recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Keikso** (helene *κήυξ*, latine *Ceyx*) estis en la helena mitologio filo de Eosforo, dio de la matena stelo. Li estis nepo de Eoso, diino de matenruĝo.

'Keikso en tempesto laŭ Virgil SolisTraĥean reĝon Keikson ni povas trovi en mitoj minimume dufoje:

Unuafoje, kiam li aŭdace proponis azilon al Herakla edzino Dejaniro kaj al ŝia malgranda filo Hilo, en sia restadejo en Traĥeo. Tio okazis en tempo, kiam Heraklo estis vendita en sklavecon al Omfalo kaj kiam potenca Eŭristeo forpelis homojn de Heraklo el lia Tirinto. Tiam pruvis Keikso nemalgrandan aŭdacon, ĉar venĝema Eŭristeo povus neniigi lin pro tio.

Duafoje sian lokon en mitoj Keikso havas pro tio, ke li estis maniema aŭdaca marnavigisto kaj lia edzino Alkiona nur malfacile toleris lian volupton, ĉar en ŝtorma maro ŝi vidis grandan danĝeron por sia edzo. Kiam li foje ree preparis sin por eknavigi maron kaj estis antaŭ tempesto, vento fariĝis ĉiam pli forta kaj levadis altajn ondojn, la edzino petis lin, ke li restu en hejma sekureco. Sed Keikso ne plenumis ŝiajn petojn kaj eknavigis

La tempesto estis kruela kaj la ŝipo pereis kaj Keiksa kadavro estis ĵetita sur rokan bordon. Despera Alkiona saltis en maron por senviviĝi kun sia edzo. Tion dioj ne permesis kaj ŝanĝis ŝin en malgrandan aktenoidon. Ili vivigis ankaŭ la mortan Keikson kaj ankaŭ el li fariĝis aktenoido. De tiam ili metamorfozitaj vivas sur maraj bordoj.

Reflekto en arto
----------------

Mito pri Keikso kaj Alkiona kaj ilia ŝanĝo en aktenoidoj prilaboris Ovidio en siaj Metamorfozoj. Mencio pri tio estas ankaŭ en multe pli malnova Iliado de Homero.

Keikso kaj Alkiona aperas jam en la komenco de La libro de la dukino de Geoffrey Chaucer.

* Kategorio Keikso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Kéýx en la ĉeĥa Vikipedio.*
La lago **Jökulsárlón** estas la plej konata kaj granda de la glaĉerlagoj en Islando. Ĝi situas ĉe la suda parto de Vatnajökull sur *Breiðamerkursander*, inter la Nacia parko Skaftafell kaj Höfn. Ĝi estas la plej profunda lago de Islando, kun 248 m. Ĝia surfaco estas ĉ. 18 km².

Priskribo
---------

Multkolora glacio ĉe Jökulsárlón
Jökulsárlón-on karakterizas flosantaj glacimontoj, kiuj atingas alton de ĝis 15 metroj. Ili apartiĝas de la glaĉera lango de Breiðamerkurjökull.

Ĉe bordo de la lago troviĝas multaj migraj vojoj. En junio kaj julio nestas proksime de la glaĉerlago la granda rabmevo. Plue vivas en Jökulsárlón ordinara foko.

En la proksimo troviĝas du pluaj glaĉerlagoj, la tre malgrandaj Fjallsárlón kaj Breiðárlón.

Geografio
---------

Pontoj sur Jökulsá á Breiðamerkursandi
La mallonga rivereto el la lago estas nomata *Jökulsá á Breiðamerkursandi*, kiel aliaj riveretoj en Islando, kie *Jökulsá* signifas glaĉera rivero. Ĝin trairas ponto de rondvojo (Hringvegur), kiu iras rekte apud la lago. Pro la mara ondumado kaj la tiel kunligita erozio de la marbordo, gravigas la danĝeron, ke la ponto estos sublavita. Tiam la rondvojo malaperus sur tiu loko, same kiel la rivereto kaj la lago iĝus margolfo.

Historio
--------

La lago en 1975 havis surfacon de 7,9 km², sed poste kreskis je 18 km² pro la degelo de la glaĉeroj.

Triviaĵoj
---------

La glaĉera lago estis jam plurfoje scenejo por filmoj, ekz. *Mortu en alia tago*, *En vizaĝo de la morto*, *Tomb Raider* kaj *Batman Begins*. Tra konekto al maro, okazas daŭra enfluo de marakvo, kiu malhelpas la frostiĝon de Jökulsárlón. Tio ebligas ŝipveturon sur la lago, sed ekz. oni fermis la kontakton inter la lago kaj la maro pro James-Bond-filmo, pro kio estiĝis ene de 24 horoj unueca glacitavolo sur la lago.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de lagoj en Islando

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jökulsárlón en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jökulsárlón en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* retkamerao Arkivigite je 2011-03-12 per la retarkivo Wayback Machine

* Glaciblokoj sur lagobordoGlaciblokoj sur lagobordo
* Amfibia boato sur JökulsárlónAmfibia boato sur Jökulsárlón
* Panoramo de JökulsárlónPanoramo de Jökulsárlón
dum konkuro en la traka bicikla konkursejo *Omija en la gubernio Saitama, la naŭ konkursantoj konsistigas linion post la rapidigisto kiam ili rapidas tra kurbiĝo.*
konkursnatoj sprintas al la cela linio en la lasta rondiro de la sama konkursejo.
**Kejrino** - japane 競輪 respektive ケイリン, angle *Keirin* - estas
formo de kunkurso de traka biciklado, en kiu la konkursaj biciklistoj sekvas en la "ventoombro" de antaŭveturanta motorciklo (aŭ foje de alia biciklisto transprenanta tiun rolon). La formo de bicikla konkurso inventiĝis en Japanio ĉirkaŭ la jaro 1948 pro celo de komerca vetado, kaj iĝis olimpika sporto en la Somera Olimpiko 2000 en Sidnejo, Aŭstralio.

Konkursoj kutime longas 2 kilometrojn: 8 rondirojn de po 250 m, 6 rondierojn de po 333 m aŭ 5 rondirojn de po 400 m. Per lotumo disdonatas la startaj pozicioj de la konkursaj biciklantoj malantaŭ la motorciklo aŭ la anstataŭa senmotora rapidigisto. La konkursantoj devas resti malantaŭ la rapidigisto dum difinita nombro da rondiroj. Komence la rapidigisto iras en rapideco de proksimume 25 kilometroj po horo, sed iom post iom altigas la rapidecon al proksimume 50 kilometroj po horo. Kutime la rapidigisto forlasas la biciklan trakon 600 ĝis 700 metrojn antaŭ la fino de la konkursa distanco. La rapideco de la gajnanta konkursano estas kutime ĉirkaŭ 70 kilometroj po horo - rapideco malfacile atingebla en ebenaĵo sen tia rapidigista helpo.

Konkursoj de kejrino ofte okazas en diversaj vetveturoj kun decida fina konkuro. Foje malsukcesintaj konkursanoj ricevas duan ŝancon konkuri en aparta vetveturo.

Ekde la jaro 1980 konkurso de kejrino por viraj biciklistoj estas parto de la ĉiujara Monda Ĉampionado de biciklado, kaj ekde la jaro 2002 ankaŭ konkurso por virinaj biciklistoj estas parto de ĝi.

Olimpikaj konkursoj
-------------------


| olimpiko | vira ora medalo |
| --- | --- |
| 2000 | Francio Florian Rousseau |
| 2004 | Aŭstralio Ryan Bayley |
| 2008 | Unuiĝinta Reĝlando Chris Hoy |
| 2012 | Unuiĝinta Reĝlando Chris Hoy |
| 2016 | Unuiĝinta Reĝlando Jason Kenny |

| olimpiko | virina ora medalo |
| --- | --- |
| 2012 | Unuiĝinta Reĝlando Victoria Pendleton |
| 2016 | Nederlando Elis Ligtlee |

* Kategorio Kejrino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo pri kejrino en Japanio (japane)
* anglalingvaj informoj pri kejrino en retejo de la brita amaskomunikila korporacio BBC
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon kantono Beaufort. |

Koordinatoj: 32.35° 0′ N 80.69° 0′ U﻿ / ﻿32.350 °N, 80.690 °U﻿ / 32.350; -80.690 (mapo)

La **kantono Beaufort** - angle *Beaufort County* - estas unu el 46 kantonoj en la subŝtato Norda Karolino de Usono. La administra centro estas la urbo *Beaufort*. La kantono estis fondita la 30-an de novembro 1763.

Laŭ la stato de la jaro 2020 en la kantono vivis 187 117 personoj sur areo de 2 390 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 78 loĝantoj/km².

La kantona teritorio bordas la Atlantikan Oceanon.

Historio
--------

La kantono Beaufort estis fondita en la jaro 1763. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al la duko de Beaufort.

Urboj
-----

Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :

* Beaufort
* Bluffton
* Burton
* Hardeeville
* Hilton Head Island
* Laurel Bay
* Parris Island
* Port Royal
* Shell Point
* Yemassee

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de kantonoj de Suda Karolino

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kantono Beaufort (Suda Karolino) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Oficiala retejo de la kantono Beaufort Arkivigite je 2007-03-02 per la retarkivo Wayback Machine
**Kelevíz** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali. La loknomo signifas arkaike: lanco.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 5 km²
* Koordinatoj: 46° 31′ N 17° 25′ O﻿ / ﻿46.52 °N, 17.42 °O﻿ / 46.52; 17.42 (mapo)Koordinatoj: 46° 31′ N 17° 25′ O﻿ / ﻿46.52 °N, 17.42 °O﻿ / 46.52; 17.42 (mapo)
* Loĝantaro: 350
* Poŝtkodo: 8714
* Telefonprefikso: 85

Situo
-----

Kelevíz situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Balatonszentgyörgy-Barcs, laŭ fervojo Balatonmáriafürdő-Somogyszob. La vilaĝo preskaŭ kontaktiĝas kun Mesztegnyő. Marcali troviĝas 9, Balatonfenyves 27, Zalakaros 28, Lengyeltóti 29 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1273 laŭ tiama hungara ortografio *"Kelevez"*. En la 1330-aj jaroj la vilaĝo havis paroĥon. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En Kelevíz migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Antonio el Padovo de 1910
* nobeldomo el la 19-a jarcento

Fontoj
------

* 
* 
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.vendegvaro.hu

* Kategorio Kelevíz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kim Eric DREXLER** (25a de Aprilo 1955 en Oakland (Kalifornio)) estas usona inĝeniero konata kiel populariganto de la potencialoj de la molekula nanoteknologio dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. Lia doktoriga disertacio farita en la MIT estis poste reviziita kaj publikigita kiel *"*Nanosystems Molecular Machinery Manufacturing and Computation* Arkivigite je 2019-10-08 per la retarkivo Wayback Machine"* (1992), kiu ricevis la premion de la Asocio de Usonaj Eldonistoj kiel la plej bonkvalita libro de scienco de 1992.

Inspirita el la konceptoj de la Nobel-premio pri fiziko de 1965, Richard Feynman, sendepende Drexler uzis la terminon "nanoteknologio" en sia libro de la jaro 1986 nome *Motoroj de la kreado: la alveno de la Erao de la Nanoteknologio* (en angla: *Engines of Creation: The Coming Era of Nanotechnology*), en kiu li proponis la ideon de "enfoldigilo" nanoskala kiu estus kapabla konstrui kopion de si mem kaj de aliaj elementoj de arbitra komplekseco kun nivelo de atoma kontrolo. Ankaŭ en la jaro 1986, Drexler kun-fondis *The Foresight Institute* (la Instituto de Prospektoraj Studoj), kun kiu li jam ne havas rilaton, por helpi pliigi la konscion kaj publikan komprenon de la konceptoj de la nanoteknologio kaj de ties implicoj. Tiel, la apero de la nanoteknologio kiel studobjekto en la 1980-aj jaroj okazis pro la konverĝo de la teoria kaj publikigita laboroj de Drexler, kiu disvolvigis kaj popularigis konceptan kadron por la nanoteknologio, kaj la eksperimentaj progresoj de alta videbleco kiu altiris aldonan atenton je ampleksa skalo al la prospekto de la atoma kontrolo de la materio.

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio K. Eric Drexler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* e-drexler.com, retejo, kun:
	+ Biografio Arkivigite je 2020-07-07 per la retarkivo Wayback Machine
	+ Publikaĵoj Arkivigite je 2018-10-15 per la retarkivo Wayback Machine
* Kiu estas kiu en nanomedio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 735315
* GND: 114321043
* LCCN: n85231433
* VIAF: 64078699
* ISNI: 0000 0000 8250 8609
* SUDOC: 032354983
* BNF: 123400641
* NDL: 00465788
* BIBSYS: 90589554
* ICCU: AQ1V008862
 |
**Keleĉin** ukraine **Келечин,** hungare **Kelecsény** [keleĉEnj] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Miĵgirja.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Miĵgirja en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 37′ 36″ N 23° 23′ 30″ O﻿ / ﻿48.62667 °N, 23.39167 °O﻿ / 48.62667; 23.39167 (mapo)Koordinatoj: 48° 37′ 36″ N 23° 23′ 30″ O﻿ / ﻿48.62667 °N, 23.39167 °O﻿ / 48.62667; 23.39167 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 531 m
* Loĝantaro: 670
* Poŝtkodo: 90022
* Telefonprefikso: 03146

Situo
-----

Keleĉin situas en laŭ rojo.

Historio
--------

La vilaĝo en la 15-a jarcento fondiĝis. En 1659 la tataroj detruis la komunumon. En 1871 la preĝejo pro incendio neniiĝis. En 1910 vivis en Kelecsény 762 loĝantoj, (697 rutenoj, 49 germanoj, 16 hungaroj). Dum la 1-a mondmilito oni konstruis tie defendan linion. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Keleĉin. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* kvadratforma sonorilostablo

Famulo
------

* en 1874 naskiĝis Avgustin Voloŝin kiu estis prezidanto de la efemera lando Karpata Ukrainio

* Kategorio Keleĉin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 54° 31′ 30″ Nordo 1° 11′ 20″ Okcidento﻿ / ﻿54.525 °N, 1.189 °U﻿ / 54.525; -1.189 (mapo)

**Cleveland**, prononce [|ˈ|k|l|iː|v|l|ə|n|d] kaj en Esperanto Klivlando, estas areo en nordorienta Anglio. Ties nomo signifas laŭvorte "cliff-land" (klif-lando), reference al ties montetaj sudaj areoj, kiuj elstaras ĝis preskaŭ 460 m. Historie, Cleveland, kiel geografia areo ene de la Norda *Riding* de Jorkŝiro, estis situanta entute sude de la Rivero Tees kaj ties plej granda urbo estis Guisborough, ĝis la plialtiĝo de Middlesbrough en la 19a jarcento.

Urboj kaj vilaĝoj
-----------------

* Billingham
* Brotton
* Eston
* Guisborough
* Hartlepool
* Ingleby Barwick
* Loftus
* Marske-by-the-Sea
* Middlesbrough
* Redcar
* Saltburn-by-the-Sea
* Seaton Carew
* Skelton-in-Cleveland
* Stockton-on-Tees
* Thornaby-on-Tees
* Yarm

Vidu ankaŭ
----------

* Klivelanda bejulo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cleveland ĉe la Projekto por Malferma Katalogo
* Images of Cleveland ĉe English Heritage Archive
**Pora!** (ukraine *Пора!* = „Tempo!") estas ukraina junulara movado, kiu havis gravan signifon en rezulto de prezidentaj elektoj de 2004 en Ukrainio (oranĝa revolucio). Ĝi organizis amasajn protestojn en novembro kaj decembro, kiuj helpis elekton de Viktor Juŝĉenko. 

La fondon de Pora instigis la sukcesoj de la serba Otpor kaj kartvela Kmara, kiuj sukcese agadis en la kampanjo kontraŭ la prezidentoj Slobodan Miloŝeviĉ (2000) kaj. Eduard Ŝevardnadze (2003). 

Pora! formiĝis en 2003 kiel movado al koordinado de la agado kontraŭ la ukraina registaro de prezidento Kuĉma. Ĝiajn membrojn kontrolpremis la ŝtato kaj la polico. 

La financado de Otpor, Kmara kaj Pora! okazis ankaŭ el eksterlando, precipe el Usono, tra fondaĵoj kiel Freedom House.

Literaturo
----------

* Florian Strasser: *Zivilgesellschaftliche Einflüsse auf die Orange Revolution. Die gewaltlose Massenbewegung und die ukrainische Wahlkrise 2004*; ibidem 2006; ISBN 3898216489, aparte ĉapitro 2.4.2

Eksteraj ligiloj
----------------

PORA Arkivigite je 2007-04-06 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj: 33.66° 0′ N 80.22° 0′ U﻿ / ﻿33.660 °N, 80.220 °U﻿ / 33.660; -80.220 (mapo)

La **kantono Clarendon** estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 32 502 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Manning.

La kantono etendiĝas sur 1 803 km².

Historio
--------

La kantono Clarendon estis fondita en la jaro 1855. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al grafo Edward Hyde de Clarendon.

Demografio
----------

La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 32 502 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 33 363 loĝantojn.

Urboj
-----

Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :

* Manning
* Paxville
* Summerton
* Turbeville

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de kantonoj de Suda Karolino

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kantono Clarendon (Suda Karolino) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Oficiala retejo de la kantono Clarendon Arkivigite je 2018-07-25 per la retarkivo Wayback Machine
Kabano.
**Kabano** estas dometo farita el krudaj materialoj. Ĝi estas unu el la plej primitivaj formoj de konstruaĵo. Ĝenerale oni faras ĝin per facile akireblaj materialoj, kiel argilo, tero, folioj, ligno, ledo, pajlo ktp.

Laŭ Francisko Azorín **Kabano** estas *Simpla dometo, konstruita el krudaj k. ne ĉiam solidaj materialoj.* Li indikas etimologion el kelta *kaban* (kavo, kabano) kaj de tie la latina *cappanna*, kaj li aldonas terminojn *kabaneto* kaj *branĉokabano*.

Ĉaleto estas alpa kabano.

Vidu ankaŭ
----------

* Montara kabano
* Dometo
* Barako
* Budo
* Impostkabano
* Torfpeca kabano

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 94.
2. ↑  Azorín, samloke.

* Kabano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kabano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kabano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kabano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*BMW Welt* dumnokte
*BMW Welt* el alia perspektivo dumnokte
*BMW Welt* taglume
***BMW Welt*** (en Esperanto - *BMW-mondo*), estas mult-funkcia ekspoziciejo de la aŭtomobila konzerno BMW en Munkeno, Germanio. En rekta proksimeco al la firmaa ĉefsidejo (turdomo konstruita kvazaŭ kvarcilindra piŝta motoro) kaj la parka eventejo de la Somera Olimpiko 1972, la ekspoziciejo estas desegnita por prezenti la aktualajn aŭtajn kaj motorciklajn produktaĵojn de la konzerno, estas centro de dissendo por tiuj aŭtoj kaj motorcikloj, kaj laŭokaze funkcias kiel eventa forumo kaj konferencejo.

Dezajno kaj konstruo
--------------------

En 2001 internacia arkitektura konkurso por starigo de la ekspoziciejo estis patronita de la konzerno. Dudek sep arkitekturaj oficejoj partoprenis en la konkuro,  el kiuj kvar ricevis premiojn. La ĵurio atribuis unuan premion al du oficejoj, *Sauerbruch Hutton* en Berlino kaj *Coop Himmelb(l)au* en Vieno, kaj rekomendis al la du konkurantoj reverki ilian dezajnon por ke en tria dezajna fazo la konzerno determinu kiu arkitektura oficejo estus premiita per la kontrakto.

Fine la kontrakton ricevis la arkitektoj *Coop Himmelb(l)au* en Vieno, kaj la instalaĵo estis konstruita de aŭgusto 2003 ĝis somero 2007 je kosto de 500 milionoj da Eŭroj. Origine koncipita por esti malfermita dum la matĉoj kaj festadoj de la Futbala Mondpokalo 2006, ĝi fine malfermiĝis la 17-an de oktobro 2007, kaj transdonoj de aŭtoj al aĉetantaj klientoj komenciĝis la 23-an de oktobro 2007. 

Dum la unuaj 12 monatoj de funkcio, 2 200 000 vizitantoj akceptiĝis en la ekspoziciejo. La nombro de vizitantoj pliigis al 2 930 000 en 2013, el kiuj 60 procentaĵoj venis el Germanio. Sur la tegmento ĝi havas ampleksan sunpanelaron, kiu povas produkti 800 kW da elektra energio.

Referencoj
----------

1. ↑  arkitektura konkurso pri la projekto "BMW Welt" (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* BMW Welt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio BMW Welt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (germane Arkivigite je 2015-12-30 per la retarkivo Wayback Machine kaj angle) Arkivigite je 2015-12-22 per la retarkivo Wayback Machine
J. Willard Gibbs - fondinto de *kemia termodinamiko*.
**Kemia termodinamiko** estas la studo de interrilatoj de varmo kaj laboro kun kemiaj reakcioj aŭ kun fizikaj ŝanĝoj de stato ene de limoj de la leĝoj de la termodinamiko. Kemia termodinamiko inkludas ne nur laboratoriajn mezurojn de variaj termodinamikaj proprecoj, sed ankaŭ la aplikojn de matematikaj metodoj al la studo de kemiaj demandoj kaj al la *spontaneco* de la procezoj.

La strukturo de kemia termodinamiko estas bazita sur la unuaj du leĝoj de la termodinamiko. Starte el la unua kaj dua leĝoj de la termodinamiko, kvar ekvacioj nomitaj la "fundamentaj ekvacioj de Gibbs" povas esti derivitaj. El tiuj kvar, multaj ekvacioj, rilataj al la termodinamikaj proprecoj de termodinamika sistemo povas esti derivitaj uzante relative simplan matematikon. Tio skizas la matematikan kadron de kemia termodinamiko.

Vidu ankaŭ
----------

* Jacobus Henricus van 't Hoff

Notoj
-----

1. ↑  Ott, Bevan J..  (2000) *Chemical Thermodynamics – Principles and Applications*. Academic Press. ISBN 0-12-530990-2.

* Kategorio Kemia termodinamiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 706956
* NKC: ph119141
 |
**Keléd** estas tre malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. Keléd estas nomo de germana kavaliro.

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9549
* Telefonkodo: 95
* Areo: 9  km²
* Loĝantaro: 90

Situo
-----

La vilaĝo situasas flankovoje 6 km-ojn de ĉefvojoj Veszprém (urbo)-Szombathely kaj Sopron-Balatono. Zalaszentgrót troviĝas 19, Sümeg 20, Celldömölk 25, Sárvár 29, Devecser 30, Szombathely 54, Budapeŝto 174 km-ojn  Arkivigite je 2016-08-12 per la retarkivo Wayback Machine.

Historio
--------

Apud la komunumo oni trovis ŝpurojn de mezepoka terfortikaĵo. La unua mencio devenis el 1468 en formo *"Kylyd"*. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 2001 vivis en Keléd 93 homoj (escepte unusolan slovenon ĉiuj hungaroj. Vilaĝservo estas la migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario)
* sonorilostablo
* nobeldomo de Szent-Iványi [sent-ivAnji] el la 18-a jarcento

* Kategorio Keléd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kablanda rokturdo** |
| --- |
|  |
| Masklo de Kablanda rokturdo ĉe Kvazulu-Natalo, SudafrikoMasklo de Kablanda rokturdo ĉe Kvazulu-Natalo, Sudafriko
InoIno |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Monticola* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***M. rupestris*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Monticola rupestris****(Vieillot, 1818) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kablanda rokturdo  |

 |
| v • d • r |

La **Kablanda rokturdo** *Monticola rupestris*estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj. Tiu rokturdo reproduktiĝas en orienta kaj suda Sudafriko. Ĝi estas komuna endemia loĝanto, nemigranta krom sezonaj altitudaj movetoj en kelkaj areoj.

Tiu specio reproduktiĝas en montaj rokareoj kun disa vegetaĵaro. La ino demetas 2-3 ovojn en tasforma nesto en roka kavaĵo aŭ kornico. Ili manĝas ampleksan gamon de insektoj kaj aliaj etaj animaloj kaj kelkaj beroj.

Tiu estas granda fortika rokturdo 19-21 cm longa. La somera masklo havas **grizecbluan kapon, tre oranĝajn subajn partojn kaj eksterajn vostoplumojn** kaj brunajn flugilojn kaj dorson. Kiel diferencilo antaŭ aliaj samgenranoj, tiu masklo havas ne tiom malhelajn flugilojn kaj oranĝecajn ŝultrojn.

La ino estas ĝenerale bruna, sed kun tre forta **ruĝeca nuanco** en subaj partoj, malkiel multaj aliaj samgenranoj. La eksteraj vostoplumoj estas ruĝecaj kiel tiuj de la masklo. Nematuruloj estas kiel inoj, sed supraj partoj havas sablokolorajn punktojn kaj la subaj partoj montras nigran skvamecon.

La masklo de Kablanda rokturdo havas fajfan kanton *cii-cii-cii t-ĉii-ĉuiiuu*, kaj eventuale imitadon de aliaj birdoj.

Referencoj
----------

* Kablanda rokturdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kablanda rokturdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kablanda rokturdo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Clement and Hathaway, *Thrushes* ISBN 0-7136-3940-7
* Sinclair, Hockey kaj Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa*, ISBN 1-86872-721-1
Loka entira parotorda kablo kun plumboŝelo. La kablisto devas tuj trovi la difinitan konduktilon.
Veldilo por optikaj kabloj
**Kablisto** estas tiu profesio, kies tasko estas instali, munti aŭ ripari informadajn kablojn.

La unua tasko interligi difinitajn punktojn per kabloj. Subtere aŭ oni tiras la kablon en tubon, aŭ simple oni metas ĝin en elfosaĵo. Nuntempe la elfosado pretiĝas per traktorosimila maŝino. La kablisto forigas la kovraĵon ĉe la fino de la kablo.

Aperas ĝenerale diverskoloraj izolitaj torditaj konduktiloj. Plej ofte la koloroj kune kun la tordaĵoj donas vicordon inter la konduktiloj. Ekzistaj diversaj sistemoj, sube prezentiĝos simpla sistemo de Ericsson-tipa interna kabo havanta nur 12 konduktilojn, kiu estas 6 paroj. Vidiĝas 5 paroj kun blankaj koloroj (el la paro unu nepre estas blanko). Inter la kvinopo estas tiu la unua, kie la alia koloro estas bluo. La blanko nomiĝas 1a, la bluo 1b en la vicorda sistemo. Analoge viciĝas la aliaj: 2a estas oranĝo, 3a verdo, 4a bruno, 5a grizo. En la paro la alia estas 2b, ... 5b. Ili estas ĉiam blankoj kaj diferenciĝas nur la tordaĵo. Fine restas unusola paro ruĝo-bluo, laŭvice 6a kaj 6b. Se estus pli granda kablo, tiu daŭriĝus: ruĝo-oranĝo, ruĝo-verdo kaj tiel plu.

Ĉiu kablisto devas bone koni la vicordan sistemon, ĉar ofte venas ordono ekzemple: ŝanĝu 3b kun 5b!

Ekde fine de la 20-a jarcento la kablistoj okupiĝas ankaŭ pri optikaj kabloj

Vidu ankaŭ
----------

* kablo
Koordinatoj: 34.16° 0′ N 82.13° 0′ U﻿ / ﻿34.160 °N, 82.130 °U﻿ / 34.160; -82.130 (mapo)

La **kantono Greenwood** estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 66 271 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Greenwood.

La kantono etendiĝas sur 1 199 km².

Historio
--------

La kantono Greenwood estis fondita en la jaro 1897. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al loka plantejo.

Demografio
----------

La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 66 271 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 67 979 loĝantoj.

Urboj
-----

Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :

* Bradley
* Cokesbury
* Coronaca
* Greenwood
* Hodges
* Kirksey
* Ninety Six
* Pittsburg
* Promised Land
* Troy
* Ware Shoals

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de kantonoj de Suda Karolino

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kantono Greenwood (Suda Karolino) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Oficiala retejo de la kantono Greenwood Arkivigite je 2018-10-06 per la retarkivo Wayback Machine
**Dondurma** (en turka: "Maraş dondurması" signifas "la glaciaĵon de la urbo "Maraş", ankaŭ nomata *Dövme dondurma*, signifanta "batita glaciaĵo") estas turka elmastika glaciaĵo. Ĝi estas simila al la Siria recepto booza.

Dondurmo tipe inkluzivas la ingrediencojn, kremo, Batita kremo, salep, mastiko, kaj sukero. Oni kredas ke ĝi devenas de la urbo kaj regiono "Maraş" kaj de tie ankaŭ konita kiel glaciaĵo de Maraş.

Historio
--------

Origine, ekzistis mastika glaciaĵo nur en Turkio kaj ĝia recepto estis sekreta dum 300 jaroj de la Otomana Imperio, sed meze de la 19-a jarcento komercisto de Sirio venis al Istanbulo kaj alportis la sekretan recepton al Damasko, kie li disvolvis lokan version de la turka glaciaĵo nomata booza. La siria versio estis pli malpeza kaj pli manĝebla ol la turka versio de la glaciaĵo. Poste la glacia kremo, kiu estis nomita "Bastani Sonnati", estis farita fine de la 19-a jarcento por la persa reĝo kaj ĝi okazigis persan deserton.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dondurma en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* The Tears of Chios – Mastic ice cream adventures
* Greek Mastic Ice Cream
* Ice Cream of Kahramanmaraş
* SBS food - Dondurma (Turkish Ice-cream) Arkivigite je 2013-06-27 per la retarkivo Wayback Machine
Sankta Hieronimo
***Familio de Sankta Hieronimo*** fondiĝis en Clearwater (Florido) en la jaro 1989 fare de laika aro ĉirkaŭ la piega senŝua karmelano, biblia fakulo, denaska esperantisto kaj universitata profesoro patro Suitbert H. Siedl el Aŭstrio.

Celoj
-----

Ĝi klopodis ĉe siaj membroj pri riĉa spirita vivo per la helpo de la latinlingva tradicio. Substrekiĝas ke la Dua Vatikana Koncilio neniel abrogaciis la latinan kiel liturgian lingvon; krome, ke ĉiam necesas vivi en plena kaj firma unuiĝo kun la papa instruado. Ekster la *liturgia uzo*, ĉiuj membroj deviĝas uzi la latinan de tempo al tempo ankaŭ kiel *ĉiutagan lingvon*. La fundamenta ŝtono por la tia uzo de la latina kiel vivanta komunikilo metiĝis dum sennombraj lingvosemajnoj sub la titolo FERIAE LATINAE (latinaj ferioj) en Eŭropo kaj Ameriko. Ties realigoj ricevis oficialan benon de la Vatikano. La nunaj regulaj kunvenoj nomiĝas *Cenacula*.

Pri la porĉiama rolo de la latina eneklezie
-------------------------------------------

Jen kiom grave taksis papo Johano la 23-a la rolo de la latina kiel eklezilingvo: *Ĉar la latina lingvo estas viva lingvo de la Eklezio, kiu devas esti daŭre adaptita al la kreskantaj postuloj de la lingvaĵo kaj riĉigita per novaj kaj adekvataj kaj konvenaj vokabloj, laŭ konstanta regularo, universala kaj konforma ala spirito de la antikva latina lingvo – regularo kiun jam sekvis la Sanktaj Patroj kaj la plej bonaj "skolastikaj" verkistoj – ni konfidas la taskon al la Sankta Kongregacio por la Seminarioj kaj Universitatoj fondi Akademion por la Latinaj Studoj. Al tia Akademio, en kiu necesas ke estu konstituata Kolegio de tre spertuloj pri Latino kaj Greko, alvokitaj el la diversaj landoj de la mondo, estos precipe ordonite ke, ne malsame el tiu kiu okazas en la naciaj Akademioj konstituitaj por la kresko de la lingvo de respektivaj landoj, provizu, kune kun ordigita kresko de la latina lingvo kaj plimultiĝo, se necese, de la leksikono per vortoj taŭgaj al ĝiaj naturo kaj karaktero, samtempe kursojn de latino de ĉiu epoko, sed precipe de tiu Kristana. En tiuj lernejoj estu instruataj cele de pli profunda scio pri la latina lingvo, de ĝia uzo, de stila verka maniero ĝusta kaj eleganta, tiujn kiuj estas destinitaj aŭ ĝin instrui en la Seminarioj kaj Ekleziaj Kolegioj, aŭ verki dekretojn kajverdiktojn, aŭ zorgi la korespondaĵaron en la Kongregacioj de la Apostola Seĝo, en la Kurioj, en la Diocezoj, en la oficoj de la religiulaj Ordenoj.* (El *Veterum Sapientia*)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la societo. latine
* Hejmpaĝo alia, de la "filio" en Miami Arkivigite je 2021-06-25 per la retarkivo Wayback Machine latine angle hispane
* Opus fundatum *Latinitas* (Vatikanurbo). latine
* "Veterum sapientia" de papo Johano la 23-a, vera laŭdhimno de la latina lingvo; en angla traduko angle
* Raporto pri la Cenacula-renkontiĝoj de la familianoj en la aŭtuna numero de *Latin Mass magazine*, 2015
**Ŝihezi,** ĉine **石河子,** ujgure **شىخەنزە‎** estas metropolo kaj universitata urbo en Ĉina Popola Respubliko. La subprefektejo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn. En la provinco tiu urbo estas la dua plej granda laŭ la loĝantaro.

Geografio
---------

Ŝihezi etendiĝas en nord-okcidenta parto de la lando. Urumĉio troviĝas 136 km.

Historio
--------

Bienoj ĉirkaŭantaj Ŝihezi-on instigis la evoluon. Tiuj bienoj produktas materialojn por la fabrikoj, kiuj fondiĝis en la urbo. En 1974 Shihezi iĝis grandurbo.

Ekonomio
--------

Nuntempe produktadoj de teksaĵoj kaj nutraĵoj estas la plej gravaj en Ŝihezi. Sukerbetoj estas kultivitaj en la proksimeco. Kultivado de la kotono komenciĝis en la 1990-aj jaroj.

Klimato
-------

En Ŝihezi jare pluvas nur po 206 mm. En ĉiuj monatoj pluvetas. Inter junio-aŭgusto la temperaturo superas 30 °C. Inter oktobro-marto frostas. En januaro oni mezuras eĉ -20 °C.

Trafiko
-------

Ŝihezi havas nacian aŭtovojon kaj fervojon.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mapo pri Ŝihezi
La kastelo en 2014 Ferdinando de Prusio, la konstruiginto de la kastelo. La kastelo en 1797. La **Kastelo Bellevue** (germane *Schloß Bellevue*) estas la sidejo de la prezidanto de Germanio en Berlino.

Historio
--------

La kastelo de Ferdinand de Prusio, filo de Frederiko Vilhelmo la 1-a, ricevis sian nomon de belvido pro la rava situo kun panoramo al la rivero Spree. Ĝi troviĝas je la okcidenta rando de la Zoologia ĝardeno de Berlino.

Konstruite en 1786, la kastelo havis multajn diversajn posedantojn. Komence ĝi estis plezurkastelo. La filo de Ferdinand, August, loĝis tie ĉi ĝis la vendado al Frederiko Vilhelmo la 4-a, kiu uzis ĝin i.a. por malfermi nacian pinakotekon. Ĝi establiĝis en la teretago kaj dediĉis sin al la tiutempa moderna arto de Prusio. Oni konsideras ĝin modelo por la *Nationalgalerie*. Dum la Unua Mondmilito la suprema komandejo de la armeo estis en la kastelo. Fine de la 1920-aj jaroj ĝi kadukiĝis kaj iĝis eĉ loĝdomo kun apartamentoj luprenendaj.

Detruite grandparte dum la Dua Mondmilito kaj provizore rekonstruite, ĝi ne tuj estis la plej atentiginda konstruejo de Berlino koncerne rekonstruon. De la bombardo en 1941 ĝis 1954 ĝi pasigis mizeran tempon. Poste ĝi ekgastigis provizore la prezidanton de Germanio kaj ekfunkciis unuarange.

Post la Turniĝo kaj la translokigo de kvazaŭ ĉiuj ĉefurbaj institucioj de Bonn al Berlino, ĝi iĝis en 1994 oficiale la unua sidejo de la prezidanto de Germanio. Ĝia unua loĝanto estis Richard von Weizsäcker. La kastelo nombriĝas al la plej belaj konstruaĵoj de Berlino kaj estas unu el la plej konataj vidindaĵoj de la germana ĉefurbo.

Literaturo
----------

* Ernst A. Busche: *Bellevue.* Koehler & Amelang, Leipzig 2005, ISBN 3-7338-0340-X.
* Reinhart Grahl: *Die erste Adresse Deutschlands. Das Schloss Bellevue und seine Geschichte.* Christian Simon, Berlin 2008, ISBN 978-3-936242-12-6.
* Erich Schonert: *Schloß Bellevue und seine Geschichte* Deutsches Verlagshaus Bong & Co; Berlin/Leipzig 1935, (represo: Archiv Verlag; Braunschweig 1993).
* Irmgard Wirth (eld.): *Die Bauwerke und Kunstdenkmäler von Berlin. Bezirk Tiergarten.* Gebrüder Mann, Berlin 1955, p. 114–139

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kastelo Bellevue en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kastelo Bellevue en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝaro de la Prezidanto de Germanio.
* Arkitekturaj detaloj. Arkivigite je 2012-01-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Rondgvidado virtuala en 3D.
**Kabo Orange** (portugale *Cabo Orange*) estas kabo en la marbordo de Brazilo, separata el la marbordo de la Franca Gujano per granda golfo kie venas akvo el la estuaro de la rivero Ojapoke (en portugala Rio Oiapoque). La **Kabo Orange** estas la plej norda pinto de la Brazilia subŝtato de Amapao. Ĝi situantas en areo de tajda marĉo protektata en la Nacia Parko Kabo Orange.

En Brazilo, kaj la Kabo Orange kaj la najbara elfluo de la rivero Ojapoke estas ofte erare konsiderataj la plej norda pinto de la lando, kaj ĝis meze aŭ fine de la 20a jarcento tiu informo povus esti trovata eĉ en plej brazilaj lernolibroj. Fakte, la plej norda pinto de Brazilo estas tre interne je centoj de kilometroj el tie, ĉe Monto Caburaí en la subŝtato de Rorajmo, je preskaŭ tuta grado pli norde. Tamen, Kabo Orange ja estas la plej norda pinto de la brazila *marbordo*; la plej okcidenta bordo de la kabo finas je la estuaro de la Ojapoke, kies elfluo markas la finon de la brazilia marbordo.

Ĝi estas la ununura loko en Braziliaj marbordoj kie la Amerika flamengo (*Phoenicopterus ruber*) nestumas.

04° 26′ 31″ N 51° 31′ 07″ U﻿ / ﻿4.44194 °N, 51.51861 °U﻿ / 4.44194; -51.51861 (mapo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Satelita foto (Google Maps)
Startejo de la Istanbul-Maratono de 2006.
Bosporo-ponto dum la maratono de 2008.
La **Istanbula maratono** (kompleta nomo **Vodafone Istanbula Maratono**, iam "Interkontinenta Istanbula Eŭrazia Maratono" (turke *İstanbul Avrasya Maratonu*) estas internacia evento de vojkampa atletiko organizita de la metropola municipo en Istanbulo, Turkio, ĉiujare en sabato en oktobro ekde 1979. En 2012, la monato estis ŝanĝita el oktobro al novembro.

La kurado okazas sur asfalto, en ebena tereno kaj sentrafika. Ĝi estas la nura kurkonkurenco en la mondo en kiu la maratono inkludas du kontinentojn, nome Azio kaj Eŭropo, en unusola sama kurkonkurenco. La maratono ekas en la azia flanko de la urbo, mallonge antaŭ la Unua Bosporo-ponto, laŭiras la ponton havigante elstaran rigardejon al la Bosporo kaj Istanbulo, preterpasigas multajn historiajn lokojn kiel la Blua Moskeo kaj Hagia Sofia, kaj finas en la İnönü Stadiono en la eŭropa flanko. Entute, la kurkonkurenco trapasigas tri pontojn, unu super Bosporo kaj du super la Ora Korno. La kurkonkurenco ŝanĝiĝis trifoje laŭlonge de la jaroj, kaj ankaŭ la premioj ŝanĝiĝis.

Enkalkulante ĉiujn maratonojn kaj viraj kaj virinaj venkintoj estis 18-foje el Kenjo, 17 el Etiopio kaj 15 el Turkio ĝis 2019.

Notoj
-----

1. ↑  "Der Intercontinental Istanbul Eurasia Marathon". Marathons. Germanwings. Arkivita el la originalo la 7an de julio, 2009. Alirita la 12an de januaro, 2010.

* Kategorio Istanbula maratono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tombo de Kabus en Gonbad-e Kavus.
**Kabus** aŭ **Qabus ibn Wushmagir** (kompleta nomo: *Abol-Hasan Qābūs ibn Wušmagīr ibn Ziyar Sams al-maʿālī*, ابوالحسن قابوس بن وشمگیر بن زیار, شمس المعالی; (m. 1012) (r. 977–981; 997–1012) estis la reganto de Zijaridoj en Gurgan kaj Tabaristano en mezepoka Irano. Lia patro estis Vuŝmgir kaj lia patrino estis filino de la Bavandi Ispahbad Ŝarŭin la 2-a.

Kvankam li formale agnoskis la kalifon kiel suverenon, Kabus regis fakte kiel sendependa reganto por la cetero de sia regado. Li ekhavis rilaton kun Mahmud de Gazni, kio preparis la vojon por la eventuala Gaznavida konkero de Zijaridoj, dum la Bujidoj ne entreprenis pliajn kampanjojn kontraŭ li. Internaj problemoj, tamen, tuj perdigis al Kabus lian postenon. Lia malfalcila alproksimiĝo al la oficiroj de la armeo eventuale okazigis konspiron kiu formiĝis kontraŭ li.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kabus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Richard Frye, *Notes on the Renaissance of the 10th and 11th Centuries in Eastern Iran*, Central Asiatic Journal I (1955) 137-143.
* Chaliand, Gerard (1994). The Art of War in World History: From Antiquity to the Nuclear Age.  Alirita la 25an de Januaro 2014.
* R. N. Frye (1975). *The Cambridge History of Iran, Volume Four: From the Arab Invasion to the Saljuqs*. (ISBN 0-521-20093-8)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 588809
 |
**Eliksiro** en la antikva medicino, en alkemio kaj magio estas esencaĵo de kuracaj herboj aŭ aliaj magiaj substancoj en alkoholo kun diversaj eblaj aldonaĵoj.

En la mezepoka latina lingvo de alkemiistoj la vorto nomiĝis *elixirum*, kiu venis el la araba vorto **الإكسير** (*al-iksir*, "la esenco") kaj probable origine devenis de la malnovgreka vorto *xerion* (pulvoro).

Dum la mezepoko ankaŭ magia likvaĵo por transformigo de malmultekostaj metaloj al oro aŭ arĝento, pri kiu revis kaj kiun serĉis la alkemiistoj, nomiĝis eliksiro. Laŭ la moderna kemio la ekzisto de tia transformiga likvaĵo ĝis nun ne pruveblis kaj kontraŭus ĉiujn leĝojn de kemio. La eliksiroj de alkemiistoj tamen dum tiu epoko konsideriĝis ĉionsanigaj kuraciloj kaj al pluraj el ili oni atribuis junigan aŭ vivoplilongigan efikon.

Kuraca aŭ magia trinkaĵo
------------------------

En fabeloj kaj en la fantasta literaturo kaj plue en magiecaj rolludoj "eliksiroj" ofte havas gravan rolon. Foje ili estas kuraca, foje magia trinkaĵo aŭ havas la renomon de "eliksiro de eterna vivo" aŭ "de eterna juneco". Ekzemple oni laŭ la legendo atribuas al la alkemiisto Nicholas Flamel el la 13-a jarcento la konon produkti tian vivoplilongigan eliksiron – multaj aliaj fantastaj verkoj, interalie la romanoj pri la sorĉista lernanto Hari Poter kaj ŝtono de la saĝuloj, aludas al tiu legendo.

### Kuraca trinkaĵo

**Kuraca trinkaĵo** estas likva kuracilo, kies trinkado (laŭ efikeco de la trinkaĵo) povas renovigi certan parton de la korpa forto kaj saneco, en la fikcia formo de *Mana-trinkaĵo* ankaŭ povas renovigi psikajn fortojn.

### Magia trinkaĵo

**Magia trinkaĵo** estas likvaĵo, kies trinkado veku aŭ plifortigu magiajn fortojn, aŭ transportu magiajn efikojn al la trinkanto. Ĝi prepariĝas fare de magie spertaj personoj – ekzemple sorĉistoj, sorĉistinoj aŭ keltaj druidoj – por doni al la magiisto aŭ al alia persono, konscia aŭ nekonscia pri la trinkado de la magia likvaĵo, certajn avantaĝojn (respektive malavantaĝojn). Nuntempe arkeologoj supozas ke la "magiaj trinkaĵoj" de la keltaj druidoj estis alkoholo kun herbaj esencoj, kiuj desinfektis vundojn kaj tial grave helpis pri la sanigo de vunditaj militistoj.

Fama literatura ekzemplo estas la eliksiro de la druido Miraklomiks el la bildstria serio pri la gaŭlo Asteriks, kiu post la trinkado dum iom da tempo al la trinkinto donu superhomajn fortojn.

Eliksiro Esperanto
------------------

Trinkaĵo sole produktita de la firmao "H.J. Bridges, L Schumacher, Posteulo" en Anvers/Antwerpen, Lozanastraat/rue Lozane 219-221. La prezo de unu botelo en 1913 estis 1 Sm. La firmao varbis en "Belga Esperantisto" (oktobro 1913 paĝo 40)

Literaturo
----------

* Syed Mahdihassan: *Early terms for elixir hitherto unrecognized in greek alchemy*, Ambix 23 (1976), paĝoj 129-133
germana poŝtmarko pri la "Mondaj konkursoj de la paralizitoj" de 1972 en Hajdelbergo
La **Monda Para-atletika Ĉampioneco** aŭ **Monda Atletika Ĉampioneco de IPK**, kaj en angla *World ParaAthletics Championships*, konata ankaŭ kiel la *IPC Athletics World Championships* antaŭ 2017, estas evento organizita de la Internacia Paralimpika Komitato (IPK). Atletoj kun fizika miskapablo konkurencas, kaj en kelkaj eventoj ankaŭ atletoj kun intelekta malkapablo. Origine ĝi estis organizita ĉiun kvaran jaron, sed tio ŝanĝiĝis en 2011 kaj ĝi estas nune organizita ĉiun duan jaron.

La unua Monda Para-atletika Ĉampioneco okazis en Berlino, Germanio, en 1994.

Vidu ankaŭ
----------

* Someraj Paraolimpikoj

Referencoj
----------

1. ↑   Downloads & Forms, IPC Athletics [ipc-athletics.paralympic.org/Downloads/] Alirita la 7an de Junio 2017.
2. ↑   IPC Athletics World Championships To Begin in France, Internacia Paralimpika Komitato, 19a de Julio 2002  Alirita la 7an de Junio 2017.
3. ↑   The cultural politics of the paralympic movement, de David Howe, 2008, Social Science, Google Books  Alirita la 7an de Junio 2017.

* Kategorio Monda Para-atletika Ĉampioneco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kadambari DEVI** (5a de Julio 1859 – 21a de Aprilo 1884) estis la edzino de Jyotirindranath Tagore kaj tial bofilino de Debendranath Tagore. Ŝi estis dek jarojn pli juna ol sia edzo, al kiu ŝi edziniĝis la 5an de Julio 1868 (২৫শে আষাঢ়, ১২৭৫ বঙ্গাব্দ), estante nur naŭ-jaraĝa. Ŝia edzo aranĝis ŝian edukon. Ŝi estis preskaŭ samaĝa kiel sia bofrato Rabindranath Tagore estante nur du jarojn pli aĝa ol li.

Jnanadanandini Devi, Satyendranath Tagore, Kadambari Devi kaj Jyotirindranath Tagore (1867).
Ŝi inspiris junan Rabindranath por la kompono de multaj liaj poemoj per siaj kreivaj komentoj. Ŝi estis ankaŭ bona amikino kaj kunulino. Kvankam ŝi estis unu el la virinoj kiuj ludis tre gravan rolon en lia vivo tamen ŝia rilato kun Tagore estis polemikiga kaj havis elementojn de tragedio.

Pro tialoj kiuj ne estas konataj, ŝi faris memmortigon la 21an de Aprilo 1884, kvar monatojn post la geedziĝo de Rabindranath Tagore. La familio Tagore ĉiam restis silenta pri ŝia memmortigo. Onidiroj pri tio ke familiaj problemoj kondukis al ŝia memmortigo cirkulis. Post la morto de Kadambari Devi, Rabindranath restis komplete kortuŝita. Dum longa tempo post ŝia morto, li verkis multajn kantojn kaj poemojn ŝiamemore.

Notoj
-----

1. ↑   Ahmed, Wakil (2012). "Tagore, Jyotirindranath". En Islam, Sirajul; Jamal, Ahmed A. (eld.). Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh (dua eld.). Asiatic Society of Bangladesh.
2. ↑   Mallika Sengupta, Kobir Bouthan & Tamal Ghosh, Kadambari, 432 pp. (A novel), Ujjwal Sahitya Mandir, College St. Kolkata
3. ↑   Tamal Ghosh. Kadambari. Ujjwal Sahitya Mandir. p. 432.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kadambari Devi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* en Jutubo
* *The Telegraph*. Pri virinoj en la vivo de Tagore. 7a de Majo 2004.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 804362
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **Ĉi tiu artikolo pri religio citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Junio 2023)* |

Kelta kruco de Brompton (Irlando).
La **Kelta kruco** (irlande: cros Cheilteach , skotgaele: crois Cheilteach, kimre: croes Geltaidd, kornvale: crows geltek) estas simbolo kiu konsistas el kruco, kies centron ĉirkaŭas ringo. En la kelta kristana mondo ĝi estis uzita kombine kun la kristana kruco kaj tiu dizajno ofte estis uzita kiel alta kruco, izolita kruco el ŝtono kaj ofte riĉe ornamita. Kun la Kelta Renesanco, la formo, kutime ornamita kun plektaĵoj kaj aliaj ĉeftemoj de Insula arto, iĝis populara por funebraj monumentoj kaj alia uzoj, kaj restis tiel, disvastiĝante ekster la Britaj Insuloj.

En Irlando, estas populara legendo laŭ kiu la keltan katolikan krucon lanĉis Sankta Patriko aŭ eventuale Sankta Deklano dum lia tempo konvertante la paganajn irlandanojn, kvankam neniu ekzemplo pluvivas de tiu frua periodo. Estis ofte asertita ke Patriko kombinis la simbolon de kristanismo kun la sunkruco de la paganoj, por ke ili havu ideon de la graveco de la kruco per interligado de ĝi kun la ideo de la vivigaj trajtoj de la suno. Tamen tiu teorio nun estas neverŝajna laŭ la plejmulto de arthistoriistoj, kiuj pensas ke la origino de krucoj portante la girlandon de venkinto estas pli verŝajna.

En keltaj regionoj de Irlando kaj poste en Britio, multaj izolitaj vertikalaj krucoj aŭ altaj krucoj estis starigitaj fare de irlandaj monaĥoj, komencante minimume jam en la 7-a jarcento. Kelkaj el tiuj "keltaj" krucoj portas surskribojn en runoj. Ekzistas pluvivaj izolitaj krucoj en Kornvalo kaj Kimrio, sur la insulo de Iona kaj en la Hebridoj, same kiel multaj en Irlando. Aliaj ŝtonokrucoj estas trovitaj en la antaŭa Northumbria kaj Skotlando, kaj plia sudo en Anglio, kie la simila anglosaksa kruco havas tradicion.

Vidu ankaŭ
----------

* Kelta arto

* Kelta kruco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kelta kruco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Flughaveno London Gatwick** (London Gatwick Airport) (IATA-kodo: LGW) estas la dua flughaveno de Londono kaj la dua laŭ grandeco en Britio post Flughaveno London Heathrow. Ĝi situas proksimume 40 kilometrojn sude de Londono kaj samdistance de Brighton ĉe la suda marbordo.

31 milionoj da pasaĝeroj uzas la flughavenon ĉiujare kaj flugas al 200 vojaĝceloj (2003)

La flughaveno vespere
Antaŭ nelonge oni proponis la konstruadon de dua kurejo, kaj tio kreis penplenajn protestojn pro la bruo, poluado kaj ankaŭ la fakto, ke oni devos detrui centojn da domoj.

La flughaveno havas du terminalojn, nordan kaj sudan. Ili estas ligitaj per aŭtomata unurelvojo. La suda terminalo ankaŭ havas malgrandan filian terminalon ankaŭ ligitan per unurelvojo.

La suda terminalo situas rekte super la stacidomo *Gatwick Airport*, de kie oni povas rapide kaj ofte atingi la stacidomojn London Bridge, London Victoria kaj ankaŭ Brighton.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Flughaveno London Gatwick en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2012-06-26 per la retarkivo Wayback Machine oficiala retejo angle
* fervoja ligo angle
* fervojo angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 15147
* LCCN: n83068048
* VIAF: 144761040
* NLA: 36035266
 |