recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kastelo Strünkede
Kastela kapelo Strünkede
**Baukau** estas norda urboparto de Herne, Germanio. Historie Baukau estis memstara komunumo, kiu eniĝis la 1-an de aprilo 1908 en la civiton Herne.

Geografio
---------

Baukau troviĝas en la malalta tereno trafluata de la rivero Emscher. En la ĉirkaŭaĵo de la Emscher la tereno estas 45 metrojn super la marnivelo. En la direkton al la centro de Herne, suden, la tereno iom post iom plialtiĝas.

### Akvaĵoj

En Baukau la rivero Emscher konsistigas la nordan limon de Herne kun Recklinghausen. Paralele al la rivero pasas sur la teritorio de Herne la Rejn-Herne-Kanalo. Nordokcidente de la Kastelparko Strünkede la *Ostbach* [Orienta Rivereto] enbuŝiĝas en la Emscher. Ĉe la grandfoirejo la ĝis tie subtere kondukata rivereto *Schmiedesbach* fluas subĉiele. Ĝi ankaŭ alfluas la riveron Emscher kaj estis antaŭ 1975 en la kampo de la Rejn-Herne-Kanalo la okcidenta urbolimo de Herne. Per tio la rektigita kaj entubigita rivereto tiam estis la „natura" limo inter la nunaj urbopartoj *Baukau* kaj *Crange*.

* La Rejn-Herne-Kanalo kun bordovojo en Herne-Baukau
* La Emscher kiel limrivero inter Recklinghausen (maldekstre) kaj Herne, kun la buŝkonstruaĵoj de la Ostbach (centre- maldekstre)
* Ankoraŭ en la korseto el la imperiestra epoko: la kanaligita Ostbach tuj antaŭ la Rejn-Herne-Kanalo
* Nur divenebla estas la subtera paso de la Westbach sub la promenvojo ĉe la kastelparko

Nomo de la urboparto
--------------------

Ekzistas du teorioj pri la ekesto de la nomo „Baukau". La unua deduktas ĝin de *Boickauwe*, kiu signifis en la malnovsaksa kamparanaro. De la urba arĥivo de Herne devenas la pli verŝajna supozo, ke la nomo estas kunmetaĵo el du platgermanaj vortoj „Bauk" signifas fago, kaj „-au" riverborda marĉejo resp. herbejo.

Historio
--------

Bieno Boko(u)we estas unuafoje menciita 1378 en dokumento. La kamparanejo Baukau apartenis ekde la mezepoko al la Paroĥo Herne kaj troviĝis en la reglando de la kavaliroj de Strünkede.
Ekde 1844 Baukau estis komunumo en la distrikto Herne. Kiam Herne en 1897 ricevis la urboprivilegion, oni formis la distrikton Baukau el la restaj komunumoj de la antaŭa distrikto Herne. Ĝi ampleksis la komunumojn *Baukau, Horsthausen, Pöppinghausen, Bladenhorst* kaj *Hiltrop*. En 1908 Baukau fariĝis urboparto de Herne, la distrikto Baukau estis malfondita.

Vidindaĵoj
----------

* Kastelo Strünkede

Referencoj
----------

1. ↑  Stephanie Reekers: Die Gebietsentwicklung der Kreise und Gemeinden Westfalens 1817 – 1967. Aschendorff, Monastero 1977, ISBN 3-402-05875-8.
2. ↑  Wolfgang Viehweger: *Baukau in der Emscherniederung.* Onlineportal Herner Netz, http://www.herner-netz.de/Baukau-Emscherniederung-020905/baukau-emscherniederung-020905.html
3. ↑  Manfred Hildebrandt (redaktisto): *Herne - von Ackerstraße bis Zur-Nieden-Straße : Stadtgeschichte im Spiegel der Straßennamen.* Publikaĵoj de la Urba Arĥivo de Herne. Vol. 1, eldonis.: Urbo Herne 1997; noto: *Baukauer Straße*

51.557.2Koordinatoj: 51° 33′ N, 7° 12′ O (mapo)

 

* Kategorio Baukau en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Péter Sárfalvi** [ŝArfalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sárfalvi Péter** estas hungara moderna pentatlonisto, dufoja olimpiano, kvarfoja mondĉampiono, prezentisto-redaktoro, politikisto-oficisto.

Péter Sárfalvi naskiĝis la 31-an de julio 1970 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Péter Sárfalvi akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1998, alian diplomon en 2003 en Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto). Krom la sportado inter 1988-2003 estis havis postenon en sportklubo, inter 2003–2016 li estis prezentisto-redaktoro en pripolitika televido, poste li havis ministerian postenon, sed ekde 2022 li havas neinstruan postenon en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Lia edzino naskis tri gefilojn en 2007, 2010 kaj 2017. 

### Sporta kariero

Péter Sárfalvi inter 1979-2003 estis moderna pentatlonisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 14-foje inter 1993-2002 unuoble, teame aŭ stafete. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 sen medalo, sed en mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje en 1995, 1997 kaj 1999 teame aŭ stafete. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2003.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio legebla pli malsupre
* rezultoj
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 815525
 |




* Portalo pri Biografio
**Péter VALLÓ,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Valló Péter** estas hungara reĝisoro, altlerneja instruisto.

Péter Valló naskiĝis la 30-an de aprilo 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Péter Valló akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1972. Li komencis sian reĝisoran karieron en Teatro Petőfi (Veszprém). Poste li reĝisoradis inter 1975-1976 en Teatro Szigligeti (Szolnok), baldaŭe en Teatro József Attila. Inter 1978 kaj 1984 li estis ĉefreĝisoro en Teatro Gárdonyi Géza kaj li havis taskojn aŭ postenojn ankaŭ en Teatro Radnóti kaj Teatro Petőfi (Sopron). Li ricevis premion Kossuth en 2005, pli frue ankaŭ aliajn premiojn. Li ankaŭ instruis en la altlernejo.

Liaj reĝisoraĵoj (elekto)
-------------------------

* diversaj teatraj reĝisoraĵoj, ekzemple Federico García Lorca: Yerma; William Shakespeare: Julius Caesar; Romeo kaj Julieta
* 2 kinejaj filmoj en 1981 kaj 2004
* 2 televiziaj filmoj en 1985 kaj 2001

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gabi Fon
* Zsuzsa Nyertes
* Zoltán Szerémi

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Péter Valló en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



* Portalo pri Biografio
Clementinum Prago
**Clementinum** - latine, ĉeĥe literumata *Klementinum* - estas iama jezuita kolegio, la plej malnova en Prago. Starigis ĝin la jezuitoj tuj post sia establiĝo en Prago (1558) kaj ĝia konstruado daŭris ĝis la 18-a jarcento. Clementinum estas grandega komplekso da konstruaĵoj starantaj surloke de iamaj 32 domoj, detruitaj por gajni spacon por ĝi. Ĝi entenas la estintan monaĥejon, du ĝardenojn kaj tri preĝejojn. En la parto tuŝanta la Kruckavaliran placon *(Křížovnické náměstí* - 14) troviĝas la preĝejo de la Savinto *(kostel svatého Salvátora)*, fondita en 1578, kies konstruado daŭris tra la 17-a kaj la unua duono de la 18-a jarcentoj. Al ĝia sacerdotejo alpremiĝas la Itala kapelo en Karola strato (1590-1600), kun subtila barokstila portiko desegnita de F. M. Kaňka (1715). En senpera apudeco de la Itala kapelo staras la tria preĝejo, tiu de Sankta Klemento, baroka, konstruita en 1711-15. La plej malnova parto de la monaĥejo devenas de la duono de la 17-a jarcento; verŝajne ĝi estis konstruata laŭ planoj de D. Orsi. La monumenta fasado rigardas al la strato "Křížovnická". El la interno speciale notinda estas la Spegula kapelo el la unua duono de l' 18-a jarcento, kie oni ofte aranĝas koncertojn de baroka muziko. Nuntempe en Clementinum estas deponitaj kvar el la plej grandaj bibliotekoj de Praha: la Universitata, la Nacia, la Slava kaj la Teknika. La konstituaĵojn adaptis por tiu ĉi uzo arkitekto L. Machoň en 1928-30.

Clementinum Prago

* Kategorio Clementinum en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 62035
* GND: 4355860-4
* LCCN: n94000888
* VIAF: 294739667
 |
**Sjarhej Leanidaviĉ CIĤANOŬSKI** (beloruse *Сяргей Леанідавіч Ціханоўскі*; ruse *Сергей Леонидович Тихановский*; Sergej Leonidoviĉ Tiĥanovskij) estas belorusa jutubisto, videa bloganto, disidento kaj pordemokratia aktivulo. Li estas konata unuavice pro sia aktivismo kontraŭ la reĝimo de la prezidanto de Belorusio, Aljaksandr Lukaŝenka. En majo 2020, li anoncis sian intencon kandidatiĝi por la 2020 prezidenta balotado, sed li estis arestita du tagojn poste. Lia edzino Svjatlana Ciĥanoŭskaja iĝis la ĉefa rivalo al Lukaŝenka en la balotado.

Frua vivo kaj entreprenado
--------------------------

Ciĥanoŭski naskiĝis la 18-an de aŭgusto 1978, en Horki, Homela regiono, Belorusa SSR kaj kreskis en Homel.

Ciĥanoŭski diplomiĝis en la Fakultato de Filologio de la Homela Ŝtata Universitato de Francysk Skaryna. Poste, li malfermis diskovendejojn en Homel kaj Mazir kaj organizis koncertojn. Li okupiĝis pri videoproduktado, reklamo kaj muzikaj videoj.

YouTube-kanalo *Lando por Vivo*
-------------------------------

Sjarhej Ciĥanoŭski diris ke li fariĝis bloganto preskaŭ hazarde. Li organizis bienon proksime al Homel kaj alfrontis burokratismajn obstaklojn flanke de lokaj, regionaj kaj naciaj oficialuloj, kaj tiam li ekparolis pri siaj malfacilaĵoj kun ĵurnalistoj.

La YouTube-kanalo "Lando por Vivo" (ruse *Страна для жизни*) estis lanĉita en 2019 kaj allogis 140 mil abonantojn dum la jaro. La kanalo estas dediĉita al rakontoj de ordinaraj belorusoj kaj realaj kazoj de entreprenistoj "kiu helpos konstrui landon por vivo". Ciĥanoŭski faras videon pri sociaj kaj politikaj temoj kaj parolas pri la problemoj de homoj — plejparte en la regionoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Svjatlana Ciĥanoŭskaja

Referencoj
----------

1. ↑  Belarus Opposition Leader Jailed After Joining Protest Arkivigite je 2020-06-08 per la retarkivo Wayback Machine The New York Times, 1 June 2020
2. ↑  World Digest: 25a de majo, 2020 The Washington Post, 25a de majo 2020
3. ↑  Prominent opposition figures arrested in Belarus as presidential election approaches Euronews, 3a de junio 2020
4. ↑  Belarus' Lukashenko outlaws protests, arrests opponents DW, 1a de junio 2020
5. ↑  Belarus Jails Several Opposition Figures in Widening Clampdown Ahead of Election, Radio Free Europe/Radio Liberty (15a de junio 2020).
6. ↑
7. ↑  Detained Belarusian blogger set to be Lukashenka's rival in 2020 election, Belsat TV (7a de majo 2020).

* Kategorio Sjarhej Ciĥanoŭski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699081
* GND: 1212319214
* VIAF: 3903159337537313150008
 |
**Francesco Turini** (naskiĝis ĉ. 1595 en Prago, mortis en 1656 en Brescia), estis itala komponisto kaj orgenisto en la frua barokepoko.

Turini naskiĝis en 1595 en Prago, kie lia patro Georgio Turini estis kantisto kaj klarionisto ĉe la kortego de imperiestro Rudolfo la 2-a en Prago. Sian unuan muzikan edukadon li ricevis de sia patro kaj kiam li aĝis 12, li jam iĝis kortegorgenisto. Post la antaŭtempa morto de la patro la imperiestro sendis Turini al Venecio kaj Romo por studi muzikon. En 1624 Turini iĝis katedralorgenisto en Brescia, la naskiĝurbo de sia patro.

Verkoj
------

Turini komponis madrigalojn, motetojn kaj mesojn. Liaj *"Madrigali à una due, tre Voci"* Venecio 1621 por du melodivoĉoj (violono kaj klariono) kaj baso kontinua apartenas al la fruaj ekzemploj por la ĝenro de la triosonato de la baroko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* "Haec dies", moteto por kantvoĉo kaj baso kontinua, en la WIMA Archiv


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 188672
* GND: 124767516
* LCCN: nr91035133
* VIAF: 56875874
* ISNI: 0000 0000 8385 0262
* SUDOC: 147027128
* BNF: 14807220z
* MBA: 18a0200d-3a8f-4f90-af3a-18625809ee8b
* NKC: mzk2009512442
* ICCU: UBOV448863
* BNE: XX1772646
 |
***Provo pri Wagner*** aŭ ***Priserĉo pri Wagner*** (germane, ***Versuch über Wagner***) estas kritika eseo de Theodor Adorno pri Richard Wagner. Ĝi estis publikita en Berlino kaj Frankfurto ĉe Majno en 1952.

Kritikoj al Wagner
------------------

### Monprofitemo

Adorno montras la vagneran karakteron. Estas denonco pri malforteco. Adorno akuzas Wagneron pri tio. Ankaŭ lian monprofitemon rilate al Bayreuth. Wagner volas fariĝi revoluciisto. Tamen li volas monon de ĉiuj: de la nobeluloj kaj multaj mecenoj, sed tamen ilin mem li kritikis pro esti strukturaĵoj de la potenco.

### Diletantismo kaj neliberiĝo en vagnera arto

En la dramoj de Wagner liberigo nur okazas je la fino. 

Pri diletantismo Wagner ankaŭ estas akuzita. Wagner provas ĉion kontroli. Li estas la majstro, la diktatoro de ĉiuj aspektoj de la produktado. Se Wagner agus laŭ sia propra *Gesammtkunswerk*-koncepto, estus necese agi malsame rilate al sia art-maniero.

### Burĝemo

Wagner bedaŭrinde forlasas liberan seksecon. Lia revolucio estas porintegra. Tiuj, kiuj faras tion iel pereas. Por Adorno, tio estas modelo pri burĝa socio. Respekteco en la burĝeco, kie oni havas difinajn manieron agi, kaj Wagner deziregas esti tiel respektita. 

Identiĝi kun la potenco estas vagnera meĥanismo por sindefendo. Se oni faras necesaĵon, kie estas onia libereco? --- jen la demando. Neniu diru al vi, kion vi faru. Tio estas nemezurebla, netaksebla.

Pura forto pri memdetruemo. Wagner malamas la viktimojn. Li do fariĝas kulpa pri ĝena cinikismo.

Kial mi estu ĉe la flanko de la viktimo dum vi volas esti ĉe la flanko de la viktimisto?

Vagnera *Gesammtkunstwerk* kiel elano por faŝismo
-------------------------------------------------

Oni pensas pri faŝismo kiel anomalio. Adorno montras la malon. Li diras, ke ĝi ja ne estas manifesto pri racio, sed tamen por li, temas pri subordiĝo. 

Adorno kritikas la industrian aspekton de arto. Ĉio estas totalitara, ĉar ĝi estas kontraŭfragmenta ne povante esti kontrolita. Li estas malamiko de ĝenroj. La muziko sekvas la lingvan fluiĝon. 

Adorno ne valorigas la dividon de laboro. Eĉ en glumozaikoj oni vidas malsamajn elementojn.

TTT-ejoj
--------

* In search of Wagner ĉe Google Books
Sint-Martinuskerk (Sankta Martenokirko).
**Neer** (limburge: Naer) estas vilaĝo en la nederlanda Meza Limburgio. Ĝi apartenas al la municipo Leudal. Antaŭ la komunuma rearanĝo de 2007 ĝi apartenis al la municipo Roggel en Neer.
La vilaĝo situas ĉe la rivero Mozo inter Roermond kaj Venlo.

Historio
--------

La vilaĝo ekestis en la frua Mezepoko. Ĉirkaŭ 1200, en la najbareco de la hodiaŭa vilaĝeto Dries, oni fondis la abatejon Keizerbosch, kiu ekzistis ĝis 1797.

En 1226 tie jam situis kirko, kiu estis en la komenco de la 16-a jarcento tombokapelo de la senjoroj de Land van Horn. Finfine Neer fariĝis posedaĵo de la princepiskopejo Lieĝo, kie ĝi en 1677 fariĝis memstaran senjorlandon.

En 1645 okazis granda incendio. Dum la 19-a jarcento Neer disvolviĝis al vera vilaĝo, kun iom da industrio laŭlonge la rojo Neerbeek. Post la Dua Mondmilito la vilaĝo disvastiĝis norden per loĝkvartalo.

Vidindaĵoj
----------

### Akvomuelejoj

Friedesse Muelejo
* Friedesse Molen, ĉe la rojo Neerbeek.
* Hammermolen, je Hammermolen 27, ĉe la rojo Neerbeek.

### Monaĥejoj

* Keizerbosch estis antaŭa monaĥinejo kiu dum la franca periodo estis evakuita. La monaĥejo estis malkonstruita kaj poste nur la domo de la preposto restis kiu pli poste fariĝis bieno kaj sekve farmbieno.
* Sankta Jozefomonaĥejo

### Kirko

La Sankta Martenokirko konstruiĝis en 1909 kaj estis en novgotika stilo fasonita de arkitekto Caspar Franssen. La turo el la 15-a jarcento estas konservita, sed altigita dum la konstruado de la hodiaŭa kirko. En tiu kirko troviĝas marianumo (duobla statuo de Maria) el ĉirkaŭ 1500.

### Skabenejo

La skabenejo
La antaŭa skabenejo, je la Engelmanstraat 13, datas el 1667. Karakteriza estas la pintfasado.

### Kapeloj

Neer havs 4 kapelojn:

* Mariakapelo (blanka kapelo) je la Leudalweg 10, konstruita en 1711 kaj restaŭrita en 1928.
* Sankta Antonio el Paduakapelo je la Rohrstraat,
* Sankta Isidorokapelo sur Gendijk,
* Sankta Maria Magdalenakapelo sur Brumholt.

Ekonomio
--------

La plej grava industrio de Neer estas la bierfarejo Lindeboom, kiu situas en la centro de la vilaĝo. Parto de la konstruaĵoj, el kiuj la maltoturo datas el la fino de la 19-a jarcento.

* Kategorio Neer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Geografia pozicio:
(51° 15′ 41″ N; 5° 59′ 30″ E Mapo)
**Nefrologio** aŭ **renscienco** (malnovgreke νέφρος, *nefros*, "reno" kaj *λόγος*, *lógos*, "instruo, scienco") estas subfako de interna medicino. Kuracisto specialiĝinta pri tiu subfako nomatas **nefrologo/nefrologiisto** aŭ **renkuracisto**.

La nefrologio ampleksas la preventon, diagnozadon kaj sen-operacian terapion de la malsanoj de la renoj. Krome tro alta sangopremo, perturboj de la korpa metabolismo pri akvo kaj elektrolitoj, de acidoj kaj alkaloj konsideriĝas parto de la subfako. Esenca celo de la nefrologia terapio estas la stabiligo de la rena funkcio, por laŭeble eviti aŭ almenaŭ prokrastigi la neceson de kontinua eksterkorpa aparata anstataŭigo de tiu funkcio (per sanga aŭ peritonea dializo).

Tipaj medicinaj problemoj en la kazo de malstabila rena funkcio estas rena anemio, alta sangopremo, rena osteomalacio kaj la neceso de dozoadapto (ĝenerale dozoredukto) por ĉiuj medikamentoj, kiuj estas elkorpigitaj per la renoj.

Se la renoj nemalhelpeble havas nesufiĉan funkciopovon, la kuracistoj kaj flegistoj pri nefrologio realigas sanga aŭ peritonea dializo aŭ preparas operacian transplanton de reno. Same parto de la subfako estas la postoperacia prizorgo de la paciento.

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |

* Kategorio Nefrologio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lardero** [larDEro] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo, je kies sudo estas Lardero kaj tial funkcianta kiel ĉeurbo kaj dormurbo, kiel la dua plej loĝata urbo en la komarko nur post Logronjo. La loknomo *Lardero* estas etimologie komprenebla kiel *Lardejo*, alude al produktado de lardo kaj aliaj porkaĵoj en la epoko de la Romia Imperio ("lardarius").

La municipa teritorio de Lardero, en la nordo de la regiono.
Historie, la ĉefa enspezofonto de Lardero estis la agrikulturo (uvoj, persikoj, piroj, pomoj...). Nune la demografia kresko gravis en la lasta jardeko, kaj Lardero estas jam praktike unuigita al Logronjo ĉar la municipaj busoj de la ĉefurbo venas en Larderon.

Geografio
---------

Ĝi estas je 5 km sude de la centro de la rioĥa ĉefurbo. La municipa teritorio estas trapasata de la ŝoseo N-111 inter la km 324 kaj 329, same kiel de la aŭtoŝoseo AP-68. Laŭ tiu, Lardero estas inter Villamediana de Iregua oriente kaj Navarrete okcidente.

Historio
--------

Blazono en blazondomo.
Preĝejo de Sankta Petro.
De romia epoko devenas restaĵoj de ŝoseo kiu pasis tra Lardero, kaj tra San Cristóbal kaj Atayo nun senhomaj. Komence de la 1-a jarcento oni mencias lokon nome Ladrero, kiu probable estas Lardero, en la foruo havigita al Nájera de Sanĉo la Aĝa kaj konfirmita de Alfonso la 6-a.

En 1040 aperas la nomo Lardero en donaco farita de la plej aĝa filo de la reĝo Sanĉo la Plej Aĝa, nome García, de domo kaj bieno de Juan de Lardero al Aznar Íñiguez, en teritorio de la rivero Iregua, kontraŭ ĉevalo. La testamento de la reĝino Estefanía, edzino de la reĝo García, de 1060, mencias donacon al ŝiaj gefiloj de loĝlokoj, inter kiuj Lardero kaj Atayo, kiujn ŝi donas al siaj filinoj respektive. En 1350 Lardero aliĝis al Logronjo por eviti senloĝantigon. Ĝi havis unuan urbestron en 1645. Atingis titolon de *villa* en 1820 kaj sendependiĝis de Logronjo en 1834. En 1047, Munio, abato de Irache, aĉetis vitejojn inter Lardero kaj Torrilas, ambaŭ en la provinco Rioĥo.

En 1557 Lardero jure plendis al la *Chancillería de Valladolid* por eviti devigon subteni preterpasantajn armeanojn.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Lardero tute male, pro proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo kaj al la ĉefaj komunikvojoj oni plialtiĝis el milo da loĝantoj ĝis nunaj 11 000. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. Vizitindaĵoj estas la Preĝejo de Sankta Petro, Baziliko de Sankta Marcial, krucmonumento, Tombejo La Barranca omaĝe al ekzekutitoj dum la Hispana Enlanda Milito ktp.

Bildoj
------

* Baziliko.Baziliko.
* Krucmonumento.Krucmonumento.
* Omaĝa monumento en la tombejo.Omaĝa monumento en la tombejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796772
* VIAF: 316734049
 |
**Dunaremete** estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár. La loknomo estas hungare: Danubo-ermito. Laŭ la onidiro tie loĝis 2 ermitoj.

Katolika kirko de Dunaremete
* Poŝtkodo: 9235
* Telefonprefikso: 96
* Areo: 4  km²
* Loĝantaro: 240.

Situo
-----

Dunaremete situas sur insulo de Danubo **Szigetköz**, ĉe la (olda) Danubo kaj, kie estas nur flankovojoj. Mosonmagyaróvár troviĝas 13, Győr 26 km-ojn for.

Historio
--------

En 1918 la kontraŭa insulo de Danubo **Csallóköz** (ĉalokoz) iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, la komunumo abrupte iĝis ĉe la landlimo. La kutima ŝipado, kontaktoj kun la hungaroj (slovakoj tie ne vivis) ĉesis.

La komunumo havas ŝipohavenon apenaŭ uzatan. Tie troviĝas akvonivela indikilo. Inter la haveno kaj vilaĝo estas platanoaleo. En Dunaremete migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo Johano Nepomuka (Dunaremete)
* kapelo
* fiŝkaptista lago

* Kategorio Dunaremete en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Nefiksita loĝantaro** aux **flosanta loĝantaro** estas la demografia personaro komponita de la homoj kiuj, ne estante oficiale censitaj en la registro de la komunumo, loĝas ĉu provizore ĉu permanente en difinita geografia ento (urbo, vilaĝo, domaro, ktp.).

La loĝantaran censon oni faras de tempo al tempo, sed dume en tiu loko la loĝantaro povis pliiĝi pro diversaj tialoj. Tial ĉiujare oni revizias la loĝantarlistojn pere de la municipalej censoj. Sed ambaŭokaze, pro tre diversaj tialoj, personoj restas neregistritaj, kiuj komponas la flosloĝantaron.

Kelkaj ekzemploj videblas en turismaj loĝlokoj, en kiuj ĝenerale vintre (se temas pro skiejo inverse) estas nur kelkaj centoj da loĝantoj, kaj ekhavas milojn somere. Tamen havante la saman kvanton de hospitalaj, policaj, sanitaraj servoj ktp. tiuj povas iĝi tute nesufiĉaj, kiam estas pli da loĝantoj. Tial, en la planado de infrastrukturoj kaj servoj ege gravas kalkuli la flosloĝantaron de tiu difinita geografia ento en difinita jarperiodo. Simile povas okazi en epokoj de specifaj labortaskoj, kiel povas esti sezono de rikoltado de difinita produkto en agrikulturo, specifaj laboroj en aliaj sektoroj (ekzemple konstruado), oficialaj demarŝoj ktp.

Konata okazo de flosloĝantaro estis en Kalifornio, Usono, inter 1848 kaj 1855 je la Ordeliro, kiam ĝia flosloĝantaro de eŭropa, latinamerika kaj ĉina devenoj pliiĝis el 15 000 ĝis 225 000 en malmultaj jaroj.​ Simile kaj inverse, la indiĝena loĝantaro malpliiĝis el 150 000 personoj ĝis apenaŭ 15 000 en la sama periodo.

Referencoj
----------

1. ↑  JORGE LUIS RODRÍGUEZ La Fiebre del Oro, Origen de una Sociedad Multicultural Alirita la 21an de Majo 2023

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Población flotante en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 823001
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Somalia enanto** |
| --- |
|  |
| Somalia enantoSomalia enanto |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Oenanthe* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***O. phillipsi*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Oenanthe phillipsi****(Shelley, 1885) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Somalia enanto  |

 |
| v • d • r |

La **Somalia enanto** (***Oenanthe phillipsi***) estas malgranda paserina birdo kiu estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata membro de malnovmonda grupo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas specio endemia de Etiopio kaj Somalio, de kio devenas la nomo.

La genra nomo, *Oenanthe*, estas ankaŭ la nomo de genro de plantoj, nome la enantoj, kaj devenas el la greka *oenos* (οίνος) "vino" kaj *anthos* (ανθός) "floro". Ĉe la plantogenro, ĝi aludas al la vinaromo de la floroj. Ĉe la birdoj enantoj, ankaŭ nomataj saksikoloj pro la parenca genro Saxicola, ĝi aludas al la reveno de la Rokenanto al Grekio printempe ĝuste dum la epoko de la apero de burĝonoj en vitoj..

Tiu enanto havas, kiel multaj el la membroj de la genro, **blankan pugon kaj nigran renversitan T** en la vostofino. Ankaŭ vizaĝo, brusto (pli malpli sube) kaj flugilplumoj estas nigraj, dum ventro estas blanka. Estas ankaŭ **blanka superokula strio**, multe pli latĝa kaj markata ol en aliaj samgenranoj, inter la nigra vizaĝo kaj la **griza krono**, kiu sekvas tra la ankaŭ griza nuko al ankaŭ griza dorso.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustejoj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj.

Referencoj
----------

1. ↑   Dropwort, Hemlock Water. *A Modern herbal*. Botanical.com. Alirita 2008-02-05.
2. ↑   Northern Wheatear. eNature. Alirita 2008-02-05.

Literaturo
----------

* BirdLife International 2004. Oenanthe phillipsi[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.
La **reĝlando Afganio** (paŝtoe: د افغانستان واکمنان, perse: پادشاهي افغانستان) estis islama monarkio en la sudo de la Centra Azio kaj establita en 1926, sekvinte la Emirlandon Afganio post kiam Amanullah Ĥan iĝis reĝo kaj la proklamado de la reĝlando 7 jaroj post sia preno de la potenco.

Historio
--------

La Emirlando Afganio (1823-1926) estis absoluta monarkio de Centra Azio, kies kapitaloj estis Kabulo kaj Peŝavaro.

Amanullah Ĥan komencis modernigi la landon, sekvis sociaj perturboj kun la afganaj konservativuloj plurfoje. Kiam li vojaĝis en Eŭropo en 1927, la ribelo denove komencis. Li abdikis en favoro de sia frato Inayatullah Shah, kiu nur regis dum tri tagoj antaŭ ol la triba ĉefo Habibullah Kalakani kaptis la potencon kaj reestablis la emirlandon.

Post 10 monatoj de ekzilo en Barato, la ministro de la Milito de la reĝo, Mohammed Nadir Ŝaho revenis en Afganio. Subtenita de la Britoj, li sukcesis detronigi Kalakani kaj ekzekutis lin. Nadir Ŝaho reestablis la reĝlandon kaj estis proklamita reĝo de Afganio en oktobro 1929. Li provis fari la reformojn de Amanullah Ĥan kaj estis sekvita de sia filo  Mohammed Zahir Ŝaho, kies regado komenciĝis en 1933 kaj daŭris 39 jarojn. Dum sia regado, Zahir Ŝaho volis fini la izolitecon kaj establi rilatojn kun la Unuiĝinta Reĝlando, Sovetunio kaj Usono.

La 27-an de septembro 1934, la reĝlando Afganio membriĝis en la Ligo de Nacioj (LN). Dum la Dua mondmilito, la lando restis neŭtrala sekvante diplomatan politikon de nealianciteco. Mohammed Daoud Khan, la afgana ĉefministro de tiu epoko, multe laboris por kreskigi modernajn industriojn kaj la edukon en la lando.

La reĝlando estis abolita per ŝtatrenverso gvidita de Mohammed Daoud Khan en 1973.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Royaume d'Afghanistan en la franca Vikipedio.*
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Omari AMONDE** (naskiĝis en Nakapanya, Tanzanio, en 1940 kaj mortis en 2015) estis tanzania pentristo, kuzo de Edward Saidi Tingatinga, la fondinto de la Tinga Tinga stilo.

Omari Amonde naskiĝis en vilaĝo Nakapanya, distrikto Tunduro, regiono Ruvumo. Kelkajn jarojn antaŭ alveni al Darersalamo li laboris en Tanga en sisala bieno. En 1972 li ekloĝis konstante en la ĉefurbo. Amonde laboris kun Tingatinga de 1972 ĝis Tingatinga mortis pro pafado de policisto. Amonde estis prezidanto de la Kunlabora Arta Societo Tinga Tinga kaj estis konsiderata kiel la lasta legitima heredanto de la intelekta heredaĵo de Tingatinga. Omari Amonde, ĝis sia morto, estis la plej maljuna el ĉiuj aktivaj pentristoj el Tinga Tinga.

Referencoj
----------

1. 1 2  «AMONDE | Omari AMONDE (OJAJAMONDE), Tanzania. First Generation Tingatinga painter. Tinga-tinga PAINTINGS». Alirita: 13 majo 2020
2. 1 2  **«**Omary Amonde | Indigo Arts**»** (angle). Alirita: 13 majo 2020
3. ↑  Art, TingaTinga African. «Facts about Tinga Tinga African Art[*rompita ligilo*]» (angle). Alirita: 13 majo 2020

Vidu ankaŭ
----------

* Tanzania kulturo
* Mohamed Charinda
* Maurus Malikita
* Hashim Mruta
* Damian Msagula
* David Mzuguno
* Peter Martin
* George Lilanga

Eksteraj ligiloj
----------------

* **«**Omari AMONDE - TINGATINGA School – PARIS AFRICA GALLERY». Alirita: 13 majo 2020
**Ombrelo de Sankta Petro,** origine hungare *Szent Péter esernyője* estis kolora filmo en Hungario kaj Ĉeĥoslovakio. Origine ĝi estis romano de Kálmán Mikszáth, baldaŭe oni faris filmojn ĝis tiam trifoje. Tiu filmo estas la tria inter ili.

Historio
--------

La historio longe havas 2 apartajn okazintaĵojn. Riĉulo mortas, la parencaro heredas nenion, tial ili serĉas valoraĵojn kaŝitajn en la meblaron. Oficiale nur duonfilo, (baldaŭe advokato) heredas, sed ankaŭ li ricevas nenion. Fine maljunulo akiras ombrelon, pri kio neniu interesiĝas.

Laŭ la alia historio nova juna pastro alvenas en la foran vilaĝon. Post kelkaj horoj sendatas ankaŭ lia fratino, kiel bebo kun la famo, ke mortis la patrino. La pastro devas zorgi pri la juna fratino. La pastro iras preĝi al la preĝejo kaj lasas la bebon en la korto. Post minutoj ekpluvas kaj preteriranta maljunulo metas ombrelon super la bebo. Hazarde virino vidis ĝin kaj ŝi konvinkiĝis, ke tiu homo estis mem Sankta Petro. La ombrelo iĝis sanktaĵo de la vilaĝo.

La juna advokato esploradas pri la heredaĵo-ombrelo, ĉar estas supozo, ke en la tenilo estas trezoro. Post longaj jaroj fratino de la pastro renkontiĝas kun la advokato, kaj ili ekamas unu la alian.

Do, ankaŭ la 2 historioj renkontiĝas. Ĉu la ombrelo? Tio estas finalo de la filmo.

Rolantoj
--------

* Karol Machata, la advokato
* Sándor Pécsi, pastro
* Mari Törőcsik, fratino de la pastro
* János Rajz, riĉulo
* István Egri (aktoro)
* Irén Psota
* Márta Fónay
* Gábor Mádi Szabó
* Zsuzsa Csala
* László Márkus
* Ági Margitai
* Erzsi Orsolya
* Piri Peéry
* Miklós Sármássy, frato de Gregorics
* Nusi Somogyi
* István Szegedi Szabó kaj aliaj

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
Koordinatoj: 44° 51′ 52″ N 5° 13′ 12″ O﻿ / ﻿44.86444 °N, 5.22000 °O﻿ / 44.86444; 5.22000 (mapo)

**Omblèze** estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 67 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.

Ĝi situas en la montomasivo Vercors.

Geografio
---------

Omblèze etendiĝas sur 44.92 km², kaj havis 67 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 1.5 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.

Historio
--------

La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gilbert Pourret, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Omblèze apartenas al la kantono Crest-Nord, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Drôme
* Kantono Crest-Nord
**Santa Cruz de Nogueras** [santaKUZ denoGEras] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordoriento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo. La loknomo *Santa Cruz de Nogueras* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Kruco de Juglandarbaro*.

Geografio
---------

Ĝi estas je 116 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Bádenas kaj Nogueras. La urba kerno estas sur 894 msm, pro kio estas malvarma klimato.

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Santa Cruz de Nogueras kie oni malaltiĝis ĝis nunaj nur 30 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, ermiteĵo, neĝujo, paleontologia muzeo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800992
* VIAF: 316735951
 |
La **manŝaltilo** havas la saman funkcion kiel gaspedalo, sed ĝi estas manipulebla per la mano. 

Krome la "mangasilo" estas ilo ĉe la stirilo por reguli la rapidecon de duradaj veturiloj, kvadoj kaj ankaŭ ĉe kvarradaj veturiloj kun ekipaĵo por korpe handikapitaj homoj. Ĝi ankaŭ estas la nomo por la rapidecŝaltilo ĉe elektromorskutiloj aŭ handikapulaj skoteroj.

Manŝaltilo ĉe traktoroj
-----------------------

Pli malnovaj traktoroj nur havas manŝaltilon. Grava avantaĝo de manŝaltilo estas, ke ĝi male al la gaspedalo, povas fiksiĝi en certaj pozicioj. Tio gravas ĉe traktoro, ekzemple, se la traktoro estas uzata kiel nemovebla potencfonto, ekzemple kiel propulso de irigacia pumpilo, propulsata per fortotransdonŝafto kaj la ŝoforo sidas sur traktoro.

La manŝaltilo povas esti ligita trans boŭdenkablo) aŭ stangaro, sed ankaŭ trans potenciometro al la motoro. Ĉe modernaj traktoroj gasŝaltilo kaj gaspedalo estas kunligitaj, t. s. ke la gaspedalo ŝanĝas sian pozicion depende de la movigado de la manŝaltilo. La manŝaltilo iĝas aŭtomate dereglita kiam la gaspedalo estas premata, por ke la rapideco povu denove esti reglata per la piedo.
Grafitio en Barcelono en 2022 kontraŭ deviga aliseksemo. Ĝi diras katalunlingve: "Ankaŭ vi povas rezigni pri aliseksemo."
**Deviga aliseksemo** temas pri la ideo, ke aliseksemo, precipe en virinoj, estas kaj supozata, kaj eldevigata per patriarkeca socio. Konsekvence, ĉiu, kiu diferencas de la aliseksema normo estas konsiderata aberacia aŭ abomeninda. Adrienne Rich popularigis la terminon *deviga aliseksemo* en sia eseo el 1980, "Compulsory Heterosexuality and Lesbian Existence" ("Deviga aliseksemo kaj lesbana ekzisto").

Adrienne Rich, kiu popularigis la terminon *deviga aliseksemo*, argumentas, ke aliseksemo estas politika institucio, kiu devas esti reekzamenita por ke virinoj eskapu senpotencigitecon. Plu, ŝi argumentas, ke multe da feminisma literaturo ankoraŭ funkcias laŭ aliseksemdeviga paradigmo. La erudiciaj artikoloj, kiuj elmerĝiĝas el feminismaj verkistoj, ne rekonas, ke la institucioj, kia geedzeco, kiuj estas rigardataj kiel normalaj, estas fakte socialigaĵoj, kiujn oni internigis en oniajn mensojn kaj reproduktis en la socio. Rich plu argumentas, ke sendepende de la seksa orientiĝo de virino, ĉiu virino rajtas elekti iĝi lesbanino. Rich rigardas lesban identiĝon kiel spektron. Ŝi kredas, ke ĉiuj virinoj rajtas iĝi lesbaninoj, fariĝante "in-identaj inoj," signifante, ke virinoj koncentru sin al la bezonoj kaj emocioj de aliaj virinoj. Rich argumentas, ke ĉar virinoj havas kaj patrinajn kaj seksajn dezirojn, ili, malsame de viroj, estas pli diversaj en siaj kapabloj prizorgi aliajn en diversaj anstataŭ pure seksaj manieroj.

Precipe pro la punktoj pri elektebleco de seksa idento, la teorio estas polemika. Aliaj verkistoj opinias, ke la teorio havas multajn gravajn uzojn. Stevi Jackson diris, ke "la koncepto de Rich pri 'deviga aliseksemo' ja povus esti vidata kiel antaŭulo de aliseksema normismo, kaj mi ŝatus konservi ofte malzorgatan heredaĵon de la antaŭa koncepto: ke instituciigita, normigita aliseksemo reguligas tiujn kaptitajn en siaj limoj, ne nur almarĝenigas tiujn ekster ili. La termino 'aliseksema normismo' ne ĉiam trafis tiun duoblaflankan socian reguligadon.

Referencoj
----------

1. 1 2  Rich, Adrienne.  (1980) *Compulsory Heterosexuality and Lesbian Existence*, p. 32. ISBN 0-906500-07-9.
2. ↑  Jackson, Stevi. "nterchanges: Gender, sexuality and heterosexuality: The complexity (and limits) of heteronormativity", *Feminist Theory* **7**, p. 105–121. doi:10.1177/1464700106061462.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliseksema normismo
* Aliseksemismo
* Ambaŭseksema viŝado
* Kvir-teorio
* Lesbana feminismo
**Pionnat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 744 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Pionnat etendiĝas sur 41,77 km², kaj havis 744 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 17 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Pionnat situas je alteco de 573 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Pionnat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean Pruchon, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Lokaj famuloj
-------------

Michel Villedo estis masonisto de Creuse. Li interalie partoprenis la konstruadon de la kastelo de Vaux-le-Vicomte.

Administrado
------------

Pionnat apartenas al la kantono de Ahun, kies ĉefurbo estas Ahun. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Ahun
Palaco en KiŝangarhPalaco en Kiŝangarh

**Kiŝangarh** (hindie **किशनगढ़**) estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Raĝastano, en distrikto de Aĝmer.

Procesio en Kiŝangarh

Demografio
----------

Kiŝangarh havis populacion de 206 342 en 2020 kun legopovo de 69%, pli alte ol la landaveraĝo.

Geografio
---------

Kiŝangarh situas 433 metrojn super la marnivelo en montaro. Distrikta sidejo Aĝmer troviĝas 27, subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 100, Tonk (Raĝastano) 105, Sikar 117, Nagaŭr 130, Ĝodpur 186, tutlanda ĉefurbo Delhio 325 (voje 408), Mumbajo 874, Kolkato 1438 kilometrojn (aere) .

Fortikaĵo en Kiŝangarh

Historio
--------

Ŝtato Kiŝangarh estis fondita fare de princo de Ĝodpur en 1609, pli frue maharaĝo regis tie. Baldaŭ la ŝtato akceptis la islamon. Inter 1818 aj 1948 la britoj dominis, dum inter 1899-1900 granda malsatkatastrofo okazis.

Ekonomio
--------

Kiŝangarh estas ĉefurbo de marmoroj, ja dependas de la marmora produktado, 25 mil da marmorvendejoj. Proksime de la urbego estas granda ujo por teni la marmorŝlimon (ĝi estas forĵetaĵo).

Lingvoj
-------

En Kiŝangarh la oficiala lingvo estas la hindia.

Religioj
--------

La loĝantoj de Kiŝangarh őlejparte estas hinduoj.

Eduko
-----

Kiŝangarh estas hejmo de Centra Universitato de Raĝastano.

Klimato
-------

Kiŝangarh situas ĉe duonarida klimato. Jare pluvas averaĝe ĉirkaŭ 500 mm. Inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musonoj, en la ceteraj monatoj nur apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 20-33 °C.

Trafiko
-------

Kiŝangarh havas trairan fervojan linion inter Aĝmer-Ĝodpur kaj 4 ĉefvojoj kuras al la urbego (el tio 2 eatas nacia aŭtovojo), krome kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Ĝajpuro.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj
* fortikaĵo konstruita en 1649, ene malliberejo, grenejoj, armilejoj kaj fandejoj
* reĝa palaco konstruita en 1870 najbara kun la fortikaĵo, nuntempa hotelo
* lago

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 815069
* GND: 1048169308
* VIAF: 306374871
 |
La **Lockheed U-2** [jutu] estas kunhoma, unusideja spionaviadilo de la usona flugarmeo. La aviadilo flugas en alto de 21.000 metroj - sendepende de la vetero, tage kaj nokte - kaj kolektas datenojn por usono kaj ties aliancanoj.

La interna nomumo de la aviadilo estis **CL-282** *Aquatone*, sed oni bezonis oficialan nomon. de szüksége volt egy hivatalos katonai elnevezésre is. Tio venis el la angla *utility*. Ĉra la nomo U-1 kaj U-3 estis jam okupitajm restis la nova nomo U-2. La karesnomo de la avio iĝis "Dragon Lady", drakledio.

Ĉar la aviadilo iĝis iaspeca motora glisaviadilo, estis tre malfacile flugi kaj alteriĝi kun ĝi. Pro la alta alteco de la flugo, la piloto devis uzis skafanderon (kun oksigena botelo) kaj flugi en rapidzono de 8km/h. Se ĝi tro rapide flugis, proksimiĝis al la transsonan zonon, se tro malrapide flugis, povis fali tro la maldensa aero (malforta levforto).

La U-2 ricevis novan povejon General Electric F-118-101 en 1998, kiu estis pli pelaĵ-ŝpara, malpleza kaj pli forta, ol la antaŭa povejo.

La U-2 projekto ekis en la 1950-aj jaroj, kiam CIA tre bezonis skoltajn datenojn pri kontraŭulaj ŝtatoj. Por eviti interkapton de kontraŭulaj ĉasaviadiloj, Pentagon donis liberan vojon por ellaboro de specifa spiona aviadilo.

La aviadilo estis dezajnita kaj konstruita de Lockheed, sub la gvido de inĝeniero Kelly Johnson. U-2 komencis skoltoperadon en 1955. Ĉefaj celoj de skoltoperado estis Sovetunio kaj Ĉinio, Kubo.

La apero de ter-aeraj kaj aerdefendaj teknologioj ebligis interkapton de U-2. La 1-an de majo 1960, Soveta Aerdefenda Forto interkaptis U-2, kiu estis flugita de piloto Francis Gary Powers. En 1962 oni pafis sekvan U-2 super Kubo (piloto *Rudolf Anderson*). danke al skoltoperado de U-2 super Kubo, Usono trovis sovetajn misilbazojn en Kubo, kiuj provokis konflikton inter Usono kaj Sovetunio.

Post la interkaptoj de U-2, La altalteca skoltmisio de U-2 sukcesiĝis al Lockheed SR-71 Blackbird. Hodiaŭ jam transprenis taskon de la U-2 la ĉirkaŭteraj satelitoj, sed oni uzis ilin dum la iraka milito kaj pri esploro de katastrofoj.

Specifaĵo
---------

* Longo: 19,1m
* Flugila diametro: 30,9m
* Alto: 4,8 metroj
* Enverguro: 92,9 m²
* maksimuma starta maso: 18 600kg
* Povejo: Pratt & Whitney J75-P-13B aŭ General Electric F-118-101
* Puŝforto: 76kN
* maksimuma rapido: 821km/h
* Operaddistanco: 5 633km
* maksimuma alto: 21 212 m (R 27.432 m)

Referencoj
----------

1. ↑  Pedlow, Gregory W. & Donald E Welzenbach. The Central Intelligence Agency and Overhead Reconnaissance: The U-2 and Oxcart Programs, 1954–1974. Washington, DC: Central Intelligence Agency, 1992. ISBN 0-7881-8326-5.
2. ↑  Pocock, Chris (2000). The U-2 Spyplane: Toward the Unknown – A New History of the Early Years. Atglen, PA: Schiffer Military History. ISBN 978-0-7643-1113-0.
3. ↑  La raporto pri sovetaj misiloj en Kubo (Inkluzivas informon pri flugo de Rudolf Anderson). NSA.

Vidu ankaŭ
----------

* CIA
* Kariba krizo

* Lockheed U-2 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lockheed U-2 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Stanisław Komornicki**, pseŭdonomo "Nałęcz" (naskiĝis la 26-an de julio 1924 en Varsovio, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – brigada generalo de Pola Militistaro, soldato de Pola Enlanda Armeo, historiisto pri militistaro kaj aŭtoro de memoraĵoj.

Vivo
----

Stanisław Komornicki naskiĝis en nobla familio kun blazono *Nałęcz*. La filo de Franciszek kaj Jadwiga Rakowiecka. Li lernis en gimnazio je la nomo de princo Józef Poniatowski. En la jaroj 1939-40 lernanto de sekreta dummilita instruado. Skolto en la Grizaj Taĉmentoj. De 1940 agis en ZWZ (Asocio de Armita Batalado), poste en AK (Enlanda Armeo) (en la rango de substandardisto, sub pseudonomo Nałęcz). Partoprenanto de la Ribelo de Varsovio, batalis en la 104-a Kompanio de Sindikatistoj, en Grupiĝo *Róg* ene de la Malnova Urbo kaj aliaj kvartaloj. Ekde aŭtuno 1944 oficiro de la 1-a Armeo de Pola Militistaro - atingante la rangon de la komandanto de bataliono; batalis i.a. en la batalo de Kołobrzeg. Post la dua mondmilito studis en la Historia Fakultato de la Varsovia Universitato, kaj ankaŭ en la Akademio de Ĝenerala Stabo. Persekutata postmilite. En la jaroj 1979-1990 membro de la Ĉefa Konsilio de ZBoWiD (Asocio de Batalantoj pri Libereco kaj Demokratio).

Ekde 1993 kanceliero de la Militista Ordeno Virtuti Militari. En 1995 nomumita brigada generalo en rezervo. Li loĝis en Varsovio.

Stanisław Komornicki pereis en la katastrofo de la pola aviadilo TU 154M en 2010 en Smolensk.

La 15-an de aprilo 2010 marŝalo de Sejmo plenumanta devojn de prezidento nomumis lin postmorte generalo de divizio.

Publikaĵoj
----------

* *Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej* (Pola Militistaro. Mallonga historia informilo pri la Pola Militistaro dum la dua mondmilito),
* *Na barykadach Warszawy* (Sur barikadoj de Varsovio
* *63 dni* (63 tagoj)
* *"Z" jak Zitadelle. Polacy w szturmie Berlina* ("C" kiel citadelo. Poloj en la sturmo de Berlin); franca traduko: Les Polonais a l'assaut de Berlin; L'Association des combattants pour la liberté et la démocratie, L'Institut historique militaire; Éditions du Ministere de la Défense Nationale 1967)
* *Kołobrzeg: marzec 1945* (Kołobrzeg: marto 1945)

Distingoj kaj premioj
---------------------

* Memorŝtono kun tabulo memore al generalo Stanisław Komoronicki en Trzebiatów
* Arĝenta Kruco de la Ordeno Virtuti Militari
* Granda Kruco de la Ordeno *Polonia Restituta* (laŭ decido de prezidento Aleksander Kwaśniewski)

* Kategorio Stanisław Komornicki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 409772
* GND: 107528746
* LCCN: n85237584
* VIAF: 101977534
* ISNI: 0000 0001 1845 4009
* SUDOC: 19840994X
* BNF: 12770725c
* NKC: js2007400468
 |
Koordinatoj: 49° 45′ 29″ N 18° 32′ 55″ O﻿ / ﻿49.75806 °N, 18.54861 °O﻿ / 49.75806; 18.54861 (mapo)

Pri tiu ĉi sono **Stanislavice** (pole *Pri tiu ĉi sono Stanisłowice*, germane *Stänzelsdorf* aŭ *Stanislowitz*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Český Těšín en distrikto Karviná. Ĝi troviĝas proksimume 6 km okcidente de Český Těšín. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 158 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 562 loĝantoj.

**Stanislavice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,97 km².

Historio
--------

La unuaj mencioj pri vilaĝo Stanislavice (germane *Stänzelsdorf*) estas el la jaro 1440. Stanislavice estis devene konsisto de posedaĵo de teŝinaj princoj. Ĝis hodiaŭaj tagoj estas konservita la tn. Dolní dvůr (*Malsupra korto*), kiu superis mastrumadon kaj de la loka Unueca agrikultura kooperativo, kaj de entrepreno Ŝtataj bienoj Karviná. Nuntempe ĝi estas uzata por entreprenado kaj dank' al tio ĝi estas almenaŭ minimume retenata. Al la pereinta Horní dvůr (*Supra korto*) dominis malfrue baroka kastelo el la jaro 1775. Tiu estis "avancita" de la loka Unueca agrikultura kooperativo je kortbirdarejo kaj post totala devastado ĝi estis en la jaro 1967 detruita. Konservita restis nur kapeleto de Johano Nepomuka el la 18-a jarcento.

Post integro al Český Těšín, farita al la 1-a de januaro 1975, la municipo estis des pli multe neglektata. La plej videbla rezulto estas plena devastado de kulturdomo. Paradokse plej bone retenata memorindaĵo estas tiel tanko – donaco de soldata formacio el urbo Martin, kiu estis meze de la municipo lokigita en la jaro 1968 (pli poste estis al ĝi alkonstruita bazo).

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 473 |
| 1880 | 467 |
| 1890 | 446 |
| 1900 | 381 |
| 1910 | 420 |
| 1921 | 456 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 487 |
| 1950 | 427 |
| 1961 | 494 |
| 1970 | 532 |
| 1980 | 497 |
| 1991 | 476 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 517 |
| 2011 | 567 |
| 2021 | 562 |

Pluaj fotoj
-----------

* Stanislavice, baza lernejoStanislavice, baza lernejo
* Stanislavice, ŝoseoStanislavice, ŝoseo
* Kapeleto de sankta Johano NepomukaKapeleto de sankta Johano Nepomuka

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Český Těšín (7) |
| --- |
| Český Těšín ~ Dolní Žukov ~ Horní Žukov ~ Koňákov ~ Mistřovice ~ Mosty ~ Stanislavice |

 |