recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Kirko de Pluresto** estas kalvinana historia monumento en Hungario, en ekstera parto de Csengersima, kiu estis iama vilaĝo *Nagygéc*.

Historio
--------

Tiu ĉi romanika kirko estis konstruita en la 13-a jarcento, post 2 jarcentoj pli nova oklatera sanktejo estis konstruita jam en renesanca stilo, ankaŭ la navo pligrandiĝis. La samtempe konstruita sakristio estis malfrugotika. La unua mencio okazis pri preĝejo Sankta Petro en 1339. En la 17-a jarcento la vilaĝo kalviniĝis, la kalvinanoj interne pentris la kirkon. Nova ligna plafono estis konstruita en 1765, oni supozas, ke tiam estis konstruita la aparta ligna sonorilostablo. En la 18-a jarcento nova predikejo estis konstruita. La nun videbla turo konstruiĝis en 1896. En 1957 plena renoviĝo okazis. En 1970 okazis granda inundo de Someș, vilaĝo Nagygéc restis neloĝebla. La ŝtato tiel decidis, ke ne okazas rekonstruo de la vilaĝo, ĉar la apuda landlimo malpermesas la defendon kontraŭ inundo. Nun kelkaj feriejaj domoj estas tie. En 1986 arkeologoj esploris la kirkon. En 2014 Nacia Memorparko estis konstruita, la kirko renoviĝis, apude elvidejo konstruiĝis. En la kirko elektronika orgeno alvenis.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en kampo. En la fasado reliefas la larĝa kvadrata turo kun la enirejo. Sur la ekstera muro en alteco de genuo estas videbla memortabulo: "en 1970 la inundo atingis tiun altecon". Apogpilieroj apogas la murojn.

Fontoj
------

* Arkivigite je 2018-01-17 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2016-10-02 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La flankaj ejoj ĉe Kasseler-strato malkonstruitis en aŭgusto 2019
La sama vido en oktobro 2019: la antaŭa ejo ne plu ekzistas, la salonega tegmento novigitis kaj la fasado sekurigita estas
La iama **Popoldomo Stern** (germane: *Volkshaus Stern*) estas monumenprotektota eventejo en Eisenach, Germanujo, ĉe Kasseler Straße 1 en okcidenta urboparto. Samloke estis ĝis Reformacio la Katerina monaĥinejo cistercia.

Historio
--------

La festosalonego antaŭ restaŭradlaborkomenciĝo
*Stern* -gastejo surloka havis sian unuan mencion en 1802. Popoldomo starigitis en 1906 ĉe la kruciĝo Kasseler Straße kaj Ehrensteig (pado kun praktike tuja kaj rekta aliro al Wartburg). Ĝin oni dekoraciis per elementoj de Secesio kaj la pentraĵoj konserviĝis ĝis hodiaŭ. Ĝis la fino de la 1980-aj jaroj funkciis tie gastejo kaj okazigejo, i.a. por la gajaj Kommersch-vesperoj de *Eisenacher Sommergewinn*. Ekposedantis en 1990 Treuhandanstalt kiu ludonis la tuton dum 1991 kaj 1994 al meblovendisto. Memkompreneble tio ne tro bonis por la arĥitektura substanco. Poste akiris ĝin diskoteka posedanto kaj la lasta funkcio estis koncerteje.

La kadukecego de la ensemblo pli kaj pli ĝenis: en 2016 la urbo Eisenach profitis de antaŭaĉetrajto havigante la tuton al si. En somero 2019 ekis paŝoj por sekurigi almenaŭ la festosalonegon dume la neprotektataj eroj en la direkto de Kasseler-strato forigitis en aŭgusto 2019. Akompanis tiajn agojn (kiam ankaŭ la tegmento novigitis) gravaj kaj nepraj arĥeologiaj esploroj priklostraj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Popoldomo Stern (Eisenach) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Notoj
-----

1. ↑  Katja Schmidtberger: "Alter Stern soll neu genutzt werden", TLZ
2. ↑  Jensen Zlotowitz: "Neue Zukunft für alten Stern-Saal", Thüringer Allgemeine/Eisenacher Allgemeine, 5.7.2019

50.9761710.315412Koordinatoj: 50° 58′ 34″ N, 10° 18′ 55″ O (mapo)
**Preĝejo de Sankta Maŭrico** troviĝas en Lillo, Francio, tre proksime de la stacidomo *Lille-Flandres*.

Korto Sankta-Maŭricio
---------------------

Tiu preĝejo, situanta je kelkaj paŝoj de la stacidomo Lille-Frandres, estis konstruita je la fino de la 14a jarcento sub la formo de preĝejo-halo, kun navoj samaltaj kaj samlarĝaj. Tiu preĝejo sobre dekorita laŭ la flam-gotika arkitekturo ŝuldas sian ŝajnan homogenecon al Philippe Cannissie (1799-1877), urba arkitekto de 1849 ĝis 1867, kiu estris la restaŭrigon de tiu konstruaĵo.

Historio de la konsisto de la meblaro
-------------------------------------

La konstruado de la preĝejo Sankta-Maŭricio daŭras dum pli ol kvar jarcentoj (de la fino de la 14a jarcento ĝis la fino de la 19a jarcento). La okcidenta fasado estas animita de multaj statuoj (1874-1875) ŝulditaj al Henri Biebuyck (1835-1907), Felix Huidiez (1841-1906) kaj Jules Victor Heyde, skulptistoj el Lillo. Nuntempe, la internaĵo entenas riĉan meblaron.
Post kiam la Revolucio damaĝis ĝin, preĝejo retrovis parton de sia meblaro en la komenco de 19a jarcento, kaj akceptis ankaŭ multajn pentraĵojn devenantajn de malaperintaj monaĥejoj. Multaj el ili estas verkoj de Jacques Van Oost kromnomita la Junulo (1639-1713), pentristo naskiĝinta en Bruĝo kaj instalita en Lillo de 1668 ĝis 1708: La Fuĝo al Egiptio (1697), La Adorado de la Ŝafistoj (inter 1697 kaj 1699), La Edziniĝo de la Virgulino (1699), La Prezento en la Templo (1700)). Kvar pentraĵoj prezentantaj scenojn de la Pasiono (1767-1768) estas ŝulditaj al la Lilla pentristo Louis Watteau kromnomita de Lille (1731-1798).
Ĉe la restaŭrigo estrata de Cannissié, preĝejo estis provizita de interesa novgotika meblaro de Charles Buisine-Rigot (1820-1893), la tiama plej grava lignoskulptisto en Lillo. Ĝi estis ankaŭ provizita de rimarkinda vitralaro farita inter 1859 kaj 1861 fare de Charles Gaudetet (1817-1880), fama Lilla vitralopentristo, laŭ la kartonoj de la Lilla pentristo Victor Mottez (1809-1897), lernanto de Ingres.

 4 scenojn de la Pasiono, L.WAatteau (1767-1768)
Tri bombadoj, en 1914, 1916 kaj 1942, necesigis la renovigon de pluraj fenestroj, faritaj de Pierre Turpin, Lilla vitropentristo, laŭ la kartonoj de Louis Morin kaj de Mme Capronnier Turpin. Fine, en la jaroj 1940-1950, la dekano A. Vandenabeele renovigis parton de la novgotika meblaro (katedro, retablo de la Virgulino, statuoj de sanktuloj).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo de Sankta Maŭrico (Lille) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la komunumo paroĥa[*rompita ligilo*]
**Preĝejo de sankta Paŭlo** estas novgotika trinava preĝejo en Ostrava-Vítkovice. Ĝi estis konstruita en la jaroj 1880-1886, konsekrita ĝi estis la 10-an de oktobro 1886. La parcelon kun areo 12 000 m² por la konstruado de la preĝejo kaj paroĥejo donacis Ferfabriko Vítkovice. Tiu ankaŭ donis konstrumaterialon kaj financan subtenon. Sumaj kostoj por la konstruado faris 320 milojn da kronoj. En altaro troviĝas korporestaĵoj de sankta Jan Sarkander.

La konstruado de la paroĥa preĝejo signifis ankaŭ neceson de establo de nova paroĥo. Pro la konstruado de Katedralo de Dia Savinto tiamaj reprezentantoj stariĝis kontraŭ estiĝo de la nova spirita administracio kaj interveni tiel devis nur La plej alta administra juĝo. La paroĥo en Vítkovice estis eksparoĥigita en la jaro 1888 el Moravia Ostrava.

Ĉirkaŭ la preĝejo kondukis tramvojo, kies trafiko rompis stetikon de la objekto. La tramvojo estis antaŭ kelke da jaroj nuligita kaj la preĝejo trairis tra rekonstruo de la eksteraj kaj la internaj partoj. Nuntempe ĝi apartenas al fanfaronaĵoj de urboparto Vítkovice.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Preĝejo de sankta Paŭlo havas 120 jarojn Arkivigite je 2007-03-13 per la retarkivo Wayback Machine – artikolo en Moravskoslezský deník


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ostrava |
**Popovo** estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove. Pli frue la slava loknomo estis *Поні* [poni].

Situo
-----

48° 16′ 10″ N 22° 25′ 20″ O﻿ / ﻿48.26944 °N, 22.42222 °O﻿ / 48.26944; 22.42222 (mapo)Koordinatoj: 48° 16′ 10″ N 22° 25′ 20″ O﻿ / ﻿48.26944 °N, 22.42222 °O﻿ / 48.26944; 22.42222 (mapo)

Popov situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj.

Historio
--------

La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1261 en formo *"Pop"*. Ĝis Traktato de Trianon Csonkapapi apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Mezőkaszony, poste al Ĉeĥoslovakio. La vilaĝo rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Popov apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo de 1800

Fontoj
------

* ukraina kaj hungara paĝoj
* Wikimapia


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Popovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La protestantisma kirko de Unterweißbach
La **Vilaĝa preĝejo de Unterweißbach** (germane: *Dorfkirche Unterweißbach*) troviĝas en Unterweißbach, Germanujo.

Historio
--------

La jardato 1845 videblas sur la ventoflago atentigante je la novigo de la turospajro; pri al antaŭa historio de kapelo en la komunumo malmulto konatas. Klaras ke devis esti la konstruaĵo pli aĝa; inter 1767 kaj 1779 la fideluloj el Oberweißbach rajtis uzi la kirketon en Unterweißbach. Laŭraporte iĝis la unua kapelo en 1490. Pligrandiĝo iĝis en 1703. Ekde alikonstruo en 1978/79 admireblas unuiĝo de malnova kaj nova sakrala arto tie.

La galerioj kaj la predikeja altaro el ligno blankigitis klasikisme kun orumitaj eroj. Du sonoriloj estis de 1766 kun diametro de 48 kaj 64 centimetroj. La plej granda konfiskitis kaj fanditis dum al Unua mondmilito.

La altaro de la Riemenschneider-disĉiplo Hans Gottwald faritis antaŭ 1510 kaj restaŭritis en 1980. Meze staras sur lunarko la Dipatrino kun pomtenanta Jesuo sur la dekstra brako. Kape estas du anĝeloj, maldekstre Nikolao de Mira kun du oraĵoj kaj dekstre Laŭrenco de Romo. La kvalito de la statuetoj imponas kaj malraras por tiaĵoj neenmuzeaj sed enkirkaj. Liv-ale videblas abato, malliv-ale Marteno de Tours. Ekstere de la altaro estas tabulaj pentraĵoj, kruco, ambono kaj alia kruco de la erfurta metalartisto Helmut Griese.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo de Unterweißbach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj sur la paĝaro de la eklezia subdistrikto Döschnitz

Notoj
-----

1. ↑   La kupro signifas Jesuon Kriston, la flavo Dion Patron, la arĝento la Sanktan Spiriton; kp.: *Dorfkirchen in Thüringen*, Kleine Thüringer Bibliothek, Verlagshaus Thüringen, 1992, ISBN 3-86087-014-9, p. 72–73

50.61429711.166036Koordinatoj: 50° 36′ 51″ N, 11° 9′ 58″ O (mapo)
**Populaciekologio** estas subfako de ekologio kiu traktas la dinamikon de speciaj populacioj kaj kiel tiuj populacioj interagas kun la medio. Ĝi estas la studo pri kiel la loĝantaroj de specioj vivantaj kune en grupoj ŝanĝas dum tempo kaj spaco.

La evoluo de Populaciekologio ŝuldas multon al demografio kaj al aktuaraj vivotabeloj. Populaciekologio estas grava en konserva biologio, precipe en la evoluo de populacia daŭrigeblanalizo, kiu ebligas antaŭdiri la longdaŭran probablecon de specia daŭrado en antaŭfiksita vivejo, kiel ekzemple nacia parko. Kvankam Populaciekologio estas subfako de biologio, ĝi disponigas interesajn problemojn por matematikistoj kaj statistikistoj kiuj laboras en populacia dinamiko.

Populacibiologio estas studo de populacioj de organismoj, aparte la reguligo de loĝantaro, vivhistoriaj trajtoj kiel ekzemple idograndeco, kaj formorto. La esprimo **populacia biologio** ofte estas uzita interŝanĝeble kun *populaciekologio*, kvankam "populacia biologio" estas pli ofte uzita dum studado de malsanoj, virusoj, kaj mikroorganismoj, kaj "populaciekologio" estas uzita pli ofte dum studado de plantoj kaj bestoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Odum, Eugene P..  (1959) *Fundamentals of Ecology*, ‑a eldono, Philadelphia and London: W. B. Saunders Co. p. 546 p. ISBN 9780721669410. OCLC 554879.

Literaturo
----------

* Kareiva, Peter (1989). "Renewing the Dialogue between Theory and Experiments in Population Ecology". In Roughgarden J. R.M. May and S. A. Levin. Perspectives in ecological theory. New Jersey: Princeton University Press. p. 394 p.
* Odum, Eugene P. (1959). Fundamentals of Ecology (Second ed.). Philadelphia and London: W. B. Saunders Co. p. 546 p. ISBN 978-0-7216-6941-0. OCLC 554879.
* Smith, Frederick E. (1952). "Experimental methods in population dynamics: a critique". Ecology (Ecology, Vol. 33, No. 4) 33 (4): 441–450. doi:10.2307/1931519. JSTOR 1931519.

Vidu ankaŭ
----------

* populacibiologio

Eksteraj ligiloj
----------------

* AAAS *Atlas of Population and Environment* Arkivigite je 2011-03-09 per la retarkivo Wayback Machine
*
La kirketo en Wallichen
La **Evangelia vilaĝopreĝejo de Wallichen** (germane: *Dorfkirche Wallichen*) troviĝas meze de loka tombejo. Wallichen estas orienta urboparto de Erfurt, eklezie la kirko apartenas al la komunumaro Vieselbach. La kirko estas apud la etapo de la Jakoba Vojo inter Görlitz kaj Vacha. Stampo kaj gastlibro en la kirko estas rezervitaj por tiaj pilgrimantoj.

Historio
--------

En 1241 estis la unua endokumenta mencio de la paroĥa preĝejo. Partoj de la nuna konstruaĵo datumas de 1653. La preĝejo novkonstruitis en 1739, kio legeblas sur la ventoflago sur la spajro.

La per grejso ĉirkaŭmasonita navo estas trabfakaĵo staranta sur la masiva fundamenta muraro de la antaŭula kirko. Du en 1740 mulditaj sonoriloj fanditis dum la Dua mondmilito. La baroka interno ne tro ŝanĝitis en la kuro de la tempo. La ambona altaro estas el la 18-a jarcento, la granda krucifikso el la 16-a.

Subtenanta amikaro, kiu grupiĝis en 1997, malfondis sin en la jaro 2007 post sukcesaj restaŭradlaboroj. Orgeno el la 19-a jarcento faritis fare de la firmao *Eifert* en Stadtilm; ĝi ĝis nun funkcias. Ĉi tiu instrumento estas unu el la malmultaj nemanipulitaj orgenoj en Turingio kun konkesta mekaniko *(Kegellade)*. Ĝin renovigis la firmao *Scheffler* en 2011.

La tombejon posedas parte la eklezio, parte la urbo. Ekde la 1990-aj jaroj ĝi nur por urnaj entombigoj uzatas post kiam oni konstatis akvan enfluegon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj sur *kirchenkreis-weimar.de*
* Hejmpaĝo de la malfondita amikara societo; videblas foto de la interno[*rompita ligilo*]
Koordinatoj: 50° 05′ 47″ N 13° 05′ 50″ O﻿ / ﻿50.09639 °N, 13.09722 °O﻿ / 50.09639; 13.09722 (mapo)

**Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria** estas romkatolika pilgrima preĝejo dediĉita al Vizito de Virgulino Maria proksime de Žlutice en distrikto Karlovy Vary. Ekde la jaro 1964 ĝi estas protektata kiel kultura memorindaĵo. La preĝejo situas en la pereinta vilaĝo Skoky super la akva rezervujo Žlutice.

Historio
--------

La ununava neorientita preĝejo el la jaroj 1736 ĝis 1738 estis konstruita de konstruinto Johann Schmied el Útvina sur la loko de devena kapelo konstruita en la jaro 1717. La grandega sanktejo sur artefarita teraso deakvigata per du ŝtoloj havas duturan fasadon, al la ortangula antaŭaltaro apudas sur flankoj du sakristioj (unu kun funkcio de senjora ĥorejo). La interno estas alirebla tra fera pordego kun motivo de steloj en diagonala krado. En la jaroj 1990–2006 ĝi estis sisteme ŝteligata kaj damaĝigata de vandaloj.

Pilgrima loko
-------------

La bonfara bildo de Virgulino Maria Helpantino el Skoky
La pilgrima loko estiĝis en la jaro 1717, kiam ĉi tiea bienulo Adam Lienert konstruis malgrandan kapelon kaj lokigis en ĝi la bildon de Virgulino Maria Helpantino de pentristo Johann Wolfgang Richter el Toužim, la kopiaĵoj de mirakla bildo de Virgulino Maria Helpantino el la germana Passau. Kvanto de mirakloj kaj resanigitaj malsanoj famigis tiun ĉi lokon tiom, ke venadis ĉi tien pli ol 40 000 pilgrimantoj ĉiujare kaj la loko fariĝis konata en la tuta Bohemio. Diraĵo "Virgulinjo Saltada" devenas ĝuste el Skoky. La tradicio estis interrompita dum la regado de imperiestro Jozefo la 2-a, reviviĝo okazs nur en la 20-a jarcento. La dua periodo de la malfortiĝo de la pilgrimoj okazis en la tempo de ambaŭ mondmilitoj kaj pli poste post la jaro 1950. La vilaĝo estis fine de la 1960-aj jaroj forloĝigita kaj preskaŭ tute detruita. La alveturejan vojon el la valo surverŝis akvo de akva rezervujo Žlutice.

En Skoky okazas du ĉefaj pilgrimoj: la 1-an de majo kaj la unuan dimanĉon en julio. Ekde la jaro 2013 poste pluaj pilgrimaj diservoj ankaŭ dum la jaro.

En la jaro 2010 estis malfermita 58 km longa sezona mariana pilgrima vojo Pado Skoky el monaĥejo en Teplá ĝis Skoky. Pase de la jaro la preĝejo estas neregule alirebligata, dum la pilgrima sezono en julio kaj aŭgusto kutime ĉiutage. Precipe somere oni ĉi tie aranĝas ekleziajn kaj kultuajn okazojn.

Referencoj
----------

1. ↑  Voleman, Rudolf.  Panenka skákavá se vrátila na zeď kláštera v Teplé. Novinky.cz. Arkivita el la originalo je 2015-07-02. Alirita 2015-06-28.

Pluaj fotoj
-----------

* La pereinta vilaĝo Skoky kun la preĝejoLa pereinta vilaĝo Skoky kun la preĝejo
* Preĝejo de Vizito de Virgulino MariaPreĝejo de Vizito de Virgulino Maria
* SkokySkoky
* Skoky, la preĝejo kaj la eksa gastejoSkoky, la preĝejo kaj la eksa gastejo
* La pereinta vilaĝo Skoky el ŝtupoj de la preĝejoLa pereinta vilaĝo Skoky el ŝtupoj de la preĝejo
* La pereinta vilaĝo Skoky kaj la preĝejoLa pereinta vilaĝo Skoky kaj la preĝejo
***Porco Rosso*** (itale. "Porko Ruĝa") aŭ origine ***Kurenai no Buta*** (japane: 紅の豚 [kurenai no buta], laŭvorte: La skarlatkolora porko) estas japana animacia filmo de Studio Ghibli publikigita en 1992. 

La reĝisoro estis Hayao Miyazaki. La muzikon por la filmo komponis Joe Hisaishi.

Intrigo
-------

La piloto Porko Rosso (homo kun la kapo de porko) batalas por mono kontraŭ aerpiratoj. Kiam lia hidroplano estas batalante damaĝita li sukcesas fuĝi al amika inĝeniero por lasi konstrui novan hidroplanon por li. La juna nepino Fiona de la inĝeniero prenas tiun taskon, kio Porko Rosso unue ne volas akcepti, sed baldaŭ vidas ke ŝi estas alttalentulino. Pro ŝia peto kaj pro teknika neceso Porko Rosso lasi ŝin flugi kun li, kaj ili amikiĝas. Rakontante Porko Rosso lasas kompreni partojn de sia antaŭa vivo al ŝi. Finfine Porko Rosso devas batali kontraŭ la piratoj kaj kontraŭ sian malamikon, la piloto Kurtis, kiu esperas gajni la belan S-inon Ĝina.

Ĉefaj roluloj
-------------

* **Porko Rosso** (ポルコ・ロッソ [poruko rosso])

* **Sinjorino Ĝina** (マダム・ジーナ [madamu ĝīna])

* **Plejaĝulo de la familio Pikkolo** (ピッコロおやじ [pikkoro ojaĝi])

* **Ĉefo Mammajuto** (マンマユート・ボス [manmajūto bosu])

* **Fiona Pikkoro** (フィオ・ピッコロ [fio pikkoro])

* **Sinjoro Kurtis** (ミスター・カーチス [misutā kāĉisu])

Filmo
-----

La filmo *Kurenaj no buta* aperis en la japanaj kinejoj en 1992, en la jarfino de 1992 ankaŭ en LD (laserdisko) kaj dum multaj jaroj estis konata kaj fama nur en Japanio. Finfine tiu filmo estis dublita en la francan, en la anglan, kaj en kelkajn aliajn lingvojn kaj aperis en DVD.

Titolo en aliaj lingvoj
-----------------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **lingvo** | **titolo** | **signifo** |  |
| angla | Porco Rosso | porko ruĝa |  |
| finna | Punainen sika | porko ruĝa |  |
| franca | Porco Rosso | porko ruĝa |  |
| germana | Porco Rosso | porko ruĝa |  |
| hispana | Porco Rosso | porko ruĝa |  |
| itala | Porco Rosso | porko ruĝa |  |
| japana | 紅の豚 | skarlatkolora porko |  |
| kroata | Porco Rosso | porko ruĝa |  |
| normĉina | 红猪 | skarlatkolora porko |  |
| pola | Szkarłatny pilot | skarlatkolora piloto |  |

Libroj
------

En 1992 en Japanio aperis ankaŭ la kolorplena kvar-voluma filmkomikso pri "Kurenaj no buta" eldonita de Tokuma Ŝoten.
La preĝejo oktangula ĉe la Malnova tombejo.
Interno de la preĝejo.
La **Preĝejo de ĉieliro de Jesuo** (germane: *Himmelfahrtskirche*) estas unu el la multnombraj preĝejoj en Arnstadt.

Historio kiel tombeja preĝejo
-----------------------------

Tial ke multaj urbanoj deziris propran kapelon sur la tiama nova tombejo, en 1649 la bonfarulo Rottenbach subvenciis la konstruadon per dono de 100 guldenoj. En 1743 oni anstataŭigis la modestan kapelon sur la Malnova tombejo per granda preĝejo. Tomba kelo por 92 personoj instaliĝis subtere, la vitraĵojn grandajn pagis la diversaj gildoj, kaj la urba konsilantaro financis la plafonbildon montrantan la ĉielen irintan Jesuon. Inaŭguro solena estis la 23-an de majo, posttagmeze de la festo de la Ĉieliro de la Sinjoro, kaj la paroladon faris ĉefdiakono Hedemus.

Ĝi havis la formon de longen tirita okangulo kaj ne malpli ol tri vicojn da galerioj. Ornamita estis la preĝejo per festonoj, florgirlandoj en nigra-griza koloro kaj nomiĝis *Gottesackerkirche* (=tombeja preĝejo). Etaj restoj de la pentrado de la kortega pentristo Gottfried Wunderlich konserviĝis. La stilo estas baroka, kio maloftas ĉe evangeliaj preĝejoj: maloftegas ankaŭ la jam priskribita okangula forma. Sur la Malnova tombejo estis i.a. 25 tomboj de membroj de la Bach-klano. Apud la preĝejo estas historia ĝardenista domo.

Demando pri daŭra uzo
---------------------

Kvazaŭ nur por enterigoj estis la preĝejo uzata - krom la aranĝoj en la ĉiujara reveno de la festo de la Ĉieliro. En 1812/13 dum la militoj kontraŭ Napoleono ĝi eĉ servis kiel magazino kaj soldathospitalo. Kiam la 16-an de aŭgusto 1894 la tombejo estis fermita, la uzo tombeja de la preĝejo ankaŭ tuj forfalis. En 1924 komencis la ŝanĝo de la eksa tombejo al ĝardeno publika; tiam oni starigis kelkajn tomboŝtonojn en la preĝejo. En la 19-a jarcento la kadukiĝinta konstruaĵo laŭ la planoj de kelkaj estu malkonstruita, sed savis ĝin ĝia nekutima horizontala projekciaĵo: ĉar ĝi estis jam tiutempe konsiderata monumento protektinda!

Katolika komunumo
-----------------

En 1974 la katolikoj ekposedantiĝis kaj prizorgis ekde tiam kaj la finrestaŭradon kaj la uzon preĝejan de la konstruaĵo. Tabernaklo estis farita de Matthias Kaiser, la orgenon konstruis la orgenkonstruistoj de la firmao Schönefeld de Stadtilm. La statuo de la Dipatrino estis de la dioceza muzeo de Paderborn. En la preĝejo estas ankaŭ malgranda memorigilo je la martiro Marcel Callo.

Ekde la 6-a de novembro 1842 la preĝejo jam nelongan tempon estis pruntedonita al la katolikoj ĝis ili trovis pli taŭgan lokon. Hodiaŭ la preĝejo estas ŝatata kaj belaspekta ejo religia kaj allogas - ankaŭ pro ĝia favora situo - eĉ nekatolikajn fidelulojn. Krome ĝi bone taŭgas kiel koncertejo.

Vidu ankaŭ
----------

Katolikismo en Arnstadt

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo de Ĉieliro (Arnstadt) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la historio de la preĝejo. germane
* Hejmpaĝo de la romkatolika komunumo en Arnstadt.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
En astronomio, **ekstersunsistema satelito** aŭ **ekstersunsistema luno**, rilatas al natura (ne artefarita) satelito kiu orbitas ĉirkaŭ ekstersunsistema planedo aŭ alia ekstersunsistema astro pli masa ol ĝi mem. Ĝis nun, oni detektis neniun, sed ĝia ekzisto ĉirkaŭ aliaj ekstersunsistemaj planedoj estas teorie antaŭvidita.

Difino de satelitoj ĉirkaŭ brunaj nanoj
---------------------------------------

Dum tradicia kutimo implicas ke satelito orbitu ĉirkaŭ planedo, la malkovro de planed-grandaj objektoj ĉirkaŭ brunaj nanoj ekis la diskuton pri distingo inter planedoj kaj satelitoj, pro la malgranda maso de tiaj malsukcesaj steloj. Por solvi la konfuzon, la Internacia Astronomia Unio deklaris, "Objektoj kun veraj masoj pli malgrandaj ol tiu bezonata por la fuzio de la deŭterio," (nuntempe kalkulita je 13 Jupiter-masoj por objektoj el suna metaleco) "kiuj orbitas ĉirkaŭ steloj aŭ stelaj restaĵoj, estas planedoj "(ne gravas kiel ili formiĝis).

Do, la planed-masaj objektoj ĉirkaŭ brunaj nanoj ne estas satelitoj, sed planedoj.

Proponitaj metodoj por detektado
--------------------------------

Artista bildo de hipoteza satelito ĉirkaŭ Saturn-simila ekstersunsistema planedo.
Malgraŭ la granda sukceso detekti planedojn per radiala rapido, tiu metodo ne taŭgas por ekstersunsistemaj satelitoj. Estas tiel ĉar ne eblas distingi la influon de satelito sur la radiala rapido de stelo ĉar, vidite el la Tero, la planedo kaj ĝia ebla satelito ŝajnas nur punkton. Pro tio, astronomoj proponis aliajn metodojn por detekti ekstersunsistemaj satelitojn, inter ili:

* Efikoj sur tranzit-tempo
* Rekta bildigo
* Tranzito
* Gravita lensado
* Pulsar-mezurado

Referencoj
----------

1. ↑  Canup, R. & Ward, W. (2006). "A common mass scaling relation for satellite systems of gaseous planets", *Nature* **441**, p. 834–839. doi:10.1038/nature04860.
2. ↑   Position statement on the definition of a planet by the Internacional Astronomic Union. *Internacia Astronomia Unio* (November 12, 2008). Alirita 2008-11-11.
3. ↑   The Exoplanet Catalogue. *Jean Schneider* (2008-11-11). Alirita 2008-11-11.

Vidu ankaŭ
----------

* Natura satelito
* Ekstersunsistema planedo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ekstersunsistema satelito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Shadow Moons: The Unknown Sub-Worlds that Might Harbor Life
* Likely First Photo of Planet Beyond the Solar System
* Working Group on Extrasolar Planets - Definition of a "Planet" Position statement on the definition of a planet. (IAU)
**Pot-en-poto** (angle *Pot-in-pot*) aŭ Zibo (arabe Zeer زير‎) estas re-inventaĵo de niĝeria instruisto Mohammed Bah Abba, kiu eluzis la praan egiptan kaj hindian prudentecon kaj inventis la sistemon "poto en poto". Li ricevis pro sia inventaĵo en 2000 la 75.000-usondolaran premion de Rolex Award for Enterprise.

La sistemo konsistas el du argilpotoj, la pli malgranda staras en la pli granda, la spacon inter ili plenigas humida sablo. La trinkaĵon, manĝaĵon oni metas en la pli malgrandan poton kaj la "fridujon" kovras per humidaj tolaĵoj (vestoj). Post tio oni starigas la tutan "sistemon" en sekan, tra-aeruman lokon, tiel je efiko de la fluanta, kirlanta dezerta aero, la akvoenteno de la sablo vaporiĝas tra muro de la ekstera ujo kaj tiel malvarmigas la poto-internon. La niĝeriaj potfaristoj pretigis en la lastaj jaroj (2005) plur-dekmil "dezertajn fridujojn", kiuj kostis ne pli ol 40 eŭrocendojn. Oni devas atenti, ke la sablo estu ĉiam malseka.

La argilpotoj ĉikaze kompreneble estas sen-emajlaj por ebligi la travaporadon.

### Vidu ankaŭ

Kaldrono, ceramiko.

### Ligiloj

* Fotoj (hungare)[*rompita ligilo*]
* Teksto (angla)[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Pot-en-poto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Gábor Gregorics** [gregoriĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gregorics Gábor** estis hungara oficiro, instruisto, arkivisto. Lia familia nomvarianto estis *Gregorits* (sama prononco).

Gábor Gregorics naskiĝis la  30-an de marto 1830(nun 1830-03-30) en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis la 10-an de marto 1893 en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Komárno en Slovakio).

Biografio
---------

Gábor Gregorics frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, krome li aliĝis al la piaristoj. Pro la hungara revolucio de 1848 li interrompis la lernadon kaj eksiĝis el la ordeno, poste li soldatiĝis same en Komárom. Dum la bataloj li vundiĝis kaj ricevis medalon. Lia rango estis ĉefleŭtenanto. Post la kapitulaco kiel artileriisto de Komárom li havis amnestion, tial poste li estis ĉefamilia edukisto en hungara familio en Vieno. Post jaroj li estis skribisto en Komárom, poste instruisto inter 1853-1875, fine ĝismorte arkivisto.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A komáromi halászok czéhének szabadalmai* (1887)
* *A ref. collegiumi épület Komáromban* (1890)
* *Szomorú napok: A komáromi földrengés 1763* (1892)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 841002
 |


* Portalo pri Biografio
Koordinatoj: 50° 30′ 51″ N 15° 10′ 07″ O﻿ / ﻿50.51417 °N, 15.16861 °O﻿ / 50.51417; 15.16861 (mapo)

**Pordego de Pekař** (ĉeĥe **Pekařova brána**) estas mallonga ŝosea tunelo, respektive rokpordego sur katastro de municipo Vyskeř en distrikto Semily en Regiono Liberec. Ĝi troviĝas en Bohemia paradizo sur ŝoseo III/27926 (km 10,9, registra numero 27926-4) sub Lažany, parto de municipo Vyskeř, proksimume 5 km norde de urbo Sobotka.

La tunelo havas longecon 4 m, helan altecon 4,9 m kaj trafikigita ĝi estis en la jaro 1914. Sed pro la formo de la romp-arko la enveturo estas limigita nur por veturiloj ĝis 3,8 metroj de alteco.

La pordego estis kreita artefarite. Ĝi estiĝis dum konstruado de ŝoseo, kiam ĝiaj konstruintoj trovis grejsan rokon nomata Mnich (Monaĥo) kaj ili decidiĝis, ke ili konservos ĝin. Ili elhakis en ĝin gotikan arkon kaj samtempe ili alirebligis ĝian supraĵon sur ŝtupoj. La nomo Pordego de Pekař devenas el la tempo, kiam tra ĉi tie kondukis devena turisma pado el burgo Kost al burgo Valdštejn, nomita laŭ ĉeĥa historiisto Josef Pekař.

Ligiloj
-------

### Referencoj

1. ↑   Pekařova brána. mapy.cz. Alirita 2019-09-20.

### Eksteraj ligiloj

* Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Pordego de Pekař en Vikimedia Komunejo
* Pekařova brána
* Pekařova brána sur hrady.cz
**Povovakuo** estas, en sia plej larĝa signifo, esprimo por kondiĉo kiu ekzistas kiam iu perdis kontrolon de io kaj neniu anstataŭigis ilin. La termino kutime rilatas al politikaj situacioj kiuj povas okazi kiam registaro havas neniun identigeblan centran aŭtoritaton. La metaforo implicas ke, kiel fizika vakuo, aliaj fortoj emos "rapidi enen" por plenigi la vakuon tuj kiam ĝi eble estas kreita, en la formo de armita milico aŭ ribelantoj, armea puĉo, militĉefo aŭ diktatoro.

Dum aŭ post interna milito ekzistas ofte povovakuo de iu speco. Ekzemple, la milit-ŝiriĝinta lando Somalio estas nuntempe enŝlimigita en povovakuo, kun neniu centra administracio aŭ prezidanto ekzercanta kontrolon de la supozebla "Respubliko Somalio".

La komenco de interna milito en Bosnio en 1992 estis markita per povovakuo post disrompiĝo de Jugoslavio.

Povovakuo ankaŭ povas okazi sekvante konstitucikrizon en kiu grandaj partoj de la registaro eksiĝas aŭ estas forigitaj, kreante neklarajn temojn koncerne sinsekvon al potencaj pozicioj.

Post la Dua Mondmilito, ekzistis povovakuo en Eŭropo. Kune kun la dividado de Orienta kaj Okcidenta Germanujo, la stalinaj diplomatio kaj administrado, la evoluo de la atombomboj, la ekspansiismo kaj de Sovetunio kaj de Usono kaj kreskanta manko de fido (timo de hegemonio) estis observitaj kiel faktoroj en la apero de la Malvarma Milito.

Pli lastatempe, la streĉita kontrolo kiun Saddam Hussein kaj lia Baath-partio trudis sur Irako povis esti ekspluatita dum transira transdonoperiodo sekvante la invado de Irako fare en 2003. Anstataŭe, la usonregistara politiko por elpurigado de Baath partianoj for de la iraka registaro post la invado kreis povovakuon kiu estis rapide plenigita fare de ribelantoj, kiuj tiam komencis ataki usonan servistaron uzante improvizitajn eksplodan aparatojn kaj kaŝpafistojn.

La ĝenerala koncepto de "povovakuo" estas signifa al multaj personaj kaj organizaj situacioj. En la krimulmondo multaj drogestroj povas iĝi netuŝeblaj pro timo de iu kontraŭreago okazanta en povovakua situacio.

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en urbo Kisbér.

Historio
--------

Kisbér jam havis kirkon dum la mezepoko, kiu malaperis dum dominado de turkoj. Laŭ dokumento brika kirko funkciis en la 1740-aj jaroj. La nun videbla (tiam baroka) preĝejo konstruiĝis inter 1780-1791 kaj estis trakonstruita en 1825 laŭ klasikismo. Ambaŭ turoj konstruiĝis en 1828. La freskoj estis pentritaj en 1938, la fenestraj vitrobildoj pretiĝis en 1982. En 1977 la preĝejo estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola havanta du simetriajn turojn en la fasado. Inter la senpintaj turoj meze estas la ĉefenirejo. Etaĝa, kvadrata sakristio kaj kvadrata sanktejo aliĝas al la navo. La ornamriĉa ĉefaltaro kaj la predikejo estis farita en 1889.

Apud la konstruaĵo ŝtona kruco el la 19-a jarcento estas videbla.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun bildoj
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Ĉieliro de Maria (Kisbér) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **kalvinana preĝejo** estas religia monumento historia en urbo Újfehértó (Hungario).

Historio
--------

En la 14-a jarcento en tiu loko estis 3 apartaj vilaĝoj, ĉiuj havis kirkon. Dum la turka erao ili detruiĝis, la posteula vilaĝo "Uj Fejertho" (menciita en 1608) havis plurajn religiojn, tamen plejparte kalvinanojn. Laŭ dateno el 1734 la kalvinanoj uzis la iaman katolikan kirkon, sed ĝuste post jardeko aparta ligna kirko estis menciita. En 1754 anstataŭ la kaduka preĝejo oni konstruis pli novan el lomoj kun ligna sonorilturo. La nuna kirko konstruiĝis inter 1774-1779 kun aparta sonorilostablo. La ŝtona turo estis alkonstruita inter 1795-1815. Ŝtormo detruis la turpinton en 1871, poste pli nova estis konstruita. La orgeno estis kreita en 1883. Renovigaj laboroj okazis en 1892 kaj 1922. En 1983 fajro detruis la turpinton, la pli nova estis preta post 2 jaroj.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto. En mezo de la fasado la kvadrata turo plene reliefas, tie funkcias la enirejo, krome estas ankaŭ aliaj 2 enirejoj en la dekstra flanko de la navo, respektive fine de la konstruaĵo. La fasado havas ankaŭ du ovalajn fenestrojn, sed ili estas parte kovritaj pro la alkonstruita turo. La turo havas 2 sonorilojn. La ĉenava enirejo havas grandan reliefantan antaŭĉambron. Interne 2 galerioj estas videblaj.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* oficiala paĝo

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en distrikto Belváros-Lipótváros preskaŭ ĉe la Danubo. La preĝejo apartenas al Monda Heredaĵo.

Historio
--------

En loko de la preĝejo komence fortikaĵo konstruiĝis dum la romianoj. Supozeble en la 11-a jarcento kapelo konstruiĝis, poste romanika preĝejo. Dum regado de Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) la preĝejo pligrandiĝis kaj gotikiĝis. Dum regado de Matiaso la 1-a la preĝejo ricevis 2 flanknavojn. Dum dominado de turkoj ĝi estis la unusola kristana preĝejo, tamen, ne tro longe ĝi estis moskeo. En 1723 incendio okazis, poste la preĝejo barokiĝis. En 1964 pro konstruado de Erzsébet-ponto la kirko situis en malbona loko, sed enirejo de la nova ponto iomete kliniĝis, do la preĝejo restis netuŝebla.

La konstruaĵo estas Monumento historia. Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto. En la kripto estas entombigita Pál Kray, militestro.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

* Malnova bildo pri la preĝejoMalnova bildo pri la preĝejo
* Gotika kaj baroka partoj de la preĝejoGotika kaj baroka partoj de la preĝejo
* ĈefenirejoĈefenirejo
* La 2 turojLa 2 turoj
* La gotika enirejoLa gotika enirejo
* Suda enirejoSuda enirejo
* Aerfoto pri la preĝejoAerfoto pri la preĝejo

* Kategorio Preĝejo Ĉieliro de Maria (Belváros) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Suda fasado de la Pordo de Toledo.
La **Pordo de Toledo** estas monumento de la unua triono de la 19-a jarcento, kiu troviĝas en la samnoma ĝardenplaceto, en Madrido, ĉefurbo de Hispanio. Ĝi estis starigita kiel triumfa arko honore al la reĝo Fernando la 7-a. 
Jam en la primitiva palisaro de la urbo konstruita en la 15-a jarcento ekzistis pordo ankaŭ nomata *de Toledo*, el kie ekis vojo ĝis la urbo Toledo. En 1625, post konstruado de la palisaro de Filipo la 4-a, stariĝis dua pordo, kiu situis iom pli proksime de la urbocentro ol la nuna, en la strato Toledo.

La unuaj projektoj pri konstruado de la nuna pordo komenciĝis dum la napoleona okupperiodo, dum la regado de Jozefo Bonaparte, kiam oni ordonis la dezajnon por plibonigi la enirejon de Madrido tra la antikva reĝa vojo de Andaluzio. Tiu unua projekto neniam efektiviĝis, ĉar post la forpelado de Jozefo Bonaparte la municipaj aŭtoritatoj komisiis novan dezajnon al la arkitekto Antonio López Aguado, kiu projektis pordon kiel triumfan arkon dediĉe al la denove surtroniĝinta reĝo Fernando la 7-a.

Ĝi estis la lasta monumenta pordo starigita en la antikva parto de Madrido. Ĝi estis konstruita inter la jaroj 1817 kaj 1827 kaj restaŭrita de la urba estraro en 1995.

Vidu ankaŭ
----------

* Puerta de Toledo (metroo de Madrido)
* Kvartalo La Latina
* Madrido de la Habsburgoj

* Pordo de Toledo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Pordo de Toledo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Poto de Zamoro* (N.A.M.).
La **Poto de Zamoro**, **Eburpoto de Zamoro** aŭ **Eburskatolo de Zamoro** (en hispana *Bote de Zamora*) estas konsiderata unu el la juveloj de la islama arto kaj el arto sur eburo nome poto fabrikita el eburo de elefanto, data el la epoko de la kaliflando de la Umajadoj en Iberio, tiam nomata Al-Andalus.

Historio
--------

Monumento al Alhakeno la 2-a en Kordovo (Hispanio). Campo Santo de los Mártires, inaŭgurita la 1an de oktobro 1976.
La ujo estis trovita de arkeologoj en la antikva urbo de la Kaliflando de Kordovo, nome Madinat al-Zahra, (*la urbo de Zahra*), fondita de la kalifo Abd ar-Rahman la 3-a (Abd al-Rahman la 3-a, al-Nasir), kaj kiu estis situanta je ĉirkaŭ 5 km disde Kordovo en direkto okcidente.

La skatolo estis tajlita dum la Kaliflando de Kordovo, fare de nekonata artisto, el kiu oni konas nur la kromnomon "El maestro de Zamora" (la zamora majstro), en la jaro 964, kaj elstaras pro sia nekredebla detalaro kaj fajneco realiga.

Ĝi enhavas enskribaĵojn kiuj indikas, ke temas pri donaco de la kalifo **Abû al-`Âs al-Mustansir bi-llah al-Hakam ibn `Abd ar-Rahman** (en araba, **أبو العاص المرتضى الحكم بن هشام**), plej konata kiel **Al-Hakam la 2-a** aŭ **Alhakeno la 2-a** (Kordovo, 13-a de januaro de 915 - Samloke, 16-a de oktobro de 976), dua kalifo de Umajadoj de la Kordovo, ekde la 16-a de oktobro de 961 ĝis lia morto, al la eŭska-navara Subh, konkubino kaj patrino de ties heredonto Hiŝam la 2-a en la jaro 964 de la Heĝiro.

Oni nomas ĝin *Bote de Zamora*, ĉare antaŭ esti en la Nacia Arkeologia Muzeo de Hispanio ĝi formis parton de la nomita "Trezoro de la Katedralo de Zamoro" kaj krome en la poto estas enskribaĵo per kiu oni scias, ke oni konis la fabrikintan artiston per la nomo "Maestro de Zamora" (zamora majstro).

Konservado
----------

La poto ekspozicias en la Nacia Arkeologia Muzeo de Madrido, kaj antaŭe formis parton de la "Trezoro de la Katedralo de Zamoro".

Karakteroj
----------

* Formo: cilindro kun duonsfereca kovrilo.
* Materialoj: eburo de elefanto kaj arĝento.
* Diametro: 16 centimetroj.
* Reprezentoj de pavoj, gazeloj kaj birdoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la Nacia Arkeologia Muzeo de Hispanio
* Instituto Cervantes, Al-Andalus Arkivigite je 2010-11-12 per la retarkivo Wayback Machine
La **Preĝejo de Ĉieliro de Maria kaj pli frue de Sankta Rudolfo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Kispest.

Historio
--------

En tiu loko pli frue kapelo etendiĝis. La paroĥo konstruiĝis en 1884. Oni kolektis monojn kaj la preĝejo pretiĝis jam en la 20-a jarcento. La orgeno funkcias ekde 1927. En 1952 pli nova ĉefaltaro konstruiĝis. En 1955 la papo donacis la patronecon Ĉieliro de Maria kaj forprenis la patronecon de Sankta Rudolfo. Inter 1981-1984 la interna parto, inter 1998-2002 ekstera parto de la preĝejo renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La turo etendiĝas super la ĉefenirejo, kie situas 2 reliefoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Sankta Maria. Estas ankaŭ du flankaj enirejoj, kie estas videblaj Ave Maria kaj Dolora Dipatrino. Interne estas flankaj altaroj omaĝe al Elizabeto de Hungario, Stefano la 1-a (Hungario), Sankta Familio. Sub la ĥoro estas skulptaĵo pri Rita de Cascia.

Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto. En la preĝejo ankaŭ diversaj kluboj funkcias, kiuj helpas la kontaktojn kun la religiemaj loĝantoj.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

* Kategorio Preĝejo Ĉieliro de Maria (Kispest) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Verda martestudo kiel tiuj de la insulo Raine kies populacio estas la plej granda de la mondo.
**Insulo Raine** estas vegetaĵara koralrifo kiu enhavas 32 hektarojn de totala areo kaj situantas en eksteraj bordoj de la Granda Barilrifo, proksimume je 620 km norde-nordokcidente de Cairns en Kvinslando, Aŭstralio, kaj je ĉirkaŭ 120 km oriente-nordoriente de Kabo Grenville, Kabjorka Duoninsulo. La insulo Raine estas la loko de la plej malnova eŭropa strukturo en tropika Aŭstralio, elŝtona lumturo konstruita en 1844, kaj esta hejmo de la plej granda en la mondo restanta populacio de verdaj martestudoj (*Chelonia mydas*). Ĉar ĝi estas gravega media simbolo, la insulo estas tute protektita el publika aliro.

Geografio
---------

Medio
-----

Historio
--------

Referencoj
----------

1. ↑   Raine Island Corporation. Arkivita el la originalo je 10a Aprilo 2007. Alirita 25a Julio 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pri insulo Raine Arkivigite je 2011-03-17 per la retarkivo Wayback Machine

11° 35′ 25.750″ S 144° 2′ 7.4292″ O﻿ / ﻿11.59048611 °S, 144.035397000 °O﻿ / -11.59048611; 144.035397000 (mapo)
**Minoritana preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Miskolc, kiu troviĝas en la urbocentro.

Historio
--------

En la 15-a jarcento preĝejo konstruiĝis en tiu loko, kiu dum dominado de turkoj neniiĝis. En 1729 minoritanoj komencis konstrui novan preĝejon kun monaĥejo. Preskaŭ la tuto pretiĝis en 1743 kaj la konstruado finiĝis en 1760. En 1843 pro incendio la preĝejo parte detruiĝis, sed post 2 jaroj ĝi renoviĝis. La ĉefaltaro en 1867 pretiĝis. En 1950 la minoritanoj estis forigitaj. Ekde 1988 la minoritanoj donacadas senpagajn tagmanĝojn.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas 3 navojn kaj 2 turojn. Ekstere ekde 1779 skulptaĵoj pri Sankta Klara el Asizo, Elizabeto de Hungario, Sankta Francisko el Asizo kaj Sankta Antonio el Padovo ornamas la preĝejon. Ekde 1880 4 flankoaltaroj estas videblaj: pri Dipatrino, Sankta Jozefo, Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). Bildo de la ĉefaltaro prezentas Ĉieleniron de Maria fare de Pál Balkay (1819).

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

La predikejo

* Kategorio Preĝejo Ĉieliro de Maria (Miskolc) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Porto** (aŭ Porto de Sanabria) estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, angule kun la provincoj Leono kaj Oŭrenso. *Porto* estas etimologie tradukebla al *Montopasejo*, nome aludo al alirejo al Galegio. Ĝi estas unu el malmultaj dulingvaj loĝlokoj de la provinco Zamoro, ĉar oni parolas kaj la hispanan kaj dialekton de la galega lingvo.

Porto en la provinco Zamoro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 200,82 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 156 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 650 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Ĝi distas 175 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kio faras ĝin la plej malproksima municipo en la provinco, dum estas pli proksima al la ĉefurbo de najbara provinco, nome je 149 km de Oŭrenso. Ĝi limas kun Carballeda de Valdeorras, La Vega (Oŭrenso), Viana del Bollo, Pías, Lubián, Requejo de Sanabria, Cobreros, Galende, Trefacio, San Justo kaj Encinedo. Ĝi apartenas al la Natura Parko Lago de Sanabria kies plej grava elemento estas la Lago de Sanabria, nome la plej granda lago de glaĉera deveno la Iberia Duoninsulo, kun 318,7 ha kaj maksimuma profondeco de 53 m. Temas pri montara areo kun ses diglagoj aŭ lagetoj.

La plej antikvaj mencioj de la setlejo estas de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj, aparta flaŭro kaj faŭno ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754802
 |
La **preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Szászvár.

Historio
--------

En la iama vilaĝo „Zaas" preĝejo kaj monaĥejo funkciis jam dum la mezepoko, Depost dominado de la turkoj en 1721 ĝi plene ruiniĝis. Tiam oni refondis la paroĥon kaj oni komstruis novan lignan preĝejon. La nun videbla katolika preĝejo estis konstruita en la sama loko en la 1770-aj jaroj, sed la turo trakonstruiĝis en 1822. La orgeno ekfunkciis en 1913.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas en mezo de la komunumo laŭ la trotuaro. La fasado komenciĝas per kvadrata turo, malsupre la enirejo funkcias. La unusola navo finiĝas en duonronda sanktejo. Interne la altaro kaj predikejo devenis ĉefe el la 19-a jarcento.

Sonoriloj
---------

Szászvár longe estis grava minkomunumo, tial en 2005 oni kreis ĉiutagan sonorilan muzikon. Dimanĉe himno de la ministoj estas aŭdebla.

Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* (hungare kun foto)
* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* [*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Ĉieliro de Maria (Szászvár) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Porgasta palaceto de familio Branicki** en Bjalistoko estis konstruita en dua duono de la 18-a jarcento (ĉ. la jaro 1771) en baroka stilo probable laŭ projekto de Jan Zygmunt Deybel. Ĝi troviĝas ĉe la strato Kilińskiego en la urbocentro.

Historio
--------

Morto de hetmano Jan Klemens Branicki haltigis la konstruadon por kelkaj jaroj. Finlaboroj por pretigi internon estis komencitaj en 1776 kaj finitaj unu jaron poste. Faris tion kortega arkitekto de Izabela Branicka, Jan Sękowski, kiu ankaŭ loĝis en la palaceto. En 1796 la konstruaĵon oni luis al prusa administracio kie oficis ĝia prezidanto. Post morto de Izabela la konstruaĵon kaj tutan palacan konstruaĵaron de Branicki ekposedis caro Aleksandro la 1-a kiu en 1837 transdonis ĝin al virina lernejo - *Instituto de Nobelaj Fraŭlinoj*. En 1944 dum la 2-a Mondmilito la palaceto estis bruligita kaj rekonstruita en 1950. Tie oni establis muzeon de revolucia movado. Nuntempe en la palaceto troviĝas Oficejo de Edzeca Stato. La porgastan palaceton oni ankaŭ nomas *Geedziĝfesta Palaceto* kaj *Palaceto de Ĉevalejestro*. En ĝi ofte okazas akceptoj de gravaj gastoj de urbestro, medalhonorigoj kaj geedziĝaj ceremonioj.

* Kategorio Porgasta palaceto de Branicki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)