recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Municipa teritorio de Rionansa, okcidente de Kantabrio.
**Rionansa** [rjoNANsa] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa. La loknomo *Rionansa* signifas Rivero Nansa.

Geografio
---------

Preĝejo de San Sebastián de Garabandal.
Helikformaj stalaktitoj el kalcito en la kaverna plafono de El Soplao.
Celis.
Cosío.
Ĝi limas norde kun la municipoj Herrerías kaj Valdáliga; sude kun Cabezón de Liébana, Polaciones kaj Tudanca; oriente kun Cabuérniga kaj Tudanca kaj okcidente kun Lamasón. 

La tuta areo apartenas al Ĉasrezervejo Saja.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Puentenansa. Ĝi distas 73 km disde la regiona ĉefurbo, Santandero.

Demografio
----------

Por areo de 118,02 km² estas 1 042 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 500 loĝantojn dum la 20-a jarcento.

La 1 042 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: Arenas, Las Bárcenas, Cabrojo, Celis, Celucos, Cosío, La Cotera, La Herrería, Obeso, Pedreo, Los Picayos, Puentenansa (ĉefurbo), Riclones, Rioseco, Rozadío, kaj San Sebastián de Garabandal.

Historio
--------

La homa loĝado en tiu teritorio estas atestita ekde la prahistorio, kiel evidentas ĉe la grotoj de Chufín, Micolón kaj Porquerizo, kie oni trovis restaĵojn de okupado el Paleolitiko. 

En la Frua Mezepoko, kelkaj lokoj kiel tio kio estas nun Rioseco, kreskiĝis kaj reloĝiĝis helpe de ekleziaj institucioj. Poste, la kvin loĝlokoj formis la valon de Rionansa, kiu siavice formis parton de la komunumaro *Merindad de las Asturias de Santillana*.

Ekonomio
--------

Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado de bovinoj, sed translokiĝis al turismo, kiu temas unuflanke pri religia turismo rilata al Mariaj aperoj, kiuj okazis dum la 1960-aj jaroj ĉe San Sebastián de Garabandal, kaj duaflanke pri natura turismo cele al la Groto El Soplao. 

Aliaj altiraĵoj estas aliaj grotoj, defenda turo, preĝejoj kaj blazondomoj.

Krome menciindas la dungoj fare de la elektrocentralo Saltos del Nansa.

Bildoj
------

* Ponto de La Herrería.Ponto de La Herrería.
* Obeso.Obeso.
* Pedreo.JPGPedreo.JPG
* Puentenansa.Puentenansa.
* Riclones, Ermitejo de Sankta Antonio.Riclones, Ermitejo de Sankta Antonio.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de municipoj de Kantabrio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 783547
* VIAF: 316736064
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Zepelino (apartigilo) |

dekstra
**Zepelino** estas aerŝipo kun rigida framo.

La nomo venas de germana industriisto barono Ferdinand von Zeppelin, fondinto de la iama firmao Luftschiffbau Zeppelin GmbH, el kiu poste devenis la hodiaŭa Zeppelin GmbH),

Plej gravaj partoj de zepelino
------------------------------

* plenigita per gaso (pleje—per hidrogeno aŭ heliumo) **korpo** kiu havas longan formon. Ĝia pruo estas malakra, sed la pobo estas akrigita por plibonigi ĉirkaŭfluecon.
* **plumaro** konsistas el kruce lokigitaj horizontalaj kaj vertikalaj senmovaj empenoj kaj kiloj, kaj el moveblaj rudroj (horizontalaj empeneronoj kaj vertikalaj direkteronoj)
* **nacelo** (unu aŭ kelkaj) por pilotteamo, pasaĝeroj, motoroj, bagaĝo kaj aparataro

Celoj por zepelinoj
-------------------

Eksploda forbrulo de la zepelino *Hindenburg*
Zepelinojn ekspluatis oni por komunikado kaj liverado al malfacile alireblaj malcentraj regionoj, por skoltado kaj eskortado de ŝipoj, por serĉado de submarŝipoj, flotantaj minkampoj kaj a. Rapideco de zepelinoj estas ne pli ol 100–135 km/horo. Nun oni uzas zepelinojn en reklamado. Ekzistas projektoj de modernaj zepelinoj ankaŭ por aliaj celoj.

En 1915, zepelinoj estis uzataj en 1-a Mondmilito por ataki Brition.

Oni komencis uzi zepelinojn por transatlantika pasaĝera flugado, dum la intermondmilita periodo, sed tio ĉesis kiam, en 1937, la zepelino *LZ 129 Hindenburg* forbrulegis, pereigante 36 homojn, dum provo alteriĝi ĉe Lakehurst (Nov-Ĵerzejo).

Interna ligilo
--------------

* Zepelino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Zepelino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Zeppelin Museum Friedrichshafen Arkivigite je 2003-08-11 per la retarkivo Wayback Machine* Zepelina Museo en Friedrichshafen germane
La **Romkatolika preĝejo de Diósgyőr** aŭ *Preĝejo Nomo de Maria* estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Miskolc, en loĝkvartalo Diósgyőr.

Historio
--------

La preĝejo konstruiĝis dum la mezepoko. Ekde 1564 la kalvinanoj uzis ĝin. La romkatolika paroĥo refondiĝis en 1737. La preĝejo renoviĝis kaj barokiĝis inter 1743-1752.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas unu navon kaj unu turon. La eksteraj muroj restis gotikaj. La konstruaĵo interne havas 3 flankoaltarojn, predikejon kaj orgenon. Bildo de la ĉefaltaro prezentas Sanktan Marian kun krono kaj kun Jesuo, apude estas videblaj Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). En la preĝejo 2 skulptaĵoj pri Dipatrino estas videblaj, la unua pretiĝis el ligno el la 13-a jarcento. En la korto skulptaĵo pri Dipatrino troviĝas, antaŭ la preĝejo skulptaĵo pri Senmakula Koncipiĝo situas.

Kermeso okazas en la 12-an de septembro.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

* Malantaŭa parto de la preĝejoMalantaŭa parto de la preĝejo
* La ornama enirejoLa ornama enirejo
* Interna partoInterna parto
* Skulptaĵo en la kortoSkulptaĵo en la korto
* Skulptaĵo antaŭ la preĝejoSkulptaĵo antaŭ la preĝejo

* Kategorio Romkatolika preĝejo de Diósgyőr en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Rionegro del Puente** estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio. *Rionegro del Puente* estas etimologie tradukebla al *Nigra Rivero de la Ponto*, nome aludo al Ponto super la Nigra Rivero (Río Negro) kiu trafluas la urban kernon. Tio aperas en la malsupra duono de la blazono.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Rionegro del Puente, Santa Eulalia del Río Negro, Valleluengo kaj Villar de Farfón, okupas totalan areon de 53,44 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 250 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 88 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Manzanal de los Infantes, Peque, Molezuelas de la Carballeda, Mombuey, Vega de Tera, Villardeciervos, Otero de Bodas (Akvorezervejo Agavanzal) kaj Calzadilla de Tera.

Busta monumento al Diego de Losada.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado (montaro Kulebra), somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado (Jakoba Vojo), naturaj lokoj ktp. Vizitindas la preĝejo kaj la Palaco Losada, naskoloko de Diego de Losada, fondinto de Karakaso.

El 15-a ĝis 19-a de Junio 2022 okazis terura incendio en la tuta montaro Sierra de la Culebra ĝis la valo de la rivero Tera, eksplodinta pro kuniĝo de nekutima varma tajdo (antaŭsomera) kun sekaj ŝtormoj kiu fakte okazigis aliajn 50 incendiojn en la tuta regiono. La incendio detruis pli ol 25 000 hektarojn, oni interrompis la trafikon per ŝoseo kaj trajno kaj loĝantoj de du dek loĝlokoj estis provizore translokigitaj al sekuraj rifuĝejoj. La municipoj damaĝitaj de tiu incendio estis Villardeciervos, Flechas, Cional, Codesal, Villanueva de Valrojo, Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Otero de Bodas, Olleros de Tera, Val de Santamaría de Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Villar de Farfón, Junquera de Tera, Milla de Tera, Pumarejo de Tera, Melgar de Tera kaj Vega de Tera. Finaj kalkuloj de detruo ĉirkaŭas 30 000 hektarojn, kio faras tiun incendion la plej detrua en la regiono Kastilio-Leono kaj eble en la tuta Hispanio, ekde oni havas registrojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----

1. ↑  Las llamas en la Sierra de la Culebra (Zamora) han calcinado ya cerca de 20.000 hectáreas Público, 18a de Junio 2022, Alirita la 20an de Junio 2022.
2. ↑  Sofocan las llamas de la Sierra de la Culebra y los desalojados vuelven a sus casas Público, 19a de Junio 2022, Alirita la 20an de Junio 2022.
3. ↑  Telediario de Kanalo 1a, 20an de Junio 2022, 15:00


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755117
* VIAF: 316733234
 |
La **riproĉa dekduedro**, aŭ **riproĉa dudek-dekduedro**, estas pluredro, arĥimeda solido.

La riproĉa dekduedro havas 92 edrojn el kiuj 12 estas kvinlateroj kaj la restaj 80 estas egallateraj trianguloj. Ĝi ankaŭ havas 150 laterojn kaj 60 verticojn. Ĝi havas du diversajn formoj, kiuj estas spegulaj bildoj unu de la alia.

La riproĉa dekduedro povas esti konstruita per preno la dek du kvinlateraj edroj de la dekduedro kaj distirado ilin eksteren malmulte tiel ke ili jam ne intertuŝu. Tiam donu al ĉiu el ili malgrandan turnon ĉirkaŭ akso orta al la edra ebeno kaj estanta tra la centro. Ili ĉiuj devas esti turnitaj je la sama angulo kaj en la sama direkto - laŭhorloĝnadle aŭ mallaŭhorloĝnadle, se rigardi deekstere. Tiam la spaco inter la kvinanguloj povas esti plenigita per trianguloj. Se ĉiuj operacioj estas faritaj je vera grado la trianguloj estos egallateraj kaj la rezultanta pluredro estos unuforma.

|  |  |
| --- | --- |
| Dekduedro | Rombo-dudek-dekduedro |

Karteziaj koordinatoj
---------------------

Karteziaj koordinatoj de verticoj de riproĉa dekduedro estas ĉiuj paraj permutoj de

(±2α, ±2, ±2β),
(±(α+β/τ+τ), ±(-ατ+β+1/τ), ±(α/τ+βτ-1)),
(±(-α/τ+βτ+1), ±(-α+β/τ-τ), ±(ατ+β-1/τ)),
(±(-α/τ+βτ-1), ±(α-β/τ-τ), ±(ατ+β+1/τ)),
(±(α+β/τ-τ), ±(ατ-β+1/τ), ±(α/τ+βτ+1)),
kun para kvanto de plusoj, kie

α = ξ-1/ξ
kaj

β = ξτ+τ2+τ/ξ,
kie τ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio kaj
ξ estas la reela solvaĵo al ξ3-2ξ=τ, kiu estas

{\displaystyle \xi ={\sqrt[{3}]{{\frac {\tau }{2}}+{\frac {1}{2}}{\sqrt {\tau -{\frac {5}{27}}}}}}+{\sqrt[{3}]{{\frac {\tau }{2}}-{\frac {1}{2}}{\sqrt {\tau -{\frac {5}{27}}}}}}}
aŭ proksimume 1,7155615.

Vico de rilatantaj pluredroj kaj kahelaroj
------------------------------------------

La riproĉa dekduedro estas ero de vico de riproĉigitaj regulaj pluredroj kaj regulaj kahelaroj de la eŭklida kaj hiperbola ebenoj kun verticaj figuroj (3.3.3.3.n).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Dudekedro (3.3.3.3.3) | Riproĉa kubo (3.3.3.3.4) | Riproĉa dekduedro (3.3.3.3.5) |
| Riproĉa seslatera kahelaro 3.3.3.3.6 | Riproĉa ordo-3 seplatera kahelaro (3.3.3.3.7) | Riproĉa ordo-3 oklatera kahelaro (3.3.3.3.8) |

Vidu ankaŭ
----------

* Kombinaĵo de 2 riproĉaj dekduedroj

Referencoj
----------

* Williams, Robert.  (1979) *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design - La Geometria Fundamento de Natura Strukturo: Fonta Libro de Dizajno*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X. (Sekcio 3-9)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Riproĉa dekduedro* en MathWorld.
* La unuformaj pluredroj
* Virtualaj realaj pluredroj - la enciklopedio de pluredroj
* Drata modelo Arkivigite je 2007-09-28 per la retarkivo Wayback Machine
**Román AYZA y MAQUÉN** estis hispana esperantisto en la pionira periodo antaŭ la unua mondmilito.

Profesie staba kolonelo kaj armea inĝeniero, li estis ankaŭ membro kaj gvidanto de la Hispana Matematika Societo (1913), kaj verkis diversajn librojn pri matematiko en la hispana lingvo.

Li estis dua prezidanto de Hispana Societo por Propagando de Esperanto kaj kunfondinto de Esperanto-Grupo 1903, ambaŭ en Valencio. La lokan grupon li kunfondis kun infanteria kapitano Rafael Duyós Sedó kaj telegrafestro Fernando Soler Valls.

Por la lernolibroj de Fernando Soler Valls *"El idioma internacional auxiliar Esperanto al alcance de todos (vulgarización de gramática Esperanto-española)"* kaj *"El Esperanto al alcance de todos"* li verkis antaŭparolojn.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Verkoj
======

* Trigonometría rectilínea y esférica.

  



| Enciklopedio de Esperanto | Enciklopedio de Esperanto | Flago de Esperanto
Ĉi tiu teksto estas prenita el la Enciklopedio de Esperanto 1934. Vi povas plibonigi ĝin per vikiigo kaj aktualigo de la enhavo. Kiam la origina teksto estos sufiĉe vikiigita kaj aktualigita, forigu ĉi tiun kadron, kaj anstataŭe enmetu la ŝablonon *EdE* en la artikolon. | Enciklopedio de Esperanto | Enciklopedio de Esperanto |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Aiza** Roman, hispano, staba kolonelo. Mortis. Dua prez. de Hispana Societo por prop. de E. Kunfond. de Grupo Valencia, 1903. |


1. ↑
**Risch Rotkreuz** estas komunumo en Kantono Zugo, Svislando. Ĝi havis 8818 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

La komunumo Risch Rotkreuz situas ĉe la okcidenta bordo de la Lago de Zugo, kaj oriente de la rivero Reuss. Ĝi konsistas el la urbeto Rotkreuz kaj la municipoj Risch, Buonas kaj Holzhäusern.

### Limoj

Norde Risch Rotkreuz limas al Hünenberg, kiu estas la unika ligo kun la cetera Kantono Zugo. Aliflanke de la rivero Reuss en okcidente situas la komunumoj Oberrüti kaj Dietwil, kiuj apartenas al Kantono Argovio. En sudokcidento la komunumo limas al la tri lucernaj komunumoj Honau, Root kaj Meierskappel kaj en sudo ĉe la bordo de la Lago de Zugo al la ŝvica komunumo Küssnacht.

Trafiko
-------

La stacidomo de Rotkreuz estas nodo de Svisaj Federaciaj Fervojoj de kie estas trajnlinioj al Gotardo, Lucerno, Araŭo kaj Zuriko. Risch ankaŭ estas ligita al la loka reto de Zugerland Verkehrsbetriebe.

En Rotkreuz kruciĝas la naciaj aŭtovojoj A14 kaj A4, kaj krome pasas la tra la komunumo la ĉefvojoj 4 kaj 368.

Sur la Lago de Zugo trafikas liniŝipoj al Ĥamo, Zugo kaj Arth.

Historio
--------

Post la milita interveno de Napoleono okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la voktejo Gangolfswil kaj la regnejo Buonas estis kunigitaj al la hodiaŭa politika komunumo Risch Rotkreuz.

La 22-an de januaro 1506 estis fondita de Peter von Hertenstein en Buonas la Svisa Gvardio de la Papo.

Esperanto-Movado
----------------

En Rotkreuz vivas Sonja Brun la iama ĉefdelegitino de UEA por Svislando kaj troviĝis dum multaj jaroj la sidejo de la Svisa Asocio de Esperantistaj Fervojistoj, kiu ĉesis funkcii en 2006.

Vidu ankaŭ
----------

* Rotkreuz (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la komunumo Risch

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Zugo |
| --- |
| Baar  •  Ĥamo  •  Hünenberg  •  Menzingen  •  Neuheim  •  Oberägeri  •  Risch Rotkreuz  •  Steinhausen  •  Unterägeri  •  Walchwil  •  Zugo | Komunumoj de Kantono ZugoKomunumoj de Kantono Zugo |

 |

* Risch Rotkreuz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Risch Rotkreuz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Risortopesilo
Risortopesilo mezurante en gramoj
**Risortopesilo** estas simpla mezurilo por rapide mezuri la mason per mezuro de la pezoforto. Ĝi estas farita el risorto kaj skalo. Je unu ekstremaĵo de la risorto troviĝas ringo por pendigi la ilon, kaj je la alia hoko por pendigi la mezurendan korpon.

Risortopesiolj funkcias laŭ la Leĝo de Hooke kiu diras, ke la risorto plilongiĝas proporcie al la etendanta forto. Tial la markadoj sur la skalo estas same spacigitaj.

Risortopesilo povas esti laŭnormigita por la preciza mezurado de maso en la loko en kiu ĝi estas uzata, ĉar maso kaj pezoforto estas proporciaj en iu loko. Sed sur multaj risortopesiloj estas skribita la frazo *Ne laŭleĝa por komerco* aŭ frazo de simila signifo. Tio okazas, ne nur ĉar la gravitokonstanto kiu ligas la mason al la pezoforto varias de unu loko al alia, sed ankaŭ ĉar la risorto povas permanente streĉi pro la ripeta uzo.

Ekzistas risortopesiloj de diversaj grandecoj. La mezurkampo de la mezurilo dependas de la risortokonstanto de la enhavita risorto. La perecizeco de modernaj bonkvalitaj pesiloj estas sufiĉe alta kaj egalas al +- 0,3 %

La unua risortopesilo en Britio estis produktita ĉirkaŭ en la jaro 1770 fare de Richard Salter de Bilston. Li kaj liaj nevoj John & George fondis la firmaon de George Salter & Co. daŭre famaj produktantoj de pesiloj, kiu en 1838 patentis la risortopesilon.

* Risortopesilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Risortopesilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
infanludejo en la vilaĝo
la montareta pejzaĝo kun vilaĝa ĉevalo
**Rovensko** (jen ĉeĥe, rumane: **Ravensca** [ravenska], hungare: **Almásróna**) estas unu el ses ĉeĥaj vilaĝoj en la rumana Banato sudoriente de Oraviţa. En 1910 ĝi havis 355 loĝantojn (ĉeĥoj), en 1956 317, kaj laŭ la stato de 2021 en la loĝloko vivis 69 loĝantoj. Ĝia unua mencio skribe estas en 1826. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (departemento Krassó-Szörény). Administre ĝi apartenas al la komunumo Şopotu Nou. La vilaĝo situas en montara pejzaĝo.

Fonto
-----

* Magyar nagylexikon, 1-18. 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ravensca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Interaga mapo de la distrikto
* Administra mapo de la distrikto Arkivigite je 2008-02-19 per la retarkivo Wayback Machine
* Popolnombrado 2002

Ĉeĥaj vilaĝoj en Banato

Ĉeĥaj vilaĝoj en la rumana Banato: **Bigăr (Bígr) • Eibenthal (Eibentál) • Frauvízn** (inundigita) **• Gârnic (Gerník) • Ravensca (Rovensko) • Sfânta Elizabeta (Svatá Alžběta)** (pereinta) **• Sfânta Elena (Svatá Helena) • Şumiţa (Šumice)**  
 Ĉeĥaj vilaĝoj en la serba Banato: **České Selo • Krušice**  
 Vilaĝoj de ĉeĥaj germanoj el Klatovy-regiono en la rumana Banato: **Wolfswiese • Brebu Nou (Weidenthal) • Weidenheim • Lindenfeld**
Japana rizpano.
Japana rizpano.
**Rizpano** (en japana 米粉パン) estas bakita preparaĵo de pasto de rizfaruno. Ĝi estas surogato de la pano en kelkaj lokoj de Azia kuirarto. Ĝi estas tre populara en Japanio (aparte en la Gubernio Totoro),​ En aliaj landoj kiel Vjetnamio oni prilaboras la *Bánh mì* uzante miksojn de tritiko kaj rizo en ties pastoj. Temas pri produkto kreita kiel surogato de la tritikpano. La problemo por la formado de la pasto de rizfaruno estas la foresto de gluteno kiu ne ebligas krei spongecajn pastojn kiuj retenas la gasojn de la fermentado.​ Tio faras ilin la ideala kompano por la personoj kiuj suferas sensivecon al gluteno, same kiel al kelkaj cerealoj.​ Ekzistas ankaŭ alia variaĵo kreita en Santa Cruz, Bolivio, en kiu oni uzas rizfarunon kaj iom da manioko kiel bazo, kaj tiel la rizpano estas tre populara ĉe Santa Cruz, Beni kaj Pando kie abundas la manioko; en Santa Cruz estas ofta baki ĝin sur lignofajro kaj sur bananfolioj por atingi specifan guston.

Notoj
-----

1. ↑   *Proceedings of the FAO Rice Conference 2004: Rice in Global Markets*, p. 64
2. ↑   Catharina Y.W. Ang,Keshun Liu, Yao-Wen Huang, (1999), *Asian Foods: Science and Technology*, Eld. Technomic, Unua eld. p. 14
3. ↑   Eimear Gallagher, (2009), *Gluten-Free Food Science and Technology*, Unua eld. p. 213

* Kategorio Rizpano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752369
 |
**Mihály Sághy** [mihAj ŝAgi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sághy Mihály** estis hungara pastro, kanoniko, titularaj abato episkopo.

Mihály Sághy naskiĝis la 5-an de oktobro 1783 en Répceszemere, li mortis la 17-an de julio 1849 en Vác.

Biografio
---------

Mihály Sághy studis teologion en seminario de Szombathely inter 1801 kaj 1805, poste li havis eklezian postenon. Li pastriĝis en 1806, post 3 jaroj li estis pastro en Salomvár, ankaŭ honora juĝisto. Inter 1813 kaj 1825 li estis paroĥestro en Zalaegerszeg. En 1827 li estis levita al kanoniko, en 1830 prioro, en 1835 titulara abato. Inter 1836-1838 li estis seminariestro, inter 1837-1839 liceestro, fine ekde 1839 ĉefpreposto.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Első apostoli magyar király Szent Istvánnak országán és magán való dicsőséges uralkodását...* (1830)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 725651
 |
**Kinematiko** estas subfako de klasika mekaniko kiu priskribas la movadon de punktoj, korpoj (objektoj), kaj sistemoj de korpoj (objektaroj) sen konsidero al la fortoj, kiuj okazigas ties movon. Kinematiko, kiel kampo de studo, estas ofte referencata kiel "geometrio de movado" kaj estas foje rigardita kiel branĉo de matematiko. Kinematika problemo komencas per priskribo de la geometrio de la sistemo kaj per deklaro de la komencaj kondiĉoj de ajna konata valoro de pozicio, rapido aŭ akcelo de punktoj ene de la sistemo. Poste, uzante argumentojn de geometrio, la pozicio, rapido kaj akcelo de ajna nekonata parto de la sistemo povas esti determinata. La studo kiel fortoj funkcias super korpoj falas ene de kinetiko, ne de kinematiko. Por pliaj detaloj, oni vidu analizan dinamikon.

Kinematiko estas uzata en astrofiziko por priskribi la movadon de astroj kaj astraroj. En mekanika inĝenierado, robotiko, kaj biomekaniko kinematiko estas uzata por priskribi la movadon de sistemoj konsistantaj el kunigitaj partoj (mult-ligitaj sistemoj) kiel ĉe motoro, robota brako aŭ la homa skeleto.

Geometriaj transformoj, nomitaj ankaŭ *rigidaj transformoj*, estas uzataj por priskribi la movadon de konsistaĵoj en mekanika sistemo, simpligante la derivadon de ekvacioj de movado. Ili ludas gravan rolon en la dinamika analizo.

Kinematika analizo estas la procezo mezuri la kinematikajn kvantojn uzatajn por priskribi movadon. En inĝenierado, por ekzemplo, kinematika analizo povas esti uzata por trovi la gamon de movoj por difinita mekanismo kaj povi labori reen, uzante *kinematikan sintezon* por desegni mekanismon por dezirita gamo da movoj.  Krome, kinematiko aplikas algebran geometrion al la studo de mekanika avantaĝo de mekanika sistemo aŭ mekanismo.

Notoj
-----

1. ↑  Edmund Taylor Whittaker.  (1904) *A Treatise on the Analytical Dynamics of Particles and Rigid Bodies*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-35883-3.
2. ↑  Joseph Stiles Beggs.  (1983) *Kinematics*. Taylor & Francis, p. 1. ISBN 0-89116-355-7.
3. ↑  Thomas Wallace Wright.  (1896) *Elements of Mechanics Including Kinematics, Kinetics and Statics*. E and FN Spon.
4. ↑  Russell C. Hibbeler.  (2009) "Kinematics and kinetics of a particle", *Engineering Mechanics: Dynamics*, 12‑a eldono, Prentice Hall, p. 298. ISBN 0-13-607791-9.
5. ↑  Ahmed A. Shabana.  (2003) "Reference kinematics", *Dynamics of Multibody Systems*, 2‑a eldono, Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-54411-5.
6. ↑  P. P. Teodorescu.  (2007) "Kinematics", *Mechanical Systems, Classical Models: Particle Mechanics*. Springer, p. 287. ISBN 1-4020-5441-6..
7. ↑  A. Biewener.  (2003) *Animal Locomotion*. Oxford University Press. ISBN 019850022X.
8. ↑  J. M. McCarthy kaj G. S. Soh, 2010, *Geometric Design of Linkages,* Springer, New York.

Vidu ankaŭ
----------

* Dinamiko
* Kinetiko
* Maso
* Mekaniko
* Rigida korpo
* Solido
* Aplikata mekaniko

* Kategorio Kinematiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692168
* GND: 4030664-1
* LCCN: sh85072381
* BNF: 11947049q
* NDL: 00574002
* NKC: ph121580
* BNE: XX525554
 |
**Rita de Cascia** aŭ **Sankta Rita** estas sanktulino, iama itala aŭgustena monaĥino, patronino de senespereblaj aferoj. Ŝia origina nomo estis *Margherita Lotti*.

Rita de Cascia naskiĝis en 1381 en Roccaporena (Papa Ŝtato). Ŝi mortis la 22-an de majo 1447 en Cascia.

Rita de Cascia kun vundo sur sia frunto

Biografio
---------

Margherita (Rita) edziniĝis frue. Ŝi toleris krudajn kondutojn kaj insultojn de la edzo dum multaj jaroj. La geedziĝo daŭris 18 jarojn, kiam pro kverelo la edzo estis murdita fare de alia familio. Ŝi sukcese petis la filojn ne venĝi la morton spite la kutimon. Rita donis publikan pardonon ĉe la entombigo. Ŝiaj filoj mortis pro malsano en la sekva jaro. Post la mortoj de sia edzo kaj filoj ŝi iĝis monaĥino ĝis sia morto. Ŝi ne estis entombigita, sed oni gardas la ĉerkon en kirko de Cascia.

Maljuna monaĥino, Rita provis vivi ĝis la fino la postulojn de sia stato: vivo de preĝo, obeo, malriĉeco kaj pentofarado. Post prediko de Saint Jacques de la Marche pri la pasiono, ŝi petis Dion, ke ŝi partoprenu, en sia karno, en la suferojn de Kristo. Ŝi estus respondita kaj dorno el la krono de Kristo, antaŭ kiu ŝi preĝis, estus dekroĉita por veni kaj alkroĉi sin al ŝia frunto. Tial ŝi estas prezentita kun nekuracebla vundo sur la frunto. Stigmatita de ĉi tiu marko, ŝi eltenis la suferon, kiun ŝi petis. 

La Eklezio Romkatolika sub la papado de Leono la 13-a oficiale enkanonigis Rita-n en 1900. Ŝia festotago estas la 22-a de majo.

Memorigiloj
-----------

* El historio de Rita oni kreis italan filmon en 2004 ("Santa Rita da Cascia")

Fontoj
------

* Kategorio Rita de Cascia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hungarlingva biografio)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2015-06-17 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 527137
* GND: 118745433
* LCCN: n80046562
* VIAF: 11141612
* ISNI: 0000 0001 0395 238X
* LIBRIS: 356037
* SUDOC: 027318052
* BNF: 119386482
* NDL: 00980671
* NKC: osa2016932552
* BNE: XX879647
 |
Ĉambro en Tamatsukuri Onsen
Vestiblo en rjokano
**Rjokano** (旅館, alilingve ankaŭ **Ryokan**) estas speco de tradicia japana gastejo kiu tipe havas tatamojn en ĉambroj, komunan banujon kaj aliajn publikajn spacojn kie vizitantoj povas surmeti malpezan vestaĵon, nomatan *yukata* dum ili parolas kun la posedanto. Rjokanoj ekzistas ekde la 8-a jarcento K.E. (A.D.). La plej malnova rjokano en la mondo nomiĝas *Nishiyama Onsen Keiunkan.* Alia malnova rjokano nomiĝas *Hōshi Ryokan*.

Rjokanoj estas malfacile troveblaj en Tokio kaj aliaj grandaj urboj, ĉar multaj estas kutime multe pli multekostaj kompare al modernaj gastejoj kaj hoteloj. Kiel aliloke en la mondo, hoteloj fariĝis normo ankaŭ en la japana turismo. Tradicia rjokano pli ofte troveblas en pitoreskaj kamparaj areoj. Nuntempe multaj rjokanoj estis renovigitaj laŭ la originala stilo, precipe fare de ferioĉenoj kiel *Hoshino Resorts*, kies unua rjokano jam malfermis en en 1914 en la urbo Karuizawa, populara feriejo por la loĝantoj de Tokio.

Karakterizoj
------------

Getaoj, tipaj japanaj sandaloj
Tipa rjokano havas relative grandan enirejan vestiblon, kun sofoj kaj seĝoj kie gastoj povas sidi kaj paroli. Modernigita rjokano ofte havas ankaŭ televidon. Por la konstruado de la gastĉambroj estas uzata tradiciaj japanaj metodoj (washitsu | en): glitpordoj (husumo) kaj tatamoj. Eĉ se la gastejo uzas svingpordoj pro sekureco, ĝi kutime kondukas al malgranda enirejo kie gastoj povas eltiri ŝuojn antaŭ ol iri al la planko kun tatamoj, kiu estas apartigita pere de glitpordo (husumo). Multaj rjokanaj ĉambroj ankaŭ prezentas aleron aŭ balkonon, same ekipita de glitpordo.

Preskaŭ ĉiuj rjokanoj havas komunan bankuvon kiu celas prefere sanzorgadon kaj la ritan purigadon anstataŭ purigadon de la korpo (*ofuro*), ĉar necesas lavi sin antaŭ ol eniri la bankuvon Se proksime haveblas termofonto (*onsen*) oni uzas ties akvon. Tial areoj kun naturaj termofontoj emas allogi altajn koncentriĝojn de rjokanoj. Tipe rjokano provizi gastojn de yukata kaj getaoj por surmeti.

La lito estas futono kuŝanta sur la surplankaj tatamoj. Kiam gastoj unue eniras ilian ĉambron, ili kutime trovas tie tablon kaj kelkajn materialojn por fari teon. La tablo estas ankaŭ uzata por manĝoj kiam gastoj prenas ilin en ilia ĉambro. Dum gastoj estas ekstere, personaro (kutime nomata *nakai*) flankenmetos la tablon kaj metos la futonon.

Manĝoj
------

Tradicia matenmanĝo ĉe rjokano en Kioto.
Plej multaj rjokanoj propona ĉefmanĝon kaj matenmanĝon, kiu estas ofte inkluziva en la prezo de la ĉambro. Manĝoj estas tipe tiuj konataj en la tradicia japana kuirarto, ekzemple *kaiseki* (*kaiseki* origine referencis al leĝeraj manĝoj servitaj dum teo-ceremonio kaj hodiaŭ referencas al manĝo konsistanta el nombro de malgrandaj, variaj pladoj).

*Minshuku*
----------

***Minshuku*** (民宿, ****Minshuku****?) estas malmultekosta versio de rjokano.

Referencoj
----------

1. ↑  Japan Guide
2. ↑  Noto: en la japana lingvo rjokano estas uzata samtempe por la singularo kaj por la pluralo.
3. ↑  Japan National Tourism Organization

* Kategorio Rjokano (gastejo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
dekstra
La **Ronda Tablo** en la legendo de reĝo Arturo estas la doto kiun donacis Ginevra al sia estonta edzo Arturo. Ĝi estis kreita longe antaŭ la legendo kaj neniu memoras pri ĝia kreado. La tiutempe grandega tablo havis sidlokojn por tridek personoj. Baldaŭ Arturo uzis ĝin kiel centra parto de la kastelo Kameloto kaj starigis ĝin kiel simbolon de paco kaj egalrajteco, ĉar sidante ĉe tiu tablo, ĉiu kavaliro estis egalrajta al la aliaj: reĝo kaj titoloj ne plu ekzistis.

Ekzistaĵo
---------

La simbolo de tiu tablo ekzistas ankoraŭ hodiaŭ kaj kelkaj urboj uzas tian tablon. En la halego ("Grand Hall") de Winchester pendas bildo de la ronda tablo de la reĝo Arturo.

En Winchester ekzistas hodiaŭ ronda tablo el la 13-a jarcento, kun 24 sidlokoj, kiu servis dum jarcentoj kiel aŭtentika Ronda tablo.

Mencio
------

La rondan tablon mencias unufoje verso de la bretona Wace (*Wace of Jersey*) en 1155 (*Roman de Brut*). En la sekvaj jarcentoj, la ronda tablo de la egalrajtaj kavaliroj aperis en aliaj verkaĵoj kaj disvastiĝis.

Literaturo
----------

* Karl Langosch: *König Artus und seine Tafelrunde*. Reclam, Stuttgart 1980
La kub-kvadrata leĝo estis unuafoje menciita en *Due Nuove Scienze* (1638).
La **kub-kvadrata leĝo** estas matematika geometria principo, aplikita en pluraj sciencaj kaj teknikaj kampoj, kiu priskribas la rilaton inter volumo kaj areo de korpo laŭ la pligrandiĝo aŭ malgrandiĝo de ĝia formo aŭ figuro. Ĝi estis priskribita unuafoje en 1638 de Galilejo en sia libro *Du novaj sciencoj*: *Discorsi e Dimostrazioni Matematiche, intorno a due nuove scienze*.

Laŭ ĝeneralaj terminoj tiu ĉi principo establas ke, kiam iu formaĵo pligrandiĝas, ĝia volumo kreskas pli rapide ol ĝia surfaco. Kiam ĝi aplikiĝas al la reala mondo, tiu ĉi principo havas multajn implikojn kiuj gravas en kampoj rilataj al la meĥanika inĝenierarto kaj la biomeĥaniko. Tio ĉi helpas klarigi la grandan varion de fenomenoj, ekzemple kial grandaj mamuloj kiaj la elefantoj pli malfacile malvarmiĝas, kompare kun la pli malgrandaj kiaj la musoj, kaj kial estas limoj por la alteco de sablokasteloj.

Vidu ankaŭ
----------

* Biomeĥaniko
* Alometrio
La **Rjutin-afero** de 1932 estis la lasta klopodo oponi la sovetan gvidanton Josif Stalin en la Soveta Komunista Partio.

Martemjan Rjutin (1890-1937) estis malnova bolŝeviko kaj komunista gvidanto de Moskvo en la 1920-aj jaroj.
Li verkis en junio de 1932 "Apelacio al ĉiu membro de la Tut-Unia Komunista Partio (bolŝevika)". La dokumento havis 200 paĝojn kaj estas konata kiel "Rjutina Platformo". En la dokumento, li alvokis por ĉesigo de la perforta kolektivigo ("paco kun la kamparanoj"), malakcelo de la industriigo, remembrigo de forpelitaj, eksigitaj partianoj inkluzive Lev Trockij kaj "freŝa starto". Unu ĉapitro de la Platformo estis dediĉita al personeco de Stalino, kiun Rjutin nomumis "tombofosisto de la revolucio" kaj "diabla genio de la partio kaj la revolucio". Rjutin argumentis, ke "sen elimino de Stalin, estas neeble restaŭri sanon de aŭ la Partio aŭ la lando."

Rjutin en 1936
La Rjutina Platformo estis disdonita inter amikoj de Rjutin kaj iamaj opoziciaj gvidantoj en Moskvo en la somero de 1932. La sekreta polico OGPU baldaŭ raportis la aferon al Stalin. Oni identigis Rjutinon kiel verkiston la 23-an de septembro 1932 kaj oni arestis lin. La 2-an de oktobro, la supozita Rjutin-grupo estis pelita el la Komunista Partio, la dokumento neiigita (enhavo de la dokumento estas konata el la sekretpolica arĥivo). OGPU referis la aferon al la Politburoo. Oni ne trovas dokumentojn de kunsido de la Politburo pri la afero. Oni supozas, ke pro interna misakordo, Rjutin estis punita ne al morto sed nur al 10-jara prizono. 29 aliaj personoj same ricevis prizonpunon.

Rjutin estis ekzekutita en 1937 dum la Granda Purigo.
La origina tablo de la negocado konservita en la Prezidenta Palaco de Varsovio.
La interkonsentoj de la **Ronda Tablo** estis negocado farita en Varsovio, Pollando, de la 6a de Februaro ĝis la 4a de Aprilo 1989. La socialisma registaro]] iniciatis la diskuto kun la sindikato Solidareco (en pola *Solidarność*) kaj aliaj grupoj de opozicio kiel klopodo malaktivi la kreskanta socian maltrankvilon. La rezulto estis la alvoko kaj okazigo de la unua libera balotado post la Dua Mondmilito, por la 4a de Junio samjare, kaj la enpovigo la 24an de Aŭgusto de la sindikatisto Tadeusz Mazowiecki kiel ĉefministro, la unua nekomunista ekde 1948.

Las sesioj dividiĝis en tri grandaj laborgrupoj por jenaj fakoj:

* Grupo de politika reformo.
* Grupo de politika plurismo.
* Grupo de ekonomiaj kaj sociaj aferoj.

La kunsidoj estis malfacilaj kaj ofte preskaŭ nuligitaj, pro reciproka malfido inter la flankoj kaj evidenta malpreteco de la registara flanko rezigni pri la povo. La plej polemikaj aferoj estis jenaj:

* Plialtigo de salajroj.
* Estontaj balotoj.
* Limdato por la estonta prezidento.
* Limo por kompetencoj por la estonta Sejmo (pola parlamento) kaj por la Senato de Pollando.
* La aliro al amaskomunikiloj fare de la oposicio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ronda Tablo (Pollando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* retejo de Wirtualnepodroze.dziennik.pl (en pola)
* Negocado en Magdalenka. Adam Michnik kaj Lech Wałęsa trinjas vodkon kun Czesław Kiszczak (en angla)

Notoj
-----

1. ↑   *Trybuna Ludu* de la 5a de Junio kaj de la 25a de Aŭgusto 1989, paĝo 1.
2. ↑  «El próximo de febrero se celebrará la negociación en Polonia». El País. 28a de Januaro 1989.
3. ↑  «Un católico independiente y amante del diálogo». El País. 25a de Aŭgusto 1989.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 790403
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Kalveco. |

Germana razkapulo
**Razkapuloj** aŭ **haŭtkapuloj** (angle ***skinheads***, prononco [skinHED], el la du vortoj -*skin* (haŭto)- kaj -*head* (kapo)-) estas membroj de subkulturo, kiu estas karakterizata per ĝishaŭte razita kapo kaj praktikas specifan vivstilon. Kutime temas pri junaj homoj.

Ili inklinas al perforto, rasismo kaj faŝismo, portas ledjakon, altajn botojn, ofte estas armitaj per ponardoj. Iliaj muzikbandoj kantas rasismajn kantojn, pro kio ili ofte konfliktas kun polico. Kiel siajn malamikojn ili konsideras enmigrintojn, hipiojn, punkulojn kaj anarkiistojn.

Surloke ili povas iĝi grava problemo kontraŭ socia paco ĉefe en kelkaj orienteŭropaj landoj inklude la ŝtatojn de Germanio kiuj formis parton de la GDR. Tamen ilia deveno estas en Britio (kion pruvas la plej disvastigata anglalingva nomigo) kie ili havis praulajn formojn en aliaj junaj vivstiloj.

Estas diversaj branĉoj de tiu movado kiuj tute male al la ĝenerala dekstrula trunko sentas sin membroj de maldekstrularo kiaj estas ekzemple *SHARP* (angle: *Skinheads Against Racial Prejudice*, esperante: Skinheadaro kontraŭ raciaj antaŭjuĝoj).

Vidu ankaŭ
----------

* Mod-movado

* Kategorio Razkapulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 292983
* LCCN: sh96000234
* BNF: 12404710b
 |
**Roa** estas loĝloko kaj municipo en la sudokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Ribera del Duero*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Ribera del Duero, plej sude.
La preĝejo.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 48,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 196 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 400 loĝantojn ekde la 1980-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 84 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento, kaj fondo en la jaro 912.

En 1295 la reĝino Violante de Aragono, vidvino de Alfonso la 10-a, ordonis la konstruadon de la muregoj de Roa, same kiel la proceduron por realigi la vinber-rikolto. La muregoj havis ses pordegojn. En la 15-a jarcento Henriko la 4-a donacis la urbon al sia favorito don Beltrán de la Cueva.

En 1517 mortis en Roa la kardinalo Cisneros, survoje al renkontiĝo kun la nova reĝo Karlo la 1-a de Hispanio. 

La 19an de Aŭgusto 1825 estis ekzekutita sur la placo de la loko Juan Martín El Empecinado pro ordono de la absolutisma reĝo Fernando la 7-a. 

En 1840, la karlisma generalo Balmaseda incendiis Roa dum la lokanoj estis rifuĝintaj en Peñafiel. 

Estis fervojo kaj fervoja stacidomo el 1895 ĝis 1985.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la ermitejoj, la ponto, memormonumentoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 780010
* LCCN: n83018217
* VIAF: 146613823
* BNF: 133306231
 |
Pferdmenges at a musical.ly press day in Berlin, 2017Pferdmenges ĉe gazetara tago de musical.ly en Berlino, 2018.
**Luca PFERDMENGES** (naskiĝis la 24-an de aŭgusto 2001 en Mönchengladbach) estas ĵonglisto kaj influanto de sociaj amaskomunikiloj de Germanio. Li fariĝis populara atingante la finalojn de la germana televidprogramo *Superkids*. En 2022, li estis en la listo de Forbes 30a en la kategorio "Sportoj & Ludoj".

Kariero
-------

Pferdmenges estas provanta fariĝi la plej juna viro kiu vizitu ĉiun landon en la mondo. Li parolas germanan, anglan, francan, hispanan kaj hebrean. Lia libro pri ĵonglado, *Jonglieren wie ein Profi* kun Joscha F. Westerkamp estis eldonita en oktobro 2022 de Meyer & Meyer. Li ankaŭ skribis kaj eldonis libron pri vojaĝado, *Billig Reisen*, publikigita la saman monaton.

Luca Pferdmenges in 2020Luca Pferdmenges en 2020.
Luca Pferdmenges ofte vizitas ĵonglajn konvenciojn. Pferdmenges partoprenis en la "NK "Jongleren" (Malferma Nederlanda Ĵonglada Ĉampioneco) en 2016 kaj 2017 kaj gajnis diversajn titolojn.

En januaro 2018, Luca Pferdmenges daŭrigis travojaĝon tra Germanio kun la prezento *Jonglissimo* ("plej da ĵonglado") kiel parto de la spektaklo "Feuerwerk der Turnkunst – AURA" (en 2014 cetere la sama atleta kaj artista spektaklo "Feuerwerk der Turnkunst" furioze prezentis programon "Esperanto" kaj tre varbis pri la internacia lingvo).

Pferdmenges estis prezentita en la germana eldono de la libro Guinness World Records 2022 kun du el siaj rekordoj. Laŭ Guinness World Records, li nuntempe tenas 4 mondajn rekordojn en ĵonglado.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. 1 2
7. ↑   isbn = 978-3840378324
8. ↑   isbn = 979-8356032769
9. ↑
10. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2022-11-08. Alirita 2022-12-16.
11. ↑

Eksteraj ligoj
--------------

* Oficiala retejo Arkivigite je 2022-12-16 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Luca Pferdmenges en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 805444
 |
La **Akvoturo de Arnstadt** (germane *Wasserturm*) estas impona konstruaĵo surmontete en Arnstadt (adreso: Am Wasserturm nr. 1).

Historio
--------

Dum la 1920-aj jaroj estis kreskinta akvobezono en la urbo, ĉefe la somerajn monatojn, kio necesigis la konstruon de moderna akvoturo por plibonigo de la provizado akva. En 1925 la urba konsilantaro decidis konstrui tian turon sur la monteto *Arnsberg*. En decembro 1926 ekfunkciis la turo konstruita de la firmao *Lotz & Gerhard*. Tiutempe estis urbestro la sagaca politikisto Harald Bielfeld.

Priskribo
---------

La akvopelvegon el forĝita fero faris la firmao F. Neumann (Eschweiler). La turo havas altecon de 27,5 m kaj diametron maksimuman de 17 m.

En la turokapo estis akvopelvego kun enhavokapacito de 1.000 kubaj metroj. Ties fundo estas 13,2 m super la altebenaĵo de Arnsberg, la maksimuma akvonivelo 19,8 m (nuntempe transformite en loĝejojn).

Interna helica ŝtuparo kondukas onin al belvidan platformon.

La eleganta tuto faras la turon dokumenton de ekspresionisma arkitekturo. Ekde 1972 komenciĝis restaŭradlaboroj kaj forigo de la damaĝoj de la Dua mondmilito. La kupolon oni tegmentis per aluminia folio kaj farbis la turon per ruĝa koloro. Nuntempe troviĝas loĝejoj en la akvoturo.

Oni ne konfuzu tiun ĉi grandan akvoturon kun la akvotureto ĉe la ĉefa stacidomo.

Literaturo
----------

* Andrea Ziegenhardt: "Vor 70 Jahren - Bau des Wasserturms auf dem Arnsberg", en : *Aus der Vergangenheit von Arnstadt und Umgebung*, 6/1996, p. 45-46.
* *Architekturführer Thüringen - Vom Bauhaus bis zum Jahr 2000*, Weimar 2000, p. 299.

Fonto
-----

Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt* (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 459.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Akvoturo de Arnstadt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Helmut Karl Abendroth: "Wohnen im Arnstadter Wasserturm", TA, 10.9.2011
* Jana Scheiding: "Leben im Guglhupf: Im ehemaligen Wasserturm kann man jetzt wohnen und die Aussicht auf die Stadt genießen" Arkivigite je 2022-10-01 per la retarkivo Wayback Machine, Mein Anzeiger, 24.4.2013


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Riva Trigoso** estas aparta kvartalo kun 3.863 loĝantoj de la komunumo Sestri Levante, en la Golfo de Tigulio.

Geografio
---------

La plaĝo kun la marroko nomita en la ligura "Asseu"
Orienta parto de la komunumo Sestri Levante, la urbeto konsistas el du partoj: Trigoso, la plej antikva, sur la monteto, kaj Riva, (kiu signifas marbordo) ĉe la mara golfeto kiu estas limigita inter du promontoroj: punta Manara okcidente, malantaŭ kiu estas Sestri Levante, kaj 'punta Baffe' oriente, malantaŭ kiu estas Moneglia. La du toponimoj, Riva kaj Trigoso, estis konsideritaj kune unuafoje en 1874, kiam kreiĝis la fervoja stacidomo "Riva-Trigoso".

En la centro de la golfo alfluas la torento Petronio, kiu dividas Riva en du partoj, okcidenta kaj orienta. La okcidenta parto aspektas kiel tipa kaj antikva vilaĝo de liguriaj fiŝistoj sed, en la lastaj jaroj, ĝi renoviĝis pro la malfermo de turismaj struktutoj kaj senpagaj plaĝoj. La orienta parto, havas domojn konstruitaj ĉefe en la dudeka jarcento kaj enhavas la ŝipkonstruejo de Fincantieri sed ankaŭ la ĉefaj organizitaj plaĝoj. Ambaŭ havas ĉe la marbordo promenejojn kaj larĝaj sablaj plaĝoj (ĉirkaŭ 1,2 km totale de longeco de la ondozono).

Ankoraŭ pli oriente, preteirante la ŝipkonstruejo estas la areo nomita Borgo Renà; tie estas alia plaĝo pli malgranda kaj la marroko 'Asseu', ankaŭ multe vizititaj de la turistoj.
Elvido de la templo Tua Pek Kong sur la rivero raĝangoElvido de la templo Tua Pek Kong sur la rivero raĝango
La **Raĝango** (malaja: ***Batang Rajang**)* estas rivero en la nordokcidento de la insulo Borneo (Malajzio) kiu fluas tra la malajzia subŝtato Saravako kaj estas la plej longa rivero de Malajzio kun longeco de 563 km.

La akvokolekta areo de la rivero havas surfacon de proksimume 50 000 km² kaj reprezentas 40 % de Saravako kaj 7 % de la tuta surfaco de Borneo.

La rivero Raĝango originas en la centro de Borneo (*Iran-Gebergte*) el la kunfluo de pluraj pli malgrandaj riveroj. Antaŭ ol enflui la Sudĉinan maron (en la nordokcidento de la insulo), ĝi atingas larĝecon de pli ol kilometro kaj disvastiĝas super delto de 6500 km². La plej grandaj urboj laŭ la rivero Raĝango estas Sibu, Kanowit, Song, Kapit kaj Belaga.

Vidu ankaŭ
----------

* Reĝanga lingvo
* Reĝangoj
* Saravako

Referencoj
----------

1. ↑  (en) *Tropical River Fisheries Valuation: Background Papers to a Global Synthesis*. WorldFish. 2008. p. 218, ISBN 978-983-2346-61-6.

* Kategorio Raĝango (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ronĉenjo** (itale *Roncegno*, germane *Rundscheinberg*) estas komunumo en la provinco de Trento, en la regiono Trentino-Supra Adiĝo, en la nordo de Italio.

En la komunuma teritorio loĝas 2732 homoj (laŭ informoj de 2008). La ĉefa placo situas 535 metrojn super marnivelo; la plej malalta parto de la teritorio, meze de la valo, altas 393 metrojn super marnivelo, dum la plej alta parto situas 2381 metrojn super marnivelo.

La teritorion trairas strato kaj fervojo kiuj ligas Ronĉenjon al la valo de Adiĝo kaj al la regiona ĉefurbo Trento, 30 kilometrojn okcidente, kaj alidirekten al la veneta ebenaĵo kaj al Venecio, 130 kilometrojn oriente. Tiuj ĉi gravaj vojoj laŭiras la riveron Brenta, kiu fluas ĉe la malpinto de la valo Valsugana.

Ronĉenjo kaj Esperanto
----------------------

En Ronĉenjo okazos la 34-a Internacia Junulara Festivalo, de la 31-a de marto ĝis la 6-a de aprilo 2010.

Ronĉenjo

Eksteraj ligiloj
----------------

* La oficiala retejo de la komunumo Ronĉenjo (itale)
* Neoficiala paĝaro pri Ronĉenjo Arkivigite je 2009-08-13 per la retarkivo Wayback Machine (itale)
La domo *Zum Güldenen Sternberg*, eksa saksa eskortdomo.
La **Eŭropa Informcentro de Turingio** (germane: *Europäisches Informationszentrum Thüringen*) troviĝas en la urbokerno de Erfurto, Germanujo (Regierungsstraße nr. 72). La ejo portas la historian nomon *Zum Güldenen Sternberg*.

Historio de la domo
-------------------

La domo estas kvarala kortkomplekso; malantaŭe troviĝas pluraj masivaj deponejoj. Ĝi servis al la anoj de la Dinastio Wettin kaj estis saksa eskortodomo (germane: *Geleithaus*). Kontraŭpage la Wettinanoj garantiis la sekurecon sur la stratoj. Antaŭe li nomiĝis *Schwarzburger Hof* (1572). La domo ekde la mezo de la 19-a jc iĝis la gastejo *Haus Vaterland*.

Nuntempe, estante Eŭropo-informcentro, ĝi celis informi la turingianojn pri la laboro de la komunaj eŭropaj instancoj.

Goethe en Erfurto
-----------------

Kontraŭe al Weimar la spuroj de Goethe en Erfurto ne ĉiam tro bone dokumentatas, malgraŭ ke li ofte rezidis tie ĉi. Aliri la urbon ĉe la bordo de la rivero Gera nepris por la vajmara ministro pro personaj (rilatoj al erfurtaj burĝidinoj), kulturaj kaj vinprovizadaj kialoj.

La oficiala reprezentanto de la duko de Weimar loĝis kutime en la domo, ĵus apud la nuna Turingia Ŝtata Kancelario. Memorigtabulo atestas tion. Li ofte vizitadis la majencan guberniestron Karl Theodor von Dalberg, kiu eĉ fariĝis lia inspiranto. Kontaktoj familiaraj estis ankaŭ kun la posedantoj de la Domo Dacheröden. Kun siaj vajmaraj aktoroj Goethe ofte ludis dum la 1790-aj jaroj en la hodiaŭa Imperiestra salonego.

La antaŭtagmezon de la 2-a de oktobro 1808 imperiestro Napoleono la 1-a invitis Goethe en sian rezidejon en la apuda Guberniestro, kie la du gigantuloj renkontiĝos en la ariela ĉambro. Napoleono estis surloke por partopreni la Kongreson erfurtan.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eŭropa Informcentro de Turingio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la informcentro. Arkivigite je 2013-10-04 per la retarkivo Wayback Machine