recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar robota traduko.

---

 Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

**Agnes Monica MULHOTO** - naskiĝis la  1-an de julio 1986(nun 1986-07-01) (37‑jara) estas kantistino kaj artistino nacieco Indonezio. Ŝi komencis sian karieron en la amuz-industrio en la aĝo de ses kiel knabo kantisto. Agnes eldonis tri albumojn de infanoj kiuj sukcesis savi sian nomon al vico de populara kantistino en la erao de 1990. Krom kanti, ŝi ankaŭ iĝis anoncisto sur infanaj televido. Kiam estis adoleskanto, Agnes komencis mergi en la mondo de la agado. Ŝia apero en la dramserio *Frua Geedzeco* (2001) catapultó ŝi sukcesos. Agnes poste ĉefrolis en serio de dramserio kiu faras ĝin la plej pagitaj adoleskanto artisto en tiu tempo.

En 2003, Agnes eldonis sian unuan albumon plenkreskulo *Kaj la Story Goes*, kiu catapultó ŝia nomo reen en la indonezia muzika industrio. Ŝia sukceso en la lando starigis celon instigi Agnes al kariero en la internacia areno. Sur la dua albumo, kiu estis eldonita en 2005, *Whaddup A '..?!*, Ŝi prenis kantisto de Usono Keith Martin por kunlabori. Agnes estis ankaŭ implikita en ruliĝante du aziaj dramo serio, *La Hospitalo* kaj *latinidaj En la Blanka Domo* en Tajvano.

Agnes gajnis la premion du jaroj en vico por ŝia agado en la areno azia Kanto Festivalo en Seulo, Sud-Koreio, en 2008 kaj 2009. Sur ŝia tria albumo, *sankte Agnezious* (2009), Agnes implikis kiel produktanto kaj komponisto. En 2010, ŝi estis nomita kiel unu el la juĝistoj de la talentoj Indonezia Idol. Agnes ankaŭ iĝis gastiganto de la programo sur la ruĝa tapiŝo agadoj American Music Awards 2010 en Los-Anĝeleso, Usono.

Kune kun Agnes eksplodo ĝis la alteco de populareco, aspektas kaj stilo berbusananya igi tendenco inter junuloj. Krom komerca sukceso, Agnes estas kantisto kun plej da premioj en Indonezio. Ŝi gajnis dekojn da trofeoj, inkludante la dek unuaj Anugerah Musik Indonezia, sep Panasonic Premioj, kaj kvar MTV Indonezia Premioj. Krome, Agnes kredis ke la kontraŭ-drogoj ambasadoro de Azio tiel kiel la ambasadoro de MTV EXIT en kontraŭbatalo homa trafiko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo (angle)
* Agnes Monica en Facebook
* Agnes Monica en YouTube
* Agnes Monica en Twitter
* [*rompita ligilo*] en IMDb

* Agnes Monica en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Agnes Monica en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 436583
* LCCN: n2012200294
* VIAF: 302575719
* ISNI: 0000 0003 7240 9334
* MBA: fefae7fc-2c9d-4a45-b84c-2875a68ac803
 |
**Imre Hutás** [hutAŝ] aŭ laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hutás Imre** (naskiĝis la 2-an de junio 1926 en Miskolc, mortis la 9-an de junio 2015 en Budapeŝto) estis hungara kuracisto, pulmonologo, profesoro.

Biografio
---------

Imre Hutás abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato Semmelweis en 1951, sed dum la studentaj jaroj li ankaŭ laboris en hospitalo. Post siaj studoj li laboris en pulmonologia kliniko en Budapeŝto. Li akiris pulmonologian fakdiplomon en 1954. En la lernojaro 1960 li laboris en Germana Demokrata Respubliko. En 1963 li atingis la rangon ĉefkuracisto en hospitalo de Budapeŝto. Li aliĝis al Hungara Socialista Laborista Partio en 1966. Ekde 1970 li estis nomumita gvidanto de pulmonologia instituto, en 1976 universitata profesoro, eĉ katedrestro inter 1987 kaj 1996. 

De 1978 ĝis 1984, li estis subministro pri Sano kaj ŝtatsekretario ĝis 1987. Li doktoriĝis en 1985.

Post lia ministeria kariero, li estis ĉefprofesoro ĉe SOTE, Departemento de pneŭmonologio de 1987 al 1996, kaj poste partoprenis en lingva edukado kaj trejnado en Hungario. **(ref?)**

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Klinikai légzésfunkciós diagnosztika* (1967)
* *A tüdő megbetegedéseinek atlasza* (1997)
* *Pulmonális és extrapulmonális tuberkulózis* (2007)

Referencoj
----------

Hungarlingva biografio
**Agnes George De Mille** (aŭ **de Mille**, 18a de septembro 1905 - 7a de oktobro 1993) estis usona dancistino kaj koregrafo. 

De Mille naskiĝis en Harlem ene de familio rilata kun profesiuloj de teatro. Lia patro William C. DeMille kaj lia onklo Cecil B. DeMille estis reĝisoroj en Holivudo. Ŝi estis ankaŭ nevino de la ekonomikisto Henry George. Dekomence ŝi volis esti aktorino, sed oni diris al ŝi, ke ŝi ne estas 'sufiĉe bela', pro kio ŝi dediĉis sin al la danco. 

De Mille ekkunlaboris kun la *American Ballet Theatre* en 1939, sed ŝia unua grava verko, nome *Rodeo* (1942) estis surscenejigita fare de la Rusa Baleto de Montekarlo. Spite la fakton ke De Mille plue faris koregrafiojn ĝis preskaŭ la momento de sia morto - nome ŝia lasta baleto, *The Informer*, finkompletiĝis en 1992 - la plej parto de ŝiaj lastaj verkoj estis retiritaj el la repertorio de la baletoj. Krom *Rodeo*, aliaj du baletoj estis luditaj regule: *Three Virgins and a Devil* (1934), adaptaĵo de rakonto de Giovanni Boccaccio, kaj *Fall River Legend* (1948), bazita sur la vivo de Lizzie Borden.

Pro la sukceso de *Rodeo*, De Mille estis dungita por la koreografio de *Oklahoma!* (1943), kies koreografio, anstataŭ funkcii kiel intermezo aŭ distro, kiel kutimo en la dancopecoj de la teatraj aŭ muzikaj pecoj, temis pri ŝlosilaj aspektoj de la emociaj problemoj de la heroino de la verko. De Mille realigis la koreografion de pli ol dekduo da aliaj muzikaloj, inter kiuj ekstaras *Bloomer Girl* (1944), *Carousel* (1945), *Brigadoon* (1947), *Gentlemen Prefer Blondes* (1949), *Paint Your Wagon* (1951), *Goldilocks* (1957), kaj *110 in the Shade* (1963).

La sukceso de De Mille en Broadway translokiĝis al kino en *Oklahoma!* (1955) kaj *Carousel*. Tamen, la versio de "Brigadoon" havis koreografion de Gene Kelly.

Verkoj
------

* De Mille, Agnes (1973). Speak to Me, Dance with Me. Little, Brown. ISBN 9780316180382.
* De Mille, Agnes (1990). Portrait Gallery: Artists, Impresarios, Intimates. Boston: Houghton Mifflin Co. ISBN 978-0-395-52809-9.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* American Ballet Theatre bio. kaj listo de verkoj
* Kennedy Center bio.
* New York Public Library for the Performing Arts, Jerome Robbins Dance Division, 1905-Collection, (S) \*MGZMD 37
* 1936 Photos of Agnes de Mille for USPS commemorative stamp Arkivigite je 2022-01-20 per la retarkivo Wayback Machine de Ned Scott
* Agnes De Mille Papers: A Finding Aid Arkivigite je 2011-07-26 per la retarkivo Wayback Machine (Sophia Smith Collection)

* Kategorio Agnes de Mille en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633922
* GND: 120126419
* LCCN: n80001412
* VIAF: 100229701
* ISNI: 0000 0001 1691 7401
* LIBRIS: 244344
* SUDOC: 032018177
* BNF: 12312764t
* NLA: 35034269
* NDL: 00521092
* BIBSYS: 90589823
* NKC: xx0151702
 |
**Imre Jeney** [jenei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jeney Imre** estis hungara reĝisoro, scenaristo. Lia familia nomvarianto estis *Jenei*.

Imre Jeney  naskiĝis la 12-an de julio 1908 en Hungara reĝlando en Nagyernye (nuntempa Ernei en Rumanio), li mortis en 1996 en Budapeŝto (Hungario).

Biografio
---------

Imre Jeney frekventis hungaran kalvinanan kolegion en Târgu Mureș (jam en Rumanio), poste li studis arkitekton en Teknikuniversitato József de Budapeŝto. En 1931 li eklaboris kiel librotenisto en Budapeŝto. Post 4 jaroj li aliĝis al teknika trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), ekde 1938 al la hungara filma produktejo. Post kelkaj jaroj li estis vicreĝisoro, scenaristo, plej ofte li laboris kune kun István Békeffi. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li disidis kaj li vivis laŭvice en Vieno, Madrido, Zuriko, Ascona (1962), Munkeno (1968) kiel filmisto. Li hejmenvenis en 1972.

Liaj scenarlibroj
-----------------

* *Férjet keresek* (1940)
* *Balkezes Angyal* (1941)
* *Egy asszony elindul* (1956)
* *Mese a 12 találatról* (1957)

Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj (kiel asistanto)
---------------------------------------------

* *Semmelweis* (1940)
* *Fráter Loránt* (1942)
* *Fiu vagy lány* (1944)

Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj
----------------------------

* *Négylovas hintó* (1942, debuta reĝisoraĵo)
* *És a vakok látnak* (1943, la fimo apartenas al plej signifaj hungaraj filmoj)
* *Gyarmat a föld alatt* (1952, kunreĝisoro)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
**Béla Hofstätter** [hofsteter], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hofstätter Béla** estis hungara arkitekto. Lia familia nomvarianto estis *Hofstädter*.

Loĝdomo en Budapeŝto, ĉefverko de Hofstätter kaj Domány
Béla Hofstätter naskiĝis en 1891 en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la 15-an de decembro 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Hofstätter devenis el juda familio. Li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1913. Post siaj studoj li malfermis arkitekturan atelieron. Li fokusiĝis pri vilaoj kaj loĝdomegoj. Ekde 1936 li laboris kune kun Ferenc Domány, kiu jam havis spertojn en Germanio. Li havis edzino. Li mortis dum la holokaŭsto.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* pluraj etaĝaj loĝdomoj en Budapeŝto
* kinejo
* kafejo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Béla Hofstätter en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 686907
* GND: 1256738050
* VIAF: 96585218
* ULAN: 500122560
 |
**Martín Miguel** [marTIN miGEL] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo *Partido Judicial de Segovia* (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco kaj ene de la teritorio de la komarko *Campiña Segoviana*. La loknomo *Martín Miguel* estas etimologie komprenebla kiel Marteno Mikaelo, alude al iama loĝanto tiunome.

Martín Miguel en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,30 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 230 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. El pli ol 500 en la 1950-aj jaroj oni malaltiĝis al 200 fine de la jarcento; poste la loĝantaro stabiliĝis pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.

Ĝi distas 15 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Anaya, Garcillán, Juarros de Riomoros, Valverde del Majano kaj Abades. Ĝi estas inter la rivero Moros okcidente kaj la valo de la rivero Eresma.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La plej frua mencio estas de 1290.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj tiel plu. Gravas piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Bartolomeo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767313
 |
**Martín Muñoz de las Posadas** [marTIN muNJOZ delaspoSAdas] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana*. La loknomo *Martín Muñoz de las Posadas* estas etimologie komprenebla ankaŭ kiel Posadas de Martín Muñoz, tio estas Gastejoj de Martín Muñoz. 

Martín Muñoz de las Posadas en la provinco Segovio.
Preĝejo *de Nuestra Señora de la Asunción*.
Palaco de la kardinalo Diego de Espinosa.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 277 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte pli ol 1 200 el la 1940-aj jaroj. 

Ĝi distas 51 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Codorniz, Juarros de Voltoya, Orbita, Gutierre-Muñoz (Ávila), Santa María la Real de Nieva kaj Adanero.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Ĝia fondo (11-a jarcento) rilatis al kavaliro de Burgoso nome Martín Muñoz kiu edziĝis al Ximena Bezudo, kiu alportis terojn, en kiuj la edzo reloĝis lokojn kiuj estis nomitaj laŭ lia nomo kaj tiuj de liaj filoj, nome Martín Muñoz, Blasco Muñoz (unua senjoro de Villafranca) kaj Gutierre Muñoz. Armuña tiel nomiĝis pro lia filino. Martín Muñoz de las Posadas prosperis pere de gastigado al veturantoj.

En la 16-a jarcento fama lokano Diego de Espinosa iĝis gravulo por Filipo la 2-a kaj kardinalo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo *de Nuestra Señora de la Asunción* kaj la Palaco de la kardinalo Diego de Espinosa.

Panoramo de la placo kun urbodomo kaj la preĝejo de *Nuestra Señora de la Asunción*.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767577
* LCCN: nr92004962
* VIAF: 143511019
 |
**Bakua Gubernio** (en malnovrusa: Бакинская губернія) estis unu el la gubernioj de la Rusa Imperio, kun ĝia centro en Bakuo, nuna ĉefurbo de Azerbajĝano. Areo (1897): 34,4000 kvadrataj verstaoj, loĝantaro (1897): 789,659 personoj. La nura ekstera limo de la gubernio estis Irano, en la sudo. Ene de la imperio ĝi limis kun la Elizavetpola Gubernio kaj Dagestana Oblasto.

La gubernio (provinco) estis establita en 1846 kiel Ŝemaĥa Gubernio, en loko de pluraj armeaj distriktoj. Post la katastrofa tertremo Ŝamaĥi de 1859, estis decidita la translokiĝo de la provinca ĉefurbo de Ŝemaĥo al Bakuo. La 12-an de julio 1859 la nomo de la gubernio estis ŝanĝita pro tio. La blazono de la gubernio estis starigita la 5-an de julio 1878. Komence Bakua Gubernio inkludis Karabaĥon kaj Zangezuron, kiu estis apartigita en 1868 por krei Elizavetpolan Gubernion.

La gubernio ekzistis ĝis la establado de la Azerbajĝana Demokratia Respubliko, kiam ĝi estis dividita en Bakua Gubernio kaj Lankara Generala Gubernio.

* Kategorio Bakua gubernio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Béla Horthy** [horti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horthy Béla** estis hungara pentristo, ilustristo, politikisto.

Béla Horthy  naskiĝis la 4-an de februaro 1869 en Mezőkaszony (Hungara reĝlando, nuntempa Koson en Ukrainio), li mortis la 10-an de februaro 1943 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Horthy frekventis kalvinanan gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, tamen li studis fine pentradon en Munkeno (1897), akademio Julian (Parizo) kaj Artistkolonio (Nagybánya). Lia plej grava instruisto estis Simon Hollósy. Inter 1905 kaj 1910 li estis parlamenta deputito, sed li ne forlasis la pentradon. Post falo de la Hungara Sovetrespubliko li estis kondamnita je 4 monatoj. Li pentradis pejzaĝojn kaj ĝenrojn, ilustris gazetojn.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Budapeŝto (1891, 1916, 1921)
* Munkeno (1892)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Búcsú
* Lópatkolás
* Őszi napsugár
* Felolvasás
* Menyecske
* Járőrök a Hargitán
* Bevonuló huszárok
* Férfi képmás

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-05-11 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-05-11 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-05-11 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 611355
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Martín CASTRO LÓPEZ** (naskiĝis la  11-an de novembro 1954(nun 1954-11-11) - mortis la 11-an de decembro 2016 en Havano) estis kuba arkitekto kaj esperantista muzikisto. Li eklernis Esperanton en septembro 1979 kaj ekinstruis ĝin en 1981, estis aktivulo pri kulturo (1980-1983) kaj estrarano de KEA pri Kulturo (1984-1994). Li estis kunordiganto de E-konferencoj dum la Librofoiro Havano’86, membro de la Preparkomitato de la 1-a KEA-Kongreso kaj respondecis pri kulturaj aranĝoj dum la Konferenco Esperanto’88. Li estis kongresano kaj reprezentanto de kubaj artistoj en la 73-a UK (Roterdamo, 1988). Li estis LKK-ano pri artaj aranĝoj dum la 75-a UK (Havano, 1990). Martín prelegis dum la Unua Tutlanda Seminario (UTS) pri Informado (junio, 1992), la UTS pri Instruado (junio, 1993) kaj Ekspolingvo’93.

Referencoj
----------

1. ↑   (2016-04) "Nekrologo de Martín Castro", *Esperanto.cu* (eo), p. 13.

* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Esperanto
* Portalo pri Muziko

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802222
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Fantominsektoj** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Superfilumo: | Muduloj *Ecdysozoa* |
|
| Filumo: | Artropodoj *Arthropoda* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Insektoj *Insecta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Ordo  |
| ****Phasmatodea****Jacobson & Bianchi, 1902 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Fantominsektoj  |

 |
| v • d • r |

 Migranta folio
La **fantominsektoj** (latine *Phasmatodea*) estas ordo en la filumo artropodoj kaj klaso insektoj.

La specioj de tiuj ordo estas plantomanĝantoj kaj havas maĉajn buŝpartojn. La korpolongo dependas de la specio kaj varias inter 5-33 centimetroj, la femaloj estas pli grandaj ol la maskloj. Ilia korpo estas tre varia, similas al arbovergoj, branĉoj aŭ folioj. Ili havas du kunmetitajn okulojn kaj 2–3 punktookulojn. La antaŭtorako estas ĝenerale mallonga, la meztorako estas relative longa, dum la posta torako preskaŭ tute kunkreskis kun la abdomeno. La flugiloj ne havas gravan rolon, ili mankas ĉe maskloj de kelkaj specioj, kelkfoje ĉe ambaŭ seksoj. Dumtage, ili povas kaŝi sin – danke al la **perfekta kamufla aspekto** – nerimarkeble inter la branĉoj de la arboj, ili nutras sin nokte. Se oni do rimarkas ilian kamufladon kaj ĝenas ilin, la vergoinsektoj ek-kraĉas.

Disvastiĝo
----------

La fantominsektoj disvastiĝis ĉie en la tropikoj, en la varma kaj modera klimatoj. Oni kalkulas nombron de la specioj je 3.000. Vivebleco de multaj specioj dependas de ununura, nutrebla plantospecio, tiel la specinombron verŝajne malpliigas la daŭra detruo de la praarbaroj.

Reproduktado
------------

La insektoj demetas la ovojn en la modera klimato somere, en la tropikoj dum la tuta jaro. La ovonombroj varias depende de la specioj, inter 100-1300. La ontogenezo daŭras de 3 monatoj ĝis 3 jaroj. Ili reproduktiĝas per partenogenezo.

Sistematiko
-----------

La ordon konsistas la sekvaj subordoj kaj familioj

* ***Phasmatoidea***
	+ *Bakteriedoj*
	+ *Diaferomeredoj*
	+ *Eŭrikantedoj*
	+ *Lonĉodedoj*
	+ *Nekrosciedoj*
	+ *Paĥimorfedoj*
	+ *Palofedoj*
	+ veraj fantominsektoj *(Fasmatedoj)*
	+ *Platikranedoj*
	+ *Tropidoderedoj*
	+ *Kseroderedoj*



* ***Phyllioidea***

Specio de genro "Clonopsis", eble "Clonopsis gallica", de familio *Baciledoj*, Don Benito, Hispanio, Novembro 2021.
* + *Asĥifasmatedoj*
	+ *Baciledoj*
	+ *Heteropterigedoj*
	+ *Korinedoj*
	+ migrantaj folioj *(Filiedoj)*
	+ *Pseŭdofasmatedoj*
	+ *Pigirhinĥedoj*



* ***Timematoidea***
	+ *Timematedoj*

* Fantominsektoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Fantominsektoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Fantominsektoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Faoug (stacidomo). |



**Faoug** (en la germana lingvo **Pfauen**) estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 757 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Faoug situas en la vaŭda eksklavo Avenches ĉe la suda bordo de la Lago de Morato. La komunumo konsistas el la vilaĝo Faoug kaj la kvartaloj La Mellire, Le Vuat kaj Pré de la Blancherie.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,45 km², de kiuj 25,1% estas kovritaj de arbaro, 54,8% servas por agrikulturo kaj 19,6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Faoug limas en nordo al la Lago de Morato, en nordoriento al Greng (FR), en oriento al Courgevaux (FR), en sudoriento al Clavaleyres (BE), en sudo al Villarepos (FR), kaj en okcidento al Avenches.

Trafiko
-------

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Zuriko al Ĝenevo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, kiu pasas en nordo tra la komunuma teritorio, troviĝas proksimume 4 kilometrojn okcidente apud Avenches. Pere de stacidomo ĉe la trajnlinio de Morato al Avenches la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Faoug datiĝas el la jaro 1228 kiel *Fol*. Sur la teritorio de la komunumo estis trovita setlejo el la neolitiko ĉe la lagobordo kaj el la Hallstatt-epoko pli fore de la lagobordo, kaj vilao kaj tombejo el la romia epoko. Dum mezepoko la vilaĝo troviĝis sub la suvereneco de episkopo de Laŭzano. Sub la berna regado de 1536 ĝis 1798 Faoug apartenis al la Voktejo Avenches. Dum la tempo de la Helveta Respubliko Faoug apartenis de 1798 ĝis 1803 al la Kantono Sarino kaj Brojo. Poste ĝi estis atribuita al la Distrikto Avenches, kiu en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Robert Pictet*: *Faoug* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-11-28)

Vidu ankaŭ
----------

* Faoug (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Faoug en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Faoug

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Faoug** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brojo-Vully |
| --- |
| Avenches • Brenles • Bussy-sur-Moudon • Carrouge • Champtauroz • Chavannes-sur-Moudon • Chesalles-sur-Moudon • Chevroux • Corcelles-le-Jorat • Corcelles-près-Payerne • Cremin • Cudrefin • Curtilles • Dompierre • Faoug • Forel-sur-Lucens • Grandcour • Henniez • Hermenches • Lovatens • Lucens • Missy • Moudon • **Payerne** • Prévonloup • Ropraz • Rossenges • Sarzens • Syens • Trey • Treytorrens (Payerne) • Valbroye • Villars-le-Comte • Villarzel • Vucherens • Vulliens • Vully-les-Lacs |  |

 |
**Martín de Yeltes** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Campocerrado, Castillejo, Collado kaj Martín, okupas totalan areon de 63,24 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 424 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 1 000 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Jam en 1902 novaj terposedantoj plialtigis la luprezojn de la bienoj pro kio multaj lokanoj elmigirs al Sudameriko.

Iam Martín estis trapasejo por paŝtistoj kaj veturantoj ĝenerale el Ekstremaduro kun direkto al Leono. La veturantoj povis tranokti en gastejoj. Ĝis la 1910-aj jaroj la loko estis nomita Martín del Río. 

Limas kun loĝlokoj Retortillo, Boada, La Fuente de San Esteban, Sancti-Spíritus, Castraz, Aldehuela de Yeltes, Cabrillas kaj Sepulcro-Hilario. 

Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio. 

La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752628
 |
**Acered** [azeRED] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Panoramo.
Acered estas municipa teritorio en la nordokcidento de la komarko Daroka Kamparo. Ĝi estas alirebla el la provinca ĉefurbo laŭ la ŝoseo N-II kaj eliro de 25 km sudoriente de Calatayud laŭ ŝoseo N-234, kaj nova devojiĝo en Morata de Jiloca al loka ŝoseo, inter montaroj Pardos kaj Atea.

La loĝloko Acered mem estas je 107 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 835 msm. Ĝi estas tute inter Atea oriente, Alarba norde kaj Cubel sude.

Historio
--------

Preĝejo.
Ermitejo.
La araba pasinteco de la loko estas atestita de la loknomo *Acered* devena de la araba السراط (al-sirāṭ) «la vojo»,​ termino siavice devena de la latina *stratum*.​ Pro fonetika evoluo eble la lokanoj prononcis aṣṣirēṭ, de kie devenas la aktuala nomo. La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Acered kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 140 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Montriĝas grapoloj en la muicipaj blazono kaj flago. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, ermitejo kaj naturaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

1. ↑   Calvo Baeza, José María (1990). *Nombres de lugar españoles de origen árabe*. Madrid: Darek-Nyumba.
2. ↑   Asín Palacios, Miguel (1940). *Contribución a la toponimia árabe de España*. Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas. p. 42.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Acered en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802612
* BNE: XX6162976
 |
**Béla Gróf,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gróf Béla** estis hungara biologo, agronomo, altlerneja instruisto.

Béla Gróf naskiĝis la 12-an de oktobro 1883 en Farád, li mortis la 20-an de septembro 1936 en Magyaróvár.

Biografio
---------

Béla Gróf maturiĝis en gimnazio en Győr en 1902, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1906, post 5 jaroj li doktoriĝis. Li akiris plian diplomon en 1909 en Ekonomia Akademio (Debrecen). En la lernojaro 1906 li estis asistanto en la universitato, poste 5 jarojn en la akademio, pli poste en Ekonomia Akademio de Kolozsvár. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li instruis en akademio de Debrecen. Inter 1922 kaj 1927 li estis institutestro en Szeged, poste ĝismorte li estis katedrestro en Ekonomia Akademio (Magyaróvár). Li okupiĝis precipe pri protektado de kreskaĵoj kontraŭ insektoj. Li havis edzinon.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A fekete csíkbogár – Hydrophilus piceus – női ivarkészülékének alaktana* (disertaĵo, 1911)
* *Radioaktív műtrágyák. – A japán menta.* (1914)
* *Növénykórtan* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1929)
* *A lisztes répabarkó élete és irtása* (1933)
* *A rét és legelő növényei. Fűmagtermesztés.* (kunaŭtoro, 1936).

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 673182
 |
**Clifford Irving Stanley Jordan** (\* 2-an de septembro 1931 en Ĉikago; † 27-an de marto 1993 en Manhatano) estis usona ĵaz-saksofonisto kaj flutisto.

Vivo kaj verkado
----------------

Jordan ludis infanaĝe pianon, antaŭ ol li transiris al tenorsaksofono. Li komencis prezenti kun kunklasanoj de la *DuSable High School*, Johnny Griffin, John Gilmore kaj John Jenkins. Siajn profesiajn prezentadojn li havis kun Max Roach, Sonny Stitt kaj diversaj ritmenbluso-bandoj.

En 1957 li iris kun Roach al Novjorko, kie li fariĝis posteulo de Sonny Rollins en la kvinopo de Max Roach kaj ludis por tri albumoj por Blue Note, la unua, *Blowing In from Chicago* 1957 kun John Gilmore, Horace Silver, Curly Russell kaj Art Blakey. Post tio li kunlaboris kun Horace Silver, J. J. Johnson, Kenny Dorham kaj de 1962 ĝis 1964 denove kun Max Roach, ekz. je ties albumo *It’s Time* el 1962 por Impulse!. En 1964 li partoprenis la mitan koncertvojaĝon de Charles Mingus tra Eŭropo. Dum la sekvaj jaroj li laboris cefe kiel bandestro kaj entreprenis plurajn vojaĝojn tra Eŭropo. En 1965 ekestis kun Julian Priester albumo dediĉita al blus-kantisto Leadbelly. Ekde 1974 ĝis 1975 li estis membro de la kvaropo de Cedar Walton. Krome li kunlaboris pri la albumo *Mingus Dynasty*.

Dum siaj lastaj jaroj Jordan direktis propran bandegon; kun preskaŭ forgesitaj muzikistoj kiel Dizzy Reece, Kiane Zawadi, Jerome Richardson, Charles Davis kaj Vernel Fournier ekestis komence de la 1990-aj jaroj lia albumo *Down Through the Years*. Kiel lia lasta verko validas la albumo "The Mellow Side of Clifford Jordan" aperinta postmorte en 1997 kun ĵazaj normkantoj kiel "Soul Eyes" kaj Ellington/Strayhorn-programo, je kiu kunlaboris multjaraj vojkunuloj kiel Julian Priester, Larry Willis kaj Mike LeDonne.

Diskoj
------

* *Blowing In From Chicago*, 1957, Blue Note
* *Cliff Craft*, 1957, Blue Note
* *Cliff Jordan*, 1957, Blue Note
* *Spellbound*, 1960, Riverside
* *Bearcat*, 1961, Jazzland
* Charles Mingus, *Cornell 1964 (blue Note); The Great Concert, Paris 1964*, 1964, America/MusiDisc
* *Glass Bead Games*, 1974, Strata-East
* *The Highest Mountain*, 1975, Muse
* *Two Tenor Winner!*, 1984, Criss Cross

Rimarkoj
--------

1. ↑  Laŭ opinio de Richard Cook kaj Brian Morton la rilato kun *Blue Note* daŭris nur mallonge, ĉar lia retroa intereso pri svingo ne konvenis al la tiama malmolbopa koncepto de la; komp. Cook/Morton p. 815.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Literaturo
----------

* Ian Carr, Digby Fairweather, Brian Priestley: *Rough Guide Jazz*, Metzler, Stutgarto 2004 (2-a eldono), ISBN 978-3-476-01892-2
* Richard Cook, Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD* 6-a eldono. ISBN 0-14-051521-6
* Martin Kunzler: *Jazzlexikon*. Reinbek, Rowhlt, 1988


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 373795
* GND: 134568761
* LCCN: n81095916
* VIAF: 10033541
* ISNI: 0000 0000 8089 3873
* SUDOC: 082304513
* BNF: 13895756k
* MBA: 018b4cb3-12fb-4cf5-8dd6-aaaf792489ad
* BIBSYS: 6039352
* ICCU: LO1V267272
* BNE: XX982755
 |
**Memnono de Rodoso** (Μέμνων ὁ Ῥόδιος, 380 - 333 a.K.) estis la komandanto de grekaj pagosoldatoj por la servo de la persa reĝo Dario la 3-a kiam Aleksandro la Granda de Macedonio invadis Persion en 334 a.K. Memnono fame defendis politikon de brulita tero kontraŭ Aleksandro, konscia pri la manko de liveraĵoj kaj mono de Macedonianoj. Li komandis la pagosoldatojn ĉe la Batalo de Graniko, kie liaj trupoj estis masakritaj de la venkaj Macedonianoj.

Li poste ekkampanjiis por kapti la Egeajn insulojn uzante la persan floton kaj kondukis rektan atakon de Macedonianoj, dum Aleksandro ripozis ĉe Faselis. Memnon sukcesis kapti la insulon Ĥio kaj plej el Lesbo. Demosteno, post aŭdi pri la sukcesoj de Memnono, ekpreparis Atenon por ribelk kontraŭ Aleksandro, kun aliaj grekaj urboj, dum Sparto ekprepariĝis por milito. Pro frapo de fortuno por Aleksandro, Memnono mortiĝis pro malsano ĉe Mitileno post transpasi komandon al sia nevo, nome Farnabazo.

Multaj fakuloj asertas ke la kampanjoj de Memnono estis sukcesaj, Aleksandro estus havinta malfacilaĵojn por pluigi sian kampanjojn en Azio, kaj povus esti tuj venkita. Nur post la ĉefa persa malvenko ĉe la Batalo de Iso la strategio de Memnono estis revivigita kaj fine metita en praktiko, sed tiam la avantaĝo jam estis perdita, kaj Aleksandro montriĝis preta abandoni Grekion se necese en favoro de siaj plej grandaj celoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Memnon of Rhodes Arkivigite je 2011-05-14 per la retarkivo Wayback Machine el Livius.org, de Jona Lendering
* Memnon (1) Arkivigite je 2006-01-01 per la retarkivo Wayback Machine el Smith, *Dictionary of Greek and Roman Biography*
* Wiki Classical Dictionary: Memnon of Rhodes Arkivigite je 2005-12-02 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 575085
* LCCN: nb2008001433
* VIAF: 73383776
 |
**Béla GÖTZ** [goc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Götz Béla** estas hungara dekoraciisto, universitata instruisto. Lia filino estis Anna Götz.

Béla Götz  naskiĝis la 7-an de majo 1940 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Götz abiturientis en 1958 en sia naskiĝurbo, poste li havis postenon en Teatro Madách, kie li havis diversajn taskojn. Intertempe li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo, kie lia ĉefinstruisto estis Kálmán Nádasdy. Post jaroj li estis vicreĝisoro, ekde 1989 dekoraciisto, fine ĉefdekoraciisto. Li kreis dekoraciojn ankaŭ al aliaj teatroj, liaj verkoj (pli, ol tricent) estis videblaj en operoj, dramoj, muzikaloj, filmoj. Li instruis dekoraciteknikon en la menciita altlernejo, lumteknikon en la Arta Universitato Moholy-Nagy. Li ricevis premiojn en 1984 kaj 2013. Lia filino estas aktoro.

Elektitaj teatraj dekoraciaj laboroj
------------------------------------

* William Shakespeare:
	+ La komedio de eraroj (1977)
	+ Makbeto (1991)
	+ Reĝo Lear (1991)
	+ La Vintra Fabelo (1992)
	+ Romeo kaj Julieta (2004)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo (1999)
* Imre Dobozy: La kaporalo kaj la aliaj (teatra versio, 2010)

Elektitaj filmaj dekoraciaj laboroj
-----------------------------------

* *István, a király* (1984)
* *Romeo kaj Julieta* (muzikalo en la televizio, 2005)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun fozo
**Ernő CSISZÁR**, hungare **CSISZÁR Ernő** [ĈIsa:r ERnoe], foje en Esperanto **Ernesto Csiszár** (naskiĝis la 29-an de decembro 1940 en Zádorfalva, mortis la 26-an de majo 2017 en Várpalota) estis hungara gimnazia instruisto pri historio kaj geografio kaj esperantisto. Li estas aparte konata pro plurjara ĉeforganizado de la Renkontiĝoj de Esperantistaj Familioj (REF) kaj pro sia sindediĉo al la temo pri dulingva denaska edukado, en kiu unu el la lingvoj estas Esperanto. Li kun sia edzino Zsuzsa Csiszár kreskigis du filinojn, ambaŭ kiel denaskajn esperantistojn, Nóra kaj Pálma Csiszár. En 1995 li publikigis la libron *Dulingve - pli simple* pere de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Csiszár estis distingita de Hungara Esperanto-Asocio (HEA) per la Honorinsigno de HEA en 1987.

Vivo
----

Ernő Csiszár naskiĝis la 29-an de decembro 1940 en la vilaĝo Zádorfalva kaj studis historion kaj geografion en la Universitato de Debrecen. Li eklaboris kiel gimnazia instruisto en la urbeto Abaújszántó, naskiĝloko de Kolomano Kalocsay, kie li ankaŭ ekkonis sian estontan edzinon Zsuzsa Csiszár. En 1969 kune kun Zsuzsa li eklernis Esperanton de László Molnár. En 1970 li ekinstruis en gimnazio de la urbo Várpalota. La gimnazia direktoro subtenis Esperanton, kaj tiel Csiszár povis instrui krom historio kaj geografio ankaŭ la lingvon internacian. Li verkis metodikajn artikolojn kaj adaptis lernolibron de la Zagreba metodo al la hungara lingvo.
Ernő kaj Zsuzsa geedziĝis en 1972. Ili edukis siajn du filinojn, Nóra (1974) kaj Pálma (1975), kiel desnaskulojn. La familio rolis kiel gastigantoj en Pasporta Servo, kaj dum jardeko la paro organizis la Renkontiĝojn de Esperantistaj Familioj (REF) kaj ankaŭ junularajn renkontiĝojn.
En 1987 Hungara Esperanto-Asocio lin distingis per la Honorsinsigno de HEA, kaj en 1995 UEA publikigis lian libron *Dulingve - pli simple* kiel duan numeron de la serio "Kajeroj por multlingveco". 
Csiszár mortis la 26-an de majo, 77-jaraĝa. La entombigo de lia korpo, kiel same al tiu de la edzino, okazis en la tombejo de Szalafő, apud la urbeto Őriszentpéter, kie okazis pluraj REF-oj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ernő Csiszár en la Panteono de edukado.net
* *Dulingve - pli simple* en la Katalogo de UEA
* Libroj kaj aliaj dokumentoj[*rompita ligilo*] de kaj pri Ernő Csiszár en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback Machine
**Béla Horn,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horn Béla** estis hungara kuracisto, profesoro, akuŝisto-ginekologo.

Béla Horn naskiĝis la 24-an de majo 1902 en Hungara reĝlando en Apatin (nun en Serbio). Li mortis la 10-an de marto 1983 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Horn frekventis gimnaziojn en Kalocsa kaj Zombor, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1928. Post siaj studoj li laboris-instruis en la universitata kliniko, en 1930 li akiris plian diplomon pri ginekologio. Inter 1930 kaj 1933 li laboris en Malsanulejo Rókus, poste li revenis al la kliniko. En 1934 li edziĝis. Tiutempe li instruis ankaŭ en Industriarta Altlernejo. En 1947 li estis nomumita privata profesoro, en la sekva jaro klinikestro, en 1950 publika eksterordninara profesoro. En 1960 li kandidatiĝis, en 1972 li pensiuliĝis, sed poste li estis konsilisto samloke. En 1953 li ricevis premion.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Adatok a disgerminoma klinikumához. – Lappangó chorionepithelioma malignum* (1944)
* *Súlyos paralyticusos ileusok megoldása* (1949)
* *A szülés alatti fájdalomcsillapítás* (1952)
* *A szülészet tankönyve* (Lernolibro de la akuŝo), (1958)
* *Szülészeti műtéttan* (1962) - studenta lernolibro
* *Szülészet* (1968 5-a eldono: 1976) mezlerneja lernolibro

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 542734
* LCCN: n82211237
* VIAF: 121452901
* ISNI: 0000 0000 8014 1698
 |
Koncerto de Acetre en Valdelacalzada.
**Acetre** estas hispana muzikgrupo de la urbo Olivenza kiu dediĉis sin al la popolmuziko. Temas pri unu el plej elstaraj kaj longdaŭraj muzikbandoj ene de la regiono Ekstremaduro fine de la 20a jarcento kaj komence de la 21a. Ĝi formiĝis en la jaro 1976 en Olivenza, kiel renkontiĝejo de la kulturo de Portugalio kaj de Ekstremaduro. Ili eniris en la diska etoso naŭ jarojn poste, nome en 1985, pere de la disko *Extremadura en la frontera*. Laŭ la jaroj ili partoprenis en multaj koncertoj, festivaloj kaj gajnis premiojn. Ili ludis en Peloche kadre de la 75-a Hispana Kongreso de Esperanto.

Diskaro
-------

* *Extremadura en la frontera* (Ekstremaduro ĉelime, 1985)
* *Ramapalla* (1987).
* *Acetre* (1989).
* *De maltesería* (1994).
* *Canto de gamusinos* (1999).
* *Barrunto* (2003)
* *Dehesario* (2007).
* *Arquitecturas rayanas* (2011).

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de Acetre.
* retejo en Myspace.
* Acetre en *Gente Joven* (TVE, 1986).

### En Esperanto

* Acetre - *La pontoj* en YouTube; Acetre kantas "La pontoj" (As pontes) en Esperanto (la kvar unuaj strofoj en la hispana kaj la portugala kaj la cetero en Esperanto), en la 75a Hispana Kongreso de Esperanto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 562961
* GND: 16008328-X
* VIAF: 159324692
* MBA: 95c3e6c9-0c41-48ec-8bbc-274777fa4082
* BNE: XX212679
 |
**Béla Grünwald** [grunvald], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Grünwald Béla** estis hungara politikisto, historiisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1888).

Béla Grünwald  naskiĝis la 2-an de decembro 1839 en Hungara reĝlando, en Szentantal (nuntempa Svätý Anton en Slovakio). Li mortis la 4-an de majo 1891 en Francio, en Courbevoie.

Biografio
---------

Béla Grünwald devenis el germana-slovaka familioj. Li frekventis universitaton en Pest (urbo), poste li studvojaĝis kaj lernis en universitatoj de Parizo, Berlino, Heidelberg. En 1865 li hejmenvenis kaj li komencis sian karieron en la ŝtata administrado. Li estis deputito parlamenta inter 1878–1892, kie li strebis kontraŭ la slovakaj pretendoj, tial li restis sola en la parlamento. Pro la fiaskoj en la politiko li komencis verki historiajn temojn. Li sinmortis en Parizo. Dezső Szomory verkis romanon pri vivo de Grünwald kun titolo *A párizsi regény* (La pariza romano), (1929).

Verkaro (elekto)
----------------

* *Közigazgatásunk és a magyar nemzetiség* (1874)
* *Kossuth és a megye. Válasz Kossuth Lajosnak* (Lajos Kossuth kaj la departemento. Respondo al Kossuth), (1885)
* *Az új Magyarország, Gr. Széchenyi István* (La nova Hungario, grafo István Széchenyi), (1890)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Béla Grünwald en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 436742
* GND: 124224237
* LCCN: n92094892
* VIAF: 45229955
* ISNI: 0000 0000 7868 2575
* SUDOC: 19670958X
* BNF: 12770058d
* NKC: hka2015860429
 |
En geometrio, la **inversigita riproĉa dekdu-dekduedro** estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U60.

Karteziaj koordinatoj
---------------------

Karteziaj koordinatoj por la verticoj de inversigita riproĉa dekdu-dekduedro estas ĉiuj paraj permutoj de

(±2α, ±2, ±2β)
(±(α+β/τ+τ), ±(-ατ+β+1/τ), ±(α/τ+βτ-1))
(±(-α/τ+βτ+1), ±(-α+β/τ-τ), ±(ατ+β-1/τ))
(±(-α/τ+βτ-1), ±(α-β/τ-τ), ±(ατ+β+1/τ))
(±(α+β/τ-τ), ±(ατ-β+1/τ), ±(α/τ+βτ+1))
kun paraj kvantoj de plusoj, kie

β = (α2/τ+τ)/(ατ−1/τ)
τ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio
α estas la negativa reela solvaĵo al τα4−α3+2α2−α−1/τ=0, aŭ proksimume -0.3352090.
Preno de la neparaj permutoj de la pli supraj koordinatoj malinkluzive aŭ de neparaj kvantoj de plusoj donas la spegulitan varianton de la pluredro.

Vidu ankaŭ
----------

* Kombinaĵo de 2 inversigitaj riproĉaj dekdu-dekduedroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Inversigita riproĉa dekdu-dekduedro* en MathWorld.
**Pasvorto** estas sekreta signoĉeno kiun la uzanto (persono aŭ programo) devas prezenti por ricevi la rajton aliri komputilan risurcon. Foje la termino ankaŭ estas uzata en pli ĝenerala senco, ekzemple en la rakonto de Ali Baba kaj la 40 ŝtelistoj por malfermi eniron al kavo per la vortoj "Sesamo malfermiĝu".

Pasvorto plej ofte estas ligita al uzantonomo, kiu identigas kiu aŭ kio volas havi aliron al certa loko aŭ informero. Pasvorto estas sekreta, kaj uzantonomo estas kutime publika.

Enigon de uzantonomo kaj pasvorto oni kutime nomas "ensaluti" aŭ "saluti"; forlason de sesio oni nomas "elsaluti" aŭ "adiaŭi".

Sekureco de pasvorto
--------------------

Malbonintenca kodumulo povas kaŝe ekhavi aliron al sekretaj informoj se tiu persono ekscias la pasvorton. Tial pasvorto en profesia medio estas ofte komplika kaj regule ŝanĝata. Averaĝa komputilo povas trovi pasvorton de 5 signoj ene de kelkaj horoj. Pasvorton de 6 signoj retrovi daŭras kutime kelkajn tagojn. Por esti pli certa, ofte pasvorta signoĉeno konsistas el kombino de teksto kaj ciferoj, minusklaj kaj majusklaj literoj kaj de aliaj simboloj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* KP177 Pasvortoj. Pasvortoj kaj pli modernaj rimedoj por protekti sian ciferecan identecon, epizodo de la podkasto Kern.punkto, aperinta 2020-02-10 esperante

Vidu ankaŭ
----------

* Diceware
**Béla Guttmann,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Guttmann Béla** estis hungara futbalisto (mezulo), olimpiano, trejnisto. Lia iama familia nomvarianto estis *Gárdos* [gArdoŝ].

Béla Guttmann naskiĝis la 27-an de januaro 1899 en Budapeŝto, li mortis la 28-an de aŭgusto 1981 en Vieno.

Béla Guttmann

Biografio
---------

Béla Guttmann devenis el juda familio. Li futbalis en ĉefurba junulara teamo inter 1913-1919, poste jam en prestiĝa plenkreska futbalklubo ĝis 1922. Li futbalis inter 1922-1926 en Vieno, poste en Usono. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono dufoje kaj aŭstra ĉampiono unufoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1921-1924 4-foje kun sola golo. En la Somera Olimpiko 1924 li estis olimpiano de la hungara teamo. Li estis trejnisto inter 1933-1974 plej ofte eksterlande. Kelkaj el liaj trejnitaj futbalkluboj: Budapest Honvéd FC (1947), A.C. Milan (1954), SL Benfica (1959-1962, 1966), aŭstra nacia teamo (1964).

Memorigiloj
-----------

* statuo (vidu la foton!)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

Statuo pri Béla Guttmann

* Kategorio Béla Guttmann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801320
* GND: 118699563
* LCCN: n2007036035
* VIAF: 18016738
* ISNI: 0000 0000 4024 0026
 |



* Portalo pri Biografio
**GERENCSÉRY Béla** (gerenĉe:ri) *Grenczer* estis hungara kemiisto pri nutraĵoj, universitata profesoro. Li naskiĝis en Szilágycseh la 16-an de aŭgusto 1887 kaj mortis en Budapeŝto la 25-an de decembro 1960.

Biografio
---------

Béla Gerencséry akiris diplomon de inĝeniero pri kemio en teknikuniversato de Budapeŝto. Ekde 1909 li laboris en Kassa, ekde 1914 en Budapeŝto en la *Landa Kemia Instituto*, ekde 1917 li iĝis direktoro de nutraĵsekcio de instituto. Ekde 1918 li laboris en ministerio pri agrikulturo, inter 1938 kaj 1946 li estis direktoro de *Landa Kemia Instituto*, pli poste profesoro en la katedro de agrarindustria fako. Post sia pensiuliĝo en 1949 li instruis dum 10 jaroj *Élelmiszeripari Technikum* ((Nutraĵindustria Tekniklernejo). Ekde 1931 ĝis 1948 li redaktis la gazeton *Kísérletügyi Közlemények* kaj la aldonaĵon de *Dokumentációs Szemle*.

Verkoj
------

Li verkis plurajn lernolibrojn por tekniklernejoj.

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon
* legebla en la 621-a paĝo
**Béla Győrffy** [djOrfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Győrffy Béla** estis hungara agronomo, profesoro, membro (korespondanta en 1987, ordinara en 1993) de Hungara Scienca Akademio.

Béla Győrffy  naskiĝis la 14-an de januaro 1928 en Kemenesmagasi. Li mortis la 8-an de majo 2002 en Martonvásár.

Biografio
---------

Béla Győrffy abiturientis en Szarvas, poste li lernis en teknika universitato en Budapeŝto. Post la diplomo en 1949 li ricevis stipendion en Moskvo. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1953 kaj li eklaboris en agrara instituto en Martonvásár, En 1956 li politikadis en rondo Petőfi. En la studjaro 1966 li instruis en universitato en Iovao. Ekde 1977 li instruis en universitato en Gödöllő en instrua rango titulara profesoro. Li doktoriĝis en 1986. Li okupiĝis precipe pri teknologia produktado de maizo, maizo-hibridoj, fine li ŝatis bradadi ŝafojn. Li ricevis premiojn inter 1963-1997.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Kukoricatermesztési kísérletek* (1953-57)
* *Kukoricatermesztési kísérletek* (1968-74)
* *Vetésforgó – vetésváltás – monokultúra* (1975)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
**Béla Heves** [heveŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Heves Béla** estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Herzfeld Bernát*, lia unua edzino estis Mariska Balla.

Bernát Herzfeld naskiĝis la 27-an de decembro 1880 en Balassagyarmat, li mortis la 17-an de marto 1945 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Heves devenis el juda familio. Li akiris diplomon en aktorstudio de Gaja Teatro en 1902. Li komencis sian aktoran karieron en teatro de Kispest. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis teatroj de Miskolc kaj Pozono. En 1903 li estis levita teatrestro en Transilvanio. Dum la 1-a mondmilito li laboris en oficejo. En 1923 li malfermis teatron en Újpest kaj post 4 jaroj li pensiuliĝis. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis filinon.

Lia muta filma rolo
-------------------

* *Ágyú és harang* (1915)

Elektitaj membroj de teatra kompanio de Heves
---------------------------------------------

* Ferenc Szende

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763692
 |



* Portalo pri Biografio