recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
En geometrio, la **riproĉa kvadrata kahelaro** estas duonregula kahelaro de la eŭklida ebeno. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per riproĉigo de la regula kvadrata kahelaro.

Estas tri trianguloj kaj du kvadratoj ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ĝia simbolo de Schläfli estas *s{4,4}*.

Ĉi tiu kahelaro estas simila al la plilongigita triangula kahelaro ankaŭ kiu havas 3 trianguloj kaj du kvadratoj ĉirkaŭ ĉiu vertico, sed en malsama ordo.

Estas 2 diversaj unuformaj kolorigoj de riproĉa kvadrata kahelaro. La koloroj estu priskribataj per ciferoj 1, 2, 3. Tiam en la 2 variantoj de la kolorigoj, la 5 edroj (3.3.4.3.4) ĉirkaŭ ĉiu vertico havas kolorojn 11212, 11213.

Konstruo
--------

La **riproĉa kvadrata kahelaro** povas esti konstruita kiel riproĉigo de la regula kvadrata kahelaro, do kiel alterna tranĉo de la *entutotranĉita kvadrata kahelaro*, kiu estas la samo kiel la senpintigita kvadrata kahelaro.

Alterna tranĉo forigas duonon de la verticoj, kreantaj novajn triangulajn edrojn je lokoj de la forprenita verticoj, kaj igas la originalajn edrojn al havi duonan kvanton de lateroj. Kvadrataj edroj degeneras en laterojn.

Se la originala kahelaro konsistas el regulaj edroj la novaj trianguloj estas izocelaj sed ne egallateraj, kaj la rezultanta kahelaro estas neunuforma. Por ricevi unuforman kahelaron bezonatas komenci de kahelaro kun neregulaj oklateroj de certa formo. Lateroj de la devas esto alterne longaj kaj mallongaj.

Ekzemplo:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Regulaj oklateroj (uniforma kahelaro) | →  (alterna  tranĉo) | Izocelaj trianguloj (neuniforma kahelaro) |
| Neregulaj oklateroj (neuniforma kahelaro) | →  (alterna  tranĉo) | Egallateraj trianguloj (uniforma kahelaro) |

Vidu ankaŭ
----------

* Kahelaro de 2-dimensia ebeno
* Listo de unuformaj ebenaj kahelaroj

Referencoj
----------

* Branko Grünbaum, Shephard G. C..  (1987) *Tilings and Patterns - Kahelaroj kaj ŝablonoj*. Novjorko: W. H. Freeman. ISBN 0-716-71193-1. (Ĉapitro 2.1: *Regulaj kaj unuformaj kahelaroj*, p. 58-65)
* Robert Williams, *La geometria fundamento de natura strukturo: Fonta libro de dizajno*, Novjorko, Dovero, 1979. p38

* Kategorio Riproĉa kvadrata kahelaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Saint-Avit-le-Pauvre** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 80 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Avit-le-Pauvre etendiĝas sur 4,99 km², kaj havis 80 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 16 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Avit-le-Pauvre situas je alteco de 618 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Avit-le-Pauvre apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gilles Depatureaux, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Avit-le-Pauvre apartenas al la kantono de Saint-Sulpice-les-Champs, kies ĉefurbo estas Saint-Sulpice-les-Champs. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Saint-Sulpice-les-Champs
**Rickenbach TG** (la mallongigo *TG* signifas *Kantono Turgovio* kaj estas uzata por distingi la komunumon de aliaj lokoj kun sama nomo) estas komunumo en la distrikto Münchwilen de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 2 451 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Rickenbach, kiu ankaŭ estas nomita Rickenbach ĉe Wil respektive Rickenbach apud Wil (en la germana lingvo *Rickenbach bei Wil*) situas en la Malantaŭa Turgovio sude de la sanktgala urbo Wil. Rickenbach hodiaŭ estas kvazaŭ antaŭurbo de Wil. Tra la komunumo fluas la rivereto *Alpbach*, kiu oriente de ĝi alfluas al Turo. En okcidento Turo formas la limon komunuman kaj ankaŭ kantonon. Ĉar en Kantono Turgovio estas multe pli liberaj leĝoj por la malfermado de vendejoj ol en Kantono Sankt-Galo, en la vilaĝo Rickenbach ekzistas relative multaj grandaj vendejoj, kiuj profitas de la pli longaj malfermhoroj ol en la najbara urbo. Pro sia ligiteco al Wil kaj ankaŭ la bonaj konektoj al Vinterturo, Zuriko kaj Sankt-Galo la komunumo en la lastaj jaroj enorme kreskis kaj ankaŭ aktuele ekzistas granda konstruaktiveco.

Najbaraj komunumoj
------------------

Nur en oriento Rickenbach limas al turgovia komunumo nome Wilen. En nordo la komunumo limas al Wil, en okcidento al Jonschwil kaj en sudo al Kirchberg (cĥiuj tri en Kantono Sankt-Galo).

Trafiko
-------

Per la loka buso numoro 732 Rickenbach atingeblas en 10 minutoj ek de la stacidomo de Wil SG. Richeknbach situas ĉe la ĉefstrato de Togenburgo al Wil kaj havas ĉe la limo al Wil rektan aliron al la aŭtoŝoseo A1 de Zuriko tra Vinterturo al Sankt-Galo.

Historio
--------

Rickenbach estis la unuan fojon skribe menciita en la *Dokumento de Henau* en la 6-an de aŭgusto 754 kiel *Richinbach*. Per la dokumento la bienposedanto *Rotbald zu Henau* legacis al la Monaĥejo Sankt-Galo signifan havaĵon en Rickenbach. 

La hodiaŭa politika komunumo Rickenbach estis kreiita kadre de la turgovia komunumreformo la 1-an de januaro 1988 post disiĝo de la lokkomunumo Wilen de la lokkomunumo Rickenbach kaj posta kunigo de la lokkomunumo kun la municipkomunumo Rickenbach.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj komunumoj kun la nomo Rickenbach

* Kategorio Rickenbach TG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Rickenbach[*rompita ligilo*]
* Rickenbach TG en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

Bildoj
------

* Katolika preĝejo Sankta VerenaKatolika preĝejo Sankta Verena
* Konstruaĵo kun poŝtoficejo kaj kantona bankoKonstruaĵo kun poŝtoficejo kaj kantona banko
* Rivereto Alpbach en la centro de la vilaĝoRivereto Alpbach en la centro de la vilaĝo
* Muelejo RickenbachMuelejo Rickenbach
* Supermerkato ĉe la vilaĝorandoSupermerkato ĉe la vilaĝorando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Münchwilen |
| --- |
| Aadorf • Bettwiesen • Bichelsee-Balterswil • Braunau • Eschlikon • Fischingen • Lommis • **Münchwilen** • Rickenbach • Sirnach • Tobel-Tägerschen • Wängi • Wilen |  |

 |
**Robert Donaldson Jr.** (15-a de junio, 1800 - 18-a de junio, 1872) estis usona bankisto kaj subtenanto de la artoj.

Frua vivo
---------

Robert Donaldson naskiĝis je la 15-a de junio 1800 en Fayetteville, Norda Karolino, la plej aĝa el ses infanoj de Sarah (naskiĝinta Henderson) Donaldson kaj Robert Donaldson Sr. skota naskita komercisto, kiu konsolidigis sian komercon ĉe la komerca centro sur Cape Fear River.

Donaldson estis orfa je la aĝo de ok kaj estis sendita, kune kun siaj pli junaj gefratoj, por vivi kun familianoj loĝantaj apude.

Lia frato James Donaldson geedziĝis kun Alethea Lenox, filino de Robert Lenox,  kaj lia fratino Joanna Donaldson geedziĝis kun Dr. Oliver Bronson, "heredanto de riĉa Konektikuta financisto, bankisto, kaj dom- aŭ ter-spekulisto."   Ĉiuj liaj fratinoj lernis en Mordecai Female Academy en Fayetteville. 

En 1818, li diplomiĝis de la Universitato de Nord-Karolino ĉe Kapela Monteto. Post sia diplomiĝo, li veturis por kvin monatoj tra la Mezatlantikaj ŝtatoj kaj en 1820, veturis al Anglio, Skotlando kaj Francio. Estante en Londono, li heredis 300 000 dolarojn (ekvivalente al nunaj 6 281 429 dolaroj) de la bieno de Samuel Donaldson, fraŭla onklo kiu posedis prosperan komisionan domon. En 1821, li komisiis Charles Robert Leslie pentri lian portreton.

Referencoj
----------

1. 1 2   ISBN=9781588394422
2. ↑   ISBN = 9780807867013
3. ↑
4. ↑   ISBN = 9781584655985
5. ↑
6. ↑
7. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 824820
* VIAF: 28811345
 |
**Rickmansworth** estas urbo en la distriko Three Rivers (Tri Riveroj) de Hertfordshire, Anglio, 7 km okcidente de Watford kaj proksimume 35 km nordokcidente de Londono.

Strato en Rickmansworth.La urbo havas ĉ. 15.00 loĝantojn kaj situas apud la *Grand Union Canal* (Granda Unia Kanalo) kaj la rivero Colne, ĉe la norda fino de la *Colne Valley Park*.

Ĝi ekkreskis en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj post konekto al la Londona metroo per konstruo de la stacio de Rickmansworth. Hodiaŭ multaj loĝantoj laboras en Londono, kien ili pendol-trafikas. Per la aŭtoŝoseo M25 facile eblas atingi la flughavenojn de Luton kaj Heathrow.

Pri la historio de Rickmanworth kiel ĉekanala urbo ĝi ĉiujare memorigas per festivalo.

Konataj loĝantoj
----------------

* William Penn - fondinto de Pensilvanio
* Arthur Hodgson - aŭstralia politikisto
* Alan Duncan - membro de la parlamento (Konservativa Partio)

Esperanto en Rickmansworth
--------------------------

En Esperantujo la urbo estas precipe konata, ĉar dum kelkaj jaroj ĝi estis la sidejo de la iama eldonejo "The Esperanto Publishing Company Limited" (EPC, 1928-1988).

En la vilaĝo Heronsgate, kiu apartenas al Rickmansworth, de 1936/37 estis la sidejo de Internacia Esperanto-Ligo kaj post la kunfandiĝo kun Universala Esperanto-Asocio (UEA) ties oficejo.
**Robert Gist** (1917 -1998) estis usona aktoro kaj reĝisoro.

Dum la Granda depresio li laboris kiel radiaktoro en Ĉikago kaj post kiel aktoro en Broadway kun Josephine Hull. Li faris sian kinan premieron en la klasika kristnaska filmo de 20th Century Fox *Miracle on 34th Street* [Miraklo sur 34-a Strato] (1947). Gist ankaŭ estis vidita ĉe Broadway reĝisorita de Charles Laughton je The Caine Mutiny Court Marcial (1954) kun Henry Fonda kaj John Hodiak.

Dum li rolis je Operacion Petticoat (1959), Gist diris al reĝisoro Blake Edwards ke li mem interesiĝis pri reĝisorado. Edwards do dungis Giston por reĝisori epizodojn de la televidserio *Peter Gunn*. Gist poste reĝisoris epizodojn de televidseriojn *The Twilight Zone*, *Route 66*, Star Trek kaj aliaj.

Gist reĝisoris la televidprezentadon *Conversation at Midnight* de Edna St. Vincent Millay, produktita de Worley Thorne kaj Susan Davis, novembre 1961, ĉe Coronet Theatre en Los Angeles.

Aliaj filmoj
------------

* *Strangers on a Train*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 631853
* LCCN: no95008440
* VIAF: 14979672 61125802, 14979672
* ISNI: 0000 0000 8016 1023
* BNF: 141016343
* BNE: XX4878036
 |
**Blatten (Lötschen)** estas komunumo en la distrikto Okcidenta Rarono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 305 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Blatten situas en la supra Lötschen-Valo, tra kiu fluas la rivero Lonza, kiu fontas el la Lang-Glaĉero sur la teritorio de la komunumo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Blatten la setlejoj Eisten, Fafleralp, Kühmad, Ried, Telistafel kaj Weissenried, kaj diversaj alpopaŝtejoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 90,65 km², de kiuj 7,10% estas kovritaj de arbaro, 9,3% servas por agrikulturo kaj 0,4% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Blatten limas en nordnordokcidento al Kandersteg (BE), en nordnordoriento al Lauterbrunnen (BE), en nordoriento al Fieschertal, en oriento al Naters sudoriento al eksklavo de Baltschieder, en sudo al Rarono, kaj en okcidento al Wiler (Lötschen).

Trafiko
-------

Blatten situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas la vala vojo laŭlonge de Lonza de Goppenstein, ĉe la suda portalo de la malnova Lötschberg-Tunelo. Pere de poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Goppenstein la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Monda naturheredaĵo
-------------------

Granda parto de la komunuma teritorio apartenas al la regiono Jungfrau-Aleĉ-Bieĉhorno (germane: Jungrau-Aletsch-Bietschhorn), kiu estis la 13-a de decembro 2001 akceptita kiel unua alpa areo kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Blatten datiĝas el la jaro 1433 kiel *uffen der Blattun*. Blatten disiĝis en la jaro 1898 de la vala paroĥo Kippel.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Blatten

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Werner Bellwald*: *Blatten* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-06-02)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Blatten (Lötschen) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Blatten

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Blatten** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Okcidenta Rarono |
| --- |
| Ausserberg  •  Blatten  •  Bürchen  •  Eischoll  •  Ferden  •  Kippel  •  Niedergesteln  •  **Raron**  •  Steg-Hohtenn  •  Unterbäch  •  Wiler |  |

 |


Monda heredaĵo de UNESKO
**Rita Kőbán** [kObAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kőbán Rita** estas hungara kajakisto, kvarfoja olimpiano, dufoja olimpika kaj naŭfoja monda ĉampionoj, trejnisto.

Rita Kőbán naskiĝis la 10-an de aprilo 1965 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Rita Kőbán akiris trenistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Ŝi ricevis premiojn inter 1988-2020.

### Sporta kariero

Rita Kőbán inter 1977-2002 estis kajakisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj sur Danubo. Ŝi estis hungara ĉampiono 31-foje inter 1981-2000 individue aŭ teame. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988, Hungario en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun 2 oraj, 3 arĝentaj kaj bronza medaloj individue aŭ teame, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua naŭfoje inter 1986-1999. Kelkaj el ŝiaj partneroj en kajako estis Erika Géczi, Éva Laky, Éva Rakusz, ŝia plej grava trejnisto estis Katalin Rozsnyói. Depost sia aktiva sporta kariero ŝi havis postenojn en la hungara akvasporta vivo, krome ŝi estis ankaŭ trejnisto.

Ŝia libro
---------

* *Bye-bye háj* (kun Rita Pesuth kaj Ildikó Kállai, 2006)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812838
 |




* Portalo pri Biografio
Situo de la lago en Abĥazio
**Ritsa** (abĥaze *Риҵа*, kartvele რიწა), situanta en norda parto de Abĥazio, Kartvelio, estas la plej profunda lago en Kaŭkazo, ĉirkaŭbarita per miksitaj montaj arbaroj kaj subalpaj herbejoj. Ĝia akvo estas malvarma kaj klara. Montoj kun altecoj de 2200 ĝis 3500 m ĉirkaŭas la lagon. Multaj specimenoj de la Nordmann'a abio, kiuj atingas altecon de pli ol 70 metroj (230 ft), estas ĉirkaŭ la lago.

Ritsa estas nutrita per ses riveroj kaj degutas per unu, la Iupŝara-rivero. La ripozloko Avadhara kuŝas ĉe la nordo de la lago.

En 1930 la Ritsa-Natura Rezervejo (162.89 km²) estis fondita por protekti la naturan staton de la lago kaj la ĉirkaŭbaranta lando. La vojo de la Nigra Mara bordo estis konstruita en 1936. La lago estis grava turista allogaĵo dum la Soveta periodo. Malgraŭ la fakto, ke tie estis hotelo konstruita sur ĝia bordo kaj duopo de aliaj allogaĵoj, ĝi estas jam ne turista allogaĵo pro la konflikto en la areo.

Ritsa estas unu el la plej profundaj lagoj en Kartvelio, kaj estas riĉa je trutoj. La averaĝa ĉiujara temperaturo en la areo estas 7.8 gradoj laŭ Celsio (Januaro -1.1 °C, 17-a de aŭgusto.8 °C). La meznombra ĉiujara precipitaĵo estas proksimume. 2000 - 2200 mm. Vintroj estas iam neĝkovritaj, someroj - varmaj.

La Soveta estro Josif Stalin havis unu de liaj somerdomoj (daĉo) apud la lago. Hodiaŭ ĉi tiu daĉo apartenas al Abĥaza registaro.
Ritsem
**Ritsem** estas monta stacio en la norda sveda provinco Norrbotten kaj la historia provinco Laponio.

Priskribo
---------

La stacio kun malnova akvoenergia centralo situas sur la akvorezervejo Akkajaure, rekte kontraŭ la montarmasivo Akka en la komunumo Gällivare. En Ritsem estas junulargastejo kaj kampadejo uzeblaj tutjare. De ĉi tie, multaj migrantoj povas esti kondukataj al la alia bordo de Akkajaure per boato. Ritsem situas ĉe la Nacia Parko Stora Sjöfallet, tra kiu migrantoj sur la Padjelantaleden povas atingi la Nacian Parkon Padjelanta post taga migrado en Kisuris. Kune kun la Nacia Parko Sarek, ĉi tiu regiono reprezentas la plej grandan apudan naturrezervejon en Eŭropo. Ĉiuj tri parkoj estas parto de la Monda heredaĵo de Unesko en Laponio. Populara migra itinero estas la Padjelantaleden de Ritsem / Anönjalme tra Staloluokta al Kvikkjokk, por kiu vi planu ĉirkaŭ dek unu tagojn. La sekvaj pli grandaj urboj estas Jokkmokk kaj Gällivare.

Trafiko
-------

De Gällivare kaj Porjus (de Jokkmokk) estas ĉiutaga laŭsezona buso al Ritsem.

De la fino de junio ĝis meze de septembro, pramo veturas tri fojojn tage (matene, tagmeze kaj vespere) trans la Akkajaure al la samea setlejo Änonjalme (matene kaj vespere ankaŭ Vaisaluokta) kaj reen. La pramaj tempoj estas kunordigataj kun la busa horaro.

Eksteraj ligiloj kaj noto
-------------------------

* Junulargastejo en Ritsem Arkivigite je 2014-12-29 per la retarkivo Wayback Machine
* Horaro por Fjäll linio 93 de *Länstrafik i Norrbotten AB* (somero 2013) Arkivigite je 2015-12-13 per la retarkivo Wayback Machine (PDF; kB)
* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Ritsem en la germana Vikipedio.*
**Rábacsécsény** [rAbaĉEĉEnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Tét.

Preĝejturo de Rábacsécsény
Vilaĝdomo de Rábacsécsény
Lernejo de Rábacsécsény

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9136
* Telefonkodo: 96
* Areo: 16  km²
* Loĝantaro: 570
* Koordinatoj: 47°34′60″N 17°25'60″E

Situo
-----

Rábacsécsény situas sur ebenaĵo, for de ĉefvojo kaj fervojo, laŭ flankovojoj, laŭ maldekstra flanko de Rába, kontraŭe estas Rábaszentmihály. Tie estas trapasejo, ponto. Csorna troviĝas 16, Győr 23, Pannonhalma 30 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1228 en formo *"Chechen"*. Inter 1973-1989 Rábaszentmihály kaj Rábacsécsény estis unuigita sub nomo **Rábaújfalu** (=Rába-nova-vilaĝo).

Vidindaĵoj
----------

Vidindaĵoj estas la romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo kaj skulptaĵo pri Maria.

Famuloj
-------

En Rábacsécsény naskiĝis skulptisto Emil Eőry.

* Kategorio Rábacsécsény en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Riego de la Vega** [RJEgo delaBEga] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de La Bañeza* (Tero Banjeza), en la suda centro de la provinco. *Riego de la Vega* estas komprenebla etimologie kiel *Irigacio de la Valo*.

Komarkoj de la provinco Leono; *La Bañeza* sude, centre, violkolora.
Preĝejo de Riego de la Vega.
Preĝejo en Castrotierra de la Valduerna.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Castrotierra de la Valduerna, Riego de la Vega, San Félix de la Vega, Toral de Fondo, Toralino de la Vega kaj Villarnera de la Vega, okupas totalan areon de 37,57 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 708 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 1 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 51 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Valderrey, San Cristóbal de la Polantera, Santa María de la Isla, Villamontán de la Valduerna kaj Palacios de la Valduerna.

Historio
--------

Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. Dum jarcentoj estis orminado en proksimaj areoj.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, beto, fazeoloj, terpomoj kaj maizo) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado) kune kun industrio en industria zono.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758469
 |
**Robert LANSING** estas artnomo de **Robert Howell Brown** (1928 - 1994), usona aktoro. Lansing laŭdire prenis sian artnomon de Lansing, la ŝtata ĉefurbo de Miĉigano, ĉar kiel juna aktoro en Novjorko, li estis dungita por aliĝi al akcia kompanio en Miĉigano, samtempe ke li devus aliĝi al la Actors' Equity Association. La aktora asocio ne permesis al li aliĝi kiel "Robert Brown" ĉar alia aktoro jam uzis tiun nomon.  Dum junaĝo en radio, li ankaŭ uzis sian anglalingvan karesnomon *Bob Brown*.

Lansing militservis du jarojn en la usona armeo en Osako, Japanio, kie li laboris ĉe American Forces Network [Usona armea radio].

Dum sia longa kariero, kiu daŭris kvin jardekojn, Lansing aperis en 245 epizodoj de 73 televidaj serioj, 11 televidfilmoj kaj 19 kinfilmoj.

Lansing unue aperis en Broadway en la teatraĵo *Stalag 17* (1951) reĝisorita de José Ferrer, kiu invitis Lansing partoprenis prezentaĵojn ĉe New York City Center kiel *Cyrano de Bergerac* kaj *Rikardo la 3-a*. Li ankaŭ aktoris en teatraĵoj kiel *Suddenly, Last Summer*, *Charley's Aunt* kaj *The Great God Brown*. Televide li aperis en Kraft Television Theatre en kino, Lansing debutis en *Camera Three* kaj ĉefrolis en la filmo de sciencofikcio *4D Man* (1959). 

Dum 1960-aj jaroj li rolis en filmoj kiel A Gathering of Eagles, Under the Yum Yum Tree, An Eye for an Eye kaj Namu, the Killer Whale kaj dekoj da televidserioj, inter aliaj The Twilight Zone, Wagon Train, Daniel Boone, The High Chaparral, The Virginian, Ironside, Star Trek kaj The Name of the Game. 

Sekve, en 1970-aj jaroj li aperis en televidserioj The Flying Nun, The Interns, The Rookies kaj Bonanza inter aliaj kaj en filmoj kiel The Grissom Gang, Killer by Night, Acapulco Gold, Bittersweet Love. 

En la fino de 1970-a kaj 1980-a jardeko li partoprenis ne tiel bonajn produktaĵojn kiel The Deadly Triangle, Empire of the Ants, S.H.E: Security Hazards Expert (en kiu aktoris ankaŭ Omar Sharif), The Nest kaj Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman.

En la fino de 20-a jarcento li aktoris en televidserioj *Against the Law*, Law & Order, Murder, She Wrote kaj *Kung Fu: The Legend Continues*.

Referencoj
----------

1. ↑  Duffin, Allan T..  (Sep 30, 2005) *The 12 O'Clock High Logbook: The Unofficial History of the Novel, Motion Picture, and TV Series.*. BearManor Media.

* Kategorio Robert Lansing (aktoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 636533
* GND: 1055242201
* LCCN: n85199103
* VIAF: 104820546
* ISNI: 0000 0001 1579 6118
* BNF: 14196449n
* NLA: 35312059
* BNE: XX1580799
 |
**Rábano de Aliste** [RAbano deaLISte] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Aliste, en la okcidento de la provinco, angule kun plej nordorienta Portugalio. *Rábano de Aliste* estas etimologie tradukebla al *Rafano de Aliste*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj San Mamed, Sejas de Aliste, Tola y Rábano de Aliste, okupas totalan areon de 55,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 343 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 60 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Fornillos de Aliste, Samir de los Caños, Vide de Alba, Castillo de Alba, Brandilanes, Bermillo de Alba, Castro de Alcañices, Pino del Oro kaj Cerezal de Aliste.

Estas prahistoriaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluetas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, piedirado laŭ Jakoba Vojo, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754611
 |
Robert Lewandowski dum Futbala Mondpokalo 2018
Robert Lewandowski dum la gazetara konferenco (2015)
Robert Lewandowski en ĉemizo de futbalklubo Lech Poznań (2009)
Robert Lewandowski en ĉemizo de Borussia Dortmund (2010)
Robert Lewandowski en ĉemizo de FC Bayern München (2015)
Futbalmatĉo Pollando-Hungario 15.11.2011. Robert Lewandowski batalas kontraŭ József Varga kaj Vilmos Vanczák
Robert Lewandowski en FC Bayern München (2017)
Robert Lewandowski dum la trejnado kun la pola nacia teamo, antaŭ la matĉo Pollando-Hungario (2011)
Robert Lewandowski dum la ludo kadre de Ligo de Ĉampionoj de UEFA kontraŭ PFK CSKA Moskvo, en oktobro 2014
**Robert Lewandowski** (naskiĝis la 21-an de aŭgusto 1988 en Varsovio) estas pola futbalisto. Li ludas nun kiel avanulo aŭ ofensiva halfo en hispana teamo FC Barcelona kaj en la Pola nacia teamo de futbalo. Partoprenanto de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 kaj Futbala Mondpokalo 2018.

Kluba kariero
-------------

La unua grava seniora klubo de Robert Lewandowski estis Znicz Pruszków. Li ludis tie dum du jaroj kaj estis golreĝo de tria kaj dua ligo. Post tiuj sukcesoj, en 2008 li estis vendita al Lech Poznań por 1 500 000 zł. Kun tiu teamo li gajnis polan pokalon en 2009 kaj ĉampionadon en 2010 kiam li estis golreĝo de la unua ligo. Pro lia bona ludo grandaj kluboj interesiĝis pri li kaj en 2010 li estis vendita al germana klubo Borussia Dortmund por 4 500 000 €. Li rapide fariĝis grava ludanto de la nova teamo kaj multe helpis venki du germanajn ĉampionadojn (2010-11, 2011-12) kaj germanan pokalon (2011-12). En 2014 li subskribis 5-jaran kontrakton. La kontrakto kostis 60 000 000 €. Nun li estas golreĝo en Unua germana ligo de futbalo ludante en germana teamo FC Bayern München.

Nacia teamo
-----------

Robert Lewandowski debutis en la pola nacia teamo de futbalo la 10-an de septembro 2008 en matĉo kontraŭ San-Marino.

Li estas kapitano en la pola nacia teamo.

Privata vivo
------------

La 22-an de junio 2013 edziĝis kun karateo-sportistino **Anna Stachurska**.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala paĝaro[*rompita ligilo*]

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPola nacia teamo    Flago de Pollando    Futbala Mondpokalo 2022 |
| --- |
| 
* 1 Szczęsny
* 2 Cash
* 3 Jędrzejczyk
* 4 Wieteska
* 5 Bednarek
* 6 Bielik
* 7 Milik
* 8 D. Szymański
* 9 Lewandowski (teamestro)
* 10 Krychowiak
* 11 Grosicki
* 12 Skorupski
* 13 Kamiński
* 14 Kiwior
* 15 Glik
* 16 Świderski
* 17 Żurkowski
* 18 Bereszyński
* 19 S. Szymański
* 20 Zieliński
* 21 Zalewski
* 22 Grabara
* 23 Piątek
* 24 Frankowski
* 25 Gumny
* 26 Skóraś
* Trejnisto Michniewicz
 | Flago de Pollando |

 |

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 405040
* GND: 1042303614
* LCCN: no2018167345
* VIAF: 305241060
* ISNI: 0000 0004 1876 7795
* BIBSYS: 1615360583366
* NKC: xx0263832
 |
**Robert Weber** (naskiĝis en 1926 en Nov-Ĵerzejo, mortis la 2-an de januaro 2008 en Worcester) estis usona astronomo kiu laboris en la Laboratorio Lincoln dum pli tri jardekoj.

Li pasis sian infanaĝon en Broklino kaj en Nov-Ĵerzejo. Sub patra influo, li fariĝis sperta pri radio-komunikadoj. Li dungiĝis en la armeo en 1944, kaj estis teknika konsilisto en Koreio por la Usona Departmento pri Milito. Samtempe li laboris por la *Radio Corporation of America* de 1945 ĝis 1949.

Li ricevi en 1959 diplomon pri fiziko de la Departemento pri Fiziko de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio kaj laboris por Laboratorio Lincoln por 34 jaroj de 1962 ĝis 1996. Li ankaŭ laboris pri sondaj raketoj kaj studis la kosman polvon, kun la programoj *Helios (kosmosondilo)*, *Voyager* kaj *Explorer*. Li gvidis la teamon kiu disvolvis la prototipon de reto de sekvado de satelitoj en profunda kosmo GEODSS por la
la *United States Air Force*.   


| Asteroidoj malkovritaj, 8 el kiuj : |
| --- |
| 8409 Valentaugustus | 28-a de novembro 1995 |
| 11602 Miryang | 28-a de septembro 1995 |
| 12005 Delgiudice | 19-a de majo 1995 |
| 23612 Ramzel | 22-a de januaro 1996 |
| 26906 Rubidia | 22-a de januaro 1996 |
| 37687 Chunghikoh | 30-a de aŭgusto 1995 |
| 39645 Davelharris | 31-a de aŭgusto 1995 |

Nelonge antaŭ sia emeritiĝo en 1996, li malvolvis la antaŭulon de la projekto LINEAR : La datumoj estis permane akiritaj, notinte la poziciojn de la teleskopoj, kaj la bildoj necesis estis registrataj. Serĉi tra dudek kampoj estis taksiva elprovo. La objektoj estis aŭtomate malkovritaj sed nenia kongruo kun la pozicio de la steloj estis farita.

Li estis ankaŭ responsulo en la projekto, kiu gvidis al la disvolvo de la "CCDI 16" : ŝargkuplita-ico uzata en la fotiloj de LINEAR.

Malkovroj
---------

Kiel rezulto de siaj esploroj, Weber kaj lia teamo malkovris 8 asteroidojn en 1995 kaj 1996.

La asteroido 6181 Bobweber estis nomita en lia honoro en 2008.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  MPC listo de asteroidaj malkovrintoj(angle)
2. ↑  Asteroido 6181 Bobweber, de IAU Minor Planet Center (angle)

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio:Malkovrita de Robert Weber

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Robert Weber, Fizikisto ĉe Lincoln Labory
Regionoj IBRA, kaj Riverina ruĝe.
**Riverina** estas agrikultura regiono de sudokcidenta Nova Sudkimrio, Aŭstralio. Riverina distingiĝas el aliaj aŭstraliaj regionoj per la kombinado de ebenaĵoj, varma klimato kaj granda akvodisponeblo por irigacio. Tiu kombino ebligis, ke Riverina disvolvigu unue el la plej produktivaj kaj agrikulture diverse areojn de Aŭstralio. Lime sude kun la ŝtato Viktorio kaj oriente kun la Granda Disiganta Montaro, Riverina kovras la areojn de Nov-Sudkimrio de la drenbasenoj de Murray kaj Murrumbidgee ĝis iliaj kunfluejo okcidente.

La teritorio estas hejmo de grupoj de indiĝenaj aŭstralianoj kiel la *Wiradjuri* dum ĉirkaŭ 40 000 jaroj, kaj estis koloniigitaj de eŭropanoj meze de la 19-a jarcento kiel paŝtista regiono kiu havigis bovaĵojn kaj lanon al la merkatoj de Aŭstralio kaj eĉ eksterlanden. En la 20-a jarcento, disvolvigo de ĉefaj irigaciaj areoj en la valoj de Murray kaj Murrumbidgee kondukis al la enkonduko de kultivoj kiel rizo kaj vitejoj. Riverina havas fortajn kulturajn ligilojn al Viktorio, kaj fakte la regiono estis fonto de multo el la elano por la federacio de la aŭstraliaj kolonioj.

Gravaj setlejoj kaj servejoj en Riverina estas la urboj Wagga Wagga, Leeton, Griffith kaj Albury. Wagga Wagga estas hejmo de kampuso de la Universitato Charles Sturt kaj de du gravaj establoj de la armeo. La Universitato Trobe havas kampuson en Albury-Wodonga, ĝuste ĉe la ŝtata limo en Wodonga, Viktorio.

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Riverina en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818743
* LCCN: n83137272
* VIAF: 132561966
* NKC: ge307224
 |
la atlantika mezoceana dorso sur la insulo Islando videbliĝas kiel surfaca rifto
**Rifto** aŭ **rifta zono** respektive **rifta valo** (de la angla vorto "rift" por fendo aŭ disŝiraĵo) en la lingvaĵo de geologio estas fendo aŭ valo - super aŭ sub la marnivelo, do eventuale sub la akvosurfaco - kiu ekestis iom post iom per tektonika disiĝo de du partoj de kontinenta plato. Ekzemploj estas la Granda Rifto en Afriko, la valo Owens en Nordameriko aŭ la *Suprarejna Rifto* en Eŭropo. Se parto de la terkrusto ĉe la ekestinta fendo subensinkas, ekestas rifta valo, kaj se tia valo aparte larĝas, la ekestintan valegon oni geologie nomas "baseno" (ekzemple la Granda Baseno de okcidenta Nordameriko).

Ekesto
------

Riftaj zonoj ekestas en malfortaj zonoj de la litosfero, se la oceana aŭ kontinenta terkrusto pro la fluaj moviĝoj de la termantelo en certa areo estas aparte disigita. Kiel ĉiu materialo, la litosfero sub tiu fizika tensio povas disŝiriĝi.

skemo pri la ekesto de rifta valo
Malfortaj zonoj de la litosfero povas esti tie, kie la litosfero pro pli malnovaj geologiaj eventoj havas malsaman konsiston, aŭ kie ĝi nur aparte maldikas – tiajn punktojn oni nomas "varmegaj punktoj" (angle "hot spots"). En la riftaj zonoj aparte verŝajnas tertremoj kaj erupcioj de vulkano.

La kontinenta litosfero povas malsamspece reagi al la disigaj fortoj. En aparte malnovaj partoj de la litosfero ofte ekestas relative malvastaj valoj kun altaj randoj de la du partoj de la tektona plato – ekzemple la Granda Rifto en orienta Afriko. En aliaj partoj, kie antaŭe la litosfero per kreo de montaroj estis aparte dikigita kaj plivarmigita, povas ekesti larĝaj basenoj – kiel la Granda Baseno en la sudokcidento de Nordameriko.

Sed se la terkrusto maldikiĝas ĝis malpli ol proksimume 10 kilometroj kaj aldone malaltiĝas ĝis sub la marnivelo, oceano povas enpenetri la basenon. En geologie "malgranda tempointervalo" per suprenmoviĝo de basalta magmo kiel en la ekzemplo de la Ruĝa Maro povas ekesti nova oceana terkrusto inter la malnovaj kontinentaj randoj. Povas ekesti novaj tektonaj platoj kaj povas kreiĝi mezoceana dorso.

Vidu ankaŭ
----------

* Granda Rifto
* Orientafrika Rifto
* Rifta lago
* Faŭlto

* Kategorio Rifto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La okcidenta forko de la Blanka Rivero en Anderson, Indianao
La **Blanka Rivero** (angle The White River) estas rivero kun du forkoj kiuj fluas tra Meza kaj Suda Indianao. Ĝi estas la ĉefa flankrivero de la rivero Wabash.

La forkoj de la blanka rivero estas blua. La verda loko estas la rivera baseno.

La Du Forkoj
------------

La okcidenta forko, kiu estas 439 km longa, estas la plej longa forko de la rivero. Ĝi komencas flui en kamparan Vinĉesteron kiu situas en Randolph Kantono. La rivero kurbas tra Muncie, Anderson, kaj Indianapolis antaŭ ĝi ligas la orientan forkon.

La orienta forko komencas flui en Columbus ĉe la enfluo de la Driftwood kaj Flatrock riveroj. La orienta forko vojaĝas 261 km antaŭ ĝi kombinas kun la okcidenta forko.

La kombinita rivero tiam fluas 72 km antaŭ ĝi fluas en la riveron Wabash ĉe la Indianaa-Ilinoja ŝtatlimo apuda Mount Carmel. La tuta rivera baseno estas 14882 kvadratkilometoj.

Poluado
-------

En 1997, la Blanka Rivero estis unu de la plej minacataj riveroj en la Usono.

Dum la jaroj, homoj poluis la riveron kun pesticidoj kaj herbicidoj. La uzado de pesticidoj kaj herbicidoj sur sojfaboj kaj maizo estis, kaj jam estas, la kialo por la alta nivelo de polutio en la rivero.

Ankaŭ kloakaĵa superfluo el Indianapolis poluas la riveron.

Rivera Amuzaĵo
--------------

Kvankam la senĉesa minaco de poluado ekzistas, multe da homoj kaptas fiŝojn, kajakas, kaj kanuas sur la rivero. En norda Indianapolis ekzistas jaĥtan klubon ĉe la rivero. Kelkaj domboatoj situas ĉi tie.

Interesaj faktoj
----------------

* La elfluo de la okcidenta forko estas pli oriente ol la orienta forko.
* La Miami Tribo nomiĝis la riveron 'Wapehani' kiu signifas 'blankaj sabloj'.

* Kategorio Rivero Blanka (Indianao) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Saint-Bonnet |

**Saint-Bonnet-la-Rivière** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 305 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Saint-Bonnet-la-Rivière.Blazono de Saint-Bonnet-la-Rivière.

Geografio
---------

Saint-Bonnet-la-Rivière etendiĝas sur 10,11 km², kaj havis 305 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 30 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Bonnet-la-Rivière antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Marie Galaud, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Bonnet-la-Rivière apartenas al la kantono de Juillac, kies ĉefurbo estas Juillac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Juillac
Rigalo fabrikita en 1988, laŭ originalo de ĉ. 1600 en la Germana Nacia Muzeo, Nürnberg
dekstra
dekstra
La **rigalo** apartenas al la klavarinstrumentoj kaj estas portebla etorgeno, kiu estas ekipita nur per lamenfajfiloj. La nomo supozeble estas deduktebla de „rigole", la malnov-franca nocio por „gorĝo" ĉe lamenfajfiloj. Pensebla estus ankaŭ la dedukto de „regalis" (reĝa), ĉar imperiestro Maksimiliano la 1-a ricevis tian instrumenton kiel donaco.

Ĝi konsistas el mallarĝa kesto, kiu entenas la ventokeston kun la lamenfajfiloj. Antaŭe troviĝas la klavaro, malantaŭe estas du kejlbalgoj, kiujn traktas ne la muzikisto, sed alia persono. Por ludi oni metas la rigalon sur tablon. Kiel t.n. *bibliorigalo* ĝi estas nomata, se la klavaro inkluzive fajfiloj estas stiveblaj en la kunfaldeblajn balgojn. Tiuj ĉi balgoj tiam estas formitaj kiel „libroduonoj", kaj la instrumento havas laŭnome nur la grandecon de biblio, kaj dorsflanke ankaŭ aspektas tiel. Ege ŝatata estis la rigalo ne nur en la religia muziko, sed ankaŭ en la teatro-, ĉetabla-, danco- kaj domomuziko, precipe dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj.

En la 18-a jarcento la rigalo perdis sian popularecon, ĉar ĝiaj supratonozaj, knaradaj tonoj ne plu konformis kun la sonidealo de la epoko.

Nomado kiel memstara orgenregistro
----------------------------------

Kelkfoje orgenoj havas kiel memstara familio t.n. rigaloregistrojn. Tiuj ĉi estas markitaj laŭ la tonalto de kompareblaj labiofajfiloj per 16′, 8′ aŭ 4′ aŭ plua aldono kaj estas en- kaj elŝaltitaj per registroŝaltiloj. Kroma ebleco por ŝanĝi la sonon ofte estas movebla klapo, post kiu troviĝas la rigalfajfiloj, tiel ke oni povas ludi kun malferma klapo (supratonoza sono) aŭ fermita klapo (pli malhela, mallaŭta sono).

Krome ekzistas inter etorgenoj konstruformoj, kiuj entenas krom unu aŭ du registroj da rigalfajfiloj ankaŭ registron ferma 4′, je kiu la registroj ofte povas esti dividitaj en baso kaj diskanto. Tiuj ĉi instrumentoj havas plimalpli centre dividitajn klavarojn. Tio ebligas la ludadon de diversaj sonkoloroj per la dekstra resp. maldekstra mano por melodio kaj akompanado.

Moderna rigalo
--------------

En la nuntempo oni konstruas krom kopioj de historiaj instrumentoj ankaŭ modernajn rigalojn, kiuj disponas pri tonamplekso de C-c3 kaj funkcias per elektra blovilo.

Vidu ankaŭ
----------

* Portativo,
* Pozitivo
* Orgen-glosaro

* Kategorio Rigalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ĉefkatedralo de Ĉieliro de Maria** estas baroka katedralo en Hungario, en urbo Kalocsa.

Fotoj pri Ĉefkatedralo de Ĉieliro de MariaAerfoto pri la ĉefkatedralo kaj palaco en Kalocsa
La ĉefkatedralo en Kalocsa

Historio
--------

Katedralo konstruiĝis jam dum regado de Stefano la 1-a (Hungario) (en la 11-a jarcento). Ĝi estis romanika preĝejo omaĝe al Sankta Paŭlo supozeble kun 3 navoj. Laŭ la restaĵoj la longo estis 40, la larĝo 11 m-ojn. En la 13-a jarcento jam pli nova preĝejo konstruiĝis, kiel ĉefkatedralo. Ĝi estis 67 m-ojn longa kaj 28 m-ojn larĝa kaj detruiĝis pro la tatara invado en 1241. Post jarcento la ĉefkatedralo renoviĝis aŭ rekonstruiĝis, sed poste dum dominado de turkoj ĝi denove ruiniĝis. En la 18-a jarcento pli nova ĉefkatedralo konstruiĝis, plene pretiĝis en 1774. En 1795 pro fulmo incendio faris parte ruina la preĝejon. Ĝi plene renoviĝis, kiel impona ĉefkatedralo en 1912.

* ekstera longo: 74 m
* larĝo: 29 m
* longo de turoj: 71 m

Ekde 1988 la trezorejo estas vizitebla. Sub la ĉefkatedralo kriptoj troviĝas kun tomboj de ĉefepiskopoj, krome István Katona (historiisto) estis entombigita en flanka altaro.

La kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* Ĉefkatedralo Ĉieliro de Maria (Kalocsa) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ĉefkatedralo Ĉieliro de Maria (Kalocsa) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hungara Vikipedio
* 
* Arkivigite je 2010-10-09 per la retarkivo Wayback Machine
Cigüela ĉe Villarta de San Juan
La **rivero Cigüela**, *Jigüela* aŭ **Gigüela**, estas alfluanto de la rivero Gvadiano, kiu ekfluas en la provinco de Cuenca, ĉe la montopasejo Cabrejas, je 1.080 metroj super marnivelo, ne malproksime de la ekfluo de la rivero Júcar, proksime ankaŭ al la divido inter la basenaroj kiuj fluas al la Atlantiko kaj tiuj kiuj fluas al Mediteraneo en la Iberia Duoninsulo. Post trapaso de la loko ciudadreala de Villarta de San Juan, la Cigüela akvigis, kun la rivero Záncara, la humidejojn de Tablas de Daimiel, inter la municipaj teritorioj de Villarrubia de los Ojos kaj Daimiel, kaj tie kunnfluis ambaŭ riveroj, en sama sistemo lageca en la rivero Gvadiano.

Dum 225 km de fluado, ĝis aliro al Gvadiano, ĝi ricevas akvojn de variaj alfluantoj, inter kiuj elstaras Jualón, Torrejón, Valdejudíos, Riánsares, Amarguillo kaj Záncara. Ĉe Tablas de Daimiel, en la municipa teritorio de Villarrubia de los Ojos, ties akvoj miksiĝis kun la abundaj ekfluaĵoj de la zono kaj kun la alfluanto «La Madre Chica», kaj tiele iĝis definitive la rivero Gvadiano.

Lastatempe la tuta areo sekiĝis pro troa ekspluatado de la akvoj fare de agrikulturistoj pere de putoj. Nur eventualaj akvaldonadoj pere de la Transfluejo "Tajo-Segura" tra la rivero Valdejudíos en Carrascosa del Campo, revivigis iome tiun riveron.
La rivero antaŭ Mariboro
La rivero ĉe Drávaszabolcs
**Dravo** (kroate, slovene kaj itale *Drava*, hungare *Dráva*, germane *Drau*) estas grava dekstra alfluanto de Danubo en suda parto de Mez-Eŭropo.

Ĝi devenas en Italio, en la Karni-Alpoj ĉe Toblach, poste fluas sudorienten tra Aŭstrio, Slovenio, Kroatio kaj alfluas la Danubon sude de Apatin, ĉe marĉa naturrezervejo *Kopački rit*. 

Ĝi estas limrivero inter Kroatio kaj Hungario. Ĝi longas ĉirkaŭ 695 km, ĝia plej grava alfluanto estas la Mura, kiu alfluas ĝin ĉe Legrad (hu:Légrád). 

Ĝia aŭstra parto - la *Drau Tal* - estas la plej longa valo de la Alpoj. La akvocentraloj sur la rivero donas trionon de la aŭstra elektroproduktado. Oni eĉ eksportas la kurenton. 

La rivero estas ŝipebla ekde la aŭstra Villach, tamen ŝipoj maloftas. Fluante tra Slovenio prolongiĝas "valo de Drava" kaj trapasante montojn post Maribor malfermiĝas *Dravsko polje* (kampo de Dravo). Entute en Slovenio sur la rivero Dravo situas 7 akvocentraloj. En la kroata parto oni planas akvocentralon.

akvokolekta areo: ĉirkaŭ 11.000 km²

Gravaj urboj apudriveraj (kaj ĉe la alfluantoj): Graz, Mariboro, Ptuj, Osijek, Barcs.

Akvonivelaj indikiloj: Botovo, Őrtilos, Barcs, Drávaszabolcs, Osijek. 

La rivero Dravo

* Dravo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Dravo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Karatako** (latine **Caratacus**, kimre *Caradog* kaj irlande *Carthach*) estis reĝo en Britanio, kiu mortis en 51 p.K.

Vivo
----

Karatako estis filo de Cunobelinus, potenca reĝo de la antaŭromia epoko, kaj kies ĉefurbo estis la fortikigita Camulodunum (hodiaŭ Colchester). Kiam Cunobelinus mortis en ĉ. 40 p.K. Caratacus kaj ties frato Togodumnus estis la plej gravaj regantoj en sdua Britanio. Ili regado eetndiĝis norde de Tamizo, en areo de triboj Catuvellauni kaj Trinovantes; sed la plim,ulto de la triboj akceptis ilian superecon. Cunobelinus havis amikajn rilatojn al Romo dum sia 30-jara regado, por eviti ties armeon. Liaj filoj ne sekvis lian politikon. Lia filo Adminius fuĝis en ĉ. 40 p.K. al imperiestro Kaligulo kaj volis atingi enmarŝon de la romiaj soldatoj. Li ne sukcesis.

La onklo de Karatako estis Epaticcus, kiu etendis la areon de Catuvellauni je aereoj de tribo Atrebates. Post morto de la onklo en ĉ. 35 p.K. la Atrebates reakiris la areon dum regado de Verica, sed perdis tion fine al Karatako. Verica fuĝis komence de regado imperiestro Claudius (41 p.K.) al la Romia imperio. Claudius tiel havis konvenan ekskuzon por invado de Anglio, kio komenciĝis en 43 p.K..

Karatako kaj Togodumnus gvidis energian kontraŭstaron de la brita popolo, kiam la unuaj trupoj alvenis kun gvido de Aulus Plautius. la fratojn venkis la romiaj soldatoj en du bataletoj - verŝajne ĉe Kent - kaj ili devis retiriĝi al iu rivero (eble Medway). La tribo Boduni ekobeis al Plautius kaj tiu konstruis fortigitan lokon sur la triba areo, de kie atakis la armeon de Karatako. Karatako false pensis, ke la rivero mem protektas liajn soldatojn. La keltaj trupoj de Plautius tranaĝis la riveron surprizis la britojn. Ili uzis ĉevalojn, armeajn ĉarojn kaj venkis la britojn.

Fontoj mencias Karatakon en 51 p.K. kiel princon en Kimrio, kie li gvidis la kontraŭstaron ekde 44 p.K.. La decida batalo okazis inter la britoj kaj romianoj verŝajne ĉe Llanymynech - sude de Oswestry -, kiam la pli bone ekipitaj romiaj soldatoj venkis lian armeon. Karatako fuĝis pli norde al reĝino de la potenca tribo de Brigantes, Cartimandua, kiu do lin transdonis en kaĝo. 

Karatako kaj lia familio estis transportita al Romo, kie li montris netimemon kaj parolis dignoplene al Claudius kaj akcentis, ke lia persista kontraŭstaro alportis gloron al la imperiestro. Tion oni baldaŭ forgesas, se oni mortigas lin; se oni indulgas lian vivon, oni ĉiam rememoras la mildecon de la imperiestro. Claudius donis indulgis Karatakon kaj lian familion. Pri la plua sorto de Karatako ne estas konata.

* Karatako en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Karatako en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 377665
* GND: 1023065916
* LCCN: n81047584
* VIAF: 299390718 82669759, 299390718
* NLA: 65960378
 |
**Deva** [DEba] estas rivero en la nordo de Hispanio. Ĝi fluas tra la aŭtonomaj komunumoj Kantabrio kaj Asturio. Ĝi elfluas en la vilaĝo Fuente Dé (Kantabrio) kaj enfluas en la Kantabran Maron (Atlantiko).

Ĝia plej granda alfluanto estas la rivero Cares, kiu elfluas en Asturio kaj alfluas al Deva en la vilaĝo Panes, ĉe Puente Llés. Kaj Deva kaj Cares estas popularaj por fiŝkaptistoj pro tio, ke en ili abundas salmoj.

Nomo
----

Oni pensas, ke la nomo devenas de diino Deva de la kantabroj. En la monto Cildá oni trovis altarŝtonon dediĉitan al tiu diino, kiu estas konata en la kelta landaro pro ties rilato al akvo. La vorto Deva estas kelta kaj ĝi eble estas rilata al radiko *di-* (de la hindeŭropa \*deiwos, en la latina *divus*, *diva*, tio estas *dio* en Esperanto). Tiun ĉi nomon oni uzas ankaŭ en Galegio, en la samnomaj riveroj (Deva) en la provincoj Pontevedra kaj Oŭrenso, kiuj enfluas en la riveron Minjo; estas ankoraŭ alia rivero Deva en Gipusko.

* Kategorio Rivero Deva en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hendrik (Rik) DAEMS** (18-a de aŭgusto 1959) estas flandra politikisto kaj membro de la ĉambro de reprezentantoj por la liberala partio *Vlaamse Liberalen en Democraten* (VLD). Li studis Komercan Inĝenieradon en la lernejo por Surmerkatigo Solvay. Post liaj studoj li dum du jaroj laboris kiel asocia spertulo por la "Central American Institute for Public Administration" en Kostariko, anstataŭ servi en la armeo.

Ekde 1980 li iĝis la administranto de la vinkompanio "Daems & Zonen". Li ankaŭ administris artan kompanion, per kiu li vendis siajn proprajn pentraĵojn.

En 1987 li elektiĝis kiel popolreprezentanton kaj en tiu sama jaro li iĝis la vicprezidanto de la politika partio VLD. Li estis urbestro de la urbo Aarschot de 1985 ĝis 1994, postsekvinte sian patron Jos Daems.

Por la balotoj de 1999 Daems transloĝiĝis al Loveno. En 1999 li iĝis Ministro pri Telekomunikado kaj Publikaj Kompanioj. Dum li respondecis pri publikaj kompanioj, la granda flugkompanio Sabena bankrotis, kaj multaj homoj kritikis Daems ke li ne sufiĉe provis tion eviti.

En 2003 la ministra posteno de Daems ne estis renovigita. Li iĝis respondeculo por la partio VLD ene de la Ĉambro por Reprezentantoj, kaj membro de la urba konsilio en Loveno.

Je la 10-a de januaro 2006 Daems demisiis kiel respondeculo por la partio VLD, ĉar evidentiĝis ke li havas rilaton kun Sophie Pécriaux, membro de la franclingva socialisma partio PS. Ŝi estis graveda de li.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 61693
 |