recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Nacia Biblioteko de Vjetnamio** (vjetname *Thư viện Quốc gia Việt Nam*; france *Bibliothèque Nationale du Viet Nam* ) estas la nacia biblioteko en Vjetnamio kaj ĝi estas troviĝinta en Hanojo. Ĝi estis establita laŭ dekreto de la 29-an de novembro 1917 kiel la centra biblioteko de Indoĉinio. 

Ĝi prenis la sinsekvajn nomojn de Pierre Pasquier (la 28-an de februaro 1935), Bibliothèque Nationale (Nacia Biblioteko, la 20-an de oktobro 1945), Bibliothèque Centrale de Hanoï (Centra Biblioteko de Hanojo, februaro 1947) antaŭ ol estanta donita ties nunan nomon je la 21-an de novembro 1958.

Retejo kaj diĝitaj kolektoj
---------------------------

La biblioteka retejo estas havebla en la vjetnama, angla kaj franca. Ĝi provizas la plej lastan sciigon koncerne al la biblioteko kaj donas detalojn pri lastatempaj bibliotekaj eventoj kaj aktivecoj. La retejo ankaŭ provizas informon pri diĝitaj kolektoj. Ĉi tiuj kolektoj inkluzivas:

* doktorecaj tezoj
* indoĉiniaj libroj
* libroj, mapoj pri Hanojo
* Ĉini-Nom libroj
* videobendoj, KD-ROM-oj
* anglaligvaj libroj pri Vjetnamio

Referencoj
----------

1. 1 2  "Foundation History". *National Library of Vietnam*.

Vidu ankaŭ
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia Biblioteko de Vjetnamio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774740
* LCCN: n79033824
* VIAF: 158079578
* ISNI: 0000 0004 0498 8124
* SUDOC: 031811655
* BNF: 12295735f
 |
*National Hurricane Center*.
La **Nacia Centro pri Uraganoj** (*National Hurricane Center*, en angla) de Usono estas divizio de la Centro de Tropika Antaŭvido de la Nacia Meteologia Servo, kiu zorgas pri la studo kaj antaŭvido de la konduto de tropikaj depresioj, ŝtormoj kaj uraganoj.

Kiam oni ekscias pri alveno de uragano, en la venontaj 36 horoj, la centro elsendas avertojn pere de amaskomunikiloj kaj pere de la klimatologia radio NOAA de la propra agentejo. Kvankam tiu centro estas agentejo de Usono, la Monda Organizaĵo pri Meteologio oficialigis ĝin kiel Regiona Meteologia Centro Specializita por Norda Atlantiko kaj Orienta Pacifiko. Kiel tio, ĝi estas la referencpunkto de kunfluo de informaro pri trpikaj ŝtormoj kaj uraganoj okazantaj tiuaree, eĉ se ili ne efikoj sur Usono.

La Nacia Centro pri Uraganoj de Usono estis kreita en 1898 per ordono de la prezidento William McKinley por servi al la klimatologia agentejo (nune Nacia Meteologia Servo), kun la intenco stabli avertan reton pri uraganoj. Dum la komunikado kaj klimatologia antaŭvido progresis, la respondeco certigi la avertojn pri uraganoj estis finfine centralizita en la oficejo de la klimatologia agentejo de Miami.

25° 45′ 14.69″ N 80° 23′ 0.32″ U﻿ / ﻿25.7540806 °N, 80.3834222 °U﻿ / 25.7540806; -80.3834222 (mapo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712627
* GND: 1084885-X
* LCCN: n82010771
* VIAF: 143707829
* ISNI: 0000 0001 2174 5931
 |
La **Nacia Fronto por la Liberigo de Angola** (portugale *Frente Nacional de Libertação de Angola*; mallongigita **FNLA**) estas politika partio kaj eksa radikala organizo kiu batalis por angola sendependeco disde Portugalio en la milito de sendependeco, sub la gvidantaro de Holden Roberto.

Fondita en 1954 kiel la **União dos Povos do Norte de Angolo** gerila movado, ĝi estis konata post 1959 kiel la **União dos Povos de Angola** (**UPA**) gerila movado kaj de 1961 kiel la FNLA gerila movado. Ili luktis kontraŭ la MPLA kun UNITA dum la Milito de Sendependigo kaj la malkoloniiga konflikto, sed apenaŭ ludis rolon en la Angola Enlanda Milito. 

Antaŭen de la unuaj plurpartiaj balotadoj en 1992, la FNLA estis reorganizita kiel politika partio. La FNLA ricevis 2.4% el la voĉdonoj kaj havis kvin parlamentanojn elektitajn. En la 2008 parlamenta balotado, la FNLA ricevis 1.11% el la voĉdono, gajnanta tri el 220 sidlokoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 744773
* LCCN: n89632880
* VIAF: 144374111
* SUDOC: 033633215
 |
Pri la komunumo
---------------

**Neudorf** estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1143 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

La komunumo Neudorf situas sude de Beromünster en valo nomita *Wynental*. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Neudorf mem ankaŭ la vilaĝeto Gormund sur alteco de 740 m s.m.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,81 km², de kiuj 33,5% estas kovritaj de arbaro, 60,6% servas por agrikulturo kaj 5,4% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Neudorf limas en nordo al Beromünster, en oriento al Römerswil (distrikto Hochdorf), en sudo al Hildisrieden, en sudokcidento al Sempach, kaj en okcidento al Eich.

Trafiko
-------

La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la aŭtobuslinio de Lucerno tra Beromünster al Rickenbach.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Lucerno al Araŭo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas sudokcidente en Sempach en distanco de 7 kilometroj.

Sur la teritorio de la komunumo situas la Aerodromo Beromünster (ICAO-Kodo: LSZO) kun herba kurvojo, de kie la fluggrupo *FLUBAG* ofertas rondflugojn kaj fluglecionojn.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Neudorf datiĝas el la jaro 893 kiel *Niwidorf*. Dum mezepoko Neudorf apartenis al la Grafoj de Lencburgo, kaj poste al ties heredantoj la Grafoj de Kiburgo kaj fine la Habsburgoj; ili ĉiam koncedis la administradon al la Abatejo Beromünster. Tiel la komunumo estis parto de la *Mikaela distrikto* de la abatejo, kiu venis en la jaro 1420 sub la regado de la urbo Lucerno. En la jaro 1440 la komunumo falis sub la imperia ekskomununiko kaj dum la kamparana milito de 1653 ĝi apartenis al la ribelantoj kontraŭ la urbo. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 la komunumo estis parto de la helveta distrikto Münster, per la restaŭracio ĝi estis ĝis 1814 atribuita al la distrikto Hochdorf, kaj ek de tiam ĝis apartenas al la distrikto Sursee.

Bildoj
------

* NeudorfNeudorf
* GormundGormund

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Neudorf

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Profilo de la komunumo sur la kantona retejo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Neudorf
* Neudorf en la Historia Leksikono de Svislando
* Profilo de la komunumo sur la kantona retejo
* Retejo de la aerodromo Beromünster en Neudorf

| Distrikto Sursee |
| --- |
|  |  |
| Beromünster - Büron - Buttisholz - Eich - Geuensee - Grosswangen - Hildisrieden - Knutwil - Mauensee - Neudorf - Neuenkirch - Nottwil - Oberkirch - Pfeffikon - Rickenbach - Ruswil - Schenkon - Schlierbach - Sempach - Sursee - Triengen - Wolhusen

 Vikifontaro|}}* La vikipedia komunejo
- Kunlaboru en Commons **Komunejo** proponas multimediajn dosierojn al temo sub la gloso **Neudorf**
 |
**La Regiono Marborda-Karsta** (slovene *Obalno-kraška statisticna regija*) estas unu el la 12 statistikaj regionoj de Slovenio. Ĝi estis kreita en majo 2005.
Ĝi situas en la sudokcidenta parto de Slovenujo kaj havas 8 municipojn. La areo de la regiono estas 1044 km² kaj komence de 2014 ĝi havis 112.848 loĝantojn. La ĉefurbo kaj la plej granda urbo de la regiono estas Koper.

La marborda regiono de la mediteranea klimato estas la sola regiono de la lando kun aliro al la maro - krome, kiel indikas la nomon, ĝi inkluzivas la altebenaĵon karstan. Taŭgaj naturaj kondiĉoj ebligas evoluigi turismon, transportadon kaj kulturon de diversaj kultivaĵoj en agrikulturo.

Komunumo en la regiono
----------------------

| Nombro | Občina | Areo en km² | Loĝantaro |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ankaran | 8,05 | 3230 |
| 2 | Divača | 147,80 | 3934 |
| 3 | Hrpelje-Kozina | 192,20 | 4260 |
| 4 | Izola | 28,60 | 15 833 |
| 5 | Komen | 102,70 | 3556 |
| 6 | Koper | 303,15 | 51 191 |
| 7 | Piran | 44,60 | 17 753 |
| 8 | Sežana | 217,40 | 13 091 |
|  | Entute | 1044 | 112 848 |

Noto: Loĝantaro estis raportita komence de 2014.
*Neue Mitte Oberhausen*, panoramo (2004). En la malfono maldekstre: libertempa parko *CentrO PARK*, bildcentro: aĉetumejo *CentrO*, fono maldekstre: kinarejo, malantaŭe teatrejo (verda tegmento), centra fono: la intertempe malkonstruita elektro-ŝtalfandejo**Neue Mitte Oberhausen** [eo: **Nova Centro Oberhausen**] estas iama industri-tereno, nuntempe uzata kiel libertempejo, aĉetumejo same kiel starejo por sportaj kaj kulturaj eventoj.

*Neue Mitte Oberhausen* baziĝas sur urbevoluiga koncepto de la fruaj 1990-aj jaroj. Laŭ ĉi tiu koncepto *Neue Mitte Oberhausen* anstataŭu la konstruaĵojn de la ŝtalfandejo *Gutehoffnungshütte*, la malnovan uzin-industrian kernon de la urbo, per nova urbocentro. Tio venku daŭre la malnovan ekonomian unustrukturon kaj ligu la kreskintajn urbajn kaj urbopartajn centrojn unu kun la aliaj. Krome *Neue Mitte Oberhausen* donu al la urbo novan ekonomian direkton kiel aĉetuma, libertempuma kaj turisma celo same kiel daŭra starloko de eta kaj mezgranda industrio.

*Neue Mitte Oberhausen* validas per sia koro *CentrO* kiel unu el la plej sukcesaj projektoj de la strukturŝanĝo en la Ruhr-regiono. La allogaĵoj de *Neue Mitte Oberhausen* estas unu el la plej ŝatataj turismaj celoj en la Ruhr-regiono.

En la Ruhr-regiono ekestis akraj kritikoj, kiuj nomis *Neue Mitte* domaĝa por la malgrandaj vendejoj kaj centroj en Oberhausen kaj en la najbarurboj. En la jaro 2005 la Supra Administro-Juĝejo je Monastero devis revizii kadre de normkontrolaj plendoj deflanke de kelkaj najbarurboj kaj de la Distriktaro distriktego Duseldorfo, ĉu la planado estas senrespekta. La juĝejo neis tion kaj forrifuzis la plendojn.

Fakte tamen multaj vendejoj kaj grandmagazenoj en la malnova centro de Oberhausen nuntempe estis fermitaj, tiel ke la urbocentro komencas dezertiĝi.

Eroj de Neue Mitte Oberhausen
-----------------------------

Mai 2009: Rigardo ekde nordoriento, maldekstre la aĉetumejo, supre la Areno, dekstre la parko, marbesta akvariego ĉe la jaĥt-haveno Neue Mitte estas dividebla en plurajn partojn:

* aĉetumejo (vendejaro) CentrO.
* promenejo kun variaj restoracioj
* amuzparko Centro-Park
* eventohalo
* kinejaro
* muzikalteatrejo
* marbesta akvariego
* modeltrajno-ekspoziciejo
* ekspoziciejo kaj eventejo Gasometro Oberhausen
* grimpsportejo Gasometro Oberhausen
* oficeja kaj etindustria kampo
* jaĥthaveno ĉe Rejn-Herne-Kanalo
* Rejnlanda Industrimuzeo (muzea deponejo)
* novteknologio-industriejo
* kromaj institiucioj (ekz. federacilanda radiostacio, pluedukejoj, medicinaj institiucioj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Neue Mitte Oberhausen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Lago Magadi, vidata el spaco.
**Lago Magadi** estas la plej suda lago en la Kenja Rifta Valo, kuŝa sur tavolo de faŭltaj vulkanaj rokoj, norde de la Lago Natron de Tanzanio. Dum la seka sezono, ĝi estas 80% kovrata de sodo kaj estas bone konata pro siaj vadbirdoj, inklude flamengojn.

La Lago Magadi estas sala, alkala lago, proksimume 100 km² granda, kiu kuŝas sur grabeno. La lago estas ekzemplo de salebeno. La laga akvo, kiu estas densa natria karbonato salakvo, produktas grandajn kvantojn de mineralo trono (natria seskvikarbonato). En kelkaj lokoj la sala tavolo estas ĝis 40 m dika. La lago estas reŝarĝata ĉefe de salaj varmaj termofontoj (temperaturoj ĝis 86°C) kiuj elŝarĝas en alkalaj "lagunoj" ĉirkaŭ la lagaj bordoj, kaj tiele estas malmulte da fluanta akvo en tiu arida regiono. Plej termofontoj kuŝas laŭlonge de la nordokcidentaj kaj suda bordoj de la lago. Dum la pluvsezono fajna (<1 m) tavolo de salakvo kovras multe de la salebeno, sed tiu vaporiĝas rapide lasante ampleksan etendon de blanka salo kiu rompiĝas kaj produktas grandajn poligonojn. Ununura specio de fiszoj, nome membro el la familio de cikledoj nome *Alcolapia grahami*, loĝas en tiuj varmaj, tre alkalaj akvoj de tiu lagobaseno kaj estas komune vidata en kelkaj el la varmaj termofontaj flakoj ĉirkaŭ la bordo kie la akvotemperaturo estas malpli da 45°C.

Referencoj
----------

* Baker, B.H. 1958. Geology of the Magadi area. Report of the Geological Survey of Kenya, 42, 81 pp.
* Behr, H.J. 2002. Magadiite and Magadi chert: a critical analysis of the silica sediments in the Lake Magadi Basin, Kenya. SEPM Special Publication 73, p. 257-273.
* Eugster, H.P. 1970. Chemistry and origin of the brines from Lake Magadi, Kenya. Mineralogical Society of America Special Paper, No. 3, p. 215-235.
* Eugster, H.P. 1980. Lake Magadi, Kenya, and its Pleistocene precursors. In Nissenbaum, A. (Editor) Hypersaline brines and evaporitic environments. Elsevier, Amsterdam, pp. 195-232.
* Jones, B.F. Eugster, H.P. kaj Rettig, S.L. 1977. Hydrochemistry of the Lake Magadi basin, Kenya. Geochimica et Cosmochimica Acta, v. 41, p. 53-72.

* Kategorio Lago Magadi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Nietzsche kontraŭ Wagner*** estas la lasta traktaĵo de Friedrich Nietzsche, kiun li surpaperigis fine de 1888, antaŭ ol li kolapsis la 3-an de januaro 1889 en Torino.

Richard Wagner proksimume 1864
Nietzsche kiel artileriisto en 1868
Jam monatojn antaue li estis verkinta tie plurajn traktaĵojn, en kiuj interalie temis pri lia rilato al Richard Wagner: La kazo Wagner, Krepusko de la idoloj aŭ Kiel oni filozofias per la martelo kaj *Ecce Homo*. Per ĉi tiu selekto da pli malpli priverkitaj tekstoj Nietzsche, aŭtoro de La naskiĝo de la tragedio el la spirito de la muziko, volis senfortigi la riproĉon, ke li nur per *La kazo Wagner* ŝanĝiĝis de fervora adoranto al fanatika kontraŭulo de la komponisto.

Tial li kompilis „aktaĵojn" de pli fruaj traktaĵoj - ekzemple el *Homeca, trohomeca* -, kiuj dokumentu, ke li jam en 1876, dum la unua festivalo de Bayreuth, por si adiaŭis de Wagner. La dubon de la ankoraŭ juna verkisto Nietzsche pri la afero de Wagner la esploro klare konfirmis helpe de pli fruaj traktaĵoj kaj skizoj.

Referencoj
----------

1. ↑  *Nietzsche contra Wagner*, en: Nietzsche-Handbuch, Leben – Werk – Wirkung, Metzler, Stuttgart, Vajmaro 2000, eldonita de Henning Ottmann, p. 129

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Vorwort an Richard Wagner* (1871), en: *Die Geburt der Tragödie*, kritika kompleta eldono, eldonita de Giorgio Colli und Mazzino Montinari, Berlino/Novjorko, Walter de Gruyter, 1967 E-Text en la reto
* *Richard Wagner in Bayreuth* (1876) = *Unzeitgemässe Betrachtungen, Viertes Stück* en la reto
* *Der Fall Wagner* (1888) en la reto
* *Nietzsche contra Wagner* (1888) en la reto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 433214
* BNE: XX3102081
 |
**Nigel Paul FARAGE** (naskiĝis la 3-an de aprilo 1964 en Farnborough) estas brita politikisto kaj prezidanto de la partio UKIP. Li estas ekde 1999 membro de la Eŭropa Parlamento, en kiu li estas unu el la du prezidantoj de la eŭroposkepta frakcio Eŭropo de Libereco kaj Rekta Demokratio.

Politika biografio
------------------

Farage jam junaĝe aliĝis al la brita Konservativa Partio, sed forlasis ĝin, kiam la konservativa registaro de John Major en 1992 subskribis la Maastricht-an traktaton. Farage estis en 1993 unu el la fondintaj membroj de la UK Independence Party (UKIP), kiu celas forlason de Britio el la Eŭropa Unio.

Dum la eŭropaj elektoj de 1999, Farage iĝis elektita al membro de la Eŭropa Parlamento, same en 2004, dum kiu la UKIP povis plibonigi sian rezulton de tri al dek parlamentaj reprezentantoj. Farage iĝis la prezidanto de frakcio Ind/Dem en 2006 kaj ankaŭ prezidanto de sia Partio. Ĉe la eŭropaj elektoj de 2009, Farage estis reelektita kaj transprenis kun Francesco Speroni la prezidantecon en frakcio Eŭropo de Libereco kaj Rekta Demokratio (EFD), posteulon de Ind/Dem-frakcio.

La 24-an de februaro 2010, post alparolo de Herman Van Rompuy, Farage ofendis Van Rompuy-on per la deklaro ke Van Rompuy havas la karismon de humida ĉifono kaj la aspekton de malaltranga bankskribisto.

Familio
-------

Farage edziĝis dufoje, lia dua edzino estas la germana Kirsten Mehr (ekde 1999), kun kiu li havas du infanojn. Krom ili, li havas du pliajn infanojn el la unua geedzeco. 

* Nigel Farage en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nigel Farage en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 386081
* GND: 1030446695
* LCCN: n2013026761
* VIAF: 295312477
* ISNI: 0000 0003 9972 393X
* SUDOC: 157128091
* MBA: eb00d1ac-cd5b-48c4-a10f-c318d7506896
* BIBSYS: 14061710
 |
Partoprenantoj en Manifestacio antaŭ la Ambasadejo de Kubo en Madrido (2010) por la liberigado de la disidentoj de la Nigra Printempo tenante afiŝojn kun iliaj nomoj.

La **Nigra Printempo de Kubo** (hispane: *Primavera Negra de Cuba*) estas la nomo kiun ricevis la serio de arestoj kontraŭ opozicianoj de la regado de Fidel Castro okazintaj en la printempo de 2003. La grupo ankaŭ estas konata de la disidentoj kiel **grupo de la 75** malliberigitoj kondamnitaj en la nigra printempo de 2003.

En tiu jaro, dum regado de Fidel Castro, estis arestitaj multaj disidentoj inter kiuj troviĝis kuracistoj, sendependaj bibliotekistoj, aktivistoj por la demokratio kaj la homaj rajtoj, kaj ĵurnalistoj, kiuj estis submetitaj al urĝaj juĝoj.

La aplikitaj kondamnoj al ĉi tiuj procezoj baziĝis sur la Leĝo N-ro.88 pri la Protekto de la nacia sendependeco kaj la ekonomio de Kubo, pli konata inter la disidentoj kiel Leĝo Buŝoŝtopilo. La arestitoj estis akuzitaj je agado kontraŭ la nacia protektado de la nacia sendependeco kaj ekonomio de Kubo kaj je agoj kontraŭ la sendependeco kaj stabileco de la teritorio.

La registaroj de la Eŭropa Unio, la papo Johano Paŭlo la 2-a, organizoj defendantoj de la homaj rajtoj, kiel Human Rights Watch, Raportistoj sen limoj aŭ Amnestio Internacia kaj intelektuloj kaj artistoj kondamnis tiujn arestojn.

Ĉi tiu agado, laŭ la Blankevestitaj Damoj estis la respondo de la ŝtato al la akceliĝo kaj kresko de la opozicio en la insulo, kiel la sendependa revuo De Cuba kiun lanĉis Raúl Rivero kaj Ricardo González aŭ la projekto je politika reformo konata kiel Projekto Varela.

En la lastaj tri jaroj, dum regado de la nova prezidanto, Raúl Castro, kaj per interveno kaj perado de la Romkatolika Eklezio de Kubo kaj la registaro de Hispanio, ĉiuj malliberigitoj de la Nigra Printempo estis liberigitaj kaj akceptitaj en Usono kaj Hispanio. Opozicianoj diras ke la malliberigitoj estis devigitaj forlasi la landon kiel kondiĉo por la liberigado. La organizo *Blankevestitaj Damoj* estiĝis inter inoj kies familianoj troviĝis en la grupo de la 75 enkarcerigitoj por postuli la liberecon.

Referencoj
----------

1. ↑   Sentencia 5/2003 Tribunal Provincial Popular Santiago de Cuba
2. ↑   Arkivigite je 2010-03-16 per la retarkivo Wayback Machine Sentencia 4/2003 Tribunal Provincial Popular Ciudad de La Habana
3. ↑   Arkivigite je 2014-01-08 per la retarkivo Wayback Machine Sentencias
4. ↑   Ley Nro 88
5. ↑
6. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-03-22. Alirita 2012-03-28.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigra foceno** |
| --- |
|  |
| nigra foceno Neophocaena phocaenoidesnigra foceno *Neophocaena phocaenoides*
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
| Subklaso: | Placentuloj *Eutheria* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Cetacoj *Cetaceae* |
| Subordo: | Dentcetacoj *Odondoceti* |
|
|
|
|
|
| Familio: | Fokenedoj *Phocoenidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | ***Neophocaena*** |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***N. phoconoides*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Neophocaena phoconoides****(G. Cuvier, 1829) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| text |
|
| Vivareo de nigra focenoVivareo de nigra focenoVivareo de nigra foceno |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigra foceno  |

 |
| v • d • r |

La **Nigra foceno** (*Neophocaena phocaenoides*) el la ordo de cetacoj kaj familio de fokenedoj vivas en la marbordoj de Ĉinio kaj ĝiaj riveroj Jangzi (Lago Dongting) kaj Ŝjangĝjang, kaj ankaŭ en la Bonespera Kabo de la suda parto de Afriko, en Hindia Oceano, Hindio, Pakistano, la Insularo de Indonezio, marbordoj de Japanio kaj Koreio. Ĝia korpo estas malhelgriza aŭ nigra. La kapo estas ronda, muzelo mallonga kaj larĝa, okuloj malgrandaj. Ĝi, sen dorsa naĝilo, tamen havas grandajn naĝilojn ventran kaj brustan, falĉil-formajn. Ambaŭ vostnaĝiloj sin tenas horizontale. Ĝia korpo estas é. 1,5 metrojn long;4, maksimume 1,9 metrojn kaj ĉ. 220 kg. peza.

La nigraj focenoj sin trovas en la tropika kaj subtropika maroj, ĉe la marbordaj havenoj kaj golfoj. Iam ili naĝas de riverbuŝo supren en la riveron. En Ĉinio ili povas kontraŭflue naĝi 1 600 km. supren en Jangzi-riveron. Ĝenerale ili moviĝas unuope, duope aŭ la bestino agas kune kun siaj idoj. Sed en printempo, t.e. en ilia fekundiga tempo, videblas granda grupo.el dekoj da ili. En la norda parto de Ĉinio ili ofte venas al la marbordoj kune kun tiŝaroj. Ili, malrapidmovaj, ŝatas naĝi ĉirkaŭ ŝipoj, tial ĉasi ilin estas facile. Ili manĝas ĉefe diversspecajn fiŝojn, salikokojn, sepiojn kaj ankaŭ krustulojn kaj aliajn akvajn bestojn. Ili povas resti sub akvo 8-9 minutojn, tamen ĝenerale post ĉiu minuto ili devas spiri.

La focenino naskas oktobre, ĉiufoje unu idon. La tavolo de subhaŭta graso de foceno estas dika. Ĝi konsistigas 23-36% de la tuta korpa pezo, kaj la oledona procento povas atingi 70-80. Ilia graso povas esti prilaborita en industrian oleon kaj altklasan ŝmirgrasort. Estas utiligeblaj iliaj graso, karno, haŭto kaj osto. En Ĉinio iii estas protektataj animaloj duaklasaj, tamen ili ankoraŭ ne estas listigitaj en la ruĝan libron de la mondaj protektataj animaloj.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigra heleboro** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantae |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Magnoliophyta |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Magnoliopsida |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ranunculales |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ranunculaceae |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Heleboro* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Nigra heleboro***L. 1753 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigra heleboro  |

 |
| v • d • r |

**Nigra heleboro**  aŭ **Kristnaska rozo** (*Helleborus niger*) apartenas al la genro Heleboro, kiel ankaŭ la Orienta heleboro (*Helleborus oriëntalis*). Ĝi estas konata kiel sorĉistina herbo.

Priskribo
---------

La nigra heleboro estas staŭdo de proksimume 30 cm alto. La vintroverdaj; manformaj folioj havas sep ĝis naŭ malhelverdajn, ledecajn folietojn, kiuj havas dentojn en ilia supra duono. La novaj folioj aperas kune kun la flortigoj.

La planto floras per unu aŭ kelkaj blankaj aŭ rozkoloraj floroj. La floroj alikoloriĝas al rozkolora post la fekundiĝo. Post la florado aperas la frukto, kiu konsistas el kelkaj folikloj.

La nigra heleboro sovaĝe troviĝas sur la deklivoj de la orientnordaj kaj sudaj Alpoj.

Ĝi estas venena.

La floro de la nigra heleboro
La folikloj de la nigra heleboro

Referencoj
----------

1. ↑   Plena Ilustrita Vortaro 2002 p. 430: nigra heleboro
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigrabeka tukano** |
| --- |
|  |
| Nigrabeka tukanoNigrabeka tukano |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pegoformaj *Piciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ramfastedoj *Ramphastidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Ramphastos* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***R. ambiguus'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Ramphastos ambiguus****(Swainson, 1823) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigrabeka tukano  |

 |
| v • d • r |

La **Nigrabeka tukano** (*Ramphastos ambiguus*) estas granda kaj kolorbela birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko. Temas pri birdo kun granda beko, de ĉefe nigra supra plumaro kaj kiu troviĝas en nordo de Sudameriko.

Distribuo
---------

Ties distribuo teritorias laŭlonge de la orienta flanko de Andoj el Peruo, norden tra Ekvadoro kaj Kolombio, al Venezuelo ĝis la marbordaj regionoj.

Ĝi loĝas je altitudoj de 100-2400 m. en humidaj montararbaroj, kun prefero por branĉaro kaj arbarbordo.

Aspekto
-------

*Ramphastos ambiguus* en Bestoĝardeno de Bronkso.
Nigrabeka tukano.
Ĝi estas tukano tre simila al la Ĉokoa tukano, tio estas nigra supre kaj flava en brusto kun beko diagonale dividita, sed anstataŭ kun malsupra duono nigra kun malsupra duono pli bruneca aŭ grenatkolora kiel la Brunbeka tukano. Fakte foje tiu ĉi specio estas konsiderata kiel subspecio de tiu laste menciita, el kiu diferenciĝas nur iom da pli malhela koloro en beko, tio estas nur iomete pli nigra. Krome la bordo inter la flava brusto kaj la nigra ventro montras ĉe la Nigrabeka tukano pli mallarĝan ruĝan bendon kaj pli simillarĝan blankan bendon. Ankaŭ la distribuo ne koincidas, ĉar tiu ĉi estas pli suda kaj la Brunbeka tukano pli centramerika. Ĝi havas totalan longon de 47-61 cm. La beko estas ĉirkaŭ 18 cm longa. Ties pezo estas 620-740 g.

La specio manĝas fruktojn.

Subspecioj
----------

* *Ramphastos ambiguus abbreviatus*
* *Ramphastos ambiguus ambiguus*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bibliografio Nigrobeka tukano, *Ramphastos ambiguus ambiguus*.
* *"Ramphastos ambiguus"* filmoj Arkivigite je 2007-12-12 per la retarkivo Wayback Machine ĉe Interreta Birdokolekto
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigrakola gruo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Gruoformaj *Gruiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Gruedoj *Gruidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Gruoj *Grus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***G. nigricollis*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Grus nigricollis****Przhevalsky, 1876 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigrakola gruo  |

 |
| v • d • r |

La **nigrakola gruo** (*Grus nigricollis*) el la ordo de ĥaradrioformaj birdoj kaj familio de gruedoj estas rara specio propra al Ĉinio, Ladaĥo kaj Tibeto, kiu videblas nur en Tibeto, Ĉinghaj, Siĉŭan, Junnan kaj Gujĝoŭ. Ĝi longas 1,2 metrojn kaj pezas pli ol 6 kilogramojn. Ilia aspekto ne estas rava, sed eleganta. Escepte de la nigraj plumoj ĉe la kapo, kolo, vosto kaj la malantaŭaj partoj de la flugiloj, la gruo estas kovrita de grizblankaj plumoj. Kvankam la plumkoloro kaj vivloko de la nigrakola gruo estas tute malsamaj ol tiuj de la ruĝverta gruo, tamen ili havas multajn trajtojn komunajn: ili havas ruĝan verton, kiu ĉe la nigrakola gruo estas ne klare rimarkebla pro la kovrado de la nigraj plumoj; iliaj krio kaj pozo tenata dum kriado estas tre similaj, nur la nigrakolaj gruoj, ĉu maskla, ĉu femala, ĉiuj ne levas siajn flugilojn dum la kriado; kaj krome la ovokovado de la du-specaj gruoj bezonas 31-33 tagojn. La gruoj de la du malsamaj specoj povas libere pariĝi inter si kaj generi idojn, se ili estas mikse bredataj. La nigrakolaj gruoj vivas sur montoj 2 500 - 5 000 metrojn super la marnivelo. Ili manĝas ĉefe sovaĝajn herbojn kaj semojn en marĉoj, kaj ege amzorgas siajn idojn. Kiam ajn kaj kie ajn ili kaptas muŝojn, abelojn kaj formikojn, ili certe reportas ilin hejmen por nutri siajn idojn. Se aglo kaj vulturo atakas ilin, ĉi tiuj kune batalas brave por protekti la idojn.

Vidu ankaŭ
----------

blankkapa gruo

* Nigrakola gruo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nigrakola gruo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Nigrakola gruo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigrokola arasario** |
| --- |
|  |
| Nigrokola arasarioNigrokola arasario |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pegoformaj *Piciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ramfastedoj *Ramphastidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Pteroglossus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. aracari'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Pteroglossus aracari****(Linnaeus, 1758) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigrokola arasario  |

 |
| v • d • r |

La **Nigrokola arasario** (***Pteroglossus aracari***) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. Temas pri specio simila al la Brunorela arasario sed tiu ĉi estas pli nigra.

Aspekto
-------

Montrante la korpajn kolorojn
Estas tukano kun tre granda beko kiel ĉe la aliaj tukanoj. La okulo estas nigra kaj ĉirkaŭ la okulo ne estas nuda haŭtaĵo kiel ĉe aliaj arasarioj. La **kapo, gorĝo kaj dorso estas tre nigraj** sen markoj. Estas bruno ankaŭ en plumoj kovrantaj la supraj kruroj. La pugo estas ruĝa kiel ĉe aliaj arasarioj. La brusto kaj la ventro estas flavaj, sed separitaj de iom **larĝa ruĝa bendo** pli larĝa ambaŭflanke. Krome en la centro de la brusto estas iom da ruĝeca nuanco. La beko estas nigra en suba makzelo kaj blanka en la supra makzelo. Kaj finfine kvankam la segila bordo inter ambaŭ makzeloj montras segilecajn "dentojn".

Distribuo
---------

Ĝi troviĝas en du populacioj: nome unua en norda Brazilo el Baia al la Gujanoj, Franca Gujano, Gujano, Surinamo kaj okcidenta Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropika aŭ tropika humida arbaro de malaltaj teroj kaj tre degraditaj arbaroj.

Listo de subspecioj
-------------------

* *Pteroglossus aracari aracari* (Linnaeus, 1758)
* *Pteroglossus aracari atricollis* (Statius Muller, 1776)
* *Pteroglossus aracari vergens* Griscom & Greenway, 1937

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Pteroglossus aracari[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Mincataj Specioj. 27a Julio 2007.
**Nigüella** [niGŬElja] estas municipo de Hispanio, en la nordorienta pinto de la komarko *Comunidad de Calatayud* kies ĉefurbo estas Calatayud, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Nigüella estas municipa teritorio en la nordorienta pinto de la komarko *Comunidad de Calatayud*, kie ĝi estas norde de Arándiga. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Isuela, alfluanto de Aranda, siavice alfluanto de la rivero Jalón. 

La loĝloko Nigüella mem estas je 73 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 491 msm. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302. Laŭ tiu ĝi estas inter Mesones de Isuela nordoriente kaj Arándiga sudoriente.

Historio
--------

Surrokaj domoj.
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Nigüella kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 62 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.

Aktualo
-------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. 

Ĉefaj altiraĵoj estas la moderna preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nigüella en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803355
 |
La sankta  **Nikanoro** - naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1, mortis eble ĉirkaŭ la jaro 76 en Kipro - estis unu el la unuaj sep diakonoj de la kristanismo, tutekzakte de la historie unua kristana komunumo, kunvenanta en Jerusalemo. Lia nomo ("la venkanto") indikas grekan devenon.

Laŭ la kristana tradicio li pro sia kristaneco mortis kiel martiro, samtage kiel la sankta Stefano, ĉirkaŭ la jaro 76 en Kipro. Lia memortago en la katolika eklezio kaj la ortodoksismaj eklezioj estas la 28-a de julio, en la ortodoksismaj eklezioj aldone ankaŭ la 4-a de januaro.

Fono
----

La sesa ĉapitro de la Agoj de la Apostoloj (vidu sube) rakontas pri malkonsento, kiu ekestis en la eklezio de Jerusalemo ĉirkaŭ du jarojn post la Ĉieleniro de Kristo. La "helenistoj", do judaj kristanoj influitaj de la greka kulturo, de la komunumo estis riproĉintaj la "hebreojn", do judajn kristanojn, kiuj uzis la hebrean biblion, ke iliaj vidvinoj estas ne sufiĉe atentataj en la ĉiutaga komunuma servado. Tio instigis la apostolojn, enoficigi por tiu tasko sep virojn, kiujn la kunveno elektis. Ili estis: Stefano, Filipo, Proĥoro, Nikanoro, Timono, Parmenaso [foje ankaŭ esperantigata simple Parmeno] kaj Nikolao (Ago 6,1-6). Tiujn virojn kaj iliajn posteulojn la komunumo nomis "diakonoj", post kiam la sankta Paŭlo en siaj leteroj por ili uzis tiun nomon.

### Citaĵo: Agoj de la Apostoloj 6 1-6

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** 1Kaj en tiuj tagoj, kiam la nombro de la disĉiploj multiĝis, fariĝis murmurado de la grekaj judoj kontraŭ la hebreaj pro tio, ke iliaj vidvinoj estas preterlasataj en la ĉiutaga servado. 2Kaj la dek du, alvoniknte la amason de la disĉiploj, diri: Ne estas dezirinde, ke ni forlasu la vorton de Dio, por servi ĉe tabloj. 3Tial elserĉu, fratoj, el inter vi sep homojn, kiujn ni difinos por tiu afero. 4Sed ni persistos en preĝado kaj la servado de la Vorto. 1Kaj tiu diro plaĉis al la tuta amaso; kaj ili selektis Stefanon, viron plenan je fido kaj de la sankta spirito, kaj Filipon kaj Proĥoron kaj Nikanoron kaj Timonon kaj Parmenason, kaj Nikolaon, prozeliton el Antioĥio.6Tiujn ili starigis antaŭ la apostoloj; kaj tiuj, preĝinte, metis sur ilin la manojn. **"** |

 |

Noto
----

1. ↑  Agoj de la Apostoloj 6 1-6: vidu ekzemple ĉi tie (retlibro en formato PDF).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 392313
* GND: 1192234200
* VIAF: 992156565744123500007
 |
**Nikki Yanofsky** - naskiĝis la  8-an de februaro 1994(nun 1994-02-08)en Montrealo, Kebekio, do nun estas 29-jara - estas kanada ĵaza kaj popmuzika kantistino. Dum la malfermo de la Vintra Olimpiko 2010 en Vankuvero ŝi kantis la nacian himnon de Kanado, "O Canada", kaj la kanton *"I Believe"* ("mi kredas") kreitan de la kanada privata televida kanalo *CTV* tiuokaze.

Nikki Yanofsky aŭtograme signas sian unuan albumon (2008)

Privata vivo
------------

La kantistino kreskis en Montrealo. Jam en 2006 ŝi publike kantis kun renomaj profesiaj kantistoj, ekzemple en la Montrealo Internacia Festivalo de Ĵazo, kie ŝi ankaŭ en la sekvaj jaroj prezentiĝis. Por la filmo *High School Musical 2* ŝi registris la kanton *"Gotta Go My Own Way"* ("mi devas iri mian propran vojon"), kaj krome havis multajn publike tre atentatajn koncertojn popmuzikajn kaj ĵazajn. Interalie ŝi sceneje kantis kun la kolegoj Oliver Jones, Wyclef Jean kaj Céline Dion.

En 2008 ŝi en la Montrealo Internacia Festivalo de Ĵazo interpretis kantojn de Ella Fitzgerald; tiuj kantoj sub la titolo *Ella ... of Thee I Swing* publikiĝis kiel ŝia debuta albumo. En 2009 ŝi ricevis la premion *Canadian Independent Music Award* en la kategorio "plej bona ĵaza artisto". La kanto *I Believe* en februaro 2010 havis la unuan rangon de muzikaĵoj en Kanado. Laŭ la stato de 2010 ŝi estas lernanto de 10-a klaso en la lernejo *St. George’s School* de Montrealo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* persona retejo[*rompita ligilo*]


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 313868
* GND: 143657836
* LCCN: no2007086879
* VIAF: 106740991
* ISNI: 0000 0001 1695 8959
* SUDOC: 250695995
* BNF: 16251986n
* MBA: 003db9dd-163b-45e4-b880-6aa759340bd8
* NKC: xx0208522
 |
**Nikodem Sulik-Sarnowski** (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1893 en Kamienna Stara, apud Dąbrowa Białostocka, mortis la 14-an de januaro 1954 en Londono) – pola militara komandanto, subkolonelo de infanterio en la Dua Pola Respubliko, brigada generalo de Polaj Armitaj Fortoj en Okcidento.

Fino de la unua mondmilito kaj la pola-bolŝevika milito
-------------------------------------------------------

Ĝis 1918 estis oficiro de la armeo de Rusa Imperio. En 1918 aktivis en Memdefendo de Grodno. De la 25-a de januaro 1919 ĝis la 16-a de majo 1922 komandis kompanion en Bjalistoka Regimento de Pafistoj, kiu konsistigis la Unuan Litovan-Belorusan Divizion, kaj post ties reformiĝo – la Kvaran Brigadon de la Dua Litova-Belorusa Divizio. Kune kun sia regimento batalis dum la pola-bolŝevika milito kaj partoprenis la ribelon de Lucjan Żeligowski kaj konkeron de Vilno septembre 1920.

Dua mondmilito
--------------

**Defenda milito 1939**

De la 17-a de septembro1939, post soveta invado en Pollandon, komandis akrajn poziciajn kaj retiriĝajn batalojn de la Regimento de KOP (Korpuso de Landlim-Protekto) "Sarny" kun atakanta Ruĝa Armeo, en KOP-grupiĝo de generalo Wilhelm Orlik-Rückemann. Post la batalo de Kock ne iris al mallibero, sed komencis konspiran agadon.

Dum elmigrado
-------------

Post la milito restis inter elmigrantaro en Britio. Kiel unu el malmultaj polaj generaloj, kiujn prizorgis la brita National Assistance Board - rifuzis tamen akcepton de ĉiusemajna monhelpo en alteco de 2 britaj pundoj, difinante tion kiel almozo. Setlis en Londono, kie mortis kaj estis entombigita en Tombejo Brompton en Londono. La 12-an de septembro 1993 okazis en Dąbrowa Białostocka kaj vilaĝo Kamienna Stara salut-solenaĵo en la patrio kun meto de la cindraĵoj de Generalo Sulik kaj lia edzino Aniela al la tombo apud preĝejo al Sankta Anna en Star Kamienna.

Bibliografio
------------

* Krzysztof Filipow, *Generał Nikodem Sulik (Kamienna Stara 1893 - Londyn 1954)*, Muzeum Wojska w Białymstoku (Armea Muzeo en Bjalistoko), Białystok 1996, ​ISBN 83-86232-70-6​.
* Tadeusz Kryska-Karski kaj Stanisław Żurakowski, *Generałowie Polski Niepodległej* (Generaloj de Sendependa Pollando), Editions Spotkania, Varsovio 1991, la 2-a kompletigita kaj korektita eldono, p. 172.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Włodzimierz Nikitenko: Włóczędzy w generalskich mundurach Vagabondoj en generalaj uniformoj, Historia.org.pl
* Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 2, s. 102 Persona Taglibro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 601049
* GND: 11949731X
* LCCN: n2004026211
* VIAF: 64818777
* ISNI: 0000 0001 0980 6527
* NKC: js2010581274
 |
**Nikola ALEKSIEV**, <Nikolĉjo Bogdanov> (naskiĝis la 29-an de junio 1909; mortis la 19-an de julio 2002) estis bulgara esperantisto kaj honora membro de UEA kaj MEM. Li estis la unua eksterlandano, kiu ricevis honoran membrecon de ĈEA.

Li estis filo de malriĉa ŝuista familio, li estis kunfondinto kaj sekretario Bulgara Laborista Esperanto-Asocio (fondita en 1930).

Kiel ĵurnalisto kunorganizanta strikojn li pasigis 7 jarojn en karceroj de la faŝisma Bulgario. Post la dua mondmilito li ĉefredaktoris la centran organon de bulgaraj sindikatoj Trud (1946-1952) kaj estis membro de Tutmonda Packonsilantaro.

Li apartenis al plej aktivaj esperantistoj en Bulgario. Li estis la prezidanto de la Loka Kongresa Komitato de la 48-a Universala Kongreso de Esperanto en 1963. De 1964 ĝis 1976 Nikola Aleksiev estis prezidanto de Bulgara Esperanto-Asocio. Li dediĉis multajn fortojn al la komunisma Mondpaca Esperantista Movado (MEM), kies prezidanto li estis. Lingvan majstrecon li pruvis en siaj tradukoj (ekz. *Apostolo de Libereco* pri bulgara nacia heroo Vasil Levski, *Mia vivo* de Trifon Ĥristovski k.a.)

La revuo *Internacia Ĵurnalisto* en sia numero 1980 1-2, p. 10, aperigis artikolon okaze de lia 70-jariĝo.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 7494
* GND: 141318511
* LCCN: n85383831
* VIAF: 165420026
* ISNI: 0000 0001 1329 7948
* BIBSYS: 11049623
* NKC: xx0082322
 |
**Nikolaj Aleksandroviĉ SAUERWEID** (en rusa: Николай Александрович Зауервейд; 1836–1866) estis rusa pentristo; filo de Aleksander Sauerweid.

Nikolaj Sauerweid studis en la Imperia Akademio de Artoj en Sankt-Peterburgo. En 1857, li ricevis arĝentan medalon pro siaj pentraĵoj *Francoj atakas Swartz* kaj *Kosakoj kaptas francan sentinelon en plenluna nokto* pri la Napoleonaj militoj. En 1859 li gradiĝis per Malgranda Ormedalo. Lia gradiga verko estis *Petro la 1-a de Rusio pacigas siajn maltrankvilajn trupojn post rekapti Narva en 1704*.

En 1860 Sauerweid ricevis la titolon de Akademiano pri Batala Arto pro sia pentraĵo *Princo Repnin eniras en Riga post la falo de la urbo en la 4a de Julio 1700*. La artisto interesiĝis en ĝenrismaj verkoj per la pentraĵo *Malriĉulo translokiĝante el apartamento*. Li pentris ankaŭ multajn akvarelojn por la romano Princo Serebrjanij de A. K. Tolstoj.

En 1866 estante nur 30-jaraĝa mortis Nikolaj Sauerweid.

Verkoj
------

* Petro la 1-a de Rusio pacigas siajn maltrankvilajn trupojn post rekapti Narva en 1704 (1859)*Petro la 1-a de Rusio pacigas siajn maltrankvilajn trupojn post rekapti Narva en 1704* (1859)
* Kavaleria atakoKavaleria atako


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 756919
* GND: 1227256906
* VIAF: 305192230
* ULAN: 500354881
* RKD: 349808
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Nikolajevsk |

---

**Nikolajevsk** (ruse *Николаевск*) estas urbo en Volgograda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 18236501.

La urbo estis fondita en jaro 1747 pro komenco de uzado de sala minkampo.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1967.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Dmitrijev (Дмитриев) ĝis 1794;
* Nikolajevskaja sloboda (Николаевская слобода) en 1794 ... 1967.

La interurba telefona kodo estas 84494, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 50° 01′ N 45° 27′ O﻿ / ﻿50.017 °N, 45.450 °O﻿ / 50.017; 45.450 (mapo)Koordinatoj: 50° 01′ N 45° 27′ O﻿ / ﻿50.017 °N, 45.450 °O﻿ / 50.017; 45.450 (mapo).

La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Volgo (Volgograda akvujo (Волгоградское водохранилище)), kontraŭ urbo Kamiŝin (Камышин), kiu estas sur la alia bordo de la rivero.

En jaro 1959 la urbo havis 11 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 16,1 mil loĝantojn.

Flago de Volgograda provinco
Urboj de Volgograda provinco

**Ĉefurbo**: Volgogrado

Dubovka |
Frolovo |
Kamiŝin |
Miĥajlovka |
Ĵirnovsk |
Kalaĉ-na-Donu |
Kotelnikovo |
Kotovo |
Krasnoslobodsk |
Leninsk |
Nikolajevsk |
Novoanninskij |
Pallasovka |
Petrov Val 
Serafimoviĉ |
Surovikino |
Urjupinsk |
Volĵskij
Grafo **Nikolao Bercsényi** [berĉEnji] (6-a de decembro 1665 en Temetvény - 6-a de novembro 1725 en Rodostó) estis hungara militestro, vicestro de Francisko Rákóczi la 2-a.

Nikolao Bercsényi

Vivo
----

Bercsényi frekventis universitaton en Nagyszombat, baldaŭe li interesiĝis al militado. En 1685 li iĝis kapitano kaj post unu jaro li brave batalis en Buda, tial li iĝis ĉefkapitano de Szeged. En 1687 li iĝis grafo. Ekde 1691 li iĝis departementestro kaj post iom da tempo li komencis kontraŭi politikon de la Habsburgoj. En 1696 li amikiĝis kun Rákóczi. En 1701 li devis rifuĝi al Pollando, kie li preparis liberecbatalon. Post 2 jaroj li kolektis polojn kaj ili kun hungaroj komenciĝis la liberecbatalo. Post fiasko de la liberecbatalo li revenis al Pollando, poste li petis turkan apogon, kie li provis novan militadon.

Post sia morto en 1906 li denove solene entombiĝis en Kassa.

* Kategorio Nikolao Bercsényi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 343716
* GND: 128628812
* LCCN: n2005062500
* VIAF: 33055267
* ISNI: 0000 0000 4075 5820
* SUDOC: 194134458
* NKC: mub20201075995
 |
**Nikolaus Dietrich GISEKE** (naskiĝis la 2-an de aprilo 1724 en Nemescsó apud Kőszeg, mortis la 23-an de februaro 1765 en Sondershausen) estis germana teologo kaj verkisto.

Vivo
----

Post la frua morto de la patro (paroĥestro) la patrino reiris Hamburgon kie Giseke frekventis la lernejon Johanneum kune kun Johann Arnold Ebert kaj Johann Bernhard Basedow. La unua sprono je poetado faritis de Brockes kaj Hagedorn. En 1745 Giseke iris Lepsikon por studi teologion kie li tuj iĝis membro de la rondoj ĉirkaŭ la gazeto *Bremer Beiträge*. De Gärtner li transprenis en 1747 la radaktadon. Samtempe li eldonis kun Johann Andreas Cramer kaj Johann Arnold Ebert la moralan semajngazeton "Der Jüngling" (eldonoj libraj en Leipzig 1764, 1775). En 1748 Giseke estis privata instruisto en Hannover, poste en danke al perado de abato Johann Friedrich Wilhelm Jerusalem.

Dum tiu tempo la karaktero de liaj poezaĵoj ŝanĝiĝis laŭ la tiutempa tipa sinteno. Atesto de poeta proksimeco al Gärtner, Ebert kaj Zachariae en Braunschweig estas la kolekto *Sammlung vermischter Schriften, von den Verfassern der bremischen neuen Beiträge* (3 volumoj, Leipzig 1748–57).

Kariero eklezia
---------------

En 1753 Giseke iĝis paroĥestro en Trautenstein, kaj en 1754 kiel posteulo de Cramer Supera kortega predikisto en Quedlinburg. Princo Christian Günther vokis lin kiel superintendanton en 1760 al Sondershausen, kie li estis ankaŭ lernejestro.

Giseke estis bona amiko de Klopstock, kiu dediĉis al li ĉe la foriro el Lepsiko (1746) la adiaŭan odon *An Giseke*. En la printempo de 1751 Klopstock renkontis danke al Giseke Meta Moller. Ĉe la sekva leterinterŝanĝado Giseke tre partoprenis.

Giseke skribis didaktikajn poemojn pri estetikaj, moralaj kaj religiaj demandoj, fablojn kaj versajn rakontojn, edifajn kantojn, kantatojn kaj odojn amikajn/amajn. Kaj proze kaj neproze li elstaris en la ĝenro de epistolo. La elegia tono de la komenco de la 1750-aj jaroj pliheliĝis poste al idilieco delikata. La poetika forto de Giseke ne estis eminentega; tamen ĉe li bone sekveblas la kontinuon disde klerismo al la epoko de sensiveco *(Empfindsamkeit)*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe NDB
* Informoj pri Nikolaus Dietrich Giseke en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 520492
* GND: 119010437
* LCCN: no2002031918
* VIAF: 30337734
* ISNI: 0000 0000 8214 3590
* MBA: ee146b11-df59-4aff-8424-a0c014c4e064
 |