recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Petróleos de Venezuela, SA** (mallongigita kiel **PDVSA**) estas la ŝtatposedata nacia petrolkompanio (nafto kaj tergasa) de Venezuelo. La kompanio okupiĝas pri malkovro, produktado, rafinado kaj eksportado de nafto-petrolo kaj tergaso. Ekde ĝia establado la 1-an de januaro 1976 kun la ŝtatigo de la naftoindustrio en Venezuelo, PDVSA estas la ĉefa ludanto en la naftoindustrio en lando kiu estas la kvina eksportfirmao de la mondo de nafto.

La naftorezervoj en Venezuelo estas inter la plej grandaj en la mondo, kaj la ŝtata kompanio servas kiel grava buĝeta fonto por la venezuela registaro. La venezuela registaro rigardas la firmaon kiel monlaviston , kaj ĝi dungas politikajn subtenantojn de la prezidanto. En 1999 la firmao produktis 3 milionojn da bareloj je tago, kaj en 2012 la produktaĵo falis al 2.4 milionoj da bareloj. Inter 2004 kaj 2010, la firmao donacis 61.4 miliardojn da dolaroj al la sociaj projektoj de la registara.

La ĉefaj naftopumpstacioj en la lando situas ĉirkaŭ Lago de Marakajbo, la Golfo de Venezuelo kaj proksime de la Orinoko- Rivero Baseno, kie la plej granda naftorezervujo de la lando situas. La Orinoko-strio estas konsiderita la plej granda rezervujo de la monda de tre peza nafto aŭ tre-peza nafto.

PDVSA Gaso, Isla de Margarita
La naftoindustrio dominas la miksan ekonomion en Venezuelo kaj tiele disponigas proksimume trionon de la malneta enlanda produkto de la lando, proksimume 80% de ĝiaj totalaj eksportaĵoj, kaj proksimume duonon de la enspezo de la registaro. La ĉefaj naftopumpstacioj en la lando situas ĉirkaŭ Lago de Marakajbo, ĉe la Golfo de Venezuelo kaj proksime de la baseno de la rivero Orinoko, kie la plej granda naftorezervujo de la lando situas. Venezuelo provas diversigi sian ekonomion, kaj redukti sian dependecon de la naftoindustri

Vidu ankaŭ
----------

* Petrocaribe
* Ĝenerala striko en Venezuelo (2002-2003)

Referencoj
----------

1. ↑  "Brazil’s oil boom: Filling up the future",  *The Economist*, 5 November 2011. Kontrolita 24 September 2012.
2. 1 2  "Venezuela's oil industry: Up in smoke",  *The Economist*, 27 August 2012. Kontrolita 24 September 2012.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Petróleos de Venezuela en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 830922
* LCCN: n78049526
* VIAF: 134510317
* ISNI: 0000 0001 2153 7761
 |
La bradipo aŭ loke *pelejo* estas unu de la plej malrapidaj mamuloj de la mondo. Ĝi estas unu de la animaloj plej reprezentaj de la faŭno de la Perua Amazonio.
La **Perua Amazonio**, estas la parto de la Amazonio kiu korespondas al la supra Amazono en la teritorio de Peruo kio enhavas surfacon de 782.880,55 km², oriente de la Andoj, en Sudameriko. Estas la zono kun malpli da homa loĝantaro en Peruo kaj en Amazonio. La Perua Amazonio estas tamen unu de la areoj kun pli granda biodiverseco kaj endemioj de la planeto, pro inter aliaj faktoroj la varieco de ekoregionoj kaj klimataj tavoloj. En la Perua Amazonio eblas identigi du naturajn regionojn: nome supra ĝangalo kaj malsupra ĝangalo.

Etendo
------

Male al komune supozata plej parto de la teritorio de Peruo estas kovrita de densaj amazoniaj arbaroj, kaj pro tio pli ol anda, tiu lando estas amazonia aŭ ĉiukaze andamazonia. Ĉar la amazonia ĝangalo kovras pli da 60 % de la perua teritorio, kaj tiele ĝi estas la dua plej etenda lando en Amazonio post Brazilo.

Laŭ la *Instituto de Investigaciones de la Amazonía Peruana* kaj uzante diversajn kriteriojn, la spaca precizigo de la Perua Amazonio estas la jena:

* **Ekologia kriterio**: 782.880,55 km² (60,91% de la perua teritorio kaj proksimume 13,05% de la Kontinenta Amazonio).
* **Hidrografia kriterio** aŭ **laŭ baseno**: 967.922,47 km² (75,31% de la totala surfaco de la lando kaj proksimume 16,13% de la Kontinenta Amazonio).

Demografio
----------

* Uranina

* Perua Amazonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Perua Amazonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informo pri Biologia kaj Media Diverseco de la Perua Amazonio - SIAMAZONÍA
* Instituto de Priserĉado de la Perua Amazonio - IIAP Arkivigite je 2017-12-24 per la retarkivo Wayback Machine
* Enciklopedio "Ecología del Perú"
* Artikolo pri la Perua Amazonio
**Penrhyn** (ankaŭ nomata **Tongareva**, **Mangarongaro**, **Hararanga**, aŭ **Te Pitaka**) estas la plej granda kaj plej fora atolo de la Kukinsuloj en la Pacifiko.

Geografio
---------

Penrhyn situas 1365 km nordnordoriente de la insulo Rarotonga, je distanco de 9 gradoj sude de la ekvatoro. La atolo situas sur la plej alta subakva vulkano de la Kukinsuloj, 4876 m super la oceana fundo. La atolo havas cirkonferencon de 77 km, laguno de 90km², kaj tersurfaco de 9,84 km². Per tio ĝi estas la plej granda atolo de la Kukinsuloj. La plej alta punkto de la atolo estas malpli ol 5m super marnivelo.

La atolo enhavas 19 insulojn:

* Ahu a Miria
* Ahuapapa
* Atiati
* Atutahi
* Kavea
* Mangarongaro
* Matunga
* Moananui
* Moturakina
* Painko
* Patanga
* Pokerere
* Ruahara
* Takuua
* Tekasi
* Temata
* Tepuka
* Tokerau
* Tuirai
* Veseru

Loĝantoj kaj kulturo
--------------------

Sur Penrhyn loĝis en 2006, 200 insulanoj, dum en 2001 la nombro estis 357. La plimulto 75% estas adepto de la Kukinsula kristana kirko, dum la cetera 25% estas adepto de la Rom-katolika kirko.

Vilaĝoj
-------

La Penrhyn atolo havas du vilaĝojn. La ĉefvilaĝo Omoka, ĉefo de la Penrhyn insulkonsilantaro, troviĝas sur la insulo Moananui, en la okcidenta parto de la atolo. La vilaĝo Te Tautua situas sur la insulo Pokerere, en la orienta parto de la atolo.

* Kategorio Penrhyn (atolo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Clarence Smith** (11a de Junio, 1904 – 15a de Marto, 1929), plej bone konata kiel **Pinetop Smith** aŭ **Pine Top Smith** (Pinpinto), estis usona pianisto de bluso en ties stilo bugio. Lia sukcesa "Pine Top's Boogie Woogie" montris ritmajn "ekrompojn" kiuj iĝis esencaj ingredientoj de ragtimo, sed ankaŭ fundamenta antaŭaĵo de rokenrolo. Tiu kanto estis ankaŭ la unua konata uzo de la termino "boogie woogie" (bugio) en disko, kaj plifirmigis la terminon kiel la nomigo de la genro.

Li diris, ke li originigis la aferon de la *lupaga festo* (organizita kun muzikistoj por kolekti monon por la hejma lupago) kio populariĝis en Sankta Luiso, Misurio. Smith estis la unua kiu parolis pri "the girl with the red dress on" (ruĝavesta virino) aŭ "not move a peg" (ne movi hoketon) ĝis "shake that thing" (skui tion) aŭ "mess around" (stulteti). Simila vortumado aŭdiĝis poste en multaj aliaj kantoj, kiel "Mess Around" kaj "What'd I Say" de Ray Charles.

Smith havis rendevuon por alia registrsesio por Vocalion en 1929, sed li mortis pro elpafa vundo dum lukto en dancejo en Ĉikago la tagon antaŭ la sesio. La fontoj ne interkonsentis ĉu li estis aŭ ne estis la celito de la kuglo.

Notoj
-----

1. ↑   "Clarence Pinetop Smith". The Blues Trail. alirita la 4an de Julio 2018.
2. ↑   Du Noyer, Paul (2003). The Illustrated Encyclopedia of Music (1st ed.). Fulham, London: Flame Tree Publishing. p. 165. ISBN 1-904041-96-5.
3. ↑  The Blues Trail

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614403
* GND: 1046665782
* LCCN: n81139254
* VIAF: 37103472
* ISNI: 0000 0000 6303 8162
* SUDOC: 196798884
* BNF: 138998784
* MBA: c205f484-aa74-4aae-8558-33499e688185
* BIBSYS: 3008000
* BNE: XX923164
 |
**Penthéréaz** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 373 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Penthéréaz situas sur la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando, ĉe la orienta flanko de la valo de la rivero Talent en nordokcidento de la regiono nomita Centro de Vaŭdo (en la franca lingvo *Gros-de-Vaud*), en distanco de proksimume 20 kilometrojn nordnordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano, kaj 8 kilometrojn nordnordokcidente de la distriktĉefurbo Echallens. La komunumo konsistas el la vilaĝo Penthéréaz, la vilaĝetoj Champ de Vaud, Le Crépon kaj Le Chêne, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,68 km², de kiuj 29,3% estas kovritaj de arbaro, 64,7% servas por agrikulturo kaj 5,4% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Penthéréaz limas en nordo al Chavornay, en nordoriento al Corcelles-sur-Chavornay, en oriento al Vuarrens, en sudoriento al Villars-le-Terroir, en sudo al Goumoëns, kaj en okcidento al Bavois.

Trafiko
-------

La komunumo Penthéréaz situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Goumoëns al Corcelles-sur-Chavornay kaj de la vilaĝocentro kondukas vojo al Villars-le-Terroir. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de 3 kilometroj nordokcidente de la komunumo apud Chavornay.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Penthéréaz datiĝas el la jaro 1141 kiel *Panterea*. Dum mezepoko la Penthéréaz estis parto de la Senjorujo Echallens. De 1474 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Penthéréaz apartenis al la komunuma berna kaj friburga Senjorujo Orbe-Echallens. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Echallens, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Paola Crivelli*: *Penthéréaz* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-03-30)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Penthéréaz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Penthéréaz[*rompita ligilo*]

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Penthéréaz** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Centro de Vaŭdo |
| --- |
| Assens • Bercher • Bettens • Bioley-Orjulaz • Bottens • Boulens • Bournens • Boussens • Bretigny-sur-Morrens • Cugy • Daillens • Echallens • Essertines-sur-Yverdon • Etagnières • Fey • Froideville • Goumoëns • Jorat-Menthue • Lussery-Villars • Mex • Montanaire • Morrens • Montilliez • Ogens • Oppens • Oulens-sous-Echallens • Pailly • Penthalaz • Penthaz • Penthéréaz • Poliez-Pittet • Rueyres • Saint-Barthélemy • Sullens • Villars-le-Terroir • Vuarrens • Vufflens-la-Ville |  |

 |
**Pont-la-Ville** (malnova germanlingva nomo **Ponnendorf**) estas urbo kaj komunumo en la distrikto Grejerco en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 584 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Pont-la-Ville situas ĉe la orienta bordo de la Lago de Grejerco ĉe ties norda fino, proksimume 15 kilometrojn sude de la kantonĉefurbo Friburgo kaj 10 kilometrojn sudoriente de la urbo Bulle. en nordo de la komunumo sur la limo al Rossens situas la digo, kiu baras la lagon kaj kie elfluas Sarino. La komunumo konsistas el la vilaĝo Pont-la-Ville kaj la setlejoj Sur Momont en sudo, Bertigny en okcidento kaj Le Fossard en nordo, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,32 km², de kiuj 17,4% estas kovritaj de arbaro, 66,2% servas por agrikulturo kaj 16,0% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Pont-la-Ville limas en nordo al Treyvaux, en oriento al La Roche, en sudo al Hauteville, en okcidento al Pont-en-Ogoz, kaj en nordokcidento al Rossens.

Trafiko
-------

Pont-la-Ville situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas la konekta vojo n-ro 1310 de Treyvaux al La Roche. Trans la digo kondukas krome konekta vojo al Rossens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 3 kilometrojn nordokcidente de la komunumo en Rossens.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Pont-la-Ville datiĝas el la jaro 1228 kiel *Pont la vila*. Dum mezepoko Pont-la-Ville apartenis al la Senjorujo La Roche kaj fariĝis en la jaro 1349 havaĵo de la episkopo de Laŭzano. En la jaro 1537 Pont-la-Ville fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Friburgo kaj estis atribuita al la Voktejo Bulle. Kadre de la Helveta Revolucio de 1798 ĝis estis atribuita al la distrikto La Roche. Poste ĝi apartenis de 1803 ĝis la nova konstituico de 1848 al la Distrikto Corbières, kiu tiam estis integrita al la Distrikto Grejerco. Post la konstruo de la Baraĵlago de Grejerco en la jaro 1948 la ponto de Thusy kaj parto de la vilaĝo estis dronigitaj en la baraĵlago.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Marianne Rolle*: *Pont-la-Ville* en *Historia Leksikono de Svislando* (2012-02-09)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Pont-la-Ville

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Pont-la-Ville** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Grejerco |
| --- |
| Bas-Intyamon • Botterens • Broc • Bulle • Châtel ĉe Montsalvens • Corbières • Crésuz • Echarlens • Grandvillard • Grejerco • Hauteville • Haut-Intyamon • Jaun • La Roche • Le Pâquier • Marsens • Morlon • Pont-en-Ogoz • Pont-la-Ville • Riaz • Sâles • Sorens • Val-de-Charmey (Cerniat • Charmey) • Vaulruz • Vuadens |  |

 |
Pinokjo en la filmo de Walt Disney, 1940
**Pinokjo** estas titoliga rolulo kaj la protagonisto de la romano de la itala Carlo Collodi (plumnomo de Carlo Lorenzini) nome *La Aventuroj de Pinokjo* (1881-1883). La nomo "Pinokjo (Pinocchio)" signifas "pinaj okuloj" itale.

Intrigo
-------

Maljuna lignaĵisto Ĝepeto ricevas la lignopecon de majstro Ĉerizo kiu sin liberigas je tiu embaraso kiu ĝenas, ĉar ĝi parolas kaj strangas kaj rabas feliĉon; kaj li faras el filo eliminita filon amatan! Ĝepeto modelas la lignon por religi marioneton, kiu dancu kaj saltu, kaj kantu kaj lia patreemo kreas vivantan marioneton; Ĝepeto vidas la marioneto-filon senrespektema, sed afable lin epitetas "friponeta filo" kvankam je lia unua malĝentilaĵo li "viŝis el si larmon". La unua agado de Pinokjo estas enirigi la patron en karceron lin false akuzante.

Ĝepeto revenas el karcero kaj trovas ke la filo jam mortigis la riproĉantan grilon kaj havis la piedojn bruligitaj, kaj tuj refaras la piedetojn kaj donacas al li sian matenmanĝaĵon; ne nur, ĉar li pretigas vesteton el florumita papero kaj alkuras vendi sian jakon por aĉeti la lernolibron por la filo. La filo, tamen, vendas la libron por aĉeti bileton por eniri marionetan teatraĵon. Pinokjo ricevas por la patro kvin orajn zekinojn, kiujn Ĝepeto neniam vidos, kaj dum Pinokjo perdiĝas, sensperte kaj trompite, tramonde, la patro Ĝepeto daŭrigas lin serĉi eĉ tramare riskante perdiĝi traonde.

Fine, la marioneto vidas la patron ekdronanta en la maro, alkuras kaj lin savas kaj meritas, helpe de la Blua Feino, fariĝas el marioneto vera knabo, studas, helpas la maljunecon de la Ĝepeto. La amo de patro Ĝepeto venkis savante perame la filon sendanke ruiniĝanta.

Listo de filmoj
---------------

Pinokjo estis plurfoje filmigita, eble unuafoje desegne en 1940 de eldonejo Walt Disney

* *La Aventuroj de Pinokjo* (1936), de Umberto Spano kaj Raoul Verdini
* *Pinokjo* (1940),
* *Le avventure di Pinocchio* (1947)
* *Un burattino di nome Pinocchio* (1972), "Marioneto nomita Pinokjo", de Giuliano Cenci (animacia filmo)
* *Le avventure di Pinocchio* (1972)
* *Pinocchio and the Emperor of the Night* (1987), "Pinokjo kaj la Imperiestro de la Nokto"
* *The Adventures of Pinocchio* (1996)
* *The New Adventures of Pinocchio* (1999)
* *Pinokjo, de Roberto Benigni*
* *Pinokjo 3000 (2004)*
* *Bentornato Pinocchio* (2007), "Bonvenon reen Pinokjo",
* *Pinokjo (2012)*

Vidu Ankaŭ
----------

* *La Aventuroj de Pinokjo*
* Carlo Collodi
* *Pinokjo* (filmo de 1940)
* Ĝepeto
* Blua Feino
* Fajromanĝulo

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* Arkivigite je 2019-07-19 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Pinokjo (rolulo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Lycaenops*, gorgonopsio, grupo malaperinta en la Amasa Estingiĝo.
La **Permi-triasa amasa formorto** estis amasa estingiĝo okazinta antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj kaj difinas la limojn inter la periodoj nomataj Permio kaj Triaso. Temas pri la plej granda formorto kiun suferis la planedo Tero. En ĝi malaperis preskaŭ 95 % el la maraj specioj kaj 70 % el la surteraj vertebruloj. Pro la malmulta biodiverseco rezultinta post ĝi, la vivo bezonis multege da tempo por rekuperi sin. Multnombraj evoluaj branĉoj de la viv-arbo estis fortranĉitaj, postlasante malmultajn disponeblajn reprezentantojn por reloĝigi la planedon. Pro tiu ĉi kialo, dum longa tempo, la tero estis nura dezerta loko regata de la fungoj.

La kaŭzoj de ĉi tiu biologia hekatombo ankaŭ estas nekonataj por la scienco. Pluraj hipotezoj konkuras: ektrema vulkana aktivado, frapo de granda asteroido, la eksplodo de supernovao proksima kaj la liberigo de grandaj kvantoj da forceja gaso kaptita en la fundoj de la oceano en formo de metan-hidratoj. 

Dum longa tempo oni pensis ke la amasa formorto estis laŭgrada procezo kiu daŭris milionojn da jaroj sed novaj evidentaĵoj montras ke la evento daŭris malpli ol unu miliono da jaroj, inter 252,3 kaj 251,4 millonoj da jaroj (ambaŭ valoroj kun ±300 000 jaroj), kio estas tempo relative mallonga kompare kun la amplekseco de la geologia skalo. En la tuta mondo la vivantaj organismoj suferis la malpliiĝon de la loĝantaro, kio ŝajnas indiki ke ĝi estis tutmonda fenomeno kaj ne loka; kaj tuja, ne laŭgrada. La novaj evidentaĵoj akiritaj el la stratumoj en Gronlando montras spurojn pri duobla formorto. La unua el ili, pli milda, okazis naŭ milionojn da jaroj antaŭ la fino de Permio. Tiu ĉi duobla formorto igis pensi la sciencistojn ke la amasa formorto daŭris plurajn milionojn da jaroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Formorto
**Pinseque** [pinSEke] estas municipo de Hispanio, en la sudorienta parto de la komarko *Ribera Alta del Ebro* kies ĉefurbo estas Alagón, en la nordocentro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo *Pinseque* plej verŝajne deriviĝas etimologie el *Pino Seko*, tio estas seka pino, aŭ seka monteto el iama *Puigsec*.

Geografio
---------

Pinseque estas municipa teritorio en la sudorienta parto de la komarko *Ribera Alta del Ebro*, kie ĝi okupas teritorion sude de La Joyosa kaj de meandroj de la rivero Ebro, sur la suda (dekstra) bordo, kaj ankaŭ sur la maldekstra bordo de la rivero Jalón. La rivero Ebro suferas fortan osciladon inter malaltaj kaj altaj niveloj kiam okazas pluvsezono foje koincide kun degelado; tio rezultas en inundoj.

La loĝloko Pinseque mem estas je 20 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 230 msm. La loĝloko estas iomete sude de la Aŭtovojo *Vasco-Aragonesa* (AP-68) kaj la Aŭtoŝoseo *Autovía del Ebro* (A-68) kiuj konektas inter tute apuda Alagón oriente, Gallur nordokcidente kaj Utebo sudoriente. Trans la A-68 estas La Joyosa.

Historio
--------

Preĝejo de Sankta Petro de Verona.
La araboj lasis irigacian reton en la areo. La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ tiu areo estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. Post la konkero la plej granda parto de loĝantaro estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj, kiuj estis forpelitaj el 1610, pro kio oni devis fari novan reloĝadon.

Pinseque demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio, fekundeco de la valo kaj instalo de industrio. Sed poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Pinseque oni plialtiĝis pro proksimeco de la grandurbo Zaragozo kaj de la ĉefaj komunikiloj de la akso de la valo de Ebro el 750 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj nur 4 278 loĝantoj (2022).

Ekonomio
--------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe de irigacio) brutobredado (ŝafoj, bovoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Granda parto de la laboristaro laboras en industrio, ĉefe kiel salajruloj, kaj precipe en Opel España en proksima Figueruelas.

Inter vidindaĵoj menciindas la mudeĥarstila preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la riveroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pinseque en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808069
 |
**PepsiCo** estas usona multnacia entrepreno kiu produktas kaj surmerkatigas diversajn manĝaĵojn kaj trinkaĵojn. La ĉefsidejo situas en Perches en Nov-Jorkio .

La korporacio estis establita en 1965 dum la fuzio de la firmao "Pepsi Cola" (la fabrikanto de la populara trinkaĵo Pepsi, kiu konkuras kun Kokakolao), kun la manĝetkompanio "Frito-Lay". Ekde tiam, la unuiĝinta firmao vastigis la varion de manĝaĵoj kaj trinkaĵoj kiujn ĝi produktas kaj surmerkatigas, parte post la akiro de la manĝentreprenoj "Tropicana" (1998) kaj "Quaker" (2001).

En la dua jardeko de la 21-a jarcento, la kompanio distribuas dekojn da produktoj en pli ol 200 landoj tra la mondo, kaj havas 297 mil dungitojn. La enspezoj de la firmao por 2011 estis 66 miliardoj da dolaroj, kaj ĝi estas vicigita kiel la dua plej granda manĝaĵo kaj trinkaĵfirmao en la mondo. 

Inter la konataj trinkaĵoj de la firmao, oni povas trovi Pepsi, Miranda (oranĝ-aromigita karbonigita trinkaĵo) kaj "Seven Up "(citron-lime-aromigita karbonigita trinkaĵo).

En 2021, la firmao posedas 23 markojn kiu havas super USD $1 miliardo en vendoj ĉiujare. PepsiCo havas operaciojn ĉiuj ĉirkaŭ la monda kaj ties produktoj estis distribuita trans pli da ol 200 landoj, rezultanta en ĉiujaraj retaj enspezoj de super Usono$70 miliardo. PepsiCo estas la dua-plej granda manĝaĵo kaj trinkaĵa komerco en la mondo bazita sur pura enspezo, profito kaj merkata kapitaligo, malantaŭ Nestlé. Ĉefa produkto de PepsiCo, Pepsi Kolatrinkaĵo estis en rivaleco dum generacioj kun Coca-Kolatrinkaĵo de The Coca-Cola Company; tio komerca milit-konkurenco estas ofte referita kiel la kolatrinkaĵaj militoj. Kvankam Coca-Kolatrinkaĵo plivendas Pepsi Kolatrinkaĵo en Usono, PepsiCo ene de la nord-amerika merkato estas la plej granda manĝaĵo kaj trinkaĵa firmao de pura enspezo.

Referencoj
----------

1. ↑   About the Company (angle). Alirita June 3, 2021.
2. ↑  Child, Katharine, "PepsiCo purchase of Pioneer is finalised", *Business Live*, March 6, 2020.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 831304
* GND: 5297815-1
* LCCN: n80020601
* VIAF: 130179714
* ISNI: 0000 0000 8932 0174
* NLA: 35416425
* NKC: olak2003164544 olak2003164543, olak2003164544
 |
**Pero VAZ de CAMINHA** [**pe**rŭ vajz djka**mi**nja] naskiĝis, eble en Porto, Portugalio meze 15-a jarcento. Li estis filo de Vasco Fernandes de Caminha, kavaliro de Duko de Bragança. 

Caminha estis membro de la urbkonsilantaro de Porto kaj partoprenis la Batalon de Toro. Li estis ankaŭ kavaliro de Afonso la 5-a kaj de  Manuel la 1-a.

En 1476, li anstataŭis sian patron kiel *mastro de pesilo* de la Monfarejo. Tuj poste, li fariĝis komercisto kaj estis nomita skribisto de fortikaĵo Feitoria de Calicute, en Hindio. Tie li mortis dum atako de maŭroj al fortikaĵo en la 15-a de decembro de 1500. En tiu batalo partoprenis la ŝiparo de Pedro Álvares Cabral (en Esperanto: Petro Alvareso Kabralo) tuj post la unua ekspedicio al la teritorio de nuntempa Brazilo.

Caminha partoprenis la unuan ekspedicion al la teritorio de nuntempa Brazilo — la alveno de la ekspedicio estas foje eŭropocentre ankoraŭ nomata "malkovro de Brazilo" — kaj skribis leteron al reĝo Manuel la 1-a. Tiu letero, datita la 1-an de majo de 1500, estas konsiderata la unua skriba dokumento pri Brazilo.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 52976
* GND: 104290862
* LCCN: n82073706
* VIAF: 79060061
* ISNI: 0000 0000 6637 4380
* SUDOC: 029323924
* BNF: 12097459r
* BIBSYS: 90578400
* NKC: ola2002103042
* BNE: XX1394892
 |
**Peyrat-la-Nonière** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 499 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Peyrat-la-Nonière.

Geografio
---------

Peyrat-la-Nonière etendiĝas sur 41,4 km², kaj havis 499 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Peyrat-la-Nonière situas je alteco de 556 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Peyrat-la-Nonière apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Guy de Lamberterie, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Peyrat-la-Nonière apartenas al la kantono de Chénérailles, kies ĉefurbo estas Chénérailles. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Monumentoj
----------

Videblas interalie la abatejo de Bonlieu, la kastelo Mazeau, la kastelo Chirouxx kaj la kastelo Voreille.

* Kastelo MazeauKastelo Mazeau
* StadionoStadiono

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Chénérailles

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Peyrat-la-Nonière
**Perova komunumo** (ruse *Перовский сельский совет*, ukraine *Перовська сільська рада*, krime-tatare *Badana köy şurası*) estas unu el la komunumoj de la Simferopola distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio). Ĝia administra centro estas la vilaĝo Perovo.

La Perova komunumo estis formita post la dua mondmilito kaj kovras la areon de 22,5 mil hektaroj. Ĝia loĝantaro laŭ la censo de la jaro 2001 estas 15028 homoj. La kvanto de deputitoj en la komunuma konsilio estas 32 homoj.

La komunumo konsistas el du apartaj partoj, kiuj estas disdividitaj fare de la Ĉistenka komunumo. La sud-orienta parto de la Perova komunumo limas Simferopolon mem, Baĥĉisarajan distrikton, Dobran komunumon kaj Ĉistenkan komunumon. La dua, okcidenta parto de la komunumo limas Simferopolon de la okcidenta flanko kaj krome — Poĵarskan, Novoselovkan, Rodnikovan kaj Ukromnan komunumojn.

Konsisto de la komunumo
-----------------------

Al la komunumo apartenas 16 vilaĝoj, kelkaj el tiuj situas tre proksime al Simferopolo kaj povas esti konsiderataj kiel ĝiaj antaŭurboj. En la suba listo de la vilaĝoj parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-1948.

* Perovo (*Badana*)
* Dubko (*Bödke*)
* Kaŝtanovo
* Kizilovo (*Qaragaç*)
* Klinovko (*Kesek Aratuq*)
* Kluĉo (*Acı İbram*)
* Konstantinovko
* Moloĉno
* Novonikolajevko
* Obrivo (*Çumaq Qarı*)
* Partizansko (*Sabla*)
* Teplo (*Çeşmeci*)
* Topolno
* Ukrainko (*Kurci, Qurçı*)
* Veselo (*Atman*)
* Zaleso

La oficiala adreso de la komunuma konsilio estas: *97560, Krimeo, Simferopolskij rajon, s. Perovo, ul. Ŝkolnaja 7*.

Socia vivo
----------

La ĉefaj ekonomiaj entreprenoj apartenas al la agrikultura sektoro: en la komunumo aktivas ĉ. 30 agrikulturaj entreprenoj. En la komunumo troviĝas kultur-domo, kelkaj klubejoj, kelkaj mezlernejoj, kvin antaŭlernejoj, komunuma malsanulejo, kelkaj malgrandaj medicinejoj.

Referencoj
----------

1. 1 2   Urboj kaj vilaĝoj de Ukrainio — Krimeo — Perova komunumo (2009) (ruse). who-is-who.ua. Alirita 2013-09-27.

Ligiloj
-------

* Oficialaj informoj pri la Perova komunumo en la paĝaro de la ukrainia parlamento (ukraine). Alirita 2013-09-27.
* Urboj kaj vilaĝoj de Ukrainio — Krimeo — Perova komunumo (2009) (ruse). who-is-who.ua. Alirita 2013-09-27.
**Perbál,** germane **Perwall** estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Budakeszi. 

Vilaĝdomo de Perbál

Bazaj informoj
--------------

47° 35′ 29″ N 18° 45′ 36″ O﻿ / ﻿47.59139 °N, 18.76000 °O﻿ / 47.59139; 18.76000 (mapo)Koordinatoj: 47° 35′ 29″ N 18° 45′ 36″ O﻿ / ﻿47.59139 °N, 18.76000 °O﻿ / 47.59139; 18.76000 (mapo)

* Areo: 26 km²
* Loĝantaro: 2056
* Poŝtkodo: 2074
* Telefonprefikso: 26

Geografio
---------

Perbál situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj. Budapeŝto troviĝas je 30 km-oj.

Historio
--------

La komunumo estis loĝata de romianoj. En 1543 la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1744 germanoj refondis Perbal-on. La loĝantaro okupiĝis pri produktoj de karbeto kaj kaustika kalko. En 1946 la germanoj deportiĝis al Germanio. Dum la socialisma erao ĝi estis ŝtata bieno kaj funkciis stacio pri agraraj maŝinoj.

Vidindaĵoj
----------

En 1752 romkatolika Preĝejo Sankta Anna (Perbál) konstruiĝis el restintaj muroj de la mezepoka kirko.

Ĝemelvilaĝo
-----------

* Germanio Burgwald, Germanio

Famuloj
-------

En Perbál mortis grafikisto Péter Virágvölgyi.

Lernejo kaj preĝejo de Perbál
Aŭgusto Cezaro kiel Pontifex Maximus  
 *(Via Labicana Augustus)*.
La **Pontifex Maximus** aŭ **pontifex maximus** (en Latino, "plej granda pastro" aŭ *Pontifekso maksima*) estis la ĉefa alta pastro de la Kolegio de Pontifikoj (*Collegium Pontificum*) en antikva Romo. Tiu estis la plej grava posteno en la antikva Romia religio, malferma nur al patricioj ĝis 254 a.K. kiam plebano por la unua fojo okupis tiun postenon. Elstara religia posteno dum la komenco de la Romia Respubliko, ĝi laŭgrade iĝis pli kaj pli politikigita, komencante ĉe Aŭgusto Cezaro, ĝi poste iĝis subigita en la Imperian postenon. Ties lasta uzado kun referenco al imperiestroj estas en skribaĵoj de Graciano (regis en 375–383) kiu, tamen, poste decidis nuligi la vortojn "pontifex maximus" el ĝia titolo. Kvankam fakte la plej povega posteno de la Roma pastraro, la *pontifex maximus* estis oficiale rangigita la kvina en la rango de la plej altaj Romiaj pastroj (*ordo sacerdotum*), post la *rex sacrorum* kaj la *flamines maiores* (*Flamen Dialis*, *Flamen Martialis*, *Flamen Quirinalis*).

La vorto "pontifex" poste iĝis termino uzita por kristanaj episkopoj, inklude la episkopon de Romo, kaj la titolo "Pontifex Maximus" estis aplikita en la Katolika Eklezio por la Papo kiel ties ĉefa episkopo kaj aperas en konstruaĵoj, monumentoj kaj moneroj de papoj el la Renesanco kaj el modernaj tempoj. La oficiala listo de titoloj de la Papo havigita en la Annuario Pontificio inkludas "Suprema Pontifiko" (en Latino, *Summus Pontifex*) kiel la kvara titolo, la unua estas "Episkopo de Romo".

Notoj
-----

1. ↑   Harper's Dictionary of Classical Antiquities, s. v. Pontifex. Alirita la 24an de Majo 2018.
2. ↑   Lewis & Short, A Latin Dictionary, s. v. pontifex Alirita la 24an de Majo 2018.
3. ↑   American Heritage Dictionary s. v. pontifex.] Alirita la 24an de Majo 2018.
4. ↑   Pontifex Maximus LacusCurtius Alirita la 24an de Majo 2018.
5. ↑   "Gratian." Encyclopædia Britannica. 2008. Encyclopædia Britannica rete. <>. Alirita la 24an de Majo 2018.
6. ↑   Pontifex Maximus Livius.org artikolo de Jona Lendering Alirita la 24an de Majo 2018.
7. ↑   A Critical History of Early Rome: From Prehistory to the First Punic War – Google Knihy. Books.google.cz. 1a de Januaro 2006. ISBN 978-0-520-24991-2.  Alirita la 24an de Majo 2018.
8. ↑   "In the matter of hierarchical nomenclature, one of the most striking instances is the adoption of the term pontifex for a bishop" (Paul Pascal: Medieval Uses of Antiquity in The Classical Journal, Vol. 61, No. 5 [Feb. 1966], pp. 193–197).  Alirita la 24an de Majo 2018.
9. ↑   Edictum Gratiani, Valentiani et Theodosii de fide catholica, 27a de Februaro 380;  Alirita la 24an de Majo 2018.
10. ↑   The American Heritage Dictionary of the English Language: Fourth Edition. 2000: "Pontiff: 1a. The pope. b. A bishop. 2. A pontifex."  Alirita la 24an de Majo 2018.
11. ↑   Annuario Pontificio (Libreria Editrice Vaticana, 2012 ISBN 978-88-209-8722-0), p. 23.
Monumento al *petenera* en Paterna de Rivera, de kies nomo derivas la nomo de *petenera*.
**Petenera** estas branĉo de flamenko kiu baziĝas sur strofo de kvar oksilabaj versoj kiuj fariĝas ses aŭ pliaj pro ripeto de kelkaj el ili kaj pro aldono de alia kiel «Antonio cuenta el chiste de Don Claudio». Tiu flamenka branĉo havas tristan kaj melankolian vortumadon, kaj ĝi estas ludita per lanta kaj sentimentala kantomaniero, kvankam estas malnovaj versioj kun ritmoj plej rapidaj kaj temoj malpli sombraj. Oni asertas, superstiĉe, ke ĉi tiu kantostilo provokis malbonaĵojn al kantistoj. Rilate la nomon, ĝi devenas de la kantistino "La Petenera", kiu naskiĝis en la kadiza vilaĝo Paterna de Rivera fine de la 18-a jarcento.

La metriko korespondas al unuigo de la taktoj de 6/8 kaj 3/4, organizante la akcentojn jene: **1**-2-3 **1**-2-3 **1**-2 **1**-2 **1**-2.

Federico García Lorca dediĉis al tiu flamenka branĉo sian poemon «Gráfico de la petenera», kiu formas parton de sia verko *Poema del cante jondo* (1931), kaj eĉ li ludis ilin per piano akompanante faman kantistinon La Argentinita en historia registraĵo. La komponisto Pablo Sarasate verkis pecon titolitan *Peteneras para violín y piano*.

Notoj
-----

1. ↑   Vidu la difinon de «petenera» en DRAE.  Alirita la 17an de novembro 2019.
2. ↑  "Flamenko, La Petenero", GAZETO ANDALUZIA, numeron 119a, pp. 35-36.
3. ↑   Castro Buendía, Guillermo: Las mudanzas del cante en tiempo de Silverio. Primento, 2014, p. 161.
4. ↑   Teksto de la poemo de Lorca en Wikilivres pere de Wikisource.
5. ↑   Sono de la kanto «En el Café de Chinitas», kun la voĉo de La Argentinita kaj kun Lorca je piano.
6. ↑  La melodio estas la sama de la maldekstreca kanto «En la plaza de mi pueblo». Vortumado de la kanto «En la plaza de mi pueblo». Sono de «En la plaza de mi pueblo».
7. ↑  [erato.uvt.nl/files/imglnks/usimg/3/3e/IMSLP35145-PMLP79037-Sarasate\_op35\_pno.pdf Partituro] de la komponaĵo de Sarasate.
8. ↑   Sono de la verko de Sarasate.

Bibliografio
------------

* ESTEBAN, José María: Breve enciclopedia del flamenco. Editorial Libsa, S.A. (Ed. 2007: ISBN 978-84-662-0963-2).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 669767
 |
**Peĉakuĉo** (jap. ペチャクチャ - "senorda babilado", elparolu: peĉa-k'ĉa) estas prezentadmetodo kiu daŭras 6 minutojn kaj 40 sekundojn, ĉiam kun vida subteno en formo de ekzemple bildprezento, dum kiu la prezentanto rajtas montri nur 20 bildojn kaj paroli nur dum po 20 sekundoj pri ĉiu bildo (do 6 minutojn 40 sekundojn entute). 

La formo estas tre taŭga por rapida diskonigo de novaj ideoj kaj projektoj, interalie artaj kaj modaj – sed ankaŭ sciencaj. 

La metodo estis iniciita de Astrid Klein kaj Marka Dythama en 2003. Dum tielnomataj "peĉakuĉaj noktoj" (*PKN*) pluraj peĉakuĉoj sinsekve montriĝas, kutime 14 (do 1 horon, 33 minutojn kaj 20 sekundojn entute).

Vidu ankaŭ
----------

Liftparolado (angle: *elevator pitch*), alia prezentometodo

Scio Sen Bariloj

Eksteraj ligiloj
----------------

Ekzemplo de peĉakuĉo en Esperanto

Ekzemplo de peĉakuĉa prezento : Esperantistoj generas geniulojn - Antonio del Barrio

(angle) Oficiala retejo

(angla) WikiHow: *Kiel doni prezenton?*

(nederanda) Speak European, peĉakuĉo pri lingvoj, EUNIC

Referencoj
----------
Duono de "tapiŝo Salting", safavida, el lano, silko kaj metala fadeno, ĉirkaŭ la jaro 1600.
Persaj militistoj, Muzeo de Pergamo en Berlino.
La **persa arto** (aŭ **irana arto**) estas la disvolvigo en la zono de kultura persa influo el la Prahistorio ĝis la jaro 1925, kiam oni povas paroli pri Irano anstataŭ Persio. Ĝi havis elstarajn aspektojn en multaj medioj, inklude en la arkitekturo, pentrarto, teksado, ceramiko, kaligrafio, metalurgio, skulptarto kaj masonado.

El Armenio kaj Kurdio al Induso. Ekde la Aĥemenida Imperio (550 a.K.–330 p.K.), dum la plej parto de la tempo, ampleksa stato, de irana lingvo, regis zonojn similajn al la aktualaj limoj de Irano kaj ofte al regionoj multe pli ampleksaj, kio foje estas nomata la Granda Irano, kie procezo de kultura persigo lasis rezulton kiu pluis trans la persa politika hegemonio. Ĝi korespondas kun la aktualaj teritorioj de Irano, Afganio, Taĝikio, Azerbajĝano, Uzbekio, Baluĉio, la Pakistanaj Tribareoj kaj najbaraj regionoj.

Oni konsideras *persa arto* la arton de Persio ĝis la jaro 1925, kiam okazis la fino de la dinastio kajar; por posta arto, oni konsideru nuntempan kaj modernan arton de Irano. La irana arkitekturo estas pritraktata de tiu artikolo.

La persa kulturo asimilis la kontribuojn fare de la antikvaj kulturoj, selektante kaj transformante ilin laŭ okcidenta estetiko. Estas du ĉefaj epokoj, nome la antaŭislama kaj la islama. La persaj monumentoj de antikva epoko elstaras pro koncentro en la homa figuro (ĉefe vira kaj ofte de reĝoj aŭ militistoj) kaj animaloj. Post la islamigo, ĝi plue emfazis la figurojn, pli ol la islama arto de aliaj zonoj, kvankam pro religiaj tialoj ĝenerale oni evitas grandajn ekzemplojn, ĉefe en skulptarto.

Epokoj
------

Francisko Azorín konsideras la **persan arton** kiel *Arto de Persio.* kaj li priskribas specife tri diversajn epokojn krom la moderna (vidu sube) Li indikas etimologion el la greka *Persai*, kaj de tie la latina *Persia*, propra nomo de lando azia.*.*

Laŭ Francisko Azorín la epokoj de persa arto estus jenaj:

* la unua, persa, de 6ª jc. a. K. konservas famajn ruinojn kun grandajn terasojn [tiel] en Persepolo, Suso k. Pasagardo;
* la dua, arsacida-sasanida, de 3ª jc. a. K. konservas ruinojn de palacoj kun kupolo en Firuzabado k. Sarvisteno;
* la tria, mahometana, 7-13ª jc. montras la moskeojn de Isfaheno k. Kasveno kun iliaj tipaj, kilformaj arkaĵoj k. piroformaj volboj.

Referencoj
----------

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 163.
2. ↑  Azorín, samloke.
3. ↑  Azorín, samloke.
Zoroastristoj en Ninivo.
La **Persa filozofio** aŭ eĉ **irana filozofio** datas reen el epokoj de filozofiaj tradicioj kaj pensaro kiu devenis el antikva Persio kun radikoj Hindiranaj kaj estis influitaj konsiderinde de la instruoj de Zoroastro. La kronologio de la materio kaj de la scienco de la filozofio ekis ĉe hind-irananoj, kiuj datas el la jaro 1500 a.K. La filozofio de Zaratustro eĉ influis la okcidentan tradicion tra la judismo, kaj pro tio ankaŭ sur la meza platonismo.

Laŭlonge de la historio de Irano kaj pro rimarkindaj politikaj kaj sociaj ŝanĝoj kiaj la Islama konkero de Persio kaj la mongola invado de Persio, ampleksa gamo de pensoskoloj montris varion de vidpunktoj pri filozofiaj aferoj kiuj etendas el antikvaj tradicioj iranaj kaj ĉefe rilataj al la zoroastrismo, al skoloj kiuj aperis fine de la antaŭ-islama epoko, kiel maniĥeismo kaj la mazdakismo, así como varias escuelas post-islámicos. La persa filozofio post la araba invado de Persio, estas karakterizata de diversaj interagadoj kun la antikva persa filozofio, la greka filozofio kaj kun la disvolvigo de la islama filozofio. La skoloj de lumigo kaj la transcendeca filozofio estas konsiderataj kiel du el la ĉefaj filozofiaj tradicioj de la epoko en Persio.

Notoj
-----

1. ↑  Seyyed Hossein Nasr, The Islamic Intellectual Tradition in Persia. Eldonita de Mehdi Amin. Razavi. (Richmond, Surrey: Curzon Press, 1996). Pp. xv, 375
2. ↑  Seyyed Hossein Nasr kaj Mehdi Amin Razavi, An Anthology of Philosophy in Persia, Volume 1: "From Zoroaster to Omar Khayyam" I.B. Tauris/Ismaili Studies, Februaro 2008. ISBN 978-1-84511-541-8
3. ↑  Seyyed Hossein Nasr kaj Mehdi Amin Razavi, An Anthology of Philosophy in Persia, Volume 2: "Ismaili Thought in the Classical Age", I.B. Tauris/Ismaili Studies, Oktobro 2008 ISBN 978-1-84511-542-5
4. ↑  Philip G. Kreyenbroek: "Morals and Society in Zoroastrian Philosophy" en "Persian Philosophy". Companion Encyclopedia of Asian Philosophy: Brian Carr kaj Indira Mahalingam. Londono: eldonejo *Routledge*, 2009.
5. ↑  Mary Boyce: "The Origins of Zoroastrian Philosophy" en "Persian Philosophy". Companion Encyclopedia of Asian Philosophy: Brian Carr kaj Indira Mahalingam. Londono: eldonejo *Routledge*, 2009.
6. 1 2  Diccionario Oxford de Filosofía

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 669413
* NKC: ph467691
 |
**Pečarovci**, hungare **Szentsebestyén** estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Puconci. La historia hungara nomo estis **Pecsaróc**.

Preĝejo de Pečarovci

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 8  km²
* Alto super marnivelo: 267 m
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 9202
* Aŭtokodo: MS
* Telefonprefikso:

Situo
-----

La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flanka vojo, fervojo Hungario-Murska Sobota preteriras.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1365 en formo *"Pynchrouch"*. En 1640 la turkoj okupis la vilaĝon kaj ili sklavigis vilaĝanojn. Laŭ la popolnombrado en 1910 vivis tie 652 homoj, ĉiuj slovenoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

Vidindaĵo
---------

* preĝejo omaĝe al Sankta Sebastiano el la 17-a jarcento
Kristana virino estas martirigita sub Nerono.
Multnombraj kristanoj suferis persekutadojn de aliaj homoj jam de la komenca historio de la kristanismo, kaj ankoraŭ suferas. Laŭ diversaj studoj, dum la 20-a jarcento estis mortigitaj proksimume 45 milionoj da kristanoj

Tipoj
-----

Tiuj formoj de persekutado estis tre diversaj. En iaj kazoj, okazis aresto sen garantioj, senhavigo aŭ konfisko, vipado, diversaj turmentoj. En striktaj kazoj, murdoj okazis en diversaj manieroj (ekz. per torturo). Foje tiuj persekutadoj okazis pro kristana malobeo al tiamaj religioj, aŭ foje pro malobeo al la ŝtataj aŭ politikaj instancoj. Tio okazis el la komenco de la kristana religio ĝis nun, la komenco de la 21-a jarcento. Ĝi ankaŭ ofte okazas pro etnaj kaj politikaj kialoj, ekzemple en Sudano, Irako, Pakistano aŭ Barato. Kunekun aliaj religioj, kristanaj eklezioj estas persekutataj en pluraj landoj, kiel Nord-Koreio, Laoso, Vjetnamio, Egiptio, Irano, Turkmenio aŭ ankoraŭ Uzbekio.

Ankaŭ en Sovetunio estis persekutado de kristanoj, ekz. de la Ortodoksa Kristana Eklezio, katolikismo eĉ Atestantoj de Jehovo, kaj eĉ dum la jaro 1951 en Sovetunio okazis la "Operaco Nordo", tiam la komunisma ŝtato amase deportis Atestantojn de Jehovo al Siberio, la nombro de la deportitoj estis 9389 nur de la atestantoj de Jehovo.

Referencoj
----------

1. ↑  Eklezio hodiaŭ: Martiro kaj persekutado (12-10-2007) Arkivigite je 2007-12-10 per la retarkivo Wayback Machine (hispane)
2. ↑  Detaloj pri la retejo de Amnestio Internacia.
3. ↑  En tiuj du lastaj landoj de centra Azio, se subpremo estas sisteme pri pluraj kristanaroj, precipe protestantoj, ĝi estas ĝenerala sinteno kontraŭ ĉiuj religioj (ankaŭ la islama). Vidu Sébastien Peyrouse, *Le christianisme en Asie centrale. Miroir des évolutions politiques* (Kristanismo en centra Azio, spegulo pri politikaj evoluoj) en *Le Courrier des Pays de l’Est*, n° 1045, majo 2004, pp. 51-61, reta resumo (france kaj angle)

Vidu ankaŭ
----------

* Kristanofobio
* Diokleciano
* Martiro
**Pereslavl-Zalesskij** (ruse *Переславль-Залесский*) estas urbo en Jaroslavla provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 78405.

Georgo la Longbraka fondis la urbo en jaro 1152.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Perejaslavl (Переяславль).

La interurba telefona kodo estas 08535, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 56° 44′ N 38° 51′ O﻿ / ﻿56.733 °N, 38.850 °O﻿ / 56.733; 38.850 (mapo)Koordinatoj: 56° 44′ N 38° 51′ O﻿ / ﻿56.733 °N, 38.850 °O﻿ / 56.733; 38.850 (mapo).

La urbo estas sur nord-orienta bordo de lago Pleŝĉejevo (Плещеево), ĉe enenfluo en ĝin de rivero Trubeĵ (Трубеж).

En jaro 1959 la urbo havis 23,1 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 43,4 mil loĝantojn.

Historio
--------

En 1212 ... 1302 la urbo estis centro de princlando, ekde 1302 ĝi estis sub rego de Moskvo.

En 1600-aj jaroj la urbo estis damaĝita en milito kun poloj.

Dum kelkaj lastaj jarcentoj la urbo ne estis sufiĉe grava en ekonomia vivo, tie neniam estis fervojo. En la urbo restis multaj antikvaj preĝejoj kaj restaĵoj de antikva remparo.
La psikoterapio, unu el la plej bonkvalitaj traktadoj por la perturboj de personeco.
La **perturboj de personeco** estas aro de perturboj kaj misordoj kiuj okazas en emociaj, afektaj, motivaj niveloj kaj de socia rilato.

La perturboj de personeco estas inkluditaj kiel psikaj malsanoj de la Akso 2a en la Diagnoza kaj Statistika Manlibro de Mensaj Malordoj de la Usona Asocio pri Psikiatrio, kaj en la fako de perturboj kaj de menso kaj de la konduto en la gvidlibro KIM de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS). Personeco estas difinita psikologie kiel trajtoj kaj de menso kaj de konduto permanentaj kiuj distingas la homajn estaĵojn. Perturbo de personeco estas difinita kiel spertoj kaj kondutoj kiuj diferencas disde la sociaj normoj kaj atenditaĵoj. La personoj kiuj estas diagnozitaj je perturbo de la personeco povas suferi ŝanĝojn en la kogno, emocieco, interpersona funckiado aŭ en la impulsokontrolo. Ĝenerale, la perturbojn de personeco oni diagnozas al 40-60 % de la psikiatraj pacientoj, kaj tio estas la plej ofta psikiatra diagnozo.​

Notoj
-----

1. ↑  Diagnoza kaj Statistika Manlibro de Mensaj Malordoj
2. ↑   Berrios, G E (1993). «European views on personality disorders: a conceptual history». *Comprehensive Psychiatry* 34 (1): 14-30. PMID 8425387. doi:10.1016/0010-440X(93)90031-X.
3. ↑   Millon, Theodore; Roger D. Davis (1996). *Disorders of Personality: DSM-IV and Beyond*. Novjorko: John Wiley & Sons, Inc. p. 226. ISBN 0-471-01186-X.
4. ↑   Smelser, N. J. & Baltes, P. B. (2001). *Personality Disorders*. International encyclopedia of the social & behavioral sciences (pp. 11301-11308). Amsterdam: Elsevier.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800838
* GND: 4173873-1
* LCCN: sh85100115
* NKC: ph137001
 |
***Perspektif Online*** estis fondita de MAS R&D en 2019. Li estas novaĵdissendanto. Ĝi estas unu el la ĉefaj novaĵorganizoj de Turkio. Per siaj spertaj verkistoj kaj redaktistoj, ĝi ofertas novaĵelsendojn en ampleksaj kampoj kiel politiko kaj ekonomio. Ĝi dissendas novaĵojn en Youtube kaj diversaj amaskomunikiloj.

Etikedo
-------

### Fondinto - Posedanto

MAS AR-GE Ltd. Şti.

### Kunordigantoj

Hatem ETE,

Osman SERT

### Redaktoro

Nevra YARAÇ

Famaj aŭtoroj kaj subtenantoj
-----------------------------

**Ali Bayramoğlu**: "Politiko sen la kurdoj",

**Hakan Albayrak**: "La monto estas laca de nasko de musoj", 

**Etyen Mahçupyan**: "Mahçupyan parolis al Perspektif: La nuna situacio nomiĝas Ittihadismo",

Fonto
-----

1. ↑  Perspektif Online, Aliro: 25.07.2022
2. ↑  Ali Bayramoğlu (2021), Kürtler Olmadan Siyaset Aliro: 25.07.2022
3. ↑  Hakan Albayrak (2022), Dağ fare doğurmaktan yoruldu Aliro: 25.07.2022
4. ↑  serbestiyet, Mahçupyan Perspektif’e konuştu: Mevcut durumun adı İttihatçılık,

Eksteraj Ligiloj
----------------

* Perspektif Online Turka,


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 782247
 |