recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ŝtatoj kun islama loĝantaro de pli ol 10 elcentoj.   
**Verde**: sunaismo, plej granda branĉo.

 **Brune**:: ŝijaismo (Irano, Azerbajĝano kaj parte en Irako), la dua plej granda branĉo, sed minoritata.

 **Blue**: ibadismo en Omano.
**Tut-islamismo** (arabe: الوحدة الإسلامية) estas politika ideologio defendanta la unuecon de islamanoj sub unu islama lando aŭ ŝtato, ofte kaliflando, aŭ internacia organizo kun islamaj principoj. Kiel formo de internaciismo kaj kontraŭnaciismo, tutislamismo diferencas de tutnaciismaj ideologioj, ekzemple tutarabismo, vidante la ummaon (islama komunumo) kiel fokuso de fideleco kaj mobilizo, escepte de etneco kaj raso kiel primaraj unuigaj faktoroj. Ĝi portretas islamon kiel kontraŭ-rasisma kaj kontraŭ io ajn, kio dividas la homan rason pro etneco.

Tut-islamismo celas fruajn jarojn de islamo - la regado de Mahometo kaj la frua kaliflando - kiel ĝia modelo, ĉar oni ofte opinias, ke dum ĉi tiuj jaroj la islama mondo estis forta, unuigita kaj libera de korupto.

En la moderna epoko, tut-islamismo estis defendita de Jamal al-Din al-Afghani kiu serĉis unuecon inter islamanoj por rezisti kolonian okupon de islamaj landoj. Afghani timis, ke naciismo dividos la islaman mondon kaj kredis, ke islama unueco pli gravas ol etna identeco. Kvankam foje priskribite kiel "liberalulo", al-Afghani ne rekomendis konstitucian registaron sed simple antaŭvidis "la renverson de individuaj regantoj kiuj estis malstreĉitaj aŭ submetitaj al fremduloj, kaj ilia anstataŭaĵo de fortaj kaj patriotaj viroj" revizio de la teoriaj artikoloj de sia pariza gazeto estis nenio "favoranta politikan demokration aŭ parlamentarismon", laŭ lia biografo.

Tut-islamismo en la post-kolonia mondo estis forte ligita kun islamismo. Ĉefaj islamistoj kiel Sajid Kutb, Abul Ala Maududi kaj ajatolo Ruhollah Ĥomejni ĉiuj emfazis sian kredon, ke reveno al tradicia Ŝaria juro igus islamon unueca kaj forta denove.

Referencoj
----------

1. ↑  Bissenove, , "Ottomanism, Pan-Islamism, and the Caliphate; Discourse at the Turn of the 20th Century", *American University in Cairo: The Middle East Studies Program*, Februaro 2004. Kontrolita Aprilo 26, 2013.

 Arkivigite je 2015-09-23 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2015-09-23. Alirita 2019-06-03.
2. ↑  Nikki R. Keddie, *Sayyid Jamal ad-Din "al-Afghani": A Political Biography* (Berkeley: University of California Press, 1972), pp. 225–226.
3. ↑   Archived copy. Arkivita el la originalo je 2014-08-02. Alirita 2013-08-19.

 Arkivigite je 2014-08-02 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2014-08-02. Alirita 2019-06-03.
4. ↑  Jebara, Mohamad Jebara More Mohamad.  Imam Mohamad Jebara: Fruits of the tree of extremism. *Ottawa Citizen*.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri komunumo en Svislando. Vida ankaxu la artikolon pri la komunumo Matzendorf-Hölles en Aŭstrio. |



**Matzendorf** estas komunumo en la distrikto Thal en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1 295 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Matzendorf situas en la valo de la rivero Dünnern proksimume 5 kilometrojn okcidente de la distriktĉefloko Balsthal, ĉe la suda flanko de la montoĉeno *Brunnersberg*, kiu apartenas al la Soloturna Ĵuraso. Krom la ĉevilaĝo Matzendorf norde de la rivero al la komunumo ankaŭ apartenas la vilaĝeto Müli ĉe la suda flanko de la rivero Dünnern kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,29 km², de kiuj 52% estas kovritaj de arbaro, 41% servas por agrikulturo kaj 7% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Matzendorf limas en nordo al Mümliswil-Ramiswil, en oriento al Laupersdorf, en sudoriento al Wolfisberg (BE), en sudokcidento al Rumisberg (BE), kaj en okcidento al Aedermannsdorf.

Trafiko
-------

Matzendorf situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 30 de Balsthal al Moutier. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio de Gänsbrunnen al Balsthal. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn oriente en Oensingen.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Matzendorf datiĝas el la jaro 968 kiel *Mazendorf*.

La senjora bieno Mazendorf, kiu konsistis el 11 izoligaj bienoj, transiris en la jaro 1030 el la posedaĵo de la Abatejo Moutier-Grandval al la havaĵo de la Abatejo Sankt Ursen en Soloturno. En la jaro 1449 ĝin aĉetis la urbo Soloturno. Ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 ĝi tiam apartenis al la soloturna voktejo Falkenstein kaj estis la sidejo de la tribunalo kaj paroĥo Matzendorf, kiu estis kreita en la jaro 1536. Ĝis 1843 al la paroĥo Matzendorf apartenis ankaŭ Herbetswil kaj eĉ ĝis 1967 Aedermansdorf.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
2. ↑  Fonto: *Albert Vogt*: *Matzendorf* en *Historia Leksikono de Svislando* (2008-08-22)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Matzendorf en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Matzendorf

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Matzendorf** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Vilaĝa putoVilaĝa puto
* LernejoLernejo
* Gastejo SternenGastejo Sternen
* Vilaĝa kapelo interneVilaĝa kapelo interne

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Thal |
| --- |
| Aedermannsdorf  •  **Balsthal**  •  Gänsbrunnen  •  Herbetswil  •  Holderbank  •  Laupersdorf  •  Matzendorf  •  Mümliswil-Ramiswil  •  Welschenrohr |  |

 |
19-a jarcenta pentraĵo de François Dubois pri la amasmurdo.
Sceno el franca filmo de 1916 pri la nokto de Sankta Bartolomeo.
La **masakro de la Sankta-Bartolomea tago** (france *Massacre de la Saint-Barthélemy*) estis violentega katolika tumulto kontraŭ la francaj protestantoj, la hugenotoj. Ĝi okazis en Parizo dum la nokto inter la 24-a (memortago de Sankta Bartolomeo) kaj la 25-a de aŭgusto 1572.

La amasmurdo okazis sendube laŭ ordono de Katerino de Mediĉo, la patrino de la reĝo Karlo la 9-a. Ĝi komenciĝis per la murdo de grava franca protestanto, la admiralo Gaspard de Coligny. La murdoj sekve disvolviĝis tra la tutan urbon, disseminte teruron inter la protestantoj.

Tiu okazaĵo estis grava etapo de la francaj religiaj militoj, ĉar ĝi kaŭzis poste pli grandan fanatikecon ĉe la hugenotoj.

Sceno de la Masakro de la Sankta-Bartolomea tago laŭ samepoka gravuraĵo.

Vidu ankaŭ
----------

* Francaj religiaj militoj
* Religia persekutado
* 30-a de septembro
* 1567

* Masakro de la Sankta-Bartolomea tago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Masakro de la Sankta-Bartolomea tago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Max's Kansas City** (Kansasurbo de Makso) estis noktoklubo kaj restoracio ĉe 213 Park Avenue South, en Novjorko, kiu iĝis renkontiĝejo por muzikistoj, poetoj, artistoj kaj politikistoj en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Ĝi estis malfermita de Mickey Ruskin (1933–1983) en Decembro 1965. Ĝi fermiĝis en 1974 post dekadenco kaj remalfermiĝis en 1975, kaj denove refermiĝis en 1981 post dekadenco kaj remalfermiĝis en 1998, sed en nova loko 240 West 52d Street.

Krom multaj artistoj de la Novjorka Skolo, ankaŭ estis oftaj tie membroj de la etoso ĉirkaŭ Andy Warhol kiaj la anoj de Velvet Underground kaj aliaj. Ankaŭ muzikistoj kiaj Marc Bolan, David Bowie, Iggy Pop, Lou Reed, Alice Cooper, Patti Smith kaj ŝia koramiko, la fotartisto Robert Mapplethorpe. Smith kaj la gitaristo Lenny Kaye ludis tie kiel duo en Novjaro de 1974, kun premiero por Phil Ochs. Multaj bandoj faris komencajn aperojn tie. Bruce Springsteen ludis soloon de akustiko somere de 1972. Ĝi estis la loko de la unua apero de Aerosmith en Novjorko. Tom Waits kaj Emmylou Harris ludis tie.

En la epoko de la fino de la 1970-aj jaroj la ejo iĝis diskoo, kie ludis Patti Smith, The Ramones, Blondie, Talking Heads, B-52, Sid Vicious kaj aliaj.

Notoj
-----

1. ↑  Smith, Patti.  (2010) *Just Kids*. Harper Collins Publishing. ISBN 978-0-06-093622-8.
2. ↑  Bruce Springsteen at Max's Konsultita la 12an de Junio, 2010
3. ↑  *High on Rebellion: Inside the Underground at Max's Kansas City*, de Yvonne Sewall-Ruskin, pri Lou Reed, Thunder's Mouth Press NYC. 1998, pp. 210-229

Bibliografio
------------

* Yvonne Sewall-Ruskin, High on Rebellion: Inside the Underground at Max's Kansas City (1998) Thunder's Mouth Press, ISBN 1-56025-183-2
* Weinberger, Tony, The Max's Kansas City stories" (1971) Bobbs-Merrill [1971] CALL NUMBER in Library of congress: PS3573.E393 M3
* Kasher, Steven, Max's Kansas City: Art, Glamour, Rock and Roll (2010) Abrams Image, ISBN 0-8109-9597-2.

Eksteraj ligiloj
----------------

* www.maxskansascity.com Oficiala retejo
* www.maxskansascity.org Max's Kansas City Project
* www.acidwork.com Mickey Ruskin documentary

Koordinatoj: 40° 44′ 12″ N 73° 59′ 19″ U﻿ / ﻿40.73667 °N, 73.98861 °U﻿ / 40.73667; -73.98861 (mapo)
Rekonstruaĵo de la Granda Piramido de Ĉolula, en la aktuala San Andrés Cholula (Puebla), kie okazis la nomita Masakro de Ĉolula.
La Masakro de Ĉolula, Pentraĵo de Tlakskala (1552).
La **masakro de Ĉolula** aŭ **Ĉolulo** estis atako farita de la militistoj de la hispana konkistadoro Hernán Cortés survoje al la urbo Tenoĉtitlano en 1519. Laŭ la kronikistoj kaj ankaŭ laŭ Hernán Cortés mem, temis pri preventa militagado kiel reprezalio pro la suspekto pri ebla embusko ene de la urbo Ĉolula, kie ili estis akceptitaj. La rezulto estis la morto de 5000 al 6000 ĉolulanoj, ĉefe civiluloj senarmaj dum malpli ol ses horoj. La ĉolulanoj estis estintaj fidelaj aliancanoj de la aztekoj, sed post tiu militagado kaj la apogo de aliaj urbo-ŝtatoj de la Valo de Meksiko al la hispanaj fortoj, ili iĝis aliancanoj de la hispanaj konkistadoroj.

Survoje al Tenoĉtitlano Korteso alvenis al Ĉolula, aliancana de la Azteka imperio, nome la dua plej granda urbo post Tenoĉtitlano, kun 30 000 loĝantoj. Bernal Díaz del Castillo rakontas en sia kroniko, ke ricevintaj Korteson kaj lian enorman armeon, la regantoj de Ĉolula planis embuskon por nuligi la hispanojn. Díaz del Castillo rakontis, ke kaj li kaj la trupoj vidis flanke de templo bastonojn kun kolumoj supozeble cele al la konduko de la hispanoj kaptotaj al Tenoĉtitlano. Díaz del Castillo rakontis ankaŭ, ke maljunulino kaj pastroj de la temploj de Ĉolula avertis Korteson, kiu tuj ordonis sian armeon ataki, kio okazigis tion kio estas konata kiel *la masakro de Ĉolula*, en kiu pli ol 5000 homoj mortis dum nur iom pli ol kvin horoj. La soldataro restis en Ĉolula dum oktobro kaj novembro kaj forironta Korteso ordonis la incendion de la urbo.

Bibliografio
------------

* Cortés, Hernán (1520) *Segunda carta de relación*, rete ĉe arteHistoria Junta de Castilla y León  Alirita la 28an de Aŭgusto 2018
* Muñoz Camargo, Diego; Historia de Tlaxcala cap. IV kaj V rete ĉe Cervantes Virtual Arkivigite je 2015-09-24 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 28an de Aŭgusto 2018
* López de Gómara, Francisco (1552) Historia de la conquista de México cap. LX "El castigo que se hizo en los de Chololla por su traición" rete ĉe arteHistoria Junta de Castilla y León  Alirita la 28an de Aŭgusto 2018
* Díaz del Castillo, Bernal (1568) Historia verdadera de la conquista de la Nueva España tomo I cap. LXXXI-LXXXIII pp-277-295 Arkivigite je 2010-05-25 per la retarkivo Wayback Machine rete ĉe Cervantes Virtual Alirita la 28an de Aŭgusto 2018
* Sahagún, Bernardino de (2006) Ĝenerala historio pri la aferoj de Nova Hispanio libro doceno cap. XI De como los españoles llegaron a Tlaxcala, que entonces se llamaba Tlexcalla pp.710; navatla versio libro XII cap. XI Allí dice cómo los españoles llegaron allá a Tlaxcala: La que se llama Texcala pp.747-748 ISBN 970-07-6492-3

* Kategorio Masakro de Ĉolula en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Marmora trituro** |
| --- |
|  |
| Marmora trituro (Triturus marmoratus)Marmora trituro (*Triturus marmoratus*) |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
| Subfilumo: | Vertebruloj *Vertebrata* |
| Infrafilumo: | Makzeluloj *Gnathostomata* |
|
|
|
| Superklaso: | Kvarpieduloj *Tetrapoda* |
|
|
| Klaso: | Amfibioj *Amphibia*Lineo, 1758 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | vostaj amfibioj *Caudata* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Salamandredoj *Salamandridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Trituro *Triturus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Marmora trituro  |

 |
| v • d • r |

La **Marmora trituro** (*Triturus marmoratus*) estas specio de amfibio urodelo de la familio Salamandredoj en Eŭropo.

Ĝi estas 15 ĝis 16 cm longa. Ĝi estas malhelbruna kaj nigra kun diversaj kvantoj da verda koloro. Ĝia koloro verda distingas ĝin de aliaj eŭropaj trituroj. Dum la reprodukta sezono, la verda koloro iĝas pli viva kaj la masklo akiras dorsajn krestojn ŝprucitajn de blankaj vertikalaj linioj, nigraj kaj oranĝaj. La larvoj estas relative grandaj, kun ruĝetaj brankoj kaj maldikaj kaj longaj fingroj. La ino (ilustraĵo) havas oranĝan centran strion sur la dorso, sed ankaŭ povas esti vidita en tre maturaj larvoj kaj junuloj kiuj jam kompletigis la metamorfozon.

Kutimaro
--------

Ili manĝas diversajn akvajn senvertebrulojn, kvankam kiam kunvivas kun larvoj de Planda trituro (*Triturus helveticus* aŭ *Lissotriton helveticus*) manĝas pli grandajn senvertebrulojn. Loĝas en arbaroj kaj kampoj ĉiam ĉe akvareoj kaj kutime sub 1000 metroj. Ties morteco ĉe ŝoseoj estas altaj (ŝosemortinto).

* Marmora trituro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Marmora trituro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Marmora trituro en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**eLibrejo** estas interreta biblioteko de elektronikaj esperantlingvaj libroj en PDF-formo.

La bibliotekon prizorgis Franko Luin, kiu mortis la 15-an de septembro de 2005. La librojn oni povas elŝuti al sia komputilo, dispaki kaj legi sur ekrano. La funkcio de presado estas nuligita, tial neniu povas presi la librojn (tiel estas protektataj la aŭtoraj rajtoj de la verkintoj kaj tradukintoj). Aliflanke la PDF-formato ebligis doni al ĉiu verko aspekton de vera libro, aranĝita grafike, ofte kun ilustraĵoj. Ĉiuj libroj havas similan aspekton, ĉiuj havas bluan inkomakulon kiel simbolon de la eldonserio.

La libroj estas dividitaj jene: Junularaj kaj infanaj - Beletro: Prozo - Beletro: Poezio - Beletro: Teatro - Religiaj libroj - Ceteraj libroj

Ĉe la fino, en 2008, estis en la eLibrejo 277 libroj. La libroj de Inko havas ISBN ojn de 91-7303-000-7 ĝis 91-7303-207-7, kaj la aliaj libroj estis numeritaj de X01-9 ĝis X69-1.

Eksteraj ligiloj
----------------

* i-espero.info Arkivigite je 2009-01-06 per la retarkivo Wayback Machine - alternativa retejo kun ĉiuj libroj de eLibrejo (kaj unuope kaj kune)
* Arkivo de eLibrejo (okt 2006 - jun 2008)
La **poezio de Afganio** ĉiam estis unu el la precipaj edukaj pilieroj en la regiono, ĝis nivelo ke ĝi estas integrata en ĝenerala kulturo. Kelkaj elstaraj poetoj estas Rumi, Rabi'a Balĥi, Sanai, Jami, Ĥushal Ĥan Ĥattak, Rahman Baba, Ĥalilullah Ĥalili, kaj Parŭin Paĵŭak.

La poezio de la teritorioj kie en moderna tempo estas la regiono nomata Afganio havas antikvajn radikojn, kaj ĝi estas precipe verkita en Daria kaj Paŝtoa. Afgana poezio estas grava ero de la kulturo de Afganio.

Vidu ankaŭ
----------

* Paŝtoa literaturo kaj poezio
* Perslingva literaturo

Referencoj
----------

1. ↑   Classical Dari and Pashto Poets. Afghan-web.com. Arkivita el la originalo je 2013-10-06. Alirita 4a de Februaro 2012.

 Arkivigite je 2013-10-06 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-10-06. Alirita 2016-09-25.
2. ↑  A Touch of Afghan Poetry

Eksteraj ligiloj
----------------

* Afganio - Poezio
* Afghanistan Online - Classical Dari and Pashto Poets Arkivigite je 2013-10-06 per la retarkivo Wayback Machine
**(162581) 2000 SA10** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la 13-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas proksima de la orbitaj resonancoj 7:8 kun Marso kaj 11:2 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero. Ĝia iom granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la tera orbito, sed ĝia suprenira nodo estas proksima de la marsa orbito.

• Ĝia marsa MOID estas 0,0562 astronomia unuo (8,407 milionoj da km),  

• ĝia tera MOID estas 0,2113 astronomia unuo (31,616 milionoj da km).

• La 5-an de marto 1984 ĝi pasis al 0,07242 astronomia unuo (10,834 milionoj da km) de Marso,  

• la 25-an de novembro 2177 ĝi pasos al 0,04380 astronomia unuo (6,552 miliono da kilometroj) de tiu ĉi planedo.

• La 4-an de novembro 2000 ĝi pasis al 0,24942 astronomia unuo (37,313 milionoj da km) de la Tero,  

• la 7-an de novembro 2028 ĝi pasas al 0,22121 astronomia unuo (33,093 milionoj da km) de la Tero,  

• la 8-an de novembro 2056 ĝi pasos al 0,21334 astronomia unuo (31,915 milionoj da km) de nia planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

  


| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (162580) 2000 SU6 | **(162581) 2000 SA10** | (162582) 2000 SH12 |
La rivero **Meghna** (en bengala: মেঘনা নদী) estas unu el la plej gravaj riveroj en Bangladeŝo, nome unu el la tri kiuj formas la Gangan Delton, nome la plej granda delto en la Tero, kiu elfluas al la Golfo de Bengalo. Kiel parto de la riversistemo Surma-Meghna, Meghna estas formita ene de Bangladeŝo en la Distrikto Kiŝoreganj ĉe la urbo Bhairab Bazar ĉe la kuniĝo de la riveroj Surma kaj Kuŝiĝara, ambaŭ el kiuj originiĝas en la montetaj regionoj de orienta Hindio same kiel la rivero Barak. La rivero Meghna kuniĝas kun sia ĉefa alfluanto, Padma, en la Distrikto Ĉandpur. Aliaj ĉefaj alfluantoj de la Meghna estas Dhaleŝŭari, Gumti, kaj Feni. La rivero Meghna elfluas en la Golfon de Bengalo en la Distrikto Bhola tra kvar ĉefaj elfluejoj, nome Tetulia (Ilŝa), Ŝahbazpur, Hatia, kaj Bamni.

Mapo montranta ĉefajn riverojn en Bangladeŝo inklude Meghna.
Meghna estas la plej larĝa rivero inter tiuj kiuj fluas komplete ene de la limoj de Bangladeŝo. Je iu punkto ĉe Bhola, Meghna estas 12 km larĝa. En sia pli malsupra parto la vojo de tiu rivero estas preskaŭ perfekte rekta.

Koordinatoj: 22° 38′ 35″ N 90° 48′ 57″ O﻿ / ﻿22.64306 °N, 90.81583 °O﻿ / 22.64306; 90.81583 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑   Masud Hasan Chowdhury (2012). "Meghna River". In Sirajul Islam kaj Ahmed A. Jamal. Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh (dua eld.). Asiatic Society of Bangladesh.  Alirita la 5an de februaro 2018.

* Kategorio Meghna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**(162183) 1999 NB5** estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.

Ĝi estis malkovrita la 13-an de julio 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas en orbitaj resonancoj 1:3 kun la Tero kaj 4:1 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero kun tre malgranda orbita klineco.

• Ĝia marsa MOID estas 0,05123 astronomia unuo (7,664 milionoj da km),  

• ĝia tera MOID estas 0,01280 astronomia unuo (1,915 miliono da km).

• La 2-an de februaro 2071 ĝi pasos al 0,08016 astronomia unuo (11,992 milionoj da km) de Marso.

• La 7-an de aŭgusto 1999 ĝi pasis al 0,08916 astronomia unuo (13,338 milionoj da km) de la Tero,  

• la 13-an de novembro 2193 ĝi pasos al 0,20676 astronomia unuo (30,931 milionoj da km) de nia planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (162182) 1999 LY6 | **(162183) 1999 NB5** | (162184) 1999 NP22 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri komunumo de la meksika subŝtato Zacatecas. Pri aliaj signifoj vidu la apartigan liston Ocampo. |

**Melchor Ocampo** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Melchor Ocampo*. Komunumo kaj urbo nomiĝas honore al la liberala politikisto Melchor Ocampo (1814-1861).

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2506 loĝantojn. El tiuj estas 1294 viroj kaj 1212 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,952 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 2,030 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 300 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 24° 50′ norda latitudo kaj 101° 39′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 2397 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 0 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

1,640 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 1407 alfabetoj kaj 117  analfabetoj. Do 14.15 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 661 alfabetoj kaj 115 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 14.82%. Inter la viroj estas 746 alfabetoj kaj 117 analfabetoj, do 13.56% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Melchor Ocampo (Zacatecas) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2006-12-02 per la retarkivo Wayback Machine
**Matjaševci**, hungare **Szentmátyás** estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Kuzma. En ambaŭ nomoj oni rekonas: Matiaso.

Panoramo de Matjaševci

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 3  km²
* Alto super marnivelo: 271 m
* Koordinatoj: 46° 50′ 50.27″ N 16° 5′ 44.03″ O﻿ / ﻿46.8472972 °N, 16.0955639 °O﻿ / 46.8472972; 16.0955639 (mapo)Koordinatoj: 46° 50′ 50.27″ N 16° 5′ 44.03″ O﻿ / ﻿46.8472972 °N, 16.0955639 °O﻿ / 46.8472972; 16.0955639 (mapo)
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 9263
* Aŭtokodo: MS
* Telefonprefikso:

Situo
-----

La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ la aŭstra landlimo, laŭ traira flankovojo. Ĉe la aŭstra flanko troviĝas Tauka.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1387 laŭ la tiama hungara ortografio *Mathyasfalua*. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1921 vivis en Matjaševci 254 slovenoj, 98 germanoj kaj 11 hungaroj. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Aŭstrio apartenas al interna zono de traktato Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senkontrole ie ajn.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Meilen (distrikto) kaj Meilen (stacidomo). |



**Meilen** estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto en Kantono Zuriko, Svislando. La urbo havis 12057 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 12227 ĝis la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Meilen situas ĉe la tiel nomita "Ora Bordo" de la Lago de Zuriko en la mezo inter Rapperswil-Jona kaj Zuriko. Oriente de la urbo troviĝas la montoĉeno de Pfannenstiel. Meilen konsistas el la komunumpartoj Feldmeilen, Obermeilen, Dorfmeilen kaj Bergmeilen. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,91 km², de kiuj 24,2% estas kovritaj de arbaro, 45,4% servas por agrikulturo kaj 22,8% por setlado; 6,1% estas trafiksurfaco kaj 0,1% akvejoj.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Meilen limas en nordo al Herrliberg, en nordoriento al Egg, en oriento al Uetikon ĉe la lago, kaj aliflanke de la Lago de Zuriko en sudo al Wädenswil, en sudokcidento al Horgen, kaj en okcidento al Oberrieden.

Trafiko
-------

Meilen situas je la regiona lago-borda-fervojlinio inter Zuriko kaj Rapperswil-Jona de la Zurika Trafik-Unio. Per pramŝiplinio Meilen estas ligita kun Horgen, kiu situas aliflanke de la lago. Planoj konstrui ponton aŭ tunelon al la alia lagoflanko ĝis nun pro la altaj kostoj kaj la rezistemo de la popolo restis nur fantomaj vizioj en la cerboj de avangardaj arkitektoj.

Historio
--------

La origino de la komunumo reiras al la romia epoko. La komunumo en tiu tempo nomiĝis **Maylanen** respektive **Mailan**. En mezepoko sur la teritorio de Meilen staris la Kastelo Friedberg, kies ruinoj videblas ankoraŭ hodiaŭ.

Vidu ankaŭ
----------

* Distrikto Meilen
* Meilen (stacidomo)
* Herrliberg-Feldmeilen (stacidomo)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Statistikaj informoj pri Meilen en la retejo de la kantono

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Meilen
* Meilen en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Kategorio Meilen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Meilen |
| --- |
| Erlenbach • Herrliberg • Hombrechtikon • Küsnacht • Männedorf • **Meilen** • Oetwil ĉe la lago • Stäfa • Uetikon ĉe la lago • Zollikon • Zumikon |  |

 |
**Markovicjevo,** serbe **Марковићево,** slave **Markovićevo,** germane **Markowitschewo,** hungare **Torontálújfalu** estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato, en municipo de Plandiŝte.

Markovicjevo troviĝas en (verda) Municipo Plandiŝte en Serbio
Mapo pri municipo de Plandiŝte

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 8  km²
* Koordinatoj: 45°19′08″N 21°01'35″E
* Alto super marnivelo: 74 m
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso: 013
* Aŭtokodo: VŠ

Situo
-----

Katolika kapelo de sankta Catalina de Aleksandrio en Markovicjevo (1977)
Markovicjevo situas sur ebenaĵo laŭ la rumana landlimo, laŭ flankovojoj.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Bánlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la germanoj okupis la vilaĝon. En 2002 loĝis en Markovicjevo 216 homoj, (152 serboj (70 %), 46 hungaroj (21 %), 8 kroatoj, 3 slovakoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Markovicjevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la Marsa Kampo en Romo. Pri aliaj signifoj de **Marsa Kampo** vidu: Marsa Kampo. |

La **Marsa Kampo** (latine *Campus Martius*, *Campus*, kampo kaj *Martius*, de la dio Marso), estis pli ol 250 ha granda publika loko de la antikva Romo. Ĝi estis dediĉita al la dio de la milito Marso kaj oni uzis ĝin kiel paŝtejon por ŝafoj kaj ĉevaloj, krom se la militistoj bezonis ĝin por ekzercado. Ĝis la konstruo de la aŭrelianaj muroj la marsa kampo troviĝis ekster la urbomuroj kaj estis do logika ejo por bonvenigi eksterlandajn estrojn aŭ ambasadorojn, kiuj ne rajtis eniri la urbon. Eksterlandaj kultoj rajtis konstrui templojn tie.

Detaloj
-------

Ĝi situas ebene inter la rivero Tibero kaj la montetoj Kapitolo, Kvirinalo kaj Mons Pincius. Sur ĝi ne nur faritis konventoj sed ankaŭ gimnastikaj kaj militaj ekzercoj. Sur la suda parto estis la cirko *Circus Flamninius* kaj en ties proksimeco la templo de la diino Bellona. Tie salutis la Romia senato la el militoj hejmenvenantajn strategiistojn respektive akceptis mesaĝistojn al kiuj eniro en la regionon centran de la urbo Romo ne estis permesata. Proksime estis ankaŭ *saepta*, areo ĉirkaŭbarita kie oni voĉdonis dum la *komicioj*. Tie konstruigis Pompeo la unuan teatrejon el ŝtono kiu havas transiron rektan al *curia Pompei*, la senatana kunvenejo (ĝi famiĝis danke al la tragedio *Julius Cesar* de Ŝekspiro). Norde de ĝi estis la Panteono de Romo konstruita fare de la batalestro Marcus Vipsanius Agrippa. Plej norde situas maŭzoleo de la familianoj de Aŭgusto Cezaro.

Vidu ankaŭ
----------

* *Ara Pacis*
* *Pedion tou Areos*

Literaturo
----------

Wohlrab, Martin: *Die altklassischen Realien im Gymnasium*, 8-a eldono, eldonejo B.G. Teubner, Leipzig/Berlin 1911, p. 94-95

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Marsa Kampo (Romo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Artikolo pri Marsa Kampo en la leksiko de Platner/Ashby
* La *Iseum Campense* sur la roma marsa kampo Arkivigite je 2006-05-11 per la retarkivo Wayback Machine
Ĉina kulero
Okcidenteca kulero
**Manĝ'il'o** estas ilo uzata por preni kaj enbuŝigi eron da manĝo (kaj kelkfoje trinkaĵon), kiel tranĉilo, kulero, forko, bastoneto aŭ simila objekto. Ĝi do ne inkludas aliaj ilojn por manĝo, kiel bovlojn aŭ telerojn (uzita por teni la manĝaĵon sed ne enbuŝigi ĝin), kaj ankaŭ ne glasojn (uzata por kaj teni kaj enbuŝigi, sed nur trinkaĵo kaj ne por preni de alia ilo). Dum kulero kaj forko servas por preni aŭ teni manĝaĵon, tranĉilo servas por ĝin dispartigi.

La plej simpla ilo por manĝi estas la homa mano, kaj en multaj kulturoj oni uzas precipe ĝin. Tamen por varma aŭ grasa manĝo, tiu metodo malbone taŭgas, kaj do homoj evoluigis novajn rimedojn. Unu solvo estas teni la manĝon per alia manĝaĵo, ekzemple oni povas teni viandon per panaĵo (hamburgero, *nan,* pico). Alia ebleco estas uzi artefaritajn ilojn, kaj tio oni nomigas manĝilo.

Ĉefaj manĝiloj estas en la **Orientazia civilizo:**

* manĝobastonetoj

kaj en la **Okcidenta civilizo:**

* forko
* kulero
* tranĉilo

La okcidentecan "triopon" oni ofte nomas *manĝilaron.*

Vidu ankaŭ
----------

* telero
* bovlo
* glaso
* ujo

Fontoj
------

1. ↑  manĝilo en PIV

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Manĝilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Manĝilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Elizabeto la 2-a, antaŭa *Reĝino de Kanado*.
La **kanada monarkio** estas sistemo de parlamenta monarkio en kiu la monarko de la brita hereda sukcesa linio, estas la suvereno de Kanado, pro kio en la aktualo estas la reĝino Elizabeto la 2-a ties monarko kaj ŝtatestro. La lando estas iama dominio de Unuiĝinta Reĝlando, kaj ekde ties fondo en 1867 post la aprobo fare de la reĝino Viktoria de la Akto pri Brita Nordameriko de 1867, la lando konservis la britan monarkon kiel propra suvereno. Tiu posteno estis konfirmita en la Konstitucio de Kanado de 1982. Kvankam la reĝino estas ankaŭ la monarko de Unuiĝinta Reĝlando, en Canado ŝi estas konata oficiale kiel la reĝino de Kanado.

Ĝenerale, la kanadanoj referencas al la reĝino Elizabeto simple kiel la Reĝino aŭ la Reĝino de Kanado, kiam ŝi estas en el la lando. Krom de Kanado kaj de Unuiĝinta Reĝlando, la reĝino estas ankaŭ la monarko de aliaj dek kvar landoj de la Komunumo de Nacioj. Sed tio ne signifas, ke la regado de tiuj landoj estas unuigitaj. Kvankam la reĝino estas kunhavata, la landoj kaj ties registaroj estas totale apartaj kaj sendependaj. La heredanto de la krono estas Karlo, princo de Kimrujo, kvankam la reĝino estas la nura membro de la kanada reĝa familio kiu havas konstitucian rolon en la lando.

La reĝino estas reprezentata de generala guberniestro, kiu estas nomumita de la ĉefministro, kvankam la monarko havas povojn kiuj estas ekskluziva de la monarko. La aktuala kanada generala guberniestro estas la eks-astronaŭto Julie Payette. La reĝino ankaŭ havas po unu reprezentanton en ĉiu el la kanadaj provincoj nomita leŭtenanta guberniestro, kaj po unu komisiita en ĉiu el la kanadaj teritorioj.

Kvankam la monarko estas la ŝtatestro, reale tiu posteno estas simple simbola. La monarko ne plenumas politikan povon en Kanado, tute male kaj la reĝino kaj la generala guberniestro agadas kiel ceremoniestroj de la lando kaj promocias la kanadajn kulturon kaj identecon.

Notoj
-----

1. ↑  The Canadian Monarchy
2. ↑   Queen and Commonwealth. Arkivita el la originalo je 2020-12-20. Alirita 2020-12-10.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kanada monarkio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* www.royal.gov.uk (oficiala retejo de la Brita Monarkio)
* www.rideauhall.com (oficiala retejo de la generala guberniestro de Kanado)
* Res Publica: Kanado internacia aro de retejoj kontraŭ-monarkiaj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 709987
 |
**Matenruĝo** aŭ **Mateniĝo** (en germana: *Morgenröte – Gedanken über die moralischen Vorurteile*; historia literumado: *Morgenröthe – Gedanken über die moralischen Vorurtheile*; nome Ektagiĝo/Tagelrompo: Pensoj pri la antaŭjuĝoj de moralo) estas libro de 1881 de la germana filozofo Friedrich Nietzsche. Laŭ la fakulo pri Nietzsche nome Keith Ansell-Pearson, ĝi estas la plej malbone studita el ĉiuj el la verkoj de Nietzsche.

Unua eldono de 1881 de *Matenruĝo*.Nietzsche de-emfazas la rolon de hedonismo kiel motivanto kaj emfazas la rolon de la "sento de povo." Lia relativismo, kaj morala kaj kultura, kaj ankaŭ lia kritiko de kristanismo atingis pli grandan maturecon. En *Matenruĝo* Nietzsche dediĉas longan fragmenton al sia kritiko de la kristana biblia ekzegezo, inklude sian arbitran interpretadon de objektoj kaj bildoj de la Malnova Testamento kiel antaŭfiguraĵoj de la krucumado de Kristo.

La polemika, antagonisma kaj neformala stilo de tiu aforisma libro, se komparia kun postaj traktaĵoj fare de Nietzsche pri moralo, ŝajne invitas al partikulara sperto. En tiu teksto Nietzsche ne temas per klopodo konvinki liajn legantojn akcepti specifan vidpunkton, kvankam estas antaŭfiguraĵoj de multaj el la ideoj kiuj estos disvolvigitaj en liaj postaj libroj. Por ekzemplo, la materiismo eksponita en tiu libro povus esti reduktebla al naiva scienca objektivismo kiu reduktas ĉiujn fenomenojn al siaj naturaj, mekanikaj kaŭzoj, sed kiu ne estas la plej forta perspektivo de Nietzsche, kiu estas eble plej bone esprimita en *La gaja scienco*.

Notoj
-----

1. ↑  "Nietzsche, the Middle Period". Arkivigite je 2018-03-03 per la retarkivo Wayback Machine 3ammagazine.com. Alirita la 4an de Marto 2018.

* Kategorio Matenruĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 746015
* BNE: XX2275469
 |
**Mecenaso**, latine **Gaius Cilnius MAECENAS** (naskiĝis inter 74 kaj 64 antaŭ Kristo - mortis 8 antaŭ Kristo) estis riĉa kaj klera romia aristokrato de etruska origino. Li estis proksima amiko de Oktaviano Aŭgusto, kiu konfidadis al li gravajn diplomatajn taskojn.

Mecenaso famiĝis ĉefe kiel favoranto de kulturo. Li mem estis literature aktiva. Li kolektis ĉirkaŭ si grupon da poetoj kaj prizorgis iliajn vivrimedojn, por ke ili povu trankvile verki. Eniro en la grupon de Mecenaso devoligis la poeton subteni la politikon de Aŭgusto. Al la grupo apartenis Vergilio, Horacio kaj Propercio.

El lia nomo estis derivitaj vortoj mecenoj kaj mecenato por subtenantoj de kulturo.

* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mecenaso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2006-02-11 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 50258
* GND: 118730053
* LCCN: n94110034
* VIAF: 36906810
* ISNI: 0000 0000 6318 2711
* LIBRIS: 73562
* SUDOC: 031965253
* BNF: 12308437b
* NKC: jn20011211048
* ICCU: SBLV192048
* BNE: XX1027232
 |
**Azazelo** (aramee: רמשנאל, hebree: עזאזל, Aze'ezel arabe: عزازل *Azazil*) estas enigma nomo ĉeesta kaj en la hebreaj sanktaj tekstoj kaj en tiutemaj apokrifaj; la nomo estas foje akompanata de vortoj *Rameel* kaj *Gadriel*. La unua alestiĝo de kiu nomo aperas en Levidoj 16,8, kie kapro estas indikata per "Azazelo".

Moderna interpreto pri Azazelo kiel kapra demono. (El *Dictionnaire Infernal*, Parizo 1825).

Signifo
-------

La nomo Azazelo (sayan aŭ ‘ăzaz’ēl) signifus "Dio fariĝis forta", (el la hebrea ‘ăzaz’, tria pronomo de la preterita participo de ‘āzaz’ = "esti forta", kaj el, "Dio". Alia teorio farus el ĝi "malrespektulo al Dio". Azazelo havas foje kiel variantojn "Azael", "Aziel" kaj "Asiel".

Azazelo en la Juda Biblio kaj en la rabena literaturo
-----------------------------------------------------

La nomo aperas unue en la biblia libro de Levidoj 1(6, 8,) kiam Dio ordonis al la Ĉefa Sacerdoto Aaron ke en la tago de Jom Kippur estu propeke oferata al Javeo kapro por ke estu purigata la izraela popolo, kaj alia identa estu destinita al Azazelo en la dezerto (Lev 16, 8-9 kaj 21-22). 

Tiu nomo "Azazelo" aperas ankaŭ en la apokrifa Libro de Ĥanoĥ de la 1-a jarcento a.K.. La nomo ŝajnas indiki unu el la ribelaj anĝeloj kiuj instruis al viroj la konstruon de armiloj kaj la virinoj ornamojn kaj kosmetikon (8,1). Dio sendis, laŭ tiu mitologio, la Ĉefanĝelon Rafaelon ĝin kateni kaj enterigi en la dezerto de Dudael najbare de Jerusalemo (ĉap. 10), kie li volus ankaŭ penti sed ne povis.

La Talmudo ankaŭ parolas pri Azazelo, kun apartaĵoj de la religia cerimonio de la du kaproj: Talmudaj rakontaĵoj pri la jerusalema Templo.

La islama tradicio ankaŭ mitologigas Azazelon, laŭ kiu Azazelo estis la komenca nomo de tiu kiu fariĝis Ibliso (la diablo) pro lia ĵaluzo kontraŭ la nova kreito, Adamo.

Mezepokaj rabenoj verkis mitologiojn pri Azazelo en la kabala. 

### Literaturo

* *Azazelo* estas unu el la personoj akompanantaj Voland (la Diablo) en la romano  *La Majstro kaj Margarita* de Miĥail Bulgakov.
* *Azazelo* estas virina diablo kiu, kupliĝante kun anĝelo, naskis la homan idaron en la romano *Due candele per il Diavolo* de Laura Gallego Garcia.
* Azazelo estas la diablo kiu devigas la monaĥon Ipa rakonti sian historion en la romano *Azazel* de Youssef Ziedan.

Notoj
-----

Vidu ankaŭ
----------

* Mitologio
* Diablo
* Demonologio
* Jom Kippur
* Propeka kapro
* La Majstro kaj Margarita

* Kategorio Azazelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Lisístrata*** [liSIStrata] estas hispana filmo de 2002 reĝisorita de Francesc Bellmunt kun ĉefaktoroj Juan Luis Galiardo, Javier Gurruchaga kaj Maribel Verdú.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

La agado okazas en Ateno en la jaro 411 a.n.e.. Ateno kaj Sparto estas en milito. Ĉar ŝajne la viroj ne kapablas solvi la aferon, la virinoj ambaŭflanke, estritaj de Lisistrata (Maribel Verdú), deklaras sin en striko de sekso ĝis la viroj sukcesos solvi pace siajn konfliktojn.

La historio estas bazita sursamnoma bildoverko de la germana bildoverkisto Ralf König, kies historio estas siavice bazita sur la samnoma verko de Aristofano. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Juan Luis Galiardo
* Maribel Verdú
* Javier Gurruchaga
* Aitor Mazo
* Jesús Bonilla
* Teté Delgado
* Sonia Ferrer

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Todas somos Lisístrata*

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Lisístrata (película) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 838492
 |
**Maurice TILLET** (23-an de oktobro 1903, Rusia imperio — 4-an de septembro 1954, Rusio) estis franca monda ĉampiono en spektakla luktado.

Biografio
---------

Tillet naskiĝis en 1903 en Rusia imperio, kie lia patro laboris kiel fervojista inĝeniero. Li estis kapabla junulo, verkis poemojn, aktoradis, parolis plurajn lingvojn. Jam junaĝe aperis ĉe li simptomoj de akromegalio. Tiu endokrinologia malsano kaŭzas multoblan produktadon de kreska hormono kaj neordinaran trokreskon de la ostaro (karakterize la vango-ostoj, sed ankaŭ pliaj ostoj). Pro lia malsano, lia aspekto estis eksterordinara.

Li servis plurajn jarojn en la francia mararmeo, kie li laboris kiel inĝeniero. Li translokiĝis en Usonon, kie eklaboris kiel spektakla luktisto, sub artista nomo „Franca Anĝelo". Post la debuto, li iĝis tiel populara, ke aperis multaj Anĝel-imitistoj inter la luktistoj. Lia plej grava sukceso okazis en 1944, kiam li en Boston venkis Steve Casey kaj akiris tiel mondĉampionan titolon.

Tillet vivis sola, fore de la homoj kaj mortis en aĝo de 51 jaroj pro kormalsano. La spektakla ludisto Bobby Managoff petis Tillet antaŭ ties morto, por ke li rajtu pretigi gipsan premaĵon pri ties vango. Tillet jesis, tiel oni pretigis tri premaĵojn. Unu el ili videblas nun en la *York Barbell Building*, York, Pensilvanio.

Onidire — neniam konfirmite —, Tillet estis ekzemplo por la desegna figuro Shrek.

* Kategorio Maurice Tillet en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 591639
* VIAF: 6769153834763464450001
 |
**Max Hermann BAUER** (1875-1929) estis germana artileria fakulo en la unua mondmilito kaj poste militistara kaj industria konsilisto de Kuomintang.

Li eksoldatis en la germana armeo en 1890 kaj en 1905 enoficiĝis en la generala stabo. Li havis gravan rolon en detruo de urbo Liège en Belgio, 1914. En julio de 1915, li iĝis 1-a sekciestro de la generala stabo. Li mobilizis la industrion por produkti municion kaj verkis libreton pri defenda militara taktiko. En decembro de 1916, li estis distingita per *Pour le Mérite*, kun kverkaj folioj aldonitaj la 28-an de marto 1918.

Post la milito, Bauer partoprenis en la Kapp-puĉo de 1920. Kiam tiu fiaskis, li ekzilis kaj poste laboris kiel militara konsultanto en la Sovetunio, Hispanio kaj Argentino. Li reveturis en Germanio en 1925 post la ĝenerala amnestio por la puĉistoj.

En 1926, ĉina inĝeniero Chu Chia-hua, prezidanto de la Universitato Sun Yat-Sen en Canton, kontaktis la kolonelon Bauer por konsilis militarajn kaj komercajn agadojn en Ĉinio. Bauer sekvajare vizitis Ĉiang Kai-ŝek, kiu dungis lin kiel militaran konsiliston, esperante konstrui je liajn kontaktoj por akiri pli da armiloj kaj industria helpo el Germanio.

Bauer revojaĝis en 1928 al Germanio por serĉi kontaktojn de la germanaj industriistoj kaj la armeo. Fakte, la Traktado de Versailles tre malfaciligis produktadon de armiloj kaj samtempe li estis *persona non grata* (nevolonte vidata persono) por la germana registraro pro partopreno en la Kapp-puĉo.

Post kiam Bauer reveturis al Ĉinio, li proponis elkonstrui malgrandan centran armeon kaj multajn regionajn. Ĉang Kajŝek neniam akceptis tiujn ideojn, ĉar li volis la militarajn fortojn en sia mano.

Bauer do administris translokigon de Centraa Militara akademio de Nanking al Whampoa kaj organizis germanajn militarajn konsilantojn kaj edukantojn. Li invitis 20 germanajn oficirojn al Ĉinio por labori kaj trejnigi, eduki. Li oficiale estis ekonomia konsilisto de Chiang kaj li kuraĝigis lin evoluigi la infrastrukturon.

Max Bauer mortis je variolo, la 6-an de majo 1929. Bauer eble estis intence infektita fare de malamikoj de Chiang, ĉar li estis la sola persono en la regiono, kiun infektis la kontaĝa malsano. Li estis entombigita en ĉinio kun militara honoro.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉina-germana kooperado (1911-1941)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Max Bauer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* further info of Max Bauer


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 141622
* GND: 118657593
* LCCN: n90657452
* VIAF: 100227113
* ISNI: 0000 0001 1000 7183
* SUDOC: 172245257
* NKC: uk2009539205
 |
Meher Baba
**Meher Baba** (perse: مهر بابا devanagari: महर बाबा), ĝuste Merwan Sheriar Irani (naskiĝis la 25-an de februaro 1894, mortis la 31-an de januaro 1969) – barata spirita gvidanto, kiu deklaris sin avataro.

Vivo
----

Meher Baba edukiĝis en Puneo, kie setlis lia patro, kiu antaŭe kiel zaratuŝtrano estis migranta derviŝo. Dum lerneja vivado li ne interesiĝis pri spiritaj aferoj, sed pri sporto, kaj precipe pri kriketo. En la aĝo de 19 jaroj islama sanktulino Hazrat Babaĝan komencigis lian spiritan vekiĝon. En 1915 ricevis titolon "Parvardigar" (en sufiismo signifanta Dio kiel Plejalta Subtenanto) de la barata guruo kaj fakiro Sai Baba de Shirdi. Li ankaŭ ricevis helpon de aliaj tri spiritaj majstroj. Unu el ili Upasani Maharaĝo en 1921 malkaŝis lian spiritan identecon kiel *antikveca*.

Baba loĝis kaj vojaĝis en societo de proksimaj disĉiploj, viroj kaj virinoj. Ili vivis treege modeste. De 1925 ĝis fino de sia vivo Baba silentis komunikiĝante nur helpe de tabuleto kun alfabeto aŭ per gestoj. Li pasigis multe da tempo izolita, ofte fastante, nur periode vojaĝis aŭ partoprenis publikajn manifestaciojn. Laboris bonfarante, en tio kun lepruloj, malriĉuloj, frenezuloj kaj asketoj en ekstazo. Li multe lekciis, kion kolektis liaj adeptoj.

En 1931 unuafoje vizitis Okcidenton. Dum tiuj vojaĝoj akompanis lin okcidentanoj. En la 40-aj jaroj kun elektitaj membroj de siaj akompanantoj vojaĝis incognito tra Barato. Tiun ĉi periodon nomis "nova vivo".

La 10-an de februaro 1954 Baba proklamis sin avataro (t.e. enkorpiĝo de Dio).

Interesaĵoj
-----------

Ofta diraĵo de Meher Baba *Don't worry, be happy* (Ne ĉagreniĝu, estu feliĉa) iĝis inspiro por verko de la plej granda, skribita en 1988, sukcesega ĵaz-kanto de Bobby McFerrin sub la sama titolo. Lia filozofio inspiris Pete Townshend el rok-grupo *The Who* verki *Baba O'Riley*.

Bibliografio
------------

* Anne Bancroft, *Współcześni mistycy i mędrcy* (Nuntempaj mistikuloj kaj saĝuloj), JACEK SANTORSKI & CO, Warszawa 2002, ISBN 83-88875-41-8

Eksteraj ligiloj
----------------

* Lord Meher
* Awakener Magazine Archive 67 eldonoj 1953-1986.
* Vortaro de terminologio
* Avatar Meher Baba Trust, Ahmednagar, India
* AvatarMeherBaba.org
* TrustMeher.com
* Meher Baba Information, Berkeley, California
* Fotoj Arkivigite je 2015-10-29 per la retarkivo Wayback Machine

* Meher Baba en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Meher Baba en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 353900
* GND: 118579932
* LCCN: n78021791
* VIAF: 61556467
* ISNI: 0000 0000 6641 8902
* SUDOC: 028193210
* BNF: 12007795k
* NLA: 35345000
* BIBSYS: 90364277
* NKC: jn19981001841
* BNE: XX1474241
 |
**Aurél Varannai,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Varannai Aurél** estis hungara ĵurnalisto, tradukisto. Lia origina familia nomo estis *Stern* ĝis 1918, lia frato estis István Varannai.

Aurél Varannai naskiĝis la  13-an de septembro 1900(nun 1900-09-13) en Budapeŝto, li mortis la 16-an de decembro 1989 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Aurél Varannai devenis el juda familio. Li finbatalis la 1-an mondmiliton, poste li studis juron dum lernojaro en Scienca Universitato de Budapeŝto, pli poste li akiris licencon pri estetiko en Sorbonne. Dum la studentaj jaroj liaj artikoloj aperis en gazetoj. Hejmenveninta en 1922 li estis ĵurnalisto, liaj literaturaĵoj aperis ekzemple en Nyugat, la ekonomiaj artikoloj eĉ eksterlande. Li akre kritikis kabineton Imrédy. Dum la plena 2-a mondmilito li estis deportita aŭ li estis en armea malliberejo, poste li estis ĵurnalisto de Reuters. En 1948 li estis kondamnita je prizono pro falsaj akuzoj. Ĝis la hungara revolucio de 1956 li estis arestito, deportito aŭ senlaborulo, poste li vivtenis sin el tradukaĵoj, literaturaĵoj. Li edziĝis en 1928 kaj li ricevis 3 premiojn inter 1975-1988.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A letört nemzedék* (1963)
* *John Bowring és a magyar irodalom* (1967)
* *Angliai visszhang* (1974)
* J. A. Blackwell: *Rudolf of Varosnay* (tradukita tragedio, 1977)
* *Toll és bilincs* (membiografio, manuskripto)
* Harold Pinter: *Enyhe fájdalom* (tradukita teatraĵo prezentita en 2009)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 838426
* LCCN: n91022485
* VIAF: 85463816
* NKC: xx0026232
 |



* Portalo pri Biografio