recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**László Borbély** [lAslO borbEj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Borbély László** estas hungara pianisto, altlerneja instruisto.

László Borbély  naskiĝis en 1984 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Borbély komencis pianludi jam en 1989. Ekde la sekva jaro li frekventis muzikan bazlernejon, poste mezlernejon, fine li akiris diplomon en Muzika Universitato Ferenc Liszt en 2007. En la studjaro li ekinstruis samloke, sed li ankaŭ lernis plu akirinta sciencan gradon DLA en 2014. En tiu periodo li ricevis kelkfoje stipendiojn, krome li finis plurajn pianistajn kursojn eksterlande. Li partoprenis en en koncertoj, festivaloj kiel solisto aŭ pianisto en ĉambromuziko. Li ricevis premiojn ekde 2001.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Parizo (2004, 2011)
* Fort Worth (2005)
* Santandero (2006)
* Utrecht, Romo (2008)
* Vieno, Budapeŝto (2012, 2015)

Repertuaro
----------

* Bach, Haydn, Mozart, Beethoven, Schubert, Mendelssohn, Chopin, Liszt, Brahms, ktp

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio László Borbély (pianisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 631975
* GND: 1153716593
* VIAF: 5297152080600707230000
* MBA: 53a53ffc-5e7a-407c-af62-97f6814f3a18
 |
**Friedrich Louis METZ** (naskiĝinta la 23-an de septembro 1802 en Zeulenroda, mortinta la 6-an de januaro 1882 en Gera) estis germana dratisto kaj politikisto. 

Stratŝildo en Gera

Vivo
----

Estante filo de ĉapelfaristo Carl Friedrich Metz li edziĝis en Bazelo al Philippine von Windisch (1801-1886), filino de stutgarta komercisto.

Metz vivis ĝis 1846 kiel dratista mastro en Gera. Tie li iĝis en la 15.1.1846 konsilia asesoro. Ekde la 19.12.1852 li estis unua urba konsilisto kaj inter 1864 kaj 1867 eĉ urbestro. Siajn pensiulajn jarojn li pasigis en Gera.

Inter la 2-a kaj la 15-a de novembro Metz estis kiel anstataŭanto de Heinrich Bruhm deputito por la urbo Gera en la unua parlamento de Reuß (pi juna linio).

Honoroj
-------

* honora civitaneco de Gera
* nomdonanto por strato en Gera *(Louis-Metz-Weg)*

Literaturo
----------

* Reyk Seela: *Landtage und Gebietsvertretungen in den reußischen Staaten 1848/67–1923. Biographisches Handbuch* (= *Parlamente in Thüringen 1809–1952.* Tl. 2). G. Fischer, Jena k. a. 1996, ISBN 3-437-35046-3, p. 280.
**Zons** (Germanlingva prononco: [tsons]), iam konata kiel *Feste Zons* (Fortikaĵo Zons), nune oficiale nomita **Stadt Zons** (Zons-urbo) estas malnova urbo en Germanio sur la okcidenta bordo de Malsupra Rejno inter Kolonjo kaj Düsseldorf. Ĝi estis parto (*Stadtteil*) de la urbo Dormagen ekde 1975. En 2020 ties loĝantaro estis de 5 452 personoj.

Ĝus la moderna epko la lokanoj de Zons vivtenis sin per agrikulturo. Aldone al tio ankaŭ komerco de grajno, biero kaj vino krm kelkaj metioj kiel brik-farado havis parte gravon trans la lokaj limoj. La loĝantoj de la vilaĝo Stürzelberg laboris ĉefe kiel fiŝkaptistoj kaj taglaboristoj. Privilegia grupo pro riĉa kaj socia deveno estis la impostkolektistoj ĝis ĉirkaŭ 1800. Ili ne havis civilajn rajtojn, kaj tiukadre ili ne havis civilajn devojn. Komence de la 20-a jarcento oni establis industrian fabrikon ĉe Stürzelberg kaj St. Peter. En Zons mem ne okazis industria aktiveco.

Loĝejoj en Zons-urbo etendiĝis relative malfrue trans la urbomuregoj. La unuaj loĝejoj "extra muros" estis starigitaj komence de la 19-a jarcento. Dekomence la loĝejoj koncentriĝis ĉe la vojoj tuj la fortikaĵo. Poste, speciale post la Dua Mondmilito, la loĝejoj etendiĝis norden kaj okcidenten de la Malnova Urbo.

Notoj
-----

1. ↑  Einwohnerzahlen der Stadt Dormagen nach Stadtteilen Arkivigite je 2022-10-15 per la retarkivo Wayback Machine de Dormagen

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Zons en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818331
* GND: 4067957-3
* VIAF: 129661419
* BNF: 135462008
 |
**Luciano PAVAROTTI** estis lirika tenora operkantisto, kaj li famiĝis precipe pri elkantado de altaj sonoj. Li apartenas krom José Carreras kaj Plácido Domingo al la tielnomataj *La tri tenoroj* (tiu formiĝis dum la futbala mondpokalo de 1990).

Li venis el muzikista familio, sed li studis en la naskiĝloko en la instruistoeduka altlernejo (1955), poste instruis en bazlerenjo du jarojn, sed samtempe lernis private operkantadon en Modena ĉe Arrigo Pola kaj ĉe Ettore Campogalliani en Mantovo. Post kiam li gajnis la kantokonkurson de Concorso Internationale, en 1961 debutis en operejo *Reggio Emilia*. Poste li kantis en Eŭropo kaj Aŭstralio kaj ekde 1971 regule en la novjorka Metropola Operejo. Pavarotti ofet aperis en koncertoj, televido kaj pro tio li iĝis konata eĉ krom la operamikoj.

Oni taksas Pavarotti la plej bona operkantisto de bel canto, kiu povas en pure elkanti eĉ la plej altajn sonojn.

Liaj plej famaj operaj roloj estas princo de "Rigoletto", Tonjo el "La Filino de la regimento", Arturo el "La Puritanoj" kaj Radames el "Aida".

Li finis sian karieron kiel operkantisto per tri festitaj surscenigoj de Puccini-a *Tosca* en la Metropola Operejo, Novjorko, en 2004.

En 2001 Pavarotti estis premiita per la *World Social Award* kaj per Nansen-premio por rifuĝintoj.

Diskografio (Elektoj)
---------------------

* O sole mio (1979)
* Mamma (1984)
* Passione (1985)
* Tutto Pavarotti (1989)
* The essential Pavarotti (1990)
* Ti amo - greatest love songs (1993)
* Pavarotti Plus (1997)
* Pavarotti greatest hits - the ultimate collection (1997)

Filmografio
-----------

* Amata Giorgio (1982)

Esperanto
---------

Luciano Pavarotti plurfoje esprimis simpation al la Esperanto-movado. Li estis membro de la Honora Komitato de la 91-a Universala Kongreso de Esperanto okazinta en Florenco en la jaro 2006.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Luciano Pavarotti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala paĝo de Luciano Pavarotti Arkivigite je 1999-10-02 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 107583
* GND: 118592270
* LCCN: n81012217
* VIAF: 64091790
* ISNI: 0000 0001 1658 5187
* LIBRIS: 280358
* SUDOC: 03314530X
* BNF: 12404177z
* MBA: 705076ef-a0c5-472f-bebd-3e72174fcaf4
* NLA: 36268558
* NDL: 00539045
* BIBSYS: 15927
* RKD: 254835
* NKC: jn20000701382
* ICCU: RAVV075445
* BNE: XX852699
 |
**M'Sila** (literumita ankaŭ **Msila** aŭ **MSila**) (arabe **المسيلة**) estas la ĉefurbo de la Provinco M'Sila, Alĝerio, kaj ĝi estas kunetenda kun la **Distrikto M'Sila**. Ĝi havas ĉirkaŭ 100,000 loĝantojn. Ankaŭ la M'Sila Universitato estas situa en tiu urbo.

Historio
--------

M'Sila estis la loko de la unua vilaĝo konstruita kiel parto de registara programo por transigi nomadajn alĝerianojn al sedenta vivo uzante lokajn materialojn. La vilaĝo, nune kompleta, konsistas el loĝejoj, publikaj kaj komercaj areoj, kaj moskeo. Nuntempe ĝi estas multe pli disvolvigita kun multaj entreprenoj, negocaj oficejoj, religiaj centroj kaj lernejoj.

Ekonomio
--------

M'Sila estas ĉefe konata pro sia farmado kaj malgrandaj negocoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Encycloepaedia of the Orient Arkivigite je 2012-11-25 per la retarkivo Wayback Machine
* BBC artikolo pri violento en M'Sila
* Archnet Arkivigite je 2006-02-15 per la retarkivo Wayback Machine - pri la projekto de Maader vilaĝo
* Wetlands International Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine - pri humidejoj

35° 42′ 07″ N 4° 32′ 50″ O﻿ / ﻿35.70194 °N, 4.54722 °O﻿ / 35.70194; 4.54722 (mapo)

Vidu ankaŭ
----------

* Urboj de Alĝerio
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Mallarĝfolia erioforo** |
| --- |
|  |
| Eriophorum angustifoliumEriophorum angustifolium |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
| Domanio: | Eŭkariotoj *Eukaryota* |
| Subdomanio: | verda lineo *Archaeplastida* |
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Subregno: | *Tracheobionta* |
|
|
|
|
|
| Filumo: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Unukotiledonoj *Liliopsida* |
| Subklaso: | *Commelinidae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | poaloj *Poales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Ciperacoj** *Cyperaceae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
| Natura arealoNatura arealoNatura arealo |
|
|
|
|
|
|
|
| Specio |
| **Mallarĝfolia erioforo** |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Mallarĝfolia erioforo  |

 |
| v • d • r |

**Mallarĝfolia erioforo** (*Eriophorum angustifolium*) estas planto el ls familio de la Ciperacoj (*Cyperaceae*). La planto kreskas sur humida, acida grundo, kiel erikejo kaj torfejo. Ĝi formas tie radikaĵojn per helpo de rizomoj. Okulfrapa estas la longa, blanka fruktofloko iom simila al kotono.

Maniero de florado
La floroj estas tre malgrandaj kaj tial ne frapas la okulojn. Ili estas monoikaj kaj anstataŭ kaliko kaj petalo estas florkrono el brosharoj (transformitaj brakteoj), kiu pliposte elkreskas ĝis longaj blankaj haroj.

La floretoj formas spikojn, kiuj floras de junio ĝis aŭgusto.

La folioj estas malhelverdaj. Iom post iom ili bruniĝas kaj ĉirkaŭ la flortempo ili mortas. Kiam la florsezono finiĝas je la fino de la somero, ekestas novaj folioj.

Mallarĝfolia erioforo enhavas triangulan nukseton, kiu estas ĉirkaŭita de longaj blankaj haroj (la flokoj).

Mallarĝfolia erioforo

Eksteraj ligiloj
----------------

nederlande specio Arkivigite je 2022-01-18 per la retarkivo Wayback Machine
Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Uĵhorodo en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

**Mala Dobronj,** ukraine **Мала Добронь,** hungare **Kisdobrony** estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo. Mala kaj kis signifas: malgranda kaj faras diferencon de la proksima simila vilaĝo "Granda Dobronj".

* 48° 26′ 0″ N 22° 21′ 0″ O﻿ / ﻿48.43333 °N, 22.35000 °O﻿ / 48.43333; 22.35000 (mapo)Koordinatoj: 48° 26′ 0″ N 22° 21′ 0″ O﻿ / ﻿48.43333 °N, 22.35000 °O﻿ / 48.43333; 22.35000 (mapo)
* Areo: 2  km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 1870
* Poŝtkodo: 89464
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Mala Dobronj situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Ĉop-Mukaĉeve. La lasta troviĝas 26, Ĉop 10, Uĵhorodo 38 km-ojn.

Historio
--------

La tataroj en 1241 detruis la vilaĝon tiam nomatan *Csépánfölde*. La nomo Dobrony aperis unue en 1372. En 1910 loĝis en Kisdobrony 1207 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1920 Kisdobrony apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Mezőkaszony, poste al Ĉeĥoslovakio. Kisdobrony rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La alveninta Ruĝa Armeo fine de 1944 deportis 154 da hungaroj al trudlaboro, inter ili mortis 72. Ekde 1945 Mala Dobronj apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Mala Dobronj 1872 da homoj, (1728 hungaroj). Vilaĝservoj estas lernejo, artlernejo, infanĝardeno, biblioteko, poŝto, 6 vendejoj.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo de 1838, en 1893 trakonstruiĝis, en 1988 renoviĝis
* kuracbanejo
**Mahmud RIAD** (arabe محمود رياض) (8a de Januaro, 1917 – 25a de Januaro, 1992) estis egipta diplomato. Li estis egiptia ambasadoro en Unuiĝintaj Nacioj el 1962 ĝis 1964, egiptia Ministro de Eksterlandaj Aferoj el 1964 ĝis 1972, kaj Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj el 1972 ĝis 1979.

Armeoficiro iĝanta diplomato, Riad estis konsiderata fakulo pri arabaj aferoj. Luktinte en la Arab-israela milito de 1948, li estis membro de la egiptia delegitaro kiu subskribis la batalhalton en 1949 kun Israelo.

Post naŭ servojaroj en la armeo, Riad aliĝis al la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj en 1952 kaj tuj supreniris la diplomatajn rangojn. Li iĝis Ambasadoro en Sirio en 1955 kaj Permanenta Reprezentanto en Unuiĝintaj Nacioj en 1962. Li servis kiel Ministro de Eksterlandaj Aferoj el 1964 ĝis 1972.

Li estis elektita Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj en 1972, sukcedante Abdul Ĥalek Hasuna, ankaŭ egipta.

Riad demiziis el la Ligo de Arabaj Ŝtatoj en 1979 je la pinto de la krizo okazigita pro la subskribo fare de Egipto de pactraktato kun Israelo. plej arabaj landoj rompis rilatojn kun Egiptio pro la traktato, kaj la sidejo de la Ligo estis translokigitaj el Kairo al Tunizio. La sidejo revenis al Egiptio nur en 1991 post la traktat-opoziciantoj reamikiĝis kun Kairo kaj pluigis la diplomatiajn ligilojn.

Li ests la aŭtoro de tri libroj. Menciindas "The Struggle for Peace in the Middle East" (La lukto por la paco en Mezoriento) tradukita al angla kaj publikigita en Londono, Anglio, 1982 ((ISBN 0 7043 2297 8)).

Notoj
-----

1. ↑  Archives. *The New York Times.* 26a de Januaro, 1992.

Bibliografio
------------

* Louis, W. R. (1986). British Empire in the Middle East, 1945-1951: Arab Nationalism, the United States, and Postwar Imperialism. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-822960-7

* Kategorio Mahmud Riad en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 722084
* GND: 1111968241
* LCCN: n81144392
* VIAF: 94754322
* ISNI: 0000 0000 8282 7589
* SUDOC: 116287012
 |
Skemo: pozitiva magneta deklinacio.
Ŝanĝiĝo de la deklinacio, 1590 ĝis 1990 (izogonmapoj)
**Magneta deklinacio** (aŭ en aviado: **magneta devio**) estas la devio de la kompasa nadlo de la geografia nordo.
Ĝi estas mezurebla ĉie sur la tera surfaco (pozitiva, se magnetpoluso estas oriente, negativa, se okcidente de la vera nordo) kaj ĝi varias laŭ tempo.
Ligante punktojn de sama deklinacio oni ricevas **izogonajn liniojn**, la nul-izogono (kun valoro 0°) estas la **agona linio**.

Dum la geografia norda poluso estas difinita per la rotacia akso de la tero, la magneta "norda" poluso (kiu fakte laŭ sia magneteco estas S-poluso, vidu: kompaso) estas punkto en la norda hemisfero kie la magnetkampaj linioj vertikalas. Tiu punkto momente distancas ĉirkaŭ 1.800 km de la geografia nordpoluso kaj ŝanĝas sian situon ĉiujare je ĉirkaŭ 40 km.

La kaŭzo por la *magneta deklinacio* estas ĉefe la klineco de la tera magnetkampo al la reto de geografiaj koordinatoj kaj ĝiaj perturboj (nereguleco) per ekzemple tavoloj de fer-erco kaj magnetito en la terkrusto.

Vidu ankaŭ
----------

* Arkta magnetpoluso
* Birado

Eksteraj ligiloj
----------------

* Deklinacia kalkulilo (NOAA)
* Deklinacia kalkulilo GFZ Potsdam Arkivigite je 2008-05-08 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Makarov |

**Makarov** (ruse *Макаров*) estas urbo en Saĥalena provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64224501.

La urbo estis fondita en jaro 1892.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Selutora (Селютора) ekde 1892 ĝis 1905;
* Siritoru (Сиритору) ekde 1905 ĝis 1946.

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 48° 37′ N 142° 47′ O﻿ / ﻿48.617 °N, 142.783 °O﻿ / 48.617; 142.783 (mapo)Koordinatoj: 48° 37′ N 142° 47′ O﻿ / ﻿48.617 °N, 142.783 °O﻿ / 48.617; 142.783 (mapo).

La urbo estas sur orienta bordo de insulo Saĥaleno.

En la urbo estas fervoja stacio.

En 1905 ... 1945 la urbo apartenis al Japanio.

En jaro 1959 la urbo havis 13,4 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 7,3 mil loĝantojn.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Magmo** (greke: *„knedita maso"*) signifas la maso el fandita ŝtonaĵo, troviĝanta en partoj de la supra termantelo kaj de la profunda terkrusto. La flukapablo de la magmo estas la kaŭzo de la vulkanismo (vidu ankaŭ: vulkano) kaj havas grandan signifon por la formiĝo de rokoj. Ŝtonaĵoj formiĝintaj el solidiĝinta magmo nomiĝas magmitoj aŭ profundŝtonaĵoj.

Je ili oni distingas plutonitojn, kiuj ekestas, se magmo en la terinterno malvamiĝas malrapide kaj tial povas formi kristalojn, kaj vulkanitojn, se magmo eliĝante al la tersurfaco rapide malvarmiĝas, ekzemple kiel lafo aŭ en formo de piroklastoj. Al la plutonitoj ekzemple apartenas la granito, al la vulkanitoj la bazalto.

Fontoj
------

* **Encyclopedia of Volcanoes**, Academic Press, (ISBN 0-12-643140-X) ,p 55–245
* **Encyclopedia of Geology**, Elsevier Academic Press, First edition 2005, (ISBN 0-12-636380-3), Vol 3, p 209–217
* Marjorie Wilson, **Igneous Petrogenesis: A Global Tectonic Approach**, 1987, (ISBN 0-412-53310-3)

Vidu ankaŭ
----------

* Geologio - terminoj
* Vulkanologio
* lafo
* Vulkano
* vulkana erupcio
* Petrologio
* Magmorokaĵo
* akrecia rokaĵo
* medio de formado

* Kategorio Magmo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Makulita verdkrura tringo** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ĥaradrioformaj *Charadriiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Skolopedoj *Scolopacidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Tringo *Tringa* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***T. guttifer*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Tringa guttifer****( Nordmann, 1835) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: En danĝero** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Makulita verdkrura tringo  |

 |
| v • d • r |

**Makulita verdkrura tringo** (latine *Tringa guttifer*) el la ordo de ĥaradrioformaj birdoj kaj familio de skolopedoj estas malofta vaga birdo.

Disvastiĝo
----------

Ĝi vidiĝas en Ŝanhajo, Fuĝiano, Tajvano, la marbordo de Gŭangdongo kaj Hajnan-insulo en Ĉinio, kaj loĝas ankaŭ en orienta kaj sudorienta Azio. Vintre ili translokiĝas al la suda parto de la Hindoĉina Duoninsulo.

Aspekto
-------

Lámina del año 1883 representando un ejemplar de Tringa guttifer.
Ĝia supra korpo estas griza kun nigraj strioj, ĝiaj malsupraj korpo, dorso kaj talio blankaj, ĝiaj brusto kaj supra parto de la korpoflankoj havas sur si nigrajn makuletojn kaj beko kaj kruroj estas verdaj. Ĝi, tre malgranda, havas voston nur ĉirkaŭ 17 cm. longan. Membrano ligas la internan kaj eksteran piedfingrojn ĉe ilia bazo kun la meza piedfingro, kaj du centraj vostoplumoj estas grizblankaj.

La birdoj ordinare unuope aŭ familie vivas en maiprofundajoj, marĉejoj, lagetoj kaj deltoj.

Vivmaniereo
-----------

Ili lertas en kurado kaj flugado. Kiam ili flugas, ili ne tre rapide, sed forte svingas siajn flugilojn. Ili ofte staras sur marhorda roko, atendante malfluson. Post malfluso ĝi serĉas nutraĵon per la beko en la marfundajo. Ili ofte saltas por pli profunden enigi sian bekon en ŝlimon, helpe de sia korpopezo. La birdoj krias sonore, kaj la kriado ne ĉetas dum la flugado.

Nutrado
-------

Iliaj nutraĵoj konsistas el insektoj, moluskoj, krustuloj, anelidoj kaj aliaj.

Reproduktado
------------

Ili fekundiĝas en orienta Siberio kaj konstruas neston el herbaj tigoj kaj folioj en seka loko inter herboj ĉe marĉoj kaj riveroj. La birdino demetas 3-5 makulhavajn ovojn, kiujn kovas la gebirdoj alterne, sed ĉefe la birdino. Ĉe la alveno de homoj aŭ bestegoj ili tuj sin levas en la aeron kaj ronde flugas super la nesto, senĉese eligante kriojn. La kovado daŭras 23-25 tagojn.

La verdkrura tringo estas malofta kaj utila birdo, kiun oni devas protekti.

* Makulita verdkrura tringo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Makulita verdkrura tringo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Makulita verdkrura tringo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Makuloj el kafo.
Kolormakuloj estas grava aspekto en moderna pentrarto.
**Makulo** estas areo de (sen)kolorigo per koloro diferenca kiu ĝenerale estas facile distingebla disde la cetero de la surfaco, materialo aŭ medio sur kiu ĝi estas. Ties distribuado kutime ne estas uniforma, kaj ĝenerale estas farita hazarde (ekzemple sur tolo, papero aŭ aliaj materialoj), kvankam povas esti ankaŭ intencaj makuloj: ekzemple makuloj uzitaj en esplorado, teknologio kaj arto.

En PIV oni listigas tri similajn difinojn: nome "Malpura aŭ difekta loko sur io", "Natura kolora punkto" kaj "Malbona parto, difekta punkto". Tiukadre eblas ankaŭ naturaj makuloj ekzemple en feloj aŭ haŭto kaj pli metaforaj.

Kelkaj makuloj malaperas el toloj per lavado pli malpli forta, sed ekzistas diversaj teknikoj por speciala lavado cele al nuligo aŭ minimumigo de pli rezistaj makuloj. Temas pri makulpurigiloj, kiuj estas grava tipo de lavilaj kemiaj produktoj uzataj foje en specialaj instalaĵoj. Pli tradicie oni uzis alkoholon, benzinon, ktp.

Notoj
-----

1. ↑  PIV NPIV Alirita la 31an de Januaro 2021.

* Makulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Makulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Majstro M S** aŭ **Majstro M. S.**, hungare: *M. S. Mester*, germana: *Meister M. S.*, slovake: *Majster M. S.* estis hungaria pentristo el la 16-a jarcento apartenanta al la malfrugotika kaj renesanca stiloj.

Vivo
----

Pri vivo de Majstro M S  oni scias nenion, restis nur kelkaj belegaj pentraĵoj kun subskriboj M S. Pri tio oni kreis diversajn teoriojn, sed sen pruvoj. Kelkaj opinias, ke M signifas majstro, S signifas Sebastiano. Laŭ germana teorio li estis bavara kuprogravuristo *Matthäus Zaisinger* el Munkeno.

M S estis aktiva en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio. Laŭ la arthistoriistoj li lernis la pentroarton en Italio.

Postrestis pentraĵoj pentritaj inter 1500-1510 origine en Preĝejo de sankta Katarino (Banská Štiavnica). La nuntempaj lokoj estas:

* *Vizito de Maria* en Hungara Nacia Galerio
* *Naskiĝo de Jesuo* en kirko de Svätý Anton
* *Kristo sur monto de Olivarboj* en kristana muzeo de Esztergom
* *Porto de la kruco* en kristana muzeo de Esztergom
* *Golgoto* (Kalvario) en kristana muzeo de Esztergom
* *Reviviĝo* en kristana muzeo de Esztergom
* *Adoro de Reĝoj* en muzeo de Lille

Memorigiloj
-----------

* premio *M. S. mester* estis fondita en 2001 en Budapeŝto

Fontoj
------

* 
* 
* 
* 

* Vizito de MariaVizito de Maria
* Naskiĝo de JesuoNaskiĝo de Jesuo
* Kristo sur monto de olivarbojKristo sur monto de olivarboj
* Porto de la krucoPorto de la kruco
* GolgotoGolgoto
* ReviviĝoReviviĝo
* Adoro de ReĝojAdoro de Reĝoj

* Kategorio Majstro M S en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 613687
* RKD: 341545
 |
**Maggia** estas rivero en Kantono Tiĉino. Ĝi apartenas al la riversistemo de Tiĉino kaj Pado. Laŭ la rivero nomiĝas la Distrikto Vallemaggia, la Komunumaro Maggia kaj la komunumo Maggia.

Fonto
-----

La rivero Maggia fontas en la Lago de Naret, montara baraĵlago ĉe la koordinatoj 47° 28′ 38″ N 8° 34′ 8″ O﻿ / ﻿47.47722 °N, 8.56889 °O﻿ / 47.47722; 8.56889 (mapo)Koordinatoj: 47° 28′ 38″ N 8° 34′ 8″ O﻿ / ﻿47.47722 °N, 8.56889 °O﻿ / 47.47722; 8.56889 (mapo) sur alteco 2310 m s.m..

Fluvojo
-------

Post elfluo el la Lago de Naret la rivero fluas tra la Valo de Sambuco, en kiu ĝi estas barita al la Lago de Sambuco. La unua vilaĝo, kiun la rivero trafluas estas Fusio en la Valo de Lavizzara. En Cevio al Maggia alfluas la rivero Rovana. La rivero tiam trafluas la komunumon Maggia kaj poste en Ponte Brolla unuiĝas kun ĝia ĉefa alfluanto Melezza. De la fonto ĝis la alfluejo la rivero havas longecon de 58 km.

Alfluejo
--------

Inter Ascona kaj Locarno la rivero formas grandan delton ĉe ĝia alfluejo al la Majora Lago sur alteco de 193 m s.m..

Turismo apud la rivero
----------------------

La rivero Maggia allogas multnombrajn turistojn, kiuj banas en la belega kaj klara akvo de la rivero. Pro la baraĵlagoj en la fontregiono de la rivero tamen ekzistas danĝero de subita altakvo kaj jam ofte okazis akcidentoj, ĉar turistoj ne atentis la avertojn de la aŭtoritatoj.

Elektra energio
---------------

Pere de diversaj riveraj elektrocentraloj pere de la akva energio de la rivero Maggia produktiĝas 144 megavatoj da elektro jare.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Daniela Pauli Falconi*: *Maggia (rivero)* en *Historia Leksikono de Svislando* (2008-08-13)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Maggia (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Rivero Maggia** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

* Retejo de la turisma oficejo de la Valo de Maggia
**László Molnár** [lAslO molnAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Molnár László** estis hungara aktoro, juristo, kritikisto, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *átányi* [AtAnji], lia pseŭdonimo estis *Árbócz*.

László Molnár
László Molnár  naskiĝis la 25-an de novembro 1857 en Kiskunfélegyháza, li mortis la 5-an de februaro 1925 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Molnár frekventis mezlernejojn en Buda, Kecskemét kaj Pest (urbo), poste li studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto inter 1875-1880. Li estis titulara subnotario de Pest-Pilis-Solt-Kiskun inter 1881-1884. Li debutis kiel aktoro en 1884 en Szeged, poste li ricevis rolojn en diversaj provincaj teatroj. Ekde 1889 li estis gastoaktoro en Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1896 li aliĝis al la nova ĉefurba teatro Gaja Teatro, en la sekva jaro li edziĝis. En la sekvaj jaroj li havis rolojn aŭ en provinco, aŭ en la ĉefurbo, fine li apartenis al la Nacia Teatro inter 1902 kaj 1923. En 1903 li partoprenis en fondo de Priaktora Lernejo de la Tutlanda Societo Aktora, kie poste li instruis ĝis 1918. Li instruis inter 1905–1915 en Aktora Akademio. Li ricevis la titolon eterna membro de la Nacia Teatro en 1918. Li longe kontribuis kritikojn en diversaj gazetoj. Depost 1923 li estis pensiulo.

Elektitaj roloj
---------------

* József Katona: *Banuso Bánk*
* William Shakespeare:
	+ *Hamleto*
	+ *Makbeto*

Elektitaj libroj
----------------

* *Az egyéniség a művészetben, különös tekintettel a színművészetre* (1893)
* *Jelmeztan színésziskolák használatára* (1906)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo M, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo M, poste serĉu la nomon)

* Kategorio László Molnár (aktoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Louis Demetrios ANTONIO**, konata per anglalingva karesnomo **Lou Antonio** (naskita 1934) estas usona aktoro, verkisto, produktoro kaj reĝisoro.

Antonio estis amatora basballudisto, kiu interesigis profesian teamon Boston Red Sox, sed vundiĝis jam kiel adoleskanto. Li diplomiĝis kiel ĵurnalisto ĉe Universitato de Oklahomo.

Li komencis sian profesian vivon kiel sporta ĵurnalisto en *Daily Oklahoman*

La 1960-aj jaroj
----------------

Antonio debutis kiel aktoro per televidaĵo *Play of the Week* en 1960 kaj aperis en Have Gun - Will Travel, The Power and the Glory, Naked City, The Defenders, The Virginian, The Wackiest Ship in the Army, Hawk, The Monkees, I Dream of Jeannie, Bonanza Star Trek, Gentle Ben, Gunsmoke kaj Bewitched inter aliaj. Li debutis en kino per Splendor in the Grass (1961). En kino li aperis ankaŭ en America America, Hawaii, Cool Hand Luke.

Li komencis sian karieron kiel reĝisoro per televidserio *Heroic Mission* en 1967 kaj Antonio verkis sian unuan scenaron por kinfilmo Mission Batangas en 1968. Dum 1960-aj jaroj li ankaŭ reĝisoris televidserion Gentle Ben.

La 1970-aj jaroj
----------------

En 1970-aj jaroj li aktoris en televidaĵoj kiel Here Come the Brides, The Flying Nun, Hawaii Five-O, Cannon, Mission: Impossible, Night Gallery, The Rookies kaj Dog and Cat, krom en kinfilmo The Gypsy Warriors.

Antonio verkis scenaron por televidserio *Griff* en 1973, kies epizodon li ankaŭ reĝisoris.

Li reĝisoris epizodojn de televidserioj *Here Come the Brides*, *The Flying Nun*, *The Rookies*, The Partridge Family, McCloud, The Rockford Files, McMillan & Wife ktp. krom multajn televidfilmojn kiel ekzemple Silent Victory: The Kitty O'Neil Story, *A Real American Hero* kaj *Heaven on Earth*.

La 1980-aj jaroj
----------------

En 1980-aj jaroj li aktoris en televidaĵon *Where the Ladies Go*, Insight, *Dan August: Murder, My Friend*kaj *Remington Steele*.

Antonio reĝisoris televidaĵoj kiel Something So Right, Pals, Mayflower Madam, Dark Holiday inter aliaj.

Li estis produkoro de Micki + Maude (1984), *The Outside Woman* kaj Dark Holiday (ambaŭ 1989).

La 1990-aj jaroj
----------------

En 1990-aj jaroj li aktoris en televidaĵoj Face to Face kaj *Spy Game*.

Antonio reĝisoris televidaĵojn Face to Face, The Last Prostitute, Nightmare in the Daylight, Chicago Hope, Party of Five inter multaj aliaj.

La 21-a jarcento
----------------

Antonio reĝisoris epizodojn de televidserioj kiel The Fugitive, The West Wing, CSI: Crime Scene Investigation, Family Affair kaj Boston Legal

Lia lasta laboro kiel aktoro estis en *Frankie and Johnny Are Married* (2003).

Li estis produktoro de Never a Neverland en 2014.

Referencoj
----------

1. ↑  "A Dog's Life for Lou", *The Robesonian*, 1a de majo, 1977, p. 13.  
"He was born in Oklahoma City, where he made a name for himself as a sports reporter on the *Daily Oklahoman* while still in his teens".

* Kategorio Lou Antonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640334
* LCCN: no2003037798
* VIAF: 71076531
* ISNI: 0000 0000 7840 986X
* SUDOC: 242911544
* BNF: 14074918p
 |
Kahela bildo en la belga metrostacio Parc en Charleroi de Lucky Luke kiel la "viro kiu pafas pli rapide ol sia ombro".
**Lucky Luke** estas humuraj serioj de bildstrioj kreitaj fare de belga karikaturisto Morris en 1946. Diversaj verkistoj skribis la serion komencintan en 1955, komenciĝinte ĉe franca verkisto René Goscinny. Franca artisto Achdé daŭrigis la serion kiel artisto ekde la morto de Morris en 2001.

La serio okazas en la Sovaĝa okcidento kaj havas kiell ĉefan rolulon Lucky Luke, vakeron konatan kiel la "viro kiu pafas pli rapide ol sia ombro", akompanita de sia ĉevalo Jolly Jumper kaj en multaj rakontoj de hundo nomita Rantanplan. *Bonŝanca* Luko serĉas justecon en la *Far West* postkurante banditojn, kelkaj insipritaj en realo kaj kelkaj tute fikciaj, el kiuj la plej famaj estas la Fratoj Dalton. La rakontoj estas plenigitaj per humuraj elementoj parodiantaj la vakeran ĝenron.

Lucky Luke estas unu el la plej konataj kaj plej bone vendataj serioj de bildstrioj en Eŭropo kaj estis tradukita en multajn lingvojn. 68 albumoj aperis en la serio ĝzis 2014, komence publikigite fare de Dupuis, poste de 1968 de Dargaud, kaj de 1999 de Lucky Comics. Ĉiu rakonto unue estis seriigita en revuo: en *Spirou* de 1946 al 1967, en *Pilote* de 1967 ĝis 1973, en *Lucky Luke* en 1974-75, en la franca eldono de *Tinĉjo* en 1975-76, kaj en diversaj aliaj revuoj poste. La serio estis adaptita al diversa alia amaskomunikilaro, kiel ekzemple desegnofilmoj kaj televidserioj, realbatalaj filmoj, videoludoj, ludiloj, kaj tabulludoj. Koncerne la duonon de la aventuroj de la serio estis tradukita en la angla. Lucky Luke bildstrioj estis tradukitaj en 23 lingvojn, inkluzive de multaj eŭropaj lingvoj, kelkaj afrikaj kaj aziaj lingvoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Bildliteraturo

Bibliografio
------------

* Lefevre, Pascal. 1998. Lucky Luke, a 'lonesome cowboy' for more than half a century. In The Low Countries, 1998-1999. Rekkem: Stichting Ons Erfdeel.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lucky Luke en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (havebla france, angle kaj germane)
**Csaba Ferenc Szigeti** [ĉaba sigeti], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szigeti Csaba Ferenc** estas hungara kritikisto, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.

Csaba Ferenc Szigeti naskiĝis la  5-an de marto 1955(nun 1955-03-05) en Pécs.

Biografio
---------

Csaba Ferenc Szigeti akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato József Attila. Inter 1982-1988 li instruis en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász, inter 1988 kaj 1991 li laboris en literatura instituto, dum li estis aspiranto. Li kandidatiĝis en 1992, li doktoriĝis en 2005 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, dum li instruis en Universitato de Pécs, poste en Universitato de Miskolc, fine li estis kritikisto liberprofesie. Lia edzino naskis trifoje, baldaŭ ili divorcis.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A hímfarkas bőre. A radikális archaizmus a mai magyar költészetben* (1993)
* *Mint egy elefánt. Az Oulipo formaművészetéről* (2004)
* *Macska a fa alatt. Tanulmányok, esszék* (studoj, eseoj, 2016)
* *Van, hiszen lehet. Lehetséges régi magyar költészet a modern történelmi regényekben* (2021)

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto kun foto
* intervjuo kun fotoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836399
 |


* Portalo pri Biografio
**Majdan,** ukraine **Майдан,** hungare **Majdánka** estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Miĵgirja.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Miĵgirja en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 36′ 42″ N 23° 30′ 07″ O﻿ / ﻿48.61167 °N, 23.50194 °O﻿ / 48.61167; 23.50194 (mapo)Koordinatoj: 48° 36′ 42″ N 23° 30′ 07″ O﻿ / ﻿48.61167 °N, 23.50194 °O﻿ / 48.61167; 23.50194 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 547 m
* Loĝantaro: 1710
* Poŝtkodo: 90024
* Telefonprefikso: 03146

Situo
-----

Majdan situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

En 1910 vivis en Majdánka 2622 loĝantoj (plejparte rutenoj, 826 germanoj, 50 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Majdan. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao el la 18-a jarcento

* Kategorio Majdan (Transkarpatio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ravasz László** (ravas) estis hungara reformita episkopo, eklezia verkisto. Li naskiĝis en 29-an de septembro 1882 en Bánffyhunyad kaj mortis en Budapeŝto la 6-an de aŭgusto 1975.
Li estis la bopatro de István Bibó .

Biografio
---------

Ravasz de septembro de 1900 studis paralele en reformita teologio kaj en Universitato de Koloĵvaro. Inter 1903–05 li estis helppastro kaj episkopa sekretario. Li estis studento de universitato de Berlin (1905–06). Reveninte, li iĝis helppastro en sia naskiĝurbo. Li doktiriĝis en Koloĵvaro kaj en Akademio Teologia de Sárospatak li akiris titolon de privatprofesoro (1907). Li iĝis profesoro de teologia Akademio de Koloĵvaro (1907–21). Inter 1914–1918 li redaktis la revuon Protestáns Szemle. En 1921 oni invitis lin pastro al Budapeŝto (Eklezia komunumo de placo Kalvino) kaj oni elektis lin episkopo de reformita distrikto de Dunamellék. Li abdikis el sia episkopa ofico (majo 1948) kaj sia pastora posteno (1-a de marto 1953) kaj li pensiuliĝis. Li estis membro de Hungara Scienca Akademio kaj ankaŭ framasono.

Verkoj
------

* *Schopenhauer aesthetikája* (Bp. 1907);
* *Bőhm Károly értékelmélete, különös tekintettel aesthetikai alapelveire* (Bp. 1913);
* *Látások könyve* (Bp. 1917);
* *Gondolatok* (Bp. 1922);
* *Orgonazúgás* (Bp. 1923);
* *Az emberélet útjának felén* (Kolozsvár, 1924);
* *Hazafelé* (Bp. 1925);
* *A halál árnyékában* (Bp. 1927);
* *Tudom, kinek hittem* (Bp. 1927);
* *A Táborhegy ormán* (Kolozsvár, 1928);
* *Alfa és Ómega* (I–II. Bp. 1933);
* *Legyen világosság* (I–III. Bp. 1938);
* *Isten rostájában (I–III. Bp. 1941);*
* *Korbán* (I–II. Bp. 1942).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio László Ravasz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
la romiaj provincoj dum la jaro 116, sub imperiestro Trajanus
**Macedonia** (latine por Makedonio) estis provinco de la Romia Respubliko kaj Romia Imperio.

Macedonia, jen malhelruĝe akcentita
Ĝi ampleksis la teritorion de la antikva ŝtato Makedonio, kiu tutmonde estis konatiĝinta ĉefe per la grandaj konkeroj de la makedona imperiestro Aleksandro la Granda. Post serio da militoj inter Makedonio kaj la Romia Respubliko, dum la jaro 168 antaŭ Kristo la romia armeo premis la malinstalon de la makedonia monarkio. Instaliĝis kvar sendependaj regionoj. Dudek jarojn pli poste, dum 148 antaŭ Kristo, post provo reinstali la makedonan monarkion, Romio transprenis la rektan regadon kaj la kvar regionoj estis unuiĝintaj en la provinco *Macedonia*.

Kiam la Romia Imperio dividiĝis dum la jaro 395, *Macedonia* restis en la orienta parto, la Bizanca Imperio, kiu daŭre komprenis sin en la tradicio de Romio.

Jam dum la 4-a kaj 5-a jarcentoj hunoj kaj gotoj invadis la romian provincon, sed ne setlis tie. Ekde la 6-a kaj 7-a jarcentoj slavoj enmigris en la nordon de Makedonio kaj ekloĝis tie, aparte en la malurbaj regionoj. Ili etne miksiĝis kun la loka enloĝantaro, sed en la urboj la bizanca kulturo ankoraŭ dum multaj generacioj restis viva.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rSPQR Provincoj de la Romia Imperio (en 117) SPQR |
| --- |
| Achaea • Aegyptus • Africa • Alpes Cottiae • Alpes Maritimae • Alpes Poeninae • Aquitania • Arabia Petraea • Armenia • Asia • Assyria • Baetica • Bithynia et Pontus • Britannia • Cilicia • Corsica et Sardinia • Creta et Cyrene • Cyprus • Dacia • Dalmatia • Epirus • Galatia • Gallia Belgica • Gallia Lugdunensis • Gallia Narbonensis • Germania Inferior • Germania Superior • Hispania Tarraconensis • Italia • Iudaea • Lusitania • Lycia et Pamphylia • Macedonia • Mauretania Caesariensis • Mauretania Tingitana • Mesopotamia • Moesia Inferior • Moesia Superior • Noricum • Pannonia • Raetia • Sicilia • Syria • Thracia |

 |

* Kategorio Macedonia (Romia Imperio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**László Fábián** [lAslO fAbiAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fábián László** estis hungara pentatlonisto, skermisto, dufoja olimpiano, olimpika kaj sesfoja monda ĉampionoj.

László Fábián naskiĝis la 18-an de februaro 1963 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Fábián akiris diplomojnn en 1988, 1989 kaj 1997. Ekde 1994 li havis postenojn en firmaoj, ankaŭ en la hungara sporta vivo. Li ricevis premiojn inter 1988-2011.

### Sporta kariero

László Fábián inter 1988-1994 estis moderna pentatlonisto, samtempe skermisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara pentatlona ĉampiono 11-foje inter 1982-1993 individue aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia pentatlona teamo inter 1981-1995. Li estis ankaŭ hungara skermista ĉampiono kvinfoje inter 1986-1995 teame, dum li apartenis al la hungara nacia skermista teamo inter 1987-1995. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kun ora medalo teame, krome en mondĉampionumoj li estis la unua sesfoje inter 1987-1994 individue, teame aŭ stafete. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1996.

Fontoj
------

* informoj kun foto
* hungarlingva biografio
* datenoj angle
* medaloj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio László Fábián (moderna pentatlonisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814829
 |




* Portalo pri Biografio
**László Saly Németh** [lAslO ŝali nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Saly Németh László** estis hungara pentristo, grafikisto.

László Saly Németh: Miaj filinoj
László Saly Németh  naskiĝis la 14-an de decembro 1920 en Szombathely, li mortis la 11-an de aprilo 2001 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Saly Németh studis en Hungara Belarta Altlernejo de Ágost Benkhard kaj Rezső Burghardt (1940-1942), poste li batalis en la 2-a mondmilito. Li estis militkaptito en Francio. Li debutis en ekspozicio en 1948, sed li estis ankaŭ industria desegnisto en firmao. Tiutempe li edziĝis kaj 2 filinoj naskiĝis. Ekde la 1970-aj jaroj li estis grafikisto de la ĉefurba kineja entrepreno.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1948. 1957, 1980, 1983, 2001, 2007)
* Arthalo Budapeŝto (1955)
* Szombathely (1982, 1984)
* Kecskemét (1992)
* Parizo (2005)
* Los Angeles (2008)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Hazafelé
* Női akt
* Várban
* Tájkép
* Erotikus álmok
* Asszonyok a földeken

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo Arkivigite je 2018-08-10 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio László Saly Németh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616186
 |
**Lucky Thompson** (\* 16-an de junio 1924 en Detrojto, Miĉigano kiel *Eli Thompson*; † 30-an de julio 2005 en Seattle, Vaŝingtonio) estis usona ĵaz-saksofonisto.

Thompson koncertvojaĝis kun *Bama State Collegians*, antaŭ ol li ludis tenorsaksofonon ĉe Lionel Hampton, Sid Catlett, Don Redman (1943) kaj Billy Eckstine (1944). Krome li prezentis kun Slam Stewart kaj Lucky Millinder. Ce Count Basie li estis inter 1944 kaj 1945 em öa saksofono-sekcio kaj akompanis poste Dinah Washington, ludis tamen ankaŭ kun Boyd Raeburn kaj kun Dizzy Gillespie.

Ĵazhistorie grava estis lia propra bando kaj la kunlaboro kun Oscar Pettiford dum la 50-aj jaroj. Dum ĉi tiu tempo kaj ĝis 1970 li havis multajn ludeblecojn en studioj, je festivaloj kaj en malgrandaj ĵazklubejoj. Reserĉado je sondiskoj liaj elminigas relative vastan diskoliston: Milt Jackson, Jo Jones, Quincy Jones kaj Miles Davis pagis lin kiel gastmuzikisto.   

En Germanujo li prezentis kun kantistino Monica Zetterlund kaj en malgrandaj kun Oscar Pettiford. En Francujo li estis populara precipe pro sia ludo sur sopransaksofono. Poezieco, facileco kaj eleganta frazigo distingis lian esprimpovan ludon. Li estis talenta melodiisto, kiun la francoj festis kiel moderna Sidney Bechet.  

Dum la malfruaj 1960-aj jaroj li loĝis en Lausanne. En 1973 kaj 1974 li instruis ĉe Kolegio Dartmouth. Pro la rasismo de la sondisko-eldonejoj kaj ĵazklubejoj li forlasis la ĵazmondeto. Dum siaj lastaj vivojaroj li loĝis en la nordokcidento de Usonon kaj malsaniĝis pro Alzheimer. Sonregistraĵoj, kiujn diskeldonejo "Candid" estis farinta komence de la 1960-aj jaroj kaj kiuj estis rigardataj kiel perdiĝintaj, estis la instigo, serĉi Thompson-on. Onidire oni trovis lin malriĉiĝinta, kaduka kaj sen dentoj. Li ne plu povis memori la titolojn de siaj propraj komponaĵoj kaj do oni publikigis la elstarajn sonregistraĵojn. a. kun Martial Solal sub libere inventitaj titoloj.

Diskoj
------

* *feat. Oscar Pettiford* (ABC)
* *Accent to Tenor Sax* (Fresh Sound Records, 1954) kun Ernie Royal, Oscar Pettiford, Billy Taylor, Osie Johnson
* *The Vogue Recordings Vol. 1*, (Vogue, proks. 1955)
* *A Lucky Songbook* (MPS)
* *Lord, Lord am I ever Going to Know?* (Candid, 1961) kun Martial Solal, Peter Trunk, Kenny Clarke
* *Tricotism* (Impulse!)
* *Lucky Strikes* (Prestige, 1964) kun Hank Jones, Richard Davis, Connie Kay

Eksteraj ligiloj
----------------

* Lucky Thompson
* Diskolisto Arkivigite je 2008-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Vivhistorio ĉe Last Post
* Nekrologo en[*rompita ligilo*] The Independent

Konsultlibra noto
-----------------

* Leonard Feather k Ira Gitler, *The Biographical Encyclopedia of Jazz.* Oksfordo/Novjorko 1999; ISBN 978-0-19-532000-8


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 375217
* GND: 134707222
* LCCN: n82099701
* VIAF: 84975400
* ISNI: 0000 0001 1476 3285
* SUDOC: 088902927 086915304, 088902927
* BNF: 139315440
* MBA: 4b0b1bd5-35e8-4764-b4f2-55ef56f595aa
* BIBSYS: 1012100
* NKC: ola2002159345
* ICCU: UBOV515372
* BNE: XX1136271
 |
**Maiza siropo** (aŭ **maizsiropo**) estas siropo farata el maizo, komponata ĉefe de glukozo. Ĝi estas uzata por dolĉigi trinkaĵojn, sukojn, glaciaĵojn, panojn, kaj multajn aliajn amasproduktatajn manĝaĵojn. La likva formo malseketigas manĝaĵojn, kaj konservas freŝecon.

Fruktozega maizsiropo
---------------------

**Fruktozega maizsiropo** (mallongigata ***HFCS*** pro la angla *high fructose corn syrup*) estas ŝanĝata formo de maiza siropo kun pli alta nivelo da fruktozo. Enzimo estas aplikata al maizsirupo, kiu ŝanĝas glukozon al fruktozo. Ĉar fruktozo estas pli dolĉa ol glukozo, la siropo pli dolĉiĝas, kaj ĝi utiliĝas en amasproduktaj manĝaĵoj kiel dolĉigilo.

Tamen, iuj sciencistoj pensas, ke ĉi tiu ŝanĝita maiza siropo povas esti malsana. Ĝi estis ligita al korpulenteco. Ankaŭ, la grejno eble venas el genmodifitaj plantoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Maiza siropo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2007-03-12 per la retarkivo Wayback Machine
*
**Madhusūdana** aŭ **Madhusūdana Sarasvatī** (ĉirkaŭ 1540–1640) estis hindia filozofo en la Advaita Vedānta tradicio. Li estis disĉiplo de Viśveśvara Sarasvatī kaj Mādhava Sarasvatī, kaj estas la plej celebrata nomo en la analoj de la granda debato dvaita-advaita. "Njajamruta" de Vjasatirtha okazigis furoron en la Advaita komunumo kiu rezultas en serio de debatoj inter fakuloj dum jarcentoj. Madhusūdana komponis "Advaitasiddhi", linio al linio refutado al "Njajamruta" de la Dvaita skolo de Vedanto. En reago al "Advaitasiddhi", la fakuloj de Dvaita, nome Vjasa Ramaĉarja, kaj Ananda Bhattaraka, verkis Njajamruta Tarangini kaj Njajamruta Kantakoddhara kaj defiis Madhusūdana Sarasvatī.

Notoj
-----

1. ↑   Sharma 2000, p. 375-376.
2. ↑   Sharma 2000, p. 21.
3. ↑   Sharma 2000, p. 145.

Bibliografio
------------

* Sharma, B. N. Krishnamurti. (2000) A History of the Dvaita School of Vedānta and Its Literature, 3a Eldono. Motilal Banarsidass (2008 Reprint). ISBN 978-8120815759.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 698080
* GND: 119500760
* LCCN: n82151513
* VIAF: 2643569
* ISNI: 0000 0001 0563 6815, 0000 0001 0563 6428
* SUDOC: 053518047
* BNE: XX5381059
 |