Wiesenfeld (la unua maldekstre) kiel delegito al la 24a Kongreso de Paco, 1922
**Edward WIESENFELD** (Esperante ankaŭ Eduardo kaj Edvardo), iama pseŭdonimo **Edvardo Lonkopolanski**, naskiĝis la 27-an de marto 1892 en Varsovio, mortis dum la dua mondmilito, estis varsovia dentkuracisto, membro de la Lingva Komitato kaj Direktoro de ISO-SEK por Pollando. Li elstaris kiel biografiisto de ĉiuj eminentaj polaj Esperantistoj kaj estis ĉefkunlaboranto de la *Enciklopedio de Esperanto*.

Profesia vivo
-------------

Wiesenfeld studis en Parizo, kiam la unua mondmilito komenciĝis en aŭgusto 1914. La 30-an de majo 1915 li akiris profesoran diplomon de l' Internacia Instituto de Esperanto (Edmond Privat kaj Théophile Cart). Dum 5 monatoj li laboris en la oficejo de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Ĝenevo kiel tradukisto. En 1916 li sukcesis reveni al Varsovio kaj finis siajn universitatajn studojn en 1918. Poste li laboris kiel dentkuracisto.

Esperanta agado
---------------

Wiesenfeld fariĝis Esperantisto en 1912. Ekde 1916 li estis bona amiko de la familio Zamenhof. Li fondis la Polan Instituton de Esperanto, kiun poste la kongreso oficiale rekonis; li gvidis ĝin ĝis 1930. Li estis funkciulo de multaj Esperanto-Societoj en Pollando, sekretario de la Loka Monumenta Komitato. De 1922 li partoprenis aktive ĉiujn aranĝojn de la Esperantistaro en Varsovio, ofte kiel ceremoniestro. De 1928 ĝis 1930 li parolis okaze de la naskiĝtago de Zamenhof (15-a de dec.) tra la radiostacio Varsovio. Al du Universalaj Kongresoj (Vieno en 1924 kaj Ĝenevo en 1925) li estis sendata kiel reprezentanto de Konkordo (per la mono de la societo).

Wiesenfeld gvidis multajn kursojn, havis multege da referatoj, verkis multe da artikoloj, gvidis dum kelkaj jaroj Esperanto-Fakon en la monata revuo „Przeglad Swiatowy", de 1929 ĝis 1931 ankaŭ en la gazeto „Radjo". En sia profesia gazeto li gvidis konstantan Esperanto-rubrikon, (La Dentista Kroniko) kun Esperanta resumo de ĉiuj artikoloj. Ĉiuj Esperantaj bultenoj, kongresnumeroj kaj artikoloj aperintaj okaze de la Varsovia soleno estis verkitaj de Wiesenfeld. Li publikigis artikolojn en la periodaĵoj ,Esperanto', ,Pola Esperantisto', ,Heroldo de Esperanto' ,Literatura Mondo' kaj en multaj aliaj gazetoj. Multfoje premiita de Katalunaj Floraj Ludoj.

Dum la dua mondmilito Wiesenfeld rifuĝis en Lvivo, Ukraina Soveta Socialisma Respubliko. Laŭ informo en postmilita numero de Pola Esperantisto, Wiesenfeld mortis en germana koncentrejo..

Originalaj verkoj
-----------------

* **1925**: ,Galerio de Zamenhofoj;
* **1934**: ,Vivo kaj verkoj de Felikso Zamenhof';
* **1935**: Redakcio de 'Verkoj de FeZ' (t.e. Feliks Zamenhof)
* artikoloj pri elparolado kaj lernolibro laŭ Berlitz-a sistemo.

Tradukoj
--------

* *La ĝardenisto* de Rabindranath Tagore;
* *Himnoj* de Wittlin;
* *Ter’ de neniu* de Erenburg;
* ,Venus kaj Sulamit *de Perec;*
* *La freneza Batland* de Perec;
* *Noveloj* de Charles Baudelaire;
* *Paradoksoj*.

Literaturo
----------

* Artikolo de György Karczag en Enciklopedio de Esperanto

Referencoj
----------

1. 1 2  *The British Esperantist*, nov.-dec. 1946
2. ↑  *Esperantistaj Rifuĝintoj*, *Esperanto* majo-julio 1940
3. ↑  *Pola Esperantisto*, n-ro no 2-3 (Junio 1946), p. 29

* Kategorio Edward Wiesenfeld en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Edward Wiesenfeld en Vikifontaro (Universala biblioteko)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 28022
* GND: 127325352
* VIAF: 47780358
* ISNI: 0000 0000 2510 4958
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |