recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Manó Gozsdu** [goĵdu], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gozsdu Manó** estis hungaria-rumana juristo, politikisto, parlamentano, mecenato, departementestro. Liaj nomoj laŭ diversaj rumanaj ortografioj estas **Emanoil Gojdu**, **Manuil Gozsdu**, **Emanuil Gozsdu**. Lia kuzo estis Elek Gozsdu.

Pentraĵo Manó Gozsdu fare de Miklós Barabás
Manó Gozsdu  naskiĝis la 9-an de februaro 1802 en Transilvanio en Nagyvárad, li mortis la 3-an de februaro 1870 en Pest (urbo).

Biografio
---------

Manó Gozsdu frekventis katolikajn gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Eger, poste li studis en Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad) kaj Reĝa Jura Akademio (Pozsony), poste en 1823 li estis notario en Pest. Li akiris advokatan diplomon en la sekva jaro en Reĝa Universitato de Pest. Post siaj studoj li laboris apud Mihály Vitkovics 3 jarojn. En 1826 li verkis kelkajn hungarlingvajn poemojn, en la sama jaro li iĝis memstara advokato. En la sekva jaro li enkondukis la unua la hungaran lingvon en la juĝejo. En 1832 li edziĝis. En la sekvaj jaroj li riĉiĝis, li aĉetis domojn kaj parcelojn, krome li estis mecenato de rumanlingvaj eldonaĵoj en Pest. Dum la Hungara revolucio de 1848 li okupiĝis pri rumanaj ekleziaj temoj, sed li akceptis ankaŭ la unuan memstaran kabineton. Li malvenkis en elektado de parlamentanoj (same kiel Sándor Petőfi), poste li retiriĝis. En la jaro 1861 li estis nomumita departementestro de Krassó, samtempe senatano. En 1863 pro vidviĝo li denove edziĝis. Inter 1865 kaj 1868 li estis parlamenta deputito, poste li estis ĉefjuĝisto. Li ricevis reĝan premion en 1867. Post sia morto la heredintoj estis la ortodoksaj hungariaj rumanoj.

Memorigiloj
-----------

* 2 memortabuloj en Budapeŝto
* lernejo en Oradea
* korto Gozsdu: estas 7 domoj kaj 6 kortoj kune; ĝi estis konstruita en 1901 en Budapeŝto el heredaĵo de Gozsdu, ĝi longe estis juda centro kun vendejoj; UNESCO en 2002 deklaris ĝin monda heredaĵo; inter 2002-2008 ĝi renoviĝis; nuntempe en Korto Gozsdu estas luksaj loĝejoj, restoracioj, kafejoj, ankaŭ turista celloko

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo G, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio kun bildo

Memortabulo pri Manó Gozsdu
Memortabulo pri Manó Gozsdu

* Manó Gozsdu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Manó Gozsdu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 591333
* GND: 119444135
* LCCN: n84012891
* VIAF: 76609753
* ISNI: 0000 0000 5525 6397
* BNF: 150930860
* NKC: jn20020130002
 |
Grafo **Marcel Dessewffy** [deĵOfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dessewffy Marcel** estis hungara magnato, bienulo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *cserneki kaj tarkeői* [ĉerneki], [tarkOi], lia persona nomvarianto estis *Marcell*. Lia patro estis József Dessewffy, liaj fratoj estis Emil Dessewffy kaj Aurél Dessewffy.

Marcel Dessewffy naskiĝis la 14-an de marto 1813 en Bűdszentmihály (nuntempa Tiszavasvári), li mortis la 27-an de februaro 1886 en Fót.

Biografio
---------

Marcel Dessewffy estis edukita hejme, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Jura Akademio (Kassa), poste li advokatiĝis en Pest (urbo). Spite tion li neniam intencis fari advokatan laboron, li faris nur mallonge juran praktikon, krome li same mallonge partoprenis en la parlamenta laboro. Li lernis lingvojn kaj li estis talenta en la muziko. Li havis misideojn pri la socio kaj mondo, precipe pri la mondopaco. Li estis fifama ekstravaganco.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Nehány szó a közönséghez a hitel, taglalat és világ ügyében* (1832; germane en la sekva jaro)
* *Der politisch-sociale Radicalismus der Neuzeit. In seinen Doctrinen beleuchtet.* (1851, 1860)
* *Beiträge zur Doctrin des menschlichen Friedens* (1861)
* artikoloj pri la mondopaco (1885, 1886)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 6-a punkto)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Marcel Dessewffy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 698348
* GND: 1055248978
* VIAF: 303568705
* ISNI: 0000 0004 0970 9753
 |
**Marcus GHEERAERTS** (aŭ **Gerards**, **Geerards**) estis artisto de la tudora reĝa kortego. Li naskiĝis en Bruĝo en 1561 aŭ 1562, kaj estis kondukita al Anglio en 1568 de sia patro kaj pentristo Marcus Gheeraerts la pliaĝa, kies verkaro ni apenaŭ konas hodiaŭ. Li estis trejnita de sia patro kaj eble ankaŭ fariĝis lernoknabo ĉe Lucas de Heere. Marcus verkis sian unuan konitan, subskribitan portreton en 1593. Li edziĝis en 1590 kun Magdalena, fratino de la pentristo John de Critz. La geedzoj naskis ses infanojn, el kiuj nur du ŝajne vivis.

*Portreto de Elizabeto la 1-a*, ĉ. 1592, 241 x 152 cm.Gheeraerts estis la plej eminenta kaj laŭmoda portretisto de la 1590-aj jaroj, kio li restis eĉ post la morto de la reĝino Elizabeto la 1-a. Li fariĝis la preferata pentristo de la edzino de Anna de Danio, la edzino de Jakobo la 1-a. Dum la dua duono de la 1610-aj jaroj, la bonfamo de Gheeraerts tamen malgrandiĝis pro la konkurenco de novaj elmigritaj rivaloj. Li mortis la 19-an de januaro 1627.

* Kategorio Marcus Gheeraerts la malpliaĝa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 253298
* GND: 121529118
* LCCN: nr00002314
* VIAF: 45159677
* ISNI: 0000 0001 2130 7050
* SUDOC: 074194496
* ULAN: 500115454
* RKD: 31307
* NKC: xx0218496
 |
**(162911) 2001 LL5** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.

Ĝi estis malkovrita la 6-an de junio 2001 en la kadro de la kampanjo NEAT (*Near Earth Asteroid Tracking*) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:4 kun la Tero.

Ĝia discentra, ne tre klinata orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj tanĝas tiun de Venuso. Ĝia malsuprenira nodo estas iom proksima de la orbito de Venuso, ĝia suprenira nodo estas tre proksima de la orbito de Marso.

• Ĝia marsa MOID estas 0,01256 astronomia unuo, tie estas 1,879 milionoj da km,  

• ĝia tera MOID estas 0,10077 astronomia unuo, tie estas 15,075 milionoj da km,  

• ĝia venusa MOID estas 0,09417 astronomia unuo, tie estas 14,088 milionoj da km. 

• La 2-an de marto 1975 ĝi pasis al 0,08594 astronomia unuo (12,856 milionoj da km) de Marso,  

• La 24-an de januaro 2024 ĝi pasas al 0,06629 astronomia unuo (9,917 milionoj da km) de Marso,  

• la 11-an de januaro 2135 ĝi pasos al 0,01690 astronomia unuo (2,528 milionoj da km) de la ruĝa planedo.

• La 18-an de novembro 1901 ĝi pasis al 0,10323 astronomia unuo (15,443 milionoj da km) de la Tero,  

• la 18-an de novembro 2053 ĝi pasos al 0,10332 astronomia unuo (15,456 milionoj da km) de nia planedo.

• La 29-an de septembro 1929 ĝi pasis al 0,09466 astronomia unuo (14,161 milionoj da km) de Venuso,  

• La 26-an de februaro 2108 ĝi pasos al 0,09766 astronomia unuo (14,610 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (162910) 2001 KW52 | **(162911) 2001 LL5** | (162912) 2001 MD12 |
**(162854) 2001 DE47** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la 19-an de februaro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:4 kun Marso

Ĝia discentra, klinita orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero, ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de la tera orbito, sed ĝia malsuprenira nodo estas tre proksima de la marsa orbito.

• Ĝia marsa MOID estas 0,02266 astronomia unuo (3,390 milionoj da km),  

• ĝia tera MOID estas 0,2123 astronomia unuo (31,757 milionoj da km).

• La 23-an de julio 1971 ĝi pasis al 0,02747 astronomia unuo (4,109 milionoj da km) de Marso,  

• la 24-an de decembro 2106 ĝi pasos al 0,05219 astronomia unuo (7,808 miliono da kilometroj) de ĉi tiu planedo.

• La 11-an de januaro 2001 ĝi pasis al 0,21691 astronomia unuo (32,449 milionoj da km) de la Tero,  

• la 14-an de januaro 2036 ĝi pasos al 0,21258 astronomia unuo (31,802 milionoj da km) de la Tero,  

• la 15-an de januaro 2071 ĝi pasos al 0,21428 astronomia unuo (32,0558 milionoj da km) de nia planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

  


| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (162853) 2001 DO43 | **(162854) 2001 DE47** | (162855) 2001 DU50 |
***Esperanto Panorama*** estis dumonata nederlandlingva revuo pri Esperanto kaj pri lingvaj problemoj, eldonita inter 1970 kaj 1990. Eldonis ĝin Belga Esperanto-Federacio (BEF) inter la jaroj 1970 kaj 1979. En la komencaj jaroj estis ofte diskutoj en la estraro de BEF, ĉu la nederlandlingva revuo havu ankaŭ nederlandlingvan titolon *Esperanto-Panorama*, aŭ la esperantlingvan titolon *Esperanto-Panoramo*. Pro tio la unuaj numeroj nomiĝis *Esperanto-Panoramo*. Ekde 1980 transprenis la eldonadon la juna Flandra Esperanto-Ligo. La eldonkvanto variis inter 500 kaj 1000 ekzempleroj, inter kiuj la plimulto iris al adresoj en Belgujo kaj kelkdekoj ĝis cento al adresoj en Nederlando. La revuo mezume havis 20 paĝojn en formato DIN A5. La precipa temo estis lingvo-problemoj. En aparta aldonaĵo al la revuo aperis dum ĝia tuta ekzisto la programoj de ĉiuj Esperanto-grupoj en la nederlandlingva teritorio, do en Nederlando kaj Flandrujo.

La redaktoroj de *Esperanto-Panorama* estis:

* Paul Peeraerts (1970-1981)
* Anne Tilmont (1981-1984)
* Paul Peeraerts (1984-1987)
* Guido Van Damme (1988-1990)

Ekde 1991 la nomo de la revuo estas ŝanĝita al *Horizon-taal*.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* Kompleta bita kolekto de la revuo
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
Palaĉinko, fajne plenigita krespo, ĉi tie prezentita sur telero kun ĉokolada saŭco, batita kremo, kaj sukerpolvo.
Prezentado laŭ stilo de pico Ĉikago el la entrepreno *Pizzeria Uno*.
**Manĝoprezentado** estas la arto modifi, procezi, aranĝi, aŭ ornami manĝon por plibonigi sian estetikan allogon.

La vida prezentado de manĝoj estas ofte konsiderata de kuiristoj je multaj diferencaj etapoj de manĝopreparado, el la maniero ligi aŭ kudri viandojn, al la tipo de tranĉado uzita en fajntranĉado de viandoj aŭ vegetaloj, al la stilo muldadi uzita en servota plado. La manĝaĵo mem povas esti ornamita kiel en prilaboritaj glaciaj dolĉaĵoj, pintigita per ornamaj foje skulptitaj konsumaĵoj, surŝprucigita per saŭcoj, disŝutita per semoj, polvoj aŭ aliaj pintaĵoj, aŭ ĝi povas esti akompanata de manĝeblaj aŭ nemanĝeblaj almanĝaĵoj.

Bildaro
-------

* Olivoj kaj peklaĵoj alloge servita sur folioj de ruĝa brasiko.Olivoj kaj peklaĵoj alloge servita sur folioj de ruĝa brasiko.
* Muldita marmanĝo kun almanĝaĵo de ĉikora "algo" kaj apetigiloj servitaj en grandaj markonkoj.Muldita marmanĝo kun almanĝaĵo de ĉikora "algo" kaj apetigiloj servitaj en grandaj markonkoj.
* Brile kolorita almanĝaĵo aranĝita super ruĝa brasiko kun dolĉaj kapsiketoj uzitaj kiel ujoj.Brile kolorita almanĝaĵo aranĝita super ruĝa brasiko kun dolĉaj kapsiketoj uzitaj kiel ujoj.
* Arta aranĝo de fromaĝo, fruktoj kj pano.Arta aranĝo de fromaĝo, fruktoj kj pano.
* Frukto kaj vegetalaj "floroj"Frukto kaj vegetalaj "floroj"

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Manĝoprezentado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kathy Maister's Startcooking.com Seven Ways to Present Food Like a Chef
Ebenigita fiŝo sekigata subsune en Madagaskaro. Fiŝoj estas konservitaj pere de tiaj tradiciaj metodoj kiel sekigo, fumaĵado kaj saligo.
Terpomo, tranĉitaj pecoj (dekstre), kaj sekigitaj tranĉopecoj (maldekstre).
**Sekigado** estas metodo por manĝokonservado en kiu manĝaĵo estas sekigita (senakvigita aŭ tutsekigita). Sekigado malhelpas la kreskon de bakterioj, gistoj, kaj ŝimo pere de la forigo de akvo. Senakvigado estis uzata amplekse por tiu celo ekde antikvaj epokoj; la plej frua konata praktiko estis de 12,000 a.K. fare de loĝantoj de regionoj de Mezoriento kaj Azio. **Akvo** estas tradicie forigita pere de vaporado (aersekigo, sunsekigo, fumaĵado aŭ ventosekigo), kvankam nuntempe oni povas uzi elektrajn manĝosenakvigiloj aŭ liofilizado por akceli la sekigan procezon kaj sekurigi pli certajn rezultojn.

Tradicie, sunsekigado estis uzata por kelkaj produktoj kiaj tomatoj, fungoj kaj faboj, etendingante la produkton sur bretoj kaj turnigante la produkton laŭ vicoj. Tiu metodo suferas pro kelkaj malavantaĝoj kiaj manko de kontrolo sur sekigindicoj, difektiĝo kiam la sekigado estas malalta, poluado pro malpurigo, malsekigo pro pluvo kaj atako fare de roduloj, birdoj, insektoj kaj aliaj bestoj. Tiuj malavantaĝoj povas esti malpliigitaj pere de la uzado de sunenergiaj sekigiloj. La sekigita produkto devas esti apartigita el reabsorbado de malsekigo dum stokado.

Referencoj
----------

1. ↑  Grandidier (1899), p. 521
2. ↑  "Historical Origins of Food Preservation". Alirita en Junio de 2011.

Bibliografio
------------

* Grandidier, A..  (1899) *Guide de l’immigrant à Madagascar* (france). Paris: A Colin et cie.

Eksteraj ligiloj
----------------

* National Center for Home Food Preservation, drying section:

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Manĝosekigado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Buljonkubo
* Saligado
* Seka frukto
* Viandotranĉaĵoj
Nuntempa viro rolas kiel pretorgvardiano
La **Pretora gvardio** (latine *Cohortes praetōriae* IFA:[koˈhortes prae̯ˈtoːriae̯]) estis armea formacio en la antikva Romio. Ĝi formis la korpogardistaron de militestroj (ekde la 2-a jc a.K.), pli poste de la imperiestroj.

Historio
--------

Imperiestro Aŭgusto Cezaro organizis la gvardion en 27. a.K. al naŭ konstantaj kohortoj (latine *cohors*) kun staciejo en Romo aŭ en ties ĉirkaŭo. 

Pinte de la gvardio staris du prefektistoj, sed en 23 p.K. Lucius Aelius Seianus akiris solan gvidantan pozicion. Li estis ŝatatulo de imperiestro Tiberius kaj konstruigis apud muroj de Romo fortigitajn bivakojn por la Pretora gvardio, kiuj pli poste gravis en sorto de la imperio. 

Kelkfoje okazis, ke ili helpis surtroniĝon de iu aŭ ekzekutis imperiestron (tiel en 41 Caligula, 193 Pertinax, 222 Heliogabalus, poste en 238 Balbinus kaj Maximus). 

En 193 la nova imperiestro Septimius Severus dissolvis la gvardion pro murdo de sia antaŭulo Pertinax kaj forpelis ilin el Romo. Li reorganizis la gvardion el propraj legianoj. 

La gvardion malfondis imperiestro Konstanteno la Granda, post sia surtroniĝo, en 312.

Referencoj
----------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: pretor/a "pretora gvardio"

* Kategorio Pretora gvardio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Macujama** (japane 松山市 [macujama-ŝi], Hepburn: *Matsuyama-shi*) estas urbo sur la insulo Ŝikoku en Japanio. Ĝi estas la ĉefurbo de la gubernio Ehime. La urbo havas iom pli ol 510 000 loĝantoj kaj, ekde 1923, Universitaton de Macujama.

La urba areo de Macujama (malhele) en la gubernio Ehime (hele)
Macujamo estas en Japanio konata baneja urbo, aparte konataj estas la Onseno Dogo, la plej malnova publika onseno en Japanio.

Krom la turismo, la urba ekonomio baziĝas sur konstruado de maŝinoj, sur papera, teksaĵa kaj kemia industrio, benzina rafinejo kaj la haveno. En la ĉirkaŭaĵo interalie kultiviĝas citronoj kaj oranĝoj.

Al la urbo apartenas la kastelo **Macujama-ĝo**, konata turisma atrakcio kaj unu el nur kvar originale konservitaj japanaj kasteloj (el origine pli ol 250).

Macujama ankaŭ estas urbo de poetoj. Inspiritoj de Masaoka Ŝiki, kiu konatas pro revivigo de la poema formo hajko, ĉiujare 3 000 amatoraj poetoj montras siajn talentojn. Entute 50 000 hajkoj ekestas ĉiujare.

Partneraj urboj
---------------

* **Freiburg** en Germanio ekde 1988
* **Pyeongtaek** en Suda Koreio
* **Sacramento** en Kalifornio (Usono)

Vidu ankaŭ
----------

* Tajheja Megalopolo

Eksteraj ligiloj
----------------

* paĝoj de la urbo, anglalingvaj Arkivigite je 2006-02-03 per la retarkivo Wayback Machine
* paĝoj de la urbo, japanlingvaj



  

* Kategorio Macujama en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Macudajra** (japane: 松平氏 [macudajra-ŝi]) estas japana klano nomita laŭ la regiono Macudaira en la iama provinco Mikawa, la nuna prefektujo Aichi. Ĝi grandiĝis dum la 16-a jarcento kaj famas ĉefe pro la ŝoguno Tokugaŭa Iejasu.

Tiu naskiĝis kiel *Macudacra Takeĉijo* (松平竹千代), sed ŝanĝis sian nomon por pruvi sian devenon (ne historie pruvitan) de la klano Minamoto. Li iĝis la fondinto de la klano Tokugaŭa kaj unua ŝoguno de tiu dinastio.

Antaŭ tio la Macudajra-klano havis 14 branĉojn:

* Takenoja (竹谷)
* Katanohara (形原)
* Ogusa (大草)
* Nagasaŭa (長沢)
* Nomi (能見)
* Goi (五井)
* Fukozu (深溝)
* Ogju (大給)
* Takiŭaki (滝脇)
* Fukama (福釜)
* Sakurai (桜井)
* Toĝo (東条)
* Fuĝii (藤井)
* Micugi (三木)

Dum la epoko de Edo, kiam la provincoj estis anstataŭitaj de la daimujoj multaj familibranĉoj sukcesis obteni daimujon.

La Macudajra-familio ekzistas ankoraŭ nuntempe. Fama familiano estas Macudajra Jorihiro, kiu ricevis en 1981 la bronzan lupon de la Monda organizaĵo de skoltmovado pro eksterordinara merito.

Bibliografio
------------

* *Rekiŝi Dokuhon*, "Tokugawa Shōgun-ke to Macudajra Iĉizoku", januaro 2006.

* Kategorio Macudajra (klano) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Lüen-Castiel (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Lüen** (historia romanĉlingva nomo *Leun*) estas komunumo de la komunumaro Schanfigg kaj la distrikto Plessur en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 83 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Lüen situas sur la norda flanko de la valo de Schanfigg norde de la rivero Plessur. Al la komunumo apartenas krom la kerna vilaĝo en la valo ĉe la fervojlinio supre de la kantona ĉefvojo la setlejo Maiensässen kaj en la valfundo la du setlejoj Ladanna kaj Im Tal.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Lüon limas en nordo kaj oriento al Sankt Peter-Pagig, en sudoriento al Molinis, en sudokcidento al Tschiertschen-Praden, kaj en okcidento al Castiel.

Trafiko
-------

La kantona vojo de Koiro al Arosa pasas tra la komunuma teritorio alte 200 metrojn supre de la kerna vilaĝo, kiu aŭtomobile atingeblas per kurboriĉa vojeto, kiu flankeniras de la kantona vojo en Castiel malsurpen al la vilaĝo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la stacidomo Lüen-Castiel ĉe la trajnlinio de Retia Fervojo de Koiro al Arosa. Kvankam la stacidomo nomiĝas Lüen-Castiel kaj situas sur la komunuma limo, ĝi reale estas nur stacidomo de Lüen, kies vilaĝokerno situas proksime de la stacidomo, dum Castiel situas alte super la valo ĉe la kantona vojo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Lüen datiĝas el la jaro 1084 kiel *Leune*.

Ĝis 1338 la Senjoroj de Vaz estis la mastroj de la regiono. Poste la Grafoj de Werdenberg kaj ek de 1363 la Grafoj de Togenburgo. En la jaro 1436 Lüen aliĝis kune kun la tribunalkomunumo Sankt Peter al la Dektribunala Federacio. Ek de 1479 la landa suvereneco apartenis al Aŭstrio. En la jaro 1530 la komunumo aliĝis al la reformacio.
En la jaro 1652 la civitanoj de Lüen sin liberaĉetis de Austrio kaj en la jaro 1657 ankaŭ de la episkopejo de Koiro.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Jürg Simonett*: *Lüen* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-10-15)

Vidu ankaŭ
----------

* Lüen-Castiel (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lüen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Lüen en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Oficiala retejo de la komunumo Lüen[*rompita ligilo*]

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Lüen** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Plessur |
| --- |
| 
**Komunumaro Koiro:** **Koiro**

**Komunumaro Churwalden:** **Churwalden**  •  Tschiertschen-Praden

**Komunumaro Schanfigg:** **Arosa**  •  Calfreisen  •  Castiel  •  Langwies  •  Lüen  •  Maladers  •  Molinis  •  Peist  •  Sankt Peter-Pagig |  |

 |
**Maiernigg** (slov. *Majernik*) estas bienaro ĉe la suda bordo de la Wörthersee en Karintio, la loko estas parto de la komunumo Maria Wörth kaj havas 18 loĝantojn (stato 2001).

Bad Maiernigg
-------------

La liberaera naĝejo situas ankoraŭ en la komunumo Klagenfurt. Ĝin uzas multaj gastoj el la ĉirkaŭaĵo. Ankaŭ biciklovojo kondukas ĝis ĉi tiu verda instalaĵo ĉe la suda lagobordo. Ĝin tenas la Klagenfurter Stadtwerke.

Vilao Schwarzenfels
-------------------

Vilao Schwarzenfels en Maiernigg
La Viena arkitekto Friedrich Theuer konstruis la Vilaon Schwarzenfels en la jaroj 1893/1894 kiel sia feriovilao. De li ankaŭ originas la planoj por la vilao de Gustav Mahler en Maiernigg.

La domo staras en dominanta situo sur bastioneca teraso. Ĝi reprezentas esencan ekzemplon de malfruhistoriisma feriovilao laŭ la stilo de *malnovgermana tendenco* kaj estas duetaĝa domo, konsista el du enigataj konstrukorpoj. La verando ĉe la okcidenta fronto kun la supra sunteraso montras la formelementojn tipajn por malfruhistoriismo. La ĝardenpavilono, laŭ miksita konstrumaniero kun kruta konustegmento, kameno kaj rimarkindaj forĝoferaĵoj en la nordokcidenta angulo de la apogomuro kronita de murdentoj, estas parto de la ensemblo kaj kontribus al la romantisma efekto.

Literaturo
----------

* *Dehio-Handbuch. Kärnten*. Verlag Anton Schroll, Wien 2001, ISBN 3-7031-0712-X, S. 488-490.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Gustav Mahler Komponierhäuschen

46.61231666666714.24055Koordinatoj: 46° 37′ N, 14° 14′ O (mapo)
Maksuro de la antikva moskeo de Kordovo.
**Maksuro**, vorto devena de la araba *maqsura* (مقصورة) , estas termino de la araba arkitekturo kiu utilas por aludi al ejo rezervita en la moskeoj kie situas la kalifo aŭ imamo dum la publika preĝedo kaj kiu utilas ankaŭ por enhavi la tombon de gravulo konsiderata kiel sanktulo.

Laŭ Francisko Azorín **maksuro**  estas *Navo kradita antaŭ la mihrabo de moskeo, por la oficiantoj k. altranguloj, simile al la presbiteriejo de la bazilikoj.* Li indikas etimologion el la araba *maksura* (disigo, apartaĵo).

Karakteroj
----------

La maksuro situas plej ofte en la interno de la moskeo kaj ĝenerale estas kronita per kupolo, rezervita al la imamo. En kristana templo tio koincidus kun la presbitero.

Notoj
-----

1. 1 2   Lajo Pérez, Rosina (1990). Léxico de arte. Madrid - España: Akal. p. 128. ISBN 978-84-460-0924-5.
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝoj 131- 132.
3. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Maksuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Majakovskoje** (ruse *Маяковское*, germane *Nemmersdorf*) estas loko en la rusia Kaliningrada provinco. Ĝi situas sudoriente de Gusev (germane *Gumbinnen*) ĉe rivero *Agrappa*.

La vilaĝo misfamiĝis sub la nomo *Nemmersdorf* dum la fina fazo de la Dua mondmilito, kiam soldatoj de Ruĝa Armeo ĉe la okupo de la loko – 21-a de oktobro de 1944 - efektivigis masakron de la vilaĝanoj de la iama germana orienta Prusio. Matene de 21-a de oktobro proksimiĝis tankoj de la 2-a bataliono de la 25-a tanka brigado, el la Gusev-a direkto. Je la 7.30-a horo la masakro jam finiĝis. Sciigoj de la germanaj instancoj parolis pri ĉ. 26 murditoj. En la lastaj 60 jaroj, la nombro de vikitimoj atingis eĉ 636, sed tio ne estas pruvebla.

La Propaganda ministerio de Joseph Goebbels tuj ekkonis la signifon de masakro kaj kunkalkulis la viktimojn de la najbaraj vilaĝoj, por eluzi la grandnombran rezulton. Tiel oni celis altigi la timon kaj kontraŭstaron de la germana loĝantaro kontraŭ la Ruĝa Armeo.

Ses virinoj estis onidire perfortitaj, nude krucumitaj far soldatoj de la Ruĝa Armeo (kvar el ili sur kradĉarego, du je fojneja pordo).

Literaturo
----------

* Bernhard Fisch: *Nemmersdorf, Oktober 1944. Was in Ostpreußen tatsächlich geschah.* Berlin: 1997. ISBN 3-932180-26-7.

Rilataj artikoloj
-----------------

* Masakro en Nemmersdorf

Eksteraj ligiloj
----------------

*
Pozitivo
**Missa brevis Sancti Joannis de Deo** en Bb-maĵoro (Hob. XXII:7) estas la 7a meskomponaĵo de Joseph Haydn. Popoldire ĝi kutime nomiĝas **Malgranda Orgensoloa Meso**. La kromnomo devenas de tio, ke la entute ege mallonga meso (missa brevis) enhavas en *Benedictus* ampleksan orgenan- kaj poste sopranan soloon.

Haydn komponis la meson ĉ. 1775 por la ordeno *Barmherzige Brüder* (mildkoraj fratoj) en Eisenstadt kaj nomis ĝin laŭ ties fondinto, *Sankta Johano de Dio*. La monaĥeja preĝejo posedis nur malgrandan ĥoron, tiel ke la nombro de kantistoj kaj muzikistoj estis malgranda. Krome la preĝejo havis nur pozitivon sen pedalaron, pro kio la orgenpartio ne postulas uzadon de pedalklavaro.

Haydn skribis la meson por sopransoloo, kvarvoĉa ĥoro kaj la Viena Preĝeja Trio. Ĉi tiu starigo ampleksas krom la orgeno nur du violonojn kaj baso (violonĉelo aŭ kontrabaso). La meso estas tre modesta kaj mallonga. En *Gloria* kaj *Credo* la teksto distribuiĝas sur pluraj voĉoj, tiel ke diferencaj tekstlinioj eksonas samtempe. Tio ja prezentas la tutan liturgie preskribitan tekston, kiu tamen por la aŭskultanto ne estas komprenebla. Prezentado de la meso daŭras ĉ. 15 minutojn. Por plibonigi la kompreneblecon la frato de Haydn, Michael, verkis faman longversion de la Gloria.

Pro la simpleco de la muzikaj rimedoj je samtempa altgrada melodia esprimforto la Malgranda Orgensola Meso apartenas al la plejofte prezentitaj ekleziaj verkoj de Haydn.

La Meso konsistas el:

* *Kyrie: Adagio*
* *Gloria: Allegro molto*
* *Credo: Allegro – Adagio – Allegro*
* *Sanctus: Allegro*
* *Benedictus: Moderato – Allegro*
* *Agnus Dei: Adagio*
La **Malfermo Larsen** ankaŭ nomata **Atako Nimzowitsch-Larsen** (ECO A01), estas hipermoderna malfermo disvolvita komence de la 20a jarcento de la majstroj Larsen kaj Nimzowitch, kiu celas flanketi la kurieron sur b2 kaj ankaŭ minaci la peono e5 per du ŝakpecoj. (la kuriero sur b2 kaj la ĉevalo sur f3). Ĝi povas konduki al gravaj malfermoj, en kiuj ĉi tiu flanketo. Ĝi estas ideo de Bent Larsen kaj Aron Nímzovitch. Ĝi havas la meriton de surprizo, kiu ne estas malgranda. Se vi ne volas transponi al ĉeflinioj, vi devas ludi tre bone ludi por ne fali en pli malbonajn liniojn.

La ideo estas flanketi la kurieron aŭ turon per b2 kaj serĉi la superregadon de la diagonalo a1-h8. La nigro povas elekti plurajn respondojn dum la unua movo, vaste uzata estas... 1.e5, do Blanko bazas sian strategion sur atakado de ĉi tiu peono per la sinsekvo Kb2, f4 kaj Ĉf3. Multfoje oni provas neŭtraligi la nigran ĉevalon sur c6 kun la alia kuriero.

Ĉefa linio
----------

**1.b3**
1. b3 e5 2. Kb2 Ĉc6 3. e3 d5 4. Kb5 Kd6 5. f4 Dh4+ 6. g3 De7 7. Ĉf3 f6 8. Ĉc3 Ke6 **9. 0-0** Ĉefa variaĵo
1. b3 e5 2. Kb2 Ĉc6 3. e3 d5 4. Kb5 Kd6 5. f4 Dh4+ 6. g3 De7 7. Ĉf3 **Kg4**
1. b3 e5 2. Kb2 Ĉc6 3. e3 d5 4. Kb5 Kd6 5. f4 **f6**
1. b3 e5 2. Kb2 Ĉc6 3. e3 d5 4. Kb5 Kd6 5. **Ĉf3**
1. b3 e5 2. Kb2 Ĉc6 3. e3 d5 4. Kb5 Kd6 **5. Ĉe2**
1. b3 e5 2. Kb2 Ĉc6 3. e3 d5 4. Kb5 Kd6 **5. c4**
1. b3 e5 2. Kb2 Ĉc6 3. e3 Ĉf6 **4. c4**
1. b3 e5 2. Kb2 Ĉc6 3. e3 Ĉf6 **4. Kb5** Kd6 5. Ĉe2 0-0 6.0-0 Te8 7.Ĉc3 Kf8
1. b3 **d5**
1. b3 d5 2. Kb2 **Ĉf6** 3. e3 g6 4. Kxf6 gxf6 5. d4
1. b3 d5 2. Kb2 **c5** 3.e3 Ĉc6 4. Kb5 a6 5. Kxc6 bxc6 6. f4 kun ideo Ĉf3 kaj fortigi la ĉelon e5.
1. b3 **Ĉf6**
1. b3 Ĉf6 2. Kb2 g6 **3. g4?** Kg7 4. g5 Ĉh5 5. Kxg7 Ĉxg7
1. b3 Ĉf6 2.Kb2 g6 **3.Kxf6** dxf6 **4. d4**
1. b3 Ĉf6 2.Kb2 g6 3.Kxf6 dxf6 **4. c4**
1. b3 **b6** Spegula variaĵo

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de ŝakaj malfermoj
* Malfermita malfermo
* Fermita malfermo
* Duonfermita malfermo
* Duonmalfermita malfermo
* Neregula malfermo
* Flanka malfermo

* Malfermo Larsen en Vikilibroj (Pedagogiaj libroj)
تخطيط اسم محمد المهدي بن الحسن العسكري.jpgLa desegno de la nomo de Muhammad Al-Mahdi bin Al-Hassan Al-Askari
Ĉambro kie La Báb deklaris sian mision kiel la Mahdo, la 23-an de majo 1844, en sia domo en Ŝirazo.
En islama eskatologio, la **Mahdo** (arabe: مهدي ‎) estas la profetita liberiganto de Islamo kiu regos por sep, naŭ aŭ dek naŭ jaroj (laŭ malsamaj interpretoj) antaŭ la Tago de Juĝo kaj kiu senigos la mondon de malbono.

Ekzistas neniu eksplicita referenco pri la Mahdo en la Korano, sed referencoj pri li estas troveblaj en Hadito (la raportoj kaj tradicioj pri la instruoj de Mohamedo kiuj estis kolektitaj post lia morto). Laŭ islama tradicio, la plentempa ofico de la Mahdo koincidos kun la Dua Apero de Jesuo Kristo (Isa), kiu devos helpi la Mahdon kontraŭ la "malverema Mesio" aŭ Antikristo.

Diferencoj ekzistas en la koncepto de la Mahdo inter la tradicioj de sunaanoj kaj ŝijaanoj. Por sunaanoj, la Mahdo estas la posteulo de Mohamedo kiu ankoraŭ estas venonta. Por la plej multaj ŝijaaj islamanoj, la Mahdo jam naskiĝis sed malaperis kaj restas kaŝita de la homaro ĝis li reaperos por alporti justecon al la mondo, doktrinon konatan kiel la Malsereniĝo. Por dekduimamisma islamo tiu "kaŝita Imamo" estas Mohamedo al-Mahdi, la Dekdua Imamo.

Dum historio, diversaj individuoj asertis esti la Mahdo. Tiuj inkludis Muhammad Ĵaŭnpuri, fondinto de la Mahdavia sekto, la Báb (Sijid Ali Muhammad) fondinto de Babismo, Muhammad Ahmad, kiu establis la Mahdan ŝtaton en Sudano en la 19-a jarcento kaj Mirza Ghulam Ahmad, fondinto de la Ahmadismo.
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la heroo **Makaono**. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Makaono.
En la helena mitologio, la heroo **Makaono**, filo de Asklepio, estis kuracisto dum la Troja milito.

Makaono kiel kirurgo flegas la vundon de MenelaosLi estis filo de Asklepio kaj de la nimfo Epiono ("Tiu, kiu forigas la malsanojn"). Edzo de Antiklio, li estis patro de Aleksanoro, Sfiro, Polemokrato, Nikomako kaj Gorgaso.

En la Troja milito, li estris tridek tesaliajn ŝipojn kun sia frato Podalirio. Ambaŭ fratoj estis kirurgoj por la grekaj trupoj. Makaono notinde kuracis Menelason kaj Filokteton. Li estis unu el la batalantoj kaŝitaj en la Troja ĉevalo.

La tradicioj neakordiĝas pri lia morto. Laŭ Homero, li estis mortigita de Eŭripilo filo de Telefo; laŭ Apolodoro, mortigis lin Pentesileo, reĝino de la Amazonoj.

Li estas sepultita fare de Hektoro en Gerenio en Mesenio, kaj ricevis kultojn de la loka loĝantaro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Makaono (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* france Machaon, el *Le Grenier de Clio*
**Makhtesh Ramon** en Esperanto Maĥteŝ Ramon (hebree מכתש רמון‎), el la araba *Ruman* (romano), situas en la koro de la dezerto de Negevo, en kiu brilas kiel unu el la plej spektaklaj naturaj krateroj. La dimensioj estas blokspiraj: 40 kilometrojn longa kaj 9 larĝa, kun profundeco je ĉirkaŭ mil metrojn sub la marnivelo.

Nubia ibekso ĉe Makhtesh Ramon
Pri ĝia origino svarmis hipotezoj ankaŭ nun sugestaj, oni eĉ opiniis ke la vastega kratero estis efekto de plonĝo de meteorito... Reale Makhtesh Ramon estas la rezultato de geologia procezo kies originoj enprofundiĝas en foraj epokaj kaj formiĝis laŭlonge de milionoj da jaroj. La zono, fakte, troviĝas laŭlonge de faŭltolinio de terkrusto kiu spertis distaŭzantajn stabiliĝojn kaj kiu estis modlita de korodaj elementoj en epoko dum kiu pluvoj en tiuj zonoj abundis. Kio hodiaŭ admiratas estas la rezultato de tia malrapida agado de la naturo: vastaj tavoloj konveksaj elfositaj en la ŝtono, kratero je ekstere dura kalkoŝtona dum interne ankoraŭ staras mola sablo: Iam oni pensis ke la kratero konservus misterajn trezorojn, sed poste oni malkovris ke la nuraj riĉaĵoj estis la naturaj mirindaĵoj.

Interesas rimarkigi, ekzemple, la faŭnan kaj floran varion, ŝulditan al la malsamaj temperaturoj de la interno de la baseno kaj de la ekstera medio: la naturo sovaĝa kaj senmakula de tiu loko igis ke la ŝtata israela aŭtoritato por la protektado de la naturo kaj naturaj parkoj elektis Makhtesh Ramon por la speciala protektado de apartaj specioj survoje de formorto, kiel ĉe la sovaĝa azeno kaj la ibekso.

Historie la zono estas (la tuta Negevo) memorata ĉar la Nabateoj du mil jarojn antaŭe kreis vojon por la transporto de la incenso al la havenoj de la mediteranea maro de Gaza. Turistaj gvidantoj indikas ankaŭ la ruinaĵojn de hotelo-magazeno uzita de komercistoj.

Negevo ĝenerale estas ankaŭ memorata kiel biblia loko de putoj kaj aliancoj, forveturoj, de teofanioj kaj patriarkaj sanktejoj. Laŭ bibliistoj, en tiu dezento lokiĝeblas la delikata renkonto de Izaak kaj Rebeka (Gen 24, 62-67), kaj la sinperdiĝo de la sklavino Hagar forigita, kun la filo Ismaelo, de Abrahano (Gen. 21, 14-21)

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* [*rompita ligilo*]
* Ramon kratero on Google Maps
* Ramon kratero  Arkivigite je 2008-09-12 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Makhtesh Ramon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mala Roztoka,** ukraine **Мала Розтока,** ruse **Малая Розтока** [nalaja r.], slovake **(Ugočská) Roztoka,** hungare *Szőlősrosztoka* [sOlOŝrostoka] aŭ *Ugocsarosztoka* [ugoĉarostoka] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Irŝava. La historia slava loknomo estis Угочанська Розтока (uhoĉanska roztoka].

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 17′ 34″ N 23° 05′ 10″ O﻿ / ﻿48.29278 °N, 23.08611 °O﻿ / 48.29278; 23.08611 (mapo)Koordinatoj: 48° 17′ 34″ N 23° 05′ 10″ O﻿ / ﻿48.29278 °N, 23.08611 °O﻿ / 48.29278; 23.08611 (mapo)
* Areo: 0.8 km²
* Alto super marnivelo: 132 m
* Loĝantaro: 510
* Poŝtkodo: 90133
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Mala Roztoka situas laŭ rojo, kontraŭe Velika Roztoka troviĝas.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Nagyszőlős, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Mala Roztoka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------
Magia lanterno (latine *Laterna Magica*) estas la plej malnova ilo, speco de skatolo, por produkti moviĝantajn bildojn. Ĝi funkciis, ke oni projekciis bildon tra lensosistemo – lokita kaj ekipita en la malluma skatolo kaj prilumita per kandelo (pli poste per lampo - al la kontraŭa blanka muro. La libro de Claude François Milliet Dechales aperita en 1690 jam mencias danan scienciston, kiu faris ’’laterna magica’’-on. La libro de fama svisa matematikisto Leonhard Euler, aperinta en 1750 kun titolo „aparato por projekciado de netravideblaj objektoj" jam precize priskribas la magian skatolon. Oni nomis unuafoje tiun ĉi skatolon magia lanterno. La tekniko disvastiĝis ekde 1867; tiam ekproduktis ĝin teknikisto Krüss. Oni projekciis komence ilustraĵojn, mapojn, skizojn, pli poste bildajn historietojn desegnitajn aŭ pentritaj je vitrolamenoj. Pli poste elevoluis la ĝenro de projekciaj prezentoj kun fiksaj tekstoj. La sekva paŝo estis la fazaj fotoj de Edward Muybridge fine de la 1870-aj jaroj. En 1897, la Lumière-fratoj elevoluis la filmkameraon. La laterna magica estis la teknika antaŭulo de la kinofilmo (movfilmo).

Vidu ankaŭ
----------

* Optiko
* Optika iluzio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Magia lanterno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2006-02-10 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
* Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine
**Majel Barrett-Roddenberry** ( IPA|'meɪdʒəl| e-a transkribo "mejĝal", naskita **Majel Leigh Hudec** ;1932 – 2008) estis usona aktorino kaj produktanto de televido. Ŝi estis plej konata pro siaj roloj kiel Flegistino Christine Chapel en la Stela Vojaĝo: La Origina Serio kaj Lwaxana Troi sur Stela Vojaĝo: La Sekva Generacio kaj Star Trek: Deep Space Nine, kaj ankaŭ por esti la voĉo de plej multaj komputilaj interfacoj laŭlonge de la serio. Ŝi iĝis la dua edzino de la kreinto Star Trek Gene Roddenberry.

Kiel edzino de Roddenberry kaj pro ŝia daŭranta rilato kun Star Trek - partoprenante iumaniere en ĉiu serio dum ŝia vivo - ŝi iam estis  nomata "la Unua Damo de Star Trek". Ŝi edziniĝis al Roddenberry en Japanio la 6-an de aŭgusto 1969 post la fino de la originala serio de Star Trek. Ili kune havis unu filon, Rod Roddenberry, naskita en 1974.

Ŝi unue aperis en la unua provepizodo de Star Trek, "The Cage" (1964), kiel la ĉefa oficisto de la USS Enterprise, "Numero Unu". Barrett tiam estis romantike implikita kun Roddenberry, kaj la ideo havi alie nekonatan virinon ĉe ĉefa rolo nur ĉar ŝi estis la fianĉino de la produktanto malagrablis la administrantojn de NBC, kiuj insistis ke Roddenberry donu rolon al viro.

Referencoj
----------

1. 1 2  Majel Barrett Roddenberry: Actress who found fame as the 'First Lady of Star Trek', *The Daily Telegraph*, December 21, 2008

* Kategorio Majel Barrett en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 629022
* GND: 1215510616
* LCCN: no00001043
* VIAF: 27275583
* ISNI: 0000 0000 5887 0317
* BNF: 141531974
* MBA: 9467506d-d217-4e95-89fb-4c3888f030a7
 |
La **magneta kuntena fuzio** estas la hodiaŭ plej forte kaj malnove evoluigita proceso por akiro de la fuzia energio. Ĉe-foje oni uzas magnetan kampon por kunteni la fuzian bruligaĵon, plasmon el deŭterio kaj tricio. Plej granda projekto por tio estas la internacia ITER, komenciĝinta en 2006. Alia grava esplora vojo estas la inercia kuntena fuzio, dum esplora tipo estas la magneta celfuzio.

Oni celas atingi dum tiu proceso kinetan energion de kelkaj kilo-elektronvoltoj, temperaturon de kelkaj 10 milionaj gradoj. Inter tiuj kondiĉoj, la atomoj atingas fazon de plasmo kaj je certa denso povas kuniĝi. Tio okazas dum sekundoj kaj bone reguleble.

Oni komence volis kunteni la plasmon per t.n. spegul-maŝinoj, sed tio ne sufiĉis por la varmega plasmo. Pli sukcesa estas la torusformaj (ringformaj) kuntenejoj, kiuj produktas elektran kampon per uzo de suprakonduktiloj.

Rusaj sciencistoj prezentis en 1968 siajn esplorajn rezultojn pri ringformaj kuntenejoj (Tokamak). Tiuj rezultoj donis gravan impulson por la esploroj tiudirekte. En la Tokamako, oni pelas kurenton periode tra la plasmo, tiel estiĝas polusa kampo, kiu sukcese kuntenas la plasmon kun la torusa kampo.

vidu ankaŭ
----------

* Lawson-kriterio

* Kategorio Magneta kuntena fuzio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pierre Antoine Meilheurat** estis franca politikisto. Li naskiĝis la 26-an de majo 1791 en Gannat kaj mortis la 4-an de aprilo 1864 en Moulins.

Biografio
---------

Pierre Antoine Meilheurat estis la filo de Jean-Baptiste Meilheurat, kuracisto kaj urbestro de Gannat de 1800 ĝis 1802, kaj de Louise Bougarel, filino de Philibert Bougarel, reĝa konsilisto en Gannat. Li cetere estis la frato de Barthélémy Meilheurat, kiu mem estis deputito de la departemento Allier de 1831 ĝis 1834. 

Li unue okupiĝis pri literaturo kaj verkis komedion, kiun li sukcese ludigis en la pariza teatrejo Odéon en 1812. Li sekve eniris la administradon de pontoj kaj ŝoseoj, antaŭ ol fariĝi inĝeniera oficiro. Li sinsekve oficiis kiel vicprokuroro en Moulins, reĝa prokuroro en 1823 kaj fine konsilisto de la apelacia kortumo de Riom en 1834.

Pierre Antoine Meilheurat estis deputito de Allier de 1837 ĝis 1848, kaj seĝis inter la subtenantoj de la julia monarkio. Li cetere fariĝis direktoro pri kriminalaj aferoj kaj gracoj en la ministerio pri justico en 1841.

Post la franca revolucio de 1848, li rezignis sian politikan kaj profesian karieron kaj retiriĝis al sia tereno en Monétay-sur-Allier. Tie li dediĉis sin al literatura kaj dramaturgia verkado (*Essais dramatiques*, 1858 ; *Comédies, dialogues et drames en vers*, 1860). Li estis entombigita en Moulins.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio
**Magyarszombatfa** [madjarsombatfa] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La loknomo estas hungare: hungara-sabato-vilaĝ'. La vilaĝo slovene estas **Soboĉka**.

Loĝdomo en Magyarszombatfa
Adminisrejo de Magyarszombatfa
Domo de argilisto en Magyarszombatfa
Jupa sonorilostablo en Gödörháza

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9946
* Telefonprefikso: 94
* Areo: 16  km²
* Loĝantaro: 290

Situo
-----

Magyarszombatfa estis limpasejo al Slovenio, la vilaĝeto havas flankovojojn al Őriszentpéter kaj Lenti.

Historio
--------

En 1919 la komunumo trovis sin ĉe la nova limo de **SHS** (serba-kroata-slovena unio). Post 1945 la **fer-kurteno** estis ne tro for, krome ankaŭ la jugoslavia limo estis forte kontrolita. La tero ne estis konvena por agraraj produktoj, sed estas bonkvalita argilo. Dum la historio ĉiam estis tie potfaristoj, ceramikistoj. En la vilaĝo estas muzeo pri potfarado, krome uzino pri ceramikaĵoj funkcias.

Proksima vilaĝo **Gödörháza** aliĝis al Magyarszombatfa. La komunumo estas parto de Nacia Parko **Őrség** kaj Hanság.

Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj estas libere traireblaj.

En Magyarszombatfa migra poŝto servas.

Komunumoj pri szombat (=sabato) en Hungara reĝlando
---------------------------------------------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Alsószombatfalva | Bakonyszombathely | Kisszombat | Krassószombat |
| Magyarszombatfa | Muraszombat | Nagyszombat | Pórszombat |
| Rimaszombat | Szepesszombat | Szombatfa | Szombatfalva |
| Szombathely | Szombati | Szombatság | Zalaszombatfa |

* Kategorio Magyarszombatfa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Giridih,** hindie **गिरिडीह** estas urbego en nordorienta Barato, en nordorienta parto de subŝtato Ĝarkando, en la samnoma distrikto Giridih, kie ĝi estas ties sidejo.

Templo en Giridih

Etimologio
----------

La loknomo estas derivita de du hindiaj vortoj: giri kaj dih kun signifo de tero de altebenaĵo.

Demografio
----------

En 2011 Giridih havis 114 533 (kun la aglomeraĵo 143 529) da loĝantoj kun legopovo 69%. Fine de la 2000-aj jaroj Giridih atingis la internacian kvalifikon urbego (pli alta, ol cent mil).

Geografio
---------

Giridih situas laŭ rivero sur altebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 289 m super la marnivelo. Dhanbad troviĝas 45, Deoghar 52, Phusro 57, Bokaro 61, Asansol 86, Hazaribag 97, Siuri 122, subŝtata ĉefurbo Ranĉio 134, Monger 135, Gaja (Barato) 150, Kolkato 277, Singrauli 369, tutlanda ĉefurbo Delhio 1031, Mumbajo 1509 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Historio de Giridih estas konata ekde la malfrua 18-a jarcento. La britoj konstruis fervojon en 1871, kiu faris facila liveradon de karbonoj, same la evoluo komenciĝis. La distrikto Giridih estis kreita en 1972, pli frue la areo apartenis al Hazaribagh.

Parko en Giridih

Ekonomio
--------

Giridih estas riĉa je karbonoj kaj glimoj. Tiu lasta materialo estis ekspluita precipe inter la 1960-aj kaj 1980-aj jaroj. Minado de karbonoj daŭras jam de la brita erao.

Lingvoj
-------

La oficiala lingvo en Giridih estas la hindia, krome oni multe parolas en en:khortha language.

Eduko
-----

En Giridih funkcias 28 bazlernejoj, multe da mezlernejoj kaj kelkaj altlernejoj.

Religio
-------

La hinduismo estas la primara religio en Giridih kun preskaŭ 68%, poste sekvas la islamanoj kun pli ol 30%, la aliaj religioj estas malpli, ol 1%.

Stacidomo en Giridih

Trafiko
-------

Giridih havas preterirantan trairan fervojan linion, krome alia linio foiniĝas en la urbo kaj ligas al la fervoja reto. 4 ĉefvojoj kaj du flankovojoj kuras al la urbego. Giridih havas enlandan flughavenon.

Vidindaĵoj
----------

* diversaj preĝejoj
* festivalo

Fontoj
------

* WikiTrans

Hindua preĝejo en Giridih

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
**Magyarszecsőd** [madjarseĉod] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.

La katolika preĝejo
La kalvinana preĝejo
La kastelo de Batthyány

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9912
* Telefonkodo: 94
* Areo: 11  km²
* Koordinatoj: 47° 1′ 57.04″ N 16° 38′ 43.84″ O﻿ / ﻿47.0325111 °N, 16.6455111 °O﻿ / 47.0325111; 16.6455111 (mapo)Koordinatoj: 47° 1′ 57.04″ N 16° 38′ 43.84″ O﻿ / ﻿47.0325111 °N, 16.6455111 °O﻿ / 47.0325111; 16.6455111 (mapo)
* Loĝantaro: 480

Situo
-----

Magyarszecsőd situas laŭ la ĉefvojo inter Vasvár kaj Szentgotthárd proksime de Körmend, laŭ maldekstra bordo de rivero Rába. Körmend troviĝas 5 km-ojn.

Historio
--------

Apud la vilaĝo vojoj de la romianoj estis. Dum la historio tie estis 3 memstaraj vilaĝoj **Egyházasszecsőd**, **Németszecsőd** kaj **Terestyén**, kiuj unuiĝis en 1934.

En Magyarszecsőd migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

En 1260 brika katolika romanika Preĝejo Naskiĝo de Maria (Magyarszecsőd) (la pli nova turo en la 19-a jarcento) konstruiĝis. La kalvinana baroka preĝejo en la 18-a jarcento, la sonorilostablo en 1880, la eklektika kastelo de **Batthyány** [batjani] en 1893 konstruiĝis.
**Mansilla de las Mulas** [manSIlja] estas municipo en Hispanio, en la provinco Leono, regiono Kastilio kaj Leono. Ĝi havas areon de 35,36 km² kun 1768 loĝantoj en 2017. En ĝia malnova monaĥejo de Sankta Aŭgusteno troviĝas la Provinca Etnografia Muzeo de Leono, financita de la provinca registaro. La nomo *Mansilla* estas etimologie rilata al la rivero Esla kaj al la latina vorto *mansum* por domego.

Komarkoj de la provinco Leono; *Esla-Campos* sudoriente, oranĝece.
Murego.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Mansilla de las Mulas, Mansilla del Esla kaj Villomar, okupas totalan areon de 35,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 708 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, ĉar ĝi distas nur 20 km de Leono, provinca ĉefurbo; trapasas la municipan teritorion la rivero Esla. Ĝi limas kun Mansilla Mayor, Villasabariego, Valdepolo, Villanueva de las Manzanas kaj Santas Martas.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado en la 11-a jarcetno. Pri tio estis kastelo kaj murego kun turoj kaj pordegoj, el kiuj kelkaj restas. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado de Jakoba Vojo, ponto, festoj).

Bildoj
------

* Turo.Turo.
* Pordego.Pordego.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 642604
* GND: 1126058181
* LCCN: no95058492
* VIAF: 123455266
 |
**Mansur HEKMAT** (en persa: منصور حکمت‎, denaske Ĵubin Razani, en persa: ژوبین رازانی‎; 4a de Junio, 1951 - 4a de Julio, 2002) estis irana marksista teoriulo, revoluciulo kaj estro de movado de laboristaj komunistoj. Li kontraŭis la ŝahon, kaj post la Irana revolucio de 1979, li unue fondis la movadon de Revolucia Marksismo kaj en 1983 li kun-fondis la Komunisman Partion de Irano, kiu estis opozicia al la Islama Respubliko Irano. En 1991 li separiĝis el tiu partio kaj fondis la Laboristan Komunisman Partion de Irano, kiun li estris ĝis sia morto en 2002. Li estis edzo de iama politikisto Azar Majedi.

Li gradiĝis pri ekonomiko en la Universitato de Ŝiraz, antaŭ translokiĝi al Britio kie li magistriĝis en la Universitato de Bath. Li translokiĝis al Londono en 1973 por doktoriĝi en la Universitato Birkbeck, kie li studis sub la superrigardo de la marksisma teoriulo Ben Fine kaj iĝis kritikisto de tio kion li ividis kiel distorditaj versioj de komunismo, kie la Rusia komunismo, la Ĉina komunismo, la gerilmilito, la socialdemokrata Trockiismo kaj naciismo inter maldekstruloj.

* Kategorio Mansur Hekmat en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 713760
* GND: 1089532806
* LCCN: n2006075658
* VIAF: 24031943
* ISNI: 0000 0000 4042 7587
 |