recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Lurcy-Lévis** estas franca komunumo kiu troviĝas en la departemento Allier en la centro de Francio. Ĝi situas en fekunda kaj arbara pejzaĝo kaj havas 1 893 loĝantojn (je dato la 1-an de januaro 2017).

Geografio
---------

maldekstra
La plej proksima pli granda urbo estas Nevers, kie estas ankaŭ la plej proksima fervoja stacidomo. Regiona buso veturas de Moulins tra Bourbon-l'Archambault al Lurcy-Lévis.

Vidindaĵoj
----------

Estas ankaŭ kelkaj stratoj kun pitoreskaj domoj.

Sur la teritorio de Lurcy-Lévis troviĝas ankaŭ dromo kie skipoj de Formulo 1 venas testi la aerodinamikon de la veturiloj kaj Velodromo, kiu estas unu el la plej malnovaj biciklaj vetkurejoj en Francio, konstruita en 1897. Je 10 kilometroj de la municipo estas ankaŭ rimarkinda arbaro *Forêt de Tronçais*.

### *Street Art City*

Kiel malgranda municipo ĝi gastigas lokon al la tiel nomata "*Street Art City*": spaco dediĉita al strata arto instalita en la konstruaĵoj de iama trejncentro de la franca poŝtaj servoj. La konstruaĵoj en Street Art City estas kovritaj sur 22 000 m² per freskoj. Ĉiujare la organizantoj retenas nur 80 el la ĉirkaŭ 900 artistoj-kandidatoj (80). En 2017, 15 000 homoj vizitis Street Art City por vidi ĉi tiujn efemerajn verkojn.

Referencoj
----------

1. ↑  (fr) Oficiala retejo de *Street Art City* [arĥivo]
2. 1 2  (fr) Le street art se met au vert dans l'Allier [arĥivo], La Montagne, la 10-an de septembro 2016.
3. ↑  (fr) Odile Morain, *Street Art City : la "Villa Médicis des arts urbains" se trouve dans l'Allier* [arĥivo], Culturebox, la 17-an de aprilo 2018

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Allier

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Oficiala retejo de *Street Art City* [arĥivo]
**Vilmos Beck** [vilmoŝ bek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beck Vilmos** estis hungara pentristo, karikaturisto, ilustristo, ĵurnalisto. Lia frato estis Károly Beck, lia gazetara pseŭdonimo estis *Willi Beck*.

Vilmos Beck  naskiĝis la 17-an de majo 1824 en Baja, li mortis la 24-an de septembro 1862 en Pest (urbo).

Biografio
---------

Vilmos Beck devenis el juda familio. Li komence frekventis komercan lernejon en urbo Pest, poste inter 1837 kaj 1846 li lernis pentradon en Vieno. Unu el liaj majstroj estis Tivadar Alconière. Li eldonis la unuan germanlingvan karikaturan gazeton (Der Zeitgeist) en Habsburga Imperio en Pest en 1847. Li revenis al Vieno en 1849, kie li eldonis similan gazeton. Tio ne plaĉis al aŭstraj kompetentuloj, eĉ li estis kondamnita, post la malliberejo li estis deportita al Hungarlando. Ekde 1850 li estis ilustristo, karikaturisto, ĵurnalisto de pluraj germanaj kaj aŭstraj gazetoj en urbo Pest.

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Önarckép (vidu la bildon!)
* Önarckép antik szoborral
* Női arckép
* Pihenő a kocsmában
* Odaliszk

Partoprenoj en ekspozicioj
--------------------------

* 1842, 1844, 1846 urbo Pest

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 14-a punkto)
* germanlingva biografio Arkivigite je 2016-06-17 per la retarkivo Wayback Machine

Karikaturoj de Beck
-------------------

* 
* 
*
**Tramtransporto en Ĉerjomuŝki** (ruse *Черёмушкинский трамвай*) estas tramsistemo en la vilaĝo de akvoenergiolaboristoj Ĉerjomuŝki en la Respubliko Ĥakasio. Ĝi estas unu el la plej malgrandaj tramsistemoj en Rusio kaj la lasta kreita en Sovetunio kaj Rusio. Ĝi estas la sola tramo en Rusio kie vojaĝado estas senpaga.

Ĝi estis malfermita la 18-an de majo 1991, igante ĝin la plej juna tramsistemo en Rusio. Malgraŭ la malfermo de la tramo de Verĥnjaja Piŝma la 31-an de aŭgusto 2022, ĝi ne perdis ĉi tiun statuson, ĉar la tramo de Verĥnjaja Piŝma ne estas sistemo, sed unu el la multaj linioj de la tramo de Jekaterinburgo.

La sistemo havas unu linion servantan ununuran itineron: Саяно-Шушенская ГЭС — Вторая терраса.

La linio estis konstruita por transporti laboristojn de SŜGES vivantaj en Ĉerjomuŝki, sed ĝi ankaŭ iĝis populara por ordinaraj loĝantoj de la vilaĝo. De 2020 ĝis 2022, dum la epidemio de COVID-19, ĝi servis nur laboristojn de la akvocentralo, sed nun ĉiuj povas denove uzi ĝin.

Ĝi estas posedata kaj servata fare de unu el la sekcioj de OAO "Sajano-Ŝuŝenskij gidroenergoremont".

  

Mapo

Vidu ankaŭ
----------



* Tramtransporto
* Ĉerjomuŝki (Ĥakasio)
* Listo de urboj kun tramtransporto



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Tramtransporto |



|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTramtransporto en Rusio |
| --- |
| estanta | 
* Aĉinsk
* Angarsko
* Barnaul
* Bijsk
* Ĉeljabinsk
* Ĥabarovsko
* Iĵevsko
* Irkutsko
* Jaroslavl
* Jekaterinburgo
* Kaliningrado
* Kazano
* Kolomna
* Krasnodar
* Kursk
* Lipecko
* Magnitogorsk
* Moskvo
* Nabereĵnije Ĉelni
* Niĵnij Novgorod
* Novosibirsko
* Orjolo
* Osinniki
* Permjo
* Pjatigorsk
* Rostov-na-Donu
* Salavat
* Samara
* Sankt-Peterburgo
* Taganrogo
* Tomsko
* Tula
* Usolje-Sibirskoje
* Vladivostoko
* Volĉansk
* Volgogrado
	+ + rapidtramo
 |
| estinta | 
* Arĥangelsko
* Ivanovo
* Noginsk
* Rjazan
 |

 |
**Victor E.** "**Vic**" **TAYBACK** (1930 – 1990) estis usona aktoro de siria deveno. Li naskiĝis en kvartalo Brooklyn, New York City, New York. Li studis ĉe Glendale Community College en Kalifornio.

Tayback militservis en usona mararmeo ĝis la 25-a jaraĝo. Post lasi mararmeon, li komencis labori kiel aktoro.

Kariero
-------

Li komencis sian karieron per televidserio **Buckskin** en 1958 kaj lia debuto en kino estas malgranda rolo en filmo North to Alaska en 1960.

Li daŭrigis sian aktoran laboron per malgrandaj roloj en kinfilmoj kiel Five Weeks in a Balloon, Love with the Proper Stranger, Dead Heat on a Merry-Go-Round, Gambit, With Six You Get Eggroll kaj Bullitt. Krom tio, li partoprenis en televiserioj Dr. Kildare, The Lieutenant, The Man from U.N.C.L.E. I Dream of Jeannie, Love on a Rooftop, Daniel Boone, Get Smart, The Monkees, Star Trek, Mission: Impossible, That Girl, The Bill Cosby Show, Land of the Giants, Lancer, Here Come the Brides, kaj aliaj.

En 1970-aj jaroj li aperis en televidaĵoj Bonanza, Mary Tyler Moore, Bewitched, Columbo, Mannix, Ironside, Gunsmoke, Honor Thy Father, The Partridge Family, The Alpha Caper, All in the Family, The Rookies, Cannon, The Blue Knight, Family, Hawaii Five-O, Supertrain, Portrait of a Stripper, CHiPs, ktp. En kino li daŭre aperis per malgrandaj roloj en filmoj kiel Every Little Crook and Nanny, Emperor of the North Pole, Papillon, Thunderbolt and Lightfoot, The Gambler, The Big Bus, Special Delivery, Mansion of the Doomed kaj The Choirboys. Lia ĉefa rolo en kino estis en filmo Alice Doesn't Live Here Anymore (1974). 

Dum la 1980-a jardeko li laboris en televidaĵoj kiel T.J. Hooker, Fantasy Island, The Jesse Owens Story, Murder, She Wrote, The Love Boat, The Three Kings kaj Tales from the Darkside. Krom tio, li partoprenis kinfilmojn Weekend Warriors, Loverboy, Beverly Hills Bodysnatchers, ktp. Kiel voĉaktoro li laboris ĉe All Dogs Go to Heaven (1989).

Lia lasta laboro estis partopreno en MacGyver (1990).
**Vilmos BÖHM** [vilmoŝ bom], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Böhm Vilmos** estis hungara politikisto, ministro.

Memortabulo pri Vilmos Böhm
Vilmos Böhm  naskiĝis la 20-an de januaro 1880 en Budapeŝto. Li mortis la 28-an de oktobro 1949 en Stokholmo.

Biografio
---------

Vilmos Böhm devenis el juda familio. Li laboris komence en oficejo, dume li edziĝis en 1905. Post jaroj li esrtis elektita gvidanto de sindikato, krome li politikadis inter socialdemokratoj. Dum la 1-a mondmilito li atingis la rangon ĉefleŭtenanto. Li partoprenis en la revolucio en 1918, en la sekva jaro li iĝis ministro pri defendo, kie lia kunulo estis Aurél Stromfeld. Ili estris la Hungaran Ruĝan Armeon. Post falo de Hungara Sovetrespubliko li rifuĝis al Vieno, baldaŭe al Svedio. Post la 2-a mondmilito li hejmenvenis unu jaron, sed li ne povis kunlabori kun la komunistoj. Li rifuĝis al Stokholmo.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Két forradalom tüzében* (En fajro de ambaŭ revolucioj), (1923, 1946)
* *Másodszor emigrációban* (1990)
* *Böhm Vilmos válogatott politikai levelei, 1914-1949* (Elektitaj politikaj leteroj de Vilmos Böhm 1914-1949), (1997)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
**Vilmos Szirmai** [vilmoŝ sirmai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szirmai Vilmos** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Süssmann*, lia prenita familia nomvarianto estis *Szirmay* [sirmai].

Vilmos Süssmann naskiĝis la 24-an de septembro 1890 en Csobaj, li mortis pro la holokaŭsto, la datenoj ne konatas.

Biografio
---------

Vilmos Szirmai devenis el juda familio. Li komencis sian aktoran karieron en malgrandaj kabaredoj, ekde 1914 jam en signifa kabaredo, fine en 1920 jam en teatro de Újpest. Liaj sekvaj pli gravaj teatraj stacioj estis Teatro de Miskolc (1923), Teatro Renaissance, Teatro Városi (1924, 1934, 1938), Operetoteatro (Budapeŝto) (1926, 1932), Szeged, Debrecen. Ekde 1940 li estis videbla en juda teatrejo pro la kontraŭjudaj leĝoj.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare: Hamleto - Polonius
* Ede Szigligeti:
	+ *Cigány* - titolrolo
	+ *Mravcsák* – Tolonc
* Henrik Ibsen: *A vadkacsa* – Ekdal
* Carl Zeller: *A madarász* – barono Csörsz
* Ede Tóth: *A falu rossza* – Pista Gonosz
* Ferenc Herczeg: *Ocskay brigadéros* – Szörényi
* Gergely Csiky: *Nagymama* – barono Örkényi

Liaj filmaj roloj
-----------------

* *Lavina* (1921) – Bilek (ĉeĥa oficisto)
* *Az aranyember* (1936) – servisto de Brazovics

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754489
 |



* Portalo pri Biografio
**MÉREY András** (me:rei andra:ŝ)  estis hungara grafikisto kaj instruisto naskita en Kluĵo la 15-an de aŭgusto 1944 kaj mortinta en Miercurea Ciuc la 19-an de aprilo 2006.

Kariero
-------

András Mérey post kelkaj monatoj de la naskiĝo apartenis jam en la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis belartan liceon en sia naskiĝurbo, poste diplomiĝis en Arta Altlernejo Ion Andreescu. Inter 1969 kaj 1970 li instruis en Miercurea Ciuc. Pli poste li laboris kiel reklamgrafikisto. Li kreis plej ofte akvafortojn. Lia plej grava laboro estis pentro de kasona plafono de Kalvinana preĝejo (Sâncraiu) en 1994, krome li ilustris diversajn eldonaĵojn. Li ricevis premion en 1983.

Rumaniaj ekspozicioj
--------------------

* Miercurea Ciuc (1972)
* Bukareŝto (Petőfi Ház – 1973)
* Sfântu Gheorghe (1975)
* Odorheiu Secuiesc (1978)
* Kluĵo (Korunk Galéria – 1982)
* Covasna

Elektitaj ekspozicioj en aliaj landoj
-------------------------------------

* Budapeŝto, Gyula, Székesfehérvár, Kaposvár
* Stokholmo
* Pescara
* Talino
* Tokio

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
* Biografio Arkivigite je 2011-12-24 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 382111
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**DEÉSY Alfréd** [de'ĵi], estis hungara aktoro kaj filmreĝisoro. Li naskiĝis en 22-an de septembro 1877 en Deĵo kaj mortis la 19-an de julio 1961 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Alfréd Deésy en la fino de la 1890-aj jaroj estis aktoro en Koloĵvaro, Nagyvárad kaj Debrecen, poste en Budapeŝto en la Teatro Városligeti kaj Budai Színkör. En 1909 oni prezentis en Nagyvárad lian muzikteatraĵon. En 1911 li malfermis en Debrecen filmteatron sub nomo *Apollo*, kies li estis gvidanto longdaŭre. Ekde 1912 li ludis filmrolojn. En 1916 kune kun aliaj fondis la filmfabrikon *Star*, kies li iĝis ĉefreĝisoro. En 1920 li estigis memstaran entreprenon, sed fiaskis. Mallongtempe li reĝisoris en filmfabriko *Orion*, poste li trairis Vienon, kie li reĝisoris interalie la filmon pri la procezo de Sacco kaj Vanzetti (1927), kies projekciadon oni ne permesis en Hungarujo. Ekde 1931 li denove laboris en Budapeŝto. Post 1945 li ludis kiel aktoro en epizodroloj. Li reĝisoris proksimume 90 da filmoj, el kiu de pluraj li verkis ankaŭ la scenarlibrojn.

Scenarlibroj kaj reĝisoraĵoj ĉefaj
----------------------------------

* *Raszkolnyikov* (1916);
* *Éjjeli menedékhely* (1917);
* *Éva* (1919);
* *Petőfi* (1922);
* *Nem élhetek muzsikaszó nélkül* (1935);
* *Futóhomok* (1943).

Filmroloj
---------

* *Mágnás Miska* (1948);
* *Úri muri* (1949);
* *Semmelweis* (1952);
* *Gábor diák* (1955);
* *Szegény gazdagok* (1959);
* *Légy jó mindhalálig* (1960).

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon
* Magyar Sz1nházművészeti Lexikon

* Kategorio Alfréd Deésy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 304268
* GND: 1097237982
* VIAF: 121366366
* ISNI: 0000 0000 7942 9731
 |
La **Vicpreposta palaco** estas eklezia rokoka historia monumento en Eger.

Vicpreposta palaco en Eger

Historio
--------

La palaco estis konstruita en 1758. La mansardo neniiĝis pro incendio en 1827, poste oni konstruis pli simplan tegmenton. En 1908 oni renovigis la murpentraĵojn. La sekva plena renoviĝo okazis en 1980. En 2010 akvotubo rompiĝis, tial signifaj damaĝoj estiĝis. Nun en la konstruaĵo funkcias Komisiono pri Historiaj Urboj kaj kontoro pri defendado de la historiaj monumentoj, sed la posedanto estas diocezo de Eger.

La konstruaĵo
-------------

Ornamaĵo en niĉo ĉe fasado de vicpreposta palaco en Eger
La unuetaĝa palaco situas laŭ la trotuaro kaj formas U-majusklon. La enireja parto estas rizalito (do reliefas), pli supre ornama balkono estas videbla, la ferajn partojn (ankaŭ kradojn de la fenestroj) kreis Henrik Fassola. La plej supre blazonoj de Eger kaj Heves estas videblaj. Apud la enirejo estas po 1 niĉoj, ene grandaj ŝtonaj ornamaĵoj. Malantaŭ la enirejo tuj maldekstre situas la ŝtuparejo. En la unua etaĝo funkcias la ornamĉambro, kies fresko estis pentrita en 1758.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun foto
* hungare kun foto Arkivigite je 2016-03-08 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj

* Kategorio Vicpreposta palaco (Eger) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **multuniverso** aŭ **multiverso** estas la hipoteza aro da multaj eblaj universoj (interalie nia universo) kiuj kune konsistigas la tutan realaĵon. La diversaj universoj ene de la multuniverso estas nomataj **paralelaj universoj** (aŭ "alternativaj universoj", "kvantumaj universoj", "interpenetrataj dimensioj", "paralelaj mondoj", "sinsekvaj realaĵoj", "alternativaj tempolinioj", ktp). La strukturo de la multuniverso, la naturo de ĉiu universo ene de ĝi kaj la interrilato inter la diversaj konsistigantaj universoj, dependas de la specifa konsiderata hipotezo pri koncerna multuniverso.

Multuniverso estas hipotezita en kosmologio, fiziko, astronomio, filozofio, transpersona psikologio kaj fikcio, precipe en sciencfikcio kaj fantazio. La specifa termino *multuniverso* (angle *multiverse*), kiu estis elpensita en 1895 de psiĥologiisto William James estis popularigita de sciencfikcia aŭtoro Michael Moorcock. En ĉi tiuj kuntekstoj, paralelaj universoj ankaŭ estas nomitaj "alternativaj universoj", "kvantumaj universoj", "interpenetrataj dimensioj", "paralelaj mondoj", "sinsekvaj realaĵoj", "alternativaj tempolinioj", ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Kosmogonio
* Kvantuma ŝaŭmo
* Metaverso

Notoj
-----

1. ↑  En: James, William, The Will to Believe, 1895; kaj pli antaŭe en 1895, kiel citita en OED-a nova 2003 artikolo por "multiverse": "1895 W. JAMES in Internat. Jrnl. Ethics 6 10 Visible nature is all plasticity and indifference, a multiverse, as one might call it, and not a universe.")

* Kategorio Multuniverso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Vicradaj glitiloj
**Vicradaj glitiloj** (angle *inline skates*) estas rulglitiloj, kiuj havas ĉiujn radetojn lokigitaj en unu vico unu post la alia. Ili estis patentitaj en Usono dum 1953. Ili iĝis popularaj en la fino de la 20-a jarcento, kiam elvolviĝis poliuretanaj radetoj. De post, **vicrada glitado** estas sporto, kiu membriĝas en plurajn kategoriojn. En Eŭropo estas ankaŭ disvastigita vicrada glitado tra la urboj, ekzemple tra Berlino, Londono, Bratislavo ktp. Kutima nombro de radetoj ĉe vicradaj glitiloj estas kvar, vicradaj glitiloj por rapida glitado havas kvin radetojn. Ekzistas diversaj tipoj de vicradaj glitiloj, kiuj dividiĝas laŭ celo.

* vicradaj glitiloj por hokeo
* vicradaj glitiloj por libera stilo
* vicradaj glitiloj por distro
* agresivaj vicradaj glitiloj

Vid ankaŭ
---------

* Vicradaj glitiloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Vicradaj glitiloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kvadaj glitiloj (angle *quad skates*)
* Kvado
La **Mühlviertel** (prononco [**mül**firtl], laŭvorte "Mühl-kvartalo", en oficialaj nomoj ankaŭ **Mühlkreis**), estas regiono de Supra Aŭstrio kaj konsistigas unu el la kvar historiajn regionojn de la federacia lando Supra Aŭstrio, nome ties nordan kaj nordorientan parton. La regiono nomatas laŭ la riveroj *Große Mühl, Kleine Mühl* kaj *Steinerne Mühl*. La ekzaktaj nuntempaj limoj nur fiksiĝis en la 19-a jarcento, lige al tiutempa kreo de la nunaj politikaj distriktoj de la federacia lando, sed pli-malpli la teritorio ekestis en la jaro 1779, kiam la antaŭaj regionoj "Mühl" kaj "Machland" estis unuigitaj. La regiono konsistas el la distriktoj *Freistadt, Perg, Rohrbach* kaj *Urfahr-Umgebung*, kaj tradicie inkluzivas ankaŭ la partojn de la urbo Linz norde de la rivero Danubo, do la urbopartojn Urfahr, Pöstlingberg kaj St. Magdalena.

tipe monteta, alterne arbara kaj kampara pejzaĝo de la regiono

Historio
--------

Mühlviertler Hasenjagd estis nazia militkrimo kiu okazis en la regiono Mühlviertel. En februaro 1945, proksimume 500 sovetiaj kaptitoj eskapis de la Koncentrejo Mauthausen-Gusen. Lokaj civiluloj, soldatoj kaj lokaj naziaj organizoj ĉasis fuĝintojn dum tri semajnoj, murdante la plej grandan parton de ili. De la originaj 500 kaptitoj kiuj partoprenis en la fuĝeksperimento nur dek unu transvivis la Duan Mondmiliton.

Vidu ankaŭ
----------

La tri pliaj historiaj regionoj de Supra Aŭstrio estas la Hausruckviertel (nomata laŭ la montoĉeno *Hausruck*), la Innviertel (nomata laŭ la rivero Inn) kaj la Traunviertel (laŭ rivero Traun). Por la tuta regiono tre gravis kaj gravas la premonstratoj de Konvento Schlägl.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mühlviertel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Mühlviertel** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

* reta mapo pri la kvar historiaj regionoj de Supra Aŭstrio en formato PDF (1,85 MB) de la retejo DORIS
**Victoire Sidémého Dzidudu Dogbé Tomegah** (la 23an de decembro 1959) estas togolanda politikisto kiu servis kiel la ĉefministro de Togolando ekde 28 septembro 2020. Ŝi estas la unua virino de sia lando por teni la oficon.

Antaŭ ol fariĝanta kapo de registaro, Tomegah Dogbé estis antaŭe la Ministro de kulturo, manmetioj kaj junularo en la registaro de Komi Sélom Klassou kaj la Ministrara Direktoro de Prezidanto Faure Essozimna Gnassingbé .

Kariero
-------

En 2008, dum ŝi estis en la oficejo de la Disvolva Programo de Unuiĝintaj Nacioj en Benino, la Prezidento de la Respubliko Por Nyasengbe kaj Ĉefministro Gilbert Hongbo petis al Madugbe Toma administri la dosieron de la ministrio en la Ĉefministro-Ofico zorge de evoluado 

En 2010, post la reelekto de prezidanto Faure Gnassingbé, Tomegah Dogbé estis nomumita Ministro por la Disvolviĝo de Enradikiĝinta Kulturo, Junulara Laboro kaj Junulara Dungado en la dua oficperiodo de Gilbert Hongbo. Ŝi ankaŭ konservis siajn ministeriajn postenojn en la unua registaro de Kwesi Ahoomey-Zunu inter 2012-2013 kaj la dua registaro de Ahoomey-Zunu en 2013-2015. Post la prezidant-elekto de aprilo 2015, Komi Sélom Klassou anstataŭigis Ahoomey-Zunu kiel Ĉefministro la 5an de junio 2015. Klassou formis sian kabineton la 28an de junio 2015, en kiu Tomegah Dogbé daŭre retenis la ministerion de popola kulturevoluo, manmetioj, kaj junularo. 

Tuba Dogbé estis nomumita al la posteno de ĉefministro la 28-an de septembro 2020 fare de prezidanto Faure Gnassingbé post la eksiĝo de Kumi Salome Claso .

Referencoj
----------

1. ↑   TOGO: Entourage de Faure Gnassingbé (5 July 2011). Arkivita el la originalo je 2013-12-24. Alirita 6 November 2017.
2. ↑  "Journée internationale de la jeunesse: Mme Victoire Tomégah-Dogbé invite la jeunesse à prendre", *iciLome.com*.

 Arkivigite je 2017-11-07 per la retarkivo Wayback Machine
3. ↑ .  Togo's prime minister and government resign, presidency says (fr-FR) (2020-09-26). Alirita 2022-07-17.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839087
 |
La **Metroo de Omsko** (ruse *Омский метрополитен*) estis projekto en Omsko, en Rusio. Tiu metroo estus la dua metro-reto en Siberio, post la Metroo de Novosibirsko, kiu estis malfermita en la mezaj 1980-aj jaroj.

Konstruo
--------

Konstruado komenciĝis en 1992 inter stacioj *Tupolevskaja* (ruse *Туполевская*) kaj *Raboĉaja* (ruse *Рабочая*). La unuaj planoj necesigis la malfermon de la sekcio inter la metrostacioj *Marŝala Ĵukova* kaj *Raboĉaja* sur la dekstra bordo de la rivero Irtiŝo por konektiĝi al la urbocentro en la industria distrikto, kaj poste konekti la linion sur la kontraŭa flanko de Irtiŝo. Tiu linio havas longecon de 6,1 km. La averaĝa rapido devus esti 36 km/h. La antaŭvidita jara trafiko estis de 69 milionoj da pasaĝeroj. Pro la malbona financa situacio, en 2003, nur la parto inter *Tupolevskaja* kaj *Raboĉaja* estis kompletigita (sen stacioj inter ili). Tiutempe, planoj ŝanĝiĝis kaj la aŭtoritatoj decidis konekti la du bordojn de la rivero Irtiŝo per ponto.

En februaro 2014, la urba registaro de Omsko, konsiderante ke la kosto de la projekto fariĝis tro multekosta, decidis konekti la konstruitan subteran parton de la metroo kun la surtera tram-reto.
En julio 2014, kompanio Sibmost subskribis kontrakton de 84,6 milionoj da rubloj por realigi studon de dizajno cele al transformo de la projekto de metroo en tiun de malpeza fervojo (tramvojo) de 7,5 km.

Referencoj
----------

1. ↑  Omsk Metro Project
2. ↑  Omsk metro design contract awarded (International Railway Journal)

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Metroo de Omsko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Metroo
* Listo de metrooj en la mondo
* Omsk
* Tramtransporto en Omsko

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Métro d'Omsk en la franca Vikipedio.* 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rMetrooj en Rusio |
| --- |
| Metrooj | 
* Jekaterinburgo
* Kazano
* Moskvo
* Niĵnij Novgorod
* Novosibirsko
* Samara
* Sankt-Peterburgo
 |
| Leĝera metroo | 
* Volgogrado
 |
| Unurela fervojo | 
* Moskvo
 |
| Konstruataj | 
* Ĉeljabinsk
* Omsko
 |
| Konstruotaj | 
* Rostov-na-Donu
* Voroneĵ
* Saratov
* Krasnodar
 |
| Nuligitaj | 
* Krasnojarsko
* Ufa
* Permjo
* Soĉi
 |

 |
**Regin DAHL** (n. la 5-an de novembro 1918 en Tórshavn - m. la 29-an de marto 2007 en Kopenhago) estis feroa verkisto, poeto kaj komponisto.

Biografio
---------

Regin Dahl devenis de literaturema familio : lia patro estis la tradukisto Jákup Dahl. Lia propra poezio estis priskribita kiel pli moderna ol tiuj de antaŭaj feroaj poetoj. Inter la membroj de lia familio estis muzikistoj, ekzemple lia avo Georg Casper Hansen, tiel ke Dahl ankaŭ verkis kiel komponisto. Junaĝe li ne sciis, kiel transskribi liajn muzikaĵojn : li do verkis ilin nur mense, antaŭ ol ludi ilin okaze de publikaj kunveniĝoj. Li kiel komponisto kreis muzikaĵojn por 34 poemojn de Erik Axel Karlfeldt, kaj entute plenumis 450 komponaĵojn.

Fontoj
------

1. ↑  A History of Danish Literature By Sven Hakon Rossel pg 572[*rompita ligilo*]
2. ↑  The Nordic Languages: An International Handbook of the History of the North
3. ↑  Nordic Literature site

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 263214
* GND: 1053048300
* LCCN: n79055535
* VIAF: 39607894
* ISNI: 0000 0000 3111 3340
* SUDOC: 244283184
* BNF: 14501735d
* BIBSYS: 90113680
 |
Vinboteloj de modelo "Imperial" de 6 litroj, de la Vinproduktejo Viña Sastre, Hispanio.
Vinbotelo el plej populara verda vitro.
**Vinbotelo** estas botelo, ĝenerale el vitro, planita kiel ujo kiu enhavu vinon, kun la ĉefa celo faciligi ties komercigon. Ĝia dezajno kaj trajtoj faras, ke kelkaj vinoj fermentas en la botelo, dum aliaj estas enboteligitaj nur post fermentado en barelo. La norma kaj plej ofta vinbotelo enhavas volumenon de 750 ml, kaj ĝi estas produkto relative ĵusa. Vinboteloj karakteriziĝas ĉar ili havas ŝtopilon bazitan sur korko. Lastatempe por malmultekostaj vinoj, vendataj en ĉiovendejoj, populariĝis pli malmultekostaj vinujoj, kiel vaksa kartonaĵo, aŭ ŝtopiloj plastaj aŭ de aliaj materialoj. Fakuloj kaj vinŝatantoj malkonsilas tiujn rivalojn de la tradicia vinbotelo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Vinbotelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

(Hispanlingvaj)

* El tamaño si que importa...  Arkivigite je 2013-01-26 per la retarkivo Wayback Machine
* Magnum 2012 [*rompita ligilo*]
* Tipos de botellas de vino

pri la grando
* ¿Cómo influye el tamaño de la botella en el vino?
* ¿Cuántos tamaños de botellas de vino existen?
* Los tamaños más habituales de las botellas de vino
Regiono kie oni praktikas la (Madhubani) Mithilan pentroarton sur la mapo de la barata subŝtato Biharo
La **pentrarto de Mithila** aŭ la **pentrarto de Madhubani** estas stilo de pentroarto trovebla en la ebenaĵoj de norda Barato , pli precize en la regiono Mithila kaj en la ĉirkaŭaĵoj de la urbo Madhubani, ambaŭ situataj en la barata subŝtato Biharo. La ĉefaj temoj estas hinduaj diaĵoj, religiaj scenoj kaj ankaŭ reprezentaĵoj de la naturo kiel arboj, birdoj kaj aliaj bestoj el la ĉirkaŭaĵo kiel ekzemple elefantoj. Pavoj ankaŭ rolas elstare, ĉar ili estas konsiderataj simboloj de bonŝanco. Nuntempe ankaŭ Madhubani-stilaj motivoj estas uzataj dum pentrado sur kanvaso kaj papero. Tradicie virinoj pentris ilin, plej ofte sur malsekaj muroj de domoj.

Historio
--------

En la lasta kvarono de la 20-a jarcento, en Barato, «ekde 3000 jaroj, la virinoj de Mithila - kaj nur la virinoj - faras pentraĵojn dediĉitajn al la dioj kaj diinoj de la hindua panteono. Sekve de tio ne estas troigita pensi ke tiu formo de arta esprimado reflektas unu el la plej aŭtentikajn partojn de la hinda civilizacio». Por respondi al la komerca demando por tiuj artaĵoj nuntempe ankaŭ viroj faras tiujn pentraĵojn.

* Ekspozicio de pentroarto en la stilo Madhubani.Ekspozicio de pentroarto en la stilo Madhubani.
* Murpentraĵoj kun madhubani-motivojMurpentraĵoj kun madhubani-motivoj

Nepalo
------

Kvankam la stilo de tiu pentroarto originas el la barata regiono Mithila, ĝi ankaŭ retroveblas en okcidenta Nepalo ĉe la Taruoj, indiĝena popolo kiu prizorgas elefantojn. Okaze de la Aŝtimki-festivalo la Taruoj preparas bildon nomata Aŝtimki Ĉitra. Ĉi tiu festivalo festas la komunumon, kulturon kaj heredaĵon de la Taruoj.

Referencoj
----------

1. ↑  (en) Gita Wolf et Dulari Devi, *Following my Paintbrush*, Tara Books, 2011, (ISBN 978-93-80340-11-1) : ilustraĵoj de Mithila
2. ↑  (en) Upendra Takur, *Madhubani Painting*, Abhinav Publications, 2003, (ISBN 978-81-7017-156-0)
3. ↑  Yves Véquaud, *The Art of Mithila. Ceremonial Paintings from an Ancient Kingdom*, Londres, Thames & Hudson, 1977, paĝo : angle « *For about three thousand years, the women – and only the women – of Mithila have been making devotional paintings of the gods and goddesses of the Hindu pantheon. It is no exaggeration, then, to say that this art is the expression of the most genuine aspect of Indian civilization* ».
4. ↑  (en) *Madhubani Painting Arkivigite je 2019-05-04 per la retarkivo Wayback Machine*, Madhubani.nic.in, la 1-an de majo 2019.
5. ↑  (en) Sanjib Chaudhary, *Ashtimki, an ancient form of tharu wall painting Arkivigite je 2021-05-30 per la retarkivo Wayback Machine*, ECS Nepal, n-ro 199, junio 2018

Vidu ankaŭ
----------

Arto de Barato

* Kategorio Mathila pentroarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**BORBÁS Vince** [pr. borba:ŝ] estis hungara botanikisto naskiĝinta en Ipolylitke la 29-an de julio 1844 kaj mortinta en Koloĵvaro la 7-an de julio 1905.

Kariero
-------

Vince Borbás studis en Budapeŝto kaj ekde 1871 li estis asistanto pri botaniko en la Universitato Budapeŝto. Inter 1872 kaj 1902 li instruis en la ĉefreala lernejo de Budapeŝto. Ekde 1898 li iĝis titolita eksterordinara profesoro. En la lernojaro 1874–75 li laboris en Berlino ĉe Alexander Braun kaj en Innsbruck ĉe Anton Kerner. Ekde 1902 li iĝis profesoro pri plantsistematiko de la Universitato Koloĵvaro kaj direktoro de la Botanika Ĝardeno de Cluj-Napoca. Inter 1870 kaj 1905 li publikis 874 studojn, priskibis kvazaŭ 2000 plantojn kaj donis nomojn al ili.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Vince Borbás en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 318910
* GND: 117620637
* LCCN: no2013070743
* VIAF: 89104778
* ISNI: 0000 0000 7820 0804
* SUDOC: 147867495
* NKC: jx20121106002
 |
**Victor TAUSK** [viktor taŭsk] (ankaŭ Viktor) estis aŭstra neŭrologo, psikiatro, studento kaj kolego de Sigmund Freud. 

Victor Tausk
Victor Tausk  naskiĝis la 12-an de marto 1879 en Hungara reĝlando en Zsolna (nuntempa Žilina en Slovakio). Li mortis la 3-an de julio 1919 en Vieno.

Biografio
---------

Victor Tausk devenis el juda familio. Li abiturientis en Kroatio en Varaždin, poste en 1897 li komencis frekventi universitaton en Vieno. En 1900 li edziĝis (ankaŭ li ŝanĝis la religion al katolikismo), post 2 jaroj li akiris advokatan diplomon. En 1904 li translokiĝis al Mostar kaj li havis advokatajn laborojn. En 1908 le eksedziĝis, sed poste li leterumis kun la eksedzino kun du filoj. En la sama jaro li translokiĝis al Vieno, kie li konatiĝis kun Sigmund Freud, fine Tausk plulernis en la universitato helpe de Freud. En 1915 li iĝis psikiatro en la armeo. En 1919 post kiam li paŝis eksteren de la ombro de Freud, Tausk publikigis signifan artikolon pri iluzio kaj skizofrenio. En la sama jaro li sinmortis.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 526731
* GND: 119045036
* LCCN: n82093878
* VIAF: 56731436
* ISNI: 0000 0000 2725 5450
* SUDOC: 052459861
* BNF: 119706677 12641452w, 119706677
* NDL: 00621546
* BIBSYS: 90572889
 |
Victoria Lines proksime al Mġarr
Mapo, kie videblas la murego
La ***Victoria Lines*** (angle: linioj de Viktorino) estas ĉ. 10,25 kilometrojn longa fortikaĵo sur la insulo Malto.

Historio
--------

Tra la insulo Malto de Fomm-ir Rih (okcidente) al Fort Madliena (oriente), troviĝas geologia fosego, kiu disigas la kamparan nordon de la dense loĝita sudo. Laŭ tiu linio, la malta ordeno, kiu regis super la insularo ekde 1530, konstruis ĉirkaŭ 1722 kelkaj gvatturoj kaj protektejoj por soldatoj.

Kiam la angloj okupis Malton en la jaro 1800, oni iom post iom forgesis tiujn konstruaĵoj. Sed post kiam en 1875 tri fortikaĵoj estis konstruitaj laŭ la fosego, oni ekligis la malnovajn turojn per murego. En la jaro 1897 tiuj konstrulaboroj estis finitaj kaj honore al la reĝino Viktorino, kiu tiam festis sian 60-an tronjubilaron, ĝi estis nomita *Victoria Lines* (linioj de Viktorino).

La celo de la murego estis protekti la loĝantojn kontraŭ malamikaj atakoj, sed oni neniam sciis ĉu ĝi funkciis, ĉar pro la brita mararmea supereco, neniam okazis serioza atako.

Ekde 1907 ĝi tute perdis sian signifon. La *Victoria Lines* ruiniĝis iom post iom. La 27-an de aŭgusto [1998] ĝi estis - unue provizore - enlistigita en la Mondan Heredaĵon de UNESKO.

Turismo
-------

La plej multaj turistoj kaj eĉ multaj maltanoj ne sciis dum longa tempo, ke tiu murego ekzistis. Tiuj, kiuj konis ĝin, ofte opinis ĝin kampdisiga muro, kiel la kamparanoj konstruis ilin ĉirkaŭ siaj kampoj.
Nur pro pluraj televidelsendoj en la 1990-aj jaroj kaj la agado de UNESKO la plej multaj homoj konsciis pri la historia signifo de la *Lines*. Ekde tiam oni tute liberigis la fortikaĵon kaj parte renovigis ĝin. En kelkaj lokoj eblas promeni sur la supera parto de la murego.

En escepte bona stato troviĝas tri kilometrojn longa parto inter Nadur kaj Falka Gap, kiun oni nomas *Dwejra Lines*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Victoria Lines en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Die Chinesische Mauer Maltas* (la ĉinia murego de Malto) - ĉe WEB.de Arkivigite je 2008-05-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Oficiala enlistigo sur la ttt-ejo de UNESKO

Koordinatoj: {{{2}}}
**Vince Weninger** [veninger], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Weninger Vince** estis hungara ekonomikisto, instruisto, membro (korespondanta en 1860) de Hungara Scienca Akademio.

Vince Weninger
Vince Weninger  naskiĝis la 30-an de aprilo 1834 en Pest (urbo). Li mortis la 29-an de majo 1879 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Vince Weninger frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Buda. Post lernado li ekinstruis en privata lernejo. En 1858 li instruis plu en ĵus fondita komercista akademio. En la sekva jaro li ricevis postenon en asekura firmao. En 1867 li ricevis postenon en la ministerio. Post 2 jaroj li laboris jam en Vieno same en la ministerio. Inter 1871-1874 li havis gravan postenon en MÁV. Li ricevis unuafoje premion.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Minő pénzünk lesz?* (Kian monon ni havos?), (1858)
* *Politikai, azaz felsőbb polgári és kereskedelmi számtan* (1861)
* *Az egyszerű és kettős könyvvitel* (1863)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero W kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero W kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-01-12 per la retarkivo Wayback Machine


* Kategorio Vince Weninger en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**György Dora** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dora György** estas hungara filma produktoro, altlerneja instruisto.

György Dora naskiĝis en 1969 en Vác.

Biografio
---------

György Dora maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1987, en la sama jaro li atingis la unuan lokon en konkurso pri deklamistoj. Jam pli frue ekde 1986 li studis en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto). Lia ĉefinstruisto estis Sándor Bodnár. En 1991 li ricevis aktoran statuson en la teatrejo. Post 2 jaroj li kune kun 2 reĝisoroj fondis eldonejon, kiu estis kunigita al alia firmao en 1995. Li partoprenis en produktado de ses cent televidaj programoj, kie oni kuiris manĝaĵojn. En la jaroj 1997-1998 li produktis reklamajn filmojn, poste jam distrajn filmojn. Ekde 2021 li instruis en Universitato de Pécs.

Liaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* *Vörös vurstli* (1992)
* *Rendőrsztori* (televida serio, 2002) - Gyuri; ankaŭ scenaristo kaj produktisto

Liaj scenejlibroj (elekto)
--------------------------

* *Európa expressz* (1999); ankaŭ produktoro
* *Szerelem első látásra* (2017)

Liaj filmaj produktaĵoj (elekto)
--------------------------------

* *Szőke kóla* (2005)
* *ZooKids - Mentsük meg az Állatkertet!* (2011)
* *Login* (2013)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* [*rompita ligilo*]
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769943
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
**Videmala** [bideMAla] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Aliste, en la okcidento de la provinco, angule kun plej nordorienta Portugalio. *Videmala* estas etimologie rilata al la mallonga rivero Malo. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villanueva de los Corchos kaj Videmala, okupas totalan areon de 25,82 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 141 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 36 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Fornillos de Aliste, Samir de los Caños, Vide de Alba, Castillo de Alba, Brandilanes, Bermillo de Alba, Castro de Alcañices, Pino del Oro kaj Cerezal de Aliste.

La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al Carbajales, poste al Alcañices.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluetas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, popola arkitekturo, piedirado laŭ Jakoba Vojo, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754646
 |
Artikolo el la gazeto *Salt Lake Tribune* pri la kaptado de Richard McCoy en 1972.
**Richard MCCOY, Jr.** (naskiĝis la 7-an de decembro 1942 - mortis la 10-an de novembro 1974) estis usona aerpirato.

La 7-an de aprilo 1972, kvar monatojn post la simila aerpiratado fare de D. B. Cooper, Richard McCoy (sub la pseŭdonimo "James Johnson") eniris la flugon United Airlines 855 dum halto en Denvero (Koloradio), kaj donis al la aerstevardino koverton titolitan "Pirat-instrukcioj", en kiuj li petis kvar paraŝutojn kaj 500 000$. Li cetere ordonis al la piloto surteriĝi en San Francisko, kaj mendis kerosenkamionon por la aviadilo. La aviadilo estis Boeing 727 kun aerŝtuparo, kiun McCoy uzis por fuĝi. Li portis falsan grenadon (fakte paperpremilon) kaj malplenan pistolon. McCoy lasis sian manredaktitan mesaĝon en la aviadilo, sed ankaŭ fingrospurojn sur magazino, kiun li legis. FBI poste uzis tiujn spurojn por certe identigi lin.

Polico ekis enketon pri McCoy post informo obtenita de la utaha aŭtovoja patrolisto Robert Van Ieperen, kiu estis amiko de McCoy. Post la piratado de Cooper, McCoy ŝajne rimarkis al la policisto, ke Cooper estus devinta peti 500 000$ anstataŭ 200 000$. Van Ieperen opiniis, ke tio ja estis stranga koincido, kaj tial avertis FBI. Edzo kaj patro de du junaj infanoj, McCoy estis mormona instruisto por dimanĉa katekismo, kaj tiam studadis juron en la universitato Brigham Young. Li estis konita kiel veterano de la Vjetnama milito, eksa piloto de helikoptero kaj amatora paraŝutisto.

La 9-an de aprilo, post konfirmo per analizo de lia fingrospuroj kaj skribmaniero, McCoy estis arestita por la piratado de la flugo 855. Iom koincide, McCoy estis unu el la pilotoj de la helikopteroj, kiuj partoprenis al la serĉado de Cooper en Vaŝingtonio. En lia hejmo, polico malkovris paraŝuton kaj sakon plenan je 499 970$. McCoy klamis, ke li estis senkulpa, sed estis kondamnita kaj enkarcerigita dum 45 jaroj. En karcero, McCoy profitis el la facila alirebleco al la dentistejo, kaj fabrikis falsan pistolon el denta pasto. Li kaj aliaj malliberuloj tiel sukcese fuĝis en aŭgusto 1974, ŝtelante rubkamionon kaj ĵetante ĝin sur la ĉefportalon de la malliberejo. FBI ne antaŭ tri monatoj retrovis McCoy en Virginio. La fuĝanto pafis kontraŭ la policistoj, kaj la agento Nicholas O'Hara replike devis mortigi lin.

Referencoj
----------

1. ↑
2. 1 2 3  Krajicek, David. The D.B. Cooper Story: The Copycats. Arkivigite je 2008-01-02 per la retarkivo Wayback Machine Crime Library.
3. ↑  "Skydiver Held as Hijacker; $500,000 Is Still Missing", Associated Press, 1972-04-10.
4. 1 2  "Skydiver Held as Hijacker; $500,000 Is Still Missing", Associated Press, 1972-04-10.
**Vincent-Jakub Dunin-Marcinkieviĉ** (4-a de februaro 1808 -29-an de decembro 1884) - belorusa dramisto, poeto, teatra kritiko, fondisto de nacia dramo kaj teatro.

Biografio
---------

Naskiĝis en bieno Panjuŝkaviĉi (apud Babrujsk) en nobela familio. Finis lernejo en Babrujsk (1824). Studis en Peterburga universitato (laŭ aliaj informoj en Vilna universitato) je medicina fakultato, kiu ne finis pro manko de monoj. De 1827 laboris kiel oficisto. En la jaro finis ŝtatan servon, aĉetis bienon Ljucinka (apud Ivjanec), kie komencis lia kleriga, literatura kaj teatra agadoj, kaj trapasis ĉiujn sekvajn jarojn de vivo. Dum Januara ribelo estis akuzita en disvastiĝo de "malbonaj por registaro" ideoj. Li estis arestita, estis sub juĝesploro, poste estis liberigita sub polica observado.

Verkoj
------

Verkis beloruse kaj pole. Komence verkis operaj libredoj, el kiuj konservis nur apartaj. En la jaro 1846 en Vilno estis presita lia unua teatraĵo "Kamparulino" ("Idilio", estis surscenigita en la jaro 1852). Verkis poeziaj verkoj, versaj noveloj kaj rakontoj - "Hapon" (1855), "Kupala" (1856), "Historioj kaj rakontoj de Navum" (1857). Verkis same pollingvaj verkoj: "Dibenita familio" kaj "Slavoj dum 19-a jarcento" (1856). En la jaro 1859 tradukis en belorusa lingvo poemon de Adam Mickiewicz "Sinjoro Tadeo". Fondis teatran trupon - unua belorusa teatro, kiu ludis en Lucinka, Minsk, Babrujsk kaj en aliaj lokoj. Dum la jardekoj 1860-1870 verkis komedioj "Pinska nobelaro" kaj "Svatado". Liaj verkoj estis eldonitaj plejparte nur post morto de aŭtoro.
Prilaboris en belorusa literaturo novajn ĵenroj: versaj novelo kaj rakonto. Same estas agnoskanta kiel fondisto de belorusa nacia dramo.
Komencante verki, li kontraŭstaris kun samaj malfacilaĵoj kiel aliaj samtampaj verkistoj - manko de regula belorusa lingvo (mankis vortaroj kaj gramatikoj). Malgraŭ tio, li foriris de dialektaj limoj, kaj orientiĝis al komunaj lingvaj rimedoj (komencis uzi formoj de vortoj, uzeblaj en diversaj regionoj de Belorusio).

Literaturo
----------

* Кісялёў Г. Спасцігаючы Дуніна-Марцінкевіча. - Мн. 1988.
* Навуменка І. Вінцент Дунін-Марцінкевіч. - Мн. 1992.

* Vincent Dunin-Marcinkieviĉ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Vincent Dunin-Marcinkieviĉ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 391713
* GND: 118876333
* LCCN: n86023581
* VIAF: 84219054
* ISNI: 0000 0001 1680 2911
* SUDOC: 16894782X
* BNF: 11293014x
* BIBSYS: 99068333
* NKC: js20020805887
 |
Logotipo de VAR.
En futbalo, la **video asistado al arbitracio** estas videomekanismo kiu permesas al **arbitraciistoj** (en angla *Video Assistant Referees* aŭ **VAR**) interveni en iuj situacioj de arbitracio. Ofta esprimo «video-arbitracio» estas netaŭga, ĉar la fina decido revenas al la centra arbitraciisto.

Historio
--------

La videohelpa arbitracio estis uzita por la unua fojo en oficiala matĉo organizita de FIFA la 14an de decembro 2016, dum la duonfinalo de la Mondpokalo de la kluboj de FIFA inter la Atlético Nacional kaj la Kaŝima Antlers fare de la hungara arbitraciisto Viktor Kassai. Surbaze de la bildoj kiujn li povis konsulti, li povis decidi penalon.

La videohelpa arbitracio povas interveni en kvar situacioj nur, kun la celo de minimuma interfero por maksimuma profito:

* Golo (validigita aŭ ne);
* Penalo (fajfita aŭ ne);
* Rekta ruĝa karto (jes aŭ ne);
* Por kontroli la identecon de ludanto sankciita.

Vidu ankaŭ
----------

* VAR


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803200
 |
La vorto **posteno** en ĝenerala lingvouzo estas estimata ofico, asignita al iu persono. Krome en specifa armea lingvouzo temas pri la loko, kie soldatoj estas starigitaj, por ion gardi aŭ batali kontraŭ iu.

En la ĝenerala lingvouzo temas pri laborloko, de kiu oni atendas, ke ĝi en kontentiga maniero sekurigas la necesajn vivokondiĉojn de la postenulo kaj ke tiu persono siavice kontentige plenumas la funkciojn ligitan al la ofico. 

La verbo **postenigi** koresponde signas la agon doni (asigni) novan postenon al persono - kaj en la ĝenerala kaj en la specife armea vortuzoj.

Temaj citaĵoj el la Proverbaro Esperanta
----------------------------------------

|  |
| --- |
|  |
|  | 

|  |
| --- |
| **„** Multaj el ili fariĝis maljunaj sur sia posteno Z **"** |

 |

|  |
| --- |
|  |
|  | 

|  |
| --- |
| **„** Anĝelo postenas ĉirkaŭ tiuj, kiuj lin timas kaj li ilin savas Z **"** |

 |

Krome, sen esperantlingva finaĵo, la vorto **Posten** ankaŭ signas la ŝtatajn poŝtajn entreprenojn de Svedio, de Norvegio kaj de la Alandaj insuloj, aŭtonoma svedlingva regiono, kiu apartenas al Finnlando. 

* Posteno en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**György Orbán** [djordj orbAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Orbán György** estis hungara fizikisto, profesoro.

György Orbán  naskiĝis la 24-an de decembro 1903 en Budapeŝto. Li mortis la 23-an de novembro 1977 en Budapeŝto.

Biografio
---------

György Orbán frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1925. Post siaj studoj li laboris en fizika instituto en Pécs, kie doktoriĝis en 1929. Li estis nomumita privata profesoro en Universitato Erzsébet en 1934. Inter 1941-1943 li instruis en instituto en Debrecen, kie li ricevis la instruan rangon eksterordinara profesoro. Depost 1943 li havis postenon en Budapeŝto en medicina instituto. En 1950 li establis laboratorion, kiun poste li gvidis. En 1952 li kandidatiĝis. En 1956 li estis nomumita docento kaj katedrestro en Universitato Lajos Kossuth, kie li instruis ĝis la emeritiĝo en 1968. Intertempe li studvojaĝis al Vieno, Heidelberg, Berlino. Li okupiĝis dum sia plena aktiva periodo pri Ikso-radioj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Váltakozó áramok elektromos ingerhatásairól* (1929)
* *Küzdelem a zaj ellen* (1942)
* *Fizika* (1951) - studenta lernolibro
* *Röntgensugárzás* (1954)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 553826
* VIAF: 162395994
* ISNI: 0000 0001 1165 5887
 |