recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Aragona kastelo** de Reggio Calabria estas la ĉefa fortreso de la urbo, ĝi staras en la samnoma placo Kastelo inter vojo Aschenez kaj vojo Possidonea. Ĝi estas konsiderita, kun la Bronzoj de Riace, unu el la ĉefaj historiaj simboloj de la urbo Reggio. Ekde la jaro 1956 ĝi gastigas la "Osservatorio dell'Istituto Nazionale di Geofisica".

Historio
--------

La kastelo dum la 19-a jc.
Ankaŭ se monde konata kiel *aragona*, la **Kastelo de Reggio** fakte havas originojn ege pli antikvajn, nome spuroj de fortreso en tiu zono de la urbo fakte datas ege el pli antaŭaj epokoj ol la konstruo de la vera kastelo.

### Antikve

Hodiaŭ la monteto kie staras la fortreso estas ege malpli evidenta, sed dum la antikvaj tempoj ĝi estis vere grava punkto por la gvardio de la mursistemo. Probable la muroj de la *palaipolis* (la *palèpoli* estis la antikvega urbo fondita dum la 8a jarcento a.K.) havis, kiel suban angulon de la muroj kiuj malsupreniris el la akropolo, ekzakte la nunan zonon de la kastelo. Dum la helena periodo, pro la grandigo de la urbo al maro, la monteto restis fortresa loko milite gravega, dum la muroj, kiuj en la greka *polis* estis norde, nun malsupreniris ĝis la haveno; la arkeologia situo de la "Grekaj Muroj" sur la Lungomare Matteotti montras fakte la angulon de la muroj.

En romia epoko, dum la imperia periodo, la muroj ne estis konstruitaj, ĉar la imperio estis ege prospera, kaj la plej gravaj lokoj de la muroj estis forlasataj al iliaj fatoj.

### Mezepoko

Sub la imperiestro Justiniano la 1-a, dum la milito inter la gotoj kaj la bizancanoj, Belisario eniris en Reggio por liberigi ĝin el la barbaroj kaj trovis la urbon sen fortresoj, tiel la generalo tuj komandis la refaradon de la muroj. Li ne povis fakte permesi ke la urbo estu senprotekta pro la grava rolo kiun la haveno de Reggio havis en la ligiloj inter Italio kaj Konstantinopolo. Li reakiris do la malsupran parton de la muroj kiuj estis apogitaj al la haveno, nome la *monteto de la kastelo* iĝis do la angula remparo de la muroj, aligita al la monto. Tio kreis fortresan centron kiu protektis la havenon de Reggio kaj la tutan sudan Kalabrion. La dokumentata ekzisto de vera kastelo estas el la jaro 536.

En la jaro 1059 la fortreso pasis el la bizancanoj al la normandoj kaj dum la jaro 1266 al Karlo de Anjou. El la epoko de la normandoj, kiuj portis tie la kortegon, la kastelo estis modifita kaj larĝigita plurfoje.

Granda parto de la laboro okazis dum la longa reĝado de Frederiko la 2-a (Sankta Romia Imperio), kiam la imperia aŭtoritato devis aranĝi defensan ŝtatan sistemon de la Regno de Sicilio.

* Kategorio Aragona kastelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 48° 02′ 47″ N 3° 19′ 27″ O﻿ / ﻿48.04639 °N, 3.32417 °O﻿ / 48.04639; 3.32417 (mapo)

**Armeau** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 724 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Armeau etendiĝas sur 10.31 km², kaj havis 724 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 70 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gilbert Lair, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Armeau apartenas al la kantono de Villeneuve-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Villeneuve-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Villeneuve-l'Archevêque
| Blazono | Mapo |
| --- | --- |
| blazono | mapo |
| Bazaj datumoj |
| Federacia Lando: | Rejnlando-Palatinato |
| Administra urbo: | Germersheim |
| Areo: | 463 km² |
| Loĝantoj: | 129006*(fine de decembro 2020)* |
| Loĝdenso: | 270 |
| Aŭtokodo: | GER |
| Municipokodo: | 07334 |
| Komunumoj: | 31 |
| Adreso de la distrikta administrejo: | Luitpoldplatz 176725 Germersheim |
| rete: | www.kreis-germersheim.de |
| retpoŝte: | info@kreis-germersheim.de |
| situo de la distrikto en Rejnlando-Palatinato |
| situo de la distrikto en Rejnlando-Palatinato |

La **distrikto Germersheim** situas en la sudoriento de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, lime al Francio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Germersheim.

Najbaras la distriktoj Südliche Weinstraße (suda vinstrato) kaj Rhein-Pfalz en la federacia lando Rejnlando-Palatinato plus la distrikto Rastatt kaj la eksterdistrikta urbo Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo en Germanio, sed ankaŭ la departemento Bas-Rhin kun sia arondismento Wissembourg en Francio.

La rivero Rejno grandparte konsistigas la orientan limon de la teritorio kaj samtempe markas la limon al la najbara federacia lando Baden-Virtembergo (inter alie al la eksterdistrikta urbo Karlsruhe), la rivero *Lauter* grandparte la sudan limon de la teritorio kaj samtempe la limon al Francio.

Komunumaroj
-----------

* Komunumaro Rülzheim

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)

* GermersheimGermersheim
* KandelKandel
* FreisbachFreisbach
* WestheimWestheim

* Kategorio Distrikto Germersheim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rurbaj kaj neurbaj komunumoj en la distrikto Germersheim |
| --- |
| Bellheim | Berg (Palatinato) | Erlenbach apud Kandel | Freckenfeld | Freisbach | Germersheim | Hagenbach | Hatzenbühl | Hördt | Jockgrim | Kandel | Knittelsheim | Kuhardt | Leimersheim | Lingenfeld | Lustadt | Minfeld | Neuburg am Rhein | Neupotz | Ottersheim apud Landau | Rheinzabern | Rülzheim | Scheibenhardt | Schwegenheim | Steinweiler | Vollmersweiler | Weingarten (Palatinato) | Westheim (Palatinato) | Winden | Wörth am Rhein | Zeiskam | blazono de la distrikto Germersheim |

 |

landa blazono de Rejnlando-Palatinato
Distriktoj kaj eksterdistriktaj urboj en Rejnlando-Palatinato

**Distriktoj**:  

Ahrweiler |
Altenkirchen (Westerwald) |
Alzey-Worms |
Bad Dürkheim |
Bad Kreuznach |
Bernkastel-Wittlich |
Birkenfeld |
Cochem-Zell |
Donnersberg |
distrikto Bitburg-Prüm |
Germersheim |
Kaiserslautern |
Kusel |
Mainz-Bingen |
Mayen-Koblenz |
Neuwied |
Rhein-Hunsrück |
Rhein-Lahn |
Rhein-Pfalz (apudrejna Palatinato) |
Südliche Weinstraße (suda vinvojo) |
Südwestpfalz (sudokcidenta Palatinato) |
Trier-Saarburg |
Vulkaneifel |
Westerwald

**Eksterdistriktaj urboj**:  

Frankenthal (Palatinato) |
Kaiserslautern |
Koblenz |
Landau in der Pfalz |
Ludwigshafen am Rhein |
Mainz |
Neustadt an der Weinstraße |
Pirmasens |
Speyer |
Trier |
Worms |
Zweibrücken

 

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 206061
* GND: 4494002-6
* LCCN: n84095876
* VIAF: 155988295
 |
Ligniĝintaj fruktoj de *Illicium verum* estas folikloj
Foliklo de *Banksia grandis*
**Foliklo** (latine *folliculus*) estas fendfrukto, unuvalva, unuĉambra kapsulo, malfermiĝanta nur en la ventra suturo.

Foliklo estiĝas el unu suprestaranta, el sola karpelo konsistanta ovarion.

Foliklojn havas ekzemple specioj de ranunkulacoj, peoniacoj, Crossosomataceae, Limnocharitaceae, Petrosaviaceae, la subfamilio de Spiraeoideae ĉe la rozacoj, genro de magnolioj (*Magnolia*), ktp.

Se el unu floro estiĝas ne nur unu foliklo, sed multaj, oni parolas pri foliklaro.

Pli ĝenerale, **foliklo** estas nomo de diversaj saketformaj organoj: hara foliklo (*folliculus pili*).

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFruktaj specoj |
| --- |
| Sekaj fruktoj | Akeno • Foliklo • Guŝo • Nukso • Piksido • Kapsulo • Kariopso • Flugakeno • Silikvo |
| Karnecaj fruktoj | Bero • Drupo • Pomofrukto • Rozbero |
| *Vidu ankaŭ ŝajnfrukto kaj fruktaro* |

 |

* Kategorio Foliklo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Vol-au-vent (volovano)
**Foliigita pasto** aŭ **pufa pasteĉo** estas produkto kiu konsistas el maldikaj folioj da pasto. Ĝi estas farata per plurfoje ŝmiri tavolon da butero aŭ margarino sur tavolo da pasto, kaj sekve faldi kaj laminati ĝin.

Ĝi estas "tute preta kaj finita" aĉetebla en preskaŭ ĉiu superbazaro. Krom por dolĉaĵoj foliigita pasto ankaŭ tre taŭgas por nedolĉaj frandaĵoj kiel pasteĉoj.

La diferenco inter foligita pasto kaj aliaj rulitaj bakaĵoj kiel danaj bakaĵoj aŭ croissantoj kuŝas ĉefe en la pasto. Neniu gisto estas aldonita al la folikukaĵo; gisto ankaŭ estas utiligita kiel fermentagento en danaj bakaĵoj. La pastoj ankaŭ enhavas sukeron, lakton kaj aliajn ingrediencojn, laŭ viaj bezonoj kaj la recepto.

Foliopasto (fermentŝvelita) kiu ankaŭ oftas en greka kaj mezorianta kuirarto, estas tre simila al foliigita pasto. 

Pomobuĥto el foliigita pasto.

Ingrediencoj
------------

* 500g da faruno
* 500g da butero aŭ margarino
* 250g da akvo
* 10g da salo
* iom da gisto

Bakaĵoj de foliigita pasto
--------------------------

Bakitaj varoj faritaj el foliigita pasto apartenas al la klaso de bonaj bakaĵoj .

Ĝi funkcias kiel bazo por:

* Baklavo
* Baniza en Bulgario, kun salakva fromaĝplenigaĵo
* *Pastel de Belém/nata* kun kremplenigaĵo estas kukbakaĵo el Portugalio
* Porka orelo (kukaĵo)
* *Sfogliatelle*, itala kukbakaĵo
* Kirlovaĵo
* Volovano (fr: *Vol-au-vent*)
* Mille-feuille (franca por milfolio)
* *Tarte Tatin*, franca pomtorto

Vidu ankaŭ
----------

* Foliopasto (fermentŝvelita)
* Pasteĉoj de fermentŝvelita foliopasto
* Samosa
* Huntuno
* Claudia Roden
* Tompuso

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Foliigita pasto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la farado de foliigita pasto Arkivigite je 2008-05-18 per la retarkivo Wayback Machine (nederlande)
**Fokstroto** (angle *foxtrot*, ankaŭ *fox trot*, kelkfoje majuskiglita: *Foxtrot*, *Fox trot*) aŭ *vulpo-paŝo* estas salona danco.

Historio
--------

Fokstroto estiĝis inter 1910 kaj 1915 en Nordameriko. Kaj la dancaj radikoj kaj la etimologio ne klaras, ĉar multaj fontoj kontraŭas unu la alian. La plej populara klarigo, kiu vidas en la nomo rilaton al la paŝado de vulpo (laŭvorta traduko de la angla *"foxtrot"*), estas verŝajne malbona.

Fokstroto transprenis erojn de ragtimo, *onestep*, *twostep* kaj ankaŭ de la *Castle Walk*, kies koreografion verkis Vernon kaj Irene Castle. La nomo fokstroto eble devenas de la aktoro Harry Fox, kiu por sia tiama populara vodevilo *"Harry Fox & the Ziegfeld Follies"* transprenis erojn el *onestep* kaj *Castle Walk*. Tiel Fox disvastigis la dancon publike. Fokstroto iĝis sinonimo por serio de paŝdancoj, el kiuj la plej multaj ne plu ekzistas.

Eŭropon atingis fokstroto nur post la unua mondmilito. En 1920 la ekzistantaj paŝoj estis unufoje ordigitaj dum konferenco en Anglio. Ekde 1924 oni distingas inter la malrapida varianto, *slowfox* kaj la pli rapida *quickstep*. En 1963 fokstroto enlistiĝis en la monda dancprogramo (*de:Welttanzprogramm*), sed ĝi estis neniam uzata kiel sportdanco.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fokstroto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Fokstrotaj filmetoj Arkivigite je 2008-04-09 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 33649
* GND: 4170763-1
* LCCN: sh85051128
* NKC: ph224337
 |
freŝa folibeto
freŝa akva spinaco (*Ipomoea aquatica*)
spinaco kun kremo
vaporkuirita krispa brasiko kun migdaloj
**Foliaj legomoj**, ankaŭ nomataj "verdaj legomoj" estas plantaj folioj manĝataj kiel legomoj, foje akompanate de delikataj petioloj kaj burĝonoj. Kvankam ili venas de larĝa vario de plantoj, la plej multaj foliaj legomoj tre similas laŭ nutraj detaloj kaj preparmanieroj por manĝado.

Konatas preskaŭ mil specioj de foliaj legomoj. La plej multaj venas de mallongvivaj herbaj plantoj kiel laktuko aŭ spinaco. Lignaj plantoj kies folioj manĝeblas estas interalie specioj de baobabo, aralio, moringo kaj moruso.

Ankaŭ la folioj de multaj specioj de furaĝo estas home manĝeblaj, sed kutime manĝatas nur okaze de granda malsato. Tiuj plantoj ofte pli facile kreskas kaj disvastiĝas ol tradiciaj foliaj legomoj, sed la ekspluatado de ilia nutra valoro pli malfacilas unuavide pro granda kvanto de plantaj fibroj.

Nutra valoro
------------

Foliaj legomoj tipe havas malmultajn kaloriojn, malmultan grason, multe de proteino, multe da plantaj fibroj, da fero kaj kalcio, kaj tre grandajn kvantojn da plantaj ĥemiaĵoj kiel vitamino C, karotenoidoj, luteino, foliata acido kaj vitamino K.

Preparo
-------

Plej multaj foliaj legomoj manĝeblas krude, ekzemple en sandviĉoj aŭ salatoj. Ili uzeblas por ĉirkaŭvolvi aliajn manĝeblajn enhavaĵojn kompareble al tortiljo. Same eblas ilin boligi, friti aŭ aŭ kuiri per vaporo. Foliaj legomoj farĉitaj per porkaĵo estas tipaj pladoj en la kuirarto ekzemple de suda Usono. Ankaŭ en la kuirarto de suda kaj sudorienta Azio, foliaj legomoj (precipe vaporkuiritaj) havas tre grandan rolon.

Folia aŭ folilegomo estas:

* petroselo
* folibeto
* spinaco
* blanka brasiko
* ruĝa brasiko
* savoja brasiko
* sabeliko aŭ krispa brasiko
* laktuko
* laktukofolio
* valerianelo
* endivio kaj skarolo
* cikorio
* ĉina brokolo
* eruko
* akvokreso
* ampeloprazo
* cerefolio
* ĉina brasiko
* kardono
* portulako
* mirido
* tetragonio aŭ nov-zelanda spicaco
* kaj multaj aliaj, speciale el tropikaj aŭ subtropikaj landoj

maldekstra
Aliaj legomgupoj estas

* brasika legomo
* florlegomo
* cepa legomo
* fruktlegomo
* tiglegomo
* radiklegomo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Folia legomo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Eintrag bei lebensmittellexikon.de


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 309731
* GND: 4329369-4
* LCCN: sh85057263
* NDL: 01058622
* NKC: ph159634
 |
**Blesa** [BLEsa] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas.

Geografio
---------

Ĝi estas je 107 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, inter Moyuela (norde) kaj Muniesa (oriente). Ĝi estas en la nordo de la Iberia Sistemo. La loĝloko estas je 771 msm.

Historio
--------

Ĝi estis konkerita el islamanoj en 1137 (aŭ 1143). Plej frua dokumenta mencio estas de 1198 kiel loko de senjoro Miguel Luesia. Certe la zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1328, Alfonso la 4-a vendis Huesa kaj ĝiajn domarojn, inter kiuj Blesa, al Pedro de Luna, farante parton de la komunumaro *Sesma de la Honor de Huesa* ene de la komunumaro Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. 

La 1an de Februaro 1430, la reĝo Alfonso la 5-a de Aragono ordonis okupadon de la kastelo (eble nur simpla tureto) de Blesa kaj oni aligu ĝin al la Krono.

En 1916 finiĝis la konstruado de la turo de la preĝejo de Sankta Kruco, tre malfrua ol la propra preĝejo.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Blesa kie oni malaltiĝis el 1 325 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 85 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj, olivarboj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj porkoj). Nune rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun baroka turo de la 18-a jarcento, krucmonumentoj, trinkujoj, domegoj, muelejoj, muzeo pri ĉarpentado kaj forĝejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801135
* VIAF: 316734515
 |
**Lipoproteina strukturo (kilomikrono)**  

**ApoA, ApoB, ApoC, ApoE** (apolipoproteinoj); **T** (triacilgliceroli); **C** (kolesterolo); verde (fosfolipidoj)
**Lipoproteino** estas biokemia komplekso kiu enhavas kaj proteinojn kaj lipidojn, ligatajn al la proteinoj, kio permesas al la graso moviĝi tra la akvo ene kaj for de ĉeloj. La proteinoj tuilas por emulsii la lipidajn (alimaniere nomata graso) molekulojn. Multaj enzimoj, transportaj proteinoj, strukturaj proteinoj, antigenoj, adhesinoj, kaj toksinoj estas lipoproteinoj. Ekzemploj estas la altdensaj (ADL) kaj malaltdensaj (MDL) lipoproteinoj, kiuj permesas al la grasoj esti portataj per la sangofluo, la transmembranaj proteinoj de la mitokondrio kaj de la kloroplasto, kaj bakteriaj lipoproteinoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Tre malaltdensaj lipoproteinoj

Notoj
-----

1. ↑  mrc-lmb.cam.ac.uk

* Kategorio Lipoproteino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 422890
* GND: 4074259-3
* LCCN: sh85077309
* BNF: 11965340c
* NDL: 00569543
* NKC: ph122361
 |
**Cerezo de Arriba** [zeREzo deaRIba] estas municipo en la sudoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. La loknomo *Cerezo de Arriba* estas komprenebla etimologie kiel Ĉerizarbo de Supro. 

En ĝia nmunicipa teritorio estas la skiejo La Pinilla, sur la Sierra de Ayllón, kiu havigas paborpostenojn por granda parto de la loka laboristaro. 

Cerezo de Arriba en la provinco Segovio.
Skiejo La Pinilla.

Geografio
---------

Ĝia montara municipa teritorio okupas totalan areon de 48,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 134 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 70 el 1991. 

Ĝi distas 64 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Castillejo de Mesleón, Comunidad de Sepúlveda-Riaza, Sotillo, Riofrio de Riaza, Cerezo de Abajo, Santo Tomé del Puerto kaj El Cardoso de la Sierra (Guadalajara).

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la komunumaro *Ochavo de la Sierra y Castillejo* de la *Comunidad de Villa y Tierra de Sepúlveda*; la plej frua dokumento kiu referencas al Cerezo de Suso, origina nomo de la loko, estas la konfirmo fare de la reĝo Alfonso la 8-a en 1192 de heredaĵoj de la monaĥejo de Santo Tomé del Puerto. En tiu epoko oni konstruis la preĝejon de Sankta Johano Baptista, patrono de Cerezo de Arriba en Cerezuelo, kie estis la ermitejo de Cerezuelo (17-a jarcento), kaj kiu unuiĝis al Cerezo de Suso en unusola municipo estante Doña Leonor de Navarra, senjorino de Sepúlveda, en 1393.

En 1520 oni skribis regularon por la organizado de la ekonomio de la loko: nome de la brutobredado. En 1564 oni sendependigis la lokon el la jurisdikcio de Sepúlveda per dekreto de Filipo la 2-a, kiu faras ĝin urbo.

La 30an de Marto 1813 dum la Milito de Hispana Sendependigo en la municipa teritorio de Cerezo de Arriba okazis batalo fare de la hispanaj gerilanoj El Empecinado kaj la pastro Merino kontraŭ kolono de 2 000 francoj, kiu estis devigita retiriĝi ĉe la montopasejo de Somosierra.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la romanika preĝejo kaj la ermitejo de Cerezuelo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768202
 |
**Cerentino** estas komunumo de la Komunumaro Rovana kaj la Distrikto Vallemaggia en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 58 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Cerentino situas ĉe la kuniĝo de la Valo de Rovano kaj la Valo de Campo en la supra parto de la Valo de Maggia, en distanco de proksimume 35 km de Locarno. La komunumo konsistas el la setlejoj Camanoi (sur alteco de 1136 m s.m.), Cerentino (sur alteco de 980 m s.m.), Collinasca (sur alteco de 761 m s.m.), Corino (sur alteco de 1093 m m s.m.), Casa dei Giün (1080 m s.m.), Corsopra (sur alteco de 1140 m m s.m.), kaj Piede delle Piode (sur alteco de 954 m m s.m.).

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 20,07 km², de kiuj 67,4% estas kovritaj de arbaro, 6,2% servas por agrikulturo kaj 1,3% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Cerentino limas en nordo kaj sudoriento al Cevio, en oriento al Linescio, en sudo al Campo (Vallemaggia), kaj en okcidento al Bosco/Gurin.

Trafiko
-------

Cerentino situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al Cerentino kondukas montara vojo de Cevio, kaj de Cevio kondukas la vojoj al Campo (Vallemaggia) kaj al Bosco/Gurin. Pere de la poŝtaŭtolinio de Cevio al Bosco/Gurin la komunumo estas konektita al la publika transportreto, krome de Cerentino kondukas konekta poŝtaŭtolinio al Campo (Vallemaggia). La busoj trafikas tamen nur sesfoje tage.

Historio
--------

Ĝis 1513 Cerentino apartenis al la Paroĥo Cevio. Pro elmigro la loĝantaro de Cerentino en la lastaj ducentjaroj konsiderinde malkreskis. La vilaĝo estas minacato de deklivoglitoj, rokofaloj kaj erozio de la planko. De 625 loĝantoj en la jaro 1591 Cerentino malkreskis al 58 loĝantoj en 2011.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Daniela Pauli Falconi*:  *Cerentino* en *Historia Leksikono de Svislando* (2003-09-01)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Cerentino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Cerentino

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Cerentino** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Vallemaggia |
| --- |
|  **Komunumaro Lavizzara:** **Lavizzara** **Komunumaro Maggia:** Avegno-Gordevio **•  Maggia** **Komunumaro Rovana:** Bosco/Gurin  •  Campo  •  Cerentino  •  **Cevio**  •  Linescio |  |

 |
Koordinatoj: 48° 10′ 32″ N 3° 20′ 31″ O﻿ / ﻿48.17556 °N, 3.34194 °O﻿ / 48.17556; 3.34194 (mapo)

**Malay-le-Grand** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 1569 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Malay-le-Grand etendiĝas sur 21.8 km², kaj havis 1569 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 72 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Guy Crost, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Malay-le-Grand apartenas al la kantono Sens-Sud-Est, kies ĉefurbo estas Sens. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono Sens-Sud-Est
**Ilja Sergejeviĉ Glazunov**, ruse *Илья Сергеевич Глазунов* (naskiĝis la 10-an de junio 1930 en Leningrado, Sovetunio mortis la 9-an de julio 2017 en Moskvo) estas sovetia kaj rusia pentristo. Li fondis kaj gvidis la Rusian Akademion de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo.

Biografio
---------

Ilja Glazunov naskiĝis la 10-an de junio 1930 en Leningrado. Lia patro estis Sergej Glazunov, patrino - Olga Glazunova.

Glazunov estis en Leningrado dum la sieĝo; tiatempe pereis liaj gepatroj kaj aliaj parencoj. Estante 12-jara, li estis forveturigita de tie per la Vojo de Vivo kaj vivis apud Velikij Novgorod, post malblokado revenis al Leningrado. Li studis en Meza pentrarta lernejo de Leningrado, en Leningrada instituto de Repin.

En 1956 li geedziĝis kun Nina Vinogradova-Benua. En komenco de februaro 1957 en la Centra domo de artistoj en Moskvo pasis lia unua ekspozicio de verkoj, ege sukcesinta.

En 1977 lia ekspozicio estis malfermita kiel konflikta al sovetia ideologio.

En 1981 li organizis en Moskvo muzeon de arto.

En 1987 li fondis en Moskvo la Rusian Akademion de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo kaj fariĝis ĝia rektoro (kaj restas ĝis nun). La Akademio situas en la konstruaĵo de estinta Altlernejo de belartoj.

En 1997 li gajnis la Ŝtatan premion de Rusia Federacio pro restaŭrado de Moskva Kremlo.

La 11-an de julio 2017 li estis enteregita en la moskva Novodeviĉje tombejo.

Socia agado
-----------

Ilja Glazunov estis monarkiisto, kontraŭis demokration kaj egalecon de sociaj rajtoj. En 2009 dum la intervjuo li asertis, ke Rusio bezonas imperiestran duktaturon kaj devas subteni kvanton de etnaj rusoj. Li ankaŭ nomis sin rusa naciisto kaj fieris pro tio, ke li estis ruso.

La 9-an de februaro 2012 li estis oficiale registrita kiel konfidatestanto (ruse *доверенное лицо*) de la kanditato por Prezidanteco de Rusio Vladimir Putin.

Parencoj
--------

* **Patro:** Sergej Fedoroviĉ Glazunov †;
* **Patrino:** Olga Konstantinovna Glazunova †;
* **Edzino:** Nina Aleksandrovna Vinogradova-Benua (1933 - 1986) †; sinmortigis;
* **Filo:** Ivan Iljiĉ Glazunov, pentristo
* **Filino:** Vera Iljiniĉna Glazunova, pentristino

Bildgalerio
-----------

Bildgalerio de Ilja Glazunov en Moskvo
 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Moskva bildgalerio de Ilja Glazunov.
En centro de Moskvo ekde 2004 funkcias persona bildgalerio de Ilja Glazunov. Ĝi enhavas pli ol 700 liajn verkojn.

Referencoj
----------

1. ↑  Илья Глазунов, художник: «Лакеи не могут править страной» (ruse)
2. ↑  Илья Глазунов: «Власть должна быть сильной, иначе это не власть!» (ruse)
3. ↑  Decido de la Centra balotkomisiono de Rusio pri registrado de konfidatestantoj de Vladimir Putin Arkivigite je 2017-07-05 per la retarkivo Wayback Machine (ruse)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala paĝaro (ruse, angle)

* Kategorio Ilja Glazunov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 473173
* GND: 119433389
* LCCN: n82212091
* VIAF: 62091581
* ISNI: 0000 0001 1656 3527
* SUDOC: 03482376X
* BNF: 125535938
* ULAN: 500016482
* BIBSYS: 90524963
* RKD: 32104
* NKC: jn20000601866
* BNE: XX1155527
 |
**István Juhász** [iŝtvAn juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Juhász István** estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2013).

István Juhász  naskiĝis la 2-an de julio 1943 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Juhász frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1961-1966, poste li tuj ekinstruis samloke en la universitato. En 1974 li eklaboris en matematika instituto. En 1977 li doktoriĝis el matematiko. Li estis gastoprofesoro en Usono, Kanado, Nederlando, Izraelo, Brazilo, Italio. Li partoprenis en redaktadoj de *Studia Scientiarum Mathematicarum* kaj *Topology and its Application*. Li okupiĝas precipe pri Aroteorio. Li ricevis 4 premiojn kaj memormedalon inter 1967-2008.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Számossági problémák a topológiában*, (1970)
* *Cardinal Functions in Topology*, (1971)
* *Cardinal functions II,* (1984)
* *Combinatorial principles from adding Cohen reals,* (1998)
* *HFD and HFC type spaces, with applications,* (2002)
* *CH, a problem of Rolewicz and bidiscrete systems,* (2011)

Fontoj
------

* biografio kun foto
**KENDE István** (pr. kende iŝtva:n) estis hungara historiisto, universitata profesoro naskita en Máramarossziget la 13-an de marto 1917 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de novembro 1988.

Biografio
---------

Kende István studis post 1935 en Parizo en Hautes Études Commerciales. Li revenis en 1937 kaj dum tri jaroj li estis privatoficisto, inter 1940-44 li laboris kiel seruristo. Dum la dua mondmilito li gvidis armilan kontraŭstarantan grupon en Budapeŝto. De 1945 li havis politikajn funkciojn. Inter 1957-60 li estis rubrikestro ĉe la *Népszabadság*, de 1960 konsilanto en la ministerio pri eksteraj aferoj dum tri jaroj. De 1963 ĝis 1977 li estis vickatedrestro en la Internacia Katedro de Universitato Ekonomika.

Verkoj
------

* *A francia gyarmatbirodalom felbomlása Nyugat-Afrikában* (Bp. 1964);
* *A fekete-afrikai országok népeinek harca a fejlődés új útjaiért* (Bp. 1964);
* *A diplomáciai kapcsolatok története a második világháború után* (Bp. 1966);
* *Fejlődő országok nem-kapitalista útja* (Tamás Szentes , Bp. 1966);
* *Nyolcvannyolc háború* (Bp. 1968);
* *Forró béke, hidegháború. A diplomáciai kapcsolatok története 1945-56* (Bp. 197o);
* *Helyi háborúk Ázsiában, Afrikában és Latin-Amerikában, 1945-69* (Bp. 1972);
* *Fejlődő országok, haladó eszmék* (vál. bev. Bp. 1976)

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
]
**Cerezo de Abajo** [zeREzo deaBAĥo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. La loknomo *Cerezo de Abajo* estas komprenebla etimologie kiel Ĉerizarbo de Malsuprejo. 

Cerezo de Abajo en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia monteta municipa teritorio okupas totalan areon de 19,89 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 115 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte pli ol 80 el 1991. 

Ĝi distas 60 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Sotillo, Cerezo de Arriba, Duruelo kaj Santo Tomé del Puerto.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La origino de la municipo Cerezo de Abajo estas de mezo de la 13-a jarcento, tiam literumita Cereso de Yuso. Ĝi estis en la komunumaro *Ochavo de la Sierra y Castillejo*, de la *Comunidad de villa y tierra de Sepúlveda*.

Fine de la Hispana Enlanda Milito, la venkinta frankisma flanko organizis sur tereno ene de la municipa teritorio la plej grandan koncentrejon por politikaj malliberuloj el la provinco. En ĝi estis enfermitaj nombraj respublikanojn kaptitajn dum kaj post la fina ofensivo al Madrido: la 4an de Aprilo 1939, post la fino de la milito, estis tie pli ol 5 000 homoj, en areo subĉiela ĉirkaŭita per dornodratoj kun nesufiĉa nombro de tendoj por ŝirmi tiom grandan kvanton de malliberuloj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768199
* VIAF: 316735678
 |
**Tavola energio** estas la energio de la tavolo-kolektujo kaj de troviĝanta en ĝi fluaĵo (nafto, tergaso, akvo), kiuj troviĝas en la streĉa stato pro montopremo kaj tavolpremo. 

La **ĉefaj tipoj de tavolenergio**:

* la impeta energio de la tavolakvoj;
* la energio de la libera gaso kaj tiu de la gaso diluita en nafto kaj eliĝanta dum malaltiĝo de la premo;
* la energio de elasteco de la premitaj rokaĵoj kaj likvaĵoj;
* la energio de la impeto, estigita de la pezoforto de nafto.

Ju pli da gasoj estas diluitaj en nafto, des pli alta estas tavola energio. Dum elprenado de likvaĵoj aŭ gasoj el tavolo, tavola energio konsumiĝas por ŝovi la likvaĵojn kaj superi la fortojn, kiuj kontraŭstaras al tiu movado (temas pri la fortoj de la interna frotado de likvaĵoj kaj gasoj, tiuj de ilia frotado kontraŭ rokaĵoj, kaj pri la kapilaraj fortoj). Movadon de nafto kaj gaso en la tavolo plej ofte kaŭzas samtempe kelkaj tipoj de la tavola energio. Ĉiam riveliĝas la energio de la elasteco de la rokaĵoj, tiu de la likvaĵoj kaj tiu estigita de la pezoforto de nafto. Dominado de tiu aŭ alia tipo de la energio dependas de geologiaj specifaĵoj kaj ekspluata reĝimo de la minejo.

La eluzita tavola energio povas rekompenciĝi per natura alfluo de surfacaj akvoj al la produktohavaj tavoloj aŭ per artefarita pumpado de akvo, gaso aŭ alia agento, kiu elpremas la elminigatan fluaĵon. Do difini la bilancon de la tavola energio (rilatumon de la tavolenergio, uzata por elminigado kaj tiu alportata de interne) estas tre grava por plani ekspluatadon de la naftominejo.

Literaturo
----------

* Зотов, Г. А..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Пластовая энергия // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 317–318. ISBN 5-85270-327-3.

Vidu ankaŭ
----------

* Tavoldepresio
* Tavolpremo
* Tavola temperaturo
**István Karádi** [iŝtvAn karAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Karádi István** estas hungara kuracisto, profesoro, membro (korespondanta en 2013, ordinara en 2019) de Hungara Scienca Akademio.

István Karádi  Arkivigite je 2014-04-23 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 2-an de junio 1951 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Karádi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste tuj medicinan universitaton en Budapeŝto inter 1969-1975. Post la diplomo li ekinstruis samloke en la universitato. En la 1980-aj jaroj li studvojaĝis al Dresdeno kaj Graz. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1990, li doktoriĝis en 2000 antaŭ la akademio. Li estas katedrestro kaj dekano. Li ricevis premiojn inter 1975-2001.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A vaszkuláris permeabilitás vizsgálata diabeteses és hyperlipoproteinaemiás betegeken* (1980)
* *Alacsony lipoprotein(a) szint növeli a thrombolysis sikerének valószínűségét* (1993)
* *Klinikai irányelvek kézikönyve, Anyagcsere* (2007)
* *Complement activation and its prognostic role in post-cardiac arrest patients* (2014)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-04-23 per la retarkivo Wayback Machine
* [*rompita ligilo*] angle


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**La 29a Sud-Orient-Aziaj Ludoj** aŭ Sudorientaziaj Ludoj (angle: *Southeast Asia Games*.Malaja: *Sukan Asia Tenggara*) okazos en Malajzio en 2017.Ĉi tiu estas la 6a foje, ke Malajzio organizas la ludojn poste 16 jaroj. Malajzio organizis la ludoj en 1965,1971,1977,1989 kaj 2001. La konkursoj estos okazintaj en kelkaj statoj, Saravako, Sabaho.

Organizo
--------

Dum la kunsido de Federacio de Sud-Orient-Aziaj Ludoj (FSOAL) je 2012 oni decidis, ke Malajzio estos organiza lando de 29a SOA Ludoj se ne estos aliaj landoj kiuj interesiĝos pri la organizo de ludoj. Laŭ rotacio, Brunejo estus la organiza lando de ludoj sed la lando volis organizi en 2019. Pro tiu kialo, Malajzio estis elektita por la organizo de 2017 SOA Ludoj.

Loko de la ludoj
----------------

La ĉefa loko de la ludoj estos en Bukit Jalil nacia stadiono .Kelkaj lokoj estis elektitaj por la okazo.

Partoprenantaj landoj
---------------------

* Birmo
* Brunejo
* Filipinoj
* Indonezio
* Kamboĝo
* Laoso
* Malajzio
* Orienta Timoro
* Singapuro
* Tajlando
* Vjetnamio

La finaj rezultoj
-----------------

|  |
| --- |
| **Suma medaltabelo de 2017 Sud-Orient-Aziaj Ludoj 8a--26a Septembro 2017** |
| Ranĝo | Mallongigo | Ŝtato | Oro | Arĝento | Bronzo | Sume |
| 1 |  | {{}} | 00 | 00 | 00 | 00 |
| 2 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 3 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 4 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 5 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 6 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 7 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 8 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 9 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 10 |  | {{}} |  |  |  |  |
| 11 |  | {{}} |  |  |  |  |
|

Referencoj
----------

1. ↑   Oficiala paĝo. Arkivita el la originalo je 2015-08-30. Alirita 2015-09-03.
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2015-05-30. Alirita 2015-05-29.
3. ↑   Arkivigite je 2014-12-03 per la retarkivo Wayback Machineoficiala paĝo de Bukit Jalil Nacia Stadiono

Eksteraj Ligiloj
----------------

Ŝablono:Sequence
Tiu artikolo temas pri **Taksonomia ordo**, dum por la taksonomia rango vidu artikolon Ordo (biologio)

\_\_\_\_\_

**Taksonomia sekvenco** (konata ankaŭ kiel **sistematikaj**, **filetika** aŭ **taksonomia ordo**) estas sekvenco sekvita en listado de taksonoj kiu helpas facilan uzadon kaj respegulas la evoluan rilataron inter taksonoj. Taksonomiaj sekvencoj povas ekzisti por taksonoj ene de iu ajn rango, tio estas, listoj de familioj, genroj, specioj povas havi po unu sekvencon.

Komencaj biologoj uzis la koncepton de "aĝo", "epoko" aŭ "primitiveco" de la studitaj grupoj por derivi ordon de aranĝo, kun "pli malnovaj" aŭ pli "primitivaj" grupoj listitaj la unuaj kaj pli ĵusaj aŭ "antaŭeniritaj" kiel lastaj.

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* Haston, Elspeth; Richardson, James E.; Stevens, Peter F.; Chase, Mark W. (2009), "The Linear Angiosperm Phylogeny Group (LAPG) III: a linear sequence of the families in APG III", *Botanical Journal of the Linnean Society* **161** (2): 128–31, doi:10.1111/j.1095-8339.2009.01000.x
* Hawthorne, W.D. & Hughes, C.E. (2008), "Optimising linear taxon sequences derived from phylogenetic trees – a reply to Haston *et al.*", *Taxon* **57** (3): 698–704
**Francisko SIMONNET** (france: *François Simonnet*) (naskiĝis la  10-an de aŭgusto 1940(nun 1940-08-10), mortis la 21-an de novembro 2012 (72‑jara)) estis denaska franca esperantisto kaj membro de la Akademio de Esperanto (ekde 2004).

Li lernis interalie en la Pariza Universitato (Sorbonne) precipe pli klasika filologio kaj ĝenerala lingvoscienco, en la Alta Lernejo pri Orientaj Lingvoj (*École nationale des langues orientales vivantes*) en Parizo pri la lingvoj hungara kaj pola, en la Lernejo pri Altaj Studoj (*École des hautes études*) pri ĝenerala lingvoscienco kaj pri latina filologio, iam poste en la Provenca Universitato en Aix-en-Provence pri lingvoscienco kaj ligitaj temoj, pri Esperanto kaj pri la lingvo pola, en la Budapeŝta Universitato je la nomo de Rolando *Eötvös* (ELTE) pri Esperanto kaj interlingvistiko...

Li instruis, krom en Francujo, en diverslandaj universitatoj (en Polujo, Israelo, Vjetnamujo, Rusujo, Egiptujo...), plej longe kiel profesoro pri gramatiko de la franca lingvo ĉe la Sajgona (nuntempe Ho-Ĉi-Min-urba) Universitato (1971–1976).

Li kunlaboris en Nederlando en la plano por la sistemo por aŭtomata tradukado *DLT*.

Li estis asociita docento de la Akademio Internacia de la Sciencoj (AIS San-Marino).

Li estis sekretario de la asocio *Libero por la lingvoj*.

Francisko Simonnet mortis tragike dum incendio, kiu detruis lian domon en Sens frumatene la 21-an de novembro 2012. Informojn pri la tragedio alportis loka ĵurnalo kaj lia filo Victor Simonnet. Funebra ceremonio okazis la 30-an de novembro 2012 je la 15-a horo en la preĝejo Saint Pregts en Sens kaj sekvis entombigo en Theil-sur-Vanne.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libera Folio pri la morto de F. S.
La **Schaafbach** (aŭ **Schafbach** kaj ĝis la muelejo *Ahrmühle* ankaŭ nomata **Eichholzbach** ) estas ĉ. 11,4 km okcidenta kaj orografie dekstra flankrivero de la rivero Ahr en la distrikto Euskirchen, germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio

Geografio
---------

### Riveriro

La Schaafbach fontas en la regiono Nordeifel kiel *Eichholzbach*. Ĝia fonto situas en la arbaro *Ripsdorfer Wald* ĉe la norda deklivo de la monto Heidenkopf (alteco 595m) sur la areo de la komunumo Dahlem en alteco de ĉ. 581 m super marnvivelo.

De sia fonto en la naturprotektejo *Nonnenbach und Eichholzbach mit Seitentälern* la rivero fluas orienten tra la komunumo Blankenheim. Ekde la enbuŝigo de la rojo Gundersbach (km 5,8) apud la domareto Ahrmühle, kie la rojo pasas la monton Stromberg (alteco 559,0 m), ĝi nomiĝas Schaafbach. Ĝi daurigas flui norden preter la vilaĝparto Ripsdorf kaj en fluas nordoriente de Hüngersdorf sur alteco de 378 m de nordokcidente en la riveron Ahr.

### Akvokolekta areo kaj alfluantoj

La 28,031 km² granda akvokolekta baseno deakviĝas trans Ahr kaj Rejno al la Norda maro. La alfluantoj de la Schaafbach estas (rivermalalten):

| nomo | GKZ | longeco (km) | direkto | enbuŝiĝoĉe km | loko |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mäusbach | 27181412 | 1,9 | dekstre | 9,3 |  |
| Archetsbach | 2718142 | 3,2 | maldekstre | 8,7 |  |
| Ruhrbach | 27181432 | 0,9 | maldekstre | 7,4 |  |
| Aus dem Weiherbruch | 27181434 | 1,0 | maldekstre | 6,8 |  |
| Itzbach | 2718144 | 3,8 | dekstre | 6,2 |  |
| Gundersbach bzw. Bonnesbach | 2718146 | 3,2 | dekstre | 5,8 | Ahrmühle |
| Miesbuschbach | 27181472 | 1,7 | maldekstre | 3,3 |  |
| Dreisbach | 2718148 | 3,3 | maldekstre | 1,5 |  |
| Dedersbach | 27181492 | 1,4 | maldekstre | 0,9 |  |
| Borbach | 27181494 | 1,0 | dekstre | 0,6 |  |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Schaafbach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------
Eksa franciskana preĝejo en Sibio, Transilvanio
La **Preĝejo Sankta Antonio de Padovo** (rumane: *Biserica Franciscană din Sibiu*; germane: *Franziskanerkirche in Hermannstadt*) estas kirko romkatolika situanta en Șelarilor-strato nr. 12-14 en Sibiu, Rumanio. Partoj de la eksaj monekajoj eroj troviĝas ankaŭ ĉe la stratoj Bărbierilor 2 (zonoj S+P) kaj Manejului 4.

Historio
--------

La preĝejo estis, komence en la jarcento 15-a, ero de monakejo de la klaraninaj monaĥinoj, branĉo virina de la franciskanoj.

Post Reformacio la monakinejo estis neniigita kaj la preĝejo eĉ uzitis dum multe da tempo kiel deponejo por cerealoj. Memkompreneble kondukis tiu ĉi abuzo al malboniĝo arkitektua de la tuta komplekso.

Post habsburgiĝo de Transilvanio, komandanto kaj generalo Stefano de Steinville ricevis fare de la oficialuloj urbaj la permeson en 1716 ke franciskanoj venu al Sibio; kaj fakte monakoj setlis en la eksa klaranina ejaro. En la 13.6.1716 celebritis sankta meso, la unua postreformacia fare de lia pastra moŝto Anton Schirmer. En 1776 la altarejo terenfalis; ĝi rekonstruitis kaj tiukontekste ankaŭ ŝanĝitis la uesta fasado.

En la periodo inter la Unua mondmilito kaj la Dua mondmilito la preĝejo uzitis kaj de la Rumana grek-katolika eklezio. En 1949 dum komunismo la monakejo fermitis kaj la monakoj senditis al internigejoj. La ambito ankoraŭ bone videblas dekstre de la ĉefa enirejo.

Arkitekturo
-----------

Preĝejo konstruitis en stilo gotika kio poste barokiĝis. Ene konserviĝas statuo de la Dipatrino gotika valora kaj en la kripto estas diversaj tomboj, i.a. de la governiestro transilvania Johano Haller (kaj de ties edzino) kiu forpasis en la jaro 1756-a. En la interno estas ĉe la norda vando de la ĥorejo funebra monumento de generalo Damian Hugo von Virmond (1666-1722), armea komandanto transilvania kaj legato en Konstantinopolo. La turo troviĝas ĉe la suda flanko. Supre de trionfa arko estas la sceno kie Sankta Francisko el Asizo predikis al la birdoj. Du flankaj altaroj havas tipajn aŭstrajn barokajn pentraĵojn.

Notoj
-----

1. ↑  *Bisericile romano-catolice din orașul Sibiu*, p.5.
2. ↑  Kultmonumentoj, CIMEC
3. ↑  Patrimoniul Sibiului - Biserica Franciscană

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Franciskana preĝejo (Sibiu) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Prie ĉe porturista paĝajo
* El la paĝoj de la urbestrejo sibia
* Prie ĉe siebenbuerger.de
**Anti-Counterfeiting Trade Agreement** (**ACTA**, esperante *Komerca konvencio kontraŭ falsado*) estas internacia konvencio kun celo batali kontraŭ disvastigado de neleĝaj kopioj kaj falsaĵoj. La konvencion subskribis la 1-an de oktobro de 2011 en Tokio 8 ŝtatoj: Usono, Aŭstralio, Kanado, Japanio, Maroko, Singapuro kaj Suda Koreio. La 26-an de januaro 2012 okazis en Tokio kunveno, dum kiu aliĝis al konvencio eŭropaj ŝtatoj (Aŭstrio, Belgio, Britio, Bulgario, Ĉeĥio, Danio, Finnlando, Francio, Grekio, Hispanio, Hungario, Irlando, Italio, Latvio, Litovio, Luksemburgo, Malto, Pollando, Portugalio, Rumanio, Slovenio kaj Svedio).
ACTA havas ses ĉapitrojn, kiuj dividiĝas en sekciojn.

Kontroverseco
-------------

Laŭ Kader Arif, franca politikisto kaj membro de la Eŭropa Parlamento, la proceso pri akceptiĝo de la konvencio estis nedemokratia, ĉar oni interalie ignoris postulojn de la Eŭropa Parlamento.
Objekto de kritiko estas ankaŭ ebleco pri kontrolado de tekokomputiloj, poŝtelefonoj kaj USB-poŝmemoriloj je landlimoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Stop Online Piracy Act

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teksto de la konvencio (en la angla)

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-01-30. Alirita 2012-01-30.
4. ↑

* Anti-Counterfeiting Trade Agreement en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Anti-Counterfeiting Trade Agreement en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Franciskana preĝejo de Sankta Anna** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Esztergom.

Historio
--------

Franciskanoj konstruis preĝejon kaj monaĥejon jam en 1224 tuj apud la nuna preĝejo. Ĝi estis la unua franciskana preĝejo en Hungario. La tataroj detruis ilin en 1242, sed post 6 jaroj ili rekonstruiĝis. En 1544 la turkoj detruis ilin. En 1686 la franciskanoj revenis kaj renovigis la ruinojn. La finkonstruo okazis tamen en 1755. En 1838 inundo okazis, kiu nuligis la freskojn (la pli novaj freskoj pretiĝis en 1857. En 1880 la monaĥejo pligrandiĝis kaj en 1931 ĝi havis 3 etaĝojn. En 1886 nova turo konstruiĝis. En 1914 kaj 1990 la preĝejo renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas turon super la sanktejo laŭ kutimo de franciskanoj. La konstruaĵo kontaktiĝas kun la monaĥejo. Ekstere skulptaĵoj pri 3 sanktuloj estas videblaj. La interna meblaro estas baroko.

La preĝejo estas Monumento historia. Kermeso okazas en dimanĉo post la 26-an de julio. En la kirko kuŝas tombo de episkopo István Zadravecz.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2007-07-13 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Franciskana preĝejo Sankta Anna (Esztergom) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Anthoscopus*** |
| --- |
|  |
| Karola saknestuloKarola saknestulo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Remizedoj *Remizidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Anthoscopus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Anthoscopus*  |

 |
| v • d • r |

***Anthoscopus*** estas genro de birdoj de la familio de Remizedoj aŭ saknestuloj. La genro estas limigita al sub-sahara Afriko, kie ĝi teritorias el Sahelo al Sudafriko. Malkiel multaj el la eŭraziaj saknestuloj tiuj specioj ne estas ĝenerale migrantaj, anstataŭe ili restas ĉe siaj reproduktaj areoj la tutan jaron. Ampleksa gamon de habitatoj okupas la ses specioj, el dezertoj al arbaroj kaj pluvarbaroj. La saknestuloj *Anthoscopus* nestumas en **prilaboritaj teksitaj nestoj kun falsaj enirejoj** sub la vera enirejo; tiuj kondujas al falsa ĉambro. La veran nestoĉambron atingas la patro malferminte kaŝitan pordeton, enirinte kaj poste lasinte fermita la pordeton, kies du flankoj gluiĝas per memgluaj araneretoj. Tiuj falsaj enirejoj estas uzataj por konfuzi eventualajn predantojn kaj protekti la ovojn kaj idojn.

La genro enhavas la jenajn speciojn:

* Punktita saknestulo (*Anthoscopus punctifrons*)
* Flava saknestulo (*Anthoscopus parvulus*)
* Musparuo (*Anthoscopus musculus*)
* Flavfrunta saknestulo (*Anthoscopus flavifrons*)
* Karola saknestulo (*Anthoscopus caroli*)
* Suda saknestulo (*Anthoscopus minutus*)

Referencoj
----------

1. ↑   Steve Madge, Josep del Hoyo, Andrew Elliott kaj David Christie eldonistoj, Family Remizidae (Penduline-tits), Handbook of the Birds of the World. Volumo 13, Penduline-tits to Shrikes, 2008, paĝoj 52-75, Barcelono, Lynx Edicions, isbn = 978-84-96553-45-3
**Orlice** estas la plej granda orientbohemia alfluanto de Elbo. En plejgranda longeco de sia fluo ĝi estas kreata per rivera duopo - Divoká Orlice (traduko estas *Sovaĝa Orlice*), kiu fontas en torfejoj en Pollando, kaj Tichá Orlice (traduko *Mallaŭta Orlice*) fontanta sur supro de Jeřáb en regiono de Jesenikoj. Dum la longeco de fluo de la kunigita Orlice mezuras sole 35 km, ambaŭ fontaj riveroj estas fakte pli grandaj - Divoká Orlice superas en teritorio de Ĉeĥio distancon 99,3 km, Tichá Orlice poste 107,5 km.

Proksimaj turismaj celoj
------------------------

* urbo Králíky
* urbo Jablonné nad Orlicí
* urbo Letohrad
* urbo Ústí nad Orlicí
* urbo Choceň

Bibliografio
------------

* Stanislav Štefáček:Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Orlice en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Raportprofiloj de inundservo ĉeĥe
* Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR Arkivigite je 2008-12-28 per la retarkivo Wayback Machine ĉeĥe
* Mapo de fonta regiono apud Červená Voda - Horní Orlice
* Mapo de kunfluejo apud Žďár nad Orlicí