recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Granda Bostono** (angle *Greater Boston*; ankaŭ konata kiel angle *Eastern Massachusetts*, Orienta Masaĉuseco) estas la metropola regiono de Nov-Anglio kiu estas en la nordoriento de Usono en kies centro estas la urbo Bostono (la ĉefurbo de la ŝtato Masaĉuseco kaj la plej loĝata grandurbo de Nov-Anglio). La regiono estas la deka plej granda metropola regiono en Usono. La areo de Granda Bostono ampleksas tri ŝtatojn - Masaĉuseco, Nov-Hampŝiro kaj Rod-Insulo.

Aktuale en 2020, proksimume 64% de la loĝantaro de la ŝtato Masaĉuseco vivis en la Granda Bostono (ĉirkaŭ 4,941,632 loĝantoj laŭ la usona Censo de 2020).

La metropola regiono de Bostono estas unu el la plej gravaj areoj en Usono laŭ ekonomiaj terminoj  (ĝi enhavas la ĉefsidejon de multaj grandaj firmaoj), kaj ĝi ankaŭ estas unu el la plej malnovaj areoj en Usono origine evoluigitaj fare de eŭropaj enmigrintoj, do kulture signifa .

Por plia legado
---------------

* Wilson, Susan.  (2005) *The Literary Trail of Greater Boston: A Tour of Sites in Boston, Cambridge, and Concord, Revised Edition*. Commonwealth Editions. ISBN 1-889833-67-3.

An informative guidebook, with facts and data about literary figures, publishers, bookstores, libraries, and other historic sites on the newly designated Literary Trail of Greater Boston.

* Warner, Sam, Jr..  (2001) *Greater Boston: Adapting Regional Traditions to the Present*. University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1769-1.

Referencoj
----------

1. ↑   Housing and Economic Development:Key Industries. Arkivita el la originalo je April 22, 2015. Alirita May 9, 2016.

 Arkivigite je 2015-04-22 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑  Will Joyner (9 April 1999) Where Literary Legends Took Shape Around Boston. *The New York Times*. Alirita May 9, 2016.

Vidu ankaŭ
----------

* Metroo de Bostono


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828558
* VIAF: 315155957
 |
Koordinatoj: 47° 41′ 03″ N 3° 00′ 05″ O﻿ / ﻿47.68417 °N, 3.00139 °O﻿ / 47.68417; 3.00139 (mapo)

**Saint-Privé** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 557 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Saint-Privé etendiĝas sur 41.41 km², kaj havis 557 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 12 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Pierre Prisot, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Privé apartenas al la kantono de Bléneau, kies ĉefurbo estas Bléneau. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Bléneau
Blazono de Saint-Remy-Chaussée.
**Saint-Remy-Chaussée** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 469 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Remy-Chaussée estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Aulnoye-Aymeries, kiu estas mezgrava fervojcentro de tiu regiono. La areo de Aulnoye-Aymeries situas sude de Maubeuge kaj oriente de la arbaro Mormal, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.

La vilaĝo Saint-Remy-Chaussée troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas kerne de natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Saint-Remy-Chaussée etendiĝas sur 5,17 km².

Administrado
------------

Saint-Remy-Chaussée apartenas al la kantono de Berlaimont, kies ĉefurbo estas Berlaimont. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Berlaimont
**Rougnat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 541 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Rougnat etendiĝas sur 41,01 km², kaj havis 541 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 13 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Rougnat situas je alteco de 669 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Rougnat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Pierre Désarménien, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Rougnat apartenas al la kantono de Auzances, kies ĉefurbo estas Auzances. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Auzances
**Saint-Domet** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 176 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Domet etendiĝas sur 15,33 km², kaj havis 176 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 11 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Domet situas je alteco de 544 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Domet apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Timbert, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Domet apartenas al la kantono de Bellegarde-en-Marche, kies ĉefurbo estas Bellegarde-en-Marche. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Bellegarde-en-Marche
Koordinatoj: 47° 48′ 29″ N 3° 19′ 29″ O﻿ / ﻿47.80806 °N, 3.32472 °O﻿ / 47.80806; 3.32472 (mapo)

**Saint-Martin-sur-Ocre** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 50 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Saint-Martin-sur-Ocre etendiĝas sur 4.58 km², kaj havis 50 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 9.6 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Micheline Veillard, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Martin-sur-Ocre apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Aillant-sur-Tholon
Netflix en la mondo: ruĝe, ĝi disponeblas. Nigre, ne.
**Netflix, Inc.** estas komerca entrepreno de Usono por distrado kiu provizas per monata unusola tarifo elsendfluon kun aŭdvidaĵa enhavo (precipe filmoj, televidserioj kaj dokumentfilmoj) laŭ amasa mendo tra interreto, kaj kiu antaŭe ekzistis sendante DVD per poŝto. La entrepreno estis fondita en 1997 kaj havas sian sidejon en Los Gatos (Kalifornio). Ĝiaj servoj per aliĝo komenciĝis en 1999.

En la jaro 2009, Netflix ofertis ampleksan kolekton el 100 000 titoloj per DVD kaj tiam superis 10 milionojn da aliĝintoj. La 25-an de februaro 2007, Netflix liveris sian DVD numero mil milionoj. En aprilo 2011, la entrepreno havis pli ol 23 milionojn da aliĝintoj en Usono kaj pli ol 26 milionojn tra la tuta mondo.

En la unua trimestro de 2015, ĝi havis pli ol 60 milionojn da aliĝintoj en la tuta mondo. Unu jaron poste ĝi atingis 81,5 milionojn, superante iliajn proprajn antaŭvidojn. La plejmulto el ĉi novaj aliĝoj venis ekster Usono. En decembro de 2016 atingis 89 milionojn da aliĝoj, el kiuj 48 loĝis en Usono.

La 16-an de januaro 2014, la nomumo de *The Square* por Oskar-premio fariĝis la unua tiaspeca nomumo en la historio por originala produkto de Netflix. Netflix maldungis 175 plentempajn kaj kontraktajn dungitojn

Originalaj verkoj de Netflix (elekto)
-------------------------------------

* House of Cards
* Stranger Things
* Orange Is the New Black
* Sense8
* 13 Reasons Why
* Dark
* Lost in Space
* BoJack Horseman
* La nekredebla rakonto pri la Insulo de la Rozoj (filmo)
* *La dama gambito* (televidserio)
* 1899 (televida serio)

* Kategorio Netflix en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

1. ↑
**Saint-Sulpice-les-Champs** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 366 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Saint-Sulpice-les-Champs.Blazono de Saint-Sulpice-les-Champs.

Geografio
---------

Saint-Sulpice-les-Champs etendiĝas sur 21,7 km², kaj havis 366 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 16 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Sulpice-les-Champs situas je alteco de 651 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Sulpice-les-Champs apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Jacqueline Larpin, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Sulpice-les-Champs estas la ĉefurbo de la kantono de Saint-Sulpice-les-Champs. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Saint-Sulpice-les-Champs
Koordinatoj: 47° 49′ 23″ N 3° 21′ 03″ O﻿ / ﻿47.82306 °N, 3.35083 °O﻿ / 47.82306; 3.35083 (mapo)

**Saint-Maurice-le-Vieil** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 285 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Saint-Maurice-le-Vieil etendiĝas sur 4.93 km², kaj havis 285 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 44 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Andrée Gollot, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Maurice-le-Vieil apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Aillant-sur-Tholon
* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Maurice
**Saint-Maurice-près-Crocq** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 115 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Maurice-près-Crocq etendiĝas sur 14,1 km², kaj havis 115 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Maurice-près-Crocq situas je alteco de 725 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Maurice-près-Crocq apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean Charpeaud, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Maurice-près-Crocq apartenas al la kantono de Crocq, kies ĉefurbo estas Crocq. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Crocq
* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Maurice
**Roches** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 400 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Roches etendiĝas sur 25,55 km², kaj havis 400 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 15 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Roches situas je alteco de 566 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Roches apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Sylvie Martin, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Roches apartenas al la kantono de Châtelus-Malvaleix, kies ĉefurbo estas Châtelus-Malvaleix. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Châtelus-Malvaleix
**Roz SAVAGE** (nasknome **Rosalind SAVAGE**), naskiĝis la  23-an de decembro 1967(nun 1967-12-23), estas brita oceana remisto, medidefandanto, verkisto kaj parolisto. Ŝi estas ano de la Ordeno de la Brita Imperio kaj de la Reĝa Geografia Societo.  

Ŝi tenas kvar Guinness-rekordojn por oceana remado, inkluzive de unua virino reminta solece trans tri oceanojn: Atlantiko, Pacifiko kaj Hinda Oceano. Ŝi remis pli ol 15000 mejlojn, plenumis ĉirkaŭ 5 milionojn da remilbatoj, kaj trapasis kumule pli ol 500 tagoj de sia vivo surmare en 23-futa remboato. Ŝi ricevis la anecon al la Ordeno de Brita Imperio dum la naskiĝtagaj honoroj de la Reĝino en 2013 pro servoj al media konscio kaj monkolektado. Ŝi ricevis honoran diplomon (doktoro pri juro) de la Universitato de Bristolo en 2014.

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Roz Savage en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712878
* LCCN: n2009005060
* VIAF: 6879805
* ISNI: 0000 0000 5221 5442
 |
Rochusberg –eltiro el Topographia Hassiae de Matthäus Merian, 1655
Rochus-kapelo en la nordoriento de la monto
Burgo Klopp el la antaŭpinto de la monto Rochusberg, Kloppberg kun la Rejno
Kaiser-Friedrich-turo (Bingen) 2015
**Rochusberg** estas la nomo de monto en Bingen am Rhein en la  Rejnlando-Palatinata distrikto Mainz-Bingen. Kun alteco de 245 m ĝi estas la dua plej alta monto en la urbo Bingen. La plej alta monto en Bingen estas Jakobsberg (alteco 273,8 m), kiu situas en la urboparto Dromersheim ĉe la limo inter Gau-Algesheim kaj Ockenheim.

Geografio
---------

La monto Rochusberg situas sudoriente de la centro de Bingen. Ĝi etendiĝas de ties urboparto Kempten am Rhein je ĉ. 3 km en sudocidenta direkto ĝis la enbŭejo de la Nahe en la Rejnon. Je la norda riverborda de la Nahe estas Bingerbrück kun la *Elisenhöhe* (altecp 207,6 m ) kaj la Binger Wald (maksimuma alteco 638,6 m). Sude de la Nahe estas la urbo Bingen kun la Rochusberg. Sude de la monto estas la urboparto Büdesheim.

### Sur Rochusberg

Sur alteco de 242 m staras la elrigardejo imperiestro-Frederiko-turo. Je la nordorienta flanko de la monto staras la Rochus-kapelo.

Geologio
--------

La Rochusberg situas rande de la Majenca baseno. La rokaĵoj estas kvarcito kaj ardezo el devonio.

Vidindaĵoj
----------

* Imperiestro-Frederiko-turo (en alteco de ĉ. 242 m) estis kontruata en 1888.
* Rochus-kapelo (en alteco de 185 m), estas pilgrimejo de la episkopejo Majenco, tie konserviĝas ekde 1814 la relikvioj de sankta Rupert von Bingen kaj ties patrinto, sankta Berta von Bingen.
* Burgo Klopp sur la nordokcidenta antaŭmonto de Rochusberg, la Kloppberg (alteco 127,6 m)

### elrigardeblecoj

De la monto vi povas rigardi al la urbo Bingen, la Binger Loch kun la musturo kaj la okcidenta parto de la Monda heredaĵo Supra mezrejna valo. Je la norda flanko oni vidas trans la Rejno Rejngovio kunla urbo Rüdesheim am Rhein. Suden la Jakobsberg kaj la Priorejo Jakobsberg estas videbla. Laŭlonge la rivero Nahe eblas rigardi dum bonaj vidcirkonstancoj ĝis Bad Kreuznach.

Literaturo
----------

* Topographische Freizeitkarte: UNESCO-Welterbe *Oberes Mittelrheintal* (Bl. OM3), *Rüdesheim am Rhein – Bingen am Rhein*, 1:25.000, Landesamt für Vermessung und Geobasisinformation Rheinland-Pfalz (Hrsg.), ISBN 3-896-37365-X

Referencoj
----------

<references>
Koordinatoj: 47° 34′ 37″ N 3° 46′ 35″ O﻿ / ﻿47.57694 °N, 3.77639 °O﻿ / 47.57694; 3.77639 (mapo)

**Saint-Moré** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 186 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Moré etendiĝas sur 11.98 km², kaj havis 186 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 16 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Paul Cordier, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Moré apartenas al la kantono de Vézelay, kies ĉefurbo estas Vézelay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Vézelay
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Rozivka (Polohivskij rajon) kaj Rozivka (stacidomo). |

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Uĵhorodo en Transkarpatio
**Rozivka,** ukraine **Розівка,** hungare **Ketergény** [ketergEnj] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo, al municipo de Holmok.

Bazaj informoj
--------------

* 48° 34′ 45″ N 22° 16′ 34″ O﻿ / ﻿48.57917 °N, 22.27611 °O﻿ / 48.57917; 22.27611 (mapo)
* Areo: 2  km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 1340
* Poŝtkodo: 89423
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Rozivka situas sur ebenaĵo laŭ fervoja linio kaj ĉefvojo Ĉop-Uĵhorodo. La lasta troviĝas je 6 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1422 laŭ tiama hungara ortografio *"Kethergen"*. Ĝis Traktato de Trianon Ketergény apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio, dume rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la alveninta Ruĝa Armeo neniun portis al gulago. Ekde 1945 Rozirka apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 vivis tie 1348 homoj (ukrainoj 79 %, hungaroj 17 %).

Vidindaĵoj
----------
La rivereto **Rodalb**, ankaŭ nomata **Rodalbe**, estas apenaŭ 26 km longa orografie maldekstra alfluanto de la rivereto Schwarzbach en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Rivervojo
---------

La Rodalb fontas en la sudokcidenta Palatinata arbaro sude de la urbo Pirmasens apud la domgrupeto Rodalberhof en alteco de ĉ. 380 m. Unue ĝi fluas odorienten kaj pasas la komunumoj Lemberg kaj Ruppertsweiler. ekde tie ĝi turniĝas norden kaj sekvas la federacian straton B10 por 2 km. Ĝi pasas Münchweiler. En ties vilaĝparto *Riegelbrunnerhof* alfluas de dekstre la rojo Merzalbe. La rivereto Rodalb ŝanĝas denove sian direkton, ĉi foje al nordokcidento kaj trafluas la urbeton Rodalben. Ĉe la domgrupeto Biebermühle la Rodalb enfluas de maldekstre la rivereton Schwarzbach.

Nomo
----

La nomo de la rivereto ne estas tute klara. La keltoj de la La-Tène-epoko nomas per *alb* riverojn kaj rojojn. Por la silabo *Rod* aŭ *Roth* ekzistas du klarigprovoj: unue la ruĝa sablo ruĝa = rot en la germana) de la riverfluejo povas esti la nomdonanto. Due la nomo povas veni de "roden" aŭ „rotten", germane por senarbigi, ĉar la apudriveraj areoj estas ne plu arbaroj, sed herbejoj kaj agroj.

Vidindaĵoj
----------

* Burgo Lemberg, konstruita ekde la jaro 1200, ekde 1689 ruino
* migropado laŭlonge de rokoj
* ursa kaverno, la plej granda natura kaverno en Palatinato
* Bruderfelsen, impona roko, signo de la urbeto Rodalben

Referencoj
----------
Belega fenestrorozo en Nia Damo de Parizo. Lumo estis konsiderita kiel la plej bela revelacio de Dio, kiel estis manifestita en Gotika arkitekturo. Tiu arkitektura elemento oftas en kristanaj preĝejoj.
**Rozvitralo** (*Fenestrorozo*, *rozfenestro*)) estas formo de ronda fenestro kies aĵuraĵo estas aranĝita radiale.

Oni aplikis ĝin unue en la romaniko, poste ankaŭ en gotiko; ĉirkaŭ 1150 oni komencis enkonstrui ĝin en la mezo de la okcidenta fasado de preĝejoj, pli poste ankaŭ en la transversaj fasadoj. La fenestrorozo ofte simbole bildigas Sunon, kiu laŭ mezepoka imago estis signo por Jesuo respektive Maria.

Du fenestrorozoj ĉe la okcidenta flanko de la Katedralo de Reims.
Tiu ronda fenestro aperas malofte en la baroko, sed pli ofte ekde la 19-a jarcento en la tiutempaj stiloj (novromaniko, novgotiko). La fenestrorozoj plej ofte estas videblaj sur katolikaj kirkoj kaj sur sinagogoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Laŭ NPIV
2. ↑  Pli malpli laŭ "Großes Wörterbuch Deutsch-Esperanto", de p-ro Krause, paĝo 449, kapvorto "Fensterrose". Tie skribiĝas kiel 'roz-fenestro'.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rozvitralo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Rozvitralo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo pritraktas la administran centron de la insulo Jersey en la Manika Markolo inter Francio kaj Britio. Por la kvartalo de la urbo Londono, vidu la tiuurban artikolon. Por la svisa verkistino vidu Monique Saint-Hélier |

Saint Hélyi panoranmique 2.jpgPanoramo de Saint Heliero

**Sankto Heliero** (angle *Saint Helier*, france *Saint-Hélier*, en la loka franca dialekto "Jèrriais" *St Hélyi*, nomata laŭ la kristana sanktulo Helier) estas unu el 12 komunumoj kaj inter ili la plej granda urbo de la insulo Jersey, la plej granda el la Manikinsuloj en la samnoma Manika Markolo inter Francio kaj Britio. La urbo situas ĉe la suda bordo de la insulo, havas proksimume 28.000 loĝantojn kaj estas la administra centro de la insulo (kvankam la registara palaco troviĝas en Saint Saviour).

urbocentra skulptaĵo
la merkata halo de Saint Helier
La komunumo kovras areon de 10,6 km², kio korespondas al 9 procentoj de la insula areo.

Historio
--------

Supozeble Saint Helier unuafoje ekloĝiĝis dum la epoko de la romia konkero de Gaŭlio. Komunumo kaj urbo ricevis sian nomon de kristana martiro, kiu mortis sur la insulo. La urba kristana preĝejo, kiu nun situas en ioma distanco de la marbordo, origine konstruiĝis rekte ĉe la marbordaj dunoj. Sur la monto *Mont Orgueil* super la loĝloko konstruiĝis fortikaĵo.

Dum la jaro 1155 en Saint Helier fondiĝis monaĥa abatejo sur la insuleto *L'Islet* - areo, kiu dum malalta tajdo estas konektita al la ĉefa insulo kaj nur dum alta tajdo estas insulo. Dum la epoko de la kristana reformacio la abatejo fermiĝis, kaj sur la insuleto konstruiĝis nova fortikaĵo, kiu transprenis la funkcion de la konstruaĵo sur la monto *Mont Orgueil*. La tiama guberniestro de la insulo nomas ĝin *Elizabeth Castle* laŭ la tiutempa brita reĝino Elizabeto la 1-a. Sub la posta reĝo Georgo la 1-a konstruiĝas la unua haveno de la urbo. La 6-an de januaro 1781 sur la "reĝa placo" de la urbo okazas la batalo de Jersey - la lasta provo de la franca armeo konkeri la insulon.

Ekde proksimume la jaro 1820 rimarkeblas kontinua almigro de parolantoj de la angla lingvo al la insulo kaj aparte la urbo Saint Helier.

* Saint Helier en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Saint Helier en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La rojo **Rodenbach** estas apenaŭ 10 km longa, orografie maldekstra alfluanto de la rivereto Eisbachs en la nordoriento de la Palatinata arbaro, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Rivervojo
---------

La Rodenbach fontas en alteco de 320 m super marnivelo okcidente de la komunumo Kerzenheim. Post ĉ. 500 m ĝi enfluas la baraĵlageton Rosenthaler Weiher, unu el la tiel nomataj Woog-oj. La rojo pasas Eisenberg. Oriente de Kerzenheim enfluas ĝia plej forta alfluanto, la Kerzenheimer Bach. Li atingas Rodenbach, parto de Ebertsheim. Tie la rojo turnas sin al sudo kaj enfluas en la rivereton Eisbach. La Quirnheimer Bach enfluas iomete pli supre en la rivereto Seltenbachs.

Historio
--------

Supozeble en la 8a jarcento ekestis la nomo: la "rojo de Rodo" laŭ historiistoj.. Rodo estas franka nomo kaj signifas verŝajne „posedanto", kiu posedas la akvorajtojn ĉe la rojo.

Vidindaĵoj
----------

* iama monaĥejo St. Remigius apud la bieno Rosenthalerhof
* iama monaĥejo Rosenthal
* Evangelia preĝejo Rodenbach, konstruta en la 11a aŭ 12a jarcento kiel „St. Brigitta" en gotika stilo

Referencoj
----------
**Saint-Pantaléon-de-Larche** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 4 624;507 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2010.

Geografio
---------

Saint-Pantaléon-de-Larche etendiĝas sur 23,47 km², kaj havis 4 507 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 192 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Pantaléon-de-Larche antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Jacques Delpech, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Pantaléon-de-Larche apartenas al la kantono de Larche, kies ĉefurbo estas Larche. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Larche
* Larche (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Sainte-Colombe |

Koordinatoj: 47° 34′ 02″ N 3° 58′ 12″ O﻿ / ﻿47.56722 °N, 3.97000 °O﻿ / 47.56722; 3.97000 (mapo)

**Sainte-Colombe** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 143 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Sainte-Colombe etendiĝas sur 18.48 km², kaj havis 143 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 7,7 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Claude Leblond, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Sainte-Colombe apartenas al la kantono de L'Isle-sur-Serein, kies ĉefurbo estas L'Isle-sur-Serein. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de L'Isle-sur-Serein
Koordinatoj: 47° 24′ 41″ N 3° 55′ 20″ O﻿ / ﻿47.41139 °N, 3.92222 °O﻿ / 47.41139; 3.92222 (mapo)

**Saint-Germain-des-Champs** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 382 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Saint-Germain-des-Champs etendiĝas sur 35.92 km², kaj havis 382 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 11 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Michel Millet, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Germain-des-Champs apartenas al la kantono de Quarré-les-Tombes, kies ĉefurbo estas Quarré-les-Tombes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Quarré-les-Tombes

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Saint-Germain-des-Champs Arkivigite je 2011-02-07 per la retarkivo Wayback Machine
**Roosje Vos** (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1860 en Amsterdamo, mortis la 22-an de julio 1932 en Groningo) estis nederlanda socialisto kaj sindikatestro.

Persona vivo
------------

Roosje Vos estis la kvina filo de juda familio de ŝuisto Jacob Marcus Vos kaj Schoontje Jacob Fransman. Ŝi estis la fratino de Sara Vos, fama verkisto de libroj pri juda dommastrumado. La patro mortis kiam Roosje estis sesjaraĝa. Ekde sia 14-a vivjaro ŝi loĝis en juda knabina orfejo, kie ŝi estis edukata kiel kudristo.

Kudristina sindikato *Allen Eén*
--------------------------------

Kiel hejmkudristo Roosje Vos laboris dum 12 horoj tage kaj gajnis 3 guldenojn semajne. Vos ekopiniis ke ŝi kaj ŝiaj kunfakanoj ne havis facilajn vivojn kaj ŝi volis komenci kunlaboradon de kudristinoj. La unua de ŝi fondita grupo ne sukcesis.

Dum kunveno por kudristinoj en 1897 de la Libera Virinmovado, Wilhelmina Drucker proponis fondi sindikaton por virinoj kaj konsilantaron. Vos estis unu el la tri virinoj kiu kandidatigis sin por la agado. La fondkunsido de kudristina sindikato *Allen Eén* ("Ĉiuj estas Unu") okazis je la 30-a de marto 1897 kaj Vos prezidantiĝis. Kiel sindikatprezidanto ŝi volis montri ke virinoj povas esti memstarantaj.

La 10-an de oktobro aperis la unua eldono de la sindikatgazeto: *De Naaistersbode*. Vos verkis artikolojn en la gazeto sub la pseŭdonimo Ervé. Krome ŝi verkis la teatraĵon *De naaister van het verleden, het heden en de toekomst* ("La kudristino de la pasinto, la nuno kaj la estonto"). Vos estis multfoje maldungita pro sia sindikata agado.

Politika agado
--------------

Ekde 1900 Vos politike aktiviĝis. Je la partikongreso de la Socialdemokrata Laborista Partio (SDAP) de 1901 ŝi pledis por okhora labortago (anstataŭ dekhora) kaj la virina balotrajto.

En 1903 Vos edziniĝis kun instruisto Melle Gerbens Stel kaj ili transloĝiĝis al Westeremden en Groningo. Tie ŝi agadis por SDAP, kiu tie havis ĉefe kamparanajn anojn. En 1909 Vos transpartiiĝis kun radikalaj socialistoj al la poste nomita Komunista Partio de Nederlando (CPN). De 1919 ĝis 1927 ŝi estis ano de la provinca parlamento de Groningo kiel CPN-ano.

Literaturo
----------

* Albert F. Mellink, "Roosje Vos" en: *Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland* 1 (1986).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 726363
* VIAF: 285962839
* ISNI: 0000 0003 9204 4598
* BPN: 80064853
 |
**Rodion Konstantinovič Ščedrin** (ruse: Родион Константинович Щедрин, n. en Moskvo, la 16-an de decembro 1932) estas rusa (ĝis 1991 soveta) komponisto.

Kariero
-------

Li naskiĝis en Moskvo kaj studis en la urba konservatorio kun Jurij Shaporin kaj Nikolaj Mjaskovskij. En 1958 li edziĝis kun la fama dancistino Maja Pliseckaja, kiu estis 7 jarojn pli aĝa ol li. En 1973 li estis nomumita prezidanto de la Unio de Rusaj Komponistoj.

En sia junaĝo Ŝĉedrin verkis firme tonajn paĝojn, plenajn de koloroj kaj ofte referencantaj al folkloro, proksimiĝante lastatempe al la seria muziko.

Inter la plej famaj komponaĵoj, la baleto *Il cavallino gobbo* (1955 ), *Carmen* (1967) suito surbaze de temoj el la samnoma melodramo de Georges Bizet, la opero *Dead souls* (1976), el la romano de Nikolaj Gogol, *La mevo* baleto inspirita de la romano de Anton Ĉekov (1979).

Krom pli ol 125 opernumeroj ankaŭ verkis tri simfoniojn, ses konĉertojn por piano kaj orkestro kaj ĉambran muzikon.

Post Dimitrij Ŝostakoviĉ li estis aŭtoro de 24 preludoj kaj fugoj por piano.

Bibliografio
------------

*Rodion Schtschedrin im Gespräch mit Walentina Cholopowa,* in *Sowjetische Musik im Licht der Perestroika.* Laaber, Duisburg 1990 paĝoj 280–285

Vidu ankaŭ
----------

Aleksandra Korejwo

Ekstera ligilo
--------------

(de, en, ru) Internacia Fondumo Maya Plisetskaya kaj Rodion Shchedrin – vivkuro, verkaro.

Referencoj
----------

1. ↑  (de) *Sowjetische Musik im Licht der Perestroika : Interpretationen, Quellentexte, Komponistenmonographiend*, WorldCat
La rubando de Sinjoro de la Bonfino estas ĉirkaŭvolvita dufoje en la manartiko, kaj ŝnurfiksita kun tri bantoj. Oni mense petas ion antaŭ ĉiu bantigo, kaj sekrete tenas ĝin ĝis la natura disfalo de la rubando, kiu signifas, ke la tri petoj estis plenumigitaj.
La rubandoj fiksitaj al la krado de la Preĝejo de Bonfino.
La **rubando de la Sinjoro de la Bonfino** (portugale *fita do Senhor do Bonfim*) estas memoraĵo kaj amuleto tradicia de Salvador, ĉefurbo de la subŝtato Bahio, en Brazilo.

Historio
--------

Oni kreis la originalan rubandon en 1809, sed ĝi malaperis dum la 1950-a jardeko. Ankaŭ konata kiel *medida do Bonfim* (mezuro de la Bonfino), ĝia nomo devenas el sia grando, precize 47 centimetroj longe, la sama mezuro de la dekstra brako de la statuo de Jesuo, nomata Sinjoro de la Bonfino, lokata en la ĉefa altaro de la plej fama preĝejo en Bahio. La statuo estis skulptita en Setúbal, Portugalio, dum la 18-a jarcento. La "*medida*" estis farita el silko, com kun la desegno kaj nomo de la sankto broditaj mane kaj farbita de ora aŭ arĝenta farbo. Oni uzis ĝin kole kiel kolĉeno, de kie oni pendigis medalojn kaj sanktulobildojn, funkciante kiel valuta interŝanĝo: plenumante promeson, la fidelulo portis foton aŭ etan vaksoskulptaĵon reprezentante la korpparto resanigita pro la sanktula helpo (eksvoto). Kiel memoraĵo, la homo akiris unu el tiaj rubandoj, simboligante la eklezio mem.

Oni ne certas kiam la transiro al la hodiaŭa braka rubando okazis, sed dum la 1960-a jardeko la nova rubando jam estis komercita surstrate en Salvador, kiam hipioj aldonis ĝin al sia vestaro. La rubandoj venditaj de kolportistoj ĉirkaŭ la Preĝejo de la Sinjoro de la Bonfino kutime estas ŝnurfiksita al la loka krado, kiel memorilo kaj pruvo de vizito de la kredulo al tiu katolika templo.

Koloroj
-------


Farita hodiaŭe el kotono kaj vendita diverskolore kun la fama frazo *"Lembrança do Senhor do Bonfim da Bahia"* (Memoraĵo de Sinjoro de la Bonfino), la rubando havas trajton, kiu malmultaj homoj konas: ĉiu koloro simbolas Oriŝaon (de kandombleo, afrikdevena religio), malgraŭ la katolika heredo. Malhela verda por Oŝosio, hela bluo por Jemaja, flava por Oŝumo. Ĉia rubando havas simbolan, estetikan kaj spiritan reprezenton, kutimaj el la afrikaj devenoj kaj la sinkretismo de Bahio.

Koloroj por ĉiu Oriŝao
* Verda: Oŝosi
* Bluo hela: Jemaja
* Flava: Oŝumo
* Blua malhela: Oguno
* Bunta aŭ rozkolora: Ibeĵio kaj Oŝumareo
* Blanka: Oŝalao
* Purpura: Nana
* Nigra kun ruĝaj literoj: Eŝuo kaj Pombaĵira
* Nigra kun brankaj literoj: Omuluo
* Ruĝa: Iansa
* Ruĝa kun blankaj literoj: Ŝangoo
* Verda kun blankaj literoj: Osaino

La tri petoj
------------

* Kategorio Rubando de la Sinjoro de la Bonfino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

En la popola tradicio, superstiĉa kaj folklora, la rubando de Sinjoro de la Bonfino estas ĉirkaŭvolvita dufoje en la manartiko, kaj ŝnurfiksita kun tri bantoj. Oni mense petas ion antaŭ ĉiu bantigo, kaj sekrete tenas ĝin ĝis la natura disfalo de la rubando, kiu signifas, ke la tri petoj estis plenumigitaj.

Referencoj
----------

1. ↑  A tradição da fita do Senhor do Bonfim[*rompita ligilo*], alirita je 24 septembro 2015
**Ruben Olavi STILLER** (naskita la 28-an de julio 1961 Nummi) estas finna ĵurnalisto. Li estas konata pro multaj radio- kaj televid-programoj.

Stiller faris sian plej videblan laboron en televidprogramoj, funkciante kiel gastiganto en la muzikprogramo *Levyraati* kaj kun Joonas Hytönen en la intervjuspektaklo *Ruben & Joonas* (2004-2007). En junio 2007, produktentrepreno Moskito Television maldungis Stiller. De la komenco de 2009 ĝis la printempo de 2017, li gastigis la diskutprogramon *Pressiklubi* en Yle.

Stiller estas konata pro sia persona stilo. Karakterizaj trajtoj de la stilo inkludas laŭtan paroladon, ironion, rektecon kaj provokemon. En 2018, lia bunta kolumno transformis ĝin en enmatrikulan ekzamenmaterialon. Krome, du magistraj disertacioj estis verkitaj pri la lingvo kaj rakontado de la kolumnoj de Stiller.

* Kategorio Ruben Stiller en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818987
* MBA: d2718060-aa9d-40c9-8afc-47b46a33db7c
 |
**Saja-Nansa** estas komarko en Kantabrio (Hispanio). Ties nomo devenas de la riveroj Saja kaj Nansa, fluantaj en ĝi. Latitude, ĝi situas inter la komarko Besaya kaj la limo al Asturio, kaj longitude ĝi situas inter la orienta marbordo de Kantabrio kaj la montoj ĉe Peña Sagra kaj la Kantabra Montaro. La komarko estas ĉefe kampara.

La komarko baze konsistas el la Valo Saja (enhavanta la Valon Cabuérniga kaj la Valon Cabezón) kaj la Valo Nansa.

En Kantabrio komarkoj ne havas proprajn sendependajn povojn nek estas oficiale agnoskitaj, kaj tial komarko-divido restas pli kultura aŭ geografia ol administra.

Municipoj
---------

* Cabezón de la Sal
* Cabuérniga
* Herrerías
* Lamasón
* Mazcuerras
* Peñarrubia
* Polaciones
* Reocín
* Rionansa
* Ruente
* Los Tojos
* Tudanca

Bildaro
-------

* Vilaĝo Carmona (municipo Cabuérniga), vidite de la observejo La Vueltuca. Vilaĝo Carmona (municipo Cabuérniga), vidite de la observejo La Vueltuca.
* Pozo del Amo, akvofalo en la rivero Saja. Pozo del Amo, akvofalo en la rivero Saja.
* Elfluejo La Fuentona en Ruente. Elfluejo La Fuentona en Ruente.
* Fagoj kaj tigfruktaj kverkoj en la monto Ucieda, en Ruente. Fagoj kaj tigfruktaj kverkoj en la monto Ucieda, en Ruente.

* Kategorio Saja-Nansa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sajókápolna** [ŝajOkApolna] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Miskolc.

Kalvinana preĝejo de Sajókápolna

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 11  km²
* Alto super marnivelo: 145 m
* Loĝantaro: 440
* Poŝtkodo: 3773
* Telefonprefikso: 48

Situo
-----

Sajókápolna situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Miskolc troviĝas 17 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1203. En 1934 flughaveno por glisiloj ekfunkciis. En 1961 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas lernejo, biblioteko, kuracejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo el la 19-a jarcento
* monumento pri glisanto

Komunumoj pri *kápolna* (= kapelo) en Hungara reĝlando
------------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Csicsókápolna | Erzsébetkápolna | Kápolna | Kápolnás | Kápolnásfalu | Kápolnásnyék |
| Kemeneskápolna | Kerkáskápolna | Lentikápolna | Sajókápolna | Sorkikápolna | Tornakápolna |

Fontoj
------

* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.olh.hu

* Kategorio Sajókápolna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sajólád** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Miskolc.

Blazono de Sajólád
Tombeja kapelo en Sajólád

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13  km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.0376/20.9062
* Alto super marnivelo: 104 m
* Loĝantaro: 3070
* Poŝtkodo: 3572
* Telefonprefikso: 46

Situo
-----

Sajólád situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Sajó (kontraŭe Sajópetri tra ponto estas atingebla), laŭ flankovojoj. Nyékládháza troviĝas 9, Felsőzsolca 11, Miskolc 14 km-ojn.

Historio
--------

En 1387 grava abatejo formiĝis, ĉirkaŭe ankaŭ komunumo. Inter 1950-1957 Sajólád estis unuigita kun Sajópetri. En 1910 inundo okazis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo
* tombeja kapelo (historia monumento)
* baroka statuo de Johano Nepomuka proksimume de 1770
* paroĥo de 1730, trakonstruita el la iama abatejo
* ĉaskastelo de Erdődy de 1872

Famuloj
-------

En Sajólád naskiĝis:

* dramisto Imre Gombos
* Sándor Molnár (pentristo).

* Kategorio Sajólád en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 47° 55′ 06″ N 3° 55′ 18″ O﻿ / ﻿47.91833 °N, 3.92167 °O﻿ / 47.91833; 3.92167 (mapo)

**Roffey** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 153 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Roffey etendiĝas sur 8.55 km², kaj havis 153 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 18 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Rémi Gautheron, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Roffey apartenas al la kantono de Flogny-la-Chapelle, kies ĉefurbo estas Flogny-la-Chapelle. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Flogny-la-Chapelle
Propagando incitanta manĝi malmultekoste. La hispanlingva diraĵo signifas: se vi malhavas monon, jen kokaĵo nur je du dolaroj.
Naĉoj kun fromaĝo.
Entreprenoj de rapidaj manĝaĵoj.
La termino **rubomanĝaĵo** (traduko de la termino anglalingva *junk food*) referencas al manĝaĵo kiu enhavas, ĝenerale, altajn nivelojn de grasoj, salo, kondimentoj aŭ sukeroj (kiuj stimulas la apetiton kaj la soifon, kio rezultas en granda komerca intereso por la negocoj kiuj liveras tiun tipon de manĝaĵo) kaj nombrajn manĝaldonaĵojn, kiel ununatria glutamato potencigitajn de la gusto aŭ la tartrazino (kolorigilo).

Potenciale, ĉiuj manĝaĵo estas malprofitaj por la sano, se oni troigas ties konsumon, sed tiuj konsiderataj rubomanĝaĵoj faras tion pli grandmezure ĉar necesas malpli grandajn kvantojn por produkti nedeziratajn efikojn aŭ ĉar oni konsumas ilin en pli grandaj kvantoj, kio okazas pro ties konsumfacileco (rapida manĝaĵo) aŭ pro la socia uzado de ties konsumo (ligita al formoj de distro de junuloj). Povas okazi ankaŭ ke determinitaj sociaj tavoloj, aŭ tiuj kiuj suferas determinitajn antaŭajn malsanojn, estas pli suferemaj al ties efikoj. Kutime oni rilatas la konsumon de rubomanĝaĵo kun la obezeco, la kormalsanoj, la diabeto, la kario kaj la celulito. La rubomanĝaĵo havigas al la konsumanto grasojn, kolesterolon, sukerojn kaj salon, dum saniga manĝaĵo havigas fibrojn, proteinojn, karbonhidratojn, vitaminojn kaj mineralojn necesajn por la bona funkciado de la homa korpo.

La restoracioj de rapidaj manĝaĵoj havigas tiun tipon de manĝaĵoj, sed ankaŭ la ĉenoj de superbazaroj proponas al merkato tian rubomanĝon. Tiukadre, la esploradoj pri socikulturaj procezoj kaj nutrokutimo povas helpi en la kompreno de tiu fenomeno, ĉar ili fokusas al la grandskalaj procezoj, kiel la tutmondigo, la modernigo, la urbigo, la ŝanĝoj en la sociaj roloj de virinoj kiuj iam zorgis pri taŭga nutrado, kaj la teknologiaj ŝanĝoj.​ La ekonomiaj, kulturaj kaj politikaj trajtoj de lando havas fortan rilaton kun ties nutroformo. Pro tio gravas konsideri la influon de tiuj faktoroj en la manĝokutimaro. Gravas ankaŭ la hegeomonio de la obezeco en la aktualo, spite ŝajna malpliigo en la porcioj de kalorioj konsumitaj, kiel la graso, en la dieto de la infanoj ekzemple en Usono.

Notoj
-----

1. ↑  «Nutritional Anthropology», en la Encyclopedia of food & culture (vol. 2). EE. UU.: Solomon H. Katz; Gale Cengage, 2003. eNotes.com. 2006.
2. ↑   C. Ebbeling, D. Pawlak, kaj D. Ludwig: PDF «Childhood obesity: public-health crisis, common sense cure» Arkivita la 16an de junio 2010 en la Wayback Machine. en The lancet, (vol. 360), Alirita la 21an de Julio 2021.

* Kategorio Rubomanĝaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 733037
* LCCN: sh85050246
* BNE: XX549951
 |
*Tio estas kataluna nomo. La patronomo estas* **Sensat** *kaj la patrinonomo estas* **Vilà**

**Rosa Sensat i Vilà** (naskiĝis la  17-an de junio 1873(nun 1873-06-17), mortis la 1-an de oktobro 1961) estis kataluna instruistino. Ŝi kontribuis al la disvolviĝo de la katalunaj publikaj lernejoj dum la unua triono de la 20-a jarcento.

Biografio
---------

Ŝi entreprenis studojn pri edukado en Barcelono kaj en *Escuela Central de Magisterio* ("Centra Lernejo de Edukado") en Madrido. Poste ŝi studis en Instituto Rousseau en Ĝenevo kaj aliaj Eŭropaj lernejoj, kie ŝi lernis pri novaj edukaj tendencoj.

En 1900 ŝi trapasis la publikajn ekzamenojn por fariĝi mastruma ĉefinstruistino en Alakanto. Tamen, ŝi edziniĝis kun David Ferrer en 1903, kaj la geedzoj translokiĝis al Barcelono. Jaron poste, naskiĝis ilia unua filino, Àngels Ferrer i Sensat.

Rosa Sensat disvastigis la novajn edukajn tendencojn, kaj en 1914 ŝi fariĝis la unua direktoro de la porknabina sekcio de Escola de Bosc de Barcelono. En 1921 ŝi estis komisiita por plani la stud-programon por Institut de Cultura i Biblioteca Popular de la Dona de Barcelono, kultura centro kreita en 1909 de Francesca Bonnemaison kiu estis la unua centro en Eŭropo speciale fokusita al kultura kaj labora edukado de virinoj. Dum tiu periodo, Rosa Sensat donis kursojn kaj faris konferencojn por edukaj programoj de Mancomunitat de Catalunya, en someraj lernejoj, kaj ankaŭ en Institut de Cultura i Biblioteca Popular de la Dona. Ŝi ankaŭ partoprenis en pluraj internaciaj konferencoj pri edukado, kiel la 1-a nacia konferenco pri primara edukado (Barcelono, 1909), la 3-a internacia konferenco pri *Enseignement Ménager* (Parizo, 1922), kaj la konferenco pri *Écoles Nouvelles* (Nico, 1932).

Sensat konservis la postenon de ĉefmastro de Escola de Bosc ĝis 1930, kiam ŝi fariĝis direktoro de Grup Escolar Milà i Fontanals de Barcelono. Grave afektita de la Hispana Enlanda Milito kaj ties sekvoj, ŝi retiriĝis en 1939.

Grupo da instruistoj kreis la *Escola de Mestres Rosa Sensat* ("Instruista Lernejo Rosa Sensat") en 1955, kiel agnoskon al la laboro de Rosa Sensat koncerne la disvastiĝon de novaj edukaj tendencoj kaj al ŝia kompetento mastrumi lernejojn.

Referencoj
----------

1. ↑  Xarxa Vives d'Universitats.  Rosa Sensat Vilà. Diccionari Biogràfic de Dones. Alirita marto 16, 2014.
2. ↑   Rosa Sensat i Vilà: una ciència de la vida en una escola com la llar. Institut Català de les Dones. Alirita marto 16, 2014.
3. ↑  Segura Soriano, Isabel.  La biblioteca popular Francesca Bonnemaison. Generalitat de Catalunya.

Vidu ankaŭ
----------

* Maria Montessori

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rosa Sensat en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Gran Enciclopèdia Catalana katalune
* Persona arĥivo de Rosa Sensat

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Rosa Sensat en la angla Vikipedio.*