recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Pri la komunumo
---------------

**Plasselb** estas komunumo en la distrikto Sinĝino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1013 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Plasselb situas proksimume 11 kilometrojn sudoriente de la kantonĉefurbo Friburgo en la Friburgaj Antaŭalpoj en la valo de la rivero Ĝerino (en al germana lingvo *Aegera*). La komunumo konsistas el la vilaĝo Plasselb kaj la vilaĝeto Neuhaus (sur alteco de 973 m s.m.), kaj la setlejo Birchi-Hubel (sur alteco de 960 m s.m. konsistanta ĉefe el feriaj domoj).

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 18,12 km², de kiuj 55,5% estas kovritaj de arbaro, 37,1% servas por agrikulturo kaj 4,0% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Plasselb limas en nordo en unu punkto al Rechthalten, en nordoriento al Oberschrot, en oriento al Plaffeien, en sudo al Cerniat, en sudokcidento al La Roche, en okcidento al Le Mouret, en nordokcidento al Sankt-Silvestro, kaj en nordnordoriento al Giffers.

Trafiko
-------

Tra la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 178 de Friburgo al Plaffeien. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas apud Friburgo en distanco de proksimume 11 kilometroj. Per la buslinio de Friburgo al Plaffeien la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

En la jaro 1291 la Senjoroj de Ecublens vendis la vilaĝon Plasselb al la episkopo de Laŭzano. Per konkero de Illens en la jaro 1475 kaj aĉeto de la resto en 1486 Plasselb fariĝis havaĵo de la urba ŝtato de Friburgo kaj parto de la Malnova Kamparo de Friburgo. Ĝis 1720 Plasselb apartenis al la paroĥo Plaffeien, poste ĝi fariĝis aparta paroĥo. En la jaro 1971 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Neuhaus estis kunigita kun Plasselb. En la jaro 1994 montfalo detruis la ferivilaĝeton *Falli Hölli* en la komunumo Plasselb.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Eveline Seewer*: *Plasselb* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-02-11)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Plasselb

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Plasselb** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Preĝejo de PlasselbPreĝejo de Plasselb
* Aera bildo de la vilaĝo PlasselbAera bildo de la vilaĝo Plasselb

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Sinĝino |
| --- |
| Alterswil • Bösingen • Brünisried • Düdingen • Giffers • Heitenried • Oberschrot • Plaffeien • Plasselb • Rechthalten • Schmitten • Sankt-Antoni • Sankt-Silvestro • Sankt-Urso • Tafers • Tentlingen • Ueberstorf • Wünnewil-Flamatt • Zumholz |  |

 |
Teatro en Termeso, Pisidio.
**Pisidio**, greke *Πισιδία*, turke *Pisidya*) estis regiono de antikva Malgranda Azio situa norde de Likio, lime al Kario, Lidio, Frigio kaj Pamfilio, kaj koresponde pli malpli kun la nuntempa provinco Antalya en Turkio. Inter la setlejoj de Pisidio estis Termeso, Selge, Kremna, Sagalaso, Etenna, Antiokio, Neapolis, Tiriako, Laodiceia Katakekaumene kaj Filomelio.

Geografio
---------

Kvankam proksime al la Mediteranea Maro en la mapo, la varma klimato de sudo ne povas pasi la alton de la montaro Taŭrus. Pro tia klimato, ne estas arbaroj sed nur plantoj kiuj kreskiĝas en areoj kiuj disponeblas el akvo el la montoj, kius jara averaĝa precipitaĵo estas ĉ. 1000 mm ĉe la pintoj kaj 500 mm ĉe la deklivoj. Tiu akvo nutras la ebenaĵo. La urboj de Pisidio, ĉefe fonditaj sur la deklivoj, profitis el tiu fekundeco. La irigaciita grundo de la lando estas tre taŭga por kreski frukton kaj por brutobredado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Termessos on the Web Arkivigite je 2006-03-13 per la retarkivo Wayback Machine, comprehensive guide to the striking Pisidian city
* Sagalassos on the Web Arkivigite je 2017-10-18 per la retarkivo Wayback Machine, comprehensive guide to the striking Pisidian city
* Termessos Guide and Photo Album
* Sagalassos Guide and Photo Album
* Ancient Sagalassos: Pride of Pisidia
* Beyaz Arif Akbas: "Sagalassos: City of Fairies", Adrianapolis, Yalnizgoz Yay. 2010, ISBN 978-1-4536-1300-9.

37° 18′ Nordo 30° 18′ Oriento﻿ / ﻿37.3 °N, 30.3 °O﻿ / 37.3; 30.3 (mapo)
**Premio** estas rekompenco, donacata al la plej indaj. Premioj estas disdonitaj pri literaturo, filmoj, ktp. La plej famaj premioj estas la Nobel-premioj.

**Premio** (de la latina *praemium*) estas ĉiu ajn varo aŭ kompenso de alia tipo, kiel donaco aŭ mono, kiun iu ricevas kiel danko aŭ agnosko pri peno, klopodo aŭ barakto realigita, kvankam ĉe kelkaj premioj intervenas hazardo, kaj en aliaj oni postulas (normale) krom la sorto, la aĉeton de produkto, servo, bileto aŭ vidi iun programon aŭ reklamon per televido, aŭ fari telefonan alvokon, por povi havi ŝancon atingi la premion; tiaj estas la premioj kiujn donas lotumadoj, tomboloj aŭ prilotadoj televidaj.

Celoj
-----

En multaj lotumadoj kaj tomboloj, la enspezon oni dediĉas al bonfarado ĉu publika ĉu privata. Ekzemploj estas la ŝtataj loterioj, kaj la lotado de la Ruĝa Kruco de multaj landoj. Kelkaj premioj estas organizitaj de lokaj, regionaj aŭ naciaj registaroj, kaj aliaj de privataj institucioj aŭ individuoj, ĉu por bonfara celo ĉu por atingi sciencan aŭ teknologian helpon.

Klasado
-------

Laŭ la formo atingi la premion, oni povus klasigi ilin en Premioj de Sciencoj, Artoj, Sportaj, Civilaj Meritoj, Militaj, Lernejaj, Loterioj kaj similaj lotumadoj, kaj komercaj prilotoj. Sed kelkaj institucioj kiuj donas premiojn inkludas diversajn kategoriojn, kaj povas esti pri diferenca merito aŭ peno, tiele tiu ĉi klasado estas valida nur por la jena listo:

Premioj al meritoj
------------------

Nobel-medalo
* Premio "Latin American Quality Awards" estas latinamerika premio al la plej sukcesaj entreprenoj kaj entreprenistoj
* Premioj Príncipe de Asturias - Hispanio
* Nobel-premio pri paco, pri civila merito
* Nobel-premio pri literaturo estas arta premio
* Nobel-premio pri sciencaj fakoj
* Medalo Fields, konsiderata simila al neekzistanta Nobel-premio pri matematiko
* Polar Music Prize, konsiderata kiel premio Nobel pri monda muziko
* Premio Ernst von Siemens, konsiderata la premio Nobel de klasika muziko
* Pritzker-premio pri arkitekturo

Artaj Premioj
-------------

* Akademia Premio - Usono (pri filmoj)
* Premio Grammy - Usono
* Premio Ariel - Meksikio
* Premioj Casandra - Dominga Respubliko
* Premioj El Heraldo de México
* Premioj Estrella del Mar - Argentino
* Premioj Globo de Oro - Usono
* Premioj Lo Nuestro - Usono
* Premioj Martín Fierro - Argentino
* Premio Nacional de Artes Plásticas de España
* Premio Nacional de Fotografía de España
* Premioj Saturn
* Premio Velázquez de Artes Plásticas
* Premio Hugo
* Premio Nebula
* Premio Locus
* Premio Edison Nederlando
* Belartaj Premioj UEA

Registaraj
----------

Honora Legio
* Medalo de la Kongreso (Usono)
* Medalo de Caballero Águila (Meksikio)
* Honora Legio (Francio)

Premioj ĉe Interreto
--------------------

* Premioj Arroba de Oro
* Premioj Latin SSP
* Premioj Webby

Vidu ankaŭ
----------

* Literaturpremioj
* Kossuth-premio

* Kategorio Premio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Blankkapa sakio (*Pithecia pithecia*).
Bearded saki (Chiropotes sp)-8.jpgBearded saki (Chiropotes sp)-8

**Piteciedoj** aŭ *Pitheciidae* estas unu de kvin familioj de Amerikaj simioj nuntempe agnoskitaj. Iam, ili estis inkluditaj en la familio *Atelidae* (Ateledoj). La familio Piteciedoj inkludas sakiojn, barbosakiojn, uakariojn, kalicebojn. Plej granda parto de specioj estas indiĝenaj de la Amazona regiono de Brazilo, kaj kelkaj troveblas ankaŭ el Kolombio ĝis la nordo de Bolivio sude.

Piteciedoj estas malgrandaj ĝis mezgrandaj simioj, kiuj gamas el 23 cm en kap-korpa longo ĉe la plej malgrandaj ĝis 44–49 cm ĉe la plej grandaj uakarioj. Ili haase mezlongan ĝis longan felon, en ampleksa gamo de koloroj, ofte kun kontrastaj makuloj, speciale ĉe la vizaĝo.

Ili estas dumtagemaj kaj arboloĝantaj, kaj vivas en tropikaj arbaroj el malaltaj marĉoj ĝis montardeklivaroj. Ili estas ĉefe herbovoruloj, kiuj manĝas ĉefe fruktojn kaj semojn, kvankam kelkaj specioj manĝas ankaŭ malgrandan nombron de insektoj.

Estas 54 nuntempe agnoskitaj specioj de piteciedoj, grupigitaj en du subfamilioj kaj ses genroj. La agnoskitaj genroj estas jenaj:

* *Pithecia*
* *Chiropotes*
* *Cacajao*
* *Plecturocebus*
* *Cheracebus*
* *Callicebus*

Referencoj
----------

1. ↑   Groves, C. P. (2005). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (eld.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3a eld.). Baltimore: Johns Hopkins University Press. pp. 141–148. ISBN 0-801-88221-4. OCLC 62265494.
2. ↑   Boubli, J. P. M. N. F. Da Silva, M. V. Amado, T. Hrbek, F. B. Pontual, and I. P. Farias (2008). "A taxonomic reassessment of black uakari monkeys, Cacajao melanocephalus group, Humboldt (1811), with the description of two new species". *International Journal of Primatology*. 29: 723–749. doi:10.1007/s10764-008-9248-7. S2CID 26561719.

* Piteciedoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Piteciedoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Piteciedoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800622
 |
La **platformo** en geologio estas granda (ĝis kelkmil kilometrojn longa), tektonike stabila zono de la kontinenta terkrusto, kiu malrapide moviĝas vertikale.

Geologiaj provincoj de la mondo

Koncepto
--------

Unue oni opiniis ke ekzistas du elementoj de la vertikala sekco de la terkrusto — la fundamento kaj platforma kapoto. Poste oni apartigis transiran komplekson, kiu situas inter ili. Tamen ne ĉiuj sciencistoj akceptis la koncepton pri tri elementoj de la vertikala sekco de la terkrusto.

Klasifiko
---------

Laŭ tempo de la formiĝo oni klasifikas platformojn kiel la *novaj* kaj *malnovaj*.

La malnovaj platformoj (ankaŭ nomataj *kratonoj*) havas arĥaiko-proterozoikan fundamenton, kutime rifeanan transiran komplekson kaj paleozoiko-kenozoikan (foje ediakaro-kenozoikan) kapoton. Ekzemploj povas esti la Orienteŭropa kratono, Siberia kratono. La malnovaj platformoj limas al pli novaj (kaledoniaj, herzinaj, mezozoikaj, alpaj) orogenezoj kaj zonoj kun la oceana terkrusto. 

La novaj platformoj havas antaŭpaleozoikan-paleozoikan fundamenton, mezsuprepaleozoikan aŭ permio-triasan (foje suprekarbonian-permian) transiran komplekson kaj mezozoiko-kenozoikan kapoton. La novaj platformoj limas al tiuj malnovaj, al alpaj kaj mezozoikaj orogenezoj, oceanaj strukturoj.

Kiel limaj strukturoj inter platformoj kaj pli junaj orogenezoj kutime servas randofleksejoj, foje grandaj faŭltoj — randoorloj. 

Strukture levitaj zonoj de la platformoj, en kiuj mankas kapoto, nomiĝas ŝildoj (ekzemple la Kanada ŝildo, Gujana Ŝildo), dum tiuj mallevitaj, kun evoluinta kapoto, nomiĝas platoj (kiel la Rusa plato, Skita plato, Okcidentsiberia plato).

Nafto kaj gaso
--------------

Al platforma kapoto de la novaj kaj malnovaj platformoj estas ligitaj la plej grandaj resursoj de tergaso kaj grandaj resursoj de nafto. Hidrokarbonaj kuŝejoj (kutime naftokuŝejoj) troviĝas en la plej supraj partoj de la fundamento (lime de la kapotaj rokaĵoj) kaj estas ligitaj al eroziaj kaj tektonaj elstaraĵoj de la fundamento. 

La ĉefaj strukturaj elementoj de la platoj estas sineklizoj, anteklizoj, aŭlakogenoj, fleksosistemoj, kavoj kaj volboj. Tiuj strukturoj regas la naftogasajn basenojn kaj distriktojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Fundamento (geologio)
* Platforma kapoto

Referencoj
----------

1. ↑  Крылов, Н. А..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Платформа // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 319. ISBN 5-85270-327-3.
La **Placo Kálvin** estas grava placo en Budapeŝto, troviĝanta laŭ la malgranda bulvardo. Iam tie situis defenda muro (konstruita en la 13-a jarcento) de Pest kun pordego nomata Kecskeméti (keĉkemEti), ĉar la vojo el la pordego daŭriĝis al urbo Kecskemét. En la 18-a jarcento la placo havis germanajn nomojn **Ketschkemeterplatz** kaj **Heu- und Borstenviehhändler Platz**, ĉar ekster la muroj oni aranĝis bazaradojn. 

Kalvinana preĝejo de la placo
Modernaj domoj en la placo Kálvin

Historio
--------

La vera placo formiĝis en la 19-a jarcento, kie ne nur la vendistoj, sed ankaŭ la kalvinanoj trovis liberajn lokojn. Ili konstruis ne nur preĝejon, sed ankaŭ lernejon kaj oficejon, kie nun estas jam universitato. Poste ankaŭ aliaj imponaj oficejoj konstruiĝis. Ankaŭ skandalo ligiĝas al la placo. Maljunulo nomata "paĉjo Roberto" en la placo disdonis senpagajn tagmanĝojn por la malriĉuloj. Baldaŭe evidentiĝis, ke el la kolektita mono li ne nur tagmanĝojn, sed ankaŭ palacon en Vieno li aĉetis. Ankaŭ nun hungaroj mencias: kuirejo de paĉjo Roberto.

Dum sieĝo de Budapeŝto parto de la domoj difektiĝis. Dum la socialismo ili ne rekonstruiĝis, restis nur la fajromuroj (muro sen fenestro). Sur unun el la muroj oni metis ruĝan stelon, kiun en 1956 oni neniigis. Dum jardeko silueto de la malplena loko estis videbla. Post la socialismo novaj hotelo kaj aliaj konstruaĵoj faris senmanka la placon.

Pli gravaj konstruaĵoj
----------------------

* Kalvinana preĝejo (Ferencváros)
* magazeno aŭ grandvendejo apud la preĝejo, kiun la kalvinanoj nuntempe rericevis
* sub la placo metroo trafikas, sed la pli nova tunelo en 2011 jam estis preta

Trafiko
-------

En la placo tramoj (la plej frue ĉevaltira tramo), troleoj, aŭtobusoj kaj la supre menciita metroo trafikas.

Fonto
-----

* Hungara Vikipedio
**Pitias** (en greka: Πυθιάς, Pūthiás), konata ankaŭ kiel Pitias la Maljuna, estis greka biologo kaj embriologo. Ŝi estis adopta filino (aŭ nevino) de Hermias de Atarneo, kaj estis la unua edzino de Aristotelo. Ŝi naskis al li filinon, kiun ili nomigis ankaŭ Pitias, nome Pitias la Juna, kiu edziĝis trifoje.

Pitias ŝajne laboris kun sia edzo, Mnesaĥo, por enciklopedio el la materialo kiun ili arigis dum sia nuptoveturo al Mitileno. Ŝi estas konsiderata kiel kolektinto de gamo de specimenoj de vivantaj estaĵoj. Kate Campbell Hurd-Mead sugestas ke la paro kunlaboratis en la studo de generado.

Referencoj
----------

1. ↑   Marilyn Bailey Ogilvie; Joy Dorothy Harvey (2000). The Biographical Dictionary of Women in Science: L-Z. Taylor & Francis. p. 1062. ISBN 978-0-415-92040-7.  Alirita la 13an de Aprilo 2017.
2. ↑   Smith, William (1849). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. p. 627.
3. ↑  Marilyn Bailey Ogilvie; Joy Dorothy Harvey (2000).

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 584206
 |
**Platiĉevo,** serbe **Платичево,** aŭ **Platičevo** estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ruma. 

Loko de la municipo en Serbio
Mapo pri municipo Ruma
Preĝejo de Platiĉevo

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 39  km²
* Koordinatoj: 44°49′10″N 19°47'26″E
* Supermara alteco: 66 m
* Loĝantaro: 2760 en 2002
* Poŝtkodo: 22420
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

Geografio
---------

Platiĉevo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ruma-Savo. Ruma kaj Sremska Mitrovica troviĝas po 10, Novi Sad 60 km.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1366 en formo *"Fenberek"*. Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo, kiun sekvis limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Platiĉevo 2007 serboj (73 %), 361 kroatoj, 174 hungaroj, 81 jugoslavianoj, 57 ciganoj kaj aliaj.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo
* apudaĵo de la vilaĝo estas elstara ĉasloko

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara kaj serba Vikipedioj
**Jacques TONDU** estis franca politikisto kaj deputito naskiĝinta la 26-an de majo 1827 en Pont-de-Veyle (Ain) kaj mortinta la 28-an de decembro 1900.

Biografio
---------

Deveninta de familio de notarioj, li sukcedis sian patron en 1852. Li estis elektita kiel urbestro de Pont-de-Veyle en 1870 kaj fariĝis deputito de la departemento Ain de 1876 ĝis 1889. Li seĝis ene de la maldekstra respublikisma grupo, kaj estis unu el la 363 deputitoj, kiuj malakceptis konfirmi sian fidon al la registaro de Albert de Broglie la 16-an de majo 1877. 

Li ne denove kandidatiĝis en 1889 kaj fariĝis, de 1890 ĝis 1893, direktoro de la frenezulejo de Bron. Li cetere estis ĝenerala konsilisto de la departemento Ain kaj vicprezidanto de la departementa asembleo.

Fontoj
------

* « Jacques Tondu », en *Dictionnaire des parlementaires français (1889-1940)*, direktorita de Jean Jolly, PUF, 1960
* « Jacques Tondu », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

Eksteraj ligiloj
----------------

* Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Pitiriaseedoj** |
| --- |
|  |
| Pityriasis gymnocephalaPityriasis gymnocephala |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj*Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj*Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj*Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj*Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Pitiriaseedoj***Pityriaseidae*Temminck, 1836 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Genro |
| 
* Pitiriaseo *Pityriasis*

 |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Pitiriaseedoj  |

 |
| v • d • r |

La **Pitiriaseedoj** *(Pityriaseidae)* estas familio en la ordo de la paseroformaj birdoj *(Passeriformes)*. Ĝi konsistas el nur unu genro kun nur unu specio.

Genro kaj specio
----------------

* Pitiriaseo *(Pityriasis)*
	+ Kalvakapa pitiriaseo *(Pityriasis gymnocephala)*

Disvastiĝo kaj vivejo
---------------------

La kalvakapa pitiriaseo loĝas endemia sur Borneo. Ĝi preferas basebenajn marĉojn kaj arbarojn.

Aspekto kaj vivmaniero
----------------------

La Pitiriaseoj estas ĉirkaŭ 25 centimetrojn grandaj, nigraj birdoj kun ruĝa kaj flava kapo, la flugiloj de la inoj parte estas ruĝaj. La beko estas fortika kaj hokoforma, la vosto iomege mallonga. La birdoj nutras sin per insektoj, aliaj senvertebruloj kaj malgrandaj reptilioj. Tiu orientalisa specio atentofrapas per multnombraj laŭtaj vokoj.

Taksonomia enordigo
-------------------

Pri la parencrilatoj oni disputas; laŭ pli novaj esplorrezultoj oni metas ilin en la proksimecon de la Kraktikedoj (*Cracticidae*).


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |
**Kemia mezlernejo en Brno** (ĉeĥe *Střední průmyslová škola chemická*) estas faka mezlernejo en Brno, Ĉeĥio.

La lernejo estis fondita la 1-an de septembro 1951 per memstariĝo disde tiama tekstila mezlernejo. Komence ĝi ricevis ĉambrojn en iama gimnazio, dum la laboratorioj restis en la lernejo tekstila. En la sama domo funkciis ankaŭ elementa lernejo, pedagogia mezlernejo kaj lingvolernejo, sed en 1999 ĉiuj tiuj lernejoj foriris, do la domo restis nur por la kemiistoj. Post rekonstruo de la malnova konstruaĵo estis instalitaj laboratorioj, sekve la tuta instruado okazas sub unu tegmento.

Le lernejo havas naŭ laboratoriojn por praktika instruado de kemioj neorganika, organika, fizika kaj analiza kaj por instruado de kemiaj tekniko, biologio, biokemio kaj mikrobiologio. 

Oni instruas fakojn: aplikita kemio (analiza kemio, farmaciaj substancoj, kemia teknologio, komputiloj en kemio), analizo de nutraĵoj, teknika liceo, naturscienca liceo. 

Lernejestroj:

* 1952-1958 Ing. Jaroslav Voda
* 1958-1973 Vladislav Marecek
* 1973-1983 Ing. Olga Bartikova
* 1983-1996 Ing. Frantisek Keberle
* 1996-        Ing. Vilem Koutnik, CSc.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la lernejo
**Barthélemy MEILHEURAT** estis franca politikisto naskiĝinta la 19-an de novembro 1792 en Gannat (Allier) kaj mortinta la 29-an de septembro 1841 en Parizo.

Biografio
---------

Barthélemy Paul Meilheurat estis la filo de Jean Baptiste Meilheurat, kuracisto kaj urbestro de Gannat de 1800 ĝis 1802, kaj de Louise Bougarel, filino de Philibert Bougarel, S-ro de Marmagne, reĝa konsilisto en la elektolando de Gannat. Li estis la plijuna frato de Pierre Antoine Meilheurat, deputito de Allier de 1837 ĝis 1848.

Bienulo, departementa konsilisto, li estis elektita kiel deputito de la departemento Allier de 1831 ĝis 1834. Li seĝis en la maldekstra opozicio. En 1834, li rezignis sian politikan karieron.

Referencoj
----------

1. ↑  Lia naskoakto, je la 20-a de novembro, klarigas ke li naskiĝis « *je la unua horo posttagmeze* ».

Literaturo
----------

* « Barthélémy Meilheurat », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

Eksteraj ligiloj
----------------

* Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo
Giorgio de Chirico, *Cavalli* (foto Paolo Monti. Fondo Paolo Monti, BEIC).
La itala esprimo **Pittura Metafisica** (metafizika pentroarto) estas itala movado de pentroarto, kiu floris en la 1910-aj jaroj kaj ĉesis post la unua mondmilito, en mezo de la 1920-aj jaroj. La nomo venas el metafiziko, kiu signifas la instruon de la bazoj kaj la rilatoj de la ekzisto. En 1917 Giorgio de Chirico, lia frato Alberto Savinio kaj la futurista Carlo Carrà fondis la *Scuola Metafisica* en Ferrara.

Karakterizaĵo
-------------

Tiu pentroarta tendenco volis unuigi la antikvajn, klasikajn idealojn, la abstraktajn, eterne validajn verojn de la geometrio kaj matematiko kun la subkonsciaj timosentoj, premaj fantasmagorioj, mistikaj, simbolaj imagaĵoj. Ĝi estas rigardebla kiel pioniro al la surrealismo.

Pentra prezento
---------------

Tiu pentroarto estas prezentita en formo de preskaŭ scena, plej ofte senhoma ejo. Tiun ĝenron dominas ŝanĝitaj proporcioj, nerealaj farbadoj kaj la nekorekta redono de lumoj kaj ombroj, same la uzo de pluraj fuĝopunktoj.
Pro manko de aera perspektivo, aperas diversaj pantraĵoj kiel en vakuo.

Reprezentantoj
--------------

La tri plej gravaj repretzentantoj de Pittura metafisica estis:

* Giorgio de Chirico (1888 – 1978)
* Carlo Carrà (1881 – 1966)
* Giorgio Morandi (1890 – 1964)
**ARKive** estas tutmonda iniciato cele "helpi la konservadon de la mondaj minacataj specioj, pere de la povo de de la natura bildaro", kion ĝi faras per lokigo kaj arigado de filmoj, fotoj kaj aŭdobendoj de tutmondaj specioj ene de centrigita cifereca arkivo. Ties nuna prioritato estas kompletigo de son-vidaj profiloj por la ĉ. 17,000 specioj en la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.

Tiu projekto estas initiato de Wildscreen, brita eduka neprofita organizo, baze en Bristolo. La teknika platformo estis kreite de Hewlett Packard, kiel parto de la prograno de HP por ciferecaj laboratorioj kaj scienca programo.

ARKive havas la apogon de ĉefaj konservadismaj organizoj, kiaj BirdLife International, Naturprotekto Internacie, Internacia Unio por la Konservo de Naturo (IUCN), la Monda Konserveja Observa Centro de Unuiĝintaj Nacioj (UNEP-WCMC), kaj la WWF, same kiel ĉefaj akademiaj kaj sciencaj institucioj, kiaj la Muzeo pri natura historio de Londono; Reĝa Botanika Ĝardeno de Londono; kaj la Smithsonian Institution. Ĝi estas membro de la Instituta Konsilantaro de Vivenciklopedio.

Du bildujoj de ARKive por Google Earth, montrantaj endanĝeritajn speciojn kaj speciojn de la Golfo de Meksiko estis produktita de Google Earth Outreach. La unua el tuj estis lanĉita en aprilo de 2008 fare de la patrono de Wildscreen, Sir David Attenborough.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4 5 6   About ARKive. *ARKive*. Arkivita el la originalo je 2011-07-01. Alirita 12 July 2011.

Arkivigite je 2011-07-01 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-07-01. Alirita 2014-01-07.
2. ↑   EW charity, 299450, Wildscreen
3. ↑   Wildscreen - About. Arkivita el la originalo je 2013-08-21. Alirita 12a Julio 2011.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-08-21. Alirita 2021-09-09.
4. ↑   HP Labs : Solutions and Services Research : Technology for Services : Services for Digital Publishing : ARKive. *Hewlett-Packard*. Arkivita el la originalo je 2011-01-20. Alirita 12a Julio 2011.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-01-20. Alirita 2014-01-07.
5. 1 2   Google Earth Outreach. *Google Search*. Arkivita el la originalo je 2011-07-16. Alirita 12a Julio 2011.
6. ↑   Attenborough launches Wildscreen's Google Earth Layer - Press release 10a Apr 08 - ARKive. Wildscreen (2008-04-10). Arkivita el la originalo je 2012-03-17. Alirita 12a Julio 2011.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-03-17. Alirita 2014-01-07.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo ARKive Arkivigite je 2016-04-26 per Archive.today
* Teknikaj specifigoj el Hewlett-Packard Arkivigite je 2011-01-20 per la retarkivo Wayback Machine
* Memorandum of Understanding ĉe Encyclopedia of Life[*rompita ligilo*]
Situo de Pivnice en Serbio (en la verda municipo).
Luterana preĝejo de Pivnice
**Pivnice,** serbe **Пивнице,** hungare **Pincéd** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Baĉka Palanka. Ĝis 1904 la oficiala hungara loknomo estis **Pivnica**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.

Bazaj informoj
--------------

* Alto super marnivelo: 86 m
* Areo: 57 km²
* Loĝantaro: 3830
* Poŝtkodo: 21469
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

Situo
-----

Pivnice situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la loko el 1650 en formo *"Pivinica"*. En 1715 jam estis tie vilaĝo kun 42 impostintoj. Fine de la 18-a jarcento slovakoj alvenis. En 1900 laŭ la popolnombrado vivis en Pivnica 4977 homoj, (2871 slovakoj, 1486 serboj, 356 germanoj, 223 hungaroj, 21 rutenoj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 kiel Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Pivnice 3835 homoj, (slovakoj 2935 (77%), serboj 704 (18%), ciganoj 51, jugoslavianoj 31 kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* luterana slovaka preĝejo de 1826
* ortodoksa serba preĝejo de 1746
* luterana germana preĝejo de 1898
Plandiŝte situas en la mapo en la verda municipo
Mapo pri municipo Plandiŝte
**Plandiŝte** (serbe *Пландиште*, slave **Plandište,** hungare *Zichyfalva*, rumane *Plandişte*, germane *Zichydorf*) estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato. Ankoraŭ 13 komunumoj apartenas al la municipo.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 4270[*kiam?*]
* Poŝtkodo: 26360
* Telefonprefikso: 26
* Aŭtokodo: VŠ

Situo
-----

Plandiŝte situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Versec-Zrenjanin. Rumanio troviĝas proksime.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Torontál, al distrikto de Bánlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Plandiŝte 4270 da homoj, (serboj 2539 (60 %), macedonoj 910 (21 %), hungaroj 243 (6 %), jugoslavianoj 168 (4 %), rumanoj 73 (2 %), ciganoj 63 (2 %), slovakoj 41 (1 %) kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* nova ortodoksa preĝejo

Famuloj
-------

En la iama Zichyfalva naskiĝis hungara-serba poeto Zoltán Csuka.
**Adrien Leroy de La Tournelle** estis franca politikisto, juĝisto kaj deputito naskiĝinta la 20-an de februaro 1803 en Liono (Rodano) kaj mortinta la 20-an de aŭgusto 1860 en Coligny (Ain).

Biografio
---------

Vicprokuroro de Liono en 1830, poste asesoro de la ĝenerala prokuroro ĉe la Ĉambro de pajroj, Adrien Roy de La Tournelle sekve fariĝis ĝenerala vicprokuroro en Parizo, ĝenerala prokuroro en Nîmes kaj fine ĝenerala prokuroro en Orléans. En 1844, li enoficiĝis kiel unua prezidanto de la reĝa kortumo de Dijon. 

Adrien Leroy de La Tournelle estis nomumita kiel oficiro en la ordeno de la Honora legio la 22-an de aŭgusto 1860. Li estis entombigita en la komunuma tombejo de Montoire-sur-le-Loir.

### Politika kariero

Adrien Roy de La Tournelle estas elektita kiel deputito de la departemento Ain en 1840 kaj sukcese konservis sian mandaton ĝis 1848. Li seĝis ene de la majoritato favora al la tiutempa reĝimo de la julia monarkio. En 1844, pro lia nomumo al la posteno de unua prezidanto de la apelacia kortumo de Dijon, li devis denove kandidatiĝi pri deputiteco antaŭ la voĉdonantoj por konfirmi sian mandaton. Li estis poste reelektita en 1846.

Bibliografio
------------

* « Adrien Leroy de La Tournelle », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

Referencoj
----------

1. 1 2  Retejo de la Nacia Asembleo.
2. ↑  Légion d'honneur.
3. ↑  Entombigo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo
Oficina taraksako kun pivotradiko
**Pivotradiko**, **aksradiko** aŭ **palisradiko** (ĉefradika sistemo) estas radiko, kiu estas pli forta, dika ol la flankaj radikoj. Aksradiko ofte penetras pli suben en la grundon ol la aliaj radikoj.

Aksradiko karakterizas pinojn, juniperojn, larikojn, abiojn, kverkojn, cedrojn, fraksenojn, baobabojn, panfruktarbojn.

La aksradiko servas kiel rezervaĵa organo de iuj legomoj. Oni trovas ankaŭ multjarajn kaj unujarajn herbojn (ekz. *Oenothera biennis*) kun aksradiko uzata kiel manĝaĵo. Vidu la apudan bildon pri leontodo.

La alia ĉefa tipo de radiko estas kvasta radiko (plata, fibra, difuza radiko).

Vidu ankaŭ
----------

* Mikorizo
* Radikoharo
* Vaporiĝ-transpiro

Referencoj
----------

1. ↑   Simon, Karl-Hermann (ed.) 1995 : Lexicon Silvestre. Prima Pars. Vortaro de forsta fako. Esperantlingva parto (I eo) kun difinoj. *Förderverein Lexicon Silvestre e.V.*, Eberwalde, 84 pp. p.5 ISBN 3-931 262-08-1 esperante

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

* Pivotradiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Plane Crazy*** (Freneza aviadilo) estas usona animaciita kurta filmo reĝisorita de Walt Disney kaj Ub Iwerks. La filmo, publikigita en 1928 fare de *Walt Disney Studios*, estis la unua kreitaĵo de la rolulo Mickey Mouse. Ĝi estis farita kiel muta filmo kaj havis provan prezenton por kineja publiko la 15an de majo, 1928, sed malsukcesis trovi distribuiston. Poste tiun jaron, Disney publikigis la unuan sonanimacion de Mickey, nome *Steamboat Willie*, kiu estis granda sukceso. Post tio, *Plane Crazy* estis publikigita kiel sonanimacio la 17an de marto, 1929. Ĝi estis la kvara filmo de Mickey kiu estis publikigita post *Steamboat Willie*, *The Gallopin' Gaucho*, kaj *The Barn Dance* (1928).

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Plane Crazy* ĉe YouTube (oficiala loko de Walt Disney Animation Studios)
* *Plane Crazy* en Mickey Mouse Follies: Black and White
* *Plane Crazy*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* *Plane Crazy* en The Encyclopedia of Disney Animated Shorts Arkivigite je 2017-08-04 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 647240
 |
**Marie-Louis-Félix Chevrier de Corcelles** estis franca politikisto kaj deputito de la departemento Ain. Li naskiĝis la 31-an de decembro 1782 en Bourg-en-Bresse kaj mortis la 20-an de januaro 1855 en la sama komununo.

Biografio
---------

Filo de Jean-Félix Chevrier de Corcelles, reĝa konsilisto kaj leŭtenanto en Bresse, kaj de Marie-Barbe-Constance Périer, li studadis en la centra lernejo de la departemento Ain, kie li interalie havis la proferoson André-Marie Ampère. Li sekve fariĝis advokato. Iom poste, li estis nomumita kiel imperia vicprokuroro en Liono, kaj baldaŭ taskiĝis pri la prezidanteco de la tribunalo de unua instanco de Bourg-en-Bresse.

Li verkis kaj publikigis en 1825 filozofian eseon, sub la titolo « Eseo pri abstraktaĵoj » (france *Essai sur les abstractions*).

Li kandidatiĝis pri deputiteco la 17-an de novembro 1827, kaj estis elektita en la unua distrikto. Li seĝis inter la moderaj subtenantoj de la reĝo, kaj estis denove elektita la 23-an de junio 1830. Li plenumis fideljuron al Ludoviko-Filipo post la franca revolucio de 1830, kaj ne opoziciis la novan reĝimon konatan kiel la julia monarkio. Li estis elektita por nova deputita mandato la 5-an de julio 1831.

En 1845, li ricevis la titolon de honora prezidanto de la tribunalo de Bourg-en-Bresse.

Referencoj
----------

1. ↑  Departementa arkivejo de Ain, komunumo Bourg-en-Bresse, jaro 1855, mortoakto 26

Fontoj
------

* « Marie-Louis-Félix Chevrier de Corcelles », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891
* Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo
**Planedoscienco** estas la branĉo de astronomio kiu okupiĝas pri planedoj, nanplanedoj, lunoj, asteroidoj, kometoj kaj ĉiuj aliaj objektoj kiuj ĉirkaŭorbitas la Sunon (kaj aliajn stelojn). Planedosciencistoj pristudas la devenon, la evoluon kaj la nunan konsiston kaj strukturon de tiuj korpoj.

Historio
--------

Planedoscienco verŝajne estiĝis per la unuaj teleskopaj observadoj de Galilejo, kiu unue priskribis geologiaĵojn similajn al montaroj sur la supraĵo de la Luno. Tamen, planedoscienco signife evoluis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, kiam la pioniraj astronomiistoj Giovanni Virgilio Schiaparelli kaj Eugène Michel Antoniadi unue okupiĝis pri scienca observado kaj analizo de la supraĵo de Marso.

Granda antaŭenpaŝo por planedoscienco estis la lanĉo de la unuaj kosmosondiloj, dum la 1950-aj jaroj. Sinsekvaj generacioj de kosmoesploriloj fotis kaj analizis la malantaŭan flankon de la Luno kaj la plej rimarkindajn ecojn de Marso kaj Venuso. Sekve, dum la 1970-aj jaroj komenciĝis la esplorado de la ekstera parto de la sunsistemo, per sendado de la esploriloj Pioneer kaj Vojager al Jupitero, Saturno, Urano, Neptuno kaj iliajn lunarojn kaj ringarojn.

Nuntempaj branĉoj
-----------------

### Sunsistemaj planedoj

Dum la lastaj jardekoj oni sendis surlokajn esplorilojn kaj veturilojn al Marso: ili rimarkinde antaŭenpuŝis nian konon pri la konsisto de la marsa supraĵo kaj pri ĝia evoluo, inkluzive de la verŝajna ĉeesto de likva akvo en la pasinteco. En la venontaj jardekoj oni planas simile esplori la jupiteran lunon Eŭropo kaj la saturnan lunon Titano, kiuj, pro siaj interesaj trajtoj, povus doni gravajn informojn pri la eventuala ekzisto aŭ verŝajneco de ekstertera vivo. Titanon jam vizitis, dum la 2000-aj jaroj, la eŭropunia alteriĝilo Huygens.

### Ekstersunsistemaj planedoj

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Ekstersunsistema planedo.
Ekde la 1990-aj jaroj komenciĝis longa vico de malkovroj de planedoj kiuj ĉirkaŭorbitas aliajn stelojn. Tiel malfermiĝis tute nova branĉo de planedoscienco, kiu ne nur postulas atentan pristudon de novaj manieroj por malkovri pliajn ekstersunsistemajn planedojn, sed ankaŭ necesigas evoluigon de pli detalaj teorioj pro priskribi la estiĝon kaj evoluon de planedaroj similaj al la sunsistemo.

* Planedoscienco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Planedoscienco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Skemo de la linia planimetro
Skemo de la polusa planimetro
**Planimetro** estas mezurilo, kiu mezuras la areon de arbitra dudimensia formo.

Specoj
------

Ekzistas tri ĉeftipoj de mekanikaj planimetroj: la linia, la polusa, kaj la hakilforma (Pritz-a). Nuntempe, elektronika cifereca planimetro ankaŭ ekzistas.

La linia planimetro konsistas el unu stango. La polusa planimetro, tamen, konsistas el du stangoj. La fora fino de la fora stango de la polusa planimetro libere spuras la randon de la mezurata figuro; la proksima fino de la proksima stango de la polusa planimetro estas fiksita ĉe origino. Inter la du stangoj estas artiko, kiu mezuras la angulon inter la du stangoj, kaj dentradoj kiuj kalkulas la areon.

various types of planimeters* Polusa planimetroPolusa planimetro
* Polusa planimetro de AmslerPolusa planimetro de Amsler
* Linia planimetro.Linia planimetro.
* Tri planimetroj: elektronika (supra), Prytz-a (meza), kaj polusa (malsupra)Tri planimetroj: elektronika (supra), Prytz-a (meza), kaj polusa (malsupra)
* Planimetro de PrytzPlanimetro de Prytz

Historio
--------

La koncepto de la planimetro estis proponita de Johann Martin Hermann en 1814. La unuan modernan planimetron, de la polusa tipo, inventis la svisa matematikisto Jakob Amsler-Laffon en 1854.

En 1875, la dana matematikisto Holger Prytz inventis la hakilforman planimetron.

Piednotoj
---------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: planimetr/o

Referencoj
----------

* Gatterdam, R. W. (1981). "The planimeter as an example of Green’s theorem", *American Mathematical Monthly* (en) **88**, p. 701–704. doi:10.2307/2320679.
* Lowell, L. I. (1954). "Comments on the polar planimeter" (en) **61**, p. 467–469. doi:10.2307/2308082.
* Foote, Robert L.. "Reports in Mathematical Physics" (en). doi:10.1016/S0034-4877(98)80013-X. arXiv:math/9808070.

Vidu ankaŭ
----------

* Planimetrio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Planimetro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |
| --- |
| **Pjonĉango** |
| korea alfabeto: | 평창군 |
| ĉina skribo: | 平昌郡 |
| en angla transskribo: | Pyeongchang |
| Bazaj informoj |
| ŝtato: | Sud-Koreio |
| provinco: | *Gangwon-do* |
| areo: | 1.463,68 km² |
| nombro de loĝantoj: | 45.482 (stato komence de 2005) |
| loĝdenso: | 31,1 loĝantoj po km |
| koordinatoj: | 37° 22' norde, 128° 23' oriente |
| 

|  |
| --- |
| Pjonĉango (Suda Koreio)Pjonĉango (Suda Koreio)DMS |
| Koordinatoj: 37° 22′ 00″ N 128° 23′ 00″ O﻿ / ﻿37.366666666667 °N, 128.38333333333 °O﻿ / 37.366666666667; 128.38333333333 (mapo) |

 |

 **Pjonĉango** aŭ **Pjongĉango** (en korea alfabeto 평창군, en ĉina skribo de la korea lingvo 平昌郡 kaj en angla transskribo *Pyeongchang*, laŭvorta traduko el la korea lingvo "paco kaj prospero") estas distrikto (*Pjongĉang-gun*) en la provinco *Gangwon-do* de Sud-Koreio kaj samnoma urbo (*Pjongĉang-eup*) en la distrikto. 

Pjonĉango
Pjonĉango
En januaro 2007 la 18-a kongreso de la internacia federacio pri skiado (*Interski*) okazis en Pjongĉango / Pjonĉango - post Japanio, Sud-Koreio estis la dua ŝtato de Azio en kiu tiu kongreso okazis. En februaro kaj marto 2008 internacia turniro en serio pri la Monda Pokalo de Biatlono okazis en la urbo, kaj en februaro 2009 la Monda Ĉampioneco de Biatlono. 

La budhisma Ŝtona Pagodo
Logotipo de Vintra Olimpiko 2018 en Pjonĉango
La Sonorilo de Sangwonsa
La urbo kandidatis organizi la Vintran Olimpikon 2010, sed fine la Internacia Olimpika Komitato atribuis tiun eventon al Vankuvero. Tamen la korea urbo kadre de tiu kandidatiĝo internacie plikonatiĝis, kaj ĝi tenas sian kandidatiĝon ankaŭ por la Vintraj Olimpikoj de 2014 (de la IOC atribuitaj al Soĉio, Rusio) kaj 2018. La 6an de julio 2011 la Internacia Olimpika Komitato en Durbano en Sud-Afriko elektis urbon Pjonĉangon por la Vintra Olimpiko 2018.

Geografio
---------

Pjonĉango situas pli-malpli 180 kilometrojn oriente de la urbo Seulo en la plej granda montoĉeno de la korea duoninsulo, la montaro *Taebaek*, kiu kovras grandajn partojn de la orienta marbordo de la duoninsulo. Pro alteco de pli-malpli 700 metroj super la marnivelo la vintra sezono estas longa kaj neĝoriĉa. Koresponde la regiono estas nacie konata areo por skiado kaj aliaj disciplinoj de vintra sporto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo
* oficiala retejo pri la kandidatiĝo por la Vintra Olimpiko 2014
* oficiala retejo pri la kandidatiĝo por la Vintra Olimpiko 2018
En geometrio, **kojno** estas pluredro difinita per du triangulaj kaj tri trapezaj edroj. Kojno havas 5 edrojn, 9 randoj, kaj ses verticoj.

Kojno estas subklaso de la prismosimilaĵoj.

Kojno povas esti konsiderata kiel degenera dulatera kupolo kun supra edro kolapsita en lateron.

Kojnoj povas kreiĝi de malkomponaĵo de aliaj pluredroj. Ekzemple, la dekduedro povas esti dividita en centran kubon kun 6 kojnoj kovrantaj edrojn de la kubo. La orientiĝoj de la kojnoj estas tia ke la triangulo kaj trapezaj edroj povas konektiĝi kaj formi regulan kvinlateron.

Triangula prismo estas specifa okazo de kojno kun la du triangulaj edroj estantajn move kongrua - kongruaj kaj situantaj en paralelaj ebenoj.

Kvarlatera piramido estas degenera kojno en kiu unu el la lateroj inter du trapezaj edroj estas kolapsita en punkton.

Por kojno kun ortangula bazo, la volumeno estas

{\displaystyle V={\frac {1}{6}}bh(2a+c)}
kie la baza ortangulo estas *a × b*, *c* estas longo de la apeksa latera paralelo al *a*, kaj *h* estas la alto de la baza ortangulo al la apeksa latero.

Vidu ankaŭ
----------

* Kojno
* Dukojnosimilaĵo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Kojno* en MathWorld.
En komputadoj, **plenumstako**[1] estas stako en kiu dum rulado de komputila programo estas registrataj la datumoj pri la subprogramoj kaj diversaj traktiloj aktivaj je koncerna tempopunkto.

Kvankam la tenado de la plenumstako estas grava parto de programplenumo, tamen por uzanto de altnivelaj programlingvoj ĝi ne estas perceptebla, ĉar farata aŭtomate.

Plenumstako servas por pluraj interrilataj celoj, el kiuj speciale atentinda estas tenado de **revenadresoj**. Revenadreso estas la punkto kien vokita subprogramo devas redoni la stirfluon post sia normala finiĝo. Voko de subprogramo *P* kreas «aktivan ekzempleron» de *P;* kiam la plenumo de tiel vokita subprogramo finiĝas, la de ĝi kreita **aktivaĵo** detruiĝas. Ĉar la subprogramo *P* povas esti rekursia, tial samtempe povas kunekzisti pluraj aktivaĵoj *P1, P2, … Pn*, ĉiu el kiuj havas sian revenadreson (kaj sian aron da parametroj, sian aron da lokaj variabloj ktp). Tial oni bezonas stakon por teni la aktivaĵojn.

Plenumstako, ĝiaj montriloj kaj kadroj
Ekz‑e se oni volas desegni kvadraton, oni eble uzos proceduron *Kvadrato*, kiu siavice por desegni la laterojn povas 4-foje voki la proceduron *Rekto*, desegnantan segmenton de rekto. Tiam ĉe unu el la 4 vokoj de *Rekto* la plenumstako povas aspekti kiel sur la apuda bildo. Tie estas prezentita tre simpla okazo, kiam la du aktivaj subprogramoj ekzistas en po 1 ekzemplero kaj posedas po 1 **stakkadron** en la plenumstako. Oni ankaŭ vidas la parametrojn, lokajn variablojn, revenadresojn, kiuj estas partoj de siaj respektivaj kadroj. La plenumstakajn montrilojn oni kutime lokas en reĝistroj.

Multaj procesoroj disponigas specialajn maŝinajn komandojn por manipuli stakon (kaj speciale la plenumstakon, ebligante surstakigi la revenadreson ĉe procedurvoko). Tial la plenumstakon oni ankaŭ iam nomas **vokstako**. Cetere, iam tiun terminon oni rezervas al pli speciala aparata stako, kiu entenas *nur* la revenadresojn.

Piednoto
--------

1. ↑  NPIV.
Plano de la Katedralo de Amiens.[1]
**Plano** estas en arkitekturo la reprezento de korpo (edifico, meblo, peco de maŝino aŭ ajna objekto) sur horizontala ebeno. Ĝi estas akirita pere de paralela projekcio, perpendikulara al la horizontala projekcia ebeno, tiele, sen perspektivo. Estas unu de la ĉefaj reprezentoj de la duedra sistemo, kun la fronta desegno. 

Laŭ Francisko Azorín **plano** estas *Desegno laŭ skalo, de loko aŭ konstruo.*[2] Li indikas etimologion el la latina *planus* (plano, ebeno). Kaj li aldonas la terminon *plani* por planoverki, kaj terminojn por planotipoj, nome situoplano, topografia, fundamenta, tegmenta, etaĝa, sekcia, fasada, urboplano, kvotita.[3]

Vidu ankaŭ
----------

* Planimetrio

Notoj
-----

1. ↑  [ Planoj de romanikaj St-Sernin, Toulouse kaj gotika Notre-Dame, Amiens, kompare kun aliaj planoj de katedraloj.
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 167.
3. ↑  Azorín, samloke.
Ankaŭ tropika frukto kia avokado ricevas specialajn semomanipuladojn (specife inventitajn por tiu specifa tropika frukto)
**Plantopropagado** aŭ **plantomultigado** estas la procezo de artefarita aŭ natura reproduktado de plantoj.

Seksa propagado (semo)
----------------------

Semoj kaj sporoj povas esti uzataj por reproduktado (ekzemple semado). Semoj estas tipe produktataj per seksa reproduktado de plantoj ene de specio. Pro tio ke okazis gena rekombinado, planto produktita ekde semoj povas havi malsamajn trajtojn kompare kun siaj gepatroj. Iuj specioj produktas semojn kiuj postulas specialajn cirkonstancojn por ĝermado, kiel stratifikado  (manipulado de semoletargio). La semoj de multaj plantoj el Aŭstralio, Suda Afriko kaj Okcidenta Usono, bezonas fumon aŭ fajron por ĝermi. Iuj plantospecioj, inkluzive de multaj arboj, ne produktas semon ĝis ili atingas maturecon, kio povas daŭri multajn jarojn. Povas esti malfacile akiri semojn, kaj iuj plantoj tute ne produktas semojn.

Neseksa propagado
-----------------

Stikaĵoj de falfoliaj arboj radikantaj en regata vivmedio
Plantoj havas diversajn mekanismojn por neseksa aŭ vegeta reproduktado. Hortikulturistoj profitas el iuj el ili por rapide multobligi aŭ kloni plantojn. Homoj uzas ankaŭ metodojn kiujn plantoj ne uzas, kiel histokulturon kaj greftadon. Plantoj estas tiel produktataj uzante materialon de unu individuo kaj do ne estas interŝanĝo de genetika materialo. Pro tio veget-reproduktaj metodoj preskaŭ ĉiam produktas plantojn kiuj estas identaj al la origina planto. Vegeta reproduktado uzas plantopartojn kiel radikojn, tigojn kaj foliojn. Propagado per neseksaj semoj, aŭ *apomixis*, estas neseksa reproduktado sed ne vegeta propagado.

Teknikoj por vegeta propagado inkluzivas :

* Aeran aŭ grundan markotadon;
* Fragmentigadon, ekzemple de staŭdoj;
* Greftadon kaj burĝonogreftadon, regule uzatan en propagado de fruktarboj;
* Mikropropagadon;
* Stolonojn;
* Nutraĵ-deponajn organojn kiel bulbojn, bulbotuberojn, tuberojn kaj rizomojn;
* Stikadon.

Referencoj
----------

1. ↑  esperante Simon, Karl-Hermann (ed.) 1995 : Lexicon Silvestre. Prima Pars. Vortaro de forsta fako. Esperantlingva parto (I eo) kun difinoj. *Förderverein "Lexicon silvestre" e.V.*, Eberswalde, 84 p. p. 19.

Vidu ankaŭ
----------

* Adventiva organo
* Propagero

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Plantopropagado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

* angle Ohio State University Extension- Plant propagation Arkivigite je 2010-04-29 per la retarkivo Wayback Machine
* angle Grow'Em Plant Propagation Database Arkivigite je 2010-05-07 per la retarkivo Wayback Machine
40° 24′ 44.95″ N 3° 41′ 58.06″ U﻿ / ﻿40.4124861 °N, 3.6994611 °U﻿ / 40.4124861; -3.6994611 (mapo)

Vido de la placo kun metrostacio *Antón Martín*, fasado de la Teatro Monumental, kaj fone, monumento omaĝe al murditoj dum la Mortigado de Atocha de 1977.
La **placo Antón Martín** (hispane *plaza de Antón Martín* aŭ hispane *plazuela de Antón Martín*)) estas placo situanta en la centro de Madrido, Hispanio. Tiu placo kunigas la vojojn de la strato Atoĉa kie ĝi estas en la supra alto super la stacio Atoĉa kun la strato Santa Isabel kaj aliaj kiaj strato León. Li nomiĝas tiele laŭ religiulo de la 16a jarcento, kiu fondis hospitalon ĉe tiu placo. Ŝajne la 23an de marto de 1766 sur tiu placo ekis la Tumulto de Eskilaĉo kontraŭ ministro de Karlo la 3-a, nome markizo de Eskilaĉo; tie ĉar oftis tie ĉaristoj. Tie staras la monumento al la advokatoj mortigitaj en Atoĉa en 1977.

Notoj
-----

1. ↑  ŝlipo Biblioteca Nacional de España. Konsultita la 8an de aŭgusto de 2012

Vidu ankaŭ
----------

* Antón Martín (metroo de Madrido)