recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Tekstoj de malbeno sur rompitaj vitreroj, ĉe la fino de la *Mezregno*. Nekonata origino 
**Tekstoj de malbeno** estas difinitaj esprimoj, opiniataj magiaj, adresataj kontraŭ malamikoj aŭ ĝenerale proksimuloj juĝataj danĝeraj. Tiujn tekstojn oni skribis ĝenerale sur vitreroj aŭ argileroj, kies fragmentojn oni situigis ĉe tombejoj kaj en porritaj lokoj. Ili similas, almenaŭ en la efikoj, la proskribaj listoj. Tiu praktiko floris ĉe diversaj kulturoj; sed la plej konata estas tiu egipta, kiu plisvarmadis en epokoj de konfliktoj kun la aziaj najbaraj landoj. 

Tiuj tekstoj foje estis laŭte legataj en ceremoniaj magiaj kuntekstoj; foje ili similas al preĝoj, en kiu estas malpli evidenta la aŭtomatecon de la malbeno.

Ĝuste rilate Egiption esploristoj elfosis, en la 19-a jarcento tri grupojn de malbenaj tekstoj, dateblaj en la epoko de la 12-a dinastio, el kiuj eblas koni historiajn eventojn de la rilatoj de Egiptoj kun Azianoj en la 2-a kaj 19-a, kaj 18-a jarcentoj.

La unua publikigaĵo de tiaj tekstoj de malbeno (dirita "tekstoj de Berlino"), gravuritaj sur ceramiko, estis aranĝita de Kurt Sethe en 1926: ili entenas ĉirkaŭ 20 ladnomojn de Kanaano kaj Fenicio, kaj la nomojn de ĉirkaŭ 30 ĉefoj de tiuj popoloj. En kelkaj el ili oni legas citaĵon, unuafojon eble, de la urbo Jerusalemo.  Georges Posener (dua publikigaĵo, dirita "tekstoj de Bruselo") aldonis alian similajn tekstojn (1957); trian grupon aperigis Yvan Koenig en 1990 (dirita "Mirgissaj tekstoj").

Spuro de pormalbenaj tekstoj (preĝoj) troviĝas ankaŭ en la Biblio, kvankam nedisemitaj ekstere de la libraj dokumentoj. Vidu la psalmon 136/137, 8-9:

"*Ho ruiniĝema filino de Babel!*

Bone estos al tiu,

Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
Bone estos al tiu,

Kiu prenos kaj frakasos viajn infanojn sur la ŝtono".

Tekstoj de malbeno, Meza Regno, Origine Sakkara

Referencoj
----------

1. ↑  Edwards, Gadd, and Hammond (1971), p.508
2. ↑   David Noel Freedman, Eerdmans Dictionary,

Bibliografio
------------

* Georges Posener, ’’Princes et pays d'Asie et de Nubie. Textes hiératiques sur des figurines d'envoûtement du Moyen Empire’’, Bruxelles, 1940
* Nicolás Grimal, ‘’A history of ancient Egypt’’, Wiley-Blackwell, isbn=9780631193968
* Thomas L. Thompson, ‘’The historicity of the patriarchal narratives: the quest for the historical Abraham’’, url=http://books.google.com/books?id=lwrzapZYqFAC&pg=PA106, Continuum International Publishing Group, isbn=9781563383892

Vidu ankaŭ
----------

* Antipatrido
* *Damnatio memoriae*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tekstoj de malbeno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Execration Ritual
* Egyptian Execration Texts
* The Land of the Bible, Yohanan Aharoni, Anson F. Rainey
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: San Antonio |

**San Antonio**, signife "Sankta Antonio", estas grava havenurbo de Ĉilio (la plej granda laŭ kavanto de ŝarĝo, kaj la plej aktiva haveno en la okcidenta marbordo de Sudameriko) kaj municipo en la Provinco San Antonio, Regiono Valparaíso. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco kaj estas kerno de fiŝkaptista areo kiu etendas en la ĉilia marbordo el Rocas de Santo Domingo al Kartageno.

Geografio
---------

La urbo kuŝas sur montetoj kaj marbordaj dunoj, tuj norde de la elfluejo de la Rivero Maipo kaj estas dividata en du sekcioj de estuaroj, nome Arévalo norde kaj El Sauce ĉe Llolleo [jojEo].

La urbo situantas ĉe 33°35′S kaj 71°37′W. Ĝi limas norde kun la municipo Cartagena; oriente kun la municipo Melipilla kaj la rivero Maipo; sude kun tiu menciita rivero kaj la municipoj Santo Domingo kaj San Pedro; kaj okcidente kun la Pacifika Oceano (ĉi tie nome "el mar Chileno", "la ĉilia maro").

Ĝi enhavas areon de 502.5 km².

* Kategorio San Antonio (Ĉilio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Lorenzo Noguero kun sia kunulino Eunice Alberto Moysés
**Lorenzo NOGUERO Sarasa** estas hispana esperantisto.

Li naskiĝis la 14-an de julio de 1963 en Huesca (Hispanio). Li studis Juron en la Universitato de Zaragozo, urbo kie li loĝas kaj laboras kiel ŝtatoficisto.

En la jaro 1984, li kontaktis kun esperanto en la asocio "Frateco". Poste li lernis kaj alproksimiĝis al la lingvo trairante de la scivolemo al entuziasmo. Li estas membro de "Frateco", de HEF kaj de UEA. Li estas Prezidanto de "Frateco" (ekde 2003). Li estis sekretario de Fundación Esperanto ekde 2000 kaj ties prezidanto de 2020.

Li estis ene de la loka komitato kiu organizis la 72-an Hispanan Kongreson en Zaragozo okazinta en majo de 2013.

Pri Esperanto kaj por Esperanto li verkis diversajn artikolojn (aperintaj en la gazeto "Boletín" de HEF kaj en aliaj revuoj kaj ĵurnaloj) kaj foje prelegis (ekz.: dum Brazila Kongreso en 2004: "Ĉokolado: la amiko el Ameriko").

Diversaj renkontiĝoj kaj kongresoj, ĉefe internaciaj (kaj ĉefe en Brazilo) alportis al li la ŝancon travivi memorindajn momentojn kaj interkonatiĝi kun mirindaj homoj. Elstare, lia vivo estas kunigita kun Eunice Alberto Moysés, brazila esperantistino.
Koordinatoj: 50° 19′ 01″ N 17° 15′ 32″ O﻿ / ﻿50.31694 °N, 17.25889 °O﻿ / 50.31694; 17.25889 (mapo)

**Strachovičky**, (germane: *Strachwitzthal*) estas domaro en Ĉeĥio, loka parto (baza sidej-unuo) de municipo Velké Kunětice. Tio estas vica vilaĝo situanta 0,5 km okcidente konekse kun Velké Kunětice laŭlonge laŭ ŝoseo n-ro 455.

Historio
--------

Strachovičky estis fondita en la jaro 1798 per parceligo de korto apartenanta al posedaĵo de voktejo en Velké Kunětice. Nomita ĝi estis laŭ tiama tenanto de la voktejo, Karolo libera senjoro von Strachwitz.

Ekde duono de la 19-a jarcento ĝis duono de la 20-a jarcento ĉi tie estis minita granito kaj marmoro.

Strachovičky apartenis ĉiam al Velké Kunětice - ĝis la 1-a de januaro 1976 kiel parto de municipo (domaro), poste nur kiel loka parto (baza sidej-unuo) - kaj estis kun ĝi en la jaroj 1976-1990 konsisto de Supíkovice. En la jaro 1836 ĉi tie estis 27 domoj, en la jaro 1930 estis da ili 32, en la jaro 2001 nur 19, el tio 13 daŭre loĝigitaj.

Evoluo de nombro de loĝantoj
----------------------------

Nombro de loĝantoj de Strachovičky laŭ kalkulado aŭ aliaj oficaj registroj:

| Jaro | 1836 | 1900 | 1930 | 2001 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Nombro de loĝantoj | 207 | 171 | 183 | 47 |

1. ↑  el tio: 2 ĉeĥoslovakoj, 178 germanoj; 183 rom. kat.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Velké Kunětice (1) |
| --- |
| Velké Kunětice ~ Františkov (*baza sidejunuo*) ~ Strachovičky (*baza sidejunuo*) |

 |
**La Leche League** (**La Lakto-ligo** aŭ simple **LLL**) estas neprofitcela organizaĵo, kiu zorgas pri antaŭenigo kaj disvastigo de mamnutrado. Ĝi estis fondita en 1956 en Usono kaj aktivas nuntempe en ĉirkaŭ 60 ŝtatoj.

La Leche League estas internacie agnoskita aŭtoritato rilate al mamnutrado. *La Leche League International* estas konsila membro de la Unuiĝintaj Nacioj de la Monda Organizaĵo pri Sano kaj disponigas siajn spertojn kaj publikaĵojn en pli ol 30 lingvoj kaj al interesataj fakuloj kaj al amatoroj.

La *Professional Advisory Board* de *La Leche League International*, al kiu apartenas konataj sciencistoj, zorgas pri informoj laŭ la plej lastaj esploroj kaj kontrolas ĉiajn medicinajn punktojn en la LLL-publikaĵoj. Ĝi estas komunutila, superkonfesia kaj politike neŭtrala institucio.

La celo de LLL estas doni subtenon, kuraĝigon kaj informon al ĉiu virino, kiu deziras mamnutri sian infanon.

La baza ideo de LLL estas la komunikado de virino al virino, konsilo kaj helpo, subteno kaj kuraĝigo de patrinoj, kiuj mem manutris, al ĉiuj patrinoj, kiuj deziras mamnutri aŭ jam faras tion. Tio eblas per monataj renkontiĝoj kaj telefonaj konsiloj. La konsilantinoj, edukitaj de LLL, transdonas aldone al personaj spertoj sciojn, kiujn ili ricevis dum seminarioj de LLL.

En Aŭstrio La Leche League ekzistas ekde 1979 kaj nuntempe ĉirkaŭ 80 konsilantinoj laboras volontule.

Vidu ankaŭ
----------

* Mamnutrado
* Patrina lakto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala TTT-ejo (angle)
* TTT-ejo de la germana sekcio Arkivigite je 2008-04-10 per la retarkivo Wayback Machine
* TTT-ejo de la aŭstria sekcio
**János Fuzik** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fuzik János Sándor,** slovake **Ján Fuzik** estis hungaria slovaka ĵurnalisto, reĝisoro, politikisto, diplomato.

János Fuzik naskiĝis la 10-an de oktobro 1957 en Kesztölc, li mortis la 7-an de septembro 2022.

Biografio
---------

János Fuzik maturiĝis en slovaklingva gimnazio en Budapeŝto en 1976, poste li akiris ĵurnalistan diplomon en en:Comenius University en Bratislavo en 1981. Post la diplomo li hejmenvenis kaj laboris ĉe slovaklingva gazeto. Post 2 jaroj li estis redaktoro de filio de Hungara Televizio en Szeged, kie li establis la slovaklingvajn dissendojn, sed li ankaŭ reĝisoris dokumentajn filmojn. Depost fino de la socialismo li aktiviĝis en la politiko por la slovakeco. Li gvidis la slovakojn inter 1999-2014, poste li estis speciala deputito de la slovakoj en la hungara parlamento. En 2020 li iĝis diplomato en Osijek. Li ricevis ŝtatan premion en 2006.

Liaj dokumentaj filmoj (elekto)
-------------------------------

* *A halottak a jó emberek* (1993–94)
* *Hívó szóra* (1996); premiita filmo
* *A pozsonyi tizenhármak* (1999)
* *Fedőneve: Zala* (2001)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kaj biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 773565
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
**GABÁNYI János** [gaba'nji], estis rumanajua hungara ĵurnalisto, loka historiisto naskita la 7-an de aprilo 1910 en Szamosújvár kaj mortinta la 6-an de majo 1996 en Gherla?.

Biografio
---------

La gimnazion János Gabányi finis en sia naskiĝurbo kaj en Koloĵvaro. Li studis en la universitatoj de Bukareŝto, Kluĵo kaj de Budapeŝto. Li akiris diplomon de instruisto pri historio kaj geografio kaj li instruis en la mezlernejo de sia naskiĝurbo, kies li estis la lernejestro inter 1947-49. Pli malfrue li instruis ankaŭ la francan lingvon kaj desegnon. Li pentris kaj desegnis pri malnovaj konstruaĵoj de Gherla. Li havis ekspoziciojn en Gherla, Kluĵo kaj Bukareŝto.

Pli gravaj verkoj
-----------------

* *A bethlehemezés Szamosújvárt*. (Ethnographia-Népélet 1938:1-2. sz.)
* *Szongott Kristóf születésének 100 é. évford-jára*. (A szamosújvári m. kir. áll. gimn. 1942/43. évkv-e)
* *Világosító Szt Gergely*. (Lourdes, [Sopron] 1944:4. sz.)
* *A szamosújvári Rubens kép*. (Uo. 6. sz.)

Fontoj
------

* Magyar Katolikus Lexikon
**János Gergely** [jAnoŝ gergej], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gergely János** estis hungara kuracisto, imunologo, profesoro, membro (korespondanta en 1982, ordinara en 1990) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea (1993).

János Gergely  naskiĝis la 13-an de decembro 1925 en Karcag. Li mortis la 4-an de februaro 2008 en Budapeŝto.

Biografio
---------

János Gergely abiturientis en sia naskiĝurbo en 1944, poste li ekhavis medicinan diplomon en 1950. Komence li estis sciencopopulara fakulo, en 1953 li eklaboris en la medicina universitata kliniko, baldaŭe en hematologia instituto. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1957, li doktoriĝis en 1968 antaŭ la akademio. En la studjaro 1965 li esploris en Britio. Inter 1973-1995 li instruis en Universitato de Budapeŝto, kie li estis katedrestro 2 jardekojn. Li ricevis premiojn inter 1975-2006.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Adatok a nephrosis syndroma pathomechanizmusához* (1956)
* *Structural Studies of Immunglobulins* (1967)
* *Az immunválasz filogenezise és ontogenezise* (1974)
* *Immunbiológia* (Imunologio), (1979) - studenta lernolibro
* *The Multifunctional IgG and IgG Binding Receptor* (1983)
* *B-Cell Activation-induced Phosphorylation of FcGammaRII: A Possible Prerequisite of Proteolyc Receptor Release* (1992)
* *Közeledünk az immunológiai tolerancia mechanizmusának megértése felé* (2007)

Memorigiloj
-----------

* skulptaĵo en ELTE de 2010
* memortabulo en Karcag

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Túlio FLORES** (portugale: *Marcus Túlio de Almeida Flôres*, naskiĝis la 22-an de septembro 1956 en Salinas) estas brazila esperantisto kaj vortaristo.

Li eklernis Esperanton en 1972 kaj en la sekva jaro, komencis instrui ĝin en la Minas-Ĝerajsa ĉefurbo Bel-Horizonto. Flores tradukis la *Fundamento de Esperanto* al la portugala kaj kreis la enretan portugal-Esperantan *Vortaro Túlio Flores* kaj Esperanto-kurson nomata Tradukado, bazita el laboro, en kiu li kune kun aliuloj kolektis tradukitajn frazojn por aldoni al la datumbazo de la traduksistemo de Guglo. Aldone, li tradukadas brazilajn kantojn al Esperanto. En la jaroj 2019-2022 li estis membro de la Akademio de Esperanto.

Referencoj
----------

1. 1 2   Túlio Flores. Brazila Kolekto.
2. ↑   Brazilaj kantoj en Esperanto - Música brasileira em Esperanto - Brazilian songs in Esperanto. Brazila Kolekto.
3. ↑   Membroj kaj korespondantoj. Akademio de Esperanto.
4. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Vortaro Túlio Flores (pt ↔ eo)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 644814
* VIAF: 306445998
 |
**János Földy** [jAnoŝ foldi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Földy János** estis hungara juĝisto, advokato, altlerneja instruisto, inspektoro. Lia origina familia nomo estis *Neupauer* ĝis 1848.

János Földy naskiĝis la 3-an de marto 1811 en Szepesváralja (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio), li mortis la 25-an de novembro 1886 en Budapeŝto.

Biografio
---------

János Földy apartenis al la germana minoritato de la lando. Li akiris juran diplomon en Reĝa Jura Akademio (Kassa), poste li advokatiĝis en Pozono en 1834. Li laboris en advokata ateliero inter 1834-1839 en Pest (urbo), poste li instruis en Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad). Post jaroj li iĝis vicakademiestro. Li ankaŭ politikadis por la progreso kaj kontraŭ la Habsburgoj. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis milita juĝisto, post fiasko de la revolucio li estis kondamnita je morto, pli poste je prizono. En 1856 li ricevis amnestion, poste li estis advokato sub pseŭdonimoj. Post 2 jaroj li estis juĝisto. Inter 1869-1875 li estis lerneja inspektoro, poste li emeritiĝis.

Elektitaj libroj
----------------

* *Theses ex universa jurisprudentia et scientiis politicis...* (1841)
* *Világostól Josephstadtig* (1939)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699236
 |
La **Armena Oblasto** aŭ **Armena Provinco** (ruse *Армянская область*, armene Հայկական մարզ) estis oblasto (provinco) de la Rusa Imperio kiu ekzistis de 1828 al 1840. Ĝi proporciis al la plej granda parto de la nuna centra Armenio, provinco Iğdır de nuna Turkio, kaj la eksklavo Naĥiĉevano de nuna Azerbajĝano. Ĝi estis kreita en la teritorioj de la antaŭaj Ĥanato de Erevano kaj Ĥanato de Naĥiĉevano, kiu estis cedita al Rusio de la Persa Imperio sub la Traktato de Turkmenĉajo post la Rusa-Persa Milito de 1826-1828. Ivan Paskeviĉ, la ukraina armea gvidanto, estis farita grafo de la oblasto en la jaro de ĝia kreado.

En 1840 la oblasto estis disigita kaj ĝia teritorio integrita en pli granda nova provinco, la Kartvela-Imeretia Gubernio ("Gruzia-Imeretia"). Tiu nova dividado ne daŭris longe. En 1845 vasta nova teritorio nomita la Kaŭkaza Teritorio estis kreita, en kiu la antaŭa armena oblasto formiĝis kiel apartaĵo ene de la Tiflisa Gubernio. En 1849 la Erevana Gubernio estis establita, sendependa de la Tiflisa Gubernio. Ĝi inkludis la teritorion de la antaŭa ĥanatoj Erevano kaj Naĥiĉevano.

La rusaj aŭtoritatoj permesis kaj instigis armenojn vivantajn en turka kaj persa teritorio enmigri en rusan teritorion. Proksimume 49,000 poste ekloĝis en la armena oblasto. Armenaj kaptitoj kiuj estis translokigitaj kaj enloĝigitaj en Irano ekde 1804 aŭ eĉ ekde 1795 estis permesitaj reveni, por reakiri la armenan plimulton. Tiuj politikoj komparitaj al aliaj trudis de la rusoj, kiel ekzemple ilia provo anstataŭigi la Katolikoson ĉe Eĉmiadzin, la oferton por transloĝigi ganĝevajn armenojn en Kartvelio, aŭ la forigon de 250 armenaj familioj de Karabaĥo de rusa taĉmento baldaŭ post falo de Ganjeh. Azeraj tataroj konstituis plimulton de la loĝantaro de la oblasto. Armenoj havis ĉefan malplimulton en ĝi. Ĝi ankaŭ havis signifan kartvelan kaj kurdan malplimulton.

* Kategorio Armena Oblasto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Je klasika metriko, la **ĥorjambo** (antikve-greke *χορίαμβος*, ĥoríambos, latine *choriambus*) estas piedo konsistanta el du mallongaj silaboj inter du longaj silaboj — alivorte, trokeo sekvita de jambo.

Priskribo
---------

Je la metriko de la klasikaj Eŭropaj lingvoj (latino, antikva greka lingvo), la metro estas kalkulata laŭ la silaba longo: ĉu la silabo estas longa (—) aŭ mallonga (◡). La ĥorjambo estas, laŭ la tradicia analizo, piedo konsistanta el longa silabo, sekvita de du mallongaj silaboj, finiĝinta per longa silabo:

—◡◡—
En la analizo de aliaj lingvoj kiel Esperanto, kiuj uzas la akcentecon de silaboj anstataŭ longoj (tiel — signifas akcentan silabon kaj ◡ signifas senakcentan silabon), la ĥorjambo estas sinsekvo de akcenta silabo, du senakcentaj silaboj, kaj lasta akcenta silabo.

En la klasika poezio, la ĥorjambo havas ses moraojn.

Ekzemplo
--------

El la traduko de *Hamleto* de Ŝekspiro far L. L. Zamenhof,

Ribel’ / ĝi est- / as kont- / raŭ la / ĉielo,
◡— ◡— ◡— ◡◡ ◡—◡
Signo / de kor’ / sovaĝ- / a kaj / senbrida,
—◡ ◡— ◡— ◡◡ ◡—◡
(*Hamleto*, Sceno Ⅱ)
la verso estas kvinjambo (same kiel la Ŝekspira originalo), sed en la verso "signo de kor’ …" unu el la jamboj estas antastaŭigita per trokeo, kreante ĥorjambon.

Referencoj
----------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: ĥor/jamb/o
**Spring Valley** (aŭ **Printempa Valo**) estas grandurbo, tamen nur censa loko en Usono, en subŝtato Nevado, en Kantono Clark (Nevado). Ĝi apartenas al urbaro de Lasvegaso.

Situo de Spring Valley en la kantono kaj subŝtato

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 36° 06′ N 115° 15′ U﻿ / ﻿36.100 °N, 115.250 °U﻿ / 36.100; -115.250 (mapo)Koordinatoj: 36° 06′ N 115° 15′ U﻿ / ﻿36.100 °N, 115.250 °U﻿ / 36.100; -115.250 (mapo)
* Areo: 86 km²
* Loĝantaro: 178.395 (en 2010)
* Supermara alteco: 721 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h)
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo:

Geografio
---------

Spring Valley situas en valo, en la sudokcidenta landparto de Usono, en suda parto de la subŝtato, en meza parto de la kantono. Lasvegaso troviĝas 9, Enterprise (Nevado) 10, Paradise (Nevado) 12 km.

Historio
--------

Spring Valley estis fondita en la 1950-aj jaroj. Precipe societo por aŭtokonkursejo aĉetis kampojn. Ĝi neniam ricevis statuson pri municipo, sed en 1981 ĝi ricevis specialan statuson. La urbestraro funkcias en la kantono.

Klimato
-------

Spring Valley situas en varma dezerta klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 13-27 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe 40, rekorde 47 °C, la malvarmo kulminas en januaro averaĝe 2, rekorde -13 °C. Jare pluvas po 114 mm. La pluvo kulminas en februaro kaj malkulminas en junio.

Famuloj
-------

En Spring Valley loĝas inter aliaj tenisistoj Andre Agassi kaj Steffi Graf.

Loĝantarkresko de Spring Valley
-------------------------------

| Jaro | Loĝantaro |
| --- | --- |
| 1990 | 51.726 |
| 2000 | 117.390 |
| 2005 | 150.000 |
|

Fontoj
------

* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de Guglo, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio
**Lumbrales** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco kaj al la Municiparo El Abadengo. *Lumbrales* estas tradukebla etimologie al *Hejmfajrejoj* kaj maletimologie al *Sojloj*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 69,94 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 1 662 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 000 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Parto de ĝia teritorio estas ene de la Natura Parko Arribes del Duero, naturejo protektita de grandaj valoroj kaj mediaj kaj turismaj. 

Limas kun loĝlokoj Hinojosa de Duero, Bermellar, Sobradillo, Olmedo de Camaces, La Redonda, San Felices de los Gallegos. Ĝi distas 96 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Estas antaŭromiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752745
* VIAF: 241851458
 |
La **Armena Soveta Enciklopedio** (armene Հայկական սովետական հանրագիտարան, Haykakan sovetakan hanragitaran) armena eldonejo estis fondita en 1967 kiel fako de la Instituto de Historio de la Armena Akademio de Sciencoj sub la prezidanteco de Viktor Hambardzumjan (1908-1996), kuneldonita de Habel Simonjan (1922-1994) kaj Makiĉ Arzumanjan (1919-1988). En 1988-1999 la ĉefredaktoro estis Konstantin Ĥudaverdjan (1929-1999) kaj ekde 1999 Hovhannes Ajvazjan. Ĝi produktis la Armenan Sovetan Enciklopedion (ankaŭ ruse Армянская советская энциклопедия, Armjanskaja Soveckaja enciklopedija АСЭ) el 1974-1986.

La eldonejo ankaŭ redaktis infanan enciklopedion: Kiu estas? Kio estas? en 4 volumoj (1984-1987), la Rusa-Armena Politeknika Vortaro (1988) kaj Enciklopedio de la Vojaĝanto (1990). Ekde Armena sendependeco (1991) publikigadoj inkludas titolojn pri temoj kiel ekzemple nunal hodiaŭaj temoj kiaj la Milito en Montara Karabaĥo, la Armena Afero kaj la Armena diasporo.

* Kategorio Armena Soveta Enciklopedio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La rivereto **Mümling** longas pli-malpli 50 km kaj donas nomon al la valo *Mümlingtal* en la mezmontaro Odenwald en suda Hesio kaj la pleja nord-okcidento de Bavario. Ĝi fontas en Beerfelden meze de la mezmontaro kaj fluas en la Majnon ĉe Obernburg.

fonto de la rivereto en Beerfelden
la Mümling en Erbach

Komunumoj trafluataj
--------------------

Beerfelden, Erbach, Michelstadt, Bad König, Höchst im Odenwald, Breuberg, Mömlingen, Obernburg

Nomo
----

La romianioj nomis la rivereton *Nemaninga*, kaj dum la 9-a jarcento post Kristo ĝi menciiĝas kiel *Mimininga*. La nomo *Mümling* apartenas al la t.n. "pra-eŭropa grupo de rivero-nomoj", kaj ĝi estas paralela formo de la rivero-nomo *Nemunas* (germane *Memel*, pole *Niemen* ktp).

Rilatoj al Esperanto
--------------------

Ĉe la urboparto *Zell* de Bad König la rivereton de okcidente enfluas la rojo *Brombach*, ĉe kiu vivas la esperantisto kaj eksa prezidanto de Germana Esperanto-Asocio Andreas Emmerich kun sia familio, kiu profesie laboras en la urbocentro de Michelstadt, proksime de la baseno de la rivereto *Mümling*. Plue en la urbeto Bad König la rivereto preterfluas la ejon de la Germana Esperanto-Kongreso de 2005. Post sep kilometroj da plia akva vojo, apudrivere en la loĝloko Höchst im Odenwald inter la jaroj 2001 kaj 2007 vivis kaj laboris la esperantisto kaj kuracisto Thomas Pusch kun sia familio.

* Kategorio Mümling en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 36′ 27″ N 15° 23′ 29″ O﻿ / ﻿50.60750 °N, 15.39139 °O﻿ / 50.60750; 15.39139 (mapo)

**Ponto en Bystrá** estas ligna trusa tegmentita ponto en municipo Bystrá nad Jizerou. Temas pri kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.

Historio
--------

En la plej malnovaj tempoj por transiri la riveron oni uzis travadejon. En la jaro 1854 ĉi tie konstruis posedanto de proksima muelejo ponteton. En la jaro 1922 lasis konstrui la novan lignan ponton muelisto Janoušek el Vítkovice. Li persistis, ke grandegaj ĉeftraboj estos pro ilia kvalito alveturigitaj el Vítkovice v Krkonoších.

En la jaro 2016 estis decidite pri rekonstruo de la ponto. La 6-an de septembro 2017 la ponto estis denove solen malfermita.

Priskribo
---------

La kovrita ligna ponto kun longeco 24 m, larĝeco 3 m kaj alteco 5 m estas portata helpe de trapezaj kaj triangulaj pendigumilo. Devene ĝi estis konstruita el picea materialo, kiun dum la rekonstruado anstataŭigis ligno larika. Planko estas kverka.

Pluaj fotoj
-----------

* Ponto en BystráPonto en Bystrá
* Ponto en BystráPonto en Bystrá
* Ponto en BystráPonto en Bystrá
* Ponto en BystráPonto en Bystrá
*El afilador* (La akrigisto), oleo sur tolo de 68 × 50 cm, pentrita de Goya ĉirkaŭ 1790. Belarta Muzeo (Budapeŝto).
La **​akrigisto** estas plej ofte vaganta komercisto aŭ metiisto, kiu proponas servon akrigi tranĉilojn, tondilojn kaj aliajn tranĉinstrumentojn, plej ofte pere de akrigilo.​ En Okcidento, estis tradicio la bildo de la metiisto surstrate anoncante sin pere de same tradicia fajfilo (nome malgranda pajnofluto farita el kano kaj poste el plasto) per kiu li produktas mallongan kaj facile rekoneblan akutan melodion.​ Iam, la akrigistoj estis ankaŭ riparistoj de pluvombreloj.

* *La akrigisto* de Giovanni Giacometti, 1891
* *La akrigisto de tranĉiloj*, pentraĵo de Carl Maria Seyppel, antaŭ 1913
* Akrigisto de tranĉiloj kaj tondiloj 1981 en Buĥaro
* Nuntempa akrigisto en Romo 2011

Notoj
-----

1. ↑   «El afilador de cuchillos en bicicleta». Bicicletario.com. 30a de marto 2010. Arkivita el la originalo en la 30a de marto 2010.  Konsultita la 27an de Aprilo 2018.
2. ↑   «El sonido del afilador». luintra.es.  Konsultita la 27an de Aprilo 2018.

* Kategorio Akrigisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sev Berd** aŭ **Nigra Fortikaĵo** (en la armena Սև բերդ; ruse *Чёрная Крепость*, *Ĉornaja Krepost*) estas forlasita rusa imperia fortikaĵo en Gjumri, provinco Ŝirako, Armenio. La fortikaĵo, kiu situas 8 kilometrojn for de la turka limo, estis konstruita kiel reago al la rusa-turka milito de 1828-1829. Ĝi estas nacia kultura heredaĵo en Armenio.

La fortikaĵo estis konstruita sur la pinto de monteto, kaj la plena fortikaĵo postulis tutan jardekon post kiam la unuaj ŝtonoj estis metitaj en 1834. La fortikaĵo estas ĉirkaŭ 360-gradaj ronda strukturo el nigra ŝtono, de kiu ĝi ricevas sian nomon. Post la malvenko de Rusio en la Krimea Milito, Sev Berd estis ĝisdatigita kaj nomumita "bonega" fortikaĵo. Ĝi neniam suferis sieĝon, sed ĝi havis strategian gravecon en venkoj super la turkoj en postaj militoj, kiuj daŭris ĝis 1878. La fortikaĵo estis elrangigita en 1887, post la fino de la rusa-turka milito de 1877-1878. Rusio gajnis fortikaĵojn en Kars kaj Batumi.

La Rusa 102-a Milita Bazo estis konstruita en la 1940-aj jaroj apud Sev Berd. La bazo restas aktiva hodiaŭ por la rusa militistaro, kiu disponigas nacian defendan subtenon al Armenio. La fortikaĵo estis aĉetita de la familio Balasanjan en 2012. Posedanto Misak Balasanjan igis el ĝi turisman allogaĵon.

* Kategorio Sev Berd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En matematiko, la frazo **"preskaŭ ĉiuj"** havas plurajn fakajn uzojn.

"Preskaŭ ĉiuj" estas iam uzita sinonime kun "ĉiuj krom finie multaj" aŭ "ĉiuj krom kalkulebla aro". Ekzemplo de ĉi tiu uzado estas la *frivola teoremo de aritmetiko*, kiu konstatas, ke *preskaŭ ĉiuj naturaj nombroj estas tre, tre, tre grandaj*.

Se temas pri reelaj nombroj, iam ĝi signifas ke "ĉiuj reelaj nombroj krom aro de lebega mezuro nulo". En ĉi tiu senco oni povas diri "preskaŭ ĉiuj reelaj nombroj ne estas membroj de la aro de Kantor".

En nombroteorio, se *P(n)* estas propraĵo de pozitivaj entjeroj kaj *p(N)* estas kvanto de pozitivaj entjeroj *n* malpli grandaj ol *N* por kiu *P(n)* veras, kaj se la limigo estas

*p*(*N*)/*N* → 1 kiam *N* → ∞
do oni diras ke "P(n) *veras por preskaŭ ĉiuj pozitivaj entjeroj* n *kaj skribas kiel*

{\displaystyle (\forall ^{\infty }n)P(n)}
Ekzemple, la primaj teoremaj statas ke kvanto de primoj malpli grandaj ol aŭ egalaj al *N* estas asimptote egala al *N/ln N*. Pro tio la proporcio de primoj respektive al ĉiuj entjeroj estas proksimume *1/ln N*, kiu strebas al 0. Tiel, *preskaŭ ĉiuj* pozitivaj entjeroj estas komponitaj (ne primoj), kvankam estas malfinia kvanto da primoj.

Foje, "preskaŭ ĉiuj" estas uzata en la senco de *preskaŭ ĉie* en mezura teorio, aŭ en la proksime rilatanta, parenca senco de *preskaŭ certe* en probablo-teorio.

Vidu ankaŭ
----------

* Preskaŭ
* Preskaŭ ĉie
* Preskaŭ certe
* Sufiĉe granda
* Arbitre granda

Referencoj
----------

1. ↑  Eric W. Weisstein, *Frivola teoremo de aritmetiko* en MathWorld.
**Sevdalinko** aŭ **sevdalinka** estas speco de tradicia muziko tipa de Bosnio. Tre ofte ĉi tiu nomo estas mallongigita al ***sevdah***. Sevdalinko estas la tradicia bosnia popolmuziko, kiu estas populara en multaj partoj de la antaŭa Jugoslavio, inkluzive de Serbio, Kroatio, Montenegro kaj Nord-Makedonio .

Historio
--------

La origino de tiu muzikĝenro trovas sian originon en la epoko kiam la Otomana Imperio regis super la balkana duoninsulo, sed oni ne konas la nomojn de la plej multaj komponistoj. La vorto *sevdah* venas de la turka lingvo en kiu ĝi signifas "staton de amasa ekstazo". Ĝi estas derivata de la araba termino *säwdâ*, kiu signifas "melankolion" aŭ *sevda*, kiu signifas "pasion" aŭ "malsana de amo". Efektive, malnovaj grekaj kaj arabaj kuracistoj opiniis, ke galo estis unu el la kvar bazaj substancoj de la homa korpo, ke ĝi tuŝis la emocian vivon kaj kaŭzis melankolian kaj malbonan humuron. La amo povas foje kaŭzi tian animon, ĝi estas la sama vorto, kiu estas uzata en la turka por priskribi ĉi tiujn du animstatojn.

Karakterizoj
------------

En sia muzika formo, la *sevdalinko* karakteriziĝas per modera ritmo kaj riĉa harmonio, kiu *emas* al melankolio ĉe la aŭskultantoj. La *sevdalinkaj kantoj* estas tre ellaboritaj, emocie ŝargitaj kaj tradicie kantitaj kun pasio kaj fervoro. La kantistoj ofte altrudas la ritmon kaj ritmon de la kanto, kiu povas varii dum la kantado. Kvankam la klasika interpretado antaŭsupozas virseksan soliston, ne maloftas ke ankaŭ kantistinoj pruntas sian voĉon al ĝi. Kutime, la kantistoj estas akompanataj de malgranda orkestro, kiu inkludas akordionon, violonon, gitaron (aŭ alian kordinstrumenton), foje flutojn aŭ klarnetojn, basojn kaj tamburojn. En la pasinteco oni enmiksis ankaŭ aliajn tradiciajn instrumentojn kiel ekzemple la baglamo (saz aŭ turka liuto). Vi ofte povas aŭdi violonon aŭ akordiono-solojn inter la versoj. La tekstoj similas al tiuj en balado, kutime pri temojn de amo kaj malfeliĉa amo. 

En la 1990-aj jaroj, kolektivo de muzikistoj, Mostar Sevdah Reunion, transprenis la plej popularan bosnian *sevdalinke* kaj en 2016 alia kolektivo de muzikistoj, Espo Despo, eldonis originalan diskon kun sevdalinkoj (Bosniumas).

Notoj kaj referencoj
--------------------

Tiu ĉi artikolo estas traduko parta aŭ tuta de la artikolo en la anglalingva vikipedio, titolita « Sevdalinka » (vidu la liston kun la kontribuintoj).

Eksteraj ligiloj
----------------

* (bosnia, angla) http://sevdalinke.com/muzika.php - Multaj *sevdalinke* en la retejo *Sevdalinke.com* Arkivigite je 2006-06-22 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivigite je 2006-06-22 per la retarkivo Wayback Machine .
* (angla) Historio Arkivigite je 2008-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Vinilkosmo.com (KD *Bosniumas* de Espo Despo)

Referencoj
----------

1. ↑  Recenzo de KD Bosniumas en Kalingrada Esperanto-Radio (Sezonoj)de la 24-a de februaro 2019 (ekde 17 minutoj)
2. ↑  Bosniumas de Espo Despo, Vinilkosmo

* Kategorio Sevdalinko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Aŭtoŝoseo M-40
La **Aŭtoŝoseo M-40** estas periferia aŭtovojo de Madrido (Hispanio), kun 63,3 km longe kaj mezuma radio de 10,07 km respekte al la Pordo de la Suno. La aŭtoŝoseo estas nomata M-40 ĉar ĝi estas la teorie kvara zono de periferiaj ŝoseoj de Madrido.

La unua zono (M-10) estas formata de la stratoj kiuj sekvas la antikvan planadon de la palisaro de Filipo la 4-a kiu ĉiekaŭis la urbon: malalta parto de la Deklivo de la Vega, Rondiro Segovio, Pordo de Toledo, Rondiro Toledo, Rondiro Embajadores, Rondiro Valencio, Rondiro Atoĉo, ekstera muro de la Parko Retiro (nuntempe, strato Menéndez Pelayo kaj la unua sekcio de la Strato O´Donnell kaj strato Alkalao), Avenuo Rekoleto ĝis la Placo Kolumbo kaj la «bulvardoj»

La dua zono (M-20) estas formata de du periferiaj vojoj : Avenuo de la Reĝino Viktoria, strato Raimundo Fernández Villaverde, strato Joaquín Costa, strato Francisco Silvela, strato Doktoro Esquerdo kaj strato Pedro Bosch.
Laste, la tria zono estas la periferia aŭtoŝoseo M-30.

* Kategorio Aŭtoŝoseo M-40 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Christian Frederick Heerfordt** (26-a de decembro 1871 – 1953) estis dana okulkuracisto kaj klinikposedanto, kiu priskribis en 1909 febran inflamon de la konektiva histo kun nervo.

Li ankaŭ interesiĝis pri politiko. Lia libro *Et nyt Europa* (La nova Eŭropo) aperis en 1924, en Kopenhago, en kiu li insistis je komuna Eŭropo, kun Britio. Li proponis iniciaton por konvinki la neŭtralajn nordajn landojn pri avantaĝoj de la unuiĝo.

Li iniciatis en 1926 fondon de organizo Unuiĝintaj Ŝtatoj de la Eŭropaj Nacioj (tiel ĝi teorie povontus enteni eĉ landojn el Sudameriko). Li faris propagandoveturojn por popularigi sian programon. Tio iĝis populara en Francio, sed precipe en Nederlando kaj Belgio. En septembro de 1928, li sendis memorandon al Aristide Briand kaj proponis militaran kaj eksterpolitikan unuiĝon, doganunion.

Lin apogis oficiale nur Danio, dum liaj klopodoj finiĝis en 1935, post kiam la nazioj enpotenciĝis, fortiĝis.

* Kategorio Christian Frederik Heerfordt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 160288
* GND: 1055242880
* LCCN: n2012026850
* VIAF: 18257606
* ISNI: 0000 0000 2629 3842
* SUDOC: 153675225
* BNF: 16137969x
* BIBSYS: 90726360
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Aŭtuno en la Printempo*** estas mallonga novelo de la fama ĉina romanisto kaj esperantisto Ba Jin, verkita en 1932, esperantigita de Laŭlum, nome akademiano Li Shijun, en 1980 kaj publikigita esperante en Pekino en 1980. La titolo omaĝas la romanon *Printempo en la Aŭtuno* de Julio Baghy, kiun Ba Jin tradukis kaj rekomendis al ĉinaj legantoj.

Temo
----

Kromkovrilo de la Esperanta traduko.
Temas pri novelo kiu disvolviĝas ĉirkaŭ la amaj problemoj kaj duboj de ĉefrolulo Lin. Lin estas enamiĝinta de Rong kaj havas amikon Xu. Tiele amo kaj amikeco gravas kune kiel okazas en *Frosta Nokto* de la sama romanisto. Ĉi tie la amo inter Lin kaj Rong estas tro dolĉema kaj pli poezia ol verŝajna; la amdiroj estas tute poeziaj kaj alportas la leganton al muzika orientaĵo. Kontraste la amiko Xu avertas Lin pri netaŭgeco de lia amfrenezo. Lin ne nur pensas nure pri sia amo kaj amatino sed ankaŭ forgesas gravan okazintaĵon kiu kortuŝis sian familion, nome memmortigo de la frato de Lin, ankaŭ pro amproblemoj kaj forlaso farita de amatino.

En *Frosta Nokto* la minaco kiu akompanas la amanton estas la teruriga eblo, ke malsano mortigus la ĉefrolulon. Ĉi tie dekomence estas la ombro de la memmortigo de la frato, sed ankaŭ laŭ la pludaŭro de la historio la ombro de la eblo, ke Rong forlasus Lin.

Stilo
-----

El stila vidpunkto kontrastas en tiu verko la dolĉemo de la amparoloj kaj amscenoj kun antaŭvido de estonta malsukceso de la ama historio. Kiel ĉe *Frosta Nokto* oni uzas leterojn : Lin ekscias pri la memmortigo de la frato per letero -kaj ties vortoj funkcias kiel antaŭaverto pri lia propra fino, ekscias pri nereveno de la amatino per letero kaj fine du leteroj fermas la rakonton, per la unua -jam malfrue- Rong petas Lin venu vidi ŝin antaŭ sia morto, per la dua oni komunikas al Lin la morton de Rong.

Kontraste kun la detaloj de la ĉiutaga vivo kiu ludis grave en *Frosta Nokto*, nome laborkondiĉoj kaj laboreventoj, malriĉo, minaco de la japana invado, ktp. en *Aŭtuno en la Printempo* tute malaperas kaj la ama historio okupas la kernon de la verko; oni ne parolas pri laborkondiĉoj, lukto por mono, historia situacio, ktp. Eĉ kvankam ĉe la fono la amproblemoj estas kaŭzitaj de patraj decidoj, oni ne pridiskutas tiun socian problemon.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
En rega teorio, **severe pozitiva tradona funkcio** estas tradona funkcio kie grado de la numeratoro estas malpli granda ol grado de la denominatoro.

Ekzemplo
--------

Jena tradona funkcio estas **ne severe pozitiva**

{\displaystyle {\textbf {G}}(s)={\frac {{\textbf {N}}(s)}{{\textbf {D}}(s)}}={\frac {s^{4}+n\_{1}s^{3}+n\_{2}s^{2}+n\_{3}s+n\_{4}}{s^{4}+d\_{1}s^{3}+d\_{2}s^{2}+d\_{3}s+d\_{4}}}}
ĉar

{\displaystyle deg({\textbf {N}}(s))=4\nless deg({\textbf {D}}(s))=4}.
Jena tradona funkcio estas **severe pozitiva**

{\displaystyle {\textbf {G}}(s)={\frac {{\textbf {N}}(s)}{{\textbf {D}}(s)}}={\frac {n\_{1}s^{3}+n\_{2}s^{2}+n\_{3}s+n\_{4}}{s^{4}+d\_{1}s^{3}+d\_{2}s^{2}+d\_{3}s+d\_{4}}}}
ĉar

{\displaystyle deg({\textbf {N}}(s))=3<deg({\textbf {D}}(s))=4}.

Implikacioj
-----------

Severe pozitiva tradona funkcio proksimiĝas al nulo kiam la frekvenco iĝas malfinion:

{\displaystyle {\textbf {G}}(\pm j\infty )=0}
kio estas vero por ĉiuj fizikaj procezoj.

Vidu ankaŭ
----------

* pozitiva tradona funkcio
**Asimilismo** estas ideomovado kiu celas malaperigi ĉiun kulturan propecon, unikecon por altrudi kulturan asimiladon al malplimultoj en iu lando.

Laŭ Danièle Lochak, franca prezidantino de informgrupo kiu subtenas rifuĝintojn en Francio (GISTI - fr), asimilado supozas ke la fremdulo rezignu je ĉiu elemento de sia origina kulturo kaj ke fremduloj devas kunfandi en la komunumo de adopto, io kio la termino 'integriĝo" ne supozas implici.

Tiu asimilisma tendenco estis konstanta fenomeno en la historio de Francio. Temas pri jakobenismo kiu volas elradikigi ĉiujn kulturajn kaj lingvajn diferencojn aŭ pri politiko gvidita en la francaj kolonioj.

Koncepto
--------

La koncepto de asimilado aperis en la publika debato dum la 19-a jarcento rilate al la demando de la loko de la judoj en la franca socio, ne de la fremduloj, kaj "la asimilado estis prezentita kiel la respondo al "rasa milito" anoncita fare de antisemitaj intelektuloj".

* Kultura asimilado
* Kultura integriĝo
* Socia integriĝo
* Alkulturigo

Vidu ankaŭ
----------

Eŭropa migra krizo

Rifuĝinto

Noto kaj referencoj
-------------------

Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artikolo *assimilationnisme* en la franca vikipedio, listo de aŭtoroj.

1. 1 2  (fr) Julien Lemaignen, *L’assimilationnisme est une constante de l’histoire de France*, *Le Monde*,‎ la 11-an de februaro 2015.
Reto de la nacia aŭtovojreto
La **aŭtovojoj** respektive **aŭtoŝoseoj** de Svislando estas parte konstruataj kaj funkciigataj de la federacio (*naciaj aŭtoŝoseoj*) kaj parte de la kantonoj (*kantonaj aŭtoŝoseoj*).

La aŭtovojreto
--------------

La svisa aŭtovojreto ne komplete kongruas kun la reto de la svsiaj naciaj ŝoseoj, al kiuj ankaŭ apartenas diversaj ekspresŝoseoj, kiuj kontraŭe al la aŭtovojoj ne disponas pri po du koridoroj al ĉiu direkto kaj eĉ ĉefstratoj interne de urboj kaj setlejoj.

* Por la detaloj pri la reto vidu sub **listo de svisaj aŭtovojoj**.

Numerado
--------

Ĝis la 31-a de decembro 1996 la svisaj aŭtovojoj portis na numeroj N1, N2 ... - Tiujn numerojn oni nun utiligas por la naciaj ŝoseoj, kiuj ne nepre devas esti aŭtovojoj. Por la aŭtovojoj oni nun utiligas la literon A, tamen kun la samaj numeroj kiel la rilataj naciaj ŝoseoj.

Maksimuma rapideco kaj signalado
--------------------------------

Simbolo por aŭtovojo en Svislando
Kiam ne ekzistas alia signalado la maksimume permesata rapideco sur aŭtoŝoseoj en Svislando estas 120km/hore. Ĝis en la 1970-aj jaroj tiu limo estis 130km/hore. Tion la Federacia Konsilio modifis dum la tiel nomita naftokrizo. Per popoliniciativo rapidemaj aŭtomobilistoj en la 1990-aj jaroj volis realtigi tiun limon, sed tiu iniciativo klare malsukcesis.

La signaloj por aŭtovojoj kaj ekspresvojoj en Svislando estas verda (dum en aliaj landoj kiel Germanio ili estas bluaj). La simboloj mem sevkas pli-malpli internacian normon. Same la vojindikiloj verdaj signifas, ke temas pri vojo aŭ tra aŭtovojo aŭ tra ekspresvojo. Bluaj indikiloj markas en Svislando dume ordinaraj ĉefvojoj, kiujn rajtas kutime utiligi ankaŭ biciklistoj dum blankaj indikiloj indikas ĉiujn ceterajn vetureblajn vojojn. Flavaj indikiloj indikas piedpadojn.

Vinjeto
-------

Por la naciaj aŭtovojoj oni bezonas vinjeton, gluendan sur la frontvitron de la aŭtomobilo, kiu validas unu kalendaran jaron kaj aĉeteblas ĉe ĉiuj doganejoj kaj poŝtoficejoj de la tuta lando. Por la kantonaj aŭtoŝoseoj oni ne bezonas vinjeton. La vinjeto kostis CHF 40.- en 2009, nuntempe 2013 estas planata kun efiko de 2014 altigi la prezon al CHF 100.-.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭtovojo
* Listo de svisaj aŭtovojoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Aŭtovojoj en Svislando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Aŭtovojoj de Svislando** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

* Retejo kaj retforumo pri la svisaj aŭtovojoj

aŭtovojoj
Aŭtovojoj en Svislando

*Naciaj aŭtovojoj:*
A 1 |
A 2 |
A 3 |
A 4 |
A 5 |
A 6 |
A 7 |
A 8 |
A 9 |
A 12 |
A 13 |
A 14 |
A 16 |
A 16 |

  

*Kantonaj aŭtovojoj:*
A 1a(GE) |
A 4a |
A 10 |
A 19 |
A 21 |
A 50 |
A 51 |
A 53 |
H 5 |
H 18 |
H 2 |
T 14 |
**Ágnes Cser Kovács** [Agneŝ ĉer kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Cser Kovács Ágnes** estas hungara televidparolisto, proparolanto, raportisto, prezentisto, redaktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Kovács Ágnes.*

Ágnes Cser Kovács naskiĝis la 4-an de junio 1975 en Szombathely.

Biografio
---------

Ágnes Cser Kovács akiris pedagogian diplomon, poste ŝi laboris en pluraj televizioj (precipe en loka televido de Szombathely) kiel televidparolisto, redaktoro, raportisto, prezentisto. Ŝi estis ankaŭ priparolisto kaj lektoro en instituto inter 2005 kaj 2015. Intertempe en 2011 ŝi doktoriĝis el literaturhistorio en Scienca Universitato Loránd Eötvös.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Szövegnyomozások* (2021)
* *A mindenség ernyőjére kivetítve: Hatvanéves az Iskola a határon* (2021)
* *Zárvatermők kertje* (debuta romano, 2022)

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* video

Fontoj
------

* hungarlingva membiografio kun fotoj
* intervjuo kun fotoj

Referencoj
----------

1. ↑   facebook

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 826430
 |



* Portalo pri Biografio
|  |  |
| --- | --- |
|   | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

Kinejo **"Alatau"** (strato Tole, 41) en Almaty proponas 592 seĝojn. Filmosonspuroj estas en formatoj Simio / Dolby-A / Dolby-SR / Dolby Cifereca / Surround EKS / SDDS (Sony), provizas 8-kanalo cifereca audio. La tuta potenco de la laŭtparoliloj - 14.000 vatoj. Teamo estas por luo filmoj la unua kategorio, kaj unua ekranoj.

Estis konstruita en 1960. Modela konstruaĵo, la halo origine proponis sidlokojn por 780 personoj. Ĝi okupis renkontiĝoj kun elstaraj filmo kaj teatro. Kune kun la Oficejo organizas propagando de sovetia kino klubo "Junaj amiko filmo", kaj patriotismaj kluboj, juraj kaj ateisma eduko. Ekde 1980, "Alatau" - kino plej alta nivelo. En 1980 ĝi estis vizitita de 890.900 spektantoj.

La 23an de julio 2000 kino "Alatau" re-malfermiĝis post restarigo. Kino salono por 592 seĝoj ekipita kun projekciilo Forta Jarmilo 2000.
Insulo Granda Hazy - Alaska Mara Nacia Naturrezervejo.
La **Alaska Mara Nacia Naturrezervejo** (angle *Alaska Maritime National Wildlife Refuge* (ofte mallongigita al *Alaska Maritime* aŭ *AMNWR*) estas Nacia Naturrezervejo de Usono kiu enhavas ĉirkaŭ 2 400 insulojn, terpintojn, rokojn, insuletojn, kaj rifojn en Alasko, kun totala areo de 20 000  km², el kiuj 10 700 km² estas naturo. La Alaska Mara Nacia Naturrezervejo etendas el Kabo Lisburne en la Ĉukĉa Maro al la pinto de Aleutoj okcidente kaj la insulo Forrester en la suda regiono de la Alaska pattenilo oriente. La Naturrezervejo havas diversajn terformojn kaj terenojn, kiaj tundro, pluvarbaro, klifoj, vulkanoj, strandoj, lagoj, kaj rojoj.

Insulo Gull (mevo), malgranda roka elstaraĵo ĉe la Golfo Kaĉemako estas somera hejmo de ĉirkaŭkalkulataj 10,000 marbirdoj.
La **Alaska Mara Nacia Naturrezervejo** estas bone konata pro sia abundo de marbirdoj. Ĉirkaŭ 75 % el alaskaj indiĝenaj marbirdoj, 15 al 30 milionoj de 55 specioj, uzas la Naturrezervejon. AMNWR havigas ankaŭ nestohabitaton por ĉirkaŭkalkulataj 40 milionoj da marbirdoj, reprezente 80 % el ĉiu marbirdoj de Nordameriko. La birdoj ariĝas en "birdurboj" (kolonioj) laŭlonge de la marbordo. Ĉiu specio havas specialan nestolokon (roka kornico, fendo, aŭ truo). Aliaj animaloj de la parko estas marleonoj, fokoj, rosmaroj, balenoj kaj mar-lutroj.

La administra sidejo kaj vizitanta centro estas situanta ĉe Homer (Alasko).

* Kategorio Alaska Mara Nacia Naturrezervejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 418269
* GND: 7641671-9
* LCCN: sh86006717 no2005119217, sh86006717
* VIAF: 131714435
 |
*Datenoj de la informkesto estas eraraj!*

**Mihály Szever Vanecsai** [mihAj sever vaneĉai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vanecsai Szever Mihály,** ankaŭ konata en slovena dialekto kiel **Miháo Sever Vaneča** aŭ *Miháo Sever z Vaneča* estis hungaria luterana pastro.

Mihály Szever Vanecsai naskiĝis ĉirkaŭ 1699 ie en Hungara reĝlando, eble en vilaĝo Vanecsa (nuntempa Vaneča en Slovenio), li mortis ĉirkaŭ 1750 en Nemescsó (Hungara reĝlando).

Verko de Mihály Szever Vanecsai

Biografio
---------

Mihály Szever Vanecsai devenis el nobela familio, Oni ne scias, ĉu la nomo Vanecsai/Vaneča estas la loko de sia naskiĝo, aŭ ĉu li servis tie, kiel pastro. (Tiutempe la nobeloj en Hungariujo prenis sian familian nomon laŭ la naskiĝloko.) La juna Mihály studis en luterana liceo en Pressburg. Li estis luterana pastro en Nemescsó, supozeble ankaŭ instruisto. Lia verko estis presita en Saksio, en kiu li uzis la nomformojn *Szever Miháo Zvanecsa* kaj *Vanecsaj Miháo*. Li edziĝis dufoje. Aliaj detaloj de lia vivo estas nekonataj.

Lia verko
---------

* *Réd zvelicsánsztva...* (1742)

Fontoj
------

* WikiTrans

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 682825
 |
**David GAINES** (naskiĝis la 20-an de oktobro 1961) estas usona komponisto. Li verkis la unuan orkestran simfonion, kiu uzas tekstojn en Esperanto. Li verkis ankaŭ ĥoran kanton, *Povas Plori Mi Ne Plu*, kiu temas pri la iama militsituacio en Bosnio kaj Hercegovino. Tiu kanto gajnis la unuan premion "An Ok San" ĉe la Belartaj Konkursoj de UEA en Tampereo en 1995. Li estas ankaŭ prezidinto de la Esperanto-Societo de Vaŝingtono, D.K. kaj iame estis UEA-Fakdelegito por muziko kaj vegetarismo por tiu urbo.

D-ro Gaines doktoriĝis sub la komponada fako de la Peabody-Konservatorio de Muziko en Baltimoro, Usono. Lia Esperanto-simfonio haveblas kompaktdiske registrita de la Moravia Filharmonia Orkestro de Ĉeĥio; Vit Micka, dirigento, kaj Kimball Wheeler, mezosopranulino.

Lia movada aktivado realiĝas precipe en de Muzika Esperanto-Ligo, en kiu li havas la postenon de *Honora Prezidanto*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio David Gaines en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Persona retejo (angla kun enkonduko en Esperanto)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 21443
* GND: 1163684023
* LCCN: no2002074377
* VIAF: 24273097
* ISNI: 0000 0000 4588 0110
* NKC: mub2012728196
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.