recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Boyd Albert RAEBURN** (\* 27-an de oktobro 1913 en Faith, Suda Dakoto; † 2-an de aŭgusto 1966 en Lafayette, Luiziano) estis usona ĵazbandego-direktisto kaj tenor-, poste ankaŭ bassaksofonisto.

Ekde 1944 Raeburn direktis bandegon, kiu danke al novaj kaj progresemaj aranĝoj de George Handy (kiu ankaŭ ludis pianon) orelfrapis per parte pioniraj disonancoj (ekz. ein *Boyd meets Strawinsky*), simile al la samtempe aktivaj bandoj de Woody Herman kaj Stan Kenton.

Kun sia nova bando Raeburn havis laboron en la novjorka Hotelo Lincolm; en lia bando ludis i.a. Dodo Marmorosa, Oscar Pettiford, Shelly Manne, Budd Johnson, Serge Chaloff, Johnny Mandel, Roy Eldridge, Trummy Young, Sonny Berman, Al Cohn, Britt Woodman kaj unu fojon eĉ Dizzy Gillespie (januaron de 1945 dum unusemajna gastludo en Apollo en Harlemo) – la bando ludis kiel unua entute ties klasikaĵon A Night in Tunisia. Antaŭ parte disonanta fono kantas Ginny Powell (lia posta edzino), June Christy (kiel Sharon Leslie), Don kaj Johnny Darcy kaj David Allen. Alikaze la bando estis pli orientiĝinta je Count Basie.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Boyd Raeburn en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* anglalingva vivhistorio Arkivigite je 2006-06-30 per la retarkivo Wayback Machine
* Diskoregistro kaj vivhistorio sur www.hepjazz.com


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 369152
* GND: 134962354
* LCCN: n81146970
* VIAF: 44490512
* ISNI: 0000 0000 5920 6186
* SUDOC: 198071450
* BNF: 139485546
* MBA: 33ab82ac-a8f0-4e92-ae7f-7d2cec324cfb
* NKC: ola20021029
* ICCU: LO1V271627
* BNE: XX1023685
 |
**Engipsa gisado** aŭ **gipsogisado** estas metalurgia procezo de gisado simila al tiu de sablogisado escepte pro tio ke la mulda materialo estas gipso anstataŭ sablo. Kiel ĉe la sablogisado, la gipsogisado estas eluzebla muldoprocezo, tamen ĝi povas esti uzata nur por ne-feraj materialoj. Ĝi estas uzata por gisado de aĵoj tiom malgranda kiom ĝis 30 g al tiom granda kiom ĝis 45 kg. Ĝenerale, la formo postulas malpli ol unu semajno por prepariĝi. Produktindicoj de 1–10 unuoj/hr povas esti plenumitaj per gipsaj muldiloj.

Referencoj
----------

1. ↑  Degarmo 2003, p. 315.

### Bibliografio

* Degarmo, E. Paul; Black, J T.; Kohser, Ronald A. (2003), *Materials and Processes in Manufacturing* (9th ed.), Wiley, (ISBN 0-471-65653-4) .
* Kalpakjian, Serope; Schmid, Steven (2006), *Manufacturing Engineering and Technology* (5th ed.), Pearson, (ISBN 0-13-148965-8) .
* Todd, Robert H.; Allen, Dell K.; Alting, Leo (1994), *Manufacturing Processes Reference Guide*, Industrial Press Inc, (ISBN 0-8311-3049-0),
**Adorján Kesselyák** [keŝejAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kesselyák Adorján** estis hungara zoologo, profesoro, biologo.

Adorján Kesselyák  naskiĝis la 15-an de januaro 1906 en Hungara reĝlando en Ungvár (nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio). Li mortis la 25-an de novembro 1951 en Szeged.

Biografio
---------

Adorján Kesselyák akiris 2 diplomojn en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1928 kaj 1929, poste li plulernis 2 jarojn helpe de stipendio en Berlino. Inter 1934 kaj 1939 li instruis en la menciita universitato, poste unu jaron li laboris en Napolo. En 1938 li estis nomumita privata profesoro. Inter 1940 kaj 1951 li instruis en pedagogia altlernejo en Szeged kiel publika ordinara profesoro kaj katedrestro, tamen interrompo okazis en la studjaro 1948. Tiam li instruis en Cluj.

Li ricevis membrecon en akademio pri Sankta Stefano en 1947, fine li ricevis postmortan kandidatiĝon en 1952.

Li multe esploris biologiajn aspektojn de Tiso.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Miként fejlődhetett a Haplophthalmusok párzószerve?* (1928)
* *Ideg nélküli embrió* (1935)
* *Az állatok fejlődése* (1943)
* *Állatrendszertani compendium főiskolai hallgatók számára* (1948)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
Koordinatoj: 49° 05′ 02″ N 17° 20′ 13″ O﻿ / ﻿49.08389 °N, 17.33694 °O﻿ / 49.08389; 17.33694 (mapo)

**Buchlovice** estas kastelo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la samnoma urbeto en suda Moravio, regiono Zlín, 11 km for de Uherské Hradiště. La tuta baroka komplekso konsistas el du kastelaj konstruaĵoj kaj 18-hektara parko. Pro sia arta valoro ĝi havas statuton de **nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio**.

maldekstra

Historio
--------

Historio de la kastelo ligiĝas al historio de proksima burgo Buchlov – kiu en la 17a jarcento iĝis por nobelaro nekomforta, kio igis tiaman posedanton Jan Dětřich el Petřvald fondi novan kastelon.

La kastelo estas konstruita en stilo de itala baroko laŭ la projekto de Domenico Martinelli kaj temas pri unu el plej belaj tiutipaj kompleksoj en tuta Ĉeĥio. Nobela familio Petřvald estis en la jaro 1800 anstataŭita per familio Berchtold, kiu vivis tie ĝis 1945, kiam la kastelo estis ŝtatigita.

Vidindaĵoj
----------

En la kastelo videblas 18 historie ekipitaj ĉambroj kaj salonoj kun riĉa dekora ornamo kaj valora meblaro en stiloj de baroko, rokoko kaj nova baroko, muzika salonego kaj multaj kuriozaĵoj. En la ĉirkaŭaj ĝardenoj eblas viziti ekspozicion pri fuksioj, ĉasbirdan bredstacion kaj kelan vinotekon kun tradiciaj moraviaj vinoj.

Krome okazas portempaj ekspozicioj, komence de julio estas en la kastelo organizata teatra festivalo (pri aktualaj informoj vidu oficialan retpaĝon).

Praktikaj informoj
------------------

* La kastelo estas publike alirebla ekde aprilo ĝis oktobro, en aliaj monatoj laŭ interkonsento.
* La trarigardo (nur kun ĉiĉerono) daŭras proksimume 50 minutojn.
* Pagita parkejo troviĝas 100 m de la kastelo. La kastelo alireblas ankaŭ por rulseĝuloj.
* La parko estas malfermita tutjare.

Vidu ankaŭ
----------

* Buchlov
* Buchlovice

Eksteraj ligiloj
----------------

* Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo kastelo Buchlovice en Vikimedia Komunejo
* Oficiala retejo
* Vingalerio Buchlovice Arkivigite je 2010-08-29 per la retarkivo Wayback Machine
* Ampleksa fotogalerio
Sankta Cecilia sur standardo el 1929
**Cecilianismo** estas ekleziomuzika restarigomovado de la 19-a jarcento, kiu nomiĝas laŭ Sankta Cecilia, martirino vivinta onidire en la 3-a jarcento kaj patronino de la muziko. Ĝi postulis rekonsciiĝo kaj orientiĝo je *a-cappella*-stilo apoge sur Palestrina. Sur la evangela flanke Ludwig Schöberlein estis la persono, kiu per eldono de la revuo *Siona* kaj per priverkado de unuvoĉaj ĥoraloj al plurvoĉaj kantmuzikoj akiris altajn meritojn.

La literaturaj, muziksciencaj kaj praktikaj klopodoj tiudirekten ekde la komenco de la 19-a jarcento enbuŝiĝis finfine en la fondado de la *Ĝenerala Cecilia-Ligo por la Landoj Germanlingvaj* fare de teologo kaj eklezimuzikisto Franz Xaver Witt (1834−1888) en la jaro 1868. per la dokumento *Multum ad movendos animos* de Pio la 9-a de la 16-a de decembro 1870 ĝi fariĝis organizaĵo de la papa juro.

Literaturo
----------

* Udo Wagner: *Franz Nekes und der Cäcilianismus im Rheinland.* Köln: Volk 1969 (Beiträge zur rheinischen Musikgeschichte; H. 81) Samtempe: doktortezo, Kolonjo
* Josip Gregur: *Ringen um die Kirchenmusik: die cäcilianische Reform in Italien und ihre Rezeption bei den Salesianern Don Boscos.* Munkeno: Don Bosco 1998 (Benediktbeurer Studien; Bd. 5) Samtempe: doktortezo ĉe la universitato de Graz, 1998 ISBN 3-7698-1089-9
* Carena Sangl: *Der Cäcilianismus in Salzburg unter Erzbischof Johannes Kardinal Katschthaler.* Sinzig: Studio 2005 (Kirchenmusikalische Studien; vol. 8 / Schriftenreihe des Salzburger Konsistorialarchivs; Bd. 7) Samtempe: doktortezo ĉe la universitato de Salcburgo, ISBN 3-89564-113-8

Eksteraj ligiloj
----------------

*
**Göncruszka** [goncruska] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 17  km²
* Alto super marnivelo: 150 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4488/21.2451
* Loĝantaro: 700
* Poŝtkodo: 3894
* Telefonprefikso: 46

Situo
-----

Göncruszka situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Hidasnémeti-Szerencs. Gönc troviĝas 4, Slovakio 8, Encs 20, Abaújszántó 23, Miskolc 60 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1220 en formo *Vruzca*. Inter 1977-1997 la municipo estis en Gönc. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, poŝto, kuracejo.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al (Eta) Dipatrino
* Kalvinana preĝejo (Göncruszka) ĉirkaŭita per mezepoka ŝtona defenda muro
* kapelo
* abatejo
* nobeldomoj de Kornis kaj Patay
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj

Famuloj
-------

En Göncruszka naskiĝis inĝeniero Ignác Grossmann.

* Kategorio Göncruszka en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Columbano Bordalo Pinheiro** (Almada, 21a de Novembro 1857 – Lisbono, 6a de Novembro 1929), ofte referencata kiel **Columbano** [kolumBAno], estis portugala realisma pentristo. Kutime konsiderata la plej granda portugala pentristo de la 19-a jarcento, li estis komparita kun Wilhelm Leibl kaj John Singer Sargent.

Vivo kaj verkaro
----------------

Columbano estis filo de romantisma pentristo, Manuel Maria Bordalo Pinheiro, kaj pli juna frato de grava karikaturisto, Rafael Bordalo Pinheiro. Li estis ĉefa pentristo de sia generacio kaj mastro de la realismo en portugala pentrarto, specializinta en portretoj. Li lernis el sia patro, el la pentristo Miguel Ângelo Lupi kaj el la skulptisto Simões de Almeida. Dufoje li ne ricevis stipendion por studi eksterlande kaj finfine en 1881 Elise Hensler, dua edzino de la reĝo Fernando la 2-a financis sian studon en Francio. Tie li studis la verkaron de franca naturalistaj, realistaj kaj impresionistaj pentristoj, kiel Courbet, Manet kaj Degas.

"Grupo do Leão" (1885).
Li aliĝis al la "Grupo do Leão" (Grupo de la Leono), kutima kunsido de artistoj, verkistoj kaj intelektuloj en Lisbona urbocentra restoracio nomita "Leão de Ouro" (Ora Leono) por studi estetikajn temojn kaj proklami Naturalismon kontraŭ la akademian tiaman arton. La grupo enhavis ankaŭ lian fraton Rafael Bordalo Pinheiro, Silva Porto, João Marques de Oliveira kaj José Malhoa.

Li pentris portretojn de kelkaj el la plej grandaj nomoj de la tiama portugalaj socio kaj kulturo kiel José Maria de Eça de Queiroz, Teófilo Braga kaj Raul Brandão kaj havis grandan psikologian sentimenton por difini la personecon de tiuj kiujn li priskribis. Lia plej fama portreto estis tiu de la poeto Antero de Quental en 1889. En tiu maltrankviliga verko Columbano ŝajnas antaŭvidi la memmortigon de Antero.

Columbano estis Respublikano, pro kio ne estis surprizo ke post la Respublika proklamo, en 1910, li estis invitita desegni la flagon de la nova reĝimo kaj estis nomumita direktoro de la Nacia Muzeo de Nuntempa Arto, nune la Chiado Muzeo, en Lisbono, kiun fakte li direktoris el 1914 ĝis 1927. Tie estas la plej grava kolekto de liaj pentraĵoj, dum ankaŭ en aliaj portugalaj muzeoj estas liaj verkoj kiel ĉe la Museu Nacional Soares dos Reis, en Porto.

Kelkaj portretoj
----------------

* Antero de Quental (1889)Antero de Quental (1889)
* Manuel Gustavo Bordalo Pinheiro (1884)Manuel Gustavo Bordalo Pinheiro (1884)
* Teófilo Braga (1917)Teófilo Braga (1917)
* Manuel de Arriaga (ĉ. 1912)Manuel de Arriaga (ĉ. 1912)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Columbano Bordalo Pinheiro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Columbano Bordalo Pinheiro - ĉe Google Arts & Culture


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799700
* GND: 118912496
* LCCN: n90624101
* VIAF: 60700519
* ISNI: 0000 0001 1654 1344
* SUDOC: 029538785
* BNF: 121144106
* ULAN: 500042445
* RKD: 129967
 |
**Prabumulih** (indonezie *Kota Prabumulih*) estas urbego en Indonezio, en la insulo Sumatro, en provinco Suda Sumatro. Prabumulih estas dividita en ses distriktojn. 

Vojo en Prabumulih

Geografio
---------

Prabumulih situas en interno de suda parto de la insulo. Provinca ĉefurbo Palembang troviĝas 74, Lubuklinggau 155, ĉefurbo Ĝakarto 418, Batam 507, Padango 513, Bandungo 537, Pekanbaru 539, Semarang 790, Jogjakarto 833, Medano 997, Surabajo 1032, Banda Aceh 1408, Makassar 1693 kilometrojn (aere) .

Kirko en Prabumulih

Loĝantoj
--------

La originaj loĝantoj de Prabumulih ĝenerale estas denaskaj malajoj de la ĉirkaŭa regiono. Ekzistas enmigrintoj el aliaj insuloj, iomete ĉinoj.

Klimato
-------

La klimato de Prabumulih estas klasifikita kiel ekvatora klimato. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 16-25 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

Trafiko
-------

Al Prabumulih kuras 3 ĉefvojoj. Fervojo trafikas al Palembang kaj Lubuklinggau. La urba flughaveno jam ne estas aktiva.

Ekonomio
--------

Prabumulih estas unu el ĉefaj produktantoj de naftoj kaj tergaso en Suda Sumatro. La agrikulturo produktas ĉefe ananasojn.

Religio
-------

En Prabumulih la plimulto de la loĝantaro estas islama (94,59%), krome estas protestanta kristano (3,69%), budhano (1,09%), katolika (0,53%) kaj hindua (0,10%).

Vidindaĵoj
----------

* moskeoj kaj aliaj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Prabuŝulo** |
| --- |
| Troveblo de fosilioj: Ediacaran - ĉi-epoke |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Subregno: | Eumetazoa |
|
| (senranga filumo) | Duflankuloj *Bilateria* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| (senranga klaso) | **Protostomia** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Grupoj |
| * Muduloj *Ecdysozoa*
* Lofotrokozouloj *Lophotrochozoa*
* Platizooj *Platyzoa*
 |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Prabuŝulo  |

 |
| v • d • r |

*Sepioteuthis sepioidea*, ekzemplo de prabuŝulo
La **prabuŝuloj** (*Protostomia*) estas unu el la du grupoj de duflankuloj. 
Ilia nomo indikas, ke dum la embriogenezo, post la gastrulado, la blastoporo iĝos la buŝo, dum la anuso formiĝos poste per truado de la embrio ĉe la alia fino de la digesta tubo de la embrio. 
Alia fundamentaj apartaĵoj de la grupo estas la spirala divido de la ĉeloj dum la segmentado. La ĉeloj estas jam frue determinitaj. 
La prabuŝuloj krome havas ventran nervosistemon, en kiu nur la kapa ganglio troviĝas en dorsa pozicio. 
Tiu tre vasta grupo entenas la plimulton el la duflankuloj.
Inter la prabuŝuloj oni distingas inter muduloj, lofotrokozouloj, kaj platizooj.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |
**Romuald Spasowski** (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1921, mortis la 9-an de aŭgusto 1995 en Oakton (Virginio), Usono) – pola diplomato, plurfoja ambasadoro de Pola Popola Respubliko. Filo de marksista filozofo.

Vivo
----

La patro transdonis al sia filo komunistan konvinkon, tial dum la dua mondmilito li membriĝis al Pola Laborista Partio. Post fino de la milito finis politik-edukajn kursojn kaj iĝis ĉefo de Pola Militista Misio pri Esploro de Germanaj Militkrimoj. Almennaŭ de 1951 kunlaboris kun pola kontraŭspionejo.

En 1947 elektis diplomation. Li estis konsulo en Duseldorfo, la unua sekretario de pola ambasado en Londono kaj deputito en Bonaero. En la jaroj 1955-1961 estis ambasadoro en Vaŝingtono, poste en Barato, Nepalo, Singapuro kaj Srilanko. De 1972 estis vicministro pri eksteraj aferoj.

Dum restado en Barato (de majo 1967) en 1970 mortis lia filo en neklaraj cirkonstancoj.

Decembre 1977 la duan fojon iĝis ambasadoro en Vaŝingtono, kie malkaŝe estis prousona. Decembre 1980 kun la edzino sekrete vojaĝis al Vatikano, kie renkontiĝis kun pola papo Johano Paŭlo la 2-a. La 19-an de decembro 1981, post anonco de la milita stato en Pollando petis politikan azilon. Li estis unu el du polaj ambasaoroj, krom Zdzisław Rurarz el Tokio, kiuj kondamnis la militjuron kaj petis azilon. Li transdonis al usonanoj diversajn informojn pri sekurigo kaj ĉifrado en pola ambasadejo. Malofte servis ankaŭ kiel spertulo pri polaj aferoj. Li vivtenis sin pere de lekcioj. Dufoje ricevis honoran doktorecon.

Forlaso de Romuald Spasowski de la diplomatejo estis agnoskita kiel perfido. La 4-an de oktobro 1982 estis kontumace kondamnita al mortpuno, forigo de publikaj rajtoj por ĉiam kaj perdo de havaĵo. La 30-an de oktobro 1985 Ŝtata Konsilio malhavigis al li polan civitanecon. Li estis senkulpigita nur la 25-an de novembro 1990, kaj en 1993 rericevis la polan civitanecon. Neniam tamen revenis al Pollando. En 1985 baptiĝis kiel katoliko. Mortis pro kancero. Surtombe subskribiĝis kiel Francis Romuald Spasowski.

Kun sia edzino Wanda havis filinon Maria kaj filon Władysław.

Dokumentaj filmoj
-----------------

* 2003 – *Kariera i sumienie* (Kariero kaj konscienco), scenaro kaj reĝisorado: Wincenty Ronisz
* 2009 – *Ambasador Spasowski* (Ambasadoro Spasowski), scenaro: Robert Kaczmarek, Tadeusz Śmiarowski, reĝisorado: Tadeusz Śmiarowski

Vidu ankaŭ
----------

* Zdzisław Rurarz

Bibliografio
------------

* Adam Chmielecki, *Uciekinier z obozu* (Fuĝinto de Orienta Bloko), "Wprost" de la 9-a de novembro 2008, n-ro 45, p. 98-99.

* Kategorio Romuald Spasowski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 492799
* GND: 118822136
* LCCN: n85230232
* VIAF: 41861972
* ISNI: 0000 0001 1628 0850
* SUDOC: 028896009
* BNF: 12063679b
* NKC: js20231180641
 |
**Tlaltenango de Sánchez Román** estas unu de la 58 komunumoj en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlaltenango de Sánchez Román.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21636 loĝantojn. El tiuj estas 10595 viroj kaj 11041 virinoj. La komunumo havas surfacon de 740 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,700 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 700 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 47′ norda latitudo kaj 103° 18′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 20850 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 95 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.46 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

15,127 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 13672 alfabetoj kaj 646 analfabetoj. Do 9.52 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 7,134 alfabetoj kaj 794 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 10.02%. Inter la viroj estas 6,538 alfabetoj kaj 646 analfabetoj, do 8.99% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------
**Dmitro Olehoviĉ ZAĤOĴENKO** (ukraine *Захоженко Дмитро Олегович*; naskiĝinta la 24-an de junio 1987 en Ĥersono) estas ukraina teatra reĝisoro.

Vivo
----

Zaĥoĵenko inter 2005 kaj 2010 studis komputan sciencon ĉe Kijiva Mohila Akademio. Dum siaj studoj li estis unu el la organizantoj kaj partoprenantoj de la teatra projekto *Teatro en la ĉambro* sub la direktaro de Anatoly Ĉerkov.

Aŭtune de 2010 li vidis en Kievo teatraĵon de Eimuntas Nekrošius *La idioto*, kiu influis la pluan elekton de profesio. Li laboris kiel ludprogramisto por tri jaroj, sed en 2013 li komencis studi dramaturgion ĉe Nacia universitato pri teatro, filmo kaj televido en Kievo.

En 2015, li fondis la edukan teatran projekton *Eŭropaj Studoj*, kiu unue funkciis ene de Akademia teatrolaborrenkontiĝo *Konstelacio*, kaj poste - ĉe la Nova dramteatrejo *Peĉersk*. Li estis lernanto de la X-a Internacia festivallernejo *Teritorio* kaj ĉe invididuaj reĝisoradrondoj de Boris Juĥananov - ambaŭ en Moskvo.

Ekde 2018 li laboras en la teatroj de Kievo kaj Lvivo. Li aperas sur la scenejoj de Kieva akademia teatro je Podil, de Kieva akademia operetteatrejo, de Sovaĝa teatrejo, de Lesi-teatro (Lvivo) kaj aliloke.

La teatraĵo por la kieva Peĉersk-teatrejo *La Mondo en Nuksoŝelo* de la samnova libro de Stephen Hawking taksitis elstare koncerne eksperimentemon okaze de la 2-a tutukrainia teatrofestivalo (Premio GRA en 2019).

Ekde aŭgusto 2019 li estas la ĉefdirektoro de la Lesi-teatro en Lvivo. En 2020 li iĝis unu el la direktoroj de serio de laŭtlegadoj *Libro sur scenejo*, kie li enscenigis *Opereto* de Witold Gombrowicz kaj *Sketejo* de Laura Sintija Černiauskaitė.

Surscenigoj
-----------

* «У саме серце» за творами Луїджи Піранделло, Peĉerski-teatro (Kievo), 2016
* «Легені» за п'єсою Данкана Макміллана, Peĉerski-teatro (Kievo), 2017
* «Світ у горіховій шкаралупі» за книгою Стівена Гокінґа, Peĉerski-teatro (Kievo), 2018
* «Патріс», Teatro *Aktor* (Kievo), 2018
* «Пан Лампа» за п'єсою Маліна Пшеслюга, Podol-teatro (Kievo), 2019
* «#На краю світу» за п'єсою Ігоря Бауершима, Opereti-teatro (Kievo), 2019
* «Річ-річ» за мотивами п'єси Вільяма Шекспіра, Dikij-teatro (Kievo), 2019
* «Філоктет. Античний рейв» за п'єсами Софокла та Гайнера Мюллера, Lesi-teatro (Lvivo), 2020
* «Сни літньої ночі» за мотивами п'єси Вільяма Шекспіра, Lesi-teatro (Lvivo) 2020

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe theatre.love, kun foto Arkivigite je 2020-11-28 per la retarkivo Wayback Machine
* Prezento ĉe theatreonpodol.com
* Verkara superrigardo Arkivigite je 2022-03-31 per la retarkivo Wayback Machine
* "Putin hat die russische Kultur als Waffe benutzt." radiintervjuo ĉe DLF, 30.3.2022

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Захоженко Дмитро Олегович en la ukraina Vikipedio.*
**Dmitro Ovĉarov** (ukraine *Дмитро Овчаров* [Dmitro Ovĉarov], ruse *Дмитрий Михайлович Овчаров* [Dmitrij Miĥajloviĉ Ovĉarov], nun en Germanio kaj internacie literumata **Dimitrij Ovtcharov**, loke ankaŭ *Dimitri Owtscharow*, naskiĝis la  2-an de septembro 1988(nun 1988-09-02) en Kievo, do nun 34-jaraĝa) estas profesia germana tablotenisisto de familie ukraina deveno. Lia patro Miĥajlo, sovetia tablotenisa ĉampiono en 1982, translokiĝis kun sia familio al Germanio baldaŭ post la naskiĝo de la filo.

Ekde 2008 Dmitro Ovĉarov gajnis entute unu arĝentan kaj kvar bronzajn medalojn en la olimpikoj. Rangigita la unua de januaro ĝis februaro 2018, li estas rangita oka en la listigo de la Internacia Tablotenisa Federacio ekde julio 2021. 

Ĉe la somera olimpiko 2008 en Pekino, li gajnis la arĝentan medalon kadre de la germana vira teamo, kune kun Timo Boll kaj Christian Süß. Li uzis specialan teknikon en siaj servoj, kiu poste estis elektita de la magazino TIME kiel unu el la supraj 50 novigoj de 2008.

La 22-an de septembro 2010, Dmitro Ovĉarov estis malakceptita de la Germana Tablotenisa Federacio (DTTB) pro pozitiva A-prova testo por *Klenbuterolo*, kiu povas esti uzata kiel pliboniga substanco. Li mem neis uzon de la substanco la dopan akuzon kaj petis analizon de B-specimeno, kiu ankoraŭ rezultis pozitiva. Post pliaj esploroj, la hara specimeno memvole ofertita de Dmitro Ovĉarov ne montris evidentecon pri Klenbuterolo kaj ĝia misuzo. La germana federacio poste unuanime decidis nuligi la suspendon la 15-an de oktobro 2010. La decido estis aprobita de ITTF. 

Ĉe la somera olimpiko 2012, Dmitro Ovĉarov gajnis bronzajn medalojn en unuopaĵoj kaj teamaranĝoj. En junio 2015, li gajnis oran medalon ĉe la inaŭguraj Eŭropaj Ludoj. Ĉe la somera olimpiko 2016, li estis venkita de Vladimir Samsonov en la unuopa kvaronfinalo. Li tiam gajnis teaman bronzan medalon. En junio 2017, li gajnis la titolon ĉe la Ĉinia Malferma Turniro kontraŭ Timo Boll kaj en aŭgusto 2017 gajnis la titolon ĉe la Bulgara Malferma Turniro. En januaro 2018, li fariĝis la unua (do plej bona) monda tablotenisa ludanto.

En marto 2021 Dmitro Ovĉarov ludis en turnira serio en Doha. Li venkis en unua turniro kaj atingis la duonfinalon de dua turniro, nomata *Star Contender*. Precipe li faris plurajn ŝlosilajn taktikajn ĝustigojn por ĝeni lian kongraŭulon Lin Yun-Ju en la finalo post perdado kontraŭ Lin en iliaj antaŭaj kvar renkontoj. Kiel rezulto de lia sukceso en Doha, li realiĝis al la plej bona deko en la mondaj rangotabeloj. En junio de tiu jaro, li ludis en la Eŭropa Ĉampioneco pri Tabloteniso, atingante la finalon antaŭ perdi kontraŭ sia germana nacia samteamano Timo Boll. Dmitro Ovĉarov gajnis bronzon ĉe la Tokia Olimpiko de 2021 en la vira unuopa evento, kaj atingis arĝentan medalon en la vira teamaranĝo, gajnante sian rekordan sesan olimpikan medalon.

* Kategorio Dmitro Ovĉarov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 734710
 |
**Vladimir Romanoviĉ LEMELEV** (naskiĝis en 1938, mortis en Moskvo la 27-an de marto 2013)
estis samarkanda sciencisto-medicinisto, pedagogo, aŭtoro de
pluraj sciencaj verkoj. Dum multaj
jaroj li estis docento kaj vicdekano de Samarkanda Medicina Instituto,
vicprezidanto de la urba Esperanto-klubo, kungvidanto de kursoj kaj de la
studentaj sciencaj konferencoj pri interlingvistiko kaj esperantologio en
la Samarkanda universitato. Li aperigis multajn materialojn en la scienca rubriko
de *Monato*. Lastatempe li loĝis en Moskvo kaj estis
fakdelegito de UEA pri medicino/ epidemiologio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Artikolo de Lemelev pri la origino de la vivo
* Vladimir LEMELEV: INFEKTAJ MALSANOJ: Damokla glavo super la homaro el MONATO (2004/05, p. 22)
* Vladimir LEMELEV: MEDICINO: De kie venis kaj kial ĉesis netipa pneŭmonio el MONATO (2005/12, p. 17)
* Vladimir LEMELEV: PRIONOJ: Nova etapo en biologio kaj medicino el MONATO (2006/05, p. 18)
* Vladimir LEMELEV: MEDICINO: Afriko kaj aidoso el Monato (2004/2 p. 13)
**István Salusinszky** [iŝtvAn ŝaluŝinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Salusinszky István** estis hungara juristo, altlerneja instruisto. Lia patro estis Gyula Salusinszky, lia filo estis Miklós Salusinszky.

István Salusinszky naskiĝis la 27-an de februaro 1918 en Budapeŝto, li mortis la 14-an de oktobro 1984 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Salusinszky devenis el juda familio. Post la maturiĝo li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1939, sed samtempe li studis en en:Sciences Po. Dum la nazia erao (1944) li kaŝiĝis, sed li estis ankaŭ helpanto de Raoul Wallenberg. Depost la milito li estis interpretisto pri rusa lingvo, poste li havis postenon en la Hungara Nacia Banko. Inter 1947-1950 li laboris en Moskvo en la hungara komerca oficejo, inter 1950-1958 en la ministerio en Budapeŝto, inter 1958-1963 en Romo, fine li estis bankestro en Budapeŝto. Li pensiuliĝis en 1980. Li financis la tiutempajn grandajn aranĝaĵojn kun okcidentaj interesoj (hoteloj, Koka-kolao). Li havis 3 filojn kaj filinon.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 707381
* VIAF: 299922000
* ISNI: 0000 0004 0320 0083
 |
***Columbo*** estas usona televida serio kun detektiva intrigo. Ĉefrolon de leŭtenanto Columbo rolis Peter Falk, li estas detektivo de la Los-Anĝelesa Polica Departemento, mallongigata *LAPD*. Unuafoje tiu ĉi figuro aperis en 1960, unua filmo estis filmita en 1968, pluaj partoj estis filmitaj en la jaroj 1971 ĝis 1978, poste oni renovigis la filmadon en 1989. La lasta parto estas el la jaro 2003.

Peter Falk kiel leŭtenanto Columbo.Kiu ne konas tiujn senĉese ripetiĝantajn scenojn! La leŭtenanto en ĉifita mantelo kun cigaro jam estas foriranta; la murdisto povas elspiri. Sed ankoraŭ atentu, la policisto turniĝas: "Ne koleru, mi bezonas tion pro raporto al superuloj, vi konas tion. Ĉu vi povus diri al mi..." Kaj ĉirkaŭ la krimulo kuntiriĝas kapto-reto. Al li iĝas klare, ke tiu ulo, kiun li tiom subtaksis, perfekte priregas sian laboron.

En klasika detektiva filmo la spektantoj estas scivolemaj, kiu estas krimulo. Ĉi tie ne. Ili vidas unue la murdiston en agado. Poste venos la leŭtenanto Columbo kaj senvualigas tion, kion la spektantoj scias. La sorĉo ne konsistas en tio, KIU estas murdisto, sed en tio, KIEL li esploros tion.

Al Columbo ankaŭ apartenas, ke li senĉese parolas pri la edzino, "sinjorino Columbo", sed neniu iam vidis ŝin.

Origine, la rolon de la leŭtenanto Columbo ne devis ludi Peter Falk: al la produktistoj li ŝajnis tro juna por tio. Ili unue elektis aliajn aktorojn, sed Lee J. Cobb ne povis kaj Bing Crosby ne volis. Feliĉe. Hodiaŭ ni jam ne povas imagi alian Columbo-n.

* Kategorio Columbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 280845
* GND: 4538018-1
* VIAF: 190452394
* BNF: 12524959t
* NKC: unn2013768792
 |
**Colotlán** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Colotlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 025.

Geografio
---------

**Colotlán** apartenas al la regiono Norte kiu situas en la nordo de la subŝtato Jalisco (tiu regiono preskaŭ ne havas ligojn kun la aliaj regionoj; ĝi situas tre insule). Al tiu regiono apartenas 10 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16404 loĝantojn. El tiuj estis 7748 viroj kaj 8656 virinoj. La komunumo havas surfacon de 505,15 km². La meza alteco estas 1660 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,6 C. En la komunumo estas 741,1 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4788 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4407 scipovis legi kaj skribi kaj 373 viroj estis analfabetoj. Do 7.79 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 5509 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5074 sciis legi kaj skribi kaj 429 virinoj estis analfabetoj. Do 7,79 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Colotlán vivis 14162 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 46 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,325 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Colotlán Arkivigite je 2007-05-26 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* https://colotlan.wordpress.com Sobre asuntos forestales (hispane)
**Mari NAGY** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Mari** estas hungara aktoro, reĝisoro. Ŝia origina persona nomo estis *Mária* (Mari estas ties karesnomo).

Mari Nagy  naskiĝis la 9-an de majo 1961 en iama vilaĝo Toponár (nuntempa urboparto de Kaposvár).

Biografio
---------

Mari Nagy jam dum la gimnaziaj jaroj deklamadis. Post la abituriento ŝi anonciĝis en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1979, sed poste ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Ŝi komence estis sufloro kaj statisto, ekde 1983 vicaktoro. Post 3 jaroj ŝi ricevis la statuson aktoro. En 1994 ŝi forlasis la teatron pro filma rolo, poste ŝi ne ligiĝis al trupo. Ekde 2008 ŝi apartenas al Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi ricevis plurajn aktorajn premiojn inter 1991-2016. Ŝi estas edziniĝinta, ŝi naskis filon en 1988.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* William Shakespeare:
	+ Rikardo la 3-a - duko Edward; Eduardo la 5-a (1982)
	+ Makbeto - Lady Macbeth (1993)
	+ Somermeznokta sonĝo - feino (1994)
	+ Romeo kaj Julieta - S-ino Capulet (2006)
	+ Reĝo Lear - Goneril (2010)
	+ Hamleto - aktorino (2012)
* Molière:
	+ La Mizantropo - Éliante (1991)
	+ La Avarulo - Claude (2007)
	+ Georgo Dandin - Madame de Sotenville (2008)
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Irina (2004); - Anfisa (2010)

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Kabala* (1982)
* *Sztracsatella* (1996) - asistanto de dentkuracisto
* *Indián nyár* (2006) - patrino
* 1945 (2017) - onklino Juli

Elektitaj reĝisoraĵoj
---------------------

* Endre Fejes - Gábor Presser: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo (muzikala versio)
* András Visky: *Pornó* (2011)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto kun foto
*
Vido de la lago Poĉaram kun ardeoj, egretardeoj, kaj cikonioj
**Naturrezervejo Poĉaram** estas situanta je 15 km el Medak kaj el 115 km el Hajderabado, Andhra-Pradeŝo, Barato. Tiu rifuĝejo estas atingita de privata transporto el Medak. La arbaro Poĉaram estis favorita ĉaŝejo de Nizam kaj deklarita kiel Naturrezervejo en komenco de la 20a jarcento.

Ĝi estas nomata laŭ la lago Poĉaram formata per akvobaraĵo de Allair en 1916 - 1922, ĝi etendas ĉe ĉirkaŭ 130 km². Ĉirkaŭata de verda arbaro, ĝi estas riĉa en flaŭro kaj faŭno kaj allogas multajn flugilvizitantojn, kiaj la Hinda ansero, Rusta tadorno kaj la Azia tenajlulo.
|
Estas centro por ekoturismo kie vizitantoj povas vidi kvin speciojn de antilopoj kaj de cervoj. Someraj temperaturoj estas ĝis 46 C kaj vintre ĝi falas al 6 C. La Naturrezervejo estas hejmo de animaloj kiaj leopardoj, sovaĝaj katoj, sovaĝaj hundoj, lupoj, ŝakaloj, longlipaj ursoj, akvocervoj, nilgaoj, ĉinkaroj, ĉitaloj kaj kvarkornaj antilopoj.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Naturrezervejo Poĉaram en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Boletus reticulatus** |
| --- |
|  |
| Somera boletoSomera boleto |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
| Domanio: | Eŭkariotoj *Eukaryota* |
| Subdomanio: | *Opisthokonta* |
|
| Regno: | Fungoj *Fungi* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Subregno: | *Dikarya* |
|
|
|
|
|
| Filumo: | Klabfungoj *Basidiomycota* |
|
| Subfilumo: | *Agaricomycotina* |
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | *Agaricomycetes* |
| Subklaso: | *Agaricomycetidae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Boletales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | *Boletaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Boletus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ****Boletus reticulatus****Schaeff. 1774 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Boletus reticulatus  |

 |
| v • d • r |

**Somera boleto** (*Boletus reticulatus*) estas fungo el la manĝeblaj fungoj.

Ĝi havas helan aŭ helbrunan koloron, la ĉapelo estas komenca globforma, sed platiĝante ĝi povas akiri la 40 cm.

La pora produkta tavolo troviĝas sub la ĉapelo, kiu havas – june – blanketan, pli poste verdflavan, fine olivverdan koloron. Tiu tavolo estas facile deigebla el la ĉapelo.

La trunketo estas blanketa, helbruna, diversforma de la cilindra al la ventra. Grava karakterizaĵo de la specio estas la retecaj desegnoj surtrunkete.

La fungokarno estas komence malmola, sed pli poste ĝi moliĝas. Distranĉante, la karno restas blanka, ne bluiĝas. Ĝi estas bongusta (la venenaj radika kaj vulpa boletoj estas amaraj).

Ĝi kreskas en Mez-Eŭropo de junio ĝis oktobro, sur acidetaj teroj en falfoliaj kaj pingfoliaj arbaroj. Ĝi kreskas senescepte en arbaro, ĉar ĝi estas mikoriza fungo.

Se oni kuiras ĝin, oni devas forigi la verdan, spongecan produktan tavolon de la maljunaj ekzempleroj, ĉar tio igas la manĝaĵon muka.

Simile bongustaj estas la parencaj bongusta boleto, bronza boleto, satanboleto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Somera boleto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Somera boleto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Somera boleto en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* angle *Boletus reticulatus* en indexfungorum.org
**Sinjoro Mxyzptlk** (mallongigita: **Miksi**; angle : **Mister Mxyzptlk**, mɪksjɛzˈpɪtəlɪk, ˈmɪksɪlplɪk) estas fikcia figuro de superfiula demono kiu aperas en la Superman komiksoj en la DC Comics universo. La rolulo unue aperis en *Superman numero 30* de septembro 1944, kaj estis kreita fare de verkisto Jerry Siegel kaj ilustristo Joe Shuster.

Sinjoro Mixzpitlik estas elfo el la kvina dimensio, kiu unue estis prezentita en la ora epoko de komiksoj kaj ofte estas priskribita kiel intrigo, en la mitologia signifo de la vorto. Li ne estas limigita per la konataj leĝoj de fiziko, tiel ke liaj agoj ŝajnas esti agoj de magio. Komence, la planoj de Mixy estis konkeri la mondon kaj fari kiel li plaĉis kun ĝi, sed poste li estis kontenta ĉikani Superman kiam ajn li ricevis la ŝancon. Interalie, li ŝajnigis esti trafita de kamiono kaj mortigita, nur por pliigi sian korpomason kiam la ambulanco alvenis, vekiĝi kaj miregigi la sukuristojn. Li menciis al Superman ke li estis kortega pajaco sur sia hejmmondo, kiu klarigas kial li uzas siajn potencojn tiri trukojn. Liaj nuraj malfortoj estas ke li ne povas elteni esti embarasita, kaj se li estas trompita en dirado de sia nomo aŭ literumado ĝin malantaŭen, li estas sendita reen al sia hejmmondo en la kvina dimensio. Ĉi tiu ago tenos lin tie dum 90 tagoj. Tamen, tiu limigo de la rolulo estis forigita post la krizo en la senfinaj mondoj de 1986, post kiu li foriras nur kiam li konsentas pri ĝi memvole kaj post kiam liaj kondiĉoj - kiel absurdaj kiel ili povas esti - estis renkontitaj.

En la arĝenta epoko de komiksoj, la aspekto de Mixy ŝanĝiĝis. De kaŭra kaj kalva viro en purpura kostumo, verda kravato kaj purpura cilindra ĉapelo, li ŝanĝiĝis al viro kun futureca oranĝa kostumo kun purpuraj ornamadoj same kiel blankaj harfinaĵoj sur la flankoj de lia kapo. La rakonto de Mixy ne multe ŝanĝiĝis post la Krizo, kvankam priskriboj de la psikologiaj efikoj de liaj kapricoj sur aliaj estis vastigitaj, kiel ekzemple la personigo de la Daily Planet-konstruaĵo dum la homoj laborantaj tie estis kaptitaj interne. Unu el la bonkonataj rakontoj pri lia rolulo estis la "Krizo de la ruĝa Kriptonito", en kiu li provizis Lex Luthor per provaĵo de ruĝa kriptonito kiu prirabis Superman de liaj potencoj tiel longe kiel Luthor ne rivelis al Superman ke Mixy estis implikita. Poste, la sorĉo estis ĉesigita kiam Luthor rivelis al Clark Kent kiu ĝi estis kaj tiel senscie malobeis la regulon de mixzpitlik.

La rolulo de s-ro Mixzpitlik estas vicigita 76-a en la listo de la 100 plej grandaj superfiuloj de ĉiuj tempoj, laŭ la retejo de IGN.

Vidu ankaŭ
----------

* Bat-Mite
* Joe Btfsplk
* Listo de malamikoj de Superman
* Rumpelstilzchen
* Q
* Trickster

Eksteraj ligiloj
----------------

* Supermanica: s-ro. Mxyzptlk Supermanica eniro sur la Pre-Krizo s-ro. Mxyzptlk
* Sinjoro Mxyzptlk ĉe DCa Datumaro
* s-ro. Mxyzptlk ĉe Komika Vinberujo
* s-ro. Mxyzptlk ĉe La Superman Ekstra Ejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812502
 |
La **Sinodo de la Episkopoj** estas permanenta institucio de la Episkoparo de la Katolika Eklezio. Ĝin kreis la papo Paŭlo la 6-a responde al invitoj de la Konciliaj Patroj de la Dua Vatikana Koncilio, kiuj celis vivteni la spiriton formiĝintan dum la Koncilio mem. La fondanta dokumento estas *Apostolica Sollicitudo* publikigita kiel *Motu Proprio* la 15-an de septembro 1965, el kiu aperas ke tiu institucio estas tute nova. Fakte tiu asembleo de reprezentantoj de la katolika episkoparo ricevas nur la taskon helpi la papon en ties estrado de la tutmonda eklezio.

Eklezia leĝaro rilate al la sinodo de la episkopoj
--------------------------------------------------

Tiu sinodo estas reguligita de la eklezia kodo (*Codex Iuris Canonici*) en la numeroj 342-348 kaj de la kodo por la Orientaj Eklezioj en la numero 46. Ĝiajn membrojn elektas la Episkopaj asembleoj, kaj ricevas akcepton de la papa aŭtoritato; estas ankaŭ fiksaj membroj (gravaj episkopoj) kaj elektitaj religiuloj. Aliaj membroj estas deciditaj rekte de la papo; ili povas esti eĉ laikoj aparte kompetentaj pri la temo diskutota.

La sinodaj rezolucioj estas prezentataj al la Papo, kies konsento estas bezonata por la publikigo.

Okazintaj asembleoj
-------------------

La lastaj ordinaraj asembleoj de la Sinodo de la Episkopoj okazis:

* en 2008 (dekdua asembleo) pri "La vorto de Dio en la vivo kaj misio de la Eklezio"
* en 2012 (dektria asembleo) pri "La nova evangelizado por la transdonado de la kristana kredo"
* en 2015 (dekkvara asembleo) pri "La vokiteco kaj misio de familio en la Eklezio kaj en la nuntempa mondo"

La asembleaj renkontiĝaroj estis kutime antaŭataj de diversaj, diversloke kaj diversmembre, pritraktadoj de la temo. Unu jaron antaŭ la dekkvara asemblo okazis eksterordinara asembleo pri la sama temo.

La lingvoj ĝis nun uzitaj aŭ akceptitaj estas: araba, angla, ĉina (tradicia aŭ simpligita), franca, germana, itala, latina, portugala, hispana. Dum la dekkvara asembleo la *Circuli minores* (laborgrupoj) uzis nur la anglan, la francan, la germanan, la hispanan kaj la italan.

Notoj kaj eksteraj ligiloj
--------------------------

* Kategorio Sinodo de la Episkopoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑  Paulus PP. VI (1965-09-15).  Apostolica Sollicitudo (latine). Vatikano. (En la sama retpaĝaro estas tradukoj en pluraj lingvoj)
2. ↑   Codex Iuris Canonici - liber II (latine). Vatikano. Alirita 2015-10-23.
Per **sinoptiko** (el la greka **syn** (kune) kaj **òpsis** (okulo)) oni intencas kompendion (resumon) de verko kiu ebligas teni preskaŭ subokule, aŭ kompreni per ekrigardo, la plej gravajn ĝiajn erojn. 

Laŭ la signifo de "prezentado tabelforme", sinoptiko estas la termino uzata por la prezentado flank-ĉe-flanke de la Evangelioj de la apostolo kaj evangeliisto Mateo, evangeliisto Marko kaj evangeliisto Luko kiuj rakontas multajn evangeliajn eventojn vidatajn preskaŭ per unu komuna okulo: pro tio ilia Evangelioj estas dirataj "Sinoptikaj".

Inter la homoj de la spektaklo, aŭ similkazoj, sinoptiko sinonimas "minimuman resumon de la verko aŭ de la interesita ero ludota". 

Laŭ ĝenerala senco, sinoptiko aludas, kvankam kun signifoj variaj, al kolekto de tekstoj de specifa enhavo kaj por aparta celo. Ĉi-kaze sinoptiko alproksimiĝas al *kuniĝo, amasiĝo* de tekstoj. 

Ĝi povas ankaŭ aludi al "sinoptikaj tabeloj" (greke *συναξάριον* = sinasarion) de la orienta kristana liturgio aŭ al la latinaj liturgiaj "capitularia". (

Antikvajn epokojn la vorto (vidu la grekan *syn-òpsis)* sinoptiko povis ankaŭ signifi "sin vidi kune" do popolkuniĝo, asembleo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* [*rompita ligilo*] Resumo de normoj por la armea instruado
* Sinoptiko laŭ la Reta Katolika Enciklopedio
La **Sinodo de Whitby** (664) estis grava eklezia sinodo kiu okazis ĉe la abatejo de Hilda de Whitby ĉe Whitby, Anglio.

Du kristanaj tradicioj
----------------------

Dum la malfrua 7-a jarcento estis du kristanaj tradicioj en Anglio, kutime nomata la "roma" kaj la "kelta". Inter la diferencoj estis la kalkulo de la dato de Pasko, kaj pluraj monaĥaj kutimoj (ekzemple la stilo de tonsuro). Northumbria estis plejparte konvertita de monaĥoj el Iona, Skotlando, kaj la reĝo, Oswiu, sekvis iliajn kutimojn: sed ankaŭ estas tie kristanoj kiuj sekvis la "roman" tradicion, inter kiuj (persvadite de Sankta Wilfrid) estis Ahlfrith, filo de Oswiu: tial ĉe la kortego estis du datoj kiam oni celebris paskon.

La sinodo
---------

Colman, episkopo de Lindisfarne, estis ĉefa ĉampiono de la kelta tradicio, kaj Wilfrid de la roma. La reĝo mem prezidis la sinodon. Kiam Wilfrid diris ke Jesuo Kristo konfidis la ŝlosilojn de la ĉielo al Sankta Petro, kaj ke tial nur ties sekvantoj rajtis decidi gravajn ekleziajn aferojn, Oswiu tuj proklamis ke la roma tradicio venkis. Verŝajne Oswiu influiĝis de la deziro unuigi la eklezion en sia regno.

Colman demisiis kaj iris al Galway, Irlando, kie li fondis monaĥejon sur la insulo Inishbofin. Hilda de Whitby, kiu devenis de la reĝa familio de Northumbria, kaj kiu antaŭe sekvis la keltan tracion, lojale subtenis la decidon.

Post la sinodo la potenco de la papoj en Anglio kreskis.

Fontoj
------

La du ĉefaj fontoj pri la sinodo estas la *Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum* de Bede kaj la biografio de Sankta Wilfrid verkita de Eddius Stephanus.
**Villarmentero de Campos** [biljarmenTEro deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 7,68 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 18 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 200 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 40 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

Ĝi estas mezvoje inter Frómista kaj Carrión de los Condes, trapasata per la franca sektoro de la Jakoba Vojo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Marteno, kun bela mudeĥara kasonaro ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 772205
 |
**Villarmayor** [biljarmaĜOR] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. *Villarmayor* estas tradukebla etimologie al *Plejgranda Vilaĝo*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Espino de los Doctores kaj Villarmayor, okupas totalan areon de 39,05 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 192 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 30 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753513
* VIAF: 316429729
 |
**Villares de la Reina** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. *Villares de la Reina* estas tradukebla etimologie al *Vilaĝoj de la Reĝino* alude al Berengela edzino de la reĝo Alfonso la 9-a kiu portempe loĝis en bieno nune nomata "Los Palacios" (La Palacoj).

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aldeaseca de la Armuña, Polígono Los Villares, Villares de la Reina, Fuente Serrana, El Helmántico, Urbanización La Mina, Urbanización El Viso kaj Urbanización Las Bizarricas, okupas totalan areon de 21,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 6 256 loĝantojn. Ĝi akiris 5 000 loĝantojn ekde la 1990-aj jaroj pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj konvertiĝo en dormurbo. 

Limas kun loĝlokoj Castellanos de Villiquera, Monterrubio de Armuña, San Cristóbal de la Cuesta, Villamayor, Castellanos de Moriscos, Salamanca kaj Cabrerizos. Ĝi distas nur 5 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis, sed ĉefe servoj kiel dormurbo.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753512
* VIAF: 91144648520825911472
 |