recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Duggingen (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Duggingen** estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1436 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Duggingen situas en la okcidento de la distrikto Laufen, ĉe la bordo de la rivero Birs.

De la komunuma areo de 5,86 km² estas utiligataj 30% por agrikulturo, 57% kovritaj de arbaro, troviĝas 12% en la konstruebla zono, kaj estas 1% dezerat.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Duggingen limas al Aesch, Pfeffingen, Grellingen, Seewen, Hochwald, Dornach kaj Himmelried.

Trafiko
-------

La komunumo Duggingen situas ĉe la ĵurasa fervojo de Bazelo al Delemonto, kiu estas servata de la regiona trajnlinio S3.

Ĉe Duggingen finas la kantona rapidstrato H18, kiu konektas la regionon al la nacia aŭtoŝosereto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Duggingen datiĝas el la jaro 1330 kiel *Tuggingen*.

En mezepoko Duggingen apartenis al la Baronejo Pfeffingen kaj kun ĉi-lasta venis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Duggingen apartenis dum kelkaj monatoj al la Raŭraĥa Respubliko kaj poste ĝis 1814 al Francio. La Viena Kongreso atribuis la vilaĝon en 1815 al Kantono Berno kaj en 1994 ĝi transiris kun la distrikto Laufen al Kantono Bazelo Kampara.

Vidu ankaŭ
----------

* Duggingen (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Duggingen
* Duggingen en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Duggingen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Laufen |
| --- |
| LaufenBlauen  •  Brislach  •  Burg im Leimental  •  Dittingen  •  Duggingen  •  Grellingen  •  **Laufen**  •  Liesberg  •  Nenzlingen  •  Roggenburg  •  Röschenz  •  Wahlen  •  Zwingen | Laufen |

 |
**Bourdeaux** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Drôme*, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de 2020 en la komunumo vivis 686 loĝantoj sur areo de 23,11 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 30 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono Dieulefit. 

La teritorio havas komunan limon kun Bézaudun-sur-Bîne, Bouvières, Comps, Crupies, Mornans, Orcinas, Le Poët-Célard, Saint-Nazaire-le-Désert, Les Tonils kaj Truinas.

Geografio
---------

La vilaĝo troviĝas en la valo de la rivero Roubion, proksime al montomasivo nomita *Saou*.

Historio
--------

La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pierre Belle, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Bourdeaux ĝis marto 2015 estis la ĉefurbo de samnoma kantono Bourdeaux. Tiam la kantono regrupiĝis kaj nun la komunumo apartenas al la kantono Dieulefit.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Drôme

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala turisma retejo de Bourdeaux (france)
La **Horloĝa Turo** de Multano, ankaŭ nomata **Ganta-Gar**, (urdue گھنٹہ گھر) estas la sidejo de la urbestraro de Multano en provinco Panĝabio de Pakistano.

Historio
--------

La turo kun horloĝo Ganta-Gar en urbo Multano estis konstruita en 1884 dum la tiama brita Hindio. Post la aprobo de leĝo pri municipo en 1883, la britaj regantoj bezonis oficejojn por la administrado de la urbo. Ili do ekkonstruis Ganta-Garon en Multano la 12-an februaro 1884; la konstruado finiĝis post 4 jarojn da laboroj. Oni konstruis la turon super la ruinoj de la *haveli* de Ahmad Ĥan Sadozai, kiu estis entute detruita dum la sieĝo de Multano. La halo kaj konstruaĵo prenis la nomojn «halo Ripon» kaj «konstruaĵo Ripon» ĉar Ripon estis la nomo de la tiama vicreĝo en Hindio. Sammaniere, la horloĝa turo prenis la nomon «turo *Northbrook*» por memorigi la nomon de Northbrook, eksa vicreĝo de Hindio (1872–3).

Post sia kompletiĝo, la konstruaĵo estis malfermita kaj, en 1888, ekgastigis oficejojn. Post la sendependeco de Pakistano en 1947, oni decidis ŝanĝi la nomon de la halo kiel «Halo Ĝinah»; ĝi estas uzata por renkontiĝoj kaj kulturaj programoj, kaj estas malferma al la publiko. Iompostiome, la konstruaĵo fariĝis nesufiĉa por gastigi ĉiujn oficejoj, kaj ankaŭ la halo iĝis tro malgranda por ĉiuj renkontiĝoj; pro tiu kialo, la urbestraro decidis movi la oficejojn en alian situon. Nuntempe, oni pretigas planon por transformi ĉi tiun historian konstruaĵon en muzeon.

Sunsubiro malantaŭ la turo.

La horloĝo
----------

La 27-an de oktobro 2011, tri horloĝoj de Ganta-Gar estis riparitaj, kaj ĝi restartigis montri la horon de Pakistano, kiu estas GMT+5. La riparadon faris la horloĝa firmao *Rado Watchmaker*. La mekanismo kaj la montriloj de la horloĝoj ŝanĝiĝis, tamen la ĉefa ciferdisko de la horloĝo ne estis ŝanĝita. Ĝi funkcias per suna energio. La horloĝo haltis funkcii en 1985.

La muzeo de Multano
-------------------

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Muzeo de Multano.
La Ganta-Gar de Multano datiĝas je la brita-kolonia periodo kaj estis konstruita laŭ la tiel-nomata Hindo-saracena stilo.
La Ganta-Gar fariĝis fine muzeo, kiun la urbestraro nomis «Muzeon de Multanp». La projekto por la starigo de la muzeo jam ricevis buĝeton kaj la laboroj jam komencis, tamen la muzeo ne estas ankoraŭ alirebla por la publiko.

Referencoj
----------

* Kategorio Horloĝa Turo (Multano) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. 1 2 3 4 5 6  "Ghanta Ghar clocks start ticking after decades of dysfunction", 27-a de Oktobro 2011. (angle)
2. ↑   Situo de Ganta-Gar (angle). retejo *Falling rain Genomics*.

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Ghanta Ghar (Multan) en la angla Vikipedio.*

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de muzeoj en Pakistano


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808854
 |
**Loevestein** [Luvestejn] estas kastelo kaj fortikaĵo, kiu situas en la komunumo Zaltbommel, iom nordokcidente de la vilaĝo Poederoijen ĉe la fino de la digo Schouwendijk en la interdigaj herbejoj de la rivero Vakalo kaj la digobarita Mozo.

La kastelo konsistas el salonkonstruaĵo, du angulturoj kaj pordegoturo kaj estas ĉirkaŭita de kastelfosaĵo. La fortikaĵo estas ĉirkaŭita de du fosaĵoj kaj havas kvin bastionojn. Interne de la fortikaĵo situas diversaj konstruaĵoj.

Post la konstruo de modernaj defendiloj la kastelo estis uzata kiel ŝtata prizono.
En 1619 Hugo de Groot, la plej konata prizonulo, estis kune kun Rombout Hogerbeets portita al Loevestein. Dum la jarfoiro en Gorinchem, je la 22-a de marto 1621 li eskapis en librokesto kaj fuĝis al Antverpeno.

Panoramo
Aerfoto
Situo de Loevestein (1645) apud la urboj Gorinchem kaj Woudrichem (ĉi tie literumita kiel Gorkum kaj Workum). La punktolinio dekstre de Loevestein tiam estis la limo kun Gelderland.
Hugo de Groot – portreto de Michiel Jansz van Mierevelt, 1631
Hugo de Groot eskapis, post dujara kaptiteco, en 1621 el kastelo Loevestein en librokesto.
Akvaforto de kastelo Loevestein el la jar0 1619 de Claes Jansz. Visscher.
La angla admiralo George Ayscue estis en 1666 post la Kvartaga marbatalo tenita en prizono de Loevestein.
La postaĵo de la kastelo kun kontraŭ la salonkonstruaĵo la ŝtuparturo.
La korto de la kastelo.
Loevestein en 1911 antaŭ la renovigo.

  

* Kategorio Kastelo Loevestein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Situo de la insulo Giudecca en la Laguno de Venecio
**Giudecca** [ĝu**de**ka] (venecie: **Zueca** [d͡zu.ˈe.ka]) estas insularo sude de Venecio, en la Laguno de Venecio. Ĝi estas la plej granda insulo ĉirkaŭ Venecio, kun areo de ĉirkaŭ 0,6 km².

Situo
-----

Giudecca estas ĉirkaŭ 2 km-n longa, 300–400 metrojn larĝa kaj situas inter la insuloj Sacca Fisola okcidente kaj San Giorgio Maggiore oriente. La akvokolo inter ĝi kaj Venecio nomiĝas *Canale della Giudecca*.

Ĉe la norda bordo troviĝas du boathaltejoj; boatlinioj ligas la insulon al la kontraŭa haltejo *Zattere* en suda Venecio, al San Giorgio Maggiore, Lido de Venecio kaj Tronchetto. Al Sacca Fisola eblas iri sur ponto.

Pluraj kanaloj disigas la insulon nord-sude, sed promenejo kun pontoj laŭlonge la norda bordo ligas la partojn. Ekzistas kelkaj pliaj pontoj interne de la insulo, sed la centra kanalo, *Canal Sant'Angelo*, estas transpontata nur norde.

Nomo
----

La origino de la nomo de Giudecca ne estas klara. Povas esti, ke ĝi devenas de ribeluloj de la 9-a jarcento, kiujn oni kondamnis al ekzilo sur la insulo ("Zudegà" = juĝitoj). Alia tezo, laŭ kiu la nomo rilatas al judoj iam tie loĝintaj, ne ŝajnas vera, ĉar la plej multaj veneciaj judoj vivis norde en kvartalo *Cannaregio*.

Iutempe estis kutima ankaŭ la nomo *Spinalonga* (longa spino), pro la longa, mallarĝa, kurbeta formo.

Historia festo
--------------

Inter 1577 kaj 1592 sur la insulo estis konstruita la "Preĝejo de la Redemptintulo" (*Chiesa del Redentore*). Same kiel la preĝejo *Santa Maria della Salute*, en suda Venecio, ĝi havis la celon danki pro savo de la pesto, kiu en 1576 mortigis trionon de la venecianoj. De tiam ĉiujare je la tria semajnfino de julio oni kunmetas barkojn al flosanta ponto inter Venecio kaj Giudecca, kaj la venecianoj pilgrimas al la kirko de la elaĉetinto. Oni festmanĝas subĉiele (se la vetero permesas), kaj vespere okazas grandaj artfajraĵoj.

* Kategorio Giudecca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Horloĝistaro** estas interreta grupo fondita en 2001 de Fraghorloĝo. La grupo konsistas de filmajn artistojn, programistoj, kaj aliajn. La destino de la grupo estas krei filmojn por newgrounds.com, kun la programo Flash. Nuna, la TTT-ejo de la Horloĝistaro konas troviĝi ĉi tie Arkivigite je 2019-11-30 per la retarkivo Wayback Machine. La grupo parolas en anglan kaj hispanian, sed kelkaj esperantistoj ekzistas.

Historio
--------

La Horloĝistaro naskiĝis en 2001 kiam Fraghorloĝo kreis sia malbona filmaj por newgrounds.com. Multaj uzantoj malamis fraghorloĝon ĉar ĉi tiu, kaj pri malfrue fraghorloĝo foriris. Novaj horloĝojn aperis, la plej grava estis oranĝhorloĝo. Oranĝo kun la aliajn kreis filmojn kaj altiris novajn membrojn, kaj la grupo ekspansiis. La unua TTT-ejo, clockcrew.com, kreiĝis, sed problemoj kaŭzis la dua TTT-ejo kreiĝi, clockcrew.cc. Multaj TTT-ejoj kreiĝis, kaj nun clockcrew.cc estas la sola unu.

Eksteraj Ligiloj
----------------

* Horloĝistara TTT-ejo Arkivigite je 2019-11-30 per la retarkivo Wayback Machine
* Kolekto de HĜ-a Filmoj

|  |  |
| --- | --- |
|   | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |
La iama **Kastelo Knau** (germane: *Schloß Knau*) troviĝas en Knau, Germanujo.

Historio
--------

La tuto estiĝis en la mezo de la 14-a jarcento. Laŭ dendrokronologiaj estis estinta eĉ antaŭula ejo. Surloke estis ekonomia bieno de la Abatejo de Saalfeld. La unua mencio de la bieno estis en 1522 skribe. La malnova kastelo starigitis je la komenco de la 17-a jarcento fare de Esaiias von Brandenstein en renesanca stilo kun du festosalonegoj. En la kuro de la tempo ŝanĝiĝis la posedantecoj plurfoje. 

La grafo de Hoym aldonigis la t.n. novan senjorejon. Je la fino de la 19-a jarcento la komplekso iĝis modela agrikulturejo. Ekde 1945 la komunistoj dividis la teritorion. Inter 1946 kaj 1951 estis en la senjorejo faklernejo por porkbredado *Thüringer Lehr- und Versuchswirtschaft für Schweinehaltung*. Pli malfrue oni tie havias (ekde 1952) sekcion pri bestotenado de *Akademio de agrikultursciencoj de GDR*. En 1992 incendo detruis la bienadmininistradejon kaj ties apudajn stalojn.

Priskribo
---------

La eja komplekso de la iama bieno konsistas el rektangula, trietaĝa domo el la 16-a jarcento, suda plurlatera ŝtuparturo kaj duetaĝa-triala senjorejo: ĉi-laste alkonstruitis en 1798 sude tiel ke rezultiĝis kvadrata fermita kamparanejo.

La fasado de la kastelo iam havis algipsitajn angulŝtonojn, baroke enkadritajn fenestrojn kaj meze de la eosta fronto triaksan eksaltantajn kolonojn kun timpano. En ĝin oni lokigis (kun dato de 1607) sidniĉan portalon. La ornamaĵoj malaperis. 

La pli malnova ejo havas en la teretraĝo krucripvolban halon, unuaetaĝe salonegojn kun profilita trabplafono el ligno. En la salonego de la dua etaĝo konserviĝis restaĵoj de la origina pentrado. La pli malnova senjorejo ŝanĝitis interne tre post 1945 laŭ siaj diversaj funkcioj.

Literaturo
----------

* *Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Thüringen.* Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2003, ISBN 3-422-03095-6.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Knau en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* historio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 779126
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Pavlovo |

Koordinatoj: 48° 26′ 21″ N 21° 50′ 10″ O﻿ / ﻿48.43917 °N, 21.83611 °O﻿ / 48.43917; 21.83611 (mapo)

**Pavlovo**, (hungare *Pálfölde*) estas vilaĝoparto de Svätá Mária en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.

Situo
-----

Pavlovo situas sur ebenaĵo, ĉe kunfluejo de Bodrog kaj Latorica. Kráľovský Chlmec troviĝas 11 km.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1407 en formo. En 1910 loĝis en Pálfölde 152 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Pálfölde apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Kráľovský Chlmec, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Pálfölde rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1956 Pavlovo aliĝis al Svätá Mária.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Svätá Mária (2) |
| --- |
| Svätá Mária ~ Pavlovo |

 |
MSX BASIC en la versio 3.0
**BASIC**, de ***B**eginner's **A**ll-purpose **S**ymbolic **I**nstruction **C**ode* ("Ĉiacela simbola instrukcia lingvo por komencantoj") estas programlingvo, kiu estis kreita por instrui komputilprogramadon.

BASIC estis iniciatita ĉe Kolegio Dartmouth, universitato en Usono. Ĝi estis simpla komputillingvo kaj ne postulas grandan komputilon. Por tio, versioj de BASIC estis skribitaj por multaj fruaj komputiloj, inkluzive de la MITS Altair. BASIC estis la kerna lingvo por fruaj personaj komputiloj kaj estis populara dum la 1980aj jaroj. Multaj kompanioj kreis siajn proprojn versiojn de la lingvo, kiuj havis diversajn eblecojn kaj kiuj multifoje ne interoperaciis. La lingvon povis facile lerni nespertuloj, kaj oni ofte trovis en la komputilaj revuoj programojn, kiujn oni povas tajpi en sian komputilon.

La ĉefa problemo pri la fruaj BASIC-oj estis, ke oni ne povas facile verki en ĝi strukturajn programojn. Poste la lingvo estis pliampleksigita por solvi tiajn problemojn kaj aligi novajn bonajn trajtojn al la lingvo, ekzemple BBC BASIC, QuickBasic, kaj Visual Basic. Nuntempe, la evoluo de la lingvo adas, en novaj dialektoj, kiel FreeBasic, Visual Basic .NET, kaj GAMBAS. Ankaŭ, speco de BASIC ankoraŭ vivas en programoj kiel MS-Excel, kiu uzas VBScript por konstrui makroojn.

La origina koncepto de BASIC travivis en multaj specialigitaj programlingvoj. Eĉ la evitenda konstrukto GOTO travivis. Unu el la programlingvoj por Lotus Notes estas Lotus Script kaj konservis la bazajn elementojn. Tamen on ne plu estas devigata atribui numerojn al la linioj kaj ekzistas multaj komfortaj kaj tre kapablaj funkcioj por manipuli tekstojn, labori kun datumbazo kaj komuniki kun la uzanto. Lotus Script estas objektorientita programlingvo.

Ekzemplo de BASIC-programo
--------------------------

Ekzemplo de malnova dialekto de BASIC:

```
 10 REM Programo por instrui multiplikadon
 20 A=INT(RND\*12+1)
 30 B=INT(RND\*12+1)
 40 PRINT "Kio estas ";A;" oble ";B;" ?";
 50 INPUT C
 60 IF C <> A \* B THEN GOTO 90
 70 PRINT "Vi pravas! Bonege!!"
 80 GOTO 10
 90 PRINT "Bedaŭrinde vi malpravas. Provu refoje."
 100 GOTO 40

```

Referencoj
----------

1. ↑  PIV: **Bazik/o** 💻 Simpla programlingvo el la 1960aj jaroj, multe uzata kun mikrokomputiloj (BASIC).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio BASIC (programlingvo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* FreeBASIC
* QBASIC Arkivigite je 2005-09-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Dijkstra: Kiel ni diru verojn, kiuj povas dolorigi?


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 502
* GND: 4004624-2
* LCCN: sh85012076
* SUDOC: 027330176
* BNF: 11939574k
* NKC: ph117376
 |
Kastelo Ludlow
**Kastelo Ludlow** estas parte ruina kastelo ĉe Ludlow, Shropshire, Anglio.

La kastelo konstruiĝis dum la malfrua 11-a jarcento de barono de la kimraj markioj, Roĝero de Lacy. Dum la longa enlanda milito de la regado de Stefano (Anglio), la familio de Lacy okupiĝis pri siaj bienoj en Irlando, kaj Stefano kaptis la kastelon, sed poste la familio de Lacy reakiris ĝin.

En 1224 ĉe Kastelo Ludlow Henriko la 3-a (Anglio) renkontis *Llywelyn la grandan* por subskiribi pacakordon.

Frue de l4-a jarcento Roĝero Mortimer (1-a grafo de March) pligrandigis kaj plikonfortigis la kastelon.

Komence de la 15-jarcentaj militoj de rozoj la kastelo estis jorka bazo: en 1459 ĝi kaptiĝis de la lankastroj, sed en 1461 la jorkoj regajnis ĝin, kaj la kastelo iĝis reĝa palaco.

Dum la regado de Henriko la 7-a (Anglio) (1485-1509) la kastelo iĝis la bazo de la administra konsilio de Kimrio.

Dum la mez-17-jarcenta angla enlanda milito la kastelo posediĝis de subtenantoj de Karlo la 1-a (Anglio): en 1648 parlamenta armeo sieĝis ĝin, kaj la defendantoj fine kapitulacis.

ruinoj de la mezepoka kastelo
En 1634 la teatraĵo *Comus* de John Milton premieris en la granda halo de la kastelo.

Kastelo Ludlow kadukiĝis dum la 18-a jarcento. La ruinoj viziteblas.

* Kategorio Kastelo Ludlow en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Giulietta SIMIONATO** (naskiĝis la 12-an de majo 1910 en Forlì, mortis la 5-an de majo 2010 en Romo) estis itala mezosoprano. Ŝia kariero daŭris el la 1930-aj jaroj ĝis 1966. En la linio de grandaj italaj mezosopranoj ŝi estis la sukcedanto de Ebe Stignani kaj antaŭanto de Fiorenza Cossotto.

Oni instigis ŝin fari kantan karieron jam en la religia bazlernejo, sed la patrino ne akceptis tion. Ŝi kreskiĝis en Sardio. Post la morto de la patrino ŝi ekstudis kanton en Rovigo, kaj poste en Padovo. Ŝi ekdebutis en 1927, per muzika komedio *Nina, non far la stupida*; sed malgraŭ kelkaj sukcesetoj dum la 1930-aj jaroj ŝi ricevis nur duarangajn rolojn dum tiu jardeko kaj dum la faŝisma epoko, ĉar tiu reĝimo ne apogis ŝin. Nur en 1947 ŝi atingis sian unuan unurangan rolon: Mignon, en la teatrejo Scala.

Ŝi estis amikino kaj kolego de Maria Callas kun kiu ŝi faris memorindan dueton en 1957 en la Scala en *Anna Bolena* de Donizetti, kiam ili kantis respektive la rolojn de Anna kaj Giovanna.

* Kategorio Giulietta Simionato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 321018
* GND: 11900691X
* LCCN: n82099730
* VIAF: 64193146
* ISNI: 0000 0000 7360 2871
* SUDOC: 084289775
* BNF: 13899784s
* MBA: 1d77c81f-3042-4e65-be30-fa421beaa8c2
* NDL: 00621478
* BIBSYS: 35558
* NKC: xx0023583
* ICCU: TO0V255177
* BNE: XX852450
 |
la ĉefa fasado
Loko de la kastelo
**Kastelo Linderhof** (germane *Schloss Linderhof*) estas kastelo en Germanio, en sudokcidenta Bavario proksime de abatejo Ettal. Ĝi estas la plej malgranda el tri palacoj konstruitaj fare de Ludoviko la 2-a kaj la nura kiun li vidis kompletigita dum sia vivo.

Evoluo de la konstruaĵo
-----------------------

Ludoviko jam konis la areon ĉirkaŭ Linderhof de sia juneco kiam li akompanis sian patron, reĝon Maksimiliano la 2-a sur siaj ĉasekskursoj en la bavaraj Alpoj. Kiam Ludoviko la 2-a iĝis reĝo en 1864 li heredis la tielnomitan *Königshäuschen* ("reĝan dometon") de lia patro, kaj en 1869 komencis pligrandigi la konstruaĵon. En 1874 li decidis malkonstrui *Königshäuschen* kaj rekonstrui ĝin sur ĝia aktuala loko en la parko. En la sama tempo tri novaj ĉambroj kaj la ŝtuparo estis alkonstruitaj al la restanta U-forma komplekso, kaj la antaŭa ligna ekstero estis vestita kun ŝtonfasadoj. La konstruaĵo estis dizajnita en la stilo de la dua rokoko-periodo. Inter 1863 kaj 1886 totalo de 8,460,937 markoj estis foruzitaj por konstrui la kastelon.

Referencoj
----------

1. ↑  Petzet, Michael.  (1963) *König Ludwig II und die Kunst*.

Plia legado
-----------

* Krückmann, Peter O.: Linderhof. Munkeno/Londono/Novjorko 2000.
* Hojer, Gerhard. Schmid, Elmar D.: *Linderhof*. Oficiala gvidilo [plurlingve havebla]. Munkeno 1999.
* Rauch, Alexander: Linderhof. '*König Ludwig II. und seine Schlösser*, volumo III el la serio "Gebaute Geschichte". Munkeno 1997.
* Schick, Afra: *Furniture for the Dream King. Ludwig II and the Munich Court Cabinet-Maker Anton Pössenbacher*. Stuttgart 2003. (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kastelo Linderhof en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kastelo Linderhof en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 564005
* GND: 4035797-1
* LCCN: no00032876
* VIAF: 267033635
 |
Petroselo estas ekzemplo de dujara planto.
Barba dianto estas dujara planto.
**Dujara planto** estas angiospermo kiu bezonas du jarojn por kompletigi sian biologian vivciklon. Dum la unua jaro la planto kreskigas foliojn, tigojn, kaj radikojn ( vegetalajn strukturojn ), tiam ĝi komencas periodon de dormo tra la pli malvarmaj monatoj. Kutime la tigo restas tre mallonga kaj la folioj estas apud la grundo, formante rozeton. Multaj dujaraj plantoj postulas malvarmo-traktado, aŭ vernalizon, antaŭ ol ili povas flori. Dum la sekvanta printempo aŭ somero, la tigo de la dujara planto forte longiĝas, aŭ "saltas". La planto tiam floras, produktante fruktojn kaj semojn antaŭ ol finfine morti. Estas malpli da dujaraj plantoj ol staŭdoj kaj ol unujaraj plantoj.

Sub ekstrem-severaj klimataj cirkonstancoj , dujara planto povas kompletigi sian vivciklon en tre mallonga periodo ( ekzemple tri aŭ kvar monatoj anstataŭ du jaroj ). Tiu estas sufiĉe komuna ĉe legomo- aŭ floro-plantidoj kiuj estis elmetitaj al malvarmaj cirkonstancoj, aŭ vernalizitaj, antaŭ ol esti plantitaj en la grundon. Tiu agado faras ke multaj normale dujaraj plantoj estas traktitaj kiel unujaraj plantojn en iuj areoj.

El ĝardenista vidpunkto, la statuso de planto kiel unujara planto, dujara planto, aŭ staŭdo ofte dependas de ejo aŭ celo. Dujaraj plantoj kiuj estas kultivitaj por la floroj, fruktoj aŭ semoj kreskigendas dum du jaroj. Dujaraj plantoj kultivitaj por manĝeblaj folioj aŭ radikoj estas traktitaj kiel unujaraj plantoj. Se normale dujara planto estas kultivita sub ekstreme severaj cirkonstancoj, ĝi estu traktita kiel unujara planto ĉar ĝi ne transvivos la vintra malvarmo. Analoge, unujara planto vegetanta sub tre favoraj kondiĉoj povas prezenti sukcesegan semopropagadon, tiel ke ĝi ŝajnas esti dujara aŭ plurjara planto. Veraj dujaraj plantoj nur unufoje floras, dum staŭdoj floras ĉiun jaron ekde matureco.

Ekzemploj de dujaraj plantoj estas petroselo, lunario, folibeto, barba dianto, karoto, kaj iuj alceoj ( *Alcea* aŭ *Althaea* ). Plantobredistoj produktis unujarajn kulturvariojn surbaze de pluraj dujaraj specioj kiuj jam floras la unuan jaron ekde semo, ekzemple digitalo kaj *Matthiola incana* ( brasikacoj ).

Vidu ankaŭ
----------

* Efemera planto
* Plantaj vivoformoj laŭ Raunkiær

Referencoj
----------

1. ↑  angle  Detala informo pri barba dianto. *Dave's Garden*.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

* Kategorio Dujara planto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kastelo Krölpa 2012
**Kastelo Krölpa** (germane *Schloß Krölpa*) estas kastelo en Krölpa, Germanio, Raniser-strato 17. Ĝi estas memkompreneble monumentprotektita kaj servas kiel bazlernejo.

Konstruaĵo
----------

La kastelon konsistigas triala komplekso kun mansardaj tegmentoj. Ĉe la ĝardena flanko estas meze elstaranta ŝtonaĵego. En la supera etaĝo troviĝas ĉ. 100 m² granda baroka salonego kun ornamaĵoj. En Turingio ĝi estas la ununura kastelo uzata kiel bazlernejo. Krome ĝi servas al la komunumo kiel kulturdomo. Eblas ankaŭ lupreni ĝin por privataj eventoj.

Historio
--------

La kastelo ĉ. la jaro 1920-a
La kastelo konstruitis ĉ. 1730 anstataŭ iama kavalirbieno de la dinastio de la Brandenstein-oj. En 1888 posedantis baronoj Gleichen gen. von Rußwurm]], kiuj vendisla tuton je grundmakleristo el Lepsiko. En la 12.10.1890 akiris ĝin la porlernejana asocio Schulverband Krölpa je la kosto de 19000 markoj faronte ene tri klasĉambrojn. Lerneja kampano estis iama kampano de Monakejo Zella (apud Lengenfeld unterm Stein). En aŭtuno 1891 komenciĝis la instruado. En 1944 gastigis onin surloke translokiĝantojn el eosta Eŭropo. Krome ĝi servis por Volkssturm.

Post la Dua mondmilito rekomenciĝis uzo lerneja ĝia. Inter 2004 kaj 2007 iĝis restaŭradlaboroj internaj. Ĝis 2018 finfaratas eksteraj restaŭradoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Krölpa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la kulturloko Arkivigite je 2018-05-28 per la retarkivo Wayback Machine

Notoj
-----

1. ↑  Thüringer Allgemeine de la 4.7.2017, p.4

50.67668111.541464Koordinatoj: 50° 40′ 36″ N, 11° 32′ 29″ O (mapo)
**Staro Nagoričane** estas vilaĝo situanta en la nordorienta regiono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Staro Nagoričane. En 2002 loĝis ĉi tie 555 loĝantoj.

Loko, priskribo
---------------

La vilaĝo situas en la sudokcidenta parto de la komunumo sur la dekstra bordo de la rivero Pčinja en alteco de ĉirkaŭ 350 - 500 m.

La regiona vojo R1207 pasas norde de la vilaĝo al la ŝtata limo kun Serbio.

La vilaĝo situas ĉirkaŭ 15 km de la urbo Kumanovo.

La areo de la vilaĝo estas 14,9 km² (1490 ha). Plejparto de la areo (ĉ. 1000 ha) estas agrikultura kultivata, la resto estas paŝtejoj, arbaroj, akvaj regionoj, ktp.

En la vilaĝo estas ortodoksa kristana preĝejo de Sankta Georgo. Ĝi estis konstruita dum la XI-XIV jarcentoj.

### Loĝantaro

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 555 homoj.

Ekzistis 452 serboj, 100 makedonoj, 1 ciganoj kaj 2 aliaj.

Plejparto de la loĝantaro laboras en agrikulturo.

Pluaj fotoj
-----------

* Staro NagoričaneStaro Nagoričane
* Preĝejo Sankta GeorgoPreĝejo Sankta Georgo
* Staro Nagoričane lokon en KomunumoStaro Nagoričane lokon en Komunumo

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Старо Нагоричане en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj: 

* Kategorio Staro Nagoričane en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pigmeaj hipopotamoj.
Testudoj en la Duisburga Zoo.
La Ĉina Ĝardeno en la Bestoĝardeno.
La **Duisburga Zoo** aŭ **Duisburga Bestoĝardeno**, fondita la 12an de majo 1934, estas unu el plej grandaj zoologiaj ĝardenoj en Germanio. Ĝi estas speciale konata pro sia delfenarejo kaj, ekde 1994, pro bredado de koaloj.

Malplej konataj estas la bredada sukceso ĉe aliaj areoj, ekzemple, kun fosoj (el Madagaskaro) kaj potamokeroj.

La bestoĝardeno estas situanta en la norda parto de la urba arbaro de Duisburgo ĉe la limo kun Mülheim ĉe la rivero Ruhr. La germana aŭtovojo A3 dividas la bestoĝardenon en okcidenta kaj orienta partoj, kiuj kuniĝas pere de verda ponto, kiu malvidebligas la aŭtovojon al vizitantoj.

Historio
--------

Enhavo
------

51° 26′ 07″ N 6° 48′ 19″ O﻿ / ﻿51.43528 °N, 6.80528 °O﻿ / 51.43528; 6.80528 (mapo)Koordinatoj: 51° 26′ 07″ N 6° 48′ 19″ O﻿ / ﻿51.43528 °N, 6.80528 °O﻿ / 51.43528; 6.80528 (mapo)

* Kategorio Duisburga Zoo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Starlog** estis sciencfikcia revuo kreita en 1976 kaj ĉefe pri Star Trek ĉe ĝia komenco. Kerry O'Quinn kaj Norman Jacobs estis la kreintoj kaj ĝi estis publikigita de *Starlog Group, Inc.* en aŭgusto 1976.

"Starlog" naskiĝis el la fanaro de Star Trek, sed ankaŭ estis inspirita de la sukceso de la revuo Cinefantastique, kiu estis la modelo de la novaĵoj pri Star Trek kaj Star Wars. Starlog, kvankam ĝi nomis sin sciencofikcia revuo, fakte ne enhavis fikcion. La ĉefa fokuso de la revuo estis la kritiko de sciencfikciaj aĵoj - libroj, filmoj, kaj televidserioj - kaj enseoj pri tio. La revuo ekzamenis la sciencfikcion kaj uzis intervjuojn kaj trajtojn kun artistoj kaj verkistoj kiel ĝia fundamento.

En aprilo de 2009, Starlog oficiale finis sian presitan eldonajon, movante 33 jarojn da materialo (374 eldonoj) al enretan revuon eldonita de The Brooklyn Company, direktita de Thomas DeFeo, prezidanto de Fangoria.

Referencoj
----------

1. ↑  Ashley, Mike.  (2007) *Gateways to Forever: The Story of The Science Fiction Magazines From 1970 to 1980*. Liverpool: Liverpool University Press, p. 363–365. ISBN 978-1846310034.
2. ↑  "'Starlog' magazine: R.I.P. and thanks for all the geekery".
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Aveneae** |
| --- |
|  |
| Avena fatua*Avena fatua* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
| Domanio: | Eukariotoj |
| Subdomanio: | verda lineo *Archaeplastida* |
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Unukotiledonoj *Liliopsida* |
| Subklaso: | *Commelinidae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Poaloj *Poales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Poacoj *Poaceae* |
| Subfamilio: | *Pooideae* |
|
| Tribo: | **Aveneoj *Aveneae***Dumort |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Aveneae  |

 |
| v • d • r |

**Aveneoj** (latine *Aveneae*) estas eksa tribo de la subfamilio Pooideoj. Laŭ hodiaŭa klasifiko, la genroj de la ekstribo Aveneoj estas nun parto de la tribo Poeoj.

Priskribo
---------

La glumoj estas longaj relative la spiketoj. Spiketoj havas 1-6 floroj, plejofte 1-3. Dorsa kubutoforma aristo estas tipa.

Genroj
------

*Agrostis*, *Airopsis*, *Ammochloa*, *Ammophila*, *Amphibromus*, *Ancistragrostis*, *Aniselytron*, *Anthoxanthum*, *Antinoria*, *Apera*, *Arrhenatherum*, *Avellinia*, *Avena*, *Avenula*, *Briza*, *Calamagrostis*, *Chaetopogon*, *Cinna*, *Cornucopiae*, *Corynephorus*, *Cyathopus*, *Danthoniastrus*, *Deschampsia*, *Deyeuxia*, *Dichelachne*, *Dielsiochloa*, *Echinopogon*, *Euthryptochloa*, *Gastridium*, *Gaudinia*, *Gaudiniopsis*, *Graphephorum*, *Helictotrichon*, *Hierochloe*, *Hyalopoa*, *Hypseochloa*, *Koeleria*, *Lagurus*, *Leptagrostis*, *Libyella*, *Limnas*, *Limnodea*, *Linkagrostis*, *Maillea*, *Metcalfia*, *Mibora*, *Nephelochloa*, *Pentapogon*, *Periballia*, *Peyritschia*, *Phalaris*, *Pilgerochloa*, *Polypogon*, *Pseudarrhenatherum*, *Pseudodanthonia*, *Pseudophleum*, *Relchela*, *Rhizocephalus*, *Scribneria*, *Sphenopholis*, *Stephanachne*, *Stilpnophleum*, *Tovarochloa*, *Triplachne*, *Trisetum*, *Vahlodea*

Referencoj
----------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: -e-

Vidu ankaŭ
----------

* Poeoj

Eksteraj ligiloj
----------------

sistematiko Arkivigite je 2008-05-17 per la retarkivo Wayback Machine angle

* Kategorio Aveneoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Aveneoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Avelstria saksikolo** |
| --- |
|  |
| Avelstria saksikoloAvelstria saksikolo 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Campicoloides* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Campicoloides bifasciatus***Temminck, 1829 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Sinonimoj |
| * Saxicola bifasciatus
* Oenanthe bifasciata
 |
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Avelstria saksikolo  |

 |
| v • d • r |

La **Avelstria saksikolo** (***Campicoloides bifasciatus***) estas birdo el la Muŝkaptuledoj, iam konsiderata de la Turdedoj en la genro *Saxicola*. *Saxicola* devenas el la latina *saxum*, roko + *incola*, loĝanto, dum *bifasciatus* estas latina por "duvizaĝa" aŭ "kun du partoj en vizaĝo" kio aludas al la vizaĝa aspekto, kiel dirote sube.

Temas pri nekonfuzebla saksikolo ĉu en unu genro aŭ en alia. La kapa bildo estas tre rimarkinda ĉar havas **nigrajn vizaĝon** el supraokule suben, **mentonon, gorĝon kaj supran bruston**, dum hela helbruna (preskaŭ blankeca) **superokula strio** tre larĝa kaj elstara iras el la kola flanko antaŭen kaj kuniĝas kun la aliflanka strio super la beko en frunto kiu estas samkolora. La beko estas nigra kaj la iriso malhelbruna. La krono estas nigra sed la nuko kaj supra dorso estas bruneca iom strieca. La **flugiloj montras tri zonojn**: el ŝultro al meza dorso blankeca sed iom helbruna tre merkita, sube nigra kaj pli sube malhelbruna al samkolore malhelbruna aŭ nigrecavosto. La subaj partoj estas homogene heloranĝaj nuance al blanko en centro.

Ĝi estas endemio de Sudaffriko nome en la ŝtatoj de Lesoto, Sudafriko kaj Svazilando.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj. Ĝi estas konsiderata Malplej Zorgiga de IUCN.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Oenanthe bifasciata[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.
* Datumbazo Avibase
*Ĉi tiu artikolo temas japanan urbon. Por la distrikto, vidu Tamana-distrikto.*
**Tamana-urbo** (玉名市 [tamana-ŝi]) situas en Kumamoto-prefektujo, sur la insulo Kiuŝuo. Fama pro la varmaj fontoj nomataj Tamana-Varmfonto 玉名温泉. Ĝi havas ĉirkaŭ 73,000 loĝantojn kaj areon de 152.53 km².

Historio
--------

En la 3-a de oktobro 2005, Tamana-urbo unuiĝis kun la tri najbaraj urbetoj nome Taimei, Tensui kaj Jokoŝima kaj fariĝis nove naskita "Tamana-urbo".

Transportado
------------

### Fervojo

Per JR Kyushu: Estas tri stacidomoj de Kagoshima-Ĉeflinio en Tamana, nome stacioj Tamana-Stacio, Higo-Ikura-Stacio kaj Ōnoshimo-Stacio. Tamana-Stacio estas la ĉefa stacidomo de la urbo Tamana, kie ekspresaj trajnoj ankaŭ haltas. Ĉirkaŭ 30 minutoj de Kumamoto-Stacio al Tamana-Stacio, kaj ĉirkaŭ unu horo kaj 5 minutoj de Hakata-Stacio en Fukuoka al Tamana-Stacio.

### Aŭtomobilo

Per Kyushu-Aŭtovojo: Eliĝu ĉe Kikusui-Interŝanĝejo, Nankan-Interŝanĝejo aŭ Ueki-Interŝanĝejo.

Esperanto-movado
----------------

En la urbo, estas Esperanto-grupo nomata "Ariake-Esperanto-Grupo" (有明エスペラント会 [ariake esuperanto kai]) fondita en 2004. La grupanoj de tri najbaraj urboj (Tamana, Arao kaj Omuta) unufoje en la 2-a dimanĉo ĉiumonate kunvenas kaj studas.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 有明エスペラント会会報 -Livedoor Blog版
***Avemetatarsalia*** (kun la signifo "birdaj metatarsuloj") estas klado de diapsidaj reptilioj kiuj enhavas ĉiujn arkosaŭrojn pli proksime rilataj al birdoj ol al krokodiluloj. La du plej sukcesaj grupoj de avemetatarsaluloj estis dinosaŭroj kaj pterosaŭroj. Dinosaŭroj estis la plej grandaj surteraj animaloj dum multo de Mezozoiko, kaj unu grupo de malgrandaj plumohavaj dinosaŭroj (Aves, t.e. birdoj) survivis ĝis nuntempe. Pterosaŭroj estis la unuaj flugantaj vertebruloj kaj restis tra la Mezozoiko antaŭ formorti en la Kretacea-terciara evento. Kaj dinosaŭroj kaj pterosaŭroj aperis en Triaso, tuj post avemetatarsaluloj kiel tuto. La nomo *Avemetatarsalia* estis por la unua fojo establita de la brita paleontologo Michael Benton en 1999. Alternativa nomo estas **Pan-Aves**, aŭ "ĉiuj birdoj", reference al ties difino kiel enhavanta ĉiujn animalojn, ĉu vivantajn ĉu formortintaj, kiuj estas pli proksime rilataj al la birdoj ol al krokodiluloj.

Taksonoj
--------

* Subdivizio *Avemetatarsalia*
	+ Infradivizio Ornitodiroj *Ornithodira*
		- Ordo Flugsaŭroj *Pterosauria*
	+ Superordo Dinosaŭroj *Dinosauria*
		- Ordo Saŭriskioj *Saurischia*

Referencoj
----------

1. 1 2   (1999) "*Scleromochlus taylori* and the origin of dinosaurs and pterosaurs", *Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences* **354** (1388), p. 1423–1446. doi:10.1098/rstb.1999.0489.
2. ↑  Nesbitt, S.J. (2011). "The early evolution of archosaurs: relationships and the origin of major clades". *Bulletin of the American Museum of Natural History*. 352: 1–292. doi:10.1206/352.1. hdl:2246/6112. S2CID 83493714.
3. ↑   (2020) "Enigmatic dinosaur precursors bridge the gap to the origin of Pterosauria", *Nature* (en) **588** (7838), p. 445–449. doi:10.1038/s41586-020-3011-4.

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Avemetatarsalia en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 821423
 |
**Avellanosa de Muñó** [abeljaNOsa demuNJO], estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-032, en regiono de Arlanza, provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, (Hispanio).

Geografio
---------

Avellanosa - Preĝejo
Avellanosa estas la ĉefurbo de la municipo, kiu havas ankaŭ aliajn tri vilaĝojn:

* Torrecitores del Enebral
* Paúles del Agua
* Pinedillo

Torrecitores - Mezepoka turo
Paúles del Agua - Preĝejo

Ĝeneralaĵoj
-----------

Je 45 km. de la ĉefurbo, ĉe la valo de la rivero Arlanza. Avellanosa de Muñó estas proksime de  Lermo en inter Burgoso kaj Aranda de Duero.

Municipo kun malgrandaj vilaĝoj kiuj suferis, pro la mekanizado de la kamparanaj aktivecoj, perdon de loĝantoj kaj maljunigon de la enloĝantaro en la lastaj 50 jaroj.

Vidindaĵoj
----------

La vidindaj monumentoj estas: la romanika preĝejo de la jarcentoj 12-a ĝis 17-a (Avellanosa de Muñó), la mezepoka turo (Torrecitores del Enebral) kaj la gotika preĝejo (Paúles del Agua).

Ekonomia aktiveco
-----------------

La ĉefa ekonomia aktiveco de la regiono estas la agrikulturo.

Aliaj datumoj
-------------

Urbestro 2007: José Luis Santillán Saiz.
Buĝeto 2007: 289 882,00 Eŭroj.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269161
 |
**Bussière-Saint-Georges** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 184 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Bussière-Saint-Georges etendiĝas sur 22,45 km², kaj havis 184 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Bussière-Saint-Georges situas je alteco de 498 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Bussière-Saint-Georges apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gérard Thomazon, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Bussière-Saint-Georges apartenas al la kantono de Boussac, kies ĉefurbo estas Boussac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Boussac
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Solanum incanum*, jeriĥo-tomato** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj, *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj, *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Solanaloj, *Solanales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Solanacoj, *Solanaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Solano, *Solanum* |
|
| Subgenro: | Leptostemonum |
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***" Solanum incanum "***L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Solanum incanum*, jeriĥo-tomato  |

 |
| v • d • r |

***Solanum incanum*** ankaŭ nomata **jeriĥo-tomato** aŭ **amara pomo**) estas plantospecio el la subgenro *Leptostemonum* en la genro de la Solano (*Solanum*). La ĝis 120 cm alta planto troviĝas de la nordoriento de Afriko ĝis Hindio.

Priskribo
---------

*Solanum incanum* estas ĝis 120 cm alta arbusto, kies tigo kaj branĉoj estas kovrataj per flavecverdaj, stelformaj triĥomoj. La planto havas pikilojn, kiuj havas konusan formon kaj flavan koloron. Ili longas ĝis 8 mm. La folioj longas 3,5 ĝis 8 cm kaj larĝas 2,5 ĝis 6,5 cm. La foliplato estas ovoforma ĝis larĝe ovoforma. La folirando estas onda. La folio estas dense pelta kaj kovrita kun stelformaj triĥomoj.

La partaj floraroj staras ofte tro malproksimaj, kaj la floroj de unua parta floraro havas nur duseksajn florojn kaj dua estas grapolo kun tri ĝis kvin masklaj floroj. La tigo de la floraroj longas 10 ĝis 20 mm. Kaj la flortigoj kaj la flor-kaliko de la floroj estas kovrataj per stelformaj triĥomoj kaj malmultaj pikiloj. La kaliko longas 6 ĝis 7 mm kaj estas en matura stato ofte dika. La petaloj havas purpur-bluan koloron, la kronorlo havas diametron de 3 ĝis 3,5 cm kaj konsistas el 9 ĝis 11 mm longaj, triangulaj pintoj. La ekstera flanko havas densan pelton kun stelformaj triĥomoj, la interna flanko nur havas malmultajn triĥomoj. La anteroj longas 5 ĝis 6 mm. Stiluso kaj ovario havas fajnajn harojn.

La fruktoj estas kugloformaj, flavaj beroj kun diametro de 25 ĝis 30 mm. La semoj estas ĉ. 2,5 mm larĝaj, preskaŭ renfoma kaj malintense brunaj.

La kromosomnombro estas 2n = 24, malofte 48.

Bildoj
------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Disvastigo
----------

La disvastiga regiono estas Etiopio, Sudano, Egiptujo, la araba duoninsulo, Irano, Pakistano kaj Hindujo. Tie ĝi estas trovebla precipe sur ebenaĵoj kaj sur malaltaj montaraj regionoj ĝis alteco de 1400 m super marnivelo.

Uzado
-----

La fruktoj estas uzataj por fari kompoton.
La planto estas uzata en la popola medicino.
La arbustoj estas plantitaj kiel heĝoj.

Literaturo
----------

* Yasin J. Nasir: *Solanum incanum*. In: *Flora of Pakistan*, Band 168, National Herbarium, Pakistan Agricultural Research Council, Islamabad and Department of Botany, University of Karachi, Pakistan, 1985. S. 16.

* Kategorio Solanum incanum en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Solanum incanum en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Bussière-Boffy** estas loĝloko kaj eksa franca komunumo, kiu ekde la 1-a de januaro 2019 apartenas al nova komunumo Val-d'Issoire. Ĝi situas en la departemento *Haute-Vienne*, en la administra regiono Nova Akvitanio, historie en la regiono Limoĝio. Fine de 2018 en la loko vivis 283 loĝantoj.

Geografio
---------

Bussière-Boffy etendiĝas sur 27,44 km², kaj havis 347 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 13 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Haute-Vienne, en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

Historio
--------

La departemento Haute-Vienne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Bussière-Boffy antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Paul Barrière, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Bussière-Boffy apartenas al la kantono de Mézières-sur-Issoire, kies ĉefurbo estas Mézières-sur-Issoire. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Bellac, unu el la tri arondismentoj de la departemento Haute-Vienne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Haute-Vienne
* Kantono de Mézières-sur-Issoire

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Bussière-Boffy Arkivigite je 2013-06-05 per la retarkivo Wayback Machine
**Aelflaed** (n. 654, m. 713) estis abatino de Whitby, Jorkŝiro, Anglio, kaj anglosaksa sanktulino.

Ŝiaj gepatroj estis Oswiu, reĝo de Northumbria, kaj Eanflaed. Kiam ŝi havis nur unu jaron, ŝia patro, por danki al Dio pro venko kontraŭ Penda de Mercia, transdonis ŝin al ŝia parencino Sankta Hilda, kiu estis abatino de abatejo ĉe Hartlepool. En 657 aŭ 658 Hilda fondis Abatinon Whitby, kien ŝi translokiĝis, kunportante Aelflaed.

Post la morto en 680 de ŝia parenco Hilda de Whitby ŝi iĝis abatino de Whitby kune kun sia patrino Eanflaed.

Kiel sia patrino, Aelflaed subtenis Sanktan Wilfrid. Ekde la morto de sia frato Ecgfrith reĝo de Northumbria, ŝi ludis gravan rolon en la aferoj de tiu regno, kaj en 705 ŝi helpis sian nevon Aldfrith gajni la tronon.

La anglosaksa historiisto Bede kaj Eddius Stephanus (aŭtoro de biografio de Sankta Wilfrid) ambaŭ laŭdis ŝian piecon. Laŭ Eddius Stephanus ŝi estis "la konsolanto de la tuta regno kaj ĝia plej bona konsilisto".

Post sia morto Aelflaed estis venerata kiel sanktulino. Ŝia fest-tago estis la 8-an de februaro.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 285188
* LCCN: n91056727
* VIAF: 1648877
 |
**Bussière-Nouvelle** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 111 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Bussière-Nouvelle etendiĝas sur 8,52 km², kaj havis 111 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 13 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Bussière-Nouvelle situas je alteco de 687 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Bussière-Nouvelle apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Valérie Simonet, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Bussière-Nouvelle apartenas al la kantono de Auzances, kies ĉefurbo estas Auzances. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Auzances
**Aelfgar** (m. 1062) estis grafo de Mercia, Anglio ekde 1057.

Li estis filo de Leofric (Mercia) kaj, versajne, ties edzino Godiva kaj heredis la graflandon de Mercia post la morto de sia patro.

Kiam en 1051 Eduardo la Konfesanto ekzilis Godvinon de Wessex kaj liaj filojn, li konfidis East Anglia (antaŭe regata de Godvino) al Aelfgar. Tamen la sekvantan jaron Godvino reakiris tiun graflandon. Sed post la morto de Godvino en 1053, Aelfgar denove iĝis grafo de East Anglia.

En 1055 Eduardo ekzilis Aelfgar, kiu iris al Irlando. Aelfgar kunigis mararmeon, kaj alianciĝis al Gruffydd ap Llywelyn, kimra reĝo. Ili invadis Herefordshire, venkis ties grafon Ralph (moknomata "la malkuraĝa") kaj disrabis la urbon Hereford. Eduardo sendis Harold, la estontan reĝon, kontraŭ la invadantojn, kiuj fuĝis reen en Kimrion. Tamen sekvis pacakordo per kiu Aelfgar regajnis Mercia kaj East Anglia.

Li edziĝis al Aelfgifu. Ili havis almenaŭ tri idojn:

* Edvino (Mercia), kiu sekvis sian patron kiel grafo de Mercia
* Morcar kiu iĝis grafo de Northumbria en 1065
* Edita, kiu edziĝis unue al Gruffydd ap Llywelyn kaj poste, verŝajne frue en 1066, al Harold la 2-a


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 280155
 |