recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Zufre** estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio. La urbo kies toponimo devenas el la araba vorto "*Sufre*" (imposto), posedas la klasikan dezajnon de la malnovaj islamaj urboj. El ĝia arta heredaĵo elstaras urbodomo de 1570.

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *zufreños* aŭ *moclinos*. La censita populacio en 2009 estis 973 loĝantoj kaj la denseco estas 2,85 loĝ./km².

Situo
-----

Zufre estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordokcidento de la provinco de Onubo, je altitudo de 450 m; je 131 km el Onubo, provinca ĉefurbo kaj ene de la Natura Parko de la Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche. La areo de ties teritorio estas de 341 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 50' N, 6º 20' Ok.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado.

Historio
--------

En 1594 **Zufre** formis parton de la Regno de Sevilo en la *Sierra de Arroche* kaj havis 314 impostopagantojn.

Vidindaĵoj
----------

* Preĝejo de la *Purísima Concepción*
* Urbodomo
* Parko-rigardejo konata kiel "El Paseo" (Promenejo)
* La ermitejo de *Santa Zita*
* La Ermitejo de *Ntra. Sra. del Puerto*
* Humilejo de Sankta Sebastjano
* Nombraj antikvaj fontoj
* Publikaj lavejoj
* Senjordomoj
* Trinkejo de Benito

Preĝejo de la *Purísima Concepción*.

Notoj
-----

1. ↑  *Libro de los Millones*: Censo de populacio de la provincoj kaj jurisdikcioj de la Regno de Kastilio en la 16a jarcento

Eksteraj ligiloj
----------------

* Zufre - Sistemo de Informaro de Andaluzio
Antonov An-12 por trovi submarŝipojn
**Antonov An-12** aŭ **An-12** (NATO raportnomo: **Cub**) estas militista transportaviadilo kvarhelica. Ĝi estis kreita el la pasaĝeraviadilo Antonov An-10.

Ĝi unue flugis la 16-an de decembro 1956. Ĝi ne havas malantaŭan fiksan deklivan enirejon por veturiloj. Je la malantaŭo estas fiksitaj du 23 mm kanonoj.

Longtempe la An-12 estis unu el la plej uzataj transportaviadiloj de la rusa aerarmeo. Ĝis la produktfino en 1973 ĉirkaŭ 1.250 aviadiloj estis konstruitaj, el ili 200 por civilaj celoj. Aviadiloj estis eksportitaj al Afganujo, Alĝerio, Ĉinio, Hindio, Irako, Pollando, Sudano kaj Sirio.

Teknikaj datumoj de la AN-12BP
------------------------------

An-12 de *Kosmos Airlines*

| Grando | Datenoj |
| --- | --- |
| Produktaj jaroj | 1956-1973 |
| Produkta firmao | Antonov
 |
| Enverguro | 38,00 m |
| Longo | 33,10 m |
| Alto | 10,53 m |
| Flugilareo | 121,70 m² |
| Flugilenverguro | 38,00 m |
| Maso malplena | ĉ. 28 t |
| Ŝarĝmaso | ĉ 22 t |
| Startmaso | ĉ. 61 t |
| Pasaĝeroj | maksimume 132 laŭ versioj |
| Skipo | 5 |
| Vojaĝrapido | 670 km/h |
| Maksimuma rapido | 777 km/h |
| Necesa vojo por ekflugo/surterigo | ca. 350 m |
| Maksimuma distanco | 3.600 km |
| Motoroj | kvar Iwtschenko AI-20M helicoj |
| Povo | po 3.126 kW (4.250 PS) |

* Antonov An-12 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Antonov An-12 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Antonov An-12 en la Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
Literata komputadoLiterata kodumado
**Literate Programming** (anglalingve, proksimume tradukebla per ***literata programado*** aŭ ***literatura kodumado***) estas la nomo de programada stilo tielmaniere ke komputilaj programoj estas legeble priskribitaj kaj dokumentitaj por esti bone kompreneblaj. Ĝi estis desegnita de la fama usona informatikisto Donald Knuth. Dum longa tempo ĝi aspektas morta, sed pli-malpli revivliĝis antaŭ kelkaj jaroj en la formo de *Notebooks*. 

La programlingvo Haskell jam permesas literaturan programadon je fonta kodumnivelo: komentoj kaj programaj instrukcioj povas esti miksitaj laŭ deziro.

Programaro
----------

* WEB (la originalo)
* Noweb
* CWEB de Marc van Leeuwen
* funeloweb (ne bazita sur WEB / CWEB)
* fweb (pluevoluigo de CWEB)
* LEO, "Literatura Redaktilo kun Skizoj"

Referencoj
----------

1. ↑  (en) Donald E. Knuth, "Literate Programming", *The Computer Journal*, British Computer Society, vol. 27, no 2,‎ 1984, p. 97–111

Eksteraj ligiloj
----------------

* (angla) Literatura programado
**Witold Edward Uklański** aŭ Witold Sawicki pseŭdonomo "Herold" (naskiĝis la 13-an de marto 1893 en Gołonog (nun kvartalo de Dąbrowa Górnicza), mortis la 3-an de majo 1954 en Wronki) – pola soldato de la Armeo de Rusia Imperio, majoro de kavalerio de Pola Soldataro, mutobskurulo.

Vivo
----

Post abituro en 1913 en filologia gimnazio en Kielce daŭrigis lernadon en Varsovia Politekniko, tamen jam aŭguste 1914 eniris volontule al la cara armeo. Soldatservis en la 4-a regimento de husaroj en Mariampol. Dufoje vundita, pro sia braveco distingita per Merit-Kruco de la Milita Ordeno de Sankta Georgo.

En majo 1917 eniris al formiĝanta la Unua Pola Korpuso en Rusio, formigata de Józef Dowbor-Muśnicki. Tie estis direktita al la 1-a regimento de kavalerio. De la 11-a de novembro 1918 servis en la pola armeo. Post fino en junio 1920 de la Substandardista Lernejo de Kavalerio estis direktita al Tatara Regimento de Kavalerianoj, de septembro 1920 soldatservis en la 14-a regimento de kavalerianoj. Dum bataloj por sendependeco de Pollando estis trifoje vundita: la 11-an de februaro 1918, la 23-an de januaro 1919 kaj la 10-an de aŭgusto 1920.

Distingoj
---------

* Arĝenta Kruco de la Milita Ordeno *Virtuti Militari*
* Medalo de Sendependeco
* Merit-Kruco de la Milita Ordeno Sankta Georgo – la 7-an de junio 1915.

Memorigo
--------

En la maldekstra navo de la preĝejo al Sankta Jacek ĉe la str. Freta en Varsovio oni malkovris en w 1980 tabulon pri Memoro al soldatoj de Pola Enlanda Armeo, mutobskuruloj – paraŝutistoj de Anglio kaj Italio, mortfalintaj pro sendependeco de Pollando. Inter listigitaj 110 mortfalintaj mutobskuruloj estas Witold Uklański.

Bibliografio
------------

* Krzysztof A. Tochman, *Słownik biograficzny cichociemnych* (Biografia vortaro de mutobskuruloj), 1-a volumo, Firma „Kasperowicz – Meble", Oleśnica 1994, p. 135–137, ISBN 83-902499-0-1.
* Jędrzej Tucholski, *Cichociemni* (Mutobskuruloj). Instytut Wydawniczy „Pax", Varsovio 1984, p. 428, ISBN 83-211-0537-8.
* Jędrzej Tucholski, *Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy* (Mutobskuruloj 1941-1945 - Siluetoj de paraŝutistoj), Wojskowy Instytut Historyczny, p. 264–265.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 610285
 |
**Trompodemando**, *opinidemando* aŭ alivorte *malsimpla demando* aŭ *logik-trompo* estas demando kia enhavas kontestitan aŭ nesubtenitan supozon (ekz. supozon pri kulpeco).

Krome, kiel neformala logik-trompo depende de uzo, tiajn demandojn oni povas uzi kiel retorikilo: la demando provas limigi rektajn replikaĵojn estonte ĉefe tiuj kiuj servas la demandantan celon. La tradicia ekzemplo estas la demando "Ĉu vi denove batis vian edzinon?" Ĉu ajn la replikonto respondos per "jes" aŭ "ne", li konfesus ke li havas edzinon kaj ke li batis ŝin pasinte. Do tiujn faktojn *antaŭsupozas* la demando, kaj tiukaze estas trompo, ĉar tio malliberigas la replikonton al unu respondo, kaj la eraron de multe da demando faras. La logika trompo bezonas kuntekston por ties efekto: ĉar demando antaŭsupozas ion el kio ne sekvas ke la demando estas logika trompo. Nur kiam tiuj antaŭsupozoj ne sendube konsentas al tio kion la demando faras tiuokaze la argumento enhavanta ilin estas logika trompo. Do la demando eble estas logika trompo en specifa kunteksto, sed ne nepre. Ekzemple, la citita demando ne estus logika trompo se tion farus dum juĝado dum kiu la akuzito estas jam konfesinta ke li batis sian edzinon.

Referencoj
----------

1. ↑  Gregory Bassham.  (2004) *Critical Thinking*. McGraw-Hill. ISBN 9780072879599.
2. 1 2 3 4  Douglas N. Walton, *Informal logic: a handbook for critical argumentation*, Cambridge University Press, 1989, (ISBN 0-521-37925-3), pp. 36–37

Eksteraj ligiloj
----------------

* Fallacy: Loaded Questions and Complex Claims Critical Thinking exercises. San Jose State University.
* Logical Fallacy: Loaded Question The Fallacy Files
Akvofalo en la *Witwatersrand National Botanical Gardens*
Rand-montaro (afrikanse *Witwatersrand*, tio estas "blank-akva rando, kresto") estas montaro en la sud-afrikaj provincoj Ĥaŭtengo, Mpumalanga kaj Nord-Okcidento. Ĝi longas ĉirkaŭ 200 km kaj atingas alton de 1779 metroj. Ĉar ĝi situas en altebenaĵo, ĝi estas nur ĉirkaŭ 300 metrojn pli alta ol la ĉirkaŭaĵo.

Ĝi estas parto de la akvodislimo inter Hinda Oceano kaj Atlantiko. Ĝi enhavas multe da oro; 40 % de la oro ĝis nun minita surtere devenas de tie. Pro tio la sud-afrika valuto, la rando (ZAR), ricevis sian nomon. Aliaj minaĵoj estas arĝento, iridio kaj karbo.

La regiono de la aglomeraĵoj de Johanesburgo kaj Ĉvaneo (laŭ angla kaj afrikansa nomo Pretorio) estas nomata ankaŭ (regiono de) Witwatersrand. Unu el la universitatoj de Johanesburgo nomiĝas "Universitato de Witwatersrand".

Urboj proksimaj al Witwatersrand estas Johanesburgo, Benoni, Boksburg, Springs kaj Germiston.

* Kategorio Witwatersrand en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La plej impona finhaltejo de la mondo en Zugliget

**Zugliget** estas kvartalo en Budapeŝto en distrikto Hegyvidék ĉe piedo de Monto János. Ĝi estas geografie valo.

Enirejo de kampadejo kun malnovaj tramoj

Historio
--------

Dum la mezepoko tiu teritorio ankoraŭ ne havis nomon, ĉar arbaro kovris ĉion seninterrompe kun la ceteraj montoj kaj valoj. La arbaro estis riĉa je sovaĝbestoj, eĉ Matiaso la 1-a (Hungario) ĉasadis tie. La baldaŭa germana vorto *Sauwinkel* aludas al porko, multe da aproj vivis en la arbaro. En la 18-a jarcento aperis jam agrikulturaj bienoj, ĉefe vitejoj. Mapo kreita pri Zugliget dum regado de Jozefo la 2-a (Sankta Romia Imperio) prezentas jam 8 domojn. Ekde la 19-a jarcento ankaŭ turistoj ekskursadis tie ĉi. Paŝo post paŝo oni konstruis feriajn domojn, oni malfermis restoraciojn, poste eĉ loĝis ankaŭ konstantaj loĝantoj. Por solvi la trafikon en 1832 omnibuso, en 1868 ĉevaltira tramo ekfunkciis. En 1896 la unua bazlernejo ekfunkciis, en la sama jaro anstataŭ la ĉevaltira tramo jam ordinara tramo funkciis. Oni deklaris la traman finhaltejon la plej impona finhaltejo de la mondo .

Malsupra enirejo de aertelfero en Zugliget
En 1873 Zugliget jam estis parto de nove fondita urbo Budapeŝto. Tiutempe jam la agrikulturado retiriĝis, en Zugliget oni loĝis jam amase. En la 1910-aj jaroj oni konstruis imnponan preĝejon. Ekde 1977 anstataŭ tramo aŭtobuso trafikas.

En 1989 ĉe preĝejo Zugliget orientgermanoj ariĝis. Ili tie loĝis helpe de Hungara Malta Helpservo. Fine Gyula Horn deklaris, ke la orientgermanoj rajtas forlasi Hungarion al limo de Aŭstrio.

Vidindaĵoj
----------

Simbolo de Zugliget estas la trama finhaltejo, en la proksimeco kampadejo funkcias kun aertelfero. En Zugliget estas videbla ekzemple Preĝejo Sankta Familio (Hegyvidék), Arta Universitato Moholy-Nagy, ambasadorejo de Kanado. Zoltán Jékely en 1939 verkis romanon kun titolo Zugliget.

* La trama finhaltejo en 1909La trama finhaltejo en 1909
* Vilao en ZugligetVilao en Zugliget
* Lernejo de ZugligetLernejo de Zugliget
* La trama finhaltejo en 2009La trama finhaltejo en 2009
* Aerfoto pri Arta Universitato Moholy-NagyAerfoto pri Arta Universitato Moholy-Nagy
* Preĝejo de ZugligetPreĝejo de Zugliget

Fontoj
------

* Arkivigite je 2017-04-14 per la retarkivo Wayback Machine
*
La **Komunista Partio de la Rusia Federacio** (KPRF, ruse *Коммунистическая Партия Российской Федерации*; ruse *КПРФ*; Kommunistiĉeskaja Partija Rossijskoj Federacii, KPRF, angla mallongigo laŭ la tiulingva traduko de la nomo *CPRF*, tiu angla mallongigo uzatas kiel nomo de la partia retejo) estas komunisma politika partio en Rusio. La partio estas ofte konsiderata la senpera posteulo de la KPSU, kiu estis malpermesita en 1991 fare de la tiama prezidanto Boris Jelcin. Ĝi estas la dua plej granda politika partio en la Rusia Federacio, post Unueca Rusio. La junulara organizo de la partio estas la leninisma juna komunista ligo. La partio estas administrita per Centra Komitato.

La KPRF estis fondita ĉe la Dua Eksterordinara Kongreso de rusaj komunistoj la 14-an de februaro 1993, kiel posteula organizaĵo de la Komunista Partio de la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko. La 1-an de januaro 2012, la partio havas 81 regionajn branĉojn kaj 156 528 membrojn. La areoj kie la partio havas altan koncentriĝon de subtenantoj estas nomataj "ruĝaj zonoj".

La partio deklaris ke ĝi celas establi novan, modernigitan formon de socialismo en Rusio. Tujaj celoj de la partio inkluzivas la ŝtatigon de la naturaj krudmaterialoj, de agrikulturo kaj grandaj industrioj kadre de miksita ekonomio, kiu permesu la kreskon de malgrandaj kaj mezaj entreprenoj en la privata sektoro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala reteĵo de Partio ruse

13-a kongreso de la Komunista Partio de la Rusia Federacio en 2008.

* Kategorio Komunista Partio de Rusia Federacio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Komunista Partio de Rusia Federacio en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
***Antonieta*** estas franc-hispan-meksika historia drama filmo de 1982, reĝisorita de Carlos Saura. Bazita sur la romano de Andrés Henestrosa kiu rakontas la vivon kaj tragedian morton de la meksika mecenato kaj verkistino nome Antonieta Rivas Mercado. La ĉefan rolulon ludis la franca aktorino Isabelle Adjani. La filmo rekreas la intensan socian aktivecon de Antonieta Rivas Mercado, por feminismo kaj por la prezidenta kampanjo de José Vasconcelos (rolulita de Carlos Bracho).

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Anna, franca psikologino, esploras pri famaj virinoj kiuj memmortiĝis. Ŝi malkovras la historion de Antonieta Rivas Mercado, kiu pafis al ŝi kuglon en la koro en *Notre-Dame de Paris* en 1931.

Ŝi serĉas plian konon, pri ŝia infanaĝo en Meksiko, ŝia ekzilo en Parizo post malsukceso ĉe prezidenta elekto de ŝia amanto, José Vasconcelos ktp. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Isabelle Adjani - Antonieta Rivas Mercado
* Hanna Schygulla - Anna
* Ignacio López Tarso - Vargas
* Carlos Bracho - José Vasconcelos
* Gonzalo Vega - Manuel Rodríguez Lozano
* Héctor Alterio - León
* Diana Bracho - Juana

Referencoj
----------

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Antonieta en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837645
 |
***Mustang*** estas turka-franca-germana filmo el la jaro 2015 de la reĝisoro Deniz Gamze Ergüven. La filmo premieris la 19-an de majo 2015 ĉe la Filmfestivalo de Cannes en la sekcio *Quinzaine des réalisateurs*.

Rakonto
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***
 Lale kaj ŝiaj kvar fratinoj estas orfoj, kiuj kreskas kun la avino kaj onklino en malgranda vilaĝo en norda Turkio. Kiam ili komence de la somero revenas de la lernejo kaj ludas iom kun kelkaj knaboj, ili estis punitaj. En la etmensa komunumo kie ili loĝas, ĉi tiu senkulpa ludo estas konsiderata malmorala. Ili devige restu hejme, ne plu rajtas iri al lernejo kaj devas surmeti senformajn vestaĵojn. Oni faras ĉion eblan por edzinigi la knabinojn. La fratinoj ribelas kontraŭ tiuj ĉi devigitaj geedziĝoj.

Ĉefrolantoj
-----------

**Rolulo** ***Aktoro***

Lale *Güneş Şensoy*

Nur *Doğa Doğuşlu*

Ece *Elit İşcan*

Selma *Tuğba Sunguroğlu*

Sonay *İlayda Akdoğan*

Avino *Nihal Koldaş*

Erol *Ayberk Pekcan*

Osman *Erol Afşin*

Premioj kaj nomumoj
-------------------

La filmo gajnis 18 filmpremiojn kaj ricevis 9 nomumojn ĉe diversaj internaciaj filmfestivaloj , de kiuj la plej gravaj estas:

| jaro | prezo | kategorio | kandidato (j) | rezulto |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Eŭropaj filmaj premioj | *Prix Fipresci* (plej bona debuta filmo) |  |
| AFI Fest | *Audience Award New Auteurs* | Deniz Gamze Ergüven |  |
| Kinfestivalo de Cannes | "Europa Cinemas Label Award" | Deniz Gamze Ergüven |  |
| 2016 | César | plej bona debuta filmo |  |
| Academy Awards | plej bona neanglalingva filmo | Deniz Gamze Ergüven |  |

Produktado
----------

La filmo ricevis pozitivajn recenzojn de kritikistoj kaj spektantoj kaj estis nomumita por franca partopreno en konkurso por la plej bona ne-anglalingva filmo (88-a Oskar-ceremonio) .

Vidu ankaŭ
----------

* Papicha (filmo)

Ekstera ligilo
--------------

*Mustang*  en Interreta filma datumbazo (angle)  
 

* Kategorio Mustang (filmo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)




1. ↑  Selectie *Quinzaine des réalisateurs* Filmfestival van Cannes 2015, Variety.com, 21 april 2015
2. ↑  angleAwards and nominations, IMDb, geraadpleegd 23 november 2015
3. ↑  angle81 countries in competition for 2015 foreign language film Oscar, 8 oktober 2015
Pri la distrikto
----------------

La **Distrikto Zuriko** konsistas ek de la 1-a de julio 1989 nur ankoraŭ el la urbo Zuriko. Ĝia loĝantaro de egalas al la loĝantaro de la urbo, nome 371'767 je la 31-a de decembro 2006.

Ĉar krom Zuriko ne troviĝas aliaj komunumoj en la distrikto, la funkcio de la distriktaj aŭtoritatoj de la Distrikto Zuriko konsistas praktike nur en la kontrolado de la urbestraro de Zuriko kaj ĝiaj subaŭtoritatoj.
Pli grava estas la rolo de la distrikto en la jurisprudenco. La unu-instanca tribunalo estas organizita je nivelo de distrikto, kaj la distrikto ankaŭ mastrumas malliberejon. La distriktaj aŭtoritatoj estas koncentritaj en la distriktkonstruaĵo en la urba subdistrikto 4, ĉe Kanzleistrasse. Tie ankaŭ troviĝas la distrikta malliberejo, kiu en la jaro 1980 dum la tempo de la junulara ribelado en Zuriko estis ŝatata manifestacicelo de la Zurika Junulara Movado.

La Distrikta Tribunalo Zuriko en 2006 translokiĝis al nova konstruaĵo en Wengistrasse. Ĝi certe estas la administre plej signifa kaj ampleksa aŭtoritato de la distrikto.

Limoj
-----

La distrikto Zuriko limas nord-okcidente al la distrikto Dietikon, norde al la distrikto Dielsdorf, oriente al la distrikto Uster, sude al la distrikto Meilen kaj Horgen kaj okcidente al la distrikto Affoltern.

Historio
--------

Ek de ĝia kreiĝo en la jaro 1814 ĝis 1989 la distrikto Zuriko enhavis ankaŭ la komunumojn de la Distrikto Dietikon kaj la komunumon Zollikon. En marto 1985 estis voĉdonita pri nova leĝo por dividi la zurikan distrikton, por eviti la superregadon de la urbo Zuriko super la kamparaj komunumoj en la Limatvalo. La leĝo sukcesis en la baloto. Dum la komunumo Zollikon la 1-a de januaro 1986 senprobleme transiris al la Distrikto Meilen, post la baloto formiĝis kontraŭstaro en la Limatvalo, kaj popola iniciativo postulante la nuligon de la nova distrikto estis lanĉita. Devis okazi dua voĉdono en marto 1988. La iniciativo malsukcesis klare. Nur 34,8% de la voĉdonantoj subtenis ĝin. Je la 1-a de julio 1989 la nova Distrikto Dietikon do estis definitive kreita.

Vidu ankaŭ
----------

* Distriktoj de la Kantono Zuriko
* Urbo Zuriko
* Kantono Zuriko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la distrikto Zuriko

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistriktoj de Kantono Zuriko |
| --- |
| Affoltern • Andelfingen • Bülach • Dielsdorf • Dietikon • Hinwil • Horgen • Meilen • Pfäffikon • Uster • Vinterturo • Zuriko |  |

 |
la muzeo pri Teŝina Silezio en la *Palaco de Larisch*
La **Muzeo pri Teŝina Silezio** (pole *Muzeum Śląska Cieszyńskiego*) estas muzeo troviĝanta en la urbo Teŝino (pole *Cieszyn*), en la nuna Silezia Provinco de Pollando. Ĝi estis fondita en 1802 de jezuita pastro Leopold Szersznik kaj estas unu el la plej malnovaj publikaj muzeoj en Pollando. La muzeo okupiĝas pri la historio kaj tradicioj de Silezio, precipe pri la regiono de Teŝino en Silezio.

La muzeo troviĝas en la Palaco de Larisch (pole: *Pałac Laryszów*), kiu estis konstruita en 1794.

Ĝi estas dividita je la sekvantaj sekcioj:

* arkeologio (la ekspozicio enhavas malnovaĵojn elfositajn dum arkeologia esplorado sur kastela monto en Teŝino, en teŝina urbocentro kaj en remparburgoj en Międzyświeć kaj Bielsko),
* etnografio (la sekcio kolektas instrumentojn kaj objektoj kunigitaj kun ĉiutaga vivo, brodaĵojn, puntojn kaj arĝentajn ornamaĵojn karakterizajn por regionaj popolaj vestaĵoj, oleopentraĵojn, pentritajn kestegojn (pole:*trówły*) ktp.)
* fotarto (la sekcio posedas malnovajn fotilojn, fotaĵojn, dagerotipoj, diapozitivojn ktp.)
* historio (la muzeo posedas dekkelkajn milojn da objektoj kiuj rilatas al historio de teŝina regiono komencante de mezepoko al nuntempo)
* arto (la ekspozicio enhavas skulptaĵojn, pentraĵojn, desegnaĵojon, grafikaĵojn ktp.)
* tekniko (la sekcio kolektas interalie malnovajn petrolajn lampojn, gladilojn, muzikskatolojn, vendejajn kasojn)

Krom la konstataj ekspozicioj estas ankaŭ organizataj la porokazaj.

La ekspozicio estas organizita en ĝuste la sama maniero, kiel la fondinto, Leopold Szersznik, lasis ĝin, en formo de kuriozaĵkabineto. La palacaj internoj de la nuna muzeo estas restaŭritaj laŭ ilia originala aspekto, inter ili estas t.n. "Egipta Salono" ornamita per surmura pentraĵo montranta pejzaĝon kun antikvaj konstruaĵoj kaj sfinksoj, ĉu "Roma Salono" sur kies muroj estas pentrita teraso, de kiu videblas romantika pejzaĝo. Interesa estas ankaŭ la stalo fondita en 1831 per tiama posedanto de la palaco Filip Sankta-Genois d'Anneaucourt, konstruita laŭ projekto de Joseph Kornhäusel. En la stalo troviĝas nun muzea kafejo.

La muzeo havas filiojn en Górki Wielkie, Skoczów kaj Wisła. Ĝi kunlaboras kun  *Książnica Cieszyńska* -  muzea biblioteko en Cieszyn kaj kun Muzeum Těšínska en Český Těšín, la ĉeĥa parto de la urbo.

* Kategorio Muzeo pri Teŝina Silezio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Historio de la muzeo (en la pola)


1. ↑  Muzeum Śląska Cieszyńskiego - Historia
**Zuzanna STROMENGER** (naskiĝis la 28-an de decembro 1925 en Varsovio, mortis la 31-an de marto 2011) – pola biologino, spertulino pri zoologio, hidrologio kaj etologio, publicistino, tradukistino, defendantino de bestaj rajtoj.

Vivo
----

Ŝi estis filino de muziksciencisto Karol Stromenger kaj nepino de komponisto Henryk Melcer. Dum la dua mondmilito batalis en la ribelo de Varsovio kiel kurierino de Pola Enlanda Armeo. En Varsovio finis mezlernejon kaj poste akiris magistrecon pri filozofio kaj doktorecon pri biologio en la Universitato de Lodzo.

Zuzanna Stromenger lekciis en altlernejoj. Aŭtorino de dekkelkaj libroj kaj kunaŭtorino de pluraj tradukoj. Ŝi publikigis preskaŭ 300 artikolojn scienckarakterajn, sciencpopularigajn, didaktikajn, leksikografiajn kaj konsultajn. Redaktorino de pluraj kolektivaj eldonaĵoj.

Distingoj
---------

* Kavalira Kruco de la Ordeno Renaskiĝinta Pollando
* Varsovia Ribel-Kruco
* Ora Distingilo de la Asocio de Best-Amikoj
* Distingilo *Merita Populariganto de Scio*
* Distingilo *Merita Kultur-Aganto*
* Distingilo *Pro Meritoj por Mazovio*

Bibliografio
------------

* Biogram w serwisie ksiazka.wpl.pl Vivkuro en servilo ksiazka.wp.pl
* Archiwum Historii Mówionej Arkivo de Parola Historio
**Anuso** (lat. *anus* "ringo") estas eligo de fina sekcio de la digesta sistemo sur surfaco de la korpo. Ties fermado estas priregata per ronda muskolo. Tra la anuso elkorpiĝas dum fekado fekaĵoj, kio estas ĝia primara celo. Plimulto da bestoj – ekde simplaj vermoj ĝis elefantoj – havas tubforman digestan aparaton, kiu komenciĝas per buŝa aperturo en unu ekstremaĵo kaj finiĝas per la anuso en la alia ekstremaĵo.

La anuso estas ofte tabuigata parto de la korpo. Ekzistas multe da slangaj esprimoj kunigitaj kun la anuso, kiuj estas ĝenerale konsiderataj kiel vulgaraj kaj ili ne estas uzataj dum ĝentila konversacio.

Homa anuso
----------

La homa anuso troviĝas inter gluteoj, malantaŭ perineo. Ĉirkaŭas ĝin du anusaj kontrahiĝaj muskoloj, la ekstera kaj la interna. Tiuj tenas la anusaperturon fermita, dum ne estas tempo por fekado. Unu kontrahiĝa muskolo estas glata muskolo kaj ni ne povas priregi ĝin pervole. La alia estas el transverse striita muskolaro kaj ni povas priregi ĝin pervole.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Anuso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Anuso en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Fekado
* Kloako
* Purigado de anuso
* Perineo
**Neavanco** estas la ripeto de unu lernojaro en la sama klaso. La kaŭzo plej ofte estas ke la lernanto, dum la pasinta lernojaro, ne estis sufiĉe sperta aŭ laborema en la instruitaj fakoj. Ankaŭ kelkfoje soci-emociaj motivoj kaŭzas neavancon. La ĉefkaŭzo de neavanco oni ofte serĉas ĉe la infano kvankam ĝuste la instruisto havas grandan influon dum la disvolviĝo de la infano. Tio okazas ĉefe en mezlernejoj.

Foje neavanco aŭ jarripeto sukcesas (la lernanto superas siajn iamajn limigojn) kaj foje tute ne: la lernanto je la fino de la ripetita lernojaro retenas la iamajn limigojn. Tiuokaze en kelkaj landoj jam ne estas rajto al ripetigo kaj la lernanto supreniras ĉar male estus tro da aĝa diferenco kun samklasanoj. En kelkaj landoj eblas ripeti pliajn fojojn. 

Em universitatoj ne funkcias la sama sistemo kiel en mezlernejoj. En bazlernejoj apenaŭ okazas neavanco.

Referencoj
----------

1. ↑  Hattie, J. (2003). *Teachers Make a Difference: What is the research evidence?* Australian Council for Educational Research Annual Conference on Building Teacher Quality. Download hier
**Wolf Messing** (naskiĝinta la 10-an de septembro 1899 en Góra Kalwaria, mortinta la 8-an de novembro 1974 en Moskvo) – pola kaj soveta klarvidanto juddevena kun telepatiaj kapabloj.

Vivo
----

Wolf Messing naskiĝis en malriĉa juda familio (unusola senduba fakto de lia vivpriskribo). Infanaĝon pasigis en migrantaj tra Pollando cirkoj, kie regule partoprenis kiel hipnotisto. En 1921 revenis al Pollando kaj soldatservis. Post eksplodo de la dua mondmilito fuĝis al Sovetunio, kie restis. Fine de la vivo verkis kaj eldonis memoraĵojn; plimulto da tieaj informoj ne trovis konfirmon en arkivaj esploroj. Entombigita apud sia edzino en la nekropolo de sud-okcidenta Moskvo.

Wolf Messing pri si mem
-----------------------

Lia kreskiĝanta famo jam infanaĝe altiris atenton de Albert Einstein. La fizikisto invitis Messing al sia domo, kune kun konata psikanalizisto Sigmund Freud. Ambaŭ sciencistoj faris siajn eksperimentojn. Krom ili li renkontis en sia vivo plurajn famulojn, ekz. Mohandas Karamchand Gandhi – en 1927.

En okupata Varsovio, kie restis, aperis hitleraj flugfolioj informantaj ke lia kapto estas premiata de 200 000 germanaj markoj. Germanoj ne forgesis, ke en 1937 li publike anoncis, ke se Hitler atakos Sovetunion, Nazia Germanio malvenkos en la milito.
En Sovetunio kontaktiĝis same kun Josif Stalin, kiel kun ĉefoj de NKVD kaj aliaj politikistoj, kio kaŭzis problemajn situaciojn, sed li neniam estis sendita al gulago aŭ malliberejo.

Messing en filmo
----------------

Laŭ biografio de W. Messing germana reĝisoro Leander Haußmann surbendigis en 2011 komedion *Hotel Lux*.

Bibliografio
------------

* Paul Stonehill, "Fate Magazine", aŭgusto 2006
* Viktor Suvorov, Elekto kiel "Rudolf Messer", 1997, AiB
* Topsy Küppers, *Wolf Messing – Hellseher und Magier*, Langen/Müller, Munkeno 2002, ​ISBN 3-7844-2880-0​

Eksteraj ligiloj
----------------

* Filma serio pri Wolf Messing
* Aviadiloj fonditaj de Wolf Messing


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618499
* GND: 11895640X
* LCCN: n82002298
* VIAF: 18021445
* ISNI: 0000 0000 6675 4607
* SUDOC: 244085668
* NKC: js20050523015
 |
**Wolf Dietrich SCHNEIDER** (\* 7-an de majo 1925 en Erfurto - 11-an de novembro 2022) estis germana ĵurnalisto, aŭtoro de fakaj libroj kaj kritikanto de lingvouzo.

Vivo
----

Wolf Schneider kreskis en Berlino. Post la abiturienta ekzameno li militservis ĉe la aerarmeo. Post la militofino li laboris unue kiel interpretisto ĉe la usona armeo, ekde 1947 ĉe la munkena gazeto *Neuen Zeitung*, gazeto de la usona armea registaro, unue kiel volontulo, poste kiel redaktisto. Ekde 1950 li dum ses jaroj estis korespondisto de la novaĵagentejo *AP*, poste gvidanto de la novaĵredakcio kaj korespondisto en  Vaŝingtono de la gazeto *Süddeutsche Zeitung*. Por la instituto *Werner Friedmann-Institut* (poste: Germana ĵurnalista lernejo, Deutsche Journalistenschule) li en tiu tempo laboris kiel docento.

En 1966 Schneider transiris al la magazino *Stern*, kie li unue estis "servanta ĉefo" (germane: Chef vom Dienst; ĉefo ĝis la finprodukado de la gazeto malfruvespere) kaj ekde 1969 eldonejestro. En 1971 li transiris al la entrepreno Axel Springer AG, por tie krei la novaĵmagazenon *Dialog*. La projekto malsukcesis kaj en 1973 li fariĝis ĉefredaktisto de la ĵurnalo *Die Welt*, tiutempe en Hamburgo. Ĉar Schneider publikigis kritikan komentarion pri la ĉilia diktatoro Pinochet, li incitis la malbonvolon de la entreprenestro Axel Springer kaj estis anstataŭigita post nur unu jaro. Schneider tamen restis "por specialaj taskoj" ĉe la entrepreno Springer. 

En 1979 Schneider fariĝis estro de la ĵus fondita "Hamburger Journalistenschule" (hamburga ĵurnalista lernejo, poste: Henri-Nannen-Schule). Ĝis 1995 li restis en la gvidado de tiu edukejo por ĵurnalistoj, kontribuis al la bona famo de la lernejo kaj kreis por si renomon kiel instruanto de bona lingvaĵo kaj kiel kritikanto de lingvouzado.

Ekde 1979 ĝis 1987 kaj dum 1991 kaj 1992 Schneider gvidis la elsendon NDR Talk Show. Inter majo 2009 kaj 2011 li en la filmeta kolumno Speak Schneider![1] ĉe sueddeutsche.de regule komentis pri temoj de la germana lingvo.

NZZ Folio kaj Esperanto
-----------------------

Por la ĉiumonata magazino "NZZ Folio" de la gazeto Neue Zürcher Zeitung li inter 1991 kaj 2013 verkis artikolojn kaj kolumnojn; lia teksto pri Esperanto, "Nachruf aufs Esperanto" (nekrologo pri Esperanto), ricevis multan kritikon pro pluraj malveraj asertoj pri Esperanto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 524568
* GND: 121165574
* LCCN: n85100330
* VIAF: 56648
* ISNI: 0000000108611015
* SUDOC: 030545706
* BNF: 121939329
* MBA: 67d6e66d-6b29-471f-afb6-b3e833fecda2
* NLA: 35481900
* NDL: 00525955
* BIBSYS: 90091702
* NKC: jn20020205007
* ICCU: VEAV026066
 |
La *sunkruco* simbolo uzata de armenaj paganoj.
Paganaj sacerdotoj en ceremonio en la Templo de Garni.
La **armena indiĝena kredo**, ankaŭ nomata **armena novpaganismo** aŭ **hetanismo** (armene: Hetanosutjun; parenca vorto de "pagano"), estas moderna pagana nova religia movado, kiu revenas al la historiaj, antaŭ-kristanaj kredaj sistemoj kaj al etna religio de la praaj armenoj. La sekvantoj de la movado nomas sin "Hetanoj" (armenaj: Hetanos, t.e. "pagana").

La armena pagana movado havas precedencojn en la frua 20-a jarcento, kun la doktrino de *ceĥakron* (Ցեղակրօն, laŭvorte "nacia religio") de la filozofo kaj naciisma politika teoriisto Garegin Nĵdeh. Ĝi havis institucian formon en 1991, tuj post la disfalo de Sovetunio en klimato de nacia vekiĝo, kiam la armenologo Slak Kakosjan fondis la "Ordenon de la Infanoj de Ari" (Arordineri Uĥt). Victor-Schnirelmann, specialisto pri Novpaganismo, taksis la sekvadon de armena novpaganismo kiel "ne pli ol kelkaj centoj da homoj".

La praktikoj, ritoj kaj reprezentaĵoj de armenaj indiĝenaj kredoj plejparte dependas de la instrukcioj donitaj de la *Uĥtagirk* (Pilgrimlibro). Ekzemple, kutime la pastroj pilgrimas al Monto Ĥustup, kie laŭ la libro Garegin Nĵdeh travivis la ĉeeston de la dio Vahagn. La pastroj celas repliki tian sperton. La venerado de Nĵdeh kaj la pilgrimado al lia tombejo, kiu situas sur la deklivoj de Ĥustup, ankaŭ malrapide disvolviĝas ene de la pli granda komunumo de paganoj. Ĝenerale, montoj estas respektataj kiel sanktaj, tiel ke, krom Ĥustup, aliaj montoj, inkluzive de Ararato kaj Aragaco, funkcias kiel pilgrimaj cellokoj.

La memoro de Slak Kakosjan estas ankaŭ parto de la kultoj okazigitaj de la sacerdotoj. La festoj honore al Vahagn ĉe la Templo de Garni kutime komenciĝas ĉe la monumenta monumento de Kakosjan, starigita post sia morto en la loko kie liaj cindroj disiĝis. La figuro de Kakosjan estis mitologigita en kolekto de poemoj kun Aren Hajkjan kaj eldonitaj en 2007. En ĉi tiuj poemoj li estas priskribita kiel dia homo. Hajkjan ankaŭ estas la aŭtoro de poemoj dediĉitaj al Nĵdeh kaj al la dioj.

* Kategorio Armena novpaganismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**KISS** [kiŝŝ] **Béla** estis hungara seria murdisto (profesie ladisto) antaŭ la unua mondmilito kaj kiu fifamiĝis pro tio dismonde. Oni verkis pri li teatran scenon, komikson, rok-kanton.

Lia seria murdado senvualiĝis en 1916 kaj tiutempe estis pli grava evento en Hungario ol la milito. Tiam oni trovis 7 virinajn kadavrojn, kaŝitajn en ladaj bareloj de la ladisto. Kvankam li havis kontakton, korespondadon kun pluaj - poste malaperintaj - virinoj. Oni ne trovis en la vilaĝo pluan kadavron.

Li anoncis sin kaj serĉis virinojn por edziĝo. Li preferis ĉefe la ĉedomajn servistinojn, de kiuj li trompis la monon kaj sufokmurdis ilin en lia hejmo, Cinkota. (Li anoncis sin kun romantika pasvorto: "ruĝa dianto, blanka dianto")

Béla Kiss havis abundan bibliotekon, en kiu aperis eĉ sciencaj libroj. Pro tio oni eĉ ligis al li poste eĉ okultismon.

Lia najbaro diris "Mi estas jam tia, ke min la virinoj persekutas per siaj amoj".

Lian populariĝon en la anglaj landoj helpis, ke lia nomo Kiss signifas tie kison.

Onidire, li mortis la 5-an de februaro 1915 je tifo, en la serbia Valjevo. Alidire, oni vidis lin post tiu dato plurfoje, eĉ eksterlande de Francio ĝis Usono.

Lia apero en la populara kulturo:

* Jay Stephens: Sonĝlando (1991), komikso; Kiss aperis kiel malbona sorĉisto
* Bela Kiss, nomo de Novjorka metalbando
* Pus, finna bando verkis plurfoje pri la "monstro de Cinkota".
* Kiss aperas kiel profesoro en scenarlibro de Antonin Artaud (tridek du), franca avantgrada dramverkisto

* Kategorio Béla Kiss (serimurdisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 162603
 |
Salono de la muzeo
**Artmuzeo de Proksima Oriento** estas arta muzeo situanta en Erevano, Armenio.  La muzeo estis malfermita en 1993 kaj baziĝas sur kolekto donacita de Markos Grigorjan, pentristo, kolektanto kaj honora civitano de Erevano en memoro de sia filino, aktorino Sabrina Grigorjan, La muzeo dividas la konstruaĵon kun Muzeo de Literaturo kaj Artoj .

La muzeo enhavas ĉirkaŭ 2 600 ekspoziciaĵojn enhavantajn verkojn de Markos Grigorian kaj ankaŭ rusajn, eŭropajn kaj mezorientajn aplikitajn artojn, iranajn kranojn de la 12a-19a jarcentoj, pordojn, ŝlosilojn, serurojn, najlojn, iran-turkmenajn arĝentajn ornamaĵojn de la 18-a-19-a jarcentoj, 3 aŭ 4.000-jaraj bronzaj aĵoj, ktp. La eksponaĵoj troviĝas en 3 ekspoziciaj ĉambroj.

Markos Grigorjan plejparton de la kolekto akiris dum la jaroj de vivo en Irano, kaj en 1993 ĝi translokiĝis al Armenio.

Notoj
-----

* Earth Works. Grigorian, 1988, New York.
* The Contemporary Armenian Carpet, Near East Museum, Yerevan, 1999.

Piednotoj
---------

1. ↑  Near East Museum / Marcos Grigorian Collection
2. ↑   History of armeniainfo.am. Arkivita el la originalo je 2016-05-31. Alirita 2019-10-23.

* Kategorio Artmuzeo de Proksima Oriento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701420
 |
***La stepa lupo*** (*Der Steppenwolf*) estas eble la plej fama romano de Hermann Hesse, kiu kombinis la aŭtobiografian stilon kun iuj elementoj de fantasto, en la fino de la verko. La libro estas iel reflekto de la profunda spirita krizo de la aŭtoro en la 1920-aj jaroj.

Historio
--------

Komence de 1924, Hesse edziĝis kun dua edzino, la kantistino Ruth Wenger. Tamen la verkisto eliris el Bazelo kaj poste forlasis sian edzinon, dum lia aflikto kreskis kaŭze de lia izoliĝo.

En 1926 Hesse publikigis libron de poezio titolita *La krizo*, kiu estas anonco de *La stepa lupo*.

Resumo
------

Harry Haller estas maljuna, malsana viro. Li skribas manuskriptojn pri sia vivo kaj siaj ekzistadaj problemoj: soleco kaj izoliĝo. Harry Haller kreas la nomon *stepa lupo* por si mem. Dum la definitiva krizo, Haller konas Hermine, kiu invitas lin vivi novajn spertojn.

* Kategorio La stepa lupo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 201220
* GND: 4099234-2
* VIAF: 210995942
* SUDOC: 027396223
* BNF: 119447566
 |
**Johannes Wolfgang Adolf Werner SOERGEL** (naskiĝinta la 28-an de januaro 1887 en Vajmaro, mortinta la 26-an de julio 1946 en Freiburg im Breisgau) estis germana geologo kaj paleontologo.

Vivo
----

Ĉefa ejo de la Senckenberg-esplorinstituto je Vajmaro; malantaŭ la Jakobo-kirko
Wolfgang Soergel studis post la en Vajmaro trapasita maturiĝekzameno ekde 1907 geologion ĉe la Universitato de Greifswald (i.a. ĉe Otto Jaekel) kaj ĉe la Universitato de Freiburg, kie li sub laŭdego doktoriĝis en 1910 ĉe Wilhelm Deecke. Pli malantaŭe li estis asistento en Freiburg kaj habilitiĝis en 1916 ĉe Josef Felix Pompeckj je la Universitato de Tubingeno (*Löße, Eiszeiten und paläolithische Kulturen*, 1919), kie li estiĝis en 1919 eksterorda profesoro. Lia ekdeĵorprelego titoliĝis *Die Permanenz der Kontinente und Ozeane*.

En 1926 li posteulis profesoron Hans Cloos de la Universitato de Vroclavo. En 1931 li iĝis profesoro en Freiburg malantaŭulante Deecke. Tie li restis ĝismorte. Lia posteulo en Freiburg estis Max Pfannenstiel.

Graveco
-------

Soergel okupiĝis i.a. pri la stratigrafio de la glaciepoko kaj observis la gravan rolon de ĉirkaŭglaciaj sedimentoj (leŭso, rompŝtonaj terasoj) kiujn li ankaŭ en Turingio plie kaj plue priesploris ĉe Ilm-rivero) en 1924. Tiam li sukcesis distingi 11 malvarmajn fazojn. En 1925 li igis tion korelacia al la radikurboj de Milutin Milanković.

Soergel krome okupiĝis pri la rekonstruo de la kaŭzanto de paliĥnologia speco *ĥiroterio*. En aŭgusto 1912 li kunfondis kun 33 aliaj la Paleontologian societon,. En 1931 li iĝis orda membro de la Hajdelberga akademio de la sciencoj kaj en 1927 de Leopoldina.

Li nuptis en 1926. La ĉefa ejo de *Senckenberg-Forschungsinstitut für Quartärpaläontologie* en Vajmaro, la antaŭa Feodora-hejmo, nomitis por li.

Skribaĵoj
---------

* Löße, Eiszeiten und paläolithische Kulturen, Jena: G. Fischer 1919
* Die Jagd der Vorzeit, Jena 1922
* Diluviale Flußverlegungen und Krustenbewegungen, Berlin 1923 arkive
* Das Eiszeitalter, Jena 1938
* Die Fährten der Chirotheria, Jena 1925

Referencoj
----------

1. ↑  vivdatoj laŭ Tobien, nekorolog ĉe Mitteilungen Oberrhein. Geolog. Verein, 1950
2. ↑  Paläontologische Zeitschrift 1/1, marto 1914
3. ↑  Soergel sur la membrolisto akademia
4. ↑  *Senckenberg Forschungsinstitut und Naturmuseum Frankfurt/M. – Quartärpaläontologie – Weimar*

Literaturo
----------

* Kurt Sauer: *Soergel, Johannes Wolfgang Adolf Werner*, ĉe: Bernd Ottnad (eld.): *Badische Biographien*. Neue Folge, Band 1. Kohlhammer, Stuttgart 1982, ISBN 3-17-007118-1, p. 250–252
* Eugen Seibold: *Eiszeitalter und Strahlungskurve. Wolfgang Soergel (1887–1946)*. Ĉe: Christoph Rüchardt (eld.): *550 Jahre Albert-Ludwigs-Universität Freiburg. Band 4. Wegweisende naturwissenschaftliche und medizinische Forschung*. Freiburg 2007, ISBN 978-3-495-48254-4, p. 282–285
* Heinz Tobien: Nachruf in Jahresberichte und Mitteilungen des Oberrheinischen Geologischen Vereins, 32, 1950, 134–144, interrete

Eksteraj ligiloj
----------------

* Etbiografio ĉe LEO-BW


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 745122
* GND: 11745267X
* VIAF: 790432
* ISNI: 0000 0000 8080 5765
* SUDOC: 147051592
* NKC: xx0149448
 |
La **kapelo Sankta Anna** estas sakrala monumento historia en Hungario, en rando de urbo Lőrinci.

Historio
--------

Pluraj historioj ligiĝas al la kapelo. Laŭ tio ĝi estis konstruita pro ĥolero okazinta en 1723 aŭ inundo okazinta en 1722. Estas fakto, ke la kapelo konstruiĝis en 1723 kaj estis konsekrita post 2 jaroj. Paŝo post paŝo la kapelo atingis tutlandan famon kiel pilgrimloko, eĉ la najbara herbejo ne sufiĉis por la pilgrimantoj.

Konstruaĵo
----------

La simpla konstruaĵo situas sola sur herbejo, tre proksime Zagyva fluas. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, plej supre la kvadrata turo altiĝas kun piramida turpinto. En la turo 2 sonoriloj loĝas. La fasado havas solan fenestron super la enireja pordo, ankaŭ la turo havas fenestron. La navo finiĝas en plurlatera absido. La navo havas po unu duonrondajn fenestrojn. La absido estas iomete pli mallarĝa, sed same alta, ol la navo.

Ĉirkaŭaĵo
---------

Kontraŭ la fasado golgoto troviĝas kune kun subĉiela altaro. Iomete flanke ŝtona kruco estas, same kalvaria vojo sed la skulptaĵoj mankas. Iomete for dometo por la zorgisto estas videbla.

Kermeso okazas en la plej proksima sabato kaj dimanĉo al 26-a de julio.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* 
* 
*
**Nollywood** estas la (neoficiala) nomo por la filmindustrio en Niĝerio. Laŭ la nombro de produktitaj filmoj, Niĝerio estas la dua plej granda filmindustrio en la mondo post Bollywood (Barato), kaj pli granda ol Hollywood (Usono), kun ĉiujara produktado de 1000 ĝis 2000 filmoj kaj enspezoj kiuj estas taksataj je 250 milionoj da usonaj dolaroj po jaro kaj atingas inter 600-800 milionojn da afrikanojn en kaj ekster Niĝerio. La filmindustrio estas la dua plej granda dunganto de la lando.

La filmoj estas farataj kun buĝeto kiu kutime estas ne pli alta ol 15000 dolaroj kaj la surbendigoj tipe ne daŭras pli ol unu semajno. Ofte oni uzas ununuran mantenitan kameraon. La filmoj estas malofte spektataj en kinejoj, sed disvastigataj sur dvd aŭ video kaj spektataj en la vivoĉambro.

Tipa por Nollywood-filmoj estas ke ili prezentas afrikajn rakontojn el afrika perspektivo. Revenantaj temoj estas magio, la mirakla resanigo de malsano, korupto kaj malriĉaj homoj kiu fariĝas riĉaj.

Kritikistoj (kaj ene kaj ekstere de Niĝerio) kredas ke la filmoj posedas malfortajn intrigojn kaj dialogojn, tamen, Nollywood sukcesis preskaŭ tute anstataŭi usonajn filmojn en Niĝerio kaj en iuj aliaj afrikaj landoj.

Historio
--------

En la komencaj jaroj, la filmoj estis plejparte parolataj en lokaj niĝeriaj lingvoj, ekzemple, en la joruba aŭ la haŭsa, sed por allogi la publikon en aliaj landoj ili estas ankaŭ pli kaj pli parolataj en la angla. Nuntempe, multaj filmoj en Niĝerio ankaŭ jam havas subtekstojn en la franca. 

* 
* 
* 
*

Famaj aktoroj
-------------

* Genevieve Nnaji
* Osita Iheme
* Chinedu Ikedieze
* Kate Henshaw-Nuttal
* Richard Mofe Damijo

Referencoj
----------

1. ↑  (angla) *Nigeria surpasses Hollywood as world's second largest film producer – UN* (Niĝerio surpasas Hollywood kiel dua plej granda film produktanto en la mondo), UN News Center, la 5-a de majo 2009.
2. ↑  (angla) *Biyi Bandele, Welcome to Nollywood* (bonvenon al Nollywood), The Observer, la 31-an de julio 2007, alirite la 4-an de marto 2019.
3. ↑  (angla) Helen Muchimba**,** *Nigerian film lights Zambia's screens,* BBC News, la 23-an de septembro 2004, alirite la 4-an de februaro 2019.
4. ↑  Noto : La haŭslingva filmindustrio, neformale konata sub la nomo *kannywood*, estas sub-industrio de Nollywood, ĉefe bazita en Kano.

* Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtitola vikipedia artikolo en la nederlanda je la 4-a de februaro 2019.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nollywood en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Nollywood
Pri la komunumo
---------------

 **Wolfhalden**  estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 1717 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Wolfhalden situas en la regiono kaj iama distrikto de la Apencela Vorderland ĉe la norda deklivo de la Apencelaj Montaroj proksimume 300 metrojn super la Bodenlago. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 921 m s.m. ĉe la limo al Heiden en la sudo de la komunumo, dum la plej malalta punkto troviĝas norde sur alteco de 448 m s.m. apud *Tobelmüli*.

Trafiko
-------

Wolfhalden estas konektita al la publika transportreto per la du poŝtaŭtolinioj de Heiden al Rheineck kaj de Heiden al Sankt-Margreto.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo numero 463 de Heiden al Rheineck. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en nordoriente en Thal en distanco de 5 kilometroj.

Najbaraj komunumoj
------------------

Wolfhalden limas en nordo al Thal (SG), en nordoriento al Lutzenberg, en oriento al Walzenhausen, en sudo al Oberegg (AI), kaj en okcidento al Heiden.

Historio
--------

Ĝis la jaro 1652, kiam estis konstruita la preĝejo, Wolfhalden estis parto de la komunumo *Kurzenberg*, kiu estis unuan fojon menciita en la jaro 1163 kiel *Curtimberg* kaj konsistis el la hodiaŭaj komunumoj Heiden, Lutzenberg kaj Wolfhalden.

Esperanto-Movado
----------------

En Wolfhalden vivis en la domo Morgensonne ĝis sia morto la Esperanto- kaj baha-a pioniro Fritz Semmle, kiu en la 1930-aj jaroj instruis Esperanton en Amriswil kaj korespondadis kun Lidia Zamenhof.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Artikolo pri Kurzenberg en la germanlingva vikipedio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Wolfhalden en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Wolfhalden

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Wolfhalden** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Apencelo Ekstera |
| --- |
| UrsoUrsoBühler • Gais • Grub • Heiden • Herisau • Hundwil • Lutzenberg • Rehetobel • Reute • Schönengrund • Schwellbrunn • Speicher • Stein • Teufen • Trogen • Urnäsch • Wald • Waldstatt • Walzenhausen • Wolfhalden | Speicher-VögelinseggSpeicher-Vögelinsegg |

 |
La **kapelo Sankta Roĥo** estas sakrala konstruaĵo en Hungario, en urbo Mór.

Flanko de la kapelo

Historio
--------

La kapelo estis konstruita en 1836 kiel vota kapelo pri epidemio de ĥolero. Ĝi estis renovigita en 2005.

Konstruaĵo
----------

La kapelo situas sola en herbejo. Antaŭ la kapelo dekstre ŝtona kruco estas videbla. La fasado preskaŭ estas simetria, ĉar maldekstre la plurlatera turo rompas la simetrion. La turpinto estas plurlatera piramido, pli malsupre sola sonorilo loĝas. Meze la novgotika enireja pordo funkcias, krome estas videblaj 2 fenestroj, ĉe la etaĝa alto striktaj aperturoj kvazaŭ fenestroj. La turo havas apartan enirejon en flanko de la navo. La navo havas kelkajn apogpilierojn. La absido estas rektangula (kun apogpilieroj), malpli larĝa kaj alta, ol la navo. En la sanktejo la plena muro estas kovrita per mozaiko (anstataŭ altara bildo) fare de Eszter Mattioni. La bildo prezentas meze Kriston, Tomason kaj blindulon. Flanke estas videblaj Sanktaj Roĥo kaj Rozalia.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Interno de la kapelo
Princino **Basma bint Talal** (naskiĝis la 11-an de majo 1951) estas filino de iama reĝo de Jordanio Talal bin Abdullah kaj reĝino Zejn aŝ-Ŝaraf, fratino de reĝo Husejn bin Talal, kaj onklino de la nuna reĝo de Jordanio Abdullah la 2-a. Ŝi naskiĝis en Amano kaj ricevis siajn unuajn studojn en la lernejo por knabinoj Al-Ahlijĝa. Ŝi daŭrigis sian edukadon en Britio ĝis kiam ŝi aliĝis al la Universitato de Oksfordo kie ŝi magistriĝis pri lingvoj.

Kontribuo al la publika vivo
----------------------------

En 1977, ŝia frato Husejn la 1-a konfidis al ŝi la respondecon administri la Fondumon Reĝino Alia pri volontula socia laboro. Por atingi la celon de la Fondumo ŝi partoprenis en la disvolviĝo de libervola socia laboro. Ŝi faris vastajn esplorajn vizitojn al diversaj regionoj de la Reĝlando por identigi sociajn problemojn. Ŝi ankaŭ kontrolis la preparadon de sociaj studoj por ĉi tiuj aferoj konstruante pontojn de kunlaboro kun arabaj landoj kaj internaciaj institucioj. Ŝi estis Araba Virino de la Jaro en 1995. Lia Moŝto, la forpasinta reĝo Husejn aljuĝis al ŝi en 1994 la Grandan Kordonon de la Juvelita an-Nahda "Renaskiĝo" kiel rekono de ŝiaj humanaj agadoj por ŝia lando.

Familia vivo
------------

Ŝi estis edziniĝinta al Timur Dagestani kaj havis du infanojn:

* Farah (naskiĝis 25-an de marto 1971)
* Ghazi (naskiĝis 21-an de julio 1974)

Poste ŝi estis edziniĝinta al Walid al-Kurdi kun kiu ŝi ankaŭ havis du infanojn:

* Saad (naskiĝis 8-an de novembro 1982).
* Zejn aŝ-Ŝaraf (naskiĝis 1-an de junio 1986).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la Princino Basma Bint Talal
* (angla) Retejo de la Reĝa Haŝemida Dinastio

* Kategorio Basma bint Talal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

1. ↑  (angla) *HRH Princess Basma Bint Talal Arkivigite je 2018-02-22 per la retarkivo Wayback Machine*, Earth Charter Initiative.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 670697
* GND: 1067887679
* LCCN: no2004006795
* VIAF: 207195805
* ISNI: 0000 0003 5830 2266
* SUDOC: 120285150
* BIBSYS: 4028936
 |