recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatoj: 47° 24′ 55″ N 4° 02′ 32″ O﻿ / ﻿47.41528 °N, 4.04222 °O﻿ / 47.41528; 4.04222 (mapo)

**Beauvilliers** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 92 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Beauvilliers etendiĝas sur 6.21 km², kaj havis 92 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo Dominique Hudry, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Beauvilliers apartenas al la kantono de Quarré-les-Tombes, kies ĉefurbo estas Quarré-les-Tombes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Quarré-les-Tombes
**Bebington** estas urbeto en metropola distrikto Wirral de Anglio, Britio. Historie parto de la graflando *Cheshire*, la loĝloko situas ok kilometrojn sudokcidente de Liverpool kaj iom sude de Birkenhead, borde de la rivero Mersey ĉe la orienta flanko de la duoninsulo *Wirral*. La loĝantaro inter la jaroj 2001 ĝis 2011 kreskis de 13 720 al 15 768.

En la urbeto situas interalie la katolika mezlernejo *St John Plessington Catholic College*.

la loka kirko Sankta Andreo

Bebington en kinarto
--------------------

La sporta stadiono de Bebington estis la kulisto de la prisporta kineja filmo *Chariots of Fire* de 1981, kies samnoma gvida muzikaĵo de la greka komponisto Vangelis multfoje uziĝis ankaŭ en aliaj kinejaj filmoj. La stadiono en la filmo bildigis la ĉefan stadionon de la Somera Olimpiko 1924 en Parizo. Strata lanterno en la korto de la kirko Sankta Andreo estis la inspiro de lanterno kiu havas signifon en la filmaro Kronikoj de Narnio de C. S. Lewis.

* Kategorio Bebington en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ipeľ** (hungare *Ipoly*) estas rivero en Slovakio kaj ankaŭ kreas slovak-hungaran limon je pli ol la duono de sia longeco.

Geografio
---------

Ipeľ elfontas en montaro Volovské vrchy ne malproksime ĉe Lom nad Rimavicou, de komenco fluas suden, ĉe Veľká nad Ipľom atingas slovak – hungaran limon, poste malantaŭ Kováčovce turniĝas okcidenten preteras Balažské Ďarmoty, Šahy, Kubáňovo ĉe denove turniĝas suden kaj ĉe Chľaba enbuŝas en Danubon. La longeco de la rivero estas 232,5 km kaj 140 km kreas la limon inter Slovakio kaj Hungario. Entuta klinigo estas 596m. Trafluo ne estas malsama kaj ŝanĝiĝas laŭ jarsezono. Averaĵa traflukvanto estas 21m³/s (ĉe buŝo), ĝia riverbaseno estas 551 km².

Proprecoj
---------

* **Gravaj enfluoj**: Štiavnica, Krupinica, Kamenica.
* **Gravaj ĉebordaj urboj**: Szécsény (iama loko de parlamentado), Balassagyarmat (iama departementa ĉefurbo), Ŝahy.
* **Pontoj**: dum la Hungara Reĝlando funkciis 47 pontoj. Dum naskiĝo de Ĉeĥoslovakio ili estis detruitaj. Nuntempe estas 4 pontoj.
* **Akvonivelaj indikiloj**: Holisa, Slovenské Darmoty, Balassagyarmat, Nógrádszakál.

Protektado
----------

De iniciativo de naturprotektantoj de ambaŭ landoj estis kreita organizaĵo Ipeľská únia (hungare Ipoly unio) kiu celas protekti riveron kaj lia ĉirkaŭaĵon.

Dum 1970-aj jaroj sur la slovaka flanko estis febra reguligo de riverfluejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Distriktoj de Slovakio
* Regionoj de Slovakio
* Listo de slovakaj riveroj

* Kategorio Ipeľ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 108079
* GND: 4212358-6
* LCCN: sh85067866
* VIAF: 9054156565709123500000
* NKC: ge476214
 |
**DEMÉNY Károly** (deme:nj) estis hungara poŝta ĝeneraldirektoro, sportgvidinto naskita en Temeŝvaro la 28-an de majo 1859 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de septembro 1932.

Kariero
-------

Károly Demény enpaŝis la servon de poŝto en 1882, de 1895 ĝis 1919 li estis poŝtdistrikta direktoro. Li enkondukis en la poŝtservon la biciklon kaj la aŭton. Li iĝis fama kiel eminenta organizinto de la hungara poŝto. En 1895 li gajnis la tenisĉampionecon de Hungario. Li estis organizinto, gvidinto de pluraj sociaj unuiĝoj kaj sportorganizaĵoj. Li estis prezidanto de Budai Torna Egylet (BBTE), (Gimnastika Unuiĝo de Buda) de Budapeŝto, vicprezidanto de la Országos Testnevelési Tanács (Landa Konsilantaro pri Korpedukado) kaj kiel ŝtatsekretario li estis unu el la direktistoj pri la sportpolitiko de reĝimo Horthy.

Verkoj
------

* *A posta, telegráf és telefon hazai és világútja* (Bp. 1914);
* *Az elemi iskolai testnevelés alapelvei* (Bp. 1918);
* *A Bp.-i Budai Tornaegylet 60 éves története 1689–1929* (Bp. 1929);
* *Az iskolai testnevelés jövő feladatai* (Bp. 1937).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**ENDRE Károly** estis rumanuja hungara poeto, tradukisto naskita en Temeŝvaro la 27-an de aprilo 1893 kaj mortinta samloke la 7-an de februaro 1988.

Biografio
---------

Károly Endre finis en 1910 en sia naskiĝurbo la Superan Komercan Lernejon; estis tekstilfabrika oficisto en Budapest, ekde 1914 bankoficisto en Temesvár, en 1916 li iĝis soldato, en 1919 fabrikoficisto. Ekde 1920 ĝis 1949 li estis ĉefsekretario de komerca intereskorporacio, ekde 1949 ĉeflibrotenanto de socialistaj grandkomercaj unuoj, poste revizoro en Temesvár ĝis 1957. En 1919 li estis kunulredaktoro de Ébredj!, en 1920 de Szemle. En 1924-25 li estis la redaktoro de ŝercgazeto Fajankó sub kaŝnomo *Andreas*. Ekde 1919 li estis ano de la Arany János Társaság de Temeŝvaro, ekde 1946 ĝia ĉefsekretario. Li estis ano de la komenco de la Erdélyi Helikon íróközösség kaj de KZST ekde 1929.

Ĉefaj verkoj
------------

* *Az ember, aki járva jár*, v. Bp. 1922;
* *Az ember a csillagok alatt*, v. Temesvár, 1947;
* *Válogatott versek, Bk. 1957;*
* *A felszabadulás rapszódiái*, v. Bk. 1959;
* *Elégiák és rapszódiák*, v. Bk. 1962;
* *Endre Károly legszebb versei* [előszó Majtényi Erik], Bk. 1964;
* *Versek, gyűjteményes kiad. [bev. Méliusz József], Bk. 1965;*
* *Őszutóm versei*, Temesvár, 1972;
* *Görzi elégiák*, életregény versben, Bk. 1978;
* *Periandrosz*. Verses dráma öt felvonásban, előjátékkal Hérodotosz történeti könyvei nyomán, Bk. 1982;
* *Örök megújhodás*, cikkek, útijegyzetek, emlékezések, Bk. 1988.

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
**Károly Esztergályos** [kAroj estergAjoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Esztergályos Károly** estas hungara reĝisoro, scenaristo, altlerneja instruisto. Lia pli juna fratino estis Cecília Esztergályos, lia unua edzino estis Vera Venczel, la dua Krisztina Deák.

Károly Esztergályos naskiĝis la 19-an de majo 1941 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Károly Esztergályos akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1965. Liaj plej gravaj instruistoj estis Félix Máriássy kaj Károly Makk. Li estis reĝisoro de la Hungara Televizio inter 1965–2002. Li ankaŭ instruis en la altlernejo inter 1975–1992. Li ricevis premiojn inter 1974-2012. Li edziĝis trifoje, la dua kaj tria edzino naskis unufoje.

Liaj teatraj reĝisoraj laboroj (elekto)
---------------------------------------

* Molière: Tartufo (1988)
* Jenő Heltai: *A tündérlaki lányok* (2004)
* Lajos Zilahy: Printempo de Morto (teatra versio, 2013)

Liaj filmaj reĝisoraj laboroj (elekto)
--------------------------------------

* *Találkozás* (1962)
* *Orosz asszony* (1973)
* *Nóra* (1986)
* *István király* (1992)

Liaj scenarlibroj, samtempe reĝisoro (elekto)
---------------------------------------------

* *Paradicsomi játékok* (1968)
* *Kaputt* (1974)
* *A bukás* (1986)
* *Feltámadás Makucskán* (1995)
* *Szégyen – Töredék a huszadik századból* (2010)

Lia libro
---------

* *Meztelen képernyő. A TV aranykora* (2005)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Andrea Balázs

Fontoj
------

*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 731363
* GND: 137755589
* LCCN: nb2006026353
* VIAF: 81898024
* ISNI: 0000 0000 7884 7827
 |
**László Kandó** [lAslO kandO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kandó László** estis hungara pentristo, karikaturisto, altlerneja instruisto.

László Kandó  naskiĝis la 14-an de junio 1886 en Budapeŝto, li mortis la 22-an de oktobro 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Kandó akiris diplomon en akademio en Parizo, sed somere li pentradis en Artistkolonio (Nagybánya). Lia plej grava franca instruisto estis Jean-Paul Laurens. En 1912 li aliĝis al Artistkolonio (Kecskemét). Dum la 1-a mondmilito li estis armea pentristo. Dum la pacaj tempoj li pentradis portretojn kaj pejzaĝojn, sed li estis vaste konata, kiel karikaturisto. En 1933 li ekinstruis en Hungara Belarta Altlernejo, kie li estis rektoro en 1943 kaj inter 1945–1947.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* ekde 1907
* 1921-22 Budapeŝto (kolektaĵa)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Asztali csendélet
* Műteremsarok
* Férfifej
* Tóparti táj
* Tájkép
* Tátralomnic

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Nándor Balaskó
* Gyula Metykó
* Zoltán Rákosy
* Lajos Szabó (pentristo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-03-13 per la retarkivo Wayback Machine
Situo de Beaux Arts Village en Kantono King, kaj de la kantono en Vaŝingtonio
**Beaux Arts Village** (*Belarta Vilaĝo*, [bozarc']) estas malgranda urbeto en Kantono King, Vaŝingtonio, Usono. Ĝin ĉirkaŭas la multe pli granda urbo Belvjuo. Ĉiu posedanto de hejmo en Beaux Arts estas membro de organizaĵo "Western Academy of Beaux Arts", artista organizaĵo al kiu apartenis la fondintoj, kiuj establis la vilaĝon kiel artistan kolonion en 1908. La vilaĝo estas la plej malgranda municipa organizaĵo en Kantono King, havinte nur 307 loĝantojn en 2000 kaj 299 en 2010. La loĝantoj estas plejparte riĉaj sed liberalaj: la meza enspeznivelo rangas 5a el 522 lokoj en la ŝtato, sed 63% el ĝiaj balotoj estis por John Kerry en 2004.

"Western Academy of Beaux Arts" proprietas la lagbordon en la vilaĝo, rezervante ĝin por la membroj kaj iliaj gastoj.

La oficiala retejo de la vilaĝo estas Town of Beaux Arts Village.

* Kategorio Beaux Arts Village (Vaŝingtonio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**László Juhász** [lAslO juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Juhász László** estis hungara arkitekto pri internaj spacoj, altlerneja instruisto.

László Juhász naskiĝis la 16-an de septembro 1906 en Budapeŝto, li mortis la 30-an de junio 1978 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Juhász akiris diplomon en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Kaesz kaj Lajos Kozma (arkitekto). En 1927 li aliĝis al kulturrondo de Lajos Kassák. Post la diplomo li laboris en pluraj arkitekturaj atelieroj. En la 1930-aj jaroj li havis altan postenon en kooperativo pri meblaroj. Dum la socialismo li aranĝis ekspoziciojn kaj redaktis revuon. Li instruis en la Industriarta Altlernejo inter 1950-1957 (lastfoje kiel docento), poste li pensiuliĝis. Li ricevis ekspoziciajn aŭ konkursajn premiojn.

Elektitaj internaj spacoj
-------------------------

* vendejego Fenyves en Budapeŝto
* partoprenoj en diversaj hoteloj, hospitaloj, kafejoj

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Új magyar iparművészet felé* (1940, kun aliaj)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-03-19 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 696147
* GND: 140378596
* VIAF: 103900057
 |
**Minsaigo** (民際語) estas termino en la Japana Esperanto-movado. Ĝin kreis supoze Miyamoto Masao en la 1980-aj jaroj.

Minsaigo estas kunmetita vorto el *min* (民, popolo aŭ civito) + *sai* (際, inter) + *go* (語, lingvo) koncernanta internacian lingvon kiu siavice estas tradukita kiel **Kokusaigo**, 国際語 = *koku* (国, nacio) + *sai* (際, inter) + *go* (語, lingvo).

Oni uzas ĝin diverssignife kaj ne ekzistas konkreta konsento pri la signifo kaj la difino de la vorto. Tamen ŝajne la Japanaj Esperanto-movadanoj uzas ĝin por Esperanto prefere al *internacia lingvo* kiu en Japanio nuntempe pensigus pri la angla lingvo (tiel la movadanoj konsideras).

Iuj tradukas la vorton Minsaigo kiel **transnacia lingvo** aŭ **transpopola lingvo**, tamen aliaj simple tradukas ĝin kiel **internacia lingvo**.

Ekzemploj
---------

Jen estas ekzemploj de klarigo per la vorto *Minsaigo* pri Esperanto por ne-esperantistoj kaj komencantoj.

* Esperanto estas *Minsaigo* prefere al internacia lingvo.
* *Minsaigo* estas lingvo per kiu popoloj komunikas reciproke trans etnoj kaj landoj.

Bibliografio
------------

* Miyamoto Masao, *Komunikado en la tera epoko: Esperanto kiel transnacia lingvo* 日本エスペラント図書刊行会 ISBN 4-930785-50-2
Historio > Romio > Imperiumo < Romia juro < Juro

---

**Imperiumo** (latine, *imperium* "ordonpovo") estis la potenco koncedita de romia ŝtato al armeestroj.

Romia Respubliko
----------------

Leĝo de Romia Senato koncedis imperiumon al diktatoro, konsulo aŭ pretoro. Per imperiumo, armeestro rajtis:

* voki popolon en armeon.
* organizi kaj regi tiun armeon
* aresti civitanojn. Dum milito, imperiumanto decidis je vivo kaj morto, kion simbolis la *fasces*.
* fari traktatojn.

La imperiumo ne efikis interne de la kerno de Romo.

Romia imperio
-------------

Julio Cezaro akiradis potencojn kaj titolojn. Li estis nomumita en -47 dumviva imperiumisto kaj, en -44, dumviva diktatoro. Tiel li finis la distribuecon de potenco en la romia ŝtato.

Laŭ romia tradicio, reĝoj estis la fremdaj regnestroj aŭ la fiaj tiranoj de romia monarĥio. Oni rumoris, ke, en la tago de lia morto, Cezaro estis nomumota reĝo (*rex*) de la Senato. Tamen, la komploto, kiu murdis lin, baris tiun eblon.

La posteuloj de Cezaro ne uzis la titolon "reĝo" sed ankaŭ prenis al si la ĉefajn titolojn kaj postenojn. La romia imperiestro estis samtempe la ĉefa imperiumisto (*imperator*), la ĉefa religiestro (*Pontifex Maximus*), la ĉefa senatano (*princeps senatus*), ĉefa juĝisto kaj ĉefa cenzoro. Tiel la titolo *imperator* ŝanĝis signifon de "generalo" al "imperiestro", kaj *imperium* eksignifis imperio

Vidu ankaŭ: diktaturo, Rubikono

Eksteraj ligiloj
----------------

*
Urbodomo de Carnation
Situo de Carnation en Kantono King
Centra oficejo de la Snokvalmia Tribo
**Carnation** estas urbeto en Kantono King, Vaŝingtonio, Usono. En 2010 la usona censo nombris 1 786 loĝantojn en Carnation. Ĝia poŝtkodo estas 98014, kaj ĝiaj kodoj laŭ la usonaj normoj FIPS kaj GNIS estas 53-10215 kaj 1530825 respektive.

Historio
--------

Carnation eksetliĝis en 1865, kaj municipiĝis en 1912 sub la nomo Tolt (nomo de la apudfluanta rivero Tolt). La nomon oni ŝanĝis al "Carnation" en 1917, por honori/reklami la tiean esplorbienon de la laktaĵfirmao Carnation, nun filio de Nestlé; en 1928 oni re-nomis ĝin "Tolt", kaj en 1951 denove "Carnation".

En la urbo situas la sidejo de la Snokvalmia popolo.

Historiaj konstruaĵoj
---------------------

Inter la oficiale registritaj historiaj vidindaĵoj en Carnation estas Entwhistle House kaj la Halo de IOOF/Agloj.

* Entwhistle HouseEntwhistle House
* Halo de Ordoj IOOF kaj AglojHalo de Ordoj IOOF kaj Agloj

Citaĵoj
-------

1. ↑   Censa faktotrovilo. Arkivita el la originalo je 2012-02-26. Alirita 2012-06-27.
2. ↑  Usona Komisiono pri Geografiaj Nomoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala urba retejo
**Károly Fekete** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fekete Károly** estis hungara kalvinana pastro, episkopo, altlerneja instruisto.

Károly Fekete naskiĝis la 8-an de januaro 1960 en Kisvárda.

Biografio
---------

Károly Fekete maturiĝis en kalvinana gimnazio en Debrecen en 1978, poste denove en 1982 en muzika mezlernejo. Lia muzikilo estis orgeno. Intertempe li ankaŭ ekinstruis en kurso por kalvinanaj kantoroj en 1979 (li estis kursestro en 1990). Li akiris teologian diplomon en Kalvinana Teologia Akademio de Debrecen en 1988, poste li estis pastro en Kalvinana kirkego (Debrecen). Li pastriĝis oficiale en 1992. Li ankaŭ instruis en la Teologia Akademio kiel asistanto (l989-1992), lektoro (1992-1996), docento, ankaŭ katedrestro (1996), profesoro (2010-), fine inter 1997-2005 kaj depost 2011 rektoro. Intertempe en 1995 li akiris sciencan gradon (Ph.D.) en teologia instituto en Cluj kaj li habilitiĝis en 2009 en la Kalvinana Universitato Gáspár Károli. En 2014 li estis nomumita episkopo. Li ricevis premiojn inter 2004-2014.

Elektitaj libroj
----------------

* *Jakab apostol levelének magyarázata* (1994)
* *Egyházunk egyik ébresztője: Makkai Sándor* (2001)
* *Tudománnyal és a hit pajzsával - Válogatott Makkai-tanulmányok* (2008)
* *A Heidelbergi Káté magyarázata* (2014)

Lia disertaĵo
-------------

* *Makkai Sándor gyakorlati teológiai munkássága* (1997, 2000)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 683211
* GND: 1097249115
* LCCN: n96123466
* VIAF: 6669234
* ISNI: 0000 0000 4530 552X
 |
**László Kapolyi** [lAslO kapoji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kapolyi László** estis hungara inĝeniero, politikisto, ministro, ekonomikisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1985), membro de Rusa Scienca Akademio.

László Kapolyi  naskiĝis la 7-an de junio 1932 en Újpest. Li mortis la 29-an de novembro 2014 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Kapolyi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Budapeŝto inter 1950-1954, fine li plulernis en universitato de Miskolc. Li eklaboris jam en 1951, inter 1953-1976 li havis postenon en minejo de Tatabánya. Li iĝis vicministro en 1976, inter 1983-1987 ministro. En 1980 li ekinstruis en universitato en Budapeŝto kaj ankaŭ en Bostono. Inter 2002-2010 li estis parlamentano, en 2010 li estis la plej riĉa parlamentano. Li okupiĝas precipe pri krudmaterialoj kaj energioj. Li ricevis premiojn inter 1977-2006.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Bányabiztosító szerkezetek hatásának vizsgálata* (1967)
* *Bevezetés az ipari rendszerelméletbe* (1977)
* *Mineral Resources: A System Analytical and Functional Approach* (1987)
* *A nagy transznacionális egyesített energetikai rendszerek működésének megbízhatósága és hatékonysága* (1996)
* *Komplex gazdasági rendszerek modellezése és elemzése* (2006)

Fontoj
------

* biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 444978
* GND: 170421473
* LCCN: n81137362
* VIAF: 94706962
* ISNI: 0000 0000 8401 9286
* SUDOC: 031853641
* BNF: 12299128g
* BIBSYS: 90254303
 |
**Languilla** [lanGIlja] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, apude al la provinco Sorio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. La loknomo *Languilla* estas komprenebla etimologie kiel aludo al la proksima loĝloko Langa de Duero (Sorio), de kie plej verŝajne venis reloĝantoj aŭ almenaŭ havis rilaton dum la jarcentoj.

Languilla en la provinco Segovio.
Romanika pordego de la preĝejo de Sankta Mikaelo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Languilla kaj Mazagatos kaj okupas totalan areon de 26,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 70 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 500 el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 99 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Maderuelo, Aldealengua de Santa María, Langa de Duero (Soria), Fuentecambrón (Soria), Alconada de Maderuelo, Riaguas de San Bartolomé, Ayllón kaj Corral de Ayllón.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la *Comunidad de villa y tierra de Ayllón*.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Mikaelo kun belega romanika pordego.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769584
 |
**Döbrököz** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Dombóvár.

Iama fortikaĵo en Döbrököz
Preĝejo de Döbrököz
Panoramo de Döbrököz

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 43  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.4217/18.2463
* Loĝantaro: 2160
* Poŝtkodo: 7228
* Telefonprefikso: 74

Situo
-----

Döbrököz situas sur ebenaĵo, laŭ rojo Kapos, fine de sakovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Dombóvár. Tiu lasta urbo troviĝas 9, Tamási 29, Szekszárd 44 kilometrojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1309, tiutempe estis tie terfortikaĵo. Komence de la turka erao en la fortikaĵo 800 da soldatoj servis. La turkoj okupis ĝin kune kun la vilaĝo. En 1712 la vilaĝo refondiĝis. La judoj estis deportitaj en 1944.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, kuracejo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* impona novromanika katolika Preĝejo Emeriko de Hungario (Döbrököz) de 1902
* restaĵoj de la fortikaĵo

Famuloj
-------

En Döbrököz naskiĝis dirigento Emil Laskó.

* Kategorio Döbrököz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Loko de la provinco de Cáceres en Hispanio
**Gata** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *gateños*. La censita populacio en 2008 estis de 1.702 loĝantoj.

Situo
-----

Gata estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata al kiu donas nomon, je altitudo de 637 m. La surfaco de ties teritorio estas de 94,18 km². Ĝi estas en la suda deklivo de Jañonas 1367 msm, kronata de kverkoj, pinoj, kaŝtanarboj kaj ornamita de rokoj de granito, meze de mozaiko de olivarbaroj tra kie trapasas la pura rivero de la Rivera de Gata.

Toponimio
---------

Ĝi estis nomata *Catóbriga* de la romianoj kaj *Albaranes* de araboj.

Demografio
----------

|  |
| --- |
| **Demografia evoluo de Gata (Cáceres) inter 2001 kaj 2006**
 |
| **2001** | **2002** | **2003** | **2004** | **2005** | **2006**
 |
| 1879 | 1846 | 1800 | 1796 | 1753 | 1729 |

Historio
--------

Kruco de la Ordeno de Alcántara
Ĝia historio estas markata de la luktoj de la Reconquista, la grava rolo de la Ordeno de Alcántara, de fortikaĵoj kiel tiu de Almenara, de juraj procezoj kontraŭ la Senjorlando de Santibáñez el Alto, ĝis kiam vilaĝiĝis libere en 1341. La Kastelo de Almenara estas atestilo de la epoko de luktoj: havis pentagonan turon kaj defendan ĉirkaŭmuron, hodiaŭ estas en ruinoj; ĝi estas proksime de la vilaĝo, sed iom for, kaj kompreneble sur monto.

Abraham Zakuto estis sefarda juda matematikisto, astronomo kaj historiisto. Post la morto de la episkopo de Salamanko, lia protektanto, Zakuto devis serĉi novan protektanton kaj translokiĝis en 1485 el Salamanko ĝis Gata, kie li venis al la servo de Juan de Zúñiga y Pimentel, lasta superulo de la Ordeno de Alkantaro, protektanto ankaŭ de Antonio de Nebrija. Li verkis tie inter aliaj, la verkon "Traktaĵo de la influoj de la ĉielo". Pro foresto de granda biblioteko, Zakuto devis verki parkere dum sia restado en Gata.

Komence de la 19a jarcento la vilaĝo insurekciis kontraŭ la reĝimo napoleona.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado.

Notoj
-----

1. ↑   Martín Manuel, Marciano (2010). Abraham Zacuto, astrólogo de Don Juan de Zúñiga. Sevilla: Renacimiento. p. 67.
2. ↑   Martín Manuel, Marciano (2010). Abraham Zacuto, astrólogo de Don Juan de Zúñiga. Sevilla: Renacimiento. p. 72.
Piero del Pollaiolo, ***Prudento***  (1470)
La **prudento** estas unu el kvar kardinalaj virtoj, laŭ la koncepta kaj prihomscieca sistemado de la okcidenta filozofio ekde la antikva epoko greka-romia.

Ĝenerale la prudento estas virto, kiu dispozicias la intelekton al sagaca kaj preciza analizo pri la reala mondo ĉirkaŭa kaj instigas la racion al la kompreno pri sia vera bono en ĉiu cirkonstanco de la reala mondo, per elekto pri la iloj adekvataj por ĝin plenumi.

La prudento estas la "senpera normo de la agado", rimarkigas Tomaso de Akvino spurante Aristotelon. Ĝi konfuziĝas nek kun la timideco aŭ la timo, nek des malpli kun la hipokriteco aŭ ŝajnigo. Ĝi estas latine metaforigita per *auriga virtutum* (kaleŝestro de la virtoj): ĝi, fakte, direktas la ceterajn virtojn provizante ilin per regulo kaj mezuro. Estas la prudento kiu tuje gvidas la juĝon de la konscienco; la prudenta homo decidas kaj ordonas sian konduton per tia juĝo. Danke al tiu virto – prudento – oni aplikas la moralajn principojn al la apartaj kazoj senerare
kaj superas la dubojn pri la bono plenumenda kaj pri la malbono evitenda.

En la platona filozofio, prudento estas vortigita per "saĝo", kaj estas virto de la racia animo.

Foje konfuziĝas prudento kaj singardeco: dum **prudento** estas kapablo antaŭvidi kaj eviti la erarojn aŭ danĝerojn de la vivo , **singardeco** estas atento, prizorgo, detenemo pri siaj agoj aŭ paroloj por eviti malbonon (Vd en ReVo). 

Franca proverbo:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Prudento estas patrino de sekureco. **"** |

 |

Alegorio de la Prudento en la tombo de Francisko la 2-a, duko de Britanio.

Prudento kaj kaj homaj iniciatoj
--------------------------------

Kutime la prudento estas konsiderata en la rilatoj de la konscienco kun la morala leĝo kaj ĝia aplikado en la diversaj cirkonstancoj, sed ĝi etentiĝas ankaŭ al elekto de ĉiuj aferoj de la vivo en kiuj estas postulata honesteco kaj akordo inter konscienco kaj aktivecoj. Do, prudento intervenas, aŭ devas esti allasita interveni, ankaŭ en rilatoj kun la proksimuloj kaj en, ekzemple, ekonomiaj aferoj kaj en ĉiuj kazoj en kiu estas riskata damaĝo.

Vidu ankaŭ
----------

* Justiculino
* Morala konscienco
* Natura juro
* Saĝo
* Singardeco

Prudento, pentraĵo de Luca Giordano

Bibliografio
------------

* Sankta Tomaso de Akvino, *Summa Theologica',' "Dua parto de la dua parto"*
* Katolikaj enciklopedioj:
	+ 
	+ Arkivigite je 2014-07-09 per la retarkivo Wayback Machine
	+

Aliaj projektoj
---------------

Kathopedia 

* Kategorio Prudento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Prudento en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Gatibu** estas eŭsklingva rokmuzikgrupo el Gerniko en la provinco Biskajo, Eŭskio (Hispanio). La vorto "Gatibu" kiu nomigas la muzikgrupon estas eŭska vorto kiu signifas *Mallibera*. La grupo naskiĝis ĉirkaŭ Alex Sardui (ekskantisto de Exkixu) en la somero de 2002. La gitarojn ludas Haimar Arejita, la drumon Gaizka Salazar kaj la basgitaron Mikel Caballero.

La lingvo kiun ili uzas por kantado estas la biskaja dialekto de la eŭska lingvo kaj ne la 'batua' (unuigita) kiu estas la uzata de la plimulto de la eŭsklingvaj muzikgrupoj. Pro tiu ĉi malbremso defende de la biskaja eŭska ili ricevis multajn premiojn kaj menciojn kaj de institucioj kaj de kulturaj asocioj.

Ĝia unua disko aperis en 2002 kaj titoliĝis *Zoramena* («Frenezeco»). La disko estis surbendigita kun la diskeldonejo Oihuka en la studioj de Iñaki Antón (Extremoduro kaj Platero y Tú) en Muxika (Biskajo). Per tiu ĉi unua disko ili havis grandan sukceson pro la kanzonoj «Musturrek sartunde», kiu estis varme akceptita de la eŭska publiko kaj ricevis la premion 'Egaztea' pro la plej bona kanzono de la jaro 2003. La disko ricevis la kunlaboron de Fito Cabrales (de Platero y Tú kaj Fito y Fitipaldis) kaj de Roberto Iniesta (kantisto de Extremoduro) kiu amplekse kantis en la eŭska.

En la jaro 2005 estis lanĉita duan albumon titolita *Disko Infernu* («Inferna Disko»), kun titoloj kiaj «Inpernuaren ate joka» («Frapante la Inferpordon») aŭ «Gogoratzen zaitut» («Mi memoras vin»).

Nuntempe, la muzikgrupo havas densan agendon je turneoj de pli ol cent koncertoj en preskaŭ ĉiuj anguloj de la eŭska teritorio.

Gatibu-anoj
-----------

* Alex Sardui - Voĉo
* Haimar Arejita - Gitaro
* Mikel Caballero - Basgitaro
* Gaizka Salazar - Drumo

Muzikaĵoj
---------

* *Zoramena* (Oihuka, 2002)

1. Musturrek sartunde
2. Bilusik
3. Mila doinu aidien
4. Lorak eskeintzen
5. Urepel
6. Librea naz
7. Ihes
8. Ez dago barroterik
9. Zoramena
10. Ez dot sinisten

* *Disko Infernu* (Oihuka, 2005)

1. Inpernuen ate joka
2. Besoak zabalik
3. Gaur gure gaba da ta
4. Gerra gogoa
5. Doniene
6. Hara honien
7. Ifer haixien semie
8. Pozarren zu barik
9. Gogoratzen zaitut
10. Egunon (Buna diminitrea)

* *Laino guztien gainetik, sasi guztien azpitik* (Baga-Biga, 2008)

1. Bang-bang txik-txiki bang-bang
2. Eztanda Egin Arte
3. Ure Dakar Zeruek
4. Bizitzeko Gogoa
5. Nor Zara Zu?
6. Pailazo
7. Zoragarrixori
8. Apirilaren 27
9. Zeu, Zeu, Zeu!
10. Hitz Artien Galdute

* Kategorio Gatibu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**György BÁRDY** [djordj bArdi], hungare **Bárdy György,** Esperante **Georgo Bárdy** estis elstara hungara aktoro.

György Bárdy
György Bárdy naskiĝis la 26-an de majo 1921 en Kispest kaj mortis la 27-an de majo 2013 (92‑jara).

Biografio
---------

György Bárdy frue eklaboris en teatro en 1945. Poste li apartenis al diversaj budapeŝtaj trupoj. Inter 1959-1962 li estis forigita el Nacia Teatro (Budapeŝto) pro "ofendo de la socialisma moralo", poste li laboris, kiel arbaristo 3 jarojn. En Teatro de Kecskemét li denove aktoradis, baldaŭe li revenis al Budapeŝto, kie ne nur en teatroj, sed ankaŭ en Hungara Radio kaj en Hungara Televizio li ricevis taskojn. Li ricevis diversajn premiojn ekde 1991.

György Bárdy edziĝis dufoje, lia unua edzino Margit Bárdy estis disidento de la Hungara revolucio de 1956, lia dua edzino naskis filinon.

Roloj (elekto)
--------------

* 26 kinejaj filmoj inter 1948-2006, ekzemple En Eŭropo ie, 1948; Surveturo, 1955; *Szegénylegények* (Malriĉaj fraŭloj), 1966; *Egri csillagok* (Steloj de Eger), 1968, Malvarmaj tagoj, 1966; *János vitéz* (Johano la Brava), 1973
* 46 televiziaj filmoj inter 1959-2009, ekzemple *Linda* (serio), 1989; *Patika* (Apoteko) (serio), 1995; *Kisváros* (Urbeto), serio, 1999
* diversaj teatraĵoj, ekzemple Ferenc Molnár: *Liliom* (Lilio); Imre Madách: La Tragedio de l' homo; Arthur Miller: Morto de la agento; William Shakespeare: Romeo kaj Julieta; Jaroslav Hašek: Ŝvejk;

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio György Bárdy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 396760
* VIAF: 121393933
* ISNI: 0000 0000 7954 6751
 |
**László Hunyady** [lAslO hubjadi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hunyady László** estas hungara fiziologo, profesoro, membro (korespondanta en 2010, ordinara en 2016) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea (2012).

László Hunyady  Arkivigite je 2014-04-23 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 23-an de marto 1959 en Szombathely.

Biografio
---------

László Hunyady post lernado li elektis las sciencan branĉon fiziologion. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1992, li doktoriĝis en 2000 antaŭ la akademio. Li instruas en la medicina universitato en Budapeŝto atinganta la profesorecon en 2004. Inter 2006-2012 li estis vicdekano, en la studjaro 2012 li estis vicrektoro. Li esploris en Usono kaj Britio. Li ricevis premiojn inter 1995-2007.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Activation of sodium-proton exchange is not a prerequisite for Ca2+ mobilization and aggregation in human platelets* (1987)
* *The ligand binding site of the angiotensin AT(1) receptor* (1996)
* *Az 1-es típusú multiplex endokrin neoplasia klinikai tünetei, diagnózisa és kezelése. A genetikai vizsgálatok hazai tapasztalatai* (2005)
* *Angiotensin II-induced activation of central AT1 receptors exerts endocannabinoid-mediated gastroprotective effect in rats* (2014)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2014-04-23 per la retarkivo Wayback Machine
**Elemér KISS** [kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss Elemér** (naskiĝis la 21-an de aprilo 1944 en Somlószőlős), estas hungara politikisto, ministro, advokato, juristo.

Biografio
---------

Elemér Kiss frekventis gimnaziojn en Pápa kaj Budapeŝto inter 1958 kaj 1962, poste Sciencan Universitaton pri Eötvös Loránd, kie li akiris diplomon en 1968. Li komence laboris en juĝejo, poste ekde 1969 en diversaj ministerioj. En la 1970-aj jaroj li frekventis politikan altlernejon. En la jaroj 1989 kaj 1990 li estis subministro pri kabineta konsilio, poste subministro pri medio kaj evoluo jam en Kabineto Antall. Ekde 1991 li estis advokato, sed inter 1994 kaj 1998 li denove estis subministro pri ĉefministra oficejo en Kabineto Horn, poste li denove estis advokato. En la jaroj 2002 kaj 2003 li denove transprenis la ĉefministran oficejon kiel ministro. Li abdikis pro skandalo, ĉar lia advokata oficejo ricevis ŝtatajn taskojn. Li denove laboras plu kiel advokato.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Hatályos Jogszabályok Gyűjteménye 1945-1987* (1988) - kunlaboranto
* *Hatályos Jogszabályok Gyűjteménye 1945-1990* (1991) - redaktoro
* *A szövetkezeti törvény magyarázata* (1997)
* *Az ország kielégítő kormányzásának akadályai* (2009)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2011-12-22 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj: 24° 57′ N 10° 10′ O﻿ / ﻿24.950 °N, 10.167 °O﻿ / 24.950; 10.167 (mapo)

**Gat** (arabe غات, latinliterigo laŭ DMG *Ġāt*, ofte ankaŭ latinliterigata *Ghat*) estas urbo de 5 000 loĝantoj (takso de 2010) en la sudokcidento de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto Gat. La havena urbo situas lime al la teritorio de Alĝerio, kaj apartenas al la historia regionego Fezano. 

La urbo estas precie loĝata de tuaregoj. Longe ĝi estis stacio de la transsahara komerco, kaj lige al tio ankaŭ estis grava metilabora centro - aparte konatis la forĝejoj de glavoj. La potenculoj de la Otomana Imperio, kiuj ekde la mezo de la 16-a jarcento estis konkerintaj la marbordan nordon de Libio, nur 300 jarojn poste, meze de la 19-a jarcento, konkeris ankaŭ la tre foran urbon Gat. Kaj ankaŭ la koloniisma armeo de Italio konkeris la urbon nur en 1930, longe post kiam ĝi jam kontrolis la marbordan nordon de la lando. Post la revolucio de Libio en 1980 la tiam 12 000 urbaj loĝantoj forlasis la historian urbocentron, post kiam la libia registaro proksime konstruigis novajn loĝejarojn kun bona akvoprovizo.

La loko estas bona baza restejo por ekskursoj en la montara kaj dezerta regiono *Akkakus*, en kiu ekzistas multaj rokaj pentraĵoj.
**László Kabos** [lAslO kaboŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kabos László** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Friedszám*.

László Friedszám naskiĝis la 22-an de majo 1894 en Bükkösd, li mortis la 1-an de marto 1937 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Kabos maturiĝis en Pécs en mezlernejo, poste li aliĝis en Pécs al teatra kompanio de Béla Füredi. Liaj sekvaj pli gravaj teatrestroj estis laŭvice József Nádassy En Szabadka, György Kürthy, Mihály Fekete (aktoro), László Gróf kaj Menyhért Gulyás. Li plej longe estis aktoro en Nagyvárad kaj Kecskemét. Li batalis dum la 1-a mondmilito, ankaŭ vundiĝis, militkaptitiĝis, fine en 1916 li apartenis al ŝanĝitaj kaj vunditaj militkaptitoj. En 1919 li edziĝis. Ekde 1924 li apartenis al malgranda teatra trupo, krome li kontribuis poemojn, novelojn, eseojn. Li mortis pro tuberkulozo, sed li estis entombigita en Kecskemét.

Liaj roloj (elekto)
-------------------

* Lev Tolstoj: *Élő holttest* - Fedja (ĉefrolo)
* Kálmán Mikszáth:
	+ *Vén gazember* titolrolo
	+ *Noszty-fiú esete Tóth Marival* - Bubenyik
* József Katona: *Bánk bán* - Tiborc
* en:Anne Nichols: en:Abie's Irish Rose - Salamon Lévy

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758557
 |



* Portalo pri Biografio
**IPÓ László** (ipo:) estas rumanuja hungara pentristo naskita en Felsőboldogfalva la 4-an de marto 1911 kaj mortinta en Cristuru Secuiesc la 22-a de marto 1991. Li estis la patro de geologo László Ipó.

Biografio
---------

László Ipó la mezlernejon finis en Cristuru Secuiesc (1926), kie lia majstro estis Gerő Daday. Tie estis lia unua ekspozicio (1936). Li partoprenis la distriktajn eskoziciojn en Târgu Mureş kaj Miercurea Ciuc (1953–67). Li laboris ankaŭ en la Artistkolonio de Lăzarea (1981). El liaj oleopentraĵoj li havis ekspozicion en Székelykeresztúri Múzeum (1982). Li pentris portretojn pri Lajos Kelemen (1944), László Tompa (1955), Sándor Tomcsa (1961), Dénes György (1970), István Molnár (1976), Elek Benedek (1979).

Bibliografio
------------

* Szécsi András: I. L. hetvenéves. Új Élet 1981/6. –
* Györffi Kálmán: "Azután már jobb volt". I. L. képei előtt. Előre 1983. jún. 30.

Fonto
-----

* Artportal.hu Arkivigite je 2011-12-22 per la retarkivo Wayback Machine
**Döme Skuteczky** [ŝkutecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Skuteczky Döme,** slovake **Dominik Skutecký** estis hungarlandana, poste ĉeĥoslovaka (komprenu: slovaka) pentristo. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Skuteczky Dávid*, liaj familiaj nomvariantoj estis *Skutezky, Skutetzky*.

Döme Skuteczky  naskiĝis la 14-an de februaro 1849 (laŭ alia informo la 9-an de februaro 1850) en Gajár (Hungara reĝlando, nuntempa Gajary en Slovakio), li mortis la 13-an de marto 1921 en Banská Bystrica (Ĉeĥoslovakio).

Slovaka memortabulo pri Döme Skuteczky

Biografio
---------

Döme Skuteczky studis en la lernojaro 1866 en Akademio de Belartoj de Vieno, en la sekvaj du jaroj en simila lernejo de Venecio. Post siaj studoj li studvojaĝis al Florenco kaj Munkeno. Inter 1873 kaj 1876 li estis portretisto en Vieno, poste li denove estis en Venecio, fine ĝismorte en Besztercebánya. En 1885 li ricevis bronzan, en 1896 kaj 1905 orajn medalojn. Li pentradis plej ofte portretojn kaj ĝenrojn. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Vieno (1875, 1888)
* Arthalo Budapeŝto ekde 1877, memorekspozicio en 1923

Elektitaj portretoj
-------------------

* MemportretoMemportreto
* VirinoVirino
* GrafinoGrafino
* VirinoVirino
* ViroViro

Elektitaj ĝenroj
----------------

* 
* 
* 
*

Memorigiloj
-----------

* slovaka memortabulo en Banská Bystrica

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* germanlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Döme Skuteczky en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616377
* GND: 124715028
* VIAF: 8328531
* ISNI: 0000 0000 5540 5030
* ULAN: 500066652
* RKD: 72961
* NKC: mzk2006343239
 |
**Cubase** estas MIDI-sekvencilo kaj cfereca sonprilabora programaro evoluigata de la firmao Steinberg ekde 1989. Plia ofte uzata nomo por tiaspeca programaro estas „aŭdio/MIDI-sekvenzilo".

La programaro ofte estas uzata en sonregistrejoj, sed ankaŭ eniris en malgrandajn privatajn sonregistrejojn. Cubase aŭ Nuendo tie formas la centron de produktadmedio. La esence pli multkosta proponas – krom ĉiuj eblecoj de Cubase – ankoraŭ pliampleksigitajn funkciojn por la sinkronigo de filmoj kaj pro tio estas uzata por la postsurbendiga produktado, sed ankaŭ por nuraj muzikregistraĵoj. Por povi funkcii glate, la komputilo, sur kiu laboras Cubase, bezonas interfacojn eksteren. Por la registrado kaj reproduktado de sonmaterialo oni bezonas sonkarton, eble kun rapida ASIO-pelilo. Por registrado de MIDI-datenoj taŭga interfaco devas esti konektita ĉe la komputilo. Per MIDI tiam eksteraj songeneriloj (ekz. sinteziloj) samkiel MIDI-enigiloj (kutime klavarilo, sed ankaŭ MIDI-gitaro, MIDI-regilo aŭ similaĵo) povas esti konektitaj.

Literaturo
----------

* Erol Ergün: Cubase SX/SL in der Praxis. Die neue Generation der MIDI/Audio-Musikproduktion, Medien GmbH 2005, ISBN=978-3-9378-4122-9, 3-a eldono, Bergkirchen
* Ingo Lackerbauer: Jetzt lerne ich Cubase SX. Starterkit für Ihr digitales Musikstudio. Verlag Markt+Technik 2003, ISBN=978-3-8272-5807-6, München/Germanio
* Holger Steinbrink: *Cubase Praxis Guide* (3. Auflage inkl. Cubase 4.1), audio-workshop.de, Fachskript
* Werner Feindert, Gavin Lucas: *Hands On Cubase Volume 1-4*, deutsche Lernkursreihe auf DVD
* Steinberg Autorenteam: Cubase SX/SL Die Referenz 3, m. CD-ROM, itp-Verlag 2005, ISBN=978-3-8266-1560-3

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Cubase en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de produktanto Steinberg: Cubase 5 Arkivigite je 2009-07-21 per la retarkivo Wayback Machine
* dhoop.de, datenbanko por plikapabligo de Cubase
**Elena KONDULAINEN** (ruse *Елена Кондулайнен*, la 9-an de aprilo 1958 en Leningrada provinco) estas aktorino, kiu komencis sian karieron en Sovetunio kaj akiris grandan popularecon dum la perestrojko. En 2002 ŝi ricevis la titolon de merita artisto de la Rusa Federacio.

Vivo
----

Elena Kondulainen naskiĝis en familio de finna deveno. Post fino de lernejo ŝi studis en la Instituto de Prezentartoj en Leningrado kaj diplomiĝis en 1983. Post diplomiĝo, Kondulainen komencis aktori en teatro en Leningrado.

Dum siaj studoj, ŝi estis fotita en sia unua filmo. Ŝia granda sukceso estis en la filmo "100 tagoj antaŭ la ordono", en kiu ŝi estis fotita tute nuda, kaj tiu sceno okazis unuafoje en sovetia kino. Kiel rezulto, ŝi ricevis la titolon "sekssimbolo de Sovet-Unio" ĉefe dum la 1990-aj jaroj.

Dum ŝia kariero Kondulainen ludis en proksimume 40 filmoj sed estis nekapabla reprodukti la sukceson kiun ŝi havis komence de sia kariero.

Elena Kondulainen estis edziĝinta kvar fojojn kaj havas du filojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Elena Kondulainen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Elena Kondulainen ĉe Interreta filma datumbazo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 817358
* LCCN: no2016141776
* VIAF: 8834147907518379210003
 |
**György Bálint** [djordj bAlint], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bálint György** estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro, voĉoaktoro. Lia origina familia nomo estis *Beck*.

György Beck  naskiĝis la 20-an de januaro 1906 en Budapeŝto, li mortis la 16-an de aŭgusto 1995 en Budapeŝto.

Biografio
---------

György Bálint frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo en 1927, sed li jam havis stipendion en 1925 en Teatro Renaissance. Post la diplomo liaj pli gravaj teatraj stacioj estis: 

* Nova Teatro (Budapeŝto) (1927–1929)
* Teatro Csokonai (Debrecen) (1929–1930)
* ĉeĥoslovakiaj teatroj en Košice kaj Užhorod por la hungara minoritato (1930–1935)
* Teatro Belvárosi (1935–1938).

Post la 2-a mondmilito li estis ankaŭ reĝisoro de Teatro Madách (1946–1948), en la sekva jaro li estis en Teatro Ifjúsági. Inter 1948 kaj 1951 li instruis en la Teatra Akademio, poste li estis nomumita teatrestro de Nacia Teatro (Szeged). Li estis membro de Nacia Teatro (Pécs) (1953–1957), Teatro Szigligeti (Szolnok) (1957–1959), Teatro Kisfaludy (1959–1960, 1966–1969), Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1960–1963), Teatro Gárdonyi Géza (1963–1966). Li ricevis premion en 1995.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Imre Kálmán: *Ördöglovas* - Metternich
* Henrik Ibsen: *Vadkacsa* - Graaberg

Elektitaj kinaj filmaj roloj
----------------------------

* *A szív szava* (1937)
* La atestanto (1969)
* *Jelbeszéd* (1974)
* *Kék Duna keringő* (1992)

Elektitaj televiziaj filmaj roloj
---------------------------------

* *Az ember tragédiája* (1969)
* *A peleskei nótárius* (1975)
* *Lenkey tábornok* (1985)

Elektitaj reĝisoraĵoj
---------------------

* Ŝekspiro: Romeo kaj Julieta
* George Bernard Shaw: *Mrs Warren's Profession*

Dubladaj roloj
--------------

* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de John Horsley kaj aliaj

Lia libro
---------

* *Színészekről szól* (1941)

Noto: ŝajnas, li estis judo, sed la fontoj ne menciis ĝin.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
La **Gatuna Akvobaraĵo** estas granda akvobaraĵo sur la rivero Chagres en Panamo, ĉe la urbo Gatun. La akvobaraĵo, konstruita inter 1907 kaj 1913, estis ŝlosila elemento de la Panama Kanalo; ĝi eltenas la artefaritan Gatunan Lagon, kiu siavice portas ŝipojn dum 33 km el ties trafiko tra la Istmo de Panamo. Aldone, hidroelektra centralo ĉe la akvobaraĵa stacio generas elektron kiu estas uzata por funkciigi la kanalajn kluzojn kaj alian ekipaĵon de la kanalo.

La konstruado de tiu akvobaraĵo estis granda inĝenierada atingo, duaranga nur post la paralela elfosado de la Kulebra Tranĉo; je la epoko de la konstruado, tiu akvobaraĵo estis la plej granda akvobaraĵo en la mondo, kaj la Lago Gatuno estis la plej granda baraĵlago en la mondo.

Panoramo de la Gatuna Akvobaraĵo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gatuna Akvobaraĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *History Of The Panama Canal*, de Ira E. Bennett
* *The Panama Canal*, de Colonel George W. Goethals

Koordinatoj: 9° 16′ N 79° 56′ U﻿ / ﻿9.267 °N, 79.933 °U﻿ / 9.267; -79.933 (mapo)
Koordinatoj: 49° 54′ 46″ N 18° 33′ 19″ O﻿ / ﻿49.91278 °N, 18.55528 °O﻿ / 49.91278; 18.55528 (mapo)

**Prstná** (pole *Pierstna*, historie pole *Piersna*, germane *Prstna*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Petrovice u Karviné en distrikto Karviná. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordoriente de Petrovice u Karviné. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 173 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 540 loĝantoj.

**Prstná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,67 km².

Historio
--------

La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1448. Inter la unuaj posedantoj de Prstná apartenis inter la jaroj 1573 ĝis 1592 Jiří Pilar z Plhu kaj post li lia filo. En la jaro 1796 vendis la vilaĝon Jan Larisch-Mönnich al Vojtěch Gussnar z Komorné, por ke li ricevu ĝin post kelke da jaroj reen. Jan Larisch-Mönnich proprumis ĝin ĝis parcela reformo farita post la unua mondmilito.

En oktobro 1938 Prstná estis aneksita de Pollando kaj sekve okupita de nazioj, de kiuj ĝi estis liberigita la 1-an de majo 1945 fare de Ruĝa Armeo.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 406 |
| 1880 | 448 |
| 1890 | 472 |
| 1900 | 502 |
| 1910 | 680 |
| 1921 | 633 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 530 |
| 1950 | 519 |
| 1961 | 468 |
| 1970 | 441 |
| 1980 | 453 |
| 1991 | 443 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 419 |
| 2011 | 545 |
| 2021 | 540 |

Memorindaĵo
-----------

En Prstná estas empira kastelo kun pejzaĝa parko konstruita fine de la 18-a jarcento de Vojtěch Gussnar, en la jaro 1893 fariĝis posedanto de la kastelo Jindřich Larisch-Mönnich. En la jaro 1978 komencis ties ampleksa rekonstruo kaj en la jaro 1999 ĝi estis redonita al restituantoj. En la kastelo estas stila vinejo.

Rilataj temoj
-------------

* Marie Louisa grafino Larisch-Wallersee

Pluaj fotoj
-----------

* Herbejoj kaj arbaroj ĉirkaŭ PrstnáHerbejoj kaj arbaroj ĉirkaŭ Prstná
* Eksa ĉeĥa-pola limpasejo proksime de Prstná kaj Jastrzębie-ZdrójEksa ĉeĥa-pola limpasejo proksime de Prstná kaj Jastrzębie-Zdrój

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Petrovice u Karviné (4) |
| --- |
| Dolní Marklovice ~ Petrovice u Karviné ~ Prstná ~ Závada |

 |
**György Bezerédj** [djordj bezerEdj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bezerédj György** estis hungara juristo, departementestro, parlamentano, reĝa kortega konsilisto. Lia nobela antaŭnomo estis *bezerédi,* lia filino estis Amália Bezerédj.

György Bezerédj
György Bezerédj  naskiĝis en 1779 en Vámoscsalád, li mortis la 23-an de septembro 1863 en Kissennye.

Biografio
---------

György Bezerédj frekventis gimnazion en Szombathely, poste li akiris juran diplomon en Pozsony en 1798. Li lernis ankaŭ francan, latinan, italan lingvojn, krome li ŝatis muzikadi. Li havis diversajn postenojn (notario de Vas (historia departemento), departementestro de Vas, ĉefnotario de Veszprém (historia departemento), kortega konsilisto). Li estis nomumita subpalatino en 1827, post 2 jaroj juĝejestro de Kőszeg. Li estis ankaŭ parlamenta deputito. En Zsennye li kreis arboreton.

Liaj kontribuoj
---------------

* *Oratio ad principem Ludovicum a Battyán comitatus Castriferrei haereditarium supr. comitem...* (1796)
* latinlingva membiografio

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografieto (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)

* Kategorio György Bezerédj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)