recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Mihály Ráduly,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ráduly Mihály** estas hungara saksofonisto, flutisto, kelnero. Lia patro estis cigana muzikisto.

Mihály Ráduly (maldekstre)
Mihály Ráduly naskiĝis la 25-an de januaro 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mihály Ráduly komencis violonadi en aĝo 8, sed post 7 jaroj kiel gimnaziano li forlasis la lernadon kaj interesiĝis pri saksofono. Post la deviga soldatservo li akiris permesilon pri saksofonisto, poste li muzikadis en amuzejo. Li aliĝis ankaŭ al pluraj muzikgrupoj, ekzemple orkestro de Aladár Pege kaj Syrius. Ili muzikadis ĉefe ĵazojn. Tiu muziko furoris en turneo en Aŭstralio. En 1970 li akiris stipendion, li studis en Bostono ekde 1973. Li tiel decidis, ke li restas en Usono. Li parte estis kelnero, parte muzikisto, sed en la fruaj 1980-aj jaroj li forlasis la muzikon. En 2007 li pensiuliĝis, poste li hejmenvenis. Li ricevis hungaran premion en 2015.

Lia filma rolo
--------------

* *Dolina* (2007)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 664057
* VIAF: 313304148
* ISNI: 0000 0001 3177 7056
* MBA: 18d0c4a6-6bfb-41a2-a1fe-cff17de3207a
* NKC: xx0191661
 |
**Annamária Detre,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Detre Annamária** estas hungara aktorino, voĉoaktoro.
Annamária Detre naskiĝis la 25-an de aprilo 1948 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Annamária Detre akiris diplomon en Teatra Akademio en Budapeŝto en 1970. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Inter 1973-1976 ŝi apartenis al Budapeŝta Infana Teatro, samtempe ŝi akiris diplomon pri psikologio en Scienca Universitato Eötvös Loránd, poste ŝi estis membro en pli malgrandaj teatroj. Ekde 1990 ŝi ne apartenas al teatra trupo, en 1995 ŝi establis infanan teatron, sed plej ofte ŝi estas voĉoaktoro.

Ŝi edziniĝis trifoje, ŝia unua edzo estis Flórián Kaló. Ŝi neniam naskis.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* József Romhányi-Szabolcs Fényes: Cindrulino
* Mark Twain: La Aventuroj de Tom Sawyer - Becky

Ŝiaj televiziaj roloj (elekto)
------------------------------

* *A kisfiú meg az oroszlánok* (1979) - Gabriella
* *Családi kör* - serio (1990)

Voĉoroloj (elekto)
------------------

* diversaj voĉoj precipe en fabeloj
* hungara voĉo de Lucélia Santos

Fontoj
------

* hungare
* angle
* hungare

* Kategorio Annamária Detre en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Großdeutsche Volksgemeinschaft** (GVG) estis anstataŭa organizo de la en 1923 malpermesita naziisma partio NSDAP. Fondis ĝin, laŭ komisio de Adolf Hitler, en januaro 1924 Alfred Rosenberg kaj Hans Jacob.

Priskribo
---------

Laŭ raporto de la policiestrejo Munkeno GVG registritis en la 15.1.1924 en la priasocia registro; afergvidanto estis la pli posta Reichsleiter-partifunkciulo Philipp Bouhler. Estris la tuton oficiale du antaŭe malkonataj NSDAP-anoj Max Harbauer kaj Andreas Reuter. Estante malgrava dum la unuaj monatoj GVG ekpligraviĝis en printempo 1924 kiam aniĝis Julius Streicher kaj Hermann Esser. Aliaj elstaraj anoj de GVG estis Artur Dinter, Wilhelm Frick, Gottfried Feder, Hermann Kriebel kaj Rudolf Buttmann.

Konkurenca organizo bavara estis *Völkischer Block in Bayern* sub la gvidado de Alexander Glaser, kun kiu GVG aranĝis taktikajn kunsentojn pri efika kandidatfarado por la balotadoj je la landa parlamento en Bavario en 1924. Post refondo de NSDAP fare de Hitler en la 27.2.1924, GVG malfondiĝis en la 12-a de marto. Kvazaŭ ĉiuj ties membroj aniĝis al la nova NSDAP.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Prie en historia leksikono surreta

Notoj
-----

1. ↑  Wolfgang Horn: *Führerideologie und Parteiorganisation in der NSDAP (1919-1933)*. Droste, Düsseldorf 1972, p. 177–179.
2. ↑  Mathias Rösch: *Die Münchner NSDAP 1925–1933. Eine Untersuchung zur inneren Struktur der NSDAP in der Weimarer Republik*. Oldenbourg, München 2002, p. 105.
3. ↑  Horn 1972, p. 178-179
**Ernő Schwimmer** [ŝvimer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schwimmer Ernő** estis hungara kuracisto, haŭtkuracisto (la unua en Hungario), balneologo, profesoro.

Ernő Schwimmer  naskiĝis la 21-an de novembro 1837 en Pest (urbo). Li mortis la 25-an de februaro 1898 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ernő Schwimmer frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Vieno. En la lasta urbo li akiris diplomon en 1861 kaj li restis plu 4 jarojn en Vieno, fine li vojaĝis al Egipto, kie li okupiĝis pri haŭtomalsanoj. Hejmenveninta komence li estis ĝenerala kuracisto, poste en Malsanulejo Rókus li okupiĝis pri haŭtomalsanoj. Post jaroj li establis propran kuracejon pri la menciita malsano. En 1870 li ekinstruis en Universitato de Pest, post 5 jaroj li fondis apartajn ĉambrojn por haŭtomalsanuloj en Rókus. En 1878 li ricevis la instruan rangon eksterordinara profesoro. Li okupiĝis ankaŭ pri balneologio, li partoprenis en fondo de banloko en Lipik.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Bőrkórtan* (1874)
* *Die neuropathischen Dermatonosen* (1883)
* *Bis zum Endpunkte Europa's, Reiseskizze einer Nordlandfahrt* (1895)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Ernő Schwimmer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 525336
* GND: 117654027
* LCCN: n2015190920
* VIAF: 84802491
* ISNI: 0000 0001 0920 7970
* SUDOC: 224884727
* NKC: nlk20000087272
 |
**Minora Sirto**, arĥaika nomo de la **Golfo de Gabes**, estas golfo de la Mediteraneo (34° N 11° O﻿ / ﻿34 °N, 11 °O﻿ / 34; 11 (mapo)) ĉe la orienta tunizia marbordo en Nord-Afriko. La akvaĵo atingas loke 200 m da profundeco, 68 km da larĝeco kaj 41 km da longeco. La Sirto estas ĉirkaŭata de gravaj komercaj centroj kiaj Sfakso (*Safakis*) en la nordo kaj Gabès (*Qabīs*) en la sudo. Estas krome subakva minado de nafto. En la golfo situas la Kerkennah-insuloj kaj la turisme grava insulo Ĝerbao (*Djerba*). La golfo estas plue agrikulture grava fiŝkaptado-regiono.

Geografia historio
------------------

Ĝis la terciaro, la Minora Sirto etendiĝis vaste en la landinterno, en la hodiaŭa sendeflua mallevaĵo de la egaj salo-marĉoj, name *Ŝott el Ĝerid* kaj *Ŝott el Feĝaĝ*, nuntempe 15 m super la marnivelo. Dum la romia regado, la golfo ricevis la latinan nomon *Syrtis minor* kontraŭe al la Maĵora Sirto (*Syrtis maior*), situanta sudoriente, antaŭ Libio.

* Kategorio Minora Sirto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 307218
* GND: 4262516-6
* LCCN: sh95004665
* VIAF: 240915733
* SUDOC: 029820472
* BNF: 121366141
 |
La ***Traité sur la tolérance*** (Traktaĵo pri toleremo) estas verko de Voltaire publikigita en 1763.

Tiu teksto pritraktas la rehabilitadon de Jean Calas, protestanto false akuzita kaj ekzekutita pro supozita murdo de sia filo por eviti ties konverton al la katolikismo.

En tiu *Traité sur la Tolérance*, Voltaire invitas al toleremo inter religioj kaj atakas la religian fanatikismon (ĉefe tiun de la jezuitoj ĉe kiuj li brile studis kiam junulo) kaj prezentas fortan kritikaron kontraŭ la superstiĉo gluita al la religioj.

*Traité sur la tolérance* estas vere ankoraŭ aktuala ĉe la 21a jarcento. En januaro 2015, je la sekvo de la atenco kontraŭ Charlie Hebdo, la verko de Voltaire iĝis tre vendata en librovendejoj iome ĉie tutmonde.

Kunteksto
---------

La verko voltera sekvis la proceson, mortokondamnon kaj ekzekuton de Jean Calas, hugenoto, la 10an de marto 1762.

Jean Calas apartenis al familio protestanta, kiu sekve de la memmortigo de filo, troviĝis false akuzita je volonta murdo. La familio estis torturita kaj la patro, pro popola peto kaj ordono de 13 juĝistoj, estis mortokondamnita spite mankon
de pruvoj. La historia kunteksto estis tiam ankoraŭ tre forte markita de la francaj religiaj militoj de la pasintaj jarcentoj.

Post la ekzekuto de Jean Calas, kiu proklamis sian senkulpon ĝis sia morto, kaj post interveno de Voltaire, la proceso estis rejuĝita en Parizo kaj, la 9an de marto 1765, la familio Calas estis rehabilitita.

Eldono
------

* Traité sur la tolérance, Genève, s.n. (édition originale),‎ 1763 Faksimilo disponebla ĉe Wikisource

Vidu ankaŭ
----------

* Afero Calas

Notoj
-----

1. ↑  *Le "Traité sur la tolérance" de Voltaire, large succès dans les librairies*  Arkivigite je 2015-04-02 per la retarkivo Wayback Machine Ĉe philosophie magazine 19a de januaro 2015, konsultita la 7an de marto 2015

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teksto de Voltaire ĉe athena.unige.ch Arkivigite je 2016-12-05 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 520565
* BNF: 12103344s
 |
Andaluzia kadenco en la frigia modalo sur e
**Andaluzia kadenco**, ankaŭ *hispana kadenco*, estas la ordinarlingva nomo por harmonia progreso, uzata en andaluzia popolmuziko kaj en flamenko. Kiel kliŝa turno, aparte por prezentado de ekzota resp. hispana koloraĵo, ĝi ofte aperas ankaŭ en klasika muziko, ĵazo, rokmuziko kaj popularmuziko.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Prezento
--------

### Ŝtupoteorie kiel frigia duonfinaĵo en minoro

La andaluzia kadenco prezentas laŭ la notado de la ŝtupoteorio jenan progreson en minoro:

1 – 7 – 6 – 5(3♯)
### Ŝtupoteorie kiel frigia plenfinaĵo

4 – 3 – 2 – 1(3♯)
### Funkciharmonie

Laŭ la funkciteorio la sinsekvo je interpretado kiel "frigia duonfinaĵo" en minoro estas prezentebla jene:

toniko(t) – dominantparalelo(dP) – subdominanta paralelo(sP) – dominanto(D).
Kiel modala kadenco en la harmoniiga praktiko de la andaluzia *mi*-modalo (do modalo sur e, alivorte frigia modalo) la funkcio-vico estas interpretenda kiel
**s-tG-D-T**.

Ekzemploj de uzado
------------------

### Klasika muziko

En kelkaj verkoj de klasika muziko troviĝas frigiaj kadencoj super la lamentobaso, kies harmoniigo eble estis modela por la historie pli malfrue datigenda "andaluzia kadenco", interalie en:

* Étienne Moulinié: *Jalouse envie*, *Air de Cour* (publikigita en 1637)
* Claudio Monteverdi: *Lamento della Ninfa* (publikigita en 1638)
* Luigi Pozzi: *Cantata Sopra il Passacaglio. Diatonica* (publikigita en 1654)
* Johann Sebastian Bach: *Ciaconna* el la partito d-minora por soloviolono BWV 1004 (1720)
* Anselm Viola: *Quoniam* el la *Gloria* de la meso *Alma Redemptoris Mater* por ĥoro solistoj kaj orkestro (proks. 1780)
* Carl Orff: *Fortune plango vulnera* el *Carmina Burana* (1935-36)

### Andaluzia kadenco en popular- kaj rokmuziko

* „Sultans of Swing" de Dire Straits
* „Ice Cream Man" de Tom Waits
* „One More Cup of Coffee (Valley Below)" de Bob Dylan
* "Innuendo" de Queen (hispana gitarinterludo kaj poste elektrogitara solaĵo)
|  |
| --- |
| Parto pri la Naftogasa geologio |
| Naftogasaj regionaj unuoj |
| 
Grandskala niveloHidrokarbona sfero Naftogasa zono
 |
| 
Regiona niveloNaftogasa provinco • Naftogasa baseno Naftogasa distrikto Naftogasa sektoro Naftogasa zono
 |
| 
Loka nivelo**Hidrokarbona minejo** Gasminejo • Gasohidrata minejo • Gasokondensata minejo • Gasokondensato-nafta minejo • Gasonafta minejo • Naftogasa minejo • Naftogasokondensata minejo • Naftominejo**Hidrokarbona kuŝejo**Gaskuŝejo • Gasohidrata kuŝejo • Gasokondensata kuŝejo • Gasokondensato-nafta kuŝejo • Gasonafta kuŝejo • Naftogasa kuŝejo • Naftogasokondensata kuŝejo
 |
| v • d • r |

**Naftogasa provinco** estas teritorio, ligita al unu granda (megabaseno) aŭ kelkaj limaj sedimentaj basenoj, formitaj per sufiĉe dikaj tavoloj de nemetamorfozitaj sedimentaĵoj, en kiuj formiĝas kaj konserviĝas hidrokarbonaj minejoj. Kiel ekstera limo de naftogasa provinco servas linio, konturanta terenojn kun pruvitaj aŭ supozitaj naftogasaj kuŝejoj.

Unue naftogasaj provincoj estis rivelitaj de E. Woodroffe kaj Charles Schuchert en Usono en 1919.

Kompare al la naftogasa baseno ĝi estas pli granda elemento de la naftogasaj regionaj unuoj. Realaj sedimentaj basenoj laŭ grandeco de siaj areoj (de kelkmil ĝis kelkmilionoj da kvadrataj kilometroj) kaj kapacito de nemetamorfozitaj rokaĵoj, kiuj ilin formas (de 10³ ĝis 10⁷ km³) formas seninterrompan vicon.

Estas proponitaj pluraj klasifikoj de naftogasaj provincoj. Kiel ĉefaj klasifikaj kriterioj estas uzataj tektonika situo kaj geostruktura karakterizo, aĝo de la fundamento kaj karaktero de la falta bordero, specifaĵoj de la struktura-geologia evoluo, skalo kaj karaktero de naftogasa enhavo (inkluzive de la moderna vertikala zondivido, sedimentaĵaj areo kaj kapacito ktp). Plejparto de la klasifikoj baziĝas sur la tektonikaj kaj evoluo-geodinamikaj principoj, kun uzado de elementoj de la koncepto de litosferaj platoj.

Plejan gravecon laŭ gasa kapacito havas naftogasaj provincoj ligitaj al platoj de junaj kaj maljunaj platformoj, randaj alpaj fleksejoj. La plej gravaj laŭ nafta kapacito estas naftogasaj provincoj ligitaj ankaŭ al variskanaj randaj fleksejoj kaj oceaniaj fleksejoj de la pasivaj kontinentaj randoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Naftogasa distrikto
* Naftogasa zono

Referencoj
----------

1. ↑  Скоробогатов, В. А..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Нефтегазоносная провинция // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 270. ISBN 5-85270-327-3.
Barono **Antal Nyáry** [njAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nyáry Antal** estis hungara juĝisto, krongardisto, reĝa ĉambelano, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *nyáregyházi*, liaj pli gravaj filoj estis Albert Nyáry kaj Jenő Nyáry.

Antal Nyáry naskiĝis la 15-an de januaro 1803 en Bagonya (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Bohunice en Slovakio), li mortis la 3-an de septembro 1877 en Budapeŝto (la fontoj mencias malsamajn datenojn!).

Biografio
---------

Antal Nyáry studis sciencojn en Reĝa Universitato de Pest, juron en Sárospatak. En 1823 li estis subnotario, en la sekva jaro nobela juĝisto, en 1830 ĉefa nobela juĝisto, en 1835 vicdepartementestro en Hont (historia departemento). Ekde 1837 li partoprenis jam en la tutlanda administracio, tiam li ricevis la dignon ĉambelano. En 1845 li iĝis ĉefjuĝisto. Li estis fidelulo de István Széchenyi kaj li bredis altnivelajn bestojn. Tamen en la politiko li ne apogis la hungaran revolucion, sed li retiriĝis, same dum la subpremo de la Habsburgoj. En 1861 finiĝis la subpremo, tial li denove estis ĉefjuĝisto kaj ekde 1866 krongardisto. Li havis edzinon ekde 1826, ŝi naskis 6 gefilojn inter 1827-1845.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Juhtenyésztési szabályok egy Magyarországon felállítandó juhtenyészeti egyesület számára* (ankaŭ germane)

Fontoj
------

* germanlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majuskloj N, NY, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a paĝo)

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 705539
* GND: 1024639630
* VIAF: 257406325
 |
**Tibor VÉR,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vér Tibor** estis hungara inĝeniero, politikisto, profesoro, membro Hungara Scienca Akademio. Lia origina familia nomo estis *Wéber*.

Tibor Vér  naskiĝis la 11-an de majo 1899 en Hungara reĝlando en Trsztena (nuntempa Trstená en Slovakio), li mortis la 30-an de novembro 1957 en Cincinnati.

Biografio
---------

Tibor Vér akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1922. Dum la studentaj jaroj li estis unu el la gvidantoj de la dekstraj politikaj studentaj movadoj. Inter 1924 kaj 1936 li estis lektoro en la universitato, poste li estis subprezidanto (baldaŭ prezidanto) de la inĝeniera ĉambro. En 1942 li estis nomumita titulara eksterordinara profesoro kaj institutestro. Li estis ankaŭ membro en la supera ĉambro. En 1944 li estis subministro de la ministerio pri industrio, poste li migris al nazia Germanio. En 1957 li translokiĝis al Usono.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Az anyagvizsgálat néhány újabb problémájáról* (1930)
* *Szerkezeti anyagok vizsgálata* (1937)
* *Válogatott fejezetek az anyagvizsgálat köréből* (1942)
* *Die Bruchgefahr in Koustruktionen des Maschinenbaues* (1954)

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 564220
* VIAF: 121503239
* ISNI: 0000 0000 7961 4697
* BNF: 177997082
 |
**Granda Mikelono** (france *Grande Miquelon*) estas duoninsulo kiu, kun tiuj de Langlade kaj Le Cap, formas la insulon Mikelono, en la insularo Sankta-Piero kaj Mikelono, transmara kolektivo de Francio situanta sude de Novlando, Kanado. Granda Mikelono situas norde de Langlade kaj sude de Le Cap.

Administrado
------------

El administra vidpunkto, Granda Mikelono estas parto de la komunumo (municipo) Miquelon-Langlade. Ĝi havas nur kelkajn domojn relative izolitajn unuj de la aliaj. Vojo pasas laŭ la okcidenta marbordo de la insulo, konektante la vilaĝon Miquelon en la nordokcidento (sur la eksa insulo Le Cap) al Langlade, en la sudo, laŭ la *route nationale 3*. Alia vojo pasas norde de la duoninsulo.

Vidu ankaŭ
----------

* Sankta-Piero kaj Mikelono
* Sankta-Piero
* Mikelono
* Langlade (Sankta-Piero kaj Mikelono)
* Miquelon-Langlade
* Le Cap (Sankta-Piero kaj Mikelono)
* Île-aux-Marins

Eksteraj ligiloj
----------------

* Histoire des îles St Pierre et Miquelon (france)

  

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Grande Miquelão en la portugala Vikipedio.*
**Antal Pollák,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pollák Antal** estis hungara inventisto.

Telegramo de Pollák-Virág
Antal Pollák naskiĝis la 29-an de marto 1865 en Szentes, li mortis la 30-an de marto 1943 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Pollák komence frekventis lernejon en Szentes, poste en Graz. Li eklaboris, kiel komercisto pri tritikoj, dume li interesiĝis pri optiko, elektroniko kaj astronomio. En 1895 li inventis kun József Virág specialan bildotelegrafon, kiun ili nomumis *teleautograf*. En 1899 ili prezentis rapidtelegrafon, kiu sendis hore po 70.000 da vortoj (komparu: aparato de *Siemens & Halske* sendis hore nur po 700 da vortoj!). Post 2 jaroj tiu aparato jam sendis literojn, tamen la aparato ne estis profitita en Hungario. Poste li iris al Francio, sed dume komenciĝis la 1-a mondmilito, tial Pollák estis malamiko. La invento forgesiĝis.

Memorigiloj
-----------

* informada lernejo en Szentes

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Antal Pollák en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |
| --- |
| Parto pri la Naftogasa geologio |
| Naftogasaj regionaj unuoj |
| 
Grandskala niveloHidrokarbona sfero Naftogasa zono
 |
| 
Regiona niveloNaftogasa provinco • Naftogasa baseno Naftogasa distrikto Naftogasa sektoro Naftogasa zono
 |
| 
Loka nivelo**Hidrokarbona minejo** Gasminejo • Gasohidrata minejo • Gasokondensata minejo • Gasokondensato-nafta minejo • Gasonafta minejo • Naftogasa minejo • Naftogasokondensata minejo • Naftominejo**Hidrokarbona kuŝejo**Gaskuŝejo • Gasohidrata kuŝejo • Gasokondensata kuŝejo • Gasokondensato-nafta kuŝejo • Gasonafta kuŝejo • Naftogasa kuŝejo • Naftogasokondensata kuŝejo
 |
| v • d • r |

**Naftogasokondensata kuŝejo** estas naftokuŝejo kun gasokondensata ĉapo. Ĝin karakterizas dominado de volumeno de la nafta parto de la komuna kuŝejo super la gasa parto, kaj ĉeesto en la gasa parto de iu kvanto de benzino-kerosenaj (malpli olfte la oleaj) frakcioj de hidrokarbonoj en stato de la inversa vaporiĝo.

Karakterizoj de la gasokondensata parto estas: tavolaj termobaraj kondiĉoj, stabila kondensato, premo de la maksimuma kondensiĝo ĉe diversaj temperaturoj, ekkondensiĝa premo, koeficiento de eligo de kondensato, enhavo de tavolgaso kaj kondensato.

Karakterizoj de la nafta parto estas: saturiĝopremo, ecoj de tavolnafto, gasfaktoro.

Enhavo de stabila kondensato en la gasa parto de naftogasokondensata kuŝejo varias de kelkdek ĝis 1000 kaj pli da gramoj/m³ (ĝi pli altas ĉe proksimaj termobaraj kondiĉoj ol en la gasokondensataj kuŝejoj sen naftomarĝenoj).

Ekspluatado de naftogasokondensata kuŝejo okazas kun konsidero de dufaza sistemo kaj de dissolvitaj likvaj hidrokarbonoj en la gasa parto.

Vidu ankaŭ
----------

* Naftogasa kuŝejo

Referencoj
----------

1. ↑   [2004] Р. И. Вяхирев: *Нефтегазоконденсатная залежь // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 270. ISBN 5-85270-327-3.
**Miramar** estas grandurbo, ankaŭ universitata urbo en Usono, en subŝtato Florido, en distrikto Broward. La loknomo devenis laŭ la Miramar distrikto de Havano kaj signifas: "mara panoramo". La oficiala moto de la urbego estas "Beleco kaj Progreso". 

Mapo pri situo de Miramar en Florido

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 25° 58′ N 80° 17′ U﻿ / ﻿25.967 °N, 80.283 °U﻿ / 25.967; -80.283 (mapo)
* Areo: 80 km²
* Loĝantaro: 122 041 (en 2010)
* Supermara alteco: 2 m
* Horzono: UTC-5h (en somero UTC-4h)
* Poŝtkodo: 33023, 33025, 33027, 33029
* Telefonkodo:

Geografio
---------

Miramar situas sur ebenaĵo en la sudorienta parto de Usono, same en Florido. Pembroke Pines troviĝas 5 km, sed Hollywood, Miami Gardens, fine eĉ Miamo etendiĝas proksime.

Historio
--------

Miramar estis establita en 1955 kiel antaŭurbo de Miamo.

Ekonomio
--------

En Miramar la plej granda labordonanto estas flugkompanio. Aliaj serĉas laboron en Miamo.

Klimato
-------

Miramar havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 20-29 °C. La varmo kulminas inter julio-aŭgusto, la malvarmo kulminas en januaro. Jare pluvas po 666 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte en junio, plej malofte januare.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
Domoj sur la Granda Placo
La Granda Placo kun maldekstre la urbodomo kaj dekstre la preĝejo de Sankta Petro
Vido al la Granda Placo de Loveno (1665-1667) fare de Wolfgang de Smet
La **Granda Placo** de la belga urbo Loveno situas inter la Oude Markt kaj la Rektoro De Somerplaco, proksime de la Bondgenoten-avenuo. Ankaŭ proksima estas la Muntstraat, la lovena "varianto" de la Rue des Bouchers en Bruselo.

Pro ĝia loko ĉe la vojkruciĝo de kelkaj el la plej famaj kaj plej turismaj lokoj en Loveno, la Granda Placo estas unu el la plej konataj placoj. Tamen, hodiaŭ, la Granda Placo estas preskaŭ tute libera de trafiko; nur bicikloj kaj busoj de la transporta kompanio De Lijn rajtas pasi tie.

Konstruaĵoj
-----------

La Granda Placo situas je unu el la plej historiaj lokoj de Loveno kaj estis en sia nuntempa dezajno ekde la 14-a jarcento, kun la fondado de la Katolika universitato de Loveno. La plej multaj el la konstruaĵoj de la placo estas tiel kreitaj laŭ la fama brabanta gotiko, kiel ekzemple la monumenta urbodomo.

Aliaj okulfrapaj konstruaĵoj sur la Granda Placo estas la Ronda Tablo (NL: Tafelrond), la Kolegia Eklezio de Sankta Petro kaj iuj belaj domoj. Krome, kiel ĉie en Loveno, ne mankas kafejoj kaj tavernoj. Kontraste kun la pli moderna, orienta entrepreno de junuloj en la Oude Markt, ekzistas pli tradicia gastigado en la Granda Placo.

Okazaĵoj
--------

Same kiel sur aliaj lovenaj placoj kiel la Malnova Merkato kaj la Ladeuzeplaco, kulturaj kaj aliaj eventoj okazas regule sur la Granda Placo.

### Floro tapiŝo

Jara evento estas la konstruado de floro-tapiŝo sur la Granda Placo, ĉiam kun alia temo, kiel en 2007 la temo "200 jaroj de fajro".

### Someraj eventoj

Dum 20 jaroj, Loveno provas kompensi la someran malabundecon de studentoj kaj la akompananta viglan noktan vivon kun la organizo de diversaj eventoj. Kelkaj el ili troviĝas en la Granda Placo, kiel ekzemple:

* La kultura okazaĵo-Festo - vendredaj koncertoj en la monato de julio kun temoj kiel popularaj, tropikaj, malaltaj landoj ...
* Kulinara evento Hapje-Tapje - belega merkato proponante partoprenantaj restoracioj sur la stratoj kaj placoj de Loveno kaj ofertas malgrandajn versiojn de siaj plej bonaj teleroj ĉe prezo eĉ.

### Meyboom

Unu el la plej malnovaj el tiuj eventoj estas la Meyboom-arboplantado, malnova tradicio, kiu havas siajn originojn en la rivaleco inter la najbaroj de Loveno kaj Bruselo.

* Kategorio Granda Placo (Loveno) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Antal Lórántfi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lórántfi Antal** estis hungara skulptisto, medalisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Wielenberger* ĝis 1881, liaj nomvariantoj estis *Lorántfi, Loránfi*.

Antal Wielenberger  naskiĝis en 1856 en Kecskemét, li mortis la 16-an de aprilo 1927 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Lórántfi frekventis gimnazion, poste li akiris diplomon en Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1879. Li plulernis en Vieno resume 5 jarojn helpe de stipendio, dum lernado li ricevis dufoje premiojn. Li lernis precipe de de:Caspar von Zumbusch. En la lernojaro 1885 li studis skulptaĵetojn en Parizo. Hejmenveninta li ekinstruis en la Industriarta Altlernejo, ekde 1889 ankaŭ en la Belarta Altlernejo.

Elektitaj artaĵoj
-----------------

### Bustoj

* Adolf Huszár

### Skulptaĵetoj

* Pilkanta knabo (skulptaĵo)
* La martirino
* Viro lultanta kun serpento
* La unua leciono

### Medaloj

* Pál Gönczy
* István Széchenyi

### Ornamaj objektoj

* inkujo
* historia ŝildo
* surtabla ornamaĵo

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gyula Betlen
* István Gádor
* Zsigmond Kisfaludi Strobl

Fontoj
------

* germanlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 65-a paĝo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612858
* GND: 101955276X
* VIAF: 232143382
* ISNI: 0000 0003 6710 2995
 |
**Antal Neogrády** [neogrAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Neogrády Antal Sándor Tibor** estas hungara pentristo, dekoraciisto, internofasonisto, altlerneja instruisto. Lia patrino estis Margit Beleznay, lia patro estis Miklós Neogrády, lia avo estis Antal Neogrády (1861), lia praavo estis Károly Telepy.

Antal Neogrády  naskiĝis la 10-an de februaro 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Neogrády frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1973. Post siaj studoj li eklaboris en produktejo pri filmoj, kie li kreis filmajn dekoraciojn. Inter 1977 kaj 1983 li laboris kiel sceneja dekoraciisto en Teatro Petőfi (Veszprém), sed li faris tiajn laborojn ankaŭ al aliaj teatroj. Ekde 1995 li instruas en la Industriarta Altlernejo. Krom tiuj postenoj li konstante pentradis kaj kreis diversajn fasonojn en dominternoj.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Budapeŝto (1965, 1992, 1997, 2004)
* Székesfehérvár (1983)
* Toronto (1989)
* Szentendre (1999)

Elektitaj filmaj dekoracioj
---------------------------

* Zöldköves gyűrű (1974)
* Szépek és bolondok (1977)
* Kentaurok (1980)

Elektitaj teatraj dekoracioj
----------------------------

* Tacskó (1971, Teatro Déryné)
* Pusztuló magyarok (1978, Teatro Petőfi (Veszprém))
* Tündérlaki lányok (1981, Teatro Petőfi (Veszprém))
* La venecia komercisto (1986, Teatro Katona József)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Emlékek
* Terménypiac Mukheráni mellett
* Steampunk 2222

Lia libro
---------

* *Megfagyott macskavíz* (2017)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-07-09 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614545
* LCCN: n2018009132
* VIAF: 121517636
* ISNI: 0000 0000 7926 4850
 |
**Nyers** (elp. "njerŝ", signifas "kruda") estis rokgrupo en Hungario dum la 1990aj jaroj kaj la komenco de la 2000aj jaroj. Ĝi estis fondita de 14-jaraj junuloj Czutor Zoltán (gitaro), Volent Zsolt (tamburo) kaj Miklós Tibor (basgitaro) en la komenco de la 1980aj jaroj en Szeged.

Historio
--------

Ili faris sian unuan amatoran albumon en 1993, titolitan *Dundi pocak* (*Dika ventro*). En 1994 la grupo kompletigita kun Kovács Ferenc gitaristo faris la kanton *Horrornéger* (*Horornegro*) al la kompilo "Demonstráció" de fakrevuo Metal Hummer Hungary.

En 1995 estis eldonita ilia unua albumo *Elmúltak a buta zenék* (*La stultaj muzikoj forpasis*), kiu gajnis eĉ fakan premion. Tiam la grupo jam plurfoje ludis en signifaj muzikaj festivaloj en Francio kaj Aŭstrio, kaj post la eldono de la KD ili komencis koncerti tre aktive, en Hungario farinte 80 koncertojn ĉiujare.

En 1996 Mátraházi Andor fariĝis la nova gitaristo anstataŭ Kovács Ferenc. Post tiam la dua albumo *Béna* (*Paralizita*) eldoniĝis, kiu gajnis la trian klasigon malantaŭ R.E.M. kaj Metallica en la hungara voĉdonado "La albumo de la jaro". La anglalingvaj kantoj de Nyers atingis eĉ plurajn eksterlandajn (i.a. nord-amerikajn) admirantojn.

En 1998 ili eldonis etdiskon *Világslágerek* (*Furorkantoj*), poste estis membroŝanĝo denove: Hegyi Pál aliĝis kiel akompana gitaristo. En 1999 ili eldonis la trian albumon *Mi, rendes emberek* (*Ni, bonorduloj*), poste la grupo ludis en la plej signifaj hungaraj universitatoj, kluboj, festivaloj.

En 2000 Mátraházi Andor denove aliĝis al la grupo, poste ili eldonis la kvaran albumon *Szeretet, béke van* (*Estas amo, paco*). El tio ĉi la kanto *Pizzás* (*Pickuriero*) estis enmetita en la samtitolan filmon, poste la grupo faris enmetaĵkantojn al pluraj premiigitaj filmoj. La tiam lanĉita radio EST FM elsendis sukcesan sinkronan akustikan programon de Nyers, al tio dankinde la KD *Hátra arc (dugatlan)* (*Malantaŭen! (neenŝovita)*) eldoniĝis.

En 2003 ili eldonis novan albumon *Afrobetyár* (*Afro-vojrabisto*), kiun sekvis remiksalbumo. En 2005 Nyers finis la registradon de nova albumo, sed post lasta turneo, eldonado de retrorigardanta koncertalbumo kaj DVD-kompilo la grupo ĉesis aktivi "pro nesolveblaj diferencoj inter la imagoj de la membroj".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nyers en YouTube
* La Esperanta traduko de la kanto "Méreg nélkül" ("Sen veneno")
**PÉCH Antal** (pro. pe:ĉ) estis hungara inĝeniero pri minado, fakverkisto, ano korespondenta de MTA (1879) naskita en Nagyváradolaszi la 14-an de junio 1822 kaj mortinta en Selmecbánya la 18-an de septembro 1895. Li estis pli aĝa frato de akvakonstruanta inĝeniero József Péch.

Memortabulo pri Antal Péch

Biografio
---------

Antal Péch studis en Akademio de Selmec, en 1842 li enpaŝis la servon de ŝtato. De 1850 li estis direktoro de minejo en Ĉeĥio. De 1867 li laboris kiel sekcikonsilanto en financministerio por la evoluigo de fer-kaj minejverkoj. Al lia nomo ligiĝas la konstruado de la ferfabriko de Diósgyőr, la iniciado de la karbminado en la valo Zsil kaj la prilaborado de projektoj por unua ferfabriko de Vajdahunyad. Li estis fondinto de la *Bányászati és Kohászati Lapok* kaj li estis ĝia redaktoro de 1868 ĝis 1870. Je lia honoro la Országos Magyar Bányászati és Kohászati Egyesület en 1963 fondis la distingon Memormedalo Péch Antal.

Verkoj
------

* *Az ércek előkészítésének elvei és gyakorlati szabályai* (Pest, 1869);
* *Magyar és német bányászati szakszótár* (I – II. Selmecbánya, 1879 – 1891);
* *Alsó-Magyarország bányaművelésének története* (I – II. Bp. 1884 – 87. III. Bp. 1967);
* *A selmeci bányavállalatok története* (Bp. 1884).

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Antal Péch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 363488
* GND: 12259536X
* LCCN: nb2005017468
* VIAF: 72279859
* ISNI: 0000 0000 7820 5998
 |
Koordinatoj: 48° 02′ 37″ N 3° 36′ 32″ O﻿ / ﻿48.04361 °N, 3.60889 °O﻿ / 48.04361; 3.60889 (mapo)

**Bellechaume** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 461 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Bellechaume etendiĝas sur 24.51 km², kaj havis 461 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 18 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Louis Delmotte, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Bellechaume apartenas al la kantono de Brienon-sur-Armançon, kies ĉefurbo estas Brienon-sur-Armançon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Brienon-sur-Armançon
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Ostricourt (stacidomo). |

**Ostricourt** - prononco laŭ sistemo IFA [ɔstʁikuʁ] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento *Nord* [nɔʁ], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [o d(ə)ˈfʁɑ̃s], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* [nor pa d' kale'], nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de 2020 en la komunumo vivis 5 644 loĝantoj sur areo de 7,6 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 743 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj al la kantono *Annœullin*.

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *ostricourtoises*.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Ostricourt (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ostricourt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (france)
La **preĝejo Sankta Johano la Evangeliisto** aŭ *preĝejo teologo, apostolo kaj evangeliisto Sankta Johano* estas sakrala konstruaĵo en la urbo Kazincbarcika (Hungario).

Historio
--------

Depost fino de la socialismo inter 1992 kaj 1995 konstruiĝis la nun videbla kirko laŭ plano de Mihály Balázs. En 2008 la eklezio aĉetis la ĉirkaŭan areon kaj profitis ĝin kiel korto.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto, kie kreskiĝas tujoj, magnolioj kaj lavendoj, krome kruco el granito estas videbla. La kirko mem estas komplika ne havanta geometrian formon kaj imitas la malnovajn monaĥejajn preĝejojn. Tiutipa konstruaĵo estas malofta en Hungario. La kirko cirkloforma, de kiu la sanktejo reliefas, apude situas sur ambaŭ flankoj la oficejaj ĉambroj kaj la sakristio. La sakristio havas apartan enirejon el la korto. Ekzistas ankaŭ duonronda vestiblo alkroĉita al la konstruaĵo. La enireja parto estas arkada. La tegmento estas okangula ligna kupolo kun kupra plattegaĵo. Turo mankas, anstataŭ tio estas supra ĉambreto kun du sonoriloj. La interna parto estas triparta. La navo estas ronda, sub la kupolo meze troviĝas bildo pri Kristo. En la meza parto estas benkoj, pli ekstre nur seĝoj. La kutima ikonostazo mankas, estas nur 3 bildoj.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

* Kategorio Grek-katolika Preĝejo Sankta Johano la Evangeliisto (Kazincbarcika) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



* 
* 
* 
*
Baletistno en 'catsuit' (katokostumo) el elasteno (lycra).Baletistino en katokostumo el elastano.
**Elastano** estas sinteza fibro konata pro sia neordinara elasteco: eblas streĉi ĝin je pli ol 500% sen ke ĝi rompas.

Ĝia ĉefa ingredienco (pli ol 85%) estas poliuretano, formo de plasto simila al kaŭĉuko sed sen ties malbonaj ecoj. Ĝi pli fortas, pli fortikas, pli bone rezistas ŝiriĝon, kaj pli facile laveblas. Ĝi estas ankaŭ tiel maldika kaj malpeza, ke eblas triki ĝin rekte en ŝtofon — dum kaŭĉukan elaston necesas multekoste kovri per alia ŝtofo, ekzemple kotono.

Inventis ĝin en 1954 la firmao DuPont, kio revoluciis la vestaĵindustrion. Komunlingve oni ofte aludas elastanon per la nomo *Likrao* (*Lycra*), sed tio estas registrita marko de tiu firmao, efektive.

Elastanaj vestaĵoj estas striktaj kaj, malkiel kotonaj, bonege sorbas la ŝviton. Pro tio oni ofte trovas elastanon en subvestaĵoj kaj sportkostumoj.

Vidu ankaŭ
----------

Zentaj (korpostreĉaj kostumoj)

* Kategorio Elastano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**JAKAB Antal** d-ro estas rumanuja hungara romkatolika episkopo naskita en Kilyénfalva la 13-an de marto 1909 kaj mortis en Alba Iulia la 5-an de majo 1993.

Kariero
-------

Li estis ordinita pastro en 1934 de episkopo Gusztáv Károly Mailáth kaj li estis sendita de episkopo Áron Márton al Laterana Universitato, de kie li revenis en 1942 kaj instruis en katolika seminario de Koloĵvaro. La 26-an de aŭgusto 1951 la komunistaj aŭtoritatoj arestis lin kaj malliberigis lin por 13 jaroj. Li liberiĝis en 1964. En 1972 la papo nomumis lin helpepiskopo kaj en 1980 episkopo. Oni entombigis lin en Alba Iulia apud Áron Márton.

Literaturo
----------

* Varga Gabriella-Vencser László: *Megalkuvás nélkül*, 2009.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Antal Jakab (pastro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Diocezo de Alba Iulia


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 307991
* GND: 141698365
* LCCN: nb2009010016
* VIAF: 86304855
* ISNI: 0000 0001 0922 0876
* SUDOC: 229960421
 |
**Robert Suckale** (naskiĝinta la 30-an de oktobro 1943 en Kenigsbergo) estas germana arthistoriisto kaj mezepokisto kaj emerita profesoro de la Teĥnologia Universitato Berlino.

La verkaro de Suckale inkluzivas krom la germanlingvajn landojn kaj la landojn de centra Eŭropo ankaŭ Francujon kaj Italujon kaj montras, ke arthistorio bezonas tuteŭropan perspektivon kaj transliman esploron. En la fokuso de lia intereso staras la arverkoj mem, kiujn li rigardas alterne de proksime kiel arta teĥnikaĵo kaj de historiisma panorama perspektivo. Je tio li ankaŭ esploras la diversajn genrojn ekde tabulobildo trans kultaĵo ĝis la arĥitekturo. Lia korafero estis la ankrigo de la monumentflegado en la universitata instruo: li decide partoprenis la enkondukon de la studfako monumentflegado ĉe la TU Berlino, kion li antaŭe jam estis farinta en Bamberg. Li malhelpis, ke la TU Berlino malfondus sian sekcion arthistorio, kaj apartenas al la fondintoj ĉe la Centro Schinkel pri Arĥitekturo, Urbesploro kaj Monumentflegado de la TU Berlino.

Referencoj
----------

1. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Robert Suckale en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Biografio de Robert Suckale


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 492900
* GND: 120560682
* LCCN: n85380132
* VIAF: 263986037
* ISNI: 0000 0001 0935 8840
* SUDOC: 030421071
* BNF: 12183799t
* NDL: 01106394
* BIBSYS: 90239065
* NKC: jn20040122006
 |
**Bercel** estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat.

Kastelo de Bercel
Panoramo de Bercel

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 36  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.8742/19.4044
* Loĝantaro: 2010
* Poŝtkodo: 2687
* Telefonprefikso: 35

Situo
-----

Bercel situas sub monto 476 m-ojn alta, laŭ flankovojoj, fervojo Aszód-Balassagyarmat preteriras. La lasta urbo troviĝas 28, Vác 32, Budapeŝto kaj Salgótarján po 80 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1271. Post la mezepoko Bercel apartenis al la Osmana Imperio, sed ĝi ne senhomiĝis. Ekde la 19-a jarcento la loĝantaro okupiĝis precipe pri vinoproduktado.

Vilaĝservoj estas lernejo, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, dentokuracejo, futbalejo, muzeeto, restoracio, drinkejo, bierejo, kafejeto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika baroka preĝejo de 1767, la turo estas 36 m-ojn alta
* kastelo de Bene-Teichmann

Famuloj
-------

* en Bercel naskiĝis hungara-usono historiisto Béla Várdy
**Antal Iványi** [ivAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Iványi Antal** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Ivankiewicz*.

Antal Ivankiewicz naskiĝis la 17-an de marto 1873 en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la 2-an de marto 1949 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Iványi lernis en sia naskiĝurbo, en 1888 li aliĝis al teatra kompanio de Károly Balassa en Kecskemét. Jam kiel sukcesa aktoro li daŭris sian karieron en Kolozsvár, ekde 1896 en Teatro Magyar. En 1900 li revenis al Kolozsvár. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Arad (urbo) kaj Debrecen (1903-1905), Szeged (1905-1909). Li batalis dum la 1-a mondmilito. Li pensiuliĝis en 1924. Li havis edzinon.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - Bagó
* József Bokor (komponisto): *A kis alamuszi* - Tom
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Schwartz
* es:Agustín Moreto: es:El desdén, con el desdén - Polilla
* *Aranylakodalom* - Janó Mikolák
* Ede Tóth: *Kintornás család* - Samu

Lia sola filma rolo
-------------------

* *A marhakereskedő* (1912) - trompa kartludanto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

* Kategorio Antal Iványi (aktoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762727
 |



* Portalo pri Biografio
**Berceruelo** [berzeRŬElo] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montes Torozos* (Montoj Torozos) en la okcidento de la provinco. 

Berceruelo en la provinco Valadolido.
La komarko *Montes Torozos* de la provinco Valadolido, flave, okcidente.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,94 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 38 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 130 el la 1860-aj jaroj. 

Ĝi distas 35 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipo Bercero, kaj fakte la loknomo estas diminutivo de Bercero. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojo Molinos.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Johano Evangeliisto de la 16-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766310
 |
**Emil Schultheisz** [ŝultejs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schultheisz Emil** estis hungara juristo, profesoro.

Emil Schultheisz  naskiĝis la 1-an de decembro 1899 en Miskolc. Li mortis la 9-an de aŭgusto 1983 en Siófok.

Biografio
---------

Emil Schultheisz frekventis universitatojn en Pozsony kaj Budapeŝto. Li ricevis juran diplomon en 1922. Komence li okupiĝis pri la soldata juro. En 1937 li ekinstruis en Universitato de Debrecen. Post la 2-a mondmilito li estis juĝisto de soldatoj 2 jarojn, poste li revenis al Debrecen por instrui. Ekde 1949 li estis katedrestro en Scienca Universitato de Szeged, en 1957 ankaŭ dekano.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* kontribuaĵoj ekzemple pri la seksaj krimoj
* kodado en puna juro

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Emil Schultheisz (juristo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 502900
* GND: 102132143
* VIAF: 5311387
* ISNI: 0000 0000 1317 3710
* BNF: 111285695
 |
"Krimea parolado" de Vladimir Putin la 18-an de marto 2014
**Parolado de la Prezidanto de Rusio Vladimir Putin** pri situacio en Krimeo okazis la 18-an de marto 2014 en Moskva Kremlo. Ĝi estis direktata al la Federacia Asembleo de Rusio kaj kunligita kun peto de la Parlamento de Krimeo pri akcepto de la respubliko al konsisto de Rusia Federacio.

Ĝi okazis du tagojn post la Referendumo pri statuso de Krimeo, dum kiu pli ol 96% loĝantoj (oficiale) subtenis apartenadon de Krimeo al Rusio kiel Respubliko Krimeo.

Konsisto
--------

Dekomence Vladimir Putin konstatis, ke la referendumo okazis tute kontentige al internacia juro, kaj ĝiaj rezultoj estas veraj.

Li asertis, ke historie Krimeo kaj Sebastopolo estis rusa loko: 

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** "...говорили, что Крым – это исконно русская земля, а Севастополь – русский город. Да, всё это мы хорошо понимали, чувствовали и сердцем, и душой...". **"** |

 |

 En tiu loko pasis komuna historio de rusa, ukraina kaj krime-tatara popoloj; Krimeo estas unuiĝo de iliaj kulturoj: 

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** "Крым – это и уникальный сплав культур и традиций разных народов". **"** |

 |

 Li promesis, ke en Krimeo estos tri ŝtataj lingvoj: rusa, ukraina kaj krime-tatara.

Putin ankaŭ diris, ke nun en Ukrainio ŝtata potenco estas uzurpita de novnazioj, rusmalamantoj kaj kontraŭjudismanoj, kiuj organizis renverson en Ukrainio kaj tre influas al la vivo en Ukrainio:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** "Главными исполнителями переворота стали националисты, неонацисты, русофобы и антисемиты. Именно они во многом определяют и сегодня ещё до сих пор жизнь на Украине." **"** |

 |

Li atentigis, ke Krimeo estas strategia objekto, kiu povas esti reale sendependa nur en konsisto de Rusio, por ke oni evitu disvastigiĝon de NATO al ĉi tiu teritorio. Li diris, ke Ukrainio estas partnero de Rusio, sed nepre devas garantii efektivigon de interesoj de la rusa loĝantaro en Ukrainio; Rusio ĉiam defendos ilin. Krome, li dankis krimeanojn pro ilia decido.

Vidu ankaŭ
----------

* Respubliko Krimeo (Rusio)
* Kontraŭmilitaj protestoj en Rusio (2014)
* Rezolucio 68/262 de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj de marto 2014 pri la teritoria integreco de Ukrainio inkluzive de Krimeo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teksto de la parolado en oficiala retejo de la Prezidanto de Rusio (ruse)
**Ernő ZALAI,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zalai Ernő** estis hungara ekonomikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1998, ordinara en 2004) de Hungara Scienca Akademio.

Ernő Zalai  naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1943 en Budapeŝto, li mortis la 1-an de januaro 2021.

Biografio
---------

Ernő Zalai frekventis mezlernejon en Jászberény, poste universitaton en Budapeŝto inter 1961-1966. Post la diplomo li ekinstruis samloke en Universitato Marx Károly. En 1969 li doktoriĝis. Ekde 1979 li estis katedrestro, inter 1988-1991 li estis vicrektoro. Li profesoriĝis en 1988. Ekde la [[1970-aj jaroj li ofte esploris aŭ instruis eksterlande. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1981, li doktoriĝis en 1990 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1975-2012.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Fixpont és egyensúly a gazdasági modellekben* (1978)
* *Munkaérték és sajátérték* (1987)
* *Bevezetés a matematikai közgazdaságtanba* (1989)
* *Matematikai közgazdaságtan* (2000)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]

* Kategorio Ernő Zalai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 471737
* GND: 170357775
* LCCN: n79077587
* VIAF: 32058681
* ISNI: 0000 0000 7832 2350
* SUDOC: 031630766
* BNF: 12280932j
* NKC: vse2009527263
 |