recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
RVB-bildo kune kun siaj apartaj R, V kaj B komponantoj.   
Notu ke la blanka neĝo konsistas el fortaj ruĝo, verdo kaj bluo; la bruna fojnejo konsistas el forta ruĝa kaj verdo kun nur malmulte da bluo; la malhelverda herbejo enhavas fortan verdon kun iomete da ruĝo kaj bluo, la helblua ĉielo havas fortan bluon, iomajn ruĝon kaj verdon.
**Trikromio** estas la arta, kaj ĉefe fotografia, procezo de reproduktado de ĉiuj koloroj pere de la sinsekva stampado de ruĝa, verda kaj blua (RGB) por adiciaj miksoj (por ekranoj de komputiloj, televidiloj, sensiloj, ktp.) kaj cejana, maĝenta kaj flava (CMYK) por la subtrahaj miksoj (uzata en presarto).

La unua permanenta kolorfotografio estis farita en 1861, per tiu metodo, fare de la skota fizikisto James Clerk Maxwell kiu prezentis sian adician metodon de kolorfotografio en Londono, kun la celo pruvi ke ajna koloro povis esti atingita miksante lumojn de la tri unuarangaj koloroj (ruĝa, flava kaj blua) en diferencaj proporcioj. Li pruvis la teorion pasigante lumon tra filtriloj kolorigitaj kombinitaj kaj projekciante la rezulton sur ekrano.

Laŭ Francisko Azorín **trikromio** estas *Tipografia presaĵo farita per ruĝa, flava k. blua koloriloj. Procedo por fari tion.* Li indikas etimologion el la greka *trais + kromos* (tri koloroj). Kaj li aldonas la terminjon *Monokromio*, por kiam oni uzas unusolan kolorilon; *Bikromio*, por kiam oni uzas du; kaj *Polikromio*, por kiam oni uzas plurajn.

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝoj 203-204.
2. ↑  Azorín, samloke.

Vidu ankaŭ
----------

* Triĥromatio
**Trinidad Zaachila** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Trinidad Zaachila*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 555.

Geografio
---------

**Trinidad Zaachila** apartenas al la distrikto Zaachila al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2809 loĝantojn. El tiuj estis 1339 viroj kaj 1470 virinoj. La komunumo havas surfacon de 34,45 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1490 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4 indiĝenoj. El tiuj 3 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Trinidad Zaachila Arkivigite je 2007-05-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Toulx-Sainte-Croix** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 304 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Toulx-Sainte-Croix etendiĝas sur 35,05 km², kaj havis 304 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Toulx-Sainte-Croix situas je alteco de 656 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Toulx-Sainte-Croix apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Bernard De La Biche, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

En Toulx-Sainte-Croix estas romanikstila preĝejo kun aparta sonorilturo.

Ekde observturo konstruita en 1936 eblas vidi belan panoramon de la tuta kantono de Boussac. Ĝi estis renovigita kaj denove malfermiĝis en julio 2008.

* Sonorilturo de la preĝejoSonorilturo de la preĝejo
* Antaŭkristana kalka sarkofagoAntaŭkristana kalka sarkofago
* ObservturoObservturo

Administrado
------------

Toulx-Sainte-Croix apartenas al la kantono de Boussac, kies ĉefurbo estas Boussac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Boussac
**Thomas Arthur, barono de Tollendal, grafo de Lally**, nomita «**Lally-Tollendal**», baptita la 13an de januaro 1702 ĉe Romans kaj ekzekutata en la placo de Grève, en Parizo, la 9an de majo 1766, estis franca militisto kaj alta funkciulo franca de irlanda deveno.

Biografio
---------

Li estis oficiro dum la tuta unua duono de la 18a jarcento kaj alta funkciulo en Hindio je la konto de la franca koloniado. Venkita fare de britoj, li estis akuzita en la metropolo. La Franca Kompanio de Orientaj Hindioj unue defendis lin, sed poste permesis ke la diversaj interesoj kaj la intenco trovi kulpulon konduku lin al la prizono kaj al la mortopuno. La ekzekuto estis fuŝa kaj la ekzekutisto rompis la buŝon anstataŭ la kolon kaj oni devis ripeti la mortigan agon. Eĉ la defendo fare de Voltero helpis la haltigon aŭ la nuligon de la kondamno eĉ postmorte; tamen ĝi kontribuis al la malbonigo de la popola konsidero kontraŭ la reĝo Ludoviko la 15-a.

* Kategorio Thomas Arthur de Lally-Tollendal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 517644
* GND: 132722941
* LCCN: n84031153
* VIAF: 24592356
* ISNI: 0000 0000 8102 7774
* SUDOC: 087205491
* BNF: 10642461t
* NKC: mzk2016928697
 |
**Thomas P.M. Barnett** (1962, Chilton, Wisconsin) estas usona militista geostrategiisto. Lia malproksima parenco George Barnett estis komandanto de la usona mararmeo dum la unua mondmilito.

Li diplomiĝis en *Boscobel High School*, poste Barnett ricevis B.A. de la *University of Wisconsin-Madison* pri Rusa lingvo kaj Literaturo, kaj pri Internaciaj kontaktoj precipe en la usona eksterafera politiko. La titolon MA li ricevis pri regionaj studoj (Rusio, Orienta Eŭropo kaj Centra Azio). Li akiris Ph.D en politika scienco ĉe Harvard.

Inter 1998 kaj 2004, Barnett estis strategia esploristo kaj profesoro pri milit-analiza kaj esplora departemento, laborios kiel direktoro ĉe *Center for Naval Warfare Studies*, *U.S. Naval War College*, Newport (Rhode Island).

Post la teroratakoj de 2001 en Usono, li laboris por la registaro (2001-03 en *Office of Force Transformation* en *United States Department of Defense*). 

Li estas forta apoganto de la novkonservatisma, militisma ideo de Usono.

Bibliografio
------------

* Thomas P.M. Barnett (September 30, 1992). *Romanian and East German Policies in the Third World*. Praeger Publishers. ISBN 0-275-94117-5
* Thomas P.M. Barnett (April 22, 2004). *The Pentagon's New Map*. Putnam Publishing Group. ISBN 0-399-15175-3
* Thomas P.M. Barnett (October 20, 2005). *Blueprint for Action*. Putnam Publishing Group. ISBN 0-399-15312-8


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 226619
* GND: 1088593143
* LCCN: n92006456
* VIAF: 57296586
* ISNI: 0000 0000 3390 7857
* SUDOC: 083000895
* NDL: 00977586
* BIBSYS: 5020446
 |
**Bakonypéterd** [bakonjpEterd] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Pannonhalma. En la loknomo Péter signifas: Petro, Bakony estas apuda montaro.

Preĝejo de Bakonypéterd

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 10 km²
* Loĝantaro: 300
* Poŝtkodo: 9088
* Telefonprefikso: 88

Situo
-----

Bakonypéterd situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Veszprém-Győr. Pannonhalma troviĝas 10 km.

Historio
--------

Bakonypéterd estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1357 en formo *Peturd*. Dum la mezepoko la kampoj apartenis al abatejo de Pannonhalma. En 1544 la turkoj faris la komunumon senhoma. Poste hungaroj kaj germanoj refondis la vilaĝon. En 1936 la vilaĝo ricevis kurenton. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en la vilaĝo.

Vilaĝservoj estas kulturdomo, kuracejo, sportejo, vendejo, drinkejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* klasikisma romkatolika Preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Bakonypéterd) de 1817
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj

Famuloj
-------

En Bakonypéterd naskiĝis:

* oficisto Mihály Arnold
* pentristo Sándor Muhits.

* Kategorio Bakonypéterd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La rikoltilo kaj martelo
Rikoltilo kaj martelo en la flago de Sovetio 
**Rikoltilo kaj martelo** (aŭ **falĉileto kaj martelo**) estas simbolo de komunismo (foje uzita ankaŭ de aliaj branĉoj de la socialismo). Ĝin (kun stelon) inventis Trockij por ruĝa armeo (sed anstataŭ rikoltilon li uzis alian terkulturilon, plugilon). La du iloj aperas krucigitaj; en tiu formo, la simbolo antaŭ 1989 estis parto de multaj naciaj flagoj kaj blazonoj, el kiuj ĝi poste malaperis (ĉe flago de Ĉednestrio ĝi restas ankoraŭ).

Uzo kiel simbolo
----------------

Blazono de Aŭstrio 
Kvankam ĝi ne estas komunisma ŝtato, martelo kaj rikoltilo aperas en la nacia blazono de Aŭstrio, sed ne krucigitaj. La aŭstra aglo tenas rikoltilon per unu piedo kaj martelon per la alia.

Rusa firmao Aeroflot ne forigis rikoltilon kaj martelon, ĉi tiu signo restas ĉe emblemo de la firmao, kvankam la ŝtato ne plu estas komunisma. 

Emblemo de Aeroflot
La signo sur flago de Angolo estas kopio de rikoltilo kaj martelo (sed pro tio, ke en la lando iloj uzatas aliaj ol apud Rusio, oni iom ŝanĝis ilojn). Krome la flago stelon ankaŭ enhavas.

La signon enhavas eĉ Unikodo. Tie ĝia numero estas 262D: ☭.

La signo aperas sur la tombo de Trockij kaj la flago de ĉinaj komunistoj.

Ekzistis rusie politikistoj, kiuj uzis la signon svastikece (la kruco estis nigra en interna blanka disko sur ruĝa flago). La nomo de la movadestro estis Limonov kaj li nomis siajn anojn "naziaj komunistoj". La fama rokisto Letov nelonge amikis kun tiu movado kaj kun Limonov.

Malpermeso
----------

En 2005, sekve de la peto de la Germanio por puni tiujn, kiuj elmontras la svastikon en la tuta Eŭropa Unio, kelkaj eŭropuniaj politikistoj devenantaj el la iama Orienta Bloko petis pri la malpermeso de la rikoltilo kaj martelo en la Eŭropa Unio, honore al la viktimoj de la sovetia totalismo.

En la 9a de aprilo 2015 la Parlamento de Ukrainio aprobis leĝon per kiu oni malpermesis la komunismajn simbolojn kiaj la rikoltilo kaj martelo, figuroj de la Sovetunio.

Referencoj
----------

1. ↑  itale "Falce e martello da bandire: Frattini "apre" ai paesi dell'Est", la Repubblica, 8-a de februaro 2005]
2. ↑  *Ucrania prohíbe la hoz y el martillo. El Parlamento de Kiev aprueba una ley que equipara el comunismo al nazismo*, Pilar Bonet, El País, 9 APR 2015  Konsultita la 10an de aprilo 2015

Vidu ankaŭ
----------

* Komunisma simbolaro

* Kategorio Rikoltilo kaj martelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Thomas Geve** (naskiĝinta en 1929 en Szczecin) estas la pseŭdonimo de juda inĝeniero, verkisto kaj postvivanto de holokaŭsto, de germana origino.

Vivo
----

Li pasigis sian junaĝon en Bytom, antaŭ ol veni al Berlino kun la patrino en 1939. Dum la jaroj de la milito li laboris kelkajn monatojn kiel entombigisto ĉe la juda tombejo de Weißensee apud Berlino.

En junio de 1943 li estis deportita al Aŭŝvico kune kun la patrino, kiu tie murditis. Li restis tie ĝis januaro de 1945 kaj transvivis la t.n. mortigajn marŝadojn. Li poste estis en la koncentrejoj de Groß-Rosen kaj Buchenwald. Tie estiĝis memliberigo de la internigitoj. Estante tro laca por tuj foriri, li restis etan tempon tie kaj faris 79 gravajn deseĝnaĵojn de la areo: la originalaj nun estas konservitaj ĉe Jad Vaŝem, la kopioj. Poste li atingis hejmon por orfanuloj en Svislando kaj sukcesis renkontiĝi kun la patro en Londono. En 1950 li setlis en Haifa.

Memoriga laboro
---------------

Liaj travivaĵoj estas rakontitaj en du libroj kaj sur du dokumentadaj filmoj. La unua libro (titolo: *Youth in Chains*) estis tradukita en ses lingvojn, dume la dua libro - kie oni legas lian vivon postmilitan - publikigitis en la germana. Pluse liaj desegnaĵoj estis eldonitaj separite kaj estis la bazo por franca dokumentadaĵo. Nuntempe liaj prelegoj pri la holokaŭsto antaŭ gelernantoj en Germanio kaj alie famas.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑  Thomas Geve - art at Jad Vaŝem website (angle)
3. ↑  Pri parolado en brusela lernejo.[*rompita ligilo*]

Verkaro
-------

* Geve, Thomas (1958): *Youth in Chains*, reeldonita en 1987 en Jerusalemo
* Geve, Thomas (1997): *Es gibt hier keine Kinder - There are no children here; Zeichnungen eines kindliches Historikers - Drawings of a Child Historian* (germane - angle - hebree), Göttingen: Wallstein eldonejo
* Geve, Thomas (2000): *Aufbrüche. Weiterleben nach Auschwitz*, eldonejo Südverlag

Filmo dokumentada
-----------------

* W Rosing, "Thomas Geve - Nichts als das Leben", 1997, 36 min.
* ECPAD, "Il n'y a pas d'enfants ici : Dessins d'un enfant survivant des camps de concentration", 2009, 75 min.
**Albești** [albeŝtj] estas vilaĝo en Rumanio, distrikto Constanța. Al ĝi apartenas administre la komunumoj: Arsa, Coroana, Cotu Văii kaj Vârtop.

Situo
-----

Ĝi situas en en suda parto de la distrikto, sur la altebenaĵo Cobadin. Ĝi situas 52 km de la distrikta ĉefurbo Konstanco kaj 15 km de la plej proksima urbo, Mangalia.

Historio
--------

La unua skriba mencio okazis en 1856, kiam turkoj el Krimeo setlis tie. Ĝia malnova turka nomo estis *Sarighiol*. La vilaĝo en 1924 unuiĝis kun la vilaĝo *Acbaș* (turke *Akbaş*) kaj la tiel estiĝinta vilaĝo ricevis la nomon *Albești*. En 1940 okazis ŝanĝo de la loĝantaro, la turkojn kaj bulgarojn oni alisetligis en Bulgarion kaj la rumanojn vivintajn en vilaĝoj de Suda Dobruĝo. En la 1970-aj jaroj alvenis setliĝanta ondo el areo de Moldavio, Oltenio kaj de Maramureŝo.

Oni elfosis en 1971 ruinojn de 2800-kvadratmetra fortikaĵo, el la 3-a aŭ 4-a jarcento.

Vidindaĵoj
----------

En la vilaĝo vidindas la turka moskeo kaj la ortodoksa preĝejo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* hejma paĝo de la vilaĝo Arkivigite je 2008-04-21 per la retarkivo Wayback Machine
***Fajron sentas mi interne***, eldonita en 1990 de Pro Esperanto, estas romano verkita de Ulrich Matthias orginale en Esperanto.

Tiu libro konstituas parton de la Baza legolisto kiun William Auld kompilis en 1988 kaj ĝisdatigis en 1997.

Enhavo
------

La verko rakontas la historion de Manfred Brinkmann dum la lernejaj jaroj.

La rakonto komenciĝas dum la adoleskaĝo de la protagonisto, Manfred Brinkmann. Malfacilas por li dormi, kiu malbonas pro tio, ke li estas lernanto ĉe alta lernejo en Germanio. Li penas endormiĝi malgraŭ siaj sinmortigemaj pensoj. Fifine li povas ekdormi pensante pri Martina, knabino, kiun li amas. Manfred biciklas al la lernejo, kie li havas problemojn pro lia anksio. Kvankam li estas sufiĉe inteligenta, li ne parolas ofte en la klasoj. Manfred revenas hejmen kaj lia patro batas lin pro tio, ke li rifuzis tuj meti sian biciklon en la kelo. Manfred ŝanceliĝas, sed rezolucias ne sinmortigi por tio, ke li povu plibonigi la mondon. Li verkas artikolon, kiu titoliĝas "Inter aliuloj" kaj aldonas ĝin al la redaktaro de la lernejana gazeto. Manfred sentas triumfon pro la pozitiva ricevo de la artikolo de la redaktaro. Tamen, multe da liaj samklasanoj ne tiom ŝatas ĝin. Martina, al kiu li sendis leteron konfesantan sian amon, respondas riproĉnte lin pro tio, ke li prijuĝas siajn kunhomojn kaj nomas ilin bagatelemaj. Manfred malpliamas Martinan kaj miras, kial neniom da liaj samklasanoj alparolas lin.

Manfred iras al la kinejo kaj renkontas mezaĝan viron, kiu nomiĝas Erik. Erik parolas al Manfred afable kaj aĉetas biletojn por si ambaŭ. Ili spektas filmon kune kaj Erik metas sian manon inter la gamboj de Manfred. Manfred sentas sin nekomforta. Erik ofertas monon al Manfred, kaj li rifuzas.

Manfred abiturientiĝas kaj iras al universitato por studi matematikon. Ĉe la universitato, li aranĝas rendevuon kun psikoterapiisto por helpi al li pli facile konatiĝi kun aliaj homoj. La interparolo ne estas sukcesa.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
Flago de Belorusa Soveta Socialisma Respubliko
La **flago de Belorusa Soveta Socialisma Respubliko** estis adoptita la 25-an de decembro 1951. Antaŭ tio, la flago estis ruĝa kun la cirilaj karakteroj БССР (BSSR) en oro en la pint-forlasita angulo, ĉirkaŭita per orolimo. Inter 1937 kaj la adopto de ĉi-supra flago en la 1940-aj jaroj, la flago estis la sama, sed kun ora rikoltilo kaj martelo super la cirilaj karakteroj kaj neniu limo. Inter 1919 kaj 1937, la flago estis ruĝa, kun la cirilaj karakteroj ССРБ ( SSRB) en la pinta maldekstra angulo. Frue en 1919, ruĝa flago estis uzita. La fina BSSR-flago estis uzita ĝis la kolapso de Sovetunio en 1991. Flago bazita sur tiu dizajno estas uzata kiel la nuna nacia flago de Belorusio.

* 19191919
* 1919 - 19371919 - 1937
* 1937 - 1940-aj1937 - 1940-aj
* 1940-aj - 19511940-aj - 1951


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Belorusa Soveta Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
vendejo de Tripadvisor ĉe Hong Kong Internacia Flughaveno
Tripadvisor budo ĉe ITB Berlino, 2014
**Ekskurskonsilanto** (angle *Tripadvisor*) estas usona interreta portalo, kiu publikigas informojn kaj recenzojn pri diversaj cellokoj kaj entreprenoj tra la mondo, kiuj helpas uzantojn pli bone plani siajn feriojn. La retejo ankaŭ inkluzivas sistemon de interagaj forumoj. La interfaco de la retejo funkcias en multaj lingvoj.

La retejo estis origine kreita de Stephen Cowper en 2000. La ĉefsidejo de la firmao situas en Newton, Masaĉuseco. La kompanio estas komercita ĉe NASDAQ.

Priskribo
---------

La servoj de la retejo estas disponigitaj senpage al uzantoj, kiuj provizas la plej grandan parton de la enhavo de la retejo. La profitoj de la retejo venas de montrado de reklamoj sur la paĝoj de la retejo.

Krom la usona eldono de la retejo, ekzistas ankaŭ granda nombro da lokaj eldonoj de la retejo por la landoj Britio, Francio, Irlando, Germanio, Italio, Hispanio, Hindio, Japanio, Portugalio, Brazilo, Svedio, Nederlando, Kanado, Danio, Turkio, Meksiko, Aŭstrio, Norvegio, Pollando, Aŭstralio, Singapuro, Tajlando, Rusio, Grekio, Israelo, Indonezio kaj Ĉinio.

En novembro 2018, la retejo havis pli ol 315 milionojn da membroj kaj pli ol 500 milionojn da recenzoj kaj opinioj pri hoteloj, restoracioj, altiroj kaj entreprenoj rilataj al la kampo de turismo.

Kritiko kaj procesoj
--------------------

TripAdvisor efektive permesas verki recenzon pri servoj kaj entreprenoj eĉ kiam ne ekzistas pruvo, ke la recenzisto uzis tiujn servojn. Kiel rezulto, pluraj procesoj estis prezentitaj kontraŭ ĉi tiu retejo fare de hotelistoj, kiuj postulis forigi de la retejo recenzoj kiujn ili asertis ne estis de hotelgastoj. La British Advertising Standards Council (ASA) determinis en 2012 ke la aserto de TripAdvisor ke la recenzoj en la retejo estas aŭtentaj estas misgvida. Kaj en 2014, la reguligisto en Italio eĉ monpunis TripAdvisor en la kvanto de $ 610,000 pro la kaŭzo ke la retejo ne funkcias sufiĉe por malhelpi falsajn recenzojn .

Referencoj
----------

1. ↑  The Guardian (24.9.2010). "TripAdvisor could face legal action over reviews"
2. ↑  ASA 1.2.2012
3. ↑  NY Times, 23.12.2014

Eksteraj ligiloj
----------------

* Komercaj datumoj por TripAdvisor, Inc.:
	+ Bloomberg
	+ Guglo
	+ Reuters
	+ SEC-dosieroj
	+ Yahoo!


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 817555
* VIAF: 305216624
* NDL: 001145246
 |
**Mária Augusztinovics** [aŭgustinoviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Augusztinovics Mária** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto. Ŝia nomvarianto estis *Marija Augustinovič*, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Gerő Tamásné* ĝis 1961.

Mária Augusztinovics naskiĝis la  12-an de februaro 1930(nun 1930-02-12) en Budapeŝto, ŝi mortis la 21-an de novembro 2014 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mária Augusztinovics akiris ekonomian diplomon en Hungara Ekonomia Universitato en 1952. Post la diplomo li laboris en la financa ministerio ĝis 1961, poste en signifa financa oficejo (1961-1964, 1968-1984) aŭ en financa instituto (1964-1968), fine ŝi estis konsilisto en akademia instituto. Ŝi estis ankaŭ titulara instruisto de la universitato, krome ŝi instruis eksterlande en Universitato de Miĉigano (l969), en:Wesleyan University (1988) kaj en:La Trobe University (1993). Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1956, ŝi doktoriĝis (DSc) en 1980 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝia laboro specialiĝis al la pensisistemo. Ŝi ricevis premiojn inter 1971-2012.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Felhalmozás és pénzfelhalmozás* (1958)
* *Pénzügyek a szocializmusban* (1963)
* *Integration of Mathematical and Traditional Methods of Planning* (1975)
* *Emberek és gazdaságok* (1983)
* *A magyar nyugdíjrendszer az 1998-as reform előtt es után* (kunaŭtoro, 2002)
* *Egy értelmes nyugdíjrendszer (Koncepcióvázlat)* (2014)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑   germana datenaro

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 844950
 |


* Portalo pri Biografio
25° 35′ 35″ Sudo 54° 35′ 38″ Okcidento﻿ / ﻿25.593078 °S, 54.59384 °U﻿ / -25.593078; -54.59384 (mapo)

La unuiĝo de la riveroj markas la geografian trilandan punkton. La rivero kun bruna akvo korespondas al Iguazuo
**Triple Frontera** (en Esperanto *Triobla Landlimo*, portugale *Marco das Três Fronteiras*) estas konata internacia trilanda punkto situanta ĉe la landlimoj inter Argentino, Brazilo kaj Paragvajo, apud la fama akvofalo Iguacuo. En la areo troviĝas la urboj Puerto Iguazú (Provinco Misiones, Argentino), Foz do Iguaçu (Paranao, Brazilo) kaj la urboj Presidente Franco kaj Ciudad del Este (Departemento Alto Paraná, Paragvajo).

Geografio
---------

La limoj de ĉi tiuj tri landoj, en tiu areo, laŭiras la fluejon de riveroj Iguazuo kaj Parano. La Internacia Ponto Tancredo Neves transiras la riveron Iguazuo kaj ligas la menciitajn urbojn de Argentino kaj Brazilo. Super la rivero Parano, la Internacia Ponto de Amikeco ligas Foz do Iguaçu kun Ciudad del Este, krom la informo pri ambaŭ riveroj ĝi konektas Puerto Iguazú kun Presidente Franco. En la areo, troviĝas po obelisko en ĉiu lando kun la koloroj de siaj respektivaj naciaj flagoj.

En Puerto Iguazú (Argentino) troviĝas "Hito Tres Fronteras". Ĝi estas turisma loko kun parko kie estas monumento kun ŝildoj kaj flagoj de la tri landoj, kiuj estas en la areo.

Alia ekzemplo de trilanda punkto estas inter la urboj de Bella Unión (Urugvajo) kaj Monte Caseros (Argentino), ambaŭ urboj apartigitaj de rivero Urugvajo kaj Barra do Quaraí (Brazilo), kiu estas disigita de la urbo Bella Unión per la rivero Cuareim.

Bildgalerio
-----------

* Monolito kiu markas la limon de teritorio de Argentina Respubliko, situanta en periferio de la urbo Puerto IguazúMonolito kiu markas la limon de teritorio de Argentina Respubliko, situanta en periferio de la urbo Puerto Iguazú
* Monolito kiu markas la limon de teritorio de Federa Respubliko Brazilo, situanta en periferio de la urbo Foz do IguaçuMonolito kiu markas la limon de teritorio de Federa Respubliko Brazilo, situanta en periferio de la urbo Foz do Iguaçu
* Monolito kiu markas la limon de teritorio de Paragvaja Respubliko, situanta en periferio de la urbo Presidente FrancoMonolito kiu markas la limon de teritorio de Paragvaja Respubliko, situanta en periferio de la urbo Presidente Franco

Referencoj
----------

1. ↑  Hito Tres Fronteras (Opción Iguazú)

Vidu ankaŭ
----------

* Kvarlanda punkto
* Trilanda punkto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Triple Frontera en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *EEUU estampa su bota en el Mercosur* Clave periodística analizando artículo aparecido en Carta Maior, traducido por Jorge Alonso para el Equipo de Investigaciones 'Rodolfo Walsh', 2005
* *Una task force para la Triple Frontera, pero sin terrorismo*. Informe sobre el monitoreo internacional de la Triple Frontera, publicado en el diario argentino (Página/12).
* Fronteras al límite: Triple frontera - Televisión Española

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Triple Frontera en la hispana Vikipedio.*
Tripoli aŭ **الشرق** (al-ŝarq) en Libano
The skyline of Tripoli, Lebanon
Ekde 1920 **Tripolo**, (arabe (طرابلس (الشرق, [tarAbulus (al-ŝarq)], estiĝis libana urbo. La greka nomo *Tripolis* (Τρίπολις) litere signifas *tri urboj.*

La loĝantaro estis de 229 398 personoj en 2005.

La urbo estas dividita je du partoj: El-Mina (inkludas havenon kaj antikvan areon) kaj la sama Tripolo urbo, kia estas centro de komerco, banka industrio kaj refreŝiĝo. Tripolo estas konata per siaj bombonoj, oliva oleo kaj komercaj bazaroj, kie oni povas favorpreze aĉeti oraĵojn. Ekonomiko de Tripolo baziĝas sur agronomio kaj nutraĵindustrio.

En Tripolo estas plimulto da sunaismo (80%).

La Graflando de Tripolo estis la lasta kreita de la kvar grandaj Krucistaj ŝtatoj en Levantenio. Kelkaj el ties ĉefaj urboj estis Safita, Tartus kaj Tripolo. La komenco de la Graflando datas el 1102, kiam la grafo Rajmondo la 4-a de Tuluzo, unu de la estroj de la Unua krucmilito, startigis longan militon kontraŭ la Banu Ammar, emiroj de Tripolo.

  

* Tripolo (Libano) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tripolo (Libano) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Flago de Litova SSR (1940–1953)
(1953–1988)
(1988–1990)
La **flago de la Litova SSR** estis adoptita la 30-an de julio 1940. La flago estis ruĝa kun ora rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, kaj la latinaj karakteroj LIETUVOS TSR (Litova SSR en la litova lingvo).

La 15-an de julio 1953, nova flago estis adoptita. Estis modifite por renkonti la novajn postulojn por ĉiuj flagoj de la sovetiaj socialismaj respublikoj. Ĝi asimilis la devigan rikoltilon kajn martelon kaj ruĝan stelon. La fundoparto povus esti personigita de ĉiu respubliko. Litovio aldonis mallarĝan blankan kaj pli grandan verdan striojn. La flago estis prirezignita en novembro 1988, eĉ antaŭ ol kiam Litovio deklaris sendependecon en marto 1990. La Supera Soveto de la Litova SSR, inspirita de la por-sendependeca movado Sąjūdis, ŝanĝis la konstitucion kaj adoptis la trikoloron de Litovio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Litova Soveta Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Toyoda Sakichi
**TOYODA Sakichi** (japane 豊田 佐吉; 14-an de februaro 1867 en Kosai - 30-an de oktobro 1930) estis filo de ĉarpentisto, gravas kiel japanaj eltrovisto. Li elpensis multajn plibonigojn por la teksilo.

Lia plej grava elpensaĵo estis la aŭtomatigita gvida tekstilo, kiu aŭtomate haltis ĉe problemo. Li evoluigis la koncepton de „5 kial-oj": Se la problemo aperas, demandu sin kvinfoje „kial", por trovi kaŭzon de la problemo kaj poste ŝanĝu la produktadan proceson tiel, ke la problemo ne plu aperu. Tiu koncepto hodiaŭ estas parto de la 6-sigma metodo pri la problemsolvo, kvalita plibonigo kaj malpliigo de la kostoj.

Li havis du pli junajn fratojn, Toyoda Sasuke kaj Toyoda Heikichi (1875-1954), patron de Toyoda Eiji.

Toyoda Sakichi estas patro de filo (Toyoda Kiichirō (1895-1952), fondinto de Toyota Motor Corporation) kaj filino, Toyoda Aiko. Li ricevis la ordenon *La blua rubando* kaj la *Servista ordeno tria klaso*. Li estas rigardata ankaŭ kiel patro de la industria revolucio en Japanio.

Li estas fondinto de Toyota Industries Corporation, Ltd. Toyoda ofertis iam premion de unu miliono da jenoj por tiu, kiu elpensas baterion, kiu kapablas doni povumon de 100 ĈP dum 36 horoj kaj pezas ne pli ol 225 kilogramoj. Lia deziro ĝis hodiaŭ estas nerealigata.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Toyoda Sakichi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografio de Sakichi Toyoda en la angla


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 286839
* LCCN: n85382727
* VIAF: 67931629
* ISNI: 0000 0000 5562 5287
* NDL: 00626444
* NKC: xx0058681
 |
Flago de Rusa SFSR (1991)
Flago 1954–1991
Flago de 1937–1954
 (1920–1937)
 (1918–1937) 
Unua flago de Rusa SFSR en 1918
*De jure* flago de Rusio (1917–1918). Ne uzata de bolŝevikoj, reprezentis la malnovan provizoran reĝimon en Rusio
En lasta sovetia epoko (antaŭ 1991) la **flago de la Rusia SFSR** estis adoptita en 1954. La konstitucio kondiĉis:

La ŝtatflago de la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko prezentas sin kiel ruĝan rektangulan tukon kun helblua strio ĉe la polo etendanta la tutan larĝon kiu konsistigas unu okonan longon el la flago.
Inter 1937 kaj la adopto de la flago, ĝi estis ruĝa kun la oraj cirilaj karakteroj РСФСР (RSFSR) en la pintangulo, en la stilo de tradicia *viaz* de ornama cirila kaligrafio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La vorto **Toyotismo** (aŭ tojotismo) rilatas al amasproduktada metodo kreita de fabrikoj de aŭtomobiloj Toyota en Japanio. Poste, la metodo disvastiĝis al tuta monda industrio.

Toyota aŭtomobiloPost la ekonomia krizo de 1973, kun la apero de l' ekonomika modelo de Fleksebla akumulo, la Fordismo, tiama amasprodutada metodo, ne povis rezisti al novaj problemoj de produktado kaj estis anstataŭigita de post-Fordismo aŭ toyotismo.

En la nova kunteksto, la fleksebla akumula modelo bezonis novan metodon, ĉar la laboristo kapablu sanĝi rapide funkciojn, krom operi kaj monitori multajn maŝinojn por ke la laborteamo estu rekonfigurebla laŭ neceso.

Same kiel fordismo estis evoluo de taylorismo, toyotismo komenciĝis kiel progresa adapto de l' fordismo al materiaj kaj kulturaj kondiĉoj de Japanio. La ideo de roboto kiel centra en tiu kunteksto estas erara. La enmeto de informadiko en produktado havis gravan rolon, sed la esenco de l' ŝanĝo estas en labormetodoj. Komputilojn kaj robotojn ankaŭ havis la eŭropa kaj amerika industrioj eĉ antaŭ la japana. Sed ĉi tiuj ekonomioj ne havas sociajn, politikajn kaj kulturajn kondiĉojn por disvolvigi novajn labormetodojn.

La granda karakterizo de nuna fazo de kapitalismo estas la fleksebla akumulo, kiu pligrandigas la gajnon sen neceso de pligrandigi la konsumon aŭ produktadon. La toyotismo *fleksebligas* la laborforton, pro tio, kreas fortan malkreskon en industria dungebleco. Por produkti la saman gajnon, oni povas dungi malpli laboristojn. Pro tio, la toyotisma laboristo kapablu pensi la laboron kaj rapide solvi problemojn aŭ helpi la administradon en la solvo de ili.

Teknike, la toyotismo konsistas en la detektado de la demando kaj la produktado de l' havaĵo en funkcio de tiu neceso specifika. Oni inversas tiel la agadon karakterizan de l' fordismo, kie la demando estis funkcio de l' stoko. La toyotismo bezonas grandegan rapidecon en la produktpovo kaj pro tio tre uzas la robotigon kaj informadikigon de l' proceso industria; plirapidigas la tempon de livero kaj satigas la demandon tuje.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Tizanoptero** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Artropodoj *Arthropoda* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Insektoj *Insecta* |
| Subklaso: | Pterigotoj *Pterygota* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Superordo: | *Exopterygota* |
|
|
| Ordo: | **Thysanoptera**Haliday, 1836 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Familioj |
| Terebrantia
Adiheterothripidae
Aeolothripidae
Fauriellidae
† Hemithripidae
Heterothripidae
† Karataothripidae
Melanthripidae
Merothripidae
Thripidae
† Triassothripidae
Uzelothripidae
Tubulifera
Phlaeothripidae |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Tizanoptero  |

 |
| v • d • r |

**Tripsoj** aŭ **Tizanopteroj** (ordo Thysanoptera) estas etaj, sveltaj insektoj kun franĝaj flugiloj (tial la nomo de la ordo, el la greka *thysanos* (franĝo) + *pteron* (flugilo)). Ili manĝas variajn nutraĵojn ĉu el planto ĉu el besto per piko kaj suĉado de la enhavo. Multaj tripsoj estas konsiderataj plagoj, ĉar ili manĝas plantojn kun komerca valoro. Kelkaj specioj da tripsoj manĝas aliajn insektojn aŭ akarojn kaj tial estas utilaj, dum aliaj manĝas sporojn de fungoj aŭ polenojn. Ĝis nun ĉirkaŭ 5000 specioj estas priskribitaj.

Tripsoj ĝenerale estas malgrandaj (1mm longaj aŭ malpli) kaj ne estas bonaj flugantoj — kvankam ili povas esti portataj de la vento ĝis longaj distancoj. Dum bonaj cirkonstancoj multaj specioj povas eksplode plinombriĝi kaj svarmi ĉien, kaŭzante ĝenon por la homoj.

La vorto tripso estas el la greka kaj signifas *Arbara Laŭso*. (Ref: Kirk, W. D. J. (1996). Thrips. Naturalists’ Handbooks 25. The Richmond Publishing Co. Ltd.).

Sistematiko
-----------

Tripsoj dividiĝas je la du subordoj Terebrantia kaj Tubulifera. Tutmonde ekzistas 5.500 specioj, el ili proksimume 400 troviĝas en Mezeŭropo. Ne plu uzata scienca nomo de la insekto, Physopoda (vezikpieduloj), atentigis pri la vezikecaj dikaĵoj je la lasta membro de la piedoj, kiuj funkcias kiel suĉiloj kaj servas por teni ĝin.

Tripsoj kiel damaĝantoj
-----------------------

En Mezeŭropo la specioj *Anaphothrips obscurus*, *Aptinothrips rufus*, *Aptinothrips stylifer*, *Chirothrips manaticus*, *Franklliniella tenuicornis*, *Haplothrips aculeatus*, *Haplothrips tritici*, *Limothrips cerealium*, *Limothrips denticornis*, *Stenothrips graminum*, *Thrips angusticeps* estas la ekonomie plej gravaj damaĝantoj de greno kaj aliaj poacoj.

Tripso

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tripsoj de la mondo Arkivigite je 2012-07-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Universitato de Kalifornio
Flago de Taĝika SSR
La **flago Taĝika SSR** estis adoptita la 20-an de marto 1953.

La flago de la Taĝika Soveta Socialisma Respubliko estas prezentita kiel rektangula ruĝa flago kun blanka strio en la centro kaj verda strio sub ĝi (kiuj reprezentas la produktadon de kotono kaj aliaj agrikulturaj produktoj, respektive), kun la oritaj marteloj kaj rikoltilo, kaj la orrandan stelon ĉe la supro de la kantono.

Antaŭ tio, la flago estis ruĝa kun la ora rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, super la oraj cirilaj karakteroj РСС Тоҷикистон (RSS Toĝikiston) - la nomo de lando en taĝika kaj Таджикская ССР (Taĝikskaja SSR) - la nomo de lando en la rusa.

Inter 1937 kaj la adopto de ĉi-supra flago en la 1940-aj jaroj, la flago estis la sama, sed la unua vico de karakteroj estis en latinaj karakteroj (RSS Tocikiston).

Inter la 4-a de julio 1935 kaj 1937, la flago estis la sama, sed sen la rikoltilo kaj martelo. Inter la 25-a de februaro 1931 kaj julio 1935, la flago estis la sama, sed sen la cirilaj karakteroj. La unua flago de la Taĝika Soveta Socialisma Respubliko estis adoptita la 23-an de februaro 1929, kaj estis ruĝa kun la blazono en la pintangulo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Taĝika Soveta Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*La ĝardeno de la delicoj* de Hieronymus Bosch, unu el plej famaj triptikoj en la mondo, Prado-Muzeo, Madrido.
**Triptiko** (greke *triptychon*) estas pentraĵo sur tabulo, konsistante el tri paneloj, el kiuj la du ekstremaj – kunligitaj al al centra per ĉarniroj – povas refaldiĝi kontraŭ tiu kaj ĝin plene kovri. Ĝi elformiĝis en la 14-a jarcento. Oni nomas ankaŭ triptiko la tripartan, alfermeblan etan altaron, bildon.

Defino
------

Laŭ Francisko Azorín triptiko estas *Bildo tripanela; pentraĵo trifaldebla, foje uzata kiel retablo. Triptikoj -aŭ diptikoj, aŭ poliptikoj, laŭ la nombro de folioj- estis nomataj la unuaj libroj aŭ albumoj de la antikvaj grekoj k. romanoj: la folioj -skribotabuletoj- estis el ligno, metalo aŭ eburo, flanke kunligitaj per ŝnuro aŭ ĉarniroj* Li indikas etimologion el la greka *triptikos*, el *trais + ptikos* (tri faldoj), kaj de tie la latina *triptychus*. Kaj li aldonas la terminon *polikliniko*.

Triptiko en Esperanto
---------------------

Brusela skulptisto, sinjoro Devaert, faris triptikon kun vortoj en Esperanto kun aludoj al diversaj religioj kaj filozofioj. Kiam la triptiko estas fermita, oni legas la nekompletan frazon "*Mi estas la pordo de la senfina*..." kaj kiam ĝi malfermiĝas, aperas la solvo per la lasta vorto : "AMO". La artaĵo simbolas la universalan amon kaj toleremon kaj ĝiaj uzitaj lignospecoj devenas de la kvar anguloj de la mondo : la cipreso, pinarbo kaj cedro estas krome bibliaj arboj.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 204.
2. ↑  Azorín, samloke.
3. ↑  Noto : Kvankam ne parolante Esperanton, la artisto konscie uzis Esperanton kiel "internacia lingvo, kiu permesas dialogon kaj interpopolan komprenemon, rekonante kaj respektante la diversajn kulturojn" (laŭ vortumo de la artisto mem).
4. ↑  M. Demonty, Brusela skulptisto uzas Esperanton, Aktuala, p. 10-11, junio 1995, Reĝa Brusela Esperantista Grupo.

  

* Kategorio Triptiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Flago de Turkmena Soveta Socialisma Respubliko
La lasta **flago de la Turkmena SSR** estis adoptita la 1-an de aŭgusto 1953.

La flago de la Turkmena Soveta Socialisma Respubliko estas prezentita kiel rektangula ruĝa flago kun du iomete apartigitaj helbluaj strioj en la centro (kiuj reprezentas la riverojn Amudarjo kaj Sirdarjo), kun la oraj martelo kaj rikoltilo, kaj la ora ruĝa stelo ĉe la supro de la kantono.

Antaŭ tio, la flago estis ruĝa kun la cirilaj karakteroj ТССР (TSSR) en oro en la pintangulo. Inter 1937 kaj la adopto de ĉi-supra flago en la 1940-aj jaroj, la flago estis la sama, sed kun la karakteroj en la latina alfabeto (T.S.S.R.).

En la 1930-aj jaroj, la turkmena flago estis ruĝa kun granda rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, simila al la flago de Sovetunio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Turkmena Soveta Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Unu flanko de taŭmatropo. Rapida ŝanĝo suprenmetas la florojn en la vazon.
Alia flanko de taŭmatropo. Rapida ŝanĝo suprenmetas la florojn en la vazon.
**Taŭmatropo** estas optika ludilo kiu estis populara en la 19a jarcento. Disko kun bildo en ĉiu flanko estas ligita al du pecoj de ŝnuro. Kiam la ŝnuroj estas rapide turnitaj inter la fingroj la du bildoj aspektas miksiĝi en unu pro la persisto de vido.

Ekzemploj de oftaj taŭmatropaj bildoj estas nuda arbo en unu flanko, kaj ties folioj en la mala, aŭ birdo en unu flanko kaj kaĝo en la mala. Multaj klasikaj taŭmatropoj inkludas ankaŭ enigmojn aŭ poeziaĵetojn, kun unu linio en ĉiu flanko.

Taŭmatropoj povas havigi iluzion de movo kun la du flankoj de la disko montrante ĉiu po diferencan fazon de la movo, sed oni ne konas ekzemplojn kiuj estis produkitaj ĝis longe post la enkonduko de la unua disvastigata animacia aparato: nome la fenakistoskopo.

Taŭmatropoj estas ofte rigardataj kiel gravaj antaŭaĵoj de la filmoj kaj partikulare de animacio. Tio okazas ĉefe pro la kredo de multaj filmohistoriistoj kiuj ke la asocia teorio de la persisto de vido klarigas la fiziologian bazon por filmoj, kvankam tio estis malpruvita en 1912.

En la filmo de 1999 de Tim Burton nome "Sleepy Hollow" taŭmatropo de birdo kaj kaĝo estas montrata de la rolulo fare de Johnny Depp.

Referencoj
----------

* Kategorio Taŭmatropo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑  Persistence of vision

Eksteraj ligiloj
----------------

* A collection of animated thaumatropes – The Richard Balzer Collection
* Thaumatrope simulation Arkivigite je 2007-01-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Demonstration Arkivigite je 2017-12-01 per la retarkivo Wayback Machine
* BBC Film Network – The Persistent Resistance of Vision – short film parodying the thaumatrope
* The caveman cartoons: How prehistoric artists make their paintings MOVE
Flago de Ukraina SSR (1949–1991)
La **flago de la Ukraina Soveta Socialisma Respubliko** estis adoptita la 10-an de marto 1919 por funkcii kiel la ŝtatsimbolo de la Ukraina SSR. Detaloj de la oficiala flago ŝanĝiĝis antaŭ la disrompo de Sovetunio en 1991, sed ĉio estis bazita sur la ruĝa flago de la bolŝevika revolucio.

La unua flago estis ruĝa kun la oraj cirilaj У.С.С.Р. (akronimo por Ukrajinskaja Socialistiĉeskaja Soveckaja Respublika) en la rusa lingvo. En la 1930-aj jaroj, orolimo estis aldonita. En 1937, nova flago estis adoptita, kun malgranda ora rikoltilo kaj martelo aldonita super la cirilaj literoj У.Р.С.Р (URSR, por Ukrajins'ka Radjans'ka Socialistjĉna Respublika) en la ukraina lingvo.

Sovetunio kaj du el ĝiaj respublikoj (Ukraina SSR kaj Belorusa SSR) estis membroj de la Unuiĝintaj Nacioj (UN). Ĉar iliaj flagoj estis ruĝaj kun nur malgrandaj markadoj en supra maldekstraflanka angulo, la UN postulis ŝanĝi la flagojn en 1949. Por obei, la surskribo estis faligita kaj blua strio (⅓ de larĝo) estis aldonita. Ĝi estis adoptita kiel la oficiala flago de la Ukraina SSR la 21-an de novembro 1949. La aliaj respublikoj de Sovetunio baldaŭ sekvis la eblemon kaj personigis la malsupran trionon de iliaj flagoj.

* (1919–1929) (1919–1929)
* (1929–1937) (1929–1937)
* (1937–1949) (1937–1949)

Vidu ankaŭ
----------

* Flago de Ukrainio

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Ukraina Soveta Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La monto **Parkstein** situas en la centro de la samnoma urbeto kaj altas 595 metrojn. Ĝi estas la plej suda estingiĝinta vulkano de Bavario. Inter la 11-a kaj la 18-a jarcento troviĝis burgo sur la pinto. Nuntempe kronas la pinton la preĝejo de Maria "Bergkirche". Parkstein estas populara loko por ekskursoj kaj Alexander von Humboldt priskribis ĝin kiel "la plej belan bazaltkonuson de Eŭropo".

Geologio
--------

Bazaltaj kolonoj
La vulkano de Parkstein estas eksa kondukvojo de magmo, kiu solidiĝis subtere sen erupcio de la vulkano kaj poste aperis sur la nivelo de tero pro la erozio de la ĉirkaŭanta, pli mola ŝtonaro.

La karakteriza formo de la bazaltaj koloj (vidu la bildon) kreiĝis dum la malvarmiĝo de la magmo pere de la kreo de etaj ŝrumplarmoj. La direkto de la koloj ĉiam estas perpendikulara al la malvarmiĝanta surfaco. Tio permesas diveni la tiama pozicio kaj direkto de tiu surfaco.

Vulkanmuzeo
-----------

Ekde la jaro 2013 ekzistas ĉe la monto vulkanmuzeo, kiu montras al vizitantoj informojn pri ĝenerala geologio, vulkanoj, la specifa monto kaj la historio de la ĉirkaŭanta urbeto. Estas ankaŭ simulado de vulkanelsputo kaj subtera ĉambro ene de la vulkano.

Burgo
-----

La unua konata mencio de la burgo, kiu antaŭe okupis la pinton de la monto, okazis en la jaro 1052, kiam la burgo estis detruata de fajro. Post ĝia rekonstruo estis pluraj posedantoj, inter ili la grafoj de Sulzbach, Frederiko Barbarossa, Otto la 2-a de Bavario, Nurenbergo, Bohemio, la grafoj de Leuchtenberg, la Vitelsbaĥoj. Siatempe la burgo estis unu el la plej grandaj de la Supra Palatinato. Dum la 19-a jarcento komenciĝis la malrapida ruiniĝo. Inter aliaj, oni uzis ŝtonojn de la burgo por konstrui turon de la kirko de Weiden kaj por rekonstrui la urbeton Parkstein post ĝia fajra detruo. Nuntempe ekzistas nur malgrandaj ruinoj de la burgo.

Vidu ankaŭ
----------

* Parkstein (urbo)

Literaturo
----------

1. ↑  Robert Hoffmann: Die Entstehung einer Legende - Alexander von Humboldts angeblicher Ausspruch über Salzburg. HiN - Alexander Von Humboldt Im Netz. Internationale Zeitschrift für Humboldt-Studien 7 (12): 97-110. doi:10.18443/77 elŝuti
2. ↑   Arkivigite je 2023-05-01 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Parkstein (monto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Alveno en la areno.
**Taŭrokuro** aŭ taŭrokurigo (hispane **encierro**) estas pelado de taŭroj tra la urbo en certan direkton, plej ofte al la taŭrbatala areno. Por tio oni fermas stratojn per baraĵoj, tiel por la taŭroj restas nur unu ĉefa vojo. La homaj partoprenantoj povas aliri tiun ĉefvojon tra mallarĝajn fendojn en la baraĵoj. La homoj povas la taŭrojn mem peli per falĉitaj gazetoj aŭ mem antaŭkuri aŭ postkuri (foje uzante vergojn) la taŭrojn aŭ fuĝi tra la fendoj.

Post alveno de la areno, la taŭroj ripozas kelkajn horojn kaj vespere oni pikmortigas ilin en kadro de la taŭrbatalo. Post la batalo, oni vendas la viandon kaj oni kradrostas ilin. El la kapoj ofte iĝas trofeo.

La plej konata kaj fama estas la taŭrokurigo en Pamplona, kiu estiĝis en la mezepoko kadre de la festoj honoraj al Sankta Firmiano. Tiun feston eĉ priskribas Ernest Hemingway en la romano *Fiesta*, kiu popularigis la feston eksterlande. Sed simile okazas en aliaj urboj de Hispanio. En urbo Coria de la regiono Ekstremaduro, krom "enferma" taŭrokuro okazas festa aktivaĵo konsistanta en antaŭkuri taŭron ĉu ene de placo ĉu surstrate kie oni liberigas taŭron eĉ dum horoj kaj eĉ dumnokte, dum la pamplonaj taŭrokuro daŭras nur malmultajn minutojn (el 2 al 5).

La taŭrokurigo estas danĝera, ĉiam venas partoprenantoj sub hufojn de la tunaj taŭroj, antaŭ kornoj ktp. Tiu danĝerebleco eĉ kelkajn homojn ankoraŭ instigas je partopreno. Foje danĝero ne venas rekte de la taŭrokornoj, sed de la aliaj kurantoj (foje ebriaj aŭ simple malspertuloj), kiuj povas malekvilibrigi onin kaj faligi aŭ vundi tiun. La lasta morto okazis en Pamplono la 10an de julio 2009.

Referencoj
----------

1. ↑

* Ernest Hemingway: *Fiesta*. ISBN 3499226030
* Hispanlingva artikolo *Un joven madrileño muere corneado en el cuarto encierro de Sanfermines* (Madrida junulo mortas kornofrapita je la 4a sanktafermina taŭrokuro).

* Taŭrokuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Taŭrokuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)