recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ISO

Vidaĵo de Hardenberg
**Hardenberg** (52° 34′ N; 06° 36′ E Mapo) estas municipo kaj urbo (kun urborajtoj) ĉe la Overijsselse Vecht en la nederlanda provinco Overijssel.

En Hardenberg estas la municipejo de la municipo kiu ekestis en 2001 post la komunuma rearanĝo el Hardenberg, Avereest kaj Gramsbergen. Fine de 2016 en la municipo vivis 59 689 loĝantoj sur areo de 317,15 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 188 loĝantoj/km². La urbo Hardenberg havas 17 200 loĝantojn.

La sekvaj vilaĝoj situas en la municipo:
*Ane*, *Anerveen*, *Anevelde*, *Balkbrug*, *Bergentheim*, *Brucht*, *Bruchterveld*, *Collendoorn*, *De Krim*, *Dedemsvaart*, *Den Velde*, *Diffelen*, *Gramsbergen*, *De Haandrik*, *Heemse*, *Heemserveen*, *Holtheme*, *Holthone*, *Hoogenweg*, *Kloosterhaar*, *Loozen*, *Lutten*, *Mariënberg*, *De Meene* (norde de Gramsbergen kaj okcidente de De Haandrik), *Oud Avereest*, *Radewijk*, *Rheeze*, *Rheezerveen*, *Schuinesloot*, *Sibculo*, *Slagharen* (loko de konata amuzoparko) kaj *Venebrugge*. Oriente la komunuma teritorio limas al la distrikto Graflando Bentheim de Germanio.

Fotoj
-----

* La malnova muelejo en HardenbergLa malnova muelejo en Hardenberg
* La blanka aŭ Sankta Lambertokirko en Hardenberg (Heemse)La blanka aŭ Sankta Lambertokirko en Hardenberg (Heemse)

* Kategorio Hardenberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


| **Provinco Overiselo**  |  |
| --- | --- |
| Almelo | Borne | Dalfsen | Deventer | Dinkelland | Enschede | Haaksbergen | Hardenberg | Hellendoorn | Hengelo | Hof van Twente | Kampen | Losser | Oldenzaal | Olst-Wijhe | Ommen | Raalte | Rijssen-Holten | Staphorst | Steenwijkerland | Tubbergen | Twenterand | Wierden | Zwartewaterland | Zwolle |
| Nederlando | Provincoj | Municipoj |
**Filkeháza** estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sátoraljaújhely. La loknomo signifas: domo de Filke.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 4  km²
* Alto super marnivelo: 195 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4945/21.4926
* Loĝantaro: 99
* Poŝtkodo: 3994
* Telefonprefikso: 47

Situo
-----

Filkeháza situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, proksime de la slovaka landlimo. Pálháza troviĝas 2, Sátoraljaújhely 18, Miskolc 89 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1481. La kampoj apartenis al familio "Filke". En la 17-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis, baldaŭe rutenoj refondis ĝin. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, migra poŝto.

Vidindaĵo
---------

* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo de 1813

Fontoj
------

* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.vendegvaro.hu
* www.olh.hu

* Kategorio Filkeháza en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tabulo por Diplomacy. La komencaj pozicioj de la armeoj kaj mararmeoj de la sep regnoj estas markitaj per koloraj punktoj, kaj provizocentroj apartenantaj al neniu regno estas markitaj per grizaj punktoj.
***Diplomacy*** estas tabulludo por sep ludantoj. Ĝi baziĝas sur la situacio de grandpotencoj antaŭ la Unua Mondmilito en Eŭropo. La komenco de la ludo estas fiksita al la jaro 1901.

La sep ludantoj reprezentas la regnojn Francujo, Italujo, Rusujo, Britujo, Turkujo, Germanujo kaj Aŭstrujo-Hungarujo. Hazardoj ne ludas rolon krom eventuale ĉe la asigno de la regnoj al la ludantoj.

La celo de la ludo estas kontroli 18 el la ensume 34 provizocentroj (komence ĉiu regno kontrolas 3 krom Rusujo, kiu kontrolas 4). La celo atingiĝas per movoj, ofte sekve de antaŭaj intertraktado kaj interkonsentado kun la aliaj ludantoj. Sed nek intertraktado nek plenumo je eventuale promesitaj movoj aŭ ne-movoj estas devigaj.

En ĉiu fazo (komence "Printempo 1901"; sekvas "Aŭtuno 1901" k. t. p.) ĉiu ludanto donas samtempe, skribe kaj kaŝe ordonojn al la armeoj kaj mararmeoj de sia regno. Post tio la ordonoj de ĉiuj ludantoj estas malkaŝe elvalorigataj, kaj la armeoj kaj mararmeoj estas laŭe movataj. Post tio estos la sekva fazo. Post ĉiu aŭtuna fazo fariĝas bilanco: Por ĉiu regno estas nombrate, kiom da provizocentroj ĝi kontrolas kaj kiom da armeoj/mararmeoj ĝi havas. Eventuala diferenco estas egaligata per tio, ke la ludanto devas aŭ malkonstrui la laŭan nombron de armeoj/mararmeoj aŭ rajtas konstrui la laŭan nombron.

Provizocentro estas kontrolita de regno, kiam ĉefine de aŭtuna fazo en la provizocentro troviĝas armeo aŭ mararmeo de la koncerna regno. Ties kontrolado ĉesas nur, kiam tiumaniere alia regno estos ekkontrolinta la koncernan provizocentron.

La ludo ankaŭ povas esti ludata interrete (per retpoŝto aŭ apo).

* Kategorio Diplomacy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János Pollák** [jAnoŝ polAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pollák János** estis hungara pastro, kanoniko, abato, profesoro.

János Pollák  naskiĝis la 26-an de februaro 1824 en Dunaföldvár. Li mortis la 1-an de decembro 1884 en Pécs.

Biografio
---------

János Pollák frekventis gimnazion en Buda, poste li lernis filozofion en Pécs, teologion en Pest (urbo). Li iĝis diakono en 1845, pastro en 1846. Li eklaboris en la episkopa biblioteko en Pécs, tiutempe li doktoriĝis. Li estis prefekto kaj instruisto en la seminario en la sama urbo. Inter 1858 kaj 1869 li instruis en Reĝa Universitato de Pest, kie li estis dekano en 1862, rektoro en 1868. En 1867 li estis nomumita kanoniko, en 1871 abato. Ekde 1869 li redaktis katolikan revuon. Inter 1874 kaj 1883 li estis direktoro de jura akademio, poste li pensiuliĝis.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A kinyilatkoztatás tantételéről* (1858)
* *Historia revelationis biblicae* (1859)
* *Renan és az apostolok* (1866)
* *Beszéd, melyet a m. kir. tudományegyetem...* (1869) - universitata parolado

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero P, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
**Anteo** aŭ **Antaio** (helene **Ανταίος** [*anta-**i**-os*], latine *Antaeus*, [*ant**e**us*]) estis en la helena mitologio filo de la mara dio Pozidono kaj diino de la tero Gajo.

Anteo batalas kontraŭ Heraklo, proksimume en la jaroj 515-510 a.K.Li estis Giganto, kiu setlis (kaj verŝajne ankaŭ regis) en Libio kaj ĉiun eksterlandanon, kiu proksimiĝis al lia groto devigis al lukto. Li ĉiam venkis kaj la malvenkinton senkompate mortigis. Oni diradis pri li, ke li en sia groto manĝas leonan viandon kaj dormas sur nuda tero, por ke li ankoraŭ pligrandigu sian grandegan forton. Kraniojn de siaj viktimoj li kolektis sur tegmento de Pozidona templo.

Andrea Mantegna (1431-1506) Heraklo kaj Anteo
Sian subiganton li trovis nur en la heroo Heraklo, kiu venis en Libion ĉe plenumado de sia dekunua tasko, dumvoje por oraj pomoj en ĝardenon de Hesperidinoj kiujn li portu al la reĝo Eŭristeo en Mikenon. Ambaŭ fortuloj kontraŭ si batalis, ĝis Heraklo ekkomprenis de kie la Giganto prenas sian forton. Li nome ekrigardis, ke kiam Antaio perdas la fortojn, li alpremas sin al la patrino tero kaj tuj liaj fortoj revenas. Pro tio Heraklo suprenigis lin alten, por ke li ne povu tuŝi la teron. Kiam la Giganto perdis sian tutan forton, Heraklo sufokis lin.

Rilatoj al Esperanto
--------------------

La personaĵon de Anteo poezie revivigas la ĉino *Mao Zifu* en la nomdona unua poemo de la originale esperantlingva poemaro *Kantoj de Anteo* de 2006.

* Kategorio Anteo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 407230
* GND: 132366509
* LCCN: no2017065730
* VIAF: 200104956 15929217, 200104956
* SUDOC: 131847864
* BNF: 150680152
 |
**Ernő Kemenes** [kemeneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kemenes Ernő** estas hungara politikisto, ministro, profesoro, ekonomikisto.

Ernő Kemenes  naskiĝis la 1-an de oktobro 1940 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ernő Kemenes akiris diplomon en Universitato Marx Károly en 1962, poste li eklaboris en energia trusto. Post 2 jaroj li revenis al la supre menciita universitato por instrui. Ekde 1968 li ricevis postenon en instituto, ekde 1980 en ministerio pri eduko, fine en Tutlanda Planada Oficejo, kie li estis direktoro en rango subministro inter 1987 kaj 1989. En la jaroj 1989 kaj 1990 li estis ĉefo de la oficejo en rango ministro proksimume jaron. Post falo de la socialismo li estis docento kaj katedrestro en la universitato. En 1994 li estis konsilisto de Gyula Horn, krome tiutempe li laboris en librotenista firmao.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
*La mortodateno de la informkesto estas erara!*

**Ernő Kiss Angyal** [ernO kiŝ andjal], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss Angyal Ernő** estis hungara juristo, nobela juĝisto, komponisto. Lia origina nomo estis *Engl Ernő József*, la familia nomo ŝanĝiĝis al *Angyal* en 1903, li prenis plian familian nomon *Kiss* en 1930.

memortabulo pri Kiss Angyal en Kaposvár
Ernő Kiss Angyal  naskiĝis la 22-an de majo 1899 en Csurgó, li mortis en 1968 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ernő Kiss Angyal maturiĝis en 1918, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li ricevis jam dum la lernojaroj lecionojn pri violonado kaj pianado, foje-foje li komponadis. Post siaj studoj li eklaboris kiel nobela juĝisto en Nagyatád. Ekde 1928 li laboris en Kaposvár, iom poste li estis notario. Li edziĝis en 1941, post la 2-a mondmilito ili translokiĝis al Budapeŝto. Dum la frua socialismo ĝis 1957 li estis neglektita, li rajtis pianadi nur en kulturdomoj aŭ li instruis private. Libertempe li okupiĝis pri komponadoj, liajn kantojn ofte prezentis la muzikistaj ciganoj.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

### Operetoj

* Csak azért is (1927)
* Cigánygróf (1931)

### Filmaj muzikoj

* Nincsenek véletlenek (1938)
* A szerelem nem szégyen (1940)
* A színház szerelmese (1944)

### Kantoj

* Balatoni nádas parton
* Deresedik már a hajam
* Duna vízén reszketnek a csillagok
* Fodrozik a Tisza víze
* Jaj, de szép kék szeme van magának
* Nincsen nagyobb boldogságom
* Ott, ahol zúg az a négy folyó
* Ráncos szárú a csizmám
* Somogyban van Nagyatád

Memorigiloj
-----------

* memortabuloj en Csurgó (1999) kaj Kaposvár (2007)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* aŭdebla komponaĵo

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Ernő Kiss Angyal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 646611
 |
Landoj kun kiuj Argentino havas diplomatajn rilatojn
Historie, la **ekstera politiko de Argentino** ĉiam estis gvidata de timo al brazila hegemonio en Sudameriko. En 19-a jarcento, Urugvajo, antaŭe provinco de Brazila Imperio estis kreita kiel kusena ŝtato per influo de Britio. Brazila Imperio intervenis du foje en Argentino.

Kiam, en komenco de 20-a jarcento, la Barono de Rio Branco estigis la strategion de privilegia asocio al Usono, Argentino vigligis siajn ligojn kun Eŭropo. En tiu tempo, Argentino anoncis la Doktrinon de Drago (1902), bazita en Doktrino de Monroe, laŭ kiu, neniu fremda lando, inkluzive Usono, povus uzi perforton kontraŭ Amerika nacio por kolekti debetojn.

Kontraŭusonismo markis la argentinan diplomacion dum jardekoj. Dum la Dua mondmilito, Argentino emis apogi al Akso. Nur en 1944, Bonaero apogis la Aliancanojn.

Post la Dua mondmilito, Usono trudas al tuta amerika kontinento la tutamerikan solidarecon kiu signifis kontraŭ-komunismon kaj partoprenon en Malvarma milito per akceptado de Doktrino de Truman. De tiu tempo okazis la reveno de Brazilo al latinamerika politiko. Mokaĵo diras ke usonanoj pensas ke ĉefurbo de Brazilo estas Bonaero, ĉar ili postulas la saman eksteran politikon al Brazilo kaj Argentino kaj ne agnoskis la profundajn kulturajn kaj historiajn diferencojn inter la du landoj. Sed, ŝajne, ankaŭ usonanoj ne vidas diferencon inter meksikanoj kaj argentinoj. Foje, dum la estraro de Juan Domingo Perón, ili sendis al Bonaero kinan filmon kiu montris argentinojn uzante meksikajn sombreroj, tio kaŭzis ribelon kaj protestojn kontraŭ usona ambasadejo en Bonaero.

La Militista registraro prenis la aŭtomatan apogon al Usono kaj aliaj diktaturoj de Sudameriko. Kiam Jimmy Carter malapogis la latinamerikajn diktaturojn, Argentino reprenis sian tradician kontraŭ-usonan politikon. En 80-a jardeko la fiaska Falklanda milito metis Argentinon en izola pozicio.

Carlos Menem invertis la historian vojon de argentina eksterna politiko. Lia elekto de monsanĝa sistemo peso/dolaro estis sekvata de anonco, en 1991, de estigo de *karnaj rilatoj* inter Bonaero kaj Vaŝingtono. Sed la sanĝo signifis kontinuecon, la aŭtomata ligo al Usono servis kiam ekvilibrilo al brazila lidero en Sudameriko, ĉar ekde la fino de 80-a jardeko, Brazilo serĉis enmeton pli konkurencebla en globalizo kaj tiu metis Brazilon en ekonomian disputon al Usono. Mercosur estis simbolo de tiu lidereco, pro tio, Argentino, kiu ekonomie dependis de ĝi, politike serĉis malvigligi la ekonomian blokon.

  

* Kategorio Ekstera politiko de Argentino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Templo Virupakŝa en Hampi.
Gopuramoj kun statuoj multkoloraj en Kumbakonam.
**Gopuramo** aŭ **gopuro** estas elemento karaktera de la arkitekturo de la temploj hinduismaj de la sudo de Barato, konsista en ornama turo situanta super la enirejo al la areo de la templo. Temas tiele pri "pordoturo" kiu plenumas, en la rita aspekto, la funkciojn de *dvara*.

La gopuramo kutime prezentas formon de piramido, kaj estas ĝenerale ornamita per skulptaĵoj pentritaj reprezentantaj diojn kaj aliajn diaĵojn kaj ĉielajn estaĵojn. Spite strukturajn similaĵojn, oni evitu la konfuzon de la *gopuramoj* kun la konstruaĵoj kiuj konstituas la kernon de la temploj de la hinduismo en la sudo de Barato; tiaj konstruaĵoj nomiĝas vimanamoj. Simila strukturo kvankam tipa tiukaze de la nordo de Barato estas la ŝiĥara. Ĝi estas elemento tipa ankaŭ de la temploj angkoraj en Kamboĝo.

Vidu ankaŭ
----------

* stupao

Referencoj
----------

1. ↑    gopura, alirita la 28an de januaro de 2010, angle
2. ↑    Gopura, alirita la 28an de januaro de 2010, angle

* Kategorio Gopuramo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ekstera efiko** en ekonomio estas la nekompensita efiko (plej ofte damaĝo) de ekonomiaj decidoj (de la produktanto aŭ konsumanto) je la nepartoprena tria flanko.

La negativaj eksteraj efikoj estas nomataj kiel **eksteraj kostoj** kaj la pozitivaj kiel **eksteraj utiloj**. Ekstera efiko signifas, ke tiuj efikoj ne aperas sur la merkato en prezo de la varo.

Negativa ekstera efiko havas precipe en la energioproduktaj industriaj branĉoj kaj la trafiko. La efiko trafas precipe la medipoluadon (aero, grundo, grundoakvoj) kaj trouzon de la teraj resursoj.

La intereso de la firmaoj estas eksterigo de la kostoj (plej ofte je medio), dum la intereso de la socio estas la internigo de la kostoj.

Ekzemploj
---------

Ekzemploj pri ekstera efiko|  | AgadoProduktado | AgadoKonsumo |
| --- | --- | --- |
| Agado />Produktado,malavantaĝoj | industria riverpoluado malpliigas fiŝkaptajn rezultojn | industria riverpoluado detruas baneblecojn |
| EfikojProduktado,avantaĝo | Baraĵlago por elektroproduktado, protektas agron pro inundo | Baraĵlago iĝas ripozeja celo |
| Agado Konsumo,malavantaĝo | Skiantoj detruas herbejon | cigareta fumado damaĝas sanon de nefumanto |
| Agado Konsumo,avantaĝo | ĉasado kreskigas agrikulturan rikolton | florbedo plezurigas la okulojn |

* Kategorio Ekstera efiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 230619
* GND: 4153414-1
* LCCN: sh85046563
* BNF: 119774421
* NKC: ph120120
 |
En matematiko, la termino **pozitive difinita funkcio** signifas du malsamajn nociojn.

En dinamikaj sistemoj
---------------------

Reelo-valora, kontinue diferencialebla funkcio *f* estas **pozitive difinita** sur najbaraĵo de la fonto de koordinatoj, *D*, se *f(0)=0* kaj *f(x)>0* por ĉiu nenula *x* en *D*.

Funkcio estas **negative difinita** se la neegalaĵo estas rea, *f(0)=0* kaj *f(x)<0* por ĉiu nenula *x* en *D*.

Funkcio estas duondifinita se la forta neegalaĵo estas anstataŭigita per malforta, tiel

funkcio estas **pozitive duondifinita** se *f(0)=0* kaj *f(x)≥0* por ĉiu *x* en *D*,
funkcio estas **negative duondifinita** se *f(0)=0* kaj *f(x)≤0* por ĉiu *x* en *D*,
en ĉi tiuj okazoj ne bezonatas skribi ke *x* devas esti nenula.

En kompleksa analitiko kaj statistiko
-------------------------------------

**Pozitive difinita funkcio** de reela variablo *x* estas komplekso-valora funkcio

*f*:**R** → **C**
tia ke por ĉiu *n* kaj por ĉiuj reelaj nombroj *x1, ... xn* la *n×n* matrico *A* kun elementoj

*aij = f(xi - xj)*
estas pozitive **duon**difinita matrico. Kutime estas konsiderata nur la okazo en kiu *f(-x)* estas la kompleksa konjugito de *f(x)*, *f(-x)=f(x)\**, tiel ke la matrico *A* estas memadjunkta matrico (hermita matrico).

Se funkcio *f* estas pozitive duondifinita, per preno de *n=1* kaj ajna *x1* rezultiĝas

*f(0) ≥ 0*.
Per preno de *n=2* pro tio ke pozitive duondifinita matrico havas nenegativan determinanton rezultiĝas

*f(x-y) f(y-x) ≤ f(0)2*
kaj se *f(-x)=f(x)\** do

*|f(x)| ≤ |f(0)|*
Pozitiva difiniteco aperas en la teorio de la konverto de Fourier. Pozitiva difiniteco estas necesa kondiĉo por *f* por ke ĝi estu la konverto de Fourier de funkcio *g* sur la reela linio tia ke *g(y) ≥ 0*.

La rea rezulto estas teoremo de Bochner kiu statas ke kontinua pozitive difinita funkcio sur la reela linio estas la konverto de Fourier de (pozitiva) mezuro.

En statistiko, la teoremo estas kutime aplikata al reelaj funkcioj; la matrico *A* estas tiam multiplikita per skalaro por doni kunvariancan matricon, kiu devas esti pozitive difinita. En statistika ĉirkaŭteksto, oni kutime diras ke *f(x)* estas la karakteriza funkcio de simetria probablodensa funkcio (PDF).

Vidu ankaŭ
----------

* Pozitive difinita
* Pozitive difinita matrico

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pozitive difinita funkcio ja MathWorld

A positive definite function f on a group G is a function for which the matrix {f(x\_ix\_j^(-1))} is always positive semidefinite Hermitian.
|  |  |
| --- | --- |
|   | **Oni sugestas kunigi ĉi tiun artikolon kun Nord-alianco.

---**
Bonvolu diskuti en la Diskuto:Nord-alianco. Nur ensalutintaj uzantoj povas aranĝi tion. |

La **Unuiĝinta Islama Fronto por la Savo de Afganio**, pli bone konata en la Okcidenta mondo kiel la "Norda Alianco", esti milita organizaĵo kreita en 1996 en Afganio por batali kontraŭ la Talibanoj kiuj regis la landon. Ĉi tiu fronto estis kreita de kelkaj Afganaj militaj estroj kiuj volis unigi iliajn fortojn por batali kontraŭ la Talibanoj. La plej konataj el ili estis eble Ismail Khan kaj Rashid Dostum. Dum la jaroj de Talibana regado de Kabulo, inter 1996 kaj 2001, la Unuiĝinta Islama Fronto nur sukcesis regi ĉirkaŭ 30% de Afganio, dum la resto estis en la manoj de la Talibanoj. La regionoj kiujn ili kontrolis estis ĉefe en la nordo (de tio venis la nomon Norda Alianco). La membroj de ĉi tiu fronto kutime apartenis al la taĝikaj, hazaraj kaj uzbekaj etnoj, kaj regis la regionojn kie tiuj etnoj vivis, dum la Talibanoj kutime apartenis al la paŝtuna etno, la plej granda etno de la lando.

La plej grava milita gvidanto de la Unuiĝinta Islama Fronto estis verŝajne Ahmed Shah Massoud, kiu regis super 10000 de la 40000 soldatoj de la Fronto. Massoud estis murdita de du membroj de Al-Kaido kiuj ŝainigis esti ĵurnalistoj, la 9-a de septembro 2001, du tagoj antaŭ la famaj terorismaj atencoj de la 11-a de septembro 2001 en Nov-Jorko. Post ĉi tiuj atencoj, Usono decidis invadi Afganion kaj alianciĝis kun la Islama Fronto, kiu konkeris la plej multo de Afganio en novembro kaj decembro 2001, helpataj de Usonaj bombadoj kontraŭ la Talibanoj.

La Unuiĝinta Fronto estis tre influa en la transicia Afgana registaro de Hamid Karzai, kaj multaj el iliaj estroj fariĝis ministroj. Post la elektoj de 2004, la plej multo de la Unuiĝinta Fronto eniris novan politikan partion nomata Unuiĝinta Nacia Fronto, kiu estas en la oposicio. La plej multo de la militaj fortoj de la Unuiĝinta Fronto nun pasis al la regula Afgana armeo.

La Unuiĝinta Fronto estis multe kritikata de Afganaj kaj internaciaj grupoj pro ilia manko de respekto por homaj raitoj. Multaj el la militaj gvidantoj de la Fronto administras proprajn teritoriojn en kiuj ili ofte ekzercas la povon en perforta kaj brutala maniero. La Afgana organizaĵo RAWA kiu batals por la raitoj de virinoj diras ke la Unuiĝinta Fronto havas same fundamentismajn ideojn kiel la Talibanoj pri religiaj demandoj kaj virinoj.
**László Ablonczy** [lAslO ablonci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ablonczy László** estas hungara ĵurnalisto, kritikisto, teatrestro.

László Ablonczy  naskiĝis la 14-an de oktobro 1945 en Bodroghalász (nuntempa urboparto de Sárospatak).

Biografio
---------

László Ablonczy li akiris diplomon en Scienca Universitato Kossuth Lajos en 1970, sed en la lasta studenta jaro li estis jam ĵurnalisto en la urba ĵurnalo. Post la diplomo li daŭris la ĵurnaladon jam en Budapeŝto. Baldaŭ li estis kritikisto kaj li ofte kontribuis en signifaj revuoj. Li estis teatrestro de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1991 kaj 1999, poste li vivis en Parizo. En 2005 li pensiuliĝis. Li ricevis 5 premiojn inter 1998-2016.

Elektitaj verkoj
----------------

* *Egy rövid életű színházi lap története. Debreceni Színház 1936–39* (1970)
* *Éva Ruttkai* (rememoroj, 1981)
* *Latinovits Zoltán tekintete* (dokumentoj, intervjuoj, 1987)
* *Nemzeti a magasban. Krónika dokumentumokban, 1963–1995* (1996)
* *Sütő András 75 éve* (2002)
* *Latinovits Zoltán élete, halála és feltámadásai* (2011)

Aliaj laboraĵoj
---------------

* *Hunok (a háztetőkön) Párizsban* (reĝisoro, 2004)

Fontoj
------

* datenoj
* hungarlingva biografio kun foto
*
Koordinatoj: 50° 00′ 41″ N 12° 51′ 23″ O﻿ / ﻿50.01139 °N, 12.85639 °O﻿ / 50.01139; 12.85639 (mapo)

**Rankovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km norde de Teplá. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 14 loĝantoj.

**Rankovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,83 km².

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.

Fine de la dua mondmilito ĉi tie vivis nur germana loĝantaro. Ankoraŭ antaŭ ellandigo de germanoj en la jaro 1946 estis en la municipon repatrujigitaj 20 ĉeĥaj ekzilitaj familioj el periodo post batalo sur Blanka monto el pola Zelów (14 familioj de reformitaj evangelikoj, 5 familioj de baptistoj kaj unu familio ĉeĥfrata). L familioj daŭrigis en ekzilitaj tradicioj - te. eĉ sen predikisto kaj preĝkonstruaĵo ili en ĥora socio preĝis, kantis, klerigis la infanojn en dimanĉa lernejo kaj komune ili festis Kristnaskan vespermanĝon. La komunumo amasiĝis en spacoj de lernejo en Rankovice, sed la lernejo estis nuligita. En la jaroj 1950-1951 la lernejon anstataŭigis sidejo de Loka nacia komitato (kun propra matrikulo por novnaskitoj de reenmigrintoj) kaj kancelarion de nove estiĝinta Unueca agrikultura kooperativo. Tial (krom unu familio, kiu restis en la vilaĝo, jaro 2016) la ekzilitoj el Rankovice foriris.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 172 |
| 1880 | 205 |
| 1890 | 196 |
| 1900 | 174 |
| 1910 | 193 |
| 1921 | 172 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 145 |
| 1950 | 84 |
| 1961 | 58 |
| 1970 | 61 |
| 1980 | 31 |
| 1991 | 21 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 14 |
| 2011 | 14 |
| 2021 | 14 |

Pluaj fotografioj
-----------------

* RankoviceRankovice
* RankoviceRankovice
* RankoviceRankovice
* RankoviceRankovice

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Teplá (24) |
| --- |
| Babice ~ Beranov ~ Beranovka ~ Beroun ~ Bezvěrov ~ Bohuslav ~ Číhaná ~ Heřmanov ~ Horní Kramolín ~ Hoštěc ~ Jankovice ~ Kladruby ~ Klášter ~ Křepkovice ~ Mrázov ~ Nezdice ~ Pěkovice ~ Popovice ~ Poutnov ~ Rankovice ~ Služetín ~ Staré Sedlo ~ Teplá ~ Zahrádka |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|   | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

González de Clavijo
-------------------

Ruy González de Clavijo [klabiĥo] veturis en la **15-a jarcento** (1403) por komenci la plej gravan jarcenton en la historio de la vojaĝoj. Je la nomo kaj sub la ordonoj de la kastilia reĝo -Hispanio ankoraŭ ne ekzistis- Henriko la 3-a li veturis el Hispanio al la imperio de Tamerlano en **Samarkando**, kion rakontas en sia **taglibro**, kiu estus la unua reala vojaĝlibro de la eŭropa literaturo, se vere la vojaĝo de Marko Polo ne estis reala.

García de Silva
---------------

En la 17-a jarcento la hispana reĝo Filipo la 3-a sendis ambasadon al la **tiama Persio** -hodiaŭ Irano- por renkonti la ŝaon Abbason. Tie Don García de Silva estis la unua eŭropano kiu malkaŝis la **kojnoforman skribadon** el Sumerio.

Gabriel de Aristizábal
----------------------

Li estis maristo kaj vojĝis dum la 18-a jarcento tra Ameriko kaj Azio. Li estis ambasadoro de Hispanio en la turka kortego de **Konstantinopolo** en 1784. Li verkis serion da **bildaj libroj** pri tiuj ĉefurboj kaj kortego.

Domingo Badía
-------------

Alinome Alí Bey, li estis dungita komence de la 18-a jarcento de la hispana ministro Godoy por spioni kaj konspiri **kontraŭ la maroka reĝo**. Poste li spionis en **Egiptio, Arabio, Palestinio kaj Turkio**. Dum la franca reĝimo en Hispanio li kunlaboris kun ĝi kaj verkis en la franca *Vojaĝoj de Alí Bey tra Afriko kaj Azio la jarojn 1803-1807* (1814).

Adolfo Rivadeneyra
------------------

Dum la dua duono de la 19-a jarcento li vojaĝis tra Oriento, ĉar li estis diplomato. Li verkis *Viaje de Ceylán a Damasco* (Vojaĝo el Cejlono al Damasko, 1871). Li estis ankaŭ grava eldonisto de klasikaj hispanaj libroj.
Sekspariĝantaj testudoj
Kopulaciantaj libeloj
**Kopulacio**, **sekspariĝo**, **sekspariĝado** aŭ simple **pariĝo** (latine: *copulatio*) estas seksa kuniĝo de virbesto kun ino, per kio ebliĝas la reproduktado de la specio. Dum la proceso la viraj (spermoĉeloj) kaj inaj (ovolo(j)) seksaj ĉeloj kunfandiĝas interne de la generaj organoj kaj unuigas siajn nukleojn (interna fekundigo).

(Ekstera fekundigo okazas per fekundigo de la demetitaj frajoj ĉe fiŝoj, ranoj; ĉikaze ne okazas seksa kuniĝo, nur fekundigo de la seksaj ĉeloj)

Kopulacio de mamuloj
--------------------

La mamuloj, krom la monotremoj, havas penison por helpi la spermoĉelojn atingi la inajn ovolojn. La monotremuloj, same kiel birdoj, kunpremas la kloakojn.

La homa (malofte uzata por besta) kopulacio per peniso nomiĝas koito.

Kopulacio de birdoj
-------------------

Dum kopulacio la du birdoj kunpremas la kloakojn kaj tiel transiras la spermoĉeloj (spermatozooj) (ĉ. 2-3,5 milionoj) kiel spermo.

Apartan seksan organon havas nur la strutoj, anseroj, otidedoj kaj kelkaj aliaj birdoj.

Kopulacio en botaniko
---------------------

Kopulacio signifas en la plantoscienco kuniĝon de seksaj elementoj, ĉu viraj kaj inaj ĉeloj (fekundiĝo), ĉu de du morfologie samspecaj ĉeloj.

Vidu ankaŭ
----------



* Pariĝa ceremonio
**Profesio** estas speciala labor-okupo en socio, farata de profesiulo.

Difino
------

Laŭ pli mallarĝa difino **profesio** ofte aludas specife al kampoj, kiuj bezonas egan studon kaj mastrecon de speciala scio, kiel juro, medicino, flegado, klerikaro aŭ inĝeniero. Tiel, profesio emfazas mensan lertecon anstataŭ la fizikan. Tamen pli ĝenerale, profesio malsimilas ŝatokupon; profesio estas vivtena laboro, pro kiu oni estas pagata, sed ŝatokupo ĝenerale estas nepagata sufiĉe por esti vivtenpova. Se oni troe engaĝiĝas en sia profesio, oni povas eksenti ĉe si simptomojn de profesia deformo – subkonscia transprenado de pensmaniero de sia profesio ankaŭ en sia eksterprofesia vivo.

Ekzemploj de profesioj
----------------------

Por plena listo, jen Listo de profesioj.

* Artisto
* Ekonomikisto
* Bankisto
* Instruisto
* Inĝeniero
* Filozofiisto
* Fizikisto
* Flegisto
* Juristo
* Kemiisto
* Komputila programisto
* Kuiristo
* Kuracisto
* Lingvisto
* Meblofaristo
* Muzikisto
* Orbatisto
* Piloto
* Policisto
* Politikisto
* Sekretario
* Soldato
* Verkisto

Vidu ankaŭ
----------

* Metio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Profesioj, funkcioj kaj rangoj - ĉe Worsten -- en STEB

* Kategorio Profesio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Profesio en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Ŝtala biciklokadro de montobiciklo.
Diagramo de biciklo.
**Biciklokadro** estas la ĉefa komponanto de biciklo, al kiuj kaj radoj kaj aliaj komponantoj estas ligitaj. Biciklokadroj postulas estu fortaj, rigidaj kaj malpezaj, kaj pro tio ili kombinas diferencajn materialojn kaj formojn. Teknologio specifa estis disvolvigita laŭlonge de la historio kaj laŭlonge de la apero de novaj biciklomodeloj por plibonigi la uzadon de bicikloj.

La granda majoritato de modernaj bicikloj havas **biciklokadron** kun rekta sidloko kiu aspektas multe kiel la unuaj ĉen-movataj bicikloj. Tiuj vertikalaj bicikloj preskaŭ ĉiam montras la diamantoforman kadron, nome ĵaluzio konsista el du trianguloj: nome antaŭa triangulo kaj malantaŭa triangulo. La antaŭa triangulo konsistas el antaŭtubo, supra tubo, malsupra tubo, kaj seltubo. La antaŭtubo enhavas la aparataron kiu ebligas ke la forko turniĝu milde por stirado kaj ekvilibro. La supra tubo konektas la antaŭtubon al la seltubo pinte, kaj la malsupra tubo konektas la antaŭtubo al la akso de la pedaloj. La malantaŭa triangulo konsistas el la seltubo, la selforko kaj la baza forko. La bicikloĉeno funkcias paralele, konektante la pedalan akson al la malantaŭa akso, kie funkcias la irado de la malantaŭa rado. La selforko konektas la pinton de la seltubo al la malantaŭa akso.

Historie, la kadroj de bicikloj por virinoj havis supran tubon kiu konektis en la mezo de la seltubo anstataŭ ĉe la pinto, rezulte en pli malalta aspekto kontraŭ pli sekura struktura integreco, ĉar tiu sistemo metas fortan pezon en la seltubon, kaj tiele la biciklokadraj partoj estas tipe malforte flekseblaj. Tiu dezajno, referencata kiel porvirina kadro aŭ malferma kadro, ebligas la rajdant(in)on rajdi kaj malrajdi laŭ pli digna maniero eĉ vestante jupon aŭ robon. Dum kelkaj porvirinaj bicikloj plue uzas tiun kadrostilon, estas ankaŭ variaĵo, nome miksa, kiu disigas la supran tubon flanke en du pli fajnaj pintotuboj kiuj subtenas la seltubon kaj konektas kun la malantaŭa forko. Tiu facileco rajdi kaj malrajdi estas aprezata ne nur de virinoj, sed ankaŭ de viroj kiuj uzas longajn vestojn (kiel pastroj aŭ tradicivestaj islamanoj) kaj ankaŭ de ĉiaj personoj kun limigita fleksebleco por ajna problemo ĉe artikloj.

Porvirinaj kadroj estis tre popularaj parte pro praktikaj tialoj kaj parte pro sociaj moroj tiamaj. Dum plej el la historio de la populareco de bicikloj virinoj vestis longajn jupojn, kaj tiele la malalta framo estis pli komfortaj ol tiuj kadroj kun supra tubo. Krome, estis konsiderata "nevirineca" ke virinoj malfermu siajn krurojn por ekrajdi aŭ malrajdi - eĉ en pli konservemaj tempoj aŭ medioj (kaj foje eĉ ankoraŭ) virinoj kiuj rajdas biciklojn estas fifamitaj kiel nemoralan aŭ maldecaj. Tiuj praktikoj estis similaj al la malnova praktiko ĉevalrajdi selflanke.

Notoj
-----

1. ↑  Herlihy, David V. (2004). Bicycle: The History. Yale University Press. ISBN 978-0300120479. pp. 200–50. pp. 266–71. p. 280.

* Kategorio Biciklokadro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Espejo de Paciencia*** (Pacienca Spegulo) estas poemo verkita en 1608 de Silvestre de Balboa, skribisto de la urbo Santa María del Puerto del Príncipe. Ĝi estas konsiderata la unua literatura verko verkita en Kubo.

Ĝi estas bazita sur historia fakto pri la kapto de la episkopo de Kubo, Juan de las Cabezas Altamirano,​ fare de la franca korsaro Gilberto Girón en 1604 en la haveno de Manzanillo, kaj posta elaĉeto fare de la lokanoj estritaj de Gregorio Ramos, kaj pri kiel la korsaro estis mortigita de la sklavo Salvador Golomon.

La verko estis kaŝita kaj survivis al incendio kiu detruis la urbon Camagüey en 1616. Ĝi estis malkovrita en 1836 fare de José Antonio Echeverría, kiu trovis la manuskriptojn en tre malbona stato en la arkivoj de la Patriota Socio de Havano, inter aliaj dokumentoj. La poemo estis publikigita laŭ fragmentoj du jarojn post ties trovo, nome en 1838, en la gazeto *El Plantel* kaj poste komplete por la unua fojo en la dua eldono de la *Bibliografía Cubana de los siglos XVII y XVIII*.

Notoj
-----

1. ↑   Balboa, 1988, pp. 10–11, prólogo.
2. ↑   Balboa, 1988, p. 9, prólogo.

Bibliografio
------------

* Balboa, Silvestre de (1988). Espejo de Paciencia. Prólogo de Lázaro Santana. Viceconsejería de Cultura y Deportes del Gobierno de Canarias. ISBN 84-505-7755-1.
* Lezama Lima, José (2002). Antología de la poesía cubana. Tomo I (Siglos XVII-XVIII). Madrid: Verbum. ISBN 84-7962-232-6.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717396
 |
**Agramonte** estas enklavo de la municipa teritorio de Tarazona kaj antaŭe malgranda loĝloko. Estas disaj konstruaĵoj, kiel la malnova Tuberkulozo-Sanatorio, domoj *Casa de los Guardas* (nun Informejo kaj Interpretejo de la Natura Parko Moncayo), *Casa de los Forestales* kaj trinkejo-restoracio.

Historio
--------

La Reĝa Letero por la reloĝigo de Agramonte (*Acrimontis*) estas datita 1113, laŭ dokumentaro gardita en la "Corpus Diacrónico del Español", de la Reĝa Hispana Akademio. En mezepokaj tekstoj ĉi tiu loknomo estis menciita kiel *Torre de Agramont*.

Interesaj konstruaĵoj
---------------------

* Tuberkulozo-Sanatorio:

La registaro de la Dua Hispana Respubliko konstruis ĉi tiun ejon en 1934, kun la celo igi ĝin libertempa centro por la laborista klaso. En tiu tempo la hotel-rifuĝejo havis fluakvon, banĉambrojn, hejtadon kaj elektran energion. 
En majo 1938, ankoraŭ dum la Hispana Enlanda Milito, estis inaŭgurita la Kontraŭ-Tuberkuloza Sanatorio fare de la frankisma ministro pri Publika Ordo, Generalo Martínez Anido. En aŭgusto, la monaĥinoj de Sankta Ana alvenis tien por funkciigi la Sanatorion Agramonte, kun la helpo de la *Ŝparkaso de Zaragozo, Aragono kaj Riojo* (nuna Ibercaja), kiuj dungis flegistinojn. La sanatorio servis tiujn, kiuj ne povis pagi la traktadon, ĉar tiutempe ĝi ne estis kovrita de Sociala Asekuro. Komence oni traktis nur virinojn kaj infanojn, kvankam poste oni komencis trakti ankaŭ virojn. 
Ĝi estis forlasita en 1978 kaj, ekde tiam, ekzistas multaj rakontoj, kiuj priskribas ĝin, kiel hantitan konstruaĵon. 
Interne, parto de ĝiaj malnovaj mebloj estas konservita, kio faras la promenadon tra ĝiaj ĉambroj tre sinistra.

Festoj
------

* "Virgen del Moncayo" (Virgulino de la Moncayo), la du lastaj sabatoj de junio kaj aŭgusto.

Referencoj
----------

1. ↑  Zaragozaguia: Kontraŭ-Tuberkuloza Sanatorio de Agramonte.
2. ↑  Centro de Estudios Borjanos: Kontraŭ-Tuberkuloza Sanatorio de Agramonte.
3. ↑  Heraldo: Kontraŭ-Tuberkuloza Sanatorio de Agramonte.
4. ↑  Urbodomo San Martín de la Virgen del Moncayo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kontraŭ-Tuberkuloza Sanatorio Agramonte ĉe YouTube


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803918
 |
**Bünz** estas rivero en Kantono Argovio en la Svisa Mezlando.

Priskribo de la akvofluo
------------------------

La fonto de Bünz situas ĉe *Galltzi* je la koordinatoj 47° 13′ 55″ N 8° 19′ 30″ O﻿ / ﻿47.23194 °N, 8.32500 °O﻿ / 47.23194; 8.32500 (mapo)Koordinatoj: 47° 13′ 55″ N 8° 19′ 30″ O﻿ / ﻿47.23194 °N, 8.32500 °O﻿ / 47.23194; 8.32500 (mapo) en la komunumo Beinwil (Freiamt) sur alteco de 800 m s.m. Ĝi fluas unue orienten, pasas la vilaĝo-centron de Beinwil, kaj tiam kurbiĝas norden. Ĝis Muri sur la unuaj 5 km de sia vojo la rivereto rapide perdas altecon ĝis proksimume 460 m s.m.. La altecdiferenco dum la ceteraj 25 km ĝis la alfluo al Aro en Möriken-Wildegg je alteco de 350 m s.m. estas nur ankoraŭ 110 m.

Historio
--------

Pro la malgranda altecdiferenco la rivero antaŭe estis trekurboriĉa kaj apud Wohlen troviĝis granda marĉo. En la 1920-aj jaroj oni rektigis la rivereton. Pro la samtempe kreskanta loĝantaro kaj dum longa tempo mankantaj akvopurigejoj la akvokvalito rapide malboniĝis kaj dum longa tempo la rivereto estis konata kiel la kloako de la kantono. Post granda inundo en 1999 la rivero detruis grandan partojn de siaj rektigitaj bordoj kaj kreis novan flotregionon. Oni ŝanĝis la politikon, konstruis akvopurigejojn, kaj renaturigis partojn de la riverbordo. Tial la akvokvalito nuntempe multe pliboniĝis.

Komunumoj laŭlonge de la rivereto
---------------------------------

Post la fonto en Beinwil (Freiamt), la rivereto fluas norden tra Muri, Boswil, Bünzen, Waltenschwil, Wohlen, Dottikon, Hendschiken, Othmarsingen, kaj Möriken-Wildegg.

Alfluantoj
----------

La ĉefa alfluanto de Bünz estas la rivereto Aabach, kiu senakvigas la lagojn de Baldegg kaj Hallwil. Krome alfluas al Bünz diversaj malgrandaj riveretoj.

Fontindikoj
-----------

* Parto de ĉi-tiu artikolo baziĝas sur libera traduko de la teksto pri Bünz en la germanlingva vikipedio.
* La ciferoj baziĝas sur informoj de la Svisa Federacia Oficejo por Trafiko kaj Medio (BAFU).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bünz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Priskribo de renaturiga projekto (en germana lingvo)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Büron-Bad Knutwil (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Büron** estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2124 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Büron situas ĉe la orienta bordo de la rivero Suro proksimume 6 kilometrojn norde de la distriktĉefurbo Sursee. Tra la vilaĝo fluas la rojo *Weiherbach*, kiu alfluas al Suro.

La komunuma teritorio etendiĝas sura areo de 5,36 km², de kiuj 16,5% estas kovritaj de arbaro, 67,0 servas por agrikulturo kaj 15,6 por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Büron limas en nordokcidento al Triengen, en nordoriento al Schlierbach, en sudoriento al Geuensee, kaj en sudokcidento al Knutwil.

Trafiko
-------

La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Sursee al Schöftland. Tra la komunumo pasas kantona ĉefvojo de Sursee al Araŭo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas 6 kilometrojn sude en Sursee.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Büron datiĝas el la jaro 1130 kiel *Burron*. 

En la arbaro *Gibelwald* estis trovitaj tomboj de la Hallstatt-kulturo el la 1-a jarmilo a.K.. En *Muracher* oni trovis en la jaro 1942 la fundamentojn de romia biendomo.

Proksimume en la 12-a jarcento estis konstruita la Kastelo Büron, kiu estis la prasidejo de la *Baronoj de Büron*, kies idoj post fariĝis la *Baronoj de Arburgo*. En la jaro 1260 Ulriko de Arburgo donacis sian tutan havaĵon al la Abatejo Beromünster, kaj rericevis ĝi de ili kiel herda feŭdo. En la jaro 1455 *Hermann de Rüssegg*, la edzo de la lasta baronino de Arburgo, vendis la vilaĝon Büron al la urbo Lucerno, kiu atribuis ĝis la la kamparvoktejo Büron-Triengen. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 la komunumo apartenis al la helveta distrikto Sursee, kaj ek de 1803 al la distrikto Sursee de Kantono Lucerno.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Profilo de la komunumo sur la kantona retejo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Walter Frey: *Büron* en *Historia Leksikono de Svislando* (16.2.2005)

Vidu ankaŭ
----------

* Büron-Bad Knutwil (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Büron
* Profilo de la komunumo sur la retejo de la kantono[*rompita ligilo*]
* Büron en la Historia Leksikono de Svislando

| Distrikto Sursee |
| --- |
|  |  |
| Beromünster - Büron - Buttisholz - Eich - Geuensee - Grosswangen - Hildisrieden - Knutwil - Mauensee - Neudorf - Neuenkirch - Nottwil - Oberkirch - Pfeffikon - Rickenbach - Ruswil - Schenkon - Schlierbach - Sempach - Sursee - Triengen - Wolhusen

* Kategorio Büron en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 |
La plektaĵo.
Sandaloj el esparto de la Neolitiko trovitaj en Albuñol (Hispanio).
**Esparto** laŭ PIV estas "komuna nomo de diversaj herboj Mediteraneaj (i.a. ligeo, spartio k[aj] alfo), uzataj por fari plektaĵojn". La agado esparti konsistas el plektado de esparto, nome espartado. Espartaĵoj estas ajna plektita laboraĵo el esparto, kiel ŝnuro, mato, korbo kaj simile. Ĝi estis unu el ĉefaj industrioj rilataj al agrikulturo en tradicia ekonomio de kelkaj ruraj regionoj, ekzemple de Hispanio aŭ Italio, kaj ĉefe de kultivadoj kaj grundo ne tre fekundaj, malriĉaj terenoj kie la espartaj plantoj bone kreskiĝas.

Esparto estas la nomo per kiu oni konas en mediteraneaj regionoj fibrojn akiritajn el tre diversaj sovaĝaj plantoj ĉefe de la grupo de la Poacoj, kaj ankaŭ foje la plantoj mem. El tiuj fibroj oni fabrikis ŝnurojn, ŝnur-ŝuojn, korbojn kaj espart-frotilojn; la fabrikado de espartaĵoj estis grava en rura ekonomio, sed lastatempe la uzado de aliaj fibroj nuligis la iaman espartan fabrikadon, kiu iom restas laŭ manfarado per hejmaj maŝinoj.

Referencoj
----------

1. ↑   Alirita la 18an de novembro 2017.

* Kategorio Esparto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Go-Tōbun no Hanayome
**Go-Tōbun no Hanayome** (en japana: 五等分の花嫁) kiu aperis en la angla kun la titolo ***The Quitessensial Quintuplets***
estas komika ekzemplo de la ĝenro Haremo

Intrigo
-------

Malĉefa studento Futaro Uesugi estas akademie taŭga studento, kiu suferas malfacilan vivon - lia patrino forpasis, li ne havas amikojn, kaj krom tio, lia patro altiris grandajn ŝuldojn.

Amaskomunikiloj
---------------

### Mangao

*The Quintessential Quintuplets* estas manga serio verkita kaj ilustrita de Negi Haruba.

### Animeo

Referencoj
----------

1. ↑   The Winter 2019 Anime Preview Guide - The Quintessential Quintuplets. Arkivita el la originalo je 20a de februaro 2019. Alirita 20a de februaro 2019.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Go-Tōbun no Hanayome en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala mangaa retejo Arkivigite je 2018-06-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Oficiala animea retejo
* Oficiala anglalingva mangaa retejo ĉe Kodansha Comics
**Mihály T. Révész** [mihAj tE rEvEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Révész Tamás Mihály** estas hungara juristo, altlerneja instruisto.

Mihály T. Révész naskiĝis la 6-an de decembro 1945 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mihály T. Révész akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1970. Post 3 jaroj li plustudis en Universitato de Strasburgo. Iom poste li instruis en la Universitato Loránd Eötvös, pli malofte en aliaj hungaraj universitatoj. En 1979 li akiris la sciencan gradon Ph.D. samtempe li kandidatiĝis ĉe Hungara Scienca Akademio (CSc). En 1980 li atingis la instruan rangon docento, li estis katedrestro inter 1983 kaj 1996. Li estis katedrestro ankaŭ en Universitato István Széchenyi.

### Politika kariero

Dum la socialismo inter 1968-1988 li estis membro de Hungara Socialista Laborista Partio. Inter 1994-1996 li estis konsilisto de Gyula Horn. Inter 1996-2000 li estis la unua gvidanto de la kuntirita Hungara Radio kaj Hungara Televizio, inter 2005-2010 li estis gvidanto de Kastelo de Gödöllő.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A központi állami ellenőrzés szervezetének kialakulása Magyarországon 1867 után* (1971)
* *Sajtójog a dualista Magyarország első esztendeiben* (1978)
* *A sajtószabadság érvényesülése Magyarországon 1867–1875* (1986)
* *Deák Ferenc sajtópolitikája a reformkorban* (2003)
* *Magyar alkotmánytörténet* (kunaŭtoro, 1995, 1996, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003)
* *Magyar jogtörténet* (kunaŭtoro, 1996, 1997, 1999, 2003, 2004, 2007)
* *A jogalkotók és a nemzetiségi jogok Magyarországon, 1790-1944* (2013)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 707036
* GND: 123369118
* LCCN: n82255678
* VIAF: 8293510
* ISNI: 0000 0000 8055 1953
 |
**Mihály Táncos** [mihAj tAncoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Táncos Mihály,** en Rumanio **Mihai Tänzer** estis hungara-rumana futbalisto (avanulo), olimpiano, trejnisto. Lia origina familia nomo estis *Tänzer* [tencer].

Mihály Táncos naskiĝis la 7-an de februaro 1905 en Temeŝvaro (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nun en Rumanio), li mortis la 22-an de septembro 1993 en Cluj (Rumanio).

Mihály Táncos en 1930 (en griza jako)
Mihály Táncos (staranta maldekstre la kvina)

Biografio
---------

Mihály Táncos apartenis al la germana minoritato de la reĝlando. Li akiris licencon pri buĉisto-vendisto kaj depost Traktato de Trianon li ricevis rumanan ŝtatanecon. Li komencis futbali en la loka junulara teamo en 1921, inter la plenkreskuloj en loka urba prestiĝa teamo inter 1922-1929. Li ludis en 189 matĉoj kaj trafis 55 golojn, eĉ li estis rumana ĉampiono sesfoje. Tiutempe li estis membro de la nacia rumana teamo inter 1923-1929 10-foje kun sola golo. En la Somera Olimpiko 1924 li estis rumana olimpikano. Inter 1929-1939 li vivis en Hungario kiel hungaro kun familia nomo Táncos, sed li tenis plu ankaŭ la rumanan ŝtatanecon. Li ludis en prestiĝa hungara teamo en 381 matĉoj kaj trafis 78 golojn. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo 5-foje kun sola golo. En 1939 li ricevis rumanan inviton al la armeo, tial lia kariero daŭriĝis en Rumanio, kie li estis trejnisto sen signifaj rezultoj. Li edziĝis en 1942.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798333
 |


* Portalo pri Biografio
**Espeja de San Marcelino** [esPEĥa desanmarzeLIno] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Tierras del Burgo*.

Geografio
---------

Komarko *Tierras del Burgo* en la okcidento de la provinco Sorio.
Loko de Espeja de San Marcelino en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 72,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 158 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 140 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 71 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas inter Espejón (nordokcidento) kaj Santa Maria de las Hoyas (sudoriento). La municipo enhavas la loĝlokojn Guijosa, La Hinojosa, Orillares kaj Quintanilla de Nuño Pedro.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento

Ekonomio
--------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), ŝtonminado de jaspo, abelbredado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj kaj fungokolektado. Inter vidindaĵoj estas preĝejoj kaj restaĵoj de la konvento de hieronimanoj en Guijosa [giĤOsa].

Bildoj
------

* La Hinojosa.La Hinojosa.
* Orillares.Orillares.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (hispane)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierras del Burgo |
| --- |
| Alcubilla de Avellaneda • El Burgo de Osma-Ciudad de Osma • Caracena • Carrascosa de Abajo • Castillejo de Robledo • Espeja de San Marcelino • Espejón • Fresno de Caracena • Fuentearmegil • Fuentecambrón • Langa de Duero • Liceras • Miño de San Esteban • Montejo de Tiermes • Nafría de Ucero • Recuerda • Retortillo de Soria • San Esteban de Gormaz • Santa María de las Hoyas • Ucero • Valdemaluque • Villanueva de Gormaz |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351432
 |