recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Guadalupe** estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Guadalupe*. Al Guadalupe apartenas entute 10 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19026.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 691931 loĝantojn. Ĝi situas tre proksime al Monterrey kaj en ties metropola zono. El la loĝantoj 343.558 estis viroj kaj 348.373 virinoj (2005). La komunumo havas surfacon de 151,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 500 metroj super la marnivelo.

La Municipo de Guadalupe estas parto de la metropola areo de la subŝtato Nuevo León kaj unu el la plej loĝataj en la meksika ŝtato Nuevo León. Ĝi estis fondita en 1714 de S-ro Francisco de Barbadillo y Vitoria, (Ezcaray, La Rioja, Hispanio, la 28-an de marto 1670), sub la nomo de Pueblo y Misión de Nuestra Señora de Guadalupe (de Horcasitas). Kunvenante en 1756 la Tlaxcalan-indiĝenojn kiuj vivis en la Valo Pilón, ĝi ŝanĝis sian nomon tiu de Pueblo de La Nueva Tlaxcala de Nuestra Señora de Guadalupe de Horcasitas. En 1825 ĝi estis promociita al la rango de urbo kaj la 28-an de aprilo 1971 ĝi atingis la kategorion de urbo. Ĝiaj koordinatoj estas 25º 44' - 25º 37' norda latitudo kaj 100º 07' - 100º 16' longitudo okcidente.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21,8 °C.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 595706 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1790 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,3 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

En Guadalupe loĝis en la jaro 2000 452138 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 452671 scipovis legi kaj skribi, sed 12447 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 2,67 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 2,17 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 3,16 %.

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 517580 personoj apartenis al la katolika religio kaj 40876 personoj al la protestantisma religio. 43 apartenis al la judisma relegio kaj 37250 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Historio
--------

Guadalupe fondiĝis en la jaro 1714, fare de Francisco de Barbadillo y Vitoria. Komence ĝi havis la nomon "Pueblo y Misión de Nuestra Señora de Guadalupe". Poste la nomo ŝanĝiĝis al "Pueblo de la Nueva Tlaxcala de Nuestra Señora de Guadalupe de Horcasitas". En 1825 ĝi ricevis la rangon de "villa" kaj je la 1971 ĝi fariĝis "urbo".

Vidu ankaŭ
----------

* Metrorrey

Eksteraj ligiloj
----------------

* Guadalupe en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Sufers** estas komunumo de la komunumaro Rheinwald kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 134 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Sufers estas la plej malsupra komunumo de la Valo Rheinwald. La kernvilaĝo situas norde de la Lago de Sufers, kiu estiĝis pro baraĵo supre de la Roffla-Ravino. Al la komunumo apartenas krom la kernvilaĝo la setlejoj Gul, Rüti, Glattenberg, Sufner Schmelzi kaj diversaj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Sufers limas en nordo al Casti-Wergenstein, en oriento al Andeer, en sudoriento al Ferrera, en sudo al Madesimo (Italio), en okcidento al Splugo, kaj en nordokcidento al Safien.

Trafiko
-------

Tra Sufers pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 al San-Bernardino-Pasejo, sur kiu cirkulas poŝtaŭtolinio, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Tra la komunumo pasas ankaŭ la svisa aŭtovojo A13, al kiu ĝi havas propran alveturejon.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Sufers datiĝas el la jaro 831 kiel *Subere* en la karolinga urbaro. En la jaro 841 Lotaro la 1-a fondis la preĝejon *Sankta Salvatoro*. Dum mezepoko setlis romanĉlingvanoj en Sufers. Ek de la jaro 1300 almigris valzoj alvenantaj el Valezo, kiuj germanigis la lokon. De 1600 ĝis la mezo de la 19-a jarcento en Sufers ekzistis ferminejoj, kaj en Sufers Schmelzi troviĝis ferfandejo. La hodiaŭa preĝejo estis konstruita inter la jaroj 1618 kaj 1625. Inter la jaroj 1959 ĝis 1962 estis konstruita la baraĵlago.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Kurt Wanner*: *Sufers* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-01-27)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sufers en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Sufers
* Sufers en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Sufers** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Malantaŭa Rejno |
| --- |
| 
**Komunumaro Avers:** **Avers**

**Komunumaro Domleschg:** Almens  •  **Fürstenau**  •  Paspels  •  Pratval  •  Rodels  •  Rothenbrunnen  •  Scharans  •  Sils en Domleschg  •  Tomils

**Komunumaro Rheinwald:** **Hinterrhein**  •  Nufenen  •  Splugo  •  Sufers

**Komunumaro Schams:** Andeer  •  Casti-Wergenstein  •  Donat  •  Ferrera  •  Lohn  •  Mathon  •  Rongellen  •  **Zillis-Reischen**

**Komunumaro Thusis:** Cazis  •  Flerden  •  Masein  •  **Thusis**  •  Tschappina  •  Urmein |  |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 365970
* GND: 4247478-4
* LCCN: nr93045555
* VIAF: 246277913
* BNF: 12310389k
 |
**Lagos de Moreno** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Ĥalisko. La ĉefurbo de la komunumo estas Lagos de Moreno. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 053.

Geografio
---------

**Lagos de Moreno** apartenas al la regiono Altos Norte kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco (nordoriente de la regiono Altos Sur). Al tiu regiono apartenas 8 komumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 140001 loĝantojn. El tiuj estis 67093 viroj kaj 72908 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2849,36 km². La meza alteco estas 1900 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 18,7 C. En la komunumo estas 573,2 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.
Rigardo al la centro de la ĉefurbo de la komunumo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 35434 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 31590 scipovis legi kaj skribi kaj 3818 viroj estis analfabetoj. Do 10.77 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 39394 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 33504 sciis legi kaj skribi kaj 5859 virinoj estis analfabetoj. Do 14,87 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Lagos de Moreno vivis 108079 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 26 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,024 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Lagos de Moreno Arkivigite je 2007-06-01 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Kirko Resurekto je Zell am See
**Preĝejo Resurekto** (germane: *Auferstehungskirche*) nomiĝas la luterana kirko en Zell am See, Aŭstrujo (Schmittenstraße 35). Tenadanta ŝirmorganizo estas la Evangelia supera intendantejo de Aŭgsburga konfeso en Salcburgio kaj Tirolo.

Historio
--------

La en 1959 fondita preĝejo nombriĝas al la t.n. kirkoj de Transilvanianoj kies komunumoj kreskis pro forpeli respektive elmigro el Rumanujo post la Dua mondmilito.

La ensemblo el preĝejo kaj sude apudanta paroĥestrejo estas planita fare de Kurt Glondys, filo de Viktor Glondys, iama episkopo de la la saksoj transilvaniaj. La konstruaĵo, simpla halokirko kun avankorpsimila, malfermita antaŭĉambro kun kronanta firstotureto, konsekriĝis en la 9.11.1958.

La interno intensigas sian aspekton per ogivarkaj kaj tegmentportantaj ŝvebtraboj. Ilia formo ripetiĝas en la rektangula ĥorejo. La liturgian meblaron (krucifikso, predikejo, baptujo) kreis Gustav Resatz en 1958, la freskon *Schöpfung* pri la kreo de la mondo la pentristo Walter Stengl.

Ĝis 1993 la kirko de la protestantisma fidelularo en Saalfelden estas ĝia filio.

Literaturo
----------

* *Die Kunstdenkmäler Österreichs. Dehio Salzburg 1986,* p. 503.
* Marietta Mayrhofer-Kramme: *Evangelische Kirchenbauten in Österreich nach 1945.* Bakalaŭriĝlaboraĵo, Vieno 2012, p. 76, interrete

Eksteraj ligiloj
----------------

* hejmpaĝo

47.32206812.82035Koordinatoj: 47° 19′ 19″ N, 12° 49′ 13″ O (mapo)
***Becoming Jane*** estas biografia brit-irlanda historia filmo de 2007 reĝisorita de Julian Jarrold.

Inspirita en la vivo de la fama brita verkistino Jane Austen kaj ŝia ebla rilato kun Thomas Lefroy, la filmo baziĝas sur realaj okazaĵoj kiuj estis kolektitaj en la libro *Becoming Jane Austen* de Jon Spence, kiu estis historia konsilisto de la filmo. Fakte jam antaŭ Spence, ankaŭ aliaj biografoj kiel Radovici (1995)​ kaj Tomalin (2000) estis asertinta la rilaton inter Jane Austen kaj Thomas Lefroy.

La aktorino Anne Hathaway ludis la rolon de Jane Austen, dum la rolon de Thomas Lefroy ludis la skota aktoro James McAvoy. Ankaŭ Julie Walters, James Cromwell kaj Maggie Smith aperas en la filmo, kiu estis produktorita pere de la kunlaborado de diversaj kompanioj, inter kiuj BBC kaj Irish Film Board.

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Anne Hathaway, Jane Austen
* James McAvoy, Tom Lefroy
* Julie Walters, Srino. Austen
* James Cromwell, Rev. Austen
* Maggie Smith, Lady Gresham
* Joe Anderson, Henry Austen
* Lucy Cohu, Eliza De Feuillide
* Laurence Fox, Sro. Wisley
* Ian Richardson, Juĝisto Langlois
* Anna Maxwell Martin, Cassandra "Cassie" Austen
* Leo Bill, John Warren
* Jessica Ashworth, Lucy Lefroy
* Eleanor Methven, Srino. Lefroy
* Michael James Ford, Sro. Lefroy
* Tom Vaughan-Lawlor, Robert Fowle
**Túxpan** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Túxpan de Rodríguez Cano. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 189.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 134394 loĝantojn. El tiuj estis 65207 viroj kaj 69187 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1061.9 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 57 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 13 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 127622 personoj. En la jaro 2000 temis pri 126616, do temis pri kresko / malkresko je -0.16 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 112826 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 2298 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Túxpan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Túxpan Arkivigite je 2007-05-20 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* Retejo de la Komunumo Túxpan Arkivigite je 2007-02-27 per la retarkivo Wayback Machine hispane
**Valle de Santiago** (purepeĉe: Kamembarhu《Loko de estafiate》) (esperante: Valo de Jakobo) estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Valle de Santiago*. Pro la situo oni konsideras, ke ĝi apartenis al la areo de influo de la etnolingva grupo Ĉupikŭaro, tio pro la ceramikaj pecoj trovitaj en la arkeologiaj zonoj kaj agrikulturaj kampoj de la municipo.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 127945 loĝantojn. El tiuj estas 59474 viroj kaj 68471 virinoj. La komunumo havas surfacon de 815,52 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1720 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 675.8 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 23′ norda latitudo kaj 101° 11′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 114613 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 144 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,13 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

83036 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 71523 alfabetoj kaj 11451 analfabetoj. Do 13,79% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Valle de Santiago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2007-11-12 per la retarkivo Wayback Machine
**San Luis de la Paz** estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Luis de la Paz*.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 101370 loĝantojn. El tiuj estas 47615 viroj kaj 53755 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2030,14 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 2020 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 425 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 21° 18′ norda latitudo kaj 100° 31′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 82168 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 1443 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1,76 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

54321 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 43721 alfabetoj kaj 10547 analfabetoj. Do 19,42% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio San Luis de la Paz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2011-05-18 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Furna (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Furna** estas urbo kaj komunumo de la komunumaro Jenaz kaj la distrikto Prättigau/Davos en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 205 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Furna situas en la suda flanko de Pretigovio (germane *Prättigau*), kiel nomiĝas la valo de la rivero Landquart. La kerna vilaĝo situas sur alteco de 1351 m s.m. sur teraso de la orienta deklivo de la monto *Furnerberg*. La orientan limon de la komunuma formas plimalpli la rivereto de Furna, suda alfluanto de Landquart, kies fonto estas sub la kresto de la montoĉeno *Hochwang*, kiu formas la sudan limon de la komunuma teritorio, tie sur alteco de 2533 m s.m. ankaŭ situas la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo Furna konsistas el la setlejoj Hinterberg, Mittelberg, Usserberg, kaj la valza vilaĝeto Danusa.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Furna limas en nordo al Grüsch, en nordoriento al Schiers, en oriento al Jenaz, en sudoriento al Peist, en sudokcidento al Sankt Peter-Pagig, kaj en okcidento al Trimmis.

Trafiko
-------

La komunumo Furna situas flanke de la gravaj trafiklokoj. Sur la teritorio de la najbara komunumo Jenaz ekzistas stacidomo kun la nomo Furna, de tie ekzistas poŝtaŭtolinio al la vilaĝo Furna.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Furna datiĝas el la jaro 1479 kiel *Furnen*. Jam en la jaro 1394 estis menciita la valza setlejo Danusa. Furna apartenis al la Supera Tribunalejo Castels kaj post la tribunala divido al la tribunaejo Castels-Jenaz, kaj apartenis kiel ties parto al la Dektribunala Federacio. Ĝis ĝi fariĝis memstara paroĥo en la jaro 1672 Furna apartenis al la paroĥo Jenaz kaj aliĝis kun ĝi en la jaro 1526 al la reformacio. La preĝejo Sankta Georgo estis konstruita en la jaro 1490, ĝia turo nur en la jaro 1690. En la jaro 1879 estis konstruita la veturebla vojo de Jenaz-Pragg al Furna. En la jaro 1936 estis inaŭgurita poŝtaŭtolinio al la vilaĝo. Elektron Furna ricevis nur en la jaro 1968 kiel unu el la lastaj komunumoj de Svislando.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Otto Clavuot*: *Furna* en *Historia Leksikono de Svislando* (2006-11-14)

Vidu ankaŭ
----------

* Furna (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Furna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Furna

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Furna** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Prättigau/Davos |
| --- |
| 
**Komunumaro Davos:** **Davos**

**Komunumaro Jenaz:** Fideris  •  Furna  •  **Jenaz**

**Komunumaro Klosters:** **Klosters-Serneus**

**Komunumaro Küblis:** Conters en Prättigau  •  **Küblis**  •  Saas en Prättigau

**Komunumaro Luzein:** **Luzein**  •  Sankt Antönien

**Komunumaro Schiers:** Grüsch  •  **Schiers**

**Komunumaro Seewis:** **Seewis** |  |

 |
w1

Modelo de la kluzoparko
La kluzoparko de-aere
**Kluzoparko Waltrop** (laŭ la germana nomo **Schleusenpark Waltrop**) estas tereno kun kvar ŝip(mal)suprigaj konstruaĵoj je la forkiĝo de la Rejn-Herne-Kanalo disde la Dortmund-Ems-Kanalo. La kluzaro troviĝas ĉe la kanala kilometro 45,6 de la Rejn-Herne-Kanalo respektive ĉe kanala kilometro 14,7 de la Dortmund-Ems-Kanalo en Waltrop/ Ruhr-Regiono, limiĝe kun la nomdoma urboparto Henrichenburg de la urbo Castrop-Rauxel.

Partoj de la tereno apartenas al la LWL-Industriemuseum, kiu ekspozicias tie interalie historiajn kanalŝipojn, ŝipmaŝinojn kaj modelojn. Krome la Akva kaj Ŝiptrafika Administrejo je Duisburg-Meiderich tie tenas ekspoziciejon.

La plej malnova konstruaĵo estas la malnova Ŝiplifto Henrichenburg. Ĝi estis konstruata inter 1894 kaj 1899 por alligo de la Haveno Dortmundo kaj estis la unua siaspeca en Germanujo. Kun la konstruo de la Rejn-Herne-Kanalo oni planis ŝparkluzon kaj finkonstruis ĝin en 1914. Post kiam en 1962 ekfunkciis la nova ŝiplifto, oni eksfunkciigis en 1969 la malnovan ŝiplifton. En 1989 ekestis nova kluzego. En la jaro 2005 oni ankaŭ eksfunkciigis la novan ŝiplifton pro teĥnikaj difektoj. Nun la tuta ŝiptrafiko pasas tra la nova kluzo.

Ĉiuj historiaj ŝipmallevaj konstruaĵoj staras sub monumentprotekto kaj estas viziteblaj.

Galerio
-------

* Nova ŝiplifto, maldekstre, kaj nova kluzoNova ŝiplifto, maldekstre, kaj nova kluzo
* La malnova ŝaktokluzoLa malnova ŝaktokluzo
* La malnova ŝipliffto kaj la antaŭhavenoLa malnova ŝipliffto kaj la antaŭhaveno
* Disbranĉiĝo de la Rejn-Herne-KanaloDisbranĉiĝo de la Rejn-Herne-Kanalo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kluzoparko Waltrop en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kluzoparko Waltrop

51.6185757.3300694444444Koordinatoj: 51° 37′ 7″ N, 7° 19′ 48″ O (mapo)
**Bayamón** - prononco [bajaMON], per la Internacia Fonetika Alfabeto [baʝaˈmon] - estas urbego kaj grava universitata municipo en nordorienta Porto-Riko, situanta proksime de la norda marbordo de la insulo. Fine de 2020 en la komunumo vivis 185 187 loĝantoj sur areo de 70,2 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 2 638 loĝantoj/km². Per tiuj nombroj, laŭ loĝantoj temas pri la dua plej granda municipo de la insulo, kaj samtempe pri la plej signifa antaŭurbo de la ĉefurbo San-Juano. La municipa teritorio situas 101 metrojn super la marnivelo.

la kvartalo Hato Tejas [A:to TEĥas]
la kirko sankta kruco

Geografio
---------

Bayamón situas sur la norda marborda ebenaĵo. La tereno estas plejparte ebena, sed kelkaj montopintoj troviĝas en ĝi. Bayamón estas parto de urbaro de San-Juano (Porto-Riko). Tiu ĉefurbo troviĝas 16 km.

Historio
--------

Bayamón estis fondita en 1508 kaj establita en 1772 fare de hispanaj kolonianoj. Nature pli frue indiĝenaj popoloj vivis en la tereno. Baldaŭe alvenis ankaŭ afrikanaj sklavoj. En 1821 sklavino konspiris nefarintan ribelon, tamen ŝi fariĝis heroo inter la sklavinoj. La universitato fondiĝis en 1970.

Trafiko
-------

Bayamón ne havas apartan flughavenon, oni profitas la ĉefurban flughavenon. La urbego estas ligita per aŭtovojo al San-Juano.

Famuloj
-------

En Bayamón naskiĝis Francisco Oller.

Vidu ankaŭ
----------

* Urba trajno de San-Juano

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo (hispane)
* plej bazaj informoj (hispane, angle, dane, germane kaj pole)
Pri la komunumo
---------------

**Soazza** (prononcu: *soaca*; malnova germanlingva nomo: *Sowaz*) estas komunumo de la komunumaro Mesoko kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 361 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Soazza situas en la Valo de Mesoko ĉe la bordo de la rivero Moësa sude de la montpasejo San Bernardino. La ĉefvilaĝo Soazza siutas okcidente de la rivero. Oriente de la rivero situas la vilaĝeto Druna, kiu ankaŭ formas parton de la komunumo.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Soazza limas en nordo al Mesoko, en nordoriento al San Giacomo Filippo (Italio), en sudoriento al Menarola (Italio), en sudo al Lostallo, en sudokcidento al Cauco, kaj en okcidento al Rossa.

Trafiko
-------

San-Bernardino-Pasejo estas grava nord-sud-konekto de Svislando, tra kiu kondukas per tunelo la svisa aŭtovojo A13 kaj super la pasejkulmino la kantona ĉefvojo n-ro 13, kiuj ambaŭ pasas tra Lostallo. Ĝis 1972 tra la Soazza pasis ankaŭ la fervojlinio al Belinzono al Mesoko. Nun la konekto al la publikatransportreto funkcias per poŝtaŭtolinio de Disentis trans San-Bernardino-Pasejo al Biasca.

Lingvoj
-------

La ĉefa lingvo de Lostallo estas la itala.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Soazza datiĝas el la jaro 1203 kiel *Soaza*. En la jaro 1480 Soazzo kune kun Mesoko aliĝis propravole al la Griza Federacio. Ĝis la administracia reformo de Kantono Grizono de 1851 Soazza formis parto de la Supera Tribunalo Mesoko apartenante al ties meza flago. En la jaro 1851 la Supera Tribunalo Mesoko estis transformita al la komunumaro Mesoko kaj Soazza fariĝis unu de ties politiaj komunumoj en la distrikto Moësa en Kantono Grizono.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Cesare Santi*: *Soazza* en *Historia Leksikono de Svislando* (2011-04-28)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Soazza en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Soazza
* Soazza en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Soazza** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Moësa |
| --- |
| 
**Komunumaro Calanca:** **Arvigo**  •  Braggio  •  Buseno  •  Castaneda  •  Cauco  •  Rossa  •  Santa Maria in Calanca  •  Selma

**Komunumaro Mesoko:** Lostallo  •  **Mesoko**  •  Soazza

**Komunumaro Roveredo:** Cama  •  Grono  •  Leggia  •  **Roveredo**  •  San Vittore  •  Verdabbio |  |

 |

[[Kategorio:{{{1}}} (komunumaro)]]
**Eugene A. DELCROIX** (naskiĝinta en 1891, mortinta en 1967) estis usona fotisto kaj fota artisto.

Estante profesia fotografo dum kvin jardekoj li kreis ege sensivan verkaron. En ĝi li intencis ĉiam klare distingi inter formoj kaj prezentado. Unue li laboris por la nov-orleanaj firmaoj de C. Bennette Moore kaj Anthony H. Hitchler antaŭ ol iĝi liberprofesiulo.

Tiam li ne plu koncentriĝis pri portretoj sed pri la fotado de arkitekturaĵoj, placoj, kortoj, naturaĵoj (ekz. hiacintoj; musko descendanta de arboj), flosoj, ferkonstruaĵoj ktp. 
En 1938 la eldonejo de Joseph S. W Harmanson eldonis antologion de liaj fotoj sub la titolo *Patios, Stairways, and Iron Lace Balconies of Old New Orleans*. Komentis la tuton Stanley Clisby Arthur kiu ne nur egaligis lin al aliaj famaj kolegoj en la rolo de fota historiografo sed eĉ substrekis lian superecon. Cetere, Arthur ĉi-tie taksis Nov-Orleanon la plej interesa urbo de Usono. Bildoj de li aperis samjare ankaŭ en la periodaĵo "Pencil Points".

En 1994 (januaro-majo) okazis la unua granda eksponado de verkoj de li post lia morto fare de "Historic New Orleans Collection". En ĝi ankaŭ oni memoris pri lia longjara engaĝiĝo ĉe "New Orleans Camera Club" kies anojn li ege influis. La menciita kolekto ricevis la verkojn en 1984 fare de Artomuzeo de Nov-Orleano; al ili estis donacintaj la bildojn Joel Jurgens kaj la edzino de Delcroix, Aimée. En 2017 oni ciferecigis pli ol 5000 vitroplatnegativojn de la fota artisto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Patios, stairways and iron-lace balconies of old New Orleans: a series of photographs by Eugene A. Delcroix*. Eldonejo Harmanson, Nov-Orleano 1938 (ĉi tie interrete)
* ekzemplo de portretfoto de Delcroix

Notoj
-----

1. ↑  John H. Lawrence, Jude Solomo k.a.: "Through a Lens Softly: The Photographs of Eugene Delcroix" - Ĉe: *The Historic New Orleans Collection Quarterly*, 12/1994, p. 2
2. ↑  *Delcroix has been, undoubtedly, the most successful. Many have tried to emulate the Delcroix picturization of Old New Orleans but none has succeeded. Countless others even have tried to copy the very places he has pictured with such fidelity, charm, and atmosphere — but none has succeeded. [...] With this, his first published work, Eugene A. Delcroix takes his place besides such artists as Joseph Pennell, Ellsworth Woodward and William Woodward, who pictured the Vieux Carré of the past, and Arnold Genthe, Alberta Kinsey, Clarence Millet, A. C. Webb, William P. Spratling, Knute Heldner, Florence R. Durkee, and many others who, through their artistic talents, are leaving a lasting, truthful record of the most picturesque section of New Orleans, America's most interesting city.* - El la antaŭparolo fare de Arthur.
3. ↑  "A portfolio of 16 photographic studies by Eugen A. Delcroix of New Orleans and its environs." - Ĉe: "Pencil Points", 4/1938, p. 205 ss. (skanaĵo)



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Pri la komunumo
---------------

**Flerden** (en la romanĉa lingvo **Flearda**) estas komunumo de la komunumaro Thusis kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 223 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Flerden situas ĉe la bordo de la rivereto Sanderas, kiu en Cazis alfluas al Malantaŭa Rejno. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Flerden mem ankaŭ la setlejoj Baria en sudoriento de la komunumo kaj Badugns.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Flerden limas en nordo al Cazis, en oriento al Masein, en sudoriento al Urmein, en sudokcidento al Tschappina, kaj en okcidento al Safien.

Trafiko
-------

Flerden situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas flanka vojo de Thusis tra Masein, kiu estis konstruita en la jaro 1901. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Thusis.

Lingvoj
-------

Ankoraŭ en la jaro 1880 63,9% de la loĝantaro de Flerden parolis la romanĉan lingvon. Ek de tiam la proporcio de la germanlingvanoj konstante kreksis. Ĝis en la jaro 1941 la parto de la romanĉlingvanoj malaltiĝis al 12,6%. Aktuale la germana lingvo estas la ununura oficiala lingvo de la komunumo. Kadre de la popolnombrado de la jaro 2000 96% de la loĝantaro parolis la germanan kaj nur 4% la romanĉan.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Flerden datiĝas el la jaro 1156 kiel *Flirden*. Dum mezepoko la grandbieno de Flerden apartenis al la Monaĥejo Cazis. La regantoj en Flerden estis ĝis 1337 la Senjoroj de Vaz, tiam sekvis la Grafoj de Werdenberg kaj la Senjoroj de Rhäzüns, kaj ek de 1475 la episkopo de Koiro. En la jaro 1709 la flerdenanoj sin liberaĉetis de la episkopa feŭdo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Jürg Simonett*: *Flerden* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-10-28)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Flerden en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Flerden
* Flerden en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Flerden** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Malantaŭa Rejno |
| --- |
| 
**Komunumaro Avers:** **Avers**

**Komunumaro Domleschg:** Almens  •  **Fürstenau**  •  Paspels  •  Pratval  •  Rodels  •  Rothenbrunnen  •  Scharans  •  Sils en Domleschg  •  Tomils

**Komunumaro Rheinwald:** **Hinterrhein**  •  Nufenen  •  Splugo  •  Sufers

**Komunumaro Schams:** Andeer  •  Casti-Wergenstein  •  Donat  •  Ferrera  •  Lohn  •  Mathon  •  Rongellen  •  **Zillis-Reischen**

**Komunumaro Thusis:** Cazis  •  Flerden  •  Masein  •  **Thusis**  •  Tschappina  •  Urmein |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Fideris (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Fideris** (malnova romanĉlingva nomo *Fadrein*) estas komunumo de la komunumaro Jenaz kaj la distrikto Prättigau/Davos en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 613 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Fideris situas ĉe la suda flanko de Pretigovio (germane Prättigau), kiel nomiĝas la valo de la rivero Landquart. La rivero formas la nordan limon de la komunumo. En sudo la komunumo etendiĝas ĝis la kresto de la montoĉeno *Hochwang*. Al la komunumo apartenas krom Fideris la frakcioj Strahlegg kaj Fideris-Au.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Fideris limas en nordo al Luzein, en oriento al Conters en Prättigau, en sudoriento al Langwies, en sudokcidento al Peist, kaj en okcidento al Jenaz.

Trafiko
-------

Tra la komunumo Fideris pasas la kantona ĉefvojo n-ro 28 de Landquart al Davos. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la linio de la Retia Fervojo de Landquart al Klosters.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Fideris datiĝas el la jaro 1370 kiel *Fidris*. La Burgo Strahlegg, kiu situas apud la samnoma vilaĝeto datiĝas el la unua duono de la 13-a jarcento. Ĝi apartenis al la Senjoroj de Straiff kaj ek de 1403 al la Grafoj de Togenburgo. La suvereneco apartenis en mezepoko al la Senjorujo Castiel. En la jaro 1436 Fideris aliĝis kiel membro de la tribunalejo Castiel al la Dektribunala Federacio. Origine Fideris estis romanĉlingva. En la 14-a jarcento valzoj almigris kaj fondis sur alteco de 1900 m s.m. la setlejon Tarnuz. En la dua duono de la 16-a jarcento Fideris estis komplete germanigita.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Otto Clavuot*: *Fideris* en *Historia Leksikono de Svislando* (12-01-2005)

Vidu ankaŭ
----------

* Fideris (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fideris en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Fideris

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Fideris** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Prättigau/Davos |
| --- |
| 
**Komunumaro Davos:** **Davos**

**Komunumaro Jenaz:** Fideris  •  Furna  •  **Jenaz**

**Komunumaro Klosters:** **Klosters-Serneus**

**Komunumaro Küblis:** Conters en Prättigau  •  **Küblis**  •  Saas en Prättigau

**Komunumaro Luzein:** **Luzein**  •  Sankt Antönien

**Komunumaro Schiers:** Grüsch  •  **Schiers**

**Komunumaro Seewis:** **Seewis** |  |

 |
Koordinatoj: 50° 47′ 50″ N 14° 40′ 15″ O﻿ / ﻿50.79722 °N, 14.67083 °O﻿ / 50.79722; 14.67083 (mapo)

**Mařeničky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mařenice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudokcidente de Mařenice. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 36 loĝantoj.

**Mařeničky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,27 km².

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 459 |
| 1880 | 455 |
| 1890 | 380 |
| 1900 | 322 |
| 1910 | 307 |
| 1921 | 246 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 212 |
| 1950 | 66 |
| 1961 | 44 |
| 1970 | 56 |
| 1980 | 30 |
| 1991 | 22 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 24 |
| 2011 | 30 |
| 2021 | 36 |

Naturo
------

La vilaĝo estas envicigita en pejzaĝon de cismontaro de Luzacia montaro. Sur ties orienta rando estas protektita areo Torfejo Mařeničky.

Akvaro
------

Tra la municipo trafluas de la nordo al la sudo rojo, pli poste rivereto Svitávka. Dum inundo en la jaro 2010 ĉi tie deŝiris unu el la pontoj sur ŝoseo de municipo Kunratice u Cvikova. La ŝtato el siaj rezervoj konstruis provizoran metalan ponton.

Turismo
-------

De la oriento la vilaĝon tranĉas flave flava turisma marko markita turisma marko el Jablonné v Podještědí, kiu finiĝas okcidente en proksima vilaĝo Trávník. Tra nordosuda direkto kondukas tra la vilaĝo ŝoseo el Kunratice en la sudo ĝis Mařenice en la nordo.

Pluaj fotoj
-----------

* Domo en MařeničkyDomo en Mařeničky
* Historia ponteto trans rivereto SvitávkaHistoria ponteto trans rivereto Svitávka
* La okcidenta parto de la vilaĝoLa okcidenta parto de la vilaĝo
* La ponto el la ŝtataj rezervojLa ponto el la ŝtataj rezervoj

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Mařenice (4) |
| --- |
| Dolní Světlá ~ Horní Světlá ~ Mařenice ~ Mařeničky |

 |
Pri la komunumo
---------------

**Castaneda** estas komunumo de la komunumaro Calanca kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 224 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Calanca situas en la suda Valo de Calanca sur teraso alte super la riveroj Calancasca en okcidento kaj Moësa en sudo. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Castaneda la setlejoj Campagna kaj Al Ronc.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Castaneda limas en nordoriento al Santa Maria in Calanca, en oriento en unu punkto al Verdabbio, en sudo al Grono, kaj en okcidento al Buseno.

Trafiko
-------

Castaneda situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per kurboriĉa vojeto, kiu deflankiĝa de la vala vojo de la Valo de Calanca kaj kondukas tra Castaneda al Santa Maria in Calanca. Per la poŝtaŭtolinio de Grono an Santa Maria la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Lingvoj
-------

La ĉefa kaj sola oficiala lingvo de Castaneda estas la itala, parolata de pli ol 90% de la loĝantaro.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Castaneda datiĝas el la jaro 1295. En Castaneda situas tombejokampo el la ferepoko, kiu ek de 1928 estis sisteme esplorita. Proksimume 100 tomboj estas bone dokumentitaj. En *Pian del Remit* estis trovitaj plugoŝpuroj, fajrejoj kaj keramikaĵoj el la neolitiko el la 3-a jarmilo antaŭ Kristo. Kiel la ceteraj komunumoj de la Valo de Calanca, Castaneda ĝis la administracia reformo de 1851 estis parto de la tribunalkomunumo Calanca. Ek de 1851 Castaneda estas politika komunumo de la komunumaro Calanca en la distrikto Moësa.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj signifoj de Castaneda

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Cesare Santi* kaj *Patrick Nagy*: *Castaneda* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-04-20)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Castaneda GR en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Castaneda
* Castaneda GR en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Castaneda** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Moësa |
| --- |
| 
**Komunumaro Calanca:** **Arvigo**  •  Braggio  •  Buseno  •  Castaneda  •  Cauco  •  Rossa  •  Santa Maria in Calanca  •  Selma

**Komunumaro Mesoko:** Lostallo  •  **Mesoko**  •  Soazza

**Komunumaro Roveredo:** Cama  •  Grono  •  Leggia  •  **Roveredo**  •  San Vittore  •  Verdabbio |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Dolní Světlá |

Koordinatoj: 50° 49′ 52″ N 14° 40′ 00″ O﻿ / ﻿50.83111 °N, 14.66667 °O﻿ / 50.83111; 14.66667 (mapo)

**Dolní Světlá** (germane *Nieder-Lichtenwalde*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mařenice. Ĝi troviĝas en Luzacia montaro proksimume 3 km norde de Mařenice. Estas ĉi tie registritaj 105 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 65 loĝantoj.

Dolní Světlá situas en katastra teritorio **Dolní Světlá pod Luží** kun areo 3,31 km².

Historio
--------

Vilaĝeto Světlá pod Luží estiĝis en la 14-a jarcento sur paŝtejoj post minado de arbo por vitrofaristoj, post kiuj konserviĝis restaĵoj de gisejoj. La unua skribmencio pri tiu ĉi longa vilaĝo estas el la jaro 1391.

En la tuta vilaĝo vivis ĉirkaŭ la jaro 1850 proksimume 1800 loĝantoj, kiuj vivtenis sin plejparte de teksista laboro. Post la dua mondmilito plimulto de la loĝantaro pro sia germana deveno estis ellandigita. Ĝis la jaro 1946 la municipo portis nomon Dolní Lichtenwald.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 970 |
| 1880 | 935 |
| 1890 | 779 |
| 1900 | 753 |
| 1910 | 710 |
| 1921 | 641 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 681 |
| 1950 | 136 |
| 1961 | 137 |
| 1970 | 85 |
| 1980 | 84 |
| 1991 | 42 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 47 |
| 2011 | 56 |
| 2021 | 65 |

Aliaj informoj
--------------

Norde ĝi limas kun germana federacia lando Saksio, distrikto Görlitz.

Sur la katastro Dolní Světlá troviĝas grejsa formacio Korakaj ŝtonoj (532 m.) (nomata ankaŭ Falko, Falĉjo, germane *Falkenstein*), ĉe kiuj troviĝas ruino de burgo Falkenburk kaj antaŭ dekoj da jaroj ĉi tie estis ankaŭ restoracio.

Konserviĝis ĉi tie ankaŭ kvadrata kapeleto kaj kelke da domoj de luzacia tipo.

Pluaj fotoj
-----------

* Dolní Světlá, Malnova gastejoDolní Světlá, Malnova gastejo
* Dolní Světlá, hotelo en la vilaĝoDolní Světlá, hotelo en la vilaĝo
* Restoracio en Dolní SvětláRestoracio en Dolní Světlá
* Dolní SvětláDolní Světlá
* Limpasejo Großschönau - Dolní SvětláLimpasejo Großschönau - Dolní Světlá

Rilataj artikoloj
-----------------

* Brazilka
* Juliovka
* Luzo

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Mařenice (4) |
| --- |
| Dolní Světlá ~ Horní Světlá ~ Mařenice ~ Mařeničky |

 |
**Guntur** (telugue గుంటూరు, urdue گنٹور) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo kaj ĉefurbo de la Distrikto Guntur.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 647 508 loĝantoj sur areo de 45,79 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 14 141 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Guntur etendiĝas sur ebenaĵo en meza kaj orienta parto de la lando. Hajderabado situas 266 km.

Historio
--------

Guntur kun la ĉirkaŭaĵo estas supozeble la plej frue konata regno en Sudhindio. La urbo estas hindua sankta ejo en la regiono, sed la regiono estas historie konata ankaŭ por la budhismo. Kun la apero de la eŭropanoj la grandurbo ekhavis nacian kaj internacian signifojn. Francoj alvenis en la 18-a jarcento, poste britoj venis en 1788. En 1890 la fervoja linio pretiĝis.

Ekonomio
--------

Guntur estas grava komerca centro en Hindio pri kotonoj, tabakoj kaj kapsikoj. En la industrio la plej grava estas farado de diversaj teksaĵoj. La ĉirkaŭaĵo estas tre fekunda.

Trafiko
-------

Guntur havas nek havenon, nek flughavenon, sed ĝi havas aŭtovojojn kaj fervojajn liniojn.

Klimato
-------

Guntur havas tropikan klimaton kun influo de musono, kiu komenciĝas en junio. La vintro daŭras de oktobro ĝis februaro. Jare pluvas po 989 mm.

Vidindaĵoj
----------

* muzeo
* parkoj
* proksime de la urbo estas riĉaj diversaj vidindaĵoj

Vojo al hospitalo en Guntur
The Great India Place Mall.
IT Parko.
**Noida**, mallongigo de **Nova Oĥla Industria Disvolviga Aŭtoritato**, estas planita urbo, jam metropolo en Barato sub administracio de la Nova Oĥla Industria Disvolviga Aŭtoritato (nomita ankaŭ NOIDA). Ĝi estas parto de la Nacia Ĉefurba Regiono de Barato. Noida venis al administracia ekzisto la 17an de aprilo 1976 kaj celebras la 17an de aprilo kiel "Noida Tago". Ĝi estis kreita kiel parto de urbaniza trusto dum la polemika Urĝa Periodo (1975–1977). Tiu urbo estis kreita laŭ la *UP Industria Aredisvolviga Leĝo* pro iniciato de Sanjaj Gandhi. La urbo havas la plej altan enspezon por persono en la tuta Nacia Ĉefurba Regiono. La Noida Aŭtoritato estas inter la plej riĉaj urbaj areoj en la lando.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 637 272 loĝantoj  sur areo de 92,1 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 6 919 loĝantoj/km², el kiuj maskloj kaj inoj estas 352,577 kaj 289,804 respektive.

Noida estas fama pro elstaraj, arboliniitaj ŝoseoj kaj konsiderata la plej verda urbo de la lando kun ĉirkaŭ 50% de verda ŝirmo, la plej alta el ajna urbo en Barato.

Noida estas situanta en la distrikto Gautam Budh Nagar de la subŝtato Utar-Pradeŝo state. La distriktaj administraciaj sidejoj estas en la najbara urbo Granda Noida. Tamen, la distrikta plej alta registara funkciulo, nome la Distrikta Magistrato (DM), sidejas en Noida. La urbo estas parto de la ento Noida Vidhan Sabha (ŝtata asembleo) kaj de Gautam Budha Nagar (Lok Sabha ento). Ministro de Ŝtato por Kulturo, Turismo de Civila Aviado nome Maheŝ Ŝarma de la Partio de la Popolo de Barato estas la nuna MP de Noida.

Notoj
-----

1. ↑   Vibha Chibber: We moved to Noida as it is a planned city. *The Times of India*.
2. ↑  Purusharth Aradhak, "Infrastructure projects to get a boost with Noida Authority's Rs 8,000 crore budget", Times of India, 27a de januaro 2014
3. ↑   Cities having population 1 lakh and above, Census 2011. Census2011.co.in. Alirita 2014-06-13.
4. ↑   Noida City Population Census 2011 | Uttar Pradesh. Census2011.co.in. Alirita 2014-06-13.
5. ↑   Authority to make atlas to bring Noida on tourist map. *The Times of India*.
6. ↑   ‘Noida is country’s greenest city, drive to push cover’. *The Times of India*.
7. ↑   Dr. Mahesh Sharma - Ministry of Culture. *indiaculture.nic.in*.
8. ↑  Noida’s first MLA has his task cut out Arkivigite je 2015-07-16 per la retarkivo Wayback Machine. Hindustan Times. Alirita la 2013-07-21.

Vidu ankaŭ
----------

* Metroo de Delhio
* Metroo de Noida

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Noida en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Noida Aŭtoritato Arkivigite je 2009-04-18 per la retarkivo Wayback Machine
* New Government Housing Scheme
* Affordable Housing Scheme
* Development Authority Scheme
**Dankuni** bengale: **ডানকুনি** estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en subŝtato Okcidenta Bengalio, en distrikto Hugli. La urbego apartenas al urbaro de Kolkato.

Stacidomo en Dankuni

Demografio
----------

En 2011 Dankuni havis 249 840 da loĝantoj kun legopovo 86%, signife pli alta, ol la tutlanda mezumo.

Geografio
---------

Dankuni situas sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 8 m super la marnivelo. Balli troviĝas 5, Utturpara Kotrong 6, Kamarati kaj Serampore po 8, Borahonogur 9, distrikta sidejo Ĥorda 10, subŝtata ĉefurbo Kolkato 15, Maheŝtala 21, tutlanda ĉefurbo Delhio 1292, Mumbajo 1659 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Dankuni havas riĉan historion, kiu devenis jam de la antaŭkolonia epoko. Dum la 18-a jarcento Dankuni venis sub la kontrolon de la Brita Orienthinda Kompanio. La urbo estis grava centro de jutoproduktado kaj havis plurajn jutmuelejojn. En la frua 20-a jarcento Dankuni iĝis centro de la barata sendependeca movado. Post la sendependiĝo en 1947 ĝi spertis rapidan industriigon. Pluraj fabrikoj kaj uzinoj ekfunkciis. La urba areo iĝis miksaĵo de loĝkvartaloj kaj industriaj zonoj, reflektante sian duoblan identecon kiel loko de loĝado kaj ekonomia agado.

Ekonomio
--------

Dankuni estas signifa industria urbo, kie oni produktas precipe trajnojn, lokomotivojn kaj similajn fervojaĵojn.

Lingvoj
-------

La oficiala lingvo en Dankuni estas la bengala, al kiu la angla aldoniĝas. Laŭ la gepatraj lingvoj estas la bengala (70%), la hindia (26%), odia (2%), iomete aliaj.

Religio
-------

En Dankuni vivas plejparte hinduoj (83,5%), poste islamanoj (10%), budhistoj (3%), kristanoj (2%), iomete aliaj.

Eduko
-----

En Dankuni mankas altlernejoj.

Klimato
-------

Dankuni troviĝas en tropika klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen: Aw. La meza temperaturo estas 30 °C. La musono portas pluvojn.

Trafiko
-------

Dankuni havas trairan fervojan linion en etapo Bordoman-Balli, kiu estis konstruita en 1917. 5 ĉefvojoj kuras al la urbego, krome ekzistas flankovojo al la komenca Utturpara Kotrong. La plej proksima flughaveno (ankaŭ internacia) funkcias ĉe Kolkato.

Preĝejo en Dankuni

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |

* Kategorio Dankuni en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pompano Beach** estas grandurbo en subŝtato Florido, en Kantono Broward.

Mapo pri situo de Pompano Beach

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 26° 14′ N 80° 07′ U﻿ / ﻿26.233 °N, 80.117 °U﻿ / 26.233; -80.117 (mapo)
* Areo: 67 km²
* Loĝantaro: 100 000 (takso en 2012)
* Supermara alteco: 4 m
* Horzono: UTC-5h (en somero UTC-4h)
* Poŝtkodo: 33060-33077, 33093, 33097
* Telefonkodo: 754, 954

Haveno por jaĥtoj en Pompano Beach
Aerfoto pri Pompano Beach

Geografio
---------

Pompano Beach situas sur la marborda ebenaĵo laŭ Atlantiko en la sudorienta parto de Usono, same de Florido. Ĝi najbaras kun Fort Lauderdale (10 km), proksime estas Miamo (30 km) kaj Hialeah.

Historio
--------

La unuaj loĝantoj alvenis en 1896 pro ekfunkcio de la fervojo. En 1907 la loko jam oficiale estis urbeto, post unu jaro municipo formiĝis. En la 1920-aj jaroj Pompano Beach kreskis rapide. En 1947 la urbo estis pligrandigita per najbaraj areoj kaj oni deklaris ĝin urbo. Tiutempe multe da homoj pasigis la vintrojn en la areo.

Klimato
-------

Pompano Beach havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 20-29 °C. La varmo kulminas inter julio-aŭgusto, la malvarmo kulminas en januaro (foje la temperaturo falas al 12 °C). En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte en junio, plej malofte januare. Ĝenerale neniam neĝas.

Vidindaĵoj
----------

* strando kun hoteloj

Vendejego en Pompano Beach

Fontoj
------

* Angla kaj germana Vikipedioj
**Anaco** [anAko] estas urbego kaj universitata urbo en subŝtato Anzoátegui en Venezuelo.

Bazaj informoj
--------------

Komerca domoo en Anaco
* Loĝantaro: 127.431 en 2011
* Supermara alteco: 215 m
* Areo: 42 km²
* Telefonkodo: 0282
* Poŝtkodo: 6003
* Horzono: UTC -4:30 (ankaŭ somere)
* 09° 28′ 55″ N 64° 29′ 30″ U﻿ / ﻿9.48194 °N, 64.49167 °U﻿ / 9.48194; -64.49167 (mapo)

Geografio
---------

Aerpanoramo al Anaco
Anaco situas sur montetaro en norda Venezuelo. Barcelono (Venezuelo) troviĝas 79, Cumaná 130, Maturín 170, Bolívar (urbo) 191, Guayana (urbo) 253, **Karakaso** 272, Los Teques 277, Turmero 320, Marakajo 332, Valencio (Venezuelo) 373, Barquisimeto 513, Coro (Venezuelo) 588, Barinas (Barinas) 613, Cabimas 749, Marakajbo 773, San Cristóbal (Venezuelo) 849 km.

Historio
--------

En proksimeco de la nuna Anaco katolikaj misioj funkciis ekde 1734, la alia ekde 1735. Oni trovis naftojn kaj tergasojn en 1942. La urbofondo okazis post 2 jaroj. En 1948 Anaco jam estis grava industria urbo.

Placo Bolivar en Anaco

Ekonomio
--------

La ĉefa industrio en Anaco estas la gaso-ekspluatado. La urbego estas konata kiel koro de Venezuela gaso, krome ĝi ligiĝas al la petrolindustrio. En la najbereco estas grava ankaŭ agrikulturo de maizoj, sorgoj kaj bredado de brutoj.

Trafiko
-------

Aleo en Anaco
Anaco situas laŭvoje inter El Tigre kaj Kariba Maro. La urbego havas flughavenon, tamen jam ne funkcianta por komercaj flugoj.

Klimato
-------

Anaco situas en zono de tropika savana klimato.

Komercejo en Anaco

Fontoj
------

* Hispana Vikipedio helpe de Guglo
* mapo, distancoj Arkivigite je 2015-06-23 per la retarkivo Wayback Machine