recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ingenbohl** estas komunumo en la distrikto Ŝvico en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 8289 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

La komunumo Ingenbohl situas ĉe la bordo de la Kvarkantona Lago, kie la Lago de Urio transiras al la *Baseno de Gersau* sur la flotebenaĵo de la rivero Muota, kiu en Brunnen alfluas al la lago. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Brunnen, kaj la setlejoj Unterschönenbuch, Wylen kaj Schränggigen. La ebenaĵon de Brunnen kaj Ingenbohl ĉirkaŭas en nordo la montmasivo Mythen, en oriento Fronalpstock kaj en okcidento Urmiberg. La komunumoparto Brunnen, kiu estas la ĉefa setlejo kaj sidejo de la komunuma administracio, estas karakterizita per pluraj klasikaj hotelkonstruaĵoj kun banoj kaj ripozejoj. En Ingenbohl situas la Monaĥejo Ingenbohl, kiu estas la patrina domo de la Mizerikordaj Fratinoj de la Sankta Kruco kaj la sidejo de Monaĥeja Mezlernejo por junaj virinoj.

Trafiko
-------

En Brunnen situas grava stacidomo de la Gotardo-Fervojo de Zuriko tra Zugo kaj Arth-Goldau al Tiĉino. La busentrepreno Auto AG Schwyz servas la komunumon per pluraj buslinioj kaj zorgas por la fajna konekto al la publika transportreto. En Ingenbohl la svisa aŭtovojo A4 transiras al la Aksovojo, kiu konetas la aŭtovojon A4 kaj A2. En Brunnen situas la ŝvica haveno ĉe la Kvarkantona Lago kun ŝipkonektoj al Flüelen kaj Lucerno.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Ingenbohl datiĝas el la jaro 1387 kiel *uff Ingenbol*.

Brunnen jam menciiĝis en la jaro 1217 kiel *de Brunnon*. Brunnen dum mezepoko estis protektita per defendomuro de la ŝvicanoj, por kiuj Brunnen estis grava haveno. En la 19-a jarcento per la enkonduko de la vaporŝipveturado sur la Kvarkantona Lago kaj la malfermo de la Aksovojo kaj la Gotardo-Fervojo Brunnen pro sia atingeblo kaj bela situo ĉe la suna lagobordo fariĝis grava turisma loko. Estis malfermitaj pluraj grandaj hoteloj.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Josef Wiget*: *Ingenbohl* en *Historia Leksikono de Svislando* (2008-01-23)
2. ↑  Fonto: *Josef Wiget*: *Brunnen* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-08-26)

Vidu ankaŭ
----------

* Brunnen (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ingenbohl en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Ingenbohl
* Ingenbohl en la Historia Leksikono de Svislando
* Brunnen en la Historia Leksikono de Svislando

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Ŝvico |
| --- |
| maldekstraAlpthal • Arth • Illgau • Ingenbohl • Laŭerco • Morschach • Muotathal • Oberiberg • Riemenstalden • Rothenthurm • Sattel • Ŝvico • Steinen • Steinerberg • Unteriberg |  |

 |
**Viktor Hugo Suolahti** (familia nomo *Palander* ĝis 1906; naskiĝis la 7-an de oktobro 1874 en Hämeenlinna - mortis la 23-an de februaro 1944 en Helsinko) estis finna politikisto, filologo kaj rektoro de la Universitato de Helsinko.

La gepatroj de Suolahti estis preleganto Edvard Wilhelm Palander kaj Aurora Ottilia Kockström. Suolahti enskribiĝis kiel gimnaziano en 1892 kaj diplomiĝis kun bakalaŭro pri filozofio ĉe la universitato de Helsinko en 1896. Post tio, li faris plurajn studojn en Germanio kaj doktoriĝis pri filologio en 1900. La temo de lia disertaĵo estis *Die althochdeutschen Tiernamen I* ("bestaj nomoj en la malnovaltgermana lingvo").

Universitata kariero
--------------------

Suolahti laboris kiel instruisto de la sveda kaj germana en Helsinko 1899–1912. En 1901, li estis elektita docento de ĝermana filologio ĉe la Universitato de Helsinko. Kiam la profesoreco pri enamiĝa kaj ĝermana filologio en la universitato estis disigita en 1911, Suolahte iĝis profesoro pri ĝermana filologio. Li tenis tiun pozicion dum pli ol kvardek jaroj, ĝis 1941. En la scienca mondo, la plej grava specialaĵo de Suolahti estis vorthistorio. Liaj leksikografiaj studoj havis signifan efikon al finna ĝermana filologioesplorado.

Suolahti ankaŭ estis eminenta universitata administranto. Li unue funkciis kiel vicrektoro de la Universitato de Helsinko en 1917–1923, poste kiel rektoro de 1923–1926, kaj finfine kiel kanceliero de 1926–1944.  Suolahti ankaŭ estis redaktisto de publikaĵoj en sia kampo kaj membro de la estraroj de pluraj malsamaj unuiĝoj, estraroj kaj fondaĵoj, kiel same kiel honora kontrolisto de la Finna Kultura Fonduso kaj vicprezidanto de la Kansallisbanki kontrola estraro.

En la politiko
--------------

En politiko, Suolahti funkciis kiel la unua prezidanto de la partio Nacia Koalicio en 1918-1920 kaj estis reelektita en 1925-1926, kiam li ankaŭ estis la kandidato de la partio en la prezidant-elekto. Kiel parlamentano, Suolahti estis elektita de la suda balotdistrikto de Häme Distrikto en 1919-1922.

La geedzo de Suolahti de 1905 estis Greta Maria von Fieandt (1877-1950). Ili havis kvar infanojn. Pentti Linkola kaj Martti Linkola estis nepoj de Suolahti. La fratoj de Suolahti estis kuracisto de medicino, generalo Eino Suolahti kaj historiisto Gunnar Suolahti.

* Kategorio Hugo Suolahti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mapo de la Malfeliĉaj Insuloj (Ĉilio)
Mapo de Ĉilio
La **Insulo Sankta Ambrozio** estas insulo je 927 km okcidente de la ĉilia marbordo, kun areo de 2,2 km². Formas parton de la **Malfeliĉaj Insuloj** (Islas Desventuradas) kaj apartenas administre al la municipo Valparaiso, Ĉilio. La nomo aludas al Ambrozio de Milano, sed korupte el Ambor aŭ Nabor.

La **Malfeliĉaj Insuloj** (hispane *Islas Desventuradas*) estas relative malgranda insularo proksimume 850 km for de la bordo de Ĉilio; ili estas parto de la regiono Valparaíso. La insularo konsistas el du ĉefaj insuloj *Insulo Sankta Felikso* (26° 16′ 50″ S 80° 05′ 42″ U﻿ / ﻿26.28056 °S, 80.09500 °U﻿ / -26.28056; -80.09500 (mapo)) kaj *Insulo Sankta Ambrozio* (26° 21′ 00″ S 79° 53′ 00″ U﻿ / ﻿26.35000 °S, 79.88333 °U﻿ / -26.35000; -79.88333 (mapo)) kaj diversaj rokinsuletoj: *Insuleto Gonzalez* aŭ *Insulo Gonzalez* (26° 19′ 00″ S 80° 04′ 00″ U﻿ / ﻿26.31667 °S, 80.06667 °U﻿ / -26.31667; -80.06667 (mapo); 173 m alta), insuleta kiu situas sudoriente de *Isla San Félix* kaj *Roca Catedral* (26° 16′ 08″ S 80° 06′ 49″ U﻿ / ﻿26.26889 °S, 80.11361 °U﻿ / -26.26889; -80.11361 (mapo); 53 m alta) kiu situas norde de *Insulo Sankta Felikso*. Kune, la insularo havas areon de nur 10,3 km².

La topografio estas tre kruda, kun altaĵoj de 193 m sur *Insulo Sankta Felikso*, 479 m sur *Insulo Sankta Ambrozio*, 173 m sur *Insuleto/Insulo Gonzalez* kaj 53 m sur *Roca Catedral*.

Priskribo
---------

Historio
--------

Ĝi estis malkovrita de Ferdinando Magelano en 1520.

Klimato
-------

Flaŭro
------

Faŭno
-----

26° 20′ 37″ S 79° 53′ 28″ U﻿ / ﻿26.34361 °S, 79.89111 °U﻿ / -26.34361; -79.89111 (mapo)
Haltŝildo en la franca kaj en la hurona en Wendake.
La **hurona lingvo** estas irokeza lingvo parolata nur en Kebekio de la huronoj. Origine, ĉi tiu lingvo estis parolata en Ontario. Ĝi ne plu estas la denaska lingvo de la huronoj, sed la lingvo povas esti lernata. La "rezervejo" de ĉi tiu lingvo situas en la vilaĝo Wendake, apud Kebeko. La kanto *Jesous Ahatonhia* (Hurona kristnasko), de Jean de Brébeuf, estis komponita en la hurona.

Oni ne devas konfuzi kun la *Wyandot*, estingita lingvo kaj lingvo tre simila al la hurona lingvo.

Vortareto hurone-esperante
--------------------------

| Hurona | Esperanto | Hurona | Esperanto |
| --- | --- | --- | --- |
| **Skat** | 1 Unu | **tendi** | 2 Du |
| **achienk** | 3 Tri | **ndak** | 4 Kvar |
| **Wich** | 5 Kvin | **Wahia** | 6 Ses |
| **tsoutare** | 7 Sep | **aʿtere** | 8 Ok |
| **entron** | 9 naŭ | **ahsen** | 10 Dek |
| **kwe** | Saluton | **Händiahaon** | Li estas viro |
| **Önhetien** | Ŝi estas virino | **yäniennonh** | Hundo |
| **Awen** | Akvo | **Atsihenstatsi** | Nigra |
|


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri lingvoj |
La **insulo San Lorenzo** (Sankta Laŭrenco) estas situanta ĉe la marbordoj de Kajao, en Peruo (Pacifika Oceano). Ĝi estis aligita de la tiama prezidento Andrés Avelino Cáceres al la teritorio de la Konstitucia Provinco Kajao per leĝo de la 18-a de novembro de 1899. La insulo ĉiam estis neloĝata sed aktuale estas tie malgranda ŝiparmea bazo.

Geografio
---------

Ĝi estas nur ok kilometrojn longa kaj 2 km larĝa, kun areo de 1648 ha, kaj estas la plej granda insulo de la lando. Ne havas trinkeblan akvon kaj pro tio ĝi ne estis ankoraŭ urbanizata, sed estis ja multaj projektoj por tio, kia ponto por unuigi la kontinenton kun la insulo. Najbare troviĝas la insuleto El Frontón, el kiu separas markanalo de 800 m de larĝo nome *El Boquerón*, kaj la Insuloj Palomino, konataj pro ties populacioj de marlupoj. Ties plej alta loko troviĝas en la monteto Cerro La Mina kun 396 m de alto.

Historio
--------

Praloĝantoj ne loĝis tie, sed uzis la insulon kiel tombejon kaj por kulto al mortintoj. Hispanoj rifuĝis tien post la marbatalo de Kajao. Charles Darwin esploris la insulon.

12° 05′ 23″ S 77° 13′ 26″ U﻿ / ﻿12.08972 °S, 77.22389 °U﻿ / -12.08972; -77.22389 (mapo)

Notoj
-----

1. 1 2  Ministerio Público-Fiscalía de la Nación del Perú (2008), *PERÚ:Compendio Estadístico 2008*, paĝo 25 (dosiere 15), elŝutita la 10-an de aprilo 2020.
2. ↑   Tour Geológico Isla San Lorenzo. Arkivita el la originalo je 2005-02-13. Alirita 2005-02-13.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Insulo San Lorenzo (Peruo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Insulo San Lorenzo en Google Maps
**Wilhelm Dieckvoß** (naskiĝis la 5-an de oktobro 1908 en Hamburgo, mortis la 31-an de decembro 1982 en Hamburgo) estis germana astronomo.

Li lernis pri matematiko, fiziko kaj astronomio en Hamburgo de 1927 kaj prezentis sian disertaĵon "*Photographisch-Photometrische Untersuchungen über die Atmosphärische Extinktion*" en 1934. Li laboris en la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf kiel helpanta profesoro kaj honora profesoro eĉ post sia emeritiĝo en 1975.

Esploroj
--------

Siaj esploroj temis pri astrometrio, propra movo de la steloj, rotacio de la galaksioj kaj de la lakta vojo, (determino de la konstanto de Ort), la movo de la sunsistemo en la lakta vojo, la variantaj steloj, la astrometrio de la asteroidoj, de la kometoj kaj de Plutono, kontrolo de la devojo de la lumo pro la suna maso, la determino de la lumrapido, la kosmologio.

Li laboris pri de la stelaj katalogoj *AGK2* kaj *AGK3*, fotografiante la tutaĵon de la videbla ĉielo de Hamburgo. Li ricevis precizajn poziciojn de ĉ. 300 000 stelo.

**Asteroidoj malkovritaj 2**| 4297 Eichhorn | 19-a de aprilo 1938 |
| (5927) 1938 HA |

Li malkovris du asteroidojn. La asteroido 1706 Dieckvoss estis nomita en lia honoro.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  *Photographisch-photometrische Untersuchungen über die atmosphärische Extinktion* (fotgrafia lummezuro de la astmosfera estingo) de William Dieckvoß (ge)
2. ↑  AGK3 Catalogue (Dieckvoss, Heckmann 1975) (angle)
 

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 391114
* GND: 1246935767
* VIAF: 2926446
* ISNI: 0000 0001 0776 1978
* SUDOC: 196262135
* BIBSYS: 98071203
 |
**Indukta logiko** estas la kontraŭo de dedukta logiko.

Male al dedukta logiko, indukta logiko ne nur interesiĝas pri validaj argumentoj, sed ankaŭ pri argumentoj, por kiuj la konkludo estas **verŝajna**. Por ilustri la diferencon, rigardu la jenan argumenton.

*Ĝis nun ĉiun matenon la suno leviĝis. Tial ankaŭ morgaŭ la suno leviĝos.*

Tio ne estas valida argumento, ĉar ekzemple eblas ke grandega meteorito eniros la sunsistemon kaj estos inter la suno kaj la tero morgaŭ, do la suno ne videblos (ĉi tie "leviĝi" signifas "videbli sur la horizonto"). Sed la induktaj logikistoj dirus, ke tamen la konkludo estas tre verŝajna, kaj certe ke ĝi estas pli verŝajna ol la konkludo en jena argumento:

*Ĝis nun ĉiun matenon la suno leviĝis. Tial morgaŭ la suno ne leviĝos.*

Sed la problemo de indukta logiko estas ke la verŝajneco de la konkludo dependas de la **fonscio**. Por la dedukta logiko estas tute egale ĉu aliaj premisoj estas aldonitaj; valida argumento ĉiam restas valida. Sed la verŝajneco de argumento povas ege ŝanĝi se aliaj premisoj estas aldonitaj. Ekz. rigardu jenan argumenton:

*Ĝis nun ĉiun matenon la suno leviĝis. Scientistoj malkovris, ke hodiaŭ meteorito eniris la sunsistemon kaj staros inter suno kaj tero morgaŭ matene. Tial ankaŭ morgaŭ la suno leviĝos.*

La verŝajneco de ĉi tiu konkludo nun ege malpligrandiĝis pro la dua frazo. Do en indukta logiko oni vere devus rigardi ĉiun fonscion de la homaro, por vere paroli pri "verŝajneco" de la konkludo. Se oni malagnoskas certan scion, la rezulto povas esti ege erara. En dedukta logiko tamen oni nur bezonas rigardi la premisojn de la argumento. Aldonaj faktoj ne povas ŝanĝigi la validecon de la konkludo.

Pro ĉiuj ĉi problemoj de indukta logiko kompare kun dedukta logiko, multaj modernaj logikistoj opinias ke indukta logiko ne estu konsiderata branĉo de *logiko*.

Vidu ankaŭ
----------

* Matematika indukto
* Tezo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Indukta logiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Arkivigite je 2012-04-05 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-06-26 per la retarkivo Wayback Machine
30° 28′ 48″ N 140° 18′ 22″ O﻿ / ﻿30.48000 °N, 140.30611 °O﻿ / 30.48000; 140.30611 (mapo)Koordinatoj: 30° 28′ 48″ N 140° 18′ 22″ O﻿ / ﻿30.48000 °N, 140.30611 °O﻿ / 30.48000; 140.30611 (mapo)

La insulo **Toriŝima** aŭ **Toriŝimo**, en japana 鳥島 Tori-ŝima aŭ Izu-no-Tori-ŝima, laŭvorte signife "Birdinsulo", estas neloĝata vulkana insulo ĉe la suda pinto de la Izuoj en la Pacifika Oceano, administrataj de Japanio.

Geografio
---------

**Toriŝimo** estas loke en la Filipina Maro proksimume je 600 km sude de Tokio kaj je 76 km norde de rifo Sofu Iva. La iome cirkloforma insulo estas listita kiel aktiva vulkano de klaso A fare de la Japana Meteologia Agentejo. La insulo estas la superakva parto de submara vulkano, kies submara kraterparto norde de la insulo plueruptas subakve. Vulkana aktiveco en la insulo estis lastafoje registrita en 2002, akompane de tertremaro. La ĉefa pinto de la insulo, en japana **Io-zan** 硫黄山|, havas alton de 394 m, kaj la insulo havas cirkunferencon de 6.5 km. La totala areo de la insulo estas 4.79 km².

Historio
--------

Flaŭro kaj faŭno
----------------

* Kategorio Insulo Toriŝima en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Meleagro induktema** estas objekto de metaforo elpensita de Bertrand Russell kaj profitita de Karl Popper celanta refuti la pretendojn de valideco de la induktema inferenco de la elnombrado-kazoamasiĝo, kardino de la tradicia empirismo de filozofoj kiel Francis Bacon kun John Stuart Mill, kaj de la disertacioj de la Viena Rondo kreiĝinta en la unua duono de 20-a jarcento kun la partopreno de logikaj pozitivistoj kiel Otto Neurath kaj Rudolf Carnap).

La metaforo de la meleagro
--------------------------

"Meleagro en bredejo de usona teritorio decidis krei al si mondvizion science funditan laŭ la vidpunkto de novpozitivistoj de la Viena Rondo. Ek de la unua tago la meleagro konstatis ke, en la bredejo kie ĝi mem estis enfermita, oni liveris al ĝi nutraĵon je la naŭa ĉiumatene. Kaj kiel fidela induktivisto ĝi ne estis hastema al la altiro de konkludoj el siaj observoj kaj efektivigis aliajn en diversaj cirkonstancoj: dummerkrede kaj dumĵaŭde, en varmaj tagoj kaj en malvarmaj tagoj, kaj pluvoriĉaj kaj suninundaj. Tiel la meleagro riĉigis sian liston de observaj apartaĵoj en la plej ŝanĝantaj momentoj. Tiam ĝia induktema konscienco estis kontentigita kaj ellaboris indukteman inferencon, jenan: «Oni al mi liveras nutraĵon je la naŭa matena». Bedaŭrinde, tamen, tiu vidpunkto riveliĝis malvera en la antaŭtago de Kristnasko kiam, anstataŭ esti nutrita, ĝi estis gorĝotranĉita! .

Konsideroj
----------

Malgraŭ la granda kvanto de kazoj listigitaj dum la indukta rezonado, ekzistas nenio garantianta, ke la venonta kazo eniros eĉ mem la inferencon kuraĝe inokulitan pro la ĉeno de observoj, ĉar la eksperimentoj kaj la spertoj dum la disvolviĝo de la induktema rezonado nenio garantiis, ke la sekva kazo obeos la principon establitan: fakte, la eksperimentoj kaj cirkonstancaj kazoj estas senfinaj nombre kaj tipologie. La indukto baziĝas sur senfundamenta antaŭjuĝo pri la realo.

La sola scienca metodo valida estas metodo de la falseblaj observoj kiuj allasas la devon por la esploristo formuli siajn observojn tiamaniere ke ili aperu kaj estu falseblaj, nome dementeblaj, refuteblaj, opone al la asertoj kontroleblaj taksataj sencohavaj de tradicia empirismo malprave deduktanta el indukto.

Karl Popper anstataŭas la ideon pri scienco bazita sur la kutimo de la nombra akumulo per la ideo pri la kuraĝaj konjektoj kaj daŭra esploro pri la eraro cele al la vero, kiu elstarigas reguligan idealon.

En la historio de la filozofio de scienco restos memorinda la jaro de la publikigo de *Logik der Forschung* (*La logiko de la esploro*), ĉar ĝi signas la transiron de la epoko de logika empirismo aŭ pozitivismo logika aŭ novpozitivismo al la epoko de kritika raciismo.

Notoj
-----

1. ↑  Bertrand Russell, cit. in A. F. Chalmers, *Che cos'è questa scienza?*, trad. it. Mondadori, Milano 1979, p.24
Kiel ekestas fosilioj? - video de la jutuba kanalo Scivolemo pri fosilioj, precipe pri hufumkraboj.
Subaĵo de hufumkrabo montranta krurojn kaj folibrankojn.
**Hufumkraboj** estas maraj artropodoj de la familio **Limuledoj** (*Limulidae*) kaj ordo *Xiphosura* aŭ *Xiphosurida*. Ili estas senvertebruloj, tio estas ke ili ne havas spinon. Hufumkraboj vivas ĉefe en kaj ĉirkaŭ neprofundaj oceanaj akvoj sur mildaj sablecaj aŭ kotecaj fundoj. Ili foje venas surborde por pariĝado. Ili estas ofte uzataj kiel fiŝkapta allogaĵo kaj kiel sterko. En ĵusaj jaroj, okazis malpliiĝo en la populacio de tiuj animaloj kiel konsekvenco de marborda habitata detruo en Japanio kaj troa kolektado laŭlonge de la orienta marbordo de Nordameriko. Tetrodotoksino povas esti en la frajo de specioj kiuj loĝas en la akvoj de Tajlando. Pro sia origino antaŭ 450 milionoj da jaroj, hufumkraboj estas konsiderataj vivantaj fosilioj.

Referencoj
----------

1. ↑   Attaya Kungsuwan; Yuji Nagashima; Tamao Noguchi; et al. (1987). "Tetrodotoxin in the Horseshoe Crab Carcinoscorpius rotundicauda Inhabiting Thailand" (pdf). Nippon Suisan Gakkaishi. 53 (2): 261–266. doi:10.2331/suisan.53.261.  Alirita la 18an de Majo 2017.
2. ↑   David Sadava; H. Craig Heller; David M. Hillis; May Berenbaum (2009). Life: the Science of Biology (9th ed.). W. H. Freeman. p. 683. ISBN 978-1-4292-1962-4.  Alirita la 18an de Majo 2017.

Bibliografio
------------

* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "King-Crab". Encyclopædia Britannica (11a eld.). Cambridge University Press.

* Hufumkraboj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hufumkraboj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Hufumkraboj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Indus-Ganga Ebenaĵo.
La **Indus-Ganga Ebenaĵo**, konata ankaŭ kiel **Indus-Gango** aŭ **Nordhindia Riverebenaĵo**, estas fekunda ebenaĵo de 255 milionoj da hektaroj (630 milionoj da akreoj) kiu enhavas plej el norda kaj orienta Barato, la orientajn partojn de Pakistano, kaj virtuale ĉion el Bangladeŝo. La regiono havas tiun nomon laŭ la riveroj Induso kaj Gango, kaj enhavas nombrajn grandajn urbajn areojn. La Indus-Ganga Ebenaĵo limas norde kun Himalajo kiu nutras ties nombrajn riverojn kaj estas la fonto de la fekunda aluvio lasita tra la regiono fare de la du riversistemoj. La suda bordo de la ebenaĵo estas markita de la Ĉotanagpur-Altebenaĵo. Okcidente kuŝas la Irana Altebenaĵo.

Vidu ankaŭ
----------

* Ganga Baseno

27° 15′ Nordo 80° 30′ Oriento﻿ / ﻿27.25 °N, 80.5 °O﻿ / 27.25; 80.5 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑   (2014) *Farmers preferences for climate-smart agriculture: An assessment in the Indo-Gangetic Plain*. Intl Food Policy Res Inst.

* Kategorio Indus-Ganga ebenaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mapo de la Insulo Ĉiloeo.
Situo en Ĉilio de la Insulo Ĉiloeo.
La **Insulo Ĉiloe** aŭ **Insulo Ĉiloeo** (angle *Isla de Chiloé* [ĉiloE]), konata ankaŭ kiel **Granda Insulo de Chiloé** (hispane *Isla Grande de Chiloé*) estas la plej granda insulo el la insularo Ĉiloeo ĉe la bordo de Ĉilio, en la Pacifika Oceano. La insulo estas situanta en suda Ĉilio, en la regiono Los Lagos. La loĝantaro estas 154,775.

Geografio
---------

Pramo uzata inter la Ĉilia ĉeftero kaj la Insulo Ĉiloeo.
Kun areo de 8,394 km², la Insulo Ĉiloeo estas la dua plej granda insulo de Ĉilio, post la Isla Grande de Tierra del Fuego, kaj la kvina plej granda el Sudameriko. Ĝi estas separata el la Ĉilia ĉeftero de la Ĉakao Markolo (*Canal Chacao*) norde, kaj de la Golfo Ankudo (*Golfo de Ancud*) kaj la Golfo Korkovado (*Golfo Corcovado*) oriente; la Pacifika Oceano kuŝas oriente, kaj la Insularo Ĉonos kuŝas sude, tra Boca del Guafo. La insulo estas 190 km longa el nordo al sudo, kaj averaĝe estas 55-65 km larĝa. La ĉefurbo estas Castro, ĉe la orienta flanko de la insulo; la dua plej granda urbo estas Ancud, ĉe la nordokcidenta angulo de la insulo, kaj estas kelkaj pli malgrandaj havenurboj ĉe la orienta flanko de la insulo, kiaj Quellón, Dalcahue kaj Chonchi.

La Insularo Ĉiloeo kaj la Insularo Ĉonos estas suda etendo de la Ĉilia marborda montaro, kiu etendas norde kaj sude, paralele al la Pacifika marbordo kaj al la Andoj. La Ĉilia Centra Valo kuŝas inter la marbordaj montaroj kaj la Andoj, el kiuj la Golfoj Ankudo kaj Korkovado formas la sudan etendon. Montoj etendas norde kaj sude kiel spino de la insulo. La orienta marbordo estas tre malrekta, kun kelkaj naturaj havenoj kaj nombraj pli malgrandaj insuloj.

Klimato
-------

Historio
--------

Urboj
-----

42° 40′ 36″ S 73° 59′ 36″ U﻿ / ﻿42.67667 °S, 73.99333 °U﻿ / -42.67667; -73.99333 (mapo)

Vidu ankaŭ
----------

* Insuletoj Puñihuil

* Kategorio Insulo Ĉiloe en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Seĝo dezajnita de Charles Rennie Mackintosh. Arts and Crafts estis movado kiu kontraŭstaris al la frua industria produktado de mebloj ĉar konsideris ĝin malbonkvalita kaj malekvilibra inter formo, funkcio kaj ornamo.
**Industria fasonado** aŭ industria dezajno estas kombinaĵo de dekoraj artoj kaj aplikata scienco, per kio la estetiko, ergonomio kaj uzeblo de amasproduktitaj produktoj povas esti plibonigitaj por merkatigeblo kaj produktado. La rolo de industria dizajnisto estas krei kaj efektivigi dezajnosolvojn direkte al problemoj de formo, uzeblo, uzantergonomio, inĝenieristiko, merkatigo, markevoluo kaj vendo.

Ĝiaj originoj situis en la industriigo de konsumvaroj. Ekzemple la *Deutscher Werkbund*, fondita en 1907 kaj antaŭulo al la Bauhaus, estis ŝtatsubvenciita fortostreĉo por integri tradiciajn metiojn kaj industriajn amasproduktadoteknikojn, kaj meti Germanion sur konkurenca bazo kun Anglio kaj Usono.

Vidu ankaŭ
----------

* Alta teknologio

* Industria fasonado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Industria fasonado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Innerthal** estas komunumo en la distrikto March en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 198 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Innerthal situas ĉe la bordo de la Lago de Wägital, en valkaldrono ĉirkaŭita de montoj.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Innerthal limas en nordo al Vorderthal, en nordoriento al Schübelbach, en oriento al al la antaŭaj komunumoj Näfels kaj Oberurnen, kiuj je la 1-a de januaro 2011 kuniĝis al Glaruso-Nordo (GL), en sudoriento al Glaruso (GL), en sudo al Muotathal, en sudokcidento al Unteriberg, kaj en nordokcidento al Einsiedeln.

Trafiko
-------

Innertahl situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj en fundo de valo kaj estas atingebla nur de ĝia norda flanko. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Siebnen.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Innerthal datiĝas el la jaro 1259 kiel *Wegental*. Ĝis 1480 Wägithal estis parto de la komunumo Tuggen, tiam la valo sendependiĝis. La komunumoj *Hinterwägithal* kaj *Vorderwägithal* disiĝis en la jaro 1776. En la jaro 1861 en la vilaĝo estis konstuita malgranda kurachotelo apud la lagobordo, kaj la loko fariĝis kuracoloko. En la jaro 1924 estis konstruita elktrocentralo, por kiu la nivelo de la lago estis altigita per baraĵo. La malnova vilaĝo dronis en la baraĵlago. La preĝejo estis eksplodigita kaj novkonstruita sur pli alta nivelo. Oni translokigis la vilaĝon al pli al alta loko. Tamen pli ol cent personoj, proksimume triono de la loĝantaro, ne trovis hejmon en la nova vilaĝo kaj devis forlasi la komunumon.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Josef Wiget*: *Innerthal* en *Historia Leksikono de Svislando* (2007-01-19)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Innerthal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Innerthal
* Innerthal en la Historia Leksikono de Svislando

Bildoj
------

* La preĝejo de Innerthal kun la Lago de WägitalLa preĝejo de Innerthal kun la Lago de Wägital
* La vilaĝo vidita de la lagoLa vilaĝo vidita de la lago

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto March |
| --- |
| maldekstraAltendorf • Galgenen • Innerthal • Lachen • Reichenburg • Schübelbach • Tuggen • Vorderthal • Wangen |  |

 |
Monumento humaneca, forigita en la jaro 2011
La **Humanecmonumento** (turke: *İnsanlık Abidesi*, armene: *Մարդկության հուշարձան*) estis (ne tute finfarita) monumentego de repaciĝo kiu troviĝis en la iama batalloko Sarıkamış en la Provinco Kars en Eosta Turkujo.

Historio
--------

En 2006 la turka skulptisto Mehmet Aksoy estis dediĉinta artaĵon je la memoro de la Armena genocido kaj dummilite mortintaj turkoj kiel simbolon de pento kaj repripensado reciproka por krei novan interpopolan amikecon. Ĝi havis 30 metrojn altece kun du kongruaj partoj, tiel ke la observanto povus interprete vidi en ĝi unu persono en si dividita.

En aprilo 2011 komenciĝis la detruo de la ankoraŭ ne finita artaĵo laŭ ordono de prezidanto Recep Tayyip Erdoğan, kiu publike taksis ĝin tro monstra. En junio 2011 ĉiuj spuroj jam estis forviŝitaj, kion la artisto mem konsideris krimo komparante ĝin kun la detruo de la Budhoj el Bamijano en 2001 fare de ekstremismuloj religiaj. Naif Alibeyoğlu, la urbestro de Kars - urbo de kiu eliris la iniciato je statufarado -, jam multajn jarojn antaŭe revis pri simila signo harmonikreanta inter turkoj kaj armenoj.

Do la grupo kultura *Anadolu Kültür* faris dokumentadfilmon prie kun la titolo *Monstreco* kie respeguligitis la etaparo monumentkreada, la opinioj de la lokuloj, la rolo de politikistoj. Sume dufoje ekprocesitis, kaj kontraŭ la prezidanto kaj kontraŭ la artisto (pro ties laŭdira ofendo politikista). Ambaŭ malsukcesis. La ricevon de kompensa mono la artisto ĉiuokaze rifuzis.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Humanecmonumento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Jürgen Gottschlich "Denkmalstreit in der Türkei", Der Spiegel, 23.4.2011
* Monumentpriskribo kun multaj fotoj[*rompita ligilo*]
* Etbiografio de la artisto Mehmet Aksoy Arkivigite je 2011-03-17 per la retarkivo Wayback Machine

Notoj
-----

1. ↑   Oğuz Alyanak "Facing the Ghosts of the Statue of Humanity", 2012
2. ↑  Pri la projekto sur la kluba paĝaro
La **inercimomanto de areo** aŭ **dua momanto de areo**, estas geometria grando, kiu karakterizas sekcon de struktura komponanto kaj estas uzata por kalkuli ties streĉojn kaj deformojn dum fleksa kaj torda ŝarĝo.

La inercimomanto de areo havas la dimension m4 kaj ne devas esti konfuzata kun la inercimomanto de masoj (dimensio kgm²), kiu rilatas al turna movado.

La inercimomanto de areo ne rilatas al koncepto de inercio. Ĝi estas difinita nur baze de la formo kaj la dimensioj de la areo kaj ne dependas de la materialoj uzataj.

La inercimomanto de areo ĉirkaŭ akso, kiu trapasas ĝian geometrian centron estas difinita kiel sekvas:

{\displaystyle I=\int \_{A}r^{2}\cdot dA}

Kie dA estas areo-elemento kaj r ties distanco de la geometria centro de la tuta areo.

Por kalkuli la momanton ĉirkaŭ ajna akso povas esti uzata la teoremo de Steiner.

| priskribo | inercimomanto de areo |
| --- | --- |
| cirklo kun radiuso *r* | {\displaystyle I\_{0}={\pi r^{4} \over 4}} |
| elipso, kun longa akso *a* kaj mallonga akso *b* | {\displaystyle I\_{0}={\pi ab^{3} \over 4}} |
| ortangulo kun larĝo *b* kaj alto *h* | {\displaystyle I\_{0}={bh^{3} \over 12}} |
| triangulo kun bazo *b* kaj alto *h* | {\displaystyle I\_{0}={bh^{3} \over 36}} |

* Kategorio Inercimomanto de areo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Insuloj Diego Ramírez** (hispane *Islas Diego Ramírez*) estas malgranda grupo de malgrandaj insuloj situantaj en la plej suda pinto de Ĉilio je ĉirkaŭ 100 km sudokcidente de Horna Kabo kaj 93 km sud-sudoriente de Insuloj Ildefonso, etende 8 km norde-sude (nekonfuzinda kun la Insulo Ramírez multe pli norde). Ili estas dividataj en pli malgranda norda grupo de ses insuletoj, kaj pli granda suda grupo, separataj per pasejo 3 km larĝa. La du plej grandaj insuloj, Insulo Bartolomé kaj Insulo Gonzalo, ambaŭ kuŝas en la suda grupo. La insularo enhavas la plej sudan pinton de la kontinento Sudameriko (inklude insulojn), titolo ofte malĝuste atribuita al la Horna Kabo. Insuleto Águila (*Islote Águila*), la plej suda tero de la grupo, estas je 56°32'9"S.

Ili estis vidataj la unuan fojon la 12an de februaro 1619 fare de la ekspedicio de Garcia de Nodal kaj nomataj laŭ la kosmografiisto de la ekspedicio nome Diego Ramírez de Arellano. Ili estis cititaj kiel la plej suda tero registrita tiam, kaj retenis tiun honoron dum 156 jaroj, ĝis la malkovro de Sud-Sandviĉaj Insuloj en 1775.

En 1892 la ĉilia registaro luis la insulojn al Pedro Pablo Benavides por fiŝkaptado kondiĉe ke li konstruu lumturon, havenon kaj lernejon. Poste la luo estis transferita al Koenigswerther kaj Pasinowich.

Notoj
-----

1. ↑  Dingwall, P.R. ed. (1995). *Progress in Conservation of the Subantarctic Islands*, p. 107. The World Conservation Union. ISBN 2-8317-0257-7.
2. ↑  Octavio Errázuriz Guilisasti kaj Germán Carrasco Domínguez, *Historia de las Relaciones Exteriores de Chile, Arbritaje británico de 1899-1903*, Editorial Andrés Bello, 1968, Santiago de Chile, paĝo 93

* Insuloj Diego Ramírez en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Insuloj Diego Ramírez en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Hunda Koro*** (ruse *Собачье сердце* [so-ba-ĉje ser-ce]) estas novelo de Miĥail Bulgakov (1925) (ruse *Михаил Булгаков*). Ĉefrolas la profesoro Filip Filipoviĉ Preobraĵenskij (Филипп Филиппович Преображенский), kies nomo devenas de la rusa vorto por metamorfozo, kiu enplantas homajn testikojn kaj hipofizon (pituitarian glandon) en senhejman hundon Ŝarik.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Ŝarik tiam fariĝas pli kaj pli homsimila kaj post ioma tempo, elektas por si la nomon Poligrafo Poligrafoviĉ Ŝarikof (Полиграф Полиграфович Шариков), faras karieron en la "fako por purigi la urbon de katoj kaj aliaj naŭzigaj bestaĉoj", kaj faras la vivon en la domo de la profesoro koŝmaro ĝis finfine la profesoro faros la malan operacion.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Inspiro de la novelo
--------------------

La novelon verŝajne inspiris *Dr. Faŭstus*, *Frankenŝtejno*, *La Insulo de d-ro Moreau*, kaj tiutempaj eksperimentoj pri interspecia bredado de Ilja Ivanov kaj aliaj sovetaj esploristoj.

Eldona historio
---------------

Ĝi oficiale eldoniĝis en Sovetunio nur en 1987, pli ol sesdek jarojn post ĝia finverko, sed antaŭe koniĝis inter rusaj legantoj per *samizdato.* En 1968, en la traduko de Michael Glenny ĝin eldonis en la angla Harvill Press.

Interpretado
------------

La novelon oni interpretas aŭ kiel satiraĵon pri la ĝisradike utopiaj sovetaj klopodoj plibonigi la homan naturon, aŭ kiel moketan komenton pri sciencistaj provoj ŝanĝi naturon. Ĝenerale akceptata estas la interpreto ke Bulgakov klopodis montri ĉiujn malicajn sekvojn de la sistemo en kiu homo havanta la inteligenton de hundo povas fariĝi grava parto de socio (Ŝarikov); eble alia lia celo estis montri la homon kun forta personeco, kiu povas resti netuŝita de la sistemo kaj konservi sian sendependecon (Preobraĵenskij).

Opero kaj filmo
---------------

Amuza opero, *The Murder of Comrade Sharik* (La murdo de Kamarado Ŝarik) far William Bergsma (1973), baziĝas sur la intrigo de la rakonto.

Tre popularan sovetian filmon 1988 faris (en sepio) Vladimir Bortko. Gravajn epizodojn en la filmo oni filmigis de nekutime malalta hunda vidpunkto.

Cito-fontoj
-----------

* (angle) Bulgakov, Mikhail, *Heart of a Dog*, Grove Press; represita eldono (aŭgusto 1, 1987), (kun papera kovrilo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hunda Koro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Plena teksto de *Hunda Koro* en la originala rusa
* Plena teksto de *Hunda Koro* tradukita en la anglan Arkivigite je 2006-08-19 per la retarkivo Wayback Machine
* Sobaĉje Serdce en la Interreta Datumbazo pri Kino


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 127134
* LCCN: no2010019008
 |
La **Hungaria Germana Teatro** aŭ origine **Deutsche Bühne Ungarn** estas la unusola germana teatro de Hungario, ankaŭ la unusola teatrejo en Szekszárd. Dum la spektakloj kiuj ne komprenas la germanan lingvon, estas hungara interpretado.

Fasado de la teatrejo

Historio
--------

La teatro estis fondita en 1983, en la sekva jaro okazis la unua spektaklo. Ekde 1985 la teatro funkciis en la kulturdomo. La teatro havas la nunan lokon ekde 1994. Dekomence la teatro funkciis helpe de financa apogo de la municipo, sed ekde 2003 ankaŭ aŭtonomio de la germanaj minoritatoj donas financajn apogojn. La teatra trupo estas samtempe migranta trupo, ofte oni faras spektaklojn en Pécs, Veszprém (urbo), Mór, Sopron, Budapeŝto, eĉ en Germanio kaj Aŭstrio. En 2010 la teatro havis 7 aktorojn kaj 19 aliajn dungitojn, krome rugule alvenas gastoreĝisoroj kaj aliaj fakuloj.

Ornamaĵo kun surskribo super la enirejo

Konstruaĵo
----------

La domego estis konstruita en 1913 kaj interne longe funkciis dekomence la unua kinejo de Szekszárd. En la 1960-aj jaroj incendio okazis, poste ĝi renoviĝis. Denova renoviĝo okazis en 1985, sed en la sekva jaro denova incendio okazis. Post la rekonstruo la germana teatro funcias interne, krome en pli malgranda loko ankaŭ banko.

Elektita repertuaro
-------------------

* Ferenc Molnár: *La diablo*
* Friedrich Schiller: Maria Stuart
* William Shakespeare: Reĝo Lear
* Fratoj Grimm: fabeloj por geinfanoj

Elektitaj trupanoj
------------------

* Péter Dóczy
* Judit Földesi
* Árpád Sopsits (reĝisoro)
* Ottó Viczián

Fontoj
------

* oficiala paĝo

* Kategorio Hungaria Germana Teatro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **distrikto Höfe** estas administra unuo de Kantono Ŝvico. Ĝi havis 27 137 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝiaj ĉeflokoj estas alterne ĉiam por du jaroj la komunumoj Wollerau kaj la vilaĝo Pfäffikon.

Geografio
---------

La distrikto Höfe etendiĝas sur la norda deklivo de la montoj Etzel kaj Zimmerberg ĉe la suda bordo de la Lago de Zuriko. Al la distrikto apartenas la duoninsulo de Hurden, de kiu la lagodigo kondukas al Rapperswil kaj la du insuloj Ufenau kaj Lützelau.

Historio
--------

La distrikto Höfe (en Esperanto *Bienoj*) estiĝis per la kunigo de la distriktoj Wollerau (Hinterer Hof = Malantaŭa Bieno) kaj Pfäffikon (Vorderer Hof = Antaŭa Bieno) en la jaro 1803, kiuj dum la tempo de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 formis parton de la distrikto Raperswil de la mallongviva Kantono Linth. Antaŭ la Helveta Revolucio la du bienoj apartenis al la Monaĥejo Einsiedeln. Dum la Malnova Zurika Milito la regiono de la Bienoj estis luktokialo inter Ŝvico kaj Zuriko. En la jaro 1440 la zurikanoj senbatale formarŝis el Pfäffikon kaj Ital Reding de Svxico okupis la burgon. Reding ĵurigis la Bienanojn, kaj ek de tiam la regiono apartenas al Kantono Ŝvico. En la jaro 1831 ĝis 1833 Pfäffikon aliĝis al la duonkantono Ekxstera Ŝvico, dum Wollerau restis fidela al Svixco. Dum la Apartfederacia Milito Ŝvico la 24-a de novembro 1847 sukcese defendis Schindellegi kontraŭ la federaciaj trupoj, sed tiam la tuta kantono estis okupita kaj kreita la nova kantona konstitucio. La distrikto Höfe disponas pri propra distrikta registaro kaj distrikta Landkomunumo. Ĝi do same kiel la aliaj ŝvicaj distriktoj estas pli ol simpla administra unuo.

Komunumoj de la distrikto Höfe
------------------------------

La distrikto Höfe konsistas (stato en 2009) el 3 komunumoj, el kiuj Freienbach estas la plej granda. Jen la listo:


| Blazono | Nomo | Loĝantoj(2009-12-31) | Areoen km² | Komunumkodo |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Feusisberg | Feusisberg | 4720 | 17.6 | 1321 |
| Freienbach | Freienbach | 15457 | 20.3 | 1322 |
| Wollerau | **Wollerau** | 6960 | 6.5 | 1323 |
|
| **Totale** | 3 | 27137 | 44,4 | 0503 |

Setlolokoj en la distrikto Höfe sen komunuma statuso
----------------------------------------------------

Interne de la komunumoj de la distrikto Höfe ekzistas la sekvantaj setlolokoj:


| Poŝtkodo | **Nomo de la loko** | Komunumo |
| --- | --- | --- |
| 8836 | Biberbrugg (Feusisberg) | Feusisberg |
| 8834 | Schindellegi | Feusisberg |
| 8806 | Bäch SZ | Freienbach |
| 8640 | Hurden | Freienbach |
| 8808 | **Pfäffikon** | Freienbach |
| 8808 | Ufenau | Freienbach |
| 8832 | Wilen ĉe Wollerau | Freienbach |
|

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Paul Wyrsch*: *Distrikto Höfe* en *Historia Leksikono de Svislando* (2007-12-18)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Höfe (distrikto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La distrikto Höfe en la Historia Leksikono de Svislando

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistriktoj de Kantono Ŝvico |
| --- |
| Einsiedeln • Gersau • Höfe • Küssnacht • March • Ŝvico |  |

 |
**Instituto Nacional do Seguro Social (INSS)** estas publika organizo ligita al Ministério da Economia por provizi socialsekurajn servojn al la brazila socio.

INSS kreiĝis en Brazilo la 27-an de junio 1990 laŭ la prezidenta dekreto n-ro 99.350, per kunfandado de *Instituto de Administração Financeira da Previdência e Assistência Social (IAPAS)* kun *Instituto Nacional de Previdência Social (INPS)*.

INSS funkciigas la agnoskon de la rajtoj de tiuj aliĝintoj al Regime Geral de Previdência Social (RGPS), kiu havas kotizan karakteron kaj devigan membrecon, estigita laŭ la artikolo 201 de la Brazila Federacia Konstitucio, kaj kie ĉiuj agoj de INSS enkadriĝas. En 2017 RGPS estis kalkulanta pli ol 50 milionoj da aliĝintoj kaj ĉirkaŭ 33 milionoj da profitantoj.

Agentejo de INSS en la urbo Koreauo, subŝtato Searao.

Referencoj
----------

1. ↑  Informoj sur la retpaĝaro de INSS

Vidu ankaŭ
----------

* PREVI
* Receita Federal do Brasil

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Instituto Nacional do Seguro Social en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Retpaĝaro de INSS en la retejo de la brazila registaro portugale
La **insuloj de reĝo Georgo** (france: Îles du Roi Georges), estas insulgrupo en la Tuamotua arkipelago en Franca Polinezio. La insulgrupo situas en la nordokcidenta parto de la resto de la arkipelago. La nomo *Îles du Roi Georges* venas de la angla *King George Islands*. Tiu nomo donis la brita esploristo John Byron, kiu en junio 1765 vizitis la insulojn Manihi, Takaroa kaj Takapoto. En 1880 Francio rekviziciis la Tuamotuojn, kaj en 1946 ili donis la francan naciecon al la indiĝenaj loĝantoj.

Geografio kaj demografio
------------------------

La *insuloj de reĝo Georgo* konsistas el kvar atoloj kaj unu alia insulo. La insulo Tikei estas la plej orienta insulo, kaj la atolo Ahe la plej okcidenta punkto. La distanco inter tiuj du estas proksimume 200 km.

| Atolo/insulo | Loĝantoj | Grava loĝloko | Areo |
| --- | --- | --- | --- |
| Ahe |  *561* | Tenukupara | 12 km² |
| Manihi | *818* | Paeua | 13km² |
| Takapoto | *521* | Fakatopatere | 15 km² |
| Takaroa | *1577* | Teavaroa | 20 km² |
| Tikei | *neloĝata* | *nenia* | 3,75 km² |
| **Sumo** | ***3477***  (en 2007)  |  |  **64 km²** |

Administracie la insuloj konsistas el du distriktoj.
La atoloj Manihi kaj Ahe apartenas al la distrikto Manihi, kaj la atoloj Takaroa, Takapoto kaj ankaŭ la insulo Tikei apartenas al la distrikto Takaroa.

* Kategorio Insuloj de reĝo Georgo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Peco el duonunciala kodekso de la 6ª jc (Codex Basilicanus S. Petri D 182)
**Duonuncialo** estas malfruantikva kaj frumezepoka latina manskribo kodeksa. Entute nin atingis ĉ. 160 kodeksoj duonuncialaj, kaj kelkaj el ili aspektas ne malpli impone ol la kodeksoj uncialaj.

Malgraŭ sia nomo, duonuncialo estas nek bazo, nek derivaĵo de uncialo — ĝi aperis en sendependa evoluo paralela; tamen kiel fruktoj de samepokaj evoluoj samrimedaj ili nature havas multajn komunaj trajtojn.

La duonuncialaj literoj **C I N O S X V Y Z** restas esence majusklaj (samkiel en uncialo); sed **a b e f g k l m p q r** jam estas 4-nivelaj literoj minusklaj.

Jen kelkaj karakteraj trajtoj de signobildoj duonuncialaj:

* **a** estas rondigita: **ɑ**;
* **b** kaj **d** havas maston samforman kiel la signobildoj modernaj;
* **g** havas platan supron, ne fermiĝas, kaj aspektas simile al **5** (vd Joĥ);
* la vertikalo de **t** estas rondigita: **ꞇ** .

Post la falo de la Okcidenta Romio, la naciaj skribmanieroj de la kontinenta Eŭropo plejparte sin bazis sur uncialo; sed la tradicio de la irlandaj monaĥejoj sin bazis sur duonuncialo, kaj la irlandaj misiistoj ĝin disvastigis sur la tutajn Britajn Insulojn.

* Fragmento el Epitomo de Tito Livio, 4ª jc.Fragmento el *Epitomo de Tito Livio*, 4ª jc.
* Paĝo el la Hilaria kodekso, 6⁶ jc.Paĝo el la *Hilaria kodekso*, 6⁶ jc.
* Paĝo el la Kelsa libro, ĉ. 800.Paĝo el la *Kelsa libro*, ĉ. 800.
* Paralelaj tekstoj de Lorem ipsum en uncialo (maldekstre) kaj duonuncialo (dekstre)Paralelaj tekstoj de Lorem ipsum en uncialo (maldekstre) kaj duonuncialo (dekstre)
* Moderna anonco kompostita en la irlandaj lingvo kaj skribo kun la angla traduko.Moderna anonco kompostita en la irlandaj lingvo kaj skribo kun la angla traduko.
La Molanaso ovodemetas de 4 al 6 ovojn. Tiuj dek molanasidoj devenas el pli ol unu ino. La Infanvartejoj oftas ĉe tiu specio.
**Infanvartejo**  aŭ **Idovartejo**  en zoologio aludas al la zorgo de la idaro de aliulo, ekzemple en kolonio. Tiu termino estas ĝenerale uzata en la studo de birdokolonioj. Multaj pingvenoj formas Infanvartejojn, aldone al multaj aliaj birdoj kiaj la Kanada ansero, Molanaso kaj la Ordinara tadorno.

Inter reptilioj, ankaŭ la Krokodila kajmano zorgas siajn idojn en Infanvartejoj, unu ino zorgas siajn proprajn idojn same kiel kelkajn de aliaj gepatroj.

Leonoj estas alia elstara specio kiu formas Infanvartejojn. Inoj ene de leonaro havigas mutuan protektadon kaj eĉ vartas la idojn de aliaj leoninoj. Tamen studoj montris, ke la leonidoj zorgitaj en Infanvartejoj tendencas havi pli malaltajn manĝindicojn ol se ili estus zorgitaj de unu patrino. Tio indikas, ke ĉe leonoj, la Infanvartejoj estas defenda formado.

Vidu ekzemple
-------------

* Reĝa pingveno
* Papua pingveno
* Antarkta pingveno

Referencoj
----------

1. ↑  Life in Cold Blood: Armoured Giants
2. ↑   Universitato de Minesoto, Lion Research Center. Arkivita el la originalo je 2012-01-25. Alirita 2012-12-31.

Vidu ankaŭ
----------

* Infanvartejo
* Marbirda kolonio
**Integrala teorio** aŭ **integrala filozofio** estas mondkoncepto, kiu celas evoluigi ampleksan, ekvilibran kaj holisman rigardon al la homo kaj la mondo. Tiucele ĝi klopodas integri antikvajn, modernajn kaj postmodernajn mondrigardojn, okcidentan kaj orientan filozofion, spiritecon kaj sciencan pensadon.

Pioniroj de integrala teorio estis i.a. Sri Aŭrobindo kaj Jean Gebser. Ĝia ĉefa reprezentanto fariĝis Ken Wilber.

Elementoj
---------

La integrala teorio de Ken Wilber rekonas 5 elementojn:

* kvadrantoj
* niveloj
* linioj
* statoj
* tipoj

### Kvadrantoj

Integrala teorio rekonas 4 ĉefajn dimensiojn, aŭ perspektivojn. Ilia grafika reprezentaĵo estas spaco dividita al 4 partoj per kruco. Ili estas:

* supra maldekstra (angle: Upper Left, mallongigo *UL*)
	+ individua, subjektiva ("mio")
* supra dekstra (angle: Upper Right, mallongigo *UR*)
	+ individua, objektiva ("ĝio")
* suba maldekstra (angle: Lower Left, mallongigo *LL*)
	+ kolektiva, subjektiva ("nio")
* suba dekstra (angle: Lower Right, mallongigo *LR*)
	+ kolektiva, objektiva ("ĝiaro")

### Niveloj

Laŭ integrala teorio, la homa konscio evoluas laŭ ŝtupoj:

1. egocentrismo
2. etnocentrismo
3. mondcentrismo

Super tiuj tri niveloj troviĝas la *integrala* nivelo. Homo, kiu atingis ĝin, trovas ankaŭ en la malpli altaj niveloj ion pozitivan kaj rigardas ĉiujn erojn de la materia kaj spirita mondo kiel interplektitan reton.

La holarkion *egocentrismo - etnocentrismo - mondcentrismo - integrala mondrigardo* prezentas pli detale - kaj kun pli multaj ŝtupoj - la spirala dinamiko.

Integrala movado
----------------

Ĉirkaŭ integrala teorio formiĝis iom nebule formulita socia movado.

La *integrala movado* celas, ke homoj atingu - i.a. pere de meditado - pli profundan konscion kaj pli altan nivelon de evoluo. Tiamaniere ĝi volas malfermi novajn resursojn por solvi tutmondajn problemojn.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Filozofio |

* Ken Wilber
* Integrismo
* Sex, Ecology, Spiritually
* Disvolviĝa psikologio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Integrala Instituto angle
* Integrala vivo - altnivela persona evoluo per Integrala teorio angle
* Integrala Eŭropo Arkivigite je 2019-06-06 per la retarkivo Wayback Machine - superrigardo de integrala komunumo en Eŭropo angle
* Asocio "Integrala Forumo" germane

Bibliografio
------------

* H. Lasarcyk: *Salto de la konscio. Kiel integrale orientigita rigardo al la mondo ŝangas nian vivon. Enkonduko. tradukis Klaus Friese* (www.verkoj.com)
La ITISa logoo
La **Integrata Taksonomia Informa Sistemo**, en angla origine *Integrated Taxonomic Information System* (**ITIS**), estas partnereco fondita por havigi konsistan kaj fidindan informon pri taksonomio de biologiaj specioj. ITIS estis origine formita en 1996 kiel interagenteja grupo ene de usona federa registaro kaj poste iĝis internacia ento, kun partopreno de kanada kaj meksika registaraj agentejoj. La komenca stabanaro hejmis ĉe la *Smithsonian National Museum of Natural History* kaj la IT servoj estis havigataj de la usona Geologia Agentejo en Denver. La unua intereso de ITIS estis specioj de Nordameriko, sed nun estas multaj grupoj tutmonde kaj ITIS plukunlaboras kun aliaj internaciaj agentejoj por pliigi sian mondan kovron.

Notoj
-----

1. ↑   ITIS Memorandum of Understanding. Integrated Taxonomic Information System. Alirita 2008-04-04.
2. ↑ .  Monitoring International Wildlife Trade with Coded Species Data. Conservation Biology (2008-02). Alirita 2007-05-09.

[*rompita ligilo*]