recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Henri (Victor Gabriel) Le Fauconnier** (naskiĝis la  5-an de julio 1881(nun 1881-07-05) en Hesdin, mortis la 25-an de decembro 1946 en Parizo) estis franca kubisma pentristo.

Kariero
-------

Post kiam li sekvis studojn pri juro en Parizo, Henri Le Fauconnier enskribiĝis en la ateliero de Jean-Paul Laurens antaŭ ol aliĝi al "Akademio Julian". Li ekspoziciis en Salono de Sendependuloj en 1904. Li tiam situiĝis en la influo de Matisse kaj ekaplikis siajn kolorajn aŭdacojn. Li instalis sin en Bretonio en 1907 en Ploumanac'h kaj pentris rokajn pejzaĝojn, karaterizitajn de malpli koloraj brunaj tonoj kaj larĝaj konturoj limigantaj simpligitajn formojn. Li priesploris propran vojon kiun li ekaplikis al nudoj aŭ portretoj kiel tiu de poeto Pierre Jean Jouve en 1909 (Musée national d'Art moderne, Parizo). Reveninte al Parizo, li enmiksis sin en la arta kaj literatura medio kiu kunvenis ĉirkaŭ Paul Fort en kafejo "La Closerie des Lilas".

Aperinta kiel intelektulo, Le Fauconnier publikigis, invitite de Kandinskij teorian tekston en la katalogo de la *Neue Künstlervereinigung* de Munkeno en 1910. Li malfermis sian atelieron sur strato Visconti en Parizo al artistoj dezirantaj kiel li eltiri la lecionojn de Cézanne. Kun Jean Metzinger, Albert Gleizes, Fernand Léger, Robert Delaunay, Li kontribuis al skandalo de Kubismo en Salono de Sendependuloj de 1911. Le Fauconnier partoprenis en Grupo de Puteaux.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gusztáv Miklós
* Imre Szobotka

Verkoj
------

* *Les Montagnards attaqués par des ours* (Montaranoj atakitaj de ursoj), 1912, oleo sur kanvaso, 241 × 307 cm, Museum of Art - Rhode Island School of Design.
* *Femme nue dans un intérieur* (Nuda virino en interno), Musée des beaux-arts, Liono
* *Vieille femme* (Maljunulino), Palais des Beaux-Arts, Lille
* *L’Église de Grosrouvre* (La preĝejo de Grosrouvre), Musée des Beaux-Arts, Liono
* *L’Enfant breton* (La bretona infano), Musée des Beaux-Arts, Liono
* *Nature morte aux fleurs* (Muta naturo kun floroj), Musée départemental de l'Oise, Beauvais
* *Paysage*, Musée des Beaux-Arts (Pejzaĝo), Liono
* *Portrait de vieille femme* (Portreto de maljunulino), Musée des Beaux-Arts, Liono
* *Maisons dans les rochers à Ploumanac'h* (Domoj en rokoj en Ploumanac'h), Musée des Beaux-arts, Brest

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Henri Le Fauconnier en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Henri Le Fauconnier en artcyclopedia

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Henri Le Fauconnier en la franca Vikipedio.* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 470703
* GND: 128866748
* LCCN: nr93023307
* VIAF: 52752552
* ISNI: 0000 0001 1570 587X
* SUDOC: 171535677
* BNF: 149071216
* ULAN: 500015082
* RKD: 98506
 |
**Sezamo, malfermiĝu!!!** (**ruse *Сезам, откройся!!!***, [Sezam otkrojsja]) estas ruslingva humura rakonto de sovetia verkisto Aleksander Belajev. Ĝi estis unuan fojon publikigita en 1928.

Nomo de la rakonto devenas de magia frazo el araba fabelo Ali Babo kaj kvardek rabistoj.

Enhavo
------

Riĉa germana maljunulo *Eduard Gane* dum longa tempo vivas apud Filadelfio kun sia servisto. La servisto estas eĉ pli maljuna; por li estas pli kaj pli malfacile servi al lia mastro. Hazarde al *Gane* venas homo prezentinta sin kiel aganto de firmao *Vestinhauz* kaj proponas starigi en lia hejmo utilajn teknikaĵojn farontajn hejman laboron kaj funkciantajn per voĉa kontrolo. *Gane* ekinteresiĝis kaj konsentis. En lia hejmo estis starigitaj novaj pordoj povantaj malfermiĝi per ordono "Sezamo, malfermiĝu!" kaj aliaj utilaĵoj. Post kelkaj tagoj denove revenis la aganto kaj alportis "mekanikajn servistojn" — sammaniere funkciantajn robotojn por malsimpla laboro. Tamen sekvan tagon matene maljunuloj ekvidis ke el ilia hejmo malaperis ĉiuj valoraĵoj; evidentiĝis ke la "servistoj" estis vestitaj kunuloj de fiaferisto forŝtelintaj aĵojn el ŝranko kaj forkurintaj restiginte malplenajn kovraĵojn.

Roluloj
-------

Ĉefaj roluloj estas jenaj:

* **Eduard Gane** — riĉa maljunulo
* **Iohann** — lia servisto
* **Ĝon Miĉel** — fiaferisto
* **Ŝtolc** — aganto de kompanio Vestinhauz


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 511662
 |
Hollókő apartenas al Monda KulturheredaĵoHollókő apartenas al Monda Kulturheredaĵo

Koordinatoj: 47° 35′ 53″ N 19° 20′ 58″ O﻿ / ﻿47.59806 °N, 19.34944 °O﻿ / 47.59806; 19.34944 (mapo)

**Hollókő** (ˈholːoːkø) estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Nógrád, en Distrikto Szécsény. Ĝi estas parto de Monda Kulturheredaĵo de UNESKO ekde 1987 kiel vilaĝa skanzeno. La loknomo **Hollókő** signifas esperante korvoŝtono aŭ korvoroko (kie korvo egalas al *Corvus corax*), ĉar laŭ la legendo, la korvoj forportis nokte ĉion, kion la homoj dumtage konstruis.

Szécsény troviĝas je 17 km.

Hollókő konsistas el du partoj, el nova kaj malnova. Partoj de la malnova vilaĝo servas hodiaŭ la turismon (poŝta muzeo, popoldomo, turistaj loĝejoj). Ĉiujare dum Pasko, la turistoj povas ĝui la malnovajn hungarajn tradiciojn, kiam la junuloj de la vilaĝo surŝutas junulinojn per sitelo da akvo.

La malnova parto de la vilaĝo suferis incendion en 1909 kaj tute neniiĝis, sed estis denove konstruita.

Vilaĝo situas kun ĉ. 700 loĝantoj en la montaro Cserhát, sub la samnoma fortikaĵo situanta 362 m-ojn super la marnivelo. La fortikaĵon komence posedis la familio Illés; poste ekde 1313 la familio Szécsényi. En 1552 la turkoj okupis ĝin sen ajna pafo. Ĝi plurfoje ŝanĝis estron. En la jaro 1683 la armeo de Jan Sobieski, reĝo de Pollando, definitive liberigis ĝin. En 1717 je imperiestra ordono la fortikaĵo iĝis parte malkonstruita.
La konservita parto de la fortikaĵo havas duoblan muregon kaj „internan" turon en la centro. Partoj de la fortikaĵo, kiu havis gravan rolon en la 16-a jarcento kontraŭ la turkaj atakoj, estas restaŭrigitaj.

La vilaĝanoj apartenas al la etna grupo de Palóc-oj. Ili havas tre kolor-riĉan vestaĵojn kaj karakterizan parolmanieron (dialekton).

Hollókő estas laŭleĝe protektata ekde 1962. En 1987 UNESKO deklaris ĝin parto de la Tutmonda Kultura Heredaĵo. – La vilaĝ-rezervejo konsistas el 58 protektataj konstruaĵoj.

La romkatolika Preĝejo de Marteno de Tours (Hollókő) staris jam en la jaro 1342. La nun videblan aspekton, kun ligna sonorileg-turo 18 m-ojn alta, ĝi ricevis en 1883.
La ĉirkaŭaĵo de Hollókő estas pejzaĝ-protekta distrikto. Ĝiajn natur-valoraĵojn montras la ekspozicio aranĝita en unu el la domoj.

En Hollókő migra poŝto servas.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hollókő en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Hollókő en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)

* 
* Arkivigite je 2006-02-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2009-04-26 per la retarkivo Wayback Machine
* 

Vilaĝo Hollókő
Burgo Hollókő

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 46556
* GND: 4288239-4
* LCCN: n84211078
* VIAF: 155994054
 |
Panorama vido de la urbo je 1908Panorama vido de la urbo je 1908
**Enid** estas urbo situanta en Kantono Garfield, Oklahomo. Je la usona censo de 2000, la urbo havis entute 47,045 loĝantojn. Ĝi estas la ĉefurbo de la kantono.

Geografio
---------

Enid situas ĉe 36°24'2" N, 97°52'51" U, 40 kilometrojn norde de Oklahomurbo.

Laŭ la usona censa instanco, la urbo areas je 191,8 km², el kio nur 0.2 km² (0,12% el la tuto) estas akva surfaco.

Historio
--------

Enid fondiĝis dum la malfermiĝo de la Ĉerokia Elirejo en 1893. Muzeo en Enid (la Muzeo de la Ĉerokia Strio) konservas la historion de tiu epoko. Vance Air Force Base estas usona flugarmea bazo fondita en 1941.

La urbonomo verŝajne aludas al rolanto en poemo de Lordo Tennyson, sed la plej populara legendo pri la nomo ĉe la loĝantoj asertas, ke en la epoko de la plej fruaj setlantoj, manĝoĉaro portis afiŝon "DINE" (angle: manĝi), kiu renversiĝis kaj tial legiĝis "ENID".

Politike, Enid estas forta bazo de la oklahoma Respublikana Partio.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Sezamo** |
| --- |
|  |
| Hindia sezamoHindia sezamo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonoj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Lamialoj *Lamiales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Pedaliacoj *Pedaliacae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Sezamo *Sesamum* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specioj |
| *S. indicum* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Sezamo  |

 |
| v • d • r |

**Sezamo** (*Sesamum* el pedaliacoj) estas genro de herboj kun integraj folioj, kun unuope akselaj, neregulaj floroj kaj kun dukameraj kapsuloj enhavantaj oleoriĉajn semojn po multaj; ĉirkaŭ 15 specioj el la varmaj regionoj de Afriko kaj Azio. Plej konata specio estas la hindia sezamo (*Sesamum indicum*) kultivata - precipe en Okcidenta Azio, Afriko (Burkino) kaj Ĉinio - ĉefe por ties semoj, de kiuj oni prenas oleon. Sezama oleo estas manĝebla vegetaĵa oleo derivita el semoj de sezamo. Krom esti uzata kiel kuira oleo, ĝi estas uzata kiel plifortiga gusto en multaj kuirartoj, havante karakterizajn nuksajn aromon kaj guston.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  PIV2, p. 1030.
En la PIV : **Laj/o** : Helena vira nomo, i.a. de la patro de Edipo.

**Laio** (helene  **Λάϊος**, latine *Láius*) estas en la helena mitologio filo de la Teba reĝo Labdako kaj nepo de la fondinto de Tebo Kadmo. Li estis sekvanto sur la trono post Labdako kaj fariĝis Teba reĝo.

Kiam patro de Laio, Labdako trofrue mortis, la knabo estis ankoraŭ tro juna kaj infaneca por transpreno de la reĝa potenco. La regadon pro tio transprenis lia onklo Nikteo kaj post li Niktea frato Liko.

Edzino de Laio fariĝis Jokasta, filino de la heroo Menoikeo. La reĝo Laio ne volis havi infanojn, ĉar laŭ aŭguro fare de ili li atendu pereon. Sed li volis havi sekvanton sur la trono kaj pro tio rabakiris Ĥrisipon, filon de Elida reĝo Pelopso. Sed Ĥrisipo aŭ memmortiĝis aŭ dormanta estis mortigita fare de siaj fratoj Atreo kaj Tiesto aŭ de sia duonpatrino Hipodamio. La reĝo Pelopso pro tio Laion malbenis kaj prognozis, ke li pereos per mano de sia filo.

Kiam Jokasto post multaj jaroj naskis filon, la reĝo Laio ordonis forĵeti lin en arbaro. La knabon trovis paŝtisto kaj transdonis al la Korintia reĝo Polibo. Tiu akceptis lin kiel sian filon kaj donis al li nomon Edipo. Kiam Edipo plenkreskis kaj esploris sian originon en Delfo, eksciis nenion pri sia estinteco, sed la orakolo estis terura: li murdos sian patron kaj edziĝos al sia patrino. Pro tio li ne revenis al Polibo kaj ties edzino Meropo, sed iris ĝis Tebo. Tie la aŭguro plenumiĝis: Edipo mortigis nekonatan aĝulon ne sciante, ke tio estas la reĝo Laio, lia patro. Pli poste li edziĝis al Laia vidvino Jokasto, sia patrino.

La malbeno de la reĝo Pelopso plenumiĝis kaj infestis Laian familiaron ĝis la tria generacio. Ĝia fina rezultato estis milito, kiu kaŭzis pereon de Tebo.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Láios en la ĉeĥa Vikipedio.*
**Holnap Irodalmi Társaság** (**Holnap**) (Literatura Societo Holnap) estis literatura kolektivo en Nagyvárad inter 1908-1911. Ĝi estis grava momento en historio de la moderna hungara literaturo.

Historio
--------

Ĝi eldonis en septembro de 1908 la antologion *A Holnap* kun enkonduko de Sándor Antal kun poemoj de Endre Ady, Mihály Babits, Béla Balázs, Ákos Dutka, Tamás Emőd, Gyula Juhász kaj Jutka Miklós. Ili prezentiĝis antaŭ publiko la 27-an de septembro 1908 okze de la datreveno de János Vajda. La Societo fondsidis la 14-an de oktobro. La prezidanto estis Sándor DÉNES, ekde novembro de 1909 Mihály NAGY, la vicprezidanto Gyula Juhász. La Societo organizis literaturajn recitaloj kaj belartajn ekspoziciojn. En marto de 1909 oni eldonis novan antologion en Budapeŝto kun enkonduko de Boldizsár KOLLÁNYI titolita *A Holnap új versei. Második könyv*. La Societo post foriro de Gyula Juhász el Nagyvárad ĉesis.

Fonto
-----

* Új Magyar irodalmi Lexikon, Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994.

Eksteraj ligiloj
----------------

* A Holnap új versei. Második könyv
Solvaĵo de enigmo de Slothouber-Graatsma
En matematiko, la **enigmo de Slothouber-Graatsma** estas kahelara enigmo, pakada problemo pri pakado de ses solidaj 1×2×2-blokoj kaj tri 1×1×1-blokoj en 3×3×3-skatolon. La solvaĵo de ĉi tiu enigmo estas unika (krom spegulaj reflektoj kaj turnadoj).

La enigmo restas esence la sama, se la tri 1×1×1-blokoj estas ellasitaj, tiel ke la tasko estas enpaki ses 1×2×2-blokojn ene de 3×3×3-kubo (evidente sen plenigi la tuton, ĉar la suma volumeno de la 1×2×2-blokoj estas 24, kaj la volumeno de 3×3×3-kubo egalas al 27). La enigmo de Slothouber-Graatsma estas la plej malgranda konata netriviala tridimensia pakada problemo.

Ĉiu el la pecoj de enigmo de Slothouber-Graatsma estas konveksa plurkubo de ordo 1 aŭ 4. Ili estas brikoj.

Solvaĵo
-------

La solvaĵo de la enigmo de Slothouber-Graatsma estas simpla se kompreni ke la tri 1×1×1 blokoj aŭ la tri truoj devas nepre lokiĝi laŭ korpa diagonalo de la skatolo, ĉar ĉiu el la 3×3 tavoloj en ĉiu el la 3 diversaj direktoj devas enhavi unu ĉi tiun 1×1×1 blokon. Ĉi tiu sekvas el tio ke la pli grandaj blokoj povas nur enspaci paran kvanton el la 9 ĉeloj en ĉiu 3×3 tavolo.

Variadoj
--------

La enigmo de Slothouber-Graatsma estas ekzemplo de kubo-pakanta enigmo uzanta konveksa ortangulajn blokoj. Estas pli komplikaj enigmoj engaĝantaj pakadon de konveksaj ortangulaj blokoj. La plej bona sciata ekzemplo estas la enigmo de Conway kiu demandas pri la pakado de 18 konveksaj ortangulaj blokoj en 5×5×5 skatolon. Pli peza konveksa ortangula bloka pakada problemo estas al paki 41 1×2×4 blokojn en 7×7×7 skatolon, lasante 15 truojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Enigmo de Conway
* Kubo de Soma
* Kubo de Bedlam
* Kubo de Rubik

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kubaj konstruoj de Jan Slothouber kaj William Graatsma
* William Graatsma kaj Jan Slothouber: Nederlanda matematika arto Arkivigite je 2009-05-22 per la retarkivo Wayback Machine
* La enigmo de Slothouber-Graatsma Arkivigite je 2009-01-23 per la retarkivo Wayback Machine en "La Enigmanta Mondo de Pluredraj Sekcoj" de Stewart Coffin
**Enikő BITAY** [bitai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bitay Enikő** estas rumania hungara inĝeniero, profesoro, membro (ekstera (2016)) de Hungara Scienca Akademio.

Enikő Bitay  naskiĝis la 4-an de junio 1960 en Cluj.

Biografio
---------

Enikő Bitay apartenas al la hungara minoritato en Rumanio, sed ŝi havas ankaŭ hungaran ŝtatanecon. Ŝi frekventis liceon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pedagogian diplometon en 1983 en la sama urbo en la Teknika Universitato, en la sekva jaro metalurgian-maŝininĝenieran diplomon. Post la diplomo ŝi laboris en entrepreno, kie ŝi okupiĝis pri planado de iloj. En 1984 ŝi edziniĝis, post 4 jaroj ŝi naskis filon. En 1997 ŝi studis en kursoj en sia naskiĝurbo kaj Zaragozo. Inter 2000–2007 ŝi havis postenon en Erdélyi Múzeum-Egyesület, en 2001 ŝi frekventis universitatan kurson en Budapeŝto. En 2003 ŝi akiris sciencan gradon Ph.D en Cluj. Ekde 2007 ŝi estis nomumita docento en Transilvania Hungara Universitato Sapientia, sed ŝi instruas en kampuso en Târgu Mureș. En 2008 ŝi akiris ankaŭ komputadinĝenieran diplomon same en Cluj. Ŝi ricevis hungarajn kaj rumanajn premiojn inter 2003-2014.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Számítógépes adatbázis műszaki rajzokhoz* (1993)
* *On the Polyhedral Graphs with Positive Combinatorial Curvature* (2005)
* *Nemzetközi hegesztő szakemberek képzési rendszere: Education system of international welding professionals* (2016)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio kun foto
Kucura situas en la mapo en la verda municipo

Bazaj informoj
--------------

**Kucura,** serbe **Куцура,** hungare **Kucora** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka, en municipo de Vrbas (urbo).

* Loĝantaro: 4660
* Poŝtkodo: 21466
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

Situo
-----

Kucura situas sur ebenaĵo.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. En Kucura la rutenoj vivis kaj vivas en majoritato. La paroĥo fondiĝis en 1815. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la komunumo apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj. En 2002 vivis en Kucura 4.663 da homoj, (rutenoj 2.200 (47 %), serboj 1.808 (39 %), hungaroj 352 (8 %) kaj aliaj.

Vidindaĵoj
----------

* grekokatolika preĝejo
* katolika preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj
* ortodoksa preĝejo

* Kategorio Kucura en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kastelo Drum** estas historia kastelo en la tradicia graflando *Aberdeenshire* de Skotlando. Ĝi situas ĉe la sudokcidenta rando de la grandurbo Aberdeen. Dum jarcentoj ĝi estis la sidejo de la ĉefo de la skota klano *Irvine*. La loknomo *Drum* estas derivita de la gaela vorto *druim*, "kresto". La ejo situas ĉirkaŭ dek kilometrojn nordoriente de *Banchory* kaj 5 kilometrojn okcidente de *Peterculter*. La posedaĵo nun estas posedata fare de la Nacia fondaĵo por Skotlando kaj estas malferma al la publiko. La kapelo, la festa halo kaj la terasoj ĉirkaŭ la kastelo povas esti luprenitaj por nuptaj kaj firmaaj festoj. Kelkaj lokaj eventoj, kiel ekspozicioj de historiaj aŭtomobiloj kaj muzikaj festivaloj, okazas ĉi tie. En la kastelo estas malgranda vendejo kaj teejo. La Kastela turo de Drum konsideriĝas kiel la plej malnova skota turo. La historian konstruaĵon ĉirkauas vasta ĝardeno de la 18-a jarcento, inkluzive de rozĝardeno kaj arbejo, en kiuj trbeblas arboj el ĉiuj regionoj de la brita imperio de la 18-a jarcento. 

|  |  |
| --- | --- |
| maldekstra | maldekstra |

* Kategorio Kastelo Drum en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rkasteloj de Aberdeenshire |
| --- |
| Kastelo Balmoral | kastelo Huntly | kastelo Crathes | kastelo Drum | kastelo Dunnottar | kastelo Slains | blazono de Aberdeenshire |

 |
Kastelo Elgersburg Kastelo Elgersburg sur monbileto **Kastelo Elgersburg** (germane: *Schloß Elgersburg*) estas majesta kastelo en Elgersburg, Germanio.

Historio
--------

De longe videblas kastelo Elgersburg sur 500 metrojn alta roko meze en la samnoma komunumo. Ĝia endokumente unua mencio estis en 1139, antaŭula konstruaĵo kiu servis al la grafoj de Käfernburg sekurigi la historian komercan vojon tra la Turingia Arbaro. En 1288 aĉetis ĝin la grafoj de Henneberg. Inter 1437-1802 posedis ĝin la dinastio von Witzleben. Ili konstruigis en 1438 la malsupran kastelon kun la portala konstruaĵo, kiu alikonstruitis kaj en 1567 kaj en la 17-a jarcento. Ekde 1520 estiĝis la supra kastelo. En 1802 akiris ĝin la dukaj kortegaj ĉambroj de Gotha kun ĉiuj aneksitaj rajtoj.

Priskribo
---------

Konsistas la kastela tuto el du angulaj, plurpartaj kaj neregulaj konstruaĵeroj estantaj je 3 respektive 4 etaĝoj kaj el rompŝtono. La fasadojn de la interna korto karakterizas novromanikaj orieloj, fenestroj kaj reliefoj. Arkitektura apartaĵo en burgokonstruado germana estas la duonronda belfrido kun 6 metrojn profunda karcero kaj moveblaj globformaj embrazuroj de 1567.

La nunan aspekton ŝuldas la kastelo al alikonstruo je loĝejkastelo en la periodo inter 1903-06 fare de la grafo von Frege-Welzin. Dum la tempo de GDR ĝi servis kiel feria hejmo de la orientgermana sindikato FDGB. En 1998 ekposedis tiun ĉi belegan kastelon la komunumo Elgersburg mem.

Literaturo
----------

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 58-59

Eksteraj ligiloj
----------------

Pri la kastelo sur porturista retpaĝaro Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
Municipa teritorio de Arnuero, norde de Kantabrio.
**Arnuero** [arNŬEro] estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas en la historia distrikto Trasmiera.

Situo
-----

Arnuero situas ĉe la Kantabra Maro, 45 km for de la regiona ĉefurbo Santandero. Ĝi apartenas al la historia komarko Trasmiera. Ties samlimaj entoj estas: la Kantabra Maro (norde), Noja kaj Argoños (oriente), Meruelo kaj Escalante (sude) kaj Bareyo (okcidente).

Vilaĝoj
-------

La vilaĝoj de la municipo estas jenaj:

* Arnuero (sidejo de la municipa registaro)
* Castillo Siete Villas
* Isla kaj Isla Playa
* Soano

Ekonomio
--------

Ĝis la fino de la 20-a jarcento, agrikulturo kaj brutobredado ludis ĉefan rolon. Nun ĉi tiuj sektoroj estas iĝantaj pli kaj pli malgravaj kaj turismo estas kreskanta. Laŭ sektoroj, 8.7% el la laboristaro apartenas al la unuaranga sektoro, 15.5% laboras en konstruado, 20.9% en industrio kaj 54.9% en la serva sektoro.

Vidindaĵoj
----------

Turo de Cabrahigo.
En la municipo estas kvar strandoj kaj tial ĝi estas grava loko de turisma vidpunkto ene de Kantabrio. Krom la strandoj, la turistojn allogas loka kuirarto (ĉefe bazita je loke kultivitaj legomoj, fiŝoj kaj marfruktoj).

La plej rimarkindaj konstruaĵoj estas jenaj:

* En la vilaĝo Isla: la Palaco de la Grafoj de Isla-Fernández, la Turo de Cabrahigo, la mezepoka turo kaj la kirko *San Julián y Santa Basilisa*.
* En Castillo Siete Villas: la Turo de Venero
* En Arnuero (municipa ĉefurbo): La kirko *Nuestra Señora de la Asunción* (16-a jarcento), kiun oni konstruis sur antikva mezepoka monaĥejo fondita de visigotoj ĉirkaŭ la jaro 650; kaj la Muelejo de Castellanos.

Krome, la historia urbokerno de la vilaĝo Isla kaj la hospitalo de pilgrimantoj estas protektitaj lokoj.

Vilaĝo kaj strando en Isla, ĉe la Kantabra Maro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Municipa registaro de Arnuero
* Ekologia parko de Trasmiera

* Kategorio Arnuero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| *Maybe You Should Drive* |
| --- |
| Dosiero:Barenaked Ladies - Maybe You Should Drive.jpg |
| Albumo de Barenaked Ladies |
| El..igita | 16-a de aŭgusto 1994 |
| Registrita | en 1994 |
| stilo | alternativa roko |
| daŭro | 45 min 46 sekundoj |
| Diskokompanio | Reprise |
| Produktisto | Ben Mink |
| Profesiaj Revisioj |
| AMG | 3/5 | link |
| Barenaked Ladies Chronology |
| *Gordon*(1992) | *Maybe You Should Drive*(1994) | *Born on a Pirate Ship*(1996) |

**Maybe You Should Drive** estis la dua tutafigura albumo de Barenaked Ladies. Estis eldonita en 1994 kaj iĝis duobla platena albumo en Kanado.

La konataj eroj de ĉi tiu albumo inkluzivas "Jane", "Alternative Girlfriend" kaj la malpli konatan "Great Provider." "Great Provider" estis b-flanka de sur ĉiuj kantoj de Maybe You Should Drive, sed neniam estis "unu" en si mem.

Eroj estis registritaj por ĉi tiu albumo sed fina surdiskigo ne okazis: frua versio de "Break Your Heart" (kiu poste aperis sur *Born on a Pirate Ship*, escepte de la kantoteksto estis tralaborita), "Trust Me" (poste denove surdiskigita en *Born on a Pirate Ship*, sed ĝi ankaŭ ne aperis sur tio; ĝi aperis sur la "Shoe Box" EP) kaj eble frua versio de "Same Thing" (kiu estis poste surigita ĉe *Born on a Pirate Ship* kun reskribita kantoteksto).

Klavisto/Perkutisto? Andy Creeggan lasis post ĉi tiu albumo la grupon kaj eniris superan lernejon. Li ekde tiam eldonis jam kvar albumojn kun lia frato Jim (kiu estas ankaŭ basisto por Barenaked Ladies) sub nomo The Brothers Creeggan.

Keyboardist/percussionist Andy Creeggan left after this album was released to enter college. He has since recorded four albums with his brother Jim (who is also bassist for Barenaked Ladies) under the name The Brothers Creeggan.

Kanto Listero
-------------

1. "Jane" (Duffy, Page) - 4:04
2. "Intermittently" (Page) - 3:05
3. "These Apples" (Robertson) - 3:10
4. "You Will Be Waiting" (Page) - 3:45
5. "A" (Page) - 4:20
6. "Everything Old Is New Again" (Duffy, Page) - 4:13
7. "Alternative Girlfriend" (Duffy, Page) - 4:23
8. "Am I the Only One?" (Robertson) - 4:49
9. "Little Tiny Song" (Creeggan) - 1:02
10. "Life, in a Nutshell" (Page, Robertson) - 3:14
11. "The Wrong Man Was Convicted" (Duffy, Page) - 5:06
12. "Great Provider" (Creeggan, Page, Robertson) - 4:35

Eksteraj ligiloj
----------------

*
**Lajcsi Lagzi** [lajĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo (tio estas pseŭdonimo) **Lagzi Lajcsi** estas hungara ŝlagromuzikisto, kantisto, trumpetisto. Lia vera nomo estas (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Galambos Lajos*. La pseŭdonimo signifas: Lajcsi estas karesnomo de Lajos, Lagzi estus karesnomo de nupto. Lajcsi Lagzi estas la plej konata figuro de muzika branĉo "nupta ŝlagromuziko"

Lajos Galambos naskiĝis la 25-an de januaro 1961 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Lajos Galambos devenis el ŝvaba familio, kies patro semajnfine muzikadis dum nuptoj. La juna Lajos jam frue travivis la nuptan muzikan etoson. Li frekventis muziklernejon, poste muzikartan mezlernejon, fine li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Samtempe kun la diplomo li akiris stipendion en distra orkestro de Hungara Radio, kie li lernis de Imre Zsoldos kaj Rudolf Tomsits. Li ne vidis perspektivon, tial li muzikadis surstrate ekde 1984, samtempe li mem eldonis kasedojn pri nuptaj melodioj, kiuj furoris. Resume li vendis preskaŭ 4 milionoj da kasedoj. La diversaj hungaraj televizioj (ĉefe la komercaj) kaptis la okazon, kaj Lajcsi ofte estas rolanto en televiziaj programoj. Lajcsi furoris. Li ricevis premiojn en la 2000-aj jaroj. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.

Krimo
-----

En 2015 li estis arestita pro trompo pri loĝkvartalaj fakturoj, iom poste li liberiĝis sed la proceduro daŭriĝas.

Lia plej konata ŝlagro
----------------------

* *Hosszú fekete haj*

Aŭdu ankaŭ
----------

*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 664345
* LCCN: no2007119648
* VIAF: 44088282
* ISNI: 0000 0000 4653 8800
 |
**Mayorga** [maĜORga] estas municipo en la nordokcidenta pinto de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. 

Mayorga en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.
Pilorio.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 163,4 km² kio faras ĝin la tria teritorio plej etenda de la provinco, dediĉita ĉefe al la agrikulturo kaj brutobredado. 

Parto de ties municipa teritorio estas en la Birodprotekta Areo ZEPA Penillanuras-Campos Norte. 

Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 471 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. 

Ĝi distas 72 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Matanza de los Oteros (Leono), Izagre (Leono), Saelices de Mayorga, Castilfalé (Leono), Villalba de la Loma, Gordoncillo (Leono), La Unión de Campos, Castrobol, Urones de Castroponce, Becilla de Valderaduey kaj Castroponce.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio, fakte ĉe landlima areo. El 1172 ĝis 1175 ĝi apartenis al Fernando Rodríguez de Castro el Castellano, membro de la familio Castro, kaj antaŭe al la grafo Osorio Martínez. En 1213 Pedro Fernández de Castro el Castellano, filo de Fernando Rodríguez de Castro el Castellano donis al la Monaĥejo de Sankta Maria de Sobrado sian posedaĵon en Mayorga.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejoj kaj la pilorio, kaj estis murego el kiu restis unu el kvar iamaj pordegoj. Estas Muzeo pri Pano starigita sur loko de iama preĝejo.

Bildaro
-------

* Preĝejo de Sankta Maria de Arbas.Preĝejo de Sankta Maria de Arbas.
* Preĝejo de Sankta Maria de la Bazaro, Mayorga.Preĝejo de Sankta Maria de la Bazaro, Mayorga.
* Preĝejo de Sankta Marina, Mayorga.Preĝejo de Sankta Marina, Mayorga.
* Laŭdire la plej antikva leterkesto en Hispanio (1793).Laŭdire la plej antikva leterkesto en Hispanio (1793).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763873
* GND: 4410670-1
* VIAF: 48144648330569636651 245391456, 48144648330569636651
* BNF: 144907304
 |
**La vireto kaj la fraŭlineto** (germane *Der Kleine Mann und die Kleine Miss*) estas daŭrigo al *La vireto* de Erich Kästner.

La romano estis publikigita en 1967 kaj estas la lasta verko de Kästner.

*La vireto* kaj *La vireto kaj la fraŭlineto* estas bazitaj sur enlitiĝorakontoj kiujn Kästner rakontis al sia filo Tomaso.

Intrigo
-------

Post kiam Makĉjo, kiu estas 5 centimetrojn alta, sukcesas eskapi el la kaptiteco de siaj kaptintoj Bernhard kaj Otto, li revenas al sia patrono la magiisto profesoro Jokus von Pokus. La du kidnapintoj estas metitaj en malliberejon sed eskapas de tie en laŭplana operacio fare de Señor Lopez.

La vivrakonto de Makĉjo estas publikigita ĉirkaŭ la mondo kaj usona produktoro decidas produkti televidfilmon pri ĝi. La produktanto pagas al la profesoro grandan kvanton da mono por la filmigrajtoj.

Intertempe, la profesoro kaj Makĉjo estas invititaj fare de la reĝo al la grandurbo de Barginzona kaj estas ricevitaj kun propra honoro rezervita al reĝoj. Makĉjo ricevas de la filoj de la reĝo donacon en la formo de miniaturdomo en kiu Makĉjo povas loĝi.

Per la mono, kiun la profesoro ricevis de la produktanto, li aĉetas grandan vilaon proksime de Lugano kie li loĝas kun sia trampolino - saltanta amikino Rosa Marcipan kaj Makĉjo.

La rakonto de Makĉjo estas televidigita ĉirkaŭ la mondo. Nanino de Fairbanks, Alasko, kiu estas nomita sinjorino Simpson, vokas la profesoron kaj rakontas al li ke ŝi havas filinon nomitan Emily (Millie) kiu estas 5 cm alta kiel Makĉjo.

Sekve, la patrino kaj filino estas invititaj al la vilao kaj tie la rakonto finiĝas en la "feliĉa fino". Makĉjo kaj Millie iĝas paro kaj vivas en la miniaturdomo en la vilaa ĝardeno kaj la profesoro geedziĝas kun Rosa Marcipan.

Referencoj
----------

1. ↑  Sven Hanuschek: *Erich Kästner.* Rowohlt, Reinbek apud Hamburgo 2004, ISBN 3-499-50640-8 , p. 129.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 813541
* GND: 1189762862
* LCCN: no2010158668
* VIAF: 309274727
 |
**La ĉaso** (dane *Jagten*) estas dana filmo de 2012 ĉefrola Mads Mikkelsen. La filmo temas pri viro kies vivo estas detruita post kiam li estas maljuste suspektita je seksmisuzo de infanoj. La filmo estis granda sukceso, kaj gajnis al Mikkelsen la titolon de plej bona aktoro ĉe la Festivalo de Cannes. La filmo ankaŭ estis nomumita por la Ora Globo de la plej bona internacia filmo fremdlingva kaj la Akademia premio por la plej bona fremdlingva filmo.

Intriga resumo
--------------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Lucas, estas divorcita viro kiu vivas en malgranda kaj forte socie ligita urbeto de ĉasistoj en Danio. Li laboras kiel instruisto en loka infanĝardeno, kaj estas tre populara ĉe la infanoj. Li komencas rekonstrui sian vivon, konvinkas sian dekaĝulan filon Marcus translokiĝi kune kun li, kaj evoluigas romantikan rilaton kun sia kolegino ĉe la laboro. Tamen, tre imagiva knabino nomita Clara asertas ke Lucas sekse atakis ŝin. La vivo de Lucas tuj estas detruita. Li estas maldungita de lia laboro, lia partnero rompas la rilatojn kun li, kaj lia filo estas fremdigita de li. Li estis prenita en prizorgon fare de la polico, sed baldaŭ estis liberigita pro manko de indiko. Malgraŭ tio, li iĝas forpelito en la malgranda ĉasista komunumo kiu estas lia tuta mondo.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* *The Hunt*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* The Hunt ĉe Box Office Mojo
* The Hunt ĉe Rotten Tomatoes
* The Hunt ĉe Metacritic
* The Hunt ĉe la dana filma datumbazo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 817364
 |
**Ottó Berg,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Berg Ottó Frigyes** estis hungara dirigento, helpekzercisto, instruisto. Lia unua edzino estis Erzsébet Bodó inter 1928-1949, la dua estis Mária Dósa.

Ottó Berg naskiĝis la 15-an de majo 1895 en Budapeŝto, li mortis la 25-an de majo 1974 en Budapeŝto (la fontodatenoj diferencas kelkajn tagojn!).

Biografio
---------

Ottó Berg studis komponadon kaj orgenadon en Hungara Reĝa Muzikakademio, sed interrompe li batalis dum la 1-a mondmilito. Liaj plej gravaj instruistoj estis Viktor Herzfeld kaj Dezső Antalffy-Zsiross. Li akiris dirigentan diplomon en 1918 de István Kerner. Inter 1919-1925 li estis helpekzercisto de Reĝa Operejo de Budapeŝto, inter 1919-1928 li ankaŭ instruis en muzika gimnazio. Inter 1925-1945 li estis dirigento de la Operejo (li estis ankaŭ dirigento de orkestro de Hungara Radio), poste li estis forigita, ĉar lia patro estis negocisto (ne laboristo!). Li estis korusestro de Preĝejo Ĉieliro de Maria (Belváros), sed inter 1957 - 1959 li estis denove helpekzercisto de la Operejo.

Lia dirigenta repertuaro (elekto)
---------------------------------

* Ede Poldini: *Farsangi lakodalom*
* pluraj operoj, ĉefe de Richard Wagner

Lia komponaĵo
-------------

* baleta muziko de Robert Schumann: *Karnevál*

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 783639
 |



* Portalo pri Biografio
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Laufen |

Pri la komunumo
---------------

**Laufen** estas historia urbeto kaj
komunumo, kaj ĉefloko de la samnoma distrikto en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 5229 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

La urbeto Laufen situas ĉe la bordo de la rivero Birs en la Laufenvalo, kiu estas valo inter du ĉenoj de la Ĵurasa Montaro.

Trafiko
-------

Tra Laufen pasas la tiel nomata ĵurasa fervojo, fervojlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bazelo al Delemonto respektive al Bielo.

Ekonomio
--------

En Laufen troviĝas la sidejo de la konataj firmaoj Ricola AG, grava fabrikanto de dolĉaĵoj, kaj Laufen Bathrooms AG, kiu produktas ceramikaĵojn precipe por banejoj.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Laufen datiĝas el la jaro 1141 kiel *Loufen*.

Arkeologiaj trovaĵoj sur la komunuma teritorio estas du tombejoj el la neolitiko, ceramikaĵoj el la malfrua bronzepoko kaj romia bieno malkovrita en la jaro 1917 kun ceramikforno kaj ferfandilo.

En la jaro 1295 la episkopo de Bazelo *Peter Reich von Reichenstein* koncedis al Laufen la urborajton.

En la jaro 1525 Laufen akceptis la reformacion, sed ja duonan jarcenton poste en la jaro 1588 estis rekatolikigita per la princepiskopo Jakob Christoph Blarer von Wartensee, kiu tiam regis en la regiono de Laufen.

Dum la Franca Revolucio en la jaro 1792 Laufen estis dum 87 tagoj parto de propra ĵurasa ŝtato la tiel Raŭraĥa Respubliko. Ĉi-lasta tamen de 1793 ĝis 1813 estis integrita al la franca departemento Mont-Terrible, en kiu Laufen estis kantonĉefurbo. En la jaro 1813 la departemento Mont-Terrible estis dissolvita kaj plej parte falis al Svislando. Tiam Laufen estis aligita al Kantono Berno kaj fariĝis ĉefurbo de la samnoma distrikto. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la Laufenvalon "definitve" al Kantono Berno. Kiam la distrikto Laufen fine de 1994 transiris al la Kantono Bazelo Kampara, ankaŭ la urbeto Laufen fariĝis bazel-kampara kaj ek de tiam estas kampar-bazela distriktĉefurbo.

Vidu ankaŭ
----------

* Laufen (stacidomo)
* Aliaj lokoj kun la nomo Laufen.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la urbo Laufen
* Laufen BL en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Kategorio Laufen BL en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Laufen |
| --- |
| LaufenBlauen  •  Brislach  •  Burg im Leimental  •  Dittingen  •  Duggingen  •  Grellingen  •  **Laufen**  •  Liesberg  •  Nenzlingen  •  Roggenburg  •  Röschenz  •  Wahlen  •  Zwingen | Laufen |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 282937
* GND: 4034722-9
* LCCN: n83233521
* VIAF: 130229737
 |
**Keresztény Diákegyesületek Kartellszövetsége (KEDEX)** (germane *Kartellvereinigung christlicher Studentenvereinigungen in Ungarn*, esperantigite *Aro de kristanaj studentaj korporacioj en Hungarujo*) estis hungara ŝirmorganizaĵo de katolikaj studentaj korporacioj kun kvar filioj ene de Eŭropa kristana korporaciaro studenta (EKV).

Historio
--------

Hungarlingvaj studentoj respektive hungarlandanoj jam en la fondojaro de la Universitato de Vieno en la jaro 1365 menciitis. La unuaj modernaj korporaciaroj en Meza Eŭropo estiĝis antaŭ 200 jaroj, ofte ankaŭ ĉe metalurgiaj altlernejoj ekz. en Leoben aŭ en la tiama hungara urbo Selmec. En Vieno ekzistis en 1862 korporacio al kiuj membris nur hungarlandanoj, *Társas-Kör*. En Buda fondis anoj de studentoj de la germanlingva malplejmulto en 1867 klubon, nome *Corps Franconia* kiu ankoraŭ antaŭ la Unua mondmilito estinĝis. Sekvis en 1918 *Vereinigung deutscher Hochschüler Gothia* (kiu poste nomiĝis *Suevia*) kaj en 1919 *Burschenschaft* kiuj anoj de *Suevia* mem kreis. Ankaŭ en la ĝis 1918 hungarlanda urbo Pozono ekzistis iam germanlingva korporacio.

Grandskale konatigis la korporacian vivon al la hungaroj *Federatio Emericana* fondite en la 20.6.1921 fare de abiturientuloj de la cisterciana gimnazio de Budapeŝto. Ĝi estis memkopreneble katolika korporacio sub la patroneco de Sankta Emeriko kaj la membroj portis verdajn ĉapeletojn. Antaŭ la eksplodo de la Dua mondmilito la korporaciaro nombris ĉ. 12.000 anoj en 60 kluboj. Post la malpermeso fare de la komunistoj en 1946 rifuĝintaj membroj ekkontaktis la germanan Cartellverband (CV).

Modernaj evoluoj
----------------

Mittelschüler-Kartell-Verband ekigis en 1983 sub cirkonstancoj ne facilaj la unuajn kontaktojn kun ankoraŭ katoliktradiciaj gimnazioj en Hungario organizante interŝanĝprogramojn. Tiumaniere lernantoj hungaraj ellernis la korporacian vivon en Aŭstrio kaj ŝajne pli kaj pli entuziasmiĝis prie. Tial en 1989 fonditis en la hungara ĉefurbo la unua mezlerneja korporacio nome *Danubia Budapest*, kion sekvis en 1990 la fondiĝo de *Pax et Bonum* en Esztergom. En Pécs fondis en 1991 danubŝvabaj studentoj *K.D.St.V. Suevia-Danubia Fünfkirchen* kiu nun apartenis duonlige al CV de Germanujo. Malfeliĉe malfonditis la kvaro da kluboj, *Danubia Budapest*, *Pax et Bonum* kaj *Puszta Kecskemét* (fondodato 1993) kaj *Suevia-Danubia Fünfkirchen*. Aktiva vivo de katolikaj korporacioj ene de Hungario tiumaniere ĉesis.

Fonditis en 2002 almenaŭ Rondo hungara-aŭstra kun la nomo *Collegium Corvinum* en Budapeŝto por doni platformon kaj renkontiĝlokon al enlandaj kaj eksterlandaj kristanaj korporacianoj restantaj en la bela urbo de ĉe Danubo. KEDEX mem laŭjure malestiĝis en 2012.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rondo de korporacianoj katolikaj en Budapeŝto, hejmpaĝo

Notoj
-----

1. ↑  *Keresztény Diákegyesülletek Kartellszövetsége, Gr. 5/79B-000*. En: Hartmut H. Jess: *Specimen corporationum cognitarum 2015*, Ulsnis, 2015.
La *Estatuto de Autonomía de Andalucía* (**Statuto de Aŭtonomeco de Andaluzio**, aŭ pli simple *Estatuto de Andalucía*, **Statuto de Andaluzio**) estas la baza institucia leĝo de la Aŭtonoma Komunumo (antaŭe regiono) Andaluzio, en Hispanio. Laŭ la supra regularo de la Hispana Konstitucio la andaluzia statuto agnoskas la komunumon kiel "historia nacieco" (same kiel Aragono, Balearoj, Kanarioj, Katalunio, Valencilando, Galegio kaj Eŭskio) kaj leĝigas pri rajtoj kaj devoj de andaluzianoj, kaj konsekvence ĝi funkcias kiel jura kadro por la aŭtonomaj institucioj kaj ties kompetencoj. La unua statuto ratifita ekvalidiĝis la 11-an de januaro 1982, kiel indikas ĝia fina dispono submetita al referendumo, kaj estis reformita ĝis nun nur unu fojon en 2007. La aktuala artikolaro aprobita en 2007 estas dividita en 10 ĉapitroj, kun 11 finaj disponoj.

Iama klopodo en 1931 malsukcesis.

Referencoj
----------

1. ↑   RUIZ ROMERO, M. (2005). «La conquista del Estatuto de Autonomía para Andalucía (1977-2982)». www.juntadeandalucia.es. ISBN 84-8333-287-6. Konsultita la 21-an de majo 2023.

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Estatuto de Autonomía de Andalucía en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 823002
 |
La festivalo **Svezdiĉki** - makedone "**Ѕвездички**" (zvezdički, "steletoj") estas internacia porinfana kantofestivalo en la Respubliko de Makedonio, okazanta ĉiujare dum oktobro en la urbo Prilep. En la festivalo mem ankaŭ uzatas angla festivala nomo "asterisks" (asteriskoj = ankaŭ "steletoj").

La festivalo laŭ la organizantoj strebas produkti infanajn furorkantojn kaj fari de la partoprenantaj infanoj novajn malgrandajn stelulojn.

|  |
| --- |
| Makedonio |
| Prilep, Respubliko de Makedonio |

La ĉefa intenco de la festivalo estas krei fortan amikecajn ligojn inter la infanoj el malsamaj etnaj kaj religiaj fonoj kaj praktiki la principojn de grupa vivo, interhoma toleremo kaj komprenemo, por tiel helpi venki kulturajn diferencojn inter la infanoj el la tuta mondo.

La festivalo celas esti granda parado por infanoj el la tuta mondo, dum kiu ili havas la ŝancon montri siajn kapablojn, kanti siajn kantojn kaj amuziĝi. La festivalaj tagoj estas vera festo por la infanoj ĉar tiu festivalo estas ĉefe antaŭaranĝita por ili.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone kaj angle)
**Arnošt (Ernesto) VÁŇA** (naskiĝis 1909 - mortis la 19-an de marto 1998 en Dudince (Slovakio) estis slovaka esperantisto, forstestro, UEA-delegito pri vegetarismo.

Kiel naŭjara infano li lernis Esperanton kaj konatiĝis kun knabeto Tibor Sekelj. Li membris en UEA de la komencaj 30-aj jaroj, kaj en 1946 li iĝis dumviva membro. En la sama jaro li eldonis propran lernolibron por slovakoj kaj fondis la gazeton Esperantisto Slovaka. Dum jardekoj li organizis somerajn E-lernejojn en Dudince, kie en 1947 li fondis E-kooperativon, aĉetinte tiucele 50-hektaran farmon, konfiskotan de la ŝtato; nelonge antaŭ la morto li rericevis la bienon kaj, malgraŭ grava malsano, klopodis reordigi ĝin por movadaj celoj.

Váňa estis dum jardekoj delegito pri banlokaj aferoj, aŭtomobila turismo kaj vegetarismo. Sindediĉa vegetarano, en 1971 li revivigis kaj dum multaj jaroj prezidis Tutmondan Esperantistan Vegetaranan Asocion kaj redaktis (kun Christopher Fettes) ties organon Esperantista Vegetarano: meritoj, pro kiuj li fariĝis honora prezidanto de TEVA.

Verkoj
------

*La internacia lingvo Esperanto* (Žilina, 1946. La verko enhavas la gramatikon, legolibron kaj vortaretojn.)
**Vilmos Rappensberger** [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rappensberger Vilmos** estis hungara pastro, monaĥo, instruisto, gimnaziestro.

Vilmos Rappensberger  naskiĝis la 14-an de septembro 1848 en Hungara reĝlando en Bélabánya (nuntempa Banská Belá en Slovakio), li mortis la 14-an de oktobro 1928 en Ĉeĥoslovakio en Banská Štiavnica (nun en Slovakio).

Biografio
---------

Vilmos Rappensberger frekventis gimnaziojn en Selmecbánya kaj Nyitra, poste li aliĝis al la piaristoj. Post la provtempoj li instruis kaj li lernis teologion. En 1871 li monaĥiĝis, en la sekva jaro li pastriĝis. Li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1879, poste li instruis en diversaj piaristaj gimnazioj. Li estis nomumita gimnaziestro kaj monaĥejestro. Ekde 1876 dum libertempoj li multe vojaĝadis ĉefe en Eŭropo. Post longa instruado li pensiuliĝis en Selmecbánya, sed pro la 1-a mondmilito li denove instruis por anstataŭigi la baltalantajn instruistojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A tűzszerzés módjáról a multban és jelenben* (1877)
* *A magyar-óvári gymnasium története 1739-1894.* (Historio de la gimnazio de Magyaróvár, (1896)
* *A Brenneren át az Adriához* (1901) - vojaĝpriskribo
* *Négy hét a pyrenaei félszigeten* (1905) - vojaĝpriskribo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 141-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* slovake
**The Stooges**, ankaŭ konata kiel **Iggy and the Stooges**, estis usona rokmuzika grupo formita en Ann Arbor, Miĉigano en 1967 fare de kantisto Iggy Pop, gitaristo Ron Asheton, drumisto Scott Asheton, kaj kontrabasisto Dave Alexander. Ludante krudan, primitivan stilon de rokenrolo, la bando vendis malmultajn rekordojn en ĝia origina enkarniĝo kaj gajnis reputacion pro konfliktaj prezentoj, kiuj ofte implikis agojn de mem-kripligo de Iggy Pop.

Post publikigado de du albumoj, nome *The Stooges* (1969) kaj *Fun House* (1970), la grupo por mallonge dissolviĝis, kaj re-formiĝis kun alia vicado por publikigi *Raw Power* (1973) antaŭ ol denove disiĝi en 1974. La grupo kunvenis en 2003 ĝis dissolviĝo en 2016 post la morto de Scott Asheton kaj saksofonisto Steve Mackay. Ron Asheton partoprenis la kunvenon ĝis sia morto en 2009.

Albumoj
-------

* The Stooges (1969)
* Fun House (1970)
* Raw Power (1973)
* The Weirdness (2007)
* Ready to Die (2013)

* Kategorio The Stooges en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Festivalo de Avandaro** estis historia meksika rokfestivalo okazinta la 11-an kaj 12-an de septembro 1971 ĉe la golfludejo Avándaro kaj ĝia lago, en la loĝloko Tenantongo, je 5 km de la urbo Valle de Bravo en la Estado de México. Rekonita kiel eble la plej granda roka koncerto en la historio de meksika kulturo.

La festivalo, produktita de la kompanio Promotora Go S.A. de la fratoj Eduardo kaj Alfonso López Negrete, la ekzekutivo McCann Erickson kaj sporta iniciatinto Justino Compeán Palacios kaj la produktanto de meksika Telesistema Luis de Llano Macedo, okazis ĉe la pinto de la kontraŭkultura movado konata kiel La Onda, festante vivon, pacon, amon, ekologion kaj artojn ĝenerale. La festivalo estis komparita kun la Woodstock-Festivalo de Usono pro ĝia psikedela muziko, kontraŭkultura arto, malferma droguzo kaj ekzercado de libera amo.

Kvalifikita kiel senprecedenca okazaĵo en la historio de Meksiko, 12 aranĝoj estis kontraktitaj de la ArTe-agentejo, posedata de la muzikaj reklamantoj Armando Molina Solís kaj Waldo Tena, sed pro la granda nombro de partoprenantoj entute 18 aranĝoj estis prezentitaj ĉe la subĉiela scenejo dum la pluva semajnfino dum 2 tagoj kun aŭskultantaro el 100.000 al 500.000 ĉeestantoj.

La okazaĵo estis preskaŭ ĉio rekte elsendita de Radio Juventud danke al la subteno de The Coca-Cola Company, filmita de Polydor Records, Telesistema Mexicano, Cablevisión, Candiani Filmoj kaj Marco Polo SA9-Kinematografio. kaptita en pluraj profesiaj fotoj de Pedro Meyer, Graciela Iturbide, la kunlaborantoj de Humberto Rubalcaba Zuleta de Eldonejo Nosotros, fotistoj de specialaj gazetoj kaj ankaŭ centoj da amatoraj fotistoj.
**Vilmos Scherman** [vilmoŝ ŝerman], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Scherman Vilmos** estis hungara kemiisto, profesoro.

Vilmos Scherman  naskiĝis la 13-an de aprilo 1886 en Nagytétény (nun urboparto en Budapeŝto). Li mortis la 19-an de novembro 1964 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Vilmos Scherman akiris kemian diplomon en teknika universitato de Vieno en 1908. Post siaj studoj li laboris kelkajn monatojn en uzino pri sapoj en Rumanio en Mărășești, poste jam en Hungario en diversaj similaj uzinoj. Inter 1922 kaj 1948 li estis uzinestro en Budapeŝto. En 1948 li doktoriĝis en Budapeŝto, poste li studvojaĝis al Usono. Hejmenveninta li estris kemian entreprenon. En 1951 li estis nomumita katedrestro en Scienca Universitato Loránd Eötvös, ankaŭ institutestro, ankaŭ privata profesoro en Teknika Universitato de Budapeŝto. En 1952 li kandidatiĝis. Li apartenis al la plej signifaj figuroj de la hungara kemia industrio.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Vegyipari géptan* (1951)
* *A kányahegyi kálitrachit káliumtartalmának hasznosítása* (1954)
* *Nátriumamalgámok…szervetlen vegyipari készítmények* (1954)
* *Az elektrolízis fejlődése Magyarországon* (1958)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio