recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Boĉar situas en la mapo en la verda municipo
Ortodoksa preĝejo de Boĉar
Katolika preĝejo de Boĉar

Bazaj informoj
--------------

**Boĉar,** serbe **Бочар,** slave **Bočar,** germane **Botschar,** hungare **Bocsár** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Novi Bečej.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 1890
* Poŝtkodo: 23274
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

Situo
-----

Boĉar situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Ĉoka-Novo Miloŝevo.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Boĉar 1895 da homoj, (serboj 1521 (80 %), hungaroj 215 (11 %), jugoslavianoj 62 (3 %) kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo
* katolika preĝejo

* Kategorio Boĉar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Teatro *Die Schotte* en la erfurta Schotten-strateto.
**Die Schotte** estas teatro de laikaj junuloj kaj infanoj kun teatropedagogia centro en Erfurto.

Historio
--------

Schotte establiĝis post la Turniĝo en la urbocentro, en sporthalo. Ŝanĝi la sporthalon al teatro estis necese por kontinuigi la artistan kaj pedagogian laboron de jam ekde 1961 ekzistinta Infana kaj junulara teatro kiel ankaŭ de la en 1987 fondita *Jugendbühne Ti(c)K*. Ambaŭ post 1990 ne estis certaj ĉu povi plue ekzisti.

La intertempe elstara artista renomo de la teatro ŝuldiĝas unue al larĝa gamo da klasikaj programoj, due al depostulantaj nuntempaj teatraĵoj. Tamen oni ĉiam denove devas konvinki la teatroemulojn kaj pruvi kvaliton por postvivi malfacilajn momentojn, en kiuj la futura sorto de la teatro ne klaras.

En 1995 kaj 1997 la ejoj de la teatro estis senteble pligrandigitaj.

Ofertoj
-------

Ĉ. 150 infanoj kaj junuloj kunlaboras. En la 2006-a jaro oni organizis por la 14-a fojo la *Turingiajn lernejteatrajn tagojn*. Krom por la propraj enscenejigoj Schotte estas je dispono por gelernantoj, senlaboruloj (ekz. rolludi por plibonigi ŝancon ĉe sinproponado pri laborposteno) kaj metilernantoj en konekso kun la t.n. Malfermita laboro. Klerigadoj kaj pluklerigadoj antaŭenpuŝas la kvaliton de la teatra sceno en la Liberŝtato kaj diversaj servoj (ekz. biblioteko; kolekto da rekvizitoj) enpenetrigis interesiĝantojn profunde en la mondon de teatro.

Pli ol 52 premieroj - averaĝe po 3 por ano - ĝuigis ĝis nun la erfurtan publikon. Oni ludis ankaŭ ekster de Germanujo: en Franclando, Usono, Luksemburgio, Hispanujo, Ĉeĥio, Venezuelo, Ĉilio, Monako kaj Turkio.

Premioj
-------

Tri fojojn estis aljuĝita al *Schotte* fare de la Turingia ministerio pri socialaĵoj, familio kaj saneco la *Turingia junularteatra premio* (*Thüringer Jugendtheaterpreis*) kaj unufoje ankaŭ la *Turingia kulturpremio* (*Thüringer Kulturpreis*).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Die Schotte en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Hejmpaĝo de la teatro.
**Boĝnurdo** (perse بجنورد estas universitata urbego de nordorienta Irano. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco Norda Ĥorasano kaj same de la samnoma distrikto. La grandurbo estas konata pri sia multkultura fono. La loĝantoj parolas almenaŭ 2 malsamajn lingvojn.

Parko en Boĝnurdo

Bazaj informoj
--------------

* 37° 28′ 30″ N 57° 20′ 00″ O﻿ / ﻿37.47500 °N, 57.33333 °O﻿ / 37.47500; 57.33333 (mapo)
* Areo: 36 km²
* Supermara alteco: 1,070 m
* Loĝantaro: 228,931 en 2016
* Horzono: UTC + 3:30; somere UTC + 4:30
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo: (+98) 58

Geografio
---------

Boĝnurdo situas sur altebenaĵo en la nordorienta landparto. Teherano troviĝas 701 km.

Spegula Palaco en Boĝnurdo

Historio
--------

La pratempa urbeto situis periferie de la nuntempa Boĝnurdo. Dum la historio kelkfoje sismoj skuis la urbon. La municipo formiĝis en 1931.

Eduko
-----

En Boĝnurdo 3 universitatoj kaj altnivela instituto funkcias.

Klimato
-------

Boĝnurdo situas en duonarida klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas/neĝas po 272 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio-septembro malpi ofte. Inter decembro-februaro ofte frostas, inter junio-septembro la temperaturo ofte estas pli, ol 30 °C.

Trafiko
-------

El Boĝnurdo forkuras 3 ĉefvojoj, inter ili estas la plej gravaj al Sario (urbo) kaj Maŝhado.

Vidindaĵoj
----------

* diversaj palacoj
* mineralfonto
* maŭzoleo
* turkmendevena ĉevalaro, por turistoj rajdantaj ekskursoj

Fontoj
------

* interalie WikiTrans

* Kategorio Boĝnurdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (perse)
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika preĝejo en Aŭstrio, en Burgenlando, en Unterfrauenhaid.

Historio
--------

La gotika kirko kaj samtempe pilgrimejo estis menciita unuafoje en 1222. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1460. En la 18-a jarcento ĝi estis plene trakonstruita, sed restis partoj el la malnova preĝejo. La predikejo fariĝis en 1760.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas laŭvice 3 partojn: turo, navo kaj plurkvadrata gotika sanktejo, apude estas la baroka sakristio. Interne la orgeno situas sur galerio. Sur muro de la sanktejo estas bildo pri "Vivo de Sankta Maria", kiu estas kopio pri Dürer-bildo. Apud la ĉefaltaro (farita en 1800 ŝtonaj skulptaĵoj situas pri Sankta Jozefo kaj Sankta Tadeo. La flanka altaro havas bildon pri "Nigra Madono" laŭ Czestochowa (kopio el 1629).

En tiu preĝejo oni baptis Franz Liszt-on, pri kio memortabulo memorigas. Apud la preĝejo skulptaĵo pri Kristo troviĝas de 1628.

Fontoj
------

* (hungare)
* (hungare)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Zenona Bożena Mamontowicz-Łojek** (naskiĝis la 22-an de decembro 1937, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – pola historiistino, teatrologo, socia aktivulino, prezidantino de Pola Fondaĵo de Katin, fondintino de Warszawska Rodzina Katyńska (Varsovia Katina Familio).

Biografio
---------

Abiturientino de Ŝtata Baleta Lernejo en Varsovio, dancistino de Centra Ensemblo de Pola Soldataro kaj operaj scenejoj en la ĉefurbo kaj Lodzo. En 1966 finis Varsovian Universitaton. Ses jarojn poste defendis doktorigan tezon en la Katedro pri Klerigo-Historio kaj Kulturo surbaze de laboraĵo *Polskie szkolnictwo baletowe w okresie międzywojennym* (Pola baleta instrusistemo dum la intermilita periodo). Okupiĝis pri historio de pola teatro kaj baleto kaj pri koreografio. Publikigis laboraĵojn pri Antoni Tyzenhaus kaj François Gabriel Le Doŭ. En la jaroj 1971–1974 gvidis baletan trupon de Ŝtata Teatro Muzika en Lodzo.
Ŝi estis edzino de historiisto Jerzy Łojek. De multaj jaroj engaĝita pri memorigo de la katina krimo. Kunfondintino de Katinaj Familioj (kune kun Varsovia Katina Familio), kaj ankaŭ la unua prezidantino de Federacio de Katinaj Familioj. Estis prezidantino de Pola Fondaĵo de Katin kaj sekretariino de Sendependa Historia Komitato por Esploro de la Katina Krimo.

Ŝi partoprenis socian kaj politikan agadon, sed ne sukcesis iĝi senatano en 1993.

Pereis la 10-an de aprilo 2010 rezulte de katastrofo de la pola aviadilo Tu-154M super Smoleńsk, survoje al Celebrado de la 70-a datreveno de Soveta Krimo en Katin. La 16-an de aprilo estis postmorte distingita per Oficira Kruco de la Ordeno *Polonia Restituta*.

La 20-an de aprilo 2010 estis entombigita en la Tombejo Powązki en Varsovio.

Ekteraj ligiloj
---------------

* Barbara Stanisławczyk, Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości La lasta krio. De Katin ĝis Smolensk - historioj pri dramoj kaj amo, Dom Wydawniczy Rebis, Poznan 2011, p. 100-101, ISBN 978-83-7510-814-9

* Kategorio Bożena Mamontowicz-Łojek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 345780
* LCCN: n85189778
* VIAF: 101654836
* ISNI: 0000 0000 7835 7449
* SUDOC: 13206488X
* BNF: 12766514d
 |
*Die alten, bösen Lieder*, 1827
**„Die alten, bösen Lieder"** (La malnovaj, malbonaj lidoj) estas poemo de Heinrich Heine, kiu temas pri la necesa enterigado de malnovaj malbonaĵoj kaj suferoj. Heine ĉirkaŭskribas la neniigon de malnova doloro per variaj literaturaj bildoj. La teksto starigas la finadon de la sekcio *Lyrisches Intermezzo* (Lirika intermezo) en la poemkolekto *Buch der Lieder* de Heine. Ĉi tiu aperis en 1827, ekestis tamen jam en la tempo ekde 1816 ĝis 1826.

Muzikigo fare de Robert Schumann
--------------------------------

Robert Schumann muzikigis la poemon de Heine kiel lasta lido de la lidociklo *Dichterliebe* (op. 48). Ĉi tiu ciklo el 16 lidoj laŭ Heine ekestis en 1840 dum tempo, en kiu Schumann komponis multajn lidojn. Schumann, kiu mem longtempe volis fariĝi verkisto, estis fervora pri la kreiva interŝanĝo de malsamaj artĝenroj. Kiel ega admiranto de Heine li muzikigis multajn el ties lirikaj verkoj. Unualinie por romantisto Schumann gravis la kunfandiĝo kaj unuecigo de poezia arto kaj muzika esprimo. Tiel la muzikigo fare de Schumann pri „Die alten, bösen Lieder" havas decidiĝintan, intensiĝintan karakteron.

Pli posta akceptado
-------------------

Fatih Akin filmigis la lidon kiel germanan kontribuaĵon al kompilfilmo *Eŭropaj vizioj* de EU, konsista el 25 fimetoj de Lars von Trier. Kunagantoj estas ekz. FM Einheit kaj Idil Üner. Filmo kaj lido implicas en ĉi tiu kunteksto postulon al EU, „rigardi arton kaj kulturon de malsamaj landoj kiel ilo de repaciĝo".

Georg Kreisler nomis sian memorlibron aperintan en 1989 ĉe Ueberreuter laŭ la kanto de Heine, kio estas komprenenda je ĉi tiu malicema satiristo precipe kiel omaĝo.

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2009-08-10. Alirita 2010-03-13.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Text in der von Schumann geringfügig veränderten Version Arkivigite je 2009-12-08 per la retarkivo Wayback Machine
* Aufnahme des Schumann-Lieds mit Peter W. Shea (Tenor) und Gregory Hayes (Klavier) im mp3-Format (Größe: 11,6 MB)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 315070
 |
**Preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika preĝejo en urbo Tura, en la urbocentro.

Historio
--------

La unua mencio pri la gotika kirko okazis en 1320. Ĝi havis unu navon, sakristion, sanktejon kaj turon. La preĝejo trakonstruiĝis en la 17-a jarcento, poste dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a ĝi estis bruldetruita. En 1847 fulmo trafis la preĝejon, post 2 jaroj la rusa armeo prirabis ĝin. Tamen post 3 jaroj orgeno ekfunkciis. En 1887 oni restaŭris la preĝejon. En 1911 la preĝejo plene trakonstruiĝis, ankaŭ tiam la orgeno estis riparita. En 1972 ĉirkaŭaĵo de la ĉefaltaro ricevis novan vizaĝon, same la orgeno estis restaŭrita. Inter 1983-1987 oni plene renovigis la preĝejon. Ekde 1994 la orgeno estas konvena por koncertoj.

Konstruaĵo
----------

En la korto kolono pri Sankta Triunuo situas. La konstruaĵo ankaŭ nun havas unu navon, la kvadrata turo situas flanke, proksime de la sanktejo. Interne la mebloj venis el 1933. La fenestraj bildoj prezentas la hungarajn sanktulojn.

En la preĝejo koruso funkcias, ankaŭ skoltoj apartenas al vivo de la preĝejo. Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare
* hungare
* kun bildoj Arkivigite je 2012-05-14 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Despeñaperros
**Despeñaperros** (Hundelmontigejo) estas ravino, interkrutejo kaj montopasejo elfosita de la rivero Despeñaperros situa en la municipo de Santa Elena, norde de la provinco de Jaén (Hispanio), kiu estas deklarata Natura Parko fare de la Junto de Andaluzio kun etendo de 7.649 hektaroj, ĉefe pro siaj valoroj geologiaj kaj pejzaĝaj, sed kiu posedas ankaŭ elstaraj flaŭro kaj faŭno.

Temas pri interkrutejo inter krutegaj rokomuroj, kun deklivoj pli ol 500 m altaj kaj tre uzataj de la homo laŭlonge de la historio, ĉar estis natura trapasejo de Sierra Morena kaj ĉefa kontaktejo inter Andaluzio kaj la Centra Altebenaĵo, Kastilio-Manĉo, aŭ kio samas, kun la resto de Hispanio. Tiele tra Despeñaperros ĉiam pasis gravaj komunikvojoj tiom pere de ŝoseoj, (la aŭtoŝoseo radia A-4), kiom pere de fervojo. La fervoja aliro estis la plej grava de la tuta Andaluzio (escepte de la linio Mérida–Sevilo) ĝis 1992, pro la konstruo de la linio tutrapida Puertollano–Córdoba (90 km okcidente).

Flaŭro
------

Arbuto.
La hegemonia vegetaĵaro estas simila en la tuta Sierra Morena oriente, nome la mediteranea arbaro, kun hegemonio siavice de anzinoj kaj korkokverkoj, sed ankaŭ aliaj kverkoj kaj pinoj (Pinio, Halepa pino kaj Nigra pino). La makiso estas de arbutoj, erikoj, cistoj, mirtoj kaj Kirmesa kverko.

Menciindas ankaŭ la laŭriveraj arbaroj kiu aperas en la diversaj riveroj kaj rojoj, pli ombraj kaj humidaj, kun alnoj, fraksenoj kaj salikoj.

Krome en la natura parko ekzistas 30 endemioj unikaj en la mondo kaj aliaj specioj unike en la Iberia Duoninsulo.

Faŭno
-----

Elstaras ekzisto de cervoj kaj aproj, pri kio estas laŭleĝa kaj neleĝa ĉasadoj, kaj plie elstaras ekzisto de kelkaj malmultaj ekzempleroj de iberia linko kaj de lupo, tiel kiel abundo de malgrandaj karnovoruloj kiel la vulpo, la enmetita ikneŭmono kaj la sovaĝa kato.

Gipo.
Inter la birdoj kiuj loĝas en Despeñaperros menciindas la imperia aglo kaj la gipo.
Koordinatoj: 49° 46′ 40″ N 18° 04′ 08″ O﻿ / ﻿49.77778 °N, 18.06889 °O﻿ / 49.77778; 18.06889 (mapo)

**Bravinné** (germane *Brawin*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Bílovec en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3 km de Bílovec kaj 7 km de Fulnek. Ĝi troviĝas en parko Oderské vrchy. La vilaĝo mem estas en abrupta monteto. Proksimume 1,5 kaj 5 km de Bílovec troviĝas aermuelejo. Troviĝas en ĝi multe da maŝinoj por mueli grenon. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 289 loĝantoj. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 91 adresoj.

**Bravinné** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,84 km².

Historio
--------

Bravinné estis fondita verŝajne komence de la 14-a jarcento, ĝi apartenis al Opava princlando, pli poste al krona lando silezia. En historiaj fontoj la vilaĝo Bravinné (*Brafin*) unufoje menciata en la jaro 1377, kiam ĝi apartenis al feŭdulo Mikuláš Stoš el Malenovice, kiu en la vilaĝo proprumis bienon kun nomo Brawe. El Bravinné aŭ Bravina devenis etaj regantoj, kiuj estis branĉo de la antaŭaj posedantoj Stošoj el Malenovice, resp. el Kounice. En la jaro 1543 ĝi fariĝis konsisto de senjorujo Bílovec.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 478 |
| 1880 | 540 |
| 1890 | 545 |
| 1900 | 517 |
| 1910 | 530 |
| 1921 | 492 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 475 |
| 1950 | 219 |
| 1961 | 244 |
| 1970 | 280 |
| 1980 | 289 |
| 1991 | 293 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 337 |
| 2011 | 310 |
| 2021 | 289 |

Memorindaĵoj
------------

* Preĝejo de sankta Virgulino Maria el la jaroj 1887–89
* Memoriga tabulo al falintoj enn la 1-a mondmilito
* Memoriga kruco el la jaro 1900
* Infanĝardeno (eksa lernejo)

Fotografioj
-----------

* Bravinné, enveturejo en la vilaĝonBravinné, enveturejo en la vilaĝon
* Bravinné, monumentoBravinné, monumento

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Bílovec (7) |
| --- |
| Bílovec ~ Bravinné ~ Lhotka ~ Lubojaty ~ Ohrada ~ Stará Ves ~ Výškovice |

 |
Botelo da minarala akvo. Kutime tiu akvo atingas valorojn malpli altajn de fiksa reziduo.
**Fiksa reziduo** estas la parametro utiligita por klasifiki la mineralakvojn kaj la trinkakvojn ĝenerale. Kutime esprimita per mg/ L, indikas la kvanton da organika kaj neorganika solita, substanco perfekte seka restanta vaporiĝo en platena kaspulo, perfekte tarita, de konta kvanto da akvo antaŭe filtrita.

Precizigoj
----------

Por ĝuste precizigi la fiksan reziduon, post la vaporiĝo oni varmigas la kapsulon ĝis 100°C en konstanta pezo kaj poste denove varmigas ĝis 180°C en konstanta pezo (eliminante tiel la plej volatilajn amoniajn salojn kaj iujn organikajn kombinaĵojn. Oni povas plue ĝin varmigis ĝis 500°C komplete detruante ĉiujn amoniajn salojn, la organikajn substancojn kaj la nitratojn. La rezulto esprimiĝas per ppm (partojn por miliono) aŭ per mg/l, specifante ĉiam per kiu temperaturo la fiksa reziduo estis rezultigita.

Laŭbaze de tiu temperaturo oni distingas la valoron de la akvo esplorata: 

* meteoraj akvoj: de 10 ĝis 80 mg/L

Mikrordganismaj sporoj de *Bacillus subtilis*
* oligomineralaj akvoj: de 80 ĝis 200 mg/L
* mezmineralaj akvoj: de 200 ĝis 1.000 mg/L
* moneralaj akvoj: de 1.000 kaj pli mg/L
* salaj akvoj: de 30.000 mg/L kaj pli.

Notoj
-----

1. ↑  Bibliografion: Banchi ĉ. 2.

Vidu ankaŭ
----------

* Acida pluvo
* Mineralakvo

Bibliografio
------------

* Banchi Giuseppe, Gallini Carla, Gieri Rizzeri Carmela, *Materiali da Costruzione,* Le Monnier , Firenze, 1995.

Aliaj projektoj
---------------

 Komuna akvo

* Kategorio Fiksa reziduo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La nigra linio en la mapo prezentas la biciklovojon *HOAG-Trasse*
La ***HOAG-Trasse*** estas iama relvojo por la vartrafiko inter la urboj Duisburg kaj Oberhausen en Germanujo, kiu nun estas alikonstruita kiel biciklovojo.

Markado de la biciklo- kaj promenvojoHoag-Trasse
La relvojo de la iama fer- kaj ŝtalprodukta firmao HOAG ligas la urbopartojn Duisburg-Walsum kaj Oberhausen-Sterkrade. La HOAG-Trasse origine utilis je la transporto de karbo el la Karbominejo Sterkrade al la Rejnhaveno en Walsum.

Post kvinjara konstruado (malkonstruo de la reloj, asfaltado ktp.) fare de la Regiona Ligo Ruhr la kombinita biciklo- kaj promenvojo estis preta en majo 2007 por publika uzo. Kiel vojmontriloj de la biciklovojo servas supergrandaj koloraj ludfiguroj proksimume 1,50 Meter altaj.

La projekto kostis sep milionojn da eŭroj, el kiuj federaciero Nordrejnvestfalio kaj la distriktaro Monastero financis naŭdek elcentojn kaj la Regiona Ligo Ruhr dek elcentojn.

Literaturo
----------

* *Eisenbahnatlas Deutschland*. Schweers + Wall, Akeno 2005, ISBN 3-89494-134-0.

Mapoj:

* Landesvermessungsamt Nordrhein-Westfalen (Hrsg.): Kreiskarte Kreis Wesel 1:50000. 5, Aufl. Bonn 1991, ISBN 3-89439-578-8.
* FALKPLAN DUISBURG / MOERS; 36-a eldono 2002; Falk Verlag, Ostfildern, ISBN 3-88445-117-0
* FALKPLAN MÜLHEIM / OBERHAUSEN; 16-a eldono Februar 1971; Falk Verlag, Hamburgo
* FALKPLAN MÜLHEIM / OBERHAUSEN; 36-a eldono 1997/98; Falk Verlag Hamburgo, ISBN 3-88445-137-5

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio HOAG-Trasse en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hoag-Trasse
* Gazetara komunikilo de RVR
* Vojmapo[*rompita ligilo*]
* La haveno en Walsum
* La ferfandejaj fervojoj
* Mapo de la HOAG-Trasse Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
**Fikret Mashadi Jamil oghlu AMIROV** (en azerbajĝana lingvo: Fikrət Məşədi Cəmil oğlu Əmirov; 22a de Novembro, 1922, Ganĝo – 20a de Februaro, 1984, Baku) estis elstara komponisto de Azerbajĝano en la Soveta periodo.

Lia familio estis aktiva en la popolmuziko de Azerbajĝano kaj studis en la Azerbajĝana Ŝtata Konservatorio, nune konata kiel Bakua Muzika Akademio. En 1941, kiam Nazia Germanio atakis Sovetunion, Amirov, estante 19-jaraĝa, estis devigita militservi en la Soveta armeo. Li estis vundita ĉe Voroneĵo, hospitaligita kaj demobilizita el la militservo, revenis al Baku kaj pluigis siajn studojn en la Azerbajĝana Ŝtata Konservatorio.

La muziko de Amirov estis tre influita de azeriaj popolmelodioj. Li kreis novan ĝenron nomita simfonia mugamo. La simfoniaj mugamoj de Amirov estis bazitaj sur klasikaj popolpecoj kaj estis plenumitaj de multaj famaj simfoniaj orkestroj tra la tuta mondo, kiel la Houston Symphony Orchestra dirigentita de Leopold Stokowski.

Amirov estis fekunda komponisto. Liaj plej famaj pecoj estis simfoniaj verkoj kiel "Ŝur" (1946), "Kurd Ovŝari" (1949), "Azerbaijan Capriccio" (1961), "Gulustan Bayati-Shiraz" (1968), "La legendo de Nasimi" (1977), "Memore al la Herooj de la Granda Nacia Milito" (1944), "Duobla Konĉerto por violono, piano kaj orkestro" (1948) ktp.

Liaj baletoj estas "Nizami" (1947) kaj "Mil kaj unu noktoj", kiu premieris en 1979. Amirov verkis la operon "Sevil" en 1953. Li verkis ankaŭ nombron de pecoj por piano kiel "Balado," "Kanto de Aŝug," "Nocturne," "Humoreska," "Lirika danco," "Waltz," "Lullaby" kaj "Toccata." Li verkis ankaŭ nombrajn filmajn muzikojn.

Honoroj kaj premioj
-------------------

* Stalina Premio (1949)
* Sovetunio Ŝtata Premio (1980)
* Popola artisto de Soveta Azerbajĝano (1958)
* Popola artisto de Sovetunio (1965)
* Heroo de Socialisma Laboro (1982)
* Du Ordenoj de Lenin (1959, 1982)
* Ordeno de Laborista Ruĝa Standardo, dufoje (1967, 1971)

* Kategorio Fikret Amirov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 739856
* GND: 1019137533
* LCCN: n80015492
* VIAF: 116398422
* ISNI: 0000 0000 8413 1833
* SUDOC: 161100724
* BNF: 139309843
* MBA: 10e81a80-6e70-4ad2-a644-d2c59bc86f08
* NKC: mzk2009512425
 |
**HIAS** (angle *Hebrew Immigrants Aid Society*) estas jud-usona humanitara organizo kiu estis origine fondita por helpi judajn rifuĝintojn en 1881. La organizo helpis judajn civitanojn de Usono akiri permesojn de eniro por iliaj parencoj kiuj restis en Eŭropo, helpis ilin en siaj unuaj paŝoj en la nova lando kaj lobiadis kontraŭ leĝojn kiuj limigas la eblecon de enmigrado de judoj de unu lando al alia.

Nuntempe, la celo de la organizo HIAS estas helpi ĉiujn rifuĝintojn (ne nepre judojn) kiuj estas en malfacila situacio, helpi ilin reunuigi kun siaj familioj, kaj labori por ilia sekureco .

Historio
--------

Komencante en la 70-aj jaroj de la 19-a jarcento, diversaj organizoj ekestis en Usono kies celo estis helpi la judajn enmigrintojn de Eŭropo. Enmigrintoj kiuj alvenis en grandaj ondoj ĉefe ekde la 80-aj jaroj de la 19-a jarcento post la pogromoj kaj antisemitismo en la rusia imperio.

La organizo, kies membroj estis ĉefe enmigrintoj kiuj jam establiĝis, dividis ĝiajn agadojn en du: la virinoj pli okupiĝis pri ĉiutaga vivo kaj helpis la pli novajn enmigrintojn per manĝaĵo, vestaĵo kaj loĝloko, dum la viroj koncentriĝis pli pri lobiado kaj organiza agado por helpi akiri enmigrajn licencojn, la naturaligprocezon en Usono kaj trovi laboron kaj dungado.

La organizo estis implikita en helpado al ne-judaj rifuĝintoj, kiel ekzemple: rifuĝintoj de la Vjetnama milito, Kamboĝo kaj Laoso. Ekde la komenco de la 21-a jarcento, HIAS inkluzivis en siaj agadoj helpon por reloĝigo kaj helpon por nejudaj rifuĝintoj .

Robert Bowers, usona antisemita kaj blanka naciisto, kiu faris la masakron en la sinagogo en Pittsburgh, asertis ke li agis kontraŭ la judoj pro la agadoj de la organizo HIAS en Usono.

Referencoj
----------

1. ↑  HIAS Mission and Values, retejo HIAS (angla)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio HIAS en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* HIAS oficiala retejo
* HIAS helpa retejo
* Usona juda historia socio HIAS instituciaj rikordoj arkiva projekto Arkivigite je 2022-06-15 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818007
* GND: 3021201-7
* LCCN: n81056550
* VIAF: 137215633
* ISNI: 0000 0001 2166 084X
* SUDOC: 031793150
* BNF: 122942930
 |
**Odĵaci** (serbe *Оџаци*, hungare *Hódság*, germane *Hodschag*) estas urbo ka samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Okcidenta** Baĉka. Ankoraŭ 8 vilaĝoj apartenas al la municipo.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 9940
* Poŝtkodo: 25250
* Telefonprefikso: +381 25

Historio
--------

La hungaroj okupis la Karpatan basenon en 895 kaj fondis ŝtaton en 1000. La turkoj okupis la regionon en la 16-a j.c. La kristana armeo venkis la turkojn en 1686, la regiono iĝis limgarda zono apartenanta al la Habsburga Imperio. Ĝis 1920 la urbo apartenis al Bács-Bodrog, kie estis distriktejo. En 1918 taĉmentoj de SHS (=Serba-Kroata-Slovena Reĝlando) okupis la urbon kaj kun okupitaj regionoj de Pécs, Baja kaj aliaj ili proklamis respublikon. Ekde 1920 ĝi apartenis al SHS, ekde 1929 kiel Jugoslavio. Inter 1941-1944 la hungara armeo okupis la urbon.

En 2002 loĝis en la urbo serboj 83%, hungaroj 4%, slovakoj 3%, ciganoj 2%.

Vidindaĵoj estas preĝejoj ortodoksa kaj katolika omaĝe al Sankta Miĥaelo el 1767.

Famuloj
-------

En la tiama Hódság naskiĝis:

* hungara kuracisto Ede Flórián Birly
* hungara verkisto Endre Grandpierre K..

Galerio
-------

* Katholika preĝejo de OdĵaciKatholika preĝejo de Odĵaci
* Ortodoksa preĝejo de OdĵaciOrtodoksa preĝejo de Odĵaci
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri usona filologo. Por informoj pri aliaj samnomaj homoj, vidu la artikolon John McCormick.
**John McCORMICK** (naskita la 20-an de septembro 1918 en Thief River Falls en Minesoto, mortinta la 1-an de aprilo 2010 en York) estis angla filologo, spertulo pri amerikistiko.

En 1941 li diplomiĝis ĉe la Universitato de Minesoto. Kiam Usono ekpartoprenis en la dua mondmilito li aniĝis en la mararmeo kaj estis estro de du militŝipoj, unue en Atlantiko, poste en Pacifiko.

En 1951 McCormick doktoriĝis pri kompara literaturscienco ĉe Universitato Harvard. Li instruis unue en la universitato de Salzburg (Aŭstrio); en 1952 li transiris al la Libera Universitato Berlino, kie li restis ĝis 1960, instruante kiel profesoro ĉe departemento pri amerika literaturo. Poste li interalie estis profesoro en Meksikurbo, Leeds, Tokio kaj Nov-Ĵerzejo (Universitato Rutgers).

Post sia multjara instruado en Germanio McCormick opiniis, ke Germanio post la dua mondmilito ne sukcesis disiĝi de faŝismo.

Konatiĝis lia biografio de George Santayana. La originala manuskripto perdiĝis en ŝipakcidento, kaj li reskribis ĉion el sia memoro.

Kelkaj verkoj
-------------

* The Berlin events: Cold War turning point? 1953 (pri la ribelo en GDR)
* The frozen country. The Kenyon Review, 1960 (32–59)
* Bullfighting: Art, Technique & Spanish Society (1967; originale: *The complete aficionado*)
* Biografio de George Santayana (1987)

Fontoj
------

1. ↑  Christoph Parry: Von der Un-Kultur der Neuen Welt. Ein Stereotyp, seine Struktur und sein Vorkommen bei Thomas Mann und Theodor W. Adorno. En: Patentlösung oder Zankapfel? Jahrbuch für Internationale Germanistik, Reihe A, Band 72. 2005.
2. ↑  Nekrologo de Heinz Ickstadt: John McCormick (1919–2010) – Ein Nachruf
[*rompita ligilo*]

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 333970
* GND: 124026583
* LCCN: n50013624
* VIAF: 46828268
* ISNI: 0000 0001 1060 6661
* SUDOC: 032008600
* BNF: 12311966t
* NKC: jx20070219011
* BNE: XX955037
 |
**Shubashini "Shuba" Jeyaratnam** (Tamila lingvo: சுபாசிணி ஜெயரத்தினம், ankaŭ konata kiel **Shuba Jaya**; naskiĝis la 15-an de junio 1976, mortis la 17-an de julio 2014) estis malajzia aktorino tamildevena.

Antaŭ sia aktora kariero ŝi laboris en la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento kiel *copywriter* por unu el la plej grandaj malajziaj gazetoj *New Straits Times*. En 2009 laboris pri la filma projekto 15Malaysia. En 2010 Jay kaj lia patro partoprenis en realeca televidserio *Mari Menari* en televido Astro Ria. En 2011 komencis aperi en lokaj televidaj serioj kiel *Spanar Jaya*, *Gadis 3* aŭ *Sugumana Sumaigal*. Ŝi prezentiĝis ankaŭ en kelkaj filmoj kiel *Relationship Status* (2012) aŭ *Tokak* (2013).

Ŝi pereis kune kun sia edzo Paul Goes kaj 2-jara filino en katastrofo la 17-an de julio 2014, flugante de Amsterdamo al Kuala-Lumpuro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Malaysian actress, Dutch hubby and baby die with MH17 Arkivigite je 2014-07-22 per la retarkivo Wayback Machine (angle), themalaysianinsider.com
* Shuba Jay en Interreta filma datumbazo
La **norna lingvo** aŭ simple **Norno** (ĉar popolo "nornoj" ne ekzistis), norne ***Norn***, estis ido de la norena lingvo, iam parolita en insularoj Ŝetlando kaj Orkadoj (*nordaj insuloj*). Koloniigite de norvegaj vikingoj depost 800, la dan-norvega registaro cedis la insularojn al Skotlando en la 15-a jarcento. La skotaj registaro kaj eklezio ekmalrekomendis la uzon de la lingvo, kiu estis iom post iom anstataŭigata de la skota.

Oni ne scias ekzakte kiam oni ĉesis paroli la nornan; eble ĝi daŭre estis uzata en kelkaj partoj de la insuloj ĝis la 18-a jarcento. Verŝajne la lastaj orkadaj parolantoj mortis ĉirkaŭ 1750, dum kelkaj en Ŝetlando vivis ĝis ĉirkaŭ 1800. Do la lingvo estis parolata en iu formo dum preskaŭ mil jaroj. Ĝi neniam akiris ortografion, kaj la malmultaj dokumentoj skribitaj en la insuloj havas lingvaĵon klare influitan de la "ĉefa" norvega idiomo. Malfruajn notojn de la buŝa lingvo ĉefe registris anglalingvanoj ne regantaj skandinavan lingvon, kaj pro tio la notoj ŝajnas fuŝaj kaj estas malfacile legeblaj. Frazetoj de la lingvo kaj nornaj pruntvortoj en la lingvoj angla kaj skota travivis ĝis hodiaŭ. Super ĉio granda kvanto de la insulaj loknomoj restas norna.

Eĉ homoj en ĉeflanda Skotlando iam parolis norenajn dialektojn, ekzemple en Caithness, sed tiuj maluziĝis multajn jarcentojn antaŭ la formorto de Norno en Orkadoj kaj Ŝetlando. Tial, kelkaj fakuloj parolas pri "Caithness-a Norno", dum aliaj tian terminon evitas. Oni scias eĉ malpli pri tiu "Caithness-a Norno" ol pri la nornoj de Orkadoj kaj Ŝetlando.

Konservitas tre malmulte da norna literaturo. Unu restaĵo estas la "Patro nia".

Mateo 6:9-13, orkada Norno (transskribo de Wallace; 1700)

Favor i ir i chimrie, Helleur ir i nam thite,
gilla cosdum thite cumma, veya thine mota vara gort
o yurn sinna gort i chimrie,
ga vus da on da dalight brow vora
Firgive vus sinna vora sin vee Firgive sindara mutha vus,
lyv vus ye i tumtation, min delivera vus fro olt ilt, Amen.
Mateo 6:9-13, ŝetlanda Norno (transskribo de Low; 1774)

Fy vor or er i Chimeri. Halaght vara nam dit.
La Konungdum din cumma. La vill din vera guerde
i vrildin sindaeri chimeri.
Gav vus dagh u dagloght brau. Forgive sindorwara
sin vi forgiva gem ao sinda gainst wus.
Lia wus ikè o vera tempa, but delivra wus fro adlu idlu.
For do i ir Kongungdum, u puri, u glori, Amen
Mateo 6:9-13, feroa lingvo (plej proksima kuzo ankoraŭviva)

Faðir vár, Tú, sum ert í Himli. Heilagt verði navn Títt.
Komi ríki Títt. Verði vilji Tín,
sum í Himli, so á jørð.
Gev okkum í dag okkara dagliga breyð. Og fyrigev okkum syndir okkara,
so sum vit eisini fyrigeva teimum, ið móti okkum synda.
Leið okkum ikki í frestingum, men frels okkum frá tí illa.
Mateo 6:9-13, norena lingvo:

Faþer vár es ert í himenríki, verði nafn þitt hæilagt
Til kome ríke þitt, værði vili þin
sva a iarðu sem í himnum.
Gef oss í dag brauð vort dagligt
Ok fyr gefþu oss synþer órar,
sem vér fyr gefom þeim er viþ oss hafa misgert
Leiðd oss eigi í freistni, heldr leys þv oss frá öllu illu.
*Fonto:* Þorvaldur Bjarnarson, 1878.

Literaturo
----------

Michael P. Barnes: *The Norn Language of Orkney and Shetland* (angla), ISBN 1-898852-29-4
diversaj kutimaj rastrumerodensoj de televidaj teknikaj normoj en komparo
**Normdifina televido** aŭ angle *Standard-definition television* prononco [ˌstændəd ˌdɛfɪˈnɪʃən ˈtɛlɪvɪʒən], mallonge **SDTV**, estas komuna nocio por televidaj kaj videaj normoj, kies rastrumerodenso estas pli malgranda ol tiu de altdifina televido, angle nomata *High Definition Television* aŭ mallonge *HDTV*. La sekvaj teknikaj normoj estas kutimaj:

* Formato NTSC (laŭ la usona organizaĵo *National Television Systems Committee*, aparte uzata en Usono, Japanio kaj Sud-Koreio): 640 × 480 rastrumeroj en 59,94 filmkadroj po sekundo
* Formatoj PAL respektive SECAM (preskaŭ ĉiuj restaj ŝtatoj de la tero): 768 × 576 rastrumeroj 50 filmkadroj po sekundo.

Mallongigoj kiel *480p* aŭ *576i* per la literoj indikas ĉu la filmkadroj estas kreataj plenbilde (angle "*p*rogressive scanning") aŭ linion post linio ("*i*nterlaced scanning"). La tri nomataj plej kutimaj teknikaj normoj ĉiuj uzas la metodon de bildokreado linion post linio.

Normoj, per kiuj signaloj de normdifina televido povas esti perataj ciferece, estas : DVB, *ATSC* kaj *ISDB*. 

Sume por justa juĝo de la fakta filmprezenta kvalito necesas krom la rastrumerodenso ankaŭ konsideri la vide-kunpremon.
**Normigado** estas la ellaboro de **teknikaj normoj**, t. e. formalaj dokumentoj, kiuj priskribas ekzemple objekton aŭ procezon. Teknikaj normoj verkiĝas kadre de organizaĵoj, kaj ne laste de **normigaj organizaĵoj**. Teknika normo kiu aperas kadre de normigaj organizaĵoj estas la rezulto de interkonsento inter spertuloj de la rilata kampo. Post publikado, ĝi povas esti uzata ekzemple laŭvole fare de privataj firmaoj (kutima ekzemplo estas ISO 9001 pri kvalito) aŭ laŭleĝe decide de registaroj aŭ similaj instancoj. Normigada laboro povas okazi je pluraj gradoj: regione, lande, kontinente aŭ internacie.

Kial normigi?
-------------

Normigi permesas interkonsenti. Normigi en la kampo de fervojoj, ekzemple, permesas ke trajnoj veturu de unu lando al alia senprobleme, sen ke la relo-grandeco ŝanĝiĝu kaj kaŭzu praktikajn problemojn. Normigi permesas al sciencistoj interkomuniki, ekzemple pro kuna decido pri unuoj-sistemo: *metro, kilogramo, sekundo, ampero, kelvino*... Teknika normigado okazas en la plej diversaj kampoj, kaj inkluzivas lingvojn. *Aa (afara), ab (abĥaza), af (afrikansa), ak (akana), am (amhara), ar (araba), as (asama), ay (ajmara)*... Lingvokodoj, ekzemple, estas normigendaj kaj normigataj. Normiga produkto en finpreta formo ĉiam estas **kolektiva akordo** inter ne plene samopiniaj partioj. Por ke ĝi estu utila, necesas ke plejmulto da vidpunktoj estu esprimitaj. Planlingvoj ankaŭ estas lingvoj, sekve ankaŭ planlingvanoj reprezentas esprimindan vidpunkton.

Kiu normigada laboro okazas internacie rilate al lingvoj?
---------------------------------------------------------

Ekzistas pluraj grupoj, kiuj pritraktas normigadon de lingvaj aspektoj. Grava instanco estas la teknika komitato de la Internacia Organizaĵo por Normigado (ISO), kiu okupiĝas pri diversaj temoj rilate al lingvoj, ĉefe terminologio, sed ankaŭ interalie tradukado kaj interpretado. Tiu teknika komitato (formale nomita ISO/TC 37) konsistas el **dudeko da laborgrupoj**, kiuj siaflanke okupiĝas pri konkretaj projektoj. Rimarkindas, ke la laboro plej ofte okazas en la angla, kvankam la rusa kaj la franca same estas laborlingvoj de ISO.

Vidu ankaŭ
----------

* Infoterm
* Eugen Wüster
* IEEE
* Internacia Organizaĵo por Normigado
* ISO/TC 37
* Normigo
* Terminologia Esperanto-Centro
* Terminologio
* Terminologia Forumo
**Brian Douglas KANEEN** (naskita la 12-an de majo 1935 sur Manksinsulo; mortinta la 8-an de januaro 2012) estis kanada esperantisto.

Sian unuan kontakton kun Esperanto li havis sur Manksinsulo en 1950. Unuafoje li parolis ĝin 5 jarojn poste dum brita militservado en Germanio. Post enmigrado al Kanado, kie li studis ĉe la Universitato McGill, li faris doktorigajn studojn ĉe Universitato Cornell en Ithaca (Nov-Jorkio), kie li aktivis en la loka Esperanto-klubo. Depost 1965 Kaneen loĝis en Vankuvero, kie li servis al Vankuvera Esperanto-Societo unue kiel sekretario kaj poste kiel multjara prezidanto. Kiel docento ĉe Universitato Simon Fraser en Burnaby, Brian organizis kaj instruis multajn Esperanto-kursojn, precipe en la jaroj antaŭ la 69-a Universala Kongreso de Esperanto, en kies Loka Kongresa Komitato li servis kiel sekretario kaj vic-prezidanto. En la estraro de Kanada Esperanto-Asocio li servis tri-foje, kun la postenoj de redaktoro de *Lumo,* vicprezidanto (1999) kaj prezidanto (2000-03). Delonge Brian estis ankaŭ delegito de UEA kaj fakdelegito (lingvoj) en Vankuvero. Li elektiĝis Honora Membro de KEA en 1997.

Brian Kaneen mortis en 2012. Pli ol duonan milionon da kanadaj dolaroj li postlasis al Esperantic Studies Foundation.
La Ora Epoko, pentraĵo de Pietro de Cortona
Laŭ greka mitologio, **ora epoko** (aŭ ora erao) rilatas al la plej feliĉa periodo en la komenco de la homaro kiam la mondo unue pleniĝis de loĝantoj (antaŭ la arĝenta, la bronza (**Latuna ?**) kaj ferepoko). Estis tempo, kiam la homo estis pura kaj senmorta, kaj en kiu regis ideala stato de paco, harmonio, stabileco, feliĉo kaj bonstato. Naiveco, vero kaj justeco regis, kvankam la leĝojn oni ne devis efikigi, nek estis juĝisto kiu minacis aŭ punis. 

Oni ankoraŭ ne prirabis la arbaron de ĝiaj arboj por konstrui ŝipojn aŭ fortresajn barilojn ĉirkaŭ urboj, kiuj ankaŭ ankoraŭ ne ekzistis. Ne jam estis aferoj kiel glavoj, lancoj, aŭ kaskoj. La grundo kreskigis ĉiun aferon kiun homo bezonis, sen plugado aŭ prisemado. Regis konstanta printempo, floroj suprensaltis sen semoj, riveroj fluis kun lakto kaj vino, kaj el kverkoj oni distilis flavan mielon. 

La Ora Epoko finiĝis kiam Saturno estis renversita kaj Jupitero anstataŭiĝis, do komenciĝis la "**Arĝenta Epoko**" en kiu formiĝis la sezonoj (anstataŭ la eterna printempo de la Ora Epoko) kaj la tero komencis postuli kultivadon por produkti rikolto. Tiam aperis agrikulturo. Tiu epoko estis malpli supera ol la Ora, sed pli bona ol **Latuna Epoko**, kiu estis pli sovaĝa tempo, kaj pli preta por kverelado per armiloj, sed ne ĉio estis tute malbona. La lasta, plej dura kaj malbona estis la **Fera Epoko**, kiu estas la nuna epoko, kiam krimo eksplodis kiel inundo; modesto, vero, kaj honoro forfuĝis. 

La greka poeto Heziodo de la 8-a jarcento a.k. klarigas en la poemo ""Laboroj kaj Tagoj", ke antaŭ lia tempo estis kvar periodoj, nome Aĝoj de Homo, el kiuj la unua kaj plej perfekta estis la "Ora epoko". 

La Ora Epoko aperas ankaŭ en la verkoj de la romiaj poetoj Vergilio ("grundlaboro") kaj Ovidio ("Metamorfozoj").

Metafore
--------

"Ora epoko" estas tre ofte uzata por indiki la plej grava tempo de iu afero, kiam tiu afero plenfloris, ekzemple : "La unuaj jaroj de 1880-a jardeko estas la ora epoko de Volapuko".

Vidu ankaŭ
----------

* Hispana ora epoko
* Ora epoko de Danio
* Ora jarcento de Nederlando
* "La Ora Epoko", Esperanto-gazeto aperinta ekde 1928

* Kategorio Ora epoko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ora epoko en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Ecser. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Ecsegfalva. |

**Ecseg** [eĉeg] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Pásztó.

Preskaŭ nenio restis el fortikaĵo de Ecseg

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 24  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.8985/19.6012
* Loĝantaro: 1280
* Poŝtkodo: 3053
* Telefonprefikso: 32

Situo
-----

Ecseg situas proksime de montoj, ĉe kunfluejo de 2 rojoj, laŭ flankovojoj. Pásztó troviĝas 10, Bátonyterenye 24 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1238. Tiam la kampoj apartenis al kavalira ordeno. Tiutempe ankaŭ fortikaĵo konstruiĝis, kiu detruiĝis en la 15-a jarcento. Csesztve apartenis al Hollókő ekde 1460. Post la turkoj la loĝantoj okupiĝis pri bredado de bestoj, vinkulturo kaj akvomuelejado. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, poŝto, klubo de maljunuloj.

Vidindaĵoj
----------

* katolika gotika preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Ecseg) el la 15-a jarcento, en 1792 escepte la turon la tuta preĝejo barokiĝis, la turo estas 38 metrojn alta
* nobeldomo de Horváth, nun lernejo
* loko de la iama fortikaĵo
* serio da vinokeloj
* muzeeto

Famuloj
-------

En Ecseg naskiĝis preposto Emil Concilia.

* Kategorio Ecseg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ecseny** [eĉenj], germane **Etschi** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.

Blazono de Ecseny

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13 km²
* Loĝantaro: 280
* Poŝtkodo: 7457
* Telefonprefikso: 82

Situo
-----

Ecseny situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 8, Kaposvár 27, Tab 30, Balatonlelle 39 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1193. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Baldaŭe ŝvaboj refondis la komunumon. Post la 2-a mondmilito parto de la germanoj deportiĝis al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservo estas migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika kapelo omaĝe al Emeriko de Hungario
* luterana klasikisma preĝejo de 1843
* vilaĝdomo de 1937, iam kulturdomo luterana

Fontoj
------

* 
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

* Kategorio Ecseny en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Brfxxccxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116** (prononcu: „Albino") estis nomo, kiun onidire provis doni gepatroj al sia infano en majo en la jaro 1996.

La gepatroj (Elizabeth Hallin kaj nenomita patro) decidiĝis ne registri oficiale nomon de sia infano (naskiĝinta en 1991) kiel protesto kontraŭ specifaj svedaj leĝoj pri nomado de infanoj. La gepatroj povas elekti el proksimume 1000 nomoj; se ili trovos nenian, kiu ekplaĉus al ili, ili devas peti por permeso juĝon. Eĉ kiam tiu ĉi leĝo estis en la jaro 2000 iom liberigita, senĉese elektado de nomoj kunligas.

Kortumo en Halmstad (sude en Svedio) donis al la gepatroj monpunon je 5000 svedaj kronoj, ĉar ili ne plenumis devon registri infanon ĝis ties kvina naskiĝtago. Kiel reago al la juĝa decido la gepatroj decidiĝis registri nomon kun 43 literoj inkluzive de 5 ciferoj asertante, ke temas pri "signifa kaj ekspresionisma evoluo, kiun ni konsideras kiel artaĵo". Laŭ la opinio de la gepatroj la nomo estis komprenota en senco de patafiziko. Sed la kortumo tiun ĉi nomon rifuzis persistante pri la punmono. Tial la gepatroj provis ŝanĝi ortografion de la nomo al nomo "**A**", sed la juĝo la postulon denove rifuzis.

Aŭtentikeco de tiu ĉi evento dume (junio de 2005) ne estas vere verkontrolita.
|  |  |
| --- | --- |
|  Mikso | **Oni proponas alinomi la artikolon «Odro-Havel-kanalo» al «Kanalo Odro-Havel».****Atentu:** la celpaĝo «Kanalo Odro-Havel» jam ekzistas. Nur administrantoj povas forigi ĝin, por ke alinomado eblu.

---

Se vi konsentas aŭ kontraŭas la proponon, bonvolu skribi viajn argumentojn sur la diskutan paĝon. |

Oder-Havel-Kanal ĉirkaŭ du kilometrojn oriente de Eberswalde, rigardante orienten
dekstre la kanalo kaj maldekstre malsupre la resto de la rivero Havel
ŝiplifto Niederfinow en 2006
la akvoporto en la proksimeco de Eberswalde
52° 51′ 35 N, 14° 0′ 24 O Mapo

La **Odro-Havel-kanalo** - germane *Oder-Havel-Kanal* (OHK) - kun la Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße (HFW) estas parto de la akvovojo Havel-Odro (*Havel-Oder-Wasserstraße*, HOW), en la federacia lando Brandenburgio de Germanio.

kluzoj
------

* Schleuse Lehnitz
* ŝiplifto Niederfinow

Historio
--------

Ĝi anstataŭigis la pli aĝan kanalon *Finowkanal* ekde 1914.

La Odro-Havel-kanalo ligas la riveron Havel apud la lago *Nieder-Neuendorfer See* en la proksimeco de Hennigsdorf kun la Odro apud Hohensaaten. La distanco inter la kluzoj Spandau kaj Lehnitz estas 77,9 km kaj la distanco al la ŝiplifto Niederfinow estas 92,9 km. De la lasta parto 29 km estas super la grundo kaj hermetike fermitaj por konservi la akvon.

La kanalo havis diversajn nomojn dum sia historio

* *Hohenzollernkanal* ekde la inaŭguro 14-an de junio 1914
* poste *Großschiffahrtskanal* aŭ *Großschiffahrtsweg Berlin-Stettin*
* *Berlin-Stettiner Wasserstraße* sur mapoj en la 1930-aj jaroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Odro-Havel-kanalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Odro-Havel-kanalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la konstruado (germanlingve)[*rompita ligilo*]
* Historiaj fotoj pri la kanalo kaj la ŝiplifto Niederfinow
* ELWIS: operaciaj tempoj de kluzoj
* retejo de la akvotransporta oficejo Eberswalde
* Konstruo de la nova ponto en Eberswalde
**Odón** [oDON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Gvadalaĥaro, sed sen rekta konekto tien.

Geografio
---------

Ĝi estas nordokcidente de Monreal del Campo kaj la akso de Calamocha al Teruelo. La urba kerno estas sur 1090 msm, pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Blancas, Bello, Campillo de Dueñas kaj El Pobo.

Historio
--------

Estas restaĵoj de epoko de iberoj kaj keltiberoj rilataj al minerala riĉeco de la areo. La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Odón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 218.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado, kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj la ermitejo, blazondomo, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kaj minarkeologio ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800966
 |
**Ecosia** estas interreta serĉilo kiu donacas 80% de siaj profitoj al asocioj kiuj agas al la programo de rearbarigo nune precipe en la landoj de la sudo. Ecosia plantis arbojn en Burkino, en Peruo, en Tanzanio, en Madagaskaro kaj en dek du aliaj landoj. La entrepreno estas certigita kiel B korporacio, kaj sidejo estas en Germanio (Berlino).

En julio 2020, Ecosia superas la 100 milionojn da plantitaj arboj tra la mondo ekde sia kreo. Tio reprezentas plurajn miliardojn da retserĉado. Averaĝe oni bezonas 45 esploradojn por planti arbon.

La rezultoj ekrane de la serĉilo estas generitaj de Bing, plibonigitaj de privataj algoritmoj de Ecosia kaj kun reklamoj per Yahoo!.

Eblas ne plu afiŝi reklamajn ligojn, en tiu kazo la donacado estas pli malgrava.

Kiel socia entrepreno, Ecosia volas «kultivi pli daŭripovan mondon en media, socia kaj ekonomia fakoj». Por tio, krom esti neŭtrala en karbono, ĝi plantas ankaŭ regule arbojn en iuj plej malriĉaj landoj. La sidejo de Ecosia GmbH estas lokita en Berlino, en Germanio, kie laboras teamon de averaĝe 30 personoj.

Christian KrollChristian Kroll (en 2019), la fondinto de Ecosia.
Évolution des financements d'Écosia pour les plantations d'arbresEvoluo de la financadoj de Ecosia por la plantado de arboj,

* Kategorio Ecosia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 729757
* GND: 1138138533
* VIAF: 15150262646505720574
 |
La **Ĉarto de Bruselo** estis internacia peticio redaktita de nombro de ne-ŝtataj organizoj kiuj havis komune ke ili luktas por pli bonaj vivkondiĉoj sur la tero.  La Ĉarto estis prezentita al la Eŭropa Parlamento la 30-an de januaro 2014. Ĝi koncentris la agadon precipe sur la jura kampo.

Celo
----

La Ĉarto de Bruselo proponis progresivan tripaŝan alproksimiĝon: subteno al morala tribunalo por levi la publikan konscion pri krimoj kontraŭ la naturmedio, la starigon de Eŭropa Puna Tribunalo pri medio kaj sano kaj la kreadon de Internacia Puna Kortumo pri medio kaj sano.

Historio
--------

La Ĉarto estis prezentita al la Eŭropa Parlamento la 30-an de januaro 2014.

Ĝi demandis ke la krimoj kontraŭ la vivmedio estu rekonataj de la internacia juro analoge al la krimoj kontraŭ la homaro, kaj sekve povas enteni sankciojn por la ŝtatoj, la entreprenoj aŭ la personoj kiuj faras tiajn krimojn. 

Ĝi supozas la ekziston de neredukteblaj fundamentaj rajtoj al la rajtoj jam proklamitaj kaj luktas por ilia rekono.

Eksteraj ligiloj
----------------

(angla, franca, germana) www.endecocide.org

Referencoj
----------

1. ↑  Ĉarto de Bruselo, Ipernity, la 29-an de julio 2014
**Pertoča**, hungare **Perestó** estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Rogašovci.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 5  km²
* Alto super marnivelo: 228 m
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 9262
* Aŭtokodo: MS
* Telefonprefikso:

Situo
-----

La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ la aŭstra landlimo, laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1366 en formo *Gyurkfiamyklowsfalua*, kiu signifis: vilaĝo de Nikolao (filo de Georgo). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Aŭstrio apartenas al interna zono de traktato Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senĝene.