recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**István Tóvári Tóth** [iŝtvAn tOvAri tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóvári Tóth István** estis hungara pentristo.

István Tóvári Tóth  naskiĝis la 22-an de januaro 1909 en Pozsony (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la 6-an de julio 2004 en Győr (Hungario).

Biografio
---------

István Tóvári Tóth frekventis bazan kaj industrian lernejon en Győr, poste kurson de István Szőnyi en Budapeŝto, fine li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo en 1935. Liaj ĉefinstruisto estis Gyula Rudnay. Li studvojaĝis en Aŭstrio kaj Francio. Li edziĝis, lia edzino naskis kvinfoje. Inter 1939 kaj 1949 li havis artistan postenon en fabriko en Győr, poste li gvidis samloke la pentristan klubon. Li ofte pentradis nokte kaj li ne havis atelieron. Li ricevis premiojn inter 1944–1997.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Győr (1936, 1955, 1962, 1969, 1988, 1997)
* Budapeŝto (1942, 1957, 1964, 1978, 1993)
* Keszthely (1984, 1996)

El kolektivaj eksterlandaj ekspozicioj
--------------------------------------

* Parizo (1958)
* Helsinko (1982)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Rába part
* Régi udvar

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2018-09-11. Alirita 2018-09-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618572
* GND: 124499694
* VIAF: 62483201
* ISNI: 0000 0001 1656 8010
 |
**Bukit Bunga** estas limvilaĝo de la Malajzio-Tajlanda limo en Kelantan, Malajzio.

Historio
--------

Ĝi estas la plej malfrua limtransirejo inter Malajzio kaj Tajlando pro la malfermo de la Ponto Bukit Bunga-Ban Buketa la 21-an de decembro 2007.

Bukit Bunga fariĝis en la ĵusaj malmultaj jardekoj unu el ĉefenirejaj punktoj al Tajlando de Malajzio. Ĝi havis sian propran policejon en 1981, kaj ĝi ankaŭ havas lernejon, doganosekcion kaj enmigradosekcion. Lastatempe, ĝi fariĝis nabo por lokaj turistoj en serĉo de tajlandaj varoj.

  

Trans la limo estas la tajlanda urbeto de Ban Buketa en Amphoe Waeng, provinco Narathiwat.

Geografio-Loko
--------------

Bukit Bunga estas je 30 km el Tanah Merah laŭ Orienta-Okcidenta Aŭtovojo. Ĝi konsistas de pluraj pli malgrandaj vilaĝoj, inter ili estas *Bukit Nangka, Cedok, Tokpe, Kampung Bukit, Renab, Jenub*. La aktualaĵoj okazas ĉirkaŭ la Bukit Bunga moskeo.

Demografio
----------

Esperanto kaj Bukit Bunga
-------------------------

Referencoj
----------


  

Koordinatoj: 5.837647°N 101.902914°E

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la Ministerio pri Eksteraj Aferoj, Malajzio
**Aldeanueva del Camino** (Nova domaro ĉe la vojo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

La censita populacio en 2008 estis de 789 loĝantoj.

Situo
-----

Aldeanueva del Camino estas situa en la noda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Ambroz, je altitudo de 524 m. La surfaco de ties teritorio estas de 19,70 km².

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe turismo kaj servoj ĉe ŝoseo.

Demografio
----------

|  |
| --- |
| **Demografia evoluo de Aldeanueva del Camino inter 1991 kaj 2004** |
| **1991** | **1996** | **2001** | **2004** |
| 978 | 935 | 848 | 858 |
|  |

Historio
--------

### Fondo

La vilaĝo de Aldeanueva del Camino kiel sugestas la nomo ekis kiel romia setlejo ĉe la tiama vojo nordo-sudena nome Vía de la Plata. La romianoj lasis restaĵojn kiaj pontoj, tomboŝtonoj, enskribaĵoj kaj eĉ kelkaj antaŭromiaj tomboŝtonoj.

### Araba epoko kaj *Reconquista*

Post la islama invado kaj pro la strategia situo inter Kastilio kaj Ekstremaduro, Aldeanueva del Camino suferis multnombrajn atakojn kaj detruiĝis kaj senhomiĝis.

Post la Reconquista, Aldeanueva del Camino dividiĝis en du vilaĝoj separataj inter si de la romia ŝoseo, kiuj eknomiĝis *Casas de Aldeanueva* (Domoj de Nova Domaro) tiu apartenanta al la Kastilio kaj Aldeanueva del Camino tiu apartenanta al la Leono. La parton de Kastilio ricevis la pova kaj influa Duklando de Béjar kaj eklezie la Diocezo de Plasencia. La parton de Leono ricevis la Duklando de Alba de Tormes kaj eklezie la Diocezo de Coria. Tiu eklezia divido restis en Aldeanueva del Camino por ĉiame.

En 1438 la vilaĝo ricevis oficialan dokumenton de la reĝoj kiu estis reagnoskata en 1492 de la Katolikaj Gereĝoj en Santa Fe kaj poste en 1518, de Doña Juana en Valladolid. Aliflanke la municipo suferis la teruran forpelon de la juda komunumo aldeanueva laŭ tiuepokaj dokumentoj kaj aktoj de la Inkvizicio trovitaj en la Monaĥejo de Guadalupe.

### 19a jarcento

La vilaĝo kreskis iom post iom ĝis kiam en 1802 kaj pro la franca invado dum la Hispana Sendependiga Milito Aldeanueva estis necesa vojo de la militaj armeoj kaj pro tio ĝi estis incendiita kaj rabita la 8an de aprilo de 1808 de la francaj trupoj.

En 1835, Aldeanueva suferis novan civilan militon. La vilaĝo estis denove incendiita kaj masakrita de la trupoj de la karlistoj, sed la Nacia Milico de Aldeanueva, kun tiuj de la aliaj najbaraj vilaĝoj venkis la karlistojn en la urbo de Béjar.
Blovsintezilo-ludanto
**Blovoŝanĝilo** (ankaŭ **blovsintezilo** aŭ **lirikono**) estas elektrona muzikinstrumento, kiu laŭ ekblovmaniero similas al tiu de bekfluto, klarneto aŭ saksofono. La blovsintezilo palpas per specialaj sensiloj la blovfluon de la muzikisto kaj la uzokombinaĵon de klaposimila ŝaltkombinaĵo. Ĉi tiuj elektronaj signaloj estas transformataj en MIDI-datumojn kaj alvenas por la vera tongenerado en internan sintezilon aŭ en eksteran sonmodulilon.

Ludmaniero kaj tekniko
----------------------

Blovsintezilo estas ludebla per malsamaj manieroj.

Ekz. Yamaha ofertas je sia modelo WX5 saksofon- resp. bekflut-similan plastobuŝaĵon. La prenadoj estas certagrade reguligeblaj, sed plejparte similaj al tiuj de saksofono. Je WX5 la "klapoj" estas tiel konstruitaj, ke oni devas premi ilin, dum kiam la klavojn de EWI de Akai oni devas nur tuŝi. La tonamplekso estas 6-8 oktoj elekteblaj per la dikfingro sur la dorsflanko.

Modernaj aparatoj reagas kiel tradicia instrumento je dinamiko kaj forto de la aerfluo kaj ŝanĝas per tio la sonkoloron. Nutrata estas la elekto de la ludeblaj instrumentoj per tiel nomata „sonbanko", en kiu la variaj sonkoloroj estas eltireblaj.

Gravaj muzikistoj
-----------------

Unu el la unuaj muzikistoj, kiuj ludis ĉi tiun instrumenton, estis saksofonisto Wayne Shorter kun lirikono de la firmao Computone. 
La kalifornia saksofonisto Tom Scott antaŭenigis la popularecon de ĉi tiu instrumento per sia bando LA Express kaj la titolmuziko por la televidserio "Starsky & Hutch". Nun li ankaŭ ludas blovsintezilon de AKAI.

Modeloj
-------

### Blovoŝanĝiloj

* Yamaha WX5 Arkivigite je 2011-07-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Akai EWI 4000S

### Tongenerilo

* Yamaha VL70-m Arkivigite je 2009-02-28 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Blaswandler » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3545644 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
La **politika psikologio** estas branĉo de la psikologio kiu dediĉas sin al studo de la kondutaj praktikoj de politikaj enhavo kaj funkcio. Ĝi naskiĝis en Usono kaj en Eŭropo, ekde la pilieroj de la sociologia psikologio; en Latinameriko, ekde la komunuma psikologio. En la aktualo, la politika psikologio estas agnoskita kiel scienca fako, kies studobjektoj estas ĉio rilata al la politikaj subjektiveco kaj decidfarado, kaj ties studado kaj traktado. Laŭ Seoane (1988), citita en Garzón (1993) kaj en Ocampo (2013), la politika psikologio estas konsiderata areo relative nova de la psikologio, en kiu oni konceptas diversajn disvolvigojn, ekde akademiaj (teorioj, metodoj kaj esploroj), strukturaj (instituciigo de la fako), ĝis la plej sociologiaj kriterioj (sciencistoj kiuj stampas kaj difinas la fakon). 

La politika psikologio datas malproksime el la franca Gustave Le Bon, kiu verkis la unuan sisteman studon de la temo en 1910 nome «Psychologie politique». Por Le Bon, la politika psikologio estas scienco kiu povus eviti oftajn kaj kostegajn politikajn erarojn.

Unu de la ĉefaj karakteroj de la politika psikologio estas ties temara heterogeneco. La gamo povas enhavi ekde la klasika personeco de la estro ĝis la atombomba milito, tra militismo kaj milito,​ la internaciaj rilatoj, la terorismo, la politikaj grupoj, la balotkonduto, la amaskomunikiloj kaj similaj.

Notoj
-----

1. ↑   Adela Garzón. Teoría y práctica de la psicología política Infocop online. Konsultita la 28an de Januaro 2014.
2. ↑   Maritza Montero, Alejandro Dorna. *La psicología política: Una disciplina en la encrucijada*. Revista Latinoamericana de Psicología, volumen 25. Fundación Konrad Lorenz.
3. ↑   Díaz Gómez, Álvaro; Bravo, Omar Alejandro, eld. (2019). Psicología política y procesos para la paz en Colombia (1a eldono). Cali, Colombia: Editorial Universidad Icesi kaj Asociación Colombiana de Facultades de Psicología (ASCOFAPSI). ISBN 978-958-5590-00-7. doi:10.18046/EUI/ee.2.2019.

Vidu ankaŭ
----------

* Politika filozofio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800787
* GND: 4175034-2
* LCCN: sh85104425
* NKC: ph249612
 |
**Aldeanueva de la Sierra** estas municipo de la provinco Salamanko, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. *Aldeanueva de la Sierra* estas tradukebla etimologie al *Nova Domaro de la Montaro*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 107 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 60 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752893
 |
Degenera dulatero kun du koincidantaj lateroj kunigantaj du la samajn verticojn
En geometrio **dulatero** estas plurlatero kun du lateroj kaj du verticoj.

Dulatero devas esti regula ĉar ĝiaj du randoj estas la sama longo. Ĝi havas simbolo de Schläfli {2}.

En eŭklida ebeno kaj hiperbola ebeno dulatero estas ĉiam degenera (kun nula ena areo).

Sur sfero
---------

Sur sfero (en sfera geometrio), nedegenera dulatero povas ekzisti se la verticoj estas antipodaj punktoj. Tiela dulatero estas ankaŭ nomata **luno** aŭ **ŝpino**. Tiam ĝiaj lateroj estas duonoj de du ĉefcirkloj. La ena angulo de la sfera dulatera vertico povas esti ĉiu angulo inter 0 kaj 2π (aŭ 360 gradoj). (Oni povas ankaŭ difini lunon kiel parto de sfera surfaco kunmetita inter du duonplanoj kiuj eliras de unu diametro de l' sfero.)

La areo de ĉi tiu dulatero estas

2R2α ,
kie *R* estas radiuso de la sfero,
α estas la ena angulo ĉe ĉiu el verticoj (aŭ la duedra angulo, se oni difinas dulateron per duonplanoj). Se ĉi tiu angulo egalas al 2π la luno kovras la tutan sferon kaj la area formulo por la sfera luno donas *4πR2* kio estas la surfaca areo de la tuta sfero.

|  |  |
| --- | --- |
| Unu nedegenera dulatero sur sfero. La du ĉefcirkloj estas montrita kiel maldikaj nigraj linioj, la luno (montrita en verda) estas konturigita per dikaj nigraj linioj, respektivaj al ĝiaj difinantaj duonoj de ĉefcirkloj. La ĉefcirkloj intersekciĝas je du polusaj kontraŭaj punktoj. | Ses dulateroj de seslatera duvertica pluredro. La duvertica pluredro estas kahelaro de la sfero. |

Lumanta kaj malhela partoj de la Luno (astronomio). En diversaj tempoj eblas ambaŭ variantoj je tio kiu el la du partoj estas lumanta kaj kiu estas malhela.
La lumanta videbla parta de la Luno (astronomio) estas sfera luno. La unua el la du intersekcantaj ĉefcirkloj estas la rando apartiganta la lumantan duonon de la Luno de la malhela duono. La dua ĉefcirklo estas tiu kiu apartigas la duonon videblan de la Tero de la nevidebla duono. Vidata orta projekcio de ĉi tiu sfera luno havas unuon el la arkoj elipsan.

En pluredroj
------------

Dulatero estas konsiderata kiel degeneri edro de pluredro, sed ĝia topologia ekzisto povas iam esti utila en konvertadoj de pluredroj.

Ĉiu pluredro povas esti topologie modifita per anstataŭigo de latero per dulatero. Ĉi tiu operacio adicias unu lateron kaj unu edron al la pluredro, kvankam la rezulto estas geometrie identa. Ĉi tiu transformo ne ŝanĝas la eŭleran karakterizon (χ=V-L+E).

Dulatero kiel edro povas ankaŭ kreiĝi per geometria kolapsigo de kvarlatera edro per movo de paroj de verticoj al koincido en la spaco. Ĉi tiu dulatero povas tiam esti anstataŭigita per sola latero. Tiam la pluredro perdas unu edron, du verticoj, kaj tri laterojn, ne ŝanĝante la eŭleran karakterizon.

Vidu ankaŭ
----------

* Duedro - degenera pluredro kun 2 edroj.
* Duvertica pluredro - degenera pluredro kun 2 verticoj.

Referencoj
----------

* Eric W. Weisstein, *Dulatero* en MathWorld.
* A. B. Ivanov en *Enciklopedio de matematiko* pri dulatero ( ISBN 978-1-55608-010-4 )

* Kategorio Dulatero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Aldealengua de Pedraza** [aldeaLENgŭa depeDRAza] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. *Aldealengua de Pedraza* estas komprenebla etimologie kiel Granda Domaro de Pedraza, alude al iama ĉefa urbo.

Aldealengua de Pedraza en la provinco Segovio.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia montara municipa teritorio enhavas loĝlokojn Ceguilla (municipa sidejo), Galíndez, Martincano kaj Cotanillo; ĝi okupas totalan areon de 35,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 80 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 600 el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 36 km de Segovio, provinca ĉefurbo, kaj 10 km de Sepúlveda, distrikta ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Torre Val de San Pedro, Santiuste de Pedraza, Pedraza, Gallegos, Navafría, Lozoya (Madrid), Navarredonda kaj San Mamés (Madrid).

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767953
 |
**Aldeanueva de Figueroa** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. *Aldeanueva de Figueroa* estas tradukebla etimologie al *Nova Domaro de Figueroa* (familinomo etimologie ligita al figarbo kies folioj videblas en la dekstra duono de la blazono).

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aldeanueva de Figueroa kaj la senhomejoj Cabeza Barajas, Lagunas Rubias kaj Taragudo, okupas totalan areon de 55,64 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 263 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Limas kun loĝlokoj Villamor de los Escuderos (Zamora), Fuentesaúco (Zamora), Villaescusa (Zamora), Topas, Tardáguila, Parada de Rubiales, Arcediano, La Vellés, Pajares de la Laguna kaj La Orbada. Ĝi distas 24 aŭ 32 km de Salamanko, provinca ĉefurbo, depende de la ŝoseo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 14-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis. Estas ruino de mezepoka kastelo.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752900
 |
**Aldeanueva de Ebro** [aldeaNŬEba DEbro] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordorienta Komarko de Alfaro, ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente). La loknomo *Aldeanueva* estas etimologie komprenebla kiel Nova Domaro.

La municipa teritorio de Aldeanueva de Ebro, en la plej nordoriento de la regiono.

Geografio
---------

Aldeanueva de Ebro estas sur la valo de la rivero Ebro, sur fruktodona agrikultura valareo, kio ebligis historie prosperan legoman produktadon, je 10 km de Calahorra kaj je 65 km de Logronjo, regiona kaj provinca ĉefurbo. Aldeanueva de Ebro havas facilan komunikadon pro situo inter la nacia ŝoseo N-232 kaj la aŭtoŝoseo AP-68, kiuj komunikas nordokcidente kun Calahorra kaj Logronjo kaj sudoriente kun Alfaro.

Historio
--------

Ĝia origino datas de la 11-a jarcento, kiam estis fondita de paŝtistoj el Kameroj kaj Calahorra, post la konkero el islamanoj de tiu fare de la reĝo García Sánchez la 3-a, de Nájera, en 1045; ĝi estis domaro de Calahorra ĝis sendependigo en 1664, regante Filipo la 4-a, pere de la pago de konsiderinda monsumo pruntita de la monaĥoj de Fitero, navara monaĥejo kun kiu ĝi estis ligita. Post multaj konfliktoj, kio tiam nomiĝis Arnedo de Ebro iĝis posedo de Manuel Íñiguez de Arnedo.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed male ĉe Aldeanueva, kie oni stabiliĝis en ĉirkaŭ 2 700 loĝantoj dum preskaŭ la tuta jarcento. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la agrikulturo (vitejoj, migdalarboj, olivarboj kaj fungoj). Ĉio estas sen irigacio spite la proksimecon de la rivero Ebro. Krome estas rura turismo. 

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj, Jakoba Vojo, vitgardejoj ktp.

Bildaro
-------

* Vizitindaĵoj de Aldeanueva
* Ermitejo de la Virgen de los Remedios.Ermitejo *de la Virgen de los Remedios*.
* Ermitejo del Portal.Ermitejo *del Portal*.
* Preĝejo de Sankta Bartolomeo.Preĝejo de Sankta Bartolomeo.
* Retablo de la preĝejo.Retablo de la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796957
* LCCN: n98071867
* VIAF: 159624961
* SUDOC: 050367587
* BNF: 13511411n
 |
**Claude Elwood SHANNON** (naskiĝis la 30-an de aprilo 1916, mortis la 24-an de februaro 2001) estis usona matematikisto, kiu estas ofte nomata la "patro de la informteorio".

Vivo
----

Li studis elektran inĝenierarton kaj matematikon ĉe la Universitato de Miĉigano en 1932. Li ĉeestis la Masaĉusecan Instituton de Teknologio, kie li ricevis magistran diplomon de elektronika inĝenierarto kaj doktoran diplomon de matematiko en 1940. En sia magistra tezo, *Simbola Analizo de Relajsaj kaj Ŝaltaj Cirkvitoj*, li uzis bulean algebron por analizi kaj optimumigi relajsajn ŝalt-cirkvitojn. Lia doktora tezo temis pri
teoria genetiko.

Ĉe MIT, Shannon laboris pri la diferenciala analizilo, frua speco de meĥanika komputilo kreita de Vannevar BUSH por akiri nombrajn solvojn al ordinaraj diferencialaj ekvacioj.

Shannon eklaboris ĉe AT&T Bell Telephones en Nov-Ĵerzejo en 1941 kiel esplora matematikisto kaj restis ĉe la Laboratorio Bell ĝis 1972.

Shannon aperigis *Matematika Teorio de Komunikado* en 1948. Tiu referaĵo fondis la fakon de informteorio kun entropio. En ĝi li proponis sendi ne elektromagnetajn ondojn tra drato, sed fluon de 1-oj kaj 0-oj, kio ŝajnas memkomprenebla al ni nun, sed estis fundamente nova ideo tiutempe. En la referaĵo, kiu enkondukis la anglan vorton *bit* (en Esperanto: "bito") por la unua fojo, Shannon montris, ke per aldoni pliajn bitojn al signalo eblas rimarki aŭ eĉ korekti erarojn de sendado.

Alia rimarkinda referaĵo de Shannon estas *Komunikada Teorio de Sekretaj Sistemoj* (1949).

Shannon estis vizitanta profesoro de komunikada scienco kaj matematiko ĉe MIT en 1956. En 1957 li ricevis postenon en la fakultato tie.

Lia posta laboro esploris la ideojn de artefarita intelekto. Li elpensis programojn por ludi ŝakon kaj elektronikan muson, kiu povus solvi labirintajn problemojn. La ŝak-ludanta programo aperis en la referaĵo *Programi komputilon por ludi ŝakon* en 1950. Tiu propono kondukis al la unua ludo de la komputilo MANIAC ĉe Los Alamos en 1956. Tio estis la jaro, kiam Shannon aperigis referaĵon montrantan, ke universala maŝino turinga povas esti konstruita kun nur du statoj.

Shannon ricevis multajn honorojn pro lia laboro. Inter la longa listo de premioj estas la Usona Inĝeniera Premio de la Usona Instituto Alfred Nobel en 1940, la Nacia Medalo de Scienco (Usona) en 1966, kaj la Ora Medalo de la Son-Inĝeniera Societo en 1985.

Shannon estis fama por veturi per unuciklo.

* Kategorio Claude Shannon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 702
* GND: 119110792
* LCCN: n/92/78142
* VIAF: 41924253
* ISNI: 0000 0001 1442 6158
* SUDOC: 079695612
* BNF: 123963452
* NLA: 35492578
* NDL: 00456225
* BIBSYS: 90156152
* NKC: xx0005672
* BNE: XX1035107
 |
Schmitt en 2009.
**Harrison Hagan "Jack" SCHMITT** (3-an de julio 1935) estas usona geologo, retiriĝinta kosmonaŭto de la NASA, universitata profesoro, iama usona senatano el Nov-Meksiko, kaj la plej ĵusa vivanta persono kiu piediris sur la Luno. Li estas ankaŭ la lasta vivanta ŝipano de Apollo 17.

En Decembro 1972, kiel ŝipano de Apollo 17, Schmitt iĝis la unua membro de la unua sciencist-astronaŭta grupo de la NASA kiu flugis en spaco. Ĉar Apollo 17 estis la lasta el la Apollo misioj, li iĝis ankaŭ la dekdua kaj dus plej juna persono kiu piediris sur la Luno, kaj la antaŭlasta persono kiu eliris el la Luno (li enŝipiĝis en la Luna Modulo tuj antaŭ la komandanto Eugene Cernan). Schmitt ankaŭ restas la unua kaj nura profesia sciencisto kiu estis fluginta trans la malalta ĉirkaŭtera orbito kaj kiu vizitis la Lunon. Li estis influa ene de la komunumo de geologoj kiuj subtenas la Apollo programon kaj, antaŭ starti sian proprajn preparojn por la Apollo misio, li estis estinta unu el la sciencistoj kiuj trejnis tiujn kosmonaŭtojn de Apollo kiuj estis elektitaj por viziti la lunan surfacon.

Schmitt rezignis el la NASA en Aŭgusto 1975 por kandidatiĝi al la elekto por la Usona Senato kiel membro el Nov-Meksiko. Kiel la kandidato de la Respublikana Partio en la balotado de 1976, li venkis super la du-tempa senatano Joseph Montoya el la Demokrata Partio, sed, kandidate por re-elekto en 1982, li estis venkita de la Demokrata Jeff Bingaman.

Referencoj
----------

1. ↑   "Naked Science: Living on the Moon". National Geographic Television. 15a de Aŭgusto, 2010.

* Harrison Schmitt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Harrison Schmitt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 585864
* GND: 1119560543
* LCCN: n85805597
* VIAF: 31002920
* ISNI: 0000 0000 2866 3130
* BIBSYS: 14013060
* NKC: vut2014830324
 |
**Brock** aŭ **Brok** estas dana formortinta pranobela familio, konita ekde la fino de la 13-a jarcento. Laŭ la genealogia libro de la familio, ili elmigris el Skotlando.

Blazonŝildo por la plejaĝa Brock/Brok familio, kiu ekis kaj finis kun Niels Brock, jutlanda pranobelaro (1292-1413).

Blazono
-------

La konservita sigelo montras blazonon de la familio kiel fasko. Ĉar la koloroj aŭ kasko tamen ne estas konataj, ne eblas konekti ĉi tiun simplan blazonon kun unu aŭ pluraj Brock familianoj; ĉi tiu familio Brock posedis vastajn terenojn en Jutlando kaj Skanio. La blazonŝildo kun blua fasko kaj blanka fono eble estas la plejaĝa Brock/Brok.

Blazonŝildo de *Brock de Estrup* (1340-1652), nobelaro el Jutlando, ili uzis la nomon poste Brock 'de Häckeberga'.
La posta familio *Brok af Estrup* (Brok de Estrup) havis blazonŝildon kiel blua konuso kun blanka fono.

Brok de Barløsegaard la 1-a sekvis, kies blazono estis oblikva fasko kaj arbo inter du oblikvaj dividitaj flagoj sur la kasko.

Blazono de Brok de Barløsegård la 2-a havis multajn variaĵojn, sed trovis blazonŝildon blanka kaj ruĝa kun verda folio. Ĝi estis malalta familio en Fueno. Konita ekde 1463 ĝis 1591.

Signifaj personoj de la familio
-------------------------------

* Niels Brock (proksimume 1300)-kavaliro
* Albert Pedersen Brock (mortis 1376)
* Jens Andersen Brock (mortis 1408) de Estrup
* Eske Jensen Brock (mortis la 3-an de majo 1441)
* Lave Eskesen Brock (mortis 1503)
* Niels Lavesen Brock (mortis 1534)
* Eske Brock (naskiĝis la 24-an de decembro 1560, mortis la 15-an de decembro 1625)
* Lave Nielsen Brock (mortis la 4-an de novembro 1565)
* Morten Brock (mortis la 5-an de aprilo 1591) nacia juĝisto (dane: *landsdommer*)

Ĉefaj heredaĵoj
---------------

Familio Brock/Brok havis multe da propraĵoj en Danio.

Ĉefa konstruaĵo de Gammel Estrup (Maljuna Estrup), Norddjurs Kommune.
* Gammel Estrup
* Vemmetofte
* Nielstrup
* Sæbygård

Ĉefa konstruaĵo de Hevringholm, norda marbordo de Djursland, Norddjurs.
* Alnerup
* Essenbæk Kloster
* Hikkebjerg (svede: *Häckeberga*)
* Skjern Hovedgård
* Hevringholm
* Fårevejle
* Clausholm
* Ellinge
* Örtofta
* Skærvad
* Vallens (svede: *Vallens slott*)
* Bregenholm
* Estruplund
* Hylke
* Magelund
* Magelundsfang
* Broksø

Vidu ankaŭ
----------

Danmarks Adels Aarbog (Jarlibro de la nobelaro de Danio)

Referencoj
----------

1. ↑
2. 1 2
3. ↑
4. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2022-01-08. Alirita 2022-01-08.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 750812
 |
**Metapsikologio** aŭ **Metapsikio** estis la unua granda paŝo ekstudi laŭ strikta scienca vidpukto la strangajn fenomenojn kiuj karakterizis Eŭropon kaj Usonon ekde 1850. Ili estis la t.n. neo-spiritualismo, kiam la ĝenerala popolo kredis ke spiritoj de mortintaj homoj komunikiĝis per movado de objektoj, strangaj sonoj kaj inkluzive per vivantaj homoj, nomataj mediumoj. 

La komencintoj de tiuj unuaj esploroj estis la Kambriĝaj akademianoj H. Myers, Edmund Gurney kaj Sidgwick, kiuj fondis la faman SPR-n - *Society for Psychical Research* (Socio por Psiĥaj Esploroj). Ilia intenco estis rigore kaj science esplori la fenomenojn, studante la atestojn kaj praktikajn seancojn, faritaj de la mediumoj. Tiam ili trovis ke multaj aliaj fenomenoj ekzistas, kaj la plejmulto el tiuj ne estis kaŭzitaj de fantomoj aŭ spiritoj, sed simple per la homoj mem, dank'al iliaj nenormalaj kapabloj. la tiamaj mediumoj fariĝis do PSI-agantoj (tiuj kiuj agas per psiko). Ekde tiam, la SPR-membroj kolektadis ĉiujn historiojn, atestojn, evidentojn ktp kiuj povus esti analizita rigore.

La unua granda verkaĵo publikigita de tiu Socio estis "*Phantom of the Living*" (Fantomoj de la Vivantoj), rezulto de ilia esploro pri testimonoj, kiam la "Fantomo" estis de ankoraŭ vivantaj homoj. SPR ankaŭ publikigis konstante sian ĵurnalon (*Journal of Society for Psychical Research*) kaj alia publikaxjo kiel *Proceedings of the Society of Psychical Researc*h, kiuj ekzistas ĝis hodiaŭ.

Metapsikio baziĝis sur la atesto de sciencistoj, kiam ili restis en seancoj de mediumoj. Ĉar multaj mediumoj vere estis nur friponuloj, kiuj kredigis kontakti kun la mortintoj, tiam postulante monon por ke siaj klientoj kontaktu siajn familianojn. Multaj "mediumoj", dum seancoj aranĝitaj de sciencistoj kaj magiistoj, estis kaptitaj je fraŭdo, kaj formaskigitaj de siaj mensogoj. Tiam, trovi verajn mediumojn fariĝis peza tasko, ĉar preskaŭ ĉiuj estis akuzitaj je fraŭdo.

Membroj de SPR ofte kunordigis seancojn kun mediumoj, kaj provis kontroli ĉiun eblecon je fraŭdo, por atesti tiu mediumo estas vera aŭ ne. Tiam, SPR nur kolektis membrojn kiuj interesiĝis atesti la veraĵon malantaŭ la vualo de intrigoj kaj malveroj. La seancoj estis rigore kontrolitaj, ĉar oni katenis la mediumon en la seĝo, kontrolis liajn brakojn kaj piedojn, esploris la ĉambron, cele malkovri kaŝitajn truojn per kiuj oni povus kaŝi aferojn por produkti "fenomenojn", ktp.

Tiam, iom post iom, multaj mediumoj estis senmaskigitaj, dum aliaj restis misteraj, pro siaj fenomenoj. La konstanta serĉado de fraŭdoj kaj veraj mediumoj karakterizis la Metapsikian periodon, kaj ĝi elstariĝis per la publikado de Traktato de Metapsikio, verkita de la Nobel-premiito Charles Richet. Tuj post lia morto ankaŭ metapsikio disfalis, kaj ĝi estis anstataŭita de parapsikologio, de Joseph Banks Rhine. Li inkludis la statistikan metodon konfirmi la ekzistadon de supernaturajn fenomenojn. Tiam, la klasika Metapsikio, bazita sur esplorado de trompo kaj vero en mediumaj seancoj finiĝis, kaj la laboratoriaj eksperimentoj, en rigoraj kontrolitaj ĉambroj, komencigis la novan eraon de esploro de la t.n. strangaj fenomenoj.
**Steneloso** (helene *Σθένελος*, latine *Sthenelus*) estis en la helena mitologio nomo de kelkaj figuroj:

Steneloso - mikena reĝo
-----------------------

Li estis filo de la heroo Perseo kaj ties edzino Andromedo. Li edziĝis al Nicipo.

Sed lian nomon en mitoj pli eternigis lia filo Eŭristeo, kiu laŭ volo de diino Hera kaj pro ŝiaj intrigoj fariĝis mastro de la heroo Heraklo. Tiu en servoj pro li devis senhonore plenumi dek du gigantajn taskojn. Pro lia sintenado al Heraklo kaj al liaj infanoj Eŭristeo elmeritis la venĝon de atenanoj kaj de Herakla patrino Alkmeno, kiu elskrapis liajn okulojn kaj trapikis lin per ponardo.

Steneloso - filo de Kapaneo
---------------------------

Tiu ĉi Steneloso estis filo de la reĝo Kapaneo, kiu estis unu el la estroj en la milito "Sep kontraŭ Tebo". Li mem ĉeestis la Trojan militon en militistaro de argea reĝo Diomedo, apud kiu li brave kaj sindone batalis.

Steneloso - ligura reĝo
-----------------------

Li estis patro de Faetona amiko Kikno, kiun dioj transformis en cignon pro lia granda bedaŭro pri la morto de la amiko. Tio okazis, kiam Faetono prunteprenis al si ĉielan veturilon de sia patro, dio Helios, ne kapablis ĝin regi kaj estis ĵetita de la plej alta dio Zeŭso per fulmoj en maron.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Sthenelos en la ĉeĥa Vikipedio.*
Netondita merinoŝafo
Merinokamparoŝafoj
**Merino** aŭ **merinoŝafo** estas ŝafraso devena el Hispanio, kiu havas tre altkvalitan merinolanon.

La bestoj estas tonditaj ĝis la haŭto kaj donas de 2 ĝis 4 kilogramoj da lano (lavita) ĉiujare. La plej bonaj bestoj donas ĝis 10 kilogramoj da merinolano.

La romianoj alportis ŝafojn al Hispanio kaj la maŭroj evoluigis la ŝafbredadon pli kaj pli dum la 6-a jarcento. La rezulto de tiu bredado estis pli kaj pli fajna ŝaflano.

Fine tiel oni atingis dum la 14-a jarcento la merinoŝafon kiel krucigo de malgranda azia ŝafraso kaj la afrika marbordoŝafo. Tiam eksportado de merinoj estis malpermesita je mortpuno de la hispana reĝoj. Tial Hispanio povis ĝis la 18-a jarcento negoci tutmonde la faman tiel nomitan *hispanan lanon*.

Dum la 18-a jarcento la unuaj merinoj alvenis en Germanio, kie oni krucigis la merinoŝafoj kun hejmaj rasoj. Tiel bredis Rudolf Behmer la merinokamparoŝafon kaj ekde 1860 la merinokarnoŝafon.
Kun pli ol 30 % de la tuta ŝafaro la merinokamparoŝafo estas la plej oftaj ŝafraso en Germanio. En Bavario tiu procentaĵo estas ĉirkaŭ 70 %.

La tondita ankoraŭ kunligita lanvestaĵo pezas 3 ĝis 5 kilogramoj, sed duono de la pezo konsistas el malpuraĵoj, graso, ŝvito kaj vegetaĵrestoj.

Per alportado de merinoj al Aŭstralio kaj Novzelando fare de eŭropaj kolonistoj, tiuj landoj iĝis la plej grandaj lanproduktantoj tutmondaj. La parto de merinolano pri la jara monsumo atingas ĉirkaŭ 40 %. Preskaŭ 100 % el ĝi venas de la aŭstrala merinoŝafo.

Vidu ankaŭ
----------

* Rambouillet Merino

* Kategorio Merino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Stanley Newcomb (Stan) KENTON** (naskiĝis la 15-a de decembro, 1911, mortis la 25-a de aŭgusto, 1979), estis usona ĵaza pianisto, kantisto, kaj bandmajstro konata por liaj novenkondukaĵoj en ĵaza muziko.

Kenton naskiĝis en Wichita, Kansaso, sed li kreskis en Los-Anĝeleso, Kalifornio. Li lernis pianon kiel infano el lia patrino, el Frank Hurst, kaj el Earl Hines. En 1933 Everett Hoagland dungis Kenton kiel pianisto en lia bando tio ludis ĉe la Rendevua Balĉambro en Balboa Marbordo, Kalifornio. Kenton laboris kun Gus Arnheim, Vido Musso, kaj la NBC radistacia doma bando.

En 1941 li formis lian propran bandon. Li iras en la San-Jacintaj Montojn, orienta de Los-Anĝeleso, al *Idylwild*, malgranda urbeto kun lia edzino, Violet. Tie, li skribis la komponaĵojn kaj aranĝaĵojn por nova bando. Inter aliaj, li verkis *Artistry in Rhythm* (arteco en ritmo) kio estiĝis la temkanto por tuto de liaj bandoj. La bando ludis ĝian unuan daton ĉe la Rendevua Balĉambro en 1941.

Li komponis kaj aranĝis multan de la muziko por lia bando de mem. Li uzis ĉie el 19 ol 23 muzikistojn ĉe tempo. Aliaj verkistoj kaj aranĝistoj verkis por la bando tia kiel Gene Roland, Pete Rugolo, W. A. Mathieu, kaj Ken Hanna. La muziko uzis forta latunajn sekciojn kaj nekutimajn saksofonajn voĉaĵojn. Emfazi lian amon por ekspermentado, li nomis liajn bandojn: "Innovations Orchestra" (Novenkondukaĵaj Orkestro), "Neophonic Orchestra" (Neofonia Orkestro) kaj "Mellophonium Orchestra" (Melofonia Orkestro).

June Christy, Lee Konitz, Gerry Mulligan, Maynard Ferguson, Kai Winding, Art Pepper, Shelly Manne, kaj Buddy Childers estis notindaj bandaj membroj.

La muziko de Kenton ŝangis kun la tempoj. Dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj li aldonis elementojn el klasika muziko kaj antaŭ rokajn ritmojn. Lia fina ludado estis en augusto, 1978, unu jaro antaŭ li mortis.

* Stan Kenton en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Stan Kenton en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 35608
* GND: 118721879
* LCCN: n81032095
* VIAF: 2656587
* ISNI: 0000 0001 0863 441X
* SUDOC: 080564143
* BNF: 13895940r
* MBA: f19ce47e-2ceb-484c-9c4d-c04dcc7aff7e
* BIBSYS: 3002979
* NKC: ola2002153735
* ICCU: LO1V173512
* BNE: XX1386204
 |
**Calahorra de Boedo** [kalaOra deboEdo] estas municipo en la nordoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Páramos-Valles*, pli precize en la subkomarko Boedo-Ojeda. Ĝi estas parto de la Jakoba Vojo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 85 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 260 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 68 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado eble fare de rioĥanoj almenaŭ parte, de kio venus la loknomo laŭ la tiea Calahorra. Iam estis fortikaĵo. Fine de la 18-a jarcento Calahorra apartenis al la Duko de Frías.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de "Nuestra Señora de las Candelas" (en la foto).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 770365
* LCCN: n96081465
* VIAF: 140888114
* BNF: 119631948
 |
**Gyula Sághy** [djula ŝAgi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sághy Gyula** estis hungara juristo, politikisto, parlamentano, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *nagy-sághi*.
Gyula Sághy  naskiĝis la 8-an de majo 1844 en Edelény. Li mortis la 2-an de septembro 1916 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gyula Sághy frekventis mezlernejojn en Eger kaj Esztergom, universitatojn en Pest (urbo), Pozsony, Vieno, Heidelberg. Li akiris advokatan diplomon en 1866. Post 2 jaroj li ekinstruis en jura akademio de Győr, poste ekde 1869 en Universitato de Pest. En 1870 li estis eksterordinara profesoro, post 2 jaroj ordinara profesoro. Li instruis ĝis 1914, pli frue en 1909 li estis ankaŭ rektoro. Li estis parlamenta deputito inter 1884 kaj 1918 (sed unufoje interrompo okazis).

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A római ős alkotmány jogtörténeti jelentőségében* (1871)
* *A kötelmi jog általános elmélete* (1877 – 1913)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero S, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero S, poste serĉu la nomon)


* Kategorio Gyula Sághy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Thiat** estas loĝloko kaj eksa franca komunumo, kiu ekde la 1-a de januaro 2019 apartenas al nova komunumo Val-d'Oire-et-Gartempe. Ĝi situas en la departemento *Haute-Vienne*, en la administra regiono Nova Akvitanio, historie en la regiono Limoĝio. Fine de 2018 en la loko vivis 133 loĝantoj.

Geografio
---------

Thiat etendiĝas sur 11,35 km², kaj havis 186 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 16 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Haute-Vienne, en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

Historio
--------

La departemento Haute-Vienne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Thiat antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo Jean-Pierre Roy, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Thiat apartenis ĝis 2015 al la kantono de Le Dorat, kies ĉefurbo estas Le Dorat. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Bellac, unu el la tri arondismentoj de la departemento Haute-Vienne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Haute-Vienne
* Kantono de Le Dorat
**CaixaBank** estas hispana banko kun socia sidejo en Valencio kaj funkciaj sidejoj en Madrido kaj en Barcelono, fondita en 2011 fare de la ŝparkaso *Caja de Ahorros y Pensiones de Barcelona* ("la Caixa"), kiu havigis la aktivajn kaj pasivajn havaĵojn de sia banka negoco.

Socia sidejo de CaixaBank (iama Banco de Valencia), ĉe strato Pintor Sorolla de Valencio.
Je 31a de marto 2023, la aktivaj havaĵoj de CaixaBank estis de 618 708 milionoj da eŭroj, estante la dua hispana financa ento laŭ volumo je tutmonda nivelo, la ĉefa en Hispanio kaj unu de la plej gravaj de Portugalio. Tiam ĝi havis 4 263 oficiejojn, 44 654 dungitojn kaj 20,1 milionojn da klientoj.​

Ĝi estas funkcianta en la Borso de Madrido (CABK) kaj formas parton de la indico IBEX 35. Laŭlonge de la jaroj okazis diversaj absorboj, fuzioj kaj kreado de filioj.

Referencoj
----------

1. ↑   CaixaBank (januaro - marto 2023). «Informe de Actividad y Resultados» (PDF). www.caixabank.com. Konsultita la 7an de majo 2023.

Eksteraj ligiloj
----------------

* retejo de CaixaBank



* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo CaixaBank en la hispana Vikipedio.*
**Larrés** [laRES] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la okcidento de la komarko *Alto Gállego* (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco. 

La loĝloko Larrés mem estas en la norda Valo *Val Ancha*. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.

Historio
--------

Kastelo, nune Muzeo pri Desegno, kaj fone la preĝejo.
Plej frua mencio estas de 1035. En 1299 oni mencias kastelon de senjorlando, kiun heredas la familio Urriés en la 15-a jarcento ĝis fino de la 19-a jarcento, kaj la kastelo ruiniĝis.

Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico. Santiago Ramón y Cajal loĝis tien foje, nome en naskoloko de siaj gepatroj.

Dum la Hispana Enlanda Milito, Larrés suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj).

En la 1980-aj jaroj oni restaŭris la kastelon kaj oni instalis tien Muzeon pri Desegno en 1986.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Larrés oni malaltiĝis el 280 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 74 loĝantoj (2021).

Aktualo
-------

La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo]

* Kategorio Larrés en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814530
 |
**Mariana de Pineda y Muñoz** (n. la 1-an de septembro 1804 – m. la 26-an de majo 1831 en Granado, Hispanio), ĝenerale konata kiel Mariana Pineda, estis andaluza nacia heroino.

En jam tre juna aĝo, ŝi geedziĝis kun Manuel Peralta Valte, liberala armeoficiro, sed ŝi restis vidva en 1822 kun du infanoj. Ŝi tre engaĝiĝis en liberalaj aferoj. En 1828 ŝi helpis la fuĝon de malliberejo de sia kuzo, la kapitano Fernando Álvarez de Sotomayor, konata liberalulo kiu estis mortkondamnita pro partoprenado en la ribelo de la generalo Rafael del Riego.

Dum serĉado en ŝia hejmo en 1831, flago estis malkovrita kun la brodita slogano "Libereco kaj Juro" kaj ŝi estis arestita kaj akuzita je komploto. Post kiam malsukcesis fuĝ-intenco ŝi estis metita en la monaĥejo Santa María Egipciaca en Granado. Dum la proceso, la juĝisto provis konvinki ŝin perfidi ŝiajn ideojn por akiri liberecon, sed ŝi rifuzis kaj estis publike mortigita per la garoto la 26-an de majo.

En 1925 la dramisto Federico García Lorca surbaze de ŝia vivo kreis la verkon *Mariana Pineda*, propulsante la popularan heroinon en legendo kaj mito. Inter 1965 kaj 1969 la franca komponisto Louis Saguer (1907-1991) komponis operon pri ŝi. La laboro premieris en 1970 en Marsejlo kaj estis aljuĝita al ĝi la Granda Opero-Premio de Monako (1970). En 1984 Marisol ludis la rolon de Mariana Pineda en la televidserio de TVE nome *Proceso a Mariana Pineda*, reĝisorita de Rafael Moreno Alba. 

Halo ene de la Sidejo de la Eŭropa Parlamento en Strasburgo portas ŝian nomon.

* Kategorio Mariana Pineda en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 394916
* GND: 130450847
* LCCN: n80030838
* VIAF: 1119547
* ISNI: 0000 0000 8080 8544
* SUDOC: 027557898
* BNF: 119572751
* NKC: jn20021205002
* BNE: XX1071203
 |
Ligna monumento de Opatovský Sokolec
Kalvinana preĝejo de Opatovský Sokolec
**Opatovský Sokolec,** hungare **Apácaszakállas** estas vilaĝparto de Okoč.

Situo
-----

la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Komarno-Bratislavo, tute kontaktiĝanta kun Okoč. La plej proksima urbo estas Veľký Meder 6 km-ojn for. La distrikto troviĝas inter Danubobranĉoj. Apud la eksvilaĝo kanalo preterfluas.

Historio
--------

La plej frue avaroj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1221. Béla la 4-a en 1262 donacis vilaĝon *Zalonta Zakalus* al sia filino. En 1347 la vilaĝo ricevis doganorajton. La loĝantoj iĝis kalvinanoj ekde la 16-a jarcento. Komence de la 20-a jarcento la proksima sukerofabriko setligis katolikojn, kiuj okupiĝis pri agrikulturo kaj bredado. 

En 1910 loĝis en la vilaĝo 975 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Dum la socialismo kolĥozo formiĝis, kiu unuiĝis kun kolĥozo de Okoč en 1973. En 1976 vilaĝo kuniĝis al Okoč.

Vidindaĵoj
----------

* klasikisma kalvinana preĝejo de 1784, la turo aldoniĝis en 1804
* klasikisma kastelo el la 19-a jarcento kun parko, nun domo por maljunuloj
En geometrio, **dukupolo** estas pluredro per kunigo de du kupoloj je ilia bazoj.

Estas du klasoj de dukupoloj, ĉar ĉiu kupola duono havas randon de alterne situantaj trianguloj kaj kvarlateroj. Se similaj edroj estas alfiksitaj, kune la rezulto estas **ortodukupolo**; se kvarlateroj estas alfiksitaj al trianguloj, ĝi estas **turnodukupolo**.

Estas malfiniaj aroj de kupoloj kaj dukupoloj simile al malfiniaj aroj de la aliaj pluredroj – piramidoj, dupiramidoj, prismoj, kontraŭprismoj, trunkoj, dutrunkoj, kajtopluredroj, senpintigitaj kajtopluredroj.

Ses dukupoloj povas esti konstruitaj kun nur regulaj plurlateraj edroj: triangula ortodukupolo, kvadrata ortodukupolo, kvinlatera ortodukupolo, triangula turnodukupolo, kvadrata turnodukupolo, kvinlatera turnodukupolo. La triangula turnodukupolo estas kubokedro, kiu estas unu el arĥimedaj solidoj; la aliaj kvin estas solidoj de Johnson.

Dukupoloj de pli alta ordo povas esti konstruitaj nur, se la flankaj edroj estas streĉitaj kiel ortanguloj kaj izocelaj trianguloj anstataŭ kvadratoj kaj egallateraj trianguloj.

Dukupoloj havas po kvar edrojn je ĉiu vertico. Ĉi tio signifas, ke iliaj dualaj pluredroj havas nur kvarlaterajn edrojn. La plej bone sciata ekzemplo estas la duala de triangula turnodukupolo, la romba dekduedro kunmetita el 12 rombaj edroj. La duala de la orta formo, la triangula ortodukupolo, estas trapezo-romba dekduedro, simila al la *romba dekduedro*, sed ĝi havas 6 trapezajn edrojn kun alterne longaj kaj mallongaj lateroj ĉirkaŭ la cirkonferenco.

Formoj
------

Ortodukupoloj:

| Bildo | Nomo | Edroj |
| --- | --- | --- |
|  | Triangula ortodukupolo (J27) | 8 trianguloj, 6 kvadratoj |
|  | Kvadrata ortodukupolo (J28) | 8 trianguloj, 10 kvadratoj |
|  | Kvinlatera ortodukupolo (J30) | 10 trianguloj, 10 kvadratoj, 2 kvinlateroj |
|  | Seslatera ortodukupolo | 12 trianguloj, 12 kvadratoj, 2 seslateroj |
| ... |
|  | *n*-latera ortodukupolo | *2n* trianguloj, *2n* kvadratoj, 2 *n*-lateroj |

Turnodukupoloj:

| Bildo | Nomo | Edroj |
| --- | --- | --- |
|  | Turnodufirsto (J26) povas esti konsiderata dulatera turnodukupolo | 4 trianguloj, 4 kvadratoj |
|  | *Triangula turnodukupolo* aŭ kubokedro | : 8 trianguloj, 6 kvadratoj |
|  | Kvadrata turnodukupolo (J29) | 8 trianguloj, 10 kvadratoj |
|  | Kvinlatera turnodukupolo (J31) | 10 trianguloj, 10 kvadratoj, 2 kvinlateroj |
|  | Seslatera turnodukupolo | 12 trianguloj, 12 kvadratoj, 2 seslateroj |
| ... |
|  | *n*-latera turnodukupolo | *2n* trianguloj, *2n* kvadratoj, 2 *n*-lateroj |