recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Bansvara,** laŭ (hindie **बांसवाड़ा**) estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Raĝastano, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La loknomo signifas *bambulando*, sed ĝi estas konata ankaŭ "urbo de cent insuloj".

Vojo en Bansvara

Demografio
----------

Bansvara havis populacion de 100 128 (municipo: 101 177) en 2011 kun legopovo de 87%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

Monumento en Bansvara

Geografio
---------

Bansvara, la plej suda urbego en Raĝastano situas en momtetaro aŭ en pli malalta parto de montaro 302 metrojn super la marnivelo laŭ rivero. Ratlam troviĝas 65, Dahod 81, Mandsaur 87, Nagda 100, Nimaĉ 112, Godhra 121, Udaipur 137, Gandhinagaro 187, subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 399, Mumbajo 536, tutlanda ĉefurbo Delhio 630, Kolkato 1429 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

En tiu regiono princlando funkciis ekde la 15-a jarcento kun sidejo de Bansvara kaj aliĝis al la jam sendependa ŝtato Barato en 1949. Intertempe en 1913 masakro okazis, la britoj mortpafis supozeble pli ol du mil da lokaj homoj.

Ekonomio
--------

Bansvara estas ĉefe agrikultura urbego, kie oni kultivas helpe de irigacia kanalo maizojn, tritikojn, kotonojn, sojfabojn, komence oni minas grafitojn, dolomitojn, kalkŝtonojn.

Lingvoj
-------

En Bansvara la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj en:Wagdi.

Eduko
-----

Bansvara havas kelkajn altlernejojn.

Religioj
--------

En Bansvara plejparto de la populacio estas hinduoj (65%), krome islamanoj (26%) kaj aliaj.

Klimato
-------

En Bansvara jare pluvas averaĝe po 933 mm. Inter junio-septembro ofte pluvas pro la musonoj, inter novembro-majo apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 20-34 °C.

Akvobaraĵo
Templo

Trafiko
-------

Al Bansvara alvenas 5 vojoj. 2 pontoj helpas la trafikon. Ĝis tiam fervojo ne ekzistis, sed oni konstruas novan fervojan linion kun longeco 188 km. Ekzistas flughaveno nur 13 km-ojn for, tamen por maloftaj luflugoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Udaipur.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj malnovaj preĝejoj
* monumento pri masakro
* akvobaraĵo 16 km-ojn for
* natura lago
* artefarita lago

Fontoj
------

* WikiTrans
**Herbie Fields** (naskiĝis 24-an de majo 1919 en Asbury Park aŭ en Elisabeth (Nov-Ĵerzejo); mortis 17-an de septembro 1958 en Miamo, Florido) estis usona ĵazsaksofonisto kaj -klarnetisto de svingo.

Herbie Fields, proks. junion de 1946.  
 Foto de William P. Gottlieb.

Vivo
----

Fields lernis ekde 1936 ĝis 1938 ĉe Konservatorio Juilliard en Novjorko. Post tio li estis en la triopoj de Raymond Scott kaj Leonard Ware , militservis ekde 1941 ĝis 1943, direktante en Fort Dix armebandon. Post tio li fondis propran bandon kaj muzikis en 1944 per aldosaksofono kaj klarneto ĉe Lionel Hampton, kiel ununura blankula muzikisto kaj posteulo de Earl Bostic. Tie li lanĉis per „Hey Bop a Rebop" furoraĵon kaj gajnis en 1945 la *Nov-Stelulan Premion* de Esquire por aldosaksofonludo. En 1946 li denove tenis ĝis 1947 propran bandon, kiu faris sonregistraĵojn por RCA Victor. En la bando ludis i.a. Neal Hefti, Bernie Glow, Manny Albam, Al Klink, Marty Napoleon kaj Serge Chaloff. Ili orientiĝis komence je la Hampton-Bando, sed ludis dancmuzikon kun ritmenblusaj enigaĵoj, per kio ili ekhavis nur modestan sukceson. Fields ŝanĝis la bandegon en kvinopon kaj poste en sepopon, en kiu je 1949/50 muzikis Frank Rosolino kaj Tiny Kahn. Fields transloĝis poste al Miamo, kie li estris restoracion. Siajn lastajn sonregistraĵojn li faris februaron de 1958. Septembron de la sama jaro li sinmortigis per dormigiloj.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Ligilo ekesteren
----------------

* Datumbazo pri ĵazbandegoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 390003
* GND: 1102140821
* LCCN: no2001040103
* VIAF: 5121288
* ISNI: 0000 0000 8084 7199
* BNF: 13932396x
* MBA: 0359504e-5a1a-443a-9494-533f7454027b
* BNE: XX923935
 |
**„La dioj devas esti frenezaj"** estas filmo fare de la sud-afrika reĝisoro Jamie Uys. En la filmo temas pri la primitiva sed idilia vivo de boŝmanoj; iam tiuj vidis fali botelon de kolao elde superfluganta aviadilo, tial ili konkludis, ke la dioj perdis ĝin kaj iu decidas redoni ĝin al ili kaj tiucele iri al la limoj de la mondo, tio estas je la fino de la dezerto, sia hejmo. Tiel ili renkontiĝos kun la moderna mondo. La filmo montras duonhumure-duonkritike tiun renkonton. Kun tio miksiĝas la persono de konsterniĝema esploristo, enamiĝinta al instruistino.

La filmo estas juvelo de humuro, plena de komikaj scenoj. Samtempe ĝi estas iel manifesto pri la nobla sovaĝulo. Sed ankaŭ oni povas interpreti ĝin kiel rasisman mokon pri naivaj sovaĝuloj, kiuj ne komprenas la modernan mondon, ĉar ili estas malkleregaj.

Kelkajn jarojn poste la sama reĝisoro filmis la daŭrigon "La dioj freneziĝis-2" kun la sama boŝmana heroo, samtiom fajnan kaj ĝuige humuran kiel la unua.

En la ĉefa rolo prezentiĝis boŝmana aktoro N!Xau.

Eksteraj ligiloj
----------------

* eltiraĵoj de la filmo
**Nouhant** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 323 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Nouhant etendiĝas sur 25,75 km², kaj havis 323 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Nouhant situas je alteco de 555 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Nouhant apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Nicolas Simonet, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Nouhant apartenas al la kantono de Chambon-sur-Voueize, kies ĉefurbo estas Chambon-sur-Voueize. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Chambon-sur-Voueize
**Géza Kralován,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kralován Géza** estas hungara kajakisto, mondĉampiono, trejnisto, instruisto.

Géza Kralován naskiĝis la 8-an de junio 1946 en Újpest.

Biografio
---------

Géza Kralován akiris trejnistan kaj pedagogian diplomojn en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, baldaŭ li kompletigis sian diplomon en Szeged. Li havis edzinon.

### Sporta kariero

Ŝultro de Géza Kralován rompiĝis en 1960, post la resaniĝo Kralován komencis kajakadi pro medicina sugesto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono kvinfoje, ĉiam duope kune kun Csaba Giczy. Tio ne sufiĉis esti olimpiano, sed en mondĉampionumo li estis la unua en 1973 kvarope en distanco dek mil m. Li finis sian aktivan sportan karieron en la sekva jaro pro sanproblemoj. Poste li estis longe trejnisto en Palotás, pli poste li estis lerneja sportinstruisto.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* rezultoj
* hungaraj ĉampionoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812946
 |



* Portalo pri Biografio
**Harta,** laŭ araba lingvo **الهارثة** estas antaŭurbo, ankaŭ urbego en Gubernio Basra en sudorienta Irako.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Supermara alteco: 19 m
* Loĝantaro: 105,800 (en 2007)
* Horzono: UTC+3
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj:
* 30° 43′ 00″ N 47° 43′ 00″ O﻿ / ﻿30.71667 °N, 47.71667 °O﻿ / 30.71667; 47.71667 (mapo)Koordinatoj: 30° 43′ 00″ N 47° 43′ 00″ O﻿ / ﻿30.71667 °N, 47.71667 °O﻿ / 30.71667; 47.71667 (mapo)

Geografio
---------

Harta situas sur ebenaĵo laŭ orienta bordo de la rivero Eŭfrato. Basra troviĝas 27, Zubajr 37, Amara (urbo) 136, Nasirija 144, Samava 242, Kut (Irako) 267, Divanija 301, Naĝaf 353, Hilla 368, **Bagdado** 428, Faluĝa 473, Ramadi 514, Sulejmanijo 579, Kirkuk 612, Mosulo 756, Dahuk 811 kilometrojn.

Historio
--------

Historio de Harta ligiĝis al Basra.

Ekonomio
--------

En Harta elektrejo funkcias, la plej granda en suda Irako. Dum la Golfa Milito ĝi estis primara celo de la usona armeo, post la atako 1,5 milionoj da homoj perdis elektojn dum kelkaj monatoj. Alia uzinego produktas paperojn.

Trafiko
-------

Apud Harta situas internacia flughaveno de Basra. El la urbego kuras po unu vojoj (al Basra kaj Bagdado).

Klimato
-------

Jare pluvas en Harta ĉ. 152 mm. Inter junio-septembro ne pluvas. La averaĝa temperaturo estas 24 °C. Inter junio-aŭgusto foje oni mezuras 50 °C, inter decembro-februaro malofte iomete frostas.

Instruado
---------

En Harta kemia universitato funkcias.

Vidindaĵoj
----------

* malnova moskeo

Fontoj
------

* WikiTrans
* mapo, distancoj Arkivigite je 2017-08-15 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Bělá |

Koordinatoj: 50° 08′ 09″ N 17° 12′ 37″ O﻿ / ﻿50.13583 °N, 17.21028 °O﻿ / 50.13583; 17.21028 (mapo)

**Bělá**, (ĝis la jaro 1949 *Valdenburk*, germane *Waldenburg*, pole *Biała*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bělá pod Pradědem en distrikto Jeseník. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sude de Bělá pod Pradědem. Tra la vilaĝo trafluas rivero Bělá. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/450. Vivas ĉi tie 18 loĝantoj (2021).

Bělá situas en katastra teritorio Domašov u Jeseníka kun areo 57,17 km².

Historio
--------

Bělá estis fondita kiel domaro de municipo Domašov en la jaro 1798, indikata estas ankaŭ la jaro 1796. Ĝis fino de patrimonia administrado en la jaro 1850 domaro Bělá apartenis al senjorujo Frývaldov apartenanta al ĉefdiocezo Vroclavo, en la jaroj 1850 ĝis 1964 ĝi estis domaro de municipo Domašov. La nova postmilita nomo ests transprenita de rivereto Bělá, sur kies supra fluo la vilaĝo troviĝas, kaj sekve en la jaro 1964 eluzita – kun atributo "pod Pradědem" ("sub Praděd") – por la nomo de nova municipo estiĝinta per kuniĝo de Domašov kaj Adolfovice.

Nuntempe Bělá, troviĝanta en senpera proksimeco de la plej grandaj partoj de montaro Hrubý Jeseník, estas precipe refreŝigeja regiono.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 283 |
| 1880 | 257 |
| 1890 | 238 |
| 1900 | 229 |
| 1910 | 203 |
| 1921 | 178 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 183 |
| 1950 | 95 |
| 1961 | 45 |
| 1970 | 31 |
| 1980 | 19 |
| 1991 | 24 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 17 |
| 2011 | 23 |
| 2021 | 18 |

En Bělá estas registritaj 35 adresoj: 10 daŭre loĝigitaj domoj kaj 25 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 7 domoj, ĉiuj daŭre loĝigitaj.

Interesaĵoj
-----------

* super Bělá troviĝas nacia naturrezervejo Praděd, precipe plej severe protetataj plej grandaj partoj de Hrubý Jeseník, kiu estas samtempe Eŭrope signifa loko por vico da ŝirmataj specioj de animaloj kaj kreskaĵoj

Fotogalerio
-----------

* Aŭtobusa haltejoAŭtobusa haltejo
* Domo n-ro 136Domo n-ro 136
* Konstruareo en BěláKonstruareo en Bělá
* Domo n-ro 52Domo n-ro 52
* Domo n-ro 53Domo n-ro 53

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Bělá pod Pradědem (4) |
| --- |
| Adolfovice ~ Bělá ~ Domašov ~ Filipovice |

 |
Koordinatoj: 49° 46′ 46″ N 18° 14′ 57″ O﻿ / ﻿49.77944 °N, 18.24917 °O﻿ / 49.77944; 18.24917 (mapo)

**Bělský Les** (en Esperanto: *Arbaro de Bělá*) estas loka parto de ostrava urboparto Ostrava-Sudo (Ĉeĥio), sur kiu situas loĝdomaro. La loka parto Bělský Les etendiĝas sur partoj de katastraj teritorioj Dubina kaj Hrabůvka. Kun ties konstruado estis komencite en la jaro 1947. Vivas ĉi tie 7 072 loĝantoj (2021).

Historio
--------

La loĝdomaro troviĝas surrande de *arbaro Bělský*, laŭ kiu ĝi estas nomita. *Bělský Arbaro* estas arbara kreskaĵaro sur areo 160 ha etendiĝanta sur katastro de Stará Bělá kaj Výškovice. La arbaro estis ekde la jaro 1272 parto de feŭda bieno Stará Bělá. En la jaro 1653 la bienon aĉetis olomouca kapitulo. En la 17-a jarcento temis pri arbaro abia, abunde ĉi tie troviĝis ankaŭ fagoj, kverkoj kaj tilioj. Fine de la 18-a jarcento ĝi komenciĝas haki por elhakejoj kaj sur la elhakitaj areoj estis plantitaj pinofitoj kaj betuloj. En la jaro 1931 la bienon aĉetas Moravia Ostrava, por ke ĝi akiru aliron al fontoj por urba akvodukto. En la jaro 1935 okazas konstruado de tenuja kaj akvoprodukta ekipaĵaro. La nordorienta parto de la arbaro estis antaŭ la dua mondmilito prenita de ĉeĥoslovaka armeo.

En la 70-aj jaroj la norda parto de la arbaro, senpere liganta al la loĝdoma konstruloko, reguligita al arbaroparko kun minigolfejo kaj infanludejo. Estis ĉi tie ankaŭ establita areo de sano. Interesaĵo estas *Lurdoj de Stará Bělá* - en angulo en faga kreskaĵaro sur la suda rando de la arbaro, kie ĉe la fonto situas kapeleto konstruita el altforna skorio.

La konstruaĵo de la eksa kazerno estis en la jaro 2005 per kosto de sep milionoj da kronoj riparita kaj nun ĝi servas kiel sidejo de kompanio Ostravaj urbaj arbaroj. En teretaĝo kaj sutereno havas sidejon Arbara lernejo. Enkadre de Ĉeĥio la unika projekto metas celon alproksimigi al laika publiko la arbaran mastrumadon. Ĝi ankaŭ klopodas prezenti al lerneja junularo arbaron kiel gravan ekosistemon kun ĉiuj biologiaj, zoologiaj kaj ekologiaj ligiloj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Starobělské Lurdy (*Lurdoj de Stará Bělá*)
* Arbara lernejo Arkivigite je 2007-09-28 per la retarkivo Wayback Machine

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de statuta urbo Ostrava |
| --- |
| urbaj partoj: | Hošťálkovice ~ Hrabová ~ Krásné Pole ~ Lhotka ~ Mariánské Hory kaj Hulváky ~ Martinov ~ Michálkovice ~ Moravia Ostrava kaj Přívoz ~ Nová Bělá ~ Nová Ves ~ Ostrava-Jih ~ Petřkovice ~ Plesná ~ Polanka nad Odrou ~ Poruba ~ Proskovice ~ Pustkovec ~ Radvanice kaj Bartovice ~ Silezia Ostrava ~ Stará Bělá ~ Svinov ~ Třebovice ~ Vítkovice |
| lokaj partoj: | Antošovice ~ Bartovice ~ Bělský Les ~ Dubina ~ Heřmanice ~ Hrabůvka ~ Hrušov ~ Hulváky ~ Koblov ~ Kunčice ~ Kunčičky ~ Mariánské Hory ~ Moravia Ostrava ~ Muglinov ~ Přívoz ~ Radvanice ~ Silezia Ostrava ~ Výškovice ~ Zábřeh |

 |
**Cintalapa** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Cintalapa respektive iom pli longe Cintalapa de Figueroa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07017.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 73668 loĝantojn. El tiuj estis 37434 viroj kaj 36234 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2405 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 520 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 39408 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 32208 scipovis legi kaj skribi kaj 7168 personoj estis analfabetoj. Do 82% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 18% estis analfabetoj.

64013 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3351 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 5.23% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cintalapa Arkivigite je 2011-06-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
|  |  |
| --- | --- |
|   | **Ĉi tiu artikolo citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Julio 2021)***Komento:** Nur havas referenco por du eretoj.Bonvolu krei Kategorio:Senfontaj artikoloj ekde julio 2021! |

***Kiam Parizo estis Parizo eĉ por ni esperantistoj*** estas esperanta muzika filmo kun muziko de la belga kantistino Nikolin', de 1989. Ĝi enhavas muziko de la kasedo *Nur per amo* de la sama jaro, kaj estas la unua muzika filmo en Esperanto.[*mankas fonto*]

Nikolin' tiam estis unu el la tri profesiaj franclingvaj gekantistoj kiuj akompanis sin per gurdo. Ŝi proponis al LF-koop en 1988 sian repertuaron. Naskiĝis tiam – danke al la tradukoj de diversaj verkistoj: Georges Lagrange, Perla Martinelli, Claude Piron kaj Giorgio Silfer – ĉarma Esperanto-kantaro el la periodo "kiam Parizo estis Parizo ankaŭ por ni esperantistoj".[*klarigu*] Giorgio Silfer verkis tekston por interligi la diversajn kanzonojn, kaj Nikolin' realigis ĉe LF-koop kasedojn kaj disko, inter aliaj *Nur per amo* de 1989. UEA priskribas la kasedo kiel rekreo "de la etoso de la 'belepoka' Parizo".

La postan jaron, danke al la kunlaboro de la belga reĝisoro Sauro Santinelli, la mastra bendo de la kasedo fariĝis la sontrako de la unua muzika filmo en Esperanto,[*mankas fonto*] rekte turnita[*klarigu*] en Parizo. Multe helpis al la teamo ankaŭ Roger Bernard. La filmon produktis LF-koop, kun la helpo de la finna entreprenisto Lasse Kivisto.

Referencoj
----------

1. ↑  *Nur per amo* en la katalogo de UEA (nur publikigdato kaj priskribo de la kasedo)
**Cindy Sheehan** (naskiĝis la 10-an de julio 1957) estas usona pacaktivistino, kiu en aŭgusto de 2005 atingis atentegon en la telemedioj pro sia demonstrado antaŭ la teksasa ranĉo de George W. Bush. Ŝi volis renkonti Buŝ-on kaj pridemandi lin, kion faris ŝia filo en Irako. Ŝi nomis Buŝ mensogulo, tiel la renkonto verŝajne ne okazos. Multaj aliaj protestantoj aliĝis al ŝi.

Fono
----

Sheehan estas patrino de la mortinta soldato Casey SHEEHAN. Casey alpaŝis la usonan armeon en 2000 kaj plilongigis sian kontrakton en 2004, en aĝo de 24. Kelkajn monatojn pli poste, en palmodimanĉo, la 24-an de aprilo 2004, li estis murdita en batalo. Tio okazis nur 5 tagojn post lia alveno en Sadr-urbo, Irako dum la US-okupo de Irako. Casey partoprenis libervole en savmisiono, ĉe kiu li kaj kelkaj aliaj estis murditaj. Li ricevis postmorte la bronzan stel-medaljonon same kiel la purpuran koron. La familio estis aktiva en la Romkatolika eklezio en Norwalk (Kalifornio) kaj pli poste en Vacaville (Kalifornio), kie Cindy Sheehan kiel junulara referantino laboris.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cindy Sheehan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Cindy Sheehan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "Kial devis morti mia filo en Irako?"


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 51597
* LCCN: no2005061886
* VIAF: 5235516
* ISNI: 0000 0001 0865 5317
* SUDOC: 115847812
* BNF: 15511537w
 |
**Franz von Kalchberg** (naskiĝinta en la kastelo Herbersdorf proksime de Wildon en suda Stirio en la 8-a de februaro 1807, mortinta la 12-an de julio 1890 en Graz) estis aŭstra politikisto

Vivo
----

Kalchberg frekventis la gimnazion en Maribor antaŭ ol studi en Graz kaj Vieno jursciencojn. En 1831 li ekdeĵoris ĉe la Kortega militkonsilantaro *(Hofkriegsrat)* kaj responsis pri la regiono Budapeŝto. En la jaro 1838-a li fariĝis konsilisto de la landa asembleo de Stirio, en 1840 deputito. Li okupiĝis pri la rekompencoj por la grundoj eksproprietigotaj kaŭze de la konstruo de la fervojlinio *Südbahn* (Vieno-Triesto) engaĝiĝante por la forigo de la grundhipotekoj. Sekve li konsideritis la spirita patro de la malŝarĝo grundaro kaj antaŭulo de Hans Kudlich.

En 1848 li iĝis reprezentanto de la urbo Graz en la Frankfurta Nacia Asembleo, de kie li jam en la 13-a de junio revenis.

Kariero en Vieno
----------------

En decembro 1848 vokis lin la registarestro de la kabineto *Schwarzenberg-Stadion* Vienon, kie li fariĝis en la 7-a de januaro 1849 ministeria konsilisto pri komerco, metio kaj publikaj konstruaĵoj. En la 2-a de oktobro 1849 li iĝis prezidanto de la Senhipotekiga komisiono pri Stirio. Poste li ekestris en la ministerio pri komerco la sekcion pri fervojoj, poŝto kaj telegrafoj. Kiel sekciestro kaj ĝenerala direktoro de trafikoj (ekde la 9.12.1852) li modernigis ties strukturojn profunde. Li i.a. dekretis ordon por la fervojo kaj la fervojanoj.

De 1853-56 li ne laboris por malsano; poste li reaperis kiel sekciestro en la ministerio pri financoj kaj ĉefo de la katastro. Liaj planoj pri impostoleĝo ne realiĝis, tamen iĝis la bazo pri pli malfruaj leĝoj. En la 1859-a jaro li iĝis Sekreta konstilisto, en la 8.1.1964 Malsupra ŝtata sekretario en la ministerio pri financoj; en la 24.2.1864 li daŭre retiriĝi devis pro malsaneco.

Eksteraj ligiloj
----------------

Biografio ĉe *NBD*.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 502207
* GND: 137706464
* VIAF: 81855335
* ISNI: 0000 0000 5862 110X
 |
Neŭtralaj landoj: Verde neŭtralaj landoj 

Flave kontestitaj neŭtralajn landojn 

Indige iamajn neŭtralajn landojn
**Neŭtrala povo** dum preciza milito estas suverena ŝtato kiu deklariĝas neŭtrala rilate al la intermilitantoj. Povas okazi, ke ne partoprenanta ŝtato en la milito necese estu neŭtrala. La rajtoj kaj devoj de neŭtrala povo estas difinita en la Sekcij 5 kaj 13 de la Haga Konvencio de 1907. *Konstanta neŭtrala povo* estas suverena ŝtato kiu ligiĝas al internacia traktato por esti neŭtrala rilate al la intermilitantoj de ĉiuj futuraj militoj. 

Malsamaj landoj interpretas sian neŭtralecon alimaniere: iuj, kiel Kostariko, malmilitaris, dum Svislando servas kiel ekzemplo de konstanta neŭtrala povo, kiu tenas sin al "armita neŭtraleco" por malhelpi agreson kun ampleksa militistaro, krom malhelpi sin de eksterlanda deplojo. La koncepto de neŭtraleco en milito estas mallarĝe difinita kaj metas specifajn limigojn al la neŭtrala partio reage al la internacie agnoskata rajto resti neŭtrala. Tamen ne ĉiuj neŭtralaj landoj evitas ian eksterlandan deplojon aŭ aliancojn, ĉar Aŭstrio, Irlando, Finnlando kaj Svedio havas aktivajn pacajn fortojn de UN kaj politikan aliancon ene de Eŭropa Unio. 

Dum la Malvarma Milito alia eŭropa lando, Jugoslavio, postulis militan kaj ideologian neŭtralecon, kaj tion daŭrigas ĝia posteulo, Serbio.

Vidu ankaŭ
----------

* Deklaro de Neŭtraleco
* Internaciaj rilatoj
* Monda paco
* Pactraktato

Notoj
-----

1. ↑  
Second Hague Convention, Section 5
2. ↑  
Second Hague Convention, Section 13

* Kategorio Neŭtraleco (internaciaj rilatoj) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Neŭtraleco (internaciaj rilatoj) en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 437262
* GND: 4041958-7
* LCCN: sh85091195
* SUDOC: 027476502
* BNF: 11950846d
* NDL: 00573922
* NKC: ph973275
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Esperanto. Volledige Spraakleer*** [Esperanto. Kompleta Gramatiko], eldonita en 1907  de la flandra Esperanto-pioniro Antoon Jozef Witteryck, estas unu el la unuaj presitaj Esperanto-gramatikoj por nederlandlingvanoj en Flandrujo.

Enhavo
------

La dokumento estas ege konciza, sed "kompleta" kiel ĝi anoncis sin. En tiu tempo oni kutimis emfazi la simplecon de la Esperanto-gramatiko.

Nuntempe la libreto estas interesa precipe el la vidpunkto de la historio de Esperanto. 

Notinde estas ke la nederlanda lingvouzo de tiu libro sufiĉe malsimilas al tiu de nuntempe. Kontraŭe, la esperantlingva parto estas tiom freŝa kvazaŭ ĝi estus skribita hieraŭ.

Vidu ankaŭ
----------

* *Het Esperanto in tien lessen*
* *Het Esperanto in vijf lessen*
* *Esperanto. Volledige Spraakleer met Oefeningen en Sleutel*

Referencoj
----------

1. ↑  *Bibliografio de Internacia Lingvo*, nro 2825, paĝo 278

Kompleta enhavo
---------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Lingvo |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
**Fratoj Machado** estis nome Manuel kaj Antonio, du famaj **hispanaj verkistoj**, apartenantaj al Modernismo. Ili eĉ verkis kelkajn verkojn kunlabore, plej konata estas teatraĵo *La Lola se va a los puertos* (Lola foriras al la havenoj). Manuel Machado Ruiz (Sevilo, 29an de aŭgusto de 1874 - Madrido, 19an de januaro de 1947) estis la plej aĝa kaj Antonio Machado Ruiz (Sevilo, 26an de julio de 1875 - Collioure, Francio, 22an de februaro de 1939) estis unu jaron pli juna.
Kaj lia vivo kaj lia literatura evoluo disiĝis.

Antonio akceptis en sia idearo la intereson por socia kaj historia problemaro hispana, laŭ direkto de generacio de la 98a; tamen Manuel plusekvis la spurojn de la devena Modernismo ĝis la fino de sia verkado. La intercivitana milito pli drame disigis ilin: Manuel hazarde estis en frankisma teritorio kaj pli malpli estis devigata omaĝi Frankon kaj ties reĝimon; Antonio estis en respublika teritorio kaj apogis ties reĝimon ĝis la fino, post la malvenko li eliris al Francio akompanante sian maljunan patrinon, kiu mortiĝis nur kelkajn tagojn poste kaj same li mem, iĝante honora simbolo de la katastrofa malvenko de la hispana popolo dum multaj jaroj.
**Esperanto Desperado** ("Esperanto Malesperado", mallongigite **Espo Despo**) estis internacia grupo kiu kantis ritmajn, dancigajn kantojn kun tekstoj originale verkitaj en Esperanto. La grupo agadis en Danio. La membroj venis el diversaj lokoj, kiel Danio, Pollando, kaj Bosnio — kaj plej laste el Ganao. Ĉiuj loĝis en Kopenhago.

La muzikon por la grupo plejparte verkadis Amir "AmoDeL'Iro" Hadziahmetović, Kim J. Henriksen kaj Helle Eble Cleary la tekstojn, krom Amiro, Kimo kaj Helle verkadis pluraj verkistoj. La grupo ludis miksaĵon de diversaj muzikstiloj, plejparte popolmuzikeca roko, afro, skao ktp.

Historio
--------

La grupo estis fondita en meze de la 1990-aj jaroj. Tiam kun Helle, Amir kaj Kimo kaj la fratino de Kimo, Birgitta Maria. En la komenco ili nomiĝis Brokantaĵoj, ĉar ili komence ludis plurajn kantojn de Amplifiki. Do reuzis la kantaĵoj.

En 1997 ili ŝanĝis la nomon al Esperanto Desperado, ĉar ili ofte ludis por danoj kiuj nek povis kompreni la nomon kaj nek povis prononci ĝin. Jam kiam ili devis ludi koncerton sub tiu nomo ili estis invitita al la dana radio kaj ludis tie vivante. Tuja sukceso kun la nova nomo.

En la jaro 2000 la grupo eldonis (ĉe Vinilkosmo) sian unuan kompaktan diskon, *broKANTAĴOJ*. En la albumo plejparte estis registritaj memfaritaj kantoj, kaj kelkaj malnovaj kantoj de Amplifiki. La nomo de la albumo (kiu origine estis la nomo de la grupo) daŭrigas la tradicion de vortludaj nomoj de Esperanto-muzikgrupoj. Krom Amir "AmoDeL'Iro" Hadziahmetović en la KD ludis: Thomas Crowfurd, Brian Laustsen, Helle Eble Cleary, Kim J. Henriksen - Kimo; por la dua KD *Hotel Desperado*, Nis Bramsen anstataŭis drumiston Thomas Crowfurd. Sur la albumo ludis ankaŭ ĝembisto-perkutisto el Ganao Mark Dziwornu. En la komenco de 2005 la membroj decidis ĉesi kunludadon. La lasta koncerto de la grupo okazis en la IJK 2005.

Post la malfondiĝo en 2005, la anoj de Esperanto Desperado fondis du novajn grupojn: EspoDespo kaj Hotel Desperado.

Anaro
-----

de Esperanto Desperado

* Kim J. Henriksen
* Amir Hadziahmetovic
* Helle Eble Cleary
* Brian Laustsen
* Nis Bramsen
* Mark Dziwornu
* Thomas Crowfurd

Diskaro
-------

* 2000 - *broKANTAĴOJ*
	1. Jen venas
	2. Grava
	3. Festeno
	4. Amantino
	5. Lando de amo
	6. Espo-Despo
	7. Sola
	8. En la mateno
	9. Feliche
	10. Am’ iris for
	11. La anaso kaj la simio
	12. For !
	13. Ska-virino

* 2004 - *Hotel Desperado*
	1. Ska ritmo
	2. Ĉi-nokte
	3. Ĉu vivas vi?
	4. Kial?
	5. Dancu
	6. Sunradio
	7. Fatalino
	8. Omaĝe al Marie Schrøder
	9. Hotel Desperado
	10. Mi malbenas militon
	11. Ne permesas
	12. Filo mia

Vidu ankaŭ
----------

* oficiala TTT-ejo Arkivigite je 2005-03-24 per la retarkivo Wayback Machine
* EspoDespo

Notoj
-----

1. ↑  broKANTAĴOJ ĉe Vinilkosmo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo Arkivigite je 2005-03-24 per la retarkivo Wayback Machine
* ĉe Vinilkosmo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**BOLGÁR László** [pr. bolga:r] estis hungara ĵurnalisto, tradukisto naskiĝinta en Temeŝvaro la 11-an de septembro 1911 kaj mortinta en Rion Les Montagnes la 16-an de junio 1990.

Kariero
-------

Bolgár finis juron en Budapeŝto kaj en 1935 li iĝis diplomato kiel presataŝeo en Beogrado, Zagrebo, Sofio. En jaroj 1945-47 li estis radioraportisto. En 1948 li translokiĝis Francujon kaj ĝis 1958 li estis gvidanto de la hungarlingva elsendo de franca radio, poste ĝis 1969 li estis vicestro, poste estro de sekcio orienteŭropa de la radio ĝis 1975. Li publikis en pluraj gazetoj (Irodalmi Újság, Ahogy lehet, Látóhatár) kaj li estis kunlaboranto de la revuo *Valóság* aperinta en 1953 en Parizo. Li tradukis el hungara literaturo al franca lingvo.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 318984
* VIAF: 121530626
* ISNI: 0000 0000 7955 6247
* SUDOC: 161792073
 |
**László Bálint** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bálint László** estas hungara futbalisto (defendisto), olimpiano, trejnisto.

László Bálint naskiĝis la 1-an de februaro 1948 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Bálint aliĝis al junulara ĉefurba teamo en 1957. Li debutis profesie en prestiĝa plenkreska teamo en 1967, kie li ludis ĝis 1979. En tiu periodo li partoprenis en 316 matĉoj kun 37 goloj, eĉ li estis hungara ĉampiono en 1968 kaj 1976. Inter 1979-1984 li ludis eksterlande (en la unua jaro li estis belga ĉampiono), li estis tiu futbalisto dum la socialismo, kiu faris tion per oficiala permeso. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1972–1982 76-foje kun 4 goloj. En la Somera Olimpiko 1972 lia nacia teamo ricevis arĝentan medalon. Li estis trejnisto ekde 1985 enlande, de la nacia teamo en 1988.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798675
 |



* Portalo pri Biografio
**Kurt Heintel** (naskiĝis la 24-an de novembro 1924 en Vieno; mortinta la 10-an de decembro 2002 samurbe) estis aŭstra teatra kaj filma aktoro.

Antaŭ ol li decidiĝis por aktorado, li vizitis la artakademion kaj laboris kiel desegnisto kaj ilustristo por diversaj gazetoj. Post lernado en la aktoredukejo en Berlino ĉe Gustaf Gründgens li unuafoje aktoris en la landa teatro je Salcburgo sub Egon Hilbert. Tie lin malkovris Rudolf Steinboeck je enscenigo de *Kuckucksei* de Bernhard Slavicek kaj venigis lin en 1949 al la Teatro en la Jozefurbo. Tie li estis dum jardekoj per sia impona prezentado kaj neimitebla stilo kerno de la ensemblo.

En la salcburga *Jedermann* Heintel estis la „Mammon" sub Ernst Haeusserman, la „Gute Gesell" sub Leopold Lindtberg kaj la „Tod" sub Gottfried Reinhardt, en Bregenz li aktoris en *Nathan der Weise* de Lessing kaj en *Der Schwierige* de Hofmannsthal. Krom tio li kunaktoris en 20 kinofilmoj kaj multaj televidproduktaĵoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kurt Heintel ĉe Interreta filma datumbazo (angle)
**Jonathan Glao Tah** - naskiĝis la  11-an de februaro 1996(nun 1996-02-11) en Hamburgo, do nun 27-jara - estas germana profesia futbalisto. Lia patrino estas germanino, la patro devenas de Eburbordo. Ekde la jaro 2016 Jonathan Tah estas membro de la vira germana nacia teamo de futbalo, post kiam antaŭe jam de la jaro 2011 li partoprenis en la naciaj teamoj de sub-16-, sub-17-, sub-19- kaj sub-21-jaruloj. Post infanaj jaroj en la junularaj teamoj de la tri futbalklubo de la urbo Hamburgo inter la jaroj 2000 (tiam 4-jara) kaj 2014, plej laste inter 2009 kaj 2014 en la klubo *Hamburger SV*, li ekde 2013 ankaŭ estis profesia futbalisto de la tiu klubo, inter septembro 2014 kaj septembro 2015 estis pruntita al la teamo de *Fortuna Düsseldorf*, kaj ekde tiam apartenas al la 1-a vira teamo de la klubo *Bayer 04 Leverkusen*. Li partoprenis kadre de la germana nacia teamo en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, kaj en ties matĉoj rekoneblis per la ĉemiza numero "16". 

Jonathan Tah en 2015

* Kategorio Jonathan Tah en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rGermana nacia teamo    Flago de Germanio    Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 |
| --- |
| 
* 1 Neuer
* 2 Mustafi
* 3 Hector
* 4 Höwedes
* 5 Hummels
* 6 Khedira
* 7 Schweinsteiger (teamestro)
* 8 Özil
* 9 Schürrle
* 10 Podolski
* 11 Draxler
* 12 Leno
* 13 Müller
* 14 Can
* 15 Weigl
* 16 Tah
* 17 Boateng
* 18 Kroos
* 19 Götze
* 20 Sané
* 21 Kimmich
* 22 Ter Stegen
* 23 Gómez
* Trejnisto Löw
 | Flago de Germanio |

 |
Kurt Elling
**Kurt August ELLING** (naskiĝis la 2-an de novembro 1967 en Ĉikago) estas usona kantisto (baritono) de ĵazo el Ĉikago.

Vivo
----

Elling ricevis muzikan edukadon ĉe renomaj institutoj kiel Altlernejo *Gustavus Adolphus* en St. Peter (Minesoto) kaj la Lernejo *Divinity* de la Universitato de Ĉikago. Al lia reliefigita intereso pri literaturo estas ŝuldata ankaŭ la arta rekonilo de Elling: liaj postulemaj tekstoj por „malfacilaj", ofte sufiĉe nekanteblaj komponaĵoj de modernaj ĵazinstrumentistoj kiel John Coltrane, Wayne Shorter kaj Vince Mendoza ege imponis recenzistojn.

Elling impresas sian publikon ankaŭ per stila varieco de siaj koncertojn kaj studioproduktaĵoj. Li prezentas kaj biboptemojn laŭ la stilo de Mark Murphy kaj bluson kaj beatpoezion. Li ligas je sia interpretado de klasikaj ĵazaj normkantoj elementojn de falseto-kantado kun abstraktaj kantimprovizadoj. Tipa ekzemplo por tio estas lia versio de *My Foolish Heart* (sur *Live in Chicago*, 2000), en kiu Elling konektas ĉi tiun bone konatan ĵazbaladon kun vasta modala kantimprovizado pri teksto de la hispana mistikisto Johano de la Kruco.

Konstantaj membroj de lia triopo estas pianisto *Laurence Hobgood* kaj kontrabasisto *Rob Amster*, dum kiam la persono de la frapinstrumentisto dum la lastaj jaroj ofte ŝanĝiĝis. Ekde sia ekzisto la bando verkis plurajn tutmonde sukcesajn lumdiskojn por la renoma diskeldonejo Blue Note Records, ekde 2007 ankaŭ por Concord Music Group. Je la recenzistaj enketoj de la revuoj Down Beat kaj *Jazz Times* Elling plurfoje venkis en la kategorio „kantisto". Intertempe li estas ankaŭ membro de la *National Academy of Recording Arts and Sciences*, la institucio, kiu ĉiujare disdonas Gremiojn. La Gremion de 2010 por la plej bona kantalbumo li ricevis por *Dedicated To You: Kurt Elling Sings The Music Of Coltrane And Hartman*.

Diskaro
-------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Albumo verkitaj ĉe Blue Note:

* 1995 - *Close Your Eyes*
* 1997 - *The Messenger*
* 1998 - *This Time It's Love*
* 2000 - *Live In Chicago*
* 2000 - *Live In Chicago Out Takes*
* 2001 - *Flirting With Twilight*
* 2003 - *Man In The Air*

Albumo verkitaj ĉe Concord Music Group:

* 2007 - *Nightmoves*
* 2009 - *Dedicated To You*
* 2011 - "The Gate"

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kurt Elling en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de Kurt Elling


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 402972
* GND: 135049105
* LCCN: no99023560
* VIAF: 49421733
* ISNI: 0000 0000 5518 1217
* SUDOC: 123359082
* BNF: 140234139
* MBA: 4d39b9be-128d-49a4-a1d3-52727c496343
* BIBSYS: 7054058
* NKC: osa2011658297
 |
Koordinatoj: 47° 57′ 11″ N 3° 52′ 23″ O﻿ / ﻿47.95306 °N, 3.87306 °O﻿ / 47.95306; 3.87306 (mapo)

**Flogny-la-Chapelle** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 1099 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Flogny-la-Chapelle etendiĝas sur 23.75 km², kaj havis 1099 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 46 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Claude Depuydt, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Flogny-la-Chapelle estas la ĉefurbo de la kantono de Flogny-la-Chapelle. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Flogny-la-Chapelle

Eksteraj ligiloj
----------------

* Persona retejo pri Flogny-la-Chapelle france
**La Magelana Nubo** estas sciencfikcia romano de Stanisław Lem, unue eldonita en 1955. Ampleksaj fragmentoj de la romano estis antaŭe publikigitaj en epizodoj en la gazeto *Przekrój* en la jaroj 1953-1954, kun ilustraĵoj de Jerzy Skarżyński, kiuj poste neniam estis republikigitaj.

La temo de la romano koncernas la problemon pri mensa elteno de penaj spacvojaĝoj kaj la provojn komunikiĝi kun fremda civilizo.

Intrigo
-------

La libro priskribas la unuan interstelan vojaĝon al Alfa Centaŭro. La intrigo okazas en la estonteco, post ĉirkaŭ 1000 jaroj. Tutmonda komunismo regas sur la Tero. La vojaĝo per giganta kosmoŝipo kun skipo de 227 personoj daŭras pli ol 8 jarojn unudirekte. Dum la vojaĝo la pasaĝeroj luktas ĉefe kun sia psiko, ĉar ili konstante estas en fermita veturilo rapidanta je duono de la lumrapideco, ĉirkaŭitaj nur de vakuo. Post la alveno evidentiĝas, ke antaŭe la lokon atingis malnova kosmostacio, kiu forlasis la terorbiton fine de la 20-a jarcento rezulte de akcidento. Ĝi estis usona milita kosma bazo kun atomaj raketoj kaj biologiaj armiloj. La skipo decidas detrui la armilojn kune kun la stacio. Sekve la esploristoj sendas 31 kosmopramojn al proksima planedo. La loĝantoj de Alfa Centaŭro tamen kredas, ke la kosmoveturiloj estas armiloj kaj iuj el ili estas detruitaj, ĉar similas bomboraketojn de la malnova kosmostacio. Tamen la konflikto ne kreskas.

La rakontanto estas kuracisto, partoprenanto de la ekspedicio. Solulo kaj egoisto, grimpulo, maratonisto, li maturiĝas emocie dum la longa vojaĝo, malkovrante la universalan valoron de amo kaj amikeco.

Referencoj
----------

1. 1 2  Lem, Stanisław; Jarzębski, Jerzy (Posł.): *Obłok Magellana*. Kraków: Wydaw. Literackie, 2005.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj en la oficiala retejo de la aŭtoro
**Flora BROVINA** (naskiĝis la 30-an de septembro 1949 en Skënderaj en Jugoslavio), estas albana poetino, infankuracistino kaj aktivulino pri virinaj rajtoj kaj homaj rajtoj. En 1992, ŝi moviĝis al pli politika engaĝiĝo kaj fondis *Lidhja e Gruas Shqiptare*, nome Ligo de Albanaj Virinoj en Kosovo, neregistara organizo kiu celas antaŭenigi kaj protekti la rajtojn de kosovaj albanaj virinoj kaj instigi ilian ekonomian sendependecon.

Politika agado
--------------

Ĉar ŝi organizis manifestaciojn kontraŭ serba subpremado en Kosovo, Serbio akuzis ŝin je "terorismaj agadoj" kaj kondamnita al 12 jaroj da malliberejo en Serbio. Post internacia premo, ŝi estis liberigita en novembro 2000. Post sia liberigo, ŝi estis politike aktiva kaj estis elektita kiel membro de la Parlamento de Kosovo. Post kiam Kosovo estis proklamita sendependa, Flora Brovina kandidatiĝis por esti prezidento de Kosovo en 2001 en la listo de la Partio Demokratia de Kosovo (PDK).

Poezio
------

* *Verma emrin tim* (Nomu min per mia nomo, 1973)
* *Bimë e zë* (Plantu kaj voĉu, 1979)
* *Mat e çmat* (traduko?, 1995)

Unu el ŝiaj poemoj estis tradukita al Esperanto.

Referencoj
----------

1. ↑  (en) "*The Millennium Peace Prize for Women*", arkkivita de la originalo sur Wayback maŝino, la 13-an de oktobro 2003
2. ↑  (en) "*Presidential battle in Kosovo*". CNN, la 19-an de novembro 2001.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802538
* GND: 124098126
* LCCN: nr89001702
* VIAF: 66313159
* ISNI: 0000 0000 7868 7720
* SUDOC: 117939722
 |
*Por **verticoj** kunigitaj de **eĝoj** vidu artikolon grafeo.*

---

Grafikaĵo de la reela identa funkcio
**Grafikaĵo** de funkcio f(x) estas aro da punktoj kun koordinatoj (x,f(x)). Ĝi estas uzata por bildigi funkcion.

Ekzemple la grafikaĵo de la reela kuba polinomo {\displaystyle f(x)=x^{3}-9x} estas la aro {(*x*,*x*3-9*x*) : *x* estas reela nombro}. Kiam oni desegnas tiun aron en la kartezia ebeno, rezultas jena funkcibildo:

La koncepto de grafikaĵo de funkcio estas speciala kazo de la koncepto de grafikaĵo de rilato.

En la aro-teorio oni difinas funkciojn kaj rilatojn pere de ties grafikaĵoj. Pro la graveco de la aro-teorio en matematiko, tiu difino nun estas uzata tre vaste. Kiam oni uzas tiun difinon, la funkcio aŭ rilato samas al sia grafikaĵo. Pro tio oni ne vere plu bezonas apartan koncepton de grafikaĵo, kaj tial kelkaj homoj uzas la vorton *grafikaĵo* nur por nomi la diagramon, kiu reprezentas funkcion aŭ rilaton.

Vidu ankaŭ
----------

* Derivaĵo (matematiko)
* Diferenciala kalkulo

* Kategorio Grafikaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Flora Lapponica*** (Amsterdamo, 1737) estas rakonto de plantoj de Laponio verkita de la botanikisto, zoologo kaj naturalisto Karolo Lineo (1707-1788) rezulto de lia ekspedicion al Laponio.

Frontpaĝo de *Flora Lapponica*Dum la periodo el 12a Majo 1732 al 10a Septembro 1732, kaj danke al stipendio el la Reĝa Societo de Sciencoj en Upsalo por sia veturado, Lineo povis kombini sian intereson en medicino kun tiu pri natura historio ĉar veturis kvin monatojn en Laponio kolektante animalojn, plantojn, kaj mineralojn.

En *Flora Lapponica* la ideoj de Lineo pri nomenklaturo kaj klasigo estis unuafoje uzitaj laŭ praktika vojo, kio faris tiun la unua antaŭ-moderna Flaŭro. La priskribo kovris 534 speciojn, uzis la klasigan sistemon de Lineo kaj inkludis, por la priskribitaj specioj, geografian distribuadon kaj taksonomiajn notojn. Augustin Pyramus de Candolle atribuis al la verko de Lineo *Flora Lapponica* kiel unua ekzemplo en la botanika genro de Flaŭra verkado. Botanika historiisto E. L. Greene priskribis *Flora Lapponica* kiel "plej klasika kaj ĉarma" el la verkoj de Lineo.

Notoj
-----

1. ↑  Anderson (1997), pp. 42–43.
2. ↑  Blunt (2001), p. 38.
3. 1 2  Frodin (2001), p. 27.

* Kategorio Flora Lapponica en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Blazono de la Grafejo Kiburgo
Mapo de la voktdistrikto Kiburgo en la 18-a jarcento
La **Graflando Kiburgo** estis administra distrikto sur la teritorio de la hodiaŭa Kantono Zuriko.

La graflando estiĝis en la 11-a jarcento per edziĝo de *Adelheid*, la lasta filino de *Adalberto la 2-a*, la lasta sinjoro de Vinterturo kun Hartmann la 1-a de Dillingen, kiu donis ekde tiam al sia familio la nomon de Kiburgo laŭ la nomo de la nova bazkastelo. (→Grafoj de Kiburgo).

La bienposedaĵo de la Kiburgoj enhavis en la unua tempo la bienojn de la Zurika Oberlando ĝis al la rivero Turo, kio kongruas proksimume kun la hodiaŭa distrikto distrikto Vinterturo.

Duko Frederiko la 4-a (Tirolo), reganto de la habsburgoj antaŭlandoj garantidonis la Graflandon Kiburgo en la jaro 1424 pro monproblemoj al la urbo Zuriko. La habsburga imperiestro Frederiko la 3-a subtenis Zurikon en la lukto pro la heredaĵo de la Togenburgoj dum la Malnova Zurika Milito kaj tial rericevis la plej grandan parton de la Graflando Kiburgo en la jaro 1442. Sed jam en la jaro 1452 la Habsburgoj devis definitive vendi la Graflandon al la urbo Zuriko. Zuriko nun integris la Graflandon en sian regejon kiel voktdistrikto kaj la Kastelo Kiburgo fariĝis la sidejo de kamparaj voktoj. Ne al la voktejo apartenis la urbo Vinterturo, kiun la zurikanoj povis akiri nur en la jaro 1467 kaj poste devis regi kun la specialstato de municipurbo.

En la jaro 1798 la graflando estis dissolvita kiel administra unuo kadre de la Helveta Revolucio post la enmarŝo de la francaj trupoj sub Napoleono.

Vidu ankaŭ
----------

* Grafoj de Kiburgo
* Kastelo Kiburgo
* Kiburgo (komunumo)
**Salmoral** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Margañán. *Salmoral* estas tradukebla etimologie al *Salterenoj* en nuna hispana Salmueral. Sama etimologio aperas ankaŭ en la samprovinca municipo San Morales el Salmuerales. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 138 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Limas kun loĝlokoj norde kun Macotera (6 km), Bóveda del Río Almar (8 km) kaj Mancera de Abajo (5 km). Oriente kun Santiago de la Puebla (5,5 km). Sude Malpartida (4 km). Kaj okcidente kun Cabezas de Villar kaj Mancera de Arriba de la provinco Ávila. Ĝi distas 54 km de Salamanko, provinca ĉefurbo, ĉe la limo kun la provinco Ávila. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753657
 |
**Golmud** estas urbo en Aŭtonoma Regiono Haiksio, en la Ĉina Provinco Ĉinghajo.

La administra surfaco de Golmud 118.954,18 km², oni oficiale aldonas 123.460 km², tiel ĝi estas nomata plej granda urbo de la mondo. Sur tiu administra areo vivas ĉirkaŭ 270.000 loĝantoj (fine de 2006), tiel la loĝantara denso estas 2,27 loĝantoj/km². Plimulto de la loĝantoj (90%) estas urba loĝantaro, ili vivas en ĉirkaŭ 72 km², kio donas la urban centron. 

Golmud situas izolite en alto de ĉirkaŭ 2.800 m en centra, suda parto de la dezerta baseno Tsaidam, inter la Kunlun-Ŝan-montaro kaj la Qarhan-sallago. Ĉirkaŭ la urbocentro troviĝas ĉirkaŭ 20 diversgrandaj salaj lagoj. La sekva granda loko estas Lhasa (1.165 km), Ksining (781 km) kaj Dunhuang (524 km).

Golmud estas plej grava liveranto de kalio- magneziosaloj en Ĉinio. Krom tio ekzistas tie nafto- kaj tergas-troviĝejoj.

Golmud havas flughavenon kaj stacidomon. La urbo situas ĉe la Ĉinghaj-Tibeta fervojo, kiu longas 1.956 km kaj komenciĝas en Ksining kaj finiĝas en Lhasa. La etapo Golmud-Lhasa longas 1.142 km.

* Golmud en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Golmud en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Grafikaĵo scienctema (fisio])
**Grafiko** estas arto videble prezenti objektojn per desegnaj linioj sur surfaco, kiel muro, kanvaso, ekrano, papero aŭ ŝtono por komercmarki, informi, ilustri aŭ distri. Ekzemploj estas fotoj, desegnaĵoj, sciencaj grafikaĵoj, nombroj, literoj, simboloj, mapoj, k.t.p. Grafikado ofte kombinas tekstojn, ilustraĵojn kaj kolorojn.

Grafiko povas esti funkci- aŭ arto-cela. Ĝi povas fonti el imago aŭ reprezenti ion efektive ekzistantan. Ĉi lasta eblo povas realiĝi ekzemple en registraĵo, kiel foto, aŭ en interpreto de sciencisto por rimarkigi specifajn trajtojn, aŭ de artisto (en kies laboro la distingo disde imagfonta grafiko povas esti malfacila).

Oni nomas grafikaĵoj interalie sciencajn desegnaĵojn, utilaj por teknikaj kaj sciencaj celoj kaj prezentantaj fenomenojn aŭ iliajn abstraktajn rilatojn per geometriaj figuroj (skaloj, kurblinioj kc): grafikaĵo pri varioj de temperaturo, trafiko, kc. diagramo, skemo.

Laŭ Francisko Azorín **grafiko** estas *Reproduktado de io per linioj, per figuroj; esprimado de ideo, statistiko, kalkulo, per linioj.* Li indikas etimologion el greka *grafikos* (bildigita, skribita) kaj el tie la latina *graphicus*, kaj li aldonas terminojn *Kalkulografiko*, *metodografiko*, *reprezentografiko*.

Grafikistoj
-----------

* Zoltán Váli, Hungaro
* Marian Iwańciów, Polo

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Grafiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Desegnita filmo
* Arto
* Grafika uzantinterfaco
* Pentrado
* Rastruma bildo
* Revuo
* Gazeto, Ĵurnalo
* Komputila grafiko

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 84.
2. ↑  Azorín, samloke.
3. ↑  Azorín, samloke.