recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Venecia batalŝipo ĉe Curzola.
**Marbatalo ĉe Curzola** (nuntempe Korčula, suda Dalmatio, nune en Kroatio) estis marbatalo kiu okazis la 9an de Septembro 1298 inter la Ĝenova kaj Venecia ŝiparmeoj; ĝi estis katastrofo por Venecio, unu el inter multaj bataloj luktitaj en la 13-a kaj 14-a jarcentoj inter la Pizo, Ĝenovo kaj Venecio en longa serio de militoj por la kontrolo de la Mediteranea kaj Levantenia komerco.

Batalo
------

La batalo okazis en la kanalo inter la insulo Curzola (Korčula) kaj la ĉeftera duoninsulo Sabbioncello (Pelješac), kaj sur marbordo, kie venecianoj estis surteriĝintaj. La venecianoj estis estritaj de Admiralo Andrea Dandolo, filo de la doĝo Giovanni Dandolo, kaj la ĝenovanoj de Lamba Doria, kies filo mortis en la lukto.

Ambaŭ ŝiparmeoj estis ŝajne pli malpli egalaj laŭnombre, sed, post la venecianoj metis siajn ŝipojn surborde klopodante kapti la ĝenovajn ŝipojn, Doria montris superan strategion kaj sukcesis venkegi super siaj malamikoj. La katastrofo iĝis preskaŭ kompleta por Venecio: 83 el ties 95 ŝipoj estis detruitaj kaj ĉirkaŭ 7 000 homoj mortis. La ĝenovanoj estis venkintaj kaj Dandolo memmortigis sin en siaj unuaj tagoj de mallibereco. Venecio suferis fortajn perdojn, sed sukcesis tuj ekipi aliajn 100 galerojn kaj klopodis atingi favorajn packondiĉojn kiuj ne tro malhelpu ties povon kaj prosperon.

Laŭ posta tradicio (16-a jarcento) registrita de Giovanni Battista Ramusio, Marko Polo estis unu el tiuj inter veneciaj prizonuloj kaj diktis sian faman libron dum la malmultaj monatoj de sia malliberigo; sed ĉu li estis vere kaptita en tiu batalo aŭ en antaŭa minora konflikto ĉe Laiazzo (Yumurtalık) estas neklara.

Fontoj
------

1. 1 2   Nicol, Donald M. (1988). Byzantium and Venice: A Study in Diplomatic and Cultural Relations. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-34157-4.
2. ↑  Polo, Marco; Latham, Ronald (translator) (1958). *The Travels of Marco Polo*, p. 16. New York: Penguin Books. (ISBN 0-14-044057-7).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Marbatalo ĉe Curzola en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La marbatalo dramigita de Korĉulanoj
* Historio de la batalo de Dro. Zivan Fillipi


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 793727
 |
**Gyula KUTI** [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kuti Gyula,** angle **Julius Kuti** estas hungara-usona fizikisto, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1990).

Gyula Kuti [*rompita ligilo*] naskiĝis la 1-an de novembro 1940 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gyula Kuti frekventis gimnazion kaj universitaton en Budapeŝto. Post la diplomo li ekinstruis samloke en la universitato, krome li havis postenon en fizika esplorinstituto. En 1973 li instruis en Bostono. En 1979 li doktoriĝis en Budapeŝto. Ekde 1981 li esploras en San-Diego (Kalifornio). Li okupiĝas precipe pri partikla fiziko kaj kvantuma mekaniko. Li ricevis hungarajn premiojn en 1972 kaj 1975.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Quark confinement and the quark model* (1977)
* *The quark bag model* (1978)

Fontoj
------

* biografio hungare (la teksto estas legebla plej malsupre)[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 449595
* GND: 1159353476
* VIAF: 62263651
* ISNI: 0000 0003 9533 8444
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri vilaĝo en transkarpata provinco. Pri urbo en dnipropetrovska provinco vidu la artikolon Kamjansko. |

**Kamjanske,** ukraine **Кам’янське,** ruse **Каменское** [kamenskoje], slovake **Kivjažď** [kivjaĵdj], hungare **Beregkövesd** [beregkoveŝd] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 16′ 47″ N 22° 56′ 19″ O﻿ / ﻿48.27972 °N, 22.93861 °O﻿ / 48.27972; 22.93861 (mapo)Koordinatoj: 48° 16′ 47″ N 22° 56′ 19″ O﻿ / ﻿48.27972 °N, 22.93861 °O﻿ / 48.27972; 22.93861 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 135 m
* Loĝantaro: 1480
* Poŝtkodo: 90125
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1412. En 1910 vivis tie 1175 loĝantoj, (1110 rutenoj, 64 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Beregkövesd apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Kamjanske. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Famuloj
-------

En la iama Beregkövesd naskiĝis hungaria rusina ĉefministro András Bródy.
dekstra
**Mangalico** (aŭ **mangalica-porko** aŭ **krispa porko**) estas hungara porko, elformiĝinta en la 19-a jarcento el la serba *sumedia-porko* kaj la hungaraj stepaj (novalaj, nehejme, surherbeje breditaj; tiuj estis la salonta-a kaj bakonja porkoj) per sangokrucigoj, selektado. Ĝi estis tre populara en Eŭropo dum cent jaroj ekde mezo de la 19-a jarcento. Ĝia florada tempo estis en la unua duono de la 20-a jarcento, kiam la mondmerkata prezo de graso pluroble superis la prezon de viando. Poste graviĝo de viando kaj kondamno de grasokonsumo kondukis al preskaŭa pereo de la porkoraso.

La mangalico originale havis 4 kolortipojn (blonda, nigra, hirund-ventra, rufruĝa). Hodiaŭ jam restis nur la blonda tipo, la hararo varias de griza al flava, ruĝ-flava en ĉiu nuanco. La hararo (vilaro) estas vintre longa, krispa kiun la porko ŝanĝas en aprilo-majo al rekta, malpli densa kaj malpli longa hararo. La korposurfaco estas ardez-griza, la porka rostrofino, palpebroj kaj naturaj korpoaperturoj, la ungoj estas nigraj.

Ĝi estas moviĝema, facila, elasta. Ĝi estas preta je bredado nur en aĝo de 11-13 monatoj, naskas kutime 6 striajn porkidojn.

Ĝi estas elstara graso-produkta porko. El 180-200 kg da uzebla buĉita maso 65-70 % estas blank-varo, la karno uzatas por daŭraj viandaĵoj (salamo).

La mangalico estas senbezona, klimat-eltena, subĉiele bredebla grasporko.

Renesanco de la forgesita mangalico
-----------------------------------

La bredado de la mangalico renaskiĝis en la 1990-aj jaroj, kiam en la fruaj 1990-aj jaroj oni konstatis, ke ĝi povas doni perfektan bazmaterialon por la kosta serrano-ŝinko, tre ŝatata en la hispana merkato. Ekde tiam la mangalicaĵoj aperis en aliaj eŭropaj merkatoj.

Oni celas la porko-etaton de 50.000 mangalicoj. Tiam oni celas translokigi la produktadon de serrano-ŝinkoj al Hungario.

### pri la Serrano-ŝinko

karakterizaĵoj:

* longtempa maturiga tempo
	+ 8-20 monatoj ĉe vianda tipo
	+ ĝis 30 monatoj ĉe grasa tipo

Oni uzas por produkti la serrano-ŝinkojn nur marsalon kaj porkofemuron per graso marmore, riĉe traplektitan kaj kun malgranda akvoenhavo.

* Kategorio Mangalico en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mapo de la Malnova Zurika Milito
Zurikaj trupoj kaptas 1440 apud Pfäffikon SZ la kurieron de Gersaŭ, kiu al ili alportas la malakceptleteron kaj minancas dronigi lin.
La **Malnova Zurika Milito**, ankaŭ nomita **Togenburga Heredaĵomilito** estis milita konflikto inter Zuriko kaj la ceteraj tiam 7 membroj de la Svisa Ĵurkomunumo inter 1439 kaj 1450. La milito eksplodis post la morto de la lasta Grafo de Togenburgo, Friederich la 7-a, kiu ne postlasis testamenton. La havaĵon de la togenburganoj unue mastrumis lia vidvino, sed unuflanke Zuriko, kiu en tiu sub sia urbestro Rudolf Brun multe grandigis sian influon kaj teritorion kaj kiel libera imperia urbo fariĝis la plej potenca urbo en la regiono de orienta Svislando, kaj aliflanke Ŝvico postulis la heredaĵon por si. Ĉar Zuriko alianciĝis kun la Habsburganoj la milito akiris superregionan dimension. La efektivaj militaktivecoj dauris de la 2-a de novembro 1440 ĝis la 12-a de junio 1446. La milito oficiale finiĝis per la arbitra juĝo de Einsiedeln la 13-an de julio 1450. La militon perdis Zuriko, kiu estis tiel bremsita en sia ekspansia politiko. La militperdo samtepe estis unu el la faktoroj kiuj duonan jarcenton poste kondukis la la reformacio kaj religia divido de Svislando.

* Kategorio Malnova Zurika Milito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Statuo *Pirámide de Mayo* en la Plaza de Mayo, kovrita de la fotoj de la malaperintoj, Bonaero decembro 2004.
La **Malpura Milito** (hispane:Guerra Sucia) en Argentino estis periodo de ekstrema ŝtata perforto kontraŭ la civitanoj de Argentino, dum la periodo de la milita diktaturo de Jorge Rafael Videla, inter 1976 kaj 1983 (la precizaj datoj estas debateblaj). Dum ĉi tiu periodo, miloj da Argentinanoj estis kontraŭleĝe arestitaj, torturitaj kaj mortigitaj, simple ĉar ili apartenis al la maldekstra opozicio. Oni kalkulas ke ĉirkaŭ 30 000 homoj malaperis post ilia aresto dum ĉi tiu periodo, kaj multaj aliaj devis eskapi el la landon.

En 2006, Argentina kortumo kiu estis juĝanta pri eksa membro de la diktaturo difinis la agoj de la Argentina registaro de tiu periodo kiel "genocido".

La dekstra diktaturo de tiu epoko pravigis siajn agojn dirante ke ĝi estis batalanta militon kontraŭ maldekstraj kaj Peronismaj gerilaj organizaĵoj. Tamen, la plejmulto de la homoj kiuj estis arestitaj kaj mortigitaj estis simple studentoj aŭ membroj de sindikatoj.

En 1977, kelkaj el la patrinoj de la junuloj kiuj "malaperis" post ilia aresto kreis movado konata kiel "la Patrinoj de Plaza de Mayo". Ĉi tiu movado organizis regulajn manifestaciojn en Plaza de Mayo, centra placo de Buenos Aires, petante al la registaro ke ĝi rivelu kio okazis al iliaj filoj. La movado de la patrinoj fariĝis internacie fama, kaj ĝi ankoraŭ ekzistas, kaj petas justecon por la multaj "desaparecidos" (hispane:malaperintoj).

La okazaĵoj en Argentino en tiu epoko estis similaj al la eventoj en aliaj Sudamerikaj landoj, ĉefe Ĉilio sub Augusto Pinochet.

Vidu ankaŭ
----------

* Malaperigitoj dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj en Argentino
* Mortoflugo

* Kategorio Malpura Milito en Argentino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Mandato de la Ĉielo** (en ĉina 天命 pinjine *tiānmìng*; laŭvorte: "ĉielo nomita") estas antikva ĉina kredo kaj filozofia ideo laŭ kiu dio aŭ la ĉielo (天; Tian) donis al imperiestroj la rajton regi surbaze de ilia kapablo regi bone kaj juste. Laŭ tiu kredo, la ĉielo donas sian mandaton al justema reganto, nome la Filo de la Ĉielo, kaj reprenas ĝin de despota reganto, kaŭzante la demisiigon de tiu reganto. La Mandato de Ĉielo tiam estus transdonita al tiuj kiuj regus plej bone. La fakto ke reganto estis faligita estis prenita kiel indiko ke la reganto perdis la Mandaton de Ĉielo.

La Mandato de la Ĉielo ne postulas ke legitima reganto estu de nobla naskiĝo, kaj dinastioj ofte estis fonditaj fare de homoj de malalta naskiĝo (kiel ekzemple la Dinastio Han kaj la Dinastio Ming). La Mandato de la Ĉielo havis nenioman tempan limigon, dependante anstataŭe de la justa kaj kapabla agokvalito de la reganto kaj liaj heredantoj. Dum la historio de Ĉinio, tempoj de malriĉeco kaj naturkatastrofoj ofte estis prenitaj kiel signoj ke la ĉielo konsideris la tiaman reganton maljusta kaj tiel en neceso de anstataŭigo.

La koncepto de Mandato de la Ĉielo unue estis utiligita por apogi la regulojn de la reĝoj de la Dinastio Zhou, kaj ilian demisiigon de la pli frua Dinastio Shang. Ĝi estis uzita dum la historio de Ĉinio por apogi la regulon de la Imperiestroj de Ĉinio, inkluzive de "eksterlandaj" dinastioj (t.e. ne-Hanoj laŭ etneco) kiel ekzemple la Dinastio Qing.

La Mandato de la Ĉielo estis bon-akceptita kaj populara ideo inter la homoj de Ĉinio, ĉar ĝi argumentas por la forigo de nekompetentaj aŭ despotaj regantoj, kaj provizita instigo por regantoj por regi bone kaj juste. La koncepto ofte estis citita fare de filozofoj kaj akademiuloj en antikva Ĉinio kiel maniero limigi la misuzon de potenco de la reganto, en sistemo kiu alie ofertis malgrandajn aliajn ŝancojn al tiu potenco.

Bibliografio
------------

* Jiang, Yonglin.  (2011) *The Mandate of Heaven and The Great Ming Code (Asian Law Series)*. University of Washington Press. ISBN 0295990651.

* Mote, F.W..  (1999) *Imperial China: 900–1800*. Harvard University Press.

Vidu ankaŭ
----------

* Menceo
* Didevena rajto de reĝoj

Referencoj
----------

1. ↑   What Is the Mandate of Heaven in China?. Alirita 4a de Decembro, 2014.
Princino **Marcelina Czartoryska**, denaske Radziwiłł (18a de Majo 1817 en Podłużne − 5a de Junio 1894 en Krakovo) estis elstara pola aristokrato kaj pianistino.

Ŝi naskiĝis ene de riĉa pola familio, nome Radziwiłł; en 1840 ŝi edziniĝis al Aleksander Czartoryski, ankaŭ aristokrato. Ŝi lernis ludi piano el Carl Czerny en Vieno kaj el Frédéric Chopin en Parizo. Ŝi koncertis tra Eŭropo, ofte kun elstaraj muzikistoj kiel Franz Liszt, Pauline Viardot kaj Henri Vieuxtemps.

*Chopin en sia mortolito*, de Teofil Kwiatkowski, 1849, mendita de Jane Stirling. Chopin kuŝas surlite, kaj *(el maldekstre)* Aleksander Jełowicki, la fratino de Chopin nome Ludwika, Marcelina Czartoryska, Wojciech Grzymała kaj Kwiatkowski.
En Parizo ŝi estis grava gastigantino en la Hôtel Lambert. En 1849 ŝi estis ĉe la mortolito de sia inistruisto kaj amiko, Frédéric Chopin.

El 1870 ŝi loĝis en Krakovo, kie ŝi kocertis ĉefe private kaj kontribuis al la fondo de konservatorio en 1888.

Bibliografio
------------

* Stanisław Dybowski, Słownik pianistów polskich (Vortaro de polaj pianistoj), Przedsiębiorstwo Muzyczne "Selene", Warsaw, 2003.

* Kategorio Marcelina Czartoryska en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 617340
* GND: 1059554496
* VIAF: 301624019
* ISNI: 0000 0004 0863 3777
* BNF: 10691686h
 |
**MDR Turingio — La Radio** (germane *MDR-Thüringen - Das Radio*; antaŭa nomo: *MDR 1 Radio Thüringen*) estas kiel *MDR 1 Radio Sachsen* kaj *MDR Sachsen-Anhalt* landspecifa radiokanalo de Mitteldeutscher Rundfunk por Turingio. La studioj troviĝas en Erfurto, direktoro de la landa studiaro estas Werner Dieste.

Karaktero de la disaŭdigoj
--------------------------

La radikanalo startis la 1-an de januaro 1992. Ĝi hodiaŭ ĉefe ludas internaciajn kaj germanajn modkantojn de la 1960-aj ĝis la 1990-aj jaroj. La internaciaj novaĵoj ĉiun ekzaktan horon kaj la regionaj ĉiun duonan horon formas kvazaŭ la skeleton de la programaro. Enhava fokuso fariĝas pri regionaj temoj.

Kromnomatas la radikanalo *Der Heimatsender* (*Onia radiofonia patrujo*) kaj ĝi celas akustike akompani sian aŭskultantaron dum la tuta tago. Por fari la radiemulojn kutimaj aŭskultantoj la diversaj elsendoj estas ligitaj al firmaj, neŝanĝiĝantaj moderigistoj.

Konataj moderigistoj estas jenaj:
Johannes Michael Noack, Sina Waage, Matthias Haase, Peter Rüberg, Matthias Karpe, Andreas Menzel, Willi Wild, Kathrin Schirmer. Ĉefresponsulo por la programoj estas Matthias Gehler, la novaĵsekcion estras Guido Fischer.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio MDR Turingio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de MDR Turingio.

Surreta aŭskultado
------------------

* Rekta elsendado interrete.
* Saĝtelefonaj helpaplikiloj por aŭskultadi.
**Margaret HARWOOD** (naskiĝis la 19-an de marto 1885, en Littleton (Masaĉuseco), mortis la 6-an de februaro 1979, en Bostono) estis usona astronomino kaj la unua direkotrino de la Observatorio Maria Mitchell en Nantucket (Masaĉuseco, Usono), kiu fakiĝis en fotometrio.

Ŝi lernis ĉe la *Radcliffe College*, porvirina kolegio de liberaj artoj en Bostono ; kaj ricevis sian diplomon en 1907. Ŝi ricevis sian Magistron de la Universitato de Kalifornio en 1916.

Kariero
-------

Ŝi poste laboris ĉe la Observatorio de la Universitato Harvard kaj instruis en privataj lernejoj de Bostono, Kembriĝo kaj Dedham. En 1912 ŝi estis rekompensita per posteno ĉe la Observatorio Maria Mitchell, malgranda observatorio konstruita en memoro de Maria Mitchell (1818 – 1889), unua usona astronomino. En 1916 ŝi fariĝis direktorino de tiu observatorio ĝis sia emeritiĝo en 1957. Ŝia ĉefa kampo de studo estis la fotometrio kaj la vario de lumeco de steloj kaj asteroidoj, precipe la malgranda planedo 433 Eroso.

Anino de la Usona Astronomia Societo kaj de la Reĝa Astronomia Societo, Margaret Harwood korespondis kun multenombraj astronomoj kaj vojaĝis tra Eŭropo kaj Usono. Ŝi estis la unua virino, kiu povis labori ĉe la Observatorio de Monto Wilson, plej granda observatorio de tiu tempo.

La 12-an de novembro 1917 ŝi malkovris la asteroidon 886 Washingtonia, sed tiu malkovro estis malagnoskita : en tiu epoko, la mentoroj de Harvard rigardis kiel nedeca, ke virino ricevus publikan rekonon pro tia malkovro.

La kalkulistinoj de Edward Pickering.  
Margaret Harwood estas tute maldekstre en la malantaŭa rango.

Vivo
----

Margaret Harwood estis sindonema unitaristino kaj libervole laboris por la *Nantucket Cottage Hospital*, la Konsilantaro pri Eduko de Nantucket kaj la Ruĝa Kruco de Nantucket. Aliaj rimarkindaj agoj, kiun ŝi faris inkludas instruo ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, dum la Dua Mondmilito, mentorado de studentoj, kaj servo kiel kuratoro por la *Nantucket Cottage Hospital*

Honoroj
-------

* Margaret Harwood estas la unua virino, kiu ricevis homoran Ph. D. de la Universitato de Oksfordo,
* Ŝi ricevis la Premion Annie J. Cannon pri astronomio en 1962,
* La asteroido 7040 Harwood   estis nomita en ŝia honoro.

Referencoj
----------

1. ↑  Analizo de lumkurboj de asteroidoj 331, 795, 886, 1266, 2023, 3285, kaj 3431, el  *The Minor Planet Bulletin*, Vol. 30, No. 3, paĝo 62 (2003) (angle)
2. ↑  American Astronomical Society : Rekompensoj kaj Premioj (angle)
3. ↑  La asteroido (7040) Harwood, de IAU Minor Planet Center (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Margaret Harwood en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Astronomino Margaret Harwood de Littleton memorita pro ŝia realigo ; el Wicked Local.com
* angle La aŭdacaj filinoj de Nantucket : mallonga vido al Margaret Harwood ; el *Nantucket Chronicle* Arkivigite je 2021-12-25 per la retarkivo Wayback Machine
* angle Paperoj de Margaret Harwood, 1891-1971 Arkivigite je 2017-03-29 per la retarkivo Wayback Machine
**Ŝajna geedzeco** estas geedzeco en kiuj ne ekzistas vera intenco geedziĝi, ilia celo ne estas fondi familion sed ofte nur ricevi certan profiton, kiun la ŝtato donas al edziĝinta persono, tiel trompante la aŭtoritatojn. Ĉi tiuj avantaĝoj povas esti akiro de enmigradpermeso aŭ asimilado pro familia rekunigo kaj similaj. Ŝajna geedzeco kutime finiĝas post mallonga tempo, post kiam la celo por kiu ĝi estis kreita estas plenumita .

Kiam ŝajna geedzeco profitigas nur unu el la geedzoj, la geedzeco foje estas farita kontraŭ pago .

Oni devas distingi inter ŝajna geedzeco intencitaj por trompi la aŭtoritatojn kaj Geedzeco pro konveno (aŭ oportuna geedzeco), en kiuj longedaŭra geedzeco estas faritaj ne por fondi familion, sed por akiri socian avantaĝon, kiel forigi suspekton pri samseksemo direktita. ĉe la paro. La geedziĝo de kinoaktoro Rock Hudson kaj Phyllis Gates daŭris tri jarojn kaj kelkaj asertis ke ĝi estis konvena geedziĝo, por kaŝi la seksan orientiĝon de Hudson.

Ŝajna geedzeco ankaŭ estis uzita eviti konskripcion .

Ŝajna geedzeco estis prezentitaj en filmo plurajn fojojn. La usona filmo *Get Married* (1990) traktis tiun temon. Ĝi ankaŭ estas grava trajto en la usona filmo *The Wedding Party* (1993).

Referencoj
----------

1. ↑  Law Offices of Susan V. Perez A Bad Marriage Is Not the Same as a Sham Marriage. HG.org. Alirita 14a de Aprilo 2019.
2. ↑   Criminal investigation: sham marriage. UK Government - Home Office (19 August 2015). Alirita 14a de Aprilo 2019.
3. ↑   Victims of Immigration Fraud. Alirita 23a de Majo 2018.
4. ↑  "PrimeTime: Marrying to Avoid Draft", 2001-02-01.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Britia registaro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836872
* GND: 4248061-9
 |
La dek ĉefaj landoj laŭ la internacia komerco
Transportado de varoj per maro
**Importo** estas la ago de venigo en iu lando de varoj aŭ servoj el alia lando. Laŭ la vidpunko de la alia lando, tiu ago estas **eksporto**.

Importoj permesas aĉeti komercaĵojn, kiujn iu lando ne kapablas produkti, aŭ produktas tro multekoste.

La transportataj varoj estas alportitaj en la jurisdikcion de specifa ŝtato per eksteraj fontoj. Ĉi tio ofte implikas transpasi limon inter landoj. La efikanto kiu metas la varojn en la jurisdikcion nomiĝas la importisto. La importisto por la riceva lando funkcias kiel eksportanto de la lando de kiu la varoj estis ekspeditaj. Importado kaj eksporto estas la bazo por financaj transakcioj de internacia komerco.

En internacia komerco, importado kaj eksporto de varoj estas limigitaj per importkvotoj. Politikaj jurisdikcioj povas trudi imposton sur la importo kaj eksportado de varoj. Krome, importado kaj eksporto de varoj estas submetataj al komercaj interkonsentoj inter malsamaj landoj.

Komerca bilanco
---------------

Ju pli da importo oni akceptas, des pli da mono devas pagi lando kaj des pli malriĉiĝas kaj inverse pro eksporto.

"Komerca bilanco" estas termino, kiu reprezentas ŝanĝon en import- kaj eksportvaloroj por aparta lando. La postulo je importado okazas kiam enlanda produktado ne renkontas la postulon de la enlanda merkato, aŭ kiam la prezo de varoj kaj servoj en la tutmonda merkato estas pli malalta ol tiu de la enlanda merkato.

La komerca bilanco, kutime indikita per NX, estas la diferenco inter la valoro de la varoj (servoj) kiujn lando eksportas, X, kaj la valoro de la varoj kiujn la lando importas, I, per la jena simpla formulo:

{\displaystyle NX=X-I}, Aŭ {\displaystyle I=X-NX}

Komerca deficito okazas kiam importoj estas grandaj relative al eksportaĵoj.

Specoj de Importo
-----------------

Estas du bazaj specoj de importo:

1. Industriaj varoj kaj konsumvaroj
2. Mediacio de varoj kaj servoj

Komercaj kompanioj importas varojn kaj servojn por liveri ilin al la enlanda merkato je pli malmultekosta prezo kaj pli bona kvalito kompare al konkurantaj produktoj produktitaj en la enlanda merkato. Komercaj kompanioj ankaŭ importas produktojn, kiuj ne estas disponeblaj en la loka merkato.

Estas tri ĉefaj specoj de importistoj:

1. Importistoj kiuj serĉas ĉirkaŭ la mondo produktojn de ĉiuj specoj por importi kaj vendi.
2. Importistoj serĉantaj eksterlandajn fontojn, kiuj permesos al ili akiri siajn produktojn ĉe la plej malalta prezo.
3. Uzo de eksterlandaj fontoj kiel parto de tutmonda provizoĉeno.

Rekta importo rilatas al transakcio inter granda podetala komerco (ekz. Walmart) kaj fabrikisto en eksterlanda lando. La podetala komerco kutime aĉetas produktojn desegnitajn de lokaj kompanioj kaj povas esti fabrikitaj eksterlande. Tiel la podetala merkatisto preteriras la lokan provizanton (t.e. la "peranto" makleristo) kaj aĉetas la finan produkton rekte de la fabrikanto. Tiel vi povas ŝpari kostojn de kurtaĝo kaj redukti la koston de la produkto al la konsumanto.

Vidu ankaŭ
----------

* Eksporto
* Internacia komerco

* Kategorio Importo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Maraña** [maRAnja] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco. En ties montara teritorio fluas la rivero Esla.

Komarkoj de la provinco Leono; *Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝlokoj, okupas totalan areon de 33,73 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 113 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 420 loĝantojn el la 1020-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 100 km de Leono, provinca ĉefurbo, dum Oviedo, en Asturio, estas je 96 km, kaj Gijón je 109 km.

Maraña estas malgranda municipo de alta montaro en la masivo Mampodre, sur du valoj. En la suda valo estas la domaro de Maraña. La norda valo, nome Valle de Riosol pro la samnoma rivero estas limigita per du montopasejoj, nome Tarna kaj Señales. La rivero Esla ricevas la nomon Riosol antaŭ ricevi la akvon de aliaj alfluantoj.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 760270
* VIAF: 123346368
 |
**(162063) 1997 EH29** estas marsrenkonta, terrenkonta venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido.

Ĝi estis malkovrita la 7-an de marto 1997 en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

Orbito
------

Ĝi estas en orbitaj resonancoj 3:4 kun la Tero kaj 7:5 kun Marso.

Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero, de Venuso kaj ekstere tanĝas tiun de Merkuro ; ĝia orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la tera kaj venusa orbitoj, sed ĝi pasas pli proksime de la marsa kaj merkura orbitoj.

• Ĝia marsa MOID estas 0,09756 astronomia unuo (14,595 milionoj da km),  

• ĝia tera MOID estas 0,1510 astronomia unuo (22,596 milionoj da km),  

• ĝia venusa MOID estas 0,17126 astronomia unuo (25,620 milionoj da km),  

• ĝia merkura MOID estas 0,05906 astronomia unuo (8,835 milionoj da km).

• La 1-an de oktobro 1987 ĝi pasis al 0,09936 astronomia unuo (14,864 milionoj da km) de Marso,  

• la 19-an de septembro 2177 ĝi pasos al 0,09040 astronomia unuo (13,524 miliono da kilometroj) de la ruĝa planedo.

• La 2-an de februaro 1954 ĝi pasis al 0,15249 astronomia unuo (22,812 milionoj da km) de la Tero,  

• la 4-an de februaro 2152 ĝi pasos al 0,15048 astronomia unuo (22,511 milionoj da km) de nia planedo.

• La 17-an de marto 1931 ĝi pasis al 0,05977 astronomia unuo (8,941 milionoj da km) de Merkuro,  

• la 30-an de junio 2114 ĝi pasos al 0,05884 astronomia unuo (8,802 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000), | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (162062) 1997 EQ16 | **(162063) 1997 EH29** | (162064) 1997 GT4 |
**Maresches** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 939 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Maresches.

Geografio
---------

Maresches estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.

La vilaĝo Maresches troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Maresches etendiĝas sur 4,78 km².

Historio
--------

La filmo *Germinal* estis parte filmita en Maresches.

Lokaj famuloj
-------------

Henri Peuchot (1889-1978) estis entreprenisto kaj estro de la franca teamo de herbhoketo.

Administrado
------------

Maresches apartenas al la kantono Quesnoy-Ouest, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono Quesnoy-Ouest
**Manpupunjor** (ruse *Маньпупунёр*) estas toponimo en la mansa lingvo — ankaŭ alnomita mansia aŭ vogula — signifanta en Esperanto "monto de la dioj". Tiel estas la nomo de aparta rokformacio situanta en Norda Uralo, pli precize en la regiono Troicko-Peĉorsk (urbo de la Komia Respubliko, Rusio). Tiu rokformacio situas fakte en la natur-rezervejo de Peĉora kaj Iliĉ. Ofte nomita "La Sep Gigantoj de Uralo", on devas tamen precizigi, ke en la mansa lingvo, kiu apartenas al la finno-ugra familio, tiu kresto estas ankaŭ nomita la "Malgranda Monto de Idoloj".

Manpupunaj Rokoj
Ĝi konsistas el sep rokaj kolonoj, altiĝantaj 30 ĝis 42 metrojn super la grundo, aĝaj proksimume 200 milionojn da jaroj, kaj estas la rezulto de venta kaj glacia erozio.

Tiuj ŝtonoj situas je 62°15' de la norda latitudo kaj 59°17’ de la orienta longitudo, inter la rivero Iliĉo kaj la riverego Peĥoro, nur kelkajn kilometrojn okcidente de la limo inter Eŭropo kaj Azio.

Ne temas pri magmaj rokoj, sed pri sedimentaj petroj, kiuj estis formitaj antaŭ iom pli ol 400 milionoj da jaroj, sekve en Ordovicio (paleozoika erao). Laŭ la referenco 1, la plej maljunaj sedimentoj devenas eĉ de Kambrio (de 541 ĝis 485 Ma), dum aliaj originas de la komenco de Ordovicio (de 485 ĝis 443 Ma). Tio implicas, ke ĉi-lastaj estis formitaj dum la Frua Ordovicio.

Legendo de la Ŝamano kaj la Ses Gigantoj
----------------------------------------

La loko iam estis malpermesata al ĉiuj krom Mansi-ŝamanoj. Laŭ legendo, unu el ili iam sorĉis ses malbonajn gigantojn, kiuj provis surgrimpi la monton, igante ilin ŝtonaj. Bedaŭrinde, sensacio de la sorto faris, ke ankaŭ la ŝamano estis viktimo de tio, siavice, ankaŭ transformante ĝin en ŝtonon. Onidire, jen tiu ĉi cirkonstanco, kiu klarigas la aranĝon de la formacio, kie grupiĝas ses rokaj blokoj, dum alia situas iom aparte.

Referencoj
----------

1. ↑  Екатерина Пряхина, «В гости к семерым великанам», izvestia.ru, aprilo 2009 (versio de 7a de septembro 2009 ĉe Internet Archive)
2. ↑  (en) Thierry Bidet, *The 7 Giants of the Urals* - Virtual Tour ĉe artandarchitecture.co.uk (konsultita la 5a de marto 2011)

* Kategorio Manpupunaj Rokoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832234
 |
**Marchissy** estas komunumo en la distrikto Nyon en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 445 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Longirod situas sur la suda flanko de la Ĵurasa Montaro proksimume 12 kilometrojn norde de la distriktĉefurbo Nyon kaj proksimume 21 kilometrojn okcidentnordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Marchissy, la setlejoj Préedaux kaj La Foge, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,98 km², de kiuj 59,8% estas kovritaj de arbaro, 36,8% servas por agrikulturo kaj 2,9% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Marchissy limas en nordo al Le Chenit, en oriento al Longirod, en sudoriento al Burtigny, en sudo kaj sudokcidento al Le Vaud, kaj en nordokcidento al Bassins.

Trafiko
-------

Marchissy situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas konekta vojo de Bassins al Longirod, kaj alia vojo kondukas de Marchissy al Burtigny. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 11 kilometrojn sude de la komunumo apud Nyon.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Marchissy datiĝas el la jaro 1235 kiel *Marchisie*. Sur la komunuma teritorio estis trovitaj diversaj objektoj el la romia epoko. Dum mezepoko Marchissy estis post bieninterŝanĝo grandparte feŭdo de la Senjoroj de Aubonne, al kiuj ĝi apartenis ĝis la jaro 1701. Poste la vilaĝo apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la berna Voktejo Aubonne. De 1798 ĝis 2007 ĝi apartenis al la Distrikto Aubonne. Ek de la 1-a de januaro 2008 la komunumo estas surbaze de la administra reformo de 2006 parto de la grandigita Distrikto Nyon.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Germain Hausmann*: *Marchissy* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-08-04)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Marchissy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Marchissy

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Marchissy** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Nyon |
| --- |
| Arnex-sur-Nyon • Arzier-Le Muids • Bassins • Begnins • Bogis-Bossey • Borex • Bursinel • Bursins • Burtigny • Chavannes-de-Bogis • Chavannes-des-Bois • Chéserex • Coinsins • Commugny • Coppet • Crans-près-Céligny • Crassier • Duillier • Dully • Essertines-sur-Rolle • Eysins • Founex • Genolier • Gilly • Gingins • Givrins • Gland • Grens • La Rippe • Le Vaud • Longirod • Luins • Marchissy • Mies • Mont-sur-Rolle • Nyon • Perroy • Prangins • Rolle • Saint-Cergue • Saint-George • Signy-Avenex • Tannay • Tartegnin • Trélex • Vich • Vinzel |  |

 |
**José Manuel ZELAYA ROSALES** (naskiĝis la 20-an de septembro 1952 en Catacamas, departamento de Olancho, Honduro) estas hondurana politikisto, ĝis militista puĉo de junio 2009 laŭleĝa prezidanto de la lando, ekde tiam disputata.

Biografio
---------

*Mel* Zelaya (elp. *SeLAja*) komencis sian politikan karieron de la *Partido Liberal de Honduras* (PLH) en 1970 en sia departemento de Olancho. Kiam en 1985 José Azcona Hoyo venkis en la prezidentaj balotoj, Zelaya akiris deputitan seĝon en la nacia Parlamento. Poste li okupis diversajn postenojn politikajn.

En 2005, la Liberala Partio prezentis lin kiel kandidaton por la prezidentaj balotoj. Li venkis fronte al la kandidato de la reganta Nacia Partio, Porfirio Lobo Sosa.

Zelaya estis oficiale nomumita prezidento de Honduro la 27-an de januaro de 2006. Post iom la tempo, li alprenis maldekstreman politikon, proksiman al tiu de la bolivarismo, defendita de venezuela prezidento Hugo Chávez.

En 2009 Zelaya anoncis la kunvokon de tutlanda enketo por studi la eblecon ŝanĝi la Konstitucion de la lando, por permesi la reelektadon de la prezidento. Tiun anoncon kontraŭis diversaj instancoj de la lando, inklude de la Parlamento kaj la militistaro, kiuj konsideris ke eĉ la anonco de tia ŝanĝo kontraŭas la nunan Konstitucion, kaj estas punota kiel altan perfidon. Tio okazigis profundan krizon en la politika panoramo de la lando.

Senpostenigo kaj ekziligo
-------------------------

Manuel Zelaya estis arestita la 28-an de junio de 2009 de militistoj kaj perforte deportita al Kostariko. La Parlamento elektis provizoran novan prezidenton, Roberto Micheletti. La puĉon tuj kondamnis la Unuiĝintaj Nacioj, Usono, Eŭropa Unio, Venezuelo, Argentino, Kubo kaj Ekvadoro. Dum la unua semajno de junio Zelaya klopodis reveni al Honduro, sed la provizora nova prezidanto malpermesis tion. En ĉefurbo Tegucigalpo multaj sekvantoj klopodis helpi tiun revenon eĉ kiam alvenis aviadilo portantan la prezidanton Zelaya sed la armeanoj malhelpis ĝin: sekve unu sekvanto de la prezidanto estis mortigita, ĉar la armeanoj pafis per veraj kugloj.

En la ĉefurbo armeo malpermesis manifestaciojn kaj elirado el hejmo nokte, sed multaj loĝantoj daŭre manifestaciis apoge la revenon de la laŭleĝa prezidanto.

La prezidanto de Kosta-Riko ofertis sin kiel peranto por garantii konversaciojn inter la du honduraj prezidantoj.

La kialo kaj komenco de la konflikto okazis ĉar la prezidanto Zelaya reprezentas la maldekstran sektoron de la lando, dum la dekstreca sektoro estis reprezentita de la altaj postenoj en la armeo, juraj institucioj kaj eĉ la parlamento. La preciza komenco
okazis kiam la prezidanto decidis konsulti la loĝantaron pri eblo denove kandidatiĝi.

* Manuel Zelaya en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Manuel Zelaya en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 288753
* GND: 1172427534
* LCCN: no2010013927
* VIAF: 106920048
* ISNI: 0000 0000 7484 2199
* SUDOC: 160188938
 |
**Marcelo José das Neves Alves CAETANO** (literumita ankaŭ Marcello, en portugala prononco: [mɐɾˈsɛlu kɐiˈtɐnu]; 17a de Aŭgusto 1906 – 26a de Oktobro 1980) estis portugala politikisto kaj akademiulo. Li estis la dua kaj lasta estro de la diktatora reĝimo *Estado Novo* sukcedinte post António Salazar. Li servis kiel ĉefministro el 1968 ĝis 1974, kiam li estis elpostenigita dum la Revolucio de la Diantoj.

Biografio
---------

Li studis juron en la Universitato de Lisbono, kaj doktoriĝis en 1931. Li specialiĝis en Administracia Juro. En 1937 li publikigis la unuan eldonon de sia *Manlibro de administracia juro*, kiu dum la vivo de la aŭtoro konos dek eldonojn (la lasta en 1973), ĉiuj plibonigitaj.

Lia politika kariero ekis en 1940. Kadre de la politika dekstro, li apogis la diktatorecan reĝimon salazarisman kaj okupis altajn postenojn en la diktatora reĝimo *Estado Novo* kiel nacia komisaro de la faŝisma *Mocidade Portuguesa* (Portugala Junularo), ministro de la Kolonioj, ministro de la prezidenteco ĝis 1958, kiam grava politika krizo rezultis en lia elpostenigo fare de la memproklamita ĉefministro, nome la diktatoro António de Oliveira Salazar.

En 1968, post la retiriĝo de Oliveira Salazar, ege malsana kaj malkapabla regadi, li revenis al Ŝtata Konsilantaro kaj estis nomumita prezidanto de la Ministraro. Kiel sukcedanto de Salazar, li pluigis politikon de kontinuecon rilate al sia antaŭulo,​ spite adoptadon de la moto "Evoluo en la kontinueco".​ En la intenco distanciĝi de la antaŭa epoko, li entreprenis serion de mildaj reformoj, kiel la nomŝanĝo de la Polico PIDE al *Direcção-Geral de Segurança* (DGS).​ La 25-an de Aprilo 1974 li estis elpostenigita de la militistoj kadre de la Revolucio de la Diantoj, kiu finigis la diktaturon en Portugalio. Caetano ekziliĝis al Brazilo kaj tie mortis.

* Kategorio Marcello Caetano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798319
* GND: 11932329X
* LCCN: n50032823
* VIAF: 110638756
* ISNI: 0000 0000 8176 6243
* LIBRIS: 250043
* SUDOC: 032915748
* BNF: 12385264m
* NLA: 35780035
* NKC: jo20191036597
* ICCU: SBLV008333
* BNE: XX883055
 |
**Samu Lasz** [ŝamu las], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lasz Samu** estis hungara instruisto, geografo.

Samu Lasz  naskiĝis la 18-an de decembro 1859 en Szergény. Li mortis la 8-an de junio 1930 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Samu Lasz frekventis gimnaziojn en Pápa kaj Sopron, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1882. Post siaj studoj li instruis en gimnazio en Budapeŝto, samtempe li laboris en meteologia instituto. Inter 1886 kaj 1888 li instruis en gimnazio en Győr, poste denove en Budapeŝto. En 1906 li doktoriĝis, en 1920 li pensiuliĝis, tamen poste li estis lernejestro de juda lernejo.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A vulkanizmusról* (1883)
* *A délsarki expeditiók* (1899)
* *Földrajz* (Geografio), (1900) - lernolibro
* *A magmamozgások* (1906)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 549886
* GND: 1018923586
* VIAF: 226099175
* ISNI: 0000 0003 6392 6663
 |
**(162470) 2000 KX43** estas marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido.

Ĝi estis malkovrita la 29-an de majo 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas proksima de la orbitaj resonancoj 6:7 kun la Tero kaj 8:5 kun Marso.

Ĝia tre discentra kaj tre klinita orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero, de Venuso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de Merkuro. Ĝia tre granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la orbitoj de la Tero, de Venuso kaj de Merkuro, sed ĝia malsuprenira nodo estas tre  proksima de la marsa orbito.

• Ĝia marsa MOID estas 0,01222 astronomia unuo (1,828 miliono da km),  

• ĝia tera MOID estas 0,269255 astronomia unuo (40,280 milionoj da km),  

• ĝia venusa MOID estas 0,18425 astronomia unuo (27,563 milionoj da km),  

• ĝia merkura MOID estas 0,19281 astronomia unuo (28,844 milionoj da km).

• La 22-an de marto 2005 ĝi pasis al 0,01506 astronomia unuo (2,253 milionoj da km) de Marso,  

• la 6-an de decembro 2151 ĝi pasos al 0,00730 astronomia unuo (1,092 miliono da kilometroj) de la ruĝa planedo.

• La 27-an de majo 2000 ĝi pasis al 0,27107 astronomia unuo (40,551 milionoj da km) de la Tero,  

• La 28-an de majo 2027 ĝi pasas al 0,26924 astronomia unuo (40,278 milionoj da km) de la Tero,  

• la 30-an de majo 2196 ĝi pasos al 0,26421 astronomia unuo (39,525 milionoj da km) de nia planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000), | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (159532) 2001 HJ18 | **(162470) 2000 KX43** | (159534) 2001 HM42 |
Larĝa panoramo de Maanŝan

**Maanŝan,** ĉine **马鞍山 / 馬鞍山** estas metropolo, havenurbo kaj universitata urbo en Ĉina Popola Respubliko. La urbo apartenas al la 10 ĉinaj verdaj (aŭ puraj) urboj. La prefektejo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn.

Geografio
---------

Maanŝan etendiĝas sur ebenaĵo kaj sur montetoj, laŭ Jangzio en meza parto de la lando.

Historio
--------

En ĉirkaŭaĵo de Maanŝan jam en la historiaj tempoj oni minadis karbon. La fervojo ekfunkciis en la 1930-aj jaroj, kiun la japanoj profitis dum la okupado. Dum la socialismo oni produktis ankaŭ cementojn kaj kemiaĵojn.

Ekonomio
--------

Maanŝan estas grava produktejo de ŝtalo. Spite tion la urbo estas iom pura.

Klimato
-------

Maanŝan troviĝas en la subtropika klimato. Jare pluvas po 1058 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter marto-aŭgusto.

Trafiko
-------

Maanŝan havas aŭtovojon kaj fervojan stacidomon, sed la flughaveno troviĝas 40 kilometrojn.

Vidindaĵoj
----------

* pavilono
* pitoreska pejzaĝo laŭ la Jangzio

Ĝemelurboj
----------

Placo dumnokte en Maanŝan
Stacidomo de Maanŝan
* Kanado Hamilton, Kanado
* Meksiko Monterrey, Meksiko
* Meksiko Tlalnepantla de Baz, Meksiko
* Hispanio Arganda del Rey, Hispanio
* Japanio Isesaki, Japanio
* Usono Galesburg, Usono
* Usono Westlake Village, Usono
* Sud-Koreio Ĉangvon, Sud-Koreio
* Aŭstralio Kogarah, Aŭstralio

Fontoj
------

* Angla Vikipedio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mapo pri Maanŝan
**Made in Germany** [me:d in ĝoermeni] (germane *Hergestellt in Deutschland*; angla esprimo por *produktita en Germanio*) estas informa surskribo sur multaj varoj, kiuj estas produktitaj en Germanio, tiel aludante je ties deveno, produkta lando. Tiu *Made in Germany* aŭ nur *Germany* aperis jam antaŭ la unua mondmilito sur multaj varoj, ekz. sur porcelanoj, ujoj, armeaj ekipaĵoj (tranĉilo, ponardo ks.).

Kiam fine de la 19-a jarcento Germanio ekonomie fortiĝis, Britio provis protekti siajn hejman varojn kontraŭ la eksterlandaj produktoj. La identigo de la produkta lando celis montri kiu estas la malpli valora varo. Tio okazis surbaze de la Komerc-marka leĝo de 1887 (angle *Merchandise Marks Act 1887*).

Dum la unua mondmilito, la milita ministerio deklaris - la 3-an de februaro 1916 - etendigi la efikon de la leĝo eĉ je Aŭstrio-Hungario, per identiga marko de *Made in Austria/Hungary*. Tiel la britaj aĉetantoj tuj povis ekkoni varojn de la malamikoj kaj bojkoti ilin.

La identigo restis post la unua mondmilito, sed tiu iĝis pli kaj pli signo por la bona, kvalita germana marko.

En 1974 oni decidis pri uzo de la surskriboj *Made in West Germany* kaj *Made in GDR*, sed post la reunuiĝo de Germanio aperis denove la malnova formo.

* Kategorio Made in Germany en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Lütisburg (stacidomo). |



**Lütisburg** estas urba komunumo en la elektodistrikto Togenburgo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 1362 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. La loĝantaro kreskis ĝis fino de 2009 al 1402. Lütisburgo do estas unu el la malmultaj togenburgaj komunumoj, kies loĝantaro dum la lastaj jaroj kreskis kaj ne malkreskis.

Geografio
---------

Lütisburg situas inter la riveroj Necker kaj Turo, ĉe ties kunfluejo. Al la komunumo Lütisburg apartenas krom la ĉefvilaĝo Lütisburg mem la vilaĝetoj kaj setlejoj Altgonzenbach, Neugonzenbach, Grünhügel, Haslen, Mühlau, Oberwies, Unterrindal, Oberrindal, Altegg, Rimensberg, Herrensberg, Schauenberg kaj Dottenwil.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Lütisburg limas en nordo al Jonschwil, en nordoriento al Oberuzwil, en oriento al Degersheim, en sudoriento al Neckertal, en sudo al Ganterschwil, en sudsudokcidento al Bütschwil, en sudokcidento al Mosnang, kaj en nordokcidento al Kirchberg.

Trafiko
-------

Lütisburg situas ĉe la malnova Tur-ponto, kiu en mezepoko estis strategie grava ligilo inter Togenburgo kaj Sankt-Galo. Tra Lütisburg pasas la fervojlinio de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Nesslaŭ, tra Wattwil al Wil SG, kiu per impona viadukto pasas la valon.

Historio
--------

Unua skriba mencio de komunumparto de Lütisburg datiĝas el la jaro 849, kiam certa Lintwin plurajn bienojn en *Unterrindal* transskribis en dokumento al la Monaĥejo Sankt-Galo. La municipo *Tufertschwil* estis menciita la unuan fojon en la jaro 928. La nomo de Lütisburg mem aperis la unuan fojon en dokumento el la jaro 1214. En proceso la hompastro *Werneherus de Liutinsburch* agis kiel atestanto. La nomo probable devenas de la kastelo, kiun *Liuto*, ido de la grafoj de Togenburgo, konstruis rekte supre de la Tur-ponto.

Vidu ankaŭ
----------

* Lütisburg (stacidomo)

* Kategorio Lütisburg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Lütisburg

Bildoj
------

* Kastelo Lütisburg en 1700Kastelo Lütisburg en 1700
* Protestanta preĝejo LütisburgProtestanta preĝejo Lütisburg
* Kapelo OberrindalKapelo Oberrindal
* OberrindalOberrindal
* UnterrindalUnterrindal
* MühlauMühlau
* fervoja ponto Gonzenbachfervoja ponto *Gonzenbach*
* ligna ponto Letzibrückeligna ponto *Letzibrücke*

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto Togenburgo |
| --- |
| Bütschwil • Ebnat-Kappel • Ganterschwil • Hemberg • Kirchberg • Krinau • Lichtensteig • Lütisburg • Mosnang • Neckertal (Brunnadern • Mogelsberg • Sankt-Peterzell) • Nesslau-Krummenau • Oberhelfenschwil • Stein • Wattwil • Wildhaus • Malnov-Sankt-Johano (Wildhaus • Malnov-Sankt-Johano) |  |

 |
**Marcelo TERNANT** (naskita en 1918; mortinta la 20-an de aprilo 1998 en Épinay-sur-Seine) estis laborista esperantisto, aktiva en la SAT-movado.

Vivo
----

Li estis teknikisto pri elektraj motoroj, uzitaj en la industrio de la malvarmo (grandaj fridujoj). Lia laboro konsistis en kreado de prototipoj de tiuj motoroj. Li lernis la metion, unue kun sia patro, kun kiu li ankaŭ lernis Esperanton (ili kune aliĝis al SAT en 1946), pli poste en laborejo kaj samtempe en vesperaj kursoj ĉe nacia lernejo "Arts et Métiers". Pro diversaj kialoj, li ne povis fini sian studadon en tiu Supera Alta Lernejo, tial li ne fariĝis diplomita inĝeniero, sed verŝajne bonege profitis je tiuj interrompitaj studoj, laŭ atesto de siaj profesoroj, kaj li dungiĝis ĉe entrepreno, kie estis postulata, krom la teknika kompetenteco, la scipovo de la germana lingvo.

De la jaro 1940 ĝis la jaro 1945 li estis militkaptito en Germanio, kie, malgraŭ tre malfavoraj cirkonstancoj, li tamen sufiĉe bone lernis la germanan lingvon. Tio helpis lin en lia profesia vivo.

Li estis redaktanto de Liberecana Ligilo en 1981.
Dum multaj jaroj li instruadis esperanton en la pariza regiono, kaj respondecis pri la duagrada perkoresponda kurso de SAT-Amikaro inter 1992 kaj 1998, kaj membris en FEI.
Li ankaŭ verkis kaj tradukis poemojn kaj kanzonojn, kiuj aperis dise en la SAT-organoj.

Verkoj
------

### Tradukoj

* *La anarkiistoj* de Sébastien Faure, Liberecana Ligilo, 1973

Eksteraj ligiloj
----------------

* Al la infanoj Arkivigite je 2009-08-19 per la retarkivo Wayback Machine, poemo el la retejo de SAT
* Mi aspiras al iu tag' Arkivigite je 2009-01-06 per la retarkivo Wayback Machine, poemo de Klaŭdeto Ĉeberto tradukita de Marcelo, el la retejo de SAT
* Ne, kamarado! Arkivigite je 2011-09-29 per la retarkivo Wayback Machine, sprita poemo kunverkita kun Petro Levi dum veturado al iu SAT-kongreso
* Plej bona kompano mortis Arkivigite je 2012-04-13 per la retarkivo Wayback Machine, nekrologa artikolo de Gi' Kavaljero en la bulteno de SAT-Amikaro, julio 1998