recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Talk of Angels*** (Anĝela parolado) estas usona filmo reĝisorita de Nick Hamm en 1996, sed ne publikigita de sia produktora kompanio, Miramax, ĝis 1998. Bazita sur romano de 1936 nome *Mary Lavelle* de Kate O'Brien, kiu estis malpermesita en Irlando kiam estis por la unua fojo publikigita, ĝia scenaro estis kunverkita de Ann Guedes kaj Frank McGuinness,

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

*Talk Of Angels* rakontas la historion de juna irlanda tutorino kiu veturas al Hispanio meze de la 1930-aj jaroj por instrui anglan al la junaj filinoj de riĉa familio. Laŭlonge de la filmo, ŝi enamiĝas de la edziniĝinta plej aĝa filo de la familio, kaj ilia amafero komplikiĝas pro la pliiĝanta violento asocia kun la plej fruaj tagoj de la Hispana Enlanda Milito.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Polly Walker kiel Mary Lavelle
* Vincent Perez kiel Francisco Areavaga
* Franco Nero kiel Dro. Vicente Areavaga
* Marisa Paredes kiel Doña Consuelo
* Leire Berrocal kiel Milagros
* Penélope Cruz kiel Pilar
* Frances McDormand kiel Conlon
* Ruth McCabe kiel O'Toole
* Francisco Rabal kiel Don Jorge
* Ariadna Gil kiel Beatriz
* Rossy de Palma kiel Elena
* Britta Smith kiel Duggan
* Anita Reeves kiel Harty
* Veronica Duffy kiel Keogh
* Jorge de Juan kiel Jaime
* Ellea Ratier kiel Leonor
* Angelina Llongueras kiel Ana
* Jaume Valls kiel Pablo
* Jose Sacristán kiel Carlos
* Oscar Higares kiel taŭrludisto
* Tusse Silberg kiel onklino Cristina
* José Manuel Ortigosa kiel kantoknabo

Eksteraj ligiloj
----------------

* en imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Talk of Angels en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 860200
 |
***Antártida*** (Antarkto) estas hispana filmo de 1995 reĝisorita de Manuel Huerga, kaj ĉefrolulita de Carlos Fuentes, Francis Lorenzo, Cristina Hoyos kaj Ariadna Gil. Ĝi ricevis la Goya-premion al la plej bona fotarto (Javier Aguirresarobe).

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

María, eks-kantistino, eks-muzikstelulino de rok-grupo kaj maniulino pro heroino ĵus perdis sian koramikon pro trodozo. Li estas detruita kaj senmotivigita. Proksima al la totala ruiniĝo ŝi ekkonas Rafa, pli juna ol ŝi kaj kun klaraj ideoj. Konvinkinte María, ili ŝtelas heroinŝarĝon. Kredinte, ke temas pri nur kelkaj gramoj, ili malkovras, ke estas naŭ kilogramoj. Kompreneble la posedanto de la drogo, nome Velasco, ne prifajfas kaj ekde tiam la problemoj malboniĝas por María kaj Rafa kiuj videblas ene de kruela persekutado fare de la mafiuloj kiuj deziras rekuperi sian varon. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Ariadna Gil ... María
* Carlos Fuentes - Rafa
* Francis Lorenzo - inspektisto
* Cristina Hoyos - trinkejposedantino
* John Cale - Cale
* Ángel de Andrés López - bravulaĉo
* Juana Ginzo - avino
* José Manuel Lorenzo - Velasco

Eksteraj ligiloj
----------------

* en imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Antártida (película) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 860206
 |
Marko sur bildo

**Filipina  
Maro**
**Sudĉina  
Maro**
**Sulua  
Maro**
**Batanoj**
situo de la insulara provinco en la  
pleja nordo de la Filipinoj

**Batanoj** - hispane **Batanes** - estas la plej norda kaj plej eta provinco de la Filipinoj. La provincan areon de sume 209,3 km² konsistigas la preskaŭ samnoma **batana insularo**, la plej norda insularo de la lando. La ĉefurbo de la provinco estas Basco (Filipinoj). Laŭ la censo de 2015 entute 17.246 loĝantoj vivis sur la insularo, kio rezultigas loĝdenson de 82 loĝantoj po km².

Geografio
---------

La provinco Batanes administre estas parto de la regiono Kagajana Valo, kiu kalkuliĝas parto de la ĉefa filipina regiono Luzono nomata laŭ la samnoma granda insulo. La insularo situas en la Luzona Markolo. Per la Balintangkanalo ĝi estas dividata de la Babujana insularo kaj per la Baŝia Markolo de Tajvano.

Al la insularo interalie apartenas la sekvaj insuloj:

* Batan (ĉefa insulo)
* Diadekey
* Dinem
* Ditarem
* Ivuhos
* Itbayat
* Mavudis
* Misanga
* Sabtang
* Siayan

Batan, Itbayat, Sabtang kaj Siayan estas la plej grandaj insuloj de la grupo: nur tiuj kvar insuloj estas loĝataj.

Loĝantoj kaj ilia kulturo
-------------------------

La indiĝenaj loĝantoj de la provinco nomatas *Ivatan*. Ili lingve, korpe kaj kulture pli proksimas al la indiĝenaj popoloj de Tajvano ol al la filipinaj popoloj. La plej multe uzata lingvo de la provinco same nomatas Ivatan.

Komunumoj
---------

La provinco Batanes havas 6 komunumojn, kiuj dispartiĝas al 29 komunumeroj (*barangay*).

Komunumoj de la provinco:

* Basco (Filipinoj)
* Itbayat
* Ivana
* Mahatao
* Sabtang
* Uyugan

Nomoj
-----

1. ↑  El la hispanlingva vorto "batán", nome fulejo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Batanoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de la provinco Arkivigite je 2004-12-05 per la retarkivo Wayback Machine
* pliaj informoj kun multaj bildoj Arkivigite je 2005-09-13 per la retarkivo Wayback Machine

20° 35' norde, 121° 54' oriente Mapo

Provincoj de la Filipinoj

Abrao · Norda Agusano · Suda Agusano · Aklano · Albajo · Antiko · Apajao · Aŭroro · Basilano · Bataano · Batanoj · Batangoj · Bengeto · Bilirano · Boholo · Bukidnono · Bulakano · Cebuo · Norda Davao · Okcidenta Davao ·Orienta Davao · Suda Davao · Dinagata Insularo · Gimaroj · Ifugao · Norda Iloko · Suda Iloko · Iloilo · Isabelo · Kagajano · Kalingo · Nordaj Kamarinoj · Sudaj Kamarinoj · Kamigino · Kapiso · Katanduanoj · Kavito · Kezono · Kirino · Kompostela Valo · Kotabato · Suda Kotabato · La-Unio · Laguno · Norda Lanao · Suda Lanao · Lejteo · Suda Lejteo · Magindanao · Marinduko · Masbato · okcidenta Mindoro · Orienta Mindoro · Okcidenta Misamiso · Orienta Misamiso · Monta Provinco · Okcidenta Negroso · Orienta Negroso · Nova Ekijo · Novaj Biskajoj · Palavano · Pampango · Pangasinano · Rizalo · Romblono · Samaro · Norda Samaro · Orienta Samaro · Saranganio · Sikijoro · Sorsogono · Sultan-Kudarato · Suluo · Norda Surigao · Suda Surigao · (Ŝarif-Kabunsuano, disputata) · Tarlako · Tavi-Tavio · Zambaloj · Norda Zamboango · Suda Zamboango · Zamboango Sibugaja
**Malaja Duoninsulo** - kies suda parto nomiĝas Malaka Duoninsulo - estas longa, malvasta etendaĵo de la azia kontinento en ties suda parto.

De ĝi situas nordoriente Tajlanda Golfo, en oriento Sud-ĉina Maro, sude Marvojo de Johor, sudokcidente Malaka Markolo kaj Andamana Maro okcidente. Ĝi dividas tiel la nordorientan areon de Hinda Oceano disde la okcidenta parto de Pacifiko.

Sur la duoninsulo troviĝas ŝtatoj kiel Mianmaro, Tajlando kaj Malajzio (parte).

La duoninsulo etendiĝas de la 13-a norda latitudo ĝis la norda latitudo de 1°. Ĝi longas Tavoy ĝis Johor Baharu 1.555 km. La plej malvasta parto estas Istmo Kra en Tajlando, kun larĝo de ĉirkaŭ 60 km. La plej alta monto estas Gunung Tahan (2 187 m).

Sudokcidente de Malaka Marvojo situas la indoneza insulo Sumatro, pli oriente Borneo. La areo estas kovrita per pluvarbaro tipa en tiu latitudo.

Biogeografie la norda parto de Malaja Duoninsulo troviĝas en la hindoĉina kaj la suda parto en la sundalanda kaj filipina ekoprovincoj de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio ellaborita de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Fitogeografie, la suda parto de Malaja Duoninsulo estas aparta flaŭra provinco el la Malesia Regiono de la Paleotropisa Regno.

Vidu ankaŭ
----------

* Tenaserimaj-sudtajlandaj kvazaŭĉiamverdaj pluvarbaroj
* Tenaserim-Montaro
* Tenaserima pino

* Kategorio Malaja Duoninsulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kulno** (bengale: খুলনা estas la tria plej granda urbo (kiel metropolo) kaj grava universitata urbo de Bangladeŝo.

Laŭ la stato de 2007 en la urbo vivis 1 400 689 loĝantoj sur areo de 59,57 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 23 513 loĝantoj/km².

Loko de Kulno (skribite Khulna) sur la mapo
Riverbordo ĉe Kulno

Geografio
---------

Kulno troviĝas sur ebenaĵo en la sud-okcidenta parto de la lando. Dako troviĝas 333 km-ojn.

Klimato
-------

Kulno havas tropikan klimaton kun musono. La jara averaĝtemperaturo estas 35 °C.

Historio
--------

La municipo en 1984 formiĝis.

Ekonomio
--------

Kulno profitas tion, ke la haveno troviĝas 45 km-ojn. Eksporto de de salikokoj kaj kokosoj tre gravas. Kiel industria urbo, ŝipkonstruejo funkcias.

Trafiko
-------

Kulno havas fervojan kaj vojan kontaktojn. En la urbo rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

Vidindaĵoj
----------

En la proksimeco troviĝas "Sundarban", kiu estas marĉa arbaro kaj la Nacia Parko Sundarbans, kies sidejo estas en Kulno.

* Kulno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kulno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Geoglifoj de la montetoj Pintados.
La **Pampa del Tamarugal** estas ebenaĵo en la Regiono Tarapakio (Ĉilio), inter la paraleloj 19°30’ Sude kaj 22°15’ Sude. En ĝi troviĝas cento da vilaĝetoj kaj salejoj dise, kaj ties centro estas La Tirana. Tiu ebenaĵo havas, krome, rezervojn el akvo en la subgrnudo; tiuj rezervoj havigas trinkakvon al Iquique kaj aliaj proksimaj urboj. Lastatempe ekis agrikulturo sur bonkvalit agrundo taŭga por legomoj kaj fruktoj, elstare la kultivo de folibetoj, ajlo, luzerno, laktukoj, melonoj, tomatoj kaj opuntioj.

En la zono de la Pampa del Tamarugal, kiu korespondas al Huara kaj Pozo Almonte, troviĝas la Nacia Rezervejo Pampa del Tamarugal kun areo de 102 264 ha. En ĝi troviĝas impresa arbaro de *tamarugo* en la plej seka dezerto de la mondo.

La temperaturo fluktuas inter absolutaj minimumoj de –5 a −12 °C kaj absolutaj maksimumoj de 36 kaj 40 °C, kun averaĝo de 250 sunaj tagoj jare.

La ĉefa allogaĵo de tiu urbo estas la fakto ke spite temi pri areo klasita klimate kiel absoluta dezerto, oni povas trovi arbarojn korespondajn al specioj de la genro *Prosopis*. Fakte temas pri la plej nordaj arbaroj de la lando. Tiuj karakteroj, plus la malabunda humideco, kiu generas tre klaran atmosferon, la estado de salejoj kaj la enormeco de la dezerto estas ties ĉefaj naturaj beloj.

Ĉar estas zono tre seka, preskaŭ ĉiuj ties surfacaj fluoj fluas nur sur portempaj fluejoj, sed ili reaktivas dum sporadaj pluvegoj; tamen estas ankaŭ rivero kiu elfluas el Andoj kaj alfluas en la Pacifiko, nome la rivero Loa.

Arkeologio
----------

Elstaras la arkeologia loko de la geoglifoj de Pintados. Impresas la paneloj de geoglifoj kun figuroj de homoj, de animaloj kaj ankaŭ geometriajn, kiuj estas sur la deklivoj laŭlonge de 4 km, totale per 964 figuroj.

Notoj
-----

1. ↑  Bolívar Manaut, Luna (27a de novembro 2006). «A sobra de sol, buena es el agua» (HTML). www.dw-world.de. Konsultita la 26an de majo 2011.

* Kategorio Pampa del Tamarugal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Béla Árpád Balázs** [balAĵ], ofte nur *Béla Balázs* laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Balázs Béla Árpád** estis hungara astronomo, altlerneja instruisto.

Béla Árpád Balázs naskiĝis la  4-an de majo 1935(nun 1935-05-04) en Rákoshegy, li mortis la 26-an de februaro 2021 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Árpád Balázs akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1958. Post la diplomo li laboris en astronomia instituto. Inter 1968 kaj 1992 li estis katedrestro en la universitato (kun interrompoj), sed en 1983 lia edzino ricevis postenon en Vieno, tial li sekvis ŝin. Li akiris diplometan laboron, krome li instruis en la Universitato de Vieno ĝis 1988. Lia edzino apartenis al la germana minoritato (ili geedziĝis en 1963), tial ankaŭ li parolis perfekte germane. Li ricevis premiojn inter 1978-2007.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Csillaghalmazok és Csillagtársulások Katalógusa (Catalogue of Star Clusters and Associations)* (lia ĉefverko kun 2 aliaj astronomoj)
* *Approximate method of plotting the orbit of a space rocket passing near the Moon* (kunaŭtoro, 1959)
* *Priblizsonnij metod raszcsota orbit koszmicseszkih raket* (kunaŭtoro, 1962)
* *The Role of Star Clusters in Cosmogony and in the Study of Galactic Structure: Stellar Physics and Evolution No.6 Subcommission Symposium* (1978)
* *Dynamical Astronomy: Proceedings of the Second U.S.-Hungary Workshop* (kunaŭtoro, 1986)

Fontoj
------

* oficiala paĝo kun foto
* biografio hungare kun foto
* datenoj hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 860106
 |


* Portalo pri Biografio
La depresio de Arundo
La **depresio de Arundo** estas altebeno enklavigita en la Penibetika Montĉeno, en la aŭtonoma regiono Andaluzio, Hispanio.

Temas pri plataĵo situanta inter la 700 kaj 1.000 metroj super la marnivelo kie la sedimentaj materialoj kiel la grejso, argilo kaj konglomeraĵoj regas. Ĝi estas ĉirkaŭata de pluraj masivoj de la Montaro de Arundo kaj tio kreas la unuigaĵon de la valo de la rivero Guadalteba kiu malfermiĝas norden, la valo de Gvadiaro, sudokcidente kaj la valo de Genal, sudoriente. La reliefo estas plata trairata de kanjonoj populare konataj kiel *tranĉoj*.

La ĉefaj rivroj estas Guadalevín kaj Guadalcobacín, kiuj en la kunfluado kreas la riveron Gvadiaro. La reganta klimato estas mediteranea kun fortaj nuancoj kontinentaj; malvarmaj vintroj kaj varmaj someroj.

La vegetaĵaro estas formata de anzinoj kaj korko-kverkaj arboj kun ĉeesto de malgrandaj kverkoj en la malsekaj regionoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Depresio de Arundo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* www.laserrania.org Arkivigite je 2004-05-17 per Archive.today
**Ernő Berkó** [ernO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Berkó Ernő** estas hungara elektra teknikisto, amatoraj astronomo, fotisto kaj kreskaĵselektanto.

Ernő Berkó naskiĝis la  3-an de aŭgusto 1955(nun 1955-08-03) en Szeged.

Biografio
---------

Ernő Berkó estis dukita en Gádoros. Li akiris licencon pri elektristo kun maturiĝo en mezlernejo en Szentes, poste li laboris en vitrouzino de Orosháza, kie en 1973 li iĝis amatora astronomo. Ekde 1987 ĝis la emeritiĝo li laboris en kooperativo en Ludányhalászi. Intertempe li ankaŭ fotadis ne nur astronomiajn temojn, depost la emeritiĝo li selektis afrikajn violojn (Streptocarpus ionanthus). Li malkovris la dua, sed sendepende supernovaon SN 1999by en 1999, ekzamenis en:Binary star-ojn, registris meteorojn. Lia edzino naskis du gefilojn.

Memorigiloj
-----------

* asteroido 95179 Berkó (2007)

Fontoj
------

* membiografio kun fotoj
* datenoj kun foto

Referencoj
----------



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 860224
 |



* Portalo pri Biografio
Granda Hungara Ebenaĵo aŭ *Alföld*.

**Granda Hungara Ebenaĵo** estas produktema ebenaĵo en sudorienta parto de Hungario, kiu etendiĝas eĉ en Serbion kaj Rumanion. Ĝia areo estas ĉirkaŭ 50 000 km², duono de tiu de Hungario. La tuta areo kun la partoj en la aliaj landoj estas ĉirkaŭ 100 000 km².

La Ebenaĵo estas en natura stato estas pusta herbejo aŭ kun marĉoj, ĉeriveraj arbaroj. Post la reguligo de la Tiso en la dua duono de la 19-a jc. kaŭzis pligrandiĝon de la kultivebla agro, la marĉoj malpliiĝis. Oni kultivas tie grenojn, furaĝplantojn, vegetaĵojn, fruktoarbojn, gravas ankaŭ la bestobredado. La originalaj sekaj, herbaj areoj preskaŭ malaperis je hodiaŭ. Unu restaĵo estas Hortobágy en la orienta parto de la Granda Hungara Ebenaĵo, alia restaĵo estas la bugac-a pusto inter la Danuba-Tisa regiono, proksime al Kecskemét.

Ĝi ne havas karakterizajn limojn, limas norde la hungara norda Mezmontaro kun transiroj. Nordoriente kaj kaj oriente limas la Karpatoj kaj ties transsilvaniaj antaxumontaroj. Sude ĝi etendiĝas ĝis Dinara Montaro.

Oni plej ofte dividas la Ebenaĵon je du partoj: unu estas la regiono inter la Danubo kaj Tiso, dum alia la Transtisio (parto oriente de la Tiso). La unuan karakterizas multloke sablo, malofte kursablo, aliloke laŭso.

La Tiso antaŭ ĝia reguligo regule inundis grandan parton de la Ebenaĵo. Oni povas trovi oriente de la Tiso aluviajn grundojn, ĉernozjomo, leŭso, sablo, kursablo.

* Kategorio Granda Hungara Ebenaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Trichaptum biforme*** (ebla esperantigo: *lilaranda unutavola poliporo* ) estas fungospecio en familio Polyporaceae. Ĝi estas unujara fungo, kreskas sur defalintaj arbopartoj, formortantaj falfoliaj arboj, plej ofte sur fago, kvekro, tilio, betulo. Ĝi estas t.n. blanka putriganto, tio estas, ĝi samtempe, paralele malkombinas du ĉefajn komponenton de la ligno: la celulozon kaj la ligninon.

Ĝia koloro varias dum ties aĝo. La junaj fungoj estas tute lilaj, dum la lileco restas ĉe la pli maljunaj fungoj ĉe la rando. Plia parto de la fungo iĝas bruneta. Ĉe la maljuna fungo eĉ la lila rando malaperas kaj la tuta fungo iĝas senkarakterize grizkolora. Sur tiu ofte aperas verdaj alga kovraĵo. La himenio de la fungo ne estas unueca, la rinda, kvadrataj poroj de la himenio maljuniĝante fendiĝas, iĝas dentaj.

Ĝi similas al Chondrostereum purpureum, sed tiu lasta havas glatan himenion kun nefendiganxtaj poroj kaj plurtavolan strukturon.

Ekstera ligo
------------

* Kategorio Trichaptum biforme en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Trichaptum biforme en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* *Trichaptum biforme* ĉe Index Fungorum
La tiel nomata **"Centra Litovio"** (pole *Litwa Środkowa*) estis la nomo de pseŭdoŝtato kun la ĉefurbo Vilno (litove *Vilnius*, pole *Wilno*), kiun deklaris anoj de la pola armeo post anekso de la regiono. La pseŭdoŝtato neniam atingis plenan ŝtatan suverencon kaj dum la 16-a de aprilo 1922 iĝis parto de la Dua Pola Respubliko.

Mapo de Litovio, Orienta Prusio, Pollando, Belorusio kaj Latvio ("Centra Litovio" verde kolorigita)La regiono ĉirkaŭ la urbo Vilno, kie plejparte loĝis kaj ankaŭ nun loĝas litovoj, antaŭ la Unua Mondmilito estis parte la cara imperio de Rusio kaj dum la jaro 1915 estis okupita de la armeo de la Germana Imperio. Post kiam tiu armeo devis retiriĝi, la armeoj de Litovio, Pollando kaj Sovetunio batalis pri regado de la regiono. Post la komenciĝo de la pola-bolŝevika milito armeo sub komando de la pola generalo *Lucjan Żeligowski* okupis la areon, kiu apartenis al la ekde la jaro 1918 sendependa ŝtato Litovio, sed estis tiumomente okupita de la sovetunia Ruĝa Armeo. La 12-an de oktobro 1920 Żeligowski, kune kun pseŭdoregistaro nomumita de la pola armeo, proklamis la ŝtaton "Centra Litovio". Litovio vole-nevole devis rezigni pri sia ĉefurbo Vilno kaj proklamis la duan plej grandan urbon de Litovio, Kaŭnaso, intertempa ĉefurbo.

Dum la jaro 1939 Pollando kaj la baltiaj ŝtatoj laŭ la sekreta aldona protokolo al la Hitler-Stalin-pakto laŭ mapa linio dividiĝis inter la nazia Germana Regno kaj Sovetunio. La plej granda parto de la Respubliko Litovio kaj ankaŭ la pole aneksita "Centra Litovio" okupiĝis de la Sovetunio kaj ekde la jaro 1940 iĝis la Litova SSR (Litova Socialisma Soveta Respubliko).

Dum 1991 la Litova SSR kaj kadre de ĝi la regiono ĉirkaŭ Vilno fariĝis la - denove suverena - Respubliko Litovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Historio de Litovio

* Kategorio Centra Litovio 1920-1940 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tomaso de Akvino.
La termino **sĥolastiko** aŭ **skolastiko** — de la latina *scholasticus*, kio povus signifi kaj instruiston kaj lernanton — indikas la filozofian, teologian, kaj sciencan spekulativadon de la eŭropa Mezepoko de ĉ. 6-a–14-a jarcentoj. Ĝia ĉefa studobjekto estis la rilato(j) inter la Dia revelacio kaj la scienco larĝasence. Sekve oni pravus pritrakti, krom la "latina" skolastiko, pri bizanca skolastiko kaj eĉ pri araba skolastiko (rilato inter la filozofia-scienca kulturo kaj Korano).

En Eŭropo la skolastikistoj precipe prizorgis filozofion kaj teologion. La aŭgustena disigo de *sapientia* (la kono pri Dio kaj la spiritaj substancoj) kaj *scientia* (la mondaj konoj) estis superata post la alveno al Okcidento de la verkoj de Aristotelo. De ili devenis nova ideo pri la scienco kiel racia procedo, rigore dedukta, de kio sekvas konkludo universa kaj necesa. La grandaj skolastikistoj – Alberto la Granda, Tomaso de Akvino, Dunso la Skota – asertis ke eĉ teologio estas scienco (en la aristotela senco, ne la moderna senco kie scienco estas afero de eksperimentoj, ktp).

* Kategorio Skolastiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 7024
* GND: 4053169-7
* NDL: 00571669
* NKC: ph125441
 |
**Ĝesor** (bengale যশোর) estas universitata urbego en Bangladeŝo en Ĥulno (regiono). La urbego estas ĉefurbo de la samnoma distrikto.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 201 796 loĝantoj sur areo de 25,72 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 7 846 loĝantoj/km².

Mapo pri Bangladeŝo, kie Ĝesor estas videbla sudokcidenta kiel Jessore
Akademio de Ĝesor

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 201,796 (en 2011)
* Areo: 26 km²
* Supermara alteco: m
* Horzono: UTC + 6
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj:
* 23° 09′ 53″ N 89° 12′ 49″ O﻿ / ﻿23.16472 °N, 89.21361 °O﻿ / 23.16472; 89.21361 (mapo)

Geografio
---------

Ĝesor situas en okcidenta parto de la lando sur ebenaĵo laŭ rivero. Dako troviĝas 142 km .

Historio
--------

La politeknika instituto en Ĝesor
Flughaveno de Ĝesor
Ĝesor (tiam nomata Mauli Kasba) estis fondita supozeble en 1450 samtempe kun disetendiĝo de la islamo. Reĝlando de Ĝesor fondiĝis en 1555. Memstara distrikto Ĝesor formiĝis (kiel la unua distrikto de Bangladeŝo) en 1781. La komunumo fumkcias ekde 1864.

Ekonomio
--------

Ĝesor havas grandan rolon en komercado inter Barato kaj Bangladeŝo. En la urboapudaĵo oni produktas rizojn, sukerojn kaj daktilojn.

Trafiko
-------

Ĝesor havas lokan flughavenon. La urbego estas nodo de vojoj, inter ili la plej grava kuras al Barato.

Klimato
-------

Ĝesor situas en la tropika klimato kun indluo de musonoj. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-31 °C. Jare pluvas po 1591 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte inter aprilo-oktobro.

Vidindaĵoj
----------

Kampuso en Ĝesor
* islamaj sanktaj lokoj

Fontoj
------

* WikiTrans
*
**Papo Sankta Antero** estis papo de la 21-a de novembro 235 ĝis la 3-a de januaro 236, kaj sukcedis Pontianon, kiu estis deportita de Romo kun la kontraŭpapo Hipolito al Sardio.

Antero estis la filo de Romulo, naskita en Petilia Policastro. Li estis papo dum nur unu monato kaj dek tagoj, kaj supozeble estis de greka origino, sed la nomo povis indiki ke li estis liberigita sklavo. Li kreis episkopejon por la urbo de Fondi.

Martireco
---------

Kelkaj akademiuloj kredas ke li estis martirigita, ĉar li ordonis pli grandan severecon en la esplorado pri la agoj de la martiroj precize kolektitaj de la notarioj nomumitaj de sankta Klemento. Aliaj akademiuloj pridubas tion kaj kredas ke pli verŝajne li mortis en sendramaj cirkonstancoj dum la persekutadoj fare de la imperiestro Maximinus Thrax.

Tombo
-----

Li estis entombigita en la papa kripto de la katakombo de Kaliksto ĉe la Via Appia en Romo. La loko de lia tomboĉambro estis malkovrita de De Rossi en 1854, kun kelkaj elĉerpitaj restoj de la greka tomba surskribo gravuritaj sur la mallarĝa longforma slabo kiu fermis lian tombon kaj nur la greka esprimo por episkopo estas legebla.

Liaj cindroj estis portitaj al la preĝejo de Sankta Silvestro en la Marsa Kampo kaj estis malkovritaj la 17-an de novembro 1595 kiam papo Klemento la 8-a rekonstruis tiun preĝejon.

* Antero (papo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Antero (papo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 350428
* GND: 119222388
* LCCN: nb2007022844
* VIAF: 84482033
* ISNI: 0000000078613385
* NKC: kup19980000002270
* BNE: XX1290473
 |
פוטומונטז' של פונה
La urbo **Puneo** troviĝas en la gubernio Maharaŝtro. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Puneo kaj estas la 8-a plej granda urbo en Barato. 

Laŭ la stato de 2016 en la urbo vivis 5 945 000 loĝantoj sur areo de 710 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 8 373 loĝantoj/km². Ĝi estas la dua plej granda urbo en la gubernio Maharaŝtro.

Templo en Puneo
Universitato en Puneo
Oni nomas Puneon la edukada ĉefurbo de Maharaŝtro. Puneo havas multajn famajn kolegiojn. Ĝi estas nun hejmo de multaj softvaraj kaj informteknologiaj firmaoj.

Nomo
----

La nomo Puneo devenas de "Punja Nagari" (laŭvorte, Urbo de virto). Antaŭe, dum la kolonia epoko, ĝia nomo estis "Poona" [puna], sed nun ĝia nomo estas "Pune" [pune].

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 3.446.330 (en 2010)
* Supermara alteco: 560 m
* Areo: 1109 km²
* Telefonkodo: 20
* Poŝtkodo: 4110xx
* Aŭtokodo: MH-12, MH-14
* Horzono: UTC + 5:30

Geografio
---------

Puneo troviĝas sur altebenaĵo ĉe kunfluejo de du riveroj. Ĝi estas ĉirkaŭ 150 km oriente de Mumbajo ĉe alteco de 560 metroj.

Historio
--------

La unua mencio okazis el la 8-a jarcento. En 1630 sultano detruis la urbon. La britoj okupis la urbon en 1817 kaj ili instalis gravan soldatan areon. En 1896 pro pesto multe mortis. En 1961 pro digorompiĝo inundo okazis.

Klimato
-------

Puneo havas tropikan klimaton kun sezonoj somero (marto-majo), musono (de junio ĝis oktobro) kaj vintro. La averaĝaj temperaturoj varias inter 20-28 °C, somere 38 °C. Jare pluvas po 722 mm. En januaro kaj februaro ne estas pluvo kaj neniam frostas.

Trafiko
-------

Puneo havas internacian flughavenon kaj bonajn kontaktojn trajne kaj voje. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

La Metroo de Puneo malfermiĝis la 6-an de marto 2022.

Servoj
------

La Orienta Esplor-Instituto Bhandarkar estas bone konata pro sia kolekto de malnovaj manuskriptoj en Sanskrito kaj Prakrito.

Vidindaĵoj
----------

* temploj
* moskeoj
* muzeo
* parkoj
* bestoĝardeno

Ĝemelurboj
----------

* Usono San Jose (Kalifornio), Usono
* Usono Fairbanks, Usono
* Germanio Bremen, Germanio
* Norvegio Tromsø, Norvegio
* Japanio Nagojo, Japanio

Gefiloj
-------

* Adi Agashé


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |

* Puneo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Puneo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 242821
* GND: 4046772-7
* BNF: 119643466
* NKC: ge854739
 |
**Antikristo** aŭ **kontraŭ-Kristo** estas figuro kiu aperas en la Apokalipso de Johano ekde 13-a ĝis la 20-a ĉapitro; ankaŭ nomata "La Besto", *kaj estis donita al ĝi aŭtoritato agadi dum kvardek du monatoj* (Ap. 12,5). Ĝi (aŭ li, aŭ ŝi) venos okupi la vicon de Kristo kaj volos esti adorata anstataŭ Dio.

Ĝenerale, oni vidas la Antikriston en siaj propraj religiaj kontraŭuloj, ekzemple adventismo kredas ke la papo estas la Antikristo mem.

Ekster teologio, la Antikristo estas temo de multaj literaturaj kaj filozofiaj verkoj, kiel *Lappar, la Antikristo* de Endre Tóth, baza libro de originala Esperanto-literaturo, aŭ *La Antikristo* de Nietzsche.

Bildaro
-------

* 
* 
*

Bibliografio
------------

* Livio Gonzaga e Diego Manetti, *L’anticristo,* Piemme, 2015, ISBN 978-88-566-4346-6

Vidu ankaŭ
----------

* Satano
* La du antikristoj
* Vladimir Solovjov
* Fjodor Dostojevskij

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Antikristo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* 
* Arkivigite je 2006-02-03 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 39478
* GND: 4142651-4
* LCCN: sh85005655
* NKC: ph138469
 |
**Ranĉio** (en lokaj lingvoj: **राँची**, **ᱨᱟᱺᱪᱤ**, **রাঁচি** kaj **رانچی**) estas milionurbo en Barato, kie estas ĉefurbo de subŝtato Ĝarkhando.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 1 073 440 loĝantoj sur areo de 652,02 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 1 646 loĝantoj/km².

Panoramo de Ranĉi

Bazaj informoj
--------------

* 23° 21′ N, 85° 20′ O (mapo)23.3585.33
* Areo: 652.02 km²
* Supermara alteco: 619 m
* Loĝantaro: 2.190.645 (en 2019)
* Horzono: UTC +5:30
* Telefonkodo: +91 651
* Aŭtokodo: JH-01
* Poŝtkodo: 834001

Geografio
---------

Ranĉio situas en nordorienta parto de la lando sur altebenaĵo. En la proksimo diversaj akvofaloj troviĝas, tial la urbo ricevis kromnomon "urbo de akvofaloj".

Historio
--------

La loknomo devenis de loka birdo, kiu estas konsiderita sankta birdo. La pli frua loknomo estis "Lohardaga" ĝis 1899.

Klimato
-------

Ranĉio havas subtropikan klimaton. La temperaturo somere estas 20-37 °C, vintre 8-25 °C. Jare pluvas po 1430 mm. Precipe inter junio-oktobro pluvas.

Trafiko
-------

En Ranĉio aŭtobusoj mankas, tial oni uzas rikiŝojn kaj taksiojn. La urbo havas 2 aŭtovojojn, kie jam longdistancaj aŭtobusoj trafikas. Ranĉi havas bonajn kontaktojn trajnajn al Nov-Delhio, Mumbajo, Kolkata, Puneo ktp. La flughaveno servas al la enlandaj urbegoj.

Ekonomio
--------

Jam dum dominado de britoj Ranĉio estis grava industria urbo, kie oni okupiĝis precipe pri silko kaj ŝelako. Post la sendependiĝo ankaŭ la peza industrio graviĝis.

Vidindaĵoj
----------

* templo Pahari
* templo Jagannathpur aĝas 300 jarojn
* parko Sidhu Kaanhu
* lago

Fontoj
------

* WikiTrans

Templo en Ranĉi

* Kategorio Ranĉio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La kanada teritorio **Jukonio**, ĝis 2003 ankaŭ **Jukon-teritorio** (angle *Yukon Territory* [JU-kan TER-i-tor-i], france *le Yukon* [jukõ]) situas en la pleja nordokcidento de Kanado. Okcidente troviĝas Alasko, norde la Arkta Oceano, oriente la Nordokcidentaj Teritorioj kaj sude Brita Kolumbio.

Laŭ la stato de 2021 en la teritorio vivis 40 232 loĝantoj sur areo de 482 443 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 0 loĝantoj/km². 

La teritorio prenas sian nomon de la Rivero Jukono, kiu venas de la kuĉina lingvo, kaj signifas "granda rivero". Jukonteritorio kuniĝis al la Kanada Konfederacio je la 13-a de junio de 1898. La ĉefurbo de Jukonio estas Whitehorse (28 201 loĝantoj en 2021). Antaŭ la jaro 1953 Dawson City (1 577 loĝantoj en 2021) estis la ĉefurbo. 

La nuna ĉefministro de Jukonio ekde la 13-a de januaro 2023 estas *Ranj Pillai*. La komisiito, kiu formale reprezentas la britan monarkion, estas *Angélique Bernard*.

Historio
--------

En 1845, Robert Campbell estis la unua blankulo, kiu esploris la regionon. Je la 17a de aŭgusto 1896 George Washington Carmack malkovris oron en la Rivero Klondike, kaj baldaŭ 100.000 homoj alvenis al la teritorio. Dawson City fariĝis grava urbo. En 1942, la granda Alaska Ŝoseo inter Fairbanks (Alasko) kaj Dawson Creek (Brita Kolumbio) estas konstruita. Estas 1.110 homoj en Jukonio, kies hejma lingvo estas la franca.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jukonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Jukonio en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)

Registaro de Jukonio angle

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rProvincoj kaj teritorioj de Kanado |
| --- |
| **Provincoj** | 
* Brita Kolumbio
* Alberto
* Saskaĉevano
* Manitobo
* Ontario
* Kebekio
* Nov-Brunsviko
* Nov-Skotio
* Insulo de Princo Eduardo
* Novlando kaj Labradoro
 | Flago de Kanado |
| **Teritorioj** | 
* Jukonio
* Nordokcidentaj Teritorioj
* Nunavuto
 |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 2010
* GND: 4067234-7
* LCCN: n79141229
* VIAF: 125708410
* BNF: 11936195q
* NKC: ge134594
 |
|  |
| --- |
| ***Kartuŝo de Amenhotepo la 3-a*  en hieroglifa skribo** |
| *Apartenanta al fragmito kaj al abelo Nebmaatre* |
| *Amenhotepo, filo de Reo* |
|

Kartuŝo de Tutanĥamono, la 18-a dinastio
**Kartuŝo** estas moderna markigo de aparta ovala kadreto - parto de hieroglifa skribo de reĝa titolaro en antikva Egiptio. Unuafoje ĝi estas dokumentita por skribo de nomo de reganto Snofru en periodo de la 4-a dinastio.

Priskribo
---------

La evoluo de la titolaro estis fermita komence de Meza imperio, plej malfrue ekde tiu ĉi tempo ĝi konsistis el sume kvin nomoj gviditaj de signoj parolantaj pri la karaktero de la reĝa potenco, dum kio iliaj partoj estis, apud la t.n. sereĥo, du kartuŝoj gviditaj de apartenantaj hieroglifaj signoj: la unua servis por skribo de la t.n. trona nomo (nomo *nisut-bitej*), la alia por skribo de naskonomo (nomo *Filo de Reo*).

La ĉefa reĝa edzino por skribo de sia nomo uzis unu kartuŝon. Sed se la virino fariĝis reganta reganto (ekzemple Hatŝepsut), ŝi uzis memkompreneble la plenan reĝan titolaron.

La specifa maniero de uzo de kartuŝo estas skribado de la nomo de dio Atono en du kartuŝojn en la tempo de la religia reformo de Aĥnatono kaj poste de nomo de dio Amono en unu kartuŝon en la tempo de ekzistado de la t.n. dia reĝlando de Amono en Supra Egiptio post pereo de la 20-a dinastio, kio koneksas kun teologia evoluo de tiuj ĉi kultoj.

La aspekto kaj signifo de la kartuŝoj estas derivataj diverse, dum kio diferencaj teorioj ne bezonas devige elimini sin. Povas devene temi pri ŝnureto, kies du finaĵoj estas firme kunligitaj kaj ankritaj per ligneto. Egiptanoj mem tiel iam desegnis la kartuŝojn kaj ĉar ni scias, ke la nodo havis ŝirman signifon, la kartuŝo estus simbolo de magia ŝirmo de reganto.

Iam estas kun la ligilo al simileco kun la simbolo *ŝen* interpretata kiel simbolo de senfineco kaj senlimigeco de la reĝa potenco, alifoje eĉ por supozata konekso kun hieroglifa signo kun la signifo *"suno"* (dum samtempa ascendo de kulto de la suna dio Reo kaj enkonduko de nomo *filo de Reo* en la reĝan tirolaron) kiel simbolo de la regado de reganto super ĉio, kio estas lumigata fare de la suno.

* Kategorio Kartuŝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Faraono
* Kartuŝo (arto)
* Sereĥo
**Barcs** [barĉ] estas urbo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, Distrikto Barcs, kies centro ĝi estas.

Haveno de Barcs

Geografio
---------

Barcs situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Dravo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Virovitica, laŭ fervojo Pécs-Murakersztúr. Ĝi estas limpasejo al Kroatio.

Historio
--------

La komunumo estis unuafoje menciita en 1389, estis biena centro de la Marczali-familio. Ties fortikaĵon okupis la turkoj en 1555, poste la areo senhomiĝis. resetliĝo de kamparanoj okazis ekde 1677. La vilaĝo iĝis urbo en 1979.

La urbon ĉirkaŭas la Nacia parko Danubo–Dravo. La rivero iĝis navigebla ĝis Barcs fine de la 19-a jarcento, sed poste la rivero resoviĝis kaj ofte ŝanĝis riverbranĉojn. Deponejo pri salo kaj tabako gardas memoron pri ŝipado en la urbo, kiu estas la plej malnova urba domo. Dum esto de Jugoslavio malofte ŝipoj flosis, sed post la kroata-serba milito en 1991 ankaŭ la rivero pleniĝis de minoj, verŝajne ankaŭ nun restis iom. Dum la milito Barcs ricevis hazardan bombon, sed okazis nur malgrandaj damaĝoj.

Vidindaĵoj
----------

* Kirko Kristo Reĝo (Barcs) konstruiĝis en 1814, la turo estas 27 m-ojn alta.
* Kalvinana preĝejo (Barcs) (1994)
* Sinagogo de Barcs

Famuloj
-------

En Barcs naskiĝis:

* instruisto István Hetesi
* juristo József Perbíró
* kantisto Mariann Falusi
* ministro János Tausz
* pianisto Margit Varró
* politikisto Katalin Szili.

En Somogytarnóca (jam parto de Barcs) naskiĝis:

* János Papp (aktoro, 1948-).

Ĝemelurboj
----------

* Germanio Sinsheim, Germanio
* Rumanio Odorheiu Secuiesc, Rumanio
* Kroatio Virovitica, Kroatio
* Slovakio Želiezovce, Slovakio

Referencoj
----------

Kastelo de Kremsier ruine

* Kategorio Barcs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Barcs en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 130101
* GND: 4408802-4
* LCCN: n85084266
* VIAF: 147809332
* NKC: ge1096484
 |
**Faridabado**, en Hindia lingvo फरीदाबाद, estas urbo kaj municipa urbaro en distrikto Faridabado en la subŝtato de Harjano, Barato. Ĝi estas grava industria urbo kaj populacia centro. La urbo estis fondita en 1607 de Ŝejĥ Farid, trezoristo de Jahangir, cele protekti la ŝoseon kiu trapasis la urbon. Li konstruis fortikaĵon, akvorezervujon kaj moskeon kiuj nun estas ruinaj. Faridabado iĝis la 12a distrikto de Harjano la 15an de aŭgusto 1979.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 1 404 653 loĝantoj sur areo de 742,9 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 1 891 loĝantoj/km².

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 2151  km²
* Alto super marnivelo: 197 m
* Loĝantaro: 2 193 300 en 2001
* Horzono: UTC + 05:30
* Poŝtkodo: 12100x
* Telefonkodo: (91)129
* Aŭtokodo: HR-29, HR-51
* 28° 22′ 48″ N 77° 18′ 00″ O﻿ / ﻿28.38000 °N, 77.30000 °O﻿ / 28.38000; 77.30000 (mapo)Koordinatoj: 28° 22′ 48″ N 77° 18′ 00″ O﻿ / ﻿28.38000 °N, 77.30000 °O﻿ / 28.38000; 77.30000 (mapo)

Faridabado estas nuntempe la plej loĝata urbo de Harjano kaj generas ĉirkaŭ 60 % de la enspezaro de la ŝtato de Harjano. 50 % de la kolektita impostaro en Harjano devenas el Faridabado kaj Gurgaono.

Faridabado famas pro produktado de henao, dum traktoroj, motorcikloj, elektraĵoj, fridujoj, ŝuoj kaj radoj estas aliaj famaj industriaj produktoj de la urbo.

Notoj
-----

1. ↑   The Tribune.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de milionurboj
* Metroo de Delhio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 320747
* GND: 4576535-2
* LCCN: n89223520
* VIAF: 153727982
 |
La **kapelo Sankta Urbano** estas sakrala historia monumento en Hungario, en urbo Bátaszék, inter vitejoj.

Historio
--------

Germanlingva loĝantaro ekloĝis en Bátaszék komence de la 18-a jarcento. Ili komecis kulturi vitejojn en la najbaraj montetoj. Post la granda pesto-epidemio en 1739 oni konstruis votan kapelon inter la vinberejoj. En 1754 iu jam vizitis ĝin, eĉ estis ankaŭ sonorilo, en la sekva jaro estis menciita la ligna tureto. En 1990 kaj 2018 ĝi estis renovigita, en 2019 György Udvardy denove konsekris la kapelon. Ĝenerale honore al Urbano oni aranĝas procesiojn.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola inter vitejoj, sed apude estas kruco, 2 tre aĝaj kverkoj, sub la arboj benkoj kaj tabloj. La fasado estas simetria, meze situas la enirejo, pli supre estas tre malgranda rondfenestro. La navo havas flanke po 1 fenestrojn. Finaĵo de la navo estas duonronda absido. En supro de la navo firstotureto estas videbla. La altara bildo prezentas Sanktan Urbanon.

Kermeso okazas la 25-an de majo.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Vidu ankaŭ
----------

* video


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Zr. Ms. Buffel** (Lia moŝta Bubalo), HW 12, A 884, estas kirasa ŝipo konstruita de la ŝipkonstruejo Napier & Sons en Glasgovo. Inter 1896 kaj 1972 ĝi servis kiel tranoktejo. Kiel mararmea ŝipo, ĝi portis la predikaton Zr. Ms. (Lia Moŝta) kaj nun estas muzea ŝipo en Hellevoetsluis .

La Buffel havas ĝemelan ŝipon: La *Schorpioen* (Skorpio). Kune ili formis la kernon de la renovigita Reĝa Mararmo post 1868.

En la Mararmea haveno de Hellevoetsluis
En Roterdamo
Oficira salono
La elserviĝo en 1974
Du mararmeanoj sur la Buffel en 1959
Mararmeanoj en la banĉambro

Historio
--------

### Kirasa ŝipo

La Buffel estis destinita por defendi Nederlandajn marbordajn akvojn. Ĉar Nederlando mem ne havis sufiĉajn sciojn por konstrui kirasitajn ŝipojn, konstruado okazis en Skotlando. Dum la konstruo de la Buffel sperto estis akirita por la posta konstruo de Zr. Ms. Guinea, fare de la *Amsterdam-Rijkswerf*.

### Gastiga ŝipo

Post trankvila kariero kiel kirasita ŝipo, la Buffel ekde 1896 servis kiel tranoktejo.

Dum la germana atako kontraŭ Nederlando en 1940, Buffel ankoraŭ funkciis kiel tranoktejo kaj estis en la Rijkswerf Willemsoord en Den Helder. Post la falo de Nederlando, la germana okupanto trenis la ŝipon al Amsterdamo por utili kiel tranokteja ŝipo tie. 

Post la Dua Mondmilito la ŝipo estis trovita sendifekta kaj estis atribuita al la submarŝipa servo en Roterdamo kiel gastadŝipo. En 1948 la ŝipo revenis al Amsterdamo por servi kiel tranoktejo ĉe la Mararmea Kazerno Amsterdamo .

### Muzea ŝipo

Jaron post kiam la ŝipo estis prenita el servo en 1973, la Bubalo estis vendita al la municipo de Roterdamo. En Roterdamo la ŝipo estis konvertita en muzeŝipon, portretante la periodojn kiel militŝipo kaj gastiga ŝipo. Ekde 1979, la ŝipo estis elmontrita ĉe la Mara Muzeo Roterdamo, kie ĝi estis en Leuvehaven.

Pro buĝetreduktoj en Roterdamo, la Buffel estis translokigita al Hellevoetsluis en la aŭtuno de 2013. De la 5-a de oktobro 2013, la ŝipo provizore estis en la *Timmerdok* de sekdoko Jan Blanken. La Buffel ankaŭ troviĝis en Hellevoetsluis de 28 majo 1896 ĝis 5 julio 1919, post esti konvertita en loĝejŝipon. La municipo de Rotterdam posedas la ŝipon, sed la administrado estis transprenita de Fondaĵo muzeoŝipo la *Buffel*. De la 7-a de februaro 2015, la *Buffel* havas sian finan lokon ĉe la *Koningskade* en Hellevoetsluis.

La Buffel estas albordigita en Hellevoetsluis en la Mararmea Kvartalo. Estas pli da historiaj ŝipoj tie, kiel la minforiga ŝipo *Bernisse*, la lumŝipo *Noord-Hinder*. Ankaŭ la vizitinda ŝtona sekdoko Jan Blanken troviĝas tie ekde 1806.

Referencoj
----------

1. ↑  Chris Mark *Schepen van de Koninklijke Marine in W.O. II*, uitgegeven in Alkmaar: De Alk bv, 1997, 160-163, met de gegevens van de Buffel.

Vidu ankaŭ
----------

* Hamako

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Zr. Ms. Buffel (1868) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* De Buffel nederlande
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Salem |

Koordinatoj: 11° 39′ 00″ N 78° 10′ 00″ O﻿ / ﻿11.65000 °N, 78.16667 °O﻿ / 11.65000; 78.16667 (mapo)

Administrejo en Salem
**Salem** (tamile **சேலம்**) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Tamilnado. La loknomo signifas: loko ĉirkaŭanta per montetoj.

Laŭ la stato de 2001 en la urbo vivis 693 236 loĝantoj sur areo de 102 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 6 796 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Salem situas en suda parto de la lando inter montoj. Ĉenajo troviĝas 340 km de ĉi tie.

Historio
--------

En Salem dum la historio diversaj dinastioj regis. En 1768 la britoj okupis la urbon, sed en 1772 ili perdis la potencon. En 1799 la britoj sukcese revenis kaj la urbo estis grava loko por la armeo. Baldaŭe Salem iĝis centro de tekstilaĵoj, sed nuntempe ankaŭ la turismo evoluas.

Vidindaĵoj
----------

* universitataj konstruaĵoj

Vidu ankaŭ
----------

* Distrikto Salem
Mapo montranta Araĥozion.
Aleksandro la Granda kun grekaj trupoj en Araĥozio (329 a.n.e.)
**Araĥozio** aŭ *Araĥosia* (antikve-greke *Ἀραχωσία* Araĥōsíā), aŭ *Haraŭvatis* (en malnovpersa lingvo: 𐏃𐎼𐎢𐎺𐎫𐎡𐏁 Harauvatiš), estis satrapio de la Aĥemenida Imperio. Centrita ĉefe ĉirkaŭ la rivero Arghandab, alfluanto de Hilmend, etendiĝis tiom for orienten kiel ĝis la Indus-rivero. La pers-lingva nomo de la satrapio estas la etimologia ekvivalento de Sárasvatī en veda sanskrito. En greka, la nomo de la satrapio estas derivita el Araĥōtós, grek-lingva nomo de la Arghandab rivero. Ĉirkaŭ la jaro 330 a.n.e. Aleksandro la Granda komisis la konstruadon de Aleksandropolo Araĥozia kiel nova ĉefurbo jam ene de la Makedonia Imperio. Ĝi estis konstruita sur la pinto de pli frua persia militfortikaĵo post la konkero de Persio fare de Aleksandro, kaj estas la loko de la nuna Kandaharo en Afganio.

Araĥozio limis kun Drangiano okcidente, kun Paropamisadai norde, kun Hinduŝo (Hindio) oriente, kaj Gedrozio sude.

Fontoj
------

* Greatrex, Geoffrey; Lieu, Samuel N. C. (2002). The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars (Part II, 363–630 AD). New York, New York and London, United Kingdom: Routledge (Taylor & Francis). ISBN 0-415-14687-9.
* Pourshariati, Parvaneh (2008). Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.
* Zarrinkub, Abd al-Husain (1975). "The Arab conquest of Iran and its aftermath". The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1–57. ISBN 978-0-521-20093-6.
* Morony, M. (1986). "ʿARAB ii. Arab conquest of Iran". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 2. pp. 203–210.

Vogelsang, W. J. (2003). "HERAT ii. HISTORY, PRE-ISLAMIC PERIOD". Encyclopaedia Iranica, Vol. XII, Fasc. 2. pp. 205–206.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Arachosia en la angla Vikipedio.*

* Kategorio Araĥozio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 855195
* GND: 1066607680
* VIAF: 313477879
 |
**Sabaho** estas subŝtato de Malajzio situanta sur la nordorienta parto de la insulo de Borneo, nome en la Orienta Malajzio.

Historio
--------

En la 16-a jarcento tiu ĉi teritorio apartenis al sultanlando. En 1761 la britoj interesiĝis pri ĝi, tamen en 1865 Usono luis ĝin por jardeko. Poste la britoj akiris ĝin en 1881, kiel suverena "Brita Kompanio pri Norda Borneo", poste kiel protektorato ekde 1888 ĝis 1946. Intertempe ribeloj okazis en 1894 kaj en 1915, fine inter 1942-1945 la japanoj havis la ŝtaton. Post la 2-a mondmilito ĝi iĝis kronkolonio de Britio. Ekde la jaro 1963, la areo apartenas al la ŝtato Malajzio, kiel Sabaho.

Geografio
---------

La okcidenta parto de Sabaho estas ĝenerale monta, enhavante la tri plej altajn montojn en Malajzio. Ĉe la alteco de metroj, Kinabalu-Monto estas la plej alta monto en Malajzio, 4,095 m-ojn altaj. La ĝangaloj de Sabah estas klasifikitaj kiel pluvarbaroj. Kinabalu Nacia Parko estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 2000 pro ĝia riĉeco en planto-diverseco kombinita kun ĝiaj unikaj geologiaj, topografiaj, kaj klimataj kondiĉoj. En la centra kaj orienta partoj de Sabaho estas ĝenerale pli malaltaj montaroj, ebenaĵoj kaj montetaroj. Ankaŭ malgrandaj insuloj apartenas al la subŝtato.

Administrado
------------

Kinabalu-Monto
Administraj unuoj de Sabaho
**Sabaho** dividiĝas en kvin dividoj (*division*) kiuj estas el la plej norda kaj laŭ la horloĝa direkto Kudat plej norde, Sandakan oriente, Tawau aŭ Tavaŭ sudoriente, Interna Divido sudokcidente kaj Okcidentmarborda Divido centrokcidente. Ĉiuj estas dividataj siavice en distriktoj.

### Subdistriktoj

* Membakut

### Urboj

* Bingkor
* Kalabakan
* Tawau
* Lahad Datu

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rSubŝtatoj kaj federaciaj teritorioj de Malajzio |
| --- |
| Subŝtatoj: | Ĝohoro   •   Kedaho   •   Kelantano   •   Malako   •   Negeri-Sembilano   •   Pahango   •   Perako   •   Perliso   •   Penango   •   Sabaho   •   Saravako   •   Selangoro   •   Terengganuo |  |
| Federaciaj teritorioj: | Kuala-Lumpuro   •   Labuano   •   Putraĝajo |

 |

* Sabaho en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sabaho en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 371298
* GND: 4042495-9
* LCCN: n2014030258 n80061078, n2014030258
* VIAF: 141493496
* ISNI: 0000000106669205
* SUDOC: 026620928
* BNF: 118833346
* NDL: 01099071
* NKC: ge818749
 |
**Korhogo** estas grandurbo kaj ĉefdiocezo (ekde 1994) en Ebur-Bordo, en la samnoma departemento.

Mapo pri ĉirkaŭaĵo de Korhogo

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 09° 25′ N 05° 37′ U﻿ / ﻿9.417 °N, 5.617 °U﻿ / 9.417; -5.617 (mapo)Koordinatoj: 09° 25′ N 05° 37′ U﻿ / ﻿9.417 °N, 5.617 °U﻿ / 9.417; -5.617 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 225.547 en 2012
* Supermara alteco: 318–400 m
* Horzono: UTC

Geografio
---------

Korhogo situas en montaro laŭ la maro en la norda sekcio de la lando. Abiĝano situas 350 km.

Historio
--------

Korhogo situis sur grava antaŭkolonia komercovojo al Atlantiko. Ĝi laŭdire estis fondita en la 14-a jarcento. En 2002 puĉo fare de malkontentaj iamaj soldatoj okazis.

Ekonomio
--------

Urbodomo de Korhogo
En ĉirkaŭaĵo de Korhogo oni kultivas kotonojn, rizojn, miliojn, arakidojn, maizojn aŭ oni bredadas ŝafojn kaj kaprojn.

Klimato
-------

Korhogo situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo estas ĉ. 26 °C. La plej varmaj monatoj estas inter februaro-aprilo. Jare pluvas po 1243 mm.

Trafiko
-------

Korhogo havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Odienne kaj al oriento. Malpli gavaj vojoj estas suden kaj norden.

Vidindaĵoj
----------

Moskeo en Korhogo
* moskeo
* muzeo

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* 
* mapo

Vojo al la moskeo en Korhogo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 407270
* GND: 4266365-9
* LCCN: n88649184
* VIAF: 157221044
 |