recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
hajlokruco apud Linnich en Zülpicher Börde
**Veterkruco**, aŭ **hajlokruco** estas kruco, starigita de la popolo kiel *veterbeno*. Samcele la homoj ankaŭ starigis en certaj regiono **veterkolumoj**.

Simboliko kaj kutimo
--------------------

veterkruco de Sterzing-Vipiteno kaj Elzenbaum, Sudtirolo
En la popola kredo la starigo de kampaj krucoj, kiu protektu kontraŭ aĉa vetero, estas tiom vaste disvastigita kiel la vetersanktuloj mem. Uzi la krucon de Kristo kiel veterbeno, ligas al la bibela loko pasio: „Kaj kiam venis la sesa horo, fariĝis mallumo sur la tuta lando ĝis la naŭa horo" (Ŝablono:B ), kaj „kaj la tero tremis kaj la rokoj diskrevis" Ŝablono:B en la momento de la morto de Jesuo. Oni eksplikas tion kiel protekto kontraŭ naturkatastrofoj (ekzemple fulmotondro kun fulmo, ŝtormo aŭ hajlo), kaj ankaŭ subita mortot, tial veterkrucoj ofte ankaŭ estas krucifiksoj, do krucoj kun la figuro de la krucumita Jesuo. Sicardus von Cremona skribi ĉ. la jaro 1200: „en tiu tempo, kiam la fruktoj ankoraŭ staras en fajnaj floro, kaj la militoj kutime komenciĝas , oni petegas je dio, ke li forprenu hajlon kaj aĉn veteron kaj donu al la popolo grandan rikolton."

Veterkrucoj estis tipaj regionaj celoj de petprocesioj.

Ekzemploj de rimarkindaj veterkrucoj
------------------------------------

veterkruco sur la pinto de la monto Teufelsberg (Palatinato)
Multaj veterkrucoj estas rimarkeblaj markiloj sur la kamparo. Ĉar ili ofte staras meze sur la kamparo la plej multaj malaperis dum la terpeckunigo. Apud la multnombaj veterkrucoj en la kamparo troviĝas veterkrucoj ankaŭ:

* sur preĝejoj , ekzemple kun ventrozo aŭ veterkoko
* la pintkrucoj sur multaj montpintoj en la germanlingvaj alpoj, krme pasejaj krucoj

Specialaj, monumentprotektitaj objektoj esta ekzemple:

* hajlokruco en Bienen (Rees)
* Hagelkreuz (Langenfeld)
* Hagelkreuz (Lendersdorf)
* Hambach an der Weinstraße, Rejnland-Palatinato: *veterkruco*, baroka, duobla kruco
* Wachenheim, distrikto Bad Dürkheim: *veterkruco* (ŝtona kruco de 1513)
* Hollenburg, Wachau: lignokruci apud la Wetterkreuz-kapelo

Veterkrucoj, kiuj staras je la llimoj de pluraj komunumlimoj:

* Wetterkreuz (Tauberbischofsheim), kies postamento estas la limŝtono al kvin komunumoj (Oberlauda, Lauda, Distelhausen, Dittigheim kaj Dittwar).

Referencoj
----------

1. ↑  Elke Lehmann-Brauns.  (1986) *Himmel, Hölle, Pest und Wölfe: Basaltlava-Kreuze der Eifel*, p. 13.
2. ↑   Hambach (I). *Deutschland → Rheinland-Pfalz → Kreisfreie Stadt Neustadt an der Weinstraße*. Alirita 2010-06-15.
3. ↑  Fränkische Nachrichten: *300 Jahre Wetterkreuz: Sternmarsch aus den Anrainer-Gemeinden Oberlauda, Lauda, Distelhausen, Dittigheim und Dittwar sowie Heckfeld: Resonanz übertraf alle Erwartungen*. 16. September 2014. Online auf www.fnweb.de. elŝutita 29/12/2014.
4. ↑  Heimat- und Kulturverein Dittwar e.V.: *Das Wetterkreuz*. Online auf www.hkvdittwar.de. Abgerufen am 16. Mai 2015.

Vidu ankaŭ
----------

* Wetterkreuz (Stubaier Alpen)
* veterstacio
* veterkolumno

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Veterkruco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

*
**Langtang** estas regiono en nord-centra Himalajo de la provinco Bagmati de Nepalo. Situa je 51 kilometroj norde de la Katmandua Valo, la regiono estas fama kiel hejmo de la Langtang Nacia Parko kiu fine konstituas la limon kun Tibeto, Ĉinio. Ĉirkaŭ 4 500 personoj loĝas ene de la parko (el kiuj Tamangoj estas majoritato), kaj multaj dependas el ligno por havi fajron. 

Stelplena nokto en Langtang Nacia Parko.
La vilaĝo Langtang antaŭ ties detruo fare de lavango pro tertremo en 2015.
Lago Gosainkunda.
La parko enhavas ampleksan varion de klimataj zonoj, el subtropikaj al alpaj. Proksimume 25% el la parko estas arbara. Ĉefaj arboj estas la deciduaj kverkoj kaj aceroj, ĉiamverdaj kiel pinoj, kaj variaj tipoj de rododendro. Animala vivo inkludas speciojn kaj subspeciojn kiel la Himalaja nigra urso, la kapreca Hemitrago, la Asama makako kaj la Ruĝa pando. Krome estas ankaŭ legendoj pri vidaĵoj de Jetio.

La parko enhavas la lagojn Gosainkunda, sanktaj por Hinduistoj. Pilgrimado okazas en aŭgusto. Alia spiritejo estas la Budhisma monaĥejo Kjanĝin Gompa. Popularaj aktivecoj por turistoj en la parko estas marŝado, grimpado, kaj rivera flosado.

La vilaĝo Langtang estis komplete detruita de amasa lavango sekvita de tertremo en aprilo 2015. La vilaĝo suferis ĉirkaŭkalkulitajn 310 mortojn, inter kiuj tiuj de 176 Langtang-anoj, 80 fremduloj kaj 10 armeanoj. Pli ol 100 korpoj neniam estis rekuperitaj.

Notoj
-----

1. ↑   Flora and Fauna in Langtang national park.

 Arkivigite je 2020-02-21 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2020-02-21. Alirita 2021-12-22.
2. ↑   Faunal Diversity. Alirita 2019-12-23.

 Arkivigite je 2020-01-28 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2020-01-28. Alirita 2021-12-22.
3. ↑  Cadwalladr, Carole.  Nepal earthquake: the village wiped off the map in a few terrifying seconds (angle). The Guardian (16a de majo 2015). Alirita 29a de januaro 2016.

* Kategorio Langtang en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699458
 |
**Pantelhó** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Pantelhó. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07066.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19228 loĝantojn. El tiuj estis 9565 viroj kaj 9663 virinoj. La komunumo havas surfacon de 137 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1200 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7860 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3735, do 48 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 4099 personoj respektive 52% estis analfabetoj.

16262 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 11095 personoj respektive 68 % estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pantelhó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pantelhó Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Kakomistlo
Teritorio
La **Kakomistlo** (*Bassariscus sumichrasti*) estas noktulo, arboloĝanta kaj ĉiomanĝanta membro de la karnovoruloj en la familio de Procionedoj. Ties preferataj habitatoj estas humidaj, tropikaj, ĉiamverdaj arbaroj kaj montararbaroj, kvankam laŭsezone ili havas teritoriojn en pli sekaj deciduaj arbaroj.

Nenie en ties teritorio (el suda Meksiko al okcidenta Panamo) estas *B. sumichrasti* komuna. Ĉefe en Kostariko, kie ĝi loĝas nur en tre malgranda areo. Ĝi estas tute dependa el arbara habitato, kaj pro tio ĝi ege suferas pro senarbarigo.

La termino *Kakomistlo* devenas el Naŭatla lingvo (*tlahcomiztli*) kaj signifas "duonkato" aŭ "duonmontaleono"; la termino foje uzatas por la Ringovosta basarisko, *Bassariscus astutus*, simila specio samgenra kiu loĝas en arida norda Meksikio kaj Sudokcidenta Usono.

Referencoj
----------

1. ↑  Merriam-Webster

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kakomistlo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kakomistlo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Kakomistla informaro

* Kategorio Kakomistlo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kakomistlo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Konversacia lingvo** aŭ **neformala lingvo** estas vario de lingvo ofte uzata en konversacio aŭ alitipa komunikado en neformalaj situacioj. La vorto *konversacia* pro sia etimologio origine aludas al la parolo kiel distinga el skribo, sed konversacia nivelo estas fundamente laŭ la grado de neformaleco aŭ ĉiutageco pli ol laŭ la komunikilo, kaj kelkaj fakuloj pri uzado tiele preferas la terminon **ĉiutagismo**. Konversacia lingvo estas distinga el formala parolado aŭ formala skribado. Ĝi estas la vario de lingvo kiujn la parolantoj tipe uzas kiam ili estas trankvilaj kaj ne speciale memkonsciaj.

**Konversaciismo** estas vorto, frazo aŭ aliaj formo uzara en neformala lingvo. Vortaroj ofte montras konversaciajn vortojn kaj frazojn kun identiga averto.

Kelka neformala lingvo enhavas grandan kvanton de slango, sed kelka absolute ne enhavas slangon. Slango estas permesita en konversacia lingvo, sed ĝi ne estas necesa elemento.

En Filozofio de lingvo la termino "neformala lingvo" referencas al ordinara natura lingvo, distinga el specialigitaj formoj uzitaj en logiko aŭ en aliaj areoj de filozofio.

**Neformala nomo** aŭ **familiara nomo** estas kromnomo, karesnomo aŭ termino ofte uzata por identigi personon aŭ aĵon en neformala lingvo, anstataŭ alia pli formalan aŭ teknikan nomon.

Referencoj
----------

1. ↑  colloquial. (n.d.) Dictionary.com Unabridged (v 1.1). Konsultita la 10an de Septembro, 2008, el Dictionary.com
2. ↑  Trask, Robert.  (1999) *Key Concepts in Language and Linguistics*. Psychology Press, p. 27–28. ISBN 978-0-415-15742-1.
3. ↑  colloquialism. (n.d.). Dictionary.com Unabridged (v 1.1). Konsultita la 10an de Septembro, 2008, el Dictionary.com
4. ↑  Davidson, Donald.  (1997) "Truth and meaning", Peter Ludlow: *Readings in the Philosophy of Language*. MIT Press, p. 89–107. ISBN 978-0-262-62114-4.
5. ↑  2014, familiar, n. adj. kaj adv. OED Online, Oxford University Press  2014-04-01 subskribo postulita.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Colloquial Spanish Dictionary of Colloquial Spanish.
* Urban Thesaurus Arkivigite je 2017-06-20 per la retarkivo Wayback Machine An Urban Thesaurus
* Tractatus Logico-Philosophicus, Ludwig Wittgenstein
En la fako de kosmoflugo, **lanĉperiodo** estas la kolekto da tagoj kaj **lanĉfenestro** estas la tempoperiodo en antaŭfiksita tago dum kiu speciala raketo devas esti lanĉita por atingi sian celon. Se la raketo ne estas lanĉita ene de antaŭfiksita fenestro, ĝi devas atendi la fenestron en la sekva tago de la periodo.[3] Lanĉperiodoj kaj lanĉfenestroj estas tre dependaj de kaj la kapablo de la raketo kaj la orbito al kiu ĝi iras.

Lanĉperiodo rilatas al la tagoj kiujn la raketo povas lanĉiĝi por atingi sian celitan orbiton. Misio povus havi lanĉperiodon de 365 tagoj en jaro, kelkajn semajnojn ĉiun monaton, kelkajn semajnojn ĉiujn 26 monatojn (ekz. la almarsa lanĉperiodo), aŭ mallongan periodotempon kiu ne estos ripetita.

Lanĉfenestro indikas la tempokadron en antaŭfiksita tago en la lanĉperiodo kiun la raketo povas lanĉi por atingi sian celitan orbiton. Ĉi tio povas esti tiel mallonga kiel sekundo (referita kiel tuja fenestro) aŭ eĉ la tuta tago. Pro funkciaj kialoj, la fenestro preskaŭ ĉiam estas limigita al ne pli ol kelkaj horoj. La lanĉa fenestro povas etendiĝi dum du kalendaraj tagoj (ekz.: komenciĝas je 23h46 kaj finiĝas je 0h14). Lanĉfenestroj malofte estas ekzakte la samaj momentoj ĉiutage.

Lanĉfenestroj kaj lanĉperiodoj ofte estas uzitaj interŝanĝeble en la publika sfero, eĉ ene de la sama organizo. Tamen, ĉi tiuj difinoj estas tiuj uzataj de NASA (kaj aliaj kosmoagentejoj)- lanĉaj direktoroj kaj trajektorio-analizistoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Sergeyevsky, Andrey (15-a de septembro 1983). *"Interplanetary Mission Design Handbook, Volume I, Part 2"*. NASA JPL CiteSeerX
2. ↑  *"Document Requirements Description"* (PDF). ExoMars Project. Eŭropa Kosma Agentejo. 16-a de julio 2007.
3. ↑  *"Gravity Recovery and Interior Laboratory (GRAIL) Launch Press Kit[*rompita ligilo*]"* (PDF). NASA JPL. Aŭgusto 2011.
4. ↑  *"NASA Targets May 2018 Launch of Mars InSight Mission"*. NASA. 9-a de marto 2016.
5. ↑  "Aiming for an Open Window Arkivigite je 2018-05-04 per la retarkivo Wayback Machine". Kennedy Space Center. NASA. 3-a de februaro 2012.
6. ↑  "Dawn Launch Mission to Vesta and Ceres Press Kit Arkivigite je 2022-01-21 per la retarkivo Wayback Machine" (PDF). NASA JPL. Septembro 2007.
7. ↑  "Launch Time and Window, H-IIA F37 (with upgraded function) Encapsulating SHIKISAI and TSUBAME[*rompita ligilo*]". JAXA Press Releases. Japana Aerokosmo-Esplora Agentejo.21-a de decembro 2017.
**Panteno**, eble sicilia: ĝuste tiel nomita de lia disĉiplo Klemento el Aleksandrio kiu lin difinis "Sicilia abelo". Sanktulo, filozofo, teologo kaj apologeto, kiu naskiĝis pagano kaj kultis stoikismon, sed adheris al kristana kredo en Aleksandrio de Egiptujo, kie ekkreis lernejon Didaskaleion por montri ke la katekisma doktrino trovas eĉ pli da pruveco se kribrata je lumo de la greka filozofio. Post lia morto (200 p.Kr) la iniciaton daŭrigis Klemento, Origeno kaj Aleksandro. Kristanaj eklezioj lin metis en la katlogo de la sanktuloj kaj lia memoro estas celebrata la 7n de julio ĉe katolikoj kaj 24n sammonate ĉe koptoj.
Malgraŭ ke verkoj de Panteno ne konserviĝis, lia inspiro faris didaskaleion skolo de legado de la Sanktaj Skriboj komencante la interpreton mistikan, simbolan kaj transliteran, distingiĝante pro tio el alia samtempa kristana skolo: tiu de Antiokio, kiu emis sekvi interpreton pli literan kaj pli hsitoriadheran.

* Kategorio Panteno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 248561
* GND: 1089759347
* VIAF: 962145857126222922408
 |
lenta unupotaĵo kun ŝafaĵo
**Unupotaĵo** estas ĝenerale satiga supo de ofte kamparana origino, kiu servas kiel kompleta manĝaĵo. Tipaj ingrediencoj estas fruktoj de fabacoj kiel pizoj, fazeolo aŭ lento, legomo kiel legombrasiko, napoj, karotoj aŭ terpomoj, sed ankaŭ cerealaĵo kiel hordeo, pano aŭ nudeloj, en akvo aŭ buljono kuirita. Aldoniĝas ekzemple poreo, tubercelerio kaj cepoj, viando, kolbaso aŭ lardo (ofte peklita aŭ fumaĵita). La diversaj inkrediencoj havas diverlongajn kuirtempojn kiujn oni devas atenti.

La manĝaĵoj, kiuj estas kuiritaj en unu poto, estas tre malnovaj kaj tutmonde disvastigitaj

publika manĝado de unupotaĵo favore al la *Winterhilfswerk* (vintra helpo) en Germanujo, 1938

Kulturhistorio
--------------

La kuna kuirado de la diversaj ingrediencoj kaj la kombinaĵo de viando kaj legomoj en unu poto verŝajne estas la plej malnova kuirtekniko de la homaro. Ĝi aĝas jam jarmilojn. Tiu kuirtekniko estas konata en ĉiuj kulturoj.

Ekzemploj por historiaj unupotaĵoj estas la cereala kaĉo ĉe la romiaj gladiatoroj, kiu enhavas krom cerealan kaĉon ankaŭ fabojn, miksaĵon el cerealoj, legomojn kaj viandon ĉe la Ĝermanoj kaj la ĉe la nordamerikaj praloĝantoj.

Speciala poto por kuiri sen kaserolo sur malferma fajro, iu trikrura poto, estas konata en diversaj kulturoj. Konataj estas tiuj potoj en Arabio, en la Romia Imperio ĉe la atikaj grekoj, en la Balkana duoninsulo, tie nomata (*saĉ*) aŭ en Nordafriko (tajine).

Referencoj
----------

1. 1 2  Gert von Paczensky/Anna Dünnebier, Volle Töpfe, leere Töpfe. Die Kulturgeschichte des Essens und Trinkens, München 1994, S. 35 ff.
2. ↑  Vgl. Tanja Busse: *Die Ernährungsdiktatur. Warum wir nicht länger essen dürfen, was uns die Industrie auftischt.* Blessing, München 2010, ISBN 978-3-89667-420-3 (eingeschränkte Vorschau in der *Google Buchsuche*).

Literaturo
----------

* Kategorio Unupotaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Herings Lexikon der Küche*. Fachbuchverlag Pfannenberg, Haan-Gruiten, 23a eldono 2001, ISBN 3-8057-0470-4
* Konrad Köstlin: *Der Eintopf der Deutschen. Das Zusammengekochte als Kult-Essen*, in: Utz Jeggle (Hrsg.): Tübinger Beiträge zur Volkskultur. (Untersuchungen des Ludwig-Uhland-Instituts der Universität Tübingen; Bd. 69). Tübinger Vereinigung für Volkskunde, Tübingen 1986, ISBN 3-925340-51-3, S. 220-241
Opština Debarca
**Opština Debarca** (makedone *Дебрца* ) estas municipo en sud-okcidento de Nord-Makedonio. En 2002, ĝi havis 5 507 loĝantojn kun denseco de 12,9 loĝantoj/km2.

La municipo enhavas malgrandan parton de la norda bordo de lago de Ohrid kaj kalkulas plurajn gravajn arkeologajn placojn, kiel tiu de Trebeniŝta kaj la prahistoria vilaĝo de Gorenci.

Opština Debarca

Loko, priskribo
---------------

Opština Debarca estas najbara al la jenaj komunumoj:

Opština Kičevo en la nordo, Opština Demir Hisar en la oriento, Opština Ohrid en la sudo kaj Opština Struga en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Debarca**|  |  Kičevo |  |
|  Struga | Opština Debarca |  Demir Hisar |
|  |  Ohrid |  |

Administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Belčišta.

La komunumo konsistas el entute 30 vilaĝoj, kiuj estas:
Arbinovo, Belčišta, Botun, Brejani, Velmej, Volino, Vrbjani, Godivje, Gorenci, Gorno Sredoreĉié, Grko Pole, Dolno Sredoreĉié, Zlesti, Izdeglavje, Klimeŝtani, Laktinje, Leŝani, Meŝeiŝta, Mramorec, Novo Selo, Ozdoleni, Orovnik, Pesoĉani, Slatino, Slatinski Ĉiflik, Slivovo, Soŝani, Trebeniŝta, Tourije kaj Crvena Voda.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

* Kategorio Opština Debarca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lawrence MONTAIGNE** (1931 - 2017) estis usona aktoro, verkisto, dancisto kaj riskaktoro.

Li naskiĝis en Novjorko, sed kreskis en Italio. Li parolis plurajn lingvojn - lerto, kiun li uzis por sia avantaĝo, por havigi rolojn en internaciaj produktaĵoj. Li deĵoris en la fama United States Marine Corps [Usona Marinfanteria Korpuso] kaj ĉeestis bivakejon de taĉmento en la Insulo Parris, kie li konis sian estontan amikon Steve McQueen.

Dum 1980-a jardeko li instruis aktoradon ĉe North Texas State University. Dum kelkaj jaroj, Montaigne tradukis medicinajn tekstojn por eldonejo.

Televidserioj
-------------

Li aperis en la rolo de Dr. Chauncy Hartlund en epizodo de 1965 de la televidserio Perry Mason. En 1966, Montaigne portretis la Romulanon Decius en la epizodo de "Star Trek" "Balance of Terror"; li preskaŭ rolis kiel Sro. Spock kiam eblis, ke Leonard Nimoy aperos sur *Mission Impossible*. Jaron poste, li portretis la Vulkanano Stonn, la amanto de la intencita edzino de Spock T'Pring, en la epizodo "Amok Time".

Li ankaŭ partoprenis televidseriojn *Batman*, *Voyage to the Bottom of the Sea*, *The Man From U.N.C.L.E.*, *Blue Light*, *Mission: Impossible*, *The Time Tunnel*, *The Invaders*, *McCloud*, *Hogan's Heroes* kaj *The Feather and Father Gang*.

Filmoj
------

Li aperis en filmoj kiel *The Great Escape* (1963), *Captain Sindbad* (1963), *Tobruk* (1967), *The Power* (1968), *The Psycho Lover* (1970), *Escape to Witch Mountain* (1975), *Framed* (1975), *Young Lady Chatterley* (1977), *Deadly Blessing* (1981) kaj *Dakota* (1988).

Referencoj
----------

1. ↑   New Page 1. *thegreatescapelocations.com*.

 Arkivigite je 2019-03-27 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2019-03-27. Alirita 2019-03-27.
2. ↑  Ken Miller (2012-08-08).  The Man who would be Spock. *LasVegasWeekly.com*.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 635792
* LCCN: no2013122370
* VIAF: 305410823
* ISNI: 0000 0004 2366 6868
* BNF: 14208077k
 |
la ĉerizarbo (arbo de la jaro 2010 en Germanujo) estas ofta fruktarbo en Eŭropo
**Fruktarboj** estas arboj, kiuj portas fruktojn, precipe krude manĝeblajn fruktojn.

Uzado
-----

Fruktarbo plej ofte estas intence kultivata arbo, kiu troviĝas en ĝardenoj aŭ plantejoj por produkti fruktojn. La tradicia formo de la kultivado de fruktarboj estis la fruktherbejo, la fruktarbaleo kaj la utilĝardeno.

Tipaj kultivformoj de fruktarboj (spaliro, spindelarbusto, duonalta kaj alttrunka arbo) ekestas de kombino greftado kaj pritranĉo de planto. La natura, do ne kultivata, ne greftita kaj netraĉita formo de fruktarbo ne donus grandan rikoltaĵon, kiu ankaŭ tre alternas de jaro al la alia. Krome la gusto ne estas antaŭvidebla kaj la kvalito de la fruktoj estas malaltaj.
Tipaj fruktarboj estas arboj el la plantfamilio de la Rozacoj (kernetfruktoj: kulturpomo, kulturpiro, cidonio; drupoj: ĉerizo), migdalo juglando, en pli vasta senco de nuksfrukto ankaŭ pistacio, kaŝtano, kelkaj oleacoj (olivo), citrusoj aŭ palmoj (daktilo) kaj arbecaj formoj el multaj aliaj plantfamilioj kun diversaj formoj de la fruktoj.

Tre vastigitaj estas intertempe spindelarbustoj, ĉe kiuj la konataj kultivaroj estas greftitaj sur malforte kreskanta baztrunkoj, por limigi la arboalteco je ĉ. 3 m.

Kelkaj fruktarboj ne portas fruktojn ĉe vertikalaj branĉoj, tial ili estas ligitaj malsupren, ke la angulo al la grundo estas 45 ° aŭ malpli..

branĉo per basto altenligita, por ke ĝi ne frakasiĝu pro la pezo de la pomoj.

Malsanoj
--------

Gravegaj efikoj sur fruktarboj lasttempe havas la bakteriozo fajrobrulo. Oni devis forhaki multajn arbojn, ankaŭ ekologie valorajn alttrunkajn arbojn..

Ekologia funkcio
----------------

Alttrunka fruktarboj estas ekologie valoraj. Ili donas vivejon al multaj birdoj kaj aliaj bestoj:. .

Flegado
-------

Por atingi plej eble grandan rikolton la arboj devas esti flegataj regule. Plej gravas la pritondado.

Vidu ankaŭ
----------

* kultivformoj de fruktarboj
* Alternado (fruktkultivado)
* berfruktarbusto
* manĝeblaj fruktoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fruktarbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ein Garten voller Bäume. Arkivigite je 2014-11-29 per la retarkivo Wayback Machine Forschungsprojekt zum wirtschaftlichen Nutzen von ökologisch wertvollen Obstbäumen (Schweizer Forschung für Landwirtschaft, Ernährung und Umwelt).

* Kategorio Fruktarbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Fruktarbo en la Vikivortaro (Universala vortaro)

Referencoj
----------

1. ↑  Tipps zur Obstbaumpflege
**Wägitalersee** estas baraĵlago en Kantono Ŝvico en centra Svislando. Por ĝia konstruo devis esti dronigita la vilaĝo Innerthal, kiu estis rekonstruita pli alte je la lagobordo. La lago atingeblas per strato ek de Siebenen kaj tra la montpasejo Sattelegg de Einsiedeln.

Al- kaj elfuantoj
-----------------

La ĉefaj alfluanto de la lago estas la riveretoj Aberenbach kaj Schlierenbach kaj tuta aro de montarriveretoj. La elfluanto estas la rivero Wägitaler Aa, kiu fluas tra la valo Wägital kaj alfluas okcidente de Lachen al la Lago de Zuriko.

Baraĵo
------

La baraĵo *Schräh* estis konstruita en la jaro 1924. Ĝi havas altecon de 111,6 m. La longeco de la baraĵkrono estas 150 m. La larĝeco de la krono estas 4 m. Post ĝia konstruo la muro estis dum mallonga tempo la plej alta valbaraĵo de la mondo.

Elektrocentralo
---------------

La elektrocentralo, kiu utiligas la akvoenergion de la baraĵlago situas en la vilaĝo Siebnen ĉe la eliro de la valo Wägital. La centralon funkciigas la firmao AG Kraftwerk Wägital.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de lagoj en Svislando

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Wägitalersee en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Elektrocentraloentrepreno: NOK Wägital / AG Kraftwerk Wägital
* Hejmpaĝo pri fiŝkaptado kaj boatluado sur la lago Wägitalersee
Floroj de tubera latiro
La **papilia floro** estas la tipa floro de papilioformedoj aŭ faboideae, subfamilio de guŝacoj. La kvin petaloj aspektas tute diverse, la floro havas ne turnan, sed spegulan simetrion.

La du subaj petaloj estas kunkreskintaj kaj kune formas la **"ŝipeton"**, kiu similas al la kilo de boato. Latina esprimo: *carina* (kareno). La ŝipeto entenas la anterojn kaj la pistilon.

Odora latiro
La meza supra petalo estas la plej granda kaj aspektas kvazaŭ **"velo"** (ĉe la odoranta latiro pli intense ruĝeta ol la aliaj petaloj), ĝi donas al la tuta floro la aspekton de papilio, kiu donis la nomon al la floro kaj subfamilio.

La du flankaj petaloj cirkaŭstaras la ŝipeton kiel **"flugiloj"**. Alflugantaj insektoj eksidas sur la spaceto kiun flugiloj kaj ŝipeto kune formas. Kiam insekto eksidas, anteroj kaj pistilo elstaras prezentiĝante por inseminado.

Al la Papilioformedoj apartenas ekzemple arakido, kikero, genisto, sojo, indigo, lento, fazeolo, pizo, trifolio.

* Kategorio Papilia floro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
kruda masonaĵo deloĝkonstruaĵo
**Kruda masonaĵo**, **skeleto de konstruaĵo** aŭ **kruda konstruaĵo** estas termino el konstrufako. Ĝi estas konstruaĵo, kies ekstera konturo inklude de la tegmentkonstrukto estas finkonstruita. Mankas ankoraŭ la fenestroj, la fasadokovraĵo kaj la interna elkonstruo. Krom kelkaj esceptoj la celkonforma utiligado de kruda masonaĵo ne eblas. En kelkaj landoj estas tradicio, ke la laboristoj, arĥitekto kaj la konstruiganto kune festas feston de la konstrufino.

Post la fino de la konstruo de la konstruskeleto ĝi estas kontrolita de statikisto. Tiu fakulo devas pruvi, ĉu ne okazis gravaj eraroj, kiuj minacas la statikon de la konstruaĵo. Post tiu kontrolado okazas la interan elkonstruo de la konstruaĵo.

Planado kaj konstruado
----------------------

interno de kruda masonaĵo
La planado de la kruda masonaĵo estas ĝenerale la tasko de arĥitekto. Kunhelpas faka inĝeniero pri konstrustatiko.

Literaturo
----------

* Martin Mittag: Ausschreibungshilfe Rohbau.Teubner Verlag .Wiesbaden.2002. ISBN 3-528-02568-9
* Bernhard Metzger: Bauherren-Handbuch. Haufe Verlag.2007. ISBN 978-3-448-08267-8. p. 129 pp
**Pinilla de los Barruecos** [piNIlja delosbaRŬEkos] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Sierra de la Demanda*, proksime al la provinco Sorio. La loknomo *Pinilla de los Barruecos* estas komprenebla kiel Roketo de la Rokaro.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Sierra de la Demanda, ruĝe, sudoriente.
Gete.
Preĝejo de Pinilla de los Barruecos.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 32,521 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 99 loĝantojn. Ĝi perdis 430 loĝantojn ekde la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 67 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas formata de du loĝlokoj nome Pinilla de los Barruecos kaj Gete [ĤEte]. Kaj limas norde kun Salas de los Infantes, Gete, oriente kun Cabezón de la Sierra kaj La Gallega, sude kun Huerta de Rey kaj Espejón (Soria) kaj okcidente kun Mamolar.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. La disvolvigo de la loko estas ligita al la benediktana monaĥejo de Santo Domingo de Silos. Tradicia metio estis ĉartransportado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la popola arkitekturo, kaj tiel plu.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 779737
* VIAF: 316734214
 |
*Pinus pinea* - MHNT
Distribución del pino piñonero. :     Distribución nativa. :✖ Población aislada. :▲ Introducido y naturalizado.Arealo
**Pinio**  aŭ **eŭropa migdalpino** (*Pinus pinea*) estas palearktisa specio de pino el la familio de la pinacoj kun plate disetendita branĉaro alte sur la trunko (ombreloforme). La semoj estas multe manĝataj en Sud-Eŭropo (en la okcidenta parto), kie la arbo estas vaste kultivata.

La pingloj longas 10–20 cm, estas malhelverdaj, pikaj kaj duopaj. La strobiloj longas 8–14 cm. La migdalgusta semo estas riĉa je oleo, manĝebla. Tiuj semoj aperis jam en la ĉiutaga manĝaĵo de la romiaj legianoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Plena Ilustrita Vortaro 2002 p. 875

Vidu ankaŭ
----------

* Iberaj sklerofilaj kaj kvazaŭdeciduaj arbaroj
* Nordorient-hispanaj kaj sud-francaj mediteraneaj arbaroj
* Pireneaj koniferaj kaj miksaj arbaroj

Bibliografio
------------

* france Debazac E.F. 1964 : Manuel des conifères, *École Nationale des Eaux et Forêts*, Nancy, 172 pp. 112.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

  

* Pinio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Pinio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Pinio en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Papaloapano** (hispane : **Río Papaloapan**) estas unu el la precipaj riveroj de la meksika subŝtato Verakruco. Ĝia nomo estus derivita de la naŭatla *papalotl* ("papilio") kaj *apan* ("rivero").

Papaloapano estiĝas en Orienta Patrinmontaro je la limo inter la subŝtatoj Verakruco kaj Oaĥako. Ĝi estas formata kie la riveroj Santo Domingo kaj Valle Nacional kuniĝas sudokcidente de San Juan Bautista Tuxtepec en Oaĥako. Tonto-Rivero estas alia precipa alfluanto. Papaloapano meanras meandras je 122 da kilometroj nordorienten tra la marborda ebenaĵo antaŭ ol elflui en Alvarada Laguno.
La akvokolekta areo okupas 46 517 da kvadrataj kilometroj, la dua plej granda en Meksiko, kaj ampleksas 244 da komunumoj kun loĝantaro de ĉirkaŭ 3,3 milionoj da homoj.
La urboj San Juan Bautista Tuxtepec kaj Tlacotalpan (Veracruco) situas je ties riverbordo.

En la pasinteco Papaloapan-Valo estis submetata al multoblaj inundadoj, la damaĝoj foje estis pligravigataj per ciklonoj. Precipe severa inundo en septembro 1944 kovris 470 000 da hektarojn, perdigante multajn vivojn kaj posedaĵojn. Baraĵo Miguel Alemán Dam je Tonto-Rivero reduktis la problemon, sed pliaj inundoj okazis post kiam ĝi estis kompletigita en 1955. Inundo en 1958 kovris 195 000 da hektaroj kaj alia en 1969 kovris 340 000 da hektaroj. Dume la drenadkapacito de Papaloapano estis reduktita per silto portita per Rivero Santo Domingo. Konstruado de la Ora Baraĵo (hispane : *Cerro de Oro*) en 1989 sur Rivero Santo Domingo reduktis la amplekson de inundoj al mastrebla nivelo.

La subŝtatoj Oaĥako kaj Verakruco kunlaboras por evoluigi la rivervalon. Planoj inkludas irigadon por plibonigi la agrikulturan produktadon, apogi la forstumadon kaj fiŝbredadon kaj plibonigojn al vojoj kaj Rivernavigado. La laŭplanaj projektoj estos ĝisfunde ekzaminataj por eviti ekologian difekton.

Bildaro
-------

* Satelitfoto de Papaloapano elfluanta en Meksikan GolfonSatelitfoto de Papaloapano elfluanta en Meksikan Golfon
* Papaloapan en TuxtepecPapaloapan en Tuxtepec
* Bildo de la riveroBildo de la rivero
* Papaloapano antaŭ Carlos A. Carrillo, Veracruco.Papaloapano antaŭ Carlos A. Carrillo, Veracruco.
* Papaloapano antaŭ CosamaloapanPapaloapano antaŭ Cosamaloapan

Referencoj
----------

1. ↑  angle  Papaloapan River. *Encyclopædia Britannica*. Alirita 2010-07-03.
2. 1 2  angle Robin Brundell (2006-04-28).  State governors agree on actions to develop Papaloapan river basin - Mexico. *Business News Americas*. Alirita 2010-07-03.
3. ↑  angle Gerardo Cruickshank (1972). "Some Problems of the Papaloapan River Basin", *Proceedings of University Seminar on Pollution and Water Resources*.  Alirita 2010-06-30..

Vidu ankaŭ
----------

* Tehuakano


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Mezameriko |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |

* Kategorio Papaloapano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Koordinatoj: 18° 42′ N 95° 38′ U﻿ / ﻿18.700 °N, 95.633 °U﻿ / 18.700; -95.633 (mapo)
**Pinkamindszent** [pinkamindsent] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La loknomo signifas hungare: Pinka-Ĉiuj Sanktuloj. Pinka estas rojo en la regiono.

Preĝejo en Pinkamindszent
Blazono de Pinkamindszent

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9722
* Telefonprefikso: 96
* Areo: 11  km²
* Loĝantaro: 140

Situo
-----

Pinkamindszent situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ la aŭstra landlimo, laŭ vojo Körmend-Aŭstrio. Ĝis 2008 estis tie limpasejo al la kontraŭa Strem, poste ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trairebla senkontrole.

Historio
--------

La unua skriba mencio okazis en 1221. En 1920 Pinkamindszent trovis sin ĉe la nova landlimo. Post 1945 ferkurteno konstruiĝis laŭ la limo. La vilaĝo estis vizitebla nur per permesilo. En 1989 la ferkurteno nuliĝis, oni trovis ĉe la limo netuŝitan zonon dum 40 jaroj. En Pinkamindszent migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo

Famuloj
-------

En Pinkamindszent naskiĝis József Orbán (muzikisto).

Komunumoj pri *Ĉiuj Sanktuloj* en Hungara reĝlando
--------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Bogádmindszent | Csehimindszent | Csíkmindszent | Csonkamindszent | Érmindszent |
| Jászómindszent | Kassamindszent | Kismindszent | Ladomérmindszent | Mátramindszent |
| Mindszent | Mindszentgodisa | Mindszentkálla | Pinkamindszent | Szepesmindszent |
**Papigebla** (itale *papabile*, pl. *papabili*) estas neoficiala esprimo, unue elpensita de Vatikanologistoj kaj nun uzata internacie (italaforme) en multaj lingvoj por priskribi katolikan viron, plejofte kardinalon, kiu estas konsiderata verŝajnan aŭ eblan kandidaton en papo elekto. La vorto analizeblas kiel "pap'-ig-ebla".

En kelkaj kazoj la kardinaloj elektis "papigeblan" kandidaton. Inter tiaj kandidatoj estis Eugenio Pacelli (Pio la 11-a), Giovanni Battista Montini (Paŭlo la 6-a), kaj Joseph Ratzinger (Benedikto la 16-a). Tamen, foje la Kolegio de Kardinaloj elektas viron kiu ne estis konsiderata papigebla de la plimulto de Vatikano-observantoj. En la lastaj jaroj tiuj kiuj estis elektitaj papo, kvankam ili ne konsideriĝis papigeblaj, inkludas Johano la 23-a, Johano Paŭlo la 1-a, kaj Johano Paŭlo la 2-a. Ekzistas diraĵo inter Vatikanologistoj: "Li kiu eniras la konklavon kiel papo, eliros kiel kardinalo."

La listo de papigebloj grade ŝanĝiĝas dum kardinaloj maljuniĝas. Ekzemple, Carlo Maria Martini laŭsupoze estis papigebla, ĝis la momento kiam li demisiis je la aĝo de 75 jaroj. Ĉar Benedikto la 16-a estis unu el la plej maljunaj viroj en la listo de 2005, la plimulto de la viroj en la malnova listo restas inter liaj verŝajnaj posteuloj.

En la itala lingvo, la vorto *papabile* ankaŭ uziĝas por malpli sanktaj elektoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* BBC listo de papigebloj, 2013
*La draĥmo perdita*, pentraĵo de (James Tissot, Brooklyn Museum)
Retrovo de la perdita draĥmo. La virino partoprenigas sian ĝojon kun la najbaroj. Ĉizaĵo de Jan Luyken).
La parabolo de la perdita draĥmo, surlignaĵo de Fetti, Gemäldegalerie (Dresdeno)
La **Parabolo de la perdita draĥmo** estas unu el la paraboloj de Jesuo rakontita en la evangelio laŭ Luko (15,8-10).

Kunteksto
---------

Luko enigas tiun parabolon inter tiu de la perdita ŝafo kaj tiu de la erarinta filo: ĉiuj tri en la kunteksto de la diskuto de fariseoj kiuj akuzis Jesuon pri restado kun pekuloj kaj manĝado kun ili.

Parabolo
--------

(El Ĉapitro 16) 8 Kiu virino, havante dek draĥmojn, se ŝi perdis unu draĥmon, ne ekbruligas lampon kaj balaas la domon kaj serĉas diligente, ĝis ŝi ĝin trovos? 9 Kaj trovinte, ŝi kunvokas siajn amikinojn kaj siajn najbarinojn, dirante: Ĝoju kun mi, ĉar mi trovis la draĥmon, kiun mi perdis. 10 Tiel same, mi diras al vi, estas ĝojo antaŭ la anĝeloj de Dio pro unu pekulo, kiu pentas.

Interpretoj
-----------

Laŭ tradicia interpreto, la dommastrino estas Dio aŭ Jesuo aŭ la Eklezio al kiuj ne mankas draĥmoj, nome homoj savitaj. La perdita draĥmo estas la homo perdiĝinta, insiste serĉata de Dio kaj Kristo kaj la Eklezio. Spite de ŝajna malaltavaloro, la retrovaĵo ekscitas en la serĉantoj ĝojon komunikiĝantan al la partoprenantoj en la sceno (evangelizado) ĉar, male, temas pri alta valoro, la eterna savo de homo ĉiam en la risko perdiĝi.

Alia interpreto vidas en la draĥmo perdita la pekulojn kiuj ne konscias pri sia stato kaj jen la jam adherantoj al evangelioj engaĝiĝas lin serĉi kaj konsciigi.

Kiu perdis la draĥmon? La eklezio, nome la kredanoj je Jesuo, kies agado devas ĉiam puriĝi nivele de intenco kaj prudento.

Fakuloj pri la Nova Testamento vidas en Luko, ankaŭ en ĉi-kazo, emon priskribi la atenton de Jesuo pri virinoj, kiuj multnombre jam kooperis en la misio de Jesuo, kiu neniam uzis vortojn severajn kontraŭ virinoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Draĥmo (Antikvo)
* La paraboloj de Jesuo

Bibliografio
------------

* chiesadicristo-padova.it[*rompita ligilo*]
* Linnemann, *Le parabole di Gesù,* Queriniana, 1982, Brescia.

Artoj
-----

* Parabolo de la perdita draĥmo, ligno je 61×44 de (Domenico Fetti)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Parabolo de la perdita draĥmo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
*
Papervespoj sur parto de granda nesto, en Kalifornio.
Wasp colony.jpgkonstruado de kolonio
**Papervespoj** estas vespedaj vespoj kiuj arigas fibrojn el mortinta ligno kaj tigoj, kiujn ili miksas kun salivo kaj uzas por konstrui akvo-rezistajn nestojn fare de griza aŭ bruna papereca materialo. Kelkaj tipoj de papervespoj estas nomitaj ankaŭ **ombrelvespoj**, pro la distinga desegno de iliaj nestoj.

Specioj
-------

La nomo "papervespoj" tipe referencas al la membroj de la vespeda subfamilio Polistenoj, kvankam ĝi ofte populare inkludas membrojn de la subfamilioj Vespenoj (vespoj kaj flavveŝtuloj) kaj Stenogastrenoj, kiuj ankaŭ faras nestojn el papero. Dekdu specioj de papervestoj de la genro *Polistes* estis identigitaj en Nordameriko kaj proksimume 300 specioj estis identigitaj tutmonde. La plej ofta papervespo en Eŭropo estas *Polistes dominula*. La malnovmonda tribo *Ropalidiini* enhavas aliajn 300 speciojn, kaj la neotropisaj triboj *Epiponini* kaj *Mischocytarini* havas po ĉirkaŭ 250 pliajn, kaj tiele la totala nombro de veraj papervespoj tutmonde estas ĉirkaŭ 1100 specioj, preskaŭ duono el kiuj povas troviĝi en la neotropisoj.

Notoj
-----

1. ↑  "Paper Wasp" Microsoft Encarta Online Encyclopedia 2006.
2. ↑  James M. Carpenter Distributional checklist of the species of the genus *Polistes* (Hymenoptera: Vespidae; Polistinae, Polistini). Arkivita el la originalo je 2009-07-10. Alirita 2009-02-09.

 Arkivigite je 2009-07-10 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2009-07-10. Alirita 2019-10-04.

* Papervespoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pinotepa de Don Luis** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo estas Pinotepa de Don Luis. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 070.

Geografio
---------

**Pinotepa de Don Luis** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6703 loĝantojn. El tiuj estis 3275 viroj kaj 3428 virinoj. La komunumo havas surfacon de 51.03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 420 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4921 indiĝenoj. El tiuj 4233 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4233 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pinotepa de Don Luis Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Papilio** (*france: Papillon*) estas franca duonaŭtobiografia romano verkita de Henri Charrière en (1968).

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Henri Charrière de siaj amikoj en Montmartre ankaŭ nomata Papilion, estis malprave kondamnita pro murdo kaj ekhavis dumvivan prizonpunon en Franca Gujano; Saint-Laurent-du-Maroni kaj la fifama Diabloinsulo (Île du Diable). Li decidis eskapi sed la unuaj klopodoj malsukcesis. Kiel puno oni translokis lin al prizono el kiu ankoraŭ neniam iu eskapis. Finfine li klopodis naŭfoje eskapi dum kiuj la lasta klopodo sukcesis, li eskapis sur sako da kokosnuksoj. Dum unu el la eskapoj li loĝis dum kelkaj monatoj en indiana vilaĝo kie li generis du infanojn ĉe du indianaj fratinoj.

dekstra

Eksteraj ligiloj
----------------

* Stanislavo Belov (2019-04-06) Papilio (2017) — fuĝo el tropika infero (esperante). Blogger. Arkivita el la originalo je 2019-05-19. Alirita 2019-05-19. *(pri la filmo "Papilio", bazita sur la libro)*
Dosiero:Paraphyses.jpgParafizoj de la sakfungo *Pseudoplectania nigrella* 
La musko *Tortula acaulon var. acaulon* 
**Parafizo** estas sterila, fadenforma, unu aŭ plurĉela elemento, lokiĝinta inter la askoj de multaj sakfungoj, inter la sporujoj aŭ gametujoj de iuj algoj, inter la anteridioj kaj la arkegonioj de muskoj.

* an anteridio
* ar arkegonio
* p parafizo
* b brakteo

Pri la filikoj parafizo estas sterila sporujo.

Pri la sakfungoj **pseŭdoparafizo** estas, kiel parafizo, sterila, fadenforma, unu aŭ plurĉela elemento, lokiĝinta inter la askoj sed ĝi naskiĝas de la supra parto de la askofrukto kaj ne de la bazo kiel la vera parafizo.

Anastomozaj parafizoj estas de kelkaj likenoj ekzemple *Farnoldia*.

Vidu ankaŭ
----------

Peritecio,
Asko,
Apotecio

Fonto
=====

* PIV 2005.
* Luttrell (1965). Paraphysoids, pseudoparaphyses, and apical paraphyses. Transactions of the British Mycological Society 48 (1): 135-144, 1 pl.

* Kategorio Parafizo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La papirusa fragmento konata kiel **Papiruso Fayyum** (aŭ Greklingva papiruso 2325 entenas mallongajn greklingvajn tekstojn enhave evangeliajn neritatigeblajn, tamen, al iu ajn el la kanonaj aŭ apokrifaj evangelioj. Esploristoj ĝin datumas al la 3-a jarcento.

Tiu papirusa fragmento estis trovita de G. Bickell en 1885 en la papirusa kolekto de la arkiduko Raniero en Vieno.

Ĝi aparte enhavas mallongan ero de la dialogo inter Jesuo kaj la apostoloj dum la lasta vespermanĝo, prezentante preskaŭ resuman redakton de la biblia pasaĵo de la Marko 14, 26-30 kaj de pasaĵo Mateo 26, 30-34. Iuj, tamen, sin demandas ĉu la referenca teksto povas esti la Evangelio laŭ Petro

Teksto de la papiruso Fayyum
----------------------------

La teksto recitas:  

[...]ε]ξαγειν ως ε[ι]πε[ν] οτι, Α[παντες]  

[εν ταυτη] τη νυκτι σκανδαλισ[θησεσ-]  

[θε κατα] το γραφεν• Παταξω τον [ποιμε-]  

[να, και τα] προβατα διασκορπισθησ[ονται. ει-]  

[ποντος το]υ Πετ{ρου}• Και ει παντες, ο[υκ εγω....]  

[...Ι{ησου}ς• Πρι]ν αλεκτρυων δις κοκ[κυσει τρις]  

[...με α]παρν[ηση.]

*(Traduko laŭsenca)* "Ĉinokte vi ĉiuj   

estos skandalizitaj ĉar estas skribite:  

mi frapos la paŝtiston kaj [la   

ŝafaro] dispeliĝos, [...] kaj kiam Petro diris:   

ankaŭ se ĉiuj, Jesuo [...] koko kantos.  

du fojojn [...] tri fojojn min [...]

Notoj
-----

1. ↑  Fayyum estas egipta urbo, okcidente de Kairo, najbare de kiu oni elfosis faskon de papirusoj.
2. ↑   Marko 14, 27-31) "*27 Kaj Jesuo diris al ili: Vi ĉiuj ofendiĝos; ĉar estas skribite: Mi frapos la paŝtiston, kaj la ŝafoj dispeliĝos. 28 Tamen post mia releviĝo, mi iros antaŭ vi en Galileon. 29 Sed Petro diris al li: Eĉ se ĉiuj ofendiĝos, tamen ne mi. 30 Kaj Jesuo diris al li: Vere mi diras al vi, ke hodiaŭ en ĉi tiu nokto, antaŭ ol dufoje krios koko, vi trifoje malkonfesos min. 31 Sed tre insiste li diris: Eĉ se mi devos morti kun vi, mi neniel vin malkonfesos. Kaj tiel same diris ili ĉiuj."*; Mateo 26,30-34 "*31 Tiam diris Jesuo al ili: Vi ĉiuj ofendiĝos pro mi dum ĉi tiu nokto; ĉar estas skribite: Mi frapos la paŝtiston, kaj la ŝafoj de la grego diskuros. 32 Tamen, post mia releviĝo mi iros antaŭ vi en Galileon. 33 Sed Petro responde diris al li: Eĉ se ĉiuj ofendiĝos pro vi, mi neniam ofendiĝos. 34 Jesuo diris al li: Vere mi diras al vi, ke en ĉi tiu nokto, antaŭ ol krios koko, vi trifojemalkonfesos min."*
3. ↑   Esperantigita Evangelio laŭ Petro en .

Bibliografio
------------

* *I vangeli apocrifi*. A cura di Marcello Craveri. Torino, Einaudi 1969

Vidu ankaŭ
----------

* Apokrifaj evangelioj
* Papiruso de Oksirinĥo 840
* Papiruso de Oksirinĥo 1224
* Evangelio Egerton
* Papiruso de Berlino
* Paleokristana arkeologio
* Gnostikaj evangelioj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Anglalinvgaj artikoloj
**Pintkunveno** estas kunveno je alta nivelo. En la moderna politiko - kunveno de ŝtatestroj aŭ ĉefministroj. Tiu agado ne estas unika en moderna politiko, ĉar de antikveco okazis paktoj, traktatoj kaj negocadoj inter gravuloj kaj ŝtatestroj. Aktuale granda parto de tiuj kunvenoj rilatas al decidoj de internaciaj organizoj, kiel UN, NATO ktp.

Famaj pintkunvenoj estis ekzemplej tiuj de Franklin D. Roosevelt, Winston Churchill kaj Stalino dum la Dua Mondmilito, kaj tiuj de diversaj usonaj prezidentoj kaj estraranoj de Sovetunio aŭ Ĉinio dum la Malvarma Milito.

* Pintkunvenoj de la Dua Mondmilito:
	+ Atlantika Pintkunveno (9a al 12a de aŭgusto 1941)
	+ Financa Pintkunveno de Bretton Woods (1a – 15a de julio 1944)
	+ Jalta konferenco (4a – 11a de februaro 1945)
* Eŭropaj pintkunvenoj:
	+ Eŭropa Konsilio (1969 al 2007)
	+ Kunveno de Mastriĥto (februaro de 1992)
	+ Kunveno de Amsterdamo (junio kaj oktobro de 1997)
	+ Kunveno de Nico (decembro de 2000)
	+ Kunveno de Lisbono (oktobro de 2007)

* Kategorio Pintkunveno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Spinozismo** estas la monisma filozofia sistemo de Baruch Spinoza kiu difinas "dion" kiel singulara mem-eltena substanco, kun kaj materio kaj pensaro kiel ties atributoj. 

En 1785, Friedrich Heinrich Jacobi publikigis kondamnon de la panteismo de Spinoza, post kiam Lessing supozeble estis konfesinta en sia mortolito esti "Spinozisto", kio estis egale tiam al herezulo. Jacobi plendis, ke la doktrino de Spinoza estas pura materiismo, ĉar ĉio kaj Naturo kaj Dio estas nenio sed etenda substanco. Tio, por Jacobi, estis la rezulto de la klerisma raciismo kaj finiĝus en absoluta ateismo. Moses Mendelssohn malkonsentis el Jacobi, dirante, ke ne estas fakta diferenco inter teismo kaj panteismo. La tuta temaro iĝis intelekta kaj religia temo por la eŭropa civilizo tiam, kion Immanuel Kant malakceptis, ĉar li opiniis tion klopodo koceptigi ke transcenda realo konduku al antinomioj (nome asertoj kiuj povus rezulti kaj pravaj kaj malpravaj) en pensaro.

Spinozistoj
-----------

* Moses Hess

Referencoj
----------

* Jonathan I. Israel. Radical Enlightenment: Philosophy and the Making of Modernity, 1650-1750. 2001.
**Papus**, ĝuste **Gérard Encausse** (naskiĝis la 13-an de julio 1865 en A Coruña, mortis la 25-an de oktobro 1916 en Parizo) – franca kuracisto hispandevena, hipnotisto, okultisto, esoterulo, teozofo, rozkrucano, martinisto.

Vivo
----

Filo de kemiisto Louis Encausse (1832–1907) kaj Irène el domo Pérez. Kiam estis en la aĝo de kvar jaroj lia familio translokiĝis al Francio, kie edukiĝis. Junaĝe ekinteresiĝis pri alkemio, taroko, magio, kabalo, kaj enprofundiĝis en verkoj pri tio en la pariza Nacia Biblioteko de Francio. En 1887 estis kunfondinto de Teozofia Societo, sed en 1890 foriris de ĝi kreante propran esoteran rondon – *Groupe indépendant d’étude ésoterique*. Ankaŭ membriĝis al Ordre Kabbalistique de la Rose-Croix. Pli malpli samtempe akceptis pseŭdonomon *Papus*, prenitan de la verko de Apolonio de Tiano *Nykthemeron*. En 1894 ĉe Sorbono ricevis titolon doktoro de medicino.

Trifoje (1901, 1905, 1906) vizitis Rusion kaj la caran kortegon, servante al caro Nikolao la 2-a kaj al carino Aleksandra kiel kuracisto, sed ankaŭ konanto de esoterismo.

Dum la unua mondmilito soldatservis kiel armea kuracisto. Ekmalsanis je tuberkulozo kaj mortis.

Eksteraj ligiloj
----------------

* T. Apiryon, Docteur Gérard (Anaclet Vincent) Encausse 1995


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614726
* GND: 106931644
* LCCN: n50012137
* VIAF: 120703930
* ISNI: 0000 0003 6861 9654, 0000 0001 1891 0422
* LIBRIS: 331676
* SUDOC: 035302178
* BNF: 119017481 15461390n, 119017481
* NLA: 35447671
* NKC: jn19981001940
* ICCU: CFIV024643
* BNE: XX843597
 |