recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Almochuel** [almoĈŬEL] estas municipo de Hispanio, en la komarko Belĉita Kampo kies ĉefurbo estas Belchite, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Almochuel estas longa municipa teritorio kiu eliras el la nordoriento de la komarko Belĉita Kampo. La loĝloko estas je 64 km de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 275 msm. Ĝi estas tute inter Vinaceite sudokcidente kaj Azaila nordoriente laŭ ŝoseo kiu sekvas la meandroj de la rivero Aguasvivas. La Akvorezervejo Hoya de Almochuel estas je 2 km de la loĝloko.

Historio
--------

La konkero de la areo el islamanoj estis farita en la 12-a jarcento. Plue restis grava majoritato de moriskoj, kiuj laboris por agrikulturo kaj lasis evidentan restaĵon en la loknomo; sed komence de la 17-a jarcento okazis la forpelo de la moriskoj el Hispanio, kio rezultis en krizo por la loko. 

Dum la Hispana Enlanda Milito en Aŭgusto 1937 okazis batalo en apuda Belchite en la kadro de la Ofensivo al Zaragozo.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Almochuel kie oni malaltiĝis ĝis nur nunaj 24 laŭlonge de la jarcento.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802061
 |
Du remiloj
La **remilo** estas ilo uzita por moviĝi en akvo sur boato. Tiu movomaniero nomiĝas remado. Remilo kvazaŭ estas longa stango kun tenilo ĉe unu fino kaj padelo ĉe la alia. Remilo distingiĝas de pagajo, ĉar remilo apogiĝas sur la boatorando aŭ en remilingo dum pagajon oni nur tenas per la manoj. Por tio ĝi havas ankaŭ ŝirmilon kaj pinĉringon. Fizike, ĝi estas levilo. Ekzistas du tipoj da remiloj: unuremiloj kaj duremiloj. Unuremilon oni tenas ambaŭmane. Duremilojn oni tenas nur per unu mano, sed oni ĉiam uzas du duremilojn samtempe.

La remisto aplikas potencon al remilo per ĝia tenilo. La remilingo kreas reziston, danke al kiu oni povas komuniki movon, kaj la pivoto estas en la mergiĝopunkto de la remilo.

Konstruo
--------

Duremiloj kaj unuremiloj ne multe distingiĝas krom la mezuroj. Duremilo estas proksimume 2,8 metrojn longa kaj pezas proksimume 1,4 kg. Unuremilo estas proksimume 3,7 metrojn longa kaj pezas proksimume 2,4 kg. La tenilo povas esti farita aŭ el karbofibra plasto kun guma tego aŭ el ligno. Kontraŭe al la aliaj partoj de la remilo la uzo de ligno tie estas ankoraŭ kutima en konkursboatoj. Ĉar oni tenas unuremilon ambaŭmane ties tenilo estas kompreneble pli longa ol tio de duremilo. Proksimume unu metron for de la tenila fino troviĝas ŝirmaĵo. Ĝi kuŝas en la remilingo kaj havas flankojn, kiuj helpas ke la padelo estas kun la ĝusta angulo en kaj super la akvo. Sur la ŝirmaĵo troviĝas pinĉringo, kiu neebligas ke la remilo glitas tra la remilingo. Ĝi ankaŭ dislimas la remilon en enan levilon (ĝis la tenilo) kaj eksteran levilon (ĝis la padelo). Ĉe la alia fino de remilo troviĝas la padelo. De tiu ekzistas pluraj tipoj. La moderna porkonkursa variaĵo estas la padelego, kiu estas nesimetria. La antaŭa variaĵo estis la t.n. Mâcon-padelo. Ĝi nomiĝas tiel ĉar en la eŭropa ĉampionumo en 1959 en Mâcon (Francujo) la okcidentgermana teamo sukcese uzis tiun padelon. Oni ankoraŭ uzas ĝin por komencantoj aŭ dum ekskursoj. La padeloj estas koloritaj laŭ la koloroj de la klubo aŭ ŝtato al kiu la teamo apartenas.

Bildaro
-------

* Paro da duremiloj. Supre la blankaj nesimetriaj padelegoj, meze la rozkolora ŝirmilo kun flava pinĉringo, sube la blua tenilo
* Evoluo de la remilo: meze la Mâcon-padelo, sube la padelego
* Franca kvaropo kun unuremilo dum la monda ĉampionumo en 2015

Notoj
-----

1. ↑  Elparolo: [ma**kon**]

Vidu ankaŭ
----------

* Pagajo

* Remilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Remilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 47° 23′ 13″ N 3° 53′ 18″ O﻿ / ﻿47.38694 °N, 3.88833 °O﻿ / 47.38694; 3.88833 (mapo)

**Chastellux-sur-Cure** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 159 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Chastellux-sur-Cure etendiĝas sur 10.55 km², kaj havis 159 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gérard Paillard, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Chastellux-sur-Cure apartenas al la kantono de Quarré-les-Tombes, kies ĉefurbo estas Quarré-les-Tombes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Quarré-les-Tombes
Koordinatoj: 47° 45′ 36″ N 4° 10′ 43″ O﻿ / ﻿47.76000 °N, 4.17861 °O﻿ / 47.76000; 4.17861 (mapo)

**Chassignelles** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 305 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

La vilaĝo estas trafluata de la rivero Armançon kaj de la kanalo de Burgonjo.

Geografio
---------

Chassignelles etendiĝas sur 13 km², kaj havis 305 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 23 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Anne Jerusalem, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Chassignelles apartenas al la kantono de Ancy-le-Franc, kies ĉefurbo estas Ancy-le-Franc. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Ancy-le-Franc
Koordinatoj: 47° 51′ 09″ N 3° 20′ 57″ O﻿ / ﻿47.85250 °N, 3.34917 °O﻿ / 47.85250; 3.34917 (mapo)

**Chassy** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 484 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Chassy etendiĝas sur 16.45 km², kaj havis 484 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 23 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Sylviane Molinard, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Chassy apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Aillant-sur-Tholon
La **persona defendo** aŭ **memdefendo** estas disciplino kiu grupigas kolekton de principoj aplikataj por deteni agadon ofensivan realigatan kontraŭ iu persono.

La teknikoj de persona defendo estis prenitaj en komenco de la luktoartoj tradiciaj kaj perfektigitaj kaj puriĝataj kun la celo plibonigi ĝian efikon kaj adapti ĝin al la hipotezo de konflikto en la kondiĉoj aktualaj de vivo.

En persona defendo oni uzas teknikojn malkomplikajn kaj oni klopodas eviti la movojn malsimplajn.

Principe oni uzas blokadojn, retenojn kaj levilojn por neŭtraligi la kontraŭulon laŭ modo plej rapida ebla kaj mallongiganta la tempojn de lukto por eviti riskojn kaj lasi en dua plano diferencojn fizikajn.

La defendo per manplato sen armiloj, povas komplementiĝi per armiloj propraj aŭ nepropraj, aŭ tranĉiloj aŭ pafa armilo aŭ ia elemento kiun oni povas atingi en la momento de la konflikto.

Fako civila
-----------

En la fako civila oni povas neŭtraligi la kontraŭulon laŭ modo sekura kaj sen provoki supermezurajn vundojn donantajn la civilan respondencon de la defenda agado kiam oni ekscesas la limigojn de la legitima defendo. La persona defendo apogiĝas sur la fundamentoj de kelkaj sportoj aŭ luktoartoj kiel la ĵudo, la aikido aŭ la karateo. La ĉefa karaktero de la persona defendo estas la evito de la forto, tiam kiam, ĝenerale, la kontraŭuloj povas esti individuoj de dimensioj pli vastaj aŭ kun muskolaj fortoj pli granda ol la nia. Estas por tiu ĉi kialo, ke teknikoj bazaj kiel la batoj unikaj (tiuj kiujn oni realigas kontraŭ la kontraŭulo per zono specifa de nia korpo) kiel la uzo de la manplato, la fingraj artikoj kaj la fingroj en zonojn delikatajn aŭ genubatoj, pasante krom tio ĉi per teknikoj pli profesiaj kiel diversaj tipoj de piedbatoj, kaj ankaŭ pli plirangigataj kiel senigoj de ekvilibro aŭ nemovebligoj (oni alkutimigas uzi ĝin en persona defendo de polico aŭ en sportoj kiel la karateo) estas la aplikoj en tiuj kiuj konas la personan defendon.

Fako militista
--------------

En la fako militista oni uzas teknikojn kun pli granda povo ofenda kaj mortiga valida inkluzive de armiloj.

Bildaro
-------

* Teknikoj de persona defendo priskribata en lernolibro de la ŝiparo milita
* Defendo per la manplato kontraŭ klopodo de kapto
* Defendo per branĉo de arbo kontraŭ klopodo de kapto

* Kategorio Persona defendo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lili Hajdú Gimesné** [gimeŝnE], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gimesné Hajdú Lili** estis hungara kuracisto, psikiatro, psikologo, neŭrologo. Ŝia origina familia nomo estis *Hochmann*, kiu ŝanĝiĝis al Hajdú (foje Hajdu), post la geedziĝo ŝi uzis la edzan nomon *Gimesné*; ŝia persona nomo aperis ankaŭ en formoj *Livia* aŭ *Lilly*.

Lili Hajdú Gimesné  naskiĝis la 1-an de novembro 1891 en Miskolc. Ŝi mortis la 27-an de majo 1960 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Livia Hochmann devenis el juda familio. Ŝi frekventis universitaton en Budapeŝto ekde 1909, krome ŝi apartenis al Rondo Galilei, kie ŝi konatiĝis ekzemple kun Endre Ady. En 1914 ŝi eklaboris en la universitata neŭrologia instituto. Ŝi kuracadis eĉ Gyula Juhász-on. En 1915 ŝi edziniĝis, post jaroj ŝi naskis 2 gefilojn. Inter 1918 kaj 1933 la geedza paro funkciigis specialan pedagogian instituton. En la 1930-aj jaroj ŝi okupiĝis pri skizofrenio. Dum la nazia erao ŝi kaŝiĝis kaj restis viva. Post la 2-a mondmilito ŝi aliĝis al la komunistoj. Post jaroj ŝi estis ĉefkuracisto en ĉefa psikiatria hospitalo. En 1957 ŝi pensiuliĝis. Ŝi sinmortis, ĉar ŝi neniam ricevis pasporton.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Az organotherapia alkamazása a dementia praecox kezelésében* (1915)
* *Psychische Veränderungen bei Hirnhautentzündungen im Kindesalter* (1927)
* *Adatok a skizofrénia analíziséhez* (1933)
* *Contributions to the etiology of schizophrenia* (1940)
* *Tovabi adatok a schizophreniás gondolkozási és beszédzavarokhoz* (1956)

Fontoj
------

* hungare
* Arkivigite je 2015-06-12 per la retarkivo Wayback Machine hungare
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Brunbrusta ĝangalmuŝkaptulo** |
| --- |
|  |
| Brunbrusta ĝangalmuŝkaptuloBrunbrusta ĝangalmuŝkaptulo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Rhinomyias* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***R. brunneatus'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Rhinomyias brunneatus****(Slater, 1897) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Brunbrusta ĝangalmuŝkaptulo  |

 |
| v • d • r |

La **Brunbrusta ĝangalmuŝkaptulo** (***Rhinomyias brunneatus***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. 

Estas birdo kun brunaj supraj partoj kaj blankecaj subaj partoj kie rimarkindas **flavecaj al helbrunaj brusto kaj flankoj** inter la blankaj gorĝo kaj suba brusto, kio estas la plej klara distingilo kaj kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *brunneatus* signifas precize "bruneca". La beko estas pli longa kaj fortika ol ĉe aliaj samgenranoj kaj krome havas flavecan suban makzelon kaj brunecan supran makzelon.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj manglejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo kaj tiele la populacio estas nur de 2,500 al 10,000 individuoj kaj malpliiĝas, dum la teritorio ne etendas pli da 596,000 km2. Ĝi troviĝas ĉefe en sudorienta Ĉinio, kaj nur kiel vintra trapasanto kaj nereproduktulo en Malajzio, Singapuro, kaj Tajlando. Ununuran fojon estis vidata en Brunejo. Eble loĝas ankaŭ en Indonezio kaj orienta Malajzio, en la insuloj de Sumatro kaj Borneo. Ties statuso en la Andamanoj kaj Nikobaroj, Barato, estas necerta. Ĝi reproduktiĝas en densa subkreskaĵaro de arbaroj de bambuo aŭ malalta arbustaro en subtropikaj ĉiamverdaj arbaroj de larĝa folio inter 600 kaj 1,600 m kaj ne uzas porlignajn arbarojn aŭ homaj plantejoj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Rhinomyias brunneatus[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 27an de julio 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* BirdLife Species Factsheet. Arkivigite je 2009-01-03 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Brunbrusta kapito** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pegoformaj *Piciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ramfastedoj *Ramphastidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Capito* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. brunneipectus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Capito brunneipectus****(Chapman, 1921) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Brunbrusta kapito  |

 |
| v • d • r |

La **Brunbrusta kapito** (***Capito brunneipectus***), estas specio de birdoj de la familio de Ramfastedoj aŭ de propra familio de Kapitonedoj, laŭ kelkaj fakuloj, sed ĉiukaze parencoj de tukanoj, tukanetoj, Sudamerikaj barbuloj ktp.

Ĝi estas Endemismo en Brazilo nome en la centrosuda Amazonio.

Tiu ĉi birdospecio montras ekzemplon de seksa dimorfismo (inoj kun nigraj punktoj en la blankeca gorĝo); ĝi estas mezgranda, bruneca, kun tre nigra vizaĝa masko centrita ĉe la okuloj kiu sekvas al la nigraj ŝultroj; ĝi havas flavecan kronon, fortikan bekon kaj **cinamonkoloran makulon en supra brusto** tre kontrasta kun la flaveca malsupra brusto, kio nomigas la specion kaj en la scienca nomo kaj en diversaj lingvoj.

Distribuado
-----------

#### Limigita al Amazonio

La Brunbrusta kapito teritorias en centra Amazonio, orienta brazila ŝtato de Amazonio, okcidenta Parao, Norda Regiono, Brazilo, kuŝas inter du riversistemoj oriente kaj okcidente, kun Amazono norde. La teritorio iras el la malsupraj 600 km de la rivero Tapajozo kaj ties konfluo en Amazono oriente, okcidenten je 300 km el malsupra rivero Madeira ĝuste sude de la amazona konfluo. La teritorio estas preskaŭ rektangule 400 km larĝa kaj 950 km longa, kaj estas limigita en la tri flankoj de tiuj riversistemoj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Capito brunneipectus[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 27a Julio 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Foto; arthurgrosset Fotaro kaj resumo
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Brunbrusta muŝkaptulo** |
| --- |
|  |
| Brunbrusta muŝkaptuloBrunbrusta muŝkaptulo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Muscicapa* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***M. muttui*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Muscicapa muttui****(Layard, 1854) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Brunbrusta muŝkaptulo  |

 |
| v • d • r |

La **Brunbrusta muŝkaptulo** (*Muscicapa muttui*) estas malgranda specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj.

Tiu specio reproduktiĝas en Sudorienta Azio nome en nordorienta Barato, centra kaj suda Ĉinio kaj norda Birmo kaj Tajlando, kaj migras al suda Barato kaj Srilanko.

Aspekto
-------

MuscicapaMuttuiLegge.jpgMuscicapaMuttuiLegge
La **Brunbrusta muŝkaptulo** estas 13–14 cm longa kaj pezas inter 10 kaj 14 g. Tiu specio estas kiel ĉe aliaj samgenranoj olivbruna supre tre hele griza sube. La supraj vostokovriloj estas pli brilruĝecaj ol la bordoj de la flugilplumoj. La vostoplumoj havas ruĝecajn nuancojn en la eksteraj bordoj. La bridoj estas palaj kaj la nigra okulo havas helan okulringon rimarkindan. La mentono kaj gorĝo estas blankaj dum la **brusto kaj flankoj de la korpo estas palbrunaj**. La mezo de la korpo al la subvosto estas sablokolore blankeca. Submustaĉaj strioj estas helgrizaj kaj markas la bordojn de la pli pala mentono; la kruroj kaj malsupra makzelo estas helrozkoloraj. La plej konfuzebla specio estas la Bruna muŝkaptulo sed la pli etenda ruĝeco kaj distinga bildo de tiu specio faciligas la separon. Tiu specio estas nomata ankaŭ kiel "Muŝkaptulo de Layard" laŭ Layard kaj ankaŭ en la latina scienca nomo laŭ Muttu, lia servisto kiu alportis al li la specimenon.

Referencoj
----------

1. ↑  Oates, Eugene W..  (1890) *The Fauna of British India. Birds Vol. 2.*. Taylor and Francis, London, p. 36–37.
2. ↑  Rasmussen, PC & JC Anderton.  (2005) *Birds of South Asia: The Ripley Guide. Volume 2*. Smithsonian Institution & Lynx Edicions, p. 375.
3. ↑  Wait, WE (1922). "The passerine birds of Ceylon", *Spolia Zeylanica* **12**, p. 114.
4. ↑  desc
|  |  |
| --- | --- |
|  | Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Champ de Mars - Tour Eiffel (stacidomo). |

**Champ de Mars** estas Fantoma metrostacio sur linio 8 de la Metroo de Parizo, inter stacioj *La Motte-Picquet - Grenelle* kaj *École Militaire*. Ĝi situas en la 7-a arondismento de Parizo, sud-oriente du publika ĝardeno Champ-de-Mars.

Stacio
------

Mapo de stacioj apud *Champ de Mars*
La stacio estis malfermita en 1913. Komence de la Dua mondmilito, la registaro aplikis planon, provizante reduktitan servon sur la metroa reto. Nur 85 stacioj restis malfermitaj en ekspluatado. La plej multaj denove malfermis la sekvajn jarojn, sed kelkaj, el kiuj *Champ de Mars*, konsiderataj de malmulta trafiko kaj sekve ne profitdonaj, restis fermitaj depost la 2-a de septembro 1939.

Dudek jarojn poste, la oficiala mapo de reto RATP komence de la 1960-aj jaroj ankoraŭ mencias la ĉeeston de tiu stacio, same kiel tiu de *Croix-Rouge*, ankaŭ fermita. Sur tiu de la 1970-aj, stacio *Champ de Mars* ne plu aperas, kiel la dua antaŭ-menciita.

Ĝi origine havis du alirejojn, unu estis forbarita kaj la alia estis transformita en ventolilon.

Stacidomo de linio C de RER, situanta nord-okcidente de publika ĝardeno Champ-de-Mars, portas hodiaŭ la nomon Champ de Mars - Tour Eiffel, interkonektite kun metrostacio *Bir-Hakeim* de linio 6.

Referencoj
----------

1. ↑  Plan de poche de 1963, sur *sfjacques1966.free.fr*, consulté le 24 septembre 2013.
2. ↑  Plan de poche de 1970, sur *sfjacques1966.free.fr*, consulté le 24 septembre 2013.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Champ de Mars (pariza metrostacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Metroo de Parizo
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Fantomaj stacioj de la metroo de Parizo

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Champ de Mars (métro de Paris) en la franca Vikipedio.* 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 
* M01
* M02
* M03
* M03bis
* M04
* M05
* M06
* M07
* M07bis
* M08
* M09
* M10
* M11
* M12
* M13
* M14
* FUN
* (estintaj 14
* )
* (estontaj M15
* M16
* M17
* M18
* M19)

 |  |
| 

| norda, okcidenta direkto |  | suda, orienta direkto |
| --- | --- | --- |
| École Militaire |  |  Linio 8 |  | La Motte-Picquet - Grenelle |
| redakti vikidatumojn |

 |

 |
**Gustave-Henri Jossot** (Abdul Karim Jossot) naskiĝinta en Diĵono, Francio, la 16an de aprilo 1866, mortinta en Sidi Bu Zaid, Tunizio, la 7an de aprilo 1951, estis desegnisto, karikaturisto, pentristo, afiŝisto kaj verkisto.

Vivo
----

Naskiĝinta en burĝa diĵona familio, orfo en la aĝo de tri jaroj, li tre frue ribelis kontraŭ sia denaska medio. Ekde 1894 li ellaboris propran desegnan stilon, influitan interalie de la simbolistoj, de la mezepokaj enlumumaĵoj kaj de la japana pentroarto.

En 1896 abrupte mortis lia nura filino. Li de tiam frontos pli kaj pli akran deprimiĝon.

Ekde 1897, li ekfamiĝis per trideko da reklamaj afiŝoj, sed forlasis ĉi tiun fakon tuj kiam lia materia situacio tion ebligis, interlie post duobla heredaĵo kiu ebligis al li daŭrigi la verkadon sendepende de materiaj problemoj.

Fidela kunlaboranto de la satira gazeto "l'Assiette au beurre", li tie akre karikaturis militistojn, ekleziulojn, burĝojn kaj eĉ artistojn kaj framasonojn. Li ankaŭ ne hezitis primoki siajn liberecanajn amikojn. Dum tiuj jaroj li ankaŭ kunlaboris al esperantista gazeto: unu el liaj desegnoj aperis kovrilpaĝe de Internacia Socia Revuo en 1907.

Liaj verkoj estis diversloke ekspoziciataj inter 1896 kaj 1921.

Naŭzita de la okcidenta civilizo, li en 1911 instaliĝis definitive en Tunizio, kiun li plurfoje vizitis kun sia edzino por kuraci sian deprimiĝon.

En 1913, li spektakle konvertiĝis al Islamo kaj eknomiĝis **Abdul Karim Jossot**. Li sekvis la instruojn de la ŝejko Ahmad al-Alawi survoje al sufismo, sed ankaŭ pri tio seniluziiĝis, kaj revenis al okcidenta vestostilo, kvankam li neniam reiris al Francio.

Reeĥoj de lia verkaro
---------------------

En 2011, la pariza urbodomo dediĉis al li ekspozicion en grava belarta ekspoziciejo. .

Verkoj
------

* *Artistes et bourgeois, Vingt-quatre compositions par Jossot*, antaŭparolo de Willy, Boudet éditeur, Parizo, (ĉirkaŭ 1896).
* 'Minces de trognes *(Paris: Hazard, 1896)*
* *Jockey-Club Sardines* (1897)
* *Viande de Bourgeois* (Paris: Louis Michaud, 1906)
* *Le fœtus récalcitrant*, Éditions Finitude, Le Bouscat, France, 2011 isbn= 978-2-912667-86-1.

Referencoj
----------

1. ↑  Ekspozicio pri Jossot 2011

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gustave-Henri Jossot en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Franclingva retejo pri Jossot


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 360383
* GND: 131445049
* LCCN: nr99030332
* VIAF: 17494194
* ISNI: 0000 0000 6660 6997
* SUDOC: 109434994
* BNF: 14959995g
* ULAN: 500091116
* RKD: 42958
 |
**Majanoj** (ĉeĥlingve *Májovci*) estis elstara literatura grupo de ĉeĥaj poetoj kaj prozverkistoj de la dua duono de la 19-a jarcento, kiu postsekvis verkaron kaj ideojn de Karel Hynek Mácha, Karel Havlíček Borovský kaj Karel Jaromír Erben.

Post falo de la absolutismo de Metternich (revolucia jaro 1848) surscene aperis juna generacio, kiu okupiĝis pri problemaro de la urba vivo kaj tiutempaj soci(al)aj problemoj. Komenciĝis kultura kaj socia renaskiĝo. La generacio travivis ankaŭ periodoj de la postrevoluciaj jaroj (absolutismo de Bach) kaj portempan subpremon de patriotoj pri pli bona pozicio de la ĉeĥa nacio kadre de Aŭstrio-Hungario.

En 1858 estis eldonita almanako *Máj* (Majo), kiu fariĝis centra kunliga verko de la grupo. Majanoj en sia verkaro klopodis precipe priskribi realecon, tiel kiel ili ĝin vidis, ankaŭ kun ĝiaj negativaj trajtoj. Ili referencis ne nur al la ĉeĥa kulturo, sed inspiriĝis ankaŭ de la tendencoj de la eŭropa verkaro. Ili turniĝis ne nur al la ĉeĥa historio, sed akcentis ankaŭ tiutempan ĉirkaŭan mondon, kio respeguliĝis ankaŭ en ties ofta ĵurnalisma aktiveco. Danke al ilia agado ĉeĥa literaturo estis altigita je eŭropa nivelo.

Estis fonditaj societoj *Hlahol* (muziko), *Sokol* (sporto), *Umělecká beseda* (literaturo kaj arto ĝenerale), aperadis ĵurnaloj kaj gazetoj *Národní listy*, *Čas*, *Lumír*, *Květy* k.a. Estis eldonita ampleksa multvoluma klariga vortaro *Ottův slovník naučný*, estis realigita ideo de konstruo de Nacia teatro en Prago.

Gravaj reprezentantoj de majanoj
--------------------------------

* Jan Neruda, el kiu prenos nomon multe poste la ĉilia poeto Pablo Neruda
* Vítězslav Hálek
* Karolína Světlá
* Jakub Arbes
* Adolf Heyduk
Gustav Weisskopf (dekstre) kun sia filino Roza en 1901 apud lia aviadilo.
Gustav Weisskopf kun frua motoro.
**Gustav Albin WEISSKOPF** [VAJSkopf] (naskiĝis la 1-an de januaro 1874 en Leutershausen, mortis la 10-an de oktobro 1927) estis pioniro de aviado.
Li elmigris al Usono kaj tradukis sian nomon al **Gustave Albin WHITEHEAD** [ŬAJThed], tamen sen ricevi oficialan agnoskon de tiu nomŝanĝo.

Li dum pluraj jaroj laboris kiel maristo kaj en 1895 elmigris al Usono, kie li interesiĝis pri glisado kaj konstruis glisajn aviadilojn.
En 1899 li en Pittsburgh en Pensilvanio konstruis aviadilon kun vapormaŝina motoro, kiu tamen kraŝis kontraŭ muro.
En 1900 li ekloĝis en Bridgeport en Konektikuto; tie li eksperimentis pri motoraj aviadiloj, kies motorojn li mem konstruis.

Lia 21-a maŝino, kiu konsistis el bambuo kun silka tegaĵo, havis du helicojn kaj motoron de 20 ĉevalpovoj (proksimume 15 kW); aldone ĝi havis motoron por la radoj por ,pli bone akceli ĝin dum la starto. Kiel brulaĵo servis eteno produktata el kalcia karbido. La semajna gazeto *Bridgeport Herald* raportis je la 18-a de aŭgusto 1901, ke je la 14-a de aŭgusto li stiris tiun maŝinon al flugo, pri kiu atestis *Richard HOWELL*, eldonisto de la gazeto, kaj la du asistantoj de Whitehead. Oni raportis pri flugdistanco de duona mejlo (800 m).

Tiu laŭdira flugo okazis pli ol du jarojn antaŭ la unua flugo de la fratoj Wright, sed ĝia fakteco estas pridubata pro jenaj kialoj:

* estis malmultaj atestantoj, kaj ilia objektiveco eble ne estis perfekta;
* post tiu evento Whitehead neniam sukcesis fari plian flugon antaŭ atestantoj
* rekonstruaĵoj de liaj maŝinoj ja sukcesis flugi, sed kun multe pli forta motoro.

Fratoj Wright kaj Whitehead iam renkontiĝis por diskuti pri aviado kaj ebla uzo de motoro de Whitehead.

Whitehead ne estis bona entreprenisto kaj ĉirkaŭ 1911 perdis proceson, kiu kostis al li pli ol li posedis.
Tial lia metiejo estis konfiskita; liaj planoj kaj desegnaĵoj perdiĝis.
La usona civitaneco estis rifuzita al li;
en aĝo de malpli ol 53 li mortis pro korinfarkto kaj estis entombigita sub anonima ŝtono.
Nur en 1964 la ŝtato Konetikuto rekonis liajn meritojn kaj lia tombo estis provizita per deca ŝtono.

Lia naskiĝurbo kreis muzeon pri li, la *Deutsches Flugpionier-Museum*.

Referencoj
----------

1. ↑  Deutsches Flugpionier-Museum

Eksteraj ligiloj
----------------

* Gustav Weisskopf en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Gustav Weisskopf en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2006-06-16 per la retarkivo Wayback Machine
* retejo pri Weißkopf/Whitehead (de, en)
* raporto de "Flying Machines (en)
* artikolo de Air Sports International (en)
* Deutsches Flugpionier-Museum


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 33363
* GND: 118632183
* LCCN: n82025026
* VIAF: 40171602
* ISNI: 0000 0000 2681 0862
* BNF: 16693405f
 |
**Antal Éber,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Éber Antal** estis hungara bankisto, advokato, parlamenta deputito. Lia origina nomo estis *Ellenberger Henrik* (laŭ hungarlingve kutima nomordo) ĝis 1886. Lia frato estis László Éber

Henrik Ellenberger (Antal Éber) naskiĝis la 26-an de majo 1872 en Pest (urbo), li mortis la 4-an de junio 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Éber devenis el juda familio. Li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li eklaboris en banko. Post jaroj li estis bankestro, ekde 1906 ankaŭ parlamentano, ekde 1912 ankaŭ advokato. En 1919 li estis helpinto de kontraŭkabineto de Miklós Horthy. Li ofte kontribuis en ĵurnaloj, gazetoj, revuoj, dum la kontraŭjuda periodo la ĵurnalismo estis lia ĉefa okupiĝo. Li ricevis italan premion. Li edziĝis en 1901.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Emlékirat a közgazdasági politikánk irányelveiről* (1932)
* *Szabadkereskedelem és protekcionizmus* (1938)
* *Széchenyi gazdaságpolitikája* (1940)
* *Mire tanít Széchenyi* (1941)
* *Közgazdasági anekdoták* (1942)
* *Mikép gazdagodhatunk ingyen?* (1947)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Antal Éber en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717889
* VIAF: 167333081
* ISNI: 0000 0001 1432 8849
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Antarkta hargreso** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj (*Plantae*) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj (*Magnoliophyta*) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Unukotiledonaj plantoj (*Liliopsida*) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Poales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Poacoj (*Poaceae*) |
| Subfamilio: | *Pooideae* |
|
| Tribo: | *Poeae* |
|
|
| Genro: | Deskampsio *Deschampsia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Deschampsia antarctica***E.Desv. 1854 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Antarkta hargreso  |

 |
| v • d • r |

**Antarkta hargreso** (*Deschampsia antarctica*) estas unu el la nur du enlandaj angiospermoj de la Antarkta ekozono, la alia estante antarkta perloradiko (*Colobanthus quitensis*). .

Priskribo
---------

La antarkta hargreso estas herbotufkonstituanta staŭdo. Ĝi altas 10 ĝis 30 centimetrojn. 
La ligulo longas 4 ĝis 8 milimetrojn. La folio estas mallarĝa, rulita kaj larĝas ĉirkaŭ 2,5 ĝis 3 milimetrojn. 

La infloresko estas malkompakta paniklo kiu longas 5 ĝis 20 centimetrojn. La tigitaj spiketoj longas 5 ĝis 7 milimetrojn, portas du aŭ tri floretojn, kaj staras unuope sur la harkovritaj floraksoj.

La frukto estas malhelbruna kariopso kiu longas 1 ĝis 1,2 milimetrojn.

Disvastiĝo
----------

La specio troviĝas en suda Sudameriko, en la subantarktaj insuloj, kaj en la antarkta kontinento.

Kaŭze de la tutmonda varmiĝo, pli da semoj kapablas ĝermi, kreante multe da ĝermoplantoj kaj plantidoj. Referaĵoj indikas ke estiĝas dudekkvinfoja multoblo de plantoj kiel rezulto. Tiu kaŭzis la plivastiĝon de tiu specio suden kaj la okupadon de pli grandaj areoj. La arealo de antarkta hargreso etendiĝas pli sude ol la 56-a cirklo de suda latitudo.

Vidu ankaŭ
----------

* Antarkta flaŭro

Referencoj
----------

1. ↑   angle Their, Rudolph E. D. 1965 : *American Institute of Biological Sciences, BioScience*, 15, nr 4, pp. 285–287.

Bibliografio kaj eksteraj ligiloj
---------------------------------

* angle Clayton, W.D. ; Harman, K.T.; Williamson, H. 2002 : World Grass Species: Descriptions, Identification, and Information Retrieval. Priskribo de antarkta hargraso
* angle Gielwanowska, Irena ;Szczuka,Ewa; Bednara, Józef; Górecki, Ryszard 2005 : Anatomical Features and Ultrastructure of Deschampsia antarctica (Poaceae) Leaves from Different Growing Habitats. In: *Annals of Botany*, 96:6, pp. 1109-1119, Priskribo de antarkta hargreso
* angle Bildo de antarkta perloradiko kaj antarkta hargreso Arkivigite je 2005-09-26 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
**Auzances** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 1 371 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Auzances.

Geografio
---------

Auzances etendiĝas sur 7,08 km², kaj havis 1 371 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 193 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Auzances situas je alteco de 624 metroj.

Historio
--------

Auzances estis historie grava urbo, eble ekde la romia periodo. Ĝi nomiĝis *Ausancia* en Mezepoko. La loka kastelo estis detruita en 1830.

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Auzances apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro André Vénuat, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Auzances estas la ĉefurbo de la kantono de Auzances. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Auzances

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Auzances
En matematiko, **degenera okazo** estas limiganta okazo en kiu klaso de objekto ŝanĝiĝas respektive al la normala klaso. La klaso en degenera okazo estas kutime pli simpla ol la normala.

* Punkto estas degenera cirklo, tiu kun radiuso 0. La cirklo estas degenera elipso, tiu kun discentreco 0.
* Rekto estas degenera parabolo se la (parabolo (matematiko), parabolo) rezidas sur tangenta ebeno.
* Hiperbolo (matematiko) povas degeneri enen du liniojn krucanta je punkto, tra familio de hiperboloj havantaj ĉi tiujn liniojn kiel komunaj asimptotoj.
* Aro enhavanta solan punkton estas degenera kontinuaĵo.
* Degenera ajgeno estas tiu kiu havas pli ol unu lineare sendependan ajgenvektoron.
* Degenera triangulo estas tiu ĉe kiu ĉiuj tri verticoj kuŝas en unu rekto.

Degenera ortangulo
------------------

Por ĉiu ne-malplena subaro *S* de la indeksoj {\displaystyle \{1,2,...n\},} degenera barita *n*-dimensia ortangulo kun lateroj paralelaj al koordinataj aksoj *A* estas subaro de {\displaystyle {\mathcal {R}}^{n}} de jena formo:

{\displaystyle A=\left\{\mathbf {x} :x\_{i}=c\_{i}\ (\mathrm {for} \ i\in S)\ \mathrm {and} \ a\_{i}\leq x\_{i}\leq b\_{i}\ (\mathrm {for} \ i\notin S)\right\}}

kie {\displaystyle \mathbf {x} =[x\_{1},x\_{2},\ldots ,x\_{n}]} kaj {\displaystyle a\_{i},b\_{i},c\_{i}} estas konstantoj (kun {\displaystyle a\_{i}\leq b\_{i}} por ĉiuj {\displaystyle i}). La kvanto de degeneraj flankoj de *R* estas kvanto de eroj de la subaro *S*.
**Gustaw FIERLA** (naskiĝis la 18-a de julio 1896 en Polnischleuten, mortis la 21-a de novembro 1981 en Český Těšín) estis pola pentristo, instruisto, folkloristo, socia kaj turisma aktivulo, asociita kun Teŝinia Silezio, precipe kun Zaolzie.

Vivo
----

Li studentiĝis ĉe la pola gimnazio en Orlová, kaj poste studis ĉe la Akademio de Belartoj en Krakovo, kie li estis studento de Józef Mehoffer kaj Stanisław Dębicki. En 1927 li eklaboris en sia iama gimnazio en Orlová, kie li fariĝis instruisto pri desegnado. Li laboris tie ĝis 1955. Kune kun Karol Piegza li organizis la unuan ekspozicion pri pentrarto en la Zaolzie. Li aktivis en la Macierz Szkolna kaj PZKO (Pola Kultura kaj Eduka Asocio)

Kiel pentristo, li estis asociita ĉefe kun la impresionisma fluo, li kreis pli ol 400 oleo-pentraĵojn. Iliaj temoj estis ĉefe pejzaĝoj, aĵpentraĵoj kaj floroj. Li ekspoziciis siajn verkojn ĉe pli ol 20 individuaj ekspozicioj.

Kiel folkloristo, li faris konsiderindajn kontribuojn al la kampo de dokumentado de la materiala kulturo de Teŝinio. Li estis aŭtoro pluraj studioj, kaj multaj artikoloj pri popola kulturo kaj arto.

Vidu ankaŭ
----------

* Władysław Fierla
* Adolf Fierla


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 691111
* VIAF: 295886612
* ISNI: 0000 0004 0013 8149
* ULAN: 500129599
* NKC: xx0023292
 |
**Muñopedro** [munjoPEdro] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana*. La loknomo *Muñopedro* estas etimologie komprenebla kiel Nuño Pedro, alude al iama loĝanto. 

Muñopedro en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 87,21 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 315 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 600 el la 1960-aj jaroj. La municopo havas kelkajn domarojn kaj kelkajn iamajn setlejojn, nun senhomejojn.

Ĝi distas 36 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Adanero (provinco Avilo), Santa María la Real de Nieva, Sangarcía, Sanchidrián (provinco Avilo), Bercial, Maello (provinco Avilo), Labajos, Villacastín kaj Marugán.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767667
 |
La **Verbandsgemeinde Braubach** estis komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la samnoma urbo Braubach. Ĝi troviĝis en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de 2011 la komunumaro entute havis 7507 loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumis iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia. Kadre de administra reformo decidita en 2010, la 1-an de julio 2012 la membraj komunumoj kuniĝis kun tiuj de la najbara *komunumaro Loreley* al nova administra unuiĝo provizore nomata komunumaro Braubach-Loreley, kiu la 1-an de decembro alprenis la pli koncizan nomon komunumaro Loreley.

|  |  |
| --- | --- |
| Unuopaj membraj komunumoj
1. urbo Braubach
2. Dachsenhausen
3. Filsen
4. Kamp-Bornhofen
5. Osterspai
 | la kastelo *Marksburg* en Braubach |

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficialaj paĝoj de la komunumaro[*rompita ligilo*]
**Mihály Hajós** [mihAj hajOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hajós Mihály** estis hungara advokato, notario. Lia nobela antaŭnomo estis *kakasdi* [kakaŝdi], lia nepo estis Ferenc Hajós.

Mihály Hajós naskiĝis la 15-an de septembro 1836 en Kolozs (Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Cojocna en Rumanio), li mortis la 10-an de aŭgusto 1912 en Alsólendva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Lendava en Slovakio).

Biografio
---------

Mihály Hajós akiris juran diplomon, poste li estis advokato. Inter 1863 kaj 1872 li estis notario en Tapolca. En la urbeto estis agema kaj fervora homo, ekzemple li fondis la memservan fajrobrigadon. En 1872 distrikta juĝejo estis establita en Alsólendva, kie Hajós akiris postenon kaj ankaŭ tie li fervoris. Li establis fajrobrigadon, strebis por la fervoja linio, la lokaj sportoj kaj ŝparkaso, ktp. Li ricevis la titolon reĝa konsilisto kaj de la urbo eternan membrecon en la urba urbestraro. Li havis edzinon.

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Lendava (2003)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699838
 |
**Mihály Gribóczi** [mihAj gribOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gribóczi Mihály** estis hungara pastro, monaĥo, profesoro.

Mihály Gribóczi  naskiĝis la 17-an de aprilo 1625 en Bereg en Szundákfalva (nuntempa nomo ne estas konata). Li mortis la 9-an de februaro 1690 en Nagyszombat.

Biografio
---------

Mihály Gribóczi aĝis 18, kiam li aliĝis al la jezuitoj. Li akiris filozofian (komprenu sciencajn) kaj teologian diplomojn. Post siaj studoj li instruis en pluraj urboj, post jaroj li estis lernejestro laŭvice en Sopron, Nagyszombat, Kassa. Li estis rektoro en Jezuita Universitato de Nagyszombat en la lernojaroj 1690/91, 1674/75–1677/78, 1668/69–1671/72 .

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Septem Miracula Orbis, in recentiorum temporum microcosmum traducta et in theologiam erecta pro baccalaureatu theologico* (1674)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj G, GY, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 16-a paĝo) Arkivigite je 2013-01-30 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Mihály Hajdu** [mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hajdu Mihály** estis hungara komponisto, pianisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Hajdú*.

Mihály Hajdu  naskiĝis la 30-an de januaro 1909 en Orosháza, li mortis la 23-an de julio 1990 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mihály Hajdu krom la kutima lernado ekde 1917 frekventis ankaŭ privatan muziklernejon, kie li ricevis pianlecionojn. Li maturiĝis en gimnazio en 1927, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1933. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zoltán Kodály, Arnold Székely kaj István Thomán. Inter 1933 kaj 1940 li instruis en privata muziklernejo, inter 1941 kaj 1960 en ŝtata muziklernejo, inter 1960-1977 en la menciita Altlernejo, fine li pensiuliĝis. Krom la instruado li komponis kaj tre malofte li pianadis. Li ricevis premion en 1957.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* Kádár Kata (opero, 1957 Hungara Radio, 1959 Budapeŝta Ŝtata Operejo)
* 3 suitoj
* kantoj por muziklernantoj

Elektitaj libroj
----------------

* Kádár Kata
* Zenei ismeretek (kunverkinto, 1953)
* Szolfézs I-III. (kunverkinto, 1953-1966)
* A középfokú szolfézs útmutatója (kunverkinto, 1953)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Zoltán Kocsis
* hu:Attila Némethy

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* angle

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 645504
* GND: 134395794
* LCCN: n81075585
* VIAF: 100961750
* ISNI: 0000 0000 9683 3496
* BNF: 13952136x
* BIBSYS: 4028197
* NKC: xx0169121
* BNE: XX5065349
 |
La **majaj leĝoj** estis aro de antisemitismaj deklaroj en la imperia Rusio, oficiale ellasitaj en majo de 1882 - fare de Aleksandro la 3-a - kiel „tempe limigitaj ordonoj" (ruse *Временные правила*). Ili estis neniigitaj en marto de 1917 fare de la rusa revolucio.

La leĝoj limigis moveblecojn, laboreblecojn de la judoj.

Fono
----

La atenco kontraŭ Aleksandro la 2-a la 13-an de marto de 1881 alportis pogromojn en suda Rusio, kiuj prilumigis la judan problemon. La registaraj oficistoj ŝuldigis la judojn kaj la liberalan politikon de Aleksandro la 2-a.

La ministro pri internaj aferoj Nikolaj Ignatjev vidis la problemon en kreskanta ekonomia influo de la judoj.

La leĝoj
--------

la leĝoj

* malpermesis setliĝon de judoj ekster urboj, urbetoj
* malpermesis ekonomian aktivadon ekster urboj, urbetoj
* malpermesis komercadon de judoj en dimanĉo kaj kristanaj festotagoj

Tiuj leĝoj fakte malgrandgiis setliĝan zonon por la judoj. La 10-an de majo 1903 decidis la registaro permesi setliĝon de la judoj en 101 vilaĝoj. En marto de 1917, rekte post la februara revolucio, la leĝoj estis aboliciitaj.
**Calcena** [kalZEna] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Aranda kies ĉefurbo estas Illueca, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Preĝejo.
Rivero Isuela.
Calcena estas municipa teritorio en la nordo de la komarko Aranda, kie ĝi estas inter Purujosa okcidente kaj Trasobares oriente. Parto de la municipa teritorio estas okupata de la Natura Parko Moncayo.

La loĝloko Calcena mem estas je 102 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 836 msm en la Iberia Sistemo ĉe la montoj San José kaj Santa Bárbara, kaj sur la valo de la rivero Isuela, alfluanto de la rivero Jalón. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302 kiu sekvas la fluejon de la rivero kaj laŭ kiu ĝi estas inter Purujosa nordokcidente kaj Trasobares sudoriente.

Historio
--------

Estis romiaj setlejoj rilataj al ekspluatejoj de arĝento.

Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. La loĝantaro estis ĉefe de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj. Krome estis ankaŭ juda komunumo. En la sekvaj jarcentoj regis la lokon nobelaj gravuloj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Calcena kie oni plialtiĝis ĝis nunaj 78 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.

Aktualo
-------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas la plurstila preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, la ermitejoj kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Calcena en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803821
* VIAF: 316735040
 |
**Mokopane** (ĝis 2003 **Potgietersrus**) estas grandurbo en Sudafriko, en Provinco Limpopo.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 66 km²
* Loĝantaro: 101.922 (en 2012)
* Supermara alteco: 1130 m
* Horzono: UTC +2 h
* Telefonkodo: +27(0)15

Geografio
---------

Mokopane situas sur altebenaĵo en la norda parto de la lando proksime de Polokwane. **Pretorio** troviĝas 278, Emalahleni 287, Johanesburgo 335, Bloemfontein 706, Durbano 756, Port Elizabeth 1232, Kaburbo 1566 km.

Historio
--------

Arkeologoj trovis restaĵojn de antaŭhomo en la proksimaj kavernoj en 1947. Mokopane establiĝis en 1858 kaj nomita pri buro Piet Potgieter, kiu pli frue en la proksimo murdiĝis kun aliaj homoj. Tamen estis tie vilaĝo **Vredenburg**, kiu prenis la nomon "Pieter Potgietersburg". En 1860 pro malario la loĝantoj forlasis la urbeton, sed ĝi refondiĝis en 1890. En 1904 la urbo ekuzis la pli mallongan loknomon **Potgietersrust**. En 1935 la urbo fariĝis komunumo kaj ekde 1939 ĝi portis la nomon **Potgietersrus**. En 1999 proksima vilaĝo aliĝis al la urbo.

Ekonomio
--------

La Mokopane-areo estas unu el la plej riĉaj agrikulturaj areoj de Sudafriko produktante tritikojn, tabakojn, kotonojn, maizojn, arakidojn kaj citrusojn. Oni bredadas ankaŭ bovojn. La areo estas riĉa je mineraloj kun la minado de platenoj kaj granitoj. En la nekulturitaj teroj precipe akacioj kreskas.

Precipe ndebeloj vivas en la areo.

Trafiko
-------

El Mokopane ĉefvojoj kuras al Pretorio, Middelburg, Zimbabvo kaj Bocvano.

Klimato
-------

Mokopane havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 15-22 °C. La varmo kulminas en januaro kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 594 mm. La pluvo kulminas januare kaj malkulminas julie.

Vidindaĵoj
----------

* historia muzeo Arend Dieperink
* tombo de familio Potgieter

Fontoj
------

* angla kaj franca Vikipedioj
* loĝantaro
* mapo, distancoj[*rompita ligilo*]
* vetero

* Kategorio Mokopane en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)