recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Szántód** [sAntOd] estas malgranda vilaĝo kaj banloko en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Siófok.

Kulturdomo de Szántód

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.849/17.9055
* Areo: 21 km²
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 8622
* Telefonprefikso: 84

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, Laŭ suda bordo de Balatono, laŭ ĉefvojo, aŭtoŝoseo M7 kaj fervojo Budapeŝto-Zagrebo. Szántód havas la plej gravan pramon de Balatono. Escepte la glacian periodon ofte funkcias la pramo al Tihany, ĉar ĉi tie estas striktaĵo de la lago. Siófok troviĝas 16, Tab 23 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1055 en formo *"koku zarma"*. La kampoj apartenis al abatejo de Tihany. Loko "Szántódpuszta" (puszta signifas: pusto) (koordinatoj: 46.8666/17.9148) apartenas al la municipo, kie bienocentro formiĝis. La municipo nue en 1997 fondiĝis, pli frue la komunumo apartenis al Zamárdi. Vilaĝservoj estas kuracejo, poŝto, biblioteko.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika baroka kapelo omaĝe al Sankta Kristoforo de 1735
* muzeo pri la bienocentro
* statuo pri Sankta Kristoforo

Famuloj
-------

En Szántód naskiĝis Tibor Tüskés.

Fontoj
------

* Hungarlingva Vikipedio

Strando de Szántódpuszta

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Topografia mapo de Eŭropo
Eŭropo estas la dua plej malgranda kontinento en la mondo post Oceanio, kaj havas areon de 10,530,751 km², kiu reprezentas 7% de la monda teritorio. Ĝi nuntempe konsistas el 49 landoj, inkluzive de Rusio kaj Turkio, kvankam la plimulto de ilia teritorio estas en Azio. En Eŭropo maksimuma distanco de nordo al sudo estas 4,300 km kaj 5,600 km de oriento al okcidento. Ĝi situas en la Norda duonglobo kaj estas ligita al Azio, kiuj kune estas partoj de kio estas nomata Eŭrazio. Eŭropo estas traktata kiel aparta kontinento pro ĝiaj historiaj diferencoj kun Azio.

Ĝi samlimas la maron sur tri el la kvar kompasdirektoj. Ĝenerale parolanta, la Arkta Oceano norde, la Atlantika Oceano okcidente kaj la Mediteranea Maro sude, kiu montras tre gravan oceanan influon pro ĝia larĝa fasado formata de preskaŭ 38,000 km de marbordo, karakterizante la klimaton en la plimulto de la kontinento.

Eŭropo kiel geografia koncepto
------------------------------

La ideo de eŭropa "kontinento" estas ofta, sed ne universale estas subtenata. Kelkaj geografiaj tekstoj aludas al la Eŭrazia kontinento, aŭ al eŭropa subkontinento, ĉar Eŭropo ne estas ĉirkaŭata de maro kaj ĝia sudorienta limo ĉiam estis pigre aŭ maltaŭge difinita, kaj eĉ pridisputata.

Listo de landoj laŭ la nombro de limaj landoj
---------------------------------------------

Mapo de Eŭropaj landoj laŭ nombro de apudaj landoj

|  |  |
| --- | --- |
| 14 | Rusio (Inkludante Kaliningrado) |
| 11 | Francio (Inkludante transmaraj departementoj and teritorioj) |
| 9 | Germanio |
| 8 | Aŭstrio, Serbio, Turkio |
| 7 | Hungario, Pollando, Ukraino |
| 6 | Italio |
| 5 | Azerbajĝano, Belorusio, Bulgario, Kroatio, Kazaĥujo, Rumanio, Nord-Makedonio, Slovakio, Hispanio (Inkludante Ceŭto kaj Melilo), Svislando |
| 4 | Albanio, Armenio, Belgio, Ĉeĥio, Kartvelio, Grekio, Latvio, Litovio, Montenegro, Slovenio |
| 3 | Bosnio kaj Hercegovino, Finnlando, Nederlando (Inkludante Sint-Maarten), Norvegio, Luksemburgo |
| 2 | Andoro, Estonio, Liĥtenŝtejno, Moldava Respubliko, Svedio |
| 1 | Danio, Irlando, Monako, Portugalio, San-Marino, Unuiĝinta Reĝlando, Vatikano |
| 0 | Islando, Malto, Kipro |

Vidu ankaŭ
----------

* Eŭropa Unio
* Centra Eŭropo
* Norda Eŭropo
* Nordokcidenta Eŭropo
* Okcidenta Eŭropo
* Orienta Eŭropo
* Suda Eŭropo
* Sudorienta Eŭropo

* Kategorio Geografio de Eŭropo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Donji Koncovčak,** hungare **Alsóvéghegy** [alŝOvEghedj] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Selnica.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 300
* Poŝtkodo: 40314
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 46° 30′ 00″ N 16° 22′ 00″ O﻿ / ﻿46.50000 °N, 16.36667 °O﻿ / 46.50000; 16.36667 (mapo)Koordinatoj: 46° 30′ 00″ N 16° 22′ 00″ O﻿ / ﻿46.50000 °N, 16.36667 °O﻿ / 46.50000; 16.36667 (mapo)

Loknomo
-------

La historia hungara loknomo estis preskaŭ la sama, ol la kroata. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis novan hungaran loknomon.

Situo
-----

Donji Koncovčak situas sur deklivoj. Selnica troviĝas je 1, Čakovec je 14 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1478 en formo *"Conceldol"*. La kampoj longe apartenis al estroj de Csáktornya. Ĝis Traktato de Trianon Alsóvéghegy apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Triunuo de 2001
Pri la komunumo
---------------

 **Eggenwil** (prononcu: *egnvil*) estas komunumo en la distrikto Bremgarten de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 810 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Restoracio Sternen en Eggenwil. La domo estis konstruita komence de la 19-a jarcento sur malnova vinkelo de la Monaĥejo Muri
Eggenwil situas ĉe la orienta bordo de la rivero Reuss okcidente de la monto *Heitersberg*, montetoĉeno de la Svisa Mezlando. Al la komunumo krom la ĉefvilaĝo mem apartenas ankaŭ la pli supre situantaj setlejoj Hohfoor, Ibisguet kaj Wissli.

La areo de la komunumo etendiĝas sur 2,46 km², el kiuj 0,68 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,30 km² de setlejoj. La plej alta punkto de la komunumo situas en la bieno Wissli je alteco de 555 m s.m. dum la plej malalta punkto troviĝas ĉe la bordo de la rivero Reussje 357 m s.m.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Eggenwil limas en nordo al Künten im Norden, en nordoriento al Bellikon, en oriento al Widen, en sudo al Bremgarten, kaj en okcidento al Fischbach-Göslikon.

Trafiko
-------

Eggenwil situas ĉe la kantona ĉefvojo de Baden al Bremgarten, sur kiu ankaŭ cirkulas poŝtaŭtolinio, kiu konektas la komunumon al la publika trafikreto.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 10 kilometrojn norde en Dättwil.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Eggenwil datiĝas el la jaro 1160 kiel *Egenwilare*.

En mezepoko Eggenwil troviĝis sub habsburga regado. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris la habsburgan pralandon, Eggenwil estis atribuita al la voktejo Hermetschwil de la Libera Distrikto. La vilaĝoparto supre de la kamparvojo fariĝis parto de la Grafejo Baden. Dum la tempo de la Helveta Respubliko (1798-1803) Eggenwil formis komunuan komunumon de la tiama Kantono Baden kune kun Widen. Post la fino de la Helveta Respubliko Eggenwil fariĝis aŭtonoma komunumo en la distrikto Bremgarten de la nova Kantono Argovio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Eggenwil
* Eggenwil en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Eggenwil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Bremgarten |
| --- |
| Arni • Berikon • **Bremgarten** • Büttikon • Dottikon • Eggenwil • Fischbach-Göslikon • Hägglingen • Hermetschwil-Staffeln • Islisberg • Jonen • Niederwil • Oberlunkhofen • Oberwil-Lieli • Rudolfstetten-Friedlisberg • Sarmenstorf • Tägerig • Uezwil • Unterlunkhofen • Villmergen (Hilfikon) • Widen • Wohlen • Zufikon |  |

 |
**Tamás Ardai** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ardai Tamás** estis hungara reĝisoro, kameraisto, dramaturgo, produktoro.

Tamás Ardai naskiĝis la 11-an de februaro 1954 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tamás Ardai frekventis muzikan bazlernejon, dum li kantadis en infana koruso de Hungara Radio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1972, poste li estis montrofenestristo. Inter 1973-1982 li laboris en Hungara Televizio, inter 1977-1981 ankaŭ en franca televizio. Plej ofte li estis kameraisto. Inter 1979-1982 li estis asistanto de Miklós Jancsó, dum onidire li akiris dramaturgian diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1980. En la sekvaj jaroj li laboris en pluraj laborejoj rilataj al filmoj, inter 1983-1990 li estis liberprofesiulo kiel reĝisoro, kameraisto, scenaristo, produktoro, poste li fondis propran filman firmaon. Li ne rifuzis teatrajn laborojn. Lia edzino naskis dufoje. Li ricevis premiojn, plej ofte pro reklamfilmoj.

Liaj filmaj partoprenoj (elekto)
--------------------------------

* *Az ünnepelt* (televida filmo, 1977) - kameraisto
* *Egy hónap falun* (televida filmo, 1980) - kameraisto
* *Egy fiú bőrönddel* (kina filmo, 1984) - aktoro
* *Barátok közt* (televida serio, 1998) - reĝisoro

Fontoj
------

* 
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771484
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

**Stella by Starlight** estas komponaĵo de Victor Young, kiu pli malfrue fariĝis ĵaza normkanto. La kanto publikiĝis en la jaro 1944. Ĝi estis verkita por la filmo *The Uninvited*, kies titolmelodio ĝi estis.

Strukturo
---------

La kanto estas „harmonie abunda, preskaŭ impresionisma peco" kaj memoras pro sia rapsodia karaktero al Sergej Rachmaninoff. La komponaĵo, kiu staras en G-maĵoro, havas klare maĵoran karakteron. La strukturo estas pro ĝia 32-takta A1-B-C-A2-formo nekutima, je kio la parto A2 havas tre memstarajn trajtojn.

Komence la kanto estis nura instrumentmuzikaĵo. Ned Washington verkis en 1946 la kantotekston. Je tio li transprenis la originalan titolon en la tekston, kio klarigas ĝian nekutiman pozicion: la titolo aperas nur post tri kvaronoj de la kanto.

Akcepto
-------

La sonregistraĵo el 1947 fare de trumpetisto Harry James kaj lia orkestro atingis rangon 21 de la tiamaj popularmuzikaj ranglistoj. Du monatojn poste Frank Sinatra surdiskigis la kanton „Stella By Starlight"; lia versio ankaŭ atingis la rangon 21.

*Stella by Starlight* fariĝis unu el la plej sukcesaj normkantoj same de populara kiel de ĵazmuziko. Laŭ *jazzstandards.com* ĝi validas kiel la deka plej ofte surdiskiĝinta normkanto. En ĵazo Charlie Parker kiel unua surbendigis ĝin dum siaj sonregistradoj januaron de 1952 ĉe Verve, mallonge poste sekvis Stan Getz (decembron de 1952), poste ekestis pianoversio de Bud Powell kaj bandega surdiskigo de la orkestro de Stan Kenton. Pli malfrue Miles Davis plurfoje surbendigis la pecon, je siaj sonregistradoj por la albumo *The Complete Live at the Plugged Nickel*  en 1965 je Ĉikago li ludis ĝin abstraktmaniere. Ankaŭ John Abercrombie, Dexter Gordon, Bill Evans, Jim Hall, Keith Jarrett, Joe Pass, Art Pepper, Joe Lovano kaj multaj aliaj surdiskigis instrumentajn versiojn de *Stella by Starlight*; kantversioj devenas i.a. de Chet Baker, Ella Fitzgerald, Dick Haymes, Ray Charles kaj Tony Bennett.

Literaturo
----------

* Ken Bloom: *The American Songbook - The Singers, the Songwriters, and the Songs -*. New York City, Black Dog & Leventhal, 2005 ISBN 1-57912-448-8)
* Bielefelder Katalog Jazz, 1988 kaj 2002
* Hans-Jürgen Schaal (Hrsg.) *Jazz-Standards. Das Lexikon*; Bärenreiter, Kassel, 2004 (3-a eldono); ISBN 9783761814147

Eksteraj ligiloj
----------------

* jazzstandards.com
* Informoj, harmonioj kaj kantoteksto
* Harmonia analizo de la kanto

Referencoj
----------

1. ↑  Victor Young kaj lia orkestro surbendigis la kanton 'Stella by Starlight *por la filmo. En centra momento de la filmo ĉefrolulo Rod (Ray Milland) diras al Stella (Gail Russell), ke li ludos por li serenadon, ĝuste "To Stella by Starlight". La kanto pli malfrue aperis en kromaj filmoj, ekzemple en* The Nutty Professor *(kie Jerry Lewis kantas ĝin al Stella Stevens) kaj en la filmo* Sabrina *(kiel ero de la peco* The Party Sequence*).*
*Ekzistas ankaŭ urbo Humpolec.*

Koordinatoj: 49° 10′ 55″ N 13° 33′ 17″ O﻿ / ﻿49.18194 °N, 13.55472 °O﻿ / 49.18194; 13.55472 (mapo)

**Humpolec** (germane *Kumpatitz*) estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sušice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 6 km sudoriente de Sušice. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre neniu vivis, la domaro havas refreŝigejan karakteron.

Humpolec situas en katastra teritorio **Humpolec u Sušice** kun areo 2,99 km².

La vilaĝo troviĝas en mallarĝa strio de herbejoj inter arbaroj kovrantaj ĉirkaŭaĵon de monteto Sedlo, sur teritorio de naturparko Kašperská vrchovina. Humpolec situas ekster ŝosea reto (ekde la plej proksima asfalta ŝoseo ĝi estas malproksima proksimume 2 kilometroj), en la vilaĝon kondukas sole gruzaj kaj argilaj vojoj en direkto oriento-okcidento. Da simile izolitaj domaroj inter Sušice kaj Kašperské Hory estas kelke. Inter lokaj memorindaĵoj apartenas rekonstruita kapelo kaj fontano en vilaĝplaco.

Historio
--------

La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1319.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 140 |
| 1880 | 120 |
| 1890 | 136 |
| 1900 | 113 |
| 1910 | 129 |
| 1921 | 117 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 110 |
| 1950 | 39 |
| 1961 | 3 |
| 1970 | 3 |
| 1980 | 1 |
| 1991 | 1 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 0 |
| 2011 | 0 |

Galerio
-------

* KapeloKapelo
* Vido al la vilaĝplaco de kapeloVido al la vilaĝplaco de kapelo
* Unu el la domoj en la vilaĝplacoUnu el la domoj en la vilaĝplaco

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Sušice (16) |
| --- |
| Sušice I ~ Sušice II ~ Sušice III ~ Albrechtice ~ Červené Dvorce ~ Divišov ~ Dolní Staňkov ~ Humpolec ~ Chmelná ~ Milčice ~ Nuzerov ~ Páteček ~ Rok ~ Stráž ~ Volšovy ~ Vrabcov ~ Záluží |

 |
En algebra geometrio, **intersekca nombro** estas **obleco de intersekco** de du kurboj.

Ekzemple du kurboj intersekcanta je punkto povas esti konsiderataj kiel intersekcantaj dufoje se ili estas tanĝantaj tie. La *n*-obla intersekco estas limiganta okazo de *n* apartaj intersekcoj je *n* malsamaj punktoj, se la punktoj estas movitaj tiel ke ili ekkoincidas. 

Kalkulado de la obleco de intersekco bezonatas por preciza formulaĵo de teoremo de Bézout. Ankaŭ, teoremoj pri fiksaj punktoj estas pri intersekcoj de grafikaĵo de funkcio kun diagonaloj; oni deziras kalkuli la fiksajn punktojn kun obleco por ke havi la fiksan punktan teoremon de Lefschetz en kvanteca formo.

Pli ĝenerala okazo estas intersekcoj en pli alte-dimensia okazo kaj ankaŭ tiam povas esti necese konsideri de la oblecojn de ĉi tiaj intersekcoj. Ekzemple se ebeno estas tanĝanta al cilindra surfaco laŭ rekto, ĉi tiu rekto devas esti kalkulita kiel intersekco kun obleco 2.

Ĉi tiuj demandoj estas diskutitaj sisteme en komunaĵa teorio.

Intersekcaj oblecoj por ebenaj kurboj
-------------------------------------

Estas unika funkcio asignanta al ĉiu trio *(P, Q, p)* kie

*P* kaj *Q* estas polinomoj de du variabloj *x* kaj *y*, la variabloj estas de kampo *K*,
*p* estas punkto en *K2*
la intersekcan oblecon de *P* kaj *Q* je *p* - entjeron *Ip(P, Q)*. Ĝi kontentigas jenajn propraĵojn:

* *Ip(P, Q) = Ip(Q, P)*
* *Ip(P, Q)* estas malfinia se kaj nur se P kaj Q havas komunan faktoron kiu estas nulo je *p*.
* *Ip(P, Q) = 0* se kaj nur se minimume unu el de *P(p)* kaj *Q(p)* estas ne nulo (kio estas ke la punkto *p* estas ne sur unu el la kurboj).
* *Ip(x, y) = 1* se punkto *p* estas je *(x, y)*, kio estas ke obleco de intersekco de du ortaj rektoj (paralelaj al la malsamaj koordinataj aksoj) estas 1.
* *Ip(P, Q·R) = Ip(P, Q) + Ip(P, R)*
* *Ip(P + Q·R, Q) = Ip(P, Q)* por ĉiu *R* en *K[x, y]*

Kvankam ĉi tiuj propraĵoj plene karakterizas intersekcan oblecon, en praktiko ĝi estas komprenata en kelkaj malsamaj vojoj.

Intersekca obleco povas esti komprenita kiel maksimuma kvanto de malsamaj intersekcoj kiuj rezultiĝas se la kurboj estas perturbitaj malmulte.

Ankoraŭ unu kompreno de intersekca obleco estas tra la dimensio de certa kvocienta spaco de la potencoseria ringo *K[[x, y]]*. Per ŝanĝo de variabloj se necesas, oni povas preni ke la punkto *p* estas (0, 0). Estu *P(x, y)* kaj *Q(x, y)* la polinomoj difinantaj la algebrajn kurbojn. Se la originalaj ekvacioj estas donita en homogena formo, ĉi tiuj povas esti ricevita per meto de *z=1*. Estu *I=(P, Q)* la idealo de *K[[x, y]]* generita per *P* kaj *Q*. La intersekca obleco estas la dimensio de {\displaystyle K[[x,y]]{\big /}I} kiel vektora spaco super *K*.

### Ekzemplo

Konsideru la intersekcon de la abscisa akso kun parabolo

*y = x2*
Tiam

*P = y*
*Q = y - x2*
tiel

{\displaystyle I\_{p}(P,Q)=I\_{p}(y,y-x^{2})=I\_{p}(y,-x^{2})=I\_{p}(y,x^{2})=I\_{p}(y,x)+I\_{p}(y,x)=1+1=2}
Tial, la intersekca grado estas 2; ĝi estas ordinara tanĝanteco.
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

**Ĉikago-ĵazo** aŭ **ĉikaga ĵazo** estas memstara stilo ene de la evoluo de ĵazo. Ĝi evoluis el imitado stampita origine de la "nigrula" novorleana ĵazo deflandke de blankulaj muzikistoj. *Ĉikago-ĵazon* oni ne erare intermiksu kun diksilando.

Evoluo
------

Komence de la 1920-aj jaroj multaj nigulaj muzikistoj iris de Nov-Orleano al Ĉikago (i.a King Oliver, Jelly Roll Morton kaj Louis Armstrong). Ĉefa kialo por tio estis, ke la tiama amuzokvartalo en Nov-Orleano, Storyville, estis fermita per dekreto, kio ekigis grandan migradon de muzikistoj aparte al Ĉikago. Krome la oferto da laborpostenoj en Chicago estis larĝa, kaj tie povis labori ankaŭ nigrulaj muzikistoj, kio tiam estis nekutima. Kelkaj lernantoj kaj studentoj el la blankula mezklaso, kiu je la suda flanko de Ĉikago aŭskultis novorleanan ĵazon, komencis kopii siajn nigrulajn modelulojn, je kio ili evoluigis apartan stilon.

Stildistingiloj
---------------

Ĉikago-ĵazon distingas pli alta graveco de la solooj (male al la kolektivimprovizado de la frua novorleana ĵazo), la kreska graveco de la saksofono kaj precipe certa sinretenemo dum la ludado. Komence de la 1930-aj jaroj la leviĝanta bandega muziko de svingo anstataŭis la stilon.

Instrumentado
-------------

La saksofono pligraviĝis, aparte kiel soloinstrumento. Kontrabaso kaj gitaro anstataŭis tubjon kaj banĝon. Krome 2-a kaj 4-a taktotempo estis pli forte akcentita precipe per la frapinstrumentaro.

Interpretintoj
--------------

Famaj reprezentantoj de ĉikago-ĵazo estis i.a. Bix Beiderbecke, Jimmy McPartland, Frank Teschemacher, Bud Freeman, Gene Krupa, Frank Trumbauer, Frank Westphal, Red Nichols, Hoagy Carmichael, Adrian Rollini, Eddie Condon, Joe Venuti, juna Benny Goodman.

Literaturo
----------

* Werner Burkhardt: Chicago. In: Joachim-Ernst Berendt (Hg.) *Die Story des Jazz. Vom New Orleans zum Rock Jazz.* Reinbek 1978 (1991), S. 63-83
* William Howland Kennedy: *Chicago Jazz. A Cultural History, 1904–1930*. Oxford University Press, New York 1993. ISBN 0-19-506453-4

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Chicago-Jazz » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3556628 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
**Hundoj, ĉu vi volas vivi senmorte?** (germane *Hunde, wollt ihr ewig leben*) estas germana filmo pri Batalo ĉe Stalingrado, bazitanta sur samnoma libro de la germana verkisto Fritz Wöss, kaj reĝisorita de Franko Visbar el 1958. La filmo estas nigra-blanka.

La titola demando apartenas prusian imperiiston Frederiko la 2-a, kiu ĉi tiel insultis siajn soldatojn, kiam ili kuris pro malamikaj atakoj.

Inkludo
-------

La ĉefa heroo estas juna leŭtenanto Wisse, kreskinta en Hitlera Junularo. Post ripozo en trankvila ukraina urbo Ĥarkovo, longe jame okupita de germanoj, li veturas por, laŭ Adolf Hitler, "per kelkaj tagoj" maldonaci Stalingradon de rusoj. Dum veturo li konatiĝas kun katolika milita pastoro, kiu ne kredas, ke batalo estos facila. Servo de Wisse estas germana radiokomunika stacio ĉe rumana trupo. Pro tio, ke Wisse malfruis eskapi, kiam komencis rusa granda atako (al kiu la rumana trupo estis kiel ofero), Wisse ekkonis tutan aferon travivi Stalingradon. Fine li ree renkontiĝas kun la pastoro kaj ili kune iras en malliberejon.

Refilmado
---------

Danke al tio, ke la filmo estas senkolora, aŭtoro povis meti realajn videojn de la dua mondmilito anstataŭ filmi malsimplajn aferojn (same kondutis aŭtoroj de la sovetia filmserio Deksep momentoj de printempo). Sed ĉi tiuj metaĵoj estas, nature, facile videblaj.

En 1993 germanoj verkis pluan filmon pri la batalo, Stalingrado. Ĝi ne estas tutsence refilmado de la filmo "Hunde, wollt ihr ewig leben?", ĉar en ĝi ĉefaj herooj estas aliaj, sed la ĉefaj gravaj okazoj de la batalo (ekzemple, kuna rusa-germana piana ludo dum paŭzo) kaj problemoj de germanaj militservantoj (ekzemple, sensencaj komandoj de estroj, al kiuj oni divis obei) estas montritaj samaj. En ambaŭaj filmoj ekzistas ankaŭe amo inter rusino kaj germano. La dua filmo estas jame kolora kaj pli malsimpla.

La intereca eco: en la dua filmo rusa armeo montritas ne tiom malestime. En la unua filmo rusoj aspektas kiel sovaĝuloj, kiuj povas venki nure per kvanto, kiuj maldonacas varman veston de kaptitaj malamikoj, uzante fiajn vortojn. Germanoj en la unua filmo aspektas nure kiel estimindaj herooj (krom kelkaj malfidelaj personoj), kiuj nek al nemilita popolo, nek al kaptitaj rusoj kondutas kruele.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Hundoj, ĉu vi volas vivi senmorte?* ĉe IMDb (angle)
Hospitalo Sankta Spirito, fotita de okcidenta direkto en 2007
Elaera foto, 2014
Hospitalo Sankta Spirito dum vespero kun Hospital-Apoteko maldekstre (2012)
La **Hospitalo Sankta Spirito** (germane *Heilig-Geist-Spital*) en Nurenbergo estis la plej granda urba institucio por la prizorgado de malsanuloj kaj maljunuloj en la imperie senpera urbo Nurenbergo. Estas fama kiel konservejo de la regnaj insignoj, kiuj inter 1424 ĝis 1796 estis gardataj en Nurenbergo. La siatempe plej riĉa nurenberga burĝo, Konrad Groß, fondis kaj konstruigis ĝin parte super la rivero Pegnitz.

Historio
--------

Hospitalo Sankta Spirito sur poŝtkarto, proks. 1900
La malsanulejo estis konstruata en la jaroj 1332 kaj 1339 kune kun preĝejo. En la jaro 1420 oni alkonstruis kapelon, kiu estis donaco de patricio Herdegen Valzner, kiu estis prizorganto de la malsanulejo.

Laŭ legendo Hospitalo Sankta Spirito kaj ties loĝantoj proksimume 1340 fariĝis celo de malica ŝerco fare de Til' Strigospegulo. En 1341 imperiestro Ludoviko la Bavaro privilegiis la institucion.

Fundamentaj pligrandigaj kaj ŝanĝaj konstruaĵoj okazis ekde la jaro 1489. La konstruaĵoj, kiuj nun karakterizas la aperaĵon de la Hospitalo, do la superakva konstruaĵoj, ekestis inter 1511 kaj 1527. Post la nazia potencopreno en Germanujo la NSDAP volis plifortigi la „malnovgermanan" arĥitekturan karakteron de Nurenbergo kaj forigi la postlasaĵojn de historiismo.

Post kiam la aliancanoj estis bombdetruintaj dum la Dua Mondmilito la preĝejon Sankta Spirito, tiu ĉi male al la aliaj domoj de la Hospitalo ne estis rekonstruata. Ankaŭ la aliaj partoj de la konstruaĵo estis treege difektataj, de la surponta alo ekzistis nur la arkokonstruaĵoj super la Pegnitz kaj restaĵoj de la eksteraj muroj. Tiun ĉi rekonstruis de 1951 ĝis 1953 arĥitekto Julius Lincke.

Nun Hospitalo Sankta Spirito estas uzata kiel malsanulejo, kiun tenas fondaĵo de la urbo Nurenbergo.

Literaturo
----------

* Annamaria Böckel: *Heilig-Geist in Nürnberg. Spitalstiftung & Aufbewahrungsort der Reichskleinodien*. Böckel, Nurenbergo 1990, ISBN 3-87191-146-1 (Nürnberger Schriften; 4)
* Ulrich Knefelkamp: *Das Heilig-Geist-Spital in Nürnberg vom 14.–17. Jahrhundert. Geschichte, Struktur, Alltag*. Selbstverlag des Vereins für Geschichte der Stadt Nürnberg, Nurenbergo 1989, ISBN 3-87191-144-5.

Referencoj
----------

1. ↑  Till Eulenspiegel bei Projekt Gutenberg

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hospitalo Sankta Spirito (Nurenbergo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Traktaĵo de Georg Löhlein pri la fondodokumento
* Historio de la Hospitalo Sankta Spirito Arkivigite je 2009-04-15 per la retarkivo Wayback Machine



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 510854
* GND: 2110572-8
* LCCN: nr90000508
* VIAF: 151587236 151954039, 151587236
* ISNI: 0000 0001 0706 1701
* NKC: kn20050429035
 |
**Imre Zárday** [zArdai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zárday Imre** (naskiĝis la 9-an de junio 1902 en Budapeŝto, mortis la 14-an de oktobro 1968 samloke) estis hungara kuracisto, kardiologo, kuracisto pri internaj malsanoj, profesoro.

Biografio
---------

Imre Zárday frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1926. Post siaj studoj li laboris en la universitata kliniko sub gvidado de Sándor Korányi. Li studvojaĝis al Germanio kaj Francio (1931, 1933). En 1934 li gvidis laboratorion kaj kuracejon pri kardiologio. En 1943 li estis nomumita privata profesoro, en 1948 titulara eksterordinara profesoro en la menciita universitato. Inter 1945 kaj 1968 li gvidis (kiel ĉefkuracisto) kardiologian sekcion en hospitalo en Kőbánya. Li kandidatiĝis en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1968, en la sama jaro li mortis.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Spezielle Therapie der Herz- und Gefässkrankheiten* (1942)
* *Az elektrokardiogramm (elemzése és értelmezése) orvostanhallgatók és orvosok részére* (1944) - kun antaŭparolo de Imre Haynal
* *Praktische Kardiologie. Eine Synthese der kardiologischen Einzelbefunde* (1961)

Memorigiloj
-----------

* premio "Zárday Imre"

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Ostojiĉevo situas en la mapo en la verda munucipo
Ortodoksa preĝejo de Ostojiĉevo
Katolika preĝejo de Ostojiĉevo

Bazaj informoj
--------------

**Ostojicjevo** [ostojiĉevo] serbe **Остојићево**, slave **Ostojićevo**, hungare **Tiszaszentmiklós** estas vilaĝo en Serbio, en la aŭtonomio Vojvodino, en la distrikto **Norda** Banato, en la municipo de Ĉoka.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 2840
* Poŝtkodo: 23326
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: KI

Situo
-----

Ostojiĉevo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Novi Kneĵevac-Zrenjanin.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Torontál, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Ostojiĉevo 2 844 da homoj, (serboj 1 597 (56 %), hungaroj 754 (27 %), slovakoj 181 (6 %), ciganoj 82 (3 %) kaj aliaj).

Luterana preĝejo de Ostojiĉevo

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo omaĝe al Sankta Jozefo
* ortodoksa preĝejo
* luterana preĝejo

Komunumoj pri Sankta Nikolao en Hungara reĝlando
------------------------------------------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Búrszentmiklós | Csíkszentmiklós | Detrekőszentmiklós | Dunaszentmiklós |
| Fertőszentmiklós | Garamszentmiklós | Hegyközszentmiklós | Káposztásszentmiklós |
| Kunszentmiklós | Magyarszentmiklós | Mosonszentmiklós | Nagyszentmiklós |
| Németszentmiklós | Rábaszentmiklós | Székelyszentmiklós | Szentmiklós |
| Szigetszentmiklós | Tápszentmiklós | Tarnaszentmiklós | Tiszaszentmiklós |
| Tornyiszentmiklós | Törökszentmiklós |  |  |

* Kategorio Ostojicjevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Imre Zoltán,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zoltán Imre** estis hungara ginekologo, altlerneja instruisto. Lia frato estis László Zoltán.

Imre Zoltán naskiĝis la  12-an de decembro 1909(nun 1909-12-12) en Budapeŝto, li mortis la 21-an de marto 2002 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Zoltán maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1933. Post la diplomo li estis praktikanto, ekde 1941 asistanto en la ginekologia kliniko. Li gvidis la klinikon ekde 1947. Li kandidatiĝis en 1952, li doktoriĝis en 1961 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1970 li gvidis ankaŭ la koncernan instituton. Li estis dekano inter 1963-1967, rektoro inter 1967-1973 de Budapeŝta Medicina Universitato. Li pensiuliĝis en 1981. Li edziĝis en 1938. Li ricevis premiojn inter 1948-2001.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Nőgyógyászati műtéttan* (1949, 1967)
* *Szülészet* (1951)
* *Nőgyógyászat* (1953)
* *A császármetszés a mai szülészet keretében* (1962)
* *Semmelweis élete és munkássága* (monografio, 1966, angle: 1966)
* *Nőgyógyászat* (studenta lernolibro, 1975)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828834
* LCCN: n85228013
* VIAF: 121432928
* ISNI: 0000 0000 8416 5638
* NKC: xx0123713
 |


* Portalo pri Biografio
**VÍZKELETY Imre** [viskeleti] estis hungara pentristo naskita en 1819 en Újarad kaj mortinta en 1895 en Pécs. Lia frato estis Béla Vízkelety.

Pentraĵo de Imre Vízkelety

Kariero
-------

Imre Vízkelety studis unue juron en pluraj urboj, poste pentradon en Akademio de Belartoj de Vieno. Inter 1845 kaj 1884 li havis financajn postenojn en la ŝtata adminitracio en pluraj lokoj, poste li pensiuliĝis. En tiu periodo li laboris en Transilvanio, en Újvidék, pli poste en Pécs. Li libertempe pentris eklezitemajn pentraĵojn, bidermajerajn portretojn, pejzaĝojn.

Li edziĝis en Temeŝvaro.

Liaj kontribuoj
---------------

* *Kézikönyv a magyar kir. pénzügyőrség számára* (Pécs, 1868)
* *A sörfőzés, annak műtana és ellenőrzése* (Pécs, 1869)
* *Kalauz Rómába és Olaszországba utazók számára* (Pécs, 1881)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Város látképe
* Tájkép

Fontoj
------

* muveszhazgaleria.hu[*rompita ligilo*]
* hungare kun bildoj Arkivigite je 2018-08-12 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 383397
 |
**Pampliega** [pamPLJEga] estas loĝloko kaj municipo en la okcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la sudo de la komarko *Odra-Pisuerga*, sed foje ĝi estas atribuita ankaŭ al la pli suda komarko Arlanza.

Geografio
---------

Pordego de Presencio en la restaĵoj de la muregoj de Pampliega.
Preĝejo de Sankta Petro.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 287 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 34 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas sur deklivo borde de la rivero Arlanzón.

Historio
--------

La origino de Pampliega datas el la 2-a jarcento a.K. kiam ĝi aperis en verko de Ptolomeo kun la nomo Ambisna, kiel vojkruciĝo. Poste ĝi havis la nomon Pamplica. La visigoto Ĉindasvinto proklamiĝis reĝo en tiu loko, en la jaro 642. Havis rilaton kun tiu loko ankaŭ la visigota reĝo Ervigio. Kaj laste, ĝi estis loko por retiro kaj morto de alia visigota reĝo: nome Vambo, en la monaĥejo de Sankta Vincento (nune malaperinta). Lia korpo tie konserviĝis tombe ĝis Alfonso la 10-a de Kastilio ordonis ties translokigon al Toledo al la preĝejo de Sankta Leokadia. Poste la restaĵoj estis translokigitaj al Katedralo de Toledo kun la restaĵoj de lia patro Recesvinto en 1845 post estis profanataj de francaj trupoj dum la Milito de Hispana Sendependigo, pro ordono de Isabel la 2-a. La figuro de la reĝo Vambo estas grava simbolo en la loko, kie estas monolito, strato kaj placo liahonore, krom aliaj instalaĵoj. En 2014 la urbodomo de Pampliega petis la redonon de la restaĵoj de la reĝo Vambo al la pastraro de la katedralo de Toledo, kie ili restas ankoraŭ.
​
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Petro kaj la restaĵoj de la murego, el kiu restas nur unu pordega arko.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774847
* VIAF: 79144648442925415363
 |
Fekundindico (TFR). Informo el *The World Factbook 2013* .
Mapo de landoj kaj teritorioj laŭ fekundindico en 2006.
La **fekundindico** aŭ tutmonda fekundindico estas demografia variablo kiu montras la averaĝan nombron de gefiloj kiuj naskiĝus por virino se ĉiuj virinoj vivus ĝis la fino de siaj fekundaj jaroj kaj naskus laŭ la averaĝa fekundindico por ĉiu aĝo.

Fekundindico kaj ĝenerala fekundindico
--------------------------------------

La *totala fekundindico* estas plej objektiva mezuro de la nivelo de fekundeco ol la naskindico, ĉar ĝi referencas al naskoj por virino. Tiu variablo montras la eblojn de la demografiaj ŝanĝoj en la lando.

Referencoj
----------

1. ↑  Kompara mapo de landoj, fekundindico - indexmundi

Eksteraj ligiloj
----------------

* Fekundindico laŭ landoj, indexmundi
* Evoluo de la Fekundindico - Tutmonde kaj landoj, indexmundi
* Kompara mapo de landoj, Fekundindico - indexmundi

* Kategorio Fekundindico en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Fekundindico en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Interreligia geedzeco**, tradicie nomata "miksa geedzeco", estas tipo de geedzeco kiu okazas inter partneroj kiuj praktikas aŭ kredas diferencajn religiojn. Kvankam interreligiaj geedziĝoj estas plej ofte kontraktitaj kiel civila geedzeco, en kelkaj instancoj, interreligiaj geedziĝoj povas esti kontraktitaj kiel religiaj geedziĝoj. Ĝi dependas el ajnaj religiaj malpermesoj kontraŭ tiaj geedziĝoj fare de la religio de unu aŭ de ambaŭ geedzoj (baze sur ĉu religia doktrino aŭ religiaj tradicioj).

Interreligia geedzeco tipe konotacias geedzecon en kiu ambaŭ gepartneroj restas aliĝintaj al sia respektiva distinga religio, kaj tiele, interreligiaj geedziĝoj ekskludas geedzecon inter partnero de iu religio al partnero kiu trapasis konverton el sia religio al la religio de sia partenro. Interreligia geedzeco estas ankaŭ distinga el konceptoj de religia asimiliĝo, kultura asimiliĝo, religia malaliĝo, kaj apostateco. Tamen, spite tiun distingon, tiuj temoj tipe estas asociaj kun multaj aspektoj de interreligia geedzeco.

Interreligia geedzeco estas ankaŭ distinga el inter-rasa kaj inter-etna geedzeco (ankaŭ tradicie nomata "miksa geedzeco"), ĉar la partneroj de interreligia geedzeco povas esti de la sama raso aŭ etneco, spite ties diferencoj religiaj.

En kelkaj religioj, religia doktrino malpermesas interreligian geedzecon. En aliaj, religia tradicio kontraŭas interreligian geedzecon, sed povas permesi ĝin en limigitaj cirkonstancoj. Kelkaj ĉefaj religioj estis lasintaj la aferon relative nespecifita kaj aliaj permesas ĝin tute, sed kun kelkaj kondiĉoj pri ceremonioj kaj kutimaro.

Ĉe etno-religiaj grupoj, rezistado al interreligia geedzeco povas konstitui formon de mem-segregacio.

Vidu ankaŭ
----------

* Interrasa geedzeco

Bibliografio
------------

* *This is My Friend, This is My Beloved: A Pastoral Letter on Human Sexuality* (Jewish) Elliot N. Dorff, The Rabbinical Assembly
* *It All Begins with a Date: Jewish Concerns about Intermarriage: Jewish Concerns about Intermarriage*, Alan Silverstein, Jason Aronson, 1995, ISBN 1-56821-542-8
* Leadership Council of Conservative Judaism, Statement on Intermarriage. Adopted on March 7, 1995
* 'Why Marry Jewish: Surprising Reasons for Jews to Marry Jews', Doron Kornbluth, [Targum/Feldheim], 2003, ISBN 1-56871-250-2
* 'Dear Rabbi, Why Can't I Marry Her?', Eliezer Shemtov, [Targum/Feldheim], 2006, ISBN 1-56871-410-6
* Strange Wives: Intermarriage in the biblical world, Stanley Ned Rosenbaum and Allen Secher [forthcoming]

Eksteraj ligiloj
----------------

* Catholic view of intermarriage el Catholic Encyclopaedia
* Jewish view of intermarrige el Jewish Encyclopaedia
* More on the Jewish view on Intermarriage
* The Marriage Imbroglio
* Resources for Interfaith Families where one partner is Jewish from Interfaithfamily.com
* Bible Intermarriage – list of instances found in the Torah Arkivigite je 2011-10-28 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2008-10-17 per la retarkivo Wayback Machine The Dovetail Institute for Interfaith Family Resources
*Ne miskomprenu kun Gyúró!*

**Gyóró** [djOrO] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Kapuvár.

Administracia domo de Gyóró

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9363
* Telefonkodo: 96
* Areo: 12  km²
* Loĝantaro: 410
* Koordinatoj: 47°29′27″N 17°01'31″E

Situo
-----

Győró situas for de la fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Répcelak troviĝas 10, Kapuvár 14, Fertőszentmiklós 18, Fertőd 21, Csorna 27, Bük 29 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1241 laŭ tiama hungara ortografio *"Gyorou"*. En 1945 la malriĉaj kamparanoj ricevis parcelojn de la grandbienoj. En 1953 kolĥozo pri Francisko Rákóczi la 2-a formiĝis. La loĝantaro okupiĝas pri agrokultivado.

Vidindaĵoj
----------

En 1794 romkatolika malfrubaroka preĝejo omaĝe al (Granda) Dipatrino konstruiĝis. La luterana preĝdomo en la 20-a jarcento konstruiĝis.

Famuloj
-------

En Gyóró naskiĝis geografo Imre Göcsei.

* Kategorio Gyóró en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Leza de Río Leza** [LEza derioLEza] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Malnova Kamero. La rivero Leza estas la akso de la komarka valo.

La municipa teritorio de Leza de Río Leza, en la centro de la regiono.

Geografio
---------

Ĝi estas sur la valo de la rivero Leza kaj ĉe la regiona ŝoseo LR-250; laŭ tiu estas sude Soto en Cameros kaj aliaj lokoj de la komarko kaj norde Ribafrecha. La urba kerno estas je 21 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj sur 567 m de altitudo. La ponto de Leza, je la enirejo al la urba kerno, malfermas la vojon al la impona kanjono de la rivero Leza. Ĝi limas norde kaj oriente kun Ribafrecha, sude kun Soto en Cameros (domaro Trevijano) kaj kun Lagunilla del Jubera (domaroj Villanueva de San Prudencio kaj Zenzano), kaj okcidente kun Clavijo.

Historio
--------

Dum la Moderna Epoko, Leza prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 452 loĝantoj meze de la 19-a jarcento ĝis 23 en 1981 kaj nunaj 42.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo, forstado, kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj kaj ruinoj de aliaj ermitejoj, ponto, palaco, neĝujo, kaj mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp. La areo de Leza de Río Leza estas en birdoprotektejo ZEPA "Peñas del Iregua, Jubera y Leza" ĉar estas grandaj kolonioj de gipoj kaj aliaj protektitaj birdoj.

Bildoj
------

* Vidindaĵoj de Leza de Río Leza
* Preĝejo de Sankta Maria la Blanka.Preĝejo de Sankta Maria la Blanka.
* Ermitejo de la Virgen del Plano.Ermitejo de *la Virgen del Plano*.
* Ruinoj de la ermitejo de Sankta Marteno.Ruinoj de la ermitejo de Sankta Marteno.
* Ruinoj de la ermitejo de Kristo.Ruinoj de la ermitejo de Kristo.
* Ermitejo de Sankta Roĥo.Ermitejo de Sankta Roĥo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* Ernesto Reiner. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño 1984. ISBN 84-398-2054-2
* Carmen Herreros. *La singularidad de la Ermita de San Martín en Leza de Río Leza*. Logroño 2008. ISBN 84-398-2054-2


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796294
 |
**Gyöngyi Szabó** [djondjisabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Gyöngyi** estas hungara-usona kuracisto, profesoro, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (2013).

Gyöngyi Szabó  naskiĝis en 1959 en Pásztó.

Biografio
---------

Gyöngyi Szabó akiris medicinan diplomon en universitato de Debrecen en 1984. En la sekva jaro ŝi plulernis en Innsbruck, poste ankaŭ en 1986 en Leiden. Ŝi doktoriĝis (PhD) en 1991 antaŭ la akademio. Inter 1994-1997 ŝi apartenis al la universitata stabo de Worcester (Masaĉuseco). Ŝi okupiĝas precipe pri rilatoj inter alkoholoj kaj hepatoj.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Monocyte-Mediated Immunodepression after Acute Ethanol Exposure* (1993) - kontribuanto en libro
* *Toll-like Receptors* (2010) - kontribuanto en libro
* *Alcohol-induced IL-1beta in the brain is mediated by NLRP3/ASC inflammasome activation that amplifies neuroinflammation* (2013) - kunlaboranto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre kaj dekstre)
* kun foto angle
* Arkivigite je 2013-12-15 per la retarkivo Wayback Machine angle


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Lex Mahumet pseudoprophete** (esperante: "Leĝo de Muhammad, la falsa profeto") estas la traduko de la Korano en latinan fare de Robert de Ketton (ĉ. 1110-1160).

En 1142 Petro, la Respektinda, persvadis Robert al aliĝo al teamo kiun li estis kreante por traduki arabajn verkojn en latinan cele helpi la religian konvertiĝon de Islamanoj al Kristanismo. La ĉefa laboro de ĉi tiu kolekto estis traduki la Koranon, Islama rivelita leĝo, klopodo markanta sian unuan tradukon en iun okcidentan lingvon. La entrepreno estis grandega, kaj necesis proprigi al si unu jaron kaj plenigi super 100 folioj (180 paĝoj en moderna preso). Ĉi tiu traduko de la Korano estis populara en sia tempo, kun pli ol 25 manuskriptoj ankoraŭ ekzistantaj, kune kun du presaĵoj de la 16-a jarcento. Estis la normotraduko por Eŭropanoj de ĝia debuto ĝis la 18-a jarcento.

Eksternaj ligiloj
-----------------

* The latin Qu'ran, as edited by Bibliander  Arkivigite je 2011-06-21 per la retarkivo Wayback Machine(reviziita eldono de 1550, kompleta teksto rete)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 344604
 |
**Probolinggo** estas marhavena urbego en norda marbordo de la ĉefa insulo Javo en 
provinco Orienta Javo en Indonezio.

Vojo en Probolinggo

Geografio
---------

Probolinggo situas en nordorienta marbordo de la insulo (la plej orienta urbego de la insulo). Malang troviĝas 69, provinca ĉefurbo Surabajo 76, Mojokerto (urbo) 92, Surakarta 265, Jogjakarto 314, Semarang 320, Bandungo 625, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 727, Makassar 746, Tangerang 747, Serang 801, Palembang 1076, Batam 1418, Padango 1613, Pekanbaru 1597, Medano 2048, Banda Aceh 2476 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Probolinggo (tiam "Banger") en la 14-a jarcento estis fiŝkaptista vilaĝo apartenanta al reĝlando. Baldaŭ la areo longe apartenis al Nederlandaj Orienthindiaj Insuloj. Dum dua duono de la 2-a mondmilito japana dominado okazis.

Ekonomio
--------

Sub la kolonia erao, precipe en la 19-a jarcento Probolinggo estis signifa regiona centro pri rafinado kaj eksportado de sukeroj, kiu restas grava produkto ankaŭ nun. Mangoj ankaŭ estas grava produkto. Oni produktis vinberojn ankaŭ, sed nuntempe tio retiriĝis.

Poŝtejo de Probolinggo

Trafiko
-------

Probolinggo situas laŭ unu el la plej gravaj aŭtovojoj en tuta Javo, pagvojo funkcias rekte al Ĝakarto. La urbego havas marhavenon por fiŝkaptistoj. Ankaŭ fervojo funkcias, sed ne estas rekta trajno al Ĝakarto. Internacia flughaveno funkcias en Surabajo, loke la flughaveneto ne akceptas flugojn.

Eduko
-----

Probolinggo havas nur baz- kaj mezlernejojn.

Religio
-------

Moskeo en Probolinggo
Plimulto de Probolinggo estas islama.

Klimato
-------

Probolinggo havas tropikan savanan klimaton (Aw). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 1388 mm. Inter majo-oktobro iomete malpli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 20-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

Vividindaĵoj
------------

* moskeoj
* muzeo
* fortikaĵo

Fontoj
------

* WikiTrans


* Busa stacidomoBusa stacidomo
* StacidomoStacidomo
* BankoBanko
* RestoracioRestoracio
* PreĝejoPreĝejo
* HavenoHaveno
**Akvofalo Tomanovský** (slovake: **Tomanovský vodopád** ) estas akvofalo en Tomanovská Valo *(slovake: **Tomanovská dolina )***, kiu estas flanka valo de Tichá dolina (esperante: Silenta valo) en montaro Okcidentaj Tatroj en distrikto Poprad en Slovakio. Ĉi valo troviĝas proksime de slovak pola limo sub la ĉefa tatra montoĉeno sub la montoj Červené vrchy. Sur la teritorio de valo troviĝas nacia natura rezervejo. Tuta teritorio apartenas al urbo Vysoké Tatry kaj troviĝas sur la teritorio de Nacia parko Vysoké Tatry, kiu estas la plej malnova nacia parko en Slovakio.
La akvofalon kreas Tomanovský torento (slovake: Tomanovský potok), kiu apartenas al riverbaseno de Váh kaj estas en la alteco 1270 m.s.m. La torento fluas tra 3 km longa valo kaj kreas akvofalon en suba parto de valo.
Deveno de akvofalo estas tektonika, kiu estas subtenata per selektiva erozio. Rokaĵo en kiu estis kreita akvofalo estas ardezo kaj aliaj rokaĵoj.

Aliro
-----

Nuntempe akvofalo estas rekte alirebla per ruĝmarkita turistapiedvojo de Silenta valo al Tomanovské selo. Aliro en **Silenta valo** estas per flavmarkita piedvojo de Podbanské al Suché sedlo sur slovak-pola limo.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de slovakaj akvofaloj

Fonto de informoj kaj bildo de akvofalo
---------------------------------------

* paĝaro de Ŝtata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake)
La **Lexikon für Theologie und Kirche (Leksikono por Teologio kaj Eklezio)** (LThK) estas katolika teologia enciklopedio. 

Ĉiuj eldonoj aperis en Herder-Verlag, Freiburg im Breisgau; la kutima scienca mallongigo estas **LThK** (kun la eldoncifero kiel eksponento).

Unua eldono 1930 ĝis 1938
-------------------------

La leksikono estiĝis en la jaroj 1930 ĝis 1938 per plena tralaboro de la pli aĝa kaj nur duvoluma *Kirchliches Handlexikon (Eklezia manleksikono* (Freiburg/Brsg. 1907/1912). Eldonis ĝin Michael Buchberger, kiu jam estis respondeca por la manleksikono. Kiel unua en la novtempo li klopodis oferti superrigardon de la teologio („summa theologiae"), tio signifas, kovri ĉiujn aspektojn de la katolika eklezio.

Dua eldono 1957 ĝis 1968
------------------------

Duan tute perlaboritan version eldonis de 1957 ĝis 1968 Josef Höfer kaj Karl Rahner. Tiu eldono estis finita en fazo, en kiu la katolika eklezio estis en radikala ŝanĝo pro la Dua Vatikana Koncilio. Pro tio post la dek leksikonaj volumoj kun la registrovolumo oni aldonis tri pliajn volumojn kun la tekstoj de la Dua Vatikana Koncilio en latina kaj germana lingvoj. Tiel tiu eldono ampleksis 14 volumojn. En la 1980aj jaroj aperis malmultekosta poŝlibra eldono kiel studa apart-eldono.

Tria eldono 1993 ĝis 2001
-------------------------

La tria eldono aperis sub Walter Kasper en la jaroj 1993 ĝis 2001; ĝi denove ampleksas dek volumojn plus registrovolumo. Ĝi enhavas 26.000 ĝenerale ne tro longajn artikolojn sur 8.292 paĝoj. En 2006 aperis malmultekosta eldono.

Vidu ankaŭ
----------

* Encyclopédie des sciences ecclésiastiques
* Religion in Geschichte und Gegenwart
* Theologische Realenzyklopädie
* Reallexikon für Antike und Christentum
* Evangelisches Lexikon für Theologie und Gemeinde
* Das Große Bibellexikon

Eksteraj ligiloj
----------------

* Leksikono por Teologio kaj Eklezio (germana prezentado)
* LThK en la eldonejo Herder
* Stephan Haering OSB, leksikono por Teologio kaj Eklezio (LThK), en: Historisches Lexikon Bayerns