recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Paket Radio** estas metodo transigi datojn en amatora radio kaj en CB-radio. La datoj estas senditaj kiel "paketoj" kun maksimume po 255 bajtoj. Longa mesaĝo estas distranĉita en paketojn. 
Datoj kutime estas tekstoj, sed ankaŭ simplaj bildoj povas esti sendataj.

Ĉiu paketo estas identigita per

* sendanto
* celo, ricevanto
* sinsekva numero

Je la ricevanto ĉiuj paketoj, kiuj estis distranĉitaj je la sendanto, estas denove kunmetitaj sinsekve laŭ la paketa numero. Se paketo mankas aŭ enhavas eraron, la ricevanta stacio aŭtomate postulas ripeton, eble plurfoje, ĝis la ricevo estas sen eraro.

La sendado okazas je VHF kaj UHF-bendoj. Inter sendanto kaj ricevanto povas esti ripetiloj, en ĉi tiu kazo nomitaj digipiteroj, kiuj transdonas kaj amplifas la signalon. Ekzistas retoj de digipiteroj en Eŭropo, Usono, Azio. Tiuj estas interkonektitaj, tiel ke oni povas mondskale komuniki. Inteligentaj retaj nodoj decidas mem, per kiu vojo paketo estu sendita optimale.

diversaj uzmodoj
----------------

### rekta konekto

Konektoj okazas rekte inter du amatoraj stacioj. La sendanto enmetas la voksignon de la ricevanto, aldonante ties hejman digipiteron.

### konverso

Ankaŭ ekzistas kontaktoj en konvers-modo. Tie oni uzas numerigitajn kanalojn. Por Esperanto estis proponita kanalo 1887. Pli vigla kanalo estas la ĝenerala konvers-kanalo numero 000, en kiu ofte multaj uzantoj konversacias en diversaj lingvoj.

### rubrikoj

Tria metodo estas la uzo de rubrikoj. Ekzistas pli ol cent rubrikoj, ekzemple

* antenoj
* diplomoj
* DX
* lokaj grupoj
* ESPERANT

Oni povas sendi mesaĝojn al difinita rubriko mondskale. Je la ricevanto inteligenta softvaro indikas tuj post enŝalto, en kiuj de la rubrikoj markitaj de li, estas novaj interesaj mesaĝoj. La softvaro listigas ilin. Kompare al Yahoo-grupoj, kie oni devas mem alpuŝi komplike ĉiujn grupojn kaj kontroli, ĉu enestas interesaj novaj mesaĝoj, tio estas pli komforta.

#### vivtempo de mesaĝoj

Alia avantaĝo kompare al interreto: limigita vivtempo de mesaĝoj. Tio evitas la senfinan kreskon de datumaroj. Ĉiu mesaĝo en rubrikoj ricevas limigitan vivtempon, aŭ indikita de la sendanto, aŭ la sistemo fiksas aŭtomate taŭgan vivtempon.

Ekzemploj por taŭgaj vivtempoj:

* se vi anoncas renkontiĝon dum venonta monato, vi fiksos vivtempon de 50 tagoj.
* La rubriko antenoj ricevos aŭtomate (se ne indikita pli mallonga de la sendanto) senfinan vivtempon (indiko: 0).

bezonataj aparatoj
------------------

Oni uzas la kutimajn sendricevilojn kaj antenojn.
Aldone oni bezonas modemon kaj komputilon kun speciala softvaro.

alireblo per la interreto
-------------------------

Radioamatoroj, kiuj ne povas atingi la paket-reton per sendilo, povas atingi ĝin per la interreto.

Alarm
-----

En la komando-linio vi trovas simbolon de sonorilo, en flava. Tio estas 
la funkcio Alerms. Alklaku ĝin. Vi povas nun enmeti ĉiujn voksignojn de al vi konataj amikoj.
Kiam enŝaltas iu de ili, tiu aperas en aldona ekrano.

Enmetu ankaŭ vian propran voksignojn. En la aldona ekrano tial vi mem ankaŭ aperas.
Vi per tio rimarkas, se eble vi estas "busy", ĉar vi ion fuŝe aranĝis, ekzemple vi ne permesis
pli ol unu konekton �aŭ alia.
La **Odesa arkeologimuzeo** (ukraine: *Одеський археологічний музей*) estas unu el la plej malnovaj arkeologiaj muzeoj en Ukrainio. Fondite en 1825, la muzeo estis bazita en konstruaĵo dizajnita fare de pola arkitekto Feliks Gąsiorowski ekde 1883. Ĝia sidejo estas ĉe Langeronovskaja-strato 4 en Odeso. Administre, la muzeo estas subigita al la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio.

En 1959, la Odesa Arkeologia Societo estis establita kiel institucia etendaĵo de la muzeo. Ekde 1997, la muzeo estas ne nur ekspoziciejo, sed ankaŭ esplorcentro. Kiel tia, ĝi faras ampleksajn arkeologiajn elfosadojn de lokoj de la kalkolitiko kaj bronzepoko, la frua ferepoko, antikveco - kiel ekzemple en Nikonio - kaj la Mezepoko. Ĉi tiuj studoj estas faritaj kun la implikiĝo de specialistoj kaj esploristoj el multaj eŭropaj landoj. En ĉi tiuj agadoj, la muzeo estas subtenata de la Arkeologia Societo de Odeso, ankaŭ laŭ kunordigo kaj disvastigo de la rezultoj.

Elmontradoj
-----------

La plej grava parto de la muzea stokregistro estas la grandega kolekto de arkeologiaj trovaĵoj en la antikva historio de la norda marbordo de Nigra Maro. Ĝi inkludas pli ol 170.000 trovaĵojn de la Ŝtonepoko ĝis la Mezepoko, inkluzive de proksimume 55.000 moneroj. Krome, la muzeo inkludas la nuran kolekton en Ukrainio pri la historio de Antikva Egiptio.

La plej signifaj ekspoziciaĵoj estas elmontritaj en la vestiblo de la muzeokonstruaĵo, kiu estis speciale konstruita por la biblioteko de la muzeo. En la unuaj du haloj estas elmontritaj trovaĵoj de la krepusko de la homaro ĝis la bronzepoko de la 2-a jarmilo a.K. montrata. Aparte interesas trovoj el la kulturo Cucuteni-Tripolje.

La plej valoraj eksponaĵoj estas valormetalaj trovaĵoj faritaj el oro kaj arĝento, kiuj datiĝas de la komenco de la 2-a jarmilo a.K. Ankaŭ ekzistas tiaj trovaĵoj el skitaj kaj sarmataj tombejoj, mezepokaj trovaĵoj el tomboj de nomadaj popoloj kaj slava produktado.

El la 50.000 moneroj, la plej maloftaj oraj kaj arĝentaj moneroj el Antikva Grekio, la Romia Imperio, Bizanco kaj de Kieva Rus estas elmontritaj. Aparte menciindas monero de Vladimiro la 1-a, el kiu ekzistas nur dek unu specimenoj tutmonde.

La kolekto de egiptaj antikvaĵoj kun siaj lignaj kaj ŝtonaj sarkofagoj, tombovaroj kaj papirusaj fragmentoj estas la tria plej granda en la antaŭa Sovetunio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Odesa arkeologimuzeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hejmpaĝo Arkivigite je 2022-04-19 per la retarkivo Wayback Machine
* muzea historio Arkivigite je 2022-04-19 per la retarkivo Wayback Machine
* *ĉi-prie ĉe *Internet Encyclopedia of Ukraine**
Paketo de televidilo.
**Paketo** estas malgranda pako, nome skatolo aŭ volvaĵo kun simila formo, ofte kun difinita, regula formato. Ekzemple temas pri poŝtaj paketoj. Kiel skatoleto, la termino estas tre ofte uzata por paketo de cigaredoj, da tabako, da bombonoj ktp. En komerco kutime oni preparas grandan aŭ pezan varon en paketo, ekzemple komputilo, ŝuoj ktp. aparte se temas pri posta (poŝta) sendado. 

Poŝta paketo estas servo per poŝto kiu estas tro peza por normala letero aŭ koverto. Ĝi estas kutime pli malrapida ol letero. La disvolvigo de la poŝta paketo estas tre konektita kun la disvolvigo de fervojoj kio ebligis transportadon de pezaj paketoj laŭ regula horaro kaj ne tro malmultekosta. Nuntempe, multaj paketoj veturas ankaŭ peb ŝoseo kaj per internaciaj ŝipoj aŭ aviadiloj.

La tarifoj por sendi poŝtajn paketojn kutime estas pli altaj ol tiuj de normala letero, depende de la pezo kaj de la grando de la paketo. Foje specialajn poŝtmarkojn oni eldonis por tiaj sendaĵoj. Kutime oni akceptas nur laŭregule aranĝitajn paketojn.

Bildoj
------

* Paketo de cigaredoj "Leones Africanos" de la mezo de 20-a jarcento, parto de la permanenta kolekto de "Museo del Objeto del Objeto" en Meksiko.Paketo de cigaredoj "Leones Africanos" de la mezo de 20-a jarcento, parto de la permanenta kolekto de "Museo del Objeto del Objeto" en Meksiko.
* Belgia fervoja poŝtmarko por paketo uzita en 1881 ĉe Verviers.Belgia fervoja poŝtmarko por paketo uzita en 1881 ĉe Verviers.

Notoj
-----

1. ↑  PIV NPIV Alirita la 11an de februaro 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 811018
 |
Pri la komunumo
---------------

**Nürensdorf** estas komunumo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 4819 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Nuerensdorf situas oriente de Kloten kaj la Flughaveno Zuriko inter Zuriko kaj Vinterturo.
Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Nürensdorf mem la vilaĝoj kaj setlejoj Birchwil, Breite, Oberwil, Hakab, Breitenloo, Chlihus kaj Breitehof. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,09 km², de kiu laŭ statistiko de 1997 32% estas kovritaj de arbaro, 49% servas por agrikulturo kaj 14% por setlado; 5% estas trafiksurfaco.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Nürensdorf limas en nordo al Oberembrach, en nordoriento al Brütten, en oriento kaj sudoriento al Lindau, en sudokcidento al Bassersdorf, kaj en nordokcidento al Kloten.

Trafiko
-------

Nürendsdorf estas per la buslinio 660 de la Zurika Trafik-Unio ligita kun Vinterturo kaj Bassersdorf. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 3 kilometrojn sudoriente proksime de Effretikon.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Nürensdorf datiĝas el la jaro 1150 kiel *Noelistorf*. En 1277 ĝi estis menciita kiel *Nueristorf*, kaj en 1278 la Monaĥejo Oetenbach ricevis donace bienon en *Nurlistorf*. La vilaĝo Birchwil estis menciita la unuan fojon en la jaro 1155 kiel *Byrchenwilare*.

En la 15-a jarcento Nürensdorf estis aĉetita de la urbo Zuriko kaj ek de tia troviĝis sub ĝia regado.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Statistikaj informoj pri la komunumo Nürensdorf en la retejo de Kantono Zuriko
2. ↑  Fonto: *Martin Illi*: *Nürensdorf* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-08-07)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Nürensdorf

 Vikifontaro|}}* La vikipedia komunejo
- Kunlaboru en Commons **Komunejo** proponas multimediajn dosierojn al temo sub la gloso **Nürensdorf**
  

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Bülach |
| --- |
| Bachenbülach • Bassersdorf • **Bülach** • Dietlikon • Eglisau • Embrach • Freienstein-Teufen • Glattfelden • Hochfelden • Höri • Hüntwangen • Kloten • Lufingen • Nürensdorf • Oberembrach • Opfikon-Glattbrugg • Rafz • Rorbas • Wallisellen • Wasterkingen • Wil • Winkel |  |

 |
**Pakso** estas romia diino de paco. En pli fruaj tempoj ne estis ŝia kulto adorata. Cetere dum miljara historio de Romio estis nelonga paco nur sepfoje. Pro tio en la romia mitologio ŝi estis agnoskita diino nur dum regado de Aŭgusto, kiu konstruigis al ŝi altaron post sia reveno el Hispanio kaj Galio en la jaroj 13 - 9 a.K. Ĝi estis konstruita sur Campus Martius kaj nomata Ara Pacis Augustae. La altaro estis valora arta verko el tempo de la imperiestro Aŭgusto, sed ĝi pli poste ruiniĝis. Italaj artistoj rekonstruis ĝin en la jaroj 1937 - 1939 sur origina loko kaj en origina formo. Plua templo estis sur Forum Pacis.

La diino estas personigo de paco. Pro tio ŝi havas nek gepatrojn, nek posteulojn. En artoj ŝi estis bildigata kun olivarbaj branĉoj, korno de abundo kaj sceptro. En la greka mitologio respondas al ŝi diino Ejreno.

Vidu ankaŭ
----------

* *Ara Pacis*
* 679 Pakso

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Pax (mytologie) en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Pakso (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Odora kanango** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonuloj *Dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Magnolialoj *Magnoliales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Anonacoj *Annonaceae*  |
|
|
|
|
|
| Genro: | Kanango *Cananga* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **odorata** *Odora* |
|

 |
| Dunomo |
| ***"Odora kanango" *Cananga odorata****Jacq. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Odora kanango  |

 |
| v • d • r |

***Odora kanango*** (latine *Cananga odorata*) estas unu el la plej konataj specioj de la *Anonacoj*, familio de la Magnoliedoj.

La arbo venas el Orient-Azio kaj nuntempe ankaŭ troviĝas en Mez- kaj Sud-Ameriko. La floroj tre bonodoras.

El la floroj oni faras volatilan oleon. La oleo kiu estas entute ekstraktita nomiĝas kananga oleo. Interalie sur la Komoroj, Madagaskaro kaj Reunio la volatila oleo estas frakcie ekstraktita kaj ĉiuj iomete diferencas en odoro. Tiuj frakcioj konatiĝas sub la nomo Ilang-Ilangoleo.

La unua frakcio nomiĝas *ekstra*, la tri postaj oni numeras per la romiaj ciferoj I, II kaj III. Ilang-ylango III estas la restfrakcio.

La floro de la odora galango
Ilang-ilangoleo

* Odora kanango en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Odora kanango en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Odora kanango en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Birkenstock Arizona SandaleSandalo Birkenstock Arizona
Birkenstock Arizona sandalo (nigra, ESD- versio)
Paro da Birkenstock feltaj pantofloj
**Birkenstock Grupo B.V. & Co. KG** germana ŝufabrikisto bazita en Linz am Rhein. La firmao estas reprezentita internacie kun la samnoma ŝumarko kaj estas konata tutmonde kun la "Birkenstock sandalo" kaj ĝiaj variaĵoj. 

La Birkenstokaj ŝuoj estas konataj pro sia tipa korka plandumo farita kun tavoloj de sŭedo kaj juto, kiu konformiĝas al la formo de la plando.

Historio
--------

Fondita en 1774 de Johann Adam Birkenstock kun ĉefsidejo en Neustadt (Wied), Rhineland-Palatinate, Germanio, la originala celo de la firmao estis fabriki ŝuojn kiuj subtenas kaj rondiras la piedon, komparita al la plataj plandumoj de multaj ŝuoj de tiu tempo. En 1896 la piedbedo (germane Fussbett) estis desegnita, kiu malpezigas la piedojn, genuojn kaj koksojn. Ekde 1925, Birkenstok-oj estis venditaj ĉie tra Eŭropo .

En 1966, Margot Fraser unue alportis Birkenstokoj al Usono. En Usono, ili estis vendita en porsanaj vendejoj, kaj tiel fariĝanta asociita kun hipioj en la 1970aj jaroj .

Referencoj
----------

1. ↑   Historio: Birkenstock Group (angle). Alirita 2017-04-25.
2. ↑   Walking History – the one-strap Madrid sandal. Alirita 2020-11-16.
3. ↑   Talk with founder and former CEO of Birkenstock, Margot Fraser (2010-04-07). Arkivita el la originalo je 2017-04-26. Alirita 2017-04-25.

 Arkivigite je 2017-04-26 per la retarkivo Wayback Machine
4. ↑  Carr, Collie (12 March 2006).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836732
 |
**Palacios de Goda** [paLAzios deGOda] estas municipo en la nordoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. 

Palacios de Goda en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 52,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 387 loĝantojn. Ĝi perdis 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 60 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun San Pablo de la Moraleja (provinco Valadolido), San Pablo de la Moraleja (provincia de Valladolid), Montejo de Arévalo (provincia de Segovia), Muriel de Zapardiel (provincia de Valladolid), Donhierro (provincia de Segovia), Donvidas, Aldeaseca kaj Arévalo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761762
* LCCN: n85255417
* VIAF: 134939769
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Kunigi | **Oni sugestas kunigi ĉi tiun artikolon kun Asperulo.

---**
Bonvolu diskuti en la Diskuto:Asperulo. Nur ensalutintaj uzantoj povas aranĝi tion. |

| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Odora galio** |
| --- |
|  |
| Galium odoratum*Galium odoratum* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Gencianaloj *Gentianales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Rubiacoj *Rubiaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Galio *Galium* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | Odora galio *Galium odoratum* |
|

 |
| Dunomo |
| ****Galium odoratum****(L.) Scop. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Odora galio  |

 |
| v • d • r |

Odora galio (*Galium odoratum* (L.) Scop.) apartenas al la familio Rubiacoj. Ĝi estas konata ankaǔ per alia nomo *Asperula odorata* L. (t.e. asperulo odora) antaǔ sanĝo en klasado.

**Etimologio**

La nomo venas el la odoro, kiun ĝi havas ĉefe kiam ĝi estas seka.

**Priskribo**

Temas pri herbo kun rampanta rizomo. La kvarangulaj tigoj estas rektaj kaj pli malpli inter 15 kaj 30 cm longaj. Ili portas verticilojn kun 6 ĝis 8 senharaj lancetformaj folioj. La 4-petalaj blankaj floroj havas bazan tubeton. Ili estas grupigitaj en cumoj. La florado okazas en majo/junio.

**Medio**

Odora galio troviĝas en foliarbaroj.

**Uzo**
Oni rikoltas la planton dum ĝia florado.

Interna uzo:
Ĝi entenas kumarinon. Pro tio ĝi havas antispasmajn kaj sedativajn ecojn. Ĝi ankaǔ estas uriniga kaj antisepsa. Ĝi estis uzata kontraǔ flebitoj. La interna uzo estas reguligita (eĉ nepermesata en kelkaj landoj) pro hepataj problemoj aǔ vertigoj okaze de malbona dozado (la sama molekulo rolas kiel ratveneno).

Ekstera uzo:
La odora galio estas mildiga kaj vundokuraca. Infuzita kun cejanaj floroj (*Centaurea cyanus*) kaj folioj de plantago ĝi estas uzata kontraǔ konjunktivo. Dispremita ĝi kuracas vundojn kaj abscesojn.

Kuirarto:
La planto estas uzata por aromigi kukojn kaj diversajn trinkaĵojn kun aǔ sen alkoholo (Maitrank t.e. majvino).
**Bitola** (makedone *Битола*, antaŭe **Monastir** aŭ **Manastir**) estas la dua plej granda urbo de Nord-Makedonio. Ĝi troviĝas en la Pelagona regiono. Bitola kunligas la sudon de la Adriatika maro kaj la Egean maro kun la centro de Eŭropo. La urbo situas sur ambaŭ bordoj de la rivero Dragor, en alto de 600 metroj super la marnivelo. Apud la urbo troviĝas Baba monto kun la pinto Pelister (2 601 m). Nun Bitola estas grava komerca, ekonomia kaj kultura centro de Makedonio. La urbo en 2002 havis preskaŭ 75 000 loĝantojn; ĝi estas la administra centro de samnoma municipo, kiu en 2002 havis pli ol 86 000 loĝantojn.

Vilaĝoj
-------

La komunumo Bitola enhavas la jenajn vilaĝojn: Bareĉani, Bistritsa, Bratin Dol, Brousnik, Boukovo, Velouĉina, Gabalavtsi, Gopeĉ, Gorno Egri, Gorno Orizari, Graeĉnitsa, Dihovo, Dolentsi, Dolno Egri, Dolno Orizari, Dragarino, Dragojani, Dragoĉ, Drevenik, Ǵavato, Jabeni, Kaĵani, Kanino, Karamani, Kiĉava, Kravari, Krklino, Kremenitsa, Krstoar, Koukouretĉani, Lavtsi, Lajets, Lera, Lisolay, Logovardi, Lopatitsa, Magarevo, Maloviŝte, Metimir, Medjitliya, Nijepole, Novo Zmirnovo, Oblakovo, Oleveni, Optitĉari, Orehovo, Ostrets, Poeĉevo, Porodin, Ramna, Raĉtani, Rotino, Sviniĉte, Sekirani, Snegovo, Sredno Egri, Srptsi, Staro Zmirnovo, Strejevo, Trn, Trnovo, Tsapari, Tsrnobouki, Tsrnovets kaj Zlokouḱani.

Konsulejoj
----------

En la urbo troviĝas 12 konsulejoj:

* Britio
* Bulgario
* Francio
* Grekio
* Kroatio
* Montenegro
* Rumanio
* Rusio
* Grekio
* Slovenio
* Serbio
* Turkio
* Ukrainio

Fotaro
------

* strata impresostrata impreso
* historia bildigohistoria bildigo
* svedlingva mapo de la Respubliko de Makedonio, kun Bitola tutsudesvedlingva mapo de la Respubliko de Makedonio, kun Bitola tutsude

Vidu ankaŭ
----------

* Bitola-a enskribo
* Bitola kongreso

* Bitola en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bitola en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Palaco Anker** estas impona konstruaĵo en Budapeŝto, en distrikto Terézváros laŭ Placo Deák Ferenc. La nomo venis el la germana lingvo (=ankro), kiu estas ankaŭ slogana vorto de asekuraj societoj.

Palaco Anker
Palaco Anker kaj parto de la placo Deák Ferenc
Parto de Palaco Anker

Historio
--------

En 1907 aŭstra asekura societo volis konstrui sidejon en Budapeŝto. La konkurson gajnis Ignác Alpár, la domego estis konstruita inter 1908-1910. Oni profitis ankaŭ ferbetonon, kiu estis tiam novaĵo. Post la konstruo alvenis ankaŭ multe da kritikoj, inter ili eĉ de edzino de Ignác Alpár. Komence ĝis 1919 en la palaco funkciis ankaŭ Rondo Galilei. Post la 2-a mondmilito ŝtatiĝo okazis, poste la palaco funkciis kiel loĝdomo, sed laŭ la teretaĝo ankaŭ kelkaj vendejoj funkciis. Ekde 1953 asekura societo jam ne funkcias en la domego. En 1961 la konstruaĵo estis plene renovigita.

Priskribo
---------

La palaco situas inter trotuaroj, la fasado rigardas al la Placo Deák Ferenc. Skulptaĵoj, reliefo kaj ceramikaĵoj ornamas la fasadon. Tri turoj kun kupoloj altiĝas, la plej alta (meze) estas 53 metrojn alta. En la kupoloj ofte vivis pentristoj, kiuj tie pentradis. Sub la meza kupolo granda timpano (arkitekturo) etendiĝas, kiun 6 kolonoj tenas. Niveloj de la palaco: keloj, teretaĝo, duonetaĝo, 4 etaĝoj, subtegmento kun kupoloj.

Famaj loĝantoj de la palaco
---------------------------

* Lipót Szondi, psikiatro
* Géza Hofi, aktoro
* Itala Békés, aktoro

Fontoj
------

* 

* Kategorio Palaco Anker en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**OGLE** estas akronimo de **O**ptical **G**ravitational **L**ensing **E**xperiment - scienca eksperimento de observa astronomio, farita de la astronomoj de la observatorio de la varsovia universitato (Pollando) sub gvidado de profesoro Andrzej Udalski.

La ĉefa tasko de **OGLE** estas la serĉado kaj observo de mikrolensaj efikoj. Tiel oni povas pruvi interalie objektoj de galaksia haloo, kadre de la serĉo de malluma materio (vidu ankaŭ MACHO), kiuj estas tro mallumaj por rekta observo.

Lastatempe oni uzas **OGLE**-n ĉefe por serĉi ekstersunsistemajn planedojn. Tiel en la jaro 2006, kunlaborante kun la projektoj PLANET kaj MOA, estis pruvita ekzisto de planedo kun maso de nur 5,5 termasojn (vidu ).

En la unua fazo (de 1992 ĝis 1995) la 1 metron granda teleskopo *Henrietta Swope* de la observatorio Las Campanas en Ĉilio estis disponigita al **OGLE**. Post tiu fazo estis konstruita en Las Campanas nova 1,3 metrojn granda teleskopo *Varsovio* kiu ekfunkciis en 1997. La tria fazo, kiu komenciĝis en 2001 karakteriziĝis ĉefe pro novaj iloj, kiel plibonigitaj CDD-kamerao kaj EWS-sistemo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* OGLE-ttt-ejo
* Observatorio Las Campanas[*rompita ligilo*]
maldekstra
maldekstra
maldekstra
Moskeo Saat 
**Gostivar** (makedona *Гостивар*, albana *Gostivari*) estas urbo situanta en la nordokcidento de Norda Makedonio, en la regiono Polog. Ĝi estas la administra centro de la Opština Gostivar. Laŭ la censo de 2002 loĝas ĉi tie entute 35 847 homoj.

Loko, priskribo
---------------

Ĝi situas sur ambaŭ bordoj de la rivero Vardar en alteco de ĉirkaŭ 550 m.

Ĉe la nordokcidenta rando de la urbo pasas la ĉefa vojo A2 / E65, kiu iras de Skopjo al sudokcidento al la urboj Kičevo, Ohrid kaj Struga.
En la sama direkto ankaŭ la fervojo pasas tra la urbo, kiu tamen finiĝas en la urbo Kičevo.

### Loĝantaro

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 35 847 homoj.

El la totala nombro, 16 890 Albanoj (47,12 %), 11 885 makedonoj (33,15 %), 4 559 Turkoj (12,72 %), 1 899 Ciganoj (5,3 %) kaj la ceteraj.

Religio: 23 686 Islamanoj (66,08 %), 11 865 ortodoksa (33,10 %) kaj la ceteraj.

### Ekonomio

La centro de Gostivar 
Hodiaŭ komerco, industrio kaj ekonomio disvolviĝas en Gostivar. Konataj industriaj instalaĵoj estas la fabriko "Silica", la teksa fabriko Gotex, la buĉejo "Gorni Polog", la muelejo Jito Shar, la dolomita fabriko "Vardar Dolomit", kiu estis privatigita antaŭ kelkaj jaroj kaj sukcese metas siajn produktojn sur eksterlandaj merkatoj.

### Altiroj

Malnova turka banejo estis malkonstruita en la urbo, kaj filio de la banko Stopanská estis konstruita anstataŭ ĝi.

Aliaj allogoj en Gostivar estas:

* Transformiĝa Monaasteryejo
* Preĝejo "Sankta Bogorodica"
* Belfrida Turo

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Гостивар en la makedona Vikipedio.* 

Belfrida Turo
Statistikoj: 

* Kategorio Gostivar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Palaco Bechtolsheim** (germane: *Palais Bechtolsheim*) troviĝas en Eisenach, Germanio, sur la placo Jakobsplan. La placo nomiĝas laŭ la Kirko Sankta Jakobo detruita en 1636 incendie.

Historio
--------

Jam antaŭ la 1780-aj jaroj estis konstruaĵoj tie ĉi. Tiam la loko alikonstruitis en komplekson kun tri aloj, kiu estis tre moderna apartenante en malfrubaroka periodo stile jam al klasikismo. Detruitis la norda alo en la kuro de la tempo. La internaĵoj ankaŭ perdiĝis. 

Meze de la placo videblas monumento en honoro de al urba patrono Sankta Georgo. Ĝin faris en 1939 Erich Windbichler.

Uzoj
----

La palaco troviĝas ĉe al okcidenta flanko. Nomdonanto estis certa Barono von Mauchenheim genannt von Bechtolsheim. Li estis vickanceliero en Vajmaro de lia duka moŝto Karolo Aŭgusto. Sekve ankaŭ Goeto ofte gastis tie ĉi. Akiris la tuton en la 19-a jarcento la entreprenisto Streiber. Post 1933 ĝi servis ankaŭ kiel sidejo de la loka Sturmabteilung-organizo. Nuntempe estas ĝi administradejo.

Literaturo
----------

Ralf-Peter Pinkwart: *Klassizistische Architektur in Eisenach. Eisenacher Jahrbuch 1994/95*, Marburg 1995, p. 87–89.

* Kategorio Palaco Bechtolsheim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Odoriko
La **Odoriko** (japane 踊り子, [odoriko]) estas super-ekspresa trajno de Orient-Japania Fervoja Kompanio, kiu kuras inter Tokio kaj Izukju-Ŝimoda aŭ Ŝuzenĝi.

La super-ekspresa trajno lanĉita en oktobro 1981 post enkonduko trajnoj de serio 185, adaptite la flua ekspreso Izu de Tokio al Izu.

La 7-, 10-, kaj 10+5-vagonaj trajnoj de serio 185 estas la plej longaj super-ekspresaj trajnoj en Japanio (post trajnoj de ŝinkansenoj).

La vorto *odoriko* signifas dancistinon en japana lingvo. La trajna servo estas nomiĝinta de titolo de novelo *Izu no Odoriko* (La Dancistino de Izu) de Kaŭabata Jasunari.

*Super View Odoriko*
--------------------

*Super View Odoriko*
La Super View Odoriko (japane スーパービュー踊り子) estas luksa versio de la Odoriko lanĉita en aprilo 1990. Ĝi uzas 10-vagonajn trajnojn de serio 251 kaj kuras inter Tokio aŭ Ikebukuro kaj Izukju-Ŝimoda.

*Resort Odoriko*
----------------

*Resort Odoriko*
La *Resort Odoriko* (japane リゾート踊り子) kuras inter Tokio kaj Izukju-Ŝimoda; en la Linio Izu-Kjuko uzas 8-vagonan trajnon "Alpha Resort 21" de serio 2100 de Izukju. La trajno normale funkcias nur semajnfine.

* Kategorio Odoriko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**O Haupt voll Blut und Wunden** (Ho kapo plena je sango kaj vundoj) estas eklezia kanto, kiu laŭ sia nuna formo devenas de Paul Gerhardt (1607-1676) kaj Johann Crüger (1598-1662).

La evangela poeto de ekleziaj kantoj, Paul Gerhardt, germanigis la latinan himnon *Salve caput cruentatum,* nuntempe atribuata al Arnulfo de Loveno (1200–1250), en 1656 dum la lasta jaro de sia periodo kiel preposto en Mittenwalde. Je la tempo de Gerhardt kaj ankoraŭ longe poste oni rigardis Bernardon de Clairvaux (proksimume 1090–1153) kiel aŭtoro de la himno. Ĝi estas la fina parto de ciklo de sep meditadoj pri la membroj de la krucumito postlasita sub la titolo *Oratio Rhythmica*.

La melodio de Johann Crüger (1598–1662), orgenisto ĉe la Nikolaa Preĝejo en Berlino kaj amiko de Paul Gerhard, apogiĝas sur mortokanto de Christoph Knoll (1563–1621) ekestinta en 1611 kun la titolo *Herzlich tut mich verlangen nach einem sel’gen End* (elkore mi sopiras beatan finon), kiu siaflanke devenas de la amkanto *Mein G’müt ist mir verwirret, das macht ein Jungfrau zart* (Mia animo estas konfuzita, tion kaŭzas delikata virgulino) de Hans Leo Haßler (1564–1612). Tiu lasta unuafoje aperis je 1601 en *Lustgarten neuer teutscher Gesäng* de Haßler.

Unuopajn strofojn Johann Sebastian Bach (1685–1750) uzis en sia Mateo-pasiono (BWV 244), je kio li mem elektis la selekton kaj sinsekvon Bach de la uzataj strofoj kaj ne transcedi tion al sia libretisto Picander (1700–1764).

En la germanan *Evangelan Kantaron* la verko estis enigita kiel n-ro 85, en la katolikan *Gotteslob* kiel n-ro 179. Unuan eniĝon en katolikan kantaron travivis la kanto jam 30 jarojn post la morto de Gerhard.

* Kategorio O Haupt voll Blut und Wunden en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Stretfolia rizoforo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonaj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Malpigialoj *Malpighiales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Rizoforacoj *Rhizophoraceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Rizoforo *Rhizophora* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Rhizophora paniculata***Blume |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Malplej zorgiga (LR/lc)** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Stretfolia rizoforo  |

 |
| v • d • r |

La **stretfolia rizoforo** (*Rhizophora apiculata*) estas aŭstralazia, orientalisa kaj pacifika specio el la familio de la rizoforacoj. Ĝi troviĝas en Aŭstralio (Kvinslando kaj Norda Teritorio), Gvamo, Barato, Indonezio, Malajzio, Mikronezio, Novkaledonio, Papuo-Novgvineo, Filipinoj, Singapuro, Salomonoj, Srilanko, Tajvano, Maldivoj, Tajujo, Vanuatuo, kaj Vjetnamujo. 

La stretfolia rizoforo estasta nomata "bakhaŭ lalaki"" en Filipinoj, "thakafathi" "ތަކަފަތި" en Maldivoj, kaj havas diversajn aliajn lokajn nomojn.

Malofta hibrido
---------------

Kiam ĝi estas hibridigata kun "bakauan bato" (*Rhizophora stylosa*), la rezulto estas malofta hibrido, nomata *Rhizophora x lamarckii*, kiu estis malkovrata en aprilo 2008, de filipinaj sciencistoj en Masinloko (Zambaloj). Nur unu arbo estis trovata je Panajo en Okcidentaj Bisajoj, dum 12 estis malkovrataj en Masinloko, kaj ili havas averaĝan diametron de 5,5 centimetroj kaj altecon de 6 metroj .

Vidu ankaŭ
----------

* Hindoĉinaj mangrovoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Monda Konserveja Observa Centro 1998. *Rhizophora apiculata*. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 23 August 2007.

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

1. ↑  angle Inquirer.net, Sciencistoj malkovras maloftan rizoforan specion. Arkivigite je 2008-04-30 per la retarkivo Wayback Machine
La **Pasteur-efiko** estas efiko de inhibicio de la alkohola fermentado pro la partopreno de oksigeno (O2). La fermentado estas procezo tute anaeroba (sen partopreno de aero) kaj la inkludo de oksigeno haltigas aŭ malpliigas ĝin. La efiko estis malkovrita en 1857 fare de la franca biologo Louis Pasteur, kiu observis por la unua fojo ke la gistoj pliigas sian kreskindicon dum malpliigas aŭ tute haltigas sian produktadon de alkoholo.

La efiko Pasteur estas produktita en mikroorganismoj kapablaj realigi fermentigan metabolon kaj aeroban spiradon, konataj kiel fakultigaj anaerobiloj. Estante oksigeno ili uzas la aeroban spiradon, sed ili ankaŭ povas uzi la fermentadon se ne estas libera oksigeno en ties medio.

Pasteur estis la unua kiu observis, ke la sukero estas konvertita en alkoholo kaj CO2 per la agado de gisto dum foresto de aero, kaj ke dum esto de aero formiĝas tre malmulte aŭ nenio da alkoholo, kaj la CO2 estas la ĉefa fina produkto de tiu aeroba reago. Tiu efiko indikas la plej altan energian efikon de la spirado super la fermentado.

Bibliografio
------------

* Krebs, Hans. «The Pasteur effect and the relations between respiration and fermentation.» *Essays in Biochemistry*, 1972, 8, 1-34

Vidu ankaŭ
----------

* Alkohola fermentado

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754024
 |
La **palaco Drechsler** estas impona historia monumento en Budapeŝto ĝuste kontraŭ la Budapeŝta Ŝtata Operejo.

La palaco ĉirkaŭ 1900

Historio
--------

En mezo de la 19-a jarcento en tiu loko estis 5 loĝdomoj. Post malkonstruoj de tiuj domoj en 1883 Ödön Lechner kaj Gyula Pártos kreis planon pri novrenesanca palaco al Hungaraj Ŝtatfervojoj, kiu profitis ĝin investaĵo. La nomdonanto estis entreprenisto Drechsler (konata ankaŭ Drexler), kiu du jarojn antaŭ la finkonstruo (1886) malfermis kafejon por kremo de la ĉefurbo. Kelkaj nomoj el la gastoj: Henrik Ibsen, Giacomo Puccini, Gustav Mahler, Mór Jókai, Kálmán Mikszáth. La kafejo funkciis sur la teretaĝo laŭ avenuo Andrássy, la pliaj ĉambroj estis loĝejoj. En la 20-a jarcento posedantoj de la palaco ofte ŝanĝiĝis. En 1936 Ferenc Nádasi malfermis privatan baletan lernejon. en kelkaj ĉambroj. En 1949 la ŝtato forprenis la palacon, en la privata lernejo funkciis la Ŝtata Baleta Instituto (ekde 1983 Hungara Dancarta Altlernejo). Ili havis pliajn ĉambrojn, sed restis ankaŭ loĝejoj. En 1997 la ŝtato vendis la palacon al negocisto. La Altlernejo foriris en 2002, sed simplaj loĝantoj loĝis plu interne. Nuna sorto de la palaco ne estas klara.

Konstruaĵo
----------

La palaco situas inter 4 stratoj, la fasado estas perlo de la avenuo. En la fasado granda arkada parto reliefas.

Aerfoto

Fontoj
------

* hungare kun foto Arkivigite je 2021-07-26 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
Diversaj pasteĉoj.
**Pasteĉo** estas la responda termino en Esperanto al la internacia francdevena vorto *pâté*, kiu aludas al pastaĵo farita plej ofte el viando kaj hepato aŭ el fiŝo (kvankam estas versioj vegetaranaj el, ekzemple, olivoj aŭ legomoj), kiu serviĝas sur toastoj kiel antaŭmanĝo.

Kutime oni prilaboras miksaĵon de viandaĵoj aŭ hepataĵoj fajne aŭ malfajne hakitan, al kio oni kutime aldonas grason, legomojn, herbojn, spicojn, vinon kaj aliajn ingrediencojn.

Lokaj variaĵoj
--------------

En la gastronomioj franca kaj belga, la pasteĉo povas esti kuirita kun krusto kiel kuko aŭ pano, kaj tiam oni nomas ĝin *pâté en croûte*.

La plej fama pasteĉo estas probable **grashepataĵo** (en franca *foie gras*), kiun oni prilaboras el la hepatoj de dikigitaj anseroj. La manĝofakuloj kutime preferas *foie gras entier* (kompleta grashepato), kiu estas simple grashepato boligita kaj tranĉita, kio teknike ne estas fakte pasteĉo.

En Nederlando, Germanio kaj Aŭstrio, la pasteĉon de hepato kutime oni prilaboras kiel kolbaso boligita, nomata *leverworst* (nederlande) aŭ *Leberwurst* (germane). Variaĵo estas *Braunschweiger* (nomata laŭ la urbo Braunschweig). Kelkaj el tiuj produktoj havas fine teksturon de viandaĵo malfacile ŝmirebla, kaj ofte oni manĝas ilin en pecoj aŭ rondaĵoj por la interno de sandviĉoj. Tiuj variantoj iĝis gravaj produktoj en Orienta Eŭropo kiujn oni bone eksportas.

En Skandinavio, *leverpostej* estas variaĵo de la franca *pâté en terrine* prilaborita el porkohepato. Temas pri unu el la malvarmaj pladoj plej popularaj de la regiono, kiun oni konsumas sur pano.

En Rusio kaj Ukrainio la pladon oni preparas kutime el hepato kaj ĝi estas konata kiel *печеночный паштет* ["pjeĉjenoĉnij paŝtet"], kvankam oni uzas ankaŭ aliajn viandaĵojn.

* Pasteĉo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Pasteĉo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Palaco La Moncloa** [monklOa] estas historia konstruaĵo de Madrido kiu ekde 1977, gastigas la ĉefan sidejon de la Prezidejon de la Hispana Registaro kaj la oficiala rezidejo de la prezidanto de Hispanio kaj sia familio. Ĝi estas proksime de la Universitata Urbo de Madrido kaj ĉirkaŭata de registara komplekso kiu inkluzivas novajn konstruaĵojn por la gvidado de la lando. Ili estas la konstruaĵo de la Ministerio de la Prezideco kiu ankaŭ gastigas la Unuan Vicprezidejon de la Registaro kaj ĝi estas la sola konstruaĵo el ekstere videbla; kaj la konstruaĵon de la *Registara Proparolanto*, kiu gastigas la servojn pri komunikado de la Registaro kaj ĝia Prezideco. Tiuj ĉi konstruaĵoj konstituas, kune kun la originala Palaco kaj diskreta pavilono de la Ministraro de Hispanio, la konata *Komplekson de la Moncloa*. La Palaco kaj la ĝardeno estas fermataj kaj izolitaj de la resto de la konstruaĵoj por la intimeco de la prezidanto kaj ties familio.

Antonomazie oni parolas pri Moncloa kiel sinonimo de la registaro aŭ de la ĉefministro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retpaĝaro de la Registarejo
**Pastilki,** ukraine **Пастілки,** slovake *Pastilka, Pastilky*, hungare **Kispásztély** [kiŝpAstEj] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin, en municipo de Dubriniĉi.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 49′ 42″ N 22° 30′ 03″ O﻿ / ﻿48.82833 °N, 22.50083 °O﻿ / 48.82833; 22.50083 (mapo)Koordinatoj: 48° 49′ 42″ N 22° 30′ 03″ O﻿ / ﻿48.82833 °N, 22.50083 °O﻿ / 48.82833; 22.50083 (mapo)
* Areo: 11 km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 89210
* Telefonprefikso:

Situo
-----

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Kispásztély apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Pastilki/Kispásztély. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------
Fasado de la Palaco Linares.
La **Palaco Linares** (hispane *Palacio de Linares*, konata en ĝiaj unuaj jaroj kiel *Palacio de Murga*), troviĝas en Madrido (Hispanio), situanta en la Promenejo Recoletos kaj la strato Alkalao, malfermante sian ĉefan fasadon al la Placo Cibelo, en la antikvaj terenoj Molinos de Plata kaj de Pósito Real de Madrid, granda cerealkelo elpensita por la atentado dum eblaj provizaj krizoj en la urbo.

Konstruado
----------

José de Murga y Reolid, unua markizo de Linares kaj unua vicgrafo de Llantero, aĉetis la terenon, de 3.064 kvadrataj metroj, en 1872 al la Madrida Urbodomo. Proponis la konstruadon al la municipa arkitekto Carlos Colubí en 1877, sekvante la dizajnon de la franca arkitekto Adolf Ombrecht. Kelkaj partoj de la Palaco, kiel la ŝtuparo kiu kondukas en la ĝardenon, la ĉevalejo aŭ la *Domo de la Pupoj*, estis verkaĵo de Manuel Aníbal Álvarez. La markizoj de Linares translokiĝis al la konstruaĵo en 1884, kvankam la verkaĵoj tute ne finiĝis ĝis la jaro 1900.

Diversaj proprietuloj
---------------------

Post la forpaso de la markizoj de Linares, la palaco estis heredata de Raimunda Avecilla y Aguado, grafino de Villapadierna, baptofilino de la gemarkizoj kaj filino de ilia administranto, Federico Avecilla Delgado.

Pro la paso de la jaroj kaj post suferado de la konsekvencoj de la Intercivitana hispana milito, la palaco estis preskaŭ malkonstruita. Tamen ĝi estis deklarita kiel *Art-Historia Monumento* en 1976, kio savis ĝin de la evidenta detruado. Malgraŭ la ŝanĝiĝo de la proprietuloj, inter kiuj estas inkludataj la mara kompanio *Transmediterránea*, la *Confederación Española de Cajas de Ahorro*, la Madrida Urbodomo kaj la industria *Emiliano Revilla*, la palaco restis sen uzo kaj fermita dum preskaŭ unu jarcento, kio garantiis ke ĝia dekoracio kaj meblaro konserĝivus ĝis niaj tagoj.

Domo de Ameriko
---------------

En 1992, koincidante kun la Kvina Jarcento de la alveno de Kristoforo Kolumbo al Ameriko kaj de la elektado de Madrido kiel eŭropa kultura ĉefurbo, la Palaco Linares estis denove malfermita kiel *Domo de Ameriko*, centro destinita al la kulturinterŝanĝo inter Hispanio kaj Ameriko. Por tiu celo, la centro organizas multnombrajn ekspoziciojn, rondtablojn, prelegojn, kursojn, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Filmo *Patrimonio nacional*

* Palaco Linares en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Palaco Linares en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 277682
* VIAF: 132259891
 |
|  |
| --- |
| DOKUMENTOJ DE LA KATOLIKA EKLEZIO |
| *"Pastor Bonus"* (La Bona Paŝtisto) |
| Vatikana blazono de Johano Paŭlo la 2-a. |
| nomo = **Konstitucio Pastor Bonus** |
| strukturo de la Roma kurio = **Kvin ministerioj** |

***Pastor Bonus*** (La Bona Paŝtisto), estas Apostola konstitucio datita je la 28-a de junio 1988, kaj publikigita de papo Johano Paŭlo la 2-a. Per ĝi estis realigita la lasta reformo de la Roma kurio kaj de ĝiaj Kongregacioj.

En la artikolo 2 estas reorganizita la nova strukturo de la Roma kurio en kvin Ministerioj: Ŝtatsekreterejo de la Apostola Seĝo, la Kongregacioj, la Ekleziaj Tribunaloj, la Papaj konsilioj kaj la Oficoj de la Roma kurio (burooj).

Kromaj normoj en la Pastor bonus
--------------------------------

La Pastor Bonus establis ankaŭ novajn normojn rilate la Vizitojn al la apostolaj lokoj nome pri periodoj renkontiĝoj de la episkopoj kun la papo. Ĝi pli precizigas ankaŭ la taskojn kaj la celojn de la Episkoparaj Konferencoj, kaj de la Vizito al la apostolaj lokoj, kaj apartaĵoj por la proprajuraj katolikaj eklezioj.

Postaj modifoj al la dekretoj de la *Pastor Bonus*
--------------------------------------------------

Papo Benedikto la 16-a, per apostola letero laŭforme de *motu proprio* de la 30-a de aŭgusto 2011, translokigis la kompetetojn relativajn al la dispenso el geedziĝo valida ne sekse plenumita kaj al la procesoj pri la valido de ordinigo el la Kongregacio por la Dia Kulto kaj Disciplino de la Sakramentoj al la Tribunalo de la Roma Rota.

En 16-a de januaro 2013 la sama papo, per apostola letero laŭforme de *motu proprio* *"Ministrorum institutio"* (instituiĝo de la ministerioj), translokigis la kompetentojn sur la seminarioj el la Kongregacio por la Katolika Edukado al la Kongregacio por la klerikaro. La saman tagon per samforma letero *"Fides per doctrinam"*, translokigis la kompetentojn pri la katekizo el la Kongregacio por la klerikaro al la Papa Konsilio por la promocio de la Nova Evangelizado.

Vidu ankaŭ
----------

* Roma kurio
* Kongregacio
* Dokumentoj de la Katolika Eklezio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Integra teksto el la retejo de la Apostola seĝo.
* Latina teksto
* [*rompita ligilo*] itallingva komunikaĵo de la vatikana gazetarsalono por sciigi ke papo Francisko, sekvante konsilon emerĝintan dum la Generalaj kardinalaj antaŭkonklavaj renkontiĝoj, nomumis tutamondan kardinalan komisionon por, interalie, studi modifojn de la Pastor Bonus kaj do por plibonigi la funkciadon de la diversaj apostolaj organismoj de la Roma kurio
La **Palaco de Komunikaĵoj de Madrido** (hispane *Palacio de Comunicaciones de Madrid* (Hispanio) estas simbola konstruaĵo de la urbo kaj sidejo de la Konsilio de Madrido. Ĝi troviĝas en la Placo Cibelo, estis desegnita de Antonio Palacios kaj Joaquín Otamendi kiel sidejo de la Ŝtata Societo Poŝto kaj Telegrafo de Hispanio.

La konstruaĵo, el tre persona stilo de la du arkitektoj, kiuj poste disvolvigos ĝin en la Hospitalo de Taglaboristoj de Maudes, ĝi prenas el diversaj fontoj kiuj kuniĝas en kohera ensemblo.

Unu el la plej komentataj anekdotoj de tiu ĉi konstruaĵo temas pri Lev Trockij kiu vizitis Madridon en la 1930-aj jaroj, komence de lia ekzilo, kiel ankoraŭ tre respektata figuro. Oni montris al li la urbocentron kaj ekvidinte la Palacon de Komunikaĵoj tiom surpriziĝis pro ĝia beleco kaj monumenteco ke li nomumis ĝin *Nia Sinjorino de la Komunikaĵoj*.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĝardenoj Buen Retiro

* Kategorio Palaco de Komunikaĵoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Marko Aŭrelio kaj membroj de la imperia familio faras oferadon, kiel danko pro milita venko kontraŭ ĝermanaj triboj.
**Oferado** estas kutime difinita kiel la simbola donaco de manĝaĵoj, de la vivo de animaloj aŭ eĉ homoj al dioj au diaĵo, por obteni favoron aŭ pardonon.

Tiu agmaniero estas atestita ekde la plej malnovaj homaj dokumentoj. Cetere, danke al arkeologio, oni malkovris homajn kaj animalajn korpojn kun oferadaj stampoj jam longe antaŭ iu ajn skribita atestado. Oferadoj estas kutimaj aferoj en multaj religioj, kvankam la oferado de bestoj kaj despli de homoj estas hodiaŭ tre maloftaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Hekatombo
* Bestofero
* Homofero
* Propeka kapro

Bibliografio
------------

* Vinigi L. Grottanelli, *Sette storie bibliche* (Sep rakontoj bibliaj), Paideia, 1998
* Vinigi L. Grottanelli,*Il sacrificio* (La ofero), Laterza, 1999
* Vinigi L. Grottanelli, *Profeti biblici* (Bibliaj profetoj), Mocelliana 2004.

* Kategorio Oferado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Oferado en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Pri la komunumo
---------------

**Oberbüren** estas komunumo en la elektodistrikto Wil, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 3936 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.

Geografio
---------

Oberbüren situas ĉe la alfluejo de la rivero Glatt al Turo. La komunumo konsistas el la municipoj *Oberbüren*, *Niederwil* kaj *Sonnental* kaj la setlejo *Staubhusen*.

Najabaraj komunumoj
-------------------

La komunumo Oberbüren limas en nordo al Niederhelfenschwil, en nordoriento al Niederbüren, en oriento al Gossau, en sudo al Flawil, en sudokcidento al Oberuzwil, kaj en nordokcidento al Uzwil.

Vidindaĵoj
----------

Nordoriente de la alfluejo de Glatt troviĝas super deklivo al Turo situas la benedikta abatejo St. Gallenberg, kiun oni nomas popole ankaŭ *Monaĥejo Glattburg*.

Trafiko
-------

Oberbüren estas atingebla per poŝtaŭtobuso de la stacidomo Uzwil en 9 minutoj. Ankaŭ la aŭtoŝoseo A1 de Sankt-Galo al Zuriko estas facile alirebla.

Historio
--------

Ĉe la Monaĥejo Glattburgo oni trovis spurojn de setlejoj el la bronza epoko je proksimume 1000 antaŭ Kristo. El la romia epoko estis trovitaj moneroj kaj trezoro en *Hörbimoos* apud *Ufhofen*. En dokumentoj de la Monaĥejo Sankt-Galo la setlejo *Gebertschwil* estis unuan fojon menciita kiel *chiperativilare* en la jaro 744, *Glattburg* en 788 kiel *clataburuhc* kaj Oberbüren en 817 kiel *purias*. La hodiaŭ komunumo estis kreita samtempe kun Kantono Sankt-Galo en la jaro 1803 post la fino de la Helveta Respubliko el la parokejoj *Oberbüren* kaj *Niederwil* kaj la vilaĝo *Durstudlen*, kiu apartenis ĝis tiam al la parokejo *Henaŭ*, kaj *Durstudlen*, poste *Thurstuden*, kiu estis alinomita en 1880 al Sonnental.

Iama saniga kuracbanejo
-----------------------

Ek de 1843 ekzistis sur la teritorio de la komunumo ĉe la brodo de la rivero Glatt la malvarmakva kuracbanejo *Buchenthal*. Ĝin gvidis konataj kuracej-kuracistoj kaj ĝi allogis gastojn eĉ el foraj lokoj. En la jaro 1907 inscendio detruis la banejon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Offizielle Website der Gemeinde Oberbüren

 Vikifontaro|}}* La vikipedia komunejo
- Kunlaboru en Commons **Komunejo** proponas multimediajn dosierojn al temo sub la gloso **Oberbüren**
  

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto Wil |
| --- |
| Degersheim • Flawil • Jonschwil • Niederbüren • Niederhelfenschwil • Oberbüren • Oberuzwil • Uzwil • Wil (Bronschhofen, ek de 2013 parto de Wil) • Zuzwil |  |

 |