recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
dekstra
**Club Brugge** (mallonge: *Club*) estas futbalklubo en Bruĝo, Belgio, unu el la du bruĝaj kluboj (la alia estas Cercle Brugge) kiuj ludas en la unua klaso de la landa ligo. Ĝi havas la vicnumeron 3; ĝiaj koloroj (ekde 1909) estas blua kaj nigra.

La Jan Breydel-stadiono
La klubo unuafoje, neformale fondiĝis en 1890 kun la nomo *Brugsche Football Club* (Bruĝa futbal-klubo) kaj formale refondiĝis en 1891. La unuaj jaroj estis tumultaj, kun pluraj forŝiroj kaj unuiĝoj. En 1912 la klubo luis stadionon *De Klokke*, kiun la tiama prezidanto Albert Dyserynck en 1920 aĉetis kaj donacis al la klubo.

Club Brugge kaj la malpli granda rivalo *Cercle Brugge* ekde 1975 kune uzas la Jan Breydel-stadionon en dense loĝata kvartalo de Sint-Andries. Jam delonge estas planoj por konstrui novan stadionon, komunan aŭ ne, ekster la loĝkvartaloj, sed diversaj problemoj blokas la realigon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Club Brugge KV en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo

 La antaŭa stadiono *De Klokke* en 1975

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 512957
* GND: 7743319-1
* LCCN: nb2012000922
* VIAF: 224133935
 |
[[dosiero:AFL-CIO Headquarters, Washington, D.C.jpg|300px|eta|{{centre|centra oficejo de la federacio en Vaŝingtono]]
La sindikata federacio *American Federation of Labor and Congress of Industrial Organizations* (**AFL–CIO**, Usona Federacio de Laboro kaj Kongreso de Industriaj Organizaĵoj) estas la plej granda federacio de sindikatoj en Usono. Ĝi konsistas el 56 naciaj kaj internaciaj sindikatoj, kune reprezentante pli ol 12 milionojn da aktivaj kaj emeritaj laboristoj. La AFL-CIO okupiĝas pri grandaj politikaj elspezoj kaj aktivismo, tipe en subteno de liberalaj aŭ progresemaj politikoj.

La AFL-CIO estis formita en 1955 kiam la AFL kaj la CIO kunfalis post longa fremdiĝo. Sindikatmembreco en Usono pintis en 1979, kiam la aligitaj sindikatoj de la AFL-CIO havis preskaŭ dudek milionojn da membroj. De 1955 ĝis 2005, la membrosindikatoj de la AFL-CIO reprezentis preskaŭ ĉiujn sindikatigitajn laboristojn en Usono. Pluraj grandaj sindikatoj apartiĝis for de AFL-CIO kaj formis la rivalon *Change to Win Federation* en 2005, kvankam kelkaj el tiuj sindikatoj poste re-filiiĝis, kaj multaj lokuloj de *Change to Win* estas aŭ parto de aŭ laboras kun siaj lokaj centraj labor-konsilioj. La plej grandaj sindikatoj nuntempe en la AFL-CIO estas la *American Federation of Teachers* (AFT, Usona Federacio de Instruistoj) kun ĉirkaŭ 1,7 milionoj da membroj, *American Federation of State, County and Municipal Employees* (AFSCME, Usona Federacio de Ŝtataj, Distriktaj kaj Municipaj Dungitoj), kun ĉirkaŭ 1,4 milionoj da membroj, kaj *United Food and Commercial Workers* (UFCW, Unuiĝintaj Manĝaĵproduktaj kaj Komercaj Laboristoj) kun 1,2 milionoj da membroj.

* Kategorio AFL-CIO en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Aadorf (stacidomo). |



**Aadorf** estas komunumo de la distrikto Münchwilen (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Frauenfeld) de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 7 591 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Katolika preĝejo Aadorf
Ponto trans Lützelmurg
Aadorf situas sude de Frauenfeld okcidente de la limo kun la Zurika Vinlando. Al la komunumo apartenas la municipoj Aadorf, Aawangen, Ettenhausen, Guntershausen, Häuslenen, Täniken kaj Wittenwil. Tra la komunumo fluas la rivero *Lützelmurg*, ĉefa alfluanto de Murg.

Najbaraj komunumoj
------------------

Aadorf limas en nordo al la kantona ĉefurbo Frauenfeld, en okcidento al Hagenbuch, Elgg, Hofstetten ĉe Elgg kaj Turbenthal (ĉiuj kvar en Kantono Zuriko), en sudoriento al Matzingen, en oriento al Wängi kaj en sudo al Bichelsee-Balterswil.

Vidindaĵoj
----------

Sur la teritorio de la komunumo Aadorf situas la iama Monaĥejo Tänikon, kie hodiaŭ troviĝas la Svisa Federacia Agrikultura Esplorejo.

Trafiko
-------

Stacidomo de Aadorf
Tra Aadorf pasas la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Vinterturo al Sankt-Galo kaj la svisaj aŭtovojoj A1 kaj A7. Pro ĝiaj favoraj trafikkondiĉoj la komunumo estas kaj bone atingebla de Sankt-Galo kaj de Vinterturo kaj Zuriko, kio faras ĝin alloga kiel loĝlokoj por laboristoj el tiuj urboj.

La stacidomo de Aadorf estas servata de la regiona trajnlinio S35 de la fervojkompanio THURBO. De la stacidomo de Aadorf krome ekzistas poŝtaŭtolinio al Ettenhausen.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Aadorf datiĝas el la jaro 886 kiel *Ahadorf*.

La hodiaŭa komunumo Aadorf formiĝis la 1-an de januaro 1996 per la kunigo de la antaŭaj komunumoj Aadorf, Aawangen, Ettenhausen, Guntershausen kaj Wittenwil en la kadro de la turgovia komunumreformo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aadorf (stacidomo)
* Guntershausen (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Aadorf
* Aadorf en la Historia Leksikono de Svislando
* Retejo de la municipo Ettenhausen TG Arkivigite je 2017-10-27 per la retarkivo Wayback Machine
* Retejo de la municipo Guntershausen
* Retejo de la municipo Wittenwil

* Kategorio Aadorf en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Münchwilen |
| --- |
| Aadorf • Bettwiesen • Bichelsee-Balterswil • Braunau • Eschlikon • Fischingen • Lommis • **Münchwilen** • Rickenbach • Sirnach • Tobel-Tägerschen • Wängi • Wilen |  |

 |


  


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 271007
* GND: 4206026-6
* LCCN: n89607674
* VIAF: 156063143
 |
La **kalvinana preĝejo** kune kun la kampanilo staranta 7 metrojn for estas sakralaj historiaj monumentoj en urbo Nagykálló (Hungario).

Historio de la preĝejo
----------------------

En tiu loko la iama katolika kirko plene bruldetruiĝis, ĉirkaŭ 1710 oni konstruis novan kalvinanan preĝejon. La katolika ŝtato donis permeson nur al sentura kirko. Tamen en 1732 oni komencis konstrui la kampanilon, sed la katolikaj instancoj malpermesis ĝin. La navo mem kelkfoje estis trakonstruita, la nuna formo estas videbla ekde la 1860-aj jaroj. En la 1980-aj jaroj ĝi estis restaŭrita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas laŭ la ĉefplaco kaj formas brikon origine kun 3 enirejoj kun portikoj. La absido estas oklatera. Kaj la navo kaj la absido havas apogpilierojn. La galerio estis farita en 1936, post 2 jaroj la internaj muroj estis pentritaj. La nun videblaj instalaĵoj estis faritaj en 1877, sed pri la orgeno mankas la konstrujaro.

Kalvinana preĝejo en Nagykálló

Kampanilo
---------

Fine la kampanilo ricevis permeson depost 1732, ĉar la urbo ne havis gardoturon por la fajrobrigado. Ĝi estis konstruita el ŝtonoj de la iama fortikaĵo de Rákóczi, tial la kampanilo prenis la nomon Rákóczi-turo. En 1808 ĝi estis plialtigita. Ene 3 sonoriloj sonoras.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* hungare

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Nagykáta (Hungario).

Historio
--------

La protestantismo disetendiĝis en Hungara reĝlando en la 16-a jarcento. Pri kalvinanoj en Nagykáta mankas informoj el la fruaj historiaj tempoj. Longe la kalvinanoj eklezie apartenis al la najbara Szentmártonkáta. En 1915 la kalvinanoj transformiĝis al filio. En 1940 ili aĉetis parcelon kaj konstruis sur ĝi preĝdomon. En 1999 pro inundeto la preĝdomo iĝis vivdanĝera, tial en 2002 ĝi estis malkonstruita. Nova kirko estis konstruita en la sama loko inter 2003-2005.

Konstruaĵo
----------

La kirko kune kun la paroĥejo situas sola en korto. La kirka fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas, meze malsupre super la enirejo pluŝirmilo videblas. En la fasado estas ankoraŭ fenestroj, ĉiuj altaj sed striktaj. La turpinto estas piramida. La parohejo estas teretaĝa domo kaj iomete malreliefas. Ĝi havas apartan enirejon kun pluvŝirmilo. Antaŭ la preĝejo kaj paroĥejo florĝardeno etendiĝas.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Kalvinana preĝejo en Nagykáta
La **minejlagoj de Nyékládháza** estas artefarita lagaro apud urbo Nyékládháza (Hungario).

Historio
--------

En 1917 oni malfermis la plej grandan surfacan minejon pri ŝtonetoj de Hungario. La minado daŭras senĉese ekde tiam, ankaŭ nun. Tamen nuntempe oni minadas profunde, tial areo de la lagoj jam ne grandiĝas. Paŝo post paŝo ekskursantoj alvenis, eĉ ripozdomoj konstruiĝis, la lagaro estas ŝatata celpunkto de fiŝkaptistoj. En 2019 la urbo konstruis libertempo-parkon kun strando, infanludejo, sportejoj, promenejoj. Pro medioprotektado la alveno povas okazi perpiede, bicikle, sed neniam motore. La velboato estas permesata, la motorboato malpermesata. Ankaŭ plonĝistoj uzas la lagojn.

Priskribo
---------

Kiel minejlagoj, ili ne havas enflueon aŭ elfluejon. La akvosurfaco estas 4,76 km², la meza profundo estas ĉirkaŭ 10 m, la plej profunda punkto onidire 25 m. La enhava akvo estas 40 miliono m³. La akvonivelo varias jare duonmetron. Pro la profundo somere la akvo ne varmiĝas troe, la temperaturo restas ĝis 20 C°, neniam kreskas algoj, neniam okazas en la akvo manka de oksigenoj. Tiun eblecon la fiŝkaptistoj profitas. Oni konstante metas fiŝidojn por la baldaŭa kaptado. Ĉe la bordoj foje kanoj kreskiĝas, kiuj helpas la fiŝojn.

La jara precipitaĵo falanta sur la lagojn estas 30-40 procentojn malpli, ol la vaporiĝo somere. La mankanta parto venas de subteraj akvofluoj. La akvoenhavo ŝanĝiĝas ĉiujn 2-3 jarojn.

La plej oftaj fiŝospecoj estas karpo, herbovora karpo, ezoko, sandro kaj siluro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* video


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Senmakula Koro de Sankta Maria** (hungare Szűz Mária Szeplőtelen Szíve) estas romkatolika konstruaĵo en Nyékládháza (Hungario).

Historio
--------

En Nyékládháza funkciis paroĥa kirko dediĉita al Sankta Nikolao en la 1330-aj jaroj. La loĝantoj prenis la kalvinismon ĉirkaŭ 1550. La nun videbla katolika preĝejo estis konstruita inter 1938 kaj 1943 helpe de la loka bienulo. La paroĥo estis refondita en 1848.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en korto kaj grandparte kaŝiĝas malantaŭ arboj. La fortikaĵimpresa fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. La enirejo troviĝas ĉe piedo de la turo, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. Apud la turo estas po unu malgrandaj fenestroj simetrie. La turpinto estas piramida, en la turo 3 sonoriloj sonorilas ekde 1939. La navo finiĝas al rektangula absido, kiu estas malpli alta kaj larĝa, ol la navo. Sub la preĝejo kriptoj kuŝas.

Kermeso okazas en la 22-an de aŭgusto.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado

Fontoj
------

* 
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Aerfoto pri la kirko
**Antal Gottgeb,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gottgeb Antal** estis hungara arkitekto, konstrumajstro.

Antal Gottgeb naskiĝis en 1816 en Hungara reĝlando, ene de Aŭstra Imperio, li mortis la 1-an de junio 1883 en Budapeŝto.

Memortabulo pri Antal Gottgeb
Memortabulo pri Antal Gottgeb

Biografio
---------

Pri studoj de Antal Gottgeb mankas informoj. Li estis aktiva arkitekto en la dua duono de la 19-a jarcento en Pest (urbo) respektive en Budapeŝto. Kelkfoje li laboris kun Miklós Ybl kaj József Hild. Liaj konstruaĵoj parte estas videblaj ankaŭ nun. Li kreis komence klasikismajn, baldaŭe novrenesancajn palacojn, domojn.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* domo de Gerbeaud [ĵerbo] (1859, kun József Hild)
* propra duetaĝa anguldomo (1870)
* palaco Almásy [almAŝi]
* pliaj aliaj domoj, palacoj:

* Propra domoPropra domo
* Propra balkonoPropra balkono
* Palaco AlmásyPalaco Almásy
* en 1867en 1867
* en 1871en 1871
* 
* 
* 
*

Fontoj
------

* hungarlingvaj datenoj
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 693088
 |
**Muzeo Lichtenberg en Urbodomo**, germane *Museum Lichtenberg im Stadthaus*) estas kultura institucio de la berlina distrikto Lichtenberg. Ĝi troviĝas en konstrukomplekso kun la konservita okcidenta parto de la antaŭa urbodomo de la komunumo Boxhagen-Rummelsburg en Victoriastadt en urboparto Rummelsburg, Türrschmidtstraße 24.

La muzeo disponas pri nur surloke uzebla biblioteko, kolekto de objektoj, aktoj kaj fotoj. La daŭra ekspozicio *Kio? Kie? Kiel? Kiu? Ŭoŭ! – Made in Lichtenberg*, prelegoj, urbo-promenoj kaj filmprezentadoj apartenas al la ofertoj de la muzeo.

La konstrukomplekso
-------------------

Restis post la Dua Mondmilito nur la remizo kaj la kvinetaĝa okcidenta parto de la antaŭa belega urbodomo de Boxhagen-Rummelsburg. La impona meza konstruaĵo kaj la orienta parto estis detruitaj. Boxhagen-Rummelsburg en 1912 fariĝis parto de la urbo Lichtenberg, do la urbodomo, konstruita en 1901 perdis sian funkcion. Germane ĝi ne plu nomiĝis Rathaus sed Stadthaus.

De 2003 ĝis 2006 estis renovigita la konstrukomplekso, do la duetaĝa brika antaŭa remizo, la kvinetaĝa domo kaj la anguldomo, konstruita en 1960. Oni ligis la remizon kaj la anguldomon per moderna interkonstruaĵo. Entute tio kostis 3,3 milionoj da eŭroj. La muzeo, jam ekzistanta ekde 1990, ricevis en 2006 en ĉi tiu konstrukomplekso novajn oficejajn, arkivajn kaj projektajn ĉambrojn kaj fariĝis pli moderna.

Esperanto
---------

La muzeo disponas ankaŭ pri materialoj rilate al Kulturligo, en kies kadro agadis esperantistoj en GDR. 

En 2019 la muzeo kunlabore kun Esperanto-Ligo Berlino-Brandenburgio preparis la ekspozicion *10 jaroj Zamenhofparko* en la Urbodomo de Lichtenberg kaj la malfermon de la ekspozicio en la 9-a de aŭgusto 2019 en la Konsilantara Salonego de la urbodomo antaŭ publiko el la distrikto Lichtenberg kaj internaciaj gastoj per salutvorto de la urbestro Michael Grunst kaj enkonduka prelego de la ekspozicia aŭtoro Fritz Wollenberg.

Bibliografio
------------

* Germanlingva ekspozicio de Esperanto-Ligo Berlino kaj Muzeo Lichtenberg "10 jaroj Zamenhofparko", montrita de 9-a de aŭgusto ĝis 6-a de septembro 2019 en Urbodomo Lichtenberg (Berlino). Teksto: Fritz Wollenberg
* Fritz Wollenberg: *Viva Esperanto-kulturo en Zamenhof-parko Berlino Lichtenberg*. En: *Esperanto aktuell* 5/2019, p. 25–26.
* Fritz Wollenberg: *De Zamenhofparko al Rummelsburger See*. Vojaĝo tra Berlino kaj ĝia Esperanto-kulturo 1. Urbogvidilo en la germana kaj en Esperanto. Eldonejo Fritz Wollenberg, Berlin 2021. ISBN 978-3-98239665-0-7.

Referencoj
----------

1. ↑  La kvartalo ricevis sian nomon Victoriastadt (Victoria-urbo) laŭ la brita reĝino Victoria (1819–1901).
2. ↑  Rathaus kaj Stadthaus same en Esperanto nomiĝas urbodomo. La aktuala urbodomo de Berlino-Lichtenberg situas en Möllendorffstraße 6.
**Friedrich Wilhelm LOMLER** (naskiĝinta la 1-an de oktobro 1774 en Schleusegrund-Ernstthal, mortinta la 3-an de aŭgusto 1845 en Saalfeld) estis germana teologo kaj verkisto.

Vivo
----

Post la frua morto de la patro (ĉefa arbaristo) Lomler translokiĝis al la avino je Eisfeld, kie li devis kun la gefratoj baldaŭ helpi perlabori la vivon. Apogite fare de lernejestro Johann Werner Krauß li rajtis lernanti ĉe Hennebergia Gimnazio en Schleusingen. En 1795 li estis privata instruisto ĉe la familio de Gotthelf Greiner, la sekvantan jaron je Wallendorf (Neuhaus). De 1800 li studis filologion ĉe la universitato de Lepsiko.

De 1802 Lomler paroĥestris en Weitersroda (Hildburghausen) kaj fariĝis predikisto en 1805 en Hildburghausen kaj paroĥestro en Häselrieth (Hildburghausen]]. Superintendanteco lia komenciĝis en 1819 en Heldburg kaj en 1829 li estis supera pastoro, superintendanto kaj kortega predikisto en Saalfeld. 

Fondis li en la jaro 1802-a la kurte ekzinstantan periodaĵon "Chronik für Franken". De 1822 li eldonis por la daŭro de dek jaroj la porpredikistan gazeton "Praktische Predigerzeitung als Beiblatt zur Allgemeinen Kirchenzeitung". En 1830 la universitato de Jena aljuĝis al li honoran doktorecon.

Verkoj
------

* sub la pseŭdonimo F. Laocles: *Erzählungen aus dem Reiche der Wirklichkeit und Phantasie*; 1800
* *Gumal und Lina; nach Lossius*; 1810
* *Predigten*; 1810
* *Dr. Martin Luthers deutsche Schriften, theils vollständig, theils in Auszügen*; 3 Bände, 1816–17
* *Fabeln in vier Büchern*; 1822

Literaturo
----------

* Art. „Lomler, Friedrich Wilhelm" de Franz Brümmer. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, Band 19 (1884), p. 150–151 (tie ĉi interrete)
* Schriften des Vereins für Sachsen Meiningische Geschichte und Landeskunde, Ausgabe 65 (1912); p. 292
* Manfred Koltes: *Briefe an Goethe: Regesten*; 2004; p. 89


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 856407
 |
**Kanaano** estas nomo de la lando promesita de Dio al Sia elektita popolo. Geografie estas parto de Azio de Palestino je Irako. Figure ĝi estas lando de abundeco, trankvileco kaj paco.

**Kanaano** ankaŭ estas romano verkita de Graça Aranha.

Sikem estis legenda urbo tiea. Alia fama urbo estis Bet-El.

La romano
---------

Kanaano, tradukita al Esperanto de Antonio Caetano Coutinho estas grava romano de 20-a jarcenta brazila literatura.

Du sufice kleraj duomliberaj germanoj, kies izoliteco en kruda medio de agrikola kolonio en Brazilo de komenco de 20-a jarcento, favora al eksplodo de pasioj, elstarigas la profundaj diferencojn kiuj fontas de malsama socia kaj kultura origino. Tion montras la maniero, kiel li vidas kaj interpretas siajn travivaĵojn, kaj ankaŭ ilia sinteno rialte al estonteco de la homaro. Tia interŝanĝo de ideoj faras la libro aktuala kaj profunda.

Graça Aranha kreis en Kanaano precipan personon, la germana enmigrinton Mikau, kiu, instigita per moralaj suferoj en sia patrolando, celas fiksiĝi en la Brazila lando, por realigi sian revitan idealon: trankvilan vivon, en harmonio kun la homoj kaj naturo.

Kontrastigante tiun personecon, keis suferoj okazigis amdeziregon al la proksimulo, Graça Aranha metis, flanke de Mikau, alian germanon, Lentz, ankaŭ kvazaŭsklavo, sed kunportanta antaŭjuĝojn pri supereco de sia raso.

La dialogo inter Mikau kaj Lentz estas iom skemaj por montri la ambigueco de germana steriotipo: la dolĉa romantismo kaj la rasisma militemo.

  

* Kategorio Kanaano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **kapelo Sankta Johano Nepomuka** estas sakrala konstruaĵo en urbo Dunakeszi (Hungario), ĝis 1950 en vilaĝo Alag, poste Alag aliĝis al Dunakeszi.

La kapelo ĉirkaŭ 1910

Historio
--------

En 1890 oni konstruis ĉevalkonkursejon en Alag, kiu havis tutlandan konatecon. Loke ne estis preĝejo, tial helpe de magnatoj kapelo estis konstruita en la jaroj 1905 kaj 1906. En 1952 eksplodo detruis grandan parton de la kapelo, ankaŭ la pastran loĝejon kaj paroĥejon. Post kelkaj jaroj komenciĝis la rekonstruado. En la jaroj 2001 kaj 2002 ĝi estis plene renovigita.

Konstruaĵo
----------

La kapelo situas sola en korto. La fasado estas simetria, ĉe la anguloj po unu ŝtupaj pilieroj apogas la fasadan parton. La kapelo ne havas turon, sed en la korto ekzistas ligna sonorilostablo. La reliefanta enirejo estas atingebla meze post kelkaj ŝtupoj. Apud la pordo estas po unu malgrandaj fenestroj, super la pordo granda rondfenestro. Inter la pordo kaj rondfenestro mozaiko estas videbla fare de Zoltán Tölg-Molnár en 2003. La plej supre en niĉeto staras statuo pri Johano Nepomuka. Interne en la sanktejo estas fresko, menciindas ankaŭ la vitralo.

Kermeso okazas en la 16-an de majo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* priskribo legebla pli malsupre

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* video


* SanktejoSanktejo
* StatuoStatuo
* MozaikoMozaiko
* Vitralo pri Johano NepomukaVitralo pri Johano Nepomuka
***Interview with the Vampire*** (Intervjuo kun la Vampiro) estas usona gotika horora filmo de 1994 reĝisorita de Neil Jordan, bazita sur la romano de Anne Rice de 1976 samnoma, en kiu stelulas Tom Cruise kaj Brad Pitt. Ĝi fokusas al Lestat (Cruise) kaj Louis (Pitt), komence per la transformado de Louis en vampiro fare de Lestat en 1791. La filmo estas kroniko de ilia tempo kune, kaj ilia transformo de la juna Claudia (Kirsten Dunst) en vampiro. La rakonton kadrigas nuntempa intervjuo, en kiu Louis rakontas sian historion al ĵurnalisto de San Francisco (Christian Slater). Duarangaj aktoroj estas Antonio Banderas kaj Stephen Rea.

La filmo publikiĝis en Novembro 1994 kaj ricevis modere pozitivajn rezencojn kaj estis komerca sukceso. Ĝi ricevis du nomumojn al Oskar-premioj. Kirsten Dunst sia flanke estis nomumita por Ora Globo al Plej Bona Duaranga Aktorino pro sia rolo en la filmo. Sametosa sekvaĵo, nome *Queen of the Damned*, publikiĝis en 2002, en kiu Stuart Townsend anstataŭis Cruise kiel Lestat.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Kiam li deziras, la vampiro Lestat konvertas siajn predaĵojn en vampiroj, kaj tiel havigas al ili donacon de senmorteco. Fine de la 18-a jarcento, Lestat konvertas en vampiro Louis de Pointe, viro deprimita pro la perdo de siaj juna edzino kaj filino. Ducent jarojn poste, fine de la 20-a jarcento, en San Francisco, Louis decidas rakonti sian historion, nome historio de amo, teroro kaj ekstazo de vampiro, al juna ĵurnalisto, Daniel Malloy. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Brad Pitt kiel Louis de Pointe du Lac
* Tom Cruise kiel Lestat de Lioncourt
* Antonio Banderas kiel Armand
* Stephen Rea kiel Santiago
* Christian Slater kiel Daniel Molloy
* Kirsten Dunst kiel Claudia
* Domiziana Giordano kiel Madeleine
* Thandiwe Newton (listigita kiel Thandie Newton) kiel Yvette
* Indra Ové kiel Novorleana putino
* Laure Marsac kiel virino sursceneje
* George Kelly kiel pupofaristo
* Marcel Iureş kiel Pariza vampiro
* Sara Stockbridge kiel Estelle

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Interview with the Vampire en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* en imdb


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 857227
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Interview with the Vampire (film) en la angla Vikipedio.*
La **Luterana preĝejo** estas jam sakrala historia monumento (deklarita en 1997) en urbo Siófok (Hungario).

Historio
--------

La sporadaj luteranoj en Siófok apertenis al la luterana grupo de Enying. Ekde 1934 jam diservoj okazis en la kalvinana preĝejo (Siófok). Dum la 2-a mondmilito la luteranoj luis domon por preĝdomo, ĝi estis aĉetita en 1948. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1986-1990. La necesa ligno alvenis el la finna ĝemelurbo Oulu, tial la ĉirkaŭa parko ricevis la nomon *Oulu Park*, kie trovis lokon ankaŭ la paroĥo.

Konstruaĵo
----------

La moderna konstruaĵo situas sola en parko. La fasado estas simetria. La kvar partoj de la konstruaĵo - ankaŭ nomita la "Ŝipo de Kristo" - montras al la kvar direktoj kaj havas kvar enirejojn. Ĝia simbola sistemo estas riĉa: super la ĉefa enirejo videblas anĝelaj flugiloj, kiuj "protektas" la enirantajn en la preĝejon, kaj sur la supro de la tegmento estas metita vivo-arbo, el kiu kreskas kruco. la Golgota kruco ne simbolas morton, sed montras la vojon al la eterna vivo. Statuo de László Péterfy pri Resurekto anstataŭas la altaran bildon.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2023-05-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto

* Kategorio Luterana preĝejo (Siófok) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


* Malantaŭa partoMalantaŭa parto
* AerfotoAerfoto
* Flanka partoFlanka parto
**Fortikaĵo de Sümeg** estas parte ruina, parte renovigita fortikaĵo en Hungario, en centro de Transdanubio, sur pinto de sola monto. la fortikaĵo estas Monumento historia.

Fortikaĵo en Sümeg
Fortikaĵo de Sümeg el la aero

Historio
--------

Depost invado de tataroj episkopo de Veszprém konstruis fortikaĵon. Dum la sekvaj jarcentoj ĝi travivis nur internajn konfliktojn. En la 15-a jarcento oni konstruis ankaŭ eksterajn defendajn murojn, sekve ĝi estis la plej forta fortikaĵo en la regiono. En 1553 diocezo de Veszprém rifuĝis de la turkoj al Sümeg kaj tuj oni konstruis pli novajn bastionojn. En 1605 Stefano Bocskai okupis la fortikaĵon kaj oni murdis la episkopon. Ĝuste post jarcento la fortikaĵo estis grava bazo de Francisko Rákóczi la 2-a, sed en 1709 ĝi estis forlasita, kiun la Habsburgoj eksplodis.

Longe okazis nenio. En la 1960-aj jaroj arkeologoj komencis esplori la fortikaĵon. Post jardekoj rekonstruoj okazis, nuntempe diversaj someraj revuoj estas videblaj en fortikaĵo de Sümeg.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Fortikaĵo de Sümeg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lajos Cziráki** [lajoŝ cirAki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cziráki Lajos** estis hungara pentristo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Lajos Cziráki  naskiĝis la 6-an de januaro 1917 en Hegyeshalom, li mortis la 1-an de junio 2003 en Győr.

Biografio
---------

Lajos Cziráki frekventis gimnazion en Pápa, poste li akiris pentristan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1944 kaj paralele ankaŭ pedagogian diplomon. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Szőnyi, Zsigmond Kisfaludi Strobl kaj Nándor Lajos Varga. Dum la studentaj jaroj en 1942 kaj 1943 li havis stipendiojn en Romo kaj en 1940 kaj 1942 li ricevis premiojn. Post la diplomoj li tuj soldatiĝis, en Francio li estis militkaptito. Postmilite li pentradis jaron en Francio, poste li hejmenvenis kaj forlasis la pentradon. Inter 1946 kaj 1959 li instruis en pedagogia altlernejo de Pápa, poste en simila instituto de Győr (sed en Győr li denove pentradis). Li kreis pli malofte grafikaĵojn kaj skulptaĵojn. Inter 1968-1979 li instruis en gimnazio, poste emeritiĝis. Li ricevis premiojn inter 1940-1999.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* debuta ekspozicio (1940)
* Győr (1961, 1968, 1971, 1977, 1982, 1992, 1997)
* Budapeŝto (1967, 1977. 1984, 1987, 1990)
* Pápa (1978)
* Hamburgo (1984)
* Tihany (1997)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Enteriör (pentraĵo)
* A jó pásztor (altara bildo de Baziliko de Győr, 1996)
* pentraĵo en Preĝejo Sankta Anna (Pápa)

Elektitaj artaĵoj
-----------------

* Fertőd (akvaforto)
* Épül a győri színház (akvaforto)
* busto pri Miklós Révai en Győr
* reliefo en muziklernejo de Pápa
* restaŭritaj freskoj de Preĝejo de Sankta Stefano (Pápa)

Lia disĉiplo
------------

* László Heitler

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Győr (2011)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2021-11-29 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 607019
* VIAF: 22367790
* ISNI: 0000000003044800
* BNF: 14474252m
 |
La **kalvinana preĝejo** estas sakrala monumento historia en urbo Pécel (Hungario).

Historio
--------

Oni supozas, ke klavinana ekzisto okazis en Pécel antaŭ ol 1649. La matrikulaj notoj komenciĝis en 1719. La loka bienulo konstruis propran kirkon (sen turo) en sia bieno inter 1798-1800. Nature ĉiuj kalvinanoj uzis ĝin. La sonorilostablo funkciis en korto de la lernejo. La orgeno alvenis en 1811. La tegmento cindriĝis pro incendio en 1825, sed poste la bienulo riparis ĝin. En 1885 la kalvinana eklezio transprenis posedaĵon de la kirko. En 1894 turo estis konstruita, samtempe la navo estis trakonstruita.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en korto, sed la dekstra navo rekte atingas la trotuaron. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. En la turo 3 sonoriloj sonoras. 2 enirejoj troviĝas en flanko de la navo.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **grekokatolika preĝejo sankta Barnabaso kaj apostolo Bartolomeo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Pécel (Hungario).

Historio
--------

En tiu loko estis neuzita dentkuracejo, kiun La grekokatolikoj aĉetis malkonstruis ĝin. La nun videbla kirko estis konstruita en 2015. Post 4 jaroj la grupo oficiale formiĝis kiel filio.

Konstruaĵo
----------

La simpla preĝejo situas sola en korto, kie havas lokon ankaŭ simpla sonorilostablo, krucifikso, loko de urnoj kvazaŭ tombejo kaj kunvenejo sub tegmento. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, kiu estas alirebla per kelkaj ŝtupoj, poste arkado kun 4 kolonoj. La konstruaĵo ne havas turon, sed la tegmento estas alta, kiu iomete simbolizas la turon. Sur la tegmentpinto estas kruco. La navo havas vitralojn pri sanktuloj. La ikonostazo estis kreita post la konsekro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* oficiala paĝo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.



Sonorilostablo
Krucifikso
Jezidoj.
**Jazdanismo** estas rigardata kiel religia miksaĵo de lokaj kurdaj kredoj kaj islama sufiisma doktrino enkondukita en Kurdio fare de Adi ibn Musafir en la 12-a jarcento. Nomita ankaŭ kiel **Kulto de Anĝeloj**, estas proponita ankaŭ kiel antaŭ-islama, indiĝena religio de Kurdoj. La termino estis enkondukita de la kurda fakulo Mehrdad Izadi por reprezenti tion kion li konsideras la "originala" religio de Kurdoj.

Laŭ Izadi, Jazdanismo estas nuntempe pluigita en la nomigoj Jezidoj, Jarsanismo kaj Iŝikisma Alevismo. La tri tradicioj enmetitaj sub la termino Jazdanismo estas ĉefe praktikita en relative izolataj komunumoj; el Ĥorasano ĝis Anatolio kaj partoj de okcidenta Irano.

La koncepto de Jazdanismo trovis ampleksan percepton kaj en kaj tra diskursoj de Kurda naciismo, sed estis disputita de aliaj agnoskitaj fakuloj de Iranaj religioj. Bone establitaj, tamen, estas la "rimarkindaj" kaj "seneraraj" similaĵoj inter la Jezidoj kaj la Jarsananoj aŭ *Ahl-e Haqq*, kelkaj el kuj estas komprenitaj kiel elementoj de antikva kredo kiu estis probable dominanta inter Okcidentaj irananoj kaj ligitaj al praktikoj de antaŭ-zoroastrisma mitraisma religio. Mehrdad Izadi difinas Jazdanismon kiel antikva hurita religio kaj asertas, ke la regno Mitano povus esti enkondukinta kelkajn el la vedaj tradicioj kiu ŝajnas manifestitaj en Jazdanismo.

Notoj
-----

1. 1 2  Foltz, Richard. "Two Kurdish Sects: The Yezidis and the Yaresan". Arkivigite je 2015-02-04 per la retarkivo Wayback Machine Religions of Iran: From Prehistory to the Present. p. 219. ISBN 978-1-78074-307-3.
2. ↑  Izady, 1992. pp. 170 passim
3. ↑  Kreyenbroek 1995, pp. 54; 59.
4. ↑  Foltz, Richard.  "Mithra and Mithraism", *Religions of Iran: From Prehistory to the Present*. ISBN 978-1-78074-307-3.
5. ↑   Exploring Kurdish Origins.

Bibliografio
------------

* Izady, Mehrdad R. (1992). "The Kurds: a concise handbook". Washington & London: Taylor & Francis. ISBN 0-8448-1727-9.
* Kreyenbroek, Philip G. (1995). Yezidism—Its Background, Observances and Textual Tradition. Lewiston/Queenston/Lampeter: Edwin Mellen Press. ISBN 0-7734-9004-3.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 702012
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**JÓZSA Erika** [jo:ĵa] estas rumania hungara, aŭstralia ĵurnalistino, komponistino, tekstaŭtorino, deklamistino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 28-an de aprilo 1951. Ŝi estas la edzino de reĝisoro, kameristo József Demian.

Biografio
---------

Erika Józsa diplomitiĝis en 1979 en Bukareŝto pri ĵurnalismo. De 1971 ŝi estis redaktorino, raportistino, anoncantino de la hungara elsendo de la rumana televido. Inter 1975 kaj 1985 ŝia muzikpartnero estis Károly Horváth. Ŝi establis la virinan muzikensemblon Phosphor, estis anino de ensemblo Táltos. Ŝi komponis teatran kaj filmmuzikon, muzikteatraĵon. De 1985 ŝi vivas en Aŭstralio kaj ŝi estis de 1986 la redaktorino-anoncantino de hungarlingva radio de SBS de Melbourne, de 1988 la aktualaĵredaktorino de hungarlingva radio de SBS de Sidney. De 1990 ŝi estas la redaktorino de la semajngazeto *Magyar Élet*. Ŝi fondis la Porinfanan Teatron de Sidney. De 1994 ŝi estis raportistino de Duna Tv. de Aŭstralio.

Fonto
-----

* *Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.
**Giarmata** [ĝarmata] (hungare **Temesgyarmat** temeŝdjarmat, germane **Jahrmarkt** jarmarkt) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Timișoara. Administre apartenas al ĝi Cerneteaz.

Loĝantaro
---------

En 1910 Temesgyarmat havis 5 267 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 2 228 (rumanoj, 1% hungaroj).

Historio
--------

Ĝia unua mencio estas en 1334 ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Temes (reĝa departemento).

Fonto
-----

* Magyar nagylexikon, 1-18. 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

Ĝemelkomunumo
-------------

* Hungario Ruzsa, Hungario

Komunumoj pri *gyarmat* (=hungara gentonomo) en Hungara reĝlando
----------------------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Balassagyarmat | Csigérgyarmat | Fehérgyarmat | Feketegyarmat | Füzesgyarmat |
| Gyarmat | Gyarmat | Hontfüzesgyarmat | Jánosgyarmat | Kaposgyarmat |
| Kisgyarmat | Kőhídgyarmat | Rábagyarmat | Temesgyarmat | Zsitvagyarmat |

Gravaj personoj
---------------

* Béla Ambrózy, barono (Temesgyarmat, 1838 – Temesvár, 18-a de januaro 1911): bienulo, abelbredisto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mapo de distrikto Arkivigite je 2006-09-23 per la retarkivo Wayback Machine
Rok-arta sceno montranta ĝirafojn kaj aliajn bestojn en la nun dezerta regiono**Roka arto** estas termino uzita en arkeologio por ĉiuj home faritaj markoj sur natura ŝtono. Ili povas esti dividitaj en la sekvajn tri kategoriojn:

* "petroglifoj" - ĉizaĵoj sur ŝtonaj surfacoj
* "piktografiaĵoj" - pentraĵoj sur ŝtonaj surfacoj, subĉiele kaj en kavoj
* movebla roka arto - pli etaj, porteblaj artaĵoj de ambaŭ supraj tipoj

Laŭ la prahistoriisto Emmanuel Anati, ekzistas 45 milionoj da rokaj pentraĵoj sur rokoj kaj en kavernoj sur 170.000 lokoj en 160 landoj.

Situo
-----

Kaj ĉizaĵoj kaj pentraĵoj de roka arto povas esti aplikataj al rokoj, ĝenerale al vertikalaj rokopartoj, kvazaŭ al muroj, kaj ofte en alteco inter unu metro kaj du metroj, tial ke homoj povas facile rigardi ilin. Artaĵoj en kavoj aŭ roka protektejo estas pli bone protektataj de veteraj influoj, sed ofte mankas lumo por bone rigardi ilin; subĉielaj artaĵoj facile rigardeblas, sed estas daŭre eksponitaj al suno, vento, pluvo, neĝo kaj glaciiĝanta akvo en rokaj fendoj.

Roka pentraĵo en sudorienta Utaho, atribuita al la epoko de korbfaristoj de la puebla arkeologia kulturo.

Kreado
------

"Petroglifoj" kreiĝas per forprenado de parto de la roko - per skrapado, ĉizado kaj skulptado. Preferataj lokoj por tio estas rokopartoj, kies surfaco havas alian (generale ple malhelan) koloron ol la pli profundaj rokopartoj, tial je per skrapado kaj ĉizado videbliĝas koloraj kontrastoj. Foje ankaŭ forpreniĝas la roka surfaco ĉirkaŭ la celita figuro, tiel ke ekestas pli malhelaj figuroj antaŭ hela fono. Kelkaj "petroglifoj" estis aldone pentritaj aŭ akcentitaj per polurado. La grado de remalheliĝo de la forskrapitaj bildopartoj ebligas iugrade taksi la aĝon de la artaĵo: iuj el la plej antikvaj artaĵoj realprenis la saman kolorojn kiel la ĉirkaŭa roko.

"Piktografiaĵoj" kreiĝas per aldono de koloraj pigmentoj al la roko sen forpreni rokan materialon. Ke iuj antikvaj rokaj pentraĵoj konserviĝis ĝis hodiaŭ, ŝuldiĝas al la stabileco de la uzitaj mineralaj pigmentoj, ofte mangano, hematito, malaĥito, gipso, limonito, argilo kaj iuj oksidoj. Plej bone rokaj pentraĵoj konserviĝas sub protektaj rokaj tegmentoj kaj en kavoj.

Referencoj
----------

1. ↑  (fr) Emmanuel Anati, 2003, *Aux origines de l'art, 50000 ans d'art préhistorique et tribal*, Éditions Fayard, 520 p.

Vidu ankaŭ
----------

* Prahomaj pentraĵoj
* Rokpentraĵo
* Sidnejaj rokgravuroj
* Tadrart Akakus
* Migraj ŝtonetoj kun tekst-arto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Roka arto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* bibliografia datumbazo kun pli ol 10.000 literaturaj citaĵoj pri roka arto (paĝoj anglaj) Arkivigite je 2002-01-27 per la retarkivo Wayback Machine
* pliaj informoj pri roka arto (paĝoj anglaj)
* fondaĵo por amerika roka arto (paĝoj anglaj) Arkivigite je 2011-07-22 per la retarkivo Wayback Machine
* fondaĵo por afrika roka arto (paĝoj anglaj) Arkivigite je 2020-11-26 per la retarkivo Wayback Machine
*Jesuo kaj la Adoltulino*. Skiza bildokompono fare de Rembrandt.
Laŭ PIV **skizo** estas unuasence *unua prova strekado de desegnaĵo, pentraĵo, arkitekturaĵo, montranta nur la ĝeneralan dispozicion k[aj] la ĉefajn dividaĵojn de la estonta definitiva verko*; tiel ĝi estas termino tute rilata al pentrarto. Duasence *skizo* estas *sendetala prova skribaĵo, donanta ĝeneralan indikon de verko, de ĝiaj ĉefaj partoj k[aj] esencaj trajtoj*; tiel ĝi estas termino rilata al literaturo aŭ al verkado ĝenerale, ĉu por eseo, ĵurnalismo, scienca esplorado ktp.

Laŭ ReVo **skizo** estas *malneta, rapide farita bildo aŭ prezento*. Ankaŭ laŭ ReVo (kaj same laŭ PIV/vortaro.net, stato 3/2023) **malneto** estas *unua prova skribaĵo kun korektoj, plibonigoj aŭ makuloj, laŭ kiu oni poste transskribas la neton*. Sekve rilate al skribaĵoj **skizo** estas la pli mankhava unua provo (eble eĉ sen kompletaj frazoj), dum **malneto** estas jam preskaŭ preta skribaĵo, kiu ankoraŭ enhavas mankojn (tia divido paralelas al la uzo de *skizo* kaj *malneto* ĉe bildoj).

Laŭ Francisko Azorín **skizo** estas *Desegnaĵo konsistanta el malmultaj karakterizaj linioj. Bildo nefinita prezentanta provon, malneton de projektata verko.* Li indikas etimologion el la greka *skein* (enhavi). Kaj li aldonas la terminon *skizi*, por desegni ion skize.

Pli detalaj difinoj estas tie la jenaj:

* Desegno prezentanta nur malmultajn ĉefajn aŭ karakterizajn liniojn,
* Nefinita pentraĵo aŭ skulptaĵo prezentanta nur krudan provan malneton de la projektata verko,
* Literatura verko ne prezentanta plendetale la temon, sed resumante ĝin per ĉefaj trajtoj, kaj
* Resumo de plano, de projekto.

Tiukadre la du unuaj difinoj restas rilataj al pentrarto aŭ aliaj bildartoj, dum la tria al verkado kaj la kvara kaj lasta pli larĝasence al ĝenerala planado aŭ projektoj.

Referencoj
----------

1. ↑  PIV, SAT, Parizo, 2002, paĝo 1051.
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 186.
3. ↑  Azorín, samloke.

|  |  |
| --- | --- |
| Helppaĝo pri apartigiloj | **Ĉi tiu paĝo estas apartigilo: listo de artikoloj kun sama aŭ preskaŭ sama titolo.**
Se vi venis ĉi tien per ligilo en artikolo, bonvolu direkti tiun ligilon rekte al la celita paĝo. |

* Kategorio Skizo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Quebrada del Toro. Fone, unua viadukto sur kiu pasas la Nubotrajno dum sia itinero.
**Viadukto de la Taŭro** ĉe samnoma ravinvalo.
La **quebrada del Toro** (ravinvalo de la Taŭro), estas geografia ero (nome *quebrada* [keBRAda] aŭ ravin-valo) situanta inter la vilaĝo Campo Quijano (1521 m) kaj Puerta Tastil, en la Departemento Rosario de Lerma, provinco Salta. Laŭ ĝi cirkulas aro de la nomita Nubotrajno, de la branĉo C-14 de la Fervojo General Belgrano.

Ĝi formas parton de la sistemo de kanjonoj de la Andoj de la Argentina Nordokcidento kiuj descendas el la orienta deklivaro de la Punao de Atakamo el altaĵoj kiuj superas la 5 km super marnivelo ĝis atingi la malsuprajn valojn, kiaj tiu de la Taŭro, sudokcidente de la valo Lerma.

Ties estas la Ruinoj de Tastil, kultura havaĵo de Unesko.

Notoj
-----

1. ↑   Arkivigite je 2014-05-14 per la retarkivo Wayback Machine Quebrada del Toro.
2. 1 2   Arkivigite je 2014-05-14 per la retarkivo Wayback Machine La Quebrada del Toro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Quebrada del Toro Arkivigite je 2014-05-14 per la retarkivo Wayback Machine
* La Quebrada del Toro Arkivigite je 2014-05-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Los incas: comunicación y control territorial en la Quebrada del Toro Arkivigite je 2012-10-02 per la retarkivo Wayback Machine
**Rewe** estas superbazara ĉeno en Germanio kaj la ĉefmarko de la grupo Rewe bazita en Kolonjo. La origino de la nomo estas de la mallongigo de la origina nomo germane *Revisionsverband der We stkauf-Genossenschaften* (Revizia asocio de Westkauf-Kooperativoj). Kun proksimume 3,300 butikoj, ĝi estas la due plej granda manĝvendisto post Edeka en Germanio.

En 2011, la firmao komencis liverservon en Frankfurto, kiu estis iom post iom vastigita al lokoj ĉie en Germanio. Rewe estas pioniro en reta manĝkomerco en Germanio. Ekde 2015, ili anoncis planojn investi pli interrete .

al ĉeno de markitaj vendejoj kiel ja! (rabatita prezo), REWE Beste Wahl (regula prezo), REWE Feine Welt (alta prezo, specialaj aĵoj), REWE Bio (organika), REWE Regional kaj REWE to go. ‏

La Bundesliga klubo 1. FC Köln estas sponsorita de Rewe sub sponsorada interkonsento ĝis la fino de la sezono 2020/21 .

Referencoj
----------

1. ↑   Unternehmensregister. Bundesanzeiger Verlag (2018-03-01).
2. ↑  "Germany Update: Lidl's Growth Targets, Metro and REWE" Arkivigite je 2015-07-30 per la retarkivo Wayback Machine, *Retail Analysis*, 19 June 2015. Accessed 7 June 2015.
3. ↑   Unsere REWE Eigenmarken (germane). Alirita 27 May 2019.
4. ↑   1. FC Köln | REWE (germane). Arkivita el la originalo je 2020-09-29. Alirita 26 May 2019.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio REWE en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (en la germana)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 825065
 |
abato Raimund Schreier (2010)
**Raimund SCHREIER** (naskiĝinta la 29-an de decembro 1952 en Insbruko) estas aŭstra teologo kaj premonstrato. Ĝis decembro 2022 li abatis ĉe la konvento en la insbruka kvartalo Wilten. De 2017 li estis ĉefprioro de la aŭstria filio de la Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo.

Vivo
----

Pasiginte la junulajn jarojn en Völs (Distrikto Innsbruck Land), li eniris en septembro 1971 la ordenon de la premonstratoj; la solenajn votojn li faris en 1972 kaj la sacerdota ordinacio estis en la 19.5.1977. Li deĵoris kiel kantoro kaj religiinstruisto ĉe bazlernejo en Amras, ĉe la Trejnada mezlernejo je Wilten kaj - Insbruke - ĉe la Pegagogia altlernejo kaj la tradiciriĉa lernejo *Akademisches Gymnasium*. Paralele li animzorgantis en la studenta internejo *Studentenkonvikt Norbertinum*, engaĝiĝis en la konventa administrato kaj gvidis la koruson *Wiltener Sängerknaben*.

En 1992 posteulis li abatece Alois Stöger. Konsekris lin en la 29.5.1992 la insbruka episkopo Reinhold Stecher. Devizo lia estas *Ut credat mundus – Ke la mondo kredu*. En 2014 lia deĵorado estis plilongigita por la daŭro de 12 jaroj. Estante abato de Wilten li aŭtomate estis honora ĉefkapelano de la lando Tirolo. 

En decembro 2022 oni informiĝis pri la demisipeto de li kaj ties pozitiva akcepto fare de la plej superaj premonstratoj. En la 4.5.2023 malantaŭulo iĝis Leopold Baumberger.

Schreier membras ĉe la MKV-korporacioj *K.Ö.St.V. Teutonia zu Innsbruck* kaj *K.Ö.St.V Amelungia zu Innsbruck kaj ĉe la ÖCV-korporacio* AV Austria Innsbruck*.* 

### Engaĝiĝo kavalirordena

Schreier interesiĝas pri diversaj socialaj projektoj en la Sankta Lando. En 1996 la kuria kardinalo Carlo Furno nomumis lin granda oficiro de la Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo. Inter 1996 kaj 2017 Schreier estis prioro de la komandorejo aŭstria. De februaro 2017 li estas eĉ granda prioro.

Honoroj
-------

* Granda ofirico de la kavalirordeno (1996)
* honora ringo de la urbo Insbruko (2004)
* granda meritkruco *Pro Merito Melitensi* de la Malta Ordeno (2005)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Raimund Schreier en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri Raimund Schreier en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* etbiografio ĉe *Orden-online.de*

Notoj
-----

1. ↑  "Damit die Welt glaubt - ut credat mundus."
2. ↑  "Stift Wilten bekommt neuen Abt." Ĉe: tirol.orf.at, 4.12.2022
3. ↑  "Neuer Abt im Stift Wilten: Sellrainer Pfarrer folgt auf Prälat Schreier." Ĉe: *Tiroler Tageszeitung*, 8.5.2023
4. ↑  "OB Abt Mag. Raimund Schreier OPraem zum neuen Großprior der Statthalterei Österreich ernannt." - Ĉe: Oessh.at, 18.3.2017
5. ↑   Ordensverleihung in Tirol. Arkivita el la originalo je 2015-12-04. Alirita 2024-02-23.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 855909
* GND: 12978933X
* VIAF: 67555346
* ISNI: 0000000371823330
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Onoermis ACUÑA VELÁZQUEZ** (naskiĝis la  17-an de septembro 1971(nun 1971-09-17) en Contramaestre, Santiago de Cuba - mortis la 11-an de septembro 2016 en Havano) estis kuba esperantisto kaj bibliotikistino. Ŝi eklernis Esperanton en 1995 per koresponda kurso. Dum 15 jaroj ŝi estis sekretariino de la eo-grupo Contramaestre. En 2012 ŝi elektiĝis estrarano pri Kulturo de la Provinca Filio de Kuba Esperanto-Asocio en Santiago de Cuba. Ŝi ankaŭ instruis Esperanton.

Dum 18 jaroj en la movado ŝi laboris por kelkaj aranĝoj kaj ankaŭ prezentis kontribuaĵon dum la Seminario pri Apliko de Esperanto en Scienco kaj Tekniko (SAEST) en 1997; laboris en la Internacia Librofoiro en februaro de la jaro 1998; helpis en la 1-a Infanfestivalo okazinta en Guantánamo; helpis organizi la 2-an Kulturan Festivalon dum novembro (1998, Santiago de Cuba); partoprenis en la 2-a Nacia Instruista Seminario (2004, Santiago de Cuba); kunorganizis Nacian Renkontiĝon en la kampadejo Las Golondrinas (Contramaestre, 2005). En 2013 ŝi translokiĝis al Havano, kie multe laboris por reorganizi la agadon kaj estis elektita prezidanto de la Provinca Filio de KEA.

Referencoj
----------

1. ↑   (2016) "Mia kontribuo al Kuba Esperanto-Asocio", *Esperanto.cu* (eo) (4), p. 13.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biografio |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819001
 |
**András Gerevich** [andrAŝ gereviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gerevich András** estas hungara poeto, scenaristo, tradukisto, altlerneja instruisto. Lia parenco estis József Gerevich.

András Gerevich naskiĝis la  4-an de decembro 1976(nun 1976-12-04) en Budapeŝto.

András Gerevich en 2008
András Gerevich (dekstre)

Biografio
---------

András Gerevich akiris MSc-diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös (estetiko, 2000), Kolegio Dartmouth (2002) kaj en:National Film and Television School (2006). Post la diplomoj li redaktis literaturan revuon, verkis poemojn, scenarlibrojn, tradukis literaturaĵojn. Li ankaŭ instruis en Universitato Loránd Eötvös, Universitato Metropolitan kaj en:McDaniel College Budapest. Li ricevis stipendiojn en 1998, 2012 kaj 2014, premion en 2020.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Átadom a pórázt* (poemaro, 1997)
* Seamus Heaney: *Különös Gyümölcs* (tradukitaj poemoj, 1997)
* *Loved* (scenarlibro, 2004)
* *Férfiak* (poemaro, 2005, bulgare en 2011)
* David Lynch: *Hogyan fogjunk nagy halat?* (tradukitaj poemoj, 2007)
* *Immeasurable* (scenarlibro, 2007)
* *Tiresias’s Confession* (poemaro angle, 2008, franca traduko: 2013)
* *Tizenhat naplemente* (poemaro, 2014)
* *Légzésgyakorlatok* (poemaro, 2022)
* *Nem lövöm fejbe magam. Kortárs amerikai versek.* (tradukitaj poemoj, 2022)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* oficiala paĝo
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑   usona filma datenaro



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 857304
 |



* Portalo pri Biografio