recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Lukaševci,** hungare **Lukácsfa** estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice. En la loknomo en ambaŭ lingvoj troviĝas Luko. la hungara historia nomo estis **Lukasóc**.

Municipo Moravske Toplice en Slovenio, kie Lukaševci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 1 km²
* Alto super marnivelo: 184 m
* Koordinatoj: 46° 40′ N 16° 14′ O﻿ / ﻿46.667 °N, 16.233 °O﻿ / 46.667; 16.233 (mapo)Koordinatoj: 46° 40′ N 16° 14′ O﻿ / ﻿46.667 °N, 16.233 °O﻿ / 46.667; 16.233 (mapo)
* Loĝantaro: 54
* Poŝtkodo: 9226
* Aŭtokodo: MS

·

Situo
-----

Lukaševci situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

Dum la hungara regado oni nombris en Lukácsfa 11 domojn kaj 61 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

Vidindaĵo
---------

* kapelo omaĝe al Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo de 1872

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.ms.sik.si
* w.geopedia.si

* Kategorio Lukačevci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Luzona ruĝvostulo** |
| --- |
|  |
| Luzona ruĝvostuloLuzona ruĝvostulo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Rhyacornis* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***Rh. bicolor'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Rhyacornis bicolor****(Ogilvie-Grant, 1894) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Luzona ruĝvostulo  |

 |
| v • d • r |

La **Luzona ruĝvostulo** (***Rhyacornis bicolor***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de *Rhyacornis*, kiu havas krom tiun specion, kiu estas endemismo de la nordo de Filipinoj, nur alian kiu estas pli disvastigata en multaj sudaziaj landoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj ĉiam ĉe riveroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Ili formas parton de la grupo de la ruĝvostuloj, sed ne estas proksimaj parencoj de la veraj ruĝvostuloj nome fenikuroj.

Illustration av en luzonrödstjärt.
Ĝi estas 15 cm longa birdo kun ĝenerala **bluoranĝa koloro**. Masklo havas malhelajn grizbluajn suprajn partojn, nuance al bruno en flugiloj. Tre oranĝbrunaj pugo, vosto kaj ventro. La ino estas simila, kvankam pli senkolora kun pli brunecaj pugo kaj vosto.

La voĉo estas komponita de altatonaj fajfoj.

La populacio estas ĉirkaŭkalkulita inter 2,500 kaj 10,000 individuoj, sed malpliiĝanta, ĉar estas danĝera minaco de redukto de habitato. La teritorio estas ĉirkaŭkalkulata je 7,200 km².
La Luzona ruĝvostulo estas endemia de Filipinoj, kie ĝi loĝas ĉefe en sudo de Cordillera Central kaj ankaŭ ĉe montaro Sierra Madre en Luzono. Ĝenerale ĝi estas nekomuna kaj probable malpliiĝanta pro malgranda habitato ene de malgranda teritorio.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2006. Rhyacornis bicolor[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 27an de julio 2007.
* Informo pri priskribo kaj disvastiĝo Arkivigite je 2009-01-03 per la retarkivo Wayback Machine Konsultita la 25an de septembro 2009.

Eksteraj ligiloj
----------------

* BirdLife Species Factsheet. Arkivigite je 2009-01-04 per la retarkivo Wayback Machine
***La negocoj estas la negocoj*** (en la franca, *Les affaires sont les affaires*) estas franca komedio en tri aktoj de la verkisto Octave Mirbeau (aprilo 1903). Premiere prezentita en la Comédie-Française, ĝi atingis mondan triumfon, ĉefe en Germanio kaj en Rusio.

*Les affaires sont les affaires*, Comédie-Française, 1903

Argumento
---------

Estas klasika komedio de kutimoj kaj karakteroj en la tradicio de Molière, laŭ kiu Mirbeau kritikis kun forto la burĝan socion de la "Belle Époque" kaj ĝi vekas krude la mekanismojn de la sovaĝa kapitalismo kaj de la mondo de la negocoj, leĝa formo de la gangsterismo.

La gravulo Isidoro Lechat, predantoj sen skrupuloj, estas la arketipo de la moderna viro de negocoj, "brasseur d'affaires", produkto de nova mondo, kiu el ĉio faras monon kaj ĝi ekspansias liajn tentaklojn por ĉiuj. Sed estas nekapabla fari ion fronte al la morto de sia filo, Xavier, kaj al la amo de sia filino, la ribelema Germaine.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio La negocoj estas la negocoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Octave Mirbeau, *Les affaires sont les affaires* (en la franca).
* Pierre Michel, Antaŭparolo Arkivigite je 2012-02-23 per la retarkivo Wayback Machine (en la franca).
**László Szlávics** [lAslO slAviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szlávics László** estis hungara avangarda skulptisto, oraĵisto. Liaj gefiloj estis Alexa Szlávics kaj László Szlávics (pli juna).

László Szlávics: *Verdikto malestas* (pentraĵo, 1981)
László Szlávics  naskiĝis la 24-an de februaro 1927 en Henyehegy (ekstera parto de Nagylengyel, li mortis la 9-an de februaro 1991 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Szlávics post la bazlernejo eklaboris en fabriko en Győr en 1939. Li laboris en skulptista ateliero inter 1942-1944, sed poste li estis trudlaboristo en Nazia Germanio. Li hejmenvenis malsana en 1946, sed poste 2 jarojn li ne povis fari fizikajn laborojn, nur administrajn. Li akiris oraĵistan diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1955, en la sekva jaro li ricevis stipendion. Lia ĉefinstruisto estis András Dózsa-Farkas. Li edziĝis en 1958, post 2 jaroj li ricevis ŝtatan loĝejon kun ateliero. Li studvojaĝis al Parizo en 1967, en 1978 al Grekio. Liaj skulptaĵoj ne imitis la socialistan stilon, sed li estis avangardo. Li pionire uzis aluminion kaj malsamajn materiojn (metalo-ŝtono) en Hungario. Ekde la 1970-aj jaroj foje-foje li ankaŭ pentradis.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1965, 1981, 1986, 1996, 2003)
* Pécs (1975)
* Szentendre (1996, 2009)
* Vieno (2002)
* Siklós (2011)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Arthalo Budapeŝto (1960, 1982)
* Pécs (1967)
* Budapeŝto (1981, 1985)
* Szeged (1985)

Elektitaj artaĵoj
-----------------

* La juna majstro (1978)*La juna majstro* (1978)
* Orgia (bronza medalo, 1985)*Orgia* (bronza medalo, 1985)
* Monstreto, (veldita fero, 1990)*Monstreto*, (veldita fero, 1990)
* Dromedaro (veldita fero, 1989)Dromedaro (veldita fero, 1989)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio László Szlávics (pli aĝa) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618100
* GND: 122987012
* LCCN: n99260360
* VIAF: 3368301
* ISNI: 0000 0000 3716 5168
 |
**Madonna e. V.** estas en 1991 en Bochum fondita societo de komuna utilo, kiu engaĝiĝis por la interesoj kaj la necesoj de ĉiesulinoj. Laŭ propraj informoj de la societo ĝi estas la ununura porprostituitina ligo en Nordrejn-Vestfalio.

Taskoj
------

Celo estas la subteno de sekslaboristinoj, ilia sociala kaj jura plibonigo kaj la agnoskigo publika de ilia laboro. Por realigi tion la liganoj kunlaboras kun aliaj organizoj kaj iniciativoj, ekz. *Hydra*, *Nitribitt e. V.* (Bremen). Ekde 1992 Madonna estis establanto de konsiloburoo. Madonna estas financata i.a. de la Urbo Bochum, la lando Nordrejn-Vestalio, la Eŭropa Unio.

Madonna konsultatas en ĝeneralaj demandoj kaj helpas virinojn kiuj intencas labori kiel sekslaboristinoj, sed antaŭ ĉiuj tiujn kiuj volas fini tian laboron. Por alikvalifikado ofertatas kursoj. Ne malmultaj iamaj ĉiesulinoj iĝas flegistinoj de olduloj aŭ malsanuloj ĉar tie kelkaj kondiĉoj, kiel la necesa senantaŭjuĝa alproksimiĝo al homoj kaj la proksima kontakto, similas al la iama sekslaboro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de Madonna e. V.

Subnotoj
--------

1. ↑  *Madonna – für ein selbstbestimmtes Arbeiten in der Prostitution*. In: Elisabeth von Dücker (Hrsg.): *Sexarbeit. Prostitution – Lebenswelt und Mythen*. Edition Temmen, 2005, ISBN 3-86108-542-9
2. ↑  Natalie Wiesmann: *Sexarbeiterinnen wechseln ins Altersheim*. En: *taz* de la 24.2.2006
**Pjin U Lin** (pli frue *Majmio* aŭ *Memio*) estas urbego en centra Birmo, en la mandalaja regiono. Ĝi estas ankaŭ distrikta ĉefurbo. La loknomo portas nomon de iama generalo. La militista registaro renomis la urbegon Pjin U Lin.

Somera Palaco de Pjin U Lin
Kolonia domo en Pjin U Lin
Hotelo en Pjin U Lin

Bazaj informoj
--------------

* Supermara alteco: 1089 m
* Loĝantaro: 255 000 (2014, takso)
* Horzono: UTC+6:30

Geografio
---------

Bazaro en Pjin U Lin
Pjin U Lin situas sur altebenaĵo en valo en meza parto de la lando 67 kilometrojn oriente de Mandalajo.

Historio
--------

La loko estis brita armea antaŭposteno establita proksime de malgranda vilaĝo. En 1896 konstanta armea poŝto ekfunkciis. Baldaŭe pro ĝia klimato ĝi iĝis la somera ĉefurbo de brita Birmo.

Du akademioj funkcias en la urbego, krome ekzistas granda armea ĉeesto.

Ekonomio
--------

En Pjin U Lin kultivo de trikito, floroj kaj legomĝardenoj, fruktoproduktoj kiaj fragoj kaj ananasoj, kafoplantejoj kaj bovinbredado estas la ĉefaj lokaj entreprenoj. Nuntempe bredado de silkoraŭpo etendiĝas, eĉ aparta esplorcentro funkcias. Ĉefe somere estas vigla turista trafiko.

Trafiko
-------

Pjin U Lin estas atingebla voje kaj fervoje, sed estas ankaŭ fluga ligo al Ranguno (Jangono).

Vidindaĵoj
----------

* pluraj botanikaj ĝardenoj
* preĝejoj
* Somera Palaco
* horloĝa turo

Fontoj
------

* artikolo el la *Encyclopædia Britannica* (angle)

  

* MonumentoMonumento
* Tura domoTura domo
* Kirko Sankta KoroKirko Sankta Koro
* PagodoPagodo
* La horloĝa turoLa horloĝa turo

Botanika ĝardeno en Pjin U Lin
**Lujza Kállay** [kAlai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kállay Lujza** estis hungara operkantisto, operetkantisto (aldo). Ŝia origina familia nomo estis *Kohn* ĝis 1897, ŝia posta nomvarianto estis *Kállai*.

Lujza Kohn naskiĝis la 25-an de decembro 1871 en Budao (urbo), ŝi mortis la 26-an de majo 1960 en Túrkeve.

Biografio
---------

Lujza Kohn naskiĝis el juda familio. Post la bazlernejo ŝi lernis kantadon kaj pianadon, poste pli profesie de Gyula Sellei kaj Szidi Rákosi. Ŝi debutis amatore en 1890 en scenejo. En la teatra jaro ŝi aliĝis al teatra kompanio de Sándor Csóka. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Szeged, Pécs, Budao, Hungarlingva Teatro en Pozono, Temesvár, Debrecen, Népszínház. Ŝi adiaŭis de la scenejo en Hungara Teatro en Kassa en 1908, en la sama jaro ŝi edziniĝis.

Ŝia repertuaro (elekto)
-----------------------

* Hervé: *Mam'zelle Nitouche* — Denise
* fr:Charles Lecocq: *Nap és Hold* – Beatrix
* fr:Robert Planquette: *Rip van Winkle* — Lisbeth
* Franz von Suppé: *Boccaccio* -
* Johann Strauß (filo):
	+ *A furcsa háború* – Elsa
	+ *The Gypsy Baron* – Cipra
* Giuseppe Verdi: Il trovatore – Azucena

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Lujza Kállay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 786140
 |


* Portalo pri Biografio
La **Londona Ekonomia Konferenco** estis kunveno de reprezentantoj de 66 diversaj landoj okazinta en junio de 1933 en la Geologia Muzeo de Londono, por provi preni komunajn mezurojn kontraŭ la granda ekonomia krizo tiutempe okazanta.

La konferenco fiaskis ĉar la usona prezidanto, Franklin D. Roosevelt, feriante sur sia jaĥto en la norda Pacifiko, sendis radiomesaĝon al Londono kondamnantan la konferencon pro provo stabiligi valutojn kaj nerekte deklaris, ke Usono ne partoprenos la negocadon.

Fono
----

Kiam la monda ekonomio kolapsis post la unua mondmilito, oni ĝenerale supozis, ke Usono estos la hegemonia ŝtato.

Kontraŭaj agadoj
----------------

La espero, ke Usono daŭrigos subteni la orbazon rapide forvaporiĝis pro deklaro de la prezidanto Roosevelt.

Notoj
-----

1. ↑  Baily, Thomas A.; & Kennedy, David M. (1994). The American Pageant (10th ed.). D.C. Heath and Company. ISBN 0-669-33892-3.
2. ↑   London Economic Conference - TIME. Arkivita el la originalo je 2009-12-25. Alirita 2009-12-21.

Eksteraj ligiloj
----------------
**László Verebélÿ** [lAslO verebEli], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Verebélÿ László** estis hungara inĝeniero, profesoro, membro (korespondanta en 1937) de Hungara Scienca Akademio. Lia nomo ofte aperis en formo *Verebély László* pro la malofte uzata litero ÿ.

László Verebélÿ  naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1883 en Budapeŝto. Li mortis la 22-an de novembro 1959 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Verebélÿ akiris diplomon en teknikuniversitato en Budapeŝto en 1906, poste li eklaboris en Pittsburgh. En la studjaro 1910 li instruis en teknikuniversitato en Karlsruhe, poste li hejmenvenis. Li havis postenon en elita firmao "Ganz". Li konatiĝis kun Kálmán Kandó, kiu invitis lin por labori en Italio. Tie li okupiĝis pri elektraj lokomotivoj. Dum la 1-a mondmilito li parte alis, parte li okupiĝis pri vagonaroj. Post la milito li laboris kune kun Kandó en MÁV, kie ili establis elektrajn trajnojn. En 1929 li estis nomita katedrestro kaj publika ordinara profesoro en Budapeŝto. En la studjaro 1936 li estis dekano. Li pensiuliĝis en 1957. Li ricevis premion Kossuth en 1953, pli antaŭe kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto



* Kategorio László Verebélÿ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
L. Csernák
**László Csernák** [lAslO ĉernAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csernák László** estis hungara instruisto, kuracisto, matematikisto, bibliotekisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Chernák, Chernac*.

László Csernák  naskiĝis la 1-an de septembro 1740 en Pápa. Li mortis la 5-an de majo 1816 en Nederlando en Deventer.

Biografio
---------

László Csernák lernis inter 1755 kaj 1759 en kalvinana kolegio de Debrecen, kie li multe lernis de István Hatvani (kuracisto). Post siaj studoj li restis en la kolegio kiel instruisto, foje bibliotekisto. Helpe de stipendio li plulernis en Zuriko en 1766, en la sekva jaro en Vieno, en 1768 en Bazelo kaj Torino, poste en Utrecht, en 1773 en Groningen, kie li akiris kuracistan diplomon. En 1775 li ekinstruis en liceo de Deventer. Li estis liceestro post 4 jaroj. En 1782 li pensiuliĝis.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Dissertatio physica de theoria electricitatis Franklini* (1771)
* *De libertate philosophandi in licentiam non vertenda* (1776)
* *De cognitione in meris vocibus consistente, rerum vacua* (1780)
* **Cribrum arithmeticum** (1811, 1817) - ĉefverko pri tabelo de primoj ĝis 1 miliono; mem Carl Friedrich Gauss taksis la tabelon altvalora

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio kun bildo[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2005-09-06 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
ĉevaloj en la naturparko Lonjsko Polje
**Lonjsko Polje** (en Esperanto *Vadejoj de Lonja*) estas la plej larĝa naturparke protektata malsekejo ne nur en Kroatio, sed en la tuta baseno de la rivero Danubo. La naturparto kovras areon de 505,6 kvadrataj kilometroj, de la areoj oriente de la rivero Sava, la vojo de la rivero *Lonja* laŭ kiu nomatas la naturparko, ĝis la areoj okcidente de la urbo Nova Gradiška, laŭlonge de la rivero *Veliki Strug*.

La areo de Lonjsko Polje ekde la jaro 1998 estas deklarita ŝtata naturparko (*park prirode*). La parka administrejo situas en la vilaĝo *Jasenovac*.

Laŭ la kriterioj de la Birda Direktivo de la Eŭropa Unio, la parko estas grava birda vivejo. Al esperantistoj la parko cetere aparte konatiĝis dum la UK 2001 en Zagrebo, kadre de kiu tuttaga ekskurso spertigis la flaŭron kaj faŭnon de la vadejoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lonjsko Polje en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* naturparka retejo

45° 25′ N 16° 38′ O﻿ / ﻿45.42 °N, 16.64 °O﻿ / 45.42; 16.64 (mapo)
**D-ro László Csíky** [lAslO ĉIki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csíky László** estas hungara kuracisto pri internaj malsanoj, skulptisto, sportisto.

Tony Blair fare de László Csíky
László Csíky  naskiĝis la 18-an de junio 1942 en Szeged.

Biografio
---------

László Csíky kreis skulptaĵon hejme jam en 1947. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1966. Post la diplomo li eklaboris komence en hospitalo de Szentes, poste ekster hospitalo en la sama urbo. Li estis ankaŭ martelĵetisto, poste trejnisto. Liaj skulptaĵoj plej ofte estas groteskaj karikaturoj. Li ricevis premiojn ekde 1993 (ankaŭ eksterlandajn).

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Szeged (1992, 1994)
* Parizo (1993)
* Budapeŝto (1994)
* Székesfehérvár (1999)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Lieĝo (urbo) (1993)
* Ĝenevo (1996)
* Dubajo (2000)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* Béla BartókBéla Bartók
* Francisko Rákóczi la 2-aFrancisko Rákóczi la 2-a
* DancistoDancisto
* NudulinoNudulino
* István BugyiIstván Bugyi
* József TorgyánJózsef Torgyán
* István SzéchenyiIstván Széchenyi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio László Csíky (kuracisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 620355
 |
**Lorenzo GHIBERTI**, denaske **Lorenzo di Bartolo** (n. en 1378 - m. la 1-an de decembro 1455) estis itala artisto de la frua Renesanco, plej konata pro siaj skulptaĵoj kaj metalartaĵoj.

Lorenzo Ghiberti sur la *Portaloj de Paradizo*, en la baptejo Sankta Johano (Florenco).Ghiberti naskiĝis en Florenco. Lia patro estis Bartoluccio Ghiberti, sperta artisto kaj oraĵisto, kiu instruis al sia filo la komercon de oro. Lorenzo sekve fariĝis lernoknabo en la ateliero de Bartoluccio de Michele, kie Brunelleschi ankaŭ trejnis. Kiam peston trafis Florenco en 1400, Ghiberti elmigris al Romagna, kie li helpis finpretigi la murfreskojn de la kastelo de Karlo la 1-a Malatesta.

Ghiberti famiĝis por la unua fojo, kiam li en 1401 gajnis konkurson por la pordoj de la baptejo Sankta Johano de Florenco. Por plenumi tiun gravan mendon, li fondis atelieron, en kiuj trejnis multaj lernoknaboj, inkluzive de Donatello, Masolino, Michelozzo, Uccello kaj Antonio Pollaiuolo. Li plenumis multajn monumentojn kaj skulptaĵojn en Florenco.

Ghiberti ankaŭ estis kolektisto de klasikaĵoj kaj historiisto. Li aktive kuraĝigis la diskoniĝon de humanismaj ideoj. Lia nefinita verko *Commentarii* estas altvalora fonto pri renesanca arto kaj entenas membiografion. La *Commentarii* estas grava fonto por la referenca verko *Le Vite* de Giorgio Vasari. Ghiberti mortis en Florenco je la aĝo 77.

* Lorenzo Ghiberti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lorenzo Ghiberti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 267234
* GND: 118539086
* LCCN: n78096136
* VIAF: 54188431
* ISNI: 0000 0001 1644 873X
* SUDOC: 030194598
* BNF: 12166076j 14974694h, 12166076j
* ULAN: 500006531
* NLA: 35121504
* BIBSYS: 90356203
* RKD: 129486
* NKC: jcu2010569774
* ICCU: BVEV001368
* BNE: XX1283871
 |
**László Keglovich** [lAslO kegloviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keglovich László** estas hungara futbalisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, instruisto.

László Keglovich naskiĝis la 4-an de februaro 1940 en Sopron.

Biografio
---------

László Keglovich disidis dum la hungara revolucio de 1956, sed post monatoj li revenis kun amnestio. Post 2 jaroj li maturiĝis. Li akiris trejnistan licencon en 1967, post jaroj ankaŭ trejnistan kaj pedagogian diplomojn en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Baldaŭ li estis sportinstruisto en gimnazio en Győr ĝis la pensiuliĝo en 2000. Li havis edzinon. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 2020.

### Sporta kariero

László Keglovich inter 1954-1957 estis futbalisto en junulara teamo en sia naskiĝurbo, poste en Győr inter la plenkreskuloj jam en la unua klaso ĝis 1973. En tiu lasta periodo lia teamo estis hungara ĉampiono en 1973. Resume en Győr li ludis en 312 matĉoj kun 28 goloj, dum li neniam ludis en la hungara nacia teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun ora medalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1973, poste mallonge li estis trejnisto, krome li havis altan postenon en la sportklubo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* datenoj angle

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio László Keglovich en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 822232
 |



* Portalo pri Biografio
La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Óbuda.

Historio
--------

La luterana grupo kreiĝis jam en 1843, sed oni komencis kolekto monon por la konstruado jam en la 20-a jarcento. La mono perdiĝis post la 1-a mondmilito. La municipo donacis parcelon en 1933. Post 2 jaroj la preĝejo jam estis preta. Dum la 2-a mondmilito la orgeno plene bruliĝis, pli frue en 1940 estis farita de Aladár Zalánfy kaj aliaj. Oni aprezis la orgenon la plej bona en Hungario.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola ĉe stratangulo. La fasado estas malsimetria, en la maldekstra parto la turo altiĝas. Ekstre oni metis memortabulon pri Mátyás Dévai Bíró. Ĉefa ornamaĵo de la interno estas la kasona plafono. Pli malsupre ĉe la enireja kaj tura flankoj galerio etendiĝas. En la sanktejo granda kruco estas videbla. La altaro estis renovigita en 1989.

Ekstera apartenaĵo (same historia monumento) estas aparta domo por loĝejoj de la pastroj.

Fontoj
------

* hungare
* globa panoramo
* hungare kun fotoj

* Luterana preĝejo en ÓbudaLuterana preĝejo en Óbuda
* Aparta domo por la pastraj loĝejojAparta domo por la pastraj loĝejoj
* Enirejo de la preĝejoEnirejo de la preĝejo
* Memortabulo pri Mátyás Dévai BíróMemortabulo pri Mátyás Dévai Bíró

* Kategorio Luterana preĝejo (Óbuda) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Los Ausines** [losaŭSInes] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 41,68 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 131 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.

Ĝi distas 20 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Modúbar de San Cibrián, Revilla del Campo, Hontoria de la Cantera, kaj Revilla-Ruz. La municipo havas sidejon en la loĝloko San Juan, kaj krome enhavas ankaŭ tri pliajn loĝlokojn nome Quintanilla, San Quirce kaj Sopeña, plus submunicipon Cubillo del César (en la foto de la tabelo).

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

La loko havis fervojan stacion apartenanta al la linio Santander-Mediteraneo, kiu funkciis inter 1927 kaj 1985. En la aktualo la iama fervojo estis konvertita en verda vojo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj. Estas ventogeneratoroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775615
 |
Tipa formo
Lunarkforma sablomonteto en la dezerto Namibo.
**Lunarkforma sablomonteto** (ankaŭ **barkano** de la kazaĥa бархан [barĥan]) estas monteto el sablo kiu troviĝas en dezertoj. Ili alfrontas la venton, aperante malkavecaj. Venta agado plejparte en unu direkto produktas ilin. Ili estas tre oftaj en sablecaj dezertoj ĉie en la mondo kaj estas arkformaj, kun milda deklivo je la flanko de la vendo, el ordigita sablo.

Ĉi tiu tipo de sablomonteto posedas du "kornojn" kiuj alfrontas la venton, kun la pli kruta deklivo alfrontante la alian direkton, je la anguo de ripozo de la sablo, proksimume 30–35 gradoj por mezgranda seka sablo. La ventfronta flanko estas puŝita de la vento, kaj staras je proksimume 15 gradoj. Lunarkformaj sablmontetoj povas esti altaj je 9-30 metroj kaj larĝaj je 370 metroj ĉe la bazo mezurate perpendikulare al la vento.

Oni estas vidinta lunarkformajn montetojn sur Marso, kie la malmulta atmosfero havas ventojn sufiĉe fortajn por movi sablon kaj polvon. Maraj lunarkformaj montetoj videblas submare kiam sablo moviĝas trans la marfundo.

Referencoj
----------

1. ↑   (2017-12-18) "Birth of a subaqueous barchan dune", *Physical Review E* **96** (6), p. 062906. doi:10.1103/PhysRevE.96.062906.
2. ↑   (2018-10-19) "Role of Transverse Displacements in the Formation of Subaqueous Barchan Dunes", *Physical Review Letters* **121** (16), p. 164503. doi:10.1103/PhysRevLett.121.164503.
3. ↑   (30 September 2020) "Morphological evolution of a barchan dune migrating past an offshore wind farm foundation", *Earth Surface Processes and Landforms* **45** (12), p. 2884–2896. doi:10.1002/esp.4937.
4. ↑   Shifting sands: R&D gurus report in on scour of 'marching' seabed dunes (angle) (23 October 2020). Arkivita el la originalo je 1 November 2020.

* Kategorio Lunarkforma sablomonteto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En la Evangelio laŭ Johano, ses foje Johano uzas la esprimon ***„Mi estas"* referencata al Jesuo** kaj kunigita al determinita predikato. Oni scias ke la esprimo "mi estas", en Johano, eksplicite reirigas al la mistera nomo de Dio revelaciita al Moseo en la epizodo de la Sinaja Monto (Eliro 3, 14).   

Ses fojojn en tiu evangelia anonco la dia titolo dekliniĝas laŭ diversaj predikatoj realiĝantaj en Jesuo. Temas pri la karakteriza maniero per kiu la apostolo Johano transdonas la fundamentan veron pri Jesuo: Tiu per tia esprimo estas indikita kiel la kompleta revelacio de Dio kaj la egalulo al Dio. 
Jen ilia listo en la Evangelio laŭ Johano:

* 1) (Jo 6, 35…) "*Mi estas la pano de vivo*; kiu venas al mi, tiu neniam malsatos, kaj kiu kredas al mi, tiu neniam soifos."
* 2) (8, 12; 9, 5) "*Mi estas la lumo de la mondo*; kiu min sekvas, tiu ne iros en mallunon, sed havos lumon de la vivo."
* 3) (10,9) "…*Mi estas la pordo* de la ŝafoj."
* 4) (11. 25) "… - *Mi estas la releviĝo kaj la vivo*: kiu kredas al mi, eĉ se li estos mortinta, tiu vivos."
* 5) (14. 6) "…*Mi estas la vojo, la vero kaj la vivo*; neniu venas al la Patro krom per mi."
* 6) (15, 1.5) "*Mi estas la vera vinberarbo* kaj mia Patro estas la kultivisto…"

Tiuj ses "mi estas" kunigitaj al apartaj predikatoj karakterizantaj la naturan pozicion de Jesuo rilate la Patron sintonie kun la "sinaja mi estas", estas specife kaj analize ripetataj en la epistolo al la Hebreoj, kun kiu estas komprenigate ke la revelacio atingis en Jesuo sian kulminon kaj ne povas pli kreskiĝi ĉar neniu povas kuŝi en la Patro pli intime ol la Filo. Tion oni vidu ankaŭ en la evangelia prologo de la Johana evangelio en kiu Jesuo estas difinita la dia Logos.  

La Filo "estas" la Revelacio. En li plenplene realiĝas tio kion Marshall McLuhan intencis diri per sia fama esprimo: "La ilo komunikanta koincidas kun ĝia enhavo".

Vidu ankaŭ
----------

* Epistolo al la Hebreoj
* Evangelio laŭ Johano
* Biblio
* Dieco de Jesuo
* Homeco de Jesuo
* Katekismo de la Katolika Eklezio
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Luterbach-Attisholz (stacidomo). |



**Luterbach** estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 3 177 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Luterbach situas en la Svisa Mezlando sudoriente de la alfluejo de la rivero Emme al Aro (rivero). Ĝian nordan limon formas la Aro, okcidente la komunumon limigas Emme.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,52 km², de kiuj 26,1% estas kovritaj de arbaro, 36,0% servas por agrikulturo kaj 34,7% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Luterbach limas en nordo alliflanke de la rivero Aro (rivero) al Riedholz, en oriento al Deitingen, en sudo al Derendingen, kaj en okcidento alilfanke de la rivero Emme al Zuchwil.

Trafiko
-------

La stacidomo de Luterbach situas ĉe la trajnlinio de Soloturno al Olten de la Svisaj Federaciaj Fervojoj.

La komunumo havas ankaŭ aliron al la aŭtoŝoseoj A1-CH kaj A5-CH, kies triangulo situas sudoriente de la komunumo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Luterbach datas verŝajne el la jaro 1052 kiel *lutere Bach*. Certa estas la mencio de *ville Luterbach* el la jaro 1319.

En mezepoko Luterbach estis sub la regado de la Monaĥejo Sankt-Ursen kaj falis en la jaro 1356 sub la rekta administrado de la urbo Soloturno. En de 1466 ĝi apartenis al la voktejo Kriegstetten kaj estis adribuita al la tribunalejo Zuchwil. La supera jurisdikcio apartenis ĝis 1406 al la Grafoj de Kiburgo kaj de Buchegg kaj tiam transiris al Berno. Ek de 1506 ankaŭ la supera jurisdikcio apartenis al Soloturno.

Dum la tempo de la Helveta Revolucio de 1798 ĝis 1803 Luterbach apartenis al la distrikto Biberist. Sub la Meditacia Akto ĝi estis atribuita al la distrikto Kriegstetten, kiu en la jaro 1988 estis oficiale alinomita al distrikto Wasseramt.

Personecoj
----------

* Willi Ritschard, iama membro de la Federacia Konsilio de Svislando loĝis en Luterbach kaj estis ek de 1945 membro de la komunuma konsilio kaj ek de 1947 komunuma prezidanto.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011

Vidu ankaŭ
----------

* Luterbach-Attisholz (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Luterbach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Luterbach
* Luterbach en la Historia Leksikono de Svislando

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Luterbach** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Akvohorloĝo de LuterbachAkvohorloĝo de Luterbach

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Wasseramt |
| --- |
| Aeschi (Steinhof) • Biberist • Bolken • Deitingen • Derendingen • Drei Höfe (Heinrichswil-Winistorf • Hersiwil) • Etziken • Gerlafingen • Halten • Horriwil • Hüniken • Kriegstetten • Lohn-Ammannsegg • Luterbach • Obergerlafingen • Oekingen • Recherswil • Subingen • Zuchwil |  |

 |
**Teledyne** **Technologies Inc.** estas industria konzerno kies ĉefsidejo situas en Usono sed kiu ankaŭ inkluzivas filiojn tra la mondo. Ĝi estis fondita en 1960 kiel Teledyne, Inc. de Henry Singleton kaj George Kozmetsky.

Historio
--------

Teledyne estis komence parto de Allegheny Technologies sed estis disigita de ĝi tiel ke ĉi-lasta povis koncentriĝi pri sia kernkomerco en la kampoj de ŝtalo kaj rara metalproduktado .

En 1968, Teledyne aĉetis Ryan Aeronautical por 128 milionoj USD, kaj jaron poste Ryan Aeronautical iĝis tute posedata filio de Teledyne.

Iam, Teledyne traktis diversajn kampojn kiel ekzemple asekuro, dentalaj aparatoj (Teledyne Waterpik), kaj aeronaŭtiko. Ĉiuj tri entreprenoj poste disiĝis de ĝi: la unua kiel Unitrin Corporation, la dua kiel Waterpik Corporation, kaj la lasta (kiu kutimis esti la sendependa Ryan Aeronautical), estis aĉetita fare de Northrop Grumman en 1999.

Aktuale en 2007, la filioj de Teledyne estas plejparte engaĝitaj pri la produktado de diversaj komponentoj en la kampo de elektroniko kaj aeronaŭtiko.

Referencoj
----------

1. ↑  "Nia historio".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836827
* ISNI: 0000 0004 0634 4795
 |
Mapo de Amazona Baseno; violkolore : Dipatrin-Rivero.
La rivero **Madre de Dios** (Esperantigite : **Dipatrin-Rivero**), havas la saman nomon kiel la perua regiono tra kiu ĝi fluas (Madre de Dios aŭ Dipatrinio). Post 1 130 kilometrojn ĝi estiĝas Beni-Rivero en Bolivio kaj tiam iras norden en Brazilon, kie ĝi nomiĝas Madejra-Rivero. Tiu ĉi estas alfluanto de Amazono.

La Dipatrin-Rivero estas grava akvovojo por la departemento de Dipatrinio, precipe por Puerto Maldonado, la plej granda urbo en la areo, kaj la ĉefurbo de la departemento.
Mangujo-kultivado kaj oro-minado estas du el la multaj industrioj de siaj riverbordoj. Aliaj gravaj industrioj kiuj koncernas Dipatrin-Rivero estas selekta arbarekspluatado kaj agrikulturo, kiuj ambaŭ prezentas seriozajn mediprotektajn problemojn. Laŭlonge de la rivero oni trovas plurajn naciajn parkojn kaj naturrezervejojn, nome la Nacian Parkon de Tambopata-Kandamo kaj la Biosferan Rezervejon de Manu.

Hidrografio
-----------

Dipatrin-Rivero servas kiel la plej vasta akvokolekta areo en la areo, parto de la tre vasta akvokolekta areo de Amazono-Rivero. La ĉefaj alfluantoj estas Manu-Rivero, Inambari-Rivero, Takuatimanu-Rivero, Tambopata-Rivero, Heath-Rivero kaj Sena-Rivero.

Supra Dipatrin-Rivero ekde la naturrezervejo Fundo Maskoitanio.

Vidu ankaŭ
----------

* Sudokcident-amazonaj humidaj arbaroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Madre de Dios (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Akvokolekta areo de Dipatrin-Rivero ( NASA Tero-Observejo ) Arkivigite je 2008-09-24 per la retarkivo Wayback Machine
* angle Stroud Water Research Center Project in Madre de Dios, Peru

Koordinatoj: 12° 17′ S 70° 52′ U﻿ / ﻿12.283 °S, 70.867 °U﻿ / -12.283; -70.867 (mapo)
| blazono | mapo |
| --- | --- |
| Blazono de Eschweiler | Mapo de Eschweiler en Germanio |
| Bazaj datenoj |
| Ŝtato: | Germanio |
| Federacia lando: | Nordrejn-Vestfalio |
| Distriktaro: | Kolonjo |
| Distrikto: | urba regiono Aachen |
| Surfaco: | 76,56 km² |
| Loĝantaro: | 56 482 *(fine de decembro 2019)* |
| Ratio: | 725 loĝantoj kvadratkilometre |
| Alteco: | 260 m super la marnivelo |
| Poŝtkodo: | 52249 |
| Telefonindekso: | + 49 (0) 24 03 |
| Horzono: | GMT+1h (+2h de aprilo ĝis oktobro) |
| Situo: | 50° 49' N  06° 17' E |
| Veturila indiko: | AC |
| Adreso de la urbodomo: | StadtverwaltungRathausplatz 152249 Eschweiler |
| Oficiala retejo: | www.eschweiler.de |
| Oficiala retadreso: | info@eschweiler.de |
| Politiko |
| Urbestro: | Nadine Leonhardt (SPD) |

**Eschweiler** [EŜvajler] (Esperanto *Eŝvajlero* aŭ *Eŝvilero*, latine *Ascvilare*) estas mezgranda urbo en okcidenta Germanio ĉe la rivereto Inde, 15 km oriente de la Belga/Nederlanda landlimo. Fine de decembro 2019 la urba komunumo havis 56 482 loĝantojn sur areo de 75,75 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 736 loĝantoj/km². La komunumo apartenas al la transnacia Eŭregiono Mozo-Rejno.

Ĝi disponas pri multaj sportejoj (i.a. 18-trua golfejo, glaciglitkurejo, artefarita lago *Blausteinsee*), administrejoj, ĉiunivelaj lernejoj kaj riĉa karboindustria historio: zinko, fero, karbo kaj lignito. Pluraj kasteloj kaj akvokasteloj. Ĝemelaj urboj: Wattrelos (norda Francio), Reigate & Banstead (suda Anglio). Ĝi estas unu el la plej grandaj karnavalocentroj de Rejnlando.

Historio
--------

Unuafoje dokumentmenciita en 828. Urbaj rajtoj laŭ franca leĝo en 1800 kaj laŭ prusa leĝo en 1858.

lago *Blausteinsee*

Personoj kun rilatoj al Eŝvajlero
---------------------------------

* Götz Briefs, ekonomikisto
* Franz Reuleaux, kinproduktisto
* Michaela Schaffrath, aktorino
* August Thyssen, industriisto

Esperantistoj de Eŝvajlero
--------------------------

* Nikolao Günkel;
* Uwe-Joachim Moritz, fondinto de IKEL;

En 1984, 1986 kaj 2000 tie okazis *Trilanda Renkontiĝo* de ka kunlaboriga organizaĵo *Senlime*.

Mencio en PMEG
--------------

§ 9.1.6: *Eŝvajlero situas en **meza Rejnlando** en Germanujo en **meza Eŭropo**.*

* Eschweiler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Eschweiler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (germane)

Referencoj
----------

1. ↑  *"Weiler"* germane estas vilaĝeto.
Vagonoj de la Madrida Telfero.
La **Madrida Telfero** estas la telfero de Madrido konstruita en la jaro 1967. Ĝi apartenis en la komencoj al la entrepreno *Telfero de Rosales, S.A*. Post interkonsento kun la urbodomo, estis transdonitaj 1.500 metrojn da tereno en Casa de Campo, por la konstruado kaj instalado de la telfero kaj la uzado por 35 jaroj. La telfero startas en la Avenuo de la Pentristo Rosales kaj finiĝas en la Casa de Campo. En la itinero ĝi superflugas la rozejon de la Okcidenta Parko, la stacidomon Príncipe Pío, la ermitejon Sankta Antono de La Florida kaj la riveron Manzanaro kaj finiĝas kune al la placo de la *Perditaj Paŝoj* en Casa de Campo. En tiu ĉi telferejo ekzistas restoracio-kafejo, parkejo kaj en la Avenuo de Rosales alia parkejo por 350 aŭtoj kaj restoracio, *La Balkono de Rosales*, de la sama entrepreno. Nuntempe ĝi apartenas al la entrepreno *Parques Reunidos*. Ekde ĝia inaŭguro pli da 8 milionoj da pasaĝeroj uzis ĝin en 5 milionoj da vojaĝoj. Ĉiujare estas uzata de 180.000 personoj kaj malfermiĝas en la plejparto de la jaro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Madrida Telfero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retpaĝaro de la Madrida Telfero Arkivigite je 2000-08-17 per la retarkivo Wayback Machine
En matematiko, **kuzaj primoj** estas primoj kiuj diferenciĝas je 4.

La kuzaj primoj pli sube de 1000 estas:

(3, 7), (7, 11), (13, 17), (19, 23), (37, 41), (43, 47), (67, 71), (79, 83), (97, 101), (103, 107), (109, 113), (127, 131), (163, 167), (193, 197), (223, 227), (229, 233), (277, 281), (307, 311), (313, 317), (349, 353), (379, 383), (397, 401), (439, 443), (457, 461), (463,467), (487, 491), (499, 503), (613, 617), (643, 647), (673, 677), (739, 743), (757, 761), (769, 773), (823, 827), (853, 857), (859, 863), (877, 881), (883, 887), (907, 911), (937, 941), (967, 971)
La rilatantaj estas ĝemelaj primoj, paroj de primoj kiuj diferenci je 2 kaj sensaj primoj, paroj de primoj kiuj diferenciĝas je 6.

Kiel en novembro de 2005, la plej granda sciata kuza prima paro *(p, p+4)* estas por

*p* = (9771919142 · ((53238 · 7879#)2 - 1) + 2310) · 53238 · 7879#/385 + 1
kie 7879# estas primofaktorialo, estis trovita de Torbjörn Alm, Micha Fleuren kaj Jens Kruse Andersen. La nombroj havas 10154 ciferojn.

La plej grandaj sciataj kuzaj verŝajnaj primoj estas (630062 · 237555 + 3, 630062 · 237555 + 7). Ĝi havas 11311 ciferojn kaj estis trovita de Donovan Johnson en 2004. Ne ekzistas konata primeco-testo, kiu povas facile determini, ĉu ĉi tiuj nombroj estas primoj.

El la unua konjekto de Hardy-Littlewood sekvas ke kuzaj primoj havas la saman asimptotan densecon kiel ĝemelaj primoj. Analogo de konstanto de Brun por ĝemelaj primoj povas esti difinita por kuzaj primoj, kun la komenca termo por (3, 7) forigita:

{\displaystyle B\_{4}=\left({\frac {1}{7}}+{\frac {1}{11}}\right)+\left({\frac {1}{13}}+{\frac {1}{17}}\right)+\left({\frac {1}{19}}+{\frac {1}{23}}\right)+\cdots }
Ĉi tiu konstanto devas esti ne konfuzita kun konstanto de Brun por primaj kvaropoj, ankaŭ kiu estas skribata kiel *B*4.

Uzanta kuzajn primoj supren ĝis 242, la valoro de *B4* estis pritaksita de Marek Wolf en 1996 kiel

*B4 ≈ 1,1970449*

Eksteraj ligiloj
----------------

1. ↑

* Eric W. Weisstein, *Kuzaj primoj* en MathWorld.
* A023200 en OEIS - vico de pli malgrandaj nombroj de paroj kuzaj primoj
* A046132 en OEIS - vico de pli grandaj nombroj de paroj kuzaj primoj
la loka burgo dumvintre
urbocentra impreso borde de la rivereto Rur
**Monschau** estas germana urbo en la Federacia lando Nordrejn-Vestfalio, urba regiono Akeno. Fine de decembro 2019 la komunumo havis 11 693 loĝantojn sur areo de 94,6 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 123 loĝantoj/km². La komunumo apartenas al la transnacia Eŭregiono Mozo-Rejno.

Monschau estas unu el la plej pitoreskaj urboj en la okcidenta parto de la Ejfelo antaŭ la belga landlimo. Ĝi situas je 450m alteco. Ĝi situas en la mallarĝa, kurboplena kaj rokeca valo de la rivero Ruro, tie kie la "Laufenbach" kaj la "Schwalm" aŭ "Perlenbach" en la Ruron fluas.

La mallarĝaj stratoj estas ofte ligitaj per altaj ŝtonaj ŝtuparoj, hakitaj el la rokoj.
La plej malnova parto de la urbo situas sur la maldekstra Rurobordo apud la piedo de la « Schlossberg ». Tie staras, laŭlonge de la malnova « Pfarrkirche », konstruita en 1649, en la « Kirchstrasse », ankoraŭ belaj trabfasadaj domoj, i.a. la estinta « Rathaus » el la 17a jarcento.
Alia vidindaĵo estas la ruino de la kastelo, kiu parte funkcias kiel junulargastejo.

Vidindaĵoj
----------

* la "Unterburg"
* la Azenoturo
* la domo de la komandanto
* la burgokapelo (konstruita antaŭ 1369)
* la estinta kazerno (nun hospitalo)
* la gotika pordego kun la du turoj en la "Oberburg"
* la defendmuro ĉirkaŭ la "Vorburg"
* la kastelturo
* subtera ŝtuparkoridoro
* trabfakaĵaj domoj
* Monaĥejo Reichenstein en Kalterherberg, urbokvartalo de Monschau

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retpaĝo de la urbo

* Monschau en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Monschau en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En logiko, la **logika neo** (esprimita per *ne*) estas unuargumenta logika operacio, kiu nur rezultigas veran frazon, se ĝia argumento estas falsa.

La operacio estadas skribita per signo ! (krisigno, por plena logiko) aŭ per signo ~ (tildo, por laŭbita logiko) aŭ per signo ¬ (kodo deksesuma AC en unikodo, &not; en HTML).

Tia operacio nomiĝas ankaǔ **negacio**.

Ĝia vertabelo do estas (uzataj valoroj estas mallongigoj de **V**era kaj **F**alsa):

| A | ne A |
| --- | --- |
| F | V |
| V | F |

La alia maniero de skribo de la sama vertabelo estas per uzo de nombro 1 por **V**era kaj 0 por **F**alsa:

| A | ne A |
| --- | --- |
| 0 | 1 |
| 1 | 0 |

Laŭbita logika neo same operacias por ĉiu bito de nombro kaj produktas la rezultan nombron. Ekzemple (la nombroj estas deksesumaj) ~0x567F = 0xA980.

En programlingvoj (C, C++) pro laŭbita logika neo estas uzata signo ~ kaj por plena logika neo estas uzata signo '!'.

Por sensignaj nombroj, la laŭbita neo dependas de reala kvanto de bitoj, uzataj por konservi nombron, ĉar la kvanto de la plej signifaj ciferoj ne gravas se ili ĉiuj estas nulaj, sed post la logiko neo ili estas jam ne nulaj.

Ekzemple, por 16-bitaj kaj 32-bitaj nombroj:

~0x567F = 0xA980
~0x0000567F = 0xFFFFA980
Por sensignaj nombroj, la logika neo estas la samo kiel subtraho de la nombro el maksimuma nombro, kiu povas esti priskribita:

~a = nmax-a.
kie nmax estas la maksimuma nombro, fakte la maksimuma nombro mem estas logika neo de nulo:
nmax=~0
Ekzemple, por 32-bitaj nombroj:

~0x000567F = 0xFFFFA980
0xFFFFFFFF-0x000567F = 0xFFFFA980
Por signaj nombroj, la logika neo estas la samo kiel aritmetika neo kaj poste subtraho de 1:

~a=-a-1

---

En elektroniko por logika neo estadas specialaj logikaj elementoj.

### Vidu ankaŭ

* Bulea algebro
* Logika aŭo
* Logika kajo
* Logika malinkluziva aŭo
* S.n.s.

* Kategorio Logika neo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**LÁSZLÓ Magda** [la:slo:] estis hungara operkantistino (soprano) naskita en Marosvásárhely la 14-an de julio 1919 kaj mortinta en Romo la 2-an de aŭgusto 2002. Ŝi estis filino de komponisto, fortepianisto Árpád László.

Kariero
-------

László debutis en la Operejo de Budapeŝto en 1943 en rolo de *Amelia Grimaldi* (Verdi: *Simone Boccanegra*). En 1946 ŝi plustudis en Romo en la Muzikakademio Santa Cecilia. Ŝi havigis sian mondfamon fare de aperoj en Germanujo, Nederlando, Svislando kaj Britujo. Ŝi estis konstanta partoprenintino de la muzikfestivaloj internaciaj (Frankfurt, Bergamo, Perugia). En praprezentado de la opero *Il prigioniero* (La kaptito) de Luigi Dallapiccola (Torino, 1-a de decembro 1949) ŝi kantis la rolon de *Patrino* kaj ŝi estis la unua *Cressida* en opero titolita *Troilus kaj Cressida* de William Turner Walton (Londono, Covent Garden, 1954). En 1955 ŝi aperis en Romo en la *Háry János* de Zoltán Kodály sub dirigado de Ferenc Fricsay. Ŝi iĝis konata ankaŭ kiel oratori- kaj koncertkantistino.

El ŝiaj roloj
-------------

* Lauretta (Puccini: Gianni Schicchi);
* Poppea (Monteverdi: L'incoronatione de Poppea);
* Dorabella Mozart: Cosi fan tutte).
* Marie (Berg: Wozzeck).

Fonto
-----

* Enyedi Sándor: *Színészek, színházak, városok*, Budapest, 2005.

* Kategorio Magda László en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 311568
* GND: 134640179
* LCCN: no91019318
* VIAF: 116836398
* ISNI: 0000 0000 8055 2382
* SUDOC: 171947053
* BNF: 13933440t
* MBA: f5f6e333-a9f9-4e82-a10e-00885d928c91
* BIBSYS: 3038332
 |
Gatotkaĉo en la Java ombra pupteatro.
**Madĝamavĝaĝoga**, *Madhyamavyayoga* aŭ *Madhyama Vyāyoga* (en Hinda: मध्यमव्यायोग), (La mezulo) estas sanskrita teatraĵo atribuita al Bhāsa, fama sanskrita poeto. Ne estas interkonsento pri kiam la teatraĵo estis verkita, kaj oni datis ĝin varie el 475 a.n.e. ĝis la 11-a jarcento n.e. La sanskrita poeto Nanaĝa, kiu vivis ĉirkaŭ 400 n.e. menciis Bhasa en siaj verkoj, kaj tio sugestas, ke Bhasa eble vivis ĉirkaŭ 350 n.e. Tamen, multaj fakuloj malkonsentas, kaj opinias, ke Bhasa vivis ĉirkaŭ la 7-a ĝis 8-a jarcentoj n.e. kio metas la kreadon de la teatraĵo en tiu sama tempoperiodo. Madhyama Vyayoga fokusas al la nomkonfuzo inter la mezfilo de la pastro Keŝav Das kaj la mez-Pandava princo Bimo. Ankaŭ la kunigo de Bimo kaj Gatotkaĉo kiel patro kaj filo okazas simile. Kvankam la roluloj en tiu rakonto devenas el la Mahabarato, tiu partikulara afero estas nur produkto de Bhasa. Madhyamavyayoga estas en partikulara tipo de Sanskrita teatraĵo nome Vjaĝoga.

Notoj
-----

1. ↑   *The Sanskrit drama in its origin, development, theory & practice* de Arthur Berriedale Keith (Motilal Banarsidass : 1992) p. 93
2. ↑   Sutherland Goldman, Sally J. *The Monstrous Feminine*. University of California, Berkeley.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 726603
 |
**László Hámos** [lAslO hAmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hámos László** estis usona hungardevena juristo, aktivisto pri homaj rajtoj.

László Hámos en 1990 (tuj maldekstre kun okulvitro)
László Hámos naskiĝis la 22-an de junio 1951 en Parizo, li mortis la 16-an de aprilo 2019 en Novjorko.

Biografio
---------

László Hámos apartenis al la hungara diasporo. Li estis edukita en Nov-Ĵerzejo kaj Masaĉuseco, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Pensilvanio. Li ofertis sian plenan vivon por strebi pri la homaj rajtoj. Pro la hungara lingvoscio li gvidis sekcion pri hungaroj. Ekde 1976 li ofte agis por defendi la homajn rajtojn en Rumanio, kie vivas multe da hungaraj minoritatoj. Post 2 jaroj liaj aktivistoj akceptis Nicolae Ceausescu en Usono kun ovoj kaj tomatoj. Li ricevis usonan kaj hungarajn premiojn inter 1996-2011. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.

Memorigiloj
-----------

* *Mégis* (hungara memorfilmo, 2020)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2019-09-01 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2020-09-24 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio László Hámos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700044
* VIAF: 121391585
* SUDOC: 083373365
 |