recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
historia gastejo de la teritorio Sensenstein
La **24-a Internacia Seminario** de la Esperanto-Junularo okazis inter la 27-a de decembro 1980 kaj la 3-a de januaro 1981 en la seminariejo Sensenstein en Niestetal proksime de la urbo Kaselo de la federacia lando Hesio en la centro de Germanio. La kiel dum antaŭaj aranĝoj science altnivelajn prelegojn kaj laborgrupojn dumtage kaj la tutnoktan interkonatigan kaj festan programon partoprenis iom pli ol 180 regule aliĝintaj lernantoj kaj studentoj (plus iuj lastmomentaj aliĝintoj) el 15 plejparte eŭropaj landoj. Post kiam jam la antaŭan, 23-an IS-n partoprenis nekutime granda kvanto da partoprenantoj kaj la organizantoj estis instigitaj eksperimenti per administra divido de la aranĝo, tiel ke la "Internacia Seminario" nur kovris la partoprenantojn ĝis aĝo de 25 jaroj, dum la pli aĝajn gastigis samloka kaj samenhava evento nomata "Internacia Festivalo", nun duafoje tiu formala divido ripetiĝis (apenaŭ senteble por la partoprenantoj). La organizan teamon de GEJ kaj de la IF konsistigis *Ursula Felhölter, Hans-Dieter Platz, Gerald Roemer, Elisabeth Kuhl* kaj *Elisabeth Schwarzer*.

Ĉi-foje la temo de la semajno estis  

**"Alternativaj vivstiloj"**

Elstaris interalie prelegoj de Gerald Roemer kaj Walter Zelazny plus laborgrupoj de la prelegintoj kaj Rudolf Fischer, Norbert Bludau, Claude Nourmont, Andreas Münchow, Roland Schnell kaj Loes Demmendaal, aldone al multaj pliaj diskutgrupoj, kursoj kaj pliaj programeroj. En tiu-ĉi IS, aparte eksperimentiĝis per okazigo de "agoroj", parolrondo aŭ forumo kiu en iom filozofia stilo pritraktas certan temon: la "agoroj" de la IS fokusigis la temojn milda teknologio, trafiko kaj arkitekturo en vidpunkto de altivnativaj vivstiloj.

La 24-a IS estis la unua el du eventoj el la serio, kiu okazis en la ejo Sensenstein, kie aldone ankaŭ jam okazis la 20-a seminario. La lokaj cirkonstancoj kun abunda endoma spaco kaj interalie granda kongreseja naĝejo estis aparte plaĉaj, sed tamen post la 25-a IS la partoprenantoj kaj organizantoj decidis retransiri al kutimo ĉiujare serĉi novan ejon, kaj rekontentigi la dezirojn de la vojaĝemaj seminariemuloj en siaj feriadoj vidi ĉiam novajn lokojn.

Referencoj
----------

1. 1 2  el la seminaria broŝuro, titolita "Alternativaj vivstiloj""
**Dominique Dunne** (Santa Monica, Kalifornio, 23an de novembro 1959 - Los-Anĝeleso, Kalifornio, 4an de novembro 1982) estis fama usona aktorino pro la filmo "Poltergeist - La Fenomeno". Ŝi estis anstataŭita de aktorino Meg Tilly.

La aktorino mortis aĝanta 22, 19 tagojn antaŭ atingi 23 jarojn de aĝo, en la *Cedars-Sinai Medical Center* de Los-Anĝeleso pro komato kvin tagojn post esti strangolita fare de sia iama koramiko, John Thomas Sweeney, malkontenta pro la fino de ilia rilato.
La aktorino Dominique Dunne, kiu neniam havis fianĉojn antaŭe, enamiĝis de John Thomas Sweeney, tiam kuirej-helpanto kiu laboris en Ma Maison, unu el la plej bonaj holivudaj restoracioj. Dominique portis lin al Novjorko por renkonti siajn gepatrojn kaj tiutempe li malkaŝis sian temperamenton en konvulsion de ĵaluzo, estante posedema, klopodante igi ŝin for de ŝiaj amikoj.

Kun sukceso en kino, la kariero de Dominique estis lanĉita kaj ŝi ricevis proponon labori en televidprogramo Tom Selleck, sed lia fianĉo ne ŝatis tion. Je la 26a de aŭgusto 1982, dum oni disputis, li batis la kapon de la aktorino kontraŭ la planko kaj ŝi fuĝis al domo de sia patrino. Ekzakte unu monaton poste, la 26an de septembro, Johano sturmis denove ĝin. Post tiu dua atako, Dominique realigis la frenezon de sia fianĉo kaj komencis kaŝiĝi, sed li akiris kontakton telefone. Ŝi do rakontis al li, ke ŝi decidis la definitivan disiĝon, kion Johano ne akceptis. La viro ekkuris al ŝia hejmo kaj sufokis ŝin malkuraĝe, lasante la aktorinon en komato dum kelkaj tagoj, kaj ŝi mortis poste.

En novembro 1983, jaron post la krimo, John ricevis kondamnon pro intenca murdo, daŭrante ses jarojn kaj duono. John restis en malliberejo por nur tri jaroj, al la ĉagreno de familio kaj amikoj de Dominique.

* Kategorio Dominique Dunne en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 523655
* LCCN: no2006035887
* VIAF: 22351555
* ISNI: 0000 0000 4846 0162
* BNF: 14173816n
* BNE: XX1607023
 |
**Ciguñuela** [ziguNJŬEla] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montes Torozos* en la centrokcidento de la provinco. *Ciguñuela* estas etimologie komprenebla kiel *Cikonieto* kaj tiukadre aperas tre malgranda cikonio en la malsupra pinto de la blazono. Tamen en hispana lingvo estas alia vorto tre simila por alia birdospecio nome "cigüeñuela" [zigŭeNJŬEla], kun la signifo de himantopo.

Ciguñuela en la provinco Valadolido.
La *Montoj Torozos* de la provinco Valadolido, flave, okcidente.
La preĝejo.
Malnova foto.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 30,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 375 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 300 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, sed poste iom rekuperiĝis pro proksimeco al la provinca ĉefurbo. Ĝi distas 14 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

En Ciguñuela naskiĝis la bazinstruisto Dióscoro Galindo, mortpafita en Aŭgusto 1936 kun la poeto Federico García Lorca apud Víznar. Li instruis en Pulianas kiam li estis ekzekutita pro sia ideologio kaj respublikema kaj progresista. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 16-a jarcento kun tiom alta turo ke ĝi utilis kiel komunikilo kun la gvatoturo de Simancas kaj kun la kasteloj de Peñaflor kaj Castromonte.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764386
 |
|  |
| --- |
| **Palia kanono** |
|   |   | Vinajo-pitako |   |   |
|   |   | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
| Sutta-vibhango | Khandhako | Pari-varo |
|   |   |   |   |   |   |   |   |

 |   |   |
|   |   | Sutta-pitako |   |   |
|   |   | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |
| Dighonikajo | Maĝĝhimonikajo | Samjuttonikajo |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |

 |   |   |
|   |   | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|      |      |      |      |      |      |      |      |      |     ; |      |      |      |      |
| Anguttaronikajo | Khuddakonikajo |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |

 |   |   |
|   |   | Abhidhammo-pitako |   |   |
|   |   | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |
| Dhs. | Vbh. | Dhk.Pug. | Kvu. | Jamako | Patthano |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |

 |   |   |
|   |   |   |   |   |
| Vidu la ŝablonon kun komentoj |

**Vinajo** (laŭvorte *disciplino*) estas en pli mallarĝa signifo aro de reguloj de konduto por budhisma monaĥa komunumo aŭ samgo. La doktrino de la Budho eblas ĝenerale dividi en du partojn: *Darmo* aŭ scienco kaj *Vinajo* aŭ disciplino. Eblas diri, ke la unua okupiĝas per teorio kaj la alia per praktiko, eĉ kiam fakte ili grandparte transkovras unu la alian.

*Vinajo-pitako* estas la unua parto de budhisma leĝo Tripitako. Ties kernon kreas Patimokkha. En teravada tradicio ĝi enhavas 227 regulojn por la monaĥoj (bhikkhu) kaj 311 por monaĥinoj (bhikkhuni). Aliaj lernejoj havas diferencan nombron de reguloj.

Parto de Vinajo-pitako estas multaj pluaj tekstoj, el kiuj kelkaj klarigas devenon de ordenaj reguloj el konkretaj incidentoj en la monaĥa komunumo. Aliaj enhavas detalojn el vivo de signifaj lernantoj de la Budho kaj iliajn vekiĝojn. Pluaj tekstoj priskribas, kiel la unuopaj reguloj devas esti validigataj kaj kiel devas esti solvataj disputoj inter bikŝuoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bhikkhu Gavésakó: Reguloj de la budhistaj monaĥoj (PDF) Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
**Cigudosa** [ziguDOsa] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, nordoriente de la provinco Sorio kaj komarko *Tierras Altas* (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco.

Geografio
---------

*Tierras Altas* en la nordo de la provinco Sorio.
Loko de Cigudosa en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 21,03 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 20 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 500 loĝantojn el la 1940-aj jaroj. 

Ĝi distas 59 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Cigudosa-San Felices, okupanta 1 109 hektarojn, nome 53% de la teritorio.​

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierras Altas |
| --- |
| Aldealices• Almarza• Arévalo de la Sierra• Ausejo de la Sierra• Carrascosa de la Sierra• Castilfrío de la Sierra• Castilruiz• Cerbón• Cigudosa• El Royo• Estepa de San Juan• Fuentes de Magaña• Fuentestrún• La Póveda de Soria• Las Aldehuelas• Magaña• Oncala• Rebollar• Rollamienta• San Felices• San Pedro Manrique• Santa Cruz de Yanguas• Sotillo del Rincón• Suellacabras• Trévago• Valdeavellano de Tera• Valdegeña• Valdelagua del Cerro• Valdeprado• Valtajeros• Villar del Ala• Villar del Río• Vizmanos• Yanguas |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351586
 |
**B. GERGELY Piroska**, *Benedekné* (gergej) estis rumanuja hungara lingvisto. Ŝi estis la filino de Jenő Gergely.

Piroska Gergely naskiĝis en Kluĵo la 6-an de novembro 1932, ŝi mortis la 1-an de aŭgusto 2019.

Biografio
---------

Piroska B. Gergely finis la mezlernejon en sia naskiĝurbo, pli poste unu jaron ŝi studis medicinon. Ŝi havigis diplomon de instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo en la Bolyai Tudományegyetem. Ŝi pasigis unu jaron per stipendio en 1969-70 en Finnlando. Ekde 1956 ŝi estis universitata lektorino. Ŝi publikis ekde 1957 en NyIrK, *Studia Universitatis Babeş-Bolyai*, en *Magyar Nyelvjárások* en Debrecen kaj en la finna revuo *Virittaja*.

Verkoj
------

* *Anyanyelvünk művelése* [kunulaŭtorino], Bk. 1975;
* *A kalotaszegi magyar ragadványnevek rendszere* (1977).
* *Nyelvészeti tanulmányok* [kunulaŭtorino], Bk. 1980.

Literaturo
----------

* J. Kovács Magda: Első személynévmonográfiánk. Korunk 1978/10.

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
**Heinrich Friedrich FÜGER** (8a de decembro 1751, en Heilbronn – 5a de novembro 1818, en Vieno) estis germana klasikisma pentristo de portretoj kaj historia pentrarto.

Biografio
---------

Füger estis lernanto de Nicolas Guibal en Stuttgart kaj de Adam Friedrich Oeser en Leipzig. Poste li veturis kaj pasigis kelkan tempon en Romo kaj Napolo, kie li pentris freskojn en la Palaco de Kaserto. Reveninta al Vieno li estis nomumita pentristo de la kortego, profesoro kaj vicdirektoro de la Akademio de Belartoj de Vieno, kaj en 1806 direktoro de la Galerio Belvedere.

Inter liaj historiaj pentraĵoj estas jenaj: La adiaŭo de Koriolano (Galerio Czernin, Vieno), Alegorio de Paco de Vieno (1801), La morto de Germaniko (1789), La murdo de Cezaro, kaj Batŝeba (Budapesta Galerio). Inter liaj portretoj estas tiuj de la imperiestro Jozefo la 2-a, de la Granda Dukino Elisabeth von Württemberg, de la reĝino Karolina de Napolo, kaj de Horatio Nelson, kiu sidis por pozo por li en Vieno en 1800 (National Portrait Gallery, Londono). Li pentris laŭ la klasika stilo de Louis David kaj de Anton Raphael Mengs kaj sentis sin klina al teatreco.

Füger estis ankaŭ pentrinstruisto; inter liaj disĉiploj estis Gustav Philipp Zwinger kaj Franciszek Ksawery Lampi.

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Ekzekuto de vestalo, detaloEkzekuto de vestalo, detalo
* Portreto de Princo Nikolaj Ĝusupov, detaloPortreto de Princo Nikolaj Ĝusupov, detalo
* Prometeo portas la fajron al la homaroPrometeo portas la fajron al la homaro
* Apoteozo de Arkiduko Karlo de Aŭstrio-TeŝinoApoteozo de Arkiduko Karlo de Aŭstrio-Teŝino
* Portreto de Marie Thérèse de FrancioPortreto de Marie Thérèse de Francio

Notoj
-----

1. 1 2  Gilman, D. C.; Peck, H. T.; Colby, F. M. eld. (1906). "Füger, Heinrich". New International Encyclopedia (1a eld.). New York: Dodd, Mead.
2. ↑   Horatio Nelson. National Portrait Gallery.
3. ↑   Franciszek Ksawery Lampi. Alirita 29a de oktobro 2012.

* Kategorio Heinrich Füger en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 672859
* GND: 118968696
* LCCN: nr00022521
* VIAF: 7656391
* ISNI: 0000 0000 6656 4539
* SUDOC: 086303031
* BNF: 14955649h
* BPN: 45786613
* ULAN: 500025520
* RKD: 29712
* NKC: jo2005273724
 |
**Viktor Gertler,** hungare **Gertler Viktor** estis hungara reĝisoro, scenaristo, instruisto kaj profesoro. Lia frato estis Endre Gertler.

Viktor Gertler naskiĝis la 24-an de aŭgusto 1901 en Budapeŝto - mortis la 5-an de julio 1969 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Viktor Gertler frekventis aktoran lernejon de Szidi Rákosi, poste li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs), sed tie li ankaŭ reĝisoradis. Inter 1927-1933 li estis en Berlino, kie li ricevis diversajn taskojn (ankaŭ reĝisorajn) en filmoproduktoj. Dum la 2-a mondmilito li vivis en Bruselo, kie li eldonis sian membiografion, poste li estris filman lernejon en Budapeŝto, poste inter 1948-1954 li ankaŭ instruis en la ĉeflernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1957, poste en 1966 alian premion.

Liaj reĝisoraĵoj (elekto)
-------------------------

* 29 kinejaj filmoj inter 1936-1968, ekzemple *A férfi mind őrült* 1937; *Állami Áruház,* 1953; *Én és a nagyapám* (Mi kaj mia avo), 1954; Surveturo, 1955; Dolarpaĉjo, 1956; *Láz* (Febro), 1957; *Vörös tinta* (Ruĝa inko), 1958; *Az aranyember* (La orohomo), 1962

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Viktor Gertler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 405635
* GND: 1061451518
* LCCN: n2009028505
* VIAF: 74114766
* ISNI: 0000 0000 7844 9001
* BNF: 14681024n
 |
**Viktor KLIMA** (naskiĝinta la 4-an de junio 1947 en Vieno) estas aŭstra politikisto.

La membro de la Socialdemokratia Partio de Aŭstrio iĝis en 1992 ministro pri ekonomio kaj trafiko kaj tiufunkcie i.a. faris la kontrakton kun la Eŭropa Unio koncerne la transiton tra Aŭstrio. En januaro de 1996 li fariĝis ministro pri financoj.

De la 27-a de januaro 1997 ĝis la 4-a de februaro 2000 li estis kanceliero gvidanta koalicion kun la ÖVP, kiun li volis kontinuigi en 1999, sed vane: ĉar en la 3-a de oktobro lia partio ja estis perdinta multajn voĉojn sed tamen restinta la plej pova frakcio. Same li fiaskis provante formi minoritatan registaron en januaro 2000.

Krome li estis de aprilo 1997 ĝis aprilo 2000 partiestro de SPÖ. Ĉe la partitago la finon de aprilo 2000 oni elektis lin honora prezidanto de la socialdemokratia movado. Poste li eklaboris sur la kampo ekonomia.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Viktor Klima en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografio sur la parlamenta retpaĝaro.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 461563
* GND: 114369895
* LCCN: no2003105820
* VIAF: 3172809
* ISNI: 0000 0001 1459 5947
* NKC: xx0061220
 |
**Rojas** [ROĥas] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la oriento de la komarko *La Bureba*.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas du loĝlokojn nome Rojas, la ĉefurbo, kaj Quintanilla cabe Rojas okupas totalan areon de 24,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 64 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 40 loĝantojn el 1991.

Ĝi distas 60 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas proksima al la Sanktejo de Sankta Kasilda.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi estis en la kvaropo *Cuadrilla de Rojas*, unu de la sep dividaĵoj de la *Merindad de Bureba*, apartenanta al la *partido de Bureba*, kun reĝa jurisdikcio kaj propra vicurbestro.

Estis kastelo, nun ruinigita (foto de la tabelo).

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Johano.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774093
 |
**Hispana Demokratia Respublikana Agado** (hispane Acción Repúblicana Democrática Española - mallongigo: *ARDE*) estas la nomo de hispana politika partio kreita dum la 
50-aj jaroj de la pasinta jarcento, kiel rezulto de la klopodoj por kunigi Respublikana Maldrekstro-n kaj Respublikana Uniono-n, la du plej gravaj respublikanaj partioj dum la Dua Hispana Respubliko. 

Depost la restauracio de la demokratio en Hispanio, ĝi ĉeestis la lokajn balotadojn de 1979, atinginte la duan lokon laŭ la kvanto de balotoj en la urbo Sogorb, kaj kun la subteno de la PSOE atingis la unuan kaj ununuran respublikanan urbestron kiu regis la hispanan municipon depost la respublikana epoko. Dum la sekva balota konvokatorio ĝi iĝis la plej voĉdona partio en ĉi vilaĝo de Castelló. 

Nuntempe, ĝi ŝainas integrita ĉe la nomumita Respublikana Klubo, kune kun aliaj samideanaj partioj inter kiuj Grupo Tria Hispana Respubliko, Liberalaj por la Respubliko kaj Federalaj Progresistoj.

Eksternaj ligiloj
-----------------

* ARDE - Sogorb
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Arunaĉala makako** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
| Subklaso: | Placentuloj *Eutheria* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Primatoj *Primates* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Cerkopitekedoj *Cercopithecidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Makako *Macaca* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***M. munzala*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Macaca munzala****(Sinha kaj aliaj, 2004) |
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Arunaĉala makako  |

 |
| v • d • r |

**Arunaĉala makako** (*Macaca munzala*) estas primatospecio el la genro de makakoj, kiu estis nomata laŭ la nordhindia federacia ŝtato **Arunaĉal-Pradeŝo**, kie oni malkovris la beston en 2004.

La latina nomo *Macaca munzala* venas el la loka nomo 'Mun Zala', signifanta arbarprofunda simio.

Tiu ĉi makakospecio estas fortstatua kaj havas malhelan vizaĝon, mallongan voston. Ĝi vivas en arbaroj ĝis alto de 3.500 metroj, tiel ĝi estas la plej alte vivanta simiospecio de la mondo. La plej proksima parenco de tiu ĉi specio estas verŝajne la Tibeta makako (*Macaca thibetana*) kaj la Assam-makako (*Macaca assamensis*). Ĝi diferenciĝas per sia vostolongo, koloro kaj markizaj kutimoj.

La specio estis malkovrita nur en 2004; la priskribo okazis en 2005 en la gazeto "International Journal of Primatology". La malkovro okazis hazarde ĉe surmapigo de arbara parto en nordokcidento de Bharato, proksime al la ĉina limo. 

Ĉar la makako vivas en tiu loko, kie la popoldenso estas tro granda, la esplora grupo petis de la registaro protekti areon de 1.200 kvadrataj kilometroj. Oni trovis tie spurojn de 14 simiaj grupoj.

La lokanoj ne ĉasas la makakojn por viando, ĝuo, sed ekstermas ilin, ĉar ili voras la rikoltojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* pliaj infoj Arkivigite je 2005-10-28 per la retarkivo Wayback Machine angle
**Moraleja del Vino** [moraLEĥa delBIno] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. *Moraleja del Vino* estas tradukebla etimologie al *Morusabeto de la Vino*.

Geografio
---------

Preĝejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 19,49 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 740 loĝantojn. 

Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed poste rekuperis 500 pro proksimeco al la provinca ĉefurbo. 

Ĝi distas nur 10 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. 

En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. 

Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.

Bildaro
-------

* SonorilmuroSonorilmuro
* Sankta RoĥoSankta Roĥo
* Detalo de la retabloDetalo de la retablo

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754110
 |
**István Anhalt** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Anhalt István** estis hungardevena kanadana komponisto, altlerneja instruisto.

István Anhalt  naskiĝis la 12-an de aprilo 1919 en Budapeŝto, li mortis la 24-an de februaro 2012 en Kingston (Ontario).

Biografio
---------

István Anhalt devenis el juda familio. Li komencis ricevi pianlecionojn en la aĝo de ses jaroj. Li maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1937. Li studis en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt (lia instruisto estis Zoltán Kodály), li akiris diplomon en 1941. En la venonta jaro li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány. Tiutempe li estis trudlaboristo pro la kontraŭjudaj leĝoj, sed li eskapis kaj kaŝiĝis. Inter 1946 - 1949 li plulernis en konservatorio de Parizo. Liaj majstroj estis Nadia Boulanger, en:Louis Fourestier kaj en:Soulima Stravinsky. Post lernado li migris al Montrealo en 1949, kie li edziĝis post 3 jaroj. Baldaŭ 2 filinoj naskiĝis. Anhalt instruis en Universitato McGill 2 jardekojn, poste en Kingston inter 1971 kaj 1984. Li ankaŭ komponadis konstante en la instrua periodo kaj poste dum la emeritaj vivoj.

Elektitaj fakliteraturaj verkoj
-------------------------------

* "The making of Cento" (1970)
* "La musique électronique," "L'histoire de Cento," (1971)
* "Alternative Voices: Eseoj pri Contemporary Vocal kaj Choral Composition" (1984)

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

### Operoj

* *La Tourangelle* 1975
* *Winthrop* 1986
* *Traces (Tikkun)* 1996
* *Millennial Mall* 1999

### Ĉambromuzikoj

* *Trio* 1953
* *Sonata, violin and piano* 1954
* *Doors ... Shadows (Glenn Gould In Memory)* 1992

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio kun foto Arkivigite je 2019-05-05 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640985
* GND: 124462138
* LCCN: n83159968
* VIAF: 22334696
* ISNI: 0000 0001 1488 6373
* SUDOC: 156890631
* BNF: 13961290z
* MBA: 073fa4bd-114b-4430-8df6-422069375200
* NKC: jn20000600269
* ICCU: DDSV164935
 |
**István Nagy B.** [iŝtvAn nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy B. István** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.

István Nagy B.  Arkivigite je 2018-07-05 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 8-an de majo 1933 en Szilvásvárad, li mortis la 22-an de aŭgusto 2006 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Nagy B. studis gobelinojn en Industriarta Altlernejo inter 1951-1956, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1959. Liaj plej gravaj instruistoj estis Noémi Ferenczy, Aurél Bernáth kaj István Szőnyi. Ekde 1961 li ekspoziciis. Li studvojaĝis al Usono, Kanada (1972); Suomio (1976); Kuba (1980); Romo kun stipendio (1983-1984); Okcidenta Germanio (1985), Oslo, Aŭstrio (1989). Inter 1988 kaj 1998 li estis katedrestro en Pedagogia Altlernejo de Eger, poste ĝis 2003 li instruis samloke. En 1995 li estis ankaŭ gastoprofesoro en Universitato de Minesoto. Li ricevis premiojn inter 1983-2006.

Li edziĝis en 1959, la edzino naskis filinon en 1963, filon post 2 jaroj.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Rger (1960, 1990)
* Debrecen (1970)
* Arthalo Budapeŝto (1971)
* Romo (1984)
* Budapeŝto (1994, 1998)
* Balassagyarmat (2006)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* debuto en 1961
* Parizo (1978)
* Szeged (1985, 1987)
* Budapeŝto (1987, 1991)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Alsóörs (1962)
* Zsámbéki tél (1971)
* Petőfi Sándor igazi arca (1983)
* Lukács Apostol (2006)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildoj Arkivigite je 2018-07-05 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614426
* VIAF: 121416227
 |
Koordinatoj: 48° 49′ 18″ N 23° 03′ 58″ O﻿ / ﻿48.82167 °N, 23.06611 °O﻿ / 48.82167; 23.06611 (mapo)

**Koteljnicja** (ukraine *Котельниця* hungare *Katlanfalu*) estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec, en municipo de Tiŝiv. Koteljnicja situas en kaldrona valo.

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1645 en formo *"Kosztelnica"*. En 1904 pro la hungariga politiko la loknomo ŝanĝiĝis al la hungareca Katlanfalu. En 1910 vivis en Katlanfalu 232 loĝantoj (213 rutenoj, 12 germanoj, 7 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Niĵnij Vorota, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Koteljnicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* grekokatolika ligna preĝejo omaĝe al Sankta Spirito kune kun sonorilostablo el la 18-a jarcento
La Kapelo de la Reĝa Kolegio
Ventumilvolbo de la kapelo
La **Reĝa Kolegio** (angle:***King's College***), kolegio de la Universitato de Kembriĝo, estis fondata en 1441 de la reĝo Henriko la 6-a, kiu donis al la kolegio grandajn riĉaĵojn. Ĝi famas pro mezepoka kapelo. La kapela ĥoro mondfamas. Ciun kristnaskon estas televidila dissendo de Festivalo de Naŭ Legaĵoj kaj Karoloj.

Kapelo
------

La kapelo de la Reĝa Kolegio ĝenerale estas la distingilo de la urbo kaj estas eble la plej fama kaj bela konstruaĵo de gotika arĥitekturo en Kembriĝo. Ĝi estis konstruata dum tempospaco de proksimume cent jaroj en tri fazoj kaj havas la tutmonde plej grandan ventumilvolbon en la rektangula stilo), multajn vitralojn kaj la pentraĵon *„La Adorado de la Saĝuloj el Oriento"* von Petro Paŭlo Rubens. La kapelo servas plue por diservoj kaj aliaj aranĝoj.

* Kategorio King's College (Kembriĝo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 239398
* GND: 110193-6
* LCCN: n79125174
* VIAF: 135437628
* ISNI: 0000 0001 2169 4257, 0000 0004 1937 1522
* BNF: 123463738
* MBA: 855cc47d-37dc-4f48-903e-197365e0f6ab
* NLA: 36066968
* BIBSYS: 90115709
* NKC: ko2018983391
 |
**Marie BARTOVSKÁ** (naskiĝis la 29-an de julio 1912 - mortis la 8-an de decembro 1999 en Frýdek-Místek, Ĉeĥio) estis Honora Membro de UEA (de la jaro 1996) kaj de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Unue rifuzita de lernejo pro sia miopeco, nur post laboro en tolaĵfabriko ŝi sukcesis ekstudi - pri komerco, kvankam ŝi volis fariĝi instruisto.

Esperanton ŝi lernis en 1930. Post aktivado en pluraj kluboj, ŝi fondis en 1951 tiun de Frýdek-Místek. Ŝi multe instruis kaj de 1965 gvidis ĉiumonatan Kafejo Esperanto.

Sperta pri la tekstil-faka terminologio, ŝi kontribuis tiufake i. a. al Plena Ilustrita Vortaro (PIV, 1970) kaj la Esperanta Bildvortaro de Rüdiger Eichholz (1988). Malgraŭ aĝo, malsanoj kaj vidhandikapo, ĝis lasta tempo ŝi ofte aperigis leterojn en la E-gazetaro kaj partoprenadis aktive fakajn aranĝojn, ekz. prelegante en 1998 pri la terminologio de brodado en la 1-a Kolokvo pri Apliko de E-o en Scienco kaj Tekniko. Longtempa delegito de UEA, modelo de tutviva sindediĉo al lingvo, kiu fariĝis universitato de ŝia vivo, ŝi estis konata aktivulino en sia lando ankaŭ sen okupi centran movadan postenon.

Ŝi esperantigis verkojn de Karel Čapek (Danjo, vivo de hundido), Miloslav Švandrlík (Nigraj baronoj), Vladimír Škutina (Malliberulo de la prezidento), Achille Gregor (Problemoj en Panonio) kaj enĉeĥigis libron de Tibor Sekelj (Kumeuaŭa, la filo de la ĝangalo). En 1996 ŝi fariĝis eĉ honora membrino de UEA.

Literaturo
----------

* Biografieto. En: La stato kaj estonteco de la internacia lingvo Esperanto. Praha: Kava-Pech 1995, p. 127

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libroj Arkivigite je 2017-12-12 per la retarkivo Wayback Machine de kaj pri Marie Bartovská en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
* Artikoloj Arkivigite je 2008-05-09 per la retarkivo Wayback Machine de kaj pri Marie Bartovská en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA) (serĉu je "bartovsk")


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 7265
* GND: 1078799644
* VIAF: 84458187
* ISNI: 0000 0000 5614 0126
* NKC: kpwa1090
 |
**Viktor Bérces** [bErceŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bérces Viktor** estas hungara juristo, altlerneja instruisto, infana aktoro, pianisto, komponisto. Lia pli longa nomvarianto laŭ hungarlingve kutima nomordo estas *Bérces Viktor László*.

Viktor Bérces naskiĝis la 8-an de septembro 1983 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Viktor Bérces maturiĝis en cisterciana gimnazio en Székesfehérvár en 2002, sed inter 1995–1999 li estis ankaŭ infana aktoro de poste en Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár), pli poste li estis ankaŭ muzikisto. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2007, fine li akiris sciencan gradon Ph.D. en 2012. Ekde 2009 li instruis en Altlernejo János Kodolányi kaj Katolika Universitato Pázmány Péter, krome ankaŭ en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Inter 2014-2016 li estis ĉefkonsilisto ĉe la ĉefjuĝejo. Li estas ankaŭ aktiva muzikisto. Li havas edzinon, kiu estas juristo.

Lia disertaĵo
-------------

* *A védői szerepkör értelmezésének kérdései – különös tekintettel a büntetőbíróság előtti eljárásokra* (2012)

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A resztoratív igazságszolgáltatási koncepció érvényesülésének lehetőségei büntetőügyekben - különös tekintettel a mediációra és annak hazai szabályozására* (2009)
* *A védőügyvédi tevékenység gyakorlásának személyi és szervezeti keretei Magyarországon* (2013)
* *A büntetőperbeli bizonyítás alapfogalmainak dogmatikai megközelítései a hazai jogtudományban* (2018)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto Arkivigite je 2020-07-21 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697298
 |
La **orbita periodo** estas la tempo kiun planedo aŭ satelito (aŭ alia objekto) bezonas por fari kompletan orbiton.

Kiam temas pri objektoj orbitantaj la Sunon ekzistas du malsamajn orbitajn periodojn:

* La **sidera periodo** estas la tempo kiun la objekto bezonas por fari kompletan rivoluon ĉirkaŭ la Suno, prenante kiel punkto de referenco fiksan stelon. Oni konsideras ĝin la vera orrbita periodo de la astro, ĝi estas kiun restanta observanto vidas.
* La **sinodika periodo** estas la daŭro inter du sinsekvaj samaj fazoj de astro. Ĉi tiu periodo kalkulas je la movo de la Tero, kiu ankaŭ rivoluas ĉirkaŭ la Suno. Tial, ĝi estas la ŝajna orbita periodo.

Rilato inter la sidera periodo kaj la sinodika periodo
------------------------------------------------------

Koperniko disvolvis matematikan formulon por rilatigi ambaŭ orbitajn periodojn.

Konsiderante la sekvajn simbolojn:

*P* = sidera periodo de la astro
*S* = sinodika periodo de la astro
*T* = sidera periodo de la Tero
Por iu tempo *S*, la Tero trairas angulon de 360º/*T*)*S* (oni supozas cirklan orbiton) kaj la astro moviĝas (360º/*P*)*S*.

Kaze de interna planedo, tio estas, planedo kies orbita periodo estas pli malgranda ol la orbita periodo de la Tero.

(360º/*P*)*S* = (360º/*T*)*S* + 360º
Post algebra manipulado, ni havas

**1/*P* = 1/*T* + 1/*S***
Por ekstera planedo, la kalkulo estas simila:

**1/*P* = 1/*T* - 1/*S***

Vidu ankaŭ
----------

* Geosinkrona orbito


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Astronomio |
**Hosur** (tamile ஓசூர்) estas industria urbego en distrikto Kriŝnagiri (kie ĝi estas la plej granda urbo), en subŝtato Tamilnado, en suda Barato. La origina loknomo estis "Murasu Naadu". Hosur funkcias kiel la sateliturbo de Bengaluro. 

Ĉefvojo en Hosur

Geografio
---------

Hosur situas en montaro en averaĝa alteco de 880 metrojn. Bengaluro troviĝas 39, Kolar 56, Salem (Barato) 125, Majsuro 136, Velor 143, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 260, Mumbajo 876, Kolkato 1562, tutlanda ĉefurbo Delhio 1770 kilometrojn (aere). 

Municipa oficejo

Demografio
----------

En 2011 Hosur havis 116 821 da loĝantoj. En la 2000-aj jaroj Hosur atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil). La meza legopovo estas 76.69%.

Historio
--------

Hosur dum la historio apartenis al sultanlando aŭ aliaj regnoj. La municipo estis fondita en 1992.

Ekonomio
--------

Hosur estas signifa aŭtoindustria urbo. La proksimeco al Bengaluro estas avantaĝo. La ĉirkaŭaĵo estas fekunda grundo, oni kultivas tomatojn, brasikojn, cepojn, kapsikojn, karotojn, kukumojn, fabojn, rapojn, rozojn.

Religio kaj lingvoj
-------------------

La ĉefa religio en Hosur estas hinduismo (83.66%), poste islamo (11.37%), fine kristanoj (4.5%). La urbego estas miksaĵo de lingvaj grupoj. La tamila estas la oficiala kaj parola lingvo. Ekzistas granda nombro da la teluguaj parolantoj.

Eduko
-----

En Hosur la altnivela edukado okazas en 2 akademioj.

Trafiko
-------

Hosur estas bone ligita voje kaj fervoje al la proksimaj areoj, inter ili la plej bonaj kaj gravaj estas al Bengaluro kaj Salem. La loka flughaveno funkcias ekde 1994, la internacia flughaveno situas en Bengaluro.

Stacidomo en Hosur

Klimato
-------

Hosur havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musonoj. Pro ĝia alteco la urbego havas sanigan kaj moderan klimaton tutjare. Jare pluvas averaĝe po 809 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter decembro kaj marto apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 18-30 °C.

Vidindaĵoj
----------

* temploj, moskeoj, kirkoj
* ekologia parko

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |

* BibliotekoBiblioteko
* KolegioKolegio
* TemploTemplo
* Ekologia parkoEkologia parko
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

"Louis Armstrong and his **Hot Five**" estis studio-bando en Ĉikago en la jaroj 1925 ĝis 1927. 

Ĉi tiu bando unuafoje surdiskigis ĵazon, en kiu la soloisto ricevis pli da spaco por improvizado, kaj preparis al ĵazo, kiel ni nun konas ĝin, unuafoje la vojon. La membroj de la bando estis Louis Armstrong kiel kantisto kaj komence ĉe korneto, ekde 1927 ĉe trumpeto, kun lia dua edzino Lil Hardin Armstrong ĉe piano, Johnny Dodds ĉe klarneto kaj aldosaksofono, Kid Ory ĉe trombono kaj Johnny St. Cyr ĉe banĝo, en 1926 parte kompletigita per kantistino May Alix, en 1927 parte kompletigita per la fabela ĵaz- kaj blusgitaristo Lonnie Johnson.

En 1927 al ĉi tiu personaro de „Hot Five" aliĝis Pete Briggs ĉe tubjo kaj Baby Dodds ce frapinstrumentaro, kaj tiu pligrandigita grupo surdiskigis sub la nomo "Louis Armstrong and his **Hot Seven**".

En 1928 ekestis ŝanĝoj. *Hot Five* nun estis sesopo kun Louis Armstrong kiel kantisto kaj trumpetisto, Jimmy Strong ĉe klarneto kaj tenorsaksofono, Fred Robinson ĉe trombono, Mancy Carr ĉe banĝo, Zutty Singleton ĉe frapinstrumentaro kaj Earl Hines ĉe piano kaj kiel kantisto. Finfine Don Redman ĉe klarneto kaj aldosaksofono kompletigis la bandon al sepopo. 

Pli malfrue la grupo nomiĝis "Louis Armstrong and his **Savoy Ballroom Five**".
**Mainsat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 682 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Mainsat etendiĝas sur 34,81 km², kaj havis 682 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 19 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Mainsat situas je alteco de 670 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Mainsat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Jacqueline Jary, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Lokaj famuloj
-------------

Charles Antoine de La Roche-Aymon, ĉefepiskopo de Reims, konsekris la reĝon Ludovikon la 16-an en 1775. Li naskiĝis en la kastelo de Mainsat en 1696.

Administrado
------------

Mainsat apartenas al la kantono de Bellegarde-en-Marche, kies ĉefurbo estas Bellegarde-en-Marche. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Bellegarde-en-Marche
Focke-Wulf FW 200 B Condor de Lufthansa (modelo)Armea versio de Focke-Wulf Fw 200 Condor
La **Focke-Wulf Fw 200 Condor** estis longvoja pasaĝera aviadilo. Ĝi estis evoluigita dum unua jaro kaj unua flugo okazis la 27-an de julio 1937. La provflugoj estis tiam konvinkaj, ke Lufthansa donis tuj mendon por serio. Dum la dua mondmilito, oni trakonstruis ĝin al militistaj bezonoj.

Fw 200 estis la unua aviadilo, kiu senhalte flugis inter Berlino kaj Novjorko. Tio okazis la 10-an de aŭgusto 1938 dum 24 horoj kaj 56 minutoj. La reflugo okazis la 13-an de aŭgusto kaj daŭris 19 horojn kaj 47 minutojn.

Dum la dua mondmilito, la nazioj uzis la aviadilon por skoltado super la Atlantiko aŭ por longvoja flugo, provizado de la armeo.

Teknikaj informoj
-----------------

**Fw 200 (versio C-3)**

* Motoro: kvar 1000 ĈP BMW-Bramo 323 R-2 aer-malvarmumigitaj naŭ-cilindraj stelmotoroj
* Enverguro: 32,84 m
* Longo: 23,87 m
* Alto: 6,30 m
* Malplena maso: 14.180 kg
* Flugmaso: 22.600 kg
* Skipo: 7 personoj
* Maksimuma rapido: 384 km/h en alto de 3970 m, 405 km/h ĉe 17.600 kg
* Kutima flugalto: 6600 m
* Plej granda atingopovo: 3550 km (standarda) C-3/U2 ĝis 6400 km
* Armiloj: du MG 151/20(20 mm), kvar MG 15(7,9 mm), 1000 kg bomboj (interne) kaj je 1400 kg ekstere, kaj eĉ pluse ĝis 1800 kg.

Literaturo
----------

* Nowarra, Heinz J.: *Focke Wulf Fw 200 Condor*. Koblenz 1988

* Focke-Wulf Fw 200 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Focke-Wulf Fw 200 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nudokula kolombo** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kolomboformaj *Columbiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kolombedoj *Columbidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Patagioenas* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | Nudokula kolombo ***P. corensis*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Patagioenas corensis****(Jacquin, 1784) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nudokula kolombo  |

 |
| v • d • r |

**Nudokula kolombo** (*Patogienas corensis*) antaŭe (*Columba corensis*) estas sudamerika kolombo de la familio *Columbidae*, kiu vivas en norda Kolombio, Venezuelo kaj Nederlandaj Antiloj, partikulare en Arubo. Ties naturaj habitatoj estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj. 

Temas pri grizecbruna kolombo kun rozkolora nuanco en kapo kaj kolo, po unu grizeca makulo en ĉiu kolflanko, kaj malhelbrunaj flugiloj. La piedoj estas ruĝecaj kaj la beko flaveca. La plej rimarkinda trajto estas senpluma okulringo kiu montras malhelbrunan haŭton, kio nomigas la specion. Inter la grenat-kolora iriso kaj la okulringo estas pli fajna grizeca okullimo.
**Móric Schirkhuber** [ŝirkhuber], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schirkhuber Móric** estis hungara pastro, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858).

Móric Schirkhuber  naskiĝis la 8-an de januaro 1807 en Sólyomvár [ŝOjomvAr] (tiu vilaĝo jam forlasiĝis situanta ĉe Doba). Li mortis la 14-an de septembro 1877 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Móric Schirkhuber akiris diplomon en universitato de Pest en 1830. En la sekva jaro li iĝis piarista pastro, poste li instruis en gimnazioj apartenantaj al la ordeno (ekzemple en Pest (urbo), Vác, Veszprém (urbo)). En 1867 li ricevis administran postenon ĉe la piasristoj. Li partoprenis en kompilado de germana-hungara scienca vortaro.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Magyarok története* (Historio de hungaroj), (1837 – 1849)
* *Az elméleti s tapasztalati természettan alaprajza* (1844)
* *Természettani Földrajz* (1853)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2013-10-19 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Nuda diplomato,** origine hungare *Meztelen diplomata* estas sukcesa nigra-blanka filmo en Hungario. Oni faris la filmon en hungara hotelo, tial la filmo prezentas la tiutempan hungaran hotelon. La rolantoj ofte fumas.

La filmo prezentas stilon de Jenő Rejtő, liaj temoj — almenaŭ la filmeblaj — estis prezentitaj.

Rolantoj
--------

* Imre Sinkovits (nur voĉe)
* János Rajz, diplomato
* József Szendrő, pseŭdodiplomato
* Dezső Garas, pseŭdodiplomato
* László Márkus
* Hédi Váradi
* Róbert Rátonyi, hotelestro
* Gyula Horváth (aktoro), polickapitano
* Zoltán Gera (aktoro)
* Sándor Siménfalvy
* Marianne Krencsey
* Oszkár Ascher
* Kornél Gelley
* Lajos Pándy
* Géza Berczy, János Horkai, György Miklósy, Erzsi Simor, József Zsudi kaj aliaj

Historio
--------

La historio estis okazanta en la 20-a jarcento en ia fora imagita insulo. La historio estas longa serio de ŝercoj, kiun iam Jenő Rejtő verkis en siaj romanoj. En la hotelo okazos intertraktadoj pri naftoputoj, sed abrupte la kvaranteno en la hotelo faras malfacilaĵojn. Ne mankas 2 gangseroj, unu estas nuda perdinta la vestojn. Por partopreni en la traktadoj, li bezonus veston. Li kelkfoje ŝtelas pantalonon, sed vane. Ekzemple li vidas kapon de viro, kiun terenbatas, poste li vidas, ke tiu homo havas skotan jupon. La skeĉoj senĉese daŭriĝas...
**Artúr Sarbó** [ŝarbO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sarbó Artúr** estis hungara kuracisto, neŭrologo, logopedo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *szepesváraljai*.

Artúr Sarbó  naskiĝis la 10-an de marto 1867 en Pest (urbo). Li mortis la 17-an de septembro 1943 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Artúr Sarbó akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1891, poste li plulernis en Berlino, Parizo, Londono, fine li helpis laboron de Jean-Martin Charcot en kliniko de Parizo. Post siaj studoj li laboris en Budaapeŝto komence en kliniko, poste en kuracejo, fine en hospitalo. En 1897 li estis nomumita privata profesoro, en 1909 eksterordinara profesoro en la supre menciita universitato. Ekde 1898 li laboris ankaŭ en logopedia lernejo, poste ankaŭ en faklernejo pri logopediaj instruistoj.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Szabályzat dadogók és egyéb beszédhibában szenvedők tanfolyamai számára* (1900)
* *A beszéd összes vonatkozásaiban, különös tekintettel a gyermekkorra* (1906) - manlibro, ĉefverko
* *A siketnémaság egy új oktatási módjáról* (1935)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2015-06-14 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2015-01-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**Hugó Richter** [riĥter], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Richter Hugó** estis hungara kuracisto, neŭrologo, altlerneja instruisto.

Hugó Richter naskiĝis la 21-an de aŭgusto 1887 en Kőszeg, li mortis la 24-an de aprilo 1945 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Hugó Richter devenis el juda familio. Li maturiĝis en piarista gimnazio en Érsekújvár, poste li studis en Reĝa Universitato de Budapeŝto, sed ankaŭ eksterlande. Li akiris medicinan diplomon en 1909, poste li estis devigsoldato jaron. Li komencis sian kuracistan karieron en neŭrologia kliniko ĉe Ernő Jendrassik. Ekde 1912 li estis asistanto apud Károly Schaffer en instituto. Dum la 1-a mondmilito li estis armea kuracisto. Ekde 1924 li gvidis la neŭrologian branĉon en juda hospitalo. En 1929 li habilitiĝis kiel privata instruisto. Dum la nazia erao (1944) li estis trudlaboristo, poste jam dum la paca periodo li mortis pro surveturo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796548
 |



* Portalo pri Biografio
**Naĥararo** (armene նախարար; plurale. naĥararkʿ նախարարք, de la parta lingvo naksvadār "tenilo de la supereco"), estis hereda titolo de la plej alta klaso donita al nobeldomoj de la antikva kaj mezepoka Armenio.

Mezepoka Armenio estis dividita en grandaj biendomoj, kio estis la posedaĵo de kreskanta nobela klaso kaj estis regita de ties membroj, kiuj posedis la titolon *Nahapet* "familiestro" aŭ *tanuter*, "mastro". Aliaj membroj de Naĥarar-familioj regis pli malgrandajn partojn de la familibieno. Naĥararoj kun pli granda aŭtoritato estis rekonitaj kiel "ecĥanoj" (princoj).

Tiu sistemo ofte estis etikedita tiel feŭda por praktikaj celoj. Tamen, ekzistas diferencoj inter tiu sistemo kaj la feŭda sistemo poste adoptita en Okcidenta Eŭropo. La biendomo kiel tutaĵo estis fakte regita de ununura persono, ĝi estis tamen konsiderita la posedaĵo de lia tuta pligrandigita familio, tiel ke, se la reganto mortis sen heredantoj, li estis sukcedita de membro de malsama branĉo de la familio. Krome, estis permesite fremdigi parton de la familibieno nur al alia membro de la familio aŭ de permeso de la tuta pligrandigita familio. Tio ankaŭ povas klarigi kial armenaj feŭdaj familioj estis normale endogamaj, por ne disigi partojn de la komuna posedaĵo, kiel okazas pro la dotoj al aliaj familioj. 

La origino de Naĥararoj ŝajnas etendiĝi al pagana Armenio, kiu kunekzistis kun la Romia kaj Parta imperioj.