recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Termoparo** estas konstruero el du diversaj sed ĉe la fino kuplitaj metaloj. La termoparoj servas plej ofte por mezuro de la temperaturo.  

La termoelektra generatoro funkcias laŭ la sama principo, kuplita per du diverse dotitaj duonkondukaj materialoj. (legu pri tio la termoelektra malvarmigo).

Funkciado
---------

Okaze de temperatura diferenco ĉe liberaj finoj de la kunligitaj duonkondukaj materialoj, estiĝas elektra tensio laŭ la Seebeck-efiko.

La potenciala diferenco estas proksimume proporcia al la temperatura diferenco kaj dependa de la konduka materialo. Ĉe metalaj duonkondukiloj aperas tensio de kelkaj mikrovoltoj ĝis milivoltoj.

La plej oftaj termoparoj estas:

* nikel-krom/nikelo -90 ĝis 1370 °C (tipo K; plej ofta tipo)
* fer-kupro/nikelo -50 ĝis 760 °C (tipo J; por industria uzo)
* platina-platina/rodio 0 ĝis 1760 °C (tipo S; por alta temperaturo)

Por mezuroj de pli altaj temperaturoj, (T > 1600 °C) oni uzas iridio-iridio/rodio-termoparojn, por mezuro de pli malaltaj temperaturoj (T < -250 °C) oni uzas oro/fero-nikelo/kromo- aŭ oro/fero-oro/arĝento-termoparojn.

Apliko
------

Oni uzas al termoparojn krom temperaturmezurado ankaŭ por energioproduktado (termovoltaiko). Tiam oni uzas anstataŭ metaloj duonkondukajn materialojn, ekz. Bi2Te3, PbTe, SiGe, BiSb aŭ FeSi2, kiuj havas la efikecon de 3-8 %. Tiuj estas uzataj plej ofte por produkti fajrerojn aŭ en kosmosondiloj, kie la disfalantaj radioizotopoj donas la necesan varmon.
***The Wild Wild West*** estas usona vakera televidserio pri sciencfikcio produktita de CBS kiu elsendis ĝin dum kvar sezonoj el septembro 1965 ĝis aprilo 1969. Oni faris du televidajn filmojn kun la origina aktoraro en 1979 kaj 1980 kaj la serio estis adaptita por kina filmo en 1999. 

Disvolvigita kiam la vakeraj televidprogramoj perdis hegemonion antaŭ la spiona ĝenro, tiu serio estis planita de sia kreanto, Michael Garrison, kiel "James Bond ĉevalrajde." La agado okazas dum la regotempo de la Prezidento Ulysses Grant (1869–77), kaj la serio sekvas la agentojn de la Sekreta Servo nome James West (Robert Conrad) kaj Artemus Gordon (Ross Martin) dum ili solvis krimenigmojn, protektitaj rekte de la Prezidento, kaj nuligis la planojn de megalomaniaj maliculoj. La serio montris nombrajn fantaziajn elementojn, kiel ekzemple teknologie progresintaj aparatoj uzitaj de la agentoj kaj iliaj kontraŭuloj. La kombino de tempokadro de Viktoria epoko kaj la uzado de Verne-eska teknologio inspiris la konsideron ke tiu serio estas unu el plej "videblaj" praaĵoj de la ĝenro de vaporpunko. Tiuj elementoj estis plifortigitaj en la kina adapto de 1999.

Notoj
-----

1. ↑   Kesler, Susan E. (1988). The Wild Wild West: The Series. Arnett Press. ISBN 0-929360-00-1.

* Kategorio The Wild Wild West en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Expo-2017 Astana** (aŭ **Ekspo-2017 Astano**) estas planita specialigita Internacia ekspozicio, agnoskita de la Internacia Oficejo pri Ekspozicioj (IOE), kiu okazos ekde la 10-a junio ĝis la 10-a de septembro de 2017 en Kazaĥia ĉefurbo Astano. Temo de la ekspozicio estas «Energio de la Estonteco». Kiel oni atendas, en EXPO-2017 partoprenos pli ol 100 landoj kaj internaciaj organizoj, kaj 2-3 milionoj da vizitantoj.

La 10-a junio de 2011 en Parizo, en stabejo de la Internacia Oficejo pri Ekspozicioj, Komisaro de la Internacia specialigita ekspozicio EXPO-2017 Rapil Ĵoŝibajev renkontis kun la Ĝenerala Sekretario de IOE s-ro Vicente Gonzalez Loscertales. Dum la kunveno s-ro Ĵoŝibajev transdonis la oficialan peton de la Respubliko de Kazaĥio, subskribitan de la ĉefministro de Kazaĥio.

En rezulto de sekreta voĉdonado dum la 152-a Ĝenerala Asembleo de la Internacia Oficejo pri Ekspozicioj en ĉefurbo de Kazaĥio Astano, ricevite plimulton de voĉdonoj (103 el 161), antaŭeniris la belgan urbon Lieĝo kaj estis anoncita kiel loko de okaziĝo de la «EXPO-2017».

La ekspozicio havas sloganon «Energio de la Estonteco» kaj dediĉas sin al alternativaj energifontoj.

La interreta vendado de biletoj al la Ekspozicio komencis ekde 10-a decembro de 2016, tamen poste, kiel oni informis, la biletojn ankaŭ oni povos aĉeti eksterrete. La informo pri la kosto de la biletoj estas havebla en oficiala retpaĝo kaj komencas de 4000 tengoj por unu persono (proksimume 11 eŭroj aŭ 12 usonaj dolaroj) por viziti la Ekspozicion ekde lundo ĝis vendredo kaj 6000 tengoj (proksimume 17 eŭroj aŭ 18 usonaj dolaroj) por unu persono dum ripoztagoj.

Ĉirkaŭ 85 % el tuta nombro de vizitantoj estos civitanoj de Kazaĥio, ceteraj 15 % — civitanoj de fremdaj landoj. Plimultaj el ili vojaĝos el landoj de la KSŜ kaj Ĉinio. Signifa nombro de la turistoj atendas ankaŭ el Eŭropo, Japanio kaj Usono.

Maskotoj kaj simboloj
---------------------

La Maskotoj de la Expo-2017, elektitaj per popola voĉdonado, estas Tanir (kaz. *Тәңір*, tradukas kiel «ĉielo») kaj Kaskir (kaz. *Қасқыр*, tradukas kiel «Lupo»).

Pavilonoj
---------

La pavilonoj de la partoprenantaj landoj en la ekspozicio okupos spacon je 47160 kvadratmetroj.

Oficiala retpaĝo
----------------

Oficiala retpaĝo de la «EXPO-2017» estas expo2017astana.com Arkivigite je 2017-05-31 per la retarkivo Wayback Machine.

* Kategorio Internacia Ekspozicio (2017) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
impona termoradiila figuro el la 1930-aj jaroj de la firmao Buick
**Termoradiila figuro** estas dekorilo kaj rekonilo de multaj aŭtomobilaj markoj (ĉe iuj markoj historia, nun ne plu uzata). 

Kiam fine de la 19-a jarcento ekkonstruiĝis la unuaj aŭtomobiloj, termoradiiloj estis grava konstruero de la novaj aŭtomobilaj motoroj kaj ili iĝis impresa parto de la karoserio, kutime centre de la antaŭa flanko de la aŭto, ĉar tie pro la veturado estis plej da vento, kiu dumveture ĉirkaŭfluis la termoradiilon ankaŭ sen aldona ventumilo. Por ankoraŭ pliakcenti la imponecon de la termoradiiloj de tiuj unuaj aŭtoj, la produktantaj firmaoj ofte super ĝi instalis dekoran statueton, kiu embleme reprezentis la aŭtomobilan firmaon - la termoradiilan figuron. Ili estis kutimaj ĝis la 1940-aj jaroj, sed nuntempe nur malmultaj, kutime aparte multekostaj kaj luksaj, aŭtomobilaj markoj ankoraŭ havas tian embleman figuron.

Povas temi pri figuretoj de homoj (ekzemple de la firmao Rolls-Royce, de bestoj (ekzemple la jaguaro de la marko Jaguar aŭ emblemoj (ekzemple la triradia stelo de Mercedes-Benz). La figuroj kutime estis kaj estas produktitaj aparte artece kaj detalece - ja temas pri dekorilo kiu substreku la valorecon de la aŭtomobilo. 

Kiam aŭtomobiloj signife pli disvastiĝis kaj malmultekostiĝis post la Dua Mondmilito, termoradiilaj figuroj ekmalaperis. Krom la kialo ŝpari la aldonajn kostojn de la dekorilo, plia kaŭzo estis la sekureco: Kiam aŭtomobilo ekipita per termoradiila figuro koliziis kun piediranto, la figuro ofte kaŭzis aldonajn, foje tre severajn, vundiĝojn. La nuntempe ankoraŭ uzataj figuroj de la firmao Mercedes-Benz tial ekzemple havas mekanismon, kiu garantias ke en kazo de kolizio la figuro moveblas sen frakasiĝi disde la aŭta karoserio. 

Termoradiilaj figuroj ofte estas aparte alloga celo de rabo kaj ankaŭ de vandalismo. Ekzemple la figuro de la menciata firmao Mercedes-Benz, malgraŭ la fakto ke ĝi moveblas sen frakasiĝi, estas la plej ofte reaĉetata aŭtomobila parto de tiu marko. La figurojn de la plej novaj modeloj de la firmao Rolls-Royce tial eblas aŭtomate subenlevi kaj malaperigi en la karoserio per premo de butono ene de la aŭto, kaj ankaŭ se mekanismo perceptas ke iu tuŝas la figuron, ĝi aŭtomate estas subenlevata kaj malaperigata en la karoserio.

Galerio de termoradiilaj figuroj
--------------------------------

* "spirito de ekstazo" de Rolls-Royce"spirito de ekstazo" de Rolls-Royce
* jaguaro de la firmao Jaguarjaguaro de la firmao Jaguar
* "flugila B" de Bentley"flugila B" de Bentley
* figuro de Horchfiguro de Horch
* flugila globo, ankaŭ de Horchflugila globo, ankaŭ de Horch
* simbolo de Packardsimbolo de Packard
* figuro de Chevroletfiguro de Chevrolet
* leono de Peugeotleono de Peugeot
* stelo de Mercedes-Benzstelo de Mercedes-Benz

Eksteraj ligiloj
----------------

* Termoradiila figuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Termoradiila figuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* historio de kaj bildoj pri termoradiilaj figuroj (germane)[*rompita ligilo*]
* pri termoradiilaj figuroj de aparte historiaj aŭtomobiloj (ankaŭ germane) Arkivigite je 2010-06-14 per la retarkivo Wayback Machine
**Theodor Anton KERN** (naskiĝinta la 10-an de julio 1900 en Salzburg-Morzg, mortinta la 28-an de februaro 1969 en Hitchin/Hertfordshire) estis aŭstra pentristo. 

Verko de Kern sur la urbodomo de Hallein
Tri elementoj alegorie en la timpano de la eksa fajrobrigadejo de Saalfelden)

Vivo
----

Estante filo de tombejadministranto li trejniĝis ĉe Akademio de Belartoj de Vieno, kie li estis disĉiplo de Josef Jungwirth, Karl Sterrer kaj Alois Delug. Ekde 1926 li verkis kun Anton Faistauer (li ekkonis lin en 1923) i.a. ĉe la dezajno de la Granda festivalejo kaj por la komunumo Morzg (kirke). Li anis ĉe la salcburgia filio de "Sonderbund österreichischer Künstler". Inter 1927 kaj 1936 li membris ĉe "Hagenbund" en la kadro de kiu li ankaŭ okazigis ekspoziciojn. Inter 1926 kaj 1935 estiĝis pluraj vandbildoj de Kern en/sur ekleziaj kaj sekularaj konstruaĵoj de Salcburgio. Li estis membro de la salcburgia porartista ligo "Der Wassermann" havante atelieron (kun lernigejeto) ĉe Künstlerhaus Wien en Vieno. Ekde 1930 li pliperfektigis siajn studojn litografiajn kaj gravurajn en Vroclavo. En 1932/33 li instruadis je Eton College. 

Enla 1930-aj jaroj li vojaĝis multe kaj iĝis finfine piega kristano. En 1938 post Anschluss li elmigris al Britio kie li daŭrigis faron eks. de freskoj por kirkoj. Li estis helpinta amikojn fuĝi el okupita Aŭstrujo. En Anglujo liaj verkoj ne plu montris influrojn de Faistauer kaj anoj de la franca klasika Moderno sed iĝis pli kaj pli abstrakciaj. Inter 1950 kaj 1955 li ankaŭ instruadis ĉe la artolernejo de Luton. Krome li konsilis la societon *Hitchin Art Club*.

Verkoj en Salcburgio (elekto)
-----------------------------

* fasado ĉe la urbodomo de Hallein
* preĝejo de Seeham, 1931
* sanigejo tuberkuloza *Grafenhof* en Sankt Veit im Pongau, Kapelo Sankta Kruco
* alegorioj de tri elementoj sur la timpano de la eksa fajrobrigadejo en Saalfelden

Ekspozicioj
-----------

En 1975 la salcburga Rezideja galerio dediĉis al li eksponaĵmontro okaze de la 75-a datreveno naskiĝtaga.

Literaturo
----------

* Biografio ĉe SalzburgWiki
* data.onb.ac.at/Personenlexikon/Kern Theodor

Notoj
-----

1. ↑  Baptoregistro de Stadtpfarre Salzburg-Nonntal, volumo VIII, p. 167
La enorma Kristala Palaco estis konstruita en ĝuste nur naŭ monatoj.
La **Granda Ekspozicio** aŭ en angla *Great Exhibition of the Works of Industry of All Nations* (Granda Ekspozicio de la Laboroj de la Industrio de Ĉiuj Landoj) aŭ mallonge *The Great Exhibition*, foje referencata ankaŭ kiel la *Crystal Palace Exhibition* (Ekspozicio de la Kristala Palaco) alude al la provizora strukturo en kiu ĝi okazis, estis internacia ekspozicio kiu okazis en Hyde Park, Londono, Anglio, el la 1a de Majo al la 15a de Oktobro 1851. Ĝi estis la unua en serio de Mondaj Foiroj, nome ekspozicioj de kulturo kaj industrio kiuj iĝis tre popularaj en la 19a jarcento, kaj konsistis en tre multe anoncitaj eventoj. La Granda Ekspozicio estis organizita de Henry Cole kaj la Princo Alberto, edzo de la reganta monarko, reĝino Viktoria. Ĝi estis vizitita de famuloj de tiu epoko, kiel Charles Darwin, Samuel Colt, membroj de la Orleanisma Reĝa Familio kaj verkistoj Charlotte Brontë, Charles Dickens, Lewis Carroll, George Eliot kaj Alfred Tennyson. La muziko por lamalferma ceremonio estis sub la diriĝento Sir George Thomas Smart kaj la muziko el la ekspoziciitaj orgenoj por la procesio de la reĝino estis sub estreco de William Sterndale Bennett.

* Kategorio Granda Ekspozicio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 611596
* GND: 5083699-7
* LCCN: n50043081
* VIAF: 155385646
* ISNI: 0000 0001 2189 9527
* LIBRIS: 225346
* SUDOC: 031430910
* BNF: 12264651j
* NLA: 36187983
* NKC: mzk2017938764
* BNE: XX40718
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Ŝtonurbo (Zanzibaro). |

 
***La ŝtona urbo*** estas historia romano de Anna Löwenstein, originale verkita en Esperanto kaj publikigita en 1999. Rapide sekve ĝi publikiĝis ankaŭ en anglalingva versio, verkita de la aŭtorino mem, kaj en 2010 aperis krome en la franca, en traduko de *Godeleine Logez*. La romano temas pri kelta sklavino, portata al antikva Romo. Ĝi esperantlingve aperis en pluraj rapide sinsekvantaj eldonoj.

Gerrit Berveling en recenzo de la revuo Fonto, citita sur la malantaŭa kovrilo de la libro, laŭde esprimis la juĝon ke "... La romano egalas la teman kaj rakontadan amplekson kaj impresivon de *Quo Vadis?*, sed bonŝance sen ties historiaj stultaĵoj, naciismaj troigoj kaj sukereca propagando por iuspeca kristanismo ... *La Ŝtona Urbo* simple estas vivo. Gratulon al la aŭtoro!"

Roluloj
-------

* Akteo

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* esperante recenzo en la magazino Monato

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience : entajpu la vortojn "la stona urbo".
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen referencoj! | **Tiu ĉi artikolo pri psikologio havas liston de fontoj, literaturo aŭ eksteraj ligiloj sed neniun aŭ nesufiĉajn referencojn.

---**
Vi povas plibonigi ĝin, aldonante referencojn al fidindaj fontoj. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Aŭgusto 2023)*Bonvolu krei Kategorio:Senreferencaj artikoloj pri psikologio! |

**Neŭrolingvistika programado** (laŭvorta traduko el la anglalingva nomo *neuro-linguistic programming*, ofte mallongigita **NLP**) estas aro da modeloj, principoj kaj kredoj, kiuj celas priskribi la rilatojn de la homaj menso kaj lingvo. Antaŭ ĉio ĝi tamen estas aro da teknikoj, kiuj, laŭ la adeptoj de la praktiko, kapablas ŝanĝi la homan konduton kaj solvi mensajn kaj korpajn problemojn kaj tiel evoluigi la personecon. Ĝi estis kaj estas uzata en tiel diversaj kampoj kiel komunikado, psikoterapio, edukado, psikologia konsilado, trejnado, sporto, vendado, komerca administrado kaj sociaj rilatoj.

La komencaj evoluigantoj de NLP ĉirkaŭ la jaro 1973 estis Richard Bandler, studento, kaj John Grinder, profesoro de lingvoscienco, kune kun Gregory Bateson, socisciencisto. La naskiĝon de NLP evidente influis ĝeneralaj ideoj de la Nova Epoko kaj kredo pri senlima latenta evolupovo de la homo. La nomo "neŭrolingvistika programado" estis kunmetita por komprenigi kombinon de esploroj pri la menso kaj nervoj (*neŭro-*), la lingvo (*lingvistika*) kaj la sistema organizado de homaj perceptado kaj pensado (*programado*), celante ŝanĝi la subjektivan komprenon pri la reala mondo kaj la homan konduton. -- Hipnota terapio estas proksima al NLP.

Ekzemple, en ekzercoj de NLP, oni povas ŝanĝi la distancon, koloron, grandon kaj nuancojn de objekto. Personon timigan (ekzemple la estron de la trejnato) oni povas imagi eta, pala kaj forpelita al anguleto. NLP pretendas, ke ripetante ĉi tiajn imago-ekzercojn eblas ŝanĝi la mensajn bildojn tiel, ke ŝanĝiĝos ankaŭ la efektivaj konduto kaj rilatado okaze de reala renkonto.

Rilatoj al Esperanto
--------------------

Neŭro-lingvistikan programadon en sia profesia laboro interalie uzas la esperantistoj Remi Rudaitytė (psikologino) kaj Thomas Pusch (kuracista psikoterapiisto)[*mankas fonto*], sed probable ankaŭ pliaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Empiriismo
* Sciteorio
* Ĝenerala semantiko
* Lingvistiko
* Psikologio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Neŭro-lingvistika programado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* du-paĝa recenzo pri "Scienco kaj Sano" de Alfred Korzybski (esperante)
* Oftaj demandoj kaj respondoj pri NLP (angle)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  noto, arkivigita laŭ stato de septembro 2023
Ter-Taga simbolo
Neoficiala Teroflago, de John McConnell, montranta la NASA-fotaĵon *La Blua Globeto*.
La **Terotago** aŭ foje **Tera Tago** estas sekulara festotago por honorigi la Teron kaj pensigi pri ekologio.

La simbolo por la Tutmonda Terotago estas verda Θ (Greka **theta**) sur blanka fono. Neoficiale, la Teroflago estis asociigata al la Tutmonda Terotago ek de la unua festiĝo en 1970.

Historio
--------

La nomon kaj koncepton pri tia nova festotago unuafoje prezentis kaj proponis la usona porpaca aktivisto *John McConnell* en 1969 kadre de UNESKO-konferenco en San-Francisko. Laŭ tiu propono la tago festiĝu la 21-an de marto 1970, la unua tago de printempo en la norda duonglobo de la tero. Pli poste la tiutempa Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj, U Thant, proklamis la kampanjon tutmonda aktiveca tago.

Por atentigi pri la problemoj de tutmonda poluo, proksimume samtempe la studento *Denis Hayes* subtenite de la tiutempa usona senatano *Gaylord Nelson*, reprezentanto de la subŝtato Viskonsino, organizis nacian mediprotektan tagon kun la nomo „*Environmental Teach-in*" (Primedia eduka kampanjo) aŭ „*Earth Day*" (Terotago). La tago ekde la jaro 1970 okazis la 22-an de aprilo kaj dekomence en Usono tre popularis. En la unua Terotago en 1970 20 milionoj da homoj partoprenis festajn aktivaĵojn.

Dum dudek jaroj ambaŭ festotagoj en Usono celebriĝis samrange, kaj en aliaj landoj malpli intense atentiĝis.

Internacia signifo
------------------

Ekde la jaro 1990 ambaŭ kampanjoj estis unuigitaj al vere internacia festotago, celebrata la 22-an de aprilo. En la unua tutmonda kampanjo en 1990 partoprenis 200 milionoj da homoj en 141 landoj. Tiu tutmonda kampanjo interalie ankaŭ servis kiel preparaĵo por la tria Pintkonferenco pri la Tero en Rio-de-Ĵanejro. En la jaro 2000 la tago atingis 5000 sociajn organizaĵojn en 183 landoj kaj partoprenis ĝin plurcent milionoj da homoj. La aktoro Leonardo DiCaprio estis oficiala gasto de la centra inaŭgura celebraĵo, kaj la tuta kampanjo aparte subteniĝis fare de la eksa usona vicprezidanto Al Gore.

En la jaro 2009 laŭ propono de la registaro de Bolivio la 22-a de aprilo fare de la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj deklariĝis "Internacia Tago de la Patrino Tero".

Referencoj
----------

1. ↑   anglalingva artikolo "How the First Earth Day Came About" [Kiel la unua Tera Tago ekestis] fare de Gaylord Nelson. Arkivita el la originalo je 2010-04-21. Alirita 2014-04-23.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉarto de la Tero
* Horo por la Tero
* Monda Tago de Medio
* Teroflago
* Walter Reuther

Eksteraj ligiloj
----------------

* Terotago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Terotago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "La Fonto de Terotago" (Ĉina Radio Internacia) Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj: 47° 58′ 07″ Nordo 20° 09′ 06″ Oriento﻿ / ﻿47.9687 °N, 20.1518 °O﻿ / 47.9687; 20.1518 (mapo)
**Terpes** [terpeŝ] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Pétervására. La loknomo ne havas sencon el la hungara lingvo.

La komunuma areo estas 2 km²; Tie loĝas 230 homoj. La poŝtkodo estas 3334, kaj la enlanda telefonprefikso estas 36.

Situo
-----

La vilaĝo situas sur malebenaĵo inter Mátra kaj Bükk, laŭ rojo nomata Tarna, laŭ flankovojoj. Pétervására troviĝas 8, Parád 13, Bélapátfalva, Borsodnádasd kaj Eger po 23, Miskolc 81, Budapeŝto 121 km-ojn [*rompita ligilo*]. Terpes samlimas kun Szajla.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1409 en formo *Trebes*. En 1870 inundo okazis, sekve la vilaĝo iomete ŝanĝis lokon. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj kaj migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

En la vilaĝo troviĝas romkatolika preĝejo (komence kapelo omaĝe al Sankta Laŭrenco) el la 18-a jarcento.

* Kategorio Terpes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Totatiche** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Totatiche. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 104.

Geografio
---------

**Totatiche** apartenas al la regiono Norte kiu situas en la nordo de la subŝtato Jalisco (tiu regiono preskaŭ ne havas ligojn kun la aliaj regionoj; ĝi situas tre insule). Al tiu regiono apartenas 10 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4217 loĝantojn. El tiuj estis 2021 viroj kaj 2196 virinoj. La komunumo havas surfacon de 542,98 km². La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 17,9 C. En la komunumo estas 764,9 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.
Rigardo al Totatiche.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1888 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1670 scipovis legi kaj skribi kaj 218 viroj estis analfabetoj. Do 11.55 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2232 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1972 sciis legi kaj skribi kaj 260 virinoj estis analfabetoj. Do 11,65 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Totatiche vivis 5581 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 10 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,179 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Totatiche Arkivigite je 2007-05-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Mapuĉa totemo en Ĉilio
La **totemismo** estas soci-religia sistemo bazita sur parenceco kaj ligo inter iu totemo kaj iu homa grupo. Totemo estas viva aŭ malviva estaĵo, ĝenerale besto aŭ vegetaĵo konsiderata de iu grupo (klano) da primitivuloj kiel praulo kaj protektanto de la grupo, al kiu ĝi servas kiel insigno kaj kolektiva nomo.

La **totemismo** estas aro de kredoj kaj spiritaj kaj sociaj manifestiĝoj ligitaj al totemo.

Priskribo
---------

La **totemismo** estas antropologia koncepto kiu inkludas: metafizikan rilaton, kompleksan sistemon de ideoj, simboloj kaj praktikoj, inter individuo aŭ socia grupo, kaj animalo, vegetalo aŭ eĉ objekto. Oni trovas totemismon ĉefe en Nordameriko, en Aŭstralio, en Oceanio, aŭ en Amazonio, kaj verŝajne estas kredo konektita al primitiva homo pli ol disvastigo tutmonda tra kulturoj kaj etnoj.

La totemismo ne estas konsiderata de ĉiuj kiel religia fenomeno. Ne temas vere pri religio, ĉar ĝi esprimiĝas inter aliaj per adorado de animaloj. La koncepto de totemismo ekkoniĝis unuafoje en Londono en 1781. La identigo de variaj religiaj sistemoj kun totemismo estis flankenigita kaj kla termino jam estas uzata nur por identigi la ekziston de totemaj animaloj en ia tribo. Kelkaj fakuloj komprenas, ke en la Paleolitiko oni povas rimarki kelkajn spurojn de kredo je ia parenceco kun animaloj, tio estas, karaktero de la totemismo.

La totemismo manifestiĝas en variaj formoj kaj tipoj de diferencaj kuntekstoj, ĉefe inter popoloj kiuj miksis por sia ekonomio terkulturadon kaj ĉasadon kaj, ĉefe, inter la komunumoj de ĉasistoj, kiel en Aŭstralio; estas ankaŭ en triboj kiuj bredas gregaron; la totemismo neniel povas esti katalogita kiel ĝenerala fazo de la kultura disvolviĝo de la kondutaro de etnaj grupoj, sed, sendube, influis psikologie sur tiu kondutaro, en ties sociigo kaj en la formado de la homa personeco.

Literaturo
----------

* *La ora branĉo* (la biblio de antropologio), de sir James George Frazer
* *La sovaĝa penso*, de Claude Lévi-Strauss

Vidu ankaŭ
----------

* Totemo
* Totema paliso

* Kategorio Totemismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Totemismo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 256659
* GND: 4121782-2
* LCCN: sh85136223
* SUDOC: 050552007
* BNF: 133408693
* NKC: ph126694
* BNE: XX527091
 |
**María VALVERDE Rodríguez** (Madrido, 24a de marto 1987) estas hispana aktorino, ricevinto de la Goya-premio al la plej bona novula aktorino 2003 pro la filmo *La flaqueza del bolchevique*. Ŝi estas konata ankaŭ pro la ludado de la rolo de Babi en la sukcesa filmo *Tres metros sobre el cielo*, kaj en la sekvaĵo *Tengo ganas de ti*.

Biografio kaj kariero
---------------------

María debutis estante 16-jaraĝa kun Luis Tosar en *La flaqueza del bolchevique* (La maldikeco de la bolŝevisto, 2003), reĝisorita de Manuel Martín Cuenca kaj bazita sur la samnoma novelo de Lorenzo Silva. Pro tiu filmo ŝi ricevis la Goya-premion al la plej bona novula aktorino 2003. Ŝi partoprenis en filmoj kiel *Fuera del cuerpo* (2004), *Vorvik* (2005) kaj la ital-hispana *Melissa P.*, bazita sur polemikiga libro "La cent frapoj" de la itala vrekistino Melissa Panarello.

En 2006 ŝi ludis la rolon de Lucrezia Borgia en *Los Borgia*, reĝisorita de Antonio Hernández kaj ludita kun Paz Vega. En 2007 ŝi aperis en *Ladrones*, *El rey de la montaña* kaj *El hombre de arena*. En decembro 2010 premieris la filmo *Tres metros sobre el cielo* (Tri metrojn superĉiele), adaptaĵo de la samnoma libro de la itala Federico Moccia, kiu iĝis la ples biletvenda filmo de la jaro en Hispanio. Valverde ludis la rolon de Babi, altklasa junulino enamiĝinta de junulo de diferenca socia klaso.​ Du jarojn poste premieris la sekvaĵo: nome *Tengo ganas de ti*. En 2013 premieris la filmo *A puerta fría* kun Nick Nolte, inter alia. En 2013 ŝi partoprenis en la filmado de *Broken Horses* en Holivudo reĝisorita de Vidhu Vinod Chopra kaj ankaŭ estis protagonisto de *La mula*, de Michael Radford. En septembro 2013, María Valverde estis dungita por *Exodus: Gods and Kings* de la reĝisoro Ridley Scott, en kiu ŝi ludis la rolon de la edzino de Moseo (ludita de Christian Bale), kaj estis premierita en 2014.

Filmoj
------

* 2003 La flaqueza del bolchevique
* 2004 Fuera del cuerpo
	+ Cuando nadie nos mira
* 2005 Melissa P.
	+ Vorvik
* 2006 Válido para un baile
	+ Los Borgia
* 2007 El rey de la montaña
	+ El hombre de arena
	+ Ladrones
* 2008 La mujer del anarquista
* 2009 Cracks
* 2010 Tres metros sobre el cielo
* 2011 Madrid, 1987
* 2012 Tengo ganas de ti
	+ A puerta fría
* 2013 Libertador
	+ La mula
* 2014 A Lonely Sun Story
	+ Exodus: Gods and Kings
	+ Tú y yo
* 2015 La carga
	+ Broken Horses
	+ Ahora o nunca
* 2016 Los misteriosos asesinatos de Limehouse
	+ Gernika​
	+ Ali & Nino
* 2017 Nuestra vida en la Borgoña
	+ Plonger
* 2018 Galveston
* 2019 Araña
* 2021 Fuimos canciones
	+ Distancia de rescate

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------


* Oficiala retejo
* María Valverde ĉe Facebook
* María Valverde ĉe Instagram
* María Valverde ĉe Twitter
* en imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo María Valverde en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 844650
 |
Unua eldono de *Totemo kaj tabuo*.
**Totemo kaj tabuo: Similaĵoj inter la mensaj vivoj de sovaĝuloj kaj de neŭrotikuloj**, aŭ **Totemo kaj tabuo: Kelkaj puntoj de interkonsento inter la mensaj vivoj de sovaĝuloj kaj de neŭrotikuloj**, (en germana: *Totem und Tabu: Einige Übereinstimmungen im Seelenleben der Wilden und der Neurotiker*) estas libro de 1913 de Sigmund Freud, nome fondinto de psikoanalizo, en kiu la aŭtoro aplikas sian laboron al la kampoj de arkeologio, antropologio kaj al la studo de religio. Ĝi estas kolekto de kvar eseoj inspiritaj de la verkaro de Wilhelm Wundt kaj Carl Jung kiuj unue estis publikigitaj en la gazeto "Imago" (1912–13): nome "Hororo de incesto", "Tabuo kaj emocia ambigveco", "Animismo, magio kaj ĉiopoveco de la pensaro", kaj "La reveno de totemismo en la infaneco".

Kvankam *Totemo kaj tabuo* estis konsiderita unu el la klasikaĵoj de antropologio, komparebla al la verkoj de Edward Burnett Tylor nome *Primitive Culture* (1871) kaj de Sir James George Frazer nome *The Golden Bough* (1890), la freud-a verko estas nuntempe konsiderata disprestiĝa fare de antropologoj. La kultura antropologio Alfred L. Kroeber estis frua kritikanto de *Totemo kaj tabuo*, kaj publikigis kritikon de la verko jam en 1920. Kelkaj aŭtoroj tamen vidis pozitivan valoron en la verko.

"Hororo de incesto" temas pri priincestaj tabuoj adoptitaj de socioj kiuj kredas en totemismo. En "Tabuo kaj emocia ambigveco," Freud konsideras la rilaton de tabuoj al totemismo; li uzas siajn konceptojn *projekcio* kaj *ambigveco*, disvolvigitaj dum sia laboro kun neŭrozaj pacientoj en Vieno, por studi la rilaton inter tabuo kaj totemismo. En "Animismo, magio kaj ĉiopoveco de la pensaro" Freud ekzamenas la animisman kaj narcisisman fazojn asociaajn kun primitiva kompreno de la universo kaj frua disvolvigo de libido.

En "La reveno de totemismo en la infaneco" Freud kombinas unu el plej spekulativaj teorioj de Charles Darwin nome pri la aranĝoj de fruaj homaj socioj (unusola alfa-masklo ĉirkaŭita de haremo de inoj, simila al la aranĝo de gorilaroj) kun la teorio de la rita buĉado fare de William Robertson Smith por konkludi, ke la originoj de totemismo kuŝas sur singulara okazaĵo, kiam bando de prahistoriaj homedoj forpelitaj el la alfa-maskla grupo revenis por mortigi sian patron, kiun ili kaj timis kaj respekts. Tiukadre, Freud metis la komencon de la Edipa komplekso en la originoj de la homa socio, kaj postulis, ke ĉia religio estis fakte etendon kaj kolektivan formon de kulpo kaj de ambigveco por trakti pri la mortigo de la patra figuro (kion li vidis kiel la vera Prapeko).

* Kategorio Totemo kaj tabuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 679143
* GND: 4325031-2
* BNF: 12181580c
 |
**The Open University** (angle la malferma universitato; mallonge OU) estas la plej granda ŝtata universitato en Britio kaj Eŭropo. Ĝi estis fondita en 1969.

OU proponas distancajn studojn, konfirmilojn kaj studfinajn diplomojn pri gradoj kiaj bakalaŭreco, supera (laŭda) bakalaŭreco, magistreco kaj doktoreco *(PhD = philosophiæ doctor).*

En 1983 estis fondita la negoca-ekonomika fakultato *Open University Business School*, kiu nun estas inter la plej grandaj tiaj institutoj en la mondo.

Studado
-------

Studado ĉe OU baziĝas sur la principo de subtenata distanca lernado; tio signifas ke la studentoj ricevas ampleksan studmaterialon kaj estas (distance) akompanataj de zorganto, kun kiu ili havas retpoŝtan, telefonan kaj videokonferencan kontakton. Studado estas en la angla lingvo. Studentoj devas mem zorgi pri sufiĉa kompreno de tiu lingvo; ne estas lingvaj ekzamenoj por aliĝo. Ankaŭ aliaj kondiĉoj por enskribiĝo, ekzemple maturekzameno, ne ekzistas.

Tri-kvarfoje dum la studado okazas deviga "surloka kurso" (angle: *residential school*), kutime dum semajnfino en Anglio. Ankaŭ aliaj, nedevigaj ĉeestaj aranĝoj celas fortigi la personan kontakton de la studentoj inter si reciproke kaj kun siaj zorgantoj.

En la studjaro 2012/13 ĉe OU studis pli ol 200.000 studentoj, inter ili 13.227 eksterlande. Pli ol 73 % de la studentoj laboras plen- aŭ partatempe dum la studado. La mezuma aĝo estas 29 jaroj.

Multo el la studmaterialo estas libere disponebla kaj uzata ankaŭ de aliaj universitatoj.

Universitatejo
--------------

La universitatejo de OU estas en la urbo Milton Keynes en la pleja nordo de Sud-orienta Anglio. Ĉar la studado okazas distance, surloke studas nur ĉirkaŭ 150 studentoj; plejparte ili laboras pri doktoriĝo aŭ esplorprojekto.

Vidu ankaŭ
----------

* Malferma Universitato de Israelo

Referencoj
----------

1. ↑   Facts & figures (HTML). The Open University. Arkivita el la originalo je 2014-08-26. Alirita 2014-08-24.

Eksteraj ligiloj
----------------



* brita OU-retejo
* usona OU-retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 493269
 |
La **Totenkopfstraße** aǔ **Totenkopfstrasse** (germane por „ŝoseo de la mortokapo) estas 13,6 km longa montopasejo en la Palatinata Arbaro en la rejnland–palatinataj distriktoj Südliche Weinstraße kaj Bad Dürkheim. Ĝi iras de Sankt Martin tra la Haardt, nordokcidenten en la meza palatinata Arbaro ĝis Breitenstein. Ĉe la montoselo Totenkopf altas ĝis 513,7 m. Tie staras la Totenkopfhütte (= mortkapa kabano).

Vidindaĵoj
----------

la Totenkopfhütte sur la montoselo Totenkopf ĉe la Totenkopfstraße
### Mortkapa kabano

La kabano, kiu staras sur la montoselo estas mastrumata protektita kabano de la Pfälzerwald-Verein, kiu transprenis ĝin en la jaro 1966. 

### Vilaĝkerno de St. Martin

La [[mezepoko|mezepoka] vilaĝkerno de Sankt Martin situas proksime de la komenco de la Totenkopfstraße. Ĝi staras sub monumentprotekto.

### Paŝteja projekto Sandwiesenweiher

  

### Burgo Breitenstein

Burgo Burgo Breitenstein
Je la nordokcidenta fino de la Totenkopfstraße staras nordokcidente de la domareto Breitenstein la Burgo Breitenstein, kiu estis konstruita en la jaro 1246. Post la detruado en 1470/71 fare de la princelektisto Friedrich la Venkanto la burgo estiĝis ruino.

Galerio
-------

* Totenkopfstraße
* „Ritter"-ŝtono 239 ĉe ka montpasejo Hüttenhohl
* arbo proksime de la kabano Totenkopfhütte
* haltejo de la Kukoltrajneto

* Kategorio Totenkopfstrasse en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Cabarz, ekstero kirka, 2009
kirka portalo (2013)
La protestantisma **Preĝejo de Cabarz** (germane: *Kirche Cabarz*; sen patroneco) troviĝas en Cabarz, urbokvartalo de Bad Tabarz, je Lindenstraße nr. 12. La monumentprotektotaĵo konstruiĝis en 1673.

Historio
--------

### Komencoj

Princ-elektisto Johano Frederiko la Grandanima ordonis komence de la 16-a jarcento kunigon de Cabarz kun la apudaj komunumoj de Kleintabarz, Großtabarz kaj Nonnenberg sub la ŝirmon de Langenhain (Waltershausen).En 1536 la vilaĝanoj ricevis propran paroĥestron. Ernesto la 1-a (Saksio-Gotha-Altenburg) starigis en 1650 propran kirkon. La komunumo de Fischbach (Waltershausen), kiu antaŭe apartenis al Schwarzhausen, kunfandiĝis kun la menciita grandkomunumo kaj Andreas Erlemann iĝis paroĥestro. Pro kresko de la fidelularo estiĝis en 1660 nova ejo kiu en novembro 1669 brulkonsumiĝis, kun la lernigista loĝejo, dekses privataj domoj kaj tri garbejoj. Fajregofonto estis garbejo. La eklezia kroniko registris la aĵojn servitajn kaj raporton pri la bapto de filo de Hermann Kohlhaas, kiun animzorganto August Leonhard faris en la 22.11.1669 sub libera aero. 

### Nuna kirka ejo

La hodiaŭa tuto fariĝis inter 1670 kaj 1673 kontraŭ la sumo de 850 guldenoj. En 1713 oni akiris orgenon, lignan barelvolbon kaj galeriojn, krome predikejon sonresendilo. En aŭgusto 1673 oni festis la rekonsekron, en septembro la meton de la spajropinta globo.

Novan orgenon kreis inter 1823 kaj 1825 Johann Valentin Knauf el Großtabarz. Havas ĝi 25 registrojn sur du klavarroj kun pedalo. Ĉirkaŭ la jaro 2005-a ĝi ne plu uzeblis.

Dum la Unua mondmilito du sonoriloj kaj stanaj fajfoj estis fordonotaj por armilproduktado. Dum GDR-tempo alvenis nova tegmento, post Turniĝo sekvis kromaj restaŭradoj eksteraj kaj internaj (i.a. kontraŭ domfungoj).

Literaturo
----------

* Hartmut Ellrich, Theophil Heinke, Karsten Hoerenz: *Zwischen Hörsel und Wilder Gera.* Weimar 2005, ISBN 3-86160-167-2

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo de Cabarz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hejmpaĝo

Notoj
-----

1. ↑  informoj sur Orgbase.nl

50.87952910.502392Koordinatoj: 50° 52′ 46″ N, 10° 30′ 9″ O (mapo)
Theresa Neumann
**Teresa Neumann** (aprilo 8 aŭ 9, 1898 - la 18-an de septembro 1962) estis germana katolika kaj stigmatizita mistikulo. Ŝi naskiĝis en malriĉan familion en la vilaĝo de Konnersreuth, Bavario, Germanio, kie ŝi vivis sian tutan vivon. Ŝi estis membro de la Tria Ordo de San Francisco. 

La 5-an de marto 1926, la unua vendredo de Karesmo, vundo aperis iomete super ŝia koro, sed ŝi konservis ĉi tiun sekreton. Tamen, ŝi rakontis vizion de Jesuo sur la Olivarba Monto kun tri Apostoloj. Ŝi asertis ke aliaj ulceroj komencis aperi dum la venontaj malmultaj tagoj. 

Psikanaliza studo de Neumann indikis ke liaj stigmoj rezultiĝis el post-traŭmataj stressimptomoj esprimitaj en senkonscia mem-mutilado tra nenormala aŭtosugesto. 

Ŝi estis nutrita dum pli ol 36 jaroj nur per la Eŭkaristio.

Vidu ankaŭ
----------

* Stigmato (fenomeno)

Referencoj
----------

1. ↑  Vogl, Albert. (1978). *Life and Death of Therese Neumann, Mystic and Stigmatist*. Vantage Press. pp. 2-8. ISBN 0-533-03379-9
2. ↑   *{{{Titolo}}}*.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816476
* GND: 118587374
* LCCN: n50004526
* VIAF: 50017866
* ISNI: 0000 0001 1026 5537
* SUDOC: 028212398
* BNF: 120093620
* NDL: 00621204
* NKC: js20031020004
 |
**TNT-ekvivalento** estas mezurunuo por kvantigi la liberigitan/otan energion dum eksplodo, kaj ĉefe la eblan potencon de nuklearaj armiloj.

Oni kutime parolas pri *1 kilotuno TNT* aŭ *1 kt TNT* aŭ *1kT*, aŭ simple *1 kilotuno*.

Por facila kalkulado oni difinis, ke 1 gramo da TNT-ekvivalentaĵo havu eksplodan energion de 1.000 termokemiaj kalorioj, tio estas laŭ nuna mezuro 4.184 J.

Energia ekvivalento de unu kilotuno TNT estas 1 · 1012 cal aŭ 4,184 · 1012 J: 106 cal/kg = 4,184 · 106 J/kg = 4,184 MJ/kg. Aŭ mallonge:

1 kT (kilotuno TNT) = 4,184 · 1012 J
La unuoj estas kilotunoj (kT), megatunoj (MT) kaj gigatunoj (GT). Por eviti erarojn inter masoj kaj ekvivalentoj, la TNT ekvivalentunuoj ricevas majusklojn, do "kT" anstataŭ "kt".

La atombombo "*Fat Man*", faligita de Usono al Hiroŝimo en 1945, havis forton de ĉirkaŭ 15 kt (Mg) da TNT. La plej forta hidrogena bombo iam elprovita (de Sovetio en 1961) havis forton de 56 Mt (Gg) da TNT.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nuclear Weapons FAQ, sekcio 1.3 Difino de la unuo kilotuno TNT-ekvivalento angle
* Guide for the Use of the International System of Units (SI) Difino kaj kalkulo de pluraj unuoj angle
Statuo de *Bavaria* okcidente de la "Tereza Herbejo"
la placo sen festivalaj standoj kaj tendegoj
La **Theresienwiese**, en Esperanto ***Tereza Herbejo***, estas spaco de 46 hektaroj en la sudokcidento de la urbocentro de la germana urbo Munkeno. De okcidento al oriento la herbejon tranĉas la strato *Matthias Pschorr*, kies okcidenta fino ekde la jaro 1850 estas la statuo de *Bavaria*, virino simboliganta la landon Bavario, kaj orienta fino ekde la jaro 1951 la placo Esperanto - malmultaj Esperanto-placoj de la mondo havas tiom urbocentran lokon!

Ĝian nomon la *Theresienwiese* ricevis laŭ princino *Therese von Sachsen-Hildburghausen*, edzino de la bavara kronprinco kaj posta reĝo *Ludoviko la 1-a* de Bavario. La nupto de la du nobeloj festiĝis la 12-an de oktobro 1810 sur la herbejo, kaj la feston finis ĉevalkonkurso. Pro la decido, ĉiujare ripeti tiun ĉevalan vetkuron tiuloke dum oktobro, ekestis la tradicio de popola festo, kiu ricevis la nomon *Oktoberfest*, do **"Oktobra Festo"**, kaj por multaj turistoj iĝis la stereotipo de bavara vivstilo. Jam dum 1811 aldoniĝis agrikultura ekspozicio, ekde 1818 ekzistis karuseloj kaj similaj popolaj amuziloj, ekde 1896 la unuaj grandaj biergastejaj festotendoj. Nuntempe sur la "Tereza Herbejo", kiun la munkenanoj nur nomas *die Wiesn*, "la Herbejo", ne nur okazas la Oktobra Festo kun ĉiujare signife pli ol 6 milionoj da vizitantoj de ĉie en la mondo, sed samtempe ĉiujn kvar jarojn ankaŭ agrikultura ekspozicio - plus aldone en printempo la pli eta *Münchner Frühlingsfest*, vintre la festivalo *Tollwood* kaj cirkaj turneoj.

Turismaj vidindaĵoj rande de la "Tereza Herbejo" estas, krom la statuo de Bavaria okcidente kaj la Esperanto-Placo oriente, la 97 metrojn alta novgotika preĝejo de Sankta Paŭlo norde, apud kiu troviĝas metro-stacio kun la nomo *Theresienwiese*.

* Kategorio Theresienwiese en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Therwil** estas komunumo en la distrikto Arlesheim en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 9514 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008 kaj do preskaŭ posedas la grandecon de urbo.

Geografio
---------

Therwil situas proksimume 5 kilometrojn sude de Bazelo en la tiel nomita *Leimenvalo* ĉe la bordo de la rivero Birsig.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Therwil limas en sudo al Ettingen, en sudoriento al Aesch, en oriento al Reinach, en nordo al Oberwil, en nordokcidento al Biel-Benken, kaj en sudokcidento al Witterswil (Kantono Soloturno).

Trafiko
-------

Therwil estas konektita per la tramlinio n-ro 10 kun la centro de la urbo Bazelo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Therwil datiĝas el la jaro 1223 kiel *Terwilre*.

En mezepoko Therwil estis posedaĵo de la Monaĥejo Reichenau. En la jaro 1518 la episkopo de Bazelo akiris la vilaĝon, kiu estis en la jaro 1525 akceptita en la civitana rajto de Bazelo. Dum la Tridekjara Milito la vilaĝo estis plurfoje elrabita. Post la Franca Revolucio Therwil fariĝis parto de la Raŭraĥa Respubliko kaj ek de 1793 ĝis 1814 apartenis al Francio. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la vilaĝon al la Kantono Bazelo. En la jaro 1833 Therwil fariĝis post la Bazela Kantondisiĝo parto de la nova Kantono Bazelo Kampara. La revoluciulo Stephan Gutzwiller, kiu estis la gvidanto de la ribelo, kies rezulto estis la nova kantono, devenis el Therwil.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Therwil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Therwil[*rompita ligilo*]
* Therwil en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Arlesheim |
| --- |
| ArlesheimArlesheimAesch  •  Allschwil  •  **Arlesheim**  •  Biel-Benken  •  Binningen  •  Birsfelden  •  Bottmingen  •  Ettingen  •  Münchenstein  •  Muttenz  •  Oberwil  •  Pfeffingen  •  Reinach  •  Schönenbuch  •  Therwil | Arlesheim |

 |
Tio ĉi estas aktuala listo de tramlinioj en Olomouc:

Tagaj linioj
------------

* Noto: la listo estas aktuala al la 2-a de novembro 2010.

### 1

Fibichova - Hlavní nádraží - Vejdovského - Envelopa - Tržnice - Okresní soud - Výstaviště Flora - Wolkerova - Fakultní nemocnice - Pionýrská - Nová Ulice

### 2

Fibichova - Hlavní nádraží - U Bystřičky - Žižkovo náměstí - U Dómu - Náměstí Republiky - Koruna - Palackého - Nádraží město - Šibeník - Pražská - U Kovárny - Hřbitovy - Neředín, krematorium

### 4

Nová Ulice - Pionýrská - Fakultní nemocnice - Wolkerova - Výstaviště Flora - Okresní soud - Náměstí Hrdinů - Prior - Náměstí Republiky - U Dómu - Žižkovo náměstí - U Bystřičky - Hlavní nádraží - Fibichova - Autobusové nádraží podchod - Hodolanská - Husův sbor - Bělidla - Pavlovičky pila - Pavlovičky

### 6

Fibichova - Hlavní nádraží - U Bystřičky - Žižkovo náměstí - U Dómu - Náměstí Republiky - Koruna - Náměstí Hrdinů - Okresní soud - Výstaviště Flora - Wolkerova - Fakultní nemocnice - Pionýrská - Nová Ulice

### 7

Fibichova - Hlavní nádraží - Vejdovského - Envelopa - Tržnice - Okresní soud - Náměstí Hrdinů - Palackého - Nádraží město - Šibeník - Pražská - U Kovárny - Hřbitovy - Neředín, krematorium

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de tramlinioj en Most kaj Litvínov
* Listo de tramlinioj en Plzeň

Eksteraj ligiloj
----------------

*
La entrepreno ***Tussam*** (**TUSSAM**, hispane *Transportes Urbanos de Sevilla, Sociedad Anónima Municipal*) estas Municipa Anonima Societo, kreita la 10-an de novembro 1975, kiu zorgas pri la kolektiva enurba transporto en la urbo Sevilo, Andaluzio, Hispanio, kaj kalkulas je novaj instalaĵoj sur surfaco de 110 000 m², dotitaj de 7 250 m² da oficejoj, 9 000 m² de metiejoj kaj 70 000 m² por parkado de la busaro.

Tussam ofertas siajn servojn pere de reto el 38 linioj rekte ekspluatitaj kaj 4 pli transdonitaj. Ĝi transportas ĉiujare 83 902 242 pasaĝerojn kaj ĉiutage realigas 8 000 vojaĝojn.

La entrepreno en 2006 havis 1448 laboristojn. La bus-reto konsistis el 400 busoj. El ili 87 uzas tergason, 60 funkcias per biodizeloleo kaj du elektraj etbusoj.

La 28-an de oktobro 2007 estis inaŭgurita la unua linio de la tramo de Sevilo, kiu estas ekspluatita de la entrepreno de enurbaj transportoj Tussam sub la nomo Metrocentro. Nuntempe la tramo trairas la distancon inter la stacio San Bernardo kaj la stacio Plaza Nueva, pasante tra la strato Enramadilla, la avenuo Karlo la 5-a, San Fernando, kaj la avenuo de la Konstitucio, entute itinero de 2,2 km ligante la metrostaciojn San Bernardo kaj Puerta Jerez, en kiu ankaŭ eblas uzi la transport-karton de la konsorcio de metropola areo.

Referencoj
----------

1. ↑   Transportes Urbanos de Sevilla Tussam (edl.). «Transportes Urbanos de Sevilla Tussam». Arkivita el originalo la 13an de decembro 2009. Konsultita la 10an de decembro 2008.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio TUSSAM en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de TUSSAM
* Historio de la urba transporto de Sevilo, centrita en TUSSAM
* Sistemo pri informado de alventempo al haltjeoj per Interreto
* Fotoj de nunaj busoj de TUSSAM
* Opinioj pri TUSSAM

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo TUSSAM en la hispana Vikipedio.*
**Terriente** [teRJENte] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko *Sierra de Albarracín*.

Geografio
---------

Ĝi estas ĉe la montaro *Sierra de Albarracín*, je 50 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara, abundas pinaroj kaj transmigra brutobredado de ŝafoj. Terriente estas unu el la plej sudokcidentaj municipoj de la regiono.

Terriente estas sur tre montara areo je 1443 msm, tre malfacile komunikebla laŭ la regiona ŝoseo A-1703 norden al Moscardón kaj suden kaj laŭ la regiona ŝoseo A-1513 tra Bezas oriente al Teruelo. 

La municipo estas formata de du loĝlokoj, nome la kerno de Terriente kaj la submunicipo El Villarejo (La Vilaĝeto).

Historio
--------

La preĝejo.
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro fare de navaranoj. 

Ekde 21a de junio 1257, per decido de la reĝo Jakobo la 1-a en Teruelo, Moscardón, Terriente kaj la ĉirkaŭaj loĝlokoj ekformis parton de la komunumo *Sesma de Jabaloyas* en la komunumaro *Comunidad de Santa María de Albarracín*, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio restis ĝis 1837, kun aktuala sidejo en Tramacastilla.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis el milo da loĝantoj ĝis nunaj 180 loĝantoj.

Altiraĵoj estas la preĝejo, la ermitejoj, la urbodomo, popola arkitekturo, naturaj lokoj, fontoj, pinaroj; kaj rivera fiŝkaptado.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 797315
 |
Leterpapero kun la konsisto de akademianoj en 1949
**Amerika Esperanto-Akademio,** fondita en 1935, estis institucio kun la deklarita celo "instigi kaj gvidi kreivan literaturan kaj lingvistikan verkadon en la internacia lingvo de d-ro L. L. Zamenhof". Ĝia ĉefa tasko estis subteni verkadon en Esperanto per provlegado de manuskriptoj.

La 28-a Kongreso de Esperanto-Asocio de Norda Ameriko en 1935 aprobis la elekton de la jenaj ok membroj: William S. Benson, Edwin L. Clarke, Karl Froding, Fred A. Hamann, Alfred Kenngott, James F. Morton, Joseph R. Scherer kaj Lehman Wendell.

Ĝi havis la sekciojn:

* Aproba Komitato
* Kritika Komitato
* Ekzamena Komitato
* Usona Literaturo
* Brazila Literaturo

Fine de la 1940-aj jaroj, ĝi konsistis el usonaj kaj brazilaj akademianoj kaj havis kiel prezidanton Joseph R. Scherer (Usono), vic-prezidanton Ismael Gomes Braga (Brazilo) kaj rolis kiel sekretario-kasisto Ernest G. Dodge (Usono). Inter aliaj, tiam estis membroj ankaŭ Alberto Couto Fernandes, William S. Benson, Fjodor Postnikov, Lehman Wendell kaj Walter Lippmann.

Specimenon de unu el la "aproboj" de tiu Akademio oni trovas presita en la libro La Herooj de la Nova Tagiĝo, de Nabil, el la persa tradukita de Shoghi Effendi kaj esperantigita de Roan U. Orloff (eldonaĵo de Bahá’í Publishing Committee):

```
 14. Aprilo 1943
```

```
   Estimata samideanino Orloff:
```

```
   La Amerika Esperanto-Akademio sendas al vi plej sincerajn gratulojn pro via
 tre bona traduko de la libro „The Dawn-Breakers" de Nabíl.
   Vi tradukis en flua kaj klara stilo kaj Esperanta eldono de tiu-ĉi verkego
 estos tre valora aldono al la libraroj de Esperantistoj kaj de Baháanoj.
   La prezidanto kaj la sekretario-kasisto tralegis kaj korektis vian manuskripton
 kaj kun plezuro sendas al vi la „Aprobon de la Amerika Esperanto-Akademio."
   Samideane via
```

```
   Subskribis:                 Joseph R. Scherer (Prezidanto)
                               Ernest G. Dodge (Sekretario-Kasisto)
                               H.B. Hastings (Akademiano)
```

Referencoj
----------

1. 1 2  *28-a Kongreso de Esperanto-Asocio de Norda Ameriko.* En: *Heroldo de Esperanto* n-ro 30 (839), 28-a de julio 1935, paĝoj 2 kaj 3.