recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Trukarto kun Fortrana ordono `Z(1) = Y + W(1)` sur kiu estas dismarkitaj la specialaj kolumnoj 1–6 kaj 73–80
**Fortrano** (angle FORTRAN, de **FOR**mula **TRAN**slator, t.e. «formul-tradukilo») estas unu el la unuaj gravaj programlingvoj. Estiĝinte dum la jardeko de 1950, ĉefe por teknikaj kaj sciencaj programoj, ĝi normigatis je 1977, kaj la rezulto nomiĝis FORTRAN77. Poste, je 1990 naskiĝis Fortran 90 (de post kiam la nomo estas skribata nomuskle).

Fortrano taŭgas por sciencaj (fizikaj) problemoj, ĉar ĝi subtenas trajtojn kiaj varieblaj datumaj vicoj, kompleksaj nombroj, interna potenciga operacio, lerta traktado de nombroprecizo, ktp. Krome, jam ekzistas grandaj bibliotekoj da Fortranaj programoj. Tiuj programoj ofte temas pri malsimplaj nombraj algoritmoj, kiujn estus malfacile (t.e. multekoste) traduki en aliajn lingvojn.

Jen simpla ekzemplo de Fortrana programo:

```
 PROGRAM AVERAGXO
! Komputi la averaĝon de listo de nombroj
!
 INTEGER N
 REAL X, SUMO, MEZUMO
!
 DO
 READ \*, X
 IF (X .GT. 0.0) THEN
 SUMO = SUMO + X
 N = N + 1
 ELSE
 EXIT
 ENDIF
 END DO
 MEZUMO = SUMO / REAL (N)
 PRINT 20, MEZUMO
 20 FORMAT (1X, 'LA MEZUMO ESTAS ', F6.2)
 END PROGRAM AVERAGXO

```

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fortrano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* GNU Fortran 95
* Fortrano ĉe la Projekto por Malferma Katalogo
* *The Fortran Saga*, historio de Fortran Arkivigite je 2003-02-18 per la retarkivo Wayback Machine (*angle*)

Noto
----

1. ↑  NPIV.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 1224
* GND: 4017984-9
* LCCN: sh85050987
* BNF: 11931442r
* NKC: ph117563
* BNE: XX531008
 |
Armenaj soldatoj dum la Batalo de Bakuo.
La **Armeno-azera milito de 1918** ekiĝis post la Rusa Revolucio de 1917, ĝi estis serio de akraj armitaj konfliktoj en 1918, kaj ekde 1920 ĝis 1922 kiuj okazis dum la mallonga sendependeco de Armenio kaj Azerbajĝano. La konflikto ne sekvis ĉefan patronon aŭ standardan armitan strukturon. La Otomana Imperio kaj la Brita Imperio estis implikitaj en la konflikto. La otomanoj forlasis la regionon post la subskribo de la Armistico de Mudros sed la brita influo daŭris ĝis ĝia foriro en 1920. La civilaj konfliktoj daŭris pro disputo de la regionoj Kazaĥo-Ŝamŝadino, Sjuniko, Naĥiĉevano kaj Montara Karabaĥo. La uzado de geriloj kaj duongerilecaj operacoj estis la ĉefaj kaŭzoj je amasa mortigado de civiluloj de la ĵus kreitaj demokratiaj respublikoj. 

La historio havas tre malsimilan percepton pri la okazintaĵoj kaj kialoj por tiu milito. Laŭ historiistoj de Armenio, la Armena Demokratia Respubliko volis inkludi en la respublikon la teritorioj de Naĥiĉevano (Orienta Armenio), la provinco de Erevano kaj zonoj de la provinco Elizavetpol (nuna Ganĝa en Azerbajĝano).

La unuaj konfrontoj inter armenoj kaj azeroj okazis en Bakuo, en februaro 1905. Baldaŭ, la konflikto etendiĝis al aliaj regionoj de Kaŭkazio, kaj la 5-an de aŭgusto 1905 estiĝis la unua konflikto inter armenoj kaj azeroj en Ŝuŝa. Kiel rezulto de la ambaŭflankaj pogromoj kaj amasmurdadoj, centoj da homoj forpasis kaj pli ol 200 domoj estis bruligitaj en la urbo Ŝuŝa.

Vidu ankaŭ
----------

* Azerbajĝana Demokratia Respubliko
* Armena Demokratia Respubliko

* Armena-azera milito (1918-1920) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Armena-azera milito (1918-1920) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**António Manuel Soares dos Reis** (Mafamude, Vila Nova de Gaia, 14a de Oktobro 1847 - Vila Nova de Gaia, 16a de Februaro 1889) estis portugala skulptisto.

Li studis en Porto, kie li gradiĝis en skulptarto en 1867, kaj poste en la *École des Beaux-Arts* en Parizo, el 1867 ĝis 1870, kie li ricevis kelkajn premiojn, kaj en Romo (1871–1872). Tie li faris sian plej prilaboritan kaj faman verkon el Karara marmoro, nome la laŭdita "O Desterrado" ("Ekzilito"), kortuŝa bildo de novklasikaj, romantismaj kaj realismaj nuancoj, kiu estas konsiderita la majstroverko de la portugala skulptarto.

Statuo de Soares dos Reis fare de António Teixeira Lopes, en Vila Nova de Gaia, Portugalio.
Reveninta en Portugalion, li revenis al Porto, kie li instruis en la *Academia Portuense de Belas Artes*. Miskomprenita kiel skulptisto kaj kiel instruisto, li memmortigis sin, estante nur 41-jaraĝa, en sia ateliero en Vila Nova de Gaia. Li estas konsiderita pro multo kiel unu el la ĉefaj gravuloj de la portugala realisma skulptarto.

En 1911 la nomita *Museo Portuense*, instalita en la Konvento de Santo António da Cidade, aktuala konstruaĵo de la Municipa Biblioteko de Porto, eknomiĝis *Muzeo Soares dos Reis* omaĝe al la skulptisto. Granda parto de lia heredo formas parton de la kolekto de la Muzeo. Ekde 1940 la *Nacia Muzeo Soares dos Reis* estas en la iama *Palácio dos Carrancas*, en la Rua D. Manuel II en Porto.

Verkoj
------

Inter plej bonkvalitaj kaj konataj verkoj de António Soares dos Reis estas jenaj:

* *O Desterrado* - *Museu Soares dos Reis*, Porto
* Statuo de Afonso Henriques fare de Soares dos Reis, 1888 - Guimarães (kopio en la Kastelo de Sankta Georgo de Lisbono) (kaj aliaj du en kazerno de Gaia)
* *Flor Agreste* - Nacia Muzeo Soares dos Reis, Porto
* *Statuo de Avelar Brotero*, 1887 - Botanika Ĝardeno de Koimbro

**Galerio**
* D. Afonso Henriques. Statuo en GuimarãesD. Afonso Henriques. Statuo en Guimarães
* Flor Agreste - Nacia Muzeo Soares dos Reis, Porto*Flor Agreste* - Nacia Muzeo Soares dos Reis, Porto
* Fasado de la Muzeo Soares dos Reis, PortoFasado de la Muzeo Soares dos Reis, Porto
* O Desterrado*O Desterrado*
* Alia vidaĵo de O DesterradoAlia vidaĵo de *O Desterrado*

* Kategorio António Soares dos Reis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799753
* GND: 118905554
* LCCN: n94048103
* VIAF: 62347088
* ISNI: 0000 0000 6678 1752
* SUDOC: 113458525
* ULAN: 500124507
 |

​
Barono **Bódog Orczy** [orci], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete **Orczy Bódog Félix** estis hungara komponisto, teatrestro. Lia nobela antaŭnomo estis *orci*, lia filino estis Emma Orczy.

Bódog Orczy  naskiĝis la 8-an de junio 1835 en Tarnaörs, li mortis la 25-an de januaro 1892 en Londono.

Biografio
---------

Bódog Orczy estis altnivele edukita hejme, tiutempe li interesiĝis pri la muziko. En 1863 li edziĝis. Post 3 jaroj li komponis operon kun teksto de Farkas Deák. La opero-uverturo estis prezentita en 1867. Li estis teatrestro de Nacia Teatro (Pest) inter 1870 kaj 1873. Li tuj forigis Ferenc Erkel kaj Ede Szigligeti. Tio kaj ankaŭ aliaj novaĵoj faris konfliktojn, fine li abdikis. Li strebis multe por konstruo de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 1881 ĝis sia morto li vivis en Londono.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* *A renegát* opero prezentita en 1881 en Londono, li mem dirigentis
* *Sisyphus, king of Ephyra* opero neniam prezentita

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildoj

* Kategorio Bódog Orczy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 581061
* GND: 1218479310
* LCCN: n82227978
* VIAF: 40736271
* ISNI: 0000 0000 2683 0986
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Berlaimont (stacidomo). |

**Berlaimont** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 3 228 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Ĝi estas trafluata de la rivero Sambre.

Geografio
---------

Berlaimont estas unu el la komunumoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Aulnoye-Aymeries, kiu estas mezgrava fervojcentro de tiu regiono. La areo de Aulnoye-Aymeries situas sude de Maubeuge kaj oriente de la arbaro Mormal, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.

La vilaĝo Berlaimont troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas kerne de natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Berlaimont etendiĝas sur 13,10 km².

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Administrado
------------

Berlaimont estas la ĉefurbo de la kantono de Berlaimont, kiu entenas 12 komunumojn. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Berlaimont
* Berlaimont (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Berlaimont
**Antonio RAPOSO TAVARES**, "la maljuna" (portugale: *o Velho*) (Beja, Alentejo, Portugalio, 1598 - São Paulo, Brazilo, 1658) estis *bandeirante* de la epoko de la koloniismo portugala kiu esploris la orientan kontinentan parton de Sudameriko kiu etendigas la teritorion de la kolonio trans la limojn metitajn de la Traktato de Tordesillas kaj reklamis ĝin por Portugalio.

Li dediĉis sin al militoj en Brazilo por konkeri teritoriojn kaj sklavigi indiĝenojn, ĉefe gvaranioj, protektitaj de jezuitoj, kaj Tupinambaoj. El 1639 al 1642, Tavares luktis kontraŭ la nederlandanoj, kiuj estis konkerintaj setlejojn en la nord-orienta marbordo (Bahio kaj Pernambuko). El 1648 li esploris la riverojn Paragvajo, Mamoré, Madeira kaj Amazono.

En sia honoro, unu el la ĉefaj aŭtoŝoseoj de la lando portas sian nomon, nome *Rodovia Raposo Tavares*, kiu komunikas la urbon São Paulo kun la okcidento; ties itinero praktike koincida kun la vojo kiun Tavares faris en sia veturo suden kiam li sukcesis aligi al la Portugalia Ameriko la teritoriojn de la aktualaj ŝtatosj Paranao kaj Sankta Katarino.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio António Raposo Tavares en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* UOL Biografioj: Raposo Tavares


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 578796
* GND: 129328308
* LCCN: n2016257908
* VIAF: 98254051
* ISNI: 0000 0000 7038 9526
* SUDOC: 085209791
 |
**La Torre** [laTOre] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *La Torre* estas komprenebla kiel *La Turo*.

La Torre en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.
La Torre.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Blacha, Balbarda, Guareña, Oco, Sanchicorto kaj La Torre; ĝi okupas totalan areon de 58,41 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 219 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, sed akiris 350 en la 1980-a jaroj pro aligo de najbaraj loĝlokoj; tamen ekde tiam perdis saman kvanton pro elmigrado kaj maljuniĝo. Ĝi distas 27 km de Avilo, provinca ĉefurbo, sur la Valo Amblés kaj 1129 metrojn super marnivelo.

Ĝi limas kun San Juan del Olmo, Valdecasa, Narrillos del Rebollar, Sanchorreja, Padiernos, Muñana, Santa María del Arroyo, Muñogalindo, Muñotello, Narros del Puerto, La Hija de Dios kaj Solosancho. Tra la teritorio fluas la rivero Adaja kaj ĝiaj alfluantoj Aulaque, Hija, Paradillo aŭ Blasco, Merdero kaj Pascuala. Trajtoj de klimato estas ŝtormoj somere (inundo en 1960-aj jaroj detruis la ponton) kaj granda neĝofalo vintre.

Historio
--------

Estas restaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kuirarto). Nuntempe produktado de viando estas grava rimedo.

Bildaro
-------

* Neĝo ĉe la elirejo de La Torre en Januaro 2018, kaj Cerro de Gorría fone.Neĝo ĉe la elirejo de La Torre en Januaro 2018, kaj Cerro de Gorría fone.
* Serrota el La Torre.Serrota el La Torre.
* Granita fontano.Granita fontano.
* Muro el granito.Muro el granito.
* Malnova muro el granito kaj adobo.Malnova muro el granito kaj adobo.
* Granito en nova domo.Granito en nova domo.
* Tradicia domo.Tradicia domo.
* Fenestreto, enkadrita per granito.Fenestreto, enkadrita per granito.
* Fenestreto, enkadrita per granito.Fenestreto, enkadrita per granito.
* Rando de puto kaj bestotrinkujo de granito en bestokorto.Rando de puto kaj bestotrinkujo de granito en bestokorto.
* Tradicia domo.Tradicia domo.
* Tradicia domo.Tradicia domo.
* Blacha.Blacha.
* Balbarda.Balbarda.
* Preĝejo de Balbarda.Preĝejo de Balbarda.
* Sonorilmuro de Balbarda.Sonorilmuro de Balbarda.
* Ermitejo en Guareña.Ermitejo en Guareña.
* Oco (La Torre).Oco (La Torre).
* Sanchicorto.Sanchicorto.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762408
 |
**Iván Tomits** [tomiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tomits Iván** estis hungara fizikisto, profesoro.

Iván Tomits  naskiĝis la 11-an de marto 1886 en Budapeŝto. Li mortis la 9-an de januaro 1953 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Iván Tomits frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1907. Post siaj studoj li estis asistanto de Loránd Eötvös. En 1913 li doktoriĝis en la universitato, poste li eklaboris en esplora laborejo de Hungara Poŝto. Ekde 1920 ĝis sia morto li gvidis la elektran sekcion, kie li okupiĝis pri kabloj, konduktiloj, telefonoj, telegrafoj. Inter 1924 kaj 1941 li ankaŭ instruis en Reĝa Teknika Universitato palatino József. En 1942 li malsaniĝis, poste li povis iri helpe de lambastono. En 1952 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premion en 1936.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Gyengeáramú elektrotechnika* (1935) - kun iu alia
* *Csillapítás fogalmak a távbeszélő technikában: a csillapítás-értékek mérése* (1947)
* *Katódcsövek alkalmazása a vezetékes távbeszélőtechnikában* (1947)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **flago de Malajzio**, ankaŭ konata kiel la Jalur Gemilang ("Strioj de Gloro"), konsistas el kampo de 14 ruĝaj kaj blankaj strioj enhavante duonlunon kaj 14-pintan stelon. La 14 strioj, de sama larĝo, reprezentas la egalan statuson en la federacio de la 13 membroŝtatoj kaj la federacia registaro, dum la 14 pintoj de la stelo reprezentas la unuecon inter tiuj unuoj. La duonluno reprezentas Islamon, la oficiala religio de la lando. La blua parto simbolas la unuecon de la malajzianoj. La flavo de la stelo kaj duonluno estas la reĝa koloro de la malajaj regantoj.

Unuavide la malajza ﬂago estas preskaŭ simila al la usona flago, tamen verdire la azia ﬂago ne ricevis inﬂuojn de la nordamerika. La unua flago kiu uzis dek tri striojn, alterne blankajn kaj ruĝajn, estis tiu de la Brita Orienthinda Kompanio. Malajzio estis teritorio ade vizitata de la ŝiparo de la Brita Kompanio, krome laŭ reĝa statuso havigita al tiu komerca kompanio, iliaj ŝipoj rajtis flirtigi la flagon de la kompanio nur kiam ili troviĝis en Azio. Do, temis pri flago tre bone konata en la havenoj de tiu kontinento, kompreneble ankaŭ en la tuta malazia duoninsulo. Sur la malajza ﬂago ne aperas blankaj steloj, sed la duonluno kiel simbolo de Islamo kaj stelo, kiu reale estas la planedo Venuso, kies pintoj reprezentas la malajzajn ŝtatojn.

Vidu ankaŭ
----------

* blazono de Malajzio

Notoj
-----

1. ↑  José M. Rodríguez, "La Usona Flago, inﬂuita kaj inﬂuanta simbolo", VENTO, numero 10, Decembro 2021. p. 11.

* Kategorio Flago de Malajzio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Azio |
| --- |
| Afganio • Armenio • Azerbajĝano • Bangladeŝo • Barato • Barejno • Birmo • Brunejo • Butano • Ĉinio • Filipinoj • Indonezio • Irako • Irano • Israelo • Japanio • Jemeno • Jordanio • Kamboĝo • Kartvelio • Kataro • Kazaĥio • Kirgizio • Kuvajto • Laoso • Libano • Malajzio • Maldivoj • Mongolio • Nepalo • Nord-Koreio • Omano • Orienta Timoro • Pakistano • Rusio • Sauda Arabio • Singapuro • Sirio • Srilanko • Sud-Koreio • Taĝikio • Tajlando • Turkmenio • Turkio • Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj • Uzbekio • Vjetnamio |
| **Flagoj de ŝtatoj limigite agnoskitaj**: Abĥazio • Montara Karabaĥo • Norda Kipro • Palestino • Sud-Osetio • Tajvano |
| 
Vidu ankaŭ: Flagoj de Afriko, Ameriko, Eŭropo, Oceanio, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |
**Iván Soltész** [ŝoltEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Soltész Iván** estas hungara-usona biologo, o, profesoro, membro (ekstera (2016)) de Hungara Scienca Akademio. Li estas konata en Usono kiel **Ivan Soltesz**.

Iván Soltész  naskiĝis la 22-an de januaro 1964 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Iván Soltész frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li doktoriĝis el biologio (Ph.D) en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1989. Li estis katedrestro en anatomia instituto de Universitato de Kalifornio ĉe Irvine inter 2006 kaj 2015, poste li estas gastoprofesoro en medicina fakultato de Universitato Stanford. Li okupiĝas pri neŭronoj en la cerbo, ofte pri epilepsio kaj similaj malsanoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Double Trouble? Potential for Hyperexcitability Following Both Channelopathic up- and Downregulation of I(h) in Epilepsy* (2009)
* *Ivy and neurogliaform interneurons are a major target of μ-opioid receptor modulation* (2011)
* *Proton radiation alters intrinsic and synaptic properties of CA1 pyramidal neurons of the mouse hippocampus* (2015)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Bonfol (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Bonfol** (malnova germanlingva nomo *Pumpfel*) estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 684 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Bonfol situas en nordoritento de la distrikto proksimume 9 kilometrojn nordoriente de la distriktĉefloko Porrentruy en la fundo de la valo de la rivereto Vendline apud la landlimo al Francio. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,59 km², de kiuj 44% estas kovritaj de arbaro, 48% servas por agrikulturo kaj 6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Bonfol limas en nordoriento al Pfetterhouse (Francio), en oriento al Courtavon (Francio), en sudo al Vendlincourt en okcidento al Damphreŭ, kaj en nordokcidento al Beurnevésin.

Trafiko
-------

La stacidom de Bonfol estas la finhaltejo de mallarĝŝpura trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj, kies elirpunkto estas Porrentruy. La komunumo situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Bonfol datiĝas el la jaro 1136 kiel *Bunfol*. Dum mezepoko la vilaĝo Bonfol apartenis al la princepiskopejo de Bazelo kaj estis submetita al la majoro de Coeve. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento *Mont Terrible* estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Bonfol apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Bonfol apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Dominique Prongué*: *Bonfol* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-06-07)

Vidu ankaŭ
----------

* Bonfol (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bonfol en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Bonfol
* Bonfol en la Historia Leksikono de Svislando


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Porrentruy |
| --- |
| maldekstraAlle • Basse-Allaine • Beurnevésin • Boncourt • Bonfol • Bressaucourt • Bure • Clos du Doubs • Coeuve • Cornol • Courchavon • Courgenay • Courtedoux • Damphreux • Fahy • Fontenais • Grandfontaine • Haute-Ajoie • La Baroche • Lugnez • **Porrentruy** • Rocourt • Vendlincourt |  |

 |
Flago de Meänmaa.
La **flago de Meänmaa**, en la tornivalfinna *Meänmaan flagu*, estas oficiala flago de la homoj de Meänmaa en Tornvalo en Svedio kaj Finnlando, la parolantoj de tornvalfinna. La flago estis lanĉita la 15-an de julio 2007, kiam ĝi estis hisita por la unua fojo en Övertorneå kaj Ylitornio. La flago estis dezajnita fare de verkisto Bengt Pohjanen kaj Herbert Wirlöf.

La flago estas trikolora: ĝi havas tri horizontalajn striojn de la sama larĝo. De la supro, la koloroj estas flava, blanka kaj blua. La koloroj venas de tiuj de la sveda kaj finna flagoj. Laŭ Herbert Wirlöf, la koloroj priskribas la oran sunon, la rivervidon vintre kaj la bluan ĉielon somere. Laŭ Bengt Pohjanen, la koloroj ankaŭ reflektas antikvan rakonton ligitan al la finna popolo de la Balta Maro, la Kvens, kaj la malnovaj sagaoj de Islando. La proporcio de la flankoj de la flago estas 7:11, t.e. la sama kiel la flago de Estonio.

La celo de konsekrado de la flago simbole unuigas Tornionlaakso, aŭ Meänmaa, kiu estis disigita inter du landoj, Svedio kaj Rusio, en 1809 dum la Paco de Hamina. Sur ambaŭ flankoj de la landlimito, la 15-an de julio estis decidita kiel la flaghisado por la homoj de Meänmaa.

* Kategorio Flago de Meänmaa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820532
 |
**Iván SzÉP** [sEp], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szép Iván** estis hungara bestokuracisto, profesoro.

Iván Szép  Arkivigite je 2016-04-04 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 9-an de februaro 1920 en Ĉeĥoslovakio en Sabinov. Li mortis la 16-an de oktobro 1994 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Iván Szép naskiĝis en Ĉeĥoslovakio, kiel membro de la hungara minoritato. Li frekventis gimnazion en Hungario en Sopron, poste li akiris diplomon en la sama urbo en kampuso de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1942. En la sekva jaro li doktoriĝis. Post siaj studoj li laboris en la universitata instituto, en 1944 li estis bestokuracisto en tiam hungara komunumo Margitta, fine li batalis dum la dua mondmilito, eĉ li estis militkaptito en Belgio. Hejmenveninta en 1946 li estis bestokuracisto en Sopron, poste en Kisújszállás. Li estis nomumita ĉef-bestokuracisto de Jász-Nagykun-Szolnok (historia departemento) en 1949, de Budapeŝto en 1951. Li ekinstruis en kampuso de Gödöllő en 1959 jam kiel docento, en 1965 kiel universitata profesoro. Li estis katedrestro inter 1959–1972. Li multe okupiĝis pri higienoj de la bestoj.

En 1944 li edziĝis kaj baldaŭ li havis 3 gefilojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Adatok a tyúkok osteomyelosclerosiának előfordulásához* (1943, 1948) - ankaŭ disertaĵo
* *Adatok a kisgazda tehenek meddőségi vizsgálatához* (1949)
* *Adatok az actinomycosis heveny, járványos elterjedéséhez* (1951) - kunverkinto
* *Gyakoribb sertésbetegségek, sertéshigiéne* (1953, 1954, 1956, 1959, 1964) - kunverkinto
* *Állathigiéne* (1959, pole 1964) - kunverkinto, studenta lernolibro
* *Háziállatok bonc- és élettana. 1–3.* (1962–1963) - studenta lernolibro, kun aliaj
* *Állattenyésztés. 1–2.* (1971, 1973–1974, 1975–1976) - kun aliaj
* *Állategészségtan* (1984) - redaktoro
* *Libamájtermelés és -export – állatvédelem* (1991)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **flago de Miĉigano** (subŝtato en Usono) konsistas el la ŝtata blazono sur malhelblua fono, laŭ la leĝoj de la ŝtato Miĉigano. La blazono havas internan ŝildon el hela bluo, en kiu aperas tagiĝo super lago kaj duoninsulo, sur ĝi viro kun alltiĝanta mano kaj alia kun armilo kiuj simbolas la pacon kaj la kapablon ĝin defendi. Alko kaj boaco reprezentas la bestojn de Miĉigano, dum la blankkapa maraglo reprezentas Usonon.

La dizajno inkluzivas tri motojn en latino. De supre malpsupren:

1. Ruĝa rubando: *E Pluribus Unum*, "El multaj unu", unu el la motoj de Usono.
2. La ŝildo el helblua koloro: *Tuebor*, "Mi defendos".
3. La blua rubando:*Si quæris peninsulam amœnam circumspice*, "Se vi serĉas agrablan duoninsulon, rigardu ĉirkaŭen" (moto de la ŝtato).

La nuna flago, estis adoptita en 1911, la tria adoptita de la ŝtato. La Nordamerika Veksilologia Asocio en enketo de 2001 pri subŝtatoj en Usono kaj kanadaj provincoj, situis ĝin en la 59a pozicio el 79 flagoj, donante al ĝi nur 3,46 el maksimumo de 10 poentoj.

* Kategorio Flago de Miĉigano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: IWO |

**Iwo** estas metropolo kaj universitata urbo en Niĝerio.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 07° 38′ N 04° 11′ O﻿ / ﻿7.633 °N, 4.183 °O﻿ / 7.633; 4.183 (mapo)Koordinatoj: 07° 38′ N 04° 11′ O﻿ / ﻿7.633 °N, 4.183 °O﻿ / 7.633; 4.183 (mapo)
* Areo: 245 km²
* Loĝantaro: 130.707 en 2012
* Supermara alteco: m
* Horzono: UTC +1
* Poŝtkodo: 232...

Geografio
---------

Iwo situas en montetaro en la sudokcidenta sekcio de la lando. Ĝi kuŝas ĉe rando de savano kaj pluvoarbaro.

Historio
--------

Iwo estis en la 16-a jarcento (aŭ iomete poste) ĉefurbo de joruba Reĝlando Iwo. En 1906 fervojo konstruiĝis apud la urbo, kiu portis prosperon. Ankaŭ nun precipe joruboj vivas en la urbo kaj ili sekvas la islaman religion.

Ekonomio
--------

En ĉirkaŭaĵo de Iwo oni kultivas kakaojn, ignamojn, maizojn kaj maniokojn. Aliaj okupiĝas pri palmooleoj kaj teksaĵoj.

Trafiko
-------

El Iwo kuras ĉefvojoj al Ibadano kaj Osogbo. La stacidomo situas 10 km norde de Iwo, kie trajnoj trafikas inter Lagoso-Kano (urbo).

Klimato
-------

Iwo havas tropikan klimaton, havanta sekan kaj pluvan sezonojn. Jare pluvas ĉ. 1000 mm. La temperaturo varias inter 10-40 °C.

Vidindaĵoj
----------

* centra moskeo

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* 
* Arkivigite je 2009-10-07 per la retarkivo Wayback Machine
*
Welfare in AmericaRegistara elspezo por bonfarto en Ameriko en 2018
La socia **bonfaro** estas la zorgado por minimuma nivelo de bonfarto kaj socia subteno por ĉiuj civitanoj, foje prisignitaj kiel publika helpo. En la plej multaj industrilandoj, socia bonfaro estas plejparte disponigita fare de la registaro, kaj laŭ pli malgranda mezuro per bonfaradoj, fare de neformalaj sociaj grupoj, religiaj grupoj, kaj interregistaraj organizoj. La sociala ŝtato aldone al tiu koncepto inkludas servojn kiel ekzemple universala sansistemo kaj senlaboreca asekuro.

Bonfara ŝtato estas politika sistemo en kiu la ŝtato transprenas respondecon por sano, edukado, kaj bonfarto de socio. La sistemo de sociala sekureco en bonfara ŝtato havigas socialajn servojn, kiel universala medicina zorgado, porsenlaborula asekuro por laboristoj, financa helpo, senpaga alt-edukado por studentoj, subvenciata publila loĝejaro, kaj pensioj (malsano, malkapablo, maljuneco), ktp. En 1952, per la Konvencio por Sociala Sekureco (Minimumaj Normoj) (numero 102), la Internacia Organizaĵo de Laboro (IOL) formale difinis la sociajn cirkonstancojn kovrendaj per sociala sekureco.

La unua bonfara ŝtato estis la Germana Imperio (1871–1918), kie la registaro de Bismark enkondukis socialan sekurecon en la fino de la 19a jarcento. Komence de la 20a jarcento, Granda Britio enkondukis socialan sekurecon ĉirkaŭ 1913, kaj adoptis la staton de bonfara ŝtato pere de la Leĝo de Nacia Sekuro de 1946, dum la registaro de Attlee (1945–51). En la landoj de Okcidenta Eŭropo, Skandinavio, kaj Aŭstralazio (Novzelando), la nacia registaro havigas socian bonfarton kiu estas pagita el la landa impostenspezo, kaj de neregistataj organizoj (NRO-oj), kaj bonfaraj asocioj (sociaj kaj religiaj).

Vidu ankaŭ
----------

* Bonfara kapitalismo
* Filantropio

Notoj
-----

1. ↑   The New Fontana Dictionary of Modern Thought Third Edition (1999), Allan Bullock and Stephen Trombley Eds. p. 919.
2. ↑  The New Fontana Dictionary, samloke.
3. ↑  The New Fontana Dictionary, samloke.

* Kategorio Bonfaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Bonfaro en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **Ĉi tiu artikolo pri spiritoj citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Septembro 2016)* |

Alegoria bildo reprezentante la mediumon Chico Xavier, psikografie skribante mesaĝon de Emmanuel
*Emmanuel (sonorilo)*

**Emmanuel** estas spirito tre konata en brazila spiritisma rondo. Li estas la protektanta spirito de Brazilo. 

Emmanuel estas unu el la Superaj Spiritoj, gvidantaj Brazilon, sub la Ĝenerala Direktado de Iŝmael. Hodiaŭ jam tre progresinte, Emmanuel antaŭ pli ol du mil jaroj okupis ja malaltan rangon en la spirita hierarkio: li estis "malsupera Spirito", aŭ, laŭ la ordinara dirmaniero, malica homo, portanta riproĉindajn malvirtojn, kiajn bedaŭrinde posedas la plej granda parto de la homaro. Li devis do multe suferi pro sia granda neperfekteco; por kompensi tiom da eraroj, li trapasis longan serion da turmentaj reenkarniĝoj, ĝis li povis forlavi de sia spirito ĉiujn makulojn, per kiuj li mem sin nigrigis.

Li enkarniĝis kiel *Publio Lentulo Sura*, konsulo, kaj poste kiel *Publio Lentulo Kornelio*, Roma senatoro. 50 jarojn poste li enkarniĝis kiel *Nestorio*, sklavo de cenzoro Fabio Kornelio. Post tiu vivo oni konas nur la enkarniĝojn, en kiu Emmanuel aperis kiel pastro Manuel da Nóbrega, fondinto de urbo San-Paŭlo, kaj pastro Daminano en Hispanio. En la 19-a jarcento kiel spirito li akiris la pseŭdonimon Emmanuelo kaj helpis al Allan Kardec en verkado de La Evangelio laŭ spiritismo kaj poste verkis pere de Francisco Cândido Xavier en la 20-a jarcento. En 1940 li verkis la mesaĝon "La misio de Esperanto", kiu konsilas al spiritistoj lerni la lingvon. Ĉi tiu konsilo tre vigligis la movadon en Brazilo.

Verkoj tradukitaj al Esperanto
------------------------------

* Penso kaj vivo
* Antaŭ Du Mil Jaroj
* Paŭlo kaj Stefano
* La Konsolanto

Vidu ankaŭ
----------

* Chico Xavier
* Andreo Ludoviko
**Sándor BELÁK** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Belák Sándor** estis hungara agronomo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1970). Lia patro estis Sándor Belák (kuracisto), lia filo estis Sándor Belák (bestokuracisto).

  

Sándor Belák  naskiĝis la 20-an de aprilo 1919 en Enying. Li mortis la 27-an de decembro 1978 en Keszthely.

Biografio
---------

Sándor Belák post la universitataj jaroj eklaboris en Keszthely en 1951. Ekde 1960 li instruis en la Agrikultura Akademio en la sama urbo. Baldaŭe li estis tie rektoro, dume li doktoriĝis. Li okupiĝis pri grundoj de marĉoj kaj pri plantokulturadoj.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A Balaton-környéki láptalajok tulajdonsága, vízrendezése és mezőgazdasági hasznosítása* (Kvalitoj, akvumadoj kaj agraraj profitoj de marĉaj grundoj apud Balatono) 1955
* *Mezőgazdasági nagyüzemek vezetésének gyakorlata* 1968

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
25th Knesset Composition.svgLa kompono de la 25-a parlamento
La **Kneset** (hebree כנסת, kiu signifas "asembleo"), estas la **parlamento de Israelo** kaj la legislativo en la Israela demokratio. Ĝi estas unuĉambra kaj situas en la ĉefurbo Jerusalemo. 

La Parlamento de Israelo havas 120 membrojn, kiuj estas elektitaj per proporcia balotado laŭ partio je periodo de kvar jaroj. Ĝi kunvenis ekde la estiĝo de la ŝtato en 1948. Tipa por la politika klimato de Israelo estas la fakto, ke la seĝoj de la parlamenta plenkunsido dividiĝas laŭ frakcioj, sed kvorumo ne necesas por plenumi siajn agadojn.

La konstruaĵo el la suda flankoIsraela demokratio estas plurpartia parlamenta demokratio. En tia demokratio la leĝdona povo estas la supera aŭtoritato. Parlamento estas la suvereno. 

De tempo al tempo la civitanoj de la lando estas elvokitaj, laŭ reguloj de proporcia balotsistemo, elekti siajn reprezentantojn al la Knesset, kiuj enpostenigas novan registaron, koalicio de la peljmulto de frakcioj, kiu de tempo al tempo bezonas iliajn fidon kontraŭ malfidaj proponoj de la opozicio.

En la sistemo de ekvilibroj inter la regantaj aŭtoritatoj, la ekzekutivo, la registaro, bazigas sian juran potencon de tiu de la Knesset, kiu regule kontrolas ĝin. La leĝoj eldonitaj de la Kneset nepre ne konfliktu al la baza leĝaro, kiu konsistigas la efektivan konstitucion de la lando; tamen, ĝi ankaŭ rajtas aprobi novajn bazajn leĝojn, aŭ alĵustigi ekzistantajn, per speciala plejmulto.

Ĉiuj ŝtate gravaj decidoj pasas tra la Kneset. Aldone al debata diskutado kaj konfirmo de ŝtataj leĝoj, la parlamento nomumas altajn oficialulojn, inkluzive de la ĉefministro kaj la juĝistoj de la supera kortumo, la ŝtata kontrolanto kaj la prezidenton. La parlamento ankaŭ ratifas gravajn interŝtatajn traktatojn, kiuj povus necesigi armeajn aŭ financajn devigojn, ŝanĝon de leĝoj ktp. Ĉiujare la parlamento devas aprobi la ŝtatan buĝeton prezentantan fare de la registaro, ĉar tiel ĝi supervidas la ekzekutivan potencon. Se la ŝtata buĝeto ne estas ratifita, la registaro dissolvas kaj ekas novan voĉdonadon en la lando al nova parlamento. 

La ĉefaj funkcioj de la Knesset estas starigi la normojn en la lando per leĝoj kaj superrigardo de la registaro per diversaj rimedoj je ĝia dispono, inkluzive de la aprobo de duaranga leĝaro, malfidaj proponoj, demandoj, diskutoj kaj pli. La diversaj debatoj okazas en la plenejo kaj en la komitatoj de Knesset, kiuj estas dividitaj laŭ temoj. 

Ĉiu knesetanoj havas ampleksan leĝan imunon pri polica enketo, malliberigo, libera movado tra la ŝtato kaj ĝiaj teritorioj, kaj leĝaj procesoj pri agoj faritaj laŭ siaj devoj kiel parlamentano. Membroj ankaŭ nepre devas eviti fiuzadon de ĉi tiu imuno, konflikto de interesoj, ktp, tiun malobeon pritraktas la Etika Komitato de la Kneset.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kneset en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* (hebree, angle, kaj arabe)

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉefministroj de Israelo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 2406
* GND: 506404-1
* LCCN: n81034943
* VIAF: 140374502
* ISNI: 0000 0004 0631 3657, 0000 0001 1828 1013
* SUDOC: 02752793X
* BNF: 120608079
* NLA: 35237772
 |
**Iván Vydarény** [vidareni], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vydarény Iván** estis hungara-slovaka arkitekto, fotisto, pentristo, grafikisto. Li flue parolis kaj hungare kaj slovake, liaj familiaj nomvariantoj estis *Vydareny kaj Vydarený*, lia persona nomvarianto estis *Ivan*.

Memortabulo pri Iván Vydarény
Iván Vydarény naskiĝis la 13-an de junio 1887 en Verbó (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Vrbové en Slovakio), li mortis la 10-an de julio 1982 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Iván Vydarény maturiĝis en luterana gimnazio en Pozsony. Lia patro instruis lin pri fotado kaj en la aĝo de 10 jaroj li faris sian unuan foton. Li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en Budapeŝto. Li lernis ankaŭ pentroarton de Lajos Rauscher. Li edziĝis en 1913. Dum la 1-a mondmilito li estis oficiro kaj projektis armeajn teknikaĵojn, sed li havis tempon ankaŭ por fotadi kaj desegnadi. Post la milito li eklaboris en arkitektura ateliero de Andor Wellisch en la hungara ĉefurbo. Li partoprenis en fondo de fotrevuo, poste li redaktis ĝin. Liajn lastajn fotojn li faris deposta aĝo de 90, sed li kreis ankaŭ akvarelojn, akvafortojn, desegnaĵojn per tuĉoj, kretoj.

Elektitaj fotekspozicioj
------------------------

* Budapeŝto (1922, 1924, 1925, 1927)

Elektitaj pentraĵekspozicioj
----------------------------

* Budapeŝto (1919)

Lia libro
---------

* *Az átnyomás kézikönyve*

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto (2011)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692176
 |
**Sándor Bíró** [ŝAndor bIrO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bíró Sándor** estis hungara futbalisto (defendisto), trejnisto, elektra instrumentisto. Lia origina familia nomo estis *Bier*.

Sándor Bíró naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1911 en Füzesabony (laŭ WikiData la naskiĝdato estas la 9-a), li mortis la 7-an de oktobro 1988 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Sándor Bíró futbalis inter 1927-1949 en pluraj ĉefurbaj futbalkluboj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono dufoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1932–1946 54-foje sen goloj. En 1938 lia nacia teamo ricevis arĝentan medalon. Li estis trejnisto inter 1947-1961 en Budapeŝto ĉe malgravaj teamoj. Civile li estis elektra instrumentisto.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2022-11-05 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800759
 |



* Portalo pri Biografio
Knicjanin troviĝas en (verda) Municipo Zrenjanin en Serbio
Mapo pri municipo Zrenjanin
Ĉefstrato de Knicjanin
**Knicjanin,** serbe **Книћанин,** slave **Knićanin,** germane **Rudolfsgnad,** hungare **Rezsőháza** [reĵOhAza] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Zrenjanin.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 49  km²
* Koordinatoj: 45°11′14″N 20°19'12″E
* Alto super marnivelo: 59 m
* Loĝantaro: 2030
* Poŝtkodo: 23256
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

Situo
-----

Knicjanin situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ maldekstra bordo de Tiso (kontraŭe Titel troviĝas), ĉe kunfluejo de Bega kaj Tiso, ankaŭ Danubo fluas proksime.

Historio
--------

Germanoj fondis la vilaĝon en 1866. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Nagybecskerek, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. Fine de la 2-a mondmilito la jugoslaviaj komunistoj tie aranĝis lageron precipe por germanoj. Oni deportis tien 20000 homojn, el ili mortis supozeble 11000. Post la deportiĝo serboj alvenis en la malplenajn domojn de la vilaĝo. En 2002 loĝis en Knicjanin 2034 homoj, (1981 serboj (97 %), 17 hungaroj, 9 jugoslavianoj, 4 slovakoj, 3 kroatoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* monumento pri koncentrejo de 1998

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Loko de iama germana preĝejo de Knicjanin

* Kategorio Knicjanin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Barono **Manfréd WEISS** [vejs] (n. 11-an de aprilo 1857, Pest (urbo), Hungario - m. 25-an de decembro 1922, Budapeŝto) estis hungara grandindustriisto, komence komercisto pri agrikulturaĵoj. Li estis fondinto de ’’Weiss Manfréd Művek’’ (Uzinoj Manfréd Weiss, en Ĉepel).

Manfréd Weiss
Manfréd Weiss devenis el riĉa juda komercista familio. Li finstudis en komerca akademio, en Budapeŝto. Li laboris ekde 1876 ĉe hamburga eksporta entrepreno. Li kaj lia frato (Berthold) fondis en 1882 la unuan hungaran koservproduktan fabrikon. (pli poste oni produktis eĉ konservajn skatolojn). Lia ekinteresiĝis en 1889 pri militara industrio. Li komence produktis kartoĉujon kaj en 1893 fondis la unuan kartoĉproduktan fabrikon en Ĉepel. Danke al mendoj de la armeo, la fabriko iĝis plej granda entrepreno en la Monarĥio (li konkuris por kvoto de Hungario kun la ŝtata fabriko *Diósgyőri Vasmű*.

Li aĉetis kupro- kaj metalfandejon kaj cilindrajn maŝinojn (rulpremajn) por pligrandigi la produktadon, kaj en 1911 establis metaluzinon en Csepel [ĉepel]. La uzino produktis ne nur ĉiujn tipojn de la armeaj municioj (pafaĵoj), sed ankaŭ aliajn porarmeajn – aparte evoluigitajn – varojn (blanka kartoĉo (nevunda), kampa bakujo, movebla kuirejo ktp.). Pro la industrievoluigaj agadoj, li ricevis nobelan rangon en 1896. La produktoj estis bone vendeblaj eĉ en eksterlando, plej ofte en la balkanaj landoj. Ĉe li laboris en 1913 jam 5000 laboristoj, dum la unua mondmilito eĉ 30 000. El la profito li apogis oficiran sanatorion, hospitalan barakon, popolkuirejon. Li iĝis en 1916 membro de la supra ĉambro, en 1918 barono.

Post la milito, lia uzino suferis pro manko de la mendoj kaj venis en krizon. La bolŝevikoj arestis lin dum la Hungara Sovetrespubliko (1919). La samjare okupantaj rumanaj taĉmentoj forportis la partojn de la maŝinoj kaj rezervitajn varojn. Li rekomencis la produktadon en aŭtuno de 1919 kun 471 dungitoj. Ĉar la trianona pacdiktato limigis la hungaran armilizadon, li devis ŝanĝi la produktan strukturon. Li sukcese ŝtopis la vakuon pri teksaĵfabrikoj kaj fondis entreprenon, la *Csepeli Posztógyár*.

Li estis kunfondinto kaj vic-prezidanto de *Gyáriparosok Országos Szövetsége* (GYOSZ) [Tutlanda Asocio de Fabrikposedantoj].

* Kategorio Manfréd Weiss en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 121844
* GND: 107183794X
* LCCN: nb2015022298
* VIAF: 316389001
* ISNI: 0000 0004 4996 4951
 |
**Tavolpremo** estas la premo de gaso en la gasosaturita tavolo. Ĝi povas esti la komenca kaj la aktuala.

La *komenca tavolpremo* ekzistas en la tavolo saturita je gaso antaŭ komenco de la gaselminigado. Kutime ĝi ŝanĝiĝas kun la ŝanĝo de alteco de la gasohava tavolaro. La komencaj tavolpremoj povus egali al likvopremo, aŭ esti pli (enorme alta tavolpremo) aŭ malpli (enorme malalta tavolpremo) altaj.

La *aktuala tavolpremo* formiĝas en la gasohava volumeno dum la gaselminigado. Ĝia distribuo en la gasohava volumeno karakteriziĝas per izopremaj mapoj kaj depresiaj funeloj.

Oni mezuras tavolpremon en la haltigitaj ekspluataj putoj kaj observoputoj pere de profundaj manometroj aŭ estas kalkulata laŭ barometria formulo. Lastakaze oni uzas premon ĉe la putobuŝo ankaŭ nomata la statika.

Vidu ankaŭ
----------

* Tavola energio

Literaturo
----------

* Зотов, Г. А..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Пластовое давление // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 318. ISBN 5-85270-327-3.
***Emma.*** (kun punkto) estas historiepoka komedia filmo de 2020 bazita sur la samnoma romano de 1815 de Jane Austen. Reĝisorita de Autumn de Wilde, kaj verkita de Eleanor Catton, en la filmo stelulas Anya Taylor-Joy, akompanata de Johnny Flynn, Josh O'Connor, Callum Turner, Mia Goth, Miranda Hart, kaj Bill Nighy. Ĝi estis elsendita en Britio la 14an de Februaro 2020, kaj en Usono la 21an de Februaro 2020. Ĝi ricevis ĝenerale favorajn rezencojn el kritikistoj, kaj enspezis 26 milionojn da usonaj dolaroj tutmonde. La filmo ricevis du nomumojn al Oskar-premioj nome por Plej Bonkvalita Kostumdesegno kaj por Plej Bonkvalitaj Ŝminko kaj Harfrizado en la 93a ceremonio de disdono de Oskar-premioj.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Emma Woodhouse estas junulino entuziasma por aranĝi amaferojn de konatuloj, eĉ diktatore decidante pri iliaj vivoj. Ŝi restas fiera, ke ŝia interveno solvas la vivon de la aliuloj. Tiukadre ŝi klopodas edzinigi sian amikinon Harriet Smith kun pastro Elton, kiu rezultas socia grimpulo kaj aroganto, krom kandidato por la propra Emma. Aperas tre diversaj roluloj kiuj teksas inter si diversajn interplektitajn rilatojn, en kiuj Emma agadas arogante kaj vivdecida. Ekde la komenco, nur Mr. Knightley, najbaro kaj parenco de Emma, kuraĝis kritiki ŝin, kaj kvankam pli aĝa ol Emma, li amas ŝin. Okazas amsenta triangulo inter Harriet, Emma kaj Mr. Knightley, kiu solviĝas je la filmofino. La amafera intrigo estas ekskuzo por la socia kritiko.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Anya Taylor-Joy kiel Emma Woodhouse
* Johnny Flynn kiel George Knightley
* Mia Goth kiel Harriet Smith
* Miranda Hart kiel Miss Bates
* Bill Nighy kiel Mr Woodhouse
* Josh O'Connor kiel Reverendo Mr Elton
* Callum Turner kiel Frank Churchill
* Amber Anderson kiel Jane Fairfax
* Rupert Graves kiel Mr Weston
* Gemma Whelan kiel Mrs Weston (iam Miss Taylor)
* Tanya Reynolds kiel Mrs Augusta Elton
* Connor Swindells kiel Robert Martin
* Oliver Chris kiel John Knightley
* Chloe Pirrie Isabella Knightley

Vidu ankaŭ
----------

* Emma (romano)
* Emma (1996)

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Emma (2020) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719508
 |
*Nasalis larvatus* de Joseph Smit
**Joseph SMIT** (naskiĝis en1836, mortis en 1929) estis zoologia ilustristo el Nederlando.

Smit naskiĝis en Lisse. Li ricevis la unuan komision de Hermann Schlegel, en la muzeo de Leiden, por fari litografiojn por libro pri bestoj de la nederlandaj antiloj (aktuale Indonezio). En 1866 li estis al Britio invitata por ilustri libron de Philip Sclater, *Exotic Ornithology* (ekzota ornitologio). Li ankaŭ faris ilustraĵojn por *Zoological Sketches* (zoologiaj desegnaĵoj) de Joseph Wolf kaj monografio de Daniel Giraud Elliot por la Phasianidae kaj Paradisaeidae. Komence de la jaroj 1870-aj, li laboris pri la *Catalogue of the Birds in the British Museum* (katalogo de birdoj de la Brita Muzeo), kaj poste pri *Coloured Figures of the Birds of the British Islands* (koloraj bildoj de la birdoj de la britaj insuloj).

Lia filo, Pierre Jacques Smit (1863 - 1960), ankaŭ estis zoologa ilustristo.

* Joseph Smit en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Joseph Smit en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 251785
* GND: 101292467X
* LCCN: no2010029401
* VIAF: 107451427
* ISNI: 0000 0001 2032 3753
* SUDOC: 09863416X
 |
**Bóveda del Río Almar** [BObeda delrioalMAR] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Peñaranda.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,01 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 237 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 54 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Preĝejo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. Ĝi apartenis al la episkopo de Salamanko, poste al tiu de ävila, poste al la provinco Salamanko. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753549
 |
*La informkesto prezentas dubajn informojn!*

**Joseph Szabo,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó József** [sabO jOĵef] estis hungardevena franca pentristo.

Joseph Szabo  naskiĝis en 1925 en Nyúl (Hungara reĝlando), li mortis en 2010 en Fons-sur-Lussan (Francio).

Biografio
---------

Szabó József akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1953. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Szőnyi, László Bencze, Gyula Pap kaj Jenő Barcsay. Post siaj studoj kiel iama malriĉa kamparano li ricevis atelieron kaj stipendion. Dum la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Francio, kie li denove studis en belartaj altlernejoj unue en Parizo, poste en Nico. Li denove ricevis viveblecojn de Francio, li vivis en suda parto de la lando. En 1967 li vojaĝis al Usono, sed li iom trompiĝis kaj revenis al Francio. Li pentradis komence superrealismajn, poste abstraktajn bildojn, kelkfoje li kreis ankaŭ skulptaĵojn. Li uzis nur malgrandajn penikojn. Li ricevis premiojn (preskaŭ senescepte francajn) ekde 1958.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Ĉikago, Los Angeles, Montrealo (1967)
* Ĝenevo (1976)
* Parizo (1977)
* Liono (1981)
* Nimo (urbo) (1991)
* Budapeŝto (2014)

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 617367
* LCCN: no90003405
* VIAF: 4489013
* ULAN: 500354884
 |