recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Metalkolombo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kolomboformaj *Columbiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kolombedoj *Columbidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Columba (genro) *Columba* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Metalkolombo** *Columba vitiensis*Quoy kaj Gaimard, 1830 |
|

 |
|
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Metalkolombo  |

 |
| v • d • r |

La **Metalkolombo** aŭ **Metalpalumbo** (*Columba vitiensis*) konata ankaŭ kiel **blanka-gorĝa kolombo** estas birdospecio de la familio de Kolombedoj, *Columbidae*, kiu estas mezgranda kolombo ĝis 37 cm longa.

Identigo
--------

Plenkreskulo havas irizecan purpur-verdan kapoverton, nigrajn flugilojn kaj supran voston, flavecruĝajn irisojn, flavan bekon kun ruĝaj bekopintoj, ruĝajn ĉirkaŭokulojn, blankajn aŭ helgrizajn mentonon kaj orelkovrilojn, kaj purpurajn piedojn. Ili havas senbrilajn brunajn aŭ brilajn purpurverdecajn subajn partojn, depende de la subspecio. La nomiga formo *C. v. vitiensis* el Fiĝioj havas senbrilajn subajn partojn, dum la subspecio *C. v. halmaheira* de Molukoj havas la plej brilan plumaron. Ambaŭ seksoj estas similaj. La junulo estas pli senbrila ol la plenkreskulo.

Distribuado
-----------

La Metalkolombo ekzistas en tropikaj arbaroj de orienta Indonezio, Filipinoj, Nov-Gvineo, Salomonoj, Fiĝioj, Nov-Kaledonio, Samoo kaj proksimaj insuloj de sudokcidenta Pacifiko. Subspecio, nome Lord-Howe-metalkolombo, ekzistis en Insulo Lord Howe de Aŭstralio, sed ĝi estis formortigita pro ĉasado ĉirkaŭ 1853.

Manĝo
-----

La dieto konsistas ĉefe el variaj fruktoj, greno, semoj kaj beroj. La ino kutime demetas unu ĝis du ovojn.

Konservado
----------

Disvastigita kaj ofta tra sia granda teritorio, la metala kolombo estis taksita Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.

Bildaro
-------

* C. vitiensis griseogularis*C. vitiensis griseogularis*
* Plenkreskulo en bestoĝardeno de San DiegoPlenkreskulo en bestoĝardeno de San Diego
* C. vitiensis godmanae*C. vitiensis godmanae*

Notoj
-----

Referencoj
----------

* Gibbs, Barnes kaj Cox, *Pigeons and Doves* (Pica Press 2001) (ISBN 1-873403-60-7)
* del Hoyo J. Elliott A. & Sargatal J. (1997) Handbook of the Birds of the World, Volume 4, Sandgrouse to Cuckoos. BirdLife International, Lynx Edicions, Barcelona, 679 p.
* Prin J. & G. (1997) Encyclopédie des Colombidés. Éditions Prin, Ingré, 551 p.
* Higgins, P.J.; & Davies, S.J.J.F. (Eds.). (1996). *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 3. Snipe to Pigeons*. Oxford University Press: Melbourne. (ISBN 0-19-553070-5)

Eksteraj ligiloj
----------------

* BirdLife Species Factsheet[*rompita ligilo*]


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 715034
 |
**Kunlabora verkado** estas metodo de grupa laboro kiu okazas en la laborejo kaj en la klasĉambro. Esploristoj vastigas la ideon de kunlabora verkado pretere grupigoj laboranta kune kompletigi skriban taskon. Kunlaboro povas esti difinita kiel individuoj komunikantaj, ĉu en parola aŭ en skriba formo, por plani, projekti kaj revizii dokumenton. La sukceso de kunlaboro en grupa laboro dependas ofte de la konsento al plano de ago de la grupo. Foje, sukceso en kunlabora verkado estas malhelpita de la malsukceso de grupo adekvate komuniki iliajn deziritajn strategiojn.

Tipoj
-----

* **Ununura aŭtora skribo aŭ Kolegia**: unu persono estas gvidanta, kiu kompilas la grupajn ideojn kaj fine verkas.
* **Sinsekva skribo**: ĉiu persono aldonas sian taskan laboron kaj poste pasas ĝin antaŭen por ke la sekvanta persono redaktu libere.
* **Horizontala divido aŭ Paralela skribo**: ĉiu persono faras unu parton de la tuta projekto kaj tiam unu membro kompilas ĝin.
* **Tavola divida skribo**: ĉiu persono ludas rolon en la kunmetaĵa procezo de projekto pro talentoj.
* **Reaktiva aŭ reciproka skribo**: grupigas ĉiujn laborojn kaj verkas la projekton samtempe, alĵustiganta, ŝanĝanta kaj rimarkanta al la laboroj de ĉiuj.

Kialoj
------

Ofte, kunlabora verkado estas uzita en okazoj kie la laborkvanto estas troa por ke nur unu persono produkti ĉion. Sekve, proprieto de la teksto estas de la grupo kiu produktis ĝin kaj ne nur unu persono. La verkistoj uzis virtualajn ilojn kiel Google Hangouts voĉa aŭ videa komunikilo por grupa kontrolo, teni grupajn diskutojn kaj verki kiel grupo. Google Docs estis desegnita por permesi ĉiun teaman membron redakti kaj aldoni skribon al komuna dokumento iam ajn dum la verkada procezo.

Kiel edukilo
------------

Kunlabora verkado estas uzita de edukistoj por instrui komencantajn aŭtorojn de ĉiuj aĝoj kaj edukaj niveloj skribi. Kunlabora verkado helpas puŝi partoprenantojn esplori, diskuti kaj helpi unu la alian kun lernanta kapabloj. En la pasintaj dek jaroj, plejparto de studoj diras, ke plejparto de studentoj estas instigita en kunlabora verkado pro ilia plibonigo en skribantaj kompetentecoj. Tiu studento kiu laboras en grupoj, ĝenerale produktas pli mallongan sed tamen pli bonan tekston mezuratan per la gramatika precizeco. Ĝi donas ideojn al studentoj kaj informas ilin.

Vidu ankaŭ
----------

* Kontenta administrada sistemo (CMS)
* Projekta administrado

Plia legado
-----------

* Paul Benjamin la paperoj de Lowry sur collaborative skribo.
* Lisa S. Ede, Andrea. Lunsford (1991). "Eksterordinaraj Tekstoj/pluralaj Aŭtoroj: Perspektivoj de kunlabora verkado".
*Danaë* fare de Tiziano. (1488-90
La ***Metamorfozoj*** (latine *Metamorphoses*) estas longa, epopea poemo en la latina lingvo verkita de Ovidio. La poeto verŝajne komencis sian verkon ĉirkaŭ la jaro 1. La poemo entenas pli ol dekkvin libroj kaj dekdu mil versojn. Ĝi priskribas la naskiĝon kaj la historion de la helena-romia mondo, ĝis la epoko de la imperiestro Aŭgusto.

Granda parto de la aktuala popola kono pri la romia mitologio estas enhavata en tiu verko. Esperanten tradukis ilin Henri Vallienne. Bedaŭrinde tiu traduko neniam publikiĝis.

Vidu ankaŭ
----------

* Apollo et Hyacinthus

* Kategorio Metamorfozoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 257508
* GND: 4123895-3
* LCCN: n80033500
* VIAF: 301102439, 4448154387420530970000, 26159474046427660942 3433152140031011100007, 301102439, 4448154387420530970000, 26159474046427660942
* LIBRIS: 345526
* SUDOC: 028199731 027338207, 028199731
* BNF: 120083304
* NLA: 35777233
* BNE: XX2039012
 |
La **Rajto de memdetermino** aŭ mallonge **Memdetermino** estas principo en la internacia juro, kies ĉeftrajto estas la rajto de popolo aŭ nacio determini sian propran politikan statuson, ŝtatformon kaj registaron sen ajna ekstera trudo aŭ enmiksiĝo, kaj disponi pri teritorio, kie tiu registaro povas plenrajte regadi. La principo ne deklaras kiel decido pri memdetermino estu farita, kia estu ĝia rezulto, ĉu sendependeco, federacio, protektateco, ia aŭtonomeco aŭ eĉ plena asimiliĝo. Nek ĝi deklaras ion pri la dislimiĝo inter nacioj aŭ eĉ pri tio, en kio konsistas nacio. Ekzistas interkonfliktantaj difinoj kaj juraj kriterioj, laŭ kiuj difini la grupojn, kiuj legitime rajtas pretendi rajton je memdetermino. Tiu koncepto naskiĝis antaŭ 1859, diskonatiĝis komence de la 20-a jc. en signifa grado pro la influo de la usona prezidento Woodrow Wilson, kaj poste estis formulo de etika kaj politika aserto de la tutmonda komunumo kontraŭ la jarcentojn daŭrinta eŭropa koloniismo.

Vidu ankaŭ
----------

* Ligo de Nacioj
* Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj
* Malkoloniigo
* Adolfo Pérez Esquivel
* Secesio (politiko)

* Kategorio Rajto de memdetermino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Rajto de memdetermino en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Cozuelos de Fuentidueña** [koZŬElos defŭentiDŬEnja] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Cozuelos de Fuentidueña* estas etimologie komprenebla kiel *Ŝtonejo de Fuentidueña* alude al urbo Fuentidueña (vidu suben en Historio).

Cozuelos de Fuentidueña en la provinco Segovio.
La preĝejo.
Ermitejo de Sankta Roĥo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,24 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 120 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 120 el la 1991.

Ĝi distas 56 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Vegafría, Fuentesaúco de Fuentidueña, Perosillo, Fuentepiñel, Adrados kaj Torrecilla del Pinar. La loĝloko estas inter rojoj Pozas kaj Cuadrados kaj laŭ la provinca ŝoseo SG-P-2131 inter Adrados kaj Fuentesaúco de Fuentidueña-Fuentepiñel.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La historio de la municipo estas ligita al la *Comunidad de Villa y Tierra* de Fuentidueña, al kiu ĝi apartenis ekde la 13-a jarcento, en kiu ĝi aperis menciita por la unua fojo (1247) per la nomo Coçuelos, toponimo kiu signifas "ŝtonarejo", derivita de la latina *cos* kaj *-tis* (siliko).

Meze de la 19-a jarcento, oni nuligis la mezepokajn *Comunidades de Villa y Tierra*, kaj la municipo nomiĝis Cozuelos de Fuentidueña, nomo kiu aperis jam en 1845 kaj en la censo de 1910. En 1969​ la municipo estis aligita al Fuentesaúco de Fuentidueña. La decido ne estis akceptita de la loĝantaro, kaj okazis protestaj kunsidoj kaj manifestacioj, kiuj eĉ rezultis en polica interveno.​ En 1972, Cozuelos iĝis submunicipo, sed en Oktobro 1982 ĝi reiĝis sendependa municipo, kio estas ĝis la aktualo. ​

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria, ruinoj de palaco nomita Granda Domo, promenejo de la fontoj kaj ermitejo de Sankta Roĥo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


* Cozuelos de Fuentidueña en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Cozuelos de Fuentidueña en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766448
 |
La **preĝejo Sankta Nikolao** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Kissomlyó.

Historio
--------

La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1348. La origine romanika kirko estis pligrandigita laŭ gotiko en la 14-a jarcento. En 1588 la turkoj okupis la vilaĝon, sed la preĝejo ne estis detruita. Iam en la 17-a jarcento luteranoj uzis la kirkon, sed en 1732 la katolikoj reakiris ĝin. Ili trakonstruis ĝin jam laŭ baroko. En 1789 turo, en 1822 sakristio, en 1834 nova plafono estis konstruitaj. Arkeologoj faris esplorojn en 1974.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola inter tilioj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turo altiĝas super la meza enirejo kaj en la teretaĝa nivelo estas pli larĝa, ol la supra parto. La enirejo funkcias tra la turo. La navo estas apenaŭ pli larĝa, ol la turo. La absido estas oklatera.

Kermeso okazas en la 6-an de decembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* Arkivigite je 2019-01-29 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Malgranda Revuo** estis Esperanta periodaĵo, aperinta neregule en Hagge (Svedio) dum dek jaroj de 1943 ĝis 1952. Ĝi estis eldonita de Stellan Engholm, kiu ankaŭ redaktis ĝin kaj verkis multajn artikolojn kaj tradukojn mem. 

Krom literaturaĵojn kaj recenzojn ĝi ankaŭ enhavas diskutojn pri organizaj problemoj de la Esperanto-movado. Aperinta en neŭtrala Svedio en periodo dum kaj tuj post la dua mondmilito, dum kiu multaj aliaj Esperanto-periodaĵoj pro politikaj aŭ financaj kialoj devige mutiĝis, ĝi ankoraŭ hodiaŭ estas interesa kiel fonto por la historio de la Esperanto-movado. Tiel ĝi ekzemple informis pri kaj protestis kontraŭ la supremo de Esperanto en la orient-eŭropaj ŝtatoj sub la regado de Stalino. Plej multaj kontribuantoj hodiaŭ apenaŭ plu estas konataj. Escepto estas ekzemple la skota esperantisto William Auld.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kompleta kolekto de Malgranda Revuo
* Jarkolektoj[*rompita ligilo*] de Malgranda Revuo en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo
* Kelkaj artikoloj el Malgranda Revuo en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA) (serĉu je "malgranda" en la kampo "fonto")
* Malgranda revuo. Militrakonto, 02/04/2016
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Armin DONEIS** (naskiĝis en 1906, mortis la 30-an de oktobro 2000) estis usona esperantisto kaj dumviva membro de UEA. Li estis delegito de UEA en Pharr (Teksaso) kaj fakdelegito pri inĝenierado.

Doneis lernis Esperanton en 1927, tuj partoprenis la 20-an Universalan Kongreson en Antverpeno (1928) kaj dum posta vojaĝo propagandis la lingvon tra 13 landoj. Reveninte al Usono, li revivigis la Esperanto-klubon en Milvokio kaj, kiel la unua rajtigita Cseh-instruisto en Usono, gvidis de 1931 kursojn en kvar ŝtatoj. 

Doneis servis je diversaj postenoj en Esperanta Asocio de Norda Ameriko kaj laboris ok monatojn en ties centra oficejo. Eksiĝinte el EANA pro ties makartiisma politiko, li kunfondis la landan asocion ELNA en 1952. Li estis inter ties unuaj gvidkomitatanoj, prezidis ĝin (1957-59), membris en la ELNA-estraro trifoje (1955-1957, 1961-1963 kaj 1969-1971) kaj estis elektita ĝia honora membro en 1978.

Ano de UEA ekde 1937, regula membro de Societo Zamenhof, Doneis servis kiel komitatano A por ELNA (1956-1959) kaj usona ĉefdelegito (1969-1977).

Kristano aktiva en la metodista eklezio kaj en Kristana Esperantista Ligo Internacia, arda pacemulo, Doneis ne hezitis riski sian enprizonigon pro sia rifuzo pagi impostojn, ja uzatajn militcele. Ĝismorte li aktivis pri Esperanto, kaj en lia urbo ofte aperis artikoloj pri la familio Doneis, "internaciema kaj tamen plene usona" (Adolf Burkhardt), kun la esperantista edzino Mary, tri gefiloj, dek unu nepoj kaj dek kvin pranepoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 16427
 |
Tortelo de terpomoj, hispana omleto
Peco de la hispana omleto.

.
La **Hispana omleto** hispane *tortilla de patatas*, *tortilla española* aŭ *tortilla de papas*, estas plado surbaze de ovoj kaj terpomoj. Ekzistas pluraj variantoj de tiu omleto kiu povas esti akompanata aŭ preparata kun diversaj ingrediencoj, kiel tiuj kiuj ricevas diversajn nomojn tra la tuta lando, kiel la Rioĥa omleto, la popole nomata Samlanda omleto, ktp.

Hispaneco
---------

Ĝi estas unu el la plej tipaj specialaĵoj de la hispana kuirarto kiu povas troviĝi en preskaŭ iu ajn trinkejo aŭ restoracio de Hispanio.

Ofte oni klarigas ke temas pri hispana omleto por distingi ĝin el la nomata en Hispanio franca omleto, kiu konsistas en nur batita ovaĵo iomete salita fritita kaj solidigita sur malmultege da oleo.

Recepto
-------

Senŝeligi la terpomojn, lavi ilin, eltranĉi ilin laŭ maldikaj eltranĉaĵoj, saligi ilin iometete, friti ilin en iom da varma oleo ĝis kiam estu molaj, apartigi ilin. Bati ovojn ĝis kompakta miksaĵo, aldonu iometete da salo, miksu kun la ovaĵo. En sufiĉe varma pato sur malmultege da oleo surmeti la miksaĵon zorge ke ĝi ne algluu al patosurfaco. Kiam estas iom solida de tiu flanko, turni la omleton sur plado (lertuloj enaere) kaj remeti denove sur paton por solidigi de la alia flanko.

Oni devas atenti ke:

* dum la unua fritado la terpomaj eltranĉaĵoj estu tiom molaj ke oni povas tranĉi ilin nur per premo de la fritilo aŭ ŝaumkulero,
* ne aldoni tro da salo,
* dum lasta fritado por solidigo premu per fritilo por ke la interna ovaĵo eliru kaj solidiĝu,
* lasta solidiĝo okazas kiam la ĝenerala flava koloro de ovaĵo ekiĝas iome bruneca; tiam rapide elprenu la omleton ĉu finfine ĉu por la turniĝo.

Variantoj povas konsisti je diversaj fritadoj kaj turnigoj (anstataŭ nur du) aŭ je aldono al la unua fritado de pecetoj da eltranĉita cepo (tre ofta, kaj tio refreŝigas la tutaĵon), kapsiko, ŝinko aŭ aliaj ingrediencoj.

Lingvaj rimarkoj
----------------

Tiu specialaĵo estas tiom akceptata kiel hispaneca ke estas multaj eldiraĵoj popolaj en la hispana. Ekzemple ĉar la plej kerna momento de la kuirado estas tiu kiam oni turnas la omleton antaŭ la dua fritado, tio estas "dar la vuelta a la tortilla", oni diras tion ankaŭ por politikaj renversigoj. Krome se oni estas viro kaj oni ŝatas omletojn, oni povas nomiĝi "tortillero" per aldono de hispana sufikso "-ero" signife "-ema", sed se oni estas ino, "tortillera" ne uzeblas, ĉar estas popola (iom pejorativa) esprimo por "lesbianino". Temas pri sekseca uzado de la lingvo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Recepto (esperante)

* Hispana omleto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hispana omleto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mapo diakronika kiu montas la areojn de Ameriko kiuj en iu momento apartenis al la Hispana Imperio.
- ﻿  La Hispana imperio en la plej etendiĝo ĉ. 1790

- ﻿  Regionoj kun hispania influo sed neniam regataj aŭ kun mallonga regado

- ﻿  Posedaĵoj de la Portugala Imperio regataj de Hispanio inter 1580-1640 pere de dinastia aneksiĝo, 1580–1640.

- ﻿  Teritorioj forperditaj en aŭ post 1717 per la Traktato de Utrecht.

La **Hispana koloniado de Ameriko** estis la esplorado, konkerado kaj politika regado en la plejparto de la okcidenta hemisfero de la Hispana Imperio. Ĝi estis iniciatita de la hispanaj konkistadoroj kaj evoluigita de la Monarkio de Hispanio pere de ĝiaj administrantoj kaj misiistoj. La instigoj por kolonia vastiĝo estis la komerco kaj la kristanigo de la indiĝenoj de la Romkatolika Eklezio. Ĝi daŭris dum pli ol kvar cent jaroj, de 1492 ĝis 1898.

Komenciĝante kun la alveno en 1492 de Kristoforo Kolumbo, dum preskaŭ kvar jarcentoj la Hispana Imperio disetendiĝis laŭlonge de la plej granda parto de nuntempa Centrameriko, insuloj en Karibio, kaj Meksiko; multe de la resto de Nordameriko inkluzive de la sudokcidento, sudo, kaj la okcidenta marbordo de Usono; kaj postulita teritorio en nuntempa Brita Kolumbio, Kanado; kaj usonaj ŝtatoj Alasko, Vaŝingtonio, kaj Oregono; kaj la duonokcidento de Sudameriko. En la komenco de la 19-a jarcento la ribelaj movadoj gvidis al la sendependeco de la plej multaj hispanaj kolonioj de Ameriko, krom por Kubo kaj Puerto-Riko, prirezignita en 1898 pro la Hispana-usona milito, kune kun Gvamo kaj Filipinoj en Pacifiko. La perdo de Hispanio de tiuj lastaj teritorioj metis finon al la hispana koloniado en Ameriko. Tamen, la kultura influo daŭre restas.

Vidu ankaŭ
----------

* Kapitulacoj de Santa Fe
* Konkero de Ameriko
* Hispanameriko
* Hispana Imperio
* Kastiliaj reĝlandoj de Indioj
* Historio de Hispanio
* Nova Granado

* Kategorio Hispana koloniado de Ameriko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Teoremo pri resto de polinomo** estas teoremo de algebro pri ecoj de nuliganto de polinomoj.

**Rimarku:** en pola lingvo teoremo nomiĝas **Teoremo de Bézout** [prononco: Bezu]. Sed estas malkorekta nomo ĉar teoremo estis konata antaŭ de Étienne Bézout.

Teoremo
-------

Nombro {\displaystyle a} estas nuliganto de polinomo {\displaystyle W(x)} tiam kaj nur tiam, kiam polinomo {\displaystyle W(x)} estas divitata per dunomo {\displaystyle (x-a)}, alinome:

{\displaystyle W(a)=0\iff (x-a)|W(x)}
Tute, valoro de polinomo {\displaystyle W(a)} estas egala de resto el divido de {\displaystyle W(x)} per dunomo {\displaystyle x-a}.

Pruvo
-----

Se polinomo {\displaystyle W(x)} estas divida per {\displaystyle (x-a)}, ekzistas polinomo {\displaystyle V(x)}, kiu {\displaystyle W(x)=V(x)\cdot (x-a)}. Ĝia valoro en {\displaystyle a} estas:

{\displaystyle W(a)=V(a)\cdot (a-a)=V(a)\cdot 0=0}.
Aŭ polinomo {\displaystyle W(x)} kiam dividas ĝin per polinomo de grado {\displaystyle n} donas polinomo {\displaystyle V(x)} kaj resto kun grado ne plu ol {\displaystyle n-1}, do

{\displaystyle W(x)=V(x)\cdot (x-a)+Z(x)},
ĉar {\displaystyle (x-a)} estas polinomo de unua grado, {\displaystyle Z(x)} estas polinomo de grado ne plu ol nulo, do ĝi estas kutime nombro {\displaystyle z}.

{\displaystyle W(x)=V(x)\cdot (x-a)+z}
ĉar valoro {\displaystyle W(x)} en {\displaystyle a} estas nulo, do

{\displaystyle V(a)\cdot (a-a)+z=W(a)}
{\displaystyle V(a)\cdot (a-a)+z=0}
{\displaystyle V(a)\cdot 0+z=0}
{\displaystyle z=0}
do {\displaystyle W(x)} dividiĝas per {\displaystyle (x-a)} sen resto, do {\displaystyle W(x)} estas dividebla per {\displaystyle (x-a)}.

Ekzemplo
--------

Polinomo {\displaystyle W(x)=x^{3}-12x^{2}-42}, kiu dividiĝas per {\displaystyle x-3} estas {\displaystyle V(x)=x^{2}-9x-27} kaj resto {\displaystyle -123}. Do el teoremo estas, ke {\displaystyle W(3)=-123}.
| Hispana leporhundo |
| --- |
| 

|  |
| --- |
|  |
| Hispana leporhundino |
|

 |
| Lando de origino |
|  Hispanio |
| Alteco |
| 

|  |
| --- |
| Virseksa = 62-70 cm |
| Inseksa = 60-68 cm |
|

 |
| Klasifiko |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| FCI: | Grupo 10, Sekcio 3, n-ro 285 |
| UKC: |  |
|

 |
| Rasaj normoj (FCI) |
| (anglalingve) Arkivigite je 2009-02-25 per la retarkivo Wayback Machine |
| (francalingve)[*rompita ligilo*] |
| (germanalingve) Arkivigite je 2006-12-11 per la retarkivo Wayback Machine |
| (hispanalingve) Arkivigite je 2007-12-16 per la retarkivo Wayback Machine |

La **hispana leporhundo** (hispane: *galgo español*) estas raso de hundo pli longa, ol alta. Ĝi havas sveltan korpon, longan kapon, maldikajn gambojn, fortikan bruston kaj altan ventron. Ili ĉasas leporojn post kuro kaj tio estas konsiderata en kelkaj landoj kaj ĉefe en Hispanio kiel sporta aktivado. Krome lastatempe tro ofte okazas kazoj de forlaso de tiuj leporhundoj kiuj poste vagadas tra vilaĝoj kaj kampoj kaj eĉ, plej terure, estas mortpendigataj, enĵetitaj en putojn ktp. kiam ili ne plu utilas kiel ĉasistoj (oni konsideru, ke en tiu tipo de ĉasado la homo nenion faras, nur la hundo, do ĝi estas ĉefe valora). Krome ĉar la konkurencoj de leporĉasado estas ege populara kaj oni uzas multe da mono en premioj, foje la valoro de bonkvalitaj leporhundoj estas alta kaj ili iĝas eĉ objekto de ŝtelado.

Priskribo
---------

Hispana leporhundido
Haro  fajna, mallonga, glata.

Priskriboj akcepteblaj :

* priskribo hela strio nigra
* nigra
* malhela kaj hela
* bejulo brulgusta
* marono hela
* flava
* ruĝa
* blanka
* kun marko blanka kaj pigo.

Fabelo
------

Hispana leporhundo ĉasas proksime ĉevaloj (Goya - 1775)
Hispana leporhundo estas hundo malnova.

Karaktero
---------

Hispana leporhundo
Kvieta, dolĉa kaj deteniĝema hejme, ludema kaj sportema aliloke. Persistema kaj vigla dum ĉasado, malfidema al fremduloj.

Zorgado kaj sano
----------------

Leporhundino kaj ŝia juna
La hispanan leporhundon estas brosenda unu fojon semajne.

Sporto
------

Ili kapablas ĉasadi laŭlonge de longaj distancoj.

Vidu ankaŭ
----------

 Arkivigite je 2008-06-17 per la retarkivo Wayback Machine UKC

* Kanisedoj
* Hundo

* Hispana leporhundo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hispana leporhundo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Cozumel** estas unu el la 9 komunumoj de la meksika subŝtato Quintana Roo, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko). Krom la insulo Cozumel al ĝi apartenas la kontinentaj enklavoj *Calica* kaj *Xel-Há*.

La ĉefurbo de la komunumo estas San Miguel de Cozumel. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 23001.

Al Cozumel apartenas entute 135 loĝlokoj (statistike laŭ INEGI por urboj, vilaĝoj, domaroj). La ĉefaj estas:

Ĉefaj loĝlokoj

|  |  |
| --- | --- |
| **Loĝloko** | **Loĝantoj** |
| **Tuta komunumo** | **73193** |
| San Miguel de Cozumel | 71401 |
| Las Fincas | 282 |
| Kilómetro Cuatro y Medio | 113 |
| El Cedral | 33 |

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 73.193 loĝantojn. El tiuj estis 37.346 viroj kaj 35.847 virinoj. La komunumo havas surfacon de 7948 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 30 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis Cozumel 52.083 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9287 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 17,8 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cozumel Arkivigite je 2012-03-20 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Teoria filozofio** estas branĉo de filozofio kiu centriĝas en la teoria studado aŭ filozofia vidpunkto mem. La divido de filozofio en praktika kaj teoria fako havas sian originon en la morala filozofio kaj kategorioj de natura filozofio de Aristotelo. En Danio, Finnlando, Pollando, kaj Svedio oni instruas kursojn pri teoria kaj praktika filozofioj separate, kaj estas separataj gradoj. Aliaj landoj povas uzi similan skemon — kiel kelkaj universitatoj de Skotlando, por ekzemplo, dividas filozofion en logiko, metafiziko, kaj etiko — sed en plej universitatoj tra la tuta mondo filozofio estas instruata kiel sola studobjekto. Estas ankaŭ unuigita filozofia studobjekto en kelakj svedaj universitatoj, kiaj ĉe Södertörns Högskola.

Teoria filozofio estas foje konfuzita kun analiza filozofio, sed tiu lasta estas filozofia movado, kiu enhavas kelkajn ideojn kaj metodojn sed temas pri ĉiaj filozofiaj temoj, dum la komence menciita estas maniero pritrakti flozofiajn demandojn en du diferencaj kategorioj en la kunteksto de studobjektaro.

Ekzemploj de studobjektoj de teoria filozofio
---------------------------------------------

* Epistemologio
* Logiko
* Filozofio de matematiko
* Filozofio de scienco
* Filozofio de lingvaĵo
* Filozofio de menso
* Metafiziko
* Ontologio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Departemento de Filozofio, Stockholma Universitato Arkivigite je 2012-07-29 per la retarkivo Wayback Machine
**Attila Feri,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Feri Attila** estas rumana-hungara halterlevisto, trifoja olimpiano, dufoja mondĉampiono, trejnisto.

Attila Feri naskiĝis la 24-an de septembro 1968 en Târgu Mureș (Rumanio).

Biografio
---------

Attila Feri apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Depost 1992 li translokiĝis al Nyíregyháza kaj li akiris hungaran ŝtatanecon. Li ricevis hungaran ŝtatan premion en 1996.

### Sporta kariero

Attila Feri komence estis halterlevisto en sia naskiĝurbo, poste en Nyíregyháza. Li estis hungara ĉampiono okfoje inter 1993-2001. Li estis olimpiano en Rumanio en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kun bronza medalo en 1996, krome en mondĉampionumoj li estis la unua en 1994 kaj 1995. Depost 2004 li estis trejnisto kaj postenulo en la halterlevista vivo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 813981
 |



* Portalo pri Biografio
Hispanio dum la regado de Caesar Augustus post la Kantabraj militoj en 29 a.K.
**Hispanio** kaj en latino **Hispania** estis la romia nomo por la Iberia Duoninsulo. Dum la Respubliko, *Hispania* estis dividita en du provincoj: *Hispania Citerior* kaj *Hispania Ulterior*. Dum la Princolando, *Hispania Ulterior* estis dividita en du novaj provincoj, nome *Baetica* kaj *Lusitania*, dum *Hispania Citerior* estis renomita *Tarraconensis*. Sekve, dum la Romia Imperio la okcidenta parto de *Tarraconensis* estis disigita, unue kiel *Hispania Nova* (Nova Hispanio), poste renomita *Callaecia* (aŭ *Gallaecia*, poste moderna Galegio). El la Tetrarkio de Diokleciano (284 p.K.) antaŭen, la sudo de la restanta *Tarraconensis* estis denove disigita kiel *Carthaginensis*, kaj probable poste ankaŭ al la Balearaj Insuloj kaj ĉiuj el la rezultaj provincoj formis civilan diocezon. La nomo, *Hispania*, estis uzita ankaŭ en la periodo de visigota regado.

La modernaj lokonomoj Hispanio kaj Hispaniolo estas ambaŭ derivitaj el *Hispania*.

* Kategorio Hispanio (Romia Imperio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 46′ 55″ N 14° 18′ 32″ O﻿ / ﻿50.78194 °N, 14.30889 °O﻿ / 50.78194; 14.30889 (mapo)

**Ventmuelejo** de holanda tipo troviĝas en Františkův Vrch, 0,5 km sudoriente de municipo Huntířov, apud vojo ĝis Brložec. Ĝi estis enskribita en Liston de kulturaj memorindaĵoj de Ĉeĥio.

Historio
--------

La masonita ventmuelejo estis konstruita en la jaro 1876 sur loko de devena ligna, pri kiu estas unua mencio en la jaro 1843 (noto en stabila katastro). En la 1960-aj jaroj la muelejo estis tegmentita per seda tegmento kaj eluzata kiel fornejo. En la jaroj 2000–2001 ĝi estis rekonstruita fare de nova posedanto al loĝceloj.

Priskribo
---------

La ventmuelejo estas trietaĝa konusa ŝtukita masonita konstruaĵo de holanda tipo konstruita el ŝtonmineja ŝtono sur ronda bazplano. La turo estas dek du metroj alta, ekstera perimetro havas naŭ kaj duonon de metro. En la muroj estas trarompitaj du rektangulaj portaloj kun grejsa murigo kaj kvar fenestraj aksoj kun brika kadrigo. Ĝi havis kvarhelican radon. La devena konusa ŝinda tegmento estis kovrita per lado. El interna ekipaĵaro konserviĝis duu muelejaj ŝtonoj.
La **historia geografio** estas la studo de la homa geografio de la pasinto. La historia geografio studas ampleksan varion de aferoj kiel antikvaj mapoj, vojaĝlibroj, statistikaj ciferoj, periodaj publikaĵoj ktp. Tamen ne estas ĝenerala interkonsento ĉu estas aŭ ne estas historia scienco, kaj por ekzemplo Orella Unzúe malakceptas tion.

Ĝenerala temo estas la studo de la geografio de la pasinteco kaj kiel loko aŭ regiono ŝanĝiĝas laŭ la tempopaso. Multaj historigeografoj studa geografiajn modelojn laŭ la tempopaso, inklude kiel la homo reciproke interagas kun sia medio, kaj kreas la kulturan pejzaĝon.

La historia geografio uzas historiajn fontojn kiel klopodo determini kiel la kulturaj karakteroj de variaj socioj tra la tuta planedo aperis kaj disvolviĝis, subkomprenante ties interagadon kun ties medio de la loko kaj de la ĉirkaŭoj.

Inter la plej gravaj teoriuloj de la historia geografio menciindas Lucien Febvre, Fernand Braudel, Carl O. Sauer, Georges Duby kaj D.J. Gregory.

Notoj
-----

1. 1 2  «Geografía histórica». Arkivigite je 2017-09-24 per la retarkivo Wayback Machine Biblioteca Virtual. Biblioteca Luis Ángel Arango. Banco de la República. Colombia. Konsultita la 24an de marto 2020.
2. ↑   Orella Unzúe, José Luis (2010). «Geohistoria» (PDF). Lurralde: inves. espac. 33: 233-310. ISSN 0211-5891. Konsultita la 24an de marto 2020.

* Kategorio Historia geografio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Armi KUUSELA** (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1934 en Muhos) estas finna belulino, kiu venkis unuan *Suomen Neito*-konkurson en 1952 kaj unuan konkurson de Fraŭlino Universo samjare. Post ŝia venko de *Suomen Neito* (junulino de Finnlando) unu de premioj de Armi estis vojaĝo en Usonon. Ŝi iris al Novjorko, kie ŝi partoprenis unuan konkurson de Fraŭlino Universo. Finnaj rigardantoj pensis, ke eble ŝi parados la sekvanta, ne eble la lasta, sed ŝi finfine venis lasta kaj do estis eksciata, ke ŝi venkis la konkurson. Estis la 29-an de junio 1952. Ŝi estis en Usono kaj Kanado unu monaton. La scio de venko de Armi venis al prezidanto J. K. Paasikivi kaj sinjorino Alli Paasikivi la 30-an de junio. Kiam ŝi alvenis reen Finnlando, Armi ricevis triumfegan renkonton. Finnan viron, kiu estis dancinta kun ŝi, oni demandis, ĉu li amis Armin. Li respondis, ke kompreneble jes, ĉiuj ja Armin amis. Sed baldaŭ ŝi transloĝiĝis al Filipinoj. Ŝi fariĝis edzino de filipina viro. Tamen ŝi ne komencis malŝati sia finnecon. Post ĝi ŝi ne estas multe en finna publikeco. Ili havas tri filojn kaj du filinojn. En 2014 en Finnlando Armi rakontis, ke ŝi vizitas Finnlandon ĉiun trian jaron. Ŝi parolas plu bone finnan. Jarmo Heikkinen faris televidprogramon pri Armi en 2002. Ĝi fariĝis vere populara. Kuusela legas finnlingvajn librojn.

Influo al pensoj pri finnoj
---------------------------

Estas dirita, ke venko de Kuusela plibonigis nacian memvidon de finnoj kaj penson pri finnoj en Eŭropaj landoj, kie oni estis plu rasismaj al finnoj. Penso pri beleca venko de finnino estis problemo al rasteorioj en por ekzemple Francio (vidu Arthur de Gobineau), Germanio kaj Svedio. Estis provita klarigi, ĉu ŝi estas tute finna sed ĉar oni ne trovis el ŝia familio ne-finnaj gepraavojn, ili agnoskis finnecon de Armi kaj komencis kredi, ke finna virino povas esti vere bela. Ĝi estis ankaŭ unu de influoj, kioj plejparte finigis germanajn kaj skandinavajn rasismajn teoriojn pri finnoj.

* Kategorio Armi Kuusela en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 736879
* GND: 143591495
* LCCN: n2001094396
* VIAF: 31347292
* ISNI: 0000 0001 1460 4460
* SUDOC: 152161201
 |
*La Lastaj Tagoj de Pompejo* (1827-1833) de Karl Briullov estas tipega historia pentraĵo.
**Historia pentrarto** estas specifa pentradĝenro, kiu rilatas al la bildigo de famaj scenoj de la historio de kristanismo, de la antikva periodo, de variaj mitologioj aŭ de pli freŝdataj historiaj okazaĵoj (bataloj, ktp...).

En 1667, ĝi estis rigardita de André Félibien (historiografo, arkitekto kaj teoristo de la franca klasikismo) kiel la plej grava ĝenro de la tuta pentrado. Tiu graveco de historia pentrado tamen malgrandiĝis ekde la fino de la 18-a jarcento kaj laŭlonge de la unua duono de la 19-a jarcento, kiam eksmodiĝis klasikismo ĉefe post la lastaj epokoj de la romantismo, kiu ankoraŭ interesiĝis specife pro aferoj de la pasinteco kaj ĉefe de la mezepoko kaj aperis aliaj pli popularaj ĝenroj, kiel portretoj kaj pejzaĝoj.

Ĉiukaze la ĝenro ĉiam reaperos kiam pro specifaj kialoj estus sociaj, politikaj aŭ kulturaj faktoroj kiuj interesigus eventualajn pentristojn, ŝatantojn kaj aĉetontojn al historiaj aferoj, specifa historia momento aŭ pli specife historia evento. Tre ofte tiuj pentraĵoj verkiĝas for de la ekstera pentrarta evoluo. Tio okazas ekzemple kaze de sendependiĝoj de historiaj "novaj landoj", centjariĝoj ktp.

Historia pentrarto kaj historio
-------------------------------

*Kapitulaco de la Regno de Granado* al la Katolikaj Gereĝoj, historia pentraĵo de F. Padilla, kie aperas la evento kiel solena ceremonio kun la venkintoj tute gloriecaj kaj la venkito tute humila kaj kompatinda
Tre ofte tiu ĝenro de pentrado kolizias kun la propra disvastigado de historiaj eventoj, epokoj kaj okazintaĵoj, ĉar tre ofte la populara bildo de historiaj okazintaĵoj fiksiĝas kiel ili aperas en tiuj historiaj pentraĵoj, eĉ se tiu bildo ne estas objektive kaj historie taŭga. Plej malbone, tre ofte la historia pentrado estas kaŭzita de ideologiaj klopodoj prezenti difinitan momenton kiel ekzemplo ĉu bona ĉu malbona por estanta aŭ estonta politiko.

Pentristoj
----------

* Heinrich Füger
* Francesco Hayez
* Angelika Kauffmann
* François Lemoyne
* Daniel Maclise
* José Madrazo
* Jan Matejko

Vidu ankaŭ
----------

* Isabel diktante sian testamenton

* Kategorio Historia pentrarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Orfa | **Ĉi tiu artikolo pri milito estas orfa, ĉar malmultaj aŭ neniuj aliaj artikoloj ligas al ĝi**.

---

Bonvolu enmeti ligilojn al ĉi tiu paĝo el rilataj artikoloj; sugestoj estas troveblaj ĉi tie. |

**Leonardo Maria LONFERNINI** (IFA: /leo'nardo ma'ria loɱfer'ni:ni/) estas eksa militisto de la respubliko San-Marino, ĉefkomandanto de la San-Marina armeo ekde la 13-a de marto 2014 ĝis la 5-a de septembro 2022.

Militista kariero
-----------------

La armea kariero de Lonfernini ekis en 1970, kiam li aniĝis al la plej maljuna korpo en San-Marino, la uniformita kumpanio (itale *Compagnia uniformata*), de kiu post jaroj li iĝis oficiro kaj poste komandanto.

Li aniĝis al la armea kongreso, plenumante ĉiujn internajn funkciojn de la korpo: li estis fakte inspektisto de la milico ĝis vicĉefo de la stabo kaj poste ĝenerala inspektoro de la milico, kaj ankaŭ la vickomandanto de la San-Marina milico. Post la eksiĝo de generalo Rosolino Martelli, li estis nomumita supera komandanto de la milico, ankaŭ laŭ propono de la Granda kaj Ĝenerala Konsilio.

Li aranĝis serion de reformoj ene de la armea kongreso, en kiu kolonelo Corrado Carattoni ricevis la rangon de generala inspektoro de la milico, efike iĝante la vic-komandanto de Lonfernini.

La 5-an de septembro 2022, li eksiĝis kiel komandanto kiam li atingis la maksimuman aĝon.

La eksiĝon akceptis la Granda kaj Ĝenerala Konsilio la 8an de septembro 2022. Corrado Carattoni transprenis sian postenon.

Honoroj
-------

Ora medalo de la 1-a klaso por milita maljuneco - rubando por ordinara uniformo

Ora medalo de la 1-a klaso por milita maljuneco
— 27-a de oktobro 2022

Referencoj
----------

1. ↑  "San Marino. Leonardo Maria Lonfernini nominato Generale Superiore delle Milizie", *Libertas*, 2014-03-14. (itale)
2. ↑   San Marino: avvicendamento al comando superiore delle Milizie (itale) (2022-10-26). Alirita 2023-07-08.
3. 1 2   Milizie, Carattoni nuovo comandante (itale). Il Resto del Carlino (27-a de oktobro 2022). Alirita 8-a de julio 2023.
4. 1 2  "Designazione del nuovo Comandante Superiore delle Milizie", 2022-10-19. Kontrolita 2023-07-08. (itale)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Consiglio Grande e Generale, Verbale sedute (itale). Alirita 2023-07-08.

* Portalo pri biografio

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 827997
 |
**Kim Chung-ha** (hangule: 김청하; naskita **Kim Chan-mi** [김찬미]; naskiĝis la 9-a de februaro de 1996), konata mononime kiel **Chungha** (stiligita kiel **CHUNG HA**), estas sudkorea popkantisto, dancisto kaj koreografo. Ŝi finis kvara en la knabingrupa supervivekspozicio *Produce 101* de Mnet, iĝante membro de la rezultinta knabingrupo I.O.I. Sekvante la dissolvon de I.O.I en 2017, Chungha debutis kiel soloartisto kun la muzikalbumeto *Hands on Me*.

Chungha estis naskita kiel Kim Chan-mi (김찬미) la 9-an de februaro 1996, en Seulo. Sub ŝia angla nomo Annie Kim, ŝi vivis en Dallas, Teksaso, dum ok jaroj antaŭ revenado al Sud-Koreio por iĝi kantisto. Kiel rezulto, ŝi parolas kaj la anglan kaj la korean. Ŝi studentiĝis ĉe Sejong University, specialiĝante pri danco. Ŝi aŭdiciis por YG Entertainment kaj estis JYP Entertainment trejnlaboranto antaŭ enirado de MNH Entertainment. Kim trejnis dum tri jaroj antaŭ debutado, kaj dancis dum 6-7 jaroj. Ŝi rivelis ke ŝi preskaŭ ĉesis ĉeesti dancklasojn iam pro financaj problemoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 829683
* VIAF: 3154013728609191247
* ISNI: 0000 0004 6542 6715
* MBA: 08525643-7a01-411e-8188-8bf57261c8b3
 |
**Mansilla de la Sierra** [manSIlja delaSJEra] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla kaj en ties plej suda parto, nome *Las 7 Villas*. Ĝi estas ĉe la Akvorezervejo de Mansilla ĉe la rivero Najerilla. 

La municipa teritorio de Mansilla de la Sierra, en la sudokcidento de la regiono.
Ermitejo de Mansilla de la Sierra.
Submunicipo Tabladas.

Geografio
---------

Ĝi estas atingebla laŭ la regiona ŝoseo LR-113 kiu bordas la randon de la Akvorezervejo de Mansilla ĉe la rivero Najerilla inter Villavelayo (okcidente) kaj la submunicipo Tabladas (oriente) post la akvobaraĵo. Fakte la municipa teritorio estas longeca areo norde suden inter la teritorioj de Villavelayo (okcidente) kaj Viniegra de Abajo (oriente) ambaŭ kun la sama formo longeca.

Historio
--------

La loknomo *Mansilla* devenas de *mensa*, *mesilla*, (tablo) altebenaĵo de la montara zono, kie estis la iama loĝloko Mansilla, kiu estis trairata de la riveroj Gatón, Najerilla kaj Cambrones, kaj konstruita ĉefe el ŝtono. La Palaco de Mansilla, gastigis iam la grafon Fernán González kaj la reĝon Johano la 2-a. Blazondomoj ankoraŭ atestas pri grava historio, inter Rioĥo kaj Burgoso, kun transmigra brutobredado ludanta gravan rolon.​ 

Poste la loĝloko estis inundita de la akvoj de la diglago. En 1900 la loko havis 600 loĝantojn, estis la ĉefurbo de *las Siete Villas*, grava brutobredejo de 10 000 brutoj, estis tiom prospera ke havis apotekon, kuraciston, policejon, juĝejon, kaj la kunvenejo de urbestroj *Casa de las Islas*. La nova loĝloko estis konstruita en 1959.

En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la mezo de la 20-a jarcento oni malaltiĝis el 600 loĝantoj ĝis la nunaj 60.

Aktualo
-------

La loĝantaro estas tre maljuna. Vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj la ermitejo, diglago, montara pejzaĝo, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----

1. ↑  Historia de Mansilla Arkivigite je 2022-09-15 per la retarkivo Wayback Machine Retejo de la Municipo. Konsultita la 15an de Septembro 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795689
* VIAF: 316735721
 |
Ilustracio de Gustave Doré por *Don Quijote* (1863), evidenta sprono de la Hispanismo.
Hispanismo estas studo de kulturo de Hispanio kaj de Hispanameriko. **Hispanisto** estas la fakulo pri tiaj studoj, kaj tiu termino uziĝas ĉefe por nehispanlingvanoj, kiuj tre ofte interesiĝas pri tiu fako. La origino de la temo derivas almenaŭ el la 16a jarcento, kiam la gravo de la hispana kulturo ege influis sur la ĝenerala eŭropa kulturo. La fako projekcias ĉefe al la sciencoj kiuj rilatas al Beletro, Filologio, Artoj, Historio ktp.

Historio
--------

En la 19a jarcento, koincide kun la perdo de la imperio kolonia hispana kaj komence kaj fine de tiu jarcento kaj kun la apero de la novaj respublikoj hispanamerikaj, aperis kaj en Eŭropo kaj en Usono nova intereso por la historio, la literaturo kaj la kulturo hispana de la iama granda potenco, nun dekadenca, kaj hispanamerika de ties kolonioj nun sendependaj.

Dum la Romantismo setlis la imago de mezepoka Hispanio, maŭra kaj ekzota, de lando noveleca kaj kulturo mestiza kiu allogis la kreivpovon de la verkistoj tiutendencaj kaj interesigis multajn por la literaturo, legendoj kaj hispanaj tradicioj. La vojaĝlibroj verkitaj tiame plutenis kaj plivivigis tiun intereson, kiu rezultas en pli serioza kaj scienca elano al studo de la kulturo kaj hispana kaj hispanamerika, kiu ne havis precizan vorton por tiu koncepto en hispana kaj kiu stampis fine de la 19a jarcento la terminojn *hispanófilo* kaj *hispanofilia* (ekzemple ĉe Juan Valera), kaj kiu komence de la 20a jarcento definitive iĝis *Hispanismo*.

Tiu difiniĝas kiel la entuziasma studo de la kulturoj kaj hispana kaj hispanamerika kaj ĉefe de ties lingvo (sed ne nur) fare de eksterlandanoj ne nepre edukitaj en ties eno. La hispanlingvaj landoj ofte malatentis tiun intereson, kiu influas nerekte sur sia propra bonfarto, ĉefe ĝis la fondo en Hispanio de la Instituto Cervantes, paralele al institucioj kiaj la British Council por la anglalingva kulturo aŭ la Goethe-Institut por la germanlingva kulturo.

Hispanismo en la mondo
----------------------

### Hispanismo en Nordameriko

* Daniel Eisenberg

### Hispanismo en Francio kaj Belgio

### Hispanismo en Granda Britio kaj Irlando

* Ian Gibson

### Hispanismo en Nederlando, Germanio, Aŭstrio kaj Svisio

### Hispanismo en Rusio kaj slavaj landoj

### Hispanismo en Portugalio kaj Brazilo

### Hispanismo en Italio

### Hispanismo en Israelo kaj la araba mondo

### Hispanismo en Skandinavio

### Hispanismo en Rumanio kaj Hungario

### Hispanismo en Azio

### Hispanismo en Afriko
Larĝa panoramo al MansehraLarĝa panoramo al Mansehra

**Mansehra** urdue مانسہرہ estas urbego en Pakistano, en provinco Ĥajber-Paŝtulando, kie Mansehra estas sidejoj de la samnomaj kantono kaj distrikto. La loknomo estas derivita de sika fondinto.

Vido en Mansehra

Bazaj informoj
--------------

* loĝantaro: 127 623 (2017, )
* horzono: UTC+ 5
* poŝtkodo: 21300
* telefonkodo:
* Supermara alteco: 1088 m
* Areo:

Geografio
---------

Mansehra situas en valo en montaro en nordoriente de la lando. Abotabad troviĝas 50, Islamabado 70, Muzaffarabad 114, la provinca ĉefurbo **Peŝavaro** 145, Fajsalabado 257, Lahoro 268, Multano 420, **Karaĉio** 1146 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Jam Aŝoko regis tiun areon. La sikoj akiris kontrolon en tiu areo en 1818. La urbo Mansehra estis fondita fare de sika guberniestro. Okazis ribeloj kontraŭ sika rego, sed tiuj ribeloj malsukcesis kaj la sikoj restis ĝis 1849, kiam komenciĝis dominado de britoj. Tiam Mansehra estis urbeto kaj distrikta sidejo.

Vido en Mansehra

Ekonomio
--------

Mansehra estas grava komerca kaj agrikultura urbego, kie funkcias muelejoj por farunoj kaj lanoj. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas maizojn, terpomojn, sorgojn, tritikojn, hordeojn, rizojn, fruktojn, tabakojn, oni bredas brutaron.

Loĝantaro
---------

Loĝantaro| 1901 | 1972 | 1981 | 1998 | 2017 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 087 | 19 865 | 27 843 | 49 534 | 127 623 |

La loĝantaro pliigis preskaŭ sesoble inter 1972 kaj 2017. Inter 1998 kaj 2017 la meza jara kresko estis 5,1%, tre super de la tutlanda mezumo (2,4%).

Valo de Mansehra

Trafiko
-------

Mansehra havas vojojn al Abotabad, Muzaffarabad kaj pli norden. Fervoja linio estas proponita el Ravalpindio. La plej proksima enlanda flughaveno en Muzaffarabad, la internacia en Islamabado funkcias.

Klimato
-------

Mansehra situas en humida subtropika klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La plej varma monato estas junio kun 25 °C, la plej malvarma januaro kun 6 °C. La meza jara temperaturo estas 17 °C, la jara precipitaĵo averaĝe estas ĉirkaŭ 1500 mm. 

Tombo en Mansehra

Vidindaĵoj
----------

* kultura festivalo de hinduoj
* ne malproksime troviĝas Nacia Parko Sajful-Muluk
* unikaj kavernaj pentraĵoj, kiuj estas kandidatoj por Monda Heredaĵo de Unesko
* tombo de famulo

Fontoj
------

* WikiTrans
*
**Ervin Schőmer** [ŝOmer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schőmer Ervin** estis hungara arkitekto.

Ervin Schőmer  naskiĝis la 24-an de septembro 1908 en Budapeŝto. Li mortis la 19-an de januaro 1982 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ervin Schőmer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1932. Post 2 jaroj li eklaboris en la ĉefurba municipo, kie li faris projekton ekzemple pri loĝkvartalo Víziváros. Post la 2-a mondmilito lia projekto ricevis la unuan lokon pri hotela serio laŭ la Danubo. Post la ŝtatiĝo li povis labori nur en ŝtataj laborejoj, ekde 1949 li havis signifan postenon en la Ĉefurba Projekta Entrepreno. Post jaroj li laboris en similaj entreprenoj. En 1969 li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn en 1958 kaj 1976.

Elektitaj libroj
----------------

* *Új Építészet* (1947)
* *Kórházi műtők II.* (1973)

Elektitaj projektoj
-------------------

* diversaj loĝkvartaloj en Budapeŝto
* hospitaloj en Zalaegerszeg, Gödöllő, Tatabánya, Pécs, Nyíregyháza, Edelény, Szekszárd, Kalocsa, Győr, Heves (urbo).
* lernejoj en Tápióság, Zugló

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.