recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Santa María de los Caballeros** [santamaRIa deloskabaLJEros] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Santa María de los Caballeros* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Maria de la Kavaliroj*, kaj alude al la Dipatrino estas en la blazono vazo de blankaj lilioj kiuj simbolas ŝian purecon en la katolika tradicio.

Santa María de los Caballeros en la provinco Avilo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Santa María de los Caballeros, Carrascalejo, Navarregadilla, Los Cuartos kaj El Collado. Ĝi okupas totalan areon de 22,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 66 loĝantojn. Ĝi perdis 930 loĝantojn el la 1920-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 78 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun La Horcajada, La Aldehuela, San Lorenzo de Tormes, Aldeanueva de Santa Cruz, Los Llanos de Tormes kaj Santiago de Tormes. La municipo estas karakteriza pro la valo de la rojo Caballeruelo, lime norde per montara areo kiu separas ĝin de la valo de la rivero Tormes, kies plej alta altaĵo estas Cagalutar (1388 m). Tamen la plej alta punkto de la municipo estas en la suda pinto, nome ĉe la montaro Castillejos, ĉe Risco de la Bandera (1570 m). La altitudo de la municipo gamas tial inter 1570 m kaj 1020 m borde de la rojo Caballeruelo. La domaro estas je 1037 msm.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763157
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Inleiding tot Esperanto*** (Enkonduko en Esperanton), eldonita en 1931 de Belga Esperanto-Instituto en Antverpeno, estas libro de Maurice Rollet de l'Isle, prezidinto de la Esperantista Lingva Komitato. Ĝin nederlandlingven tradukis Maurice Jaumotte surbaze de la originala teksto en la franca : *L'Initiation à l'Esperanto*. 
La verko priskribas la estiĝon kaj la historion de Esperanto kaj de la Esperanto-movado, sed ankaŭ elementojn de la Esperanto-gramatiko.

Vidu ankaŭ
----------

* Verkoj pri Esperanto-historio

Eltiraĵoj
---------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Historio |
| Portala ikono | Portalo pri Lingvo |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo
**Santa María del Arroyo** [santamaRIa delaROĝo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Santa María del Arroyo* estas komprenebla kiel *Sankta Maria de la Rojo*.

Santa María del Arroyo en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.
"verraco" de Vetonoj.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 105 loĝantojn. Ĝi perdis 160 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 26 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun La Torre, Muñogalindo, Solosancho, sur la Valo Amblés.

Historio
--------

Estas restaĵoj de antaŭromia loĝado de Vetonoj (granita "verraco" [beRAko]). En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762367
 |
**Santa María la Asunción** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María la Asunción*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 396.

Geografio
---------

**Santa María la Asunción** apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3223 loĝantojn. El tiuj estis 1452 viroj kaj 1771 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33,17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2862 indiĝenoj. El tiuj 2455 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2455 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María la Asunción[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La homa koro dum atria sistolo. La sango fluas el la atrioj en la ventrikloj.
La homa koro dum ventrikla sistolo. La sango fluas el la ventrikloj al la aorto kaj la pulma arterio.
En medicino, la **sistolo** estas la parto de la korbata ciklo, dum kiu ĉambroj de la koro kontrahiĝas post repleniĝo per sango. La malo de sistolo estas diastolo, dum kiu la koraj muskoloj malkontrahiĝas.

Priskribo
---------

La mamula koro konsistas el kvar ĉambroj: la maldekstraj atrio kaj ventriklo (konektitaj per la mitra valvo) kaj la dekstraj atrio kaj ventriklo (konektitaj per la trikuspida valvo).

La sistolo konsistas el pluraj ŝtupoj:

1. Dum la lastaj momentoj de ventrikla diastolo, la **atria sistolo** komenciĝas: la atrioj kontrahiĝas kaj sendas sangon en la ventriklojn.
2. Post la fino de la atria sistolo, fermiĝas la valvoj inter la atrioj kaj la ventrikloj, kaj la **ventrikla sistolo** komenciĝas. Dum la ventrikla sistolo, la ventrikloj kontrahiĝas, kaj sango fluas el la maldekstra ventriklo en la aorton, kaj el la dekstra ventriklo en la pulman arterion.

### Sistola sangopremo

La sangopremo dum la ventrikla sistolo nomiĝas **sistola premo**. Ĝi estas pli alta ol la diastola premo, kaj estas tipe skribita unue: ekz. sangopremo de 120/80 mmHg estas sistole 120 mmHg, diastole 80 mmHg.

Etimologio
----------

La termino *sistolo* devenas el la helena σῠστολή *sustolḗ* "kontraho", el σῠ́ν *sún* "kun" kaj στέλλειν *stéllein* "sendi".

Referencoj
----------

1. ↑   sistol/o (esperante). *Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto 2020*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sistolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Systole (angle). *Encyclopædia Britannica*.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Salmonedoj** |
| --- |
|  |
| Atlantika salmo (Salmo salar)Atlantika salmo (*Salmo salar*) |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Aktinopterigoj *Actinopterygii* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Superordo: | *Protacanthopterygii* |
|
|
| Ordo: | **Salmonoformaj** |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Salmonedoj** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Genroj |
| *(vidu tekston)* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Salmonedoj  |

 |
| v • d • r |

La **Salmonedoj** estas familio de aktinopterigoj, la sola familio de la ordo **Salmonoformaj**. En ĝi estas inter aliaj la bone konataj salmoj kaj trutoj - la atlantikaj salmoj donas al la familio, ordo kaj genro siajn nomojn - la timalo, la koregono, kaj la onkorinko.

Disvastiĝo
----------

La salmonedoj vivas kutime en riveroj aŭ lagoj; nur malmultaj specoj kapablas vivi en la maro, sed bezonas reveni en riverojn por formeti ovojn.

La salmonedoj nature vivas nur en la norda duonglobo, kvankam la homoj alportis ilin ankaŭ suden, en taŭgajn lokojn (ekzemple Ĉilio, Nov-Zelando).

Ĉar la salmonedoj bezonas akvon riĉan je oksigeno, do malvarman, multaj specoj vivas nur en la nordaj landoj, eĉ en Gronlando. En la sudaj landoj, ili ofte vivas nur en la montoj; ili ne ĉeestas en Barato, en Arabio, en Afriko, en Indonezio ktp.

Taksonomio
----------

Timalo (*Thymallus arcticus*)
Kune kun la proksime parencaj Ezokoformaj (la ezokoj kaj parencaj fiŝoj), la salmonoformaj konsistigas la superfamilion Protacanthopterygii.

* Familio: Salmonedoj
	+ Subfamilio: Koregonenoj
		- *Koregono*
		- *Prosopium*
		- *Stenodus*
	+ Subfamilio: Timalenoj
		- *Timalo* - timalo
	+ Subfamilio: Salmonenoj
		- *Brachymystax*
		- *Huĥo*
		- *Onkorinko* - pacifika salmo kaj truto, Ĉielarka truto
		- *Parahucho*
		- *Salmo* - atlantika salmo kaj salmotruto
		- *Salvelinus* - iuj trutospecioj (ekz. riveret-truto, laga truto)
		- *Salvethymus*

Referencoj
----------

* Behnke, Robert J. *Trout and Salmon of North America,* Illustrated by Joseph R. Tomelleri. 1st Chanticleer Press ed. New York: The Free Press, 2002. — ISBN 0-7432-2220-2

Vidu ankaŭ
----------

* Ezokoformaj
* Lago Biwa
* Pacifikaj moderaj pluvarbaroj
Unua eldono de *Sonĝointerpretado*.
**Sonĝointerpretado** (en germana: *Die Traumdeutung*) estas libro de 1899 de Sigmund Freud, fondinto de psikoanalizo, en kiu la aŭtoro enkondukas sian teorion de nekonscio rilate al la sonĝointerpretado, kaj studas tion kio poste estos la teorio de la Edipa konflikto. Freud reviziis la libron almenaŭ ok fojojn kaj, en la tria eldono, aldonis etendan parton kiu temis pri la sonĝo-simbolismo tre laŭvorte, sekvante la influon de Wilhelm Stekel. 

Datita en 1900, la libro estis unuafoje publikigita en eldono de 600 ekzempleroj, kiu ne forvendiĝis dum ok jaroj. La *Sonĝointerpretado* poste atingis popularecon, kaj sep pliaj eldonoj estis publikigitaj dum la vivo de Freud.

Pro la amplekso kaj komplekseco de la verko, Freud verkis ankaŭ mallongigitan version nome "Pri sonĝoj". La origina teksto estas amplekse konsiderata kiel unu el la plej gravaj verkoj de Freud.

Vidu ankaŭ
----------

* Sonĝointerpretado

Notoj
-----

1. ↑  "Freud's book, "The Interpretation of Dreams" released 1900". A Science Odyssey: People and Discoveries. PBS. 1998. Alirita la 31an de januaro, 2020.

* Kategorio Sonĝointerpretado (Freud) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Sonĝointerpretado (Freud) en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 679155
* GND: 4280500-4
* BNF: 12049752m
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Limofazeolo,** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | dukotiledonuloj *dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Fabaloj *Fabales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Fabacoj *Fabaceae* |
| Subfamilio: | *Faboideae* |
|
|
|
|
| Genro: | Fazeolo  *Phaseolus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | *P. lunatus* |
|

 |
| Dunomo |
| ****Phaseolus lunatus****L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Limofazeolo,  |

 |
| v • d • r |

*Phaseolus lunatus*
La L**imofazeolo** (*Phaseolus lunatus*) estas plantspecio el la subfamilio de la Faboideoj (Faboideae) ene de la familio de la Fabacoj (*Fabaceae*). Tiu planto estas utilplanto, kiu parencas al la aliaj „fazeoloj".

La Limo fazeolo verŝajne venas el Peruo, de kiu originas ĝia nomo (Limo estas la ĉefurbo de Peruo). Ĝi bezonas sufiĉe da varmo por bone kreski. En Eŭropo oni ne povas kultivi ĝin ekonomie.

Priskribo
---------

La Limofazeolo estas arbusteca, unujara, grimpantaj herba planto, kies tigoj atingas longecon de 2 ĝis 4 metroj. La petaloj estas helverda, kelkfoje violkoloraj.

La kurbiĝintaj guŝoj longas 5 ĝis 15 cm, larĝas 1,5 ĝis 2,5 cm kaj enhavas du ĝis kvar semojn.
La en formo, grandeco kaj koloro tre variaj semoj longas unu ĝis tri cm, estas ovalaj ĝis rondaj kaj blankaj ĝis malhelaj.

La malhelaj semoj enhavas linamarino, glikozido, el kiu povas estiĝi hidrogena cianido. La semoj kun blanka tegumento estas nedanĝeraj.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de legomoj

Fontoj
------

* Walter H. Schuster, Joachim Alkämper, Richard Marquard & Adolf Stählin: *Leguminosen zur Kornnutzung : Kornleguminosen der Welt*, Justus-Liebig-Universität Gießen, 1998.: Walter H. Schuster: Informationen zu *Phaseolus lunatus*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Limofazeolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Limofazeolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Limofazeolo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Infos und Bilder einer japanischen Genbank (englisch)
* Flüchtige Abwehrstoffe der Limabohne
Rivero **Sarasvati** (Sanskrita: सरस्वती नदी - transskribite: *sárasvatī nadī*) estis unu el la plej gravaj riveroj de Antikva Hindio. Ĝi sekiĝis. 

Ĝi estis menciita en vedaj Hindu-tekstoj kaj laŭ tiuj *rivero Sarasvati* fluis tra partoj de okcidenta kaj norda Hindio, inter riveroj Jamuna (oriente) kaj Satleĝo (okcidente) kaj kunfluis kun Jamuna-rivero ĉe Allahabad. En postaj vedaj tekstoj estas priskribata, ke la rivero sekiĝis en la dezerto. 

La diino Sarasvati estis origine personigo de tiu rivero kaj nur poste ricevis sendependajn atributojn kaj signifon. 

La plimulto de la sciencistoj opinias, ke Sarasvati estas la Ghaggar-Hakra Rivero. Aliaj sciencistoj tamen identigas Sarasvati kun unu aŭ alia de pluraj riveroj en la Hinda subkontinento, kiuj malaperas en dezerto, ekzemple Helmond-rivero aŭ. 

Hodiaŭaj Sarasvati-riveroj:

* Malgranda rivero Sarasvati (*Sarsuti*), kiu fluas en la Ghaggar riveron.
* Sarasvati fontas en Aravali-montaro en Raĝasthano, malaperanta en Rann de Katĉo.
* Sarasvati en Bengalio, eksa alfluo al *Hooghly River*, kiu sekiĝis en la 17-a jarcento.

Tektona moviĝo
--------------

Praktika esplorado de la 19-a kaj 20-a jarcentoj samkiel novaj satelitfotoj montras ke Ghaggar-Hakra rivero havis Satleĝon kaj Jamunon kiel flankriverojn. Geologiaj ŝanĝoj fluigis Satleĝon al rivero Induso kaj Jamunon al rivero Gango. Tiel la iam grandega Ghaggar-Hakra (kies delton supozeble markas la salaj marĉoj de Rann de Katĉo) ne plu ricevis sufiĉe multan akvon por atingi la oceanon kaj sekiĝis en dezerto Tar. 

Restas demandoj, ĉar geologiistoj taksas tiun ŝanĝon okazinta inter 5000 kaj 3000 a.K. - tio ne bone kongruas kun la priskriboj en Rigvedo, kiu datiĝas de ĉ. 1750 - 1200 a.K.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ĉu Rivero Ghaggar estas Sarasvati? (en)
* Sarasvati – la antikva rivero perdiĝinta en dezerto (en)
* La Sarasvati: Kie troviĝas la mistero (en)
* Aktualaj esploroj pri Sarasvati-rivero (en)
* La remalkovro de Sarasvati-rivero (en) Arkivigite je 2006-01-10 per la retarkivo Wayback Machine
**Sitio de Xitlapehua** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Sitio de Xitlapehua*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 538.

Geografio
---------

**Sitio de Xitlapehua** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 705 loĝantojn. El tiuj estis 338 viroj kaj 367 virinoj. La komunumo havas surfacon de 66,34 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1570 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7 indiĝenoj. El tiuj 1 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sitio de Xitlapehua[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sophie Maintigneux** (n. 1961 en Parizo) estas franca direktorino pri foto en kinarto kiu faris sian karieron kaj en Francio kaj en Germanio.

Dudektrijaraĝa ŝi realigis la kinematografion por "La Verda Radio" de Éric Rohmer, filmo kiu, en 1986, forportis la Oran Leonon en la Festivalo de Kino de Venecio. En 1987 ŝi okupiĝis pri la fotaro de la filmo *King Lear* de Jean-Luc Godard. Inter aliaj premioj indas elstarigi, en 1990, la premion kiun Maintigneux ricevis de la Germana Kritikistaro (*Deutschen Kritikerpreis*) kaj la akiron en 2003 de la *Deutscher Kamerapreis* por sia laboro en la dokumenta filmo "Damen und Herren ab 65", direktita de Lilo Mangelsdorff.

De 1990 akordigas siajn kinematografiajn laborojn kun la instruado de la rimedo, estante titulara instruisto de la *Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin* ekde 2006.

Filmaro (selektado)
-------------------

* 1985: La verda radio (La rayon vert)
* 1986: Kvar aventuroj de Reinette kaj Mirabelle (*Quatre aventures de Reinette et Mirabelle*)
* 1987: King Lear
* 1989: Überall ist estas besser, wo wir nicht sind
* 1990: Winckelmanns Reisen
* 1991: Liebe auf den ersten Blick
* 1991: Ostkreuz
* 1992: Das Feuer – Das Herz in beiden Händen
* 1992: Rosa Nigra
* 1993: Frankie, Jonny & die anderen
* 1994: Abbie Conant – Allein unter Männern
* 1995: Küß mich!
* 1997: Nach dem Spiel
* 1998: F. Est salaud
* 1999: Mit Haut und Haar
* 1999: Zornige Küsse
* 2000: L'Amour, l'argent, l'amour
* 2001: Gotteszell – Ein Frauengefängnis
* 2001: Heidi M.
* 2001: Venuso Boyz
* 2002: Damen und Herren ab 65
* 2002: Ich werde reich und glücklich
* 2003: NeuFundLand
* 2003: Liebe dich...
* 2003: Liebe und Verlangen
* 2005: Schattenväter
* 2005: Siehst Du mich?
* 2006: Krieg der Frauen
* 2007: Hannah
* 2009: Alter und Schönheit
* 2009: Fräulein Stinnes fährt um die Welt

Referenco
---------

Eksteraj ligiloj
----------------

 (france)  

 (angle)  

https://portal.dnb.de/ (germane)
La **Elektodistrikto Sarganslando** (germane **Wahlbezirk Sarganserland**) estas administra unuo de Kantono Sankt-Galo en Svislando. Ĝi estis kreita el post la akcepto de la nova kantona konstitucio la 10-an de junio 2001 el la malnova distrikto Sargans. La elektodistrikto havis 36328 loĝantojn la 31-an de decembro 2006 kaj kovras areon de 517.92 km². Ĝis la 31-a de decembro 2009 la loĝantaro kreskis al 37255 personoj.

Geografio
---------

Rigardo de Laufböden al Mels kaj Sargans
Sarganslando situas en la regiono de la historia urbo Sargans inter la Glarusaj Alpoj kaj la Churfirsten. Sude ĝi atingas la Alpan Rejnon kaj limas al Kantono Grizono norde ĝin limigas la Valenlago je kies alia fino situas la elektodistrikto See-Gaster.

En Sarganslando situas la plej altaj montoj de Kantono Sankt-Galo kun la plej alta pinto Ringelspitz kun alteco de 3247 m s.m. kaj ankaŭ du glaĉeroj, nome Pizol-Glaĉero kaj Sardona-Glaĉero.

Historio
--------

Sarganserlando estas historie kreskinta kulturregiono kun propra identeco. De la 13-a ĝis 15-a jarcento ĝi apartenis al la iama Grafejo Sargans, poste ĝi estis ĝis la 18-a jarcento komunue administrita teritorio de la Svisa Ĵurkomunumo. En la jaro 1803 Sarganslando estis aldonita al la nove fondita Kantono Sankt-Galo, konservis tamen ĝis hodiaŭ sian statuson kiel aparta regiono kun propra politika vivo kaj kulturo.

Komunumoj de la elektodistrikto Sarganslando
--------------------------------------------

La elektodistrikto konsistas el la sekvantaj komunumoj:
La nombroj de la loĝantoj datiĝas de la 31-a de decembro 2006

* Bad Ragaz, 5165 loĝantoj
* Flums, 4862 loĝantoj
* Mels, 8026 loĝantoj
* Pfäfers, 1716 loĝantoj
* Quarten, 2772 loĝantoj
* Sargans, 5085 loĝantoj
* Vilters-Wangs, 4078 loĝantoj
* Valenurbo, 4892 loĝantoj

Monda naturheredaĵo
-------------------

Sarganslando apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.


Monda heredaĵo de UNESKO

Vidu ankaŭ
----------

* Grafejo Sargans
* Sargans

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sarganslando (elektodistrikto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Sarganslando en la Historia Leksikono de Svislando
* Lourdes-Kavernoj en Sarganslando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rElektodistriktoj de Kantono Sankt-Galo |
| --- |
| maldekstraRejnvalo • Rorschach • Sarganslando • See-Gaster • Sankt-Galo • Togenburgo • Werdenberg • Wil |  |

 |



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto Sarganslando |
| --- |
| maldekstraBad Ragaz • Flums • Mels • Pfäfers • Quarten • Sargans • Vilters-Wangs • Valenurbo |  |

 |
**Santervás de Campos** [santerBAS deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Santervás de Campos* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Gervasio de Kampos* alude al la sanktuloj Gervasio kaj Protasio.

Santervás de Campos en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.
Enirejo al la preĝejo.
Mudeĥara absido de la preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Santervás de Campos, Villacreces (nun senhoma) kaj Zorita de la Loma (apenaŭ), okupas totalan areon de 54,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 110 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn el la 1910-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 85 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Parto de ĝia municipa teritorio estas integrita ene de la Protektita Birdareo ZEPA La Nava-Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En listo de lokoj menciitaj por la unua fojo en la 11-a jarcento (985) aperas Villa Citti, eble konstituita fine de la 10-a aŭ komence de la 11-a. Komence de la 12-a jarcento estas menciita kiel gastejo Sant Herbás, honore al martiroj de la 2-a jarcento, nome Gervasio kaj Protasio. En 1066 konstituiĝis Villa Citti kiel gastejo kaj en 1130 la loĝloko estas Villa Citti sed la paroĥo estas San Gervasio. En Majo 1130 oni subskribis la donacon kiun Sancha faris al la abatejo de Sahagún de la priorejo de Santervás kaj ties bieno. 

En Januaro 2010, Santervás de Campos kandidatiĝis por gastigi Stokejon de Radioaktiva Rubo (SRR, laŭ hispanaj sigloj ATC). Dum la venontaj monatoj okazis protestoj kontraŭ la instalado de la ATC en Tierra de Campos.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo (mudeĥara) kaj la ermitejo ĉe la rivero Valderaduey. En Junio 2017, oni inaŭguris la Muzeon Ponce de León instalita en la kelo de iama konvento de la 17-a jarcento, bazita sur la libro *Retablo de Ponce de León* de la verkisto Enrique Sánchez Goyanes kaj desegnita de Raúl Gómez Paniagua. Temas pri veturo en la tempo al la 16-a jarcento en Santervás de Campos, naskiĝloko de Juan Ponce de León, guberniestro de Puerto Rico kaj esploristo de Florido.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* Agúndez Ponce, Juan Antonio (1994). *Santervás de Campos: la "Villa Citti" mozárabe*. Valladolid: Diputación Provincial de Valladolid. p. 149. ISBN 8478520910.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764082
* LCCN: n95104980
* VIAF: 131511184
 |
**Sophie de Choiseul-Gouffier**, litove *Sofija Tyzenhauzaitė de Šuazel-Gufjė*, estis german-litova verkistino, kiu devenis el la familio *von Tiesenhausen* de germanaj baltoj. En 1818 ŝi en Litovio geedziĝis al *Antoine Louis Octave de Choiseul-Gouffier*, franca nobelulo en servo de Napoleono Bonaparte, kiu post la franca invado de Rusio en 1812 restis en Litovio kiel posedanto de kavalira bieno kaj urbeto Plateliai. Parolante france en la juna familio, ŝi skribis en la franca lingvo, verkis pri la vivo de nobelaj virinoj en sia tempo, membroj de la kerna parto de la eksa Grandduklando Litovio, en 1795 aneksita al la Rusia Imperio kaj poste en kulturaj tensioj inter rusigaj, poligaj kaj francigaj influoj. Kvankam ŝi verkis nur franclingve, pri Litovio, ŝi konsideriĝas unu de unuaj litovaj virinaj verkistoj. Ŝia unua libro aperis en 1818, la jaro de ŝia geedziĝo.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 780690
* GND: 100082041
* VIAF: 103220111
* ISNI: 0000 0000 8009 6102
* SUDOC: 16903965X
* BNF: 13014791t
 |
**Santiago Astata** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Astata*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 453.

Geografio
---------

Santiago Astata apartenas al la distrikto Tehuantepec al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3642 loĝantojn. El tiuj estis 1780 viroj kaj 1862 virinoj. La komunumo havas surfacon de 446,54 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 30 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 330 indiĝenoj. El tiuj 277 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 277 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Astata Arkivigite je 2007-05-16 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Plagiomnium affine laminazellen.jpegLaminaj ĉeloj de *Plagiomnium affine*
**Kloroplastoj** aŭ **ĥloroplastoj** troviĝas en kelkaj ĉel-tipoj de planto kaj ebligas fotosintezon. Ili estas plastidoj sensivaj al elmontrado al diversaj ondolongoj de la luma spektro. Pere de klorofilo kiujn ili enhavas kaj pere de ties ultrastrukturoj, tiuj organetoj kapablas transigi la energion transportatan de fotonoj al molekuloj (akvo). La kloroplasta nombro en ĉelo estas genetike difinita.

Historio
--------

Kloroplastoj estis malkovritaj nur post sciencaj esploradoj pri vegetaĵoj. Joseph Priestley, en 1771 komencis la unuajn esplorojn. Li interesiĝis pri studado de gasoj kaj identigis plurajn el ili. Poste, li demonstris ke plantoj kapablas regeneri gasojn kiuj devenas de animaloj (bestoj kaj homoj). Kvar jaroj poste, Jan Ingenhousz pluigas la esploradojn de Priestley kaj montras ke la ellasado de oksigeno okazas nur kiam planto estas elmontrata al lumo. Nokte, plantoj ellasas gason kiu malebligas bruladon de kandelo. Fine de la 18a jarcento, esploraj laboroj ebligis konkludi ke plantoj spiras same kiel ĉiuj. En 1837, Dutrochet malkovras ke la verda enfolia pigmento estas klorofilo. En 1862, Julius von Sachs, la plej grava fiziologo en sia epoko, pruvas ke klorofila asimilado okazas en la kloroplastoj. Nur en 1898, la sciencisto Barnes elpensas la terminon *fotosintezo*. La kloroplasto havas la rolon fari fotosintezon. Tio estas, la kloroplasto absorbas la luman energion por ĝin konverti en ATF-energion kiu estas uzata de la planta metabolo. Ĝenerale, fotosintezo estas transformado de karbona dioksido en dioksigenon. Kloroplasto absorbas la plejparton de la videblaj lumaj ondolongoj, krom la verda, tio rezulte donas la verdan koloron al plantoj. La fotosinteza procezo klariĝas pli detale per la kalvin-ciklo. En tiu modelo, la ciklo demonstras ke karbona dioksido estas erigita en organikajn komponojn kiuj siavice estas uzataj de la organismo. Tiuj reakcioj ankaŭ estas nomitaj « karbono-fiksado ». En la ciklo, la ĉefa reakciaĵo estas la enzimo RudifKO (**Ri**bulozo 1,5 **Dif**osfata **K**arboksilazo/**O**ksigenazo).

* Kategorio Kloroplasto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ene de kloroplastoEne de kloroplasto
* Evoluo de kloroplastoEvoluo de kloroplasto


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 8772
* GND: 4147821-6
* LCCN: sh85024586
* BNF: 12254729f
* NDL: 00574347
* NKC: ph119183
 |
**Sopki** ukraine **Сопки,** hungare **Szopkó** [sopkO] estas malgranda, ne memestara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja, en municipo de Lozjanskij.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Miĵgirja en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 32′ 19″ N 23° 27′ 14″ O﻿ / ﻿48.53861 °N, 23.45389 °O﻿ / 48.53861; 23.45389 (mapo)Koordinatoj: 48° 32′ 19″ N 23° 27′ 14″ O﻿ / ﻿48.53861 °N, 23.45389 °O﻿ / 48.53861; 23.45389 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 630 m
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 90034
* Telefonprefikso: 03146

Situo
-----

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Szopkó apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Sopki. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------
**Santiago Camotlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Camotlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 457.

Geografio
---------

**Santiago Camotlán** apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3089 loĝantojn. El tiuj estis 1497 viroj kaj 1592 virinoj. La komunumo havas surfacon de 332,99 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1380 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2216 indiĝenoj. El tiuj 1757 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1757 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Camotlán[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
La ***Komputada Leksikono*** /(pli fruaj eldonoj: ***Komputika Leksikono***) de Sergio Pokrovskij estas Esperanto-fakvortaro pri komputado. Ĝi enhavas indeksojn Esperantan kaj anglalingvan, Esperantajn klarigojn de la terminoj kaj tradukojn en la anglan kaj rusan, kaj iomete en aliajn lingvojn (precipe la germanan kaj francan). Ĝis nun publikiĝis 18 eldonoj en la interreto, el kiu nur la deka ankaŭ publikiĝis papere (en 1995; nun ne plu havebla).

La pli novaj eldonoj havas la titolon "Komputada leksikono", kio reflektas la evoluon de la vidpunkto de la aŭtoro pri preferinda nomo de la fako *Komputado*.

Pro tiu ĉi verko la aŭtoro ricevis la OSIEK-premion de la Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj en 2008.

Enhavo
------

La vortaro enhavas 2649 terminojn. Precipe atentitaj estas la bazaj nocioj de teoria komputoscienco, diskreta matematiko, programado, personaj komputiloj, surtabla tipografio. Laŭeble la programada temaro estas prezentita en Paskalo (esperantigita Pascal), kaj la verko entenas priskribon de ĉiuj nocioj de tiu programlingvo.

Eltiraĵo
--------

*

Vidu ankaŭ
----------

* *Komputeko*

Bibliografio
------------

* **1995**: novaj terminaroj, Komputora ... En: Terminoteko 5-a jaro 1995, n-ro 1 (11), p. 21-23 (Recenzeto pri Pokrovskij, Sergio. Komputika Leksikono. Jekaterinburg 1995: ′... ampleksa, bone dokumentita kaj grafike alloga terminaro, kiu tamen ne ĉiam facile gvidas ordinaran uzanton de komputoroj pro elekto de terminoj, fakeco, lingvaĵo kaj fona lingvo-koncepto.′ Multaj kritikindaj aspektoj en la ′leksikono′).

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Lingvo |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |
| Portala ikono | Portalo pri Komputiko |

* TTT-ejo de Jurij Finkel)
* (spegulo)
* La tuta leksikono en unu pakaĵo 1 (el Retarkivo 2006) aŭ 2
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
**Sarit HADAD** (hebree: שרית חדד, n. la 20-an de septembro 1978 en Hadera, ŝia reala nomo estas **Sarah Hodadetova,** hebree: שרה חודדטוב) estas israela kantistino kaj muzikistino kiu partoprenis en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2002.

Biografio
---------

Hadad devenas de muzika familio. Kiam ŝi havis nur ok jarojn, ŝi jam estis rimarkita kiel "mirinfano" ludante klasikan pianomuzikon. Ŝi poste lernis ludi orgenon, gitaron, akordionon kaj darbukon. Ŝi fariĝis konata per sia artista nomo Sarit Hadad.

Kiam Hadad estis dek kvin jaraĝa, ŝi aliĝis al la *Junulara Bando Hadera*. Ĉi tio estis ŝia unua paŝo al solokariero. Je dek sep jaroj ŝi eldonis sian unuan soloalbumon. Ekde tiam, ŝi eldonis multajn soloalbumojn, el kiuj multaj kantoj akiris pintpoziciojn en la israela furorlisto. Hadad kantas ĉefe en la hebrea, sed ankaŭ en la angla, araba, turka, franca, bulgara kaj greka.

La israela ŝtata elsendilo IBA elektis ŝin por reprezenti Israelon dum la Eŭrovido-Kantokonkurso 2002 per la kanto *Light a candle* (Ni ekbruligu kandelon kune). Ŝia muziko apartenas al la kategorio *muziko mizrahit*, aŭ "orienta" muziko.

En 2007, Madonna diris en intervjuo ke ŝi adoras la kantaron de Sarit Hadad.

Filmetoj (DVD)
--------------

* The Show (Like Cinderella)
* In the Temple (Doing What I want)
* In Caesaria (Sweet Illusions)
* Child of Love (In Caesarea)
* Only Love Will Bring Love (In Caesarea)
* Celebration (In Caesarea)

Vidu ankaŭ
----------

Multlingveco en muziko

Ekstera ligilo
--------------

(angla kaj hebrea) Oficiala retejo de Sarit Hadad Arkivigite je 2014-05-18 per la retarkivo Wayback Machine
**Santiago Ihuitlán Plumas** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Ihuitlán Plumas*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 464.

Geografio
---------

**Santiago Ihuitlán Plumas** apartenas al la distrikto Coixtlahuaca al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 419 loĝantojn. El tiuj estis 194 viroj kaj 225 virinoj. La komunumo havas surfacon de 137,79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2120 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7 indiĝenoj. El tiuj 4 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Ixtayutla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Ixtayutla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 466.

Geografio
---------

**Santiago Ixtayutla** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11542 loĝantojn. El tiuj estis 5595 viroj kaj 5947 virinoj. La komunumo havas surfacon de 367,44 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 680 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6918 indiĝenoj. El tiuj 5308 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 5308 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Ixtayutla[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Jamiltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Jamiltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 467.

Geografio
---------

**Santiago Jamiltepec** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17206 loĝantojn. El tiuj estis 8282 viroj kaj 8924 virinoj. La komunumo havas surfacon de 622,60 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 440 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4432 indiĝenoj. El tiuj 3667 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3667 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Jamiltepec Arkivigite je 2012-04-03 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Santiago Nundiche** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Nundiche*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 480.

Geografio
---------

Santiago Nundiche apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 869 loĝantojn. El tiuj estis 410 viroj kaj 459 virinoj. La komunumo havas surfacon de 94,41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2170 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 887 indiĝenoj. El tiuj 793 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 793 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Nundiche Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago RUSIÑOL Prats**​ (Barcelono, 25a de Februaro 1861 - Aranjuez, 13a de junio 1931) estis hispana pentristo, verkisto kaj dramaturgo en kataluna lingvo. 

Li veturis al Parizo en 1889, kie li loĝis en Montmartre kun Ramón Casas kaj kun Ignacio Zuloaga. Li familiariĝis kun la simbolismo kaj la pentrado subĉiela. Reveninta al Hispanio, li fondis en Sitges la muzeo-atelieron de "Cau Ferrat", kaj ĉeestis en Barcelono la babilrondojn de la kafejo *Els Quatre Gats*. Dekomence li pentris simbolismajn temojn kaj homajn figurojn, fine de sia kariero preskaŭ nur pejzaĝojn ĉefe de Aranjuez kaj de La Farmo.

Lia literatura verkaro, en kataluna lingvo, estas komponata de poemoj en prozo (*Oracions*, 1897), dramoj kiel *L'alegria que passa* (1898), *Cigales i formigues* (1901), *La bona gent* (1906) aŭ *El místic* (1903) kaj ĝenrismaj noveloj kiel *L'auca del senyor Esteve* (1907), kiu estis adaptita al teatro fare de la propra Rusiñol en 1917, *La niña Gorda* (1914), *El català de La Mancha* (1917) kaj *En Josepet de Sant Celoni*. Escepta estis la membiografia rakonto titolita *Impresiones de arte* (1897) en hispana lingvo. Li verkis ankaŭ por gazetoj kiel *La Vanguardia* aŭ *L'Esquella de la Torratxa*. 

* Jardín de las Elegías. Son Moragues (ĉ. 1903) en Majorko.*Jardín de las Elegías. Son Moragues* (ĉ. 1903) en Majorko.
* Strato de Rouen (Muzeo Biblioteko Víctor Balaguer)*Strato de Rouen* (Muzeo Biblioteko Víctor Balaguer)
* Rozvojo*Rozvojo*
* Ĝardenoj de Ĝeneralifo*Ĝardenoj de Ĝeneralifo*

Bibliografio
------------

* *Desde el Molino*, Santiago Rusiñol, kun ilustraĵoj de Ramón Casas. 1a eldono: Barcelono, 1945. Represo, BANCA MAS cARDA EXBANK-Banco de Expansión Industrial, Barcelono, 1976.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755866
* GND: 118750453
* LCCN: n79063997
* VIAF: 9886682
* ISNI: 0000 0001 0868 7116
* SUDOC: 027779866
* BNF: 12159390f
* ULAN: 500028749
* BIBSYS: 90126898
* RKD: 68926
* ICCU: TO0V076662
* BNE: XX1039024
 |
**Santiago Tamazola** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Tamazola*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 484.

Geografio
---------

**Santiago Tamazola** apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3950 loĝantojn. El tiuj estis 1755 viroj kaj 2195 virinoj. La komunumo havas surfacon de 204,13 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 307 indiĝenoj. El tiuj 215 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Tenango** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Tenango*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 487.

Geografio
---------

**Santiago Tenango** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1782 loĝantojn. El tiuj estis 893 viroj kaj 889 virinoj. La komunumo havas surfacon de 196,50 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2040 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9 indiĝenoj. El tiuj 4 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Tenango Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Tillo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Tillo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 493.

Geografio
---------

Santiago Tillo apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 472 loĝantojn. El tiuj estis 222 viroj kaj 250 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2080 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14 indiĝenoj. El tiuj 13 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Tlazoyaltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Tlazoyaltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 494.

Geografio
---------

**Santiago Tlazoyaltepec** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4357 loĝantojn. El tiuj estis 1896 viroj kaj 2461 virinoj. La komunumo havas surfacon de 93,10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2540 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3593 indiĝenoj. El tiuj 2902 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2902 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Tlazoyaltepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.