recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Pri la komunumo
---------------

**Urmein** (en la romanĉa lingvo **Urmagn**) estas komunumo de la komunumaro Thusis kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 122 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Urmein situas ĉe la orienta deklivo de Heinzenberg ĉe la okcidenta flanko de la valo de Malantaŭa Rejno okcidente de Thusis. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Urmein mem la setlejoj Gazeschg, Bigniel, Casaritsch, Baria Sut kaj Oberurmein.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Urmein limas en nordo al Flerden, en nordoriento al Masein, en sudoriento al Thusis, en sudo al Lohn, kaj en okcidento al Tschappina.

Trafiko
-------

Urmein situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la konekta vojo de Thusis al Tschappina, sur kiu cirkulas poŝtaŭtolinio, kiu konektas la komunumon al la publika transportreto.

Lingvoj
-------

Dum mezepoko Urmien apartenis al la romanĉlingva teritorio, sed jam ek de la 14-a jarcento la vilaĝo estis germanigita de almigrintaj valzoj. Okaze de la popolnombrado de 2000 98% de la loĝantaro parolis al germanan lingvon, dum la romanĉa lingvo kommplete formortis en la komunumo.

Historio
--------

La unaua dokumenta mencio de Urmein datiĝas el la jaro 1156 kiel *Hof de Ormen*. Meze de la 12-a jarcento Urmein estis parto de la grandbieno Flerden kaj apartenis al la Monaĥejo Cazis. La landaj senjoroj ĝis la jaro 1337 estis la Senjoroj de Vaz. Ilin sekvis la Grafoj de Werdenberg kaj la Grafoj de Rhäzüns, kaj ek de 1475 la episkopo de Koiro. En la jaro 1709 la loĝantoj de Urmein sin liberaĉetis de la feŭdo de la episkopo. Ĝis la administra reformo de 1851 Urmein estis najbararo de la tribunalkomunumo Heinzenberg. Ek de tiam ĝi estis komunumo de la distrikto Heinzenberg, kiu estis en la jaro 2001 integrita al la distrikto Malantaŭa Rejno.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Jürg Simonett*: *Urmein* en *Historia Leksikono de Svislando* (2006-02-03)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Urmein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri Urmein en la retejo www.ch.ch[*rompita ligilo*]
* Urmein en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Urmein** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Malantaŭa Rejno |
| --- |
| 
**Komunumaro Avers:** **Avers**

**Komunumaro Domleschg:** Almens  •  **Fürstenau**  •  Paspels  •  Pratval  •  Rodels  •  Rothenbrunnen  •  Scharans  •  Sils en Domleschg  •  Tomils

**Komunumaro Rheinwald:** **Hinterrhein**  •  Nufenen  •  Splugo  •  Sufers

**Komunumaro Schams:** Andeer  •  Casti-Wergenstein  •  Donat  •  Ferrera  •  Lohn  •  Mathon  •  Rongellen  •  **Zillis-Reischen**

**Komunumaro Thusis:** Cazis  •  Flerden  •  Masein  •  **Thusis**  •  Tschappina  •  Urmein |  |

 |
Koordinatoj: 09° 48′ 00″ N 78° 06′ 00″ O﻿ / ﻿9.80000 °N, 78.10000 °O﻿ / 9.80000; 78.10000 (mapo)

**Maduraj** (tamile **மதுரை**) estas metropolo, universitata urbo kaj katolika diocezo en Barato, en subŝtato Tamilnado. Oni taksas la urbon la plej maljuna en Hindio, kiel ĉefurbo de la suda civilizo, iam havanta komercajn kontaktojn kun Romia Imperio. Ĝi havas famon pri temploj.

Laŭ la stato de 2015 en la urbo vivis 1 561 129 loĝantoj sur areo de 147,97 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 10 550 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Maduraj situas en suda parto de la lando laŭ rivero.

Ekonomio
--------

En Maduraj oni okupiĝas pri elektroniko, kaŭĉuko, traktoroj, granitoj kaj teksaĵoj.

Trafiko
-------

Maduraj havas bonajn kontaktojn kun la landaj urboj trajne, aere kaj voje. En la urbo rikiŝoj kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Klimato
-------

Maduraj havas sekan kaj varman klimaton kun musono. Jare pluvas 850 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter aŭgusto-novembro. La temperaturo en somero superas la 40 °C-ojn, dum vintro ĝi falas ĝis 20 °C-ojn.

Muzeo pri Gandhi en Maduraj

Vidindaĵoj
----------

* muzeo pri Gandhi
* palaco de Tirumalaj Najak
* templo Menakŝi-Sundaresvarar
* moskeoj Kazimar kaj Makbara
* tomboj de du famaj sanktuloj de Islamo
* romkatolika katedralo omaĝe al Dipatrino
* diversaj festivaloj

Strato en Maduraj
Moskeo Makbara en Maduraj
Moskeo Kazimar en Maduraj

* Maduraj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Maduraj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 371766
* GND: 4275927-4
* LCCN: n80079847
* VIAF: 158274678
* BNF: 119691685
 |
**Copiapó** [kopjapo] estas urbego kaj universitata urbo en norda Ĉilio en Regiono Atakamo, en la samnoma provinco. Ĝi estas regiona kaj provinca ĉefurboj.

Panoramo en Copiapó

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 158,438 en 2012
* Supermara alteco: 391 m
* Areo: 16,681 km²
* Telefonkodo: (+56) 52
* Poŝtkodo: 1530000
* Horzono: UTC – 4 (somere UTC – 3)
* 27° 21′ 59″ S 70° 19′ 59″ U﻿ / ﻿27.36639 °S, 70.33306 °U﻿ / -27.36639; -70.33306 (mapo)

Geografio
---------

Universitato en Copiapó
Copiapó situas laŭ la samnoma rivero (ofte seka) en la samnoma valo Copiapó. .La urbego estas ĉirkaŭita de la Atakama-Dezerto. Pacifiko troviĝas 65, La Serena (Ĉilio) 297, Coquimbo 304, Antofagasta (urbo) 413, Viña del Mar 638, Valparaiso 644, **Santiago de Ĉilio** 677, Rancagua (Ĉilio) 757, Iquique 797, Arica 988, Chillán 1041, Talcahuano 1072, Koncepciono 1083, Temuco 1282, Puerto Montt 1587, Punta Arenas 2868 km.

Historio
--------

Kirko Kandela Festo en Copiapó
La teritorio estis kultivita jam antaŭ la Inkaa Imperio. Vilaĝo San Francisco de la Selva de Copiapó (pro sia denskreska vegetaĵaro) estis fondita en 1744. En la 19-a jarcento oni trovis en la proksimeco arĝentojn kaj kuprojn, eĉ pro la liverado oni konstruis fervojon en 1850. En 2015 neatendita inundo kaŭzis katastrofon en la urbo.

Ekonomio
--------

En Copiapó estas la minado la plej granda ekonomia agado, sed estas ankaŭ signifa. agrikulturo (vinberoj, olivoj, tomatoj, avokadoj, citrusoj). En la urbego rafinejo pri kuproerco funkcias. Komerco kaj turismo formiĝis en la lastaj jaroj.

Trafiko
-------

Ĉefvojo nordo-sudo trairas Copiapón, krome estas ŝoseo tra Andoj al Argentino.

Klimato
-------

Copiapó havas dezertan klimaton. Jare pluvas nur po 19 mm, inter septembro-februaro ne pluvas (tamen en la jaroj 1970, 1978, 1990, 1992, 1993, 1998 neniam pluvis). La temperaturo malofte falas sub frostopunkto, male foje mezuris 30 °C.

Vidindaĵoj
----------

Kirko Sankta Francisko en Copiapó
* kirkoj
* regiona kaj minerala muzeoj
* Ligna Fervoja Stacidomo (signifa historia monumento.

Lokanoj
-------

* Germán Garmendia

Ĝemelurboj
----------

* Argentino Katamarkio, Argentino
* Argentino Kordobo (Argentino), Argentino
* Argentino La Rioja (Argentina urbo), Argentino
* Argentino Santiago del Estero (urbo), Argentino
* Popola Respubliko Ĉinio Jiujiang, Ĉinio
* Popola Respubliko Ĉinio Nanĉano, Ĉinio
* Popola Respubliko Ĉinio Panyu, Ĉinio
* Popola Respubliko Ĉinio Pinĝiang, Ĉinio
* Popola Respubliko Ĉinio Ruichang, Ĉinio
* Hispanio Castelló, Hispanio

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala paĝo Arkivigite je 2011-07-07 per la retarkivo Wayback Machine hispane
* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-12-10 per la retarkivo Wayback Machine
* angle
**Solapur** (en loka lingvo: **सोलापुर**) estas milionurbo en Barato, en subŝtato Maharaŝtro.

En la urbo vivas 951 558 loĝantoj sur areo de 180,67 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 5 267 loĝantoj/km².

Bazaj informoj
--------------

* Areo: km²
* Supermara alteco: 457 m
* Loĝantaro: 1.163.734 (en 2010)
* Horzono: UTC +5:30
* Telefonkodo: 217
* Aŭtokodo: MH-13
* Poŝtkodo: 41300x

Geografio
---------

Solapur situas sur altebenaĵo en valo de rivero. Puneo troviĝas je 245, Hajderabado je 305, Mumbajo 410 km-oj. Laŭ kelkaj la loknomo signifas: dek ses vilaĝoj.

Historio
--------

En 1238 la urbo nomiĝis "Sonalipur" aŭ "Sandalpur". En 1930 la urbo estis sendependa por 3 tagoj, poste la britoj venĝis la kvazaŭrevolucion.

Klimato
-------

Solapur havas tropikan sekan klimaton kun influo de musono. Estas 3 sezonoj: somero (marto-majo), musono (junio-oktobro) kaj vintro. La temperaturo somere estas 30-40 °C, vintre falas ĝis 10 °C. Jare pluvas po 500 mm aŭ malpli.

Vidindaĵoj
----------

* multe da temploj

Trafiko
-------

En Solapur aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn. Estas bonaj ligoj trajne kaj voje al la proksimaj grandaj urboj. La flughaveno servas al la enlandaj urbegoj.
**Fayetteville** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Norda Karolino, kie ĝi estas administrejo de la kantono Cumberland.

Strato en Fayetteville

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 35° 04′ N 78° 55′ U﻿ / ﻿35.067 °N, 78.917 °U﻿ / 35.067; -78.917 (mapo)
* Areo: 241 km²
* Loĝantaro: 205.678 (en 2011)
* Supermara alteco: 80 m
* Horzono: UTC-5h (en somero UTC-4h)
* Poŝtkodo: 28301
* Telefonkodo: 910

Geografio
---------

Fayetteville situas sur ebenaĵo en la orienta landparto de Usono, en la meza parto de la subŝtato.

Historio
--------

En la nuna Fayetteville indianoj vivis dum jarmiloj. La britoj konkeris la areon en la 18-a jarcento kaj ili fondis 2 vilaĝojn *Cross Creek* kaj *Campbellton*. En 1789 oni tie ratifis la Usonan Konstitucion kaj oni fondis la plej maljunan publikan universitaton de Usono. En 1793 infanteria armeo formiĝis. Post la Usona Milito de Sendependeco la du vilaĝoj estis unuigitaj kaj renomitaj pri armea heroo Marie-Joseph Motier, markizo de La Fayette, kiu vizitis la novan urbon en 1825. En 1831 granda incendio okazis. En 1865 armeo de William T. Sherman atakis kaj detruis Fayetteville.

Klimato
-------

Muzeo en Fayetteville
Fayetteville situas en subtropika klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 10-23  °C. La varmo kulminas en julio rekorde 42  °C, la malvarmo kulminas en februaro rekorde -21  °C. Jare pluvas po 1157 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La pluvo kulminas en aŭgusto kaj malkulminas en novembro.

Trafiko
-------

El Fayetteville kuras gravaj ĉefvojoj kaj fervojoj al Suda Karolino kaj Virginio. urbego havas interne aŭtobusojn, ekstere regionan flughavenon.

Vidindaĵoj
----------

* teatroj
* botanika ĝardeno
* fortikaĵo
* muzeoj pri artoj, trafiko kaj historio
* diversaj preĝejoj

Servoj
------

* Ŝtata Universitato Fayetteville

Famulo
------

* Julianne Moore naskiĝis en Fayetteville

Mapo pri Norda Karolino, kie meze Fayetteville estas trovebla

Ĝemelurbo
---------

Francio Saint-Avold, Francio

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio
Preĝejo en Modlnica, la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento
**Modlnica** estas pola vilaĝo en la Malgrandpollanda Provinco, en la distrikto Krakowski, en la komunumo Wielka Wieś. Dum la jaroj 1975-1998 ĝi lokiĝis en la Krakova Provinco.

La vilaĝo troviĝas apud la nord-okcidenta limo de Krakovo, ĉe la landvojo n-ro 94. Ĝi havas surfacon de 425,4 ha kaj 1456 loĝantojn (en 2013) - ĝi estas la plej granda vilaĝo en la komunumo laŭ loĝantaro.

Historio
--------

La unua setlado de la terenoj de la hodiaŭa Modlnica okazis en la neolitika periodo, ĝiaj spuroj venas de la jaroj 4500-1600 antaŭ Kristo. Verŝajne troviĝis tie pagana preĝejo. Laŭlegende apud ĝi baptis homojn Sankta Adalberto, dum sia misia migrado al Pollando.

La nomo de la vilaĝo ligiĝas kun alia legendo, laŭ kiu la sanktulo haltis tie kaj el lasita de li bastono elkreskis grandega tilio. Konforme al la loka tradicio, la legendon memorigas adorejo kun figuro de Sankta Adalberto troviĝanta en la vilaĝo.

La unua mencio pri Modlnica venas de la jaro 1254, kiam ĝi estis priskribita kiel vilaĝo kun privilegio de la krakova princo Boleslao la 5-a.

Antikvaĵoj
----------

En Modlnica troviĝas unika ligna paroĥa preĝejo de Sankta Adalberto kaj Dipatrino Dolora el la dua duono de la 16-a jarcento. Antaŭ la preĝejo situas sonorilturo el la 18-a jarcento, kun sonoriloj el la jaroj 1492 kaj 1542.

La biendomo de la familio Konopka
Apud la preĝejo troviĝas parko kun baroka–klasicisma biendomo el la dua duono de la 18-a jarcento (alikonstruita en 1813). La domo kaj la itala parko kun kelkcentjaraj tilioj, grandegaj poploj, salikoj kaj ulmoj apartenis al la familio Konopka. Ĉi tie dum kelka tempo laboris la etnologo Oskar Kolberg. Post la morto de Adam Konopka en 1931 la domo komencis ruiniĝi. Post la dua mondmilito ĝi estis konfiskita kaj nur en la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento, kiam ĝi iĝis mastrumata de la Jagelona Universitato, ĝi estis renovigita kaj iĝis "Domo de Krea Laboro" (nune: Akcepteja-Konferenca Centro de la Rektoro de la Jagelona Universitato).

Referencoj
----------

1. 1 2 3  Modlnica - Gmina Wielka Wieś (pole)
2. ↑  Sołectwa - Gmina Wielka Wieś Arkivigite je 2014-08-26 per la retarkivo Wayback Machine (pole)
Mediteranea pejzaĝo de Ibarra kun Monto Imbabura fone.
**Ibarra** (kompleta kaj oficiala nomo: **Villa de San Miguel de Ibarra**) estas urbo situanta en la anda regiono norde de Ekvadoro. Konata historie kiel **"La Ciudad Blanca"** (blanka urbo) pro ties fasadoj kaj por la setliĝoj de hispanoj kaj portugaloj en la urbo. Komunas ankaŭ la jenaj frazoj: **"ciudad a la que siempre se vuelve"** (urbo kien ĉiam oni revenas) pro ties bunta kamparo, somereca klimato kaj afablo de ties loĝantoj; **"la Bohemia del norte"** (norda bohemio) pro emo al arto kaj al muziko, krom religiema; kaj **"Cupido del Ecuador"** (ekvadora kupido) pro graveco de amo por ties loĝantoj. Estas tre vizitata de naciaj kaj eksterlandaj turistoj kiel ripozejo, pro ties pejzaĝo, kulturo kaj historio. Estas kultura urbo kie hegemonias arto, verkado, pentrarto, teatro kaj historio; krome ekzistas granda turisma kaj gasteja industrio por la tuta zono. Ibarra estas ĉefurbo de la provinco Imbabura (Ekvadoro) kaj centro de ekonomia, eduka kaj scienca disvolviĝo de la zono norda de Ekvadoro. La urbo troviĝas ĉe la deklivaro de la vulkano kiu havas saman nomon kiel la provinco. Ĝi estis fondita de la hispana Cristóbal de Troya, la 28-a de septembro de 1606 laŭ ordono de Miguel de Ibarra y Mallea, el kiu devenas la nomo. Pro ties geografia situacio oni nomumis ĝin sidejo administra de la regiono 1 kunformata de la provincoj Esmeraldas, Carchi, Sucumbíos kaj Imbabura.

Historio
--------

Geografio
---------

Klimato
-------

Turismo
-------

Demografio
----------

Arkitekturo
-----------

Ekonomio
--------

Transporto
----------

Kulturo
-------

Eduko
-----

Simboloj de Ibarra
------------------

Ĝemelitaj urboj
---------------

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* Cuvi, Pablo. Recorrido por los sabores del Ecuador. Quito: Nestlé Ecuador. ISBN 9978-41-676-5.
* National Research Council (U.S.). Advisory Committee on Technology Innovation. Lost crops of the Incas: little-known plants of the Andes with promise for worldwide cultivation. Washington: National Academy Press. ISBN 030904264X.
* St. Louis, Reginald. Lonely Planet Ecuador & the Galapagos Islands. Lonely Planet. ISBN 9781741048285.

* Ibarra (Ekvadoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ibarra (Ekvadoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en urbo Barcs (Hungario).

Historio
--------

La kalvinoj vivis en Barcs malmulte en la 18-a kaj 19-a jarcentoj. Ilia eklezia zorginto (pastro) vizitis Barcs laŭ la neceso el Darány aŭ Erdőcsokonya. En Barcs estis kreita preĝdomo por la diservojj. En 1939 la kalvinanoj volis konstrui jam kirkon, sed tio fiaskis pro la milito. Depost fino de la socialismo en 1990 la municipo donacis areon konvenan al konstruado. Ĝi estis finkonstruita en 1994.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola ĉe stratangulo. La fasado estas malsimetria, ĉar maldekstre la kvadrata turo altiĝas. La turpinto estas piramida. La enirejo troviĝas en la navomezo, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. La tegmento kontiunue altiĝas el la fasada parto al la malantaŭa parto.

Kalvinana preĝejo en BarcsPreĝejflanko
Predikejo kaj galerio
Galeriangulo

Fontoj
------

* hungare kun foto
* facebook

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Kealakekua Golfo.
La **Kealakekua Golfo**, aŭ en angla **Kealakekua Bay**, estas golfo en la Kon-distrikta marbordo de la insulo Havajo 12 mejlojn (19 km) sude de Kailua-Kona. Setlita jam de antaŭ milo da jaroj, la ĉirkaŭa areo enhavas multajn arkeologiajn kaj historiajn lokojn kiel religiaj temploj (*heiau*) kaj estas ankaŭ la loko kie okazis la mortigo de la unua dokumentita alveninta eŭropano al la Havajaj insuloj, nome la kapitano James Cook. Ĝi estis listita en la listo de *National Register of Historic Places* de la insulo Havajo en 1973 kiel *Kealakekua Bay Historical District*. La golfo mem estas distrikto de marviva konservado, nome tre populara celo por kanuado, subnaĝado kaj pertuba subnaĝado.

Koordinatoj: 19° 28′ 34″ N 155° 55′ 37″ U﻿ / ﻿19.476 °N, 155.927 °U﻿ / 19.476; -155.927 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑   B. Jean Martin (30a de Septembro, 1971). "Kealakekua Bay Historical District nomination form". National Register of Historic Places. National Park Service. Alirita la 26an de Oktobro 2018.
2. ↑  "Coral Reef Network". coralreefnetwork.com. Alirita la 26an de Oktobro 2018.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kealakekua Golfo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Kealakekua Bay State Historical Park. Oficiala retejo de la ŝtata parko. Hawaii State Department of Land and Natural Resources. Alirita la 23-an de marto 2024.
**Bucaramanga** aŭ esperante **Bukaramango** estas metropolo kaj universitata urbo en Kolombio, kie oni konas la urbon kiel "Urbo de parkoj" pro ties 60 urbaj parkoj. La urbo estas departamenta ĉefurbo de Santandero (Kolombio).

Mapo pri situo de Bucaramanga
Panoramo en Bucaramanga
Vido en Bucaramanga
Centro de Bucaramanga

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 509.918 (en 2005)
* Supermara alteco: 959 m
* Areo: 165 km²
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* Horzono: UTC - 5
* 7° 8′ N, 73° 8′ U (mapo)7.1333333333333-73.133333333333

Geografio
---------

Bucaramanga situas sur altebenaĵo en montaro Andoj, en nordorienta parto de la lando. Bogoto troviĝas je 384 km-oj.

Historio
--------

Bucaramanga fondiĝis en 1622. En la 1870-aj jaroj precipe germanoj alvenis, kiuj komercadis. En 1886 la urbo iĝis departementa ĉefurbo. Pro interna militado la urbo detruiĝis en 1900.

Klimato
-------

Bucaramanga havus tropikan klimaton, sed la alteco baras ĝin. La averaĝa temperaturo estas konstante 25 °C. Jare pluvas po 1245 mm. En ĉiuj monatoj pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* 60 parkoj
* katedralo omaĝe al Sankta Familio
* 5 teatroj
* biblioteko

muzeoj pri historio kaj modernaj artoj

Trafiko
-------

Bucaramanga havas internacian flughavenon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Ĝemelurboj
----------

Kolombio Santa Marta, Kolombio

Vasta panoramo de Bucaramanga je marto 2006Vasta panoramo de Bucaramanga je marto 2006

* Bucaramanga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bucaramanga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 357657
* GND: 4088509-4
* VIAF: 140180376
* BNF: 12163797q
 |
**Gimnazio Řečkovice** (ankaŭ *Gimnazio Brno-Řečkovice* aŭ malnove *Gimnazio de Tereza Nováková*) estas okjara gimnazio en Řečkovice, kvartalo de Brunno, Ĉeĥio. Ĝi havas superan kaj malsuperan gradon kaj studas en ĝi 492 lernantoj en dek ses klasoj. La lernantoj povas manĝi en la lerneja manĝejo, labori en komputila klasĉambro kaj en la tuta lernejo disponeblas wifi-aliro al la interreto. La lernejon administras la Sudmoravia regiono.

Historio
--------

En 1993 la gimnazio estis fondita en domo de elementa lernejo, kies infanoj devis vizitadi alian lernejon kaj ĉiutage transiri trafikplenan ŝoseon, kio elvokis protestojn de la gepatroj. Fine la situacio trankviliĝis kaj la gimnazio komencis instrui en kvin klasoj kun 165 infanoj. Post unu jaro malfermiĝis ĉiuj klasoj kaj en 1996 en la tuta edifico, tiam kun 283 lernantoj.

En la malsupera gimnazia grado estas preferata instruado de biologio, kemio, fiziko kaj eksterlandaj lingvoj. En la supera grado la lernantoj povas mem elekti sociologion aŭ naturstudadon.

La gimnazio kunlaboras kun Gimnazio Engelsburg, eklezia lernejo en la germana Kaselo, la lernantoj sin vizitas reciproke. Tridek studentoj veturis por dek tagoj al Britio, por pliperfektigi sian scion de la angla. La gimnazianoj partoprenas en diversaj konkursoj por lernejoj, ekz. pri lingvoj (ĉeĥa, angla, germana), pri biologio, matematiko, fiziko, kemio, mineralogio kaj eĉ pri artisma agado.

En la lernojaro 1997/98 la gimnazio malfermis jam dek kvar klasojn kun 431 lernantoj, plie bibliotekon kaj studejon.

Koncepto de la lernejo
----------------------

La lernejo estas gimnazio kun okjara ciklo de studado. Establinto estis ministerio de instruado, ekde 2001 administras ĝin Sudmoravia regiono.

Klasĉambro de biologio
En la gimnazio studas 490 lernantoj en dek ses klasoj. La lernejo ĉiujare akceptas du novajn klasojn (post la 5-a klaso de la elementa lernejo).

Enkadre de Brno estis la gimnazio en Řečkovice aprezata kiel la plej bona kaj unu el la plej prestiĝaj lernejoj en Ĉeĥio.

Klasĉambro de fiziko
La gimnazio eldonas lernejan gazeton GiloTina.

Klasambro de informadiko
Ekde 1995 laboras en la lernejo ankaŭ kantkorpuso, kiu regule partoprenas en Kristnaska festivalo "Pontoj inter urboj".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gimnazio Brno-Řečkovice en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La retejo de la lernejo
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Untervaz-Trimmis (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Trimmis** (historia romanĉa lingvo romanĉlingva nomo *Termin*) estas komunumo de la komunumaro Kvin Vilaĝoj kaj la distrikto Landquart en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 3010 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Trimmis situas ĉe la orienta bordo de la rivero Rejno en la sudo de la distrikto Landquart. Al Trimmis apartenas ankaŭ la vilaĝo Says, kiu de 1880 ĝis 2007 estis memstara komunumo, kaj la setlejoj Letsch kaj Talein. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 42,87 km², de kiuj 41,5% estas kovritaj de arbaro, 34,5% servas por agrikulturo kaj 4,7% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

Trimmis limas en nordo al Zizers, en nordoriento al Grüsch, en oriento al Furna, en sudoriento al St. Peter-Pagig, en sudoriento al Castiel, en sudsudoriento al al Calfreisen, en sudo al Maladers, en sudsudokcidento al Koiro, en sudokcidento al Valzeina, en okcidento al Haldenstein, kaj en nordokcidento al Untervaz.

Trafiko
-------

Tra Trimmis pasas laŭlonge de la rivero Rejno la kantona ĉefvojo nr-o 3/13 kaj la svisa aŭtovojo A13, al kiu la plej proksima alveturejo situas 1,5 km norde en Untervaz. Ĝis 2006 Trimmis disponis pri haltejo ĉe la trajnlinio de Retia Fervojo de Landquart al Koiro, kiu tamen situis 1,5 kilometrojn for de la vilaĝo kaj tial estis nur malmulte uzata. Nun la komunumo estas konektita al la publika transportreto per la urba buslinkio n-ro de Koiro.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Trimmis datiĝas el la jaro 765 kiel *Tremine*. Dum mezepoko Trimmis apartenis al la Senjorujo Apermont kaj estis romanĉlingva. Pro almigro de valzoj en la 14-a jarcento la vilaĝo iom post iom germaniĝis. En la jaro 1519 Trimmis liberiĝis de la episkopa voktejo de Koiro kaj fariĝis memstara komunumo de la Supra Tribunalejo Kvar Vilaĝoj, kiu post la aliĝo de Haldenstein en la jaro 1803 estis alinomita al Kvin Vilaĝoj. La vilaĝo Says en la jaro 1880 sendependiĝis de Trimmis, sed kun efiko de la 1-a de januaro 2007 ĝi rekunfandiĝis kun la komunumo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Adolf Collenberg*: *Trimmis* en *Historia Leksikono de Svislando* (2008-01-31)

Vidu ankaŭ
----------

* Untervaz-Trimmis (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Trimmis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Trimmis
* Trimmis en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Trimmis** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Landquart |
| --- |
| 
**Komunumaro Kvin Vilaĝoj:** Haldenstein• Igis • Mastrils • Trimmis • Untervaz • Zizers

**Komunumaro Maienfeld:** Fläsch • Jenins • Maienfeld • Malans |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Thusis (komunumaro) kaj Thusis (stacidomo). |


**Thusis** (rumanĉe **Tusaun**) estas komunumo kaj ĉefloko de la samnoma komunumaro en la distrikto Hinterrhein, Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 2592 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.

Geografio
---------

La komunumo situas ĉe la norda enirejo de la ravino Via-Mala. Okcidente la komunumo limas al la monto Heinzenberg kaj en oriento al la Malantaŭa Rejno kaj al Domleschg. Sur la komunuma teritorio la rivereto Nolla alfluas al Malantaŭa Rejno. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Thusis mem la setlejoj Übernolla sude de la rivereto Nolla kaj Componja en nordo de la komunumo, oriente de la kantona ĉefvojo.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Thusis limas en nordo al Cazis, en nordoriento al Fürstenau, en oriento al Sils en Domleschg, en sudo al Rongellen, en sudsudokcidento al Lohn, en sudokcidento al Urmein, kaj en okcidento al Masein.

Lingvoj
-------

Thusis jam ek de malfrua mezepoko estas ĉefe alemanlingva komunumo. Oni parolas en Thusis apartan alemanan dialekton, la tiel nomitan *Thusnertüütsch*. La sutselva romanĉa lingvo en Thusis jam en la 16-a estis forpushita de la germana respektive alemana, dum na najbaraj komunumoj estis germanigitaj parte nur en la 19-a jarcento. Okaze de la lasta popolnombrado en la jaro 2000 la elcentaĵo de romanĉlingvanoj en Thusis estis nur ankoraŭ 3,94%, eĉ malpli ol tiu de la itallingvanoj kun 4,75%. Ankoraŭ en la jaro 1980 la proporcio de la romanĉlingvanoj estis 9,43%.

Trafiko
-------

Thusis estas ligita per du aliroj al la svisa aŭtovojo A13, kaj ĝi situas ĉe la Albulalinio de la Retia Fervojo, kiu estis akceptitaj la 7-an de julio 2008 en la listo de la Monda Heredaĵo de UNESKO.


Monda heredaĵo de UNESKO

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de la vilaĝo datiĝas el la jaro 1156 kiel *Tosana*. Post forbruliĝo en la jaro 1845 la komunumo estis grandparte novkonstruita.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Jürg Simonett*: *Thusis* en *Historia Leksikono de Svislando* (2006-02-28)

Vidu ankaŭ
----------

* Thusis (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Thusis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Thusis Arkivigite je 2020-06-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Thusis en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Thusis** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Malantaŭa Rejno |
| --- |
| 
**Komunumaro Avers:** **Avers**

**Komunumaro Domleschg:** Almens  •  **Fürstenau**  •  Paspels  •  Pratval  •  Rodels  •  Rothenbrunnen  •  Scharans  •  Sils en Domleschg  •  Tomils

**Komunumaro Rheinwald:** **Hinterrhein**  •  Nufenen  •  Splugo  •  Sufers

**Komunumaro Schams:** Andeer  •  Casti-Wergenstein  •  Donat  •  Ferrera  •  Lohn  •  Mathon  •  Rongellen  •  **Zillis-Reischen**

**Komunumaro Thusis:** Cazis  •  Flerden  •  Masein  •  **Thusis**  •  Tschappina  •  Urmein |  |

 |
Koordinatoj: 28° 21′ 00″ N 79° 25′ 00″ O﻿ / ﻿28.35000 °N, 79.41667 °O﻿ / 28.35000; 79.41667 (mapo)

**Barejli** (hinde **बरेली**, urdue **بریلی**, ankaŭ latinliterigata *Bareilli* kaj *Bareli*) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo.

En la urbo vivas 1 000 000 loĝantoj sur areo de 235 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 4 255 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Barejli etendiĝas sur ebenaĵo laŭ rivero en norda parto de la lando. Laknaŭo kaj Nov-Delhio troviĝas po 250 km-ojn.

Historio
--------

Barejli jam dum antaŭ Kristo estis administrejo de historia regiono. Laŭ la kredo Sidarto Gotamo vizitis tiun maljunegan fortikaĵurbon. En la 13-a jarcento firma sultanlando formiĝis sub gvido de Delhio. En 1537 la Mogola Imperio refondis la urbon. La britoj akiris la urbon por ŝuldaĵo en 1801, kiu poste estis grava centro dum La Hinda Ribelo en 1857. Ĝis la sendependeco en 1947 ofte okazis diversaj ribeloj.

Ekonomio
--------

Barejli estas centro por la fabrikado de meblaro kaj por komerco pri kotonoj, grenoj kaj sukeroj. La loka industrio produktas ankaŭ diversajn vestaĵojn kaj feraĵojn.

Trafiko
-------

En Barejli 6 stacidomoj funkcias. Ankaŭ aŭtovojo tuŝas la urbon, sed flughaveno ne funkcias. En la urbo aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

Klimato
-------

Barejli havas subtropikan klimaton, kie la someroj estas longaj (inter aprilo-oktobro), sed dume estas ankaŭ musono. Dum vintro neniam frostas. La jara averaĝa temperaturo estas 25 °C. Jare pluvas 1714 mm.

Vidindaĵoj
----------

* hinduaj temploj, aparte menciinda 4: Alakha Nath, Trivati Nath, Madhi Nath kaj Dhopeshvar Nath-temploj
* hinduaj temploj
* katedralo kaj diversaj katolikaj preĝejoj
* moskeoj
* 2 muzeoj
* 2 amuzparkoj
* parko de infanoj kaj ankaŭ aliaj diversaj parkoj

Mapo pri aŭtovojo, kiu tuŝas Bareilli-n
Alia katolika preĝejo en Bareilli
Katolika preĝejo en Bareilli

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 374896
* GND: 4585979-6
* LCCN: n88147012
* VIAF: 123260347
* BNF: 15588371n
 |
Koordinatoj: 27° 53′ 00″ N 78° 08′ 00″ O﻿ / ﻿27.88333 °N, 78.13333 °O﻿ / 27.88333; 78.13333 (mapo)

**Aligor** (hindie **अलीगढ़,** urdue **علی گڑھ**) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo. Ĝi estas ankaŭ grava industria centro.

Laŭ la stato de 2018 en la urbo vivis 1 131 160 loĝantoj.

Geografio
---------

Aligor etendiĝas en la nord-okcidenta parto de la lando sur ebenaĵo. Nov-Delhio troviĝas 140 km-ojn.

Historio
--------

Pli frue loknomo de Aligor estis Kol aŭ Koil. En 1194 ĝi famiĝis pri fortikaĵo. En 1803 la britoj sieĝis la fortikaĵon.

Klimato
-------

Aligor havas subtropikan klimaton kun influo de musono. La somero daŭras de aprilo ĝis junio. Tiam la averaĝa temperaturo estas 28-33  °C. Poste musono sekvas ĝis oktobro. Jare pluvas po 800 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte dum musono. Vintre neniam frostas.

Trafiko
-------

En Aligor aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn. La urbo ne havas flughavenon, sed estas bonaj aŭtovojoj kaj trajnoj.

Vidindaĵoj
----------

* fortikaĵo
* alia fortikaĵo, nun jam ruino de 1524
* katolika preĝejo
* moskeo

Vidu ankaŭ
----------

* Universitato de Aligarh

Fortikaĵo de Aligor
Universitato kaj moskeo en Aligor
Katolika preĝejo de Aligor

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 374140
* GND: 4314013-0
* LCCN: n80025803
* VIAF: 139549302
 |
Monda heredaĵo de UNESKO

**Insulo Gough** estas insulo en la subarkta regiono en la suda hemisfero kun areo de 65 km². Ĝi troviĝas en suda parto de la Atlantiko, havas vulkanan devenon kaj subarktan klimaton (suda latitudo 40°19’, okcidenta longitudo 9°55’). Ĝi apartenas al insularo Tristan da Cunha.

Ĝi altas ĝis 910 m inter insuletoj kaj klifoj. La insulon malkvoris en 1505 aŭ 1506 la portugala maristo **Gonçalo Álvares** kaj estis nomata laŭ li nome *Diego Alvares*. La insulo ricevis la nunan nomon laŭ **Charles Gough**, kiu ĝin (re)malkovris en 1731. Kvankam la insulo estas ekstera teritorio de Britio, sur ĝi funkciigas meteologian stacion la Sudafrika Respubliko, ekde 1956. Sur la insulo loĝas kelkaj meteologoj.

Flaŭro kaj faŭno
----------------

La plantaro estas malabunda kaj malofta: nanaj arbustoj, muskoj kaj herbospecioj. Tie ne vivas amfibioj kaj reptilioj, la mamulojn reprezentas la enportita muso, kiu damaĝas la indiĝenan biosferon.

La insulo aperas sur listo de la Mondaj heredaĵoj, danke al la plej granda marbirda kolonio de la mondo: sur la insulo nestas pli ol 50 birdospecioj kaj el ili vivas nur tie la Galinolo de insulo Gough, la Atlantika petrelo kaj la Gough-emberizo. Sur la rokkornicoj nestas oregreta pingveno kaj raraj marbirdoj kiel migra albatroso kaj granda procelario.

Ortografia projekcio de Insulo Gough

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de maraj ekoregionoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Insulo Gough en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Historio de la insulo. Arkivita el la originalo je 2012-07-20. Alirita 2008-11-20.

Arkivigite je 2012-07-20 per Archive.today

* Meteolologia stacio Arkivigite je 2006-01-07 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj: 09° 58′ 00″ N 76° 16′ 00″ O﻿ / ﻿9.96667 °N, 76.26667 °O﻿ / 9.96667; 76.26667 (mapo)

**Koĉi** (**കൊച്ചി**) estas metropolo, grava havenurbo kaj universitata urbo en Barato, en la subŝtato Keralo. Dum la kolonia erao ĝi nomiĝis **Cochin**.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 677 381 loĝantoj sur areo de 94,88 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 7 139 loĝantoj/km².

Malriĉegaj loĝejoj apud riĉaj konstruaĵoj en Koĉi.

Geografio
---------

Koĉi etendiĝas en la suda parto de la lando laŭ la Araba Maro.

Historio
--------

Koĉi estis la centro de hinda spicokomerco dum multaj jarcentoj. La grekoj, romianoj, judoj, araboj kaj ĉinoj komercadis jam ekde la antikvaj tempoj. La plej frua skriba mencio okazis en ĉina dokumento en la 15-a jarcento. En 1500 la alvenintaj portugaloj fondis komercejon kaj konstruis fortikaĵon. La portugaloj regis ĝis 1663, poste nederlandanoj alvenis, baldaŭ poste britoj ekde 1814.

Katedralo Sankta Kruco

Trafiko
-------

Koĉi havas internacian flughavenon, havenon, aŭtovojojn kaj 2 stacidomojn. En la urbo aŭtobusoj kaj aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

La Metroo de Koĉi estis malfermita la 17-an de junio 2017.

Klimato
-------

Koĉi havas tropikan klimaton kun musono. La averaĝa temperaturo varias inter 23-31 °C. Jare pluvas 3228 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter majo-oktobro.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo de Sankta Francisko el 1503 kaj multaj pliaj religiaj konstruaĵoj de plej diversaj kredoj.

Ĝemelurboj
----------

* Usono Norfolk (Virginio), Usono ekde 2010

* kirko de Kumbalangikirko de Kumbalangi
* en la loka sinagogoen la loka sinagogo
* enirejo de hinduisma temploenirejo de hinduisma templo
* kirko de la Siria Ortodoksa Ekleziokirko de la Siria Ortodoksa Eklezio
* loka ĝajnisma temploloka ĝajnisma templo

* Koĉi (Barato) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Koĉi (Barato) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 23° 41′ 00″ N 86° 59′ 00″ O﻿ / ﻿23.68333 °N, 86.98333 °O﻿ / 23.68333; 86.98333 (mapo)

**Asansol,** (bengale: **নসোল**, hindie: **आसनसोल**) estas minurba kaj industria metropolo en Barato, en subŝtato Okcidenta Bengalio.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 563 917 loĝantoj sur areo de 326,48 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 1 727 loĝantoj/km².

Katedralo de Sankta Koro en Asansol

Geografio
---------

Asansol etendiĝas en la orienta flanko de la lando. Kolkato troviĝas 200 km-ojn.

Historio
--------

Asansol estas loĝata jam dum jarmiloj, kie diversaj dinastioj regadis. En 1774 britoj malkovris karbon, la minado komenciĝis en 1820. La loko iĝis la plej grava karbominejo de la lando, tial oni konstruis fervojon en 1853. Pro la bonaj trafikaj kontaktoj la ŝtaloindustrio estis evoluigita. En 1875 industria forno ekfunkciis.

Trafiko
-------

Asansol havas aŭtovojon kaj fervojajn kontaktojn. En la proksimeco 2 flughavenoj funkcias. En la urbo diversaj aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

Klimato
-------

Asansol havas tropikan klimaton. La ĉiujara averaĝa temperaturo estas 27  °C. La ĉiumonataj averaĝaj temperaturoj varias de 19-30  °C. La somero estas varma (precipe majo ofte kun pli ol 40  °C. Dum januaro estas nur 12  °C. La musono portas pluvon inter junio kaj septembro. Jare pluvas po 1500 mm.

Vidindaĵoj
----------

* Katedralo de Sankta Koro
* Horloĝa turo
* diversaj temploj

Fontoj
------

* WikiTrans

Vido en Asansol
Horloĝa turo en Asansol
Stacidomo de Asansol
La provinco **Onubo** (hispane *Huelva*, prononcu *Ŭelba*) estas unu el ok provincoj de Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en Hispanio. La plej okcidenta el ili, ĝi limas norde kun Ekstremaduro, okcidente kun Portugalio, oriente kun Seviljo kaj Kadizo kaj sude kun Atlantiko.

Geografio
---------

Ĝia ĉefurbo estas Onubo, grandas 10 128 km², enhavas 462 579 loĝantoj (30 % el ili en la cefurbo), aliaj gravaj urboj estas Aracena, Ayamonte, Isla Cristina, Lepe, Moguer, La Palma del Condado kaj Valverde del Camino. La provincaj municipoj grupiĝas en ses komarkoj, nomataj Andévalo, Graflando Onubo, Mineja Zono, Okcidenta Marbordo, Sierra de Aracena kaj Urba komarko de Onubo.

En la provinco oni povas trovi du zonojn malsamajn, norde la Bruna Montaro (hispane *Sierra Morena*) kaj sude la ebenaĵa parto ĉe la maro. En ĉi provinco kune kun Seviljo estas la Nacia Parko Doñana, Monda Kulturheredaĵo de UNESKO.

Tri gravaj riveroj fluas tra la provinco, en la landlimo kun Portugalio Gvadiano kaj meze de la provinco Tinto (fama pro sia ruĝkolora akvo) kaj Odiel (tiuj du kuniĝas ĉe la ĉefurbo Onubo).

Historio
--------

Historie, ĉefe danke al siaj minoj ĉiam estis grava teritorio, de tarŝiŝa civilizacio, ĝis nun. Dum regado de araba imperio ĝi iĝis aparta lando ĝis konkero fare de Alfonso la 10-a en 1262. En 1492 Kristoforo Kolumbo eliris el Palos de la Frontera (urbo apud Onubo) por eltrovi Amerikon.

Minoj denove gravis en ĝia historio kun alveno en 19-a jarcento de francaj kaj anglaj firmaoj, inter ili *Matheson and Co.* kiuj ekspluatis la ferajn kaj kuprajn minojn de Onubo ĝis unuaj jaroj de 20-a jarcento, kiam la profito de ekspluatado malkreskis.

Demografio
----------


| Komarko | Etendo(km²) | Populacio | Denseco(hab/km²) | Municipoj |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Graflando** | 2.457 | 93.654 | 38,11 | 15 |
| **Andévalo** | 2.510 | 38.783 | 15,45 | 13 |
| **Okcidenta Marbordo** | 694 | 81.863 | 117,96 | 6 |
| **Mineja Zono** | 628 | 17.511 | 27,88 | 6 |
| **Urba komarko** | 848 | 220.822 | 260,40 | 7 |
| **Sierra de Aracena** | 3.046 | 39.541 | 12,98 | 28 |

Industrio
---------

Grava petrola kaj fosfata (por fabrikita sterkaĵo) en suda parto de la urbo Onubo.

Tre gravas ankaŭ la agrikulturo, ĉefe kultivado de fragoj ĉe Lepe kaj vinberoj en La Palma del Condado, kaj fiŝado kun gravaj fiŝ-havenoj en Ayamonte, Isla Cristina kaj Onubo.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de la municipoj de la provinco de Onubo

Notoj
-----

1. ↑  Fonto del INE *Instituto Nacional de Estadística de España* (01-01-2006)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rProvincoj de Andaluzio |
| --- |
| Almerio • Granado • Ĥaeno • Kadizo • Kordovo • Malago • Onubo  • Sevilo |  |
| Almerio • Granado • Ĥaeno • Kadizo • Kordovo • Malago • Onubo • Sevilo |

 |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Provinco Onubo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 54627
* GND: 4089291-8
* LCCN: n80040689
* VIAF: 158271777
* BNF: 119870842
 |
Koordinatoj: 26° 43′ 00″ N 88° 26′ 00″ O﻿ / ﻿26.71667 °N, 88.43333 °O﻿ / 26.71667; 88.43333 (mapo)

**Siliguri** aŭ **Ŝiliguri,** (bengale: **শিলিগুড়ি**) estas metropolo en Barato, en subŝtato Okcidenta Bengalio.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 294 546 loĝantoj sur areo de 41,9 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 7 030 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Siliguri etendiĝas sur ebenaĵo en orienta parto de la lando ĝuste en koridoro, kie estas strikta trapasejo al la plej orienta landoparto. Darĝiling troviĝas 80 km-ojn.

Klimato
-------

Siliguri havas tri sezonojn: somero, vintro kaj musono.

Trafiko
-------

Flughaveno funkcias je 15 km-oj. En la urbo 3 stacidomoj troviĝas (la fervoja nodo troviĝas 10 km-ojn). En Siliguri aŭtobusoj kaj precipe rikiŝoj liveras la pasaĝerojn. Ankaŭ la najbaraj landoj Nepalo, Butano kaj Bangladeŝo estas ligitaj tra la vojaro.

Fontoj
------

* angla kaj germana Vikipedioj

Aĉetantoj kaj vendistoj en Siliguri
Strato en Siliguri
Moderna parto de Siliguri
**San Francisco del Rincón** estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Francisco del Rincón*.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 103217 loĝantojn. El tiuj estas 49215 viroj kaj 54002 virinoj. La komunumo havas surfacon de 415,73 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1750 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 967 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 21° 1′ norda latitudo kaj 101° 51′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 86181 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 141 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,16 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

61406 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 54931 alfabetoj kaj 6412 analfabetoj. Do 10,44% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio San Francisco del Rincón en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2011-05-18 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Tantoyuca** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tantoyuca. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 155.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 97949 loĝantojn. El tiuj estis 48859 viroj kaj 49090 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1205.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 21 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 9 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 140 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 89492 personoj. En la jaro 2000 temis pri 94829, do temis pri kresko / malkresko je 1.17 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 82422 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 45559 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tantoyuca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-01-27 per la retarkivo Wayback Machine
**Kresido**, **Krisedo** (*Cressida*, *Criseida*, *Cresseid* aŭ *Criseyde*) estas rolulo kiu aperas en multaj rakontoj de la Mezepoko kaj de la Renesanco, kiuj rerakontas la historion de la Troja Milito. Ŝi estas Trojanino, filino de Kalĥaso, nome greka profeto. Si enamiĝas kun Troilo, la plej juna filo de la reĝo Priamo, kaj promesas ĉiamdaŭran amon, sed kiam ŝi estis sendita al la grekoj kiel parto de interŝanĝo de otaĝoj, ŝi kuniĝas al la greka militisto Diomedo. Poste ŝi iĝos arketipo de nefidela amanto.

Kresido pentrita de Thomas Kirk.La nomo de la rolulo derivis el tiu de Ĥriseis, nome rolulo kiu aperas en la Iliado sed kiu havas konekton nek kun Troilo, nek kun Diomedo nek kun Kalĥaso. Fakte, la historio de Troilo kaj Krisedo ne aperas en ajna greka legendo, sed estis inventita ĉirkaŭ la 12a jarcento fare de la franca poeto Benoît de Sainte-Maure en *Roman de Troie*. la virino en la amafera triangulo estis tie nomita ne Cressida sed Briseida, nomo derivita el tiu de Briseis, alia diferenca rolulo de la Iliado, kiu denove estas nek rilata al Kalĥaso nek interplektita en amaferoj kun Troilo aŭ Diomedo. Dekomence, post la apero de la *Roman*, ankaŭ aliaj aŭtoroj kiuj referencas al la historio, por ekzemplo, Azalais d'Altier en sia poemo *Tanz salutz e tantas amors* kaj Guido delle Colonne en sia *Historia destructionis Troiae*, plue uzas nomojn derivitajn el tiu de Briseis.

Estis la itala aŭtoro kaj poeto Boccaccio kiu faris la finajn ŝanĝojn en la nomo de la rolulo en *Il Filostrato*. Tiu poemo estas la unua verko dediĉita al rakonto de la historio de la amafera triangulo pli ol al la pli granda rakonto de la Troja Milito. La verko de Geoffrey Chaucer nome *Troilus and Criseyde* estas etendigita versio de la historio bazita sur Boccaccio. Kelkaj aliaj aŭtoroj poste reprenis la rakonton, kiel la skota poeto Robert Henryson en sia *The Testament of Cresseid*, kiu 'kompletigis' la historion de Kresido (lasita senfina fare de Chaucer), kaj William Shakespeare en sia teatraĵo pri la Troja Milito, *Troilus and Cressida*.

Vidu ankaŭ
----------

* Trojlo kaj Kresida de Shakespeare


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 620857
* LCCN: sh90000594
 |
**Davej,** aŭ *Daŭei,* iam **Tavoj** estas universitata urbego, havenurbo en suda Birmo. Ĝi estas ankaŭ ĉefurboj de subŝtato aŭ administra reginono kaj distrikto.

Laŭ la stato de 2014 en la urbo vivis 146 964 loĝantoj.

Vojo en Davej
la regiona palaco
pordego de budhisma templo
templa komplekso
Ruĝa punkto montras lokon de Davej

Geografio
---------

Davej situas laŭ norda bordo de la samnoma rivero en suda parto de la lando. La Andamana Maro troviĝas 30, Jangono 234, Mandalajo 905 km .

Historio
--------

La iama Tavoj estis parto de la Pagan Reĝlando inter la 11-a kaj 13-a jarcentoj. Post la kolapso de la reĝlando en 1287 la urbo iĝis parto de pluaj tajaj reĝlandoj ĝis 1564, poste la urbo apartenis al Birmo. Tajlando provizore reakiris ĝin inter 1594 kaj 1614, poste ĝi estis la plej suda birma urbo. En la malfruaj 1740-aj jaroj la regiono apartenis al Tajlando, sed ekde 1760 denove al Birmo. La britoj post la unua birma-brita milito akiris la regionon. En 1989 la angla nomo Tavoj estis ŝanĝita al Davej.

Ekonomio
--------

En Davej la loĝantaro okupiĝas pri sekigo de fiŝoj, kaŭĉukoj, lignoj, en la najbareco pri nuksoj kaj ties komercadoj. Oni kultivas ananasojn, mangojn kaj rizojn. Estas plano fari el la havenurbo marhavenan urbon.

Trafiko
-------

Nur lastatempe estis Davej ligita al la resto de Mjanmao per vojo kaj relo. Internacia aŭtovojo kaj fervoja linio al Bangkoko estas planitaj, se la menciita havenprojekto daŭriĝos. La urbego havas flughavenon.

Klimato
-------

Davej situas en musona tropika klimato. La pluva sezono daŭras de majo ĝis oktobro. La jara suma precipitaĵo estas 5500 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias 22-31 °C.

Fontoj
------

* artikolo el la *Encyclopædia Britannica* (angle)

  

Marbordo en proksimeco de Davej