recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Freddie Frinton** (naskiĝis la 17-an de januaro 1909 en Grimsby, Lincolnshire, Britio; mortis la 16-an de oktobro 1968 en Londono; denaska nomo *Frederic Bittener Coo*) estis angla komikisto.

Frinton naskiĝis kiel eksteredza filo de la kudristino Florence Elisabeth Coo kaj kreskis en flega familio. En la aĝo de 14 jaroj li eklaboras kiel pakisto en fabriko pri fiŝaj konservaĵoj, sed du jarojn pli poste oni maldungas lin, ĉar li per ŝercoj kaj parodioj detenis siajn kolegojn de la laboro.
Sekve li publike prezentiĝas sub la nomo *Freddie Frinton* en malgrandaj teatrejoj. Li edziĝis kaj ekhavis du infanojn. Komence de la Dua Mondmilito li estis vokata al la armeservo kaj tie oficiale rajtis praktiki, kion li plej bone scipovis – amuzi.

Post la milito li duan fojon edziĝis kaj ekhavis du pliajn infanojn. Dum la jaro 1945 unuafoje en la teatrejo *Winter Gardens* en Blackpool prezentiĝas la skeĉo "Dinner for One" ("verspermanĝo por unu persono"), kiu iĝis lia plej konata teatraĵeto. Tamen li ne estis la aŭtoro de la verko kaj por ĉiu surscenigo devis pagi licencigan kotizon. Dum la 1950-aj jaroj li aktoris en pluraj anglaj kinejaj filmoj, kaj fine de la 1950-aj jaroj havis tiom da mono, ke li sukcesis aĉeti la aŭtorajn rajtojn pri la teatraĵo "Dinner for One".

Paralele li iĝis konata televida komikisto, kiu interalie furoris en la 40-parta komika televida serio *Meet the Wife* ("renkontu la edzinon"). Ekde la jaro 1963 li ankaŭ konatis en Germanio pro televida prezento de la skeĉo "Dinner for One". Dum 1964
Freddie Frinton kun sia edzino kaj la infanoj translokiĝis al Londono. Li intense teatre aktoris kaj akceptis ĉiun rolon. La 16-an de oktobro 1986 li post reveno de teatra prezento hejme tute surprize kolapsis mortinta.

Ekde la jaro 1972 en Germanio kaj Aŭstrio nigra-blanka registriĝo de lia teatraĵeto *Dinner for One* ĉiujare prezentiĝas dum la vespero de la silvestra tago, kaj la spektado de tiu filmo iĝis kulta kutimo por multaj mezeŭropanoj.

Ekde fine de la 1980-aj jaroj la teatra grupo Kia koincido ankaŭ ekprezentis la teatraĵeton en Esperanto: La aktoroj Thomas Bormann kaj *Judith Jackson* fidinde kopiis la bizaran britan humuron de la skeĉo al la internacia lingvo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Freddie Frinton ĉe Interreta filma datumbazo (angle)
* Dinner for One (1963)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 275965
* GND: 1102238449
* VIAF: 299812926
* NKC: xx0168387
 |
**Freddie King** (3a de Septembro, 1934 – 28a de Decembro, 1976) estis usona kantisto kaj gitaristo de bluso. Li estis priskribita kiel unu el la "Tri Reĝoj" de la bluso de elektra gitaro, kun Albert King kaj B.B. King. Li estis influa gitaristo kun sukcesoj por Federal Records komence de la 1960-aj jaroj. Lia soula kaj povega voĉo kaj distinga gitarstilo inspiris sennombrajn muzikistojn, partikulare gitaristojn (Eric Clapton estas elstara ekzemplo). Li estis enkondukita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 2012.

King bazigis sian gitaran stilon sur influoj de Teksasa bluso kaj Ĉikaga bluso. Liaj plej bone konataj registraĵoj estis la kantoj "Have You Ever Loved a Woman" (1960) kaj sia *Top 40 hit* "Hide Away" (1961) kaj albumoj kiaj la fruaj, instrumentaj *Let's Hide Away* kaj *Dance Away with Freddy King* (1961) kaj *Burglar* (1974), kiuj montris sian maturan ŝanĝiĝemon kaj kiel gitaristo kaj kiel kantisto en ampleksa gamo de stiloj de bluso kaj funko. Li estis unu el la unuaj blusuloj kiuj havis multrasan helpan bandon en koncertaj prezentoj.

Notoj
-----

1. ↑   Gerd Klassen. "The Three Kings of Blues – Albert, B.B. and Freddie King". 12bar.de. Alirita la 31an de Majo 2018.
2. ↑   Koda, Cub. "Freddie King: Biography". Allmusic.com.  Alirita la 31an de Majo 2018.

* Kategorio Freddie King en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612971
* GND: 119380056
* LCCN: n78044726
* VIAF: 71583235
* ISNI: 0000 0000 7977 5861
* BNF: 13945963j
* MBA: d6ae4b23-965f-485a-b2c2-66c43ffaef20
* BNE: XX987426
 |
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

**Freddy JENKINS**, ankaŭ Freddie aŭ Posey Jenkins (naskiĝis la 10-an de oktobro 1906 en Novjorko; mortis la 12-an de julio1978) estis usona ĵaza trumpetisto de svingo.

Vivo kaj verkado
----------------

Jenkins muzikis komence en la *Jenkins Orphanage Band* [Orfejobando Jenkins] kaj poste ĉe Horace Henderson, antaŭ ol li en 1928 membriĝis en la Orkestro Duke Ellington. Dum ties surdiskigoj li plurfoje ludis solaĵojn, ekzemple ĉe *„Cotton Club Stomp"* kaj *„High Life"* en 1929, *„Old Man Blue"* en 1930 (el la filmo *Check and Double Check*) kaj *„Swing Low"* en 1932. En la jaro 1934 li forlasis la bandon de Ellington, direktis pretertempe propran bandon kune kun Hayes Alvis kaj en 1937 revenis por mallonga tempo al Ellington.  
Pro malsaniĝo li tamen devis rezigni la trumpetludon kaj verkis ekde tiam plurajn kantojn, laboris krom tio kiel gazetaragento, korespondisto kaj diskludisto. Post sia retiriĝo el la muzikado li vivis ankoraŭ kvardek jarojn.

En 1935 sondiskojn je propra nomo (*Freddy Jenkins and his Harlem Seven*), kiam li kun Albert Nicholas, Bernard Addison kaj aliaj muzikistoj registrigis ses titolojn por diskeldonejo Bluebird Records. Li komponis *„Stop A-Hoppin’ On Me"*, kiun popularigis Big Mama Thornton, samkiel kune kun *„Swing Low"*.

Literaturo
----------

* James Lincoln Collier: *Duke Ellington*. Ullstein, Berlino 1998

Referencoj
----------

1. ↑   *Richard Cook’s Jazz Encyclopedia*. Penguin Books, 2005. ISBN 0-14-100646-3
2. ↑   *En Social Security Death Index (SSDI) pri Freddie Jenkins troviĝas jenaj indikoj: naskiĝo 03-an de oktobro 1906, morto julion de 1978, lasta loĝloko Fort Worth*

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 407527
* GND: 134417534
* LCCN: n80124236
* VIAF: 10033502
* ISNI: 0000 0000 5513 2677
* SUDOC: 197615368
* BNF: 138956251
* MBA: a1eb52a1-07d5-4179-91ae-3ee5fe3e19b9
* ICCU: DDSV138184
 |
**Freddie Mac** (angle *Federal Home Loan Mortgage Corporation*) estas borsonotita, usona hipoteka banko kun sidejo en McLean, Virĝinio. Freddie Mac aĉetas hipotekajn kreditojn de bankoj, kuntenas tiuj kreditojn kaj vendas ilin kiel Mortgage Backed Securities sur la kapitalmerkato.

Freddie Mac estas registaro-apogita entrepreno kaj estas inspektata fare de Office of Federal Housing Enterprise Oversight (OFHEO).

Historio
--------

Freddie Mac estis fondita fare de la Usona Kongreso en 1968 kiel **Federal Home Loan Mortgage Corporation**, por konkuri kun Fannie Mae kaj FHL-banko-j.

En 2008 okazis fininca malfacilaĵo ĉe la entrepreno - same kiel ĉe la konkuranto Fannie Mae -, surbaze de la nemoveblaĵa krizo en la Usono. La usona registaro sciigis la 13-an de julio 2008, apogi Freddie Mac kaj Fannie Mae per kreditok kaj per aĉeto de akcioj en miliardaj sumoj, por eviti la bankroton de ambaŭ financaj institutoj. La usona senata kaj domo de la reprezentantoj aprobis tion (uzon de mono de la impostpagantoj) la 23-an de julio.

Vidu ankaŭ
----------

* Ginnie Mae

Eksteraj ligiloj
----------------

* hejma paĝo
***La Grève des electeurs*** (***La striko de balotantoj***) estas la titolo de klare anarkiisma kroniko de la franca verkisto Octave Mirbeau, unue aperinta en *Le Figaro* la 28an de Novembro 1888, la teksto estis poste eldonita dum multenombraj okazoj en la formo de broŝuro, ofte asociita kun alia kroniko, « Prélude », kiu ankaŭ aperis en *Le Figaro* la 14an de Julio 1889. La unua eldono aperis en 1902, en la ekzemplero 22 de la anarkiisma gazeto, *Les Temps nouveaux* kaj poste estis tradukita en super dekdu lingvoj kaj ĝenerale disvastigita de anarkiismaj grupoj tra la tuta Eŭropo.

Balotada trompado
-----------------

Kiel ĉiuj anarkiistoj, Mirbeau rigardis universalan balotrajton kaj la balotadan sistemon kiel nenio pli ol formo de trompado laŭ kiu la potencoj akiras per malgranda kosto la subtenon de la samaj homoj kiujn ili subpremis kaj ekspluatis. Mirbeau traktas ordinaran balotanton kiel « dupieda pensulo kiu estis dotita per libera volo – aŭ do tion li estis dirita – kaj kiu iris for, fiera de siaj rajtoj, oni konvinkis lin esti faranta lian devon, falis de iu speco de baloto en iu speco de balota skatolo ». Mirbeau li mem faris la taskon klarigi, senkreditigi la laŭdiran "rajton voĉdoni" de kiu la subpremita, malsimpatiigita kaj farita en idiotoj, "libere" elekti tiujn kiuj ekspluatas ilin : « Ŝafo iras al la buĉadejo. Ili diras nenion. Ili esperas nenion. Sed almenaŭ ili ne voĉdonas por la buĉisto kiu volas buĉadi ilin aŭ la burĝo kiu manĝos ilin. Pli stulta ol besto, pli da ŝafo-similaj ol ŝafo, la balotanto nomas lian viandiston kaj elektas lian burĝon. » Kaj kiel Mirbeau aldonas kun amara ironio: « Li travivis revoluciojn por atingi ĉi tiun rajton. »

Anstataŭ ol alpreni sian liberecon, la balotanto – ĉi tiu « nepriskribita idioto » – faras nenion pli ol elekti mastron, unu kiu blindumas lin per neeblaj promesoj kaj havas ne la minimuman zorgon por la intereso de la amasoj: jen do faranta, li konsentas al sia propra servuteco. Mirbeau sekve vokas sur balotantoj bojkoti la balotan skatolon, ne agi blinde kiel ŝafoj, sed agi konscie kiel civitanoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* (Franca) Octave Mirbeau, *La Grève des électeurs*, Éditions du Boucher, 2002.
* (Angla) Octave Mirbeau, *La Balotanta frapo*, La Anarkiisma Biblioteko, 2012.
* (Franca) Pierre Michel, « Les Kontraŭdiroj d'un écrivain anarchiste », *Littérature et anarchie*, Premas de l'Université du Mirail, 1998, p. 31-50.
La **Universitato de Unuaj Nacioj de Kanado** (angle *First Nations University of Canada*, mallongigita **FNUniv**; antaŭe konata kiel Saskatchewan Indian Federated College) estas universitato en la provinco de Saskaĉevano en Kanado. La ĉefa kampuso de la universitato situas en Regina, Saskaĉevano. Kromaj kampusoj situas en Saskatuno kaj Prince Albert en Saskaĉevano.

La konstruaĵo de la universitato en Reĝino estis desegnita de la arkitekto Douglas Cardinal.

Historio
--------

Lernejo Wilson en la saskatuna kampuso de la universitato
La universitato estis inaŭgurita en 2003 en la ĉeesto de Princo Eduardo, Duko de Edinburgo. En 2005, reĝino Elizabeto la 2-a de Kanado vizitis la universitaton, kaj donis al la universitato ŝtonon de Balmoral Castle en Skotlando por simboli la interkonsentojn subskribitajn inter la Unuaj nacioj de Kanado kaj la monarkio de Kanado .

La kolegio estis fondita en 1976 sekvante interkonsenton inter la Federacio de saskaĉevanaj Unuaj Nacioj kaj la Universitato de Reĝino. La interkonsento deklaris ke la celo de la kolegio por esti establita estus servi la akademiajn, kulturajn kaj spiritajn bezonojn de la Unuaj Nacioj .

Referencoj
----------

1. ↑   Elĉerpaĵo de la elparolo de la Reĝino ĉe la universitato.. Arkivita el la originalo je 2008-12-06. Alirita 2023-07-11.
2. ↑   Kolegia retejo. Arkivita el la originalo je 2015-10-23. Alirita 2023-07-11.

Eksteraj ligiloj
----------------

* fnuniv.ca


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828484
* GND: 16107587-3
* LCCN: no2009008648
* VIAF: 137166096
* ISNI: 0000 0001 2221 1552
 |
dekstra
La **Asocio por internacia kompreniĝo Duisburg** - germane *Gesellschaft für internationale Verständigung Duisburg* - estas la loka Esperanto-grupo de la eksterdistrikta urbo Duisburg kaj ties ĉirkaŭaĵo en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la regiona organizaĵo Rejnland-Vestfalia Esperanto-Ligo kaj la naciaj asocioj Germana Esperanto-Asocio respektive Germana Esperanto-Junularo. La grupo dufoje po monato renkontiĝas en la kultura centro *Ludgerushaus*, *Heinrich-Bertmans-Str.* 2, stratangulo *Klöcknerstraße*, proksime de la urba ĉefstacidomo. La loka esperantisto *Otto Nitsche* ekde multaj jardekoj aparte flegas la interŝanĝon kun la esperantistoj de la partnera urbo Vuhano en Ĉinio, sed ankaŭ kun tiuj de la aliaj partneraj urboj, aparte vigle kun la movadanoj de Vilno en Litovio kaj Permjo en Rusio, ekzistas regulaj kontaktoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* retejo de la grupo esperante
* retejo de la Rejnland-Vestfalia Esperanto-Ligo esperante kaj germane
La **Asocio de privataj muziklernejoj en Germanujo** (germane: *Bundesverband Deutscher Privatmusikschulen*, mallongigo: BDPM) estas duonsindikata porparolanto de muziklernejoj establitaj de privatuloj. 

En la 2014-a jaro oni nombris pli ol 300 lernejojn membriĝintajn. Pluse estas subtenataj kaj subtenantaj anoj. Sekve ĝi estas la plej granda rondo da interesatoj tiukampe kaj apartenas al *Germana muzikkonsilio* *(Deutscher Musikrat)*. En la plejmulto el la federaciaj landoj ekzistas landaj ligoj.

Strukturo
---------

La plej altranga organo estas la federacia asembleo, kiu konsistas el delegitoj de la landaj ligoj kaj de la landaj grupoj kiel ankaŭ el la estraro en la pli konkreta senco.

Historio
--------

Fonditis tiu asocio la 19-an de marto 1997 en Erfurto. En la 26-a de majo samjare iĝis la registriĝo, la publika utileco agnoskitis je la 8-a de septembro 1997, kaj en la 28-a de septembro finfine adoptitis la nuna nomo BDPM.

Post kompleta ŝanĝo de la estraro fondinta, oni translokigis la sidejon al Göttingen en la 8-a de januaro 2000, kie oni komencis rekunaranĝi efikajn strukturojn. Sub la estrado de Peter Thies (Oberhausen) kaj afergvidantino Christine Büttner (Göttingen) estis fonditaj la landaj ligoj.

En la jaro 2004-a iĝis la membriĝo al *Deutscher Musikrat*. Intertempe la sidejo troviĝas en Philippsburg (estrado: Gerhard Schlehuber), la sekretariato de BDPM estas en Berlino (ĝenerala sekretariino: Ines Theileis).

Celoj
-----

La asocio reprezentas la interesojn de gelernantoj kaj geinstruistoj kiel ankaŭ de la establintoj de la diversaj lernejoj. Ĉefa celo estas la ekprosperigo de muzika vivo: oni organizas muzikfestojn de junuloj, koncertojn, muzikkonkursojn kaj okupiĝis pri la klerigado kaj pluklerigado de muzikpedagogoj. Krome BDPM ĉeestas ĉiujare ĉe la muzikfoiro de Frankfurt am Main kaj kunvenas unu fojon por jaro en kongreso (diversloke). 

Oni kreis severan kaj precizan kriteriaron por la membriĝo kaj faris tiel agnoskitan kvalito-sigelon. 

En septembro 2008 la asocio publikigis la *Programon de Göttingen*, kio estis mejloŝtono por la propra laboro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la asocio.
Gvadiano
**Gvadiano** (hispane kaj portugale *Guadiana* [gŭadjana], el la araba *ŭadi*, rivero, kaj la latina nomo *Anas*) estas internacia rivero fluanta en Hispanio kaj Portugalio. Ĝi fluas al Atlantiko.

Geografio
---------

Ĝi naskiĝas ĉe la lagoj *Lagunas de Ruidera* (t.n. Alta Gvadiano) aŭ, fakte, ĉe la loko *Ojos del Guadiana* (*Gvadian-okuloj*, t. e. loko kie Gvadiano fontas el sub la tero, je altitudo ĉirkaŭ 1700 m, en laguno Ruidera, hispana provinco Ciudad Real, trapasas hispana regiono Ekstremaduro okcidenten kaj la portugalan regionon Alentejo suden kaj enmariĝas en la Atlantika Oceano (pli precize Kadiza Golfo), inter la portugala urbo Vila Real de Santo António kaj Ayamonte. La romianoj nomis ĝin *Anas*, al kiu la maŭroj adiciis *Uádi*, la araban vorton por rivero, estigante la nomon *Uádi Ana*; la portugala parola formo **Odiana** daŭris ĝis la 18-a jarcento, sed estis anstataŭigita de la kastilia vorto Guadiana.

Ĝi longas 744 aŭ 778 km (depende de la "fontoj").

La rivero duloke estas limo inter Portugalio kaj Hispanio: Unue inter rivero Kaja (Caia) kaj rivereto Kukos (Cucos), due de rivero Ŝansa ĝis riverfino. Ĝi estas navigebla ĝis Mértola.

Kiam ĝi eniras en hispana regiono Ekstremaduro estas aro da rezervejoj komence kaj laŭlonge de Plan Badajoz. Fine de tiu regiono la rivero Guadiana aŭ Gvadiano banas urbojn Mérida kaj Badajoz. Je la enirejo en Portugalio estas grandega nova rezervejo konstruita fine de la 20a jarcento, nome Alqueva.

Alfluantoj
----------

* Bullaque
* Cigüela
* Jabalón
* Záncara
* Zújar

Vidu ankaŭ
----------

* Vegas Bajas
* Vegas Altas
* Hispanaj riveroj
* Isla Canela

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gvadiano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2005-03-10 per la retarkivo Wayback Machine
*
**CHO Namchul** (30-a de novembro, 1923 - 2-a de julio, 2006) estis profesia ludisto de goo (*baduk* en la korea). Li mortis pro maljuno je la aĝo 83.

Fojfoje lia nomo aperas kiel *Cho Nam-ch'eol* aŭ *Cho Nam-chul*.

Biografio
---------

Cho naskiĝis en kampara vilaĝo en Buan, distrikto Norda Jeolla. Li iris al Japanio en 1937 por studi kun japana goisto Katani Minoru. En 1943 li revenis al Suda Koreio kaj profesiiĝis. Li estis fondinto de la korea landa goasocio. Dum multaj jaroj li estis la plej forta ludanto en Koreio. En 1983 li atingis la gradon 9-dan.

Oni nomas lin la fondinto de moderna korea goo.

Li estis onklo de fama japana goisto Cho Chikun.

Post lia morto, la korea prezidento Roh Moo-hyun honoris la memoron de Cho per medalo kaj floroj senditaj al lia familio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* angla biografio ĉe "Sensei's Library"
* angla artikolo kun portreta foto Arkivigite je 2007-03-10 per la retarkivo Wayback Machine
* angla artikolo pri postmorta honoro Arkivigite je 2007-03-11 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 115735
* VIAF: 5575151353535652720008
* ISNI: 0000 0004 6444 1470
 |
**Ebbsfleet United** (oficiale: *Ebbsfleet United Football Club*) – ankaŭ konata kiel *The Fleet* – estas angla futbala unuiĝo el Northfleet, kiu estis fondita en 1946 kaj nuntempe ludas en la kvina klaso Conference National.

Ĝis majo de 2007, la unuiĝo havis la nomon *Gravesend & Northfleet FC*, kiu estiĝis el fuzio de la unuiĝoj *Gravesend United FC* kaj *Northfleet United FC*. Ĝi ŝanĝis sian nomon, post kiam la Eurostar Group kiel sponsoro ekapogis la klubon. La nova nomo venas de la Stacidomo Ebbsfleet International, ĉe kiu haltas ekde la 19-a de novembro 2007 la grandrapidaj trajnoj Eurostar.

Sukcesoj
--------

* Suda Ligao: Majstro 1957/58
* Suda Ligao (Suda Divizio): Majstro 1974/75, 1993/94
* Istmia Ligao: Majstro 2001/02
* Plej bona sezono en FA Cup: 1962/63 (4-a turno)
* Gajno de FA Trophy: 2007/08

Konataj iamaj ludistoj
----------------------

* Jimmy Bullard
* Roy Essandoh
* Roy Hodgson

Gravaĵoj
--------

La unuiĝo estis konata trans-regione, post kiam aĉetis ĝin en novembro de 2007 la futbala fanpaĝo „myfootballclub.co.uk", ĉe kiu ĉiu enpaganto de 35 pundoj (ĉ. 50 Eŭroj) ricevis voĉdonrajton pri ĉiu grava evento de la klubo. Ĉ. 30.000 uzantoj de la retpaĝo pagis la sumon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ebbsfleet United Football Club en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala paĝo
* myfootballclub.co.uk
En matematiko, por aro *X* kaj ekvivalentrilato ~ sur *X*, la **ekvivalentoklaso** de la elemento *a* en *X* estas la subaro, kiu konsistas el ĉiuj elementoj *x* el *X* ekvivalentaj al *a*:

{\displaystyle [a]=\{x\in X|x\sim a\}.}
Tiam:

*a~b* se kaj nur se *[a] = [b]*.
La aro de ĉiuj ekvivalentklasoj en *X* por donita ekvivalentrilato ~ estas la **kvocienta aro** de *X* per ~ kaj kutime estas skribata kiel *X/~*.

Ĉi tiu operacio povas esti konsiderata neformale kiel la divido de la aro per la ekvivalentrilato kaj la rezulto estas ne interkovrantaj ekvivalentoklasoj. De ĉi tie estas la nomo "kvocienta aro" kaj la skribmaniero. Se rezultiĝas finia kvanto de ekvivalentklasoj ĉiuj de la sama amplekso, do amplekso de la kvocienta egalas al amplekso de *X* dividita je amplekso de ĉiu ekvivalentklaso.

Por ĉiu ekvivalentrilato, estas **kanona projekcio** *π* de *X* al *X/~* donita per *π(x) = [x]*. Ĉi tiu funkcio ĉiam estas surĵeto. En okazoj, kiam *X* havas iun aldonan strukturon, oni povas konsideri ekvivalentrilatojn, kiuj konservas ĉi tiun strukturon. Tiam oni diras, ke la strukturo estas **bone difinita** (aŭ **kohere difinita**), kaj la kvocienta aro heredas la strukturon kaj estas objekto de la sama kategorio en natura maniero. Vidu en kongrueca rilato.

Pli ekzakta notacio *[a]R* povas esti uzata por priskribi, kiu rilato *R* difinas la ekvivalentklason.

Se ~ estas ekvivalentrilato sur *X*, kaj *P(x)* estas tia eco de elementoj *x* de *X*, ke por *x~y* la valido de *P(x)* garantias validon de *P(y)*, tiam oni diras, ke la eco *P* estas **bone difinita** aŭ **klasa invarianto** sub la rilato ~.

Pli ĝenerale, por funkcio *f* el aro *X* al alia aro *Y*: se *x1 ~ x2* implicas validon de *f(x1) = f(x2)*, tiam *f* estas **klasa invarianto** sub ~, aŭ simple **invarianto** sub ~.

Ekzemploj
---------

* Konsideru la modulan aritmetikon module *n*. Estu ekvivalentrilato sur la aro **Z** de entjeroj: *x~y* se kaj nur se *x mod n = y mod n*. Ĉi tiu rilato donas akurate *n* ekvivalentklasojn: *[0]* (nombroj kiuj dividiĝas je *n*), *[1]* (nombroj kiuj havas restaĵon 1 estante dividigataj je *n*), *[2]*, *[3]*, ... ,*[n-1]*. Ekvivalentklaso *[n]* estas la samo kiel *[0]* ĉar *0~n*.
* La racionalaj nombroj povas esti konstruita kiel la aro de ekvivalentklasoj de ordigitaj duopoj, duopoj de entjeroj *(a, b)* kie *b* ne estas nulo, kun ekvivalentrilato *(a, b) ~ (c, d)* se kaj nur se *ad=bc*. La ekvivalentklaso de duopo *(a, b)* estas identigita kun racionala nombro *a/b*.
* Ĉiu funkcio *f* : *X → Y* difinas ekvivalentrilaton sur *X* piel *x1 ~ x2* se kaj nur se *f(x1) = f(x2)*. La ekvivalentklaso de *x* estas la aro *[x]* de eroj en *X* kiu estas la inversa bildo de *f(x)*. Ĉi tiu ekvivalentrilato estas la kerno de funkcio de *f*.
	+ Se *f(x)=x2*, do por ĉiu *x≠0* ekvivalentklaso de *x* estas aro *[x]={x, -x}* konsistanta el du eroj, kaj ekvivalentklaso de 0 estas aro *[0]={0}* konsistanta el unu ero.

Vidu ankaŭ
----------

* Ekvivalentrilato
**Erich August MAYER** (naskiĝinta la 23-an de aŭgusto 1894 en Vieno, mortinta samloke la 9-an de aprilo 1945) estis aŭstra verkisto. Lia familio havis sudetgermanajn radikojn.

Vivo
----

Estante filo de gimnaziinstruisto li ekstudis en 1912 ĉe la Universitato de Vieno germanistikon, historion kaj geografion. Li soldatis kiel volontulo dum la Unua mondmilito. Doktoriĝo pri filozofio sukcesis en 1921. Poste li instruistis mezlerneje; tiam li estris la vienan filion de la kulturkonserva klubo *Deutscher Schulverein*. Gravis por lia pli posta evoluo kontaktoj al personoj de la t.n. Morold-rondo ĉirkaŭ la germannaciema verkisto Max von Millenkovich kiel ankaŭ al la eldonisto Adolf Luser. Luser komisiis lin en 1923 pri la ĉefredaktorado de la tutfamilia periodaĵo *Der getreue Eckart*  kiu iĝis furora dum la Unua respubliko de Aŭstrujo.

En 1927 Mayer fondis la kulturligon *Eckart-Bund zur Förderung der schönen Künste* kiu ja ideologie tre proksimis de nacisocialismo. En la 1.7.1932 li iĝis membro de NSDAP (membronumero 1.205.802). Mallonge antaŭ la fino de la Dua mondmilito li memmortigis sin. Entombigis oni lin sur la viena tombejo *Südwestfriedhof*.

Graveco
-------

Mayer kreis romanojn, rakontojn kaj epopeojn. Interesas la evoluo - kiu rekte sekveblas en la sinsekvo de la verkoj - de milda socikritikado ĝis malmilda demokrati-malŝato. La pli malfruaj romanoj *Heimat* kaj *Der Knecht* apartenas al la literatura ĝenro de *Blut und Boden*. La lasta verko ĝis 1946 estis malpermesita en la sovetie okupita zono.

Por la heksametra epopeo *Paulusmarkt 17* oni aljuĝis al Mayer apogpremio de *Österreichischer Staatspreis für Literatur*.

Verkoj
------

* *Wielands Verhältnisse zu Hamilton und Crebillon*, Wien 1921 (sub la nomo Erich Mayer)
* *Raccolana*, Wien 1923
* *Flammen*, Berlin 1928
* *Gottfried sucht seinen Weg*, Wien 1929
* *Werk und Seele*, Wien 1930
* *O, ihr Berge!*, Berlin [k.a.] 1931
* *Der Schuß in der Großen Oper*, Berlin 1932
* *Paulusmarkt 17*, Wien 1935
* *Der Umweg*, Wien [k.a.] 1937
* *Heimat*, Gütersloh 1939
* *Der Knecht*, Wien 1940
* *Vergnügte Welt*, Gütersloh 1941
* *Schach dem Tode!*, Wien 1942
* *Der Engel*, Wien 1944

Eldonistece
-----------

* Robert Hohlbaum: *Wiener Novellen*, Wien 1924

Referencoj
----------

1. ↑  Bundesarchiv R 9361-V/8179
2. ↑  Killy, Literaturlexikon, dua eldono, Berlin, Bd. 8. Marq - Or, 2010, p. 65

Literaturo
----------

* biografio ĉe ÖBL
* Elfriede Huetter: *Monographie über den Dichter Erich August Mayer*, Wien 1945
* Hermann Böhm: *Erich August Mayer*, Wien 1980

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Erich August Mayer en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* postlasitaĵoj ĉe Aŭstria Nacia Biblioteko Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* verkoj ĉe Projekt-Gutenberg


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 824923
* GND: 130114731
* LCCN: no2011164653
* VIAF: 30635906
* ISNI: 0000 0000 2091 7634
* SUDOC: 24164948X
 |
Agvan Dorĵiev
**Agvan DORĴIEV** (1853-1938) estis burjatdevena budhista lamao, grava persono de la historio de Interna Azio dum la 19-a jarcento. Oni povas ligi al lia nomo la elkonstruon de la tibetaj-rusaj diplomataj kontaktoj, fondon de la unua eŭropa budista preĝejo en Sankt-peterburgo (ekservis 1913), fondo de pluraj monaĥejoj en kalmukaj kaj burjataj teritorioj. Li verkis burjatan abocon, sed tio ne disvastiĝis.

Li forlasis en aĝo de 19 jaroj la naskiĝlandon kaj ekveturis kun sia majstro al Tibeto, por daŭrigi tie studojn. Li veturis en 1874 al la budhisma sankta monto, Wu Tai, poste reveturis al la hejma lando, sed pli poste realvenis n Tibeto.

Li forlasis Tibeton en 1897 je ordono de la 13-a dalai-lamao por traktado kun caro Nikolao la 2-a. La fortiĝanta tibetaj-rusaj kontaktoj ektimigis la britojn kaj tio servis kiel bazo por la brita ekspedicio al Tibeto en 1903-04.

Laŭ imago de Dorĵiev, la budhismaj landoj (Tibeto, Mongolio) devantus unuiĝi sub rusa protektorato.

Lin arestis la NKVD en 1937 pro falsaj akuzoj (spionado por Mongolio, Japanio). Li mortis en prizona hospitalo.

Vidu ankaŭ
----------

* Gomboĵab Cibikov

* Kategorio Agvan Dorĵiev en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 255043
* GND: 119190338
* LCCN: no93022912
* VIAF: 79414005
* ISNI: 0000 0000 8453 7892
* SUDOC: 16926372X
* NDL: 01180221
* BIBSYS: 5033053
* NKC: jx20050419003
 |
**Aguilafuente** [agilaFŬENte] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Aguilafuente* estas etimologie komprenebla kiel *aglo de la fonto*; pro kio aperas nigra aglo super simbolo de fonto en la blazono.

Aguilafuente en la provinco Segovio.
La preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,57 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 557 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, ekzemple pli ol 200 nur el 2000.

Ĝi distas 37 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Zarzuela del Pinar, Lastras de Cuéllar, Fuentepelayo, Sauquillo de Cabezas, Aldea Real kaj Escalona del Prado.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

En la preĝejo okazis en 1472 sinodo por reformi la kleron de la diocezo de Segovio konvokita de la episkopo humanista Juan Arias Dávila, kio rezultis en la unua libro presita en kastilia lingvo: nome *Sinodal de Aguilafuente*, eldonita de la presisto Juan Párix. Aktuale ĉiujare okazas la rekonstruo de tiu faro pere de vaganta teatra ludo sur stratoj kaj historiaj scenejoj, en kiu partoprenas lokanoj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj), brutobredado (porkoj) kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento kaj la ermitejo. La preĝejo de Sankta Johano, romanika (origine de la 12-a jarcento), nun estas la sidejo de la muzeo aŭ arkeologia ekspoziciejo por restaĵoj trovitaj el romia kaj visigota epokoj. La preĝejo de Sankta Maria, pli bone konservata, havas romanik-mudeĥaran absidon.

Indas ankaŭ ruinoj de la palaco de la markizoj de Aguilafuente; domegoj kaj grenstokejo de 1799; domo de fiŝkomercisto de 1921 konata kiel Konkodomo Pro la ornamado de fasado; estas tipaj en la loĝloko artaĵoj de kradaro kaj sgrafiarto.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----

Sinodal de Aguilafuente (Juan Párix, 1472).Sinodal de Aguilafuente (Juan Párix, 1472).

* Aguilafuente en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Aguilafuente en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766370
 |
**Felipe Carrillo Puerto** estas unu el la 9 komunumoj de la meksika subŝtato Quintana Roo, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 23002.

La ĉefurbo de la komunumo estas Felipe Carrillo Puerto, antaŭe konata sub la nomo Santa Cruz de Bravo aŭ Chan Santa Cruz.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 65373 loĝantojn. El tiuj estis 33288 viroj kaj 32085 virinoj. La komunumo havas surfacon de 13806 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 12 metroj super la marnivelo. La komunumo situas inter la jenaj geografiaj koordinatoj: Latitudo 20° 22' - 19° 03' N kaj Longitudo 87° 26' - 88° 43' U.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 51.661 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 38.771 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 75,1 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Felipe Carrillo Puerto Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Elba Grejsmontaro > urboj kaj vilaĝoj > Naundorf < Saksio < Germanio

---

La vilaĝo **Naundorf** situas en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro apud la maldekstra bordo de Elbo en valo proksime al la rokoformacioj Großer Bärenstein kaj Kleiner Bärenstein (prononcu: berenŝtajn).

Turismo
-------

**Vidindaĵoj en la vilaĝo**

Speciala "magneto" estas "Robert-Sterl-Haus". En tiu ĉi domo malgranda ekspozicio rememorigas pri la elstara germana impresionisto Robert Sterl kiu vivis kaj verkis tie de 1919 ĝis la morto en 1932. Dum tiu tempo li strikte intimiĝis kun la ĉirkaŭa pejzaĝo, kio speguliĝas en liaj pentraĵoj.

**Ĉirkaŭaĵo**

Kleiner Bärenstein
Großer Bärenstein
Rauenstein
Bastei
Uttewalder Grund
Höllengrund
Fortreso Königstein

Administra aparteno
-------------------

**Naundorf** estas parto de la **komunumo** **Struppen**, krom la samnoma ĉefloko al ĝi apartenas Weißig, Thürmsdorf, Strand, Ebenheit kaj Struppen-Siedlung.

Eksteraj ligiloj
----------------

* www.robert-sterl-haus.de - muzeo en la domo de impresionisma pentristo
**Butch Ballard** (naskiĝis kiel **Gregor Edward Ballard** la 26-an de decembro 1918 je Camden en Nov-Ĵerzejo; mortis la 1-an de oktobro 2011 en Filadelfio) estis usona frapinstrumentisto de svingo kaj de ĉeftendenca ĵazo. Li muzikis en la orkestroj de Count Basie kaj Duke Ellington.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Vivo kaj verkado
----------------

George Edward „Butch" Ballard alkreskis en Frankford ĉe Filadelfio; la paradoj de la *American Legion*, kiuj preterpasis je lia gepatra domo, instigis li fariĝi frapinstrumentisto. En la aĝo de dek jaroj li sekvis lecionojn pri tio. Deksesjara li aŭdis la bandon de Herb Thornton en klubejo *Boys Club* je Filadelfio. Ĝi permesis al li kunmuziki; jam en 1938 Ballard laboris mallonge en la bando *The Dukes* de Louis Armstrong. En 1941 li muzikis en la orkestro de Cootie Williams, krom tio li prezentis kun Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan, Dinah Washington kaj Pearl Bailey.

Dum la Dua Mondmilito Ballard deĵoris en la mararmeo kaj muzikis en armebando. Post la fino de la milito li komence revenis al Filadelfio, iris poste al Novjorko kaj muzikis kun saksofonisto Eddie „Lockjaw" Davis, Arnett Cobb kaj Clark Terry. Li ekkonis frapinstrumentiston Shadow Wilson, kiu muzikis en la Orkestro Count Basie. Fine de la 1940-aj jaroj Wilson forlasis la bejsian orkestron kaj propronis kiel posteulon Ballard. En 1950 Duke Ellington invitis lin, ludi dum lia koncertvojaĝo tra Eŭropo en lia bando, por anstataŭi frapinstrumentiston Sonny Greer, kiu minacis defali pro sia drinkemo. Post la vojaĝo Ellington demandis lin, ĉu li daŭre volas ludi en la bando, sed Ballard tion refuzis, ĉar li ne volis ŝanĝi sian frapinstrumentaran stilon. Ellington volis frapinstrumentiston, kiu uzas du bastamburojn, kaj dungis anstataue Luison Bellson. Ballard muzikis tamen en 1952/53 denove kun la elingtona orkestro kaj kunverkis ankaŭ ĝiajn sonregistraĵojn kiel ekzemple tiun de *Satin Doll*.

En la 1960-aj jaroj Ballard estris propran ensemblon en Filadelfio. Lia kariero ankaŭ igis lin muziki kun John Coltrane, Fats Waller, Freddie Green, Sweets Edison, Clark Terry, Willie Cook, Cat Anderson, Arnett Cobb kaj Mercer Ellington.

Meze de la 1980-aj jaroj Ballard laboris kiel muzikinstruisto; en 2006 Ballard ricevis la premion *Mellon Jazz Community Award* por sia vivoverkaro kaj por sia kontribuo al la antauenigo de nova muzikisto-generacio. Li mortis en 2011 je Filadefio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Diane Villano-Prokop: *You can call Butch Ballard a drum major* en northeasttimes.com Arkivigite je 2008-12-03 per la retarkivo Wayback Machine
*

Literaturo
----------

* Richard Cook kaj Brian Morton: *The Penguin Guide To Jazz On CD*; 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002

Referenco
---------

1. ↑  Nekrologo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 408826
* GND: 1051287103
* LCCN: n91086136
* VIAF: 69117499
* ISNI: 0000 0000 3428 1569
* BNF: 13922503f
* MBA: 4f3aa8f7-48aa-45b0-9c06-b0206708289c
 |
Felipe Massa

**Felipe MASSA** (São Paulo, 25-an de aprilo 1981 – ) estas brazila aŭtomobila konkursisto, ekde 2006, la konkursanto en la Ferrari-teamo en la Formulo-1. Ĝia plej bona sukceso estis la dua loko en 2008.

Biografio
---------

Felipe Massa konkure ekgokartis en aĝo de 9 jaroj. En sia unua sezono, li atingis la 4-an lokon en la gokarta konkurso *Paulista Micro*. Li plu gokartis dum 7 jaroj, lia plej granda sukceso estis la 3-a loko en la brazila gokarta ĉampionado en 1997.

Li ekkonkursis per automobiloj en 1998 en la brazila serio Forma Chevrolet. Li finis la unuan sezonon je la 5-a loko, la sekvan li gajnis - kun tri venkoj en 10 raŭndoj.

Li alvenis en 2000 en Eŭropo por konkursi en la itala kaj eŭropa serio Forma Renault. Li venkis en ambaŭ serioj la ĉampionadon – en koloro de Cram Competition, li venkis en 8 konkursojn dum la sezono.

Li pludaŭrigis la konkursadon en 2001 en la euro-serio Forma–3000, kie kun Draco Competition venkis ses el ok konkursoj kaj tio kompreneble certigis por li la ĉampionan titolon. Li partoprenas kelkajn konkursojn en la Eŭropa Terenaŭto-Ĉampionado (ETC) kun Alfa Romeo. Je liaj kapabloj ekatentis la teamo Sauber Petronas de la formulo unu kaj ofertis al li testadan eblecon. Ili subskribis kontrakton por Formulo 1 de 2002. Tie li akiris 4 poentojn kaj la 12-an lokon. Pro liaj oftaj eraroj, Sauber ne plilongigis la kontrakton kun li, sed la gvidantoj de Ferrari ekapogis lin kaj tiel li eklaboris ĉe ili en la 2003-a sezono kiel testpiloto. Lia stilo, stirado pliboniĝis, tiel en 2004 - je instigo de Ferrari - Sauber denove kontraktis kun li. Massa kolektis en tiu sezono 12 poentojn kaj atingis la 12-an lokon. En 2005, Massa kolektis 11 poentojn kaj atingis la 13-an lokon.

Ĉar en 2005 Rubens Barrichello abrupte decidis ne plu konkursi ĉe Ferrari en 2006, Massa anstataŭigis lin. Li kolektis 80 poentojn kaj atingis la 3-an lokon en 2006. Pro lia konkursado en 2006, li ricevis en 2007 la trofeon Lorenzo Bandini.

En 2007, li kolektis 94 poentojn kaj atingis la 4-an lokon. Li venkis en 3 konkursoj dum la sezono de 2007, dum en 2008 jam 6 konkursojn kaj Massa iĝis la 2-a kun 97 poentoj.

Personaĵoj
----------

Felipe Massa estas geedziĝinta (2007), lia edzino estas Rafaela Bassi, kiu verŝajne naskos en novembro de 2009 ilian unuan gefilon.

* Felipe Massa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Felipe Massa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala paĝo de Felipe Massa


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 290889
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Jerŝovo (apartigilo) |

Novaj domoj centre de la vilaĝo
Preĝejo
Placo kun monumento pri Dua mondmilito
 **Jerŝovo**  (ruse *Ершово*) estas vilaĝo en distrikto Odincovo de Moskva provinco. Ĝi situas je 3 kilometroj norde de historia apudmoskva urbo Zvenigorod.

Historio
--------

Unuafoje Jerŝovo estis menciita en 1454. Poste estis farita bieno kie nuntempe troviĝas ripozejo "Jerŝovo".

Vidindaĵoj
----------

En Jerŝovo estas kelkaj vidindaj objektoj:

* ripozejo "Jerŝovo", bieno kun parko kaj lagetoj
* placo centre de vilaĝo kun loka administrejo kaj monumento
* preĝejo kaj monumento de pereintoj dum Dua mondmilito

Transporto
----------

Vilaĝo Jerŝovo estis kunligita kun Golicino kaj Zvenigorod per regula aŭtobusa trafiko (numero 39). Plej proksima fervoja stacio ("Zvenigorod") situas en Zvenigorod.

"APERo"
-------

La ripozejo dum "Apero"-7
"APERo" estas fama internacia esperantista renkontiĝo ĉiujare (kutime en vintro) organizata en Jerŝovo de Moskva Esperanto-Asocio "MASI". Dum tiu renkontiĝo laŭ reguloj oni parolas nur en Esperanto, tio (laŭ ideo de la aranĝo) povas helpi al partoprenantoj plibonigi sian lingvokonon. En 2013 Apero-7 pasis la 22-24-an de februaro .

Vidu ankaŭ
----------

* Zvenigorod
* Odincovo
* Moskva (rivero)
* Esperanto-movado en Rusio

Eksteraj ligiloj
----------------

Oficiala paĝaro de estraro  **(ruse)**   

Paĝaro pri vivo en Jerŝovo Arkivigite je 2013-05-25 per la retarkivo Wayback Machine  **(ruse)**   

Paĝaro de la ripozejo  **(ruse)**   

Paĝaro de la ripozejo Arkivigite je 2013-08-23 per la retarkivo Wayback Machine  **(ruse)**   

Informo pri Apero-6 de paĝaro de MASI-klubo  **(esperante)**

Referencoj
----------

1. ↑   Расписание автобуса №39. Arkivita el la originalo je 2013-04-10. Alirita 2013-03-06.
2. ↑   Venu al "APERo-7" por festi MASI-naskiĝtagon!. Arkivita el la originalo je 2015-04-02. Alirita 2013-03-06.
Monogramo de la Servistoj de Mario Patro **Gottfried M. WOLFF** OSM (naskiĝinta en 1958 en Bayreuth) estas provincestro de la Tirola Provinco de la romkatolika ordeno Servistoj de Mario. Li ankaŭ responsas pro 5 aliaj monakejoj en Aŭstrio kaj unu en Germanio (la ununura tie, en Gelsenkirchen-Buer.

Vivo
----

Deklaris P. Wolff post la novicado en Kanado la unuan religian voton en la 4.6.1981. Post la studo de teologio en Innsbruck li ordinitis sacerdoto en la 25.6.1988 en Regensburg. Poste li estis subpastro en Viehhausen (Bavario) kaj poste en Gelsenkirchen-Buer.

Ekde 1991 Wolff estis animzorganto en la ordena paroĥo en Düsseldorf-Rath kaj ekde 1997 denove en Buer. En la 6.2.2006 li enoficigitis kiel nova provincestro. Post reelekto en novembro 2008 la tiama generalprioro Ángel M. Ruiz Garnica konfirmis la provincestrado por la periodo de 2009-12. Ekde la 21.9.2013 Wolff mem estas generalprioro de la Servistoj de Mario. Sidejo provinca estas la monakejo en la tirola ĉefurbo Innsbruck.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la Servistoj en Aŭstrio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 516449
* GND: 1131670418
* VIAF: 9090149489181793810004
 |
Pangai, Lifuka, Haapai
Lifuka, ĉefinsulo de Haapai
**Haapai** estas grupo de insuloj, insuletoj, rifoj kaj sablejoj kun areo de 110 km² en la centra parto de la Reĝlando Tongo, kun la insularoj Tongatapu sude kaj Vavau norde. Dekdep insuloj el Haapai estas loĝataj kun entute 7,500 homoj. Ties plej alta pinto estas Kao en Togo kun preskaŭ 1050 m.

Pangai estas la administra ĉefurbo de Haapai kaj ĝi situantas ĉe Lifuka.

Geografio
---------

Haapai konsistas el 51 insuloj rekte okcidente de la Tonga Foso, konstituante ĉenon de vulkanaj insuloj kiaj Kao, la plej alta pinto en la regno stare 1046 m. Pli okcidente estas la neloĝataj koralinsuloj. La arkipelago kuŝas ĉe 204 km norde de Tongatapu kaj ĉe 130 km sude de Vavau. Dekdep insuloj el Haapai estas loĝataj, kiaj la ĉefaj insuloj Lifuka kaj Foa. Du ĉefaj vilaĝoj en la arkipelago estas Pangai en Lifuka (kie estas la flughaveno Salote Pilolevu) kaj Haano.

Historio
--------

Lifuka estas la loko kie la kapitano James Cook kromnomigis Tongon "The Friendly Islands" (la amikinsuloj). Tofua estas kie okazis la insurekcio de la ŝipo Bounty en 1789; tiu aktivvulkana insulo kuŝas proksimume je 40 marmejloj okcidente de Lifuka.

20° 0′ S 174° 40′ U﻿ / ﻿20.000 °S, 174.667 °U﻿ / -20.000; -174.667 (mapo)

Koordinatoj: 19° 45′ S 174° 22′ U﻿ / ﻿19.750 °S, 174.367 °U﻿ / -19.750; -174.367 (mapo)

* Kategorio Haapai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Darna**, (arabe درنة شعبيـة, latinliterigo laŭ DMG Darna), estas distrikto de Libio, en la nordoriento de la lando kaj en la historia regiono Cyrenaica. La distrikta ĉefurbo estas la samnoma urbo Darna.

Geografio
---------

Norde la distrikto Darna limas al la Mediteranea Maro, kaj enlande ĝi limas al la sekvaj aliaj libiaj distriktoj::

* oriente al Al Butnan
* okcidente al Al Ĝabal Al Aĥdar
* sude al Al Ŭahat

Historio
--------

Ĝis la jaro 2007, la distrikto esence konsistis el la urbo Darna kaj ties proksima ĉirkaŭaĵo. Sed tiam ĝi kun la antaŭe najbara distrikto *Al Kuba* unuiĝis al la nuna distrikto Darna. En 2003 la pli malgranda, malnova distrikto havis 81 174 loĝantojn kaj areon de 4 908 km². Norde ankaŭ la eksa distrikto limis al la Mediteranea Maro, enlande ĝi limis al la eksa distrikto Al Kuba kaj sudoriente al la distrikto Al Butnan.

* distrikto Darna ĝis la jaro 2007distrikto Darna ĝis la jaro 2007
* distrikto Al Kuba ĝis la jaro 2007distrikto Al Kuba ĝis la jaro 2007


Flago de Libio
Distriktoj de Libio ekde la jaro 2007

Bengazi |
Al Butnan |
Darna |
Al Ĝabal Al Aĥdar |
Al Ĝabal Al Garbi |
Al Ĝifara |
Al Ĝufra |
Gat |
Al Kufra |
Al Marĝ |
Misrata |
Al Murgub |
Murzuk |
Nalut |
An Nukat Al Ĥams |
Sabha |
Sirto |
Tripolo |
Uedo Al Haja |
Uedo Aŝ Ŝati |
Al Ŭahat |
Az Zaŭija
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Klarjona troglodito** |
| --- |
|  |
| Klarjona trogloditoKlarjona troglodito |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Trogloditedoj *Troglodytidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Troglodytes* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***T. tanneri*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Troglodytes tanneri****(Townsend, 1890) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Klarjona troglodito  |

 |
| v • d • r |

La **Klarjona troglodito** (***Troglodytes tanneri***) estas specio de birdo de la familio de Trogloditedoj. Ĝi estas endemia de la Insulo Klarjono en la Pacifiko ĉe Meksiko.

Ĝi aspektas multe kiel la Domtroglodito sed ĝi estas pli granda kun pli elstare longa beko, iom proksime al la Karolina troglodito laŭ formo.

Ties natura habitato estas la malplej aridaj zonoj de makiso, notinde de konvolvuloj *Ipomoea halierca*. Ili ĉeestas ankaŭ la kazernojn kaj ĝardenojn de la Sulfurgolfo sed kutime evitas la rokajn bordojn kaj aliajn eksponitajn areojn. En densa plantaro, teritorioj havas ĉirkaŭ 10 m por diametro.

Maskloj kantas ĉikane por forigi entrudajn eventualajn konkurencantojn. Ovodemetado ŝajne okazas inter mezmarto kaj mezaprilo.

La ovoj estas similaj al tiuj de la Domtroglodito, sed pli grandaj kaj pli longecaj. Ili longas ĉirkaŭ 20 × 14 mm kaj estas ankaŭ kolore baze kiel tiuj de la Domtroglodito, sed kun pli malmultaj kaj puraj markoj notinde pli densaj je la plej akra pinto.

Notoj
-----

1. 1 2 3 4 5  Brattstrom & Howell (1956)
2. 1 2  BLI (2007)

Referencoj
----------

* BirdLife International (BLI), 2004, 22270, Troglodytes tanner, 27a Julio 2007.
* Brattstrom, Bayard H. & Howell, Thomas R. (1956): The Birds of the Revilla Gigedo Islands, Mexico. *The Condor* **58**(2): 107-120. COI:10.2307/1364977 PDF plena teksto Arkivigite je 2006-05-17 per la retarkivo Wayback Machine DjVu plena teksto Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine
La  **Ekvatora Franca Afriko**  (france *Afrique Équatoriale Française*, **AEF**) estis la federacio de francaj kolonioj en Centrafriko, kiu etendiĝis ekde la rivero Kongo ĝis la dezerto de Saharo.

Starigita en 1910, la federacio enhavis kvar teritoriojn: Gabono, Mezkongo (aktuala Respubliko Kongo), Ubangi-Ŝari (aktuala Centrafrika Respubliko) kaj Ĉado, kvankam tiu ĉi laste menciita ne estis konsiderata kiel separita teritorio ĝis 1920. La ĝenerala registaro havis sidejon en Brazavilo, kun delegacioj en ĉiu teritorio.

Dum la Dua Mondmilito la federacio unuiĝis al la Libera Francio en aŭgusto de 1940, kaj iĝis la centro de ties agado en Afriko. Sub la Kvara Respubliko, la federacio havis reprezenton en la francia parlamento.

Fine, la Ekvatora Franca Afriko disfandiĝis septembre de 1958, kiam la teritorioj voĉdonis favore iĝi aŭtonomoj ene de la franca komunumo. En 1959 la novaj respublikoj formis provizoran asocion nomita *Unio de Centrafrikaj Respublikoj*, antaŭ entute sendependiĝi en aŭgusto de 1960.

Vidu ankaŭ
----------

* Franca Kameruno
* Franca Kongo
* Franca Okcidenta Afriko

* Kategorio Ekvatora Franca Afriko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 242168
* GND: 4093209-6
* LCCN: n84227787
* VIAF: 358149294398080522568 132256128, 358149294398080522568
* ISNI: 0000 0001 2267 1161
* BNF: 12185649g
* NDL: 00563743
 |
Feichtinger ricevis en 2008 la Germanan Pontopremion pro la Trilanda Ponto.
Financa centro Voestalpine en Linz, Aŭstrio.
**Dietmar FEICHTINGER** (18an de Novembro 1961 en Bruck an der Mur) estas aŭstria arkitekto loĝanta ekde 1989 en Parizo.

Post gradiĝo en 1988 el la Teknika Universitato en Graz kun honoroj, li translokiĝis en Parizon en 1989 kie li fondis la studioj Dietmar Feichtinger Arkitektoj en 1994. Nuntempe, la entrepreno havas 35 dungitojn. Granda vario de konstruaĵoj estis realigitaj de la kompanio, kiel lernejoj, publikaj naĝejoj, oficejoj kaj loĝejoj.

En 1998 li venkis en la konkurenco por la konstruo de la ponto por piedirantoj *Passerelle Simone-de-Beauvoir* super la Sejno, antaŭ la Nacia Biblioteko de Francio. Inaŭgurita de Bertrand Delanoë en la 13a de Julio 2006, la ponto havas totalan longon de 304 metroj kaj spanon de 190 metroj kaj estas la unua el la 37 Parizaj pontoj kiu portas la nomon de ina gravulo.

Bibliografio
------------

* Feichtinger Architectes "Passerelle Simone-de-Beauvoir Paris", AAM Editions, Brüssel 2007, ISBN 978-2-87143-175-6

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dietmar Feichtinger en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Dietmar Feichtinger Arkitektoj
* Monto Saint Michel Arkivigite je 2006-11-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Retejo pri la Ponto Simone-de-Beauvoir en Parizo
* Dreiländerbrücke pri Trilanda Ponto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 600243
* GND: 138584656
* LCCN: no2010165749
* VIAF: 184149106008368490633
* ISNI: 0000 0000 9775 0713
* SUDOC: 13743345X
* ULAN: 500255923
 |