recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**József Petrétei** [jOĵef petrEtei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Petrétei József** estas hungara politikisto, ministro, profesoro, juristo, politologo.

József Petrétei  Arkivigite je 2012-11-11 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 10-an de oktobro 1958 en Pécs.

Biografio
---------

József Petrétei studis en Universitato de Pécs, kie li doktoriĝis en 1983, poste li plulernis en Scienca Universitato pri Eötvös Loránd inter 1984 kaj 1987, fine li studis en Trier. En 1996 li akiris diplomon pri politologio, poste PhD-n en Pécs en 1998. Li komencis instrui ekde 1984 en Universitato de Pécs, kie en 1996 li iĝis vicdekano, post 2 jaroj li ricevis la rangon docento, krome li iĝis katedrestro, fine li estis dekano en 2002. Li interrompis la universitatajn jarojn inter 2004 kaj 2007, ĉar li estis nomumita ministro pri justico (en la lasta jaro ministro pri justico kaj enlandaj aferoj (kuntirita ministerio)). En 2009 li ricevis la rangon universitata profesoro. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Magyarország alkotmányjoga I. Alapvetés, alkotmányos intézmények* (2013), ISBN 978-963-89912-0-1
* *Jogalkotástan.* (2004), ISBN 9639542377
* *A törvényhozás elmélete és gyakorlata a parlamentáris demokráciában* (1998)
* *Az alkotmányos demokrácia alapintézményei* (2009) ISBN 9789639542495

Fontoj
------

* membiografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2012-11-11 per la retarkivo Wayback Machine
**József Petzelt** [jOĵef pecelt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Petzelt József** estis aŭstra-hungara inĝeniero, profesoro, oficiro, geodeto. Liaj nomvariantoj estis *Peczelt, Pezelt*.

József Petzelt  naskiĝis supozeble en 1805 en Habsburga Imperio en Wachau. Li mortis la 12-an de aŭgusto 1850 en Szentendre.

Biografio
---------

József Petzelt aĝis 5, kiam li estis edukita jam en Hungarlando en Székesfehérvár. Inter 1823 kaj 1841 li estis artileriano. Li instruis en armea lernejo en Olmütz. Li akiris inĝenieran diplomon en Institutum Geometricum en 1825, sciencan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1830, poste li estis juĝisto en Varaždin (historia departemento). En 1841 li ekinstruis en *Institutum Geometricum*, eĉ li gvidis ĝin. Dum Hungara revolucio de 1848 li estis oficiro en la hungara armeo, li establis la unuan hungaran armean lernejon. Post falo de la revolucio li translokiĝis al Szentendre, kie li faris geodetajn laborojn, ĉar li ne rajtis instrui plu.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Project zu Schleussen-Thoeren für Kriegsschleussen* (1835)
* *Das kleine katadioptrische Kathetometer* (1845, hungare fare de József Stoczek)
* *A m. kir. tudományok egyetemi mérnöki intézeténél tartott előadássai a gyakorlati mértanból* (1847) - universitataj prelegoj
* *A magyar hadi főtanoda szerkezete* (1849, ankaŭ germane)

Memorigiloj
-----------

* mezlernejo en Szentendre portas la nomon de 1988

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero P, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero P, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
**Laguarta** [laGŬARta] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko *Alto Gállego* (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco. 

La loĝloko Laguarta estas en la suda valo Guarguera iom norde de la rivero Guarga kaj ĉe la ŝoseo A-1604, kiu laŭiras la riveron. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj. Proksime estas senhomejo Cañardo.

Historio
--------

Ĝi estis menciita en la 17-a jarcento, ekzemple en nuptaj dokumentoj de 1627 kaj 1648).

Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico. 

Dum la Hispana Enlanda Milito, Laguarta suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). En la fino de la 1970-aj jaroj la loko senhomiĝis, sed poste venis novaj loĝantoj.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Laguarta oni malaltiĝis el 112 loĝatoj en 1950 ĝis nunaj 6 loĝantoj (2019).

Aktualo
-------

La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefaj altiraĵoj estas naturaj lokoj kaj la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo]

* Kategorio Laguarta en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814819
 |
**Géza Szilvay** [silvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szilvay Géza** estas hungara violonisto, dirigento, altlerneja instruisto. Lia frato estis violonĉelisto Csaba Szilvay, lia filino estis Réka Szilvay.

Géza Szilvay  naskiĝis la 13-an de septembro 1943 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Szilvay studis violonadon en konservatorio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1966. Li ankaŭ studis juron kaj politikan sciencon en la Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj ricevis sian doktorecon 1970. Dum la studentaj jaroj en la 1960-aj jaroj li estis violonisto en la Budapeŝta Simfonia Orkestro kaj la primara violonisto en la familia kvarteto Szilvay, kiu tiam estis fama en Hungario. En 1971 Szilvay komencis instrui violonadon en muzika instituto en Helsinko kaj li estis institutestro inter 1984-2010 tiel, ke li ne parolis la finnan lingvon. Li ankaŭ instruis en la Akademio Sibelius inter 1978-2010. Intertempe en 1972 naskiĝis lia filino (estonta violonisto). En la sama jaro kun lia frato Csaba Szilvay li fondis violonan junularan orkestron. Ili gvidis ĝin ĝis 2010. Géza Szilvay estis la kreinto de la internacie fama kaj sukcesa instrua metodo "Kolorkordoj", dokumentitan en 42 publikaĵoj. Dum longaj jaroj li disvolvis la metodon konstante revizii kaj aldoni novajn elementojn al la materialo. La instrumetodo baldaŭ havis fortan efikon en la muzika edukado en Finnlando. Granda parto de liaj studentoj fariĝis profesiaj muzikistoj. Li havis televidprogramon en 55 epizodoj elsenditaj en la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj. Post preskaŭ 40 jaraj senlacaj laboroj la Szilvay-fratoj demisiis en 2010. Géza Szilvay ricevis ĉefe finnajn premiojn inter 1981-2013.

Fontoj
------

* anglalingva biografio kun foto Arkivigite je 2019-03-02 per la retarkivo Wayback Machine
* anglalingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640362
* GND: 129683248
* LCCN: n80124005
* VIAF: 115864912
* ISNI: 0000 0000 8412 7842
* SUDOC: 179840622
* BNF: 140382077
* MBA: ed31f6a9-bc1a-4244-9743-402ce7535b4f
* BIBSYS: 99055517
 |
La **Departementa domo** estas impona baroka historia monumento en Eger, kiu nuntempe estas muzeo.

Fasado de la departementa domo en Eger

Historio
--------

En 1747 la departementa decidis pri konstruo de departementa domo. La U-formo domego estis konstruita inter 1749 kaj 1756. Henrik Fassola kreis la ornamajn pordojn inter 1758 kaj 1761. En la korto oni konstruis ankaŭ prizonon, kiu iĝis arkivo en la frua 20-a jarcento. En mezo de la prizono estis korto, kie oni konstruis kapelon. Aperturoj estis faritaj en muroj de la kapelo por la malliberuloj partoprenu en la mesoj. En 1832 oni konstruis laborejon por la arestitoj, kie ili prilaboris silkojn. En 1839 oni konstruis etaĝon, kie oni establis luteranan kirkon. En 1993 la konstruaĵo iĝis muzeo pri historio, la prizono muzeo pri sportoj.

Skulptaĵo pri Ferenc Kemény antaŭ la iama prizono

Konstruaĵo
----------

La duetaĝa domego situas laŭ la trotuaro. En la fasado estas videblaj blazonoj de Hungara reĝlando, Heves (historia departemento), episkopo Ferenc Barkóczy. Sur la ekstera muro memortabulo troviĝas pri la granda inundo en Eger en 1878. Ĉe la ĉefenirejo estas ornama krado pri Kredo, Espero, Kredo fare de Henrik Fassola.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Bildoj pri kreaĵoj de Henrik FassolaPordo de Fassola

 Alia pordo de Fassola

Pordofrapilo
  


* Kategorio Departementa domo (Eger) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **lagoj Unianga** aŭ france *Ounianga* indikas lagan pejzaĝon en la provinco okcidenta *Ennedi* en la nordoriento de Ĉado.

Priskribo
---------

La lagoj estas ligitaj subtere kaj estas la restaĵoj de multe pli granda laga sistemo, kiu disvolviĝis dum la tiel nomata Verda Sahara Periodo, kiu inter la jaroj 10 000 ĝis 1 500 antaŭ nia erao kovris la ĉadan basenon. Hodiaŭ, la nuntempe 18 lagoj, kiuj estas nutritaj de fontoj de la Nubia sabloŝtona akvejo, situas en la hiperarida Ennedi-regiono de la Saharo, kun malpli ol 2 milimetroj da precipitaĵo jare. La du lagogrupoj aŭ kolektejoj Ounianga Kebir kaj Ounianga Serir distancas proksimume 40 km. Kun suma surfacareo de 15.15 km² kaj maksimuma profundo de 27 metroj, ili estas la plej granda kaj plej profunda laga pejzaĝo en la Saharo. La lagoj *Ounianga* varias laŭ grandeco, profundo, koloro kaj kemia konsisto de dolĉakvo al hipersala akvo: Krom la Teli- kaj Yoa-lagoj, ĉiu lago estas dolĉakva. La 1-an de julio 2012, la Lagoj *Ounianga* iĝis la unua Monda Heredaĵo de Ĉadio estanta enskribita en la Unesko-listo de la Monda Heredaĵo.

La *Unianga Kebir* (arabe *kebir* = granda) en okcidento (19° 05' N / 20° 31' Eo)

* Yoa-lago, jara vaporado 6 m, sala lago
* Uma-lago
* Mioji-lago
* Forodom-lago
* Katam-lago

La Unianga Serir (arabe *serir* = malgranda) en oriento (18° 55' N / 21° 51' Eo)

* Melekui-lago
* Dirke-lago
* Ardiu-lago
* Teli-lago (la plej granda kaj sala el inter la lagoj)
* Abrome-lago
* Hogu-lago
* Diara-lago
* Tarem-lago
* Tibiĉei-lago
* Boku-lago

Fotoj
-----

* Yoa-lagoYoa-lago
* Yoa-lagoYoa-lago
* Katam-lagoKatam-lago
* Unianga SerirUnianga Serir

* Kategorio Lagoj Unianga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Satelita foto
-------------

* satelita foto el 2010 (arkivigite)
Bicikla infrastrukturo instalata en Ĉikago, Ilinojso, Usono.
Signalo de verda vojo, borde de kanalo en Nordhorn, Germanio.
Biciklohaltejo en Nacia Parko Hoge Veluwe, Nederlando.
Biciklistoj uzas apartan relon tra tro uzata interŝanĝejo en Londono je pinta horo.
**Bicikla infrastrukturo** referencas al ĉia infrastrukturo kiu povas esti uzata de bicikloj, biciklistoj kaj por biciklado. Tio inkludas la saman reton de ŝoseoj kaj stratoj uzeblaj per motorcikloj, escepte ĉe tiuj ŝoseoj el kiuj biciklado estis malpermesita (ekz. multaj aŭtoŝoseoj), plus aldonaj biciklovojoj kiuj ne estas disponeblaj al motoraj vehikloj, kiaj biciklovojoj, bicikloreloj, biciklopadoj (verdaj vojoj) kaj, okaze de permeso eĉ trotuaroj, plus instalajoj kiel biciklohaltejoj kaj specialaj trafik-signaloj.

La maniero laŭ kiu la reto de publikaj vojoj estas dezajnita, konstruita kaj administrata povas havi gravan efikon sur la utileco kaj sekureco de biciklado. La bicikla vojaro povas havigi al la uzantoj pli rektan, konvenan itineraron kiu minimumigi nenecesan prokraston kaj barakton cele al atingo de ties destinoj. Setlejoj kun densa reto de interkonektitaj stratoj tendencas esti ebla instalo de biciklaj medioj. Ĉio rezultas en pli profita medio por la tuta loĝantaro.

* Kategorio Bicikla infrastrukturo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Biciklovojo en Brazilo.
**Biciklovojo** aŭ **Bicikla vojo** estas parto de vojo aŭ libera pado kiu estas rezervita al bicikla trafiko. Foje ili ankaŭ estas uzataj de motorbicikloj.

En Flandrio, Francio, Germanio kaj Nederlando biciklovojoj estas tre kutimaj.

En Kolombio la vorto biciklovojo rilatas al aŭtomobilaj vojoj, kiu dum specialaj tagoj kiel dimanĉo, estas uzata nur por bicikloj (kaj samaj). Bogoto estas la unua monda urbo ku faris tion. Tie, la specialaj padoj uzatas ĉiam pro bicikloj estas nomata biciklopado.

Eŭropa trafiksigno markanta biciklovojojn

Historio
--------

Fine de la 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento oni konstruis por la unua fojo en kelkaj landoj apartajn vojpartojn por biciklojn. En la 20-a jarcento la infrastrukturo por biciklistoj ĉefe estis realigita pro la pligraviĝanta aŭtotrafiko. Ekde 1900 la konstruo de biciklovojoj estis tre kutima, ĉefe en Germanio. Ĝis 1910 biciklovojoj troviĝas tie ankoraŭ meze de la vojo. En 1926 en Germanio oni devigis apartajn biciklovojojn por bicikloj.

Ĉirkaŭ 1930 ankaŭ en Belgio, Danio, Francio kaj Svislando oni konstruis pli kaj pli da biciklovojoj. La unua generacio de tiaj vojoj estis kontestata pro ĝia malbona kvalito.

Dum en la 60-aj jaroj en Skandinavio oni kreis ampleksajn biciklovojojn, ekzemple en Helsinki, en Germanio multaj tiaj vojoj estis malkonstruitaj. Pli da loko estis bezonata sur la vojoj por la aŭtotrafiko. Poste tio ĉi tute ŝanĝiĝis. Nuntempe en diversaj eŭropaj landoj oni kreas biciklovojajn retojn. La Eŭropa Unio kaj diversaj projektoj de ŝtatoj kaj urboj ludas en tio gravan rolon.

Biciklovojoj
------------

* Emscher Park Radweg
* Gera-biciklomigradvojo
* HOAG-Trasse
* Verda Vojeto

* Kategorio Biciklovojo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En geometrio, la **mezosfero** aŭ **intersfero** de pluredro estas sfero kiu estas tanĝanta al ĉiuj lateroj de la pluredro. Tio estas ke ĝi tuŝas ĉiun el la lateroj je akurate unu punkto. Ne ĉiu pluredro havas mezosferon.

Radiuso de mezosfero estas nomata kiel **mezoradiuso**.

Ĉiu latero-transitiva (ne malfinia) pluredro havas mezosferon.

Ĉiu unuforma pluredro (ne malfinia) havas mezosferon. Montro de ĉi tio:

La pluredro estas vertico-transitiva, do ĉiuj verticoj estas la samaj, do ili estas je la sama distanco de centro de la pluredro, do ili ĉiuj kuŝas sur la sama sfero (ĉirkaŭskribita sfero)
Ĉiu edro estas regula plurlatero, do ĉiuj lateroj estas de la sama longo.
Ĉe ĉiuj lateroj, la finoj estas sur la sama sfero kaj la lateroj estas de la sama longo, do mezpunktoj de ĉiuj lateroj estas je la sama distanco de la centro.
Je siaj mezpunktoj, ĉiuj lateroj estas ortaj al direkto al la centro, do ili estas tie tanĝantaj al samcentra sfero.
Ĉi tiu sfero estas la mezosfero, ĝia radiuso estas (laŭ teoremo de Pitagoro):
*ρ = (R2-(a/2)2)1/2*
kie *ρ* estas radiuso de la mezosfero,
*R* estas radiuso de la ĉirkaŭskribita sfero,
*a* estas longo de la latero.
Tiel, ĉiu regula pluredro havas mezosferon.

Kanona pluredro estas tiu havanta mezosferon kaj de tiu amplekso ke mezoradiuso egalas al 1.

Se la duala pluredro estas konsiderata, ekzemple en konstruo de pluredra kombinaĵo, la intersfero estas kutime uzata kiel la dualiga sfero. Kiam kanona pluredro estas dualigata tiamaniere, la *kanona duala pluredro* estas ricevata.

Ĝi povas ankaŭ esti oportuna por uzo kiel inversiga sfero.

Vidu ankaŭ
----------

* Enskribita sfero
* Ĉirkaŭskribita sfero

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Mezosfero* en MathWorld.
**Géza Szigritz** [sigric], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun kromnomo **Tarródi Szigritz Géza** estis hungara naĝisto, akvopilkisto, olimpiano, trejnisto, municipa oficisto. Lia origina kromnomo estis *Tarródy* [tarOdi], sed li ne uzis la kromnomon en la sporta vivo.

Géza Szigritz naskiĝis la 18-an de januaro 1907 en Krivángyetva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Kriváň (distrikto Detva) en Slovakio), li mortis la 12-an de decembro 1949 (laŭ alia informo la mortodato estas la 13-a) en Eger (Hungario).

Biografio
---------

Géza Szigritz estis naĝisto, kiu ekde 1924 havis sukcesojn, en tiu jaro li estis trifoje hungara ĉampiono. Resume li estis hungara ĉampiono 14-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1924-1930 dekfoje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1928 sen medalo, krome en en eŭropaj ĉampionumoj li teame estis la dua en 1926, en la sekva jaro la tria. Baldaŭ li estis akvopilkisto de teamo en Eger, pli poste li estis trejnisto samloke. Li estis en la sensporta vivo oficisto ĝis sia frua morto.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* (legebla hungare pli supre)[*rompita ligilo*]
* datenoj hungare
* slovaklingva biografio kun fotoj
* germanlingva biografio
* anglalingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807350
 |



* Portalo pri Biografio
**Géza Szüllő** [sulO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szüllő Géza** estis hungara bienulo, politikisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1937).

Géza Szüllő  naskiĝis la 5-an de februaro 1873 en Budapeŝto. Li mortis la 28-an de julio 1957 en Kisfalud.

Biografio
---------

Géza Szüllő lernis juron en universitato, sed spite tion li elektis la politikistan profesion. Komence li apartenis al la sendependuloj. Post la 1-a mondmilito li okupiĝis nur pri kultivado de sia bieno en Bacsfa, la komunumo post Traktato de Trianon apartenis al la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio. Tamen post jaroj li fondis partion por la hungara minoritato, kiel prezidanto li komencis politikadi en Prago por la hungaraj interesoj. Li kunlaboris kun Andrej Hlinka por ricevi aŭtonomion. En 1838 li membriĝis en la hungara supera ĉambro. Post la 2-a mondmilito li vivis plu en resta Hungario.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Die Nationalitän in den staten Europas* (1931)
* *A Tisztelt Ház humora – Kivonat a Parlamenti Naplókból* (1943)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
**France 2** estas franca televidkanalo, kaj parto de la franca televida grupo, kiu inkluzivas ankaŭ France 3, France 5 kaj France 4. La koloro asociita kun la kanalo estas ruĝa. Hodiaŭ la kanalo dissendas dramojn, komediojn kaj novaĵprogramojn.

Historio
--------

La 21-an de decembro 1963, la kanalo estis lanĉita sub la nomo RTF 2 (la RTF-firmao estas registara firmao kiu antaŭis ORTF, kiu traktas televidon kaj radion), post jaro la kanalo venis sub la kontrolon de ORTF, la firmao estis remarkita kaj la nomo estis ŝanĝita al La Chaîne 2. La 1an de oktobro 1967 je 14:15 (franca tempo) la kanalo komencis dissendi en koloro. En 1975 la kanalo estis remarkita kaj ŝanĝis sian nomon al Antenne 2. En 1992 la kanalo ŝanĝis sian nomon al France 2 kaj tiel nomiĝas ĝis nuntempe (2023).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio France 2 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (en la franca)
* France Télévisions kompania retejo (en la franca)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816031
* LCCN: no2006066075
* VIAF: 137907346
* ISNI: 0000 0001 2167 0327
* SUDOC: 026359200
* BNF: 11862251v
* NKC: ko2007393495
 |
La **Sitoj** (angle *Sith*) estas la ĉefaj antagonistoj en la fikcia universo de la kinejaj filmoj *Star Wars* ("stelaj militoj"). La sita ordeno estas prezentita kiel antikva monaĥa kaj kraterokrata organizo de supernature talentaj Fortokaptantoj pelataj de makiavela agendo de galaksia dominado kaj venĝo kontraŭ iliaj rivaloj, la ĵedaja ordeno.

Sito estas senkompata kaj totalisma laŭ desegno, en kiu supera aŭtokratia aŭtoritato koncentriĝas en unuopulo donita la honorindan Malluman Sinjoron de la Sito. Transdono de potenco estas farata per ŝtat-sanktigitaj murdoj: kiam la Malluma Sinjoro iĝas kompleza, komencas montri malfortecon, kaj estas poste mortigita, iliaj posedaĵoj kaj aŭtoritato estas transdonitaj al la metilernanto, kiu mortigis ilin. Ŝteloj, perfido kaj sabotado oftas; murdo akcepteblas tiel longe kiel la kulpulo ne estas kaptita. Ĉi-tiu kraterokrata sistemo certigas, ke la sita socio nutru iujn el la plej malvirtaj kaj konkurencaj individuoj en la galaksio kaj regas nur tiujn, kiuj estas sufiĉe fortaj por kapti regadon.

La sita filozofio leonigas la konflikton kiel katalizilo por kresko kaj kiel ilo por "forpurigi" la malfortajn. Sitaj akademioj estis strukturitaj per reguloj, prelegoj, kaj klasoj, kun subkomprenita ideo "murdi aŭ esti murdita" inter la lernantoj. Sito emfazas "supervivon de la plej taŭgaj" kaj konsideras memkontrolon kiel malforton. La membroj aliĝas al mastro-moralo, karakteriziĝas per la deziro ekpreni potencon per iuj ajn necesaj rimedoj, ekspluatante forton (kaj fizikan kaj supernaturan), socian manovron kaj politikan lertecon al sia avantaĝo. La sitoj kultivas ligon al la malhela flanko de la Forto, kiu provizas al ili facilan aliron al superhoma potenco kaj esotera scio; tamen, la kompromiso estas la severa kosto de adoptado de malhela triada personeco (el narcisismo, makiavelismo kaj psikopatio), kiu korodas la bazan kapablon por empatio, bonkoreco kaj amo.

Pere de la kinejaj filmoj *Star Wars*, per amaskomunikiloj kaj en populara kulturo, la Sitoj estas famaj kiel la dualismaj antagonistoj al la Ĵedajoj, grupiĝo de altruismaj militistoj, kiuj strebas uzi sian propran batalan trejnadon kaj rilaton al la "malpeza flanko" de la Forto por antaŭenigi pacon kaj la komunan bonfarton tra la galaksio. Dum ilia longa historio, la Sitoj establis grandajn imperiojn, alproksimiĝis por realigi siajn ambiciojn de galaksia konkero kaj preskaŭ elradikigis la Ĵedajojn. Sed tamen ili fine malvenkas, ĉar iliaj grandiozaj planoj malatentas la homan malfortiĝon per interna malpaco, malatentas ribelojn inspiritajn de iliaj malvirtaj taktikoj, kaj la psikologie malhelpajn efikojn de iliaj malhelaj artoj kaj filozofio.

Notoj
-----

1. ↑  Kraterokrato estas fortulo aganta laŭ principo "mia potenco pravigas miajn agojn".

* Sito (Stelaj Militoj) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sito (Stelaj Militoj) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Géza Requinyi** [rekvinji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Requinyi Géza** estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Requini*.

Géza Requinyi naskiĝis la 14-an de julio 1881 en Pancsova (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Panĉevo en Serbio), li mortis la 30-an de decembro 1954 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Requinyi maturiĝis en Pécs, poste li akiris kemian diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1903. Post la diplomo li eklaboris en vinkultura instituto, kie li esploris kemiajn cirkonstancojn de mosto kaj ties viniĝon. Dum jardekoj li kolektis ĉiuspecajn gistojn pri vinoj. Inter 1943-1952 li instruis en agrikultura altlernejo, poste li instruis plu en instituto. Li kandidatiĝis en 1952.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Borászati kémia* (1935)
* *A must erjedése és a bor bakteriológiája* (1942)
* *Vezérfonal az erjedéstani gyakorlatokhoz* (1948)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio legebla en la 54-a paĝo
* hungarlingva biografio
* aprezo

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 824484
 |


* Portalo pri Biografio
Restoracio *Fifteen* de Oliver
**Jamie OLIVER** (naskiĝis la 27-an de majo 1975) estas brita kuiristo.

Liaj gepatroj posedis restoracion "The Cricketers" en Clavering (Essex), kie Jamie travivis sian infanaĝon. Jam kiel 8-jarulo li komencis helpi ĉe kuirado, kiel 16-jarulo komencis viziti lernejon "Westminster Catering College", kie li post tri jaroj finis sian studadon. Komence li laboris en "Neal Street Restaurant", de tie transiris al „River Café", pri kiu foje informis televido. La sekvan tagon kontaktis lin kvin britaj televidoj, el kiuj "Optomen Television" rapide filmis kun li unuan parton de televida serio „Naked Chef" (nuda kuiristo, kuiristo sen ĉapo), kiu estis tre sukcesa kaj daŭrigata ankaŭ eksterlande. La spektantoj vizitas kun lia motorciklo vendejojn, aĉetas materialojn por kuirado kaj poste partoprenas lian kuirarton. Li eldonis plurajn librojn, kiuj estis tradukitaj al multaj lingvoj. Siajn adorklubojn li havas en la interreto, kie li prezentas ankaŭ siajn receptojn.

Libroj de Jamie Oliver
----------------------

* The Naked Chef
* Happy Days with the Naked Chef
* The Naked Chef Takes Off
* Jamie's Kitchen
* Jamie's Dinners

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jamie Oliver en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de Jamie Oliver


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 37401
* GND: 123435927
* LCCN: nb98095360
* VIAF: 90650818
* ISNI: 0000 0001 2018 5514
* LIBRIS: 220320
* SUDOC: 078056519
* BNF: 14402597g
* MBA: 11426ca4-9a96-4896-81d1-8e056227eb3b
* NDL: 00823913
* BIBSYS: 1033496
* NKC: xx0004981
* ICCU: PARV399718
* BNE: XX4610007
 |
|  |  |
| --- | --- |
| Helppaĝo pri apartigiloj | **Ĉi tiu paĝo estas apartigilo: listo de artikoloj kun sama aŭ preskaŭ sama titolo.**
Se vi venis ĉi tien per ligilo en artikolo, bonvolu direkti tiun ligilon rekte al la celita paĝo. |

**Franko** povas esti:

Pluraj monunuoj estas aŭ estis nomataj "franko":

* Belga franko *(BEF)*
* Franca franko *(FRF)*
* Afrika franko, Okcidentafrika franko *(XOF)* kaj Ekvatorafrika franko *(XAF)*
* Svisa franko *(CHF)*

---

* Franko Luin - Sveda esperantisto
* Francisco Franco, la hispana diktaturestro.

La individua nomo (antaŭnomo) Franko

---

Ano de ĝermana gento frankoj. Post ĝermanaj migradoj, ili akiris Gaŭlion kaj parton da Ĝermanio. Tial, la nomoj de Francio kaj Frankonio.

---

La franka imperio estis semo de Sankta Romia Imperio. Tial, dum krucmilitoj, araboj nomis ĉiujn okcidenteŭropajn kristanojn **frankoj**.

Vidu ankaŭ
----------

Hungara frankofalsado


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Jamsoveja minejo** estas la naftogasokondensata minejo kiu situas en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto (Tjumena provinco, Rusio), 80 km nord-okcidente de la urbo Tarko-Sale kaj estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1970 kaj ekspluatata ekde 1997.

Geologio
--------

La minejo estas formita de kvaternaraj, paleogenaj, kretaceaj kaj ĵurasiaj sedimentaĵoj. Ĝi troviĝas en Tanlova megamuro kaj estas ligita al la cenomanianaj sedimentaĵoj, kiuj formas Jamsovejan (40 x 60 km, amplitudo proksimume 180 m) kaj Sud-Jamsovejan (23 x 7,5 km, amplitudo proksimume 50 m) levaĵojn, konturitaj de nivellinio -960 m. Marko de montobreĉo inter la levaĵoj hipsometrie troviĝas super la gasakva kontakto, kio atestas unuecon de la kuŝejoj en la cenomaniana komplekso.

Industrie gravaj gaskuŝejoj estas registritaj en la cenomanianaj sedimentaĵoj de supra kretaceo (la tavolo PK1), formitaj de alterne kuŝantaj grejso-aleŭrolitaj kaj argilaj rokaĵoj, kuŝantaj je la fundo 877-1035 m. La kuŝejo estas masiva, akvoflosa. Averaĝa dikeco varias de 51,3 m (Jamsoveja areo) kaj 10,9 m (Sud-Jamsoveja areo) ĝis 5,5 m (la montobreĉo). poreco de la kolektujoj estas 28,4-39%, gasosatureco 0,64-0,72, la komenca tavolpremo 9,8-10,0 MPa.

En la malsuprekretaceaj sedimentaĵoj je la fundo 1650-2980 m estas registritaj etaj laŭ kapacito kaj dimensioj kuŝejoj de libera gaso en Sud-Jamsoveja areo (la tavolo PK16) kaj tiuj de gasokondensato en Jamsoveja areo (la aĉimovaj sedimentaĵoj, beriasiano-valanginiano de malsupra kretaceo) kaj la naftokuŝejo kun la gasĉapo en Sud-Jamsoveja areo (la tavolo BP8).

En 2002 la gaskapacito estis taksita je 476,6 miliardoj da kubaj metroj, la suma elminigado atingis 84,7 miliardoj da kubaj metroj.

Literaturo
----------

* Старосельский, В. И..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Ямсовейское месторождение // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 522. ISBN 5-85270-327-3.
**Machacón** [maĉaKON] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Francos Viejo, Machacón kaj Nuevo Francos, okupas totalan areon de 18,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 449 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 16 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753276
 |
La **Acora Anticiklono** (portugale *Anticiclone dos Açores*) konata ankaŭ kiel **Nordatlantika (Subtropika) Anticiklono** aŭ **Bermud-Acora Anticiklono**, estas granda subtropikaj duon-permanenta centro de alta atmosfera premo, nome anticiklono, tipe troviĝanta sude de Acoroj en la Atlantika Oceano, ĉe la Ĉeval-latitudoj. Ĝi formas unu poluson de la Nordatlantika oscilado, dum la alia estas la Islanda Malaltaĵo. La sistemo influas la veteron kaj la klimatajn modelojn de ampleksaj areoj de Nordafriko kaj suda Eŭropo, kaj je malpli etendo, al orienta Nordameriko. La arideco de la Sahara Dezerto kaj de la somera sekeco de la Mediteranea Baseno estas ŝulda al la grandskala malaltiĝo de aero en la sistemo. En sia somera sinteno (nome Bermuda Anticiklono), la anticiklono estas centrata ĉe Bermudo, kaj kreas sudokcidentan fluon de varma tropika aero al la Orienta marbordo de Usono. En somero, la Acor-Bermuda Anticiklono estas pli forta. La centra premo ĉirkaŭas 1024 mbar (hPa).

Tropika ondoformaĵo en la Atlantika Oceano.
Tiu alt-prema meteologia modelo montras anticiklonan naturon, cirkulaigante aeron laŭhorloĝe. Pro tiu direkto de movado, afrikorientaj ondoj estas pelitaj laŭlonge de la suda periferio de la Acora Anticiklono el la marborda Okcidenta Afriko al Karibio, Centrameriko, aŭ la Bahamoj, favore al la tropika ciklogenezo, ĉefe dum la uragana sezono.

Literaturo
----------

* Rilex, Denis kaj Lewis Spolton 1987: *Vetero kaj Klimato de la Mondo*, UEA, Roterdamo, 131 paĝoj, ISBN 92 9017 035 2

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Acora Anticiklono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |
| Portala ikono | Portalo pri Klimato |

* The Azores High. *WeatherOnline Weather facts*. Alirita 2006-11-19.
* Azores high. *Glossary of Meteorology*. American Meteorological Society. Arkivita el la originalo je 26 October 2006. Alirita 2006-11-19.

* Bermuda high. *Glossary of Meteorology*. American Meteorological Society. Arkivita el la originalo je 19 October 2006. Alirita 2006-11-19.

Koordinatoj: 34° 00′ 00″ Nordo 30° 00′ 00″ Okcidento﻿ / ﻿34.0000 °N, 30.0000 °U﻿ / 34.0000; -30.0000 (mapo)
**Občina Osilnica** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 19 komunumojn kaj ĝia areo estas 36,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 370 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Osilnica.

Občina Osilnica

Loko, priskribo
---------------

Občina kuŝas laŭ la limo kun Kroatio. Limo estas rivereto Čabranka kaj rivero Kolpa. La alteco estas en la valo de la rivero 250 - 400 m. Tamen, ĝi leviĝas rapide ĝis 950 - 1100 m en la interno.

Najbaraj municipoj estas: Občina Loški Potok en la nordo, Občina Kočevje en la oriento kaj Občina Kostel en la sudo. En la okcidenta kaj sudokcidenta limo kun Kroatio.


Ĉirkaŭ **Občina Osilnica**|  | Občina Loški Potok |  |
| Kroatio | Občina Osilnica | Občina Kočevje |
| Kroatio | Občina Kostel |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 19 vilaĝoj:
Belica, Bezgarji, Bezgovica, Bosljiva Loka, Grintovec pri Osilnici, Križmani, Ložec, Malinišče, Mirtoviči, **Osilnica**, Padovo pri Osilnici, Papeži, Podvrh, Ribjek, Sela, Spodnji Čačič, Strojiči, Zgornji Čačič, Žurge.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Osilnica en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj:
**Občina Mozirje** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 8 komunumoj kovrante areon de 53,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 4092 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Mozirje.

Loko, priskribo
---------------

Občina Mozirje
Občina situas proksimume 27 km nordokcidente de Celje aŭ eĉ 48 km nordoriente de Ljubljano.

La centra parto de la municipo kuŝas en la valo de la rivero Savinja sur ĝia centra fluo. Norde de la valo, ĝi leviĝas al la montetoj kaj montoj de la Alpoj de Kamno-Savinj. La alteco estas proksimume 330 m de la valo al 1588 m (Monto Boskovec) sur la nordokcidenta rando komunumo.

La apudaj municipoj estas:

Občina Šoštanj la nordo kaj nordoriento, Občina Šmartno ob Paki en la oriento, Občina Braslovče en la sudoriento, Občina Nazarje sudo, Občina Reĉica ob Savinji en la sudokcidento kaj Občina Ljubno okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Mozirje**|  | Šoštanj | Šoštanj |
| Ljubno | Občina Mozirje | Šmartno ob Paki |
| Reĉica ob Savinji | Nazarje | Braslovče |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 8 vilaĝoj:

Brezje, Dobrovlje pri Mozirju, Lepa Njiva, Ljubija, Loke pri Mozirju, **Mozirje**, Radegunda, Šmihel nad Mozirjem

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Mozirje en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Ozuluama de Mascareñas** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ozuluama de Mascareñas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 121.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23190 loĝantojn. El tiuj estis 11876 viroj kaj 11314 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2357.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 40 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 51 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 150 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 25978 personoj. En la jaro 2000 temis pri 24394, do temis pri kresko / malkresko je -1.25 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 21752 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 298 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al  % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2011-06-17 per la retarkivo Wayback Machine
**Občina Prebold** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 8 komunumoj kovrante areon de 40,6 km². Komence de 2018 tie loĝis 5068 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Prebold.

Loko, priskribo
---------------

Občina Prebold
La nordo de la občino kuŝas sur la malaltaj teroj de la rivero Savinja. I estas la buŝo de la Bolska kaj Reka riveretoj. La alteco en la vilaĝo leviĝas de nordo al suda ĉirkaŭ 260 m al la monto Mrzlica kun alteco de 1.127 m. La Natura Parko Mrzlica etendas ĉirkaŭ la monto.

La apudaj municipoj estas:
Občina Braslovče kaj Občina Polzela norde, Občina Žalec oriente, Občina Trbovlje en la sudo kaj Občina Tabor la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Prebold**|  |  Braslovče  Polzela |  |
|  Tabor | Občina Prebold |  Žalec |
|  |  Trbovlje |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 8 vilaĝoj:

Dolenja vas, Kaplja vas, Latkova vas, Marija Reka, Matke, **Prebold**, Sveti Lovrenc, Šešče pri Preboldu

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Prebold en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Občina Miren - Kostanjevica** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 15 komunumoj kovrante areon de 62,8 km². Komence de 2018 tie loĝis 4858 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Miren.

Loko, priskribo
---------------

Občina Miren - Kostanjevica
En la nordo fluas tra la municipo la rivero Vipava.La alteco estas ĉirkaŭ 50 m.La alteco sude iom post iom pliiĝas ĝis 300 m, sed oriente estas suproj pli ol 630 m super marnivelo.

La apudaj municipoj estas: Občina Šempeter-Vrtojba en la nordo, Občina Renče-Vogrsko en la nordoriento, Občina Komen en la sudo kaj sudoriento.


Ĉirkaŭ **Občina Miren - Kostanjevica**|  | Občina Šempeter-Vrtojba | Občina Renče-Vogrsko  |
| Italio | Občina Miren - Kostanjevica |  |
| Občina Komen | Občina Komen |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 15 vilaĝoj:

Bilje, Hudi Log, Korita na Krasu, Kostanjevica na Krasu, Lip, Lokvica, **Miren**, Nova vas, Novelo, Opatje selo, Orehovlje, Sela na Krasu, Temnica, Vojščica, Vrtoče.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Miren - Kostanjevica en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko :
La **Distrikto Jászberény** [jAsberEnj] (hungare *Jászberényi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo en la nordokcidenta parto de la departemento (en la meza kaj iomete norda partoj de la lando).

Distrikto Jászberény en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Jászberény, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ aliaj 2 urboj, la ceteraj 6 estas vilaĝoj.

La areo estas 617,01 km², kie loĝas 50 852 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj. En Jászberény ankaŭ la industrio donas laborlokojn.

Historio
--------

Tiu areo kune kun Distrikto Jászapáti estis aŭtonomio de jasoj kun ĉefurbo Jászberény. Baldaŭe simila distrikto funkciis ĉi tie, al kiu Distrikto Jászapáti aliĝis en 1961. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: '’'Jászberény
* aliaj urboj:
	+ Jászárokszállás
	+ Jászfényszaru

* vilaĝoj:
	+ Jászágó
	+ Jászboldogháza
	+ Jászfelsőszentgyörgy
	+ Jászjákóhalma
	+ Jásztelek
	+ Pusztamonostor

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
**Občina Prevalje** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Karintio. La municipo konsistas el 12 komunumoj kovrante areon de 58,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 6797 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Prevalje.

Loko, priskribo
---------------

Občina Prevalje
Tra občino fluas orienten rivero Meza. En la rivera valo estas alteco de 400-460 m.

La apudaj municipoj estas: Občina Ravne na Koroškem en la nordo kaj oriento, Občina Crna na Koroškem en la sudo kaj Občina Mežica sudokcidente. Krome ĝi limas kun la aŭstraj komunumoj de Bleiburg en la okcidento kaj Neuhaus en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Prevalje**| Neuhaus |  Ravne na Koroškem | Ravne na Koroškem  |
| Bleiburg | Občina Prevalje | Ravne na Koroškem  |
|  Mežica |  Crna na Koroškem |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 12 vilaĝoj:

Belšak, Breznica, Dolga Brda, Jamnica, Kot pri Prevaljah, Leše, Lokovica, Poljana, **Prevalje**, Suhi Vrh, Šentanel, Zagrad

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Prevalje en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Papantzin** estis princino de Tekskoko, nome nepino de Nezahualpilli, kaj bofratino de Moktezumo la 2-a, kies politiko estis geedzigi siajn fratojn kaj virajn parencojn al filinoj de (eblaj) rivalaj reĝoj, kaj tiele sekurigi sian regnon. En 1509, Papantzin grave malsaniĝis kaj iĝis komata. Kredante ŝin morta, la Tekskokanoj lasis ŝin en tombon (malkiel Aztekoj kiuj bruligis siajn mortojn), sed preskaŭ tuje, la funebrantoj aŭdis ŝin plori kaj ŝi estis liberigita. Dum tiu komatperido ŝi sonĝis pri la alveno de ŝipoj kun nigraj krucoj sur la veloj. En la sonĝo, anĝelo, kun la sama nigra kruco sur la frunto, diris, ke la ŝipoj konkeros ŝian landon, sed ankaŭ portas la scion pri la unusola, vera Dio. Ŝia sonĝo fariĝis la historio de Meksiko dum la 16-a jarcento, ĉar la hispanoj alvenis en 1519 en tiaj ŝipoj, portante la glavon kaj la krucon, venkante la aztekojn en 1521. Kompreneble tiu interpreto estis farita post la konkero fare de hispanoj.

Dek jarojn poste, la hispanoj konkeris Meksikon, kaj Papantzin iĝis unu el la unuaj indiĝenoj kiuj konvertiĝis al kristanismo. Ŝi estis baptita en 1525 kiam la unuaj Franciskanoj kristanigis en Tekskoko.
**Občina Selnica ob Dravi** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska.
La konsistas el 14 komunumoj kovrante areon de 64,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 4480 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Selnica ob Dravi.

Loko, priskribo
---------------

Občina Selnica ob Dravi
Granda parto de la municipo estas situanta en la montoj de Kozjak. La plej alta punkto estas la monto Kolarjev-rubujo (Kolarjev vrh - 985 m super marnivelo). La alteco malpliiĝas de nordo al sudo al la Drava Rivero. Ĉi tie la alteco estas ĉirkaŭ 280 - 305 m. La surfaco de la municipo estas plejparte kovrita de arbaroj.

En la suda parto de la municipo, sur la maldekstra bordo de la rivero kondukas la ĉefvojon nr.1.

Sur la rivero Drava estas konstruita hidro elektrocentralo Fala.

La apudaj municipoj estas:

Urba municipo Maribor en la Oriento, Občina Ruŝe en la Sudo, Občina Lovrenc en Pohorju en la Sudokcidento, Občina Podvelka en la Okcidento.
En la nordo ĝi limigas Aŭstrion


Ĉirkaŭ **Občina Selnica ob Dravi**|  | Aŭstrion |  |
| Občina Podvelka | Občina Selnica ob Dravi | Urba municipo Maribor |
| Občina Lovrenc en Pohorju | Občina Ruŝe |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 14 vilaĝoj:

Črešnjevec ob Dravi, Fala, Gradišče na Kozjaku, Janževa Gora, **Selnica ob Dravi**, Spodnja Selnica, Spodnji Boč, Spodnji Slemen, Sv. Duh na Ostrem Vrhu, Veliki Boč, Vurmat, Zgornja Selnica, Zgornji Boč, Zgornji Slemen

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Selnica ob Dravi en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Higia** (helene *Ὑγιεία aŭ Ὑγεία*, latine  *Hygēa or Hygīa* ) estis en la helena mitologio filino de la dio Asklepio kaj de Epiono. Ŝi estis diino de sano, pureco kaj ankaŭ diino de la Luno. El ŝia nomo estis derivita la moderna vorto higieno. Hipokrata ĵuro komencas ankaŭ per ĵuro al Higia. Ŝiaj fratinoj Meditrino kaj Panakeia simbolis unuopajn aspektojn de sano: kuracado kaj resanigado. Ŝia frato Telesforo prezentis fortojn de sanigado. Panakeio estis krom diino de kuracistoj ankaŭ diino de sorĉistinoj. 

Gustav Klimt: Higia kiel *Medicine*, (1901)
En la romia mitologio al ŝi respondas la diino Saluso, en la kelta al ŝi respondas Sirono.

Atributoj
---------

Konsistaĵo de ŝiaj statuoj aŭ bildoj estas serpento, kiu ĉirkaŭvolvas ŝian korpon kaj estas simbolo de kuracado. Plua simbolo estas pelveto, el kiu la serpento trinkas kaj iam la simbolo estas abundokorno.

Higia en arto
-------------

Ŝian statuon ni trovos ekzemple ĉe la Elŝprucejo en Karlovy Vary aŭ en vestiblo de la dekanejo de la 1-a kuracista fakultato de la Universitato de Karolo en Prago.

* Kategorio Higia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* 10 Higia

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Hygieia en la ĉeĥa Vikipedio.*
***Higashi*** (japane: 干菓子 aŭ 乾菓子, seka dolĉaĵo), estas speco de *wagashi*, japana dolĉaĵo, kiu estas seka kaj enhavas malmulte da malseketeco kaj tiel konserveblas pli longe ol aliaj *wagashi*.

*Higashi* estas farita el unu aŭ pluraj specoj de sukero, specifaj farunoj kaj aliaj ingrediencoj. Iuj estas faritaj nur el sukero.

La faruno estas kutime el rizo, sed ekzistas multe da diversaj specoj. Aliaj farunoj povas esti el azuki-faboj, sojo, verdaj pizoj aŭ ameloj.

La plej fajnaj kaj multekostaj estas faritaj el *wasanbon*, plej altkvalita fajna japana sukero farita tradicie. La plej kutima *higashi* estas *rakugan*.

Dum la japana teceremonio oni ofte servas *higashi*.

Specoj de higashi
-----------------

* *Goshikiitō* (五色糖) - Kvin gustoj, *bainiku* (peklita umeo), *hakka* (japana mento), *nikkei* (cinamo), *shōga* (zingibro), kaj *yuzu* (citrono), ĉiu en speciala formo.
* *Hakusansekkei* (白山雪渓)
* *Hanakazura* (花かずら)
* *Mugirakushizuka* (麦らく静)
* *Nininshizuka* (二人静)
* *Rakugan* (落雁)
* *Shigure no matsu* (時雨の松)
* *Suiko* (推古) - *aka* (rozruĝa) aŭ *shiro* (blanka) disponeblaj.
La rivero **Guadiela** estas rivero de la centro de Hispanio, alfluanto de la rivero Taĵo, la unua grava kiun tiu ricevas el la maldekstra bordo. Ties akvoj formas la diglagon de la akvorezervejo de Buendía, kaj ĝi elfluas en la akvorezervejon de Bolarque. Kun la Taĵo, kiu devenas tiam el la akvorezervejo de Entrepeñas, ĝi formas la nomita "Mar de Castilla" (Kastilia Maro), kies malalta nivelo lastajn jarojn okazigas konfliktojn kun la lokanoj de Murcio pro la kanalo "Tajo-Segura".

Ĝi elfluas en la Serranía de Cuenca, je ĉirkaŭ 4 km oriente de Cueva del Hierro. Unu el ties plej gravaj alfluantoj estas la rivero Cuervo, de belega elfluejo, kiu kuniĝas al ĝi en Puente de Vadillos, submunicipo de Cañizares, kvankam ties ĉefa alfluanto estas la rivero Escabas, kiu elfluas post ties paso tra Priego, tuj antaŭ la malantaŭo de la akvorezervejo de Buendía, ĉe Albendea. Alia grava alfluanto estas la rivero Masegar, kie kuniĝas maldekstre ĉe Beteta.

* Kategorio Guadiela en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Bahamoj: markitaj per cirklo videblas tiuj insuloj kiuj estis identigitaj kiel Guanahani.
**Guanahani** estas la nomo de la insulo sur kiu surteriĝis Kristoforo Kolumbo la 12-a de oktobro 1492, kiam alvenis unuafoje en Amerikon, kaj kiun li nomis San-Salvadoro. La insulo estis loĝata de la indiĝenoj lukajoj aŭ tainoj. Guanahani estas sendube unu el la insuloj de la arkipelago de la Antiloj, pli precize en la Bahamoj. Tamen, la ekzakta identigado de tiu fama insulo sur kiu surteriĝis Kolumbo ankoraŭ estas debatata.
La 29-a de aprilo 1493 publikiĝis en Barcelono letero de Kolumbo kie li anoncis la Malkovron. Ĝi temas pri la unua presita dokumento kiu mencias la nomon *Guanahani* sed ĝi ne donas detalojn pri la insulo mem:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Al la unua insulo kiun mi trovis mi renomis ĝin San-Salvadoro memore al la Pleja Moŝto, kiu mirinde donis ĉi ĉion; la indiĝenoj nomas ĝin **Guanaham**; al la dua insulo mi renomis ĝin Sankta Maria de la Koncipiĝo; al la tria Fernandina ; al la kvara Isabela; al la kvina Juana, kaj tiel al ĉiu insulo nova nomo. **"** |
| — *Letero de Kristoforo Kolumbo al la Skribisto de Ración* |

 |

Kristoforo Kolumbo priskribas la insulon en lia taglibro kiel:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Sabato 13-an de oktobro*:... Ĉi tiu insulo estas sufiĉe granda kaj tre plata kaj kun tre verdaj arboj kaj multaj akvoj kaj granda laguno en la mezo, sen ajna monto, ĉio tre verda, kio plaĉigas rigardi ĝin. **"** |

 |

* Kategorio Guanahani en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)