recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Batalo de Cedynia** okazis la 24-an de junio 972 inter soldataroj de la princo de poloj Mjeŝko la 1-a kaj grafo de Limes Sorabicus Hodo, apogata de loka potenculo Siegfried la 1-a (Walbeck). La militiro estis privata entrepreno de germanaj grandpotenculoj, malkonkorda kun la pli fruaj traktatoj de Mjeŝko la 1-a kun Oto la 1-a. La batalo estis nur pli granda epizodo de la invado de Hodo al Okcidenta Pomerio, almilitita kelke da jaroj pli frue de polanoj.

Informo pri la batalo konserviĝis danke al la kroniko de Thietmar de Merseburg (1012–1018). Oni ne estas certa pri la loko de tiu ĉi batalo, ĉar en la kroniko estas nur latina nomo Cidini. En la 18-a jarcento pastro Adam Naruszewicz en sia *Historio de la pola nacio* identigis Cidini kun la nuna Szczecin. Pluraj historiistoj situis la batallokon maldekstraborde de Odro, identigante Cidini kun Zehdenick aŭ Zeuthen. Tamen konsiderinda plimulto de la nunaj esploristoj indikas Cedynia.

Memorigo
--------

Bataloj de polaj milituloj apud Cedynia estis, post 1990, memorigitaj sur la Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio per surskribo sur unu el la tabuloj "CEDYNIA 24 VI 972".

Bibliografio
------------

* P. Migdalski, *Znaczenie i lokalizacja bitwy pod Cidini w świetle historiografii* (Signifo kaj lokigo de la batalo apud Cidini lume de historiografio), en: Civitas Schinesghe. *Mieszko I i początki państwa polskiego* (Mjeŝko la 1-a kaj komencoj de la pola ŝtato), redakto J.M. Piskorski, Poznań-Gniezno 2004, p. 159-169.

Vidu ankaŭ
----------

* slavoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Festiwal historyczny upamiętniający bitwę pod Cedynią Historia festivalo memoriganta la batalon de Cedynia
* Opis bitwy pod Cedynią Priskribo de la batalo apud Cedynia
Batalo de la Golfo Chesapeake.
La **batalo de la Golfo Chesapeake** estis grava batalo kiu ludis decidan rolon en la Usona Milito de Sendependeco. Ĝi okazis la 5an de Septembro 1781 ĉe la eko de la Golfo Chesapeake inter floto de Britio, estrita de la kontraŭadmiralo sir Thomas Graves, kaj floto de Francio, estrita de la kontraŭadmiralo grafo de Grasse. El la vidpunkto de la milita taktiko, la batalo ne finiĝis al klara rezulto, sed el la vidpunkto de la milita strategio ĝi estis granda venko de la francoj, ĉar ĝi kondukis rekte al la sendependigo de Usono, kiu estis la celo de la milito.

En la batalo partoprenis preskaŭ po dudeko da ŝipoj el ĉiu flanko. De la flanko de britoj oni registris ĉirkaŭ 90 mortojn, dum de la flanko de francoj preskaŭ 200. La fina venko de la franca floto malhelpis, ke la brita Reĝa Mararmeo liveru necesaĵojn al la fortoj de la generalo Lord Cornwallis en Yorktown, Virginio. Krome ĝi ankaŭ malhelpis, ke la britoj baru la alvenon de trupoj kaj necesaĵoj el Novjorko por la armeoj de George Washington través la golfo Chesapeake. Kiel rezulto de tio ĉio, Cornwallis kapitulacis sian armeon post la mallonga bataleto de Yorktown (nome la dua brita armeo kiu kapitulacis dum la milito) kaj Granda Britio devis agnoski la sendependigon de la tiama Usono.

Bibliografio
------------

* Allen, Joseph, Battles of the British Navy, Bohn (1852) p. 322, via Google Books- alirita 2008-01-06.
* Jean-Claude Castex (2004). Dictionnaire des batailles navales franco-anglaises. Presses Université Laval. ISBN 2-7637-8061-X.
* Davis, Burke (2007). The Campaign that Won America. Nueva York: HarperCollins.
* Weigley, Russell. The Age of Battles: The Quest For Decisive Warfare from Breitenfeld to Waterloo. Indiana University Press. 1991 ISBN 0-7126-5856-4.
* Duffy, Michael (1992). Parameters of British Naval Power, 1650–1850. University of Exeter Press. ISBN 978-0-85989-385-5. Konsultita la 15an de Septembro 2021.

* Kategorio Batalo de Chesapeake en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 738370
* GND: 4301590-6
* LCCN: sh2008008311
* BNF: 171301664
 |
Kristala strukturo de Foldamero prenita de Lehn.
**Faldiĝado** en kemio estas la procezo pere de kiu molekulo akiras siajn formon aŭ spacan strukturon. La procezo povas esti priskribita ankaŭ kiel speco de intramolekula mem-muntado kie la molekulo estas direktita por formi specifan formon tra nekovalentaj interagoj, kiel ekzemple hidrogenoligado, metalokunordigo, hidrofobaj fortoj, forto de Van-der-Waals, interagoj π-π, kaj/aŭ elektrostatikaj efikoj.

La plej aktiva areo de intereso en la faldiĝado de molekuloj estas la procezo de proteinofaldiĝado, kio estas la formo kiu estas akirita per specifa sekvenco de aminoacidoj en proteino el kio originiĝas sekundara strukturo kaj terciara strukturo. La formo de la faldiĝinta proteino povas esti uzita por kompreni ĝiajn eblajn funkciojn kaj projekti rimedojn kapablajn influi la procezojn en kiuj ĝi estas engaĝita.
Tiu ebleco influi sur la procezo de la faldiĝado malfermis ankaŭ la eblecon krei artifikajn molekulojn faldiĝantajn foldamerojn. Ili estas studitaj kiel modeloj de biologiaj molekuloj kaj potenciala aplikiĝo al la evoluo de novaj funkciaj materialoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Chemical reviews

Vidu ankaŭ
----------

* Sekundara strukturo
* Terciara strukturo
* Molekula mem-muntado
* Foldamero
* Proteinofaldiĝado

Notoj
-----

1. ↑  Jean-Louis Schmitt, Adrian-Mihail Stadler, Nathalie Kyritsakas kaj Jean-Marie Lehn (2003). Helicity-Encoded Molecular Strands: Efficient Access by the Hydrazone Route and Structural Features. Helv. Chim. Acta. 86: 1598-1624. DOI:10.1002/hlca.200390137.
2. ↑   Hill, D. J. Mio, M. J. Prince, R. B. Hughes, T. e Moore, J. S. (2001). A Field Guide to Foldamers. Chem. Rev. 101 (12): 3893–4012.

Bibliografio
------------

* *Field Guide al Foldamers*. Monteto, D. J.; Mio, M. J.; Princo, R. B; Hughes, T.; Moore, J. S. Chem. Rev. 2001.
**Batalo de Beresteĉko**– unu el la plej grandaj teraj bataloj de la 17-jarcenta Eŭropo, kiu okazis en la tagoj 28-30 de junio 1651 dum ribelo de kozaka hetmano Bohdan Ĥmelnickij inter la pola armeo komandata de Johano la 2-a Kazimiro kaj la fortoj de tataroj kaj kozakoj.

La batalo estis granda venko de poloj. Johano Kazimiro aplikis efikan taktikon de ŝaktabulo, kiu konsistis en alterna starigo de infanteriaj taĉmentoj kun kavalerio. En la decida fazo de la batalo oni utiligis forton de la pafado de muskedoj kaj artilerio.

La 28-an de junio komenciĝis la unuaj bataloj, kiuj daŭris dum du tagoj. En tiu fazo malgrandan sukceson gajnis ribelintoj, kelkfoje venkante taĉmentoj de pola kavalerio. La 30-an de junio ekbatoj de ĉefaj fortoj komandataj persone de Johano la 2-a Kazimiro kaj de la kavalerio gvidata persone al la batalo fare de princo Jeremi Wiśniowiecki rezultigis plenan malvenkon de kontraŭuloj kaj fuĝon de ĥano Islamo Gerajo la 3-a kune kun Bohdan Ĥmelnickij. Finfinan malvenkon suferigis al kozakoj pola armeo la 10-an de julio, sur malsekejoj ĉe la rivero Płaszówka. De tie postrestaĵojn de militistoj forkondukis Ivan Bohun, anstataŭanta Bohdanon Ĥmelnickij.

  

* Batalo de Beresteĉko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Batalo de Beresteĉko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Vidu ankaŭ: Le Poët en la departemento Altaj Alpoj.

Koordinatoj: 44° 36′ 10″ N 5° 06′ 16″ O﻿ / ﻿44.60278 °N, 5.10444 °O﻿ / 44.60278; 5.10444 (mapo)

**Le Poët-Célard** estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 127 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Le Poët-Célard etendiĝas sur 8.34 km², kaj havis 127 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.

Historio
--------

La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Louis Hilaire, kiu do fariĝis la loka urbestro - li reelektiĝis en 2014.

Monumentoj
----------

En Le Poët-Célard estas kastelo, kiu datiĝas de malpreciza periodo de Mezepoko. Ĝi estis renovigita unuafoje en la 16-a jarcento kaj duafoje en la 19-a jarcento.

Administrado
------------

Le Poët-Célard apartenas al la kantono de Bourdeaux, kies ĉefurbo estas Bourdeaux. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Drôme
* Kantono de Bourdeaux
**Géza Hoffmann,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hoffmann Géza** estis hungara luktisto, olimpiano, trejnisto.

Géza Hoffmann naskiĝis la 26-an de februaro 1929 en Hódmezővásárhely, li mortis la 19-an de aprilo 2005 (laŭ WikiData la mortotago estas la 18-a) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Hoffmann akiris seruristan licencon, poste maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1953. Li akiris trejnistan licencon en instituto en 1962, pedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1963, trejnistan diplomon en la altlernejo en la sekva jaro. Li edziĝis en 1953, lia edzino naskis 2 gefilojn.

### Sporta kariero

Géza Hoffmann komence estis luktisto en sia naskiĝurbo, poste en ĉefurbaj sportkluboj inter. Li estis hungara ĉampiono naŭfoje inter 1950-1961, samtempe li apartenis al la hungara nacia teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1952 sen medalo. Li konkursis en klasik-stila luktado kaj liberstila luktado samtempe, liaj pli gravaj trejnistoj estis Mihály Matura kaj Károly Kárpáti. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto.

Liaj disĉiploj (elekto)
-----------------------

* István Kovács (luktisto)
* István Majoros

Liaj libroj
-----------

* *Birkózás. Tanterv a sportiskolák részére. Összeáll.* (kompilaĵo, 1976)
* *Birkózás. Kötöttfogásban – szabadfogásban.* (kunaŭtoro, 1978, denove 1979)
* *A lábkulcsos technikák és kialakításának módszertana* (1991)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816385
 |



* Portalo pri Biografio
La **Distrikto Hajdúhadház** (hungare *Hajdúhadházi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar. Ĝi situas sur ebenaĵo en la nordorienta parto de la departemento (same en la nordorienta parto de la lando).

Distrikto Hajdúhadház en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Hajdúhadház, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj vilaĝo.

La areo estas 137,02 km², kie loĝas 22 041 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj, kelkaj laboras en Debrecen. En la 2010-aj jaroj la senlaboreco estas granda problemo.

Historio
--------

Tiu distrikto ĝis refondiĝo de la distriktoj neniam ekzistis, la komunumoj apartenis al aliaj distriktoj. La distrikto estis kreita en 2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Hajdúhadház**
* alia urbo: Téglás
* vilaĝo: Bocskaikert

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

* Kategorio Distrikto Hajdúhadház en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Géza Györgyi** [djordji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Györgyi Géza** estis hungara arkitekto, pentristo. Lia patro estis Alajos Györgyi Giergl, lia parenco estis Kálmán Giergl, same arkitekto.

Géza Györgyi  naskiĝis en 1851 en Pest (urbo). Li mortis la 23-an de marto 1934 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Györgyi studis arkitekton en sia naskiĝurbo kaj Berlino, sed jam pli frue en 1870 li laboris apud Alajos Hauszmann. Inter 1876 kaj 1881 li apartenis al arkitekta stabo de Miklós Ybl, poste en aliaj staboj, ekzemple li denove estis kolego de Alajos Hauszmann. Plej granda laboro de Györgyi (kun aliaj) estis Reĝa Palaco (Budapeŝto), krome li projektis hotelojn, domegojn, loĝdomojn. Li estis ankaŭ pentristo. Li ricevis hungaran kaj italan premiojn.

Elektitaj projektoj
-------------------

* *Bayer-villa, Bp, XI. kerület Minerva u.* (1907)
* *Kereskedők Segélyegyletének Menháza, Bp, II. Tárogató út 2.* (1908-1909)
* *Viktória Biztosító Társaság lakóháza, Bp, VII. Károly körút 3.* (1912)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo Arkivigite je 2015-12-08 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun bildo Arkivigite je 2017-04-27 per la retarkivo Wayback Machine
**Géza Herczegh** [herceg], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Herczegh Géza Gábor** estis hungara juristo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1990). Lia filino estis Anita Herczegh.

Géza Herczegh  naskiĝis la 17-an de oktobro 1928 en Veľké Kapušany. Li mortis la 11-an de januaro 2010 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Herczegh apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li ricevis abiturienton en Gödöllő, poste li frekventis universitaton en Szeged inter 1947-1951. Li eklaboris en filio de MTA. En 1963 li ekinstruis en universitato en Budapeŝto, ekde 1967 en universitato en Pécs, kie li estis katedrestro. En 1990 li estis elektita membro de la konstitucia kortumo, inter 1993-2003 li estis membro de Internacia Kortumo en Hago. Li okupiĝis pri la internacia juro. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 2000-2010.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A gyarmati kérdés és a nemzetközi jog* (La kolonia demando kaj la internacia juro), (1962)
* *General Principles of Law and the International Legal Order* (1969)
* *Nemzetközi jog* (Internacia juro), (1976) - studenta lernolibro
* *Development of International Humanitarian Law* (1983)

Fontoj
------

* biografio hungare


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 440808
* GND: 1025828186
* LCCN: n83012889
* VIAF: 85302570
* ISNI: 0000 0001 0921 4302
* SUDOC: 056745400
* BNF: 127855435
* NKC: vse2008476896
 |
**Lajos Jánosa** [lajoŝ jAnoŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jánosa Lajos** estas hungara dekoraciisto, altlerneja instruisto.

Lajos Jánosa  naskiĝis la 11-an de marto 1931 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Lajos Jánosa frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1956. Li lernis ĉefe de Mátyás Varga. En la sekva jaro li kaj lernis en Nacia Teatro (Budapeŝto), kaj li instruis en Teatra kaj Filma Altlernejo. Inter 1957 kaj 1968 li estis dekoraciisto de Teatro Madách, inter 1958–1965 li ankaŭ instruis en la menciita Industriarta Altlernejo. Inter 1968–1996 li laboris en la Hungara Televizio, poste li estas sendependa entreprenisto pri dekoraciadoj. Li ricevis premiojn en 1970 kaj 1983.

Elektitaj teatraj dekoraciaĵoj
------------------------------

* Sándor Bródy: *A medikus* (1959, 1970)
* William Shakespeare:
	+ La ventego (1960, 1980)
	+ Kiel plaĉas al vi (1964)
	+ La Vintra Fabelo (1965)
	+ Rikardo la 3-a (1969)
* József Katona: *Bánk bán* (1976)
* Ernő Szép: *Kávécsarnok* (1993)

Elektitaj filmaj dekoraciaĵoj
-----------------------------

* *Nem vagyunk angyalok* (1967)
* *Tudós nők* (1975)
* *Buborékok* (1983)

Lia libro
---------

* *Scenographia Hungarica* (1973, kunverkinto)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva membiografio kun foto Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
La **Distrikto Gyula** [djula] (hungare *Gyulai járás*) estas distrikto en Hungario en departemento Békés. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Rumanio en la sudorienta parto de la departemento (same en la sudorienta parto de la lando).

Distrikto Gyula en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Gyula, kiu estas urbo (dum la historio eĉ ĉefurbo de la departemento), krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la restinta komunumo estas vilaĝo.

La areo estas 413,22 km², kie loĝas 42 264 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj kaj bestobredadoj). La viandaĵo-prilaborado en Gyula estas tutlande konata, oni nomas specialan kolbason pri Gyula (gyulai).

Historio
--------

Tiu distrikto funkciis jam inter 1883-1983, poste la distrikta sistemo ne funkciis en Hungario. La distrikto rekreiĝis en 2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Gyula**
* alia urbo: Elek, kiu estas ankaŭ centro de rumana minoritato
* grandvilaĝo: Kétegyháza
* vilaĝo: Lőkösháza, kiu estas grava fervoja limpasejo

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
**Guadalaviar** [gŭadalaBJAR] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko *Sierra de Albarracín*. La loknomo *Guadalaviar* rilatas al la samnoma rivero kiu fakte ekfluas en la municipa teritorio kaj post Teruelo nomiĝas Turia.

Guadalaviar en la komarko kaj en la provinco.
Ekfluejo de la rivero Guadalaviar, kiu poste estos nomita Turia post Teruelo.
La preĝejo.

Geografio
---------

Ĝi estas ĉe la montaro *Sierra de Albarracín*, je pli ol 1500 msm ĉe la altebenaĵo Muela de San Juan. Distas 75 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara, abundas pinaroj kaj transmigra brutobredado de ŝafoj. Krom la ekfluejo de la rivero Guadalaviar, kiu fluos en direkto al Mediteraneo, tie estas ankaŭ la ekfluejo de la rivero Taĵo, kiu fluos en direkto al Atlantiko. Guadalaviar estas la plej okcidenta municipo de la komarko, kaj estas ĉe la limoj kun la provincoj Gvadalaĥaro kaj Kvenko. 

Guadalaviar estas sur tre montara areo, komunikata laŭ provinca ŝoseo TE-68 sudokcidente al la provinco Kvenko, nome al Tragacete kaj Huélamo kaj laŭ lokaj ŝoseoj al Griegos kaj Villar del Cobo.

Historio
--------

La mezepoka historio aperas ligita al Villar del Cobo, kies dependaĵo ĝi estis. La uzado de la komunumaj paŝtejoj en tiuj tiom apartaj kaj limaj areoj ne ĉiam estis klara kaj aperis tiurilate konfliktetoj ankaŭ kun Griegos. Finfine, la reĝoj Marteno la 1-a de Aragono, kaj Henriko la 3-a de Kastilio iniciatis la 8an de Oktobro 1404 negocadon por interkonsento validigita en 1407. 

Guadalaviar sendependiĝis en la 22a de junio 1694, pli ol unu jarcenton post akiro de paroĥa sendependigo.

Aktualo
-------

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis el pli ol 500 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 250 (do, oni perdis duonon).

Bildoj
------

* Fontano Humideros.Fontano Humideros.
* Rifuĝejo de la Muelejo; estas fontano kaj kampardistrejo.Rifuĝejo de la Muelejo; estas fontano kaj kampardistrejo.
* Valo de la rivero Taĵo ekde montopasejo Portillo (1790 m), en la teritorio de Guadalaviar. Ĝi estas inter la Sierra de Albarracín kaj la Serranía de Cuenca, ene de la Universalaj Montoj.Valo de la rivero Taĵo ekde montopasejo Portillo (1790 m), en la teritorio de Guadalaviar. Ĝi estas inter la *Sierra de Albarracín* kaj la *Serranía de Cuenca*, ene de la Universalaj Montoj.
* Fontano Felix, tre populara, kun proksima distrejo.Fontano Felix, tre populara, kun proksima distrejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 797184
* VIAF: 316735898
 |
La **Distrikto Gödöllő** (hungare *Gödöllői járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest. Ĝi situas en Montetaro Gödöllő en la meza parto de la departemento.

Distrikto Gödöllő en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Gödöllő, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 5 aliaj urboj 3 kaj grandvilaĝoj, la ceteraj 6 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 449,66 km², kie loĝas 140 205 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturoj, industrio kaj bredadoj, krome multaj laboras en Budapeŝto.

Historio
--------

Komence „Distrikto Malsupra Vác" funkciis ĝis 1898, poste establiĝis ĉi tiu distrikto. En 1912 en la orienta parto establiĝis Distrikto Aszód. Ĝis 1960 ili apartenis al Pest-Pilis-Solt-Kiskun. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Gödöllő**
* aliaj urboj:
	+ Isaszeg
	+ Kerepes
	+ Kistarcsa
	+ Pécel
	+ Veresegyház
* grandvilaĝoj:
	+ Csömör
	+ Mogyoród
	+ Valkó
* vilaĝoj:
	+ Dány
	+ Erdőkertes
	+ Nagytarcsa
	+ Szada
	+ Vácszentlászló
	+ Zsámbok

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

* Kategorio Distrikto Gödöllő en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tibor Helyi** [heji], laŭ hungarlingve kutima nomordo, **Helyi Tibor** estas hungara kajakisto, olimpiano, mondĉampiono, kaj meblisto.

Tibor Helyi naskiĝis la 19-an de aprilo 1963 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tibor Helyi inter 1972-1981 estis kajakisto en sportklubo de centra sporta lernejo, poste en diversaj ĉefurbaj sportkluboj ĝis 1992. Li akiris signifajn rezultojn en junularaj konkursoj, lia ofta partnero en kajako estis Kálmán Petrovics, lia plej konata trejnisto estis László Fábián (kajakisto). Li estis hungara ĉampiono dufoje en 1982 kaj 1983 kvarope. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 sen medalo, pli frue pro bojkoto li forestis. En mondĉampionumo li estis la unua kvarope en 1985. Intertempe li akiris trejnistan diplomon kaj en 1992 li laboris en Germanio, krome sub flago de Svislando li gvidis teamon pri drakboato en mondĉampionumo. Post jaro li hejmenvenis kaj establis metiejon pri kuirejmebloj, kie li laboris.

Referencoj
----------

1. ↑   Datenaro de muzeo (hungare).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio kun foto (hungare)
* Biografio (angle)
* hungaraj ĉampionoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812478
 |



* Portalo pri Biografio
**Lajos Kemény** [lajoŝ kemEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kemény Lajos** estas hungara haŭtkuracisto, imunologo, alergiologo, altlerneja instruisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019). Li estas rimarkinda kaj respektata sciencisto ankaŭ en la mondo.

Lajos Kemény naskiĝis la 14-an de aprilo 1959 en Szeged.

Biografio
---------

Lajos Kemény maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1977, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Szeged en 1983. Post siaj studoj li eklaboris loke en la kliniko. En 1987 li estis asistanto en la universitato, poste lektoro, ekde 1997 docento, fine profesoro ekde 2002, sed pli frue en 2001 li esploris en kliniko de Düsseldorf. En tiu periodo en 1990 li kandidatiĝis, poste li esploris 2 jarojn en Munkena universitato. Li habilitiĝis en 1996, doktoriĝis (DSc) post 2 jaroj antaŭ la al Hungara Scienca Akademio. En 2004 li estis nomumita klinika katedrestro, inter 2006-2014 li estis vicdekano, ekde 2014 vicrektoro. Li estas ankaŭ klinikestro. Li ricevis premiojn aŭ stipendiojn inter 1985-2017. Li posedas 23 patentojn pri fototerapio, bioteknologio kaj molekula biologio. Li detektis unua HHV8-viruson en en:Kaposi's sarcoma. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.

Elektitaj artikoloj (kun aliaj)
-------------------------------

* *PRINS, a primate-specific long non-coding RNA, plays a role in the keratinocyte stress response and psoriasis pathogenesis* (2016)
* *TNFα gene polymorphisms in the pathogenesis of acne vulgaris* (2011)
* *Expression and function of Toll-like receptors 2 and 4 in human keratinocytes* (2003)
* *Activation of TRPV3 inhibits lipogenesis and stimulates production of inflammatory mediators in human sebocytes - a putative contributor to dry skin dermatoses* (2019)

Lia libro
---------

* *Bőrgyógyászat és venerológia* (kunverkinto, 2013)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 665653
* SUDOC: 153105755
 |
**Guadalupe Etla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Guadalupe Etla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 033. Norde ĝi limas kun la komunumoj Reyes Etla kaj Villa de Etla, sude kun Santa María Atzompa, oriente kun la komunumo San Pablo Etla, okcidente kun Soledad Etla kaj San Lorenzo Cacaotepec. Ĝi situas ĉ. 19 km for de la ĉefurbo Oaxaca.

Geografio
---------

**Guadalupe Etla** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2349 loĝantojn. El tiuj estis 1093 viroj kaj 1256 virinoj. La komunumo havas surfacon de 17.90 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 105 indiĝenoj. El tiuj 81 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 81 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Guadalupe Etla Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Tibor Halasi Kun** [halaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halasi Kun Tibor** estis hungara orientalisto, profesoro, membro (honora en 1986) de Hungara Scienca Akademio. Lia nomo estis *Kun Tibor* ĝis 1944. Lia frato estis György Halasi Kun.

Tibor Halasi Kun  Arkivigite je 2014-04-18 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 19-an de januaro 1914 en Zagrebo. Li mortis la 19-an de oktobro 1991 en New Milford en Konektikuto.

Biografio
---------

Tibor Halasi Kun akiris diplomon en Universitato Pázmány Péter en 1936. Ĝis 1941 li instruis samloke en la universitato, poste en Ankaro. En 1951 li translokiĝis al Novjorko. Tie li instruis en Universitato Kolumbio. Foje li esploris en Istanbulo. Li okupiĝis precipe pri la prahungaroj, Kaŭkazio kaj Osmana Imperio.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Gennadios török hitvallása* (1936)
* *A magyarság kaukázusi története* (Historio de la hungareco en Kaŭkazo), (1943, 1986)
* *Peoples and Languages of the Caucasus* (1959, 1979)
* *The Caucasus* (1962)
* *Kipchak Philology and the Turkic Loanwords in Hungarian* (1975)
* *Ottoman Data on Lesser Cumania* (1984)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-04-18 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare, la teksto estas legebla pli malsupre


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Sekcio de prototipo de ponto Bailey ĉe Muzeo Memorial Pegasus en Ranville, Calvados, Francio.
**Ponto Bailey** estas tipo de portebla, antaŭfabrikita, ĵaluzia ponto. Ĝi estis disvolvigita de britoj dum la Dua Mondmilito por milita uzado kaj vidis etendan uzadon fare kaj de britaj kaj de usonaj militinĝenieraj unuoj.

La **Ponto Bailey** havis avantaĝojn ne postuli specialajn ilojn aŭ pezajn ekipaĵojn por esti muntitaj. Lignaj kaj ŝtalaj pontelementoj estis sufiĉe malgrandaj kaj malpezaj por esti portitaj en kamionoj kaj liveritaj mane, sen neceso de uzado de gruo. La pontoj estis sufiĉe fortaj por porti tankojn. Pontoj Bailey pluestas etende uzataj en civilinĝenieraj konstruprojektoj kaj por havigi provizorajn trapasojn por piedira kaj vehikla trafiko.

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ponto Bailey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ponto Bailey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "Push Over Bridges...", October 1944, Popular Science detailed article about the WW2 Baily Bridge
* Homepage about Bailey bridges (many photos, information, links, ...) Arkivigite je 2011-10-03 per la retarkivo Wayback Machine
* Bailey Bridges in New Zealand
* Animated build of a modern Mabey Compact 200 Bridge (similar to the original Bailey Bridge)
* US Army Field Manual FM5-277 9a de Majo 1986.
* Memorial Pegasus, Ranville
la norda ponto al la insulo
**Grafenwerth** estas insulo en la rivero Rejno (rivera kilometro 642) apud la urbo Bad Honnef. Ĝi troviĝas najbare de la same rivera insulo Nonnenwerth, sur kiu troviĝas monaĥejo kun privata gimnazio. La plejgranda parto de la insulo Grafenwerth apartenas al parko de 15 hektaroj, kiu interalie enkadrigas subĉielan naĝejon.

Du pontoj ligas la insulon al la orienta bordo de la Rejno - en la riveroparto inter la insulo kaj la bordo situas jaĥta haveno. Ĉe la okcidenta bordo de la insulo, vidlvide al la pli granda parto de la rivero, ekzistas diversaj haltejoj por grandaj turismaj ŝipoj kaj restoracio kun bierĝardeno. Aparte dum someroj multaj turistoj vizitas la insulon, parte per ŝipoj, parte per la pontoj de la riverbordo. De plejparto de la insulo eblas ĝui panoraman rigardon de la pitoreska montetaro Siebengebirge kaj aparte de la monto Drachenfels.

la boato „Aalschokker Aranka" antaŭ la insulo kun rigardo al la monto Drachenfels
Proksime de la norda ponto troviĝas la boato „Aalschokker Aranka", kiu konstriĝis dum la jaro 1917 kaj estas la lasta tiutipa boato por kaptado de riveraj angiloj - ĝi uzatis ĝis la jaro 1990. Post la maluziĝo la Fondaĵo Nordrejn-Vestfalio aĉetis, restaŭris kaj metis ĝin ĉi-tien inter la insulo kaj la rivera bordo. Kun la monto Drachenfels en la fono kaj la jaĥta haveno iom oriente, la historia boato iĝis ŝatata fotomotivo kaj iaspeca simbolo de la urbo Bad Honnef .

la sudo de la insulo vidata de la eksa burgo Rolandseck
En la suda parto de la insulo troviĝas la subĉiela naĝejo de la urbo Bad Honnef, kiu atingeblas per la suda ponto nomata laŭ la franca partnera urbo Berck-sur-Mer. Dum la jaro 1938 oni tie trovis fonton da minerala akvo, kiu donis al la urbo la statuson de kuracurbo. La naĝejo, kiu dum 2000 komplete moderniĝis, ĉiujare havas ĝis 100.000 vizitantojn. Ankoraŭ pli sude situas pluraj tenisludejoj.

Kiel speciala evento lige al la insulo menciindas la piroteknikaĵa spektaklo "Rhein in Flammen": ĉiun unuan sabaton dum majo serio de piroteknikaĵoj kaj multaj ŝipoj vivigas la riveron de Linz am Rhein tra Erpel, Unkel, Remagen, Rheinbreitbach, Bad Honnef kun la insuloj Grafen- kaj Nonnenwerth, Bad Godesberg, Königswinter ĝis la parko *Rheinaue* en Bonn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Grafenwerth en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Grafenwerth en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* la historio de Grafenwerth (paĝoj germanlingvaj de la "urba forumo" Bad Honnef) Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine

Koordinatoj: 50° 38′ 20.43701253139261″ N 7° 12′ 54.35760498046875″ O﻿ / ﻿50.6390102812587201697 °N, 7.2150993347167968750 °O﻿ / 50.6390102812587201697; 7.2150993347167968750 (mapo)
**Markovac,** serbe **Марковац,** hungare **Márktelke,** rumane **Marcovăţ** estas vilaĝo en Serbio en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato en municipo de Versec.

Markovac situas en la mapo en la verda municipo
Municipo de Versec
Rumana ortodoksa preĝejo de Markovac

Bazaj informoj
--------------

* 45° 09′ 06″ N 21° 28′ 15″ O﻿ / ﻿45.15167 °N, 21.47083 °O﻿ / 45.15167; 21.47083 (mapo)Koordinatoj: 45° 09′ 06″ N 21° 28′ 15″ O﻿ / ﻿45.15167 °N, 21.47083 °O﻿ / 45.15167; 21.47083 (mapo)
* Areo: 29  km²
* Alto super marnivelo: 156 m
* Loĝantaro: 320
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso: +381 13
* Aŭtokodo: VŠ

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Markovac 329 homoj, (251 rumanoj (76 %), 33 serboj (10 %), 10 hungaroj, po 2 jugoslavianoj, 2 ĉeĥoj, kroatoj, slovenoj kaj ciganoj).

Vidindaĵoj
----------

* rumana grekokatolika preĝejo
* serba grekokatolika preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Grekokatolika preĝejo de Markovac

* Kategorio Markovac en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
titolpaĝo de la eldono de la 19-a de novembro 2010
***Financial Times*** (***FT***) estas internacia gazeto, kiu fokusiĝas pri ekonomiaj, unuavice financaj kaj komercaj temoj. La gazeto aperas ĉiutage matene, estas publikigata en Londono kaj presita en 24 urboj tutmonde. Origine ĝi aperas anglalingve, sed intertempe ankaŭ aldoniĝis eldonoj en la germana kaj ĉina lingvoj. Ĝia precipa rivalo estas la gazeto *Wall Street Journal* publikigata en Nov-Jorko. Laŭ la stato de decembro 2010, ĉiutage presiĝas iom pli ol 380 000 ekzempleroj. Kune kun la gazeta retejo *FT.com*, la eldonaĵo havas proksimume 2,1 milionojn da legantoj ĉiutage. La retejo *FT.com* laŭ la stato de inter oktobro 2010 kaj januaro 2011 havis 3,4 milionoj da senkoste registritajn uzantojn kaj 224 000 abonantojn de la cifereca gazeta eldono, aldone al 605 400 koste registritaj uzantoj. La ĉinlingva eldono havas pli ol 1,5 milionoj da rete senkoste registritaj uzantoj.

Fondita en 1888 fare de *James Sheridan* kaj *Horatio Bottomley*, la *Financial Times* komence konkurencis kun kvar aliaj prifinancaj anglalingvaj gazetoj. En 1945 ĝi absorbis unu el tiuj kvar konkurantoj, la gazeton *Financial News*, kiu ekzistis ekde 1884. Aparta fokuso de la gazeto *Financal Times*, krom la internaciaj komercaj kaj financaj novaĵoj, estas tiuj pri la ekonomio de Britio. La eldonaĵo estas la sola kiu provizas plenajn ĉiutagajn informojn pri la Londona Borso. De aliaj gazetoj la eldonaĵo aspekte diferenciĝas interalie per sia nekutima, helrozkolora papero.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Financial Times en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* retejo de la anglalingva eldono
* retejo de la germanlingva eldono
* retejo de la ĉinlingva eldono

Notoj
-----

1. ↑  Londono, Leeds, Liverpool, Dublino, Parizo, Frankfurto ĉe Majno, Stokholmo, Milano, Madrido, Nov-Jorko, Ĉikago, Los-Anĝeleso, San-Francisko, Dallas, Atlanta, Miami, Vaŝingtono, Tokio, Honkongo, Singapuro, Seulo, Dubajo, Johanesburgo kaj Istanbulo.
2. ↑   informo de la retejo *FT.com* la 28-an de februaro 2011 (angle). Arkivita el la originalo je 2011-03-03. Alirita 2011-09-06.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 375463
* GND: 4513819-9
* LCCN: no2008135161
* VIAF: 198555960
* BNF: 13770584g
* NDL: 001227839
* BIBSYS: 98066103
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Fine! Nun mi komprenas la radion!*** estas amuza kaj populara enkonduko en la radioteknikon. La libron verkis originale en Esperanto Eŭgeno Aisberg. Ĝi ampleksas 140 paĝojn, enhavas 245 bildojn kaj desegnojn de H. Guilhac kaj aperis en 1934. 

La libro konsistas el 16 "babiladoj", el kiuj 8 aperis jam en *Internacia Radio-Revuo.* La verko estis eldonita en lingvoj bulgara, ĉeĥa, estona, franca (11 eldonoj), germana (11 eldonoj), greka, hungara, itala, latva, nederlanda, rumana, rusa kaj slovena, entute 13 lingvoj. El la Esperanta eldono oni tradukas ĝin ankaŭ en polan, anglan kaj svedan lingvojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Fakverko:Radiofonio
* Ĝermolisto de fakverkoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* esperante *Fine mi komprenas la radion* - la tuta libro en la dosierformo HTML.
* *Enciklopedio de Esperanto*/F en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo de Libraro Ludovika
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 13672
 |
**Antoniusveld** estas moderna novkonstruita kvartalo en Venray (Limburgo). Antaŭe tie situis la vilaĝeto Lull.

Situo
-----

La kvartalo *Antoniusveld* situas enfermita inter la Stationsweg, la Henri Dunantstraat, la A73 kaj la Vincent van Gogh Instituto en Venray. Ĝi estas moderna novkonstruita kvartalo el la mezo de la 1990-aj jaroj kaj situas inter la aliaj kvartaloj Brukske (jaroj 70) kaj Landweert (jaroj 80).

Nomo de la kvartalo
-------------------

La nuntempa kvartalo dankas sian nomon al la kapeleto situinta laŭlonge la Stationsweg (stacidomvojo). Ĝi situis precize sur la limo de la paroĥo de Sint Petrus' Bandenkerk (Venray) kun la malnova sinjora bieno Oostrum. La kapeleto eble estas fondita ĉ. 1650 fare de la Franciskanoj, kiuj havis specialan adoradon por Antonio kaj ankaŭ akcelis tiun adoradon en la ĉirkaŭaĵo. En 2005 oni translokis la kapeleton al alia loko je la Stationsweg.

Prifosado
---------

Dum la Romia tempo la areo jam estas enloĝata. Tial oni decidis en 1996, antaŭ ol la novkonstruado komenciĝis, unue fari ampleksan arkeologian grund-esploron sur la tereno de la vilaĝeto Lull, kio iam estis unu el la plej malnovaj loknomoj de la regiono. Nuntempe estas planoj por rehonorigi la malmovan nomon per metado de novaj nomŝildoj.

En 1993 oni trovis Romian tombon kun deksepparta vazaro , inter kio odorboteleto.
**Finaĵo de dosiernomo** aŭ **dosiernoma sufikso** estas la parto de dosiera nomo en ĝia fino. Kutime por distingi la finaĵon de la resta parto de la nomo estas uzata punkto ".". Se en la nomo estas kelkaj punktoj, do la finaĵo estas tio, kio estas post la lasta punkto. La punkto mem iam ankaŭ estas konsiderata kiel parto de la finaĵo, sed tio ne gravas por la realo. Do ekzemple pri dosiero "jklmno.gz" oni povas diri, ke ĝi havas finaĵon de dosiernomo "gz" aŭ ".gz".

La finaĵo kutime estas uzata por difini la datenaranĝon de la dosiero (la alia varianto estas uzado de magia nombro, ofte dosiero havas kaj specifan finaĵon de la nomo kaj magian nombron). Estadas, ke la sama datenaranĝo havas kelkajn finaĵojn, ekzemple ".jpe", ".jpg", ".jpeg" por la formo JPEG.

Povas esti kelkaj finaĵoj unu post la alia, ekzemple ".tar.gz". En ĉi tiu ekzemplo io estis unue pakita per programo tar kaj ekhavis pro tio finaĵon ".tar", kaj poste estis ankoraŭ foje pakita per programo gzip kaj ekhavis pro tio finaĵon ".gz".

En malnovaj operaciumoj (inter ili MS-DOS estas la plej konata) maksimume ebla longo de la finaĵo estis 3 signoj. Por ĉi tio por plejparto de formoj de dosieroj estas elpensitaj finaĵoj el 3 aŭ malpli da signoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de finaĵoj de dosiernomo

* Kategorio Finaĵo de dosiernomo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Por fingrado en seksumado, vidu: Fingrumado*

---

Ekzemplo de fingrado notita per grafikaj simboloj en una tokato de Alessandro Scarlatti, komence de la 18-a jarcento
Fingrado por gitaro: La numeroj 1 ĝis 4 indikas la prenajn fingrojn, 0 senprenan kordon, cirjumataj numeroj kordojn kaj streketonumeroj glitfingradon
La **fingrado** (ankaŭ *aplikaturo*) estas nocio el la muziko. En notskribaĵoj, antaŭ ĉio por klavar-, blov-, arĉ- kaj plukinstrumentoj, foje ĝi rekomendas kiel nombro sub aŭ super la noto, per kiu fingro la ludanto premu aŭ frapu la klavon resp. prenu aŭ pluku la kordon.

La fingradoj por klavarinstrumentoj la fingroj estas numerita ekde la dikfingro de 1 ĝis 5. La fingradoj por arĉ- kaj plukinstrumentoj numeras la fingrojn de la prena mano, je dekstromanulo do la fingroj de la maldekstra mano, ekde la montra fingro de 1 ĝis 4 nummeriert. Je blovinstrumentoj kaj basaj arĉinstrumentoj aldone 0 signifas dikfingran prenadon. Je la gitaro krome ekzistas fingradosignoj por la plukaj fingroj de la dekstra mano. En instrulibroj aldone aperas mallongigoj por la fingronomoj:

| Kurzzeichen | hispane | Finger | alternativ dt. | angle | Esperante |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *p* | *pulgar* | Daumen | **D** | T(humb) | di(kfingro) |
| *i* | *índice* | Zeigfinger | **Z** | I(ndex) finger | mo(ntrofingro) |
| *m* | *medio* | Mittelfinger | **M** | M(iddle) finger | me(zfingro) |
| *a* | *anular* | Ringfinger | **R** | A = ring finger | ri(ngofingro) |
| *q* | *meñique* | kleiner Finger | **K** | O = little finger | et(fingro) |

La fingrado grave influas la sonajn eblecojn de la interpretisto precipe je malfacilaj pasaĝoj.

piedumado
---------

Je la orgenludado oni povas ludi la pedalaron kaj per la piedpinto kaj ankaŭ per la kalkanumo. La piedumadosignojn povas skribi en la notojn, tamen ne ĉiuj orgenistoj uzas la samajn signojn. Jen la plej konata signosistemo por la piedumado:

* Λ - pinto
* U - kalkanumo

Se la tonoj estas ludendaj per la dekstra piedo, oni skirbas la signojn super la notojn. La piedumsignojn por la maldekstra piedo oni skribas sub la notojn.

* Kategorio Fingrado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Deŝengmena arkarturo.
Deŝengmen nokte kun la barbakano fone.
**Deŝengmen** aŭ *Deshengmen* (en simpligita ĉina: 德胜门; en tradicia ĉina: 德勝門; en pinjino: Déshèngmén; laŭvorte "Pordego de Virta Triumfo") estas urba pordego kiu estis iam parto de la norda urbomurego de Pekino, Ĉinio. Ĝi estas unu el la malmultaj konservataj urbopordegoj de la urbo kaj nuntempe staras kiel termarkilo de la norda 2a Ringoŝoseo.

La origina pordegokomplekso, konstruita en 1437, estis komponita de tri strukturoj – la pordegodomo, la arkarturo, kaj la barbakano. La pordegodomo mem estis detruita en 1921, kaj la urbomurego estis detruita en 1969. Nuntempe nur la arkarturo kaj la barbakano survivas. Ili alrigardas la nordan ĉirkaŭfosaĵo de la urbo, kaj estas hejmo de ekspozicio de antikvaj moneroj.

Deŝengmen estas nuntempe grava transportonodo en norda Pekino. La pordegokomplekso estas ĉirkaŭata de la Deŝengmena ponto, rotacia trapasejo kiu kanaligas la trafikon el la 2a Ringoŝoseo al la Badalinga Ekspresvojo. La strato kiu iam trapasis la pordegon estas ankoraŭ nomita rilate al ĝi. Sude de Deŝengmen kaj ene de la malnova urbomurego estas Deŝengmen Interna Strato. Norde, estas Deŝengmen Ekstera Strato.

Deŝengmen signifas "Pordego de Virta Triumfo." En tradiciaj epokoj, la imperia militistaro eliris el Pekino tra Deŝengmen, kaj revenis tra Andingmen, nome Pordego de Paco kaj Stabileco.

Koordinatoj: 39° 56′ 54.8″ N 116° 22′ 23.0″ O﻿ / ﻿39.948556 °N, 116.373056 °O﻿ / 39.948556; 116.373056 (mapo)

* Kategorio Deŝengmen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755536
 |
**Navas de Bureba** [NAbas debuREba] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *La Bureba*. La loknomo *Navas de Bureba* povas esti komprenebla etimologie kiel Altebenaĵo de Bureba, alude al la komarkonomo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 8,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 31 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 20 loĝantojn el 1991. 

Ĝi distas 62 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas sur la deklivaro de la Montoj Obarenes.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi apartenis al la kvaropo *Cuadrilla de La Vid*, unu el sep dividaĵoj de la *Merindad de Bureba* apartenanta al *partido de Bureba*, reĝa jurisdikcio kun propra vicurbestro.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de la Ĉielenpreno de Maria.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774043
 |
EdE-R

**Radio**. La unuaj disaŭdigoj en Esperanto komenciĝis en 1922. Tiam estis farataj tiaj provoj en Newark (Nov-Ĵerzejo) (Usono) (stacio WJZ) kaj London. Pliaj Esperanto-disaŭdigoj okazis: en 1923 en Moskva (12-a de aprilo) en Montreal kaj Rio de Janeiro; en 1924 en Praha (31-a de januaro), en Genève (18-a de marto), en Helsinki (6-a de aprilo), en Paris (7-a de aprilo) ktp. La Esperantistoj en la tuta mondo esperis kaj klopodis atingi gravajn sukcesojn sur la nova tereno. En 1924 fondiĝis Internacia Radio-Asocio por tiu ĉi celo, kiu kelkajn jarojn estis tre aktiva, ĝi eldonis eĉ Internacian Radio-Revuon. Poste ICK transprenis la ĉefan direkton de la radiolaboro, kreis apartan radio-komisionon. Ties gvidanto J. Jungfer eldonas Internacian Radio-Servon, kiu estas unu el la plej utilaj organoj de la Esperanto-movado. Ĝi informas pri la Esperanto-disaŭdigoj, instigas kunlaboron en diversaj landoj. La komisiono mem starigas statistikon ĉiujare, kiun komunikas la oficiala dokumentaro. Laŭ tio en 1933 en 83 sendostacioj de 14 landoj okazis 1774 disaŭdigoj en aŭ pri Esperanto, inter ili 409 kursohoroj. Detalojn vidu en la laŭlandaj artikoloj; vidu la indekson.

En Azio
-------

Voĉo de Vjetnamio estas la unua radiostacio en Azio, kiu utiligis esperanton, en decembro 1945. La radio-elsendo estis ĉiutaga kaj daŭris unu jaron.

Vidu ankaŭ
----------

Esperanto-radio en Francio.

Pri la internacia situacio en la jaro 1925 raportas Germana Esperantisto n-ro 1 sur paĝo 5

* angleGazeta artikolo pri la Esperanto-elsendo de la Newarka radio, aŭskultita en Japanio, en 1924.

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rRadioj en esperanto |
| --- |
| Elsendante | Esepranto flago |
| Ĉiutagaj | Muzaiko • Ĉina Radio Internacia • Esperanta Retradio • Pola Radio (podkasta) • Radio Vatikana |
| Ĉiusemajnaj | [[Melbourne Ethnic Community Radio - Esperanto]] • Radio Havano Kubo • Radio Esperanto |
| Ĉiumonataj | Radio Esperanto • Radio Verda • Varsovia Vento • La Ondo de Esperanto • Radio Esperanto (Radio Libertaire) • Radio F.R.E.I. • Voĉoj el Japanio |
| Elsendinte (havantaj aŭ nehavantaj retarĥivejo) |
| Ĉiutagaj | Malplenas |
| Ĉiusemajnaj | Svisa Radio Internacia |
| Ĉiumonataj | Ĉi Tie Nun • Radio Aktiva • Esperanto-Radio-Arkivo • Junula Radio Internacia • Pola Radio • Podkasto Roĝer Borĝes • esPodkasto • Verda Stacio |

 |
**Navaquesera** [nabakeSEra] estas municipo en la sudcentro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *Navaquesera* estas komprenebla etimologie kiel *Fromaĝprodukta Altbieno*. Alude al montara medio kaj al fromaĝproduktado, nome brutobredado, aperas kaprino en la blazono. 

Navaquesera en la provinco Avilo.
Navaquesera subneĝe.
Fonto ĉe placo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 22 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 49 km de Avilo, provinca ĉefurbo, kaj 135 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo.

Ĝi limas kun Navalacruz, Navarredondilla, Hoyocasero, Navatalgordo kaj Navalosa. La municipa teritorio estas altmontara (pli ol 1 500 m) inter la Valo de rivero Alberĉe kaj la Sierra de Gredos.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Dekomence ĝi apartenis al Burgohondo, eklezie ĝis fino de la 15-a jarcento. Ĝis la 19-a jarcento la vilaĝestroj kunsidis tie.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), ĉefe brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762560
* BNE: XX6141440
 |