recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **sejŝela lingvo** - sejŝele **Seselwa** [prononco "seselŭá", de la franca vorto *Seychellois* - estas la kreola lingvo surbaze de la franca kaj estas parolata de proksimume 70.000 homoj en la insulara ŝtato Sejŝeloj en la Hinda Oceano. Seselwa krom la franca kaj angla lingvoj estas la trie oficiala lingvo de la Sejŝeloj. Seselwa laŭ loka neformala lingvouzo ankaŭ estas la nomo por la tie loĝantaj homoj kun sejŝela ŝtataneco.

La sejŝela lingvo havas propran ortografion surbaze de la latina alfabeto, kiu estas pure fonetika kaj neniel orientiĝas laŭ la ortografio de la norma franca lingvo. Krom ĝenerale kreolaj karakterizaĵoj kiel la perdo de gramatikaj konjugaciaj sufiksoj, de gramatikaj sekso kaj diferencigo inter singularo kaj pluralo, ankaŭ la prononco estas plisimpligita kompare al la franca lingvo, tiel ke la sono [ö] iĝas [e], [ü] iĝas [i], [ĵ] transformiĝas al [z] kaj [ŝ] al [s].

La alfabeto de la sejŝela
-------------------------

A B D E F G I K L M N O P R S T U V W Y Z

Do ne uziĝas la literoj C H J Q kaj X, kaj same ne uziĝas aldonaj literoj kun diakritaj signoj.

Kompare al la franca lingvo, la jenaj literoj estis anstataŭigitaj:

* *C* antaŭ *A*, *O* kaj *OU* [prononco "U"] anstataŭigas per *K*, antaŭ *E* kaj *I* per *S*.
* *Ç* anstataŭigas per *S*.
* *H* ne ekzistas.
* *Ch* plejparte anstataŭigas per *S*.
* *J* en vortoj de franca deveno anstataŭigas per *Z*, en vortoj de angla deveno por *Dj*.

Ekzemploj: La franca vorto *jour* (tago) sejŝele nomiĝas *zour,* la angla vorto *job* (laborposteno) sejŝele skribiĝas *dyob.*

* *Q* anstataŭigas per *kw*. Ekzemplo: la angla vorto *queen* (reĝino) sejŝele estas *kween.*
* *X* anstataŭigas per *ks*, kiel en Esperanto. Ekzemplo: la angla vorto *wax* (vakso) sejŝele skribiĝas *waks.*

Atentindas, ke la litero *U* nur uzatas en diftonga kombino *OU*. Ekzemploj: *Tou*, *Nou* kaj *Poul*. *Y* prononciĝas kiel la esperantlingva *J*, kaj *W* kiel la esperantlingva *Ŭ*.

Leksikaj ekzemploj
------------------

La Patro nia en la sejŝela:

Ou, nou papa ki dan lesyel,
Fer ou ganny rekonnet konman Bondye.
Ki ou renny i arive.
Ki ou lavolonte i ganny realize
Lo later parey i ete dan lesyel
Donn nou sak zour nou dipen ki nou bezwen.
Pardonn nou pour bann lofans
Ki noun fer anver ou,
Parey nou pardonn sa ki n ofans nou.
Pa les tantasyon domin nou,
Me tir nou dan lemal.

  

La nombroj ĝis 10:

1: Enn
2: De
3: Trwa
4: Kat
5: Senk
6: Sis
7: Set
8: Ywit
9: Nef
10: Dis

Vidu ankaŭ
----------

* Franc-Sejŝelanoj
Klavoj sur kalkulilo.
**Klavo** (lat. *Clavis*) estas, plejofte mekanika mastrumelemento, kiu estas ekfunkciigata per premo kaj kutime resaltas en la elirpozicion post maltendado. La ĝeneraliga nocio de elektraj klavoj estas la ŝaltilo.

Klavoj estas uzataj unuopaj, ekzemple kiel tintiloklavo, aŭ en aro da plejparte ordigitaj klavoj (klavaro), parte surskribitaj kiel ĉe skribmaŝino, parte sen surskribaj, kiel ĉe klavarinstrumentoj. Klavoj funkciigataj per piedoj nomiĝas pedaloj.

Neelektraj klavoj
-----------------

La plej malnovaj klavoj troviĝas supozeble ĉe la klavarinstrumentoj. Ĉe la piano ekz. la frapo sur klavo movas per ledobendo levilon, kiu batas marteleton kontraŭ la kordo. Ĉe la orgeno premo sur klavo malfermas valvon apartenantan al orgenfajfilo.

Ĉe la skribmaŝino oni batas per klavoj trans leviloj kaj stangetoj literilon kontraŭ farbobendo. ekzistas tamen ankaŭ leviloj, kiuj levas la rulon por atingi la majusklojn, kaj fiksiloj, per kiu oni laŭbezone fiksas aŭ malfiksas la rullevilojn.

* Kategorio Klavo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**IFEMA** estas la Foira Institucio de Madrido (Hispanio), kiu ĉiujare organizas salonojn rilate al diversaj sektoroj de la ekonomio, kie kunvenas la ĉefaj entreprenoj por generi komercajn rilatojn, multobligi ties kontaktojn kaj prezenti ĉiujn novaĵojn.

Priskribo
---------

Ĝi ekfunkciis en 1980 kaj sekvas regata de siaj kvar fondintaj entoj: nome la Komunumo Madrido, la Municipo Madrido, la Komerca kaj Industria Kamero de Madrido kaj Caja Madrid, kies ĉefaj responsuloj kunformas ties estrarajn instituciojn.

Ĉiujare okazas pli ol 80 foiroj, kiuj okupas ĉirkaŭ milionon da m² por ekspozicio, kun la partopreno de pli ol 32.000 entreprenoj kaj 3 milionoj da vizitantoj, el kiuj 1,5 milionoj estas istoj.

En la aktualo ĝi estas la unua organizanto de foiroj de Hispanio kaj la kvara de Eŭropo, post Frankfurto, Duseldorfo kaj Kolonjo.

Ties aktiveco generas ĉiujare en la Regiono Madrido enspezojn de ĉirkaŭ 2.000 milionoj de eŭroj -1,2% de MEP-, kaj 42.000 nerektajn dungojn.

Foirejo
-------

Enirejo al areo de IFEMA de la Campo de las Naciones.Ĝi enhavas subtegmentajn 200.000 m² por ekspozicio, distribuataj en dekdu pavilonoj, Centron de Kunsidoj de pli ol 10.000 m², same kiel spacojn kaj ekipojn necesajn por la pplej efika disvolvigo de la aktiveco kiu en ĝi okazas, kiel kunsidejo, aŭditorio por 600 ĉeestantoj, nombraj restoracioj, 14.000 lokoj por aŭtoj. La foirejoj de IFEMA troviĝas inter du kompleksoj: unu nordoriente de la urbo, en la Campo de las Naciones kaj alia sudoriente de la urbo ĉe la Casa de Campo.

Foiroj
------

Kelkaj de la organizataj foiroj de IFEMA estas FITUR, ARCO, BMFWM, antaŭe konata kiel Pasarela Cibeles, GIFTRENS, SIMO Network, FRUIT ATTRACTION, SICUR, Internacia Foiro de la Aŭtobuso (FIAA), AULA, Salón Internacional de Moda de Madrid, FERIARTE, ALMONEDA, LIBER, MATELEC, CONSTRUTEC, VETECO, PIEDRA kaj GENERA (Feria Internacional de Energía y Medio Ambiente).

Notoj
-----

1. ↑    , 2009
2. ↑   Arkivigite je 2020-05-30 per la retarkivo Wayback Machine Feria Internacional de Energia y Medio Ambiente,Energias renovables - GENERA 2009.

Vidu ankaŭ
----------

* Feria de Madrid (metroo de Madrido)

* Kategorio IFEMA en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 422437
* GND: 5136599-6
* LCCN: no2005109059
* VIAF: 139743359
* ISNI: 0000 0001 2169 9269
* SUDOC: 183835557
* BNE: XX141051
 |
**Proporcia balotsistemo** estas balotsistemo, laŭ kiu la kandidatiĝantaj grupoj (plej ofte politikaj partioj, pli malofte balotaj aliancoj) antaŭ la baloto faras ordigitajn listojn de siaj kandidatoj. La voĉdonantoj en la baloto nur povas elekti inter tiuj listoj. La parlamentaj seĝoj aŭ sidlokoj disdividiĝas en proporcio al la nombro de voĉdonoj, kiujn ricevis la unuopa listo. Do ekzemple grupo, kiu ricevis 30 procentaĵojn de la voĉoj, ricevas 30 procentaĵojn de la parlamentaj seĝoj. Ĉar laŭ tiu kalkulo kutime ne rezultiĝas entjeraj nombroj kaj ne eblas disdoni partojn de parlamenta seĝo, ekzistas antaŭe fiksitaj matematikaj procedoj por laŭeble juste elkalkuli la finan parlamentan disdividon.

Kutime la grupoj ricevas malpli da parlamentaj seĝoj ol ili nomumis kandidatojn en sia antaŭbalote prezentita listo. Tiam la seĝoj disdoniĝas laŭ la ordo prezentita en la listo, unue al la unua kandidato, poste al la dua kaj tiel plu.

En preskaŭ ĉiuj aplikoj de la proporcia balotsistemo tamen ekzistas minimuma procentaĵo da voĉoj, kiun grupo devas atingi por rajti entute reprezentiĝi en parlamento: "elektosojlo". Tio ne ebligus funkciantan parlamenton el tro multaj malgrandaj partioj, kiuj malsamopinias kaj ne sukcesas fiksi agodirekton.

En pluraj landoj aplikiĝas kombino inter majoritata kaj proporcia balotsistemo. Ekzemplo estas la balotoj por la germania parlamento Bundestag. Ĉiu voĉdonanto povas **kaj** elekti personan favoran kandidaton ("unua voĉo") **kaj** doni sian voĉon al partia listo ("dua voĉo"): Sekve iuj kandidatoj rekte elektiĝas en la parlamenton, kaj aliaj ricevas parlamentan seĝon laŭ la proporcia sistemo. Laŭ difinita kalkulo, iuj pliaj lokoj (nomataj *Überhangmandate*, "pliaj parlamentaj seĝoj") fine estas matematike aldonitaj al iuj partioj, por interjustigi la du balotsistemojn: Ekzemplon pri tio eblas vidi en la rezultoj de la parlamenta baloto en Germanio 2009 de la 27-a de septembro 2009 (en la lasta tabela kolumno).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Proporcia balotsistemo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* germanlingva artikolo *Das personalisierte Verhältniswahlrecht* ("la personigita proporcia balotsistemo" en germania retejo pri politika eduko)
* retejo "librejo pri la proporcia balotsistemo" (angle) Arkivigite je 2010-03-09 per la retarkivo Wayback Machine
La **Flandraj Ardenoj** estas la nomo, kiun oni donis al monteta regiono en la okcidenta parto de Flandrio, 30km sude de Gent kaj 30km oriente de Kortrejko.

Ne estas rilatoj kun la Ardenoj en la suda parto de Belgio; oni simple nomas la regionon tiel pro ĝia monteta pejzaĝo.

Komunumoj de la Flandraj Ardenoj
--------------------------------

Komunumoj en la Flandraj Ardenoj
* Brakel
* Gavere
* Geraardsbergen
* Horebeke
* Herzele
* Kluisbergen
* Kruishoutem
* Lierde
* Maarkedal
* Oudenaarde
* Oosterzele
* Ronse
* Sint-Lievens-Houtem
* Wortegem-Petegem
* Zingem
* Zottegem
* Zwalm

Tago de la flandraj ardenoj
---------------------------

Ĉiujare tie okazas la *Tago de la flandraj ardenoj*, evento organizita de la lokaj naturasocioj, kiuj volas konatigi la (minacatan) naturriĉecon de sia regiono al plejeble granda publiko. La loka Esperanto-grupo de Kortrejko, La Konkordo, kunorganizas tiun ĉi eventon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Flandraj Ardenoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* portalo de la Flandraj Ardenoj (en la nederlanda)
* oficiala turisma retejo (en la nederlanda)
**András Jelky** [andrAŝ jelki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jelky András** estis hungara aventuristo.

András Jelky [*rompita ligilo*] naskiĝis la 20-an de aprilo 1738 en Baja. Li mortis la 6-an de decembro 1783 en Buda.

Biografio
---------

András Jelky komence estis tajloro, sed li frue ekvojaĝis en 1754. Li vizitis Pragon, Lejpcigon, Nurenbergon, poste li estis deviga soldato en germana landeto. Li sukcese rifuĝis, tamen poste li trovis sin en ŝipo. Li denove rifuĝis, poste li vojaĝis al Surinamo. En 1856 post pli novaj aventuroj li iĝis sklavo, sed li denove rifuĝis. En la sekva jaro li estis en Makao, baldaŭe li iĝis soldato en Batavia. Baldaŭe li retiris al la origina profesio kaj li estis signifa tajloro. Li edziĝis, sed pro miskompreno li denove devis rifuĝi al Cejlono en 1760. Reveninta al Batavio li riĉiĝis, eĉ li ricevis diplomatiajn taskojn. Li vidviĝis en 1772, post jaroj li hejmenvenis al Hungarlando. En Buda li denove edziĝis baldaŭe havanta filon.

Memorigiloj
-----------

* statuo en Baja
* la aventura vivo de la fama loĝanto András Jelky estas legebla elektronike: La aventuroj de Andreo Jelky

Fontoj
------

* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]

* Kategorio András Jelky en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**András Keczer** [andrAŝ kecer], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Keczer András Zoltán** estas hungara aktoro, teatrestro.

András Keczer naskiĝis la 14-an de januaro 1937 en Nagyszénás.

Biografio
---------

András Keczer laboris ĉe teatroj ekde 1955 (ekzemple li estis helporeĝisoro). Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1971, poste plian diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1988. Ekde 1956 li laboris en Teatro Jókai (Békéscsaba) (li havis postenon kaj li ricevis ankaŭ rolojn). Inter 1980 kaj 1990 li estis en la sama teatro teatrestro. Li ricevis premion en 1983. Li edziĝis en 1962.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Üzenet a holnapnak* (antologio, 2016)

Elektitaj roloj
---------------

* Ferenc Karinthy: *Ezer év* - prizonisto (1957)
* Jenő Huszka: *Gül Baba* - haremgardisto (1960)
* Henrik Ibsen: *Nora* - bagaĝportisto (1965)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700919
 |
**IGNITOR** estas la itala nomo de nuklea esplora projekto pri magneta kuntena fuzio, evoluigata ĉe Laboratorioj de ENEA en Frascati.

La projekto estas bazita je sparkita plasmo en tokamako. Ĝin ekis en 1977 prof. Bruno Coppi MIT kaj baziĝis je la Alcator-maŝino de la 1970-aj jaroj ĉe MIT, kiu avangardis en la grand-magneta kampa proksimiĝo al la plasma magneta kunteno, daŭrigita kun Alcator C/C-Mod ĉe MIT kaj ĉe FT/FTU en serioj de eksperimentoj. Kompare al la internacia projekto ITER, IGNITOR estas pli malgranda kaj malmultekosta. La ITER-reaktoro pezas 19.000 tunojn, dum IGNITOR nur 500 tunojn. IGNITOR estas planata por produkti ĉ. 100 MW da fuzia energio. 

La projekto ricevis en 2010 apogon de Rusio kaj la itala kaj la rusia partneroj subskribis kontrakton pri komuna Ignitor-programo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle IGNITOR technical specs on ENEA Laboratories in Frascati Arkivigite je 2011-02-24 per la retarkivo Wayback Machine
* itale Paolo Detragiache, teknika reprezentado Arkivigite je 2008-12-03 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Vranov |

Koordinatoj: 50° 39′ 57″ N 14° 45′ 09″ O﻿ / ﻿50.66583 °N, 14.75250 °O﻿ / 50.66583; 14.75250 (mapo)

**Vranov** (germane *Rabendorf*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Mimoň en distrikto Česká Lípa. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordoriente de Mimoň. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 33 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 105 loĝantoj.

Vranov situas en katastra teritorio **Vranov pod Ralskem** kun areo 2,01 km². En la katastra teritorio Vranov pod Ralskem situas ankaŭ Srní Potok.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 135 |
| 1880 | 156 |
| 1890 | 165 |
| 1900 | 154 |
| 1910 | 166 |
| 1921 | 148 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 159 |
| 1950 | 126 |
| 1961 | 107 |
| 1970 | 113 |
| 1980 | 93 |
| 1991 | 49 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 50 |
| 2011 | 95 |
| 2021 | 105 |

Pluaj informoj
--------------

Vilaĝo Vranov situas sur montopiedo de monto Ralsko kun ruino de burgo Ralsko. Laŭ vojmontrilo la burgo estas en 2 km distanco kaj Vranovaj rokoj 300 metroj. Kun urbo Mimoň kunigas ĝin Vranova aleo (devene datrevena aleo de imperiestro Francisko la 1-a) por piedirantoj. La aleo estis plantita en la jaro 1898, kiam la imperiestro festis 50 jaroj de sia regado.

Protektitaj areoj
-----------------

Sur la katastro de municipo estas registritaj naturmemorindaĵo Vranovaj rokoj kaj naturrezervejo Ralsko.

Pluaj fotoj
-----------

* Rokturo Kruĉo kaj domoRokturo Kruĉo kaj domo

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Mimoň (8) |
| --- |
| Mimoň I ~ Mimoň II ~ Mimoň III ~ Mimoň IV ~ Mimoň V ~ Mimoň VI ~ Srní Potok ~ Vranov |

 |
**András Keller** [andrAŝ keler], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keller András** estas hungara violonisto, dirigento.

András Keller naskiĝis la 31-an de julio 1960 en Budapeŝto.

Biografio
---------

En la aĝo de 7 Keller komencis violonadi kaj sep jarojn poste li ekstudis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, kie liaj plej gravaj instruistoj estis Dénes Kovács (violonisto), György Kurtág kaj Ferenc Rados. Poste li plulernis en Salzburg de Sándor Végh. En 1983 Keller venkis en violona konkurso pri Hubay, poste li ricevis inviton de János Ferencsik por gvidi la nacian ŝtatan orkestron. Dum la sama tempo li estis solisto en la nacis filharmonio de 1984 ĝis 1991 li gvidis la festivalan orkestron de Budapeŝto. En 1987 li fondis sian propran kvarteton, post tri jaroj venkis en Reggio Emilia. Ekde 2003 li estas ankaŭ dirigento. Keller prezentis la verkojn de György Kurtág tutmonde. Li ricevis ŝtatajn premiojn ekde 1995, en 2021 premion Kossuth. Lia edzino naskis filinon.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718652
* GND: 134904532
* LCCN: n89603169
* VIAF: 59287512
* ISNI: 0000 0000 5518 7387
* SUDOC: 126074860
* MBA: 7aaca776-d864-4b6d-bbf7-d007d5f31b79
 |
**József Hoffner** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hoffner József** estis hungara bestkuracisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1832).

József Hoffner  naskiĝis la 25-an de marto 1794 en Veszprém (urbo). Li mortis la 16-an de februaro 1841 en Pest (urbo).

Biografio
---------

József Hoffner frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste inter 1810-1814 li estis skribisto ĉe episkopo de Győr. Poste li frekventis universitatojn en Pest kaj Vieno, fine li iĝis kuracisto. Ekde 1823 li laboris en instituto en Vieno, post 2 jaroj li jam instruis. Ekde 1826 li instruis jam en universitato de Pest. Li konstante kontribuis en kuracistaj periodaĵoj.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Az erőszak nélküli patkolás, okosságon és a lónak lélektudományán alapodott értekezés* (tradukaĵo el la germana, (1828))
* *Utmutatás a ló külsejének ismeretére. Oktatásra és nyilvános tanításra szánt kézikönyv* (tradukaĵo el la germana, (1832))
* *A lókereskedés minden titkaival* (tradukaĵo el la germana, (1832))

Fontoj
------

* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero H kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
**József Ijjas** [jOĵef ijaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ijjas József** estis hungara historiisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis **Íjjas**.

József Ijjas naskiĝis la 11-an de aprilo 1952 en Budapeŝto, li mortis la 4-an de julio 1990 (la mortomonato eble junio!) en Vieno.

Biografio
---------

József Ijjas maturiĝis en benediktana gimnazio en Pannonhalma en 1970, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1975. Li ricevis stipendion de la universitato, poste li estis asistanto (1977–1981), lektoro (1981–1987), docento (1987–1990). Intertempe li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1982. Ekde 1981 li instruis ankaŭ en Pezindustria Universitato de Miskolc. Pli frue en 1976 kaj 1977 li esploris en Vieno helpe de aŭstra stipendio kaj li esploris en Vieno en 1983. Li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1987. Lia laboro fokusiĝis pri historio de Aŭstrio en la 20-a jarcento. Li ricevis unuafoje medalon en 1975. Li estis eksedza sen ido.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A jogfejlődés összehasonlító vizsgálatának szerepe a jogtörténeti tudományos kutatásokban* (1976)
* *Húsz év a Dunánál. Az osztrák–magyar kapcsolatok történelmi kérdései 1918–1938 között.* (1986)
* *Német-Ausztria provizórikus kormányzati rendszere* (disertaĵo, 1986)
* *Bevezetés az egyetemes állam- és jogtörténet forrásaiba*. (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1989, 1991, 1996)
* *Általános jogtörténet* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1991).

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712596
 |
**Instituto de Mez-Orienta Eŭropo** (pole *Instytut Europy Środkowo-Wschodniej w Lublinie*) – pola esplor-evolua unuo de Ministerio pri Eksteraj Aferoj.

La instituto estis fondita en Lublin en 2002. Sendepende de ĝi ekzistas asocio Societo de la Instituto de Mez-Orienta Eŭropo en Lublin – ne-registara organizaĵo apoganta la instituton, al kiu apartenas kelkcent reprezentantoj de la pola kaj eksterlanda scienca kaj politika vivo – inter aliaj: Władysław Bartoszewski, Maria Janion, Zbigniew Brzeziński, Henryk Samsonowicz, Janusz Tazbir, Norman Davies, Jerzy Axer, Anna Wolf-Powęska, Krzysztof Skubiszewski, Piotr Wandycz.

Iniciato fondi la instituton naskiĝis pro la bezono montri historian kaj kulturan specifon de Mez-Orienta Eŭropo, komprenata kiel teritorio inter Balta Maro, Adriatiko kaj Nigra Maro. La instituto estas organizanto de pluraj internaciaj konferencoj, gvidas eldonan agadon, kiu dokumentas sciencan vivon de la unuo. Ĉefa iniciatinto de ĝia ekesto estas profesoro Jerzy Kłoczowski estinta en la jaroj 2002-2013 direktoro de la instituto. Ekde 2013 nova direktoro estas Mirosław Filipowicz.

Sciencaj esploroj plenumataj en la instituto fokusiĝas pri la historio kaj nuntempo de Mez-Orienta Eŭropo kun aparta konsidero de historio de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj.

Ĉefaj publikaĵoj
----------------

* Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej w Lublinie

Eksteraj ligiloj
----------------

* Strona internetowa IESW Arkivigite je 2016-07-14 per Archive.today interreta paĝo de IMEO
* Instytut Europy Środkowo-Wschodniej en la bazo de sciencaj institucioj de la portalo Nauka Polska (OPI)
***Eppu Normaali*** estas finna bando. Ĝi estas fondita en 1976. Ĝin fondis kantisto Martti Syrjä, gitaristoj Mikko Syrjä kaj Juha Torvinen, basisto Mikko Saarela kaj frapinstrumentisto Aku Syrjä. La nunaj membroj estas kantisto Martti Syrjä, gitaristo, apogkantisto, studiomiksanto kaj produktisto Mikko Syrjä, gitaristo kaj apogkantisto Juha Torvinen, basisto kaj apogkantisto Sami Ruusukallio kaj frapinstrumentisto Aku Syrjä. Unue la bando estis punkbando de nova ondo, sed la muziko iĝis el punko de unuaj jaroj al pli melodia. En 1980-aj jaroj la stilo alproksimiĝis popmuzikon. La hejmloko estas Ylöjärvi. *Eppu Normaali* estas unu de plej popularaj rokbandoj de Finnlando. Ĝi vendis pli ol 1 500 000 da diskoj. Eble la plej konataj kantoj estas *Kitara, taivas ja tähdet* kaj *Nyt reppuni jupiset riimisi rupiset*. Apud urbodomo de Ylöjärvi estas Eppu Normaalin honorinta skulptaĵo.

Albumoj
-------

* Aknepop (1978)
* Maximum Jee & Jee (1979)
* Akun tehdas (1980)
* Cocktail Bar (1981)
* Tie vie (1982)
* Aku ja köyhät pojat (1983)
* Rupisia riimejä, karmeita tarinoita (1984)
* Kahdeksas ihme (1985)
* Valkoinen kupla (1986)
* Imperiumin vastaisku (1988)
* Historian suurmiehiä (1990)
* Studio Etana (1993)
* Sadan vuoden päästäkin (2004)
* Syvään päähän (2007)
* Mutala (2011)

* Eppu Normaali en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Eppu Normaali en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 735152
* ISNI: 0000 0004 7048 7627
* MBA: 1bdd1d2d-5974-46e7-8003-2e2ee3176653
 |
**József Joviczky** [jOĵef jovicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Joviczky József** estis hungara operkantisto (tenoro).

József Joviczky  naskiĝis la 26-an de marto 1918 en Újpest, li mortis la 28-an de aŭgusto 1986 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Joviczky frekventis metian lernejon, poste li iĝis forĝisto, sed li lernis ankaŭ muzikon. En 1944 bombo iomete tuŝis lin, li perdis kelkajn fingrojn, tial li ne plu povis pianludi. Post jaroj li akiris diplomon en la Muzikakademio en 1947. Li lernis precipe de Oszkár Maleczky, poste li aliĝis al trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li debutis en 1948 en la Operejo, poste li ricevis rolojn ankaŭ en la socialismaj landoj. Lia kariero rompiĝis, kiam li vangoprafis ĵurnaliston. Li pensiuliĝis tre frue en 1970. Li ricevis premion en 1956 kaj li estis nomumita eterna membro de la Operejo.

Elektitaj roloj
---------------

* Ferenc Erkel: *Bánk bán* (Banuso Bánk; opera versio) - titolrolo
* Giuseppe Verdi: Aida – Radames
* Richard Wagner:
	+ Tannhäuser - titolrolo
	+ Lohengrin - titolrolo
	+ Die Walküre – Siegmund
	+ Tristan und Isolde - vira ĉefrolo
	+ Die Meistersinger von Nürnberg – Balthasar Zorn

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
**Paspébiac** estas urbo de Kebekio, situiĝinta en la regiona municipo de la graflando de Bonaventure, en la administrative regiono de Gaspegio - Magdalena insularo. La municipo estas membro de la Federacio de la *Villages-relais* de Kebekio. En 2006, ĝi havis 3301 loĝantojn.

Situiĝo
-------

Paspébiac situiĝas je 177 kilometroj de vojo okcidente de Gaspé, en Gaspezio. La urbo havas areon de 94,59 km2. Sude troviĝas la *baie des Chaleurs*. Trans la bero estas la Akadia Duoninsulo, en Nov-Brunsviko.

Paspébiac posedas preskaŭ ortangulan teritorion, orientita de la nordo al la sudo. La najbaras estas New Carlisle okcidente, Saint-Elzéar nord-okcidente kaj norde, kaj Hope oriente. Paspébiac ankaŭ *tuŝas* la municipon Rivière-Bonaventure per punkto al la nord-oriento.

Municipa konsilantaro
---------------------

| Mandato | Oficoj | Nomo(j) |
| --- | --- | --- |
| 2013 - 2017 | Urbestro | Paul-Arthur Blais |
| Konsilanto |
| #1 | Rémi Whittom |
| #2 | Christian Grenier |
| #3 | Alain Delarosbil |
| #4 | Frédéric Delarosbil |
| #5 | Hébert Huard |
| #6 | Gina Samson |

Ekonomio
--------

La plej grava labordonanto de Paspébiac estas la uzo de transformado de neĝkrabo *Uni-pêche M.D.M. LTÉE*, kiu havas 285 sezonajn laborprenantojn. La dua plej grava labordonanto estas CLSC, kun 115 laborprenantoj.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Paspébiac en la franca Vikipedio.*

Vidu ankaŭ
----------

* Oficiala retejo
**József IRINYI** [irinji] estis hungara publikisto, tradukisto, politikisto. Li naskiĝis en 1822 en Albiş (Buduslău), nun Rumanio kaj mortis la 20-an de februaro 1859 en Peŝto) Li apartenis al tiuj revoluciaj junuloj, kiuj verkis la 12 punktojn de la hungara revolucio de 1848. Lia patro estis János Irinyi, kiu laboris laŭ modernaj metodoj, fakliteraturo kaj riĉigis sian bienon. Lia frato nomiĝis same János Irinyi estis kapabla kemiisto, inventisto.

Biografio
---------

József Irinyi studis juron en la Jura Akademio (Nagyvárad), poste en la reformata kolegio de Debrecen. Li ekagadis inter la liberala intelektularo (1841), faris rondvojaĝon en okcidenta Eŭropo inter aprilo de 1842 kaj aprilo de 1843. Pri la vojaĝo li volis eldoni libron en 1844, sed la censuro ne permesis tion en Hungario. Ĝi aperis nur en 1846, Halle. Li eksplikas siajn pensojn en la 16-a ĉapitro de la dua volumo de la libro: centrigo de la administrado, ĝenerala balotrajto, civitan egalrajtecon, liberan gazeton, juĝistaron, ĉesigon de la servuteco, kaj starigon de respondeca ministerio. Dum la hungara revolucio de 1848, li estis parlamenta reprezentanto de Hosszúpályi, ekde oktobro de 1848 agadis kiel sekretario de pariza ambasadejo de la hungara revolucia registaro. Li laboris tie apud ambasadoro László Teleki ĝis 15-an de majo 1849. Post lia hejmenveturo, li helpis laboron de la parlamento en Debrecen kaj Szeged. Post malvenko de la revolucio, li fuĝis el Hungario, sed oni kaptis lin en Graz. La militista juĝistaro punis lin je penduma morto (4-an de julio 1850), sed Haynau donis amnestion por li kaj por aliaj 22 samsortanoj. Post tio, li vivis en departemento Bihar, poste setlis en Pest. Ekde tiam li verkis beletrojn, tradukis la romanon de Beecher Stowe (kabano de onklo Tomaso) en 1853 kaj romanon de Dumas, La perla damo (1860).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio József Irinyi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 170317
* GND: 122979214
* LCCN: n98074108
* VIAF: 74748108
* ISNI: 0000 0000 7866 158X
 |
Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/areo mankas

**Flatey** estas dua plej granda insulo ĉe la marbordo de Islando.

Geografio
---------

Flatey estas preskaŭ plej granda insulo en Breiðafjörður, ĉe la okcidenta marbordo de Islando. La insulo longas je 2 km kaj larĝas je 500 m.

Sur la insulo loĝas kelkdek homoj, ĝi estas ligita kun la islanda bordo per prama trafiko.

Historio
--------

En la 16-a jarcento la lasta katolika episkopo de Islando Jón Arason instalis sur la insulo la unuan en la lando presmaŝinon. La libroj, presitaj en Flatey, ne konserviĝis.

Literaturaj memorindaĵoj
------------------------

Flatey estas fama en Islando kaj Eŭropo pro konserviĝintaj tie mezepokaj literaturaj memorindaĵoj: Flateyjarannáll (Kronikoj de la insulo Flatey; 10-a jarcento) kaj Flateyjarbók (Libro el la Plata insulo; 14-a jarcento), kiuj absorbis plurajn sagaojn kaj legendojn.

Sur Flatey situas la plej malgranda biblioteko en Islando, lanĉita en 1864, fermita en 1955 kaj restarigita en 1988.

* Flatey (Breiðafjörður) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Flatey (Breiðafjörður) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

1. ↑   Flatey: Elsta og minnsta bókasafn á Íslandi endurreist (islande). Morgunblaðið (1988-08-09). Alirita 2016-09-28.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Flatey | á Breiðafirði (islande)
**József Hodosy** [jOĵef hodoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hodosy József** estis hungara bestokuracisto.

József Hodosy naskiĝis la 19-an de septembro 1904 en Komárom, li mortis la 10-an de septembro 1974 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Hodosy akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1926. Post la diplomo li praktikadis kaj estis asistanto samloke, eĉ li doktoriĝis post 2 jaroj. Inter 1929 kaj 1936 li laboris en instituto, kie li respondecis pri sano de kortobirdoj, inter 1936-1943 li estis bestokuracisto en pluraj urboj, pli poste ĝis la emeritiĝo en 1969 li estis respondeculo pri la kortobirdoj. Li ricevis premiojn en 1961 kaj 1969.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Védekezés a baromfibetegségek ellen* (kunaŭtoro, 1955)
* *A baromfibetegségek* (memstara ĉapitro en libro, 1965)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 247-a paĝo)
*

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 714809
 |
**Gábor Groffits** [grofiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Groffits Gábor** estis hungara inĝeniero-arkitekto, profesoro, politikisto.

Gábor Groffits  naskiĝis la 21-an de marto 1880 en Hungara reĝlando en Tótmegyer (nuntempa Palárikovo en Slovakio). Li mortis la 19-an de marto 1957 en Keszthely.

Biografio
---------

Gábor Groffits frekventis mezlernejon en Pozsony, poste li akiris inĝenieran diplomon en Teknikuniversitato József en 1902. Post siaj studoj li soldatiĝis, poste li revenis por instrui en la universitato. En 1905 li estis en altlernejo de Charlottenburg, hejmenveninta li konstruis la unuan ferbetonan hungaran ponton. En 1908 li komencis instrui en agrara akademio de Keszthely. Li batalis dum la 1-a mondmilito. En 1920 li estis nomumita privata profesoro en la Teknikuniversitato, en 1930 altlernejestro de Keszthely, samtempe li estis la unua dekano. Inter 1935 kaj 1944 li estis senatano. Li pensiuliĝis en 1949. li havis edzinon. Li projektis modernajn silojn kaj stalojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Gazdasági építészet* (1911)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto



* Kategorio Gábor Groffits en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Antoni Petrykiewicz** (naskiĝis en 1905, mortis la 16-an de januaro 1919 en Lvovo) – pola lernanto, unu el Lvovaj Agletoj, partoprenanto de la bataloj defende de Lvovo en 1918, la plej juna kavaliro de la Milita Ordeno *Virtuti Militari*.

La familio de Antoś loĝis en kvartalo Zniesienie. La patro, Kasper Petrykiewicz (1860–1930) havis tie bieneton kaj estis kvartalestro. Antoni havis 3 fratinojn kaj 4 fratojn. Ĉiuj partoprenis en la batalo pri Lvovo, kvaropo da ili ekrizpozis sur la Tombejo de Agletoj – krom Antoni la patro Kasper, onklo Michał kaj frato Zygmunt.

En 1918 Antoni Petrykiewicz estis lernanto de la dua klaso de la 5-a Ŝtata Gimnazio en Lvovo. De la komenco de novembro 1918 partoprenis malfacilegajn batalojn pri Lvovo kontraŭ atakantaj ukrainoj. Li batalis en la taĉmento "Straceńcy" (Pereantoj) de posta generalo Roman Abraham. Li estis serioze vundita, defendante „Reduta Śmierci" (Morto-Defendejon) („Góra Stracenia", la "Monto de Ekzekuto") en Persenkówka. Li mortis en malsanulejo en Politekniko de Lvovo la 16-an de januaro 1919. Ĉefkomandanto Józef Piłsudski atribuis al li postmorte Arĝentan Krucon de la Milita Ordeno Virtuti Militari kaj li restas ĝis hodiaŭ la plej juna kavaliro de la ordeno.

* Kategorio Antoś Petrykiewicz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri norda parto de nuna Belgio. Por historia ŝtato rigardu la paĝon Graflando Flandrio.* |


|  |
| --- |
|  |
| La flandra Regiono :  | La flandra Komunumo :  |
| La provincoj de Flandrio |
| Oficiala lingvo | nederlanda |
| Sidejo de la parlamento kaj registaro | Bruselo |
| Ministroprezidanto |  Jan Jambon*(ekde 2019)* |
| Areo | 13 522 km² |
| Loĝantoj | 6 477 804 *(januaro 2016)* |
| Loĝdenso | 442/km² |
| Regiona himno | De Vlaamse Leeuw |

**Flandrio** aŭ **Flandrujo** estas la norda parto de Belgio, kie la oficiala lingvo estas la Nederlanda lingvo. Flandrio konsistas el la Flandra Regiono kaj la Flandra Komunumo. La administra sidejo de la Flandra Parlamento, kiu okupiĝas pri la rajtigoj de la Regiono kaj la Komunumo, troviĝas en Bruselo. Tio en si estas iom rimarkinda, ĉar nuntempe en Bruselo plej multaj homoj parolas la francan kaj ĉar la ĉefurbo de Belgio estas aparta lingve neŭtrala regiono, la Brusela Ĉefurba Regiono.

Oni ne konfuziĝu inter la nuntempa Flandrio kaj la historia Graflando Flandrio. Tiu konsistis el la provincoj Orienta kaj Okcidenta Flandrio, Franca Flandrio kaj la nederlanda provinco Zelanda Flandrio. En Francio la termino "Flandrio" estas ankaŭ uzata por la francaj departementoj 'Nord' kaj 'Pas-de-Calais'.

Flandraj provincoj
------------------

1 Antverpeno
2 Limburgo
3 Orienta Flandrio
4 Flandra Brabanto
5 Okcidenta Flandrio

Grandaj urboj
-------------

* Antverpeno
* Bruĝo
* Gento
* Haselto
* Loveno
* Meĥleno

Registaro
---------

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Flandra Registaro.
Flandrio ekde la ŝtata reformo estas aparta ŝtata institucio kun propra registaro, propra parlamento, propra buĝeto kaj (limigitaj) propraj enspezoj. La Flandra Parlamento elektiĝas ĉiun kvinan jaron. Ĝi havas laŭleĝajn rajtigojn en la regiono Flandrio kaj por ĉiuj flandraj instancoj, kiel nederlandlingvaj lernejoj (inkluzive de tiuj en Bruselo), sed ankaŭ por la franclingvaj lernejoj en la flandraj komunumoj kun facilecoj por franclingvanoj. La Flandra Parlamento ankaŭ indikas la ministrojn de la flandra registaro. Daŭre la rajtigoj de la Belga federacia ŝtato kaj Flandrio evoluas. Flandrio insistas pri pli da aŭtonomio.

Vidu ankaŭ
----------

* Izeropilgrimado
* Kanono de Flandrio

* Kategorio Flandrio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 1188
* GND: 4248467-4
* VIAF: 246181632
* BNF: 11931412t
* NKC: ge134168 ge462395, ge134168
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Afrika melongeno** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonuloj *Dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Solanaloj *Solanales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Solanacoj *Solanaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Solano *Solanum* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | *S. macrocarpon* |
|

 |
| Dunomo |
|  ****Solanum macrocarpon****L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Afrika melongeno  |

 |
| v • d • r |

**Antruvo** aŭ **afrika melongeno** (*Solanum macrocarpon*) estas planto el la familio de la Solanacoj (*Solanaceae*). La specio estas firma parenca al la melongeno (*Solanum melongena*).

Antruvo estas brila bero kiu estas tiel rondoforma kiel mezgranda tomato. Ofte ĉe la nematura frukto sidas ankoraŭ paniklo kaj sepaloj. La frukto estas ronda kaj en nematura stato verdece blanka, ĝi havas dikan ŝelon kaj verdajn semojn. En matura stato ĝi estas oranĝe flava aŭ brune flava kaj havas multajn rigidharojn. La frukto estas manĝata nemature. Tranĉitaj fruktoj iĝas brunaj rapide. La frukto havas amaran guston.

fruktoj ĉe planto
Antruvo originas el Orientafriko kaj hodiaŭ ĝi estas kultivata ankaŭ en la tropikoj de Sudameriko.

Fruktoj de antruvo.

Uzado
-----

La nematuraj fruktoj estas kuirataj. La frukto estas uzata ankaŭ en la surinama kuko.

Vidu ankaŭ
----------

* listo de legomoj

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Antruvo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Antruvo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Antruvo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Antonín REJCHA** (naskiĝis la 26-an de februaro1770 en Čáslav (nuna Ĉeĥio, tiama Aŭstrio-Hungario) - mortis la 28-an de majo 1836 en Parizo) estis ĉeĥa komponisto, muzikteoriulo kaj muzikpedagogo. Li estas konsiderata kiel unu el la ĉefaj reprezentantoj de la t.n. ĉeĥa muzika emigracio.

Vivo
----

Li naskiĝis en familio de surstrata muzikisto Šimon Rejcha, kiu bedaŭrinde baldaŭ mortis.La patrino denove edziniĝis kaj neglektis la filon, tial la 11-jara Antonín fuĝis el la hejmo.
Kiel 15-an knabon ekprizorgis lin lia onklo Josef Rejcha, kiu ludis en kapelo de la grafo Wallenstein en Ŝvabio. Tie Antonín eklernis ludis plurajn muzikinstrumentojn kaj fremdajn lingvojn. Komence de sia kariero li ludis en la kortega kapelo en Bonn (kie li amikiĝis kun Ludwig van Beethoven) kaj poste vivtenis sin kiel muzikpedagogo kaj komponisto en Hamburg. Sekve li studis ĉe Joseph Haydn en Vieno kaj en 1808 li daŭre ekloĝis en Parizo, kie li edziĝis al francino, akiris la francan ŝtatanecon kaj en 1818 fariĝis profesoro (kaj sekve ankaŭ direktoro de la konservatorio en Parizo. Al liaj studentoj apartenis ekzemple Hector Berlioz, Charles Gounod, César Franck, Franz Liszt kaj aliaj.

En 1835 pro sia tutviva verkaro li estis premiita per Ordeno de
honora legio kaj fariĝis membro de la Franca akademio de sciencoj kaj artoj.

Verkaro
-------

Monumento de Rejcha en la pariza tombejo Pére Lachaise
El la nuna vidpunkto Rejcha estas aprezata precipe kiel muzikteoriulo kaj muzikpedagogo.
Liaj novismaj kaj instigaj teorioj pri melodio, harmonio kaj muzika kaj drama komponado estis ofte eldonataj kaj tradukataj kaj influis pluajn generaciojn de muzikscienculoj en tuta Eŭropo.

Inter liaj komponaĵoj troviĝas verkoj por piano(36 fugoj, Umění variace - Arto de variacio), 7 simfonioj, 9 orkestraj uverturoj, koncertoj, voĉmuziko, spirita muziko (Requiem, Te Deum), operoj ktp.

Verkoj eldonitaj en kompaktdiskoj
* *Requiem (Supraphon 2005)*
* *Fugues for Piano (Supraphon 2003)*
* *Lenore (Supraphon 2000)*
* *Wind Quintets, Op. 100 (Studio Matouš 1996)*
* *Chamber Music (Studio Matouš 1996)*
* *Quintet for pianoforte and strings; Trio for three cellos (Praga 2003)*
* *Der Neue Psalm [The New Psalm] (Panton 1995)*
* *3 Quartets, Op.98 (Panton 1995)*
* *Symphonies (Panton 1995)*
* *Te Deum (Panton 1995)*
* *24 Horn Trios (Supraphon 1994)*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Antonín Rejcha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Antonín Rejcha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* senpagaj muziknotoj ĉe Free-Scores
* Elŝuteblaj komponaĵoj en midi-formo (aŭskulteblaj kaj transformeblaj al muziknotoj ) ĉe Classical Archives (eblas senpage registriĝi kaj elŝuti 5 komponaĵojn potage) - serĉu sub komenca litero de la família nomo de la komponisto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 218677
* GND: 118931482
* LCCN: n81018999
* VIAF: 39563060
* ISNI: 0000 0001 2320 5322
* LIBRIS: 213077
* SUDOC: 056592043
* BNF: 13898892f
* MBA: 3903b08e-fc55-42f9-826c-f66faab3b98d
* NLA: 35638542
* NDL: 01056838
* BIBSYS: 99028499
* NKC: jn20000620308
* ICCU: LO1V130414
* BNE: XX1585053
 |
**Sieteiglesias de Tormes** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Pantano de Santa Teresa. *Sieteiglesias de Tormes* estas tradukebla etimologie al *Sep preĝejoj de Tormes*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Sieteiglesias kaj Pedro Martín, okupas totalan areon de 14,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 191 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 40 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, tamen ne tiom kiom aliaj samprovincaj loĝlokoj. Ĝi distas 32 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753458
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por la dolĉaĵo nomata *flan* en la hispana, vidu la artikolon flaŭno. |

**Flano** (angle *flan*, france *flan*) estas eŭropa maldika disk-, rondforma bakaĵo el pasto.

Priskribo
---------

Ĝia originala formo estas la nedolĉa plata pano, pretigita entute sen aŭ kun malmulte da gisto (flanpano) por ĉiutaga konsumado. Hodiaŭ, tamen, flano povas esti aŭ dolĉa aŭ nedolĉa.

* Tranĉaĵo de dolĉa flanoTranĉaĵo de dolĉa flano
* Nedolĉa franca flanoNedolĉa franca flano
* Angla nedolĉa flano de spinaco kaj kaprina fromaĝoAngla nedolĉa flano de spinaco kaj kaprina fromaĝo

Nomoj
-----

Tia rondforma bakita plado nomiĝas *flan* en la franca lingvo kaj en la brita angla lingvo, etimologie deveninte de la praĝermana *\*flaþō* "maldika kuko, patkuko" kaj samdevena kiel la Esperanta vorto *plata* (ambaŭ el la prahindeŭropa *\*pleth₂-* "plata").

Konfuze, en la hispana lingvo kaj en la usona angla lingvo, la samforma nacilingva vorto signifas flaŭnon, kiu estas mola, ne bakita, kaj ne maldika.

Vidu ankaŭ
----------

* pita
* macoflanoj
* flanpano
* patkuko, krespo
* naan aŭ barata flano
* pico
* langoŝo

* Kategorio Flano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Flandra kaj Nederlanda Esperanto-Bibliografio*** estas bibliografio de neseriaj publikigaĵoj pri Esperanto en la nederlandlingva lingvoregiono por la periodo ekde 1900 ĝis la komenco de la 1980-aj jaroj. Ĝi estas kompilita de Guido Thys kaj eldonita de Flandra Esperanto-Ligo en 1983. La verko estas realigita kadre de studotasko kaj gvidita de W. Minne kaj Paul Peeraerts.

Eke estis celate konsideri kiel distingan principon la jaron de la publikigaĵo. Sed ĉar tiu kriterio mankas je pluraj verkoj, la kompilinto devige kontentigis sin per alfabeta klasifiko laŭaŭtore. Ankaŭ jena limigo de la bibliografio estas akceptita : nur tiuj publikigaĵoj estas enlistigitaj kiuj celis informi la nederlandlingvan publikon pri Esperanto aŭ pri iu Esperanta studo. La prifikciaj verkoj do estas ekskluditaj. 

Notinde estas ke, kvankam ne kompleta, la bibliografio enhavas 516 da titoloj. Laŭ la grafiko de la paĝo 91, laŭnombre la plej multaj publikigaĵoj aperis inter 1925 kaj 1939.

Eltiraĵoj
---------

* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Miguel Ángel SANCHO PARDO** (Madrido, 1963) estas hispana esperantisto. Li estis prezidanto de Hispana Esperanto-Federacio.

Li studis filozofion en la Universitato Complutense, kie li fakiĝis pri Logiko.

Li laboris en entreprenoj de teknologio, kaj kun aliaj kolegoj kunkreis la firmaon *Spinmedia*, kiu interalie okupiĝas pri la prezento de balot-rezultoj en Hispanio, Argentinio kaj Venezuelo, kaj pri la kreado de publikaĵoj en Interreto. Nun li fakas specife pri tio lasta kaj estras tiajn projektojn kiel direktoro de produktado.

Miguel Ángel Sancho esperantistiĝis en 1981. Li estis prezidanto de la junulara asocio HEJS de fine de la 80-aj jaroj. Poste li estis prezidanto de HEF de 1997 ĝis 2004, periodo dum kiu HEF partoprenis la lingvofoiron Expolingua en Madrido, inter 1999 kaj 2005. Li estas la kunordiganto de la reta agado de HEF de 1995.

Li kontribuis al la kolektiva libro *Pandemonio* (1987).
**Frederiko la 2-a** gvidis la Sesan krucmiliton al la Sankta Lando en 1228, kaj postulis la reĝecon de Jerusalemo sur rajto de sia edzino, reĝino Jolanda de Jerusalemo, kiu heredis la titolon de "Reĝino de Jerusalemo" de sia patrino, Maria de Montferrat, edzino de Johano de Brienne.

Grandeco de la armeo de Frederiko la 2-a kaj lia reputacio ene de la islama mondo estis sufiĉaj por reakiri Jerusalemon, Betleĥemon, Nazareton kaj kelkajn najbarajn kastelojn sen perforto. Tiuj estis reakiritaj per traktato kun la ajubida sultano Al-Kamil. Tamen, Jerusalemo ne restis por longa tempo en kristanaj manoj, ĉar ekzistis ne sufiĉe da teritorio ĉirkaŭe sub kristana regado kaj tial estis neeble konservi la pacon.

La ajubidoj invitis la ĥorezmajn klanojn por rekonkeri la urbon. En la sieĝo la 15-an de julio 1244 la ĥorezmanoj tute detruis Jerusalemon, lasante ĝin en ruinoj kaj senutila kaj al kristanoj kaj islamanoj. La Sepa krucmilito sub Ludoviko la 9-a (Francio) estis instigita per tiu masakro, sed ĝi plenumis malmulton krom anstataŭigi la ajubidojn kaj ĥorezmanojn kun la pli potencaj mamelukoj kiel la ĉefaj kontraŭuloj de la krucistoj en 1250.
**Lancelot HOGBEN** (naskita la 9-an de decembro 1895 en Southsea; mortinta la 22-an de aŭgusto 1975 en Wrexham) estis brita lingvokreinto. 

Li ekstudis en Trinity College, Cambridge, en 1912. Li fariĝis biologo kaj estis profesoro en Sudafriko, Usono, Londono kaj Aberdeen. Li estis edzo de Enid Charles, konata statistikistino, kaj havis kvar gefilojn.

Li multe vojaĝis kaj vizitis eĉ Japanion. Li estis aŭtoro de grava verko de scienca divastigado, *Science for the Citizen* (Scienco por la Civitano), kaj multaj eseoj pri edukado, nome "Dangerous Thoughts" (Danĝeraj pensoj). Pliaj gravaj kaj sufiĉe popularaj verkoj liaplumaj estis *Mathematics for the Million* (Matematiko por Milionoj) kaj, kunaŭtore, *The Loom of Language* (La Teksiĝo de Lingvo). 

Li kreis la planlingvon Intergloso en 1943. Ĉar tiu ĉi lingvoprojekto de sukcesis, li lasis ĝin en 1963 kaj anstataŭe proponis alian projekton, Esenca Monda Angla, bazita sur Basic English.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 230935
* GND: 121363430
* LCCN: n50042258
* VIAF: 85167517
* ISNI: 0000 0001 0921 1304
* SUDOC: 033411018
* BNF: 12427929f
* NDL: 00443574
* NKC: skuk0003067
* BNE: XX971916
 |