recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Eksa haltejo de Rudisleben de la fervojlinio Arnstadt-Ichtershausen, kiun kreis Bachstein
**Louis Herrmann BACHSTEIN** (naskiĝinta la 15-an de aprilo 1834 en Apolda, mortinta la 4-an de februaro 1908 en Berlino) estis germana ĉefkonstruisto kaj fervojentreprenisto. Li estis inicianto kaj tenadanto de pli ol 60 tramvojaj kaj fervojaj entreprenoj ene kaj ekstere de Germanujo, aparte de etaj kaj flankaj linioj.

Vivo
----

Tunelo sub la Karavankoj inter Aŭstrio kaj Slovenio, laboro de la firmao de Bachstein
Estante filo de kuproforĝisto li trejniĝis ekde 1850 en ĉarpentistado. Post restadoj en Chemnitz kaj Holzminden li studis ekde 1856 ĉe la berlina Konstruakademio. Ekde 1859 li estis ĉefkonstruisto laborante ekde 1864 por la entreprenisto *Bethel Henry Strousberg*.

Je la fino de la 1860-a jaroj Bachstein konstruigis kelkajn liniojn sed nur post la bankroto de Strousberg en 1874 li mem grandskale ekmemstaris. Li fondis en 1879 en Berlino *Centralverwaltung für Secundairbahnen Herrmann Bachstein (CV)*, kiu ekde 1883 iĝis malferma komerca kompanio kun apero en la komerca registro. Ĝi ŝanĝitis en 1933 je kompanio kun limigita respondeco. Filiojn li ankaŭ fondis, ekz. en 1895/1897 *Süddeutsche Eisenbahn-Gesellschaft* (SEG) kun sidejo en Darmstadt, al kiu kelkaj linioj de CV transdonitis; Bachstein iĝis ankaŭ ties kontrolkomisiona estro.

Krom la konstruo de fervojlinioj li ankaŭ intersiĝis pri aliaj projektoj. La lasta estis la konstruo de tunelo tra la montaro de la Karavankoj en Aŭstrio. Post lia morto en 1908 lia filo Herrmann Bachstein la pli juna (1876–1944) transprenis la tuton. En 1923 kunmetitis la fervojlinioj situantaj en Turingio je *Thüringische Eisenbahn-AG* (Theag). El CV iĝis poste la nuna societo l.r. *Verkehrsbetriebe Bachstein*.

Lia filino Elsa (1878–1968) edziniĝis en 1905 al *Enno Walther Huth*, kiu estis ekde 1909 pioniro de la germana aviadilindustrio. Lia fortimpresa tombo laŭ antikva stilo sur la berlinaj tombejoj antaŭ Hallesches Tor konserviĝis.  Ekde al 1920-aj jaroj bustrafiko iĝis granda konkurenco al la fervojtrafiko (krom individuaj aŭtoj kaj motorcikloj). La Bachstein-kompanio reage organizis kompaniecon ĉe diversaj aŭtobusaj societoj. En 1947 finiĝis la ŝtatigo de kompanioj en la zono de postmilita Germanio okupita de Sovetunio kaj la sidejo translokiĝis al Braunlage en la Zono de postmilita Germanio okupita de Britio.

Literaturo
----------

* Dirk Endisch: *Die Verkehrsbetriebe Bachstein*. Memeldonejo, Leonberg 2004, ISBN 3-936893-10-1.
* Winfried Dörner: *Die Südharz-Eisenbahn – eine Region und ihre Bahnlinie*. Dörner-Medien-Verlag, Bad Salzdetfurth/Braunlage 2018, ISBN 978-3-944110-02-8.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de *Verkehrsbetriebe Bachstein GmbH*

Notoj
-----

1. ↑  Hans-Jürgen Mende: *Lexikon Berliner Begräbnisstätten*. Pharus-Plan, Berlin 2018, ISBN 978-3-86514-206-1, p. 211.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699213
* GND: 117534773
* VIAF: 32776338
* ISNI: 0000 0000 1371 7714
 |
Holstein Frisa, la hegemonia raso en industriigita laktoproduktado nuntempa.
Maŝinara melkado
**Laktobovino** (nomita ankaŭ **laktoproduktaj bovinoj**) estas rasoj de bovoj bredataj pro ties kapablo produkti grandajn kvantojn da lakto, el kiuj oni produktas siavice laktaĵojn.Laktobovinoj ĝenerale estas el la specio *Bos taurus*.

Historie, estas malmulta distingeblo inter laktobovinoj kaj viandobovoj, ĉar ofte la sama raso estas uzata por produktado kaj de viando kaj de lakto. Nuntempe, la bova industrio estas pli specializita kaj plej laktobovinoj estis bredataj por produkti grandajn volumojn da lakto. La usonaj laktobovinoj produktis 83.9 mil milionojn da kg da lakto en 2007, el antaŭaj 52.6 mil milionojn da kg en 1950, kvankam estis nur ĉirkaŭ 9 milionoj da bovinoj en la usonaj farmoj — ĉirkaŭ 13 milionoj malpli ol en 1950.

Tradicie, havi laktobovinon estis grava rimedo por farmaj familioj kaj foje estis savo dum sezonoj de malsatoj. En Hispanio tiu afero temis en tradicia popolkanto nome "Mi havas laktobovinon" kiu disvastiĝis ankaŭ en esperanta versio en Esperantujo.

Notoj
-----

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-06-09. Alirita 2016-02-28.
2. ↑  U.S. Department of Agriculture, National Agriculture Statistics Service (Marto 2009).  Milk Cows and Production Estimates 2003-2007. Alirita 2011-01-30..
3. 1 2 .  The Changing Landscape of U.S. Milk Production. Statistical Bulletin Number 978, U.S. Department of Agriculture (Junio 2002). Arkivita el la originalo je 2013-03-08. Alirita 2011-01-30.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-03-08. Alirita 2022-01-12.

* Kategorio Laktobovino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Jezuita Kolegio nomita laŭ Sankta Jan Berchman** (nederlande *Sint-Jan Berchmanscollege*, france *Collège Saint-Jean-Berchmans*) estas privata kolegio en Bruselo fondita de la jezuita ordeno en 1604. Ĝi situas apud Preĝejo de Nia Sinjorino de la Kapelo kaj estas nomita post la belga jesuita Sanktulo Jan Berchmans.

Historio
--------

La institucio estis establita en 1604 kaj jam en tiu jaro ĝi havis 400 studentojn. En 1773 ĝi estis fermita sekvante la decidon de Klemento la 14-a ke la jezuitordeno devus ĉesigi instruajn agadojn. La konstruaĵo komencis esti uzata kiel juĝejo kaj estis detruita en 1891 .

En 1814, la jezuita ordeno establis novan instruejon kaj ĝi funkciigis ene de la eklezio. Kun la tempo li translokiĝis al aparta konstruaĵo. En 1908 lernejo estis nomita laŭ Saint Jean Barchman. Dum la 1930-aj jaroj, la lingvo de edukado iom post iom ŝanĝiĝis de la franca al la nederlanda kaj la angla .

Dum la Dua Mondmilito, la instituto estis gvidita fare de Jean-Baptiste de Coster kaj li laboris por savi kaj kaŝi judojn ĉe la teritorio de la institucio. Por ĉi tiu agado li ricevis rekonon kiel Justuloj inter la popoloj.

Kelkaj eminentuloj de la belga socio studis ĉe la Jezuita Kolegio nomita laŭ Sankta Jean Brachman, inkluzive de Herman Van Rompuy kaj Hubert Pierlot, kiuj estis Ĉefministroj de Belgio, kaj geprincoj Elizabeto, Princino de Belgio, Gabriel, Princo de Belgio kaj Astrid, Princino de Belgio.

Referencoj
----------

1. ↑  Manresa-SJ.org retrieved 20 February 2014
2. ↑  Info from St Michel College, retrieved 20 February 2014
3. ↑  Cegesoma.be **Skripteraro: Tia modulo ne ekzistas.** retrieved 20 February 2014

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kolegio Sankta Jan Berchmans en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de kolegio Sankta Jan Berchmans


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 829551
* VIAF: 234270464
 |
**Opština Konče** ĝi estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Ĝi situas en la sudoriento de la stato en la Sudorienta regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 2 725 homoj sur areo de 233,05 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 12 loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Konče.

Loko, priskribo
---------------

La komunumo situas sur la deklivo de la Serta Montoj, je altitudo de ĉirkaŭ 400 - 1150 m.

Opština Končemaldekstra
La komunumo konsistas el la vilaĝo Konče kaj aliaj 13 vilaĝoj:

Gabrevci, Garvan, Gorna Vraštica, Gorni Lipovik, Dedino, Dolna Vraštica, Dolni Lipovik, Dolni Radeš, Zagorci, Lubnica, Negrenovci, Rakitec kaj Skoruša. 

Najbaraj municipoj estas:

Opština Štip en la nordo, Opština Radoviš kaj Opština Vasilevo en la oriento, Opština Negotino kaj Opština Demir-Kapija en la okcidento, Opština Strumica kaj Opština Valandovo en la sudo.


Ĉirkaŭ **Opština Konče**|  |  Štip |  |
|  Negotino, Demir-Kapija | Opština Konče |  Radoviš, Vasilevo  |
|  |  Strumica, Valandovo |  |

Diversaj
--------

En la norda parto de la komunumo estas lago super la digo de Mantova.

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Конче en la makedona Vikipedio.*
**Radoviš** aŭ **Radoviŝ** estas urbo kaj municipo (*Opština Radoviš*: konsistas el la urbo Radoviš kaj el 80 komunumoj) en Nord-Makedonio, kiu situas en la sudorienta regiono de la lando. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 24 122 homoj sur areo de 497,48 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 48 loĝantoj/km².

*Urbo Radoviš*
--------------

Administra centro de la komunumo estas de la urbo Radoviš. Kvankam la urbo situas je 380 metroj super la marnivelo ĝi estas ĉirkaŭita de multnombraj montoj. La klimato de Radoviš estas mediteranea kontinenta. 

maldekstra

*Opština Radoviš*
-----------------

*Opština Radoviš* situas en la norda parto de la valo Strumica. Ĝi leviĝas norde al la deklivoj de la montoj Plačkovica kaj sude al la montoj Smrdešnik. Pro tio la altitudo de la areo en la sudo estas ĉirkaŭ 300 m kaj norde ĝi altiĝas ĝis ĉirkaŭ 1700 m.

La komunumo enhavas la urbon Radoviš kaj ĉi tiujn 31 vilaĝojn:

Ali Koč, Ali Lobasi, Bučim, Češme Maale, Ćoselija, Damjan, Držani, Durutlija, Hudaverlija, Injevo, Jargulica, Kalauzlija, Kaluđerica, Karadžalar, Karalobosi, Kodžalija, Kozbunar, Novo Selo, Oraovica, Papavnica, Podareš, Pogulevo, Pokrajčevo, Prnalija, Rakliš, Smilanci, Suldurci, Supurge, Šaintaš, Šipkovica, Šturovo.

Najbaraj municipoj
------------------

Opština Vinica en la nordo, Opština Berovo en la oriento, Opština Vasilevo en la sudoriento, Opština Konče en la sudokcidento, Opština Štip okcidente kaj Opština Karbinci en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Radoviš**|  Karbinci |  Vinica |  |
|  Štip | Opština Radoviš |  Berovo |
|  Konče  |  |  Vasilevo |

Transporto
----------

La ĉefa vojo A4 trapasas la valon en la suda parto. Ĝi ligas la urbojn Štip kaj Strumica.

Bildaro
-------

centra

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Радовиш en la makedona Vikipedio.* 

* Kategorio Opština Radoviš en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 691407
* ISNI: 0000 0004 0479 3941
 |
**EuropAmsterdamsche Football Club Ajax**, mallonge **AFC Ajax**, estas nederlanda futbala klubo, kun sidejo en Amsterdamo. Kune kun la kluboj Feyenoord Rotterdam kaj PSV Eindhoven ĝi estas unu el la tri gvidaj futbalaj kluboj en Nederlando. La profesia vira futbala teamo pli ofte gajnis la nacian ĉampionecon ol iu alia klubo, kaj ekde ties fondiĝo en 1956 seninterrompe apartenas al la plej alta nederlanda ligo de futbalo, nomata *Eredivisie*.

La klubaj koloroj estas: ĉemizo blanka kun vertikala ruĝa trabo meze, ŝortoj blankaj.

La kluba stadiono nomiĝas *Amsterdam-Arena*, modernega sportejo, kiu estas la plej granda de Nederlando, havas fermeblan tegmenton kaj havas kapaciton de 51.859 spektantoj.

La anoj de la unua profesia vira futbala teamo de la klubo neoficiale nomatas *Godenzonen* ("diaj filoj") kaj *Joden* ("judoj").

La nomo de AFC Ajax venas greka heroo Ajax "la granda". Lia vizaĝo staras sur la emblemo. La plej bona ludento estas Johan Cruiff. AFC Ajax havas venkis la Eŭropa titolo unu tempo en 1995.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio AFC Ajax en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo (nederlande kaj angle)
* nederlandlingva retejo de klubaj subtenantoj
* germanlingva retejo de klubaj subtenantoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 328557
* GND: 4729189-8
* LCCN: n97106750
* VIAF: 128337605
* NKC: xx0028932
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Pfungen (stacidomo). |



**Pfungen** estas komunumo en la distrikto Vinterturo, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 2629 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Pfungen situas sude de la rivero Töss kaj limas oriente al la urbo Vinterturo. En Pfungen troviĝas la limtriangulo inter la tri zurikaj regionoj Zurika Vinlando, Zurika Unterlando kaj Zurika Oberlando.

Trafiko
-------

Pfungen situas ĉe la trajnlinio de la kompanio THURBO de Vinterturo tra Embrach kaj Bülach al Waldshut-Tiengen, kiu estas servita de la regiona trajnlinio S41 de la Zurika Trafik-Unio. Pfungen havas ankaŭ aliron al la nacia aŭtoŝoseo A1 de Zuriko al Sankt-Galo.

Historio
--------

Pfungen estis fondita de alemanaj setlistoj ĉe la piedo de la monto *Multberg*. Ĝia unua dokumenta mencio datiĝas el la jaro 993 kiel *Funginga*. En la 13-a jarcento Pfungen estis kontrolita de la libersinjoroj de *Wart*, kies prakastelo tamen troviĝis aliflanke de la rivero Töss sur teritorio de Neftenbach. Kiel parto de la Grafejo Kiburgo Pfungen transiris en la jaro 1452 al la posedaĵo de la urbo Zuriko.

Vidu ankaŭ
----------

* Pfungen (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pfungen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Pfungen
* Pfungen en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Vinterturo |
| --- |
| Altikon • Bertschikon • Brütten • Dägerlen • Dättlikon • Dinhard • Elgg • Ellikon ĉe Turo • Elsau • Hagenbuch • Hettlingen • Hofstetten • Neftenbach • Pfungen • Rickenbach • Schlatt • Seuzach • Turbenthal • Wiesendangen • **Vinterturo** • Zell |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Ricevanto (biologio). |

**Ricevanto**, en teorio de la komunikado, estas la agento (persono aŭ teamo, aliokaze aparataro) kiu ricevas la mesaĝon, signalon aŭ kodon (komunikado) elsendita de sendanto, transmitilo aŭ elsendilo; estas la destinito kiu ricevas la informon sufiĉe. La ricevanto devas realigi procezon inversan al tiu de la sendinto, ĉar devas deĉifro kaj interpreti la signojn uzitajn de la sendinto; tio estas, malkodigas la simbolojn ricevitajn de la sendinto por kompreni la mesaxgon. La sendinto kaj la ricevanto devas uzi la saman kanalon (se la ricevanto ne aŭdas el malproksime la sonon de la televidilo, ne okazas komunikado) kaj devas koni la saman kodon (se la ricevanto aŭdas la sonon de la televidilo sed ne scipovas la uzitajn lingvon ekzemple la turkan, se oni ne lernis ĝin, ne okazas komunikado). 

Ĉar oni parolas pri persono kiu povas kompreni la mesaĝon, oni parolas pri *ricevanto*; se oni parolus pri maŝinoj, oni povas paroli pri *ricevilo*.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 546943
 |
La **kongaj arbaroj** estas larĝa zono de malaltaĵa tropika humida foliarbaro kiu etendiĝas tra la akvokolekta areo de Kongo-Rivero kaj ĝiaj alfluantoj en Centra Afriko. La kongaj arbaroj kovras sudorientan Kamerunon, orientan Gabonon, nordan kaj centran Kongan Brazavilan, kaj la nordan kaj centran Kongan Kinŝasan, kaj partojn de suda kaj sudokcidenta Centr-Afrika Respubliko. Al nordo kaj sudo, la arbaroj transiras al pli sekaj arbara-savana mozaiko, mozaiko de pli sekaj arbaroj, savanoj kaj herbejoj. Al okcidento, la kongaj arbaroj transiras al marbordaj malsupra-gvineaj arbaroj, kiuj etendiĝas ekde okcidenta Gabono kaj Kameruno en sudan Niĝerion kaj Beninon; tiuj arbaraj zonoj samhavas multajn similecojn, kaj kelkfoje ili estas indikataj kiel malsupra-gvinejaj-kongaj arbaroj. Al oriento, la malaltaĵaj kongaj arbaroj transiras al altaĵaj Albert-riftaj montarbaroj, kiuj kovras la altaĵojn kiuj konstituas la okcidentan branĉon de Granda Rifto. La kongaj arbaroj situas en pluraj regionoj de la tutmondaj 200-listo de la Monda Natur-Fonduso (WWF).

La konga arbaro estas la dua plej granda tropika pluvarbaro, okupante 1 800 000 kvadratajn kilometrojn en ses landoj, kaj entenante kvaronon de la restantaj tropikaj arbaroj de la mondo .

Ekoregionoj
-----------

La Monda Natur-Fonduso (WWF) subdividas la kongajn arbarojn en plurajn diferencajn ekoregionojn :

* Nordokcident-kongaj malaltaĵaj arbaroj (Kameruno, Centrafrika Respubliko, Gabono, Kongo Brazavila)
* Nordorient-kongaj malaltaĵaj arbaroj (Centrafrika Respubliko, Kongo Kinŝasa)
* Okcident-kongaj marĉarbaroj (Kongo Brazavila, Kongo Kinŝasa)
* Orient-kongaj marĉarbaroj (Kongo Kinŝasa)
* Centra-kongaj malaltaĵaj arbaroj (Kongo Kinŝasa)

Vidu ankaŭ
----------

* Gvineaj arbaroj de Okcidentafriko
* Orientafrikaj marbordaj arbaroj
* Zangabajo

Referencoj
----------

1. ↑  angle  Congo Basin Forest Partnership. USAID.

 Arkivigite je 2008-05-08 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2008-05-08. Alirita 2010-07-24.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kongaj arbaroj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Afriko |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |

* angle Kongaj pluvarbaroj.
* angle Arbaroj de Konga Baseno (WWF)
* angle Neleĝa komerco pri kongaj bestiaj produktoj
Opština Makedonski Brod
**Opština Makedonski Brod** estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. En 2002 vivis 7141 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la urbo Makedonski Brod.

Loko, priskribo
---------------

Sidejo en la komunumo de Makedonski Brod
Opština situas ĉe la orienta rando de la Sudokcidenta Regiono. Ĝia areo estas 888,97 km².

La rivero Treska fluas tra la areo de sudo al nordo. Komunumo de Makedonski Brod fanfaronas aro da altaj montoj kaj pintoj kiel ekzemple Karadžić (2472 m asl), Pesjak, Solunska Glava (2589 m asl), Boro Poluso, Dobra Voda (2061 m asl) kaj aliaj. La alteco de la teritorio varias de 450 ĝis 2600 m. En la valo de la rivero la alteco estas ĉirkaŭ 450 ĝis 600 m.
En la norda parto de la komunumo de sukcesoj sur la rivero Treska parto de la akva rezervujo digo Kozjak.

La komunumo konsistas el la urbo Makedonski Brod kaj aliaj 50 vilaĝoj: Belica, Benče, Bitovo, Blizansko, Breznica, Brest, Crešnevo, Devič, Dolni Manastirec, Dolno Botušje, Dolno Krušje, Dragov Dol, Drenovo, Gorni Manastirec, Gorno Botušje, Gorno Krušje, Grešnica, Ižište, Inče, Kalagurec, Kovač, Kovče, Kosovo, Krapa, Latovo, Lokvica, Lupište, Mogilec, Modrište, Oreovec, Ramne, Rasteš, Rusjaci, Samokov, Slansko, Slatina, Staro Selo, Suvodol, Sušica, Taževo, Tomino Selo, Topolnica, Trebino, Trebovlje Vir, Volče, Zagrad, Zvečan, Zdunje kaj Zrkle.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Brvenica kaj Opština Ĵelino en la nordo, Opština Sopište kaj Opština Studeniĉani de la nordoriento, Opština Caska en la oriento, Opština Dolneni en la sudoriento, Opŝtina Kruŝevo kaj Opština Plasnica en la sudo, Opština Kičevo kaj Opština Gostivar la okcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Makedonski Brod**|  |  Brvenica,  Ĵelino |  Sopište,  Studeniĉani |
|  Kičevo,  Gostivar | Opština Makedonski Brod |  Caska |
|  |  Kruŝevo,  Plasnica |  Dolneni |

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Македонски Брод  en la makedona Vikipedio.*
**Opština Resen** estas unu el 80 komunumoj de norda Makedonio. Ĝi situas en la regiono Pelagono. Fine de 2002 tie vivis 16.825 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la urbo **Resen**.

Loko, priskribo
---------------

Opština situas en la sudokcidenta parto de la Respubliko. Ĝia areo estas 550,77 km².

Opština Resen
La lago Prespa situas en la suda parto de la komunumo. En ĝia ĉirkaŭaĵo estas alteco de ĉirkaŭ 850 - 1000 m. Oriente de la lago situas la Nacia Parko Pelister, en kiu la alteco estas ĉirkaŭ 2400 m. Okcidente de la lago estas la Nacia Parko Galičica.

La ĉefa vojo A3 / E65 de Bitola al Ohrid kondukas tra la urbo Resen.

La komunumo konsistigas la urbo Resen kaj aliaj 43 vilaĝoj. Ili estas:

Asamati, Bolno, Brajčino, Volkoderi, Gornja Bela Crkv, Gornje Kruše, Gornji Dupeni, Grnčari, Donja Bela Crkva, Donje Perovo, Donji Dupeni, Drmeni, Evla, Zlatari, Izbišta, Ilino, Jankovec, Jezerani, Kozjak, Konjsko, Krani, Kriveni, Kurbinovo, Lavci, Leva Reka, Leskojec, Ljubojno, Nakolec, Oteševo, Petrino, Podmočani, Pokrvenik, Preljube, Pretor, Rajca, Slivnica, Sopotsko, Stenje, Stipona, Hrvati, Carev dvor, Šurlenci kaj Štrbovo.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Resen
Opština Demir Hisar en la nordo, Opština Bitola en la oriento, Opština Ohrid en la okcidento.

Ĉe la suda rando, la ŝtato limas al Albanio kaj Grekio.

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 16.825 homoj.

El kiuj: makedonoj 12.943 (76,07%), albanoj 1.885 (9,13%), turkoj 1.766 (9,10%), romaoj 113 (1,09%) kaj aliaj.

Religioj: ortodoksaj 12 599 (74,88%), islamanoj 3 927 (23,34%) kaj aliaj.

La ĉefa industrio en Opština Resen estas fruktokultivado, precipe pomproduktado.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Ресен en la makedona Vikipedio.*
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

Opština Plasnica
**Opština Plasnica** (makedone *Општина Пласница*, turke *Plasnitsa Belediyesi*) estas unu el 80 komunumoj de Norda Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 4 222 homoj sur areo de **Esprima eraro: Mankas operando por round** kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de **Esprima eraro: Neatendita operacisimbolo <** loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Plasnica.

Loko, priskribo
---------------

Ĝi situas en la okcidenta parto de la ŝtato, en la Sudokcidenta regiono. Ĝi havas surfacon de 54.44 km².
La norda rando de la areo situas en la valo de la rivero Treska je ĉirkaŭ 590 m de alteco. Sude ĝi leviĝas al la montoj Sač kaj Buševa, kie la alteco estas ĉirkaŭ 1700 m.

Laŭlonge de la rivero, la vojo R1303 kondukas de Kičevo al Makedonski Brod.

Opština Plasnica - vilaĝoj
La komunumo konsistas el nur kvar vilaĝoj, kiuj estas:

Plasnica, Dvorci, Lisičani kaj Preglovo.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Makedonski Brod norde, opština Kruševo sude kaj opština Kičevo okcidente.


Ĉirkaŭ **Opština Plasnica**|  | Makedonski Brod |  |
| Kičevo | Opština Plasnica |  |
|  | Kruševo |  |

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 4 545 homoj.

El la suma nombro estis 4 446 turkoj (97,82 %), 34 makedonoj (0,75 %), 20 albanoj (0,44 %) kaj la ceteraj.

Laŭ religio: islamanoj 4.465 (98,23 %) kaj aliaj.

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo] (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Пласница en la makedona Vikipedio.* 



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 711863
 |
Karnavalo de la Kulturoj en Berlino
**Karnavalo de la Kulturoj** (germane *Karneval der Kulturen* estas multkultur(ism)a festo en Berlino, kiu okazas ekde 1996 ĉiun jaron proksimume pentekostan semajnfinon en la kvartalo Kreuzberg. Organizantoj estas kulturdomo en Berlino. Dum la paradoj, muzikaj kaj teatraj okazaĵoj oni prezentas laŭ karnavala ideo kulturan variecon.

Historio
--------

2009
Oktobron de 1993 en Berlino-Neukölln malfermiĝis la kulturdomo *Werkstatt der Kulturen*. Sub patroneco de la berlina senato la domo estas forumo de inter-nacia renkontiĝo de la proksimume 500.000 enmigrintoj el pli ol 180 ŝtatoj. La regulaj renkontiĝoj iam kaŭzis la ideon de plurtaga publika okazaĵoj.

Jam pli frue ekzistis planoj por karnavalo en Berlino, kiuj orientiĝis laŭ la ekzistantaj karnavalaj tradicioj. Tiuj tamen malatentis laŭ la iniciatantoj de la *Karnevalo de la Kulturoj* la apartaĵojn de Berlino. La unua *Karnevalo de la Kulturoj* finfine okazis la 15-an kaj la 16-an de majo 1996 ke Ĉieliro.

La programo
-----------

En 2006 proksime *Südstern*
Ekde la komenco grandaj paradoj tra la urbocentro de Berlino estis la pezocentro de la okazaĵo. Dum la paso de la jaroj la karnavalo kreskis al kvartaga strata festo kun multaj muzikaj kaj dancaj prezentadoj. Ankaŭ infankarnavalo intertempe fariĝis ero de la norma programo. La nombro da vizitantoj kreskis de 50.000 en la jaro 1996 kontinue. En 1997 jam estis pli ol 300.000. Pentekoston de 2000 ĝi transpaŝis la limon de miliono. En 2003 1,5 milionoj da homoj vizitis la karnavalon. Dum la lastaj jaroj la vizitantonombro stagnis inter 600.000 kaj unu miliono, kio parte dependas de ofte tro malvarmeta vetero. Al la programo ankaŭ kontribuas la paroĥo de la preĝejo Sankta Kruco.

La partoprenantoj de la paradoj tamen kontinue kreskis, de proksimume 2.200 ĝis pli ol 4.000 aktivuloj. Partoprenas ofte grupojn de sudamerikaj kaj afrikaj enmigrintoj, sed preskaŭ ne turkdevenaj grupoj, kvankam multaj inmigrintoj el Turkujo loĝas en Kreuzberg. La originaleco kaj fantazieco de iliaj prezentadoj kaj ekipaĵoj estas distingataj ekde la jaro 2000 per premioj. La okazaĵon plej ofte finas granda finalfesto; kompreneble ĉeestas la amaskomunikantoj.

Aliaj urboj
-----------

En aliaj urboj ekzistas similaj okazaĵoj, ekzemple en Bremeno, Bielefeld, Frankfurto ĉe Majno kaj Kolonjo. En Essen kaj Hamburgo oni organizis similajn karnavalojn, sed ĉesigis ilin.

Literaturo
----------

* Kerstin Frei: *Wer sich maskiert, wird integriert. Der Karneval der Kulturen in Berlin*, Berlino: Schiler 2003, ISBN 3-89930-008-4
* Michi Knecht, Levent Soysal (eldonintoj): *Plausible Vielfalt. Wie der Karneval der Kulturen denkt, lernt und Kultur macht.* Panama-Verlag, 2-a eldono, Berlino 2007, ISBN 978-3-938714-01-0

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Karnavalo de la Kulturoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Karnavalo de la Kulturoj en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)

* 
* Karnevalo en Berlino
* Artikolo kaj diskuto kun kritiko pri la Karnavalo de la Kulturo (2004) Arkivigite je 2015-06-03 per la retarkivo Wayback Machine
Bazalta eklogito el verda klinopirokseno kaj ruĝa grenato.
**Metamorfaĵoj** aŭ **metamorfoz-devenaj rokaĵoj**, aŭ **metamorfaj petroj** (laŭ NPIV ) ekestas el pli malnovaj rokaĵoj de iu ajn tipo per metamorfozo, tio estas transformiĝo sub alta premo, alta temperaturo kaj eventuale per ĥemia substancinterŝanĝo en *solidan* staton. Je la transformiĝo la mineralkonsisto de la rokaĵo ŝanĝiĝas, ĉar formiĝas novaj mineraloj kaj mineralagregaĵoj, kiuj estas stabilaj sub la novaj prem- kaj temperaturkondiĉoj; krome ankaŭ la rok-tavolo transformiĝas. Tipe el metamorfaj petroj estas la skisto.

El kvarcenhava sabloŝtono ekestas per rekristaliĝo kaj la subtila kunkresko de la unuopaj kristalgrejnoj la metamorfa petro kvarcito, je kiu la formo de la unuopaj sablograjnoj ne plu estas rekoneblaj. El (pura) kalkŝtono ekestas per rekristaliĝo, je plukonzisto de la sama kemia substanco, malfajngrajna marmoro. 
La sub diversaj kondiĉoj ekestintajn metamorfajn petrojn oni denove alordigas al metamorfaj facioj. Petro ekestinta per parta fandiĝo (anatekso) nomiĝas migmatito kaj reprezentas la transiron al magma petro.

Kristala kalko (marmoro), klare rekoneblaj estas la brilantaj kristaloj.
Grandregiona metamorfozo de rokaĵoj plej ofte okazas en granda profundo, sed lokaj transformiĝoj ankaŭ povas aperi proksime al la tersurfaco, ekzemple je lokoj, kie altaj tensioj konstruiĝis.

* *Dinamika metamorfismo* estas kaŭzita per alta premo. Ĝi povas ekzemple aperi loke je faŭltoj, ankaŭ dum la faldiĝo de petroj per kunpremado kaj rekristaliĝo okazas dinamika metamorfismo. Ekzemplo estas la transformiĝo de argilaj sedimentoj al ardezo.

* *Termika metamorfismo* estas la nomo de la petrotransformiĝo per varmecinfluo el la ĉirkaŭanta rokaĵo aŭ, en loka skalo, per hejtado de petro ĉirkaŭanta malgrandan magmokameron. Gigantaj transformiĝozonoj nomiĝas *aŭreoloj*; ili formiĝas ĉirkaŭ grandaj profunde situantaj plutonaj intruzioj. Tiamaniere ekzemple ekestas granito.

* Per grandarea varm- kaj preminfluo ekestas *regiona metamorfismo*, kiu estas disdividata je diversaj gradoj. Ardezo indikas regionan metamorfismon de malalta grado, gnejso kontraŭe estas produkto de altgrada metamorfozo.

Ekzemploj
---------

* eklogito
* Fruchtschiefer (skisto makulita)
* glimardezo
* argilardezo
* filito
* gnejso
* kvarcito

Vidu ankaŭ
----------

* Metamorfozo
* Sedimenta rokaĵo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Metamorfa rokaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Metamorfa rokaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Geologieinfo: klasifiko de metamorfaj petroj

Notoj
-----

1. ↑  E. Dudich: Ĉu vi konas la teron? P. 50.
2. ↑   Metamorfa petro en reta vortaro
**Martigny-Combe** estas komunumo en la distrikto Martigny en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 2240 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. La ĉefloko de Martigny-Combe estas Martigny-Croix.

Geografio
---------

La komunumo Martigny-Combe situas en la franclingva Suba Valezo ĉe la orienta bordo de la rivero Dranse, suda alfluanto de Rodano, sudokcidente de la urbo Martigny. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj vilaĝetoj Assarlay, Martigny-Croix, Ravoire, Les Rappes, La Fontaine, Le Brocard, Le Borgeaud, Le Cergneux, Le Pied du Château, Le Fays, Plan-Cerisier, Le Perrey kaj La Crettaz kaj multnombraj malgrandetaj setlejoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 37,63 km², de kiuj 61,1% estas kovritaj de arbaro, 15,4% servas por agrikulturo kaj 3,6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Martigny-Combe limas en nordoriento al Martigny, en sudoriento al Bovernier, en sudo al Orsières, en sudokcidento al Trient, en okcidento al Finhaut, kaj en nordokcidento al Salvan.

Trafiko
-------

Tra Martigny-Combe pasas en oriento la kantona ĉefvojo n-ro 21 al la Montpasejo Granda Sankta Bernardo al Aosta kaj aliflanke la kantona ĉefvojo n-ro 203 de Martigny trans la Forclaz-Pasejo al Chamonix en Francio.

Historio
--------

Ek de la jaro 999 Martigny-Combe apartenis al la Voktejo Martigny, kies centro estis Les Rappes. Martigny-Combe estis kvartalo de la grandkomunumo Martigny kaj sin subdividis en la 17-a ja 18-a jarcento mem al la du duonkvartaloj Combe inférieure kaj Combe supérieure. La nuntempa politika komunumo Martigny-Combe estiĝis en la jaro 1841, kiam ĝi estis disigita de la grandkomunumo Martigny.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Albano Hugon*: *Martigny-Combe* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-10-27)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Martigny-Combe en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Martigny-Combe

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Martigny-Combe** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Martigny |
| --- |
| Bovernier  •  Charrat  •  Fully  •  Isérables  •  Leytron  •  **Martigny**  •  Martigny-Combe  •  Riddes  •  Saillon  •  Saxon  •  Trient |  |

 |
Pakaĵoj de medikamentoj. Iuj estas priskribita kun POM (angle mallongiga por preskribo)
**Preskriba kuracilo** (ankaŭ **preskriba medikamento**) estas kuracilo kiu laŭjure postulas medicinan preskribon por esti vendata en apoteko. Kontraste, senpreskribaj kuraciloj povas esti akiritaj sen bezono de tia preskribo. La tialo por tiu diferenco en la substanca kontrolo estas la eblo misuzi, el kuracila misuzado al praktikado de la medicino sen permesilo kaj sen sufiĉa edukiteco. Diferencaj jurisdikcioj havas diferencajn difinojn pri kio konstituas preskriban medikamenton.

"Rx" (℞) estas ofte uzata kiel mallongigo por preskriba medikamento en Nordameriko - nome kuntiriĝo de la latina vorto "*recipe*" (imperativa formo de "recipere") signife "havu".

Preskribaj kuraciloj estas ofte venditaj kune kun monografio (en Eŭropo, *Patient Information Leaflet* aŭ PIL) kiu havigas detalan informaron pri la kuracilo.

Referencoj
----------

1. ↑  Crane, Gregory R..  Perseus 4.0 (Perseus Hopper). *Perseus 4.0 (Perseus Hopper)*. Alirita 19a de Januaro 2014.

Literaturo
----------

* Jerry Avorn, *Powerful Medicines: The Benefits, Risks, and Costs of Prescription Drugs*, Random House (2004), hardcover, 448 paĝoj, ISBN 0-375-41483-5

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preskriba kuracilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Preskriba kuracilo en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)

* The Optimal Level of Regulation in the Pharmaceutical Industry (Yale Economic Review) Arkivigite je 2013-01-22 per la retarkivo Wayback Machine
44° 29′ 37.5″ N 11° 20′ 35″ O﻿ / ﻿44.493750 °N, 11.34306 °O﻿ / 44.493750; 11.34306 (mapo)

Nokta vido de Placo Maggiore. El maldekstro dekstren, videblas la konstruaĵoj Palazzo dei Banchi (Palaco de la Bankoj), Baziliko Sankta Petronio (*Basilica di San Petronio*), Palazzo dei Notai (Palaco de la Notarioj) kaj Palazzo d'Accursio (Palaco d'Accursio)

**Placo Maggiore** (itale *Piazza Maggiore* [PJAca maĜOre]) estas la ĉefa placo en la urbo Bolonjo, en la nordo de Italio. Ĝi longas 115 metrojn kaj larĝas 60 metrojn, kaj ĉirkaŭ ĝi situas la ĉefaj mezepokaj palacoj de la urbo. La plej malnova el ili estas la Palazzo del Podestà (Palaco de la Komunumestro), kiu fermas la nordan flankon de la placo; ĝi estis konstruita proksimume en 1200, kaj ligiĝas al la Torre dell'Arengo (Turo de la Arengo), per kies sonorilo oni kunvokis la urbanojn. Post malmulte oni ekkonstruis Palazzo Re Enzo (Palacon Reĝo Enzo), sub kiu kruciĝas promenejoj kun krucvolboj.

Priskribo
---------

En la okcidenta flanko de la placo situas la palaco Palazzo d'Accursio [paLAco daKURsjo], konstruita dum la 13-a jarcento; ĝi funkcias kiel arkivejo de la komunumo de Bolonjo kaj gastigas artajn ekspoziciojn.

En la suda flanko situas la Baziliko Sankta Petronio, kies fasado restis nekonstruita; temis pri ekzemplero de itala gotika arkitekturaĵo, kies konstruado komenciĝis fine de la 13-a jarcento.

En la orienta flanko, fine, situas la Palazzo dei Banchi [paLAco dej BANki], kiu fakte temas nur pri fasado konstruita inter 1565 kaj 1568 laŭ projekto de Giacomo Barozzi, kiu per ĝi kovris la malantaŭajn, malbonkvalitajn konstruaĵojn. La portiko de la palaco pluiras suden kaj laŭas la Archiginnasio-n, mezepoka sidejo de la Universitato de Bolonjo, kie nun situas unu el la plej riĉaj bibliotekoj en Eŭropo; ĝi estas populare konata kiel "il Pavaglione" ("la pavilono", en la loka dialekto), kaj dum jarcentoj tie okazis komercado de silkraŭpoj.

Aliaj projektoj
---------------

 Vikifontaro|}}* La vikipedia komunejo
- Kunlaboru en Commons **Komunejo** proponas multimediajn dosierojn al temo sub la gloso **Placo Maggiore**

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBolonjo |
| --- |
| Placoj kaj stratoj | Placo Maggiore |
| Palacoj | Palazzo d'Accursio • Palazzo dei Banchi • Palazzo dei Notai • Palazzo del Podestà • Palazzo Re Enzo |
| Preĝejoj | Basiliko Sankta Petronio |
| Aliaj konstruaĵoj | Stacidomo de Bolonjo • Urbodomo de Bolonjo |
| Esperanto en Bolonjo | Bolonja Esperanto-Grupo |

 |
La erfurta Gutenberg-gimnazio
La **Gutenberg-gimnazio** (oficiala nomo: *Tria ŝtata gimnazio Johannes Gutenberg*) estas publika gimnazio en Erfurto, Germanio, Gutenbergplatz nr 6.

Historio
--------

En la jaro 1906-a la urbo Erfurto komisiis la konstruon de lernejo kun sporthalo, sportejo kaj du necesejojn. La sumo konstrua estis 580.000 markoj. Inaŭguro solena estis en la 23.4.1909; la lernejo nomitis laŭ la inventisto de libropresado Johannes Gutenberg.

Dum la Unua mondmilito la instruadejo transformitis je lazareto. Ekde 1919 rekomenciĝis instruado, plena lerneja ago tamen ne iĝis antaŭ la lerneja jaro 1923/24. Dum la Dua mondmilito la lernigejo denove servis kiel lazareto. En 1947 oni ekgastigis la Instituton pri porinstruista klerigado (Erfurter Institut für Lehrerbildung), kio daŭris ĝis 1960. Ekde 1959 la ejo havis la nomon *Polytechnische Oberschule 7 Johann Gutenberg*. Post la Turniĝo ekis gimnazia instruado en septembro 1991. En aprilo 2002 la lernejo suferis la amokon de Steinhäuser kun sume 17 viktimoj. Nur pli ol tri jarojn pli poste, post ampleksaj alikonstruoj, remalfermitis la lernejo (29.8.2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gutenberg-gimnazio (Erfurto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Gutenberg-gimnazio (Erfurto) en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)

* Kategorio Gutenberg-gimnazio (Erfurto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝaro
* Informoj pri la amokmemorigtabulo ĉe erfurt-web.de
La **senpintigita kubokedro** estas pluredro, arkimeda solido. Ĝi havas 12 regulajn kvadratajn edrojn, 8 regulajn seslaterajn edrojn, 6 regulajn oklaterajn edrojn, 48 verticojn kaj 72 laterojn. Ĉar ĉiu el la edroj havas punktan simetrion (aŭ 180° turnan simetrion) do la senpintigita kubokedro estas zonopluredro.

Nomoj
-----

La aliaj nomoj de la pluredro estas:

* **Rombotranĉita kubokedro**
* **Granda rombokub-okedro**
* **Entutotranĉita kubo**
* **Entutotranĉita okedro**
* **Lateroverticotranĉita kubo**
* **Lateroverticotranĉita okedro**

La nomo *senpintigita kubokedro*, donita originale de Keplero, estas iom iluzia. Se oni senpintigas kubokedron tranĉante la anguloj for, la rezulto estas ne unuforma pluredro, iuj el la edroj estos ortanguloj kiu ne estos kvadratoj. Tamen, la rezultanta plurero estas topologie ekvivalenta al la unuforma senpintigita kubokedro kaj povas esti misformita ĝis kiam la edroj estas regulaj.

La alternativa nomo *granda rombokub-okedro* referas al tiu fakto ke la 12 kvadrataj edroj kuŝas en la samaj ebenoj kiel 12 edroj de la romba dekduedro kiu estas duala al la kubokedro. Komparu kun malgranda rombokub-okedro.

Tamen estas ankaŭ ebleco de konfuzo: ekzistas nekonveksa unuforma pluredro kun la sama nomo. Vidu en unuforma granda rombokub-okedro.

Areo kaj volumeno
-----------------

La areo *A* kaj la volumeno *V* de la senpintigita kubokedro de latera longo *a* estas:

{\displaystyle A=12(2+{\sqrt {2}}+{\sqrt {3}})a^{2}\approx 61.7551724a^{2}}
{\displaystyle V=(22+14{\sqrt {2}})a^{3}\approx 41.7989899a^{3}}

Karteziaj koordinatoj
---------------------

Karteziaj koordinatoj de verticoj de senpintigita kubokedro centrita je (0, 0, 0) de latera longo 2 estas ĉiuj permutoj de

(±1, ±(1+√2), ±(1+√8))

Vidu ankaŭ
----------

* Kubo
* Kubokedro
* Okedro
* Senpintigita dudek-dekduedro

Referencoj
----------

* Williams, Robert.  (1979) *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design - La Geometria Fundamento de Natura Strukturo: Fonta Libro de Dizajno*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X. (Sekcio 3-9)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Senpintigita kubokedro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Eric W. Weisstein, *Granda rombokub-okedro* en MathWorld.
* La unuformaj pluredroj
* Virtualaj realaj pluredroj - la enciklopedio de pluredroj
*Portreto de Podestà* de Lodewijk Toeput.
La Palaco de *Podestà* en Florenco, nune la muzeo Bargello.
**Podestà** ([podeˈsta]) estas la nomo donita al kelkaj altaj funkciuloj en multaj Italaj urboj apartenantaj al la fino de la Mezepoko. Ĉefe ĝi signifas la estron de la magistrato de urboŝtato, nome simile al similaj postenojn en aliaj urboj kiuj uzis aliajn nomojn, ekz. *rettori* ("rektoroj"), sed ĝi povus signifi ankaŭ lokan administranton, kiu estis la reprezentanto de la Sankta Romia Imperiestro. Nuntempe, *Podestà* estas la titolo de urbestro en Ital-parolantaj municipoj de Graubünden en Svisio.

Etimologio
----------

La termino derivas el la Latina vorto *potestas*, signifanta povon. Estas iom simila derivaĵo por la araba termino *Sultano*: origine signifanta ankaŭ "povon" aŭ "aŭtoritaton", ĝi finfine iĝis la titolo de persono tenanta povon.

Itala historio
--------------

La unua dokumentita uzado de *podestà* estis en Bolonjo en 1151, kiam ĝi estis aplikita al Guido di Ranieri di Sasso of Canossa, alportita el Faenza por esti *rettore e podestà*, notite en nombraj dokumentoj.

Vidu kelkajn
------------

* Cante Gabrielli

Referencoj
----------

1. ↑  Estas nekaraktera frua uzado de *potestas* en tiu senco, en Juvenalo, *Satiro* X, 99-101, kiel bildo de magistratano en malgranda urbo, juĝisto pri pezoj kaj mezuroj.
2. ↑  Savioli, *Annali Bolognesi* I, 225-31, noted by Born 1927:864 note 80.

Bibliografio
------------

* Brouwer, J.H. J.J. Klama, W. Kok, and M. Wiegersma, eds. Encyclopedie van Friesland, (Amsterdam: Elsevier, 1958) s.v. *Potestaat van Friesland*
* *Encyclopaedia Britannica* 1911: "Frisians"
* Janet Hongyan Woo, "Tension in Siena : Site Selection and Room Arrangement of Piazza Pubblico" Arkivigite je 2005-02-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Burckhardt, Jacob, *The Civilization of the Renaissance in Italy*: "The State as a Work of Art", trad. 1878
* A. M. H. J. Stokvis, *Manuel d'histoire, de généalogie et de chronologie de tous les états du globe depuis les temps les plus reculés jusqu'à nos jours*; vol. iii
* Westermann, *Großer Atlas zur Weltgeschichte* germane
* WorldStatesmen - Turkio
* William Francis Thomas Butler, *Lombard Communes: A History of the Republics of North Italy* (1982)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Mnichov |

Koordinatoj: 50° 37′ 31″ N 14° 31′ 46″ O﻿ / ﻿50.62528 °N, 14.52944 °O﻿ / 50.62528; 14.52944 (mapo)

**Mnichov u Zahrádek** estis vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Česká Lípa pereinta post la jaro 1450. Restis post ĝi kelke da kulturaj memorindaĵoj kaj loka nomigo. Ili estas ĉiuj sur katastro de municipo Zahrádky proksime de rojo Bobří potok kaj krom ili restis ĉi tie neniu domo.

Historio
--------

Mnichova breĉo
Statuo de sankta Wilgefortis
Estas dokumentita ekzistado de vladika dinastio de senjoroj el Mnichov en la jaroj 1376 – 1556, kiuj estis ĉe estiĝo de proksima municipo kaj Zahrádky. Ĉe la vilaĝo estis pro decido de reĝo Karolo la 4-a konstruita la tn. Mnichova breĉo. En la vilaĝo ili havis burgejon kaj posedantuman preĝejon. La vilaĝeto pereis post la jaro 1450. Je 100 jaroj pli poste estis sur ĝia loko konstruita nova preĝejo de sankta Barboro kun tombejo kaj memstara sonorilejo. La preciza situo de la vilaĝo ne estas fidinte dokumentita, krom la loko kun la ekzistanta preĝejo estas eblaj kelkaj pluaj variantoj en la ĉirkaŭaĵo de Zahrádky.

Memorindaĵoj
------------

### Sankta Wilgefortis

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Sankta Wilgefortis.
Sur la ruĝa devojiĝo de la preĝejo de sankta Barboro piediranto venos al Mnichova trarompejo. Antaŭe estas statuo de barba sankta Wilgefortis, kiun ĉi tien lasis konstrui familio de Kounicidoj en la jaro 1705. Tiam apartenis al ili la ĉi tiea pejzaĝo.

### Mnichova breĉo

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Mnichova breĉo.
La mezepoka konstruaĵo de Mnichova breĉo en rokoj por akvoj de rojo Bobří potok akviganta Novkastelan fiŝlagon.

Transporto kaj vojaĝtrafiko
---------------------------

La plej proksima komuniko per trajno sur (fervojlinio 087) aŭ per aŭtobusoj estas en municipo Zahrádky. Sur supraĵo de Mnichova breĉo kondukas mallarĝa frekventata ŝoseo I/9 de Česká Lípa direkte al Doksy aŭ Prago, ne estas ĉi tie parkumaj lokoj.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Zahrádky (3) |
| --- |
| Borek ~ Šváby ~ Zahrádky ~ ceteraj Karba ~ Mnichov u Zahrádek |

 |
Geometrio > Geometriaj korpoj > Piramido

---

Neregula seslatera piramido
**Piramido** estas pluredro, kies surfaco konsistas el plurlatero (ĝia bazo) kaj trianguloj inter lateroj de la bazo kaj certa punkto - apekso de la piramido. Se la bazo havas *n* laterojn, la piramido posedas

* *n*+1 edrojn (la bazon kaj po triangulon super ĉiu ties lateroj),
* *n*+1 verticojn (tiujn de la bazo kaj la pinton),
* 2*n* laterojn (tiujn de la bazo kaj ligon inter ties anguloj kaj la pinto).

Nedegenera piramido (ĉi kiu la apekso ne kuŝas en ebeno de la bazo) estas konveksa se kaj nur se ĝia bazo estas konveksa plurlatero.

Tiu ĉi difino validas en tri dimensioj. Eblas ĝeneraligi la difinon de piramido al pli da dimensioj.

La longo de la ortanto de la pinto al la bazo nomiĝas *alto* de la piramido.
Se la bazo estas regula plurlatero kaj la pinto troviĝas en ties akso, la piramido nomiĝas regula.

La volumeno de piramido estas triono de la volumeno de prismo kun la samaj bazo kaj alto.

Du piramidoj kunigitaj je iliaj bazoj estas dupiramido.

  

* Piramido (geometrio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Piramido (geometrio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Okna (apartigilo) |

Koordinatoj: 50° 37′ 25″ N 14° 51′ 20″ O﻿ / ﻿50.62361 °N, 14.85556 °O﻿ / 50.62361; 14.85556 (mapo)

**Okna** (germane: *Woken* aŭ *Wokna*) estas pereinta municipo en Ĉeĥio, en distrikto Česká Lípa, en la norda parto de eksa soldata ekzercspaco Ralsko, pro kies fondo ĝi pereis. Ĝi situis proksimume 5,5 km nordoriente de Kuřívody kaj 9 km sudoriente de Mimoň. La devena prenita katastra teritorio estis *Okna*, nun tiuj ĉi parceloj estas dividitaj inter katastraj teritorioj *Kuřívody* kaj *Svébořice* en la novepoka urbo Ralsko. La vilaĝo estis konstruita ĉirkaŭ fiŝlago kaj ĝi havadis tipan slavan rondan bazplanon.

Priskribo
---------

Masonaĵo en la eksa Okna en Ralsko
Okna troviĝis ambaŭflanke de ŝoseo el Hvězdov ĝis Jabloneček en supermara alteco proksimume 320 metroj sur ebenaĵo, ĉirkaŭita de arbaroj. La vilaĝo situadis en la lokoj, kie la ŝoseo eliras el la arbaro kaj komenciĝas ascendi al la ebenaĵoj. Tra la muunicipo kondukis pulva ŝoseo tra Jabloneček ĝis Mnichovo Hradiště. Pro sia situo proksime de tanka pafekzercejo el la iama Okna konserviĝis neniu domo. La parceloj, sur kiuj troviĝis la pereinta municipo, estas konsisto de ĉasrezervejo Židlov.

Ununuraj konservitaj restaĵoj de la iama vilaĝo estas ĉevalejoj kaj keloj, kiuj estas profundigitaj en proksimaj rokdeklivoj apud vojo el Hvězdov. Okcidente de la municipo estadis grejsaj minejoj. Sur muroj de la iamaj minejoj eblas ekvidi spurojn post trafoj de pafaĵoj kaj skribaĵoj en azbuko, per kiuj ĉi tie "eterniĝis" membroj de Soveta armeo. Meze de la vilaĝo estis fiŝlageto. La areo de de la iama fiŝlageto estas nun tute surkreskinta, sed ĝis hodiaŭ ĉi tie kreskas du aceroj, kiuj situadis antaŭ loka lernejo.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rHistoriaj setlejoj sur teritorio de la eksa armea spaco Ralsko |
| --- |
| pereintaj | *Černá Novina* ~ Dolní Novina ~ Dolní Okna ~ *Holičky* ~ Chlum ~ *Jablonec* ~ *Jezová* ~ Kostřice ~ Kracmanov ~ *Křída* ~ Nová Hospoda ~ *Okna* ~ *Olšina* ~ *Palohlavy* ~ *Proseč* ~ Prosíčka ~ Strážov ~ *Svébořice* ~ Vazačka ~ Zábělce ~ *Židlov* |
| renovigitaj | *Boreček* ~ *Hradčany* ~ *Hvězdov* ~ **Kuřívody** ~ *Náhlov* ~ *Ploužnice* ~ *Vrchbělá* |
| transŝovitaj | *Horní Krupá* |
| 
klarigoj: **urboj**, *municipoj*, domaroj (statuso de setlejoj al la jaro 1930). |

 |