recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Atena universitato pri ekonomiko kaj komerco** (AUEK), kiu en la greka lingvo nomiĝas *Ikonomiko Panepistimio Atinon* (OPA), estis fondita en 1920 Ateno, Grekio. Ĝiaj konstruaĵoj estas en la Patision Strato.

Antaŭ 1989 la universitato estis konata kiel la **Plej Supra Lernejo pri Ekonomikaj kaj Komercaj Sciencoj** (P.S.E.K.S.) aŭ *Anotati Sĥoli Ikonomikon ke Eborikon Epistimon* (A.S.O.E.E.) en la greka lingvo. Kvankam la oficiala nomo de la universitato ŝanĝiĝis, ĝi ankoraŭ estas konata popole en la greka per ĝia eksakronimo, *ASOEE*.

AUEK estas la direktanta ekonomika kaj komerca universitato en Grekio. Ĝi estas la tria plej maljuna supra edukada instituto kaj la plej maljuna en la sekcio de ekonomiko kaj komerco en Grekio.

Historio
--------

La pli frua antaŭulo estis la "Atena Lernejo pri Komercaj Studoj", kiu estis fondita en 1920. En 1926 ĝi estis renomita al "Atena Lernejo pri Ekonomiko kaj Komerco", kaj ĝia nuna nomo estis donita en 1989.

Antaŭ 1955 la sola grado donita en la instituto estis en Ekonomiko kaj Komerco. En la sama jaro ĝi proponis du apartajn gradojn: Ekonomikon kaj Entreprenan Administracion. En 1984 la instituto estis dividita je tri departementoj: la Departemento pri Ekonomiko, la Departemento pri Entreprena Administracio kaj la Departemento pri Statistiko kaj Informado.
**József Benedek** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benedek József** estis hungara aktoro. Lia edzino estis Natália Csercser, iliaj filo estis Lajos Benedek (aktoro).

József Benedek  naskiĝis la 18-an de februaro 1827 en Transilvanio en Csömény (nuntempa Podișu en Rumanio). Li mortis la 24-an de februaro 1892 en Sárbogárd.

Biografio
---------

József Benedek lernis en diversaj urboj en Transilvanio. Li aĝis 17, kiam li iĝis aktoro spite la gepatrajn volojn. Dum la Hungara revolucio de 1848 li batalis en la hungara armeo kiel ĉefleŭtenanto. Post falo de la liberecbatalo li aktoradis en trupo de Endre Latabár (patro). Li estis membro en Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1863 kaj 1880, poste en trupo de Gyula Miklósy. Ekde 1883 li estis kasisto de societo de geaktoroj. Li havis edzinon ekde 1853 (same aktorino), kiu naskis 2 filojn (same baldaŭ aktoroj).

Elektitaj roloj
---------------

* Molière: L' Avarulo - Harpagon
* Ede Szigligeti: Aresto de Francisko Rákóczi la 2-a - titolrolo

Liaj verkoj (elekto)
--------------------

* *Dárius kincse* - komedio (prezentita en Győr en 1854)
* *A szegedi kupecz* - muzika teatraĵo laŭ germanlingva verko; prezentita plurfoje inter 1859-1879

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
En topologio, **diskreta spaco** estas topologia spaco, kiu estas speciale triviala — kies ĉiu subaro estas kaj malfermita aro kaj fermita aro, ĉiu funkcio sur kiu estas kontinua bildigo. Iasence, la punktoj en diskreta spaco estas "disaj" aŭ "izolitaj".

Difino
------

Sur aro {\displaystyle X}, la **diskreta topologio** estas la unika topologio, kiu plenumas la jenajn (ekvivalentajn) kondiĉojn:

* ĉiu subaro estas malfermita aro.
* ĉiu subaro estas fermita aro.
* pri ĉiu elemento {\displaystyle x\in X}, la aro {\displaystyle \{x\}} estas malfermita.
* ĉiu bildigo {\displaystyle X\to Y} al ajna topologia spaco {\displaystyle Y} estas kontinua bildigo.

**Diskreta topologia spaco** estas topologia spaco, kies topologio estas diskreta.

La diskreta spaco estas ankaŭ triviale metrika spaco kaj eĉ glata sternaĵo. Sur la aro {\displaystyle X}, difinu

{\displaystyle d(x,y)={\begin{cases}0&x=y\\1&x\neq y.\end{cases}}}
Do, la ĉi-supra metriko difinas la diskretan topologion. La konstanto 1 estas arbitra; ajna pozitiva reelo estus same taŭga.

Sur la aro {\displaystyle X}, uzante la malfermitan kovraĵon de unuelementaj subaroj

{\displaystyle {\mathcal {U}}=\{\{x\}\colon x\in X\}},
difinu la trivialan atlason

{\displaystyle \phi \_{x}\colon \{x\}\to \mathbb {R} ^{0}}
{\displaystyle \phi \_{x}\colon x\mapsto 0}.
Do, la ĉi-supra atlaso igas la spacon {\displaystyle X} 0-dimensia glata sternaĵo.

Propraĵoj
---------

La diskreta topologia spaco plenumas ĉiujn apartigajn aksiomojn; specife, ĉiu diskreta spaco estas Hausdorff-a spaco.

Diskreta spaco estas kompakta spaco se kaj nur se ĝi estas finia aro.

Bildigo

{\displaystyle f\colon Y\to X},
kies cela aro {\displaystyle X} estas diskreta, estas kontinua se kaj nur se ĝi estas loke konstanta funkcio — t.e. ĉiu punkto {\displaystyle y\in X} havas ĉirkaŭaĵon, sur kiu {\displaystyle f} estas konstanta bildigo.

Ĉiu 0-dimensia glata sternaĵo estas diskreta topologia spaco.

Uzoj
----

La diskreta topologio estas ofte uzata kiel la "implicita strukturo" sur aro, kiu ne portas iun ajn alian naturan topologion aŭ metrikon. Ekzemple, ĉiu grupo estas triviale topologia grupo, se oni donas al ĝi la diskretan topologion.

Malgraŭ ke diskretaj spacoj estas ne tre interesa per si mem, oni povas konstrui interesajn spacojn el ili. Ekzemple, produto de kalkuleble malfiniaj kopioj de la diskreta spaco de la entjeroj estas homeomorfa al la spaco de neracionalaj nombroj; la homeomorfio estas la ĉena frakcio. Simile, la produto de kalkuleble malfiniaj kopioj de la duelementa diskreta spaco {0,1} estas homeomorfa al la aro de Cantor.

Referencoj
----------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: diskret/a "Tia, ke ĉiu punkto konsistigas malfermitan aron"

Vidu ankaŭ
----------

* Maldiskreta spaco. La mala nocio de la diskreta topologio estas la maldiskreta topologio, kiu havas la plej malgrandan kvanton de malfermitaj aroj.
**Atelocerata** estas proponita klado de artropodoj kiuj inkludas heksapodajn (insektojn kaj kelkajn rilatajn taksonojn) kaj miriapodojn (milpiedulojn, centpiedulojn, kaj similajn taksonojn), sed ekskludas krustulojn (kiaj salikokoj kaj omaroj) kaj ĥeliceruloj (kiaj araneoj kaj hufumkraboj). La nomo estas nune uzata interŝanĝeble kun **Tracheata**. aŭ *Uniramia* *sensu stricto*. Estas fakte etenda dividaĵo de artropodoj kiuj enhavas ĉiujn tiujn kiuj spiras per traĥeoj, distinge el krustuloj, kiuj spiras pere de brankoj.

La nomo *Tracheata* estas pli malonova termino, origine proponita de Ernst Haeckel en 1866 kiel grupigo de araknedoj, miriapodoj kaj insektoj. *Tracheata* estis redifinita por ekskludi arakedojn fare de Pocock en 1893. (reviziita en ) La nomo *Atelocerata* estis unuafoje proponita de Richard Heymons en 1901, kaj ambaŭ nomoj estas konsiderataj ekvivalentaj.

La statuso de *Atelocerata* kiel vera klado estas nune pridubita pere de studoj per molekula filogenetiko. Kelkaj ĵusaj aŭtoroj rigardis la krustacojn kiel pli rilataj al la heksapodoj ol la miriapodoj. Se tio pravas, tiam trajtoj kunhavataj de heksapodoj kaj miriapodoj, sed ne de krustacoj, devas esti la rezulto de ĉu konverĝa evoluo, ĉu de duaranga perdo ĉe la krustuloj.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4   (2010) "Arthropod phylogeny revisited, with a focus on crustacean relationships", *Arthropod Structure & Development* **39** (2-3), p. 88–110. doi:10.1016/j.asd.2009.10.003.
2. ↑  Richard Heymons.  (1901) *Die Entwicklungsgeschichte der Scolopender* **33**. Stuttgart: Erwin Nägele, p. 1–244, tables i–viii. doi:10.5962/bhl.title.1587.
3. ↑   (2005) "Mitochondrial genomes suggest that hexapods and crustaceans are mutually paraphyletic", *Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences* **272** (1569), p. 1295–1304. doi:10.1098/rspb.2004.3042.
4. ↑  Guillaume Lecointre & Hervé Le Guyader.  (2006) *The Tree of Life: A Phylogenetic Classification*. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-02183-9.
5. ↑  Maximilian J. Telford & Richard H. Thomas (1995). "Demise of the Atelocerata?", *Nature* **376** (6536), p. 123–124. doi:10.1038/376123a0.
Situo de Disko-insulo antaŭ Grenlando
**Disko-insulo** (gronlande *Qeqertarsuaq*, „granda insulo") kun surfaco de 8 578 km² (por komparo: Mallorca 3 640 km², Korsiko 8 680 km²) situas ĉirkaŭ 60 kilometrojn okcidente de Ilulissat antaŭ la okcidentaj bordoj de Gronlando en la Disko-golfo (Qeqertarsuup Tunua).

La montoj de la disko estiĝis antaŭ 55 ĝis 65 milionoj da jaroj el ruĝetaj bazaltoj, la plej alta pinto altas 1 919 m, la averaĝa alto 975 m. La ĉiamfrosta grundo de la insulo ebligas kreskon de nur tundro-vegetaĵo, agrikulture uzeblaj grundoj kaj eĉ arboj ne ekzistas. La interno de la Disko-insulo estas kovrata grandparte per Sermersuaq („Granda glaĉero"). Supre de Qeqertarsuaq situas la pli malgranda Lyngmarks-glaĉero.

La Disko-insulo estas rare loĝata, sur ĝi ekzistas nur du konstante loĝataj komunumoj. La plej granda komunumo estas Qeqertarsuaq (Godhavn) kun ĉirkaŭ 1 000 loĝantoj en la sudo. Ĉ. 35& km norde de tio situas la inuita komunumo Kangerluk kun 50 loĝantoj, kiuj vivtenas sin per ĉasado, fiŝkaptado. Ĝis la 1970-aj jaroj ekzistis ankoraŭ en nord-oriento la karbo-mineja komunumo Qullissat. Post fermo de la minejo, la loĝantoj translokiĝis al Qeqertarsuaq.

Interesa estas la Disko-insulo pro ties fosilioj kaj geologiaj formoj.

La insulojn ekloĝis inuitoj, la unua alveninta eŭropano estis Eriko la ruĝa.

* Kategorio Disko-insulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**József Baksai** [jOĵef bakŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Baksai József** estas hungara pentristo, grafikisto, instruisto.

József Baksai  naskiĝis la 7-an de majo 1957 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Baksai frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1990. Lia ĉefinstruisto estis Lajos Sváby. Tiutempe li studvojaĝis al Parizo (1985), Luksemburgo (1990) kaj Romo (1995). Li havis stipendiojn inter 1990-1994. Ekde 1995 li instruas en arta mezlernejo en Budapeŝto. Sur la tolaĵoj li metas la farbojn vaste, eĉ tio reliefas. Li ricevis premiojn inter 1989-2004.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* 1982, 1988, 1992, 1996, 2004, 2011 Budapeŝto
* 1991 Eger
* 1994, 2003 Szentendre
* 2002 Berlino

El grupaj ekspozicioj
---------------------

* 1990 Luksemburgo
* 1991 Vieno
* 1992 Budapeŝto
* 1997 Arthalo Budapeŝto

Elektitaj pentraĵoj, grafikaĵoj
-------------------------------

* Út (2014)
* Schuld (2014)
* Sebek (2015)
* Tél (2016)
* Aranyborjú (2017)
* Bárka (2017)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto kaj bildoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 605816
* VIAF: 121362143
* ISNI: 0000 0000 7925 4222
 |
Greka statuo de diskoĵetanto, 2-a jarcento
**Disko** estas ronda plataĵo, kiun la helenoj uzis en ĵetludoj, nuntempe la samo uzata i.a. por la olimpia disciplino diskoĵetado.

Disko uzata por konkursoj de viroj pezas 2 kilogramojn, por tiuj de virinoj 1 kilogramon. Ĝi kutime konsistas el ligno aŭ plasto kun ĉirkaŭa ringo el metalo. Ĝia ekstera eĝo estas rondigita. En la centro ĝi ambaŭflanke havas metalan enmetaĵon. Ĉe la viroj la disko havas diametron de 21,9 ĝis 22,1 cm kaj alton de 4,4 ĝis 4,6 cm en la centro. Ĉe la virinoj la disko havas diametron de 18,0 ĝis 18,2 cm kaj alton de 3,7 ĝis 3,9 cm. Ĉe viroj kaj virinoj la diametro de la metala enmetaĵo en la centro estas 5,0 ĝis 5,7 cm longa kaj la radiuso ĉ. 0,6 cm. Disko devas esti simetria; ambaŭ flankoj devas esti identaj.

Laŭ Francisko Azorín **disko** estas *Metala aŭ ŝtona lensoformaĵo, uzata de antikvaj popoloj por ĵeti ĝin, kiel eble plej malproksimen, dum gimnastikaj ekzercoj.* Kaj li indikas etimologion el greka *diskos*, kaj de tie la latina *discus*. Li referencas ankaŭ la terminon *Diskobolo* kiel *Diskoludanto; statuo lin reprezentanta*, kaj *Signaldisko*.

Vidu ankaŭ
----------

* Disko
* Diskoĵetado

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 57.
2. ↑  Azorín, samloke.
**Herbert GRUHL** (naskiĝis la 22-an de oktobro 1921 en Doberschau-Gaußig; mortis la 26-an de junio 1993 en Regensburg) estis germana ekologiisto, verkisto kaj politikisto, kiu unue membris en la kristandemokratia partio CDU, poste en la partioj Verda Agado Estonto (*Grüne Aktion Zukunft*, GAZ), Alianco 90/La Verduloj kaj Ekologie Demokratia Partio (*Ökologisch-Demokratische Partei*, ödp, kies unua prezidanto li iĝis). Kiel verkisto li konatiĝis aparte pro sia en 1975 publikigita germanlingva libro *Ein Planet wird geplündert – Die Schreckensbilanz unserer Politik* ("planedo estas elrabata – la timiga bilanco de nia politiko").

Ekde 1954 membro de la kristandemokratia partio CDU, li inter la jaroj 1969 kaj 1980 estis membro de la nacia parlamento Bundestag nome de tiu partio. Inter la jaroj 1975 kaj 1977 li estis prezidanto de la (tiutempe ne de longe fondita) ekologia organizo *Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland* ("Ligo por medio kaj naturprotekto Germanio", BUND). Post trograndiĝintaj diferencoj pri la mediprotekta politiko de la partio CDU li en julio 1978 malmembriĝis el tiu partio, por tagon poste fondi la partion Verda Agado Estonto (*Grüne Aktion Zukunft*, GAZ), kiu komence de la jaro 1980 partoprenis en la fondo de nacia ekologia partio La Verduloj, ekde 1990 nomata Alianco 90/La Verduloj. Jaron poste tamen la partio Verda Agado Estonto kaj ankaŭ Herbert Gruhl persone malmembriĝis el la nacia verda partio, kaj komence de la jaro 1982 li estis inter la ĉefaj motoroj, kiuj transformigis la iniciativon "Verda Agado Estonto" al nova politika partio de la nomo Ekologie Demokratia Partio (*Ökologisch-Demokratische Partei*, ödp). Inter la jaroj 1982 kaj 1989 li estis ties unua prezidanto. Fine de la jaro 1990 li forlasis la partion ödp, iĝis membro de konservativisma ekologia organizaĵo kaj de tiam nur laboras kiel verkisto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Herbert Gruhl en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Informoj pri Herbert Gruhl en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)

* retejo de la Herbert-Gruhl-societo (germane)
* radia elsendo de 1976: Herbert Gruhl babilas pri la temo "planedo estas elrabata" (same germane) Arkivigite je 2008-06-18 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 296077
* GND: 118825917
* LCCN: n83140175
* VIAF: 93101189
* ISNI: 0000 0001 0925 4291
* SUDOC: 032041918
* BNF: 123147331
* NDL: 00441871
* NKC: uk2010572154
 |
**Aldeamayor de San Martín** [aldeamaĜOR desanmarTIN] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. *Aldeamayor de San Martín* estas komprenebla etimologie kiel *Plejgranda Domaro de Sankta Marteno*.

Aldeamayor de San Martín en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Pinares* de la provinco Valadolido, verde, sude.
La preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 53,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 5 789 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste, jam en la 21-a jarcento akiris ĉirkaŭ 4 500 el la 1990-aj jaroj pro sia proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj ekfunkciado kiel dormurbo. Ĝi distas 19 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun municipoj Boecillo, Tudela de Duero (eksklavo), La Cistérniga, Tudela de Duero, La Pedraja de Portillo, La Parrilla kaj Portillo. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca.

Historio
--------

Estas restaĵoj de Ferepoko, de Romia Imperio kaj de visigotoj. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado, ĉirkaŭ la 14-a jarcento, kiam estis sep setlejoj dependaj de Portillo, el kiuj Aldeamayor estis la plej granda kaj pro tio ricevis la nomon de "Plejgranda Domaro". Karolo la 3-a havigis la titolon de *Villa*. 

En la 19-a jarcento ekzistis tekstila industrio.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado ekzemple pro muelejoj de rubio. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 16-a jarcento kaj la ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765445
* VIAF: 316735330
 |
**Géza Albach** [albaĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Albach Géza** estis hungara juĝisto, nobela juĝisto, urbestro.

Géza Albach
Géza Albach naskiĝis la 31-an de marto 1829 en Bártfa, (Hungara reĝlando, Aŭstria Imperio, nuntempa Bardejov en Slovakio), li mortis la 24-an de januaro 1900 en Kolozsvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Cluj en Rumanio).

Biografio
---------

Géza Albach frekventis lernejojn en Gyöngyös, Szolnok kaj Buda, poste li akiris juran diplomon en Eger. Li batalis por la hungara revolucio de 1848, poste li kaŝiĝis. En 1850 li trovis laborlokon ĉe aŭstra juristo. En 1861 li iĝis honora ĉefnotario de en:Kraszna County, post 4 jaroj nobela juĝisto, en 1869 ĉefa nobela juĝisto, en 1872 distrikta juĝisto. Inter 1886 kaj 1898 li estis urbestro de Kolozsvár. Li ricevis la titolon reĝa konsilisto en 1888, li ricevis reĝan premion en 1893. Lia tombo troviĝas en Tombejo de Házsongárd.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Géza Albach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 696862
 |
**Aldea del Cano** (Domaro de la Blankharulo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *aldeanos*. La censita populacio en 2008 estis de 742 loĝantoj.

Situo
-----

Aldea del Cano estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Montánchez kaj sude de la provinco de Cáceres, je altitudo de 390 m; je 22 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 38 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 28,69 km².

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado. Ĝi estas tre bone ligata per aŭtoŝoseo el Mérida al Cáceres kaj tuje per proksime konstruota flughaveno.

Historio
--------

Estas romiaj restaĵoj kiu sugestas fondon de prasetlejo pro trapaso de la tiama vojo Vía de la Plata el nordo al sudo de la lando. Estas proksimaj kasteloj en direkto al Cáceres.

Demografio
----------

La jena tabelo montras la datumojn de la Nacia Instituto pri Statistiko Instituto Nacional de Estadística español pri la demografia evoluo de Aldea del Cano inter 1996 kaj 2007.

| Demografia evoluo de Aldea del Cano |
| --- |
| 1996 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |
| 762 | 760 | 777 | 801 | 785 | 772 | 737 | 742 | 742 | 744 | 743 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Génelard (stacidomo). |

**Génelard** estas franca komunumo, lokita en la departemento Saône-et-Loire en regiono Burgonjo. Ĝiaj loĝantoj estas nomitaj *Génelardais* kaj *Génelardaises*.

Geografio
---------

Génelard estas lokita ĉe la bordoj de la Kanalo de la Centro kaj de la Bourbince rivero. La areo de la komunumo estas 22,1 km². Kun 1 488 loĝantoj laŭ la lasta censo de 2004, Génelard suferis malaltiĝon de 6,1% de sia loĝantaro ĝis 1999.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

### Deveno de la nomo

Génelard venus el la vorto (genou) "genuo", en bildo al la Bourbince kiu faras buklon (aŭ genuon).

Lokoj kaj monumentoj
--------------------

La Centro de interpreto de la limlinio estis malfermita en junio 2006. Tiu sola loko en Francio ebligas malkovri la historion de la limlinio, kiu tranĉis Francion de Svislando al Hispanio, post la armistico de la 22a de junio 1940. La konstruaĵo al la simbola arkitekturo kiu akceptas la ĉiaman ekspozicion estis konstruita ĉe la bordoj de la Kanalo de la Centro, kiu servis dum la somero 1940 por streki la limlinion, kaj al sama proksimeco de la situo de la eksa germana kontrolbudo lokita sur la ponto. Kvankam poste la limo estis delokita (ŝi estis paralela al la kanalo sed malproksima de kvin kilometroj ), la kontrolbudo restis sur la ponto.

Referencoj
----------

1. ↑  Centre d'interprétation de la Ligne de démarcation

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Saône-et-Loire
* Génelard (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Génelard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
**Aldeanueva del Codonal** [aldeaNŬEba delkodoNAL] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana*. La loknomo *Aldeanueva del Codonal* estas etimologie komprenebla kiel Nova Domaro de la Ŝtonejo. 

Aldeanueva del Codonal en la provinco Segovio.
Ermitejo *de Nuestra Señora del Pinarejo*.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22,09 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 116 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte pli ol 400 el la 1940-aj jaroj. 

Ĝi distas 43 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Codorniz, Nava de la Asunción, Nieva, Aldehuela del Codonal kaj Juarros de Voltoya.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Meze de la 13-a jarcento Aldeanueva del Codonal estis nomita Aldeanueva del Codonar, alude al loko en kiu oni elprenis bulŝtonojn el kiuj oni produktis elhakaĵojn por draŝiloj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la ermitejo *de Nuestra Señora del Pinarejo*.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767418
 |
**Géza Aladár Kármán,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kármán Géza Aladár** estis hungara arkitekto.

Géza Aladár Kármán naskiĝis la 24-an de februaro 1871 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la 24-an de oktobro 1939 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Aladár Kármán maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1888, poste li akiris arkitekturan diplomon en teknikuniversitato de Munkeno en 1893. Post siaj studoj li pasis tempon en Parizo kaj Italio. En 1894 li hejmenvenis, iom poste li laboris kune kun Gyula Ullmann. Ili konstruis multnombrajn domojn en Budapeŝto, pli malofte province. Kármán kelkfoje studvojaĝis al Germanio, Britio, Italio. Post frua morto de Ullmann Kármán laboris sola. Li havis edzinon, kiu naskis filinon.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* juda orfejo (1901)
* Pluraj ludomoj kaj vilaoj en Budapeŝto
* uzino pri ĉokolado en Szerencs
* vilao de Groedel (nun sidejo de Fidesz)
* vendejego de Kánitz (nun ambasadorejo de Usono)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Usona ambasadorejo (1899)Usona ambasadorejo (1899)
* Navigada sidejoNavigada sidejo
* LudomoLudomo

* Kategorio Géza Aladár Kármán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 688177
* VIAF: 96584927
* ULAN: 500122523
 |
Peña Cabarga, vide de la Golfo de Santandero.
Monumento al Indiano y a la Marina de Castilla.
**Peña Cabarga** (elparolu *pEnja kabArga*) estas karsta montaro en Kantabrio (Hispanio). Ties areo estas 377 ha kaj ties plej alta pinto estas **pinto Llen** (569 m super marnivelo)

La montaro situas paralele al la suda bordo de la Golfo de Santandero. Ĝia norda flanko estas okupita de kultivoj kaj herbejoj en la suba parto kaj kalkŝtono-rokoj en la plej alta areo. En la meza nivelo kreskas home plantitaj eŭkaliptoj.

La suda deklivo estas kovrita de vastaj anzinaroj kie vivas riĉa faŭno. Tamen, pluraj fajroj celaj al kultivoj por bruto-bredado signife malgrandigis la arbaran areon. La plej komuna faŭno konsistas el jenaj specioj: griza ardeo, verdkrura galinolo, malgranda grebo, platbeka anaso, kuleranaso, kreko, kadavrogrifo, diversaj strigoj kaj mamuloj kiel musteloj.

La deponaĵoj de fera oksido sur la sudokcidenta deklivo estis ekspluatataj ekde Romia epoko (fakte klasikaj fontoj nomis la lokon "fera montoj") ĝis 1988. Por protekti la minejojn, en 1988 la Registaro de Kantabrio faris gravan pejzaĝan renoviĝon. Oni konvertis la sudan parton je amuza kaj ripoza areo per la Naturparko Cabárceno, kio estas vasta parko kie, kvazaŭ bestoĝardeno, pluraj specioj de bestoj vivas duon-libere en pitoreske ruĝeca medio.

Sur la supro de Peña Cabarga, apud la Monumento al Indiano, ekzistas observejo de kie oni povas panorame vidi la bordon de la Kantabra Maro, Santanderon, ties golfon kaj la montaron Picos de Europa. Ankaŭ estas senluma kamero per kiu oni povas, kaze de tre bona vetero, vidi eĉ la apudajn provincojn Biskajo kaj Burgoso.

* Kategorio Peña Cabarga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Gésera** [ĤEsera] (aragone *Chésera*) estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko *Alto Gállego* (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco. 

La loĝloko Gésera mem estas en la suda valo Guarguera iom sude de la rivero Guarga. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj. Proksime estas vilaĝetoj kiel San Esteban de Guarga  kaj Grasa.

Historio
--------

Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico. 

Dum la Hispana Enlanda Milito, Gésera suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). En la fino de la 1970-aj jaroj la loko senhomiĝis, sed poste venis novaj loĝantoj.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Gésera oni malaltiĝis el 85 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 7 loĝantoj (2019).

Aktualo
-------

La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefaj altiraĵoj estas naturaj lokoj kaj la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo]



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814814
 |
**Aldea del Obispo** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo kaj al la municiparo Sierra de Francia. *Aldea del Obispo* estas tradukebla al *Domaro de la Episkopo*, kio videblas en la blazono per episkopaj simboloj en maldekstre, kio indikas la feŭdisman devenon de la setlejo.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aldea del Obispo kaj Castillejo de Dos Casas, okupas totalan areon de 41,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 281 loĝantojn. Ĝi perdis 1 750 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.

Preĝejo de Sankta Sebastiano.
Aldea del Obispo fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752448
* GND: 4746216-4
* VIAF: 239662056
 |
Iama sidejo de Allsprachendienst Esperanto GmbH en Zuriko
**Allsprachendienst Esperanto GmbH** estas tradukfirmao svisa fondita en 1992 de la lingvisto lic. phil. Dietrich Michael Weidmann sub la nomo Weidmanns Mondo-Servo. En 1995 ĝi registriĝis en la komerca registro sub la nomo Allsprachendienst Weidmanns Mondo-Servo kaj 2007 transformiĝis al societo kun limigita respondeco (SLR) sub la aktuala nomo Allsprachendienst Esperanto GmbH kun sidejo je Akazienstrasse 6 en 8034 Zuriko.
La firmao nuntempe laborigas 162 liberajn tradukistojn el la tuta mondo kaj ofertas tradukojn por plej diversaj lingvo-kombinoj precipe nature por la svisaj lingvoj. Krom tradukojn Allsprachendienst Esperanto GmbH ankaŭ ofertas interpretistajn servojn, eldonas Esperanto-literaturon kaj produktas CD-diskojn kaj filmojn, kaj mastrumas la Esperanto-Librejon Zuriko. Al la klientaro de Allsprachendienst Esperanto GmbH apartenas multaj renomaj svisaj firmaoj, kiel ekzemple la Svisa Poŝto kaj la svisa nacia telefonkompanio Swisscom, la zurikaj tribunaloj, svisaj kaj zurikaj ŝtataj aŭtoritatoj, bankoj, advokatoj, konstrufirmaoj ktp.
En la oficejo de Allsprachendienst Esperanto GmbH troviĝas nuntempe ankaŭ la sidejo de Esperanto-Societo Zuriko kaj okazas regule Esperanto-kursoj. Granda parto de la kunlaborantoj de Allsprachendienst Esperanto GmbH parolas Esperanton kaj la firmao aktive utiligas Esperanton en la traduklaboro kiel pontlingvo kaj diskutlingvoj inter tradukistoj. Allsprachendienst Esperanto GmbH estas ekzemplo de sukcesa esperantista firmao. En Zuriko ĝi troviĝas hodiaŭ inter la plej ĉefaj tradukservoj.

Ekde somero 2008 la sidejo de Allsprachendienst estas en Uster, kie la familio Weidmann akiris domon.

Ek de 2015 Allsprachendienst Esperanto GmbH eldonas en kunlaboro kun Svisa Esperanto-Societo la kvarlingvan duonjaran revuon Svisa Espero - Revuo pri daŭripovo kaj lingvopolitiko, kies artikoloj aperas en la franca, itala aŭ germana ĉiam kun Esperanto-traduko. En 2016 en la eldona fako de Allsprachendienst Esperanto GmbH aperos la du volumoj de Heidi de Johanna Spyri, nome "La migro- kaj lernojaroj de Heidi" kaj "Heidi povas apliki, kion ŝi lernis".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Aktuala retejo de Allsprachendienst Esperanto GmbH
* **Esperanto-Librejo Zuriko**
**Peñaranda de Bracamonte** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi estas ĉefurbo de la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj de la Municiparo Peñaranda. *Peñaranda* devenas etimologie el la kelta "Penna-Aranda", urbo de roko kaj rivero (same ĉe Peñaranda de Duero, Provinco Burgoso), kaj *Bracamonte* estas hispanigita familia nomo de francdevenaj nobeloj Bracquemont.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 6 420 loĝantojn. Ĝi male al plej loĝlokoj de la provinco kiu perdis loĝantaron akiris ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj ĝia rolo kiel regiona centro. 

Plej proksimaj loĝlokoj estas Cantaracillo, Aldeaseca de la Frontera, Nava de Sotrobal kaj Bóveda del Río Almar. Ĝi distas 40 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Ĝi estas proksima al la limo kun la provinco Ávila. Laŭ nombro de loĝantoj estas malantaŭ Salamanko, Béjar, Ciudad Rodrigo kaj Santa Marta de Tormes la kvina plej grava loĝloko de la provinco salamanka.

Historio
--------

Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. Ŝajne la reloĝantoj post la *Reconquista* venis el Peñaranda de Duero, Provinco Burgoso, kaj tial estas kelkaj loĝlokoj kun sama nomo Peñaranda en la areo. En la 15-a jarcento dum la regado de la familio Bracamonte la urbo graviĝis. Sed tio rezultis en konfliktoj en la 16-a jarcento. En la 17-a jarcento Gaspar de Bracamonte Guzmán iĝis altranga gravulo kaj diplomato. 

En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Milito de hispana sukcedo. Dum la Dua Hispana Respubliko la socia, politika kaj kultura etoso de la urbo ege prosperis. Tuj post la fino de la Hispana Enlanda Milito, nome la 9an de Julio 1939 okazis terura eksplodo de municiejo kaj municitrajno kiu rezultis en pli ol cent mortoj kaj la detruo de la stacidimo, fabrikoj kaj la tuta urbosudo. La fumo videblis el Salamnko je 40 km kaj preskaŭ la tuta loĝantaro devis translokiĝi al apudaj lokoj dum okazis rekonstruado. En 1971 la plej grava preĝejo de la urbo rezultis detruita pro incendio.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe ege dekadencis. nun plej gravas industrio kaj servoj, lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Bildaro
-------

* Placo Agustín Martínez Soler kaj Preĝejo de Sankta MikaeloPlaco Agustín Martínez Soler kaj Preĝejo de Sankta Mikaelo
* Fonto Kvartuba kaj ĜardenojFonto Kvartuba kaj Ĝardenoj
* Ĉefa fasado de la Preĝejo de Sankta MikaeloĈefa fasado de la Preĝejo de Sankta Mikaelo
* Interno de la Preĝejo de Sankta MikaeloInterno de la Preĝejo de Sankta Mikaelo

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753639
* LCCN: n84185751
* VIAF: 140773698
* SUDOC: 117786764
* BNF: 14644490f
 |
Laŭ PIV **kamarado** estas "tiu, kiu familiariĝis kun alia, dividante ties loĝlokon aŭ okupojn aŭ distrojn"; tiele la vorto estas de similaj uzo aŭ signifo kun kompano, kompaniano aŭ kunulo. Laŭ la 2a signifo estus "Alparola termino kaj titolo de ĝentileco, uzata en la laboristaj organizaĵoj"; tiel la vorto estas de similaj uzo aŭ signifo kun frato, kolego, sinjoro. En diversaj lingvoj oni elektis diversajn vojon uzi ĝin en diversaj organiztipoj aŭ ideologiaj tendencoj, ĉefe konkurence kun aliaj similaj kiel kompano, samorganizano, kolego, ktp. Tiu alparolo estas tre uzata en esperanta organizo kiel SAT ekzemple kiu estas organizo por laboristoj.

La kamarada **kamarado** estas ofte alparolo de sinjoroj el komunismaj partioj, sed ne nur. Ĝi estas amika al la kamaradoj-amikoj, ĉar ĉiuj tuj, eĉ ne koninte sin persone reciproke, ci-diris unu la alian. La alparolo kamarado estis uzata en lernejoj (kamarado instruisto), sed oni ne uzis tiun alparolon en medicino. Oni ne diris kamarado doktoro, sed mirinde sinjoro doktoro.

* Kamarado en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
En matematiko, **probablodensa funkcio (pdf)** servas por prezenti probablodistribuon esprimitajn pere de integraloj. Probablodensa funkcio estas ĉie nenegativa kaj ĝia integralo de −∞ al +∞ estas egala al 1. Se probablodistribuo havas denson *f*(*x*), tiam la infinitezima intervalo [*x*, *x* + d*x*] havas probablon *f*(*x*) d*x*. 

Formale, probablodistribuo havas denson *f*(*x*) se *f*(*x*) estas nenegativa lebego-integralebla funkcio **R** → **R** tia ke la probablo de intervalo [*a*, *b*] estas donita per

{\displaystyle \int \_{a}^{b}f(x)\,dx}
por ĉiuj du nombroj *a* kaj *b*. La tuteca integralo de *f* devas esti 1. Male, por ĉiu nenegativa Lebego-integralebla funkcio kun tuteca integralo 1 ekzistas hazarda variablo, kies denso ĝi estas.

Vidu ankaŭ
----------

* Verŝajneca funkcio
* Probabla masa funkcio
* Eksponenta funkcia familio
* Denseca proksimumo
* Kondiĉa probabla denseca funkcio

  


|  |  |
| --- | --- |
|  <!-- --> | Ĉi tiu artikolo enhavas dume forkomentitajn partojn de la teksto, ĉar ili ankoraŭ ne estas sufiĉe bonaj. Vi povas redakti la paĝon kaj plibonigi kaj malkomenti la forkomentitajn partojn. |
**Aldealengua de Santa María** [aldeaLENgŭa desantamaRIa] estas municipo en la plej nordoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. La loknomo *Aldealengua de Santa María* estas komprenebla etimologie kiel Granda Domaro de Sankta Maria.

Aldealengua de Santa María en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 19,73 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 61 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 22 el jaro 1991. 

Ĝi distas 98 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Maderuelo, Alconada de Maderuelo kaj Languilla.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Ĝi estis iam en la *Comunidad de Villa y Tierra de Maderuelo*.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----

Panoramo de Aldealengua de Santa María.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769122
 |
Bob Marley & The Wailers
**Bob Marley and the Wailers** estis bando el Jamajko de regeo estrita de Bob Marley. Ĝi disvolviĝis el pli frua voĉa grupo de skao, nome *the Wailers*, kreita de Marley kun Peter Tosh kaj Bunny Wailer en 1963. Ĉirkaŭ la fino de 1963 kantistoj Junior Braithwaite, Beverley Kelso, kaj Cherry Smith estis aliĝintaj. Ĉirkaŭ la komenco de la 1970-aj jaroj, Marley kaj Bunny Wailer estis lernintaj ludi kelkajn instrumentojn kaj fratoj Aston "Family Man" Barrett (baso) kaj Carlton Barrett (drumoj), estis aliĝintaj al la bando. Post Bunny Wailer kaj Peter Tosh lasis la bandon en 1974, Marley ekturneis kun novaj bandanoj. Lia nova apogbando estis formita de la fratoj Barrett, Junior Marvin kaj Al Anderson je la ĉefa gitaro, Tyrone Downie kaj Earl "Wya" Lindo je la klavaroj, kaj Alvin "Seeco" Patterson je perkutado. La bando "I Threes", konsistanta el Judy Mowatt, Marcia Griffiths, kaj la edzino de Marley, nome Rita, havigis la apogajn voĉojn.

Diskoj
------

* The Wailing Wailers (1965)
* Soul Rebels (1970)
* Soul Revolution (1971)
* The Best of The Wailers (1971)
* Catch a Fire (1973)
* Burnin' (1973)
* Natty Dread (1974)
* Rastaman Vibration (1976)
* Exodus (1977)
* Kaya (1978)
* Survival (1979)
* Uprising (1980)
* Confrontation (1983)

* Kategorio Bob Marley and the Wailers en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 686208
* LCCN: n82242979
* VIAF: 129134193
* ISNI: 0000 0001 2265 2083
* MBA: c296e10c-110a-4103-9e77-47bfebb7fb2e
 |
**Erika Csákiné Michéli** [ĉAkinE miĥEli], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csákiné Michéli Erika** estas hungara agronomo, grundisto, altlerneja instruisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019). Ŝia geedziĝa antaŭnomo estas *Csákiné*.

Erika Michéli naskiĝis la 5-an de decembro 1959 en Szekszárd.

Biografio
---------

Erika Csákiné Michéli laboris en instituto pri vinoj en Pécs en 1978, poste ŝi akiris agronomian diplomon (M.Sc.) en Altlernejo de Gödöllő en 1984 (ŝi ekhavis ankaŭ tradukistan diplomon pri la angla lingvo). Post siaj studoj ŝi estis stipendiulo en la altlernejo ĝis 1988, poste asistanto ĝis 1992, pli poste lektoro, fine docento (1995-2004). Ŝi instruis ankaŭ en Usono en 1994 kaj 2001 kaj foje en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Intertempe ŝi akiris sciencajn gradojn Ph.D. en 1992 kaj D.Sc. en 2004, la habilitiĝo okazis en 1999. En 2003 kaj 2004 ŝi esploris kelkajn monatojn en Italio. Pro la sciencaj gradoj ŝi estis nomumita universitata profesoro en 2004, katedrestro post 3 jaroj, inter 2009-2013 institutestro, inter 2011-2013 vicrektoro. Ŝi ricevis 6 stipendiojn inter 1992-2001, 3 premiojn inter 2001-2014. Li havas edzon kaj naskis 2 filojn en 1983 kaj 1985.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Soil carbon and nitrogen accumulation with long-term no-till versus moldboard plowing overestimated with tilled-zone sampling depths* 2007
* *Other Systems of Soil Classification* 2011
* *Creating a novel comprehensive soil classification system by sequentially adding taxa from existing systems* 2017

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 665435
 |
**Aldeanueva de la Serrezuela** [aldeaNŬEba delasereZŬEla] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. La loknomo *Aldeanueva de la Serrezuela* estas komprenebla etimologie kiel Nova Domaro de la Montetaro.

Aldeanueva de la Serrezuela en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 20,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 42 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 15 el jaro 1991. 

Ĝi distas 91 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Haza (Burgos), Aldehorno, Fuentenebro (Burgos), Torreadrada, Navares de las Cuevas kaj Navares de Enmedio.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj kaj rura turismo plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769128
* VIAF: 212024743
* SUDOC: 110336798
 |
**Boao-forumo por Azio** (ĉine: 博鳌 亚洲 论坛; pinjino: Bó'áo Yàzhōu Lùntán, epo: Boao Forumo por Azio, abr: BFA) estas azia pintkunveno samgranda kiel la Monda Ekonomia Forumo en Davos, Svislando. La Boao-forumo okazas en aprilo ĉiujare en la urbo Bo'ao sur la sudĉina insulo Hajnano. La ĉefsidejo troviĝas en Pekino.

La Boao-forumo por Azio estas neregistara kaj neprofitcela internacia organizaĵo fondita en 2001 kiu celas subteni la disvolviĝon de ekonomia interŝanĝo, interagado kaj kunlaboro en Azio kaj preter ĝiaj limoj. La forumo okazigas ekde 2002 ĉiujarajn altnivelajn kunvenojn kun la partopreno de reprezentantoj de registaroj, komercaj, industriaj kaj sciencaj komunumoj por diskuti pri aktualaj ekonomiaj, sociaj, vivmediaj kaj aliaj problemoj.

Historio
--------

Ĝi estis fondita la 27-an de februaro 2001 de 26 aziaj kaj pacifikaj landoj kaj okazis unuafoje en aprilo 2002.

En 2018, la ĉefaj temoj de la kunveno estis reformoj, malfermiteco, novigo kaj "Unu Zono kaj Unu Vojo".

Membroj
-------

La kreado de la foro estis gvidata de la Ĉina Popola Respubliko kaj fondita de 26 landoj de Azio kaj Aŭstralazio la 27-an de februaro de 2001.

|  |  |
| --- | --- |
| * Aŭstralio
* Bangladeŝo
* Brunejo
* Kamboĝo
* Ĉinio
* Barato
* Indonezio
* Irano
* Japanio
* Kazaĥio
* Kirgizio
* Laoso
* Malazio
 | * Mongolio
* Birmo
* Nepalo
* Pakistano
* Filipinoj
* Koreio
* Singapuro
* Srilanko
* Taĝikio
* Tajlando
* Turkmenio
* Uzbekio
* Vjetnamio
 |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Boao-forumo por Azio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* (angle) Oficiala retejo
* (angle) Plena teksto de la BFA-deklaro
**VERMES Miklós** (*vermeŝ mikloŝ*) (3-a de aprilo de 1905, Sopron – 4-a de aprilo 1990 en Budapeŝto) estis hungara, karisma instruisto de fiziko. Li verkis lernolibrojn por gimnazianoj en 1987, kiuj respegulis lian 50-jarajn spertojn. Tiujn librojn oni baldaŭ tradukis en 6 lingvojn. Pro lia laboro li ricevis multajn distingojn.

Liaj gepatroj estis oficistoj en la Sopron-a [ŝoprona] poŝta oficejo. La junulo tie ekvidis kaj ekfunkciis unuafoje la telegrafon, eble tiu travivaĵo ligis lin al imperio de teĥniko kaj fiziko.

Li lernis en la fama Evangela Liceo de Sopron. Lin - kiel eminentulon - interesis la natursciencoj, sed li atingis bonajn rezultojn en la humanaj sciencoj. Li plustudis en 1923 en la Kolegio Eötvös, poste en la matematika-fizika fako de budapeŝta scienca universitato.Li diplomiĝis en 1928 kiel instruisto, en 1930 li doktoriĝis.

Inter 1928-1935 li laboris en kemia esplorinstituto, sed ankaŭ instruis (1929-1933) en la Evangelia Gimnazio Fasori [faŝori ~(ĉe Arbovico aŭ Arbovica) laŭ kontrakto. Ekde 1935 li elektiĝis al la instruistaro kaj li instruis dum pluaj 55 jaroj.

En 1952 ĉesis funkcii la Evangelia Gimnazio, li pluinstruis en la Gimnazio Jedlik Ányos en Csepel [ĉepel, fama insulo en Budapeŝto]. Li pluinstruis tie 38 jarojn, sed ankaŭ instruis en la Universitato ELTE inter 1949-1968 kiel docento.

Oni distingis lin

* je Premio Kossuth en 1954
* je Ora grado de la Labora Honordistingo en 1975
* je Premio de APÁCZAI CSERE János en 1979
* je Flagordeno de la Hungara Popolrespubliko en 1985

En 1973 li ricevis Eötvös-plaketon.

Li ekde la 1960-aj jaroj organizis, prezidantis kemiajn konkursojn.

Aliaĵoj
-------

Li estis ĉiama opoziciulo, ŝatis romanon Kazohinio de Sándor Szathmári

Li edzinigis kemiistinon FRANKL Erzsébet en 1937, sed ili divorcis en la 1950-aj jaroj.

* En decembro! de 1946 paŝgrimpis sur 1200 ŝtupoj je alto de 300 m.
* En aĝo 80, li unuafoje sidis en glisaviadilon
* En aĝo 83 li grimpis je 3000 m

Unufoje li instruis pri eksperimetoj kaj duobla kvanto da plumba termito (termito estas miksaĵo el feroksido (Fe3O4) kaj pulvorigita, kiu ekbruligite kreas temperaturon superan al 3000 gradoj C) eksplodis je elektra sparkado formante grandan fajroglobon. Ĉiu fenestra vitro rompiĝis kaj subenfalis al la strato. Tuj aperis la (komunismaj) policistoj kaj demandis, kion li faris. Li respondis flegme, ke la reakciaj ekvacioj estas skribitaj sur la tabulo.

* Kategorio Miklós Vermes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 50839
* GND: 123768314
* LCCN: no00086244
* VIAF: 45217296
* ISNI: 0000 0000 7868 2399
 |
**Miklós Sármássy** [miklOŝ ŝArmAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sármássy Miklós** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Sármási* kaj *Maza*.

Miklós Sármássy naskiĝis la 14-an de junio 1901 en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la 29-an de julio 1963 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Miklós Sármássy komencis sian aktoran karieron en sia naskiĝurbo supozeble en 1918. Liaj pli gravaj teatraj stacioj estis *Teatro de Újpest* 1921-1922, Teatro de Székesfehérvár 1923-1924, Teatro Belvárosi 1925, 1938-1940, Teatro de Pécs 1929-1930, 1954-1961, Teatro de Debrecen 1936-1937, Teatro de Miskolc 1949-1951. Li ricevis premion en 1961.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám (ĉefrolo)
* Eugene Scribe: *Egy pohár víz* - Bolingbroke
* George Bernard Shaw: *Getting Married* - Sartorius

Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto)
---------------------------------

* Sándor Hevesi: *A bűvészinas*
* George Bernard Shaw: *Az imádó és a férje*
* Emmet Lavery: *Az Úr katonái*

Liaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* *Földindulás* (1940) – vilaĝano
* *Rákóczi hadnagya* (1954) – kolonelo Inczédy
* Ombrelo de Sankta Petro (filmo de 1958) – frato de Gregorics
* *Egyiptomi történet* (1963)

* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Ants Lauter, František Smolík, Rhys Williams

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* roloj

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 749108
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo