recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ĝanjakou** (ĉine 張家口 / 张家口) estas metropolo kaj universitata urbo en Ĉinio.

Geografio
---------

Ĝanjakou etendiĝas en baseno, meze de la lando. Pekino troviĝas 100 km-ojn.

Historio
--------

Ĝanjakou estis historie la ĉefa norda pordego en la Ĉina muro al Ĉinio por Eŭropanoj vojaĝantaj laŭ la Teo-Vojo. Tiutempe la urbo havis la nomon **Kalgan**. En la 19-a jarcento la urbo estis grava komercejo por eksterlandanoj. Kelkaj rusaj komercistoj havis tutjarajn loĝadojn kaj stokejojn tie. Ekde 1909 fervojo trafikas. En 1937 la japanoj okupis la regionon kaj Kalgan iĝis regiona ĉefurbo. En la fruaj 1960-aj jaroj la urbo estis grava armea strategia loko, kiel ĉefurba defendobazo.

Klimato
-------

Ĝanjakou havas kontinentan klimaton, kiun iomete musono influas. La vintro estas longa (de novembro ĝis marto) kaj venta, ofte sub frostopunkto. Somere oni mezuras pli, ol 30 °C-ojn. Jare pluvas po 404 mm. En ĉiuj monatoj iomete pluvas, sed en julio kaj en aŭgusto pluvas duono de la jara kvanto.

Trafiko
-------

Ĝanjakou estas bone alirebla laŭ aŭtovojoj. Nova fervojo estas planata por liveri karbon.

Vidindaĵoj
----------

* universitataj konstruaĵoj

Universitato de Ĝanjakou
Panoramo de Ĝanjakou
Interna urboparto en Ĝanjakou
Fora panoramo de Ĝanjakou

* Ĝanjakou en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ĝanjakou en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 378358
* GND: 5030818-X
* LCCN: nr2004004165
* VIAF: 150565423
* NDL: 00641407
 |
Rikiŝo en Kolkato
**Rikiŝo** estas veturilo movata de homa forto. Ĝi estas uzata por transporti homojn. Oni distingas inter *klasika rikiŝo* (kiun tiras homo irante aŭ kurante) kaj *bicikla rikiŝo* (kiun homo veturigas per piedpremo sur pedalojn).
Krome ekzistas ankaŭ *motora rikiŝo*. Dum la klasika rikiŝo estas 2-rada, la bicikla kaj la motora rikiŝoj estas 3-radaj.

La rikiŝo venas origine el Japanio, kie ĝi nomiĝas *ĝin-riki-ŝa* (人力車), t.e. homforta ĉaro. Ĝin inventis eŭropano, la anglikana sacerdoto M. B. Bailey, ĉirkaŭ la jaro 1870 en Tokio.

Rikiŝoj estas plej disvastigitaj en orienta kaj suda Azio; tamen biciklajn rikiŝojn oni uzas ankaŭ kelkloke en Eŭropo kaj Ameriko, ekzemple kiel transportilon por turistoj en Berlino.

Galerio
-------

* Kategorio Rikiŝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* la brita esperantisto R. Geoghegan en klasika rikiŝo de Kioto, 1914la brita esperantisto R. Geoghegan en klasika rikiŝo de Kioto, 1914
* Bicikla rikiŝo uzata kiel Esperanto-varbiloBicikla rikiŝo uzata kiel Esperanto-varbilo
* Rikiŝo en BaratoRikiŝo en Barato
* Rikiŝo en IndonezioRikiŝo en Indonezio
* Japana rikiŝo sur librokovriloJapana rikiŝo sur librokovrilo
**Robledillo de la Vera** (Kverkejeto de la Vera) estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres *(Kacereso)*, regiono Ekstremaduro. Estas tri vilaĝoj en la provinco kun la sama nomo Robledillo, signife (Kverkareto aŭ Kverkejeto) plus unu plia Robledo signife (Kverkaro aŭ Kverkejo).

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *roblillanos*. La censita populacio en 2008 estis 309 loĝantoj.

Situo
-----

Robledillo de la Vera estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Vera, kiel la nomo de la vilaĝo sugestas, je altitudo de 445 m. La areo de ties teritorio estas de 12,83 km².

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado.

Demografio
----------

|  |
| --- |
| **Demografia evoluo de Robledillo de la Vera inter 2001 kaj 2006**
 |
| **2001** | **2002** | **2003** | **2004** | **2005** | **2006**
 |
| 316 | 325 | 338 | 324 | 317 | 318 |

Historio
--------

Estas arkeologiaj restaĵoj el la epoko de romianoj, ĝermanoj, araboj ktp. Dum epoko de Alfonso la 8-a fine de la 12a jarcento la kristanoj konkeras la teritorion kio ligiĝas al urbo Plasencia. La ĉefa vidindaĵo estas la preĝejo de Sankta Mikaelo de la 15a al 17a jarcento.
**Ergisch** estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 193 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Ergisch situas en la suba parto de la Supra Valezo ĉe la suda flanko de la valo de Rodano proksimume tricentmetrojn super la fundo de la valo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Ergisch kaj la setlejoj Turminu, Schitzuhubel, Tännigu, Pletschu kaj Obermatte, kaj diversaj alpopaŝtejoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 30,13 km², de kiuj 35,2% estas kovritaj de arbaro, 23,3% servas por agrikulturo kaj 1,0% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Ergisch limas en nordokcidento kaj nordo al Turtmann-Unterems, en nordoriento al Eischoll, en oriento al Unterbäch,en sudoriento al Embd, en sudsudoriento al Sankt Niklaus, en sudo al eksklavo de Turtmann-Unterems, kaj en okcidento al Oberems.

Trafiko
-------

Ergisch situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas montara vojo de Vispo al Turtmann malfermita en la jaro 1962, de kiu en la vilaĝocentro deflankiĝas la altmontara vojo tra Oberems al la Valo de Turtmann. Pere de poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Turtmann la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Den 1953 ĝis 1981 funkciis aertelfero de la valfundo al Ergisch.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Ergisch datiĝas el la jaro 1203 kiel *Argessa*. En la jaro 1355 Ergisch la unuan fojon estis menciita kiel komunumo. De la jaro 1497 datiĝas la unuaj komunumaj statutoj, la tiel nomita kamparana gildo. En la 15-a kaj 16-a jarcento Ergisch sin liberaĉetis de la diversaj feŭdaj interezoj. Ĝis 1663 la loko eklezie apartenis al la Paroĥo Leuk kaj poste al la Paroĥo Turtmann. En la jaro 1798 estis instituciigita rektorejo, kiu en la jaro 1861 estis transformita al propra paroĥo. En la jaro 1890 estis konstruita la preĝejo Sankta Spirito en novromana stilo. En la jaro 1964 la preĝejo estis interne renovigita. Fine de la 19-a jarcento multaj loĝantoj de Ergisch elmigris al Usono.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Werner Bellwald*: *Ergisch* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-10-24)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ergisch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Ergisch

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Ergisch** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Leuk |
| --- |
| Agarn  •  Albinen  •  Ergisch  •  Gampel-Bratsch  •  Guttet-Feschel  •  Inden  •  Leuk  •  Leukerbad  •  Oberems  •  Salgesch  •  Turtmann-Unterems  •  Varen |  |

 |
**Révfülöp** (rEvfülop) estas grandvilaĝo en Hungario en regiono **Norda** Transdanubio, en departemento Veszprém (departemento), en subregiono de Tapolca. La nomo signifas pramo-Filipo.

Blazono de Révfülöp
Elvidejo de Révfülöp

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 10  km²
* Loĝantaro: 1100
* Poŝtkodo: 8253
* Telefonprefikso: 87

Situo
-----

Révfülöp situas inter montoj (la plej proksima estas monto Filipo, 270 m-ojn alta) kaj norda bordo de Balatono (kontraŭe estas Balatonboglár), laŭ fervojo Tapolca-Budapeŝto, laŭ ĉefvojo Keszthely-Balatonfűzfő.

Historio
--------

Pli frue romianoj vivis tie. La hungaroj havis tie gravan pramon. La unua mencio devenis el 1055. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1548. La pramo denove ekfunkciis depost 1752, la kampoj apartenis al Kővágóörs. En la 19-a jarcento feriejaj domoj formiĝis, Révfülöp sendepediĝis en 1943. Nuntempe gravas la fremdultrafiko kaj vinkulturo.

Vidindaĵoj
----------

* ruino de preĝejo el la 13-a jarcento
* romkatolika preĝejo omaĝe al Laboristo Sankta Jozefo de 1981, la turo estas 25 m-ojn alta

Famuloj
-------

En Révfülöp mortis pianisto Antal Siposs.
La **rivero Jerte** estas mallonga rivero de la interna Hispanio, alfluanto de la rivero Alagón (siavice alfluanto de la rivero Taĵo) kiu fluas sude de la provinco de Ávila kaj norde de la provinco de Cáceres. Ĝi havas longon de 70 km.

La naskiĝo okazas ĉe Tornavacas, je ĉirkaŭ 1800 msm (ĉe la piinto Torreón. 2.401 m) kaj je sia paso tra Plasencia ĝi estas je 345 msnm, kio indikas la krutajn deklivojn kiu faras dum nur 50 km.

Ekde sia naskiĝo ricevas al akvojn de gravaj montaraj kanjonoj kiaj tiuj de San Martín, Becedas, Papúos, Los Infiernos, Buitres, Honduras, Puria, Bonal, ktp. En tagoj de intensa pluvo, oftas la rapidaj altigoj de la akvo.

* **Situo geografie**: la rivero Jerte situas en la valo kiu gastigas ĝin, nome Valo de Jerte
* **Naskiĝo**: rojo frua ĉe la monto 'La Campana' 2.091 m. (Tornavacas) (Cáceres).
* **Enfluo**: rivero Alagón.
* **Alfluantoj**: San Martín, Becedas, Valdeinfiernos, Los Buitres, Honduras, Nogaledas.
* **Trapasataj vilaĝoj kaj urboj**: Tornavacas, Jerte, Cabezuela del Valle, Navaconcejo, Plasencia, Carcaboso kaj Galisteo.

* Kategorio Rivero Jerte en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hunald** (konataankaŭ kiel *Hunoald*, *Hunuald*, *Chunoald*, *Chunold*, *Hunold*, aŭ *Hunaud*), Duko de Akvitanio kaj Grafo de Tuluzo (735–744 aŭ 748), sukcedis sian patron Odo la Granda en 735.

Li malakceptis agnoski la altan aŭtoritaton de la Franka majordomo, Karlo Martel, kiam Karlo marŝis suden de la rivero Luaro, kaptis Bordozon, kaj Blaye, sed fine permesis Hunald reteni Akvitanion kondiĉe ke li montru fidelecon.

El 736 al 741, la rilatoj inter Karlo kaj Hunaldo ŝajne restis amikaj, sed post la morto de Karlo en 741, Hunaldo deklaris militon kontraŭ la Frankoj. Pepino kaj Karloman siavice trapasis la Luaron, rabis la regionon de Berry kaj la ĉirkaŭoj de Bourges kaj, poste, detruis la kastelon de Loches kaj enprizonigis ĉiujn ties loĝantojn. Hunaldo ŝajne kontraŭatakis per rabado kaj bruligado de Chartres. Tamen, Hunaldo petis pacon en 745 kaj retiriĝis al monaĥejo, probable ĉe Insulo Ré.

Oni trovis lin poste en Italio, kie li alianciĝis kun la Papo kontraŭ la Lombardoj kaj estis mortigita defende Romon dum la sieĝo fare de la Lombardia reĝo Aistulfo. Li estis lasinta la duklandon Akvitanion al Vaifro, kiu estis probable lia filo, kaj kiu luktis ok jarojn defende sian sendependecon.

Post la morto de Pepino kaj la komenco de la regado de Karlomagno, estis lasta ribelo de Akvitanoj. Tiu ribelo estis estrita de iu Hunaldo kaj estis subpremita en 769 de Karlomagno kaj sia frato Karloman. Ia Hunaldo serĉis refuĝon ĉe la duko de Gaskonoj, Lupo, kiu redonis lin al liaj malamikoj. Spite la opinion de iaj historiistoj, tiu Hunaldo ŝajne estis diferenca persono (**Hunaldo la 2-a**) el la malnova duko de Akvitanio.

Notoj
-----

1. ↑  Pierre Riche, *The Carolingians: A Family who forged Europe*, Transl. Michael Idomir Allen, (University of Pennsylvania Press, 1993), 44.
2. ↑  Pierre Riche, *The Carolingians:A Family who forged Europe*, 51-52.
3. ↑  Peter Llewellyn, "The Popes and the Constitution in the Eighth Century", *The English Historical Review* **101**, 398 (1986):. 42–67.
4. ↑  Higounet, p 27, konsideras linm "Hunaldo la 2-a" kaj kiel plej verŝajna estro de la eŭska armeo kiu venkis ĉe la Batalo de Roncesvalles.

Fontoj
------

* Oman, Charles. *The Dark Ages 476-918*. Rivingtons: London, 1914.
* Higounet, Charles. *Bordeaux pendant le haut moyen age*. Bordozo, 1963.
* Vaissète, Joseph. *Histoire génerale de Languedoc*, vol. i. (ed. of 1872 seq.); Th. Breysig, H Hahn, L Oelsner, S Abel and B Simson, *Jahrbücher des deutschen Reichs*.

* Kategorio Hunaldo de Akvitanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 488608
 |
**Pas** [PAS] estas rivero en la nordo de Iberio, fluanta tutparte tra Kantabrio (Hispanio). Ties valo nomiĝas Valo de Pas. Ĝi elfluas el la norda flanko de la Kantabra Montaro je 1200 m, ene de la municipoj Vega de Pas, kaj enfluas en la Kantabran Maron, formante la estuaron de Mogro, inter la municipoj Miengo kaj Piélagos. La estuaro estas parto de la Natura Parko de la Dunoj Liencres.

Kun 649 km², la Pas baseno estas la tria plej granda areo kovrita en Kantabrio, post la Saja kaj Deva, kaj ties formo dividiĝas inter 17 komunumoj tute aŭ parte.

Ĝia plej granda alfluanto estas la rivero Pisueña (36,2 km), kiu alfluas al Pas en la vilaĝo Vargas.

Ĉefaj alfluantoj
----------------

La alfluantoj de Pas, kiel la plimulto de la riveroj de Kantabrio, havas sufiĉe mallongan kurson pro la kruta orografio de la regiono. Tial, ili foje sekiĝas dum kelkaj monatoj en somero. La plejplarto de la alfluantoj fluas en la riveron Pas ĉe ties maldekstra flanko.

Ĉefaj alfluantoj de la rivero Pas| Nomo | Municipo | Longeco (km) | Akvokolekta areo (km²) |
| --- | --- | --- | --- |
| Rivero Aldano | Vega de Pas |  |  |
| Rivero Barcelada | Vega de Pas | 5,285 |  |
| Rivero Jaral | Vega de Pas |  |  |
| Rivero La Plata | Villafufre | 17,69 |  |
| Rivero Magdalena aŭ Luena | Luena | 15,809 | 83,70 |
| Rivero Pandillo | Vega de Pas | 6,443 |  |
| Rivero Pisueña | Puente Viesgo | 36,200 | 201,00 |
| Rivero Viaña | Vega de Pas | 8,716 |  |
| Rivero Yera | Vega de Pas | 8,329 |  |
dekstra
**Róbert G. Nagy,** hungare **G. Nagy Róbert** - naskiĝis la 4-an de majo 1966 en Dombóvár - estas hungara inĝeniero pri informatiko, esperantisto kaj vikipediisto.

Biografio
---------

Li frekventis mezan kaj altan lernejojn en Pécs. Ekde 1985 li estas esperantisto, aliĝis al Hungara Esperanto-Asocio kaj instruas Esperanton. Ekde 1987 li partoprenas en Universalaj Kongresoj. Liaj eksterlandaj spertoj estas profitataj en la regiono.

Lia Esperanta kariero komenciĝis en 1987, tiam li membriĝis en Esperanta Klubo nomata pri Pál Lengyel en Szekszárd. Li komencis esplori historion de la lokaj esperantistojn. Li fondis en 2005 Sud-Transdanubian Regionan Esperanto Fondaĵon, kies prezidanto li estas. En 2006 li komencis kampanjon pri Esperantaj ŝton-afiŝoj, sekve pli ol 30 afiŝoj pretiĝis. En 2010 li havis gravajn taskojn en renovigo de Esperanto-parko de Pécs. En 2011 li plantis arbon en Dombóvár, kiel Esperanto-arbo de Dombóvár.

Li havas kontaktojn kun esperantistoj vivantaj kaj en Hungario kaj en Karpat-baseno. Estas bona ekzemplo pri tio la vizito al Szentkatolna, kie Gábor Bálint naskiĝis. En 2009 esperantistoj alvenis el Zalaegerszeg, Dombóvár, Szeged kaj Brașov kaj ili metis memortabulon (rumanlingvan kaj esperantlingvan kaj hungarlingvan) apud monumento de Gábor Bálint.

### Pliaj civitanaj agadoj

* Fondinto de PC 424 Dombóvár - pipokluboregistrita organizaĵo-1995.

La plej granda sukceso de teamo estis la 22-an oktobro 1999. En Brno (Ĉeĥio) estis aranĝita Monda Ĉampionado de Piposuĉo, tie akiris ili la sesan lokon.

* Fondinto de Loko-historia Muzeo de Dombóvár - 2001.
* Estro de neregistara organizo DURA Esperanto-amikoj de Dombóvár. -2011.

Notoj/referencoj
----------------

1. ↑  Artikolo el Szentkatolna
2. ↑  Facebook: PC 424 Dombóvár - prezentado de pipoklubo
3. ↑  Juĝejo de departemento Tolna, hungare: Tolna Megyei Bíróság, mint Cégbíróság.
4. ↑  La estraro de Sud-Trandanubia Regiona Esperanto-fondaĵo tralokiĝis al urbo Zalaegerszeg, tiel probas vivteni ili la lingvon Esperanto en urbo Dombóvár.

Fontoj
------

* Hungare: G. Nagy Róbert: Az eszperantó nyelv Dombóváron - dokumentumok tükrében. Kézirat, Tolna Megyei Önkormányzat Levéltára
* Hungare: Polgármustra, dombóvári arcképvázlat 15. o. - Wessely Gábor, 2014. január 10. ISSN 1785-6833-D

### Traduko

En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo G. Nagy Róbert en la hungara Vikipedio.

Vidu ankaŭ
----------

* Gábor Bálint
* Esperanto-parko (Pécs)
* Sud-Transdanubia Regiona Esperanto Fondaĵo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Róbert G. Nagy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Memortabulo en Dombóvár[*rompita ligilo*]



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 388505
* LCCN: n2003079267
* VIAF: 54358264
* ISNI: 0000 0001 1444 4241
* SUDOC: 15659806X
* BNF: 162681196
 |
Mapo de la rivero.
Vido al la digo José Ignacio de la Roza.
La **rivero San Juan** (sankta Johano), estas rivero, produkto de la fandiĝo glaĉer-nivela en la Andoj. Estas la rivero plej grava de la provinco San Juan, kaj situantas en la areo centrasuda de tiu en la centro-okcidento de Argentino.

La rivero San Juan havigas akvon al *Gran San Juan*, urbaro ĉirkaŭ la urbo San Juan, deka urba centro plej grava de Argentino kiu posedas ĉirkaŭ duonmiliono da loĝantoj. Krome ĝi utilas por irigacio danke al akvorezervado kaj kanaligado al agrikulturaj oazoj de la valoj Tulum, Ullum kaj Zonda.

Ĝi originas la sistemojn por irigacio de la departementoj Ullum, Zonda, Albardón, Angaco, San Martín, Caucete, 25a de majo kaj Sarmiento. Tiele ĝi ebligas la disvolvigon de intensa agrikulturo, kun plantejoj, ĉefe de vitoj, kio karakteras en la regiono.

Estas ankaŭ la rivero plej akvenhava kaj etenda de la regiono Kujo kaj de la baseno de la rivero Desaguadero/Colorado kiu elfluas en la Argentina Maro.

Koordinatoj: 31° 15′ 15″ S 69° 13′ 00″ U﻿ / ﻿31.25417 °S, 69.21667 °U﻿ / -31.25417; -69.21667 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑   www.hidricosargentina.gov.ar. Arkivita el la originalo je 2016-03-03. Alirita 2014-03-11.
**Róbert Mike,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mike Róbert** estas hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono.

Róbert Mike naskiĝis la 8-an de majo 1984 en Timișoara (Rumanio).

Biografio
---------

Róbert Mike apartenis al la hungara minoritato en Rumanio, sed frue en nekonata jaro li translokiĝis al Hungario kaj li loĝis en Páty (aglomeraĵo de Budapeŝto). Li akiris licencon pri maŝinisto kun maturiĝo en mezlernejo. Lia edzino naskis filon.

### Sporta kariero

Róbert Mike inter 1996–2012 estis kanuisto en ĉefurbaj sportkluboj, poste ĝis 2020 li apartenis al sportklubo de la centra sporta lernejo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 sen medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2013 duope. Li akiris ankaŭ du orajn medalojn en eŭropaj ĉampionumoj teame en 2011 kaj 2014. Lia ofta partnero en kenuo estis Henrik Vasbányai. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2020 pro prokrasto de la aktuala olimpiko.

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* rezultoj
* rezultoj

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 809437
 |


* Portalo pri Biografio
Rojujo de rojo
Riverujo de rivero Bystřice
"Kial riveroj serpentumas?" - video de la jutuba kanalo Scivolemo.
**Riverujo** aŭ **rojujo** estas natura pliprofundiĝo de la tera surfaco, kiu utilas kiel fluejo.

La mezuroj de la ujo, profundeco de la akvo kaj larĝeco de la riverujo, dependas ĉefe de la flurapideco. Tiel la erozia kaj algluiga efiko de la riverakvo influas la riverujon kaj la pejzaĝon.

Iuj riveroj forportas ŝtonetojn kaj roketojn. Dum tiaj ŝtonetoj moviĝas en la riverujo, ties fundo estas skrapita, kaj modifiĝas al diversaj valtipoj. Aliajn fojojn pro sedimentoj en meandroj kiu ŝtopas la akvofluon la akvo devas serĉi alian vojn kaj la riverujo translokiĝas, tio estas ŝanĝas sian precizan lokon. Aliajn fojojn estas homo, kiu ŝanĝas pro diversaj kialoj la vojon de la riverujo, kiel ekzemple por konstrui akvobaraĵojn, por konstrui akvumajn sistemojn por agrikulturo, por eviti naturajn katastrofojn, kiel ĵuse en Ĉinio ktp.

Oni nomas riverujo ankaŭ sekiĝintajn riverujojn, en kiuj ne plu aŭ ne ĉiam fluas akvo; tiam tiuj lokoj estas gravaj por scienca studo: paleogeologio aŭ paleontologio. En Azio kaj Afriko tiajn sekajn valojn oni nomas uedo, sed tiuj ofte rekondukas akvon, se subite pluvas eĉ en tre sekaj regionoj.

Konataj riverujoj
-----------------

* Granda Kanjono

Vidu ankaŭ
----------

* Fluejo
* Rivero
* Rojo
* Baseno
**Róbert Rátonyi** [rAtonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rátonyi Róbert** estas hungara ĵazmuzikisto, (komponisto, pianisto, instrumentadisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto). Lia patro estis la samnoma Róbert Rátonyi, lia fratino Hajnal Rátonyi.

Róbert Rátonyi  naskiĝis la 13-an de decembro 1953 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Róbert Rátonyi komencis lerni muzikon en la aĝo de 6. Li maturiĝis en gimnazio, poste li studis ĵazon en muziklernejo, kie li ricevis diplometon en 1977 de János Gonda. Jam ekde 1975 li muzikadis kune kun kremo de hungaraj ĵazistoj (ekzemple László Dés, Aladár Pege). Ekde 1994 li estas ano de orkestro de Hungara Radio. Li pianadis aŭ instrumentadis en pluraj studioj, radioj, televizioj, filmoj, teatroj. Iom poste li koncertis jam kun eksterlandanoj (ekzemple Nigel Kennedy). Inter 1990-1994 li instruis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, pli antaŭe kaj poste en pluraj muziklernejoj.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt (ekde 1980)
* Palma de Mallorca (1990)
* Por (1991)
* Bazelo, Berno (2000)

Elektitaj filmaj komponaĵoj
---------------------------

* Gyuszi ül a fűben (1990, televizia serio, 2 epizodoj)
* Az álommenedzser (1994)
* Gálvölgyi Show (2005-2011, televizia serio, 21 epizodoj)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 648209
* VIAF: 162991507
* ISNI: 0000 0001 1197 9873
* MBA: 127ae5b2-cfa6-45a6-9395-e80822992a97
 |
**Rimondeix** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 73 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Rimondeix etendiĝas sur 8,03 km², kaj havis 73 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Rimondeix situas je alteco de 444 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Rimondeix apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Serge Jannot, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Rimondeix apartenas al la kantono de Jarnages, kies ĉefurbo estas Jarnages. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
**Röthenbach en Emmevalo** estis ĝis la 31- de decembro 2009 komunumo en la distrikto Signau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1288 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Röthenbach situas en okcidenta flankvalo de Emme-Valo ĉe la bordo de la rivereto *Röthenbach*, kiu donis al la komunumo sian nomon.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo limas en nordo al Bowil kaj Signau, en oriento al Eggiwil, en sudoreinto al Schangnau kaj Eriz, en sudo al Oberlangenegg kaj Wachseldorn, en okcidento al Buchholterberg kaj Linden.

Trafiko
-------

Röthenbach situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas per poŝtaŭtolinio konektita kun Signau.

Vidindaĵoj
----------

Preĝejo Würzbrunnen
Belvidturo Chuderhüsiturm
En Röthenbach troviĝas la ligna belvidturo *Chuderhüsiturm*, kaj la preĝejo Würzbrunnen, kiu situanta sur monteto estas ŝatata loko geedziĝoj. La preĝejo aĝas pli ol mil jarojn kaj famiĝis pro la filmoj pri Jeremias Gotthelf de la svisa reĝisoro Franz Schnyder.

Komunuma partnereco
-------------------

Röthenbach en Emme-Valo havas komunuman partnerecon kun la germana komunumo Röthenbach (Algovio).

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Röthenbach.

Historio
--------

La unua skriba mencio de Röthenbach troveblas en dekreto de Papo Eŭgeno la 3-a de la 27-a de majo 1148 kiel *Rochebac*.

Laŭ dokumento verkita en la jaro 1357 la suvereneco pri Röthenbach apartenis en mezepoko al prioro, al kiu la la vilaĝanoj devis tributi.

Kiam en la jaro 1399 Berno akiris la baronejon Signau, ankaŭ Röthenbach fariĝis berna posedaĵo.

Dum la Kamparana Milito de la jaro 1653 la heroldo Hans Rüegsegger de Röthenbach estis unu el la gvidantoj de la ribeloj. En julio 1653 li estis post la malvenko de la kamparanoj en Berno mortkondamnita kaj senkapigita.

* Kategorio Röthenbach en Emme-Valo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Röthenbach en Emme-Valo

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la administra distrikto Emme-Valo |
| --- |
| Aefligen • Affoltern en Emme-Valo • Alchenstorf • Bätterkinden • Burgdorf • Dürrenroth • Eggiwil • Ersigen • Hasle ĉe Burgdorf • Heimiswil • Hellsau • Hindelbank • Höchstetten • Kernenried • Kirchberg • Koppigen • Krauchthal • Langnau en Emme-Valo • Lauperswil • Lützelflüh • Lyssach • Mötschwil • Niederösch • Oberburg • Oberösch • Röthenbach en Emme-Valo • Rüderswil • Rüdtligen-Alchenflüh • Rüegsau • Rumendingen • Rüti ĉe Lyssach • Schangnau • Signau • Sumiswald • Trachselwald • Trub • Trubschachen • Utzenstorf • Wiler ĉe Utzenstorf • Willadingen • Wynigen • Zielebach |  |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la iama distrikto Signau ĝis 2009 |
| --- |
| maldekstraEggiwil • Langnau en Emme-Valo • Lauperswil • Röthenbach en Emme-Valo • Rüderswil • Schangnau • **Signau** • Trub • Trubschachen |  |

 |
*Montreal Daily Star*: "Germany Quit", 7-a de majo 1945. Civiluloj legas informon pri la fino de la Dua Mondmilito.
Anarkiismaj milicaninoj dum la Hispana Revolucio de 1936. Civiluloj povas iĝi militistoj. En la foto nur unu portas armilon.
**Civilulo** estas, opozicie al militisto, persono kiu ne estas membro de armeo. Ĝenerale, la termino "civila" referencas al ĉio kio temas pri ne-militistoj, ĝenerale al civitanoj partikulare, pro kio ili nek povas plenumi aŭtoritaton nek ordoni al militisto. Tiukadre oni parolas pri civila aviado aŭ civila protekto (aro de rimedoj kiuj celas la protekton de civiluloj kaj en tempo de paco kaj en tempo de milito); pri civila stato (maniero konstati la staton de la personoj - geedzeco aŭ ties manko, gepatroj, dato kaj, naskoloko de nacimiento, etc.); de civila juro (aro de leĝoj kiuj regas la rajtojn kaj devojn de ĉiu persono); aŭ eĉ de "civila milito" (nome milito kiu frontas la civitanojn de unu lando, unuj kontraŭ aliaj), sed plej ofte se tiuj civilaj civitanoj uzas armilojn, ili iĝas armeanoj, ĉu regulaj ĉu neregulaj (ekzemple en gerilo) kaj tiam jam ne temas pri "civila" milito, sed pri interna milito.

Ataki intence al civilulo en tempo de milito estas konsiderata, de la Konvencio de Ĝenevo, kiel militkrimo. Tamen, oftas ke la civiluloj rezultas viktimoj de milito, ĉefe kiam okazas bombardado. La milita ĵargono konsideras tion kiel "flankaj damaĝoj". Povas okazi ke dekomencaj civiluloj uzas armilojn por rezisti perforte kontraŭ militaj stato aŭ ŝtato aŭ eksterlanda forto de okupacio, kaj tiam oni parolas pri rezistomovado; tiuokaze la dominanta establita povo, siaflanke, konsideras ilin ofte kiel teroristoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Civila geedzeco
* Civila kodo
* Civila libereco
* Civila malobeo
* Civila socio
* Militkrimo
* Kvara Ĝeneva Konvencio
* Gerniko (pentraĵo)
* Rifuĝinto

* Kategorio Civilulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 738328
* GND: 4190984-7
 |
Koordinatoj: 50° 53′ 56″ N 14° 34′ 43″ O﻿ / ﻿50.89889 °N, 14.57861 °O﻿ / 50.89889; 14.57861 (mapo)

**Světliny 1.díl** (ĝis la jaro 1946 kaj germane **Lichtenhain 1. díl**) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de domaro Světliny kaj registra parto de urbo Varnsdorf en distrikto Děčín, en suda parto de Ŝluknova montetaro, norde super valo Lužnička, kaj ĝi estas kreata de konstruaĵoj disigitaj laŭlonge laŭ rando de arbaro inter Dolní Podluží kaj Studánka. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Varnsdorf. Estas ĉi tie registritaj 92 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 1 loĝantoj.

Světliny 1.díl situas en katastra teritorio **Studánka u Rumburku** kun areo 9,15 km².

Historio
--------

Ĝi estiĝis verŝajne en 17-a kaj la 18-a jarcentŝanĝo. Ĝi estas unuafoje menciata nur en la jaro 1734. En la jaro 1885 la domaro havis 30 domojn, en kiuj vivis 210 loĝantoj. Liganta 2-a parto de domaro apartenas al municipo Dolní Podluží.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 65 |
| 1880 | 40 |
| 1890 | 49 |
| 1900 | 45 |
| 1910 | 51 |
| 1921 | 37 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 32 |
| 1950 | 9 |
| 1961 | 4 |
| 1970 | 7 |
| 1980 | 6 |
| 1991 | 0 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 0 |
| 2011 | 8 |
| 2021 | 1 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Varnsdorf (3) |
| --- |
| Studánka ~ Světliny 1.díl ~ Varnsdorf |

 |
La **Ĝeneva Konvencio rilata al la Protektado de Civiluloj en Milittempo**, plej ofte referencata kiel la **Kvara Ĝeneva Konvencio** kaj mallongigita kiel **KĜK**, estas unua el kvar traktatoj de la Ĝenevaj Konvencioj. Ĝi estis adoptita en Aŭgusto 1949, kaj ekvalidiĝis en Oktobro 1950. Dum la tri unuaj konvencioj temis pri batalantoj, la Kvara Ĝeneva Konvencio estis la unua kiu temas pri humana protektado de civiluloj en milita zono. Estas nuntempe 196 ŝtatoj kiuj estas partio de la Konvencioj de Ĝenevo de 1949, inklude tiun kaj la aliajn tri traktatojn.

La Aldona Protokolo 1a al la Ĝenevaj Konvencioj (AP-1) estis kompletigita en 1977. Ties "Baza Regulo" rilate al Civiluloj malpermesas ĉiujn intencajn atakojn "al la civila loĝantaro kaj al la civilaj celoj." Ĝi malpermesas kaj difinas "Nediskriminaciajn atakojn" kaj malpermiso de kolektiva puno (Artikulo 33) kaj de deviga migrado (Artikulo 49). Oni kovras ankaŭ "Hazardajn perdojn de vivoj de civiluloj, vundojn al civiluloj, [kaj] damaĝon al civilulaj celoj". Eĉ atako ne celanta civilulojn estas malpermesita kiam oni "povus supozi, ke ĝi okazigos hazardan" perdon de civiluloj aŭ damaĝon "kiu povus esti troa rilate al la konkreta kaj rekta milita avantaĝo supozita."  Tiu regulo estas referencata de fakuloj kiel la principo de proporcieco.

Notoj
-----

1. ↑   Convention (IV) relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War. Geneva, 12 August 1949. International Committee of the Red Cross.
2. ↑   Geneva Convention (IV) on Civilians, 1949 (23a de Marto 2010). Alirita 28a de Marto 2018.
3. ↑   "Protocol Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949, and Relating to the Protection of Victims of International Armed Conflicts (Protocol I), June 8, 1977", *United Nations Treaty Series* **1125** (17512).
4. ↑  Artikolo 48.
5. ↑  Artikolo 51.
6. ↑  Rabkin, Jeremy (2015). "PROPORTIONALITY IN PERSPECTIVE: HISTORICAL LIGHT ON THE LAW OF ARMED CONFLICT", *San Diego International Law Journal* **16** (2), p. 263–340.
7. ↑  "Protocols Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949: Introductory Note", *United Nations*.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 811051
 |
**Catharina Johanna (*Rina*) Lodders** (Harlemo, 18-an de aŭgusto 1942) estas nederlanda eks-fotomodelo. Ŝi fariĝis je la 9-a de novembro 1962 Fraŭlino mondo. Ŝi estis post Corine Rottschäfer la dua Fraŭlino mondo de nederlanda deveno. La titolo tiam donis profiton de 30 000 guldenoj. 

En oktobro 1963 ŝi konatiĝis kun la usona kantisto Chubby Checker. En 1964 ili geedziĝis en la Luterana kirko de Pennsauken en la usona ŝtato New Jersey. Tuj antaŭ la geedziĝo Checker verkis la furorkanton "Loddy Lo", por Rina. Checker kaj Lodders havas tri infanojn, el kiuj du filinoj fariĝis fotomodeloj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Miss Holland Now oficiala retejo
* nederlande *Rina Lodders en Chubby Checker, Koning van de Twist*. Website Harry Knipschild Arkivigite je 2019-09-22 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Rina Lodders en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 663100
* GND: 1149060336
* VIAF: 4170151433040056420002
 |
La preĝejo de Rochehaut (13-a jarcento)
Rochehaut estas konata pro siaj multaj belegaj promenvojoj, kiuj tamen ne ĉiam estas facilaj

**Rochehaut** (france [roŝeO], valone *Rotchô*) estas municipo aliĝinta al Bouillon en la arondismento Neufchâteau en la plej okcidenta punkto de la belga provinco Luksemburgo. La preĝejo de sankta Firmeno (vidu foton) datumus de la 12-a aŭ 13-a jarcento. Rochehaut troviĝas je la bordo de la rivero Semois kaj estas tre turisma loko. Malgraŭ la malgranda loĝantaro (225 homoj komence de 2009) ĝi havas dek hotelojn, plurajn restoraciojn, zoologian ĝardenon, du muzeojn kaj kvin turismajn promenvojojn. Rochehaut estas bonega deirpunkto por migradoj tra la naturo. La turisma oficejo de Rochehaut proponas al la migremuloj kvin "oficialajn" promenitinerojn, kiuj estas relative bone indikitaj. Rochehaut havas kvar submunicipojn: Frahan, Laviot, Les Crêtes de Frahan kaj Remifontaine. 

En Rochehaut troviĝas la domo de la pentristo Marie Howet. En la regiono de Rochehaut, ĉefe en la distrikto Frahan, ankoraŭ ekzistas mana kultivado kaj prilaborado de tabako, kiu en la 20-a jarcento travivis sian apogeon. La vilaĝeto Frahan estas entute protektita monumento kaj estas nomata "vilaĝo de la rozoj". Ĝia preĝejo el 1843 estas vizitinda.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rochehaut en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* france nederlande angle Turisma oficejo
* esperante Promeni en Rochehaut
* esperante Fotaro pri Rochehaut kaj ties ĉirkaŭaĵo
**Antonio TEJERO Molina** (n. la 30-an de aprilo 1932) estas hispana iama subkolonelo de la Civila Gvardio, kaj la plej videbla figuro en la puĉo -ankaŭ konata kiel la "tejerazo"- kontraŭ la Hispana demokratio la 23-an de februaro 1981.

Li eniris la Civilan Gvardion en 1951 kaj estis la gvidanto de la Comandancia en Gipusko, sed petis esti transdonita al alia regiono kiam liaj publikaj deklaracioj kontraŭ la Ikurriña iĝis konataj.

La 23-an de februaro 1981 li eniris en la Congreso de los Diputados, en la malsupran ĉambron de la hispana parlamento, kun 200 civilgvardianoj kaj soldatoj kaj ostaĝigis la deputitojn dum proksimume 22 horoj. La sekvantan tagon li kapitulacis al la polico. Antaŭe, Tejero estis implikita en pluraj puĉoj kaj agoj de malobeemo, inkluzive de Operaco Galaxia, kiu kondukis al mallonga mallibereca puno en 1980.

Tejero estis la lasta el la puĉestroj se temas pri esti liberigita de malliberejo la 2-an de decembro 1996, servis 15 jarojn en la armea malliberejo ĉe Alcalá de Henares. Aktuale li loĝas inter Madrido kaj Alhaurín de la Torre proksime al Malago. En 2009, la filo de Tejero, Ramón Tejero Díez, skribis al la konservativa gazeto ABC priskribante sian patron kiel sinceran religieman viron kiu provis fari sian plej bonaĵon por Hispanio.

* Kategorio Antonio Tejero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 347117
* VIAF: 197957448
* SUDOC: 107889870
 |
**Rüsselsheim** estas germana urbo en la sudo de la federacia lando Hesio. Ĝi estas la plej granda urbo de la distrikto Groß-Gerau, havante specialan urban statuson, kaj apartenas al la administra distriktaro Darmstadt. Rüsselsheim fine de la jaro 2021 havis 66 125 loĝantojn, apartenas al la ekonomia regiono Rhein-Main ĉirkaŭ la metropolo Frankfurto ĉe Majno, kaj internacie konatas precipe pro la sidejo de la aŭtomobila konzerno Opel, parto de la usona General Motors.

### Geografio

La urbo situas borde de la rivero Majno (rivero), nur malmultajn kilometrojn antaŭ ties enfluo en la Rejnon ĉe urbo Mainz. La urbo Frankfurto ĉe Majno troviĝas malpli ol 20 kilometrojn oriente, la urboj Mainz kaj Wiesbaden malpli ol 10 kilometrojn okcidente.

### Urbopartnerecoj

Rüsselsheim havas ĝemelecojn kun jenaj urboj:

* Francio Evreux en Francio ekde 1961
* Britio Rugby en Britio ekde 1977
* Finnlando Varkaus en Finnlando ekde 1979
* Hungario Kecskemét en Hungario ekde 1991

### Esperanto en Rüsselsheim

La "Esperanto-Grupo Verda Stelo" fondiĝis en Rüsselsheim komence de junio 1925. En 1927 aliĝis al ĝi *Alfred Schmidt*, kiu fariĝis post la Dua Mondmilito unua urba konsilisto, t.e. anstataŭa urbestro, kaj agadis por Esperanto ĝis sia korinfarkto dum la Germana Esperanto-Kongreso 1975.

Inter la 27-a de decembro 1962 kaj la 3-a de januaro 1963 la 6-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en Rüsselsheim kaj pritraktis la temon "Ĉu naciismon sekvos internaciismo?".

La urba Esperanto-grupo mortis fine de la 1990-aj jaroj, kaj en 2007 la urba biblioteko de Rüsselsheim donacis siajn preskaŭ 200 Esperanto-librojn pro manko de spaco kaj de lokaj interesatoj al la Esperanto-Grupo Wiesbaden.

En la urboparto *Friedrich-Ebert-Siedlung* estas strato nomata *"Zamenhofstraße"*, apud kiu situas samnoma infanvartejo, kiu estas unu el la plej tradiciaj porinfanaj institucioj de la urbo [*rompita ligilo*] kaj en siaj publikaĵoj atentigas pri sia nomigo laŭ la kreinto de Esperanto.

### Eksteraj ligiloj

* Kategorio Rüsselsheim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* paĝoj de la urbo, germanlingvaj
* paĝoj pri la Esperanto-Rondo de Frankfurto kaj la Regiono *Rhein-Main* Arkivigite je 2006-06-17 per la retarkivo Wayback Machine

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rurbaj kaj neurbaj komunumoj en la distrikto Groß-Gerau |
| --- |
| Biebesheim am Rhein | Bischofsheim | Büttelborn | Gernsheim | Ginsheim-Gustavsburg | Groß-Gerau | Kelsterbach | Mörfelden-Walldorf | Nauheim | Raunheim | Riedstadt | Rüsselsheim | Stockstadt am Rhein | Trebur | blazono de la distrikto Groß-Gerau |

 |
**Paul Henri Balluet d'Estournelles de Constant**, barono de Constant et de Rebecque (La ‏22-an de novembro 1852 - La 15-an de majo 1924 ) estis diplomato kaj senatano franca, gajninto de la Nobel-pacpremio por 1909 kune kun la belga Auguste Beernaert.

Vivo
----

Constant naskiĝis en la urbeto La Flèche en la Valo de Luaro de konata familio aristokrata ; La filozofo Benjamin Constant estis la frato de sia avo. Constant studis juron kaj fremdajn lingvojn en Parizo kaj en 1876 komencis diplomatian karieron.

Kiel parto de sia rolo, Constant estis postenigita en Montenegro, la Otomana Regno, Nederlando kaj Tunizio, inter aliaj lokoj. En 1882 li revenis Parizon kaj servis kiel vicdirektoro de la franca Ministerio pri eksterlandaj aferoj, kaj en 1890 estis sendita al Londono kiel aferŝarĝito. En tia kapacito li zorgis la francaj rilatoj kun Britio. Constant komencis senti sin frustrita de la limoj de diplomatia servo kaj en 1895 decidis kandidatiĝi por la parlamentaj elektoj, kie li deĵoris ĝis 1905, kiam li fariĝis senatano.

Kiel senatano Constant dediĉis sin al eksterlandaj aferoj kaj estis fervora kontraŭulo de la koloniaj politikoj de la Tria Respubliko. Constant rekomendis la forigon de la sidlokoj en parlamento asignitaj al kolonioj, kaj apogis la procedmanieron de establo de protektoratoj anstataŭe de la Respublikana politiko de asimilado. Li aparte kontraŭis la starigon de franca kolonio en Madagaskaro kaj la intervenon de la superpotencoj en la aferoj de Ĉinio. Post la morto de Emil Zola, Constant estis unu el la subtenantoj de translokigo de liaj restaĵoj al la Panteono de Parizo kaj festado de li kiel elstara figuro por lia parto en la afero Dreyfus.

Constant estis aktiva en kelkaj internaciaj pacorganizoj, inkluzive de la Konstanta Arbitracia Kortumo en Hago (Cour permanente d'arbitrage), kaj reprezentis Francion ĉe du pacaj konferencoj en Hago ( 1898 kaj 1907 ), kie li prezentis sian vizion pri unuiĝonta Eŭropo.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Paul Henri Balluet d'Estournelles de Constant** en Vikimedia Komunejo

Piednotoj
---------
La neolitika **ringo de Bookan** situas sur la duoninsulo *Ness of Brodgar* ĉirkaŭ 1,6 km nordokcidenta de la ringo de Brodgar kaj proksime de Bookan Cairn sur Mainland, la ĉefinsulo de la Orkadoj en Skotlando.

La iaman celon oni ne scias. Bone videblas parte arbarkovranta remparo kaj fosaĵo (ĉ. 13,5 m larĝa kaj minimume 2 m profunda) ĉirkaŭ rondovala platformo de grandeco de ĉ. 44,5 m oble 38,0 m. Pluraj grandaj ŝtonoj troviĝas proksime al la centro de la platformo.

A. Ritchie priskibas la objekton kiel ebla henĝo kun „centra ŝtonmeto", sed li avertas ke oni ĝis nun ne identigas la por henĝo nepra transirejo trans la fosaĵoj. Minimume unu el la centraj ŝtonoj ne estis metita, sed jam staris tie.

La ringo de Bookan ne estas ĝis nun elfosita. La ringo de Bookan situas en la norda rando de "distrikto", kiu ĉirkaŭas la kompletan sudan parton de „Ness of Brodgar" kaj kiu estas limigita al la nordokcidento de remparo kaj fosaĵo. Inter la ringo kaj la remparo troviĝas minimume neolitika setlejo, ke estas simila aranĝo kiel Stones of Stenness kaj la Barnhouse setlejo.

Literaturo
----------

* Ballin Smith, B. kaj G. Petersen: 'Brodgar, Stenness (Stenness parish), late neolithic settlement', Discovery Excav Scot, 4, 2003, 102.
* Childe, V. G. (Eld.): 'The Bronze Age'. In: Wainwright F. T. The Northern Isles, Edinburgh, 1962, 45.
* Henshall, A. S.: The chambered tombs of Scotland, 1, Edinburgh, 1963, 232-3, ORK 45.
* Davidson, J. L. kaj A. S. Henshall: The chambered cairns of Orkney: an inventory of the structures and their contents. Edinburgh 1989, 4, 158, no. 45.
* Ritchie, A. (Eld.): Exploring Scotland's heritage: Orkney and Shetland, Exploring Scotland's heritage series, Edinburgh, 1985ff, 118-130.

Referencoj
----------
**Triphopo** (foje uzata sinonime kun "ĉefpulso") estas muzika ĝenro kiu originiĝis en la komenco de la 1990-aj jaroj en Britio, speciale en Bristol. Ĝi estis priskribita kiel "fuzio de hiphopo kaj elektroniko ĝis neniu ĝenro restas rekonebla", kaj povas aligi varion de stiloj, kiel funko, dub-muziko, soulo, psikedelia, ritmenbluso, kaj haŭzo, same kiel aliaj formoj de elektronika muziko. Triphopo povas esti tre eksperimenta.

Derivinte el finaj esprimoj de "acid house", la termino estis unuafoje uzita de la brita primuzika gazetaro por priskribi la pli eksperimenta varianto de "breakbeat" aperinta el la Bristola Sonscenejo komence de la 1990-aj jaroj, kiu enhavis influojn de soulo, funko kaj ĵazo. Ĝi estis pionirita de Massive Attack, Tricky, kaj Portishead. Triphopo atingis komercan sukceson en la 1990-aj jaroj, kaj estis priskribita kiel "Eŭropa alternativa elekto en la dua duono de la 90-aj jaroj."

Referencoj
----------

1. ↑  Reighley, Kurt B. (January 2000). "Peace Orchestra". CMJ New Music Monthly. No. 77. ISSN 1074-6978.
2. ↑   Local Groove Does Good: The Story Of Trip-Hop's Rise From Bristol. *npr.org*.
3. ↑   Slant Magazine Music Review: DJ Shadow: Endtroducing.... Slantmagazine.com. Alirita 24a de septembro 2010.
4. 1 2 3 4 5  Trip-Hop Electronic » Electronica » Trip-Hop Explore: Trip-Hop. Arkivita el la originalo je 2012-09-13. Alirita 17a de novembro 2011.
5. ↑  James Hannaham (2008-04-17).  Did Portishead kill trip hop?. *salon.com*.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 665534
* LCCN: sh2012000324
 |
**Riniken** estas komunumo en la distrikto Brugg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1411 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

La vilaĝo Riniken situas en kaldronoforma valo inter la montoj *Bruggerberg* kun alteco de 516 m s.m. en oriento kaj la monto *Ebni* kun alteco de 514 m s.m. en okcidento. Temas pri du arbarokovritaj montetoj, kiuj apartenas al la Tavola Ĵuraso. Al la komunumo Riniken krom la vilaĝo Riniken ankaŭ apartenas la vilaĝoj Neuriniken kaj Tiefgrueb, kiu komplete kunkreskis kun la najbara vilaĝo Umiken.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,76 km², de kiuj pli ol la duono, nome 2,70 km², estas kovritaj de arbaro kaj 0,59 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 514 m s.m. sur la kulmino de *Ebni*, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 373 m s.m. norde de *Bruggerberg*.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Riniken limas en nordo al Remigen, en oriento al Rüfenach, en sudo al la distriktĉefurbo Brugg, en okcidento al Unterbözberg, kaj en nordokcidento al Oberbözberg.

Trafiko
-------

Riniken estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Brugg al Laufenburgo. La komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj kaj atingeblas nur per flanka vojo de Umiken al Remigen.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Riniken datiĝas el la jaro 1253 kiel *Rinichon*.

Dum mezepoko Riniken apartenis al la habsburga tribunaldistrikto Bötzberg. Post plurfoja posedantoŝanĝo en la jaro 1377 la tribunaldistikto kaj kun ĝi Riniken estis integrita al la voktejo Schenkenberg.

En la jaro 1460 la voktejo Schenkenberg estis konkerita de la urbo Berno kaj fariĝis nun parto de Berna Argovio. En la jaro 1566 Riniken estis apartigita de la tribunaldistrikto Bötzberg, kaj atribuita al la tribunaldistrikto Stilli.

En aprilo 1798 eksplodis la Helveta Revolucio kaj kun helpo de francaj trupoj Argovio estis liberigita de la ĵurkomunuma servuteco. Riniken fariĝis nun komunumo de la nove fondita Kantono Argovio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Riniken en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Riniken
* Riniken en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brugg |
| --- |
| Auenstein • Birr • Birrhard • **Brugg** • Bözberg (Oberbözberg • Linn • Gallenkirch • Unterbözberg) • Bözen • Effingen • Elfingen • Habsburgo • Hausen • Lupfig • Mandach • Mönthal • Mülligen • Oberflachs • Remigen • Riniken • Rüfenach • Scherz • Schinznach-Bad • Schinznach-Dorf • Thalheim • Veltheim • Villigen • Villnachern • Windisch |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Saint-Florentin (Indre). |

Koordinatoj: 48° 0′ 9″ N 3° 43′ 33″ O﻿ / ﻿48.00250 °N, 3.72583 °O﻿ / 48.00250; 3.72583 (mapo)

**Saint-Florentin** [sɛ̃ florɑ̃tɛ̃] estas franca komunumo en la departemento Yonne, en la regiono Burgonjo. La nomo de la fromaĝo Saint-Florentin elvenas el la urbo.
Blazono

Geografio
---------

La riveroj Armançon kaj Armance kaj la kanalo de Burgonjo trafluas tra la komunumo. La urbo situas ĉe larĝa valo. Haveno estas ĉe la kanalo. Fervoja stacidomo estas en la najbara komunumo Vergigny.

### Demografio

Loĝantara evoluo
La loĝantaro malkreskas ekde 1975. La komunumo havas 4 171 loĝantojn en 2010.

### Najbaraj komunumoj

Najbaraj komunumoj
Najbaraj komunumoj estas Brienon-sur-Armançon, Champlost, Venizy, Neuvy-Sautour, Germigny, Chéu, Vergigny
kaj Mont-Saint-Sulpice.

Historio
--------

Tie estis romia urbo nomita *Castrodunum*.

En 898 la burgonja duko Rikardo venkis tie la Vikingoj.

Vidindaĵoj
----------

Jubeo en la preĝejo Saint-Florentin
Ŝtona jubeo en la preĝejo datiĝas de 1600. En la preĝejo estas ankaŭ vitraloj de la ĉampanja skolo, kiuj datiĝas el la 16-a jarcento.

Partneraj urboj
---------------

* Germanio Zeltingen-Rachtig, 1966 en Germanio

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Insee.  Populations légales 2010 - 89345-Saint-Florentin (france). Alirita 30-an de aŭgusto 2013.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Saint-Florentin - Vergigny (stacidomo)
**Rinoplastio** aŭ **nazoplastio** estas plastia kirurgia proceduro por ŝanĝi kaj rekonstrui la nazon. Du tipoj de plastika kirurgio estas uzataj - rekonstrua kirurgio, kiu restarigas la formon kaj funkciojn de la nazo, kaj kosmetika kirurgio, kiu ŝanĝas la aspekton de la nazo. Rekonstrua kirurgio provas solvi nazvundojn kaŭzitajn de diversaj traŭmatoj inkluzive de malakra, kaj penetra traŭmato kaj traŭmato kaŭzita de eksplodvundo. Rekonstrua kirurgio ankaŭ povas trakti naskiĝajn difektojn, spirproblemojn kaj malsukcesajn primarajn rinoplastiojn. Rinoplastio povas forigi tuberojn, mallarĝan naztruan larĝon, ŝanĝi la angulon inter la nazo kaj la buŝo aŭ trakti vundojn, naskiĝdifektojn aŭ aliajn problemojn, kiuj influas spiradon. Kirurgio nur je la septo nomiĝas septoplastio.

En fermita rinoplastio kaj malfermita rinoplastiaj kirurgioj - plastia kirurgo, otolaringologo (specialisto je orelo, nazo kaj gorĝo) aŭ buŝa kaj makzelovizaĝa kirurgo (specialisto je makzelo, vizaĝo kaj kolo) kreas funkcian, estetikan kaj vizaĝe proporcian nazon, disigante la nazhaŭton kaj la molajn histojn de la naza kadro, ŝanĝante ilin al laŭbezona formo kaj funkcio, suturante la incizojn, uzante histan (haŭtan) gluon kaj aplikante aŭ pakaĵon aŭ stenton aŭ ambaŭ, por fiksado de la ŝanĝita nazo por certigi la taŭgan resaniĝon de la kirurgia incizo.

* Kategorio Rinoplastio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807585
* GND: 4115340-6
* LCCN: sh85113696
 |