recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Izocianatoj** estas funkciaj grupoj kun formulo R-N=C=O. Organikaj kombinaĵoj kiuj entenas la izocianatan grupon estas raportataj kiel izocianatoj. Organika kombinaĵo kun du izocianataj grupoj estas konataj kiel duizocianatoj. Duizocianatoj estas produktataj por la fabrikado de poliuretanoj, klaso de polimeroj. Izocianatoj ne devas konfuziĝi kun cianidoj, cianatoj, tiocianatoj (aŭ R-S-C≡N) kaj izotiocianatoj (aŭ R-N=C=S) kiuj estas tre malsimilaj familioj de kombinaĵoj.

La tiocianatoj (aŭ R-S-C≡N) posedas atomon de sulfuro en la loko de la oksigenatomo. La izotiocianatoj (aŭ R-N=C=S) posedas nur duoblajn ligojn en la karbonatomo inter la nitrogena kaj la sulfuratomoj. Izocianatoj estas uzataj en la fabrikado de farboj. Ili estas klaso de komponaĵoj alte reakciemaj kiuj reakcias kun kunmetaĵoj surbaze de alkoholoj en la produktado de la poliuretano kaj certaj solvantobazajn farbojn.

La sanefektoj asociitaj kun izocianato-eksponiĝo povas inkluzivi haŭtiriton, okuliriton, brustan streĉecon kaj malfacilecon spiri. Izocianatoj ankaŭ havas la potencialon por severaj malfavoraj efikoj al la spirvojo en kelkaj individuoj. Dum ŝprucado de poliuretanaj farboj aŭ ŝaŭmo, la plej grava danĝero estas la dermo-ekspozicio, sed laboristoj ankaŭ devas eviti spiri la aerosolajn gutetojn (nebulon). Post kiam la produkto sekiĝas, la farboj enhavas neniujn liberajn izocianatojn.

|  |
| --- |
| **Izocianatoj** |
| Metila izocianato | Etila izocianato | Propila izocianato | Izopropila izocianato | Fenila izocianato |
| **Metila izocianato** | **Etila izocianato** | **Propila izocianato** | **Izopropila izocianato** | **Fenila izocianato** |
| **Benzila izocianato** | Fenetila izocianato | Anizila izocianato | Ciklohexila izocianato | Miristila izocianato |
| **Benzila izocianato** | **Fenetila izocianato** | **Anizila izocianato** | **Cikloheksila izocianato** | **Miristila izocianato** |

Vidu ankaŭ
----------

* Cianidoj
* Cianatoj
* Tiocianatoj
* Izotiocianatoj
* Alila izotiocianato
* Kalia izocianato

* Kategorio Izocianatoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Usona Atomenergia Komisiono** (anglalingve "United States Atomic Energy Commission" aŭ **AEC**) estas iama agentejo de la usona registaro establita post la Dua Mondmilito de la Usona Kongreso por faciligi kaj kontroli la pactempan disvolvadon de atomenergia scienco kaj teknologio. Prezidanto Harry S. Truman subsignis la Atomenergian Akton de McMahon la 1-an de aŭgusto 1946, kiu transdonis administrado de atomenergio de milituloj al civitanoj, ekde 1-a de januaro 1947.

Ĉi tiu ago montris la postmilitan optimismon de Usono, kun Kongreso deklarante ke atomenergio estu utiligita ne nur en la formo de atomaj armiloj por la defendo de Usono, sed ankaŭ plivastigi mondan pacon, plibonigi la publika bonesto, kaj plifortigi liberan konkursadon en privata industrio. La subsignado okazis nur post pluraj monatoj de intensaj debatoj inter politikistoj, militaj planistoj kaj atomaj sciencistoj pri la destino de ĉi tiu nova energia fonto. Prezidento Truman nomigis David Lilienthal kiel la unuan komisiestron de la AEC.

Kongreso donis al la nova civitana Komisiono vastan povumon kaj sendependecon por fari ĝian mision. Por doni al la Komisiono liberecon dugni sciencistojn kaj profesiulojn, laboristojn de la Komisiono ne devis aligis la usona sistemo de civita servo. Pro la bezono de granda sekureco, ĉiuj produktejoj kaj atomenergiaj reaktoroj estus propritaj de la lando, kaj ĉiu teknika informo estus regita de la Komisiono. La Sistemo de Naciaj Laboratorioj estis establita de la agentejo kreita sub Projekto Manhattan. Nacia Laboratorio Argonne estis unu el la unuaj laboratorioj sub la akto kiel laborejo operaciita de kontraktdungitoj kiuj plenumis la mision de la nova Komisiono.

Komisiestroj de la AEC
----------------------

| Jaroj | Nomo | Sub Prezidento(j) |
| --- | --- | --- |
| 1946-1950 | David E. Lilienthal | Harry S. Truman |
| 1950-1953 | Gordon Dean | Harry S. Truman |
| 1953-1958 | Lewis Strauss | Dwight D. Eisenhower |
| 1958-1960 | John A. McCone | Dwight D. Eisenhower |
| 1961-1971 | Glenn T. Seaborg | John F. Kennedy, Lyndon Johnson, Richard Nixon |
| 1971-1973 | James R. Schlesinger | Richard Nixon |
| 1973-1974 | Dixy Lee Ray | Richard Nixon |

* Kategorio Usona Atomenergia Komisiono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 255128
* GND: 3528-2
* LCCN: n78034861
* VIAF: 152975581 138898115, 152975581
* ISNI: 0000 0001 2323 9952
* LIBRIS: 327830
* SUDOC: 029676991
* BNF: 12124984b
* NLA: 35703624
* NDL: 00772462
* BIBSYS: 90207172
* NKC: ko2003203476
 |
*Pri la alia urbo kun simila nomo vidu artikolon Rostov-na-Donu.*

---

**Rostovo** (ruse *Ростов*) estas urbo en Jaroslavla provinco en Rusio.

La kodo de OKATO de la urbo (en la jaro 2005) estas 78410.

La urbo estis fondita en la jaro 862.

Ĝi havas statuson de urbo ekde la jaro 1777.

La interurba telefona kodo estas 08536, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en la jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel la moskva tempo (en la jaro 2005).

La geografiaj koordinatoj de la urbo estas 57° 11′ N 39° 25′ O﻿ / ﻿57.183 °N, 39.417 °O﻿ / 57.183; 39.417 (mapo)Koordinatoj: 57° 11′ N 39° 25′ O﻿ / ﻿57.183 °N, 39.417 °O﻿ / 57.183; 39.417 (mapo).

La urbo estas sur la malalta nord-okcidenta bordo de lago Nero (Неро).

En la urbo estas la fervoja stacio Rostov-Jar (Ростов-Яр).

En la jaro 1959 la urbo havis 29,2 mil loĝantojn.

En la jaro 2002 la urbo havis 34,1 mil loĝantojn.

Rostova Kremlo
--------------

Rostova Kremlo
Rostova Kremlo estas ĉefa vidindaĵo de la urbo. Ĉi tie estas filmita sceno de la fama sovetia komedio "Ivan Vasiljeviĉ ŝanĝas la profesion".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2009-12-28 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
*
**István Irsai** [iŝtvAn irŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Irsai István,** en Israelo **פסח עיר-שי** (Pesaĥ Ir-Ŝai) estis hungara-israela grafikisto, afiŝisto, arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, scenejdekoraciisto, poŝtmarkoplanisto.

István Irsai  naskiĝis la 6-an de oktobro 1896 en Budapeŝto, li mortis la 31-an de julio 1968 en Telavivo.

Biografio
---------

István Irsai devenis el juda familio. Li abiturientis en sia naskiĝurbo en 1914, poste li studis violonadon en Muzikakademio Franz Liszt. Li batalis kontraŭ la italoj dum la 1-a mondmilito kaj li vunduĝis. Tio poste faris malfacila la violonadon. Inter 1916-1919 li studis en Reĝa Teknikuniversitato József, poste li estis forigita. Li finis la lernadon en la Muzikakademio, poste li violonadis. Li vivis en Palestino de 1925 ĝis 1929, kie li estis arkitekto, grafikisto, scenejdkoraciisto kaj li kreis novstilan literaron de la hebrea abozo (Haim). Li ankaŭ edziĝis. Li revenis al Hungario en 1929, kie li laboris kiel fama grafikisto ĝis 1944, poste li estis deportita, sed li postvivis la holokaŭston. La familio Irsai revenis al Palestino, kiu post kelkaj jaroj iĝis Israelo. Li denove faris diversajn grafikajn kaj arkitektajn laborojn, depost la maljuniĝo li kreis pentraĵojn kaj skulptaĵojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* anglalingva biografio kun foto Arkivigite je 2019-01-26 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio István Irsai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 628656
* GND: 1034913484
* LCCN: no2015112600
* VIAF: 302100476
* ISNI: 0000 0004 0881 7349
 |
**Hooked on Monkey Fonics** estas la dekdua epizodo de la tria sezono de la animacia televidserio South Park. Ĝi origine elsendiĝis la 10-an de novembro 1999. Ĝi enhavas kritikojn de hejminstruado kaj fonetika metodo por instrui legadon de angla lingvo al infanoj denaske angleparolantaj. Ĉi tiu estas la lasta epizodo de South Park, kiu prezentis la voĉon de Mary Kay Bergman, kiu sinmortigis la tagon sekvan al la elsendo de epizodo. 

La epizodo parodias la usonajn konkursojn pri literumado, ĉefe la kazon de Rebecca Sealfon, la venkistino de la nacia konkurso de 1997, kiu estis tro trejnita por tio dum tuta vivo. Kyle allogas Rebecca'n per redirado de amaj paroloj de Kapitano Kirk al Shahna en epizodo *The Gamesters of Triskelion* de Star Trek. La amdeklaro de Kyle parodias amscenon de Ben Hur.

Referencoj
----------

1. ↑ .  Mary Kay Bergman, voiceover actress, dead. CNN (17a de novembro, 1999). Arkivita el la originalo je January 19, 2013.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-01-19. Alirita 2019-04-25.
**István Kerner** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kerner István** estis hungara dirigento, helpekzercisto, violonisto. Lia bofrato estis Ede Poldini.

István Kerner antaŭ la orkestro
István Kerner  Arkivigite je 2016-10-20 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 5-an de aprilo 1867 en Máriakéménd, li mortis la 27-an de aŭgusto 1929 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Kerner frue lernis hejme pianludon kaj orgenludon, poste li lernis en muzika mezlernejo en Budapeŝto. Li lernis violonludon kaj aldviolonludon. En 1884 li iĝis aldviolonisto en Budapeŝta Ŝtata Operejo, tiutempe estis dirigentoj Sándor Erkel kaj Gustav Mahler. En 1892 li estis nomumita helpekzercisto, post 4 jaroj dirigento, en 1924 eterna membro de la Operejo, en 1927 muzika ĉefdirektoro. Inter 1900 kaj 1919 li estis ankaŭ dirigento de la filharmonia orkestro. En 1925 li dirigentis lastfoje en la Operejo. Li ricevis premiojn.

Elektitaj dirigentaĵoj
----------------------

* Ludwig van Beethoven: Fidelio
* Wolfgang Amadeus Mozart:
	+ *Don Giovanni*
	+ *Die Entführung aus dem Serail*
* Richard Wagner:
	+ *Die Meistersinger von Nürnberg*
	+ *Parsifal*

Lia komponaĵo
-------------

* *Az ércember* (baleto, 1896)

Memorigiloj
-----------

* biblioteko en Máriakéménd  Arkivigite je 2014-01-06 per la retarkivo Wayback Machine

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-01-06 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio István Kerner en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**István Kovács** [iŝtvAn kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kovács István** estas hungara boksisto, dufoja olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono.

István Kovács naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1970 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Kovács akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Universitato de Budapeŝto en 2020, alian diplomon Internacia Negoca Altlernejo. Li edziĝis dufoje, ambaŭ edzinoj naskis dufoje. Li ricevis premiojn inter 1991-2002. Li malfermis restoracion en 2002.

### Sporta kariero

István Kovács inter 1985-1997 estis amatora boksisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono sepfoje inter 1989-1996. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kun ora kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua en 1991 kaj 1997. Depost 1997 li ŝanĝis la amatoran statuson al profesia, post 2 jaroj li estis eŭropa ĉampiono, en 2001 mondĉampiono. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2002, kiel profesiulo, li venkis 22-foje, nur unufoje li malvenkis. Ekde 2002 li havis postenojn en la boksa vivo, krome li estis arbitraciisto.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva intervjuo
* datenoj angle

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio István Kovács (boksisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818103
 |



* Portalo pri Biografio
**István Járdányi Paulovics** [iŝtvAn jArdAnji paŭloviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Járdányi Paulovics István** estis hungara arkeologo, altlerneja instruisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Járdányi-Paulovics* aŭ pli simple *Paulovics*. Lia filo estis Pál Járdányi.

István Járdányi Paulovics naskiĝis la 28-an de februaro 1892 en Izsa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Iža en Slovakio), li mortis la 9-an de decembro 1952 en Debrecen.

Biografio
---------

István Járdányi Paulovics akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1914 (krome li lernis ankaŭ kantoteknikon), liaj plej gravaj instruistoj estis József Hampel kaj Ede Mahler. Post la diplomo li eklaboris en la Hungara Nacia Muzeo. En 1917 li doktoriĝis en la universitato, en 1936 li estis nomumita privata profesoro. Post 2 jaroj li instruis en Universitato Erzsébet, inter 1940-1952 en Universitato István Tisza/Lajos Kossuth. Li havis tempon ankaŭ partopreni en arkeologiaj elfosaĵoj (Dunapentele, Szőny, Dunabogdány, Szombathely, ktp). Tiuj lokoj prezentas lian intereson al la romiaj restaĵoj en Panonio.

Dum la budapeŝtaj jaroj li estis kantisto de Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vár), en Debrecen li kantis en koruso.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Hellenisztikus egyiptomi emlékek Magyarországon* (1917)
* *A dunapentelei római telep* (1927)
* *Germanendarstellungen aus dem swebisch-markomannischen Kreis* (1934)
* *Lapidarum Savariense* (1943)
* *Dácia keleti határvonala és az úgynevezett dák ezüstkincsek kérdése* (1944)
* *Prometheus alakja óbudai kőemléken* (1950)
* *Nagytétényi kutatások* (1957)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Ferenc Fülep

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio István Járdányi Paulovics en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 677646
* GND: 1033320331
* VIAF: 64385460
* ISNI: 0000 0000 8344 2306
* SUDOC: 12392099X
* BNF: 12872871g
 |
**Infosys Technologies** Ltd. (NYSE INFY) estas informa teknologio (IT) serva firmao fondita en Puneo, Barato, en 1981. Du jarojn poste la firmao translokiĝis al Bengaluro, la ĉefurbo de Karnatako. 

Aktuale en 2015, la firmao funkciigis de naŭ evolucentroj en Barato kaj 30 aliaj oficoj ĉirkaŭ la mondo, kaj estis unu el la plej grandaj IT-firmaoj en Barato kaj tutmonde kun pli ol 300,000 dungitoj. Infosys estas la dua-plej granda indiana IT firmao, post kiam Tata Consultancy Services, laŭ enspezaj ciferoj de 2020.

La 24-an de aŭgusto 2021, Infosys fariĝis la kvara indiana firmao atingi US$100 miliardo en merkata kapitaligo. Ĝi estas unu el la pintaj Grand-Tech (Barataj) firmaoj .

Historio
--------

La firmao estis fondita la 2-an de julio 1981 sub la nomo "Infosys Consultants Pvt Ltd", kiam la fondinto de la firmao, Naraina Murthy, pruntis 10,000 rupiojn de sia edzino kaj amiko de ses el liaj kolegoj en la oficejo kiun ili establis en la domo de N.S. Raghavan en Mumbajo. En 1987, la firmao rekrutis sian unuan eksterlandan klienton, "Data Basics Corporation" de Usono.

En 1999 Infosys estis la unua barata firmao estanta komercita sur Nasdaq kaj du jarojn poste estis vicigita kiel la "plej bona dunganto en Barato" fare de la gazeto "Business Today". En 2003-4 la firmao gajnis la premion MAKE ‏ Most Admired Knowledge Enterprises) kaj estis la unua barata firmao se temas pri gajni en ĉi tiu signo de aprezo.

### Socia fonduso

En 1996, la firmao establis la "Infosys Foundation" kiu komencis funkciigi en Karnatako en la lokoj de popolsano, socia rehabilitado, eduko, kulturo kaj evoluo de la lernejaj distriktoj. La fundamento ankaŭ vastigis sian operacion al Tamilnado, Andra-Pradeŝo, Maharaŝtro, Odiŝo kaj Panĝabo. Infosys ankaŭ funkciigas diversajn programojn por kunlaboro kun la akademio kaj programojn por adoleskantoj kiuj eksponas ilin al la mondo de altteknologio kaj komputiko dum la someraj ferioj.

Referencoj
----------

1. ↑   Infosys Overview. Infosys. Alirita 28 February 2021.
2. ↑ .  Infosys becomes fourth Indian company to reach market cap of $100 billion (2021-08-24). Alirita 2021-08-31.
3. ↑ .  Infosys becomes fourth Indian company to reach market cap of $100 billion (2021-08-24). Alirita 2021-08-31.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 831272
* GND: 16057226-5
* LCCN: n2003002279
* VIAF: 154968681
* ISNI: 0000 0001 0708 0208
 |
**István Kovács** [iŝtvAn kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács István** estis hungara juristo, politikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1976).
István Kovács  naskiĝis la 21-an de septembro 1921 en Nyírbátor. Li mortis la 29-an de novembro 1990 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Kovács frekventis universitaton en Debrecen inter 1939-1943. En 19 li studvojaĝis al Parizo. Tuj post la 2-a mondmilito li ekhavis postenon en la ministerio, krome li estis elektita deputito parlamenta inter 1945–1949. Ekde 1950 ĝis la morto li instruis en universitato de Szeged, kie li iĝis katedrestro en 1954, krome li havis altan postenon en jura instituto. Li okupiĝis precipe pri la konstitucio. Li partoprenis en la finaj 1940-aj jaroj en "konstruado" de socialismo, poste en reformaj movadoj en la finaj 1960-aj kaj 1980-aj jaroj. Li ricevis premion en 1963.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A magyar államjog alapjai* (Fundamentoj de la hungara ŝtatojuro), (1953)
* *A szocialista alkotmányfejlődés új elemei* (Novaj eroj de la socialista konstitucia evoluo), (1962); angle *New elements in the evolution of socialist constitution* (1968)
* *La formation et l’évolution du droit constitutionnel de la République Populaire Hongroise* (1973)
* *Az európai népi demokráciák alkotmányai* (1985)

Fontoj
------

* biografio kun foto

* Kategorio István Kovács (juristo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Itala Dodekaneso**, formale konata kiel **Italaj Egeaj Insuloj** aŭ **Italaj Insuloj de la Egeo** (en itala *Isole italiane dell'Egeo*, en greka Ιταλικά νησιά του Αιγαίου), estis grupo de dekdu ĉefaj insuloj en sudorienta Egea Maro, kiu apartenis al la Itala reĝlando el 1912 al 1947.

Kunteksto
---------

La Dodekanesoj estis okupitaj de Italio dum Itala-Turka Milito de 1912 escepte Kastelorizo. Italio estis akceptinta revenigi la insulojn al la Otomana Imperio laŭ la Traktato de Ouchy en 1912; tamen la malprecizeco de la teksto permesis provizoran italan administradon de la insuloj, kaj Turkio eventuale rezignis pri postuloj de Dodekanesoj laŭ la Artikolo 15 de la Traktato de Laŭzano en 1923. Kastelorizo estis provizore okupita de Francio en la Unua Mondmilito kaj estis aneksita de Italio el la Otomana Imperio en 1919. Dodekaneso estis formale aneksita de la Fascisma Italio, kiel *Possedimenti Italiani dell'Egeo*.

Italaj interesoj en la Dodekanesoj baziĝis sur strategiaj celoj, kaj la insuloj kongruis kun la intencoj por la imperia politiko. La insuloj de Leros kaj Patmos estis uzitaj kiel bazo por la Reĝa Itala Ŝiparmeo.

Notoj
-----

1. ↑   Traktato de Ouchy (1912), konata ankaŭ kiel Unua Traktato de Laŭzano. Arkivita el la originalo je 2013-09-01. Alirita 2014-02-20.
2. ↑  Full text of the Treaty of Lausanne (1923)
3. ↑  Marc Dubin.  (2002) *Rough Guide to the Dodecanese & East Aegean islands*. Rough Guides. ISBN 1-85828-883-5.
4. 1 2  Anthony J. Papalas.  (2005) *Rebels and radicals: Icaria 1600-2000*. Bolchazy-Carducci Publishers. ISBN 0-86516-605-6.

* Kategorio Italaj Egeaj Insuloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Dreamcatcher
**Dreamcatcher** (hangule: 드림캐쳐; antaŭe konata kiel **MINX**; ankaŭ stiligita kiel **Dream Catcher**) estas sudkorea knabingrupo formita fare de Happyface Entertainment (nun Dreamcatcher Company). La grupo konsistas el sep membroj: JiU, SuA, Siyeon, Handong, Yoohyeon, Dami kaj Gahyeon. Ili faris sian oficialan debuton la 13-an de januaro 2017, kun la ununura albumo *Nightmare*.

Dreamcatcher origine debutis sub la nomo MINX kun kvin-membra grupigo de JiU, SuA, Siyeon, Yoohyeon, kaj Dami. En novembro 2016, la grupo sciigis ke ili re-debutus en 2017 sub la nova nomo Dreamcatcher, kun du novaj membroj Handong kaj Gahyeon, same kiel pli malhela koncepto kun ne-ĉefa muzikstilo por elstari de alia K-popo knabinaj grupoj.

Dreamcatcher estis konata kiel "The Face of Rock in K-pop" kaj ilia muziko estis laŭdita pro sia karakteriza sono kun elementoj de roko kaj metalo. La grupo evoluigis pli fortan internacian prefere ol hejman popularecon kaj reputacion por travojaĝado eksterlande ofte.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 831305
* LCCN: n2020067253
* VIAF: 79157523325227031284
* ISNI: 0000 0004 6963 292X
* MBA: a97f393a-13a7-4645-8bba-f10bd22d7228
 |
**ITOKAWA Hideo** (japane 糸川 英夫, naskiĝis la 20-an de julio 1912 en Tokio, mortis la 21-an de februaro 1999) estis pioniro de la japana raketotekniko kaj de la japana kosmoesplora programo. Oni nomas lin en Japanio kiel *D-ro Raketo*.

Itokawa havis enorman talenton kaj trasaltis lernojarojn. Li finstudis en 1935 pri avia tekniko en Universitato Tokio. Li laboris ekde 1941 samloke kiel docento.

Dum la dua mondmilito, li konstruis aviadilojn ĉe Nakajima Aircraft Company. Li planis la ĉasaviadilon Nakajima Ki-3 *Hayabusa*.

Oni nomumis lin en 1948 ordinara profesoro en la Universitato Tokio. Li pensiiĝis en 1967 kaj fondis propran instituton.

Itokawa interesiĝis pri diversaj fakterenoj, okupiĝis pri sporto, filozofio, muziko kaj eĉ aranĝis orĥestron, agadis kiel verkisto. Li verkis 49 librojn, el kiuj pluraj iĝis plejvendataj (bestselero).

Honore je lia agado, oni nomumis asteroidon (25143) al Itokawa, kiu estas celo de la kosmosondilo Hayabusa.

* Kategorio Itokawa Hideo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 208647
* GND: 1075388473
* LCCN: n81017117
* VIAF: 77628561
* ISNI: 0000 0000 8270 8205
* NDL: 00023411
 |
Juĝo de Pilato (1860), de Julius Schnorr von Carolsfeld.
La **Agoj de Pilato** estas apokrifo de la Nova Testamento koncernanta Pontion Pilaton verkita greklingve kun abundaj eroj en la latina, inter la duono de la 2-a jarcento kaj la duono de la 3-a jarcento. Malgraŭ tio, ke ĝi estas sendependa teksto, ekde la 5-a jarcento oni trovas ĝin unuigita kun la apokrifaĵo Evangelio laŭ Nikodemo, konsistigante la unuajn 11 ĉapitrojn de ĉi-lasta..

Iom pri la historio de la dokumento kaj ĝiaj enhavoj
----------------------------------------------------

La teksto estas greklingva sed kun aldonaĵoj latinlingvaj, kio komprenigas, ke ĝin redaktis pluraj aŭtoroj. Greklingva estas la "raporto de Pilato al imperiestro Klaŭdio", kiun la aŭtoro prezentas kiel apendicon: laŭ studuloj ĉiu ero datiĝus de la 2-a jarcento; tuj poste sekvas la latinlingvaj *Agoj de Pilato*: ĝia aŭtoro asertas, ke li legis oficialajn dokumentojn konservitajn en la pretorejo de Pilato (pro tio, kelkaj aludas ĉi tiun apokrifaĵon per la titolo "Aktoj de Pilato"). La kulpon de la kondamno de Jesuo la aŭtoro atribuas al la judaj juĝistoj, laŭ deklaro de Nikodemo (el tio fontis la kromnomo Evangelio laŭ Nikodemo). Tiu teksto ĝenerale ĉeestas en multaj kodeksoj kaj ĝi ĝuis grandan popularecon dum mezepoko kiel atestas ĝiaj multaj tradukoj kaj versioj en diversaj lingvoj.

Descendo al la lnfero. Liberigo de la justuloj (popola pentraĵo).
La agoj de Pilato estas dividita en diversaj sekcioj: la latinlingva *descensus ad inferni* (descendo al la infero) tamen ne ĉeestas en la grekaj versioj. La unua parto (ĉapitroj 1-11) rakontas la proceson kontraŭ Jesuo, laŭ maniero iom simila al tiu de la Evangelio laŭ Luko; la dua parto (ĉapitroj 12-16) rakontas pri la resurekto de Jesuo kaj la revivigo de du mortintoj post la resurekto de Jesuo.

Certa nombro da manuskriptoj entenas la latinlingvan apendicon pri la puno kontraŭ Pilato kaj la juĝistoj, puno ordonita de imperiestro Tiberio. En tiu parto estas i.a. skizita la formo plej antikva de la legendo de Sankta Veronika kaj estas ankaŭ rakonto pri la mirakla resaniĝo de Tiberio per lia simpla alrigardo al la bildo de Kristo. Al tiu ĉi rakonto oni referencas la komencon de la mito pri la Tuko de Edessa, multe disvastiĝinta en la kristana oriento.

Ĝenerale la Agoj de Pilato tendencas senkulpigi Pontion Pilaton, kvankam li ricevis punon de Tiberio.

Referencoj
----------

1. ↑  Koncerne Pilaton .

Literaturo
----------

* Katolikaj enciklopedioj:
	+ Enciclopedia\_Cattolica
	+ Cathopedia:Voci\_indispensabili
	+ Catholic\_Encyclopedia

Vidu ankaŭ
----------

* Apokrifoj de la Nova Testamento
* Evangelio laŭ Nikodemo
* Ciklo de PIlato
* Apokrifaj evangelioj
* Majstro kaj Margareta

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle  Artikolo pri Pilato.
* Evangelio laŭ Nikodemo aŭ Agoj de Pontio PIlato. La tuta anglalingva teksto:  Arkivigite je 2015-07-05 per la retarkivo Wayback Machine
**István Medgyaszay** [iŝtvAn medjasai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Medgyaszay István** estis hungara arkitekto, profesoro. Lia origina nomo estis *Benkó István* ĝis 1906. En liaj projektoj speguliĝas la popola arkitekto, ĉefe la transilvania arkitekto.

István Medgyaszay  naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1877 en Budapeŝto. Li mortis la 29-an de aprilo 1959 en Budapeŝto.

Memortabulo pri István Medgyaszay

Biografio
---------

István Medgyaszay lernis en arkitekta mezlernejo, poste li laboris en arkitekta firmao unu jaron, en 1898 li abiturientis en sia naskiĝurbo. En la sekva jaro li laboris unu jaron en Vieno, poste en la sama urbo li frekventis artan akademion kaj teknikan altlernejon. Ekde 1902 li daŭris la lernadon en Reĝa Teknika Universitato József jam en Budapeŝto, kie li akiris diplomon en 1904, fine li studis la ferbetonon en Parizo. Li studvojaĝis al Germanio kaj Svislando, ankaŭ hejme en Transilvanio. En 1906 li ricevis oran medalon en Milano pri la hungara ekspozicia ĉambro. Tiutempe laŭ lia projekto estis konstruita la unua hungara teatro el ferbetonoj. En 1910 lia patento pri ferbetona plafono estis akceptita. En 1911 li studvojaĝis al Egipto kaj Sudano. Dum la 1-a mondmilito li estis memservanto, en 1915 li edziĝis baldaŭe havanta 3 filinojn.

En la sekvaj jaroj kaj jardekoj li projektis ekzemple loĝdomojn, kirkojn, elvidejon, hotelon. En 1927 li estis nomumita privata profesoro, en 1939 publika eksterordinara profesoro. En 1932 li studvojaĝis al Indio, kie li konstruigis palacon kaj teatron en Bombay. Dum la socialismo li multe suferis, ĉar li ne sekvis la oficialan politikon. En 1910 li ricevis postmortan premion.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Egy-egy székely házról, faluról* (1905)
* *VASBETON MŰVÉSZI FORMÁJA* (1908, 1983)
* *A hun-magyar ókori művészet* (1927)
* *Művészet és népművészet* (1942)
* *Templomstílusok* (1993) ISBN 963-7208-36-4

Elektitaj projektoj
-------------------

Teatro Petőfi
* Kalvinana kirko (Újbuda)
* Gödöllő: artdomoj, (1904-1906)
* Teatro Petőfi (Veszprém)
* muzeo nomata Dezső Laczkó en Veszprém (1912)
* Budapeŝta Ŝtata Operejo: trakonstruo (1912)
* sia loĝdomo en Budapeŝto (1921)
* Nagykanizsa: kazerno (1932)
* elvidejo en monto Somló (1938)
* Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Püspökladány)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo
* faklernejo de Veszprém (urbo) en 1997 prenis la nomon "Medgyaszay István"
* filmo en 2005 kun titolo: *Béla Bartók de la arkitekto - Medgyaszay István*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2013-05-18 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio István Medgyaszay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 552087
* GND: 119337509
* LCCN: n79097687
* VIAF: 62356289
* ISNI: 0000 0000 7860 6564
* SUDOC: 144712105
* ULAN: 500004021
 |
**NAGY István** [pr. nadj] estis hungara aktoro naskiĝinta en Maroslekence en 1909 kaj mortinta en Budapeŝto en januaro 1976.

Lia kariero
-----------

István Nagy instruis sep jarojn en Aiud, poste ekde 1934] ĝis 1941 li estis aktoro de la Teatro Thália kaj de la a Nacia Teatro de Koloĵvaro. Inter 1941 kaj 1945 li ludis en Budapeŝto en la Nacia Teatro (Budapeŝto), ekde 1946 en la Operetoteatro (Budapeŝto), en Miskolc, denove en Budapeŝto (teatroj Petőfi kaj Jókai, la pli posta Thália). Ekde 1952 ĝis 1963 li estis ano de Teatro Déryné, kie li ankoraŭ en 1972 aperis. Ekde 1940 li filmis ĝenerale en ĉefroloj.

El liaj roloj
-------------

* Budai Nagy Antal (Kós K.);
* Ádám (Madách I.: Az ember tragédiája);
* Ajnádi (Nyírő J.: Jézusfaragó ember);
* Lowing (O’Neill: Mindörökké);
* Boros István (Hunyady S.);
* Konstantin (Ferenc Herczeg: Bizánc);
* Bánk (József Katona: Bánk bán);
* Christian (Rostand: Cyrano de Bergerac);
* Antonius (Shakespeare: Julius Caesar).

Fontoj
------

* Magyar Színházművészeti Lexikon
* hungare kun foto

* Kategorio István Nagy (aktoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Casamance** [kasaMANS] estas rivero en suda Senegalo kiu fluas okcidenten ĉefe al la Atlantika Oceano de ĉirkaŭ 320 km en longo – de kiuj 130 km navigeblas. Casamance estas la ĉefa rivero de la regionoj de Kolda, Sédhiou kaj Ziguinchor – kolektive konataj kiel Casamance pro la rivero – inter Gambio kaj Gvineo-Bisaŭa (se la mapo de Senegalio aspektas kvazaŭ profila homa vizaĝo, Dakaro estus en la naspinto kaj Casamance en la mentono).

Estas pramŝipo ĉe Ziguinchor, unu el la plej gravaj urboj ĉe la rivero. Aliaj gravaj urboj aŭ urbetoj ĉe la rivero estas Goudomp, Sédhiou, Diatakunda, Tanae kaj Kolda.

La proksima grava estuaro sude estas tiu de la rivero Farim en Gvineo-Bisaŭa, kaj norde, la Rivero Gambio, nomiga de la ŝtato Gambio.

En la regiono de Casamance okazas ekde 1990 la konflikton de Casamance.

Referencoj
----------

* Rivero Casamance en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Rivero Casamance en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Tiu artikolo estas traduko de la angla versio kiu siavice estas traduko de la Franlingva Vikipedia artikolo fr:Casamance (fleuve).
**Iuliu Maniu** estis hungaria rumana politikisto, juristo, baldaŭ ĉefministro de Rumanio.

Iuliu Maniu meze inter Transilvania Direktoria Konsilio
Iuliu Maniu  naskiĝis la 19 en Hungara reĝlando en Csehipuszta (nuntempa Pusta (Șimleu Silvaniei)) en Rumanio, li mortis la 5-an de februaro 1953 en Sighetu Marmației (Rumanio).

Biografio
---------

Iuliu Maniu studis en Kolozsvár, Vieno kaj Budapeŝto, fine li akiris juran diplomon en 1896 en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post la diplomo li faris ĉefe juran laboron por la rumana ortodoksa eklezio en Transilvanio. En 1906 li estis elektita parlamenta deputito de la hungara parlamento, kie li aliĝis al malgranda grupo de rumanaj deputitoj instigante egalajn rajtojn por sia minoritato. Dum la 1-a mondmilito li servis en la aŭstra-hungara armeo. En decembro de 1918 li estis elektita prezidanto de la Transilvania Direktoria Konsilio, kiu proklamis kuniĝon kun Rumanio. Inter 1919–1938 li estis partiestro kaj deputito de la rumana parlamento. Li estis ĉefministro inter 1928-1933, sed kun 2 interrompoj. En 1937 li formis voĉdonan aliancon kun la nazia Fera Gvardio. Dum la 2-a mondmilito li komence apogis la atakon kontraŭ Sovetunio, sed poste li fariĝis unu el la ĉefaj rezistantoj. Li partoprenis en puĉo en 1944, kiu alportis aliancon kun Sovetunio. Li estis la estro de la demokratia opozicio ekde la komenco de la komunisma influo, sed lia pozicio malfortiĝis, eĉ li trovis sin en malliberejo en 1947, kie li mortis post 6 jaroj.

Memorigiloj
-----------

* muzeo en Bădăcin
* skulptaĵo en Bukareŝto (1998)
* En Rumanio pluraj stratoj, placoj, lernejoj

Fontoj
------

* angle
* WikiTrans

* Kategorio Iuliu Maniu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 591626
* GND: 119314746
* LCCN: n93076585
* VIAF: 29825293
* ISNI: 0000 0001 1564 2119
* SUDOC: 076932540
* BNF: 15094680t
* NKC: jn20000701137
 |
**PHILIPPOVITS István** [pr. filipoviĉ] estis hungara aktoro, kantisto, direktoro de teatro naskiĝinta en Pétény la 9-an de februaro 1822 kaj mortinta en Arad la 3-an de marto 1885.

Lia kariero
-----------

István Philippovits komence estis instruisto, poste en 1840 li fariĝis ĥoristo de la Nacia Teatro de Pest. En 1846 li estis jam kantista aktoro, operkantisto en la trupo de József Szabó okaze de la gastludo en Italujo. Li aperis en Debrecen, Arad, Kolozsvár, Kassa. Ekde 1847 li ankaŭ reĝisoris. Post la hungara revolucio de 1848 li komencis ludi denove en Arad, kie li estis ankaŭ direktoro ekde 1867 ĝis 1875. Lia unua edzino estis Mimi Kőrösy kaj lia filino Borbála Philippovits (Visz, n. 29-a de novembro 1838 – Beszterce, 25-a de januaro 1905)

El liaj roloj
-------------

* Rigoletto (Verdi);
* Tell Vilmos (Rossini);
* Gáspár (Weber: Bűvös vadász);
* Carlo (Verdi: Ernani);
* Belizár (Donizetti);
* Mephisto (Gounod: Faust);
* Plumkett (Flotow: Márta);
* Raimund (Donizetti: Lammermoori Lucia);
* Szigligeti E.: Kelendi (Pünkösti királynő); Gyuri (Cigány); Gyula (A nagyapó).

Fonto
-----

* Magyar Színházművészeti Lexikon

* Kategorio István Philippovits en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Gala Aliaj Dragot** pli konata kiel **Gala Dragot** aŭ **Gala** (naskiĝis la 2-an de septembro 2005 en Grimbergen) estas albandevena belga kantistino kiu kantis jam en pluraj lingvoj: franca, nederlanda, angla kaj albana.

Biografio
---------

Ŝi estas filino de la albana kantisto Robert Aliaj, konata albana kantisto kaj ŝia patrino estas literaturhistoriisto kaj tradukistino. Gala partoprenis la kvinan sezonon de The Voice Kids en 2020 kaj venkis en la finalo kun kantoj de Elton John kaj Bob Dylan

Ĉe la fino de 2022, Gala prezentiĝis ĉe la Festivali i Këngës, la albana antaŭselektado por la Eŭrovizia kantkonkurso. La 14-an de januaro 2023, Gala partoprenis en la belga antaŭselektado por la Eŭrovizia kantkonkurso.

Referencoj
----------

1. ↑  (albana) Kanto *Dua me shume shqiperine,* YouTube
2. ↑  *(nl) Eurosongkandidate Gala Dragot (17) is al ster in Albanië: "Hier niet ‘de dochter van’, daar wél"*, arkivite de la originalo ĉe Wayback maŝino, la 7-an de majo 2023.
3. ↑  (en) Gala Aliaj, Famous Birthdays
4. ↑  (nl) *Gala Dragot: Brussels zangtalent getipt als kandidaat-Eurosongfestival*, arkivite de la originalo pere de Wayback maŝino, la 5-an de majo 2023. Gearchiveerd op 5 mei 2023.

Vidu ankaŭ
----------

* Multlingveco en muziko
* Eŭrovizia kantkonkurso
**István Somogyi** [iŝtvAn ŝomodji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somogyi István** estis hungara pentristo. Lia nobela antaŭnomo estis *somogyvári* [ŝomodjvAri].

Subskribo de István Somogyi
István Somogyi  naskiĝis la 4-an de septembro 1897 en Ógyalla (Hungara reĝlando, nuntempa Hurbanovo en Slovakio), li mortis la 25-an de decembro 1971.

Biografio
---------

István Somogyi lernis pentradi jam dum la gimnaziaj jaroj en Makó, sed post la abituriento li batalis, poste vundiĝis dum la 1-a mondmilito. Li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1924. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Rudnay kaj István Csók. Post siaj studoj li pentradis en Makó, en 1926 li translokiĝis al Budapeŝto, en 1937 al nazia Germanio. Li ofte pentradis ĉevalojn, en Germanio li havis 5 ĉevalojn. Li havis edzinon.

Ekspozicioj
-----------

* Makó (1925)
* Budapeŝto (1927)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* memportreto
* serio pri ĉevaloj
* 3 portretoj pri Miklós Horthy (1934)

Aliaj artaĵoj
-------------

* *Karnavala parado* (1966, porcelana murmozaiko en Buchen, 30 m²)
* mozaiko en Seckach (komunumo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildoj

* Galopantaj ĉevalojGalopantaj ĉevaloj
* Parto de pentraĵo, el tio estis kreita la mozaikoParto de pentraĵo, el tio estis kreita la mozaiko

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2018-08-21. Alirita 2018-08-21.

* Kategorio István Somogyi (1897) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616943
* RKD: 459905
 |
**István Szászy** [iŝtvAn sAsi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szászy István** estis hungara juristo, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1945). Lia patro estis same juristo, akademiano Béla Szászy.

István Szászy  naskiĝis la 1-an de decembro 1899 en Budapeŝto. Li mortis la 10-an de aprilo 1976 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Szászy ricevis abiturienton en 1917, poste tuj li soldatiĝis, fine li estis militkaptito en Italio. Li frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1918-1922, poste li plulernis en Sorbonne. Inter 1926-1937 li laboris en la ministerio, dume en 1931 li iĝis privata profesoro en Universitato de Budapeŝto. Inter 1938-1941 li helpis krei la egiptajn leĝojn, poste li instruis en (tiam hungara) Universitato Kolozsvár. Post la 2-a mondmilito li instruis denove en universitato en Budapeŝto, kie en 1947 li estis katedrestro. En 1949 li ne konsentis pri kondamno de József Mindszenty, tial li trude pensiuliĝis. Baldaŭe li tradukis diversajn juraĵojn. En 1964 kaj 1973 li estis gastoprofesoro en Nederlando. Li mortis pro akcidento.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Az államok közötti utódlás elmélete* (1928)
* *A kötelmi jog általános tanai* (1943)
* *Az európai népi demokráciák nemzetközi magánjoga* (1962, angle en 1964)
* *Jogszabályütközések. A nemzetközi magánjog és a rokon jogágak alapelvei a szocialista, a tőkés és a fejlődő országokban.* (1973, angle en la sekva jaro)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto


* Kategorio István Szászy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Satelita komponbildo de Antarkto
Antarktaj Temperaturtendencoj inter 1981 kaj 2007, baze sur termaj infraruĝaj observoj fare de satelito NOAA. Surfacaj temperaturoj ne nepre koincidas kun aertemperaturo.
La **Antarkta Glacitavolo** estas unu el la du polusaj glacitavoloj de la Tero. Ĝi kovras ĉirkaŭ 98% el la Antarkta kontinento kaj estas la plej granda amaso de glacio sur Tero. Ĝi kovras areon de preskaŭ 14 milionoj da km² kaj enhavas 26.5 milionojn da km³ el glacio. Tio estas, proksimume 61 % el ĉiu nesala akvo sur la Tero estas en la **Antarkta glacitavolo**, kvanto ekvivalenta al 70 m el akvo de la mondaj oceanoj. En orienta Antarkto, la glacitavolo kuŝas sur ĉefa teramaso, sed ĉe Okcidenta Antarkto la tavolo povas etendi al pli ol 2,500 m sub marnivelo. Multo el la tero en tiu areo estus maro se la glacitavolo ne estus tie.

La nuraj nunaj glacitavoloj estas en Antarkto kaj la Arkta oceano; dum la lasta glaciperiodo nome Lasta glacimaksimumo (LGM) la Laurentida glacitavolo kovris multe el Nordameriko, la Veiĥselia glacitavolo kovris nordan Eŭropon kaj la Patagonia glacitavolo kovris sudan Sudamerikon.

La nuntempaj polusaj glacitavoloj estas relative junaj laŭ geologiaj terminoj. La antarkta glacitavolo unue formiĝis kiel malgranda glaciejo (eble kelkaj) komence de Oligoceno, kaj retiriĝis kaj antaŭeniris multajn fojojn ĝis la Plioceno, kiam ĝi finfine okupis preskaŭ ĉion el Antarkto. La Gronlanda glacitavolo ne disvolviĝis entute ĝis la fina Plioceno, sed ŝajne disvolviĝis *tre rapide* kun la unua kontinenta glacialo. Tio havis la nekutiman efikon permesi fosiliojn de plantoj kiuj iam kreskis sur la nuntempa Gronlando esti multe pli bone konservitaj ol tiuj de la malrapide formanta antarkta glacitavolo.

Koordinatoj: 90° S 0° O﻿ / ﻿90 °S, 0 °O﻿ / -90; 0 (mapo)

Referencoj
----------

1. ↑  NASA (2007) Two Decades of Temperature Change in Antarctica. Earth Observatory Newsroom. Arkivita el la originalo je 20 September 2008. Alirita 2008-08-14.

 Arkivigite je 2008-09-20 per la retarkivo Wayback Machine NASA bildo de Robert Simmon, baze sur informo de Joey Comiso, GSFC.
2. ↑
**István Szőcs** [iŝtvAn sOĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szőcs István** estas hungara kemiisto, inventisto.

István Szőcs naskiĝis la 1-an de junio 1943 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Szőcs maturiĝis en kemia mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1961, poste li akiris licencon en altlernejo de Kazincbarcika en 1965, pli poste diplomon en Universitato de Panonio en 1969. Li doktoriĝis en Naciodefenda Universitato Miklós Zrínyi, krome li finis kursojn pri artfajraĵo kaj defendo kontraŭ fajro. Intertempe li laboris en uzino pri medikamentoj inter 1965-1971, poste li fondis proprajn entreprenojn, malofte li prelegis ankaŭ eksterlande. Ekde 1988 li specialiĝis pri estingoj de fajroj. Li kreis 75 patentojn. Li ricevis premiojn inter 1992-2008.

Elektitaj patentoj
------------------

* estingilo per nebulo konvena ilo, se homo brulas
* teknologio pri estingo de grandaj ujoj

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Környezetvédő technológiák kutatás-fejlesztése tartálytüzek oltására* (disertaĵo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* Hungarlingva Vikipedio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio István Szőcs (inventisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 824737
 |


* Portalo pri Biografio
**István Sárközi** [iŝtvAn ŝArkozi] laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sárközi István** estis hungara futbalisto (mezulo, avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono.

István Sárközi naskiĝis la 21-an de oktobro 1947 en Jászberény, li mortis la 31-an de januaro 1992 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Sárközi post bazlernejo akiris ferlaboristan licencon, dum li futbalis en sia naskiĝurbo. En la sekvaj jaroj li estis futbalisto province aŭ ĉefurbe, en elita sportklubo li ludis inter 1968-1975 en 146 matĉoj kun 15 goloj. Li estis membro de la hungara olimpika teamo kaj en la Hungario en la Somera Olimpiko 1968 lia teamo akiris oran medalon. En 1975 li estis signifa ribelanto kontraŭ sia trejnisto, tial li estis malpermesita de la futbalo. En 1982 li estis partoprenanto de sportveto, tial li ricevis prizonon por 2 jaroj. Poste li vivtenis sin el porokazaj laboroj, dum li estis drinkemulo. Li mortis en akcidento en nebulaj cirkonstancoj.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio István Sárközi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 822428
 |


* Portalo pri Biografio
Kelkaj izotemperaturaj kurboj (fakte hiperboloj) de ideala gaso en P-V diagramo, la pli supraj pri la pli altaj temperaturoj.
Izotemperatura procezo en P-V koordinatoj, la laboro {\displaystyle W\_{A-B}} respondas al la flava areo.
**Izotemperatura procezo** (aŭ izoterma procezo) estas termodinamika procezo en kiu temperaturo estas konstanta ({\displaystyle \Delta T=0}). Ĉi tiu procezo okazas kutime kiam termodinamika sistemo havas kunaĵon el termika rezervujo, aŭ procezo estas tiel malrapida ke la temperaturo de tia sistemo ne ŝanĝas.

En izotemperatura procezo ekzistas funkcio de stato, de kiu ŝanĝo ekvacias al ŝanĝo de mekanika laboro. Ĉi tiu funkcio estas libera energio ( F = U - TS ).

Izotemperatura procezo pri ideala gaso
--------------------------------------

El ekvacio de Clapeyron estas:

{\displaystyle {P\,V}=\operatorname {konstanto} \,}
kie:

* *P* - premo
* *V* - volumeno

Laboro kiun faras gaso ŝanĝante volumenon ekde *VA* ĝis *VB* estas:

{\displaystyle W\_{A\to B}=\int \limits \_{V\_{A}}^{V\_{B}}dW=\int \limits \_{V\_{A}}^{V\_{B}}PdV}
en izotemperatura procezo:

{\displaystyle W\_{A\to B}=\int \limits \_{V\_{A}}^{V\_{B}}PdV=\int \limits \_{V\_{A}}^{V\_{B}}{\frac {nRT}{V}}dV=nRT\ln {\frac {V\_{B}}{V\_{A}}}=nRT\ln {\frac {P\_{A}}{P\_{B}}}}

Vidu ankaŭ
----------

* Izoprema procezo
* Izovarma procezo
* Izovolumena procezo
* Ciklo de Carnot

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Izotemperatura procezo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**István Vásáry** [iŝtvAn vAŝAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vásáry István** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, urbestro.

István Vásáry  naskiĝis la 29-an de januaro 1887 en Debrecen. Li mortis la 25-an de aŭgusto 1955 en Debrecen.

Biografio
---------

István Vásáry lernis juron en sia naskiĝurbo en akademio, sed li doktoriĝis en Kolozsvár en 1909. Li eklaboris en municipo de Debrecen. Dum la Hungara Sovetrespubliko li aliĝis al la socialistoj. Li estis vicurbestro en 1925, urbestro inter 1928-1935, sed poste li estis false akuzita, fine li estis trudemerito. Li estis elektita parlamenta deputito en 1939 jam helpe de Etbienula Partio. Depost alveno de Ruĝa Armeo li denove estis urbestro de Debrecen. Li estis ankaŭ provizora deputito, samtempe ministro pri financo en Provizora Nacia Kabineto. En 1945 li denove elektiĝis parlamentano. En 1947 la ŝtato senrajte forprenis la mandaton de Vásáry, tial li forlasis la politikan vivon. Lastfoje li estis helplaboristo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero V, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio



* Kategorio István Vásáry (politikisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sándor Hites** [ŝAndor hiteŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hites Sándor** estis hungara kritikisto, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Noémi Szécsi.

Sándor Hites
Sándor Hites naskiĝis la  10-an de februaro 1974(nun 1974-02-10) en Szőny (nun urboparto de Komárom).

Biografio
---------

Sándor Hites frekventis mezlernejojn en Pannonhalma, San Francisco kaj Tata (Hungario), poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1998, poste li plustudis 3 jarojn helpe de stipendio en la sama loko. Fine en 2005 li akiris sciencan gradon Ph.D.. Jam ekde 2002 li laboris en akademio instituto, kie li okupiĝis pri la hungara prozo en la 19-a jarcento. Li estis ankaŭ preleganto en Universitato de Miskolc (2003, 2007), Universitato Loránd Eötvös (2000, 2013), Universitato Babeș-Bolyai (2012, 2013), Universitato de Toronto (2015 – 2017). Li ricevis pliajn stipendiojn inter 2006 – 2009 kaj en 2012. Lia edzino naskis dufoje.

Elektitaj libroj
----------------

* *Finnugor vámpír*, JAK-Kijárat, (2002, 2003, 2011)
* *Kommunista Monte Cristo* (2006, (premiita en 2009), 2014, kroate 2015)
* *Nyughatatlanok* (2011, 2019)
* *Lányok és asszonyok aranykönyve. Szépség, egészség, termékenység és szexualitás a 19-20. század fordulóján* (2019)
* *Rohadt állatok* (2023)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* datenoj
* verkoj

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 829796
* VIAF: 305234789
* SUDOC: 189344873
 |



* Portalo pri Biografio
La unua kolonio de la unuiĝinta itala ŝtato, Itala Imperio aŭ Itala Kolonia Imperio estis Itala Eritreo. La ĝenova ŝipkompanio Rubattino estis aĉetinta jam en 1870 la komercan havenon de Assab. Post ĉirkaŭ dek jaroj ĝin aĉetis la itala ŝtato. Samtempe Italio okupis alian bazon en Massaua. La kunigo de la du teritorioj estigis en 1890 la kolonion Eritreo.

Per milito en 1911 kontraŭ la osmanida imperio, Italio akiris Libion (aŭ, kiel oni diris tiam, Tripollando kaj Ĉirenlandon). La italan suverenecon agnoskis la traktato de Laŭzano, kiu rajtigis Italion ankaŭ okupi alian osmanidan posedaĵon, egean insularon Dodekaneso, ĝis la foriro de ĉiuj osmanidaj trupoj el Libio. Fakte la afero ne solviĝis ĝis la eniro de italio en la unuan mondmiliton en 1915 kontraŭ Turkio, kio daurigis la okupon de Dodekanezo.

Kolonioj
--------

* Eritreo
* Italaj Egeaj Insuloj
* Itala Somalilando - Itala konkero de Brita Somalilando
* Itala Koncesio de Tiancin
* Libio - Itala Libio

Vidu ankaŭ
----------

* Somalio
* Albanio
* Etiopio

* Kategorio Itala Imperio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)