recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Malsuprotono** estas nocio el la muziko, kiu tamen ankaŭ validas por aliaj fizikaj osciladoj. Pro simetriaj kialoj oni kompletigas la supratonaron per spegulado malsupren per la t.n. **malsuprotonaro**, ekestanta per frekvencpartigo.  
 
Ĉi tiuj **malsuprotonoj** estas tonoj (frekvencoj), kiuj havas al baztono jenan proporcion:

|  |  |
| --- | --- |
| 0-a malsupratono | egalas baztonon |
| 1-a malsupratono | duona frekvenco de la baztono |
| 2-a malsupratono | triona frekvenco de la baztono |
| 3-a malsupratono | kvarona frekvenco de la baztono |
| 4-a malsupratono | kvinona frekvenco de la baztono |
| ... | ... |

Dum kiam la suprotonoj pli malpli forte kunsonas je ĉiu tono, la malsuprotonoj (escepte de sonorilaj kaj gongaj sonoj) estas nura matematike elpensita konstruaĵo kaj ne aperas en la frekvenca spektro de tono. Bildige oni povas klarigi ilian ekeston anstataŭ per divido de kordo per ĝia duobligo, triobligo, ktp.. La malsupratonoj de baztono estas ekzakte la tonoj, en kies suprotono-konsisto ekzistas la baztono.

**Ekzemplo por la ĉambrotono A:**

|  |  |
| --- | --- |
| 440 Hz | baztono |
| 220 Hz | La 1-a suprotono de 220 Hz estas 440 Hz |
| 147 Hz | La 2-a suprotono de 147 Hz estas 440 Hz |
| 110 Hz | La 3-a suprotono de 110 Hz estas 440 Hz |
| ... | ... |

Dum kiam el la unuaj suprotonoj rezultas la tonkonsisto por la maĵor-akordo, la unuaj malsuprotonoj rezultigas la minor-akordon. La doktrino disvastigita en la (spekulativa) muzikteorio, ke la minor-akordo estus per tio „subsono" simetria al maĵor-akordo, estas nomata harmonia dualismo:

**Ekzemplo por la baztono C:**

Supratonoj estas

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Baztono | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| C | C | G | C | E | G | *B bemola* | C |

Per tio el la unuaj suprotonoj rezultas la C-maĵora akordo **C-E-G**.

Malsuprotonoj estas

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Baztono | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| C | C | F | C | A bemola | F | *D* | C |

Per tio el la unuaj malsuprotonoj rezultas la f-minora akordo **F-A bemola-C**.

En la moderna muziko jen kaj jen ekestas eksperimentoj, enigi la tonojn de sepobla resp. sepona bazfrekvenco en la harmoniojn. En la supra ekzemplo estas la tonoj *B bemola* kaj *D*. Vd. ekz. [*rompita ligilo*].

La numeradon de la supraj kaj malsupraj tonoj oni faras parte tiel, ke la baztono mem estas nomita no 1 kaj per tio ĉiuj numeroj estas translokitaj je unu. Je entjeraj proporcioj de la frekvencoj oni do parolas pri harmoniaj resp. subharmoniaj anstataŭ de supraj kaj malsupraj tonoj. Tio havas la avantaĝon, ke en la numeroj de la harmoniaj la duopotencoj estas klare ekkoneblaj. Ekzemple laŭ ĉi tiu nomigo la sepa harmonia tono estus la tono kun la sepobla frekvenco.
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**DEÁK Ferenc** estis rumanuja hungara instruisto pri geografio kaj biologio, lokhistoriisto, turisma gvidlibroverkisto naskita la 25-an de oktobro 1926 en komunumo Avrămeşti kaj mortinta la 11-an de februaro 2006 en Odorheiu Secuiesc.

Kariero
-------

Ferenc Deák studis en Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc kaj akiris bazlernejan instruistan diplomon en Sfântu Gheorghe en 1951 kaj tiun de mezlernejan pri geografio kaj naturscienco en Universitato Bolyai de Kluĵo. Ekde la jaro 1951 li instruis en komunumo Zetea estinta ankaŭ direktoro de la loka mezlernejo. Per persita laboro li verkis monografion en du volumoj pri Zetea enhavantan pli ol 350 paĝojn kun statistikaj datoj, fotoj kaj kun la mapo de la komunumo.

Verkoj
------

* *Zeteleka 1. Táj és ember*. Székelyudvarhely, 2000.
* *Zetelaka 2. Népélet és gazdasági éle*t. Székelyudvarhely, 2000.
* *Barangolásaim Székelyföldön és környékén* (notoj de turistgvidanto), Székelyudvarhely, 2001.
* Deák Ferenc, László László: *Erdély útikalauz*. Erdélyi Gondolat Könyvkiadó, Székelyudvarhely, 2005

Fonto
-----

* Biografio sur la malantaxua paĝo de la libroj de aŭtoro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 65455
 |
**Ferenc Duschek** [duŝek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Duschek Ferenc** estis hungara ministro, oficisto. Li ne estis nobelo.

Ferenc Duschek  naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1797 en Moravio en Radowesitz (nuntempa Radovesnice en Ĉeĥio). Li mortis la 27-an de oktobro 1873 en Kroatio en Csornkovec.

Biografio
---------

Ferenc Duschek lernis en Buda, Eger kaj Pest (urbo). Post lernado li havis postenon en la administrado, kie paŝo post paŝo li ricevis signifajn taskojn. Li plenumis taskojn eĉ al István Széchenyi. Dum la Hungara revolucio de 1848 li estis subministro ĉe Lajos Kossuth. En Kabineto Szemere li estis ministro pri financo. Post falo de la revolucio li estis kondamnita, tamen ne longe.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero D, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* germane

* Kategorio Ferenc Duschek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 505707
 |
La **Maltaj protestoj de 2019** estis daŭra serio de protestoj en Malto, kiuj komenciĝis la 20-an de novembro 2019, en La-Valeto kaj aliaj urbaj centroj. La protestoj alvokis al rezigno de la nacia registaro kaj la ĉefministro post kiam supozitaj politikaj ligoj al la murdo de Daphne Caruana Galizia aperis post la aresto de komercisto *Yorgen Fenech*. Protestantoj ankaŭ celis registaran koruptecon kaj la mankon de agoj pri lavado de mono. La nunaj protestaj eventoj estas sen precedencoj en la politika historio de Malto ekde ĝia sendependeco. 

La protestoj konsistis el serio de manifestacioj, marŝoj, sidlokoj kaj civila malobeado. La malta registaro estis akuzita uzi timigajn taktikojn kontraŭ protestantoj kaj ĵurnalistoj. Ĉefministro Joseph Muscat sciigis la 1-an de decembro ke li eksiĝus la 12-an de januaro 2020. La familio de Caruana Galizia, naciaj politikaj partioj, la misio de Eŭropa Unio en Malto, akademianoj, neregistaraj organizaĵoj, civilaj societoj, la unio de studentoj de la Universitato de Malto, iamaj konsilistoj, industriaj kaj komercaj organizaĵoj kaj laborsindikatoj alvokis je lia tuja eksiĝo.

La familio de Caruana Galizia akuzis Muscaton provi ŝirmi membrojn de la interna rondo de la enketoj. Konstituciaj spertuloj, juraj instancoj kaj aliaj reprezentantoj asertis, ke la decido de Muscat resti en ofico ĝis januaro 2020 kaj havi pli ol ses-semajnan parlamentan recesion dum kristnasko kaŭzis la krizon en maltaj institucioj. Komerco estis tuŝita negative de la krizo kaj la protestoj, dum gravaj industriaj asocioj kaj institucioj esprimis zorgon pri la efiko de la tumultado. Organizantoj kontestis asertojn, ke protestoj estis iamaniere perfortaj, dum oficiala proparolanto diris, ke iuj manifestaciantoj igis la protestojn "rimedo por perforto, misuzo kaj incito."
**Ferenc Csuri** [ĉuri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csuri Ferenc** estas hungara naĝisto, paralimpiano.

Ferenc Csuri naskiĝis la 30-an de aprilo 1987 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ferenc Csuri perdis dian dekstran manon, poste li komencis terapie naĝi. Li partoprenis unue en konkurso en sia aĝo dek. Ekde 2006 li partoprenis en ĉiuj parakonkursoj internaciaj. Li estis paralimpiano en Somera Olimpiko 2008 kaj Somera Olimpiko 2012 sen medalo, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la tria dufoje en 2009. Post 2 jaroj li naĝis eŭropan rekordon en papilinaĝo 200 m. Li studis en Universitato Semmelweis. Depost fino de sia sporta keriero li estis aktiva en la parasporta vivo, ekde 2021 li laboris en ministerio pri teknologio.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* intervjuo

Fontoj
------

* datenoj kun foto
* intervjuo kun foto Arkivigite je 2018-11-13 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808664
 |


* Portalo pri Biografio
**Csongor Turáni** [ĉongor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Turáni Csongor** estas hungara violonisto, dekoraciisto. Kiel violonisto, li specialiĝis pri popolmuziko de keltoj, skotoj kaj irlandanoj.

Csongor Turáni en 2016
Csongor Turáni  naskiĝis en 1946 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Csongor Turáni post lernado iĝis dekoraciisto pri montrofenestroj. sed li lernis ankaŭ violonadon en muziklernejo. Li longe estis montrofenestristo. En aĝo de 35 en tendaro li komencis denove violonadi. Iom poste li ekaŭdis skotan popolmuzikon, kiu ravis lin. Li lernis tiun muzikon, iom poste li povis imiti violone eĉ la sakŝalmon. Inter 1988 kaj 1996 li apartenis al orkestro, kiu ludis tiun muzikon. Li estis disvastiganto de tiu polola muziko en Hungarlando. Intertempe li fondis similan orkestron aŭ aliĝis al similaj orkestroj. Li havas filinon.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Csongor Turáni en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640458
 |
A three-quarter-length depiction of Bonaparte, with black tunic and leather gloves, holding a standard and sword, turning backwards to look at his troops*Bonaparte au pont d'Arcole*, pentraĵo de Antoine-Jean Gros, (ĉ. 1801), Muzeo Luvro, Parizo.
**Bonaparte ĉe la Ponto de Arcole** (en franca: *Bonaparte au Pont d’Arcole*) estas pentraĵo de 1796 de Antoine-Jean Gros, montranta epizodon dum la Batalo de Arcole en Novembro 1796, kun la generalo Napoleono Bonaparte kondukante siajn trupojn por tuj kapti la ponton.

La pentraĵo prezentas tri-kvaronan bildon de Bonaparte, tenante la flagon de la armeo de Italio en sia maldekstra mano kaj sian glavon en sia dekstra - sur ĝi la skribaĵo *Bonaparte, Armée d'Italie*. Li estas vestita en malhelbluaj pantalono kaj jako de generalo de la Respubliko, kun or-brodita riĝa kolumo. La fono sugestas la fumon de la batalo, kun kelkaj domoj en la distanco maldekstre. La tero ĉe la rivero estis pentrita en malhelaj tonoj, kun fumanta kanonkuglo ankoraŭ videbla.

Krom la versio en la Muzeo Luvro de Parizo, kiu estis nur prepara studo, estas ankaŭ aliaj versioj, kiel la fina versio de la Kastelo de Versailles, kaj aliaj en la napoleona muzeo de la Kastelo Arenenberg, Kantono Turgovio, Svisio, kaj en la Muzeo Ermitejo de Sankt-Peterburgo, Rusio.

Bibliografio
------------

* Jean-Baptiste Delestre Gros et ses ouvrages éd. Jules Labitte 1845
* Raymond Escholier Gros ses amis et ses élèves - exhibition at the Petit Palais May-July 1936, éd. Floury Paris 1936 - pp. 1 à 4, plate 1 (Luvra skizo)
* David O Brien Antoine Jean Gros, peintre de Napoléon Gallimard 2006 - ISBN 2-07-011786-3 - chapter 1, une formation en Italie pp.31-40

* Kategorio Bonaparte au pont d'Arcole en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Billy Sherring, ormedalinto en maratono de la Inter-Olimpiko 1906, fiera irlandano
**Irlandaj sportistoj** unue en 1924 partoprenis **olimpikon** en propra "irlanda teamo" - kvankam jam antaŭe sportistoj formale konkurantaj en britaj, kanadaj aŭ usonaj teamoj klare montris sian patriotismon esti irlandaj, ekzemple en la Somera Olimpiko 1904 per memfaritaj sportaj ĉemizoj kun granda verda trifolio, simbolo de Irlando - same ankaŭ *Billy Sherring*, la irlanddevena kanada ormedalinto en maratono de la Inter-Olimpiko 1906, havis tian trifolian ĉemizon. 

Ekde 1924 oficiala irlanda teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom unufoje en 1936. En vintraj olimpikoj irlandaj partoprenantoj teste ĉeestis en 1992, kaj ekde 1998 same kontinue partoprenas, kvankam en malgranda teamoj de maksimume 6 membroj, kaj ĝis nun sen atingo de medalo. 

Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis  11 orajn,  10 arĝentajn kaj  14 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **54**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Irlanda Olimpika Komitato (angle *Olympic Council of Ireland*, irlande *Comhairle Oilimpeach na hÉireann*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1922 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare. 

la eta irlanda teamo eniras en la vintra Olimpiko 2010

* Kategorio Irlando en la Olimpikoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

centra

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo (angle)

Vidu ankaŭ
----------

* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
**Grand Prix der Volksmusik** estis inter 1986 kaj 2010 ĉiujare okazinta konkurso pri popola muziko, kiun estis inicianta Sepp Trütsch.

Historio
--------

Unue partoprenis nur artistoj el Aŭstrio, Germanio kaj Svislando. Ekde 2000 venis konkursantoj ankaŭ de Sudtirolo; ili eĉ kvinfoje gajnis la konkurson.

La konkurson organizitis kiel komuna produktado fare de ORF, ZDF, DRS kaj RAI (studio Bozen). En Aŭstrio estris la t.n. "Laborkomunumon por la propagando de muzika distrado" s-ro Günter Tolar. Pro kreskanta manko de intereso oni decidis en la 15-a de septembro 2010 ĉesigi la tuton.

La gajnintoj
------------

1986 (Vieno): Nella Martinetti (Svislando) – „Bella Musica"
1987 (Hanovro): Maja Brunner (Svislando) – „Das kommt uns spanisch vor"
1988 (Zuriko): Original Naabtal Duo (Germanio) – „Patrona Bavariae"
1989 (Linco): Stefan Mross (Deutscher für Aŭstrio startend) – „Heimwehmelodie"
1990 (Saarbrücken): Kastelruther Spatzen (Sudtirolanoj, kantantaj por Germanio) – „Tränen passen nicht zu dir"
1991 (Innsbruck): Alpentrio Tirol (Aŭstrio) – „Hast a bisserl Zeit für mi"
1992 (Zürich): Stefanie Hertel (Germanio) – „Über jedes Bacherl geht a Brückerl"
1993 (Rostock): Die jungen Klostertaler (Aŭstrio) – „An a Wunder hob i g'laubt"
1994 (Zürich): Henry Arland mit Hansi und Maxi (Germanio) – „Echo der Berge"
1995 (Wien): Geraldine Olivier (Svislando) – „Nimm dir wieder einmal Zeit"
1996 (Mainz): Daniela und Dirk (Svislando) – „Monte Cristallo"
1997 (Zürich): Sandra Weiss (Svislando) – „Ich suche nicht das Paradies"
1998 (Wien): Francine Jordi (Svislando) – „Das Feuer der Sehnsucht"
1999 (Erfurt): Monique (Svislando) – „Einmal so, einmal so"
2000 (Zürich): Oswald Sattler & Jantje Smit (Sudtirolo) – „Ich zeig dir die Berge"
2001 (Wien): Marianne Cathomen (Svislando) – „Hey Baby, küss mich noch mal"
2002 (Meran): Nockalm Quintett & Stephanie (Aŭstrio) – „Dort auf Wolke Sieben"
2003 (Rust): Marc Pircher (Aŭstrio) – „Hey Diandl, spürst es so wia i"
2004 (Wien): Die Ladiner (Sudtirolo) – „Beuge dich vor grauem Haar"
2005 (Zürich): La Psayrer kun Barbara (Sudtirolo) – „Berge im Feuer"
2006 (München): Rudy Giovannini, Belsy und der Coro Monti Pallidi (Sudtirolo) – „Salve Regina"
2007 (Wien): Sigrid & Marina kun la Zillertaler Haderlumpen (Aŭstrio) – „Alles hat zwei Seiten"
2008 (Zürich): Die Klostertaler (Aŭstrio) – „Heimat ist dort wo die Berge sind"
2009 (München): Vincent und Fernando (Sudtirolo) – „Der Engel von Marienberg"
2010 (Wien): Belsy kaj Florian Fesl (Germanio) - „I hab Di gern"

Subnotoj
--------

1. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* www.gpvolksmusik.at Arkiva versio de 2009
* Kompleta superrigardo pri la kantaro ekde 1986.
* Anonco de la ĉeso.
Mapo de la plej gravaj hidrologiaj dislimoj de Nordameriko. La Granda Amerika Akvodislimo estas montrata ruĝe. Estas tri senelfluaj basenoj laŭlonge de la Akvodislimo, kiuj aspektas kiel rekurboj.
La Granda Akvodislimo en Sudameriko. La fermata akvokolekta areo laŭlonge de la Granda Akvodislimo estas Altiplano-Regiono.
La **Granda Amerika Akvodislimo** (angle : *Continental Divide of the Americas*) estas la ĉefa, kaj precipe montara, akvodislimo de Ameriko. La Granda Amerika Akvodislimo etendiĝas ekde Beringa Markolo al Magelana Markolo, kaj disigas la akvokolektajn areojn kiuj elfluas en Pacifikan Oceanon de tiuj kiuj elfluas en Atlantikan Oceanon (inkluzive de tiuj kiuj dreniĝas en Meksikan Golfon kaj Kariban Maron), kaj laŭlonge de la plej nordaj ekstremaĵoj de la Akvodislimo, tiuj kiuj dreniĝas en Arktan Oceanon.

Estas multaj aliaj hidrologiaj dislimoj ene de Ameriko, tamen la Granda Akvodislimogo estas la plej okulfrapa el ili ĉar ĝi emas sekvi linion de altaj pintoj laŭlonge de la ĉefaj montaroj de Rokmontaro kaj Andoj, je ĝenerale multe pli alta altitudo ol la aliaj hidrologiaj dislimoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉiapasa Patrinmontaro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Granda Amerika Akvodislimo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |

* angle Mapo de akvodislimoj en Nordameriko. Arkivigite je 2013-01-14 per la retarkivo Wayback Machine
Irlanda stufaĵo kun petroselo
**Irlanda stufaĵo** (angle: *Irish Stew*) estas tradicia irlanda manĝaĵo, kies ĉefaj ingrediencoj estas ŝafaĵo, terpomoj, cepoj kaj petroselo. Ofte aldoniĝas karotoj, pastinakoj kaj diversaj spicoj kiel timiano kaj bazilio.

Nuntempe oni malpli ofte manĝas irlandan stufaĵon en Irlando mem, ĉar pro ĝia historio oni taksas ĝin manĝaĵon de malriĉuloj. Pro alta senlaboreco en la nordo de Irlando unuflanke kaj malaltekosta preparado aliflanke, multaj *pub* nuntempe proponas ĝin denove. Ofte ekzistas diversaj variantoj kun ŝafaĵo, bovaĵo aŭ kokaĵo.

Variantoj
---------

La Dublin-a stufaĵo estas varianto de la irlanda stufaĵo, preparata simile, sed pli akre spicita.

Ankoraŭ ne multe konata varianto, la *"Fulde Stew"* (stufaĵo de Fulde), enhavas aldonajn romboformajn blankajn kolbaserojn.

Diversaĵoj
----------

La germana filozofo kaj historiisto Friedrich Engels indikis en la amikolibro de Jenny Caroline Marx, ke lia preferata manĝaĵo estis irlanda stufaĵo.

En Emden, Orientfrislando, ekzistas samnoma muzikbando.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Irlanda stufaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Partyrezepte: recepto kaj preparado de irlanda stufaĵo[*rompita ligilo*] germane

Referencoj
----------

1. ↑  La TTT-ejo de la bando *Irish Stew*[*rompita ligilo*]
Foto pri la kanalo
**Granda Baĉka Kanalo,** serbe **Велики бачки канал,** slave **Veliki bački kanal**, estas la plej grava kanalo de Kanalo Danubo-Tiso-Danubo, kiu trairas la tutan Baĉka-n.

Bazaj informoj
--------------

* longo: 118 km
* larĝo: 25 m
* profundo averaĝe: 3 m

Ĝi konstruiĝis sub regado de Francisko la 2-a Jozefo Karlo kaj tial nomiĝis ankaŭ **Franciska Kanalo**. La konstrulaboroj komenciĝis ĉe Bácsföldvár en 1793 laŭ planoj de hungaraj inĝenieroj. Ĝi estis inaŭgurita en 1802. Per konstruo de la kanalo, mallongiĝis la ŝipvojo inter Szeged kaj Pest je 223 km.

La kanalo komenciĝas jam el Hungario, sed estas branĉo ankaŭ ĉe la serba landlimo ĉe Bezdan kaj finiĝas ĉe Beĉej. La plej menciindaj komunumoj laŭ la kanalo estas Sombor, Sivac, Crvenka, Kula, Vrbas kaj Srbobran. La kanalo ne havas enfluan riveron, elflua kanalo estas Malgranda Baĉka Kanalo.

La kanalo ne nur mallongigas la akvovojon inter lokoj supre de siaj finpunktoj ĉe Danubo kaj Tiso, sed ankaŭ donis alternativan vojon, kiam en 1999 Danubo estis blokita pro detruo de la pontoj de Novi Sad.

La pureco de la kanalo estas malbona, ĉar industriaj urboj troviĝas sur la bordoj.

La danuba riversistemo kun Tiso

Historio
--------

La kanalon en la 18-a jarcento planis fratoj Kiss, kiuj en 1793 ricevis reĝan privilegion konstrui ĝin kaj tiucele fondis la unuan akcian societon de Hungario. Ĉar la privilegion donis Francisko, kiu estis ne nur imperiestro de Aŭstrio, sed ankaŭ reĝo de Hungario, la kanalo ricevis la nomon "Franciska Kanalo". Tiutempe la planata okcidenta finpunkto estis ĉe Baĉki Monoŝtor.

Ĉar la konstruado de la kanalo okazis dum la Napoleonaj Militoj, ne disponeblis armea helpo. Epidemio malhelpis la konstruadon. Por rekapti perditan tempon, fratoj Kiss decidis malpliigi la profundecon de la kanalo, kio endanĝerigis ties efikecon. Tial la societo estis en 1798 submetita al imperiestra protekto; fratoj Kiss estis forigitaj el ĝia estraro.

Ĉar ne nur la konstrukostoj, sed ankaŭ la bontenaj kostoj estis multe pli altaj ol kalkulite, la societo devis en 1825 diskonigi, ke ĝi kolektis deficiton de 1,2 milionoj da guldenoj. Pro tio la ŝtataj instancoj hezitis plu transpreni la administradon de la kanalo post la privilegiaj jaroj; ili faris tion nur provizore, kaj nur tial, ke la profiteco de la proksimaj bienoj intertempe plene dependis de la funkciado de la kanalo. Tamen en la sekvaj jaroj la aferoj pliboniĝis.

La kanalo poste ricevis branĉon al Novi Sad. Ĝi servas precipe al transportado de agrokulturaj produktoj kaj al la akvoregulado de regiono Baĉka.

Referencoj kaj notoj
--------------------

1. ↑   Donaunachrichten: Wieder Güter aus Jugoslawien im Hafen Regensburg.
2. ↑   Die Verbindung von Stephan Szechenyi und Georg Sina und das Unternehmen Kettenbrücke. ĉap. 3.1

* Kategorio Granda Baĉka Kanalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kukeč**, hungare **Újkökényes** estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Gornji Petrovci.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 3  km²
* Alto super marnivelo: 318 m
* Loĝantaro: 63
* Poŝtkodo: 9206
* Aŭtokodo: MS
* Koordinatoj: 46° 45′ N 16° 12′ O﻿ / ﻿46.750 °N, 16.200 °O﻿ / 46.750; 16.200 (mapo)Koordinatoj: 46° 45′ N 16° 12′ O﻿ / ﻿46.750 °N, 16.200 °O﻿ / 46.750; 16.200 (mapo)

Situo
-----

La vilaĝo situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj.

Historio
--------

Dum la mezepoko la loknomo estis germane *"Kuchetzvelg"*, hungare *Kicevölgye*, slave *Kicsacdolja*, poste dum la Habsburgoj *Kükecs*. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝeto apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
**Andreo Svorad** estis monaĥo, kultita kiel sanktulo de la katolika kaj ortodoksa Eklezioj.

Li devenis de Pollando kaj naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 980 en la valo de la rivero Visla. Laŭ tradicio kiel juna monaĥo li loĝis proksime al la slovaka landlimo en la vilaĝo Tropie super Dunajec. Li subtenis la cirilometodian tradicion. Kiam la reĝo Boleslava Kuraĝa en la jaro 1022 malpermesis la malnovslavan liturgion, Svorad foriris en Slovakion. Li vivis en la monaĥejo de la sankta Hipolito en Zobor apud Nitra. Li faris promesojn kaj iĝis benediktano. Post la promesoj li akceptis la nomon Andreo.

Kiam li estis 40jaraĝa – laŭ tiamaj reguloj – li povis vivi kiel ermito en soleco laŭ la devizo "Preĝu kaj laboru!". La juna monaĥo Benedikto vivis kun li. Sed ili ne havis trankvilon, ĉar multaj monaĥoj kaj kredantoj vizitis ilin. Pro tio ili foriris al Skalka apud Trencin. Laŭ la tradicio, ili vivis tre strikte, en fasto kaj abnegacio. Dum 40-taga fasto li havis je dispono nur 40 nuksoj. Li senĉese laboris – li elradikigis arbojn. Nokte li sidis en prilaborita kverka trabo kun akraj dornoj. Kiam lia kapo kliniĝis pro laceco, li tuj vekiĝis kaj daŭre preĝis.

Kiam li sentis, ke li mortos, li iris en la monaĥejon de Zobor. Post lia morto oni trovis ĉenon, kiu estis profunde enborita en lia korpo. Li mortis ĉirkaŭ la jaro 1034. Oni ne scias, kie li estis entombigita tuj post la morto. Nun liaj relikvoj estas entombigitaj en la Baziliko de sankta Emeramo en Nitro kune kun la relikvoj de la sankta Benedikto. Papo Gregorio la 7-a en la jaro 1083 sanktproklamis lin kune kun Benedikto, la hungara reĝo Stefano la 1-a, lia filo Emeriko kaj la episkopo Gerardo. 

  

* Kategorio Andreo Svorad en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 564832
* GND: 12166175X
* VIAF: 59945707 20155464789702041538, 59945707
* NKC: hka20191027813
 |
**Kaprico** estas laŭ PIV

1. subita nekonstanta, neantaŭvidebla kaj senmotiva volo, kaj
2. neantaŭvidebla, ŝajne senkaŭza, stranga ŝanĝo.

Etimologio
----------

La vorto *kaprico* venas baze de la vorto "kapro", ĉar al tiuj bestoj oni ofte atribuas tiajn subitajn voloŝanĝojn.

La germana vorto *Laune* (de la latina *luna* = „luno") origine karakterizis la koncepton, ke la fazoj de la luno influus la humoron de la homoj, kaj aparte ties kapricojn. La anglaj, italaj kaj francaj vortoj *lunatic*, *lunatico* respektive *lunatique* simile alude al la vorto "luno" signas psikiatrie malsanajn, ekstreme kapricajn homojn. La hispana vorto *capricho* [kaPRIĉo] enhavas duan signifon, kio rilatas denaskajn kaj porĉiamajn makulojn en la haŭto, laŭ tradicia supozo, se graveda virino arde deziregas ion, ekzemple bananon, la posta filo heredos makulon kun sama formo, nomota *capricho*.

La muzika termino kapriĉo priskribas mallongan, apartan kaprican komponaĵon.

Vidu ankaŭ
----------

* Humoro

Proverbo
--------

Ekzistas pluraj proverboj pri kaprico en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Ĉe stomako malsata ne kapricas palato.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Ĉiu barono havas sian kapricon.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„**  *Ne ekzistas juneco sen kapricoj, nek maljuneco sen malicoj.*  **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑   Lernu. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2008-09-21.

* Kaprico en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Občina Kranjska Gora** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 10 komunumoj kovrante areon de 256,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 5201 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Kranjska Gora.

Loko, priskribo
---------------

La apudaj municipoj estas:

Občina Kranjska Gora
Občina Jesenice oriente, Občina Gorje sudoriente, Občina Bohinj sude, Občina Bovec sudokcidente, Ĉe la okcidenta rando pasas la limon kun Italio kaj en la nordo estas la ŝtata limo kun Aŭstrio.


Ĉirkaŭ **Občina Kranjska Gora**|  | Aŭstrio |  |
| Italio | Občina Kranjska Gora | Jesenice  |
|  Bovec |  Bohinj | Gorje  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 10 vilaĝoj:

Belca, Dovje, Gozd Martuljek, **Kranjska Gora**, Log, Mojstrana, Podkoren, Rateče, Srednji Vrh, Zgornja Radovna

Geografiaj elementoj
--------------------

* Rivero Sava Dolinka

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Kranjska Gora en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
La Kontraŭtanka Fosaĵo en Ŝtata Bieno "De Inslag", Brasschaat.
La **Antverpena kontraŭtanka fosaĵo** (ankaŭ erare nomata Kontraŭtanka kanalo) estas artifika fluejo kiu parte ĉirkaŭas Antverpenon. La fosaĵo havas longecon de ĉirkaŭ 33 km kaj larĝon de almenaŭ 6 metroj. Ĝi kunligas Skeldon ne malproksime de Berendrecht (Antverpeno) kun la Kanalo Albert en Oelegem (Ranst). La fosaĵo estis establata ĉirkaŭ 1939 kiel kontraŭtanka fosaĵo cele al haltigado de la malamikaj (germanaj) tankoj kaj aliaj veturiloj antaŭ ol ili povus atingi Antverpenon. Fakte la Kontraŭtanka Fosaĵo ne estis ludanta signifan rolon dum la germana invado de majo 1940. Intertempe ĝi estas evoluinta al vasta naturinterligejo, kiu kunligas plurajn arbarojn kaj naturterenoj kaj ebligas la besto- kaj plantomigradon inter tiuj areoj.

Situo
-----

La Kontraŭtanka Fosaĵo apud la komenco je la limito de Stabroek kaj Berendrecht. Fore oni vidas la havengruojn de la *Kanaaldok*.
La Kontraŭtanka fosaĵo konstituas iomete pli ol kvaroncirkulon ĉirkaŭ la urbo de Antverpeno, de la nordo al la oriento, 
je distanco de ĉirkaŭ 15 da kilometroj ekde la centro. Origine la Kontraŭtanka Fosaĵo estis komenciĝanta je la skeldaj riverbordoj proksime de la limo inter Berendrecht kaj Stabroek, norde de Antverpeno. Sed kaŭze de la konstruado de la dokoj *Kanaaldok* kaj *Delwaidedok*, tiu parto de la Fosaĵo estas malaperinta kaj la Kontraŭtanka Fosaĵo nuntempe elfluas en devojiĝantan fosaĵon.

La fosaĵo zigzagas ekde tie orienten tra la polderoj de Stabroek, sub la aŭtovojo *A12* kaj laŭ la Fortikaĵo de Stabroek kaj la Reduto Smoutakker [smaŭtakr]. Post tio tra la arbaroj de Kapellen  kaj Brasschaat laŭ la Fortikaĵo Ertbrand, la Fortikaĵo Brasschaat kaj ekde malpli ol kilometro de la Reduto Triangulo. Tiam per kulverto sub la aŭtovojo *E19* al Schoten, kie la Fortikaĵon de Schoten estas pasanta je kelke da kilometroj norde. En Sint-Job-in-'t-Goor (Brecht) la Kontraŭtanka Fosaĵo renkontas la Kanalon Dessel-Turnhout-Schoten kaj tiam subgrunde estas preterpasanta tra kelkaj centoj da metroj.

Sudorienten ĝi kontinuas al 's-Gravenwezel [sgravnvezl] kaj Schilde laŭ la Fortikaĵo de ’s Gravenwezel kaj la Reduto de Schilde, kaj poste suden al Oelegem (Ranst) kaj la Fortikaĵo de Oelegem [ulegem]. Tiam ĝi estas finiĝanta ĉe la Eŭropa ŝoseo 34. Origine la Fosaĵo ankoraŭ estis kontinuanta ĝis la Kanalo Albert, je 15 km oriente de Antverpeno, sed kaŭze de la establo por la kuniĝo de la planita sed neniam realigita *Duwvaartkanaal* (kanalo kiu estus interliganta Skeldon kaj la Kanalon Albert), ankaŭ tiu kontraŭtank-fosaĵa ekstremaĵo estas malaperinta.

Referencoj
----------

1. ↑  Arbaro Mastenbos
**Taŭĵanting** estas parko nove rekonstruita kaj plivastigita. Tie Jŭan-dinastio (1271-1368 p. K.) starigis la budhisman monaĥinejon Cibej, kaj en 1695 kortegano de Ĉing-dinastio konstruigis halon kun tri ĉambroj, kiun li nomis Taŭĵanting.

Kvankam en la parko ne troviĝas multe da historiaj restaĵoj kaj elegantaj konstruaĵoj, ĝia natura ĉarmo tamen superas tiun de aliaj parkoj. Enirinte tra ĝia norda pordo, oni povas vidi antaŭ la okuloj la iaman brikejon, kiu nun sin prezentas kiel sinsekvo da montetoj kovritaj de verdaj arboj. Post tiuj montetoj aperas vasta lago etendiĝanta orienten kaj okcidenten kaj ĉirkaŭprenanta kalabas-forman insulon.

Bela florbedo ornamas la nordan enirejon al la insulo. Laŭ montvojeto apud la florbedo oni povas supreniri ĝis la kiosko Ĝinĉiŭdum. Laŭdire, tie iam estis la Templo de Flor-feino. Preterpasinte la kioskon, oni sin trovas antaŭ alta altaro, kaj suririnte ĝin laŭ ŝtuparo, oni venas al la fama monaĥinejo Cibej, ombrata de antikvaj arboj.

Tiu monaĥinejo rekonstruita en la lastaj jaroj estas dispozicie kaj arkitekture simila al la originala. En ĝi konserviĝas nombro da valoraj historiaj objektoj. Antaŭ la pavilono Ŭenĉang estas ŝtona kolono kun sutro gravurita sur ĝi, kiu estis starigita en Ljaŭ-dinastio antaŭ 880 jaroj. Ankaŭ la difektita ŝtona kolono de Ĝin-dinastio jam restariĝis sur sia loko.

La eleganta domo Junhujloŭ sur la suda bordo de la okcidenta lago prezentas originalan stilon. Ĝi konstruiĝis en la regperiodo de la imperiestro Ĉjanlong de Ĉing-dinastio (1736-1795 p. K.), origine sur la orienta bordo de la lago Ĝongnanhaj, kaj translokiĝis en la parkon en la jaro 1954. La translokado de tiu antikva konstruaĵo estis senprecedenca en la historio de ĉina arkitekturo. Escepte de parto de la dekoracio, la domo estis rekonstruita tute el la originalaj materialoj.
**Občina Ig** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo enhavas 25 komunumojn kaj ĝia areo estas 98,8 km². Komence de 2014 tie loĝis 7046 homoj. La administra centro estas la vilago Ig.

Loko, priskribo
---------------

La centro de la vilaĝo situas ĉirkaŭ 11 km suden de la centro de Ljubljana. La alteco estas proksimume 290 m en la nordo ĝis 1107 m (Krim-monto) en la sudokcidento. La tuta longo de la teritorio fluas de sudo al nordo la rivero Iška.

Najbaraj municipoj estas: Urba municipo Ljubljana en la nordo, Obĉina Ŝkofljica en la oriento, Obĉina Velike Laŝĉe en la sudo kaj Obĉina Brezovica en la okcidento.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 25 vilaĝoj:

Brest, Dobravica, Draga, Golo, Gornji Ig, **Ig**, Iška, Iška Loka, Iška vas, Kot, Kremenica, Matena, Podgozd, Podkraj, Rogatec nad Želimljami, Sarsko, Selnik, Staje, Strahomer, Suša, Škrilje, Tomišelj, Visoko, Vrbljene, Zapotok.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Ig en la slovena Vikipedio.*
**Obleševo** ( makedona *Облешево*) estas vilaĝo situanta en la Orienta Regiono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Češinovo-Obleševo. En 2002 loĝis ĉi tie 1131 loĝantoj.

Loko, priskribo
---------------

La vilaĝo situas en la orienta parto de la Opština Češinovo-Obleševo.Ĝi estas konstruita en la valo de la rivero Kočanska Reka en alteco de ĉirkaŭ 300 m.

Ĝi situas ambaŭflanke de la ĉefa vojo A3, kiu ligas la urbon Štip kaj Kočani. Fervoja linio kuras laŭ la vilaĝo en la sama direkto kiel la vojo.

### Loĝantaro

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 1131 homoj. Ekzistis 1129 makedonoj kaj 2 aliaj.

La ĉefa ekonomia sektoro en la vilaĝo estas agrikulturo kaj riza produktado.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Облешево en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj:

Pluaj fotoj
-----------

* Vilaĝo Obleševo ​​- loko en la Opština Čečinovo-ObleševoVilaĝo Obleševo ​​- loko en la Opština Čečinovo-Obleševo
* Obleševo - ĉefvojo A3Obleševo - ĉefvojo A3
* Obleševo - Preĝejo de Sankta DimanĉoObleševo - Preĝejo de Sankta Dimanĉo
* Urbodomo - Opština Češinovo-ObleševoUrbodomo - Opština Češinovo-Obleševo

* Kategorio Obleševo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Občina Ivančna Gorica
**Občina Ivančna Gorica** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo konsistas el 137 komunumoj kaj ĝia tuta areo estas 227,0 km². Komence de 2014, ĝi havis 15 963 loĝantojn. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Ivančna Gorica.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 137 vilaĝoj: 

Ambrus, Artiža vas, Bakrc, Boga vas, Bojanji Vrh, Bratnice, Breg pri Dobu, Breg pri Temenici, Breg pri Zagradcu, Brezovi Dol, Bukovica, Debeče, Dedni Dol, Dečja vas pri Zagradcu, Dob pri Šentvidu, Dobrava pri Stični, Dolenja vas pri Temenici, Čagošče, Češnjice pri Zagradcu, Fužina, Gabrje pri Stični, Gabrovčec, Gabrovka pri Zagradcu, Glogovica, Gorenja vas, Gorenje Brezovo, Gradiček, Grintovec, Griže, Grm, Hrastov Dol, **Ivančna Gorica**, Kal, Kamni Vrh pri Ambrusu, Kamno Brdo, Kitni Vrh, Kriška vas, Krka, Krška vas, Kuželjevec, Laze nad Krko, Leskovec, Leščevje, Lučarjev Kal, Mala Dobrava, Mala Goričica, Male Dole pri Temenici, Male Češnjice, Male Kompolje, Male Lese, Male Pece, Male Rebrce, Male Vrhe, Mali Kal, Mali Korinj, Malo Črnelo, Malo Globoko, Malo Hudo, Marinča vas, Mekinje nad Stično, Metnaj, Mevce, Mleščevo, Mrzlo Polje, Muljava, Nova vas, Obolno, Oslica, Osredek nad Stično, Petrušnja vas, Peščenik, Planina, Podboršt, Podbukovje, Podsmreka pri Višnji Gori, Pokojnica, Poljane pri Stični, Polje pri Višnji Gori, Potok pri Muljavi, Praproče pri Temenici, Primča vas, Pristava nad Stično, Pristava pri Višnji Gori, Pristavlja vas, Pungert, Pusti Javor, Radanja vas, Radohova vas, Ravni Dol, Rdeči Kal, Sad, Sela pri Dobu, Sela pri Sobračah, Sela pri Višnji Gori, Selo pri Radohovi Vasi, Sobrače, Spodnja Draga, Spodnje Brezovo, Stari trg, Stična, Stranska vas ob Višnjici, Sušica, Šentjurje, Šentpavel na Dolenjskem, Šentvid pri Stični, Škoflje, Škrjanče, Temenica, Tolčane, Trebež, Trebnja Gorica, Trnovica, Valična vas, Velika Dobrava, Velike Dole pri Temenici, Velike Češnjice, Velike Kompolje, Velike Lese, Velike Pece, Velike Rebrce, Velike Vrhe, Veliki Kal, Veliki Korinj, Veliko Črnelo, Veliko Globoko, Videm pri Temenici, Vir pri Stični, Višnja Gora, Višnje, Vrh pri Sobračah, Vrh pri Višnji Gori, Vrhpolje pri Šentvidu, Zaboršt pri Šentvidu, Zagradec, Zavrtače, Zgornja Draga, Znojile pri Krki.

Vidindaĵoj
----------

* Abatejo Stična, cistercia

Loko, priskribo
---------------

La vojaĝanto pasas tra la Au2-ŝoseo kondukanta de Ljubljana oriente de Slovenio. Aliro al la aŭtovojo estas ebla nur ĉe Ivančna Gorica kaj Višnja Gora. En la sama direkto proksime de la aŭtovojo, la fervoja linio trapasas la teritorion de la municipo.


Ĉirkaŭ **Ivančna Gorica**|  | Občina Šmartno pri Litiji |  |
| Občina Grosuplje | Ivančna Gorica | Občina Trebnje |
| Občina Dobrepolje | Občina Žužemberk | Občina Žužemberk |

Apudaj municipoj estas: Občina Šmartno pri Litiji norde, Občina Trebnje oriente, Občina Žužemberk en la sudo kaj sudoriento, Občina Dobrepolje en la sudokcidento, Občina Grosuplje okcidente.
**Občina Markovci** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 9 komunumoj kovrante areon de 29,8 km². Komence de 2018 tie loĝis 3999 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Markovci.

Loko, priskribo
---------------

Municipo situas en la malaltaj landoj de la rivero Drava, nomata Ptujsko polje. La alteco estas ĉirkaŭ 220 m.
Ĉirkaŭ la mezo municipo, de okcidento al oriento, pasas tra eniro kanalo por akvo centralo Formin.La kanalo komencas ĉe la vilaĝo Markovci, kaj akvo de Ptuj-Lago fluas en ĝin.

La apudaj municipoj estas:

Občina Markovci
Občina Dornava en la nordo, Občina Gorišnica en la oriento, Občina Cirkulane en la sudo, Občina Videm en la sudokcidenta kaj Urba municipo Ptuj en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Markovci**| Ptuj | Dornava |  |
|  | Občina Markovci | Gorišnica |
| Videm | Cirkulane |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 9 vilaĝoj:

Borovci, Bukovci, **Markovci**, Nova vas pri Markovcih, Prvenci, Sobetinci, Stojnci, Strelci, Zabovci

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Markovci en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**CSÍKOS Antónia** (ĉi:koŝ), estis rumanuja hungara pentristino naskita en Debrecen la 5-an de julio 1887 kaj mortinta en Baia Mare la 3-a de julio 1987. Ŝi estis la edzino de pentristo János Krizsán.

Biografio
---------

En Debrecen Antónia Csíkos estis lernantino de István Bosznay kaj Tibor Bakoss. Inter 1904–08 ŝi estis lernantino de virinartlernejo de Lajos Deák-Ébner en Budapest. Inter 1908–10 kaj 1913–14 ŝi estis studentino de István Réti en la *Belarta Altlernejo* en Budapeŝto. Ŝi venis unue en 1909 al Nagybánya, sekve ekde 1911 ŝi pentris en liberlernejo. En la 1910-aj jaroj ŝi estis fondantanino de *Debreceni Műpártoló Egyesület*, de la debrecena grupo de *Magyar Iparművészeti Társulat*, de la *Magyar Képzőművésznők Egyesülete*. Post 1920 ŝi restis en Baia Mare kaj ŝi iĝis anino de *Nagybányai Festők Társasága*, ekde 1922 ĝia regula anino. Kun sia edzo ŝi faris studvojaĝon en Vieno kaj Parizo. Ŝi estis anino de la Ligo de Rumanaj Belartistoj.

Fonto
-----

* Artportalo.hu
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Tea (apartigilo). |

**Tea** estas bildrolulo de la universo de *Rat-Man*, komikso kreita de Leo Ortolani. Ŝi estas belega knabino, kiu rakontas esti filino de sciencisto kiu nomiĝas Donald Denam, profesoro kiu savis la vivon de Rat-Man por poste uzi lin kiel kobajon dum siaj eksperimentoj pri klonado.

La filino de la profesoro, tamen, enamiĝinta al Rat-Man, savos lin forlasante sian patron. En la lastaj paĝoj de la bildrakonto kies ŝi estas kunĉefrolulino, Tea mortos inter la brakoj de Rat-Man refariĝante la rozon kiu ŝi estis antaŭ esti transformita de profesoro Denam (lia vera filino, Tea, aperas en la fina bildo de alia rakonto).

Tea lasos neforviŝeblan memoraĵon en Rat-Man kaj lin helpos multfoje kiel admono dum malfacilaj aŭ danĝeraj situacioj, eĉ sen vere aperi en la rakontoj. Rat-Man ofte sonĝas pri Tea, kaj dum unu aventuro en alia paralela universo li estas edziĝinta al ŝi (kaj havas eĉ filinon); en alia historio, tamen, Rat-Man aperas sin fotanta ĉe la tombo de Tea.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rat-Man en Esperanto
**Občina Lukovica** 
**Občina Lukovica** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo konsistas el 66 komunumoj kaj ĝia tuta areo estas 74,9 km². Komence de 2017, ĝi havis 5 631 loĝantojn. La administra centro estas la vilaĝo Lukovica pri Domžalah.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 66 vilaĝoj:

Blagovica, Brdo pri Lukovici, Brezovica pri Zlatem Polju, Bršlenovica, Dupeljne, Čeplje, Češnjice, Gabrje pod Špilkom, Golčaj, Gorenje, Gradišče pri Lukovici, Hribi, Imovica, Javorje pri Blagovici, Jelša, Kompolje, Koreno, Korpe, Krajno Brdo, Krašnja, Lipa, Log, **Lukovica pri Domžalah**, Mala Lašna, Mali Jelnik, Obrše, Podgora pri Zlatem Polju, Podmilj, Podsmrečje, Poljane nad Blagovico, Preserje pri Lukovici, Preserje pri Zlatem Polju, Prevalje, Prevoje pri Šentvidu, Prevoje, Prilesje, Prvine, Rafolče, Selce, Spodnje Koseze, Spodnje Loke, Spodnje Prapreče, Spodnji Petelinjek, Straža, Suša, Šentvid pri Lukovici, Trnjava, Trnovče, Trojane, Učak, V Zideh, Veliki Jelnik, Videm pri Lukovici, Vošce, Vranke, Vrba, Vrh nad Krašnjo, Vrhovlje, Zavrh pri Trojanah, Zgornje Loke, Zgornje Prapreče, Zgornji Petelinjek, Zlatenek, Zlato Polje, Šentožbolt, Žirovše.

Loko, priskribo
---------------

Občina sude etendiĝas al la montetoj kaj montoj Posávské montoj kaj norde de la montoj de la Granda Monteto. Občina esence kuŝas en la valo de Črni-graben, kiu etendas oriente-okcidenten laŭ la rivero Radomilja. La alteco estas ĉirkaŭ 310 m en la okcidento ĝis preskaŭ 900 m en la nordoriento. 

La teritorio de la municipo longiĝas direkte de okcidento al oriento kaj laŭlonge de ĝia longo, proksimume 20 km, transiras la A1-aŭtovojon de Ljubljana al Maribor.


Ĉirkaŭ **Lukovica**|  | Občina Kamnik |  |
| Občina Domžale | Lukovica | Občina Zagorje ob Savi |
|  | Občina Moravče | Občina Zagorje ob Savi |

Apudaj municipoj estas: Občina Kamnik en la nordo, Občina Zagorje ob Savi en la oriento kaj sudoriento, Občina Moravče en la sudo kaj Občina Domžale en la okcidento.
Loko de la provinco de Cáceres en Hispanio
**Casar de Palomero** (Domaro de Kolombisto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. Estas en la sama provinco almenaŭ 11 vilaĝoj havantaj en la nomo la strukturon "Casas de ...", tio estas "Domoj de ...", nome Casar de Cáceres, Casar de Palomero, Casares de las Hurdes, Casas de Don Antonio, Casas de Don Gómez, Casas de Millán, Casas de Miravete, Casas del Castañar, Casas del Monte, Casatejada kaj Casillas de Coria, kio rilatas al karaktero de feŭdismo dependigi etan vilaĝon el nobelulo, tiele almenaŭ en 3 el tiuj nomoj videblas la nomo de la nobelulo, nome Don Antonio, Don Gómez kaj Millán, dum la dependo en aliaj kazoj estas de urbo aŭ de teritorio, same tipa de feŭdismo.

La loĝantoj nomiĝas *casareños*. La censita populacio en 2008 estis de 1.353 loĝantoj.

Situo
-----

Casar de Palomero estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierras de Granadilla, je altitudo de 513 m; je 130 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 190 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 37 km². Tiu vilaĝo enhavas la domarojn de Azabal, Rivera Oveja kaj Pedro Muñoz.

Ekonomio
--------

Agrikulturo (olivarboj kaj ĉerizarboj) kaj brutobredado (kaproj kaj ŝafoj).

Monumentoj
----------

En Casar de Palomero kunvivis la tri grandaj mezepokaj kulturoj (nome juda, araba kaj kristana) kaj ĉiuj konservas sian markitajn kvartalojn en la vilaĝo per indikiloj kun davida stelo, duonlumo aŭ kruco. La plej grava konstruaĵo estas la Ermitejo de la *Cruz Bendita*, situa sur la antikva sinagogo.

Estas ankaŭ la Preĝejo de la Sankta Spirito kaj la Preĝejo de la *Inmaculada Concepción*, ambaŭ de la 18a jarcento. En la kristana kvartalo troviĝas la Ermitejo *del Cordero* (de la Ŝafo). Ebla viziti la domon kie tranoktis la reĝo Alfonso la 13-a en sia vizito al Las Hurdes en 1922 kaj la aktualaj gereĝoj Juan Carlos kaj Sofía en 1998.

Ekde la jaro 2002 eblas viziti la Muzeo pri la Olivarbo, situa sur antikva olivmuelejo.

Eksteraj ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2009-06-01 per la retarkivo Wayback Machine
**László Leindler** [lAslO lejndler], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Leindler László** estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1982).

László Leindler  naskiĝis la 1-an de oktobro 1935 en Kecskemét.

Biografio
---------

László Leindler frekventis universitaton en Szeged inter 1954-1958. Post la diplomo li ekinstruis en teknika lernejo en Veszprém (urbo), krome li edziĝis baldaŭe havanta 2 filojn. En 1962 li jam instruis en universitato de Szeged, kie li estis katedrestro en 1977. Li estis dufoje vicrektoro en la universitato. En 1964 li doktoriĝis. Li ofte estis gastoprofesoro (ekzemple en Toronto en 1993), krome li esploris ekzemple en Moskvo en 1968. Li longe redaktis fakrevuon *Acta Scientarum Mathematicum*. Li okupiĝis ĉefe pri aroteorio, vico de Fourier, neegalaĵoj. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1961-2004.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Generalization on Inequalities of Hardy and Littlewood* (1970)
* *Ortogonális sorok szummálhatóságáról* (1985)
* *Analízis* (1995)

Fontoj
------

* biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 450235
* GND: 1100721088
* LCCN: n85164167
* VIAF: 8823391
* ISNI: 0000 0001 0952 8563
* SUDOC: 183986229
* BIBSYS: 90345086
 |
**Montejo de Tiermes** [monTEĥo deTJERmes] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Tierras del Burgo*. La loknomo *Montejo de Tiermes* estas etimologie komprenebla kiel *Monteto de Tiermes*, alude al antaŭromia urbo de praloĝantoj.

Geografio
---------

Komarko *Tierras del Burgo* en la okcidento de la provinco Sorio.
Loko de Montejo de Tiermes en la provinco Sorio.
La preĝejo.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 167,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 148 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 720 loĝantojn el la 1930-aj jaroj. 

Ĝi distas 95 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas proksime al San Esteban de Gormaz kaj Ayllón (Segovia). La municipo enhavas la loĝlokojn Carrascosa de Arriba, Cuevas de Ayllón, Hoz de Abajo, Hoz de Arriba, Ligos, Montejo de Tiermes, Noviales, Pedro, Rebollosa, Torresuso kaj Valderromán.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Meze de la 19-a jarcento nomiĝis Montejo de Liceras kaj la municipa teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Pedro, Rebollosa de Pedro, Sotillos de Caracena kaj Torresuso. Fine de la 20-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Carrascosa de Arriba, Cuevas de Ayllón, Hoz de Abajo, Hoz de Arriba, Noviales kaj Valderromán.

Ekonomio
--------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas proksima arkeologia kuŝejo de pra-urbo Tiermes, romanika preĝejo kaj ermitejo.

Bildoj
------

* Turo en MontejoTuro en Montejo
* Arkeologia kuŝejo de TiermesArkeologia kuŝejo de Tiermes
* ErmitejoErmitejo
* LigosLigos
* Sonorilmuro de LigosSonorilmuro de Ligos
* Cuevas de AyllónCuevas de Ayllón
* Hoz de AbajoHoz de Abajo
* Sonorilmuro de Hoz de ArribaSonorilmuro de Hoz de Arriba
* TorresusoTorresuso
* Preĝejo de ValderrománPreĝejo de Valderromán

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo] (hispane)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierras del Burgo |
| --- |
| Alcubilla de Avellaneda • El Burgo de Osma-Ciudad de Osma • Caracena • Carrascosa de Abajo • Castillejo de Robledo • Espeja de San Marcelino • Espejón • Fresno de Caracena • Fuentearmegil • Fuentecambrón • Langa de Duero • Liceras • Miño de San Esteban • Montejo de Tiermes • Nafría de Ucero • Recuerda • Retortillo de Soria • San Esteban de Gormaz • Santa María de las Hoyas • Ucero • Valdemaluque • Villanueva de Gormaz |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351441
* LCCN: n86128390
* VIAF: 158361749
 |