recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Russin (stacidomo). |



**Russin**  estas en Kantono Ĝenevo, Svislando. 

Laŭ la stato de 2018 en la komunumo vivis 541 loĝantoj sur areo de 4,91 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 110 loĝantoj/km².

Geografio
---------

La kampara komunumo Russin situas ĉe la nordorienta bordo de la rivero Rodano proksimume 10 kilometrojn okcidente de Ĝenevo. Norde de la ponto al Aire-la-Ville la rivero estas barita al lago por produktado de elektra energio en la elektrejo Verbois, kiu situas sur la komunuma teritorio. La komunumo konsistas el la vilaĝetoj Verbois, La Chaumaz, les Les Baillets kaj Russin mem.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,95 km², de kiuj 21,0% estas kovritaj de arbaro, 53,1% servas por agrikulturo kaj 13,5% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

Russin limas en nordo al Satigny, en oriento aliflanke de Rodano al Aire-la-Ville, en sudoriento ankaŭ aliflanke de Rodano al Cartigny, en sudo al Avully, kaj en okcidento al Dardagny.

Trafiko
-------

Russin disponas pri stacidomo ĉe la fervojlino de Ĝenevo al Liono, kiu estas konektita per lokaj trajnoj al Ĝenevo.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Meyrin al Dardagny. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 sitiuas en distanco de 8 kilometroj oriente en Onex.

Historio
--------

La unuaj dokumentaj mencioj de Russin datiĝas el la jaro 1100 kiel *1100* Russino *kaj* Rucins*.*

Dum mezepoko Russin apartenis al la paroĥaro de *Saint-Victor*. En la jaro 1536 ĝi estis okupita de Berno kaj devis alpreni al protestantan religion. En la jaro 1564 la posedaĵo transiris al Savojo. En la jaro 1749 Russin fariĝis estis atribuita al Ĝenevo per la kontrakto de Parizo. Sub la franca regado en la jaro 1798 estis kreita la komunumo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Sandra Coram-Mekkey*: *Russin* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-03-12)

Vidu ankaŭ
----------

* Russin (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Russin
* Russin en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Russin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Ĝenevo |
| --- |
| Aire-la-Ville • Anières • Avully • Avusy • Bardonnex • Bellevue • Bernex • Carouge • Cartigny • Céligny • Chancy • Chêne-Bougeries • Chêne-Bourg • Choulex • Collex-Bossy • Collonge-Bellerive • Cologny • Confignon • Corsier • Dardagny • Ĝenevo • Genthod • Gy • Hermance • Jussy • Laconnex • Lancy • Le Grand-Saconnex • Meinier • Meyrin • Onex • Perly-Certoux • Plan-les-Ouates • Pregny-Chambésy • Presinge • Puplinge • Russin • Satigny • Soral • Thônex • Troinex • Vandœuvres • Vernier • Versoix • Veyrier | Komunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono Ĝenevo |

 |
**Vandœuvres**  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. 

Laŭ la stato de 2018 en la komunumo vivis 2 484 loĝantoj sur areo de 4,41 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 563 loĝantoj/km².

Geografio
---------

La komunumo Vandœuvres situas ĉe la sudokcidenta bordo de la rivereto *Seymaz* proksimume 3 kilometrojn okcidente de la lago Lemano, 6 kilometrojn nordoriente de la kantona ĉefurbo Ĝenevo. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Vandœuvres mem la vilaĝetoj Chougny en la sudo, Crête en la oriento kaj Pressy en la nordo. Sur la komunuma teritorio situas ankaŭ la psikiatra kliniko *Bel-Air* de la universitata hospitalo de Ĝenevo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,41 km², de kiuj 5,9% estas kovritaj de arbaro, 39,0% servas por agrikulturo kaj 55,1% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Vandœuvres limas en nordo al Collonge-Bellerive, en oriento al Choulex, en sudoriento al Thônex, en sudo al Chêne-Bourg, en sudokcidento al Chêne-Bougeries, kaj en okcidento al Cologny.

Komunumo de kverkoj
-------------------

La tradicio de la vandœuvranoj postulas, ke por ĉiu loĝanto de la komunumo ekzistu kverko sur la komunuma teritorio, tial nuntempe en la komunumo ekzistas pli ol 2000 kverkoj.

Trafiko
-------

Tra Vandœuvres pasas la kantona ĉefvojo n-ro 116, la tiel nomita *Route de Vandœuvres*. La komunumo estas konektita per la buslinio n-ro 33 al la loka transportreto de Ĝenevo.

Historio
--------

Ĝis en la 1920-aj jaroj la loĝantaro de Vandœuvres nombris pli-malpli konstante proksimume 600 personojn. Tiam komenciĝis konstanta kresko, kiu pludaŭras ĝis hodiaŭ, kiam la nombro de la loĝantaro jam klare superas 2500.

Blazono
-------

La ora aŭstro, kiu videblas sur la blazono ruĝ-verda de la komunumo estas la atributo de Sankta Jakobo la patrono de la malnova paroĥo de Vandœuvres. La blazono estis akceptita per la ŝtata konsilio la 12-an de junio 1924 surbaze de propono de la komunuma konsilio.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Teksto pri la blazono en la retejo de la komunumo Arkivigite je 2011-07-07 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Vandœuvres

* Kategorio Vandœuvres en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Ĝenevo |
| --- |
| Aire-la-Ville • Anières • Avully • Avusy • Bardonnex • Bellevue • Bernex • Carouge • Cartigny • Céligny • Chancy • Chêne-Bougeries • Chêne-Bourg • Choulex • Collex-Bossy • Collonge-Bellerive • Cologny • Confignon • Corsier • Dardagny • Ĝenevo • Genthod • Gy • Hermance • Jussy • Laconnex • Lancy • Le Grand-Saconnex • Meinier • Meyrin • Onex • Perly-Certoux • Plan-les-Ouates • Pregny-Chambésy • Presinge • Puplinge • Russin • Satigny • Soral • Thônex • Troinex • Vandœuvres • Vernier • Versoix • Veyrier | Komunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono Ĝenevo |

 |
**Francisco SOLER Grima** (Garrucha, provinco Almerio, Andaluzio, Hispanio, 1a de majo 1924 - Viña del Mar, Ĉilio, 19a de junio 1982) estis hispana filozofo lernanto de José Ortega y Gasset kaj Julián Marías. Tial, oni povus konsideri lin kiel integranto de la Skolo de Madrido (filozofio). Vivinte jarojn en Ĉilio —kie li faris la plej grandan parton de sia filozofia laboro—, li ricevis la ĉilian ŝtatanecon.

Biografio
---------

Li ekstudis filozofion en la Universitato de Granado, gradiĝis en filozofio en la Universitato de Madrido. Li kunlaboris en la Instituto «Luis Vives» de Madrido kaj en la *Instituto de Humanidades* fondita de José Ortega y Gasset kaj Julián Marías.

Li estis profesoro en la Nacia Universitato de Kolombio (Bogoto), en la Pontifika Universitato Katolika de Valparaiso (Ĉilio), en la Pontifika katolika universitato de Ĉilio (Santiago de Ĉilio), en la Universidad de Concepción (Koncepciono), en la Universitato de Ĉilio —kie li multe influis—, en la *Universidad Técnica Federico Santa María* (Valparaíso, Ĉilio) kaj en la *Universidad de Valparaíso*, en kies Instituto de Filozofio oni dediĉis al li omaĝon en 2010.​

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------



* Francisco Soler Grima en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Referenco al liaj verkoj en Open Library


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 862829
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Francisco Soler Grima en la hispana Vikipedio.*
*Refuge de l'Arpont*
La **Nacia Parko Vanoise** (Vanoaz’) situas en la Alpnordo de Francio, en la departemento Savoie (Savojo) en la samnoma montaro, kiu kuŝas inter norde la valo de la rivero Isère (Izer’), Tarentaise (Tarentez’), kaj sude tiu de la rivero Arc (Ark), Maurienne (Morjen’). Li apudas la Nacian Italan Parkon Gran Paradiso, laŭ la landlimo, kun kiu ĝi estis ĝemeligita en 1972. La du parkoj konsistigas la plej vastan surfacon protektatan (1250 km²) en okcidenta Eŭropo.

Historio
--------

La Nacia Parko Vanoise estis la unua franca parko, kreita la 6an de julio 1963. La ĉefa kialo de ĝia kreado estis la malapero de la ibeksoj.
Tiuj longkornaj mambuloj estis ekstermitaj tuj post la apero de la pafiloj, kvankam ili abundis en tiu alpa regiono antaŭe. En la apuda montaro "Gran Paradiso" en Italio, tiuepoke pluvivis nur cento da ibeksoj, kiam ties ĉasadon oni malpermesis en la jaro 1823. Reĝo Victor Emmanuel II (Viktor Emanuel 2a) kreis reĝan rezervejon en 1856, kiu iĝis nacia parko en 1922. En Francio natura rezervejo kreiĝis en Vanoise en 1943 sub la impulso de asocioj (Franca Alpa Klubo kaj Franca "Touring-Club") kaj de ĉasistoj. Post multaj hezitoj pri ties surfaco kaj pri la prioritato donota al la naturo kaj al la homoj, la unua nacia parko franca naskiĝis en 1963.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia parko Vanoise en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Saliko: Francio: Vizito al la nacia parko Vanoise el *Monato* (2005/02, p. 22)

Referencoj
----------
La **kantono Brazey-en-Plaine** (france *canton de Brazey-en-Plaine*) estas franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo kaj en la arondismento Beaune. Ĝia ĉefurbo estas Brazey-en-Plaine.

Komunumoj
---------

Apartenas al la kantono Brazey-en-Plaine la jenaj 38 francaj komunumoj :

Aubigny-en-Plaine, Auvillars-sur-Saône, Bagnot, Bonnencontre, Bousselange, Brazey-en-Plaine, Broin, Chamblanc, Charrey-sur-Saône, Chivres, Echenon, Esbarres, Franxault, Glanon, Grosbois-lès-Tichey, Jallanges, Labergement-lès-Seurre, Labruyère, Lanthes, Laperrière-sur-Saône, Lechâtelet, Losne, Magny-lès-Aubigny, Montagny-lès-Seurre, Montmain, Montot, Pagny-la-Ville, Pagny-le-Château, Pouilly-sur-Saône, Saint-Jean-de-Losne, Saint-Seine-en-Bâche, Saint-Symphorien-sur-Saône, Saint-Usage, Samerey, Seurre, Tichey, Trouhans, Trugny.

Historio
--------

La kantono Brazey-en-Plaine datiĝas el 2015.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Legifrance

Vidu ankaŭ
----------

* Côte-d'Or
* Komunumoj de Côte-d'Or
Koordinatoj: 49° 27′ 13″ N 18° 31′ 24″ O﻿ / ﻿49.45361 °N, 18.52333 °O﻿ / 49.45361; 18.52333 (mapo)

**Konečná** estas montara domaro en montaro Zadní hory en Moraviasileziaj Beskidoj sur ambaŭ flankoj de limo inter Ĉeĥio kaj Slovakio. En moravia flanko ĝi administre falas sub municipo Bílá, en la slovaka sub Klokočov. Ĝi estis konstruita sur montodorso de Konečná (865 m s. m.). Al kelkaj slovakaj domoj eblas veni nur tiel, ke oni transpaŝos la ŝtatlimon, kiu kondukas inter ilia ĝardeneto kaj la moravia parto de ĉi tiea ŝoseo.

En vintra oeriodo estadas en ĉirkaŭaĵo reguligataj skikuristaj vojoj, en la suda kaj la norda partoj de la domaro estis konstruitaj skideglitejoj.

En senpera proksimeco de Konečná en la moravia flanko troviĝas pluaj du domaroj – Gigula kaj Gratčanka.

Alirebleco
----------

La domaro situas sur ŝoseo II/484 de domaro Černá, en la slovaka flanko daŭriganta direkte al Kornica. Troviĝas ĉi tie jam ne funkcianta limpasejo Bílá-Klokočov. Krom tio kondukas ĉi tien vico da turismaj vojoj. El domaro Bílý Kříž venas ruĝa ruĝa turisma marko marko, daŭriganta direkte al domaro Bumbálka, kaj el domaro Gruň (resp. ties parto Švarná Hanka) blue blua turisma marko markita pado. El Slovakio venas verda verda turisma marko marko de municipo Predmier. La moravian parton de pli supre menciita ŝoseo kopias biciklovojo 461.

Baza sidejunuo
--------------

Konečná estas ankaŭ unu el kvar bazaj sidejunuoj de municipo Bílá. Tiu ĉi baza sidejunuo ensumigas la jenajn sidejunuajn lokojn:

* Beskyd
* Borsučí
* Doroťanka
* Gigula
* Gratčanka
* U Smažáků
* **Konečná**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Bílá (1) |
| --- |
| Bílá ~ ceteraj: Hlavatá ~ Konečná ~ Třeštík |

 |
**Mihály Szentábrahámi Lombard** [mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szentábrahámi Lombard Mihály** estis hungara pastro, unitariisma episkopo.

Mihály Szentábrahámi Lombard
Mihály Szentábrahámi Lombard  naskiĝis en 1683 en Transilvanio en Városfalva (nuntempa Orășeni en Rumanio). Li mortis la 30-an de marto 1758 en Kolozsvár.

Biografio
---------

Mihály Szentábrahámi Lombard post lernado en Kolozsvár estis predikisto. Baldaŭe li plulernis en Leiden kaj Frankfurto ĉe Odro. En 1715 li hejmenvenis, komence li estis edukisto ĉe familio, poste li instruis en kolegio. Li edziĝis en 1720, en la sama jaro li iĝis lernejestro. En 1724 li estis elektita eklezia notario, episkopo en 1737. Lia tombo troviĝas en Tombejo de Házsongárd.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* ’’Döghalál idejére alkalmaztatott imádságok’’ (1742)
* ’’Imák mindkét nembeli hívek számára’’ ( 1902)
* „A keresztény hittudomány összege az unitáriusok szerint" (1787)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero SZ, poste serĉu la nomon
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-09-12 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Mihály Szentábrahámi Lombard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Tengri* skribita de dekstro maldekstren en antikva tjurka kiel *Тeŋiri*
La **tengrismo** estas tradicia religio de popoloj, tjurk-mongolaj de antaŭ ili konverti sin al la religioj de la malnomadaj socioj kiujn ili invadis, al kiuj ili aliancis aŭ miksis (pro kio ĝi aligas elementojn de ŝamanismo, animismo kaj budhismo). Ĝi estas konsiderata kiel religia kerno de la disvolvigo de la eŭrazia civilizacio en la pasinto.

Tiu religio baziĝis esence sur la kredo en Dio Ĉielo (Tengri aŭ Tangri, Tanrı, Tangra). En tiu religio, de disa karaktero, estas nek pastroj nek klerikoj, kaj ankaŭ ne estas intenco etendi la kredon al aliaj personoj aŭ popoloj.

En tiu religio ne ekzistas la koncepto de vakuo, de ne-esto aŭ ne-ekzistado kiel ontologia trajto de la mondo. En ĝi la mondo estis kreita de la Ĉielo sur la bazo de kvar elementoj senfinaj: nome la tero, la akvo, la fajro kaj la aero. Ĝi centriĝas en la plutenado de la harmonio kun la ĉirkaŭ etoso, pro kio oni konsideris sakraj la rimedojn de la Tero, partikulare la akvo (eble ĉar ĝi estas malabunda en la stepoj de Centra Azio, kie oni koncentris grandparte tiun religion).

La mondo en tengrismo estas malferma al Kosmo (la *Granda Blua Ĉielo*), konsiderata kiel fonto aŭ transcenda ekzistado, kiu estas rilata rekte kun la kreado de la mondo. La mondo estas konsiderata kiel senfina, pensata por tio kio estas kredata en ĉiu grava momento, kiel agoj de la unua kreado de la Universo, principo de unu jaro aŭ unu tago de la nasko de homa estaĵo.

Kvankan oni kredas, ke ankoraŭ estas sekvantoj de tengrismo en kelkaj partoj de Azio, oni ne povis ĉirkaŭkalkuli ilian nombron precize.

Vidu ankaŭ
----------

* Tngri

Notoj
-----

1. 1 2 3 4  «CIVILOPEDIA Online: Tengrianismo». www.dndjunkie.com. Arkivita el la originalo la 22an de septembro 2017. Konsultita la 1a de junio 2017.
2. ↑   Fedorova, L. V. *Eurazianism: striving for the oldest or a new religiosity of universal ideas*. Yakursk.
3. 1 2   Anzhiganova, Larisa; Asochakova, Valentina; Topoeva, Marika (2017). «Ethno-confessional neotraditionalism in a globalized world: Search for basis or identification». Revista de Humanidades, n.30, p. 141-154. ISSN 1130-5029. Konsultita la 1a de junio 2017.

Bibliografio
------------

* Brent, Peter. *The Mongol Empire: Genghis Khan: His Triumph and his Legacy*. Book Club Associates, London. 1976.
* Bruno J. Richtsfeld: Rezente ostmongolische Schöpfungs-, Ursprungs- und Weltkatastrophenerzählungen und ihre innerasiatischen Motiv- und Sujetparallelen; in: Münchner Beiträge zur Völkerkunde. Jahrbuch des Staatlichen Museums für Völkerkunde München 9 (2004), S. 225–274.

* Kategorio Tengrismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 777647
 |
Río Grande.
**Río Grande** (Granda rivero) estas urbo kaj aŭtonoma municipo de la Provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko en Argentino, situa en la nordorienta marbordo de la Granda Insulo de Fajrolando, borde de la Argentina Maro, ĉe la Atlantiko kaj de sia alfluanta rivero nome rivero Grande, el kiu la urbo prenas sian nomon.

En 2010 ĝis havis proksimume 66.475 loĝantojn, sed postaj ĉirkaŭkalkuloj indikis por 2015 superon de la 80.000 loĝantoj.

La urbo estas *de facto* la ĉefurbo de la departemento Río Grande situa ene de la provinco kaj ankaŭ la plej loĝata urbo de la Provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko, kaj ankaŭ la plej loĝata de la tuta insulo inkludante ankaŭ la sektoron okupata de Ĉilio.

Ĝi estas la urbo plene industria plej suda de Argentino kaj forta ekonomia kerno transcenda ene de la Ekonomio de Argentino ĉar tie okazas granda kvanto de industriaj procezoj kaj havas ankaŭ granda nombro de fabrikoj de kaj naciaj kaj de internaciaj entreprenoj.

Ĝi gravas ankaŭ pro faŭno kun proksima rezervejo kiu estas hejmo de la 43 % el tutmonda populacio de hudsona limozo, kune kun gravaj populacioj de granda kalidro. Tiele estas turismaj allogaĵoj la birdorigardejo kaj la strando.
**Charles "Chuck" BALDWIN** (nask. la 3-an de majo, 1952) estas predikisto de la Krucvoja Baptista Preĝejo en Pensacola, Florido, kaj prezidenta nomumito de la usona Konstitucia Partio. Baldwin estis la vicprezidanta nomumulo de la partio en 2004. Balwin estas la gastiganto de ĉiusemajna radioprogramo kaj skribas ĉiusemajnan novaĵkolumnon disponeblajn ĉe chuckbaldwinlive.com kaj VDARE.com.

Estante eksa membro de la Respublikana Partio, Baldwin estas longtempa kritikulo de Usona Prezidanto George W. Bush. Baldwin estas forta kontraŭulo de tio, kiun li vokas la "Nova Monda Ordo", la "Nordamerika Kuniĝo", kaj amnestio por sendokumentaj enmigrantoj. Baldwin proponis remalfermi la esploron pri la atakoj de la 11-de septembro, 2001, kredante, ke la "Veromovado 9/11" rajtas esplori siajn teoriojn, inkluzive de la eblo, ke la usona registaro engaĝis en la atakoj.

* Kategorio Chuck Baldwin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 257369
 |
**Stratolaunch Systems** estas usona kosmovetura entrepreno, kiu ofertas raketolanĉojn el la aero. La firma sidejo estas en Huntsville, Alabamo.

Historio
--------

La entreprenon fondis en 2011 la Microsoft-fondinto Paul Allen kaj Scaled-Composites-fondinto Burt Rutan. Antaŭe ili ambaŭ kunlaboris jam pri evoluigo de SpaceShipOne. La sistemo baziĝas je similaj komponentoj ol ĉe tiu kaj ties sekvulo SpaceShipTwo, per kiu Virgin Galactic ofertas suborbitajn flugojn.

La tri komponentoj de la aera starta sistemo estas:

1. starta aviadilo, kontruota de Scaled Composites,
2. plurŝtupa porta raketo, konstruota de SpaceX kaj
3. montasa kaj integriga unuo de firmao Dynetics.

La lanĉa sistemo
----------------

La tuta maso de la starta komplekso estos 545 t, el kiu 222 t estas la transportota raketo.

### La aviadilo

La porta aviadilo havos la enverguron de 117 metroj, pelita de ses motoroj, kiuj estas jam uzataj ĉe Boeing 747-400. La deteriĝa vojo la aviadilo estas kalkulita je 3660 m, la unua testa flugo je 2015.

La avidilo havas du paralelajn trunkon, kunligita per porta mezkorpo. Tiu konstruo estis sukcese provita ĉe portaj aviadiloj WhiteKnight kaj WhiteKnightTwo.

### Porta raketo

La porta raketo estas duŝtupa, evoluigota de SpaceX el Falcon 9. ĝi havas la projektita starta maso de 220 tunoj, longon de 35 m kaj povas kunpori la utilŝarĝon de ĝis 6,1 tunoj al malalta orbito (LEO). La unua ŝtupo havos 5 pelilojn.

Planita efektivigo
------------------

La aviadilo startas kun la utila ŝarĝo sub la mezkorpo de la porta surfaco, kaj flugas je alto de 9000 metroj, kie ĝi levas la nazoparton je 45° kaj lasas deiĝi la raketon. La raketo ekigas la pelilojn post kelkaj sekundoj kaj pluflugas al la kosmo. Post kiam la unu ŝtupo deiĝas, la dua ŝtupo ekstartas kun la ŝarĝo. La porta aviadilo reflugas al la startejo.

Startejo
--------

Stratolaunch Systems havas kontrakton pro 20 jaroj por uzo de areo de 8 hektaroj en Mojave Air & Space Port. Oni planas tie konstrui hangaron de 19.000 kvadrataj metroj.

* Kategorio Stratolaunch Systems en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Stratolaunch Systems en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
ŝarĝlevilo fermita
ŝarĝlevilo en malalta pozicio
**Ŝarĝlevilo**, **levplatformo** aŭ **platformlevilo** estas la malantaŭa vando de la holdo de kamiono, kiu estas movebla por plifaciligi la en- kaj elŝarĝado de kargo. Ofte ĝi nomiĝas ankaŭ ŝarĝlifto, sed tio ankaŭ povas esti levilo en aŭtoriparejo aŭ lifto por levi ŝarĝaĵon ĉe konstruaĵo.

Ĝeneralaj rimarkoj
------------------

La pruflanke alkonstruita ŝarĝolifto povas ŝanĝi sian pozicion. Dum veturado ĝi staras vertikale kaj por el- aŭ elŝarĝi ĝi povas turniĝi al la horizontalo en alta pozicio aŭ malalta pozicio. La moviĝo de supro al malsupro kaj inverse okazas aŭ rekte (paralelogramo) aŭ nerekte (vertikala lifto) per hidraŭlaj cilindroj. Ties hidraŭla pumpilo moviĝas elektike aŭ per flanka propulso (presuriza cilindro).

Ŝarĝleviloj estas dividitaj en diversaj mezklasoj (500 kg, 750 kg, 1 t, 1,5 t, 2 t, 2,5 t, 3 t, 4 t, 5 t, 6 t, 7,5 t, 9 t). Ili permesas la en- kaj elŝarĝadon de peza kargo ankaŭ se mankas kargokajo, movebla kargadramplo aŭ ĉarelo. Kamionij kun ŝarĝlevilo estas uzata precipe en kurtdistanca kargotransporto.

Funkciado kaj manipulado
------------------------

piedŝaltilo sur ŝarĝlevilo
Unue oni devas movi la platformon de vertikalo al horizontalo kaj levas ĝin sur la nivelo de la holdoplanko. Poste oni metas la kargon sur la platformo,kiu nun malleviĝas ĝis stratnivelo. Laste la kargo nun povas forlasi la platformon kaj esti transportita ein ajn. La manipulado okazas aŭ de sur la holdoplanko aŭ per piedŝaltilo aŭ ŝatiloj je la kamiona pruo.

Speciala formo
--------------

[[Dosiero:Faltbare Hubladebuehne.jpg|eta|subfaldebla ŝarĝolevilo en vetrurpozicio de duonrimorko
Speciala formo de ŝarĝlevilo estas la subfaldebla levplatformo. La ŝarĝlevilo estas parto de la kamiona holdo, sed la subfaldebla levplatformo ne estas alkontruita al la kamiono.

kvar pozicioj de ŝarĝolevilo ĉe [ambulanco]]

Sekureco
--------

Ŝarĝolevilo devas esti videba de ĉiu flanko por eviti ke la trafiko tuŝu la platformon. Oni avertasla trafikon per avertflagetoj je la malsupra flanko kaj per blinklampo je la supraflanko. Je la flankoj devas esti reflektantaj avertstrioj. Deviga estas ankaŭ 3-parta aŭ 1-parta protektilo kontraŭ subveturado (subveturprotekilo).

Produktantoj
------------

La plej konatj ŝarĝlevilo-produktantoj estas:

* Behrens Loading Systems (300 ŝarĝoliviloj jare)
* Sörensen (2.000 ŝarĝoliviloj jare)
* Dautel (3.500 ŝarĝoliviloj jare)
* DEL UK (6.500)
* Gerd Bär (Bär Cargolift; 12.000 ŝarĝoliviloj jare)
* Palfinger (Palgate, Ratcliff, MBB; 14.000 ŝarĝoliviloj jare )
* Dhollandia (35.000 ŝarĝoliviloj jare)
* Zepro (22.000 ŝarĝoliviloj jare)
* QualiXperts (patentposedanto de la elektromekanika propulso)
* Kyokuto Kaihatsu
* ShinMaywa
* AMF (ne plu produktanta)
* kestkamioneto kun „Easyloader"-ŝarĝlevilo ĝis 3,5 t (250 ŝarĝoliviloj jare )

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Ŝarĝlevilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Levilo
Barono **György MÁRTONFFY** [djordj mArtonfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo  **Mártonffy György** estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko.

György Mártonffy  naskiĝis en 1663? en Transilvanio en Karcfalva? (nuntempa Cârța en Rumanio). Li mortis la 5-an de septembro 1721 en Transilvanio Gyulafehérvár (nuntempa Alba Iulia en Rumanio).

Biografio
---------

György Mártonffy lernis en Nagyszombat, poste li lernis teologion en Vieno. Li komencis sian eklezian karieron en 1688 en Supra Hungarujo kiel simpla pastro. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:

* kanoniko en 1703 en Pozsony
* preposto en Arad en 1706
* kanoniko en 1707 en Esztergom
* episkopo en Gyulafehérvár en 1713, baldaŭe ankaŭ departementestro.

Li strebis multe pri la katolikismo en Transilvanio, li reakiris kirkon de la protestantoj. Li estas entombigita en Katedralo Sankta Mikaelo (Alba Iulia).

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

• ’’Újolag kifakadott könyhullatások forrása’’ (1739)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio György Mártonffy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Steadicam.
***Steadicam*** estas varmarko de kamerastabiligilo nome aparato por stabiligi kaj fluigi rapidajn scenojn en la filmado de filmoj inventita de Garrett Brown kaj enkondukita en 1975 fare de Cinema Products Corporation. Ĝi mekanike izoligas la kameraon el la movoj de la kameraisto, kio ebligas pli mildan filmadon, eĉ se la kameraisto moviĝas sur neregula surfaco.

La "Steadicam" estis por la unua fojo uzita en la filmo nomumita por Oskar-premio pri Woody Guthrie nome "Bound for Glory" (1976). Ĝi estis poste uzita en etendaj kuradaj kaj movadaj scenoj surstrate en Novjorko en "Marathon Man" (1976), kiu estis publikigita du monatojn antaŭ "Bound for Glory".

*The Shining* (1980) portis la plinovigojn de Brown plue pli malproksimen, kiam la reĝisoro Stanley Kubrick postulis, ke la kamerao filmu el tuj super la planko, kio ampleksigis la agadkampon de la filmilo kiu ĝis tiam filmis malalte nur ĝis la talio de la kameraisto.

Notoj
-----

1. ↑  "Steadicam Celebrates its 30th Anniversary at NAB 2005" (Press release). Tiffen. Arkivita el la originalo en la 25a de Decembro, 2005. Alirita la 4an de Marto, 2021.
2. ↑   Ferrara, Serena (2001). Steadicam: techniques and aesthetics. Oxford [u.a.]: Focal. pp. 26–31. ISBN 978-0-240-51607-3.

* Steadicam en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Steadicam en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717901
 |
La **liturgia rito** estas la maniero per kiu oni plenumas sanktan funkcion, observante apartan konduton, formitan je serio da gestoj kaj formalaj vortaj diroj konformaj al deviga skemo.

Kristanismo
-----------

Spite de la unikeco de la "memoriga Evento-Mistero" celebrita de la kristana liturgio la formoj per kiuj ĝi estas celebrita multas.. Neniu liturgia formulo komplete elĉerpe kovras la Misteron, sed ĉiuj ritoj, en sia historia disvolviĝo, kune sin kompletigis, evidentigante diversajn aspektojn de la sama Mistero. Danke al tiu konduto, la liturgiaj ritoj konstituas pliriĉigon por la diversaj Eklezioj kaj oportunon de kresko en la fideleco al la apostola tradicio. La simbolismo, la organizo de la interna komunikado kaj la komenta teologia esprimaro reflektas la kulturojn kaj la sentaron de la popoloj kaj de la historiaj epokoj..

Vidpunkte de la historio, en la Romia Imperio loko de la naskiĝo kaj disvastiĝo de kristanismo, disvolviĝis diversaj tipoj de ritoj, distingiĝintaj en orientaj ritoj kaj okcidentaj. La orientaj ritoj estas preskaŭ komunaj al ĉiuj kristanaj Eklezioj tiam tie ekzistantaj; la okcidentaj ritoj male apartenas nure al la Katolika Eklezio.

### Oriento

La ritoj de la Orienta Kristanismo povas esti grupigitaj en kvin tipoj. Tri el ili ligiĝas al la grandaj patriarkaj centroj de la Orienta Romia Imperio (nome Ekumena Patriarkato de Konstantinopolo, Patriarkato de Aleksandrio kaj Patriarkato de Antioĥio; la aliaj du referencas al tradicioj kaj Eklezioj naskiĝintaj ekstere de la limoj de la imperio:

* Bizanca rito
* Aleksandria rito
* Okcidenta-siria rito
* Orienta-siria rito
* Armena rito

### Okcidento

Inter la okcidentaj ritoj povas esti cititaj:

* Roma rito
* Ambrozia rito
* Aquileia rito (malpermesita en 1596)
* Gaŭla rito
* Kelta rito
* Pariza rito
* Liona rito
* Braga rito
* Mozaraba rito aŭ hispana

La ambrozia rito estas inter la malmultaj konservitaj post la unuigo kaj redukto de la okcidentaj ritoj al tiu roma, jam komencita de Karolo la Granda kaj sankciita en la Koncilio de Trento, kaj en la reformo enkondukita de la Dua Vatikana koncilio.

### Katolika Eklezio

En la Katolika Eklezio, la Dua Vatikana koncilio, per la konstitucio *Sacrosanctum Concilium*, dekretis (n. 4) la egalecon inter la diversaj akceptitaj ritoj.  

Krome, laŭ la normoj de la kodo por la orientaj eklezioj la laikoj estas devigataj sekvi sian originan riton; sed rajtas partopreni la ritojn de kiu ajn katolika eklezio sui iuris. .

Judismo
-------

La diversaj judaj ritoj estas ĝenerale dividitaj laŭ tri precipaj familioj:

* Askenazita
* Sefardita
* Orienta

Hinduismo
---------

Notoj
-----

1. ↑  Katekismo de la Katolika Eklezio, 1200
2. ↑   Katekismo de la Katolika Eklezio, 1201
3. ↑   Katekismo de la Katolika Eklezio. 1202
4. ↑  Codice Canonico delle Chiese Orientali canone 403§1

Vidu ankaŭ
----------

* Liturgio
* Rito
* Katekismo de la Katolika Eklezio
* Mekitarista Ordo
* Eklezioj sui iuris
Kelkaj tomboŝtonoj el la malnova kirko
**Preĝejo Sankta Anno** (germane: *St.-Annen-Kirche*) estis ĝis la malkonstruiĝo en 1989 la protestantisma kirko de la kvartalo Völkershausen de la urbo Vacha en Germanujo.

Historio
--------

La Anno-preĝejo konstruitis inter 1717 kaj 1720 kiel verŝajne dua kirka konstruaĵo en la urbeto. Ĝi havis imponan turon uestflanke, malsupre kvarangulan kaj supren okangulan kun vostokupolo kaj lanterno-krono. Menciindas ankaŭ belega portalo baroka okcidente de la kampanilo.

Disde la portalo oni atingis la kirkonavon tra tute interne estinta antaŭhalo. La rektangula malekstero havis galeriojn duetaĝajn el ligno kaj simplan lignan plafonon. La balkonsimila predikejo estis postaltare. La baptujo estis el la unua duono de la 17-a jarcento, eble eĉ transprenite de la antaŭula konstruaĵo. Ene kaj apude troviĝis pluraj historiaj tomboŝtonoj el la 17-a jarcento, ekz. de Christian von und zu Völkershausen (+ 1609) kun kiraso kaj blazonoj.

En 1877 fariĝis restaŭradoj. La malkonstruiĝo necesis post mineja katastrofo de la 13.3.1989 pro troa damaĝo.

La nuna Miĥaelo-kirko

Paroĥestroj
-----------

#### Katolikaj

1308-? Bertholdus Plebanus, 1346-? Gerhardus Plebanus, ?-1364 Heinrich Koch, 1377-? Dietrich Heyse, 1506-1517 Mathias Fink, 1517-1519 Wolfgang Adam
1519-1522 Wilhelm Frobin, 1628-1631 Friedrich Mihm (investituro fare de la kroataj okupantoj)

#### Protestantismaj

1524-1534 Michael Tratter (Trotten), 1534-1554 Ludwig Landgraf, 1554-1568 Johannes Ranft, 1568-1588 Erasmus Rasmann, 1588-1600 Johannes Isleib (Isleb), 1596-? Thomas Menge, 1600-1618 Valentin Ottwald, 1618 Hartung Kessler (provizore), 1618-1628 kaj 1631-1641 Konrad Limburg, 1641-1644 Konrad Möller Lengsfeld (provizore), 1644-1649 Sigmund Willing, 1649-1651 Johannes Hertel, 1651-1669 Johannes Mönch, 1669-1687 Johannes Georg Tröbert, 1688-1719 Johannes Hopf, 1719-1733 Johannes Raßmann, 1733-1778 Johann Gottfried Becker, 1778-1810 Johann Georg Valentin Büff, 1811-1869 Georg Franz Büff, 1869-1881 Karl Hahn, 1882-1887 Rudolph Reusse, 1887-1929 Richard Kohlschmidt, 1930-1945 Walter Lenz, 1945-1964 Heinz Günkel,1964-1973 Hartmut Wenzel, 1973-1985 Rolf Hess, 1986-1997 Reinhard Süpke, 1997-1998 Pfarrer Eichhorn (provizore), 1998-? Jürgen Bernst, en 2021 Roland Jourdan

Novkonstruo
-----------

Samloke estas starigita la nuna Miĥaelo-kirko. Post konstrukomenco en la 3.6.1991 okazis la domsupro-festo en la 16.11.1991. Konsekro fariĝis en la 29.11.1992. Partoj de la internaĵoj, la baptopelvo kaj la tomboŝtonaro transprenitis kaj staras nun sur la kompleksa areo.

Literaturo
----------

* *Bau und Kunstdenkmäler Thüringens*, volumo 37, p. 72-73

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Anno (Völkershausen) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Paĝaro de la responsa Superintendantejo de Bad Salzungen
* La kirko de Völkershausen, kun bildo

50.797710.04815Koordinatoj: 50° 47′ 52″ N, 10° 2′ 53″ O (mapo)
**Zanamiviro** – en plej multaj lingvoj nomata *Zanamivir* – estas la unua evoluigita medikamento el la grupo de la neŭraminidaso-inhibiciiloj, kiuj taŭgas por terapiado de virusa gripo (influenco). Ĝi permesatas por terapiado de infanoj ekde la aĝo de unu jaro kaj de plenkreskuloj kun simptomoj tipaj por virusa gripo, kaj same taŭgu por prevento de malsaniĝo post ebla kontakto de infektito, en la sama homgrupo de infanoj ekde aĝo de unu jaro kaj plenkreskuloj. La substanco estas variaĵo el la grupo de salivacidoj.

La medikamento estis evoluigita de la firmao *Biota* en Aŭstralio kaj ekde la jaro 1999 produktatas kaj vendatas de la kemia konzerno GlaxoSmithKline sub la komerca nomo *Relenza®*. Ĝi en plej multaj landoj nur post dono de kuracista recepto aĉeteblas en apotekoj. En la kazoj de vasta gamo de gripaj malsanoj inkluzive de la tiel nomata birda gripo kaj de la gripa pandemio de 2009, ĝi malfortigas la simptomon, de aplikate ene de la unuaj 48 horoj de la malsano, sed ne sanigas. Kaŭzo estas, ke la substanco ja malhelpas la plimultiĝon de la virusoj en la korpo, sed ne malaktivigas aŭ mortigas la virusojn.

Apliko
------

Ĉar la medikamento nur je proksimume 2 procentaĵoj tra la intestaro eniras la homan korpon, necesas inhali ĝin en pulvora formo. En unua granda studaĵo de 1994/1995 pri grupo de junaj plenkreskuloj kun averaĝa aĝo de 30 jaroj, kiuj ricevis la medikamenton ene de 30 horoj post percepto de unuaj simptomoj de virusa gripo, la averaĝa daŭro de la febra fazo reduktiĝis de 6,8 al 5,2 tagoj kaj la daŭro ĝis malapero de la lastaj simptomoj reduktiĝis de 6,3 al 4,5 tagoj. Pli postaj studaĵoj konfirmis la tendencon, ke Zanamiviro helpas mallongigi la malsanon je virusaj gripoj, sed el medicina vidpunkto ne estas esence necesa.

En mondaj pandemioj kiel la tiel nomata birda gripo kaj de la gripa pandemio de 2009, la prisanaj instancoj de pluraj grandaj ŝtatoj tamen rekomendas la aplikon de ĝi kaj la simila, pli nova substanco Oseltamiviro, por preventi komplikajn kaj pli severajn evoluojn de la malsano en iuj pacientoj.

Nedezirataj kromefikoj
----------------------

La plej oftajn nedeziratajn kromefikojn lige al la inhala apliko de la medikamento havis pacientoj kun forta astmo aŭ kun kronika pulma obstrukco, el kiuj iuj havis fortajn bronkajn spasmojn. Ne ekzistas sufiĉe multnombraj informoj pri la apliko de la substanco al pacientoj kun nur limigita rena, hepata kaj kora funkciadoj.

Vidu ankaŭ
----------

Oseltamiviro

Rimantadino

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |

* Kategorio Zanamiviro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Vijay Iyer** (naskiĝis la 26-an de oktobro 1971 en Roĉestro, Novjorkio) estas usona ĵazpianisto kaj komponisto. Liaj ludo kaj komponaĵoj montras influojn de barata muziko.

Vivo kaj verkado
----------------

La filo de barataj enmigrintoj jam en la aĝo de tri jaroj ricevis violonludajn lecionojn klasikajn, transiris tamen baldaŭ al piano. Post kiam li unue studis fizikon, li poste studis muzikon ĉe la Universitato de Kalifornio je Berkeley. En 1998 li doktoriĝis per la tezo *Microstructures of Feel, Macrostructures of Sound: Embodied Cognition in West African and African-American Musics*. Dum la studo li muzikis kun Steve Coleman, George Lewis, David Wessel, Miya Masaoka, Liberty Ellman, Imani Uzuri, Elliot Humberto Kavee kaj Aaron Stewart.

Apartan muzikistan rilaton li flegis kun saksofonisto Rudresh Mahanthappa, kun kiu li konatiĝis en 1995 per Steve Coleman:

„*Rudresh kaj mi apartenis al la unua generacio de barataj usonanoj. Ni ambaŭ frue estis pelataj de identecoserĉo. Kiuj ni vere estas, aŭ almenaŭ ideon pri tio, ni eksciis per la muziko.*" Vijay Iyer
Ekde 1998 Iyer vivas en Novjorko. Kun la *Vijay Iyer Quartet* li koncertis je festivaloj en Nordameriko, Eŭropo, Azio kaj Aŭstralio. Krom tio li surdiskigis kun *Five Elements* de Steve Coleman, *Note Factory* de Roscoe Mitchell, *Golden Quartet* de Wadada Leo Smith, *Burnt Sugar*de Greg Tate kaj *Blue Ark* de Amiri Baraka kaj muzikis kun muzikistoj Cecil Taylor, Graham Haynes, Butch Morris, Dead Prez, Ronald Shannon Jackson, Gerry Hemingway, T. Sankaran, Okkyung Lee, Kevin Ellington Mingus kaj Will Power. Lian muzikalbumon *Historicity* Down Beat kaj JazzTimes distingis kiel „albumo de la jaro". Kun sia ensemblo li ricevis en 2010 la premion ECHO Jazz kiel plej bona tutmonda ensemblo por la albumo *Historicity*.

Diskaro
-------

* *Memorophilia*, 1995
* *Architextures*, 1998
* *Your Life Flashes*, 2002
* *Blood Sutra*, 2003
* *In What Language?* 2004 (kun Mike Ladd)
* *Simulated Progress*, 2005
* *Historicity*, 2008
* *Solo*, 2010
* *Tirtha* (ACT, 2010)
* *Accelerando*, 2012

Literaturo
----------

* Intervjuo kun Vijay Iyer en Christian Broecking: *Jeder Ton eine Rettungsstation*, Verbrecher, Berlin 2007, ISBN 978-3-935843-85-0

Referencoj
----------

1. ↑  Komp. Ssirus W. Pakzad: *Vijay Iyer. Indisch für Anhänger*. En: Jazzthing//73 Arkivigite je 2008-12-16 per la retarkivo Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Vijay Iyer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo
* doktortezo de Vijay Iyer Arkivigite je 2007-09-04 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 396367
* GND: 139375309
* LCCN: n2004067847
* VIAF: 103139632
* ISNI: 0000000078414626
* SUDOC: 170622991
* BNF: 14189397r
* MBA: ba2ff5ad-b5a4-499b-aac1-b31fd093112b
* BIBSYS: 9034884
* NKC: xx0108215
 |
simbolo de la movado
**Histadrut HaNoar HaOved VeHaLomed** (La hebrea: **הסתדרות הנוער העובד והלומד**‎, esperante: **La Faderacio de La Laboranta kaj Lernanta Junularo**) estas Israela junulara cionista-socialista edukada movado.

historio
--------

Unua de Marto (Tago de la Laboro) marŝo de la movado en Tel Aviv (2011)
la movado estis establita en 1924 de junulaj laboristoj kiuj batalis por siaj rajtoj. Komence, ĝi estis nomita 'HaNoar Haoved' (La Laboranta Junularo). Ĝi estis konekta al la Histadrut (La Israela plej granda laboristoj-sindikato). En 1959 ĝi unuiĝis kune kun la movado 'HaTnua HaMeuĥedet' (La Unuiĝa Movado) kaj ĝia nomo ŝanĝiĝis al 'HaNoar HaOved VeHaLomed' kiel ĝi nomata hodiaŭ. Ĝia frata movado eksterisraelo estas la juda movado 'Habonim Dror'.

agadoj
------

La pli aĝaj anoj de la movado organizas agadoj por la pli junaj anoj. la agadoj okazas kutime post lerneja tempo kaj en ferioj. anoj aliĝas dum bazalernejo en la 4a klaso. en 10a klaso oni povas fariĝi gvidistoj kaj organizantoj de grupoj de pli juna aĝo - post somara kurso. en 18 jara aĝo oni povas fariĝi estro de junularklubo antaŭ deviga rekrutado en la armeo.

ideoj
-----

arabaj anoj de la movado
La movado estas cionista kaj kredas he la ŝtato de Israelo estas la hejmlando de la juda popolo. ĝia anoj volas konstrui la socio de israelo kaj protekti ĝin per siaj servo en la armeo. la movado ankaŭ kredas je la graveco de la paco inter Israelo kaj la arabŝtatoj ĉirkaŭe. Israelaj araboj estas ankaŭ anoj de la movado kaj estas multaj kluboj de sia en la aravaj vilaĝoj.

La movado estas ankaŭ socialista kaj kredas je la graveco de la socialema ŝtato kaj la publika servisoj de medico, edukado, kaj socialhelpo. multaj el la plenkraskuloj de la movado, vivas en Kibucoj aŭ aliaj komunaj komunumoj.

ĉemizo kaj simboloj
-------------------

la blua ĉemizo kun la ruĝa laĉo de la movado
la anoj de la movado kutime portas dum sia agadoj bluan ĉemizon kiu signifas la laboristoj , kun ruĝa laĉo kiu signifas sia socialista ideo. la simbolo de la movado havas du olivarbaj branĉoj kiu signifas la paco, Tritikspiko kiu signifas la kontakto kun la lando, agrikultura laborilo kiu signifas laboro, kaj lanco kiu signifas la protektado de la lando kaj la socio. la slogano sur la simbolo estas: por laborado, protektado kaj paco - superniru kaj plenumu! (hebree: לעבודה, להגנה ולשלום - עלו והגשימו!)

veteranoj movado
----------------

Pasiente, multaj el la plenkreskulaj veteranoj de la movado translokiĝis al kibucoj pro siaj cionista-sodialista kredo. ekde la 1990a jardeko, la movado elsalutita de la kibuca movado - kaj establis sian proparan veteranoj movado, kiu estas movado de malgrandaj urabanaj komunaj komunumaj grupoj. la plimulto el la anoj de la vateranoj movado laboras en edukado kiel estroj en la junularo movado aŭ kiel instruistoj. aliaj laboras en la laboristoj sindikato 'Histadrut' kaj en kooperativoj aŭ agrikolturo. la junularo movado kune kun la veteranoj movado nomiĝas 'Dror-Israel movado' laŭ la historia pola juda junularmovado 'dror' kiun nuliĝis dum la holokasto.

* Kategorio Histadrut HaNoar HaOved VeHaLomed en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Urba muzeo de Meuselwitz
**Regionhistoria muzeo** (germane *Heimatmuseum Meuselwitz*) troviĝas en Meuselwitz, Germanujo kaj malfermitis en la 6.12.1996 laŭ iniciato de la *Societo patruja* en du malnovaj trabfakaĵoj (de iama teksejo) de ĉe Neugasse nr. 1 kaj 3, proksime de la protestantisma Marteno-kirko. Ili nombriĝas nun inter la plej malnovaj konstruaĵoj de la urbo post malkonstruo de la Malnova muelejo en 1988 kaj la Kastelo Meuselwitz en 1950.

La ĉambroj estas separitaj laŭteme: de prahistorio, urba evoluo, minado, metioj ĝis industriigo.

Historio
--------

En decembro 1994 ekis la alikonstruo de la en oktobro 1993 savrestaŭrita konstruaĵo. Ekde la kompletigo kaj la inaŭguro en decembro 1996 povas esti prezentataj la objektoj enmuzee: ili ĝis 1984 troviĝis ĉe Malnova muelejo post provizora intertempa deponiĝo kaj montrado malkompleta ekde 1993 en la Heinrich-Heine-strato.

Divido
------

1. prahistorio kaj regionhistoriisto Heinrich Meyer
2. urbohistorio en konekso kun la Seckendorff-oj (senjoroj)
3. urbohistorio ĝis la militofino 1945
4. metioj kaj societoj en Meuselwitz
5. minado de la regiono kun kolekto de mineraloj kaj ŝtonoj
6. industrio en Meuselwitz kaj la ĉirkaŭaĵo (maŝinkonstruo kaj tekstila prilaborado)
7. kolekto de sigeloj (la plej ampleksa de Meza Germanio)
8. la kvartaloj meuselwitz-aj
9. pri Distrikto Altenburger Land

Galerio
-------

* Regionhistoria muzeoRegionhistoria muzeo
* Lignoskulptaĵo de Johannes ZuberLignoskulptaĵo de Johannes Zuber
* Malkonstruo de Malnova muelejo en 1988Malkonstruo de Malnova muelejo en 1988
* Pafista tavolo, 1928Pafista tavolo, 1928

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝeto

* Kategorio Regionhistoria muzeo de Meuselwitz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

51.0431112.29823Koordinatoj: 51° 2′ 35″ N, 12° 17′ 54″ O (mapo)
**Hernán LARRAÍN Fernández** (Santiago de Ĉilio, 21a de septembro 1947)​ estas ĉilia advokato, universitata profesoro kaj politikisto de konservativa tendenco. Inter marto 2018 kaj marto 2022, li estis ministro de Justico kaj Homaj Rajtoj, dum la dua registaro de prezidento Sebastián Piñera.

Li estis membro de la partio *Unión Demócrata Independiente* (UDI), kaj estis senatoro dum 24 sinsekvaj jaroj (marto 1994 - marto 2018). Li estis prezidanto de sia partio inter 2006 kaj 2008, kaj denove el 11a de aprilo 2015​ ĝis januaro 2017.​

El 25a de januaro 2023 li formas parton de la Komisiono por la redakto de antaŭprojekto de konstitucia teksto.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------



* Hernán Larraín en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Ignacio Ossa. *Hernán Larraín: "No descarto que Golborne sea nuestro abanderado"*, revuo *Cosas*, 14.06.2012; 12.01.2013


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 862841
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Hernán Larraín en la hispana Vikipedio.*
w1

Loĝejo de Brehm en Renthendorf, hodiaŭ muzeeto. Ŝildo antaŭ la muzeo. La **Brehm-memorigloko** (germane: *Brehm-Gedenkstätte*) estas muzeeto pri la konataj Brehm-oj, germanaj esploristoj pri bestoj, en Renthendorf, Dorfstraße nr 22.

La loko
-------

Sur altaĵo ĉe la norda rando de Renthendorf staras domo el ruĝaj brikŝtonoj, la iama loĝejo de la Brehm-oj, nuntempe muzeeto. Apudas la paroĥestrejo, la kirko kun tombejo, la paroĥestra garbejo kaj la feria hejmo *Brehm-Schullandheim*..

Tie ĉi vivis kaj laboris Christian Ludwig Brehm kaj Alfred Edmund Brehm, tie ĉi ili ankaŭ entombigitis. La *birda pastoro* Christian Ludwig kaj lia filo, la *bestopatro* Alfred Edmund tutmonde renomiĝis kiel ornitologoj kaj zoologoj. La patra merito estas ankaŭ la popularigo de naturscienco i.a. per la verkado de *Illustriertes Thierleben*, kio iĝis vere popollibro kun multaj eldonoj.Titolo kaj aŭtoro kunfandiĝis ekde la ankoraŭ de la verkisto mem prilaborita 2-a eldono al *Brehms Tierleben* (10 volumoj).

Vidindas ankaŭ la *Brehm-a bird-observejo* ĉe la monteto *Baderberg* kun 2 kilometrojn longa naturkona padeto *Brehm-Naturlehrpfad*.

Priskribo de la muzeo
---------------------

La plej juna de la tri Brehm-filinoj Frieda povis en 1946 realigi longe deziritan intencon fari memoriglokon en la loĝejon de la patro. Post ŝia morto (1952) la lasta Brehm-ano Hans Renatus donacis la tuton al la komunumo. Hodiaŭ multaj oritinalaj objektoj dokumentadas en ok salonoj la vvivon kaj la agadon de la Brehm-oj.

Literaturo
----------

Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 133

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Brehm-memorigloko (Renthendorf) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Amikaro de Brehm.
* Muzea hejmpaĝo kaj aliaj aferoj pri Brehm.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 489717
* GND: 2085532-1
* LCCN: no98093826
* VIAF: 149242733
 |
Kaiser de la Aŭstria Imperio, Francisko la 1-a (1804–1835).
***Kaiser*** estas la germanlingva vorto por "imperiestro". Same kiel la bulgara, serba kaj rusa Caroj, ĝi rekte derivas el la titolo de la romiaj imperiestroj *Caesar*, kiu siavice estas derivita el persona nomo de branĉo de la *gens* (klano) *Julia*, al kiu apartenis Julio Cezaro, nome praulo de la unua imperia familio.

En la unua jarcento p.K. la alnomo estis transformita en imperian kvalifikaĵon. En tiu epoko jam estiĝis la ĝermana pruntvorto "keisar", kiu prenis malsamajn, sed similajn formojn en diversaj ĝermanaj lingvoj. Multe pli malfrue, dum la Mezepoko, la slavoj pruntis la romian vorton, kiu poste iĝis en la rusa "царь" (carj), kiu estas "caro" en Esperanto.

En aliaj eŭropaj lingvoj (specife la romanaj kaj la angla) la vortoj kiuj signifas "imperiestro" devenas de la latina vorto "imperator" (kiu estis la titolo de la plej grava generalo, aŭ militestro). "Post la fino de la romia respubliko, la romia ĉefulo uzis tiun kromnomon, kaj dum la jaroj ĝi perdis sian armean signifon kaj fariĝis titolo de politika potenco."

Kvankam la Britaj monarkoj kiel "Imperiestroj de Hindio" estis nomataj ankaŭ "Kaisar-i-Hind" en Hindia kaj Urdua, tiu vorto, kvankam finfine kunhavanta la saman Latinan originon, derivis el la Greka lingvo: Καῖσαρ (kaisar), ne de la Germana *Kaiser*.

En Angla lingvo, la termino 'the Kaiser' estas kutime rezervita por la imperiestroj de la Germana Imperio kaj de la imperiestroj de la Aŭstria Imperio. Dum la Unua Mondmilito, kontraŭ-germana sento estis pinta; tiele la termino *the Kaiser* — speciale aplikita al Vilhelmo la 2-a de Germanio — akiris konsiderinde negativajn konotaciojn, ĉefe en angle parolantaj landoj.

Notoj
-----

1. ↑  En Esperanto foje *kajzero*, ekzemple ĉe la hispan-esperanta vortaro de de Diego  Arkivigite je 2018-05-07 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 7an de Majo 2018.
2. ↑   Witzel, M. "Autochthonous Aryans? The Evidence from Old Indian and Iranian Texts", p. 29, 12.1 (kiel Urdua *kaisar*).  Alirita la 7an de Majo 2018.

* Kategorio Kaiser en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
w1

Lanz-Bulldog de 1940.
La **Regionhistoria muzeo Dachwig** (germane Dorfmuseum Dachwig) troviĝas en Dachwig, parto de la komunumo *Fahner Höhe*, Lange Straße.

Priskribo de la loko
--------------------

La muzeo estas en la centro de la vilaĝo. En 1974 komencis Hermann kaj Elsbeth Martin la kolekton de kamparanaj mebloj en sia en 1802 konstruita bieno. La muzeon oni inaŭguris jam unu jaron poste okaze de la 1115-a datreveno urbomencia.

En la 2001-a jaro fonditis la societo *Dachwiger Heimat- und Museumsverein* kiu transprenis la prizorgon de la loko.

Kolektoj
--------

Konsistigas la muzeon 16 ekspoziciaj ĉambroj. Oni trovas ĉion tipan por familia mastrumaĵo ĉirkaŭ la jaro 1900. La granda garbejo gastigas multon da agrikulturaj maŝinoj, i.a. du traktoroj *Lanz-Bulldog* (malsamaj modeloj).

Krome vidindas la malnova lernejo kaj la lavbudo. Ekster tio oni povas informiĝi bone pri la historio de Dachwig kaj ĝia medio. Estas atestitaj spuroj pri kelta setlado 4.500 jarojn aĝa.

En la interna korto de la muzeo staras malnovaj limŝtonoj kaj eratika bloko taksita monumentprotektinda ŝtonaĵo.

Literaturo
----------

Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 40

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la muzeo.