recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Bhadravati,** aŭ *Bhadravathi* laŭ kanara lingvo **ಭದ್ರಾವತಿ** estas industria urbego en distrikto Ŝivamogga en subŝtato Karnatako en sudokcidenta Barato. Bhadravati derivas sian nomon de rivero Bhadra, kiu fluas ĝuste ĉi tie.

Templo en Bhadravati

Geografio
---------

Bhadravati situas laŭ rivero Bhadra en centra parto de la subŝtato, en sudorienta angulo de la distrikto en alteco 597 metrojn super la marnivelo ĉe Okcidentaj Ghatoj. Distrikta sidejo Ŝivamogga troviĝas 17, Ĉikkamagaluru 59, Davangere 73, Ĉitradurga 87, Hassan (Barato) 105, havenurbo Mangaloro 142, Tumakuru 161, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 225, Mumbajo 648, Kolkato 1652, tutlanda ĉefurbo Delhio 1653 kilometrojn (aere) .

Demografio
----------

En 2011 populacio de Bhadravati estis 151 102, laŭ alia informo 160 392. En la 1990-aj jaroj la loĝantaro atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil). La legpovo estas 86%.

Historio
--------

La pli fruaj loknomoj estis Benki Pattana kaj Benkipura. En la 13-a jarcento oni konstruis templon (nun videblan en koro de la urbego). La industria karaktro venis pro ferercoj trovitaj en la montaro, krome oni produktis paperojn ekde 1936.

Ekonomio
--------

Bhadravati havas du gravajn fabrikojn kiuj okupas grandan parton el la urbo. Ĉe la rivero akvomuelejoj funkciis, ili muelis la ercojn. La paperproduktado same ne malhavas la akvon.

Lingvoj
-------

La ĉefa lingvo estas la kanara lingvo kiel oficiala lingvo.

Religioj
--------

La ĉefreligio estas hinduismo (77%), poste sekvas islamismo (17%), kristanismo (5%). Ĝajnismo, sikismo kaj budhismo formas malgrandajn minoritatojn.

Klimato
-------

En Bhadravati jare pluvas averaĝe po 950 mm. La averaĝa temperaturo varias somere inter 25-37 °C, vintre inter 20-30 °C.

Trafiko
-------

Al Bhadravati kuras 4 gravaj vojoj. La fervoja linio venas el Ŝivamogga kaj pluiras al Hassan, respektive Tumakuru. La plej proksimaj flughavenoj funkcias fore en Mangaloro kaj Hubli.

Vizitindaĵoj
------------

* pluraj preĝejoj
* digo je distanco 20 km
* protektita areo por tigro) je distanco 23 km

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Givry |

Koordinatoj: 47° 31′ 14″ N 3° 47′ 45″ O﻿ / ﻿47.52056 °N, 3.79583 °O﻿ / 47.52056; 3.79583 (mapo)

**Givry** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 195 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Givry etendiĝas sur 8.43 km², kaj havis 195 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 23 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo. 

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Marianne Blivet, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Givry apartenas al la kantono de Vézelay, kies ĉefurbo estas Vézelay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Vézelay
* Sermizelles - Vézelay (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Urbodomo de Givry
**Beŝenovaĉki Prnjavor,** serbe **Бешеновачки Прњавор,** slave **Bešenovački Prnjavor,** hungare **Besenyőmonostor** [beŝenjOmonoŝtor] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.

Beŝenovaĉki Prnjavor situas en la mapo en la verda municipo
Mapo pri municipo de Sremska Mitrovica
Kapelo de Beŝenovaĉki Prnjavor

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 14  km²
* Koordinatoj: 45°06′28″N 19°42'13″E
* Alto super marnivelo: 200 m
* Loĝantaro: 140
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

Situo
-----

Beŝenovaĉki Prnjavor situas sur deklivoj de Fruŝka Gora.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Beŝenovaĉki Prnjavor 145 homoj, (137 serboj (95 %), 2 kroatoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* kapelo

Komunumoj pri *besenyő* (= peĉenego) en Hungara reĝlando
--------------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Besenyő | Besenyő | Besenyőd | Besenyőfalu | Besenyőmonostor |
| Besenyőpetőfalva | Besenyszög | Besenyőtelek | Buzásbesenyő | Csernabesenyő |
| Felsőbesenyő | Ládbesenyő | Máriabesnyő | Óbesenyő | Rinyabesenyő |
| Sepsibesenyő | Székásbesenyő | Szirmabesenyő | Újbesenyő | Zsitvabesenyő |

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Beŝenovaĉki Prnjavor en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Ĉiuj Sanktuloj** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Csánig.

Historio
--------

Oni supozas, ke la romanika-gotika katolika kirko estis konstruita en la 13-a aŭ 14-a jarcentoj. Dum la kontraŭturkaj bataloj la loĝantoj iĝis luteranoj, ili uzis la kirkon. En la 1700-aj jaroj la katolikoj reakiris ĝin. En 2013 restaŭrado okazis kaj aperis partoj el romaniko, gotiko, renesanco, interne ankaŭ mezepokaj fresko-fragmentoj. El ĉiuj stiloj restis io en la preĝejo. Oni trovis ankaŭ latinlingvan surskribon kun signifo: "Estu fidela ĝismorte kaj mi donas al vi kronon de la vivo."

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola. La senornama fasado estas simetria, meze estas la enirejo. Ankaŭ la turo altiĝas meze, sed ĝi estas nur firstotureto. La navo estas simpla brikoforma, la absido estas oklatera. Interne 2 kolonoj tenas galerion. La konstruaĵo ne havas sakristion, sed parto de la sanktejo estas mem la sakristio. La kandelingoj estas barokaj, la kruco estis farita el terakoto. La altara bildo prezentas ĉiujn sanktulojn.

Kermeso okazas en la 1-an de novembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* Arkivigite je 2018-12-24 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Urbodomo de Siklós** estas impona historia monumento en Siklós, en la urbomezo.

Urbodomo de Siklós

Historio
--------

Siklós longe estis nur vilaĝo aŭ grandvilaĝo, tial oni ne parolas pri urbodomo. La nun videbla administrejo estis konstruita en 1860, kie okazis ankaŭ administrado de la distrikto. Siklós urbiĝis en 1977, tial la konstruaĵo oficiale iĝis urbodomo.

Konstruaĵo
----------

La unuetaĝa urbodomo situas laŭ stratangulo, kie estas malgrenanda placo. La enirejo funkcias ĝuste ĉe la stratangulo, tial la arkitekto forprenis la angulon kaj metis tien novan mallarĝan fasadon sufiĉan por la pordo. Plej supre turo altiĝas, en piedo de la turo malgranda mansardo estas videbla. La turo havas rondbalkonon.

Fontoj
------

Fasado de la urbodomo en Siklós
* oficiala paĝo
* hungare kun foto Arkivigite je 2016-03-28 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj

Fone videblas la urbodomo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Hervé Pauchon** estas franca komediisto kaj radioanimanto, naskiĝinta en 1962.

Biografio
---------

Li komencis sian radiokarieron en la Radio 7. Li kunlaboris en Là-bas si j’y suis en France Inter kaj realigis ankaŭ raportadojn por *l'Esprit de famille* de Brigitte Patient... Poste, li kunlaboris en *Zinzin* kaj *La Bande à Bonnaud*. Li faris ek septembro 2007, la kronikon *Un temps de Pauchon*. En junio 2015, li prenis esperanton kiel temo.

Li ludis ankaŭ en kino, ofte en la filmoj de Jean-Pierre Mocky: *La Machine à découdre* en 1986, *Le Miraculé* en 1987, *Agent trouble* en 1987, *Les Saisons du plaisir* en 1988, aŭ ankaŭ en *Cyrano de Bergerac* de Jean-Paul Rappeneau en 1990, *Je suis né d'une cigogne* de Tony Gatlifen 1999, aŭ *Le Couperet* de Costa-Gavrasen 2005) kaj en teatro.

Konciza filmaro
---------------

* 1984 : *À mort l'arbitre* de Jean-Pierre Mocky
* 1986 : *La Machine à découdre* de Jean-Pierre Mocky
* 1987 : *Le Miraculé* de Jean-Pierre Mocky
* 1987 : *Agent trouble* de Jean-Pierre Mocky
* 1988 : *Les Saisons du plaisir* de Jean-Pierre Mocky
* 1990 : *Cyrano de Bergerac* de Jean-Paul Rappeneau
* 1999 : *Je suis né d'une cigogne* de Tony Gatlif
* 2002 : *Les Araignées de la nuit* de Jean-Pierre Mocky
* 2005 : *Le Couperet* de Costa-Gavras
* 2010 : *Colère* de Jean-Pierre Mocky (TV)
* 2011 : *Les Insomniaques* de Jean-Pierre Mocky

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hervé Pauchon ĉe Interreta filma datumbazo (angle)
**Saelices el Chico** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo kaj al la Municiparo Las Dehesas. *Saelices el Chico* estas tradukebla al *Saelices la Malgranda*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Saelices el Chico, krom la senhomejoj Berrocal del Río, Majuelos kaj Sageras del Río, okupas totalan areon de 45,55 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 150 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 500 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.

Estas restoj de romia vilao. Kiel setlejo fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Iam estis mino de uranio. Estas rura turismo, ekzemple pro padoj por piedirado.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752658
* VIAF: 316735331
 |
**Frumales** [fruMAles] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. 

Frumales en la provinco Segovio.
Restaĵoj de la trunkego de mortinta granda ulmo. En multaj loĝlokoj de la regiono estis granda ulmo kiu utilis kiel kunvenejo, sed preskaŭ ĉiuj el ili mortis pro malsano grafiozo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 27,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 111 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 160 el 1991. 

Ĝi distas 59 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Cuéllar, Olombrada, Perosillo kaj Hontalbilla, sude de Moraleja de Cuéllar kaj ĉe la provinca ŝoseo SG-205 per kiu komunikas kun Dehesa Mayor okcidente kaj kun Hontalbilla sudoriente. Kunfluas ĉe la loĝloko rojoj Cerquilla kaj Valle de los Hornillos.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

El 1857 ĝis 1930 Perosillo estis integrita en popolnombrado de Frumales kunhavante paroĥon, sed ĝi neniam perdis sian municipan statuson. Aldehuela de la Vega estis municipo absorbita de Frumales kiam ĝi senjomiĝis en 1864.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado) dum plej parto de loĝantaro estas maljunuloj. 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 13-a ĝis 16-a jarcentoj Kun romanikaj kapiteloj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766603
 |
**Quibdó** [kibDO] estas urbego, universitata urbo kaj diocezo en okcidenta Kolombio, en departemento Ĉokoo, kies ĉefurbo ĝi estas.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 126 384 en 2012 (municipo); 109 078 (nur la urbo)
* Supermara alteco: 43 m
* Areo: 3 338 km²
* Telefonkodo: 57 + 4
* Poŝtkodoj: 270001-270009
* Horzono: UTC – 5
* 05° 41′ 32″ N 76° 39′ 29″ U﻿ / ﻿5.69222 °N, 76.65806 °U﻿ / 5.69222; -76.65806 (mapo)

Riverbordo de Atrato ĉe Quibdó

Geografio
---------

Quibdó situas en okcidenta parto de la lando sur la marborda ebenaĵo laŭ rivero Atrato. Itagüí troviĝas 128, Bello (Kolombio) kaj Medeĝino (Kolombio) po 141, Manizales 144, Pereira 145, Armenia (Kindio) 169, Ibagué 211, Santiago de Cali 252, Soacha 297, **Bogoto** 310, Neiva 341, Monteria 351, Villavicencio 377, Bucaramanga 422, Floridablanca 423, Sincelejo 425, San Juan de Pasto 503, Cúcuta 520, Kartageno (Kolombio) 538, Barranquilla 621, Valledupar 651, Santa Marta 674 km.

Historio
--------

Katedralo de Quibdó
En la pratempoj la pluvarbaro baris la civilizojn, poste same la hispanajn kolonianojn. Tamen en 1648 franciskanoj alvenis, sed lasis la lokon al la indiĝenoj. Quibdó estis fondita en 1654 fare de hispanoj, ĝi iĝis departementa ĉefurbo en 1948.

Ekonomio
--------

Quibdó estas regiona komerca kaj industria centro. Oni produktas ekzemple vestojn, metalaĵojn, trinkaĵojn. Minejoj pri oroj kaj platenoj minoj, krome hidroelektra centralo estas proksime.

Klimato
-------

Universitato en Quibdó
Quibdó situas en tropika klimato. La temperaturo ŝanĝiĝas inter 22-32 °C. Jare pluvas po 8131 mm. En ĉiuj monatoj pluvas pli ol 500 mm, eĉ preskaŭ ĉiun tagon. La ekstrema pluvokvanto ŝuldiĝas al la fakto, ke Andoj blokas la okcidentajn ventojn.

Trafiko
-------

Quibdó havas flughavenon, la ĉefa vojo kuras al Medeĝino. La rivero estas navigebla.

Vidindaĵoj
----------

* katedralo kaj aliaj kirkoj

Fontoj
------

* Arkivigite je 2015-02-13 per la retarkivo Wayback Machine hispane
* mapo, distancoj Arkivigite je 2015-04-02 per la retarkivo Wayback Machine
* angle

* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans
Emblemo de Constructor**Constructor** estas videoludo de 1997, originale eldonita por DOS personaj komputiloj, kaj poste eldonita por PlayStation kaj Vindoz-native DirectX 3. Ĝi estis kreita de System 3 kaj publikita de Acclaim.

En la ludo, farita el humorecoj, la ludanto kontrolas konstruantan entreprenon ĉe mapo fendita per pluraj kvartaloj, kaj devas sukcesi siajn taskojn por venki la ludon.

La sekva, "Constructor: Street Wars" estis eldonita dum 1999, sed frakasis atingi saman sukceson ol la unua versio.

Roluloj
-------

### Laborantoj (Workers)

Laborantoj estas la bazo de la konstruantaj teamoj, kaj povas konverti ĝin al aliaj roluloj en la *headquarter*, sed kutime kun perdo (ses laborantoj estas bezonata por kreii unu gangster). Ili estas la nuraj kiuj povas konstruii/plibonigi konstruaĵojn, kaj fari utilaĵojn kaj konstruajn materialojn, kaj ataki malamikajn rolulojn.

Kelke da iel, ili bezonas resti en HQ aŭ (plibone) en Hospitalo por reakiri sian bonan kvaliton, poste multe konstruii aŭ interbatali. Ju pli malgrandan vivbaron ili havas, des pli malrapida ili estas. Oni povas havi laborantojn per nivela 1 loĝantoj, aŭ multekoste aĉeti ĝin el Koncilio, aŭ konverti du ŝparajn loĝantojn.

### Laborestro (Foreman)

La laborestro estas la dua plej grava rolulo, ne nur la laboristoj laboras plibone kune kun laborestro, sed li ankaŭ estas la nura kiu povas ŝteli konstruaĵojn el aliaj kunstruaj entreprenoj, kaj detrui konstruaĵojn de sia entrepreno.

### Riparisto (Repairman)

Li riparas la konstruaĵojn de kvartaloj por ke ili estu sekuraj. Se neniu riparisto estas en kvartalo kaj neniu riparskatolo estas en hejmoj de tiu kvartalo, hejmoj detruiĝos iom post iom dum la tempo (tio dependas de la hejma kvalito kaj tipo de loĝanto), kaj iam eksplodos aŭ bezonos multekostan riparadon

### Gangsters

Nur uzebla post kiam la *Pizza Parolour* esti konstruita, ilia nura ago estas ataki malamikajn rolulojn (aŭ amikan, se vi voli). Unue kun tranĉilo, post ili mortis iujn rolulojn, ili povos havi aliajn plibonajn armilojn. Oni devas fari aferojn por la Mafio, pagata per nivela 3 loĝantoj.

### Policano (Policeman)

Policanoj estas uzata por halti agadon de maldezirataj kaj gangsters por detrui kaj ataki hejmojn ĉirkaŭ kvartaloj. Ili bezonas policejon kaj policistojn, kiuj estas idoj de nivela 2 loĝantoj.

### Poŝtisto (Delivery Man)

Poŝtisto ne povas esti kontrolita rekte, kaj laboras en la fabriko de ĝeneralaj aferoj. Li metas ĉiujn aferojn kiel arboj, metrostacioj, kaj ankaŭ hejmaferoj se ili ne estas metita per la hejma menuo.

### Maldezirataj

Maldezirataj loĝas en specialaj konstuaĵoj, kaj faras pluraj aferojn por kolerigi malamikajn kvartalojn, sed ne pagas renton, iuj taskoj nur uzeblas ĉe meznivela facileco.

**Hippie** - Loĝas en komunumo kaj povas halti laborejon, komenci feston tra la strato por distri laborantojn kaj riparistojn
**Ŝtelisto**
**Sinjoro Riparisto**
**Thugs**
**Psycho**
**Fantomo**
**Klaŭno**

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo kie oni povas elŝuti ĝin:
**Rudolf Rezsőházy** [reĵOhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rezsőházy Rudolf** estas hungara sociologo, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2004), membro de Belga Reĝa Akademio.

Rudolf Rezsőházy  Arkivigite je 2013-11-13 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 3-an de januaro 1929 en Szeged.

Biografio
---------

Rudolf Rezsőházy frekventis piaristan gimnazion kaj universitaton en Budapeŝto. Li interrompis la lernadon kaj migris al Belgio en 1949. Li daŭris la lernadon en Katolika universitato de Loveno (Flandrio). En 1955 li akiris PhD. En 1961 li samloke ekinstruis, ekde 1964 kiel ordinara profesoro kaj katedrestro. Tiutempe li ofte partoprenis en planoj pri Afriko, Azio kaj Sud-Ameriko. Li ofte partoprenis en kongresoj. Post fino de la socialismo foje li instruas ankaŭ en Hungario. Li doktoriĝis en 19. Li profesoriĝis en 19. Post la 2-a mondmilito li instruis en universitato en Budapeŝto pensiuliĝis. Li ricevis premiojn en 195.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Combat idéologique et confrontation des valeurs* (2003)
* *Sociologie des valeurs* (2006)
* *Emergence des valeurs communes aŭ Européens à travers l’histoire* (2012)
* *A magyar Charles De Gaulle* (La hungara Charles De Gaulle), (2013)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2013-11-13 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva intervjuo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Militista aviadilo fabrikita en la faktorioj de Construcciones Aeronáuticas S.A. (CASA), de la grupo EADS.
**Airbus Defence and Space S.A.U.** estas la ĉefa hispana entrepreno por aeronaŭtiko, kun sidejo en Getafe (provinco Madrido). Kreita de José Ortiz Echagüe kiel **Construcciones Aeronáuticas S.A.** (CASA) la 3an de marto 1923, en 1971 ĝi absorbis la kompanion *Hispano Aviación, S.A.*, kio faris ĝin la unua hispana entrepreno en la aerospaca sektoro. En 1999 CASA aliĝis al la aeronaŭtika eŭropa grupo EADS, aktuale grupo Airbus, kaj eknomiĝis **EADS CASA**, ene de kiu oni strukturis ĝin en kvar divizioj: Aviadiloj por Milita Transporto, Airbus, Defendo kaj Spaco. En la aktualo la entrepreno plue ekzistas laŭ la nomo *Airbus Defence and Space S.A.U.*, filio 100% de Airbus Group organizita ene de ties divizio Airbus Defendo kaj Kosmo.

En 2009, la entrepreno estis dunginta ĉirkaŭ 7 500 laboristojn, multaj el kiuj de altnivela teknika kvalifiko. Ĉirkaŭ 80% de ĝia produktado celis la eksportadon kaj la kompanio mem asertis reinvesti 15% de la fakturado en esplorado I+D+i.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Construcciones Aeronáuticas S.A. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Construcciones Aeronáuticas S.A. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de EADS CASA

* Construcciones Aeronáuticas S.A. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Construcciones Aeronáuticas S.A. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 823026
* VIAF: 313432902
 |

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Construcciones Aeronáuticas S.A. en la hispana Vikipedio.*
**Emil NAGY** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Emil** estis hungara politikisto, ministro, advokato, parlamentano, ĵurnalisto.

Emil Nagy  naskiĝis la 16-an de novembro 1871 en Kaposvár. Li mortis la 20-an de aŭgusto 1956 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Emil Nagy frekventis gimnazion inter 1882 kaj 1890 en Budapeŝto, poste li lernis juron en la sama urbo. Li advokatiĝis en 1898. Inter 1905–1911 li estis parlamentano, poste li havis jurajn taskojn. Li denove estis parlamenta deputito inter 1922–1935, dume inter 1923 kaj 1924 li estis ministro pri justico. En Londono li konatiĝis kun Lordo Rothermere, poste li disŝutis la reviziismon pri Hungario. Inter 1951-1953 li estis deportita al provinco.

Dum jardekoj li ofte kontribuis en Pesti Hírlap. Li edziĝis trifoje, resume li havis 10 gefilojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Le Traté de Trianon et ses Conséquences* (1927)
* *A Duna–Tisza-csatorna világszemszögből* (In: *Bizalom* (1931, 2001)
* *Finn–magyar párhuzamok* (1940)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Emil Nagy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 504048
* VIAF: 305149106226168491760
* ISNI: 0000 0000 0011 7381
* BNF: 10971752k
 |
**Jusztin Kocsisovszky** [justin koĉiŝovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kocsisovszky Jusztin** estis hungara aktoro, teatrestro, oficiro. Lia edukita filino estis Borcsa Kocsisovszky.

Teatra trupo de Jusztin Kocsisovszky (meze sidas) en 1865
Jusztin Kocsisovszky naskiĝis en 1817, li mortis la 22-an de septembro 1871 en Győr.

Biografio
---------

Pri fruaj jaroj de Jusztin Kocsisovszky mankas informoj. Li estis migra aktoro, kiun li interrompis dum la hungara revolucio de 1848 kaj estis oficiro. Lia migra teatra trupo ludis en Léva (1858), Eger (1858), Losonc, Rozsnyó (1860), Miskolc (1862), Szatmár (1865), Kecskemét, Szeged (1865–68), Győr, Sopron, Komárom, Kassa (1861). Inter 1868 kaj 1871 li estis teatrestro en Győr.

Elektitaj trupanoj
------------------

* Miklós Tihanyi (pli aĝa)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 738311
 |



* Portalo pri Biografio
**Nacia Geografia Societo** (angle *National Geographic Society*) estas usona societo, kiu sin dediĉas al la mondvasta progresigo de la geografio, arkeologio, naturscienco, ekologio, esploro de monda kulturo kaj historio. Mondskale ĝi estas unu el la plej grandaj neprofitaj sciencaj kaj edukaj organizaĵoj.

dekstra
dekstra

Societo
-------

La societon fondis la 27-an de januaro 1888 33 personoj kiel klubon de elitaj scienculoj-akademianoj kaj riĉaj patronoj, interesantaj vojaĝi. Ili kunvenis por la unua fojo du semajnojn pli frue, je la 14-a de januaro, por diskuti pri «*la dezirindeco de societo por plivastigi kaj propagandi la scion pri geografio*». La unua prezidanto de la societo estis Gardiner Greene Hubbard, kiu poste estis sekvita de sia bofilo Alexander Graham Bell.

La celo de la societo estis kaj ĝis nun estas la progresigo de la publika scio de la geografio en la mondo ĝenerale. Kiel unu el la plej grandaj edukaj kaj sciencaj senprofitaj organizaĵoj de la mondo ĝi klopodas per variaj manieroj efektivigi sian celon. Tiel ĝi eldonas monatan revuon, *National Geographic Magazine*, financas sciencajn ekspediciojn kaj subtenas sciencan geografian esploradon.

Krom la usona eldono, *National Geographic Magazine* aperas tutmonde en 37 lingvoj, inter ili la portugala (2 diversaj eldonoj por Portugalio kaj Brazilo), la hebrea (2 versioj), la hispana (2 - por Hispanio kaj Latinameriko) kaj la ĉina (2 - en mandarena kaj tajvana).

La unua eldono de la revuo havis nur 217 abonantojn. Nun la eldonkvanto estas 8,3 milionoj da ekzempleroj, nur en Usono - 5 milionoj monate. Statistike, ĉiuj eldonoj de la NGS atingas 360 milionojn da legantoj mondskale. Lasta versio en la ukraina aperis Aprile de 2013. Bedaŭrinde, ĝi ne aperas en Esperanto.

Vidu ankaŭ
----------

* National Geographic

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio National Geographic Society en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de la National Geographic Society


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 123281
* GND: 1009626-7
* LCCN: n79042179
* VIAF: 125337718 158995319, 125337718
* ISNI: 0000 0001 2194 6610
* SUDOC: 026415143
* BNF: 11866632n
* MBA: 6f0dcf4a-c151-4a60-ab2b-3668555a58c0
* NLA: 35170381
* NDL: 00261044
* BIBSYS: 90067020&feltselect=bs.autid 7017061, 90067020
* NKC: ko2003164398
* BNE: XX130397
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Flava genciano** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonaj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Gencianaloj *Gentianales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Gencianacoj *Gentianaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Genciano *Gentiana* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***G. lutea*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Gentiana lutea****L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Flava genciano  |

 |
| v • d • r |

La **flava genciano** (*G. lutea*) apartenas al la genro genciano (*Gentiana*).

Priskribo
---------

maldekstra
La flava genciano estas 50 – 140 cm alta, grizverda, forta staŭdo. La folioj staras kontraŭstarantaj kaj kun 5 – 7 arkoformaj nervoj kaj en stipuloj. La floroj etas orflavaj, tigetaj kaj staras en 3–10-floraj ŝajnumbelo, kiu kreskas en akseloj de la supraj folioj.

La planto kreskas tre malrapide kaj floras nur unuafoje en aĝo de 10 jaroj, sed povas vivi ĝis 40–60 jarojn. La floroj – kompare al aliaj gencianaj specioj – estas tre simple konstruitaj kun malferme proponita nektaro.

vivlokoj
--------

La specio disvastixgis en la Alpoj kaj aliaj montaroj de Mez- kaj Sud-Eŭropo.
La flava genciano ŝatas la kalkoriĉan grundon kaj preferas kampojn, valojn ĝis alto de 2.500 m.

Uzo
---

La radiko – ofte longas 1m – estas karnece dika kaj riĉa je sukeroj (ekz. genciobiozo) kaj al valora amaraĵoj (gencianopikrino kaj amarogentino). La lasta protektas la planton pro besta nutrado. La radiko uzatas kiel medikamento por ekz. plibonigi apetiton en likvaĵoj kiel amarbrando kaj brando.

Por produkti la gencianan brandon, oni uzas tiun ĉi specion (malofte aliajn altkreskajn speciojn kiel ekz. G. punctata), ĉar tiu entenas la plej grandan kvanton el amaraĵo. La ekstrakto havas amaran guston eĉ en akva mladensigo je 1:200.000.

En popola medicino ĝi uzatas kiel kuracplanton kontraŭ febro, artito, hipoĥondrio, malario, intesta parazito kaj alkoholismo.

Ceteraj
-------

La planto estas protektita.
Neflorante, ĝi estas simila al blanka veratro.

* Flava genciano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Flava genciano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Flava genciano en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Okcidenta fasado
La **baziliko de Saint-Denis** (franclingve *Basilique de Saint-Denis*, aŭ plisimple *Basilique Saint-Denis*) estas fama preĝejo enhavanta la tombojn de la francaj monarkoj kaj lokita en Saint-Denis, ĉirkaŭurbo de la Pariza Regiono.

Tiu monumento estas komparebla kun la abatejo de Westminster en Anglio. Plejmulto el la reĝoj de Francio estis entombigitaj tie. Sed male de Westminster, la baziliko ne estis uzita por entronigoj (kiuj okazis plejofte en Reims) de reĝoj, nur sep reĝinoj estis entronigitaj ĉi-tie. 

Denizo estis sankta patrono de Francio kaj, laŭ legendo, la unua episkopo de Parizo. La franka reĝo Dagoberto la 1-a, kiu reĝis ekde 628 ĝis 637, verŝajne fondis la unuan abatejon de Saint-Denis tie.

Ĝi estas Emblemo historia monumento Klasita MH (1862, 1926, ĝardeno). La 9-an de oktobro 1966, la baziliko estis denove promociita al statuto de katedralo samtempe kun la kreado de la diocezo de Saint-Denis.

Notindaj dimensioj
------------------

* Interna longo: 108 m
* Alto de la suda turo: 58 m

La 17an de marto 2018, Françoise Nyssen, Ministro pri kulturo, validis la projekton rekonstrui la nordan turon (je 90 m altan) planitan de 2022 ĝis 2032.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Baziliko de Saint-Denis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Denizo de Parizo
* Suger de Sankta Denizo
* Pierre Pincemaille
* Basilique de Saint-Denis (pariza metrostacio)
* Basilique de Saint-Denis (Tramtransporto en Parizo)
VPN
**VPN** (angle *virtual private network*, t.e. virtuala privata reto), estas maniero konekti komputilon al fora komputila reto. Plej multaj homoj uzantaj komputilojn konektas sin al TTT uzante normalan reton - ili uzas modemon aŭ retkonekton. VPN estas iomete malsama. Ĝi estas uzata de laboristoj por konekti sin uzante tekokomputilon por labori - ili povas kontroli sian retpoŝton kaj vidi profesian TTT-ejon, kiu ne povas esti vidata en la normala interreto.

VPN ofte provizas anonimecon kaŝante la uzanton kaj malfaciligante ties spuradon.

Antaŭnelonge VPN estas ofte uzata por aliri al retejoj blokitaj en iuj landoj (ekzemple Irano, Ĉinio, ...).

VPN estas pli kaj pli uzata de firmaoj kiuj volas disponigi televidajn elsendojn de iu lando al homoj en la tuta mondo. Ĝi ebligas ke via interreta trafiko pasas per sekuraj interretaj serviloj situantaj ekzemple en Germanio. Ĉi tio signifas, ke vi povas esti ie ajn en la mondo dum la retejoj / servoj, kiujn vi vizitas, kredas ke vi estas fizike en Germanio (tial vi povas aliri germanajn televidkanalojn kiel ProSieben, ZDF, ktp per VPN). 

VPN ankaŭ havas aliajn avantaĝojn. La ĉefa avantaĝo estas, ke vi nun havas komplete ĉifritan interretan konekton, kiu multe reduktas la riskon de koduma piratado.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  DeutscheVPN

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio VPN en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Intrareto
* Malloka reto
* Interreto
* Granda Fajromuro de Ĉinio

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Virtual private network en la baza angla Vikipedio.*
Ĉefenirejo en bazilikon de Sankta tombo.
La sama loko sur desegnaĵo presita en la jaro 1882.
**Baziliko de la Sankta Tombo**, ankaŭ nomata **Baziliko de Dia Tombo**, en orientaj eklezioj ankaŭ **Preĝejo de Resurekto** (greke *Ναός της Αναστάσεως*, [Naos tis Anastaseos]; armene Սուրբ Հարության տաճար [Surp Harutyun]; kartvele ქრისტეს საფლავის ტაძარი [Agdgomis Tadzari]; arabe كنيسة القيامة) estas kristana preĝejo interne de konstruaĵoj de Malnova Urbo de Jerusalemo. La preĝejo situas sur loko, kiun plimulto de loĝantoj adoras kiel Golgoton aŭ Kalvarion, kie laŭ Nova testamento estis krucumita Jesuo Kristo. Tiu ĉi preĝejo estas grava pilgrima loko jam ekde la 4-a jarcento. Hodiaŭ ĝi prezentas tre gravan pilgriman lokon por vico da kristanismaj eklezioj.

* Baziliko de la Sankta Tombo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Baziliko de la Sankta Tombo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 226853
* GND: 4073018-9
* LCCN: n79129553
* VIAF: 138366331
* ISNI: 0000 0000 9405 6195
* SUDOC: 237255308
* BNF: 119952114
* NLA: 35525195
* BIBSYS: 90058982
* NKC: kn20130308001
 |
**Litotrofio** estas nocio el la biologio: la kontentigo de la energibezono de organismoj el eksergonaj kemiaj ŝanĝoj kun senescepte neorganikaj substancoj. La vorto litotrofio venas el la greka lingvo kaj signifas laŭvorte: *nutranta sin per ŝtonoj* (litos - ŝtono; trofe - nutrado), je kio "litos"/"ŝtono" estas uzata por neorganikaj substancoj. Oni parolas pri litotrofaj organismoj, pri litotrofa metabolo.

Ekzemploj por litotrofaj organismoj kaj litotrofaj substancoŝanĝoj:

* hidrogenotrofaj bakterioj kiel ekzemple la specio *Ralstronia*:

hidrogeno + oksigeno al akvo:
2 H2 + O2 → 2 H2O
* bakterioj el la specio *thiobacillus thiooxidans*:

hidrogensulfido + oksigeno al sulfata acido:
H2S + 2 O2 → H2SO4
* sulfatreduktantaj bakterioj kiel ekzemple tiuj el la specio *desulfovibrio*:

hidrogeno + sulfata acido al hidrogensulfido + akvo:
4 H2 + H2SO4 → H2S + 4 H2O
La kontraŭo al litotrofio estas organotrofio: kontentigo de la energibezono de organismoj el eksergonaj kemiaj ŝanĝoj kun organikaj substancoj, ekzemple je bestoj, fungoj, multaj bakterioj.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

* Metabolo
* Anabolo
* Katabolo
* Kemotrofio
Baziliko de Sankta Eŭlalia de Merida.
La **Baziliko martira de Sankta Eŭlalia de Merida** estas religia konstruaĵo kiu troviĝas en la urbo Mérida (Hispanio). Ĝi estas konsiderata tre grava centro por la nasko de la kristanismo en Iberio.

Laŭ fakuloj, ĝi estis la unua kristana templo starigita en Hispania post la Paco fare de la imperiestro Konstantino; tiu preĝejo estis konstruita kiel martira como baziliko memore de Sankta Eŭlalia de Merida; pro tio ĝi iĝis, dum la komenco de la Mezepoko, loko por pilgrimadoj kiuj venis ekde la Okcidenta Eŭropo kaj ekde Nordafriko; samtempe la novaĵo pri la martirigo la poste nomita sanktulino disvastiĝis tra la tuta romia imperio kaj danke al ŝisj relikvoj oni starigis nombrajn preĝejojn ĉefe en Okcidenta Eŭropo.

La nuna preĝejo estis konstruita en la 13a jarcento, sur la sama loko de la origina baziliko kaj reuzante kelkajn iamajn materialojn, post la kristana konkero (*reconquista*) de Mérida fare de la reĝo Alfonso la 9-a. Restoj de la iama baziliko kaj aliaj restoj de tia epoko (kripto kaj prakristana arto) estis videblaj sub la nivelo de la nuna planko de la aktuala preĝejo kaj tra vitraĵo.

Aparta interesa konstruelemento en la atrio de la baziliko estas la konservita fama "Hornito" (forneto), plej populara konstruaĵo de la tuta urbo rilate al la adorado al la Martirino Eŭlalia. Laŭ la tradicio ĝi staras sur la loko kie suferis martirigon la juna meridana. Reale temas pri aparta kapelo starigita por ke la pilgrimantoj povu preĝi je iu ajn horo sen neceso aliri al la interno de la preĝejo bazilika. Elstaras la restoj reuzitaj de romia templo dediĉita al dio Marso kie facile povas ankoraŭ esti legata la surskribo: *MARTI SACRVM VETTILIA PACVLI* (dediĉita al Marso fare de Vettilia, edzino de Páculo).

Notoj
-----

1. ↑  Parroquia de Santa Eulalia de Mérida. Konsultita la 20an de decembro de 2014.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Baziliko de Sankta Eŭlalia de Merida en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Basílica de Santa Eulalia / Templo de Marso. Arkivigite je 2014-10-31 per la retarkivo Wayback Machine En Turismo de Mérida. Konsultita la 20an de decembro de 2014.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigrakapa kosifo** |
| --- |
|  |
| Nigrakapa kosifoNigrakapa kosifo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cossypha* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. dichroa'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cossypha dichroa****(Gmelin, 1789) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigrakapa kosifo  |

 |
| v • d • r |

La **Nigrakapa kosifo** (***Cossypha dichroa***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro *Cossypha* kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj.

Tiu afrotropisa specio estas sufiĉe simila al la Rupela kosifo kaj al la Heŭglina kosifo, tio estas, same kiel tiuj, tiu ĉi estas specio kun **tre oranĝecaj pugo kaj subaj partoj** pli etendaj ol ĉe aliaj samgenranoj. Krome la supraj partoj estas grizecaj, dum la flugiloj estas malhelgrizaj, same kiel la vosto, kies ankaŭ la eksteraj vostoplumoj estas oranĝaj ĉebaze. La vizaĝo estas la ĉefa distingilo de tiu ĉi specio, ĉar ĝi ne montras la komunan blankan superokulan strion, sed male la **kapo montriĝas tute nigra** el la beko, sub la okulo al la orelzono kaj malantaxua kapo; tiu nigra areo estas tre klare limigita de la oranĝa zono kiu enhavas mentonon, gorĝon, kolumon kaj nukon, krom resto de la subaj partoj. Tiu trajto de la nigra kapo nomigas la specion. La beko estas nigra kaj kruroj kaj piedoj grizecaj.

Ĝi troviĝas en Sudafriko kaj Svazilando. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Knajsnaj-amatolaj montarbaroj

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |

* BirdLife International 2004. Cossypha dichroa Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
**Pekalongan,** (indonezie *Kota Pekalongan*, nederlande *Pacalongan*) estas marborda havenurbo, sendependa municipo ene de la provinco norde de la ĉefa insulo Javo, en provinco Centra Javo en Indonezio. Pekalongan havas kvar distriktojn. La urbego estas membro de Urbo de Metiaj kaj Popolaj Artoj (Unesko) pro sia batiko, ankaŭ membro de Reto de Kreemaj Urboj de Unesko. 

Panoramo kun sportejo

Geografio
---------

Pekalongan situas en la norda marbordo meze de la insulo. Provinca ĉefurbo Semarang troviĝas 84, Jogjakarto 128, Bandungo 226, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 324, Surabajo 342, Tangerang 344, Serang 398, Palembang 695, Batam 1088, Padango 1225, Pekanbaru 1229, Makassar 1097, Medano 1687, Banda Aceh 2109 kilometrojn (aere) .

Kunvenejo

Historio
--------

La marborda regiono ĉirkaŭ Pekalongan estis parto de la antikva regno Truigado, kies ĉefurbo laŭ kelkaj kuŝis ĝuste tie. La historio de Pekalongan estis konata ekde la frua 12-a jarcento, eĉ la ĉinoj konis ĝin kiel havenurbo "Pukalong". Pekalongan iĝis parto de Sultanlando de Mataram ekde la frua 17-a jarcento. En la 18-a jarcento la Nederlanda Orienthinda Kompanio komencis akiri grandan influon. La nederlandanoj konstruis fortikaĵon en 1753; tiu fortikaĵo daŭre staras. De la 1830-aj jaroj la Pekalongan-areo estis grava produktanto de sukerkanoj, sed ĝi estis kultivita pli frue jam ekde la frua 12-a jarcento. La kolonia sukerindustrio kolapsis dum la Granda Depresio de la 1930-aj jaroj, tamen la sukero restis esenca eksportado de la sendependa Indonezio. Post dominado de japanoj militema movado akiris la potencon. Ili arestis aŭ masakris homojn, poste komencis rasan tumulton kontraŭ ĉinoj. La respublika registaro fine venkis la movadon en furioza batalo.

Ekonomio
--------

En Pekalongan gravas la ŝipkonstruado, fiŝprilaborado, komerco, turismo, ankaŭ batika hejmindustrio. La tinkturfarbita ŝtofo estas produktitaj kaj permane en hejmoj kaj presitaj en pli grandaj fabrikoj.

Stacidomo

Trafiko
-------

Ĉe Pekalongan funkcias laŭmarda ĉefvojo inter Ĝakarto kaj Surabajo, krome kuras vojoj el interno de la insulo. La urbego havas laŭmarbordan fervojon kaj marhavenon.

Religio
-------

Loĝantoj de Pekalongan kredas precipe la Islamon.

Klimato
-------

Pekalongan havas tropikan musonan klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2448 mm. Inter junio-septembro iomete malpli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C kaj varias inter 22-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

Batika muzeo

Vidindaĵoj
----------

* monumento de herooj
* batika muzeo
* moskeoj
* plaĝoj
* mangrova parko

Fontoj
------

* WikiTrans
**Vilmos Földessy** [vilmoŝ foldeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Földessy Vilmos** estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis *Frisch* (friŝ), lia prenita nomvarianto estis *Földesi*.

Vilmos Frisch naskiĝis la 24-an de januaro 1880 en Arad (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Rumanio), li mortis la 29-an de oktobro 1964 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Vilmos Földessy lernis en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Teatra Akademio. Interrompe la lernadon li estis maristo en Atlantiko kaj Pacifiko. Li komencis sian aktoran karieron en teatra kompanio de Albert Kövessy en Újvidék, pli poste en aliaj lokoj de Hungarlando. Liaj pli gravaj teatrestroj estis ekzemple Ignác Krecsányi, Sándor Dobó, Sándor Csóka, Lajos Pesti Ihász kaj Sándor Monori. Li estis reĝisoro du jarojn en Berlino kaj Munkeno. Li finbatalis la unuan mondmiliton, kie li ricevis premiojn. Post la paco li fondis teatron en Újpest kaj estris ĝin 3 jarojn. Baldaŭ li estis aktoro province. Li edziĝis dufoje en 1904 kaj 1958.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare:
	+ Reĝo Lear - titolrolo
	+ La Venecia Komercisto – Shylock
* Moliére: L' Avarulo – Harpagon
* Menyhért Lengyel: *Tájfun* – Tokeramo
* *Lucrezia Borgia* - Gennaro

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768080
 |


* Portalo pri Biografio
**Herzl Muzeo** estas muzeo en Monto Herzl, Jerusalemo, kiu traktas pri agadoj kaj vidado de Theodor Herzl. La muzeo situas ĉe la ĉefenireja placo al Monto Herzl. La nova muzeo inkludas kvar aŭdovidajn ekspoziciaĵojn: unu pri Herzl kaj la pado al cionismo, la dua pri liaj agadoj en la cionismaj politikaj movadoj, la tria prezentas lian studon, kaj la kvara komparas la Herzl vizion por Israelo kiel skizita en lia libro *La Malnova Nova Lando*. La muzeo komplekso inkludas du edukajn centrojn por cionismo-rilataj studoj, unu nomita laŭ Aryeh Tzimuki kaj la aliaj laŭ Stella kaj Aleksandro Margolis. La muzeo estas administrita de la Monda Cionisma Organizo.

Normana Ĝardeno
---------------

Situanta inter la Herzl Muzeo kaj la Stella kaj Aleksandro Margulies Edukcentro, la Normana Ĝardeno estas nomita laŭ nepo de Herzl nome Stephen Norman. Estas loko por grupoj kaj studentoj por kolekti aŭdon pri Monto Herzl. Sur unu muro de la ĝardeno, laŭ citaĵo de Norman, en 1945, estas enskribita: "Vi estus mirita ĉe la juda junularo en Palestino - ili havas la markon de libereco".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Herzl Muzeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo Arkivigite je 2012-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

Alessandro Esseno 2009
**Alessandro Esseno** (Romo, Junio 27, 1969) estas Itala komponisto kaj pianisto.

Esseno komencis studantan pianon kun la vicfrato de Arturo Benedetti Michelangeli, tiam daŭr apud la konservatorio de S.Cecilia en Romo. Li kompletigis lijan studiojn kun instruistoj inter kiuj estanta Boris Porena antaŭ pren kurso en elektronika muziko kun la nuntempa komponisto Domenico Guaccero. En la 1980 aj jaroj li kunlaboris kiel pianisto pli\_anto aranĝ kun kelkaj el la plej gravaj Italaj artistoj en la Rca, kaj en Usono kun la rokbando Toto. Signali ĉiame en ĉi tiuj jaroj, la porcio de Esseno konstatita albumon de populara muziko tute en lingvo Esperanto de la titolo *Danĝera Ul'*. En 1990 li eldoniĝis liajn unuajn albumojn, sekvis de Itala travojaĝo, la eldoniĝo de ununura en 1992 kaj Eŭropa travojaĝo. En 1995 li turneis en Italio kun la Milano Concerti kaj, post multe preparo en 2003 liberigita novan albumon. En la sama jaro li komencis kunmetantan kun Rai Trade, por kiu li kre serio da labor pri la Rai retoj atinganta sukceso kun "Russicum", "Morire di politica" kaj "La santa alleanza". En 2006 Esseno eldoniĝis lian novan albumon "La terra non finisce all'orizzonte", kiu ricevitajn laŭdeĝajn recenzojn kaj multoblaj desŭtoj en iTunes. En 2007 konsci de proksimume Ministerio de Internaj Aferoj, la originala muziko de la montr Una notte di un sabato sera sur la sabato nokto amasmortigo efektive, precipe ĉe junuloj. En 2008 kunmet la originala muziko por Viaggio nel sud, punkto programo de la Rai diretk de Amedeo Ricucci, refar de la dissendo samnoma Sergio Zavoli. En 2009 kre originala muziko por filmo/dokumentario sur la cifero de la ĵurnalisto Carlo Casalegno, mortigita en 1977 de Brigate Rosse. En Aŭgusto 2009 li estis invitita por i la prestiĝa Ravello Festo apud nomoj sur la bill kiel Claudio Abbado kaj Chick Corea, kie li prezent antaŭprezento de la nova piano soloo album titol Pictures el tutmonde je la a de oktobro 6.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 321138
 |
Hervás sub neĝo
Ponto *Fuente Chiquita*
**Hervás** estas hispana vilaĝo kiu troviĝas norde de la Provinco de Cáceres kaj pro tio de la regiono Ekstremaduro. Ĝi enhavas loĝantaron de 3.839 loĝ. laŭ statistiko de INE 2005. Ĝi troviĝas je 120 km de Cáceres kaj 90 de Salamanca. Ĝi estas administra centro de komarko Valo de Ambroz. La klimato estas milde kontinenta, kun varmaj someroj kaj malvarmaj vintroj. Ĝi estas unu el la lastaj vilaĝoj el la regiono Ekstremaduro antaŭ eniro en regiono Kastilio.

Historio
--------

Ekde ties fondiĝo la vilaĝo apartenis al Senjorejo de Béjar, en regno de Kastilio, pasante al administrado de la provinco de Cáceres sekve de administra reformo de 30 de novembro de 1833.

Fine de la 12-a jarcento la ĉevaliroj de la **Orden del Temple** (templanoj) konstruis ermitejon en zono konata kiel Santihervás, sub protekto de kristanaj martiroj Gervasio kaj Protasio, en fruktodona loko ĉerivera je unu kilometro de la Vía de la Plata (Arĝento Vojo). Tiu konstruaĵo estis la bazo de la domaro. Proksime de tiu templa ermitejo de Santihervás konstruiĝis kasteleton en zono jam konata kiel Hervás, en kies interno konstruiĝis paroĥa preĝejo de Sankta Maria. Dum jarcentoj 13-a kaj 14-a disvolviĝis la komenca vilaĝo ĉirkaŭ la fortikaĵo.

La juda kvartalo
----------------

Ekde la la 15-a jarcento juddevenaj familioj instaliĝas en Hervás. Sekve kreiĝis la nune konata kiel juda kvartalo, aro da konstruaĵoj el tero kaj ligno ankoraŭ konservitaj laŭ sia tiama stato en la malalta zono de la vilaĝo pli proksima de la rivero Ambroz. Tiu kvartalo famigis la vilaĝon kaj estas unu el la plej famaj "judería" (juda kvartalo) el Hispanio.

Vidindaĵoj
----------

La Franciskana Malsanulejo konstruita en la 18-a jarcento, nuna sidejo de la urbodomo de Hervás.
La Monaĥejo de la "Trinitarios", nune restadejo de la regiona registaro.
La Muzeo Pérez Comendador -Leroŭ, lokita en la Palaco de Dávila , de la 18-a jarcento.
La Paroĥejo de Sankta Maria, renesanca, kerno de la fondiĝo de Hervás, en la alta kvartalo de la vilaĝo.

Ekonomio
--------

La ĉefa industrio de Hervás ekde la 18-a jarcento ĝis la 19-a estis tekstila, kun ĝis kvin entreprenoj komence de la 20-a jarcento. Poste la industrio el ligno ĉefe de kaŝtanarbo, famigis kaj iel riĉigis la vilaĝon. Tiu industrio, kune kun manfarado nune vigliĝas. Lastatempe turismo, kun sekvaj servoj estas la ĉefa enspezokialo de Hervás.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Hervás en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Novkristano
**Alesja Popova** estas hungara baletisto.

Alesja Popova naskiĝis la 20-an de julio 1974 en Kievo.

Biografio
---------

Ŝia patro estis ukraino, ŝia patrino estis hungaro. Alesja Popova vivas en Hungario ekde 1984. Ŝi lernis baleton en Győr de Iván Markó, poste inter 1989-1993 en ĉeflernejo de Budapeŝto. Ŝi aliĝis al baleta trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1993. Baldaŭe ŝi gastroladis ekzemple en Ĉinio, Kanado, Ĉilio, Skandinavio, Bulgario, Turkio, Rusio, Italio, Francio. En konkurso en Lausanne ŝi atingis la unuan lokon en 1990. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2004, ĝis tiam precipe pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

Ŝiaj roloj (elekto)
-------------------

* Lavrovskij-Adam: Giselle, - titolrolo
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij: Cignolago - Odette-Odilia
* László Seregi-Aram Ĥaĉaturjan: Spartacus - Claudia
* Béla Bartók-László Seregi: *A fából faragott királyfi* (Reĝido skulptita el ligno) - reĝidino
* Petipa–Ivanov–Ĉajkovskij: La Nuksrompilo - princino Maria
* László Seregi–Sergej Prokofjev: Romeo kaj Julieta - titolrolo

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio