recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Ravil Gajnutdin*, prezidanto de la kunsilio, en septembro 2010
La **Konsilio de muftioj de Rusio** (ruse *Совет муфтиев России*, ruse *СМР*, latinliterigo *Sovet muftiev Rossii*) estas islama tegmenta organizaĵo en la Rusia Federacio, en kiu kunlaboras multaj islamaj regionaj organizaĵoj de la ŝtato. La konsilio fondiĝis en 1996 kaj havas sian centran oficejon en Moskvo. La konsilion ekde sia fondiĝo gvidas la tatara muftio *Ravil Gajnutdin*, kiu ankaŭ estas la gvidanto de la *Spirita administrado de Islamanoj de la Rusia Federacio* (мусульман Российской Федерации, mallongigo ДУМ РФ).

La konsilio funkcias kaj kiel organiza komitato por la islamanoj de Rusio, kaj kiel kunordiganto de diversaj publikaj aktivaĵoj, por subteni la prosperon de islamo en la lando. Ĝi instalas lernejojn, konstruas kunvenejojn kaj disponigas literaturon. Inter la edukaj institucioj de la konsilio kiuj plej konatiĝis, estas du madrasoj tre for de grandaj urboj, la lernejoj *Joldiz* en Nabereĵnije Ĉelni kaj *Al-Furkan* en Buguruslano. La konsilio ankaŭ internacie aktivas kaj havas aparte intensajn rilatojn al la islame dominitaj landoj de la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj, sed ankaŭ de centra kaj okcidenta Azio kaj de Norda Afriko.

La konsilio fondiĝis en 1996 por unuecigi la islamajn organizaĵojn de la lando. Jam post malmultaj jaroj ĝi organizis grandajn internaciajn konferencojn, kiel ekzemple en majo 1999 la internacian forumon "La estonteco de la islamanoj de rusio en la nova jarmilo". Ĝi demonstras aparte bonajn rilatojn al la prezidanto de Rusio, Vladimir Putin, kaj la registaro de Rusio, kaj plurfoje aparte laŭdis ties internacian politikon rilate al islamaj ŝtatoj. Krome la konsilio penas subteni islaman bankan sistemon - en Rusio, sed ankaŭ internacie.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo
La Bulford Kiwi super la Kampadejo Sling el poŝtkarto, ĉ. 1918, Bulford, Anglio.
**Sling Camp** aŭ **Kampadejo Sling** Koordinatoj: 51° 11′ 38.84″ N 1° 42′ 54.20″ U﻿ / ﻿51.1941222 °N, 1.7150556 °U﻿ / 51.1941222; -1.7150556 (mapo) estis kampadejo de la Unua Mondmilito okupita de novzelandaj militistoj ĉe la urbo Bulford de Salisbury Plain en Wiltshire, Anglio.
Post la fino de la milito la kampadejanoj ne akceptis plusuferi disciplinon kaj insurekciis. Kelkaj el la supozeblaj kulpuloj estis senditaj reen al Novzelando (paradokse) dum restintoj ricevis ordonon gravuri bildon de enorma kivio ĉe la argilo de la monteto ĉe la kampadejo. La de tiam nomata **Bulford Kiwi** aŭ **Bulforda kivio** estas ankoraŭ tie. La argila blanko grunda kontrastas kun la ĉirkaŭa vegataĵaro.

Grando
------

* La kviva korpo estas 6,100 m².
* El la kivia piedo al la dorsopinto estas 130 m.
* La kivia beko estas 46 m longa.
* La literoj "N.Z." estas 20 m longaj.

Poste
-----

Post la milito la entrepreno Kiwi (ciraĵo) dungis laboristojn por pluhavi la kivion, kiel propagando, kvankam ili asertis, ke temas pri omaĝo al la novzelandaj trupoj. Dum la Dua Mondmilito la bildo estis kovrita de vegetala miksaĵo por eviti helpon al germanaj aviadistoj. Poste skoltoj restaŭrigis la bildon. Poste la brita armeo zorgis pri ĝi.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bulford Kiwi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Google Maps image of the Kiwi
* Filmo de novzelandaj militistoj elirantaj el Sling Camp, ĉe New Zealand Film Archive:[*rompita ligilo*]
* Leteroj el novzelandaj militistoj pri Sling Camp: Arkivigite je 2013-09-27 per la retarkivo Wayback Machine
* Leteroj el novzelandaj militistoj pri Sling Camp:[*rompita ligilo*]
* Leteroj el novzelandaj militistoj pri Sling Camp: Arkivigite je 2011-07-26 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nana kalidro** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ĥaradrioformaj *Charadriiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Skolopedoj *Scolopacidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Calidris* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. subminuta*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Calidris subminuta****Middendorff, 1853 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Sinonimoj |
| *Erolia subminuta* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nana kalidro  |

 |
| v • d • r |

La **Nana kalidro**, *Calidris* aŭ *Erolia subminuta*, estas eta kalidro kaj eta vadbirdo de la familio de Skolopedoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj.

Disvastiĝo
----------

Tiu kalidro reproduktiĝas en subarkta aŭ centra Siberio kaj estas migranta birdo kiu vintras en suda kaj sudorienta Azio kaj Aŭstralazio -ĉefe al Aŭstralio escepte plej internaj regionoj- kaj tiom malproksime kiom ĝis Tasmanio kaj okcidente ĝis Barato kaj sudorienta Afriko. Ĝi estas tre rara vagulo al okcidenta Eŭropo.

Aspekto
-------

Tiu birdo havas flavecajn krurojn kaj mallongan maldikan malhelan bekon. Bredantaj plenkreskuloj estas dorse **brunaj kun malhelaj plumoj** centre kaj blankaj sube. Ili havas helan supraokulon strion kaj brunan kronon. En nuko, flankoj kaj brusto estas helbrunaj strietoj. Vintre, la **Nana kalidro** estas griza supre. Junuloj estas brilmarkitaj supre kun ruĝeca koloro kaj blankaj strioj.

Tiu birdo malfacile diferenciĝas el aliaj similaj etaj vadbirdoj kiuj estas konataj kolektive kiel kalidroj. Pli precize la Nana kalidro estas tre simila al sia nordamerika samfamiliano la Amerika malgranda kalidro. Ĝi diferenciĝas el tiu specio pro tio ke ĝi estas pli fajna, longkola, logfingra iomete pli buntkolora kaj kun ne tiom klara flugilstrio.

Kutimoj
-------

Malmulte estas konata pri bredantaj kutimoj de tiu specio, nur ke ĝi konstruas neston surplanke kaj la masklo ludas ceremoniajn flugojn. 

Tiuj birdoj manĝas en kotejoj bekoplukante laŭ rigarda serĉado kaj nur foje laŭ beka esploro. Ili manĝas cefe etajn krustulojn, insektojn kaj helikojn.

Referencoj
----------

* **BirdLife International** (2004). *Calidris subminuta*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 09 Majo 2006.
* **Hayman**, Peter; Marchant, John & Prater, Tony (1986): *Shorebirds: an identification guide to the waders of the world*. Houghton Mifflin, Boston. ISBN 0-395-60237-8

1. ↑  **BirdLife International** (2004). *Calidris subminuta*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 9 Majo 2006. Datenbazo listano inkluzivas kialon tial ĉi tiu specio estas malplej zorgega.
La **Konsilio pri la rusa lingvo ĉe la Prezidanto de Rusio** (ruse *Сове́т по ру́сскому языку́ при Президе́нте Росси́йской Федера́ции*) estas oficiala organo ĉe la Prezidanto de Rusio celanta kunordigi la ŝtatan politikon pri subteno de la rusa lingvo — la oficiala lingvo de Rusio.

La konsilio estis fondita en junio de 2014 laŭ ordono de la prezidanto Vladimir Putin. Laŭ sia regularo ĝiaj ĉefaj taskoj estas:

* difino de ĉefaj direktoj kaj iloj por evoluado, defendado, subtenado de rusa lingvo, ilia realigo;
* kunordigo de agado de ŝtatorganoj en ĉi tiu agadkampo;
* kontrolo pri realigo de programoj pri disvastigo de rusa lingvo en la mondo.

La sama organizaĵo funkciis dum 1995 - 1997. Dum 1997 — 2004 funkciis Konsilio pri rusa lingvo ĉe Registaro de Rusio.

Estraro
-------

La estro estas konsilanto de la Prezidanto de Rusio Vladimir Tolstoj. Estraranoj estas prezidanto de Rusia akademio de edukado Ludmila Verbickaja kaj estro de Instituto de rusa lingvo je nomo de Vinogradov Aleksandr Moldovan.

Agado
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  Malplena sekcio | **Ĉi tiu sekcio estas ankoraŭ malplena**. Helpu nin por pligrandigi la artikolon! |

Referencoj
----------

1. ↑  Путин утвердил Толстого главой президиума Совета по русскому языку (ruse)

Vidu ankaŭ
----------

* Rusa lingvo en Rusio
**Montero** estas grandurbo en Bolivio.

Vojkruciĝo en Montero

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 17° 21′ S, 63° 15′ U (mapo)-17.342222222222-63.255833333333
* Areo: 280 km²
* Loĝantaro: 112.454 (en 2013)
* Supermara alteco: 357 m
* Horzono: UTC-4h (en somero UTC-3h)
* Poŝtkodo: 31001
* Telefonkodo: (+591)4

Geografio
---------

Montero situas sur montetaro laŭ dekstra bordo de la rivero *Piraíen* en la meza parto de Bolivio. Santa Cruz de la Sierra troviĝas 50, Sukro 285, Cochabamba (urbo) 308, Trinidad (Bolivio) 329, Oruro (urbo) 420, La-Pazo 530 km.

Historio
--------

Montero ricevis la aktualan nomon en 1912. La loknomo venis de kolonelo Marceliano Montero. Montero urbiĝis en 1986 kaj ĝi tiutempe evoluis multe.

Ekonomio
--------

Montero estas plejparte agrikultura urbo, produktanta sojfabojn, kotonojn, maizojn kaj rizojn, krome ĝi estas centro de sukeroproduktado.

Trafiko
-------

El Montero ĉefvojoj kuras al Cochabamba, Trinidad kaj Santa Cruz de la Sierra.

Klimato
-------

Montero situas en humida tropika klimato. La averaĝa temperaturo estas 25 °C, kiu varias en monatoj inter 20-28 °C. Oni mezuras precipitaĵojn en la tuta jaro sume 1300 mm.

Fontoj
------

* 
* angla, germana, itala Vikipedioj helpe de Guglo
* Arkivigite je 2022-04-05 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Hemidactylus karenorum** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Reptilioj *Sauropsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Skvamuloj *Squamata* |
| Subordo: | Lacertuloj *Lacertilia* |
|
|
|
|
|
| Familio: | Gekedoj *Gekkonidae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ****Hemidactylus karenorum****Theobald, 1868 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| v • d • r |

***Hemidactylus karenorum*** estas geka specio, kiu troviĝas en Sudorienta Azio, nome Birmo, Asamo kaj Vjetnamo. La specio estas nomita laŭ la karenoj.

Theobald estis la unua, kiu priskribis ĉi tiun lacerton en 1868. Ne estas subspecioj en la *Catalogue of Life*.

Aspekto
-------

Ĝia muzelo estas longeta kaj havas poke pligrandajn granulojn. La muzelpinta skvamaro (angle: *rostral scale*) estas kvarflanka. La frunto estas iomete konkava kaj la tuta kapo estas granula, sed malpli granula ol la muzelo. La korpo havas malgrandetajn granulojn. La vosto estas ebena.
**Albert Dean ROSELLINI** (ofte mallongigita ĝis **Al Rosellini** [AL rozeLIni], n. la 21-an de januaro, 1910 – la 10-an de oktobro, 2011) estis la 15-a subŝtatestro de Vaŝingtonio, de 1957 ĝis 1965. Li estis demokrato, kaj la unua italdevena, romkatolika subŝtatestro en la historio de Usono okcidente de Misisipo.

Rosellini naskiĝis en Takomo, la sola filo de italaj geenmigrintoj. Li ricevis bakalaŭran kaj juran gradojn de la Universitato de Vaŝingtonio. 29-jaraĝe, li elektiĝis kiel la plej juna membro de la Vaŝingtonia Senato, servante tie de 1939 ĝis 1957, kiam li subŝtatestriĝis.

Aktivulo-subŝtatestro, Rosellini lasis sian postlasaĵon ĉie, kiel skribis Don Hannula en The Seattle Times. Li kreis subŝtatan ministerion pri komerco, apogis la seatlan mondfoiron de 1962, fortigis la vaŝingtonian universitatan sistemon kaj kreis reton de komunumaj kolegioj, kaj ekvilibrigis la buĝeton (parte per plialtigo de la vendimposto); kaj li gvidis la konstruadon de la plej longa flosanta ponto en la mondo, la Flosponto Evergreen Point, finkonstruita en 1963, kies oficiala nomo en 1988 fariĝis "Governor Albert D. Rosellini Bridge—Evergreen Point".

Flosponto Evergreen Point
En 1964 li kandidatiĝis por tria deĵorperiodo, sed lin venkis respublikano Daniel J. Evans. Rosellini reprovis en 1972, sed Evans denove venkis. Post eksiĝo el la ofico en 1965, Rosellini laboris kiel advokato kaj politika konsilisto. En 2003 li implikiĝis en skandalo (t.n. "Strippergate") pri subaĉetado de seatlaj magistratanoj fare de striptizejestroj de la krimfamilio Colacurcio [kolaKURĉo], sed oni ne formale akuzis lin.

Je la 18-a de marto, 2011, Rosellini fariĝis la plej maljuna subŝtatestro en la historio de Usono, ekprenante rekordon antaŭe tenita de Jimmie Davis.

Citoj
-----

1. ↑  Brunner, Jim (October 10, 2011), "Former Gov. Rosellini dies at 101", *The Seattle Times*,
2. ↑  Westneat, Danny, "Former governor still kicking at 95 and lovin' the noise", January 21st, 2005. Kontrolita October 20th, 2011.
3. ↑  Hannula, Don, "Governor Al Rosellini's Imprint Is Everywhere", March 21st, 1996. Kontrolita October 20th, 2011.
4. ↑  Modie, Neil and Sam Skolnik. "Two Colacurcios face charges over 'Strippergate'", *Seattle Post-Intelligencer*, 2005-07-13.
5. ↑  Mike Baker. "Yahoo News Former Washington Gov. Rosellini dies at age 101", *AP*, October 10, 2011. Kontrolita October 11, 2011.

* Kategorio Albert Rosellini en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 393016
* GND: 1176975242
* LCCN: n86071596
* VIAF: 53170067
 |
**Kilobajto** estas unuo por mezuri la grandecon de memoro aŭ de komputila disko.

Oni konsideras ke 1 bajto estas 8 bitoj. Kiel en komput-scienco oni uzas la duuman nombrosistemon anstataŭ la dekuman nombrosistemon, ni havas la sekvantan sinsekvon:

* 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128, 256, 512, 1024

Kiel 1024 estas tre proksima al 1000 (la prefikso por 1000 estas kilo-) oni misdiradis kilobajto kiam oni parolis pri 1024 bajtoj, do tiu ĉi estas ambigua afero. Por solvi ĝin, ISO proponis kibibajton (kiB).

Nuntempe, se oni parolas pri kilobajto aŭ kibibajto, oni parolas pri 1000 aŭ 1024 bajtoj, respektive. Kvankam tradicie, multaj homoj ankoraŭ diras kilobajton kiam ili volas paroli pri kibibajto.

Vidu ankaŭ
----------

* Duumaj prefiksoj
* Vortoj por grandegaj nombroj
* Bajto
* Mebibajto
* Gibibajto
* Kilobajto
* Megabajto
* Gigabajto

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rMultobloj de bajtoj |
| --- |
| 

| SI dekobla prefikso | Duumauzado | IEC duuma prefikso |
| --- | --- | --- |
| Nomo (mallongige) | Oblo | Nomo (mallongige) | Oblo |
| kilobajto (kB) | 103 | 210 | kibibajto (KiB) | 210 |
| megabajto (MB) | 106 | 220 | mebibajto (MiB) | 220 |
| gigabajto (GB) | 109 | 230 | gibibajto (GiB) | 230 |
| terabajto (TB) | 1012 | 240 | tebibajto (TiB) | 240 |
| petabajto (PB) | 1015 | 250 | pebibajto (PiB) | 250 |
| eksabajto (EB) | 1018 | 260 | eksbibajto (EiB) | 260 |
| zetabajto (ZB) | 1021 | 270 | zebibajto (ZiB) | 270 |
| jotabajto (YB) | 1024 | 280 | jobibajto (YiB) | 280 |

 |

 |
**Albert Németh** [nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Németh Albert** estis hungara nobela juĝisto, parlamenta deputito, oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis *dömötöri*, lia patro estis János Németh (oficiro).

Albert Németh naskiĝis la 22-an de marto 1820 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la 28-an de majo 1887 en Pusztacsász (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nun parto de Heves (urbo)).

Biografio
---------

Albert Németh studis filozofion kaj juron en Szombathely, Reĝa Universitato de Pest, Jura Akademio (Pécs) kaj Ĉefepiskopa Jura Akademio (Eger). Li akiris juran diplomon en 1840, poste li politikadis. Ekde 1844 li estis notario en Heves, iom poste reĝa juĝisto. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis parlamentano, sed en la sekva jaro li batalis por la revolucio (laste jam kiel majoro). Post la fiasko li estis bienulo. En 1861 iomete finiĝis la politika subpremo, tiam li denove estis elektita parlamentano, depost 1867 plurfoje. Li edziĝis dufoje.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Albert Németh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 705254
 |
**Michał GRYZIŃSKI** (naskiĝis la 29-an de septembro 1930 en Varsovio, mortis la 1-an de junio 2004) estis pola nuklea fizikisto specialiĝanta pri fiziko de plasmo, kreinto de la "atom-modelo de Gryziński".

Biografio
---------

Michał Gryziński akiris titolon de magistro-inĝeniero ĉe la Telekomunikada Fakultato de Varsovia Politekniko en 1955 kaj doktoriĝis pri teoria fiziko en Instituto pri Nukleaj Esploroj en 1966. Li okupiĝis pri teorio de atomaj kolizioj kaj konstruo de atomo, astrofiziko, fiziko de plasmo kaj kontrolata fuzio.

Michał Gryziński estis turisto, kiu interalie ekkonis Nepalon, Altajon kaj Kaŭkazion kaj ankaŭ sportisto, kiu ludis flugpilkadon, naĝadon, remadon, veladon kaj skiadon.

Literaturo
----------

* Michał Gryziński, *Sprawa atomu* (Afero de atomo), Homo-Sapiens, Warszawa 2002, ISBN 83-905124-8-3
* Michał Gryziński, Classical Theory of Electronic and Ionic Inelastic Collisions[*rompita ligilo*], Phys. Rev. 115, 374–383 (1959)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala paĝo de Michał Gryziński Arkivigite je 2011-08-22 per la retarkivo Wayback Machine
**Albert Simon** [ŝimon], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Simon Albert** estis hungara dirigento, muzikhistoriisto, altlerneja instruisto.

Memortabulo pri Albert Simon
Albert Simon  naskiĝis la 18-an de aŭgusto 1926 en Makó, li mortis la 17-an de februaro 2000 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Albert Simon akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1952. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Viski, János Ferencsik kaj László Somogyi (dirigento). Jam dum la studentaj jaroj li estis dirigento de pluraj simfoniaj orkestroj. Post la diplomo li plustudis en Bukareŝto, poste li estis dirigento de Hungara Ŝtata Koncertorkestro. Inter 1953–1955 li dirigentis en Nacia Teatro (Szeged), inter 1955-1959 en Budapeŝta Ŝtata Operejo, inter 1959 kaj 1969 en Filharmonia Orkestro. En 1962 li ricevis instruojn en Londono de Otto Klemperer. Ekde 1969 li instruis en la Muzikarta Altlernejo, ekde 1980 ankaŭ 3 jarojn en konservatorio de Parizo. Li multe okupiĝis pri verkoj de Béla Bartók, li estis aŭdebla en la Hungara Radio. Li ricevis premiojn inter 1986-1996.

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Albert Simon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 639263
* GND: 1146464282
* LCCN: n2001037911
* VIAF: 12494154 69108985, 12494154
* ISNI: 0000 0001 1493 1015
* SUDOC: 073278106
* BNF: 13927696r 13743334g, 13927696r
* MBA: 0802ddbe-3cf4-45a7-9bfc-7d88984e993d
 |
planita itinero de la tunelo
La **Bering-markola tunelo** aŭ **Bering-tunelo** estas planita tunelo inter la usona Alasko kaj la rusa Siberio. Ĝi estus parto de sesmil-kilometra transporta linio.

Laŭ kalkuloj en 2007, la tuta konstruado kostus 65 miliardojn, el kiu la kosto de la tunelo estus 10-12 md USD. La efektivigo de la plano daŭrus 10-15 jarojn. Celo estus la transporto de rusa nafto, gaso al Usono.

La tunelo estus duoble longa ol la markola tunelo ĉ. 102 km.
Oni planas en la tunelo lokon por grandrapida fervojo, aŭtoŝoseo, naftodukto, grandtensia kablo kaj optika kablo.

La tunelo planas interligi la alaskan urbon Wales al la siberia komunumo Uelen. La Bering-tunelo longus 80 km sub la maro. Oni devas intervojajn staciojn sur la Diomedo-insuloj.

La plej proksima urbo en Alasko al la elirejo estas kla urbo de Fairbanks je 1000 km. Oni devos konstrui vojon kaj fervojon tien. En Rusio, la plej proksima alligebla punkto estas je distanco de 1500 km. La rusa fervoja asocio devos konstrui fervojan linion sur 3500 km, ligante Jakutsk al Uelen, dum en Alasko oni devas elkonstrui 2000 km da fevoja linio inter Angora kaj la kanada Fort Nelson.

Laŭ kalkuloj de 2007, la tunelo alportus profiton nur post 30 jaroj.
Titola paĝo de lia preĝeja kantlibro de 1838
**Michał Marcin MIODUSZEWSKI** (naskita la 16-an de septembro 1787 en Varsovio – mortinta la 30-an de majo 1868 en Krakovo) - pola pastro de la Paroĥanaro de la Misiistoj de S-ta Vincento de Paŭlo, komponisto kaj kolektanto de religiaj kantoj. Li studis filozofion kaj teologion, kaj ordiniĝis pastro, en la pastriĝa lernejo ĉe la Preĝejo de la Sankta Kruco en Varsovio. Li komencis sian karieron instruante en teologiaj lernejoj en Varsovio, Włocławek kaj Krakovo. En la jaroj 1820-1825 li servis kiel direktoro de la Misiista Seminario en Stradom, instruante liturgion, dogmon, kaj gregorian ĉanton. Li instruis teologion ankaŭ ĉe la Jagelona Universitato.

En la sekva jardeko li lanĉis gravan kampanjon por kolekti himnojn, kiu disvolviĝis en la formon de la vasta kaj profunda verko, *Śpiewnik kościelny, czyli pieśni nabożne z melodiami w Kościele katolickim używane* (1838). Li kontribuis gravege al la disvolviĝo de la pola liturgia muziko, kaj estis la plej grandskala kolektanto de jam ekzistantaj kantoj en Polujo. Li mortis 81-jara en Krakovo, kaj enteriĝis en la tombejo Rakowicki de la misiistaj pastroj.

Fonto
-----

Bazita sur la koncerna artikolo en la pola Vikipedio.

* Kategorio Michał Marcin Mioduszewski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 552573
* GND: 1020367121
* LCCN: n90628631
* VIAF: 45919479
* ISNI: 0000 0000 7150 8160
* MBA: c96fee39-8c9a-4be8-8fd0-21dde7dada90
 |
**Albert Nicholas** (\* 27-an de majo 1900 en Nov-Orleano ; † 3-an de septembro 1973 en Bazelo, Svisujo) estis usona ĵaz-klarnetisto (ankaŭ saksofonisto) de novorleana ĵazo kaj bandestro. Laŭ Martin Kunzler li estis la „ plej virtuoza el ĉiuj kreolaj novorleanaj klarnetistoj. En sia eleganta, poezia ludo li kombinis influojn de la unua kaj dua generacioj [...] kun propraj elementoj."

Vivo kaj verkado
----------------

Nicholas, nevo de Wooden Joe Nicholas, kiu estis donacinta al li jam frue klarneton, lernis komence je ĉi tiu, poste je klarnetisto Lorenzo Tio kaj ludis jam junaĝe ĉe King Oliver, Buddy Petit kaj Manuel Perez. Dum la Unua Mondmilito li estis ekde 1917 ĝis 1919 je la komerca ŝiparo (kiel ankaŭ Zutty Singleton) kaj reveninte al Novorleano fondis propran bandon, en kiu ludis Barney Bigard kaj Luis Russell. En 1924 li iris al King Oliver (kaj lia bando „Dixie Syncopators") en Ĉikago. En 1926 li forlasis lin kaj vagadis tra la mondo. Li ludis i.a. en Ŝanhajo, Kairo („Guido Curti´s Band") und Aleksandrio („Benedetti´s Six Crackerjacks"). En 1928 li estis post stacio en Parizo denove en Usono kaj ludis ĝis 1933 en la orkestro de Luis Russell, kiel ankaŭ denove ekde 1937 ĝis 1939, kiam ĉi tiu formis la orkestron de Louis Armstrong. Intertempe li laboris ĉe Sam Wooding, Bernard Addison kaj Chick Webb. Poste li surdiskigis kun Jelly Roll Morton (1939) kaj muzikis kun Zutty Singleton kaj John Kirby. Dum la Dua Mondmilito li estis devigata perlabori sian vivtenon kiel inspektisto je la novjorka metroo, antaŭ ol li trovis denove laboron kadre de la *diksilando revivigo* post la fino de la milito (en 1945 kun Art Hodes, kun Bunk Johnson kaj Kid Ory). En 1953 li sekvis la modelon de Sidney Bechet kaj iris al Parizo, ekde kie li koncertvojaĝis kiel stelula soloisto kun la bandoj Claude Luter kaj André Reweliotty same kiel la Dutch Swing College Band tra Eŭropo. En 1969 li prezentis dum la „Jazz Expo" en Londono kaj ekloĝis en Bazelo, kie li muzikis kun Oscar Klein, sed ankaŭ kun Bob Carter, Barry Martyn kaj kun la bando *Harlem Ramblers*, kun kiu li i.a. n 1971 havis multatenditan prezentadon je la zurika ĵazfestivalo. En 1972 li malfermis kun la „Red Hot Pods" la klubejon *Jazzland* en Vieno kaj prezentis je la ĵazo-festivalo de Montreux.

Konsultlibraj notoj
-------------------

* Wolf Kampmann *Reclams Jazzlexikon* Stutgarto 2003, ISBN 3-15-010528-5
* Martin Kunzler *Jazz-Lexikon Bd. 2.* Reinbek 2002 ISBN 3-499-16513-9


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Albert Nicholas en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Noto pri Albert Nicholas ĉe redhotjazz.com Arkivigite je 2011-11-29 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 382089
* GND: 134663098
* LCCN: n82066789
* VIAF: 5118524
* ISNI: 0000 0000 7245 0386
* SUDOC: 15984097X
* BNF: 13897944m
* MBA: 7ee9e938-53b7-410d-9838-fe07969d3c62
* NLA: 35809902
* NKC: xx0178707
* BNE: XX1317511
 |
**La Aŝleja Libro de Nodoj** (aŭ »The Ashley Book of Knot« angle, ofte mallongigita kiel »ABoK«) estas libro grandega anglalingva, kiu enkompilas multegajn (kvazaŭ ĉiujn) nodojn ekzistantajn. Ĝi estas fama pro numerigo de ĉiu nodo (ofte eĉ kun unu nodo havante plurajn numerojn en malsamaj partoj de la libro), malgraŭ la multegaj nomoj de ĉiu nodo (pro remalkovrigo kaj sendependa uzo de ili en sendependaj medioj), tial, oni oftege uzas ĝiajn numerojn por priskribi, mencii, klarigi aŭ ordigi nodojn (ekzemple ABoK#1428, kaj/aŭ ABoK#1439 por plata nodo). Ĝi estis farita en kunteksto de pliigo de marismo anglalingva, kaj ekde tiam estas multege uzata eĉ en aliaj kampoj kiel skutismo aŭ speleologio. Ĝi ankoraŭ estas limigita de kopirajto sed estas facile trovi per interreto.

Bibliografio
------------

* Kategorio La Aŝleja Libro de Nodoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Clifford W. Ashley. *The Ashley Book of Knots*. Doubleday, New York 1944. (ISBN 0-385-04025-3)
* Represo: Doubleday, New York 1963–1979, (ISBN 0-571-09659-X)
* Represo kun amendouj de Geoffrey Budworth: *The Ashley Book of Knots. With amendments of Geoffrey Budworth.* Doubleday, New York 1993.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 806808
 |
**Chelan** (47° 50′ 28″ N 120° 02′ 47″ U﻿ / ﻿47.84111 °N, 120.04639 °U﻿ / 47.84111; -120.04639 (mapo)) estas mallarĝa, 90 kilometrojn longa lago en kantono Chelan, norda Vaŝingtonio, Usono. Ĝin nutras kaskadetoj kaj torentoj laŭ la lagbordo. Kun maksimuma profundo de ĉ. 470 m, ĝi estas la tria plej profunda lago en la lando kaj la naŭa plej profunda en la mondo. La surfaco de la lago altas 335 metrojn super la marnivelo. La averaĝa larĝo de la lago estas ĉ. 3 km.

La vorto *Chelan* venas de la indiana vorto *cilian*, laŭsence "profunda akvo" aŭ "lago" aŭ "blua akvo" (laŭ diversaj informantoj).

Ĉe la lagbordo situas du urbetoj, Chelan je la sudorienta ekstremaĵo de la lago, kie ĝia akvo elfluas tra elektroprodukta digo en la riveron Chelan, kaj je la nordokcidenta fino de la lago, Stehekin, kiu atingeblas nur per boato, aviadilo, aŭ piedoj. La suda bordo de la lago apartenas al ŝtata parko atingebla per aŭto el la urbeto Chelan. La norda porcio de la lago estas protektita per Chelan National Recreation Area.

Chelan kiel vidita de la suda bordo de Usona Ŝoseo 97.

Referencoj
----------

1. ↑  Kendra W, Singleton L (1987).  Morphometry of Lake Chelan. Alirita 26-an de Junio 2007.
**Hans MARR** (naskiĝinta la 7-an de oktobro 1914 en Oberhof, mortinta la 20-an de marto 1942 en Barisaŭ) estis germana ŝufaristo kaj skisaltisto.

Vivo
----

Marr, filo de ŝufaristo jam junulaĝe interesiĝas pri skiado. Post konstruo de la unua moderna skisaltejo en sia naskiĝurbo *(Hindenburgschanze)* li tie pioniris. Dum la Turingiaj ĉampionadoj de 1930 li ĝuis la unuan venkon. En 1933 li estis 1933 venkisto inter la juna generacio de germanaj saltistoj *(Deutscher Meister der Jungmannen)*. Sur Holmenkollen apud Oslo li atingis 48,5 m kaj 48 m; okaze de la Landaj ĉampionadoj 1934 de Govio 6 en Oberhof li denove venkis inter la pli junaj. Venko samklasa estis ankaŭ en 1934 en Braunlage.

Marr apartenis al la germana teamo dum la Vintra Olimpiko 1936 en Garmisch-Partenkirchen. Ĉe unuopa saltado disde normala saltejo li atingis (kiel la plej bona inter la germana teamo) la dekan rangon. Ekde 1937 li anis kiel suboficiro al regimento 100, de *Gebirgsjäger 3* (malpeza infanterio) je Bad Reichenhall.

Dum la ĉampionadoj de nordia skiado en Lahti en 1938 li atingis la rangon 18 post 63 kaj 61 metroj saltolongece. En 1939 ĉe samtipaj ĉampionadoj en Zakopane li estis sur rango 13. En la 6.1.1940 li venkis ĉe Skisaltejo Rhodaer Grund (Erfurto). Sur la oberhof-a skisaltejo *Schanze des Friedens* li atingis en 1941 la plej grandan iam atingitan saltolongecon de 72 metroj.
Por la 7.3.1941 Marr ricevis frontan formpermeson por partopreni la konkurson en Kranjska Gora. Tiam Rudi Gering el najbara Gehlberg atingis per 118 metroj rekordon.

Marr falis dum la Dua mondmilito en Belorusio post kiam li skie eksplodigis minon. Li anomime entombigitis en Ŝĉibunij. Planitis translokigo al la tombejo milita de Duĥovŝĉina kie legeblas liaj personaj datumoj enlibre.

Honoroj
-------

En Oberhof kaj medioj ekzistas regiona konkurso nome *Hans-Marr-Pokal*. En la 1950-aj jaroj ekzistis la ideo alinomi *Jugendschanze am Wadeberg* por li. Tio bedaŭrinde rifuzitis en la jaro 1956-a.

Literaturo
----------

* Jens Jahn, Egon Theiner: *Enzyklopädie des Skispringens*, unua eldono, AGON Sportverlag, Kaselo 2004, ISBN 3-89784-099-5

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ŝablono:Olympedia
* Hans Marr ĉe *The-Sports.org*
* Historio de la erfurta skisaltejo kun biografio de Marr

Notoj
-----

1. ↑  Aliaj privataĵoj jene: lia fianĉino nomiĝis Uschi, lia frato Günter.
2. ↑  Egon Theiner: *Enzyklopädie des Skispringens*, p. 154
3. ↑  Saltejrekorda listo
4. ↑  Laŭ informo fare de *Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge*, filio kasela, 2015
5. ↑   "Historische Sportstättenwanderung Oberhof". Arkivita el la originalo je 2013-08-14. Alirita 2022-02-13.
***Antireligioznik*** (ruse «Антирелигиозник» ― Kontraŭreligiulo) estis monata revuo de ateisma direkto, eldonaĵo de la Centra Konsilio de la Unuiĝo de Batalantaj Sendiuloj de Sovetunio. Ĝin eldonadis la ŝtata eldonejo de la kontraŭreligia literaturo ekde 1926 ĝis 1941. La redaktoro estis Jemeljan Jaroslavskij (M. Gubelman).

*Antireligioznik* okupiĝis pri la priskribo de sperto de la Unuiĝo de Batalantaj Sendiuloj, en ĝi aperadis artikoloj pri historio de religioj kaj ateismo, estis propagandata la scienca ateismo kaj estis prilaborataj problemoj de la kritiko de religioj el la marksisma vidpunkto. La revuo nomiĝis scienc-metoda kaj prilaboris ideologiajn bazojn de la amasa ateisma propagando, direktita unuavice kontraŭ la rus-ortodoksa eklezio, kvankam, sur ĝiaj paĝoj estis presataj ankaŭ artikoloj, kritikantaj katolikismon kaj protestantismon.

Kiam la 14a de januaro 1929 aperis rezolucio de la Centra Komitato de la Komunista Sovetunia Partio "Pri rimedoj por plifortigo de la ateisma laboro", la revuo akcelis la kontraŭreligian propagandon.

*Antireligioznik* havis amplekson de 130 paĝoj. Ĝi konsistis el aŭtoraj artikoloj kaj la rubrikoj "Kontraŭreligia edukado en lernejoj", "Leteroj el la kampoj", "Kroniko", "Metodologio de la kontraŭreligia propaganda", "Kritiko kaj bibliografio". Inter la aŭtoroj, kiuj kontribuis al la revuo, estis V. Bonĉ-Brueviĉ, N. Krupskaja, A. Lukaĉevskij (vic-redaktoro), aktivuloj de la Unuiĝo de Batalantaj Sendiuloj, detalajn informojn de kies agado en diversaj partoj de Sovetunio komunikis la rubriko "Kroniko". En la sekcio "Kritiko kaj bibliografio" oni publikigis recenzojn al la tekstoj de la kontraŭreligia enhavo (el la revuoj "Ateist’, "Bezboĵnik" ka.), kaj ankaŭ revuojn de aktualaj publikaĵoj laŭ ateismaj temoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807926
 |
**Sud-Rusa minejo** estas la naftogasa minejo kiu situas en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto (Tjumena provinco, Rusio), 140 km sud-oriente de la vilaĝo Tazovskij kaj estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1969 kaj ekspluatata ekde 2007.

Geologio
--------

La minejo estas ligita al levaĵoj, kiuj troviĝas ĉe Sud-Rusa muro de Ĉasela megamuro. Sud-Rusa muro laŭ tegmento de la cenomanianaj sedimentaĵoj de supra kretaceo estas la ebena granda antiklinala falto, grandeco 62 x 15 km, amplitudo 100 m.

Tergaso haveblas en la turonianaj kaj cenomanianaj sedimentaĵoj de supra kretaceo kaj de albiano-aptiano de malsupra kretaceo. Je la fundo de 788-2064 m estas trovitaj 19 kuŝejoj. La turonianaj sedimentaĵoj (tavoloj T1, T2) kuŝas je la fundo 788-899 m, efika gasohava dikeco 6-9,9 m, poreco 27-29%, gasosatureco 0,52-0,55, la komenca tavolpremo 9,9-11,5 MPa.

La ĉefa gaskapacito (proksimume 90%) koncentriĝis en la grejso-aleŭrolitaj sedimentaĵoj de cenomaniano (tavolo PK1), malkovritaj je la fundo 860-950 m, efika dikeco 33 m, poreco 32,6%, gasosatureco 0,82, la komenca tavolpremo 9,3 MPa.

En la albiano-aptianaj sedimentaĵoj je la fundo 1390-2064 m estas malkovritaj 10 produktohavaj tavoloj: PK12, PK16, PK17, PK18, PK19, PK20-21, PK21-22, PK24, AT0, AT1.

Kuŝejoj estas masivaj, akvoflosaj. Elminigado de gaso varias de 39,1 ĝis 325,6 mil m ³ diurne, tiu de nafto 5,2 ĝis 6 mil m ³ diurne. Tavolpremo estas 13,3-18,9 MPa, poreco de la kolektujoj 17-26,5%, gasohava dikeco 1,4-5 m. Gasakva kontakto estas registrita je la absoluta marko de -1256 ĝis -2000 m.

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 686,8 miliardoj da kubaj metroj.

Literaturo
----------

* Старосельский, В. И..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Южно-Русское месторождение // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 518. ISBN 5-85270-327-3.
**Brasika hernio** (damaĝanto: *Plasmodiophora brassicae*) estas nomo de planta malsano.

La protisto *Plasmodiophora brassicae* kaŭzas malsaniĝon (ŝveliĝon, tumoriĝon, herniiĝon) de radiko de la plej multaj kruciferacoj (brasiko, kolzo, sinapo, rafano kaj aliaj), multon da fiherboj kaj ĝardenaj ornamplantoj el la familio de kruciferacoj.

Pro la nekontrolita plimultiĝo de ĉeloj en la radika areo kaj la per tio kunligita detruo (perturbo) de la - por nutraĵ- kaj akvoprizorgo - necesaj liverfaskojn kaŭzas la malfortiĝon de la plantoj, ke tiu je efiko de stresfakroj kiel grava elvaporiĝo ĉe alta temperaturoj kaj la tiel kunligita akvomanko kondukas ofte al formorto de la planto.

Ĉar la sporoj de damaĝanto povas travivi multajn jarojn en la fundo (6 jarojn, la realigebla 'batalstrategio' estas en la agrikulturo la longdaŭra plantoŝanĝo, bona agroprilaboro por eviti la senaerecon de agro aŭ kultivado de specoj kun granda persisteco.

Literaturo
----------

### germane

* Mattusch, P.: Kohlhernie der Kreuzblütler. Nachrichtenbl. Deut. Pflanzenschutzdienst 37. 1985, 44.
*Antependium* de la Katedralo de Antverpeno.
**Antipendio**​ estas arkitektura termino kiu devenas de la Latino el *ante*, (antaŭ), kaj *pendere*,​ (pendi), por aludi al ornama strukturo de kristanaj preĝejoj. Estas tavolo kiu utilas por kovri kaj ornami la malsupran parton de altaroj en antaŭa parto kaj ofte ankaŭ flanke, inter la altara tablo kaj la planko, en la scio ke tie oni kutime konservis relikvojn.

Tio havas antaŭaĵojn el la skulpitaj sarkofagoj, uzitaj en la prakristanaj preĝejoj el la 4-a jarcento, kaj ties posta evoluo originigis la retablojn de la Mezepoko.

Laŭ Francisko Azorín **antipendio** estas *Tuko, kovraĵo de la videblaj flankoj de altartablo. La kristanoj uzis de la IV jc. luksajn ŝtofojn, poste altvalorajn metalojn, tabulojn skulptitajn k. pentritajn, gŭadameciojn, k.c.* Fakte li klare montras la evoluon de la elemento.

Notoj
-----

1. ↑   Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española (2014). «antipendio». Diccionario de la lengua española (23a eldono). Madrid: Espasa. ISBN 978-84-670-4189-7.
2. ↑   Lajo Pérez, Rosina (1990). Léxico de arte. Madrid - España: Akal. p. 15. ISBN 978-84-460-0924-5.
3. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 15.

* Kategorio Antipendio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 597104
* GND: 4142617-4
* LCCN: sh2002000506
* BNF: 165530985
* NKC: ph1020144
 |
**Cheiry** estas komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 357 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Cheiry situas sur la ebenaĵo de Brojo en la friburga eksklavo Surpierre sudokcidente de la urbo Payerne. La komunumo konsistas el la vilaĝo Cheiry kaj la vilaĝetoj Chapelle (Brojo), Coumin-Dessous kaj Coumin-Dessus, kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,48 km², de kiuj 27,2% estas kovritaj de arbaro, 65,6% servas por agrikulturo kaj 6,9% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Cheiry limas en nordo al Sassel (VD), en oriento al Granges-près-Marnand (VD), sen sudoriento al Surpierre, en sudo al Forel-sur-Lucens (VD), en sudokcidento al Prévondavaux, en okcidento al Combremont-le-Petit (VD), kaj en nordokcidento al Combremont-le-Grand (VD).

Trafiko
-------

La komunumo Cheiry situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas flanka vojo de Marnand al Prévondavaux. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn nordoriente apud Payerne. Per poŝtaŭtolinio al Granges-près-Marnand la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Cheiry datiĝas el la jaro 1184 kiel *Chirie*, kiam la tiama episkopo de Laŭzano, Roger de Vico Pisano, donacis la preĝejojn de Surpierre kaj Cheiry al la priorejo Saint-Maire en Lauzano. Sur la teritorio de Cheiry estis trovitaj objektoj el la La-Tène-epoko kaj tompokampo el la frua mezepoko. Dum mezepoko Cheiry estis parto de la Senjorujo Surpierre, kiu fariĝis en la jaro 1536 friburga voktejo kaj post la Helveta Revolucio estis atribuita al la distrikto Estavayer. En la jaro 1848 Cheiry sub la nova konstitucio de Kantono Friburgo estis atribuita al la distrikto Brojo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Marianne Rolle*: *Cheiry* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-02-22)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Cheiry en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Cheiry

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Cheiry** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brojo |
| --- |
| Bussy • Châbles • Châtillon • Cheiry • Cheyres • Cugy • Delley-Portalban • Domdidier • Dompierre • **Estavayer-le-Lac** • Fétigny • Gletterens • Léchelles • Les Montets • Lully • Ménières • Montagny • Morens • Murist • Nuvilly • Prévondavaux • Rueyres-les-Prés • Russy • Saint-Aubin • Sévaz • Surpierre • Vallon • Vernay • Villeneuve • Vuissens |  |

 |
**Hans Peter HEINZL** (naskiĝinta la 1-an de februaro 1942 en Vieno, mortinta la 2-an de septembro 1996 samloke) estis aŭstra komponisto kaj kabaredisto.

Vivo
----

Interrompinte muzikstudon Heinzl estis komercisto en Linz. En 1977 liaj kabaredistoj kvalitoj malkovritis fare de ORF-anoj. Pli ol 20 programojn li skribis kune kun Peter Orthofer. Vestite ĉiam per nigraj vestaĵoj Heinzl ĉiam akompanis sin mem piane dum kabaretado.

Jen listo de liaj plej gravaj socikritikantaj programoj:

1. "Unwiderruflich zum ersten Mal"
2. "Heinzlgänger" (1978)
3. "Achtung Stufe" (1979)
4. "Ich will sehr viel" (1980)
5. "ORF-eus in der Überwelt" (1981)
6. "Das fängt ja gut an" (1981)
7. "Wann hört das endlich auf?" (1982)
8. "Und jetzt erst recht" (1983)
9. "Vorsicht, bissiger Mund" (1984)
10. "Spott sei Dank" (1985)
11. "Achtung, trifftiger Grund" (1985)
12. "Wir zeigen die Zehne" (1986)
13. "Lex Minister" (1990),
14. Und er bewegt sich doch" (1993)
15. "Retten - was?" (1993)
16. "Hurra, wir wählen noch" (1994)
17. "999 Jahre - die österreichische Seele auf der Couch" (1995)
18. "Idioten an die Macht" (1995)

La programo "Freundschaft" ne plu realighis pro morto de la artisto je kancero.

Ekde la komenco de la 1980-aj jaroj Heinzl estis ofte gasto en ORF-elsendoj, ekz. kiel kuiristo grumbletanta kaj aminda ĉe "Quiz in Rot-Weiß-Rot" aŭ kiel moderigisto ĉe "Astro-Show". Li komentadis novaĵojn aŭstrajn ĉe "Zeit am Spieß" (1991-1994) kaj gvidis la elsendojn kabaredajn "Wir bitten zum Pflanz", "Spott sei Dank" kaj "Unterm Strich".

En 1984 li malfermis kune kun la dua edzino Renate propran teatrejon nomita "K&K-Theater am Naschmarkt" taŭga por 300 spektantoj. Tie aktoris eminentaj artistoj kiel Helmut Qualtinger, Cissy Kraner, Hugo Wiener, Dolores Schmidinger kaj Die Hektiker. La teatrejo ekzistis ĝis 1995.

Heinzl ankaŭ aktoris en kinejaj filmoj "Lex Minister" (reĝisoro: Peter Patzak, 1990) kaj "Es lebe die Liebe, der Papst und das Puff"; li ankaŭ gastaktoris en televidserioj (ekz. "Stockinger") Lian malsaniĝon li temigis en la filmo "Rosen aus Jericho".

Literaturo
----------

Orthofer, Peter: *Heinzl Highlights. Texte zum Nachlesen*, Amalthea Verlag, Wien-München 1997

Verkoj (elekto)
---------------

* So gut wie neu. Alpha Music, 1982
* Spott sei Dank. Polygram, sen jarindiko
* Ich will sehr viel. Polydor 1979
* Vorsicht, bissiger Mund. 2 sondiskoj. Alpha Music, 1984
* Wir zeigen die Zehne. 2 sondiskoj. Polydor, 1986
* Lex Minister. 2 kompaktdiksoj. Sony
* Wenn du willst. Kompaktdisko, ORF 1996

Eksteraj ligiloj
----------------

* La tombo de Heinzl
En matematiko, duvalenta rilato *R* sur aro *X* estas **antisimetria** se, por ĉiuj *a* kaj *b* en *X*, se *a* estas rilatanta al *b* kaj *b* estas rilatanta al *a*, do *a=b*:

{\displaystyle \forall a,b\in X,\ aRb\land bRa\;\Rightarrow \;a=b}
aŭ ekvivalente

{\displaystyle \forall a,b\in X,\ aRb\land a\neq b\Rightarrow \lnot bRa}
Neegalaĵoj kun nombroj "malpli granda ol aŭ egala al" kaj "pli granda ol aŭ egala al" estas antisimetriaj, ĉar *a≤b* kaj samtempe *b≤a* povas esti se kaj nur se *a=b*.

Estas notinde, ke *antisimetria rilato* ne estas malo de *simetria rilato*: "antisimetria" en tiu ĉi kunteksto ĝenerale ne estas la samo kiel "malsimetria" (aŭ, sinonime, "kontraŭsimetria". Antisimetrieco de rilato ne garantias eĉ ne-simetriecon (ĉe simetria rilato, ĉiam *aRb = bRa*; kaj do egaleco "=" estas ekzemplo de rilato, kiu estas samtempe simetria kaj antisimetria). La problemon pri intuicia malklareco de tiuj terminoj kaŭzas tio, ke la laŭvortaj signifoj de la vortoj "antisimetria" kaj "kontraŭsimetria" estas malfacile distingeblaj unu de la alia. Plu, en multaj lingvoj por la nocioj "antisimetria" kaj "kontraŭsimetria" estas uzataj vortoj kun laŭlitera senco "nesimetria".

Notindas ankaŭ tio, ke tute alia (multe pli simpla!) estas la situacio pri la termino *malrefleksiva rilato* (aŭ, sinonime, *kontraŭrefleksiva rilato*), kiu estas ne nur "nesimetria", sed eĉ ĝuste la polusa malo de "simetria rilato".

Konklude: la neeviteblan elekton de la termino "antisimetria rilato" diktas ĝia absoluta internacieco: verŝajne en **ĉiuj** lingvoj la koncerna termino rekte respondas al la formo "antisimetria rilato".

Specoj de rilatoj enhavantaj antisimetriecon
--------------------------------------------

* Parta malstrikta ordo estas antisimetria rilato, kiu estas ankaŭ transitiva.
* Tuteca malstrikta ordo estas antisimetria rilato, kiu estas ankaŭ transitiva kaj tuteca.

Vidu ankaŭ
----------

* Simetrio en matematiko
* Simetria rilato
* Kontraŭsimetria rilato
* Nesimetria rilato
* Parta ordo
**István Majoros** [iŝtvAn majoroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Majoros István** estas hungara luktisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

István Majoros naskiĝis la 11-an de julio 1974 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Majoros depost sia aktiva sporta kariero laboris en restoracioj. Li kaŭzis aŭtoakcidenton sub alkohola influo en 2006. Li ricevis ŝtatan premion en 2004.

### Sporta kariero

István Majoros inter 1985-1997 estis luktisto en ĉefurbaj sportkluboj, poste en Szeged kaj Kecskemét. Li estis hungara ĉampiono sepfoje inter 1996-2005 en pezkategorioj inter 57-63 kg. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kun ora medalo en 2004 en pezkimo 55 kg, krome en mondĉampionumo li estis la tria en 2005. Liaj konataj trejnistoj estis Géza Hoffmann kaj Ferenc Kocsis. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2008. Ekde 2015 li estis trejnisto.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Tamás Lőrincz

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2014-02-21 per la retarkivo Wayback Machine
* rezultoj kun foto
* biografio angle

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑   usona filma datenaro

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816884
 |



* Portalo pri Biografio
**Antoine ALBEAU** estas franca breta velisto aŭ "ventosurfisto", kiu ekde la jaro 1994 gajnis dek unu mondajn ĉampinadojn pri breta velado en diversaj kategorioj.

Naskita la 17-an de junio 1972 en La Rochelle, Francio, Albeau atingis novan rapido-rekordon ĉiukategorian pri breta velado la 5-an de marto 2008 per rapideco de 49,09 knotoj (90,91 kilometroj per horo aŭ 56,49 mejloj per horo) sur 500-metra vojo proksime de *Saintes Marie de la Mer* ĉe la Bordo Lazura. Per tio li batis la antaŭan rekordon, kiun atingis la breta velisto Finian Maynard per rapido de 48,70 knotoj dum aprilo 2005 ĉe la sama loko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Antoine Albeau en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* persona retejo (anglalingva) kun informoj, fotoj kaj ligiloj al filmetoj
* paĝaro pri la rapida monda pokalo de breta velado (same anglalingva)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 259341
* VIAF: 101004799
* ISNI: 0000 0000 7154 9317
* SUDOC: 136408176
* BNF: 161408931
 |
**István Madarász** [iŝtván madarAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Madarász István** estis hungara pastro, episkopo, instruisto, abato, prelato, kanoniko. Lia familia nomo estis *Maszárovits* [masAroviĉ] ĝis 1907.

Blazono de István Madarász
Blazono de István Madarász
István Madarász  naskiĝis la 10-an de julio 1884 en Hungara reĝlando en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). Li mortis la 8-an de aŭgusto 1948 en Hejce.

Biografio
---------

István Madarász frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis teologion en Pázmáneum inter 1901 kaj 1905. Li doktoriĝis, en 1907 li pastriĝis. Inter 1905 kaj 1915 li instruis en Budapeŝto, poste li estis arkivisto apud la primaso, en 1920 sekretario same apud la primaso. Li ricevis la titolon papa ĉambelano, en 1926 abato. En la sama jaro li estis pastro en Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto) 3 jarojn. Inter 1929 kaj 1939 li havis signifan postenon en la ministerio, dume li iĝis prelato en 1932, kanoniko en la sekva jaro. En 1939 Pio la 12-a nomumis lin episkopo de la denova hungara urbo Kassa. Post la 2-a mondmilito li rifuĝis al la episkopa somerumejo al Hejce.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Apologetika v. a kat. vallás alapigazságainak védelme* (1907, 5-a eldono en 1921) – kunlaboranto
* *A modern materializmus és a theisztikus világnézet* (1912) – lernolibro
* *Életproblémák* (1925-37) – prelegoj
* *Vallásváltoztatás m. közjogi szempontból* (1938)
* *A hősiesség eszménye és a kerség* (1942)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Dávid Hérics** [hEriĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hérics Dávid** estas hungara kajakisto, mondĉampiono, komercisto.

Dávid Hérics naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1993 en Győr.

Biografio
---------

Dávid Hérics akiris trejnistan kaj komecistan diplomojn kaj depost sia aktiva sporta vivo li estis komercisto en internaciaj rilatoj.

### Sporta kariero

Dávid Hérics komence estis juna akvopilkisto, inter 2004-2019 jam kajakisto en sia naskiĝurbo sur Danubo. Ekde 2006 li venkis en junularaj konkursoj. Li estis hungara ĉampiono kvinfoje inter 2012-2014 duope aŭ kvarope. Tio ne sufiĉis esti olimpiano, sed en mondĉampionumo li estis la unua en 2014 stafete en distanco 200 m. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2019.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* video Arkivigite je 2023-02-24 per la retarkivo Wayback Machine

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungaraj ĉampionoj

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812490
 |


* Portalo pri Biografio