recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Dimanĉe la 17-an de marto 1991 estis okazigita la **referendumo pri la estonteco de Sovetunio** kun la sekva demando al la voĉdonantoj:

> *«Ĉu vi konsideras necesa la preservadon de la Unuiĝo de Sovetaj Socialismaj Respublikoj kiel renovigita federacio de suverenaj egalaj respublikoj en kiuj estos plene garantiataj la rajtoj kaj libereco de unuopulo el ajna nacieco?»* 
> 
> 

En Kazaĥio ŝanĝiĝis la teksto de «egalaj suverenaj ŝtatoj» al «egalaj suverenaj respublikoj».

Kvankam la voĉdonado estis bojkotita de la aŭtoritatoj de Armenio, Estonio, Kartvelio (kvankam ne en la disiĝema provinco Abĥazio, kie la rezulto atingis 98% favore al ĝia konservado kaj en Sud-Osetio, Latvio, Litovio, Moldavio (kvankam ne en Ĉednestrio kaj Gagauzio). la partoprenado atingis 80% en Sovetunio. La referendumo estis aprobita almenaŭ de 70% el la voĉdonantoj en la aliaj naŭ respublikoj kiuj partoprenis. Temas pri la unua kaj ununura referendumo en la historio de Sovetunio, kiu estis malfondita la 26an de decembro 1991.

Rezulto
-------

| Alternativo | Voĉdonoj | % |
| --- | --- | --- |
| Por | 113,512,812 | 77.8 |
| Kontraŭ | 32,303,977 | 22.2 |
| Nuligitaj aŭ blankaj | 2,757,817 | – |
| **Totalo** | **148,574,606** | **100** |
| Registrita partopreno de voĉdonoj | 185,647,355 | 80.0 |
| Fonto: Nohlen & Stöver |

### En la partoprenantaj respublikoj

| Respubliko | Por | Kontraŭ | Voĉdonojnuligitaj | Totalode voĉdonoj | Ĉeesto |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Voĉdonoj | % | Voĉdonoj | % |
| Azerbajĝano | 2,709,246 | 94.1 | 169,225 | 5.9 | 25,326 | 2,903,797 | 75.1 |
| Belorusio |  | 82.7 |  | 17.3 |  |  | 83.3 |
| Kazaĥio |  | 95.6 |  | 4.4 |  |  | 88.2 |
| Kirgizio |  | 94.5 |  | 5.5 |  |  | 96.4 |
| Rusio |  | 71.3 |  | 28.7 |  |  | 75.4 |
| Taĝikio |  | 96.2 |  | 3.8 |  |  | 94.4 |
| Turkmenio | 1,766,584 | 98.3 | 31,203 | 1.7 |  |  | 97.7 |
| Ukrainio |  | 70.2 |  | 29.8 |  |  | 83.5 |
| Uzbekio | 9,196,848 | 94.8 |  | 5.2 |  | 9,830,782 | 95.6 |
| Fonto: Nohlen kaj kunlaborantoj |

### En la respublikoj kiuj bojkotis ĝin

En tiuj ĉi respublikoj ne estis kreitaj la centraj voĉdonaj komisionoj sed la referendumo estos libere okazigita. La partopreno de voĉdonantoj ne atingis 50% el la loĝantaro, sed tiu ĉi informo ne estis inkludita en la oficiala deklaro de la Centra Komisiono de la Referendumo de Sovetunio.

| Respubliko | Totalo de voĉdonoj | Por | Kontraŭ | Voĉdonojnuligitaj |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Voĉdonoj | % | Voĉdonoj | % |
| Armenio | 3,549 | 2,549 | 71.6 | 966 | 27.2 | 42 |
| Kartvelio | 210,556 | 208,181 | 98.9 | 1,575 | 0.7 | 800 |
| Estonio | 222,240 | 211,090 | 95.0 | 10,040 | 4.5 | 1,110 |
| Latvio | 436,783 | 415,147 | 95.1 | 18,015 | 4.1 | 3,621 |
| Litovio | 501,375 | 496,050 | 98.9 | 4,355 | 0.9 | 970 |
| Moldavio | 700,893 | 688,905 | 98.3 | 8,916 | 1.3 | 3,072 |

* Kategorio Referendumo en Sovetunio (1991) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La iama Regna tribunalo, Lepsiko En la iama **Regna tribunalo** (germane *Reichsgerichtsgebäude*) en Lepsiko, Germanio, troviĝas hodiaŭ la plej supera germana federacia administracia juĝejo.

Historio
--------

Jam disde la parko antaŭ la Thomas-preĝejo oni rimarkas la kupolon de la nuna federacia administracia juĝejo. En 1877 oni decidis krei en Lepsiko la Regnan tribunalon. Ĝi konstruitis inter 1888-95 laŭ la planoj de Ludwig Hoffmann kaj Peter Dybwad. La Regna tribunalo estis la dua reprezenta konstruaĵo de la vilhelma imperio - sed ne orientita je barokaj formoj kiel la Reichstag en Berlino sed laŭ italaj renesancaj modeloj.

Memore al la kvazaŭparada proceso de la nazioj kontraŭ la laŭdiraj brulofarintoj de Reichstag, kiam ankaŭ la posta bulgara prezidanto kaj diktatoro Georgi Dimitrov akuzitis, instalitis en 1952 Dimitrov-muzeo. Ties objektoj nuntempe estas en la Muzeo de urba historio. Krome estis tie ĉi jarcentojn la Muzeo de plastikaj artoj, kies originala domo de sur Augustus-placo detruitis en 1943, kiel ankaŭ la Ŝtata arkivo kaj la Instituto pri etnologio.

En 1992 la germana parlamento Bundestag decidis loki en Lepsiko la Federacian administracian tribunalon kiel ankaŭ la sidejon de la Supera federacia advokatejo. Post restaŭradlaboregoj - kiuj kostis ĉ. 200 milionoj da markoj - la domo en 2002 denove ekpretis.

Priskribo
---------

La ejo estas historiisma. Sur ĝi tronas kupolo ornamita per la skulpturo *La vereco*. La ĉefa portalo de la konstraĵo montras orienten en la direkto de la laŭ la unua prezidanto de la Regna kortumo Eduard von Simson nomita placo. La norda flanko havas skulpturojn de pluraj gravuloj de la germana jurhistorio, kiel Eike von Repgow (Sachsenspiegel), Johann von Schwarzenberg (Constitutio Criminalis Bambergensis), Johann Jacob Moser, Carl Gottlieb Svarez (Allgemeines Landrecht), Anselm von Feuerbach kaj Friedrich Carl von Savigny.

Vizitoj
-------

La granda enireja halo estas en formo de romia baziliko, malfermita ja por vizitantoj. Ankaŭ la ĉirkaŭirejoj, la Granda kunsidejo kaj la ekspozicio *La Regna tribunalo kaj ĝiaj uzantoj* alireblas. La koncerta serio *Kunst und Justiz* okazanta tie ĉi freneze bonvenigitis fare de la lepsikanoj artamantaj.

Fonto
-----

Mundus, Doris: *Leipzig an einem Tag. Ein Stadtrundgang*, Eldonejo Lehmstedt, Leipzig 2007 (6-a eldono de 2015), p. 40-41

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Regna tribunalo (Lepsiko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Virtuala rondgvidado
* La Muzeo de la Regna tribunalo
**Reforma** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Reforma. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07074.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 34896 loĝantojn. El tiuj estis 17252 viroj kaj 17644 virinoj. La komunumo havas surfacon de 400 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 21630 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 18986, do 88 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 2628 personoj respektive 12 % estis analfabetoj.
34809 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 337 personoj respektive 0,97 % estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Reforma Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Renesanca latino** - aŭ *humanisma latino* - estas nomo donita al la distinga formo de latina stilo disvolvigita dum la Eŭropa Renesanco en la 14-a ĝis 15-a jarcentoj, partikulare fare de la movado de Renesanca Humanismo.

La intenco estis purigi la latinan lingvon rigardante al la Ora Epoko de la Latina literaturo, kaj speciale al Cicerono en prozo kaj al Virgilio en poezio, kiel la arbitroj de latinlingva stilo. Ili abandonis la uzadon de la sekvenco kaj de aliaj akcentaj formoj de metriko, kaj klopodis anstataŭe revivigi la grekajn formatojn kiuj estis uzitaj en la latinlingva poezio dum la romia periodo. La humanistoj kondamnis la grandan korpuson de la literature en mezepoka latino kiel "Gotika" — por ili, termino negativa — kaj kredis anstataŭe ke nur antikva latino el la romia periodo estis "reala latino".

La renesanco dum mallonge plifortigis la postenon de latino kiel parolita lingvo pro sia adoptado fare de la renesancaj humanistoj. Ofte estritaj de membroj de la klerikaro, ili estis kortuŝitaj pri la akcelitaj dismuntado de restoj de la klasika mondo kaj la rapida perdo de ties literaturo. Ili baraktis por konservi tion kion ili povis kaj por restaŭri al latino tia kia ĝi estis kaj enkondukis la praktikon produkti reviziitajn eldonojn de la literaturaj verkoj kiuj restis komparante survivantajn manuskriptojn. Je la 15-a jarcento ili estis anstataŭante la mezepokan latinon per versioj subtenitaj de la fakuloj de la ĵus aperintaj universitatoj, kiuj klopodis per sia fakuleco malkovri kia la klasika lingvo estis estinta.

Renesancaj latinlingvaj verkoj kaj aŭtoroj
------------------------------------------

### 14-a jarcento

* 1359. *Epistolæ familiares* de Petrarko (1304–1374)
* 1360. *Genealogia deorum gentilium* de Giovanni Boccaccio (1313–1375)

### 15-a jarcento

* 1409. *Flos Duellatorum de Fiore dei Liberi*
* 1425. *Hermaphroditus* de Antonio Beccadelli (1394–1471)
* 1441. *De elegantiis Latinæ linguæ* de Lorenzo Valla (1406–1457)
* 1442. *Historia Florentini populi* de Leonardo Bruni (ĉirkaŭ 1370–1444)
* 1444. *Historia de duobus amantibus* de Æneas Sylvius Piccolomini, papo Pio la 2-a (1405–1464)
* 1452. *De re ædificatoria* de Leone Battista Alberti (1404–1472)
* 1471. *Contra amores* de Bartolomeo Platina (1421–1481)
* 1479. *De inventione dialectica* de Rodolfo Agrikola (1444–1485)
* 1481. *Introductiones Latinæ* de Antonio de Nebrija (1441–1522)
* 1486. *De hominis dignitate* de Giovanni Pico della Mirandola (1463–1494)
* 1491. *Nutricia* de Poliziano (1454–1494)
* *Theologia Platonica de immortalitate animæ* de Marsilio Ficino (1433–1499)
* Francesco Filelfo (1398–1481)

Notoj
-----

1. ↑ .  What is Latin? the history of this ancient language, and the proper way we might use it (3 March 2019). Alirita 3a de decembro 2019.
2. ↑   Pulju, Timothy. "History of Latin". Rice University. Alirita la 3an de decembro 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719318
 |
**Roy KILNER** (naskita la 17-an de oktobro 1890 – mortinta la 5-an de aprilo 1928) estis profesia angla kriketisto, kiu ludis en naŭ Testaj maĉoj por Anglio inter 1924 kaj 1926. Tutlertulo, li ludis por la Jorkŝira Kriketa Klubo inter 1911 kaj 1927. En ĉiuj unuaklasaj maĉoj, li faris 14 707 kurojn je meza tempo de 30,01 kaj prenis 1 003 palisetarojn je meze 18,45. Kilner faris mil kurojn en dek apartaj sezonoj, kaj prenis cent palisetarojn en unu sezono kvinfoje. En kvar kazoj li kompletigis la duoblon, t.e. kaj faris 1 000 kurojn kaj prenis 100 wickets en la sama sezono, kion oni rigardas kiel signo de altkvalita tutlertulo.

Kilner unue kriketis por Yorkshire kiel batanto antaŭ la unua Mondmilito, establante regulan ĉeeston en la teamo. Post vundiĝo en la milito, li revenis en 1919 al Yorkshire-a teamo al kiu mankis sende lertaj ludantoj. Rezulte, Kilner komencis ekzerci sin pri sendado ĝis oni alte rigardis lin kiel lanta maldekstrabraka sendisto. Lia agresema batado kaj lia varma personeco faris lin ŝatata kaj de kriketistoj kaj de spektantoj. Pro lia lerteco oni elektis lin por la nacia teamo de Anglio en 1924 kaj por vizito al Aŭstralio por la Serio Ashes de 1924–25. Kvankam li estis la duaranga sendanto de la turniro, lia sendado iom post iom malpli efikis kaj ne ĝenis batantojn ĉe bonaj sendejoj. Oni reselektis lin por la Ashes de 1926, sed malelektis lin por la fina Testo. Kilner plurfoje iris al Barato dum la anglaj vintroj por trejni kriketistojn, kaj en unu tia vojaĝo, en 1928, li malsaniĝis, kaj mortis 37-jaraĝa post sia reveno al Anglio. Lian funebraĵon ĉeestis pli ol cent mil homoj.

* Kategorio Roy Kilner en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**José Jiménez Fernández**, plej konata kiel "**Joselito**" [ĥoseLIto] (Beas de Segura, Jaén, 11-a de februaro de 1943), estas kantanto kaj aktoro hispana, kiu atingis sukceson kiel *mirinfano* laŭ kromnomoj kiel "*El niño ruiseñor*" (la najtingala infano), "*El niño de la voz de oro*" (la infano de la ora voĉo) kaj "*El pequeño ruiseñor*" (la najtingaleto).

Li estis la sepa kaj lasta filo de Baldomero Jiménez kaj Petra Fernández. Aktuale li vivas kaj loĝas tute aparte el la arta mondo en Utiel (Valencio) post suferi problemojn pro alkoholismo kaj drogoj, parte pro la frua apratigo de la spektakla etoso. Fakte li estis perdinta (logike pro aĝo) la delikatan infanaĝan voĉon jodlecan per kiu li kantis popolajn kantojn iom flamenkece.

Laŭ kelkaj fontoj oni citas 1947 kiel jaro de lia nasko pro la aspekto kiu prezentis en sia unua filmo, *El pequeño ruiseñor* (la najtingaleto, 1956), pli propra de knabo de naŭ jaroj ol de dektri. Fakte lia kresko estis suferinta rimarkindan prokraston kaj la kinstudioj kiuj produktoris siajn filmojn volis aperigi lin kiel pli juna knabo ol li fakte estis.

Filmaro
-------

* *El pequeño ruiseñor* (1956).
* *Saeta del ruiseñor* (1957).
* *El ruiseñor de las cumbres* (1958).
* *Escucha mi canción* (1958).
* *Las Aventuras de Joselito y Pulgarcito* (1959).
* *El pequeño coronel* (1959).
* *Aventuras de Joselito en América* (1960).
* *Bello recuerdo* (1961).
* *Los dos golfillos* (1961).
* *El caballo blanco* (1962).
* *El secreto de Tomy* (1963).
* *Loca juventud* (1965).
* *La vida nueva de Pedrito de Andía* (1965).
* *El falso heredero* (1966).
* *Prisionero en la ciudad* (1969).
* *El Irreal Madrid* (1969).
* *Spanish Movie* (Partopreno) (2009).
* *Torrente 4* (2011).

Referencoj
----------

1. ↑  Entrevista donde Joselito afirma esta afirmación

Bibliografio
------------

* Martínez Torres, Augusto (1999). Cine español. Diccionario Espasa. Madrid: Espasa Calpe. ISBN 84-239-9451-1.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 536702
* GND: 135242967
* LCCN: no98019163
* VIAF: 268226699
* ISNI: 0000 0003 8316 220X
* SUDOC: 152374779
* BNF: 138957646
* MBA: 5fa35a15-3ef7-4c82-ad6d-6905aa13b61a
* BNE: XX983139
 |
Pri la komunumo
---------------

**Roggenburg** estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 289 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Roggenburg estas la plej okcidenta komunumo de Kantono Bazelo Kampara. Ĝi situas en flanka valo de Laufenvalo ĉe la bordo de la rivero *Lützel*, alfluanto de Birs kaj la limo de la komunumo kun Francio.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo limas al Ederswiler (Kantono Ĵuraso), Kiffis (Francio), Kleinlützel (Kantono Soloturno), Liesberg, Movelier (Kantono Ĵuraso), Pleigne (Kantono Ĵuraso), kaj Soyhières (Kantono Ĵuraso).

Trafiko
-------

Roggenburg situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per du poŝtaŭtolinioj, unu al Laufen kaj la alia al Delemonto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Roggenburg datiĝas el la jaro 1207 kiel *Rokinberc*.

La vilaĝo Roggenburg apartenis al la Grafoj de Thierstein kaj estis transigita en la jaro 1454 al la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 ĝi apartenis dum kelkaj monatoj al la Raŭraĥa Respubliko kaj de 1793 ĝis 1815 al la franca departemento Mont Terrible, kiu ek de 1800 estis ligita kun la departemento Haut-Rhin. Per la decido de la Viena Kongreso la vilaĝo en la jaro 1815 estis atribuita al la distrikto Delemonto de Kantono Berno.

Dum la ĵurasaj balotoj la germanlingva komunumo voĉdonis la 7-an de septembro 1975 por restado ĉe Kantono Berno kaj estis post la fondo de Kantono Ĵuraso la 1-an de januaro 1979 atribuita al la distrikto Laufen. Kiam la distrikto Laufen en la jaro 1994 transiris al Kantono Bazelo Kampara, la komunumo Roggenburg volis resti ĉe Berno, sed ĉar la leĝo pri la transiro de la distrikto Laufen al Bazelo Kampara ne antaŭvidis la apartan transiron de unuopaj komunumoj, Roggenburg kun la tuta distrikto fariĝis parto de Kantono Bazelo Kampara.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj komunumoj kun la nomo Roggenburg

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Roggenburg

* Kategorio Roggenburg BL en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Laufen |
| --- |
| LaufenBlauen  •  Brislach  •  Burg im Leimental  •  Dittingen  •  Duggingen  •  Grellingen  •  **Laufen**  •  Liesberg  •  Nenzlingen  •  Roggenburg  •  Röschenz  •  Wahlen  •  Zwingen | Laufen |

 |
Soldatoj de la reformisma milito.
La **Reforma Milito** aŭ **Milito pro Reformo**, konata ankaŭ kiel la **Trijara Milito**, estis enlanda milito kiu okazis en Meksiko el 1858 al la 10a de Januaro 1861.​ La lando estis dividita en du grandaj grupoj: nome Liberaluloj kaj Konservativuloj. Al la milito oni atribuas la meksikan transformon por la transiro de la politika strukturo por establi la sistemon kapitalisman-demokratan kaj finigi tiun de la Kolonio kaj la Imperio. En tiu nova sistemo, oni formis nacian ŝtaton bazitan sur konstitucia ordo, la nuligo finigi la privilegiojn de la regantaj klasoj (egaleco antaŭ la leĝaro), la reaktivigo de la ekonomio kaj la restarigo de la laboro.​ Dum ioma tempo, la liberaluloj kaj la konservativuloj muntis paralelajn registarojn, kun la sidejo de la konservativa registaro en Meksikurbo kaj la liberaluloj en Veracruz.​

Laŭ la tempopaso, la milito akriĝis kaj iĝi pli sangoverŝa. Ĝi finiĝis per la definitiva malveko de la konservativuloj en la Batalo de Calpulalpan, Jilotepec, Meksikŝtato,​ en 1861, kun Benito Juárez instalanta sian administracion en Meksikurbo. Konstitucifara Kongreso plenumis sian taskon redakti novan konstitucion, oni faris la kunvokon por realigi balotojn kaj en federacia kaj en subŝtata niveloj. Kunsidis tiel la unua Kongreso, kiu funkciis jam laŭ la principoj de la Federacia Konstitucio de la Unuiĝintaj Meksikaj Ŝtatoj de 1857. La ŝtato estis malriĉigita pro la milito kaj tio konduksi al la suspendo de la pago de la eksterlanda ŝuldo, kio siavice rezultis en la kreado de la Konvencio de Londono kaj en la Dua Franca Interveno.

Notoj
-----

1. ↑  «La Guerra de Reforma, Historia de México». Explorando México. Konsultita la 20an de Novembro 2016.
2. ↑   Secretaría de la Defensa Nacional (eld.). «La Guerra de Reforma». Konsultita la 30an de Oktobro 2021.
3. ↑   Portal Académico CCH (eld.). «La Guerra de Reforma». Konsultita la 30an de Oktobro 2021.
4. ↑   Instituto Nacional de Estudios históricos de las Revoluciones de México (eld.). «Batalla de Calpulalpan». Arkivita el la originalo la 2an de Decembro 2016. Konsultita la 30an de Oktobro 2021.

Bibliografio
------------

* Revueltas, V. Silvestre (2008). *Antología de textos. La Reforma y el Segundo Imperio (1853-1867)*. Instituto de Investigaciones Históricas. ISBN 978-970-32-4910-7.
* Batres, C. Óscar (1960). *Leyes de Reforma y Etapas de la Reforma en México*.
* Lira, Andrés kaj Staples, Anne (2010). "Del desastre a la reconstrucción republicana 1848-1876" en *El Colegio de México. Nueva Historia general de México*, pp. 444-464.

* Kategorio Reforma Milito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 742697
* LCCN: sh2010002595
 |
Biblio de la Urso, unua traduko de la Biblio al hispana lingvo, verko de la hispana reformacianto Casiodoro de Reina, publikigita en 1569, kaj reviziita de Cipriano de Valera en 1602, kiu iĝis la aŭtoritata eldono de la Biblio por ĉiuj hispanlingvaj protestantoj.
La historio de la **Reformacio en Hispanio** originiĝis en la 16a jarcento, kiam pluraj hispanaj katolikaj kredantoj tute konsentis kun la argumentoj de la reformacio iniciatita de Marteno Lutero en Germanio. Elstaraj grupoj el ĉi tiaj kredantoj troviĝis en Valadolido (proksimaj al luteranismo) kaj Sevilo (komence proksimaj al kalvinismo). En la sevila grupo estis la hieronimaj monaĥoj de la Monaĥejo Sankta Isidoro de l' Kampo.

En ĝiaj komencoj, la hispana protestantismo precipe etendiĝis inter la nobela kaj klera klasoj, pro ĝiaj rilatoj kun la homismo kaj la legado de la Biblio. Kiel atestaĵo de ĉi periodo, troviĝas la nomoj renomaj de Juan de Valdés, Francisco de Enzinas kaj la monaĥoj Casiodoro de Reina kaj Cipriano de Valera kaj Antonio del Corro. Al Casiodoro de Reina kaj Cipriano de Valera ŝuldiĝas la unua traduko de la Biblio al la kastilia lingvo.

Tamen, la protestanta Reformacio en Hispanio ne enradikiĝis pro la akra kaj senlaca persekuto kontraŭ la luteranoj fare de la Hispana Inkvizicio, kio devigis, al kiuj povis forfuĝi, rifuĝiĝi en protestantaj landoj aŭ almenaŭ pli toleremaj. Henry Kamen diras ke «Hispanio estis la ununura eŭropa lando kiu havis nacian institucion dediĉinta al la elradikigo de la herezo». Sed ankaŭ ekzistis aliaj kialoj, kiel diras Joseph Pérez: «Hispanio malproksimis el la epicentro de la religia revolucio; la enkondukitaj reformoj en la eklezia disciplino kaj en la ordenoj en la unuaj jaroj de la 16a jarcento, kvankam limigitaj, kontribuis korekti kelkajn troigojn; laste, la religiaj malkvietoj en Iberio adoptis originalan formon. En Hispanio pli fortas la emo al iluminismo ol ekzemple la amo al luteranismo aŭ kalvinismo». Henry Kamen mencias alian: «Hispanio ne spertis ekde la komenco de la Mezepoko eĉ ne unu herezon kiu venkus je popola skalo. Ĉiuj ideologiaj bataloj ekde la Reconquista direktiĝis kontraŭ la minoritataj religioj, judismo kaj islamo. Konsekvence, ne ekzistis hispanaj herezoj, samkiel tiu de John Wyclif en Anglia reĝlando, tra kiuj enradikiĝis la luteranaj ideoj».

Referencoj
----------

1. ↑  Blázquez, Fernández, Tarquis, citado en *Reseña Histórico-Social del Protestantismo Español*.
La **Regulo de Gloger** estas zoologia regulo kiu asertas ke en specio de endotermaj bestoj, la pli forte pigmentataj formoj tendencas troviĝi en pli humidaj medioj, ekz. ĉe Ekvatoro. Ĝi ricevis nomon laŭ la zoologo Constantin Wilhelm Lambert Gloger, kiu la unua konstatis tiun fenomenon en 1833 en revizio de kunvarianco de klimato kaj birda plumarkoloro (Erwin Stresemann notis, ke tiu ideo estis jam esprimita de Pallas en *Zoographia Rosso-Asiatica* (1811)). Gloger trovis, ke birdoj en pli humidaj habitatoj tendencis esti pli malhelaj ol siaj parencoj el regionoj kun pli alta arideco. Ĉirkaŭ 90% de 52 nordamerikaj birdospecioj studataj kongruis kun tiu regulo.

Klarigo de Regulo de Gloger en la kazo de birdoj ŝajne estas la pliiĝanta rezisto de malhelaj plumoj al plumo- aŭ haro-degradantaj bakterioj kiaj *Bacillus licheniformis*. Plumoj en humidaj medioj havas pli grandan bakterian ŝarĝon, kaj humidaj medioj estas pli taŭgaj por mikrobia kresko; malhelaj plumoj aŭ haroj estas

Notoj
-----

1. ↑  Gloger (1833)
2. ↑  Stresemann (1975)
3. ↑  Zink & Remsen (1986)
Ne konfuzu kun Reformacio aŭ eĉ Protestanta reformismo.

---

**Reformismo** estas la supozo ke laŭpaŝaj ŝanĝoj tra kaj ene de ekzistantaj institucioj oni povus finfine ŝanĝi la fundamentan ekonomian sistemon kaj politikajn strukturojn de socio. Tiu hipotezo de socialŝanĝo kreskis el opozicio al revolucia socialismo, kiu asertas ke revolucio estas necesa por ke okazu fundamentaj restrukturadoj.

Reformismo estas distingota de pragmataj reformoj - reformismo estas la supozo ke amasiĝo de reformoj povas kaŭzi la aperon de totale malsama ekonomia sistemo kaj formo de socio ol aktuala kapitalismo.

Reformismo diferencas la politikojn intencitajn de la Socialdemokratio de la pli ĝenerala Socialismo kiu inkudas, depende de la difinoj, ankaŭ la Komunismon.

Notoj
-----

1. ↑  Paul Blackledge (2013).  Left reformism, the state and the problem of socialist politics today. International Socialist Journal. Alirita 14a de Novembro 2013.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Reform or Revolution? de Rosa Luksemburg (1990).
* Blackledge, Paul, , "Left reformism, the state and the problem of socialist politics today".
**Rozalia LUBOMIRSKA** (naskiĝis la 16-an de septembro 1768 en Ĉernobilo, mortis la 30-an de junio 1794 en Parizo) – pola princino. Filino de grafo Jan Mikołaj Chodkiewicz, marŝalo kaj estro de Regno Ĵemajtio, kaj de Maria Ludwika Rzewuska, filino de hetman Wacław Piotr Rzewuski.

La 1-an de novembro 1785 nuptis princon Aleksander Lubomirski, kastelestro de Kievo. Post jaro naskis filinon Aleksandra. Kun la infano forveturis al Francio, kie baldaŭ estis akuzita pri kontraŭrevolucia komploto – daŭrigo de kontaktoj kun kortego de la franca reĝino Marie-Antoinette. Pro enhavo de riproĉoj, ĉarmo de la akuzitino kaj ŝia juna aĝo, tiutempa verdikto pri mortpuno per gilotino estis vaste komprenata kiel evidenta pruvo de la bestiigo de la Franca revolucio.

Ŝia filino, kiu poste alprenis la nomon de sia patrino, edziniĝis al Wacław Seweryn Rzewuski, vojaĝisto kaj ribelanto.

Laŭ konata en Lublinio legendo, animo de gilotinita Lubomirska aperas en palaco de la familio Lubomirski - kies gento devenas de la tempo de Mjeŝko la 1-a - en Opole Lubelskie. En parko troviĝanta malantaŭ la palaco ektimiĝis verkisto Adolf Dygasiński.

Bibliografio
------------

* M. Jastrzębska, *Rokoko, dama i gilotyna. Historia księżnej Rozalii z Chodkiewiczów Lubomirskiej* (Rokoko, damo kaj gilotino. Historio de princino Rozalia el Chodkiewicz Lubimirska), Eldonejo Arkana, Varsovio 2005, ​ISBN 83-89243-22-9​


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 588302
* GND: 130432008
* LCCN: n2006009069
* VIAF: 45408880
* ISNI: 0000 0000 5544 3168
* SUDOC: 232455511
* BNF: 16057836x
* NKC: js2009244490
 |
**Rozi Lovas** [lovaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lovas Rozi** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Rozi Lovas naskiĝis la 14-an de julio 1986 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Rozi Lovas maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, sed sen diplomo ŝi studis plu en Universitato de Kaposvár, kie ŝi akiris aktoran diplomon en 2012. Ŝia ĉefinstruisto estis János Mohácsi. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc) (2012-2013), poste en Teatro Magyar (2013-2015) kaj Teatro Thália (Budapeŝto) (2015-2016). En 2016 ŝi aliĝis al Teatro Radnóti, sed ŝi ricevis rolojn en pluraj aliaj teatroj, se ne paroli pri filmaj roloj. Ŝi ricevis aktorajn premiojn inter 2010–2014. Ŝi ĝismorte estis vivkunulo de Tamás Balikó (-2014), ekde 2019 de hu:Horváth János Antal, poste ŝi naskis kaj edziniĝis.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare:
	+ Hamleto - Ophelia
	+ Romeo kaj Julieta - ina titolrolo
	+ Kiel Plaĉas al Vi - Le Beau
	+ *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* -
	+ Vintra Fabelo - Emília
* Anton Ĉeĥov: La Mevo - Maŝa
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - Flóra Tóth

Ŝiaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* *Made in Hungaria* (2009) - Éva
* *A mi kis falunk* (televizia serio, 2017) - Erika Szabó
* *Hab* (2020)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Esther Acebo, Stéphane Caillard

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

* Kategorio Rozi Lovas en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 739023
 |


* Portalo pri Biografio
**Rehgraben,** hungare **Őzgödör,** kroate **Prašćevo** estas iama vilaĝo, nun parto de Gerersdorf-Sulz en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 7542
* Telefonkodo: 03328
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 590
* 47° 04′ 51″ N 16° 14′ 13″ O﻿ / ﻿47.08083 °N, 16.23694 °O﻿ / 47.08083; 16.23694 (mapo)Koordinatoj: 47° 04′ 51″ N 16° 14′ 13″ O﻿ / ﻿47.08083 °N, 16.23694 °O﻿ / 47.08083; 16.23694 (mapo)

Situo
-----

Güssing troviĝas je 10 km-oj.

Historio
--------

Jam en la pratempoj estis tie ferotrovejo. En latina dokumento tiu loko menciiĝas, kiel *"torrens Zurnu"*. La nuna formo aperis en 1532. Tiutempe kroatoj alvenis. En 1896 vivis tie 541 homoj en 85 domoj. En 1910 loĝis en Őzgödör 399 loĝantoj (kroatoj en majoritato, aŭstroj en minoritato). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Gerersdorf bei Güssing, Rehgraben kaj Sulz im Burgenland formis novan komunumon *Gerersdorf-Sulz* en 1971.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna

* Kategorio Rehgraben en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **klifoj de Mhothair**  (irlande *Aillte an Mhothair*) estas la plej famaj klifoj de Irlando. Ili situas ĉe la sudokcidenta marbordo de irlanda ĉefinsulo en la graflando Chláir proksime al la vilaĝo Dúlainn (Doolin) (norde de la klifoj) kaj Lios Ceannúir (Liscannor) (sude de la klifoj).

klifoj de Mhothair
situo kaj ĉirkaŭo de la klifoj
52.936111111111-9.4708333333333

|  |  |
| --- | --- |
| Klifoj de Mhothair (Eŭropo)Klifoj de Mhothair (Eŭropo)DECKlifoj de MhothairKlifoj de Mhothair

|  |
| --- |
| Klifoj de Mhothair  |

 |
| Eŭropo |

La nomo
-------

La de plantoj kovrantaj ruinoj de fortikita loĝejo de tribestro estas nomataj en provinco Mhumhain (Munster), tiel ankaŭ en la graflando Chláir (Clare) estas ofte nomataj *mothar* (prononcu „moher"). Origine la vorto signifas grupon de arboj kaj arbustoj. Sur la klifoj proksime al *Hag’s Head* ĉe la okcidenta marbordo de la graflando Chláir staris iam tia fortikaĵo nomita *Moher O’Ruan* (irlande *Mothar Uí Ruain*, „la disfalinta fortiko de O’Ruan"). De tiu la klifoj ricevis la nomon.

Priskribo
---------

La klifoj staras el multaj lokoj vertikale al la Atlantika oceano. Ili longas pli ol ok kilometrojn. Ĉe ilia suda fino, la *Hag’s Head* (kapo de Hag) ili altas ĉirkaŭ 120 m, norde de la *O’Brien’s Tower* (turo de O’Brian) ili eĉ havas altecon de 214 m.

La *O’Brien’s Tower* situas je la duona distanco interne de la klifoj. Ĉi tie Sir Cornellius O’Brien konstruigis en la jaro 1835 gvatturon. Dum bona rigardebleco oni povas de tie rigardi ĝis la Aran insuloj kaj la golfo de Galivo. Je la alia flanko de la golfo situas la Maumturk-montoj de la Connemara.

Ĉe la klifo vivas multaj birdoj. Oni kalkulis ĉirkaŭ 30.000 bestoj de 29 specioj. La plej interesaj estas la atlantika fraterkulo, kiuj vivas en grandaj kolonioj sur izolitaj lokoj de la klifoj kaj sur la Insulo de la Kapro. Ankaŭ ekzistas ĉi tie falkoj, mevoj, tufkormoranoj, longbekaj urioj kaj aŭkedoj.

Fotoj
-----

* O’Brien’s Tower, alteco de la klifoj ĉ.. 200 m*O’Brien’s Tower*, alteco de la klifoj ĉ.. 200 m
* rigardo norden kun la turo de O’Brienrigardo norden kun la *turo de O’Brien*
* rigardo al orientorigardo al oriento
* rigardo al sudorigardo al sudo
* Hag’s Head dum ŝtoma vetero*Hag’s Head* dum ŝtoma vetero
* roka pinto „Branaunmore"roka pinto „Branaunmore"
* Trifingraj mevoj kaj longbekaj urioj sur Branaunmore Trifingraj mevoj kaj longbekaj urioj sur Branaunmore
* sunsubiro, februaro 2005sunsubiro, februaro 2005
* panoramo, decembro 2006panoramo, decembro 2006
* la klifoj dum belega vetero en junio 2007la klifoj dum belega vetero en junio 2007
* la klifoj, septembro 2016la klifoj, septembro 2016

Panoramo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Klifoj de Mhothair en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Klifoj de Mhothair en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Website des *Cliffs of Moher Visitors’ Centre*
* Website des O’Brien’s-Tower-Betreibers
Daddy Yankee, unu el la pintaj reprezentantoj de regetono.
La **regetono** (hispane konata kiel *reggaetón*) estas latinamerika muzikstilo, kiu venas de la hispanlingva regeo miksita kun repo kaj hiphopo. Ĝi havas influojn de aliaj stiloj de la regiono kiaj la bombo, salso, ĉampeto, kumbio, valjenato kaj merengeo. Regetono naskiĝis en Panamo, poste evoluis kaj moderniĝis en Puerto-Riko, kie ĝi estis nomata *Reggaetón*. Komence ĝi estis adapto de la jamajka regeo en la hispanlingvan kulturon de Panamo. 

La tekstoj estas forte kritikataj de multaj institucioj civilaj kaj religiaj pro la tipaj temoj: nefidela seksumado, eksplicita mencio de fivortoj aŭ la humiliga pozicio de virinoj kiel seksaparatoj. La temoj ankaŭ temas pri dancado, persona vivo de la kantisto, amhistorioj, kaj problemoj de la vivo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Regetono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Teodora C. Hasegan (2023-06-18) Regetono, la latinamerika ambasadoro en la mondo (esperante). Tutmondaj Voĉoj. Arkivita el la originalo je 2023-06-26. Alirita 2023-10-28.
**Regimantas** estas litovlingva vira persona nomo. Kvankam eblus pensi ke temus pri variaĵo de la litova vorto *regėti* ("vidi") + de la persona nomo *Mantas*, laŭ la litovaj etimologoj *Kazys Kuzavinis* kaj *Bronys Suvukyna*s fakte temas pri variaĵo de la latinigita germandevena nomo *Regimantus*, el la malnovaltgermanaj elementoj *ragin* (sorto) kaj *munt* (protekto) - do sume temas pri la sama nomo kiel la pli nova esperantlingva formo Rajmondo kun siaj diverslingvaj variaĵoj, inkluzive de la do pli novecaj litovlingvaj formoj Raimondas kaj Raimundas. Kutimaj litovlingvaj mallongigaj formoj estas *Regis* kaj *Regius*.

Konatuloj kun tiu persona nomo
------------------------------

* Regimantas Adomaitis (naskiĝis en 1937), filma kaj teatra aktoro
* Regimantas Čiupaila (naskiĝis en 1956), matematikisto, eksa politikisto, membro de la nacia litovia parlamento Seimas kaj ministro pri internaj aferoj de Litovio

Notoj
-----

1. ↑  Kazys Kuzavinis kaj Bronys Suvukynas: Lietuvių vardų kilmės žodynas, Vilno, 2-a eldono 1994, paĝo 311
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Griza Papago** |
| --- |
|  |
| 
Konga Afrika Griza Papago Psittacus erithacus erithacusKonga Afrika Griza Papago *Psittacus erithacus erithacus* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Psitakoformaj *Psittaciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Psitakedoj *Psittacidae* |
|
|
| Tribo: | Psittacini |
|
|
| Genro: | *Psittacus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. erithacus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Psittacus erithacus****Linnaeus, 1758 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
| Triboj |
| *P. e. erithacus**P. e. timneh* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Griza Papago  |

 |
| v • d • r |

La **griza papago** (latine *Psittacus erithacus*) estas specio el la familio de la papagedoj, kiu devenas de Afriko inter Niĝerio kaj Kongolando, Kameruno kaj Gabono.

Ili konatas kiel la plej bonaj imitantoj de homa voĉo inter la papagedoj; eksperimentoj, fare de Irene Pepperberg en Universitato de Arizona, kun griza papago *Alex* montris, ke ili evidentigas elstarajn intelektajn kapablojn; ili ne nur ripetas la vortojn, sed kapablas kompreni ilin.

Aliaj eksparimentoj faritaj de Aimée Morgana kun papago nomita *N'kisi* montris eĉ pli eksterordinarajn parolkompren-kapablojn. Cetere videofilmitaj eksperimentoj kun Rupert Sheldrake montris kapablojn pri telepatio: eksperimentisto en aparta ĉambro malfermas hazarde kovertojn kun bildoj, en alia ĉambro la papago tiam parolas frazojn rilatantajn al la bildoj.

* 
* 
* Psittacus erithacus - MHNT *Psittacus erithacus* - MHNT

Eksteraj ligiloj
----------------

* Griza papago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Griza papago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Griza papago en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Araproject
* 
* 
* 
* 
* Arkivigite je 2008-04-25 per la retarkivo Wayback Machine
Statuo omaĝe a Teixeirinha, ple granda repentisto de suda Brazilo
**Repento** (portugale: ***repente*** [subite], ankaŭ konata kiel ***desafio*** [defio]) estas popolkultura tradicio brazila, kies origino deiras de la mezepokaj trobadoroj. Ĝi estas aparte forta en la nordoriento de Brazilo kaj estas miksaĵo iner poezio kaj muziko, en kiu superregas improvizado – la kreado "subita" de versoj.

Repento posedas diversajn metrikajn kaj ritmajn skemojn de métrica e rima, kaj ĝia kanto kutime estas akompanata per muzikinstrumentoj.

Kiam la uzata instrumento estas la pandero, la repento nomiĝas embolado; akompanate de kampara gitaro nomata „viola caipira" ĝi nomiĝas *cantoria*; kantata sen muzika akompano ĝi nomiĝas *entoada, toada* aŭ *aboio*.

La origino de brazila "repentista" tenas siajn radikojn en la popola tradicio portugala nomata "Cantar Ao Desafio" (kantado defia).

Vidu ankaŭ
----------

* Ŝnurliteraturo
* Repo

Referencoj
----------

1. 1 2   Silvio Essinger: Repente. Arkivita el la originalo je 2021-04-18. Alirita 2021-12-24.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2011-11-24 per la retarkivo Wayback Machine
Paul Vidal de la Blache, fondinto de la studoj de regiona geografio en Francio komence de la 20a jarcento.
La **regiona geografio** estas la fako aŭ branĉo de la Geografio kiu dediĉas sin al la sinteza studo de geografiaj kompleksoj (regionoj, teritorioj, pejzaĝoj), kongrue kun aliaj geografiaj sciencoj, kiuj studas analize diversajn fenomenojn en ties karakteroj kaj distribuado (reliefo, klimato, flaŭro, loĝantaro, ekonomio, politika organizado, komerco, transportoj ktp). Aperis per sia aktuala nomo fine de la 19a jarcento, pere de filozofioj kontraŭpozitivismaj kiel nov-idealismo, nov-kantismo aŭ kritikismo, historiismo kaj spiritismo.

La ekzisto de tiu fako aŭ branĉo de la Geografio povas okazigi konfuzon en la senco ke kelkaj geografoj konsideras, ke ĉia geografio estas regiona. Tio estas, geografio celas la studon de geografiaj kompleksoj je ajna skalo (loko, vilaĝo, urbo, komarko, provinco, regiono, lando, mondoregiono ktp.) kaj sinteze kaj laŭteme. Krome la koncepto kaj termino "regiono" estas uzata en tro diversaj geografiaj sencoj, el foje malgrandaj administraciaj entoj en kelkaj landoj, tra partoj de landoj (pli ĝenerale), ĝis la pli ampleksaj mondoregionoj, kiel Nordafriko, Mezoriento, Sudorienta Azio, Centrameriko, Skandinavio ktp.

Bibliografio
------------

* ALBERONI, Francesco, Movimiento e institución. Teoría general. Editora Nacional, Madrid, 1977.
* MALDONADO CRUZ kaj aliaj (2008), Las matemáticas de la ciencia regional.
* OLMO MATA, R. (1987), Sobre los estudios de geografía agraria en España (1940-1970). Revista Ería, pp. 25-42.
* ORTEGA VALCÁRCEL, J. (2000), Los horizontes de la geografía. Teoría de la Geografía. Ariel Geografía.
* TERÁN, M. de, (1960), La situación actual de la Geografía y las posibilidades de su futuro. Enciclopedia Labor, IV: 28-39. Barcelona.

* Kategorio Regiona geografio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 684546
* LCCN: sh85077922
* NDL: 00573081
* NKC: ph116030
 |
**Rogerius** (antaŭ 1140 — ĉ. 1195), ankaŭ nomata **Rogerius Salernitanus**, **Roger Frugard**, **Roger Frugardi**, **Roggerio Frugardo**, **Rüdiger Frutgard** kaj **Roggerio dei Frugardi**, estis mezepoka kirurgo el Salerno. En ĉirkaŭ 1180 (laŭ iuj fontoj jam en 1170, laŭ aliaj nur en 1230) li verkis pri sia medicina fako sub la titolo *Practica Chirurgiae* ("Praktikado de kirurgio"), ankaŭ konata kiel *Chirurgiae Magistri Rogerii* ("La kirurgio de majstro Rogerius").

Intrakrania operacio, miniaturo de kirurgo plenumanta restarigon de frakturo.
La verko distingiĝas de aliaj mezepokaj verkoj pro klareco, koncizeco kaj praktikeco. Ĝi sekvas sistemon de patologio-traŭmatologio kaj rekomendas traktadon de ĉiu tipo. Rogerius estis la unua priskribanto de lupus.

En lia tempo, la epoko de la krucmilitoj, estis granda bezono por traktado de vunditoj. La verko de Rogerius estis la unua mezepoka teksto pri la temo, uzata en la universitatoj de Bolonjo kaj Montpeliero. Ĝi estis reeldonita kaj iom komentita de lia lernanto Rolando de Parma en 1250 .

Literaturo
----------

* Leonard D. Rosenman, *The Chirurgia of Roger Frugard* (2002).
* Project Gutenberg


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 277678
* GND: 118602101
* LCCN: n85251433
* VIAF: 37709153
* ISNI: 0000 0000 8976 3717
* SUDOC: 030814057
 |
**Gastone GAMBARA** (Imola, 10-a de novembro 1890 - Romo, 27-a de februaro 1962) estis itala militisto, kiu atingis gradon de generalo, elstara ĉefe pro sia agado dum la Dua Mondmilito en Nordafriko kaj en la sangelverŝa subpremado super la rezistantoj kaj civiluloj en la okupita Jugoslavioda. Li elstaris ankaŭ en diversaj agoj de tipo imperiisma de la itala faŝismo, kiel sia interveno en la Hispana Enlanda Milito apoge al la flanko de la insurekciaj puĉistoj, poste estrita Francisco Franco,) aŭ la invado de Etiopio.

Militkariero
------------

Li partoprenis en en la Unua Mondmilito kaj en la invado de Etiopio, kiu rezultis en la fina aneksado de Etiopio al la Regno Italio.

El 1938 li estis destinita de Benito Mussolini al Hispanio, kie li formis parton de la Corpo di Truppe Volontarie,​ apoge al la flanko de la generalo Francisco Franco kaj dum la Hispana Enlanda Milito kie Gambara partoprenis en la konkero de Alikanto nome la lasta grava urbo en teritorio de la respubliko kie la italoj klopodis akcepti kapitulacon de la milicanoj de la Popola Armeo de la Respubliko kaj permesi ties foriron perŝipe, sed la stabanaro de Franco ne permesis tion.

En 1939, dum la Dua Mondmilito li partoprenis en la okupado de Albanio. Poste li estis sendita al Grekio kaj al Nordafriko ĉe Rommel, kiu plendis pro la manko de kunlaboro de la italoj kaj Gambara partikulare. Poste li estis sendita al Balkanio kaj precize al Kroatio kaj Slovenio, kie li subpremadis rezistantojn. En tiu posteno li restis ĝis septembro 1943, kiam Italio petis pacon separate kun la aliancanoj kaj la italaj trupo estis senarmigitaj farae de la Wehrmacht. Tamen, restis fidela al la reĝimo de Mussolini ĉar li deĉiame estis konvinkita faŝisto. Tiele li servis por la Itala Socia Respubliko sed li kaj lia ŝtateto jam ne havis trupojn. Post la fino de la milito, Gambara estis militprizonulo, akuzita je militkrimoj kontraŭ prizonuloj en koncentrejoj de Slovenio.

Notoj
-----

1. ↑  «Biografías del bando nacional». www.guerracivil1936 (kastililingve).  Arkivigite je 2008-08-20 per la retarkivo Wayback Machine Konsultita la 14an de februaro de 2018.

* Kategorio Gastone Gambara en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 603545
* GND: 124331653
* VIAF: 3402511
* ISNI: 0000 0000 2393 1984
 |
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri naturaj objektoj. Por informoj pri muzika ĝenro, vidu la artikolon rok-muziko.
Falkenstein en Saksa Svislando (septembro de 2004)
**Roko** estas malmola tavolo de la terkrusto, kuŝanta sub la humo, aŭ parto el tia tavolo, elstaranta masive super la tero akvo.

Laŭ sia genezo, situo la rokoj povas havi siajn specifajn nomojn: rokkudrilo, rokturo, rokmuro, rokremparo, rokpiramido, rokfumtubo, rokelstaraĵo kaj simile. Pli ampleksaj teritorioj kun rokoj estas nomataj rokurboj.

La rokoj estas ekstremaj postenoj, ilia ekstrema karaktero dependas ne nur de minerala substrato kaj ties ecoj, sed ankaŭ de ekstera formo, orientado kaj ekspozicio de rokmuroj. Vegetaloj kreskantaj sur rokoj nomiĝas petrofitoj.

Rokoj estas ne nur hejmo de vegetaloj, sed ili estas ankaŭ elserĉata hejmo de birdoj.

Rokoj kun vertikalaj muroj pro sia nealirebleco fariĝis objekto de interesoj de homoj, kiuj klopodas venki nature kreitajn altaĵojn. Superante ilin ĉiu montogrimpanto elektas sian stilon, per kiu li superas la rokon (libera grimpado kaj teknika grimpado).

Famaj rokoj kaj rokoregionoj
----------------------------

* Kategorio Roko (reliefa) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Uluru (aŭ *Ayer's Rock*) en Aŭstralio
* Elba Grejsmontaro en Ĉeĥio kaj Germanio
* Rokoj ĉe Praĥov
* Rokoj ĉe Adrŝpaĥ-Teplice

Rokoj kaj rokaĵoj
-----------------

Kelkaj lingvoj malhavas klarajn terminojn por distingi inter
rokoj kaj rokaĵoj; ekz-e angle por ambaŭ povas servi «rock», kaj
france, «roche»; aliflanke la germana, rusa, ĉeĥa zorge distingas la
terminojn por tiuj malsamaj aferoj (germane *Fels* kaj *Gestein*,
ruse *скала* kaj *порода*). En la esperanta tradicio la pli
ĝeneralan nocion esprimas rokaĵo.

PIV francmaniere uzas la saman konfuzan terminon por la du nocioj (sub
«roko»); NPIV por la signifo, kutime esprimanta per «rokaĵo», uzas
vorton «petro».

Noto
----

1. ↑  Ekz-e tiel en la libro de
E. Dudich «Ĉu vi konas la teron?».
La traktita rokolano lasas sin dispremi kaj revenas al sia komenca volumeno.
 mikroskopa vido
La **rokolano** aŭ **ŝtonolano** devenas de natura materialo, bazalto, naskita de vulkana agado kaj transformita de la homo, uzata en konstruo kiel varmoizolado, sona izolado aŭ sonsorbilo, aŭ por fajroprotekto. Rokolano ankaŭ estas uzata kiel hortikultura substrato. Ĝi estas parto de la mineralaj lanoj.

Difino
------

Oni trovas rokolanon en multaj formoj: flokoj, ruloj, duonrigidaj kaj rigidaj paneloj, nudaj kaj kovritaj, simpla kaj duobla denseco paneloj, izolaj kompleksoj, por ĉiuj specoj de laboro (domoj, kolektiva loĝejo, administraj kaj industriaj konstruaĵoj, komercaj) kaj por ĉiuj aplikoj (betonaj kaj ŝtalaj plataj tegmentoj, tegmentoj,neuzitaj kaj transformitaj subtegmentoj, periferiaj muroj de interne kaj de ekstere, plankoj kaj tektoj, vandoj kaj teknikaj duktoj, kamentuboj).

Fabrikado
---------

Rokolano estas farita ĉefe per bazalto, nigra vulkana roko trovita en multaj partoj de la mondo.

Oni uzas ankaù skorioj de altfornoj , interesa kaj pro sia kemia konsisto kaj pro tio, ke ĉi tiu produkto, kiu estas kalcinata, liberigas malpli da forcej-efikaj gasoj kiam varmigita.

Oni faras ĝin per fandado en forno varmigita kun koakso je 1 460 °C. La likva materialo, kiu eliras el ĝi, estas do bazalta lafo kiu estas centrifugata, blovita aŭ eltrudita.

Tuj kiam ili formiĝas, la fibroj estas kovritaj per ure-formaldehida rezino kaj impregna oleo, antaŭ ol trapasi basenon por polimeriĝi, kaj por iĝi stabila kaj hidrofoba.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764568
 |
**Sylwia Najah** (naskiĝis la 5-an de junio 1978 en Opole) - pola teatra kaj filma aktorino.

Vivo
----

Diplomitino de Ŝtata Muzika Lernejo de la unua kaj dua gradoj en Opole en la klaso de gitaro, kaj de Aktora Studiumo ĉe la Juda Teatro en Varsovio, kies aktorino ŝi estas kaj de dujaraj aktoraj laborkursoj bazitaj sur la metodo de Lee Strasberg kaj Viola Spolin. Posedantino de la diplomo de drama aktoro de la Ekzamena Komisiono de ZASP (Asocio de Artistoj de Polaj Scenejoj). Kunlaboras kun varsoviaj teatroj, ludis en Radom.

Sylwia Najah ludis en filmoj kaj serioj interalie ĉe Marek Koterski. Ankaŭ kunlaboras kun la Teatro de Pola Radio. En Juda Teatro rolis i.a. kiel Hudl en la muzikalo *Violonisto sur la tegmento*, reĝisorita de Jan Szurmiej kaj Debora Vogel. Diplomaj spektakloj: Anka en *Lamento* de Krzysztof Bizio laŭ reĝisoro Eugenia Herman kaj Emily Jane en la "Noktoj de la fratinoj Brontë" de Susan Schneider laŭ reĝisorado de Bożena Suchocka.

Ŝi partoprenis muzikan spektaklon "Infanoj de Ijob", reĝisoritan de Jacek Bończyk (la premiero dum la 6-a Festivalo "Espero" je la nomo al Jacek Kaczmarski, 2009), kies surbaze eldonejo MTJ eldonis diskon, interalie kun la kantoj en la jida lingvo en ŝia plenumo (la premiero en la Festivalo Varsovio de Singer, 2010).

*Konstruaĵoj de Debora Vogel. Traktato ene de kaj vivperiferie* estas unupersona dramo en ŝia plenumo, reĝisorita de Magda Gnatowska, kiun preparis por la Festivalo Varsovio de Singer 2012. La spektaklo enkondukas spektanton en la mondon de la literaturo de Debora Vogel, doktorino pri filozofio, verkistino, poetino, sensukcesa fianĉino de Bruno Schulz. Ŝi prezentas eksterordinaran kreadon de Debora Vogel. La aktorino serĉas, esploras la vivon de manekeno, kiel ĉe Meyerhold, biomekanike.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sylwia Najah en la bazo filmpolski.pl
* Sylwia Najah en la bazo e-teatr.pl


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 613139
* VIAF: 301535643
* ISNI: 0000 0004 0878 4874
 |
La **Respublikana Nacia Komitato** (angle ***Republican National Committee***; Akronime **RNC** ) estas usona politika komitato kiu funkcias kiel la nacia gvidado de la Respublikana Partio de Usono. La komitato respondecas pri evoluigado kaj promocio de la Respublikana politika platformo, same kiel kunordigado de monkolektado kaj elektostrategio. Ĝi ankaŭ respondecas pri la organizo kaj administrado de la Respublikana Nacia Asembleo kiu elektas la Respublikanan kandidaton por la prezidanteco de Usono. Rona Romney McDaniel estas la nuna prezidanto de la komitato .

La sola persono kiu estris la komitaton kaj estis elektita prezidanto de Usono estas George Herbert Walker Bush. Kelkaj el la estroj de la komitato funkciis kiel guberniestroj de ŝtatoj.

La ekvivalento de la komitato estas la Demokrata Nacia Komitato.

Referencoj
----------

1. ↑  National leaders - GOP.com

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Respublikana Nacia Komitato: novaĵoj kaj eldonaĵoj, 1932-65, Dwight D. Eisenhower prezidenta biblioteko
* Para Bellum Laboritorioj Arkivigite je 2017-02-15 per la retarkivo Wayback Machine enarkivigita


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 835496
* LCCN: n83023702
* VIAF: 130219905
* ISNI: 0000 0001 2157 1409
 |