recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Stucado.
Arboj ĵus stucitaj.
**Stucado** estas fortranĉado de plantopartoj, branĉoj ktp por influi la kreskadon de planto, ekz. stimulante la disbranĉiĝon kaj fruktiĝon. Laŭ PIV "stuci" estas forigi la ekstremajn partojn, la pintojn de branĉoj, folioj aŭ radikoj. Ĝi devas esti zorgega por ne damaĝi la arbon.

Stucado en hortkulturo
----------------------

Stuci estas faktermino en hortikulturo. La hortkultivisto stucas junajn plantojn forprenante la pintan burĝonon ĉe tigo aŭ ŝoso. La "apeksa dominado" finiĝas, kaj ekkreskas burĝonoj nepintaj. Ĉe la kultivado de ornamplantoj aŭ arbidoj la stucado estas metodo por igi, ke la planto kresku pli kompakte, kaj tiel fariĝu ĝardeniste pli altkvalita.
Nek Neegaard nek NPIV sufiĉe precize difinas tiun terminon.

Pritranĉo de fruktarboj
-----------------------

Metodoj
-------

* Stucado de fruktujoj laŭ Oeschberg

Vidu ankaŭ
----------

* Pritranĉado
* Inhibado
* Formtranĉo
* Ungostucilo

Literaturo
----------

* Neergaard, Paul: Hortkultura seslingva terminaro. SAT. Parizo. 1938. p.9

* Kategorio Stucado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 377429
* GND: 4174071-3
* LCCN: sh85108040
* BNF: 119355409
* NDL: 00570788
* NKC: ph136746
 |
**Tago de Sankta Georgo** estas festotago en multaj landoj, inter ili Anglio, Kartvelio, Bulgario, Portugalio, Aragono, Katalunio kaj en Gora (plimulte islama regiono de Kosovo). Plej ofte la festo okazas la 23-an de aprilo, tradicie konata kiel la mortotago de Sankta Georgo, en la jaro 303.

Katalunio
---------

Vendado de floroj ĉe La Rambla
Katalune ĝi nomiĝas *Diada de Sant Jordi*. La tago estas dediĉita al enamiĝintoj kaj tradicie oni donacas al la partnero rozon kaj libron. Tiu ĉi tago estas ankaŭ depostula por la katalunaj lingvo kaj kulturo.

Vendado de Esperanto-libroj ĉe La Rambla en Barcelono.
En ĉiuj urboj de la lando troviĝas budoj disvendantaj rozojn kaj librojn, tamen, en la ĉefa aleo de la malnova barcelona urbocentro nomita 'La Rambla' la evento montriĝas plej grande etosa; centoj da budoj staras laŭlonge de la strato. Kutime verkistoj mem deĵoras en kelkaj budoj kaj subskribas la librojn de ili verkitajn. La disvendado de rozoj fariĝas ege profita afero. Krom eldonejoj kaj librovendejoj, starigas plurajn budojn laŭlonge de la promenejo, politikaj partioj; humanitaraj organizoj; sindikatoj; kolektivoj; societoj kaj asocioj. Radioj kaj televidoj elsendas rekte el tiu strato kaj pluraj ĵurnalistoj trairas la aleon. Festa etoso kovras la urbon kaj la landon. Lernejoj okazigas kultur-tagojn, bibliotekoj okazigas kulturajn aranĝojn kaj koncertoj muzikigas la viglan etoson de la kultura tago.

Vidu ankaŭ
----------

Monda Tago de la Libro

* Kategorio Tago de Sankta Georgo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sándor Pósta** [ŝAndor pOŝta], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pósta Sándor** estis hungara dentkuracisto, skermisto. Ŝia dua edzino estis ekde 1923 Margit Lux.

Sándor Pósta  naskiĝis la 25-an de septembro 1888 en Pánd. Li mortis la 4-an de novembro 1952 en Budapeŝto?.

Biografio
---------

Sándor Pósta frekventis gimnazion en Baja, universitaton en Kolozsvár, kiun li interrompis pro la 1-a mondmilito. Li vundiĝis, post la resaniĝo li denove skermadis. Dum Somera Olimpiko 1924 li atingis idividue la unuan lokon en skermo, krome la nacia teamo kun li atingis duan kaj trian lokojn. Li estis ankaŭ dentkuracisto, li havis eĉ signifan postenon en ministerio pri sano.

Memorigiloj
-----------

Havas la nomon Pósta Sándor sporta halo en Baja kaj strato en Dunaharaszti.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2009-09-03 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto
* video
* angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 525115
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
Flago de Pollando
Flago de Pollando flirtis/svingis super la ruinigita germana Berlino pendigita fare de la soldatoj de pola armeo la 2an de majo 1945
La Polaj Flagoj sur la Monteto de Tadeusz Kościuszko kaj sur la apudaj publikaj verdejoj en Krakovo la 2an de majo 2019 dum la Tago de la Flago de Pola Respubliko
**Tago de la Flago de Pola Respubliko** – pola festo celebrata de 2004, enkondukita laŭleĝe la 20-an de februaro 2004.

Ĝi estas celebrata inter la festoj: la 1-a de majo – Tago de la Laboro kaj la 3-a de majo – Festo de la Konstitucio de la 3-a de Majo. En la jaroj de Pola Popola Respubliko ĝuste tiun ĉi tagon oni malhisis post la 1-a de majo ŝtatajn flagojn, por ke ne eksponi ilin dum la tago de, forigita de komunistaj regopovoj, datreveno de la Festo de la Konstitucio de la 3-a de Majo.

Samtage 1945, polaj soldatoj hisis blankan-ruĝan standardon sur la kolumnon Siegessäule en Berlino dum la batalo de Berlino.

Fikso de la festo
-----------------

Pola Senato voĉdonis la 12-an de februaro 2004 la tagon de la 2-a de majo Festo de la Blanka Aglo. Rezulte de la decido de Pola Sejmo la feston oni ŝanĝis je Tago de la Flago de Pola Respubliko. Samtempe la 2-a de majo estas festata kiel Tago de la Pola Diasporo kaj de Poloj Eksterlande.

Celebrado
---------

Oni organizas diversajn aranĝojn kaj patriotajn manifestaciojn. Ekzemple, en Bytom la 2-an de majo 2009 pli ol 500 personoj kreis blankan-ruĝan flagon de preparitaj pli frue kaj samtempe alten levitaj ombreloj. Tio estis plej verŝajne la plej granda kreita flago en Pollando okaze de la Tago de Pola Flago.

Festado de la flago en la mondo
-------------------------------

Krom Pollando la feston de propra flago oni celebras en pluraj aliaj landoj, kiel en Usono, Meksiko, Argentino, Finnlando, Turkmenio, Ukrainio, Litovio kaj en Ĉinio.

Vidu ankaŭ
----------

* Flago de Pollando

* Kategorio Tago de la Flago de Pola Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sándor Pethes** [ŝAndor peteŝ], hungare **Pethes Sándor,** Esperante **Aleksandro Pethes Sándor** estis hungara aktoro. Lia patro estis Imre Pethes (same aktoro), lia kuzo estis Ferenc Pethes.

Sándor Pethes kun Erzsi Simor en 1939
Sándor Pethes naskiĝis la 28-an de majo 1899 en Hungario en urbo *Kassa* (nuntempa Košice en Slovakio) - mortis la 29-an de junio 1981 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Sándor Pethes komencis sian aktoran karieron en 1916, dume li frekventis Teatran Akademion ĝis 1920. Inter 1922–1949 li apartenis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), dume li gastroladis ankaŭ en aliaj teatroj, ekzemple en Operetoteatro (Budapeŝto). Li ofte ricevis paran rolon kune kun György Dénes. Du jarojn li ankaŭ instruis en la aktora akademio. Li ricevis premiojn en 1954 kaj 1974.

Liaj roloj (elekto)
-------------------

* 180 diversaj filmoj inter 1925-1982, ekzemple Sonĝoaŭto, 1934 - ŝoforo; Ombrelo de Sankta Petro (filmo de 1935); *Egy óra múlva itt vagyok* (Mi estos ĉi tie post unu horo), 1971; *A fekete város* (La nigra urbo), 1971; Petőfi, 1981
* diversaj teatraj roloj, ekzemple William Shakespeare: Macbeth - pordisto

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
Piroteknikaĵoj ĉe la Tago de la Sendependeco de Pakistano en Turo de Pakistano en Lahoro.
La **Tago de la Sendependeco de Pakistano** (en urdua, یوم آزادی; Jaum-e Āzādī), celebrita ĉiun 14an de aŭgusto, estas nacia tago kiu rememoras la tagon en kiu Pakistano atingis sendependecon kaj deklariĝis kiel suverena ŝtato, post la fino de la Britia Hindio, en 1947.

La movado de Pakistano, estrita de la Islama Ligo, siavice estrita de Muhammad Ali Jinnah, celis la kreadon de islama ŝtato sendependa en la nordorienta regiono de Suda Azio. La sendependigo estis realigita pere de la Leĝo de Sendependigo de Hindio de 1947, laŭ kiu Britia Hindio dividiĝis en du novaj landoj —nome la Dominio de Barato (poste, Respubliko Barato) kaj la Dominio Pakistano (poste Islama Respubliko Pakistano), kiu inkludis la subŝtaton Okcidenta Pakistano (aktuala Pakistano) kaj Orienta Pakistano (aktuala Bangladeŝo, kiu poste siavice sendependiĝis).

Laŭ la islama kalendaro, la tago de la sendependeco koincidas kun la Nokto de la Destino.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tago de la Sendependeco de Pakistano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pakistan's Independence Day, US department of State
* Flaghisado ĉe la Germania konsulejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 810508
 |
**Sándor Pfitzner** [ŝAndor pficner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pfitzner Sándor** estis hungara inĝeniero, piloto.

Sándor Pfitzner
Flugmaŝino de Sándor Pfitzner
Sándor Pfitzner  naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1880 en Hungara reĝlando en Bars en Csete [ĉete] (la naskiĝloko nun estas en Slovakio, sed ne trovata). Li mortis la 28-an de julio 1910 en Masaĉuseco en Marblehead.

Biografio
---------

Sándor Pfitzner akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József. Post la diplomo en 1905 li projektis flugmaŝinon, sed li ne trovis mecenatojn. Li migris al Usono, kie en fabriko lia projekto estis kreita. En 1909 li sukcese faris la unua flugon helpe de sia monoplano, tial li estas la unua hungara piloto. En la sekva jaro dum 2 horoj li flugis 216 kilometrojn, eĉ li atingis altecon de 1100 metrojn. Spite la sukcesojn la fabriko bankrotiĝis, li sinmortis.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 74-a paĝo
**Caltrain** [pron. keltrejn] estas fervoja kompanio, kiu servas la duoninsulon de San-Francisko kaj la valon *Santa Clara* en Kalifornio en Usono.

Linia mapo de Caltrain
La linio de *Caltrain* iras inter San-Francisko kaj Gilroy (Kalifornio) kaj iras tra la kantonoj San-Francisko, San-Mateo kaj Santa Clara. Multaj trajnoj iras nur ĝis San-José Iridon.

La trafiko funkcias sub kontrakto de Amtrak kaj estas financata de la urbo kaj la kantono San-Francisko, de *San Mateo County Transit District* (transport-distrikto de kantono San Mateo) kaj *Santa Clara Valley Transportation Authority* (transporta aŭtoritato de valo Santa Clara). Administras ĝin *Peninsula Corridor Joint Powers Board* (estraro de la kunigitaj fortoj de la duoninsula koridoro). La norda finstacio de Caltrain estas en San-Francisko ĉe kruciĝo de la 4-a strato kaj King-strato; ĝia suda finstacio estas en Gilroy. De San-Francisko kaj San-Joseo trajnoj baze iras ĉiun duonan horon; dum la horoj de laborkomenco kaj -fino estas pli oftaj servoj. Ĉiutage tri trajnoj por laborantoj iras de kaj al Gilroy. Dum festaj kaj semajnfinaj tagoj estas almenaŭ ĉiuhora servo.

En februaro 2007 estis mezume 33.841 pasaĝeroj ĉiun labortagon.

De 2006 Caltrain havas 29 laŭprogramajn haltejojn, krome unu futbalan halton ĉe stadiono Stanford kaj du semajnfinajn haltejojn (Broadway kaj Atherton). De lundo al vendredo estas 98 lokaj, restriktitaj kaj ekspresaj trajnoj; sabate kaj dimanĉe estas inter 28 kaj 32 lokaj trajnoj.

En 1998 ekestis ligo inter Caltrain kaj la metroo de San-Francisko per plilongigo de la metroa linio *N Judah Muni* al la norda finstacio de Caltrain. En 1999 ekestis trama konekto de norda *Santa Clara* al la stacio Mountain View. En junio 2003 ekestis interkonekto de Caltrain kaj BART ĉe stacio Millbrae; tiel Caltrain estis konektita al la Internacia Flughaveno San-Francisko.

La emblemo de Caltrain konsistas el la nura nomo "Caltrain", kies unua parto "Cal" aperas nigre sur blanka fono, dum ke la resto "train" aperas blanke en ruĝa cirklo.

* Caltrain en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Caltrain en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sándor Révész** [ŝAndor rEvEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Révész Sándor** estas hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, kantisto, tekstopoeto). Lia unua edzino estis Sarolta Zalatnay.

Sándor Révész en 1973
Sándor Révész naskiĝis la 24-an de junio 1953 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Sándor Révész akiris permesilon por kantadi en aĝo 16, poste li apartenis al pluraj ŝlagrorkestroj. Liaj plej grandaj sukcesoj ligiĝas al orkestro *Piramis* inter 1975-1981, kie lia kantovoĉo estis tutlande konata. Li laboris eksterlande inter 1981-1984. Hejmenveninta li registris lian unuan memstaran sondiskon. Baldaŭ li retiriĝis kaj vivis en Ásotthalom. En 1992 li reiris al la kantista vivo. Li ricevis premiojn inter 1976-2012. Li edziĝis kvinfoje, nur la lasta edzino naskis filinon.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Palaco de Artoj (2010)

Elektitaj memstaraj muzikalbumoj
--------------------------------

* *Révész Sándor* (1985)
* *Révész 1993* (1993)
* *Változtam* (2003)
* *Révész, 60* (KD, 2013)

Elektitaj ŝlagroj
-----------------

### Kiel kunkomponisto

* A becsület
* Kóbor angyal
* Őszintén akarok élni

### Kiel tekstopoeto

* Ha volna két életem
* Szállj fel magasra

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj kaj videoj
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 656366
* MBA: 3b4ab76d-1894-4f8a-af26-871b648a6b03
 |
**Amr ibn Hiŝam** (en araba **عمرو بن هشام**), ofte konata kiel **Abu Ĝahl** (en araba **أبو جهل**), (naskiĝinta en 556? kaj mortinta vendrede la 17an de marto 624), estis unu el la Mekkaj politeistaj paganaj Kurajŝestroj konata pro sia kritika kvankam tolerema kontraŭo al la islama profeto Muhammad kaj la komencaj islamanoj en Mekko. Li estis unu el plej grandaj malamikoj de Muḥammad kaj la flagoportanto de miskredo kaj malamiko al Islamo kaj la komencaj islamanoj. Islamo vidis lin kiel havanto de malico kaj malamo je tioma etendo ke Muhammad donis al li la titolon ‘La Faraono de tiu Ummah’.
Muhammad diris ankaŭ, "Li kiu nomas Abu Ĝahl 'Abu Hakam' faris grandan eraron. Li serĉu pardonon el Allaho pro tio."

Referencoj
----------

1. ↑  ‘Ansabul Ashraf’ de Baladhūri

### Bibliografio

* The Life of Muhammad: A Translation of ibn Isḥāq’s Sīrat Rasul Allāh kun enkonduko kaj notoj de Alfred Guillaume, Oxford University Press, 1955


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 526774
* GND: 1219763314
* LCCN: no2005041288
* VIAF: 63740421
 |
La 'Granda Stupao' en Sanĉio, Hindio
Stupao en Borobudur, Indonezio
**Stupao** venas el Sanskrito *स्तूप (stūpa),* kiu signifas *staplo*, kaj priskribas buddisman konstruaĵon, kiu troviĝas en diversaj landoj de Azio.

De origino stupaoj estis staploj da ŝtonoj aŭ tero en kiuj troviĝis relikvoj de la Buddo. Pli poste ili evoluis al grandaj, duonrondaj konstruaĵoj kun i.a. pordego, kvadrato, ĉirkaŭbarita platformo sur la stupao kaj rondiro ĉirkaŭ la stupao. En la granda centro troviĝas relikvo de la Buddo, ekzemple haro aŭ klaviklo, kiuj laŭ tradicio havus miraklajn fortojn. En Tibeto estas kutimo por kreduloj iri sepfoje ĉirkaŭ la stupao, dume oni turnigas preĝradojn kaj preĝadas. En Sudorienta-Azio oni trifoje dekstrume rondiras la stupaon kiel formo de devoteco.

La plej konata stupao situas en Sanĉio, Hindio, sed Phra Pathom Chedi en Tajlando estas la plej alta stupao (127 m). Ankaŭ la tri grandaj stupaoj en la valo de Katmanduo estas famaj.

Poste el la stupao evoluis la pagodo, kiam buddismo disvastiĝis en Azio. Hodiaŭ oni malfacile povas distingi inter stupao kaj pagodo, kvankam la lasta pli referencas al la konstruaĵoj en Orienta Azio.

Tipoj de Stupaoj
----------------

Ok grandaj stupaoj.
Konstruitaj pro variaj kialoj, buddistaj stupaoj estas klasitaj laŭ formo kaj funkcio en kvin tipojn:

* **Relikvujoj:** en kiuj estas enteritaj relikvoj de la Buddo, disĉiploj kaj sanktuloj.

* **Objektujoj:** en kiuj troviĝas enteritaj objektoj kiuj apartenis al la Buddo aŭ al liaj disĉiploj, kiel almozbovloj, roboj aŭ gravaj buddismaj tekstoj.

* **Rememoraj Stupaoj:** konstruitaj por rememori eventojn de la vivo de la Buddo aŭ liaj disĉiploj.

* **Simbolaj Stupaoj:** kiuj simbolias aspektojn de buddismo, kiel la stupaoj ĉe Borobuduro.

* **Preĝstupaoj:** konstruitaj por rememori vizitojn kaj ricevi spiritajn beneficojn.

Regionaj nomoj por stupaoj
--------------------------

* Candi – Indonezio
* Chedi – Tajlando
* Chorten – Tibeto kaj Butano
* Dagoba – Srilanko
* Chedey – Kamboĝo
* Tap – Koreio
* That – Laoso
* Ta ("turo") – Ĉinio

Eksteraj ligiloj
----------------

* La informejo pri stupaoj

* Stupao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Stupao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sándor SZALAY** [ŝAndor salai], hungare **Szalay Sándor** estis hungara fizikisto kaj profesoro.

Sándor Szalay naskiĝis la 4-an de oktobro 1909 en Nyíregyháza. Li mortis la 11-an de oktobro 1987 en Debrecen?.

Biografio
---------

Sándor Szalay frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris ĉe Albert Szent-Györgyi, poste en Germanio ĉe Peter Debye, fine helpe de stipendio ĉe Ernest Rutherford. En 1935 li hejmenvenis kaj eklaboris en universitato de Debrecen. Post la 2-a mondmilito li daŭris sian laboron pri Nuklea fiziko. En 1954 li fondis filion de Hungara Scienca Akademio: instituton pri esploro de nukleoj. Li konstruis nivelsensilojn (Geiger-Muller numeratorojn) kaj serĉis uraniojn en Hungario. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filojn. Li ricevis premion Kossuth en 1952, en 1978 alian premion.

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 416965
* GND: 1058562975
* LCCN: n83025471
* VIAF: 20810526
* ISNI: 0000 0000 8363 0569
* SUDOC: 194865657
* BIBSYS: 1058965
 |
Koordinatoj: 44° 43′ 0″ N 37° 46′ 0″ O﻿ / ﻿44.71667 °N, 37.76667 °O﻿ / 44.71667; 37.76667 (mapo)

Novorossijsk
**Novorossijsk** (ruse *Новороссийск*) estas urbo en Krasnodara regiono en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 03420.

La interurba telefona kodo estas 8617, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografio
---------

Novorossijsk estas sur bordo de nefrostiĝanta profunda golfo de la Nigra Maro.

En la urbo estas fervoja stacio, flughaveno kaj granda mara haveno.

Historio
--------

En la antikvo, la bordoj de la Cemess-golfo estis la loko de Bata, antikva greka kolonio kiu specialiĝis en la grena komercado. Ĝi estas menciita en verko de Strabono kaj Ptolemajo, inter aliaj. La ĝenova komercisto de la familio Ghisolfi funkciigis komercan postenon tie en la mezepoko. Arĥaeologiaj esploroj de la areo estas en frua periodo, sed oni jam malkovris kelkajn interesajn objektojn.

Novorossijsk estis fondita en jaro 1838 kaj havas statuson de urbo ekde jaro 1866.

La urbo havis 93 mil loĝantojn en 1959 kaj 232,1 mil loĝantojn en 2002.

Famaj homoj ligitaj kun la urbo
-------------------------------

* Michał Doliwo-Dobrowolski

Panorama vido de havenoPanorama vido de haveno

Flago de Krasnodara regiono
Urboj de Krasnodara regiono

**Ĉefurbo**: Krasnodar

Abinsk |
Anapa |
Apŝeronsk |
Armavir |
Beloreĉensk |
Gelendĵik |
Gorjaĉij Kluĉ |
Gulkeviĉi |
Ĥadiĵensk |
Jejsk |
Korenovsk |
Krimsk |
Kropotkin |
Kurganinsk |
Labinsk |
Novokubansk 
Novorossijsk |
Primorsko-Aĥtarsk |
Slavjansk-na-Kubani |
Soĉi |
Temrjuk |
Timaŝjovsk |
Tiĥoreck |
Tuapse |
Ustj-Labinsk 

 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rUrboj-Herooj de eksa Sovetunio |
| --- |
| Bresto • Kerĉo • Kievo • Leningrado • Minsko • Moskvo • Murmansko • Novorosijsko • Odeso • Sebastopolo • Smolensko • Tulo • Volgogrado |

 |
La **Sturmfedersches Schloss** aŭ **kastelo Sturmfeder** estas kastelo en la komunumo Dirmstein, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La kastelo estas plejparte baroka, sed jam montras elementojn el la novklasikismo. La Michelstor (pordego de Mikaelo) kiu estas la signo de la komunumo troviĝas en la muro de la kastela placo (*Schlossplatz*). La kastelo staras sub monumentprotekto .

Situo
-----

kastela placo (rigarddirekto sudokcidenta), dekstre la Sturmfedersche Schloss
La kastelo situas ĉe la *kastela placo* (*Schlossplatz*) en la historia kerno de la iama *Oberdorf* de Dirmstein. Kastelo kaj Michelstor dividas la kastelan placon. Hodiaŭ ĝi servas kiel foira kaj festo-placo. Apudas la baroka preĝejo de Sankta Laŭrenco, la Spitalhof, la malnova urbodomo kaj la „Franz Rothermels Haus".

Konstrupriskribo
----------------

### Konstruaĵo

### Pordego kaj muro

Konstruhistorio
---------------

### Fortikita korto

### Plivastigo, ŝanĝkonstruo kaj novkonstruo

Blazono de la familio Sturmfeder von Oppenweiler
Sankta Mikaelo kun la flamglavo
* Skribaĵo maldekstre de la pordego
* Skribaĵo dekstre de la pordego
* Skribaĵo super la flanko pordo

### Senpropriigo kaj aŭkciado

Arko de la Michel-pordego: venko super Satano (supre), finŝtona post forigo de la blazono (malsupre)
### Novtempo

Hodiaŭa utiligado
-----------------

Literaturo
----------

* Georg Peter Karn, Ute-Konstanze Rasp: *Burgen und Schlösser in Dirmstein – Ehemaliges Sturmfedersches Schloss*. In: Michael Martin (Hrsg.): *Dirmstein. Adel, Bauern und Bürger*. Chronik der Gemeinde Dirmstein. Selbstverlag der Stiftung zur Förderung der pfälzischen Geschichtsforschung, Neustadt an der Weinstraße 2005
* Georg Peter Karn, Ulrike Weber: *Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland. Kulturdenkmäler in Rheinland-Pfalz*. Band 13: *Kreis Bad Dürkheim*. Teil 2: *Stadt Grünstadt, Verbandsgemeinden Freinsheim, Grünstadt-Land und Hettenleidelheim*. Werner, Worms 2006

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rathaus Oppenweiler, auch ein „Sturmfedersches Schloss"[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑  Georg Peter Karn, Ulrike Weber: *Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland, Kulturdenkmäler in Rheinland-Pfalz* (s. Literatur)
2. ↑  Generaldirektion Kulturelles Erbe Rheinland-Pfalz: *Nachrichtliches Verzeichnis der Kulturdenkmäler: Kreis Bad Dürkheim* (PDF; 1,6 MB)

  

49.5633333333338.2475Koordinatoj: 49° 33′ 48″ N, 8° 14′ 51″ O (mapo)
**Temistoklo** naskiĝis en 525 a.K. en Ateno, apartenis al familio de malgrandaj komercistoj sen riĉeco, estis politikisto kaj granda generalo. Li havis gravan rolon en la venko de grekoj en la dua persa milito.

Temistoklo en la persa kortego.  
Bildo el la verko "Vivoj de Plutarko por knaboj kaj knabinoj",  
eldonita en 1868.
Li partoprenis en la batalo de Maratono. Poste estis evidente al li ke la futuro de Ateno dependos de mararmeo. Arkonto de Ateno en 493 a. K. stratego en -490 kaj ĉefo de la partio popola de demokratiistoj, ekde 483 a. K. li uzis la rentojn de la minoj de arĝento de Laurion por konstrui militajn triremojn, kaj disvolvi kaj fortigi la havenon de Pireo.

Kiam la danĝero de invado de persoj restis okulfrapa, li sukcesis konvinki la grekojn de malsamaj ŝtat-urboj unuiĝi en la Tutgreka ligo.

Dum la batalo de Salamino en 480 a. K. Ateno, kiu havis 200 ŝipojn, povis oferi 150 triremojn po la 310 kiujn havis la grekojn. Temistoklo komandis la grekan ŝiparon, kaj, danke al lia strategio, ili venkis la persan ŝiparon.

Temistoklo klopodis garantii sekurecon al Ateno, sekvante sia mara politiko, igis kontrui la grandajn murojn ligante Ateno al Pireo, malgraŭ la opozicio de Sparto.

Dotita de granda karismo kaj elokvenco, avida de glorio kaj riĉeco, li tute ne havis skrupulojn kiel politikisto. Aristido la Justulo akuzis lin ke li deturnas la publikan monon, kaj li, per sia influo apud la popolo, sukcesis ekzili Aristidon.

Sed la amo de Temistoklo al lukso, kaj lia tirana orgojlo, malkontentigis siajn samŝtatanojn. Li konfliktis kun Kimon, filo de Miltiado, pri la strategio por sekurigi la atenan hegemonion. Temistoklo pensis, korekte, ke la plej granda minaco al Ateno estis Sparto, ne la Persa imperio.

Pro tiuj konfliktoj, li estis ekzilita per ostracismo. Li rifuĝis unue en Argos, kie li stimulis ribelon kontraŭ Sparto. En morta danĝero, li rifuĝis al persa reĝo Artaĥŝaŝt, filo de Kserkso, kiun Temistoklo venkis en Salamino. La reĝo donis al li la estraron de la grekaj urboj sub persa kontrolo en Azio. Tiun oficon li havis ĝis sia natura morton en 460 a. K. 65 jaraĝa.

* Kategorio Temistoklo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Temistoklo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 52557
* GND: 118621645
* LCCN: n83177742
* VIAF: 507158790630038851714, 268847437, 239159474047227660689, 4543153596640351900001, 283198537, 9914164963980524300005 8180547, 507158790630038851714, 268847437, 239159474047227660689, 4543153596640351900001, 283198537, 9914164963980524300005
* ISNI: 0000 0001 0598 0800
* SUDOC: 027442640
* BNF: 12251900j
* ULAN: 500404195
* NLA: 49861431
* NDL: 00872413
* BIBSYS: 90265413
* NKC: jn20000701795
* BNE: XX1642006
 |
***The Exploits of Elaine*** estas usona, muta filmserio unue aperinta en 1914. Ĝi estas komparebla kun la alia filmserio *The Perils of Pauline*, kaj eĉ preterpasis ĝin koncerne enspezon. *The Exploits of Elaine* temas pri juna virino nomita Elaine, kiu provas retrovi la murdinton de sia patro kun la helpo de detektivo. 

La serio montras la mutajn filmstelojn Pearl White (kiu cetere aperis en *The Perils of Pauline*), Arnold Daly, Sheldon Lewis, Creighton Hale kaj Riley Hatch. Lionel Barrymore ankaŭ havas malgravan rolon.

La scenaro estis verkita de Charles W. Goddard, Arthur B. Reeve kaj George B. Seitz. La serio estis produktita de la usona branĉo de Pathé, franca kinfirmao.

Epizodoj
--------

Estis entute 14 epizodoj :

1. *The Clutching Hand*
2. *The Twilight Sleep*
3. *The Vanishing Jewels*
4. *The Frozen Safe*
5. *The Poisoned Room*
6. *The Vampire*
7. *The Double Trap*
8. *The Hidden Voice*
9. *The Death Ray*
10. *The Life Current*
11. *The Hour of Three*
12. *The Blood Crystals*
13. *The Devil Worshippers*
14. *The Reckoning*
**Stukisto** estas faklaboristo pri la uzo de gipso, pri brikmasonado, stukoj, faro de pendaj plafonoj aŭ starigo de antaŭpreparitaj septoj el seka gipsaĵo. Ĝi laboras sola aŭ en skipo sur konstruejoj por novaj, renovigaj aŭ riparaj konstrulaboroj. Se ĝi laboras en malgranda entrepreno, la stukisto plejofte faras ĉiujn laborojn de sia metio. Ĝi miksas la gipson en trogo kaj almetas ĝin mane aŭ mekanike.

Multaj entreprenoj plilarĝigas siajn kapablojn, konstruante septojn el iu ajn materialo : metalo, ligno, plasto... Starigo de pordframoj, farbado, termikizolaj kaj sonizolaj laboroj estas naturaj aldonaj kapabloj al la bazaj kapabloj de gipsadentreprenoj.

Ekzistas derivitaj aŭ komplementaj metioj :

* *Stukisto-brikmasonisto*, kiu konstruas septojn el brikoj, kaj etendas gipsajn materiojn
* *Plafonisto-stukisto*, kiu konstruas la plafonojn kaj gipsas ilin.
* *Stukisto-farbisto*, kiu estas kaj gipsisto kaj farbisto

Pro la granda peneco de tiu profesio kaj la granda kresko de la uzo de gipsoplatoj, tiu metio evoluas al la nova profesio de platgipsisto.

Ekzistas du fakoj de stukistoj, proksimaj al la artmetioj :

* *stafisto*, kiu, per almeto de ŝmiraĵo, kreas aŭ renovigas modlurojn, plafonrozojn kaj kornicojn el stafo.
* *stukisto*, kiu faras ornamajn ŝmiraĵojn nomatajn stukoj konsistantajn el gipso, koloroj, ŝtonaj aŭ marmoraj pulvoroj, por imiti marmoron aŭ ŝtonojn.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri metioj |

* Kategorio Stukisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**SZOPOS Sándor** (sopoŝ) estis hungara pentristo naskita Csíkszereda la 8-an de septembro 1881 kaj mortinta en Kluĵo la 24-an de decembro 1954. Li estis la patro de Klára Szopos kaj la onklo de grafikisto Kálmán Szopos.

Biografio
---------

Sándor Szopos inter 1900-1904 studis en hungara belarta altlernejo de Budapeŝto. Liaj majstroj estis: Bertalan Székely, László Hegedűs, Tivadar Zemplényi. Li estis desegninstruisto en Ditró, Gyergyószentmiklós, Dés, poste en Koloĵvaro. Inter la du mondmilitoj en Dej, respektive en Koloĵvaro li gvidis kun István Tóth pentristskolon.

Individuaj ekspozicioj
----------------------

* 1911 • Gheorgheni

* 1919, 1925 • Dej

* 1928 • Ĉambrego Mozart, Bukareŝto

* 1921, 1929 • Departementejo, Kluĵo

* 1938 • Ĉambrego Minerva, Kluĵo

* 1969 • Bildarejo de Târgu Mureș • Artmuzeo de Kluĵo

Bibliografio
------------

* Gál E.: Egy kiállítás margójára, Művészet, 1968/12.

* Murádin Jenő: Dési évek, Korunk, 1972/5.
* Jenő Murádin: *Szopos Sándor*, Tibera, Budapest, 2006.

Fonto
-----

* Romániai magyar irodalmi lexikon Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Artportalo.hu
Poŝhorloĝo. Horloĝo estas la plej baza ilo por kontroli la tempon kaj distribui la agadon inter la horoj kaj minutoj.
**Tempadministrado** estas la ago aŭ procezo de planado kaj ekzercado de konscia kontrolo super la kvanto de tempo dediĉita al specifaj agadoj, ĉefe por pliigi efektivecon, efikecon aŭ produktivecon.

Ĝi estas meta-agado kun la celo maksimumi la ĝeneralan profiton de serio de aliaj agadoj ene de la lima kondiĉaro de limigita kvanto de tempo.

Tempadministrado povas esti helpata de gamo de kapabloj, iloj, kaj teknikoj uzitaj por administradi tempon kiam oni plenumas specifajn taskojn, projektojn, kaj celojn ene de difinita dato. Dekomence, tempadministrado referencas al ĝuste negocaj aŭ laboraj agadoj, sed eventuale la termino plilarĝiĝis por inkludi ankaŭ personajn agojn. Sistemo de tempadministrado estas dezajnita kombino de procezoj, iloj, teknikoj kaj metodoj. Tempadministrado estas kutime neceso en ajn projekt-administrado ĉar ĝi determinas la projektan finigon de tempo kaj agado.

La ĉefaj temoj elirintaj el bibliografio por tempadministrado estas la jenaj:

* Krei medion kondukan al efektiveco
* Establado de prioritateco
* Produkti agadon ĉirkaŭ tiuj prioritatoj
* La rilata procezo de malpliigo de tempo uzita por neprioritatoj
* Stimuloj por modifi kutimaron por certigi plenumadon ene de tempo-rilataj limdatoj.

Literaturo
----------

* Kategorio Tempadministrado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Allen, David.  (2001) *Getting things done: the Art of Stress-Free Productivity*. Nov-Jorko: Viking. ISBN 978-0-670-88906-8.
* Fiore, Neil A.  (2006) *The Now Habit: A Strategic Program for Overcoming Procrastination and Enjoying Guilt- Free Play*. Nov-Jorko: Penguin Group. ISBN 978-1-58542-552-5.
* Le Blanc, Raymond.  (2008) *Achieving Objectives Made Easy! Practical goal setting tools & proven time management techniques.*. Maarheeze: Cranendonck Coaching. ISBN 90-79397-03-2.
* Secunda, Al.  (1999) *The 15 second principle : short, simple steps to achieving long-term goals*. Nov-Jorko: New York : Berkley Books, p. 157. ISBN 0-425-16505-1.
Johann Wolfgang von Goethe en la junaĝo

***Sturm und Drang*** (germane, "Sturmo kaj impeto"), ankaŭ **Geniezeit** (germane, "Erao de genioj") estis literatura-filozofia movado en Germanio de 1770 al 1790. Meze de la poetiko de la Sturm und Drang staris la flameco kaj la spontaneco de la – precipe lirika – esprimado.

La movado agis kontraŭ la severajn regulojn (ekzemple la franca klasikismo) de poetikoj. La Sturm und Drang konstruis modelo de skribo, kiu orientis sin al l’intuicia genieco de l’individuo. Tiel fariĝis antaŭkuranto de la romantikismo (*Antaŭromantikismo*).
Precipe la juna generacio batalis kontraŭ la dekadentan aristokration. La verkoj estas tiukaŭze tre politikaj. La poetoj de la Sturm und Drang remalkovris la naturon kaj la naturfenomenojn.

Oni konsideris, ke la filozofo Johann Georg Hamann reprezentas la ideologion de la "Sturm und Drang", kaj la eminentaj poetoj kaj gravaj subtenantoj de la movado estis Johann Wolfgang von Goethe kaj Friedrich Schiller kvankam ili poste distanciĝis de la movado, tiel komencante tion, kio poste nomiĝus Vajmara klasikismo.

La poetoj sekvis tri idealojn:

* la politika libereco
* l’individua libereco
* l’artisma libereco

La pli grava literatura esprimo estis la revolucia dramo en esprimplena prozo (Schiller). La liriko estis amata en forma de travivaĵo-liriko (Goethe). La romano ne estis multe disvastiĝinta, malgraŭ tio la letera romano *Die Leiden des jungen Werther* (trad. *La suferoj de la juna Werther*, 1774) de Goethe fariĝis nekomparebla sukcesego.

La Sturm und Drang esprimiĝis per tio, ke forta kaj libera esprimo ricevis al personaj subjektivaj sentoj, kaj precipe al ekstremaj emocioj, kiel kontraŭreago al la restrikta raciismo de la klerismo kaj similaj estetikaj movadoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Hainbund
* Johann Georg Hamann
* Friedrich Maximilian Klinger
* Karl Philipp Moritz

* Kategorio Sturm und Drang en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Sándor Tímár dancas kun infano en 2014

**Sándor Tímár** [ŝAndor tImAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tímár Sándor** estas hungara dancisto, koreografo, profesoro.

Sándor Tímár  naskiĝis la 2-an de oktobro 1930 en Szolnok.

Biografio
---------

Sándor Tímár sidas plej maldekstre
Sándor Tímár maturiĝis en sia naskiĝurbo. Li serioze komencis dancadi popoldancojn ekde 1951, samtempe li kolektis popoldancojn. Inter 1958 kaj 1980 li gvidis dancistan grupon. En 1970 li akiris diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, en la sekva jaro li ankaŭ instruis en altlernejo pri danco. Post jaroj li estis katedrestro ĝis 1990. Ekde 1981 li estis arta gvidanto de Hungara Ŝtata Popola Asemblo. En 1993 li fondis dancistan asemblon. Li ricevis 10 premiojn inter 1971-2014 (inkluzive premion Kossuth).

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Néptáncnyelven* (1999) - faklibro

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Zsuzsanna Zsuráfszkyné Vincze

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* membiografio kun foto

* Kategorio Sándor Tímár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 522714
* GND: 12706544X
* LCCN: n97871532
* VIAF: 121385946
* ISNI: 0000 0000 8013 5781
* NKC: xx0164720
 |
Koordinatoj: 37° 56′ 00″ N 22° 56′ 00″ O﻿ / ﻿37.93333 °N, 22.93333 °O﻿ / 37.93333; 22.93333 (mapo)

Korinta kanalo
Puto de *Peirene* en la antikva urbo Korinto
Vido al Akrokorinto
**Korinto** (greke Κόρινθος, do *Kórinthos*) estas urbo en Grekio, kiu dum la jaro 2001 havis 36.555 loĝantojn. Ĝi havas plurmiljaran historion kaj estis grava urba centro dum ĉiuj epokoj en la historio de la antikva Grekio.

La urbo troviĝas ĉe la Istmo de Korinto, mallarĝa strio da grundo, kiu ligas la preskaŭinsulon Peloponezo kun la kontitenta parto de Grekio. Okcidente de tiu istmo troviĝas la Golfo de Korinto. La urbo estas la dua plej granda urbo de la Peloponezo kaj la administra centro de la provinco Korintio (Κορινθία, do *Korinthía*). Ĝi ĉiuflanke krom ĉe la golfa marbordo ĉirkaŭiĝas de montoj.

Korinto situas proksimume 78 kilometrojn okcidente de Ateno. Ŝipoj dum la antikva epoko pasis la rokan istmon per tio, ke oni trenis ilin sur sledoj de unu marbordo al la alia. Ekde la 19-a jarcento ekzistas kanalo, kiu tranĉas la istmon, kaj la ŝipa paso tute facilas.

Historio
--------

* Batalo de Korinto (146 a.K.)
* Ligo de Korinto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 205841
* GND: 4032477-1
* LCCN: n82093760
* VIAF: 130123345
* LIBRIS: 238658
* SUDOC: 02786409X
* BNF: 11981475r
* NKC: ge192278
 |
**Sándor TÓTH** [ŝAndor tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Sándor** estis hungara zoologo, instruisto, membro (korespondanta en 1861) de Hungara Scienca Akademio.

Sándor Tóth [*rompita ligilo*] naskiĝis la 16-an de februaro 1828 en Debrecen. Li mortis la 22-an de novembro 1862 en Pest (urbo).

Biografio
---------

Sándor Tóth lernis teologion en sia naskiĝurbo, poste li ekinstruis en kalvinana lernejo en Nagyszalonta. Li frekventis medicinan universitaton en Pest inter 1855-1859 (kiun li ne finlernis), poste li instruis en diversaj mezlernejoj en Pest. Li okupiĝis precipe pri la kankroj, sed ekde 1862 li okupiĝis pri banlokoj en Supra Hungarujo.

Verkaro (elekto)
----------------

* *pestbudai daphnidák 1861. évről*
* *a felsödernai földégés augustus hóban 1861*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.



* Kategorio Sándor Tóth (zoologo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sándor Vitális** [ŝAndor vitAliŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vitális Sándor** (naskiĝis la 13-an de aprilo 1900 en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio), li mortis la 21-an de junio 1976 en Budapeŝto) estis hungara geologo, profesoro.  Lia patro estis István Vitális.

Biografio
---------

Sándor Vitális akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1922, en la sekva jaro li doktoriĝis. Inter 1922 kaj 1946 li estis geologo en diversaj minejoj, ekzemple en Pécs, Komló, Szászvár, Recsk. Intertempe en 1942 li estis nomumita privata profesoro en Scienca Universitato Miklós Horthy. Post la 2-a mondmilito li havis altajn postenojn, li multe okupiĝis pri trovoj de karbonoj. En 1952 li estis arestita pro falsaj akuzoj. En la sekva jaro la akuzoj nuliĝis, samtempe li estis nomumita katedrestro en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1954 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Baldaŭ li instruis ankaŭ en la Teknikuniversitato kaj aliaj altlernejoj. En 1971 li pensiuliĝis.

Li ricevis premion Kossuth en 1951, baldaŭ li ricevis memormedalojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Sikondafürdő és környéke hidrogeológiai viszonyai* (1933)
* *Salgótarján megyei város vízellátása* (1938)
* *Rózsaszentmárton és környékének hidrogeológiai viszonyai* (1941)
* *Magyarország kőszénkészlete* (1948) – manuskripto

Memorigiloj
-----------

* premio "Vitális Sándor"


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 519-a punkto)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Sándor Vitális en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 564412
* VIAF: 121468129
* ISNI: 0000 0000 7937 753X
 |
La **aŭstra registaro** (germane *Österreichische Bundesregierung*) estas la kabineto kiu konsistigas la plenuman povon de Aŭstrio. Ĝi konsistas el la kanceliero, kiu estras la registaron, lia deputito kaj la diversaj ministroj.

Ekde la reformo en 1929 de la Aŭstra Federacia Konstitucio, ĉiuj membroj de la Federacia Registaro estas nomumitaj de la Prezidanto de Aŭstrio. Ĉar la federacia registaro devas konservi la mocio de demisio de la parlamento, la prezidanto kutime konsideras la politikan situacion en la parlamento. En la praktiko, la gvidanto de la plej forta politika partio, kiu kandidatiĝis kiel "kanceliera kandidato" en la parlamenta baloto, estas tiu kiu estas nomumita al la posteno kaj formas la registaron. La ministroj estas proponitaj por nomumo de la kanceliero, kvankam la prezidanto povas prokrasti la aprobon de la nomumo. Ankaŭ, la prezidanto povas maldungi la kancelieron aŭ la reston de la registaro iam ajn. En ĉi tiu scenaro, la parlamentaj partioj devas formi novan registaron.

La registaro kunvenas por ofte planitaj renkontiĝoj. La kanceliero funkcias en registaraj kunvenoj kiel unua inter egaluloj sen fina decida aŭtoritato. La kabineto adoptas decidojn en la ĉeesto de almenaŭ duono de siaj membroj.

La 7-an de januaro 2020, prezidanto Alexander Van der Bellen nomumis Sebastian Kurz kiel Kanceliero. La registaro de Kurtz konsistas el lia partio (la Aŭstria Popola Partio) kaj la Verda Partio. Werner Kugler funkcias kiel vicrektoro.

Registaraj ministerioj
----------------------

**Noto:** La listo de 13 oficejoj estas ĝisdatigita por la komenco de 2021:

* Ministerio de Arto, Kulturo, Ŝtatservo kaj Sportoj (BMKODS)
* Ministerio de Klimato, Medio, Energio, Moviĝeblo, Novigado kaj Teknologio (BMK)
* Ministerio de Eŭropaj kaj Internaciaj Aferoj (BMEIA)
* Ministerio de Ciferecaj kaj Ekonomiaj Aferoj (BMDW)
* Financministerio (BMF)
* Federacia Ministerio pri Defendo de Aŭstrio (BMLV)
* Federacia Ministerio pri Eduko, Scienco kaj Esploro de Aŭstrio (BMBWF)
* Ministerio de Agrikulturo, Regionoj kaj Turismo (BMLRT)
* Justicministerio (BMJ)
* Ministerio de Laboro, Familio kaj Junularo (BMAFJ)
* Ministerio por internaj aferoj (BMI)
* Ministerio de la Kanceliero (BKA)
* Ministerio de Bonfarto, Sano, Traktado kaj Protekto de Konsumantoj (BMSGPK)

Referencoj
----------

1. ↑  Vidu artikolo 70 de la federacia konstitucia leĝo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Aŭstra federacia registaro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832461
 |
**Sára Osgyányi** [ŝAra oŝdjAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Osgyányi Sára** estas hungara pentristo. Ŝia patro estis Vilmos Osgyányi.

Sára Osgyányi  naskiĝis la 21-an de marto 1980 en Sárospatak.

Sára Osgyányi
Sára Osgyányi: Sentemuloj kaj sensentemuloj (2012)

Biografio
---------

Sára Osgyányi frekventis belartan mezlernejon en Budapeŝto, poste ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato en 2004. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Szabados (pentristo) kaj Attila Kovács (pentristo). Post siaj studoj ŝi instruis lernojaron en gimnazio, poste ŝi pentradas en Budapeŝto, sed pli frue inter 1999-2003 en Tihany. Ŝi plej ofte pentradas trafikon de Budapeŝto (relojn, tramojn, piedirantojn, ktp). Ŝi ricevis la unuan premion en 1998. Ŝi havas edzon.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Budapeŝto (2001, 2007, 2013, 2018)
* Debrecen (2006)
* Bolzano (2007)
* Kecskemét (2012, 2015)
* Varsovio (2017)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* *18-as villamos* (2006)
* *Lépteink az égben* (2010)
* *Vízhullámban* (2012)
* *A gyermek királysága* (2015)
* *Barátság, nappal és éjszaka az égbolt kertjében* (2017)

Fontoj
------

* hungarlingva teksto kun bildoj
* oficiala paĝo
* 

* Vagonaroj en stacidomo Déli (2012)Vagonaroj en stacidomo Déli (2012)
* Okupitaj benkoj en urba parko (2012)Okupitaj benkoj en urba parko (2012)
* Kontraŭ lumo, kontraŭ akvoKontraŭ lumo, kontraŭ akvo
* Demando el tramofenestroDemando el tramofenestro
* Sekreta scenarlibro (2012)Sekreta scenarlibro (2012)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614780
 |
Loko de la urba teritorio de Memfiso (ruĝe) en la distikto (konteo) Shelby kaj de la distrikto (verde) en Tenesio.
**Memphis** - en Esperanto **Memfiso** - estas la dua plej granda urbo de la subŝtato Tenesio de Usono. La urbo situas en la pleja sudokcidento de la ŝtato, borde de la riverego Misisipo, kaj estas la administra centro de kantono Shelby. Dum la jaro 2004 la urbo havis preskaŭ 672.000 loĝantojn, dum 1 239 337 homoj loĝis en la metropola regiono de Memfiso. Neformala urba nomo estas "The River City" (esperante, "La Rivera Urbo").

Historio
--------

Memfiso estas unu el la metropoloj de la klasikaj "sudaj ŝtatoj" de Usono, kies farmoj, kiuj aparte kultivis kotonon, kiuj ĝis la Usona Enlanda Milito de la jaroj 1861 ĝis 1865 ekspluatis la laborfortojn de sklavoj perforte altransportitaj el Afriko. La urbo dum la tuta 19-a jarcento estis inter la plej gravaj merkatejoj por kotono. Ankaŭ post la enlanda milito, kies fino signifis finon de la sklaveco en Usono kaj civitanajn rajtojn por la eksaj sklavoj, demandoj de rasa diskriminacio restis gravaj en la urbo. Komence de la jaro 1968 la baptista pastro Martin Luther King venis vivi en la urbo kaj subteni la lukton de la afrikdevenaj civitanoj je maldiskriminacio kaj justaj sociaj ŝancoj. La 4-an de aprilo 1968 li estis murdita per pafo de nekonato, kiam li staris sur hotela balkono.

Ekde la alveno de la unuaj sklavoj el Afriko, la urbo estis centro de muziko, kiu estis tre influita de afrikaj ritmoj kaj estis ebleco por la perfortitoj gajni psikan kontraŭbalancon al la granda premo de sklaveco. Pluraj muzikaj stiloj, interalie la bluso, soulo kaj ankaŭ la rokenrolo, grave evoluis en la urbo. Inter multaj gravaj urbaj muzikistoj de diversaj muzikaj stiloj kaj jardekoj, la sendube plej konata estis Elvis Presley, kies vilao *Graceland* post lia morto iĝis muzeo pri li.

Vidindaĵoj
----------

* *Memphis Pyramid*

Servoj
------

* Universitato de Memfiso

Vidu ankaŭ
----------

* Memfisa bluso

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficialaj retaj paĝoj de la urbo (anglalingvaj)

* Memphis (Tenesio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Memphis (Tenesio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sári Perczel** [ŝAri percel], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Perczel Sarolta Alojzia Irén Mária** estis hungara instruisto, operetkantisto, primadono. Ŝia nobela antaŭnomo estis *bonyhádi* [bonjhAdi], ŝia geedziĝa nomo estis *Létay Gusztávné*.

Sári Perczel naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1883 en Kaposvár, ŝi mortis depost 1935.

Biografio
---------

Sári Perczel akiris pedagogian diplomon kaj ŝi instruis en Budapeŝto. Ŝi akiris ankaŭ aktoran diplomon en privata lernejo de Szidi Rákosi en 1911. Ŝi debutis en 1912 en jam malkonstruita teatrejo en Budapeŝto. Ŝi edziniĝis en 1913, poste ŝi pli malofte estis aktoro (ĉefe en koncertoj), baldaŭ ŝi plene malaperis.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Zsolt Harsányi: *Limonádé ezredes* - Lenke
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - Iluska (ina ĉefrolo)
* Viktor Jacobi: *Leányvásár* - Lucy
* Ferenc Lehár: *Éva* - titolrolo
* Imre Kálmán: *Cigányprímás* - Juliska

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 740759
 |



* Portalo pri Biografio
**The J. Geils Band** /ˌdʒeɪ ˈɡaɪlz/ estis usona rok-bando formita en 1968, en Worcester (Masaĉuseco), sub la estreco de la gitaristo John "J." Geils. En la origina bandaro estis la kantisto Peter Wolf, la ludisto de buŝharmoniko kaj saksofono Richard "Magic Dick" Salwitz, la drumisto Stephen Bladd, la kantisto kaj klavaristo Seth Justman kaj la basisto Danny Klein. Wolf kaj Justman estis la ĉefaj kantoverkistoj. La bando ludis blusrokon influitan de ritmenbluso dum la 1970-aj jaroj kaj tuj atingis komercan sukceson antaŭ translokiĝi al pli ĉeftendenca radi-ema sonstilo en la komencaj 1980-a jaroj, kio havigis al la bando sian komercan pinton. Post Wolf lasis la bandon en 1983 por fari soloan karieron, la bando publikigis unu plian albumon en 1984 kun Justman kiel ĉefkantisto antaŭ disiĝi en 1985. Komence en 1999, la bando havis kelkajn reunuigojn antaŭ la morto de sia nomiga fondinto J. Geils la 11an de Aprilo, 2017.

La bando unue publikigis kelkajn unuopaĵojn kiuj estis inkluditaj en la sukcesa pintaro *Top 40* komence de la 1970-aj jaroj, kiel versio de la kanto "Lookin' for a Love" de The Valentinos (kiu iĝis la 39a en la listo de la gazeto Billboard nome *Top 100* en 1972), same kiel la unuopaĵo "Give It to Me" (kiu atingis la rangon 30an en 1973). Iliaj plej grandaj sukcesoj estis "Must of Got Lost" (kiu atingis la rangon 12an en la listo de Billboard *Top 100* en 1975), "Come Back" (kiu atingis la rangon 32an en 1980), "Love Stinks" (kiu atingis la rangon 38an en 1980 kaj aperis en kelkaj filmoj), "Freeze-Frame" (kiu atingis la rangon 4an en la listo de Billboard *Top 100* en 1981), kaj "Centerfold" (kiu atingis la rangon 1an en Usono komnce de 1982).

Diskaro
-------

* The J. Geils Band (1970)
* The Morning After (1971)
* Bloodshot (1973)
* Ladies Invited (1973)
* Nightmares... and Other Tales from the Vinyl Jungle (1974)
* Hotline (1975)
* Monkey Island (1977)
* Sanctuary (1978)
* Love Stinks (1980)
* Freeze Frame (1981)
* You're Gettin' Even While I'm Gettin' Odd (1984)

Bibliografio
------------

* Charles Shaar Murray, Blues on CD: The Essential Guide (1993) ISBN 1-85626-084-4

* Kategorio The J. Geils Band en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614798
* GND: 6061990-9
* LCCN: n82215278
* VIAF: 121011523
* ISNI: 0000 0001 2033 3716
* BNF: 13904236n
* MBA: 43b9b30b-f719-464a-8bf3-07c294c257b2
* NLA: 36025776
* BIBSYS: 58450
* NKC: osa2011641459
* BNE: XX86729
 |