recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Socia grupo** estas organiziĝo de homoj dum ties interagadoj. La interagado aperas ne nepre kiel rekta fizika kontakto - eĉ en Interreto povas formiĝi grupoj.

La grupo havas karakterizan strukturon, ĝenerale kun du gvidantoj, el kiuj unu gvidas la komunan laboron, alia zorgas pri „sentoj". La anoj agadas por komuna celo, akceptita de la grupanoj. (La komunan celon oni ne ĉiam deklaras - ekz. familio)

La grupo estas ĉiam pli ol aro de individuoj, la grupa aparteno iugrade difinas la konduton, eĉ se oni ne estas kune.

La kuntena forto de la grupo dependas de la simpatio inter la grupanoj kaj de la malfacileco de la aniĝo. Gravas ankaŭ, kiugrade la grupo helpas la unuopulojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Gregemo
* Regularo de Jante

* Kategorio Socia grupo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Socia grupo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 22268
* GND: 4022378-4
* LCCN: sh85123946
* BNF: 11977792d
* NDL: 00571895
* NKC: ph125811
* BNE: XX525192
 |
"En la brakoj de paĉjo", de sveda pentristo Sabrin Nilsson
**Patrofiguro** estas koncepto en psikologio kiu kutime rilatas al pli aĝa persono, kiu estas kutime en pozicio de aŭtoritato kaj ia influo por la individuo, kiu elvokas en tiu sentojn kiuj kutime direktas al la koncepto de patro.

Studo de 2001 trovis, ke la ekzisto de pozitiva kaj helpema patrofiguro por infano, ĉu biologia patro, duonpatro aŭ alia proksima plenkreskulo, estas ligita kun la pli bona disvolviĝo de la infano. En ĉi tiu studo, infanoj ricevis pli bonajn poentojn pri testoj, kiuj testis kognajn kapablojn, memefikecon kaj socian akcepton rilate al infanoj, kiuj ne havis patrofiguron. El tiuj, kiuj havis patrofiguron, infanoj kiuj perceptis lin kiel pli subtenan, montris pli altan memefikecon kaj socian akcepton, kaj malpli da depresiaj simptomoj. 

Laŭ la psikoanaliza teorio de Sigmund Freud, ĉiu infano bezonas aŭ profitas patrofiguron por normala emocia kaj seksa disvolviĝo. Laŭ la ideo de la edipa komplekso, kiu estas centra al ĉi tiu teorio, ĉiu infano en la edipa stadio lernas identigi sin kun sia patro, kaj tiel adaptas virajn trajtojn tra la jaroj. Tamen en la lastaj jardekoj la maniero kiel psikoanalizistoj interpretas ĉi tiujn ideojn substrekas la gravecon de patrofiguro kiel mensa kaj emocia funkcio prefere ol kiel fizika vira figuro ĉeestanta en la vivo de infano, do iu ajn figuro kiu povas esti "tria ripo" patrin-beba diado, kiu formas ian fermitan vezikon. La tria ripo malhelpas ĉi tiun vezikon kaj instruas la infanon pri la ekzisto de ekstera mondo, realo, aŭtoritato kaj leĝoj, ĉi tiuj aferoj estas esencaj por lia emocia disvolviĝo. Tiel iu ajn fizika figuro en la vivo de la infano povas konsistigi "patrofiguron", ĉu edzo aŭ kunulo de la patrino, geavoj, onklo aŭ onklino, instruisto, kaj eĉ la patrino mem povas plenumi ene de ŝi la du funkciojn, kaj patrinajn kaj patrajn, necesajn por la infano.

Piednotoj
---------

1. ↑  Lamb, Michael E. (2004), The role of the father in child development, John Wiley and Sons, p. 436

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 721858
 |
Richard von Kühlmann
Dr. jur. **Richard von Kühlmann** (n. 3-an de majo 1873 en Konstantinopolo; m 16-an de februaro 1948 en Ohlstadt) estis germana diplomato, industriisto kaj de la 6-a de aŭgusto 1917 ĝis 9-an de julio 1918 eksterafera ministro de la Germana Imperio.

Kühlmann studis juron en Leipzig, Berlin kaj München kaj post la promocio ekservis kiel diplomato.

Kiel germana ambasadora konsilisto en Londono, Kühlmann klopodis antaŭ la unua mondmilito por la germana-angla interkonsento. Inter 1917-18 li estis ŝtatsekretaro en eksterlanda ofico kaj partoprenis en traktadoj de Brest-Litovsk kun Rusio. Tiu li agadis eĉ kontraŭ deziroj de la militaraj gvidantoj, sensukcese.

Post la unua mondmilito, Kühlmann retiriĝis el la diplomata laboro kaj verkis librojn kaj entreprenis.

Literaturo
----------

Richard von Kühlmann: *Erinnerungen*, Heidelberg 1948.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Richard von Kühlmann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Verhandlungen von Brest-Litowsk, germane


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 124999
* GND: 118778153
* LCCN: nr97008167
* VIAF: 112292787
* ISNI: 0000 0000 8179 3903
* SUDOC: 081221525
* NKC: mzk2010573860
 |
la aktuala partia prezidanto *Josep Antoni Duran i Lleida*
La politika partio "Demokrata Unio de Katalunio" (**Unió Democràtica de Catalunya**, UDC) estas kristandemokratia regiona partio de Katalunio. Ĝi reprezentas moderan, konservativan regionismon kaj en parlamentaj balotoj kutime kandidatas en la kristdemokrata-liberala alianco *Convergència i Unió* kun la liberalisma "Demokratia Konverĝo de Katalunio" (*Convergència Democràtica de Catalunya*). La unio membras en la Eŭropa Popola Partio, kaj en la aktuala periodo 2014-2019 ĝi reprezentiĝas per unu parlamentano en la Eŭropa Parlamento. Prezidanto de la partio ekde la jaro 1990 estas *Josep Antoni Duran i Lleida*.

Historio
--------

La partio fondiĝis en 1931. Dum la epoko de la Dua Hispana Respubliko (1931–1939) ĝi reprezentis moderajn regionismajn poziciojn kaj agis favore al la kataluna aŭtonomia statuso, sed ne favore al kataluna ŝtata suvereneco, kiun en 1934 seninterkonsente proklamis la registaro de Katalunio. En la Hispana Enlanda Milito ĝi subtenis la respublikan registaron, sed pro sia katolika idearo konfliktiĝis kun la anarkiismaj aliancanoj.

Dum la diktaturo sub generalo Francisco Franco la partio retiriĝis al kaŝa agado, aparte favore al la vivteno de la katalunaj lingvo kaj kulturo, kies subtenon malpermesis la diktatura reĝimo. Krome ĝi havis kontaktojn al aliaj kaŝe agantaj regionismaj partioj, ekzemple la Eŭska Naciisma Partio. En 1961 la unio partoprenis en la fondo de la Centrodemokratia Internacio.

Anoj
----

* Miquel Coll i Alentorn

* Kategorio Unió Democràtica de Catalunya en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligioj
---------------

* oficiala retejo Arkivigite je 2012-11-17 per la retarkivo Wayback Machine (katalune)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 497612
* GND: 5178280-7
* VIAF: 124451004
* ISNI: 0000 0000 8601 6775
* SUDOC: 153654066
* BNF: 16671726b
* BNE: XX139746
 |
**Unnao** estas grava urbo en Barato. Ĝi estas sidejo de la distrikto Unnao en Utar Pradeŝo, inter Kanpur kaj Laknaŭo. Unnao estas granda industria urbo kun tri industriaj kvartaloj ĉirkaŭ ĝi. La urbo estas fama pro sia produktado de ledo, kontraŭkulaj retoj, brodaĵoj Zardozi kaj kemia industrio. Unnao estas krome historia urbo kun multaj historiaj konstruaĵoj kaj strukturoj. **Transgangurbo**, nome *Trans Ganga City*, nova satelita urbo de Unnao estas disvolvigita por ampleksigi Unnao kiel grava industria kaj infrastruktura kerno de la regiono kiel Kanpur-Laknaŭa Magnetareo. La distrikto Unnao estas parto de la Centra Ganga Ebenaĵo de la ŝtato kovranta areon de 4558 km². La urbo estas enlistigita kiel municipo de la Kanpura Metropola Areo kaj tie estas la dua plej granda urbo ene de la metropola areo, post Kanpur.

En antikvaj epokoj, la areo en kiu estas Unnao formis parton de Kosala Mahajanapada. Tiu regiono estis loĝata ekde antikveco kiel pruvas restaĵoj el praaj epokoj en kelkaj lokoj de la distrikto. Post la Unua Milito por Hindia Sendependigo de 1857, la povo estis transigita el la Brita Orienthindia Kompanio al la Brita Krono, pere de la Reĝina Proklamo de 1858. La distrikto kun sidejo en Unnao havas sian nunan grandon ekde 1869. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692641
* GND: 4480472-6
* VIAF: 245824609
 |
**Socia darvinismo** estas ideologio, laŭ kiu la interhomajn rilatojn regas selekto laŭ ekonomia sukceso.

La principan ideon jene formulis Herbert Spencer:

> 
> "Ŝajnas kruele, ke laboristo, kiun malsano igis nekapabla konkurenci kun siaj pli fortaj kolegoj, devu porti la rezultantan malriĉiĝon. Ŝajnas kruele, ke vidvinoj kaj orfoj estu lasataj al la batalo pri pluvivo. Tamen, vidate ne kiel apartaj, sed kiel ligitaj al la interesoj de la universala homaro, tiuj akcidentoj estas plenaj je bonfara efiko – la sama bonfara efiko, kiu antaŭtempe entombigas la gefilojn de malsanaj gepatroj, kiu elektas la malmoderulojn kaj la malfortulojn kiel viktimojn de epidemio.[1]" (1851)
> 
> 
> 

La terminon *socia darvinismo* uzis en 1880 la anarĥiisma ĵurnalisto Émile Gautier, komentante en sia artikolo *Le darwinisme social* la 50-an kongreson de germanaj natursciencistoj, en kiu Haeckel, Nägeli kaj Virchow parolis pri la politika senco de darvinismo, kiel pravigo de socia neegaleco. Tamen la terminon jam en 1879 uzis Oscar Schmidt en artikolo en la revuo *Popular Science*.

La depostula rezulto estus socialaj klopodoj al egaleco.

Notoj
-----

1. ↑  Angle: "It seems hard that a labourer incapacitated by sickness from competing with his stronger fellows, should have to bear the resulting privations. It seems hard that widows and orphans should be left to struggle for life or death. Nevertheless, when regarded not separately but in connexion with the interests of universal humanity, these harsh fatalities are seen to be full of beneficence - the same beneficence which brings to early graves the children of diseased parents, and singles out the intemperate and the debilitated as the victims of an epidemic."
**György Nagyajtay** [djordj nadjajtai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Nagyajtay Kovács György** [kovAĉ] estis hungara aktoro. Lia nobela antaŭnomo estis *ajtai*. Pro la tre ofta familia nomo Kovács li prenis la nomon Nagyajtay (foje Nagyajtai).

György Kovács  naskiĝis la 21-an de februaro 1909 en Erzsébetfalva, li mortis en 1993.

Biografio
---------

György Nagyajtay komencis sian aktoran karieron province en 1927. Ekde 1939 li ofte anstataŭis malsanajn aktorojn en la ĉefurbo (ekzemple en Gaja Teatro), poste li ricevis precipe bonvivantajn rolojn. Inter 1946 kaj 1961 li vivis en Usono, poste li hejmenvenis. Ĝis la pensiuliĝo en 1971 li apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto). Kiel gastaktoro li havis rolojn ankaŭ en Teatro Radnóti.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Imre Kálmán: *A csárdáskirálynő* - arkiduko
* Salten: *Finom lelkek* - oldulo

Elektitaj kinaj filmaj roloj
----------------------------

* *Szervusz, Péter!* (1939) – Sándor
* *Kadettszerelem* (1942) – akademiano
* *Éjféli keringő* (1944) – ĉefrolo
* *Assignment: Paris* (1952, usona filmo)
* *Mindenki ártatlan?* (1961)
* *Különös párbaj* (1971)

Elektitaj televiziaj filmaj roloj
---------------------------------

* *Irgalom* (1973, serio) - duko
* *Mint oldott kéve* (1983, serio) - episkopo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
**Subotai Ba'atur** aŭ **Subodei** (ĉirkaŭ 1176-1248) estis la ĉefa stratego kaj generalo de Ĝingis-Ĥano kaj de Ogodei Ĥan. Li helpis Ĝingis-Ĥano-n en liaj militkampanjoj en Mongolio, Ĉinio, Centra Azio kaj Orienta Eŭropo. Poste, sub Ogodei, estris la mongolajn fortojn en ĝis maksimuma ekspansio okcidenten kaj al Centra Eŭropo.

Kelkaj historiistoj asertas, ke Ĝingis-Ĥano, ĵaluza pro la pliigo de lia povo, petis lian revenon al la ĉefurbo de la Mongola Imperio. Tion kontraŭdiras la fakto ke Subotai estis estranta kontinue la mongolajn armeojn en kampanjoj el la epoko de Ĝingis-Ĥano mem, ĝis preskaŭ la jaro mem de sia morto en 1248. Inter aliaj militagadoj, li invadis Krimeon, la Kievan Regnon, Volgian Bulgarion, Bohemion, Turkion, kaj Hungarion kun Batu Ĥan.

Bibliografio
------------

* Weatherford, Jack (2006) [2004]. *Genghis Khan y el nacimiento del mundo moderno*. Barcelona: Crítica S.L./Círculo de Lectores S.A. ISBN 978-84-672-2596-9.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 777636
* GND: 12947245X
* LCCN: no2010038094
* VIAF: 57144648385109622255
 |
**István Párkai** [iŝtvAn], hungare **Párkai István** estis hungara dirigento, korusestro kaj profesoro.

István Párkai naskiĝis la 30-an de junio 1928 en Budapeŝto kaj mortis la 17-an de marto 2023.

Biografio
---------

István Párkai studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1938-1955 en Budapeŝto, kie li lernis pianludon kaj dirigentadon. Poste tuj li ekinstruis en la Altlernejo. En 1963 li fondis *Ĉambrokoruson Franz Liszt*, kiun li estris 3 jardekojn. La koruso kantis en Eŭropo kaj Usono de György Ligeti, Henry Purcell, Christoph Willibald Gluck. La koruso ricevis premiojn en diversaj konkursoj. István Párkai verkis lernolibron pri dirigentado de korusoj. Li ricevis premion Kossuth en 2007, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Péter Erdei
* Balázs Kocsár
* Csaba Kutnyánszky
* Csaba Tőri

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio István Párkai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 409897
* GND: 140144978
* LCCN: n80047225
* VIAF: 48058209
* ISNI: 0000 0000 7994 5146
* SUDOC: 251574849
* BNF: 14218050r
 |
**Salvador Vilar Braamcamp Sobral** (naskiĝinta la 28-an de decembro 1989 en Lisbono) estas portugala kantisto. Li venkis la Eŭrovido-Kantokonkurson en la 13.5.2017 en Kievo kantante la kanton *Amar pelos dois*.

Origino
-------

Sobral devenas el portugala nobela familio. Lia fratino Luísa Sobral (\* 1987) estas ankaŭ kantistino. La gepatroj estas Salvador Luis Cabral Braamcamp Sobral (\* 1955) kaj Luisa Posser de Andrade Vilar (\* 1960). Ilia praavo Luis José Aimable Braamcamp Sobral (1874–1934) estis la kvara *Grafo de Sobral*.

Vivo
----

Unue Sobral studis psikologion sed baldaŭ li aliorientiĝis je ĵazo. Post studoj en Barcelono li iris al Usono. Poste li denove studis ĵazmuzikon ĉe la altlernejo "Taller de Musics" en Barcelono. Liaj unuaj projektoj influitis de la stilo de Chet Baker kaj de la brazila Bossa Nova krom aliaj sudamerikaĵoj. En 2009 li partoprenis la portugalan version de la artistelekta konkurso *Ídolos* kaj estis je la sepa rango. En 2016 sevkis lia unua kompleta albumo sub la titolo *Excuse me*. Ĉe la kantoj li kunlaboris kun la venezuela komponisto Leonardo Aldrey. Lia fratino Luisa liveris propran komponaĵon *I Might Just Stay Away*.

Notoj
-----

1. ↑  Prie ĉe orf.at

* Kategorio Salvador Sobral en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 585870
* GND: 1125926392
* VIAF: 3200148814298545330002
* MBA: ad226273-7870-47d6-a8d0-903ddba3853d
* ICCU: MILV373232
 |
La **Brita Dietika Asocio** (angle *British Dietetic Association*) estas profesia asocio kaj sindikato por dietistoj en Britio. Ĝi estis fondita en 1936 kaj fariĝis registrita unuiĝo en 1982: ĝi estas aliĝinta membro de *Trades Union Congress* kaj de *Scottish Trades Union Congress*

Dietiko vere ekis de la mezo de la 19-a jarcento kiam Florence Nightingale observis la gravecon de dieto kaj nutrado al konvalesko el la militoj tiutempaj.

Post la apero de la unuaj dietistoj en Usono ĉe la komenco de la 20-a jarcento oni scias, ke la unuaj britaj dietistoj venis el mamnutrantaj fratinoj, tiam laborante en hospitaloj. La Reĝa Flegejo de Edinburgo estis la unua hospitalo konata por evoluigi dietikan sekcion en 1924. La enketado iniciatis la unuan dietikan diplom-kurson ĉirkaŭ dek jarojn post la kreado de la dietika sekcio.

La historio de la BDA ankaŭ aperis ĉirkaŭ la sama tempo. La unua kunveno de la Asocio okazis la 24-an de januaro 1936 en la hospitalo Sankta Tomaso en Londono. Ekde tiam la BDA fariĝis internacie respektata kaj valora organizaĵo kun influo en ĉiuj kvar britaj landoj kaj ankaŭ eksterlande.
**Federala voĉdonado** por determini ĉiujn 226 membrojn de la 45a Parlamento de Aŭstralio okazis je sabato 2 julio 2016 post longa, ok-semajna oficiala kampanjoperiodo. Ĝi okazis post la unua duopa likvido ekde la 1987 voĉdonado.

Balotadoj en Aŭstralio uzas sistemon per kio voĉdonantoj rangigas ĉiun kandidaton. La Domo de Reprezentantoj (pli malalta domo) havas 150 ununurmembrajn elektodistriktojn. La Senato havas 76 anojn, kiuj elektiĝis laŭstate per ununura ĝirebla voĉdono. Statoj havas po dudek senatanojn, kaj teritorioj po du. Voĉdono estas deviga.

En kutimaj voĉdonoj, elektiĝas nur la 150 anoj de la Domo de Reprezentantoj kaj 40 senatanon. Tamen, la konstitucio permesas, se la du domoj ne akordas pri leĝpropono dum sufiĉo da tempo, ke ĉiu pozicio malpleniĝas kaj tial ke ĉiu pozicio elektiĝas kune. Tio nomiĝas "duopa likvido". Post la balotado, se la du domoj ankoraŭ malkonsentus, la domoj povas voĉdoni je tiuj leĝproponoj kiel unu domo.

Dimanĉon la 8-an majo 2016, Malcolm Turnbull, la aŭstralia ĉefministro, vizitis Regan Domon kaj petis duopan likvidon kaj voĉdonadon je la 2-a julio. La peto baziĝis sur la jenaj tri leĝproponoj:

* *Leĝpropono pri la konstrua industrio (sekvaj kaj transiciaj provizoj) 2013*
* *Leĝpropono pri la konstrua industrio (plibonigi produktecon) 2013*
* *Amendoleĝprono pri justa laborado (registritaj organizoj) 2014*

Rezulto
-------

La voĉdono estis tre proksima, kaj oni ne sciis, kiu partio estis plej granda tuj post la nokto. Kalkulado daŭros eĉ dum du semajno, kaj povas okazi, ke la parlamento estas "pendita" t.e. ke neniu partio havos sufiĉe multe seĝojn, por ke ili regos sole. Ankaŭ la Senato havos multajn partiojn. Nek la Liberala-Naciista partioj, nek la Laborista partio venkis. Pri la malgrandaj partioj, la Verduloj akiris rezulton esperigantan sed ne sufiĉe bonan kaj nur retenis sian seĝon Melburno sen aliaj venkitaj seĝoj. La Teamo de Nick Xenophon (Nik Zenofon) akiris sian unuan malaltaĉambran seĝon.

Kiu ajn formos registaron, neiĝos la leĝproponoj de la duopa likvido.

* Kategorio Aŭstralia federala voĉdonado, 2016 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La ŝipo HMS *Alert* en glaciejo dum la Brita Arkta Ekspedicio de 1876.
La **Brita Arkta Ekspedicio** de 1875-1876, estrita de Sir George Strong Nares, estis sendita de la Britia Admiraleco al klopodo atingi la punkton de la Norda Poluso tra marpasejo Smith Sound. Du ŝipoj, nome *Alert* kaj *Discovery* (kapitanitaj de Henry Frederick Stephenson), navigis el Portsmouth la 29an de Majo 1875. Kvankam la ekspedicio malsukcesis atingi la Nordan Poluson, la marbordoj de Gronlando kaj Insulo Ellesmere estis etende esploritaj kaj grandaj kvantoj de scienca informo estis kolektita.

Mapo fare de kartografiisto August Heinrich Petermann, indikante la malkovrojn dum tiu ekspedicio.
En tiu ekspedicio, Nares iĝis la unua esploristo kiu metis siajn ŝipojn la tutan vojon norden tra la kanalo inter Gronlando kaj la insulo Ellesmere (nuna nomita Markolo de Nares liahonore) al la maro de Lincoln. Ĝis tiam, estis populara teorio ke tiu vojo kondukus al la supozita Malferma Polusa Maro, nome senglacia regiono ĉirkaŭanta la poluson, sed Nares trovis nur enorman glaciteritorion. Sleda veturo estrita de komandanto Albert Hastings Markham faris novan rekordon al Plej Fora Nordo de 83° 20' 26"N, sed ĝenerale la ekspedicio estis preskaŭ-katastrofa. La ekspedicianoj ege akre suferis pro skorbuto kaj pro uzado de nur maltaŭga vestaĵaro kaj ekipado. Konstatinte ke liaj ekspedicianoj ne povus survivi alian vintron sur glacio, Nares decidis retiriĝi suden per ambaŭ liaj ŝipoj en la somero de 1876.

Tamen, la ŝipanaro kaj topografiistoj, inter kiuj Thomas Mitchell, sukcesis en dokumentado, per fotoj, de la nordaj indiĝenaj popoloj kaj pejzaĝoj de kio poste iĝos la Nordokcidentaj Teritorioj kaj, poste, Nunavuto, en Kanado.

Bibliografio
------------

George Nares: *Narrative of a voyage to the Polar Sea during 1875-76 in H.M. ships 'Alert' and 'Discovery'*, two volumes, London 1878; reta libro Volume 1 & Volume 2

Referencoj
----------

* John Edwards Caswell. The RGS and the British Arctic Expedition, 1875-76. *The Geographical Journal* 143(2) (Jul. 1977), pp. 200–210.
* Project Naming, the identification of Inuit portrayed in photographic collections at Library and Archives Canada


* Kategorio Brita Arkta Ekspedicio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Bildigo de la eolia gamo. (Klarigo)
La **eolia modalo** estas unu el la aŭtentaj modaloj, kiujn en la 16-a jarcento kompletigis Glarean. El ĝi eliris nia nuna tonala genro minoro. Ĝia gamo enhavas duontonojn inter la dua kaj tri samkiel inter la kvina kaj sesa ŝtupoj, la aliaj intervaloj estas plentonaj paŝoj. Karakteriza estas la eta trito.

La eolia gamo ekestis en antikva Grekujo kiel variaĵo de la malnova *hipodoria modalo*. Unu el la diferencoj inter la eolia modalo kaj la pli malfrua tonala genro minoro estas tiu, ke la modala muziko senescepte celis la melodiajn, la maĵorminortonala tamen ankaŭ la harmoniajn aspektojn.

Ekzemplo por la uzado de eolia modalo estas la popolkanto *Es ist ein Schnitter, heißt der Tod* (Regensburg 1637).

Notekzemplo
-----------

La eolia tonalo sur A enhavas la pratonojn de la eŭropa muziko, kiujn oni povas ludi per la blankaj klavoj de piano. Jen eolia gamo sur A kun markitaj duontonaj paŝoj:



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Aŭdekzemplo
-----------

Pri tiu ĉi sono Eolia gamo sur C

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eolia modalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Reta kurso pri modaloj Arkivigite je 2012-04-01 per la retarkivo Wayback Machine
La **preĝejo de Hejmenveno** estas kalvinana preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Belváros-Lipótváros.

Historio
--------

En 1938 Budapeŝto donacis parcelon al la kalvinanoj, kiuj kolektis monojn. En la sekva jaro komenciĝis la konstruado kaj en 1940 okazis la konsekro. La nomo memorigas pri hejmenveno de teritorioj laŭ ambaŭ Vienaj Arbitracioj. En 1949 oni forigis la hungaran surskribon *Hazatérés temploma*, sed en 1999 oni remetis ĝin. En 2000 tie oni aranĝis Mondan Renkontiĝon de Hungaraj Kalvinanoj. En 2013 ĉe la enirejo oni metis buston de Miklós Horthy.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas laŭ Placo Szabadság (Budapeŝto) laŭ la trotuaro. Ĝi aspektas plene sesetaĝa loĝdomo, ja ĝi estas parte ankaŭ loĝdomo. Ŝtuparo kuras al la granda malferme enirejo. Maldekstere situas kapelo pri Miklós Horthy. Kontraŭ la enirejo en la ĉambrego troviĝas la predikejo, la plej supre la orgeno. La ĉambrego havas duetaĝan galerion. En la kelo troviĝas granda teatrejo. Sur la etaĝoj krom la loĝdomoj funkcias ankaŭ ĉambroj por la kirka funkcio. Ĉie en la kirko kun la apartenaĵoj estas riĉaj hungarecaj ornamaĵoj.

Fontoj
------

* hungare Arkivigite je 2015-04-10 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Aŭstralia pulmofiŝo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Sarkopterigoj *Sarcopterygii* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ceratodontimorpha |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Ceratodontidae** |
|
|
|
|
|
| Genro: | ***Neoceratodus*** |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***N. forsteri*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Neoceratodus forsteri****Krefft, 1870 |
|
|
|
|
|
| Situo de la stato de Kvinslando en Aŭstralio, en kies riveroj situas la arealo de Neoceratodus forsteriSituo de la stato de Kvinslando en Aŭstralio, en kies riveroj situas la arealo de *Neoceratodus forsteri*Situo de la stato de Kvinslando en Aŭstralio, en kies riveroj situas la arealo de *Neoceratodus forsteri* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Aŭstralia pulmofiŝo  |

 |
| v • d • r |

**Aŭstralia pulmofiŝo** (*Neoceratodus forsteri*) estas specio en la subklaso pulmofiŝoj (dipnoj), sola reprezentanto de la familio *Ceratodontidae*. Ĝi estas granda ŝlimbruna fiŝo, kiu povas kreski eĉ ĝis 1,7 metroj. Ĝi havas bone evoluintajn parajn naĝilojn, kies pediklo estas skvam-kovrita. La korpaj skvamoj estas grandaj. Por enpreni oksigenon ĝi uzas kaj brankojn kaj neparan pulmon. La pulmon ĝi utiligas, se la oksigenenhavo de la akvo forte malpliiĝas.

Ĝi frajas – sen fari nestojn – rekte inter plantojn. La junfiŝoj ne havas eksterajn brankojn.

Ĝi vivas en la orient-aŭstralia Queensland, nur en akvoj, kiuj ne sekiĝas eĉ dum somero. En du riveroj ĝi estas praa (la riveroj Burnett kaj Mary), en kelkaj aliaj enkondukita. Oni faris digon en la rivero Burnett (2005) kaj oni planas novan en la Mary, kio povas endanĝerigi la vivlokon de ĉi tiu vivanta fosilio.

Oni trovis fosiliojn de antaŭ pli ol 100 milionoj da jaroj, tute similajn al la aŭstralia pulmofiŝo, kio markas la fiŝon kiel unu el la plej aĝaj specioj de vertebruloj.

* Aŭstralia pulmofiŝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Aŭstralia pulmofiŝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Aŭstralia pulmofiŝo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Michael SAGMEISTER** (naskiĝinta en la 4-a de januaro 1894 en Lessach, mortinta en la 5-a de februaro 1973 en Tamsweg) estis aŭstra politikisto.

Vivo
----

Li frekventis la popollernejon. *(Volksschule)*. De 1915-1918 li soldatis en la Unua mondmilito. Kaptite li revenis hejmen en la 1919-a jaro. En 1932 li ekgvidis la gepatran bienon *Lenzbauer* en Lessach.

Politikistaj agadoj
-------------------

De 1932-38 kaj de 1945-54 li estis urbestro de sia naskiĝvilaĝo Lessach; de 1934-38 reprezentanto pri agrikulturo kaj forstistaĵoj en la Landa parlamento de Salcburgio. De 1934-38 kaj de 1946-65 li estris la Ĉambron porkamparanan en la Distrikto Tamsweg *(Lungauer Bezirksbauernkammer)*.

Honoroj
-------

* 1955: Honora civitano de Lessach
* 1950: Titolo *Ekonomia konsilisto*
* 1965: Meritsigno de la Respubliko Aŭstrio el oro

Fontoj
------

* Richard Voithofer: *Politische Eliten in Salzburg. Ein biografisches Handbuch. 1918 bis zur Gegenwart.* Wien (Verlag Böhlau) 2007. Schriftenreihe des Forschungsinstitutes für politisch-historische Studien der Dr.-Wilfried-Haslauer-Bibliothek, vol. 32. ISBN 978-3-205-77680-2. p. 194-195
* Land Salzburg, *Daten und Fakten* (2013/2)[*rompita ligilo*]
* Surreta *salzburgwiki*.
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Partoprenintoj en la 4-a konkurso en Manaŭso, januaro 2016
**BEJO-ataŝeo** estas konkurso de tempo al tempo okazigata de BEJO - Brazila Esperantista Junulara Organizo. La celo estas premii brazilan junan esperantiston laŭ sia retoriko kaj kono de Esperanto per vojaĝo al Eŭropo meze de la jaro, tiel ke tiu junulo havu la oportunon partopreni en tutmondaj kongresoj, tio estas la Universala Kongreso kaj la Internacia Junulara Kongreso kaj ankaŭ en regionaj aranĝoj, kaj prelegi pri la brazilaj kulturo kaj Esperanto-movado. Ĝi okazas ekde 2006 kaj vojaĝigis jam 4 junulojn. Komence la konkurso postulis eseon, sed nuntempe la interesatoj devas ĉeesti la Brazilan Kongreson de Esperanto, kaj prelegi pri temo antaŭe elektita de la organizantoj, antaŭ 3-4 juĝantoj (kutime reprezentantoj de la junulara kaj nejunulara movadoj), kiuj elektas la plej bonan ĉefe laŭ lingva kapablo kaj kvalito de la argumentoj prezentitaj. La tiel nomata "Junulara Fonduso" de BEL estas tute dediĉita al realigo de tiu konkurso.

Historio
--------

En 2004 unuafoje BEJO estis disputata de du grupoj. Pedro Cavalheiro kaj Flavio Rebelo kandidatiĝis kaj Pedro, la nova prezidanto, estis tiu, kiu elpensis la konkurson. Dum la Brazila Kongreso en 2005 (Porto Alegre), la konkurso estis anoncita, kaj en 2006 (Campinas) partoprenis la lokano Lucas Vignoli Reis kaj Daniel Haddad, venkis la unua.

En 2007 (Rio de Janeiro) Pedro anoncis la 2-an konkurson, kiu okazis en la sekva jaro (Fortaleza). La nura konkursano estis Dominique Vieira, kiu tiam estis prilaboranta sian doktoriĝon pri Antikva Historio, kaj nuntempe estas universitata profesoro. La eseo poste iĝis akademia artikolo, kies titolo estas "Respondo al propono de Esperanto kiel lingvo universala laŭ la perspektivo de la identeca problemo". Post la vojaĝo, Dominique kreis la sciencan revuon Teleskopo, kiu malaperis post la tria eldono.

La 3-a konkurso okazis nur en 2013 (Barra dos Garças) pro manko de mono en la Junulara Fonduso. Organizis ĝin la tiama prezidanto Rafael Zerbetto, kasisto Fernando Maia kaj Ricardo Dias Almeida. Tiufoje venkis Eulea Elias Gonçalves, kiu kun tri aliaj konkursanoj: Luana França, Juliana Evandro kaj Régis Castro verkis eseojn pri la temo "Esperanto kaj Daŭripova Evoluo.

Ana Ribeiro, Sarah Monteiro kaj Danilo Bastos estis nomumitaj en 2015 (Rio de Janeiro) por organizi la 4-an konkurson. Kaj en januaro 2016 (Manaus) la konkursanoj devis en siaj prelegoj respondi al la jena demando: "Ĉu la grandeco de Brazilo estas baro al kresko de la esperanta movado?". Partoprenis Querino Neto, Marcionilo Vasconcelos, Maycon Fernandes, Raul Cândido, la venkinto Lucas Barbosa, krome kandidatiĝis ankaŭ Eduardo Paiva kaj Vinicius Pereira, sed ili ne partoprenis en la Brazila Kongreso.

Eksteraj Ligiloj
----------------

* Artikolo verkita de Dominique Vieira portugallingve
* Brazila Esperantista Junulara Organizo
La **Brita Olimpika Asocio** (BOA, angle ***British Olympic Association***) respondecas pri la partopreno de la Unuiĝinta Reĝlando en Olimpikaj Ludoj. Ĝi estis fondita la 24-an de majo 1905 de la brita Parlamento. La unua prezidanto de la BOA estis *William Grenfell, Lord Desborough*. Ĝi unue entenis reprezentantojn de sep sportfakoj, sed nun ĉiuj 35 olimpikaj sportoj disponas pri membreco. La asocio inkluzivas la sportistojn de Anglio [[Kimrio kaj Skotio, kaj ankaŭ tiujn sportistojn de Norda Irlando, kiuj laŭ la Interkonsento de Sankta Vendredo elektis britan ŝtatanecon. Krome la asocio ankaŭ ampleksas la krondependaĵojn Manksinsulo, voktujo Ĵerzejo kaj voktujo Gernezejo, kaj la dependajn teritoriojn Angvilo, Ĝibraltaro, Moncerato, Pitkarna Insularo, Sankta Heleno, Ascension kaj Tristan da Cunha plus la Turkoj kaj Kajkoj.

Noto - La regularoj de la IOK nuntempe ne permesas al dependaj teritorioj akiri rekonon kiel Naciaj Olimpikaj Komitatoj (NOK). Tri Britaj Transmaraj Teritorioj havas siajn proprajn NOK-ojn de antaŭ tiu regulo kaj estas tial ne ligitaj kun la BOA: Bermudo, la Britaj Virgulininsuloj kaj la Kajmana Insularo. Dum la teritorioj de Brita Antarkta Teritorio, Brita Hinda Oceana Teritorio kaj Suda Georgio kaj la Sudaj Sandviĉinsuloj estas nominale reprezentitaj fare de la BOA, tiuj teritorioj havas neniun permanentan loĝanton kaj ne sendas atletojn.

Vidu ankaŭ
----------

* *The Football Association*

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rEŭropaj Olimpikaj Komitatoj (EOK) |
| --- |
| 
Albanio • 
Andoro • 
Armenio • 
Aŭstrio • 
Azerbajĝano • 
Belorusio • 
Belgio • 
Bosnio kaj Hercegovino • 
Britio • 
Bulgario • 
Ĉeĥio • 
Danio • 
Estonio • 
Finnlando • 
Francio • 
Germanio • 
Grekio • 
Hispanio • 
Hungario • 
Islando • 
Irlando • 
Israelo • 
Italio • 
Kartvelio • 
Kipro • 
Kroatio • 
Latvio • 
Liĥtenŝtejno • 
Litovio • 
Luksemburgo • 
Makedonio • 
Malto • 
Moldavio • 
Monako • 
Montenegro • 
Nederlando • 
Norvegio • 
Pollando • 
Portugalio • 
Rumanio • 
Rusio • 
San-Marino • 
Serbio • 
Slovakio • 
Slovenio • 
Svedio • 
Svislando • 
Turkio • 
Ukrainio
  |

 |
**Brisuro** (de la franca, *brisure* aŭ *briser*, ‘rompi’) estas modifo enmetita en la blazono de familio por distingigi la branĉojn kiuj el ĝi devenas.

En PIV **brisuro** estas *Distinga marko, aldonita al iu blazono, por ĝin distingi de la blazono de la ĉefa heredanto*.

Laŭ Francisko Azorín **brisuro** estas bone klarigita *Distingilo uzata en blazonoj por la ne ĉefaj branĉoj de nobelfamilio. La patran blazonon rajtas uzi nur la unuenaskita filo, la aliaj devas surmeti ĉu borduron, ĉu lambelon, ĉu stelon, aŭ ŝanĝi aŭ formeti ian pecon, ĉar brisuras (rompas) ili la rektan linion.* Li indikas etimologion el angla respektive germana *bestan, bersten* (rompi), certe pli malproksima ol la franca *brisure*.

Ekzemploj de brisuroj de la antikva reĝa familio de Portugalio
--------------------------------------------------------------


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |
| Monarko | Princo heredonto | Princo de Beira | Unua infanto | Dua infanto | Tria infanto |
|

Vidu ankaŭ
----------

* Lambelo

Notoj
-----

1. ↑  PIV,  Alirita la 5an de Decembro 2017.
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 40.
3. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Brisuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Włodzimierz Leonard Lubański** (naskiĝis la 28-an de februaro 1947 en Gliwice) – pola futbalisto, plurfoja reprezentanto de Pollando, dum multaj jaroj ligita kun futbala klubo Górnik Zabrze; meza atakisto. Olimpika majstro. En oficialaj renkontoj de pola reprezentantaro ludis 75 matĉojn, entrafis 48 golejojn.

Biografio
---------

### Kluboj

Kun la klubo Górnik Zabrze sepfoje gajnis ĉampionecon de Pollando. En 1970 atingis kun la teamo finalon de la UEFA-pokalo de pokalvenkintoj, kie malvenkis kun Manchester City F.C. De 1975 ludis dum sep sezonoj en belga klubo K.S.C. Lokeren Oost-Vlaanderen, kie ludis 196 matĉojn kaj entrafis 82 golejojn. La karieron finis en 1986 en K.R.C. Mechelen.

### Pola reprezentantaro

En 1961 eniris nacian teamon de junioroj. Baldaŭ poste debutis en la senjora teamo kun kiu gajnis en la Somera Olimpiko 1972 oran medalon kiel kapitano de la teamo.

Dum eliminado al Futbala Mondpokalo 1974 en venka 2:0 matĉo kun Anglio en Chorzów entrafis golejon, sed damaĝis grave genuon (post faŭlo de Roy McFarland), kio lin tute ekskludis. Dum du jaroj batalis por reveni al sporto En 1978 ĉeestis Futbalan Mondpokalon en Argentino, kie poloj akiris 5-6-an lokon.

La lastan fojon ludis en 1980 dum neoficiala renkonto kun Ĉeĥoslovakio en Chorzów; tiam entrafis sian 48-an golejon, kio ĝis nun estas rekordo de la lando.

Laŭ enketo de sporta revuo France Football en 1972 estis la 7-a futbalisto de Eŭropo. Dufoje prezentiĝis kun steluloj: dum spektaklo omaĝe al Lev Jaŝin kaj matĉo Eŭropo - Suda Ameriko. En 1978 ricevis premion *Fair play* de Unesko. En 2003 konsiderita la plej bona pola futbalisto de 50-jariĝo de UEFA (en pokalaj matĉoj akiris 31 golejojn).

### Post fino de la kariero

Post fino de la futbala kariero restis en Belgio, kie loĝas ĝis nun. Li finis belgan trejnistan lernejon kaj dum kelkaj jaroj edukis junularon en Meĥleno. En 1990 fondis firmaon "Lubański Sport-Menagment", kaj de 1994 posedas menaĝeran licencon de FIFA. Nuntempe estas sporta menaĝero kaj la dua trejnisto de Lokeren. Li komentas matĉojn de pola repreentantaro en televido. Dum certa tempo havis kafejon.

Li konas ses lingvojn: rusan, ĉeĥan, nederlandan, francan, germanan, anglan kaj iom serban. En privata vivo estas edzo de Grażyna Lubańska kaj patro de du gefiloj. Kolektisto de vinoj kaj de pola pentroarto, precipe de Piotr Michałowski.

Oni verkis pri li kelke da libroj, i.a. *Ja, Lubański* (Mi, Lubański) de Krzysztof Wyrzykowski (1990), *Włodek Lubański. Legenda polskiego futbolu* (Włodek Lubański. Legendo de pola futbalo) de Włodzimierz Lubański kaj Przemysław Słowiński (2008).

Pro eminentaj meritoj por disvolvo de la pola sporto estis en 1997 ditingita per la Oficira Kruco de la Ordeno de Renaskiĝinta Pollando.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Włodzimierz Lubański en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Włodzimierz Lubański (90minut.pl)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 393474
* GND: 119075253
* LCCN: nb2011011831
* VIAF: 44723564
* ISNI: 0000 0001 1949 3368
 |
Franz Schubert, litografio de C. Helfert laŭ Josef Kriehuber, (postmorta)
**Des Teufels Lustschloß** estas tri-akta opero (kantoteatraĵo) kun parolataj dialogoj de Franz Schubert. (D 84, 1813/1814). La libreton verkis August von Kotzebue.

Agado
-----

Onklo ĝisfunde ekzamenas la mallonge antaŭe edziĝinton de sia nevino je fideleco kaj konstanteco kaj utiligas por tio artajn fantomaperaĵojn kaj artifikojn en kastelo ekipita per teatromaŝinoj.

La libro de Kotzebue (1801) devenas de *Le château du diable* de Joseph-Marie Loaisel de Tréogate (Parizo 1792). Antaŭ Schuber jam Ignaz Walter kaj Johann Friedrich Reichardt muzikigis la libreton. Schubert verkis la operon kiel du versioj ene de unu jaro. La unua scena prezentado okazis nur la 17-an de marto 1978 en la Hans-Otto-Teatro je Potsdamo.

Literaturo
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Hans Dieter Arnold: *Zur Geschichte von Schuberts Oper Des Teufels Lustschloß*. En: *Musik und Gesellschaft* 28, 1978, pj. 662–666.
* Uta Hertin-Loeser, Hans-Joachim Hinrichsen: *Die Entwicklungsstufen von „Des Teufels Lustschloß" D 84*. En: *Schubert durch die Brille* 9, 1992, pj. 43–64.
* Till Gerrit Waidelich: *Vielleicht hielt er sich zu streng an das französische Original. Ein Plagiat Kotzebues als Libretto für Walter, Reichardt und Schubert*. En: *Schubert durch die Brille* 16/17, 1996, pj. 95–109.
Brit Floyd koncertanta en Wallingford (Konektikuto) en 2014 
**Brit Floyd** estas Pink Floyd-a fojgrupo devenante de Liverpool, Anglio, fondita en 2011 de Damian Darlington, eksano de alia Pink Floyd-a fojgrupo nome The Australian Pink Floyd Show, en kiu li muzikis dum dek sep jaroj. Brit Floyd provadas rekrei fidele la sonojn, lumojn kaj etosojn de la koncertoj de Pink Floyd.

Damian Darlington kreis tiun grupon *"simple ĉar mi kredis ke mi povis fari pli bone* (ol lia iama grupo The Australian Pink Floyd Show)*, estas pli da atentoj al detaloj de ĉiuj aspektoj de la spektaklo, el la muziko al la lumoj kaj vidaĵoj. Ĉiu estas vere pli perfekta kaj estas pasio aperanta el la scenejo... estas kohera, emocia vojaĝo tra la Pink Floyd-a katalogo."*

Referencoj
----------

1. ↑  Burnsilver, Glenn (23a de Majo 2014). "Inside Brit Floyd, The Ambitious Pink Floyd Cover Band". Phoenix New Times. Phoenix New Times. alirita la 7an de Aprilo 2016.

* Kategorio Brit Floyd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**István Reszler** [iŝtvAn resler], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Reszler István** estis hungara operkantisto (tenoro), teatrestro. Lia familia nomvarianto estis *Ressler*.

István Reszler  naskiĝis en 1831 en Pest (urbo), li mortis la 13-an de julio 1874 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Reszler debutis en Nacia Teatro (Pest) en 1846, tiutempe li lernis kantadon. Post iom da tempo li lernadis en Italio. En la teatra jaro 1850 li havis kontrakton en teatro de Olmütz, sed kiel gasto, li kantadis ankaŭ en la menciita Nacia Teatro. Ekde la sekva teatra jaro li aliĝis al trupo de József Szabó (teatrestro) en Arad, poste en pluraj urboj li havis rolojn. En 1860 li estis nomumita teatrestro en Pécs, en la sekva jaro en Debrecen. En la lasta urbo liaj operspektakloj estis famaj tutlande, en 1865 li zorgis jam pri la nova teatrejo, tamen li bankrotiĝis. Lia trupo unuiĝis kun alia trupo, ili aranĝis spektaklojn en diversaj urboj, ekzemple en Buda.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Gaetano Donizetti:
	+ *L'elisir d'amore* - Nemorino
* *Lucia di Lammermoor* - Edgar
* Friedrich von Flotow: *Martha oder Der Markt von Richmond* - Lyonel

Elektitaj trupanoj
------------------

* Vilmos Foltényi
* Vince Horváth
* Róza Szakáll
* József Szeles

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
La **Brita Ministro pri Enlandaj Aferoj** (angle *Her Majesty's Principal Secretary of State for the Home Department*, plej ofte menciita kiel *Home Secretary*, estas ĉefa oficialulo nome unu el la Grandaj Postenoj de la Ŝtato ene de la Brita registaro kaj estro de la *Home Office* (Ministerio de Enlandaj Aferoj). Ĝi estas ĉefa posteno de la Brita Kabineto.

La Ministro pri Enlandaj Aferoj estas responsa por la enlandaj aferoj de Anglio kaj Kimrio, kaj por enmigrado kaj ŝtataneco en tuta Unuiĝinta Reĝlando. La taskaro de la Ministerio pri internaj aferoj inkludas ankaŭ policon en Anglio kaj Kimrio kaj la aferoj de interna sekureco, kiel la Sekureca Servo (MI5) estas rekte tasko por la Ministro pri Enlandaj Aferoj. Iam, la Ministro estis responsa pri prizonoj kaj provizora libero en Anglio kaj Kimrio; tamen en 2007 tiuj respondecoj estis transigitaj al la ĵus kreita Ministerio pri Justico sub la estreco de la Ministro pri Financoj. Tre alta posteno, estas tre agnoskita kiel unu el la plej prestiĝaj kaj gravaj roloj en la Brita Kabineto.

Notoj
-----

1. ↑  "Secretary of State for the Home Department". gov.uk. Government of the United Kingdom. Alirita la 23an de Septembro 2018.

* Kategorio Brita Ministro de Enlandaj Aferoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**István Pálinkó** [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pálinkó István** estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Li specialiĝis pri katalizo de la organika kemio. 

István Pálinkó naskiĝis la 8-an de februaro 1959 en Kiskőrös, li mortis la 26-an de marto 2021 en Szeged.

Biografio
---------

István Pálinkó maturiĝis en gimnazio en Kecskemét, li akiris kemian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1983. Post la diplomo li ekinstruis samloke, respektive en ties instituto kaj li ankaŭ esploris. Li kandidatiĝis en 1990, li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 2007. Li habilitiĝis en 2013, post 2 jaroj li atingis la instruan rangon universitata instruisto. En 2019 li iĝis institutestro. Li mortis pro kronvirusa epidemio. Li ricevis ŝtatan premion en 3004, universitatan en 2020.

Elektitaj artikoloj
-------------------

* *Calculation of electrostatic potential maps and atomic charges for large molecules* (kunaŭtoro, 1993)
* *Intercalating amino acid guests into montmorillonite host* (kunaŭtoro, 2003)
* *As-prepared and intercalated layered double hydroxides of the hydrocalumite type as efficient catalysts in various reactions* (kunaŭtoro, 2018)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* aprezo kun foto
* aprezo legebla pli malsupre

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 824480
* ORCID: 0000-0002-8508-309X
* RID: A-3943-2008
 |



* Portalo pri Biografio
**István Priboj** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Priboj István** estis hungaria hungara kaj slovaka futbalisto (avanulo), trejnisto. Lia persona nomo slovake estis Štefan.

István Priboj naskiĝis la 2-an de majo 1894 en Újpest (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa parto de Budapeŝto), li mortis la 27-an de oktobro 1957 en Žilina (Ĉeĥoslovakio).

Biografio
---------

István Priboj naskiĝis en slovaka familio. Li futbalis en la loka teamo inter 1914-1925, kie li estis hungara golreĝo en 1923. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1919-1925 6-foje kun 3 goloj. Jam en 1925 li ludis en futbalklubo en Prago. En la sekva jaro li ricevis ĉeĥoslovakian ŝtatancecon, poste li ludis en pluraj ĉeĥoslovakiaj teamoj. Depost 1935 li estis ĉeĥoslovakia trejnisto, respektive slovaka trejnisto.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* 
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800904
 |


* Portalo pri Biografio
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

Projekto de Antonio Luís Lourenço dos Santos
--------------------------------------------

ALLS Arkivigite je 2011-11-03 per la retarkivo Wayback Machine

Projekto de Miĥail Povorin
--------------------------

Miĥail Povorin kreis kelkjajn esperantajn karaokeojn.

myspace-profilo.

La Senlime-projekto
-------------------

senlime.org Arkivigite je 2008-11-21 per la retarkivo Wayback Machine

aliaflanko.de informoj[*rompita ligilo*]

14 esperantaj karaokeoj kreiĝis per la senkosta Karakan-programo. "Senlime" estas projekto ĉe Kelmis/Belgio.

La •>eôbo<•-projekto
--------------------

La •>eôbo<•-listo enhavas 225 minutojn da esperantlingvaj karaokeoj, kiuj kreiĝis per la senkosta Karafun Arkivigite je 2010-02-09 per la retarkivo Wayback Machine-programo. Ankaŭ ekzistas kelkaj Youtube-videoj.

Estintaj eobo-aj karaokevesperoj:

* IS 2008/09 Biedenkopf (Germanio)[*rompita ligilo*] - 2 karaokeaj vesperoj
* IJK 2009 Liberec' (Ĉeĥio) - 2 karaokeaj vesperoj

Planitaj eobo-aj karaokevesperoj:

* Junulara E-Semajno 2008/09 en Zakopane/Pollando.

Historio de eobo-projekto
Snubfin-3.jpgElmara naĝilo
kompara larĝo
Arealo de *orcaella heinsohni* 
**Aŭstralia orcelo** (*Orcaella heinsohni*) estas delfeno kiu troviĝas ĉe la nordaj marbordoj de Aŭstralio. Ĝi estas tre simila al la Kurtkapa orcelo (*Orcaella brevirostris*, de la sama genro, *Orcaella*) kaj ĝi ne estis priskribita kiel aparta specio ĝis 2005. La plej proksima parenco al la genro *Orcaella* estas la orcino, *Orcinus orca*. La Aŭstralia orcelo havas tri kolorojn en sia haŭto, dum la Kurtkapa orcelo havas nur du. Ankaŭ la kranio kaj la naĝiloj montras minorajn diferencojn inter ambaŭ specioj.

Aspekto
-------

Estante specio de delfeno en al genro, *Orcaella*, kiu enhavas ankaŭ unu alian specion, nome la Iravadia delfeno *Orcaella brevirostris*, la inoj de *O. heinsohni* povas atongi longojn de 230 cm kaj maskloj povas atingi 270 cm. La Aŭstraliaj orceloj estas subtile trikoloraj: brunecaj supre, pli helbrunaj flanke, kaj kun blanka ventro; dume la Iravadia delfeno estas uniforme ardezgriza escepte pro la blanka ventro. Tiu ĉi nova specio havas rondoforman frunton, tre malsimila al tiuj de aliaj delfenaj specioj de Aŭstralio, kaj la tre malgranda, "senpinta" dorsa naĝilo distingas ĝin el aliaj delfenoj de sia teritorio. La manko de strioj ĉiuflanke de la dorso kaj la ekzisto de kolfendo plie distingas tiun specion el sia parencaro. Ankaŭ vostungoj ludas identigeblan rolon en la vostobordo kiu povas helpi distingi ĝin el aliaj specioj de delfenoj.

La nombro de nazaj ostoj ambaŭflanke de la kraniverto varias el naŭ al ses. Estas malmulte disvolvigita mestemoida plato. En la supra makzelo estas ĉirkaŭ 11–22 dentoj en ĉiu duono, kaj en la malsupra makzelo estas ĉirkaŭ 14–19 dentoj en ĉiu duono.

Vivociklo
---------

En studo pri Aŭstralia orcelo konsistanta el 18 individuoj, oni determinis, ke la proksimuma vivodaŭro estas de ĉirkaŭ 30 jaroj. Tamen, ĉar la vidaĵoj estas tiom raraj, multo restas nekonata pri tiu specio. Gravedo estas ĉirkaŭkalkulita en ĉirkaŭ 11 monatoj bazite sur la proporcioj de similaj specioj.

Notoj
-----

1. ↑   Arnold, Peter W.; Heinsohn, George E. (1996). "Phylogenetic status of the Irrawaddy dolphin Orcaella brevirostris (Owen in Gray): a cladistic analysis". Memoirs of the Queensland Museum. 39 (2): 141–204. ISSN 0079-8835.
2. ↑   Würsig, Bernd; Thewissen, J. G. M.; Kovacs, Kit M. (27a de novembro 2017). Encyclopedia of Marine Mammals. Academic Press. ISBN 9780128043813.
3. ↑   Bekoff, Marc (2009). "Ethics and Marine Mammals". Encyclopedia of Marine Mammals. Elsevier. pp. 396–402. doi:10.1016/b978-0-12-373553-9.00094-8. ISBN 9780123735539.

* Aŭstralia orcelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Aŭstralia orcelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Aŭstralia orcelo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699674
 |