recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝbeka pigo** |
| --- |
|  |
| Ruĝbeka pigoRuĝbeka pigo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Korvedoj *Corvidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Urocissa* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***U. erythrorhyncha*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Urocissa erythrorhyncha****(Boddaert, 1783) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝbeka pigo  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝbeka pigo**, *Urocissa erythrorhyncha* estas specio de birdo de la familio de korvoj kaj pigoj aŭ *Korvedoj*. Ĝi estas ĉirkaŭ samgranda kiel la Eŭropa pigo sed havas multe pli longan voston.

La kapo, kolo kaj brusto estas nigraj kun helblua punktaro krone kiu fariĝas makulo al nuko. La ŝultroj kaj pugo estas bluaj sed ne tiom markite (iom grizblua) kaj la subaj partoj estas grizkremaj. La longa vosto estas brilblua (kiel la flugilplumoj) kun blankaj markoj kaj larĝa blanka vostopinto. La beko estas mallonga proporcie kaj fortika, tre brile oranĝruĝa kaj rimarkinda kontraste kun la nigra kapo, kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la scienca nomo kie la latinigitaj grekaj radikoj "eritro" signifas "ruĝa" kaj "rin" "nazo"; fakte tian bekon havas ankaŭ la tre parenca Formosa blua pigo kiu vere estas pli blua sen helaj subaj partoj aŭ helaj markoj en krono. Ankaŭ gamboj kaj piedoj estas ruĝaj, dum la ĉirkaŭokula ringo estas oranĝeca. Tiu ruĝo povas varii tra la teritorio al preskaŭ flava en kelkaj birdoj.

La Ruĝbeka pigo loĝas en larĝa zono el okcidenta Himalajo, orienten al Ĉinio kaj Vjetnamo en ĉiamverdaj arbaroj kaj arbustejoj en ĉefe monteta aŭ monta lando.

Ruĝbeka pigo
Manĝon serĉas kaj en arboj kaj surgrunde. Ili manĝas ampleksan gamon de manĝo, kiel senvertebruloj, aliaj etaj animaloj kaj frukto kaj semoj. Ili rabas el nestoj ovojn kaj idojn.

La Ruĝbeka pigo nestumas en arboj kaj grandaj arbustoj en relative profunda nesto. La ino demetas kutime 3 al 5 ovojn.

Voĉa imitado estas rimarkinda en tiu specio kaj ties alvokoj estas tre variaj, sed la plej kutimaj estas ĉirpanta sonorilado kaj altatona fajfado kvazaŭ de fluto.

Referencoj
----------

* BirdLife International (2004). *Urocissa erythrorhyncha*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 12a Majo 2006. Malplej zorgiga

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ruĝbeka pigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ruĝbeka pigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ruĝbeka pigo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* BirdLife Specidatumbazo Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine
La kvin fratoj Judiŝtiro, Bimo, Arĝuno, Nakulo kaj Sahadevo; dekstre, la komuna edzino, Draŭpadio. Foto de altreliefo en templo en Deogarh.
**Sahadevo** aŭ *Sajádeva* estas rolulo de la Mahabarato (religia eposa teksto de la 3-a jarcento a.n.e.). Li estis la plej juna de la kvin fratoj Pandavoj (‘filoj de [la reĝo] Panduo’). Nakulo kaj Sahadevo estis ĝemeloj naskitaj de Madri ― dua edzino de la reĝo Panduo ―, kiu estis alvokinta la ĝemelajn diojn Aŝvinoj uzante la benon de la reĝino Kuntio.

La nomoj de la kvin fratoj estas Judiŝtiro, Bimo, Arĝuno, Nakulo kaj Sahadevo. Ĉiuj kvin fratoj estis edziĝintaj al la sama virino, nome Draŭpadio. Kune, la fratoj luktis kaj venkis en granda milito kontraŭ siaj kuzoj la Kaŭravoj, kio iĝis konata kiel Milito de Kurukŝetro.

Referencoj
----------

Literaturo
----------

* Chakravarti V. Narasimhan; The Mahabharata. Columbia University Press, 1965.

Eksteraj ligiloj
----------------

* The Mahābhārata de Vyasa, tradukita el sanskrito en anglan fare de Kisari Mohan Ganguli kaj publikigita rete ĉe sacred-texts.com.
**Karl Rossi** aŭ **Carlo Rossi** (ruse *Карл Иванович Росси*, itale *Carlo di Giovanni Rossi*) naskiĝis la 29-an de decembro 1775 En Napolo, mortis la 18-an de aprilo 1849 en Sankt Peterburgo) estas elstara italdevena rusia arkitekto, fama pro multaj klasicismaj konstruaĵoj kaj ensembloj en Sankt-Peterburgo kaj la apudurboj.

La nomon de Rossi portas unu el la stratoj centre de Peterburgo, ekzistas ankaŭ monumento al li.

La asteroido 3969 Rossi estis nomita en lia honoro.

Biografio
---------

Karlo Rossi en juneco venis al Rusio kune kun siaj patrino kaj duonpatro, kiujn oni invitis por labori en Peterburgo. Ekde sia junaĝo Rossi estis proksima al la arta mondumo, edukiĝis ĉe itala arkitekto Vincenzo Brenna, tiam (1783—1802) laborinta en Rusio.

En 1802—1803 Rossi studis en Italio. Ekde 1808 laboris en Moskvo kaj revenis al Peterburgo en 1815. Li instruis ekzemple al Albert Kavos, konstruinto de teatroj.

Kreado
------

Kreaĵojn de Rossi karakterizas t. n. "Empiro" arkitektura stilo, kiu kombinas majestecon kaj modestan simplecon de la konstruaĵoj.

tombo en Aleksandr Nevskij Laŭro de Sankt Peterburgo
* Rossi strato en Sankt Peterburgo Rossi strato en Sankt Peterburgo
* Aleksander Teatro en Sankt PeterburgoAleksander Teatro en Sankt Peterburgo
* Ĝenerala Stabo en Sankt PeterburgoĜenerala Stabo en Sankt Peterburgo
* Ĝetokajo ĉe Neva rivero en Sankt PeterburgoĜetokajo ĉe Neva rivero en Sankt Peterburgo
* Katedralo de Kristnasko en Tver urboKatedralo de Kristnasko en Tver urbo

Eksteraj ligiloj
----------------

* liaj konstruaĵoj en Sankt Peterburgo (teksto kaj fotoj) ruse
* Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine biografio angle

* Karl Rossi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Karl Rossi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 132625
* GND: 118855956
* LCCN: n81056430
* VIAF: 67263071
* ISNI: 0000 0000 6678 4339
* SUDOC: 183698096
* ULAN: 500033654
* NKC: jn20011211181
* ICCU: SBNV075303
 |
**Kreuzberg** estas urba parto en la distrikto "Friedrichshain-Kreuzberg" de Berlino. Kreuzberg estis memstara distrikto ĝis 2001, kiam oni kunigis ĝin kun "Friedrichshain".

Laŭ la malnovaj poŝtkodoj oni distingas du partojn de Kreuzberg: la "pli grandan Kreuzberg" (Kreuzberg 61) kaj la pli malgrandan, sed pli faman (SO 36). Dum la ekzistotempo de la Berlina Muro, "SO 36" estis ĉirkaŭita je tri flankoj kaj evoluigis alternativan memstaran kulturon laŭ la orienta rando de okcidenta Berlino.

Vizitindaĵoj
------------

La Viktorioparko (germane: *Viktoriapark*) estas 12,8 hektarojn granda publika parko en Kreuzberg (Berlino). Troviĝas en ĝi promenvojetoj, kuŝherbejoj, ludejo, sportejo, gastejoj kaj, en aparta sekcio, bestoĝardeneto. La ripozumzono estas ĝardena monumento kaj faritis de 1888-94 fare de la pejzaĝarkitekto Hermann Mächtig; etendigis la tuton de 1914-16 Albert Brodersen. Tre proksime de la parko troviĝas ekde februaro 2015 la ĉefa oficejo de la Germana Esperanto-Asocio, nome en Katzbachstraße nr 25.

La Juda muzeo de Berlino (germane: *Jüdisches Museum Berlin*, hebree: המוזיאון היהודי בברלין) estas la plej granda siaspece en tuta Eŭropo.

Vidu ankaŭ
----------

* Kreuzberg: monteto en la berlina distrikto Kreuzberg

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kreuzberg (Berlino) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kreuzberg (Berlino) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* www.kreuzberg.de
* www.so-36.de Arkivigite je 2020-10-31 per la retarkivo Wayback Machine
* Aĉetumado en Friedrichshain-Kreuzberg Arkivigite je 2016-01-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Kroniko de Kreuzberg pri kulturo, historio kaj ĉiutaga vivo en Kreuzberg
**Richard ESTES** (Kewanee, Ilinojso, 14-an de majo 1932 ) estas usona pentristo konata pro siaj hiperrealismaj pentraĵoj.

Karakterizaĵo de lia pentraĵo estas la kompleksa uzado de surfacoj kun refraktita lumo. Ekde 1967 li komencis pentri ilin, kaj ekde tiam ili akompanas lin en liaj verkoj, konstruaĵoj reflektitaj en kristalaj kaj glataj strukturoj kiel montrofenestroj, fenestroj, telefonbudoj, la kapoto de aŭto aŭ la trairejo de buso. Ĝi ankaŭ reproduktas misformitajn kaj foje neklarajn reflektojn sur ne-glataj kaj unuformaj surfacoj kiel moviĝantaj ondoj de akvo. Li estas konsiderita kiel unu el la fondintoj de la internacia fotrealisma movado de la malfruaj 1960-aj jaroj, kun artistoj kiel ekzemple Malcom Morley, Chuck Close, kaj Duane Hanson.

En juna aĝo, la familio de Estes moviĝis al Ĉikago. Tie, kiel juna plenkreskulo, li studis ĉe la Artinstituto de Ĉikago de 1952 ĝis 1956 kie li iĝis interesita pri la laboro de aliaj realismaj pentristoj kiel ekzemple Edgar Degas, Edward Hopper, kaj Thomas Eakins, kiuj ĉiuj estis vaste reprezentitaj en la kolekto de la Instituto. En 1956 li ekloĝis konstante en Novjorko post fino de siaj studoj. La sekvajn jarojn li laboris kiel grafikisto por diversaj revuoj kaj reklam-agentejoj en Novjorko kaj en Hispanio, la lando kie li vivis en 1962. En 1966 li havis sufiĉe da kapitalo por dediĉi sin tute al sia pentrarto. En 1968, li okazigis sian unuan individuan ekspozicion ĉe la *Allan Stone Gallery* en Novjorko.

La plej multaj el liaj verkoj de la fruaj sesdekaj reprezentas urboloĝantojn aranĝantajn ĉiutagajn agadojn. Ĉirkaŭ 1967 la artisto komencis pentri butikfasadojn kaj konstruaĵojn kun vitrofenestroj, kaj pli grave, la reflektitajn bildojn kiuj estis elmontritaj en tiuj fenestroj. La pentraĵoj estis bazitaj sur kolorfotoj en kiuj li kaptis la evaneskan naturon de reflektadoj, kiuj povis ŝanĝiĝi pro lumo kaj momento en la tago.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Richard Estes ĉe Artikoloj (angla)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808208
* GND: 118968688
* LCCN: n80025922
* VIAF: 95726399 60374050, 95726399
* ISNI: 0000 0001 1473 4185
* LIBRIS: 305638
* SUDOC: 106853333
* BNF: 15104906j
* ULAN: 500007462
* NDL: 00513116
* RKD: 26732
* NKC: xx0278931
* BNE: XX1700903
 |
*Dante kaj Beatrice*, de la antaŭrafaelisma pentristo Henry Holiday, kiu imagas la renkonton inter Dante kaj Beatrice ĉe la Ponto Sankta Triunuo.
Incipit vita nova, Dante kaj Beatrice en la ĝardeno, 1903, ĉefverko de Cesare Saccaggi.*Incipit vita nova, Dante kaj Beatrice en la ĝardeno*, 1903, ĉefverko de Cesare Saccaggi.
***Beatrice Portinari*** [beaTRIĉe] (la 20-a de junio 1266 - 8a de junio de 1290), konata ankaŭ kiel *Bice* aŭ la damo florenca, estis idealigita de Dante en sia *Vita nuova* kaj ĉefe en la Dia Komedio. Unu versio mencias ke Dante konis ŝin kiam ŝi estis ankoraŭ naŭjara infanino kaj ne revidis ŝin ĝis naŭ jarojn poste. Estas alia versio laŭ kiu la poeto vidis ŝin nur unufoje kaj eĉ ne parolis kun ŝi. Aliaj fontoj de la historio referencas ke li tute inventis ŝin. Tamen, Dante neniam havigas en siaj verkoj precizajn indikojn rilate al la identeco de tiu rolulo, kiu estas ĉefe simbolo. Aliflanke, oni klopodis asigni per laboro de ekzegezo romantika, familinomon por tiu damo, klopodante fari el tiu dia Amo kiu kunigas Dante kun Beatrice amon similan al tiu de junulaj kaj bagatelaj amoj modernaj.

Boccaccio, kiu tuj post la morto de Dante, komentis la *Dian Komedion* en Florencio, fanfaronis ke li trompis sian aŭskultantaron disvastigante la ideon ke Beatrice havis veran civilan ekziston. Tiu problemo estas vere malfacila solvebla, ĉar aliflanke estas tre probable ke la gravo de Beatrice por Dante situis nur je simbola nivelo kaj ke oni ne pensu en la amo de Dante kiel adolta pasio, ĉar oni scias ke la poeto estis edziĝinta kaj havis kelkajn filojn kun alia virino.

Tamen, laŭ asertoj de kelkaj historiistoj, Beatrice povis esti Bice, filino de Folco Portinari de Portico di Romagna, kiu translokiĝinte al Florenco, loĝis en domo proksima al tiu de Dante. La familio Portinari estis tre riĉa kaj grava, kaj Folco havis la meriton fondi la ĉefan hospitalon de la centro de la toskania ĉefurbo, nome la *Ospedale di Santa Maria Nuova*.

La spaco kaj la tempo de la vivo de tiu junulino korespondas kun tiu kiun Dante priskribas en la *Vita nuova,* pro tio, oni supozas ke ŝi naskiĝis en 1266. Bice edziniĝis al bankisto Simone dei Bardi en 1287 kaj oni supozas ke ŝi mortiĝis en 1290, nur 23jaraĝa. Ŝia tombo troviĝas en la malgranda preĝejo de Sankta Margherita dei Cerchi, ĉe la konstruaĵo kiu estas hejmo de la Muzeo *Casa di Dante*. Post la morto de Bice, Dante nomigis ŝin *Beatrice,* kies nomo signifas la *glora* en latina, konvertante ŝin en simbolo de fido kaj en gvido kaj ĉiela protektanto. Detruita de la novaĵo de la morto de lia amatino, Dante ĵetis sin al seksa ĥaoso kun granda nombro de amatinoj, ĝis post unu jaro li edziĝis al Gemma Donatil.

* Beatrice Portinari en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Beatrice Portinari en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 577951
* GND: 119241676
* LCCN: n50023978
* VIAF: 18027301
* ISNI: 0000 0000 3048 2689
* SUDOC: 13792299X
* BNF: 14953907x
* ULAN: 500371799
* NLA: 50067484
* BIBSYS: 90544083
* BNE: XX1293152
 |
Larĝa panoramo en Sai Kung

**Sai Kung,** ĉine **西貢市** / **西贡市** estas metropolo en Ĉina Popola Respubliko.

Geografio
---------

Sai Kung troviĝas sur duoninsulo Kaŭluno laŭ Sudĉina Maro ĉe Honkongo.

Historio
--------

Sai Kung la plej frue estis fiŝkaptista vilaĝo. Ĉe la fino de la 2-a Opia milito la duoninsulo de Kaŭluno ankaŭ estis cedita en dominado al Britio. En 1898 kongreso kunvenis en Pekino kaj interkonsentis luigi la ceteran aktualan Honkongon (konata, kiel Nova Teritorio) Britio por 99 jaroj (sekve redono de la kolonio okazis en 1997). Dum la 2-a mondmilito la japanoj kontrolis la tutan Honkongon.

Ekonomio
--------

Panoramo en Sai Kung
Konstruaĵo en Sai Kung
Sai Kung partoprenas en ekonomio de Honkongo.

Klimato
-------

Sai Kung troviĝas en tropika klimato kun influo de musono. En vintro la temperaturo falas ĝis 15 °C (foje eĉ 10 °C). La someroj estas varmaj, humidaj kaj malstabilaj. Fulmotondroj kaj mallongaj pluvperiodoj estas oftaj. Aŭgusto portas la plej altan pluvokvanton. Tiam oni mezuras 30 °C.

Trafiko
-------

En Sai Kung aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Pramoj trafikas al la komencaj insuloj.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio

Placo en Sai Kung

* Sai Kung en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sai Kung en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Richard Felton OUTCAULT** (/ˈaʊtkɔːlt/; 14a de Januaro, 1863 – 25a de Septembro, 1928) estis usona aŭtoro de Bildliteraturo. Li estis la kreanto de la serioj *The Yellow Kid* kaj *Buster Brown*, kaj estas konsiderita ŝlosila pioniro de la moderna komikso.

En la ekkariero li laboris kun Edison en West Orange (Nov-Ĵerzejo), por fari mekanikajn desegnojn kaj ilustraĵojn kaj li kontrolis la instaladon de la montraĵoj de Edison en la Universala Ekspozicio de Parizo de 1889. Tie li studis arton en la Latina Kvartalo kaj aldonis la lastan u al sia familinomo.

En 1890 Outcault revenis al Usono, edziĝis, kaj translokiĝis al Flushing en Novjorko. Li laboris farante teknikajn desegnojn por *Street Railway Journal* kaj *Electrical World*, gazeto de unu el la amikoj de Edison. Samtempe li kontribuis al humoraj gazetoj *Truth*, *Puck*, *Judge* kaj *Life*.

La unuaj bildoj de Outcault por New York World aperis la 16an de Septembro, 1894, nome ses-panela, tut-paĝa bildostrio titolita "Uncle Eben's Ignorance of the City". Kvankam li ne estis la unua kiu faris tion eĉ en la *World*, Outcault estis ja inter la unuaj.

*The Yellow Kid*
Bildoj de Outcault de la 2a de Junio, 1894, montris grand-orelan, senharan stratoknabon en kitelo. Tiu knabo aperis kolore la unuan fojon la 5an de Majo en strio titolita "At the Circus in Hogan's Alley". De tiam ĝi estis kolora kaj nomiĝis Mickey Dugan. La 5an de Januaro la kitelo de Mickey aperis brilflava. Li iĝis tuj la stelulo de la strio kaj iĝis konta kiel *The Yellow Kid* (flavulo), kaj la teksto de la dialogo aperis sur lia flava kitelo. La stripo tuj akiris popularecon kaj komercan sukceson (por la gazeto sed ne por la aŭtoro mem). Tio kondukis al alia gazetoj same publikigi similajn striojn, kaj tiele *the Yellow Kid* estas konsiderata pioniran mejloŝtonon en la disvolvigo de la bildliteraturo kiel amaskomunikilo.

Notoj
-----

1. 1 2 3 4  Harvey 2016.
2. ↑   Wallace, Derek. Virtue vol. 1, no. 14. July 18, 2005. Archived June 17, 2009, at the Wayback Machine.

Bibliografio
------------

* Barker, Kenneth (February 1995). "The Comic Series of Joseph Pulitzer's New York Sunday World". Inks. 2 (1): 26–32.
* Dunley, Kathleen (2014). "Outcault, Richard Felton". In Booker, M. Keith. Comics through Time: A History of Icons, Idols, and Ideas [4 volumes]: A History of Icons, Idols, and Ideas. ABC-CLIO. pp. 278–280. ISBN 978-0-313-39751-6.
* Canemaker, John (2005). Winsor McCay: His Life and Art (Revised ed.). Abrams Books. ISBN 978-0-8109-5941-5.
* Harvey, R. C. (2016-06-09). "Outcault, Goddard, the Comics, and the Yellow Kid". The Comics Journal. Fantagraphics Books. Arkivita el la originalo en 2016-06-12. Alirita en 2016-06-12.
* Walker, Brian (2004). The Comics: Before 1945. Harry N. Abrams. ISBN 978-0-8109-4970-6.
* Winchester, Mark D. (May 1995). "Litigation and Early Comic Strips: The Lawsuits of Outcault, Dirks, and Fisher". Inks. 2 (2): 16–25.

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 601739
* GND: 136358160
* LCCN: n85151596
* VIAF: 51694057
* ISNI: 0000 0001 0900 2262
* LIBRIS: 285298
* SUDOC: 067721834
* BNF: 119183077
* ULAN: 500022435
* BIBSYS: 4033307
* RKD: 61238
 |
Richard Hakluyt (vitraĵo en la katedralo de Bristol
**Richard HAKLUYT** (n. 1552 aŭ 1553, m. la 23-an de novembro 1616) estis angla verkisto kiu famas pro siaj priskriboj de marvojaĝoj de anglaj maristoj.

Hakluyt naskiĝis aŭ en Herefordshire aŭ en Londono, kie lia patro estis pelt-komercisto. Li edukiĝis ĉe Westminster School kaj ĉe Christ Church College (Oksfordo), kie li diplomiĝis en 1574. Ekde 1577 li prelegis pri geografio. En 1577 li ordiniĝis.

Lia unua prozaĵo pri anglaj marvojaĝoj (1580) altiris la favoron de ministroj de Elizabeto la 1-a kaj en 1583 li partoprenis diplomatan mision al Parizo. En 1588 li revenis al Anglio, kaj la sekvantan jaron aperis la unua eldono de lia majstroverko, *The Principal Navigations, Voiages, Traffiques and Discoueries of the English Nation* (*La Ĉefaj Navigadoj, Marvojaĝoj, Faroj kaj Eltrovoj de la Angla Popolo*). Plua, multe pligrandigita versio eldoniĝis de 1598 al 1600.

Dum la malfrua 1590-a jardeko li iĝis kapelano de Robert Cecil, 1-a Grafo de Salisbury. En 1601 li estis konsuilanto de la Brita Orienthinda Kompanio. Li investis en kompanio kiu estigis kolonion en Virginia, Usono.

Hakluyt entombiĝis en Abatejo Westminster.

* Richard Hakluyt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Richard Hakluyt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 299973
* GND: 118719947
* LCCN: n50023480
* VIAF: 59122682
* ISNI: 0000 0001 2134 8987
* LIBRIS: 285089
* SUDOC: 030091969
* BNF: 12157771s
* NLA: 35162197
* BIBSYS: 90370026
* NKC: jx20070711011
* BNE: XX829137
 |
**Atlas Blaeu**, pli malfrue **Atlas Maior** (latine: „pli granda maparo") estas la nomo de maparo, kiun eldonis Willem Janszoon Blaeu, sed kiun estis kompilinta lia filo, la amsterdama eldonisto Joan Blaeu, de 1662 ĝis 1665. Ĝi estas unu el la plej gravaj maparoj de la 17-a jarcento. *Atlas Maior* estis la plej multkosta kaj plej ampleksa libro publikigata en la 17-a jarcento. Ĝi restis dum 100 jaroj la deviga mondmaparo.

Titolpaĝo el 1645Apoge je la titolo *Theatrum orbis terrarum* de la maparo de Abraham Ortelius (unua eldono en 1570), ĉi tiu „nova maparo" aperis en 1635 sub la titolo *Theatrum orbis terrarum, sive, Atlas novus* kiel latina eldono en du volumoj. Pluaj duvolumaj eldonoj aperis en la germana, nederlanda kaj franca.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Atlas Maior en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Atlas Maior en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Atlas Maior 1665 - Germania, Austria & Helvetia (Germanujo, Aŭstrujo kaj Svisujo) Arkivigite je 2002-08-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Eminenta maparo novaperis kiel parta faksimilo Arkivigite je 2006-06-30 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝecventra rokturdo** |
| --- |
|  |
| MaskloMasklo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Monticola* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***M. rufiventris*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Monticola rufiventris****(Jardine kaj Selby, 1833) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝecventra rokturdo  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝecventra rokturdo** (***Monticola rufiventris***) estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj.

Ino de Ruĝecventra rokturdo ĉe Jajantio en Tigrorezervejo Buksao en Jalpaiguri distrikto de Okcidenta Bengalo, Barato.
Ĝi troviĝas en Sudorienta Azio nome en Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Pakistano, Tajlando kaj Vjetnamo. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.

Ĉe rokturdoj la ino estas ĝenerale bruneca (ĉispecie kun flavnigra striado) kaj masklo havas **bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn**. Ĉispecie la ventro estas tre homogene ruĝecbruna, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *rufiventris* ja signifas "kun ruĝeca ventro". Krome la supra bluo estas speciale helbrila en krono kaj ŝultroj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Monticola rufiventris[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

* Ruĝecventra rokturdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ruĝecventra rokturdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ruĝecventra rokturdo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Saint-Alpinien** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 296 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2005.

Geografio
---------

Saint-Alpinien etendiĝas sur 15,21 km², kaj havis 296 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Alpinien situas je alteco de 674 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Alpinien apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo. La vilaĝo situas laŭlonge de la malnova romia vojo inter Limoĝo kaj Clermont-Ferrand.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Evelyne Chabant, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

La loka preĝejo datiĝas de la 12-a jarcento.

Lokaj famuloj
-------------

Ernest Sourioux naskiĝis en Saint-Alpinien en 1895. Li estis oficiulo en francaj kolonioj kaj sekve deputito de Creuse. Li mortis en la germana militkoncentrejo Dora en 1945.

Administrado
------------

Saint-Alpinien apartenas al la kantono de Aubusson, kies ĉefurbo estas Aubusson. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Aubusson
**Richard LERCHNER** (esperantigite **Rikardo LERĤNER**) naskiĝis la 19-an de novembro 1886 en Geyer (Saksujo). Li mortis en 1960) kaj estis laborista esperantisto aktiva en Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT).

Vivo
----

Li laboris unue kiel bierfaristo kaj poste kiel administranto. Antaŭ la unua mondmilito li funkciis en sindikato kaj parte en laborista partio.

Aktiva esperantisto li estis ekde 1910. Li gvidis kursojn kaj kunlaboris al *Antaŭen*, organo de LEA en Germanujo ĝis 1914. Li partoprenis la fondon de SAT kaj de 1923 ĝis la transiĝo de SAT de Lepsiko al Parizo en 1933 estis la administranto de la asocio. Li iniciatis la SAT-lernolibron *Petro* kaj kunverkis ĝian unuan tekston kun Norbert Barthelmess, dum laborpaŭzoj. En 1927 li estis membro de delegacio de eksterlandaj esperantistoj, invitita al Moskvo okaze de la deka datreveno de la Oktobra Revolucio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Enciklopedio de Esperanto*/L en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
Proksimuma areo de *Rioplatense* inkude la variaĵojn de Patagonio.
**Rioplata hispana**, aŭ en hispana *español rioplatense*, konata ankaŭ kiel **Argentin-Urugvaja hispana**, estas variaĵo de hispana lingvo parolata ĉefe en la areoj de kaj ĉirkaŭ la Rioplata Baseno de Argentino kaj Urugvajo. Ĝi estas referencata ankaŭ kiel *Riverplata* aŭ *Platrivera* hispana aŭ *Argentina hispana*. Estante la plej elstara dialekto kiu faras uzadon de voseo kaj parole kaj skribe, multaj trajtoj de la *Rioplatense* estas kunhavataj en la variaĵo parolataj en Orienta Bolivio, Ĉilio kaj Peruo. Tiu dialekto estas ofte parolata per intonacio iom simila al tiu de la Napola lingvo de Suda Italio (klarigebla pro forta iama enmigrado el tie), sed estas esceptoj. La kutima vorto uzata por nomo la hispanan lingvon de tiu regiono estas "castellano" (kastilia) kaj iom pli rare "español" (hispana).

Ĉar *Rioplatense* estas konsiderata dialekto de la hispana kaj ne diferenca lingvo, ne estas fidindaj kalkuloj pri totala nombro de parolantoj. Ĝenerale, indiĝenaj parolantoj de hispana edukitaj en Urugvajo aŭ en la majoritato de Argentino estas supozataj parolantoj de *Rioplatense* (almenaŭ neformale) same kiel por ekzemplo usonaj estas supozataj parolantoj de la usona angla, pli ol de alia variaĵo de angla. La totala parolantaro de tiuj areoj estus ĉirkaŭkalkulita en 25–30 milionoj, depende de la difino kaj de la etendo.

Notoj
-----

1. ↑   Orlando Alba, Zonificación dialectal del español en América ("Dialekta zonklasigo de la hispana en Ameriko"), en: César Hernández Alonso (ed.), "Historia presente del español de América", Pabecal: Junta de Castilla y León, 1992.
2. ↑  Jiří Černý, "Algunas observaciones sobre el español hablado en América" Arkivigite je 2014-08-01 per la retarkivo Wayback Machine ("Kelkaj observoj pri la hispana parolata en Ameriko"). Acta Universitatis Palackianae Olomucencis, Facultas Philosophica Philologica 74, pp. 39-48, 2002.
3. ↑   Alvar, Manuel, "Manual de dialectología hispánica. El español de América", ("Handbook of Hispanic Dialectology. Spanish Language in America."). Barcelona 1996.
4. ↑   Resnick, Melvyn: Phonological Variants and Dialects Identification in Latin American Spanish. The Hague 1975.
5. ↑   Del Valle, José, eld. (2013). A Political History of Spanish: The Making of a Language. Cambridge University Press. pp. 212–228. ISBN 9781107005730.

Bibliografio
------------

* Coloma, Germán (2018), "Argentine Spanish" (PDF), Journal of the International Phonetic Association, 48 (2): 243–250, doi:10.1017/S0025100317000275 Alirita la 23an de aprilo 2020.

* Kategorio Rioplata hispana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 689359
 |
mapo el la jaro (golfeto *Chesapeake Bay* ĝis kabo *Cape Lookout*) de John White
**Roanoke** (prononco pli-malpli 'Roŭnoŭk') **Island** estas insulo ĉe la orienta marbordo de la ŝtato Norda Karolino de Usono. La 17-an de aŭgusto 1585 108 setlintoj kaj soldatoj de la Reĝlando Anglio fondis kolonion kaj eksetlis tie, kreante la unuan postenon de angloj en la "Nova Mondo" Nordameriko. Tamen jam la sekvan jaron la angloj devis reforlasi la kolonion. Du jarojn pli poste oni refondis la kolonion kaj ĝis la jaro 1590 plurdeko da anglaj koloniistoj sub misteraj cirkonstancoj malaperis de tie.

Geografio
---------

La proksimume 12 kilometrojn longa kaj 8 kilometrojn larĝa insulo kun areo de 46,48 km² situas ĉe la pasejo inter la golfoj *Albemarle Sound* kaj *Pamlico Sound* ĉe la orienta marbordo de la ŝtato Norda Karolino. Ĝi per la usona aŭtoŝoseo 64 ligatas al la kontinenta parto de Usono kaj kun la najbara insulo *Bodie Island*. La plej grandaj loĝlokoj estas Manteo kaj Wanchese, kaj sume la insulo laŭ la censo de la jaro 2000 havis 6.724 loĝantojn.

Historio
--------

*Vidu la ĉefan artikolon Kolonio Roanoke*

Sur la insulo ekestis la unua brita kolonio sur la amerika kontinento.

35° 52' 53" norde, 75° 39' 12" okcidente Mapo

* Kategorio Roanoke en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Richárd Erdős** [riĥArd erdOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erdős Richárd** estis hungara operkantisto, (baso).

Richárd Erdős  naskiĝis la 18-an de majo 1881 en Budapeŝto, li mortis la 9-an de junio 1912 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Richárd Erdős devenis el juda familio, baldaŭ li orfiĝis. Li frue kantadis en koruso, ekde 1902 en koruso de Reĝa Operejo de Budapeŝto. Li studis en la Muzikakademio de Budapeŝto, poste en Munkeno helpe de ŝtata stipendio. Inter 1906 kaj 1911 li apartenis al Operejo de Budapeŝto, poste jaron al operejo de Frankfurto ĉe Majno. Hejmenveninta lia talento ne etendiĝis pro kormalsano. Dum la judaj festoj li kantadis en Granda Sinagogo de Budapeŝto.

El lia repertuaro
-----------------

* Giuseppe Verdi: *Aida* – ĉefpastro
* Giacomo Puccini: *La Bohème* - filozofo Colline
* Wolfgang Amadeus Mozart: *Die Zauberflöte* – Sarastro
* Charles Gounod: *Faust* – Mefisto
* Richard Wagner: *Der Fliegende Holländer* – Daland
* Fromental Halévy: *A zsidónő* – ĉefepiskopo Brogni
* Giacomo Meyerbeer:*A hugenották* - Marcel
* Richard Strauss: *Der Rosenkavalier* - Ochs

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**Rob de Nijs** [Rob de Nejs] (naskiĝis la  26-an de decembro 1942(nun 1942-12-26) (80‑jara)) estas fama nederlanda kantisto kaj aktoro. Li estas iom konata ankaŭ en Esperantio, ĉar li en la jaro 1989 eldonis diskon kun esperantlingva kanto.

Rob de Nijs & the Lords kantas *Ritme van de regen* (Ritmo de la pluvo) en la Nederlanda televidoprogramo Rooster en 1963Rob de Nijs gajnis en 1962 je la aĝo 19 premion kun sia muzikgrupo *Rob de Nijs & The Lords*. La unua premio estis kontrakto kun diskeldonejo. La unuaj du kantoj estis malsukcesaj, sed *Ritme van de regen* 1963 estis furora; de ĝi vendiĝis entute preskaŭ 100.000 ekzemplerojn. En 1963 li partoprenis en la Kantokonkurso en Knokke-Heist - Belgio.

En 1976 li de la NIPO estis proklamita la plej populara kantisto de Nederlando. En 1985 li havis plej grandan sukceson de sia kariero kun la paca kanto *Laat alles wat ademt*. Tamen tiu kanto atingis nur la duan vicon de la listo de furorkantoj. En 1996 li sukcesis atingi la pinton kun la kanto *Banger hart*.

Lian kantaron oni hodiaŭ en Flandrio kaj Nederlando daŭre aŭskultigas sufiĉe ofte en radio. Li estas unu el la 10 plej popularaj nederlandlingvaj kantistoj.

La 17-an de septembro 2019, li sciigis ke li ĉesos kanti la sekvan jaron, ĉar li estis diagnozita per la Parkinson-malsano.

La 22-an de junio 2022 li prezentis adiaŭan koncerton en la Ziggo dome en Amsterdamo.

Lia kanto en Esperanto
----------------------

* Wereldwijd één stem/Unu voĉ' tutmonda, CDR-127.47.52-EMI, 1989 (nur parte en Esperanto)
* Wereldwijd één stem - 4'38 (1988) (P.Field/B.Meuldijk)Uitg.: SBK Songs/Pur Sang Music
* EMI 006-1274747
* EMI cds 1274752
* en *spotify*

Eksteraj ligiloj
----------------

* www.robdenijs.nl la oficiala retpaĝo (en la nederlanda)
* Rob de Nijs la teksto de Unu voĉ' tutmonda
* Muzikretejo pri la disko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 135456
* GND: 134187423
* LCCN: nb2003075712
* VIAF: 25815241
* ISNI: 0000 0003 7190 8297
* MBA: 0bf7fb68-f8c1-495b-8d33-dfd8d12cd695
 |
**Grafo Richárd Guyon-Debaufre,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kriple **Guyon Richárd** [gujon rihArd] estis angla-hungara-turka soldato, kolonelo, generalo, heroo de Hungario. Lia nomo en Turka Imperio estis paŝao **Hursid**.

  

Guyon-Debaufre Richárd  naskiĝis la 31-an de marto 1813 en Britio, en Walcot apud Bath. Li mortis la 11-an de oktobro 1856 en Turka Imperio en Konstantinopolo.

Guyon-Debaufre Richárd

Desegnaĵo pri Guyon-Debaufre Richárd fare de Miklós Barabás

Biografio
---------

Familio de Guyon havis hugenotan originon. Post ricevado de armea eduko en Anglio, Guyon batalis en Portugalio. En 1832 li aliĝis al armeo de Habsburga Imperio, en 1838 li edziĝis kun hungarino. Post 2 jaroj li havis financan problemon, tial li forlasis la armeon kaj li komencis okupiĝi pri bieno en Bars. Kiam Hungara revolucio de 1848 iĝis jam liberecbatalo, li tuj aliĝis al la nove fondita hungara armeo, li batalis jam en la unua batalo en Pákozd. Iom poste li ricevis la taskon batali kun aparta armeo en Supra Hungarujo. Li ekhavis tutlandan famon en la frua 1849, kiam en montpasejo en Branyiszkó [branjisko] li venkis, sekve li povis aliĝi al la ĉefa hungara armeo. Tiam li iĝis generalo. Post la malvenka lasta batalo li rifuĝis al Turka Imperio. En 1852 Guyon iĝis turka generalo sen esti postulata ŝanĝi lian kredon. Li estis guberniestro de Damasko, poste li batalis en Krimeo. Li mortis pro ĥolero ĉe Scutari. Lia tombo estas videbla en brita armea tombejo de Istambulo kun hungara surskribo (=Tie kuŝas grafo, generalo Richárd Guyon, ido de Francio, naskiĝinta en Anglujo, bravulo de Hungarujo, li mortis en la 11-an de oktobro 1856, li aĝis 44.)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Bath
* strato en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2015-06-14 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio
* angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 526347
* GND: 1075684846
* VIAF: 317277999
 |
Robby Naish dum la monda ĉampionado de breta velado, dum la jaro 2006 apud la germana insulo Sylt en la Norda Maro
**Robby Naish** (n. la 23-an de aprilo 1963 en La Jolla, Kalifornio, plena nomo **Robert Staunton Naish**) estas multfoja monda ĉampiono pri breta velado.

Robby kreskis en Kailua , Havajo, kaj komencis ondorajdadon en la aĝo de ok jaroj. Tri jarojn pli poste, 11-jara, li aldone komencis praktiki bretan veladon. Dum la jaro 1976, 13-jara, li ricevis la unuan titolon de monda ĉampiono pri breta velado – li estis la plej juna monda ĉampiono en tiu sporta kategorio. Dum la sekvaj 16 jaroj sekvis 23 pliaj titoloj de monda ĉampiono.

Robby Naish kaj konsideriĝas pioniro de breta velado kaj de kajtosurfado. En la dua sporta kategorio li dum 1998 iĝis monda ĉampiono pri slalomo kaj sekvajare duobla mondĉampiono kaj pri slalomo kaj saltado. Li antaŭenpuŝis la evoluon de pli mallongaj surfotabuloj, la enkonstruon de travidebla plasta "fenestro" en la surfotabulan velon, la populariĝon de porpiedaj rubandoj sur la tabuloj kaj de ŝnuraj ligiĝoj inter sportisto kaj la surfotabula masto, kiuj ebligas la praktikadon de breta velado en ankoraŭ pli forta vento.

La sportisto estas viva legendo en sia sporta kategorio. Nuntempe li daŭre partoprenas en konkursoj, kaj estas posedanto de pluraj entreprenoj, kiuj fabrikas kaj distribuas produktaĵojn por breta velado kaj kajtosurfado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Robby Naish en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de Robby Naish kaj liaj entreprenoj
* persona portreto de Robby Naish[*rompita ligilo*]


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 259942
* GND: 172288800
* VIAF: 37496860
* ISNI: 0000 0000 8373 3680
* BNF: 126277533
* NDL: 00515186
 |
**Richárd Kolos** [riĥArd koloŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kolos Richárd** estis hungara inĝeniero, profesoro, subministro. Lia origina familia nomo estis *Koch*.

Richárd Kolos  naskiĝis la 16-an de septembro 1904 en Budapeŝto. Li mortis la 14-an de aŭgusto 1969 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Richárd Kolos akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1927. Post siaj studoj li laboris en signifaj fabrikoj, kie li okupiĝis pri instrumentoj. En 1949 li establis novan fabrikon, kies ĉefinĝeniero li estis. Post 2 jaroj li havis postenon en la ministerio. Ekde 1950 li instruis en altlernejo, li estis katedrestro en 1961. Li mortis pro aŭtoakcidento.

Li edziĝis en 1937.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Elektromechanikus műszerek* (1963, 1964)

Memorigiloj
-----------

* faklernejo en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 547722
* VIAF: 121443161
* ISNI: 0000 0000 7949 1551
 |
En matematiko, la **ripetita logaritmo** de *n*, skribata kiel *log\* n* (kutime nomata kiel "**log stelo**"), estas funkcio de unu argumento. Ĝia valoro estas la kvanto de fojoj je kiuj la logaritma funkcio devas esti ripete aplikita al la argumento por ke la rezulto estu malpli granda ol aŭ egala al 1. La plej simpla formala difino estas ĉi tiu rekursia:

{\displaystyle \log ^{\*}n:={\begin{cases}0&{\mbox{se }}n\leq 1\\1+\log ^{\*}(\log n)&{\mbox{se }}n>1\end{cases}}}
aŭ, en pseŭdokodo:

```
**funkcio** ripetita_logaritmo(*reela* n)
    **se** n ≤ 1
        **redoni** 0
    **alie**
        **redoni** 1 + ripetita_logaritmo(log(n))
```

Ekvivalenta nerekursia pseŭdokodo:

```
**funkcio** ripetita_logaritmo(*reela* n)
    i = 0
    **dum** n > 1
        n = log(n)
        i = i + 1
    **redoni** i
```

La ripetita logaritmo akceptas ĉiun reelan nombron kaj redonas entjeron.

Por la pozitivaj reelaj nombroj, difino per la kontinua superlogaritmo (retroĵeto de supereksponento) estas ekvivalenta:

{\displaystyle \log ^{\*}n=\lceil {\text{slog}}\_{e}(n)\rceil }
sed sur la negativaj reelaj nombroj, *log\** estas 0, sed {\displaystyle \lceil {\text{slog}}\_{e}(-x)\rceil =-1} por pozitivaj *x*, tiel la du funkcioj diferenciĝas por negativaj argumentoj.

**Figuro 1.**   
 log\*4 = 2
Grafike, ĝi povas esti komprenita kiel la kvanto de zigzagoj bezonataj en la figuro 1 por atingi la intervalon [0, 1] sur la *x*-akso.

En komputiko, skribo *lg\** estas ofte uzita por indiki la duuman ripetitan logaritmon, kiu ripetas la duuman logaritmon anstataŭe.

Ripetita logaritmo estas bone difinita ne nur por bazo 2 kaj bazo *e*, sed por ĉiu bazo pli granda ol 

{\displaystyle e^{1/e}\approx 1.444667}.

La ripetis logaritmo okazas kiel la ordoj de spaca komplikeco (uzata memoro) kaj rula tempo de iuj algoritmoj (vidu ankaŭ en granda O). Ekzemple:

* Trovo de la triangulado de Delaunay de aro de punktoj sciante la eŭklidan minimuman generantan arbon: hazardigita *O(n log\* n)* tempo, (de Olivier Devillers).
* Algoritmo de Fürer por entjera multipliko: *O(n log n 2lg\* n)* .

La ripetita logaritmo estas ege malrapide kreskanta funkcio, multe pli malrapide ol la logaritmo mem; por ĉiuj praktikaj valoroj de *n*, ne pli grandaj ol 265536 (kio estas multe pli granda nombro ol la kvanto de partikloj en la universo), eĉ la ripetita logaritmo kun bazo 2 estas ne pli granda ol 5.

| *x* | *lg\* x* |
| --- | --- |
| (-∞, 1] | 0 |
| (1, 2] | 1 |
| (2, 4] | 2 |
| (4, 16] | 3 |
| (16, 65536] | 4 |
| (65536, 265536] | 5 |

Pli grandaj bazoj donas pli malgrandan valoron de ripetita logaritmo. La sola funkcio uzata en komplikteorio kiu kreskas pli malrapide estas la inverso de la akermana funkcio.

La ripetita logaritmo estas proksime rilatanta al la ĝeneraligita logaritma funkcio uzata en simetria nivelo-indeksa aritmetiko. Ĝi estas ankaŭ proporcia kun la adicia persisteco de nombro, la kvanto de fojoj je kiu oni devas anstataŭigi la nombron per sumo de ĝiaj ciferoj antaŭ atingi ĝian ripetitan ciferecan sumon.

Vidu ankaŭ
----------

* Superlogaritmo, esence kontinua versio de ĉi tiu funkcio
* Supereksponento, esence la inverso de ĉi tiu funkcio
**Richárd Pauli,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pauli Richárd** estis hungara operkantisto, (tenoro), altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *berzéki*, lia origna familia nomo estis *Paulikovics,* lia persona nomvarianto estis *Rikhárd*. Lia edzino estis same operkantisto Ilka Markovits.

Richárd Pauli  naskiĝis la 24-an de novembro 1835 en Hungara reĝlando en Rakovic (nuntempa Rakovice (distrikto Piešťany) en Slovakio), li mortis la 3-an de januaro 1901 en Budapeŝto.

Desegnaĵo pri Richárd Pauli
Richárd Pauli
Richárd Pauli en 1865

Biografio
---------

Richárd Pauli lernis en Nagyszombat, kie li estis talenta preĝeja kantisto. Li lernis kantadon, pianludon kaj violonludon en Vieno. En 1857 li debutis en Pressburg, poste li kantadis en Olmütz, Graz, Brünn, Krakovo, Bukareŝto. Inter 1859 kaj 1862 li estis la ĉefa tenoristo en Nacia Teatro de Kolozsvár, poste en Nacia Teatro de Pest. En 1869 li edziĝis, en 1882 li ekinstruis en la Muzikakademio. En 1884 li kantadis dekomence en la ĵus fondita Reĝa Operejo de Budapeŝto. Li samloke adiaŭis de la scenejo en 1890, samptempe li ricevis reĝan premion. Kelkfoje li komponis kantojn.

El lia repertuaro
-----------------

* Georges Bizet: *Carmen* — Don José
* Gaetano Donizetti:
	+ *Lucia di Lammermoor* — Sir Edgard Ravenswood
	+ *Lucrezia Borgia* — Gennaro
* Friedrich von Flotow: *Marta* — Lyonel
* Charles Gounod: *Faust* — titolrolo
* Wolfgang Amadeus Mozart: *Die Zauberflöte* — Tamino
* Gioachino Rossini: *La barbiro de Sevilo* — grafo Almaviva
* Giuseppe Verdi:
	+ *La traviata* — Alfred Germont
	+ *Rigoletto* — duko de Mantua
* Richard Wagner:
	+ *Die Meistersinger von Nürnberg* — Dávid
	+ *Der Fliegende Holländer* — Erik

Liaj kontribuoj
---------------

* *Az énekművészetről* (1895) - libro
* *Märchen winkt es* (1871) - komponaĵo

Liaj disĉiploj
--------------

* Margit Kaczér (operkantisto)
* Dezső Zádor (operkantisto)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun bildo

* Kategorio Richárd Pauli en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝverta gruo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Gruoformaj *Gruiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Gruedoj *Gruidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Grus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***G. japonensis*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Grus japonensis****(Statius Muller, 1776) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: En danĝero** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝverta gruo  |

 |
| v • d • r |

La **ruĝverta gruo** (*Grus japonensis*) el la ordo de gruoformaj birdoj kaj familio de gruedoj vivas ĉefe en Ĉinio, kaj krome, ankaŭ troviĝas en Japanio, Koreio kaj iamaj teritorioj de Sovetunio. Ili generas sur la ebenaĵoj Nenĝjang kaj Sanĝjang de la Nordoriento, Ĉinio, kaj travintras en la meza kaj malsupra basenoj de Jangzi-rivero kaj Tajvano.

La ruĝverta gruo estas malofta birdo fame konata en la mondo. Ĝi ĝuas grandan ŝaton pro siaj nuda ruĝa verto, blanka korpo, gracia paŝado kaj bela dancado. Ambaŭflanke de ĝia kolo punktiĝas nigraj plumoj kaj ĝi tenas la internajn nigrajn flugplumojn sur la blankaj plumoj ĉe la vosto dum sidado. La krioj de la ruĝverta gruo estas sonoraj. Gian sekson oni malfacile distingas laŭ la ekstera formo, sed ĝi klare distingiĝas per siaj krioj. Ĉe kriado la virgruo aŭdigas kontinuan unusilaban sonon, etendas sian bekon al la ĉielo kaj alte levas siajn flugilojn, dum la gruino eligas intermitan dusilaban sonon malpli sonoran ol tiu de la virgruo,
etendas sian bekon horizontale kaj ne levas siajn flugilojn.

Tiu palearktisa specio precipe vivas en akvoriĉaj marĉoj, kun altaj fragmitoj. Ĉiun printempon aro post aro da ruĝvertaj gruoj flugas el sudo al sia genera loko. En la pariĝa tempo la gegruoj senĉese dancadas kaj laŭte kantas kun etendita kolo. La ruĝvertaj gruoj praktikas monogamion kaj la paro kunvivas dum la tuta vivo. Ilia nesto estas telerforma kaj simpla el tigoj, folioj kaj infloreskoj de velkintaj fragmitoj kaj muskoj. Ĝenerale, la gruino demetas 2 ovojn, kiujn alterne kovas la gegruoj. Post 31-33 tagoj elkoviĝas la gruidoj. Du tagojn post sia eloviĝo la birdidoj jam povas ĉie vagadi kaj serĉi manĝaĵon kune kun siaj gepatroj, kaj post duonjaro ili jam povas flugi al sudo por travintri. Ili maturiĝas post 5-6 jaroj. La ruĝverta gruo povas vivi 50-60 jarojn, tial oni rigardas ĝin kiel simbolon de longviveco.

* 
* 
* 
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Amura herbeja stepo


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |
**Rick ALLISON**, realnome *Eric Vleminckx* (naskiĝis la  17-an de julio 1964(nun 1964-07-17) (59‑jara) en Bruselo) estas belga muzikisto. Dank'al siaj irlanda kaj rusa devenoj, li rapide fariĝis dulingva. Li kreskis en muzikplena etoso kun sia patrino, pianistino, kaj sia patro kiu aŭskultis muzikon el la tuta mondo. Nur 15-jara, **Rick** fondis grupon kaj komencis produkti sin en bruselaj kaj ĉirkaŭaj kluboj.

Frua kariero
------------

Rick daŭre produktis sin ĉie ajn, tamen sentis nepran bezonon "posedi" tekstojn kaj muzikojn. Li tiam fariĝis verkisto-komponisto. Dum tiu transira periodo, li inspiriĝis el diversaj artistoj kiel Jacques Brel, Elton John, Pink Floyd, Billy Joel aŭ James Horner.

Sukceso alvenis en 1985 kiam li estis dungita de Studio Molière en Bruselo. Li renkontis multnombrajn famajn muzikistojn kaj rapide lernis profesion de produktisto, aranĝisto.

Decida renkontiĝo
-----------------

En 1987, li estis kontaktita de studio kiu produktis porinfanan muzikalon en POPB. Kiam li estis 26-jara, li revenis al Bruselo kaj komencis ludi en trinkejo nomita *Le Crescendo*. Tie li renkontis Lara Fabian kaj estis submergita de ŝia voĉo kaj ŝia interpreto de kanzono *The Girl From Ipanema*. Ŝi estis verkanta sian unuan albumon, kaj li proponis helpi ŝin. Ili ambaŭ forflugis al Kebekio.

Famo
----

La duopo Lara Fabian - Rick Allison unue konatigis sin en Montrealo. Ne trovinte produkt-firmaon, ili kreis propran kaj kune verkis la unuan albumon de Lara, *Lara Fabian*. Tio estis triumfo. La albumo fariĝis ora kaj platina albumo.

La dua albumo de Lara Fabian, *Carpe Diem*, estis ankaŭ produktita de Rick Allison. Ili aperigis ĝin en 1994. Ekde 1995, ili denove eklaboris kaj kune verkis *Pure*. Ĝi estis albumo de konsekrado por Lara Fabian kaj li samtempe.

En 2004, li decidis aperigi unuan propran albumon, *Je suis un autre*. Tiu albumo montriĝis vera fiasko. Iom poste, li profesie apartiĝis de Lara Fabian kaj daŭre verkis por Chimène Badi. Li poste realigis unuan albumon de Magalie Vaé.

Diskografio
-----------

### Albumo

* 2003: "Je suis un autre"

1. *Je suis un autre*
2. *J'irai*
3. *Mais il y a toi*
4. *Si tu es là*
5. *Je n'ai que toi*
6. *Je me pardonne*
7. *Dis-moi*
8. *Et voyager*
9. *Si tu veux*
10. *Si tu crois*
11. *Rêve*
12. *Rêve* (acoustique)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de Rick Allison
* Rick Allison en IMDB

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 258713
* VIAF: 47028496
* ISNI: 0000 0000 7369 7524
* BNF: 14835774d
* MBA: 668e56a7-031e-4b32-aec3-7dca285e355a
 |