**"Requiem for Methuselah"** [Rekviemo por Metuŝelaĥ] estas la deknaŭa epizodo de la tria sezono de la usona televidserio Star Trek unue elsendita la 14-an de februaro 1969. Ĝi estis la lasta epizodo de la serio elsendita de NBC; la serio estis anstataŭit de I Dream of Jeannie kaj The Debbie Reynolds Show tri jarojn post sia debuto. Ĝi estas epizodo verkita de Jerome Bixby kaj reĝisorita de Murray Golden.

Intrigo
-------

La skipo de la federacia stelŝipo USS-Enterprise estas frapita per mortiga Rigeliana febro, por kiu la sola kuracado estas la *minerala rjetaleno*. Ili alvenas al la planedo Holberg 917-G serĉante la substancon. James T. Kirk, Spock kaj Leonard McCoy iras al surfacon kaj estas atakitaj de roboto fluganta, kiu estas nuligita de lia majstro, Flint (James Daly). Flint ordonas ilin foriri tuj, sed fine moviĝas pro ilia malfacilaĵoj.

Flint donas al ili du horojn, ofertante la helpon de lia gardista roboto M4 por kolekti la mineralon. Flint tiam eskortas ilin al sia hejmo, kiu havas imponan artajn kolektaĵojn, inkluzive de nekonataj pentraĵoj de Leonardo da Vinci. Spock rimarkas, ke la stilo de la pentraĵoj estas identa al tiu de Leonardo, sed sia trikordero indikas, ke ili estas faritaj per modernaj materialoj. La teamo estas prezentita al la bela juna protektitulio de Flint, Rayna Kapec (Louise Sorel), kies mortaj gepatroj, laŭ Flint, estis liaj dungitoj. Laŭ la sugesto de Flint, Kirk ludas bilardon kun Rayna, kaj ili dancas valson ludata de piano de Spock, je manuskripto ŝajne el la mano de Johannes Brahms, sed skribita per nuntempa inko. Baldaŭ poste, M4 revenas kun ujo de rjetaleno, sed ĝi estas poluita per *iriliumo*, kaj tial senutila. Flint pardonpetas kaj akompanas M4 en serĉado de pli da rjetaleno.

Kiam Kirk kisas Rayna'n, M4 reagas kvazaŭ li atakus ŝin. Enterprise raportas, ke neniu informo povas esti trovita pri Flint aŭ Rayna. Trikordera analizo montras, ke Flint aĝas pli ol 6000 jarojn. La prilaborado de la nova rjetaleno, supozeble plenumata en la laboratorio de Flint, suspekteme daŭras. Rayna adiaŭas Kirkon, kiu enamiĝis al ŝi kaj petas ŝin akompani lin. McCoy rakontas al ili, ke la rjetaleno mankas, kaj Spock sekvas trikorderan indikon al laboratorio enhavanta androidajn korpojn, ĉiuj etikeditaj kiel "Rayna".

Flint finfine malkaŝas la veron. Li naskiĝis 3 834 jarojn antaŭ Kristo, kaj post falado en batalo malkovris, ke li ne povas morti. Flint vivis kiel Metuŝelaĥ, Aleksandro la Granda, Leonardo da Vinci, Brams, kaj multaj aliaj. Rayna devas esti lia amiko, nun ke Kirk instruis al ŝi kiel ami. Li intencas ankaŭ teni la skipon en nuligita ŝtato, por protekti sian privatecon, sed malkonsentas pri la obĵeto de Rayna. Batalo tiam eksplodas inter la du viroj por la posedo de Rayna. Rayna maldaŭrigas ilin, postulante sian rajton elekti sian propran estontecon, kaj tiam, premita de ŝiaj ĵusaj emocioj, *mortas*.

Reen al la kosmoŝipo, McCoy malkovras, ke Flint, lasinte la Teron, nun maljuniĝas normale. Kirk ekdormas sur sia skribotablo dezirante forgesi Raynaon, kaj Spock sugestas "forgesi" en lian menson.

Kritiko
-------

Laŭ Ace G. Pilkington *Requiem for Methuselah* estas adaptado de la filmo *Forbidden Planet* [Malpermesita Planedo] (1956). Anne Francis diris ke Gene Roddenberry parolis kun ŝi pri tio.. *Forbidden Planet* jam estis bazita sur *The Tempest* (1610–1611) de William Shakespeare.

Ruth Morse, ŝekspira klerulo, verkis pri la influo de "The Tempest" en 'Malpermesita Planedo' 'kaj' 'Requiem for Methuselah' '. Ŝi trovas la rakonton de Rayna simila al tiu de Galateo en greka mitologio. Galateo estis ina statuo, kiu vivigxis kaj pariĝis kun sia kreinto Pigmaliono. Morse trovas la bildon de la rilato inter Flint kaj Rayna surprize senkulpa. Flint estas la kreinto/patro de Rayna kaj ŝia intencita paro, sed ne estas sugesto pri incesto en sia rilato.

Referencoj
----------

1. ↑   Pilkington, Ace G..  (2015) "Forbidden Planet: Aliens, Monsters and Fictions of Nuclear Disaster", **The Fantastic Made Visible: Essays on the Adaptation of Science Fiction and Fantasy from Page to Screen**. McFarland & Company. ISBN 978-0786496198.
2. ↑  Morse, Ruth.  (2000) "Monsters, Magicians, Movies: The Tempest and the Final Frontier", **Shakespeare Survey: Volume 53, Shakespeare and Narrative: An Annual Survey of Shakespeare Studies and Production**. Cambridge University Press. ISBN 978-0521781145.