recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Narendra Deva en poŝtmarko de 1989 de Barato.

**Aĉarĝa Narendra Deva** (ankaŭ **Dev**; 30a de Oktobro 1889 – 19a de Februaro 1956) estis unu el ĉefaj teoriuloj de la Kongresa Socialisma Partio en Barato. Lia demokratia socialismo malakceptis violentajn rimedojn kiel afero de principoj kaj aliĝis al la *satyagraha* kiel revolucia taktiko.

Dev estis altirita de naciismo ĉirkaŭ 1915 sun la influo de B G Tilak kaj de Sri Aŭrobindo. Kiel instruisto li iĝis interesata en marksismo kaj budhismo. Li estis aktiva en la movado por la Hindia lingvo. Li estis ŝlosila estro de la Kongresa Socialisma Partio el ties fondo en 1934 kaj estis enprizonigita kelkajn fojojn dum la lukto por libereco kaj sendependigo. Li estis foje membro de la parlamento de Utar Pradeŝ.

Li servis kiel vic-kanceliero de la Universitato de Laknaŭo el 1947 ĝis 1951 kaj poste servis kiel vic-kanceliero de la Hindua Universitato Banaras el Decembro 1951 ĝis la 31a de Majo 1954. Helpita de Nirmal Ĉandra Ĉaturvedi, Plenum-konsilisto kaj elstara instruisto, li startigis nombrajn projektojn por la ekspansio de la universitato.

Narendra Dev defendis la nuligon de malriĉeco kaj ekspluatado ne ĝuste tra la marksisma materiisma dialektiko sed speciale sur moralaj kaj humanismaj bazoj. Li insistis, ke "sen sociala demokratio politika demokratio estas farso". Dev estis aktiva en la kamparana movado kaj servis kiel prezidanto de Tuthindia Kisan Kongreso.

Li restis asocia kun la Socialisma Partio kaj kun ties sukcedanto, nome la Praja Socialisma Partio, ĝis sia morto en 1956.

Notoj
-----

1. ↑  India on Acharya Narendra Dev: 1971, 1989. istampgallery.com
2. ↑   University of Lucknow / Former Vice Chancellors. Alirita 2020-11-24.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Narendra Deva en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Acharya Narendra Dev's Contribution – International Research Institute of Buddhist Studies
* Lok Sabha condolence message Page 41


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 746584
* GND: 119345501
* LCCN: n85338948
* VIAF: 8195667
* ISNI: 0000 0000 8087 8614
* SUDOC: 080128920
* BNF: 124116487
* NLA: 35190353
 |
bildigo de Narciso de la pentristo Caravaggio
la floro Narciso
**Narcisismo** estas en komuna lingvuzo malsaneca memadoro, enamiĝo en si mem.

En greka legendo Narciso enamiĝas en sian spegulan bildon, kiun li vidas sur la akvo de rivero.

En psikologio kaj aparte en psikoanalizo oni parolas pri *narcisisma perturbo de la personeco*, sed ĉi tie la signifo de narcisismo ne kongruas kun la komunlingva.

Ĉiu homo trairas narcisismajn fazojn. Laŭ Sigmund Freud oni distingas primaran kaj sekundaran narcisismon. Ĉe la primara etinfano direktas sian seksan energion plene al si mem. Ĉe la sekundara narcisismo oni redirektas sian seksenergion (libidon) for de eksteraj objektoj al si mem (regreso). Tio okazas precipe post elrevigita amo kaj perturbo de la sento de memvaloro pro humiligo.

Laŭ Erich Fromm narcisismo estas la kontraŭpoluso de la amo. Li dividas inter narcisismoj individua kaj grupa (komparu kun patriotismo kaj fanatismo).

Vidu ankaŭ
----------

* Dunning-Kruger-efiko
* Egoismo
* Grupa narcisismo
* Hibriso
* Megalomanio
* Narcisisma defendo
* Narcisisma personeca obstrukco
* Orgojlo
* Psikopatio
* Vanteco

* Kategorio Narcisismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Narcisismo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 24444
* GND: 4041248-9
* LCCN: sh85089796
* BNF: 11935352r
* NDL: 00576263
* NKC: ph135726
 |
**Haĝi Seraja Ŝapŝal**, karaimlingve: Хаджи Серая Гахан Шапшал, pole: Hadży Seraja Chan Szapszał, ruse: Сергей Маркович (Мордехаевич) Шапшал, litove: Chadži Seraja Chan Šapšalas (naskiĝis la 8-an de majo 1873 en Ojsunsk (en krime-tatara lingvo: Ojsunkoj) apud Baĥĉisarajo, mortis la 18-an de novembro 1961 en Vilno) – karaima kleriko, spirita estro de Eŭpatorio (1915-1919) kaj Trakai (1928-1940-1945), turkologo, doktoro de filologiaj sciencoj, konanto de orientaj kulturoj.

Sciencaj atingoj
----------------

Kiel scienca laboranto de Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato, Universitato de Vilno, Litovia Akademio de Sciencoj kolektis grandan heredaĵon. Li estis aŭtoro de preskaŭ 100 publikaĵoj, en tio 70 disertaĵoj. Kune kun rusa turkologo Nikolaj Baskakov kaj polaj orientalistoj: Ananiasz Zajączkowski kaj Aleksander Dubiński preparis monumentan "Vortaron karaima-rusa-polan" eldonitan en mallongigita versio en Moskvo en 1974.

Laŭ opinio de kelkaj aŭtoroj estis kreinto de la doktrino de t.n. "dejudigo" de karaima religio kaj historio. En la 20-aj jaroj popularigis teorion pri altaja-turka deveno de karaimoj kaj radikoj de ilia kulturo, kiu iĝis temo de akraj sciencaj diskutoj flanke de kontraŭuloj.

Li kolektis riĉan posedaĵon de karaimaj skribaĵoj kaj objektoj de ĉiutaga uzo, manufakturaĵoj, armiloj, dokumentoj kaj estis iniciatinto pri fondo de karaima muzeo en Trakai. Konstraduon de la muzeo oni komencis en 1938 helpe de pola ŝtato. Nuntempe parto de la kolekto konsistigas karaiman etnografian ekspozicion de la muzeo pri historio de la urbo Trakai, parto troviĝas en nacia muzeo de Vilno.

* Kategorio Haĝi Seraja Ŝapŝal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 420262
* GND: 130224065
* LCCN: n97090737 n2005044401, n97090737
* VIAF: 89568681 29522332, 89568681
* ISNI: 0000 0001 1613 5530
* SUDOC: 10106957X
* BNF: 100585893
 |
Čaška - stacidomo 
maldekstra
**Čaška** (makedone *Чашка*) estas loĝloko situanta en la Vardar Regiono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Čaška. En 2002 loĝis ĉi tie 1471 loĝantoj.

Loko, priskribo
---------------

La vilaĝo situas en la orienta parto de la Opština Čaška. Ĝi situas en valo sur la dekstra bordo de la rivero Topolka en alteco de ĉirkaŭ 250 - 300 m.

Čaška situas ĉirkaŭ 11 km sudokcidente de la urbo Veles sur la fervoja linio, kiu kondukas al la urbo Prilep.

La vilaĝon trapasas la regiona vojo R2344, kiu finiĝas en la montoj Jakupica, super la diga lago Lisiče.

### Loĝantaro, ekonomio

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 1471 homoj. Ekzistis 1.425 makedonoj (96,9%), 44 serboj (3,0%) kaj 2 aliaj.

Čaška estas ĉefe agrikultura pro sia situo en la valo de la rivero Topolka. Ĝi kreskigas ĉefe tritikon, maizon, hordeon, tabakon, fabojn, brasikon, tomatojn kaj aliajn kultivaĵojn. Brutproduktado estas ete koncentrita ĉefe al bredado de ŝafoj kaj bovinoj.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Чашка en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj: 

* Kategorio Čaška en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kinga Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Kinga** estas hungara ceramikisto. Ŝia geedziĝa nomo estas (hungarece) *Schnöller Geyzáné*.

Kinga Szabó naskiĝis la 5-an de novembro 1938 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Kinga Szabó lernis la ceramikoteknikon de Géza Gorka (1961), poste ŝi laboris en la ŝtata industriarta entrepreno, inter 1962-1970 en popolarta kooperativo de Mezőtúr. Ŝi levis al arta nivelo la ceramikadon en Mezőtúr, ŝi formigis potojn per turnigado sur rado. Ŝi estis arta gvidanto de ceramika uzino de Szekszárd inter 1970-1996, poste ŝi konatiĝis pri la porcelana tekniko en Pécs (ŝi ankaŭ tie estis arta gvidanto). Ekde 2001 ŝi laboris en propra ateliero. Ŝi ricevis premiojn inter 1963-1998.

Elektitaj ceramikaĵoj
---------------------

* *Halak, vadak, madarak* (glazurita reliefo, Madrido, 1981)
* *Bibliatartó oszlop* (kolono, Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vár), 1996)
* *Hattyús szökőkút* (fontano, Budapeŝto, 2002)
* *Madaras csempeképek* (surmura kahelo, Szentendre, 2004)
* *Tizenkét apostol szökőkút* (fontano, Páty, 2010)

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Budapeŝto (1964, 1974, 1978, 1985, 1991
* Helsinko (1972)
* Ulm (1987)
* Parizo (1988, 1993)
* Szeged (1994)

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* Arthalo Budapeŝto (1965, 1972)
* Hungara Muzeo pri Metia Arto (1974, 1998)
* Novjorko (1994)
* Budapeŝto (1995, 1998)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Éva Kun (ceramikisto)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-03-19 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 695286
 |
**Ervin Barlai** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Barlai Ervin** estis hungara arbara inĝeniero. Lia origina familia nomo estis *Neuherz* ĝis 1904, lia patro estis Béla Barlai.

Ervin Barlai naskiĝis la 19-an de junio 1899 en Korompa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Krompachy en Slovakio), li mortis la 3-an de julio 1967 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ervin Barlai maturiĝis en gimnazio en Selmecbánya en 1916. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li akiris diplomon en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1923. Dum la studentaj jaroj li estis ankaŭ talenta violonisto. Post la diplomo li laboris en arbaroj de Bánokszentgyörgy kaj Lenti. Li konstruis arbaran fervojeton kaj segilan uzinon. Inter 1941-1944 li estis uzinestro en Munkács (tiutempe hungara urbo), depost la 2-a mondmilito li estris ĉiujn ŝtatajn arbarojn. Inter 1950 kaj 1960 li laboris en lignoindustria instituto, poste li pensiuliĝis. Li ricevis ŝtatan premion.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Fontosabb fafajaink meghatározása makroszkópikus úton* (1952)
* *Faipari kézikönyv* (manlibro, 1963)
* *Erdőgazdaságpolitikai irányelvek*
* *A furnér- és rétegelt lemez gyártástechnológiája* (kunaŭtoro)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Lenti (2010)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 113-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717432
* VIAF: 121395012
* ISNI: 0000 0000 7954 6807
 |
**Luis ECHEVERRÍA Álvarez** [lwis etʃeβeˈri.a ˈalβaɾes] (la 17-an de januaro 1922, la 8-an de julio 2022) estis meksika politikisto ligita al la Revolucia Institucia Partio (PRI) kiu funkciis kiel la 50-a Prezidento de Meksiko de 1970 ĝis 1976. Ĝis sia morto en 2022, li estis la plej maljuna iama ŝtatestro en la historio de la lando, same kiel la nura centjarulo. 

Lia prezidanteco karakterizis liajn aŭtoritatajn manierojn, la masakron de Corpus Christi kontraŭ studentaj protestantoj, la Malpuran Militon kontraŭ maldekstremaj malkonsentantoj en la lando (adoptante maldekstreman populisman retorikon), kaj la ekonomian krizon okazinta en Meksikio fine de lia oficperiodo.

En la internacia scenejo, li provis fariĝi gvidanto de la tielnomita "Tria Mondo", la landoj ne vicigitaj kun Usono aŭ Sovetunio dum la Malvarma Milito; li establis diplomatiajn rilatojn kun la Ĉina Popola Respubliko post vizito al la lando kaj renkontiĝo kun Mao Zedong, streĉiĝis rilatojn kun Israelo (kaj judoj de Usono) post subtenado de UN-a rezolucio kiu egaligis cionismon al rasismo, kaj malsukcese provis fariĝi Ĝenerala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj.

En 2006, li estis akuzita kaj ordonita sub hejma aresto pro sia rolo en la Tlatelolko-masakro (1968) kaj la masakro de Corpus Christi en 1971, sed en 2009 la akuzoj kontraŭ li estis malakceptitaj.

* Kategorio Luis Echeverría en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640634
* GND: 123496608
* LCCN: n50047797
* VIAF: 16016721
* ISNI: 0000 0001 2099 328X
* SUDOC: 027771806
* BNF: 11974281n
* MBA: 0b964433-f26f-4a17-871b-9fadaa3cf942
* NLA: 35055065
* NKC: osd2017945266
 |
**William Frederick LAMB** (21a de novembro 1883 – 8a de septembro 1952), estis usona arkitekto, konata ĉefe kiel unu el la ĉefaj desegnistoj de la fama nuboskrapulo Empire State Building. 

Aliaj famaj konstruaĵoj en kiuj li partoprenis estis la Standard Oil Building, 521 Fifth Avenue, la Forbes Magazine Building, kaj la General Motors Building en Novjorko; la Acacia Mutual Life Insurance Building en Vaŝingtono; kaj akademiaj konstruaĵoj por la Connecticut College for Women, Williams College, Cornell University, kaj la Wesleyan University. Li ricevis kelkajn premiojn pro sia laboro.

Lia firmao Shreve, Lamb & Harmon desegnis ankaŭ konstruaĵojn 521 Fifth Avenue, Forbes Magazine Building, Standard Oil Building, Bankers Trust Building kaj laboris kun H. Craig Severance en 40 Wall Street en Novjorko. Li desegnis ankaŭ la Reynolds Building en Winston-Salem, Norda Karolino.

Bibliografio
------------

* Tauranac, John. The Empire State Building, St. Martin's Griffin, New York (USA), ISBN 0-312-14824-0, 1995; pp. 102–4.

Eksteraj ligiloj
----------------

* William F. Lamb ĉe "Structurae"
* *New York Architecture*
* Richmond H. Shreve, William F. Lamb, Arthur L. Harmon kaj Walter Percy Chrysler. Fotita en 1941.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 667226
* GND: 119035731
* VIAF: 4144814226939043143
* ISNI: 0000 0004 5289 8529
* SUDOC: 179972057
* ULAN: 500005350
 |
**Kontraŭesperantisto** estas homo kiu kontraŭstaras Esperanton. Kelkfoje la kontraŭesperantismo estas kaŭzita de eraraj imagoj pri Esperanto (ekz. ke Esperanto volas forigi ĉiujn aliajn lingvojn); iuj erare kredas ke Esperanto estas nur iama projekto, kiu klopodis iĝi la nura lingvo en la mondo aŭ la ĉefa internacia lingvo, sed kiu ĉiuokaze malsukcesis kaj tute malaperis. 

Boris Kolker mencias almenaŭ tri kontraŭesperantistojn: Anatolij Berjoza (respondeca sekretario de ASE, dum la 1970-aj jaroj), laŭ Kolker "legendeca kontraŭesperantisto "Betulo"); Mikaelo Kammari (aŭtoro de dogmecaj filozofiaj traktaĵoj) kaj Ermar Svadost (aŭtoro de «Kiel estiĝos universala lingvo?», 1968).

Ĉe Facebook ekzistas grupo "Esperanto Haters", kie ardaj kontraŭesperantistoj interŝanĝas siajn ideojn.

Vidu ankaŭ
----------

Kontraŭuloj de Esperanto

Esperanto en nacilingvaj tekstoj

Referencoj
----------

1. ↑  Jen tia citaĵo ĉe Twitter
2. ↑  Facebook
3. ↑   Esperanto.mv.ru. Arkivita el la originalo je 2022-06-09. Alirita 2022-06-09.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774477
 |
**Ervin Mészáros** [mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mészáros Ervin** estis hungara skermisto (sabristo, rapiristo), olimpiano, olimpika ĉampiono, oficiro en rango kapitano. Lia nobela antaŭnomo estis *szentiváni*.

Ervin Mészáros naskiĝis la 2-an de aprilo 1877 en Budapeŝto, li mortis la 20-an de majo 1940 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ervin Mészáros oficiale lernis skermon en la armeo, sed inter la sportistoj li aperis en 1894, ekde la sekva jaro li skermis en sportklubo en Budapeŝto. En la sekvaj jaroj li estis hungara ĉampiono kvarfoje individue (1900-1904). En 1906 en la armea akademio en Wiener Neustadt li akiris trejnistan diplomon, dum en la Olimpikoj en 1904 kaj 1908 li ne estis partoprenanto pro malpermeso de la ministerio. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1912 kun ora (teame) kaj bronza (individue) medaloj. En 1925 li rezignis pri skermo.

Memorigiloj
-----------

* memortabuloj en Budapeŝto
* strato en Üllő

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802567
 |



* Portalo pri Biografio
monata provizo de kontraŭkoncipaj piloloj
La **kombinita buŝa kontraŭkoncipa pilolo**, ofte nomata **gravedpreventa** aŭ **kontraŭkoncipa pilolo** aŭ familiare nur **"la pilolo"**, estas naskoregada metodo kiu inkludas kombinon de oestrogenoj (oestradiolo) kaj gestogenoj (progestino). Kiam prenitaj (englutitaj) ĉiutage, tiuj piloloj inhibas virinan fekundecon.

Ili unue estis aprobitaj por kontraŭkoncipa uzo en Usono en 1960, kaj estas tre populara formo de naskoregado. Ilin nuntempe uzas pli ol 100 milionoj da virinoj en la tuta mondo kaj preskaŭ 12 milionoj da virinoj en Usono. Ĝia uzado multe varias laŭ lando, aĝo, edukado kaj geedzeca stato. Triono de virinoj en aĝo de 16-49 en Britio nuntempe uzas aŭ la kombinitan pilolon aŭ la gestogen-nuran pilolon, kompare kun nur 1% de virinoj en Japanio.

Ambaŭ specoj enestas en la Listo de Esencaj Medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano, kiu enhavas la plej gravajn kuracilojn bezonatajn en baza sansistemo. 

La kontraŭkoncipa pilolo estis katalizilo por la seksa revolucio. Mondaj historiistoj taksas la pilolon kiel la plej gravan kontraŭkoncipilon, kiu transdonis potencon pri reproduktaj rajtoj de viroj al virinoj.

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |
**Anapurno** (Sanskrito, nepale, nevare: अन्नपूर्णा ) estas aro de montoj en la Himalajoj. Ĝia plej alta pinto estas *Anapurno 1*, kun alteco de 8091 metroj, estante la 10-a plej alta monto de la mondo-pinto, ĝi apartenas al la 14 "8000-aj montoj".

Nomo
----

La nomo Anapurno devenas el la sanskrita lingvo kaj havas la signifon de *Diino nutranta* respektive *Diino de pleneco*.

Unua grimpo
-----------

La unuan grimpon sukcesis la franca ŝnurkamaradoj *Louis Lachenal* kaj *Maurice Herzog* la 3-an de junio 1950. Temis pri la unua sukcesa grimpo de 8000-metra monto entute.

Plej malfacile grimpebla 8000-metra pinto
-----------------------------------------

Kvankam ĝi estis la unua el la 8000-metraj montoj grimpita de homoj, ĝi estas la plej malfacile grimpebla el ĉiuj 14. Pro ekstrema danĝero de lavangoj la risko de ĝia grimpado estas enorma. Laŭ la ĝisnuna statistiko, el malpli ol tri sukcesaj grimpadoj venis unu akcidento kun mortinto. Konataj alpinistoj kiel *Anatoli Boukreev, Christian Kuntner* kaj *Ian Clough* perdis sian vivon sur Anapurno. Anapurno estas la plej malofte grimpata pinto de la 8000-metraj montoj. Ĝis la 31-a de decembro 2005 entute nur 142 alpinistoj atingis la supron dum mortis 58, du trionoj el inter ili en lavangoj. Komercaj ekskursofertantoj tial evitas ekspediciojn al Anapurno.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Anapurno en peakware.com Arkivigite je 2010-05-02 per la retarkivo Wayback Machine

* Anapurno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Anapurno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Anapurno en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)


Montoj pli altaj ol 8000 m

Ĉomolungmo (aŭ Everesto) - K2 (Ĉogori aŭ Lambha Pahar aŭ Dapsang) - Kangchenjunga - Lhotse - Makalu - Ĉo Oju - Dhaulagiri - Manaslu - Nanga Parbat - Anapurno - Gaŝerbrum 1 (Kaŝita Pinto) - Broad Peak (Falĉan Kangri/K3) - Gaŝerbrum 2 (K4) - Ŝiŝapangmo
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Cyanocitta*** |
| --- |
|  |
| Blua garoloBlua garolo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Korvedoj *Corvidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cyanocitta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Cyanocitta*  |

 |
| v • d • r |

La genro ***Cyanocitta*** estas amerika genro de garoloj, paserinaj birdoj de la familio de Korvedoj. *Cyanocitta* inkludas nur du el la amerikaj garoloj; ili estas ĉefe **bluaj, krestaj birdoj** kiuj diferenciĝas pro la amplekso de la blua koloro. Ties teritorioj ĝenerale ne koincidas.

Pro la ĉefa eco la tuta grupo povas esti konata ankaŭ kiel *Bluaj garoloj*, sed ĉar unu el la du specioj estas tre konata specio nome la Blua garolo, tiu termino estas uzata ĉefe por tiu specio, kvankam la alia specio nome Stelera garolo estas eĉ pli blua ol la unue menciita.

Specioj
-------

* *C. cristata*, Blua garolo
* *C. stelleri*, Stelera garolo
La **konĉerto por hobojo kaj orkestro C-maĵora Hob VIIg:C1** dum longa tempo oni atribuis al Joseph Haydn, tamen ĝi ne estas de Haydn.

**Movimentoj:**

1. *Allegro spirituoso*
2. *Andante*
3. *Rondo. Allegretto*

La unua movimento *allegro spirituoso* komencas per longa enkonduko de la orkestro, kiu prezentas la temojn de la movimento. Tuj post la eniro de la hobojo sekvas mallonga kadenco de la soloinstrumento. La movimento finiĝas laŭ klasika modelo per kadenco de la soloisto kaj orkestra postludo. 

La dua movimento *andante* komencas per kantileno de la hobojo, kiu estas variita dumpase de la movimento.

Je la komenco de la tria movimento *rondo. allegretto* la hobojo prezentas temon, kiu dumpase virtuoze estas variita, ĝis kiam je la fino la orkestro kaj soloisto ekprenas ĝin en ĝia origina formo.
Ĉi tiu temo aperas ankaŭ en okteto por lignaj blovinstrumentoj de Leopold Kozeluch, malfrua klasika komponisto de bohema-aŭstra deveno, kiu agis en Vieno, kaj kies stilo surmontras orelfrapan similecon kun tiu de la hobojokonĉerto.

Demando pri la atribuado
------------------------

En la dua duono de la 18-a jarcento verkoj de Haydn tutmonde estis ege ŝatataj kaj garantiis al la eldonistoj altan profiton. Tial ili ofte publikis la verkojn de aliaj komponistoj kiel ekzemple Karl Stamitz, Michael Haydn, Christian Cannabich aŭ Leopold Hoffmann sub la nomo Joseph Haydn. Intertempe estas konstatita, ke ankaŭ la hobojokonĉerto ne estas verko de Haydn, kio tamen ne malhelpas la muzikindustrion, publiki la verkon sub la nomo de Haydn kaj tiel prosperigi la eksterordinaran ŝatitecon de ĉi tiu komponaĵo.
***Kontraŭ ĉiuj*** (ĉeĥe *Proti všem*) estas ĉeĥoslovaka ludata filmo filmita de reĝisoro Otakar Vávra en la jaro 1956 laŭ motivoj de samnomata verko de verkisto Alois Jirásek. Temas pri la tria parto de filma husmovada revolucia trilogio. La okazintaĵo de tiu ĉi historia filmo, ki ligas al filmo *Jan Žižka* kaj finas la tutan trilogion, okazas en la jaro 1420. La centra motivo de la filmo estas luukto de husanoj kontraŭ soldataroj de la unua krucmilito, en kies frunto alveturas en Bohemion heredanto de la ĉeĥa trono, hungara kaj romia reĝo Sigismondo Luksemburga. Ni observas ankaŭ evoluon de Tábor kaj disputojn inter modera partio de Jan Žižka kaj radikalaj pikardoj de Petr Kániš.

Okazintaĵo
----------

La tria parto de la husana trilogio kaptas kreskon de la husana movado post la batalo ĉe Sudoměř. Tiutempe la husmovado disvastiĝas tra Bohemio kiel ŝtormo. Imperiestro Sigismondo la 1-a proklamas kruckavaliran militiron kontraŭ la ĉeĥa reĝlando. Homoj en urboj kaj en provincoj ribelas kaj amase forlasas siaj hejmojn. Ili foriras konstrui fortigitan urbon Tábor. En Prago estas senĉese streĉita atmosfero kaj praganoj turniĝas je helpo al Tábor. Taboranoj, subgvide de Jan Žižka, iras al Prago. Intertempe la restoj de husanoj ŝirmas Táboron antaŭ soldistoj de sinjoro el Rožmberk, kiujn ili danke al helpo de rajdista taĉmento malvenkas. La soldataro de Sigismondo ĉirkaŭgas Pragon atakante husanojn, fortikigitaj sur monto Vítkov. En sanga batalo la husanoj venkas kaj la malamiko estas devigita al senkapa forkuro.

Rilataj filmoj
--------------

* Jan Hus
* Jan Žižka
**Ervin Bossányi** [boŝAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bossányi Ervin** estis hungara-angla pentristo, vitralisto. Lia origina familia nomo estis *Breslauer* (laŭ informo de ).

Pentrita vitrofenestro de Ervin Bossányi en Katedralo de Canterbury
Ervin Bossányi  naskiĝis la 3-an de marto 1891 en Regőce (Hungara reĝlando, nuntempa Ridjica en Serbio), li mortis la 11-an de julio 1975 en Eastcote (Britio, Anglio).

Biografio
---------

Ervin Bossányi akiris diplomon en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo en 1910. Lia ĉefinstruisto estis Ignác Ujváry. Dum la studentaj jaroj li studvojaĝis kun Imre Szobotka al Venecio (1908) kaj Romo (1909). Li plulernis helpe de stipendio en Parizo, Romo kaj Londono. Li batalis dum la 1-a mondmilito, fine li estis militkaptito. Li povis hejmenveni en 1919, sed li translokiĝis al Lübeck, kie li okupiĝis pri ĉiuspecaj artaĵoj. Inter 1929 kaj 1934 li laboris en Hamburgo, li faris murpentraĵojn, dekoraciojn, ceramikaĵojn kaj precipe pentritajn vitralojn. En 1934 li translokiĝis al Londono kaj li daŭris kreadojn de la pentritaj vitraloj. Inter 1950 - 1965 li kreis vitralojn al Sud-Afriko, poste li pentradis.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* 1925, 1930, 1932 Hamburgo
* 1935 Londono
* 1969 Kent
* 1979 Oxford
* 1980 Budapeŝto, Baja

El grupaj ekspozicioj
---------------------

* 1911-1914 Parizo
* 1922 Hamburgo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun bildo

* SkulptaĵoSkulptaĵo
* OrnamaĵoOrnamaĵo

* Kategorio Ervin Bossányi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 604718
* GND: 116266791
* LCCN: n88170889
* VIAF: 8389149068384665730003
* ISNI: 0000 0000 6675 8309
* SUDOC: 135607736
* BNF: 162344570
* ULAN: 500058833
* RKD: 227116
 |
Monto Dobra, abunda je restaĵoj de kantabroj.
**Erudino** (en latina lingvo, ***Erudinus***) estas pagana dio de la kantabra mitologio. En la Monto Dobra, proksima al Torrelavega, estis trovita altarŝtono kun gravuraĵo notanta la gravurjaron 399. En ĝi aperas jena teksto:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Cornelius, vilaĝano el Auniganium, dediĉis tiun ĉi altarŝtonon al dio Erudino la dekan de la kalendoj de Aŭgusto, sub konsulrego de Manlio kaj Eutropio **"** |

 |

La altarŝtono konserviĝas en la Muzeo de Prahistorio kaj Arkeologio de Kantabrio, sed ankaŭ estas kopio en parko de Sierrapando. Inter 2001 kaj 2012, la kopio estis en la strato Serafín Escalante de Torrelavega.

Referencoj
----------

1. ↑  La loka magistratano pri kulturo apogas translokigon de la 'Altarŝtono de Dobra' al Sierrapando, artikolo en ĵurnalo *El Diario Montañés*.
2. ↑  La loka registaro volas plibonigi la aspekton de strato Serafín Escalante, artikolo en ĵurnalo *El Diario Montañés*.
Dorika cimatio
Ionika cimatio
Lesba cimatio
**Cimatio** (de la greka vorto κῦμα, *kima* „ondo") laŭ PIV estas

1. en origina senco, modluro konsistiganta la supran parton de kornico (aparte en temploj kaj aliaj konstruaĵoj de la arkitekturo de la antikva epoko), kaj
2. plue, modlura ornamo, kiun oni fiksas ĉe muro proksimume je la nivelo de la okuloj, kaj kie oni kutimas pendigi en ekspozicioj la plej belajn pentraĵojn.

Laŭ la origina senco do temas pri longa dekora bendo kun frisosimila ornamo, plej ofte ĉe fasado aŭ ĉe kolono. Cimatio povas esti reliefo aŭ nur pentrita. La cimatiaj ornamoj plejparte estas stiligitaj plantaj elementoj.

Laŭ Francisko Azorín **Cimatio** estas *Modluro kies profilo estas simila al S, uzata ofte ĉe la supro de kornicoj.* Kaj li indikas etimologion el greka *kimazion* kaj tio el *kima* (ondo) kaj de tie la latina *cymatium*. Li aldonas teknikajn terminojn por cimatitipoj, nome dorika cimatio, jonika cimatio kaj lesbia cimatio.

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 47.
2. ↑  Azorín, samloke.

Vidu ankaŭ
----------

* Abako (kolono)

* Kategorio Cimatio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Cañadas de Obregón** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Cañadas de Obregón. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 117.

Geografio
---------

**Cañadas de Obregón** apartenas al la regiono Altos Sur kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco. Al tiu regiono apartenas 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3978 loĝantojn. El tiuj estis 1858 viroj kaj 2120 virinoj. La komunumo havas surfacon de 471,62 km². La meza alteco estas 1850 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,5 C. En la komunumo estas 532,5 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1412 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1165 scipovis legi kaj skribi kaj 247 viroj estis analfabetoj. Do 17.49 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 1799 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1535 sciis legi kaj skribi kaj 264 virinoj estis analfabetoj. Do 14,67 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Cañadas de Obregón vivis 4461 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 0 indiĝenoj. Tio signifas ke 0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Dum la lastaj jaroj la loĝantaro malpligrandiĝis pro foriro al Usono. Ĉefaj enspezofontoj estas la agrikulturo kaj la monsendoj el Usono.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Ekonomio
--------

45.82% de la laborantaj loĝantoj laboras en la primarsektoro, 25.33% en la sekundarsektoro kaj 26.74% en la terciarsektoro (la aliaj ne mencias en kiu sektoro ili laboras. 29.02% de la loĝantoj ekonomie estas aktivaj. La ĉefaj aktivaĵoj estas la agrikulturo, la fiŝkaptado, la bredado, la komerco kaj la industrio.

* **Agrikulturo**: oni kultivas maizon, fazeolojn kaj kapsikon.
* **Bredado**: oni bredas bovinojn, porkojn kaj ŝafojn.
* **Turismo**: La komunumo posedas kelkajn konstruaĵojn kiuj estas interesaj.
* **Komerco**: La havas diversajn restoraciojn, foirojn, vendejojn. Ĉefaj varoj estas la varoj por la ĉiutaga uzo.
* **Industrio**: Dominas la manartaĵa industrio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cañadas de Obregón Arkivigite je 2005-01-01 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝbruna rajo** |
| --- |
|  |
| Dasyatis akajei*Dasyatis akajei* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Kartilagaj fiŝoj *Chondrichthyes* |
| Subklaso: | Elasmobrankoj *Elasmobranchii* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Rajoformaj *Rajiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Dasyatidae |
|
|
|
|
|
| Genro: | ***Dasyatis*** |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***D. akajei*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Dasyatis akajei**** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| v • d • r |

La **ruĝbruna rajo** (*Dasyatis akajei*) estas rajoforma fiŝo el la familio de dasjatedoj, kiu videblas en riveroj kaj lagoj en sudokcidenta Gŭangŝjio de Ĉinio. Ĝi havas platan kaj romboforman korpan, kies larĝeco egalas trionon de ĝia totala longeco. Ĝia vosto plata kaj larĝa en la antaŭa parto kaj maldika en la malantaŭa parto estas 2-2,7-oble longa kiel ĝia korpo, kun venenaj segilformaj dornoj. Ĝi havas buŝeton sur la abdomeno, kun plataj dentetoj. Ĝiaj okuletoj estas iom elstaraj kun paro da akvoeniraj truoj malantaŭ si. La ido estas glata sen skvamoj. La matura fiŝo havas strion da tuberaj dornoj de sia malantaŭa kapo ĝis vostaj dornoj, kaj naĝilojn ĉe la abdomeno. Ĝi estas ruĝbruna.

La supre menciita specio estas unusola dolĉakva elasmobranka fiŝo de Ĉinio. Ĝi pezas 1-1,5 kilogramojn, maksimume 20 kilogramojn. Ĝi ofte sin kaŝas en akvofundo kaj moviĝas malrapide. Sen veziketo kaj pulmoj, ĝi havas 5 branktruojn. Ĝi nutras sin per malgrandaj fiŝoj, salikokoj kaj akvaj vermoj. Interesa estas ĝia kaptado de nutraĵo: Ĝi subite sin levas por ke ĉirkaŭaj fiŝoj kaj salikokoj kolektiĝu sub gian korpon Iaŭ la akvofluo, poste ĝi rapide malleviĝas por mortpremi la fiŝojn kaj salikokojn. Ĝi naskas ĉiufoje 7-8 fiŝidojn. Post sia naskiĝo la idoj sin alkroĉas al la brusto de la patrino kaj sendepende vivas nur post kiam ili plenkreskas.

Frue en Song-dinastio de Ĉinio jam estis registro pri produktado de tia fiŝo en Gŭangŝji. En 1962 ĉina anatomo pri fiŝo konstatis, ke dolĉakva kaj mara ruĝbrunaj rajoj apartenas al la sama specio. Sed kial la du "fratoj" vivas aparte? En la lastaj jaroj geologoj solvis la problemon: Pro terkrusta ŝanĝiĝo tiaj fiŝoj vivantaj en la riveroj Mingĝjang kaj Zŭoĝjang de Gŭangŝji ne povis reveni al maro kaj fariĝis nova specio post longa tempo.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo VS en Grafschaft VS staras por la svisa Kantono Valezo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Grafschaft**. |


---


**Grafschaft** estas komunumo en la distrikto Goms en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 198 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. La ĉefloko de la komunumo estas Biel.

Geografio
---------

La komunumo Grafschaft Grafschaft situas en Supra Valezo. Ĝi konsistas el la tri vilaĝoj Biel, Ritzingen kaj Selkingen. Inter Grafschaft kaj Reckingen en sudoriento de la komunumo ekzistas interkomunuma teritorio de Rechingen, Gluringen kaj Grafschaft.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 22,62 km², de kiuj 20,73% estas kovritaj de arbaro, 23,8% servas por agrikulturo kaj 1,2% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Grafschaft limas en nordo kaj orkiento al Reckingen, en nordoriento al la interkomunuma teritorio de Reckingen, Gluringen kaj Grafschaft, en sudo al Ernen, en sudoriento al Blitzingen, en oriento al Bellwald, kaj en nordoriento al Fieschertal.

Trafiko
-------

Tra Grafschaft pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Brigo trans Furko-Pasejo al Andermatt. Pere de la stacidomo ĉe la trajnlinio de la Matterhorn-Gotthard-Fervojo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Grafschaft por la tertitorio de la hodiaŭa komunumo kaj Glurlingen datiĝas el la jaro 1344, sed verŝajne la nomo jam estas multe pli malnova. La hodiaŭa komunumo estis fondita en la jaro 2000 el la malnovaj ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Biel, Ritzingen kaj Selkingen. Ĝis 1799 Grafschaft apartenis al la episkopo de Siono kaj formis apartan sangotribunaldistrikton en la Valeza Dekono Goms.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Grafschaft
* Biel (Goms) (stacidomo)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Bernard Truffer*:  *Grafschaft ' en* Historia Leksikono de Svislando *(2005-12-01)*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Grafschaft VS en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Grafschaft

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Grafschaft** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Goms |
| --- |
| Bellwald  •  Binn  •  Blitzingen  •  Ernen  •  Fiesch  •  Fieschertal  •  Grafschaft  •  Lax  •  **Münster-Geschinen**  •  Niederwald  •  Obergoms  •  Reckingen-Gluringen |  |

 |
**Cillán** [ziLJAN] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.

Cillán en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 14,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 82 loĝantojn. Ĝi perdis 320 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 30 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Solana de Rioalmar, Horcajuelo, Muñico, Chamartín, Valdecasa kaj Narrillos del Rebollar. Ĝi kuŝas sur la Montaro de Avilo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762000
 |
La **surrenaj glandoj** estas du en homo, unu de ĉiu flanko de l' korpo sur la renoj. Ili havas preskaŭ triangulan formon (4 X 2 cm). Ili havas du partojn: kortikon kaj medolon, kiuj estas aŭtonomaj organoj. La surrena kortiko elverŝas hormonojn, konatajn kiel kortizolon kaj androgenon, dum la surrena medolo elverŝas hormonojn, konatajn kiel adrenalinon kaj noradrenalinon, al sanga cirkulado. 

Tiuj hormonoj stimulas la koron al pligrandigo de forto de l' kuntiroj kaj ankaŭ pligrandigas la koncentradon de sukero en la sangon por uzo de l' ĉeloj, ankaŭ ili pligrandigas la takson de koagulado de l' sango kaj malgrandigas la muskolan lacigon kaj povas ebligi pli grandajn fizikajn fortostreĉojn. Tiuj hormonoj ankaŭ kuntirigas la sangejojn por koncentri la flukson de sango al unu parto de l' korpo, kiu povus bezoni sangon pli urĝe.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Surrena glando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Surrena glando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Adrenal gland at the Human Protein Atlas
* Adrenal gland histology
* Adrenal Gland


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 202200
* GND: 4171381-3
* LCCN: sh85000998
* BNF: 119650578
* NDL: 00563655
* NKC: ph358659
 |
La emblemo de PNC montriĝas en la plej granda vertikala ĝardeno en Nord-Ameriko, ĉe la banka ĉefsidejo en Picburgo
***PNC Financial Services*** - prononco laŭ sistemo IFA pˌiːˌɛnsˈiː fa͡ɪnˈænʃə͡l sˈɜːvɪsᵻz - estas banko en Usono. Ĝi fondiĝis en 1982 kaj havas sian centran sidejon en Picburgo, Usono. Laŭ la stato de 2023 temas pri la kvina plej granda banko de Usono. Ĝiaj akcioj notiĝas en la Novjorka Borso. Nuntempe, ĝia ĉefa afergvida oficisto nomiĝas *William S. Demchak*.

La financa institucio fine de 2015 havis aktivojn de proksimume 358 miliardoj da USD, plus ĉ. 249 miliardoj en deponoj. La funkcioj de PNC inkluzivas regionan bankan sistemon aktivan ĉefe en 19 usonaj ŝtatoj kaj la Distrikto Kolumbia kun pli ol 2600 lokaj branĉoj, retaj kaj moveblaj servoj, kune kun naŭ mil bankaŭtomatoj, kaj specialaj financaj komercoj servanataj al aliaj kompanioj kaj al registaraj instancoj, plus aldonaj aktiv-administraj kaj procezaj firmaoj.

Pli precize rigardate, PNC estas la kvina plej granda banko en Usono laŭ la sumo de branĉoj, sesa laŭ deponaĵoj en Usono, naŭa laŭ tuta havaĵo, kaj la tria laŭ nombro de eksterbankaj bankaŭtomatoj. La ĉefsidejo de PNC estas en Picburgo (Pensilvanio). Ĝi estiĝis en 1982 per la kunfandiĝo de *Pittsburgh National Corporation* (fondita kiel *Pittsburg Trust & Savings Company* en 1845) kaj *Provident National Corporation* el Filadelfio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (angle)

* Kategorio PNC Financial Services en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

1. ↑  banka profilo fine de 2015, arkivigita en oktobro 2016 (angle)

  

historia banka branĉo en Georgetown (Vaŝingtono)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPlej grandaj bankoj de Usono laŭ sumaj aktivoj (laŭ la stato fine de 2022) |
| --- |
| JPMorgan Chase | Bank of America | Citigroup | Wells Fargo | Goldman Sachs
 | Morgan Stanley | U.S. Bancorp | Charles Schwab Corporation | PNC Financial Services | Truist Financial | TD Bank  | Capital One | silueto de Malalta Manhatano |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 557837
* LCCN: no2006014752
* VIAF: 138738904
* ISNI: 0000 0000 9430 5200
 |
Koordinatoj: 47° 37′ 38″ N 4° 03′ 05″ O﻿ / ﻿47.62722 °N, 4.05139 °O﻿ / 47.62722; 4.05139 (mapo)

**Annoux** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 96 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Annoux etendiĝas sur 8.97 km², kaj havis 96 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 11 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Denys Roger, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Annoux apartenas al la kantono de L'Isle-sur-Serein, kies ĉefurbo estas L'Isle-sur-Serein. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de L'Isle-sur-Serein

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Persona retejo pri Annoux Arkivigite je 2012-03-01 per la retarkivo Wayback Machine
**Benny MORTON** (\* 31-an de januaro 1907 en Novjorko, Novjorkio; † 28-an de decembro 1985 samloke) estis (bandega) ĵaz-trombonisto de svingo.

Vivo
----

Morton havis unuan dungitecon je 1923 en la bando de Clarence Holiday (patro de Billie Holiday) en Harlemo, dum kiam li dumtage vizitis la lernejo. Li ludis ekde 1927 ĝis 1929 samkiel ekde 1931 ĝis 1932 ĉe Fletcher Henderson, de 1932 ĝis 1937 ĉe Don Redman kaj poste ĝis 1939 ĉe Count Basie. Dum ĉi tiu tempo li akompanis kun aliaj muzikistoj de Basie ankaŭ kelkajn sonregistradojn de Billie Holiday. Plue Morton ludis en la bandoj de Chick Webb kaj Raymond Scott. En la 1940-aj jaroj li ludis en bandetoj kun Teddy Wilson (ekde 1940), Joe Sullivan kaj Edmond Hall (ekde 1943), kun ĉiuj en la klubejo Café Society (la bandego ĉesis dum la Dua Mondmilito siajn koncertvojaĝojn). Ekde 1946 li havis propran bandon. Li ludis en orkestroj ĉe Broadway-Teatrejo (ekz. 2 jarojn en la muzikalo *Jamaica* kun Lena Horne) kaj ekde 1959 en la orkestro de la koncertejo *Radio City Music Hall* en Novjorko. Krome li tamen ankaŭ estis aŭdebla je ĵazaj sonregistraĵoj ekz. Buck Clayton kaj Ruby Braff. En la 1960-aj jaroj li koncertis i.a. kun Bobby Hackett kaj Wild Bill Davison kaj en la 1970-aj jaroj kun *The World’s Greatest Jazz Band*, koncertvojaĝis kun *The Top Brass* (kun Bob Brookmeyer, Maynard Ferguson, Clark Terry, Doc Cheatham) kaj la *Saints and Sinners* kune kun Bud Freeman, Bob Wilber kaj Yank Lawson.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Benny Morton en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Intervjuo el 1975 ĉe www.jazzprofessional.com


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 369438
* GND: 134573595
* LCCN: n87111581
* VIAF: 7574788
* ISNI: 0000 0000 7363 9826
* SUDOC: 158966597
* BNF: 138977384
* MBA: f9f619ba-09d5-4b83-8ecc-b69c0240b814
 |
**Aŭstromarksismo** estis marksisma teoria tendenco, gvidata de Victor Adler, Otto Bauer, Karl Renner kaj Max Adler, membroj de la Socialdemokratia Partio de Aŭstrio-Hungario kaj la Unua Respubliko Aŭstra (de 1918 ĝis 1934). Ĝi estas konata pro sia teorio pri nacio kaj naciismo kaj ĝia provo akordigi tiujn kun socialismo en la imperia kunteksto. Tial, Otto Bauer elpensis la principon pri "nacia propra aŭtonomeco" kiel manieron kolekti la geografie disigitajn membrojn de la sama nacio. En *Socidemokratio kaj la Nacia Demando* (1907), li skribis, ke "La principo propra deziras organizi naciojn ne laŭ teritorioj sed en simplajn asociojn de homoj", tiel radikale malligante la nacion disde la teritorio kaj farante el la nacio ne-teritorian asocion.

Superrigardo
------------

Komencante en 1904, la aŭstromarksista grupo organiziĝis per revuoj kiel *Blätter zur Theorie und Politik des wissenschaftlichen Sozialismus* kaj *Marx-Studien.* Neniel movado de samuloj, ĝi estis hejmo por tiaj malsamaj pensuloj kaj politikistoj kiel la novkantiano Max Adler kaj la ortodoksa marksisto Rudolf Hilferding.

En 1921 la aŭstromarksistoj formis la Internacian Dumtempan Union de Socialistaj Partioj (ankaŭ konata kiel la Du-kaj-duona Internacio aŭ la Viena Internacio), esperante unuigi la 2-an kaj 3-an Internaciojn, kio fine malsukcesis.

Aŭstromarksismo inspiris pli lastajn movadojn kiel Eŭrokomunismon kaj la Novan Maldekstron, ĉiuj el kiuj serĉis demokratian socialisman mezon inter komunismo kaj Socialdemokratio kaj maniero poste unuigi la du movadojn.

La aŭstromarksistoj ankaŭ starigis ekonomiajn kaj sociajn reformojn kiel sansistemon, urban domaron kaj edukosistemon en Vieno, kio poste inspiris la skandinavajn socidemokratiajn partiojn kaj la brita Laborista Partio.

La aŭstromarksistoj estis ankaŭ la unua movado en Eŭropo, kiu starigis armitan reziston al faŝista registaro, kvankam tio estis poste venkita en 1934.

La aŭstromarksisma principo pri nacia propra aŭtonomeco estis poste adoptita de diversaj partioj, inter ili la Bundo (Ĝenerala Juda Laborsindikato), maldekstraj cionistoj (Haŝomer Hacajr), kiuj favoras dunacian solvon en Palestino, la Juda Popolpartio inter la du mondmilitoj kaj la Demokratia Unio de Rumaniaj Hungaroj post 1989.

Heredaĵo
--------

Aŭstromarksismo povas esti vidata kiel la antaŭvenintaĵo de Eŭrokomunismo. Ambaŭ ideologioj estis konceptitaj kiel alternativoj al Marksismo-Leninismo.

Bibliografio
------------

* (germane) Otto Bauer - Inter Reformo kaj Revolucio - Frua Nova Maldekstro
* (germane) Otto Bauer und Mortas Mühen des Dritten Wegs Mortas Linke, Mikaelo R. Krätke Arkivigite je 2005-02-07 per la retarkivo Wayback Machine
* (germane) Otto Bauer: *Die Nationalitätenfrage und die Sozialdemokratie* (1908)
* (germane) Norbert Leser: *Zwischen Reformismus und Bolschewismus.* *Der Austromarxismus en Theorie und Praxis* (1968)
* (angle) T. Bottomore kaj P. Goode (rd-oj), *Austro-Marxism* (Oxford: Clarendon Gazetaro, 1978).
**Aŭtarkio** estas tiu ekonomia politiko de iu lando, kiu ne volas aŭ kapablas havi komercajn rilatojn al aliaj landoj – oni nomas ankaŭ fermita ekonomio.

En la ekonomiko, aŭtarkio estas malo de la malfermita ekonomio. La malfermitecon de iu ekonomio, oni analizas per proporcio de Malneta Enlanda Produkto (MEP) kaj la importo. La aŭtarkia mastumado signifas sendependecon ekonomie kaj tiel ankaŭ politike de la eksteraj eventoj. Tiu mastrumado – pro ofta foresto de la vera konkuro – kaŭzas ofte teknologian kaj ekonomian postreston.

Laŭ nocio „autarkio" signifas „memprizorgon" kaj venas el la greka αὐτάρκεια vorto (αὐτο, „ön", és ἀρκέω „plenumi"). Oni malofte konfuzas ĝin kun nocio αὐταρχία kiu signifas absolutan regadon (aŭtarĥo).

Hodiaŭ aŭtarkia ekonomio estas tiu de Nord-Koreio, kie tio iĝis oficiala ideologio.

La embargo-ŝarĝitaj landoj ankaŭ devas apliki aŭtarkion, sed tio ne estas memvola (Sovetunio ĉ 1918-1921, poste Orienta bloko 1948-1956, Germanio dum la dua mondmilito)

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭtonomeco
* Suvereneco
**POP3** (***P**ost **O**ffice **P**rotocol* *versio **3***, poŝtoficeja protokolo) estas interreta protokolo por elŝuti retpoŝton de servilo. Ĝi uzas tekstajn komandojn kaj kutime uzas la TCP-pordon 110.

Oni ne povas uzi POP3-on por sendi retpoŝton. Por tiu tasko oni plej ofte uzas la protokolon SMTP.

Por identigi la klienton la baza protokolo uzas pasvorton sendata klartekste. Por eviti la sekurecajn problemojn pro tio oni enkondukis aldonojn al la protokolo kiel APOP kaj KPOP, kiuj sendas la pasvorton ĉifrita.

Oftaj serviloj
--------------

La serviloj, kiuj komprenas la POP3-protokolon inkluzivas jenajn:

* vindozaj
	+ Microsoft Exchange Server
	+ Pegasus Mail
* uniksaj
	+ courier-pop
	+ cyrus-pop3d
	+ ipopd
	+ popa3d
	+ qpop3d
	+ qpopper

Vidu ankaŭ
----------

* Interreto

Alia konata protokolo por ricevi retpoŝton estas IMAP. Ĝi proponas multe pli da ebloj al la uzanto, ĉar oni povas administri sian retpoŝtaron sur la servilo, havi plurajn poŝtujojn, uzi filtrilojn ,ktp.

Eksteraj ligiloj
----------------

RFC 1939 "Post Office Protocol - Version 3"
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

**Bandestro** estas direktisto de moderna bando (= muzikgrupo, ĵazbando) aŭ ĵazbandego (= bando instrumentita per ritmosekcio, ligno- kaj latunbovistoj kun almenaŭ 10 muzikistoj). Ĝenerale ankaŭ pli malgrandaj bandoj havas bandestron. Historia nomo estis kapelmajstro.

La bandestro plejofte estas la plej entreprena persono, kiu kunmentas la bandon kaj donas al ĝi ĝian nomon. Ne ĉiam bandestro estas ankaŭ la estra muzikisto, probestro, komponisto, aranĝisto kaj/aŭ sonregistrestro de la bando.

La plej multaj bandestroj estas ankaŭ nomdonantoj de la orkestroj fonditaj de ili, ekz. Glenn Miller, Duke Ellington, Benny Goodman kiel reprezentantoj de la svingo aŭ en la nuntempo Ray Conniff kaj James Last, kies repertuaro etendiĝas ekde popmuziko ĝis klasika muziko. 

Male al direktisto de orkestro en klasika muziko bandestro ofte estas mem instrumentisto aŭ kantisto en sia ensemblo. Je ĵazbandegoj li plejofte ludas aŭ kantas antaŭ la orkestro.

* Kategorio Bandestro (muziko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)