recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ĉajvo-maro minejo** estas la naftogasokondensata minejo kiu situas en kontinentobreto de la Oĥotska Maro (Saĥalena provinco, Rusio), 120 km sud-oriente de la urbo Oĥa, 12 km for de la bordo de la insulo Saĥaleno, kaj estas parto de la Oĥotska naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1979.

Geologio
--------

La minejo estas ligita al antiklinala faldo granda 4 x 8 km lau tegmento de la malsuprenutova subhorizonto de malsupra mioceno, amplitudo ĝis 150 m. La naftogasaj sedimentaĵoj de tiu ĉi subhorizonto konsistas el grejsoj, aleŭrolitoj kaj argilitoj, kiuj kuŝas je la fundo 1175-2787 m.

Situo de Ĉajvo-maro sur Saĥaleno
Estas malkovritaj 12 produktohavaj tavoloj. Efika dikeco 5,1 ĝis 31 m, poreco 19-28%, penetrebleco 0,16-0,46 mkm², komenca tavolpremo 11,1-30,7 MPa, tavola temperaturo 68-87 ⁰C. Konsisto de la gaso: metano 92,4-93,1%, etano 3,7-4,0%, propano 1,6-1,8%, butanoj 0,8-0,9%, pentanoj kaj superaj hidrokarbonoj 0,2-0,4%, azoto 0,1-0,3%, karbonduoksido 0,3-0,4%. Naftodenso 0,832-0,913 gramoj/cm³. Enhavo de sulfuro 0,1-0,4%, parafino 0,5-1,3%, gudroj kaj asfaltenoj 5-13,1%.

En 2002 la komenca esplorita gaskapacito estis taksita je 113,9miliardoj da kubaj metroj, la minejo estis preta por ekspluatado.

Literaturo
----------

* Старосельский, В. И..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Чайво-море // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 486. ISBN 5-85270-327-3.
**Zubivka,** ukraine **Зубівка,** rutene **Фоґараш** [fogaraŝ], ruse **Зубовка** [zubovka], slovake **Fogaraš,** hungare **Beregfogaras** [beregfogaraŝ] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 23′ 06″ N 22° 50′ 17″ O﻿ / ﻿48.38500 °N, 22.83806 °O﻿ / 48.38500; 22.83806 (mapo)Koordinatoj: 48° 23′ 06″ N 22° 50′ 17″ O﻿ / ﻿48.38500 °N, 22.83806 °O﻿ / 48.38500; 22.83806 (mapo)
* Areo: 1 km²
* Alto super marnivelo: 123 m
* Loĝantaro: 400
* Poŝtkodo: 89674
* Telefonprefikso: +380 3131
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Historio
--------

La vilaĝo fondiĝis proksimume en 1400. Ĝis Traktato de Trianon Beregfogaras apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Zubivka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------
Glacio de la glaĉero Ĥumbu.
Ĥumbu Glaĉero maldekstre de Everest.
**Ĥumbu** estas glaĉero en la regiono Ĥumbu de nordorienta Nepalo inter la monto Everest kaj la montaro Lhotse-Nupce. Kun altoj de 4900 m kaj finejo je 7600 m el sia elfluejo, ĝi estas la plej alta glaĉero en la mondo. La Ĥumbu Glaĉero estas sekvita en la fina parto de la vojo de tiu de la Everesta Kampadejo. La startejo de la glaĉero estas en Okcidenta Kum ĉe Everest. La Ĥumbu Glaĉero havas grandan glacifalon, nome Ĥumbu glacifalo, je la okcidenta pinto de malsupra Okcidenta Kum. Tiu glacifalo estas la unua grava malfacilaĵo —kaj inter la plej danĝeraj— je la normala suda montovala vojo al la montopinto de Everest. Ĝi estas ankaŭ la plej granda glaĉero de Nepalo.

La fino de la Ĥumbu Glaĉero estas je 27° 55′ 55″ N 86° 48′ 18″ O﻿ / ﻿27.932 °N, 86.805 °O﻿ / 27.932; 86.805 (mapo).

Referencoj
----------

1. ↑   ASTER measurement of supraglacial lakes in the Mount Everest region of the Himalaya: *The main Khumbu Glacier is about 17 km long with elevations ranging from 4900m at the terminus to 7600m at the source*....The 7600m to 8000m elevations are also depicted on numerous detailed topographic maps. Alirita 2008-11-24.
2. ↑   The Khumbu Glacier. Arkivita el la originalo je 2011-07-07. Alirita 2010-05-29.

 Arkivigite je 2011-07-07 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-07-07. Alirita 2020-08-21.

* Kategorio Ĥumbu Glaĉero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699457
* VIAF: 308185480
 |
Unu de la skulptaĵoj de Chac Mool kiuj estis trovita en Chichén Itzá.
**Ĉakmool** aŭ *Chac mool* estas tipo de antaŭkolumbaj skulptaĵoj de Mezameriko kiuj aperis komence de la de la Postklasika Periodo en diversaj lokoj de la regiono. La termino estis stampita en 1875 de la esploristo Augustus Le Plongeon, kiu malkovris tiun tipon de skulptaĵoj por la unua fojo en Jukatano. Li mem proponis la nomon "Chac Mool" (Ruĝa Krifo (de jaguaro)) en jukatana majaa, pensante ke temas pri reganto kun la nomo Tigro aŭ Jaguaro.

Tiu tipo de statuoj aperis en Mezameriko komence de la Postklasika Periodo, kaj estas asocia al la toltekoj. Kelkaj ekzempleroj estis trovitaj en Tollan-Xicocotitlan (Tula) kaj Chichén Itzá, kaj tiu fakto estas unu de la argumentoj uzitaj en la debatoj pri la rilatoj inter tiuj du lokoj. Krome, oni konas aliajn pecojn devenajn el Ihuatzio (Michoacán) kie oni nomas ilin Purepeĉoj de Uaxanoti (kiu sidas), Quiriguá (Gvatemalo), Cempoala (Veracruz) kaj la Granda Templo de Tenoĉtitlano, inter aliaj.

Notoj
-----

1. ↑  El enigma de los Chac Mool Alirita la 16an de julio 2020.
2. ↑   *An Account on the Statue Called Chac-Mool Discovered in Yucatan* de Dr. Augustus Le Plongeon. Journal of the American Geographical Society of New York, Stephen Salisbury. Jr. Volume 9 p 142-148
3. ↑   Diccionario de Mitologia y Religión de Mesoamérica, Yolotl González Torres. Editorial Larousse, pp. 56 & 57

Bibliografio
------------

* Juárez Cossio, D. (Julio 2014). Conaculta. Rekuperita la 6an de decembro 2014, de Arqueología, julio 2014: Chac mool:
* Matos Moctezuma , E. (2011). México desconocido. Rekuperita la 6an de decembro 2014, de Chac Mool: misteriosa escultura mesoamericana:

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ĉakmool en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Chac Mool de Carlos Fuentes, tradukita al angla de Jonah Katz.
Stela motoro
 9-cilindroj -stela motoro de Boeing Stearman PT-13D
Pratt & Whitney R-985 AN14B stela motoro kun Townend-Ringo
 2-steloj motoro 
rotacio - 2-steloj motoro de 1914 en  germana muzeo
**Stela motoro** estas **motoro kun stelforme lokitaj cilindroj**. Ofte oni uzas la motoron en aviadiloj.

Granda motoro pro trafikaj avidiloj
-----------------------------------

La usona motoro Pratt & Whitney R-2800 estis granda motoro por trafikaj aviadiloj.

La R-2800 *Double Wasp* - duobla "vespo" - (insekto) estis aeromalvarmiga "duobla stela motoro" kun 18 cilindroj (2x9) de la "vespo"-motorfamilio. La R-2800 havas 2800 kubacolojn cilindroenhavojn, 1 colo = 25,4mm, 2800 kubacolojn estas 45,9 l.

Problemo pri malnova stela motoro
---------------------------------

La malnova rotacia 2-steloj motoro ne havis ofte ne sufican malvarmigon. La granda 1-stelo rotacia motoro estis la bona formo.

*Townend*-Ringo
---------------

La *Townend*-ringo helpas bone gvidi aeron pri malvarmigo de cilindroj. Oni uzis la ringon en jaroj de ĉirkaŭ 1920 - 1930. Oni havas ĉirkaŭ 10-20 %-n malpli da aera rezistanco. Malfrue oni konstruis aliajn specialan kapsulon: NACA kapsulon, en angla lingvo: *NACA cowling*.

Vidu ankaŭ
----------

* Eksplodmotoro
* Piŝta motoro
* Rotacia motoro

Libroj
------

* Harold Pollard - *Classic aeroengines : types, systems, carburetion, magnetos* / Harold Pollard, *Reprint*, *Bremen* : *Europäischer Hochschulverlag,* 2010, (Eŭropea altlernejoeldonejo, Bremeno 66 paĝoj. : *Ill, .(TecBooks)*, ISBN 978-3-86195-307-4 ISBN 3-86195-307-2 angle
* Graham White **R-2800** : ***Pratt & Whitney’s dependable masterpiece*** / Graham White *Warrendale, Pa. : Society of Automotive Engineers*, 2001, 718 paĝoj kun bildoj ISBN 0-7680-0272-9 angle

Ligiloj en Vikipedio
--------------------

* mararmea motoro, Akvomalvarmiga-42-cilindroj-Stelamotoro.jpg JSC Zvezda M503
* *Pratt & Whitney* R-2800 motoro
* la stela motoro en la germana lingvo germane
* stela motoro - bildoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* nova konstruado de 9-cilindroj stela motoro[*rompita ligilo*] angle *(Hodgson-9 radial engine)*
* nova konstruado de stelaj motoroj angle
* granda paĝo pri stelaj motoroj angle

* Stela motoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Stela motoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Metala kazoo
**Zumilo** aŭ **kazuo** (kiel en multaj lingvoj) estas muzika instrumento, posteulo de tradicia mirlitono. La kazuo estas membranofono ĉe kiuj membrano (ekzemple de fajna papero aŭ tensigita fajna tolaĵo) estas vibrigata per kantado aŭ blovado. Ĝia aspekto estas kiel malgranda trumpeto.

El ekzemploj de uzado en rok-muziko menciindas jeno: la versio de *You're Sixteen* de la ritma gitaristo de Beatles, nome John Lennon, kaj la kanto *Lovely Rita*, de la sama grupo. Uzis ĝin Queen en *Seaside Rendezvous*, de la albumo *A Night at the Opera* (1975); kaj Eric Clapton en *San Francisco Bay Blues*, de la LP *Unplugged* (1992); kaj ĝi aŭdeblas eĉ en la dua disko de Pink Floyd, *A Saucerful of Secrets*, kaj en la kanto *Closer* de Walk Off The Earth.

En Hispanio, ili estas popularaj en karnavaloj, ĉefe de Kadizo kaj Tenerifo.

Vidu ankaŭ
----------

* Mirlitono

Notoj
-----

1. ↑   Solís, Ramón (1966). Coros y chirigotas. El Carnaval en Cádiz. Taurus Ediciones.

* Zumilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Zumilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Szilárd Oszlaczky** [silArd oslacki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Oszlaczky Szilárd** estis hungara geofizikisto.

Szilárd Oszlaczky  naskiĝis la 1-an de julio 1902 en Budapeŝto. Li mortis la 14-an de majo 1986 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Szilárd Oszlaczky akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1929, dum lernado li partoprenis en mezuradoj helpe de tordeca pendolo. Post la diplomo li laboris en Venezuelo kaj Londono. Ekde 1933 li esploris naftojn kun sukcesoj en Transdanubio helpe de la tordeca pendolo. En 1949 li eklaboris en geofizika instituto, kie li denove mezuradis per la tordeca pendolo. En 1952 li kandidatiĝis, en la sekva jaro li ricevis premio Kossuth.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A nap és a hold gravitációs hatása a gravimétermérésekre* (1952)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**La Devontigoj** (angle ***The Commitments***) estas muzika dram-komedia filmo el 1991, bazita sur samnoma romano de la irlanda verkisto Rudy Doyle. La filmo rakontas la historion de grupo de senlaboruloj el Dublino, la ĉefurbo Irlando, kiuj establis soul-muzikan bandon. La filmo estis reĝisorita fare de Alan Parker, kaj la scenaro estis prilaborita laŭ la romano fare de Dick Clement, Ian Le Perna kaj Doyle mem. La filmo, kiu estis filmita tute en Dublino, estas internacia kunproduktaĵo, kaj ĝia produktado implikis produktentreprenojn de Irlando, Anglio kaj Usono.

Intrigo
-------

La filmo priskribas la rakonton de Jimmy Rabbitte (Robert Arkins) kiu aspiras administri sukcesan grupon, kaj insistas pri ekzercado de nur soul-muziko. Post kiam li ne trovas grupon en Irlando kiu ludas soul-muzikon je sufiĉa alta nivelo, li decidas formi grupon mem kiu prezentos reludversiojn de la kantoj de Otis Redding, Aretha Franklin, James Brown kaj Wilson Pickett. Jimmy okazigas aŭdiciojn ĉe la domo de siaj gepatroj kaj elektas grupon de junaj muzikistoj por sia nova muzikgrupo, kiuj, male al la konataj soulmuzikartistoj, estas tute blankulaj kaj ne konas la muzikĝenron. Kun la helpo de Joey "The Lips" Fagan, veterana muzikisto, kiu certigas plurfoje rakonti pri sia pasinta komuna laboro kun famaj muzikistoj, Jimmy sukcesas plibonigi la agadon de la grupanoj kaj alporti la bando al sukceso. Estas Joey kiu donas la nomon "The Commitments" (angle por La Devontigoj) al la muzikgrupo. En la fino, lia tuta laborego iras laŭ la dreno pro interbataloj inter la grupanoj.

Aktoraro
--------

La plej multaj el la aktoroj kiuj partoprenis la filmon estis nekonataj ĝis la filmo estis publikigita, kaj laŭ la reĝisoro Alan Parker, ili estis elektitaj por la rolo pro siaj muzikaj kapabloj kaj ne nepre pro sia aktoradsperto. Krome, du el la kantoj en la filmo estis prezentitaj fare de la irlanda kantisto Niamh Kavanagh, kiu gajnis la Eŭrovido-Kantokonkurson en 1993, du jarojn poste .

Referencoj
----------

1. ↑   The Commitments: Movie Information. The Commitments. Arkivita el la originalo je 17 November 2007. Alirita 15 September 2019.

 Arkivigite je 2013-09-26 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* *The Commitments* ĉe AlanParker.com
* *The Commitments*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* The Commitments ĉe Box Office Mojo
* The Commitments ĉe Rotten Tomatoes


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837644
* MBA: 4e8d6561-5821-45d7-9d7e-ca4d9b35b1a8
 |
Palaco *Montecitorio* en Romo, sidejo de la Ĉambro de Deputitoj
La **Ĉambro de Deputitoj** (itale *Camera dei deputati*, plej ofte nur nomata *Camera*) estas la pli granda el la du parlamentaj ĉambroj de la Itala Respubliko. La konstitucio de Italio difinas, ke la **Ĉambro de Deputitoj** konsistu el 630 membroj *(deputati)* kiuj portas la titolon *onorevole* ("honorvolaj"). La ofico de deputito kontraŭe al tiu de senatano nur akireblas per parlamenta baloto kaj por daŭro de kvin jaroj - escepte de pli frua malfondo de la parlamenta konsisto. 

Ekde la jaro 1871 la sidejo de la parlamenta ĉambro estas la palaco  *Montecitorio* en Romo. Antaŭe la Ĉambro de Deputitoj kunvenis en la palaco *Carignano* en Torino (1860-1865) kaj en la *Palazzo Vecchio* en Florenco (1865-1871). Inter la jaroj 1939 kaj 1943 la oficiala nombro estis "Ĉambro de Ligoj kaj Korporacioj" (itale *Camera dei Fasci e delle Corporazioni*).

La du ĉambroj de la itala parlamento, Ĉambro de Deputitoj kaj Senato de la Respubliko (*Senato della Repubblica*) ankaŭ povas kunveni kaj diskuti komune.

Ekde la jaro 2008 la prezidanto de la Ĉambro de Deputitoj estas la politikisto Gianfranco Fini.

Vidu ankaŭ
----------

* Itala Parlamento

* Kategorio Ĉambro de Deputitoj (Italio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝia enhavo ne plu estas aktuala kaj la lingvaĵo parte korektinda.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |


**Zune** estas la nomo de la mp3-ludilo fabrikota de Mikrosofto, kiu konkurencos la iPod-on de Apple. *Zune* vendeblos ŝajne iam dum la nuna jaro 2006. Aldone al la mp3-ilo Mikrosofto ekigos propran muzikelŝutejon, kie eblos akiri kaj elŝuti titolojn por la *Zune*. Per tio, Mikrosofto volas ataki la merkatestrecon de la muzikmontrejo iTunes de Apple.

La *Zune*, kontraŭe al la *iPod*, ebligos elŝuti la muzikdosierojn senkable pere de WLAN el la interreto en la ludilon. La *iPod* bezonas kablokonekton por tio.

Ĝis nun, ekzistas kvar versionoj de ZUNE. Ĝi estas: ZUNE 30, ZUNE 4, ZUNE 8 kaj ZUNE 80. Ĉiu de tiuj numeroj eminentas la memorĉelo, kio la respektiva disponaĵo havas.

Ĉiam, kiam una novo disponaĵo estas publicata, la posedantoj de la pli olda disponaĵoj ricevi una ĝisdatigo, ke iliaj ZUNEj nun havas la seman programaron kiel ĉiuj aliaj.

Eksteraj ligiloj
----------------

esperante Retpaĝo enkondukante la Zune

* iPod-paĝo Arkivigite je 2007-09-28 per la retarkivo Wayback Machine (germane)
* Artikolo kaj komentoj Arkivigite je 2006-08-08 per la retarkivo Wayback Machine (germane)

* Zune en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Zune en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ófalu** [Ofalu], kroate **Faluv,** germane **Ohwala** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad. La loknomo signifas hungare: malnova-vilaĝo.

Panoramo de Ófalu

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 10 6 km²
* Loĝantaro: 340
* Poŝtkodo: 7695
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°13′13″N 18°31'51″E

Situo
-----

Ófalu situas en valo inter deklivoj, fine de sakovojo 5 km-ojn longa el ĉefvojo Pécs-Szekszárd. Bonyhád troviĝas je 15 km-oj.

Historio
--------

La unua skriba mencio devenis el 1426 laŭ tiama hungara ortografio *"Ofalu"*. La komunumo senhomiĝis dum regado de la turkoj post la mezepoko. En 1740 la vilaĝo refondiĝis. En Az 1910 dum la popolnombrado vivis en Ófalu 800 homoj, (53 hungaroj, 747 germanoj. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 vivis tie 367 homoj (304 germanoj).

En Ófalu migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Antonio de Padovo de 1904
* skulptaĵo pri Sankta Vendelo
* germana popola domo

* Kategorio Ófalu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉanamasalo
**Ĉanamasalo** (*hinde*: चना मसाला, *panĝabe*: ਛੋਲੇ ਮਸਾਲਾ) aŭ **Kikera spicmiksaĵo** estas populara panĝaba manĝaĵo de pakistana kaj barata kuirarto. La ĉefaĵo, kiun oni uzas por kuirado de ĉanamasalo, estas kikero. Ĝi estas seka kaj spica; kies gustumo estas acidetema.

Ingrediencoj
------------

Kune kun kikeroj, aliaj ingrediencoj estas cepo, tomato, semoj de koriandro, ajlo, kapsiketo, zingibro, seka pulvoro de mango, frakasitaj semoj de granatujo kaj miksaĵo de spicoj.

Regionoj
--------

### Barato

Ĉanamasalo estas populara en la panĝaba regiono de norda Barato, kaj kelkaj partoj de Guĝarato. En lokoj de Guĝarato kaj Raĝastano, oni ĝin kuiras per sekaj kaj acidemaj spicoj.

En Barato, oni manĝas ĝin kun rostita pano. Kune la manĝaĵon oni nomas "ĉola baturo." Surstrataj kuirejoj kaj restoracioj vendas ĝin.

En Keralo, blanka "apamo" kaj ĉanamasalo estas la ĉefa matenmanĝaĵo. Oni nomas la manĝaĵon kiel "kadala kurio" tie.

### Pakistano

Pakistana varianto de ĉanamasalo estas "terpomaj kikeroj." En Lahoro, alia varianto, kiun oni nomas "murgaj kikeroj" estas populara. La lahora varianto konsistas el ingrediencoj kikero kaj kokida viando. La varianto estas parto de tradicia lahora matemanĝaĵo.

Referencoj
----------

*Tiu ĉi artikolo estas traduko de samtema angla artikolo. La artikolo estis tradukita la 9-an de marto 2014.*
**Ĉandpur,** pli precize *Ĉandpur Sadar,* bengale চাঁদপুর সদর estas subdistrikto (supozeble urbego kun la aglomeraĵo), ankaŭ rivera haveno en Bangladeŝo en Ĉitagongo (regiono), en la samnoma distrikto Ĉandpur.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro:
* Areo: km²
* Supermara alteco:
* Horzono: UTC + 6
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo: 0841
* 23° 13′ 00″ N 90° 38′ 00″ O﻿ / ﻿23.21667 °N, 90.63333 °O﻿ / 23.21667; 90.63333 (mapo)

Geografio
---------

Ĉandpur situas sur ebenaĵo en sud-centra parto de la lando ĉe kunfluo de Meghna kaj alia riveroj. Partoj de la urbo estas pli kaj pli tuŝitaj de rivera erozio. Dako troviĝas 76, Ĉitagongo 138 km .

Historio
--------

En Ĉandpur fama mezlernejo estis fondita en 1885. En 1897 Ĉandpur iĝis komunumo havanta jam propran urbodomon.

Ekonomio
--------

En Ĉandpur en la unua duono de la 20-a jarcento oni establis uzinojn pri jutoj. Ili grandparte estis fermitaj depost disfalo de Brita Hindio. Tamen, la haveno restis grava komerca centro por jutoj. Krome, la haveno estas hodiaŭ ankaŭ riparejo pri ŝipoj kaj salo-rafinejo. En la rivero oni fiŝkaptas.

Trafiko
-------

Ĉandpur havas riveran havenon, trairan ĉefvojon kaj fervojan kontakton.

Klimato
-------

Ĉandpur situas en tropika klimato kun influo de musonoj.

Fontoj
------

* WikiTrans
*
**Ólvega** [OLbega] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la nordoriento de la provinco Sorio kaj en la komarko *Tierra de Ágreda* en la nordoriento de la provinco.

Geografio
---------

Loko de Ólvega en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 98,77 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 668 loĝantojn. Ĝi perdis ne loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte akiris loĝantojn el senhomigitaj loĝlokoj. 

Ĝi distas 50 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas la loĝlokojn Muro de Ágreda kaj Ólvega. Ĝi limas kun Matalebreras, Castilruiz, Ágreda, Pozalmuro, Cueva de Ágreda, Hinojosa del Campo, Noviercas, Soria (eksklavo), Borobia kaj Beratón.

Historio
--------

Ólvega kaj Moncayo fone.
Estis restaĵoj de antaŭromia epoko. Kaj plej rimarkinde estis apuda hispanromia urbo Augustóbriga, de kie restis restaĵoj de murego, kiuj nomis la modernan loĝlokon Muro de Ágreda.

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 11-a jarcento. 

En 1474 la lokanoj insurekciis kontraŭ la Grafo de Medinaceli: la loĝloko estis incendiita kaj lokanoj mortigitaj. Tiukadre la municipa blazono montras bruliĝantan turon.

Laŭlonge de la 20-a jarcento okazis forta elmigrado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, kaj diversaj arkeologiaĵoj en Muro.

Bildoj
------

* Kastelo de MuroKastelo de Muro
* Muro de AugustobrigaMuro de Augustobriga

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierra de Ágreda |
| --- |
| Ágreda• Añavieja• Beratón• Borobia• Cueva de Ágreda• Dévanos• Matalebreras• Noviercas• Ólvega• Vozmediano |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351459
* GND: 4219776-4
* VIAF: 238431643
* BNE: XX452825
 |
Regesberg vidita de la kresto de Lägern
**Zurika Unterlando** estas regiono en nordokcidento de Kantono Zuriko.

Geografio
---------

Zurika Unterlando (germane **Zürcher Unterland**) konsistas precipe el la distriktoj Dielsdorf kaj Bülach. Al ĝi apartenas la suba Tössvalo kaj Rejnvalo kaj la regiono de la ĵurasa montokresto Lägern. Dum ĝia suda parto ĉirkaŭ la Flughaveno Zuriko kun la urboj Kloten, Opfikon-Glattbrugg, Regensdorf kaj Bülach estas tre urbeca kaj komplete kunkreskis kun la grandurbo Zuriko, ĝia nordo restis kampara kaj estas markita de agrikulturo. Oni atribuas al Zurika Unterlando ankaŭ la Kampo de Rafz norde de Rejno, kvankam tiu regiono formas fakte apartan kamparon, kies ebeneco forte kontrastas al la montetoj de la cetere Zurika Unterlando.

Ekonomio
--------

La ekonomio de la Zurika Unterlando grandparte dependas de la interkontienta Flughaveno Zuriko, kiu mem kaj ties liveristoj estas la plej grava labordonanto en la tuta regiono.

Trafiko
-------

En sudo pasas tra Zurika Unterlando la svisa aŭtovojo A1, kiu tie estas kunigita kun la svisa aŭtovojo A4. De Zuriko tra Kloten preter la flughaveno al Bülach kondukas la svisa aŭtovojo A52, la tiel nomita *Unterland-Aŭtovojo*, kiu fakte estas unu el la plej malnovaj aŭtovojoj de Svislando. Tra la flughaveno pasas la grava fervojlinio de Zuriko al Vinterturo. De Zuriko kondukas alia grava internacia fervojlinio tra Bülach al Ŝafhaŭzo kaj Stuttgart en Germanio. Krome estas regionaj trajnlinioj tra la Furtvalo al Vetingo kaj de Oberglatt al Niederweningen. Ek de 2010 la urboj Opfikon-Glattbrugg, Kloten kaj Wallisellen disponas pri la tramreto de la Glattvalfervojo, kiu estas konektita kun la tramreto de la urbo Zuriko.

Bildaro
-------

* Rivero Glatt apud NiederglattRivero Glatt apud Niederglatt

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Zurika Unterlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Turisma retejo de la regiono Zurika Unterlando
**Ĉandraŝeĥara Kambara** [ĉandraŝekhara kambaara; en la kanara: ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರ] (naskiĝis en la 2-a de januaro 1937 en Ghodageri, Karnatako, Barato) estas kanara verkisto, gajninto de la premio Gjanpith — la plej prestiĝa beletra premio de la barata registaro — por la jaro 2010.

Kambara estas konata poeto, dramisto, folkloristo, film-reĝisoro en la kanara lingvo. Li ankaŭ estas la unua rektoro de Universitato Kanara (Kannada University) en Hampi, Barato. Li estas aparte konata pro la uzo de la nordaj dialektoj de la kanara lingvo en siaj dramoj kaj poemoj. La dramoj de Kambara ĉefe traktas popolajn aŭ mitologiajn temojn, interligitajn kun aktualaj aferoj.

Kambara ĝis nun verkis ĉ. 25 teatraĵojn, 11 antologiojn poeziajn, kvin romanojn, 16 esplorverkojn, kaj plurajn klerajn artikolojn pri la popolteatro, literaturo kaj la edukado. Multaj el liaj verkoj estis tradukitaj en plurajn lingvojn baratajn.

Krom beletraĵoj, Kambara ankaŭ reĝisoris kelkajn filmojn bazitajn sur siaj teatraĵoj. Li ankaŭ reĝisoris dokumentariojn, kaj komponis la muzikon por filmoj, dokumentarioj kaj televidserioj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* "The Living Bard" skizo anglalingva pri Kambara de H S Shiva Prakash


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 419317
* GND: 1089626452
* LCCN: n82013395
* VIAF: 12417350
* ISNI: 0000 0000 8091 7310
* SUDOC: 059806486
* BNF: 125324773
 |
Vitoj antaŭ la preĝejo de Unterstammheim
La **Zurika Vinlando** (alemane: **Zürcher Wiiland**; germane: **Zürcher Weinland**), estas regiono en nordokcidento de la svisa Kantono Zuriko, kiu apartenas al la Svisa Mezlando. La regiono portas la nomon, ĉar jam ek de la epoko de la romianoj oni kultivas en la regiono vinon.

Geografio
---------

La Zurika Vinlando estas limigita norde per la rivero Rejno. Ĝin trafluas la rivero Turo kaj en ĝia sudo situas la urbo Vinterturo.
Ĝi estas pli-malpli identa kun la zurika distrikto Andelfingen plus la nordaj kaj orientaj komunumoj de la distrikto Vinterturo. La Vinlando estas tre kampareca kaj la plej maldense loĝata regiono de Zuriko. Ĝi havas mildan klimaton kaj precipe la sudaj deklivoj de la du ĵurasaj montĉenoj Kohlfirst kaj Irchel tial bone taŭgas por vinkultivado.

Ekonomio
--------

Kiel la nomo jam indikas, la regiono estas kampara kaj vivas de vinkultivado, sed ankaŭ de frukltokultivado ĝenerale kaj de bov- kaj porkobredado.

Historio
--------

En la regiono estis trovitaj restaĵoj de la ŝtonepoko kaj de la Hallstatt-kulturo. La vinkultivadon enkondukis la romianoj, kies norda limfortikaĵo Limes pasis super la montoĉeno Irchel. Dum mezepoko la regiono estis plej parte posedaĵo de la monaĥejoj en la regiono, nome Rejnaŭo kaj Sankt-Galo. En la 15-a jarcento iom post iom la urbo Zuriko akiris la vilaĝojn de la Vinlando kaj post la tempo de la Helveta Respubliko, kiu dauris de 1798 ĝis 1803 ili estis integritaj en la distrikton Andelfingen de la Kantono Zuriko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la vinkultivada asocio de la Zurika Vinlando[*rompita ligilo*]

Vidu ankaŭ
----------

* Distrikto Andelfingen

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Andelfingen |
| --- |
| Adlikon • **Andelfingen** • Benken ZH • Berg ĉe Irchel • Buch ĉe Irchel • Dachsen • Dorf ZH • Feuerthalen • Flaach • Flurlingen • Henggart • Humlikon • Kleinandelfingen • Laufen-Uhwiesen • Marthalen • Oberstammheim • Ossingen • Rejnaŭo ZH • Thalheim ĉe Turo • Trüllikon • Truttikon • Unterstammheim • Volken • Waltalingen |  |

 |
**Ĵeleznogorsk** (ruse *Железногорск*) estas urbo en Krasnojarska regiono en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 04535.

La urbo estis fondita ĉirkaŭ jaro 1950.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Krasnojarsk-26 (Красноярск-26).

La interurba telefona kodo estas 39197, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 56°15' norde, longitudo 93°32' oriente.

La urbo estas sur bordoj de riveroj Kantat (Кантат) kaj Bajkal (Байкал), kiuj enefluas en riveron Jenisej (Енисей). 

En jaro 2002 la urbo havis 93.9 mil loĝantojn.

Flago de Krasnojarska regiono
Urboj de Krasnojarska regiono

**Ĉefurbo**: Krasnojarsk

Aĉinsk |
Artjomovsk |
Bogotol |
Borodino |
Divnogorsk |
Dudinka |
Jenisejsk |
Ĵeleznogorsk |
Igarka |
Ilanskij |
Kansk |
Kodinsk |
Krasnojarsk |
Lesosibirsk |
Minusinsk |
Nazarovo 
Norilsk |
Sosnovoborsk |
Ŝaripovo |
Ujar |
Uĵur |
Zaozjornij |
Zelenogorsk
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Vernayaz (stacidomo) kaj Vernayaz MC (stacidomo). |



**Vernayaz** estas svisa komunumo de la Distrikto Saint-Maurice en Kantono Valezo, ĉirkaŭ 70 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo kaj 5 km nord-okcidente de Martigny.

Geografio
---------

Verneyaz situas ĉe la dekstra bordo de la rivero Rodano, al kiu tie alfluas du riveroj, nome en sudo Trient kaj en nordo Salanfe (apud la vilaĝo *Miéville*). La komunumo konsistas el la vilaĝoj Vernayaz, Miéville kaj Gueuroz.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,60 km², de kiuj 53,1% estas kovritaj de arbaro, 13,3% servas por agrikulturo kaj 18,6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Vernayaz limas en okcidento al Salvan, en nordo al Evionnaz, en nordoriento trans Rodano al Dorénaz, kaj en sudo al Martigny.

Trafiko
-------

La svisa aŭtovojo A9 trapasas la komunumon, sed la plej proksima alveturejo situas nur en Martigny.

Vidindaĵoj
----------

Apud vilaĝo *Gueuroz* staras la Ponto de Gueuroz kun alteco de 187 m, konstruita en la jaro 1934. Ĝi dum longa tempo estis la plej alta ponto en Eŭropo.

La kanjono *Gorges du Trient*, profunda je 200 m, vizitebla per pontetoj estas facila promenejo.

La akvofalo de Pissevache estas vidinda naturspektaklo.

Historio
--------

Vernayaz estas la plej juna komunumo en Valezo, ĉar ĝi kreiĝis nur en 1912 pere de disiĝo de la komunumo Salvan. La unua dokumenta mencio de Vernayaz datiĝas el la jaro 1279 *Verneye*. Malnova nomo de Vernayaz estis Ottanel. En la 11-a jarcento la reĝo Rudolfo la 3-a de Burgonjo konfirmis la rajtojn de la Abatejo Saint-Maurice pri Ottanel kaj Salvan. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Ottanel, Gueroz kaj Salvan formis kvaronon de la Subvoktejo Salvan, en la Voktejo Saint-Maurice. Tiu kvarono de la jaro 1798 ĝis 1912 formis kune kun Miéville la komunumon Salvan.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *David Rey*: *Vouvry* en *Historia Leksikono de Svislando* (2013-02-27)

Vidu ankaŭ
----------

* Vernayaz (stacidomo)
* Vernayaz MC (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Vernayaz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo de Vernayaz (france)
* Historio de Vernayaz (france)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Vernayaz** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Saint-Maurice |
| --- |
| Collonges  •  Dorénaz  •  Evionnaz  •  Finhaut  •  Massongex  •  **Saint-Maurice**  •  Salvan  •  Vernayaz  •  Vérossaz |  |

 |
"ĝemelaj" bankaj aŭtomatoj sur la insulo Ĵerzejo: unu disponigas monbiletojn en britaj pundoj, la alia en ĵerzejaj pundoj
La **ĵerzeja pundo** (angle *Jersey Pound*, Jersey £) estas la valuto de la insulo Ĵerzejo.
La ĵerzeja pundo estas *enlanda valuto* kaj laŭ sia valoro ekzakte respondas al la brita pundo. Por ĉiu ĵerzeja pundo la "trezoristo de la ŝtato Ĵerzejo" (*Treasurer of the States of Jersey*) havas garantian deponon de 1,10 britaj pundoj - per tiu alta garantia sumo temas pri tre "multekosta" enlanda valuto. La ĵerzeja pundo estas la kutima pagilo sur la insulo, tamen ĉie ankaŭ eblas pagi per britaj pundoj.

monbileto de 20 ĵerzejaj pundoj
Ekster la insulo la ĵerzeja pundo estas akceptata nur sur la najbaraj Manikinsuloj Guernsey, Sark kaj Alderney) kiel valida pagilo.

Ankaŭ la pli malgranda Manikinsulo Guernsey havas sian propran valuton, kiu same estas konektita kun la Brita Pundo kaj same nur sur la Manikinsuloj estas akceptata pagilo.

La valuta kodo de la ĵerzeja pundo laŭ la normo ISO 4217 estas *JEP*, la kutima mallongigo sur la insulo estas *Jersey £*.

Vidu ankaŭ
----------

* Pundo

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rValutoj de Eŭropo |
| --- |
| Albana leko • Belorusa rublo • Brita pundo • Bulgara levo • Ĉeĥa krono • Ĉednestria rublo • Dana krono • Eŭro • Feroa krono • Ĝibraltara pundo • Hungara forinto • Islanda krono • Ĵerseja pundo • Konvertebla Marko de Bosnio kaj Hercegovino • Makedona denaro • Moldava leo • Norvega krono • Pola zloto • Rumana leo • Rusa rublo • Sveda krono • Svisa franko • Serba dinaro • Turka liro • Ukrainia hrivno | Situo de Eŭropo |

 |

* Kategorio Ĵerzeja pundo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Óscar José Rafael BERGER Perdomo** (hispana prononco:  ['oskaɾ xo'se rafa'el beɾ'ʃe peɾ'domo]; naskita la 11-an de aŭgusto 1946 en Gvatemalurbo) estas guatemala politikisto kiu servis kiel Prezidento de Gvatemalo de 2004 ĝis 2008.

La familio de Berger posedis aktivaĵojn en la sukero kaj kafkomerco. Li estas jurdiplomito de la privata jezuita universitato "Rafael Landiver". En 1967, Berger geedziĝis kun Wendy Wyndham, kiu ankaŭ venis de familio de la supera klaso kiu posedas multajn nemoveblaĵojn. En 1985, Berger aliĝis al la politikan konkurencon kun Álvaro Orsu por urbestro de Gvatemalurbo. Li tiel servis inter junio 1991 kaj januaro 1999.

Kvankam Berger anoncis sian retiriĝon de la politika vivo, kaj post multaj persvadaj klopodoj, li decidis kandidatiĝi en la ĝeneralaj elektoj la 9-an de novembro 2003, nome de la konservativa partio, la Granda Nacia Alianco, por anstataŭigi la popolisman prezidenton Alfonso Portillo. La partio ricevis 34 procentojn de la voĉoj, kontraŭ la konkurantaj partioj: Álvaro Colom, la kandidato por "Nacia Unio de Espero", ricevis 26%, kaj Efrain Ríos Montt, la antaŭa diktatoro, la kandidato de "Guatemalan Respublika Fronto", kun 19. %. En la dua raŭndo, en kiu Berger alfrontis Colum, la 28-an de decembro 2003, Berger venkis kun 54 procentoj de la voĉoj, kaj prenis la fidelecoĵuron la 14-an de januaro 2004. Kelkaj vidas la elekton de Berger kiel la translokigo de politika potenco en Gvatemalo de la armea elito al la socia kaj terposedantoj elito .

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio de CIDOB (en la hispana)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 809315
* GND: 132240815
* LCCN: no2007100774
* VIAF: 28225411
* ISNI: 0000000110483278
 |
Ekzemplo de ĉaperono: bakteria GreS/GroEL ĉaperon-komplekso, kiu helpas aliajn proteinojn faldi post sanĝoj en ilia tridimensia strukturo. Bildo komputile kreita per la programo Rasmol.
En biologio, **ĉaperonoj** estas aro de proteinoj troveblaj en ĉiuj ĉeloj, kies ĉefa funkcio rilatas al faldebligo de proteinoj tuj post ilia sintezo. Ili plenigas ilian funkcion ekzemple per evitado de nekorektaj asocioj inter proteinoj. Kutime ili havas trueton, kiun devas eniri nefalditaj proteinoj por esti traktitaj.

Ĉaperonoj estas troveblaj en preskaŭ ĉiuj specioj, kaj ili estas tre konservitaj, pro tio ke ili estas esencaj por la ebligo de multaj aliaj proteinoj.

La proteinoj de tiu ĉi grupo ankaŭ helpas aliajn proteinojn pri ĉel-transportado.

Historio
--------

La vorto *ĉaperono* (el la angla *chaperon*, viro, kies tasko estas kontroli, kutime laŭ peto de gepatroj, unu aŭ pli junulojn dum sociaj eventoj, por inspekti ilian agadon kaj eviti neadekvatan konduton) estis ekuzita en molekula biologio de Ron Laskey en 1978, rilate al *molekulaj ĉaperonoj*, por priskribi ĉelkernajn proteinojn, kiuj evitis kuniĝo de falditaj histonoj kaj DNA dum konstruado de nukleosomoj. Poste, dum la 80-aj jaroj, tiu ĉi vorto estis reuzita pli ĝenerale rilate al diversaj eŭkariotaj kaj prokariotaj protein-familioj, kun similaj funkcioj.

Ekzemploj
---------

Ekzistas diversaj familioj de ĉaperonoj, kiuj helpas proteinfaldadon diversmaniere. Multaj ĉaperonoj, sed ne ĉiuj, estas ankaŭ varm-ŝokaj proteinoj; por ili, la prefikso *Hsp* (el la angla *heat shock protein*) estas uzita, kutime sekvita de numero, kiu indikas la mason de la proteino en kDa.

* **Hsp60** (GroEL/GroES proteinaro ĉe *Escherichia coli*), eŭkariota proteinfamilio, kiu helpas faldadon de kloroplastaj aŭ mitokondriaj proteinoj. Ili estas faritaj de du unuiĝintaj ringoj, kun truo en la centro, kies grandeco estas proksimume 50 Å, kie estas traktitaj la faldotaj proteinoj.
* **Hsp70** (DnaK ĉe *Escherichia coli*),
* **Hsp90** (HtpG *Escherichia coli*), en ilia N-terminala ekstremumo ili havas liglokon al ATP, kiu utilas por diversaj funkcioj.
* **Hsp100**, proteinfamilio tre konservita kaj trovita en pluraj specioj.

* Kategorio Ĉaperono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo SG en Zuzwil SG staras por la svisa Kantono Sankt-Galo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Zuzwil**. |


---


**Zuzwil** estas komunumo en la elektodistrikto Wil, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 4465 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.

Geografio
---------

La komunumo Zuzwil situas en la tiel nomita *Princlando* inter Wil SG kaj Uzwil ĉe la limo de la Kantono Turgovio. Zuzwil konsistas el la vilaĝoj **Zuzwil**, **Züberwangen** kaj **Weieren**. La sudan komunumlimon formas la rivero Turo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,96 km², de kiuj 22,1% estas kovritaj de arbaro, 55,7% servas por agrikulturo kaj 20,0% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Zuzwil limas en nordo al Wuppenau (TG), en oriento al Niederhelfenschwil, en sudo al Uzwil, kaj en okcidento al Wil.

Trafiko
-------

Zuzwil atingeblas ek de la stacidomo de Wil SG en 17 minutoj per poŝtaŭtobuso. Ankaŭ la aŭtoŝoseo A1 de Sankt-Galo al Zuriko estas facile atingebla.

Historio
--------

La unua skriba mencio de municipo de la hodiaŭa komunumo Zuzwil koncernis la municipon Züberwangen en la *Dokumento de Henaŭ* el la jaro 754. Züberwangen estis sendependa komunumo ĝis post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803, kiam ĝi estis kunigita kun la tiamaj komunumoj Zuzwil kaj Weiern al la hodiaŭa komunumo Zuzwil okaze de la fondiĝo de Kantono Sankt-Galo. La unua dokumenta mencio de Zuzwil mem datiĝas el la jaro 761.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011

Vidu ankaŭ
----------

* Zuzwil

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Zuzwil SG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Zuzwil SG

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto Wil |
| --- |
| Degersheim • Flawil • Jonschwil • Niederbüren • Niederhelfenschwil • Oberbüren • Oberuzwil • Uzwil • Wil (Bronschhofen, ek de 2013 parto de Wil) • Zuzwil |  |

 |
Tradicia trikita ĵerzo.
moderna porsomera, streĉebla bicikla ĵerzo
Ĵerzo (angle ***jersey***) estas trikita vestaĵo (pulovero), kiu plejofte estas farita el lano, kotono aŭ la samnomita ĵerzeja teksaĵo. La veŝto plejofte similas al svetero kaj tio estas kontraste al kardigano kiu similas al jako, pro la simileco inter la vestaĵoj la vorto estas ofte uzata kiel aparta vorto por svetero .

Moderna sporta ĵerzo, ĉi tiu ĵerzo estas uzata de biciklantoj
**Sporta ĵerzo** estas sportvestaĵo, ĉemizo aŭ subĉemizo, portata de membro de sporta teamo, per kies helpo eblas identigi al kiu teamo ŝi/li apartenas, kaj tia veŝto enhavas la nomon de la atleto, kiu ĝin portas, kaj ŝian/lian teaman numeron. Estas kazoj kie la veŝto ankaŭ inkluzivas la emblemon de la sponsoro de la teamo.

Referencoj
----------

1. ↑   (1 March 1955) "An Engineering Approach to Jersey Fabric Construction", *Textile Research Journal* **25** (3), p. 270–277. doi:10.1177/004051755502500314.
2. ↑  Shishoo, Roshan.  (29 August 2005) *Textiles in Sport*. Elsevier. ISBN 9781845690885.
3. ↑   (1 August 2007) "Studies on the Influence of Knit Structure and Stitch Length on Ring and Compact Yarn Single Jersey Fabric Properties", *Textile Research Journal* **77** (8), p. 572–582. doi:10.1177/0040517507078023.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĵerzeja teksaĵo

* Kategorio Ĵerzo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836671
 |
Vernadskij-avenuo apud metrostacio "Universitet"
Granda Moskva cirko ĉe Vernadskij-avenuo
**Vernadskij-avenuo** (ruse *Проспе́кт Верна́дского*) estas radia aŭtovojo en sud-okcidenta parto de Moskvo. Ĝi estas kontinuo de Komsomola avenuo post metroponto Luĵniki kaj situas paralele al Lenin-avenuo (kunligita kun ĝi sud-okcidente, proksime al Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo).

Nomo
----

La avenuo estas nomita je honoro de sciencisto Vladimir Vernadskij: la instituto de kemio je nomo de Vernadskij situas en komenco de la avenuo sur montoj Vorobjovi.

Historio
--------

La avenuo aperis en 1940-aj jaroj, kiam estis planita la Sud-okcidento; ĝi devis fariĝi "orienta radio" por teritorio de Moskva Ŝtata Universitato. Dekomence ĝi situis ĝis Lomonosov-avenuo. En 1958, kiam oni malfermis metroponton Luĵniki, ĝi estis kunligita kun Komsomola avenuo, kaj samtempe estis plilongigita sud-okcidenten ĝis la 4-a strato Stroitelej (nun — Kravĉenko-strato). En 1959 laŭ la avenuo ekveturis trolebusoj.

En 1962 ĝi estis plilongigita ĝis Lobaĉevskij-strato, en 1967 — ĝis metrostacio Jugo-Zapadnaja, en 1971 — ĝis vilaĝo Troparjovo, en 1974 kunligita kun Lenin-avenuo. En 2001 estis konstruita vojnodo de Vernadskij-avenuo kaj Lenin-avenuo.

Gravaj konstruaĵoj
------------------

Teatro "Sud-Okcidente"
Vojnodo de Vernadstij-avenuo, Lenin-avenuo kaj Ostrovitjanov-strato
**Maldekstre:**

* № 5 — Infana muzikteatro
* № 7 — Granda Moskva cirko ĉe Vernadskij-avenuo
* № 101 k.1 — Instituto de mekanikaj problemoj de Rusia akademio de sciencoj
* № 103 k.5 — Deutsche Schule Moskau
* № 125 — Teatro "Sud-Okcidente"

**Dekstre:**

* № 78 — Moskva ŝtata teknika universitato de radiotekniko, elektroniko kaj aŭtomatiko
* № 84 — Rusia akademio de popola ekonomio kaj ŝtata servo ĉe Prezidanto de Rusio
* № 86 — Moskva Ŝtata akademio de maldika kemia teknologio je nomo de Lomonosov
* № 88 — Moskva Ŝtata Pedagogia Universitato, ĉefa konstruaĵo por homsciencaj fakultatoj
* № 90 — Kirko de Ĉefanĝelo Miĥaelo en Troparjovo
* № 100 — Militakademio de la Ĉefa stabejo de Rusiaj Militfortoj

Transporto
----------

* **Aŭtobusoj:** A, 1, 47, 66, 113, 224, 227, 272, 281, 611, 611c, 616, 642, 688, 707, 715, 735, 785, 788, 793, 802, 810, 810c, 816, 830, 830c; apudurbaj aŭtobusoj de aŭtostacio "Jugo-Zapadnaja";
* **Trolebusoj:** 28, 34;
* **Metroo:** ĉe Vernadskij-avenuo situas metrostacioj

010 Universitet;  

010 Prospekt Vernadskogo;  

010 Jugo-Zapadnaja.

Vidu ankaŭ
----------

* Lenin-avenuo (Moskvo)
* Miĉurin-avenuo (Moskvo)

* Kategorio Vernadskij-avenuo (Moskvo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Zwankendamme** estas eta vilaĝo kun 673 loĝantoj (2012), inter Lissewege kaj Zeebrugge en la belga provinco Okcidenta Flandrio. Ĝi estas parto de la urbo Bruĝo. Ĝi ekestis inter la du mondmilitoj por loĝigi dungitojn de la apudaj koaksigejo kaj vitrofarejo.

Nomo
----

Sur la topografiaj mapoj desegnitaj inter 1771 kaj 1778 sub gvido de la aŭstria generalo grafo Joseph de Ferraris je la loko de la nuna Zwankendamme estas menciita farmbieno kun nomo *Swankendamme*. La signifo de la nomo eble estas *kurbiĝanta digo*.

Ekesto
------

### Koaksigejo

En 1900 germana *Moselhütte AG* akiris terenon por konstrui koaksigejon, sed la konstrupermeson ricevis la belga *Solvay*. En 1905 la tereno estis revendita al *Rombacher Hüttenwerke*. En 1920 la tuton transprenis nova kompanio *Fours à Coke de Zeebrugge*. La ejo estis ekspluatata ĝis la jaro 1996, laste kun la nomo *Carcoke*. Post la fermo la tuto estis malkonstruita kaj la grundo estis purigita. Nun la loko atendas novan destinon, kadre de la rearanĝo de la haveno de Zeebrugge.

### Vitrofarejo

En 1923 estis fondita akcia kompanio *Verrieries de Dampremy-Zeebrugge*, kiu disponis pri ekzistanta vitrofarejo en Dampremy (Charleroi) kaj terenon en Zeebrugge, apud la koaksigejo. Tie en 1925 ekfunkciis tre moderna vitrofarejo. Post diversaj transprenoj kaj nomŝanĝoj la vitrofarejo de Zeebrugge nun estas parto de *AGC Glass Europe*.

### Domoj, lernejo, preĝejo

Por loĝigi la dungitojn de la nova vitrofarejo, inter kiuj multaj valonoj laborintaj en la malnova fabriko de Dampremy, estis konstruita cento da novaj domoj. Tiel iom post iom ekestis la loĝkvartalo Zwankendamme.

Jam estis provizora bazlernejo en 1923. En 1929 estis inaŭgurita nova bazlernejo. En 1938 sekvis la inaŭguro de la nova preĝejo dediĉita al Papo Leono la Granda.

Fervoja ranĝejo
---------------

En Zwankendamme jam estas ranĝejo kiu pritraktas parton de la fervojtrafiko de la haveno de Zeebrugge. Komencis la laboroj por konsiderinde pligrandigi la ranĝejon. Pro tio malaperis la stacidomo de Zwankendamme, kaj estis konstruitaj nova bicikla vojo en direkto de Lissewege kaj nova ponto super la trakoj kiu ligas la vilaĝon kun la ĉefvojo N31.

* Zwankendamme CitéZwankendamme Cité
* Zwankendamme Lisseweegse steenwegZwankendamme Lisseweegse steenweg
* Preĝejo de Papo Leono la GrandaPreĝejo de Papo Leono la Granda
* La eksa stacidomo, uzota por la pliampleksigo de la ranĝejoLa eksa stacidomo, uzota por la pliampleksigo de la ranĝejo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retpaĝo de la urbo Bruĝo Arkivigite je 2007-10-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Festkomitato Zwankendamme Arkivigite je 2014-10-25 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑  Reĝa Biblioteko de Belgio
2. ↑  Dirk De Ville, *Mogelijkheden tot herbestemming van oude industriële sites binnen ‘duurzaam toerisme’ in België. Case study: De Carcoke-site te Zeebrugge*
3. ↑  *Le Receuil Financier 1926*, II, p. 700
4. ↑  *Le Receuil Financier 1926*, II, p. 924

* Kategorio Zwankendamme en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 30° 21′ 40.76″ N 130° 31′ 55.81″ O﻿ / ﻿30.3613222 °N, 130.5321694 °O﻿ / 30.3613222; 130.5321694 (mapo)

Ĵomon-sugio (Jōmon Sugi), situante sur insulo Jakuŝimo, estas la plej olda kaj granda specimeno de *Cryptomeria japonica*
**Ĵomon-sugio** (**Jōmon Sugi**|縄文杉) estas granda arbo de genro kriptomerio, specio sugio en Japanio, situante sur insulo Jakuŝimo, Japanio, sur monda heredaĵejo de UNESCO. Ĝi estas la plej olda kaj granda kriptomeria arbo sur la insulo. Ĝi aĝas ĉ. 2.170 jarojn, altas 25,3 m, havas perimetron de 16 m kaj volumenon de ĉ. 300 m³. Ĝia nomo rilatas je la ĵomon-periodo de Japanio.

Ĵomon-sugio situas sur la plej alta pinto de Jakuŝimo, en alto de 1300 m. Oni malkovris la arbon en 1968 kaj instigis la evoluon de protekto de la arbaroj de Jakuŝimo kaj la turisman industrion.

La arbo estas atingebla post 4-5-hora monta piedirado. Post akiro de titolo de monda heredaĵejo por Jakuŝimo en 1993, lokaj oficistoj decidis konstrui observejon en distanco de 15 m fore de la arbo.

En 2005, vandaloj damaĝis la arban kruston.

* Kategorio Ĵomon-sugio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)