recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kripto de la Katedralo de Freising
**Sankta Nonnozo** (latine: *Nonnosus*) estas romkatolika sanktulo kies festo estas en la 2-a de septembro. Li mortis ĉirkaŭ la jaro 560. Kun tiu italo kulte ofte kunfandiĝis alia samnomulo el Molzbichl (Distrikto Spittal an der Drau, Karintio, Austrio) pri kiu verkis Karl Amon.

Vivo de la itala Nonnozo
------------------------

Li estis unue monaĥo kaj poste abato de monaĥejo situanta sur la monto Soratte en Etruskio, Italio, je 8 kilometrojn sudoriente de la urbo Civita Castellana. Li estis modelo por la kunfratoj koncerne obeon humilan kaj konfidon neŝanceligeblan je Dio.

Pri li rakontas Gregorio la 1-a (dial. I, 7), ke lia preĝado povis movi eĉ rokon - kio ebligis la starigon de monaĥejo samloke. Danke al simila preĝada miraklo li refaris rompitan lampovitron kaj pliigis oleon aliokaze. Liaj relikvoj troviĝas en la katedralo de Freising. Papo Leono la 9-a donacis ilin al episkopo Nitger de Freising. 

Post fajrego en la 5.4.1159 la relikvoj denove prenitis - en ĉeesto de la ĉefepiskopo salcburga Eberhard - kaj entombigitis en ŝtona sarkofago en la kripto fare de lia episkopa moŝto Albert en 1161. Nur kelkaj sanktaj osteroj konserviĝis en la supera sakristio. Sed la memoro pri la relikvoj pli kaj pli forgesitis kaj kutimoj piaj pri kandelstarigo apud altaro relikvohavinta ne plu komprenitis. El la jaro 1661 ekzistas la novaĵo ke princĉefepiskopo Albert Sigismund transdonis al la kardinalo Barberino por la Kirko Sankta Silvestro ĉe la Soratte-monto relikveron belan, kie en 1664 altaro aparta faritis por la sanktulo. En la 27.1.1709, okaze de alikonstruo de la kripto, la relikvoj retrovitis. En la 2.9.1709 faritis solena procesio en ĉeesto de ok abatoj kaj de la princepiskopo Johannes Franciscus kun relikvujo altvalora kaj diversaj figuraĵoj el la vivo de Nonnozo. Multaj homoj partoprenis longajn honorpredikojn, kiuj poste eldonitis.

La sanktulo iĝis speciala patrono de la Katedrala konvento de Freising. La porpeto en la 2-a de septembro, la tago de la sanktulo, temas pri la paco kaj la savo de la animo kaj de la korpo.

Fontoj
------

* Vollständiges Heiligen-Lexikon, Band 4. Augsburg 1875, p. 577-578, kio legeblas tie ĉi interrete.

* Kategorio Sankta Nonnozo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 578903
* GND: 12325079X
* LCCN: no2002005239
* VIAF: 431159474176927661188, 49146635595941981833 45203858, 431159474176927661188, 49146635595941981833
* ISNI: 0000 0000 9785 3915
* SUDOC: 175311269
 |
**Saint-Pardoux-l'Ortigier** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 404 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Pardoux-l'Ortigier etendiĝas sur 12,98 km², kaj havis 404 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 31 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Pardoux-l'Ortigier antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Bernard Farrugia, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Pardoux-l'Ortigier apartenas al la kantono de Donzenac, kies ĉefurbo estas Donzenac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Donzenac
**István Láng** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Láng István** estas hungara komponisto, altlerneja instruisto.

István Láng  naskiĝis la 1-an de marto 1933 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Láng studis inter 1950-1958 en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Viski kaj Ferenc Szabó (komponisto). Jam inter 1957-1960 li estis asistanto en Teatro- kaj Filmoarta Altlernejo. Inter 1966 kaj 1984 li estis muzika konsilisto de Pupteatro (Budapeŝto). Li ankaŭ instruis en la Muzikarta Altlernejo inter 1973-2006, kie li atingis pli altajn instruajn rangojn. Kelkfoje li estis gastoinstruisto en Usono kaj Meksiko. Dum la plena instrua periodo li ankaŭ komponadis. Li ricevis premiojn inter 1961-2009.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* Brácsaverseny
* Sassonanti per sassofono alto 2000
* Fuvolavonal

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio István Láng (komponisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 646861
* GND: 134265637
* LCCN: n80053133
* VIAF: 265741608
* ISNI: 0000 0003 8253 6417
* BNF: 138031030
* MBA: 9c327d45-e520-4973-bcdf-57f5b7bc9c89
* NKC: xx0161742
 |
**Saint-Pardoux-le-Neuf** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 165 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Pardoux-le-Neuf etendiĝas sur 7,51 km², kaj havis 165 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Pardoux-le-Neuf situas je alteco de 645 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Pardoux-le-Neuf apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gérard Aumenier, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Pardoux-le-Neuf apartenas al la kantono de Aubusson, kies ĉefurbo estas Aubusson. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Aubusson
**Saint-Brais** (malnova germanlingva nomo *Sankt Brix*) estas komunumo en la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 223 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Saint-Brais situas sur kresto de la Ĵurasa Montaro en nordoriento de la Liberaj Montoj. Norde ĝin limigas la profunda valo de la rivero Doubs. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝ la vilaĝetoj Bollement, Les Métairies, Le Péquie kaj Le Chésal. En la fundo de la valo en la sudo de la komunumo situas la *Lageto de Bollement*, el kiu fontas la rivereto *Tabeillon*, alfluanto de Sorne, kiu siavice nutras la riveron Birs. Saint Brais do situas sur la akvodislimo de la riversistemoj de Rodano (Mediteraneo) kaj Rejno (Norda Atlantiko).

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,19 km², de kiuj 45% estas kovritaj de arbaro, 50% servas por agrikulturo kaj 3% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Saint-Bais limas en nordo al Clos du Doubs, en oriento al Glovelier, en sudoriento al Saulcy, kaj en okcidento al Montfaucon. Okcidente de la komunumo troviĝas krome la malgranda eksklavo *Les Sairains*, kiu limas oriente al Montfaucon kj okcidente al Lajoux.

Trafiko
-------

Tra Saint-Brais pasas la kantona ĉefvojo n-ro 18 de La Chaux-de-Fonds al Delemonto, sur kiu cirkulas poŝtaŭtolinio tra la vilaĝo. En la valo ekzistas la haltejo *Bollement* ĉe la trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj de Saignelégier al Glovelier.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Saint-Brais datiĝas el la jaro 1275 kiel *Sem Bris*.

Dum mezepoko Saint-Brais apartenis al la Senjorejo Liberaj Montoj, kiu troviĝis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Saint-Brais apartenis dum unu jaro al la Raŭraka Respubliko kaj tiam de 1793 ĝis 1800 al la franca departemento *Mont-Terrible*, kiu tiam estis integrita al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la komunumon Saint-Brais al la distrikto Franches-Montagnes de la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Saint-Brais apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: *François Kohler*: *Saint-Brais* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-08-31)

Vidu ankaŭ
----------

* Bollement (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Saint-Brais en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Saint-Brais
* Saint-Brais en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Franches-Montagnes |
| --- |
| maldekstraLa Chaux-des-Breuleux • Lajoux • Le Bémont • Le Noirmont • Les Bois • Les Breuleux • Les Enfers • Les Genevez • Montfaucon • Muriaux • **Saignelégier** • Saint-Brais • Soubey |  |

 |
**Santa María Atzompa** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Maria Atzompa*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 399.

Geografio
---------

**Santa María Atzompa** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19876 loĝantojn. El tiuj estis 9497 viroj kaj 10379 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1580 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1862 indiĝenoj. El tiuj 1393 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1393 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Atzompa[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María Chilchotla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Chilchotla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 406.

Geografio
---------

**Santa María Chilchotla** apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20577 loĝantojn. El tiuj estis 10109 viroj kaj 10468 virinoj. La komunumo havas surfacon de 347,02 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1310 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 17877 indiĝenoj. El tiuj 15044 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 15044 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Chilchotla[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María Chachoápam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Chachoápam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 404.

Geografio
---------

**Santa María Chachoápam** apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 750 loĝantojn. El tiuj estis 343 viroj kaj 407 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2090 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7 indiĝenoj. El tiuj 6 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Kamigamo-Sanktejo
**Sanktejo Kamigamo** ( 上賀茂神社 [Kamigamo-ĝinĝa]) estas grava ŝintoa sanktejo sur la bordo de la rivero Kamo en norda Kioto, unue fondita en 678. La formala nomo estas **Sanktejo Kamo-ŭakejkazuĉi** ( 賀茂别雷神社 [Kamo-ŭakejkazuĉi-ĝinĝa]) .
Ĝi estas unu el la plej malnovaj ŝintoaj sanktejoj en Japanio kaj unu el la 17 Historiaj Monumentoj de Antikva Kioto kiujn Unesko deklaris Monda Heredaĵo. *Kamo-Sanktejo* estas komuna referenco al la sanktejoj Ŝimogamo kaj Kamigamo en Kioto. Tiuj funkcias por protekti Kioton de malbonaj influoj.

La sankteja nomo devenas de la Kamo-familio de diaĵoj (*kami*) honorindaj.

La sanktejo Kamigamo estas dediĉita al la respektego de Kamo Ŭake-ikazuĉi, la *kami* de tondro.

Vidu ankaŭ
----------

* Sanktejo Ŝimogamo

### Bildaro

* GeheidenGeheiden
* Nara-no-ogaŭaNara-no-ogaŭa
* ŝinsenjo Kitaŝinsenjo Kita
* Tatesuna & SajdenTatesuna & Sajden
* HaŝidenHaŝiden
* RomonRomon

* Kategorio Sanktejo Kamigamo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Santa María Cortijo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Cortijo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 402.

Geografio
---------

**Santa María Cortijo** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 983 loĝantojn. El tiuj estis 466 viroj kaj 517 virinoj. La komunumo havas surfacon de 88,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 80 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 67 indiĝenoj. El tiuj 36 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 36 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Cortijo Arkivigite je 2006-01-25 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María Mixtequilla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Mixtequilla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 421.

Geografio
---------

Santa María Mixtequilla apartenas al la distrikto Tehuantepec al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4239 loĝantojn. El tiuj estis 2063 viroj kaj 2176 virinoj. La komunumo havas surfacon de 186,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 60 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 66 indiĝenoj. El tiuj 55 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 55 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Mixtequilla Arkivigite je 2006-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Saint-Pierre |

**Saint-Pierre-Chérignat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 186 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Pierre-Chérignat etendiĝas sur 23,72 km², kaj havis 186 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 7 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Pierre-Chérignat situas je alteco de 497 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Pierre-Chérignat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Marthe Pateyron, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Pierre-Chérignat apartenas al la kantono de Bourganeuf, kies ĉefurbo estas Bourganeuf. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono Bourganeuf
* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Pierre
**Santa María Nativitas** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Nativitas*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 422.

Geografio
---------

**Santa María Nativitas** apartenas al la distrikto Coixtlahuaca al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 607 loĝantojn. El tiuj estis 274 viroj kaj 333 virinoj. La komunumo havas surfacon de 127,58 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2180 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 204 indiĝenoj. El tiuj 161 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Taikoo Li Sanlitun vendejaro.
Unu el multaj vendejaroj en la distrikto.
**Sanlitun** (en ĉina: 三里屯; en pinjino: Sānlǐtún; laŭvrote 'tri-lia vilaĝo') estas areo de Ĉaoĝang Distrikto, Pekino, Ĉinio, kiu enhavas multajn trinkejojn, restoraciojn, kaj vendejojn. Ĝi estas populara celo por butikumado, vespermanĝoj kaj distrado. La areo estis sub preskaŭ konstanta regenerado ekde la fino de la 20a jarcento kiel parto de tuturba projekto de ekonomia rekresko. Ĝi estas hejmo de multaj trinkejoj kaj kluboj popularaj por kaj lokanoj kaj eksterlandanoj same kiel internacia ejo de konataj varmarkoj kiel Uniqlo, Apple, Nike kaj Adidas. Ĝi famas fakte kiel hejmo de la plej granda vendejo de Adidas en la mondo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sanlitun en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Taikoo Li Sanlitun
* Noktovivo en Sanlitun

Koordinatoj: 39° 56′ 5″ N 116° 26′ 59.5″ O﻿ / ﻿39.93472 °N, 116.449861 °O﻿ / 39.93472; 116.449861 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755220
 |
**Santa María Quiegolani** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa María Quiegolani. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 428.

Geografio
---------

**Santa María Quiegolani** apartenas al la distrikto Yautepec al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1537 loĝantojn. El tiuj estis 762 viroj kaj 775 virinoj. La komunumo havas surfacon de 122,48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2160 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1166 indiĝenoj. El tiuj 959 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 959 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Quiegolani Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Saint-Cernin-de-Larche** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 558 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.

Geografio
---------

Saint-Cernin-de-Larche etendiĝas sur 9,15 km², kaj havis 558 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 61 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Cernin-de-Larche antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gérard Eymard, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Cernin-de-Larche apartenas al la kantono de Larche, kies ĉefurbo estas Larche. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Larche
**Santa María Temaxcaltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Temaxcaltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 433.

Geografio
---------

**Santa María Temaxcaltepec** apartenas al la distrikto Juquila al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2628 loĝantojn. El tiuj estis 1286 viroj kaj 1342 virinoj. La komunumo havas surfacon de 86,76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1320 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1750 indiĝenoj. El tiuj 1432 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1432 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Temaxcaltepec en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |
| --- |
| Parto de serio pri |
| Homa kreskokaj disvolviĝo |
|  |
| Etapoj |
| * Zigoto
* Embrio
* Feto
* Bebo
* Infaneto
* Infano
* Preadolesko
* Adolesko
* Juna plenkreskulo
* Plenkreskulo
* Maljunulo
 |
| Biologiaj mejloŝtonoj |
| * Fekundigo
* Gravedeco
* Nasko
* Marŝado
* Akirado de lingvaĵo
* Pubereco
* Menopaŭzo
* Maljuniĝado
* Morto
 |
| v • d • r |

**Bebo** estas junega infano, sed ankaŭ nomata suĉinfano, infaneto.

En kelkaj kulturoj, bebo estas nur rigardata kiel homo post ritoj antropologie nomataj rito de "trudo de nomo". La bapto de beboj de kelkaj religioj kaj la "prezentado" de aliaj (kiel Spiritismo) estus modernaj restaĵoj de tiuj ritoj[*mankas fonto*].

Oni normale rigardas homon kiel bebon depost ĝia naskiĝo, kaj normale ĝis la aĝo de marŝado (antaŭ 1-jaraĝo), kiam ĝi ankoraŭ portas vindotukojn. Naskota infano estas nomata feto ekde la kvara monato de gravedeco ĝis la naskiĝo, antaŭe estas embrio. ĵus naskiĝinta (de nur kelkaj tagoj) homido estas nomata "novnaskito". Ĉar bebo nutras sin per suĉado de lakto, oni nomas ĝin ankaŭ "suĉinfano". Bebo povas esti knabo aŭ knabino, laŭ la sekso.

Dum bebeco, homoj kreskas rapide korpe kaj mense. Tamen, ili bezonas oftan zorgon kaj oftajn manĝojn.

Homaj vivofazoj
---------------

|  |
| --- |
| **Homaj vivfazoj** |
|  | **Inseksa Homo** | **Virseksa Homo** |
| Bebeco | Bebo |
| Infaneco | Knabino | Knabo |
| Adolesko | Adoleskantino | Adoleskanto |
| Plenkreskeco | Virino | Viro |
| Maljuneco | Maljunulo |

Bildaro
-------

  

* 
* 
* 
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Bebo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Bebo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Bebokesto
* Beboportotuko
* Gepatrozorgo
* Krablejo
* Mamnutrado
* Suĉbotelo
* Suĉilo
**Santa María Tepantlali** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Tepantlali*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 435.

Geografio
---------

**Santa María Tepantlali** apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2315 loĝantojn. El tiuj estis 1115 viroj kaj 1200 virinoj. La komunumo havas surfacon de 119,93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1850 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2333 indiĝenoj. El tiuj 1944 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1944 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Tepantlali Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La fama surskribaĵo
**Sanssouci** (pron.: sansusi) estas iama prusa reĝa plezurkastela komplekso en Potsdam, 40 km okcidente de Berlin, en la germana federacia lando Brandenburgio. 

La bazŝtonojn de la kastelo kaj la parko demetis en 1744 la prusa reĝo Frederiko la 2-a. Laŭ skizoj de la reĝo mem, la planojn faris Georg Wenzeslaus von Knobeldorff ekde 1745. Kompare al la samtempaj eŭropaj kortegoj, la modesta malfru-baroka aŭ rokoka palaco estas konsiderata kiel ĉefverkode Kobelsdorff kaj estis konstruita dum 2 jaroj. Oni nomas la rezidejon ankaŭ la „prusa Versailles" kaj UNESCO en 1990 deklaris ĝin kaj la apartenantan parkon al monda kultura heredaĵo. 

La palaco estas unuetaĝa, longante 97 metrojn kaj larĝante 15,4 metrojn, sur la fasado estas legebla la fama surskribaĵo: *Sans, souci - senzorge*. La reĝo ŝatis la artojn kaj deziris retiriĝi tien, postalante la problemojn, la ŝtataferojn, evitante la publikon. Pro tio ricevis la rezidejo tiun nomon. En pacaj tempoj, li plenumis la tutan someron tie, sed la kastelo estis tiutempe pli malgranda; la flankajn flugilojn konstruigis Frederiko Vilhelmo la 4-a duonjarcenton poste. 

la suda, parka flanko kun reprezenta ŝtuparo
La ekipaĵo, meblaro ne ŝanĝiĝis multe ekde la regado de Granda Frederiko. La samtempaj vizitantoj alvenis el la enireja halo al la ovala marmora halo. Maldekstre de tio estis la reĝa apartemento, kiu konsistis nur el kvar ejoj. La unu estis la bonvenigejo, poste la koncerta halo, laboreja kaj dorma ĉambro kaj la biblioteko, kien retiriĝis por horoj la filozofema Frideriko la Granda. La labor- kaj dormoĉambro estas en klasikisma stilo, la koncerta halo en rokoko. Dekstre de la marmora halo troviĝas gastoĉambroj. La kvin gastoĉambroj havis kaŝpordojn kondukante al loĝejoj de la servistoj. La lasta gastroĉambro estis dediĉata je memoro de Voltaire, kiu alvenis je peto de la reĝo. 

La ĝardenon antaŭ la pinakoteko dividas disde la parko kaj la Neptungroto marmora balustrado. La ĝardeno laŭgrade etendiĝis kaj oni konstruis tie plurajn konstruaĵojn; *Paco-preĝejo* kaj *Marly-ĝardeno*, *ĉia tedomo*, *romia banejo*, *preĝejo de la amikeco*, kaj *maŭzoleo*, *Charlottenhof*, *romia vilao* kaj la *Orangerie* konstruita laŭ planoj de Stüler kaj longante 298 metrojn. En kontraŭa fino de la parko konstruis oni en 1763-70 la. t.n. *Nova palaco*, longante 213 metrojn.

* Sanssouci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sanssouci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Santa María Tlahuitoltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Tlahuitoltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 437.

Geografio
---------

**Santa María Tlahuitoltepec** apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9000 loĝantojn. El tiuj estis 4429 viroj kaj 4571 virinoj. La komunumo havas surfacon de 75,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2240 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7225 indiĝenoj. El tiuj 6180 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6180 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Tlahuitoltepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Saint-Pierre |

**Saint-Pierre-le-Bost** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 156 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999, en 2020 estis ankoraŭ 124.

Geografio
---------

Saint-Pierre-le-Bost etendiĝas sur 17,24 km², kaj havis 156 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Pierre-le-Bost situas je alteco de 501 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Pierre-le-Bost apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gilles Henry, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Lokaj famuloj
-------------

Antonin Desfarges naskiĝis en Saint-Pierre-le-Bost en 1851 kaj mortis en 1941. Li estis deputito de la departemento Creuse en la franca Nacia Asembleo inter 1893 kaj 1910.

Administrado
------------

Saint-Pierre-le-Bost apartenas al la kantono de Boussac, kies ĉefurbo estas Boussac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Boussac
* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Pierre
**Santa María Yolotepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Yolotepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 444.

Geografio
---------

Santa María Yolotepec apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 431 loĝantojn. El tiuj estis 201 viroj kaj 230 virinoj. La komunumo havas surfacon de 42,10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1960 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 144 indiĝenoj. El tiuj 112 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 112 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Yolotepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Réka ALBERT,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Albert Réka** estas rumania hungara fizikisto, biologo, profesoro, membro (ekstera (2016)) de Hungara Scienca Akademio.

Réka Albert  naskiĝis la 2-an de marto 1972 en Reghin.

Biografio
---------

Réka Albert apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi akiris diplomojn B.S. kaj M.S. en Universitato Babeș-Bolyai en 1995, respektive en 1996. Ŝi akiris sciencan gradon Ph.D en 2001 en Indianao en katolika universitato Notre Dame. Ŝi kontribuas plej ofte kun Albert-László Barabási, ŝi esploras ekzemple la biologiajn retojn. Ŝi aktuale instruas en Universitato de Pensilvanio, sed ŝi partoprenas ankaŭ en esplorado de hungaraj universitatoj. Ŝi ricevis 3 usonajn premiojn inter 2004-2011. Ŝi naskis filinon kaj 2 filojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Statistical mechanics of complex networks* (2002) - kun aliaj
* *The large-scale organization of metabolic networks* (2000) - kun aliaj
* *Emergence of scaling in random networks* (1999) - kun aliaj

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* anglalingva biografio kun foto
* oficiala paĝo angle
**Santa María Zoquitlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Zoquitlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 449.

Geografio
---------

**Santa María Zoquitlán** apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3163 loĝantojn. El tiuj estis 1497 viroj kaj 1666 virinoj. La komunumo havas surfacon de 306,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1020 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14 indiĝenoj. El tiuj 13 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 13 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Zoquitlán Arkivigite je 2007-01-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María de la Vega** [santamaRIa delaBEga] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. *Santa María de la Vega* estas etimologie tradukebla al *Sankta Maria de la Valo*. 

Santa María de la Vega en la provinco Zamoro.
Preĝejo.
Pilorio.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 17,88 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 289 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 83 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Coomonte, Maire de Castroponce, Villaferrueña, Fresno de la Polvorosa, Brime de Urz, Quintanilla de Urz kaj Morales del Rey.

Estas atestantoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (vinkeloj).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755712
* VIAF: 316733098
 |
**San Mamés de Burgos** [sanmaMES deBURgos] estas loĝloko kaj municipo en la okcidenta centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.
Preĝejo de San Mamés de Burgos.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 5,008 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 318 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo. 

Demografia evoluo| 1991 |  | 1996 |  | 2001 |  | 2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 134 |  | 168 |  | 230 |  | 258 |

Ĝi distas 10 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Tardajo, Villalbilla de Burgos kaj Buniel. La municipo enhavas la loĝlokon Quintanilla de las Carretas, konata ankaŭ kiel Quintanilleja [kintaniLJEĥa].

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. 

San Mamés de Burgos formis parton de la *Alfoz y Jurisdicción de Burgos* en la *partido de Burgos*, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon *Intendencia de Burgos* inter 1785 kaj 1833. Estis jurisdikcio de abatlando, apartenanta al la Hospitalo de la Reĝo de Burgoso, kiu nomumis vicurbestron.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj de Sankta Mamés kaj de Sankta Mikaelo, en Quintanilla de las Carretas.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775685
 |
**Santa María del Campo** [santamaRIa delKAMpo] estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-350, en la jurisdikcio de Lermo, distrikto Arlanza, provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono de Kastilio kaj Leono, (Hispanio). 

La preĝejo.
Ponto super Arlanza en Escuderos.

Vilaĝoj
-------

Santa María estas la ĉefurbo de la municipo kiu ankaŭ havas la vilaĝeton Escuderos, je 6 km, sude.

Geografio
---------

Je 36 km de la ĉefurbo. Ĝi havas areon de 60,32 km² kun 518 enloĝantoj (2021).

Ĝi limas kun Belbimbre, Palazuelos de Muñó, Ciadoncha, Villaverde-Mogina, Mahamud, Valles de Palenzuela, Torrepadre kaj Villahoz.

La plej proksimaj lokoj al Santa María del Campo estas jenaj: Mahamud (3,1 km), Ciadoncha (4,5 km), Belbimbre (6,4 km), Barrio de Muñó (6,6 km), Palazuelos de Muñó (7,8 km), Pampliega (8,5 km), Presencio (8,9 km), Villaverde-Mogina (9,3 km), Olmillos de Muñó (11 km), Villazopeque (12 km), Torrepadre (12 km) kaj Valles de Palenzuela (13 km). Santa María del Campo mem estas je 36 km de la provinca ĉefurbo, nome Burgoso.

Demografio
----------

Demografia evoluo| 1991 |  | 1996 |  | 2001 |  | 2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 749 |  | 730 |  | 710 |  | 693 |

Aktualo
-------

Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, la Domo *Casa del Cordón*, sep ermitejoj (el kiuj de kelkaj nur ruinoj), arkoj el muregoj.

Bildoj
------

* Arko de la preĝejo.Arko de la preĝejo.
* Klostro de la preĝejo.Klostro de la preĝejo.
* Turo de la preĝejo.Turo de la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Santa Maria


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269183
* BNE: XX454732
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Marlén Muñiz García en feb. 2023
**Marlén MUÑIZ García**, naskiĝinta en 2001 en Corvera de Asturias, Hispanio, estas poliglota filologo kaj tradukistino kun alta lingva konscio. 

Studinte pri Modernaj Lingvoj kaj Tradukado ĉe la Universitato de Alcalá de Henares, ŝi decidis verki sian bakalaŭran disertaĵon pri la konsekvencoj de uzado de la angla kaj de Esperanto kiel lingvafrankaoj. Ŝi parolas la hispanan, la anglan, la germanan, la francan kaj la italan kaj nuntempe lernantas Esperanton kaj la eŭskan. Tiom ŝatante diversajn lingvojn kaj konsciante la gravecon de konservado de ĉiuj lingvoj, ŝi konstatis, ke nuntempe la angla lingvo malbon-influas la lingvan diversecon en la mondo, kaj tial ŝi decidis verki sian disertaĵon pri Esperanto kaj helpo, kiun ĝi povas kontribui por taŭga konservado de la lingvo-diverseco tutmonde. Ŝia disertacio titolita *Could Esperanto Be the Lifeline that Linguistic Diversity Needs?: Implications of Using Both English and Esperanto as Lingua Francas* (Ĉu Esperanto povas esti la vivŝnuro, kiun bezonas la lingva diverseco?: Konsekvencoj de uzado de la angla kaj Esperanto kiel lingvofrankaoj) disponigas analizon de la nuna lingva situacio kie la angla estas uzata kiel la tutmonda lingvo, kaj analizas la fareblecon de efektivigo de Esperanto kiel pli taŭga lingvofrankao. Ŝi intervjuis diverslingve plurajn fakulojn kaj esperantistojn por atingi siajn konkludojn.

Ŝi nun (nov. 2023) studas por magistriĝi pri Instruado kaj studas por magistriĝi pri Tradukado kaj Interpretado venontjare.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 841844
 |
**Santa María del Tiétar** [santamaRIa delTJEtar] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Santa María del Tiétar* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Maria de la rivero Tiétar* alude al ĉefa rivero de la valo, nome Tiétar. Iam la loko nomiĝis *Escarabajosa* [eskarabaĤOsa] (Skarabejo) ĝis 1955 kiam oni adoptis la aktualan nomon.

Santa María del Tiétar en la provinco Avilo.
Panoramo.
Sonorilturo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,9 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 484 loĝantojn. Ĝi perdis 450 loĝantojn el la 1930-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, poste rekuperis pli ol 200, sed denove perdis 100. Ĝi distas 65 km de Avilo, provinca ĉefurbo, kaj 80 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo.

Ĝi limas kun El Tiemblo, Rozas de Puerto Real (Madrido), San Martín de Valdeiglesias, Cadalso de los Vidrios (Madrido), Rozas de Puerto Real (Madrido). Santa María del Tiétar estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 697 msm.

Historio
--------

Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Santa María del Tiétar apartenis en la 15-a jarcento al Escalona (Toledo). En 1833 ĝi ŝanĝis provincan apartenon, el Toledo al provinco Avilo. Ankaŭ en demokratia epoko la urbestro estis de la dekstra partio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj. lino, vitejoj), brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaj estas muelejoj, la preĝejo, kaj megalitecaj brutobredejoj nome

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763589
 |
Koordinatoj: 47° 44′ 33″ N 3° 44′ 20″ O﻿ / ﻿47.74250 °N, 3.73889 °O﻿ / 47.74250; 3.73889 (mapo)

**Saint-Cyr-les-Colons** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 420 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Saint-Cyr-les-Colons etendiĝas sur 34.77 km², kaj havis 420 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 9.9 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Michel Legouge, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Lokaj famuloj
-------------

La geedziĝintaj krimuloj Michel Fourniret kaj Monique Olivier loĝis en Saint-Cyr dum kelkaj monatoj. Tie ili krimis sian unuan komunan murdon, nome tiun de Isabelle Laville.

Administrado
------------

Saint-Cyr-les-Colons apartenas al la kantono de Chablis, kies ĉefurbo estas Chablis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Chablis

Referencoj
----------

1. ↑  *L'Express*, 9 août 2004, : Comment il s'est mis à tuer Arkivigite je 2008-03-31 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Saint-Cyr-les-Colons