recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Maria Bild,** hungare **Máriakép** estas kermesejo, parto de Weichselbaum (Burgenlando) en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.

Maria Bild en la mapo

Bazaj informoj
--------------

* 46° 57′ 30″ N 16° 11′ 10″ O﻿ / ﻿46.95833 °N, 16.18611 °O﻿ / 46.95833; 16.18611 (mapo)Koordinatoj: 46° 57′ 30″ N 16° 11′ 10″ O﻿ / ﻿46.95833 °N, 16.18611 °O﻿ / 46.95833; 16.18611 (mapo)
* Poŝtkodo: 8382
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro:

Situo
-----

Maria Bild situas sur deklivo. Jennersdorf troviĝas je 6 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1187. Tiutempe abatejo de Szentgotthárd havis tie bienocentron. En 1739 pastro metis sanktan bildon sur kverkon, kie la arbaristaj laboristoj ofte preĝadis. Baldaŭe mirakloj okazis, tial oni konstruis tie lignan kapelon omaĝe al (Serpa) Dipatrino. La paroĥo fondiĝis en 1787, en 1793 la hodiaŭa preĝejo ekfunkciis. Ĝis 1921 la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio).

Vidindaĵoj
----------

* kermesa preĝejo

* Kategorio Maria Bild en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**László Bozóky** [lAslO bozOki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bozóky László** estis hungara fizikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1973, ordinara en 1982) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis *pilismaróti*. Lia avo estis juristo Alajos Bozóky.

László Bozóky  naskiĝis la 4-an de majo 1911 en Hungario en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio). Li mortis la 12-an de decembro 1995 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Bozóky frekventis gimnazion en Vác, kie li lernis fizikon de József Öveges. Li plulernis en Universitato Pázmány Péter ricevinta diplomojn en 1935 kaj 1936, fine li profitis la stipendion en Berlino. Hejmenveninta li eklaboris en la universitata instituto ĝis 1949, poste en onkologia instituto ĝis 1982. Krome li instruis en la teknikuniversitato en Budapeŝto ekde 1952. Li profesoriĝis en 1965. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1952, li doktoriĝis en 1964 antaŭ la akademio. En 1958 li kreis la unuan enlandan kobaltan ilon kontraŭ la kancero.

Li edziĝis en 1947. Li okupiĝis precipe pri radiadoj kaj izotopoj. Li ricevis memormedalojn inter 1957-1990.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Újabb vizsgálatok az ionizált oxigén-molekula sávos színképén* (1936)
* *Röntgenfizika* (1948)
* *Radioaktív sugárzások mérése* (1957)
* *Progress in Radiophysics* (1966)
* *A mesterséges radioizotópok alkalmazásának beindítása Magyarországon* (1979)
* *Értekezések, emlékezések* (1984)

Memorigiloj
-----------

* memormedalo fondita en 2000

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-03-15 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 473827
* LCCN: n80096704
* VIAF: 8688949
* ISNI: 0000 0000 7982 6366
 |
Oldest known sculptures of the *Nine Worthies* at the old city hall Cologne, Germany.
Naŭ Prodoj (Alcalá de Henares, 1585).
La mezepoka aŭtoro Jean de Longuyon nomis la **Naŭ Produloj** (*Neuf Preux*), naŭo da historiaj kaj legendaj viroj, kiel modelo por kavaliroj:

* Tri el la Antikveco
	+ Aleksandro
	+ Hektoro
	+ Julio Cezaro
* Tri el la Malnova testamento
	+ Davido
	+ Joŝuo
	+ Jehuda Makabeo
* Tri el la kristanismo
	+ Reĝo Arturo
	+ Gotfredo de Bouillon
	+ Karolo la Granda

Priskribi iliajn virtojn iĝis ofta temo de kavalirismaj aŭtoroj kaj artistoj.

Sammaniere aperis respondaj listoj da naŭ virinoj.

Aliaj grupoj da legendaj kavaliroj estis la Dekdu Paruloj de Francio kaj la kavaliroj de la Ronda Tablo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Naŭ Prodoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* The Nine Worthies by Deirdre O'Siodhachain Arkivigite je 2003-04-12 per la retarkivo Wayback Machine, angle.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 10402
* GND: 4467176-3
* LCCN: sh2001007953
* VIAF: 316444309
* SUDOC: 113306067
* BNF: 15105083r
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La Romia Imperio je sia pleja etendo en la jaro 117 kaj ja ĉirkaŭante la tutan Mediteraneon.
***Mare Nostrum*** (en latina "Nia Maro") estas latinlingva esprimo devena el la epoko de Romio por aludi al la Mediteranea Maro. En la jaroj sekve al la Unuiĝo de Italio en 1861, la termino estis revivigita fare de italaj naciistoj kiuj kredis ke Italio estis la ŝtato posteulo de la Romia Imperio. En la epoko de la Faŝismo, denove oni rekuperis la esprimon denove kun rilato al Italio. Sed fine de la 20a kaj komence de la 21a jarcentoj, la esprimo estas uzata de la internacia komunumo jam tute ne rilate kun Italio, sed unuarange al ĉiuj landoj marbordaj al Mediteraneo, kiuj estas respondecaj pri la konservado kaj eltenado de la medio, kaj duarange de la tuta homaro kiu rajtas uzi ĝin kiel transporteja, ekonomia, kultura, distra areo.

Notoj
-----

1. ↑  Lowe (2002), p. 34
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2015-06-29. Alirita 2015-05-31.

### Bibliografio

* Lowe, C.J..  (2002) *Italian Foreign Policy 1870-1940*. Londono: eldonejo *Routledge*. ISBN 0-415-27372-2.
* Tellegen-Couperus, Olga.  (1993) *Short History of Roman Law*. Routledge. ISBN 0-415-07251-4.
* Talbert, R. M. E. Downs, M. Joann McDaniel, B. Z. Lund, T. Elliott, S. Gillies.  Places: 1043 (Internum Mare). Pleiades. Alirita December 7 2011.
**Zmajevac,** serbe **Змајевац,** hungare **Vörösmart** estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto **Osijek-Baranja**, en municipo de Kneževi Vinogradi.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 970
* Poŝtkodo: 31
* Aŭtokodo:
* Telefonprefikso: 31

Situo
-----

La komunumo situas sur mildaj deklivoj, Danubo preterfluas, laŭ ĉefvojo Beli Manastir-Sombor.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1302. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 vivis tie 1.235 da homoj, (hungaroj 888 (72 %), kroatoj 240 (20 %), serboj 29 (2 %)).

Famuloj
-------

En Zmajevac naskiĝis hungara literaturisto Csaba Utasi.

Ĝemelkomunumo
-------------

* Hungario Kölked, Hungario
**Eloy Germán de la Iglesia Diéguez**, plej ofte konata kiel **Eloy de la IGLESIA** (Zarautz, Provinco Gipusko, 1-a de januaro 1944 - Madrido, 23-a de marto 2006), estis hispana kin-scenaristo kaj reĝisoro.

Kariero
-------

Lia reĝisora kariero startis meze de la 1960-aj jaroj kaj daŭris ĝis 2003. Kiel membro de la Komunista Partio de Hispanio dum la Frankisma diktaturo, ege kverelis kontraŭ la kincenzuro kaj pro sia maldekstra tendenco kaj pro sia malferma samseksemo. Liaj kinverkoj, de naturalisma kaj rekta stilo, montras sociajn realaĵojn kaj malkomfortigajn temojn, pro kio oni similigis liajn filmojn al tiuj de Pier Paolo Pasolini, Rainer Werner Fassbinder kaj Pedro Almodóvar.

Liaj plej konataj filmoj, kiel *El pico* (1983), *Navajeros* (1980) kaj *La estanquera de Vallecas* (1987), premieris en la 1980-aj jaroj kaj portretis la marĝenulojn kaj la etoson de la drogoj en la hispanaj urboj en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.​ Sed li sukcesis ankaŭ en la 1970-aj jaroj per alitipaj filmoj kiel *El techo de cristal* (1971), *La semana del asesino* (1972), *La criatura* (1977) kaj *El diputado* (1978).

Dum sia kariero li faris 22 filmojn kiuj temas pri samseksemo (*La semana del asesino*, *Los placeres ocultos* kaj *El diputado*), montris neglatajn familiajn rilatojn (*Algo amargo en la boca* kaj *La otra alcoba*), aliron al sciencfikcio (*Una gota de sangre para morir amando*) kaj eĉ melodramojn (*Cuadrilátero* kaj *Nadie oyó gritar*). Li ankaŭ faris literaturajn adaptaĵojn (*Otra vuelta de tuerca*, *Calígula* kaj *Los novios búlgaros*).​

Filmoj (reĝisoro aŭ scenaristo)
-------------------------------

* Fantasía... 3 1966
* Algo amargo en la boca 1969
* Cuadrilátero 1970
* El techo de cristal 1971
* La semana del asesino 1972
* Nadie oyó gritar 1973
* Una gota de sangre para morir amando 1973
* Juego de amor prohibido 1975
* La otra alcoba 1976
* Los placeres ocultos 1977
* La criatura 1977
* El diputado 1978
* El sacerdote 1979
* Miedo a salir de noche 1980
* Navajeros 1980
* La mujer del ministro 1981
* Colegas 1982
* El pico 1983
* El pico 2 1984
* Otra vuelta de tuerca 1985
* La estanquera de Vallecas 1987
* Calígula (TV) 2001
* Los novios búlgaros 2003

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Eloy de la Iglesia en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837957
* GND: 124401481
* LCCN: n97038774
* VIAF: 75597761
* ISNI: 0000 0000 5956 8435
* SUDOC: 116274794
* BNF: 14107649k
* ICCU: CAGV496222
* BNE: XX957618
 |
**(162635) 2000 SS164** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la 27-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.

Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero. 

• Ĝia marsa MOID estas 0,05552 astronomia unuo (8,306 milionoj da km),  

• ĝia tera MOID estas 0,2845 astronomia unuo (42,563 milionoj da km).

• La 1-an de decembro 2017 ĝi pasis al 0,09744 astronomia unuo (14,577 milionoj da km) de Marso,  

• la 15-an de decembro 2079 ĝi pasos al 0,06167 astronomia unuo (9,226 miliono da kilometroj) de ĉi tiu planedo.

• La 1-an de januaro 2001 ĝi pasis al 0,36658 astronomia unuo (54,840 milionoj da km) de la Tero,  

• la 10-an de januaro 2030 ĝi pasos al 0,29287 astronomia unuo (43,813 milionoj da km) de la Tero,  

• la 19-an de januaro 2117 ĝi pasos al 0,29640 astronomia unuo (44,341 milionoj da km) de nia planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

  


| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (162634) 2000 SH158 | **(162635) 2000 SS164** | (162636) 2000 SG169 |
Titolpaĝo de la unua eldono.
Fanny, kun Henry Crawford dum balo. Eldono de 1903.
***Mansfield Park*** estas la tria publikigita romano de Jane Austen, unuafoje publikigita en 1814 de Thomas Egerton. Dua eldono estis publikigita en 1816 de John Murray, ankoraŭ ene de la vivodaŭro de Austen. La romano ne ricevis publikajn recenzojn ĝis 1821.

La romano rakontas la historion de Fanny Price, starte kiam ŝia troŝarĝita familio sendas ŝin estanta dek-jaraĝa vivi en la hejmo de siaj riĉaj geonkloj kaj sekvante ŝian disvolviĝon en la komenca matureco. Ekde la komenco la kritika interpretado estis diversa, diference partikulare pri la karaktero de la heroino, la vidpunktoj de Austen pri teatro kaj la centreco aŭ aliflankeco de ordenado kaj religio, kaj pri la afero de la sklaveco. Kelkaj el tiuj problemoj estis elstarigitaj en kelkaj el la postaj adaptoj de la historio al teatro kaj al kino.

Kiel ĉe aliaj romanoj de Austen, diversaj aferoj de ŝia propra vivo estis uzitaj kiel pilieroj de la intrigo, inter kiuj malfacila ekonomia kaj socia situacio de mezklasa familio kun tro multaj gefiloj (speciale filinoj), dependo de tiaj familioj de specifaj roluloj de pli alta klaso (speciale onkl(in)oj), gravo de la ekleziaj postenoj kiel utilaj supreniriloj, gravo de la baloj kiel socia ceremonio ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Mansfield Park (1999)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mansfield Park en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Mansfield Park en Vikifontaro (Universala biblioteko)

* Kategorio Mansfield Park en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Mansfield Park en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Verkoj de Mansfield Park ĉe Projekto Gutenberg


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719491
* LCCN: no2015077938
* BNF: 120812822
 |
***Barocco*** estas franca amafera trilera filmo de 1976, reĝisorita de André Téchiné. En la filmo stelulas Isabelle Adjani, Gérard Depardieu kaj Marie-France Pisier. Identeco, elaĉeto kaj revivigo estas la temoj de la filmo. La intrigo sekvas junan virinon kiu konvinkas sian boksistan koramikon akcepti monon kontraŭ mensogo kiu misfamigos lokan politikiston. Kiam oni murdas ŝian koramikon, ŝi memkulpiĝas ĝis ŝi renkontas la murdiston kaj planas remeti lin en la aspekto de sia iama amanto. La filmo ricevis tri César-premiojn: nome al la Plej Bonaj Duaranga Aktorino, Kinematografio kaj Muziko. La filmon vidis totalo de 678 734 spektantoj en Francio.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Ĉe haveno de norda Eŭropo, dum balotkampanjo, gazeto direktorita de Walt (Jean-Claude Brialy) klopodas misfamigi kandidaton per la publikigo de reportaĵo pri boksisto Samson (Gérard Depardieu) kiu ŝajnigos supozatan samsekseman rilato. Al tiu pagus Gauthier (Julien Guiomar). La partio de la kandidato, informita pri la tujeco de la intervjuo, proponas similan monkvanton al Samson por ke li ne parolu kaj foriru el la lando kun sia koramikino Laure (Isabelle Adjani).

Krimuloj de Gauthier kaptas Samson kaj Laure ĉe la stacidomo. Samson ne redonas al ili la ricevitan monon pro la intervjuo; li estas mortigita sur la perono. Fakte, Laure estis kaŝinta la monon en valizkofron de la stacio. Ŝi havigas al la polico la signalojn de la murdisto, kiu fakte similas forte al Samson. La murdisto retrovas Laure kaj montras al ŝi sia «afekcion». La kortuŝita Laure helpas lin eviti la demarŝojn de la polico. La murdisto ne devis murdi Samson sed nur malebligi lin foriri. Lia ĉefo, Gauthier, ordonas siajn homojn serĉi lin.

Laure kaj ŝia nova kompano volas ellandiĝi per ŝipo, al kiu ankaŭ Walt venas. La rezulto okazas sur la kajo. Homo de Gauthier, kiu estis ricevinta ordonon murdi «tiun kiu akompanas Laure», fakte mortigas Walt. La kompano de Laure malproksimigas ŝin el la scenejo de la krimo kaj enŝipigas ŝin. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Isabelle Adjani : Laure
* Gérard Depardieu : Samson / lia murdisto
* Marie-France Pisier[[]] : Nelly
* Jean-Claude Brialy : Walt
* Julien Guiomar : Gauthier
* Hélène Surgère : Antoinette
* Claude Brasseur : Jules
* Jean-François Stévenin : la komplico de la murdisto
* Marie France : la kantistino
* Peter Bonke : homo de Gauthier

Referencoj
----------

1. ↑  "Barocco (1976) - JPBox-Office".

* Marshall, Bill, *André Téchiné*, Manchester University Press, 2007, ISBN 0-7190-5831-7

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Barocco (film, 1976) en la franca Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837509
 |
**Maretz** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 1 363 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Maretz.

Geografio
---------

Maretz situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.

Maretz etendiĝas sur 11,28 km².

Historio
--------

Ekde la 19-a jarcento instaliĝis en Maretz pluraj fabrikejoj de teksaĵoj, samkiel en la proksima urbeto Caudry. La lastaj tiaj fabrikejoj malaktiviĝis en la 1970-aj jaroj.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Aimé Bleuse, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Lokaj famuloj
-------------

Fernand Lantoine (1878-1955), franca pentristo de la belga skolo, naskiĝis kaj mortis en Maretz.

Administrado
------------

Maretz apartenas al la kantono de Clary, kies ĉefurbo estas Clary. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Clary
**Grupo KT** (koree 주식회사 케이티; angle *KT Corporation*, antaŭe **Koreio Telecom**) estas sudkorea konzerno kiu funkciigas en la kampo de komunikadoj. 

Nuntempe privata kompanio, ĝi estis ŝtata firmao kaj la plej malnova telekomunikadfunkciigisto de Sud-Koreio, tiel regante la lokan merkaton por fikstelefonaj retoj kaj larĝbendo. Ĝi servas ĉirkaŭ 90 procentojn de la abonantoj de fiksa telefonio de la lando kaj 45 procentojn de altrapidaj retuzantoj en la lando. KT estas la dua-plej granda senkabla portanto en Suda Koreio, kun 16.493 miliono da abonantoj aktuale de 2017 kaj estas unu el la plej grandaj ĉaeboloj en la lando .

Historio
--------

La firmao estis establita kiel registar-posedata firmao nomita KTA kun la celo de vastigado de la kampo de komunikadoj. En 1994, ĝi vendis sian agadon en la kampo de ĉela komunikado. En 1996 la firmao komencis disponigi interretajn servojn. En 2009 ĝi kunfalis kun ĉela provizanto KTF kaj estis renomita KT.

En 2001, ĝi estis privatigita. La plej granda akciulo estas la Nacia Pensia Fonduso, kiu posedas proksimume 12.5% de la totalaj akcioj.

KT funkcias en aliaj landoj en Azio, Afriko kaj Eŭropo.

La akcioj de la firmao estas interŝanĝitaj sur pluraj borsoj.

Satelitoj
---------

La unua satelito de la firmao estis lanĉita en 1995. Ĝi estis satelito de 1 464 kg konstruita de Lockheed Martin.La satelito funkciis ĝis 2005.

Poste, pli da satelitoj estis lanĉitaj. Kelkaj el la satelitoj estis venditaj al la ABS-firmao de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, sed ili daŭre estas uzitaj fare de komunikaj unuoj por la klientoj de la firmao.

Kelkaj el la satelitoj kutimas elsendi sudkorean registaron kaj armeajn komunikadojn.

Thales Alenia Space havas mendon por produktado de alia satelito planita por lanĉo en 2025.

Referencoj
----------

1. ↑   KT Releases United Brand 'QOOK'. Newsworld (May 9, 2009). Arkivita el la originalo je October 1, 2020. Alirita September 5, 2015.
2. ↑  Hussain, Tariq (2006).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836835
* ISNI: 0000 0004 1798 5379
 |
La defendanto de la "Bolton Wanderers" (blanke) pozicie laŭ cirkonstancoj por bari la vojon de la atako de la rivalaj atakantoj (blue).
En futbalo, **defendisto** aŭ **arierulo** aŭ **defendanto**, estas ludanto kiu partikulare zorgas por malhelpi la proksimiĝon de kontraŭuloj al sia golejo kaj ĉefe ke ili ne faru golon. Plej ofte fizika forto necesas por rapide kuri kaj bari la vojon de rivalo kaj foje eĉ por energie malhelpi lian kontrolon de la pilko. Famaj arieruloj estis aŭ estas Franz Beckenbauer, Javier Mascherano, Roberto Carlos, Filipe Luís, Jordi Alba, Yuto Nagatomo, Dani Alves, ktp.

Defendotaktikoj
---------------

Estas tri tipoj de defendotaktikoj:

*1)* **Individua defendo** en kiu la respondeco estas establita rilate al la rekta kontraŭeco defendanto/atakanto (avanulo), kaj oni ne atentas tiom al la racia organizado de la spaco. Estas agresema defendo, kiu ebligas la rapidan rekuperadon de la pilko. Postulas grandan fizikan forton, okazigas multajn spacojn, kio povas esti profitita de la rivala teamo kaj oni fifaras per tiutipa defendo pli grandan nombron de faŭloj.

*2)* **Zona defendo** konsistas en la atribuo de certa spaco al ĉiu ludanto kies limoj povas iom varii depende de la movado de la pilko. La respondeco jam ne plu estas individua kaj iĝas spaca. Estas utila por pleje protekti la areon de la golejo, malpliigas la nombron de faŭloj kaj la fizikan elĉerpiĝon kaj permesas eliri kontraŭatake pli facile. Ne estas rekomendinda okaze de malfavora pormomenta rezulto.

*3)* **Miksa defendo** konsistas en la kombino de individua kun zona defendo. Normale la individua defendo estas praktikata kontraŭ la plej lerta rivala ludanto, dum la cetero de la teamo defendas zone.

Notoj
-----

1. ↑  "En futbalo, tiu, kiu apartenas al la tria linio de la teamo". PIV arierulo Alirita la 19an de marto 2020.
2. ↑  escoladefutbol.com (ed.). «La defensa en zona». Arkivigite je 2023-04-08 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 19an de marto 2020.

* Kategorio Defendisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 684211
 |
Generalo Pavía.
**Manuel Pavía y Rodríguez de Alburquerque**, konata ankaŭ kiel Generalo Pavía (Kadizo, 2-a de aŭgusto de 1827 - Madrido, 4-a de januaro de 1895). Generalo hispana kies puĉo praktike finis kun la Unua Hispana Respubliko. Li eniris en la legendo ke li eniris en la Kongreso surĉevale.

Partoprenis en la ribelo de Villarejo (1866) sub la komando de Juán Prim kaj, post la fiasko de koncerna pronunciamiento milita, li foriris al la ekzilo; kaj revenis post la Hispana Revolucio de 1868 kiu detronigis la reĝinon Isabel la 2-a (Hispanio).

Dum la 1a Respubliko li batalis kontraŭ la Karlistoj en Navaro kaj kontraŭ la movadoj kantonismaj en Andaluzio, estante nomumita dum la prezidanteco de Castelar kiel Ĝenerala Kapitano de Kastilio la Nova.

La 3-a de januaro de 1874, kiam Castelar perdas voĉdonon parlamentan, li sendis roton al la Parlamento, nuligante ĝin kaj finante tiel la parlamentan reĝimon. Post la puĉo, Pavía kunvokis ĉiujn politikajn partiojn -krom kantonalimaj kaj karlismaj, kiuj estis armile kontraŭ la centra registaro- por formi registaron de nacia koncentriĝo, kiu donus la povon al la generalo Francisco Serrano.

* Kategorio Manuel Pavía en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351808
* GND: 1104726602
* LCCN: n84090192
* VIAF: 65407574
* ISNI: 0000 0004 4460 4084
* SUDOC: 182352544
* BNE: XX1062833
 |
**Markolo** estas kompare mallarĝa akva areo, kiu dispartigas terpecojn, sed ligas najbarajn akvobasenojn. Ekstremumaj ampleksoj por markoloj estas: longo - ĉirkaŭ 1760 km por Mozambika Markolo kaj larĝo - 1120 km por Drake-markolo.

Kelkaj markoloj (Ĝibraltara, Magelana, Singapura k.a.) uzeblas por internacia navigado kaj estas malfermitaj por ĉiu lando egalrajte.

Aliaj longaj markoloj
---------------------

| Nomo | Longo (km) | Nomo | Longo (km) |
| --- | --- | --- | --- |
| Malaka Markolo | 1000 | Markolo Bass | 317 |
| Tatara Markolo | 850 | Skagerako | 300 |
| Florida Markolo | 570 | Kategato | 200 |
| Magelana Markolo | 550 | Hormoza Markolo | 150 |
| Manika Markolo (Maniko) | 520 | Sunda Markolo | 120 |
| Korea Markolo | 390 | Otranto | 120 |
| Tajvana Markolo | 360 | Dardaneloj | 120 |

Aliaj konataj markoloj
----------------------

Beringa Markolo - Bosporo – Ĝibraltara Markolo – Bab al-Mandab - Singapura Markolo – Kaleza Markolo - Ora Pordego - Markolo Bass

* 
* 
* 
* 

  

* Kategorio Markolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Markolo en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
*Pipe Dream,* Cephas Stauthamer (1965)Frederik Hendrikplantsoen aŭtune
**Frederik Hendrikbuurt** estas kvartalo en la okcidenta distrikto de Amsterdamo, Nederlando kaj situas inter la kanalo *Singelgracht* kaj *Kostverlorenvaart*. La kvartalo, konata surloke laŭ kromnomo "Fred", centras en la parko Frederik Hendrikplantsoen kaj estis planita dum la lasta kvarono de la 19a jarcento kiel kunfluejo de verdaj spacoj kaj loĝejoj iom aparte el la surloĝata distrikto Jordaan. La konstruado de la kvartalo estis ĉefe kompletigita je la komenco de la Dua Mondmilito (1940).

Laŭ tradicio nomigi altnivelajn areojn laŭ elstaraj figuroj, la kvartalo estas nomata laŭ Frederik Hendrik van Oranje (1584 - 1647); Princo de Oranje, Grafo de Nassau, guberniestro, kapitana-generalo kaj almiral-generalo de la Nederlanda Respubliko.

Inter la 17a kaj fino de la 19a jarcentoj la areo estis la "Segomueleja Areo". Nome estis multaj mueliloj por segi lignaĵojn, por ŝipkonstruado kaj loĝejoj. La restanta ventomuelilo "de Otter" povas ankoraŭ troviĝi laŭlonge de Kostverlorenvaart.

52° 22′ 34″ N 4° 52′ 24″ O﻿ / ﻿52.37611 °N, 4.87333 °O﻿ / 52.37611; 4.87333 (mapo)
**Edwin Abbott Abbott** (naskiĝis la 20-an de decembro 1838 en Marylebone en Londono – mortis la 12-an de oktobro 1926 en Hampstead en Londono) estis brita verkisto, lernejestro, teologo kaj anglikana pastro, plej bone konata kiel la aŭtoro de la novelo *Flatland* (1884), kiun li verkis sub la pseŭdonimo "*A Square*" (Kvadrato) kaj de kiu ekzistas traduko al Esperanto.

Verkaro
-------

Li iĝis gvida aŭtoritato pro biografio pri Francis Bacon (1885) kaj verkis pri la episkopoj John Henry Newman kaj Thomas Becket. Alia ĉefa kampo de lia agado estis brita literaturo kaj ne laste William Shakespeare kun *Shakespearian Grammar* (1870), per kiu li signife kontribuis al la angla filologio. 

Liaj teologiaj skribaĵoj inkludas tri religiajn romanojn, publikigitajn anonime: 

* *Filokristo* - 1878
* *Onesimo* - 1882,
* *Sitanus* - 1906.

### *"Flatland"*

Pli detala paĝo: Platlando: enamiĝo de multaj dimensioj

*Flatland* titola paĝo, 1884, kies traduko ankaŭ aperis en Esperanto.
La novelo *Flatland: A Romance of Many Dimensions* (Platlando: enamiĝo de multaj dimensioj) fakte estas akra satiro, kiu egalas al Vojaĝoj de Gulivero, kaj lerte elmontras sociajn, moralajn kaj religiajn misuzoj. Ĝi ofte estis klasifikita kiel sciencfikcio kvankam ĝi pli ĝuste povus esti nomata "matematika satiro".

Kun la alveno de la moderna sciencfikcio de la 1950-aj jaroj ĝis la nuntempo, *Flatland* (Platlando) regajnis popularecon, precipe inter ŝatantoj de sciencafikcio kaj kiberpunko. Multaj verkoj estis inspiritaj de tiu novelo, inkluzive de mallongaj filmoj.

Kino
----

* *Flatland The Movie*

Noto kaj referencoj
-------------------

Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samnoma artikolo Edwin Abbott Abbott en la anglalingva vikipedio, listo de aŭtoroj.

1. ↑  Thorne and Collocott 1984, p. 2.
2. ↑  Thorne and Collocott 1984, p. 2.
3. ↑  Clute and Nicholls 1995, p. 1.
4. ↑  Harper 2010
5. ↑  Harper 2010
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Nubo** (aŭ **Nubo.re**) estis ŝatokupa kaj nekomerca retejo por esperantistoj kreita de Johannes Genberg el Svedio. Ĝi estis malfermita je la 26-a de decembro 2018. La retejo estas (preskaŭ) ekskluzive en Esperanto. Nubo estas kreita en PHP per programo nomita *Open Source Social Network (OSSN*, Socia reto de Malfermita fonto). En novembro 2019 Nubo havis pli ol 600 membrojn. En la fino de oktobro 2020 la retejo estis fermita kaj anstataŭigita per MiaVivo.net, fare de la kreinto de Nubo.

Funkcioj
--------

En Nubo oni povis afiŝi simile al Facebook, kaj oni bezonis konton por vidi la enhavojn. Oni povis alŝuti kaj montri bildojn, montri videojn (uzante ekzemple YouTube), alŝuti dosierojn, krei grupojn, legi kaj skribi en forumo, blogi, krei eventojn kaj krei komercajn paĝojn.

Privateco
---------

Nubo ne vendis aŭ uzis la informojn de siaj uzantoj. Anstataŭe, Nubo pluekzistis nur per donacoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Johannes Genberg (2020-10-27).  Bonvenon al nova socia retejo por Esperantistoj (esperante). Arkivita el la originalo je 2021-01-19. Alirita 2021-01-18.
2. ↑  Privatecaj principoj de Nubo (arkivigite)
***La estanquera de Vallecas*** [laestanKEra debaLJEkas] (La tabakvendistino de Vallecas) estas hispana filmo de 1987 reĝisorita de Eloy de la Iglesia  kun ĉefaktoroj Emma Penella, José Luis Gómez kaj Maribel Verdú. Ĝi estis bazita sur la samnoma teatraĵo de José Luis Alonso de Santos, kaj ĝi estis unu de la plej popularaj kaj memoritaj de la eŭska reĝisoro.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Leandro (José Luis Gómez), nedungita masonisto, kaj Tocho (José Luis Manzano), juna amiko lia, eniras en tabakvendejo de la madrida kvartalo Vallecas por realigi armenmanan rabon havante nek konojn, nek spertojn nek lerteco. La neatendita reago de sinjorino Justa (Emma Penella), posedantino de la tabakvendejo, kiu estas ene kun sia nevino (Maribel Verdú) malebligas la armenmanan rabon. La kvartalanoj ekstere konstatas la aferon, krias kaj minacas la rabistojn, kiuj ŝlosas la pordon de la vendejo. Krome alvenas la polico, kiu ĉirkaŭas la lokon kaj atendas la solvon de la konflikto. En la interno de la tabakvendejo la konflikto inter la du amikoj unuflanke kaj la "ostaĝoj", nome la tabakvendistino kaj ŝia nevino, mildiĝas, kaj ekaperas inter ili simpatio simila al la nomita sindromo de Stokholmo, dum ekstere la streĉiteco pliiĝas. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* José Luis Gómez estas Leandro
* José Luis Manzano estas Tocho
* Emma Penella estas Doña Justa
* Maribel Verdú estas Ángeles
* Fernando Guillén estas Maldonado
* Jesús Puente estas komisaro
* Antonio Gamero estas policestro
* Antonio Iranzo estas Don Julián
* Tina Sainz estas bofratino
* José Luis Fernández "Pirri" estas junulo sur balkono
* Simón Andreu estas guberniestro

Eksteraj ligiloj
----------------

* *La estanquera de Vallecas* en FilmAffinity; en hispana.
* *Pri la filmo, en la revuo* Fotogramas*.*
* Babilrondo pri la filmo en la programo de La 2 (TVE) *Versión española*, direktorita de Cayetana Guillén Cuervo; kun Eloy de la Iglesia.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo La estanquera de Vallecas en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 838172
 |
**Maria la Judino**, konata ankaŭ kiel *Maria la Hebrea* aŭ *Miriam la Profetino*, estis la unua virina alkemiisto. Ŝi vivis inter la 1-a kaj la 3-a jarcento en Aleksandrio. Ŝi estas konsiderata kiel la «fondintino de la alkemio» kaj granda kontribuinto al la praktika scienco.

Legendoj rilatigis ŝin kun Maria Magdala kaj kun Miriam la fratino de Moseo kaj Aarono. Zosimo de Panopoliso, de la 4-a jarcento menciis ŝin kiel prasaĝulo. Georgo Sinkelo menciis ŝin kiel instruisto de Demokrito. Tamen oni kredas ankaŭ, ke "Maria la Judino", krom reala persono, povus esti marko uzita de unu aŭ kelkaj judaj alkemiistoj antaŭaj al Zosimo.

Al Maria oni atribuas la inventojn de kemiaj aparatoj kiel tribraka alambiko nome "tribikos", aparato por varmigo kaj vaporkolektado nome "kerotakis", kaj de kemiaj taskoj kiel la Bano Maria, dekomence fare per cindro.

Bibliografio
------------

* Raquel Medina, Luis García, Marta Carranza,Lorenzo Sacasa, Pat Daniels, Anne Horan. ed. (1989). Misterios de lo desconocido. Secretos de los Alquimistas. ISBN 8478382321.
* Haeffner, Mark. The Dictionary of Alchemy: From Maria Prophetissa to Isaac Newton. The Aquarian Press, London, 1991. ISBN 1-85538-085-4

* Kategorio Maria la Judino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712984
* VIAF: 250996421
* NKC: mzk2012704900
 |
Markovci situas en Municipo Šalovci en Slovenio
*Ne miskomprenu kun municipo Markovci!*

**Markovci**, hungare **Marokrét** estas vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Šalovci. La historia hungara loknomo estis **Markóc**.

Bazaj informoj
--------------

* Alto super marnivelo: 310 m
* Poŝtkodo: 9204
* Koordinatoj: 46° 50′ N 16° 14′ O﻿ / ﻿46.833 °N, 16.233 °O﻿ / 46.833; 16.233 (mapo)Koordinatoj: 46° 50′ N 16° 14′ O﻿ / ﻿46.833 °N, 16.233 °O﻿ / 46.833; 16.233 (mapo)

Situo
-----

La vilaĝo situas fine de mallonga sakovojo, sub monto 344 m-ojn alta.

Historio
--------

Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
Kapo de laborformiko.
***Martialis heureka*** estas specio de formikoj malkovrita en 2000 el la Amazona pluvarbaro proksime al Manaŭso, Brazilo. Ĝi estis priskribita kiel nova specio kaj metita kiel ununura sola membro de nova subfamilio Martialenoj, *Martialinae*. La genra nomo signifas "el Marso" kaj ĝi estis ricevita pro sia malkutima morfologio, kaj la specia epiteto *heureka* indikas la surprizan malkovron kiel en la konata esprimo Heŭreka. Ĝi apartenas al la plej malnovaj konataj distingitaj stirpoj kiuj diverĝis el la prauloj de ĉiuj aliaj formikoj.

Priskribo
---------

Kiel ĉiuj membroj de la familio Formikedoj, tiuj formikoj havas distingajn kubutecajn antenojn, elstarajn metapleŭrajn glandojn, kaj distingajn peciolojn. Tiuj formikoj tamen ne havas komponitajn okulojn, estas palkoloraj, kaj vivas subteran vivon, predante malgrandajn ruborganismojn. La laborformikoj havas nekutimajn, longajn makzelojn, distinge bazaj en siaj trajtoj.

Baze sur la morfologio, fakuloj sugestis, ke tiuj formikoj vivas subgrundan vivon, eble manĝante sur la surfaco dumnokte. La unuaj du specimenoj estis trovitaj en grundaĵoj, kaj alia en folirubaĵo. Ili probable faras uzon de antaŭ-ekzistantaj subteraj kavaĵoj, ĉar iliaj kruroj ne montras adapton por elfosado.

Notoj
-----

1. ↑   Bolton, B. (2014). "Martialis". AntCat. Alirita la 27an de februaro 2020.
2. 1 2 3   Rabeling, Christian; Brown, Jeremy M.; Verhaagh, Manfred (2008). "Newly discovered sister lineage sheds light on early ant evolution". Proc. Natl. Acad. Sci. 105 (39): 14913–14917. doi:10.1073/pnas.0806187105. PMC 2567467. PMID 18794530.

* Kategorio Martialis heureka en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Martialis heureka en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Marko Valerjo Probo**, **Marcus Valerius Probus**, konata ankaŭ kiel *M. Valerius Probus Berytius* aŭ *Probo la Beritano* (ĉirkaŭ 20/30 – 105 n.e.), estis romia gramatikisto kaj kritikisto, kiu floris dum la regado de Nerono.

Li estis studento pli ol instruisto, kaj dediĉis sin al la kritiko kaj klarigo de tekstoj de klasikaj aŭtoroj (speciale la plej gravaj romiaj poetoj) pere de marĝenaj notoj aŭ signoj, laŭ la maniero de la gramatikistoj el Aleksandrio. Tiel li traktis verkistojn kiel Horaco, Lukrecio, Terentio kaj Persio, la biografio de tiu lasta estis probable prenita el la enkonduko de Probo al sia eldono de la poeto. Kun la escepto de tiuj tekstoj, li publikigis malmulte, sed liaj legaĵoj estis konservitaj en notoj fare de liaj lernantoj. Kelkaj el liaj kritikoj pri Vergilio povis esti konservitaj en la komentario pri la *Eklogoj* kaj en la Georgiko kiu estas laŭ lia nomo.

Notoj
-----

1. ↑  Linda Jones Hall, Roman Berytus: Beirut in Late Antiquity, Routledge, 2004
2. ↑  Chisholm, Hugh, eld. (1911). "Probus, Marcus Valerius". Encyclopædia Britannica. 22 (11a eld.). Cambridge University Press. p. 408.

* Kategorio Marko Valerjo Probo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 689539
* GND: 118793454
* LCCN: nr95039684
* VIAF: 90633449
* ISNI: 0000 0001 2143 2425
* LIBRIS: 286163
* SUDOC: 03385100X
* BNF: 13016444z
* BIBSYS: 95004221
* NKC: jx20061031015
* BNE: XX1484537 XX5437996, XX1484537
 |
Mapo de - ﻿ Cirenaica
 kaj - ﻿ Marmarica
 en la romia erao (mapo farita de *Samuel Butler* - avo de la samnoma aŭtoro de romano Erevono, en 1907)
**Marmarica** en antikva geografio estis tiu parto de la Norda Afriko ĉe la suda marbordo de la Mediteranea Maro, kiu situis inter la regionoj *Cirenaica* kaj *Aegyptus*. Ĝi korespondas al kio nun estas la landlima regiono inter Libio kaj Egiptio, inkluzive la urbojn de *Bomba* (antikva *Phthia*), *Timimi* (antikva *Paliurus*), *Tobruk* (antikva *Antipyrgus*), *Acroma* (antikva *Gonia*), *Bardia*, *Sallum* kaj *Sidi Barrani* (antikva *Zygra*).

Ĝi etendigixs suden je konsiderinda distanco, kaj inkluzivis la Oazon Siva, tiutempe konata pro sia amonida sanktejo. La orienta parto de Marmarica, de iuj geografoj konsiderata aparta distrikto inter Marmarica kaj Aegyptus, estis konata kiel *Libycus Nomus*. En la malfrua antikva epoko, Marmarica estis konata ankaŭ kiel ***Libio Malsupra***, dum Cirenaica estis konata kiel *Libio Supra*.

orientiga mapo pri la regiono ene de Afriko
La loĝantoj de Marmarica ĝenerale latine nomiĝis *marmaridae*, sed ili ricevis la specialajn nomojn de
*adyrmachidae* kaj *giligammae* en la marbordaj distriktoj, kaj de *nasamones* kaj *augilae* en la interno.
Pri la *adyrmachidae* oni opiniis ke ili diferencis konsiderinde de la nomadaj triboj de la lando, kaj forte similis al la egiptoj. La teritorio en la sudo de la regiono estis loĝita de la *ammonii*, centrita je la fama kaj fekunda Oazo Siva.

Ambaŭ *Cirenaica* kaj *Marmarica* estis inkluzivitaj en la Diocezo de Egiptio en la 4-a jarcento, en la pli granda *Pretoria gubernio de la Oriento* aŭ Bizanca Imperio (dum Tripolio, latine *Tripolitania* estis en la *Pretorio gubernio de Italio*, la okcidenta parto de la malfrua Romia Imperio).

Referencoj
----------

* Charles Anthon, *A system of ancient and mediæval geography for the use of schools and colleges*, eldonejo Harper & brothers, 1855, 722-224.
* George Kish, *A Source book in geography*, eldonejo Harvard University Press, 1978, ISBN 978-0-674-82270-2, p. 24.
* Leonhard Schmitz, *A manual of ancient geography*, eldonejo Blanchard and Lea, 1857, 383-384.
* Werner Huß: Marmarica. En: Der Neue Pauly (DNP), volumo 7, eldonejo Metzler, Stuttgart 1999, ISBN 3-476-01477-0, Sp. 926–927.
* Hermann Kees: Marmarica. En: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE), volumo XIV, 2, Stuttgart 1930, paĝoj 1881–1883.
* Anna-Katharina Rieger: *Archäologie eines ariden Raumes - die Strukturierung einer ressourcenarmen Landschaft durch den Menschen am Beispiel der antiken Marmarica (Nordwestägypten).* En: Roxana Kath, Anna-Katharina Rieger (eld.): *Raum – Landschaft – Territorium. Zur Konstruktion physischer Räume als nomadischer und sesshafter Lebensraum.* Eldonejo Reichert, Wiesbaden 2009
La **Marparko Granda Barilrifo** kaj en angla **Great Barrier Reef Marine Park** estas marparko kiu protektas grandan parton de la Granda Barilrifo de Aŭstralio el eblaj damaĝaj aktivaĵoj. Ĝi estas ampleksa multuza marparko kiu utilas al ampleksa gamo de uzoj, kiaj la komerca mara turismo, fiŝkaptado, havenoj kaj ŝipnavigado, distro, scienca esplorado kaj indiĝena tradicia uzado. Fiŝkaptado kaj la forigo de artefaktoj aŭ naturo (fiŝoj, koralo, markonkoj, ktp.) estas strikte regulata, kaj komerca ŝiptrafiko devas limiĝi al kelkaj specifaj difinitaj ŝipvojoj kiuj evitas la plej sensivaj areoj de la parko. La Granda Barilrifo estas la plej granda kaj plej bone konata koralrifa ekosistemo en la mondo. Ties rifoj, preskaŭ 3000 totale, reprezentas ĉirkaŭ 10 % el la tutaj koralrifaj areoj en la mondo. Ĝi eltenas rimarkindan variecon de biodiverseco, havigante hejmon al centoj da koralaj specioj kaj de aliaj senvertebruloj, ostaj fiŝoj, ŝarkoj, rajoj, marmamuloj, martestudoj, marserpentoj, same kiel al algoj kaj al aliaj marplantoj.

Notoj
-----

1. ↑ .  Great Barrier Reef Outlook Report 2009. Great Barrier Reef Marine Park Authority (2009). Alirita 12a de Aŭgusto 2015.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2015-09-24. Alirita 2016-02-06.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Marparko Granda Barilrifo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Great Barrier Reef Marine Park Authority
* Community Underwater Photo Gallery of the GBR region
* Island Resort on the Great Barrier Reef
**Mark O'Toole** (naskita 22-an de junio 1963) estas katolika pastro, la nuna Ĉefepiskopo de Cardiff kaj Episkopo de Menevia.

Frua vivo
---------

Naskita en Southwark, Anglujo, O'Toole studis ĉe St Ignatius Primary School en Stamford Hill kaj St Thomas More Secondary School en Wood Green, kie li diplomiĝis en 1981 kun kvar *‘A’ levels*, kaj poste ĉe la Universitato de Leicester, kie li atingis bakalaŭrecon de scienco pri geografio en 1984. 

Li komencis siajn pastrajn studojn ĉe Allen Hall Seminary en Chelsea kaj estis pastrigita la 9-an de junio 1990 de Basil Hume por la Ĉefepiskopujo de Westminster ĉe la Preĝejo de Sankta Ignaco, Stamford Hill, Londono. 

Inter 1990 kaj 1992 li studis por magistreco de filozofio pri teologio ĉe la Universitato de Oksfordo.

Inter 2002 kaj 2008 li servis kiel privata sekretario de Cormac Murphy-O'Connor, kaj fariĝis rektoro de Allen Hall Seminary en septembro 2008.

Episkopeco
----------

La 9-an de novembro 2013, O'Toole estis nomumita kiel la naŭa Episkopo de Plymouth de Papo Francisko. Li ricevis la episkopan konsekron en la 28-a de januaro de 2014. Li estis la unua nova episkopo nomumita de Francisko en Anglujo kaj Kimrujo. 

En homilio dum la Marstela Meso por maristoj de la 25-a de septembro 2014 en la Katedralo de Plymouth, O'Toole esprimis, ke li sentas ligon kun la misio de la Apostoleco de la Maro, katolika bonfara organizo kiu liveras pastran kaj praktikan helpon al ĉiuj maristoj. Li atribuis ĝin al tio, ke lia avo estis ia maristo kaj fiŝkaptisto posedanta propran ŝipeton kaj perlaboranta sian vivon en komerco apud la okcidenta marbordo de Irlando.

La 27-an de aprilo de 2022, Francisko nomumis O'Toole kiel Ĉefepiskopon de Cardiff, postvene al George Stack. La papo samtempe nomumis lin Episkopon de Menevia, tiel kunigante la episkopujojn de Cardiff kaj Menevia en la persono de la Episkopo. Lia instalo okazis en la Katedralo de Cardiff la 20-an de junio 2022, la festotagon de la kimraj martiroj Sankta Julio kaj Sankta Arono.

Referencoj
----------

1. 1 2  "Rector of Allen Hall Seminary Mgr Mark O’Toole appointed as new Bishop of Plymouth", *News Centre*, Diocese of Westminster, 2an de majo 2015
2. ↑  Larsen, Chris. *Catholic Bishops of Great Britain*, Sacristy Press, 2016, p. 150(ISBN 9781910519257)
3. 1 2  "Seminary Rector Mgr Mark O’Toole appointed Bishop of Plymouth", 9-an de novembro 2013. Kontrolita 9-an de novembro 2013.
4. ↑  Pepinster, Catherine. "O’Toole becomes Bishop of Plymouth", *The Tablet*, 30-an de januaro 2014
5. ↑  , Bishop Mark O'Toole in Stella Maris Mass 2014 Homily.
6. ↑   New Archbishop of Cardiff pledges to 'build up places of sanctuary' (angle) (21-an de junio 2022). Alirita 2022-06-27.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mark O'Toole (episkopo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 813377
 |
**Mark BERNŜTEIN** (beloruse *Марк Ізрайлевіч Бернштэйн*; n. 19-a de aŭgusto 1965, Minsko, BSSR, Sovetunio) estas unu el la plej aktivaj redaktantoj de la ruslingva sekcio de Vikipedio sub la pseŭdonimo Pessimist2006.

La 11-an de marto 2022, li estis arestita de dungitoj de la Belorusa GUBOPiK, supozeble lige kun laboro en artikolo pri la rusa invado de Ukrainio. La 26-an de marto, li estis akuzita laŭ artikolo 342.1 de la Kriminala Kodo de la Respubliko de Belorusio "Organizo kaj preparado de agoj krude malobservantaj publikan ordon, aŭ aktivan partoprenon en ili", kaj la 24-an de junio li estis kondamnita al 3 jaroj da limigo de libereco.

La aresto kaŭzis signifan resonon en la Vikipedia komunumo. Per la decido de kelkaj homrajtaj organizaĵoj en Belorusio, Bernstein estis agnoskita kiel politika malliberulo.

Biografio
---------

Naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1965 en Minsko. En 1982-1986 li studis en Belorusa Politeknika Instituto. Aktuale en 2009, li vivis en Minsko.

### Partopreno en Vikipedio

De la fino de 2009 ĝis la komenco de 2022 Bernstein estis inter la 50 plej aktivaj redaktantoj de la ruslingva Vikipedio, faris pli ol 200 000 redaktojn. Li verkis multajn artikolojn pri la holokaŭsto. Lia plej bona atingo en Vikipedio en 2009 estis lia laboro pri artikolo pri cenzuro en Sovetunio, en kiu li citis ĉirkaŭ 250 fontojn.

### Aresto kaj kondamno

La 10-an de marto 2022, la rusa Telegram-kanalo *Мракоборец*(*Batalanto kontraŭ obskuro*) publikigis la personajn detalojn de Bernstein kaj asertis, ke la redaktado de Bernstein de Vikipedio-artikoloj pri la invado de Rusio de Ukrainio malobservis la novan rusan leĝon pri publikigado de falsaj novaĵoj, adoptita la 4-an de marto 2022.

La 11-an de marto 2022, la GUBOPiK arestis Bernstein en Minsko. Kelkaj Telegram-kanaloj, precipe Мракоборец, publikigis vidbendon pri la aresto de Bernstein kaj akuzis lin je disvastigado de "falsaj kaj kontraŭrusaj" informoj. La 12-an de marto, la tribunalo kondamnis lin al 15 tagoj da aresto sub Artikolo 24.3 de la Kodo de Administraj Deliktoj de la Respubliko de Belorusio ("Malobeo al laŭleĝa ordo aŭ postulo de oficialulo en ekzerco de liaj oficialaj potencoj").

La 23-an de junio komenciĝis sesioj de la Distrikta Juĝejo, kaj la sekvan tagon estis anoncita la puno - tri jaroj da limigo de libereco.

Referencoj
----------

1. 1 2 3   A top Wikipedia editor has been arrested in Belarus (2022-03-11).
2. ↑  Козлова, 17.03.2022.
3. ↑   Entrepreneur, Activist Mark Bernstein Detained In Minsk.
4. ↑   В Беларуси задержали Марка Бернштейна — активиста и популяризатора интернет-энциклопедии Wikipedia.org (2022-03-11).
5. ↑   Известному Wiki-активисту Марку Бернштейну присудили 3 года «домашней химии» (2022-06-24).

* Kategorio Mark Bernŝtein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 779722
* GND: 1276990952
* VIAF: 2781167322921578000007
 |
La Suno, unu de la dudek du "gravaj" tarokoj, el 18-a jarcenta Marejla taroko.
La **Marsejla taroko** estas speco de aŭgura taroko. Aŭgura taroko konsistas aron da sepdek ok kartoj, dudek du "gravaj" kartoj(kiuj do estas la koro de tiu taroko)kaj kvindek ses "malgravaj" (kiujn oni uzas malpli ofte). En klasika taroko (kiel la Marsejla taroko), tiuj "malgravaj" kartoj estas dispartigitaj en kvar "koloroj": pikoj, bastonoj, kalikoj, moneroj. En ĉiuj tiuj kvar serioj, estas dek kartoj numerigitaj ekde 1 ĝis 10, kaj kvar kartoj nomigitaj "fanto", "reĝino", "reĝo", kaj "ĉevalisto".

Por uzi aŭguran tarokon, oni miksu la kartaron, poste oni dismetu la kartojn sur la tablo. Oni koncentriĝu pri onia demando, kaj oni elektu la kartojn, kiuj plej atiras onin.

La Marsejla taroko estas certe la plej malnova taroko, kiun oni konas. Oni ankoraŭ uzas ĝin multe, ĉar la Marsejla taroko enhavas riĉan simbolaron, kiu ankoraŭ nune povas esti konsiderita kiel la plej bone taroksimbolo-referenco.

* Kategorio Marsejla taroko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Marieme Faye Sall**, ankaŭ nomita Marème Faye Sall estas senegala famulo. Ŝi estas la "unua damo" de Senegalo, ekde 2012, kaj fakte la unua senegala, nigrula kaj islama "unua damo" en la historio de la lando, ĉar la tri antaŭaj unuaj damoj estis de franca aŭ libana deveno.

Biografio
---------

Faye Sall naskiĝis en la urbo Saint-Louis, en norda Senegalo, kaj estas la kvara de la ok infanoj de sia familio. Laŭ sia oficiala biografio, ŝi estas de duobla prapatraro kaj fulana kaj serera. Ŝi lernis en la elementa lernejo en Saint-Louis antaŭ ol transloĝiĝi kun sia familio al Diourbel, urbo de la regiono Diourbel, en la centro de Senegalo. Ŝi ricevis diplomon de teknika gimnazio kaj ekstudis en la Supera Instituto de Teknologio ĉe la universitato Ŝeiĥ-Anta-Diop, kie ŝi studis elektran inĝenierion, sed ne atingis diplomon. Ŝi forlasis la universitaton post la naskiĝo de sia unua infano.

Marieme Faye Sall renkontis Macky Sall en 1992 dum ŝi estis ankoraŭ en la gimnazio. Ŝi forlasis studojn en 1995 post geedziĝo kaj naskiĝo de la unua infano. La paro havas tri infanojn.

Macky Sall gajnis la baloton post la dua raŭndo de la prezidentaj elektoj en marto 2012.

Marieme Faye Sall fariĝis la kvara "unua damo" de Senegalo la 2an de aprilo 2012. Ŝi estas ankaŭ la unua "unua damo" de Senegalo, kiu naskiĝis kaj kreskis en la lando. Ŝi estas kromnomita «la vera senegala damo» de multaj senegalaj virinoj.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2017-06-13. Alirita 2022-07-12.
7. ↑
8. 1 2   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2022-10-21. Alirita 2022-07-12.
9. 1 2
10. ↑  181253.html
11. ↑  2012-03-26
12. ↑

* Kategorio Marième Faye Sall en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 780555
 |