recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**BitTorrent** estas nomo de samtavola dosierdisŝuta protokolo, kaj libera bitvara realigo de tiu protokolo, kaj poste de alia nelibera realigo. La protokolo estis originale kreita de programisto Bram Cohen, kaj nun zorgata de firmao Bittorrent, Inc.. Bittorrent estis kreita por distribui grandajn kvantojn da datenoj tra la mondo, sen malŝpari multe da konekteco. CableLabs esplora organizaĵo de la Nordamerika kabla industrio, kredas ke Bittorrent reprezentas 55 % de ĝia elsenda trafiko.

Klientoj
--------

La unua Bittorrent-kliento estis verkita per Python. Ĝia fontkodo, ekde la versio 4.0, estas eldonita sub licenco *Bittorrent Open Source License*, kiu estas bazita sur la *Jabber Open Source License*.

Aliaj versioj estis sub permesilo de MIT aŭ GNU GPL.

La versio 6.0 estas mallibera kaj farita el la mallibera programo uTorrent.

### Aliaj

Ekzistas pluraj kongruaj klientoj, skribitaj per pluraj programlingvoj, kiuj funkcias ĉe pluraj komputilplatformoj.

Jen kelkaj plene liberaj popularaj klientprogramoj:

* Aria2 (komandlinia)
* BitTornado
* Deluge
* KTorrent (por KDE)
* Transmission (nur por uniksecaj operaciumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Individua repreno
* Samtavola ŝutado
* BitChute
* Jamendo disponigas elŝuteblan muzikon ankaŭ per BitTorrent

* Serĉilo de Google rifuzas dum tajpado aŭtomatan kompletigon de vortoj kiel «torrent», *Vikinovaĵoj*, la 28-a de januaro 2011.

* Kategorio BitTorento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**David Brian** estas artistnomo de usona aktoro **Brian James Davis** (1910 – 1993).

Li komencis sian karieron dancante en vodevilo kaj apenaŭ aperis en filmo 'G' Men per nelistita rolo en 1935. Li militservis ĉe Usona Marborda Gardistaro dum Dua Mondmilito.

Li vere komencis sian karieron en kino per filmoj Flamingo Road, Intruder in the Dust kaj Beyond the Forest, ĉiuj tri en 1949.

En 1950-a jardeko li partoprenis kinfilmojn kiel The Damned Don't Cry, Breakthrough, Inside Straight, Inside the Walls of Folsom Prison, Fort Worth, This Woman Is Dangerous, Springfield Rifle, Million Dollar Mermaid, A Perilous Journey, Ambush at Tomahawk Gap, The High and the Mighty, Dawn at Socorro, Timberjack, The First Traveling Saleslady kaj The Rabbit Trap. Li ankaŭ verkis scenaron de filmo *Ghost of the China Sea*.

Li debutis en televido per *The Revlon Mirror Theater* en 1953 kaj partoprenis televidaĵojn kiel ekzemple *Mr. District Attorney*, *Schlitz Playhouse of Stars*, *Crossroads* kaj *General Electric Theater*.

Dum 1960-aj jaroj, li aktoris en kinfilmoj Pocketful of Miracles, The Rare Breed, Castle of Evil, Love on a Rooftop, The Destructors, inter aliaj krom en televidserioj Cain's Hundred, Target: The Corruptors, How the West Was Won, Laramie, Daniel Boone, Laredo, I Dream of Jeannie, The Girl from U.N.C.L.E, Hondo, Star Trek, Mannix, ktp.

Dum 1970-a jardeko li aperis en televidaĵoj kiel The Name of the Game, The Manhunter, Mission: Impossible, Search, Police Story , Gunsmoke kaj Archer kaj en kinfilmoj kiel The Seven Minutes.

Lia lasta laboro estis en televidserio *Father's Day* en 1984.

* Kategorio David Brian en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 652947
* GND: 141797010
* LCCN: no92015368
* VIAF: 41406068
* ISNI: 0000 0000 8119 9998
* SUDOC: 163802793
* BNF: 14671027g
* BNE: XX1520790
 |
**David R. CRISWELL**, Ph.D estas la nuna direktoro de *Institute for Space Systems Operations* ĉe la Universitato de Houston.

Criswell ricevis la sciencan gradon de baĥeloro en 1963 (cum laude) kaj la gradon Mastro de la scienco en fiziko (1964) de la Universitato de Norda Teksaso, en Denton, Teksaso. En 1968 li doktoriĝis pri kosmofiziko kaj astronomio ĉe Universitato Rice en Houston, Teksaso.

Li estas aktiva membro de *Power from Space Committee* de la *International Astronautics Federation*.

Li estas plej konata porparolanto pri akiro de sunenergio de sur la Luno, kion unuafoje skizis en 1984. Li proponas konstruon de sunkolektiloj sur surfaco de la Launo kaj transmision de la energio en formo de 12 cm-aj mikroondoj. Li kalkulas, ke 90% de la bazmaterialo estas ekspluatebla el grundo, ŝtonaro de la Luno.

La kalkulita konstrutempo extas ĉ. 10 jaroj kaj la projekto kostus 50 miliardojn da usonaj dolaroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Moon-Based Solar Power System Arkivigite je 2006-03-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Community Blog about Power From Aerospace (2006)

Vidu ankaŭ
----------

* Sunenergia satelito


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 148114
* LCCN: n84119536
* VIAF: 40778876
* ISNI: 0000 0000 2685 5884
* SUDOC: 148515592
* BIBSYS: 2032376
 |
**Severo-Kurilsk** (ruse *Северо-Курильск*) estas urbo en Saĥalena provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64243501.

La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1946.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Kasivabora (Касивабора) ĝis 1946.

La interurba telefona kodo estas 42453, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 50° 41′ N 156° 07′ O﻿ / ﻿50.683 °N, 156.117 °O﻿ / 50.683; 156.117 (mapo).

La urbo estas en nord-oriento de insulo Paramuŝir (Парамушир), Kurilaj Insuloj.

Traduko de nomo de la urbo estas "nord-kurila"

Ĝis 1945 la urbo apartenis al Japanio.

En jaro 1959 la urbo havis 7,7 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 2,6 mil loĝantojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* Arkivigite je 2007-04-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2007-10-09 per la retarkivo Wayback Machine
modelo de la barko de la faraono Ĥufu (Keopso)
velaro de barko
**Barko** estas surakva veturilo pli malgranda ol ŝipo kaj pli granda ol boato.

Barko estas senferdeka ŝipeto. En la origina lingvouzo ĝi **ne** havis maston, kaj sekve ankaŭ **ne** velojn, do principe moviĝis per remado. Aparte en antikva Egiptio la barkoj en tiu origina difino tre gravis en la navigado de la rivero Nilo kaj ankaŭ havis gravan kultan kaj kulturan signifon. Post enkonduko de la Reo-kulto en la 5-a dinastio de antikva Egiptio la suna dio dumtage sur "sunbarko" traveturis la ĉielon kaj nokte traveturis la submondon. Pli poste tamen oni atribuis la nomon ĝenerale al ĉiu speco de "mezgranda" akva veturilo. Laŭ tiu pli liberiĝinta difino oni eknomis barkon ankaŭ velŝipo kun tri aŭ pli da mastoj.

* BarkoBarko
* La Rusia barko SedovLa Rusia barko *Sedov*
* Barko Seute Deern de la Germana ŝipveturmuzeo (sinkita en 2019)Barko *Seute Deern* de la Germana ŝipveturmuzeo (sinkita en 2019)

* Kategorio Barko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Andor Dárday** [dArdai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dárday Andor** estis hungara operkantisto, arta sekretario, filma figuranto.

Andor Dárday  naskiĝis la 25-an de aprilo 1914 en Tata (Hungario), li mortis la 16-an de februaro 1986 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Andor Dárday devenis el juda familio. Li lernis private kantadon de Mária Budanovits kaj Árpád Palotay inter 1933-1938, poste pro la kontraŭjudaj leĝoj li ne povis aliĝi al Budapeŝta Operejo, nur depost la 2-a mondmilito. Ĝis 1951 li kantadis en la koruso, poste li estis nomumita arta sekretario ĝis la pensiuliĝo en 1976. Tiutempe li havis malgravajn rolojn sur la scenejo, krome li estis ofte figuranto en filmoj. Li havis la titolon "eterna membro de la Operejo", krome li ricevis kelkajn premiojn.

El lia repertuaro
-----------------

* Wolfgang Amadeus Mozart: *Die Zauberflöte* – 3-a sklavo
* Otto Nicolai: *La gajaj edzinoj de Windsor* – 4-a burĝo
* Gioachino Rossini: *La barbiro de Sevilo* – Fiorillo

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Föltámadott a tenger* (1953)
* *En uniformo* (1957)
* *Háry János* (1965)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Andor Dárday en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kamila Porczyk** (naskiĝis la 6-an de julio 1977 en Pionki) – trifoja Mond-Ĉampionino pri Fizika taŭgeco, fotomodelino loĝanta en Germanio, sportistino de miksitaj batalartoj (MMA).

Vivo
----

Diplomitino de Akademio pri Korpa Edukado je la nomo al Jerzy Kukuczka en Katowice, sportistino de krakova klubo REAN. En la jaroj 2000–2001 partoprenis konkurojn de IFBB (International Federation of Body Builders), dum kiuj dufoje iĝis mondĉampiono (2000 i 2001), unufoje ĉampiono (2001) kaj vicĉampiono de Eŭropo (2000). 

De 2002 startas en la konkuro de IFF (International Fitness Federation), dum kiu en 2003 iĝis mondĉampiono. En 2003 iĝis vicĉampiono de fizika taŭgeco (fitness world); en 2005 partoprenis konkuron de Miss Universe Fitness 2006. En 2006 gajnis du ormedalojn de la 23-a mondĉampioneco de la Federacio NABBA (National Amateur Body-Builders Association). En 2010 gajnis la titolon Miss Universe pri fizika taŭgeco de organizaĵo WWF. 

En 2008 venkis en la televida programo *Gwiezdny Cyrk* (Stelul-Cirko), i.a. kun ĵuriano Przemysław Saleta. Ŝi prezentiĝis sur kovriloj de la revuoj: "Gentteman", "Fitnes", "FLEX". Sportistino de fiziktaŭgeca klubo "McFit" en Hanau.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kamila Porczyk mistrzynią świata w fitness Kamila Porczyk mondĉampionino en fizika taŭgeco, www.sportbiznes.pl


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614486
 |
**Barna Basilides** [bazilides], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Basilides Barna** estis hungara pentristo, grafikisto, gobelinisto. Liaj fratoj estis Ábris Basilides, Sándor Basilides kaj Zoltán Basilides.

Barna Basilides  naskiĝis la 2-an de marto 1903 en Tornalja (nuntempa Tornaľa en Slovakio), li mortis la 12-an de februaro 1967 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Barna Basilides studis en 1920 en Reĝa Industria Altlernejo, poste en Reĝa Belarta Altlernejo (1921–1925), kie li akiris diplomon. Lia plej grava instruisto estis Gyula Rudnay. Post la diplomo li studvojaĝis al Italio kun Sándor Basilides, baldaŭ li sola studvojaĝis al Parizo, Vieno, Prago. En 1935 li kreis gobelinojn en Ĝenevo. En la lernojaro 1939 li havis stipendion en Romo, hejmenveninta li aliĝis al la Artista Kolonio de Szolnok. Dum la socialismo li pentradis laŭ eksterlandaj mendoj. Li ŝatis pentradi pejzaĝojn. Li ricevis 4 premiojn inter 1932-1942.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* 1928 Budapeŝto kune kun Sándor Basilides kaj Aurél Bernáth
* 1930 grafika ekspozicio de Nyugat
* 1932, 1942 Venecia Bienalo
* 1939 Arthalo Budapeŝto
* 1947, 1966, 1972 Budapeŝto

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Szegénylegények, (1934)
* Halász 1932 (granda premio de Venecia Bienalo)
* Bodrogparti házak (1959)
* Memportreto, (1964)

Aliaj artlaboroj
----------------

* tapiŝoj al Szombathely
* freskoj
* gobelinoj
* grandaj murpentraĵoj

Fontoj
------

* 
* 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto Arkivigite je 2017-12-04 per la retarkivo Wayback Machine
**Andor Basch** [baŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Basch Andor** estis hungara pentristo, framasono. Lia patro estis Gyula Basch.

Pentraĵo de Andor Basch
Andor Basch  naskiĝis la 19-an de majo 1885 en Budapeŝto, li mortis la 24-an de junio 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Andor Basch devenis el juda familio, sed li kristaniĝis en 1899. Li frekventis katolikan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Modela Desegna Lernejo de Tivadar Zemplényi kaj Bertalan Karlovszky, fine ekde 1904 en akademio Julian en Parizo. Li lernis ankaŭ en privata lernejo de Henri Matisse. Post siaj studoj li komencis pentradi en Artistkolonio (Nagybánya), kie lia majstro estis Károly Ferenczy. Ekde 1910 li ekspoziciis. Dum la 1-a mondmilito li estis armea pentristo. Li estis fondinta membro de Societo Szinyei Merse Pál (1920). Li studvojaĝis al Italio (1920–1924), poste li vivis en Parizo (1925) kaj suda Francio (1931–1935), fine li hejmenvenis. Li apartenis al loĝio pri Kolomano (Hungario). Dum la nazia erao li sinmortis.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Arthalo Budapeŝto (1914–1942)
* armea ekspozicio (1916, 1917)
* Budapeŝto (1919, 1922, 1924, 1933, 1941, 1943)
* Amsterdamo (1921)
* Parizo (1925, 1931, 1935)
* Zuriko (1931)
* Hungara Nacia Galerio (1965)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Mediterrán tér (1923)
* Telefonpóznák (1932)
* Gyümölcs és paprika (1936)
* Erzsébet híd csendélettel (1938)
* Virágcsendélet (1940)
* Almás kancsós csendélet (1941)
* Önarckép (1944)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio kun bildo

* Tóparti csendéletTóparti csendélet
* MűteremablakMűteremablak

* Kategorio Andor Basch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 603370
* GND: 135615348
* VIAF: 8607648
* ISNI: 0000 0000 2223 8168
* RKD: 120837
 |
**Fakir-Ĥana** (urdue فقیر خانہ‎) estas privata muzeo kaj domo kiu troviĝas en urbo Lahore, en provinco Panĝabio de Pakistano. La muzeon posedas familio Fakir. Fakir-Ĥana enhavas pli ol 20 000 objektojn kaj estas la plej granda privat-posedata muzeo de tuta suda Azio.

Situo
-----

La muzeo troviĝas ene de la urbomuro de Lahoro, laŭlonge de la bazaro *Hakimān*, proksime al la pordego *Bhati*.

Historio
--------

La familio Fakir ekloĝis en Lahore en ĉ. 1730, kie ili starigis eldonejon. Ilia statuso en la Lahora socio derivis de ties konektoj al la Siĥa imperio; fakte, tri el la prapatroj de la familio, *Fakir Nooruddin*, *Fakir Azizuddin* kaj *Fakir Imamuddin*, servis kiel senditoj de la Maharaĝo Ranĝit Sing. La familio amasigis kolekton de objektoj, inkluzive de multaj atribuitaj al la familio de Ranĝit Sing. La familio malfermis sian domon kiel muzeo alirebla por la publiko ekde 1901; la ejo ricevas kelkajn registarajn financojn por ties daŭrigado.

Kolekto
-------

La kolekto de la muzeo konsistas de proksimume 20 000 pecoj de arto kaj artefaktoj, plejparte de la 18-a al 20-a jarcentoj, inkluzive de malgranda kolekto pri Gandaraj artefaktoj. La kolekto ankaŭ gastigas multenombrajn donacojn de Ranĝit Sing al la familio Fakir, kune kun 10 000 manuskriptoj, 180 miniaturaj pentraĵoj, Siĥ-epokaj teksaĵoj, statuoj, ceramiko kaj ĉizitaj artefaktoj el eburo. La kolekto ankaŭ inkluzivas 12-por-6-colan pentraĵon de *Nawab Mumtaz Ali*, kiu estis pentrita kun ununura haro kaj bezonis 15 jarojn por sia kompletiĝo.

Domo
----

La domo en kiu la muzeo troviĝas montras la ecojn de la vivstilo de supra-klasa Lahora familio dum la Siĥa kaj brita epokoj. Ĝi estis origine posedita de Raĝa Todar Mal, financa ministro ĉe la Mogola imperiestro Akbar.

Bildgalerio
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑   Fakir Khana Museum (angle). Google Arts & Culture. Alirita 2017-10-09.
2. 1 2 3 4 5 6   A Visit to the Fakir Khana (angle). Tanqeed Magazine (februaro 2016). Alirita 2017-10-09.
3. 1 2 3 4 5 6   Fakir Khana Museum (angle). Google Arts & Culture. Alirita 2017-10-09.
4. ↑  Bhatti, Shaila.  (2016) *Translating Museums: A Counterhistory of South Asian Museology* (angle). Routledge. ISBN 9781315416441.

Eksteraj ligoj
--------------

* Kategorio Fakir-Ĥana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Fakir-Ĥana (angle)
* Fakir-Ĥana, ĉe museumstuff.com (angle)
* BBC-a artikolo pri Fakir-Ĥana (angle)
* Muzeo Fakir-Ĥana, ĉe la Gugla Kultura Instituto (plejparte angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 809178
 |
La **Traktato pri Funkciado de Eŭropa Unio** (TFEU aŭ FEU-Traktato) estas unu el la fondaj traktatoj de Eŭropa Unio (EU) kune kun la Traktato pri Eŭropa Unio (TUE aŭ EU-Traktato). Kune ili formas la ĉefan juran bazon de la politika sistemo de EU; Laŭ Artikolo 1 de la Traktato pri Eŭropa Unio, ambaŭ kontraktoj havas egalan juran statuson kaj estas nomataj kolektive kiel "la kontraktoj". Foje ĉi tiuj traktatoj estas do ankaŭ nomataj "Eŭropa konstitucia juro", sed formale ili estas internaciaj traktatoj inter la membroŝtatoj de EU.

La FEU-Traktato devenas el la Traktatoj de Romo, kiu estis ratifita en 1957 por establi la Eŭropan Ekonomian Komunumon (EEK-Traktato), kiu, kune kun la Traktato EURATOM, estas konata kiel la *Traktato de Romo*. La EEK-Traktato plurfoje estis ŝanĝita de tiam, precipe per la Traktato pri la kreo de komuna Konsilio kaj komuna Komisiono de la Eŭropa Komunumo en 1965, la Unueca Eŭropa Akto en 1986, la Traktato de Mastriĥto en 1992, la Traktato de Amsterdamo en 1997, la Traktato de Nico en 2001 kaj la Lisbona Traktato en 2007. Kun la Traktato de Mastriĥto, la EEK-Traktato estis renomita la Traktato pri la fondo de la Eŭropa Komunumo, ĝia nomo iĝis la FEU-Traktaton kun la ratifo de la Lisbona Traktato la 1-an de decembro 2009. Aldoniĝas al tio, ke la Traktato de Lisbono dissolvis Eŭropan Komunumon kaj Eŭropa Unio transprenis ĉiujn siajn funkciojn.

Dum la traktatoj pri EU kaj Eŭropa Komunumo antaŭe rilatis al du malsamaj (kvankam institucie ligitaj) organizoj, la nuna FEU-traktato nur havas suplementan funkcion kaj, laŭ sia vortumo (Artikolo 1 de la TFEU), specifas la EU-traktaton rilatan. La traktato pri EU restas sufiĉe mallonga kaj ĉefe enhavas bazajn instituciajn dispoziciojn. La FEU-Traktato, aliflanke, enhavas 358 artikolojn, precipe ĝi pli detale klarigas la funkciadon de la EU-institucioj kaj difinas en detala norma kadro, en kiuj areoj la EU povas agi, kun kiuj kompetentecoj. La laŭplana kunfandiĝo de la EU-traktato kaj la FEU-traktato por formi la traktaton starigantan konstitucion por Eŭropo malsukcesis en 2005 pro malakcepto en referendumoj en Francio kaj Nederlando.

La FEU-Traktato estas ellaborita en la 24 oficialaj lingvoj de Eŭropa Unio kaj estas jure deviga en ĉiu lingva versio.
La **Traktato por parta malpermeso de nukleaj testoj en la Medio, en Ekstera Spaco kaj Subakvo** estas traktato, kiu malpermesas ĉiujn elprovajn eksplodojn de nukleaj armiloj krom tiuj kondukitaj subtere.

Komence la intertraktadoj celis ampleksan malpermeson, sed ĉi tio estis forlasita pro teknikaj demandoj ĉirkaŭ la detekto de subteraj testoj kaj sovetiaj maltrankviloj pri la altrudiĝo de la proponitaj kontrolmetodoj. La impeto por la testo-malpermeso estis donita de kreskanta publika maltrankvilo pri la grando de nukleaj testoj, precipe testoj de novaj termonukleaj armiloj (hidrogenaj bomboj), kaj la rezultoj de radioaktivaj pluvoj. Test-malpermeso ankaŭ estis vidita kiel rimedo por bremsi atoman disvastiĝon kaj la nuklea kurado. Kvankam la Traktato ne haltigis proliferadon aŭ la malpermeson de armiloj, ĝia proklamo koincidis kun granda malpliiĝo en la koncentriĝo de radioaktivaj partikloj en la atmosfero.

La Traktato estis subskribita de la registaroj de Sovetunio, Unuiĝinta Reĝlando kaj Usono en Moskvo la 5-an de aŭgusto 1963 antaŭ ol estis malfermita al subskribo de aliaj landoj. La traktato formale ekfunkciis la 10-an de oktobro 1963. Ekde tiam, 123 aliaj ŝtatoj fariĝis anoj de la traktato. Dek ŝtatoj subskribis, sed ne ratifis la traktaton.

* Kategorio Traktato por parta malpermeso de nukleaj testoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Zakeria Ŝirazi** naskiĝinta en 1941 estas bangladeŝa gazetisto, tradukisto kaj beletrosciencisto. Liaj prapatroj migris de la urbo Ŝirazo en Irano kaj instaliĝis en Huglio proksime de Kalkato.

Li studis en la universitato de Dako, kie li konatiĝis kun rondo de junaj poetoj kaj verkistoj, pli poste konotaj kiel la "generacio de l’sesdekaj jaroj". 
Ŝirazi verkis kaj en la bengala kaj en la angla. Li publikigis tradukojn, eseojn, recenzojn en diversaj ĵurnaloj kaj revuoj. Li alangligis *Only One Life To Live*, *Folk Tales of Bangladesh* (en kunlaboro), *Collected Poems of Abid Azad*, *Collected Poems of Rezauddin Stalin*. Li albengaligis la romanojn de James Joyce *A Portrait of the Artist As a Young Man*, kaj *Ulyses*. 

Ŝirazi estas ano de la Bengala Akademio.
Recenzisto, kiu persone konas lin, diras, ke li estas meditema, solema viro, sed kiam li estas superregita de la tipe bengala fervoro por *adda* (malstreĉa subsuna babilado pri io ajn kaj ĉio ajn) li iĝas malfermkora kaj gajula kaj alportas klaĉaĵojn samtempe humuraj kaj lumigaj. Li estas fundkora pesimisto kaj kredanto je la Sisifa vanteco de vivo.
**Asimilado de programaro** estas adaptado de programprodukto al la tradicioj, bezonoj kaj kutimoj de etna aŭ regiona uzantaro.

La plej evidentaj partoj de asimilado estas adaptado de la uzant-interfaco (fasado) kaj traduko de la instrukcioj (dokumentaro). Ekzemple, esperantigo de la Vikipedia uzant-interfaco inkludas la eblon uzi iksojn por enigi ĉapelitajn literojn.

Malpli evidentaj ekzemploj estas la mezurunuoj (ĉu coloj aŭ milimetroj? ĉu gradoj Celsiaj aŭ Farenhejtaj?), la aranĝo de datoj («la 4ª de majo» aŭ «May the 4th»), la paperformatoj.

La terminoj
-----------

La termino *asimilado*[1] estas inspirita de la similsencaj «asimilitaj fremdaĵoj», precipe la *asimilitaj nomoj*[2], kiel la oportunigitaj *Vindozo* aŭ *Varsovio* rilate al la originalaj *Windows, Warszawa*.

La angla termino *localization*[3]
(t.e. «allokigo») ne tute trafas en Esperanto: poresperanta asimilado, t.e. esperantigo, ne estas adaptado al iu ajn *loko*.

Rilataj nocioj
--------------

Oni ofte konfuzas asimiladon kun internaciigo (ekz-e la angla Vikipedio traktas ambaŭ nociojn en unu artikolo Internationalization and localization). La du nocioj estas reciproke komplementaj, kiel «vendi» kaj «aĉeti»: la internaciigo *provizas* aron da rimedoj por krei *diversajn* asimilatajn versiojn de programo; la asimilado laŭeble *profitas* tiujn rimedojn por krei adaptaĵon al *specifa* kulturo.

Unu el la plej gravaj internaciigaj rimedoj estas la lokaĵaroj.

Ekzemplojn pri asimilado vd en la artikolo Esperantigitaj programoj.

Referencoj
----------

1. ↑  La artikolo asimili en la Komputada Leksikono.
2. ↑  Plena Analiza Gramatiko, §36.
3. ↑  Oni ofte uzas mallongigon «L10n»: «L» kaj «n» estas la komenca kaj la fina literoj de la angla vorto *localization*, «10» estas la nombro de ellasitaj literoj; la majuskla L evitigas la konfuzon inter *l* kaj *1*.
Terminologia Esperanto-Centro

Fakaj verkoj en Esperanto
-------------------------

UDK 001  Scienco   

UDK 003  Skribo, stenografio  
 
UDK 02  Bibliotekoj   

UDK 03  Enciklopedioj  
 
UDK 06  Kongresoj. Muzeoj  
 
UDK 007  Kibernetiko / Cibernetiko   

UDK 1  Filozofio   

UDK 159.9  Psikologio  
 
UDK 2  Teologio   

UDK 311  Statistiko   

UDK 32  Politiko   

UDK 33  Ekonomiko  
 
UDK 339  Komerco   

UDK 34  Juro   

UDK 355  Armeo  
 
UDK 37  Pedagogio   

UDK 39  Etnologio   

UDK 5  Naturo   

UDK 51  Matematiko   

UDK 52  Astronomio   

UDK 53  Fiziko   

UDK 533  Aeronaŭtiko   

UDK 54  Kemio   

UDK 548  Kristalografio   

UDK 55  Geologio   

UDK 551.5  Meteologio  
 
UDK 553  Mineralogio   

UDK 556  Hidrologio   

UDK 57  Biologio   

UDK 574  Ekologio   

UDK 577.1  Biokemio   

UDK 58  Botaniko   

UDK 59  Zoologio   

UDK 61  Medicino   

UDK 614.84  Brulŝirma fako   

UDK 615  Farmakologio   

UDK 62  Tekniko   

UDK 621  Maŝinfako. Elektrotekniko   

UDK 621.384  Amatora radio   
 
UDK 621.395  Telefonio   

UDK 621.397  Radiofonio   

UDK 625  Trafiko   

UDK 625.1  Fervojo   

UDK 628.9  Lumigado   

UDK 629  Marista fako   

UDK 629.114.6  Aŭtomobilismo   

UDK 63  Agrikulturo   

UDK 636  Genetiko, Heredoscienco   

UDK 641  Kuirado   

UDK 656.8  Filatelo   

UDK 669  Metaloj   

UDK 675  Ledoj, peltoj   

UDK 677  Tekstilo   

UDK 681.7  Mikroskopio   

UDK 685  Ŝuindustrio   

UDK 69  Konstrutekniko   

UDK 7  Arto   

UDK 72  Arkitekturo   

UDK 77  Fotografado   

UDK 78  Muziko   

UDK 792  Retoriko   

UDK 796  Sporto, skoltismo, turismo   

UDK 80  Lingvistiko, terminologio   

UDK 902  Arkeologio   

UDK 91  Geografio   

UDK 930  Historio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Fakaj libroj kaj verkoj en Esperanto (kompilaĵo de 2012)
**Asha-Rose Mtengi MIGIRO** (naskiĝis la  9-an de julio 1956(nun 1956-07-09) en Songea, Ruvuma-Regiono, Tanzanio) estas advokatino kaj politikistino el Tanzanio. Ŝi estas UNO-fakulo pri HIV/Aidoso en Afriko kaj estis de 2007 ĝis 2012 vica ĝenerala sekretariino de Unuiĝintaj Nacioj sub Ban Ki-Moon.

Vivo
----

Migiro studis juron ĉe la ŝtata Universitato de Daresalamo (UDSM). En 1992 ŝi doktoriĝis ĉe la universitato de Konstanco en Germanujo ĉe la jurosciencisto Carsten Thomas Ebenroth pri ekonomiaj ligoj inter la oriento kaj la sudo de Afriko. Poste ŝi revenis al sia patrujo Tanzanio, kie ŝi ricevis jurajn taskojn. Ŝi aktiviĝis poste ankaŭ politike kaj iĝis ministrino pri urba evoluo, samrajteco kaj familio/infanoj ekde la jaro 2000. En 2006 ŝi iĝis la unua ina ministro pri eksteraj aferoj de sia lando.

Inter 2007 kaj 2012 ŝi estis viculino de la ĝenerala sekretario Ban Ki-Moon, tio estas ofico, kiun enkondukis la tiutempa ĝenerala sekretario Kofi Annan en 1997. Kiel posteulino de Mark Malloch Brown ŝi estis la tria tiu-ofica persono kaj post Louise Fréchette la dua virino en tiu ofico. La vica ĝenerala sekretario ne nur okupiĝas pri administraj taskoj, sed ankaŭ precipe pri evolua politiko.

Asha-Rose Migiro publikigis plurajn tekstojn pri rajtoj de virinoj, presa libereco kaj pri la fuĝo de Afrikanoj al Eŭropo.

Referencoj
----------

1. ↑  Tanzania’s Migiro is U.N. deputy (Migiro de Tanzanio estas viculino de UN), vidita la 12-an de oktobro 2012.

* Kategorio Asha-Rose Migiro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 416838
* GND: 171126696
* LCCN: no2012040181
* VIAF: 233092797
 |
**Al-Nahda** (en araba: النهضة, al-Nahḍa), «Renaskiĝo» aŭ «Araba vekiĝo», estis termino uzata por aludi al renaskiĝo de la arabaj literaturo kaj pensaro sub la influo de Okcidento, dum la dua duono de la 19-a jarcento kaj komenco de la 20-a jarcento. Tiu movado ekis en Egiptio, Libano kaj Sirio kaj poste etendiĝis al aliaj arabaj landoj.

La termino deriviĝas el la araba radiko kiu signifas «leviĝi», kion oni asocias kun la senco «esti preta por». La unua periodo de la *Nahda* estis inter 1882 kaj 1905. Diference de la eŭropa Renesanco, la Al-*Nahda* ne temis pri reveno al la klasika pasinteco. Male, al ties aŭtoroj la pasinteco aspektis limiga por la kreiva imagopovo. Djirdji Zaydan (1861-1914) estis unu de la unuaj kiuj parolis pri *Al-Nahda*, kaj asociis tiun movadon kun bonfara kontribuado de Okcidento por Oriento.

Bibliografio
------------

* Roger Allen, "The beginnings of the Arabic Novel", en The Cambridge History of Modern Arabic Literatura, ed. M.M. Badawi, Nueva York, Cambridge University Press, 1992, pp. 180-192.
* Pedro Martínez Montávez, Introducción a la literatura árabe moderna, Revuo Almenara, Madrid, 1974.
* The Encyclopedia of Islam, Nova Eldono, vol. VII, paĝoj 129-130, B. Lewis, Ch. Pellat kaj J. Schacht eldonoj, Leiden, E.J. Brill, 1994.
* Juan Vernet, Literatura árabe, Barcelona, El Acantilado, 2002.

Vidu ankaŭ
----------

Araba poezio

Referencoj
----------

1. ↑   The Encyclopedia of Islam.

* Kategorio Al-Nahda en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Emil Mahrer** [mArer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mahrer Emil** estis hungara reĝisoro.

Emil Mahrer naskiĝis la 2-an de majo 1932 en Budapeŝto, li mortis la 19-an de aprilo 2007 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Emil Mahrer post lernado laboris en kooperativo, ekde 1956 en Hungara Radio. Ekde la sekva jaro li estis asistanto de Éva Zsurzs en la Hungara Televizio, baldaŭ li specialiĝis pri sportaj programoj. Li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1972. Lia ĉefinstruisto estis Márton Keleti. En 1991 li estis levita ĉefreĝisoro. Li pensiuliĝis en 1995, tamen li estis aktiva en la televido ĝis 2004. Li ricevis premiojn inter 1987-1974 kaj ricevis la titolon eterna membro de la televizio en 2004.

Liaj televidaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto)
------------------------------------------

* *Női torna szabálymagyarázat* (1962)
* *Budapesti Műkorcsolya- és jégtánc Európa-bajnokság* (1963, 1984)
* *Budapesti vívó vb* (1975, 1991)
* ĉiuj *Formula-1-es futam* (1986-2001)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* [*rompita ligilo*]
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775974
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
Lisuride C20H26N4O
**Dopergin** estas vendata sub la nomoj Dipergon, Dopergine kaj Lisuride Maleate.

1. Dopergin 0.2 mg estas permesata en 32 kaj vendata en 18 landoj.
2. Dopergin 0.5 mg estas permesata kaj vendata en 3 landoj.
3. Dopergin 1 mg estas permesata en unu lando, sed nenie vendata.

Kemie
-----

Dopergin (lisuride) estas semisintetika ergoto derivativo kaj montras dopaminaj kaj ligita kun tio prolaktino-reduktantajn ecojn. La aktiva substanco lisurido havas afinon al la dopaminoreceptilojn en la striato kaj la hipofizo.

Post engluto la lisurido estas rapide kaj komplete absorbata. Estas intensive metabolizata dum la absorbado kaj dum la trairo de la hepato.
La absoluta biouzebleco estas mezume 10 –
20%. Lisurido estas ekskretada kiel metabolito per la hepato kaj la reno en samaj kvantoj.
La duonvivo estas mallonga, ĉirkaŭ 1 – 3 horoj.

Apliko
------

Kiel dopaminoagonisto en Parkinsona malsano, postenzefalita parkinsonsismo, parkinsonismo de aliaj kaŭjoj (escepte de la formoj indukitaj per drogoj).
Kiel prolaktino inhibitanto en:
unua kaj dua ablaktado (se medizine necesa), mastito, galactoreo, redukto de troiga lakto-produktado,
prolaktino inducita amenoreo, aliaj perturboj en la prolaktino-cirklo,

Produktanto
-----------

Dopergin estas produktata de Bayer Schering Pharma

Ekstaraj ligoj
--------------

chembank

* Kategorio Dopergin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Emil László Baranski** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Baranski Emil László** estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto, instruisto. Lia familiaj nomvariantoj estis *Baransky, Baranszky*.

Dálnok - pentrita de Emil László Baranski
Murpentraĵo en Szarvas en 1927 pentrita de Emil László Baranski
Ferenc Forgách (episkopo) fare de Emil László Baranski
Emil László Baranski  naskiĝis la 11-an de majo 1877 en Ópalánka (Hungara reĝlando nuntempa Baĉka Palanka en Serbio), li mortis la 20-an de januaro 1941 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Emil László Baranski frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1903. Liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Székely, Ede Balló kaj Róbert Nádler. Inter 1904 kaj 1914 li instruis en pluraj gimnazioj, sed en 1906 li plulernis en Londono. Li batalis dum la 1-a mondmilito. Inter 1920-1940 li instruis en la Belarta Altlernejo, poste li pensiuliĝis. Li kreis precipe akvarelojn kaj akvafortojn. Ekde 1899 li ekspoziciis. Li ricevis premiojn, eĉ en Anglio.

El liaj akvafortoj
------------------

* *Félhomályban*
* *Pihenő hölgy*
* *Budapest a miniszterelnökségi palotából nézve*
* *A gémeskút*
* *Fatelep a havason*

El liaj akvareloj
-----------------

* *A két pejló*
* *Öszi délelőtt*
* *Faluszéle az Alföldön*
* *Borús délután*
* *Cséplőgép*
* *Sajópart*

El liaj desegnaĵoj
------------------

* *Albán férfi*
* *Fasor*
* *Teschen látképe*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 16-a paĝo)
* hungarlingva biografio

* Kategorio Emil László Baranski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **kristana preĝejo Ĉieliro de Jesuo** estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Apostag.

Historio
--------

En la 10-a jarcento rotondo estis konstruita por bizanca rito. Ĝi estis konsekrita por la apostoloj, la hungara loknomo Apostag gardas la mallongigitan nomon de apostoloj (apost). Baldaŭe la rotondo estis pligrandigita. En 1318 ĉi tie kunvenis ĉiuj hungaraj ĉefpastroj por krei komunan politikon al la tuj komenciĝanta parlamenta kunsido. En 1764 la rotondo renoviĝis, sed en 1805 oni malkonstruis ĝin, el la ŝtonoj oni konstruis la kalvinanan preĝejon, sed la fundamento restis kaj ankaŭ nun estas videbla.

La nun videbla katolika preĝejo estis konstruita en 1777. La orgeno estis farita en 1745 por alia preĝejo. Ĝi funkcias en Apostag ekde 1803, sed en 1819, 1868 kaj 1940 la orgeno trakonstruiĝis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola. Ĝi havas turon en mezo de la fasado. Malantaŭe meze la enirejo funkcias. La navo estas simpla kaj ĝi finiĝas en duonronda absido. Apud la sanktejo la sakristio situas. Interne post la enirejo galerio troviĝas.

Kermeso okazas en la 5-an de Junio aŭ en la proksima dimanĉo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun multe da fotoj
* hungare
* hungare
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Béla Martos** [martoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Martos Béla** estis hungara matematikisto.

Béla Martos  naskiĝis la 13-an de marto 1920 en Budapeŝto. Li mortis la 16-an de decembro 2007 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Martos abiturientis en 1938, poste li lernis por esti elektristo - ŝajnas, li estis judo - li ne rajtis lerni en universitato. Dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo, poste li plulernis en Scienca Universitato de Szeged. Liaj profesoroj estis ekzemple Alfréd Rényi, László Kalmár, Lipót Fejér, Pál Turán. Dum la studentaj jaroj li aliĝis al la komunistoj. Post la matematika diplomo en 1949 li laboris en la ŝtata administrado. Ekde 1962 ĝis la emeritiĝo en 1990 li laboris en ekonomia instituto. En la jaroj 1966 kaj 1967 li plulernis helpe de stipendio en Usono, en 1969 kaj 1980 li estis gastoprofesoro en Usono. Inter 1969 kaj 1990 li ĉefredaktoro de matematika-ekonomia revuo. En 1970 li kandidatiĝis.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* Arkivigite je 2016-02-22 per la retarkivo Wayback Machine hungare


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 551716
* GND: 170470458
* LCCN: n82037309
* VIAF: 13650954
* ISNI: 0000 0000 7983 8033
* SUDOC: 081190042
* BIBSYS: 90075834
 |
**D-ro Emil HOLUB** (virkolombo) naskiĝis la 7-an de oktobro 1847 en Holice, Ĉeĥio – mortis la 21-an de februaro 1902 en Vieno) estis ĉeĥa kuracisto, esploristo, kartografo kaj etnografo en Afriko.

En 1872 li finis studadon de medicino en Karola Universitato. Inspirita de la vojaĝistaj tagkajeroj pri Afriko de David Livingstone, li forvojaĝis – post studado - al Kaburbo kaj restis proksime de Kimberlejo, kie li praktikis la medicinon. Post ok monatoj li alviciĝis al lokaj ĉasistoj por du-monata vojaĝo – „scienca safario", dum kiu li fondis grandan naturan kolekton.

En la jaro 1873 li entreprenis duan „sciencan safarion" celantan kolekti etnografiajn materialojn. En tria ekspedicio (1875) li vojaĝis al la rivero Zambezo kaj ellaboris la unuan detalan mapon de la zono ĉirkaŭ la Viktoria akvofalo. Plie li verkis kaj eldonis la unuan priskribon de Viktoria akvofalo, eldonitan anglalingve en Grahamstown en la jaro 1879.

Post multaj jaroj li reveturis al Prago, sed li denove planis grandan ekspedicion tra Afriko. En 1883 Holub kun sia nova edzino kaj ses gvidantoj ekiris eksplori tion, kion neniam antaŭe: la tutan Afrikon de Kaburbo al Egiptujo. Sed ĉar la ekspedicio havis problemojn kun malsanoj kaj neobeemaj indiĝenoj, la teamo de Holub devis reveturi (en 1886).

Li inaŭguris du tre sukcesajn ekspoziciojn en Vieno (1891) kaj en Prago (1892). Malgraŭ tio li ne povis trovi konstruaĵon, kie li povus stoki sian grandan kolekton de artefaktoj, kaj tial - frustrita - li komencis vendi kelkajn partojn aŭ donaci ilin al muzeoj, sciencaj organizaĵoj kaj lernejoj.

En postaj jaroj Holub publikigis multe da dokumentoj, kontribuis al ĵurnaloj kaj periodaĵoj kaj donis centojn da lecionoj. Li mortis frutempe en Vieno la 21-an de februaro 1902, post la komplikaĵo kun malario kaj ceteraj malsanoj de Afriko. Li estis entombiginta en Vieno mem.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Verkoj de doktoro Holub en Nacia Biblioteko en Prago

* Emil Holub en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Emil Holub en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 391098
* GND: 119262339
* LCCN: n50028156
* VIAF: 27367745
* ISNI: 0000 0001 0882 4803
* SUDOC: 076532054
* BNF: 15351355r
* NLA: 35789596
* BIBSYS: 2039922
* NKC: jk01041788
* ICCU: RAVV102153
* BNE: XX1312039
 |
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika pilgrimloka preĝejo en Serbio, en Banato, en Banatska Topola.

Historio
--------

En la fruaj 1850-aj jaroj la loĝantaro konstruis preĝdomon. En 1854 famo pri miraklo disvastiĝis. Infanoj, instruisto kaj ankaŭ aliaj konfesis, ke ili vidis aperi Dipatrinon. Oni konstruis la nun videblan preĝejon en 1899, sed la turon nur en 1915. Baldaŭe la konstruaĵo estis renovigita, ekzemple interne en 1962, la baldakeno en 1988. La novaj mebloj de la sanktejo fariĝis en 1992.

Konstruaĵo
----------

Interne sur muro de la sanktejo estas bildo pri Sankta Maria, apude situas po 1 bildoj pri la miraklovidantoj kaj pri la pilgrimuloj. Dekstre 4 bildoj estas pri Stefano la 1-a (Hungario), Ladislao la 1-a (Hungario), Sankta Emeriko kaj Sankta Gerardo. Maldekstre 3 bildoj estas pri Beata Gizela, Sankta Margareta de Hungario kaj Elizabeto de Hungario. Sur la navo bildoj estas pri historio de Jesuo.

Fontoj
------

* (hungare) kun bildoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Doppleschwand** estas komunumo en la distrikto Entlebuch en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 714 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

La komunumo situas sur teraso inter la riveroj Eta Emme kaj *Granda Fontanne* en la orienta parto de la regiono Entlebuch. La teritorio de la komunumo apartenas al la *UNESKO-biosfero Entlebuch*. La plej alta punkto de la komunumo sitaus sur la monto *Goberfluh* je alteco de 971 m. s.m. la vilaĝo mem sur 751 m s.m. kaj la plej malalta punkt ĉe la kunfluejo de Granda Fonntanne kaj Eta Emme je 590 m s.m.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Doppleschwand limas en nordo al Wolhusen, en oriento al Entlebuch, en sudo al Hasle, kaj en okcidento al Romoos.

Trafiko
-------

Doppelschwand situas flanke de la gravaj trafikvojoj. En la valo ĉe la bordo de Eta Emme, iam ekzistis fervojhaltejo Romoos-Doppelschwand, kiu tamen situis for de la centroj de la du vilaĝoj. Nuntempe Doppelschwand atingeblas per la poŝtaŭtolinio de Romoss al Wolhusen.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Doppleschwand datiĝas el la jaro 1275 kiel *Togelswande* kaj *Towenswande*.

La pastra preĝejo, kiu estis unuan fojon menciita en la jaro 1275 estis supozeble fondtita de la *Liberuloj de Kapfenberg*. En la jaro 1306 ĝi estis menciita kiel *kilchoeri ze Toboltzwanden*. La paroĥa interezrajto estis akirita en la jaro 1313 de la Senjoroj de Wolhusen kaj tiel la vilaĝo fariĝis habsburga. Ek de 1386 ĝis 1478 la paroĥo estis lucerna servuto de la familio de Lützshofen. Poste ĝi estis donacita al la Abatejo Beromünster kaj en la jaro 1480 integrita al ĝi. Okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 estis fondita sur la teritorio de la paroĥo la hodiaŭa politika komunumo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Doppleschwand en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Doppleschwand
* Profilo de la komunumo en la kantona retejo[*rompita ligilo*]
* Doppelschwand en la Historia Leksikono de Svislando

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Doppleschwand** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Elektodistrikto Entlebuch |
| --- |
| Doppleschwand  •  Entlebuch  •  Escholzmatt-Marbach (Escholzmatt •  Marbach)  •  Flühli  •  Hasle  •  Romoos  •  **Schüpfheim**  •  Werthenstein  •  Wolhusen |  |

 |
La **kirko martiro Sankta Georgo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Dozmat.

Historio
--------

Tiu ĉi preĝejo estis konstruita en la 12-a aŭ en la sekva jarcento, sed arkeologoj trovis restaĵojn de romia vilao en la fundamento kaj tuj apude restaĵon de remparo, kiu estis konstruita antaŭ la kirko. La unua mencio okazis en 1453. La konstruaĵo bruliĝis en 1690, en 1707 ĝi estis rekonstruita plejparte en baroka aspekto. La orgeno alvenis en 1925. Dum la 2-a mondmilito la kirko ricevis signifajn trafojn. Vera renoviĝo okazis en la 1990-aj jaroj, kiu daŭris ĝis 2014.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en mezo de tombejo. En mezo de la fasado la turo altiĝas kaj reliefas, malsupre estas la enirejo. La navo estas brikoforma, apude la sakristio kaj ĉe la fino la oklatera absido troviĝas. Sub la navo estas kripto. Interne la ĉefaltaro kaj 2 flankaj altaroj estas barokaj. La plej valora ligna malfrugotika skulptaĵo estas Sankta Maria kun Jesuo el la 1460-aj jaroj.

Kermeso okazas en la 24-an de aprilo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
**Higuera de Vargas** [iGEra] (Figarbo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas aliaj tri samnomaj vilaĝoj en la provinco.

La loĝantoj nomiĝas *higuereños*. La censita populacio en 2008 estis de 2.152 loĝantoj.

Situo
-----

Higuera de Vargas estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 342 m; je 57 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 67,6 km². 

Ĝi estas proksime de la limo kun Portugalio kaj limas nordokcidente kun Alconchel, Olivenza kaj kun la rivero Alcarrache, nordoriente kun Barcarrota kaj Jerez de los Caballeros, sudokcidente kun Villanueva del Fresnokaj sude kun Zahínos.

Historio
--------

### Mezepoko

Badajoz kaj aliaj ekstremaduraj vilaĝoj estis konkeritaj de la kristanoj post 1230. En tiu periodo ŝajne ĉirkaŭ 1240 fondis Higuera de Vargas la nobelulo Garci Pérez de Vargas, kio estas ne tre certa, ĉar ankaŭ la Senjoro de Burguillos del Cerro aperos kiel loĝanto de la zono kaj eĉ alia plia kandidato kiel iu Iván de Vargas. 

Certe Higuera jam ekzistis en 1384 laŭ dokumento de pastro de la Katedralo de Badajoz, D. Juan Solano de Figueroa, kie en la "Historia de los Obispos y pueblos de Badajoz", diras jene:

*"Vilaĝo de Higuera de Vargas: Estis loko de 300 najbaroj (familioj) kaj havis bonkvalitajn terkultivejojn, paŝtejojn, ĉasejojn, fiŝkaptado, oleo, mielo, fruktoj kaj ĉiatipaj vegetaĵoj." Krome parolsas pir multaj preĝejoj kaj ermitejoj, kelkaj ruinaj.*

Monumentoj
----------

La jenaj:

* La **Kastelo de *Coso***, donita de Alfonso la 9-a al la Templanoj, el la 13a jarcento.
* La Preĝejo de la **Inmaculada Concepción** de stilo gotiko portugalia.
* La ermitejo de **Nuestra Señora de Loreto**.

Bibliografio
------------

* "Historia de Extremadura" Marcelino Cardalliaguet Quirant
**Lončarovci,** hungare **Gerőház(a)** estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice. La hungara historia loknomo estis **Gerencseróc**, kiu forĵetiĝis pro la hungariga politiko.

Municipo Moravske Toplice en Slovenio, kie Lončarovci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 3 km²
* Alto super marnivelo: 285 m
* Koordinatoj: 46° 46′ N 16° 17′ O﻿ / ﻿46.767 °N, 16.283 °O﻿ / 46.767; 16.283 (mapo)Koordinatoj: 46° 46′ N 16° 17′ O﻿ / ﻿46.767 °N, 16.283 °O﻿ / 46.767; 16.283 (mapo)
* Loĝantaro: 63
* Poŝtkodo: 9206
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Lončarovci situas sur deklivoj, fine de sakovojo.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1366 en formo *"Gerencher"*. La komunumo estis fama pri argilistoj, potistoj. Dum la hungara regado oni nombris en Gerőháza 50 domojn kaj 258 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, kiu baldaŭe iĝis Jugoslavio. Inter 1941-1945 Gerőháza denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio. En 1956 kaj en 1973 vilaĝaj festegoj okazis.

Famuloj
-------

En la iama Gerencseróc naskiĝis slovena-hungara kantoro István Ballér.

Fontoj
------

* hungara kaj slovena Vikipedioj
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.geopedia.si
La situo de Hiiumaa en Estonio
Flago de Hiiumaa
**Hiiumaa** (germane kaj svede *Dagö*, ruse *Ĥiuma*) estas insulo en la Balta Maro, en okcidenta Estonio, norde de la insulo Saaremaa. Ĝin dividas de la kontinento la maro Väinameri kaj de la insulo Saaremaa la Soela-markolo. La areo de Hiiumaa estas 965 km2. Ĝia baza roko konsistas el kalkŝtono kaj mara sedimentaĵo.

La insulon posedis la ordeno de glavofratoj komence de la 13-a jarcento, poste la Germana Kavalira Ordeno ekde 1237. Ekde 1560 la insulo apartenis al Danio, de 1582 al Svedio, de 1721 al Rusio, de 1920 al Estonio (de 1940 ĝis 1991, la lando estis parto de la Sovetunio).

La insulon loĝas ĉirkaŭ 10 000 homoj, du trionoj el ili en la urbo Kärdla ĉe la norda marbordo. La plej gravaj ekonomiaj agadoj estas brutobredado, agrokulturado, fiŝado kaj fiŝprilaboro.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistriktoj de Estonio |
| --- |
| 
Harju • 
Hiiu • 
Ida-Viru • 
Jõgeva • 
Järva • 
Lääne • 
Lääne-Viru • 
Põlva • 
Pärnu • 
Rapla • 
Saare • 
Tartu • 
Valga • 
Viljandi • 
Võru
  |

 |

* Kategorio Hiiumaa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Asteroidaj familioj, laŭ iliaj orbitaj klinanguloj / 
grandaj duonaksoj  
La **Higia familio** estas la dua en la viola kolumno (dekstre)
La **Higia familio** estas familio da asteroidoj
de la ĉefa asteroida zono, Ĝi anigas karbonecajn 
B-tipajn kaj C-tipajn asteroidojn.
oni taksas ke ĝi entenas 1% el la asteroidoj de la ĉefa zono.

Ĝi ŝuldas sian nomon al sia plej granda ano 10 Hygiea.

Ecoj
----

Kun siaj 400 km de diametro, la "eponima" asteroido 10 Hygiea (la kvara
plej granda de la ĉefa zono) entenas inter 94% kaj 98% el la tutan 
mason de la familio. La du sekvantaj korpoj laŭ grando estas
333 Badenio (78 km) kaj 538 Frideriko (72 km), la cetero konsistiĝas el
korpoj de malpli de 30 km.

Oni taksas, ke tiu familio estas rilative malnova. Ĝi ŝajnas esti naskita de
granda alfrapo, kiun suferis la ĉefa korpo Higio. 
Tamen, ambaŭ korpoj Badenio kaj Frideriko, de pli de 70 km de diametro estas 
nenormale grandaj se ili estas elŝiritaj el Higio de alfrapo. Ili povus esti 
entruduloj, iliaj malhelaj karbonecaj tipo estas
ofta en meze-ekstera parto de la asteroida zono.

La familio entenas notindan nombron da asteroidoj de la malofta
B-tipo, la plej granda estas precize 
538 Frideriko.

Orbitoj
-------

Analizo fare de Vincenzo Zappalà en 1995 malkovrigis "kernon" da anoj de
la familio, kies propraj orbitaj elementoj estas :

|  | *ap* | ep | *ip* |
| --- | --- | --- | --- |
| min | 3,06 AU | 0,109 | 4,2° |
| max | 3,22 AU | 0,163 | 5,8° |

En la nuna epoko, la orbitaj elementoj de la familianoj estas:

|  | *a* | e | *i* |
| --- | --- | --- | --- |
| min | 3,06 AU | 0,088 | 3,2° |
| max | 3,24 AU | 0,191 | 6,8° |

Entruduloj
----------

Multenombraj asteroidoj kiuj orbitas en la familio estas rigarditaj kiel 
entrudulojn. La ĉefaj estas
100 Hekato, 108 Hekubo, 1109 Tato, 1209 Pumao kaj 1599 Giomo.
159 Emilio ŝajnas tro granda por esti kreita de alfrapo. Por la sama kialo
333 Badenio kaj 538 Frideriko estas suspektitaj esti entruduloj

La tre granda 52 Europa (300 km) orbitas proksime de la Higia familio kaj
iam estis rigardita kiel unu el ties anoj, Pli recentaj analizoj de ĝia orbito montris
klare, ke ĝi ne estas ano de la familio.

Kelkaj anoj
-----------

* 10 Higio
* 333 Badenio
* 538 Frideriko
* 867 Kovacio
* 1107 Liktorio
* 2436 Hatŝepsuto
* 2615 Saito
* 3319 Kibi
* 3626 Ohsaki
* 4687 Brunsandrej

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle A Classification of 6479 Asteroids Into Families by Means of the Wavelet Clustering Method (P. Bendjoya)
* angle *Rotationally Resolved Spectra of 10 Hygiea and a Spectroscopic Study of the Hygiea Family* de Thais Mothé-Diniza, Mario Di Martinob, Philippe Bendjoyac, Alain Doressoundiramd kaj Fabbio Migliorinie
* angle *Asteroid Families, Old and Young*, de P. Farinella, D.R. Davia kaj F. Marzari