recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kajang** (ĉine 加影) estas universitata urbego en Malajzio, en subŝtato Selangor. Ĝi estas antaŭurbo de Kuala-Lumpuro.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 342 657 (en 2010)
* Areo: 236 km²
* Supermara alteco: m
* Horzono: UTC + 8 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* Aŭtokodo:

Geografio
---------

Kajang situas en meza-okcidenta parto de Malaja Duoninsulo. Kuala-Lumpuro troviĝas 20 km .

Historio
--------

Ĉiovendejo en Kajang
Kajang estis establita en 1709, poste en 1807. Kajang estis kafobieno en la 1890-aj jaroj. Pro ĝia centra loko, ĝi fariĝis distriktoĉefurbo. En 1997 Kajang ricevis municipan statuson.

Loĝantaro
---------

La populacio de Kajang estas 60,4 % malaja, 19,3 % ĉina, 9,7 % hinda, kaj 10,6 % aliaj etnoj.

Trafiko
-------

Kajang havas federaciajn aŭtovojojn. En la urbego fervoja stacidomo funkcias.

Vidindaĵoj
----------

* stadiono
* moskeo

Fontoj
------

* WikiTrans

Bildaro
-------

* Panoramo de Kajang je 2014Panoramo de Kajang je 2014
* Vojo en KajangVojo en Kajang
* Urboparto en KajangUrboparto en Kajang
* MoskeoMoskeo
* VendejaroVendejaro
* UniversitatoUniversitato
* StacidomoStacidomo
|  |
| --- |
|  **Kajeliĉa** |
| 

|  |
| --- |
| Kajeliĉa (Sud-Afriko)Kajeliĉa (Sud-Afriko)DMS |
| Koordinatoj: 34° 02′ 00″ S 18° 41′ 00″ O﻿ / ﻿34.033333333333 °S, 18.683333333333 °O﻿ / -34.033333333333; 18.683333333333 (mapo) |

 |
| Bazaj informoj |
| en la kosa lingvo: | Khayelitsha |
| ŝtato: | Sud-Afriko |
| provinco: | Okcidenta Kablando |
| distrikto: | Kaburbo |
| specialaĵo: | township |
| centrapanoramo de Kajeliĉa |
| centraludantaj infanoj en Kajeliĉa |

**Kajeliĉa** - en la kosa lingvo **Khayelitsha** - estas la tria plej granda township de Sud-Afriko. Ĝi situas ĉe la urborando de Kaburbo. Khayelitsha en la kosa lingvo signifas "nova hejmo".

Probable pli ol 1,5 milionoj da homoj vivas en Kajeliĉa: el ili 90 procentaĵoj laŭ la sudafrika terminaro konsideras "nigruloj" (angle *blacks*) kaj 10 procentaĵoj "koloruloj" (angle *coloureds*). Ene de la township preskaŭ nur parolatas la kosa lingvo. La loĝejoj estas plejparte kabanoj el lado, ligno kaj fortika papero.

La loĝloko ekestis, post kiam en 1950 en Sud-Afriko stabiliĝis la sistemo de apartismo, kaj ekvalidis la leĝo *Group Areas Act*, kiu malpermesis al homoj konsiderataj "nigruloj" vivi en sudafrikaj urboj. Post la fino de la sistemo de apartismo en 1994 centmiloj da malhelhaŭtaj kamparanoj venis al la grandaj urboj, aparte al Kaburbo, en la espero trovi laboron, kaj tre multaj el ili ekloĝis en la township-loĝlokoj kiel Kajeliĉa. Dum la lastaj jaroj la ŝtata registaro pro diversaj kampanjoj provis plibonigi la lokajn vivkondiĉojn. Oni provas disponigi al ĉiuj loĝantoj liberan aliron al akvo kaj elektro, kaj plibonigi la stabilecon de la loĝejoj. Por la novkonstruitaj ŝtonaj dometoj tamen ekzistas longaj atendolistoj.

Kajeliĉa en populara kulturo
----------------------------

La sudafrika filmo Karmen de Khayelitsha en 2005 internacie konatigis la vivkondiĉojn en la loĝloko - ĝi en la Berlina Internacia Film-Festivalo Berlinale de tiu jaro gajnis la kino-premion Ora Urso.

Eksteraj ligiloj
----------------

* anglalingva fotogalerio pri Kajeliĉa
* germanlingva fotogalerio
* anglalingva retejo "Khayelitsha Struggles" (baraktoj pri Kajeliĉa) Arkivigite je 2009-08-03 per la retarkivo Wayback Machine
* retejo de germanlingva asocio helpe al infanoj en Kajeliĉa
* Diaporama Khayelitsha, 2010

* Kategorio Kajeliĉa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kalipso** estas stilo de afrik-karibia muziko kiu originiĝis en Trinidado kaj Tobago dum la komenco al mezo de la 19a jarcento kaj finfine disvastiĝis al la cetero de la Karibiaj Antiloj kaj Venezuelo meze de la 20a jarcento. Ties ritmoj povas esti datitaj el la *Kaiso* de Okcidenta Afriko kaj la alveno de francaj plantejistoj kaj iliaj sklavoj el la Francaj Antiloj en la 18a jarcento.

Kalipso ricevis afrikajn kaj francajn influojn, kaj iĝis iel voĉo de la popolo. Ĝi estis karakterizita per forta ritmo kaj harmonikaj voĉoj, kaj estis plej ofte kantata en franca kreola kaj kondukita de kantorakontisto. Laŭ kalipso disvolviĝis, la rolo de la kantorakontisto iĝis konata kiel *griot*, *chantuelle* kaj finfine, *calypsonian* (kalipsisto). Kiam la angla ĝenerale anstataŭis la kreolan "patois" (Antila kreola lingvo) kiel dominanta lingvo, kalipso migris al la angla, kaj farante tion ĝi altiris atenton el la registaro. Ĝi ebligis ke la homamasoj defiu la farojn de neelektita Guberniestro kaj de la Leĝofara Konsilantaro, kaj la elektitaj urbaj konsilantaroj de Portospeno kaj San Fernando. Kalipso plue ludis gravan rolon en politika esprimo, kaj utilis ankaŭ kiel dokumentaro de la historioj de Venezuelo kaj de Trinidado kaj Tobago.

Bibliografio
------------

* Hill, Donald R. Calypso Calaloo: Early Carnival Music in Trinidad (1993). ISBN 0-8130-1221-X. (cloth); ISBN 0-8130-1222-8 (pbk). University Press of Florida. 2nd edition: Temple University Press (2006); ISBN 1-59213-463-7.
* Mendes, John (1986). Cote ce Cote la Trinidad and Tobago Dictionary. John Mendes, Arima, Trinidad.
* Quevedo, Raymond (Atilla the Hun). 1983. Atilla's Kaiso: a short history of Trinidad calypso (1983). University of the West Indies, St. Augustine, Trinidad. (Includes the words to many old calypsos as well as musical scores for some of Atilla's calypsos.)
* Gittens, Sinclair (12a de Aŭgusto, 2010). "The origin of calypso". Arkivigite je 2018-07-04 per la retarkivo Wayback Machine Nation Newspaper. Alirita la 4an de Julio 2018.

* Kategorio Kalipso (muziko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kampa** (greke *Κάμπη*) estas monstro el greka mitologio. 

 Ilustraĵo de Kampa

La mito
-------

Unue priskribita en la skribaĵoj de Nunus, kie ŝi estas demonstrita kiel monstro, kiu estas kombinaĵo de drako, kun virina kapo kaj torso, vosto de skorpio, kaj havanta serpentojn en sia hararo (kiel meduzo) kaj inter siaj kruroj.

Laŭ mitologio, Kampa estis kreita kaj sendita de Kronos por konservi la centmanajn ciklopojn kaj gigantojn en Tartaro, post liberigado de ili el la malliberejo de Urano. Ŝi estis mortigita de Zeŭso, kaj rehabilitita (ĉar monstroj ne malaperas aŭ mortas, ili estas senditaj resaniĝi en Tartaro). Malgraŭ la danĝero, ke Kampa rapide resaniĝos, Zeŭso sendis ŝin al Tartaro, por ke li konvinku la ciklopojn kaj centjarulojn helpi lin en la milito kontraŭ la titanoj.

Kampa en moderna kulturo
------------------------

La kampa estas unu el la malplej konataj monstroj de la greka mitologio, sed ĝi aperis ankaŭ tra la jaroj en la nuntempa popola kulturo, kiel la televida serio *Class of the Titans* kaj la sukcesa serio por adoleskantoj *Percy Jackson*, kie ĝi estas prezentita kun la aldono de: du venengutitaj glavoj, vesperto flugiloj kaj talio de kiu kaŝrigardas la kapoj de rabobestoj.

* Kategorio Kampa (monstro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kajdanovo,** ukraine, rutene kaj ruse **Кайданово** [kajdanovo], slovake **Kajďanovo,** hungare **Kajdanó** estas ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Rakoŝino.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 28′ 21″ N 22° 34′ 33″ O﻿ / ﻿48.47250 °N, 22.57583 °O﻿ / 48.47250; 22.57583 (mapo)Koordinatoj: 48° 28′ 21″ N 22° 34′ 33″ O﻿ / ﻿48.47250 °N, 22.57583 °O﻿ / 48.47250; 22.57583 (mapo)
* Areo: 1.3 km²
* Alto super marnivelo: 112 m
* Loĝantaro: 1220
* Poŝtkodo: 89620
* Telefonprefikso: +380 3131

Situo
-----

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Kajdanó apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Mukaĉeve, poste al Ĉeĥoslovakio. La komunumo rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* Kategorio Kajdanovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kakistokratio** estas registaro, kiu estas gvidata de la plej malbonaj, malplej kvalifikitaj aŭ plej senskrupulaj civitanoj. La vorto ŝajne estis unue farita en la angla el grekaj partoj en la 17a jarcento. Ĝi estis ankaŭ uzita de la angla verkisto Thomas Love Peacock en 1829, sed grave kaj vaste ekuziĝis en la 21a jarcento.

La vorto venas de la grekaj vortoj *kakistos* (κάκιστος; plej malbona) kaj *kratos* (κράτος; regado), kun laŭvorta signifo de regado fare de la plej malbonaj homoj. Malgraŭ siaj grekaj radikoj, la vorto estis unue farita en la angla, sed poste internaciiĝis. Ĝiaj ekvivalentoj inkludas la grekan κακιστοκρατία, hispanan *kakistocracia*, francan *kakistocratie*, germanan *Kakistokratie* kaj rusan какистократия.

Vidu ankaŭ
----------

* Politikaj reĝimoj

Referencoj
----------

1. ↑  "Investing In A Kakistocracy".
2. ↑   *The Best Words*. ISBN 9781933338828.
3. ↑  "Trending: When Government Is Just The Worst".
4. ↑   *Thingamajigs and Whatchamacallits: Unfamiliar Terms for Familiar Things*. ISBN 9781101515921.
5. ↑  "Μια άλλη Ελλάδα μπορεί να ανοίξει τη συζήτηση για την Ευρώπη".
6. ↑  "La kakistocracia: El gobierno de los peores - El Impulso".
7. ↑  "» La coalition de Legault restera "caquiste"".
8. ↑  "Какистократия переходного периода".
Situo de la Kampbelinsulo
La **Kampbelinsulo** (angle *Campbell Island*; maorie *Motu Ihupuku*) estas malproksima, ĉeantarkta insulo de Nov-Zelando kaj la ĉefinsulo de la Kampbelinsularo. Ĝi kovras 112.68 km² de la 113.31 km² de la grupo, kaj estas ĉirkaŭita de multaj stakoj, ŝtonoj kaj insuletoj kiaj Dent, Folly, Jeanette Marie, kaj Jacquemart, ĉi-lasta la plej suda ekstremaĵo de Nov-Zelando. La insulo estas monta, pliiĝante al pli ol 500 metroj en la sudo. Longa fjordo, nome Haveno Perseverance, preskaŭ dusekcas ĝin, malfermiĝante eksteren al maro ĉe la orienta marbordo.

La **Kampbelinsulo** estas enigita en la listo de Monda Heredaĵo de Unesko kune kun la aliaj ĉeantarktaj Novzelandaj insuloj en la regiono kiel sekvas: 877-005 Campbell Island S52.33 E169.09 11331 Ha 1998.

La **Kampbelinsulo** tenas la distingon esti la plej malproksima loko (en signifa terpeco) de Londono, Anglio.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de maraj ekoregionoj
* Antipoda-subantarktinsula tundro
* Novzelandaj ĉeantarktaj insuloj

  

52° 32.4′ S 169° 8.7′ O﻿ / ﻿52.5400 °S, 169.1450 °O﻿ / -52.5400; 169.1450 (mapo)

* Kategorio Kampbelinsulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kakamega** estas urbo (preskaŭ grandurbo), diocezo kaj universitata urbo de 2006 en Kenjo. Ĝi estas administra centro de distrikto.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 00° 17′ N 34° 45′ O﻿ / ﻿0.283 °N, 34.750 °O﻿ / 0.283; 34.750 (mapo)
* Loĝantaro: 73.567 en 2012
* Supermara alteco: 1500 m
* Poŝtkodo: 50 100
* Telefonkodo: 00 254 56
* Horzono: UTC + 3

Geografio
---------

Kakamega situas en okcidenta parto de la lando. Ekvatoro etendiĝas 30, Kisumu 52 km. Apud la urbo estas densa ĝangalo, plejparte netuŝita.

Loĝantaro
---------

En la urbo kaj ankaŭ en la ĉirkaŭaĵo precipe vangaoj vivas.

Historio
--------

En la 1930-aj jaroj oroministoj havis la urbon, kiel cellokon.

Ekonomio
--------

Kakamega estas centro de la sukeroproduktado de la lando.

Trafiko
-------

Kakamega havas flughavenon kaj trairan ĉefvojon el Kisumu, fine estas malpli grava vojo al Ugando.

Klimato
-------

Kakamega situas tre proksime al la ekvatoro, tamen pro sia konsiderinda alto ĝi havas ne vere tropikan, sed preskaŭ subtropikan klimaton. La averaĝa jara temperaturo varias inter 11-26 °C. Jare pluvas ĉ. 2000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, en januaro kaj februaro pluvas malpli.

Fontoj
------

* Angla, pola kaj serba Vikipedioj
* Mapo
**Kalaĉ-na-Donu** (ruse *Калач-на-Дону*) estas urbo en Volgograda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 18216501.

Geografio
---------

La interurba telefona kodo estas 84472, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 48° 41′ N 43° 32′ O﻿ / ﻿48.683 °N, 43.533 °O﻿ / 48.683; 43.533 (mapo)Koordinatoj: 48° 41′ N 43° 32′ O﻿ / ﻿48.683 °N, 43.533 °O﻿ / 48.683; 43.533 (mapo).

La urbo estas sur maldekstra bordo de Cimlanska akvujo (Цимлянское водохранилище).

En la urbo estas fervoja stacio Donskaja (Донская).

Historio
--------

La urbo estis fondita en jaro 1708.

En Novembro 1942 la batalo de la Operaco Urano dum la Dua Mondmilito alvenis ĝis Kalaĉ.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1951.

En jaro 1959 la urbo havis 16,7 mil loĝantojn. En jaro 2002 la urbo havis 26,9 mil loĝantojn.

Flago de Volgograda provinco
Urboj de Volgograda provinco

**Ĉefurbo**: Volgogrado

Dubovka |
Frolovo |
Kamiŝin |
Miĥajlovka |
Ĵirnovsk |
Kalaĉ-na-Donu |
Kotelnikovo |
Kotovo |
Krasnoslobodsk |
Leninsk |
Nikolajevsk |
Novoanninskij |
Pallasovka |
Petrov Val 
Serafimoviĉ |
Surovikino |
Urjupinsk |
Volĵskij
**Joseph Kasa-Vubu** (ĉ. 1917 - 24a de marto 1969), estis la unua prezidento de Demokratia Respubliko Kongo de 1960 ĝis 1965.

Biografio
---------

Li devenis el la Provinco Bas-Congo. Li studis por iĝi katolika pastro. Antaŭ la fino de tia studado li iĝis instruisto, poste oficulo de entrepreno kaj en 1942 funkciulo de la kolonia belga administracio. Poste en la tiam nomata ĉefurbo Léopoldville, li kontaktis kun etoso de intelektuloj kaj kontraŭkoloniistoj.

### Kontraŭkoloniismo

En 1947 li jam postulis sendependecon antaŭ la kolonia administracio kaj poste estris la kulturan movadon de Bakongoj, nome ĉefa etno ĉe la konga ĉefurbo (pli ol 60 % de la tiama loĝantaro de Léopoldville ĉe la 1950-aj jaroj). Tiu movado poste iĝis politika partio. En 1958, post balotado li iĝis la unua nigra urbestro de la komunumo Dendale (nuna Kasa-Vubu).

### Sendependeco

Post kelkaj jaroj de naciista efervesko post la Dua Mondmilito la 4-an de januaro 1959 la belga registaro anoncis agnoskon de la sendependo de Kongo, post sangoverŝa insurekcio sekve de malpermeso de politika renkontiĝo, kaj decidis fiksi la daton de la 30a de junio 1960 por la sendependo post negocado en Bruselo. La partioj pli kontraŭkoloniaj venkis en la parlamentaj kaj prezidentaj balotadoj. Joseph Kasa-Vubu estis elektita prezidento kaj Patrice Lumumba ĉefministro. La 30a de junio 1960, la belga ekskolonio atingis la sendependon post ses monatoj de preparoj.

La nova lando suferis kelkajn internajn malfacilaĵojn, kaj Belgio intervenis por certigi malokazigon de naciigo de la naturaj resursoj, apogante la disigon de la du minejaj provincoj de Katango kaj Suda Kasaio. Joseph-Désiré Mobutu ekhavis la povon en Kongo post militista puĉo, kaj ordonis la enkarcerigon de Lumumba, kiu estis mortigita en karcero danke al la kompliceco de la belga sekreta servo.

Siaflanke Joseph Kasa-Vubu estis apartigita al sia naskareo novembre de 1965 kie li suferis pro abandono kaj mortiĝis post kelkaj jaroj.

* Kategorio Joseph Kasa-Vubu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 492897
* GND: 121427986
* LCCN: n85344652
* VIAF: 3327382
* ISNI: 0000 0000 6679 756X
* SUDOC: 060343583
 |
Kaldario en romia banejo en Bath, Anglio. Oni forigis la plankon por montri la kavaĵon tra kie cirkulis la varma aero.
**Kaldario** (aŭ en latina *caldarium*, *calidarium*, *cella caldaria* aŭ *cella coctilium*) estis ĉambro kun varma banejo, uzata en komplekso de romiaj termoj.

Ĝi estis tre varma kaj vaporhava ĉambro varmigita pere de hipokaŭsto, nome sistemo de subtera varmigilo. Tiu estis la plej varma ĉambro en la regula serio de banĉambroj: post sviti en la *kaldario*, la uzantoj povis aliri al tepidejo kaj al frigidario.

En la *kaldario* estis varmakva banejo (*alveus*, varma banejo aŭ *solium*) en la grundo, foje estis ankaŭ *laconicum*, nome varma kaj seka areo por instigi sviton.

Laŭ Francisko Azorín **Kaldario** estas *Ejo, en la romanaj Termoj, por varma bano.* Li indikas etimologion el la latina *caldarium*, el *caldus* (varma).

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 100.
2. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Kaldario en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La kutima **kalendulo** aŭ **oficina kalendulo** (***Calendula officinalis***), estas unujara ornamplanto kun hela kapitulo-infloresko el la asteracoj (*Asteraceae*). Ĝi servas kiel spicaĵo kaj kuracplanto.

Priskribo
---------

Ĝi altas 25–60 cm depende de tipoj, la planto ŝatas la lumon, sunradiadon. La tutan planton kovras etaj glandoharoj (kiuj eligas karakteizan volatilan oleon), la folioj estas iom karnecaj, longaj de 10–15. La unuopaj floroj longas 2–3 cm, havas oranĝan aŭ citronan koloron.

Oni povas semi ĝin en januaro-februaro en la loĝejo, tiam la planto floras en majo. Se oni semas en majo-junio, la planto ĝermas post 14 tagoj, la floroj aperas en julio. Oni devas forigi la velkintajn florojn.

Kuraca efiko
------------

La planto venas de la Mediteranea regiono kaj estis kultivata jam dum la mezepoko pro sia kuraca efiko (verŝo de la infloresko per bolakvo kaj ĝia konsumado faciligas la digestadon, uzata ankaŭ kiel gargarakvo).

Manĝeblo
--------

La junaj folioj manĝeblas krude, sed oni speciale uzas la florojn krudaj en salatoj aŭ herbobutero. Ili donas bonan guston kaj ankaŭ bele ornamas salatojn kaj aliajn pladojn.

Damaĝaj fungoj, insektoj
------------------------

* nigra afido
* griza ŝimo
* farunroso

* Kalendulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kalendulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kalendulo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Joseph PEVNEY** (1911 – 2008) estis juda-usona reĝisoro.

Pevney faris sian debuton en vodevilo kiel knabo-soprano en 1924. Li evoluigis karieron kiel aktoro, aperante en pli seriozaj teatraĵoj. Malgranda kariero kiel filmo aktoro sekvis, lia plej signifa apero estis en la klasika boksado-filmo Body and Soul [Korpo kaj Animo] (1947), en kiu li okupis la rolon Shorty Pulaski. Li militservis kiel signalisto de usona armeo dum Dua Mondmilito.

Post milito, Pevney iĝis fekunda reĝisoro de kino kaj televido, kun ĉirkaŭ 80 produktojn de 1950 ĝis 1984. Inter liaj filmoj estis *Female on the Beach* (1955) kun Joan Crawford kaj Jeff Chandler, *Tammy and the Bachelor* (1957) kun Debbie Reynolds kaj Leslie Nielsen, *Man of a Thousand Faces* (1957) kun James Cagney, *The Crowded Sky* (1960), kaj vesternoj kiel *The Plunderers* (1960).

Li ankaŭ reĝisoris multajn epizodojn de televidserioj kiel *Bonanza*, *Star Trek*, *The Paper Chase*, kaj *Trapper John, M.D.*. Li kaj Marc Daniels reĝisoris la plej grandan numeron de originalaj epizodoj de Star Trek, ĉefe "The Devil in the Dark, "Arena", "The City on the Edge of Forever", "Amok Time", "Journey to Babel", kaj "The Trouble With Tribbles".

Li daŭre reĝisoris televidaĵojn dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.

Referencoj
----------

1. ↑  Joseph Pevney, 96; prolific film, TV director worked on original 'Star Trek' series, LA Times (May 29, 2008)
2. ↑  "Obituaries: Joseph Pevney",  *The Desert Sun*, 2008-05-24. Kontrolita 2008-12-19.
3. ↑  Trotter, Charles.  TOS Director Joseph Pevney Dies at 96. *TrekMovie.com* (2008-05-25).

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 632087
* GND: 135633958
* LCCN: n86140063
* VIAF: 8874254
* ISNI: 0000 0000 7326 4294
* SUDOC: 192128760
* BNF: 14037549r
* MBA: d86dcdc7-582f-434f-b433-e99071b9f622
* BNE: XX1316292
 |
malferma unuopa kanada kanuo por rapidfluoj
**Kanada kanuo** (foje neprecize kaj neformale nomata **"kanadano"**) estas plejparte malfermita kanuo kiu estas movita sidante aŭ surgenue kaj movata per unupedala pagajo. Origine utiligita fare de la indiĝenoj kiel transportrimedo en la dense arbarkovritaj kaj netraireblaj areoj de Nordameriko, la francdevenaj peltokomercistoj poste uzis tiujn boatojn por la celo vojaĝi longajn distancojn kun pezaj pakaĵoj.

Kanadaj kanuoj kaj kajakoj estas la du ĉefaj subgrupoj de kanuoj.

En la anglalingvaj regionoj de Usono kaj Kanado, kanadaj kanuoj kutime simple nomatas *kanuo* (ankaŭ *malferma kanuo*). Pro tiu influo foje la difinoj miksiĝas, kvankam tute klaras en aliaj lingvoj, ke kanuo estas supera kategorio, kiu inkluzivas kaj kanadaj kanuoj kaj kajakojn.

En la Someraj Olimpikoj la konkursoj por kanadaj kanuoj kutime nomatas C1, C2 kaj C4, en kiuj la C simboligas la boaton (komparu ke angle kaj france la lando Kanado nomiĝas *Canada* kun komenca C), kaj 1, 2 kaj 4 simple indikas la nombron de kanuantoj en la boato. Unuopa aŭ individua kanuanto do ĉiam konkuras en boato kaj konkurso "C1".

Vidu ankaŭ
----------

* Kajakado-Kanuado

* Kategorio Kanada kanuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
bele ilustrita eldono de 1921
***Die Harzreise*** (laŭvorte *Harcvojaĝo*) estas vojaĝrakonto en germana lingvo de la studento Heinrich Heine skribite post pieda marŝo en aŭtuno 1824. Ĝin publikigis en 1826 la eldonejo Hoffmann & Campe en Hamburgo ĉe la unua de kvar volumoj de *Reisebilder* sen iaj cenzuraj intervenoj. Ĝi ekfamigis Heine estante ĝis hodiaŭ unu lia plej ŝatataj verkoj.

Antaŭoj
-------

La unua cenzure mallongigita versio estis raporto en januaro/februaro 1826 kiun Heine faris por la de Friedrich Wilhelm Gubitz eldonita gazeto "Der Gesellschafter". Por la libra versio Heine ja faris prilaborojn kaj ŝanĝojn kaj novajn komencan kaj finan partojn. Oficiale Heine ĉiam parolis pri "fragmento".

Enhavo
------

Heinrich Heine rakontas studentan vojaĝon disde Göttingen tra Harco kaj Brocken ĝis Ilsenburg. Survoje li renkontas konatulojn kaj nekonatulojn kiujn li priskribis pli malpli longe kaj komparis kun iam vivintaj elstaraj personoj. Ekzemplo estu rekontiĝo en Göttingen kun la kuracisto kaj korporacistudento (kiel Heine mem) Karl Friedrich Heinrich Marx: oni interŝanĝas medicinajn temojn kaj prezentas la marx-a eseo *Göttingen in medizinischer, physischer und historischer Hinsicht*.

Nekutime en komparo kun aliaj heine-aĵoj estas la granda kvanto da naturaj kaj pejzaĝaj prezentadoj. Tiel la teksto iĝis tre romantikisma se konsideri ke enmiksigatis eroj el fabeloj kaj legendoj kaj kliŝe parolatas pri la simpla kaj feliĉa vivo de averaĝaj personoj.

Enverke ĉiuj tranoktaj kaj ripozumaj punktoj listigatas, nome:

* Göttingen,
* Weende (Göttingen),
* Nörten,
* Osterode am Harz,
* Lerbach (Osterode)
* Clausthal,
* Zellerfeld,
* Goslar,
* Rammelsberg-monto apud Goslar,
* la riveroj Leine, Ilse (Oker), Bode, Selke k.a.

Tiu ĉi migradopado sur kiu Heine marŝis dum ĉ. kvar semajnoj, nun ankaŭ por turistoj facile reireblas prezentate en multaj gvidlibroj. Duelo inter studentoj kiu tiutempe estis jam malpermesita afero.

Tradukoj en fremdajn lingvojn (elekto)
--------------------------------------

* rusen: Wilhelm Sorgenfrei
* anglen: Charles Godfrey Leland
* ĉinen: Feng Zhi
* nederlanden: Wilfred Oranje

Eksteraj ligiloj
----------------

* ĉe Zeno.org
* *Harzreise*, ilustris Albert Várady kaj Hugo Wilkens
* faksimiloj de tiutempaj presitaĵoj
* teksto ĉe Deutsches-Textarchiv

Notoj
-----

1. ↑  Bernd Kortländer: *Sämtliche Werke.* Band II: *Dichterische Prosa. Dramatisches*. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1992, p. 940.
2. ↑  "Die Harzreise". Ĉe: *Reisebilder* Band 1. Hamburg 1826, p. 117.
3. ↑  Katarzyna Jastal: *Körperkonstruktionen in der Frühen Prosa Heinrich Heines.* Krakovo 2009, p. 76 kaj p. 90 ss.
4. ↑  Bernd Kortländer: *Heinrich Heine*. Reclam, Stuttgart 2003, p. 153.
5. ↑   Arkivigite je 2023-02-28 per la retarkivo Wayback Machine
6. ↑  ĉe Erlebnisgruenesband.de

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798793
* GND: 4246212-5
* VIAF: 208301364
* SUDOC: 096247622
 |
La sekva artikolo traktas la oficialajn **poŝtajn mallongigojn por la provincoj kaj teritorioj de Kanado**, kiel rekomendas ĝin la kanada poŝta institucio *Canada Post Corporation* resp. *Société canadienne des postes*. La mallongigoj faciligu la poŝtan servon kaj ebligu vojigon de poŝtaĵoj laŭ aŭtomatigita optika skanado de la adresoj.

administra mapo de Kanado

| provinco aŭ teritorio,kun flago | poŝta mallongigo/ISO-kodo | antaŭe kutima(j) mallongigo(j) |
| --- | --- | --- |
| AlbertoAlberto Alberto | **AB** | Alta. Alb. |
| Brita KolumbioBrita Kolumbio Brita Kolumbio | **BC** | B.C. |
| ManitoboManitobo Manitobo | **MB** | Man. |
| Nov-BrunsvikoNov-Brunsviko Nov-Brunsviko | **NB** | N.B. |
| Novlando kaj LabradoroNovlando kaj Labradoro Novlando kaj Labradoro | **NL** | Nfld. NF, LB |
| Nov-SkotioNov-Skotio Nov-Skotio | **NS** | N.S. |
| Nordokcidentaj TeritoriojNordokcidentaj Teritorioj Nordokcidentaj Teritorioj | **NT** |  |
| NunavutoNunavuto Nunavuto | **NU** | NT |
| OntarioOntario Ontario | **ON** | Ont. |
| Insulo de Princo EduardoInsulo de Princo Eduardo Insulo de Princo Eduardo | **PE** | PEI, P.E.I. P.E. Island |
| KebekioKebekio Kebekio | **QC** | Que. PQ, P.Q. |
| SaskaĉevanoSaskaĉevano Saskaĉevano | **SK** | Sask. SSK, SKWN |
| JukonioJukonio Jukonio | **YT** | Yuk. YK |

La mallongigoj estis elektitaj tiel, ke ne ekzistas kodigoj mikseblaj kun la poŝtaj mallongigoj por la ŝtatoj de Usono.

Adresaj ekzemploj
-----------------

Anglalingvaj adresoj sekvu la ekzemplon:

> 
> PAT ANYONE  
> 
> 1643 DUNDAS ST W APT 27  
> 
> TORONTO ON  M6K 1V2
> 
> 
> 

La provinca mallongigo (ĉi tie: ON) aperu inter la komunuma nomo (ĉi tie: Toronto) kaj la poŝtkodo (ĉi tie: M6K 1V2).

Laŭ simila modelo, franclingvaj adresoj sekvu la ekzemplon:

> 
> PAT AUCUNE  
> 
> 1643 RUE BEAUDRY O APP 27  
> 
> MONTRÉAL QC  H3Z 2Y7
> 
> 
> 

La provinca mallongigo (ĉi tie: QC) aperu inter la komunuma nomo (ĉi tie: Montréal) kaj la poŝtkodo (ĉi tie: H3Z 2Y7).

Notoj
-----

1. ↑  adresaj gvidlinioj (angle), kanada poŝta institucio

Vidu ankaŭ
----------

* poŝtkodoj de Kanado
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kalam-akoro** |
| --- |
|  |
| Kalam-akoroKalam-akoro |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Embriofitoj *Embriophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Spermatofitoj *Spermatophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Akoraloj *Acorales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Akoracoj *Acoraceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | **Akoro** *Acorus*(L.) 1753 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specioj |
| **Kalam-akoro** *Acorus calamus* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kalam-akoro  |

 |
| v • d • r |

La **kalam-akoro** (*Acorus calamus*) estas marĉoplanto el la familio de la Akoroj. Ĝi havas firman, longan rizomon kaj molan radikon. La rizomo rampas tuj sub la tersurfaco. Ĝi produktas, ĝis unu metro longajn, glavoformajn, rektestarantajn foliojn kaj solestarantan, rektestarantan flortrunketon. La formo de la flortrunketo similas al tiu de la folio. Al la flortrunketo kreskas la spadikon, kiu ŝajne venas el la flanko de la trunketo. La spadiko konsistas el dense kunpremitaj, etaj, flaveverdaj floroj. La fruktoj estas ruĝaj beroj kun pluraj semoj. La planto reproduktas sin ne nur per seksa reproduktado sed ankaŭ per vegetativa reproduktado.

La planto de nature troviĝas en Hindio kaj la suda parto de Ĉinio. Nuntempe ĝi ankaŭ troviĝas en Eŭropo kaj Nord-Ameriko, kie ĝi estas importita de la homo.

La rizomo povas esti uzata en la kuirarto kiel gustigilo en diversaj manĝaĵoj. Plejbone ĝi estas etkvante konsumata ĉar grandkvante ĝi estas venena, kaj havas halucinestigan efikon. La rizomo gustas amare kaj spice kaj havas akran, aroman odoron. Inter aliaj ĝi enhavas vitaminon C, kolino, karbohidratojn, plantan gumon, eteran oleon kaj amarigaĵojn.

Ilustraĵo de la kalam-akoro
Semoj
**Kalevi OLIN** (naskiĝis la 5-an de oktobro 1945 en Pyhäjärvi Ul. - 26-a de majo 2023) estis finna politikisto, profesoro kaj redaktoro.

Vivo
----

Kalevi Olin studis gimnastikon en Universitato de Jyväskylä, poste li studis eksterlande. Li loĝis longan tempon en Jyväskylä. Li agis kiel profesoro en Universitato de Jyväskylä dum la 1990-aj kaj 2000-aj jaroj. Ekde 1995 ĝis 2007 li estis membro de la finna parlamento. Lia partio estas Finnlanda Socialdemokratia Partio. Li agis ankaŭ en Konsilio de Eŭropo. En 2004 li estis forta kandidato, kiam en Jyväskylä estis elektita urbestro. Markku Andersson venkis lin. Olin skribis i.a. pri socio kaj sporto. Olin publikigis finnlingvajn, anglalingvajn kaj franclingvajn tekstojn. Li studis sportan planadon en Finnlando kaj Usono. Li estas sperta socia konversaciisto. Li estas ankaŭ sporta kaj saneca efikanto. Li interesiĝas pri teniso. Li bone ludis tenison en konkurencoj de membroj de la Eŭropa Parlamento. Olin estas en geedzeco. Li loĝas nuntempe en Helsinko kaj Turku. Olin skribis ankaŭ en la sveda.

* Portalo pri Biografio

* Kategorio Kalevi Olin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795862
* LCCN: n85147640
* VIAF: 65442734
* ISNI: 0000 0000 2548 6917
* SUDOC: 145479293
 |
1853-jara mapo de la **Kanalo Erie**
La **kanalo Erie** en Novjorkio, Usono, ligis la lagon Erie al la Hudson rivero, kaj tiele la Grandajn Lagojn en norda Usono al la Atlantika Oceano. Oni proponis tiun kanalprojekton en 1699. En 1798 la Niagra Kanalo-Kompanio fondiĝis kaj preparoj por la konstruado tuj komenciĝis.

La unua sekcio de la kanalo estis finita en 1819, kaj la tuta kanalo malfermiĝis je la 26-a de oktobro 1825. Ĝi estis 363 mejlojn (584 kilometrojn) longa, 40 futojn (12 metrojn) larĝa kaj 4 futojn (1.2 metrojn) profunda. Laŭ la kanalo troviĝis 83 kluzoj, ĉiu longa je 90 futoj kaj larĝa je 15. La maksimuma akvodismeto havebla por kanalboato estis 75 tunoj (68 metriktunoj).

Antaŭ la kanalkonstruado, transporto de varoj kaj greno inter la orienta marbordo de Usono kaj la ena parto de la lando dependis de ĉaroj tiritaj de jungitaj bestoj. Poste, la transportkosto reduktiĝis je 95 elcentoj. Pro la kanalo, amaso da homoj rapide transloĝiĝis en okcidentan Novjorkion kaj regionojn pli okcidentaj en la mezo de Usono. Novjorkurbo iĝis la plej grava usona urbo por eksportado de agrikulturaj produktaĵoj kaj importado de varoj. Ĝi iĝis la komerca centro de la mondo. La kanalboatoj iom post iom malaperis je la alveno de la lokomotivo kaj la trajnsistemo. Sed la kanalo restas kiel parto de la kanalsistemo de Novjorkio. Hodiaŭ videblas sur la kanalo plejparte nur plezurboatoj.

* Kategorio Kanalo Erie en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kanaria kulicikapo** |
| --- |
|  |
| Kanaria kulicikapoKanaria kulicikapo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Stenostiredoj *Stenostiridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Culicicapa* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. helianthea'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Culicicapa helianthea****(Wallace, 1865) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kanaria kulicikapo  |

 |
| v • d • r |

La **Kanaria kulicikapo** aŭ Citronkolora kulicikapo (***Culicicapa helianthea***) estas malgranda paserina birdo (11,4 cm). Ĝi estis iam konsiderata parto de la familio Muŝkaptuledoj, sed lastatempe estas konsiderata parto de la Stenostiredoj. Temus pri "muŝkaptuledoj" tre rilataj al la (Paruedoj). La termino "Citronokolora" aludas al la flava koloro kiu estas la plej klara karaktero de la specio, kiu havas semarkajn **citronkolorajn subajn partojn** ĝis el la gorĝo. Krome, kvankam la kapo kaj supraj partoj estas olivecaj (kun malhelbrunaj partoj en ŝultroj, flugilplumoj kaj centra vosto), estas ankaŭ flava koloro en ĉirkaŭokulaj ringoj, kolnuanco kaj en nuanco de flugiloj kaj vosto. Tia koloro estas kaŭzo de ambaŭ nomoj nome *Kanaria* kaj *Citronkolora* kaj same en la latina scienca nomo kie *helianthea* devenas el la vorto Helianto de la genro *helianthus* el kiuj kelkaj specioj estas nomataj sunfloro, kiu havas saman flavan koloron en siaj petaloj.

Tiu specio troviĝas en Indonezio kaj Filipinoj, dum la samgenra Grizkapa kulicikapo etendas en pli ampleksa teritorio kontinenta. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.

La Kanaria kulicikapo estas insektovora specio, kiu ĉasas en subkreskaĵaro, ripoze sur videbla branĉo, el kiu gvatas insektojn. Ĝi havas agrablan kanton kaj ne estas timema el homoj. Ĝi ne estas konsiderata minacata specio.

Referencoj
----------

1. ↑  Barker *et al.* (2004), Beresford *et al.* (2005)

* BirdLife International 2004. Culicicapa helianthea. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
La **Universitato de Bango** - france *L’Université de Bangui* - estas publika universitato en Bango, la ĉefurbo de la Centr-Afrika Respubliko.

Historio
--------

Antaŭ la ŝtata sendependiĝo de la lando, la plej multaj studentoj plenumis sian universitatan edukon en Francio. Post akiro de la ŝtata sendependeco en 1958, la nova ŝtato partoprenis en la Fondaĵo pri Eduko Supera en Afriko Centra (FESAC), kiu grupigis plurajn antaŭajn francajn koloniojn en centra Afriko, el kiuj ĉiuj havis altlernejojn aŭ institutojn kun specifa fokuso. Ene de la Fondaĵo, la Centr-Afrika Respubliko disponis pri la Agrikultura Instituto.

Fine de la 1960-aj jaroj, la kunlaboro inter la institucioj de la Fondaĵo ekdisfalis, kaj tiel per registara decido la Universitato de Bango estis kreita la 12-an de novembro 1969. Ĝi ampleksigis la studan fukoson de agrikulturo al ankaŭ juro, ekonomiko, kampara evoluo kaj liberaj artoj.

Komence de la 2000-aj jaroj, la supera eduka sektoro de la ŝtato konsistis el nur du publikaj institucioj, la Universitato de Bango kaj la Altlernejo Nacia pri Administro kaj Juro (ENAM), kaj el unu aldona privata altlernejo, la *Collège Préparatoire International (CPI)* (do "internacia prepara kolegio"). Laŭ la stato de 2014, proksimume 6 500 studantoj membras en la tri institucioj kune, pli-malpli la duoblo kompare al la unua studa jaro de la universitato en 1970. Aparte multe plialtiĝis la nombro de studantoj pri matematiko kaj fiziko. Daŭre la procentaĵo de studentinoj restas tre malalta: ĝi varias de 3 procentaĵoj en natursciencoj ĝis 16 procentaĵoj en juro kaj sociaj sciencoj - junaj virinoj daŭre alfrontas altan socian premon ne plenumi superan edukon sed fokusiĝi pri la tradicia socia virina rolo de familia mastrumantino. Plue iuj statistikoj indikas ke la nombro de studantoj el naciaj malplimultoj kiel ekzemple la pigmeoj tro malaltas kompare al la ĝenerala distribuo de etnoj en la civitantaro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* universitata retejo
**Ennik Somi Douma** (naskiĝis la 9-a de marto de 2001), konata profesie sub sia korea nomo **Jeon Somi** (hangule: 전소미), estas kanada kaj sudkorea kantisto, repisto kaj dancisto kontraktita ĉe The Black Label. Jeon pafis al enlanda steluleco kiel la unualoka gajninto de la rekta realspektaklo *Produce 101* kaj membro de la dekunu-peca projekta knabingrupo de la spektaklo I.O.I. Sekvante la konkludon de la grupagadoj de I.O.I, Jeon subskribis kun la filio de YG Entertainment, The Black Label. Ŝi debutis kiel soloartisto la 13-an de junio 2019, per la unuopaĵo "Birthday" kaj publikigis sian unuan studialbumon *XOXO* en 2021.

Ennik Somi Douma (hangule: 전소미; *Jeon So-mi*) estis naskita la 9-an de marto 2001, en Windsor, Ontario, al sudkorea patrino Jeon Sun-hee kaj kanada patro de nederlanda deveno, Matthew Douma; ŝia patroflanka avo enmigris al Kanado de Heerenveen. Ŝi estas la plej aĝa de du filinoj. Kiam ŝi estis ses monatojn aĝa, Ennik kaj ŝiaj gepatroj translokiĝis al Yeonhui-dong, Seulo en septembro 2001 ĉar ŝia patrino evoluigis hejmsopiron. Ŝia patro antaŭe loĝis en la areo kiam li studis tekvondon antaŭ moviĝi reen al Kanado. En la aĝo de kvar jaroj, ŝi faris prezentiĝon en televido kun sia patro kiam li estis intervjuita fare de KBS News pro sia parto en malbarado de neĝo en la najbareco.

* Kategorio Jeon Somi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 829767
* VIAF: 190150468231304171740
* ISNI: 0000 0004 6102 687X
* MBA: 8d4e6a86-fa1c-4a1b-b8c4-3b58a46dde9f
 |
"filo de Kalevi" - ilustraĵo pri la estona nacia eposo "Kalevipoeg", de la pentristo Oskar Kallis
**Kalev**, **Kaleva** aŭ **Kalevi** kaj liaj filoj estas gravaj personaĵoj en la mitologio de Finnlando, Karelio kaj Estonio. Tamen scioj pri ili estas tre nebulaj – kiel estas pri multaj legendaj kaj mitologiaj figuroj.

Priskribo
---------

En estoniaj historioj, antaŭ ĉio la estona nacia eposo "Kalevipoeg", Kalev estas iuspeca legenda reĝo, dum en finnaj historioj, aparte en la finna nacia eposo "Kalevala", Kalev kaj liaj filoj estis gigantoj kiuj el imponaj ŝtonegoj konstruis fortikaĵojn kaj loĝis en diversaj regionoj de Finnlando. Laŭ la popolaj legendoj iuj specifaj naturaj fenomenoj, aparte certaj grandaj aŭ strangaformaj ŝtonegoj, estis kreitaj fare de la filoj de Kalev. Laŭ pli postaj, evidente kristanisme propagandaj, rakontoj, la lokuloj post kristaniĝo ekmalŝatis la pra-kristanajn gigantojn respektive diaĵojn kaj forpelis ilin. Fine la gigantoj fuĝis al fora insulo kaj de tie ne volis pli foren fuĝi. Kristanaj pastroj venis kaj malbenis la filojn de Kalev ĝis ili prenis ŝtonegon kaj forvelis sur ĝi. Laŭdire ili ne vidiĝis post tio, sed iuj misteremuloj asertas ke ili venus nokte kaj damaĝus la grenokampojn aŭ la arbarojn.

La nomo de la estona nacia eposo Kalevipoeg signifas "filoj de Kalev" (aŭ "filoj de Kalevi") kaj la nomo de la finna nacia eposo Kalevala "lando de Kalev".

La finnoj tradicie nomis la stelon Siriuso *Kalevantähti* – "Stelo de Kalev". La stela konstelacio Oriono estis nomata "Glavo de Kalev".

Laŭ la finna kolektisto de popolaj kutimoj Kristfrid Ganander el la 18-a jarcento, Kalev havis 12 filojn, inter ili la mitologiajn gigantajn heroojn *Väinämöinen, Ilmarinen* kaj *Hiisi*.

Komence de la 20-a jarcento, la estonia pentristo *Oskar Kallis* produktis serion de pentraĵoj bildigantaj la eposon. La pentraĵoj nun spekteblas en arta muzeo de Estonio. Oskar Kallis mortis en juna aĝo dum la 1920-aj jaroj pro malsano en la urbo Sebastopolo ĉe la Nigra Maro.

Vidu ankaŭ
----------

* Toompea
**Kalix** estas setlejo en Norrbottens län, Svedio, en la historia provinco Norrbotten (tiukaze sufiĉe nova 'provinco', tamen), kaj sidejo por samnoma komunumo, Kalix kommun.

La historia provinco antaŭe estis Västerbotten, tamen en 1810 la norda parto de tiama Västerbottens län iĝis Norrbottens län, kaj post la mezo de la 20-a jarcento, la parto en Norrbotten iĝis pli kaj pli percepta kiel 'historia provinco' Norrbotten.

En Kalix troviĝas la plej norda mezepoka preĝejo de Svedio, la ŝtona preĝejo de Kalix.

La nomo Kalix venas de la nomo de la rivero Kalixälven. La rivernomo estas svedigo de la nord-samea nomo *Gáláseatnu,* kies unua parto aŭ enhavas *gállit,* 'vadi' aŭ *gálus,* 'malvarma'. La dua parto *eatnu* signifas '(grandan) riveron'. En malnovaj tekstoj, ekzemple en Carta marina, la setlejo nomiĝas *Chalis.* En la loka sveda dialekto *kalixmål,* ĝi nomiĝas *Kölis* (en kiu la ’ö’ iom similas ’i’ en la angla *bird*).

La setlejo estas tradicie svedlingva, tamen la finna, la tornival-finna, lule-samea kaj nord-samea estas parolata en la areo kiel minoritataj lingvoj. En la finna, Kalix nomiĝas *Kainuu,* en la tornival-finna *Kainus* kaj en la lule-samea *Gájnaj.*
Englundsgården estas konservita malnova bieno.

Centra Kalix pli frue estis distingiĝa per la lignodomoj kaj la urboplano de la arkitekto Per Olof Hallman, sed ŝanĝigis multe ekde la 1960-aj jaroj.

  

* Oni preterpasas la preĝejon de Kalix kiam oni eniras en la setlejonOni preterpasas la preĝejon de Kalix kiam oni eniras en la setlejon
* La strato Köpmannagatan, 2019La strato Köpmannagatan, 2019
* Köpmannagatan en 2012, direkto al la preĝejoKöpmannagatan en 2012, direkto al la preĝejo
* La bieno EnglundsgårdenLa bieno Englundsgården

Eksternaj ligiloj
-----------------

* Kategorio Kalix en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Biblioteko de la Universitato de Varsovio** estas la biblioteko de la Universitato de Varsovio en Varsovio, la ĉefurbo de Pollando .

La biblioteko estis establita en 1816, kaj la lingvisto Samuel Linde estis ĝia unua direktoro.

Komence ĝi enhavis plejparte historiaj kaj teologiaj librojn, sed en 1825 la kolekto estis pligrandigita per libroj el diversaj sciencaj fakoj.

Post la malsukceso de la novembra ribelo, la loko estis fermita, kaj la plej multaj el la libroj estis prenitaj fare de la rusaj aŭtoritatoj al Sankt-Peterburgo.

Tra la jaroj la librokolekto kreskis. En 1921 post la Riga Interkonsento la plej granda parto de la kolekto estis resendita al Pollando.

En 1999 la nova biblioteko konstruaĵo estis inaŭgurita, kaj Papo Johano Paŭlo la 2-a donis sian benon al la inaŭguro de la konstruaĵo.

La konstruaĵo enhavas botanikan ĝardenon integritan en verda tegmento. La biblioteko enhavas klasikajn tekstojn en la pola, la greka kaj la hebrea.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Biblioteko de la Universitato de Varsovio** en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775203
* GND: 1030691-2
* LCCN: n83203036
* VIAF: 131113330
* ISNI: 0000 0001 2158 4656
* SUDOC: 03088568X
* BNF: 12221201b
* ULAN: 500312767
* NKC: ko2002102942
 |
***Kalila kaj Dimna*** (arabe كَلِيلة وَدِمنة, Kalīla ŭa-Dimna) estas araba traduko el Panĉatantra, kiu ekestiĝis tempe de la Kuŝana Imperio kaj la sasanidoj en Persio (2-a jarcento antaŭ Komuna Erao ĝis 6-a jarcento).

La reĝo Alfonso la 10-a komisiis la tradukon al la hispana de pluraj orientaj fabloj kaj rakontoj kiuj kvankam estis skribitaj en la araba, estis de hinda origino, kiel ekzemple la Kalila ŭa-Dimna, en 1251. Ankaŭ la Sendebar. Ili estis tradukitaj rekte en la kastilian.

*Kalila va Dimna*, versio el 1429 el Herat, Afganujo; la ŝakalo Dimna provas la leonon deklini de la justa vojo.
Araba manuskripto de *Kalila va Dimna* ĉ. 1210 K.E.
Ibn al-Mukaffa tradukis ĝin dum la 8-a jarcento el la indo-irania en la araban.

Vidu ankaŭ
----------

* Tradukskolo de Toledo

Germanaj eldonoj
----------------

* Seyfeddin Najmabadi. Siegfried Weber (Hrsg. Übersetzung): *Nasrollah Monschi: Kalila und Dimna. Fabeln aus dem klassischen Persien*. Verlag C. H. Beck. München 1996
* Johannes Niehoff-Panagiotidis: *Übersetzung und Rezeption. Die byzantinisch-neugriechischen und altspanischen Versionen von 'Kalîla wa Dimna'.* Dr. L. Reichert Verlag, Wiesbaden 2003 (Serta Graeca, 18).

TTT-ejoj
--------

* "Dastan-e Kalila o Damna" (perse) Arkivigite je 2007-09-28 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2009-09-07 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Kalila kaj Dimna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kaliĥtiedoj**, *Callichthyidae*, estas familio de katfiŝoj (ordo Siluroformaj), nomitaj kiraskatfiŝoj pro la du strioj de ostaj platoj (aŭ ŝildoj) laŭlonge de siaj korpoj. Ĝi enhavas kelkajn el la plej popularaj nesalakvaj akvariaj fiŝoj, kiel multaj specioj de la genro *Corydoras*.

Taksonomio
----------

La familio derivigas sian nomon el la grekaj vortoj *kallis* (bela) kaj *iĥtis* (fiŝo). Kaliĥtiedoj estas unu el la ses familioj en la superfamilio *Loricarioidea*, kaj estas frata de klado formita de Skoloplacedoj, Astroblepedoj, kaj Lorikariedoj. Ene de la familio Kaliĥtiedoj, la du subfamilioj havas ok genrojn kaj ĉirkaŭ 177 speciojn, enkalkulante ĉirkaŭ 7% el ĉiuj katfiŝoj. Plej el tiuj specioj estas en la genro *Corydoras*, nome la plej granda katfiŝa genro.

La subfamilio Koridoradenoj enhavas ĉirkaŭ 90% el la specioj de la familio Kaliĥtiedoj kaj estas unu el la plej diversaj siluroformaj grupoj en Neotropiso, kun ĉirkaŭ 170 validaj specioj. Ĝi enhavas du tribojn, **Aspidoradini** kaj **Corydoradini**. Aspidoradini enhavas la genrojn *Aspidoras* kaj *Scleromystax*, dum **Corydoradini** enhavas la genrojn *Corydoras* kaj *Brochis*. Kelkaj kredas, ke la genro *Brochis* estu sinonimigita kun *Corydoras*.

La subfamilio Kaliĥtienoj enhavas la genrojn *Callichthys*, *Dianema*, *Hoplosternum*, *Lepthoplosternum*, kaj *Megalechis*. Laŭ artikolo de 1997, *Callichthys* estas la plej baza membro de la subfamilio. En studo de 2004, oni trovis diferencajn rilatojn inter Kaliĥtienoj: *Dianema* kaj *Hoplosternum* formas la plej bazan kladon, kaj *Callichthys* estas frata de *Lepthoplosternum* kaj *Megalechis*.

Notoj
-----

1. ↑  Froese, Rainer, kaj Daniel Pauly, eld. (2007). "Callichthyidae" en FishBase. Versio de marto 2007. Alirita la 4an de januaro 2020.
2. 1 2  Reis, Roberto E..  Callichthyidae. Armored Catfishes. Tree of Life Web Project (1998-05-14). Alirita 2007-07-04.
3. ↑  Nelson, Joseph S. (2006). Fishes of the World. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
4. 1 2   (December 2003) "Phylogeny of the subfamily Corydoradinae Hoedeman, 1952 (Siluriformes: Callichthyidae), with a definition of its genera", *Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia* (PDF) **153**, p. 119–154. doi:[[doi:10.1635%2F0097-3157%282003%29153%5B0119%3APOTSCH%5D2.0.CO%3B2|10.1635/0097-3157(2003)153[0119:POTSCH]2.0.CO;2]].  Alirita 2011-08-17..
5. ↑
6. ↑  Encyclopedia of Aquarium and Pond Fish (2005) (David Alderton) p. 121
7. ↑   (2004) "*Callichthys serralabium*: A New Species of Neotropical Catfish from the Upper Orinoco and Negro Rivers (Siluriformes: Callichthyidae)", *Copeia* **2004** (2), p. 336–343. doi:10.1643/CI-03-129R.
8. ↑   (2005) "Two New Species of the Neotropical Catfish Genus *Lepthoplosternum* (Ostariophysi: Siluriformes: Callichthyidae)", *Copeia* **2005** (4), p. 724–731. doi:[[doi:10.1643%2F0045-8511%282005%29005%5B0724%3ATNSOTN%5D2.0.CO%3B2|10.1643/0045-8511(2005)005[0724:TNSOTN]2.0.CO;2]].

* Kategorio Kaliĥtiedoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kaliĥtiedoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 675543
 |
La **Monumento al la Geto-Herooj** (hebree האנדרטה לזכר מרד גטו ורשה, jide מאָנומענט פֿאַר די געטאָ העלדן אין ווארשע, pole *Pomnik Bohaterów Getta*) estas monumento en Varsovio, Pollando, festanta la ribelon de la varsovia geto en 1943 dum la Dua Mondmilito. Ĝi situas rekte ĉe la Strato de Ludoviko Zamenhof en Varsovio, en la loko kiu antaŭe estis parto de la Varsovia geto, kie okazis la unua armita kolizio de la ribelo. De aŭgusto 1942 ĝis la fino de la Varsovia geto tiu estis la lasta loko de la varsovia *Judenrat*, la Juda Konsilio de Pliaĝuloj kiu formiĝis laŭ ordono de la naziaj okupantoj.

La monumento estis konstruita parte el nazi-germanaj ŝtonblokoj origine alportitaj al Varsovio en 1942 fare de la la nzia arkitekto Albert Speer por liaj planitaj verkoj. La finita monumento estis formale inaŭgurita en aprilo 1948.

la najbara Muzeo pri Historio de Polaj Judoj
Inter la jaroj 2009 kaj 2013 rekte apud la monumento estis ankoraŭ konstruita nova Muzeo pri Historio de Polaj Judoj. La malfermo de la muzeo, ankaŭ ĉe la strato de Ludoviko Zamenhof en Varsovio, estis internacie multe atentata. En 2016 ĝi honoriĝis per la Premio plej bona eŭropa muzeo. 

* Kategorio Monumento al la geto-herooj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)