recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Diego de San Pedro** (1437?-1498?) estis hispana poeto kaj novelisto de la Prarenesanco.

Biografio
---------

Oni ne havas multajn certajn informojn pri la vivo de Diego de San Pedro. Oni supozas, ke li gradiĝis en juro kaj ke en 1459 li estis guberniestro de la fortikaĵo de Peñafiel, sed eble la koncernaj dokumentoj laudas ne al la aŭtoro, sed al alia samnomulo.​ Oni diris ankaŭ ke li estis jud-devena novkristano, sed ankaŭ ne oni atingis nedubeblajn pruvojn.

Ŝajne ja estis pruvita, ke li servis al la Superulo de la Ordeno de Kalatravo, don Pedro Girón, kaj poste al liaj filoj Juan, dua grafo de Ureña, kaj Rodrigo Téllez Girón, Superulo de Kalatravo. Ĝis 1476 tre probable li estis partiano de Johanino la Beltranida kaj ke poste, same kiel la familio Girón, estis partiano de la Katolikaj Gereĝoj. Probable li partoprenis en la Granada Milito, kie li eble konis Diego Fernández de Córdoba al kiu li dediĉis sian verkon *Cárcel de Amor*.

Verkaro
-------

Titolpaĝo de la *Tratado de amores de Arnalte y Lucenda* de Diego de San Pedro. Burgos, 25-a de novembro 1491.
En la *Cancionero General* de Hernando del Castillo oni konservas kelkajn poemojn liajn ("Sermón", "Desprecio de Fortuna"), sed li estas plej konata pro siaj du sentimentalaj noveloj, nome la *Tratado de amores de Arnalte y Lucenda* (1491) kaj Cárcel de amor (Amprizono, 1492), en kiuj intervenas la korteza amo.

En *Tratado de amores de Arnalte y Lucenda* oni inkludas leterojn kaj dialogojn kaj ĝi estis tradukita al franca fare de Herberay des Essarts, al itala fare de Maralfi kaj al angla fare de Holyband (1575).

*Cárcel de amor*, komponita inter 1483 kaj 1485 kaj presita en 1492, estis grava eldona sukceso en la epoko, kaj estis tuj tradukita al aliaj eŭropaj lingvoj: nome itala (1513), franca (1526 kaj 1552), angla (1560). Ĝi plue reeldoniĝis kaj tradukiĝis ankoraŭ en la 17-a jarcento. Ankaŭ tiuokaze granda parto de la novelo estas epistola kaj la historio estas pri malfeliĉa amo. Ĝi estis konsiderata la "Werther" de la 15-a jarcento.​ Ĝi influis pri *La Celestina* de Fernando de Rojas, ĉar unu de la plej belaj pecoj de la libro, nome la ploro de la patrino de Leriano, estas iel simila al la ploro de Pleberio en *La Celestina*. Fontoj estas la "Elegia di Madonna Fiammeta" de Giovanni Boccaccio kaj elementoj de Dante kaj de la legendo de la Sankta gralo.

En ambaŭ noveloj la amafero sekvas konvenciojn de korteza amo reprezentata alegorie. En la stilo estas paradoksoj, antitezoj kaj oksimoroj.

Notoj
-----

1. ↑   Giovanni Caravaggio, "La Narrativa", en *Historia de la Literatura Española*, vol I, cap. IV; El reinado de los Reyes Católicos, Madrid, Cátedra, 1990, ISBN 84-376-0911-9
2. ↑   Usoz, *Cancionero de obras de burlas*, 1843, pref. p. XIX.

* Kategorio Diego de San Pedro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 806175
* GND: 118751107
* LCCN: n80035688
* VIAF: 226833507
* ISNI: 0000 0003 6330 766X
* LIBRIS: 198845
* SUDOC: 029581338
* BNF: 12117683p
* ICCU: CFIV027101
* BNE: XX1065920
 |
**Občina Železniki** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 30 komunumoj kovrante areon de 163,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 6709 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Železniki.

Loko, priskribo
---------------

Občina Železniki
La apudaj municipoj estas:

Urba Municipo Kranj en la nordoriente, Občina Škofja Loka en la oriento kaj sudoriento, Občina Gorenja vas-Poljane en la sudo, Občina Cerkno sudokcidente, Občina Tolmin okcidento, Občina Bohinj en la nordokcidento kaj nordo.


Ĉirkaŭ **Občina Železniki**| Občina Bohinj | Občina Bohinj | Kranj |
| Občina Tolmin | Občina Železniki | Občina Škofja Loka |
| Občina Cerkno | Občina Gorenja vas-Poljane | Občina Škofja Loka |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 30 vilaĝoj:

Davča, Dolenja vas, Dražgoše, Golica, Kališe, Lajše, Martinj Vrh, Ojstri Vrh, Osojnik, Podlonk, Podporezen, Potok, Prtovč, Ravne, Rudno, Selca, Smoleva, Spodnja Sorica, Spodnje Danje, Studeno, Sv. Lenart, Topolje, Torka, Zabrdo, Zabrekve, Zala, Zali Log, Zgornja Sorica, Zgornje Danje, **Železniki**

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Železniki en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
En abstrakta algebro kaj teorio de kampoj, radikoj de polinomoj nomiĝas **algebraj** aŭ **algebraj elementoj**. Ili povas ekzisti en pli granda strukturo.

Pli formale, kampo *L* estas pluigaĵo de kampo *K*, tiam elemento *a* de *L* nomiĝas **algebra** super *K* aŭ **algebra elemento** super *K*, se ekzistas nenula polinomo *g*(*x*) kun koeficientoj en *K* tia ke *g*(*a*)=0. Elementoj de *L*, kiuj ne estas algebraj super *K* nomiĝas **transcendaj** super *K*.

Ĉi tiuj nocioj ĝeneraligas la algebrajn nombrojn kaj la transcendajn nombrojn (se la kampa pluigaĵo estas **C**/**Q**, **C** estas la kampo de kompleksaj nombroj kaj **Q** estas la kampo de racionalaj nombroj.

Ekzemploj
---------

* La kvadrata radiko de 2 estas algebra super **Q**, ĉar ĝi estas la radiko de la polinomo *g*(*x*) = *x*2 - 2 kies koeficientoj estas racionalaj.
* Pi estas transcenda super **Q**, sed algebra super la korpo de reelaj nombroj **R**.

Proprecoj
---------

Jenaj kondiĉoj estas ekvivalento por ero *A* de *L*:

* *A* estas algebra super *K*
* la korpa vastigaĵo *K*(*A*)/*K* havas finia grado, t.e. la dimensio de *K*(*A*) kiel *K*-vektora spaco estas finia (ĉi-tie *K*(*A*) kaj signifas la plej malgrandan subkorpon de *L* enhavantan *K* kaj *A*.
* *K*[*A*] = *K*(*A*), kie *K*[*A*] estas la aro de ĉiuj eroj de *L*, kiu povas esti skribita en la formo *g*(*A*) kun polinoma *g* kies koeficientoj aperas en *K*.

Ĉi tiu karakterizado povas esti uzata por montri ke la sumo, diferenco, produto kaj kvociento de algebraj eroj super *K* estas denove algebra super *K*. La aro de ĉiuj eroj de *L*, kiuj estas algebraj super *K*, estas korpo kiu situas inter *L* kaj *K*.

Se *A* estas algebra super *K*, tiam estas multaj ne-nulaj polinomoj *g*(*x*) kun koeficientoj en *K* tiaj, kia *g*(*A*) = 0. Tamen estas nur unu kun plej malgranda grado kaj kun kondukante koeficiento 1. Ĉi tiu estas la minimuma polinoma de *A* kaj ĝi enkodas multajn gravajn proprecojn de *A*.

Korpoj, kiuj ne permesas iujn ajn algebrajn erojn super si mem (escepte siajn proprajn erojn) estas nomitaj algebre fermitaj. La korpo de kompleksaj nombroj estas ekzemplo.
WeareLa terakoto de Ŝahr-e Suĥteh
Reproduktaĵo de desegno sur ceramika vazo troviĝanta en Ŝahr-e Suĥteh, Irano.
**La terakoto de Ŝahr-e Suĥteh** estas fakte ĉizita terakota taspeco apartenanta al Ŝahr-e Suĥteh, kiu havas celkonscian ripeton de kapro saltanta sur ĝi kaj montras movadon, kaj estas simila al la animacio de hodiaŭ.

Plejparto de la ceramikaĵo malkovrita el la bruligita urbo estas ornamita per grizaj aŭ ruĝaj motivoj el la naturo aŭ la tiamaj kredoj, sed, antaŭ kelkaj jaroj arkeologoj trovis argilan tason el 5.000-jara tombo, kaj ili rimarkis celkonsciajn motivojn sur ĝi, kaj kiam Ili kunmetis ilin kaj trovis kortuŝan bildon, kiu poste estis transformita en 20-sekundan filmon.

La gvidanto de la esplora teamo en Ŝahr-e Suĥteh klarigis pri tiu antikva animacio: "La movo de la kapro al la arbo kaj ĝia manĝado sur la folioj de la arboj estas ilustritaj en kvin movadoj. En ĉi tiuj bildoj, ne nur la kapro moviĝas al la arbo, sed ankaŭ ĝia saltado sur la folioj de la arboj estas klare vidataj." Memorante ĝin, animacio- kaj kinekspertoj ĉiam anstataŭigas *la aserton de la unua animacio de la mondo* kun la frazo **de la plej malnovaj registritaj travivaĵoj en animado de la bildo**. 

animado de terakoto

[La] brulita urbo
-----------------

Ŝahr-e Suĥteh (brulita urbo) aĝas 5 mil jarojn kaj estis malkovrita de angla turisto en 1947. Ĉi tiu antikva urbo situas sur la vojo de Zabol al Zahedan. Ŝahr-e Suĥteh estas konsiderita unu el la historiaj kaj antikvaj monumentoj de la Bronzepoko kaj la sama periodo kiel Jiroft-civilizacio en Sistan kaj Baluĉistano provinco en Irano.

Referencoj
----------

1. 1 2
2. ↑
3. ↑  Bretèque, François Amy de la (2013-04-01). "Marc Azéma, La Préhistoire du cinéma. Origines paléolithiques de la narration graphique et du cinématographe. Paris, Errance, 2011". *1895. Mille huit cent quatre-vingt-quinze* (69): 169–172. doi:10.4000/1895.4624. ISSN 0769-0959.
4. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 811454
 |
ekstera aspekto (1999)
La **Burgo Arras**  estas surmonta fortikita kastelo aŭ burgo el la frua 12a jarcento ĉe la Mozelo proksime de la komunumo Alf en distrikto Cochem-Zell en Rejnlando-Palatinato.

Historio
--------

Dum la malfrua antikva tempo estis sur la monto de la pli posta montburgo malfruromiana monta setlejo. Similaj konstruaĵoj troviĝas ofte en Ejfelo kaj Hunsruko. Post la retiriĝo de la Romianoj ili restas forlasitaj lokoj dum pluraj jarcentoj.

La unua skriba konfirmilo pri la Burgo Arras estas el la jaro 1120. Tiam ĝi aperis en dokumento pri konsekrado de la burga kapelo kun la nomo „*castrum atrebatum*".   Legendoj el la malfrua mezepoko raportas pri konstruo de burgo dum epoko de la hungaraj invadoj. Ĉiukaze ne veras la ateston, - kvankam ofte dirite - ke la belfrido estis finkonstruita ĉirkaŭ la jaro 936.

Ĉirkaŭ 1140 la burgo aperis denove en dokumentoj. Okaze de divido estis menciataj pluraj konstrupartoj, inter ili pordego, kapelo, puto, kiuj estas uzataj komune. Krome estas menciataj fosaĵo, ringmuro kaj turo, kiuj apartenu al la grafo Friedrich I. von Vianden.

La burgo estis unue en posedo de la palastgrafoj, pli poste al la arkiepiskopoj de Treviro. 1137 la sinjoroj de Entersburg konkeris la burgon. La arkiepiskopo de Treviro Albero sieĝis la burgon kaj regajnis la teritorion por Treviro. Kavalira gento nomiĝas laŭ la burgo kaj loĝis ĉi-tie.
La burgon Arras detruis en la 17a jarcento francaj trupoj dum la milito de palatinata sukcedo.

Rezulte al esploroj de la moderna burgesplorado pere de Stefan Ulrich estas multe pli verŝajna ke labelfrido estas konstruo el al meza 13-a jarcento, verŝajne la periodo de la konstruema arkiepiskopo Arnold II. (1242 ĝis 1259) 

La burgon rekonstruis komence de la 20-a jarcento la mineja direktoro Traugott Wilhelm Dykerhoff el Herne. Hodiaŭ en la burgo estas hotelo kaj restoracio.

* intena aspekto (1999)intena aspekto (1999)
* burgaj muroj kaj belfrido (2012)burgaj muroj kaj belfrido (2012)

Ruino Heideburg
---------------

Norde de la burgo Arras troviĝas la ruinoj de la iama „Heideburg". Kelkaj muroj konserviĝis. Videblas ruinoj de burga fosaĵo.

Literaturo
----------

* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„Von den Schauern der Vorwelt umweht…" Burgen und Schlösser an der Mosel*. 1. Auflage. Verlag Schnell und Steiner, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7954-1926-4, S. 12–15.
* Stefan Ulrich: *Arras, Beilstein, Bernkastel, Cochem und Thurandt. Beobachtungen an einigen Moselburgen*. In: B*urgen und Schlösser. Zeitschrift für Burgenforschung und Denkmalpflege* 49 Heft 3, 2008, ISSN 0007-6201, S. 154-160.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Burgo Arras en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* offizielle Webpräsenz

Referencoj
----------

1. ↑  Ulrich 2008, S. 154.
2. ↑  Ulrich 2008, S. 154.
**Občina Žalec** estas unu el 212 municipoj en Slovenio, situanta en la regiono Savinj. La municipo konsistas el 39 kolonioj, ĝia areo estas 117,1 km². La 1-an de januaro 2017 tie loĝis 21 261 homoj. La administra centro estas la urbo Žalec.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el jenaj komunumoj:
Arja vas, Brnica, Dobriša vas, Drešinja vas, Galicija, Gotovlje, Grče, Griže, Hramše, Kale, Kasaze, Levec, Liboje, Ložnica pri Žalcu, Mala Pirešica, Migojnice, Novo Celje, Pernovo, Petrovče, Podkraj, Podlog v Savinjski Dolini, Podvin, Pongrac, Ponikva pri Žalcu, Ruše, Spodnje Grušovlje, Spodnje Roje, Studence, Šempeter v Savinjski dolini, Velika Pirešica, Vrbje, Zabukovica, Zalog pri Šempetru, Zaloška Gorica, Zavrh pri Galiciji, Zgornje Grušovlje, Zgornje Roje, **Žalec**, Železno.

Loko, priskribo
---------------

La municipo Žalec situas la Malsupra Savinja Valo kaj ekzistas en la nuna formo ekde 1998.


Ĉirkaŭ **Žalec**|  | Velenje |  |
| Prebold, Polzela | Žalec | Dobrna, Celje |
|  | Laško, Hrastnik |  |

La municipo limas norde kun la municipo Velenje, oriente al la municipo Dobrna kaj la municipo Celje, en la sudo kun la municipoj Laško kaj Hrastnik, kaj en la okcidento al la municipoj Prebold kaj Polzela.

La teritorio de la municipo pasas de la okcidento al la oriento de la Aŭtovojo Al1, de Ljubljana ĝis Maribor.

Vizitindaĵoj
------------

* Romia nekropolo en Šempeter
* kaverno Pekel
* Manor de Novo Celje
* Muzeo de fajro en Žalec
* Muzeo vaporo vojo ruloj en Griže
* Hop Muzeo en Žalec
* tombejo de la Fera Aĝo ĉe la Griže
* Kelta tombejo en la vilaĝo Drešnji
***Tyrannosaurus rex*** estas unika inter dinosaŭroj en sia loko en la populara kulturo. Dekomence la publiko ĝin varme akceptis. Henry Fairfield Osborn, la prezidanto de la Amerika Muzeo de Naturhistorio, neintence reklamis ĝin kiel la plej granda ĉasisto iam ajn vivinta surtere. Li diris en 1905:[1]

"I propose to make this animal the type of the new genus, Tyrannosaurus, in reference to its size, which far exceeds than of any carnivorous land animal hitherto described... This animals is in fact the nec plus ultra of the evolution of the large carnivorous dinosaurs: in brief it is entitled to the royal and high sounding group name which I have applied to it. [Mi proponas fari de ĉi tiu besto la tipo-specion de nova genro, *Tyrannosaurus*, pro ĝia grandeco, kiu multe superas tiun de iu ajn terbesto ĝis nun malkovrita... Ĉi tiu besto fakte estas la evolua zenito de la grandaj karnovoraj dinosaŭroj: mallonge, ĝi meritas la reĝan kaj nobla-sonan nomon kiun mi donis al ĝi.]"

Vidu ankaŭ
----------

* Dinosaŭroj en la populara kulturo

Referencoj
----------

1. ↑   John "Jack" Horner and Don "Dino" Lessem, *The Complete T. Rex* (Novjorko: Simon & Schuster, 1993), paĝoj 58-62
**Ali Mohamed GEDI** (naskiĝis en 1952) estas somalia bestkuracisto, nomumita ĉefministro de la prezidento Abdullah Yusuf Ahmed en novembro 2004.

Kiel bestkuracisto li fakiĝis pri brutaro, kio estas la ĉefa rimedo de Somalio.

La 3-an de novembro 2004 li iĝis unua registaresto post la komenco de la interna milito kaj la disdivido de la lando komence de la 1990-aj jaroj. Pro sekureckialoj li kaj la plimulto de somaliaj naciaj institucioj loĝis en Kenjo.

La 29-an de aprilo 2005 li veturis al Mogadiŝon por prepari la revenon de la registaro en la landon. La 3-an de majo li eskapis bombatakon kiu mortigos dek homojn.

La 3-an de junio 2007 okazis grava suicidatako kontraŭ la hejmo de Gedi en Mogadiŝo. Almenaŭ 7 homoj estis mortigitaj kaj multaj aliaj vunditaj. Tio estis la tria atako kontraŭ Gedi.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ali Mohamed Gedi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Somali PM ekapas el suicidatako (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 202433
 |
**Občina Šmartno ob Paki** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 10 komunumoj kovrante areon de 18,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 3224 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Šmartno ob Paki.

Loko, priskribo
---------------

Občina Šmartno ob Paki
Občina situas 21 km nordokcidente de Celje. Rivero Paka fluas tra la areo de nordo al sudo. I fluas dekstren al la rivero Savinja. La alteco estas ĉirkaŭ 315 - 652 m.

La apudaj municipoj estas: Občina Šoštanj nordo, Občina Polzela oriente, Občina Braslovče en la sudokcidento kaj Občina Mozirje okcidento .


Ĉirkaŭ **Občina Šmartno ob Paki**|  | Šoštanj |  |
| Mozirje | Občina Šmartno ob Paki | Polzela |
| Braslovče |  |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 10 vilaĝoj:

Gavce, Gorenje, Mali Vrh, Paška vas, Podgora, Rečica ob Paki, Skorno, Slatina, **Šmartno ob Paki**, Veliki Vrh

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Šmartno ob Paki en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Algodre** [alGOdre] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Pan, en la centro de la provinco. *Algodre* estas etimologie tradukebla al *Lageto*.

Municipoj de la komarko Tierra de Alba en la centro de la provinco Zamoro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 18,18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 135 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 15 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Molacillos, Gallegos del Pan, Villalube kaj Coreses.

Estas atestaĵoj de prahistoria kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de 962. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la 12-a jarcento ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 756328
 |
**Jan Kryst** pseŭdonomo *Alan* (naskiĝis la 6-an de aprilo 1922 en Modlin (nun setlejo en Nowy Dwór Mazowiecki), mortis la 22-an de majo 1943 en Varsovio) – soldato de Pola Enlanda Armeo.

Vivo
----

Filo de Franciszek (ŝoforo, aktivulo de Pola Partio Socialista kaj soldato de la Enlanda Armeo). Edukiĝis en Varsovio. Frekventis al mekanika gimnazio de la 1-a grado, kiun finis kelke da monatoj antaŭ eksplodo de la dua mondmilito. Akiris arĝentan pafistan insignon en la pafista sekcio de Militara Pretigo, ankaŭ apartenis al la Asocio de Pola Skoltismo. Septembre 1939 partoprenis volontule en la defendo de Varsovio sur la unua linio de barikadoj; dum la germana okupado laboris kiel seruristo en privata firmao.

Li estis soldato de la Enlanda Armeo, en la Areo Wola de Varsovia Ĉirkaŭejo. Malsanis je tuberkulozo; ekkonante diagnozon, kiu aŭguris al li baldaŭan morton, turnis sin printempe 1943 al la komandejo pri ebleco partopreni revenĝan agadon pro amasaj pafmortigoj, senkonsidere de la risko. La Komandantaro de Kedyw akceptis lian peton, indikante al li la taskon de soleca atako al la varsovia restoracio "Adria" ĉe la str. Moniuszki 10, ofte frekventata de germanoj. La 22-an de majo 1943 Kryst, konsciante, ke la ŝanco por travivi estas minimuma, pafmortigis en "Adria" tri oficirojn de gestapo (laŭ la donitaĵoj de Enlanda Armeo, en la germana raporto kiel viktimojn oni menciis du civilajn oficistojn kaj kaporalon) kaj verŝajne vundis du aliajn. Li mem mortfalis dum retiriĝado sub la gardo de du kunuloj. Lia korpo, ŝtelita de kadavrejo ĉe la str. Oczki, estis metita en sennoman tombon sur la Wola-Tombejo.

Lia volontula faro gajnis grandan renomon. Postmorte estis distingita per Batal-Kruco. Septembre 1943 kadre de eta sabotado la membroj de organizaĵo "Wawer" fiksis sur la str. Rogowska en Varsovio tabuletojn kun la surskribo "la strato de Jan Kryst".

Bibliografio
------------

* Andrzej Kunert, *Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1944* (Biografia vortaro de varsovia konspiro 1939-1944), unua volumo, Instytut Wydawniczy PAX, Varsovio 1987.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612437
* VIAF: 9916151778245718130009
 |
Ali Pasha de Tepelena
**Ali Pasha de Tepelena** aŭ de Yannina (Ioannina), nomita ankaŭ *Aslan*, "la Leono" aŭ la "Leono de Yannina" (naskigis en 1740, mortis la 24-an de januaro 1822), estis islama albana reganto kiu servis kiel Otomana paŝao de la okcidenta parto de Rumelio, eŭropa teritorio de la Otomana Imperio, kiu estis menciita ankaŭ kiel la Pashalik de Yannina. Lia sidejo estis en Ioanino, sed la teritorio kiun li regis inkluzivis la plejparton de Epiro kaj la okcidentajn partojn de Tesalio kaj greka Makedonio en Norda Grekio. Ali havis tri filojn: Ahmet Muhtar Pasha (kiu servis en la milito de 1809 kontraŭ la rusoj), Veli Pasha de Morea kaj Salih Pasha de Vlorë.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑  Sellheim, R..  (1992) *Oriens*. BRILL. ISBN 978-90-04-09651-6.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Ali Pasha en la angla Vikipedio.* 

* Ali Pasha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ali Pasha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 510563
* GND: 119375117
* LCCN: n85229124
* VIAF: 54956638
* ISNI: 0000 0001 2277 6211
* SUDOC: 034804927
* BNF: 125520166
* NKC: js2014804064
 |
Občina Žužemberk
**Občina Ĵuĵemberk** (slovene *Žužemberk*) estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 28 komunumojn kaj ĝia areo estas 164,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 4621 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Ĵuĵemberk.

Loko, priskribo
---------------

La teritorio fluas la rivero Krka. La alteco estas proksimume 180 m en la valo de la rivero ĝis preskaŭ 888 m en la sudo - Monto Sveti Petro. Granda parto de la komunumo estas arbarkovrita.

La ĉefa vojo n. 216 kuras tra la valo de la rivero.

Žužemberk najbaroj 7 municipoj: Občina Trebnje en la nordo, Občina Mirna Peč en la nordoriento, Občina Straža en la sudoriento, Občina Dolenjske Toplice kaj Občina Kočevje en la sudo, Občina Ribnica kaj Občina Ivančna Gorica en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Žužemberk**|  | Trebnje |  |
|  Ribnica,  Ivančna Gorica | Občina Žužemberk |  |
|  |  Dolenjske Toplice,  Kočevje |  Straža |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 51 vilaĝoj:

Boršt pri Dvoru, Brezova Reber pri Dvoru, Budganja vas, Dešeča vas, Dolnji Ajdovec, Dolnji Kot, Dolnji Križ, Drašča vas, Dvor, Gornji Ajdovec, Gornji Kot, Gornji Križ, Gradenc, Hinje, Hrib pri Hinjah, Jama pri Dvoru, Klečet, Klopce, Lašče, Lazina, Lopata, Mačkovec pri Dvoru, Mali Lipovec, Malo Lipje, Pleš, Plešivica, Podgozd, Podlipa, Poljane pri Žužemberku, Prapreče, Prevole, Ratje, Reber, Sadinja vas pri Dvoru, Sela pri Ajdovcu, Sela pri Hinjah, Srednji Lipovec, Stavča vas, Šmihel pri Žužemberku, Trebča vas, Veliki Lipovec, Veliko Lipje, Vinkov Vrh, Visejec, Vrh pri Hinjah, Vrh pri Križu, Vrhovo pri Žužemberku, Zafara, Zalisec, Žužemberk, Žvirče.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Žužemberk en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj:
**Gabriel ROBIN** (esperantigita Gabrielo Robin), naskiĝis la 24-an de marto 1869 en Alexandria, mortis la 26-an de decembro 1911, estis doktoriĝinta rumana bakteriologo kaj fondinto de Rumana Esperanto-Societo (RES) en 1907.

Robin estis esperantisto de 1905. Li verkis plurajn lernolibrojn kaj gramatikojn, flugfoliojn, diversajn artikolojn. Li ankaŭ tradukis en la rumanan instrumaterialojn el la franca. Fondinto kaj subtenanto de la eldonejo „Editura Esperanto" (1907) kaj post unu jaro de la gazeto *Rumana Esperantisto*. Ĉeforganizinto de la unua rumana Esperanto-kongreso en 1909. Kun multaj aliaj RES-anoj li partoprenis en 1910 la 4-an bulgaran E-kongreson en Sofio kaj la fondon de la dunacia organo *Danubo*. Li lernis la brajlan abocon kaj instruis Esperanton al blinduloj. Post la Antverpena Universala Kongreso (UK) en 1911 li faris planon „Kiel verdigi Rumanion en unu jaro", sed lia tro frua morto ĉesigis liajn laborojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libroj de kaj pri Gabriel Robin en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **blazono de Albanio** en sia nuna formo enkondukiĝis la 31-an de julio 2002.

Priskribo
---------

La blazono konsistas el ruĝa blazonŝildo kun ora kadro, sur kiu troviĝas nigra duobla aglo.

Super ĝi ŝvebas la ora kasko de la albana nacia heroo Skanderbeg.

Historio
--------

La blazono estas blazonoŝilda adapto de la flago de Albanio kaj baziĝas sur historia sigelo de Gjergj Kastriot Skanderbeg.

La blazono de komunisma Albanio (1944 ĝis 1990)
Ankaŭ komunisma ŝtato Albanio (1944 ĝis 1990) uzis la simbolon de duobla aglo. En la blazono oficiala dum la komunisma epoko, la aglo ŝvebis en la blanka centro de la emblemo, ĉar blazonŝildo ne estis antaŭvidita. Kadrigis ĝin dekstre kaj maldekstre po grena spiko, sube kunligitaj per ruĝa banderolo sur kiu notiĝis la dato 24-a de majo 1944, la proklamotago de la popola respubliko. Ore kadrigita kvinpinta ruĝa stelo kiel simbolo de komunismo ŝvebis super la aglo.

La flago de Albanio
Sur la nuna flago de Albanio ankaŭ videblas la nigra duobla aglo de Skanderbeg, samforme kiel en la ŝtata blazono sed sen ora kasko.

* Kategorio Blazono de Albanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belarusio • Belgio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio •  Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kazaĥio • Kipro • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgio • Nord-Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |  |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |
**Gabriella Lakatos** [lakatoŝ], laŭ la hungara skribmaniero **Lakatos Gabriella** estis hungara baletisto, aktoro, kantisto.

Gabriella Lakatos naskiĝis la 18-an de oktobro 1927 en Budapeŝto. Ŝi mortis la 13-an de novembro 1989 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gabriella Lakatos aĝis 4 jarojn, kiam ŝi ricevis rolojn en Hungara Radio, dume ŝi apartenis al infanoteatro. En 1931 ŝi kantadis en cirko kaj amuzejo. Post 2 jaroj ŝi roladis jam en filmo. En 1937 ŝi komencis frekventi baletan lernejon de Budapeŝta Ŝtata Operejo, kie ŝi lernis de Ferenc Nádasi. En 1943 ŝi aliĝis al baleta stabo de la Operejo. En 1945 ŝi ricevis rolojn en Nacia Teatro (Szeged), sed poste ŝi revenis al Budapeŝto, kie ŝi baletadis ĝis 1973. Tiam ŝi emeritiĝis, sed spite tion ŝi kantadis kaj ŝi ricevis taskojn en Hungara Televizio. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1957, poste ankaŭ aliajn premiojn.

Repertuaro (elekto)
-------------------

* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij-Vasilij Vajnonen: La Nuksrompilo - princino Maria
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij-Asaf Messerer: Cignolago - Odette-Odilia
* Asafjev-Zaharov: Baĥĉisaraja fontano (Puŝkin) - Zarema
* Csajkovszkij-Gyula Harangozó: Romeo kaj Julieta - titolrolo

Filmoj
------

* Ŝi rolis en 3 filmoj inter 1984-1989

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto de 2009

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Gabriella Lakatos (baletisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ali Saleh KIBA** aŭ **Ali KIBA**, ankaŭ konata kiel *Alikiba*, *KingKiba* aŭ *King of Bongo Flava*, (naskiĝis la 26-an de novembro 1986 en Daresalamo) estas tanzania kantisto kaj komponisto de la stilo konata kiel bongoflavo, same kiel dancisto, muzikproduktisto, aktoro kaj futbalisto.

Kiel artisto, Ali Kiba akiris grandan sukceson kaj agnoskon. Ŝia albumo «Cinderella» rompis la rekordon kiel la plej vendita albumo en orientafrikaj landoj, inkluzive de Tanzanio, Kenjo, kaj Ugando. Ĉe la *Tanzania Music Awards 2015* li gajnis ses premiojn. Post tri-jara silento, li liberigis la unuopaĵojn «Mwana» kaj «Ĉeka» kaj denove rompis rekordon metante unu el liaj kantoj kiel la plej elŝutita kanto de 2015 en mkito.com. Ali Kiba kunlaboris kun R. Kelly kaj diversaj afrikaj muzikistoj en la projekto One8.

Iuj el liaj plej sukcesaj kantoj estas: «Mwana», «Aje», «Chekecha Cheketua», «Cinderella», «Nakshi Mrembo», «Usiniseme», «Dushelele», «Single Boy with Lady Jaydee», «Mapenzi», «Yana Run Dunia» kaj «Macmuga».

Ali Kiba estas posedanto de la diskeldonejo Kings Music. Krome, la 20an de majo 2016, li subskribis interkonsenton kun Sony Music Entertainment kaj en 2017 li fariĝis la direktoro de Rockstar4000.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4  AliKiba Biography, Age, Wife, Albums, Songs, Awards And Net Worth – Busy Tape. Alirita: 22 majo 2020
2. 1 2 3  AliKiba Biography; Wife, Age, Songs, Cars And Lifestyle Arkivigite je 2021-01-24 per la retarkivo Wayback Machine. Alirita: 22 majo 2020
3. 1 2  The Source |Alikiba Becomes the Second African Artist to Sign a Global Music Deal With Sony Music. Alirita: 22 majo 2020

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ali Kiba en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Alikiba - Home | Facebook. Alirita: 22 majo 2020

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692206
* MBA: 976b77a0-8a51-4552-b5b1-d744873e917d b68e051f-2a02-40c5-a99f-da78cc65a5d5, 976b77a0-8a51-4552-b5b1-d744873e917d
 |
**Algebra topologio** estas branĉo de matematiko en kiu oni per abstrakta algebro studas topologiajn spacojn.

La maniero de algebra invariantoj
---------------------------------

La celo estas kategoriigi aŭ klasifiki topologiajn spacojn. Pli malnova nomo por la afero estis kombina topologio, emfazanta pri tio kiel spaco X estas konstruita de pli simplaj aĵoj. La baza maniero nun aplikita en algebra topologio estas esplori spacojn tra algebraj invariantoj, per surĵetoj de ili ekzemple al grupoj kiuj havas grandan kvanton de regeblaj strukturoj, en maniero kiu konservas rilaton de homeomorfio de la spacoj. Ĉi tiu permesas surbaze propozicioj pri topologiaj spacoj fari respektivajn propoziciojn pri grupoj, kiujn estas ofte pli facile pruvi.

Du ĉefaj manieroj je kiuj ĉi tio povas esti farita estas tra fundamentaj grupoj, aŭ pli ĝenerale homotopeca teorio, kaj tra homologeco. La fundamentaj grupoj donas bazan informon pri la strukturo de topologia spaco, sed ili estas ofte ne komutaj kaj povas esti malfacile labori kun ili. La fundamenta grupo de finia simpleca komplekso havas finian prezenton.

  

  


|  |  |
| --- | --- |
|  <!-- --> | Ĉi tiu artikolo enhavas dume forkomentitajn partojn de la teksto, ĉar ili ankoraŭ ne estas sufiĉe bonaj. Vi povas redakti la paĝon kaj plibonigi kaj malkomenti la forkomentitajn partojn. |

* Kategorio Algebra topologio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Gabriella Bánki,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bánki Gabriella** estis hungara moderna dancisto, lumigisto.

Gabriella Bánki naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1960 en Budapeŝto, ŝi mortis la 21-an de julio 2015 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gabriella Bánki gimnastikis 8 jarojn, poste ŝi lernis baleton de Mária Mirkovszky, Endre Jeszenszky, kaj en:Steve Paxton. Intertempe ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ekde la 1980-aj jaroj ŝi dancis en la neŝtata teatretoj, en la sekva jardeko ŝi lernis lumteknikon en Britio kaj Nederlando. En 1997 ŝi hejmenvenis kaj faris kursojn pri la lumtekniko, nature ŝi estis ankaŭ lumigisto.

Ŝiaj dancaĵoj (elekto)
----------------------

* *Synchro System* (1986)
* *Antik Ünnep* (1997)

Ŝiaj lumigistaj laboroj (elekto)
--------------------------------

* *Hidak* (1997)
* *Aki nevetve született* (2005)
* *Boldog Óra* (2014)

Fontoj
------

* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798798
 |


* Portalo pri Biografio
**Calvarrasa de Abajo** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. *Calvarrasa de Abajo* estas tradukebla etimologie al *Senarba Altebenaĵeto de Malsupro*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Amatos, Calvarrasa de Abajo, El Salinar, Los Arenales kaj Valdecarretas, krom la senhomejo La Cabezuela, okupas totalan areon de 28,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 1 152 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 400 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kombine kun ties proksimeco al la provinca ĉefurbo. 

Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 12,4 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753057
 |
**Muhammad ibn Hamed Isfahani** (1125 – 20a de Junio 1201) (perse محمد ابن حامد اصفهانی‎), plej populare konata kiel **Imad ad-din al-Isfahani** perse عماد الدین اصفهانی‎) (arabe عماد الدين الأصفهاني), estis historiisto, saĝulo, kaj retorikisto de Persia deveno. Li lasis valoran antologion de Araba poezio por akompani siajn multajn historiajn verkojn kaj laboris kiel beletruloj dum la periodoj de Zengidoj kaj Ajubidoj.

Post la morto de Nur ad-Din en 1174, Imad ad-Din estis senigita el ĉiuj burokrataj taskoj, kaj forigita el la palaco. Li iris loĝi en Mosul kaj poste eniris en la servo de Saladino, nome Sultano de Egiptio en tiu tempo. Kiam Saladino ekregis en Damasko, la veziro de Saladino, nome al-Qadi al-Fadil, nomumis lin trezoristo, kaj li iĝis ankaŭ delegito de al-Fadil. Kvankam Saladino estis necerta pri lia talento ĉar li estis nur skribisto, Imad ad-Din tuj iĝis unu el la favoritoj de la sultano. 

Tre fikcia versio de Imad ad-Din estis portretita en la eposa filmo de 2005 de Ridley Scott nome *Kingdom of Heaven* fare de la aktoro Alexander Siddig.

Imad ad-Din aperas ankaŭ en "The Book of Saladin: A Novel" de Tariq Ali - nome dua ero de tio kio estas konata kiel "Islama Kvinopo".

Notoj
-----

1. ↑   Donald S. Richards, "Emad al-Din Kateb Esfahani" en Encyclopedia Iranica. "The family of Persian origin into which ʿEmād-al-Dīn Kāteb was born had a tradition of administrative service for the Saljuq dynasty and the caliphate."
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 811227
* GND: 119312344
* LCCN: n80145676
* VIAF: 90044707
* ISNI: 0000 0001 2143 1561
* LIBRIS: 33176
* SUDOC: 052465896
* BNF: 12786334w
 |
Location of Oyama in Tochigi PrefectureLokigo de Ojama en Toĉigi gubernio
**Ojama** (japane 小山市) estas urbo en la gubernio Toĉigi en Japanio.

Historio
--------

Dum la Epoko de Edo, Ojama estis poŝturbo (nomita *Ŝokoba* en la japana), urbo kie vojaĝantoj povis ripozi dum siaj vojaĝoj trans la lando. La 1-an de April, 1889, kiel parto de la establado de la municipa sistemo, Ojama estis establita kiel urbeto. La 31-an de marto 1954, Ojama estis kunfandita kun la proksima vilaĝo de Otani kaj levita al la statuso de urbo. En la 1960-aj jaroj, la urbetoj de Mamada, Mita kaj Kuŭakinu estis aneksitaj al Ojama.

Demografio kaj geografio
------------------------

Ojama estas la dua plej urbo en la gubernio Toĉigi. Aktuale en 2015, la populacio de la urbo estis 165 852 loĝantoj kaj la loĝdenso en la grandurbo estis 966 homoj je kvadrata kilometro.

La tuta areo de Ojama estas 171.76 kvadrataj kilometroj kaj ĝi situas en la sudo de la gubernio Toĉigi. La rivero Watarase fluas en la urba centro.

Ĝemelaj Urboj
-------------

Ojama konservas rilatojn kun 4 ĝemelurboj :

* Cairns, Aŭstralio (2006)
* Lübz, Germanio (2003)
* Ŝaosing, Ĉinio (2010)
* Bensi, Ĉinio (2014)

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Ojama (Toĉigi)** en Vikimedia Komunejo
* La retejo de Ojama japane
Internacia prototipa metro el plateno-iridio. Ĉi tiu estis la normo ĝis 1960, kiam la nova Sistemo Internacia de Unuoj ekuzis mezuron de la spektro de kriptono kiel bazan difinon de metro. Ekde 1983 la unuo estis difinita per rilato al la lumrapido en vakuo.
**Etalonado** (aŭ foje *Gaŭĝado*, aŭ pli internacie kaj malprecize *kalibrado*,) en mezurteknologio kaj metrologio estas la komparado de mezurvaloroj havigitaj pere de testata aparato kun tiuj de etalona normigo de konata ĝusteco aŭ ekzakteco. Tia normigo povas esti alia mezuraparato de konata ekzakteco, aparato, kiu generas la kvanton mezurotan kiel voltaro, tono de sono, aŭ fizika artefakto, kiel metro.

La produkto de la komparo povas rezulti en unu el la jenaj okazoj:

* negrava eraro notita en la testata aparato
* grava eraro notita sed neniu alĝustigo farita
* alĝustigo farita por korekti la eraron ĝis akceptebla nivelon

Strikte parolante, la termino "gaŭĝado" signifas ĝuste la fakton de la komparo kaj ne inkludas nepre postan alĝustigon.

La etalona normigo estas normale konsiderebla al landa/internacia normigo starigita de enlanda metrologia organismo.

Notoj
-----

1. ↑  **Etalonado** pro la fakto, ke la vorto "etalono" troviĝas en NPIV, kiel teĥnika modelo kiel skribita ĉe la sekva paĝo , Alirita la 25an de novembro 2020.
2. ↑  PIV *gaŭĝo* por mezuri enhavon de ujo NPIV, Alirita la 7an de novembro 2020.
3. ↑  La termino "kalibro" en Esperanto temas pli precize pri interna diametro de tubo kaj ekstera diametro de sfero aŭ tubo PIV NPIV Alirita la 7an de novembro 2020.
4. ↑   Define Calibration.

Vidu ankaŭ
----------

* Atesto
* Etalono
* Kilogramo
* Metro
* Normigado

* Kategorio Etalonado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 707237
* LCCN: sh85018860
* BNF: 12224356m
* NKC: ph121396
 |
**Amaravatio** estas planita urbego, ankaŭ administra centro de subŝtato Andra-Pradeŝo en suda-orienta Barato. La loknomo signifas: "la loko por eternuloj".

Ĉefvojo en Amaravatio

Geografio
---------

Amaravatio etendiĝas laŭ riverbordo. Bellari troviĝas 63, Kurnul 87, Kadapa (urbo) 212, Nellore 319, distrikta ĉefurbo Guntur 350, Ĉenajo 424, Mumbajo 601, Kolkato 1399, ĉefurbo Delhio 1448 kilometrojn (aere) .

Universitato en Amaravatio
Kortumo en Amaravatio

Demografio
----------

En 2011 Amaravatio havis 103,000 da loĝantoj.

Historio
--------

Areo de Amaravatio estis loĝata 2200 jarojn. Pro formado de nova subŝtato Andra-Pradeŝo ties ĉefurbo estis Amaravatio. La fundamenta ŝtono estis metita en 2015.

Ekonomio
--------

La konstruado okazis helpe de Singapuro.

Lingvo kaj religio
------------------

La loĝantoj de Amaravati estas ĉefe teluguoj. La telugua lingvo estas la oficiala lingvo en la urbego. Religie hinduoj formas tre grandan plimulton. Ekzistas ankaŭ islamanoj, kristanoj, kaj budhanoj.

Eduko
-----

Jam okazas instruado en la ĵus konstruita universitato.

Klimato
-------

En Amaravatio la averaĝa pluvo jare estas ĉirkaŭ 500 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej multe inter aŭgusto-oktobro. La temperaturo varias inter 20-34 °C.

Trafiko
-------

Aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn por pli mallongaj distancoj, aŭtobusoj por longaj distancoj. Amaravatio estas konektita al la landa fervoja reto. 4 vojoj kuras al la urbego.

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Eta sangvisorbo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonuloj *Dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Rozaloj *Rosales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Rozacoj *Rosaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Sangvisorbo *Sanguisorba* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***S. minor*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Sanguisorba minor****Scop. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Eta sangvisorbo  |

 |
| v • d • r |

*Sanguisorba minor* - Muzeo de Tuluzo
La **eta sangvisorbo** (*Sanguisorba minor*) estas herbo el familio Rozacoj uzata por salato k furaĝo.

Priskribo
---------

Tiu planto altas 20-50 cm, ĝi havas plumformajn malsimplajn foliojn, kun 3-9 paroj de dentaj folietoj. Infloreskoj estas plimalpli sferformaj, floroj estas ruĝverdaj kun multaj stamenoj.  

La eta sangvisorbo kreskas en multaj sekaj herbejoj de Eŭropo kaj Azio.

Enhavo
------

La planto enhavas multe da vitamino C: ĉirkaŭ 500 mg po 100 g da freŝa substanco.

Utiligo
-------

Manĝi sangvisorbon apetetigas. Tizano el sangvisorbaj folioj, metata sur haŭto ruĝa pro tro da suno aŭ alergio, malfortigas la ruĝecon kaj doloron. Se oni trinkas la tizanon, ĝi plifortigas la leboron de la renoj kaj laŭdire helpu kontraŭ kario. Tizano el sangvisorbaj radikoj helpas kontraŭ inflamoj de la buŝa mukozo - se oni volas tian helpon, sufiĉas teni la likvaĵon en la buŝo dum kelkaj sekundoj, ne nepras trinki ĝin.

### Preparo de tizano

* por trinkado: Verŝu unu litron da bolanta akvo sur 20 g da freŝaj folioj kaj lasu la likvaĵon dum 5 minutoj. Por havi medicinan efikon, indas trinki ĉiutage du ĝis 3 tasojn de la tizano.
* por tenado en la buŝa kavo: Boligu 60 g da sekigataj kaj malgrandigitaj radikoj en unu litro da akvo dum malpli ol minuto. Poste lasu la tizanon dum 30 minutoj kaj poste filtru ĝin.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  PIV2, p. 1005.

* Eta sangvisorbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Eta sangvisorbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Eta sangvisorbo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)


Tigo kun folioj kaj infloreskoj
**Plou** [PLOŬ] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas.

Geografio
---------

Ĝi estas je 95 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Huesa del Común (okcidente) kaj Cortes de Aragón (oriente). Ĝi estas en la nordo de la Iberia Sistemo. La loĝloko estas je 903 msm pro kio la klimato estas malvarma.

Historio
--------

Pordego de la preĝejo.
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1328, Alfonso la 4-a vendis Huesa kaj ĝiajn domarojn al Pedro de Luna, farante parton de la komunumaro *Sesma de la Honor de Huesa* ene de la komunumaro Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Plou kie oni malaltiĝis ĝis nunaj nur 48 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), minado, forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801123
 |
**Eta Emme** aŭ **Malgranda Emme** (germane **Kleine Emme**), kiel oni nomas ĝin por distingi de Emme en Kantono Berno, estas rivero en Kantono Lucerno. Ĝi havas longecon de 58 km. La supra parto de la rivero apartenas al la Biosfero-rezervejo Entlebuch de UNESKO.

Fonto
-----

La ĉefa fontrivero de Eta Emme estas la tiel nomita *Waldemme* (en Esperanto *Arbara Emme*), kies fonto troviĝas ĉe Emmensprung (en Esperanto *Salto de Emme*) sur alteco de 1467 m s.m. ĉe la koordinatoj 46° 48′ 5″ N 8° 4′ 0″ O﻿ / ﻿46.80139 °N, 8.06667 °O﻿ / 46.80139; 8.06667 (mapo)Koordinatoj: 46° 48′ 5″ N 8° 4′ 0″ O﻿ / ﻿46.80139 °N, 8.06667 °O﻿ / 46.80139; 8.06667 (mapo). Emmensprung situas ĉe la okcidenta pinto de Kantono Obvaldo sur la teritorio de la komunumo Giswil norde de Brienzer Rothorn.

La Fluo
-------

En la valo de Entlebuch ĝi kuniĝas kun la malpli granda *Weissemme* (en Esperanto *Blanka Emme*) kaj nomiĝas nun *Eta Emme*. La rivero fluas nun orienten kuniĝas en Entlebuch kun la rivero *Entle*, kiu alfluas de sudo, kaj poste en Wolhusen kun *Wohlhuser Wigger*, alfluante de nordokcidento. La rivero forlasas tiam la distrikton Entlebuch kaj formas nun la limon de la distriktoj Sursee kaj Lucerno. Norde troviĝas la komunumo Ruswil, sude Werthenstein kaj poste Malters kaj Littau.

Alfluejo
--------

En Emmenbrücke la rivero sur alteco de 432 m s.m. alfluas al Reuss.

Utiligado por elektra energio
-----------------------------

En ĝia suba parto la rivero en kvar lokoj estas utiligata por produktado de elektra energio, nome ĉe Wolhusen, Ettisbühl-Malters, Littau-Torenberg kaj Emmen-Emmenweid.

Akvofluo kaj akvokvalito
------------------------

La akvofluo de Eta Emme povas forte varii. Averaĝe ĉe Littau oni mezuras proksimume 10 m³/s, dum forta pluvo tiu kvanto facile kreskas al pli ol 70 m³/s. En aŭgusto 2005 la rivero kaŭzis grandajn inundojn.

La kvalito de la akvo estas bona, influita de la marĉoj en Entlebuch. En la supra parto la rivero donas multe da vivolokon por plantoj kaj bestoj. En ĝia suba parto ĝi tamen estas kanaligita kaj tial home influita.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Paĝo pri Kleine Emme sur la retejo de la medidepartemento de Kantono Berno Arkivigite je 2008-02-16 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eta Emme en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo pri Eta Emme Arkivigite je 2008-02-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Eta Emme en la Historioa Leksikono de Svislando[*rompita ligilo*]
* Hidrologiaj datumoj pri Eta Emme en Littau sur la retejo de la Svisa Federacia Oficiejo pri Medio Arkivigite je 2009-04-27 per la retarkivo Wayback Machine
**Qatar National Bank** (**QNB**) (arabe  بنك قطر الوطني) estas katara komerca banko kun sidejo en Doho, Kataro. QNB konstante kreskis por esti la plej granda banko en Kataro kaj la plej granda financa institucio en la Proksima Oriento kaj Afriko. Ĝi estis fondita en 1964 kaj nuntempe havas filiojn kaj partnerojn en 31 landoj sur 3 kontinentoj. La banka proprieto estas egale dividita inter Qatar Investment Authority kaj anoj de la publiko. En 2016, QNB akiris 99,8 % de Finansbank por 2,7 miliardoj da eŭroj.

Historio
--------

QNB estis fondita la 6-an de junio 1964 kiel la unua komerca banko de la lando. Ĝi havis 35 dungitojn en sia unua jaro kaj komence havis sian ĉefsidejon en registara konstruaĵo en la ĉefurbo de Kataro, Doho. La du valutoj en cirkulado tiutempe estis la hinda rupio kaj la brita pundo. Ĉar la populacio de Kataro daŭre pliiĝis dum la jarcento, QNB komencis establi branĉojn en aliaj partoj de la lando.

En 1974, la unuaj branĉoj ekster Doho estis malfermitaj en Al Khor kaj Mesaieed. La banko instalis siajn unuajn bankaŭtomatojn en 1988 ĉe siaj Dohaj filioj kaj en la kuranta jaro enkondukis VISA-kartojn al siaj klientoj. Antaŭ 2015, ĝi establis 76 branĉojn en Kataro.

Referencoj
----------

1. ↑   Subscribe to read. Financial Times. Alirita 2017-08-14.
2. 1 2   QNBQatar - About QNB. www.qnb.com. Arkivita el la originalo je 2019-07-10. Alirita 2017-08-14.
3. 1 2 3 4   (2014-06-09) "50 years of national pride", *Gulf-Times* (en).

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo QNB Group en la portugala Vikipedio.*
**Bruno Soriano** (per plena nomo *Bruno Soriano Llido*, prononco laŭ sistemo IFA hispane ˈbɾuno soˈɾjano ˈʎiðo, inter ŝtatantoj de futbalo kutime nur nomata **Bruno**; naskiĝis la  12-an de junio 1984(nun 1984-06-12) en Artana, Valencilando, Hispanio, do nun 39-jara) estas hispania profesia futbalisto.

Ekde la jaro 2010 li estas membro de la vira hispana nacia teamo de futbalo. Post infanaj jaroj en la junularaj teamoj de la kluboj de la naskiĝurbo Artana kaj poste *Villarreal CF*, li kiel plenkreskulo daŭrigis sian karieron en tiu klubo kaj neniam aktivis en alia kluba teamo.

Li partoprenis kadre de la hispana nacia teamo en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, kaj en ties matĉoj rekoneblis per la ĉemiza numero "19". 

* Kategorio Bruno Soriano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rHispana nacia teamo    Flago de Hispanio    Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 |
| --- |
| 
* 1 Casillas (teamestro)
* 2 Azpilicueta
* 3 Piqué
* 4 Bartra
* 5 Busquets
* 6 Iniesta
* 7 Morata
* 8 Koke
* 9 Vázquez
* 10 Fàbregas
* 11 Pedro
* 12 Bellerín
* 13 De Gea
* 14 Thiago
* 15 Ramos
* 16 Juanfran
* 17 San José
* 18 Jordi Alba
* 19 Bruno
* 20 Aduriz
* 21 Silva
* 22 Nolito
* 23 Rico
* Trejnisto Del Bosque
 | Flago de Hispanio |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 560909
 |