recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tutaziismo** referencas al ideologio kiu defendas la unuecon kaj interhelpon de ĉiuj popoloj de Azio.

Japanio
-------

Tutaziismo ege populariĝis en Japanio dum la 1930-aj jaroj. Tiu ideologio estis uzita por jurtigi la imperiismon de la Japana Imperio kiel defendo de la aziaj popoloj kontraŭ la koloniismo de la potencoj de Okcidento (Usono, Britio, Francio, Nederlando ktp.). Jam dum la Dua Mondmilito la Konferenco de la Granda Orientazio (大東亜会議 Dai Tōa Kaigi) estis internacia pintokunveno okazinta en Tokio (Japanio) la 5an kaj 6an de novembro 1943, en kiu Japanio akceptis la ŝtatestrojn de la diversaj membroj de la Zono de Kunprospero de Orientazio, nome la pupaj registaroj aŭ registaroj en ekzilo de Ĉinio (Nankino), Manĉukuo, Filipinoj, Birmo, Hindio kaj Tajlando.

Ĉinio
-----

El ĉina vidpunkto, la japana tutaziismo estis interpretita kiel rasisma ideologio uzita por la milita japana agreso kaj la politika asimilado, kiel pro la "Dudekunu postuloj". En 1917, Li Daĵao proponis la liberigon de la landoj de Azio kaj la konstituon de egalema Granda Azia Unio. En 1924, Sun Jatsen deklaris, ke Okcidento estas hegemonia kaj ke Oriento estas Konfuceeca, kaj proponis totalan reziston al koloniismo pere de "Granda Azio" kiu unuigu la aziajn naciojn. Post la venko de la komunisma revolucio, la nova ĉina estro Mao Zedong kaj la aliaj naciaj ĉinaj estroj klopodis establi aktive eksteran politikon pere de kiu oni povus disvastigi la komunismajn revoluciojn okazuntajn en la landoj najbaraj de Ĉinio, kio etendus la influon de la ĉina komunismo al aliaj aziaj ŝtatoj, kiel praktika realigo de la tutaziismo. 

En pli ĵusa epoko, la ĉina registaro favoris la ideon de tutaziismo kiu haltigu kaj Japanion (kiel azia potenco) kaj Usonon en la areo de Azio-Pacifiko.

Aliaj landoj
------------

La respektivaj militoj de Koreio kaj Vjetnamio markis diferencojn inter popoloj kaj popoleroj, dum la konfliktoj inter islamanoj kaj hinduistoj en Suda Azio markis aliajn mondoregionon per barieroj kiuj malhelpas praktikan tutaziismon.

Vidu ankaŭ
----------

* Bandunga Konferenco
* Sud-Azia Unuiĝo por Regiona Kunlaboro
* Tutafrikismo
* Tutarabismo

Notoj
-----

1. ↑  José Ángel Brandariz, Jaime Pastor (2005). Guerra global permanente: la nueva cultura de la inseguridad, Universidad de La Coruña, p. 44
2. ↑   Michael Burleigh (2011). Combate moral. Una historia de la Segunda Guerra Mundial, Editorial Taurus, p. 343
3. ↑   Jian Chen (1994). China's Road to the Korean War: The Making of the Sino-American Confrontation. New York: Columbia University Press, pp. 25–26, 93
4. ↑   Heriberto Cairo Carou, Jaime Pastor (2006). Geopolítica, guerras y resistencias, Trama Editorial, p. 36

Bibliografio
------------

* Saaler, Sven & Koschmann, J.V. (2007). Pan-Asianism in Modern Japanese History: Colonialism, Regionalism and Borders. London and New York: Routledge, ISBN 0-415-37216-X.
* Saaler, Sven & Szpilman, C.W.A. (2011). Pan-Asianism: A Documentary History. Rowman & Littlefield, 2011. Du volumoj (1850-1920, 1920–Presente).ISBN 978-1-4422-0596-3 (vol. 1), ISBN 978-1-4422-0599-4 (vol. 2).
**Universitato Laurentiana** (angle *Laurentian University*; france *Université Laurentienne*) estas dulingva (angla kaj franca) universitato fondita en 1960 en Granda Sudbury, Ontario, Kanado.   

Dum la universitato ĉefe ofertas ne-abiturientajn programojn, ĝi ankaŭ inkludas la plej novan medicinan fakultaton de Kanado, malfermitan en 2005 en partnereco kun Lakehead University, kiu ofertas gamon da bakalaŭroprogramoj.

Universitato Laurentiana estas la plej granda provizanto de Kanado de distancaj edukaj programoj. Ĝi ofertas ĉefe programojn en la homscienco kaj medicino, same kiel aplikatan fizikon kaj minadon. La universitato havas longan asocion kun la minindustrio de Kanado.

La universitata kampuso situas sur la suda flanko de Ramsay Lago, sude de la centra Greater Sudbury, proksime al la luksaj loĝkvartaloj de la urbo. La strukturo de la universitato estas federacia lernejo, simila al la Universitato de Toronto. La universitato havas studentajn aŭtonomiajn korpojn kiuj havas nekutime larĝajn potencojn por Kanado. Ekzistas ankaŭ du studentaj asocioj: franclingvaj (AEF) kaj dulingvaj (SGA), kaj studentoj povas aliĝi al iu ajn el ili sendepende de sia gepatra lingvo, kaj ankaŭ ŝanĝi alligiteco.

Referencoj
----------

1. ↑  Pound, Richard W..  (2005) **Fitzhenry and Whiteside Book of Canadian Facts and Dates**. Fitzhenry and Whiteside.
2. ↑   Profile of Laurentian University of Sudbury - Ontario, Universities in Canada. Alirita May 23, 2017.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* @Alumni@laurentian
* Linda McGuire Ambrose.  (October 2010) *Laurentian University: A History*. McGill-Queen's Press - MQUP. ISBN 978-0-7735-3772-9.

* Oficejo de la kontrevizora generalo de Ontario (novembro 2022) *Speciala Raporto sur Universitato Laurentiana*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 831667
* VIAF: 139286256
* ISNI: 0000 0004 0469 5874
* NKC: ko2010597299
 |
ringo de la reganto Ptolemeo la 6-a (186–145 a.K.) en pozo de egipta faraono. Muzeo Luvro.
La epoko de **Ptolemea Egiptio** komenciĝis kiam Ptolemeo la 1-a invadis Egiption kaj deklaris sin Faraono de Egiptio en 305 a.K. kaj finiĝis kun la morto de reĝino Kleopatra la 7-a de Egiptio kaj la romia konkeriĝo de Egiptio fare de la Romia Imperio en 30 a.K.. La ptolemea reĝlando estis potenca ŝtato de la helena civilizo, etendiĝante el suda Sirio oriente ĝis la historia loko Kireno en la regiono *Cyrenaica* de Libio okcidente, kaj sude ĝis la landlimo kun Nubio. Aleksandrio iĝis la ĉefurbo kaj centro de greka kulturo kaj komerco. Por gajni pli da agnosko de la denaska egipta loĝantaro, la regantoj de la ptolemea dinastio nomis sin la posteuloj al la faraonoj. La postaj anoj de la dinastio alprenis egiptajn tradiciojn, estis portretitaj en publikaj monumentoj en egipta stilo kaj vestaĵoj, kaj partoprenis en la egipta religia vivo. La helena kulturo pluprosperis en Egiptio ĝis post la islama konkero en la 7-a jarcento de nia erao. La regantoj de la ptolemea dinastio alfrontis signifan nombron da ribeloj de denaskaj egiptoj kaj estis envolvitaj en multajn interŝtatajn kaj enlandajn militojn. Tio kondukis al la kadukiĝo de la regno kaj al ĝia aneksado de la Romia Imperio.

La erao de ptolemea regado en Egiptio estas unu el la plej bone dokumentitaj periodoj de la helena epoko, kaj multaj papirusoj kun skribaĵoj de grekoj kaj egiptoj de la epoko estis malkovritaj en Egiptio.

Vidu ankaŭ
----------

* Cezariono
* Ptolemea dinastio de Egipto
* Ptolemeo la 9-a Latiros

* Kategorio Ptolemea Regno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Thomas FANTL** (9a de decembro 1928 – 20a de julio 2001) estis germana kina reĝisoro kaj scenaristo. Li reĝisoris 23 filmojn inter 1964 kaj 1986. Lia filmo de 1964 nome *Die Zeit der Schuldlosen* estis prezentita en la 14a Berlinale.

Fantl devenis el german-juda familio. Li supervivis la Holokaŭston; el 1941 ĝis 1945 li estis malliberigita en la Naziaj koncentrejoj de Theresienstadt, Auschwitz kaj Buchenwald. Post la milito li laboris en FAMU (*Film- und Fernsehfakultät der Akademie der Musischen Künste*) en Prago kaj estis interalie helpreĝisoro de Juri Weiss. En 1954-1955 li laboris en *Tschechoslowakei Arbeitsverbot* kaj elmigris en 1957 al Okcidenta Germanio, kie li laboris por Film-Hansa. Ekde 1963 Fantl estis libera reĝisoro, por televidkanalo ZDF. Interalie li estis reĝisoro por la televida serio Survoje al Atlantiso (*Unterwegs nach Atlantis*). En 1964 li produktis *Die Zeit der Schuldlosen* laŭ verko de Siegfried Lenz.

Kinproduktoro Jan Fantl estas lia filo.

Kelkaj filmoj
-------------

* *Die Zeit der Schuldlosen* (1964)
* *Gauner im Paradies* (1985, televida filmo)

Notoj
-----

1. ↑  "Thomas Fantl". Film Portal. Alirita la 13an de majo 2020.

Bibliografio
------------

* Kay Weniger: Zwischen Bühne und Baracke. Lexikon der verfolgten Theater-, Film- und Musikkünstler 1933 bis 1945. Kun kunlaboro de Paul Spiegel. Metropol, Berlin 2008, ISBN 978-3-938690-10-9, S. 110.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Thomas Fantl ĉe Interreta filma datumbazo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 691388
* GND: 139732225
* LCCN: no00102088
* VIAF: 102585772
* ISNI: 0000 0003 7208 1594
 |
**Tamaz (Thomas) Valerjanoviĉ GAMKRELIDZE** (kartvele თამაზ გამყრელიძე; ruse *Тама́з Валериа́нович Гамкрели́дзе*; naskiĝis en Kutaisi, SSR Kartvelio, la 23-an de oktobro 1929, mortis la 10-an de februaro 2021) estis elstara kartvela lingvisto, orientalisto, publika meceno, hititologo, akademiano (ekde 1974) kaj Prezidento (ekde februaro, 2005) de la Kartvela Akademio de Sciencoj, Doktoro de Sciencoj (1963), Profesoro (1964).

Gravan parton de la esploroj de Gamkrelidze okupas hindeŭropaj esploroj, li fondis *glotan teorion* priskribitan en duparta libro *La hindeŭropa lingvo kaj hindeŭropanoj* (kunverkita kun Vjaĉeslav Ivanov). Dum multaj jaroj ĝis 1994 li redaktis la ĉefan lingvistikan revuon de Sovetunio *Voprosy jazykoznanija* (Problemoj de lingvoscienco).

Akademiano Gamrkrelidze ankaŭ aktive partoprenis politikon: estis elektita por la Supera Soveto de Sovetunio, post sendependiĝo de Kartvelio estis daŭra membro de la parlamento (1992-2004).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 396008
* GND: 103745378
* LCCN: n79035027
* VIAF: 19774515
* ISNI: 0000 0001 1604 0208
* SUDOC: 033712417
* BNF: 12455172h
* BIBSYS: 90641682
* NKC: jn20020717580
 |
**Kronitaj verkoj de la Akademio**. Jam antaŭ la milito la Akademio starigis komisionon por proponi el la aperintaj libroj tiujn, kiuj pro sia bonlingveco kaj bonstileco meritas esti laŭdataj de la Akademio. Publikigo de la laŭdoj okazis unuafoje en 1914, kiam la laŭditaj verkoj estis: 

* *Estu Homo!* (Wagner-Meyer)
* *Rikke - Tikke - Tak* (Hendrik Conscience, trad. Maria Elworthy-Posenaer)
* *Mirinda Amo* (Heinrich August Luyken)
* *La Vendetta* (Balzac, trad. Merekens)
* *Rolandkanto* (trad. Eugène Noël)

Post la milito en 1923 la Akademio restarigis tiun komisionon, sed ĝi funkciis ne kontentige. Unuparte la granda kvanto da libroj, kiujn la eldonejoj devis dissendi al ĉiuj Akademianoj (ĝis 20 el ĉiuj libroj) igis la eldonejojn ofte ne sendi librojn, kiuj sendube estus ricevintaj la laŭdon, aliparte tiuj laŭdoj publikiĝis ĉiam longe post la apero de la libroj, perdante tiel ĉiun efikon je la favoro de ilia disvastiĝo kaj perdigante al la eldonejoj la valoron de la tiel dissenditaj libroj. Pro tiu kaŭzo post la jaro 1930 tiu oficiala akademia laŭdo de la verkoj ĉesis, ĉar la koncerna komisiono dum jaroj ne ricevis librojn laŭdotajn.

Kompreneble la nuna listo estas nenia valortakso de la esperantistaj verkistoj kaj tradukistoj (ekz. neniu verko de Forge aŭ Engholm estas laŭdata, de Kálmán Kalocsay nur la plej malgranda traduko), sed nur kvazaŭa vicigo de la ensenditaj, por tiu celo "oferitaj" verkoj. Tio, ke el la tuta kronita verkaro iu aŭ alia verkisto rolas per granda procento de la libroj, montras (krom ke tiu libro ne estas malbonlingva) nur la oferemon kaj entuziasmon de la koncernaj eldonistoj, aŭ de la verkistoj, sed neniel lian pozicion en nia literaturo.
La Akademia iniciato estis bela, sed por ĝin fakte efektivigi, nia movado bezonus finance fortan kaj pro tio bone organizitan akademion ne kun memvolaj, sed kvazaŭ honorariataj kunlaborantoj.

Listo de la postmilite kronitaj verkoj
--------------------------------------

* 1923: *Hermano kaj Doroteo* (Goethe-Küster); Idoj de Orfeo (Hendrik Bulthuis),
* 1924; *Preter la Vivo* (Julio Baghy); Johano la Brava (Petöfi-KALOCSAY);
* 1927: *Kataluna Antologio*;
* 1928: *Dancu Marionetoj!* (Julio Baghy);
* 1929: *Prozo Ridetanta* (Raymond Schwartz); La tajdo (Hohlov); La Alta Kanto de la Amo (Jung); Fabiola (Wiseman-Ramo); *Luno de Izrael* (Haggard-Payson kaj Butler).
* 1930: *La Leono de Flandrujo* (Hendrik Conscience-Hendrik Bulthuis).

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* *Enciklopedio de Esperanto*/K en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
Thomas Gresham, 1544
Siro **Thomas GRESHAM** (n. ĉe 1519. Londono, Anglio – m. 21-an de novembro 1579, Londono) estis angla komercisto, financisto, fondinto de la Reĝa Borso de Londono (*Royal Exchange*).

Li studis en la Kembriĝa Universitato, poste iĝis juristo. Li estis reprezantanto de la angla regitaro en la Germana ebenaĵo kaj okupiĝis tie pri spionado, kontrabando de militaj materialoj, orstangoj, traktis kun eksterlandaj kredit-donantoj.

La repago de la pruntoj kaj interezoj – akceptita de Anglio – kaŭzis tiom grandan kurso-ŝanĝiĝojn, ke Anglio devis repagi kreskantajn sumojn. Gresham - por influi, moderigi la ŝanĝiĝojn – intervenis en la valutan merkaton. Li perceptis, ke la ŝtatoj havas la potencon influi la valutajn kursojn kaj proponis fondon de valuto-ekvilibrigan bazon.

Li proponis al la brita reĝino, Elizabeto la 1-a, ellason de nova mono, ĉar ŝia patro ellasis monon el malpli valora metalo, tiel la mono malboniĝis. Tiel oni ligas la financa principo, - Gresham-leĝo -, kies esenco estas, ke la „malbona mono elpremas la bonan".

Li volis fondi ejon, kie la bankisto, valut-komercistoj, povas komforte kunveni, tiel li konstruigis la Royal Exchange (1566–68), kiun oni nomis komence „Bourse" (Borso), la nuna nomo venas el 1571, per reĝa proklamo.

* Kategorio Thomas Gresham en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 163900
* GND: 117558060
* LCCN: n50031901
* VIAF: 12619430
* ISNI: 0000 0000 6660 5249
* SUDOC: 119072130
* BNF: 15552160c
* ULAN: 500354748
* NKC: xx0091488
 |
Geografio > Eŭropo > Anglio > Lincolnshire Nord-Orienta

---

**Lincolnshire Nord-Orienta** (angle, *North East Lincolnshire*) estas unuara instanco (angle: *unitary authority*) en la angla provinco, Lincolnshire.
Ĝi situas ĉe la suda flanko de la Rivero Humber.

Loĝantaro - 158.000 (2001). Ĉefurbo - Grimsby.

Antaŭ 1974 ĝi estis parto de la historia provinco Lincolnshire.
Pro la fakto ke ambaŭ flankoj de la Rivero Humber estis finfine ligitaj per la nova Ponto Humber oni kreis en 1974 novan provincon Humberside kaj ambaŭ flankoj de la Rivero Humber estas en ĝi.

Tio ne sukcesis kaj ne estis populara, tial en 1996 oni kreis kvar novajn instancojn el Humberside.

Lincolnshire Nord-Orienta estas unu el la novaj instancoj kun propra konsilantaro. Geografie kaj historie ĝi restas en la provinco Lincolnshire.

Gi estas ĉefe industria regiono.

**Urboj**

* Grimsby
* Cleethorpes
* Immingham

maldekstra

Eksteraj ligiloj
----------------



* Arkivigite je 2004-08-02 per la retarkivo UK Government Web Archive
La **Universitato Tokaj-Hegyalja,** ĝis 2021 *Fakultato Komenio de Altlernejo Eszterházy Károly,* estas signifa universitato en Hungario en Sárospatak.

Kolegio de Sárospatak

Historio
--------

Péter Perényi establis en la iama Patak lernejon en 1531. La plej signifa profesoro estis Komenio, kiu alvenis pro invito de Zsuzsanna Lorántffy. Li instruis tie inter 1650–1654, sed li aranĝis ankaŭ modelon el la lernejo. En 1857 la memstara kalvinana lernejo por instruistoj ekfunkciis. En 1870 ĝi iĝis ŝtata (ne kalvinana) lernejo, samtempe la lernojaroj estis anstataŭ du jam tri, ekde 1882 kvar. En 1913 la lernejo ricevis imponan novan domegon. En 1923 ĉesis la jura akademio. En 1929 la kalvinanoj rericevis la lernejon, kie oni instruis jam dum 5 lernojaroj. En 1950 la ŝtato reprenis la lernejon kaj ĝi ricevis la rangon altlernejo en 1976. La lernejo estis integrita al Universitato de Miskolc inter 2000 kaj 2013, poste estas fakultato de Altlernejo Eszterházy Károly.

En 2016 la fakultato estis kuntirita al simila edukejo de Eger, ili jam formis Universitaton Károly Eszterházy. Tamen en 2021 tiu kampuso ricevis universitatan statuson.

Famuloj
-------

* En la iama altlernejo lernis kaj instruis József Árvay (inspektoro).
* En la iama altlernejo instruis Dániel Kováts.
* En la iama jura akademio lernis János Lajos Dercsényi.
* En la iama kalvinana lernejo lernis József S. Szabó.

Fontoj
------

* oficiala paĝo

* Kategorio Universitato Tokaj-Hegyalja en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
maldekstra
**Mandragoro** (*Mandragora officinarum*) estas genro de plantoj de la familio Solanacoj. La radikojn karakterizas stranga forko, kiu similas al la homa figuro (vira aŭ ina). Krom la anesteziaj propraĵoj de la planto, ankaŭ tio verŝajne kontribuis al la supernaturaj povoj atribuataj al ĝi en multaj popolaj tradicioj.

Ĝi estis unu el la ĉefaj ingrediencoj por multaj el la mitologiaj kaj legendaj pocioj. La nomo probable estas de persa deveno (*mehregiah*), kaj ĝin menciis la greka kuracisto Hipokrato. Oni ĝin konsideris afrodizia kaj estis ankaŭ uzata en la traktado de fekundeco.

Al la mandragoro estis atribuataj magiaj ecoj en la Mezepoko. En alkemiaj tekstoj ĝi estis prezentata kun aspekto de homo aŭ infano, pro la homforma aspekto, kiun ĝiaj radikoj akiras en printempo. De tio venas la legendo, laŭ kiu la ploro de mandragoro kapablas mortigi homon. Kiel notite Niccolò Machiavelli en lia samnoma teatraĵo, la plej sekura maniero por kapti kaj mortigi ĝin estus ligi ĝin per hunda kolŝnuro.

La mandragoro ne nur figuras kiel titolo de la teatraĵo de Machiavelli, sed ankaŭ troviĝas inter la magiaj plantoj de fantazia romano pri Harry Potter kaj en multaj aliaj modernaj kulturaj referencoj.

* Mandragora autumnalis*Mandragora autumnalis*
* Fruktoj de mandragoroFruktoj de mandragoro
* Radikoj priskribitaj en manuskripto de DioscuridesRadikoj priskribitaj en manuskripto de Dioscurides
* Mandragoro en manuskripto Tacuinum Sanitatis (ca. 1390)Mandragoro en manuskripto Tacuinum Sanitatis (ca. 1390)

Bibliografio
------------

esperante Tonishi, Yôko 1997 : Seishu Hanaoka

* Mandragoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Mandragoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Mandragoro en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
La **Torcuato Di Tella Universitato** (hispane ***Universidad Torcuato Di Tella***, akronime **UTDT** aŭ **La Di Tella**) estas neprofitcela privata universitato fondita en 1991. Ĝi troviĝas en Bonaero, Argentino, kaj estas koncentrita unuavice sur sociaj sciencoj.

Je la bakalaŭro, la universitato ofertas la sekvajn kursojn: komerca administrado, ekonomiko, juro, politika scienco, internaciaj rilatoj, sociaj sciencoj, historio kaj arkitekturo. Je la majstra nivelo, la universitato ofertas larĝan gamon de pli ol 34 diplomiĝaj programoj. 

En diversaj rangotabeloj, precipe en la magistroprogramoj en Politiko, Internaciaj Rilatoj (2011)  kaj Ekonomiko (MBAoj / Majstro de Ekonomiko), la UTDT okupis ĉefajn poziciojn en Latin-Ameriko (2021).

Organizo
--------

* Juro
* Ekonomiko
* Politika scienco
* Politika Scienco kaj Internaciaj Rilatoj
* Historio
* Matematiko kaj Statistiko
* Arkitekturo
* Arto

Rangigoj
--------

Laŭ la QS Mondaj Universitataj Rangotabeloj, *La Di Tella* estas inter la duaj plej bonaj privataj universitatoj en la lando kaj estas rangita unue en Bonaero .

Referencoj
----------

1. ↑   QS World University Rankings 2021.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (hispane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 835962
* LCCN: no94034680
* VIAF: 150578992
* ISNI: 0000 0001 2184 3582
* BNF: 15630348b
 |
Fasado de la konstruaĵo en kiu estas la hejmo de la dependaĵoj de la Rusia Konstitucia Tribunalo.
La **Konstitucia Tribunalo de la Rusia Federacio** (ruse *Конституционный суд Российской Федерации*) estas unu el la tri federaciaj tribunaloj konsiderata en la Konstitucio de 1993 kiel la rekta heredanto de la suprema tribunalo instituciita en la jaro 1991 fare de la Kongreso de la Deputitoj de la Popolo de Rusio. Ĝi okupiĝas pri la interpretado de la alta ĉarto, kaj estas la plej grava el ties atribuoj solvi laŭ la Konstitucio de la Federacio pri la konstitucieco de la tekstoj aperigitaj de la diversaj organoj de la ŝtato, kvankam ĝi rajtas ankaŭ interveni en konfliktoj de kompetencoj.

La bazaj fundamentoj de tiu jura organo estas regulataj en la artikolo 125a de la Rusa Konstitucio de 1993 kaj en la federacia konstitucia leĝo de la 24a de Junio 1994 relativa al la Konstitucia Tribunalo de la Rusia Federacio. Pli poste, oni promulgis la leĝon de 15a de Decembro 2001 kiu havigis kelkajn modifojn en la reĝimo de la tribunalo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konstitucia Tribunalo de la Rusia Federacio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* rusa juro
* La Konstitucio de 1993.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 741850
* VIAF: 163040295
* NKC: olak2009488401
 |
**Thomas KINKADE** (naskiĝis 19-an de januaro 1958 en Sacramento, Kalifornio - mortis la 6-an de aprilo 2012 en Los Gatos, Kalifornio) estis usona pentristo. Li nomis sin "Thomas Kinkade, Painter of Light" (Pentristo de la Lumo). Kritikistoj taksis liajn pentraĵojn kiĉoj.

Biografio
---------

Kinkade plenkreskis en urbeto Placerville, Kalifornio kaj frekventis mezlernejon ĝis 1976, poste studis en Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley kaj Art Center College of Design en Pasadena. 

Li geedziĝis en 1982 kun Nanette, kun kiu li havis kvar filinojn. Li sukcese konstruis imagon de profunde kredanta kristano, kiu vivas por sia familio. Li preskaŭ ĉiam aldonis al la pentraĵoj monogramojn de la edzino aŭ la filinoj.

Evidentiĝis nur post lia morto por liaj ŝatantoj, ke jam en 2010, lia edzino komencis proceson de divorco, forlasis lin kaj translokiĝis en Aŭstralion kun la filinoj. Li vivis en la lastaj 18 monatoj kun amatino Amy Pinto, kaj konsumis forte alkoholaĵon.

Li pentris ŝablonajn, kiĉajn temojn (arbaro kun kabano, preĝejo kun kruco ks.). La pentraĵoj ĉiam estas helaj, tiel donante feliĉecon, lumon al la loĝejoj, laŭ sia filozofio. Laŭ kelkaj taksoj, la kopiaĵoj de liaj pentraĵoj estas troveblaj en ĉiu 20-a loĝejo de Usono, precipe en la provincaj, religiaj regionoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala paĝo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 402240
* GND: 123514592
* LCCN: n82069319
* VIAF: 59992572
* ISNI: 0000 0001 2135 3655
* SUDOC: 12926606X
* ULAN: 500279494
* MBA: 2ba1b68d-6420-459e-858d-75edfa3b188a
* NLA: 36557347
* BIBSYS: 1523345890710
* NKC: xx0268469
 |
La Kerĉa markolo kaj la insulo Tuzlo (centre)
**Tuzlo** (ruse *Тузла*, ukraine *Тузла*, krime-tatare *Tuzla*) estas negranda ukrainia insulo en la Kerĉa markolo. La longo de la insulo estas ĉ. 6,5 km. la larĝo - ĉ. 500 metroj; la areo de la insulo estas ĉ. 3 km². La koordinatoj de la insulo estas
45° 16′ 6″ N 36° 33′ 0″ O﻿ / ﻿45.26833 °N, 36.55000 °O﻿ / 45.26833; 36.55000 (mapo). La insulo ne havas iun mastruman signifon, tamen la demando pri ĝia aparteno estas grava, ĉar tio influas la disdividon de la Kerĉa markolo inter Rusio kaj Ukrainio.

Antaŭe la insulo estis parto de longa terlango, kiu komenciĝis de la Rusia bordo. Tamen en la jaro 1925 la pli granda parto de la terlango estis forerodita pro tio, ke la lokaj fiŝistoj fosis tra ĝi malgrandan kanalon por mallongigi la vojon de unu flanko de la terlango al la alia. La resta parto de la terlango (fakte, la insulo) la 7-an de januaro 1941 laŭ la ordono de la prezidio de la supera soveto de Rusia Sovetia Feredacia Socialisma Respubliko estis transdonita al la Krimea Aŭtonoma Respubliko (kiu en la jaro 1954 estis transdonita al Ukrainia SSR). Nuntempe la insulo administre apartenas al la Kerĉa municipo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo.

En la jaro 2003 ĉirkaŭ la insulo eksplodis la teritoria konflikto inter Rusio kaj Ukrainio. La Rusia flanko komencis konstrui la digon inter la bordo kaj la insulo (laŭ la oficiala klarigo - por preventi la erodon de la rusiaj bordoj de la Kerĉa markolo). La Ukrainia flanko tamen ekvidis en tio la atencon kontraŭ la Ukrainia teritorio kaj la provon ŝanĝi la navig-regulojn en la markolo. La konstruado de la digo estis haltigita nur post la personaj traktoj inter la prezidentoj de Ukrainio kaj Rusio (tiumomente inter la digo kaj la insulo restis nur 102 metroj). Decembre 2003 Ukrainio kaj Rusio subskribis la Traktaton pri la kunlaboro rilate la uzadon de la Azova Maro kaj Kerĉa markolo. Tamen, multaj demandoj restas daŭre nesolvitaj: interalie, la ŝtatlimoj inter Ukrainio kaj Rusio super la markolo kaj la Azova Maro daŭre ne estas fiksitaj (la markolo estas rigardata kiel "komunaj internaj akvoj").

Multaj opinias tiun konflikton artefarita - ĝi okazis nur kelkajn monatojn antaŭ la parlamentaj elektoj en Rusio. Kelkaj partioj aktive uzis la patriotismajn sentojn de la rusianoj, menciante ankaŭ la Tuzlan konflikton.

Vidu ankaŭ
----------

* Ponto trans la Kerĉa markolo

* Kategorio Tuzlo (insulo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tramtransporto en Rigo** (latve *Tramvaju satiksme Rīgā*) estas unu el la specoj de publika transporto en la ĉefurbo de Latvio, kiu disponigas pasaĝertransportadon ene de la urbolimoj de Rigo. Ekde la 1-a de januaro 2005, post la reorganizo de "Tramvaju un trolejbusu pārvaldes" (Administracio pri Tramoj kaj Trolebusoj), transportado per tramoj estas farata de la urba kompanio "Rīgas satiksme". En 2015, 33 398 059 pasaĝeroj estis transportitaj per tramoj. Nuntempe, pasaĝertransporto okazas sur 10 tramvojoj, kies totala longo la 1-an de junio 2012 estis 182 km. La 1-an de junio 2012, "Rīgas Satiksmes" havis 270 tramvagonojn je sia dispono. Ekzistas du funkciantaj tramdeponejoj en Rigo - sur Brīvības iela kaj en Maskavas forštate. Ekde 2010, la tria deponejo en Torņakalns estas uzata por stokado de forigitaj tramtrajnoj.

  

Mapo

Vidu ankaŭ
----------



* Tramtransporto
* Rigo
* Listo de urboj kun tramtransporto

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Tramtransporto |

* Oficiala retejo (latve)
* UrbanRail.Net
***Twenty One Pilots*** (stiligita **twenty øne piløts),** estas usona sendepenroka grupo de Columbus, en Ohio, formita de du multinstrumentistoj, Tyler Joseph kaj Josh Dun. Ĝi estis sukcesa en 2012, kaj dum tempo akumulis 18 premiojn kaj 50 nomumojn. Unu el iliaj filmetoj aliĝis al la "Listo de Plej Ŝatitaj Jutubaj Videoj" en la mondo.

Formado kaj komenco
-------------------

La grupo estis formita en 2009, en Columbus, en Ohio, fare de tri amikoj de mezlernejo: Tyler Joseph (kiu sole jam publikigis albumon, "No Phun Intended"), Nick Thomas kaj Chris Salih. Tyler Joseph donis al la grupo ĝian nomon, inspirita per la libro *All My Sons* de Arthur Miller, kiu rakontas pri viro decidanta la sorton de sia familio post mortigi 21 pilotojn (do "Dudek unu pilotojn") dum Dua Mondmilito pro la livero de misaj aviadilpartoj. Li klarigas, ke la moralo de la rakonto inspiris la nomon de la grupo.

La 29-a de decembro 2009, Twenty One Pilots publikigis sian debutalbumon, *Twenty One Pilots*, al publiko kaj komencis turneon de Ohio. La saman jaron publikigis *Johnny Boy EP* kiu inkludas 6 kantojn inkluzive *Time to say goodbye* (angle Tempo por adiaŭi)

Meze de la jaro 2011, *Nick Thomas* kaj *Chris Salih* forlasis la grupon pro manko de tempo. *Joshua Dun*, iama viva tamburisto por House of Heroes, interligas ilin. La dua albumo, Regional at Best, estis publikigita la 8-an de julio 2011, kunmetita nur fare de Jozefo kaj Dun. La albumo venas kun libera KD registrita en New Albany High School. En novembro de 2011, ili ludis plenvenditan koncerton en Newport Music Hall en Columbus, altirante la atenton de dekdu etikedoj. La grupo finfine decidas signi al la Fueled per Ramen-etikedo de Atlantic Records.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 748555
* GND: 1031978143
* LCCN: no2013085079
* VIAF: 296295093
* ISNI: 0000 0004 7005 1858
* BNF: 16992609n
* MBA: a6c6897a-7415-4f8d-b5a5-3a5e05f3be67
* NKC: xx0214474
 |
**Universitato de Bengaluro** (angle *Bangalore University*, akronime **BU**) estas ŝtata universitato en Karnatako, Barato, situanta en Bengaluro, la ĉefurbo de la ŝtato. Ĉi tiu universitato estas unu el la plej malnovaj universitatoj de Barato kiu estis establita en 1886 kaj ĝi estas unu el la ĉefaj grandaj universitatoj de Barato. La universitato estas membro de la Asocio de Barataj Universitatoj (AIU), Asocio de Ŝtatkomunumaj Universitatoj (ACU) kaj aliĝis al la University Grants Council (UGC). 

La Universitato de Bengaluro ricevis A-gradon sub la nova klasifika sistemo de la Nacia Takso kaj Akredito-Konsilio (NAAC) en 2016. En 2017, la Universitato de Bengaluro estis dividita en tri universitatojn. La ĉefa kampuso de la universitato estas la Jnanabharathi-kampuso, kaj la aliaj du kampusoj estis establitaj en Bangalore City University kaj Bangalore North University. 

La universitato estas dividita en ses fakultatojn - Artoj, Sciencoj, Komerco kaj Administrado, Eduko, Juro kaj Inĝenieristiko. La universitato havas 43 diplomiĝintajn fakultatojn, diplomiĝintcentron (situanta en Kolar, komencita en 1994-95), tri konsistigajn altlernejojn, 665 filiigitajn altlernejojn (115 el kiuj havas PG-programojn), same kiel plurajn instruajn kaj esplorcentrojn kaj Konsilion. Nuntempe, la universitato ofertas 50 bakalaŭrajn programojn kaj karier-orientitajn diplomon kaj atestilprogramojn. La universitato ofertas kvinjarajn bakalaŭrajn kaj magistrajn programojn kaj kvarjarajn bakalaŭrojn pri sciencaj programoj en biologiaj sciencoj, sociosciencoj, tersciencoj kaj atmosferaj sciencoj kaj komerco.

Rangigoj
--------

La Universitato de Bengaluro estas rangita 351-400 en Azio en la QS World University Rankings 2020. Ĝi estas vicigita 100-a entute kaj 68-a inter universitatoj en la National Ranking of Institutions (NIRF) de la Registaro de Barato.

Referencoj
----------

1. ↑   Bangalore University. Arkivita el la originalo je 17 December 2012. Alirita 31 March 2018.

 Arkivigite je 2012-12-17 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑   Govt issues order on trifurcation of Bangalore University. Deccan Herald (1 July 2017). Alirita 8 December 2020.
3. ↑   College. *bub.ernet.in*. Arkivita el la originalo je 9 August 2011. Alirita 26 July 2011.

 Arkivigite je 2011-08-09 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 834506
* VIAF: 158267438
* ISNI: 0000 0001 0730 3862
 |
**Thomas NUTTALL** (5an de januaro 1786 - 10an de septembro 1859) estis angla botanikisto kaj zoologo, kiu loĝis kaj laboris en Nordameriko el 1808 ĝis 1841.

Nuttall naskiĝis en la vilaĝo de Long Preston, ĉe Settle en la Okcidenta Distrikto de Yorkshire kaj estis kelkajn jarojn lernolaboristo ĉe presisto en Anglio. Post sia translokiĝo al Usono li renkontis profesoron Benjamin Smith Barton en Filadelfio. Barton enkuraĝigis lian fortan intereson pri natura historio. En Usono li veturis tra la regionoj de la Grandaj Lagoj kaj Misurio, kolektis specimenojn kaj kunlaboris kun aliaj fakuloj. Li devis reveni en Anglion pro la Sendependiga Usona Milito.

En 1815 li revenis en Usono kaj tie restis dum sia vivo. Li publikigis multajn verkojn pri specioj de Usono. El kiuj multaj nun portas lian nomon, kiel ekzemple la Nutala buntpego *Picoides nuttallii* danke al lia amiko William Gambel, kaj la Flavbeka pigo *Pica nuttalli* kaj la Falenoptilo *Phalaenoptilus nuttallii* danke al John James Audubon.

Notoj
-----

1. ↑  Graustein, Jeannette E. 1967. *Thomas Nuttall, Naturalist: Explorations in America, 1808-1841*. Harvard Univ. Press, Cambridge, MA
2. ↑  Richard and Barbara Mearns - *Audubon to Xantus* ISBN 0-12-487423-1

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 328605
* GND: 117588016
* LCCN: n79090202
* VIAF: 39438156
* ISNI: 0000 0000 8118 186X
* SUDOC: 067043410
* BNF: 12277924d
* BIBSYS: 4015495
 |
La **Universitato de Braziljo** (portugale ***Universidade de Brasília***, akronime **UnB**), estas federacia publika universitato situanta en Braziljo. Ĝi estas la plej granda institucio de supera edukado en la Centra-Okcidenta regiono de Brazilo kaj unu el la plej gravaj en la lando. Kune kun la Supera Lernejo de Sansciencoj de la Fondaĵo por Instruado kaj Esplorado en Sansciencoj de la Federacia Distrikto (ESCS), ili du estas la nuraj ekzistantaj publikaj altlernejoj en la Federacia Distrikto.

La Kampuso Darcy Ribeiro, la ĉefa de UnB

UnB estis konstante vicigita kiel unu el la plej bonaj 5 publikaj universitatoj en Brazilo fare de la *Guia do Studante*. Nuntempe, ĝi estas en la tria loko en la listo de plej bonaj universitatoj en la lando. Pluraj el ĝiaj diplomiĝaj programoj ricevis klasojn 6 kaj 7 en la ĉiujara taksado farita de la registara agentejo CAPES, inkluzive de Antropologio, Matematiko, Geologio, Ekonomio, inter aliaj.

Historio
--------

La biblioteko
Konstruaĵoj desegnita de Oscar Niemeyer ĉe UnB Centra Instituto de Scienco.
La universitato malfermiĝis en 1962 kun Darcy Ribeiro kiel fondrektoro, kaj la ĉefkonstruaĵo estis dezajnita fare de arkitekto Oscar Niemeyer.

La fondo de la Universitato de Braziljo okazis la 15-an de decembro 1961. Profesoro Darcy Ribeiro, kiu estis ĝia unua rektoro, estis unu el la plej entuziasmaj subtenantoj de ĝia kreado. Arkitekto Oscar Niemeyer dezajnis ĝian ĉefkonstruaĵon, la Central Institute of Sciences (ICC). De la komenco, la Universitato de Braziljo estis karakterizita per plejboneco en instruado de kursoj malfermitaj al la komunumo ĝenerale, tiel vidante kiel unu el la plej respektataj universitatoj en Brazilo. En 2010, ĝi havis 1,757 profesorojn kaj 2,391 dungitojn , same kiel 30,000 diplomiĝintojn kaj bakalaŭrajn studentojn. Ĉiu semestro, la Universitato de Braziljo akceptas preskaŭ 2,000 studentojn por siaj 61 gradprogramoj. Estas 27 esplordoktoroj.

Rangigoj
--------

En 2017, Times Higher Education rangis la universitaton ene de la 801 1000–bando tutmonde.

Bibliografio
------------

* Darcy Ribeiro: *Universidade de Brasilia: projekto de organizado, pronunciamento de educators e cientistas e Lei n-ro 3,998 de 15 de decembro de 1961.* Ministerio da Educação e Cultura, 1962.

Referencoj
----------

1. ↑   Guia do Estudante. Alirita July 5, 2015.
2. ↑   UnB Portal – Academic Staff (portugale). Arkivita el la originalo je January 10, 2013.
3. ↑   UnB Portal – Technical and Administrative Staff (portugale). Arkivita el la originalo je January 10, 2013.
4. ↑   UnB Portal – Registered Students (in Portuguese). Arkivita el la originalo je January 10, 2013.

Eksteraj ligiloj
----------------

* https://international.unb.br/ Oficiala retejo (angle)
* Retejo de UnB (portugale)
* Retejo de UnB (hispane)
* Retejo pri la UnB vestibularo (portugale)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 844906
* LCCN: n50052654
* VIAF: 4823157470203722640007 137977750, 4823157470203722640007
* ISNI: 0000 0001 2238 5157
* SUDOC: 026627426
* BNF: 118838306
* NKC: ko2009481148
 |
Thomas Percy (pulva konspiro)
**Thomas PERCY** (ĉ. 1560 - la 8-an de novembro 1605), ano de aristokrata familio kaj unu el la partoprenantoj en la pulva konspiro de 1605 - malsukcesa komploto mortigi la britan reĝon Jakobo la 1-a kaj aliajn.

Li estis la pli juna filo de Edward Percy de Beverley kaj Elizabeth Waterton kaj en sia infaneco estis protestanta. Li diplomiĝis ĉe la Universitato de Kembriĝo en 1680. Kiam ankoraŭ junulo li konvertiĝis al la romkatolikismo. En 1591 li edziĝis kun Martha Wright, fratino de Christopher Wright, onklino de John Wright kaj amikino de Robert Catesby, ĉiuj konpsiruloj.

En 1594 kuzino, Henry Percy 9-a Grafo de Northumberland, nomumis lin konestablo de la kastelo ĉe Alnwick kaj administristo de siaj nordaj bienoj: pro siaj tiranaj rimedoj li malpopulariĝis. En 1596 li mallonge malliberiĝis post mortigo de homo en markia bataleto kun rabantaj skotoj. En 1603 oni akuzis lin pro fraŭdo sed Henry Percy daŭre fidis al li, kaj sendis lin al Jakobo la 6-a de Skotlando kun letero petante ke, se li heredus la anglan tronon, Jakobo estus tolerema rilate la anglajn romkatolikojn. La respondo ja ŝajnis favora, tamen, post lia surtroniĝo, Jakobo ne nuligis la leĝojn kontraŭ la katolikoj. Tomas Percy pridsikutis tion kun Robert Catesby, kiu malkaŝis siajn planojn pri la pulva konspiro. Thomas Percy ferve aktivis en la afero. La 4-an de novembro 1605 li vespermanĝis ĉe la Londona domego de sia kuzino la Grafo de Northumberland. Informiĝante pri la malsukceso de la komploto, li fuĝis. Fine, ĉe Holbeach House, li mortis dum bataleto. Oni enteriĝis lin, sed poste oni elfosis la korpon kaj fortranĉis la kapon, kiu estis ekspoziciata sur pikstango.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 241072
* GND: 129629375
* LCCN: nr96001123
* VIAF: 35540044
* ISNI: 0000 0000 4887 8075
 |
Cirkla sektoro *A* montrita en verda estas de radiuso *r*, angulo *θ* kaj longo *L* laŭ la cirkla perimetro
En geometrio, **arko** estas fermita segmento de diferencialebla linio en la du-dimensia ebeno; ekzemple, **cirkla arko** estas segmento de la perimetro (cirkonferenco) de cirklo. Se la arka segmento estas segmento de sfera ĉefcirklo (aŭ de granda elipso sur elipsoido), ĝi estas konsiderata **grand-arka segmento**.

La longo de arko de cirklo kun radiuso *r* kaj substreĉanta angulo *θ* (mezurita en radianoj el centro de la cirklo, kio estas, la centra angulo) egalas al *θr*. Ĉi tio estas ĉar

{\displaystyle {\frac {L}{C}}={\frac {\theta }{2\pi }}\!}
kie *C* estas la cirkonferenco. Anstataŭigante la cirkonferencon

{\displaystyle {\frac {L}{2\pi r}}={\frac {\theta }{2\pi }}\!}
kaj solvanta por arka longo *L* rezultiĝas

*L = θr*
Por angulo α mezurita en gradoj, la amplekso en radianoj estas donita kiel

{\displaystyle \theta ={\frac {\alpha }{180}}\pi \!}
kaj do la arka longo estas

{\displaystyle L={\frac {\alpha \pi r}{180}}\!}

Vidu ankaŭ
----------

* Arka longo
* Arko - aliaj signifoj de la termino *arko*
* Cirklo-arka grafeo
* Rekta segmento estas arko de rekto
* Sago (geometrio)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Arko (geometrio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Difino kaj propraĵoj de cirkla arko Kun interaga animacio
* A kolekto de paĝoj difinanta (arkoj, eĝoj) kaj iliaj propraĵoj, kun animis apletoj (Arkoj, Eĝoj), arka centra angulo, arka flankaparata angulo, centra angula teoremo kaj aliaj.
* Eric W. Weisstein, *Arko* en MathWorld.
**Thomas SEYMOUR**, 1a Barono Seymour de Sudeley, OĜ (ĉ.  1508 – 20a de marto 1549) estis frato de Jane Seymour, nome la tria edzino de la reĝo Henriko la 8-a. Kun sia frato, Edward Seymour, 1-a Duko de Somerset kaj Lordo Protektanto de Anglio, li superrigardis la kontrolon de sia nevo, nome juna reĝo Eduardo la 6-a (r. 1547–1553). En 1547 Seymour iĝis la kvara edzo de Catherine Parr, kiu estis la sesa kaj lasta edzino kaj reĝino de Henriko la 8-a. Dum sia geedzeco kun Catherine Parr, Seymour metis la estontan reĝinon Elizabetan (tiam 14-jaraĝa), kiu estis loĝanta en lia hejmo, en amafero kaj eble en seksafero. 

En 1547 Henriko la 8-a mortis kaj Eduardo heredis la regnon. La lasta edzino de Henriko, Catherine Parr, baldaŭ edziĝis kun Thomas Seymour. Elizabeta vivis kun Catherine kaj Thomas Seymour ĉe ilia domego en Chelsea (nun parto de Londono). La kvardekjara Seymour ludis erotike kun Elizabeta ĝis Catherine eltrovis la paron en ĉirkaŭpremo, post kiam Elizabeta estis forsendata. Tamen post la morto de Catherine en 1548 la ambicia Seymour denove amindumis kun Elizabeta, kun la verŝajna celo ke ili edziĝus. Por lia frato la Lord-Protektanto kaj la Privata Konsilio tio estis ŝtat-perfido, kaj ili suspektis ke Thomas Seymour planis puĉon. En januaro 1549 oni arestis Thomas Seymour. Elizabeta rifuzis konfesi iun ajn kulpon sed ŝia ekzamenanto, Kavaliro Robert Tyrwhit, diris, "Mi klare vidis en ŝia vizaĝo ke ŝi kulpas." La 20-an de marto, 1549 Thomas Seymour estis senkapigita.

Notoj
-----

1. ↑   Lindsey 1995, p. xviii.

Bibliografio
------------

* Lindsey, Karen (1995). Divorced, Beheaded, Survived (hardback). Reading, Mass.: Addison-Wesley. p. xviii. ISBN 9780201608953.

* Kategorio Thomas Seymour en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 665154
* GND: 1011543060
* LCCN: n2001028688
* VIAF: 58421659
* ISNI: 0000 0001 1934 9147
 |
**Thomas Selle** (\* 23-a de marto 1599 en Zörbig ĉe Bitterfeld; † 2-a de julio 1663 en Hamburgo) estis Germana instruisto, eklezimuzikisto kaj komponisto de la baroko.

Vivo
----

Post la lerneja deĵoro en Heide (Holstejno) kaj Wesselburen 1634 Selle iĝis kantoro en Itzehoe, 1641 kantoro ĉe la Johanneum-lernejo kaj muzikdirektisto de la kvar ĉefpreĝejoj de Hamburgo, ekde 1642 kiel *Canonicus Minor* ankaŭ por la katedralo. Li muzikigis multajn poeziaĵojn de Johann Rist kiel ĝeneralbase akompanataj solokantoj. Por la festoj de la liturgia jaro li kreis eminentan serion da muzikaj historioj (muzike prezentataj evangelioj en la stilo de responsoriaj kantoj) samkiel muzikigo de la pasiono laŭ la evangelio deJohano.

La Staats- und Universitätsbibliothek Hamburg (ŝtata kaj universitata biblioteko de Hamburgo) konservas netan kopion de lia kompleta verkaro de li mem redaktita.

Selle skribis la melodion por la sakrala kanto „Auf, auf, ihr Christen alle" (n-ro 536 en la evangela kantaro).

Literaturo
----------

* S. Günther: *Die geistliche Konzertmusik von Thomas Selle nebst einer Biographie.* Diss. Gießen 1935

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Thomas Selle en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 162528
* GND: 119127695
* LCCN: n90617080
* VIAF: 37113184
* ISNI: 0000 0001 2095 9460
* SUDOC: 116263482
* BNF: 131778630
* MBA: 3654ab5e-6b0d-4704-9dbf-e9dfb11fa824
* NKC: xx0186408
* BNE: XX1043124
 |
**Tárkány** (tArkAnj) estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza Transdanubio**, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Kisbér.

Katolika preĝejo de Tárkány
* Areo: 65  km²
* Loĝantaro: 1600
* Poŝtkodo: 2945
* Telefonprefikso: 34

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Troviĝas Bábolna 7, Komárom 24 km-ojn for.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1221 en formo *Tarcan*. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1543, kiu refondiĝis en 1684. Iamaj vilaĝoj apartenas al Tárkány, kiuj vivis ĝis la turkoj: **Ölbő** (OlbO), **Vasdinnye** (vaŝdinje).

### Ölbő

La unua mencio devenis el 1171 en formo *Elbeo*. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, neniam ĝi refondiĝis.

### Vasdinnye

Dum regado de Ladislao la 1-a (Hungario) aperis la vilaĝo en formo *Dinna* kaj alie *Digna*. En 1435 la kampoj apartenis al familio *Dinnyei Vas* kaj havis la vilaĝo preĝejon. Post la turkoj nur malgranda setlejo formiĝis, ne plu havanta memstarecon.

Vidindaĵoj
----------

* postbaroka katolika preĝejo de 1734
* copfa katolika paroĥo de 1775
* kalvinana templo de 1800

Ĝemelkomunumoj
--------------

* Slovakio Okoličná na Ostrove, Slovakio
* Hungario Felsőtárkány, Hungario

* Kategorio Tárkány en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
{{#if:Bavara ordeno de la Merito|

**Thomas Wimmer** (naskita la 7-an de januaro 1887 en Siglfing ĉe Erding, mortinta la 18-an de januaro 1964 en München) estis germana politikisto el la partio SPD. Inter 1948 kaj 1960 li estis ĉef-urbestro de München.

tombo sur Ostfriedhof MunkenoEn la bavara dialekto li estis familiare nomata *Wimmer-Dammerl* (Dammerl = Tomaso).

Wimmer estis filo de forĝisto kaj servistino kaj lernis la metion de lignaĵisto. Post metilerna migrado en Germanio, Svislando kaj Italio li laboris en meblo-fabriko en Munkeno. Li aktivis en sindikata laboro kaj en 1909 membriĝis en la socialdemokrata partio. Post la unua mondmilito li laboris en la labor-ofico de Munkeno; ekde 1919 li estis prezidanto de la munkena sekcio de la socialdemokrata partio. Inter 1924 kaj 1933 li estis honor-ofica ano de la urba konsilio.

Unu tagon post la nazia potencopreno en Germanio la nazioj arestis Wimmer. Post sia liberiĝo li perdis sian postenon kiel oficisto kaj laboris kiel konstruisto kaj lignaĵisto. Post la atenco de la 20-a de julio 1944 li devis pasigi ses semajnojn en la koncentrejo Dachau.

Post la dua mondmilito la usona administracio nomumis Karl Scharnagl ĉefurbestro de München. Scharnagl en aŭgusto 1945 nomumis Wimmer tria urbestro kaj en decembro dua urbestro. En 1946 Wimmer krome estis membro de la konstituci-dona asembleo (*Verfassunggebende Landesversammlung*) de Bavario. Inter 1946 kaj 1950 li estis deputito en la bavaria parlamento.

En la urbaj elektoj de la 30-a de majo 1948 SPD atingis la plimulton, kaj je la 1-a de julio 1948 Wimmer iĝis ĉefurbestro. Li restis en tiu ofico ĝis 1960. Li energie organizis paŝojn kontraŭ la post-milita manko de hejtaĵo kaj por la rekonstruo de detruitaj domoj, kreante la dialektan sloganon "rama dama" (proksimume: ni purigu [forigu la rompaĵojn]).

Okaze de la dua postmilita Oktobra Festo en 1950 li kreis la tradicion, ke la ĉefurbestro malŝtopu la unuan bier-barelon kaj verŝu la unuan kruĉon por la bavara ĉefministro.

En 1952 Wimmer estis reelektita, en 1956 li ricevis, post enkonduko de la senpera elekto de la ĉefurbestro, 58,3 % de la voĉoj. En 1960 li ne kandidatis; sukcedis lin lia sampartiano Hans Jochen Vogel. La 18-an de januaro 1964 Wimmer mortis pro kormalsano. Dekmiloj da munkenanoj funebre preterpasis ĉe lia katafalko en la honora salono de la urbodomo.

Wimmer estas honora civitano de München kaj portanto de pluraj ordenoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio en la retejo de Munkeno Arkivigite je 2008-10-24 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 216321
* GND: 118855239
* LCCN: n89671599
* VIAF: 15566985
* ISNI: 0000 0000 2825 7618
 |
**Tossa de Mar** estas vilaĝo kaj komunumo en la komarko *Selva* en la provinco Ĝirono en Katalunio (Hispanio).

Situo de Tosa en la Provinco Ĝirono.

Geografio
---------

Tossa de Mar situas ĉe la bordo de Mediteraneo kaj estas unu el la elstaraj lokoj de la marbordo Costa Brava, pro la beleco de siaj plaĝoj kaj sia historia kulturheredaĵo. Ĝis 1985 la loko nomiĝis simple **Tossa**.

Priskribo
---------

Ekonomie en Tossa de Mar plej gravas turismo. Krome la lokanoj laboras en agrokulturo (iam la produktado de korko estis esenca) kaj fiŝkaptado. La turismon forte stimulis la tiea kreado de la kinofilmo *Pandoro kaj la Fluganta Holandano*, kun Ava Gardner kaj James Mason, reĝisorate de Albert Lewin.

Vido de la enmurigita zono el la granda strando.
Vido de la strando el la enmurigita zono.

Vidindaĵoj
----------

Ĉefaj vidindaĵoj estas la mezepoka kvartalo ene de la muregoj kun diversaj turoj, municipa muzeo en unu el ili, ruinoj de romia vilao, kaj spektinda panoramo el la enmurigita monteto, sur kiu lumturo kun propra muzeeto. En la ĉirkaŭo estas markitaj diversaj padoj por monta marŝado kaj eblas navigi per turismaj ŝipoj. Estas tri strandoj maldekstre de la antikva kvartalo kaj unu pli trankvila dekstre de tiuj inter du rokomontoj. Multaj hoteloj kaj gastejoj servas al multaj turistoj.

En Tossa de Mar okazis la 15-a Internacia Esperanto-Semajno de la Kulturo kaj Turismo en 2007; ankaŭ la 25-a Internacia Semajno en 2017 okazis tie.

Famuloj
-------

En la komunumo mortis hungardevena trejnisto pri akvopilko András Zólyomi.

Strando en vintro.

* Tossa de Mar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tossa de Mar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Thornham** estas vilaĝo kaj municipo en la angla provinco Norfolk. Ĝi situas ĉe la bordo de la Norda Maro ĉ. 7 km nord-oriente de la mara stacio Hunstanton, 30 km norde de King's Lynn kaj 70 km nord-okcidente de Norwich. Ĝi estas kvazaŭ la suda rando de la enirejo al la margolfo The Wash.

La municipo havas areon de 13,47 km², ĉe la censo de 2001 ĝi havis 478 loĝantojn en 249 mastrumaj unuoj. Ĝi administre apartenas al la distrikto King's Lynn kaj West Norfolk. Ĝiaj koordinatoj estas 52° 57′ 36″ N 0° 34′ 48″ O﻿ / ﻿52.96000 °N, 0.58000 °O﻿ / 52.96000; 0.58000 (mapo)Koordinatoj: 52° 57′ 36″ N 0° 34′ 48″ O﻿ / ﻿52.96000 °N, 0.58000 °O﻿ / 52.96000; 0.58000 (mapo).

Multaj domoj estas konstruitaj el kalkŝtono, trovita proksime, interalie la kirko de ĉiuj sanktuloj. Ĝia turo estis komencita en 1633, sed post la granda incendio de Londono en 1666 ĉiuj masonistoj estis vokitaj tien, kaj la turo restis nefinita kaj kadukiĝis. Nur en 1935, okaze de la 25-a jubileo de reĝo Georgo la 5-a, ĝi estis finita.

La vilaĝo havas modestan turismon, interalie pro apudaj golfejo, maro kaj natur-rezervejo "Holme". Ankaŭ la komerco per ostroj kontribuas al la ekonomio.

Dum la unua mondmilito la vilaĝo estis unu el la celoj de la zepelina atako 1915.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Thornham (Norfolk) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Turismo Arkivigite je 2007-04-26 per la retarkivo Wayback Machine angle
* Bildoj de la kirko