recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Balthasar FABRICIUS** (*ankaŭ: Phacchius, Vach; Phachus; Phacchus, Fabritius*; naskiĝinta ĉ. 1478 en Vacha, mortinta la 4-an de julio 1541 en Wittenberg) estis germana humanisto, gramatikisto de la latina kaj retorikisto.

Vivo
----

Malkonatas la unua loko kie Fabricius estis lerninta. Li enmatrikuligitis en la fondojaro mem de la Universitato de Wittenberg kie li magistriĝis en 1503. Poste li iĝis samloke profesoro pri latina poeziarto kaj retoriko. Filologie amplekse erudite li kune kun Nicolaus Marschalk kaj Hermann Trebelius reklamis la enkondukon de la greka lingvo en Wittenberg. Liaj prelegoj pri la vergilia *Eneado* kaj Valerius Maximus tiam fundamentis teorie ĉeakademie. En tiu ĉi senco li ankaŭ post la foriro de la kolegoj aktivis. Fabricius kaj liaj amikoj, antaŭ ĉio Trebelius, formis inter la wittenberga humanistaro la frakcion de "grammatici".

Fabricius estis trankvila fakulo kiu ne insistis pri honora titolo de poeto kontentante esti gramatikisto. Por li gramatiko estis la bazo de ĉia ajn klero. Tiu ĉi koncentriĝo je lingvaj problemoj permesis al li daŭrigi la deĵoron ĉe baldaŭ poste tre luteranisma altlernejo. La malrestadema regna kavaliro kaj humanisto Ulrich von Hutten vintre en 1510/11 gastis ĉe sia amiko Fabricius. Tiu ĉi restado de Fabricius en Wittenberg apartenis ankoraŭ al la antaŭpolitika kaj nur kleron serĉanta periodo en la biografio de Hutten, kiu ekde 1505 frekventis multajn diversajn universitatojn. Tamen klaras ke Ulrich aparte en Wittenberg, konversaciante kun la gastiganto Fabricius aŭ kun Kilian Reuter, ankaŭ poete inspiritis.

El ĉiuj tiamaj docentoj wittenbergaj de la sep liberaj artoj Fabricies ege tipis por profesoro specialiĝanta la tutan akademian vivon je la bonaj artoj. Samtempe li donis ekzemplon por tiutempe (la komencon de la 16-a jarcento) malofta, paca paralelekzistado inter humanistoj kaj skolastikuloj. Dum lia rektorado en la vintra semestro de 1517 oni ekigis la pligrandigon kaj novigon de la aro de "Respublica literaria".

Literaturo
----------

* Conrad Bursian: *Fabricius, Balthasar.* En: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 505.
* Olaf Ditzel: *FABRICIUS Phacchus (Vach), Balthasar.* En: *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon* (BBKL). Volumo 25, Bautz, Nordhausen 2005, ISBN 3-88309-332-7, kolumnoj 408–409.
* Heinz Kathe: *Die Wittenberger Philosophische Fakultät 1502–1817* (= *Mitteldeutsche Forschungen.* Band 117). Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2002, ISBN 3-412-04402-4.
* Walter Friedensburg: *Geschichte der Universität Wittenberg.* Max Niemeyer, Halle (Saale) 1917,
* Helmar Junghans: *Verzeichnis der Rektoren, Prorektoren, Dekane, Professoren und Schloßkirchenprediger der Leucorea vom Sommersemester 1536 bis zum Wintersemester 1574/75.* Ĉe: Irene Dingel, Günther Wartenberg: *Georg Major (1502–1574) – Ein Theologe der Wittenberger Reformation.* Evangelische Verlagsanstalt, Leipzig, 2005, ISBN 3-374-02332-0


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 704562
* GND: 129640328
* VIAF: 20767600
 |
**Preĝejo unua martiro Sankta Stefano** estas romkatolika historia monumento en Budapeŝto, en kvartalo Országút. Ĝi estas konata ankaŭ „landvoja preĝejo", ĉar ĝi etendiĝis laŭ grava ladvojo (nun tio estas jam bulvardo Margit).

Historio
--------

Supozeble en tiu loko en la mezepoko Aŭgustenanoj havis preĝejon, kiu ruiniĝis dum dominado de turkoj. Post la turka erao aŭgustenanoj revenis kaj ili konstruis kapelon en 1707. Apude inter 1727 kaj 1737 ankaŭ monaĥejo konstruiĝis. Ĝi estis malgranda, tial inter 1753 kaj 1770 jam preĝejo estis konstruita. En 1785 la ordeno estis malpermesita, franciskanoj ricevis tiu ĉi preĝejon. Ili konstruis inter 1835 kaj 1841 novan monaĥejon, krome aliaj arkitektaj ŝanĝoj okazis. En 1843 pro la pli granda orgeno la galerio en la preĝejo estis pligrandigita. En 1884 la internaj muroj plene estis pentritaj. En 1900 pro larĝigo de la bulvardo la preĝejo kaj la monaĥejo jam situas laŭ la trotuaro. En 1947 interne, en 1951 ekstere la preĝejo renoviĝis, la sekva renovigo okazis en 1993.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo kun la monaĥejo etendiĝas inter aliaj domoj laŭ la bulvardo en Buda. La preĝeja fasado estas 2 simetriaj turoj, inter ili situas la enirejo. Inter la turoj pli supre estas niĉo kun Sankta Maria. Ankaŭ la turoj havas po unu niĉon pri Sankta Monika kaj Sankta Nikolao de Tolentino. Inter la turoj plej supre timpano (arkitekturo) estas videbla. Interne tute la baroka stilo dominas.

Entombigitoj
------------

* Lajos Márton (pentristo)
* László Kékesi (grafikisto)

Kermeso okazas en la 26-an de decembro.

Fontoj
------

* malnova foto
* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Stefano (Országút) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ludwig Ernst GEBHARDI** (naskiĝinta la 1-an de januaro 1787 en Nottleben, mortinta la 29-an de majo 1862 en Erfurto) estis germana orgenisto.

Erfurta dominikana preĝejo, orgenfasado de 1648

Vivo
----

Ludwig Ernst Gebhardi ĝuis la unuan instruon muzikan en la aĝo de kvar jaroj fare de sia patro Johann Jeremias Gebhardi. Ekde 1801 li frekventis la Konsilantargimnazian erfurtan kie li lernis ĉe Michael Gotthard Fischer la pianoludadon kaj ĉion necesan pri la figurita baso. Ekde 1810 li studis teologion en Jena. De 1812 li instruistis en Erfurto kaj la sekvan jaron li iĝis orgenisto ĉe la Franciskana preĝejo. Por perfektigi la konojn muzikajn li trejniĝis en Gotao fare de kapelestro Andreas Romberg (en 1817) kaj de Johann Nepomuk Hummel en Vajmaro en 1820. En 1820 Gebhardi iĝis oficiala orgenisto ĉe la Dominikana preĝejo en Erfurto posteulante instruiston sian Fischer. Post ties morto en 1829 Gehardi iĝis ankaŭ instruisto pri muzikteorio kaj orgenludado ĉe la erfurta Porinstruista seminario. Same li estis dua rektoro de la lernejo dominikana kaj profesoro pri kantado ĉe la Konsilantargimnazio.

En 1832 oni nomumis lin reĝa muzikdirektoro; lia kanono por kvar voĉoj *Ehre sei Gott in der Höhe* troviĝas en jenaj kantolibroj: CG (de la svisaj kristkatolikoj), EG (de la evangeliaj germanoj), EM (de la metodistoj), KG (de la katolikaj svisoj) kaj RG (de la reformitaj svisoj)

Verkoj
------

* *Evangelisches Choralbuch*, Erfurt kaj Leipzig 1825. (Digitalisat)
* *Generalbaßschule oder vollständiger Unterricht in der Harmonie- und Tonsetzlehre*, op. 11.
* *Einhundert leichte und gefällige Choralvorspiele theils mehr, theils weniger thematisch gehalten und für jede Kirche geeignet*, op. 17.

Literaturo
----------

* Salomon Kümmerle: *Encyklopädie der evangelischen Kirchenmusik.* Gütersloh 1888.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Ludwig Ernst Gebhardi en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Prie ĉe DDB
* Senpagaj partituroj de Ludwig Ernst Gebhardi en la International Music Score Library Project

* Kategorio Ludwig Ernst Gebhardi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Gebhardis *Ehre sei Gott*-Kanono ĉe kantoprojekto de Carus-eldonejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700918
* GND: 135341787
* LCCN: no/2007/54885
* VIAF: 66248479
* ISNI: 0000 0000 7880 9345
* NKC: mzk2010578405
 |
**Kálmán Eperjessy** [eperjeŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Eperjessy Kálmán** estis hungara publikigisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Eperjesy* ĝis 1929.

Kálmán Eperjessy naskiĝis la  11-an de februaro 1893(nun 1893-02-11) en Erzsébetváros (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Dumbrăveni (Sibiu) en Rumanio), li mortis la 15-an de novembro 1976 en Budapeŝto (laŭ aliaj informoj en Szeged aŭ Makó).

Biografio
---------

Kálmán Eperjessy maturiĝis en gimnazio en Székelyudvarhely 1911, poste li studis en Scienca Universitato de Budapeŝto. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li akiris pedagogian diplomon en 1920, filozofian post 2 jaroj. Inter 1920-1928 li instruis en gimnazio de Makó, (kie li estis ĉefinstruisto de Attila József) inter 1928-1957 li instruis en Pedagogia Altlernejo de Szeged, li estis ankaŭ katedrestro, eĉ rektoro (1943–1949). Li instruis ankaŭ en Scienca Universitato Ferenc József inter 1929–1949. Li apogis la hungaran revolucion, tial li estis trudemerito en 1957. Li edziĝis en 1920, vidviĝis en 1955, 2 gefiloj naskiĝis en 1921 kaj 1926. Li ricevis armeajn ordenojn, poste ŝtatan premion en 1955.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A bökényi őstelepről* (1925)
* *Kézirati térképek Magyarországról a bécsi levéltárakban* (1928)
* *Politikai és gazdasági elemek a Maros folyó történetében* (1933)
* *Magyarország története a világháborúig* (studenta lernolibro, 1938)
* *A magyar falu településtörténete* (monografieto, 1940)
* *Csongrád megye helytörténeti kutatásának feladatai. Útmutató a megye helytörténeti kutatásához.* (1955)
* *József Attila, a makói diák* (1957)
* *A magyar falu története* (monografio, 1965)
* *Városaink múltja és jelene* (monografio, 1971)
* *Bács-Kiskun, ill. Bács-Bodrog megye a II. József kori országleírásban*. (1979)
* *Írások a régi Makóról. Helytörténeti rajzok.* (1984, 1997)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   tombeja paĝo
2. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840836
 |



* Portalo pri Biografio
**Brunon Albrecht Zwarra** (naskiĝis la 18-an de oktobro 1919 en Gdańsk, mortis la 14-an de aŭgusto 2018 samloke) – pola publicisto, aŭtoro de libroj pri historio de Gdańsk, malliberulo de germanaj koncentrejoj.

Vivo
----

En la jaroj 1929–1935 frekventis Polan Gimnazion, membro de polaj organizaĵoj en Libera Urbo Dancigo. De 1935 laboris en Emajlejo de Johannes Segor en Wrzeszcz.

Post eksplodo de la dua mondmilito arestita la 14-an de septembro 1939 en Gdynia. Malliberigata en germanaj-naziaj koncentrejoj en Nowy Port, Stutthof kaj Sachsenhausen. Liberigita en 1942, revenis al sia laboro. Post trapaso de fronto kaj reveno de Gdańsk al Pollando okupiĝis pri rekonstruo de detruita fako sub nova nomo Fako Laka-Emajla "Gedania" (ĝis 1948).

En la 1970-aj jaroj, danke al instigo kaj helpo de profesoro Marian Pelczar, okupiĝis pri verkado. Lia plej grava atingo estas publikaĵo *Gdańsk 1939. Wspomnienia Polaków gdańszczan* (Gdańsk 1939. Rememoroj de poloj gdanskanoj) (1984), enhavanta 73 dokumentajn raportojn pri la komenco de la mondmilito en Gdańsk. Ankaŭ estas aŭtoro de aŭtobiografia kvinvoluma libro *Wspomnienia gdańskiego bówki* (Rememoroj de gdanska fripono) kaj romano *W gdańskiej twierdzy* (En fortikaĵo Gdansko) kaj *Gdańszczanie* (Gdanskanoj).

En siaj libroj akre polemikis kun Günter Grass. Laŭ opinio de Zwarra en libro *La lada tambureto* Grass transdonis deformitan kaj ŝelaĵantan la bonan nomon de poloj en bildigo de la defendo de Pola Poŝtejo la 1-an de septembro 1939. Septembre 1993 oficiale protesis kontraŭ atribuo al Grass de la honora civitaneco de la urbo Gdańsk.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840192
* GND: 126247706
* LCCN: n85037294
* VIAF: 101863424
* ISNI: 0000 0000 7857 0995
* BIBSYS: 90285801
 |
**An Inse** (angle: *Inch-island*) situas en Lough Swilly, graflando Dún na nGal, Respubliko Irlando.

Geografio
---------

La insulo estas ĉ. 13 kvadrataj kilometroj granda. Ĝi situas antaŭ la marbordo en la graflando Dún na nGal proksime de An Bheart kaj komence de la duoninsulo Inis Eoghain (Inishowen); la insulo estas ligata al la ĉefa insulo per trajno. La insulo havas maksimuman altecon de 222 m.

Demografio
----------

Vizitindaj konstruaĵoj
----------------------

presbitera preĝejo (Carnaghan).
la strando
Por la restaĵoj de pordega tombo kun proksima tomba ĉambro eventuale oni uzis materialon de alia pli aĝa tombo en la sudokcidenta parto de la insulo.
Burgo el la 15a jarcento staras sur la klifoj kun superrigardo al Lough Swilly. La presbiteria preĝejo estas unu el la plej malgrandaj de la ĉirkaŭaĵo (nur por 14 familioj). Ekzistas katolika preĝejo havante la nomon Nia Sinjorino de Lourdes. Ĝi estis konstruita en la jaro 1932.

Naturo
------

La insulo estas fama por la ebleco de la birdumado.

Referencoj
----------

1. 1 2   Donegal Islands - INCH ISLAND - Population. WeLoveDonegal. Alirita 16a de Aprilo, 2015.

 Arkivigite je 2020-02-21 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑   Inishowen Area /Inch Top. Ordnance Survey Ireland. Alirita 16a de Aprilo, 2015.
3. ↑   'Inch Island' : Portal Tomb. Failte Ireland. Alirita 16a de Aprilo, 2015.
4. ↑   Inch Island -Donegal. Failte Ireland. Alirita 16a de Aprilo, 2015.

 Arkivigite je 2015-04-16 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio An Inse en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La insula retejo ĉe discoverireland.ie Arkivigite je 2015-04-16 per la retarkivo Wayback Machine
Interno de la Tombeja preĝejo en Bad Langensalza.
La preĝejo fotita de oriente, ĉe belvidejo nomata *Okulo de Arguso*.
La sentura **preĝejo Sankta Triunuo** (germane: *Dreifaltigkeitskirche* aŭ *Gottesackerkirche*) estas koncert-preĝejo en Bad Langensalza ĉe la enirejo al la ĝardeno Aboretum, situante en nordokcidenta parto de la ĉirkaŭfortikaĵo.

Historio
--------

La rektangula preĝejo estis konstruoita inter 1734-39 el la travertin-ŝtonoj de la dum la Tridekjara milito detruita Mario-preĝejo. Ankaŭ la romparka portalo okcidente originas de tie kaj servas kiel enirejo al la kriptoj. Unue tiu ĉi grundo apartenis al la monakejo de la aŭgustenanoj, ĝis kiam en la 16-a jarcento faritis la urba tombejo surloke. La okcidenta parto venis en la posedon de la tukfarista gildo kiu vendis ĝin al la urbo den la 1733-a jaro.
En la kartuŝo super la orienta ĉefa portalo memoratas la patroneco de duko Christian von Sachsen-Weißenfels kiu instigis la konstruon de la preĝejo. La kostojn surŝultrigis la urbo, la burĝoj kaj la gildoj.

Priskribo
---------

Kontraŭe al la sobra, simetrie farita ekstero surprizas onin la interno de la hala preĝejo per riĉaj barokaĵoj, kun duetaĝaj galerioj el ligno kaj ambonoaltaro de 1734. La volbaĵo tre pompe faritis per pentraĵoj barokaj en ovalaj medalionoj kaj stukaĵoj. Apartenas al la interno ankaŭ la reliefo de madono el la pereinta Mario-preĝejo, du barokaj epitafoj kaj orgeno de 1869. En 2008/09 estis ampleksaj restaŭradlaboroj; de post tio la tombeja preĝejo denove brilas kaj funkcias kiel koncert-preĝejo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Triunuo (Bad Langensalza) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri la preĝejo ĉe *www.thueringen.de*.
* Informoj de ĉe *www.kultur-liebt-natur.de*.

Fonto
-----

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1*, 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3 , p. 26
Unuaj notoj de *Così fan tutte*.
La servistino Despina.
***Così fan tutte, ossia La scuola degli amanti*** [koˈzi ˈfan ˈtutte] (originala titolo en itala; tradukeble al *Tiel faras ĉiuj virinoj* aŭ *La lernejo de la geamantoj*) estas *dramma giocoso*, nome gaja dramo duakta kun muziko de Wolfgang Amadeus Mozart kaj libreto en itala de Lorenzo da Ponte. Ĝia numero estas KV 588. La premiero de *Così fan tutte* okazis en la *Burgtheater* de Vieno, la 26an de Januaro 1790.

*Così fan tutte* estas unu de la tri operoj de Mozart por kiuj Da Ponte verkis la libreton. La aliaj du kunlaboraĵoj inter Da Ponte kaj Mozart estis *La geedziĝo de Figaro* kaj *Don Giovanni*.

Kvankam normale oni diras, ke ĝi estis kreita je sugesto de la imperiestro Jozefo la 2-a de Habsburgo, ĵusaj esploroj ne apogas tiun ideon.​ Estas pruvaro, ke la samtempulo de Mozart, nome Antonio Salieri klopodis muzikigi la libreton, sed li ne finis tion. En 1994, John Rice malkovris du *terzetti* de Salieri en la Aŭstria Nacia Biblioteko.​

La laŭvorta traduko de la titolo estas "Tiel faras ĉiuj (virinoj)", kaj malpli laŭvorte: "same faras ĉiuj (virinoj)" aŭ "La virinoj estas tiaj". Tiuj vortoj estas kantataj de la tri viroj kiam ili parolas pri la ŝanĝema ina amo, en la dua akto, sceno III, ĝuste antaŭ la finaĵo. Da Ponte estis uzanta la versegon "Così fan tutte le belle" antaŭe en *La geedziĝo de Figaro* (en la akto I, sceno 7).

Muzike, la kritikistoj elstarigis la simetrion de Così: du aktoj, tri viroj kaj tri virinoj, du paroj, du ekstremaj roluloj (nome Don Alfonso kaj Despina), praktike la sama nombro de arioj por ĉiuj soloistoj. Por aliaj kritikistoj, la simetrio estis valoro propra de la itala opero de la 18-a jarcento kaj tial malmulte elstarebla (vidu Alier). Ĉiuj koincidas por elstarigi la abundon de partoj dediĉitaj al la ensembloj: krom la finaĵoj, Mozart komponis ses duojn, kvin triojn, unu kvarteton, du kvintetojn kaj tri sekstetojn.

Notoj
-----

1. ↑   Brown, Bruce Allen. *W.A. Mozart: Così fan tutte*, Cambridge: Cambridge University Press. 1995. p. 10
2. ↑   Collins, Michael, *Notes, Second Series*, Vol. 53, No. 4 (Junio 1997), pp. 1142–1144. Music Library Association.

Bibliografio
------------

* *Così fan tutte*, Roger Alier, Punto Clave, 1988. ISBN 84-405-0342-3
* Alier, R. Heilbron, M. kaj Sans Rivière, F. *La discoteca ideal de la ópera*, Planeta, Barcelona, 1995. ISBN 84-08-01285-1
* McLeish, K. McLeish, V. kaj Reverter, A. *La discoteca ideal de música clásica*, Planeta, Barcelona, 1996. ISBN 84-08-01038-7
* Poggi, A. kaj Vallora, E. *Mozart. Repertorio completo*, Ediciones Cátedra, 1994. ISBN 84-376-1258-6
* Martín Triana, J. M.ª, *El libro de la ópera*, Alianza Editorial, Madrid, 1987. ISBN 84-206-0284-1
* Valentin, E. *Guía de Mozart*, Alianza Editorial, Madrid, 1988. ISBN 84-206-0362-7
* *La magia de la ópera* (Luca Tutino, Catálogo Philips Classics), 1993

* Kategorio Così fan tutte en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 742121
* GND: 300107331
* LCCN: n79105968
* VIAF: 184677599
* BNF: 139152979
 |
**Purulia,** oficiale Purulia Sadar, bengale: **পুরুলিয়া** estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en okcidenta parto de subŝtato Okcidenta Bengalio, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas. 

Telegrafa turo en Purulia

Demografio
----------

En 2011 Purulia havis 121 067 da loĝantoj kun legopovo 82%, pli alta, ol la tutlanda mezumo.

Geografio
---------

Purulia situas norde de rivero ĉe piedoj de altebenaĵo en averaĝa alteco de 228 m super la marnivelo. Bokaro troviĝas 44, Dhanbad 52, Ĝamŝedpur 65, Bankura 71, Durgapur 95, Ranĉi 108, Kardopur 147, subŝtata ĉefurbo Kolkato 221, tutlanda ĉefurbo Delhio 1089, Mumbajo 1486 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Dum la mezepoko tiu teritorio estis parto de Ĝarkando-regiono. Malmulto estas pri Purulia antaŭ ol la Brita Orienthinda Kompanio akiris tiun teritorion en 1765. La nuna distrikto estis formita en 1956.

Religio
-------

En Purulia preskaŭ 83% de la populacio estas hinduoj, proksimume 14% estas islamanoj, proksimume 2% estas kristanoj, iomete aliaj religioj.

Eduko
-----

En Purulia loka universitato funkcias, krome ekzistas pluraj altlernejoj.

Lingvoj
-------

La oficiala kaj ĉefa lingvoj en Purulia estas la bengala lingvo, al kiu aldoniĝas la angla.

Klimato
-------

La averaĝa temperaturo en Purulia varias averaĝe inter 20-31 °C. La meza jarpluvo estas 1466 mm. La pluvsezono kutime daŭras de junio ĝis septembro pro la musono, sed pluvas iomete ankaŭ en la ceteraj monatoj.

Trafiko
-------

Al stacidomo de Purulia kuras 3 fervojaj linioj. 5 ĉefvojoj kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno estas en Dhanbad laŭ la mapo.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj, proksime hinduaj malnovaj temploj, kelkaj el la 11-a jarcento
* telegrafa turo

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
**Monopolo** (el la greka *monos*, sola, kaj *polein* vendi; tra la latina *monopolium*) okazas kiam merkato au parto de merkato kiu havas multajn aĉetantojn estas regata de unu vendanto. Se estas nur unu aĉetanto kiu reglas la merkaton, estas monopsonio. La monopolanto povas influi la prezon per la rego de oferoj. En tiu horizonto, la prezoj emas al pli altaj niveloj por pligrandigo de gajnoj.

La karakteroj de monopolo estas daŭra neekzisto de konkurenco, neekzisto de eblaj alternativaj varoj kaj barieroj al eniro de aliaj vendontoj.

Tipoj de monopoloj
------------------

Kelkaj monopoloj estas kreitaj de ŝtato por stimuli iun parton de nacia ekonomio, aŭ por protekti ĝin kontraŭ fremda konkurenco. Alie, la ŝtato povas krei monopolojn por kreskigi la oferon de produkto kaj malpligrandigi ĝian prezon. Tiuj laŭleĝaj monopoloj povas aparteni rekte al ŝtato aŭ la ŝtato povas permesi ĝin al privata enterprenisto. Prie vidu artikolon Ŝtata monopolo.

Kopirajto ankaŭ estas alia speco de laŭleĝa monopolo.

Natura monopolo okazas kiam vendanto sukcesas oferi varojn pli multkoste ol siaj konkurantoj kaj forigas ilin de merkato, sen krei leĝajn barierojn kaj en tiuj vendoj ĉi tiu vendanto havas gajnon. Kiam vendanto oferas novan produkton, kiun aliulon ne havas, estas alia formo de natura monopolo.

Loka monopolo okazas en malgranda parto de merkato, ĝenerale geografie izolita, kiam ne estas intereso de aliaj konkurencantoj vendi en tiu merkato. Alia formo de loka monopolo okazas kiam la takso de gajno je iu varo, aŭ ĝia postulo, estas tro malgranda kaj ne interesiĝas konkurencantoj. Ekzemple, vendado de libroj en Esperanto estas loka monopolo de UEA en la plejparto de l' mondo, ĉar malmultaj homoj volas aĉeti ilin.

Figuro montranta kiel monopoloj starigas prezojn: Redukto de prezo pliigas la petatan kvanton, sed reduktas pagojn de tiuj, kiuj pretus pagi pli altan prezon.

Vidu ankaŭ
----------

* Kartelo
* Patento
* Monopolo (ludo)
* Monopolo pri perforto

* Kategorio Monopolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Monopolo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Preĝejo de Koro de Jesuo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Gyomaendrőd, en urboparto *Gyoma*.

Historio
--------

La unua mencio pri katolika kirko (de Ĉiuj Sanktuloj) okazis en 1412, pri la paroĥo en 1552. Dum dominado de turkoj la preĝejo estis forlasita. Inter 1836-1839 oni konstruis novan preĝejon. En 1848 la preĝejo bruldetruiĝis, denove oni konstruis novan novrenesancan kaj novromanikan preĝejon en 1862. Ekde tiam jam paroĥo funkciis tie.

Konstruaĵo
----------

La unusola turo estas super la ĉefenirejo. La konstruaĵo konsistas el unu navo kaj el kapelo, kie en la kelo tombo troviĝas. La ĉefaltaro prezentas Koron de Jesuo. La flankaj altaroj gardas relikvojn pri martiroj. La plafono konsistas el kvadratoj pentritaj.

Pri kermeso mankas informoj.

Fontoj
------

* hungare
* hungare Arkivigite je 2011-11-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Koro de Jesuo (Gyomaendrőd) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En ekonomiko, **ŝtata** (ankaŭ foje nomata **registara** aŭ **publika**) **monopolo** estas formo de truda monopolo en kiu registara agentejo aŭ publika kompanio estas la nurunua provizanto de aparta produkto aŭ servo. Ĝi estas monopolo kreita, administrita kaj foje ankaŭ funkiigita de la registaro kaj ebligita de speciala leĝo malpermesanta konkurecon .

Registara monopolo povas funkcii de ajna nivelo de registaro— supernacia (kiel en doganunio ) ŝtata, regiona, loka; la termino stata monopolo kutime signifas registaran monopolon administrita fare de la nacia registaro .

Teorio
------

Estas tri ĉefaj kialoj kial la ŝtato efektivigas ĉi tiun tipon de merkato:

* la ŝtato respondecas pri provizado de specifa bono aŭ specifa servo en sektoro esenca por la civitano en kiu privataj kompanioj ne havas eblon enspezi;
* la ŝtato respondecas pri disponigado de specifa bono aŭ specifa servo en sektoro esenca por la civitano en kiu firmaoj povus krei fortan spekuladon;
* la ŝtato trudas monopolon sur konsumaĵo malfacile anstataŭebla aŭ havas malmultajn alternativojn por pliigi sian impostan enspezon, ekzemple, dum tra la historio en multaj regnoj, salo kaj ankoraŭ en multaj landoj tabako.

La prezo de bono aŭ servo povas ŝanĝiĝi, de civitano al civitano, surbaze de subsidiarecaj kriterioj por malpli bonhavaj homoj; tial, kun malsamaj prezoj bazitaj sur enspezo, t.e. ĝi povas konsistigi reguligita prezo kiu estas la sama por ĉiuj.

Ekzemploj
---------

En multaj landoj, la poŝtosistemo estas administrata de la ŝtato kaj konkurenco estas malpermesita per leĝo en kelkaj aŭ ĉiuj servoj. En skandinavaj landoj, iuj varoj konsiderataj malutilaj al la socia bonfarto estas distribuitaj (kaj tiel kontrolitaj) per ŝtata monopolo. Aparte, en Finnlando, Islando, Norvegio kaj Svedio, publikaj kompanioj havas monopolojn por la vendo de alkoholaĵoj, kazinoj kaj aliaj hazardlud- institucioj, kiel la loterio, ankaŭ kutime estas monopoligitaj.

Same, socialasekuraj sistemoj, kie la registaro kontrolas la industrion kaj specife malpermesas konkurecon, kiel en Kanado, estas ŝtataj monopoloj.

Vidu ankaŭ
----------

* Ŝtatigo

Referencoj
----------

1. ↑  Scognamiglio, Carlo; Caroli, Matteo (1992), Baldassarri, Mario, ed. "Public Monopolies" (in en), *Oligopoly and Dynamic Competition: Firm, Market and Economic System* (London: Palgrave Macmillan UK): pp. 249–278, doi:10.1007/978-1-349-12818-1\_9, (ISBN 978-1-349-12818-1), retrieved 2023-04-22
2. ↑  Gordon, Richard L. (1994), "Problems of Environmental Impacts and Regulating Business Practices", *Regulation and Economic Analysis* (Boston, MA: Springer US): pp. 129–147, doi:10.1007/978-1-4615-2620-9\_10, (ISBN 978-1-4613-6123-7), retrieved 2022-05-02
3. ↑   (2007) *The Regulation of the State in Competitive Markets in the EU*. Hart Publishing. doi:10.5040/9781472560124.ch-004. ISBN 978-1-84113-497-0.
4. ↑  Sullivan, Arturo; Steven M. Sheffrin (2022). *Economics: Principles in action*. Paramus, NJ: Savvas Learning Company. p.  159. ISBN 0-13-063085-3 . Arkivita el la originalo la 20-an de decembro 2016. Prenite la 5an de julio 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840117
* LCCN: sh85056085
 |
**Fronda** estas pola kvarmonatgazeto de kulturo kaj katolikismo, fondita en 1994 per Grzegorz Górny kaj Rafał Smoczyński. Oni aperas cirkaŭ 5000 ekzempleroj de iu eldono.

Fronda aludas al la instruado de Katolika Eklezio, precipe al enciklikoj de Johano Paŭlo la Dua, uzante de estetiko kontraŭkultura. De komenco de ekzisto Fronda kontraŭis al "politika konveneco" kaj estis la provo de kreo junulara trendo por konservatismo. De unuaj volumoj aperis tekstoj kritikaj por "civilizacio de morto" (ekzemple intervjuo kun mortoseksemulino, revuo de samseksema gazetaro) kritikaj por liberalismo (svedia "kristanismo sen Dio") kaj komunismo. Oni aperis al reklamsimilaj bildoj, kiuj propagandis rozarion kaj konfeson. Fronda publikigis intervjuojn kun multaj katolika hierarkuloj kaj intelektuloj, i.a. kun Joseph Ratzinger en 1999.

Per multajn episkopojn, Fronda konideratas antaŭgvardio de juna katolika intelektularo en Pollando. Fronda atakatas per maldekstra-flanko por memorigo de polemikaj tradicioj politikaj (Pinochet, Salazar, Codreanu).

Eldonejo Fronda.PL publikigas ankaŭ libroj de polaj aŭtoroj kaj tradukoj de angla, franca kaj rusa lingvo. Ĝiaj temo koncernas teologio kaj filozofio kristana, nuna pola poezio kaj prozo, katolika kaj konservatisma komentaroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* - oficiala retejo[*rompita ligilo*]
**Preĝejo de Sankta Triunuo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Mád.

Historio
--------

Komence oni konstruis nur belvederon, baldaŭe malgranda kirko alkonstruiĝis. La nun videbla konstruaĵo estis konstruita en 1653, sed supozeble restis partoj el la pli fruaj konstruaĵoj. Oni konjektas, ke la sanktejo kaj la navo devenis el la gotiko. En la 19-a jarcento la ŝtormo ofte kaŭzis difektojn en la turo, tial oni trakonstruis ĝin pli malalta. En 1890 incendio okazis, tial la tegmento estas pli nova. En 1968 la ekstera parto estis renovigita, tiam oni malkovris kripton, kiu estas pli malnova, ol la preĝejo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas tre vastan kvadratforman turon super la ĉefenirejo. Interne sub la sonoriloj estas baroka ĉefaltara bildo pri Sankta Triunuo.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Triunuo (Mád) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Paroĥa franciskana preĝejo Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵogrupo en Hungario, en urbo Zalaegerszeg, en loĝkvartalo Ola.

Korto, preĝejo kaj monaĥejo
La korto, fone la preĝejo, dekstre la monaĥejo
Statuo pri arkianĝelo Sankta Mikaelo

Preĝeja historio
----------------

En Zalaegerszeg oni konstruis memorpreĝejon en la jaroj 1925 kaj 1926 memore al Karolo la 1-a (Aŭstrio). La franciskanoj alvenis en 1926. Dum la konsekro aperis eĉ Zita de Bourbon-Parma. Zita mem pli frue donacis al la preĝejo la predikejon. Escepte la socialisman eraon en la kirko franciskanoj servis/servas. En 1942 la kirko ricevis paroĥan titolon. La orgeno alvenis en 1958. En 1996 oni farbis la internajn murojn, en la sekva jaro oni kreis pli novan marmoran altaron. En 2000 oni dispartigis interne vintran kapelon dediĉitan al Sankta Francisko. En 2004 ekstere la preĝejo renoviĝis.

Monaĥeja historio
-----------------

La unuetaĝa monaĥejo estis konstruita kune kun la preĝejo. En 1950 la ŝtato forigis ĉiujn monaĥojn (ankaŭ tie la franciskanojn). La monaĥejo funkciis plu kiel armea domo (pli frue en tiu loko kazerno funkciis). Depost fino de la socialismo (1990) la franciskanoj rajtis reveni. Okaze de tio alvenis ankaŭ Otto von Habsburg.

Konstruaĵoj
-----------

La preĝejo kaj la monaĥejo formas unuon ĉe stratangulo. La preĝeja fasado situas laŭ la trotuaro. La fasado estas malsimetria, ĉar dekstre la kvadrata turo altiĝas. Kaj la navo, kaj la turo havas po unu enirejojn, sed antaŭ la preĝeja enirejo estas porĉo. Super la porĉo estas niĉo kun statuo. La kirko kaj la monaĥejo formas majusklon L, ili brakumas malgrandan, sed pompan korton. Interne meciindas apud la altaro statuoj pri Koro de Jesuo, Sankta Margareta Maria Alacoque kaj Sankta Bonaventura.

Kermeso okazas en la 2-a dimanĉo depost Pentekosto.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungarej
* hungare kun fotoj (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
**Preĝejo de Sankta Triunuo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Putnok, en la urbocentro. Ĝi estas la unusola romkatolika preĝejo de la urbo.

Historio
--------

La preĝejo konstruiĝis en 1832, sed la turo nur en 1852. Dum la historio ĝi estis kelkfoje renovigita. La plej lasta renovigo okazis en 1995. La ĉefaltara bildo estis farita en 1910.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sur monteto, tial longa ŝtuparo estas antaŭ la enirejo, kie trovis lokon ankaŭ ŝtona kruco. La tuta preĝejo estas ĉirkaŭita per defenda muro. La konstruaĵo havas vastan, altan kaj kvadratforman turon super la ĉefenirejo. Interne la ĉefaltaro estis farita el ligno. Apude estas 2 lignaj skulptaĵoj 2 metrojn altaj, la unua prezentas Jesuon, la alia Sanktan Jozefon kun Jesueto.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Beatrice Rosen**, ankaŭ konata kiel **Beatrice Rosenblatt** (naskiĝis la 29-an de novembro 1977 en Novjorko ) estas francdevena usona aktorino.

Vivo kaj kariero
----------------

Beatrice Rosen kun t-ĉemizo La Stelo.
Kune kun siaj gepatroj - franca patrino kaj hungardevena usona patro - Rosen pasigis sian infanaĝon en Parizo kaj komencis sian aktoran karieron en la aĝo de dek jaroj kiel sceneja aktorino en teatraj produktadoj en la lernejo. Post kompletigo de ŝia lerneja edukado, ŝi studis aktoradon. Rosen faris ŝian debuton en televidaj serioj kaj francaj filmoj. Ŝi jam aktoris en pli ol 20 filmoj.

La sukceso de Rosen en Usono venis kun la filmo *American Princess* (2004). Beatrice iĝis vaste konata pro sia rolo kiel la rusa baletistino Nataŝa en la filmo "La malhela Kavaliro" en 2008. Sekvis filmoj kiel *The Dark Knight* (2008) kun Christian Bale kaj Heath Ledger same kiel la usona katastrofa filmo *2012* de reĝisoro Roland Emmerich, en kiu ŝi alfrontas la finon de la mondo kiel *Tamara* kune kun John Cusack kaj Danny Glover inter aliaj. Ŝi ankaŭ ludis en la drama filmo Peaceful Warrior (Paca militisto) publikigita la 26-an de junio 2006, bazita sur la aŭtobiografia libro *The Way of the Peaceful Warrior* de Dan Millman kiu rakontas pri la potenco de la homa spirito.

Filmo *Peaceful Warrior* (Paca militisto)
-----------------------------------------

Dan Millman (Scott Mechlowicz) estas talenta atleto kies deziro al sukceso movas ĉion kion li faras. Kiam mistera fremdulo (Nick Nolte kiu en la filmo nomiĝas Sokrato) malfermas la okulojn de Dan al nova vizio de forto kaj kompreno, la olimpika esperemulo trovas ke li daŭre havas multon por lerni kaj pli da oferoj por fari. La aŭtoro, Dan Millman, estas inĝeniero-fizikisto, kiu parolas pri transhumismo, sinkronigo, reveno de homa konscio kaj de homaro ekipita per animo por diri al ni, ke ne ekzistas fatalo kaj ke turnopunkto al pli bona, pli brila estonteco eblas.

Referencoj
----------


1. ↑  (en) Beatrice Rosen, arkivita el la originalo la 25-an de decembro 2014.

Eksteraj ligiloj
----------------

* (en) Oficiala retejo: beatricerosen.wordpress.com
* (en) Facebook-paĝo de Beatrice Rosen


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840365
* LCCN: no2010137516
* VIAF: 149345911
 |
La **Preĝejo Sankta Triunuo** (germane: *Dreifaltigkeitskirche*) estas la plej grava sakrala konstruaĵo de la maldekstra malnova urbocentro de Salcburgo (Dreifaltigkeitsgasse nr 14) kaj samtempe la unua kreitaĵo arkitektura de la granda barokĉefarkitekto Johann Bernhard Fischer von Erlach. La kirko fakte estas meza parto de la komplekso de la Porpastra seminario de Salcburgo.

Sankta Triunuo de Salcburgo Interno

Priskribo
---------

La domina kupolo, la volviĝanta fasado, la du turoj kaj la palacformaj flankaj aloj ege plibeligas la Makart-placon.

Ŝuldas sian kreon la preĝejo al la princĉefepiskopo Johann Ernst von Thun kiu volis fari surloke porpastran seminarion. La fortimpresa konstruaĵo faritis en 1694-1702. Modelo por la preĝejo, kiu havas rektan aliron al la seminario, estis verkoj de romiaj arkitekoj. 

Rimarkindas la nova, baroka trajto de Fischer von Erlach konstatebla poste ankaŭ ĉe aliaj salcburgaj preĝejoj de li. Famiĝis la preĝejo precipe pro la giganta kupola fresko de Johann Michael Rottmayr kiu reprezentas la koronigon de la Virgulino kaj la Sanktan Triunuon. Tiu ĉi preĝejo ankaŭ belas pro la netroŝarĝita interno kompare al aliaj barokaj preĝejoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Triunuo (Salzburg) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Mallongaj informoj pri la preĝejo[*rompita ligilo*]
* Hejmpaĝo de la semnario porpastra Arkivigite je 2015-04-02 per la retarkivo Wayback Machine
**Franciskana preĝejo de Maria de la Neĝo** estas romkatolika preĝejo en Rumanio, en urbo Kluĵo.

Historio
--------

En tiu loko estis preĝejo jam antaŭ la tatara invado okazinta en 1241. Nova romanika preĝejo kune kun ligna monaĥejo konstruiĝis en 1260. Dominikanoj alvenis en la 1420-aj jaroj. En la 15-a jarcento la konstruaĵoj pligrandiĝis kaj parte gotikiĝis. En 1556 la loĝantaro forlasis la romkatolikan eklezion kaj iĝis kalvinanoj, kiel la preĝejo. La monaĥejo iĝis lernejo. En 1693 jezuitoj ricevis la preĝejon, poste en 1725 la franciskanoj rericevis kaj rekonstruis ĝin. En la monaĥejo ankaŭ biblioteko funkciis, inter 1906-1948 ankaŭ presejo. En 1912 la preĝejo renoviĝis. En 1949 la franciskanoj estis forigitaj, la monaĥejo iĝis arta mezlernejo.

Konstruaĵoj
-----------

La monaĥejo estas duetaĝa gotika domego, centre kun kvadrata korto.

La preĝejo havas unu turon super la enirejo, en la alia flanko la sakristio kaj la sanktejo etendiĝas. La ĉefaltaro de la preĝejo prezentas Maria-n de la Neĝo-n kaj ĝi fariĝis en 1730. La flankaj altaroj estas dediĉitaj al Sankta Antonio el Padovo, Sankta Francisko el Asizo, Koro de Jesuo kaj Sankta Tereza.

La preĝejo kun la monaĥejo estas Monumento historia.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungara teksto kun multe da fotoj Arkivigite je 2012-05-14 per la retarkivo Wayback Machine

Monaĥejo

* Kategorio Preĝejo Maria de la Neĝo (Kluĵo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de Apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Miskolc, en la urbocentro. La preĝejo estas Monumento historia.

Historio
--------

Dum la mezepoko en tiu loko vilaĝa kapelo troviĝis, kiu menciiĝis unuafoje en 1507. Ĝi daŭre restis romkatolika kirko. En 1562 ĝi renoviĝis, tamen baldaŭe ĝi malkonstruiĝis kaj nova preĝejo konstruiĝis en la 18-a jarcento. La unua turo konstruiĝis nur ekde 1864. La nuna formo estas videbla ekde 1880.

En 1761 hospitalo en 1778 paroĥo konstruiĝis apud la preĝejo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas du turojn. En la preĝejo imponaj barokaj pentraĵoj troviĝas. Bildo de la ĉefaltaro prezentas la 2 apostolojn. Ĝi pretiĝis en 1855. La ceteraj bildoj pentriĝis en 1879. La orgeno fariĝis en 1903.

Antaŭ la preĝejo troviĝas skulptaĵo pri Sankta Maria de 1738. La proksima kapelo funkcias ekde 1864.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

* La preĝejo kun la ĉirkaŭaĵoLa preĝejo kun la ĉirkaŭaĵo
* Internaĵo de la preĝejoInternaĵo de la preĝejo
* Parto de la preĝejoParto de la preĝejo

* Kategorio Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Miskolc) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Polemon** el Ateno (en la greka: **Πολέμων ;**  mortinta en 269/270 a.K.) estis grava platonista filozofo kaj tria posteulo de Platono kiel *Skolarĥo* (greke: Σχολάρχης, estro de la Akademio) de 313/314 ĝis lia morto en 269/270 a.K. Li estis studento de Ksenokrato kaj kredis, ke filozofio devus esti vivpraktiko, kaj ne nur instrutemo.

Vivo
----

Polemon estis la filo de Filostrato, riĉa kaj fama politikisto. En sia juneco li estis ege diboĉema, sed iun tagon, proksimume en la aĝo de 30 jaroj, kiam li enrompis en la lernejon de Ksenokrato estinta ĉe la kapo de grupo da festenuloj, lia atento estis altirita al la prelego, kiun la rektoro trankvile daŭrigis malgraŭ la tumulto. Ekde tiu tago li adoptis vivstilon de kontento kun malmulto kaj daŭre vizitis la lernejon regule, kaj pro la morto de Ksenokrato, li iĝis ĝia rektoro en 315 a.K. 

Liaj disĉiploj estis Krato de Ateno, kiu estis lia Eromenuso, Krantoro, kaj ankaŭ Zenono el Kitiono kaj Arkesilao. Diogeno Laertio diris, ke li mortis pro maljunaĝo kaj natura morto. Lia posteulo ĉe la kapo de la Platona Akademio estis Krato.  Laŭ Eŭzebo de Cezareo (Kroniko) li mortis en 269/270 a.K. (en kelkaj manuskriptoj: en 275/276 a.K.).

Filozofio
---------

Diogeno raportas ke Polemon estis disĉiplo de Ksenokrato en ĉio. Li aprezis la sorton de filozofio trejni homojn en aferoj kaj faroj, ne en dialektikaj konjektoj. Lia karaktero estis serioza kaj rigida kaj li fieris pri lia montrado de memkontrolo, kiun li akiris en emocioj de ĉiuj specoj. En la literaturo li plej admiris Homero'n kaj Sofoklo'n, kaj laŭdire li estis la aŭtoro de la rimarko, ke Homero estas epopea Sofoklo kaj Sofoklo estas tragedia Homero.

Verkaro
-------

Laŭ Diogeno, Polemon postlasis kelkajn artikolojn, neniu el kiuj konserviĝis kiam la Suida leksikono estis komponita en la 10-a jarcento. Estas citaĵo de Klemento de Aleksandrio,  devenanta de polemiko aŭ alia filozofo samnoma, en la eseo "Pri Vivo laŭ Naturo" (greke: ἐν τοῖς περὶ τοῦ κατὰ φύσιν βίου), kaj alia trairejo, pri ĝojo,  kaj perfekte kongruis al ĝi Cicerono,  kiun Polemon diris la "supera bono" (latine: summum bonum) estas vivi laŭ la leĝoj de la naturo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Diogenes Laërtius, **Vivoj de la eminentaj filozofoj**, Volumo I, Libro IV, 16-20, Polemo, en la angla Vikiteksto

Piednotoj
---------

1. ↑  Por prononci la nomon ĝuste, la akcento estas sur la dua lasta silabo
2. ↑  Smith, William, **Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology**, Polemon, pp. 433-434
3. 1 2 3  Smith 433
4. ↑  (Clemens Alexandrinus, **Stromata**, XII, 6 (532) (117
5. ↑  (Clemens Alexandrinus, **Stromata**, II, 22 (376) (410
6. ↑  Cicero, **de Finibus**, iv. 6


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 742524
* GND: 102403694
* VIAF: 215871530, 29153530953248702059 34844106, 215871530, 29153530953248702059
 |
**Kirko Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Budapeŝto en Óbuda.

Historio
--------

La unua kirko konstruiĝis en tiu loko jam en la 11-a jarcento. En 1355 ĝi estis jam paroĥa kirko. Dum dominado de turkoj la preĝejo ruiniĝis, poste oni konstruis provizore kapelon en 1698. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la 1740-aj jaroj. La preĝejo renoviĝis ekstere en 1986, interne en 1990.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en parko. Antaŭ la konstruaĵo estas videbla skulptaĵo pri Johano Nepomuko. En mezo de la fasado estas la ĉefenirejo kun 3 niĉoj. En la niĉoj troviĝas skulptaĵoj pri Sankta Rozalia, Sankta Sebastiano kaj Sankta Roĥo. Ĉe la tegmento estas videbla apostoloj Petro kaj Paŭlo. Pli supre la unusola kvadrata turo altiĝas. La sanktejo estas okangula. Interne la ĉefaltaro estis farita el marmoro en 1773, meze estas skulptaĵo de Jesuo. Apude situas skulptaĵoj pri Sanktaj Petro kaj Paŭlo. En la navo troviĝas ankoraŭ 3 flankaj altaroj, krome altaro portita el „Kiscell".

Kermeso okazas en 29-an de junio, krome kermeso por la altaro en la 8-an de septembro.

Skulptaĵo fare de Károly Bebo

Fontoj
------

* hungare
* 
* hungare kun multe da fotoj

* Kategorio Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Óbuda) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Miksaĵo de polenoj de: Sunfloro *Helianthus annuus*, *Ipomea purpurea*, *Sildalcea malviflora*, lilio *Lilium auratum*, primolo  
*Oenothera fruticosa*, kaj Ricino *Ricinus communis*.
**Poleno** estas aro de **poleneroj**, kiu produktiĝas ĉe la semoplantoj en anteroj, tekoj (polenujoj). Post la maturiĝo la poleno eliĝas post kreviĝo de antero kaj per polenado alvenas direkte aŭ nedirekte al stigmo de pistilo (angiospermoj) aŭ al la ovolo (gimnospermoj).

La polenero de la gimnospermoj eligas utriklon, en kiu moviĝas antaŭe la vegetativa ĉelo, poste la generativa ĉelo, kiu dividiĝas al du spermoj. La utriklo penetras la ovarion kaj la spermoj eniras la ovarion – post la detruiĝo de la vegetativa ĉelo – kaj unu el ili fekundigas la ovoĉelon, la alia la centran kernon de la ovaria sako. (duobla fekundigo).

La formo, grando, konstruo ofte karakterizas speciojn, tiel oni povas tion uzi por identigi speciojn, aŭ plejofte nur genrojn, pere de polenoj (tio helpas la arĥeologion, esplorojn de krimago, ankaŭ en la esploroj pri la Mortotuko de Torino tio utilis.).

Poleno ofte kaŭzas alergion.

Vidu ankaŭ
----------

* Polenoscienco

**Eksteraj ligoj:**

* universitata TTT-ejo (france) por determinado de specioj per polenoj[*rompita ligilo*]
* alia samtema

  

* Kategorio Poleno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
**Preĝejo Marteno de Tours** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Hévízgyörk.

Historio
--------

La unua kirko estis menciita en 1472, sed arkeologoj opinias pri la konstruado el la 12-a aŭ 13-a jarcentoj. Ĝi estis tre malgranda preĝejo kun duonronda absido, sed en fino de la romaniko ĝi estis trakonstruita al rektangula (kvarangula) absido. La turo estis konstruita en la 14-a jarcento. En la 1530-aj jaroj pro atako de turkoj la vilaĝo senhomiĝis, samtempe la preĝejo estis parte detruita. La baldaŭaj revenintoj estis kalvinanoj, kiuj profitis la konstruaĵon. La katolikoj reakiris ĝin en la 1660-aj jaroj kaj la necesaj renovigaj laboroj okazis en 1733. tial rekonstruo okazis. En 1771 fulmo trafis la turon, poste oni denove faris la necesajn laborojn. En 1924 granda ŝtormo faris detruojn, poste oni konstruis pli novan en alia loko, ĉi tiu konstruaĵo plene estis forlasita. En 1944 multe da kuglegoj trafis la kirkon. En 1985 komenciĝis la plena restaŭrado, post 3 jaroj la konstruaĵo plene renoviĝis, tamen nur malofte estas uzata.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola sur monteto. En mezo de la fasado la kvadrata turo reliefas. Estas 2 enirejoj, la unua en la turo, la alia en flanko de la navo. La absido estas pli mallarĝa, ol la navo. La sakristio aliĝas al flanko de la absido. Interne en la sanktejo estas videblaj kelkaj restaĵoj de freskoj.

Kermeso jam neniam okazas.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 
* 
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Malantaŭa kaj flanka partojMalantaŭa kaj flanka partoj
* La malantaŭa partoLa malantaŭa parto
* Interno de la kirkoInterno de la kirko
La **preĝejo Senkapigo de Johano Baptisto** (aŭ martireco de Johano Baptisto) estas sakrala konstruaĵo en urbo Ózd (Hungario), en urboparto Hódoscsépány [hOdoŝĉEpAnj], iam en la memstara vilaĝo.

Historio
--------

La iama vilaĝo jam havis mezepokan rotondon kaj dum la historio la loĝantoj restis firme katolikoj. Laŭ la unua dateno en 1700 la rotondo estis plene ruina, la katolikoj havis diservojn en Arló. En 1790 la kirko estis fermita, en 1803 malkonstruita. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1804-1824. La katolika grupo estis fondita en 1925, ĝi estis levita paroĥo en 1934. Renovigaj laboroj okazis en 1974, samtempe freskoj estis pentritaj kaj ankaŭ nova altara bildo pri Johano Baptisto fare de István Takács (pentristo).

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, sed apude ankaŭ kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. En la turo 2 sonoriloj loĝas.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Margit Beke,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Beke Margit** estas hungara eklezihistoriisto, arkivisto, instruisto.

Margit Beke naskiĝis la  27-an de novembro 1939(nun 1939-11-27) en Nagyecsed.

Biografio
---------

Margit Beke servis en eklezia internulejo kiel monaĥinokandidato inter 1958-1963, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968. Post la diplomo ŝi instruis en katolika gimnazio, inter 1976-1979 ŝi estis arkivisto en profana arkivo, poste ŝi estis arkivestro ĝis la pensiuliĝo en 1994 en la primasa arkivo. Intertempe en 1981 ŝi akiris ankaŭ arkivistan diplomon en la universitato, en la sekva jaro ŝi doktoriĝis el teologio en Katolika Akademio. Ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1994, ŝi doktoriĝis (DSc) en 2008 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ricevis premiojn inter 1994-2000.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Esztergomi kanonokok, 1900–1985* (1989)
* *A Prímási Levéltár nemesi és címeres emlékei* (1995)
* *Az Esztergomi (Esztergom-Budapesti) Főegyházmegye papsága, 1892–2006* (2008)
* *Az esztergomi bazilika* (ankaŭ angle kaj germane, 2011)
* *A katolikus Budapest. Általános történeti szempontok. Plébániák 1-2.* (2013)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   akademia paĝo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840594
 |


* Portalo pri Biografio