recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Kalvinana preĝejo** estas monumento historia en vilaĝo Berekböszörmény (Hungario).

Historio
--------

Romanika katolika rotondo estis konstruita en tiu loko jam en la 11-a jarcento. Post 2 jarcentoj apude oni alkonstruis romanikan-gotikan kirkon kun titolo Ĉiuj sanktuloj. Laŭ arkeologoj ĝi havis oklateran absidon kaj eble 2 malaltajn turojn. En la 16-a jarcento la loĝantaro ŝanĝis religion al kalvinismo. En 1660 la turkoj bruldetruis ĝis kaj restis longe nur ruino. En 1678 komenciĝis la malrapida rekonstruo. En 1716 oni konstruis sonorilostablon, kiu renoviĝis en 1753. En 1784 aparta kampanilo konstruiĝis anstataŭ la sonorilostablo. Inter 1824-1829 la kirko esence estis trakonstruita kaj pligrandigita, eĉ la rotondo grandparte malaperis. La pli frue konstruita kampanilo ricevis ligon al la navo. Ankaŭ interne gravaj ŝanĝoj okazis kaj oni kreis novajn barokajn instalaĵojn. La orgeno estis farita en 1904. Arkeologoj esploris, poste restaŭrado okazis en 1997.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en mezo de la vilaĝo en la preĝeja korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. Ĉe la anguloj pilieroj apogas la turon. Interne la galerioj estis faritaj lignoj.

Aŭdu ankaŭ
----------

* sonorado

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto Arkivigite je 2020-06-03 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Memorigtabulo sur lernejo en Gotha.
**Ernst Wilhelm ARNOLDI** (naskiĝinta en la 21-a de majo 1778 en Gotha, mortinta samloke en la 27-a de majo 1841) estis germana asekur- kaj ekonomipolitikisto.

Vivo
----

La filo de la komercisto Ernst Friedrich Arnoldi kaj urba konsilisto el Gotha trejnitis en Hamburg de 1794-99 kiel komercisto praktike kaj ĉe J.H. Büsch teorie. Poste li laboris en la patra entrepreno kie li baldaŭ iĝis kompaniano. En 1804 la patro estis fondinta fabrikon de koloroj en Gotha kaj fabrikon de ordinara fajenco en Elgersburg en 1809.

La de Arnoldi fonditaj superregionaj asekurkompanioj pri bruldamaĝoj (1819-21) kaj pri asekuroj pri vivo (1827), ambaŭ bazitaj sur la principo de reciproka subteno, celis ankaŭ la rompon de monopolo de fremdlandaj asekurkompanioj en Germanlando. Tiel ankaŭ la forfluo de kapitalo ekster la landon haltus.
La principo de reciprokeco kaj partopreno en la profito permesis krome reduktegi la askurkotizojn.

Diversaj engaĝiĝoj
------------------

Arnoldi ankaŭ fondis la *Halon de la gildoj* (1817) kaj la unuan germanan komercistan lernejon (Gotha, 1818) iĝante pioniro de la fakinstruado komerca en Germanio. Krome li engaĝiĝis por la farado de betsukero kaj igis la germanajn sukerfabrikantojn unuiĝi en 1841 kartele post la troa malaltigo de la dogantarifoj pri sukero en kontrakto kun Nederlando de 1839. Kun Friedrich List li preparis la fondon de la Germana Doganunio. Arnoldi krome ege interesiĝis pri la planoj de List koncerne faradon de turingia fervoja reto.

Vidu ankaŭ
----------

* Burĝa turo
* Muzeo pri asekuroj (Gotha)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ernst-Wilhelm Arnoldi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Biografio ĉe *NDB*.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 500840
* GND: 116352086
* LCCN: n88132661
* VIAF: 47511322
* ISNI: 0000 0000 2698 2090
* BNF: 16297035j
 |
**Balkonas** - litove "balkono" - estas litova kineja filmo el la jaro 2008 de la reĝisorino *Giedrė Beinoriūtė*. Temas pri unua amo kaj amikeco inter du 11-jaraj infanoj. La filma premiero okazis la 16-an de oktobro 2008 en la kineja centro „Forum Cinemas Vingis" en Vilnius.

Enhavo
------

En la 1980-aj jaroj en sovetunia Litovio, malgranda urbeto en la provinco, pluretaĝa slabokonstruaĵo tiutempe tipa por multaj sovetunie influitaj ŝtatoj de orienta Eŭropo:

La 11-jarulino Emilija konstatas, ke en la apuda loĝejo ekloĝas patro kun 11-jara knabo, Rolanas. Inter la infanoj, kiuj ofte staras sur la apudaj balkonoj, dividite nur per maldika betona mureto, ekestas ligo. Ili multe babilas kaj ludas ŝakon, ĉiu sur sia balkono, aŭ interbabilas en siaj ĉambroj tra la truetoj de kontaktingo, same dividite nur per maldika betona muro ... en privateco. Renkontiĝante surstrate, en la ĉeesto de aliaj, ili sentas timidon. Montriĝas ke la gepatroj de Emilija ankaŭ estas ĉe la limo de divorco - la infanoj jen havas komunan temon. Malbonŝance, Emilija falas de la balkono, ne serioze vundiĝas, sed tamen la gepatroj malpermesas al ŝi plu eliri balkonen. Tio kuraĝigas ambaŭ infanojn interkonsenti pri "vera" renkontiĝo.

Aktoroj
-------

* Elzbieta Degutytė – Emilija
* Rolandas Kazlas – patro de Emilija
* Viktorija Kuodytė – patrino de Emilija
* Karolis Savickis – Rolanas
* Saulė Rašimaitė – fratino de Emilija
* Dovilė Tarvydaitė – Ina, amikino de Emilija
* Irmantas Bačelis – patro de Rolanas

Premioj
-------

En 2009, la filmo en la kategorio mallonga filmo ricevis la litovan kino-premion "Sidabrinė gervė" ("arĝenta gruo").

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Balkonas*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* oficiala retejo pri la filmo (litove)
**Noth** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 459 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Noth etendiĝas sur 22,89 km², kaj havis 459 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 20 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Noth situas je alteco de 453 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Noth apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

La mistera "besto de Noth" buĉis plurajn animalojn fine de la jaro 1982.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Dissoubray, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Noth apartenas al la kantono de La Souterraine, kies ĉefurbo estas La Souterraine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de La Souterraine
La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Csetény.

Historio
--------

AEn la frua 16-a jarcento la bienulo estis Bálint Török, kiu iniciatis prenon de la reformacia kredo. La loĝantoj konstruis kalvinanan kirkon ĉefe el ligno, sed la incendioj en 1665, 1774 kaj 1775, fine tertremo en 1790 detruis ĝin. Poste oni profitis restintajn partojn de la iama katolika preĝejo el la 12-a jarcento, do el la katolika kirko iĝis kalvinana en 1793. La turo estis konstruita nur en 1808. Post 2 jaroj la denova sismo faris detruojn, la renovigaj laboroj okazis nur en 1831 kaj 1893. La nun aŭdebla orgeno estis kreita en 1904. Denovaj renoviĝoj okazis en 1955 kaj 2004.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola sur montetopinto. En la fasado la turo reliefas meze, ankaŭ la enirejo funkcias tie. En la fasado nur la turo havas fenestron, la ceteraj partoj apartenanta al la navo mankas fenestroj aŭ aliaj ornamaĵoj. Interne laŭ la kalvinana kutimo la muroj estas blankaj.

Fontoj
------

* Arkivigite je 2018-08-11 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Balkana lunario** |
| --- |
|  |
| Floroj de balkana lunarioFloroj de balkana lunario |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonaj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Brasikaloj *Brassicales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Brasikacoj *Brassicaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Lunario *Lunaria* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Lunaria annua***L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Balkana lunario  |

 |
| v • d • r |

La **balkana lunario** (*Lunaria annua*), estas relative alta (30 cm ĝis 1 m), dujara planto indiĝena en Balkana Duoninsulo kaj sudokcidenta Azio, kaj naturalizita tra Eŭropo, Nordameriko, kaj partoj de Azio. Ĝi havas larĝajn, pintigitajn ovalajn segildentajn foliojn. La komuna angla nomo *honesty* (sincereco) estiĝis en la 16-a jarcento, kaj ĝi eble atribuendas al diafanaj silikvoj kiuj similas platigitajn guŝojn kiuj travintre restas sur la planto. En sudorienta Azio ĝi estas nomita la "monero-planto" kaj en Usono ĝi estas komune konata kiel "arĝentaj dolaroj", "ĉina mono", aŭ "ĉinaj moneroj", ĉar la silikvoj similas arĝentajn monerojn. En Danujo ĝi estas konata kiel *judaspenge* kaj en Nederlando kaj Flandrujo kiel *judaspenning* (moneroj de Judaso), aludon al la rakonto de Judaso Iskarioto kaj la tridek arĝentaj moneroj kun kiuj li estis pagita.
  

  

* Matura balkana lunarioMatura balkana lunario
* Detalo de la floroDetalo de la floro
* Blanka balkana lunarioBlanka balkana lunario

Eksteraj ligiloj
----------------

* Balkana lunario en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Balkana lunario en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Balkana lunario en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

* angle Jepson Manual Treatment
* angle Balkana lunario ( *USDA* )
* angle Bildoj de balkana lunario.
La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Dudar.

Historio
--------

Pri konstruado de la katolika gotika kirko de Dudar mankas informoj, nur dokumento diras, ke katolika pastro venis en 1495. En la sekva jarcento la vilaĝo foje apartenis al la Osmana Imperio, samtempe la loĝantoj grandparte prenis la kalvinismon. Ili akiris ankaŭ la preĝejon. La unua konata predikisto estis tie en 1629, la plej fama Pál Török ekde 1804. La kirko barokiĝis (tamen restis kelkaj gotikaj partoj) en 1798. Novaj benkoj alvenis en 1990. La preĝejo ekstere en 1995, interne en 2013 plene renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, kiu estas ĉirkaŭita per ŝtona muro. La fasado estas simetria, meze la turo reliefas. Ĉe la turpiedo funkcias la enirejo. Interne en ligna galerio funkcias la orgeno. Sur la muron oni metis memortabulon pri falintoj de la 2-a mondmilito.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* 
* 128


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Svisa Ĵazlernejo**, angle **Swiss Jazz School** en Berno (fondita en 1967) estas la unua memstara ĵazlernejo de Eŭropo, kiu prezentas kontinuan ĵazedukadon.

La Svisa Ĵazlernejo dividiĝas en du sekciojn:

* ĝia ĝenerala lernejo ofertas duonprofesian edukadon sur la kampoj ĵazo kaj ĵazparencaj stiloj.
* ĝia altlerneja sekcio ebligas akiri per trijara studo bakalaŭron kaj per sekva dujara studo magistron en la fakoj ĵazinstruo, prezentado aŭ aranĝado aŭ respektive kompozicio.

Historio
--------

En 1967 la Svisa Ĵazlernejo ekestis laŭ iniciato de la Bernaj muzikistoj Heinz Bigler kaj Tony Hostettler. Komence la kooperativa detalkomerca vendejaro Coop subtenis la lernejon. Per Joe Haider, Isla Eckinger kaj Peter Giger komence muzikistoj el la ĉirkaŭaĵo de Bigler kunlaboris kiel kromaj instruistoj. La Svisa Ĵazlernejo estis sukcesa kaj baldaŭ transpaŝis la eblojn de Coop. En 1972 la Svisa Ĵazlernejo do fariĝis memstara edukejo, kiun subtenis la urbo kaj la kantono Berno. La lernejo nun dividiĝis en la du sekciojn ĝenerala lernejo kaj profesilernejo. Ekde 1998 la profesilernejo estis subordigita al la fako muziko de la tiam novfondita Altlernejo por Muziko kaj Teatro resp. de la Altlernejo de la Artoj Berno, kiel ĝi nomiĝis ekde 2003.

Post Bigler Vince Benedetti (1975), Fritz Pauer (1982), Joe Haider (1984) kaj George Robert (1995) direktis la lernejon. En 2006 ekoficis la nuna estrino Valérie Portmann.

Ekde 1989 Bert Joris estas trumpetinstruisto ĉe la Svisa Ĵazlernejo, kies bandegon li estras.

Literaturo
----------

* Ulrich Roth *Swiss Jazz School in Bern feiert ihr 40-jähriges Bestehen* Jazz Podium 2/2008, S. 30

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo
| Asteroidoj malkovritaj : 4 |
| --- |
| (9004) 1982 UZ2 | 22-a de oktobro 1982 |
| (17398) 1982 UR2 | 20-a de oktobro 1982 |
| (19951) 1982 UW2 | 20-a de oktobro 1982 |
| (100001) 1982 UC3 | 20-a de oktobro 1982 |

**Gregory Scott ALDERING** (naskiĝis 16-a de decembro 1960), ankaŭ nomita **Greg Aldering** estas usona astronomo. Li laboras en la *Lawrence Berkeley National Laboratory* de la Universitato de Kalifornio.

Dum sia studado en  Midland (Miĉigano), li estis fervora amatora astronomo kaj montris apartan kapablon por sciencaj esploroj en siaj studoj pri variantaj steloj. Poste li interesiĝis pri kosmologio, inkludante la mezuron de la kosmologiaj parametroj kaj esplorojn pri la eco de la malluma energio kaj la grandskala disdono de la materio en la universo.

Liaj esploroj pri kosmologio koncentriĝas pri la la uzo de supernovaoj de tipo Ia kiel iloj por determini la kosmologiajn parametrojn, per sia partopreno en la *Supernova Cosmology Project*. Li estas en la 2010-aj jaroj la ĉefa enketisto de la eksperimento *Nearby Supernova Factory*, kaj estas ankaŭ kun-enketisto en la *Supernova/Acceleration Probe* aŭ SNAP, esploro, kiu celas determini la akcelon de la universa ekspansio.

Dum lia lernado ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio (1979-1983), li malkovris kelkajn asteroidojn. Li ĝis nun klasifikis ĉirkaŭ 266 supernovaojn kaj estas unu el la kun-malkovrintoj de la SN 2002bk

La asteroido 26533 Aldering estis nomita en lia honoro.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  *The Nearby Supernova Factory*, oficiala paĝaro Arkivigite je 2006-11-27 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
2. ↑  ***S**uper**N**ova **A**cceleration **P**robe*, oficiala paĝaro (angle)
3. ↑  Supernova 2002bk en anonima galaksio, el telegramo IAUC 7842 de IAU (angle)
4. ↑  JPL Small-Body Database Browser : 26533 Aldering (2000 CG108) (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Persona paĝo de Greg Aldering
Koordinatoj: 49° 46′ 24″ N 12° 33′ 49″ O﻿ / ﻿49.77333 °N, 12.56361 °O﻿ / 49.77333; 12.56361 (mapo)

**Písařova Vesce** (germane *Albersdorf*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lesná, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2,5 km nordoriente de Lesná. Vivas ĉi tie 52 loĝantoj (2021).kaj estas ĉi tie registritaj 36 adresoj.

**Písařova Vesce** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,21 km².

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1556.

Sub germana nomo la vilaĝo estas unuafoje menciata al la jaro 1422. Ĝi apartenis al ĥodiaj limregionaj vilaĝoj. En la jaro 1528 ĝi havis 24 kortojn, antaŭ la dua mondmiliro 76 domojn kun 367 domaranoj.

Post la milito la devene germana vilaĝo Albersdorf estis alinomita al Písařova Vesce, ĉiuj germanaj loĝantoj estis ellandigitaj surbaze de dekretoj de Beneš. La objektoj de domoj estis maronitaj inkluzive de konstruaĵo de eksa lernejo, kelkaj domoj en la municipo estis malmuntitaj kaj forbeturigitaj en Slovakion, kelkaj estis detruitaj. En la pluaj jaroj poste la restintaj domoj servis ian tempon kiel domoj por familioj de homoj laborantaj por Ŝtata bjienoj Tachov, poste ekde la 1960-aj jaroj plimulto de domoj estis disvenditaj kiel refreŝigejaj objektoj. Nuntempe la vilaĝo estas plejparte dometista domaro.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 492 |
| 1880 | 465 |
| 1890 | 418 |
| 1900 | 431 |
| 1910 | 450 |
| 1921 | 401 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 367 |
| 1950 | 66 |
| 1961 | 122 |
| 1970 | 68 |
| 1980 | 0 |
| 1991 | 0 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 10 |
| 2011 | 38 |
| 2021 | 52 |

Naskiĝintoj
-----------

La plej konata naskiĝinto de tiu ĉi malgranda vilaĝo estas Vítězslav Lederer, unu el judaj fuĝintoj el koncentrejo Aŭŝvico.

Pluaj fotoj
-----------

* Ŝoseo kondukanta tra la vilaĝoŜoseo kondukanta tra la vilaĝo
* Detalo de la monumento al falintojDetalo de la monumento al falintoj

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Lesná (4) |
| --- |
| Háje ~ Lesná ~ Písařova Vesce ~ Stará Knížecí Huť ~ *pereintaj vilaĝoj* Česká Ves u Lesné ~ Jedlina ~ Pavlův Studenec 1 ~ Zahájí u Lesné |

 |
**Gregory OLSEN** (20-an de aprilo 1945 en Brooklyn, Nov-Jorko, Nov-Jorkio, Usono) estas usona entreprenisto kaj ekde 1991 kunfondinto kaj estrara prezidanto de usona firmao *Sensors Unlimited*, kiu evoluigas infraruĝajn kameraojn. Li famiĝis kiel tria kosmoturisto, en la Internacia Kosmostacio.

Olsen flugis kun *ISS Expedition 12* per Sojuz TMA-7 la 1-an de oktobro 2005 al la kosmostacio kaj revenis la 11-an de oktobro 2005 per Sojuz TMA-6 kaj kun teamo de *ISS-Expedition 11*. Pli fruaj komercaj kosmoflugantoj estis la usona Dennis Tito (2001) kaj la sudafrika Mark Shuttleworth en 2002.

Por la vojaĝo pagis li 20 milionojn da usona dolaro.

Olsen studis elektroteknikon en Universitato Fairleigh Dickinson en New Jersey. Olsen faris sian unaun gravan negocon, kiam li vendis la firmaon *Epitaxx* (produktanta lumsensilojn kaj ledojn) je 12 milionoj da USD kaj en 1992 fondis la similprofilan *Sensors Unlimited*-on, kiun li vendis en 2000 je 700 milionoj da usona dolaro. Li reaĉtis tiun firmaon du jarojn post je 6 milionoj kaj post ties vigligo, vendis li denove ĝin je 60 milionoj.

Olsen estas divorcita kaj havas du infanojn.

* Kategorio Gregory Olsen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 93019
 |
**Bhilvara** , laŭ (hindie **भीलवाड़ा**) estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Raĝastano, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.

Demografio
----------

Bhilvara havis populacion de 465 809 en 2021. La loĝantoj atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en fino de la 1970-aj jaroj.

Geografio
---------

Bhilvara situas sur malaltaj montoj 421 metrojn super la marnivelo laŭ rivero. Ĉitorgar troviĝas 52, Beavar 90, Bundi 103, Kota (Raĝastano) 124, Udaipur 127, Pali (Raĝastano) 140, Tonk (Raĝastano) 147, Ĝodpur 192, subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 210, tutlanda ĉefurbo Delhio 447, Mumbajo 733, Kolkato 1429 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

En tiu loko jam ekzistis loĝloko dum la mezepoko, templo estis konstruita en la 11-a jarcento.

Ekonomio
--------

Ekonomio de Bhilvara konsistas precipe el teksaĵoj, pli strikte produkto de pantalonaj ŝtofoj igante la urbegon unu el la plej gravaj tekstilaj centroj en Barato. Bhilvara estas la nura centro en la lando produktanta izolajbrikojn. En la najbareco oni minadas grejsojn, sapŝtonojn, kvarcojn. Lastatempe aperis la ŝtalindustrio.

Lingvoj
-------

En Bhilvara la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj en:Rajasthani languages.

Eduko
-----

Bhilvara estas hejmo de universitato kaj kelkaj malgrandaj altlernejoj.

Religioj
--------

En Bhilvara plejparto de la populacio estas hinduoj (79,5%), krome islamanoj (ĉirkaŭ 14%), ĝajnistoj (5,5%) kaj aliaj.

Klimato
-------

En Bhilvara jare pluvas averaĝe ĉirkaŭ 800 mm. Inter junio-septembro ofte pluvas pro la musonoj, en la ceteraj monatoj nur apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 17-33 °C.

Trafiko
-------

Bhilvara havas apartan fervojan linion kun finstacio el Aĝmer. Alvenas ankaŭ 4 ĉefvojoj kaj unu flankovojo. La plej proksima flughaveno funkcias en Udaipur.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj malnovaj preĝejoj
* lago

Fontoj
------

* WikiTrans
**Paolo BENELLI** [ˈpaoːlo beˈnɛlli] (naskiĝinta en Florenco en 1945) estas itala esperantisto.

Biografio
---------

Post longa proksimeco al Florenca Esperanto-Asocio (FEA) kiel simpatianto kaj kiel ekstera kunlaboranto en burokratiaj agadoj, li fariĝis ties membro en 2016.

En 2015, li ĉeestis la SDIAF-kurson, nome de la Asocio, 
ĉe Biblioteca delle Oblate, por la katalogado de bibliotektekstoj de FEA ene de SDIAF (Sistema Documentario Integrato dell'Area Fiorentina).

En 2016, en kunlaboro kun Riccardo Borgioli, li plenumis
retan katalogadon de libroj de la biblioteko de FEA.

En 2017, kune kun Enrico Brustolin, li zorgis pri nova
kreado de la retejo de la asocio, perdiĝinta
la antaŭa; nur parta reakiro de la enhavo eblis
de la malnova retejo.

Li nuntempe administras la novan retejon kaj retpoŝton de la Asocio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Florenca Esperanto-Asocio

Vidu ankaŭ
----------

Florenca Esperanto-Asocio  



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |
**Dimitrij Ljasuk** [ljaŝuk], ukraine **Димитрій Ляшук** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ljasuk Dimitry** estas hungara reklamisto, filmisto.

Dimitrij Ljasuk filmas
Dimitrij Ljasuk naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1978 en Leningrado (Sovetunio).

Biografio
---------

Dimitrij Ljasuk naskiĝis en varia ukraina-hungara familio. Ekde sia aĝo 1 li vivas en Hungario. Post lernado li iris al Los-Anĝeleso, sed lia plulerno pro financaj problemoj fiaskis. Li revenis al Hungario kaj vivtenis sin el reklamoj. En 2004 li fondis firmaon pri reklamoj. Ekde sia infanaĝo li interesiĝis pri fotado. Li neniam studis filmadon, tamen li debutis kiel filmisto en 2018. Liaj ŝatataj temoj estis la medioprotektado kaj Tiso (lago). Li kreis la filmojn sola en ĉiuj fazoj. Li aŭ liaj filmoj ricevis premiojn inter 2019-2021.

Liaj filmoj (elekto)
--------------------

* *Tisza-tavi kalandok nyár* (2018)
* *Három nap Pokorny Liával a Tisza-tavon* (2019)
* *Duna-Tisza torkolat* (2020)
* *Tékasztorik 2* (2020) - rolanto kiel Ervin Kis
* *A Tisza nevében* (2021) - reĝisoro, kameraisto, filmomuntisto, prezentisto
* *Jóreménység-sziget* (2022)

Fontoj
------

* hungarlingva intervjuo kun biografio kaj fotoj
* ukrainlingva biografio
* filmoj

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775848
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
D-ro **Gerhard KALCKHOFF** (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1907 en Berlino; mortis la 25-an de julio 2003 en Munkeno) estis germana esperantisto, fakdelegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) pri Esperanto-terminologio en scienco kaj tekniko (1978-1989) kaj prezidanto de Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE). 

Kalckhoff studis matematikon kaj fizikon en Berlino kaj doktoriĝis en 1933. Poste li laboris ĝis la emeritiĝo ĉe la firmao Siemens sur la kamp de komunikada kaj komputada tekniko, lasttempe kiel gvidanto de komputejo. 

Kun Anthony C. Pick kaj Auguste Broise li verkis la terminaron "Komputada baza terminaro" (Hamburg: Germana Esperanto-Asocio 1985, 52 p.), unu el la fruaj fak-vortaroj de la tiam ankoraŭ juna komputiko en Esperanto. Li ankaŭ kunlaboris en la iama Vortara Grupo de Germana Esperanto-Asocio (GEA) kaj prilaboris la fakon "informadiko" por la Suplemento (1987) al Plena Ilustrita Vortaro (PIV, 1970).

Literaturo
----------

* Biografia noto en Komputada baza terminaro (1985)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libroj[*rompita ligilo*] de kaj pri Gerhard Kalckhoff en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
* Artikoloj de kaj pri Gerhard Kalckhoff en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)
**Gergely Pattantyús** [gergej patantjUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pattantyús Gergely** estis hungara vitroartisto, vitralisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Gergely Pattantyús naskiĝis la 24-an de aŭgusto 1972 en Pécs.

Biografio
---------

Gergely Pattantyús maturiĝis en industriarta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1990, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1995. Liaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Csekovszky, Zoltán Bohus kaj Márton Horváth. Inter 1995-1997 li studis en majstra kurso, en 1997 li havis stipendion. inter 1997-2000 li instruis en la menciitaj mezlernejo, ekde 1998 en la altlernejo. Intertempe en 1996 li fondis kun iu firmaon. En 2004 li akiris sciencan gradon DLA, en la sama jaro li havis stipendion en Dublino. Li ricevis premion en 1997.

Elektitaj individuaj ekspozicioj
--------------------------------

* Budapeŝto (1994, 1995, 1999)

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* Veszprém (urbo) (1993)
* Budapeŝto (1995, 1997, 2009)
* Bruselo (1996)
* Arthalo Budapeŝto (2001)

Elektitaj artaĵoj
-----------------

* mureto (spacodisigilo) el ornamvitro (1995)
* vitraloj en sidejo en Budapeŝto (1997)
* vitraloj en Budapeŝto hejme (1999)
* *Gyertyatartó Emlékmű* (2002, ornamaĵo, gisita vitro)
* reliefoj pri fiŝo kaj husaro (Szolnok, kunartisto, 2002)
* vitraloj en Preĝejo Sankta Gerardo (Újbuda)
* restaŭrado de vitra kupolo de Palaco Gresham
* vitraloj de Serba ortodoksa preĝejo (Hódmezővásárhely)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-06-22 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-03-19 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 695457
 |
**Johan RAATTAMAA**, finne *Juhani Raattama(a)*, (naskiĝinta 12-a de septembro 1811 en Karesuando, mortinta 1899) estis finna lestadianisma predikanto, amiko kaj kolego de Lars Levi Laestadius. Raattamaa peris forte al instruoj de konservativa lestadianismo. Raattamaa ricevis kristanan "vekiĝon" kristnaske 1844. Li kiomencis multe uzi "ŝlosilojn de Ĉiela Regno" (absolvo) grandparte same kiel la katolika eklezio sed tiel, ke ankaŭ aliaj vivante kredantaj personoj ol la pastroj povas uzi ilin. Li klarigis ilian uzon al sia amiko Laestadius, sed Laestadius uzis ilin multe pli malmulte ol Raattamaa. Li estas nomita la plej granda amatora predikanto de Nordio. Li estas difinita ankaŭ Paŭlo de Tarso de Peräpohjola, areo en Finnlando. Instruoj de Raattamaa peris al konservativa lestadianismo kristanan instruon pli pri ecoj ol pri instruo de Laestadius. Tamen ankaŭ okcidenta lestadianismo ricevis vidojn al Raattamaa, ekzemple penson, laŭ kio la unua lestadianisma grupo en sveda Laponio havas specialan pozicion. En siaj lastaj jaroj li provis forte malhelpi dissplitigon de lestadianismo sed ĝi ne sukcesis. Lestadianismo dissplitiĝis al konservativa lestadianismo kaj okcidenta lestadianismo.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 740074
* GND: 123661137
* VIAF: 305098919
* ISNI: 0000 0004 1705 4873
 |
Inter 65 kaj 62 a.K. la aristokratulo Katilino organizis komploton por mortigi la romajn konsulojn kaj alproprigi al si la potencon. Tamen Cicerono sciiĝis pri la konspiro kaj avertis al la Senato.

Antaŭaĵoj
---------

Lucio Sergio Katilino estis aristokrata kaj enŝuldiĝinta. Li miksiĝis en politikon, favore al la popol-flatado. 
En la jaro 65 a.K. li kandidatiĝis al konsuleco, sed li malvenkis.

Tiam la romia socio elstariĝis pro sociaj kaj politikaj diferencoj: malgranda homopo, kiu havis povon, honorojn kaj monon, dominis ŝuldintan amason sen ebleco por plibonigi sian ekonomian situacion. Katilino proponis ĉefe elimini ĉiujn ŝuldojn.

Lia politika programo akceptatis de senomonaj aristokratuloj, malriĉaj kolonianoj kaj iuj aventuremuloj. La sukceso de liaj ekstremaj ideoj montris la krizo kaj degenerado de la romia respubliko.

Katilino rekandidatiĝis al la elektado en 63 a.K. kaj venkitas denove. La aliaj aristokratuloj, antaŭ liaj radikalaj ideoj, preferis voĉi por Cicerono, advokato, kaj por Kajo Antonio.

Komploto
--------

### Komenco

Post la dua malsukceso, Katilino preparis sin por la elektado en 62 a.K. dum kuras la famo, ke li organizantis komploton.

Efektive, Katilino formitis komplicopon kaj pagis al Manlio, koloniano el Fiesolo, por krei armeon en Etrurio, kie jam antaŭ 10 jaroj
Marko Lepido organizintis armitan ribelon.

### Cicerono

Unu amanto de iu konspiranto kaj iuj leteroj informis al Cicerono pri la katilina projekto. La komploto pretendis mortigi la konsulojn, iujn patriciulojn kaj ankaŭ planis la eniron de Katilino en Romon kun armeo.

La 20a de oktobro 63 a.K. Cicerono petis al la Senaton prokrasti la elektadon. La senatuloj proklamis la statox de urĝo
(*senatusconsultum ultimum*). La elektado okazis sub soldata viglado. Cicerono portis kirason sub sia togo.

Katilino venkitas unu plian fojon; Julio Silano kaj Lucio Mureno elektatis. La 8an de novembro Cicerono akuzis Katilinon en la Senato, kaj Katilino eskapis el Romo kaj rifuĝis ĉe Manlio en Etrurio. La Senato deklaris Katilinon kaj Manlion malamikoj de la patrujo kaj ordonis rekruti la armeon.

### Malsukceso

Kvin konspirantoj arestatis kaj kondamnatis al morto. La Senato nomumis Cicerono Patro de la patrujo. La januaro de 62 a.K. Katilino mortis batalinte kontraŭ la armeo de Kajo Antonio ĉe Pistojo.

La decembro en 62 a.K. pli komplicoj de Katilino arestatis kaj la Senato ekhavis dokumentoj, kiu pruvis la komploton.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Vi povas plibonigi la jenon:
* Aldonu mankanta(j)n fontindiko(j)n al la artikolo.

Se vi korektis unu el la menciitaj mankoj, bonvolu forigi la koncernan parametron de la ŝablono {{Pluraj problemoj}}. Detaloj estas en la dokumentado. |
**Castrillo de Cabrera** [kasTRIljo dekaBREra] (*Castriellu de Cabreira*, en leona lingvo) estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Cabrera, en la sudokcidento de la provinco. *Castrillo de Cabrera* estas etimologie rilatebla al *Fortikaĵeto de Kaprejo*; tiukadre aperas du kaproj en la blazono. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.

Komarkoj de la provinco Leono; La Cabrera plej sudokcidente, helverde.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Castrillo de Cabrera, Marrubio, Noceda de Cabrera, Nogar, Odollo kaj Saceda, okupas totalan areon de 115,87 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 108 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 141 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Estas atestaĵoj de romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de La Cabrera estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 756828
 |
**Gergely Sárközy** [gergej ŝArkozi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sárközy Gergely** estas hungara muzikisto pri historiaj muzikoj (klasika gitaristo, liutisto, mandolinisto, violonĉelisto, klavicenisto, komponisto).

Gergely Sárközy  naskiĝis la 13-an de decembro 1952 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gergely Sárközy komencis pianludi en la aĝo de kvar jaroj, post 4 jaroj je violonĉelo. Li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1971-1979. Li specialiĝis pri la historiaj muzikoj (mezepoko, renesanco, baroko), eĉ li kreis historiajn instrumentojn. Dum jardeko li estis ano en renesanca orkestro *Camerata Hungarica*, kun kiu li koncertis en tuta Eŭropo. Li registris sola aŭ kun orkestro plurajn muzikdiskojn. Li ricevis premion en 2006.

Lia filma muziko
----------------

* A nyár szemei (desegnofilmo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* oficiala paĝo
* 
* Arkivigite je 2019-06-26 per la retarkivo Wayback Machine
* aŭdebla muzikaĵo de Sárközy

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 648554
* GND: 1138728527
* LCCN: n88644154
* VIAF: 93031261
* ISNI: 0000 0000 6655 7603
* MBA: a6711245-66de-4aa0-8582-827b5eb3b06e
* NKC: xx0206217
 |
**Castrejón de Trabancos** [kastreĤON detraBANkos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Vintero* (Tero de Vino, en hispana *Tierra del Vino*) en la sudokcidento de la provinco. *Castrejón de Trabancos* estas komprenebla etimologie kiel *Kasteleto de Trabancos* alude al trapasanta rivero Trabancos.

Castrejón de Trabancos en la provinco Valadolido.
La *Vintero* de la provinco Valadolido, oranĝe, sudokcidente.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 30,20 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 170 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 115 el 1991. Ĝi distas 69 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento kaj certe sur monteto ĉe la rivero ĉirkaŭ la 11-a jarcento sur strategie defendebla loko. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En tiu periodo, la separo inter Leono kaj Kastilio faris ĝin landlima kaj fortikita loko, scenejo de ofta militagado. Poste, en la jaro 1265 jam oni registris dokumentojn pri la tiam nomita Villa de Castrilon kiu en la 15-a jarcento estis posedo de la Senjorlando de la familio Fonseca, gravaj kastiliaj nobeloj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la baroka preĝejo de la 18-a jarcento el briko kun novklasikisma ĉefretablo. Krome estas blazondomoj, la urbodomo, kaj ruinoj de iama preĝejo de la Kastelo, ruinigita ekde la Hispana Milito de Sendependigo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765266
* LCCN: n98037975
* VIAF: 136221044
 |
La **Komplutensa Universitato de Madrido** (hispane *Universidad Complutense de Madrid*; mallongigita UCM) estas hispana publika universitato kiu estas unu el la plej malnovaj universitatoj en la mondo, kaj la plej malnova universitato de Hispanio. Ĝi troviĝas en la Universitata Urbo de Madrido kaj en la Universitata Areo de Somosaguas, en Pozuelo de Alarcón (Hispanio). 

*Los portadores de la antorcha (La torĉoportantoj)* – Skulptaĵo de Anna Hyatt Huntington simbolanta la transigadon de kono el unu generacio al la venonta (Universitata Urbo, Madrido, Hispanio).
La originoj de la Komplutensa Universitato troviĝas en la Cisneriana Universitato de Alcalá de Henares por Sanĉo la 4-a la 20-a de majo 1293. Post ĝia malapero dum la 18-a jarcento, pere de la Reĝa Ordono de la Reĝino Regento de la 29-a de oktobro 1836, dekretiĝis la malaperigo en Alcalá kaj translokiĝo al Madrido, kie ĝi nomiĝis Centra Universitato.

En 1927 estis elpensita la konstruado de universitata kvartalo, en la zono de Monkloo, en la terenoj ceditaj de la reĝo Alfonso la 13-a. La Hispana Enlanda Milito konvertis la kvartalon en batalkampo, kaŭzante la detruadon de fakultatoj kaj institutoj kaj la perdon de ĝia riĉa heredaĵo (sciencaĵoj, artaĵoj kaj ampleksaj bibliografiaĵoj ĉefe el la antikva komplutensa universitato). Ankaŭ perdiĝis, grandparte pro ekzilado, multajn prestiĝajn profesorojn.

Ĝiaj aktivaĵoj disvolviĝas en du areoj, unu en la Universitata Urbo en la distrikto Monkloo-Aravako kaj la alia en Somosaguas, Pozuelo de Alarcón.

La Komplutensa Universitato estas la edukcentro kun pli da ĉeestaj studentoj en tuta Hispanio (laŭ datumoj de la Universitato mem, en la lerneja jaro 2006–2007 ĝi havis entute 88.177 studentojn) kaj ĝi estas la dua en tuta Eŭropo. En tiu sama lerneja kurso ĝi havis pli ol 6.000 profesorojn.

Cetere, la biblioteko de la Universitato estas unu el la plej gravaj de Hispanio, ĝi estas la dua laŭ bibliografiaj arkivoj post la Nacia Biblioteko de Hispanio.

Ekzemplaj studintoj
-------------------

* Adolfo Cueto

Vidu ankaŭ
----------

* historia universitato de Alkalao
* Plurlingva Komplutensa Biblio

* Kategorio Komplutensa Universitato de Madrido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 308327
* GND: 25995-0
* LCCN: n79023022
* VIAF: 126508776
* ISNI: 0000 0001 2157 7667
* SUDOC: 026429802
* BNF: 118678820
* ULAN: 500302434
* NLA: 35738056
* BIBSYS: 90604271
* NKC: kn20030107012
* BNE: XX244969
 |
**Castrillo de Duero** [kasTRIljo deDŬEro] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Campo de Peñafiel* (Kamparo de Peñafiel) en la sudoriento de la provinco. La loknomo *Castrillo de Duero* estas etimologie komprenebla kiel Kasteleto de Doŭro.

Castrillo de Duero en la provinco Valadolido.
La *Campo de Peñafiel* de la provinco Valadolido, malhelblue, sudoriente.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 25,77 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 103 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 140 el 1991. 

Ĝi distas 66 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Torrescárcela, Cogeces del Monte kaj Campaspero, norde de Cuéllar. Ĝia municipa teritorio estas sur deklivo al la rojo Botijas [boTIĥas] inter Olmos de Peñafiel kaj Cuevas de Provanco.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento, romiaj restaĵoj kaj la Palaco de Bocos (nun ne vizitebla). Aparta kuriozaĵo estas la Muzeo pri El Empecinado, loka gravulo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766051
* VIAF: 316735295
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kompoŝtvermo** |
| --- |
|  |
| Kompoŝtvermo*Kompoŝtvermo* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | **Anelidoj** *Annelida*(Savigny, 1826) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Clitellata |
| Subklaso: | Oligoĥetoj *Oligochaeta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Haplotaxida |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Lumbricidae |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Eisenia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***Eisenia foetida*** |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kompoŝtvermo  |

 |
| v • d • r |

La **kompoŝtvermo** (*Eisenia foetida*) estas unu el la plej disvastiĝintaj specoj de vermoj en Eŭropo. Ĝi vivas precipe en kompoŝto, stala sterko aŭ malkomponiĝantaj plantrestaĵoj.

La genro *Eisenia* estas nomata laŭ la sveda natursciencisto Gustaf Eisen. La latina aldonaĵo *foetida* signifas „stinka".

La segmentoj havas mallongajn ketojn per kiuj la vermo formoviĝas (videblaj ĉe la malsupra parto)
Aro da kompoŝtvermoj en kompoŝtujo

Karakterizaĵoj
--------------

La kompoŝtvermo longas ĝis maksimume 9 centrimetrojn. Ĝia korpo konsistas el 105 segmentoj kaj havas la koloron de viando. Ĉiu segmento havas purpuran ringon. Kompare al aliaj vermoj ĝi estas tre moviĝema kaj fuĝas je la minimuma molesto.

Ĉe la clitellum oni povas rekoni la seksan maturecon de la vermo. La *Eisenia foetida* estas hermafrodita, sed necesas du el ili por generado.

Malgraŭ la nomo, la kompoŝto en kiu vivas kaj "laboras" la vermoj *Eisenia foetida*, ne malbonodoras. Nur se ili estas ĝenataj la vermoj eksudas pikantan likvon de kiu venas la nomo en la latina formo.
Thomas J. Barrett

Bibliografio
------------

* Walter Rammner: *Brehms Tierleben in vier Bänden - Erster Band: Wirbellose*, 2-a eldono, Leipzig, 1952, p. 88
* Clive A. Edwards: *Earthworm Ecology*, 2-a eldono, CRC Press, 2004, ISBN 0-8493-1819-X


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |
**Komplementa esplorado** estas en medicino diagnoza ekzameno postulita de kuracisto kiu estu farata al paciento post anamnezo kaj fizika esplorado, por konfirmi aŭ malkonfirmi klinikan diagnozon. Medicina ekzameno estas la aro de esploroj kiuj inkludas kaj la fizikan esploradon kaj la komplementajn ekzamenojn, kiu estas uzata ne nur por diagnozi malsanojn, sed ankaŭ por malkonfirmi ilin kaj por duaranga prevento.

La *komplementaj ekzamenoj* aŭ diagnozaj ekzamenoj devas esti postulitaj por klinika specifa indiko, devas esti precizaj por ke ili rezulti efikaj tiuindike kaj devas esti malplej kostaj kaj riskaj eble. Neniu diagnoza ekzameno estas totale preciza kaj la rezultoj povas starigi problemojn de interpretado.

La *komplementaj ekzamenoj* aŭ esplorado fare de la *klinika semiologio* kondukas al havigo de aldona informaro devena de la biologio de la paciento pere de la aplikado de diversaj teknikoj, ĝenerale instrumentaj. La rezultoj havigitaj per la komplementa esplorado devas esti interpretataj ene de la klinika kunteksto.

Ekzemploj de komplementaj ekzamenoj estas jenaj: ĉiuj bildoteknikoj (ultrasonografio, Ikso-radioj per radiologio, tomografioj, magneta resonanco, ktp.), elektrokardiografio, spirometrio, sanganalizo (hemogramo), mjelogramo, punkturoj (variaj), urinanalizo, psikologiaj testoj, esplorado pri fizikaj atingoj, polisomnografio ktp.

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 730430
* GND: 4187104-2
* NDL: 01052692
 |
**Aelfheah** (foje nomata **Alphege**, n. 954, m. la 19-an de aprilo 1012) estis anglosaksa sanktulo kaj ĉefepiskopo de Canterbury, Anglio.

La mortigo de Aelfheah (el Katedralo Canterbury)Kiel junulo li eniris la monaĥejon Deerhurst, Gloucestershire, kaj poste la abatejon de Bath, Somerset, kie li estis piega anakoreto. Li iĝis abato de Bath. Verŝajne pro la influo de Sankta Dunstan, oni nomumis lin episkopo de Winchester en 984. En la katedralo de Winchester li konstruigis grandan orgenon, kiu ŝajne aŭdeblis de pli ol unu mejlo: necesis 24 viroj por funkciigi ĝin. Ankaŭ li konstruigis kaj restaŭris aliajn preĝejojn de la urbo, kaj auntaŭenigis la adoradon de Sankta Swithun kaj ties antaŭulo Sankta Aethelwold de Winchester.

Post kiam vikingoj disrabis Anglion en 994, Olaf la 1-a (Norvegio) konvertiĝis kaj Aelfheah ricevis lin en la kristanan religion.

En 1006 Aelfheah sekvis Aelfric de Abingdon kiel ĉefepiskopo de Canterbury, kien li portis la kapon de Swithun kiel relikvo. Survoje al Romo por ricevi la paliumon de la papo, li estis prirabata. Ĉe Canterbury li nutris la adoradon de Sankta Dunstan, kies biografion li komisiis al Adelard. Li reformis la liturgion kaj instigis la anglosaksojn adori Wulfsige, episkopon de Sherborne (m. 1002) kiel sanktulo.

Li sendis la anglosaksan verkiston Aelfric de Eynsham al la abatejo de Cerne Abbas por estri ties lernejon. Li ĉeestis la reĝan konsilion de majo 1008 kie Wulfstan la 2-a, ĉefepiskopo de Jorko, predikis sian *Sermo Lupi ad Anglos* (*Prediko de la Lupo al la Angloj*), en kiu li diris ke Anglio spertis katastrofojn pro la malbono de la loĝantoj.

En 1011 la danoj denove invadis la landon. De la 8-a al la 29-a de septembro ili sieĝis Canterbury: helpate de la perfido de Aelfmaer (kies vivon Aelfheah iam savis), la danoj eniris kaj disrabis la urbon. Ili kaptis Aelfheah kaj aliajn gravulojn, kaj Aelfheah malliberiĝis sep monatojn. Li malpermesis ke la angloj elaĉetus lin, kaj estis mortigata la 19-an de aprilo 1012 ĉe Greenwich. Li estis la unua ĉefepiskopo de Canterbury kiu mortis pro perforto.

En 1078 Papo Gregorio la 7-a kanonizis lin. Lia fest-tago estas la 19-an de aprilo. Osbern de Canterbury verkis biografion ĉ. 1080.

* Kategorio Aelfheah de Canterbury en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 281208
* GND: 1025103289
* LCCN: no2004057816
* VIAF: 21855515
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Emílio CID**, plene **Emílio Carlos Vaz CID** (naskiĝis la 23-an de aprilo 1960) estas brazila komercisto kaj esperantisto el San-Paŭlo, ekde 2016 estrarano de Universala Esperanto-Asocio.

Li estas instruisto pri la germana, ekinstruis Esperanton en 1981 en la ŝtata universitato UNICAMP, kaj estas diplomita pri sociaj sciencoj ĉe UNIMES. Li estas estrarano de la asocio Libero por la Lingvoj kaj ĉefdelegito de UEA por Brazilo. Emílio Cid estas delonga aktivulo pri informado.

La 23-an de julio 2016 Cid estis elektita en la Estraron de UEA por la oficperiodo 2016–2019. Li respondecas pri informado, Amikoj de Esperanto kaj Zamenhof-Jaro.

Referencoj
----------

1. ↑  La Komitato de UEA elektis en granda unuanimeco – Gazetaraj Komunikoj de UEA, n-ro 628, 2016-07-25.
2. ↑  Respondecoj de la UEA-estraranoj – Gazetaraj Komunikoj de UEA, n-ro 631, 2016-08-20.

Eksteraj ligiloj
----------------

Emílio Cid ĉe Twitter
Desegno el la jaro 1911 en *Whiteley's General Catalogue*
**Aunt Sally** (Onklino Sally) estas sporto, kiu estas praktikata en certaj drinkejoj de la grafejoj (angle:county) Oxfordshire, Warwickshire, Berkshire kaj Buckinghamshire. Ĝi havas longan tradicion kaj la unuaj informoj estas de la komenco de la 19-a jarcento. Kelkaj supozas, ke la ludo baziĝas sur pli malnova kaj pli kruela ludo, en kiu la ludantoj devas mortbati kokon, kiu estas fiksita per ŝnuro, ĵetante lignajn bastonojn.

La principo estas, ke la ludantoj devas trafi simbolan pupon el distanco de 10
jardoj aŭ 30 futoj per lignaj bastonoj. Ĉiu ludanto havas po ses bastonoj 18 colojn longaj kun diametro de 2 coloj.

En la fama televida serio Midsomer Murders oni povas en la episodo "Dark Autumn" (Malhela aŭtuno) el la jaro 2001 spekti inspektoron Tom Barnaby kaj Serĝanto Troy pli aŭ malpli sukcese ekzerci la ludon en la ĝardeno de la drinkejo "The Plough" en la vilaĝo.

Dum la konkursoj ĉiu teamo havas 8 membrojn kaj ĉiu ludanto ĵetas ok bastonojn. La celo estas la forigo de la pupo, kiu troviĝas sur fera stango kun tenilo. Se la pupo falas pro tuŝo de la stango, tio ne estas valida.

Referencoj
----------

1. ↑  Great Haseley

Eksteraj ligiloj
----------------

ĉiuj angle

* WorldWideWords
* Aunt Sally - The Online Guide (reta informo pri la proceduro
* TossingGames.com Arkivigite je 2021-04-10 per la retarkivo Wayback Machine
* The Original Oxford Aunt Sally League
* The Official Abingdon Aunt Sally League
* Chipping Norton Aunt Sally League Arkivigite je 2021-05-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Bampton Aunt Sally League
* The Aunt Sally Pitch Arkivigite je 2011-07-07 per la retarkivo Wayback Machine
**En Nahud** (aŭ an-Nahud aŭ an-Nuhud), arabe **‏النهود‎** estas grandurbo en Sudano.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 12° 42′ N 28° 26′ O﻿ / ﻿12.700 °N, 28.433 °O﻿ / 12.700; 28.433 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 110.741 (en 2012)
* Supermara alteco: 573 m
* Horzono: UTC +3

Geografio
---------

En Nahud situas sur montetaro en la meza (iomete suda) parto de la lando. El Obeid troviĝas 201, Al Faŝir 350, Omdurban 541, **Ĥartumo** 547, Genejna 654 km.

Historio
--------

El En Nahud ekde la 1850-aj jaroj pilgrimantoj vojaĝas al Mekao.

Ekonomio
--------

En Nahud estas centro de la komerco pri arakidoj ekde mezo de la 20-a jarcento.

Trafiko
-------

En Nahud havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Al Faŝir kaj El Obeid, krome estas 2 malpli gravaj vojoj suden.

Klimato
-------

En En Nahud la averaĝa temperaturo varias inter 21 kaj 30 °C. La varmo en aprilo kulminas, en januaro malkulminas. Jare pluvas po 368 mm. La pluvo kulminas en aŭgusto. Inter novembro-marto neniam pluvas.

Fontoj
------

* Germana Vikipedio
* mapo, distancoj Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* mapo
* loĝantaro
* vetero