recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Frigidario de la *Villa del Casale*, en Sicilio.
**Frigidario** aŭ en latina ***frigidarium*** konsistis, en la romiaj Termoj, en la ejo kie okazis la malvarmaj banoj.

Ĝi konsistis esence en banejo por eniro ĝis la alto de ŝultro, kaj ili povis esti altaj aŭ malaltaj. Ilia funkcio estis, post la malfermo de poroj fare de la banantoj per varmaj banoj en la *tepidarium* kaj la *caldarium*, fermi ilin denove. Ĝi estis la lasta de la etapoj de la publikaj banoj.

La plej grandaj de la mondo estis tiuj de la Banejoj de Karakalo kaj tiuj de la Termoj de Diokleciano, en la Antikva Romo.

Laŭ Francisko Azorín **frigidario** estas *Ĉambro de la romanaj Termoj kun banakvo ne varma.* Kaj li indikas etimologion el latina *frigidarium* el *frigidus* (malvarma).

Vidu ankaŭ
----------

* Kaldario
* Tepidejo

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 78.
2. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Frigidario en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ashford** estas censa loko (CDP) en Kantono Pierce, Vaŝingtonio, Usono. La loĝantaro nombris 217 ĉe la censo de 2010, 18,7% malpli ol en 2000. Ĝia poŝtkodo estas 98304, la regiona telefona kodo estas 360, kaj ĝiaj kodoj laŭ la sistemoj FIPS kaj GNIS estas 53-03005 kaj 1515969 respektive. 

Situo de Ashford en Kantono Pierce

Historio
--------

Ashford prenis sian nomon de W.A. Ashford, kiu ekloĝis tie en 1888.

Geografio kaj turismo
---------------------

Ashford situas ĉe 46° 45′ 21″ N 122° 1′ 9″ U﻿ / ﻿46.75583 °N, 122.01917 °U﻿ / 46.75583; -122.01917 (mapo) (46.755884, -122.019203). Laŭ la Usona Buroo de la Censo, la censa loko kovras areon de 5,4 km², tute seka tero. Ĝia situo altas 537 metrojn super marnivelo, en la dense arbarkovrita, mallarĝa valo de la rivero Nisqually. Lokite nur kelkajn kilometrojn for de la ĉefa enirejo al la nacia parko Monto Rajnera, Ashford proponas multajn servojn, inkluzive de loĝejoj, al tiuj kiuj vizitas la monton kaj la parkon.

Demografio
----------

Citaĵoj
-------

1. ↑  *Exploring Washington*, Harry M. Majors, eld. Van Winkle Publishing Co, 1975; p. 122 (ĉe Google Books); ISBN = 978-0-918664-00-6
**Frigyes CSÁKI** [fridjeŝ ĉAki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csáki Frigyes** estis hungara inĝeniero, profesoro, rektoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1976).

Frigyes Csáki  naskiĝis la 11-an de marto 1921 en Budapeŝto. Li mortis la 29-an de aŭgusto 1977 en Budapeŝto.

Frigyes Csáki en Újbuda

Biografio
---------

Frigyes Csáki frekventis mezlernejon, poste lia anonco al universitato ne sukcesis, tial li eklaboris en teksaĵ-uzino. Dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo. Inter 1945-1949 li studis en Teknika Universitato de Budapeŝto, poste li restis plu en la universitato por instrui. Baldaŭe li akiris altajn instruistajn rangojn, eĉ li estis rektoro inter 1964–1969. Li okupiĝis precipe pri elektraj motoroj. Li ricevis premion en 1973, en 1977 memormedalon.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Komplex számok és vektorok elektrotechnikai alkalmazása* (1952)
* *Ipari elektronika* (Industria elektroniko) (1966)
* *Modern control theories. Nonlinear, optimal and adaptive systems* (1972)
* *Die Zustandsraum-Methode in der Regelungstechnik* (1973)

Memorigiloj
-----------

* busto en Kecskemét de 1987
* busto en Újbuda (vidu la bildon!)

Fontoj
------

* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero C kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungara biografio kun foto
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Frigyes Csáki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 429305
* LCCN: n50023090
* VIAF: 69459967
* ISNI: 0000 0001 0913 0109
* SUDOC: 197429432
* NLA: 35032497
* BIBSYS: 90505205
* NKC: mzk2011669173
 |
**Ashland** estas la plej granda urbo en Kantono Boyd, Kentukio, Usono. Ĝi situas ĉe la suda bordo de la rivero Ohio. Ashland estas parto de urba aglomeraĵo, kiu inkluzivas ankaŭ la urbojn Huntington (Okcidenta Virginio) kaj Ironton (Ohio). Enmigrinte laŭ la Pasejo Cumberland el la valo Ŝenandoa en 1786, la familio Poage fondis ĉi tie loĝejon, setlejon, ĉe la bordo de la rivero Ohio, nomante la lokon "Poage's Landing". Ĝi restis loĝata ĉefe de tiu familio kaj parencoj ĝis la mezo de la 19-a jarcento, kiam ekkreskis la fera kaj karba industrioj kaj efektiva urbiĝo okazis. En 1854 oni donis al la loko la novan nomon Ashland, honore al la tiunoma bieno de Henry Clay en Lexington. Ankaŭ tiujare la kentukia parlamento kreis la firmaon Kentucky Iron, Coal, and Manufacturing Company. Du jarojn poste la ŝtato municipigis la urbon Ashland. La loĝantaro estis 1 459 homoj laŭ la censo de 1870, kaj kreskadis ĝis la censo de 1960, kiam nombriĝis 31.283 loĝantoj. Post 1960 ĉiucense la sumo iomete falis de la antaŭa censo, en 2010 malkreskinte ĝis 21 684, kaj tiu malkreskado daŭras, pro perdiĝo de la industria bazo de la ekonomio kaj sekva elmigrado de junuloj al pli ekonomie avantaĝaj partoj de la lando.

Fontoj
------

Bazita sur la angla Vikipedio.

* Ashland (Kentukio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ashland (Kentukio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 563065
* GND: 273533-7
* LCCN: n82047519
* VIAF: 136061388
 |
Trafikiloj en PalopoTrafikiloj en Palopo

**Palopo** estas marhavena urbego en insulo Sulaveso, en provinco Suda Sulaveso en Indonezio. Palopo konsistas el 9 distriktoj.

Merkato de Palopo ekstere

Geografio
---------

Palopo situas en norda parto de la insulo laŭ golfo. Provinca ĉefurbo Makassar troviĝas 252, Balikpapan 420, Bitung 743, Denpasar 835, Surabajo 950, Semarang 1168, Jogjakarto 1211, Bandungo 1458, ĉefurbo Ĝakarto 1522, Palembang 1713, Bandar Lampung 1676, Batam 1852, Pekanbaru 2119, Medano 2500, Banda Aceh 2921 kilometrojn (aere) .

Merkato de Palopo interne

Historio
--------

Palopo estis fondita ĉirkaŭ 1620, kiel parto de islama sultanlando. En la 19-a jarcento la urbeto estis centro de komerco pri kafoj kaj sklavoj. La sola okcidenta vizitanto de Palopo estis James Brook (pli posta raĝo de Saravako), kiu priskribis ĝin en la 1830-aj jaroj kiel "mizeran urbon, konsistante el proksimume 300 kadukaj domaĉoj". Nederlanda aneksado okazis en 1905, kiun sekvis la japana dominado inter 1942-1945. Palopo urbiĝis en 2002.

Religioj
--------

Islamo (84,53%) estas la ĉefa religio en Palopo, krome ekzistas protestantismo (13,26%), katolikismo (1,45%), hinduismo (0,33%), budhismo (0,22%) kaj konfuceanismo.

Trafiko
-------

Palopo havas trairan ĉefvojon laŭ la marbordo, krome kuras vojo al interno de la insulo. Menciindas la marhaveno kaj flughaveno.

Flughaveno

Klimato
-------

Palopo havas tropikan pluvarbaran klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2550 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

Vididindaĵoj
------------

En Palopo troviĝas la plej malnova moskeo de la regiono.

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Indonezio |
La reĝo, ĉasanta leonon, el la Norda Palaco, Ninivo (nun en la Brita Muzeo en Londono).
Flugilanta virbovo el Ĥorsabado.
*Vundita leono*, reliefo el la Nineveh palaco .
Flugila Feino, Dur-Sharrukin Palaco, Ĥorsabad.
La **asira arto** (skulptarto, arkitekturo, pentrarto kaj ceramiko) estas konata pere de la elfosaĵoj kaj postaj studoj faritaj en Ninivo (aktuala Mosulo), kaj en aliaj urboj kiuj formis parton de la civilizacio de la asira popolo. La arkeologoj kiuj laboris en Mezopotamio studis antaŭ la antikvaĵojn de asiroj ol tiujn el babilonanoj, simplem ĉar tio rezultis pli facila. Estis pli simpla aliri kaj sekvi la vojon de la elfosado de la urbo de Ninivo, kie konserviĝis la cimentoj el ŝtono preskaŭ sentuŝe, ol fari ĝin en Babilono, kie abundis la adobo tre detruita de la paso de la jarcentoj. Pere de detalaj studoj de la palacoj, temploj kaj konturoj de la asiriaj urboj, la arkeologoj akiris la esperton kiu poste permesis ilin sekvi en la mezopotamiaj urboj detruitaj plano de laboro jam praktikita kaj testita.

Francisko Azorín faras detalan priskribon de Asira arto jene:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Arto disvolviĝinta en Asirio (Azio), de XV ĝis VII jc. a.K. La arkitekturo estis elvolba; la ĉefurboj Asuro, Korsabado, Ninivo, havis kolosajn palacojn, konstruitajn sur ampleksaj terasoj, kun salonoj ĝis 50 x 11 m. ornamitaj el oro, bronzo, alabastro, azulehoj k. belaj reliefoj: famaj estis la pluretaĝaj turoj similaj al la ĥaldeaj sed sen eksteraj ŝtuparoj **"** |

 |

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 20.

* Asira arto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Asira arto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ashby-de-la-Zouch** - foje ankaŭ sen dividostreketoj **Ashby de la Zouch** - estas malgranda merkata urbo en la nordoriento de la graflando Leicestershire de Anglio. Laŭ la censo de 2001 ĝi havis 12 759 loĝantojn.

Historio
--------

"Ashby" estas vorto de anglosaksa-dana origino, signifanta "cindro-arba bieno" aŭ "cindro-arba setlejo". En 1086 la nomo *Ashby* unuafoje skribe menciiĝis. La normanda franca noma etendaĵo datiĝas de la jaroj post la normanda konkero de Anglio, kiam la urbo iĝis posedaĵo de la familio *la Zouche* dum la reĝado de Anglio. 

La loka kastelo estis konstruita en la 12-a jarcento. La urbo kaj kastelo venis en la posedon de la familio *Hastings* en 1464 kaj *William Hastings*, 1-a darono de Hastings, plibonigis ĝiajn fortikaĵojn ekde la jaro 1473. En la Angla enlanda milito la urbo estis unu el la kavaliraj (por-reĝaj) ĉefaj garnizonoj sub la kontrolo de kolonelo *Henry Hastings*, komandanto de la armeo de norda *Midlands*. 

Multaj de la konstruaĵoj de la urbocentro estas trabfakaj, sed la plejparto de tiu historia konstrustilo estas kaŝita per postaj brikaj fasadoj.
**Palomero** (Kolombisto aŭ kolombejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *palomereños*. La censita populacio en 2008 estis de 473 loĝantoj.

Situo
-----

Palomero estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierras de Granadilla, je altitudo de 453 m; je 115 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 175 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 20 km².

Tiu municipo situas ĉirkaŭata de la plej belaj pejzaĝoj de la nordo de la provinco de Cáceres (Sierra de Gata, Valo de Jerte, Las Hurdes, Valo de Ambroz. La norda parto de la teritorio estas ĉefe montara, kaj tie elstaras la montetoj de La Orden kaj Las Barreras kun altitudoj de iom pli da 700 m. La suda zono de la municipo estas malpli montara, sed la tereno estas ondeca kun malgrandaj montetoj.

La plej proksimaj vilaĝoj estas Marchagaz (3 km), Cerezo kaj El Bronco (6 km), Santa Cruz de Paniagua (9 km), Casar de Palomero (10 km) kaj Mohedas de Granadilla (12 km). Plasencia kiu estas la komerca, administra kaj industria centro de la norda zono de la regiono estas je ĉirkaŭ 45 km, dum Cáceres provinca ĉefurbo estas je ĉirkaŭ 115 km. Salamanca troviĝas je ĉirkaŭ 130 km.

La nordo de la municipa teritorio limas kun la municipoj de Marchagaz kaj Casar de Palomero. La sudo kun Cerezo, okcidente kun Santa Cruz de Paniagua kaj oriente denove kun Cerezo kaj Casar de Palomero.

Ekonomio
--------

Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado (ŝafoj, kaproj, bovoj). La malmulta industrio rilatas al produktado de olivoj aŭ olivoleo.

Historio
--------

En la ĉirkaŭaĵo estas prarestaĵoj kaj restoj de la epoko de la Romia Imperio, kiel la latina nomo "Palumbarium", de kie tre verŝajne devenas Palomero kun simila signifo. La unua skriba dokumento kiu mencias la vilaĝon estas de 1030
La tri saĝuloj montrataj kun frigaj ĉapoj en la Baziliko de Sankta Apolinaro Nova, Raveno
La **friga ĉapo** estas konus-forma ĉapo, kies vertico mole refalas antaŭen, tiel nomata ĉar ĝin surmetis la loĝantoj de Frigio, antikva popolo en Malgranda Azio. En pentraĵoj sur helenaj vazoj la friga ĉapo signas la trojanojn.

En la antikva Romio, la sklavoj liberigitaj de siaj mastroj devis surhavi tiun ĉapon dum la liberigo. Tial ĝi estis poste rigardata kiel simbolo de liberiĝo, kvankam tion postulis la romia leĝo kiel signo ne tiom pri liberiĝo, kiom pri antaŭa sklaveco. Oni ekfaris ĝin por ke la liberigitoj, ankoraŭ 'makulita' de sia devena statuso, ne povu pretendi al la samaj honoroj kiel la deorigine liberaj.

La friga ĉapo estis unue abunde uzata dum la Franca Revolucio de 1789. Estis periodo kiam ĉiuj devis nepre havi tion surkape; tiuj, kiuj ne faris tiel, estis suspektataj pro malbona revoluciismo.
Poste ĝi estis uzata de ĉiuj respublikaj reĝimoj de Francio. La virino, kiu simbolas la francan respublikon, t.e. *Marianne*, surhavas frigan ĉapon.

Poste, la friga ĉapo estis ankaŭ uzata sur la naciaj blazonoj de Argentino, Bolivio, Haitio, Kubo, Kolombio, Nikaragvo kaj Salvadoro. Ankaŭ ĝi troviĝas sur la blazonoj de la usona subŝtato Nov-Ĵerzejo, de la brazila subŝtato Sankta Katarino, kaj de la argentinaj provincoj Bonaero, Katamarkio, Corrientes, Jujuy, Mendoza, San-Juan kaj Tukumano; Jujuy kaj Mendoza havas ĝin ankaŭ sur la flagoj.

Bildaro
-------

* 
* 
* 
* Personigita Columbia en usonflagaj robo kaj friga ĉapo, kiu signifas liberon, el patriota afiŝo de la Unua Mondmilito.Personigita Columbia en usonflagaj robo kaj friga ĉapo, kiu signifas liberon, el patriota afiŝo de la Unua Mondmilito.

Vidu ankaŭ
----------

* Respubliko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Friga ĉapo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2011-09-27 per la retarkivo Wayback Machine
**Ashiaman** estas grandurbo en Ganao en proksimeco de Tema. Ĝi estas la kvina plej granda urbo de la lando.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 05° 42′ N 00° 02′ U﻿ / ﻿5.700 °N, 0.033 °U﻿ / 5.700; -0.033 (mapo)Koordinatoj: 05° 42′ N 00° 02′ U﻿ / ﻿5.700 °N, 0.033 °U﻿ / 5.700; -0.033 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 284.518 en 2012
* Supermara alteco: 50 m
* Horzono: UTC
* Telefonkodo: +233 (21)

Geografio
---------

Ashiaman situas sur ebenaĵo en la suda sekcio de la lando. Akrao situas 15 km.

Historio
--------

Ashiaman estas tutlande konata, kiel fikvartalo kaj hejmo de krimuloj. Homoj konstante alvenas por havi laboron en Akrao aŭ en Tema. La loĝantaronombro estis en 2000 nur 150.312. La senlaboreco estas tre alta, la loĝeblecoj estas malbonaj. En la urbo la municipo funkcias ekde 2006.

Klimato
-------

Ashiaman situas en zono de tropika savana klimato, kie la averaĝa temperaturo estas 25 °C. Jare pluvas iom pli, ol 700 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed en majo kaj en junio pli.

Trafiko
-------

Ashiaman havas gravan fervojan nodon al la marbordo.

Fontoj
------

* Germana, kroata kaj pola Vikipedioj
**Imca Marina** (artistnomo de **Hendrikje Imca Bijl**) (Zuidbroek, 13-an de majo 1941) estas nederlanda kantistino. La artistnomo *Imca Marina* estas formita el ŝia dua antaŭnomo (*Imca*) kaj la dua antaŭnomo de ŝia patrino (*Marina*).

Kariero
-------

Ŝia kariero kiel kantistino komenciĝis ĉe la kantkoruso la *Damster Wichter* en Appingedam. En 1959 ŝi akiris la unuan diskokontrakton. Antaŭ ĉio dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj ŝi faris furorkantojn inter kiuj *Viva España* kaj *Harlekino*. Krom kantistino ŝi ankaŭ estas eksterordinara oficisto de la urba registrejo. Ŝi plenumas geedziĝojn, tiel en ŝia geedziĝa salono en Midwolda kiel tra la tuta lando. Ŝi ekspluatis en Midwolda bonvizitatan restoracion kaj kafejon sed pro la kreditkrizo tiu bankrotis en 2010.

En julio 2009 konatiĝis ke Marina kaj sia brita partnero Stephen Porter (Steven) post dektri jaroj disiĝis. El pli frua geedziĝo ŝi havas filon, Floris. En 2008 ŝi ricevis la ordenon kavaliro de Oranje-Nassau. Dum ferio en la turka Antalya en marto 2014 ŝi supervivis koratakon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Imdb

* Kategorio Imca Marina en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

1. ↑   Imca Marina weer alleen. *De Telegraaf* (6 juli 2009).
2. ↑   Lintje voor Imca Marina en andere Groningers en Drenten. *Dagblad van het Noorden* (2008-04-25).
3. ↑  Nu, Imca Marina treedt tot juni niet op, 14 april 2014
**Chéniers** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 578 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Chéniers etendiĝas sur 34,9 km², kaj havis 578 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 16 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Chéniers situas je alteco de 384 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Chéniers apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gilles Gaudon, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Chéniers apartenas al la kantono de Bonnat, kies ĉefurbo estas Bonnat. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Bonnat
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo FR en Châtillon FR staras por la svisa Kantono Friburgo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Châtillon**. |



**Châtillon** - france, prononco laŭ sistemo IFA [ʃatijˈɔ̃] - estas urbo kaj komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 379 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Châtillon situas sude de la Lago de Neŭŝatelo, disigita de la lago per la vilaĝo Fonto, kiu formas parton de la komunumo Estavayer-le-Lac. Sude de la komunumo leviĝas la montetoj, kiuj disigas la basenon de la Lago de Neŭŝatelo de la valo de la rivero Brojo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Châtillon kaj la du kvartaloj Broton kaj Le Dadiet.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,31 km², de kiuj 27,5% estas kovritaj de arbaro, 55,0% servas por agrikulturo kaj 16,8% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Châtillon limas en nordo, oriento kaj sudo al la komunumo Estavayer-le-Lac, kaj en okcidento al Châbles.

Trafiko
-------

Châtillon situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas pere de flankaj vojoj de Font kaj de Lully. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, kiu en sudokcidento tuŝas la komunuman teritorion, troviĝas 2 kilometrojn okcidente apud Estavayer-le-Lac. La komunumo ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto.

Historio
--------

Dum mezepoko Châtillon formis propran senjorujon. En la jaro 1520 la Senjorujo de Châtillon estis akirita de la urba ŝtato Friburgo kaj en la jaro 1536 atribuita al la Voktejo Font-La Molière kaj poste Font-Vuissens. De la Helveta Revolucio de 1798 ĝis 1848 ĝi apartenis al la distrikto Estavayer, tiam ĝi estis atribuita al la nova distrikto Brojo. Ĝis 1801 Châbles formis kune kun Châtillon grandkomunumon, tiam la du komunumoj dividiĝis kaj formis apartajn aŭtonomajn komunumoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Châtillon

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Gérard Guisolan*: *Châbles* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-01-04)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Châtillon FR en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Châtillon[*rompita ligilo*]

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Châtillon** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brojo |
| --- |
| Bussy • Châbles • Châtillon • Cheiry • Cheyres • Cugy • Delley-Portalban • Domdidier • Dompierre • **Estavayer-le-Lac** • Fétigny • Gletterens • Léchelles • Les Montets • Lully • Ménières • Montagny • Morens • Murist • Nuvilly • Prévondavaux • Rueyres-les-Prés • Russy • Saint-Aubin • Sévaz • Surpierre • Vallon • Vernay • Villeneuve • Vuissens |  |

 |
La **Asir-montaro** (*asir*, signifas "malfacila") estas montaro en sudokcidenta Sauda Arabujo, kiu situas paralele al la Ruĝa Maro. Ĝi primare ampleksas areojn en la regiono Asiro de Sauda Arabio, kvankam ĝi ankaŭ transiras la jemenan landlimon. La historia emirlando Asir konsistas el montoj, ebenaĵoj, kaj valoj de la Arabaj altaĵoj. La sankta urbo Mekao troviĝas en tiu montaro.

Geologio
--------

La montaro ĉefe baziĝas sur sedimenta rokaro de ĵurasia, kretacea, kaj terciara origino.

Klimato kaj agrikulturo
-----------------------

La regiono havas la plej altan averaĝan precipitaĵon de Sauda Arabujo kaŭze de precipe sezona pluvo. Averaĝa precipitaĵo povas varii ekde 600 mm ĝis pli ol 1 000 mm jare, en humidaj regionoj. La orientaj ebenaĵoj kaj altebenaĵoj ricevas multe malgrandajn kvantojn, ekde 500 mm ĝis malpli ol 100 mm jare.

La kultivaĵoj de la regionon, plimultoj de kiuj estas kultivataj je krute terasigitaj montoflankoj, inkluzivas tritikon, kofeojn, kotonujojn, indigoferojn, zingibrojn, legomojn, kaj palmojn. La regiono ankaŭ subtenas bovojn, ŝafojn, kaprojn, kaj kamelojn.

Biodiverseco
------------

La malfacila tereno estas helpinta la konservadon de la unika biodiverseco de la regiono. Pluraj nekonataj *Myxomycetes* (fungaj specioj) estis malkovritaj en la regiono, krome variado de antaŭe nemalkovritaj plantaj vivuloj. Oni supozas ke Asir estis la lasta natura habitato de la Araba leopardo (*Pantera pardus* spp. *nimr*).

Biogeografie la regiono estas priskribita kiel la sudokcident-arabaj montaraj duonarbaroj.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4 5  angle La sudokcident-arabaj montaraj duonarbaroj.
2. ↑  angle *Myxomycetes from the Asir Mountains* Arkivigite je 2012-02-29 per la retarkivo Wayback Machine
3. ↑  A contribution of the flora of the Asir Mountains, Saudi Arabia. Boulos, L Arab Gulf Journal of Scientific Research [ARAB GULF J. SCI. RES.]. Vol. 3, no. 1, pp. 67-94. 1985.

* Kategorio Asir-montaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Chéserex** estas komunumo en la distrikto Nyon en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1191 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Chéserex situas sur la suda flanko de la Ĵurasa Montaro, proksimume 5 kilometrojn okcidentnordokcidente de la distriktĉefurbo Nyon kaj 25 kilometrojn okcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Chéserex kaj la setlejoj La Florettaz, Le Crêt kaj Bonmont, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,56 km², de kiuj 48,1% estas kovritaj de arbaro, 37,7% servas por agrikulturo kaj 12,7% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Chéserex limas en nordo kaj oriento al Gingins, en sudoriento al Grens, en sudo al Borex, en sudsudokcidento al Crassier, kaj en okcidento al La Rippe.

Trafiko
-------

Chéserex situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas konekta vojo de Gingins al Crassier kaj vojo al Grens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de kvar kilometrojn sudoriente de la komunumo apud Nyon. Pere de la poŝtaŭtolinio de Gingins al Nyon la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Chéserex datiĝas el la jaro 1001 kiel *Chiseras*. Sur la teritorio de la komunumo estis trovitaj restaĵoj de romia setlejo, de kadavrujo el la frua mezepoko kaj ŝpuroj de kapelo konsekrita al Sankta Marteno kaj menciita en la jaro 1093. Komplete malaperis la mezepoka Burgo Coudray. Ek de 1025 Chéserex estis havaĵo de la Abatejo Saint-Maurice. Fine de la 12-a jarcento la loko fariĝis havaĵo de la Abatejo Bonmont, kiu situas sur la teritorio de la hodiaŭa komunumo. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la loko apartenis al la Subvoktejo Gingins de la Voktejo Bonmont. Post la Helveta Revolucio la komunumo estis atribuita al la Distrikto Nyon.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Gilbert Marion*: *Chéserex* en *Historia Leksikono de Svislando* (2003-12-19)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Chéserex en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Chéserex[*rompita ligilo*]

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Chéserex** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Nyon |
| --- |
| Arnex-sur-Nyon • Arzier-Le Muids • Bassins • Begnins • Bogis-Bossey • Borex • Bursinel • Bursins • Burtigny • Chavannes-de-Bogis • Chavannes-des-Bois • Chéserex • Coinsins • Commugny • Coppet • Crans-près-Céligny • Crassier • Duillier • Dully • Essertines-sur-Rolle • Eysins • Founex • Genolier • Gilly • Gingins • Givrins • Gland • Grens • La Rippe • Le Vaud • Longirod • Luins • Marchissy • Mies • Mont-sur-Rolle • Nyon • Perroy • Prangins • Rolle • Saint-Cergue • Saint-George • Signy-Avenex • Tannay • Tartegnin • Trélex • Vich • Vinzel |  |

 |
**Géza Tóth** [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Géza** estis hungara meteologiisto, geofizikisto, profesoro, piloto.

Géza Tóth  naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1901 en Hungara reĝlando en Nyitra (nuntempa Nitra en Slovakio). Li mortis la 4-an de junio 1995 en Aŭstralio en Adelajdo.

Biografio
---------

Géza Tóth akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1926, sed li jam estis asistanto en 1925 en Teknika Universitato palatino József. Post la diplomo li eklaboris en la meteologia instituto, sed li ankaŭ instruis plu en Universitato József dum 2 jardekojn. En 1930 helpe de stipendio li vizitis la germanajn meteologiajn observatoriojn. En 1934 li atingis la instruan rangon lektoro, tiutempe li estis ankaŭ piloto, li eĉ instruis pilotojn. En 1946 li estis nomumita ĉefmeteologiisto, post 2 jaroj institutestro. Li estis arestita, poste li estis en koncentrejo en Recsk inter 1950 kaj 1953 sen iu ajn akuzoj. Li liberiĝis pro morto de Stalino, poste la reveno al la instituto estis malpermesita, la proceso estis nuligita nur en 1992. Li vivtenis sin el tradukaĵoj, krome li havis postenon en la universitato sen iu ajn rango. En 1956 li ricevis postenon en geofizika instituto, inter 1963-1965 li estis informadikisto, poste li pensiuliĝis.

Li ricevis premion nur en 1991. Post 2 jaroj li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li mortis dum vizitado en Aŭstralio, sed li estis entombigita en Budapeŝto. Li havis edzinon, kiu naskis filinon.

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto (1996)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Géza Tóth** [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Géza** estis hungara halterlevisto, trifoja olimpiano, trifoja mondĉampiono, trejnisto, lerneja kaj universitata instruisto.

Géza Tóth naskiĝis la 25-an de januaro 1932 en Sorokpolány, li mortis la 4-an de oktobro 2011 en Szombathely.

Biografio
---------

Géza Tóth maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris pedagogian-trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li estis sportinstruisto, eĉ li instruis 22 jarojn en la altlernejo, kie lia plej alta rango estis docento. Li ricevis premiojn inter 1960-2003.

### Sporta kariero

Géza Tóth ekde 1952 estis halterlevisto en kelkaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono dekfoje inter 1955-1968, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 16 jarojn ekde 1955. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun arĝenta medalo, krome en mondĉampionumoj li estis dufoje la unua en 1966 kaj 1969. Li estis trejnisto inter 1972 kaj 1987 en Szombathely, poste en Aŭstrio ĝis 1993.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* József Máthé

Memorigiloj
-----------

* placo en Szombathely (2012)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio kun rezultoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814459
* VIAF: 121519896
* ISNI: 0000 0000 7961 5892
 |




* Portalo pri Biografio
**Lajos Köpeczi-Boócz** [lajoŝ kopeci-bOc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Köpeczi-Boócz Lajos** estis hungara aktoro. Lia nobela antaŭnomo estis *bibarcfalvi,* lia familia nomvarianto estis *Köpeczi Boócz*.

Lajos Köpeczi-Boócz  naskiĝis la 15-an de februaro 1894 en Budapeŝto, li malaperis depost 1947.

Biografio
---------

Lajos Köpeczi-Boócz akiris diplomon en Tutlanda Teatra Lernejo en 1914, poste li batalis en la 1-a mondmilito, kie li vundiĝis. Post la militoj li komencis verkadi skeĉojn kaj li fondis kabaredon. Baldaŭ li komencis sian veran aktoran karieron province. Ekde 1930 li vivis en Budapeŝto, li apartenis al ekzemple al Gaja Teatro (1936-1939), sed tiutempe li lernis ankaŭ reĝisoradon. En 1942 li false estis akuzita pro juda parenceco, poste li plene retiriĝis, eĉ li sinmortis, sed li estis savita. Inter 1945-1947 li gvidis trupon por soldatoj en Okcidenta Germanio. Lia plia sorto estas nekonata.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Maksim Gorkij: *Éjjeli menedékhely* - barono
* Károly Kós: *Budai Nagy Antal* - Bese Tamás
* Josset: *Erzsébet, az elérhetetlen asszony* - Francis Bacon

Elektitaj kinaj filmaj roloj
----------------------------

* Ombrelo de Sankta Petro (filmo de 1935) - Mravucsán
* *Erdélyi kastély* (1940) - advokato
* *A tökéletes család* (1942-43) - forĝisto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
Plado de gofio.
Muelilo de gofio.
**Gofio** [GOfjo] estas manĝaĵo produktita de malneta faruno el rostitaj cerealoj, ĝenerale de tritiko aŭ maizo, uzata en diversaj nutropreparaĵoj. Ĝi estas simila al la blanka faruno, sed kun pli malhela aŭ flaveca nuanco, depende de la preciza kompono kaj de la grado je kiu ĝi estis rostita.

En la Kanariaj insuloj la "gofio" estis konsumita de la indiĝenaj guanĉoj, de etno de berberoj, ekde antaŭhispanaj tempoj. Aktuale ĝi estas la plej tradicia manĝaĵo de la kanaria insularo, kaj estas centra elemento de la kanaria kuirarto kaj referenco de ties identeco. La Protektita Geografia Indiko "Gofio canario" estas rekonata de la Eŭropa Komisiono ekde la 10a de februaro 2014.

Krom ties konsumo en la devenlokoj de Kanarioj, la *gofio* etendiĝis al diversaj partoj de la mondo ĉefe pro la elmigrado de kanarianoj, kaj tial ĝi estas konsumata en Kaboverdo, Kubo, Usono, Nikaragvo, Puertoriko, Domingo, Okcidenta Saharo, Urugvajo kaj Venezuelo. Menciindas ke en tiu laste menciita lando la rostita faruno el tritiko estas nomata *gofio canario* aŭ *garfia*, dum tiu el maizo estas nomata *fororo*. En Panamo, estas nomata "cofio" simila preparaĵo de rostita maizo muelita kaj sukero.

Notoj
-----

1. ↑   Academia Canaria de la Lengua (2010). «gofio». Diccionario básico de canarismos. Alirita la 10an de Junio 2021.
2. ↑   Abréu Galindo, Juan de (1940) [1632]. [mdc.ulpgc.es/utils/getdownloaditem/collection/MDC/id/85649/filename/123093.pdf/mapsto/pdf «Capítulo XII» (pdf).] Historia de la conquista de las siete islas de Gran Canaria. Biblioteca Canaria III. Santa Cruz de Tenerife: Valentín Sanz. p. 221. Konsultita la 12an de septembro 2014.

Bibliografio
------------

* «Tecnología aplicada a las empresas productoras de gofio canario». El gofio, un alimento tradicional canario. Centro de la Cultura Popular Canaria. 2006. pp. 91-102. ISBN 84-7926-527-2.

* Kategorio Gofio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 728139
 |
Ĉefstrato de Bangor, kun la urba horloĝo
Katedralo de Bangor
**Bangor** estas malgranda katedrala urbo de regiono Gwynedd en Kimrio. Ĝi situas apud Markolo Menai. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis 13 725 loĝantojn. Aldone estas ĉirkaŭ dek mil studentoj.

La urbo datiĝas de la frua 6-a jarcento, kiam Sankta Deiniol fondis monaĥejon kiu servis kiel lia episkopa bazo. El la monaĥejo evoluis katedralo, kiun Johano de Anglio ege difektis en 1211. En 1282 plia invado de Eduardo la 1-a plidifektis ĝin, kaj la angla reĝo en 1284 kompense donis 60 pundojn. Dum la 14-a jarcento estas iom da rekonstruo. En 1402, dum la ribelo de Owain Glyndŵr, eble la katedralo suferis pro incendio, sed tio ne certas, kvankam dum la malfrua 15-a kaj frua 16-a jarcentoj okazis multe da rekonstruado. Ekde 1868 la arkitekto George Gilbert Scott estris pluan rekonstruadon kaj restaŭron: li planis altan turon, sed tiu fine malaltas, ĉar aperis fendetoj kiuj sugestis riskon de disfalo. 

La universitato – fondita en 1884 – okupas multe de la urbo. Antaŭe ĝi estis parto de la federacia Universitato de Kimrio; ekde 2007 ĝi sendependiĝis.

* Bangor (Gwynedd) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bangor (Gwynedd) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Distrikto Szerencs** [serenĉ] (hungare *Szerencsi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas sur montaro, montetaro kaj ebenaĵo laŭ Tiso en la nordorienta parto de la departemento (en la nordorienta parto de Hungariio).

Distrikto Szerencs en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Szerencs, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 11 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 432,09 km², kie loĝas 37 473 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturoj (gravas la vito), bredadoj, iomete pri industrioj.

Historio
--------

Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 ĝi apartenis al Zemplén (historia departemento). La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Szerencs**
* grandvilaĝoj:
	+ Taktaharkány
	+ Tiszalúc
* vilaĝoj:
	+ Alsódobsza
	+ Bekecs
	+ Legyesbénye
	+ Mád
	+ Megyaszó
	+ Mezőzombor
	+ Monok
	+ Prügy
	+ Rátka
	+ Taktakenéz
	+ Taktaszada

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon FidoReto. |

**Fido** povas signifi *konfidon* al persono aŭ objekto, *kredon* je Dio aŭ al io ajn, aŭ sistemon de religia kredo. La esenco de **fido** estas ke ĝi estas science nepravigebla. Ĝi estas bazata en personaj travivaĵoj kaj sentoj. Malsama ol *espero*, ke indikas deziron por la estonteco, la koncepto de **fido** entenas atendo kun elemento de certigo.

Sankta Paŭlo, apostolo de Jesuo Kristo, provizis al ni eble la plej koncizan difinon de **fido**: La fido estas realigo de esperataĵoj, provado de aferoj ne vidataj (Hebreoj 11:1).

Kvankam la parolo **fido** havas multajn nuancojn da signifo, ĉe la fino ĝi restas *realigo de esperataĵoj, provado de aferoj ne vidataj*.

El religia vidpunkto, "fido" estas la kredo je speciala dogmoj, kiuj formas la diversaj religiojn.

Pri fidindeco de diraĵo, memoru ke senescepte ĉiuj artikolo de Vikipedio, ekzemple, estas nur tiom fidinda, kiom fidindaj estas la fontoj, kiujn ĝi citas. Pri fontoj oni konsideru referencoj kaj historiaj fontoj

Proverbo
--------

Ekzistas pluraj proverboj pri fido en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Al glacio printempa kaj al amiko tro nova ne fidu.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Ĉe plej granda fido memoru pri perfido.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Ŝajnon ne fidu, juĝi ne rapidu.* **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2008-08-16.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Fido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Fido en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Kredo
* Pieco


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 7554
* GND: 4071867-0
* LCCN: sh85046928
* BNF: 16163856z
* NDL: 00571057
* NKC: ph115476
 |
Vido el Drabaj ĉambretojVido el Drabaj ĉambretoj

**Drabaj ĉambretoj** (ĉeĥe **Drábské světničky**) kun eksa rokburgo estas regiono de 7 rokgrejsaj blokoj en rokurbo Příhrazy. Ili situas en katastra teritorio Dneboh, proksimume 7 km de Mnichovo Hradiště.

En la teritorio de Drabaj ĉambretoj foje estadis fortikigita malnovslava burgejo. Arkeologiaj trovaĵoj pruvas, ke la burgo estiĝis iam en la 13-a jarcento. Ties konstruintoj lerte eluzis terenon al ĝia lokigo kaj la burgo estis danke al sia nealirebleco siatempe preskaŭ nekonkerebla. Ĝi estis kunigita kun pluaj rokblokoj per lignaj pontetoj. Sur rokoj estis konstruitaj ŝtuparejoj kaj irejoj. En la rokoj estis iom post iom elhakitaj ĉambroj, multfoje ankaŭ plenigitaj per lignaj alkonstruaĵoj kaj palisadoj. En la rokoj ĝis hodiaŭ restis restaĵoj de 18 ĉambretoj aŭ tute aŭ parte elhakitaj en la grejsan rokon kaj spuroj post sep lignaj konstruaĵoj kaj ses pontaj konstrukcioj kunigantaj la unuopajn rokblokojn. Iom post iom ĉi tie estis konstruita la tuta soldata defendsistemo plenigita je loĝĉambroj, preĝloko kun predikejo, arestejo kaj gardistejo. En la tempo de kontraŭreformado ĉi tie kaŝis sin protestantoj. Post batalo ĉe Lipany la tuta sistemo komencis dezertiĝi. Sed Drabaj ĉambretoj havis sian signifon ankaŭ en la 20-a jarcento, kiam en la elhakitaj ĉambroj kaŝis sin partizanoj. Ankaŭ ĉi tie vivis kelke da jaroj malriĉularo.

Pluaj fotoj
-----------

* Drabaj ĉambretojDrabaj ĉambretoj
* Vido el Drabaj ĉambretojVido el Drabaj ĉambretoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Drabaj ĉambretoj en Vikimedia Komunejo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Roland Balogh** [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balogh Roland** estas hungara komponisto, ĵazgitaristo.

Roland Balogh  naskiĝis la 26-an de septembro 1984 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Roland Balogh ekludis gitaron en la aĝo de 6 jaroj, komence gvidita de sia patro kaj poste de privata instruisto. Ekde la aĝo de 12 jaroj li lernis 2 jarojn en muzika studio de Kőbánya, kie en 2007 li akiris diplomon. Lia ĉefinstruisto estis Gyula Babos. En aĝo 15 jaroj li atingis la trian lokon en festivala konkurso kune kun sia pianista ĝemela frato. En 2009 li jam estis la unua en ĵazfestivalo de Montreux, en la sekva jaro li ricevis hungaran premion. En 2012 li fondis propran ĵazorkestron, baldaŭ li muzikadis kun elstaraj eksterlandaj muzikistoj (ekzemple kun Lee Ritenour). En 2015 li estis elektita al la 5 plej bonaj ĵazgitaristoj de la mondo en Novjorko. En la sekva jaro li ricevis la ĉefpremion en Los Anĝeleso.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Palaco de Artoj (2011)

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* *Szerelemre ébredt* (en 2012 kun unua loko en gitarkonkurso)

Fontoj
------

* membiografio kun foto Arkivigite je 2019-05-08 per la retarkivo Wayback Machine angle
* aŭdebla gitarludo de Balogh

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 641253
 |
La **Distrikto Szeged** (hungare *Szegedi járás*) estas distrikto en Hungario en departemento Csongrád. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ ambaŭ bordoj de Tiso en la suda parto de la departemento (same en la suda parto de la lando).

Distrikto Szeged en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Szeged, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 10 estas vilaĝoj.

La areo estas 741,10 km², kie loĝas 206 605 homoj. La loĝantoj okupiĝas parte en diversaj servoj en Szeged, parte okupiĝas pri agrikulturo kaj ties prilaborado. Ekde la 1970-aj jaroj oni minadas naftojn.

Historio
--------

En tiu areo Distrikto Kiskundorozsma funkciis jam en la historio. Pri la malnova historio menciindas, ke la areo preskaŭ ne estis loĝata post dominado de turkoj. Komence oni konstruis eksterajn kamparajn loĝdomojn (farmojn). el tio formiĝis farmocentroj, fine vilaĝoj.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Szeged**
* alia urbo: Sándorfalva
* grandvilaĝo: Algyő
* vilaĝoj:
	+ Deszk
	+ Dóc
	+ Domaszék
	+ Ferencszállás
	+ Klárafalva
	+ Kübekháza
	+ Röszke
	+ Szatymaz
	+ Tiszasziget
	+ Újszentiván

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
John Hay, la pensulo de la politiko
**Politiko de malferma pordo** (aŭ **malfermita pordo**) estas principa deklaro, interkonsento, je iniciato de Usono kaj landoj komercantaj kun Ĉinio (1899, 1900). Ĝi deklaris defendon de la egalajn privilegiojn de la partoprenantaj landoj kaj apogon de teritoria kaj administra integreco de Ĉinio. La memorandon dissendis kiel rondleteron la usona eksterafera ministro al Grand-Britio, Germanio, Francio, Italio, Japanio kaj Rusio. La politikon de la malferma pordo apogis la plejmulto de la usona loĝantaro kaj tio estis dum 40 jaroj grava kompaso de la usona ekstera politiko. 

La principo jam estis formita en la anglaj-ĉinaj Traktato de Nankino kaj Traktato de Wanghia (1842–44), laŭ kiu ĉiu lando devas ricevis la samajn rajtojn por komercado kun Ĉinio tra uzado de la malfermaj havenoj. 

Tiun politikon hegemonis Grand-Britio ĝis fino de la 19-a jarcento, kiam aliaj landoj volis akiri ekskluzivajn rajtojn en Ĉinio. Post la unua ĉina-japana milito (1894–95), ekkonkuris Rusio, Francio, Germanio kaj Britio kaj aperas la minaco pri monopolado de la komerco kaj tuta disfalo kaj koloniigo de Ĉinio. 

La krizo en Ĉinio samtempis kun ekonomia krizo en Usono en la 1890-aj jaroj, kiam Usono ekinteresiĝis pri alilandaj merkatoj. Usono tiam akiris – post la hispana-usoan milito – la Filipinojn, Guamon kaj Havajon kaj pli kaj pli interesiĝis pri Ĉinio por trovi vendolokon pro la malmultekostaj kotonaj varoj de la teksaĵa industrio. 

La memorando pri malferma pordo el 1899 deklaris, ke ĉiu lando devas malfermi siajn havenojn, ke nur la ĉina registaro havas kolekti imposton pri komercado, ke neniu lando povas akiri amnestion je pago de havenaj traktaj kostoj kaj fervojaj transportaj kostoj. La adresitaj landoj repondis malklare, sed Hay klarigis tiujn kiel akceptojn. 

Por subpremi la bokseran ribelon en orienta Ĉinio, aperis okcident-eŭropaj armeoj (1900). Reage je tio, Hay eldonis duan memorandon en 1900, en kiu estis akcentita la graveco por defendi la teritorian kaj administran integriĝon de Ĉinio. Hay ne petis respondon, sed krom Japanio ĉiu grandpotenco sciigis sian interkonsenton. 

Kiam Japanio prezentis la dudek unu postulojn al Ĉinio (1915), ĝi tute neglektis tiun principon. La naŭpotenca traktato, subskribita post al Vaŝingtona konferenco (1921–22) fortigis tiun principon. 

La krizo en Manĉurio (1931) kaj la ĉina-japana milito en 1937 devigis Usonon klare montri sian vidpunkton por la politiko de la malferma pordo. Tio signifis ankaŭ tion, ke ĝi ĉesigas la liverojn al Japanio. Pro la japana malvenko kaj post la venko de la ĉinaj komunistoj en 1949, ĉiu privilegio de la eksterlandanoj ĉesis, tiel la politiko de la malferma politiko iĝis senbaza.
Fiesa
**Fiesa** estas vilaĝo apud la maro en Slovenio, 10 km for de Kapodistrio kaj 2 km for de Piran. Ĝi estas loko por ripozo kaj agrablaj promenoj laulonge de la marbordo ghis Piran.

Pri la kultura heredaĵo memorigas surskribo. Du lagoj en Fiesa ekestis kiel sekvaĵo de elfosado de argilo por iama brikfabriko. Malgranda lago situas en kvieto de deklivo, havas nesalan akvon kaj profundas 6,50 m. La pli granda lago estas pli profunda (9 m) kaj de la jaro 1963 estas ligita kun maro per kanalo. En ĝi miksiĝas sala kaj dolĉa akvo. Kiel grava vivspaco de diversaj plantaj kaj bestaj specoj, antaŭ ĉio de ĉirkaŭ dudek raraj kaj endanĝeriĝintaj specoj de libeloj.
Ambaŭ lagoj estas enlistigitaj inter la plej gravaj lokoj de la natura heredaĵo. En la jaro 1989 per dekreto de komunumo estis la lagoj nomitaj kiel natura monumento.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Fiesa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Doñinos de Ledesma** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Doñinos de Ledesma, Tajurmientos, Tuta kaj Zafrón, kiu estas de plej frua fondo jam el la 10-a jarcento, kies preĝejo videblas en la foto; okupas totalan areon de 46,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 69 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 400 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 36 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Estas dolmenoj en la areo, sed la setlejo mem fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Doñinos de Salamanca
* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753142
 |
**Roland Ferenc Lieb,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lieb Roland Ferenc** estas hungara skulptisto, medalisto, arkitekto, altlerneja instruisto.

Roland Ferenc Lieb  naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1976 en Sopron.

Biografio
---------

Roland Ferenc Lieb frekventis teknikajn mezlewrnejojn parte en Szombathely, parte en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato de Okcidenta Hungario en 2001. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Mészáros kaj Tamás Soltra E.. Post siaj studoj li estas samtempe arkitekto kaj artisto, en 2001 li eklaboris en arkitekta firmao, samtempe li ekspozicias. Ekde 2004 li instruas en la menciita universitato, ekde la sama jaro li iĝis memstara arkitekto. En 2007 li fondis propran arkitektan firmaon. Iam li translokiĝis al la proksima vilaĝo Röjtökmuzsaj. Komence li kreis medalojn el bronzo, poste el vitro, ligno, betono, fero. Li ricevis premiojn inter 2003 – 2016.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Dunajská Streda (2013)
* Sopron (2015)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Sopron (ekde 2001)
* Kecskemét (2002, 2005, 2008)
* Budapeŝto (2003, 2006, 2010)
* Seixal (2004, 2008)
* Tel-Avivo (2005)
* Colorado Springs (2007)
* Szentendre (2014)

Elektitaj arkitektaj planoj
---------------------------

* Sopron, domego kun 26 loĝejoj
* Sopron, domego kun 40 loĝejoj
* Szentgotthárd, renoviĝo de postejo
* Sárbogárd, poŝtejo
* pluraj familiaj domoj

Elektitaj medaloj
-----------------

* László Szlávics (pli aĝa) (2004, fero, ŝtono)László Szlávics (pli aĝa) (2004, fero, ŝtono)
* Post brodado (2002, fero, kupro)*Post brodado* (2002, fero, kupro)
* Sieĝo (2008, betono, kupro)*Sieĝo* (2008, betono, kupro)

Elektitaj memortabuloj
----------------------

* memortabulo pri Erzsi Gazdag en Szombathely (2012)
* memortabulo pri Antal Radó en Gárdony (2014)
* memortabulo pri Ottóné Greisinger en Szombathely (2015)

Fontoj
------

* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 622882
 |