recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatoj: 49° 08′ 47″ N 16° 58′ 20″ O﻿ / ﻿49.14639 °N, 16.97222 °O﻿ / 49.14639; 16.97222 (mapo)

**Marefy** (germane *Marhöf*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Bučovice en distrikto Vyškov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Bučovice en valo sur maldekstra bordo de rojo Litava. En la jaro 2011 ĉi tie etis registritaj 134 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie vivis 372 loĝantoj.

**Marefy** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4.85 km².

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1250, kiam estis fondita sur loko de ĉi tiea lernejo senjora korto, nomita Marienhöf (korto de Maria). Dometoj de servutuloj konstruitaj ĉirkaŭ la korto estis fondo de domaro Marienhöfe. La nomo pase de la tempo mallongiĝis al Marhöf, poste al Marefy.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 418 |
| 1880 | 382 |
| 1890 | 392 |
| 1900 | 396 |
| 1910 | 429 |
| 1921 | 501 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 522 |
| 1950 | 445 |
| 1961 | 444 |
| 1970 | 412 |
| 1980 | 379 |
| 1991 | 317 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 331 |
| 2011 | 357 |
| 2021 | 372 |

Protekto de la naturo
---------------------

En la katastro de vilaĝo troviĝas protektataj teritorioj kaj eŭrope signifaj lokoj Člupy kaj Šévy.

Fotogalerio
-----------

* MarefyMarefy

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Bučovice (5) |
| --- |
| Bučovice ~ Černčín ~ Kloboučky ~ Marefy ~ Vícemilice |

 |
*Capsicum annuum*
***Capsicum annuum*** estas specio de la planta genro *Capsicum* indiĝena de suda Nordameriko kaj de norda Sudameriko. Tiu specio estas la plej ofta kaj etende kultivata el la kvin eldomigitaj kapsikoj. La specio enhavas ampleksan varion de formoj kaj grandoj de kapsikoj, kaj mildaj kaj pikaj, game el dolĉa kapsiko al kapsiketo. Kultivaroj estas descendaj el la natura amerika birdokapsiko ankoraŭ troviĝanta en plej varmaj regionoj de Ameriko. En la pasinto kelkaj lignecaj formoj de tiu specio estis nomataj ***C. frutescens***, sed la trajtoj kiuj estis uzataj por distingi tiujn formojn aperas en multaj populacioj de *C. annuum* kaj ne estas klare rekoneblaj kiel la specio *C. frutescens*.

Nutrenhavo
----------

La kapsikoj de la genro *Capsicum* estas tre riĉaj fontoj de kontraŭoksidantoj kaj vitamino C. La nivelo de karoteno, kaj de likopeno, estas naŭ fojojn pli alta en ruĝaj kapsikoj. Ruĝaj kapsikoj havas dufoje la enhavon de vitamino C de verdaj kapsikoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kalabria Kapsiketo

Notoj
-----

1. ↑  "Capsicum annuum L.". Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. 1997-01-22.  Alirita la 15an de decembro 2015.
2. ↑  Latham, Elizabeth (2009-02-03).  The colourful world of chillies. *Stuff.co.nz*. Alirita 2009-03-08.
3. ↑  Francis, John K. (2003-09-09).  Capsicum annuum L. bird pepper - USDA Forest Service. Alirita 2013-09-30.
4. ↑  Zhi-Yun Zhang, Anmin Lu & William G. D'Arcy.  "*Capsicum annuum* Linnaeus, Sp. Pl. 1: 188. 1753", *Flora of China* **17**, p. 313–313.
5. ↑  University of the District of Columbia.  Peppers. Center for Nutrition, Diet and Health. Alirita 13a de Marto 2013.

* Capsicum annuum en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Capsicum annuum en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Capsicum annuum en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 542727
* LCCN: sh85099673
* NDL: 00573155
* NKC: ph239945
 |
**Imre FRIEDMANN,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Friedmann Imre,** angle **E. Imre Friedmann** (naskiĝis la 20-an de decembro 1921 en Budapeŝto, mortis la 11-an de junio 2007) estis hungara ekologo, usona biologo, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1998). En la angla nomo la aparta majusklo E estas mallongigo de Emerich.

Imre Friedmann devenis el juda familio. Inter 1943-1944 li estis deportita trudlaboristo en Karpatoj. En 1951 li doktoriĝis en Vieno. Baldaŭe li vivis en Jerusalemo, kie li instruis en la universitato ĝis 1967. Inter 1968-2000 li instruis en universitato en Florido, poste li aliĝis al NASA. Baldaŭe li instruis en Universitato de Vaŝingtono. En 1974 li edziĝis, baldaŭe havanta 3 filojn.

Li okupiĝis pri vivo en Marso, li studis kristalojn el Marso. Li malkovris konvinkan pruvon pri pasinta vivo sur Marso. Pli frue en 1961 en Israelo li studis ekstremajn viveblecojn por bakterioj en dezerto.

Fontoj
------

* angle
* biografio hungare kun foto

Referencoj
----------

1. ↑
**San Andrés Huayapam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Andrés Huayapam*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 091.

Geografio
---------

**San Andrés Huayapam** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4508 loĝantojn. El tiuj estis 2123 viroj kaj 2385 virinoj. La komunumo havas surfacon de 14.03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1710 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 503 indiĝenoj. El tiuj 402 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 402 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Andrés Huayapam Arkivigite je 2007-05-18 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Mateo Cajonos** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Mateo Cajonos*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 246.

Geografio
---------

San Mateo Cajonos apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 574 loĝantojn. El tiuj estis 258 viroj kaj 316 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1360 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 559 indiĝenoj. El tiuj 504 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 504 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Mateo Cajonos Arkivigite je 2006-12-02 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Scheuerle Fahrzeugfabrik GmbH** estas germania firmao por produktado de pezŝarĝa transporto. La sidejo de la entrepreno estas Pfedelbach en Hohenlohekreis, Baden-Württemberg.

Historio
--------

La firmaon fondis en 1869 la forĝisto Christian Scheuerle en Pfedelbach. Lia nepo Willy Scheuerle estas rigardata kiel pioniro de evoluigo de specifaj transportiloj por la pez-ŝarĝa transporto. Liaj evoluigoj en la 1940-aj jaroj donas ankoraŭ hodiaŭ la bazan principon de multaj modernaj pez-ŝarĝaj transportiloj. Scheuerle vendas en 1949 la unuan modernan platkamionon. En la sekva jaro komenciĝis produktada programo por ĉiurade tireblaj transportiloj kun du ĝis multaksaj versioj kaj kun transporta kapablo de 10 ĝis 100 tunoj. La hidraŭla aksa egaligo ebliĝis en 1957 (ĝis 500 tunoj). Oni enkondukis en 1972 la elektronikan movdirektadon.

Transportkamionoj
-----------------

Peztranportilo de Scheuerle
La unua grava internacia projekto estis en 1960 la transporto de la roka templo Abu Simbel en Egipto. Oni enkondukis en 1981 pendelaksan sistemon ĝis 250 tunoj, en 1983 tutelektronikan transportilan sistemon por plurmil tunoj. La tute aŭtomate, senŝofora transporta sistemo por plej pezaj ŝarĝoj ekzistis ekde 1986, oni povis unu jaron poste transporti 1.800 tunojn sur la vojo.

Oni transportis en 2004 integritan nafto- kaj platformon kun 14.350 tunoj en Anglio, kie okazis uzo de 500 aksaj linioj.

Kunlaborantoj kaj produktado
----------------------------

Fine de 2007, la entrepreno havis ĉ. 650 kunlaborantojn, kiuj produktas ĉiujare ĉ. 700 transportkamionon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Scheuerle en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejma paĝo de Scheuerle Arkivigite je 2009-06-26 per la retarkivo Wayback Machine
**San Andrés Sinaxtla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Andrés Sinaxtla*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 096.

Geografio
---------

San Andrés Sinaxtla apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 613 loĝantojn. El tiuj estis 305 viroj kaj 308 virinoj. La komunumo havas surfacon de 34.45 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2100 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 24 indiĝenoj. El tiuj 21 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Mateo Yoloxochitlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Mateo Yoloxochitlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 249.

Geografio
---------

**San Mateo Yoloxochitlán** apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute komunumoj. Ĝi situas en la regiono Cañada, kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3294 loĝantojn. El tiuj estis 1599 viroj kaj 1695 virinoj. La komunumo havas surfacon de 15,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1550 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2246 indiĝenoj. El tiuj 1887 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1887 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Mateo Yoloxochitlán Arkivigite je 2007-01-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Andrés Teotilalpam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Andrés Teotilálpan*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 098.

Geografio
---------

**San Andrés Teotilalpam** apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4255 loĝantojn. El tiuj estis 2092 viroj kaj 2163 virinoj. La komunumo havas surfacon de 102.07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1450 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2047 indiĝenoj. El tiuj 1586 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1586 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Andrés Teotilalpam Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Andrés Zautla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Andrés Zautla*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 102.

Geografio
---------

**San Andrés Zautla** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3812 loĝantojn. El tiuj estis 1841 viroj kaj 1971 virinoj. La komunumo havas surfacon de 21.7 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 82 indiĝenoj. El tiuj 58 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 58 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Andrés Zautla Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: San Antonio |

 **San Antonio Acutla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Antonio Acutla*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Antonio. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 106.

Geografio
---------

**San Antonio Acutla** apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 311 loĝantojn. El tiuj estis 148 viroj kaj 163 virinoj. La komunumo havas surfacon de 20.41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2180 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5 indiĝenoj. El tiuj 4 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo Arkivigite je 2021-01-22 per la retarkivo Wayback Machine en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: San Antonio |

 **San Antonio Nanahuatípam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Antonio Nanahuatípam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 109.

Geografio
---------

San Antonio Nanahuatípam apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1256 loĝantojn. El tiuj estis 612 viroj kaj 644 virinoj. La komunumo havas surfacon de 127.58 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 760 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 135 indiĝenoj. El tiuj 115 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 115 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Antonio Nanahuatípam Arkivigite je 2005-03-24 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: San Antonio |

 **San Antonio de la Cal** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Antonio de la Cal*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 107.

Geografio
---------

**San Antonio de la Cal** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15071 loĝantojn. El tiuj estis 7142 viroj kaj 7929 virinoj. La komunumo havas surfacon de 10.21 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1540 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1425 indiĝenoj. El tiuj 1020 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1020 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Antonio de la Cal Arkivigite je 2006-11-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Asensio** [sanaSENsjo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Haro.​ 

La municipa teritorio de San Asensio.
La preĝejo.
Ĝi estas sur la valoj de la riveroj Ebro kaj Najerilla. La municipa teritorio limas norde kun San Vicente de la Sonsierra; oriente kun Torremontalbo kaj Cenicero; sude kun Uruñuela, Hormilleja, Nájera kaj Hormilla; kaj okcidente kun Briones. Estas lagetoj nomitaj "Lagunas Salinas" (Sallagetoj). 

La plej frua dokumenta mencio de la loko aperas en donacio de García Sánchez "el de Nájera" al la Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera farita en 1052: "Sanctum Salvarorem de Ascensio cum omnibus suis pertinentiis". La historio de San Asensio estas tre ligita al la historio de Davalillo, kiu iam senloĝiĝis. Sed dum jarcentoj oni konfuziĝis inter ambaŭ domaroj kaj iam iom post iom la loĝantoj de Davalillo venis al San Asensio. 

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, de kies komenco oni malaltiĝis el 2 431 loĝantoj ĝis nunaj 1 111. 

Nuna ekonomio ege dependas de industrio de vinproduktado. 

Vizitindaĵoj estas preĝejo, sanktejo de Sankta Maria de la Stelo, kastelo de Davalillo, blazondomoj, vinmuzeo, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Bildaro
-------

* Kastelo de Davalillo.Kastelo de Davalillo.
* Ermitejo de Davalillo.Ermitejo de Davalillo.
* Monaĥejo de Sankta Maria de la Stelo.Monaĥejo de Sankta Maria de la Stelo.
* Palaco.Palaco.

Notoj
-----

1. ↑   Abad León, Felipe (2003). «XXVII. De los llanos de Valpierre a la hoz de Foncea». En Colegio Oficial de Ingenieros Técnicos Industriales de La Rioja, eld. *Otras veinte rutas por la Rioja*. Gráficas Ochoa SA. p. 133. ISBN 84-7359-551-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795482
 |
**San Baltazar Yatzachi el Bajo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Baltazar Yatzechi el Bajo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 114.

Geografio
---------

San Baltazar Yatzachi el Bajoapartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 690 loĝantojn. El tiuj estis 326 viroj kaj 364 virinoj. La komunumo havas surfacon de 48,48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 678 indiĝenoj. El tiuj 623 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 623 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Baltazar Yatzachi el Bajo Arkivigite je 2004-12-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Bartolomé Zoogocho** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo estas San Bartolomé Zoogocho. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 120.

Geografio
---------

San Bartolomé Zoogocho apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 381 loĝantojn. El tiuj estis 164 viroj kaj 217 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.
Rigardo al San Bartolome Zoogocho.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 575 indiĝenoj. El tiuj 548 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 548 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Bartolomé Zoogocho Arkivigite je 2007-06-01 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
En geometrio, la **senpintigita 16-ĉelo** estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per tranĉo de verticoj de la regula 16-ĉelo je 1/3 de la latera longo. Ĉi tio donas la 16 senpintigitajn kvaredrajn ĉelojn, kiuj prezentas 8 okedrojn - verticajn figurojn de la fonta plurĉelo.

Ĝi estas barita per 24 ĉeloj: 8 regulaj okedroj, kaj 16 senpintigitaj kvaredroj. Ĝi ne estas la regula 24-ĉelo, sed estas simila al ĝi.
Senpintigo de la 16-ĉelo je 1/2 de la lateraj longo rezultiĝas je la regula 24-ĉelo, kiu havas pli grandan gradon de simetrio ĉar la senpintigitaj ĉeloj iĝas identajn kun la verticaj figuroj de la fonta plurĉelo.

Strukturo
---------

La senpintigitaj kvaredroj estas kunigitaj unu al la alia tra iliaj seslateraj edroj. La okedroj estas kunigitaj al la senpintigitaj kvaredroj tra iliaj triangulaj edroj.

Projekcioj
----------

La okedro-unua paralela projekcio de la senpintigita 16-ĉelo en 3-dimensian spacon estas jena:

* La projekcia koverto estas senpintigita okedro.
* La 6 kvadrataj edroj de la koverto estas la bildoj de 6 el la okedraj ĉeloj.
* Bildo de 2 la aliaj okedraj ĉeloj estas okedro situita je centro de la koverto, tuŝante centrojn de la 6 kvadrataj edroj de la koverto.
* La cetera spaco inter la koverto kaj la centra okedro estas plenigita per 8 senpintigitaj kvaredroj, malformigita per la projekcio. Ĉi tiuj estas la bildoj de la 16 senpintigita kvaredraj ĉeloj, po 2 ĉeloj al ĉiu bildo.

Ĉi tiu aranĝo de ĉeloj en projekcio estas analoga al la aranĝo de edroj en la projekcio de la senpintigita okedro en 2-dimensian spacon. Do, la senpintigita 16-ĉelo povas esti konsiderata kiel la 4-dimensia analoga de la senpintigita okedro.

Bildoj
------

Reta hiperpluredro
Rektlinia sfera projekcio centrita je senpintigita kvaredro

Vidu ankaŭ
----------

* Senpintigita 5-ĉelo
* Senpintigita 4-hiperkubo
* Senpintigita 24-ĉelo
* Senpintigita 120-ĉelo
* Senpintigita 600-ĉelo
Maungatautari frumatene.
Arĝentofago malkovrita ĉe Maungatautari en aprilo 2006.
Rano de Hochstetter malkovrita ĉe Maungatautari decembre 2004.
La **Maungatautari Restaŭrprojekto** aŭ en angla *Maungatautari Restoration Project*, estas la plej granda ekologia restaŭrada projekto en Nov-Zelando, situanta ĉe Kembriĝo en la regiono Waikato de centra Norda Insulo de Nov-Zelando.

La projekto estis planita por forigi ĉiujn neindiĝenajn plagajn mamulojn kaj predantojn kaj restaŭri endanĝeritajn indiĝenajn flaŭron kaj faŭnon al Maungatautari. Ne estas intenco limigi ĉiujn enmetitajn birdojn, sed ja oni klopodas kontroli neindiĝenajn vespojn.

Tio inkludas privatan teron kaj registaran rezervejon administratan de la Distrikta Konsilantaro Waipa. Ĝi estas komunuma projekto depende de la *Maungatautari Ecological Island Trust*.

La loko
-------

Ekologirestaŭra plano
---------------------

Specia reenmeto
---------------

Indiĝenaj specioj
-----------------

### Mamuloj

### Birdoj

### Amfibioj

### Reptilioj

### Fiŝoj

### Senvertebruloj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Maungatautari Restaŭrprojekto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Maungatautari Restoration Project
**Edith Pásztor** [pAstor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio **Pásztor Edit** estis hungara-itala historiisto, altlerneja instruisto.

Edit Pásztor naskiĝis la  8-an de junio 1925(nun 1925-06-08) en Budapeŝto, ŝi mortis la 1-an de junio 2015 en Romo.

Biografio
---------

Edith Pásztor maturiĝis en katolika gimnazio en sia naskiĝurbo en 1943, poste ŝi studis 4 jarojn en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj Universitato 'Sapienza' de Romo. Ekde 1946 ŝi vivis en Romo, ĉar ŝia edzo ekhavis postenon tie. En 1953 ŝi akiris paleografian, diplomatikan kaj arkivistan diplomojn kaj doktoriĝis el historio. Inter 1951-1968 ŝi laboris en it:Scuola vaticana di paleografia diplomatica e archivistica. La geedza paro akiris italan civitanecon en 1968, ekde la sama jaro ŝi instruis en la Universitato 'Sapienza'. Ekde 1982 ŝi estis levita katedrestro. Ŝi instruis ankaŭ en aliaj du universitatoj en Romo. En 1997 ŝi vidviniĝis, en 2003 ŝi ricevis premion.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Intentio beati Francisci. Il percorso difficile dell'Ordine francescano (secoli XIII-XV)* (2008)
* *Onus apostolicae Sedis. Curia romana e cardinalato nei secoli XI-XV* (1999)
* *S. Elisabetta d'Ungheria. 1207-1231* (1986)
* *Ricostruzione parziale di un registro pontificio deperdito del sec. XIII* (1964)
* *Il processo di Andrea da Gagliano, 1337-38* (1955)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare legebla pli malsupre

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842491
 |



* Portalo pri Biografio
**Oszkár Paulinyi** [oskAr paŭlinji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Paulinyi Oszkár** estis hungara historiisto, arkivisto.

Oszkár Paulinyi naskiĝis la  28-an de decembro 1899(nun 1899-12-28) en Garamszeg (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Hronsek en Slovakio), li mortis la 1-an de majo 1982 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Oszkár Paulinyi akiris diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto, poste ankaŭ doktoriĝis en 1922. En la studjaro li plustudis en Vieno kaj Berlino. Inter 1923–1930 li estis arkivisto en Hungara Tutlanda Arkivo, poste li estis sendita por esplori en Vieno, pli poste 2 jarojn esploris por la Sovetunia Akademio de Sciencoj. Hejmenveninta li laboris plu en la arkivo. Inter 1955–1970 li apartenis al instituto de la Hungara Scienca Akademio, poste li pensiuliĝis. Li kandidatiĝis (CSc) en 1957, li doktoriĝis (DSc) en 1983 (jam postmorte) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis pri mezepoka ekonomio kaj minohistorio. Li edziĝis en 1924 kaj 1941 (post divorco); la unua edzino naskis 2 filojn en 1924 kaj 1929.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A sóregále kialakulása Magyarországon* (1924)
* *Ipar, kereskedelem* (1939)
* *A Helytartótanács levéltára* (1954)
* *A garam-vidéki bányavárosok lakósságának lélekszáma a 16. század derekán* (1958)
* *A vállalkozás kezdeti formái a feudáliskori nemesércbányászatban* (1966)
* *Nemesérctermelésünk és országos gazdaságunk általános alakulása a bontakozó és a kifejlett feudalizmus korszakában* (1977)
* *Stav a rozšírenie remeselného železiarstva v Karpatskej kotline v období 1500-1650* (2002)
* *Gazdag föld - szegény ország. Tanulmányok a magyarországi bányaművelés múltjából.* (2005)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842511
 |


* Portalo pri Biografio
**San Bartolomé de Corneja** [sanbartoloME dekorNEĥa] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *San Bartolomé de Corneja* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Bartolomeo de la valo Corneja*, alude al valo de rivero Corneja [korNEĥa].

San Bartolomé de Corneja en la provinco Avilo.
Palacios de Corneja.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj San Bartolomé de Corneja kaj Palacios de Corneja; ĝi okupas totalan areon de 7,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 40 loĝantojn. Ĝi perdis 60 loĝantojn el 1991 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 71 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Narrillos del Álamo, Horcajo Medianero (Salamanko), Martínez, El Mirón, Zapardiel de la Cañada, Collado del Mirón kaj Becedillas.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763061
 |
**San Bartolomé de Pinares** [sanbartoloME depiNAres] estas municipo en la oriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko Pinares (pinaroj) ĉe valo de rivero Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *San Bartolomé de Pinares* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Bartolomeo de Pinaroj*.

San Bartolomé de Pinares en la provinco Avilo.
Skulptaĵo pri legenda militheroo Eloy Gonzalo, kiu ŝajne vivis june en San Bartolomé de Pinares.
Surfajra ĉevalrajdado.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 74,49 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 521 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 25 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Herradón de Pinares, Las Navas del Marqués, Navalperal de Pinares, Santa Cruz de Pinares, Valdemaqueda, El Barraco, Cebreros kaj El Hoyo de Pinares. La municipa teritorio estas montara inter la Valo de rivero Alberĉe kaj la Sierra de Gredos. Proksime estas la Akorezervejo de Burguillo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estis tradicia festo konsistanta en ĉevalrajdado super fajro.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762572
* LCCN: n00038739
* VIAF: 157069120
 |
**San Buenaventura** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Buenaventura*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05031.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19620 loĝantojn. El tiuj estis 9751 viroj kaj 9869 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3527,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 490 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 17963 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,033 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. 

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 14570 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1695 personoj al la protestantisma religio. 337 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 1080 personoj statistike apartenis al neniu religio. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
**San Lucas Camotlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Lucas Camotlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 231.

Geografio
---------

**San Lucas Camotlán** apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2524 loĝantojn. El tiuj estis 1276 viroj kaj 1248 virinoj. La komunumo havas surfacon de 127.58 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1280 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2620 indiĝenoj. El tiuj 2132 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2132 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado). 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Politiko
--------

Kronolgoio de la komunumaj prezidantoj:

* José Guadalupe Contreras (1978-1980)
* Maximiliano Molina Olivares (1981-1983)
* Rafael Guzmán Sánchez (1984-1986)
* Vicente Cabrera (1987-1989)
* Gregorio Martínez Moraflores (1999-2001)
* Martín Pacheco Montealegre (2002-2004)
* Pedro Mancera Vásquez (2005-2007)

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Lucas Camotlán Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Lucas Zoquiápam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Lucas Zoquiápam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 234.

Geografio
---------

**San Lucas Zoquiápam** apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute komunumoj. Ĝi situas en la regiono Cañada, kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7384 loĝantojn. El tiuj estis 3592 viroj kaj 3792 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6051 indiĝenoj. El tiuj 5077 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 5077 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Lucas Zoquiápam Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Marcial Ozolotepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Marcial Ozolotepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 236.

Geografio
---------

**San Marcial Ozolotepec** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1399 loĝantojn. El tiuj estis 664 viroj kaj 735 virinoj. La komunumo havas surfacon de 53,58 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2380 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1479 indiĝenoj. El tiuj 1242 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1242 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Marcial Ozolotepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Marcos** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas San Marcos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 075.

Geografio
---------

**San Marcos** apartenas al la regiono Valles kiu situas en la centro de la subŝato kun limo al la regiono "Centro". Al la regiono Valles entute apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3533 loĝantojn. El tiuj estis 1785 viroj kaj 1748 virinoj. La komunumo havas surfacon de 292,85 km². La meza alteco estas 1380 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,5 C. En la komunumo estas 1081,1 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1136 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1013 scipovis legi kaj skribi kaj 123 viroj estis analfabetoj. Do 10.83 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 1126 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 991 sciis legi kaj skribi kaj 131 virinoj estis analfabetoj. Do 11,63 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en San Marcos vivis 3170 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 11 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,347 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Marcos Arkivigite je 2006-11-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Marcos Arteaga** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Marcos Arteaga*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 237.

Geografio
---------

San Marcos Arteaga apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2110 loĝantojn. El tiuj estis 981 viroj kaj 1129 virinoj. La komunumo havas surfacon de 133,96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 56 indiĝenoj. El tiuj 34 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Marino RTV** estas la publika elsenda korporacio de San-Marino. Ĝi funkciigas kvar televidkanalojn kaj du radiostaciojn.

Historio
--------

La eksperimentaj radioelsendoj de San Marino komenciĝis la 27-an de decembro 1992. La 28-an de februaro 1993, Radio San Marino komencis dissendi 24 horojn tage.

Eksperimentaj televidelsendoj komenciĝis la 24-an de aprilo 1993. La 28-an de februaro 1994, regulaj elsendoj estis lanĉitaj, inter la horoj de 10:00 kaj 14:00.

En julio 1995, San Marino Public Broadcasting iĝis plena membro de la Eŭropa Unio de Radio kaj Televido, kiu rajtigas ĝin por uzi la okazaĵojn produktitajn fare de la unio.

En 2007, intereso komenciĝis en San-Marino por partopreni en la Eŭrovido-Kantokonkurso, kaj la 27-an de novembro el tiu jaro, RTV sciigis ke San-Marino partoprenus la Eŭrovido-Kantokonkurso 2008 okazigitan en Beogrado, Serbio. Tio estis malgraŭ la fakto ke RAI, la italia publika dissendanto, posedas 50% de la proprieto de RTV. Ĝi retiriĝis de la konkurado en 1997 pro intereso en investado en la Sanremo Festivalo. Post tio, San-Marino retiriĝis de partopreno en la konkurso pro buĝetaj problemoj, ĝis en 2011 la lando partoprenis la konkurson por la unua fojo. Ŝi atingis la finalon unuafoje en 2014.

En 2011 San-Marino provis partopreni la Junularan Eŭrovido-Kantokonkurson sed ili rezignis en oktobro. La 25-an de oktobro 2013, estis sciigite ke San-Marino farus sian debuton tiun jaron .

Referencoj
----------

1. ↑  San-Marino: first appearing in the Junior Eurovision Song Contest, Eurovoix, la 25-an de oktobro 2013

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 815469
 |
**San Miguel Achiutla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Achiutla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 258.

Geografio
---------

San Miguel Achiutla apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 799 loĝantojn. El tiuj estis 381 viroj kaj 418 virinoj. La komunumo havas surfacon de 59,97 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1940 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 40 indiĝenoj. El tiuj 35 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 35 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel Achiutla Arkivigite je 2007-06-01 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Fortikaĵo Königstein** (germane *Festung Königstein* [K*E*n*iĥ*ŝtajn] estas aro de konstruaĵoj el gotiko, renesanco, baroko kaj 19-a jarcento, kiu sur areo de 9,5 hektaroj etendiĝas sur samnoma grejsroka tablomonto en Saksa Svislando la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi tronas 240 metrojn super la rivero Elbo kvazaŭ similulo de Lilienstein kiu troviĝas vidalvide.  

Ĉe la piedo de la historiŝarĝita monolito situas la urbo Königstein.

Historio
--------

Enira pordego
Parto de la fortreso kun eniro
Muro kun pavilono
Vido al la samnoma urbo
Urbo kaj fortreso vide de la najbara tablomonto Lilienstein
La unua dokumentita mencio de burgo sur la rokomonto Königstein okazis en la jaro 1241. Tiam ĝi apartenis al la reĝo de Bohemio. Pli poste la saksa dinastio Wettin ricevis la la montan fortreson, kiu tiutempe kiel vi vidas sur la mapo ne estis la sola en la regiono.  

Inter 1589 kaj 1594 Princo-Elektisto (Kurfürst) Christian I. von Sachsen ordonis plukonstruadon je la plej granda fortreso de Germanio. Kvankam tio eble ŝajnas paradokse, neniam malamiko atakis aŭ konkeris ĉi tiun militan konstruaĵon. La milita signifo perdiĝis fine de la 19-a jarcento, kiam oni evoluigis kanonojn kun granda atingoradio.  

La fortreso ludis gravan rolon en la historio de Saksio.

Turismo
-------

### Aliro

De la urbo al la fortreso kondukas du vojoj; unu pli komforta, pavimita kaj unu pli kruta vojo, tra la arbaro, kiu vualas la montodeklivon. Ĉe aŭtoparkejo, piede de la fortresomuroj, oni povas decidi. Disponeblas lifto supren, sed la pieda vojo estas pli interesa, interalie ĉar oni transiros tie levoponton.

### Muzeoj

* Fortreso Königstein kiel tutaĵo estas muzeo, sed ene de ĝi vi trovos pliajn (en kelkaj necesas pagi aldone por gvidado)
* Neues Zeughaus (Nova armilejo), kie temas pri fortresa konstruarto kaj milithistorio
* Torhaus (Pordegejo) enkondukas en la historion de la saksa artilerio
* Schatzhaus (Trezorejo)
* Garnisonskirche (Garnizona preĝejo)
* Georgenburg (Kastelo de Georgo) kun ekspozicio pri la rolo de la fortreso kiel ŝtata prizono- vi povas informiĝi pri famaj prizonuloj; inter ili Miĥail Bakunin kaj August Bebel -
* Proviantmagazin (Provizejo), kie temas interalie pri la historio de la fama giganta barelo de Königstein.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* 
* 
* 

* Fortikaĵo Königstein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Fortikaĵo Königstein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)