recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Občina Log - Dragomer
Poŝtkartoj de Log-Dragomer
**Obĉina Log-Dragomer** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo kreas 3 komunumojn kaj ĝia areo estas 11,0 km². Komence de 2018 tie loĝis 3631 loĝantoj.[Loĝantaro] La administra centro estas la vilagoj Dragomer kaj Log pri Brezovici.

Loko, priskribo
---------------

La centro de la municipo situas proksimume 10 km for sudokcidente de la centro de Ljubljano. La areo estas transirita de A1 ŝoseo al la urbo de Postojna. Laŭ la ŝoseo en la komunumo ne estas iu ligo.

En la sudorienta parto de la teritorio, la alteco estas ĉirkaŭ 300 m, sed ĝi altiĝas preskaŭ 500 m en la nordo.

Apudaj municipoj estas:
Občina Dobrova-Polhov Gradec en la nordo, Obcina Brezovica en la oriento kaj en la sudo, kaj Občina Vrhnika en la sudokcidento. Okcidenta tuŝas Občina Horjul.


Ĉirkaŭ **Občina Log-Dragomer**|  | Občina Dobrova-Polhov Gradec |  |
| Občina Horjul | Občina Log-Dragomer | Obcina Brezovica |
| Občina Vrhnika | Obcina Brezovica |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el tri vilaĝoj: Dragomer, Lukovica pri Brezovici, Log pri Brezovici

Referencoj
----------

Loĝantaro: 

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Log-Dragomer en la slovena Vikipedio.*
Občina Loška dolina
**Občina Loška dolina** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en regiono Primorsko-Notranjska. La municipo konsistas el 21 vilaĝoj kovrante areon de 166,8 km². Komence de 2017 tie loĝis 3 835 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Stari trg pri Ložu.

Loko, priskribo
---------------

Najbaraj municipoj estas: Občina Bloke en la nordo, Občina Loški Potok en la oriento, Občina Ilirska Bistrica en la sudokcidento, Občina Pivka en la okcidento kaj Občina Cerknica en la nordokcidento.

Občina sudoriente limoj kun Kroatio.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 21 vilaĝoj:

Babna Polica, Babno Polje, Dane, Dolenje Poljane, Iga vas, Klance, Knežja Njiva, Kozarišče, Lož, Markovec, Nadlesk, Podcerkev, Podgora pri Ložu, Podlož, Pudob, **Stari trg pri Ložu**, Sveta Ana pri Ložu, Šmarata, Viševek, Vrh, Vrhnika pri Ložu

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Loška dolina en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj:
**Občina Krško** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas la regiono de Posavska. La municipo konsistas el 157 komunumoj, kovrante tutan areon de 286,5 km². Komence de 2017 loĝis 25 853 loĝantoj. La centro administrativo de la komunumo estas la urbo Krško.

Občina Krško

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 157 komunumoj:

Anovec, Anže, Apnenik pri Velikem Trnu, Ardro pod Velikim Trnom, Ardro pri Raki, Armeško, Brege, Brestanica, Brezje pri Dovškem, Brezje pri Raki, Brezje pri Senušah, Brezje v Podbočju, Brezovica v Podbočju, Brezovska Gora, Brlog, Brod v Podbočju, Bučerca, Celine, Cesta, Cirje, Črešnjice nad Pijavškim, Čretež pri Krškem, Dalce, Dedni Vrh, Dobrava ob Krki, Dobrava pod Rako, Dobrova, Dol, Dolenja Lepa vas, Dolenja vas pri Krškem, Dolenja vas pri Raki, Dolenji Leskovec, Dolga Raka, Dovško, Drenovec pri Leskovcu, Drnovo, Dunaj, Frluga, Gmajna, Golek, Goli Vrh, Gora, Gorenja Lepa vas, Gorenja vas pri Leskovcu, Gorenje Dole, Gorenji Leskovec, Gorica pri Raztezu, Gorica, Gornje Pijavško, Gradec, Gradišče pri Raki, Gradnje, Gržeča vas, Gunte, Hrastek, Ivandol, Jelenik, Jelše, Jelševec, Kalce, Kalce-Naklo, Kališovec, Kerinov Grm, Kobile, Kočno, Koprivnica, Koritnica, Kostanjek, Kremen, **Krško**, Kržišče, Leskovec pri Krškem, Libelj, Libna, Loke, Lokve, Lomno, Mali Kamen, Mali Koren, Mali Podlog, Mali Trn, Malo Mraševo, Mikote, Mladje, Mrčna sela, Mrtvice, Nemška Gora, Nemška vas, Nova Gora, Osredek pri Trški Gori, Pesje, Pijana Gora, Planina pri Raki, Planina v Podbočju, Pleterje, Podbočje, Podlipa, Podulce, Površje, Premagovce, Presladol, Pristava ob Krki, Pristava pod Rako, Pristava pri Leskovcu, Prušnja vas, Raka, Ravne pri Zdolah, Ravni, Ravno, Raztez, Reštanj, Rožno, Sela pri Raki, Selce pri Leskovcu, Selo, Senovo, Senožete, Senuše, Slivje, Smečice, Smednik, Spodnja Libna, Spodnje Dule, Spodnje Pijavško, Spodnji Stari Grad, Srednje Arto, Srednje Pijavško, Sremič, Stari Grad v Podbočju, Stari Grad, Stolovnik, Stranje, Straža pri Krškem, Straža pri Raki, Strmo Rebro, Šedem, Šutna, Trška Gora, Velika vas pri Krškem, Veliki Dol, Veliki Kamen, Veliki Podlog, Veliki Trn, Veliko Mraševo, Veniše, Videm, Vihre, Volovnik, Vrbina, Vrh pri Površju, Vrhulje, Zabukovje pri Raki, Zaloke, Zdole, Žabjek v Podbočju, Žadovinek, Ženje.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Krško en la slovena Vikipedio.* 

Geografia loko:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Laŭroviburno** |
| --- |
|  |
| Viburnum tinus laŭ Jacob van Huysum.*Viburnum tinus* laŭ Jacob van Huysum. |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonaj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Dipsakaloj *Dipsacales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Adoksacoj *Adoxaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Viburno *Viburnus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Viburnus tinus***L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Laŭroviburno  |

 |
| v • d • r |

Floroj kaj folioj
*Viburnum tinus* - Muzeo de Tuluzo
La **laŭroviburno**  (*Viburnum tinus*) estas specio el la genro viburno de la familio de adoksacoj, hejme en la Mediteranea regiono kaj Makaronezio. *Laurus* aludas la similecon de la folioj al tiuj de nobla laŭro; *tinus* signifas "deka naskito".
Ĝi estas arbedo (malofte arbeto) atingante ĝis 2-7 metrojn, kun densa, rondigita krono. La folioj estas ĉiamverdaj, restantaj 2-3 jaroj, aranĝitaj pare pinate, 4–10 cm longaj kaj 2–4 cm larĝaj, glatrandaj. La floroj estas blankaj, vintre kunmetitaj en densajn infloreskojn kun diametro de 5–10 cm. La frukto estas malhela blu-nigra drupo, 5–7 mm longa. 
De tiu palearktisa arbedo estas tri subspecioj :

* *Viburnum tinus* subsp. *tinus*. Mediteranea regiono.
* *Viburnum tinus* subsp. *rigidum* (syn. *V. rigidum*). En Kanarioj ĝi estas elemento de la ekoregiono kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj, precipe de la laŭrisilvoj.
* *Viburnum tinus* subsp. *subcordatum*. Azoroj.

Kultivado kaj uzado
-------------------

Ĝi estas populara ĉiamverda arbedo vaste kultivita por sia vintra floranta habito en regionoj kun malseveraj vintroj.

Referencoj
----------

1. ↑  Plena Ilustrita Vortaro 2002 P. 1231

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Flora Europaea: *Viburnum tinus*
* angle Eriksson, O. et al. 1979 : Flora of Macaronesia : checklist of vascular plants.



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
ŝildo de la kafejo vajmara
la kafejo kiun fondis Reichenbach jam en 1979, Karl-Liebknecht-Straße 2b
**Gerd REICHENBACH** (naskiĝinta en 1940) estas iama knajpestro en Vajmaro (Germanujo) kaj sendube urba originalulo. Li loĝas en la vajmara urbokvartalo Tröbsdorf.

Agadoj
------

Reichenbach estis speciala gastejestro kiu responsis inter 1979 kaj 2017 pri la tenado de la kafejo *Euro Café* kiun oni simple nomis ankaŭ *Café Gerd*. Posteulis lin Sandra Herrmann. En 2015 filmigis Solveig Kasten liajn agadojn ene de la serio *WeimarLeben*. La aĵo pri Reichenbach tiam venkis kaj gajnis publikan premion okaze de la kvina eldono de la konkurso *Quellinale* organizita fare de la alternativa filmklubo *Landcineasten*.

Okaze de la 80-a datreveno naskiĝtaga li ĝuis honoriĝon kantan, pri kio raportis la gazeto "Thüringische Landeszeitung" en la 3.5.2020. En tiu ĉi artikolo li titoliĝis *legenda ulo*. La gazeto "RathausKurier", oficiala periodaĵo municipa, simile taksis lin en sia eldono de la 30.1.2016. Homoj pretaj eniri lian knajpon admiritis pro ilia kuraĝo.

Venis la gastoj ne sole pro konsumemo sed pro travivemo de la gastejestro mem. Li eĉ garantiis epizodojn de spontanea aktorado sen kabarede malkritiki la gastojn! Pri li ankaŭ faritis filmeto en la serio *Weimarleben*. Michael Rötsch 2021 komponis melodio pri la kafejo reichenbach-a. Ĉe budo je Geleit-strato li ankoraŭ antaŭ sia kariero gastejestreca vendadis fiŝsandviĉojn - kun simila humuro. Klientino ĵus aĉetinta la laŭdire milionan fiŝsandviĉon senditis de Reichenbach al la magistrato por ricevi kuponon pri senkosta vojaĝo al Hamburgo. La oficialuloj nesciantaj eĉ kredis tion, kio poste evendentiĝis nura humuraĵo. Pri tio legeblis ĉe la gazeto "Weimarer Zeitung".

Ankaŭ piedpilkado de la sportklubo *SC 1903 Weimar* ŝatitis de Reichenbach kiel bredado de ekzotikaj birdoj. Pro tio oni iam anoncis karnavalŝerce alinomon de sia lokalo je *Ĉe la nuda papago* kio tute ne ĝojigis la kafejestron mem.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Gerd Reichenbach en la germana Vikipedio.*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gerd Reichenbach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "Schabernack im Großformat". Ĉe: TLZ, 4.11.2017
* etportreto ĉe *WEIMARleben 2015*

Notoj
-----

1. ↑  Michael Baar: *Das Ende einer Legende: Letzter Kaffee um sechs bei Gerd*, ĉe: Thüringer Allgemeine vom 30.12.2017
2. ↑  fejsbuka sinprezento
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2022-03-07. Alirita 2022-07-16.
7. ↑  *Wer in seine Kneipe geht, braucht Mut. Denn vor Gerds Scherzen ist niemand sicher. Doch Gerd hat auch eine andere, eine sanfte Seite.* Kp. tie ĉi ĉe lichthaus.info
8. ↑
9. ↑  Jens Lehnert: "Ein musikalisches Denkmal für die Kaffeestube in Weimar". Ĉe: TLZ, 21.4. 2021
10. ↑  Michael Baar: "Das Ende einer Legende: Letzter Kaffee um sechs bei Gerd". Ĉe: TLZ, 30.12.2017
**Občina Komen** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Marborda-Karsta. La municipo enhavas 35 komunumojn kaj ĝia areo estas 102,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 3537 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Komen.

Loko, priskribo
---------------

Občina situas en la okcidento de la stato. La teritorio de la komunumo estas longforma de okcidento al oriento en la longeco de proksimume 24 km. Tamen, de sudo al nordo ĝi estas 8 km larĝa. La alteco estas de ĉirkaŭ 50 m (okcidente) ĝis preskaŭ 600 m en la centra parto en la nordo.

**Občina Komen**
La ĉefurbo Ljubljano situas proksimume 65 km nordoriente, la administra centro de la regiono - Koper - estas ĉirkaŭ 30 km sude (per aero).

La apudaj municipoj estas:

Občina Miren-Kostanjevica en la nordokcidento, Občina Nova Gorica en la nordo, Občina Ajdovščina la nordoriento, Občina Vipava oriente kaj Občina Sežana de la sude. En la sudokcidento estas la ŝtata limo kun Italujo.


Ĉirkaŭ **Občina Komen**|  Miren-Kostanjevica |  Nova Gorica |  Ajdovščina |
|  | Občina Komen |  Vipava |
| Italujo |  Sežana |  |

Homoj rilataj al Komen
----------------------

* Max Fabiani, arĥitekto

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 35 vilaĝoj:

Brestovica pri Komnu, Brje pri Komnu, Coljava, Divči, Dolanci, Čehovini, Čipnje, Gabrovica pri Komnu, Gorjansko, Hruševica, Ivanji Grad, Klanec pri Komnu, Kobdilj, Kobjeglava, Koboli, Kodreti, **Komen**, Lisjaki, Lukovec, Mali Dol, Nadrožica, Preserje pri Komnu, Rubije, Sveto, Šibelji, Škofi, Škrbina, Štanjel, Tomačevica, Trebižani, Tupelče, Vale, Večkoti, Volčji Grad, Zagrajec

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Komen en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
Občina Kočevje
**Občina Kočevje** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena. La municipo enhavas 86 komunumojn kaj ĝia areo estas 563.7 km². Komence de 2018 tie loĝis 15771 homoj. La administra centro estas la urbo Kočevje.

Loko, priskribo
---------------

Komunumoj
---------

La municipo konsistas 86 el vilaĝoj:

Borovec pri Kočevski Reki, Breg pri Kočevju, Brezovica pri Predgradu, Bukova Gora, Cvišlerji, Dol, Dolga vas, Dolnja Briga, Dolnje Ložine, Čeplje, Črni Potok pri Kočevju, Gorenje, Gornja Briga, Gornje Ložine, Gotenica, Jelenja vas, Kačji Potok, Klinja vas, Knežja Lipa, Koblarji, Kočarji, Koče, **Kočevje**, Kočevska Reka, Konca vas, Koprivnik, Kralji, Laze pri Oneku, Laze pri Predgradu, Livold, Mačkovec, Mahovnik, Mala Gora, Mlaka pri Kočevju, Mlaka pri Kočevski Reki, Morava, Mozelj, Mrtvice, Nemška Loka, Nove Ložine, Novi Lazi, Onek, Paka pri Predgradu, Podjetniško naselje Kočevje, Podlesje, Polom, Predgrad, Primoži, Rajhenav, Rajndol, Rogati Hrib, Seč, Slovenska vas, Smuka, Spodnja Bilpa, Spodnji Log, Stara Cerkev, Stari Breg, Stari Log, Staro Brezje, Šalka vas, Štalcerji, Trnovec, Vimolj pri Predgradu, Vrbovec, Vrt, Zajčje Polje, Zdihovo, Željne

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Kočevje en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 630667
* GND: 2067667-0
* LCCN: n92081346
* VIAF: 138519745
* ISNI: 0000 0004 0398 0163
 |
**Alpecejo** (ankaŭ: **altmontara ĝardeno**, en la germana kaj la franca *Alpinum*, en la angla *Alpine Garden*) estas specifa tipo de ĝardenoj, kie oni ĉefe kreskigas plantojn el la altmontaraj regionoj de la mondo: Alpoj, Kaŭkazo, Pireneoj aŭ Himalajo. Alpecejo ofte estas parto de botanika ĝardeno; ĝi montras plantojn el la subalpa kaj ĉefe el la alpa etaĝo, kio signifas, ke arboj preskaŭ mankas, nur nanaj formoj de koniferoj videblas; krome oni trovas kutime likenojn, muskojn kaj specifajn rezistemajn florplantojn. 

Alpecejo de Botanika Ĝardeno Munkeno-Nimfenburgo (Germanio)
La alpecejo provas imiti la klimatajn kondiĉojn de la originejo de la plantoj. La klimato en la montaro malpli dependas de la latitudo ol de la alteco de la loko. Ju pli alta la loko, des pli longa la vintra periodo (kaj des pli mallonga la kreskoperiodo por la plantoj). Super alteco de 2000 m en la Alpoj ne plu ekzistas somero, super 3000 m vintras preskaŭ dum la tuta jaro (t.n. neĝa etaĝo). Tipe por tiu klimato estas krome la intensaj sunradioj kaj akraj ventoj. Kaj kvankam la rando de la altaj montaroj povas esti pluvoriĉa, la interna parto ofte estas seka. En la Alpoj ekzemple la precipitaĵo en la internaj valoj de Valezo aŭ Karintio estas sub 800 mm jare.

Kvankam en botanika ĝardeno ne eblas ŝanĝi la lokan klimaton, per elekto de specifa grundo (ŝtona, sablohava grundo) oni povas doni pli favoran situacion al la plantoj. En regiono kun mildaj kaj pluvoriĉaj vintroj (kiel Britio kaj Irlando) oni foje kultivas la plantojn en alpeca domo.

La unuan alpecejon konstruigis imperiestro Maksimiliano la 2-a en Vieno fine de la 16a jarcento.

Tipaj plantoj troveblaj en alpecejo
-----------------------------------

(Listo de tipaj plantoj troveblas en la artikolo Flaŭro de Alpoj)

* alpa dianto
* edelvejso
* genciano
* globulario
* primolo
* ranunkolo

* Kategorio Alpecejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ferenc Dávid
**DÁVID Ferenc** (germane *Franz Davidis*, rumane *Francisc David*) hungara fondinto de la unitariisma eklezio (Kolozsvár, 1510 ? – Déva, 15-a de novembro 1579).

Biografio
---------

Li devenis el koloĵvara saksa burĝfamilio. Unue li lernis en Koloĵvaro, poste en Gyulafehérvár. De tie iris en Wittenbergon (1545–48). Reveninte li estis lernejestro en Beszterce, poste en Péterfalva parokestro, en 1553 lernejestro en Koloĵvaro. Oni invitis lin parokestro al Sibio, Kassa, sed li akceptis la inviton de sia naskiĝurbo. En 1557, kiam la transilvania luteranismo disiĝis laŭnacie, li fariĝis la episkopo de la hungaroj (komence por luteranoj, poste kalvinanoj). Kiel kortega pastro de Johano la 2-a en 1564 li interkonatiĝis pli proksime kun la kortega kuracisto Georgo Blandrata kaj sub lia influo li iĝis adepto de dogmoj antitrinitaraj. Post la morto de la reganto (1571) lia posteulo Stefano Báthori komencis lukton kontraŭ antitrinitarismo, oni malpermasis ĉiajn novigecon. En 1579 la landkunveno kondamnis lin je ĝismorta malliberejo.

Memortabulo pri Ferenc David en Budapeŝto

Ĉefaj verkoj
------------

* De falsa et vera … cognitione, Albae Juliae, 1567;
* Rövid Magyarázat … Albae Juliae, 1567, 1910-ben facsimile kiadás; Rövid Útmutatás … Albae Juliae, 1567;
* A szentírásnak fundamentumából vett magyarázat, Albae Juliae, 1568;
* A váradi disputátiónak előszámlálása… Kolozsvár, 1569; új, betűhű kiadása 1879;
* Az Egy ő magától való felséges Istenről… Kolozsvár, 1571.

Bibliografio
------------

* D. F. emléke (Bp. 1879);
* Kiss Ernő: D. F. (Kolozsvár, 1910);
* Horváth János: A reformáció jegyében (Bp. 1953);
* Pirnáth Antal: Die Ideologie der Siebenbürger Antitrinitarer (Bp. 1961);
* A magyar irodalom története (Szerk. Klaniczay Tibor, L, Bp. 1964);
* E. M. Wilbur: History of Unitarianism (Harvard University Press, Tom. 2.).

* Kategorio Ferenc Dávid en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ferenc Dávid en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 223987
* GND: 102446040
* LCCN: n81106920
* VIAF: 76392106
* ISNI: 0000 0001 0858 714X
* SUDOC: 130802107
* BNF: 12351816t
* NLA: 63540504
* NKC: mzk2012714673
 |
***Montejo de la Vega de la Serrezuela*** [monTEĥo delaBEga delasereZŬEla] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, lime kun la sudo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. La loknomo *Montejo de la Vega de la Serrezuela* estas komprenebla etimologie kiel Monteto de la Valo de la Montetaro. Estas alia samprovinca municipo en la mala parto de la provinco samnoma nome Montejo de Arévalo.

Montejo de la Vega de la Serrezuela en la provinco Segovio.
Ruinoj de la preĝejo de San Martín del Casuar.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 27,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 141 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 320 el 1910-aj jaroj. 

Ĝi distas 98 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Milagros (Burgos), Fuentelcésped (Burgos), Maderuelo, Pardilla (Burgos), Villaverde de Montejo kaj Valdevacas de Montejo.

Proksime estas la gorĝoj de la rivero Riaza deklaritaj natura parkol (Natura Parko Hoces del Río Riaza) kaj la restaĵoj de la monaĥejo El Casuar en danĝera stato de ruiniĝo.​

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la *Comunidad de villa y tierra de Montejo de la Vega*. 

En la 11-a jarcento la literumado estis Montelionem. En 1123 estis mencio kiel Monteio, kaj poste oni aldonis la kromaĵon "de la Vega de la Serrezuela", reference al la valo de la rivero Riaza kaj al la montaro Serrezuela de Pradales.

La loĝloko estis ĉefurbo de la "Comunidad de Villa y Tierra de Montejo de la Vega".​

En la 1950-aj jaroj, la iama municipa teritorio de Linares del Arroyo disiĝis inter la municipoj de Maderuelo kaj Montejo de la Vega de la Serrezuela, dum la loĝantaro estis translokigita al la tiam municipo La Vid en la provinco Burgoso, kiel grupigo rilata al la konstruado de la akvorezervejo de Linares.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Andreo; la ermitejo de la *Virgen del Val*; restaĵoj de muregoj kaj ruinoj de la kastelo; ruinoj de la iama preĝejo San Martín Casuar; naturaj grotoj, kiel Búho, Cazorra, kaj Murcielaguera; subteraj vinkeloj; romia ponto super la rivero Riaza; rivermuelejo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769684
 |
**Lambaré** estas urbego en Paragvajo. Ĝi apartenas al urbaro de Asunciono. Nomo de la loko venis el la gvarania lingvo, la vorto El Ambar, kiu signifas "ombro flanko" (ombroj de la apudaj montetoj). 

Municipa domo de Lambaré

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 25° 20′ S 57° 38′ U﻿ / ﻿25.333 °S, 57.633 °U﻿ / -25.333; -57.633 (mapo)Koordinatoj: 25° 20′ S 57° 38′ U﻿ / ﻿25.333 °S, 57.633 °U﻿ / -25.333; -57.633 (mapo)
* Areo: 27 km²
* Loĝantaro: 140 498 en 2008
* Supermara alteco: 47 m
* Horzono: UTC-4h
* Poŝtkodo: 2420
* Telefonkodo: 021

Geografio
---------

Lambaré situas sur ebenaĵo laŭ maldekstra bordo de Paragvajo (rivero) (en la alia bordo jam Argentino etendiĝas) en la sudokcidenta parto de la lando. Asunciono troviĝas 9, San Lorenzo (Paragvajo) kaj Luque (Paragvajo) po 12, Capiatá 23, Pilar (Paragvajo) 184, Concepción (Paragvajo) 217 km.

Historio
--------

Lambaré estis fondita en 1766 jam post la sendependiĝo de Paragvajo. Dum longa tempo ĝi restis nur vilaĝo por agrikulturo. Ĝi urbiĝis en 1962 pro la granda kresko de Asunciono .

Ekonomio
--------

Lambaré zorgas por la ĉefurbo krom la agrikulturo pri sportoj. La plej menciinda estas la golfejo tutlande la plej bela. Lambaré estas ankaŭ komerca urbo, krome aperis la industrio. Multaj laboras en la ĉefurbo.

Klimato
-------

En Lambaré tropika klimato regas. Jare pluvas (neniam neĝas) ĉ. 1400 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, la pluvokvanto kulminas en novembro kaj malkulminas en julio. La averaĝa temperaturo varias inter 19-27 °C, la varmo kulminas en januaro kaj decembro, malkulminas en junio kaj julio.

Vidindaĵoj
----------

* kirko (konstruita en 1846)

Fontoj
------

* litova Vikipedio helpe de Guglo
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-05-31 per la retarkivo Wayback Machine
**Ferenc Domány** [domAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Domány Ferenc** estis hungara arkitekto.

Ferenc Domány naskiĝis la 30-an de aprilo 1899 en Gyöngyös (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la 1-an de septembro 1939 en Londono (Anglio, Brita Imperio).

Loĝdomo en Budapeŝto fare de Domány kaj Hofstätter
Loĝdomo en Budapeŝto fere de Domány

Biografio
---------

Ferenc Domány devenis el juda familio. Li studis en Reĝa Teknikuniversitato József (lia ĉefinstruisto estis Dezső Hültl) kaj en simila universitato en Berlino. Post la diplomo en 1925 li restis en Berlino, kie li planis plurajn konstruaĵojn. Pro la nazioj li revenis al Hungario kaj li estis sukcesa arkitekto de loĝdomoj. Ekde 1936 li laboris kune kun Béla Hofstätter, sed li denove rifuĝis al Londono en 1939. Li ricevis laborpermeson. Li mortis juna, la cirkonstancoj estas disputataj.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* hotelo Woga, Berlino (1927–1930)
* Autohotel, Berlino (1929–30)
* etaĝaj loĝdomoj en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Ferenc Domány en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 685717
* GND: 1256738573
* VIAF: 96585225
* ULAN: 500122561
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Stripuga pinglovostulo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Apodoformaj *Apodiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Apusedoj *Apodidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Chaetura* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***Ch. spinicauda*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Chaetura spinicauda****(Temminck, 1839) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Sinonimoj |
|  |
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Stripuga pinglovostulo  |

 |
| v • d • r |

La **Stripuga pinglovostulo**, *Chaetura spinicauda*, estas eta birdo de la familio de Apusedoj, kiu enhavas ankaŭ la apusojn, apusetojn, salanganojn, ktp.

Tiu ĉi specio reproduktiĝas en arbaraj areoj de Kostariko sude kaj orienta ĝis Kolombio, Venezuelo, la Gujanoj, Trinidado kaj nordorienta Brazilo. La nesto estas duontelero de bastonetoj algluitaj al interno de arbotruo aŭ similforma lokigo per salivo.

La Stripuga pinglovostulo estas rapida svelta birdo, 11.5 cm longa kaj peza 15 g. La supraj partoj estas nigrecaj kun **blankeca strio tra la pugo**, kio nomigas la specion, kaj la subaj partoj estas malhelbrunaj kun pli **pala gorĝo**. Ĝi havas mallongan voston.

La Stripuga pinglovostulo manĝas dumfluge flugantajn insektojn kiel plej parto de la birdoj de sia familio. Ĝi estas ofte malalte super ŝoseoj aŭ maldenseĵoj matene aŭ vespere, suprenirante alte super la arbaro, ofte kun aliaj apusoj, meztage.

La Stripuga pinglovostulo havas kriecan alvokon *csink*.

Referencoj
----------

* *Swifts* de Chantler kaj Driessens, ISBN 1-873403-83-6
* ffrench, Richard.  (1991) *A Guide to the Birds of Trinidad and Tobago*, 2‑a eldono, Comstock Publishing. ISBN 0-8014-9792-2.
* Hilty, Steven L.  (2003) *Birds of Venezuela*. Londono: Christopher Helm. ISBN 0-7136-6418-5.
Parado ĉe la inaŭgura ceremonio de la germana stadiono konstruita por la planita Somera Olimpiko 1916
La **VI Somera Olimpiko** (aŭ **Someraj Olimpikaj Ludoj**), kiu estis planata okazi en Berlin ( Germana Regno) ne okazis pro la Unua mondmilito. 

La Olimpiko ankaŭ planis semajnon de vintraj sportoj, kiuj laŭsupoze inkluzivis rapidajn sketadajn konkursojn, artan sketadon, glacihokeon kaj nordian skiadon. Kvankam ĉi tiu ideo ne realiĝis pro nuligo de la olimpikoj, ĝi inspiris okazigon de Vintraj Olimpikoj. 

---

---

Vintraj Olimpiaj Ludoj|  1924,
 1928,
 1932,
 1936,
(1940)**II**,
(1944)**II**,
 1948,
 1952,
 1956,
 1960,
 1964,
 1968,
 1972,
 1976,
 1980,
 1984,
 1988,
 1992,
 1994,
 1998,
 2002,
 2006,
 2010,
 2014,
 2018,
 2022 |

Someraj Olimpiaj Ludoj|  1896,
 1900,
 1904,
(1906)**\***,
 1908,
 1912,
(1916)**I**,
 1920,
 1924,
 1928,
 1932,
 1936,
(1940)**II**,
(1944)**II**,
 1948,
 1952,
 1956,
 1960,
 1964,
 1968,
 1972,
 1976,
 1980,
 1984,
 1988,
 1992,
 1996,
 2000,
 2004,
 2008,
 2012,
 2016,
 2020,
 2024 |

---

---
**Ferenc Debreczeni** [debreceni], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Debreczeni Ferenc** estis hungara drumisto, tekstopoeto.

Ferenc Debreczeni naskiĝis la 24-an de marto 1948 en Gyöngyös.

Biografio
---------

Ferenc Debreczeni frekventis 8 jarojn en muziklernejo por esti klarnetisto, poste li studis en altlernejo. Lia pli aĝa frato estis drumisto, tial li ŝanĝis la instrumenton al drumo. Iom poste la fratparo iĝis tutlande konataj. Ferenc drumadis en pluraj ŝlagrorkestroj, en 1971 en Omega (rokgrupo), kie li atingis sukcesojn ankaŭ eksterlande. Post jardekoj li aliĝis al aliaj ŝlagrorkestroj, ĉar Omega finis la muzikan vivon. En Omega li partoprenis en kreoj de ŝlagroj. Li ricevis premion Kossuth kune kun Omega en 2013, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn (plej ofte kun Omega).

Elektitaj ŝlagroj
-----------------

### Elektitaj komponaĵoj kun aliaj

* Alvajáró
* Ezüst eső
* Fekete pillangó
* Léna

### Elektitaj ŝlagrotekstoj kun aliaj

* Időrabló
* Silver Rain

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Ferenc Debreczeni en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 659200
* VIAF: 85861519
* ISNI: 0000 0000 5865 3558
* MBA: 886fdd4d-9a5c-4824-98c7-8238222d17bf
* NKC: xx0084796
 |
**Ferenc Eckstein** [ekŝtejn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Eckstein Ferenc** estis hungara kuracisto, kirurgo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *ehrenbergi*. Lia pranepo estis Loránd Eötvös.

Ferenc Eckstein  naskiĝis la 28-an de marto 1769 en Hungara reĝlando en Alsókubin (nuntempa Dolný Kubín en Slovakio). Li mortis la 7-an de novembro 1833 en Pest (urbo).

Biografio
---------

Ferenc Eckstein akiris kirurgian kaj akuŝistan diplomojn en 1795, kuracistan diplomon en 1797 en Reĝa Universitato de Pest, dume li helpis kuracadon de György Stáhly. Post siaj studoj li laboris en Kőszeg, poste en la armeo, kie li estis ĉefkuracisto. Inter 1799 kaj 1826 li instruis en la menciita universitato, en 1803 li atingis la instruan rangon ordinara profesoro, en la studjaro 1813 li estis rektoro. En la jaroj 1809 kaj 1810 dum la kontraŭ-Napoleonaj militadoj li kuracadis en la armea hospitalo. En 1812 li nobeliĝis, en 1825 li ricevis la titolon reĝa konsilisto. En 1826 li pensiuliĝis.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Casus chirurgici tres, in publicum artis suae specimen descripti* (1803)
* *Relatio officiosa generalis de nosocomiis pro nobili insurgente militia hungarica anno 1809. erectis et administratis* (1810)
* *Tabellarische Darstellung der gebräuchlichsten chirurgischen Instrumente...* (1822)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

* Kategorio Ferenc Eckstein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
logoo uzita de DMG el 1901.
Daimler Motoren Gesellschaft; afiŝo por Mercedes Double Phaeton (1908).
***Daimler Motoren Gesellschaft*** (DMG) (Daimler Motor-korporacio) estis germana inĝeniera kompanio kaj poste fabrikanto de aŭtomobiloj, funkcianta el 1890 ĝis 1926.

Historio
--------

Fondita de Gottlieb Daimler kaj Wilhelm Maybach, ĝi havis sidejon unue en Cannstatt (aktuale Bad Cannstatt, nome urba distrikto de Stuttgart). Daimler mortis en 1900, kaj liaj negocoj translokiĝis en 1903 al Stuttgart-Untertürkheim post la origina fabriko estis detruita de incendio, kaj denove al Berlino en 1922. Aliaj fabrikoj estis en Marienfelde (apud Berlino) kaj Sindelfingen (apud Stuttgart).

Mercedes Knight 4.0 50Hp de 1912 en la Technikmuseum Sinsheim.
La entrepreno ekproduktis benzinmotorojn sed post la sukceso de malgranda nombro de kurkonkurencaj aŭtoj konstruitaj pere de kontrakto de Wilhelm Maybach por Emil Jellinek, la kompanio ekproduktis la modelon Mercedes de 1902. Poste tiu aŭtoprodukto disvastiĝis ĝis iĝi la ĉefa produkto de DMG, kaj ĝi konstruis kelkajn aliajn modelojn.

Pro la germana ekonomia krizo de post la Unua Mondmilito, DMG kuniĝis en 1926 kun Benz kaj Kompanio, kaj ĝis Daimler-Benz adoptante Mercedes-Benz kiel aŭtomobila komerca marko. Posta kuniĝo okazis en 1998 kun Chrysler por iĝi DaimlerChrysler. Tiu nomo estis finfine ŝanĝita al nur Daimler AG en 2007 kiam Chrysler estis vendita.

Bibliografio
------------

* Wise, David Burgess. "Daimler: Founder of the Four-Wheeler", en Northey, Tom, ed. World of Automobiles, Volume 5, pp. 481–483. London: Orbis, 1974.



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 635757
* GND: 32537-5
* LCCN: nr98031948
* VIAF: 138971975
* NKC: ko20010094275
 |
**Jalpa** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Jalpa.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 22909 enloĝantojn. El tiuj estas 10857 viroj kaj 12052 virinoj. La komunumo havas surfacon de 733 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,380 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 700 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 38′ norda latitudo kaj 102° 58′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 20582 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 8 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.04 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

14,861 enloĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 13362 alfabetoj kaj 648 analfabetoj. Do 10.01 % de la enloĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 7,265 alfabetoj kaj 840 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 10.36%. Inter la viroj estas 6,097 alfabetoj kaj 648 analfabetoj, do 9.61% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2007-05-28 per la retarkivo Wayback Machine
La **Sanktejo de la Mantelo** (paŝtoe: *Kerka Ŝarif*) estas moskeo kiu situas apude al la ĉefa moskeo en Kandahar, Afganio. Ĝi enhavas la *Kerka*, nome mantelo laŭdire vestita de la islama profeto Muhammad. Ĝi estas konsiderata kiel unu el la plej belaj islamaj lokoj en Afganio, kaj eĉ konsiderata foje kiel "koro de Afganio".

La ekstero estas el verda marmoro el Laŝkar Gah, kun azuleĥoj kaj kovritaj arkaroj. La mantelo mem estas kaŝita ene de la moskeo kaj estas rare vidata. Ĝi estis konservita fare de la sama familio dum ĉirkaŭ 250 jaroj. Ties gardistoj tradicie montris ĝin nur al agnoskitaj estroj de Afganio, kvankam en tempo de grandaj krizoj kiaj naturaj katastrofoj, ĝi estis publike montrita kiel rimedo de reasekuro.

31° 37′ 11″ Nordo 65° 42′ 29″ Oriento﻿ / ﻿31.6196 °N, 65.7080 °O﻿ / 31.6196; 65.7080 (mapo)

Referencoj
----------

1. ↑   The Cloak of the Prophet. npr.org. Alirita 2008-06-12.
2. 1 2  Sieff, Kevin. "A fight for Afghanistan’s most famous artifact." washingtonpost.com Alirita la 30an de Decembro, 2012.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Stefana kolombo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kolomboformaj *Columbiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kolombedoj *Columbidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Chalcophaps *Chalcophaps* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Stefana kolombo** *Chalcophaps stephani*Jacques Pucheran 1853 |
|

 |
|
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Stefana kolombo  |

 |
| v • d • r |

La **Stefana kolombo** (***Chalcophaps stephani***) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas loĝanto kaj reproduktanto en tropika plej sudorienta Azio en Indonezio, Papuo-Nov-Gvineo kaj en insuloj Salomonoj, tio estas nordoriente de la teritorio de sia samgenrano kaj tre simila kolombo, nome la Smeralda kolombo. Ĝi loĝas en pluvarbaroj kaj densaj ĝangaloj ekde la marnivelo ĝis 1,050 metroj de alteco.

Aspekto
-------

La Stefana kolombo estas fortika, mezgranda kolombo, tipe 24 centimetrojn longa. La dorso estas bruna kaj la flugiloj estas brilsmeralde verdaj, sed ne tiom amplekse kiom ĉe sia samgenrano kaj tre simila kolombo la Smeralda kolombo. La flugilplumoj kaj vosto estas nigrecaj. La kapo kaj nuko estas grizaj, la frunto blankega kaj la subaj partoj estas brunaj. La okuloj estas nigraj kun malhelbrunaj okulringoj, la beko estas brilruĝa kaj la kruroj kaj piedoj ruĝecaj.

Kutimoj
-------

Temas pri solema specio.

Referenco
---------

* BirdLife International 2004. Chalcophaps stephani[*rompita ligilo*].
* 2006 IUCN Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. 24a Julio 2007.
Koordinatoj: 49° 11′ 14″ N 19° 04′ 57″ O﻿ / ﻿49.18722 °N, 19.08250 °O﻿ / 49.18722; 19.08250 (mapo)

**Akvofalo de Šútovo**  (slovake: **Šútovský (legu ŝutovsky) vodopád)** estas akvofalo en Slovakio en montaro Malá Fatra sur la teritorio Nacia parko Malá Fatra.

Situacio
--------

Ĝi troviĝas en alteco 830 m s. m. en Krivánska Malá Fatra eble 4 km norde de vilaĝo Šútovo.

Priskribo
---------

La plej alta akvofalo en Mala Fatra havas tutanaltecon 38 metroj. Ĝi ekestis kiel rezulto levigado de montaro kaj malaltiĝo de Valkaldrono de Turiec *(slovake: Turčianská kotlina)*. Akvofalo troviĝas sur la supozita geologia limo inter granitoj a granodioritoj. La bazo de akvofalo estas kreita per memmetamorfitaj granodioritoj.

La akvofalo estas plenumita per akvoj de Torento de Šútovo *(slovake: Šútovský potok)*, kiu elfontas en interesa roka formacio Elfontoj de Mojseo *(slovake: Mojžišove pramene)*. Rekte super la akvofalo torento havas larĝeco 2,5 m.

Aliro
-----

De vilaĝo Šútovo sur la blua turisma marko blue markita turista piedvojo aŭ mala direkto de Kabano sub la Chleb *(slovake: Chata pod Chlebom)* preter Elfontoj de Mojseo.

Vidu ankaŭ
----------

Listo de slovakaj akvofaloj

Fonto de informoj kaj bildo
---------------------------

Paĝaro de Stata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake):

*
Mapo
La **Markermeer** (Lago de Marken) estas lago en Nederlando, situante inter Noord-Holland kaj Flevoland. Je la nordorienta flanko ĝi situas ĉe la IJsselmeer, de kiu ĝi fakte formas la sudokcidentan fakon, per digo (fakte baraĵo) separita de ĝi. La lago havas triangulan formon havas areon de 700 km² kaj profundas, je la plej multaj lokoj, 2 ĝis 4 metrojn. La plej profundaj partoj estas la Pampusputten (Pampusputoj) kaj la ŝanelo Amsterdamo – Lelystad. La Pampusput antaŭ la bordo de Muiden estis antaŭa sablo-elfosejo kun profundo de 30 m). La puto malpli profundiĝis pro la disfalo de la randoj kaj sedimentiĝo de ŝlimo. La nuna profundo estas 10 ĝis 15 metroj. Parto de la lago apartenas al la Nationaal Park Nieuw Land (Nacia parko nova lando).

La Markermeer je la suda flanko transiĝas en la IJmeer (Lago de la IJ). En la nordokcidenta parto situas ronda golfeto ĉe la bordo de Noord-Holland apud Hoorn, la Hoornse Hop. Tiu parto oni povas krude indiki per la triangulo Schardam-Hoorn-Schellinkhout.

La Markenvadoj (Marker Wadden) estas plurparta areo de insuloj en la Lago de Marken (Markermeer), kiuj estis konstruitaj en 2016. Ĝi situas ĉirkaŭ kvar kilometrojn de la Houtribdijk (ankaŭ: 'Markerwaarddijk'), kiu ligas Enkhuizen kaj Lelystad. La insuloj estas konstruitaj per sablo, argilo kaj silto de la Markermeer. La projekto kontribuas al la natura restarigo de la malaltkvalita lago, kiu estis en malbona stato laŭ ekologia vidpunkto. Rezulte de la fermo de la Markermeer fare de la Houtribdijk, ŝlimo amasiĝis. Ĉi tiu silto, kune kun la turbuleco de la akvo, malklarigis la akvon en la Markermeer kaj sufokis la bentan biotopon, kaŭzante malbonigi la ekologian kvaliton de ĉi tiu natura rezervejo. Fiŝoj, akvoplantoj kaj moluskoj malfacile pluvivis, sekve de tio estis minaco de manĝaĵoj malabundaj por migrobirdoj.

* Kategorio Markermeer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Akvofalo Vajanský** (slovake: **Vajanského vodopád** ) estas akvofalo en Valo *Temné smrečiny* *(slovake: **Temnosmrečianská dolina )***, kiu estas flanka valo de Kôprová dolina (esperante: Aneta valo) en montaro Altaj Tatroj en distrikto Poprad en Slovakio. Ĉi valo troviĝas proksime de slovak pola limo sub la ĉefa tatra montoĉeno sub la montoj Hrubý štít kaj Čubrina. Sur la teritorio de valo troviĝas nacia natura rezervejo. Tuta teritorio apartenas al urbo Vysoké Tatry kaj troviĝas sur la teritorio de Nacia parko Vysoké Tatry, kiu estas la plej malnova nacia parko en Slovakio.
La akvofalon kreas Torento de Temné smrečiny (sk:Temnosmrečianský potok), kiu apartenas al riverbaseno de Váh kaj estas en la alteco 1620 m.s.m. La torento elfluas de Suba lago de Temné smrečiny. Ĝi ne falas rekte sed en la klina fendo en rokaĵo kiu troviĝas en la roka sojlo, kiu estis kreita post la retiriĝo de glaciaro en la montaro post la fino de lasta glaciepoko. Rokaĵo en kiu estis kreita akvofalo estas granodiorito.

La akvofalo estas nomigita laŭ slovaka verkisto Svetozár Hurban-Vajanský.

Aliro
-----

Nuntempe akvofalo estas rekte ne alirebla por vizitantoj, sed videbla de markita turistapiedvojo.

Vidu ankaŭ
----------

Listo de slovakaj akvofaloj

Fonto de informoj kaj bildo de akvofalo
---------------------------------------

Paĝaro de Stata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake):

*
**Stara Pazova** (serbe *Стара Пазова*, germane *Alt-Pasua*, hungare *Ópazova*) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Srem (regiono). En ĉiuj lingvoj la unua nomoparto signifas: malnova. Ankoraŭ 8 vilaĝoj apartenas al la municipo.

Luterana preĝejo de Stara Pazova
Stara Pazova situas en la mapo en la verda municipo

Bazaj informoj
--------------

* Alto super marnivelo: 76 m
* Loĝantaro: 18429 (2011)
* Poŝtkodo: 22300
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

Stara Pazova
Katolika preĝejo de Stara Pazova

Situo
-----

Stara Pazova situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Beogrado-Novi Sad.

Historio
--------

Komence romianoj vivis tie, poste alvenis diversaj nomadaj triboj. Fine de la mezepoko la turkoj okupis la komunumon. Komence serboj, poste en 1760 slovakoj, en 1791 germanoj alvenis. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Stara Pazova 18645 da homoj, (serboj 10477 (56 %), slovakoj 5848 (31 %), jugoslavianoj 357, kroatoj 330 po (2 %) kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* luterana kaj katolika preĝejoj

Famuloj
-------

En Ópazova/Stara Pazova naskiĝis kroata-hungara geologo Ottokár Kadić.

Ĝemelurbo
---------

* Bosnio kaj Hercegovino Srebrenica, Bosnio kaj Hercegovino
*Ĉi tie estas islanda nomo. Plejmulto de islandanoj ne havas familiajn nomojn. La lasta nomo de ĉi tiu persono estas patronomo. Mencii lin oni povas sub lia persona nomo Kristján.*
**Kristján Jónsson** (naskiĝis la 4-an de marto 1852, mortis la 2-an de julio 1926) estis islanda juristo kaj politikisto. Li estis la tria Islandministro.

Kristján estis juristo kaj ĉef-juĝisto de Islando 1908-1912. Li estis alta oficisto en la ŝtata banko, Landsbankinn. Sia sampartiano kaj Islandministro Björn Jónsson ordonis enketon de la banko, kaj sekve maldungis Kristján kaj la du aliajn plej altajn oficistojn. Tamen, la enketo montris nenion eksterordinaran, kaj fine la parlamento kunsentis mocio de demisio kontraŭ Björn, kaj Kristján Jónsson iĝis sia posteulo.

Sia patro estis parlamentano, kaj siaj du fratoj, Steingrímur kaj Pétur Jónsson (ministro) ankaŭ estis politikistoj. Sigurður Eggerz, Islandministro kaj ĉefministro, estis bofilo de Kristján. Ĉefministro Steingrímur Steinþórsson kaj ministro Haraldur Guðmundsson estis nevoj de Kristján (filoj de siaj fratinoj).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala paĝo de la islanda parlamento


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 277846
* VIAF: 3312152139983111100003
* MBA: 3a088edb-6d17-4d4f-ad4e-5817a51515f0
 |
**Akvofalo Ráztocký** (slovake *Ráztocký vodopád*) estas akvofalo en fino de Kvačianska Valo (slovake *Kvačianska dolina*), kiu estas unu el ĉefaj valoj en montaro Chočské vrchy en distrikto Liptovský Mikuláš en Slovakio. La teritorio de la akvofalo troviĝas en nacia natura rezervejo, kiu apartenas al vilaĝo Kvačany. En fino de la valo sinsekve kunfluas tri rojoj: Kvačianka (ĉefa rojo), kiu alportas Borovianka kaj en ĝi enbuŝiĝas la torento, kiu kreas akvofalon – torento Ráztoka. La teritorio de Ráztoka torento apartenas al riverbaseno de Váh.

Priskribo
---------

Deveno de akvofalo estas per rea erozio de akvo en kalkŝtonaj tavoloj.

Aliro
-----

  Nuntempe akvofalo estas rekte alirebla per ruĝmarkita kaj poste blumarkita turistapiedvojo de Kvačany al vilaĝo Veľké Borové preter du rekonstruitaj kaj konservitaj akvomueliloj. Kelkaj dek metroj de mueliloj je la dekstra flanko ni povas vidi flankan valeton kun la akvofalo.

Akvomueliloj (supra kaj suba) en la valo de Kvačianka

Vidu ankaŭ
----------

Listo de slovakaj akvofaloj

* Kategorio Akvofalo Ráztocký en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kategorio Akvofalo Ráztocký en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Norvega Kristnaska karto.
**Kristnaska karto** estas salutkarto aŭ gratulkarto kiel parto de la tradicia celebrado de Kristnasko kun la celo esprimi inter konatuloj (kaj ĉefe inter amikoj kaj parencoj) ampleksan gamon de sentoj rilataj al Kristnasko, kristnaskaj ferioj, Novjaro kaj vintrocentro. Kristnaskaj kartoj estas kutime interŝanĝitaj dum la semajnoj antaŭ la Kristnaska tago fare de multaj personoj (tre ofte inklude ne-kristanoj) en socio de Okcidento kaj Azio. La tradicia saluto diras "Gajan kristnaskon kaj feliĉan novan jaron". Estas multnombraj variaĵoj por tia bondeziro; kelkaj kartoj esprimas religian senton, aŭ enhavas poeziaĵon, preĝon, frazon el kristnaska kanto aŭ Biblia verso; alia eksteras el religio per tut-inkludaj "sezonaj bondeziroj".

Kristnaska karto estas ĝenerale komerce desegnita kaj aĉetita por la okazo. La enhavo de la desegno povas rekte rilati al la rakontoj pri la Naskiĝo de Jesuo kun priskriboj de ties okazaĵoj aŭ havi kristanajn simbolojn kiaj la Stelo de Bet-Leĥem aŭ blanka kolombo kiu reprezentas kaj la Sanktan Spiriton kaj la Pacon. Multaj Kristnaskaj kartoj montras Kristnaskajn tradiciojn, kiaj sezonaj figuroj (ekz. Kristnaska Viro, neĝhomo, kaj boaco), objektoj asociaj kun Kristnasko, same kiel kandeloj, ilekso, arbobuloj, kaj Kristnaskaj arboj, kaj Kristnaskatempaj aktivaĵoj kiaj vendejado, Kristnaskaj kantoj, kaj festoj, aŭ aliaj aspektoj de la sezono kiel neĝo kaj naturo de la norda vintro. Kelkaj malnovstilaj kartoj povas priskribi nostalgiajn scenojn de la pasinteco kiel krinolinvestaj vendistinoj en stratopejzaĝo de la 19a jarcento; aliaj estas bonhumoraj, partikule pri la Kristnaska Viro kaj liaj boacoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Novjara deziro

* Kategorio Kristnaska karto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Theo Uden MASMAN** (\* 15-an de marto 1901 en Cheribon (Javo); † 27-an de januaro 1965 en Hago) estis pianisto, sondisko-importisto kaj ĵurnalisto.

Vivo
----

Li fondis en 1926 la nederlandan ĵazbandon *The Original Ramblers Dance Orchestra*, en 1929 la bando unuafoje surdiskigis. En la 1930-a jaroj ĝi validis kiel ĉefa kaj „plej progesema" svingbando nederlanda laŭ Teddy Doering, biografiisto de Hawkins. En 1935 ĝi akompanis Colemanon Hawkins dum lia restado en Nederlando kaj sekvatempe pluajn gravajn ĵazmuzikistojn. En februaro kaj aŭgusto de 1935 okazis du sonregistrad-kunsidoj kun Hawkins pri„I Wish I Were Twins" kaj „Meditation". Aranĝisto de la dua kunsido estis trumpetisto Jack Bulterman.

Dum la 1940-aj jaroj la bando estis en Belgujo preskaŭ pli populara ol en Nederlando kaj ĝi estis konata ankaŭ en Germanujo. Post la Dua Mondmilito ĝi komence restis en Belgujo, ĉar ĝi pro kunlaboro kun la germanaj propagando-organizaĵoj dum la okupado perdis simpation en sia hejmlando. Dum la okupado de Nederlando per la germana armeo li prezentis en la radiostacio *De Nederlandsche Omroep*, kiun la germanoj kontrolis. Krome li prezentis dum por-germanaj kunvenoj. Do post la milito lin kaj lian bandon trafis duonjara prezentado-malpermeso. Ĉar li tamen dum la milito ankaŭ helpis judajn eksbandanojn, kiuj devis sin kaŝi, la ripoĉo kontraŭ li estis malpli rigora. En 1964 Masman malfondis pro sankaŭzoj la bandon.

Literaturo
----------

* Teddy Doering: *Coleman Hawkins. Sein Leben, seine Musik, seine Schallplatten*. Edition Oreos, Waakirchen 2002, ISBN 3-923657-61-7 (Collection Jazz. 26).

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Ramplers Arkivigite je 2010-06-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Biografisch Woordenboek van Nederland - biografie


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 366645
* GND: 1249148413
* LCCN: no98013178
* VIAF: 63619618
* ISNI: 0000 0000 5921 1890
* BNF: 14234811h
* BPN: 64086278
* MBA: e0b3317e-8f71-495a-a564-229557ddd96b
* BNE: XX1027779
 |