recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Aŭstralia Nacia Universitato** (mallonge ANU, angle *Australian National University*) estas publika esplora universitato situanta en Kanbero, la ĉefurbo de Aŭstralio. Ĝia ĉefa kampuso en la urboparto *Acton* ampleksas sep instruajn kaj esplorajn altlernejojn, krom pluraj naciaj akademioj kaj institutoj. 

ANU estas rigardata kiel unu el la ĉefaj esploraj universitatoj en la mondo, kaj estas vicigita kiel la gvida universitato en Aŭstralio kaj la Suda duonglobo de la listo *2022 QS World University Rankings*. Ĝi estas vicigita 27-a en la mondo per la sama listo, kaj 59-a en la mondo (tria en Aŭstralio) per la 2021 publikaĵo *Times Higher Education*.

Fondita en 1946, ANU estas la sola universitato kreita de la Parlamento de Aŭstralio. Ĝi spuras siajn originojn al la Kanbera Universitata Kolegio, kiu estis establita en 1929 kaj estis integrita al ANU en 1960. En la somera semestro de 2013, la universitato havis 10 052 bakalaŭrajn studentojn, 10 840 postbakalaŭrajn studentojn kaj dungis 3 753 kunlaborantojn. La fonduso de la universitato en 2018 havis 1,8 miliardojn da aŭstraliaj dolaroj. 

skulptaĵo sur la centra kampuso
ANU kalkulas ses Nobel-premiitojn kaj 49 Rhodes-akademiulojn inter siaj fakultatanoj kaj eks-studentoj. La universitato edukis du ĉefministrojn, 30 nunajn aŭstraliajn ambasadorojn kaj pli ol dekduon da nunaj estroj de registaraj departementoj de Aŭstralio. La plej novaj eldonoj de la sciencaj eldonaĵoj de ANU estas tenataj rete per la publigiga departemento *ANU Press*.

Profesoroj
----------

* Hedley Bull

* Kategorio Aŭstralia Nacia Universitato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

Oficiala retejo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 733524
* GND: 1024028-7
* LCCN: n80126190
* VIAF: 148378767
* ISNI: 0000 0001 2180 7477
* SUDOC: 026470942
* BNF: 11871341s
* NKC: ko2005291497
 |
**András Kruppka** [andrAŝ krupka], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo**Kruppka András Szilveszter** estis hungara filmteknikisto (pioniro de la hungara filmtekniko) naskita en Hungara reĝlando en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio) la 30-an de junio 1878 kaj mortinta en ? la 24-an de majo 1950. Liaj nomvariantoj estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo)  *Kruppka András*, *Kruppka Endre*, liaj pseŭdonimoj estis *K. Kovács András, K. Kovács Andor*. Lia frato estis Gusztáv Mihály Kovács.

Biografio
---------

András Kruppka akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio en Budapeŝto, poste li komencis sian karieron en kabaredo. En 1911 li havis rolojn en *Teatro Király* kaj Teatro Magyar. Ekde la sekva jaro li havis ankaŭ malgrandajn rolojn en filmaj skeĉoj. Dum filmado li spertiĝis pri la tekniko, tial li fondis en 1915 memstaran filmlaboratorion kune kun sia frato en Budapeŝto, kiu en 1949 eniĝis en Magyar Filmlaboratórium Állami Vállalat (Ŝtata Entrepreno de Hungara Filmlaboratorio).

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Ferenc Lehár: *Luxemburg grófja* (opereto) - pentristo Brisard (250-foje!)

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Gazdag ember kabátja (1912, skeĉo; ankaŭ reĝisoro) - riĉulo*
* *Krausz doktor a vérpadon* (1913, skeĉo)
* *Az iglói diákok* (1918, ankaŭ reĝisoro) - lerneja servisto

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon
* Filintézet.hu
* hungarlingva biografio kun desegnaĵo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**BELICZEY Géza** [belicei] (naskita la 28-an de aprilo 1863 en Békéscsaba; mortinta la 2-an de majo 1938 en Budapeŝto) estis hungara politikisto, parlamentano, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *bajcai*.

Biografio
---------

Géza Beliczey frekventis mezlernejojn en Arad (urbo) kaj Körmöcbánya, poste li studis en Graz kaj Vieno. Post siaj studoj li studvojaĝis en Francio, Britio kaj Svislando. Hejmenveninta li okupiĝis pri la familia bieno en Mezőhegyes, krome li partoprenis en politika kaj ekonomia vivoj de Békés (historia departemento). Inter 1913 kaj 1918 li estis parlamenta deputito. Dum la Hungara sovetrespubliko li estis arestita, poste li plenumis diversajn tutlandajn ekonomiajn oficojn. En 1922 li ricevis la titolon ekonomia ĉefkonsilisto, tiutempe liaj agrikulturaj produktoj li ricevis laŭdojn. Aparte menciindas lia ĉevalaro. Li estis membro de la supera ĉambro inter 1927–1938. Li ricevis premiojn en 1928 kaj 1930. Li havis edzinon, kiu naskis filon.

Memorigiloj
-----------

* placo en Csabaszabadi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 17-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
**György Némethy** [djordj nEmeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Némethy György** estis hungara aktoro, operetkantisto.

György Némethy naskiĝis la 24-an de aprilo 1826 en Divény (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Divín en Slovakio), li mortis la 8-an de decembro 1901 en Budapeŝto.

Biografio
---------

György Némethy debutis sur scenejo en 1842. Ekde tiam li estis konata migra aktoro ekzemple en 1843 en Kecskemét, Pozono kaj Győr, inter 1845–1846 en Nagyvárad. Dum la hungara revolucio de 1848 li batalis en armeo de Józef Bem. Post fiasko de la revolucio en 1849 li havis rolojn en Kolozsvár, en 1852 li aliĝis al teatra kompanio de Endre Latabár (1811 - 1873), inter 1855–1866 li estis membro (ofte ĉefrolanto) de Nacia Teatro (Pest), pli poste li estis denove migra aktoro province. Li apartenis ekzemple al teatra kompanio de Gerő Aradi kaj Andor Sztupa, krome li estis ankaŭ teatrestro en la jaroj 1873 kaj 1874, sed tio fiaskis. Inter 1881-1898 li estis biletisto en Nacia Teatro, poste li pensiuliĝis. Li edziĝis en 1859.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* József Szigeti (aktoro): *A vén bakancsos és fia, a huszár* - Andris
* Christoph Willibald von Gluck: *Le cadi dupé* - Omár
* Ede Szigligeti: *Dalos Pista* - titolrolo
* Lytten: *Richelieu* - Gaston

Liaj kontribuoj (elekto)
------------------------

* *A kántor és molnár leánya* (teatraĵo, 1857)
* *Vén darázs* (komedio, 1859)
* *A víg czimborák* (opereto, 1863)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755442
 |



* Portalo pri Biografio
**Géza Baintner,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Baintner Géza** estis hungara fizikisto, profesoro. Lia patro estis Hugó Baintner, lia avo estis János Baintner.

Géza Baintner  naskiĝis la 27-an de oktobro 1892 en Hungara reĝlando en Kolozsvár (nuntempa Cluj en Rumanio). Li mortis la 10-an de aŭgusto 1980 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Baintner forlasis sian naskiĝurbon pro Traktato de Trianon kaj translokiĝis al Budapeŝto. Li laboris en universitata fizika instituto apud Károly Tangl kaj István Rybár. Li esploris kaj ankaŭ instruis en Universitato de Budapeŝto kiel docento. Li restis plu en la universitato ankaŭ dum la socialismo. Li verkis valorajn studentajn lernolibrojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Pócza-Baintner jegyzet* - studenta lernolibro

Fontoj
------

* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 529070
 |
**György Pál Rédei** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rédei György Pál,** angle *George P. Redei* estis hungara-usona biologo, agronomo, profesoro, genetikisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1990).

György Pál Rédei (dekstre) en 1978
György Pál Rédei  naskiĝis la 14-an de junio 1921 en Vieno. Li mortis la 10-an de novembro 2008 en Nashville.

Biografio
---------

György Pál Rédei ricevis abiturienton en Pápa en 1939, poste li eklaboris en la familia bieno. Jam tiam li sukcese bredadis kaj selektis leporojn. Li plulernis en ĉeflernejo en Mosonmagyaróvár inter 1941-1949. Dum la frua socialismo li estis nomita "riĉkamparano", tiujn homojn oni plej ofte persekutis. Spite tion li trovis laborlokon, kie li okupiĝis pri tomatoj kaj tritikoj. Post la revolucio en 1956 li migris al Usono, kie li havis eblecon esplori plu. Li estis la unua esploristo de Arabidopsis thaliana, krome li instruis en universitato en Misurio, eĉ hejmenveninta en Universitato de Budapeŝto.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Basic Plant Genetics* - eldonita kvinfoje
* *Genetika* - angle, hungare, ĉine
* *Genetics manual – Current theory, concepts and terms* (1998)
* *The encyclopedic dictionary of genetics, genomics, and proteomics* (2003)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* biografio kun foto angle
**Géza Berczy** [berci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berczy Géza** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo eble estis *Ostermann*.

Géza Berczy  naskiĝis la 6-an de marto 1902 en Budapeŝto, li mortis la 8-an de oktobro 1963 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Berczy (kiel infana aktoro) ricevis gravan rolon en muta filmo en 1917. Post 3 jaroj li akiris diplomon en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi. Li komencis sian plenkreskan aktoran karieron en 1920 en Teatro de Újpest. Inter 1921 kaj 1924, 1925–1926, 1937-1940, 1944–1946 li apartenis al Gaja Teatro, en 1924 al Teatro Renaissance, inter 1927–1928 al Operetoteatro (Budapeŝto), poste al Nova Teatro (Budapeŝto), en 1930 kaj 1938 al Teatro Magyar, ekde 1931 al Teatro Belvárosi, ktp. Li finis sian karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto) (1953-1956). Li pensiuliĝis en 1959. Li mortis en la Hungara Televizio. Li estis kolektanto de teatraj, cirkaj, kabaredaj memoraĵoj. Li edziĝis plurfoje.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* István Zágon: *Darázsfészek* - Austin
* Endre Illés: *Hazugok* - - unu el la mensoguloj

Elektitaj kinaj filmaj roloj
----------------------------

* *Pál utcai fiúk* (1917) - unu el la ĉefroloj
* *Lady Violetta* (1922)
* Ombrelo de Sankta Petro (filmo de 1935) - studento
* *Orient Express* (1943) - filmaktoro
* *Déryné* (1951)
* *Láz* (1957)
* Nuda diplomato (1963)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Géza Berczy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**András Lánczi** [andrAŝ lAnci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lánczi András** estis hungara filozofo, politologo, profesoro.

András Lánczi  naskiĝis la 18-an de majo 1956 en Budapeŝto.

Biografio
---------

András Lánczi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1981, poste li instruis 5 jarojn en gimnazio. Inter 1986 kaj 1991 li estis redaktoro de revuo, poste li ekinstruis en Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Li akiris sciencan gradon (CSc) en 1993 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. La habilitiĝo okazis en 2002. Li instruis ankaŭ en universitatoj Loránd Eötvös (1999), Universitato de Miskolc (1994-1997), Altlernejo János Kodolányi (1995-1997), Universitato Gáspár Károli (1999). Li ricevis premion en 2003. En 2016 li estis nomumita rektoro.

Elektitaj libroj
----------------

* *Közigazgatástan* (1994) - redaktoro
* *Az utópia mint hagyomány* (2005)

Fontoj
------

* universitata paĝo kun foto
* hungarlingva teksto

* Kategorio András Lánczi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 562964
* LCCN: n99034474
* VIAF: 38706070
* ISNI: 0000 0000 3827 4534
* SUDOC: 068760817
* BIBSYS: 6003677
 |
**Géza Bornemisza** [bornemisa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bornemisza Géza** estis hungara inĝeniero, parlamentano, ministro.

Géza Bornemisza  Arkivigite je 2014-12-17 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 28-an de decembro 1895 en Hungara reĝlando en Munkács (nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio). Li mortis en 1983 kiel forgesita homo.

Biografio
---------

Géza Bornemisza frekventis gimnazion en Debrecen, poste li plulernis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, kiun li interrompis pro la 1-a mondmilito. Post la milito li finlernis la universitaton, poste li restis tie por instrui. Post jaroj li havis postenon en industria laborejo. En 1935 li iĝis ministro, poste li estis elektita parlamenta deputito. Dum la nazia erao li kaŝiĝis. Post la 2-a mondmilito kelkfoje li estis arestita, fine en 1953 li estis deportita, dume li rajtis labori simplajn laborojn. Post la Hungara revolucio de 1956 li estis false akuzita kaj kondamnita.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-12-17 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto


* Kategorio Géza Bornemisza (ministro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**György Pauk** [djordj paŭk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pauk György** estas hungardevena brita violonisto, altlerneja instruisto. Lia kuzo estis László Polgár (operkantisto).

György Pauk  naskiĝis la 26-an de oktobro 1936 en Budapeŝto.

Biografio
---------

György Pauk aĝis 5, kiam li komencis violonadi, post 4 jaroj (!) en 1945 li ekstudis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Liaj plej gravaj instruistoj estis Imre Waldbauer, János Temesváry, Ede Zathureczky, Leó Weiner kaj Zoltán Kodály. Dum la studentaj jaroj en 1952 okazis lia debuto en recitalo. Li estis la unua en Paganini-konkurso en Genova en 1956, en la sama jaro li akiris violonistan diplomon, iom poste li disidis al Nederlando. En la sekva jaro kun Péter Frankl (pianisto) gajnis konkurson en Munkeno. En 1961 li translokiĝis al Londono. En la malfruaj 1960-aj jaroj li instruis en muzikakademio de Manĉestro. Li fondis muzikan triopon kun Péter Frankl kaj Ralph Kirshbaum en 1972, ili muzikadis kune 28 jarojn. Ekde 1987 li instruis en la Reĝa Muzikakademio de Londono. Lastfoje li recitalis en 2007. Lia violono estis farita en 1714. Li ricevis hungarajn ŝtatajn premiojn. Li havas du infanojn.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Londono (1962)
* Usono (1971)
* Budapeŝto (1973)

Memoraĵoj
---------

* *Négy húron pendülök. Nyolcvan év emlékei*. Budapest, 2016. Park Könyvkiadó. (ISBN 9789633553152)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633553
* GND: 134180976
* LCCN: n83066268
* VIAF: 64193649
* ISNI: 0000 0001 0909 4929
* SUDOC: 154711195
* BNF: 139223821
* MBA: f77da9ff-e841-4f48-bfe4-cd0a290ec259
* NKC: xx0180128
* BNE: XX861460
 |
La **Internacia federacio de flagosciencaj asocioj** aŭ *Internacia federacio de veksilologiaj asocioj* (origine france *Fédération internationale des associations vexillologiques*, mallongigo FIAV) estas internacia federacio de 51 regionaj, naciaj kaj multnaciaj asocioj kaj institucioj tra la tuta mondo kiuj studas veksilologion (flagosciencon). Sian celon FIAV difinas en sia konstitucio kiel "la kreado kaj evoluo de sciaro pri flagoj de ĉiuj tipoj, iliaj formoj kaj funkcioj, kaj de sciencaj teorioj kaj principoj bazitaj sur tiu scio."

Historio
--------

La studo de flagoj, aŭ veksilologio, estis formaligita fare de Whitney Smith en 1957. Li tiam moviĝis por organizi diversajn flagorganizojn kaj renkontiĝojn inkluzive de la unua Internacia Kongreso de Veksilologio en 1965 kaj kunkreis la Internacian federacion de flagosciencaj asocio.

La FIAV estis provizore organizita la 3-an de septembro 1967, ĉe la Dua Internacia Kongreso de Veksilologio tenita en Rüschlikon, Svislando, kaj oficiale kreita la 7-an de septembro 1969, ĉe la Tria Internacia Kongreso de Veksilologio tenita en Boston, Masaĉuseco, Usono.

Organizado
----------

FIAV havas tripersonan estraron konsistantan el prezidanto, ĝenerala sekretario kaj ĝenerala sekretario por Kongresoj. La estraro administras la aktualajn aferojn de la federacio kaj kunvokas la dujarajn sesiojn de la ĝenerala asembleo, kiuj okazas dum ĉiu Internacia Kongreso de Veksilologio. La ĝenerala asembleo estas kunmetita de delegito de ĉiuj membroj de la federacio. La ĝenerala asembleo elektas la estraron kaj respondecas pri fiksado de politiko de la federacio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Vento: Veksilologia revuo en Esperanto Arkivigite je 2021-12-19 per la retarkivo Wayback Machine esperante
* Jiří PATERA: Ĉeĥa Respubliko: Tridek jaroj de la Veksilologia Klubo en Prago el Monato (gazeto) (2002/10, p. 23)
* Flags of the World *(angle)*
**Géza Boross** [boroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Boross Géza** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.

Géza Boross  naskiĝis la 30-an de aprilo 1908 en Rákospalota (iama urbo), li mortis la 10-an de julio 1971 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Boross akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1930, lia plej grava instruisto estis Gyula Rudnay. Post la diplomo li estis asistanto de Rudnay 3 jarojn. Inter 1933 kaj 1936 li instruis en gimnazio de Szeghalom, poste en kalvinana pedagogia instituto de Nyíregyháza (1936–1947), fine en Teknikuniversitato de Budapeŝto, kie li estis docento inter (1967–1971). Ekde 1930 li ekspoziciis. Liaj temoj ofte estis la kamparana vivo.

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* *Tiszai halász* (1938)
* *Tutajosok* (1939)
* *Felsőbányai táj* (1942)
* *Krumpliszedők* (1943)
* *Sályi utca* (1955)
* *Hazafelé* (1956)
* portretoj pri Ferenc Kölcsey, István Széchenyi, Aleksandro Kisfaludy

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* 1936, 1939, 1958 • Debrecen
* 1947, 1953, 1955, 1964, 1969, 1975 • Budapeŝto
* 1964 • Szeged
* 1971, 1986 • Nyíregyháza

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* 1950, 1960, 1962, 1969 • Arthalo Budapeŝto
* 1978 • Potsdam
* 1984 • Bagdad

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Ágnes Kristóf M.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
Lovcjenac situas en la mapo en la verda munucipoStacidomo de Lovcjenac
Ĉefstrato de Lovcjenac
**Lovcjenac** (lovtjenac), slave **Lovćenac,** serbe **Ловћенац,** hungare **Szeghegy,** germane **Sekitsch** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Norda** Baĉka, en municipo de Mali Idjoŝ. La historia slava nomo estis **Sekić**, la nova nomo nomiĝis pri monto Lovćen en Montenegro.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 3690
* Poŝtkodo: 24322
* Telefonprefikso: 24
* Aŭtokodo: SU

Situo
-----

Lovcjenac situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo. Mali Idjoŝ troviĝas 3 km-ojn.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1476 en formo *Zegegyhaz* (=zeg-ekleziejo). La turkoj faris senhoma la vilaĝon, en 1786 germanoj refondis ĝin. En 1910 vivis en Szeghegy 5395 homoj, (4998 germanoj kaj 394 hungaroj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, al distrikto de Topolya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. Fine de la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj. En 2002 loĝis en Lovcjenac 3693 homoj, (montenegranoj 2100 (57 %), serboj 1242 (34 %), hungaroj 107 (3 %) kaj aliaj).

* Stampo de Szeghegy el 1872
* Monumento pri batalo en 1849
* Memoraĵo de la germaneco

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Lovcjenac en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Cabrejas del Pinar** [kaBREĥas delpiNAR] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, nordokcidente de la provinco Sorio kaj en la *Komarko Pinares* (Komarko Pinaroj) en la nordokcidento de la provinco. La loknomo *Cabrejas del Pinar* estas etimologie komprenebla kiel *Kapretoj de la Pinaro*, kaj tiurilate estas du kaproj ĉe pino sur blua fono en la maldekstra duono de la municipa blazono.

Geografio
---------

*Komarko Pinaroj* en la nordokcidento de la provinco Sorio.
Loko de Cabrejas del Pinar en la provinco Sorio.
Lageto La Fuentona.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 124,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 346 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 600 loĝantojn el la 1960-aj jaroj. 

Ĝi distas 34 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Arroyo de la Dehesa kaj Sierra de Cabrejas.

En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Riberas del Río Duero y afluentes*, okupanta 3 hektarojn, nome 1 % de la teritorio kaj la Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Sabinares Sierra de Cabrejas*, okupanta 6 054 hektarojn, nome 49 % de la teritorio.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Ĝis 1985 estis fervoja stacidomo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la romanika preĝejo, ruinoj de kastelo, tradicia arkitekturo kaj proksima lageto La Fuentona.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rRegiono de Pinares |
| --- |
| Abejar• Cabrejas del Pinar• Casarejos• Covaleda• Cubilla• Duruelo de la Sierra• Herrera de Soria• Molinos de Duero• Montenegro de Cameros• Muriel de la Fuente• Muriel Viejo• Navaleno• Salduero• San Leonardo de Yagüe• Talveila• Vadillo• Vinuesa |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 218915
* VIAF: 316733544
 |
**Cacahoatán** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. Ĝi situas en la regiono Soconusco kaj limas al Gvatemalo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Cacahoatán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07015.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 40975 loĝantojn. El tiuj estis 19969 viroj kaj 21006 virinoj. La komunumo havas surfacon de 174 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 480 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 23852 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 19219 scipovis legi kaj skribi kaj 4623 personoj estis analfabetoj. Do 81% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 19% estis analfabetoj.

39033 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 702 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 1.80% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cacahoatán Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Cabimas** (pron: Kab**I**mas ?) (eo:***Kabimas´*** ?) estas urbego kaj universitata urbo laŭ la bordo de Marakajbo (lago) en la subŝtato Zulia en nordokcidenta Venezuelo. Ĝia aktuala loĝantaro estas ĉirkaŭ 200 859 (2005).

Katedralo en Cabimas
Jam antaŭ 1900, oni sciis, ke Venezuelo posedas komercajn kvantojn de nafto. Unu grava trovo estis la puto *Zumaque 1* en 1914, en la areo Mene Grande, ĉirkaŭ 50 mejlojn (80 km) sudoriente de Kabimas. Tamen estis la krevŝpruco de la puto *Barroso N-o 2* en Kabimas en 1922 , kiu markis la komencon de moderna historio de Venezuelo kiel grava produktanto.

Kabimas' ankoraŭ ludas gravan rolon en la produktado de la plej grandaj oleaj kampoj de la nacio, kiuj situas ĉirkaŭ kaj sub lago Marakajbo. Tamen, aliaj kampoj pligraviĝadas, ĉefe en orienta Venezuelo. La plejon de rafinado en Venezuelo oni faras en rafinejoj

 ekster la areo de Kabimas.

Referencoj
----------

1. ↑  es:Municipio Baralt (Zulia, Venezuela) (hispane)
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2006-10-13. Alirita 2007-07-04.
3. ↑
4. ↑

  

10° 24′ N 71° 27′ U﻿ / ﻿10.400 °N, 71.450 °U﻿ / 10.400; -71.450 (mapo)Koordinatoj: 10° 24′ N 71° 27′ U﻿ / ﻿10.400 °N, 71.450 °U﻿ / 10.400; -71.450 (mapo)
**Hilla,** laŭ araba lingvo *الحلة* estas metropolo, ĉefurbo de Gubernio Babil en meza Irako. Nomvariantoj de la urbego estas *el-Hilla, al-Ḥilla, al-Ḥillah*. La loknomo signifas proksimume: bivako, tendumejo, kampadejo, haltejo.

Ornama muslima konstruaĵo en Hilla

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Supermara alteco: 34 m
* Loĝantaro: 573,000 (takso en 2012)
* Horzono: UTC+3
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj:
* 32° 29′ 00″ N 44° 26′ 00″ O﻿ / ﻿32.48333 °N, 44.43333 °O﻿ / 32.48333; 44.43333 (mapo)

Geografio
---------

Hilla situas sur ebenaĵo laŭ ambaŭ bordoj de branĉo de Eŭfrato (*Satt el-Hilla*). Divanija troviĝas 72, Bagdado 96, Faluĝa 115, Ramadi 149, Nasirija 234, Amara (urbo) 268, Kirkuk 332, Sulajmanija 355, Basra 390, Mosulo 445 kilometrojn.

Pordego en Hilla

Historio
--------

En la fruaj tempoj tiu ĉi loko apartenis al Mezopotamio, proksime situis Babilono aŭ Babelo. Supozeble Babelo estis fondita en la tria jarmilo antaŭ Kristo. Ekde la 18-a jarcento a.K. ĝi estis centro de la imperio de Hamurabi. Babelo baldaŭ apartenis al Kiro la Persa Imperio. Dum la sekvaj jarcentoj estis oftaj bataladoj inter imperioj aŭ dinastioj por akiri la regionon. En la 10-a jarcento nova urbo *Al Jami'ayn* (="Du moskeoj") estis fondita laŭ la orienta bordo de Eŭfrato, tiu loko estas la nuntempa Hillah. La urbo longe estis grava centro de islama eduko. Tombo de la juda profeto Ezekielo estas supozita proksime al tiu loko. Dum la 18-a jarcento la urbo iĝis administra centro de la Otomana Regno. En la 19-a jarcento fluo de la riverobranĉo malpliiĝis, tio kondukis al plimalbonigado de kondiĉoj por agrikulturo. Tamen ekde la fruaj 1910-aj jaroj digo konstruiĝis kaj la jam uzata kanalo portis akvon el la Eŭfrato.

Dum la 1-a mondmilito la britoj okupis la urbon, sed en 1920 ribelo okazis kontraŭ la britoj, kiam 300 britaj soldatoj estis murditaj. Post sendependiĝi de Irako Hilla estis ĉefurbo de gubernio. En 2003 en la urbo okazis gravaj bataladoj. Tiam la urbego estis parto de la pola armea zono.

Ekonomio
--------

Ekde la 1960-aj jaroj aperis la industrio, tamen restis la plej grava la agrikulturado.

Trafiko
-------

Hilla havas gravan havenon, ankaŭ fervojojn al Bagdado kaj Basra.

Fontoj
------

* WikiTrans
* angle kun mapo angle
* mapo, distancoj Arkivigite je 2016-03-28 per la retarkivo Wayback Machine

* Sanktejo en HillaSanktejo en Hilla
* Vojo en HillaVojo en Hilla


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 589050
* GND: 4804126-9
* LCCN: nr93020570
* VIAF: 125941489
* SUDOC: 142514810
 |
***Love Nest*** (amnesto) estas usona komedi-drama filmo de 1951 reĝisorita de Joseph Newman kun geaktoroj June Haver, William Lundigan, Frank Fay, Marilyn Monroe, kaj Jack Paar.

La filmo de post la Dua Mondmilito havas intereson de eka duaranga rolo de Monroe. Ĝi estis unu el malmultaj filmoj kiujn Paar faris antaŭ sia televida kariero, kaj la lasta filmapero de Fay, kiu estis estinta populara teatra komediisto en la 1920-aj jaroj kaj revivigis sian karieron en la longdaŭra komedio de Broadvajo *Harvey*. Ĝi estis ankaŭ la lasta apero de la stelulino de muta kino nome Leatrice Joy.

La filmo ŝuldas sian nomon el la populara malnova kanto *Love Nest* kun muziko de Louis Hirsch kaj vortumado de Otto A. Harbach. La kanto estas kantata de koruso super la malfermiga listo kaj estis uzata kiel tema kanto por la spektaklo *The Burns and Allen Show* kaj per radio kaj per televido.

Intrigo
-------

Aŭtoro Jim Scott (William Lundigan) revenas el Parizo hejmen, nome al Novjorko, li malkovras ke lia fuŝa edzino Connie (June Haver) estis aĉetinta konstruaĵon. Jim ne povos dediĉi sin al verkado, ĉar la nova posedo postulas multan laboron kaj ne enspezas. Montrompulo enamiĝas de najbara vidvino, dum ĵusa loĝantino konata de Jim (kiel soldata kolego) rezultas esti belega blondulino Marilyn Monroe.

Geaktoroj kaj roloj
-------------------

* June Haver kiel Connie Scott
* William Lundigan kiel Jim Scott
* Frank Fay kiel Charley Patterson
* Marilyn Monroe kiel Roberta Stevens
* Jack Paar kiel Ed Forbes
* Leatrice Joy kiel Eadie Gaynor
* Henry Kulky kiel George Thompson

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Love Nest*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* Theatrical release poster Arkivigite je 2014-01-15 per la retarkivo Wayback Machine
**El Carracillo** [elkaraZIljo] estas natura komarko de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ene de la ebenaĵo de la *Tierra de Pinares*, en la kadro inter la riveroj Cega (norde) kaj Pirón (sude).

Ĉefa trajto estas grava produktado de legomoj, kio estas pli ol 60% de la totalo de la rikolto en la tuta provinco Segovio.

Historio
--------

La unuaj historiaj mencioj de la termino Carracillo datas de la Mezepoko, kaj ili estas rilataj kun la municipoj Vallelado kaj Samboal.

Komence de la 20-a jarcento, startis en la komarko la kultivo de cikorio, profite de la sableca tereno de la areo. En la 1960-aj jaroj la kultivo de cikorio dekadencis, kaj estis iom post iom anstataŭata per aliaj legomoj.

Geografio
---------

Ĉar temas pri natura komarko, ĝi ne ĝuas oficialan statuson, kaj tial ties naturaj limoj ne estas klare markitaj, sed la koncernaj loĝlokoj kunhavas komunajn kaj distingajn trajtojn. Temas pri jenaj:

* Chañe.
* Cuéllar (ne parto de El Carracillo, sed kiu inkludas la setlejojn Arroyo de Cuéllar, Campo de Cuéllar kaj Chatún, kiuj ja formas parton de El Carracillo).
* Gomezserracín.
* Narros de Cuéllar.
* Pinarejos.
* San Martín y Mudrián, kun Mudrián kaj San Martín.
* Sanchonuño.

Krome, oni indikas ankaŭ kiel apartenantaj al la komarko aliajn loĝlokojn kiel Samboal, Narros de Cuéllar, Fresneda de Cuéllar, Navalmanzano, Pinarejos, Remondo kaj Vallelado pro la historia rilato inter la termino Carracillo kaj la municipo. Pro tio, oni markas ankaŭ kiel apartenantaj al la komarko la membrojn de la Komunumo de Irigaciantoj de El Carracillo, nome rura komunumaro kiu enhavas la loĝlokojn de Arroyo de Cuéllar, Campo de Cuéllar, Chatún, Chañe, Fresneda de Cuéllar, Gomezserracín, Narros de Cuéllar, Remondo kaj Sanchonuño.

Notoj
-----

1. ↑  Segovia García, p. 32.
2. ↑  Segovia García, p. 14.
3. ↑   El Norte de Castilla (30a de junio 2006). «La huerta de El Carracillo». Arkivita el la originalo la 7an de Januaro 2010. Konsultita la 4an de Januaro 2010.

Bibliografio
------------

* Diego Conte Bragado kaj María del Mar García Martín, kun Antonio Linage Conde, Ignacio Sanz Martín kaj Mayte Ferreiro (2007). Cuaderno de Viaje. Honorse Tierra de Pinares.
* Olga Segovia García (2003). Producción y transformación de hortalizas en la zona de influencia de Cuéllar. Colección Becas de Investigación "Caja Segovia". ISBN 84-96145-13-1.

Koordinatoj: 41° 18′ 21.73″ N 4° 22′ 57.05″ U﻿ / ﻿41.3060361 °N, 4.3825139 °U﻿ / 41.3060361; -4.3825139 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767010
 |
**Cabrillanes** [kabriLJAnes] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la nordo de la provinco, kaj precize al tradicia areo Babia. Oni parolas ĉefe la leonan.

Komarkoj de la provinco Leono; *Tierra de León* centroriente, flave.
La Cueta.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cabrillanes, La Cueta, Huergas de Babia, Lago de Babia, Mena de Babia, Meroy, Las Murias, Peñalba de Cilleros, Piedrafita de Babia, Quintanilla de Babia, La Riera de Babia, San Félix de Arce, Torre de Babia (en la foto de la tabelo) kaj Vega de Viejos, okupas totalan areon de 169,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 731 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 450 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 81 km de Leono, provinca ĉefurbo. Limas norde kun Asturio; sude kun Murias de Paredes kaj Riello; okcidente kun Villablino; oriente kun San Emiliano. Pro ties alteco, 1249 m s.m. temas pri la plej alta municipo de la provinco Leono.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj), sed ĉefe karbominado, nun en absoluta dekadenco. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Fotaro
------

* Komarko Babia.Komarko Babia.
* Lago de Lago de Babia.Lago de Lago de Babia.
* Lago de Babia.Lago de Babia.
* Murpentraĵo ĉe Lago de Babia.Murpentraĵo ĉe Lago de Babia.
* Las Murias.Las Murias.
* Peñalba de los Cilleros.Peñalba de los Cilleros.
* San Félix de Arce.San Félix de Arce.
* Ĉevaloj ĉe herbejo de Torre de Babia.Ĉevaloj ĉe herbejo de Torre de Babia.
* Vega de Viejos.Vega de Viejos.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759977
 |
La **Kampanjo de la greno** estas la nomo de epizodo en la historio de Portugalujo kaj de Hispanujo. Tiu epizodo okazis inter 1929 kaj 1938 sub la reĝimo de Salazar koncerne Portugalujon. Sub tiu nomo la historiistoj signas volontulan politikon de senarbarigo por la produktado de greno. Tiu kaŭzis neniigon de parto de la iberaj sklerofilaj kaj kvazaŭdeciduaj arbaroj.

Rezulte de la kampanjo ekzemple la linko preskaŭ ekstermiĝis en Portugalujo.

En la lingvoj hispana kaj portugala la kampanjo nomiĝis respektive *Campaña del Trigo* kaj *Campanha do Trigo*. Ĝi estis inspirita de simila aktivado en Italujo (*bonifica integrale*, leĝo 3134 de la 24-a de decembro 1928).

Notoj
-----

1. ↑   (1992) *Statut et conservation du lynx pardelle *(lynx pardina)* dans la péninsule Ibérique* (PDF), Konsilio de Eŭropo, p.  9. ISBN 92-871-1990-2.
2. ↑  Manuel David Masseno (2000).  A tutela dos interesses particulares dos agricultores no Ordenamento das Aguas. Será que existe uma alternativa lá para o poente? (hispane, portugala resumo). *Estudos jurídicos e económicos em homenagem ao Professor João Lumbrales*. Faculdade de Direito da U. de Lisboa. Alirita 2013-01-19.[*rompita ligilo*]
**Lando de houjhnhnmoj** estas fikcia lando de la libro *La vojaĝoj de Gulivero* de brita verkisto Jonathan Swift. Laŭ la libro, la lando situas sur insulo ne malproksime de suda parto de Afriko (probable en Hinda Oceano) kaj Gulivero loĝis en ĉi tiu lando en la jaroj 1711-1715.

En tiea naturo estas ŝanĝitaj roloj de ĉevaloj kaj homoj: ĉevaloj estas raciaj estaĵoj, sed homoj estas neraciaj animaloj. Tieaj ĉevaloj estas nomataj *houjhnhnmoj*, kaj tieaj homoj estas nomataj *jahuoj*.

Jahuoj estas tre malagrablaj animaloj. Priskribante malvirtoj de jahuoj la aŭtoro mokas respondajn malvirtojn de homoj.

Sed houjhnhnmoj ne havas malvirtojn, estas honestaj kaj saĝaj. Sekve socio de houjhnhnmoj estas tre perfekta. En ĉi tiu socio ne ekzistas konfliktoj.

Aliaj animaloj en ĉi tiu lando estas pleje ordinaraj. Houjhnhnmoj malsovaĝigas iujn de ili: bovojn kaj katojn; probable, ankaŭ azenojn kaj hundojn. Jahuoj ankaŭ estas malsovaĝigitaj kaj plenumas proksimume samo, kiel ĉevaloj en ordinaraj landoj. Estas konata el iuj fragmentoj de la libro, ke en la landa estas sovaĝaj kunikloj kaj birdoj, sed ne ekzistas porkoj. La aŭtoro mencias ankaŭ kelkajn specifajn animalojn de la lando: birdon similan al hirundo, sed pli granda; besteton kun tre tenera lanugo, kies grandeco estas proksimume tia sama, kiel de kuniklo; iun specon de kampa rato.

Plantoj de la lando estas pleje ordinaraj. Tre disvastigita estas aveno. Sed krome estas kelkaj specifaj plantoj de la lando. Ekzemple, arbo, kiu je la aĝo de 40 jaroj komencas ŝanceliĝi kaj falas dum unua ŝtormo (permesante al houjhnhnmoj uzi lignon sen hakado). Krome tie estas planto, kies radiko influas al jahuoj kiel alkoholo (sed ĝi estas malofta). Radiko de alia planto helpas al jahuoj purigi stomakon post tro avida manĝado.

En iuj lokoj de la lando estas specifaj multekoloraj brilaj ŝtonoj, kiujn tre amas jahuoj.

*Pli detalaj informoj pri houjhnhnmoj kaj ilia socio estas en artikolo Houjhnhnmoj*.
*Pli detalaj informoj pri jahuoj estas en artikolo Jahuoj*.

Fontoj
------

* La vojaĝoj de Gulivero (kompleta teksto en la angla, Projekto Gutenbergo)
* La vojaĝoj de Gulivero (kompleta teksto en la rusa)
La **Angl-Ara Milito** (1901–1902) estis konflikto inter la Aro Konfederacio en teritorioj kie nun estas la Orienta Regiono de Niĝerio, en la tiama Brita Imperio. La milito ekis pro kontraŭstaroj inter estroj de la Aro popolo (el Igboj) kaj la kritaj koloniistoj post jaroj de malsukcesa negocado. Tio pliakriĝis dum la lastaj jardekoj de la 19a jarcento pro pliiĝanta eniro de britoj en la internaj regionoj de posta Niĝerio. Diversaj ekspedicioj de britoj okazis en novembro de 1901. Bataloj pluis ĝis printempo de 1902 kiam Aro estis venkita en la lasta ĉefa batalo de Bende. Aro-estroj estas ekzekutitaj. Oni ĉirkaŭkalkulis inter 700–800 britaj mortintoj, dum oni ne scias pri mortintoj pli nombraj inter indiĝenoj.

Ĉefaj bataloj
-------------

* Bataloj en la areo Oguta/Owerri (Novembro 1901)
* Bataloj en Esu Itu (Decembro 1901)
* Bataloj en Arochukwu (Decembro 1901)
* Batalo de Edimma (Januaro 1902)
* Batalo de Ikotobo (Januaro 1902)
* Batalo de Ikorodaka (Februaro 1902)
* Batalo de Bende (Marto 1902)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2006-02-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2012-07-28 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Arkivigite je 2012-07-22 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
* Arkivigite je 2011-06-10 per la retarkivo Wayback Machine
**József Krémer** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Krémer József** estis hungara operkantisto, operetkantisto (baritono).

József Krémer  naskiĝis la 17-an de julio 1930 en Csaroda, li mortis la 23-an de januaro 2014 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Krémer frekventis lernejon por pedagogoj, sed li interesiĝis pri kantado, tial li lernis ankaŭ en muzika mezlernejo, poste en privata lernejo de Kálmán Rózsahegyi. Jam dum la lernejaj jaroj ekde 1950 li estis membro de ĥoro. Inter 1955 kaj 1958 li estis vicaktoro kaj ĥorano de Teatro Szigligeti (Szolnok), poste li estis kantisto kaj aktoro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis:

* Operetoteatro (Budapeŝto) (1960-1966)
* Nacia Teatro (Pécs) (1966-1970)
* Laudes Theater (Innsbruck) (1970-1973).

Hejmenveninta li havis statuson en Teatro Csokonai (Debrecen) ĝis 1984, poste li pensiuliĝis kaj li vivis plu en Budapeŝto, kie li estis kantisto de Kirko Sankta Jozefo (Kispest).

Lia repertuaro (elekto)
-----------------------

* Ferenc Erkel: *Bánk bán* (opera versio) – reĝo Andreo la 2-a (Hungario); banuso Petur
* Giuseppe Verdi:
	+ Rigoletto - titolrolo
	+ La Traviata - Germon
* Georges Bizet: Carmen - Escamillo
* Giacomo Puccini: La Bohème - Marsel
* Zoltán Kodály: *Háry János* - titolrolo
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - Bagó
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Kerekes Ferkó

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2009-05-06 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**József Kárpáti** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kárpáti József** estas hungara pentristo, trumpetisto, instruisto. Lia moknomo estas *Dódi*.

József Kárpáti  naskiĝis la 22-an de aprilo 1958 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Kárpáti akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo de Eger en 1981. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Blaskó (pentristo) kaj János Seres. Post la diplomo li instruas desegnadon en mezlernejo en Budapeŝto. Li longe estis ankaŭ trumpetisto en diversaj ĵazaj orkestroj.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1982, 1986, 1990
* Eger (1988)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Szeged (1986)
* Eger (1989)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* *Madárkirály*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-05-22 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografieto kiel muzikisto Arkivigite je 2018-05-22 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612397
 |
**József Kossovits** [jOĵef koŝoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kossovits József** estis hungara komponisto, violonĉelisto. Lia familia nomo estis laŭ pli frua ortografio *Kossowits aŭ Koschovitz*.

József Kossovits  naskiĝis en la dua duono de la 18-a jarcento, li mortis en la unua duono de la 19-a jarcento.

Biografio
---------

Pri vivo de József Kossovits oni scias preskaŭ nenion. Li estis kortega muzikisto de diversaj hungaraj magnataj familioj en Supra Hungarujo. Kelkaj el liaj komponaĵoj postrestis. Inter ili estas la plej konata kanto por poemo de Mihály Csokonai Vitéz (laŭ noto de Ferenc Kazinczy). Multaj el liaj komponaĵoj estas dancoj en la speciala hungara stilo "verbunkos". Iuj el liaj melodioj estis uzitaj de Ferenc Liszt. Aliaj komponaĵoj de Kossovits estis verkitaj por diversaj muzikaj instrumentoj, kiel la gitaro, estante "Lassú Magyar" la plej konata el ĉiuj.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* *Lavotta első szerelme* (por poemo de Mihály Csokonai Vitéz, 1794; aperis en Vieno en 1803)
* *XII Danses Hongroises* (Vieno, 1803)
* *VI. Hungaros* (por violonkvaropo, 1807)
* *Ungaria Masorko Cosaki* (por orkestro, 1814)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* 
* 
* aŭdebla muziko de Kossovits

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivigite je 2019-06-07 per la retarkivo Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 646669
* GND: 129224774
* LCCN: nb2011028399
* VIAF: 3546601
* ISNI: 0000 0000 2590 7902
* SUDOC: 159840236
* BNF: 13896121h
* MBA: 2c4a5cb6-886d-4662-a3b8-7335196c4f3a
* NKC: jx20061013015
 |
**Tonk**, laŭ (hindie **टोंक**) estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, en subŝtato Raĝastano, kie ĝi estas sidejo de la samnoma distrikto.
[[Dosiero:Sunehri kothi-tonk-Rajasthan IMG-20190918 01267.gif|eta|maldekstre|{{centre|Konstruaĵo]]

Demografio
----------

Tonk havis populacion de 201 295 en 2021 kun legopovo 69%, pli alte, ol la landa averaĝo.

Geografio
---------

Tonk situas en montetaro 289 metrojn super la marnivelo laŭ rivero. Savai Madhopur troviĝas 59, Bundi 81, subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 85, Kiŝangarh 105, Gangapur (Savai Madhopur) 101, Aĝmer 119, Bhilvara 146, Beavar 147, Pali (Raĝastano) 249, Ĝodpur 276, tutlanda ĉefurbo Delhio 310, Mumbajo 855, Kolkato 1335 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

En 1806 ĥano konkeris la areon, poste la britoj kaptis ĝin siavice. Tonk estis la ĉefurbo de la samnoma princa ŝtato de Brita Hindio de 1817 ĝis 1947. La municipo estis establita en 1885. Dum naskiĝo de Barato en 1947 la loĝantoj voĉdone decidis aparteni al Barato, poste multe da homoj formigris al la alia nova najbara ŝtato Pakistano. Tial la ĝis tiam majoritata Islamo iĝis minoritato kontraŭ la hinduoj. Filmo estis filmita en Tonk en 1981–1982.

Ekonomio
--------

Tonk estas regiona centro de agrikulturo, oni kultivas sorgojn, tritikojn, maizojn, kotonojn, oleajn semojn, kapsiketojn. La hejmaj okupiĝoj estas la teksado de kotonoj kaj tanado. Kelkaj fiŝkaptas kaj bredas birdojn, eĉ glimoj kaj berilioj estas elminitaj.

Lingvoj
-------

En Tonk la oficiala lingvo estas la hindia.

Eduko
-----

Tonk estas hejmo de kelkaj universitatoj kaj altlernejoj.

Religioj
--------

En Tonk plejparto de la populacio estas hinduoj (50%), krome islamanoj (48%) kaj ĝajnistoj (preskaŭ 2%).

Klimato
-------

En Tonk jare pluvas averaĝe po 647 mm. Inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musonoj, en la ceteraj monatoj nur apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo estas 26 °C.

Trafiko
-------

Tonk ne havas fervojan kontakton, sed alvenas 5 ĉefvojoj kaj unu flankovojo. La plej proksima flughaveno (eĉ internacia) funkcias en Ĝajpuro.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans
**Aŭroro**, ( latine *Aurora*) estis en la romia mitologio diino de matena ĉielruĝo. Ŝi estis identigata kun helena diino Eoso kaj slava diino Zora. Latine *Aurora* signifas Matenstelon aŭ mateniĝon.

Auroro de Guercina, 1621-23 (plafona fresko en Casino Ludovisi en Romo)
Laŭ mitologio ŝi estis filino de titano Hiperíono kaj lia edzino titanino Teja. Aŭroro estis bela kiel mateniĝo kaj ankaŭ amis ĉion belan, precipe belajn virojn. Kiam iu ekplaĉis al ŝi, simple rabakiris lin. Ŝia unua edzo estis titano Astreo. Ili havis kune multe da posteuloj, inter ili preskaŭ ĉiujn stelojn kaj ventojn. Poste ŝi ekamis Melampodan filon Kleiton, atenan heroon Kefalon kaj faman ĉasiston Orionon kaj ĉiujn unu post la alia rabakiris. Sammaniere uzurpis ankaŭ sian plian edzon Titonon, filon de troja reĝo Laomedono. Ŝi vivis kun li sur fino de la mondo, kie li fariĝis reĝo de Etiopoj. Ŝi amis lin tiom, ke de la plej alta dio Zeŭso petakiris por li senmortecon. Ĉar forgesis peti por li ankaŭ eternan junecon, antaŭ ŝiaj okuloj li maljuniĝis kaj fine ŝrumpiĝis je grilo (aŭ iom pli poeziece je cikado). Kun li ŝi havis du filojn: Emationon kaj Memnonon. Emationo mortis preskaŭ nekonata, sed Memnono plenkreskis en unu de la plej belaj viroj. Dum la Troja milito li venis helpi al sia onklo Priamo. Post morto de Priama filo Hektoro li fariĝis supera komandanto de trojaj trupoj, sed baldaŭ falis en duelo kontraŭ aĥaja heroo Aĥilo. Eoso transportis lian kadavron en Etiopion, sed neniam toleriĝis kun lia morto. Larmoj, kiuj ŝi verŝas super li, ĉiumatene aperas sur tero kiel roso.
Grekoj prezentis Eoson (Aŭroron) al si kiel belan virinon en safrankolora robo. Bildigis ŝin kun grandaj flugiloj kaj kutime sur veturilo tirata per blankaj aŭ rozkoloraj flugilhavaj ĉevaloj.

Reflektoj en arto
-----------------

### Pentraĵoj

* Durida pentraĵo sur pokalo *Eoso funebras super morta filo Memnono* el la jaroj 490 ĝis 480 aK. nun en Luvro
* N. Poussin *Auroro kaj Kefalo* el la jaro 1630, Nacia galerio (Londono)
* L. Silvestr pli juna. *Auroro vekigas Lunon* el la jaro 1715

### Statuoj

* Mikelanĝelo B. *Aurora* , sur tombo de Lorenzo di Medici en Florenco, ĉirkaŭ la jaro 1520
* Auguste Rodin *Auroro kun Titono* , en muzeo de Rodin en Parizo

### Muziko

* E.T.A. Hoffmann *Aŭroro* , opero, la jaro 1811

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Aurora (mytologie) en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Aŭroro (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 545599
* GND: 119240416
* LCCN: no2017053233
* VIAF: 212093844 42643644, 212093844
* SUDOC: 127897208
* BNF: 15752507c
* NKC: jo2016908790
 |
**Singra** [SINgra] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha.

Geografio
---------

Ĝi estas je 43 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas atingebla ĉefa laŭ la aŭtoŝoseo A-23, sude de Calamocha, Fuentes Claras, Caminreal, Torrijo del Campo, Monreal del Campo kaj Villafranca del Campo kaj norde de Torrelacárcel. La urba kerno estas sur 1047 msm.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Villafranca del Campo | *Norde:* Villafranca del Campo kaj Bueña | *Nordoriente:* Bueña |
| *Okcidente:* Alba |  | *Oriente:* Bueña kaj Aguatón |
| *Sudokcidente:* Alba | *Sude:* Torrelacárcel | *Sudoriente:* Torrelacárcel |

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Singra.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estis agrikulturo (iam safrano, jam ĉefe cerealoj), forstado, kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, ermitejoj, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kaj al scenejoj de la Hispana Enlanda Milito ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800940
* VIAF: 316732917
 |