recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kosmoŝipo Sojuz TMA-6
La **projekto Sojuz**  estas homportanta kosmofluga programo kiu komencis en Sovetio en la komenco de la 1960-aj jaroj. Ĝi estis originale planata kiel surluniĝa projekto kies celo estis porti sovetian kosmonaŭton sur la Luno. Ambaŭ la kosmpoŝipo Sojuz kaj la raketo Sojuz estis parto de ĉi tiu programo, kiu apartenis tiam al la Rusa Kosma Agentejo. La sistemo Sojuz estis la plej malnova kaj la plej fidinda kosmoŝipo ĝis tiam.

Raketo Sojuz
------------

Lanĉo de sistemo Sojuz dum 2008 el kosmodromo Bajkonur

La lanĉiloj uzataj de la nereuzebla lanĉo-sistemo Sojuz estis fabrikataj en la instalaĵoj de TsSKB-Progress ĉe Samara, Rusio. Krom esti uzata kiel lanĉilo de la kosmoŝipo Sojuz, nuntempe ankaŭ estas uzataj por lanĉi la kosmoŝipon Progress kaj pro komercaj celoj. Nuntempe ĝi estas lanĉita el la kosmodromoj de Bajkonur en Kazaĥio, en la kosmodromo Pleseck kaj en la gviana kosmodromo de la ESA en Kourou.

Kosmoŝipo Sojuz
---------------

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Sojuz (kosmoŝipo).
La baza desegno de la kosmoŝipo Sojuz estis uzata kiel startpunkto por multaj projektoj, multaj el ili neniam realigitaj. Ĝi estis origine desegnita por vojaĝi al la kosmon sen la helpo de grandega raketo, sed uzante aldonaj brulaĵ-moduloj. Tiuj desegno estis farita de la skipo de la ĉefdesegnisto Sergej Korolov, kiu bedaŭrinde ne vivis sufiĉe por vidi unuan flugon.

La kosmoŝipo Sojuz konsistas el tri partoj:

* Orbita modulo
* Reenira modulo
* Servomodulo

Ekzistas multaj variantoj de la kosmoŝipo Sojuz, inter ili:

* Sojuz A 7K-9K-11K ĉirkaŭluna propono(1963)
* Sojuz 7K-OK (1967-1971)
	+ Sojuz 7K-L1 Zond (1967-1970)
	+ Sojuz 7K-L3 LOK
	+ Sojuz 7K-OKS (1971)
		- Sojuz 7K-T (1973-1981)
		- Sojuz 7K-TM (1975-1976)
* Militista Sojuz (7K-P, 7K-PPK, R, 7K-VI Zvezda kaj OIS)
* Sojuz-T (1976-1986)
* Sojuz-TM (1986-2003)
* Sojuz-TMA (2003-....)

Referencoj
----------

1. ↑   The Spaceport’s new Soyuz launch site is ready for installation of its mission equipment. Arianespace (3-a de Oktobro 2008).

Vidu ankaŭ
----------

* Progress
* Shenzhou

Eksteraj ligiloj
----------------

* Stanislavo Belov (2017-08-30) Guantanamo – ne prizono, sed urbo (esperante). Blogger. Arkivita el la originalo je 2017-09-01. Alirita 2017-09-01. *(raporto pri muzeo en Guantanamo, en kies ekspozicio troviĝas reenira modulo de Sojuz-38, en kiu surteriĝis kuba kosmonaŭto Arnaldo Tamayo Méndez)*

* Projekto Sojuz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Projekto Sojuz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Projekto Sojuz en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
La **paroĥa preĝejo apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas katolika historia monumento en urbo Kiskunhalas (Hungario).

Historio
--------

La unua mencio pri kirko en la iama Halas okazis en 1300. Dum dominado de turkoj la komunumo plurfoje estis detruita. Jam dum la pacaj tempoj la alvenintaj hungaroj estis kalvinanoj, ili konstruis kalvinanan kirkon en 1667 en lokon de la iama preĝejo. Ĝuste tiam la sporadaj katolikoj ricevis areon konvenan al kirkokonstruo. La nun videbla katolika preĝejo estis konstruita inter 1769-1770, poste ankaŭ katolikoj estis invititaj. La orgeno ekfunkciis en 1823, sed pli nova estis kreita en 1931. La vitraloj estis faritaj en 1927 kaj 1942. La absido estis malkonstruita en 1937 kaj krucnavo kun nova absido konstruiĝis. En 1944 polaj rifuĝintoj pentris la freskojn. Ekstere okazis renovigaj laboroj inter 1992-1994.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ placo apud parko. En mezo de la simetria fasado estas la ĉefenirejo. Pli supre la unusola turo altiĝas, la turpinto estas bulboforma. En la turo 2 sonoriloj sonoras. Ornamaĵoj de la fasado estas statuoj pri Petro kaj Paŭlo en niĉoj. La absido estas arka kaj du sakristioj aliĝas al la absido. La ĉefalatara bildo prezentas Petron Kaj Paŭlon antaŭ siaj mortoj.

Kermeso okazas en 29-an de junio.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* 

Absido
La surmonteta Stefano-kirko en Bad Langensalza.
La **Kirko Sankta Stefano** (germane: *Stephanikirche* aŭ *Bergkirche*) estas la plej malnova de la du evangeliaj paroĥaj preĝejoj en Bad Langensalza.

Historio
--------

Interna panoramo
Mencias la ĉeeston de preĝejo dokumento de 1196, kie duko Heinrich von Sachsen donacis la grundon kaj la patrocinion de la kirko al la ne tro malproksima benediktana abatej de Homburg ĉe Unstrut, 1 km sude deThamsbrück (hodiaŭ urboparto de Bad Langensalza). Super la portalo suda de la kirko memoras la enĉizita jaro 1394 la komencon de ampleksaj konstrulaboroj.

Priskribo
---------

La kirko el loka travertino estas ebene tegmentita kolonobaziliko kun ses volboj, pliangula altarejo kaj turo sudokcidente. La suda fasado en la direkto de la urbo aranĝitis tre dekoracie. De 1472 ĝis la sekularigo de 1540 havis la sidejon en tiu ĉi kirko la aŭgustenana konvento Sanktaj Petro kaj Paŭlo (kanonikoj aŭgustenanaj) el Oberdorla. En la kuro de la 16-a jarcento ricevis la meza navo superajn fenestrojn; en 1753 la ornamaĵoj de la fenestroj forigitis kaj la vitraloj de la ĥorejo pligrandigitis. La ŝtona turospajro pro kaduko malkonstruitis en 1835 kaj anstataŭigitis per ligna konstruaĵo kun ardeza tegmento en 1860. Ekde la restaŭradlaboroj de post 2008 la suda turoparto havas denove la historian ciferoplakedon kaj sunhorloĝon.
La lasta novaranĝo de la interno estis de 1893. Vidindaj malnovaj partoj estas interne la altaro kun ŝtona tablo de 1684/85, la altara bildo de 1631, romanika baptopelvo kaj ambono de 1590 kun tripartita baldakeno. Dum la solena inaŭguro de la protestantigita kirko en 1558 aperis unuafoje ankaŭ la ĝis nun konservita granda kasona plafono el ligno. Ĉirkaŭ 50 tomboslaboj el la 14-a ĝis la 18-a jarcentoj troviĝas sur la planko de la kirko. La orgenon sur la uesta galerio faris en 1884/85 la loka firmao Petersilie. Por vizitantoj ofertatas specialaj rondgvidadoj. Koncertoj kaj ekspozicioj en la preĝejo estas fiksitaj partoj de la kultura vivo de la urbo.

Literaturo
----------

* Hermann Gutbier: *Die Grabdenkmäler der Bergkirche zu Langensalza*. H. Beltz, Langensalza 1901.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Stefano (Bad Langensalza) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Pri la kirko sur la urba porturista retpaĝaro

* Prie ĉe kirchenbau.de
* Paroĥkomunuma paĝo
* Sciotaĵoj ĉe Archinform
Kirko Sanktaj Petro kaj Paŭlo, Oberweimar
Fortimpresa protestantisma **Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo** (germane: *Kirche St. Peter und Paul*) staras en la vajmara urbokvartalo Oberweimar, en Germanujo. Ĝi apartenas al la komunumo Oberweimar-Ehringsdorf ene de la Ekleziaro Weimar de EKM (Evangelia eklezio en Meza Germanuno).

Historio
--------

Ĉi-kontruaĵo rangas inter la plej malnovaj en la ĉirkaŭaĵoj. Antaŭula ejo estis la kirko de la cistercia (ekde 1500 benediktana Monaĥinejo Oberweimar kiu menciitis unue en la 1244-a jaro. Laŭ dokumento episkopa de la 11.8.1281 konsekritis la inter 1248 kaj 1283 konstruita kirko je la sanktoj Petro kaj Paŭlo. La hodiaŭa hala kirko datumas de 1361. Inter 1514 kaj 1517 la lasta abatino konstruigis turon rekte supre de la rojo Papierbach kio estas ĝis nun unikeco de tiu ĉi kirko. Post la neniiĝo klostra pro Reformacio la kirko iĝis paroĥuja en 1525. 

Ekde 1733 landa ĉefarkitekto Adolf Richter novigis la mansardan tegenton, la lignan barelvolbon kaj la baroko|barokan ekipaĵon. En 1898 estis ampleksaj restaŭradlaboroj dum kiuj oni malkovris en la altarejoj freskoj de sankta Ursulo kaj sankta Antonio: ili admireblas kaj nun. Tegmentoriparo estis en 1940 kaj en 1983-85. Ŝanĝo sonorila fariĝis en 1902, 1929 kaj 1958. En 1985 malkovritis ĉe la altareja vando konsekra kruco. La lastpasinta restaŭrado estis en 2004.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Oberweimar) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retpaĝo komunuma Arkivigite je 2021-05-06 per la retarkivo Wayback Machine

50.96555611.345Koordinatoj: 50° 57′ 56″ N, 11° 20′ 42″ O (mapo)
La ***Kriegsmarine*** («mararmeo» en la germana lingvo) estis la mararmeo de Germanio de 1935 ĝis 1945. Ĝi anstataŭis la imperian germanan mararmeon de la Germana Imperio (1871–1918) kaj la intermilita *Reichsmarine* (1919–1935) de la Vajmara Respubliko. La Kriegsmarine estis unu el la tri oficialaj branĉoj de la Wehrmacht, la germanaj armitaj fortoj de 1935 ĝis 1945, kune kun Heer kaj Luftwaffe.

Malkonforme al la traktato de Versailles, la Kriegsmarine kreskis rapide dum la germana rearmigo de la 1930-aj jaroj. La traktato de 1919 celis limigi la gravecon de la germana mararmeo kaj precipe malpermesis la konstruaĵon de submarŝipoj.

En januaro 1939, Plano Z, masiva ŝipkonstruada programo, estis ordonita, kaj ambiciis egalan forton de surfaca marameo kun la brita reĝa mararmeo antaŭ 1944. Kiam komenciĝis la Dua mondmilito en septembro 1939, Plano Z estis haltigita favore al la urĝa konstruado de pliaj submarŝipoj (U-boatoj) anstataŭ larĝaj batalkrozoŝipoj.

La ĉefkomandanto de la Kriegsmarine (samkiel ĉiuj branĉoj de armitaj fortoj) estis Adolf Hitler mem, kiu transmetis siajn ordonojn an la *Oberkommando der Marine* ('Alta Komando de la Mararmeo').

Post la armistico de 1945, la lastaj ŝipoj de la Kriegsmarine estis disigitaj supre inter la aliancanoj kaj estis uzitaj por diversaj celoj, inkluzive de la serĉado de maraj minoj.
**Preĝejo de Senmakula Koncipiĝo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Bonyhád.

Historio
--------

En Bonyhád dum la mezepoko jam funkciis kirko, kiun la turkoj okupis en la 16-a jarcento. En 1729 oni konstruis lignan preĝejon. La nun videbla preĝejo konstruiĝis longe inter 1769-1782, baldaŭ renovigita en 1844, 1899, 1995. La orgeno ekfunkciis en 1800, poste ĝi renoviĝis en 1888, 1927, 1975.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto. Ankaŭ kruco troviĝas en la korto. La preĝejo havas meze de la fasado turon. Tie estas videblaj en niĉoj skulptaĵoj pri Sankta Petro kun ŝlosiloj kaj Moseo. Sur la muro estas memortabulo pri Mihály Vörösmarty, kiu ofte estis tie. La okangula sankteja parto estas pli larĝa, ol la navo. Tie estas ankaŭ la sakristio kun skulptaĵo pri Sankta Mikaelo. Interne la ĉefaltaro (prezentanta la Senmakulan Koncipiĝon), la predikejo kaj la benkoj restis originaj el la 18-a jarcento. Apud la altaro situas lignaj skulptaĵoj pri apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. En 1808 oni faris flankan altaron pri Johano Nepomuko. La alia flankaltaro prezentas Sanktan Georgon kaj Sanktan Familion. La muroj havas freskojn, la plej fama prezentas la Lastan Vespermanĝon.

Kermeso okazas en la 8-an de decembro.

Fontoj
------

* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare
* hungare
* hungare kun bildoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Preĝejo Sankta Tomaso en Malgranda Kvartalo
**Preĝejo Sankta Tomaso** (ĉeĥe *kostel sv. Tomáše*) kun la fama **Aŭgustenana monaĥejo** (ĉeĥe *klášter augustiniánů*), fondita en la jaro 1285. La preĝejon, origine gotikan (fino de la 13-a jarcento kaj komenco de la 14-a jarcento), barokigis K. I. Dientzenhofer dum la jaroj 1725 ĝis 1731. La ĉefa portalo konservis la renesancan stilon (komenco de la 17-a jarcento). La interna riĉa ornamaĵo de la preĝejo estas barokstila; precipe bela estas la plafona fresko de V. V. Reiner (1728-1730). La monaĥejo, origine gotika, estis barokigita en la 17-a jarcento kaj 18-a jarcento. Al la monaĥejo apartenis jam de la faro en 1358 bierfarejo, kiu origine staris je angulo de la placo "Valdštejnské náměstí". Post la grandega incendio de la Malgranda urbo en la jaro 1541 ĝi estis restarigita en la strato "Letenská ulice".

Vidu ankaŭ
----------

* Monaĥejo de Aŭgustenanoj (Prago)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Himalaja sito** |
| --- |
|  |
| 
Himalaja sito (*Sitta himalayensis*) |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Sitedoj *Sittidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Sito *Sitta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Himalaja sito** *Sitta himalayensis*Jardine kaj Shelby 1835 |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Himalaja sito  |

 |
| v • d • r |

**Himalaja sito** estas eta paseroforma birdo. Ĝi apartenas al sita genro. Simile kiel aliaj membroj de sitedoj (krom roka sito kaj persia sito) ĝi loĝas en arbaraj aŭ arbar-similaj teritorioj.

Aspekto
-------

Ĝi estas birdo 12 cm longa, kun pli eta beko ol la parenca kaj najbara *S. cashmirensis*, tre grizblua supre kun ruĝecoranĝaj subaj partoj (blanka gorĝo) kun nemarkita brilruĝecaj subvostaj kovriloj, blanko en supraj vostokovriloj malfacile videbla ennature. Kiel aliaj sitoj, tiuj montrs traokulan nigran strion kun malgrandega blankeca supraokula strieto. Ankaŭ la gamboj kaj beko estas nigrecaj.

Disvastiĝo
----------

El Himalajo el nordorienta Barato al sudokcidenta Ĉinio, surloke orienten al Vjetnamio

Nutrado
-------

Ili manĝas insektojn kiujn ili serĉas grimpe sur arbotrunkoj kaj branĉoj.

Vivmaniero
----------

Ili vivas solece kaj ne gregeme.

Reproduktado
------------

La nesto estas arbotruo.

Notoj
-----

1. ↑  Harrap & Quinn (1996) p123–125 "White-tailed Nuthatch"

Libroj
------

* Tits, Nuthatches and Treecreepers, Harrap and Quinn, (angle) ISBN 0-7136-3964-4
* The Nuthatches, Erik Matthysen, Academic Presss 1998, (angle) ISBN 0-85661-101-8


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Himalaja sito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Himalaja sito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Himalaja sito en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Triunuo-kirko en Großbreitenbach
kampanilo; turo de la iama Johano-kirko
La protestantisma **Preĝejo Sankta Triunuo** (germane: *St.-Trinitatis-Kirche*) en Großbreitenbach, Germanujo, apartenas al la eklezidistrikto Arnstadt-Ilmenau de la Evangelia Eklezio en Meza Germanlando..

Historio
--------

La kun ĉ. mil sidlokoj plej granda framskeleta kirko en Turingio konstruitis ekde 1697 por anstataŭigi la kadukan Johano-kirkon. Ĝi konstruitis en 1570 kaj terenfalis (krom ture) en 1771. La planojn estis de la saksia-gotaa ĉefkonstruisto Andreas Rudolph kaj konsekritis en la 1690-a jaro. Tiam estis Großbreitenbach parto de la Princlando Schwarzburg-Sondershausen. La restinta kirkoturo de Johano-preĝejo de tiam servis por Triunuo-kirko kiel kampanilo.

Priskribo
---------

La komplete ardeza preĝejo taksatas ĉefverko de turingia ĉarpentista arto. Sesangula firstotureto kuŝas sur dekliva tegmento de la larĝa navo. La interno esta baroka havante du galeriojn kun duoblaj apogilvicoj. Malfrugotika altaro kaj farbvitritaj fenestroj apartenas al la interno. La baptujo estas el ligno kaj datumas de 1677 estante ankoraŭ el la malnova Johano-kirko..

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Triunuo (Großbreitenbach) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj fare de la eklezidistrikto

Notoj
-----

1. ↑  La kirko sur la eklezidistrikta paĝaro
2. ↑  Fremdultrafikaj informoj
3. ↑  Arkivigite je 2022-01-12 per la retarkivo Wayback Machine Kirkinformoj sur paĝoj de Distrikto Ilm]

50.58472911.016603Koordinatoj: 50° 35′ 5″ N, 11° 1′ 0″ O (mapo)
**Puerto San Julián** (Haveno Sankta Juliano) estas urbo argentina de la provinco Santa Cruz, en la departemento Magallanes. Situanta ĉe la golfeto San Julián, ĝi havas gravan havenon kaj flughavenon. Distas laŭ ŝoseo 373 km de la provinca ĉefurbo, Río Gallegos. Ĝi havis 95 796 loĝantojn en 2010. Krom la agado de la havenoj estas allogaĵoj pro tre interesa faŭno en la ĉirkaŭaĵo kun granda diverseco, en kiu elstaras marelefantoj, marleonoj, pingvenoj, gvanakoj, la malgranda reao, la ĉilia flamengo, la ruĝkola plumzonulo, la magelana kaŭkeno, la nigrakola cigno ktp.

En Oktobro 2014, oni subskribis la ĝemeligon inter la urbo Puerto San Julián, en Argentino, kaj la urbo Sabrosa, en Portugalio, rilate al la fakto, ke Magelano eble naskiĝis en Sabrosa kaj ĉe Puerto San Julián vintrumis antaŭ trovi la marpasejon de la nun nomita Magelana Markolo].

Notoj
-----

1. ↑  «Gleadell firmó hermanamiento con Sabrosa en Portugal». La Opinión Austral. 10a de Oktobro 2014. Arkivita el la originalo en la 22a de Decembro 2015. Alirita la 28an de Majo 2021.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Puerto San Julián en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
**preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Fajsz.

Historio
--------

En Fajsz jam dum la mezepoko preĝejo funkciis, kiu iom ruiniĝis dum dominado de turkoj. En 1750 pli nova preĝejo estis konstruita, sed pro fulmotrafo ĝi malkonstruiĝis en 1908. La nun videbla novromanika preĝejo estis konstruita inter 1909 kaj 1910. La orgeno estas aŭdebla de 1911.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola, sed antaŭe skulptaĵo pri Sankta Triunuo estas videbla. Sur la ekstera muro 2 memortabuloj memorigas pri falintoj de la mondomilitoj. En mezo de la fasado estas la enirejo, dekstre alta turo altiĝas. Malantaŭ la fasado la ĉefnavo etendiĝas, la kruciĝanta alia flankonavo estas malpli granda. Menciindas du pentritaj vitraj fenestroj pri Ladislao la 1-a (Hungario) kaj Emeriko de Hungario.

Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* kun multe da fotoj
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Stefano la 1-a (Fajsz) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kirko paroĥuja de Hinterthal
La **Preĝejo Sankta Triunuo (Hinterthal)** (germane: *Pfarrkirche Hinterthal*) troviĝas en orienta kvartalo de Maria Alm, en Aŭstrio. Ĝi estas romkatolika.

Historio kaj arkitekturo
------------------------

Kapelo ligna jam en 1610 konstruiĝis. En 1678 starigitis ŝtona kiu pligrandiĝis en 1740. En la jaro 1891 ĝi plialtrangiĝis je paroĥuja kirko. Restaŭradlaboroj profundaj iĝis en 1961.

Temas pri simpla baroka konstruaĵo kun firstotureto. Okcidente de la kirko apudas tombejo. La modesta eksteraĵaro sub ŝinda tegmento kun ĉirkaŭanta soklo havas plurangulan finiĝon. La firstotureto kun tenda tegmento estas el ligno. La norden orientiĝanta konstruaĵo havas antaŭkonstruitaĵon de la sama larĝeco kioma estas ĉe la longa navo; sakristio troviĝas norde. La interno de la longa navo estas malordigita sub ebena plafono kun stukspegulo. La suda galerio estas el ligno.

Ekipaĵo
-------

La ĉefaltaro datumanta de la jaro 1739-a bildigas la kronadon de la Virgulino Maria kun portreto de Sankta Jozefo. Flanke estas la vetersanktuloj Johano kaj Paŭlo kaj pli malsupre Sankta Isidoro kaj Sankta Notburga (ĉiuj el 1740 ĉ.). La krucvojstaciojn vandajn faris en 1961/62 la pentristo Wilhelm Kaufmann.

Literaturo
----------

* *Die Kunstdenkmäler Österreichs. Dehio Salzburg 1986.* Hinterthal, Gemeinde Maria Alm am Steinernen Meer, Pfarrkirche Hl. Dreifaltigkeit, Barocker Pfarrhof, p. 167.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Triunuo (Hinterthal) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Prie sur turisma retpaĝaro informa
* Unu krucvojstacio pentrita de Kaufmann de ene la preĝejeto[*rompita ligilo*]

47.41178212.979262Koordinatoj: 47° 24′ 42″ N, 12° 58′ 45″ O (mapo)
La **preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas moderna romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Sopron.

Historio
--------

En 1932 decido naskiĝis pri nova preĝejo en Sopron. Post 3 jaroj oni komencis kolekti monojn. La konstruado mem okazis en la jaroj 1940 kaj 1941, poste 2 jarojn okazis la internaj instaladaj laboroj. Oni pentradis la freskojn kontinue inter 1945 kaj 1961. La orgeno estis produktita en 1956, renovigita en 1999.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo estas komplika, estas videblaj rektaj kaj kurbaj elementoj. La navo estas duonronda havanta 12 kolonojn, kiuj simbolizas la apostolojn. La navo havas 24 suprajn fenestrojn. La altara bildo prezentas sanktan Stefanon, kiu dediĉas la kronon al Sankta Maria. La maldekstra flanka altaro estas nomumita pri Elizabeto de Hungario, la dekstra pri Margareta de Hungario.

Fontoj
------

* 
* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Promenejo de la Tranĉo** aŭ en hispana *Alameda del Tajo* (poplejo), iam konita kiel *Alameda de San Carlos* (poplejo de Sankta Karlo), estas subarba promenejo kaj botanika ĝardeno kiu datas el komenco de la 19a jarcento kaj kiu situantas en la urbo Arundo, provinco Malago, Hispanio.

Estas ĉe la Toreejo kaj ĉe la bordo de la kornico de la Tranĉo. Ĝin formas kvin avenuoj ĝardenaj kiuj finas ĉe promenejo kun balkonoj ekde rigardeblas la Depresio kaj la Montĉeno de Arundo.

Inter ties riĉo por botaniko elstaras arboj pli ol 200jaraĝaj, katalogitaj en la gvidilo de elstaraj arboj de la provinco Malago. Ekzemple estas Himalaja cedro, enorma pinio kaj akacio tridorna.

Statuoj
-------

* Statuo de Pedro Romero
* Statuo de *la Goyesca*
* Anĝeloj
* Kolona promenejo

Apude
-----

Ĉe la promenejo troviĝas la nova Teatro Vicente Espinel, konstruita sur antikva festivalejo, kiu enhavis diversajn ekzemplerojn de enormaj arboj.

Enlaces externos
----------------

* TurismoDeRonda.com,

* Kategorio Promenejo de la Tranĉo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo Vizito de Virgulino Maria** (ĉeĥlingve *kostel Navštívení Panny Marie*) estas paroĥa preĝejo situanta en la urbo Svitavy en Ĉeĥio.

Konstruhistorio
---------------

La preĝejo estiĝis verŝajne kune kun la origina kerno de la urbo ĉ. la jaro 1250. Ĝis nun videblas origina romanika dispozicio de la origina konstruaĵo - ununava spaco kun du flankaj kapeloj. La preĝejo estis plurfoje grave difektita, unue dum la husanaj militoj en 1424, poste dum la tridekjara milito kaj en 1781 dum la plej granda incendio, kiu multe damaĝis la tutan urbon. El fino de la 18-a jarcento devenas la nuna baroka rekonstruo, realigita de Matěj Rosa el Litomyšl. Ĝenerala kompleta rekonstruo de la preĝejo okazis en la j. 1993-1994.

Ornamo de la interno
--------------------

la ĉefa altaro
Bildon *"Vizito de Virgulino Maria"* sur la ĉefa altaro pentris en 1795 membro de la viena pentroakademio Hubert Mauer.
Bildojn por flankaj altaroj kreis alia viena majstro Georg Tonninger - La maldekstra nomiĝas *"Trovo de la Sankta Kruco far Sankta Heleno"*, patrino de la romia imperiestro Konstantino. La dekstra prezentas *"Sanktan Valentenon"*. 

Statuojn de Sanktaj Petro kaj Paŭlo, predikejon, baptujon kun baldakenon kaj kesto por orgeno kreis artistoj Andreas Schweigel, Johann Beil a Anton Joch el Brno.

Bildojn de la Krucvojo de Jesuo kreis pentristo Berger el Nový Jičín.

Surplafonaj freskoj el 1892 prezentas vivon de Virgulino Maria kaj estas verko de Karl Brachtl el la urbo Šumperk.

Orgenon kreis en 1798 Ignaz Staudinger, arte valorajn kolorajn fenestrojn dediĉis en la 19-a jarceno urbanoj de Svitavy.

Spacon sur ĥorejo dividas de la ĉefa navo vitra muro oramita per vitraĵo *"Sep donacoj de la Sankta Spirito"*.

Praktikaj informoj
------------------

Krom mesohoroj la interno rigardeblas trans la krado kaj viziteblas porokaze aŭ laŭ antaŭa interkonsento en la Informcentro.
Ekde 2003 alireblas la preĝeja turo, kiu ofertas belvidon al la tuta urbo. En malgranda ejo, en kiu antaŭe loĝis sonorigisto, troviĝas eta ekspozicio pri pluaj spiritaj memorindaĵoj de la urbo kaj pluraj historiaj statuoj kaj bildoj. Sekve entute 100 ŝtupoj gvidas al la belvidejo. La viziton eblas mendi en la Informcentro sur la ĉefa placo.

Fonto
-----

Informoj en la paĝaro de la Paroĥo de Svitavy[*rompita ligilo*]

Literaturo
----------

FIKEJZ, Radoslav. *Svitavy a jejich památky* (Svitavy kaj iliaj memorindaĵoj). Svitavy : Město Svitavy ve spolupráci s Městským muzeem a galerií, 1996. 23 p. ISBN 80-254-4598-4.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Vizito de Virgulino Maria (Svitavy) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Virtuala trarigardo de la interno de la preĝejo
* Virtuala rigardo el la preĝeja turo
**Preĝejo de Sankta Triunuo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Letenye.

Historio
--------

En 1332 paroĥo jam estis menciita en tiu loko. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1765. La orgeno funkcias ekde 1911.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola. Ĝi havas kvadratforman turon super la ĉeenirejo. Fine de la unusola navo oklatera sanktejo troviĝas, kiu aliĝas al la navo per 3 lateroj. Ankaŭ etaĝa sakristio aliĝas al la sanktejo. En la interno post la enirejo estas galerio. La bildoj en la navo estis pentritaj en la 1960-aj jaroj. La ĉefaltaro kaj ties bildo, la predikejo kun ambaŭ flankaj altaroj devenis el 1792. Super la ĉefaltaro estas anĝeloj. Apartenaĵoj de la flankaj altaroj estas skulptaĵoj pri Koro de Jesuo, Stefano la 1-a (Hungario), Ladislao la 1-a (Hungario) kaj bildo pri Sankta Maria. Skulptaĵoj pri la apostoloj estas videblaj en niĉoj, sed la originaj skulptaĵoj troviĝas en la proksima kastelo. Fine menciindas bildo, pri tio, ke Stefano la 1-a dediĉas la kronon al Sankta Maria.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare
* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Triunuo (Letenye) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Purpura koĥoao** |
| --- |
|  |
| Purpura koĥoaoPurpura koĥoao |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Turdedoj *Turdidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Neocossyphus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***N. purpurea'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Neocossyphus purpurea****(Hodgson, 1836) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Purpura koĥoao  |

 |
| v • d • r |

La **Purpura koĥoao** (***Cochoa purpurea***) estas birdospecio kiu estis diverse lokita kun la turdoj de la familio de Turdedoj aŭ kun la rilataj Muŝkaptuledoj. Nuntempe oni konsideras ĝin pli proksima de tiuj lastaj, sed nur klopode.

Temas pri specio kun forta seksa duformismo, ĉar kvankam ambaŭ seksoj havas **purpurajn (malhelbluajn) kapon kaj voston** (la unua kun nigra traokula strizono kaj la dua kun nigra bordo) la resto de la korpa plumaro estas ege diferenca, nome ĉefe **bruna ĉe ino** (pli hele sube) kaj ĉefe nigreca al **malhelblua ĉe masklo**. Ambaŭ havas nigrajn flugilplumojn post pli hela strizono kaj nigrecajn bekojn kaj krurojn.

Tiu specio troviĝas en Sudorienta Azio nome en Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Tajlando kaj Vjetnamo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.

Referencoj
----------

* Purpura koĥoao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Purpura koĥoao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Purpura koĥoao en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* BirdLife International 2004. Cochoa purpurea[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
**Preĝejo Apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Kisvárda.

Historio
--------

La romkatolika kirko konstruiĝis onidire en 1082, en 1435 ĝi pligrandiĝis. En 1564 pro la sieĝo ĝi ruiniĝis, post la rekonstruo en 1605 ĝi bruldetruiĝis. Post 1609 la loĝantoj iĝis kalvinanoj. En 1670 la preĝejo denove bruldetruiĝis, tial la kalvinanoj konstruis lignan preĝejon en 1686 en loko de la ruina preĝejo. La restintaj katolikoj uzis nur kapelon en la burgo. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1788, trakonstruita en 1806. La orgeno alvenis en 1858, ĝi estis trakonstruita en 1965. La preĝejo renoviĝis ekstere en 1996, interne 1998.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola. La turo altiĝas en mezo de la fasado. La gotika sanktejo restis origina el la 15-a jarcento. bulba kupolo kovras la turon.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**László DETRE** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Detre László** estis hungara astronomo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1973). Lia edzino estis Júlia Balázs.

László Detre  (ĝis 1934 *Dunst László*) naskiĝis la 19-an de aprilo 1906 en Szombathely. Li mortis la 15-an de oktobro 1974 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Detre frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitatojn en Budapeŝto kaj Berlino. Li lernis ekzemple de de Albert Einstein kaj Max Planck. Hejmenveninta li eklaboris en observatorio de Budapeŝto. En 1952 li doktoriĝis. Inter 1964–1968 li gvidis katedron en la universitato. Lia edzino naskis 4 gefilojn. Li ricevis premion en 1970.

Verko
-----

* *Üzenetek a világűrből – kozmikus hatások a Földön* (1939)

Memorigiloj
-----------

* asteroido 1538 Detre
* memorpremio
* poŝtmarko

Fontoj
------

* hungare
* biografio Arkivigite je 2006-05-04 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio László Detre en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 431303
* GND: 1157812589
* LCCN: n85365910
* VIAF: 3494933
* ISNI: 0000 0000 9654 0095
* SUDOC: 197713130
* BIBSYS: 99067063
 |
**Propono de kriterioj por la esperantigo de la brazilaj ŝtato- kaj urbo-nomoj** estas laboraĵo de Marcus Túlio de Almeida Flôres celanta la brazilan esperantistaron, por uzo en esperantlingva teksto direktita al alilandaj esperantistoj. Ĝia unua versio aperis la 27-an de decembro 2013.

Brazilo estas dividita en 26 subŝtatoj, unu federacia distrikto, kaj havas 5.570 municipojn. La unuan provon sisteme esperantigi la brazilajn geografiajn nomojn supozeble faris s-ro *Délio Pereira de Souza* per la verketo Brazilaj Geografiaj Nomoj, eldonita en 1980. Tie li montras la esperantigon de la nomoj de kelkaj urboj, riveroj, montoj k.a. sed la nurajn kriteriojn, kiujn li eksplicite mencias estas la aldono de -o al oksitonaj nomoj kaj ŝanĝo de la vortfinaĵoj al -o en la neoksitonaj.

Por komenci la laboron por dedukti la kriteriojn, Tulio Flores elektis milon el la 5.570 municipoj de Brazilo. Pro la granda diverseco de la nomoj kaj la specifaĵoj de la portugala lingvo, li venis al 111 kriterioj.

Referencoj
----------

1. ↑  Laboraĵo de Túlio Flores

Vidu ankaŭ
----------

* Brazilo
* Túlio Flores

Eksteraj ligiloj
----------------

* La laboraĵo ĉe la retejo Esperanto-MG
La preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo.
La **Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo** (rumane: *Biserica Sf. Petru și Pavel* aŭ *Biserica dintre Brazi* - laŭvorte: 'Preĝejo inter la abioj') estas unu el la multnombraj preĝejoj en Sibio (Reconstrucției-strato 17).

Historio
--------

Ĝi estas la plej malnova konstruaĵo de la Rumana grek-katolika eklezio en Sibio, konstruite inter 1778-88. Ĝi situas je la cisa parto de la rivero Cibin vidite disde la urbokerno.
La ĝenerala aspekto estas baroka kaj tronas supre granddimensia bulboforma turo. La fasado havas ankoraŭ aliajn tipajn barokelementojn kiel kolonojn grandajn, pilastrojn kaj la konko-motivon.

La konstruon de la preĝejo instigis episkopo Inocențiu Micu-Klein, kiu estis memoriginta al la regantoj la promesoj doni al la kun Romo unitaj fideluloj la samajn rajtojn kiel al la romkatolikan. Post la ekziliĝo de Klein alia episkopo nome Grigore Maior relanĉis tiujn ideojn kaj sukcesis metigi la fundamentan ŝtonon. En la jaro 1778-a donacitis ankaŭ la ĝis hodiaŭ ekzistanta sonorilo "en la nomo de la rumanoj de ĉe Cibin".

En 1992 la transilvania mitropolito Antonie Plămădeală aldonis kromajn sanktulojn protektantajn, la sanktajn martirojn Brâncoveanu.

Tombejo historia
----------------

Sur la eta tombejo estas la tomboj de kelkaj personuloj de la rumana kulturo en Transilvanio, kvazaŭa eta panteono, ekz. de:

* Ghe. Baritiu (1812-1893): monumento kun obelisko el nigra marmoro (farita de I. Roubischeck)
* Al. Papiu Ilarian (1828-1877): historiisto kaj filologo, akademiano. Faris la monumenton la skulptisto Carol Cauner, kun bela busto el blanka marmoro sub kolono de 1,27 m
* David Urs, grafo de Marginime (1816 - 1897): oficiro rumana, partoprenis la Revolucion de 1848; monumento el blanka ŝtono.
* Ioan Ratiu (1828 - 1902): advokato kaj politikisto - monumento kun 3 m alta obelisko
* Iosif Sterca Sulutiu (1827 - 1911): politikisto kaj prezidento de la Albina-banko; faris la obeliskon de alteco de 2,8 m I. Roubischeck.
* Alexandru Vaida-Voevod (1872 - 1950): politikisto, kuracisto, ĵurnalisto, politike debutita en la entuziasmo de la Ĉefduko Franz Ferdinand kiel subtenanto de la rajtoj de transilvanaj rumanoj. Prezidanto de la Konsilio de Ministroj de Rumanio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Sibiu) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigrabrusta najtingalo** |
| --- |
|  |
| Nigrabrusta najtingaloNigrabrusta najtingalo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Luscinia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***L. pectoralis'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Luscinia pectoralis****(Gould, 1837) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigrabrusta najtingalo  |

 |
| v • d • r |

La **Nigrabrusta najtingalo** aŭ Blankavosta rubenonajtingalo (***Luscinia pectoralis***) estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro *Luscinia* kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo (*Muscicapidae*). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj.

Tiu estas tre rimarkinda specio kun ĝenerala griza koloro, krom la blankeca ventro kaj la kapaj kaj vostaj markoj. Nome iel estas simila al la samgenrano Rubenonajtingalo je tio ke ĝi montras **tre ruĝajn mentonon kaj supran kaj centran gorĝon**; sed la Rubenonajtingalo estas pli hela birdo, dum tiu estas pli **malhelgriza supre** kaj ĉefe montras **tre nigran bruston** kio kontrastas kun la ruĝega gorĝo kaj nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *pectoralis* aludas al la brusto kaj al ornamo en brusto. La vosto estas nigra sed montras tre kontrastajn kaj blankajn finan bordon kaj flankajn bazojn. La ankaŭ blanka superokula strio estas tre rimarkinda kaj larĝiĝas super la beko ĉe la frunto.

Ĝi troviĝas en Centra kaj Suda Azio nome en Afganio, Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Birmo, Nepalo, Pakistano, Rusio, Taĝikio, Tajlando, Turkmenio kaj Uzbekio. Ties natura habitato estas moderklimata arbaro.

Referencoj
----------

* Nigrabrusta najtingalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nigrabrusta najtingalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Nigrabrusta najtingalo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* BirdLife International 2004. Luscinia pectoralis[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio de 2007.
Preĝejo de la Helpo
La **Preĝejo de la Helpo** aŭ en hispana **Iglesia del Socorro** situanta ĉe la samnoma placo en la centro de la urbo Arundo, Andaluzio, Hispanio, estis komplete detruita kaj incendiita en 1936. Krome oni ne havas precizajn informojn pri ties unua fondo, Ŝajne estis primitiva ermitejo en la loko kie loĝis la superulo de la Ordeno de Kalatravo post la konkero de la urbo, poste estis malsanulejo por malriĉuloj, el kio ĝi ricevis la nomon *Socorro* (helpo). La hospitalo estis dediĉita la 2an de novembro 1557 fare de la episkopo de Malago, don Francisco de Pacheco de Córdoba.

Komence de la 18a jarcento la ermitejo estis malkonstruita kaj oni konstruis novan preĝejon pli grandan, fare de F. Gil Ginete, kiu kolektis monon el la popolo: La nova templo ekkonstruiĝis en 1706 kaj post tri jaroj ĝi ekfunkciis. En la 19a jarcento la municipo petis pliigon de paroĥoj en la kvartalo *Mercadillo* aŭ Bazareto pro pliiĝo de la loĝantaro tie. Inter ili oni petis la paroĥigon sendependan la preĝejo *del Socorro*. En 1833 la papo Aleksandro la 3-a paroĥigis ĝin.

La nova preĝejo havas kvadratan disponon kun tri navoj kovrita per kvin kupoloj, unu ĉe la kruco kaj kvar ĉe la anguloj de la kvadrato. Ĉirkaŭe estas kelkaj kapeloj. La fasado havas ambaŭflanke po unu turon kvadratangulan, La sonoriletaĝo estas pli mallarĝa ol ties bazo kaj estas kronita per ĥapiteloj de azuleĥoj. La pordego estas el ŝtono kun duoncirkla arko inter parigitaj pilieroj kiuj eltenas dividitan frontonon kun meze Jesuo. Supre estaa la imperia blazono.

* Kategorio Preĝejo de la Helpo (Arundo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika historia monumento en urbo Szentendre (Hungario). Ĝi estis iam serba ortodoksa preĝejo, nun la plej granda preĝejo de la urbo. (Loke ĝi estas konata Csiprovacska [ĉiprovaĉka], kiel misa transskribo de la origina serba nomo.)

Historio
--------

Ankaŭ depost fino de dominado de la turkoj en Hungarujo amase alvenis sudslavaj ortodoksaj rifuĝintoj ekzemple al Szentendre. Ili konstruis lignan kirkon, poste jam el ŝtono en 1751. Ekde 1856 la patronoj estis Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. En la sekva jarcento nombro de la sudslavoj malpliiĝis, ĉar ili hejmenvenis, precipe depost naskiĝo de Jugoslavio. La katolika eklezio aĉetis la jam superfluan kirkon dum la 2-a mondmilito. La ikonostazo estis portita al Prizren, aliaj instalaĵoj al la episkopa muzeo. La katolika eklezio renovigis ĝin en 1989, nova galerio konstruiĝis en 1997.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas en la urbocentro. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. Enirejo estas ĉe la fasado kaj navo. Freskoj interne plene mankas.

Kermesoj okazas en la 24-an kaj 29-an de junio.

Fotoj pri la preĝejoFlanka parto
Enirejo
Fasado

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 
* 

* Kategorio Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Szentendre) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Ursulanina Preĝejo Senmakula Koncipiĝo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Sopron. Maldekstre situas la monaĥejo kaj dekstre la lernejo.

Monaĥejo-preĝejo-lernejo
Sanktejo de la preĝejo
La enirejo

Historio
--------

Antaŭ alveno de la ursulaninoj en 1747 en tiu loko jam estis milda ligna preĝejo Sankta Kruco. Maria Tereza de Aŭstrio en tiu kirko aŭskultis meson en 1773 kaj en 1805 tie okazis ceremonio pri fondinto de la ordeno. Pli nova (nun videbla) preĝejo jam dediĉita al Senmakula Koncipiĝo estis konstruita en la sama loko inter 1862-1864. Dum la 2-a mondmilito ĝi ruiniĝis, sed en 1947 jam denove ĝi estis funkcikapabla. En 1999 la preĝejo estis renovigita.

Konstruaĵoj
-----------

La monaĥejo, preĝejo kaj lernejo situas kune laŭ trotuaro de placo. En mezo de la placo ornamputo estas videbla. La monaĥejo kaj preĝejo situas rekte, sed la lernejo jam rompiĝas jam 120°. Kaj la monaĥejo kaj la lernejo havas 2 etaĝojn. La tri konstruaĵoj samtempe estis konstruitaj.

### Preĝejo

La fasado estas simetria, meze la ornamriĉa enirejo kun porĉo (arkitekturo) relifas, plej supre la oklatera turo altiĝas. En la turo 3 originaj sonoriloj loĝas, kiuj estas pli grandaj, ol la fenestroj, tial forigo de la sonoriloj povas okazi nur depost malkonstruo de la turo. Inter la enirejo kaj turo tre granda fenestro estas videbla. Resume 3 niĉoj ornamas la fasadon: meze Sankta Maria, maldekstre la ordena fondinto, dekstre Sankta Ursulo de Kolonjo. Interne la navo estas surprize mallonga, sed alta. La sanktejo estas oklatera. Estas ĉefaltaro kaj du flankaj altaroj. La mebloj estis faritaj en la 1860-aj jaroj.

### Monaĥejo

Origine en tiu loko estis 2 loĝdomoj el la 17-a jarcento. La monaĥinoj aĉetis ilin, la unuan tuj post la alveno, la alian en 1752. Ili konstruis la novromanikan monaĥejon en la 1860-aj jaroj. Nuntempe ankaŭ eklezia muzeo funkcias interne.

### Lernejo

Origine en tiu loko estis 2 barokaj loĝdomoj. La monaĥinoj aĉetis ilin en 1848. Oni trovis ruinajn restaĵojn de la romianoj en 1954. Nuntempe infanĝardeno, bazlernejo, gimnazio kaj kolegio funkcias interne. Nature dum la socialismo la ursulaninoj estis forigitaj.

Kermeso okazas en la 8-an de decembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]
* hungare kun 2 fotoj

Pli malnova foto

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Skotero** estas variaĵo de motorciklo. La skotero estas konstruita tiamaniere, ke la framo ne troviĝas inter la kruroj de stiranto. Krome ĉiuj mekanismoj de la skotero estas fermitaj per paneloj. Paneloj de tegaĵo ankaŭ defendas la stiranton de koto kaj alfluanta aero.

Skotero "Baltmotors Joy-R"

Populareco
----------

Apartan popularecon havas la skoteroj de klaso 50 cm³, kiuj laŭ la trafikregularo de iuj landoj egalas al la mopedoj kaj ne postulas la stirpermesilon kaj registradon (tamen en kelkaj Eŭropaj landoj la stirpermesilo bezonatas ankaŭ por veturi sur mopedo). Malgraŭ tio oni produktas ankaŭ superskoterojn kaj "hiperskoterojn", kies motora volumeno atingas 800 cm³.

La skotero iĝis tre populara veturilo en grandaj urboj kaj urbaroj danke al sia ŝpareco dum ekspluatado kaj manovreco.

Mekanismo
---------

La unuaj skoteroj havis ordinaran mekanikan rapidumskatolon kaj ĉenan transmision al la posta rado. Verŝajne la sola moderna skotero kun la mekanika rapidumskatolo estas "Honda GiornoCub". Nune preskaŭ ĉiam aplikiĝas senŝtupa kojnorimena rapidumŝanĝilo kaj aŭtomata decentrokura kluĉilo. En la plej etprezaj skoteroj anstataŭ la senŝtupa rapidŝanĝilo en la sama korpo oni metas la simplan ĉenan transmisiilon, kio grave malbonigas dinamikon.

Motoro
------

Ĉe peraera malvarmigo de la motoro la lasta ĉirkaŭbloviĝas per ventolilo, troviĝanta sur akso de la elektrogeneratoro, ĉar la motoro estas fermita per paneloj kaj renkonta aerfluo ĝin ne atingas. Renkontiĝas ankaŭ perakva malvarmigo.

La motoro povas esti dutakta kaj kvartakta. Nuntempe sfero de aplikado de la dutaktaj motoroj malvastiĝas pro severigo de ekologiaj postuloj.

Ekzistas ankaŭ skoteroj kun elektra motoro – elektroskoteroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Skotero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Motorciklo
* Mopedo
* Handikapula skotero
* Motorsledo
* Skutilo
* Lambretta
* Vespa


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 297369
* GND: 4040406-7
* LCCN: sh85087588
* SUDOC: 028686039
* BNF: 12047092f
* NKC: ph352421
 |
**Pula** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Veszprém.

Fora panoramo de Pula
Preĝejo de Pula
Iama klostro de Pula

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 14 km²
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 8247
* Telefonprefikso: 88

Situo
-----

La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Veszprém troviĝas 25 km-ojn for.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata dum la ferepoko. En la 13-a jarcento proksime klostro nomata Tálod formiĝis. La unua mencio devenis el la 1357 en formo *Pola*. En la 16-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis, la klostro eksplodiĝis. En 1746 familio Esterházy venigis germanojn. En 1947 parto de germanoj estis deportitaj al Germanio. La vilaĝo nuntempe partoprenas en festivalo Valo de Artoj, kies centro estas Kapolcs. En Pula migra poŝto servas.

Festivalo
---------

Ĉiujare somere okazas festivalo pri teatraĵoj, koncertoj, spektakloj ekde 1988. La partoprenantaj komunumoj estas:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Kapolcs | Monostorapáti | Nagyvázsony |
| Öcs | Pula | Taliándörögd |
| Vigántpetend |  |  |

Vidindaĵoj
----------

* baroka katolika preĝejo de 1797
* baroka kapelo omaĝe al Sankta Floriano de 1773, en 1993 renovigita
* minejo pri alginito, kie oni trovis restaĵojn de prabestoj
* muzeo pri la vilaĝo
* restaĵoj de klostro
La **preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas romkatolika historia monumento (ekde 2008) en Hungario, en urbo Kiskunfélegyháza, en la urbomezo.

Historio
--------

Pli nova (dua) katolika preĝejo en Kiskunfélegyháza estis konstruita en la 1870-aj jaroj. En 1883 nova katolika grupo formiĝis, ties paroĥo en 1885 estis fondita. La nun videbla paroĥejo estis konstruita en 1984. La orgeno estis farita en 1888, en 1958 kaj 1988 ĝi estis trakonstruita. La interna pentraĵo okazis en 1938. En 2004 renoviĝo okazis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ la ĉefstrato. En korto de la preĝejo kolonoj pri Sankta Triunuo kaj Sankta Familio altiĝas. Ekde 2006 bronza monumento pri la patrona reĝo estas videbla. En mezo de la fasado 2 simetriaj turoj altiĝas, meze estas la enirejo kun kolonaj arkadoj. Pli supre staras skulptaĵoj pri apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. Malantaŭ la fasado la ĉefnavo etendiĝas, antaŭ la sanktejo estas ankaŭ krucnavo. La absido estas duonronda, en ambaŭ flankoj de absido po 1 sakristioj troviĝas. Interne la ĉefaltaro prezentas sanktan reĝon Stefanon. Skulptaĵo pri Sankta Triunuo kreiĝis en 1885.

Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto. Ofte la sonoriloj muzikadas.

Fontoj
------

* hungare kun bildo
* fotoj
* hungare
* hungare Arkivigite je 2015-11-25 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2015-11-26 per la retarkivo Wayback Machine

Malantaŭa parto de la preĝejo
Enirejo de la preĝejo

* Kategorio Preĝejo Stefano la 1-a (Kiskunfélegyháza) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tipa bildo de la strato Ribera de Curtidores, ĉefa akso de El Rastro de Madrido. Januaro 2005
La **Pulbazaro El Rastro** hispane **Rastro de Madrid** aŭ nur **El Rastro** estas subĉiela bazaro kiu estas organizata ĉiudimanĉe kaj festotagoj en la historia urboparto de Madrido. *El Rastro* povas esti tradukata en esperanto kiel *La Spuro*.

La pulbazaro ŝuldas sian nomon al la iamaj tanejoj kiuj troviĝis en la zono kie nuntempe troviĝas la bazaro ĉe la strato *Ribera de Curtidores* (Riverbordo de la Tanistoj) proksime de la buĉejo kiu estis en la bordo de la rivero Manzanaro. Kiam oni translokigis *trenante* la bestojn jam buĉitaj ekde la buĉejo ĝis la tanejo, ili lasis *spuron* (*rastro* en la hispana) el sango. De tie venas la nomo.

Laŭ la municipaj reguloj, El Rastro funkcias ĉiudimanĉe kaj dum ĉiuj festotagoj de la jaro inter la 9:00 kaj la 15:00 en la kvartalo Embajadores, en la distrikto Centro. Maksimume 3.500 vendejojn etendiĝas ĉirkaŭ la Placo Kaskoro kaj ĝia monumento dediĉita al Eloy Gonzalo en la norda ekstremo, la akso de la strato Ribera de Curtidores kaj apudaj stratoj, la strato Embajadores oriente, kaj la Rondo de Toledo kaj la Placo Kampeto de la Nova Mondo sude.

Granda parto de la vendejoj proponas vendon de jam uzitaj varoj, kiuj foje estas interesegaj antikvaĵoj, kaj de tie la antropologia intereso de la bazaro. Temas pri tre populara kvartalo kaj aktivado, nepre konsiderinda por la kono de la hispania ĉefurbo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* www.mirastro.com/elrastro.htm
* www.elrastro.org

* Pulbazaro El Rastro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Pulbazaro El Rastro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)