recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La Centra NSOk Malia Grava Birda Areo gravas por la konservado de la Ocela nestamasulo
La **Centra NSOk Malia Grava Birda Areo** estas neregulaforma 2500 km2 areo en okcidenta Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi kuŝas ĉe la malgranda urbo Mount Hope kaj enhavas la naturrezervejojn Yathong, Nombinnie kaj Round Hill, kun kelkaj nerezervaj kromteroj, enhavanta restantan areon de malihabitaj arbaroj kaj arbustaroj. Ĝi estis identigita kaj klasita kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi eltenas izolajn gravajn populaciojn de Ocela nestamasulo (el 250 al 500 individuoj) kaj de Ruĝgorĝa fajfulo, *Pachycephala rufogularis* (ĝis 68 reproduktaj paroj). Ĝi estas ankaŭ centro de distribuado en Novsudkimrio por aliaj mali-birdospecioj, kiaj la Prudenta hilakolo, la Stria amitormo, la Suda drimodo kaj la Brundorsa cinklosomo.

Vidu ankaŭ
----------

* Riverlanda Malio
* Suda NSOk Malio

Referencoj
----------

1. ↑   IBA: Central NSW Mallee. *Birdata*. Birds Australia. Alirita 2011-06-14.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-07-06. Alirita 2013-12-29.

32° 49′ 45″ S 145° 42′ 17″ O﻿ / ﻿32.82917 °S, 145.70472 °O﻿ / -32.82917; 145.70472 (mapo)
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri *John Cassin*. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Cassin.

**John CASSIN** (6an de septembro 1813 – 10an de januaro 1869) estis usona ornitologo.

Li estas konsiderata unu el la plej gravaj fakuloj de la usona ornitologio, kaj estis la unua usona taksonomiisto, kiu priskribis 198 birdojn ne ĝistiame menciitaj de Alexander Wilson aŭ John James Audubon. Cassin pentris, presis kaj mankolorigis multajn el la bildoj de la *Pacific Railroad Surveys*, dum la okcidentaj regionoj de Usono estis esploritaj. Li estis nomumita zorganto de la de Filadelfio Akademio de Naturaj Sciencoj en 1842, kaj post la morto de John T. Bowen, li ekkontrolis ĝin. Liaj "Illustrations" celis esti 3-voluma verko, sed financaj konsideroj malhelpis la publikadon de pli da unu volumo.

Biografio kaj verkoj
--------------------

Li naskiĝis ĉe Filadelfio la 6an de septembro 1813 en kvakera familio kies membroj distingiĝis en milita kaj flotarmea servoj. El junaĝo tamen la preferata studo de John estis ornitologio. Li kontribuis per priskriboj de novaj specioj de birdoj kaj resumaj revizioj de diversaj birdofamilioj por la filadelfia Akademio de Naturaj Sciencoj. Liaj publikaĵoj inkludis tiujn de "Birds of California", kun priskriboj kaj kolorbildoj de 50 specioj ne menciitaj de Audubon; "Synopsis of the Birds of North America"; "Ornithology of the United States Exploring Expedition"; "Ornithology of the Japan Expedition"; "Ornithology of Gillis' Astronomical Expedition to Chili"; kaj la ĉapitroj pri
rabobirdoj kaj vadbirdoj ĉe "Ornithology of the Pacific Railroad Explorations and Surveys".

Plej konataj de liaj multaj publikaĵoj estas liaj *Illustrations of the Birds of California, Texas, Oregon, British and Russian America* (1853-56), kaj *Birds of North America* (1860), kunverkitaj kun Baird kaj Lawrence.

Birdoj kiuj ricevis sian nomon laŭ tiu de la ornitologo
-------------------------------------------------------

* Kasina vireo, *Vireo cassinii*
* Kasina aŭko aŭ Aŭko de Cassin, *Ptychoramphus aleuticus*
* Kasina muŝkaptulo, *Muscicapa cassini*
* Kasina karpodako, *Carpodacus cassinii*

Birdojn kiuj priskribis la unua tiu ornitologo
----------------------------------------------

* Ruĝeckrona eŭfonjo (*Euphonia anneae*)

* Kategorio John Cassin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 325065
* GND: 117648345
* LCCN: n85116352
* VIAF: 71196
* ISNI: 0000 0000 8349 064X
* SUDOC: 085891231
* BNF: 12277930b
 |
La **Centra Milita Komisiono** estas buroo pri militfortoj kiel Ministerio pri defendo en aliaj landoj. La Komisiono ekzistas en multaj aziaj socialismaj ŝtaoj, kiu estis influita el politika sistemo de Ĉinio.

Koncepto
--------

Laŭ komunisma vido, komunista partio kaj ŝtato bezonas grandaj militfortoj por militi kontraŭ malamikaj militfortoj de partio. Ekzemple, Sovetia registaro dum la Oktobra revolucio kreis "Ruĝan gvardion", por renversi portempan registaron kaj krei militfortojn por revolucio. La "Ruĝa gvardio" de RSFSR poste iĝis Ruĝa armeo, la militfortoj de Sovetunio. Tamen, militfortoj kun granda povo eblas influi en partia politiko kaj eblas renversi sian registaron tra Puĉo. Por kontroli militfortojn, Komunismaj ŝtatoj kiel Sovetunio kreis poston de Politika komisaro por kontroli kaj monitori ĉefecon de militfortoj.

En Ĉinio, Dum la epoko de Ĉina Respubliko, la gvidanta partio de Ĉina Respubliko, Ĉina Nacia Partio havas Nacian Revolucian Armeon (NRA). Kontraŭ NRA, Ĉina Komunista Partio kreis novan armeon Popola Liberiga Armeo, poste iĝos nunaj militfortoj de Ĉinio. Dum la Ĉina enlanda milito kaj Ĉin-Japana milito, Ĉina Komunista Partio militis kontraŭ Japana imperio en okupita teritorio de Japonio. Kiel geriloj, Komunista partio liberigis ĉinajn vilaĝojn kaj propagandis politikojn por ĉina popolo. Tiu strategio poste sukcesis kiel militdoktrino de Maoismo.

Ĉar granda rolo de militfortoj en politiko, la estro de partio devigas kontroli siajn militfortojn. Por tiuj kialoj, Ĉina Komunista Partio havas Centran Militan Komisionon por kontroli kaj komandi militfortojn. En Ĉinio, ministerio pri nacia defendo ne komandas PLA, sed nur reprezentas PLA en aliaj ŝtatoj. La rolo de Centra Milita Komisiono estas malsama laŭ landoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Centra Milita Komisiono (Ĉinio)
* Politika komisaro
**Barruecopardo** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco kaj al la Municiparo El Abadengo. *Barruecopardo* estas tradukebla etimologie al *grizbruna roko*.

Panoramo de Barruecopardo.
Mino de volframo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 36,71 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 461 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 1 000 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Parto de ĝia teritorio estas ene de la Natura Parko Arribes del Duero, naturejo protektita de grandaj valoroj kaj mediaj kaj turismaj. 

Limas kun loĝlokoj Vilvestre, Cerezal de Peñahorcada, El Milano, Saucelle, Villasbuenas, Bermellar kaj Saldeana. Ĝi distas 94 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. La teritorio estas ebena.

Estas prahistoriaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis. Iam estis minoj de volframo.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752721
 |
Občina Dravograd
**Občina Dravograd** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Karintio. La municipo konsistas el 24 komunumoj kovrante areon de 105 km². Komence de 2018 tie loĝis 8799 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Dravograd.

Loko, priskribo
---------------

Občina situas sur la okcidenta periferio de Pohorje. De okcidento al oriento fluas rivero Drava. La rivero estas konstruita digo kun hidroelektra centralo. Laŭ la rivero estas alteco de ĉirkaŭ 335 - 370 m.

Laŭlonge de la rivero estas gvidata de Highway 1 kaj fervojo kiuj kondukas orienten al Maribor.

La apudaj municipoj estas:
Občina Muta kaj Občina Vuzenica en la oriento, Urba municipo Slovenj Gradec en la sudo kaj Občina Ravne na Koroškem en la okcidento. Ĉe la norda limo, la občino limas kun Lavamünd kaj Neuhaus en Aŭstrio.


Ĉirkaŭ **Občina Dravograd**|  | Lavamünd
Neuhaus |  |
| Ravne na Koroškem | Občina Dravograd | Muta
Vuzenica |
|  | Slovenj Gradec |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 24 vilaĝoj:

Bukovska vas, Dobrova pri Dravogradu, **Dravograd**, Črneče, Črneška Gora, Gorče, Goriški Vrh, Kozji Vrh nad Dravogradom, Libeliče, Libeliška Gora, Ojstrica, Otiški Vrh, Podklanc, Selovec, Sveti Boštjan, Sveti Danijel, Sveti Duh, Šentjanž pri Dravogradu, Tolsti Vrh, Trbonje, Tribej, Velka, Vič, Vrata

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Dravograd en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Občina Gorje** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 12 komunumoj kovrante areon de 116,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 2792 homoj. Administra centro de la municipo estas vilaĝo Zgornje Gorje.

Loko, priskribo
---------------

La apudaj municipoj estas:

Občina Gorje
Občina Jesenice en la Nordoriento, Občina Bled la Sudorienta, Občina Bohinj en la sudo al sudokcidento kaj la Občina Kranjska Gora en la okcidento al nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Gorje**|  Kranjska Gora |  |  Jesenice  |
|  Kranjska Gora | Občina Gorje |  |
|  Bohinj |  Bohinj |  Bled |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 12 vilaĝoj:

Grabče, Krnica, Mevkuž, Perniki, Podhom, Poljšica pri Gorjah, Radovna, Spodnje Gorje, Spodnje Laze, Višelnica, **Zgornje Gorje**, Zgornje Laze

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Gorje en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Grizaj garoloj** |
| --- |
|  |
| Muta garoloMuta garolo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Korvedoj *Corvidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Perisoreus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Grizaj garoloj  |

 |
| v • d • r |

La genro '**Perisoreus'** estas tre malgranda birda genro de garoloj de la familio de Korvedoj kaj ordo de Paseroformaj. Ili ricevas iom pli malprecize ankaŭ la nomon de "grizaj garoloj" en la senco ke ili ne havas bluajn rimarkindajn markojn kiel la aliaj garoloj, kvankam tiu sama nomo taŭgas pli precize por la specio Griza garolo (*Perisoreus canadensis*).

Ili loĝas en nordaj regionoj de Nordameriko kaj Eŭrazio el Skandinavio al la orienta marbordo de Azio. Ankaŭ izolita specio loĝas en nordokcidenta provinco Siĉuano de Ĉinio.

Specioj
-------

* Griza garolo aŭ Kanada garolo (*Perisoreus canadensis*)
* Muta garolo (*Perisoreus infaustus*)
* Siĉuana garolo (*Perisoreus internigrans*)
Občina Dobrepolje
Stacidomo de fervojo Dobrepolje - Predstruge.
**Občina Dobrepolje** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo konsistas el 24 komunumoj kaj ĝia tuta areo estas 103,1 km². Komence de 2017, ĝi havis 3,870 loĝantojn. La administra centro estas la vilaĝo Videm.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 24 vilaĝoj: 

Bruhanja vas, Cesta, Četež pri Strugah, Hočevje, Kolenča vas, Kompolje, Lipa, Mala vas, Paka, Podgora, Podgorica, Podpeč, Podtabor, Ponikve, Potiskavec, Predstruge, Pri Cerkvi-Struge, Rapljevo, Tisovec, Tržič, **Videm**, Vodice, Zagorica, Zdenska vas.

Loko, priskribo
---------------

La areo de la municipo estas mallarĝa kaj etendiĝas de nordokcidento al sudoriento, ĉirkaŭ 21 km. La alteco estas proksimume 430 m ĝis preskaŭ 960 m.

Nordokcidenta parto de la municipo transiras la fervojan linion, kiu kondukas de la urbo Grosuplje al la urbo Ribnica. Haveblas nur unu stacio en la vilaĝo Predstruge.


Ĉirkaŭ **Dobrepolje**|  | Občina Grosuplje |  |
| Občina Ribnica, Občina Velike Lašče | Dobrepolje | Občina Ivančna Gorica, občina Žužemberk |
|  |  | Občina Kočevje |

Apudaj municipoj estas: Občina Grosuplje norde, Občina Ivančna Gorica kaj občina Žužemberk oriente, Občina Kočevje sudoriente, Občina Ribnica kaj Občina Velike Lašče okcidente.
Občina Domžale
**Obĉina Domžale** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo enhavas 51 komunumojn kaj ĝia areo estas 72.3 km². Komence de 2017 tie loĝis 35 113 homoj. La administra centro estas la urbo Domžale.

Loko, priskribo
---------------

Plejparte ĝia areo situas en la malaltaj teroj, kiuj fluas tra la riveroj Kamniška Bistrica, Pšata kaj Rača. La alteco en la sudo de la municipo estas proksimume 280 m ĝis 642 m en la nordo (Monto Veliki vrh).

La centro de la municipo estas troviĝas proksimume 12 km for de la centro de Ljubljano. Tra la municipo etendiĝas de sudo al nordoriento A1-aŭtovojo, kiu kuras de la haveno de Koper al la urbo Maribor kai la aŭstra limo.

Apudaj municipoj estas: Občina Kamnik en la nordo, Občina Lukovica en la nordoriento, Občina Moravče en la oriento, Občina Dol proksime de Ljubljani en la sudo, Urba municipo Ljubljana en la sudokcidento, Občina Trzin kaj Občina Mengeŝ en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Domžale**|  | Občina Kamnik | Občina Lukovica |
| Občina Trzin, Občina Mengeŝ | Občina Domžale | Občina Moravče |
| Ljubljana | Občina Dol proksime de Ljubljani |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 51 vilaĝoj:

Bišče, Brdo, Brezje pri Dobu, Brezovica pri Dobu, Češenik, Depala vas, Dob, Dobovlje, Dolenje, **Domžale**, Dragomelj, Goričica pri Ihanu, Gorjuša, Groblje, Homec, Hudo, Ihan, Jasen, Kokošnje, Količevo, Kolovec , Krtina, Laze pri Domžalah, Mala Loka, Nožice, Podrečje, Prelog, Preserje pri Radomljah, Pšata, Rača, Račni Vrh, Radomlje, Rodica, Rova, Selo pri Ihanu, Spodnje Jarše, Srednje Jarše, Studenec pri Krtini, Sveta Trojica, Šentpavel pri Domžalah, Škocjan, Škrjančevo, Turnše, Vir, Zaboršt, Zagorica pri Rovah, Zalog pod Sveto Trojico, Zgornje Jarše, Žeje, Želodnik, Žiče.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Domžale en la slovena Vikipedio.*
**Občina Gorenja vas-Poljane** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 73 komunumoj kovrante areon de 153,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 7541 homoj. Administra centro de la municipo estas du vilaĝoj - Gorenja vas kaj Poljane.

Loko, priskribo
---------------

Občina Gorenja vas-Poljane
La apudaj municipoj estas:

Občina Železniki en la nordo, Občina Škofja Loka en la oriento, Občina Dobrova-Polhov Gradec en la sudoriento, Občina Logatec en la sudo, Občina Žiri kaj Občina Idrija en la sudokcidento, Občina Cerkno okcidente.


Ĉirkaŭ **Občina Gorenja vas-Poljane**|  |  Železniki |  |
|  Cerkno  | Občina Gorenja vas-Poljane |  Škofja Loka |
|  Žiri kaj  Idrija |  Logatec |  Dobrova-Polhov Gradec |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 73 vilaĝoj:

Bačne, Brebovnica, Bukov Vrh, Čabrače, Četena Ravan, Debeni, Delnice, Dobje, Dobravšce, Dolenčice, Dolenja Dobrava, Dolenja Ravan, Dolenja Žetina, Dolenje Brdo, Dolge Njive, Fužine, Goli Vrh, Gorenja Dobrava, Gorenja Ravan, Gorenja vas, Gorenja Žetina, Gorenje Brdo, Hlavče Njive, Hobovše pri Stari Oselici, Hotavlje, Hotovlja, Jarčje Brdo, Javorje, Javorjev Dol, Jazbine, Jelovica, Kladje, Kopačnica, Kremenik, Krivo Brdo, Krnice pri Novakih, Lajše, Laniše, Laze, Leskovica, Lom nad Volčo, Lovsko Brdo, Lučine, Malenski Vrh, Mlaka nad Lušo, Murave, Nova Oselica, Podgora, Podjelovo Brdo, Podobeno, Podvrh, Poljane nad Škofjo Loko, Predmost, Prelesje, Robidnica, Smoldno, Sovodenj, Srednja vas - Poljane, Srednje Brdo, Stara Oselica, Studor, Suša, Todraž, Trebija, Vinharje, Volaka, Volča, Zadobje, Zakobiljek, Zapreval, Žabja vas, Žirovski Vrh Svetega Antona, Žirovski Vrh Svetega Urbana

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Gorenja vas-Poljane en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Miel COOLS** (15a de aprilo 1935) estas flandra kantisto kaj kabareta artisto. Oni lin foje nomas "La nestoron de la kabareta arto" en Flandrio.

Miel Cools naskiĝis en Herk-de-Stad. Li edziĝis al Jenny Nysten kaj havas kvar infanojn: Annemie, Veerle, Inge kaj Bert.

Li komencis sian karieron en la kabareta arto en 1954 kiel verkisto de studenta opereto *De misbakken student* [la misformita studento] (laŭ libreto de Roger Hendriks). Ekde 1960 li koncertis kun kantoj de Toon Hermans, Jules De Corte kaj aliaj, sed ne longe poste ankaŭ ekverkis propran muzikon je tekstoj de i.a. Jaak Dreesen kaj Louis Verbeeck. Konatoj kantoj de Miel Cools estas *Boer Bavo* kaj *Houden van*.

Je la 10a de oktobro 2004 oni festis en la kultura centro de Haselto la 50-jaran karieron de Miel. Ekde februaro 2005 li havas novan programon titolita "D'r was toch nog iets!!." Li estas akompanata je ĝi de la flandraj muzikistoj Jokke Schreurs (gitaro) kaj Ivan Smeulders (akordiono).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Miel Cools en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retpaĝo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 51338
* GND: 1035218852
* VIAF: 301875163
* ISNI: 0000 0001 3362 2509
* MBA: fddd4ca6-7693-42be-9534-57aae8f26207
 |
**Občina Ajdovščina** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 45 komunumoj kovrante areon de 245,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 19130 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Ajdovščina.

Loko, priskribo
---------------

Suda parto municipo fluas de oriento al okcidento la rivero Vipava. Alto estas proksimume 80 al 100 m. Norde kaj oriente, sed la alteco levas al 1200 al preskaŭ 1500 m. 

Občina AjdovščinaLa areo estas transirita de okcidento al oriento rapidvojo H4. Ĝi kombinas la urbon: Nova Gorica, Ajdovščina kaj Vipava.

Al la urbo de Ajdovščina estas alportita el okcidento fervoja linio de Nova Gorica.

Apudaj municipoj estas: Občina Idrija en la nordoriento, Občina Logatec en la oriento, Občina Postojna en la sudoriento, Občina Vipava kaj Občina Komen en la sudo, Urba municipo Nova Gorica en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Ajdovščina**|  |  | Občina Idrija |
| Urba municipo Nova Gorica | Občina Ajdovščina | Občina Logatec |
|  | Občina Vipava, Občina Komen | Občina Postojna |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 45 vilaĝoj:

Ajdovŝĉina, Batuje, Bela, Brje, Budanje, Cesta, Col, Črniče, Dobravlje, Dolenje, Dolga Poljana, Gaberje, Gojače, Gozd, Grivče, Kamnje, Kovk, Kožmani, Križna gora, Lokavec, Male Žablje, Malo Polje, Malovše, Otlica, Plače, Planina, Podkraj, Potoče, Predmeja, Ravne, Selo, Skrilje, Stomaž, Šmarje, Tevče, Ustje, Velike Žablje, Vipavski Križ, Višnje, Vodice (Slovenio), Vrtovče, Vrtovin, Zavino, Žagolič, Žapuže.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Ajdovščina en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko : http://www.geopedia.si/#T1257\_F408:46\_x389050.2965\_y123100.601\_s12\_b4
**Earl Zebedee HOOKER** (15a de Januaro, 1930 – 21a de Aprilo, 1970) estis gitaristo de Ĉikaga bluso konata pro sia ludado per glitogitaro. Konsiderita "muzikisto de muzikistoj", li ludis kun blus-artistoj kiaj Sonny Boy Williamson II, Junior Wells, kaj John Lee Hooker kaj fondis siajn proprajn bandojn. Frua ludanto de elektra gitaro, Hooker estis influita de la modernaj urbaj stiloj de T-Bone Walker kaj Robert Nighthawk. Li registris kelkajn simplajn diskojn kaj albumojn kiel la bandestro kaj kun aliaj bone konataj artistoj. Lia "Blue Guitar" (blua gitaro), nome glitogitaro instrumenta, estis populara en la areo de Ĉikago kaj estis poste superita per voĉaĵoj de Muddy Waters kiel "You Shook Me".

Fine de la 1960-aj jaroj, Hooker ekludis en lernejaj kaj koncertaj cirkvitoj kaj havis kelkajn porregistrajn kontraktojn. Ĝuste kiam lia kariero estis supreniranta, li mortis en 1970, 40-jaraĝa, post vivodaŭra luktado kontraŭ tuberkulozo. Lia gitarludado estis agknoskita de multaj el liaj sekvantoj, kiel B.B. King, kiu komentis, "al mi li estas la plej bona el la modernaj gitaristoj. Periodo. Per glita li estis la plej bona. Estis neniu kiel li, li estis ĝuste unu tia".

Notoj
-----

1. ↑   Eagle, Bob; LeBlanc, Eric S. (2013). Blues: A Regional Experience. Santa Barbara, California: Praeger. p. 198. ISBN 978-0313344237.
2. ↑   Strachwitz 1998, p. 1.
3. ↑   Danchin 2001, p. 101.

Bibliografio
------------

* Danchin, Sebastian (2001). Earl Hooker: Blues Master. University Press of Mississippi. ISBN 1-57806-306-X.
* Strachwitz, Chris (1998). The Moon Is Rising (albumaj internaj notoj). Arhoolie Records. CD 468.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612976
* GND: 122983610
* LCCN: n88611180
* VIAF: 51878631
* ISNI: 0000 0000 6302 3243
* LIBRIS: 137967
* BNF: 13934593x
* MBA: ef11dd9b-4557-4fc5-b0e2-a431c5cfddbb
* BIBSYS: 1009924
* BNE: XX1545209
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Griza bradorno** |
| --- |
|  |
| Griza bradornoGriza bradorno
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Bradornis* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***B. microrhynchus'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Bradornis microrhynchus****(Reichenow, 1887) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Griza bradorno  |

 |
| v • d • r |

La **Griza bradorno** aŭ Malgranda bradorno (***Bradornis microrhynchus***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Bradornoj.

Ĝi troviĝas en Orienta Afriko nome en Etiopio, Kenjo, Somalio, Sudano, Tanzanio kaj Ugando. Ties natura habitato estas seka savano kaj subtropika aŭ tropika seka arbustaro.

La Griza aŭ Malgranda bradorno estas malgranda birdo, kies kapo kaj dorso estas **grizbrunaj** (kun pli malhelaj flugiloj kaj vosto, kies plumoj -ĉefe en flugiloj- havas helajn bordojn), dum la beko kaj kruroj estas nigraj. Ankaŭ la bridareo kaj traokulo estas pli malhelaj, dum videblas ne tre rimarkinda hela okulringo. La gorĝo estas blanka kaj la resto de subaj partoj estas sablokoloraj al helbrungrizaj, pli blankecaj centre kaj pli koloraj en flankoj. Fakte ĉiuj membroj de tiu genro estas tre similaj kaj tiu ĉi diferenciĝas pro iom da pli da griza nuanco en la ĝenerale helbruna koloro.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Bradornis microrhynchus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
Občina Cirkulane
**Obĉina Cirkulane** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 32,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 2324 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Cirkulane.

Loko, priskribo
---------------

Občina Cirkulane situas en la orienta parto de Slovenio en la regiono nomata Haloze ĉe la limo kun Kroatio. Ĉe la norda bordo fluas la rivero Drava. La alteco estas en la municipo de 210 m norde en la valo de la rivero ĝis 400 m en la sudo ĉe la limo kun Kroatio.

La apudaj municipoj estas: Občina Markovci kaj Občina Gorišnica en la nordo, Občina Zavrč en la oriento, Občina Videm en la okcidento. Sur la suda rando de la limo kun Kroatio.


Ĉirkaŭ **Občina Cirkulane**|  | Občina Markovci, Občina Gorišnica |  |
| Občina Videm | Občina Cirkulane | Občina Zavrč |
|  | Kroatio |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:

Brezovec, **Cirkulane**, Dolane, Gradišča, Gruškovec, Mali Okič, Medribnik, Meje, Paradiž, Pohorje, Pristava, Slatina, Veliki Vrh

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Cirkulane en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Mos Teutonicus** [mos teŭtonikus] estas kadavrotrakta praktiko, uzata ĉefe dum la dua krucmilito kaj poste. Oni bolis en vinagro aŭ akvo la korpon de la mortinto ĝis la karno disiĝis de la ostoj. La vorto "Mos Teutonicus" venas el la latina vorto signifanta "germana moro" aŭ "germana kutimo". 

Tiu praktikado elformiĝis, ĉar oni ne povis hejmentransporti la kadavrojn de la mortintoj dum la krucmilitoj. Tiel oni forigis la karnon kaj hejmenliveris nur la ostojn, kiuj ofte servis kiel relikvoj. 

Spite al la plej ofte harstariga traktado de la kadavro, ĝis estis rekonita en la katolika eklezio, eĉ ĝi havis malgrandan dokumentadon. En la 1300-aj jaroj papo Bonifaco la 8-a eldonis papan buleon *De Sepulturis*, kiu malpermesis la praktikadon.

Referencoj
----------

* Brown, Elizabeth A. R. 1981. Death and the human body in the later Middle Ages: The legislation of Boniface VIII on the division of the corpse. *Viator.* 12:221-270.
* Brown, Elizabeth A. R. 1990. Authority, the Family, and the Dead in Late Medieval France. *French Historical Studies.* 16:803-832.
* Mafart B, Pelletier J-P and Fixot M. 2004. Post-mortem ablation of the heart: a medieval funerary practice. A case observed at the cemetery of Ganagobie Priory in the French Department of Alpes de Haute Provence. *International Journal of Osteoarchaeology.* 14:67-73.
Koordinatoj: 50° 19′ 13″ N 17° 10′ 21″ O﻿ / ﻿50.32028 °N, 17.17250 °O﻿ / 50.32028; 17.17250 (mapo)

**Rokliny** (ĝis la jaro 1948 *Šropengrunt*, germane: *Schroppengrund*) estas vilaĝo (domaro) en Ĉeĥio, kiu estas loka parto de municipo Černá Voda. Ĝi etendiĝas norde de Černá Voda sur ŝoseo ĝis Stará Červená Voda.

Historio
--------

Grundojn en loko, kiu estas en la 16-a jarcento markata kiel *Kubengrunt* (minejo de Kubo), akiris en la jaro 1616 familio de Mikusch-idoj von Buchberg (je unu jaro pli poste ili fariĝis voktoj de Černá Voda) kaj en la 17-a jarcento ili ĉi tie fondis malpli grandan domaron *Šropengrunt*, eble en senco bieno aŭ valo apartenanta al familioj de Schropp-idoj. Mikusch-idoj tiutempe akiris ankaŭ bienon Dolní Červená Voda, al kiu Rokliny apartenis ĝis fino de patrimonia administrado en la jaro 1850; sed tiutempe jam tenis ĝin familio de grafoj von Sternberg-Rudelsdorf, al kiu Ernst Mikusch von Buchberg vendis ĝin en la jaro 1797.Nur en la jaro 1869 ĝi estis alligita kiel domaro al Černá Voda. En la domaro estis lokigitaj voktaj entreprenoj - bierfarejo, distilfarejo kaj segejo. Post ellandigo de germanoj ĝi estis neniam tute alloĝigita; la nunaj (2001) 19 loĝantoj estas nur dekono de la antaŭmilita nombro.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2021 | 10 |

Fotogalerio
-----------

* DomoDomo
* DomoDomo
* Detalo de krucetoDetalo de kruceto

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Černá Voda (1) |
| --- |
| Rokliny (*baza sidejunuo*) |

 |
**Tri leĝoj de robotiko** estas inventitaĵo de sciencfikcia aŭtoro Isaac Asimov. Tiuj leĝoj celas sendanĝerigi robotojn al homoj.

La tri leĝoj
------------

En imagata estonteco, homformaj robotoj, kapablaj pripensi kaj fari preskaŭ ĉion, kion homoj povas fari, estos konstruataj. Kontraŭ timo de "Frankenŝtejno-sindromo" de kreaĵoj ribelantaj kontraŭ sia kreinto, tiuj robotoj estos konstruataj baze de aksiomoj, la leĝoj de robotiko.

* **Unua Leĝo:** Roboto ne povas malutili al homo aŭ, per neagado, permesi ke homo difektiĝu.
* **Dua Leĝo:** Roboto devas obei ordonon donitan al ĝi de homo, krom se la ordono kontraŭdiras la Unuan Leĝon.
* **Tria Leĝo:** Roboto devas gardi sian ekzistecon, krom se tio kontraŭas la Unuan aŭ Duan Leĝojn.

Tiuj leĝoj ekzistas plej profunde en cerbo de robotoj, kaj neniel povas esti ŝanĝataj. Multaj romanoj kaj noveloj de Asimov, kiuj montras robotojn, oftege temas pri misinterpretado de tiuj leĝoj fare de robotoj.

Laŭ la *Oxford English Dictionary* (anglalingva vortaro), la novelo *Liar!* ("Mensogulo!") estas la unua teksto, en kiu uziĝas la vorto robotiko (*robotics*). Asimov mem ne konsciis, konsiderante ke la vorto jam ekzistis, same kiel mekaniko (*mechanics*), hidraŭliko (*hydraulics*), ktp.

La Nula Leĝo
------------

En verko de Asimov ekzistas du apartaj robotoj: R. Daneel Olivaw et R. Giskard Reventlov. Per ilia pripenso (en romano *Robots and Empire*), ili konkludas, ke la tri leĝoj ne estas plenaj, kaj ke robotoj ankaŭ devas protekti la tutan homaron. Ĉi tiuj robotoj vortigas la Nulan Leĝon jene.

* **Nula Leĝo:** Roboto ne difektigu homaron aŭ, per senagado, lasu homaron difektiĝi.

La tri leĝoj sekve ŝanĝiĝas.

* **Unua Leĝo:** Roboto ne povas malutili al homo aŭ, per neagado, permesi ke homo difektiĝu, krom se tio kontraŭas la Nulan Leĝon.
* **Dua Leĝo:** Roboto devas obei ordonon donitan al ĝi de homo, krom se la ordono kontraŭdiras la Nulan aŭ Unuan Leĝojn.
* **Tria Leĝo:** Roboto devas gardi sian ekzistecon, krom se tio kontraŭas la Nulan, Unuan aŭ Duan Leĝojn.

La sekvoj de la Nula Leĝo estas egaj: ĝi permesas robotojn rekte ataki homojn, se tiuj homoj endanĝerigas la homaron. Tio ja estas la temo de la filmo *I, Robot*, kie robotoj logike konkludas, ke la plej grava minaco kontraŭ homo estas homo mem, kaj decidas malobservi la Unuan Leĝon por protekti homaron.
Pecoj uzataj en la enigmo de Conway, unu de ĉiu speco
En matematiko, **enigmo de Conway** estas kahelara enigmo, pakada problemo uzanta solidajn ortangulajn blokojn, nomita laŭ ĝia inventinto, John Horton Conway. Ĝi demandas paki 13 1×2×4-blokojn, unu 2×2×2-blokon, unu 1×2×2-blokon kaj tri 1×1×3-blokojn en 5×5×5-skatolon.

Ĉiu el la pecoj de enigmo de Conway estas konveksa plurkubo de ordo 3, 4 aŭ 8. Ili estas brikoj.

Solvo
-----

Ebla lokigo de la tri 1×1×3 blokoj
Solvi la enigmon de Conway estas simple, se oni komprenas, ke la tri 1×1×3 blokoj devas esti lokitaj tiel ke precize unu el ili aperas en ĉiu 5×5×1-tranĉaĵo de la kubo.

Vidu ankaŭ
----------

* Enigmo de Slothouber-Graatsma

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Enigmo de Conway en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La enigmo de Conway Arkivigite je 2009-01-23 per la retarkivo Wayback Machine en "La Enigmanta Mondo de Pluredraj Sekcoj" de Stewart Coffin
* Eric W. Weisstein, *Enigmo de Conway* en MathWorld.
Vido de Olduvai
Muzeo de Olduvai
La **Valo de Olduvai** (svahile *Bonde la Oltupai*) estas valo en Tanzanio kaj prahistoria loko situanta sudoriente de Viktoria lago. Restaĵoj estis trovitaj en profundo ĝis 100 metroj de la surfaco, en kvin tavoloj. Fosiliaj restaĵoj de hominioj kaj ŝtonaj iloj estis trovitaj en Olduvai, inter aliaj.

Ĝi estas la plej grava paleoantropologia loko. Britaj kaj kenjaj arkeologoj Mary kaj Louis Leakey fosis la valon kaj ilia laboro donis pli bonan komprenon pri la komencoj de homa evoluo.

*Homo habilis*, eble la unua homa specio, loĝis tie antaŭ 1,9 milionoj da jaroj; tiam aperis lia nuntempa *Paranthropus boisei* (antaŭ 1,8 milionoj da jaroj) kaj *Homo erectus* (antaŭ 1,2 milionoj da jaroj). *Homo sapiens* vivis en la valo antaŭ 17 000 jaroj.

Referencoj
----------

1. ↑  Colin Renfrew & Paul Bahn  (2007). Archaeology Essentials (Londono). Thames & Hudson Lt. 2.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Valo de Olduvai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Listo de gravaj fosiliejoj

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Olduwaiko arroila en la eŭska Vikipedio.* 

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 691753
* GND: 4116755-7
* LCCN: sh88002447
* VIAF: 315129573
* BNF: 12296356j
 |
**Felsőtárkány** (felsOtArkAnj) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Heves, en subregiono de Eger.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 77  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.9721/20.4136
* Alto super marnivelo: 180-340 m
* Loĝantaro: 3.457
* Poŝtkodo: 3324
* Telefonprefikso: 36

Situo
-----

La vilaĝo situas sur malebenaĵo, ĉe piedoj de Bükk, laŭ traira flankovojo. Eger troviĝas 6, Bélapátfalva 13 km-ojn.

Historio
--------

En la bronzepoko en la arbaro oni konstruis terfortikaĵon. La unua mencio devenis el 1261 en formo *Feltarkan*. En la 14-a jarcento du apudaj vilaĝoj formiĝis: Alsó (=suba) kaj Felső (=supra) Tárkány. En 1335 abatejo ekfunkciis. La turkoj ambaŭ vilaĝojn detruis. En 1950 kolĥozo nomata György Dózsa formiĝis. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Eger.

Vilaĝservoj estas lernejo, 2 kuracejoj, dentokuracejo, infankuracejo, apoteko, sportejo.

Vidindaĵoj
----------

* Nacia parko Bükk
* arbara etfervojo
* katolika preĝejo omaĝe al Maria Magdalena de 1790
* lago
* ruinoj de fortikaĵo

Ĝemelkomunumoj
--------------

* Germanio Dickenschied, Germanio
* Rumanio Köröstárkány, Rumanio
* Slovakio Veľké Trakany, Slovakio
* Slovakio Malé Trakany, Slovakio
* Hungario Mezőtárkány, Hungario
* Hungario Tárkány, Hungario

* Kategorio Felsőtárkány en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lécera** [LEzera] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Belĉita Kampo kies ĉefurbo estas Belchite, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Lécera estas longeca municipa teritorio en la sudoriento de la komarko Belĉita Kampo. La loĝloko estas je 61 km de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 508 msm. Ĝi estas laŭ la regiona ŝoseo A-222 tute inter Muniesa sude kaj Belchite norde; krome sudoriente estas Albalate del Arzobispo. La municipa teritorio estas sur la depresio de la rivero Ebro, sude de la provinco Zaragozo lime kun la provinco Teruelo, averaĝe sur 530 msm. En la komarko Campo de Belchite, estas la dua pli granda municipo laŭ la loĝantaro malantaŭ Belchite.

Historio
--------

Preĝejo de Sankta Maria Magdala.
Estis restaĵoj de romianoj kaj de iberoj. La konkero de la areo el islamanoj estis farita en la 12-a jarcento. Plue restis grava majoritato de moriskoj, kiuj laboris por agrikulturo; sed komence de la 17-a jarcento okazis la forpelo de la moriskoj el Hispanio, kio rezultis en krizo por la loko. En 1520 Alonso de Aragono, ĉefepiskopo de Zaragozo kaj vicreĝo de Aragono, motris en Lécera; li estis ekstergeedza filo de la reĝo Fernando la Katolika kaj de kataluna nobelo; liaj restaĵoj estis senditaj al Zaragozo por entombigo.

Post la Milito de Hispana Sukcedo, kaj la alveno de la dinastio de Burbonoj oni nuligis la vicreĝlandon Aragono, kaj Lécera restis en la *corregimiento* de Alcañiz ekde 1714. La loko dependis de la ĉefepiskopeco de Zaragozo, integrita en la ĉefpastreco de Belchite. Kiel loko de senjorlando, en la 18-a jarcento ĝi dependis de la Duko de Híjar. Iam ĝi estis ĉefurbo de la Duklando de Lécera, al kiu korespondis ankaŭ la lokoj Vinaceite kaj Castelnou.

Dum la Hispana Enlanda Milito en Aŭgusto 1937 okazis batalo en proksima Belchite en la kadro de la Ofensivo al Zaragozo, kiu rezultis malsukcesa.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Lécera kie oni malaltiĝis el 2 478 loĝantoj ĝis nunaj 642 laŭlonge de la jarcento. Evidente elmigrado foriris al grandurbo Zaragozo.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciidas la trinava baroka preĝejo de Sankta Maria Magdala kun rimarkenda sonorilturo, la ermitejo de Sankta Dominiko, la urbodomo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802103
* VIAF: 316732947
* NKC: ge928477
 |
Skatolo da koloraj feltkrajonoj (fare de entrepreno *Caran d'Ache* [KArandaŝ']).
Elstarigaj feltkrajonoj

**Feltokrajono**, **feltkrajono** aŭ **markilo**, estas skribilo kiu havas sian propran fonton da inko, kaj kutime pinton farita el porecaj, premitaj fibroj kiaj tiuj el felto. Tipa permanenta markilo konsistas el ujo (el vitro, aluminio aŭ plasto) kaj kerno de absorba materialo. Tiu plenigebla ujo utilas kiel enhavilo por la inko. La supra parto de la feltkrajono enhavas la pinton kiu estis farita antaŭe el forta felta materialo, kaj kovrilon por eviti sekiĝon. Ĝis la komenco de la 1990-aj jaroj la plej komunaj solvigaj kemiaĵoj uzitaj por la inko estis tolueno kaj ksilolo. Tiuj du komponoj estas ambaŭ damaĝaj kaj karakterizitaj de tre akra odoro. Nune, la inko estis kutime farita sur bazo de alkoholoj (ekz. 1-propanolo, 1-butanolo, duacetona alkoholo kaj krezoloj).

Notoj
-----

1. ↑  www.sbctc.edu (adapted).  Module 6: Media for 2-D Art. Saylor.org. Alirita 2a de Aprilo 2012.

* Kategorio Feltokrajono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Cadereyta de Montes** estas unu el la 18 komunumoj de la meksika subŝtato Querétaro, kiu situas en la centro parto de Meksiko, ĉirkaŭ 200 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Cadereyta. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 22004.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 57204 loĝantojn. El tiuj estis 26698 viroj kaj 30506 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,131.00 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2040 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 44510 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 814 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,83 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cadereyta de Montes Arkivigite je 2011-05-18 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Lénárd Pál,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Pál Lénárd Imre** estis hungara fizikisto matematikisto, politikisto, altlerneja instruisto, membro (koresponda en 1961, ordinara en 1973) de Hungara Scienca Akademio.

Lénárd Pál naskiĝis la 7-an de novembro 1925 en *Gyoma* (nuntempa urboparto de Gyomaendrőd), li mortis la 25-an de oktobro 2019 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Lénárd Pál frekventis universitaton Scienca Universitato Péter Pázmány en Budapeŝto. En 1945 li aliĝis al komunistoj. Inter 1950-1953 li plulernis en Moskvo helpe de stipendio. Hejmenveninta li eklaboris en filio de Scienca Akademio nomata Centra Fizika Esplora Instituto. Ekde 1970 li estris ĝin, dume li partoprenis en kreado de esplora atomcentralo. Li longe instruis ankaŭ en la menciita universitato kaj havis diversajn postenojn ankaŭ en la unusola Hungara Socialista Laborista Partio. Li esploris ekzemple la neŭtronojn, solid-statan fizikon kaj magnetojn. Li ricevis premion Kossuth en 1962, inter 1954-2001 ankaŭ aliajn premiojn.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Válogatott fejezetek a ferromágnesség köréből.* 1958
* *Science and technology policies in Finland and Hungary.* 1985
* *A tudományos és műszaki haladásért.* 1987
* *A valószínűségszámítás és a statisztika alapjai I–II.* 1995

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
*
**Cadi** estas la dekoka litero de pluraj ŝemidaj abĝadoj, inkludante la fenican **Ṣādē** 𐤑, hebrean **Ṣādi(q)** צ, aramean **Ṣāḏē** 𐡑, sirian **Ṣādē** ܨ, geezan **Ṣädäy** ጸ, kaj araban **Ṣād** ص. Ties plej malnova sona valoro estis verŝajne /sˤ/, kvankam ekzistas vario de prononcoj en diversaj modernaj ŝemidaj lingvoj kaj iliaj dialektoj.

En la kanaanaj lingvoj por kiu la litero kreiĝis, cadi reprezentas la kunfandiĝo de tri praŝemidaj "emfazaj konsonantoj." La araba lingvo, kiu konservis la fonemojn apartaj, enkondukis variantojn de ṣād kaj ṭāʾ por esprimi tiujn tri sonojn (vidu ḍād kaj ẓāʾ). En la aramea, ĉi tiuj emfazaj konsonantoj kunfandiĝis anstataŭe kun *ain* kaj *tet*, respektive, kaj tial la hebrea *ereṣ* ארץ (tero) estas *araʿ* ארע en la aramea.

La fenica litero pluderiviĝis en la grekan Sanon (Ϻ) kaj eble Sampion (Ϡ), kaj en la etruskan 𐌑 *Ś*. Ĝi eble inspiris la formon de la letero Ce en la glagolican kaj cirilan alfabetojn.

La responda letero de la ugarita alfabeto estas 𐎕 *ṣade*.

La litero estas nomita "cadek" en la jida, kaj modernaj hebrelingvanoj ofte donas al ĝi similan nomon. Ĉi tiu nomo por la letero verŝajne devenis de rapida recitado de la alfabeto (t.e. "cadi, kof" → "cadik, kof"), influita de la hebrea/jida vorto *cadik*, kiu signifas "justulo"n.

Referencoj
----------

1. ↑  Weinreich, Uriel.  (1968) *Modern English-Yiddish Yiddish-English Dictionary*, p. 453. ISBN 07-0690380-3.
2. ↑   מנין נובעת שאיפת האדם לבנים? (hebree). Alirita 5-an de decembro 2010.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Tsade en la angla Vikipedio.* 

* Kategorio Cadi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kapitulaco de Varsovio** (pole: Kapitulacja Warszawy) – subskribo de interkonsento la 28-an de septembro 1939 en fabrika konstruaĵo de Škoda en la kvartalo Ochota fare de generalo Tadeusz Kutrzeba kaj generalo Johannes Blaskowitz pri la kapitulaco de Varsovio.

Priskribo
---------

Kondiĉoj de kapitulaco estis interkonsentitaj la 27-an de septembro 1939 dum la renkonto de generalo Tadeusz Kutrzeba kaj kolonelo Aleksander Pragłowski kun komandantaro de germana armeo en Bazlernejo n-ro 1 (nuntempe Urba Antaŭlernejo n-ro 1) ĉe la str. Paderewskiego 47 en Sulejówek. Pluaj interparoloj okazis la sekvan tagon, interalie kun partopreno de urbestro Stefan Starzyński; oni priparolis problemojn de transpreno de la urbo fare de germana administracio.

La kapitulaco estis subskribita je la 13:00 horo la 28-an de septembro 1939 de generalo Tadeusz Kutrzeba nome de komandanto de Armeo "Warszawa", kaj generalo Johannes Blaskowitz, komandanto de germana 8-a Armeo, en setlejo Rakowiec. Oni decidis, ke al mallibero iros nur polaj oficiroj, soldatoj estos liberigitaj.

Prezidanto Stefan Starzyński lastfoje parolis per radio. Loĝantoj de la urbo eksciis pri la subiĝo pere de afiŝoj.

Post la kapitulaco de Varsovio komence de oktobro 1939 germana komandanto de la Urbo Varsovio iĝis generalo Friedrich von Cochenhausen, kaj peranto inter prezidanto Starzyński kaj la generalo iĝis Stanisław Lorentz.

Interesaĵoj
-----------

La konkeron de Varsovio malpacience atendis ambaŭ agresintoj: totalisma Germanio — por fini komencitan fulmomiliton, kaj totalisma reĝimo de Sovetunio — por havi pretekston invadi la Duan Polan Respublikon.

Vidu ankaŭ
----------

* Invado en Pollandon
* Sieĝo de Varsovio
* Sekreta aldona protokolo
Koordinatoj: 50° 13′ 46″ N 12° 58′ 10″ O﻿ / ﻿50.22944 °N, 12.96944 °O﻿ / 50.22944; 12.96944 (mapo)

**Roko de Šemnice** (ĉeĥe: *Šemnická skála*) (antaŭe naturmemorindaĵo *Olšová vrata*) estas naturmemorindaĵo en distrikto Karlovy Vary, proklamita en la jaro 1933. Ĝi troviĝas apud nordorienta rando de PPR Slavkova arbaro proksimume 1 km sudokcidente de municipo Šemnice.

La roko estas vulkandevena, kovrita per natura miksita arbaro. Šemnic-roko estas fonolita koruso, kun krutaj rokaj deklivoj al la valo de rivero Ohře. Ĝi estas alta 641 m super marnivelo. La monto havas sian karakterizan floraron kaj belega estas promeno tra miksita arbaro. 

Amplekso de la nuntempa ŝtata rezervejo estas pli ol 7 hektaroj. Sur la pinto de Šemnic-roko staras tabulo, kiu parolas pri tiu rezervejo kaj anoncas, ke en la arbaro loĝas nia plej granda strigo: gufo (latine: bubo-bubo).

El la pinto, kie estas eble ripozi, oni povas ankaŭ divers-direkten ĉirkaŭiradi - aŭ al la montareta ĉena de Doupov-montaro, aŭ al la valo de la rivero Ohře; kaj en la sama direkta malantaŭe estas vi-debla Ercmontaro.

Pluaj fotoj
-----------

* Vido de orientoVido de oriento
* La pinta partoLa pinta parto
* La pinta partoLa pinta parto
* La pinta partoLa pinta parto
* Vido suden al Andělská HoraVido suden al Andělská Hora
* Vido orienten al Doupova montaroVido orienten al Doupova montaro
**Felsőtold** [felŝOtold] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Pásztó. Felső signifas: supra.

Kampanilo de Felsőtold
Kapelo de Felsőtold

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 11  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.9676/19.6129
* Loĝantaro: 170
* Poŝtkodo: 3067
* Telefonprefikso: 32

Situo
-----

Felsőtold situas sur malebenaĵo, en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Pásztó troviĝas 11, Szécsény 17, Salgótarján 25 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1265. Post la mezepoko pro la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis. En la 17-a jarcento 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: suba kaj supra Told. Vilaĝservoj estas migra poŝto, biblioteko, gastejo.

János Arany verkis poemon pri Nikolao Toldi, kiu estis legenda figuro de la mezepoko. Krom la najbara Alsótold troviĝas vilaĝo Told.

Vidindaĵoj
----------

* baroka sonoriloturo proksimume de 1800

* Kategorio Felsőtold en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Bazaj informoj
--------------

**Felsőszentiván** (felŝOsentivAn) estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Baja. La nomo signifas supra-Sankta-Ivano.

* Areo: 54 km²
* Loĝantaro: 2000
* Poŝtkodo: 6447
* Telefonprefikso: 79

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Baja-Szeged. Baja troviĝas 18 km-ojn for.

Historio
--------

La nomo aperis unuafoje en 1198. Dum la turkoj la vilaĝo pluvivis. Poste ankaŭ tie farmoj formiĝis, sed ili nuntempe jam malaperis. Inter 1918-1921 la serboj okupis la vilaĝon kaj kun la regiono formiĝis respubliko.

Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, socialaj servoj.

Vidindaĵoj
----------

* 7 ŝtonokrucoj
* statuo de Johano la Baptisto
* statuo de Johano Nepomuka
* fiŝolagoj
* ventomuelejo

Komunumoj *szentiván* (=Sankta Ivano) en Hungara reĝlando
---------------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Alsószentiván | Bakonyszentiván | Bácsszentiván | Cserhátszentiván | Csittszentiván |
| Felsőszentiván | Győrszentiván | Pilisszentiván | Sajkásszentiván | Sajószentiván |
| Szászszentiván | Szentiván | Szentivánboca | Szentivánlaborfalva | Újszentiván |
| Úrszentiván | Vajdaszentivány | Vasasszentivány | Zalaszentiván |  |
|

* Kategorio Felsőszentiván en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kata KÁLMÁN,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kálmán Kata** estis hungara fotisto.

Kata Kálmán  naskiĝis la 25-an de aprilo 1909 en Hungara reĝlando en Korpona (nuntempa Krupina en Slovakio), ŝi mortis la 31-an de marto 1978 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Pro Traktato de Trianon la familio Kálmán translokiĝis al rest-Hungario. Kata Kálmán abiturientis jam en Budapeŝto. En 1929 ŝi edziniĝis, la edzo instruis ŝin pri fotado. Post 2 jaroj ŝia foto "Knabo manĝanta panon" jam atingis tutlandan famon, eĉ ĝi aperis en afiŝo de germana partio. En 1935 ŝiaj fotoj ricevis oran medalon en Milano, post 2 jaroj ŝia debuta albumo aperis. Ŝiaj kutimaj temoj estis la kamparanoj, proletoj, etnografio. En 1955 (jam dum la socialismo) ŝi denove serĉis la fotitajn figurojn, poste denove fotis ilin. Tio iĝis ŝia nova albumo. En la sekvaj jaroj ŝi ankaŭ laboris en redaktejoj. Ŝi ricevis premiojn ekde 1960.

Ŝiaj fotoalbumoj
----------------

* *Tiborc* kun teksto de Iván Boldizsár (1937)
* *Szemtől szemben* (1940)
* *Tiborc új arca* (Nova vizaĝo de Tiborc), (1955)

Individua ekspozicio
--------------------

* Budapeŝto, 1955

Ŝiaj elektitaj grupaj ekspozicioj
---------------------------------

* Milano, 1935
* Budapeŝto, 1936, 1966, 1981, 1989
* Kecskemét, 1998, 1999

Fontoj
------

* hungarlingva aprezo
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-10-10 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 567080
* GND: 119236273
* LCCN: nb2009029051
* VIAF: 42643594
* ISNI: 0000 0000 7860 1624
* BNF: 12752546v
* RKD: 379071
 |