recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **unua hungara konstanta teatro** funkciis en Kolozsvár (Transilvanio) (nuntempa Cluj en Rumanio) inter 1821 kaj 1906.

La unua konstanta hungara teatrejo

Historio
--------

György Felvinczi akiris tutlandan permeson pri teatraj spektakloj de Leopoldo la 1-a (Sankta Romia Imperio) en 1696. Nature tio estis nur migra teatro. En Kolozsvár la unua teatra spektaklo fare de jam alia trupo okazis en 1792 en halo de grafa palaco. Baldaŭ en aliaj ĉambregoj regule okazis spektakloj. En 1794 la transilvania parlamento decidis krei stabilan teatrejon. En 1803 oni aĉetis 3 parcelojn apude por konstrui teatrejon. La konstruado finiĝis pro financaj problemoj nur en 1821. La debuta dramo estis Theodor Körner: *Zrínyi*. Dum la plena funkciado la teatrejo ofte havis financajn problemojn. Malofte okazis ankaŭ germanlingvaj teatraĵoj, pli ofte estis prezentitaj operoj. En 1885 la teatro estis deklarita nacia teatro (la dua en Hungarlando), pli frue la nomo estis la simpla urba teatro. En la lasta periodo foje ankaŭ filmoj estis videblaj. En 1906 la kompanio translokiĝis al alia teatrejo. La malnova teatro estis aldonita al la Universitato Ferenc József. Fine la iama teatrejo estis malkonstruita en la 1930-aj jaroj kaj nun pli nova konstruaĵo estas videbla.

Konstruaĵo
----------

La teatrejo situis laŭ la trotuaro. La fasado estis simetria, plej supre estis 3 rondaj fenestroj. La interna parto havis 2 etaĝojn. Origine la konstruaĵo konsistis nur el scenejo kaj speklaklejo, oficejo kaj ĉiuj servaj ĉambroj post jaroj estis alkonstruitaj. Tamen la scenejo estis moderna, ĝi imitis scenejon de Theater an der Wien.

Teatrestroj
-----------

* János Kótsi Patkó (1821-1824)
* Mór Ditrói (1887-1895)
* Dezső Megyeri (1902)

La nuntempa konstruaĵo kaj memortabulo

Elektitaj aktoroj
-----------------

László Csiky, **Róza Déryné Széppataki,** Gyula Dezséri, Gábor Egressy, Marietta Erdélyi (operkantisto), József Farkas (dancisto), Vilmos Foltényi, Ida Huber, Pál Jancsó, **Mari Jászai,** Mariska Káldi, Gyula Kovács (aktoro), Mihály Krasznay, Klára Küry, Zsigmond Mányai, Károly Megyeri, Mária Néb, János Németh (operkantisto), Ferenc Ormay, Ilka Pálmay, Richárd Pauli, Celesztin Pergő, Aranka Sugár, József Székely (aktoro), István Szentgyörgyi, Anikó Ungár, Miklós Várady.

Aliaj teatranoj
---------------

* Gusztáv Böhm, dirigento
* József Konti, dirigento

Fontoj
------

* 
*
**Dehesa de Romanos** [deEsa deroMAnos] estas municipo en la nordoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Páramos-Valles* kaj precize al la subkomarko La Ojeda. La loknomo *Dehesa de Romanos* povas esti komprenata etimologie kiel Malferma Arbaro de Romanoj, alude al nordaj hispanromanoj kiel reloĝantoj, kontraste al sudaj mozaraboj, reloĝantoj de aliaj apudaj lokoj.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 56 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 170 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 86 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fare de nordanoj, kio estas tialo por la nomo *Romanos*, kaj tiel ĝi estis menciita en don-dokumento de fino de la 12-a jarcento fare de Alfonso la 7-a. En la teritorio de Dehesa de Romanos estis iam mezepoka setlejo nome Miranda, kun la signifo de rigardejo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la romanika preĝejo de Sankta Eŭgenia, la preĝejo de Sankta Marteno kaj la ermitejo de Sankta Roĥo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 770600
 |
Brig. Gen. Zebulon Pike mortovundita fine de la batalo, pro la eksplodo de la armilaro de Fort York.
La **Batalo de Jorko** okazis la 27an de Aprilo, 1813, en Jorko (nuntempa Toronto), ĉefurbo de la kolonia provinco Supra Kanado (nuntempa Ontario), dum la Milito de 1812. Usona forto helpita de ŝiparo venis al la lagobordo okcidente kaj avancis kontraŭ la urbo, kiu estis defendita de supereblaj fortoj, milicanoj kaj indiĝenoj sub la estreco de la Generalo Roger Hale Sheaffe, Leŭtenanta Guberniestro de Supra Kanado.

La fortoj de Sheaffe estis venkitaj kaj Sheaffe retiriĝis kun siaj survivantaj fortoj al Kingston, abandonante la milicanojn kaj civilulojn. La usonanoj kaptis la fortikaĵon, urbon kaj havenon. Ili mem suferis fortajn perdojn, kiel la Brigadira Generalo Zebulon Pike kaj aliaj mortigitaj kiam la retiriĝantaj britoj eksplodigis la armilaron de la fortikaĵo. La usonaj fortoj poste faris kelkajn agojn de bruligo kaj rabado en la urbo antaŭ ili retiriĝis kelkajn tagojn poste.

Kvankam la usonanoj venkis klare (55 usonanoj mortintaj dum 82 britoj), tiu ne iris al decidigaj strategiaj rezultoj ĉar Jorko estis malpli grava celo en militaj terminoj ol Kingston, kie la britaj armitaj ŝipoj en la Lago Ontario havas sidejon.

Notoj
-----

1. ↑   Peppiatt, Liam. "Chapter 31B: Fort York". Robertson's Landmarks of Toronto. Arkivita la 6an de Junio, 2016. Alirita la 23an de Aŭgusto, 2015.

* Kategorio Batalo de Jorko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 709861
* LCCN: sh85149222
 |
**Katalin M. Kiss** [em kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **M. Kiss Katalin** estas hungara ceramikisto.

Artaĵo de Katalin M. Kiss
Katalin M. Kiss naskiĝis la 25-an de septembro 1941 en Debrecen.

Biografio
---------

Katalin M. Kiss post la maturiĝo lernis la okupiĝon zinkografo en presejo en Budapeŝto, poste ŝi akiris ceramikan diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1967. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis József Litkei, Gyula Illés, Árpád Csekovszky, György Jánossy (arkitekto) kaj István Gádor. Post la diplomo ŝi establis propran atelieron, sed ŝi partoprenis ankaŭ en pluraj ceramikaj artistkolonioj.

Elektitaj individuaj ekspozicioj
--------------------------------

* Budapeŝto (1980, 1987)
* Debrecen (1984, 1991)
* Sopron (1990)
* Zalaegerszeg (1993)

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* Budapeŝto (1967, 1974, 1981, 1990, 1995)
* Pécs (1970-)
* Zagrebo (1984)
* Gödöllő (1994)

Elektitaj ceramikaĵoj
---------------------

* *Reggelek és esték* (reliefo, 1991, Debrecen)
* *Zsófi kertje* (murbildo, 1984, Debrecen)
* *Sasmadár* (murbildo, 1993, Budapeŝto)
* *Piros kulcsos tál* (telero, 1968, Pécs)
* *Mennybenlakó* (telero-serio, 1993, Budapeŝto)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-03-19 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 696293
 |
***La camarera del Titanic*** (La ĉambroservistino de "Titanic") estas hispana filmo de 1997 reĝisorita de Bigas Luna. Stelulis Aitana Sánchez-Gijón, Olivier Martínez kaj Romane Bohringer, inter aliaj. Didier Decoin estas la aŭtoro de la literatura verko samnoma, kiu temas pri la historio de hazarda mensogo, kiu tiom elstariĝas, ke finfine iĝas pova deziro kaj akso de la propra vivo.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

La filmo rakontas la historion de laboristo en siderurgia areo, kiu ricevas kiel premion de kurkonkurenco por laboristoj, veturon al inaŭguro de la transatlantika ŝipego "Titanic". Tiukadre nur supraĵe konas iun servistinon de la ŝipanaro kaj akiras foton de ŝi. Reveninte hejmen, la kolegoj insistas, ke li rakontu la sperton, kaj li preskaŭ hazarde inventas, ke li havis amaferon kun la bela servistino. Iom post iom li kreskas la historion, ĉefe post la novaĵo, ke la ŝipo vrakis kaj multaj ŝipveturantoj mortis. La rakontanto (jam rakontisto) iĝas ĉefa altiraĵo en la loka trinkejo, kio rezultas en malespero de lia edzino, kiu same kiel ĉiuj, kredas vera la amhistorion. Tiukadre vaganta impresario dungas la rakontiston por montri per turneo teatran spektaklon pri la afero, kaj ankaŭ la edzino estas dungita por ludi la rolon de la mortanta servistino. La intrigo tute krute sanĝas sian vojon, kiam en unu teatrejo dum la ludado, aperas reale la servistino. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Komentoj
--------

* La filmo estis kunproduktoraĵo de Hispanio, Italio kaj Francio.
* La tuta historio estas interplektaĵo de scenoj de la reala vivo kun tiu imagita de la rakontisto, do konstanta saltado de realo al fikcio, kiu fakte iĝas arketipa ekzemplo de "fikcio ene de fikcio".
* La filmo (Bigas Luna kaj Cuca Canals) ricevis premion al la plej bona scenaro adaptita el literatura verko de la *Círculo de Escritores Cinematográficos* (Gildo de Kinverkistoj) de 1997.

Referencoj
----------

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo La camarera del Titanic en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820080
 |
**Konstanty Borzęcki** (ankaŭ **Mustafa Ĝaleddin-Paŝao**, **Mustafa Celaleddin Paŝao** (naskiĝis la 10-an de aprilo 1826, mortis en 1876) estis partoprenanto de polaj ribeloj, turka generalo kaj stratego, ankaŭ verkisto.

Partoprenis ribelon de Poznań kontraŭ Reĝlando Prusio kaj hungaran revolucion en la jaroj 1848-49 batalante en Pola Legio. Post malvenko elmigris al Turkio, kie soldatiĝis akceptante novan nomon Mustafa Ĝaleddin-Paŝao, kaj novan religion - islamo en 1849.

En Turkio famiĝis pro partopreno en bataloj de pluraj militoj ekde 1852. Avancis ĝis kapitano de turka ĝenerala stabo kaj komandanto de kartografia fako kaj poste ricevis gradon de divizia generalo. Apartenas al la grupo de la "patroj de la moderna turka patriotismo".

Mortis militante kun Montenegro. Lia korpo estas en moskeo en Spor apud Drina en Albanio, kie estis enterigita kiel la turka nacia heroo.

Interesaĵoj
-----------

* *Le Turcs anciens et modernes* - historia laboraĵo pri malnova kaj moderna Turkio.
* Lia pranepo Nazim Hikmet Ran estas verkisto (poeto kaj noelisto).

Bibliografio
------------

* Łątka Jerzy S. *Pasza z Lechistanu. Mustafa Dżelaleddin (Konstanty Borzęcki)* (Paŝao de Pollando. Mustafo Ĝelaleddin), Społeczny Instytut Historii i Kultury Turcji, 1993.
* *Wielka historia Polski* (Granda historio de Pollando), volumo XI A-J, Wydawnictwo Pinnex, ISBN 83-86651-40-7, p. 82.
Komputiko > Interreto > Tujmesaĝilo > Trillian

---

**Trillian** estas programo por babili per kvin diversaj servoj:
AIM, ICQ, IRC, MSN, kaj YIM. Ordinare, oni
bezonas apartajn programojn por babili per ĉiu el ili, sed Trillian
simpligas la taskon kaj ebligas babili per ĉiuj kvin samtempe.

Trillian ankaŭ estas bonega pri trajtoj kutime unikaj
al ĉiu retaĵo: "amiko-ikonoj" por AIM, "DCC-babilado" por IRC, avizoj
de novaj retpoŝtaĵoj por MSN (Hotmail) kaj Yahoo, k. s.

Trillian estas senpaga, sed donacoj de mono estas bonvenaj. Vindozo necesas.

La nomo *Trillian* venas de la nomo de rolulo en la angla scienc-fikcia romano *La petveturista gvidlibro pri la Galaksio (The Hitchhiker's Guide to the Galaxy)* de Douglas Adams.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de tujmesaĝantaj vikipediistoj

### Eksteraj ligiloj

* Retpaĝo de Trillian *(angle)*

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rSistemoj por tujmesaĝilo |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Protokoloj | Matrix • OSCAR • Tox • XMPP |

 |
| 

|  Programoj |
| --- |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Plurprotokolaj | Adium • Empathy • Meebo • Kopete • Miranda IM • Pidgin • Trillian |
| Solaprotokolaj | AIM • aMSN • Gajim • Google Talk • ICQ • Psi • QQ • Riot • Signal • Skype • Telegram • Viber • WeChat • WhatsApp • Windows Live Messenger |

 |

 |

 |


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Plateco** estas eco de elipsoidoj, kutime mallongigita per *f*, kiu karakterizas la rilato inter ĝia polusa kaj ekvatora diametro; la plateco de sfero valoras, ekzemple, nul.

Planedo aŭ alia rotacianta ĉielkorpo ofte posedas platecon, kiu ekestiĝas pro la influo de centrifuga forto.

El matematika vidpunkto, platecon difinas la jena rilato:

{\displaystyle f={\mbox{ver}}(o\!\varepsilon )=2\sin ^{2}\left({\frac {o\!\varepsilon }{2}}\right)=1-\cos(o\!\varepsilon )={\frac {a-b}{a}}\approx {\frac {3\pi }{2GT^{2}\rho }};\,\!}
kie {\displaystyle a\,\!} kaj {\displaystyle b\,\!} estas respektive la ekvatora kaj polusa radiuso (aŭ diametro), dum {\displaystyle o\!\varepsilon \,\!} estas la angula discentreco.

La platecon de ĉielkorpo influas pluraj kaŭzoj, inter ili:

* La rilato inter gravitforto kaj centrifuga (decentra) forto;
* La grando kaj denso de la objekto;
* Ĝia rotacirapido kaj ĝia elasteco.

La sunsistemaj planedoj, kiuj posedas la plej grandan platecon, estas Jupitero kaj Saturno; tiu eco jam videblas per amatora teleskopo.
**Emil Belházy** [belhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Belházy Emil** estis hungara inĝeniero pri arbaroj.

Emil Belházy  naskiĝis la 24-an de decembro 1840 en Hungara reĝlando en Besztercebánya (nuntempa Banská Bystrica en Slovakio), li mortis la 25-an de aprilo 1898 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Emil Belházy akiris diplomon en Akademio de Selmec, poste li laboris en diversaj arbaroj en Hungario. Unue li laboris en Selmecbánya, poste en Vukovár, Újlak, Diósgyőr kaj Máramarossziget. Ekde 1880 li havis postenon en la agrikultura ministerio. Post 4 jaroj li estis nomumita ĉefkonsilisto pri arbaroj. Li inventis specialan mezurilon, kiu estis konvena en tiuj arbaroj, kie troviĝis en malebenaĵoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Egy új szerkezetű távmérő* (1875)
* *Az erdőrendezéstan kézikönyve* (1895) - ĉefverko
* *A legeltetésre szolgáló erdőkről* (1888)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 18-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
Sablaj dunoj en Rig-e Jenn en Daŝti-Kivir.
**Daŝti-Kivir** aŭ **Dasht-e Kavir** (en persa: دشت كوير, laŭvorte tradukita 'Malaltebenaĵoj' en klasika persa, el *ĥŭar* (malalta), kaj *daŝt* (ebeno), ebenaĵo), konata ankaŭ kiel *Kavir-e Namak* (laŭvorte tradukita 'salaj malaltaĵoj') kaj la Granda Sala Dezerto, estas granda dezerto kuŝa meze de la Irana Altebenaĵo. Ĝi estas ĉirkaŭ 800-kilometrojn longa por 320 kilometrojn larĝa kun totala areo de ĉirkaŭ 77,600 km², kio faras ĝin la 26a plej granda dezerto de la Tero aŭ 15a, depende de la kriterio kaj la fonto. La areo de tiu dezerto etendas el la Elborz-Montaro nordokcidente al Daŝti-Lut sudoriente. Ĝi okupas teritorion de la provincoj de Irano nome Ĥorasano, Semnano, Teherano, Isfahano kaj Jazdo.

34° 44′ 15.2″ N 54° 49′ 37.56″ O﻿ / ﻿34.737556 °N, 54.8271000 °O﻿ / 34.737556; 54.8271000 (mapo)Koordinatoj: 34° 44′ 15.2″ N 54° 49′ 37.56″ O﻿ / ﻿34.737556 °N, 54.8271000 °O﻿ / 34.737556; 54.8271000 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑   Wright, John W. ed. (2006). The New York Times Almanac (2007 eld.). New York, New York: Penguin Books. p. 456. ISBN 0-14-303820-6.

* Kategorio Daŝti-Kivir en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 645183
* GND: 4304643-5
* LCCN: sh90005369
* VIAF: 245124964
 |
**Grafo Emil Dessewffy,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dessewffy Emil** estis hungara magnato, politikisto, ĵurnalisto, membro de Hungara Scienca Akademio. Lia frato estis Marcel Dessewffy, lia filo estis Aurél Dessewffy (reĝa juĝisto).

Pentraĵo de Miklós Barabás pri Emil Dessewffy
Emil Dessewffy en 1862
Emil Dessewffy  naskiĝis la 24-an de februaro 1814 en Hungara reĝlando, en Eperjes (nuntempa Prešov en Slovakio). Li mortis la 28-an de januaro 1866 en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).

Biografio
---------

Emil Dessewffy frekventis lernejon en Kassa, poste li studvojaĝis al Eŭropo. Hejmenveninta li okupiĝis pri sia bieno en Büdszentmihály. En 1830 li iĝis honora notario, post 6 jaroj li edziĝis. En 1844 li komencis redaktadi gazeton en Pest (urbo) kaj samtempe li politikadis. En 1858 li estis elektita prezidanto de MTA. Tiutempe li partoprenis ankaŭ en kanalizado de Tiso. En 1861 li estis deputito parlamenta.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Alföldi levelek* kolektitaj politikaj artikoloj inter 1839–1840
* *A magyar vám- és kereskedési ügy és annak végeligazítási módja* 1847
* *A fenforgó ausztriai kérdésekről* 1856 (ankaŭ germane: *Ueber die schwebenden österreichischen Finanzfragen*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

* Kategorio Emil Dessewffy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 431300
* GND: 116084952
* LCCN: nb2020006392
* VIAF: 14759144
* ISNI: 0000 0001 1745 2298
* BNF: 103120789
 |
Daŭ (velŝipo araba) proksime al Dar es Salaam, Tanzanio 
Konstruado kaj riparo de daŭoj en Zanzibaro
La **daŭo** (arabe دَاوَ, dāwa IFA:[daːwa], angle *dhow* IFA:[daʊ]) estas tradicia araba velŝipo.

Priskribo
---------

La daŭo estas velŝipo kun unu aŭ pluraj mastoj. La daŭo havas konsiderindan ŝarĝkapaciton rilate al sia grandeco pro la profunda ŝarĝospaco.

Granda daŭo velas kun ŝipanaro de ĉirkaŭ tridek maristoj, por malgranda daŭo dek du sufiĉas.

Tradicie, la daŭo estis uzita de arabaj komercistoj por ŝipi varojn. Hodiaŭ, la daŭo ofte transportas relative pezan kargon kiel trinkakvon kaj fruktojn; ĝi estas ankaŭ asociita al la komerco de perloj.

Historio
--------

La daŭo devenas de Hindio, antaŭ 600 a.K. Poste, la tekniko de la daŭo disvastiĝis al la Mezoriento. Hodiaŭ, la daŭo restas ankoraŭ vaste uzata.

Heraldiko kaj simboloj
----------------------

La daŭo estas unu el la naciaj simboloj de Kataro: la daŭo troviĝas sur la emblemo de Kataro kaj sur la emblemo de la firmao Q8, la ŝtata naftofirmao de Kuvajto.

* Poŝtmarkoj de Adeno, 1937 Poŝtmarkoj de Adeno, 1937
* La emblemo de KataroLa emblemo de Kataro
* La emblemo de Q8La emblemo de Q8

Vidu ankaŭ
----------

* Belitung-vrako

Referencoj
----------

* zu Mondfeld, Wolfram.  (1987) *Die arabische Dau* (germane). Bielefeld: Delius Klasing. ISBN 3-7688-0283-3.
* Hawkins, Clifford W..  (1977) *The dhow: an illustrated history of the dhow and its world* (angle).

* Kategorio Daŭo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Emfizemo** estas kronika malsano pro troa amasiĝo de aero en pulmoj. Pro malgrandiĝo de streĉo en pulma histo la pulmoj ne povas forblovi aeron kaj iliaj vezikoj disbloviĝas.

La bronkoj disdividiĝas en bronketoj pli kaj pli malgrandaj, kaj ĉe la ekstremo de la plej etaj troviĝas kavaĵetoj nomitaj alveoloj, esenca elemento de la pulma histo, kie okazas la oksigeniĝo de la sango. Kronikaj malsanoj de la pulmo kaj de la bronkoj, precipe kronika bronkito, submetas la alveolojn dum jaroj al granda streĉo, kiu finfine perdigas la elastecon de la alveolaj parietoj kaj eĉ kaŭzas ties detruon. La alveoloj tiam dilatiĝas kaj la paciento ne sukcesas elirigi la jam konsumitan aeron, kiu postrestas en ili, malgraŭ peniga elspirado. Sekve la oksigeniĝo de la sango suferas kaj aperas dispneo (malfacila spirado), ne grava ĉe la komenco, kiu intensiĝas pro malvarma aero kaj pro infektoj de la supraj spiraj kanaloj. La bronka obstrukco pro sekreciaĵoj estigas fortan tusadon dumnokte kaj precipe ĉe vekiĝo, kaŭze de la dumnokte akumulita sekrecio. Finfine aperas nenormala trograndiĝo de la dekstra parto de la koro (parto, kiu regas la pumpadon de la sen-oksigena sango al la pulmoj), blua haŭtkoloro kaj malgrasiĝo. Tiu malsano nomiĝas **emfizemo** kaj povas esti sukcese kuracata nur se la lezoj de la histoj ne estas ankoraŭ tro gravaj.

* Kategorio Emfizemo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Orinda** estas malgranda urbo en norda Kalifornio, situanta oriente de la Golfo de San-Francisko, en Kantono Contra Costa. Ĝi estas orienta de Berklio kaj okcidenta de Walnut Creek.

Orinda Teatro dumnokteLa urbo estas hejmo de malgranda aro de komputilaj firmaoj. Ekzemple, SIM-CITY konstruiĝis en Orinda-o, kiam MAXXIS havis oficejojn en la teatra kvadrato. DANTZ havis fondan oficejon en la urbeto.

Vojaĝado al Orinda estas simpla. Rapida fervojo (BART) iras al Orinda-o de San-Francisko, Walnut Creek, la Flughaveno Oakland kaj la Flughaveno San-Francisko. Granda senpaga ŝoseo (la 24) iras tra la urbo.

Geografio
---------

La urbo havas tutan areon de 32,7 km² (12,6 mejloj²). 32,6 km² (12,6 mejloj²) de ĝi estas tero kaj 0,1 km² (0,04 mejloj²) de ĝi estas akvo. De la tuta areo estas 0,32 % akvo.

Demografioj
-----------

Laŭ la popolnombrado de 2000 17.599 homoj, 6.596 domanaroj kaj 5.243 familioj loĝas en la urbo. La loĝantara denseco estas 539,7/km² (1.398,2/mejlo²). Estas 6.744 komadaj unitoj ĉe mezanombra denseco de 206,8/km² (535,8/mejlo²). La rasa konsisto de la urbo estas 86,63 % da blankuloj, 0,47 % da nigruloj aŭ (afroamerikuloj), 0,15 % da indiĝenoj, 9,24 % da azianoj, 0,68 % de aliaj rasaj kaj 2,84 % da du- aŭ plur-rasaj.

Famuloj
-------

* Owsley Stanley, kemiisto fabrikinda LSD.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 3281
* GND: 5312789-4
* LCCN: n82041146
* VIAF: 149818744
* SUDOC: 201661896
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Mitsou (filmo). |

**Mitsou ou Comment l’esprit vient aux filles** (***Mitsou aŭ Kiel spirito venas al knabinoj***) estas komedio de Colette, publikigita en 1919. Ĝi estis adaptita al kino de Jacqueline Audry en 1956.

Rakonto
-------

Mitsou estas juna 24-jara virino, kiu havas kvardekkelk-jaran amikon: Pierre. Deveninta de malriĉa familio, ŝi sukcesis fariĝi renoma en muzik-halo, kies stelulino ŝi estas. Tamen, kvankam ŝi disponas pli multe pli da mono ol dum infanaĝo, ŝi havas neniun bonguston; tial, ŝia loĝejo estas tre malbone plenigita je mebloj kaj ŝi nur amasigis objektojn pri kiuj ŝi revis dum infaneco, sen meti ian ajn harmonion. Ŝi travivas tre simplan vivon, sen pasio nek impeto, ŝia amrilato kun Pierrre neniam estis minacita de disputo dum tri jaroj, kaj ŝi asertas: « lin mi ne serĉas: kia trankvilo! ».

Tamen, iun tagon, Petite Chose, alia dungitino de muzik-halo, kaŝas du soldatojn en la loĝion de Mitsou, sola sekura ĉambro en la loko. Mitsou plene ignoras ambaŭ virojn kaŝitajn en sia ŝranko, antaŭ kiuj ŝi senĝene senvestiĝas, samtempe havante superfluan kaj tute seninteresan konversacion. Subite, Pierre eniras kaj fariĝas ĵaluza vidante ambaŭ belajn junajn virojn, pri kio Mitsou ridas. Kelkajn tagojn poste, Mitsou ricevas pakaĵon senditan de Leŭtenanto Blu, unu el la du soldatoj, dankante ŝin pro ŝia gastameco kaj donacante al ŝi pudron kaj flakonojn. Mitsou, surprizita, kaj denove malkovrita de Pierre, ekinteresiĝas pri la Leŭtenanto. Sciante ke Petite Chose havas iliajn adresojn, ŝi invitas ŝin hejme al manĝo por akiri tiun de ŝia admiranto. Tie ŝi amikiĝas kun Petite Chose, kiu riproĉas al ŝi ŝian pasivecon kaj konstantecon, ŝi mem daŭre serĉante novajn predojn. Fine Petite Chose donas al ŝi la adreson, fiera vidi sian lernantinon progresi. Poste ekiĝos perletera rilato inter ambaŭ personoj, kiu daŭros du monatojn, kaj dum kiu ili konfesos al si reciproke siajn sentimentojn.

Fine, la Leŭtenanto, revokita al Parizo, iras viziti Mitsou. Sed tie, li malkovras iun Mitsou tute malsaman al ŝiaj leteroj, kaj ne ĉiam trovas ŝin dezirinda. Kvankam li fieras pri ŝia beleco, brila dum ŝi estas malĝoja, la Leŭtenanto trovas ŝin simpla, sengusta, kaj estas mallogita de ŝia loĝejo. Li tamen trapasas nokton ĉe ŝi kaj forlasas ŝin la morgaŭon, elreviĝinta. Li poste sendas al ŝi leteron en kiu li pretekstas mision kun sia Komandanto por nuligi ilian rendevuon fiksitan dum posttagmezo, kaj Mitsou, klarvida, respondas al li klarigante, ke ŝi komprenas, ke ŝi ne korespondas al lia atendo, ke tamen ŝi amas lin kaj provos ŝanĝiĝi laŭ liaj deziroj. Kaj, eĉ se ŝi ne revidus lin, ŝi dankas lin, ke li vekis ŝin el la inerteco en kiun ŝi sinkis, kaj danke tiun rilaton, ŝi ekkonsciis pri la monotoneco de la vivo kiun ŝi travivis.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Colette
* Mitsou (filmo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 338906
* GND: 1179732502
 |
Elba Grejsmontaro > urboj kaj vilaĝoj > Ebenheit < Saksio < Germanio

---

**Ebenheit** estas la nomo de altebenaĵo apud la tablomonto Lilienstein kaj ankaŭ de malgranda vilaĝo, kiu tie situas. Ĝi estas parto de la komunumo Struppen.

En ties frua historio la vilaĝanoj verŝajne estis subuloj de la sinjoroj de burgo, kiu tiam ekzistis sur tiu ĉi monto.

Rimarkindaj estas la konstruaĵoj n-ro 3 kaj 9. Temas pri tiel nomataj loĝejo-stalo-domoj. Iliaj supraj etaĝoj estas konstruitaj en  trabfaka maniero. La jarnombroj 1747 respektive 1824, legeblaj super la pordoj, informas pri la konstrutempo.

Turismo
-------

El turisma vidpunkto la vilaĝo Ebenheit havas tre favoran situon. En la proksima ĉirkaŭaĵo ofertas sin multaj ekskursoceloj:

* Lilienstein
* Bastei
* Polenztal
* Brand
* Fortreso Königstein
* Quirl
* Pfaffenstein
* Gohrisch
* Papststein
* Kleinhennersdorfer Stein
* Rauenstein
* Großer Bärenstein
* Kleiner Bärenstein

* Kategorio Ebenheit en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Moutier-d'Ahun** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 193 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Moutier-d'Ahun etendiĝas sur 9,91 km², kaj havis 193 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 19 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Moutier-d'Ahun situas je alteco de 456 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Moutier-d'Ahun apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Claude Trunde, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

La abatejo Moutier-d'Ahun situas sur la teritorio de la samnoma komunumo.

Administrado
------------

Moutier-d'Ahun apartenas al la kantono de Ahun, kies ĉefurbo estas Ahun. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Ahun
**Oxnard** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Ventura. La urbego estas la plej popolriĉa en la kantono.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 102 km²
* Loĝantaro: 203.585 (en 2012)
* Supermara alteco: 16 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h )
* Poŝtkodoj: 93030-93036
* Telefonkodo: 805

Geografio
---------

Haveno de Oxnard
Oxnard situas laŭ Pacifiko sur la marborda ebenaĵo en la sudokcidenta landparto de Usono, same en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Los Anĝeleso troviĝas 35 mejlojn. La marbordo estas 32 kilometrojn longa.

Historio
--------

Indianoj loĝis en tiu areo la plej frue. La unua eŭropano estis portugala esploristo Joao Rodriguez Cabrilho, kiu postulis la areon por Hispanio jam en 1542. Bienumado komenciĝis enradikiĝi inter la setlantoj, kiuj perdis sian regionan influon, kiam Kalifornio iĝis usona subŝtato en 1850. Alvenis usonanoj, kiuj kulturis hordeojn kaj fabojn. *Henry T. Oxnard*, kiu neniam loĝis ĉi tie, komencis kulturigi sukerbetojn kaj fondis fabrikon. En 1898 la stacidomo ekfunkciis, poste amase alvenis ĉinaj, japanaj kaj meksikaj laboristoj. Granda striko okazis en 1903. Dum la 2-a mondmilito armea bazo ekfunkciis en la haveno.

Ekonomio
--------

Ekonomio de Oxnard konsistas el internacia komerco, agrikulturo, produktado kaj turismo. Du grandaj aktivaj naftotrovejoj funkcias ĉe la urbego. La agrikulturo produktas kukumojn, sukerbetojn, fabojn kaj fragojn.

Klimato
-------

Oxnard situas en mediteranea (aŭ seka subtropika) klimatozono. La temperaturo averaĝe varias inter 11-21 °C. La varmo kulminas inter julio-oktobro averaĝe kun 23 °C, la malvarmo kulminas en decembro averaĝe kun 7 °C. Jare pluvas po 396 mm. La pluvo kulminas en februaro, julie malkulminas.

Trafiko
-------

El Oxnard aŭtoŝoseoj kaj fervojaj linioj kuras al Los Anĝeleso kaj San Francisko. La urbego havas profundakvan havenon nomatan **Hueneme**, kie ankaŭ la Mararmeo konservas instalaĵojn. Komence fiŝkaptistaj havenoj funkcias. Oxnard ankaŭ havas malgrandan regionan flughavenon.

Vidindaĵoj
----------

Muzeo Carnegie
* strandoj
* arta muzeo "Carnegie"
* muzeo pri transportado
* muzeo pri aŭtoj
* biblioteko de 1907
* vinkeloj

Famuloj
-------

En Oxnard mortis Lee Van Cleef.

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio

Mapo pri Kalifornio, kie estas trovebla Oxnard laŭ la maro en la sudokcidenta parto de Kalifornio
**Ombroplanto** aǔ science **skiadofito** estas planto, kiu bezonas nur relative malgrandan lumkvanton por fari fotosintezon kaj tial ĝi povas kreski en ombraj kreskejoj. La malo estas sunplanto (heliofito).

Oni distingas *devigajn* ombroplantojn, kiuj povas kreski nur en ombro, kaj *fakultativaj*  ombroplantoj, kiuj povas kreski ankaŭ en plena sunlumo, sed en plena luno la planto formas specialan sunformon.

Ekzemple la eŭropa taksuso atingas sian kompensan punkton de la fotosintezo jam ĉe 300 luksoj kaj la blanka abio ĉe 600 luksoj.

„Ombrotoleraj" specioj samtempe estas ŝatantaj malsekecon kaj havas grandajn kaj maldikajn foliojn kun malkompakta, klorofilriĉa histo. 

Multaj ekzemploj por ombroplanto troviĝas en tropikaj pluvarbaroj. Al ili apartenas filikoj kaj briofitoj ombroplantoj, sed ankaŭ multaj specioj el la familio de la Gesneriacoj.

Ekzemploj el Mezeǔropo estas oksalido kaj impatientoj. Ambau plantoj bezonas nur ĉ. unu procenton de la sunlumo.

Vidu ankaŭ
----------

* Sunplanto

Distingo de la plantaj kreskejoj laǔ ombro
------------------------------------------

Oni distingas la plantojn ankaŭ laǔ ilia bezono je lumo:

* **forsuna** estas kreskejo, kiu estas hela, sed ne rekte prilumata de la suno. La plantoj, kiuj kreskas tie profitas de intensa disa nerekta lumo; „forsuna" ankaŭ estas nomata kreskejo, kiu estas protektata nur je tagmezo de rektaj sunobriloj.
* **ombreta**, maldensa ombro; se ombro kaj sunaj lokoj reciproke interŝanĝiĝas. Tiaj cirkonstancoj troviĝas ekzemple sub lumtralasantaj arbokronoj. Ombra kreskejo ankaŭ povas havi sunon en la mateno kaj vespero – male al la duonombra kreskejo ĝi dum neniu parto de la tago havas plenan ombron.
* **duonombra**; estas kreskejoj, kiuj situas parte en plena ombro– aǔ matene kaj vespere, nur dum la tagmezo ĝi estas en ombro. La plantoj, kiuj kreskas tie havas kvar ĝis ses horojn sunan. Dum la cetera tago kaj precipe dum tagmezo estas ombro.
* **ombra**; estas kreskejoj de grandaj arbustoj aǔ arboj, ankaŭ proksime ĉe altaj muroj, konstruaĵoj kun plejparte ombro aǔ duonombro.
**Omega** estas hungara rokgrupo fondita en 1962. La grupo iĝis populara komence per tralaboro de eksterlandaj rokgrupaj kantoj. En 1967 formiĝis la unua stabila teamo (László Benkő, János Kóbor, József Laux, Tamás Mihály, György Molnár (gitaristo) kaj Gábor Presser).

Ili rikoltis la unuajn sukcesojn en 1969, 1970.

Presser kaj Laux forlasis la grupon, tiel ekde 1971 la grupanoj ne ŝanĝiĝis:

* László Benkő – klavaro, kanto
* János Kóbor – kanto
* Ferenc Debreczeni – drumo
* Tamás Mihály – basgitaro, kanto
* György Molnár (gitaristo) – gitaro
	+ Tamás Szekeres - gitaro (1994-2001)

Post kiam Presser, Laux kaj Anna Adamis, la tekstopoeto forlasis la grupon, Omega rapide refortiĝis kaj aperigis en 1972 novan diskon: Élő Omega (Vivanta Omega). Tiu estas konĉerta varietato de studia albumo, kiun li mem surigis per kvar-traka magnetbenda registrilo. Ili volis per tio pruvi, ke ili povas daŭrigi sian vojon sen apogo de la funkciuloj (la komunisma ŝtato preferis la novan formacion LGT, kiun fondis la eksiĝintaj mebroj). Ili traturneis eĉ tutan Eŭropon.

En 2013 ili ricevis premion Kossuth.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Omega (rokgrupo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 39288
* GND: 10277064-5
* LCCN: nr94026896
* VIAF: 5001150033042211180009
* ISNI: 0000 0001 1503 5386
* MBA: 819e4775-b9a6-4a24-b4af-0acfa9669a00
* NKC: xx0028080
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Bystřice |

Koordinatoj: 50° 37′ 08″ N 15° 51′ 29″ O﻿ / ﻿50.61889 °N, 15.85806 °O﻿ / 50.61889; 15.85806 (mapo)

**Bystřice** (germane: *Klinge*) estas pereinta domaro en Ĉeĥio, parto de kampurbo Mladé Buky en distrikto Trutnov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Mladé Buky. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis 0 loĝantoj. En la jaro 2011 ĉi tie estis registrita neniu adreso.

Bystřice situas en katastra teritorio **Mladé Buky** kun areo 10,92 km2.

Historio
--------

La domaro estiĝis fine de la 17-a jarcento en konekso kun minado de oro. Post la dua mondmilito ĝi estis komune kun la najbara Sklenářovice ellandigita kaj plimulto de konstruaĵoj egaligita kun la tero.La ĉeĥa nomo devenas nur el la jaro 1946; ĝi respondas al la germana *Klinge* = montara rojo. Nuntempe troviĝas ĉi tie 4 domoj.

Memorindaĵoj
------------

Inter la memorindaĵoj apartenas kapelo de Vizito de Virguino Maria el la jaro 1829, kiu estis en la jaro 2015 rekonstruita. La kapelo kaj parcelo estas en administrado de Nacia parko Gigantmontaro; en la jaro 2007 estis preparita projekto por ĝia riparo. Tiu estis finita en la jaro 2015.
En la proksima ĉirkaŭaĵo troviĝas restaĵoj de minado de oro, ekz. ŝtona ponto trans Ora rojo, kiu trafluas tra Bystřice.

Referencoj
----------

1. ↑  Staré Trutnovsko - historie Bystřice
2. ↑  Zaniklé obce - Bystřice
3. ↑  Bystřická kaple opět ožila Arkivigite je 2021-09-17 per la retarkivo Wayback Machine - tisková zpráva KRNAP
4. ↑   památka č. 12578/6-5628. Alirita 2014-12-04.

Pluaj fotoj
-----------

* BystřiceBystřice
* Kruco en BystřiceKruco en Bystřice

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de kampurbo Mladé Buky (4) |
| --- |
| Hertvíkovice ~ Kalná Voda ~ Mladé Buky ~ Sklenářovice ~ cetera: Bystřice |

 |
**László Zoltán** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zoltán László** estis hungara kuracisto, kirurgo pri nervoj. Lia frato estis Imre Zoltán.

László Zoltán  naskiĝis la 19-an de septembro 1904 en Budapeŝto, li mortis la 2-an de aprilo 1976 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Zoltán frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1928. Dum la studentaj jaroj li ankaŭ laboris en la patologia instituto apud Ödön Krompecher. Li komencis sian medicinan karieron post la diplomo en la kliniko pri internaj malsanoj apud Sándor Korányi. En 1929 li laboris en hospitalo, sed en la sekva jaro en kirurgia kliniko. En la jaroj 1948 kaj 1950 helpe de stipendio li studvojaĝis al Londono, Stokholmo, Kopenhago, Aarhus, inter la studvojaĝoj li gvidis la unuan hungaran hospitalan eron pri nervokirurgio. En 1952 li establis instituton pri nervokirurgio, ekde la sekva jaro ĝis sia morto li estis intitutestro. En 1959 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 1975 li pensiuliĝis.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla laste)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 27-a paĝo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.



* Portalo pri Biografio
Libera prezentadprogramo: LibreOffice 7.1 - Impress
**Bildumilo** aŭ **prezentilo** aŭ **prezentadprogramo** estas komputila programaro, per kiu oni povas prezenti serion de bildoj.

Specoj
------

Plej simplaj bildumiloj prezentas nur pretajn bildojn. Ekzemple ili surekranigas enkomputiligitajn fotojn laŭ konstanta ritmo, eventuale adaptatante ilin al la grando de la ekrano, korektante kolorojn, kaj tiel plu.

Pli ampleksaj prezentadprogramoj ne nur enprenas bildojn, sed ebligas ilin krei. Ili disponigas internan sortimenton de figuroj (ortanguloj, elipsoj, sagoj, desegnetoj de diversaj objektoj), per kies kunmeto la uzanto preparas siajn bildojn.

Uzo
---

La bildojn oni povas vidi sur la komputila ekrano mem. Per videoprojekciilo oni povas ilin montri sur granda ekrano aŭ blanka muro. En ĉi lasta maniero la bildumiloj ofte estas uzataj en kompanioj aŭ en aliaj cirkonstancoj por akompano de prelegoj.

Ekzemploj
---------

Programoj nur montraj:

* IrfanView

Programoj ankaŭ redaktaj:

* LibreOffice Impress — PowerPoint — Visio

* Kategorio Bildumilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kovrilo de bildliteratura libro de Mafalda. Temas pri kompilaĵo de bildostrioj.
**Bildostrio** aŭ **Bildstrio** estas sekvenco de desegnaĵoj aranĝitaj en interrelatitaj paneloj por elmontri mallongan humuraĵon aŭ formi rakonton, ofte seriigitan, kun teksto en vezikoj kaj bildotekstoj. Tradicie, dum la 20-a jarcento kaj en la 21-a, tiuj estis publikigitaj en gazetoj kaj revuoj, laŭ horizontalaj strioj presitaj nigreblanke en ĉiutagaj ĵurnaloj, dum dimanĉaj gazetoj ofertis pli longajn sekvencojn en specialaj tutkoloraj bildstriaj sekcioj. Kun la evoluo de la interreto, ili komencis prezentiĝi enretaj kiel retbildstrioj.

*Bildostrio*, kiu laŭ difino, devus esti nur unustria bildrakonto, kiu dekomence estis ofta formato en paperaj ĵurnaloj kie ili ludas tre kuriozan kaj specifan rolon, tute aparte de la cento da ĵurnalismaj tekstoj en la sama kunteksto, sed kiu aplikiĝas pli loze, al mallongaj (maksimume unupaĝaj) verkoj (iom analoge al «noveloj», «fabeloj» aŭ «rakontoj» en literaturo); dum la komenca signifo kongruus plie kun la simpla epizodo. Ekzemploj de bildstrioj estas la rakontoj pri La Reĝo de Umo, kiuj iam aperis en la revuo Kontakto, aŭ la strioj de la argentina verkisto Quino pri la knabineto Mafalda.

Priskribo
---------

Ekzistis pli ol 200 diversaj bildostrioj kaj ĉiutagaj bildostripaneloj nur en usonaj gazetoj sole ĉiun tagon por la plej granda parto de la 20-a jarcento, por totalo de almenaŭ 7,300,000 da epizodoj.

Strioj estas skribitaj kaj tiritaj fare de bildstriartisto aŭ karikaturisto, nome bildliteraturisto. Kiel la nomo implicas, bildstrioj povas esti humuraj (ekzemple, "gag-po-tagaj" strioj kiel ekzemple *Blondie*, *Bringing Up Father*, *Marmaduke*, kaj *Pearls Before Swine*).

Komencante en la fino de la 1920-aj jaroj, bildstrioj disetendiĝis de siaj ŝercaj originoj por havi aventurrakontojn, kiel vidite en Popeye, *Captain Easy*, Buck Rogers, Tarzano, kaj Tinĉjo. Sapoperaj kontinuecstrioj kiel ekzemple Juĝisto-Parker kaj *Mary Worth* akiris popularecon en la 1940-aj jaroj. Ĉiuj estas nomitaj, senmarke, bildstrioj, kvankam karikaturisto Will Eisner sugestis ke "sequential art" (sinsekva arto) estus pli bona ĝenro-neŭtrala nomo.

Ankaŭ en Granda Britio kaj la cetero de Eŭropo, bildstrioj estas seriigitaj en komiksaj revuoj, kie la rakonto de strio foje daŭrigas pli ol tri paĝojn aŭ pli. Bildstrioj aperis en usonaj revuoj kiel ekzemple *Liberty* kaj *Boys' Life* kaj ankaŭ sur la frontpaĝoj de revuoj, kiel ekzemple la apartaĵo *Flossy Frills* en la dimanĉa gazetaldono *The American Weekly*.

Vidu ankaŭ
----------

* Bildliteraturo
* Projekto RoMEo
* Hundo de Flandrio

* Kategorio Bildostrio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Benedykt Dybowski
La tombo de Benedykt Dybowski - pola natursciencisto, vojaĝisto, kuracisto kaj esperantisto, la Liĉakiva tombejo], en Lvivo / Lvovo
**Benedykt Dybowski** (naskiĝis la 30-an de aprilo 1833 en Adamaryn, distrikto Minsko, mortis la 30-an de januaro 1930 en Lvovo) - pola natursciencisto, vojaĝisto, kuracisto, esperantisto. Esploranto de la lago Bajkalo, Suda Azio kaj Kamĉatko. Konsiderata unu el patroj de la pola limnologio. Frato de Władysław Dybowski.

Bestaro de Bajkalo
------------------

Esploroj de Dybowski alkondukis al malkovrvro de pluraj novaj specioj de bestoj. Li priskribis 116 novajn speciojn de krustacoj el la ordo de *amphipoda* kaj 6 novajn speciojn de fiŝoj. Surbaze de liaj materialoj lia frato Władysław priskribis 88 speciojn de moluskoj kaj 9 speciojn de sponguloj. Aliajn kolektojn prilaboris profesoroj el Berlino, Lvovo kaj Krakovo. Liaj laboraĵoj prilumis devenon de la bestaro de Bajkalo kaj solvis kelke da gravegaj sciencaj problemoj.

Aliaj ekspedicioj
-----------------

Krom esplorado de Bajkalo Dybowski ne neglektas teran bestaron, konsiderante antaŭ ĉio mamulojn kaj birdojn. Esploroj de orienta Siberio alportis al li oran medalon de Geografia Societo en Sankt-Peterburgo

En 1868, akompane al ekspedicio de generalo Skalkov, Dybowski esploris Amuran Provincon kaj Usurilandon atingante orientajn bordojn de Azio.

Reveninte el Kultuk (Irkutska provinco) li iris kun Wiktor Godlewski kaj Alfons Parvex Postbajkalon por priserĉi faŭnon en la valoj de riveroj Onon kaj Arguni.

En 1871 kune kun Godlewski kaj geologo Aleksander Czekanowski esploris nordan flankon de la lago Ĥuvsgul en Mongolio.

En la jaroj 1872-1875 kun Wiktor Godlewski kaj Michał Jankowski entreprenis grandan esplorvojaĝon laŭlonge de Arguni kaj Amuro, esploras lagon Ĥanka, atingas Vladivostokon, esplorhaltante por pli longa tempo en Ĉemara Regiono, en la golfo de Strielki kaj sur la insulo Askold. Unu el pli valoraj rezultoj de la vojaĝo estis ektrovo fare de Dybowski de nova specio de cervo, konata hodiaŭ kiel cervo de Dybowski.

Kun Wiktor Godlewski eploris bestaron de la rivero Usuri, kaj reveninte al Bajkalo, bestaron de lagoj najbaraj al Bajkalo kaj de la rivero Angara.

Gravaj vivperiodoj en lia vivo estis sesjara laboro en Kamĉatko kaj poste en la Universitato de Lvovo. Entombigita sur "monteto de januaraj ribelantoj" sur la Liĉakiva tombejo.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Benedykt Dybowski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Nekrologo en Pola Esperantisto
* anglalingva biografio Arkivigite je 2007-03-13 per la retarkivo Wayback Machine
* Bestoscienca Muzeo je la nomo de Dybowski en Lvovo (ukraine) Arkivigite je 2011-10-18 per la retarkivo Wayback Machine. Arkivigite je 2011-06-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Fotoj de eksponaĵoj en la bestoscienca muzeo
* Ekologoj - Benedykt Dybowski (pole)
* Dybowski Benedykt Ivanowiĉ (ruse)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 320068
* GND: 119401371
* LCCN: n83035645
* VIAF: 18031071
* ISNI: 0000 0001 0957 4201
* SUDOC: 183546121
* NKC: js2011619598
 |
**Benegiles** [beneĤIles] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Pan, en la centro de la provinco.

Municipoj de la komarko Tierra de Alba en la centro de la provinco Zamoro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 302 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 460 loĝantojn el la 1960-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 19 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.

Estas atestaĵoj de prahistoria kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de 1167. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. Benegiles nuntempe enhavas en sia teritorio kelkajn senhomejojn, kiel Carralcueva aŭ Carricueva (kiu apartenis al la Ordeno de Santiago), Villamunio kaj Figueruela (proksimaj al la rivero Valderaduey), kaj eble alian nome Oteruelo.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 756406
 |
**László Zombori** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zombori László** estas hungara pentristo, instruisto.

László Zombori  naskiĝis la 6-an de junio 1937 en Szeged.

Biografio
---------

László Zombori frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, samtempe pentristan kurson, poste li akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász en 1958. Lia majstro estis László Vinkler. Post la diplomo li instruis 4 jarojn en Csongrád (urbo), poste en Szeged. Ekde 1979 li okupiĝas nur pri pentrado, proksimume tiam li emeritiĝis. Li ricevis premiojn ekde 1962.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Szeged (1968, 1972, 1994, 2005, 2016)
* Hódmezővásárhely (1968)
* Csongrád (1971, 2006)
* Budapeŝto (1974, 1980)
* Pécs (1982)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Budapeŝto (1967)
* Szeged (1970–1975, 1983, 1997)
* Temeŝvaro (1989)
* Hévíz (2013)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* KunhalomKunhalom

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 619494
* GND: 174292899
* VIAF: 121489860
 |
**Rokgrupo Illés** estis fama muzika grupo en la 1960-aj jaroj kaj iom poste.

Rokgrupo Illés
La grupo fondiĝis en 1957 kaj prenis la nomon de la fondinto kaj pianisto Lajos Illés. Komence ili ludis precipe eksterlandajn ŝlagrojn kaj ĵazojn. Ekde 1962 ilia repertuaro disvastiĝis pro ŝlagroj de Beatles. En la sekva jaro juna kantistino Zsuzsa Koncz aliĝis al la muzikistoj kaj ili havis jam furorajn sukcesojn. La ŝtato preskaŭ malpermesis la funkciadon de grupo Illés, ĉar ili ne konstruis la socialismon. Baldaŭe novaj membroj aliĝis: János Bródy, Zoltán Pásztory, Levente Szörényi kaj Szabolcs Szörényi.

Nova erao komenciĝis, ĉar ili muzikadis jam precipe proprajn komponaĵojn. Komenciĝis ankaŭ roloj en filmoj, eblecoj por muzikalbumoj. Furoris ŝlagro „Rohan az idő". En grava programo de Hungara Televizio "Danckanto-festivalo" Illés atingis la unuan lokon kun ŝlagro „Még fáj minden csók". Post 1968 la politiko interrompis kaj bojkotis la muzikgrupon. En 1974 laŭ la oftaj aliaj ekzemploj la grupo disiĝis kaj Levente Szörényi fondis novan sukcesan rokgrupon. Spite tion ili aranĝis poste memorkoncertojn. 

En 2000 ili ricevis premion Kossuth.