recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Tranĉilrazilo
**Tranĉilrazilo** aŭ **barbista tranĉilo** estas speciala tranĉilo, kiu estas primare uzata por razado de barboj aŭ viligo. Rilate al ordinara tranĉilo ĝi markas sin precipe per tio, ke ĝi havas nenian pinton respektive ĝi ne estas havigita per pinto tiel, por ke dum la razado povu neniu vundiĝi per piko. La tranĉilrazilo devas esti tre bone akrigita kaj ĝi devus havi se eblas ankaŭ tre rezisteman akraĵon, kiu dum laboro facile ne malakriĝos.

Temas pri rekta antaŭulo de sendanĝera razilo, la propra teknologio de la razado de barboj estas ĉi tie tre simila al teknologio de razado per sendanĝera razilo. Dum razado estas la vizaĝo de razoto (kutime de vira sekso) kovrita per sapa kremo, kies celo estas moligi la barbojn. Barbisto zorgeme helpe de tranĉilrazilo movigas sur streĉita felo kaj forigas helpe de ties akra akraĵo la ŝaŭmon komune kun la barboj. Tiu ĉi laboro postulas bonan precizon kaj lertecon, por ke ne okazu lezo de haŭto de la razato eĉ ne la manoj de razisto.

Vidu ankaŭ
----------

* Razilo
* Gurto
* Tranĉilrazilo de Occam
* Tranĉilrazilo de Popper
* Tranĉilrazilo de Hume

* Tranĉilrazilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tranĉilrazilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tankviro** (ankaŭ konata kiel **nekonata protestanto** aŭ **nekonata ribelanto**) estis la kromnomo de ĉina viro, kiu staris antaŭ la tankan kolonon en Tiananmenaj placaj protestoj la 5-an de junio 1989.

La unua tanko provis manovri, sed la viro translokiĝis kaj blokis la tankon. La epizodo estis filmita, kaj iĝis furora ĉie en la mondo. Ĝi estas konsiderata ikoneca bildo internacie. En Ĉinio, la bildo estis cenzurita.

Ne estas realaj informoj pri la identeco aŭ sorto de la tankviro.

Jeff Widenerр.
La plej konata foto de la viro estis farita de raportisto de Associated Press Jeff Widener el la 6-a etaĝo de la Pekina Hotelo. En la bildo, senarma viro vidiĝas antaŭ la Tipo 59 tankkolono. La bildo de simpla ĉino kun sako opozicianta la tankojn eldonita en centoj da gazetoj kaj revuoj ekestis la simbolo de protesto kontraŭ la tiraneco de totalisma ŝtato.

En Aprilo 1998, la Time-gazeto inkludis la bildon de "tanka homo" en sia listo de la 100 plej influaj homoj.

Vidu ankaŭ
----------

* August Landmesser

* Kategorio Tankviro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762963
 |
La **tranĉilo de Gebel el- Arak** estas 25,50 cm longa tranĉilo originanta de ĉirkaŭ 3300 ĝis 3200 a.K. de la malfrua pre-dinastia periodo en Egiptujo kaj kiu estis aĉetita en Kairo, onidire estis trovita en loko de Gebel el-Arak, sude de Abydos.

La klingo estas farita el fajroŝtono kaj la tenilo el la eburo de hipopotama kanino. La tenilo estas riĉe ĉizita en reliefo kun sceno de batalo sur la flanko kiu necesis lerta uzanto. Sur la alia parto videblas mitologiaj temoj.

La kontraŭa flanko de la tenilaj ekspozicioj montras mesopotamian influon, havante la dion El, eluzante mesopotamian vestaĵon, laŭflankitan fare de du starantaj leonoj simbolante la Matenan kaj Vesperan astrojn (nun ambaŭ identiĝis kun la planedo Venuso). Nicolas Grimal sindetenas de konjektado pri la identeco de la ambigua figuro, nomante ĝin "militisto". Tiu flanko de la tenilo ankaŭ enhavas "tenilon", truitan pend-tenilon, tra kiu oni povus tiri ŝnureton por pendigi ĝin de la korpo kiel ornamaĵo.

La tranĉilo estas sur ekspozicio ĉe la Musée du Louvre. Alia tranĉilo el similaj materialoj sed kaduka kaj difektita, estas konservita ĉe la Metropolitan Museum of Art (Metropolitena Muzeo de Arto).
***The Relapse, or, Virtue in Danger*** (***La Recidivo, aŭ Virto en Danĝero***), estas Restaŭrada Komedio de 1696 fare de John Vanbrugh kaj sekvaĵo de la famaĉa dramo de Colley Cibber *Love's Last Shift, or, Virtue Rewarded* (*La Lasta Artifiko de Amo, aŭ, Virto Rekompenciita*). En *Love's Last Shift*, libervivantan libertinon de la Restaŭrado pentigas kaj reformas perruze lia edzino, sed en *The Relapse*, la libertino recedas al tento kaj havas novan amaferon. Lia virtoplena edzino ankaŭ spertas delog-provon kaj rezistas penade.

John Vanbrugh (1664–1726), aŭtoro de *The Relapse* (*La Recidivo*).Vanbrugh bazis la personojn en *The Relapse* sur difinitaj aktoroj ĉe la Teatro Reĝa, Drury Lane, scribanta en la teksto ilia teatrajn kutimojn, publikajn famojn, kaj privatajn rilatojn. Tia aktoro estis Colley Cibber mem, kiu rolis kiel la dandio Lord Foppington en kaj *Love's Last Shift* kaj *The Relapse*. Tamen la artajn planojn de Vanbrugh minacis la sovaĝa lukto inter la du aktoraroj de Londono, ĉiu "deloganta" aktorojn de la alia. *The Relapse* preskaŭ ne ensceniĝis, sed la sukcesa enscenigo en Novembro 1696 pravigis la planojn de Vanbrugh, krom savi la aktoraron el bankroto. 

*Love's Last Shift* neniam denove ensceniĝis post la 17a jarcento, sed *The Relapse* konservis ĝian popularecon. En la 18a jarcento, tamen, ĝian toleron por fakta kaj provata adulto graduale malakceptis publika opinio, kaj durante unu jarcento la originalan dramon anstataŭis en teatroj la plimoraligita versio de Richard Brinsley Sheridan, *A Trip to Scarborough* (*Ekskurzio al Scarborough,* 1777). Sur la moderna scenejo, *The Relapse* koniĝis kiel unu de la plej popularaj komedioj de la Restaŭrado, pro la humuro simpla de Vanbrugh kaj la ĝuinda rolo de Lord Foppington, burleska persono kun flanko sinistra.

Referencoj
----------

(ĉiuj anglalingve)

* Cibber, Colley (unue eldonita 1740, red. Robert Lowe, 1889). *An Apology for the Life of Colley Cibber*, vol.1 Arkivigite je 2011-01-11 per la retarkivo Wayback Machine, vol 2 Arkivigite je 2011-01-11 per la retarkivo Wayback Machine. London.
* Faller, Lincoln B. (1974–75). "Between jest and earnest: the comedy of Sir John Vanbrugh". *Modern Philology* 72, 17—29.
* Gildon, Charles (1699). *The Lives and Characters of the English Dramatic Poets.* London.
* Harris, Bernard (1971). Introduction to *The Relapse*. London: New Mermaids, Ernest Benn.
* Holland, Peter (1979). *The Ornament of Action: Text and Performance in Restoration Comedy.* Cambridge: Cambridge University Press.
* Hume, Robert D. (1976). *The Development of English Drama in the Late Seventeenth Century*. Oxford: Clarendon Press.
* Milhous, Judith (1979). *Thomas Betterton and the Management of Lincoln's Inn Fields 1695–1708*. Carbondale, Illinois: Southern Illinois University Press.
* Van Lennep, William (ed.) (1965). *The London Stage 1660—1800: A Calendar of Plays, Entertainments and Afterpieces Together with Casts, Box-Receipts and Contemporary Comment Compiled from the Playbills, Newspapers and Theatrical Diaries of the Period, Part 1: 1660–1700*. Carbondale, Illinois: Southern Illinois University Press.
**Thomas Albert Sebeok** estis hungara-usona lingvisto, profesoro, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1993). Lia origina hungara nomo estis **Sebők Tamás** [ŝebOk tamAŝ].

Thomas Albert Sebeok
Thomas Albert Sebeok  naskiĝis la 9-an de novembro 1920 en Budapeŝto. Li mortis la 21-an de decembro 2001 en Bloomington (Indianao).

Biografio
---------

Thomas Albert Sebeok forlasis Hungarion en 1936 por studi en Kembriĝo. En la sekva jaro li elmigris al Usono, li lernis en Ĉikago, dume li fariĝis civitano en 1944. Li doktoriĝis en 1945 en Princeton. Pli frue jam en 1943 li ricevis lingvistajn taskojn, krome li instruis en la universitato ĝis 1991. Post falo de hungara revolucio de 1956 li vojaĝis al Vieno por helpi al la hungaraj rifuĝintoj. Baldaŭe li ofte vizitis Hungarion, sed li neniam estis arestita. En 1962 li aranĝis konferencon en Bloomington, kie oni akceptis la vorton semiotiko. Ties periodaĵon li redaktis inter 1969-2001.

Li estis ankaŭ inter la fondintoj de biosemiotiko. Li havis edzinon, kiu ne nur naskis 3 filinojn, sed ankaŭ estis kunaŭtoro de la artikoloj.

Memorigiloj
-----------

* premio Sebeok

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* biografio kun foto[*rompita ligilo*] angle

* Kategorio Thomas Albert Sebeok en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 461112
* GND: 118814621
* LCCN: n79085059
* VIAF: 29528720
* ISNI: 0000 0001 1023 3420
* LIBRIS: 198596
* SUDOC: 026670860
* BNF: 11887545c
* NKC: jn19990009791
* ICCU: TO0V014312
* BNE: XX1013717
 |
En geometrio, **trapezo-romba dekduedro** estas konveksa pluredro kun 6 rombaj kaj 6 trapezaj edroj.

Ĉi tiu formo povis esti konstruita per preno de alta uniforma seslatera prismo, kaj faro de 3 sektoritaj tranĉoj sur la supro kaj la fundo. La trapezoj prezentas tion kio restas de la originalaj prismaj flankoj, kaj la 6 romboj rezultas de la supraj kaj fundaj tranĉoj; bazoj de la fonta prismo tute malaperas.

Spaco-enspacanta kahelaro povas esti farita el movitaj kopioj de ĉi tiu pluredro. En ĉiu ebeno estas formita seslatera kahelaro, kaj alternaj tavoloj de ĉeloj estas koneksa per movo de ili tiel ke la rombaj edroj kongruas.

Ĝia duala pluredro estas la triangula ortodukupolo.

Vidu ankaŭ
----------

* La aliaj 12-edraj pluredroj:
	+ Regula dekduedro
	+ Romba dekduedro
	+ Seslatera kajtopluredro
	+ Seslatera dupiramido

Referencoj
----------

* Williams, Robert.  (1979) *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design - La Geometria Fundamento de Natura Strukturo: Fonta Libro de Dizajno*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Trapezo-romba dekduedro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* VRML modelo
**Topolovci** (hungare *Jegenyés*) estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika 

regiono Pomurske, en Občina Cankova.

Municipo Cankova en Slovenio, kie Topolovci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 3 km²
* Alto super marnivelo: 214 m
* Koordinatoj: 46° 44′ N 16° 2′ O﻿ / ﻿46.733 °N, 16.033 °O﻿ / 46.733; 16.033 (mapo)
* Loĝantaro: 70[*kiam?*]
* Poŝtkodo: 9261
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Topolovci situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj.

Historio
--------

Dum la hungara regado oni nombris en Jegenyés 16 domojn kaj 124 homojn. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 1959 vilaĝa festego okazis.

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.geopedia.si
**Thomas DELTOMBE** (2-a Januaro 1980) estas franca ĵurnalisto kaj eseisto. Li kunlaboras kun Le Monde diplomatique kaj eldonejo *La Découverte*. Pluraj liaj intervenoj kaj artikoloj temas pri amaskomunikiloj kaj Islamo, Afriko kaj la historio de koloniismo. 

Thomas Deltombe estas diplomita de la *Institut d'études politiques* de Parizo (2002) kaj titolita per DEA pri historio de nuntempo (2003).

Gravaj verkoj liaj estas *L'islam imaginaire* (La imagita Islamo) kaj *Kamerun!* (Kameruno!). En la unua li komentas kiel islamofobio iĝis ilo por «regenerado de rasismo» en Francio. La dua verko temas ĉefe pri Franca Kameruno kaj kiel Francio kontraŭis la sendependigan movadon dum la 1950-aj jaroj kaj kiel nun Kameruno estas unu el gravaj landoj de Francafriko.

Lia teksto "Negoco, amaskomunikiloj kaj homhelpo - La afrikaj militoj de Vincent Bolloré" aperis en Esperanto en kolektiva verko *Kien Afriko en la 21-a jarcento?*.

Notoj
-----

1. ↑  «Sciences Po Alumni» arkivita el sciencespo-alumni.fr (konsultita la 25 de Februaro 2021)
2. ↑  «Un «islamisme» télégénique - Les mots sont importants (lmsi.net)» ĉe lmsi.net (konsultita la 23an de Julio 2021)
3. ↑  «"Kamerun! Une guerre cachée aux origines de la Françafrique. 1948-1971" et "Au Cameroun de Paul Biya": une sale guerre oubliée», Le Monde.fr,‎ 10a de Oktobro 2011 (konsultita la 23an de Julio 2021)
4. ↑  *Kien Afriko en la 21-a jarcento?*, Monda Asembleo Socia (MAS) kaj Le Monde diplomatique en Esperanto, 2010, 157 paĝoj, ISBN 978-2-918300-39-7 (= MAS-libro 46).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 733284
* GND: 137951604
* LCCN: nr2006020829
* VIAF: 34735298
* ISNI: 0000 0001 2278 2654
* SUDOC: 092357318
* BNF: 15023020m
* BIBSYS: 14058096
* NKC: jo20221171860
 |
**Takácsi** (takAĉi) estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Pápa. La loknomo signifas: teksisto.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 19 km²
* Loĝantaro: 930
* Poŝtkodo: 8541
* Telefonprefikso: 89

Takácsi vintre

Geografio
---------

Takácsi situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Győr-Pápa.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1270. Laŭ la dokumento tiam loĝis tie prvilegiuloj. La vilaĝo longe apartenis al la Turka Imperio. En la 18-a jarcento ĝi refondiĝis. En 1835 vivis tie:

* 572 kalvinanoj
* 560 luteranoj
* 249 katolikoj
* 12 judoj

Vilaĝservo estas kulturdomo.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino
* kalvinana preĝejo
* luterana preĝejo
* akvomuelejo

Famuloj
-------

En Takácsi naskiĝis Gyula Dezséri, aktoro.

Famaj nomportantoj
------------------

* Péter Takátsy (laŭ origina malnova ortografio)

* Kategorio Takácsi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***The Sibley Guide to Birds*** (gvidilo Sibley pri birdoj) estas referenclibro kaj kampogvidilo pri birdoj troviĝantaj en Nordameriko laŭ difino de la American Birding Association. Ĝi estis verkita kaj ilustrata de ornitologo David Allen Sibley. La libro havigas detalojn pri 810 birdospecioj, kun informo pri identigo, ekologio, voĉo kaj geografia distribuado. Ĝi enhavas kelkajn bildojn de ĉiu specioj, kaj estas kritike laŭdata ĉar inkludas bildojn de ĉiu birdospecio dumfluge. Oni aperigis du regionajn kampogvidilojn uzante la saman materialion kiel ĉe la *The Sibley Guide to Birds* en 2003; unu por la okcidenta duono de Nordameriko kaj alia por la orienta duono.

Tiu kampogvidilo estis favore recenzita de *New York Times*, *The Wilson Bulletin* (nune *The Wilson Journal of Ornithology*), kaj de la gazeto *Western Birds*.

Referencoj
----------

1. ↑  E. Vernon Laŭ (2000-09-26).  Looking at Birds, in Meticulous Detail. The New York Times. Alirita 27a de Septembro 2010.
2. ↑   (2001) "National Audubon Society: The Sibley Guide to Birds", *The Wilson Bulletin* **113** (2), p. 255–256. doi:[[doi:10.1676%2F0043-5643%282001%29113%5B0255%3AOL%5D2.0.CO%3B2|10.1676/0043-5643(2001)113[0255:OL]2.0.CO;2]].

Eksteraj ligiloj
----------------

* retejo de Sibley Arkivigite je 2004-03-15 per la retarkivo Wayback Machine por la kampogvidilo
* Ĝidatigo kaj korektoj Arkivigite je 2004-01-09 per la retarkivo Wayback Machine al la kampogvidilo
**Talaveruela de la Vera** estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres *(Kacereso)*, regiono Ekstremaduro.

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *Talaveruelenses*. La censita populacio en 2006 estis 378 loĝantoj.

Situo
-----

Talaveruela de la Vera estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Vera, kiel le nomo de la vilaĝo sugestas, je altitudo de 562 m. La areo de ties teritorio estas de 21,34 km².

Ekonomio
--------

Agrikulturo (tabako, olivarboj kaj figoj), brutobredado (kaproj kaj bovoj) kaj konstruado.

Medio
-----

La tereno estas sufiĉe kruta ku etaj ebenaĵoj kaj montoj, de olivarbaroj, figarboj, fruktoĝardenoj kaj rojoj, krom pinaroj sur montetoj ĉe la Rivero Tiétar. Nature estas kverkoj. Inter la plej altaj montopintoj troviĝas Majalbierzo kun 1200 m kaj la rokaĵo "Corte del Cancho" de 2.274 m ĉe la limo kun la Provinco de Ávila. Tie multe neĝas vintre kaj abundas la ibeksoj. En la riveroj de la termino abundas fiŝoj kiaj trutoj.

Demografio
----------

|  |
| --- |
| **Demografia evoluo de Talaveruela de la Vera inter 2001 kaj 2006**
 |
| **2001** | **2002** | **2003** | **2004** | **2005** | **2006**
 |
| 444 | 424 | 413 | 413 | 398 | 378 |

Vidindaĵoj
----------

Preĝejo de *San Andrés*.
**Thomas (Tom) Linley** (Londono, 7-a de Majo 1756 - Lincolnshire, 5-a de Aŭgusto 1778) estis angla elstara kantisto, violonisto kaj komponisto. Li estis konata kiel la «angla Mozart». 

Mozart (ĉepiane) muzikas kun la samaĝa Thomas Linley (violono). Florenco, 1770.
Li veturis al Italio kaj tie 'Tommasino' kaj la juna Wolfgang Amadeus Mozart estis konataj en tuta Italio kiel "la plej promesplenaj geniuloj de tiu epoko".​ Ambaŭ estis 14-jaraĝaj en 1770 kaj interkonatiĝis kaj amikiĝis.

Reveninta en Brition, li faris serion de koncertoj dirigentitaj de lia patro en Bath kaj oratoriojn en la Teatro Drury Lane. Li komponis sonatojn kaj konĉertojn por violono, krom muzikon por koruso kaj grandan parton de la muziko de la opera de baladoj nome *The Duenna* (1775) de sia bofrato Richard Brinsley Sheridan. Inter liaj odoj estis *Ode on the Spirits of Shakespeare*. 

Li mortiĝis en 1778 estanta nur 22-jaraĝa pro ŝipakcidento en Grimsthorpe Castle ĉe Lincolnshire kaj estis entombigita en la paroĥa preĝejo de Edenham.

Notoj
-----

1. ↑   Burney, Charles (1959). *An Eighteenth-century Musical Tour in France and Italy*. P.A. Scholes Oxford University Press. p. 184.
2. ↑   Peter Holman (1995). «Thomas Linley, the younger» (en angla). Arkivita el la originalo la 3an de Junio 2009. Konsultita la 24an de Oktobro 2021.



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 742006
* GND: 103860312
* LCCN: n86130322
* VIAF: 79799945
* ISNI: 0000 0001 0784 4394
* LIBRIS: 137474
* SUDOC: 121727769
* BNF: 13953420m
* MBA: 6a2e17c0-cbbd-45ff-a163-cfcc79bb81ea
* NLA: 50625479
* BIBSYS: 48242
* NKC: xx0064458
* BNE: XX1774829
 |
***The Sound and the Fury*** (*La sono kaj la furiozo* aŭ *Krio kaj furiozo*) estas romano verkita de la usona verkisto William Faulkner. Ĝi uzas nombrajn rakontajn stilojn, kiel Konscifluo. Publikigita en 1929, *The Sound and the Fury* estis la kvara romano de Faulkner, kaj ne estis tuje sukcesa. En 1931, tamen, kiam la sesa romano de Faulkner, nome "Sanctuary" (Sanktejo), estis publikigita — sensaciema historio, kiu estis verkita nur por mono laŭ Faulkner — ankaŭ *The Sound and the Fury* iĝis komerce sukcesa, kaj Faulkner ekricevis kritikan atenton.

En 1998, la *Modern Library* rangigis *The Sound and the Fury* la sesa en sia listo de 100 plej bonkvalitaj angla-lingvaj romanoj de la 20a jarcento. kaj ĝi ankaŭ enpreniĝis en la liston de la 100 (plej signifaj) libroj de la 20-a jarcento laŭ Le Monde.

Enhavo
------

La agado de *The Sound and the Fury* okazas en Jefferson, Misisipio. La romano centriĝas al la familio Compson, de iamaj sudusonaj aristokratoj, kiuj luktas kontraŭ la dissolvo de sia familio kaj ties reputacio. Laŭlonge de la ĉirkaŭ 30 jaroj rilatitaj en la romano, la familio falas en financan ruinon, perdas sian religian fidon kaj la respekton de la urbo Jefferson, kaj multaj el ili mortas tragedie.

La romano estas organizita en kvar distingaj sekcioj. La unua, 7a de aprilo, 1928, estas verkita el la perspektivo de Benjamin "Benjy" Compson, mensmiskapablulo 33-jaraĝa. La sekcio de Benjy estas karakterizata per tre disa rakontostilo kun oftaj temposaltoj. La dua sekcio, la 2an de junio, 1910, fokusas al Quentin Compson, pli aĝa frato de Benjy, kaj la okazoj kondukas al lia memmortigo. Tiu sekcio estis verkita laŭ la stilo de Konscifluo kaj ankaŭ enhavas oftajn temposaltojn. 

En la tria sekcio, kies agado okazas unu tagon antaŭ la unua, nome la 6an de aprilo, 1928, Faulkner verkas el la vidpunkto de Jason, nome la cinika juna frato de Quentin. En la kvara kaj fina sekcio, la agado okazas unu tagon post la unua, nome la 8a de aprilo, 1928, Faulkner enkondukas triapersonan ĉioscian vidpunkton. La lasta sekcio unuarange fokusas al Dilsey, unu el la nigrulaj servistoj de la Compson-oj. Jason kaj "Miss" Quentin Compson (filino de Caddy) estas ankaŭ fokuso en la sekcio, sed Faulkner prezentas montrojn de pensoj kaj faroj de ĉiuj el la familio. 

En 1945, Faulkner verkis "Compson Appendix" inkludota en estontaj presaĵoj de *The Sound and the Fury*. Ĝi enhavas 30-paĝan historion de la familio Compson el 1699 ĝis 1945.

Notoj
-----

1. ↑  Gail M. Morrison, The Composition of The Sound and the Fury,  Arkivigite je 2020-01-19 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑   Modern Library, 100 Best Novels,
3. ↑  Cohen, Philip (1997). "The Key to the Whole Book: Faulkner's The Sound and the Fury, the Compson Appendix, and Textual Instability". Arkivigite je 2020-01-22 per la retarkivo Wayback Machine drc.usask.ca. Alirita la 16an de decembro 2019.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 672956
* GND: 4399646-2
* VIAF: 186295912
* BNF: 12029134m
* BNE: XX1956054
 |
**Tapaĉula**, *Tapachula* en hispanlingva literumado, estas urbo de Meksiko en la Regiono Sokonusko, en la Suda Marbordo de la ŝtato Chiapas, landlima kun Gvatemalo. Ĝi estas la dua urbo plej loĝata kaj grava de Chiapas. Limas norde kun Motozintla, oriente kun Cacahoatán, Tuxtla Chico, Frontera Hidalgo kaj Suchiate, sude kun la Pacifika Oceano kaj okcidente kun Huehuetán, Mazatán kaj Tuzantán.​

Iama urbodomo.
Enl 2015 la urbo Tapaĉula havis, laŭ ciferoj de la oficiala statistika servo INEGI, 348 156 loĝantojn kvankam, pro sia landlima statuso, oni supozas, ke ĝi enhavas similan kvanton de flosanta loĝantaro. La areo de la municipo estas de 93,615 ha je averaĝa altitudo de 171 msm.​ Estas la urbo plej loĝata de Sokonusko kaj la dua plej grava en la ŝtato post nur la ĉefurbo: Tuxtla Gutiérrez, kaj enhavas ekonomion bazitan sur la brutobredado, agrikulturo, komunikvojoj kaj publikaj financoj. La turismo ricevis konsiderindan helpon en ĵusaj epokoj, kaj estas unuarangaj hoteloj kaj aktuale la urbo ricevas la viziton de grandaj krozoŝipoj kiuj surbordiĝas al ties haveno, kies kresko ege pliiĝis. Aktuale la haveno Puerto Chiapas, kiu apartenas al la municipo de Tapachula, estas parto de la Specialaj Ekonomiaj Zonoj de la lando.

Notoj
-----

1. 1 2  SEIEG.[*rompita ligilo*] «Medio Geográfico de Tapachula». Konsultita la 11an de Majo 2009.
2. ↑   Gobierno de Tapachula. «Monografía de Tapachula, ubicación y detalles geográficos». Arkivita el originalo la 2an de Novembro 2014. Konsultita la la 11an de Majo 2009.
3. ↑  SEIEG. «Medio Geográfico de Tapachula».[*rompita ligilo*] Konsultita la 11an de Majo 2009.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 742704
* GND: 10172274-6
* LCCN: n85078598
* VIAF: 136103788
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon TAO. |

Simbolo de tao
**Tao（Taŭo）**, el la ĉina vorto *"dao"* (pinjine; pr. [tao]; vidu (1)), t.e. "vojo", la centra koncepto de taoismo, estas laŭ Laŭzio la plejalta, plejprofunda realo de la mondo. La Tao estas super la kapablo de vortoj, ekster tempo kaj spaco. "La Tao eldirebla ne estas la eterna Tao," diris Laŭzio. La Tao naskis la ĉielon kaj la teron kaj ĉiun kreaĵon, sed ne kiel ĉarpentisto faras tablon, sed kiel disvolviĝado de si mem. La Tao ne estas persono aŭ dio, sed mistika forto. Ĝiaj efiko kaj maniero estas videblaj en la agoj de la ĉielo kaj la tero, sed ne en la agoj de homoj.

Homoj senĉese strebas – pri riĉo, honoro, famo, eĉ pri scio kaj sankteco. Sed tia strebado agas kontraŭ la Tao, kontraŭ la Vojo, la vojo videbla en la ĉielo kaj la tero. Tial tia strebado estas, en la fino, vana, estas la vojeto de homo, vojeto de larmoj kaj trompo.

Vidu ankaŭ
----------

* Libro de Tao
* Tokipono
* 92 Prelegoj pri la Tao（Taŭo）

* Kategorio Tao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Travertino
**Travertino** (de la itala *travertino*, latina *lapis tiburtinus*, "ŝtono el Tiburo" (hodiaŭ: Tivoli) estas pli-malpli pora kalkŝtonaĵo kun hela, plej ofte flaveca ĝis bruna koloro. Travertinon eligas malvarmaj aŭ varmaj fontoj de nesala akvo, kiuj entenas kalcio- kaj hidrogenkarbonato-jonojn kaj karbondioksidon. Tio okazas sen kunago de vivaĵoj (abiote), sed tiel ke karbondioksido aperas el la fontakvo kaj sekve la solvebloprodukto por kalciokarbonato estas superita. Pro tio ankaŭ la nomo **Fontotofo** estas uzata. Travertino do estas ŝtonaĵo konsistanta preskaŭ ekskluzive el kalciokarbonato.

Etimologio
----------

La termino *travertino* venas el la latino *lapis tiburtinus*, kio signifas "ŝtono el Tivoli". Fakte tiu roko estas delonge elfosita el ŝtonminoj apud la urbo Tivoli, iam latine nomita *Tibur* kaj lokita proksimume je tridek kilometroj el Romo.

Formado
-------

Travertino formiĝas pro kalka deponaĵo sur kreskaĵoj (muskoj, algoj...) ĉe fontoj aŭ fluoj kun akvofaletoj. Kalciokarbonato precipitadas pro akvokirloj. Poste, kreskaĵoj kreskas sur la nova ŝton-krusto, kaj la ŝton-formiĝo rekomenciĝas, kaj tiel plu. La kreskaĵoj putras forlasante porojn en la ŝtono.

### Ekvilibro kalciokarbonata

Pro tiu formado, tiuj fontoj aŭ riveroj stange aspektas, oni nomas ilin fontotofoj aŭ ŝtonigaj fontoj.
La sekvanta kemia ekvacio montras la ekvilibron kalciokarbonatan:

  

{\displaystyle CaCO\_{3}+CO\_{2}+H\_{2}O\leftrightarrow Ca^{2+}+2(HCO\_{3}^{-})}

  

Maldekstre la kalciokarbonato estas solida (travertino), dekstre, ĝi estas solvita en akvo kiel jonoj (karsta erozio)

Uzoj
----

En Romo ( Italio), travertino estis multfoje uzata kiel porkonstrua ŝtono. Oni uzis ĝin por konstrui multnombrajn monumentojn dum la Romia antikveco (ekzemple triumfpordegoj) aŭ dum Renesanco (preĝejoj kaj bazilikoj).

Oni ofte uzas travertinon por fari ŝtonplankojn, ŝtuparojn aŭ plataĵoj (tablo, telermeblo...)

Ekstere, ekzemple kiel ŝtonplanko ĉirkaŭ naĝujo aŭ kiel teraso, oni metas krudan aŭ maljuniĝintan travertinon, sen plenigo de ĝiaj poroj. Male, ene, oni glatigas kaj plenigas ĝin por faciligi la bontenadon.

### Malavantaĝo kaj problemo

Travertino estas pora ŝtono.
Ĝi estas uzata por skulptaĵoj kaj monumentoj kiel ekzemple ĉe la Monumento de Libereco (Rigo). En tiu monumento klimato kaj ĉirkaŭa poluado difektas la ŝtonon, nome Travertino, kiu estas pora materialo, iom post iom disfalis, kaj la poroj progrese pleniĝis je fulgo kaj partikuloj da sablo: tiel la blokoj nigriĝis, kaj ekgastigis etajn organismojn, precipe muskojn kaj likenon.

Bildgalerio
-----------

* Travertino en Akvedukto de Mons ĉe Fréjus
* Travertino de Sézanne
* *Cissus primaeva*, vitaceae, Sézanne
* Travertino (Aude)
* Travertino sculptita ĉe Fontano de Trevi (Romo)
* Preĝejturo Moustiers-Sainte-Marie el travertino.

Vidu ankaŭ
----------

* Akvofalo Lúčky
* Nacia Parko Band-e Amir
* Natura Parko Lagunas de Ruidera
**Toral de los Vados** [toRAL delosBAdos] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. *Toral de los Vados* estas etimologie rilatebla al *Taŭrejo de la Vadejoj*, kiel aludo al iu vadejo ĉe rivero Sil; prie estas simboloj en la malsupra duono de la blazono. Ĝis la 3 de Majo 2010 la municipo estis nomita **Villadecanes** [biĝadeKAnes] (Vilaĝo de hundoj), pasando entonces a tomar la denominación de Toral de los Vados. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan, la leonan kaj ĉefe la galegan, kvankam leona toponimio sugestas, ke la iama lingvo estis leona, poste superita de la galega.

Komarkoj de la provinco Leono; El Bierzo plej okcidente, oranĝece.
Ornama ŝtono (malfruromia aŭ visigota) reuzita en domo de Iglesia del Campo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Iglesia del Campo, Otero, Paradela de Arriba, Paradela del Río, Parandones, Penedelo, Peón, Sorribas, Toral de los Vados, Valiña kaj Villadecanes, okupas totalan areon de 24,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 809 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 133 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Villafranca del Bierzo, Cacabelos, Carracedelo, Corullón, Sobrado kaj Carucedo.

Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (ĉefe vitejoj, fruktoj kaj legomoj), brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Industrio temas pri cemento kaj aluminio.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 757705
* VIAF: 316430532
 |
***The Sugarland Express*** filmita en la jaro 1974 estas filmo de reĝisoro Steven Spielberg.

La filmo sekvas geedzojn provantajn forkuri la leĝon kaj estis bazita sur realviva okazaĵo. En la filmo, virino kaj ŝia edzo prenas policanon kiel ostaĝo kaj fuĝas trans Teksason ĉar ili provas veni al sia infano antaŭ ol li estu metita en familian vartadon. La okazaĵo parte okazis, la agado de la rakonto estas parte okazanta, kaj la filmo estis parte filmita en Sugar Land, Teksaso.

Intrigo
-------

Lu-Jean Poplin vizitas ŝian edzon Klodvigo en Teksasa malliberejo kaj informas al li ke ilia filo estas ronde esti metita en permanentan familian vartadon. Kvankam Klodvigo estas nur kvar monatojn fore de esti liberigita, ŝi konvinkas lin eskapi kaj helpi al ŝi ricevi la knabon reen. Ili alkuras veturon en la aŭto de maljuna paro, sed kiam patrola aŭto tiras ilin por negrava trafikmalobservo, Lu-Jean kaj Klodvigo eskapas kun la aŭto. La patroloficiro kiu arestis ilin, Maxwell Slade, komencas postkuri ilin kaj kiam la aŭto eniras en trafikakcidenton kaj li intervenas por helpi ilin, ili sukcesas preni kontrolon de lia pafilo kaj poŝtelefono kaj preni lin ostaĝo. La paro kaj Slade vojaĝas la longon de Teksaso akompanita per konvojo de policaj aŭtoj (ordonitaj fare de kapitano Tanner), novaĵveturiloj kaj helikopteroj. Dum la vojaĝo, kiu inkluzivas benzinumi haltojn kaj aĉeti ĉe rapidmanĝejon survoje, ligoj de amikeco kaj reciproka respekto estas forĝitaj inter la paro kaj Slide.

Kiam la paro kaj Slade alvenas en la hejmon de la vartfamilio, ili estas embuskitaj fare de komunaj polictrupoj. Klodvigo estas pafita fare de kaŝpafistoj kaj estis mortigita, kaj Lu-Jean estas prenita en prizorgon. Slade estas liberigita nedifektita. Anonco kiu ekaperas ĉe la fino de la filmo rakontas ke post servado de ŝia puno, Lu-Jean poste sukcesis konvinki la aŭtoritatojn kaj ricevis ŝian filon reen.

Referencoj
----------

1. ↑  ‘The Sugarland Express’: THR’s 1974 Review
2. ↑  The Sugarland Express


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 793319
* LCCN: no2011147354
* VIAF: 182986982
* BNF: 164754593
* BNE: XX4151970
 |
Koordinatoj: 47° 34′ 23″ N 4° 04′ 13″ O﻿ / ﻿47.57306 °N, 4.07028 °O﻿ / 47.57306; 4.07028 (mapo)

**Talcy** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 63 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Talcy etendiĝas sur 6.88 km², kaj havis 63 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 9.2 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Guy Vasseur, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Talcy apartenas al la kantono de L'Isle-sur-Serein, kies ĉefurbo estas L'Isle-sur-Serein. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de L'Isle-sur-Serein
**Tapilula** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tapilula. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07091.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9934 loĝantojn. El tiuj estis 4899 viroj kaj 5035 virinoj. La komunumo havas surfacon de 127 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 780 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5 951 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4 412 personoj, do 74 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 1 533 personoj respektive 26 % estis analfabetoj.

10349 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1094 personoj, do 10 % el ĉiuj, estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tapilula[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Koordinatoj: 47° 54′ 15″ N 4° 07′ 23″ O﻿ / ﻿47.90417 °N, 4.12306 °O﻿ / 47.90417; 4.12306 (mapo)

**Thorey** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 56 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Thorey etendiĝas sur 6.93 km², kaj havis 56 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.1 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean Marlin, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Thorey apartenas al la kantono de Cruzy-le-Châtel, kies ĉefurbo estas Cruzy-le-Châtel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Cruzy-le-Châtel
Torda troviĝas en (verda) Municipo Ĵitiŝte en Serbio
Mapo pri municipo Ĵitiŝte
Katolika preĝejo de Torda
**Torda,** serbe **Торда,** hungare **Torontáltorda** aŭ pli mallonge *Torda* estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Ĵitiŝte. La historia serba loknomo estis **Вујичево** [vujiĉevo].

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 52  km²
* Koordinatoj: 45°35′05″N 20°27'16″E
* Alto super marnivelo: 75-89 m
* Loĝantaro: 1770
* Poŝtkodo: 23214
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

Situo
-----

Torda situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Zrenjanin troviĝas 30 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el la 13-a jarcento en formo *"Torda"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Hungaroj rehomigis ĝin ekde la 1770-aj jaroj. En 1910 loĝis tie 4289 homoj (4251 hungaroj). La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Törökbecse, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Torda 1771 homoj, (1533 hungaroj (87 %), 82 ciganoj, 46 serboj, 10 jugoslavianoj, 6 kroatoj kaj aliaj). Vilaĝservoj estas infanĝardeno, hungarlingva lernejo, kulturdomo, sportejo, kuracejo, vendejoj.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuka de 1803
* vilaĝdomo de 1893, nun fajrobrigadejo
* mezepoka preĝejo nomata Araĉ en la proksimeco

Famuloj
-------

En la iama Torontáltorda naskiĝis:

* hungara aktoro Teri Fejes
* hungara inĝeniero János Bogárdi.

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino
***The Tragically Hip*** (La Tragedie Avangardaj) estas kanada rok-bando el Kingstono de Ontario. Temas pri kantisto Gord Downie, gitaristoj Paul Langlois kaj Rob Baker, kontrabasisto Gord Sinclair kaj tamburisto Johnny Fay. «The Hip» publikigis 14 diskojn, 9 el kiuj atingis la unuan rangon de populareco en Kanado.

Downie-n oni diagnozis pri gorĝ-kancero. La lasta koncerto de «The Hip» okazis en Kingstono la 20-an de aŭgusto 2016.

### Historio ĝis 2000

La bando [[https://en.wikipedia.org/wiki/The\_Tragically\_Hip#History|]] ekformiĝis en Kingstono en 1984. Sinclair kaj Baker («The Rodents») kuniĝis kun Downie kaj Fay en bando, kiu sukcesis en Kingstono kaj eventuale aliloke en Sud-Ontario. Ilin oni vidis ĉe la Horseshoe Tavern en Toronto Bruce Dickinson, tiam prezidanto de la kompani-eg-o MCA, kiu eventuale subskribis diskokontrakton. Aliĝis la bandon la gitaristo Paul Langlois en 1986. Aperis la unua disko, «The Tragically Hip», en 1987.

«Up to Here», ties dua disko, aperis en 1989. Grande sukcesis kvar kanzonoj en Kanado: «Blow at High Dough», «New Orleans is Sinking», «Boots or Hearts» kaj «38 Years Old».

«Fully Completely» aperis en 1992, iomete malpli «blues» (bluso) ol la unuaj du diskoj. Ĝi famas pro la kanzonoj «Locked in the Trunk of a Car», «Courage» kaj «At the Hundredth Meridian».

En la postaj jaroj la blusa influo malaperis. Pli kaj pli aŭdiĝis unike enigma, «malhela» stilo. «Day for Night» (1994) produktis 6 kanzonojn, inter ili la sukcesaj «Nautical Disaster» kaj «Grace, Too».

«Trouble at the Henhouse» (1996) produktis la unuopajn sukcesojn «Ahead by a Century» kaj «Butts Wigglin'».

«Phantom Power» (1998) famas interalie pro «Bobcaygeon», kiu gajnis Juno-premion.

«Music @ Work» (2000) unua-range vendis en Kanadio gajninte la Juno-premion pro plej bona rok-disko.

### 2002-

«In Violet Light» sukcesigis 3 kanzonojn en Kanado. Pli poste en 2002 la bando mallonge aperis en la filmo «Men with Brooms», al ĝi donante du kanzonojn. En Oktobro ili aperis antaŭ la Reĝino Elizabeto la 2-a por elfari «It's a Good Life If You Don't Weaken» kaj «Poetoj».

### Diskaro

* The Tragically Hip (EP) (RCA Canada/MCA, 1987)
* Up to Here (MCA, 1989)
* Road Apples (MCA, 1991)
* Fully Completely (MCA, 1992)
* Day for Night (MCA, 1994)
* Trouble at the Henhouse (MCA, 1996)
* Phantom Power (Universal, 1998)
* Music @ Work (Universal, 2000)
* In Violet Light (Universal, 2002)
* In Between Evolution (Universal, 2004)
* World Container (Universal, 2006)
* We Are the Same (Universal, 2009)
* Now for Plan A (Universal, 2012)
* Man Machine Poem (Universal, 2016)

* Kategorio The Tragically Hip en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 48° 17′ 36″ N 3° 24′ 09″ O﻿ / ﻿48.29333 °N, 3.40250 °O﻿ / 48.29333; 3.40250 (mapo)

**Thorigny-sur-Oreuse** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 1448 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.

Geografio
---------

Thorigny-sur-Oreuse etendiĝas sur 49.23 km², kaj havis 1448 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 29 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Michel Sieper, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Thorigny-sur-Oreuse apartenas al la kantono de Sergines, kies ĉefurbo estas Sergines. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Sergines

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Thorigny-sur-Oreuse[*rompita ligilo*]
***La Junaj kaj la Maltrankvilaj*** aŭ ***Maltrankvila Junularo*** (angle ***The Young and the Restless***, kaj ofte mallongigita ***Y&R***) estas sapopero elsendita en Usono (sur la CBS televida-reto) kaj en multaj landoj ĉirkaŭ la mondo. Ĝi ekis en 1973 kaj estas unu el la markostampoj de la fruaj tagoj de kabla televido.

La serio estis kreita de William Joseph Bell (1927 - 2005) kaj lia edzino Lee Philip Bell en 1973, kiam komence ili pensis nomi ĝin "*La Jaroj de Senkulpeco*", sed sur la fono de aktualaĵoj en tiu epoko (la Vjetnama milito, la seksa revolucio), decidis prirezigni la nomon. La du ankaŭ kreis la fratinserion *The Bold and the Beautiful* (*La Aŭdacaj kaj la Belaj*) 14 jarojn poste. La tri infanoj de la paro estas implikitaj en la produktado de la du popularaj sapoperoj. Ilia filino Lorelei Bell aktoras dum pli ol dudek jaroj en "Restless Youth".

En la centro de la serio estas tri familioj, pli malpli grandaj - la Abbott, Newman kaj Chancellor familioj. La diversaj intrigoj rondiras ĉirkaŭ tiuj familioj kaj aliaj roluloj. Fakte, "Restless Youth" estas unu el la nuraj sapoperoj kiuj sukcese anstataŭigis la nukleajn familiojn kiuj origine situis ĉe la bazo de la intirgego - nome la Brooks kaj Foster familioj. Jill Abbott, membro de la Foster familio, estas la nura (permanenta) resto de tiu familio aktuale en la 2010-aj jaroj.

La ŝanĝo de aktoroj estas sufiĉe ofta, kiu estas kutima situacio en tre longdaŭraj sapoperoj. La rolulo de Jill Abbott estis rolita fare de kvar aktorinoj tra la sezonoj. La rolulo de Catherine Chancellor estas unu el la plej identigitaj kun la serio, ĉar ŝi estis interpretita de ununura aktorino ekde 1973 - Jean Cooper, la patrino de Corbin Branson kiu partoprenis la serion intermite. En 2003, la historio de la intrigo estis reverkita tiel ke iĝis konata ke Jill Abbott estas neniu krom la filino de Catherine - ŝia amara rivalo dum la plej multaj el la jaroj de la serio. Ankaŭ en 2010, la historio estis reverkita kiam estis rivelita ke fakte Catherine ne estis la patrino de Jill.

La rolulo de Anita Lawson estis ludita de Catherine Bach.

La intrigo temigas la romantikan aspekton de la vivo (am- kaj personaj rilatoj, geedziĝoj, perfidoj, eksedziĝoj, ktp.) kaj la komerca-ekonomia (provoj transpreni diversajn kompaniojn).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* *La Juna kaj la Malpacienca* ĉe CBS Taga
* *The Young and the Restless*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* *La Juna kaj la Malpacienca Ĉiutaga Recaps* Arkivigite je 2011-10-26 per la retarkivo Wayback Machine
* *La Juna kaj la Malpacienca* ĉe TVGN
* *La Juna kaj la Malpacienca* ĉe Yahoo! televido
* *La Juna kaj la Malpacienca* ĉe la W. Kanalo
* Plenaj epizodoj de *La Juna kaj la Malpacienca* Havebla nura al Usonaj spektantoj
* Ĝisfunde aŭdia intervjuo kun Eric Braeden (Dec 2007)
* *La Juna kaj la Malpacienca* Oficiala Fervorula Vikio ĉe CBSa Vikio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 805184
* LCCN: n96084099
* VIAF: 179126024
 |
Spacotelekomunikada stacio, jam historia monumento
**Taliándörögd** [taljAndorogd] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Tapolca. Dörögd estas familia nomo, la familio longe havis la kampojn.

Iama preĝejo ĉe Taliándörögd

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 28 km²
* Loĝantaro: 710
* Poŝtkodo: 8295
* Telefonprefikso: 87

Situo
-----

Taliándörögd situas en montaro Bakony, fine de sakovojo.

Historio
--------

Pli frue romianoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1249 en formo *Drugd*, kie loĝis nobeloj. Poste formiĝis 4 vilaĝoj: Suba Dörögd, Supra Dörögd, Imár kaj Ráskó. Ili havis preĝejojn po 1 kaj la turkoj senhomigis ilin en 1548. Post la turkoj la posedanto estis Francisko Tallián. En 1925 uzino por alkoholo ekfunkciis. Fine de la 20-a jarcento oni instalis spacotelekomunikadan stacion (unusolan en Hungario), jam neuzatan. La vilaĝo nuntempe partoprenas en festivalo Valo de Artoj, kies centro estas Kapolcs.

Festivalo
---------

Ĉiujare somere okazas festivalo pri teatraĵoj, koncertoj, spektakloj ekde 1988. La partoprenantaj komunumoj estas:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Kapolcs | Monostorapáti | Nagyvázsony |
| Öcs | Pula | Taliándörögd |
| Vigántpetend |  |  |

Vidindaĵoj
----------

* katolika Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Taliándörögd)
* kalvinana preĝejo
* luterana preĝejo
tapiŝbedo en la kastela parko de Ciechocinek
**Tapiŝbedo** (ornambedo) estas bedo, kiu estas tiel dense plantita, ke la efiko donas tutan aranĝon de la bedo ne unusolaj aŭ kelkaj plantoj. La unuopa planto nur estas unu elemento en granda mozaika bildo.

Historio
--------

florhorloĝo kun horloĝa mekanismo en Zittau ĉe Fleischerbastei
Tapiŝbedoj jam estis laŭmodaj ekde la baroko. Libroj kun ekzemploj por tapiŝbedoj jam ekzistas ekde la 1853. Tapiŝbedoj estas aktualaj en Germanujo ekde la dua duono de la 19a jarcento ĝis la unua mondmilito En Francujo ili aktualas ankoraŭ pli longaj. Tapiŝbedoj nur estu ornamoj rekte apud la konstruado kaj la formo de la ornamaĵoj estu ligitaj al la konstruaĵo kaj monumento. La ornamaĵo ne estu tridimensia, kaj ĝi estu laŭeble plata kaj dudimensia. Tial la ĝardenistoj uzis plantojn, kiuj kreskas malaltaj kaj kompaktaj. La tiamaj ĝardenistoj malŝatis tapiŝbedojn tridimensiajn. Aliokaze la floroj, kiujn ili uzis, floru longe kaj laŭeble dum la tuta somero. Speciala formo de tapiŝbedo estas plantitaj florhorloĝoj aŭ blazonoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Flortapiŝo

Literaturo
----------

* Carl Hampel: *Gartenbeete und Gruppen*. Berlin 1901.
* E. Levy: *Muster-Album der modernen Teppichgärtnerei*. 7. Aufl. Berthold, Leipzig 1900.
* *Tapiŝbedo.* En: *Meyers Konversations-Lexikon.* 4. Auflage. Band 7, Bibliographisches Institut, Leipzig 1885–1892,  S. .
* W.A.C. Niemann: *Der Teppichgärtner. Mit besonderer Berücksichtigung der Teppichbeete der Hamburger Internationalen Gartenbau-Ausstellung 1869*. In: Die Gartenkunst 3 (1/1991), S. 17–28.
* Clemens Alexander Wimmer: *Die Kunst der Teppichgärtnerei*. In: Die Gartenkunst 3 (1/1991), S. 1–16.

Referencoj
----------

1. ↑   Wimmer, p. 1.
2. ↑   Wimmer, p. 4.
3. ↑   Wimmer, p. 9f.
4. ↑   En: Meyers.
5. ↑   Wimmer, p. 9.

* Kategorio Tapiŝbedo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***The Wild Bunch*** estas disputiga 1969-jara vesterna filmo direktita de Sam Peckinpah, kaj aktorita de William Holden, Ernest Borgnine, Robert Ryan, Edmond O'Brien, Warren Oates, Jaime Sánchez, Ben Johnson, Strother Martin, L.Q. Jones, Bo Hopkins kaj Dub Taylor. La filmo rakontas pri maljuna rondo de krimuloj ĉe la landlimo de Teksaso kaj Meksiko en 1913, dum la Meksika Revolucio. La krimuloj provas adapti al la moderniganta mondo.

La filmo estas notinda pro ties ega perforto dum malferma bankrabado-sceno, kaj fina batalo inter la krimuloj kaj la Meksika Armeo. Ĝi ankaŭ estas pionira en la kompleksa redaktado de malrapida movado kaj normala movado de multaj kamera-anguloj. *The Wild Bunch* inspiris reĝisorojn post multaj jaroj kiam montrantaj film-agadon kaj perforton.

La scenaro verkita de Walon Green, Roy N. Sickner, kaj Sam Peckinpah, estis kandidatigita por Akademia Premio por plej bona originala scenaro, kaj la filmmuziko estis kandidatigita por Akademia Premio por plej bona filmmuziko. En 1999, la filmo estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial preservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.

* Kategorio The Wild Bunch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Traylor Elizabeth HOWARD** (14-an de junio 1966 en Orlando, Florido) estas usona aktorino.

Ŝi vizitis la *Lake Highland Preparatory High School* en Orlando, poste studis en la Florida Ŝtata Universitato „komunikadon kaj rekalmadon". Antaŭ ol ŝi debutis en la filmo *Till the End of the Night* en 1994, Traylor Howard rolis en diversaj reklamoj.

Ŝi ludis en 1996 (kiel Joy) en la serio *Boston College* kaj de 1998 ĝis 2001 havis ĉefrolon en *Two Guys and a Girl*. Ŝi ludis en 1998 en filmoj *Dirty Work* kaj *Taste of Love*. En 2000 ŝi ludis kiel Layla kun Jim Carrey kaj Renée Zellweger en la komedio *Me, Myself and Irene*. Ekde 2005, Traylor Howard ludas en la krimserio *Monk* kiel Natalie Teeger, asistentino de Adrian Monk.

Ŝi naskis filon en 2006 (Sabu).

* Traylor Howard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Traylor Howard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 291218
* LCCN: no2006104268
* VIAF: 32325787
* ISNI: 0000 0000 0509 2347
* BNF: 15719082m
 |