recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ferenc Friedler** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Friedler Ferenc** estas hungara kemiisto, informadikisto, profesoro.

Ferenc Friedler  naskiĝis la 30-an de majo 1953 en Veszprém (urbo).

Biografio
---------

Ferenc Friedler akiris matematikan diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1977. Post siaj studoj li havis stipendion por 2 jaroj, poste li laboris en kemia esplora instituto. En 1990 li studvojaĝis en la Kansasa Ŝtata Universitato. Li akiris sciencajn gradojn (CSc) en 1990, (DSc) en 1995 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. La habilitiĝo okazis en 1999. En 1993 li estis nomumita docento en 1993 en Universitato de Veszprém, en 1995 katedrestro, en 1999 universitata profesoro. Inter 2003-2011 li estis dekano, inter 2011-2015 rektoro, poste li instruas en Katolika Universitato Pázmány Péter. Li ricevis premiojn inter 2003-2013. Li okupiĝas precipe pri informado.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Fan, Graph-Theoretic Approach to Process Synthesis: Axioms and Theorems* (1992) - kun aliaj
* *Graph-Theoretic Method for the Algorithmic Synthesis of Azeotropic-Distillation Systems* (2003) - kun aliaj
* *Sustainability in the Process Industry* (2010) - libro kun aliaj (ISBN 9780071605540)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-09-15 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 561825
 |
La rivero **Vitim** estas grava dekstra alfluanto de la rivero Leno en Siberio. Ĝia nomo estas Витим (elp. *Vitim*) en la rusa kaj en la burjata, Витым (*Witym*) en la evenka, Виитим (*Viitim*) en la jakuta.

Fluo
----

La rivero naskiĝas el la konfluo de du riveretoj en la respubliko Burjatio, oriente de la lago Bajkalo, apud la limo de Rusio kun Mongolio.
La konfluo okazas meze de la montoj *Itackij*, kies pintoj estas inter 2000 kaj 2500 m altaj; la konfluo estas tamen je alto de 1171 m. La fonto de la plej longa el la du konfluantoj estas je alto de pli ol 2000 m.

Post la konfluo, la rivero fluas tra montoj kaj montetoj maldense loĝataj. La plej granda urbo estas Bodajbo, kun malpli ol 20mil loĝantoj. Fine, ĝi enfluas la Lenon apud urbeto samnoma kiel la rivero, t.e. Vitim.

La tuta vojo de la rivero, de la komenca konfluo ĝis la enfluo en la Lenon, estas 1837 km. Se oni aldonas la longon de la plej longa el la du konfluantoj, *Vitimkan*, la tuta longo altiĝas ĝis 1978 km.

Aspekto
-------

Pro la malvarma klimato de Siberio, la rivero estas kovrata de glacio dum pluraj monatoj ĉiujare (kutime de novembro al majo). Kiam la glacio permesas, ĝi estas navigebla ĝis Bodajbo (300 km de Leno). Pli alte, estas pluraj rapidaĵoj (Uronski, Parama ktp), kiuj havus altan turisman valoron, se la rivero estus pli proksima al dense loĝataj landoj.

Mineraloj
---------

Ĉirkaŭ la rivero Vitim estas gravaj orminoj. Bodajbo mem estas urbeto ligata al orminado. Oro troviĝas en pluraj lokoj.

Baissa, apud la maldekstra bordo, estas tre grava loko por fosilioj de insektoj de la Kretaceo.

Evento de Vitim
---------------

En la nokto inter la 24-a de septembro kaj la 25a de septembro en la jaro 2002 evento simila al eksplodo okazis apud la rivero Vitim, en la ĉirkaŭaĵo de Bodajbo. Laŭ la sekvanta enketo la eventon kaŭzis meteorito, simile al evento de Tungusko, kvankam multe pli malgranda.

Referencoj, notoj kaj bibliografio
----------------------------------

1. ↑   The Vitim Bolide (angle). Meteorites Australia (2006-03-26). Alirita 2016-11-27.
**Esra'a Al-Shafei** origine el Barejno estas aktivulino pri homaj rajtoj, blogantino, fondintino kaj direktorino de *Mideast Youth*. Ŝi estas ligita al aliaj projektoj, interalie tiu de C*rowdvoice.org*, servo, kiu spuras protestajn voĉojn tra la tuta mondo pere de amaskunlabora informado. Al-Shafei estas honora membro de TED kaj de *Echoing Green*. Ŝi ankaŭ estas membro de la administra konsilio de Fondumo Vikimedio kaj estis citita de George Webster de CNN kiel "iu kiu fervore defendas la parolliberecon".

En 2011 la nomo de Esra'a Al-Shafei cirkulas en *Fast Company* kiel unu el la 100 la plej kreivaj entreprenistoj.

Ŝi promocias muzikon kiel rimedo por antaŭenigi socian ŝanĝon kaj fondis *Mideast Tunes*, kiu estas unu el la plej gravaj platformoj por la *subgrundaj* muzikistoj de Mezoriento kaj de Norda Afriko. Ĝi celas kunigi homojn en la regiono per muziko, kaj senpage doni al subgrundaj muzikistoj la multe bezonatan videblecon.

Vidu ankaŭ
----------

* MENA
* Faisal Saeed Al Mutar

Ekstera ligilo
--------------

* Retejo de Mideast Tunes
* Retejo de CrowdVoice.org

Referencoj
----------

1. ↑  (en) "*Archiving the world, one protest at a time*"
2. ↑  (en) "*TED fellows directory*", TED Global 2009.
3. ↑  (en) "*Echoing Green fellows directory*", Echoing Green 2009
4. ↑  (en) "*Esra’a Al Shafei joins Wikimedia Foundation Board of Trustees – Wikimedia Blog*", blog.wikimedia.org
5. 1 2  (en) George Webster, "*YouTube gives Bahraini youth window to world*", CNN,‎ la 12-an de marto 2010.
6. ↑  (en) "*The 100 most creative people in business in 2011*", fastcompany.com
7. ↑  (en) Romeo Chalfoun, "*Mideast Tunes Hosts 1300 Underground Bands from the MENA*", ArabNet.

* Kategorio Esra'a Al-Shafei en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 672678
 |
**RÓMER Flóris Ferenc** (ro:mer) estis hungara monaĥo, kanoniko, arkeologo, arthistoriisto, universitata profesoro, membro de MTA (korespondanta en 1860, ordinara en 1871) naskita en Pozsony la 12-an de aprilo 1815 kaj mortinta en Nagyvárad la 18-an de marto de 1889.

Memortabulo pri Flóris Ferenc Rómer en Kőszeg

Biografio
---------

Flóris Ferenc Rómer paŝis la ordenon Benedikto en 1830 kaj li doktoriĝis pri filologio. Li instruis de 1839 en Győr, de 1845 en Pozsony. Dum la hungara revolucio de 1848 li ricevis la rangon de kapitano kaj post la falo de liberecbatalo oni kondamnis lin al 8 jara malliberejo. Li liberiĝis en 1854 kaj li denove instruis. En 1861 li translokiĝis al Pest, li elpaŝis el ordeno de benediktanoj, unue laboris ĉe la MTA kiel manuskriptkonservisto, de 1862 li estis gimnaziestro, en 1868 instruisto pri arkeologio en la universitato. De 1869 li estis la konservisto de antikvaĵtenejo de Magyar Nemzeti Múzeum. En 1877 oni nomumis lin kanoniko de Nagyvárad. Inter 1861 – 68 li redaktis kune kun Károly Ráth la revuon *Győri Történeti és Régészeti Füzetek*, inter 1868 – 72 la *Archaeológiai Értesítő*, inter 1864 – 73 *Archaeológiai Közlemények*. Estis lia merito la organizado de kongreso 8-a de praarkeologoj kaj antropologoj en 1876 en Bp.. Li estis fondintano de la Magyar Történelmi Társulat.

Verkoj
------

* *Pozsony régészeti műemlékei* (Pozsony, 1856);
* *A Bakony* (Győr, 1860);
* *Műrégészeti kalauz különös tekintettel Magyarországra* (Pest, 1866);
* *Díszlapok a római könyvtárban őrzött négy Corvin-Codexből* (Pest, 1871);
* *A Magyar Nemzeti Múzeum római feliratos emlékei* (Bp. 1873);
* *A régi Pest* (Bp. 1873);
* *Régi falképek Magyarországon* (Bp. 1874);
* *Résultats généreaŭ du mouvement archéologique en Hongrie* (Bp. 1878).

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon
* hungara biografio kun foto
* hungara biografio

* Kategorio Flóris Ferenc Rómer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 368594
* GND: 121102513
* LCCN: n83048801
* VIAF: 59106226
* ISNI: 0000 0000 6125 1517
* SUDOC: 092129129
* BNF: 12071777n
* NKC: jx20080715008
 |
**Zeila** (en somalia *Saylac*, en araba زيلع), konata ankaŭ kiel **Zaila**, estas havenurbo en nordokcidenta regiono Awdal de Somalio, tute apud la landlimo kun Ĝibutio.

En antikveco ĝi estis identigita kun la komerca haveno Avalites priskribita en la verko de grek-romia marnavigisto de la 1-a jarcento nome *Periplo de la Eritrea Maro*, nome areo kiu estis situanta en la historia norda regiono Barbario. La urbo evoluis en centro de la komenca Islamo tuj post la alveno de la islamanoj tuj post la Heĝiro. Ĉirkaŭ la 9-a jarcento, Zeila estis priskribita kiel ĉefurbo de jam establita Adala Sultanlando, kaj estus akiranta sian pintan prosperon kelkajn jarcentojn poste en la 1300-aj jaroj. La urbo sekve venis sub la regado kaj protektado de la Otomana kaj de la Brita Imperioj.

Post la sendependeca periodo, Zeila estis administrita kiel parto de la oficiala Zeila Distrikto en la regiono Awdal de Somalio. Ĝi nuntempe funkcias kiel provinca komerca ĉefurbo, kaj estas ĉefa havenurbo ene de la aŭtonoma regiono Aŭdalando en la neagnoskita ŝtato, subŝtato aŭ regionaro Somalilando.

Referencoj
----------

1. ↑   Kiel en Britannica de 1911 - vidu ĉe Eksteraj ligiloj sube kaj citaĵo el ĝi poste en tiu artikolo - kaj ankaŭ pli ĵuse en diversaj verkoj. "The Most Historical City"].

Literaturo
----------

* T. R. McClanahan, C. R. C. Sheppard, D. O. Obura. *Coral Reefs of the Indian Ocean: Their Ecology and Conservation: Their Ecology and Conservation* (Oxford University Press, 2000) ISBN 0-195-35217-3

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Zeila en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Sir Richard Burton's account of Zeila in the late 19th century
* Zeila - coordinates
**GEGŐ Elek** (gegø:) estis hungara franciskano, etnografo, historiisto, ano korespondanta de la Hungara Scienca Akademio (1835) naskita en Csíktaploca la 25-an de marto 1804 kaj mortinta en Pozsony la 9-an de oktobro 1844.

Biografio
---------

Elek Gegő enpaŝis en 1826 la ordenon franciskanan. Li finis teologion en Székesfehérvár, Nagyszombat kaj Pozsony kaj oni ordinis lin pastro en 1829. Li estis pastro en Pozsony kaj Pest. Pro liaj patriotaj oratoraĵoj la eklezia kondukantaro translokigis lin al Szombathely. En 1835 komisie de MTA li iris al ĉangohungaroj de Bukovino kaj Moldavio kaj verkis la libron pri tio titolitan *A moldvai magyar telepekről*. En 1844 li elpaŝis el la ordeno franciskana kaj iĝis sekulara pastro.

Verkoj ĉefaj
------------

* *Ünnepi beszédek* (Pest, 1832–36);
* *Magyarország története* (Pest, 1833–34);
* *Nyelvtudomány* (Pest, 1834);
* *A moldvai magyar telepekről* (Buda, 1838).

Literaturo
----------

* G. E. (Akad. Évk. 1846. VII.)

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 252463
* GND: 119308894
* LCCN: n94114032
* VIAF: 47568504
* ISNI: 0000 0000 7860 2985
 |
Koordinatoj: 49° 16′ 04″ N 16° 17′ 46″ O﻿ / ﻿49.26778 °N, 16.29611 °O﻿ / 49.26778; 16.29611 (mapo)

**Naŭ krucoj** (ĉeĥe: *Devět křížů*) estas loko ĉe municipo Lesní Hluboké en distrikto Brno-provinco, sur ŝoseo II/602, proksime de la elirejo 168 de aŭtostrado D1. Troviĝas ĉi tie hotelo Annahof (devene motoresto Devět křížů). Proksimume 2 kilometrojn en okcidenta direkto estas sur D1 lokigita ambaŭflanka ripozejo.

Historio
--------

La loko ricevis la nomon laŭ naŭ lignaj krucoj, laŭ la legendo starigitaj ĉe la loko, kie supozeble okazis masakro de la geedziĝa procesio en 1540. Estis 9 viktimoj en la loko, en kies memoro estis starigitaj la krucoj. En 2012, arkeologoj de kompanio Archaia esploris la lokon kune kun sciencistoj de Universitato de Masaryk. Tiuj surloke ne trovis homajn restaĵojn, kiuj povus subteni ĉi tiun historion. Laŭ la memuaroj de Vladimír Ryšánek, la urbestro de Lesní Hluboké, ili estis reprenitaj jam en la 1960-aj jaroj dum la renovigo de la putraj krucoj. Poste, post ilia anstataŭigo, la ostoj estis metotaj sub la mezan krucon, sed pro oftaj elfosadoj de servaj retoj, ili probable estis detruitaj.

La originaj krucoj estis starigitaj de benediktanaj monaĥoj de la monaĥejo en Rajhrad. Ili estis regule anstataŭigitaj per novaj kaj kutime konsekritaj ĉiun centan jaron. Ekzemple, ilia preskribo en 1824 kaj la 18-an de septembro 1887 estas registrita. Novaj krucoj estis starigitaj en 1985, kiuj tamen estis en malbona stato post 30 jaroj. Tial, en 2018, novaj krucoj estis faritaj el larika ligno, de lokaj arboj faligitaj dum ŝtormo en 2016. Ili estis konsekritaj dum la pilgrimado en Lesní Hluboké la 26-an de julio 2020 kaj estis plantitaj en decembro de 2020.

La krucoj estas protektitaj kiel kultura memorindaĵo.

Mito
----

La mito estas dokumentita en neniuj laŭtempaj fontoj. La unua skribmencio pri la krucoj venas de Milena Flodrová, la historiistino el Brno, el la fino de la 18-a jarcento. Tamen Silva Smutná de la Muzea Asocio de ĉirkaŭaĵo de Velká Bíteš mencias germanan enskribon en la urba kroniko de Velká Bíteš el la jaro 1728, kiu ankaŭ priskribas la eventon.

En 1801, la mito estis publikigita kaj ĝi deklaris, ke la malfeliĉo okazis antaŭ 261 jaroj, do en 1540. Laŭ ŝi, vilaĝano el Hluboké trovis vintre en la arbaro la malsanan Veleslavon, la filon de riĉa komercisto. Li kunprenis lin al sia hejmo, kie la filino de la vilaĝano Johanka prizorgis lin dum kelkaj semajnoj. Veleslavo kaj Johanka enamiĝis unu la alian, sed ŝiaj gepatroj ne konsentis kun ilia geedziĝo. Veleslavo foriris kaj estis varbita al la kavaleria regimento kontraŭ la turkoj. Li revenis post unu jaro poste kiel suboficiro, kaj kiam li aŭdis en drinkejo pri la planita geedziĝo de Johanka kun fremda fianĉo, li kaj lia kunulo prepariĝis por atako kontraŭ la geedziĝaj gastoj. Tiuj revenis de la preĝejo en Bíteš kaj en la arbaro Veleslav kaj lia kunulo ekpafis kontraŭ ili. La fianĉino devis esti savita, sed lia kunulo pafmortigis ŝin ankaŭ. La malĝoja Veleslavo poste mortpafis lin kaj sin.

Pluaj fotoj
-----------

* La krucojLa krucoj
* La krucojLa krucoj
**Margerides** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 250 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.

Geografio
---------

Margerides etendiĝas sur 11,65 km², kaj havis 250 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La areo de Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Margerides antaŭe apartenis al la reĝa provincio Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Danièle Coulaud, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Margerides apartenas al la kantono de Bort-les-Orgues, kies ĉefurbo estas Bort-les-Orgues. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Bort-les-Orgues
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Hautmont (stacidomo). |

**Hautmont** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 16 021 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Hautmont situas inter Aulnoye-Aymeries kaj Maubeuge, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.

La vilaĝo Hautmont troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas kerne de natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Hautmont etendiĝas sur 12,27 km².

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

La 3-an de aŭgusto 2008, grava tornado trafis la komunumojn Hautmont, Neuf-Mesnil, Maubeuge kaj Boussières-sur-Sambre. Ĝi kaŭzis la mortojn de tri homoj (alia mortigis sin pro la katastrofo). Ĝi difektis entute 1 584 domojn kaj apartamentojn, el kiuj 291 estis tute detruitaj.

Vidindaĵoj
----------

Videblas en Hautmont la ruinoj de benedikta abatejo fondita en la 7-a jarcento : la ruinoj datiĝas de la 17-a kaj 18-a jarcentoj. La loka preĝejo Notre-Dame de l'Assomption estis starigita en la 19-a jarcento.

Administrado
------------

Hautmont estas la ĉefurbo de la kantono de Hautmont, kiu entenas 7 komunumojn. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Hautmont
* Hautmont (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo
**Margit ANNA,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Anna Margit** estis hungara pentristo. Ŝia origina familia nomo estis **Sichermann** [ziĥerman], ŝia edzo estis Imre Ámos, ŝia filo estis Vladimir Péter.

Margit Anna  naskiĝis la 23-an de decembro 1913 en Borota, ŝi mortis la 3-an de junio 1991 en Budapeŝto.

Margit Anna pentrita de Imre Ámos
Margit Anna en 1941 pentrita de Imre Ámos
Muzeo pri Margit Anna en Szentendre

Biografio
---------

Margit Sichermann devenis el juda familio. Ŝi translokiĝis al Budapeŝto en 1930. Ŝi frekventis privatan lernejon de János Vaszary, kie ŝi konatiĝis kun Imre Ámos. Ili geedziĝis en 1935, en la sekva jaro ili finis la pentrolernejon. En 1936 ili jam debutis en ekspozicio kaj ili translokiĝis al Szentendre, kie ili aliĝis al la artkolonio. En la sekva jaro ili vojaĝis al Parizo, kie ili vizitis Marc Chagall. Dum la 2-a mondmilito la edzo iĝis trudlaboristo (same judo), en fino de la milito li mortis. La vidvino pentris ofte superrealismajn bildojn, tial en la frua socialismo ŝi estis malpermesita ĝis la 1960-aj jaroj. Ŝi plene forlasis la pentradon inter 1948-1953. Ŝia ofta motivo estis la infanecaj marionetoj kun groteskaj elementoj. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1973-1987.

Ŝiaj elektitaj pentraĵoj
------------------------

* 1934 *Két nő gyöngytyúkkal*
* 1942 *Táncosnők*
* 1946 *Önarckép* (Memportreto)
* 1953 *Lángvédő*
* ĉirkaŭ 1967 *Piros sapkás fiú* (Knabo kun ruĝa ĉapelo)
* 1975 *A mama elröpült*
* 1988 *Önarckép* (Memportreto)

Ŝiaj solaj ekspozicioj
----------------------

* Budapeŝto 1948, 1968, 1974, 1978, 1983, 1987
* Pécs 1970
* Szeged 1982
* Ĝenevo 1984
* Szentendre 1988
* Dachau 1989

Ŝiaj komunaj ekspozicioj
------------------------

* Budapeŝto 1934, 1936, 1942, 1944, 1976, 1990
* Esztergom 1956 (eklezia muzeo)
* Parizo 1958
* Szolnok 1969
* Székesfehérvár 1969
* Szentendre 1987
* Novjorko 1988

Memorigiloj
-----------

* muzeo pri Margit Anna kaj Imre Ámos en Szentendre ekde 1984

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-05-31 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Margit Anna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 566823
* GND: 133294676
* LCCN: n82050593
* VIAF: 60266545
* ISNI: 0000 0000 7877 9641
* BNF: 167764455
* ULAN: 500062037
* RKD: 120628
 |
Koordinatoj: 49° 56′ 21″ N 18° 17′ 25″ O﻿ / ﻿49.93917 °N, 18.29028 °O﻿ / 49.93917; 18.29028 (mapo)

**Rudyszwałd** (ĉeĥe Rudyšvald, germane Ruderswald) estas vilaĝo situanta en suda Pollando, en komunumo Krzyżanowice (pollingve gmina Krzyżanowice).

Rudyszwałd estiĝis verŝajne en la 13-a kaj la 14-a jarcentŝanĝoj kaj devene ĝi estis enskribita kiel Ruderswald (Arbaro de Rudolfo), la nuna aspekto de la nomo datiĝas ekde la 18-a jarcento. Tiu ĉi vilaĝo estas malnova eklezia vilaĝo, kiu ekde la jaro 1469 apartenis al familio Tworkowskiidoj, poste al Raszczyckiidoj, Trachidoj, Wengerskiidoj kaj fine ĝi apartenis al majorato de familio Lichnovský. Ĝis hodiaŭ en limo inter Rudyszwałd kaj Zabełków konserviĝis „kruco de pentofarado" el grejso. Ekde la jaro 1676 ekzistis en la vilaĝo lernejo. En la sama tempo estis konstruita muelejo kaj diskreskiĝis konstruaĵoj de bieno, ĉirkaŭ kiuj staris nur ok dometoj. En la jaro 1879 tra Rudyszwałd trairis forta uragano kun torenta pluvego kaj preskaŭ ĝi neniigis la vilaĝon. En la jaro 1447 estis en la vilaĝo konstruita ligna preĝejo. En la jaro 1714 la preĝejo estis dismuntita kaj sur ties loko estis konstruita nova, masonita preĝejo. La hodiaŭa preĝejo estas el la jaro 1935.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumo Krzyżanowice |
| --- |
| municipoj en la komunumo: | Bieńkowice • Bolesław • Chałupki • Krzyżanowice • Nowa Wioska • Owsiszcze • Roszków • Rudyszwałd • Tworków • Zabełków |
| kunlaborantaj municipoj el Hluĉinio | Hať • Píšť • Šilheřovice |

 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Luterana malnova preĝejo** estas impona religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Győr. La preĝejo ankaŭ nun apartenas al la plej bonaj akustikaj ĉambroj de Győr, tial ofte oni aranĝas koncertojn. En la preĝejo estis tie pastroj ekzemple Sándor Karsay, Béla Kapi, Zoltán Túróczy, János Ittzés.

Historio
--------

En 1696 estis konstruita en Győr la unua luterana preĝejo, kiun en 1749 la katolikoj forprenis. La luteranoj rajtis konstrui alian preĝejon sen turo kaj en korto en 1784. Dum la Hungara revolucio de 1848 la konstruaĵo estis hospitalo por soldatoj. N ova sakristio estis konstruita en 1871. La preĝejo en 1935, 1964, 1985 renoviĝis.

La unua orgeno estis aĉetita en Vieno. Plo nova alvenis en 1791, en 1836 ĝi estis trakonstruita, en 1885 pligrandigita, pli nova orgeno alvenis en 1926.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, sed en la proksimeco diversaj domoj troviĝas. La preĝejo formas brikon, interne 3 navoj situas. En mezo de la fasado funkcias la ĉefenirejo, sed ankaŭ flanke estas ankaŭ alia enirejo. Sur la eksteraj muroj ankaŭ nun estas videblaj kanonokugloj el la kontraŭ-Napoleona militado. Interne galerio etendiĝas ĉirkaŭe. Soma Orlai Petrich pentris la ĉefaltaran bildon en 1871. Super la altaro situas la predikejo. 3 mederlandaj bronzaj lustroj donas lumon ekde 1817 (ankaŭ nun helpe de kandeloj). La benkoj estis faritaj samtempe, kiel la preĝejo mem.

Apudaj konstruaĵoj
------------------

Domo por la predikisto supozeble konstruiĝis iomete pli frue, ol la preĝejo mem. Oni konstruis etaĝon sur ĝin en 1824. La domo pligrandiĝis por lernejo kaj instruisto en la 1840-aj jaroj.

Proksime situas la domo por luteranaj malriĉuloj jam laŭ Rába. En 1940 oni konstruis domon por patrinoj. Ĉiuj konstruaĵoj harmonias bele.

En la proksimo funkcias ankaŭ 4 aliaj preĝejoj: Preĝejo Metamorfozo de Kristo (Győr), Kalvinana preĝejo (Győr), Sinagogo de Győr kaj Grek-katolika Preĝejo Sankta Nikolao (Győr). Ekde 2006 oni aranĝas komunan festivalon "Kvin Preĝejoj", interne koncertoj okazas.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare
* hungare kun aerfoto kaj bildserio Arkivigite je 2014-08-21 per la retarkivo Wayback Machine
La **luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en urbo Balatonalmádi (Hungario).

Historio
--------

La luterana grupo estas filio de Veszprém (urbo) en Balatonalmádi. La grupo ricevis parcelon senpage, kie estis konstruita tre simpla kirko sen turo en 1943. La konsekro okazis en la sekvanta jaro. Oni volis konstrui pli grandan kirkon, sed tio ne sukcesis pro la mondomilita kaj la sekvanta socialismo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, kelkaj sxtupoj kuras al la enirejo. Post la sxtupoj malreliefo situas, kiun tenas 2 kolonoj. En profundo de la malreliefo funkcias la largxa pordo. Sur la fasado pli supre estas videbla rozo de Luther kun surskribo (en traduko) "Nia Dio estas forta fortikaĵo". La internaj instalaĵoj same estas simplaj. Sándor Basilides pentris la altaran bildon.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Zoltán Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Zoltán** estis hungara botanikisto, biologo, profesoro, membro (korespondanta en 1932, ordinara en 1941) de Hungara Scienca Akademio.

Zoltán Szabó  naskiĝis la 25-an de novembro 1882 en Budapeŝto. Li mortis la 18-an de majo 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Szabó frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Breslau (nun Vroclavo). En 1905 li iĝis vicprofesoro en Budapeŝto, en 1912 privata profesoro. En 1940 li estis nomita ankaŭ direktoro de botanika ĝardeno. Li okupiĝis ankaŭ pri verkado de studentaj lernolibroj, genetiko, sistematiko. Li instruis en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto inter 1913-1923.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Mykologische Beobachtungen* (1904)
* *A Knautia génusz monográfiája* (1911)
* *A nővények életmódja* (1925)
* *A Dipsacaceák virágzatának fejlődéstani értelmezést* (1930)
* *Származás és öröklés* (1942)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
**Aguarón** [agŭaRON] estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko *Campo de Cariñena* kies ĉefurbo estas Cariñena mem, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Preĝejo de Sankta Mikaelo.
Aguarón estas municipa teritorio en la okcidento de la komarko Campo de Cariñena inter tiuj de Cosuenda norde kaj de Encinacorba sude, kiuj okupas la okcidenton de la komarko. Ĝi estas ĉe montaro Sierra de Algairén, apartenanta al la Iberia Sistemo. 

La loĝloko Aguarón mem estas je 51 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 678 msm. Ĝi estas tute inter Cariñena oriente kaj Codos sudokcidente.

Historio
--------

La konkero de la areo el islamanoj estis farita en la 12-a jarcento. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Aguarón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 616 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. Evidente elmigrado foriris al Zaragozo kaj Cariñena.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj sed ĉefe vitejoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la dutura baroka preĝejo, la triarka urbodomo kaj naturaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802333
* VIAF: 316735044
 |
La Raŭraka Respubliko (france *République rauracienne*) estis filia respubliko de Francio, kiu estiĝis kiel postsekvo de la Franca Revolucio de 1789.

Nomo
----

La vorto *raŭraka* devenas de la nomo de la kelta tribo de la raŭrakoj, kiuj setlis antaŭ la romia epoko en la regiono de la Supra Rejno.

Geografio
---------

La teritorio de la Raŭraka Respubliko konsistis el la partoj de la Princepiskopejo Bazelo, kiuj apartenis al la Sankta Romia Imperio. Tio praktike kongruas kun la hodiaŭa Kantono Ĵuraso kaj la nova administra regiono Berna Ĵuraso de Kantono Berno.

Historio
--------

La Raŭraka Respubliko estis fondita la 17-an de decembro 1792, kiam francaj trupoj okupis surbaze de la defendo alianco kun la Princepiskopejo Bazelo la teritoriojn kiuj apartenis al la Germana Imperio. Ne estis okupitaj la partoj de la episkopejo, kiuj apartenis al la Svisa Ĵurkomunumo, ĉar tiuj estis integritaj al la Helveta Respubliko, kiu jam estis aliancano de Francio. La Raŭraka Respubliko havis tre mallongan ekziston. Jam tri monatojn post ĝia kreiĝo ĝi estis malfondita kaj integrita kiel Departemento Mont-Terrible al Francio. La malfondiĝo okazis surbaze de popola baloto favore al integriĝo al Francio, kiun Francio manipulis. La baloto okazis, post kiam du naciaj asembleoj de la Raŭraka Respubliko malfavoris aliĝon al Francio. La integriĝo al Francio plenumiĝis la 23-an de marto 1793 per transformo de la respubliko al la franca Departmento Mont-Terrible (laŭ la nomo de la monto sude de Porrentruy). En la jaro 1815 la iama Raŭraka Respubliko estis de la Viena Kongreso atribuita al la svisa Kantono Berno, kaj tiel fariĝis parto de Svislando. Tiu arbitra atribuo de la tradicie franclingva regiono al la germanlingva Kantono Berno kreis la kernon de la posta ĵurasa konflikto, kiu preskaŭ du jarcentojn pli poste kulminis en la fondiĝo de Kantono Ĵuraso.

Vidu ankaŭ
----------

* Kantono Ĵuraso
* Berna Ĵuraso
**Cihuatlán** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Cihuatlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 022.

Geografio
---------

**Cihuatlán** apartenas al la regiono Costa Sur kiu situas en la okcidenta parto de la subŝtato (sude de la regiono Costa Norte). Multaj komunumoj en tiu regiono limas al la pacifika oceano. Al tiu regiono apartenas entute ses komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 30241 loĝantojn. El tiuj estis 15042 viroj kaj 15199 virinoj. La komunumo havas surfacon de 713,7 km². La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 26,5 C. En la komunumo estas 967,5 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.
Rigardo al la centra placo de la komunumo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9731 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 8881 scipovis legi kaj skribi kaj 838 viroj estis analfabetoj. Do 8.61 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 9613 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 8707 sciis legi kaj skribi kaj 894 virinoj estis analfabetoj. Do 9,3 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Cihuatlán vivis 27130 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 121 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,446 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cihuatlán Arkivigite je 2007-05-09 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Georgina Póta,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Póta Georgina** estis hungara tablotenisisto, kvarfoja olimpiano, eŭropa ĉampiono.

Georgina Póta naskiĝis la 13-an de januaro 1985 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Georgina Póta akiris diplomon en Internacia Negoca Altlernejo. Ŝi edziniĝis en 2017 kaj naskis post du jaroj.

### Sporta kariero

Georgina Póta ekde sia aĝo 5 estis tablotenisisto en ĉefurba sportklubo, sed inter 2008-2020 en Berlino, pli poste en Budaörs. Ŝi estis hungara ĉampiono 18-foje inter 2001-2016 unuoble, induope aŭ teame. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008, Hungario en la Somera Olimpiko 2012, Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medalo, sed en eŭropaj ĉampionumoj ŝi estis la unua en 2007 kaj 2008 induope, respektive teame.

Vidu ankaŭ
----------

* video

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio Georgina Póta en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820441
 |


* Portalo pri Biografio
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **La fontoj de ĉi tiu artikolo ne sufiĉas.

---**
Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Marto 2023)* |

**Reakcianto** estas substanco kiu eniras kemian reakcion. 

Okaze de procedo de kemia reakcio, la reakciantoj, kutime skribitaj ĉe la maldekstra flanko de kemia ekvacio, transformiĝas al reakciaj produktoj, skribitaj kutime ĉe la dekstra flanko de la kemia ekvacio.

Ofte la produktoj de kemia reakcio siavice povas esti reakciantoj por aliaj reakcioj, ankaŭ samtempaj. Se kemia reakcio havas sagon, kiu indikas kaj maldekstren kaj dekstren, tiam substancoj ambaŭflanke de la sago estas reakciantoj same kiel produktoj (la reago okazas en ambaŭ direktoj samtempe).

Ekzemploj
---------

En la abstrakta reakcio

A + B → C
**A** kaj **B** estas la **reakciantoj** kaj **C** estas la **produkto** de la reakcio. 

En fotosintezo kun simpligita reakcia formulo

6 H2O (akvo) + 6 CO2 (karbona dioksido) + lumo → C6H12O6 + 6 O2
akvo kaj karbona dioksido estas la du reakciantoj.

Tamen ne bezonas esti pluraj reakciantoj. En malkompona reago kiel

A → B + C
**A** estas la reakcianto, **B** kaj **C** estas la produktoj de la reakcio.

**H2** (hidrogena gaso) kaj **O2** (oksigena gaso) estas reakciantoj en la reago kiu formas likvan akvon:

2 H2 + O2 → 2 H2O

Aktivigo
--------

Por ke la reakcio startu, la molekuloj de la reakciantoj devas kolizii kun tia energio, dirita aktivada energio, sufiĉa por krei transiran staton kiu sekve evoluas al la reakcia produkto.

Referencoj
----------

1. ↑  Libro "Reaktion Kemi 1", ISBN 978-91-27-44065-4, eldonejo NOK, svede, paĝo 49
2. 1 2 3  Anne Marie Helmenstine, Ph.D..  Reactant Definition and Examples (angle). Arkivita el la originalo je 2023-03-08. Alirita 2023-03-12.
3. 1 2   Was Ist ein Reaktant in der Chemie? Definition und Beispiele (germane) (2021-01-21). Arkivita el la originalo je 2023-03-12. Alirita 2023-03-12.

Vidu ankaŭ
----------

* Reakcia rapido
* Katalizilo
* Kemia reakcio
**Viszák** [visAk] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.

Preĝejo de Viszák

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 10 km²
* Loĝantaro: 280
* Poŝtkodo: 9932
* Telefonprefikso:

Situo
-----

La vilaĝo situas inter arbaro, fore estas Rába, Zala, fervojo, ŝoseo kun la ceteraj vilaĝoj. La komunumo estas parto de Nacia Parko **Őrség** kaj Hanság.

Historio
--------

La alvenintaj hungaroj en 896 trovis tie montetojn, deklivojn. La tuta regiono iĝis limgardejo, sentinelserio. Ĉi tie la vilaĝoj konsistis ne el apudaj domoj, sed el sporadaj bienoj. Ĉiu bieno konstruiĝis sur montetopintojn. La loĝdomo, stalo kaj ceteraj konstruaĵoj formis kvadraton, tiel la loko estis defendebla. En la korto oni fosis grandan elfosaĵon, kie kolektiĝis la pluvo por la bestoj kaj por akvumi. Tiu sistemo en Hungario troviĝas nur ĉi tie en la ĉirkaŭaĵo.

En Viszák migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

Interesaĵo estas la komuna kalvinana kaj katolika preĝejo (vidu la foton!).
Koordinatoj: 49° 22′ 06″ N 17° 02′ 13″ O﻿ / ﻿49.36833 °N, 17.03694 °O﻿ / 49.36833; 17.03694 (mapo)

**Cihelny u Podivic** estas malgranda, preskaŭ tute arbarigita katastra teritorio kun areo 1,316659 km² etendiĝanta en Drahana montetaro sude de ŝoseo kuniganta Podivice kaj Sněhotice. La katastra teritorio Cihelny u Podivic estiĝis, enkadre de preparoj por optimaligo de armea spaco Březina, al la 31-a de oktobro 2013 elmembrigita el la katastra teritorio *Kotáry* kaj ĝis la 31-a de decembro 2015 ĝi apartenis al la armea spaco Březina. Al la 1-a de januaro 2016 poste estis tiu ĉi katastra teritorio surbaze de leĝo n-ro 15/2015 Sb. pri limoj de la armeaj spacoj, almembrigita al municipo Podivice.

Historia resumo
---------------

Preskaŭ la tuta moderna k. t. Cihelny u Podivic estis devene konsisto de nun jam neekzistanta katastra teritorio *Horní Otaslavice*, malgranda parto apartenis al k. t. *Sněhotice*. Post estiĝo de la armea spaco Březina la parceloj de la moderna k. t. Cihelna u Podivic al la 1-a de junio 1977 apartigita de ambaŭ katastraj teritorioj kaj enmembrigita enkadre de la armea spaco en nove kreitan k. t. Kotáry, el kiu ĝi estis poste elmembrigita al la 31-a de oktobro 2013.

Referencoj
----------

1. ↑  Katastra teritorio Cihelny u Podivic
2. ↑  "ČÚZK - Změny názvů katastrálních území". Kontrolita 2015-09-05.
3. ↑  "Státní mapa 1:5000 - odvozená, mapový list Vyškov 6-2, první vydání, vydáno roku 1951". Kontrolita 2015-04-20.
4. ↑  "Státní mapa 1:5000 - odvozená, mapový list Vyškov 5-2, první vydání, vydáno roku 1951". Kontrolita 2015-04-20.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Podivice (1) |
| --- |
| Podivice ~ cetera: Cihelny u Podivic |

 |
En grafeteorio, **cikla grafeo** aŭ **simpla cikla grafeo** estas grafeo kiu konsistas de sola vojo (ciklo). En aliaj vortoj, iu kvanto da verticoj estas koneksa kiel fermita ĉeno. La cikla grafeo kun *n* verticoj estas skribata kiel *Cn*. La kvanto de lateroj en *Cn* egalas al kvanto de verticoj *n*. Ĉiu vertico havas gradon 2; tio estas, ĉiu vertico havas akurate du laterojn koneksajn al ĝi.

Ciklo kun para kvanto de verticoj estas nomata kiel **para ciklo**; ciklo kun nepara kvanto de verticoj estas nomata kiel **nepara ciklo**.

Propraĵoj
---------

Cikla grafeo estas:

* Koneksa grafeo
* 2-regula grafeo
* Eŭlera grafeo
* Grafeo de Hamilton
* 2-vertice kolorigebla, se kaj nur se ĝi havas paran kvanton de verticoj. Pli ĝenerale, grafeo estas 2-vertice kolorigebla se kaj nur se ĝi ne enhavas neparajn ciklojn.
* 2-latere kolorigebla se kaj nur se ĝi havas paran kvanton de verticoj
* 3-vertice kolorigebla kaj 3-latere kolorigebla, por ĉiu kvanto de verticoj
* Unua distanca grafeo

Ĉar cikla grafeo povas esti desegnita kiel regula plurlatero, la aŭtomorfia grupo (simetrioj) de *n*-ciklo estas la samaj kiel tiuj de regula plurlatero kun *n* lateroj, la duedra grupo de ordo *2n*. Aparte, tie ekzistas simetrioj metantaj ĉiun unu donitan verticon al ĉiu la alia donita vertico, kaj ĉiun unu donitan lateron al ĉiu la alia donita latero, tiel la *n*-ciklo estas simetria grafeo.

Direktita cikla grafeo
----------------------

Direktita cikla grafeo de longo 8
**Direktita cikla grafeo** estas direktita versio de cikla grafeo, kun ĉiuj lateroj orientitaj en la sama direkto.

En orientita grafeo, subaro de lateroj kiu enhavas almenaŭ unu lateron (arkon) de ĉiu direktita ciklo estas nomata kiel retrokupla arka aro. Simile, subaro de verticoj kiu enhavas almenaŭ unu verticon de ĉiu direktita ciklo estas nomata kiel retrokupla vertica aro.

En direktita cikla grafeo ĉiu vertico havas eneniran duongradon 1 kaj eliran duongradon 1.

Direktitaj ciklaj grafeoj estas grafeoj de Cayley por ciklaj grupoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Cikla grafeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ciklo (grafeteorio)
* Plena dukolora grafeo
* Voja grafeo
* Plena grafeo
* Nulgrafeo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cikla grafeo je MathWorld
* Signoj kaj elvolvaĵo de Luca Trevisan
Ciklaj kvarlateroj.
En geometrio, **cikla kvarlatero** estas kvarlatero kies verticoj ĉiuj kuŝas sur sola cirklo. La verticoj estas *samcirklaj*.

En cikla kvarlatero, kontraŭaj anguloj estas suplementaj (ilia sumo estas π). Ekvivalente, ĉiu eksteraĵa angulo estas egala al la kontraŭa ena angulo.

La areo de cikla kvarlatero estas donita per formulo de Brahmagupta per la lateraj longoj.
Ĉi tiu areo estas maksimuma inter ĉiuj kvarlateroj havantaj la samajn laterajn longojn.

Ptolemeaj teoremaj esprimas la produton de la longoj de la du diagonaloj de cikla kvarlatero kiel egala al sumo de produtoj de transaj lateroj. En ĉiu konveksa kvarlatero, la du diagonaloj kune dispartigas la kvarlatero en kvar trianguloj; en cikla kvarlatero, kontraŭaj paroj de ĉi tiuj kvar trianguloj estas similaj unu al la alian.

Ĉiu kvadrato, ortangulo, aŭ izocela trapezo estas cikla.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉirkaŭskribita cirklo
* Cikla plurlatero

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKvarlateroj |
| --- |
| Konveksaj | **Nespecifaj**: Trapezo • Trapezoido • Paralelogramo
**Ciklaj kvarlateroj**: Izocela trapezo • Ortangulo • Kvadrato
**Tanĝantaj kvarlateroj**: Kajto • Rombo • Romboido |
| Nekonveksaj | Surfaldita kvarlatero • Konkava kvarlatero • Konkava deltoido • Kontraŭparalelogramo |

 |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Cikla kvarlatero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Libro 3, propozicio 22 de elementoj de Eŭklido
* Cikla kvarlatera teoremo
* Centroj en cikla kvarlatero[*rompita ligilo*] je tranĉi-la-nodon
**Antonio Il Verso** (Piazza Armerina, ĉirkaŭ 1560 - Palermo, 23-an de aŭgusto 1621) estis itala komponisto kaj madrigalisto.

Li komencis siajn muzikajn studojn sub la gvido de Pietro Vinci. Fine de la 16-a jarcento li foriris al Venecio, tiama muzika centro el eŭropa signifo kaj sidejo de la Venecia Skolo, kie li rafinis siajn madrigalajn studojn kaj polifonian muzikon. Reen en Sicilio li ekloĝis en Palermo, kie li instruis muzikon ĉe la monaĥejo de San Domeniko. Li estis eksponento de manierismo. Li muzikigis la versojn de gravaj poetoj kiaj Torquato Tasso kaj Gabriello Chiabrera same kiel la plej gravaj poetoj de la epoko. Li ofte uzis melodiojn de aliaj aŭtoroj, modifante ilin laŭstile sed neniam distordante ilian kompozician integrecon.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 636420
* GND: 13454675X
* LCCN: n87107035
* VIAF: 79666991
* ISNI: 0000 0001 1833 5237
* SUDOC: 157863921
* BNF: 13895462p
* MBA: 49792b11-9621-413a-a2fa-44c1e63c002e
* NKC: mzk2009544714
* ICCU: SBLV087453
* BNE: XX1686400
 |
The Passaic Agricultural Chemical Works en Newark, Nov-Ĵerzejo, 1876.
**Agrokemiaĵo,**, nome koncentraĵo de *agrokemiaj produktoj*, estas kemia produkto uzita en la agrokulturo. En la plej parto de la okazoj, *agrokemiaĵoj* referencas al pesticidoj kiuj inkludas insekticidojn, herbicidojn, fungicidojn kaj nematicidojn. Tiu koncepto povas inkludi sintezajn sterkojn, hormonojn kaj aliajn kemiajn agentojn de plantokresko, kaj koncentritajn stokejojn de bestodevena sterko malnete.

Multaj agrokemiaĵoj estas toksaj, kaj la agrokemiaĵoj en la pogranda stokado povas okazigi gravajn riskojn kontraŭ la medio kaj kontraŭ la sano, speciale okaze de akcidentaj elverŝoj. En multaj landoj, la uzado de agrokemiaĵoj estas tre regulita. Oni povas postuli permesilojn elsenditajn de la registaro por la aĉeto kaj la uzado de aprobitaj agrokemiaĵoj. Oni povas deklari gravajn punojn kontraŭ la neĝusta uzado, inkludita la maltaŭgan stokadon kiu povas okazigi elverŝojn. En la farmoj, la instalaĵoj de taŭgaj stokado kaj etikedado, la ekipaĵaro kaj la procedoj de urĝa purigado, kaj la ekipaĵaro kaj la procedoj de sekureco por la manipulado, la aplikado kaj la eliminado estas ofte ligitaj al devigaj normoj kaj regularoj. Ĝenerale, la regularo plenumiĝas pere de la procedo de registro.

Vidu ankaŭ
----------

* Kemiaĵo

Notoj
-----

1. ↑  Agrochemicals Handbook from C.H.I.P.S. C.H.I.P.S.
2. ↑  Agrochemicals and Security University of Florida Alirita la 27an de februaro 2019  Arkivita la 16an de oktobro 2017.



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 676621
* LCCN: sh85002279
 |
tombaja kirkoruino Sankta Savanto, uesta fronto
tombo de Justas Jonas
epitafo kun Justus Jonas kaj Nikolaus Kindt
La ruinoj de la tombeja **Kirko Sankta Savanto** (germane: *St. Salvator*) troviĝas en Eisfeld, Germanujo.

Historio
--------

La tombeja kapelo starigitis sur la en 1542 instalita nova tombejo (for de la iama situo apud la Triunuo-kirko centra) ĉe la tra Galgenberg-monto kondukanta strato al Coburg. En 1661 iĝis kapela etendiĝo: alkonstruitis eta altarejo kaj la ĉefa navo plilongigitis. En 1719 la tuto restaŭritis. Sed en 1873 la urbo malfermis la Novan tombejon proksime de Schalkau-strato. Dum samloke konstruitis en 1901 nova kapelo oni malkonstruis kvazaŭ komplete la kadukan malnovan. Nur akra rezisto kontraŭ tio ebligis la konserviĝon de almenaŭ kelkiuj partoj de la vandoj uestaj, nordaj, sudaj. En niaj tagoj la ruino estas monumentprotektotaĵo ene de bela parko.

Entombigloko de reformantoj gravaj
----------------------------------

Surtombeje entombigitis en 1555 la grava scienculo kaj reformanto Justus Jonas la Maljuna kiu dum tri jarojn ankaŭ paroĥestris en Eisfeld. Post kirka alikonstruo en 1661 lia tombo ektroviĝis sub la interna ŝtuparo kondukanta ĝis la plej supra galerio. Epitafo de 1565 kiu estas supre de la rondarka uesta pordo memoras lin. La rektangula slabo el sabloŝtono montras meze la krucumitan Kriston supre de la preĝantaj Jonas kaj Kindt. Jonas montriĝas kiel oldulo kun abunde ondanta barbo kaj fronten kombita hararo. la en 1549 mortinta Nikolaus Kindt estis kiel Jonas paroĥestro kaj superintendanto en Eisfeld kaj li ankaŭ entombigitis sur tiu ĉi tombejo. la riĉe ornamitaj grejsaj slaboj metitis en 1901 en la novan kapelon. La multo da epitafoj de ĉe la malnova kapelo estas nuntempe sur la unua galerio de la Triunuo-kirko.

Literaturo
----------

* Joachim Neubert, Günter Stammberger, Bernhard Großmann, Martin Hoffmann: *Die Kirchen im Landkreis Hildburghausen … nichts anderes als Gottes Haus – die Pforte des Himmels …*. Verlag Frankenschwelle, Hildburghausen 2006, ISBN 3-86180-174-4, p. 70.

Notoj
-----

1. ↑  La tomboŝtono portas jenan enskribaĵon: *Justus Jonas, doktoro pri la sankta teologio, post kiam li plenumis sian vivon per la diskonatigo de la vera doktrino de la filo de Dio kaj post kiam li influis la komunumon surlokan kiel ankaŭ multajn aliajn por finfine transdoni la animon al la Savinto, kuŝigas siajn lacajn korpomembrojn je eterna kvieto tie ĉi.*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tombeja kapelo Sankta Savinto (Eisfeld) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kategorio Tombeja kapelo Sankta Savinto (Eisfeld) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ekskursrekomendo tien sur reformaciturisma paĝaro
* Artikolo pri la religia historio de la regiono inter 1480 kaj 1580[*rompita ligilo*]

50.42241910.908639Koordinatoj: 50° 25′ 21″ N, 10° 54′ 31″ O (mapo)
Agroterasoj proksime de Bishopstone en Wiltshire, Britio
**Agroterasoj** nomiĝas terasoformaj kampoj (ankaŭ estintaj) sur deklivoj.

Por agrikultura uzo de forte klinitaj deklivoj la agroparceloj estis aranĝitaj deklivoparalele. Per la grundprilaborado, precipe per ĉiam samdirekta deklivoparalela plugado, la grundomaterialo akumuliĝis ĉe la malsupra flanko de la uzata parcelo. Per tio formiĝis terenŝtupoj, tiel ke la unuopaj agroj estas klare ekkoneble distingitaj unu de la alia kaj formas terasojn, kiuj estas iom malpli klinitaj ol la deklivo antaŭe. Tiu efiko plifortiĝas, ĉar tuj supre de la ŝtupo la tereno estas preskaŭ ebena, kio pluse efikas, ke ankaŭ materialo forlavita per la natura denudiĝo estas akumulita tie.

Ankaŭ intence por agrikulturaj celoj konstruitaj terasoj nomiĝas agroterasoj. Oni aranĝas ilin precipe por protekti la grundon de deklivo kontraŭ grunderoziiĝo kaj por pli facila prilaborado.

La alteco de la terenŝtupoj varias. Konserviĝis ankoraŭ agroterasoj el la alta mezepoko en Eŭropo, kiuj ekde la forlasado de vilaĝoj en la malfrua mezepoko kuŝas sub arbaro; ili estas nur kelkajn centimetrojn altaj. En Germanio agroterasaj ŝtupoj sur leŭsaj deklivoj atingas altecon ĝis du metroj, en Ĉinio ĝis naŭ metroj.

En la proksima pasinteco la terenŝtupoj ofte estas ebenigitaj dum la terpeckunigo, por ricevi pli grandajn parcelojn. Konservitaj terenŝtupoj, kiuj en la pejzaĝo estas rekoneblaj per arbedaĵostrioj, kune kun la koncernaj agroterasoj estas konservindaj, el la vidpunkto kaj de la naturprotektado kaj de la monumentprotektado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Agroteraso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Kulturpejzaĝo el la vidpunkto de la monumentprotektado en la pejzaĝoplano de la urbo Frankfurto sur Majno, Germanio

Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine Geschichtsverein (historiasocio) Melsungen: Agroterasoj kiel indiko al forlasitaj vilaĝoj

Literaturo
----------

Hansjörg Küster: *Geschichte der Landschaft in Mitteleuropa*. München, 1999. ISBN 3-406-45357-0
**Aguatón** [agŭaTON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo.

Geografio
---------

Ĝi estas je 46 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj nordoriente de Torrelacárcel ĉe la Aŭtovojo Mudeĥara (A-23), kiu ligas Zaragozo-n kun Teruelo, kaj la nacia ŝoseo N-234, kiu iras paralele al la antaŭe menciita kaj parte irante kun la N-330. Aliflanke (oriente) estas Argente kaj Visiedo.

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Aguatón oni malaltiĝis el preskaŭ 200 en 1930 ĝis nunaj 17 loĝantoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 797531
 |