recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kablanda kosifo** |
| --- |
|  |
| 
Kablanda kosifoKablanda kosifo  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cossypha* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. caffra'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cossypha caffra****(Linnaeus, 1771) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kablanda kosifo  |

 |
| v • d • r |

La **Kablanda kosifo**, *Cossypha caffra*, estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro *Cossypha* kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj.

Ĝi estas ĉefe loĝantaj birdoj en suda kaj orienta Afriko el Kenjo suden al Namibio, Zambio, Zimbabvo, Sudafriko, Lesoto kaj Svazilando. Ĝi estas komuna specio ĉe arbarbordoj, en arbustaroj, karuo, plantejoj, ĝardenoj kaj parkoj.

Aspekto
-------

Malantaŭa vidaĵo de junulo
La Kablanda kosifo estas 16–17 cm longa. La supraj partoj de plenkreskulo estas grizaj, kaj la vizaĝo montras **nigran traokulan zonon** el la beko al la orelzono kie tiu plilarĝiĝas kaj griziĝas; tiu zono estas separata el la krono per **blanka superokula strio**. La mentono, gorĝo kaj centra brusto, pugo, subvosto kaj eksteraj vostoplumoj estas oranĝaj, dum la centraj vostoplumoj estas grizecbrunaj. La ventro estas helgriza.

La nigra beko estas mallonga kaj rekta, kun iome subenkurba supra makzelo. Kruroj kaj piedoj estas rozecgrizaj, kaj la okulo estas bruna. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junulo estas malhelbruna supre kaj sablokolora sube, tre markita sablokolore en supraj partoj kaj grizbruna en brusto.

La Kablanda kosifo havas akran, mallaŭtan trisillaban alarmonoton "ŬA-dar-dra". La kanto konsistas el varia mallonga serio de muzikecaj notoj, ĉiam komence per mallaŭta trenata fajfo *ĉeruu-ŭiiit-ŭiiit-ŭiiit*.

Kutimaro
--------

La Kablanda kosifo konstruas tasforman neston el vegetala materialo, kovrita per animala haro, radiketoj kaj alia pli fajna materialo. Ĝi normale nestumas el junio al novembro sudokcidente de la Kablando kaj aŭguste al januaro ie plie, sed povas nestumi iam ajn dum la jaro.

Ili manĝas insektojn, araneojn kaj aliajn senvertebrulojn, malgrandajn ranojn, lacertojn kaj iom da frukto.

Referencoj
----------

* Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1
* SASOL e-guide Arkivigite je 2011-09-10 per la retarkivo Wayback Machine
Tokio.
Jokohamo.
La **Grandtokia Areo** estas la plej loĝata metropola areo en la mondo, konsistanta el la Kanto-regiono de Japanio (inklude la nokian Metropolon kaj la guberniojn Kanagava, Ĉiba, Saitama, Ibaraki, Toĉigi kaj Gunma) same kiel la gubernion Jamanaŝi de la najbara Ĉubu-regiono. En japana, ĝi estas referencata per variaj terminoj, unu el la plej oftaj estas **Regiona Ĉefurbo** (首都圏, *Ŝuto-ken*?).

Ĉirkaŭkalkulo de 2016 fare de Unuiĝintaj Nacioj indikas la totalan loĝantaron en 38 140 000. Ĝi kovras areon de proksimume 13 500 km2, kio faras loĝdensecon de 2 642 personoj/km2. Ĝi estas la dua plej granda unusola metropola areo en la mondo se temas pri konstruita aŭ urbigita terareo de 8,547 km2, malantaŭ nur Novjorko de 11,642 km2.

La areo havas la plej grandan metropolan ekonomion en la mondo, kun totala pokapa MEP de proksimume 1.8 mil bilionoj da usonaj dolaroj en 2017.

Servoj
------

* Tokia Instituto de Teknologio

Referencoj
----------

1. ↑ .  The World's Cities in 2016 (12a de Marto, 2017). Arkivita el la originalo je 12a de Januaro, 2017.
2. ↑  Japan Statistics Bureau - Keihin'yō Major Metropolitan Area En webarchive  2007-02-10
3. ↑   demographia.com - World urban areas. Arkivita el la originalo je 2016-10-13. Alirita 2007-05-10.
4. ↑   Archived copy. Arkivita el la originalo je 2019-11-01. Alirita 2019-11-01.
Kaduceo.
**Kaduceo** (de la latina *caduceum*, derivita de la greka κηρύκειοv [*kerykeion*]) estas simbolo de komerco, uzita ankaŭ en la institucioj dediĉitaj al ekonomiko. Origine ĝi referencis al branĉeto de olivarbo ornamita per girlandoj, sed en sia klasika formo temas pri bastoneto ĉirkaŭita de du ringiĝitaj kaj ascendaj serpentoj, plej ofte kronita de paro de flugiloj.

Laŭ Francisko Azorín **Kaduceo** estas *Flugilhava vergo, ĉirkaŭ kiu sin volvas du serpentoj, atributo de Merkuro; estis ĉe la romanoj simbolo de la paco, nun simbolo de la komerco.* Li indikas etimologion el greka *kerikeion* (heroldaĵo) kaj de tie la latina *caduceum*.

Vidu ankaŭ
----------

* Bastono de Asklepio

Notoj
-----

1. ↑   Lajo Pérez, Rosina (1990). Léxico de arte. Madrid - España: Akal. p. 38. ISBN 978-84-460-0924-5.
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 99.
3. ↑  Azorín, samloke.

* Kaduceo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kaduceo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 599099
 |
Loko de la komarko *Jiloca* en la nordokcidento de la provinco Teruelo en sudo de Aragono.
**Jiloca** [ĥiLOka] estas komarko de Aragono (Hispanio) en la nordokcidento de la provinco Teruelo. Ties administracia ĉefurbo estas Calamocha kaj la ĉefurbo por agrikultura disvolvigo estas Monreal del Campo. La komarko estas en la Iberia Sistemo, ĉirkaŭ la meza fluejo de la rivero Jiloca, de kiu ĝi ricevas nomon, norde de la komarko Comunidad de Teruel. Ĝi havas areon de 1932,10 km² kaj populacion de 14 584 loĝantoj.

La komarko Jiloca enhavas 40 municipojn kaj 58 loĝlokojn, ĉiuj el ili apartenantaj al la provinco Teruel kaj al la regiono Aragono. La plej gravaj kaj loĝataj municipoj de la komarko estas Calamocha (4776 loĝ.) kaj Monreal del Campo (2744 loĝ.). La komarko estas en la koridoro inter la urboj Teruelo kaj Zaragozo, integrita en la nomita *Corredor Mediterráneo-Cantábrico*, unu el la ĉefaj aksoj por transporto de Nordorienta Hispanio kiu ligas la urbojn Valencio, Zaragozo kaj Bilbao.

Municipoj
---------

Komunikvoja mapo de la komarko Jiloca.
La komarko enhavas la jenajn 40 municipojn:

* Allueva
* Bádenas
* Báguena
* Bañón
* Barrachina
* Bea
* Bello
* Blancas
* Bueña
* Burbáguena
* Calamocha
* Caminreal
* Castejón de Tornos
* Cosa
* Cucalón
* Ferreruela de Huerva
* Fonfría
* Fuentes Claras
* Lagueruela
* Lanzuela
* Loscos
* Monforte de Moyuela
* Monreal del Campo
* Nogueras
* Odón
* Ojos Negros
* Peracense
* Pozuel del Campo
* Rubielos de la Cérida
* San Martín del Río
* Santa Cruz de Nogueras
* Singra
* Tornos
* Torralba de los Sisones
* Torrecilla del Rebollar
* Torre los Negros
* Torrijo del Campo
* Villafranca del Campo
* Villahermosa del Campo
* Villar del Salz

Geografio
---------

Mudeĥara turo de Olalla, Heredo de la Homaro.
En la komarko Jiloca la plej gravaj ekonomiaj sektoroj estis historie agrikulturo kaj brutobredado, kiel plej granda parto de la hispana rura medio; ĉefaj kultivoj estas cerealoj, vitoj, safrano, kanabo kaj beto. Krome estis minado de kupro kaj fero. Tamen, el la 20-a jarcento, aperis en la komarko industrio rilata al la transformado de produktoj el agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj kaj porkoj). Krome, en la komarkaj ĉefurboj (Calamocha kaj Monreal del Campo) estas ankaŭ pluraj servoj. Aparte estas forstado kaj elfosado de salo kaj gipso. Lastatempe floris turismo ekzemple rilate al naturo (Lageto Gallocanta).

Vidu ankaŭ
----------

* Provinco Teruelo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jiloca (komarko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kategorio Jiloca (komarko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Comarca Comarca del Jiloca, en comarcaacomarca.com
* Oficiala retejo de Comarca del Jiloca
* Centro de Estudios del Jiloca
* Arkivigite je 2021-06-13 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
* 
* Comarca del Jiloca


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800930
* VIAF: 316431172
 |
La premonstrata **kalvinana kirko** kune kun monaĥejo estas religia konstruaĵo, grava Monumento historia en Hungario, en urbo Ócsa.

Historio
--------

La romanika monaĥejo kaj kirko de Dipatrino estis menciita unuafoje en 1234. En la 16-a jarcentoj la monaĥoj foriris pro dominado de la turkoj, poste kalvinanoj profitis la konstruaĵon. Baldaŭe la konstruaĵo estis ruina, la katolikoj ne povis reakiri ĝin, ĉar la kalvinanoj ricevis permeson por renovigi ĝin. En 1872 fulmo, en 1884 incendio okazis. Nova renovigo okazis 1897, la turoj iĝis pli altaj en 1924. La lasta renovigo okazis en 1992, tiam oni denove konstruis muron ĉirkaŭ la konstruaĵo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas 2 imponajn turojn kaj 3 navojn. La preĝejo havas 2 ĉefenirejojn, unun uzis la monaĥoj, la alian la publiko. Dum la historio multe da konstruaĵopartoj perdiĝis, tamen, kiu restis, estas altvalora.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* 
* 
* 
* 

* Kategorio Kalvinana preĝejo kaj monaĥejo (Ócsa) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana ĉefabrika preĝejo** estas unu el la 3 religiaj konstruaĵoj en la fabrika kolonio en Hungario, en urbo Miskolc, en loĝkvartalo Diósgyőr.

Historio
--------

En Diósgyőr la unua kalvinana preĝejo ekfunkciis en 1771. La metalurgia fabriko ekfunkciis en 1886, apude por la laboristoj aparta kolonio konstruiĝis. Ili volis proksimajn, apartajn preĝejojn. La kalvinanoj komence uzis la foran kalvinanan preĝejon de Diósgyőr ĝis 1908, poste la proksiman lernejon. En 1926 oni konstruis novan preĝejon helpe de laboristoj, fabrikanoj, eĉ la ŝtato finance helpis. Post 2 jaroj oni uzis la preĝejon. En 1956 la tegmento difektiĝis, la rekonstruo okazis en 1959. En 1978 plena renovigo okazis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas en korto. Ĉe la ĉefenirejo kruco etendiĝas. En la mezo de la fasado malsupre impona enirejo estas videbla, pli supre la turo altiĝas. Post la turo la longa navo etendiĝas. Interne la orgeno dekomence funkcias.

Fontoj
------

* hungare Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare

* La preĝejo en 1927La preĝejo en 1927
* La preĝejo en 1928La preĝejo en 1928

* Kategorio Kalvinana ĉefabrika preĝejo (Diósgyőr) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jiloca** [ĥiLOka] estas rivero de la centr-orienta parto de Hispanio, alfluanto de la rivero Jalón, siavice alfluanto de la grandrivero Ebro. Ĝia fluejo trairas teritoriojn de la provincoj Teruelo kaj Zaragozo kaj tra komarkoj Komunumo de Teruelo, Jiloca, Kamparo de Daroca kaj Komunumo de Calatayud. Ĝi havas longon de 126 km kaj drenas basenon de 2957 km². Ĝia akvokvanto en Calatayud estas de 293 hm³/jaro, sed laŭlonge de la hidrologia jaro tiu akvokvanto estas tre neregula, kun tre markita somera malaltiĝo, kaj maksimumoj en aŭtuno kaj printempo.

Arteza puto *Fuente de Cella*. Ekfluejo de la rivero Jiloca.
La rivero ekfluas en la arteza puto *Fuente de Cella* ĉe Cella (Teruelo) en la montaro *Sierra de Albarracín*, kaj enfluas en la riveron Jalón en Calatayud. Dum la 18-a jarcento oni kanaligis la sektoron de Cella ĝis Monreal del Campo, kiam oni sekigis la lagetojn Cañizar de Villarquemado kaj Balsas de Alba. Laŭ kelkaj tezoj, la rivero ĝis tiam fluis en tiu sektoro subtere.

Ĉe Luco de Jiloca, apud la Romia Ponto, Jiloca ricevas sian nuran alfluanton, nome la rivero Pancrudo, kiu ekfluas 46 km antaŭe en la montaro Costera. La hidrografia baseno estas mallarĝa, kaj formita ĉefe per fontoj, rojoj kaj torentoj, pro kio ĝia akvokvanto estas tre neregula.

En 2009 oni finkonstruis la Akvobaraĵon de Lechago, inter la municipaj teritorioj de Lechago kaj Luco de Jiloca. Temas pri Akvorezervejo por irigacio, kun kapacito por 18,5 hm³. En la Valo de Jiloca estas loko de turisma intereso kiel Calamocha kaj Daroca. Alia de la turismaj altiraĵoj de la valo estas la muelejoj (kelkaj por tekstila industrio); ĉirkaŭ la 1970-aj jaroj floris bredejo por trutoj, sed malreguleco de akvokvanto rezultis en ties fermo. En la supra valo estas ankaŭ kaptado de kraboj.

* Kategorio Jiloca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 797481
* LCCN: sh85070538
* VIAF: 316431172
* BNE: XX462202
 |
**Kalaznó** [kalaznO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási.

Blazono de Kalaznó

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 18  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.5019/18.4788
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 7194
* Telefonprefikso: 74

Situo
-----

Kalaznó situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Tamási 26, Bonyhád troviĝas 28, Szekszárd 36, Pécs 70, Budapeŝto 156 km.

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1332 en formo *Kalanso*. Post la turka erao germanoj refondis la vilaĝon en la 18-a jarcento. Iliaj posteuloj estis deportitaj post la 2-a mondmilito al Germanio, dume alvenis rifuĝintaj hungaroj.

Vilaĝservo estas migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* luterana preĝejo de 1790

Famuloj
-------

En Kalaznó naskiĝis:

* filologo Tamás Köves-Zulauf
* kuracisto Béla Halász.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* distancoj Arkivigite je 2016-08-09 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Kalaznó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jim MORRISON** (naskiĝis la 8-an de decembro 1943 en Melbourne, Florido; mortis 3-an de julio 1971 en Parizo) estis usona kantisto de The Doors kaj poeto.

Jim estis fama siatempe kiel kantisto de The Doors kaj surbendigis ses sondiskojn kun sia teamo de 1966 ĝis 1971. Post la morto de Jim, la Doors ne plu havis sukceson.

Sep jarojn poste la Doors publikigis "An American Prayer", unu sondiskon kun poemoj, kiujn Jim nur kelkajn monatojn antaŭ sia morto registris sur magnetofonbendon. La albumo estis inspirado por modernaj kantoj ekzemple *"Bird of Prey"* de Fatboy Slim.

Morrison skribis poemvolumojn kiel *"The Lords"*, *"The New Creatures"* kaj *"An American Prayer"*. Postmorte publikiĝis *"Far Arden"* kaj *"Wilderness - The Lost Writings of Jim Morrison"*.

Danke al liaj skribkapabloj, lia sovaĝa kaj nekutima konduto kaj personeco kaj la karismo kiu manifestiĝis, interalie, en liaj prezentoj kiel parto de la grupo, Morrison estas konsiderita unu el la plej influaj kantistoj en la historio de roko .

Morrison estis vicigita 47-a en la listo de Rolling Stone revuo de la 100 plej grandaj kantistoj de ĉiuj tempoj.Kaj en la 12-a loko en simila listo de la retejo Billboard .

En la 1970-aj jaroj, Morrison iĝis dependigita de alkoholaĵo, kaj tio influis lian konduton kaj liajn prezentojn ĉe koncertoj. Lia ekscesa alkoholkonsumo kaj ofta uzo de drogoj (ekzemple LSD) portis al li malbonan famon. Kiam li dum en 1969 dum koncerto en Miami nudiĝis, oni komencis juran proceson kontraŭ li. Mallonge poste li transloĝiĝis al Parizo, kie li en 1971 mortis - probable pro trodozo da drogoj. Lia tombo en la *Cimetière du Père Lachaise* ĝis nun estas vizitata de multaj ŝatantoj.

* 

  

* Kategorio Jim Morrison en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Jim Morrison en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 21978
* GND: 118584286
* LCCN: n79140943
* VIAF: 56614064
* ISNI: 0000 0000 8135 1152
* SUDOC: 030877881
* BNF: 11916928c
* MBA: c6619f89-5454-4e2d-aa19-b5596ba3b4c6
* NLA: 35364082
* NDL: 00450596
* BIBSYS: 90188935
* NKC: jn20000701268
* BNE: XX1100798
 |
**Kambej-Golfo** aŭ **Golfo de Ĥambato** estas golfo de Araba Maro laŭlonge de la okcidenta marbordo de Barato, en la subŝtato de Guĝarato. Ĝi proksimume longas 130 kilometrojn , kaj disigas Katiavar-Duoninsulon de la orienta parto de Guĝarato okcidente.

Tapti-Rivero kaj Narmado enfluas en Kambej-Golfon. Tiu ĉi malprofundas, kaj abundas sablobenkoj kaj enakvaj sablodigoj inkluzive de Mal-Sablobenko ĉe la riverbuŝo kaj Malaka-Sablobenko ĉe la enirejo de la golfo en Araban Maron. La golfo estas konata por siaj ekstremaj alflu-reflu-ciklaj niveldiferencoj kiuj plie ŝanĝas mirige rapide. Je malalta tajdo la fundo estas preskaŭ seka je iu distanco de la urbo de Khambhat.

En la marborda urbo Alang, la ŝipomalkonstruado profitas de la ekstremaj flusoj de la golfo. Grandaj ŝipoj estas surgrundigitaj dum la dufoje-ĉiumonataj plej altaj tajdoj, kaj estas malmuntitaj kiam la akvo retiriĝas.

Kambej-Golfo estis grava centro de komerco ekde antikvaj tempoj. Ĝiaj havenoj ligas centran Baraton al la markomercitineroj de la Hinda Oceano. Bharuch, Surat, Ĥambato, Bhavnagar, kaj Daman estas historie gravaj havenurboj. Bharuch estis grava ekde antikvaj tempoj; Khambhat estis la ĉefa haveno de la golfo en la Mezepoko, sed post la ŝlimigado de sia haveno, Surat pliiĝis al eminenteco kiel la plej grava haveno de la Mogola Imperio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kambej-Golfo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Kambej-Golfo ( *Academic* )

21° 30′ N 72° 30′ O﻿ / ﻿21.500 °N, 72.500 °O﻿ / 21.500; 72.500 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
Kaduna riversistemo.
**Kaduna** estas alfluanto de la rivero Niĝero kiu fluas 550 kilometrojn tra Niĝerio. Ĝi ricevas sian nomon el la krokodiloj kiuj vivas en la rivero kaj en ĉirkaŭa areo. "Kaduna" en la loka lingvo, Haŭsa, estas la vorto por "krokodiloj". La rivero ekfluas en la Jos-Altebenaĵo nome en la Ŝtato Altebeno 29 kilometrojn sudokcidente de la urbo Jos, fluas tra sia nomita Ŝtato Kaduna kaj tra ties ĉefurbo Kaduna, kaj kuniĝas kun la rivero Niĝero en la Niĝera Ŝtato. Plej el ĝia fluejo trapasas malfermajn arbarojn de savano, sed ĝia plej malsupra parto havas kelkajn ĉizitajn gorĝojn super ties enirejo en la etensaj Niĝeraj inundebenaĵoj.

Koordinatoj: 8° 44′ 40″ Nordo 5° 47′ 59″ Oriento﻿ / ﻿8.744479 °N, 5.799589 °O﻿ / 8.744479; 5.799589 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑  "On-line Bargery Hausa-English Dictionary". Alirita en 2009-07-09.
2. ↑  Kaduna River, Nigeria, en britannica.com

* Kategorio Kaduna (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 747533
* VIAF: 315131141
 |
En biologio, la **kalazo** estas strukturo en birda ovo, de kiu pendas la flavaĵo. Ankaŭ analoga strukturo en ebena ovolo nomiĝas kalazo.

Priskribo
---------

### Animala kalazo

Koka ovo, kun videbla kalazo.
Birda ovo enhavas du kalazojn, kiuj estas helicaj histoj, kiuj fiksas la flavaĵon en la mezo de la blankaĵo.

Kiam oni kuiras ovojn, oni kelkfoje forigas la kalazojn.

Kalazoj mankas en reptiliaj ovoj.

### Planta kalazo

En la planta ovolo, la kalazo estas la histo, kiu konektas la tegumentojn kaj la placenton. Nutraĵoj fluas tra vaskulaj histoj de la tegumentoj kaj la kalazo en la placenton.

Etimologio
----------

La vorto *kalazo* devenas de la helena vorto χᾰ́λαζᾰ *ĥálaza* "hajlo".

Referencoj
----------

1. ↑  Plena Ilustrita Vortaro 2020: kalaz/o
2. ↑   Chalaza (angle). *Bakepedia* (2013-08-11).
3. ↑  Aubret, Fabien; Gaëlle Blanvillain, Philippe J. R. Kok (2015). "Myth busting? Effects of embryo positioning and egg turning on hatching success in the water snake *Natrix maura*", *Scientific Reports* (en) **5**, p. 13385. doi:10.1038/srep13385.
Kagero ĉe akvofalo Rusumo
Akvofalo Rusumo
**Kagero** (svahile *Kagera*, ruande *Akagera*) estas rivero en orienta Afriko.

Kagero fontas en Burundo kaj konsistigas la limojn inter Ruando/Tanzanio kaj Tanzanio/Ugando. Ĝi fluas, proksime de Bukoba, en la Viktorian Lagon, el kiu fluas la Blanka Nilo. Ĉar Kagero estas la plej granda nutranto de la Viktoria Lago, ĝi estas konsiderata fonta rivero de Nilo. Ĝia longo estas ĉirkaŭ 850 km. Se oni konsideras nur la parton ekde la enfluo de Ruvuso, estas 400 km.

Ene de Ruando kaj kiel lima rivero Kagero estas navigebla. Ĝi fluas proksimume orienten, sed trafinte la limon inter Ruando kaj Tanzanio ĝi kurbiĝas norden ("suda kurbiĝo") kaj akceptas riveron Ruvuso, kiu estas konsiderata alia fonto de Nilo.

Post tiu alfluo ĝi formas akvofalon de 15 metroj, la akvofalon Rusumo, kiu malebligas ŝiptrafikon (Rusumo estas la nomo de la apuda ruanda provinco). Sube de la akvofalo la rivero denove estas navigebla; transiras ĝin tie grava ponto inter Ruando kaj Tanzanio. Post 180 km ĝi atingas la trilandan punkton inter Ruando, Tanzanio kaj Ugando; tie ĝi kurbiĝas orienten ("norda kurbiĝo"). Iom poste ĝi foriras de la landlimo (tie difinita per la latitudo 1° S) dekstren kaj trafluas la tanzanian regionon Kagera, al kiu ĝi donis la nomon. 40 km norde de urbo Bukoba ĝi eniras la Viktorian Lagon. Ĝia vojo de la norda kurbiĝo longas ĉirkaŭ 270 km.

Kagero altas 1.290 metrojn ĉe akvofalo Rusumo kaj 1.134 ĉe sia enfluo en la Viktorian Lagon.

* Kategorio Kagero (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jormannsdorf,** hungare **Gyimótfalva** [djimOtfalva] estas ne memstara vilaĝeto en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Bad Tatzmannsdorf. La germana dorf kaj la hungara falva signifas: vilaĝo.

Situo
-----

Jormannsdorf situas laŭ vojo numero 50. Oberwart troviĝas 6 km-ojn.

Historio
--------

En tiu loko oni trovis tombon el la ferepoko. La unua mencio devenis el 1388 en formo *"Gyarmanusfalva"*. Ekde tiam la kampoj apartenis al la historia familio Kanizsai [kaniĵai], ekde 1669 al familio Batthyány [batjAnji]. En 1910 vivis en la komunumo 291 homoj (germanoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon Gyimótfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika gotika preĝejo
* kastelo de 1626, inter 1948-1957 ĝi estis lernejo, poste hotelo
* statuo de Madono de 1917 sur montopinto 700 m-ojn alta

Galerio
-------

* Vido de JormannsdorfVido de Jormannsdorf
* Tschabach, rivereto en Jormannsdorf*Tschabach*, rivereto en Jormannsdorf
* Sanktejo SzmrecsányiSanktejo *Szmrecsányi*
* KasteloKastelo
* FajrobrigadejoFajrobrigadejo

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com

* Kategorio Jormannsdorf en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Vidu ankaŭ la apartigan liston Jiménez.*

**Jiménez** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Jiménez*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05014.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9768 loĝantojn. El tiuj estis 4958 viroj kaj 4810 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3040,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 250 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 8140 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 8 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,098 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 5735 personoj apartenis al la katolika religio kaj 749 personoj al la protestantisma religio. 64 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 450 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
la kafejo "Les Deux Magots" en 2006
**Les Deux Magots** (prononco [le dø maɡo], "la du [fremdlandaj] komercistoj") estas fama kafejo de Parizo. Ĝi troviĝas en la  kvartalo Saint-Germain-des-Prés, en la 6-a arondismento de la franca ĉefurbo.

Deveno de la nomo
-----------------

La nomo de la kafejo devenas de la nomo de eksa butiko de novaĵoj, kiu iam situis sur la sama loko (6, placo Saint-Germain-des-Prés).

Historio
--------

La kafejo aperis ĉirkaŭ la jaro 1885. Pluraj verkistoj tiam ekkutimis kuniĝi tien, interalie Paul Verlaine, Arthur Rimbaud kaj Stéphane Mallarmé. Ekde tiam, la kafejo ĉiam konservis gravan rolon por la kultura vivo de Parizo.

En 1933, la kreado de la premio Deux Magots konfirmis ĝian literaturan rolon. La kafejo estis sekve frekventita de multaj artistoj, ekzemple Elsa Triolet, André Gide, Jean Giraudoux, Pablo Picasso, Fernand Léger, Jacques Prévert, Ernest Hemingway, Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir, Bob Welch aŭ Umberto Eco.

Vidu ankaŭ
----------

* Kafejo Flore
* Saint-Germain-des-Prés

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kafejo Les Deux Magots en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la kafejo Arkivigite je 2021-12-03 per la retarkivo Wayback Machine
**Kalch,** hungare **Mészvölgy** [mEsvoldj], slovene **Strigarjava** estas iama vilaĝo, nun parto de Neuhaus am Klausenbach en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf. En la germana kaj hungara loknomoj kalko estas rekonebla.

Kalch en la mapo

Bazaj informoj
--------------

* 46° 50′ 20″ N 16° 00′ 40″ O﻿ / ﻿46.83889 °N, 16.01111 °O﻿ / 46.83889; 16.01111 (mapo)Koordinatoj: 46° 50′ 20″ N 16° 00′ 40″ O﻿ / ﻿46.83889 °N, 16.01111 °O﻿ / 46.83889; 16.01111 (mapo)
* Poŝtkodo: 8385
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 250

Situo
-----

Kalch situas en valo de rojo, laŭ landlimo de Slovenio. Jennersdorf troviĝas je 15 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1387 laŭ tiama hungara ortografio *"Mezpesth"*, apartenanta al fortikaĵo de Vasdobra. En 1787 vivis tie 228 homoj en 40 domoj, en 1830 283 homoj en 37 domoj, en 1857 322 homoj en 48 domoj. En 1910 vivis en Mészvölgy 332 homoj, plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Kalch aliĝis al Neuhaus am Klausenbach en 1971.

Vidindaĵoj
----------

* Kategorio Kalch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Josef František** (naskiĝis la 7-an de oktobro 1914 en Otaslavice, mortis la 8-an de oktobro 1940 en *Cuddington Way*, Surrey, Unuiĝinta Reĝlando) estis ĉeĥoslovaka kaj pola armea piloto, flug-aso de la pola aviado dum la dua mondmilito. František aliĝis al la Ĉeĥoslovaka aerarmeo en 1936. En 1938 li iĝis ĉasaviadisto en Prago. Post la detruo de Ĉeĥoslovakio en marto 1939, kiel multaj aliaj soldatoj, li elmigris al Pollando por aliĝi al la Pola Aera Forto. Tie li iĝis fluginstruisto ĉe la Oficira Kolegio de la Pola Aera Forto en Dęblin.

Dum la germana invado de Pollando en septembro 1939 li estis asignita al gvatskadro. Ĉi tie li flugis avidilon senarman, tial li bombadis germanajn soldatojn per ĵetgrenadoj. La 20-an de septembro li estis malflugigita, sed estis savita fare de polaj pilotoj. La 22-an de septembro, lia trupo ricevis ordojn retiriĝi al Rumanio.

Li finfine atingis Francion tra Nordafriko, kie li aliĝis al la franca aerarmeo. Post la malvenko de Francio fine de de junio 1940, František estis evakuita al Anglio, kie li pluflugis en la Reĝa Aerarmeo.

La unuan konfirmitan venkon en la Batalo de Anglio František akiris la 2-an de septembro 1940, pafalterigante germanan ĉasaviadilon Messerschmitt Bf 109E. Dum unu monato li pafalterigis 17 aviadilojn kaj 1 verŝajne, iĝante la plej efika alianca piloto en la batalo de Anglio. La 9-an de septembro li akcidente alteriĝis kun damaĝita aviadilo, post pafalterigo de 2 germanaj aviadiloj. Lastfoje li venkis la 30-an de septembro 1940.

Bibliografio
------------

* Jiří Rajlich, *Josef František* en: „Lotnictwo Wojskowe" nr 2/1999, p. 49.
* Richard King, *Dywizjon 303 walka i codzienność*, Wydawnictwo RM, Warszawa 2012, ISBN 978-83-7243-979-6

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Josef František en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Venkoj ĉeĥe
* Josef František angle Free Czechoslovak Air Force


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 536293
* GND: 143963910
* LCCN: no95029660
* VIAF: 43883156
* ISNI: 0000 0001 1875 4538
* SUDOC: 156898128
* NKC: ola2002111133
 |
**Kaiserbach**, antaŭe ankaŭ **Kappelbach**, je la malsupra parto ankaŭ **Elsenbach**, estas preskaŭ 20 km longa rojo en Südpfalz (Rejnlando-Palatinato) kaj maldekstra flankrivero de la Klingbach.

Rivervojo
---------

La Kaiserbach fontas en la sudo de la Palatinata Arbaro, la germana parto de Vasgovio. La fonto situas sur alteco de 280 m super marnivelo en komunumparto Gossersweiler de la komunumo Gossersweiler-Stein. Ĝi fluas tra la teritorio de Völkersweiler, Waldrohrbach kaj Waldhambach.

Ĝi forlasas la mezmontaron en orienta direkto inter la montoj Treutelsberg (dekstre) kaj Madenburg (maldekstre), subfluas inter Klingenmünster kaj Eschbach la germanan vinstraton kaj atingas la malaltebenaĵon de la supra Rejno. Tie la rivereto trafluas la teritorioj de Göcklingen, Heuchelheim-Klingen, Appenhofen kaj Billigheim-Ingenheim.

Okcidente de Rohrbach la Kaiserbach pli kaj pli alproksimiĝas de maldekstre la Klingbach. En tiu ĝi fine enfluas sur alteco de 129 m apud Steinweiler

* Kategorio Kaiserbach (Klingbach) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kameo de 1925 prilaborita en Torre del Greco kaj ekspoziciita en Museo del Corallo.
**Kameo** en juvelarto estas gemo, ĝenerale de varia koloro kaj kun delikataj figuroj. Por kameoj, la uzataj ŝtonoj estis agatoj kaj ĉefe el tiuj la variaĵoj sardona kaj onikso, profitante la distingon de koloroj kiun havigas la diversaj tavoloj de tiaj ŝtonoj, tiel ke polurante kaj malpliigante konvene la unuan tavolon oni lasis la duan tavolon kiel fono kaj restis la unua kun la reliefoj de la figuro.​ Sed kaj pasintece kaj nuntempe oni imitas kaj falsigas tiujn ŝtonojn pere de vitroj kaj emajloj, kunigante reliefon el ŝtono aŭ vitro kun alia ŝtono de alia koloro.

Laŭ Francisko Azorín **Kameo** estas *Gemo reliefe prilaborita.* Li indikas etimologion el araba *kamaa* (reliefo) kaj de tie la latina *cammaeus*.

Notoj
-----

1. ↑   Bustamante, Miguel (1844). «Los camafeos o piedras finas grabadas en relieve». En Ignacio Cumplido. El museo mexicano o miscelánea de amenidades curiosas e instructivas 1. Ciudad de México. pp. 455-456.  Konsultita la 27an de Decembro 2017.
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 102.
3. ↑  Azorín, samloke.

Vidu ankaŭ
----------

* Kameo (kino)

* Kategorio Kameo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jiŝbak**, **Iŝbak** (en hebrea וְיִשְׁבָּ֣ק băk: "foriros, foriro", literumita ankaŭ kiel **Jisbak** kaj **Josabak**. estis laŭ la Hebrea Biblio filo de Abraham, nome patriarko de Izraelidoj, kaj Keturah, kun kiu li estis edziĝinta post la morto de Sarah. Midjan havis kvin fratojn, nome Zimran, Medan, Jokŝan, Midjan, kaj Ŝuaĥ.

Abraham, plej probable, klopodis teni ilin aparte el Isaak por eviti konflikton pri la dia ordono etendi kaj loĝigi la tutan mondon.

Krome li havis du duonfratojn: nome Iŝmael kaj Isaak. Li estis la kvina filo de Keturah kaj la sepa de Abraham.

Li estas ĝenerale konsiderata praulo de la Jasbukuanoj.

Referencoj
----------

1. ↑   Strong's Exhaustive Concordance of the Bible, Hebrew Dictionary, 3435
2. ↑  Jozefo Flavio, *Antikvaĵoj*, 1.15.1
3. ↑   Genezo 25:2-6
4. ↑   Kronikoj 1:32
5. ↑  Genezo 25:1-6
6. ↑   Genezo 1:27,28
7. ↑   Genezo 9:1
8. ↑  Jozefo Flavio, *Antikvaĵoj*, 1.4.1-3
9. ↑   Seventh-day Adventist Bible Commentary, Volume 1, Review and Herald Publishing Association (Washington, D.C. USA), 1953, p. 367

* Calmet, Augustin (1837). Calmet's Dictionary of the Holy Bible. Boston: Crocker & Brewster. LCC BS440.C3.
* "Genezo 25:2"

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Easton's Bible Dictionary*: Zimran
La **Kalgaria Filharmonia Orkestro** (angle *Calgary Philharmonic Orchestra*) estas kanada orkestro hejma en Kalgario (Alberto). La orkestro plejparte prezentas en Koncertejo Jack Singer de la Centro de EPCOR por la Interpretaj Artoj. Ĝi ankaŭ estas la orkestro de la Kalgaria Opero kaj la Alberta Baletistaro.

La Orkestro havas relative mallongan historion, kiu komenciĝis en 1910 kiam la violonisto A.P.Howell fondis la Unuan Kalgarian Simfonian Orkestron. En 1947 Clayton Hare fondis la Novan Kalgarian Simfonian Orkestron el membroj Orkestro Mount Royal kaj la iama (Unua) Kalgaria Simfonia Orkestro.

En 1955 la nederlanda direktisto Henry Plukker kreis la Albertan Filharmonian Orkestron, kiu samjare kuniĝis kun la (Nova) Kalgaria Simfonia Orkestro. Por la nova kunigita orkestro oni elektis novan nomon: Kalgaria Filharmonia Orkestro. *Prelude*, la program-revuo de la orkestro, ekeldoniĝis en oktobro de 1975 kaj plueldoniĝis en 1991. Kun la orkestro foje, sed ne ĉiam, kantas 100-membra koruso. Kutime la Orkestro prezentas al pli ol 100.000 homoj ĉiun sezonon en Kalgario.

En 2001 la administracio de la Orkestro faris lokaŭton kaj tranĉis la salajrojn de la ludistoj je meze 20 procentoj. En 2002 la Orkestro bankrotis, sed en 2003 la Orkestro eliris el bankroteco, kaj Mike Bregazzi fariĝis ĝia administracia estro kaj prezidanto. Li emeritiĝe forlasis tiujn postenojn en 2005. Ann Lewis fariĝis la sekva administracia estro de la Orkestro.

La nuna muzik-direktoro de la KFO estas Roberto Minczuk, kiu enposteniĝis en julio de 2005. Lia unua kontrakto estas por 3-jara deĵoro, ekde la sezono 2006-2007. Aliaj membroj de la direkta stabo estas hejma direktisto Pierre Simard kaj korusestro Rosemary Thomson. Ivars Taurins estas Ĉefa Barok-direktisto. Mario Bernardi estas Laŭreata Direktisto de la Orkestro kaj Hans Graf estas Laŭreata Muzik-direktoro. La en Czeĥio naskiĝinta violonisto Cenek J. Vrba estas koncertestro de la Orkestro.

Muzik-direktoroj
----------------

* Mario Bernardi (1984-1995)
* Hans Graf (1995-2003)
* Roberto Minczuk (2006-nun)

Surbendigoj
-----------

La orkestro surbendigis por CBC Records pli ol 10 fojojn; inter la surbendigitaj verkoj estas la sekvaj:

* Piano-konĉertoj de Franz Liszt (Janina Fialkowska, piano)
* Konĉertoj por violonĉelo de Elgar k Saint-Saëns (Shauna Rolston, violonĉelo)
* Mozart – 12 uverturoj (Mario Bernardi, direktisto)
* Mendelssohn – Simfonioj n-roj 1 k 5 (Mario Bernardi, direktisto)
* Schumann – Simfonioj n-roj 1, 2, 3 k 4 (Mario Bernardi, direktisto)
* Mahler - Simfonio n-ro 1 (Hans Graf, muzik-direktoro)

Referencoj
----------

1. ↑  Ŝablona eraro: la argumento **titolo** estas bezonata.
2. ↑  Ŝablona eraro: la argumento **titolo** estas bezonata.
3. ↑  Ŝablona eraro: la argumento **titolo** estas bezonata.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de filharmoniaj orkestroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la KFO
**Josef HRADIL**, MUDr. (naskiĝis la 22-an de novembro 1924, mortis la 26-an de oktobro 2008) estis ĉeha esperantisto, kuracisto, honora membro de ĈEA kaj honora prezidanto de la Esperanto-klubo en Mladá Boleslav kaj Mnichovo Hradiště.

Dum multaj jaroj li estis motoro de la Esperanto-movado en Mnichovo Hradiště (redaktis la bultenon Verda Familio), kaj de iama medicinista sekcio de ĈEA (redaktis la bultenojn Medicinistaj Novaĵoj, Sano). Same li estis grava membro de Universala Medicina Esperanto-Asocio (UMEA), por kiu li prilaboris medicinistan terminaron (1979).

En la 1-a internacia medicinista Esperanto-konferenco inter la 13-a kaj 17-a de julio 1977 en Medicina Akademio de Jagelona Universitato en Krakovo d-ro Josef Hradil transprenis de la rektoro de la medicina akademio prof. T. Popiela la jubilean medalon Kopernik pro sia multjara redakta laboro kaj klopodo disvastigi la Internacian Lingvon en medicinaj rondoj.

Dum 16 lastaj jaroj de sia vivo li en sia pensiono Espero en Skokovy helpadis al Asocio de Esperantistoj-Handikapuloj (AEH) aranĝi kursojn.

Doktoro Hradil mortis la 26-an de oktobro 2008 posttagmeze. La entombigo okazis la 3-an de novembro 2008. Laŭ lia nekrologo li dum sia vivo instruis pli ol 400 esperantistojn.

Ĉiuj aŭtoraj verkoj de Josef Hradil estas liberigitaj sub la permesilo Creative Commons Uveďte autora-Zachovejte licenci 3.0 Česko, kion pruvas la rikordo OTRS #2009050710078371. La subskribita deklaro troviĝas en la arkivejo de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Verkoj
------

* **Mezinárodní jazyk pro zdravotníky. Přehled esperantské mluvnice se zaměřením pro potřebu zdravotníků** (Internacia lingvo por medicinistoj. Supervido de Esperanto-gramatiko konsidere bezonojn de la medicinistoj, 1969, 8 p.)
* **Esperanta medicina terminaro**  (1979, Medicinista Sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio)

Artikoloj
---------

* **Ĉu ni zorgas pri nia estonteco?** (Starto 6/1971)
* **La movado estas universala, sed ni pensas kaj agas Eŭrope** (Starto 1/1981)
* **Esperanto a medicína** (Esperanto kaj medicino, Starto 1/1983)

Fontindikoj
-----------

1. ↑  Laŭ sciigo de Jindřiška Drahotová.
2. 1 2  Nekrologo en la retpaĝaro de la Esperanto-Klubo Mladá Boleslav + Mnichovo Hradiště
**Jiménez del Teul** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Jiménez del Teul.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4855 loĝantojn. El tiuj estas 2364 viroj kaj 2491 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,173 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,900 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 800 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 23° 15′ norda latitudo kaj 103° 48′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 4514 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 5 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.11 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

2,851 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 2345 alfabetoj kaj 235  analfabetoj. Do 17.50 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 1,223 alfabetoj kaj 264 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 17.75%. Inter la viroj estas 1,122 alfabetoj kaj 235 analfabetoj, do 17.32% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jiménez del Teul en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-05-19 per la retarkivo Wayback Machine
Kahun Ginekologia Papiruso.
La **Kahun Ginekologia Papiruso** (konata ankaŭ kiel **Kahun Papiruso**, **Kahun Medicina Papiruso**, aŭ **UC 32057**) estas la plej antikva konata medicina teksto de ajna tipo. Datita el ĉirkaŭ 1800 a.K. ĝi temas pri sano de virinoj- nome ginekologiaj malsanoj, fekundeco, gravedeco, kontraŭkoncipiloj, ktp.

Ĝi estis trovita ĉe El-Lahun (Faijum Oazo, Egipto) fare de Flinders Petrie en 1889 kaj unuafoje tradukita fare de F. Ll. Griffith en 1893 kaj publikigita en *The Petrie Papyri: Hieratic Papyri from Kahun and Gurob*. Ĝi estas konservata ĉe la University College London. La postaj *Berlina Papiruso* kaj la *Ramesea Papiruso 4a* kovras multon el sama fono, ofte havigante identajn preskribojn.

La teksto estas dividata en 34 sekcioj, el kiu ĉiu sekcio temas pri specifa problemo kaj enhavas diagnozon kaj traktadon; neniu prognozo estas sugestata. Traktadoj estas ne-kirurgiaj, enhavante aplikadon de kuraciloj al la sufetanta korpoparto aŭ englutante ilin. La utero estas foje konsiderata fonto de plendoj manifestantaj sin ankaŭ en aliaj korpopartoj.

Bibliografio
------------

* Michael Worton, Nana Wilson-Tagoe, *National Healths: Gender, Sexuality and Health in a Cross-Cultural Context*, Londono: eldonejo *Routledge* Cavendish 2004
* Ann Rosalie David, *The Pyramid Builders of Ancient Egypt: A Modern Investigation of Pharaoh's Workforce*, Londono: eldonejo *Routledge* 1996
* Michael J. O'Dowd, Elliot Philipp, *The History of Obstetrics and Gynecology*, Informa Health Care 2000, p.43
* Laurinda S. Dixon, *Perilous Chastity: Women and Illness in Pre-Enlightenment Art and Medicine*, Cornell University Press 1995

Notoj
-----

1. ↑  Worton & Wilson, *op.cit.*, p.192
2. ↑  David, *op.cit.*, p.124
3. ↑  Dixon, *op.cit.*, pp.15 f.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kahun Ginekologia Papiruso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* The Kahun Gynaecological Papyrus Arkivigite je 2012-04-19 per la retarkivo Wayback Machine
49° 09′ N 15° 00′ O﻿ / ﻿49.150 °N, 15.000 °O﻿ / 49.150; 15.000 (mapo)
maldekstra

**Kastelo Jindřichův Hradec** troviĝas en samnoma historia urbo en Ĉeĥio, Sudbohemia regiono.

Ĉ. trihektara konstruarealo kun 320 ĉambroj, post Kastelo de Prago kaj kastelo Český Krumlov la plej ampleksa en la tuta lando, entenas proksimume 10 mil artaĵojn kaj similan nombron da historiaj libroj.

Historio
--------

la kastelo en 1905
Origine gotika burgo, rekonstruita je ampleksa renesanca rezidejo kaj grave damaĝita de incendio en 1773, estis renovigita komence de la 20-a jarcento kaj rekonstruita en 1976-1994.

Vidindaĵoj
----------

La kastelo estas alirebla ekde aprilo ĝis oktobro en kvar ĉiĉeronataj linioj:

1. Kastelaj reprezentaj salonoj ekipitaj en stiloj ekde renesanco ĝis klasikismo, rondelo
2. Gotika burgo - mezepoka palaco kun originaj surmuraj pentraĵoj, kapelo de Sankta Spirito, reĝa salonego, unika nigra kuirejo
3. Konstruhistoria evoluo de la burgo kaj kastelo, klasikismaj salonoj kun meblaro el la ĉaskastelo Jemčina, bildgalerio, rondelo
4. Nigra turo, malsattorturejo kaj restajoxj de la origina burga kuirejo

La kastelo estas ĉirkaŭita de priflegata renesanca ĝardeno.

En la turima sezono en ĝi okazas multaj kulturaj aranĝoj kaj specialaj noktaj trarigardoj kun la Blanka fantomsinjorino.

* 
* 
* 
*

Literaturo
----------

* Bůžek, Václav: *Dvory velmožů s erbem Růže*. Praha : Ml. fronta, 1997. 315 p. ISBN 80-204-0651-4
* Papírníková, Irena - Kozel, Bohumil: *Albumo de sudbohemiaj memorindaĵoj. Burgoj kaj kasteloj*. České Budějovice: Esperanto-klubo "La Progreso", 1980. 40 p.

* Kategorio Jindřichův Hradec (kastelo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Praktikaj turismaj informoj kaj fotografaĵoj Arkivigite je 2008-05-14 per la retarkivo Wayback Machine angle
**Kamina** estas grandurbo kaj ĉefurbo de la nove kreita provinco Supra Lomami en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 1125 m
* Loĝantaro: 156.761 en 2012
* Horzono: UTC + 2

Geografio
---------

Kamina situas en montaro en la suda landparto. Kolwezi troviĝas 226, Mwene-Ditu 257, Likasi 314, Mbuji-Mayi 326, Lubumbashi 424, Kananga 425, Kinŝaso 1179 km.

Historio
--------

La belga armeo establis grandan armean bazon en Kamina post la 2-a mondmilito. Post la sendependiĝo Unuiĝintaj Nacioj kontrolis la bazon, sekve ĝi neniam apartenis al memdeklara ŝtato Katango.

Trafiko
-------

Kamina havas flughavenon kaj ankaŭ apartan armean flughavenon. Vojoj kuras el la urbo al Kananga, Kolwezi kaj Kalemie. La urbo estas fervoja nodo, trajnoj trafikas al Kananga, Kindu kaj Lubumbashi.

Klimato
-------

Kamina situas en tropika klimato, kie la averaĝa temperaturo varias inter 23 kaj 28 °C. Jare pluvas ĉ. 1400 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La pluvo kulminas en novembro kaj malkulminas en julio.

Fontoj
------

* Angla kaj hungara Vikipedioj
* 
* mapo, distancoj Arkivigite je 2015-09-25 per la retarkivo Wayback Machine
* mapo
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon California. |

Kalifornia Golfo
**Kalifornia Golfo** situas inter la meksika ĉeftero kaj Kalifornia Duoninsulo.

hispane *Mar de Cortés* (Maro de Korteso), laŭ la hispana konkeristo Hernán Cortés.
Ankaŭ aliaj lingvoj nomas ĝin tiel.
Ĝi etendiĝas proksimume de sud-oriento al nord-okcidento kaj estas ĉirkaŭ 1.100 km longa; ĝia pleja larĝeco estas ne ĉe la elfluejo, sed proksimume ĉe la 26-a latituda grado kaj mezuras ĉirkaŭ 210 km.
Entute ĝi etendiĝas inter 23,1° kaj 31,8° de norda latitudo kaj 24,3° kaj 114,8° de okcidenta longitudo.

Ĝia tuta bordaro apartenas al Meksiko.
Oriente ĝin konsistigas la subŝtatoj Sonoro kaj Sinaloo, okcidente Malsupra Kalifornio kaj Suda Malsupra Kalifornio.
Ĉe ĝia norda ekstremo iam enfluis rivero Kolorado, sed ĝi sekiĝis pro troa homa uzado de sia akvo.

En la golfo troviĝas kelkaj insuloj, la plej grandaj estas Ángel de la Guarda (garda anĝelo) kaj Tiburón.

Laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF) kaj de la Nacia Geografia Societo, Kalifornia Golfo estas unu el la 43 maraj ekoregionoj, listigitaj en la tutmondaj 200.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kalifornia Golfo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kalifornia Golfo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Nordameriko |

* angle Kalifornia Golfo (WWF) Arkivigite je 2012-10-15 per la retarkivo Wayback Machine



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
**Kajászó** (kajAsO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Ercsi. Inter 1491-1950 la vilaĝnomo estis **Kajászószentpéter**.

Preĝejo de Kajászó

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 24  km²
* Loĝantaro: 980
* Poŝtkodo: 2472
* Telefonprefikso: 22

Situo
-----

La vilaĝo situas laŭ traira flankovojo. Aŭtoŝoseo M7 inter Budapeŝto-Balatono preteriras.

Historio
--------

Pli frue romianoj loĝis tie. La turkoj faris senhoma la komunumon. En 1710 oni refondis la vilaĝon. La fronto en 1945 detruis la setlejon.

Vidindaĵo
---------

* kalvinana preĝejo

Komunumoj de Sankta Petro en Hungara reĝlando
---------------------------------------------

Pro grandeco de la tabelo vidu la ceterajn komunumojn en Transilvanio: Barcaszentpéter!

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Detrekőszentpéter | Hegyhátszentpéter | Kajászószentpéter | Kemenesszentpéter | Komáromszentpéter |
| Nógrádszentpéter | Őriszentpéter | Pogányszentpéter | Sajószentpéter | Szentpéter |
| Szentpéterfa | Szentpéterfölde | Szentpéterszeg | Szentpéterúr | Tarcaszentpéter |
| Turócszentpéter |  |  |  |  |

* Kategorio Kajászó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la usona astronomo Joseph A. Burns. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Burns.
**Joseph A Burns** (naskiĝis la 28-an de julio 1941) estas usona astronomo

Li estas profesoro en la Universitato Cornell en la departementoj pri aplikata mekaniko kaj astronomio. Lia fako estas esploroj pri dinamiko en planedologio.

Li ricevis sian doktorecon de la Universitato Cornell en 1966. Li estis ĉefredaktoro de la revuo Icarus inter 1980 kaj 1997, vicprezidanto de la American Astronomical Society kaj prezidis ties sekciojn pri la Planedaj Sciencoj kaj pri Dinamika Astronomio.

Li estas ano de la American Geophysical Union kaj de la American Association for the Advancement of Science, de la Internacia Akademio pri Kosmonaŭtiko kaj fremda ano de la
Rusia Akademio de Sciencoj.

En 1994 li ricevis la Premion Masursky
por inda servo al la scienco pri planedoj.

En 1979 li klarigis la efikon de la premo de radiado sur la fajnaj partikloj en la sunsistemo.

En 1997, kun Brett J. Gladman, Phil Nicholson kaj J. J. Kavelaars, li kunmalkovris la uranajn lunojn Kalibanon kaj Sikorakson.

En 2009 li estas nomumita honora ano de la Royal Astronomical Society.

La asteroido 2708 Burns estis tiel nomita en lia honoro

Noto kaj referencoj
-------------------

1. ↑  Division for Planetary Sciences of the American Astronomical Society (angle)
2. ↑  American Astronomical Society Division on Dynamical Astronomy (angle)
3. ↑  Harold Masursky Award for Meritorious Service to Planetary Science (angle)
4. ↑  Radiation forces on small particles in the solar system(angle)
5. ↑  Paĝaro pri planeda nomenklaturo ĉe la retejo de la usona geologia agentejo USGS (angle)
6. ↑  Burns named to Royal Astronomical Society (Cornell University Chronicleonline)(angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Joseph A. Burns, profesia biografio
* angle Statement of Dr. Joseph A. Burns Before the Committee on Science & Technology, U. S. House of Representatives 2-a de majo 2007 Arkivigite je 2010-05-27 per la retarkivo Wayback Machine
* angle Accolades and humor as astronomer Joe Burns looks back on 40 years exploring the solar system.