recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Vilmos Tátrai** [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tátrai Vilmos** estis hungara violonisto, koncertmajstro, profesoro.

Memortabulo pri Vilmos Tátrai
Vilmos Tátrai  Arkivigite je 2013-05-01 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 7-an de oktobro 1912 en Kispest (nuntempa distrikto de Budapeŝto). Li mortis la 2-an de februaro 1999 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Vilmos Tátrai lernis frue violonludon de la familianoj, poste en muzika mezlernejo, kie li lernis ekzemple de László Lajtha, fine en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Ekde 1927 li aliĝis al diversaj orkestroj. Ekde 1936 li muzikadis eksterlande, sed post jaroj li hejmenvenis. Li havis muzikistan postenon ekzemple en Hungara Radio. En 1946 li fondis arĉan kvarteton *Tátrai*, kiu portis internacian renomon. En 1957 li fondis alian orkestron, kiun li gvidis dum 30 jaroj. Ekde 1971 ĝismorte li instruis en la Altlernejo. Li faris koncertojn en ĉiuj kontinentoj, en ĉiuj landoj de Eŭropo. Lia arĉkvarteto ricevis premion Kossuth en 1958, pli frue kaj poste abkaŭ aliajn premiojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2013-05-01 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]

* Kategorio Vilmos Tátrai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 472230
* GND: 124700195
* LCCN: n82066686
* VIAF: 79168632
* ISNI: 0000 0001 1072 5089
* SUDOC: 240817087
* BNF: 139284268
* MBA: 1fa3e902-6423-470b-8dec-c231df571fe1
* BIBSYS: 90152142
* NKC: xx0177872
* BNE: XX5581081
 |
**Rohese de CLARE**, ankaŭ konata post sia edziniĝo kiel **Rohese de Monemue** (mortis en 1149) estis la filino de Gilbert Fitz Richard de Clare. Ĉirkaŭ 1130 ŝi edziniĝis kun Baderon fitzWilliam de Monmouth. Ŝia patro jam estis mortinta je tiu dato, la geedziĝo estis celebrita en Kastelo de Striguil, fortikaĵo de sia frato Gilbert fitzGilbert de Clare (baldaŭ fariĝonta 1-a Grafo de Pembroke). Gilbert mem forestis, kaj estis la plej aĝa frato de Rohese, Walter fitzGilbert de Clare, kiu prezidis.

Rohese estis plej notinda pro sia malavareco al la Priorejo de Monmouth baldaŭ post sia edziniĝo. Kiel edziniĝinta virino ŝi agis pere de sia edzo, kiu registras en la ĉarto ke la donacoj estis faritaj "de mi mem kaj mia edzino, je ŝia peto ... farita en la Festo de Ĉiuj Sanktuloj la saman tagon en kiu ŝi edziniĝis kun mi en Striguil". La donaco ekvalidis "en la Festo de Sankta Marteno tuj sekvanta" en ceremonio en Monmouth ĉeestata fare de la fratoj de Rohese, Walter kaj Gilbert kaj de la edzino de Gilbert Isabel de Beaumont (antaŭe amorantino de Reĝo Henriko la 1-a). La donaco konsistis el unu dekono de la regularaj profitoj de la urbo de Monmouth, pagota en partopagoj trifoje ĉiujare. En 1144 Rohese kaj Baderon faris pliajn donacojn al la Priorejo de Monmouth.

Rohese kaj Baderon havis du filojn, James kaj Gilbert; estis Gilbert kiu sukcedis al sia patro kiel lordo de Monmouth. Ili ankaŭ havis filinon, Rohese, kiu edziniĝis kun Hugh de Lacy, Lordo de Meath ĉirkaŭ 1155.

Referencoj
----------

1. ↑  W. Dugdale; J. Caley, H. Ellis, B. Bandinel, eds, *Monasticon Anglicanum* (6 vols. London, 1817-1830) vol. 4 pp. 596-597
2. ↑  J. Horace Round, ed. *Calendar of Documents Preserved in France: 918-1206: Anjou: part 2* (1899) no. 1142
3. ↑  J. Horace Round, ed. *Calendar of Documents Preserved in France: 918-1206: Anjou: part 2* (1899) no. 1143

Vidu ankaŭ
----------

* Rohese de Monmouth

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rohese de Clare en *Medlands*
Litova populara preĝlibro pri la litova, Auksa altorius (Ora Altaro). Inter 1865-1904 estis leĝa malpermeso printi uzante la latinan alfabeton. La cirila versio, ankoraŭ en la litova lingvo, estis laŭleĝa kaj pagita de la registaro.
La esprimo **rusigo** signifas celon atingi unuecan rus-parolan loĝantaron. En la Rusa Imperio ekzistis certaj lingvo- kaj lernejleĝoj, kiuj celis subpremi uzon de aliaj lingvoj. Tiu politiko trafis precipe la polojn kaj neslavojn de la imperio ekde 1863.

En la Sovetunio la rusa lingvo estis oficiala kaj interparola lingvo inter la popoloj. Rusiĝon kaŭzis ankaŭ la avantaĝoj por la rusoj, rusparolantoj, sed tiuj estas kutimaj asimiligaj efikoj en ĉiuj landoj (t.e. avantaĝo por la loĝantoj, kiuj apartenas al la etna, lingva gvidantaro).

Vidu ankaŭ
----------

* Kontraŭpolismo
* Kontraŭslavismo
* Kontraŭjudismo
* Kultura asimilado

Bibliografio
------------

* Piotr Frączykowski, *Rusyfikacja polskiego narodu* (Rusigo de la pola nacio), Wydawnictwo PWN, Krakovo 2001

* Kategorio Rusigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Federacia Servo pri kontrolado de komunikadoj, informteknologioj kaj amaskomunikiloj** (ruse *Федеральная служба по надзору в сфере связи, информационных технологий и массовых коммуникаций*) aŭ **Roskomnadzor** (ruse *Роскомнадзор*) estas rusia federacia plenuma servo fondita en 2008, taskita pri superrigardo en la kampo de amaskomunikilaro, inkluzive de elektronika amaskomunikilaro, informa teknologio kaj telekomunikado; kontrolado de la plenumon de la leĝoj protektantaj la respekton de personaj datumoj, kaj la organizo de la radiofrekvenca servo. Ĝi dependas de la Ministerio pri Telekomunikado kaj Amaskomunikado de la Rusa Federacio (ruse *Министерство связи и массовых коммуникаций Российской Федераций*).

Roskomnadzor okazigis la cenzuron de retejoj kaj aliaj amaskomunikiloj. La organizo povas trudi monpunojn al retejoj kiuj ne respektas la superrigardon de komunikadoj kiujn ĝi trudas. Ĝi ankaŭ povas sendi formalajn sciigojn, petante "korekton" aŭ la retiron de iuj retpaĝoj por eviti punon kiel malrapidigigon, eĉ blokon, provizan aŭ daŭran de la retejo. Roskomnadzor, kiu la 1-an kaj 29-an de marto ordonis al la Fondaĵo Vikimedio forigi informojn el la ruslingva versio de la paĝo pri la invado de Ukrainio, minacas la platformon per monpuno de 4 milionoj da rubloj. Dum la sama periodo, Roskomnadzor plenumis masivan cenzuron de rusia sendependa amaskomunikilaro, eksterlanda amaskomunikilaro kaj sociaj retoj kiel ekzemple Facebook, Twitter kaj Instagram.

Referencoj
----------

1. ↑  La censure frappe en pleine crise de Crimée (arkivo) *Courrier International*, 15-a de marto 2014
2. ↑  La censure russe serre la vis[*rompita ligilo*] (arkivo, *Le Monde*
3. ↑  Lucien Jacques, « «Роскомнадзор», le gendarme russe d’Internet » (arkivo), *Libération*, 1-a de aprilo 2021
4. ↑  « Le gouvernement russe condamne Wikipédia à une amende » (arkivo) *ActuaLitté.com*, 8-a de aprilo 2022
5. ↑  « Instagram bloqué en Russie, après un week-end de ralentissement » (arkivo) *Le Monde*, 14-a de aprilo 2022
6. ↑  « Guerre en Ukraine : la Russie engage un bras de fer avec Facebook » (arkivo *Le Monde*, 25-a de aprilo 2022
7. ↑  Guerre en Ukraine: Facebook bloqué en Russie par le régulateur (arkivo) *BFMTV*
8. ↑  « Instagram n'est plus accessible en Russie » (arkivo) *La Provence*, 14-a de marto 2022
9. ↑  « Guerre en Ukraine : la Russie « limite » l’accès à Facebook, accusé de censurer ses médias » (arkivo), *Sud-Ouest*, 25-a de februaro 2022

Vidu ankaŭ
----------

* Propagando en Rusio
* Cenzuro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798625
 |
La **Republic P-47 Thunderbolt** estas usona ĉasaviadilo, kiun oni uzis dum la Dua Mondmilito. Kiel ĉefa ĉasaviadilo kun North American P-51 Mustang, P-47 batalis en la Eŭropa fronto kaj ĉefe partoprenis en la eskortaj misioj dum la bombado de Eŭropo kaj grundaj atakoj antaŭ la Operaco Overlord.

Kiel ĉefa militaviadilo de Usona Armea Aerforto P-47 sukcese faris sian rolojn, ambaŭ ĉasaviadilo kaj ĉasbombaviadilo. Danke al famo en dua mondmilito, La Fairchild Republic A-10 Thunderbolt II, moderna atakaviadilo de Usona Aerarmeo sukcedis nomon de P-47.

Historio
--------

Tri P-47N, 1945.
La P-47 estis prilaborita por anstataŭi ĉasaviadilon de Republic Aviation, Seversky P-35. Unue Republic Aviation prezentis XP-47 kaj XP-47A, sed tuj dezajnoj ne adaptiĝis en USAAC. Tiam Republic Aviation proponis XP-47B kun plilarĝita korpo. XP-47B estis elektita de USAAF kaj debutis en 1942. P-47 estis peza, pli ol aliaj ĉasaviadiloj kiel Lockheed P-38 Lightning aŭ Curtiss P-40 Warhawk, Brita Supermarine Spitfire.

La unu el teknikaj specialaĵoj de P-47 estas ĝia motoro. La motoro de P-47, aermalvarmiĝita piŝtmotoro Pratt & Whitney R-2800 estis kun aer piŝtmotoro kun turboŝaltilo, kiu estis simila kiel motoro de bombaviadilo. La teknikoj de turboŝaltilo plibonigis rendimenton kaj manovron de P-47 en superalta rapideco, kaj ebligis krei altan rapidon dum la aerbatalo. La P-47 ofte partoprenis en la eskorto de bombaviadiloj kiel B-17 kaj B-24, kaj batalis kun germanaj ĉasaviadiloj. P-47 ofte survivis en la peza damaĝo danke al peza kiraso. Operaciante la P-47, pluraj flug-asoj kiel kolonelo Francis Gabreski kaj Robert. S. Johnson gajnis venkon en aerbatalo.

La alta kredidenco ankaŭ helpis P-47 en grundaj misioj. P-47 ankaŭ aktive partoprenis en la grundaj atakoj kontraŭ germanaj terarmeoj en Francio. Dum kaj post la Invado en Normandio, P-47 oferis aeran helpon por aliancanaj fortoj kaj sukcese detruis multajn germanajn tankojn kaj veturilojn.

Post la milito, P-47 estis oferiĝitaj al pluraj eŭropaj landoj, inkluzive Italio kaj Jugoslavio. Last P-47 retiriĝis en 1966, el Perua Aerarmeo.

Variantoj
---------

* **P-47B :** Unua produktita versio de P-47.
* **P-47C :** Pliboniĝita kaj Modifiĝita versio de P-47.
* **P-47D (Produktnomo el Republic) / P-47G (Produktnomo el Curtiss) :** Bobelsupra versio de P-47C.
* **P-47M :** Modifiĝita versio de P-47D.
* **P-47N :** Eskorta ĉasaviadilo por Boeing B-29 Superfortress. Last modelo de P-47.

Teknikaĵo
---------

| Diametroj |
| --- |
|  | **P-47D** |
| Longo | 11.00m (36ft 1in) |
| Alto | 4.47m (14ft 8in) |
| Enverguro | 12.42m (40ft 9in) |
| Povumo |
| Povejo | Pratt & Whitney R-2800 |
| Maksimuma rapido | 697km/h (433mph) |
| Flugdistanco | 2,900km en ferrio (1,800mi), 1,290km en ferrio (800mi) |
|

Vidu ankaŭ
----------

* Lockheed P-38 Lightning
* Curtiss P-40 Warhawk
* North American P-51 Mustang
**Józef HOENE-WROŃSKI** (naskiĝinta en 23-a de aŭgusto 1776 en Wolsztyn, mortinta en 9-a de aŭgusto 1853 en Neuilly-sur-Seine ĉirkaŭ la Parizo) estis pola filozofo, matematikisto, astronomo, fizikisto kaj ekonomikisto.

Li naskiĝis en Wolsztyn kiel Josef Hoëné. Studis en Germanio. Kiam li havis 16 jarojn eniris Lernejon de Korpuso de Artilerio. Li ŝanĝis sian nomon al Wroński, por ke lia patro ne povu trovi lin. Partoprenis en insurekcio de Kościuszko kaj poste estis honorita de li per ora horloĝo. Li batalis ankaŭ en la rusa armeo. Poste honoris lin imperiesto Paŭlo la 1-a per permeso porti la soldatan uniformon ĝismorte.

En 15-a de aŭgusto 1803 kiam Wroński partoprenis la naskiĝfeston de Napoleono, en lia palaco - laŭ li - tuŝis lin klereco. Li komprenis la sencon de tutaĵo kaj sekreton de la mond-komenco. Li volis revoluciigi homan scion kaj krei universalan filozofian sistemon. Laŭ li destino de la homaro estas transigo al raciismo, en kiu unuiĝos bono kaj vero, scienco kaj religio. Tiu inklino de homo estas lia mesianismo (ĝi estas la nomo de tiu filozofa sistemo). Tiu filozofio estas inspirita ankaŭ per Hegela filozofio. Wroński interesiĝis ankaŭ pri pedagogiko en sia filozofado. Adeptoj de lia filozofio estis Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki kaj Andrzej Towiański.

Li okupiĝis ankaŭ pri analitiko kaj precipe disvolvado de funkcioj en potencoserion kaj pri diferencialaj ekvacioj. Al la plej gravaj liaj sukcesoj apartenas prilaboro de determinanto nomata "vronskaĵo". Pro tio, ke Wroński kaŝis la pruvojn en vastaj priskriboj tial estis nomata "la sfinkso de matematiko".

Wroński interesiĝis ankaŭ pri fiziko, kaj precipe pri teorio de optika ilaro kaj mekaniko de fluidaĵoj. Li perfektigis la vapormaŝinojn, projektis mekanikan kalkulilon kaj koncepton pri raŭpa movilo.

Honoré de Balzac skribis pri li ke li estis "plej granda animo en Eŭropo". Li mortis en 1853 dirante: "Dio Ĉiopova, mi havis ankoraŭ tiom multe por diri".

Ĉefaj verkoj
------------

* *Prodrom mesjanizmu* (1831)
* *Metapolityka* (1839)
* *Philosophie des mathematiques*
* *Philosophie de l'infini*
* *Reforme absolue du savoir humain*
* *Philosophie absolue de l'histoire*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Józef Hoene-Wroński en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Józef Hoene-Wroński en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Piotr Pragacz, Vivo kaj verko de Józef Maria Hoene-Wroński Wiadomości Matematyczne, vol. 43 (2007), p. 67-86
* Roman Murawski, Filozofia sistemo de Hoene-Wroński Uniwersytet Adama Mickiewicza, Wydział Matematyki i Informatyki, Poznań, 12 p. (sen dato)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 122622
* GND: 119445123
* LCCN: n85125359
* VIAF: 19728437
* ISNI: 0000 0000 8098 5241
* SUDOC: 028432916
* BNF: 12215353m
* NLA: 35879262
* NKC: js2006342109
* ICCU: CUBV163490
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo SO en Rohr SO staras por la svisa Kantono Soloturno. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Rohr**.. |


---


**Rohr** estas komunumo en la distrikto Gösgen en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 91 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

La plej malgranda komunumo de la distrikto Gösgen situas ĉe la suda deklivo de la Soloturna Ĵuraso en valkaldrono, kiu estas la fontregiono de la rivereto Stüsslingerbach. La plej alta punkto de la komunumo situas sude de la kulmino de la monto Geissflue sur alteco de 945 m s.m. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝeto mem la setlejoj Rumpel en nordokcidento de la komunumo supre de la fonto de Stüsslingerbach, Stellirain en sudoriento kaj Balmis en nordo rekte sub la kulmino de Schafmatt-Pasejo. La valkaldrono en kiu situas la komunumo de tri flankoj estas ĉirkaŭita de montoj. Nur en sud tra la valo de Stüsslingerbach estas konekto al la Svisa Mezlando.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Rohr limas en nordo al Oltingen (BL), en oriento al Erlinsbach, en sudoriento al Stüsslingen, en sudokcidento al Lostorf, kaj en okcidento al Zeglingen (BL).

Trafiko
-------

Rohr situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la pasejvojeto de Stüsslingen trans la Schafmatt-Pasejo al Oltingen. Al la publika transportreto Rohr estas konektita per buslinio al Dulliken.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Rohr datiĝas el la jaro 1217 kiel *Rôre*. Ĝis en la 17-a jarcento la Schafmattpasejo havis signifon por la regiona komerco inter Soloturno kaj Bazelo. La vilaĝo dum mezepoko apartenis al la Senjorujo de Gösgen, kiu en la jaro 1458 estis aĉetia al la urbo Soloturno. En la jaro 1100 la Monaĥejo Einsiedeln konstruis en Rohr la kapelon konsekrita Sankta Ulriko, kiel pilgrima stacio apud la pilgrimejo de Alzaco trans Schafmatt-Pasejo al Einsiedeln.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj signifoj kaj lokoj kun la nomo Rohr

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Hans Brunner*: *Rohr SO* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-11-23)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rohr SO en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Rohr SO en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Oficiala retejo de la komunumo Rohr Arkivigite je 2018-03-22 per la retarkivo Wayback Machine

Bildoj
------

* Pilgrima kapelo Sankta UlrikoPilgrima kapelo Sankta Ulriko
* Kamparana domo kun pentraĵo de la kapelo en la centro de RohrKamparana domo kun pentraĵo de la kapelo en la centro de Rohr
* Bushaltejo kaj vojindikilo en la vilaĝocentroBushaltejo kaj vojindikilo en la vilaĝocentro
* Loĝdomo en la vilaĝocentroLoĝdomo en la vilaĝocentro
* Rohr, rigardo al la monto WalmattbergRohr, rigardo al la monto Walmattberg

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Gösgen |
| --- |
| Erlinsbach  •  Hauenstein-Ifenthal  •  Kienberg  •  Lostorf  •  Niedergösgen  •  Obergösgen  •  Rohr  •  Stüsslingen  •  Trimbach  •  Winznau  •  Wisen |  |

 |
**Monsanto Company**  estas borsonotita produktanto de plantoprotektaĵoj, modifitaj semgrajnoj, medikamentoj, plastaĵoj kun sidejo en Sankta Luiso, en federacia ŝtato Missouri, Usono. La konzerno havis en komerca jaro de septembro 2002 ĝis aŭgusto 2003 la enspezon de 4,94 miliardoj da usonaj dolaroj.

Historio
--------

Monsanto havis la nomojn pli frue kiel *Monsanto Chemical Works* (1901–33) kaj *Monsanto Chemical Company* (1933–64).

La entreprenon fondis en 1901 John F. Queeny (1859–1933) (*sub nomo Monsanto Chemical Works*), materialprizorgisto de medikament-grandvenda entrepreno. Monsanto estis naskiĝa nomo de lia edzino Queeny. La firmao celis komence produkti sakarinon, kiun ĝis tiam oni importis el Germanio.

La entrepreno grandiĝis kaj en 1933 transformiĝis al Akcia Kompanio kun nomo *Monsanto Chemical Company* (dumtempo la afergvidon transprenis sola filo de Queeny en 1928, Edgar M. Queenynek (1897–1968). La entrepeno iĝis dum lia gvidado industria giganto, en 1964 ŝanĝis la nomon al *Monsanto Company*. Dum la dua mondmilito ĝi produktis stirolon, gravan por la sinteza gumo.

La Monsanto aĉetis en 1985 la medicinan firmaon *G. D. Searle & Company*, kiu produktas *NutraSweet*, nenaturan dolĉigaĵon.

Ekde 1999 aĉetis Monsanto kontraŭ pli ol 13 miliardoj da usonaj dolaroj semgrajnajn firmaojn ĉie en la mondo. La 25-an de januaro 2005 aĉetis ekz. Monsanto la kalifornian firmaon Seminis - produktanton de grejnoj de fruktoj kaj legomoj - per aĉetprezo de 1,4 md. USD. Monsanto nun estas kun sia 4-miliarda enspezo, la dua plej granda semgrajna vendisto - post DuPont - kaj per 90%-a merkatprocento, la plej granda ofertisto de gentek-semgrejnoj. Monsanto produktis ankaŭ *Agent Orange, PCB kaj Dioxin*.

Oni ofte kritikas Monsanto-n pro sia monopolstato en merkato, rilato al la produktistoj, patentoj. Ekz. Monsanto patentigas bestorasojn, plantojn, kiujn oni ne rajtas plu reprodukti, sed ĉiam devas aĉeti la semgrejnojn de Monsanto.

Grava produkto de la firmao estas *RoundUp*, herbicido.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Monsanto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 103257
* GND: 272052-8
* LCCN: n50005737
* VIAF: 531145424654886830565
* ISNI: 0000 0004 0466 8542
* NLA: 35359034
* BIBSYS: 90716096
 |
Vido disde la orienta lagolimo en la direkto de la vilaĝo Heyda
La **Heyda-akvobaraĵo** (germane *Talsperre Heyda*) retenas la riveron Wipfra apud Ilmenau en suda Turingio, Germanujo. Konstruitis ĝi inter 1980 kaj 1988 kun ekfunkcio en 1989. Ĝia tasko estas pri aspergado. Aliaj utiligoj komprenas la plialtigon de malalta akvo, provizado per uzakvo, protekto kontraŭ superakvego kaj fiŝbredado.

Retendigo
---------

La retendigo starigitis el unuspeca tero el argilo kaj silto sur fundamento de bunta grejso. Tial la digo ne bezonas iajn pluajn ŝtopaĵojn. Nur ĉe la bazo ĝi fiksitis per ŝtopilmuro kaj betonaĵoj. La flanko akva protektatas per ŝutitaj ŝtonoj kaj betonslaboj. Krom la ĉefa digo ekzistas akoraŭ flanka digo kun alteco de 6 metroj kaj longeco de 200 metroj. Jenas kelkaj aliaj detaloj: valalteco = 15,80 m; fonda alteco = 18,80 m; krona alteco = 418,50 m; mura volumo = 110.000 m³; krona longeco = 239 m; krona larĝeco= 3 m; oblikveco aera= 1:2,5; oblikveco akva = 1:3,5; barada celo= 416,60 m; supraĵo= 95 ha; spaco retenebla = 5,00 milionoj m³; akvokolekta baseno = 22 km²; inondo= 62 m³/s

La baraĵlago ĉe Heyda

Informoj turistaj
-----------------

Aranĝitis bela rondmigradopado ĉirkaŭ la kompleta lago. Lagborde estas seminaria kaj feria hotelo. Ankaŭ fiŝkaptado bonvenas. Ĉe la bara radiko estas naturprotektteritorio.

Ekologio
--------

En printempo 2013 mortis ene de mallonga tempo miloj da en la lago vivintaj arĝentaj karpoj kiuj enakvigitis ankoraŭ dum la GDR-tempo. El ili oni gajnu medicianajn produktojn. Komence la amasmorta kialo ne klaris ĉar neniu alia fiŝspeco tuŝitis per tio. Virusoj aŭ bakterioj nocaj danke al laboratoriaj esploroj ankaŭ eksklusiviĝi povis.. Pli malfrue oni malkovris ke ili mortis pro aĝokadukeco; generado pro tro malaltaj akvotemperaturoj neniam estis estinta ebla.

Referencoj
----------

1. ↑  Raporto ĉe Spiegel Online

Literaturo
----------

* Helmut Deubner: *Talsperren in Thüringen.* Herausgegeben von der Thüringer Talsperrenverwaltung. Verlag Fortschritt, Erfurt 1993.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Akvobaraĵo Heyda en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Prie sur priakvobaraĵlaga retpaĝaro
* Thüringer Fernwasser


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 657933
* GND: 1049901452
* VIAF: 308189251
 |

50.73333333333310.9575Koordinatoj: 50° 44′ 0″ N, 10° 57′ 27″ O (mapo)
**Ruskij Moĉar,** ukraine **Руський Мочар** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Velikij Bereznij, en municipo de Roztocka Pastilj.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 53′ 56″ N 22° 31′ 41″ O﻿ / ﻿48.89889 °N, 22.52806 °O﻿ / 48.89889; 22.52806 (mapo)Koordinatoj: 48° 53′ 56″ N 22° 31′ 41″ O﻿ / ﻿48.89889 °N, 22.52806 °O﻿ / 48.89889; 22.52806 (mapo)
* Areo: 22 km²
* Alto super marnivelo: 520 m
* Loĝantaro: 120
* Poŝtkodo: 89041
* Telefonprefikso: 03135

Situo
-----

Ruskij Moĉar situas antaŭ monto 1021 m-ojn alta. Velikij Bereznij (kun stacidomo) troviĝas je 7, Uĵhorodo je 47 km-oj.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Ruskij Moĉar. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Vilaĝservoj estas biblioteko, klubo, vendejo.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo
**Respenda de la Peña** [resPENda delaPEnja] estas municipo en la nordo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Montaña Palentina*.

Geografio
---------

Preĝejo de Fontecha.
Preĝejo de Riosmenudos de la Peña.
Vega de Riacos kaj Respenda de la Peña.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 65,65 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 147 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, nome ĉirkaŭ 3 500 el la 1900-aj jaroj, sed rilate al aligo kaj malaligo de loĝlokoj (prie vidu suben en Historio). Ĝi distas 98 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio enhavas la jenajn submunicipojn:

* Baños de la Peña
* Barajores
* Fontecha
* Respenda de la Peña
* Riosmenudos de la Peña
* Santana
* Vega de Riacos

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Meze de la 19-a jarcento estis 151 loĝantoj; pos tio oni aligis 19 iamajn municipojn, pro kio oni supreniris al pli ol 3 000 loĝantoj. En 1934​ sendependiĝis Santibáñez de la Peña, kun 11 loĝlokoj, kio lasis en Respenda el 4 694 tiamajn loĝantojn nur 1 199.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj kaj la ermitejoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 770264
 |
La vero uzas spegulon kaj serpenton, (1896). Olin Levi Warner, Kongresa Biblioteko Konstruaĵo Thomas Jefferson, Vaŝingtono.
**Respondismo** (aŭ respondisma teorio de la vero) povas esti difinita kiel gnoseologia teorio premisanta, ke la menso reflektas, sen substancaj modifoj, tion kio ekzistas ekstere de ni. Aristotelo povas esti konsiderata la plej grava filozofo de tiu pensmovado, ĉar la homa menso, laŭ tiu greka filozofo, devas, ĉe la fino de la procedo de abstraktado, alveni al la kompreno pri la substanco kiel formo, nome pri tio kion determinita realo devas necese esti.

Sankta Tomaso de Akvino, kiu en Mezepoko reprenis la sciteorion de Aristotelo, parolis pri *adaequatio rei et intellectus* (respondo inter la realo kaj la intelekto), kvankam malpliigante respondismon per la aldono «*cognitum est in cognoscente per modum cognoscentis*» («la konataĵo prezentiĝas en la konanto pere de modoj liaj propraj).

(Citaĵo). "La koncepto pri la vero kiel respondo (*adaequatio*) krom de Tomaso de Akvino estas akceptata de ĉiuj kiuj adheras al la realisma filozofio, kaj en la versio de Platono Aŭgusteno de Hipono, Karl Popper, kaj en tiu de Aristotelo, Tomaso de Akvino, Tarski, aŭ al la koncepto fenomenisma (Immanuel Kant kaj B. Mondin, *Manuale di filosofia sistematica: Cosmologia. Epistemologia*, vol. I, p. 263, Bologna, ESD."

La teorio de la vero kiel «respondo al la faktoj» ricevis fundamentan rimarkecon ene de la kritika raciismo de Karl Popper, kiu rekonis al Alfred Tarski la meriton de ĝia rehabilito.

(Citaĵo) "Ni nomas "vera" aserto se ĝi koincidas kun la realo aŭ respondas al la faroj aŭ se la aĵoj estas tiaj kiaj la aserto ilin prezentas; kaj la koncepto tieldirita absoluta al la objekto de la vero, kiun unuopulo daŭre uzas. Unu el plej gravaj rezultoj de la moderna logiko konsistas en la rehabilito kun plena sukceso de la absoluta koncepto pri la vero. [...] Mi volus indiki en la rehabiblito de la koncepto pri la vero flanke de matematikisto kaj logikisto Alfred Tarski la rezulton filozofie plej gravan de la moderna matematika logiko." (K. Popper, Sulla logica delle scienze sociali, in AA.VV. Dialettica e positivismo in sociologia, Einaudi, Torino 1972).

Bibliografio
------------

* Armstrong, D.M. *A World of States of Affairs*, Cambridge University Press, Cambridge, UK, 1997.
* Davidson, D. *Inquiries into Truth and Interpretation*, Clarendon Press, Oxford, UK, 1984.
* Kirkham, R. *Theories of Truth*, MIT Press, Cambridge, MA, 1992.
* Neale, S. *Facing Facts*, Clarendon Press, Oxford, UK, 2001.
* J. L. Austin (1970), *Philosophical Papers*, Oxford University Press, Oxford.
* Kirkham, Richard L. (1992), *Theories of Truth: A Critical Introduction*, MIT Press, Cambridge, MA.
* Bertrand Russell (1912), *The Problems of Philosophy*, Oxford University Press, Oxford.

Vidu ankaŭ
----------

* *Adaequatio rei et intellectus*
* Kogno
* Sciteorio
* Vero

Eksteraj ligiloj
----------------

* *The Correspondence Theory of Truth*, dalla *Stanford Encyclopedia of Philosophy*
**Károly Kecskeméti** [kAroj keĉkemEti], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kecskeméti Károly** estis hungara historiisto, arkivisto. Lia pseŭdonimo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Vissi György* [viŝi djordj].

Károly Kecskeméti naskiĝis la  19-an de aŭgusto 1933(nun 1933-08-19) en Budapeŝto, li mortis la 2-an de aprilo 2021 en Parizo.

Biografio
---------

Károly Kecskeméti post la 2-a mondmilito li pasigis unu kaj duonjaron en Francio, poste li hejmenvenis kaj maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo. En la lernojaro 1951 li studis en Ekonomia Universitato de Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1956. Jam ekde 1955 li praktikadis en arkivo de Sopron, poste en Budapeŝto. Depost la hungara revolucio de 1956 li disidis al Parizo, kie li finis duonjaran kurson pri arkivado, poste li eklaboris en franca tutlanda arkivo. Li doktoriĝis en Sorbonne en 1980. Inter 1986-1998 li havis postenon en Internacia Konsilio pri Arkivoj, kie li partoprenis en arkivevoluigaj programoj ĉefe en Afriko, pli poste li pensiuliĝis. Li havis familion, krome li havis rilatojn al hungaraj arkivistoj aŭ historiistoj. Li ricevis solan premion en 2009.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Tök község paraszsága, 1770-1848* (disertaĵo, 1955)
* *La formation professionelle des archivistes. Liste des écoles et des cours de formation professionelle d'archivistes* (1966)
* *Le libéralisme hongrois, 1790-1848. Étude sur la pensée politique de la gauche nobiliaire hongroise dans les dernières décennies de l’ancien régime.* (1980)
* *La Hongrie et le réformisme libéral. Problèmes politiques et sociaux, 1790–1848* (1989)
* *Magyar liberalizmus, 1790–1848* (2008)
* *Le libéralisme hongrois, 1790–1848* (2010)

Fontoj
------

* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 841559
 |



* Portalo pri Biografio
Blazono de Trinidad kaj Tobago
**La Blazono de Trinidado kaj Tobago** estis dezajnita de komitato formita en 1962 por selekti la simbolojn kiuj estos reprezentaj de la popolo de Trinidado kaj Tobago. La komitato inkludis faman artiston Carlisle Chang kaj la dezajnisto George Bailey. La palmo pinte de la blazono devenas el la blazono de Tobago antaŭa al la politika unuigo kun Trinidado. La florkrono reprezentas la kronon de la monarkio de Granda Britio, koloniisto de Trinidado kaj Tobago je la epoko de la sendependeco. La ŝildo havas la samajn kolorojn (nigra, ruĝa kaj blanka) kiel tiuj de la nacia flago kaj portas la saman signifon. La orkoloraj ŝipoj reprezentas Santa María, La Niña, kaj La Pinta: la tri karaveloj de Kristoforo Kolumbo uzataj en sia veturado al la "Nova Mondo". La du birdoj en la ŝildo estas kolibroj. Trinidado estas foje aludata kiel la "Lando de kolibroj" ĉar estis registritaj pli da 16 diversaj specioj de kolibroj en la insulo. "Lando de kolibroj" ŝajne estis ankaŭ la indiĝena nomo de Trinidado. La du plej grandaj birdoj estas la Skarlata ibiso (maldekstre) kaj la Ruĝecvosta ortalo (dekstre), nome naciaj birdoj de Trinidado kaj Tobago respektive. Sub la Skarlata ibiso estas tri montetoj, reprezente la Trinity Hills (Triunuaj Montoj) en suda Trinidado (Triunuo), kiu, laŭdire, konvinkis Kolumbon por nomigi la insulon laŭ la Sankta Triunuo. La insulo sub la Ruĝecvosta ortalo reprezentas Tobagon. Sub la birdoj, la insuloj kaj la maro estas la nacia moto, "Together We Aspire, Together We Achieve" nome (Kune ni klopodas, kune ni atingas).

* Kategorio Blazono de Trinidado kaj Tobago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Rokhirundoj*** |
| --- |
|  |
| RokhirundoRokhirundo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Hirundedoj *Hirundinidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Ptyonoprogne* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specioj |
| *P. rupestris*
*P. fuligula*
*P. concolor* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Rokhirundoj*  |

 |
| v • d • r |

Rokhirundoj estas la birdoj de la grupo de ***Ptyonoprogne***, kiu estas genro de etaj paserinaj birdoj de la familio de hirundoj. Ĝi enhavas tri speciojn, kiuj, en taksonomia ordo, estas la jenaj:

* **Genro: *Ptyonoprogne***
	+ Rokhirundo *Ptyonoprogne rupestris*
	+ Malhela rokhirundo *Ptyonoprogne fuligula*
	+ Fulga rokhirundo *Ptyonoprogne concolor*

Tiuj estas specioj de rokmontaraj habitatoj, kvankam la tri ĉeestas ankaŭ homajn loĝejojn. La afrika Malhela rokhirundo kaj la sudazia Fulga rokhirundo estas enmigrantaj, sed la Rokhirundo estas parte migranta; birdoj kiuj reproduktiĝas en suda Eŭropo estas ege nemigrantaj, sed kelkaj nordaj reproduktuloj kaj plej parto de aziaj birdoj estas migrantaj kaj vintrumas en norda Afriko aŭ Barato.

La tri specioj de la genro *Ptyonoprogne* estas etaj hirundoj de **brunaj supraj partoj**, pli palaj subaj partoj sen brustozono, kaj **kvadrata vosto kun blankaj punktetoj**. Ili povas esti distingeblaj pro la grando, la koloro de la supraj kaj subaj partoj, kaj etaj plumdetaloj kiel la gorĝokoloro. Ili similaspektas al la Bordhirundo, sed estas pli malhelaj sube, kaj ne havas brustozonon.

Tiuj hirundoj estas similaj laŭ kutimoj kaj aspekto al aliaj aeraj insektomanĝantoj. La flugo estas rapida kaj lerta, kaj ili akrobatas malantaŭ la insektoj kiujn ili manĝas dumfluge. La larĝaj pintecaj flugiloj kaj blankaj "fenestroj" en la malferma vosto estas facile vidataj kiam la birdo flugas.

Tiuj specioj konstruas kovritajn nestojn el koto kolektita en siaj bekoj. Ili nestumas sub klifaj kornicoj aŭ en fendoj en siaj montaraj habitatoj, sed ili jam rapide adaptiĝis al artefaritaj klifoj havigataj de konstruaĵoj aŭ pontoj de aŭtoŝoseoj. Ili kutime ne formas grandajn reproduktajn koloniojn, sed estas gregemaj for de la reprodukta sezono.

Taksonomiaj notoj
-----------------

Tiuj tri specioj estis iam konsiderataj samspecifaj. La genro *Ptyonoprogne* estas ofte enmetita en pli granda genro de hirundoj nome *Hirundo*.

Referencoj
----------

* Turner, Angela K; Rose, Chris.  (1989) *A handbook to the swallows and martins of the world*. Christopher Helm. ISBN 0-7470-3202-5.

* Rokhirundoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Rokhirundoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Rokhirundoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Konstruaĵo de la Restadejo de Arundo super la Tranĉo kaj ĉe la Nova Ponto.
La **Restadejo de Arundo** aŭ en hispana **Parador de Ronda** estas unu el ĉefaj turismaj loĝejoj nome apartenanta al la ŝtata reto de Turismaj Restadejoj, situanta ĉe la centro de la urbo Arundo, Hispanio.

Inaŭgurita en 1994, estas situanta ĉe la bordo de la Tranĉo de Arundo kaj ĉe la Nova Ponto, kaj ĝuas el privilegia situo kun spektakla rigardejo al la Gorĝo de la Tranĉo kaj al la Valo de La Muelejoj ĉe la Rivero Guadalevín. La ĉefa konstruaĵo estis la iama Urbodomo de Arundo, el kiu konserviĝas la ĉefa fasado kun portikaro. La resto de la komplekso sidas sur la terenoj de kio estis Centra Merkato ĝis 1974, kaj aliaj apudaj terenoj kie estis konstruota funikulara stacio super la Tranĉo de Arundo. Ĉirkaŭ la Restadejo estas promenejo malferma al la publiko kun terasoj kaj rigardejo.

La **Restadejo de Arundo** disponas el 78 ĉambroj, restoracio kaj kafejo kun ampleksaj salonoj, ĝardenoj kun naĝejo kaj parkejo subtera. Estas unu el plej modernaj hoteloj de la reto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Restadejo de Arundo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Parador de Ronda Arkivigite je 2010-09-26 per la retarkivo Wayback Machine
**Reinhold SCHMIDT** (ŝmit), germano, privata instruisto kaj verkisto, nask. 14-an de majo 1867 en Breslaŭo, mortis en 1948. Kune kun sia frato Adolf Schmidt li apartenas al la unuaj pioniroj de Esperanto en Germanio.

En la jaro 1908 li komencis la kelkmonatan diskuton pri "Helplingvoj" en la popularscienca revuo "Die Umschau" per la germanlingva teksto "Der gegenwärtige Stand der Esperantobewegung (kajero 6 de la 8-a de, februaro 1908). Dum la jaroj 1909 kaj 1910 en "Umschau" aperis kelkaj kontribuoj por Esperanto kaj por Ido. Favore al Esperanto estis ampleksa teksto de lia frato Adolf Schmidt, famkonata sciencisto, kun la titolo "Der gegenwärtige Stand der Hilfssprachenbewegung" (kajero 2, de la 8-a de januaro 1910).

Verkoj: *Gustaf Vasa*, historia dramo en kvin aktoj, la unua originala dramo en E, 1910; *Bildaro de Goethe*, 1909; *La amkonkurantoj*, triakta komedio, 1911 kaj 1923; *Der grüne Stern*, prop. komedio, ludita en Gotha, 1911.

Lia postlasaĵo, ankaŭ manuskriptoj de ne aperigitaj literaturaj verkoj, estas parto de Nachlass Schmidt (Postlasaĵo Schmidt) – Chart. A 2170 – en la Forschungsbibliothek Gotha (Esplorbiblioteko Gotha).

Referencoj
----------

1. ↑  Roob, Helmut, Peter Schmidt: *Adolf Schmidt (1860-1944), Handschriftlicher Nachlass des Geomagnetikers und Bibliographie seiner Veröffentlichungen verzeichnet und erschlossen von Helmut Roob und Peter Schmidt.* Forschungsbibliothek Gotha, Gotha 1985, p. 16.
2. ↑  Schmidt en Originala Literaturo Esperanta

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
***Resurekto*** (ruse *Воскресение*) estas romano de Lev Tolstoj, unue publikigita en 1899, ĝi estis lia lasta verko. 

Tolstoj komence publikigis ĝin en la gazeto *Niva* kolektante monon por La Duĥoboroj. La romano temas pri la maljusteco de homaj leĝoj kaj la hipokriteco de instituciigita eklezio.

Vladimir Sapoĵnikov esperantigis la verkon el la rusa lingvo. Redaktis kaj enpaĝigis Aleksander Korĵenkov, ilustris Maria Baĵenova. La tradukaĵo aperis ĉe eldonejo Sezonoj en Jekaterinburgo en la jaro 2000 kiel volumo 6 de "Serio Rusa literaturo".

Resumo
------

La juna nobela soldato Dmitrij Ivanoviĉ Neĥljudov revenas gustumi dum momento la civilan vivon en vilaĝo proksime de Niĵnij Novgorod. 

Li ĝuas agrablan vivon kun mondumaj akceptoj, siaj multaj amikoj, baldaŭa geedziĝo (aranĝita) kun filino de nobela familio kaj brila estonteco en la armeo. Sed dum lia restado li estas alvokita kiel ĵuriano de tribunalo, kio estas al li granda torturo tial ke unu el la akuzitoj estas lia unua amo, Ekaterina Maslova, kulpigita pro venenado, kaj finonta en Siberia malliberejo. Post kiam li allogis ŝin, li forlasis ŝin kaj li sentas sin respondeca ke li havigis al ŝi moron kiu kondukis al la vivo kiun ŝi travivis.

Akcepto kaj cenzuro
-------------------

Ĝi estis treege atendita kaj estis tre sukcesa dum sia publikigado, kvankam pli malfrue ĝi ne atingis la famon de siaj antaŭuloj. Iuj recenzistoj taksis multajn el liaj roluloj unudimensiaj kaj akuzis Tolstoj-on ke li ne enprofundiĝis multe en detaloj.

La romano ankaŭ estis tre cenzurita kaj ne estis eldonita kompleta ĝis 1936. En Libro 2-a, la ĉapitro XXI mencias la gejecon konsiderita kiel krimo en Rusio.

Adaptoj
-------

La romano estis adaptita al operoj fare de aŭtoroj kiaj Franco Alfano, Ján Cikker aŭ Tod Machover kaj al kino per filmoj kiaj *Resurrection* (1927) de Edwin Carewe, tiu de Samuel Goldwyn kaj Rouben Mamoulian *Ni revivu* (1934) aŭ tiu de Miĥail Schweitzer en 1960. La lasta eble estas tiu de la fratoj Paolo Taviani kaj Vittorio Taviani por televido: *Resurrezione* (2001). Ankaŭ *Resurrection*, filmita en la jaro 1909 fare de reĝisoro D. W. Griffith, estas bazita sur la romano *Resurekto*.

Referencoj
----------

1. ↑  fonto en la angla
2. ↑  ruse Artikolo 995 de la cara kodo kondamnanta viran gejecon
3. ↑   angle Resurrection.

Vidu ankaŭ
----------

* Vladimir Nemiroviĉ-Danĉenko

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Resurrección (novela) en la hispana Vikipedio.*

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Kategorio Resurekto (romano) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience : entajpu la vorton "resurekto".


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 586399
* GND: 4099382-6
* LCCN: n2017042415
* VIAF: 207020529
* SUDOC: 027725359
* BNF: 119706735
 |
**Rokstedio**, en angla *rocksteady*, estas muzikĝenro kiu originiĝis en Jamajko ĉirkaŭ 1966. Sukcedanto de skao kaj antaŭaĵo de regeo, rokstedio estis la hegemonia stilo de muziko en Jamajko dum preskaŭ du jaroj, faritaj de multaj artistoj kiuj helpis establi regeon. Por ekzemplo harmoni-grupoj kiel The Techniques, The Paragons, The Heptones kaj The Gaylads; soulaj kantistoj kiel Alton Ellis, Delroy Wilson, Bob Andy, Ken Booth kaj Phyllis Dillon; muzikistoj kiel Jackie Mittoo, Lynn Taitt kaj Tommy McCook. La termino *rocksteady* venas el populara (malrapida) dancostilo menciita en la kanto de Alton Ellis nome 'Rocksteady' kio kongruas kun la nova sonstilo (rapida rokmuziko). Kelkaj rokstediaj kantoj estis sukcesoj eĉ ekster Jamaiko, same kiel skao, helpante sekurigi la internacian bazon kiun regeo havas nuntempe.

Notoj
-----

1. ↑  "Rocksteady: The Roots of Reggae". BBC. Alirira la 4an de aprilo 2020.
2. ↑  ZonaReGGae reviews "Many Moods of…Alton Ellis" Alirita la 4an de aprilo 2020.
3. ↑   Keyo, Brian. "From The Aces To The Zodiacs, A Primer in Jamaican Rock Steady". Tallawah.com. Web.  Alirita la 4an de aprilo 2020.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rokstedio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Rocksteady: The Roots of Reggae (2009 dokumenta filmo)
* The History of Jamaican Music: Rock Steady, ReggaeTrain.com
* The History of Jamaican Music 1959-1973
**Rotiferoj** (*Rotifera*, ofte nomataj *radanimaloj*) formas filumon de mikroskopaj kaj preskaŭ-mikroskopaj fals-celomataj animaloj.

Ili estis unuafoje priskribita de John Harris en 1696, kaj aliaj formoj estis priskribitaj de Antoni van Leeuwenhoek en 1703. Plej rotiferoj estas ĉirkaŭ 0.1–0.5 mm longaj (kvankam ties grando povas varii el 50 μm al ĉirkaŭ 2 mm), kaj oftas en nesalakvaj medioj tra la tuta mondo kun kelkaj salakvaj specioj; ekzemple, tiuj de la genro *Synchaeta*.

Kelkaj rotiferoj estas naĝantoj kaj vere planktonaj, dum aliaj moviĝas vermece laŭlonge de subtavolo, kaj kelkaj estas nemovaj, loĝantaj ene de tuboj aŭ gelatenaj fiksuloj kiuj estas ligitaj al subtavolo. Ĉirkaŭ 25 specioj estas koloniaj (ekz. *Sinantherina semibullata*), ĉu senmovaj aŭ planktonaj. Rotiferoj estas grava parto de nesalakva zooplanktono, kaj grava manĝofonto kaj kun multaj specioj ankaŭ kontribuas al la malkompono de grundorganika materialo. Plej specioj de rotiferoj estas tutmondaj, sed estas ankaŭ kelkaj endemiaj specioj, kiaj *Cephalodella vittata* el la Lago Bajkalo. Ĵusa strikoda pruvaro, tamen, sugestas ke kelkaj 'tutmondaj' specioj, kiaj *Brachionus plicatilis*, *B. calyciflorus*, *Lecane bulla*, inter aliaj, estas fakte specikompleksoj.

En kelkaj ĵusaj traktaĵoj, rotiferoj estas lokigitaj kun *Acanthocephala* en pli granda klado nomata *Syndermata*.

Referencoj
----------

1. ↑   Harmer, Sidney Frederic & Shipley, Arthur Everett (1896). The Cambridge Natural History. The Macmillan company. p. 197.  Alirita la 5an de Marto 2017.
2. ↑   Howey, Richard L. (1999). "Welcome to the Wonderfully Weird World of Rotifers". Micscape Magazine.  Alirita la 5an de Marto 2017.
3. ↑  "Rotifers". FreshwaterLife. [*rompita ligilo*] Alirita la 5an de Marto 2017.
4. ↑   Hendrik Segers (2007). Annotated checklist of the rotifers (Phylum Rotifera), with notes on nomenclature, taxonomy.
5. ↑   Gómez, Africa; Serra, Manuel; Carvalho, Gary R.; Lunt, David H. (Julio 2002). "Speciation in ancient cryptic species complexes: evidence from the molecular phylogeny of Brachionus plicatilis (Rotifera)". Evolution; International Journal of Organic Evolution. 56 (7): 1431–1444. doi:10.1111/j.0014-3820.2002.tb01455.x. ISSN 0014-3820. PMID 12206243.
6. ↑   Dec 2011 4th Internat. Barcode of Life conference, University of Adelaide.
La **Rejn-Moza Delto**, nomita ankaŭ **Rejn-Moz-Skelda Delto**, estas riverdelto en Nederlando formita per la kunfluado de la riveroj Rejno, Mozo (en nederlanda: *Maas*) kaj Skeldo. Foje, la Skelda delto estas konsiderata aparta delto disde la Rejn-Moza Delto. La rezulto estas multaj insuloj, branĉoj kaj branĉonomoj kio povas aspekti iom konfuza, speciale ĉar foje akvejo kiu ŝajnas kontinua akvovojo povas ŝanĝi siajn nomojn eĉ ĝis sep fojojn, ekz. Rhine → Bijlands Kanaal → Pannerdens Kanaal → Nederrijn → Lek → Nieuwe Maas → Het Scheur → Nieuwe Waterweg (→ Norda Maro). Ĉar Rejno kontribuas per plej el la akvo, la pli mallonga termino *Rejna Delto* estas ofte tre uzata. Tamen, tiu nomo estas uzata ankaŭ por la delto laŭ kiu la Alpa Rejno fluas en la Bodenlago kaj pro tio estas pli klara nomi la pli grandan *Rejn-Moza Delto*, aŭ eĉ *Rejn-Moz-Skelda Delto*, ĉar la rivero Skeldo finiĝas en la sama delto. Laŭ kelkaj kalkuloj, la delto kovras 25,347 km², kio faras ĝin la plej granda en Eŭropo.

La ekonomia gravo de la *Rejn-Moz-Skelda Delto* estas enorma, ĉar la tri riveroj estas gravaj navigeblaj akvovojoj. La delto mem estas la enirejo el la Norda Maro al la vasta Germanujaj kaj Centreŭropaj internaj landoj (kaj je pli malgranda etendo al Francio). Gravaj havenurboj en la delto estas Roterdamo, Antverpeno, Vlissingen, Amsterdamo (laŭ la Amsterdam–Rejna Kanalo), kaj Gento (laŭ la Gent–Terneuzen Kanalo). La terareoj de la delto estas protektataj el inundoj pere de la Nederlandaj Deltaj Vorkoj.

Notoj
-----

1. ↑   Tockner, K.; Uehlinger, U.; Robinson, C. T.; Siber, R.; Tonolla, D.; Peter, F. D. (2009). "European Rivers". En Lekens, Gene E. (eld.). *Encyclopedia of Inland Waters*. Vol. 3. Elsevier. pp. 366–377. ISBN 978-0-12-370626-3.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Stato de arto pri akademia esplorado en la *Rejn-Moz-Skelda Delto* **Skripteraro: Tia modulo ne ekzistas.**

51° 43′ 50″ N 4° 42′ 57″ O﻿ / ﻿51.730431 °N, 4.715881 °O﻿ / 51.730431; 4.715881 (mapo)

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Rhine–Meuse–Scheldt delta en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818254
* VIAF: 249010914
 |
**Ruth Metzler-Arnold** naskiĝis la 23-an de majo 1964 en Willisau. Ŝi estas civitanino de Richenthal, Willisau kaj Balgach, svisa politikistino de la Kristandemokrata Popolpartio de Svislando kaj eksa membro de la Federacia Konsilio de Svislando.

Ruth Metzler

Edukado kaj profesio
--------------------

Post studo de jurisprudenco ĉe la Universitato de Friburgo Ruth Metzler translokiĝis kun sia edzo Lukas Metzler al la Kantono Apencelo Interna.

Okaze de la Landkomunumo de 1997 ŝi estis elektita kiel reprezentantino de la Kristandemokrata Partio kiel kantona financministrino. (alemane "Säckelmeisterin"). Tio tamen estis nur parttempa posteno. Ŝi krome laboris en Sankt-Galo por ekonomia kontrolsocieto.

Elektiĝo al la Federacia Konsilio
---------------------------------

La 11-an de marto 1999 Ruth Metzler je granda surprizo de ĉiuj observanto estis elektita kiel federacia konsilantino kiel posteulino de Arnold Koller. En la Federacia Konsilio ŝi gvidis la Federacian Departamenton de Justico kaj Polico.

Malekektiĝo
-----------

En aŭtuno 2003 la Kristandemokrata Popolpartio de Svislando perdis en la naciaj elektoj multajn seĝojn favore al la dekstra Svisa Popolpartio, kiu tial postulis unu de la du seĝojn de la Kristandemokrata Popolpartio en la Federacia Konsilio por sia gvidanto Christoph Blocher. La 10-an de decembro 2003 tiel la unuan fojon post 1872 estis ne reelektita oficanta federacia konsilanto de Svislando.

Nuna kariero
------------

Nuntempe Ruth Metzler laboras kiel ĉefjuristino en la mastruma komitato de Novartis Francio.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de la federaciaj konsilantoj de Svislando

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de Ruth Metzler-Arnold


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 249614
* GND: 129123846
* LCCN: no2005034119
* VIAF: 13379502
* ISNI: 0000 0001 2021 184X
* SUDOC: 26183567X
 |