recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Pinto de Lofti-Monto.
**Lofti-Montaro** estas montaro ĵus oriente de Adelajdo en Suda Aŭstralio.

Situo kaj priskribo
-------------------

Lofti-Montaro etendiĝas ekde la ekstrem-suda punkto de Duoninsulo Fleurieu ĉe la urbo Cape Jervis norden tra 300 da kilometroj antaŭ ol malaperi norde de Peterborough. Apud Adelajdo ĝi disigas la Adelajdan Ebenaĵon de la vastaj ebenaĵoj kiuj ĉirkaŭas Murej-Riveron kaj etendiĝas orienten al Viktorio.

La Hejsen-vojo trairas preskaŭ la tutan longon de la montaro, renkontante okcidenten Flinders-Montaron apud Hallett.

La montaro havas mediteranean klimaton kun modera precipitaĵo alportata de sud-okcidentaj ventoj. La someroj estas varmaj kaj la vintroj malvarmetaj. La suda parto de la montaro estas pli humida (kun 900 mm da jarpluvo) ol la norda parto (400mm).

Vidu ankaŭ
----------

IBRA-regiono *Flinders Lofty Block* kiu enhavas i.a. Lofti-Montaron.
Lofti-montaraj duonarbaroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lofti-Montaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

angle Geomorfologio de Lofti-Montaro. Arkivigite je 2019-10-31 per la retarkivo Wayback Machine
angle Magneta Monteto, Peterborough.
angle Batunga-Regiono, suda Lofti-Montaro.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Aŭstralio |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |
**Gorme Sabzi** literumebla ankaŭ kiel **gorme-sabzio** en Esperanto (perse قورمه‌سبزی) estas tre malnova kaj fakte antikva irana manĝaĵo. Gormesabzio estas tre ŝatata persa spic-herba stufaĵo. Ĝi estas tre populara plado kaj en Irano kaj en ties najbaraj landoj kiel Afganio, Azeria Respubliko kaj Turkio. Ofte oni diras, ke gormesabzio estas unu el la plej ĉefaj naciaj pladoj de Irano, aŭ eĉ la irana nacia plado. La historio de gormesabzio datiĝas reen de almenaŭ 500 ĝis 2000 jaroj.

Etimologio
----------

*Gorme* devenas el la Azera-turka vorto Qavurma, kio signifas stufita aŭ stufaĵo (en la persa: ĥoreŝo, tio estas plado, kion oni kuiretadis dum relative longa tempo per ne tre alta temperaturo; nur boletanta por horoj), kaj *Sabzi* estas la vorto por manĝeblaj spicherboj aŭ legomaĵoj en la persa (laŭvorte: verdaĵo).

Preparado
---------

La ĉefaj ingrediencoj de gormesabzio estas miksaĵo de frititaj spic-herboj, konsistanta plejparte el petroselo, poreo aŭ verdaj cepoj, koriandro, spicita kun la kerna spico de sekigitaj fenugrekaj folioj. En azeraj partoj de Irano, oni malpli multe fritas la legoman miksaĵon kaj aldonas al la stufaĵo ankaŭ gureojn - tio estas nematitaj acidetaj vinberoj - por iomete pli acidigi la guston de gormesabzio.

La herba miksaĵo havas multajn variaĵon laŭ la geografia loko kaj akireblaj legomaĵoj en la koncerna sezono de la jaro; ajna malhela (amareta) legomaĵo povas esti uzita (kiel spinacoj, mustardaj folioj, napaj folioj, ktp. kvankam ĉiuj uzeblas, tamen neniu estas parto de la originala recepto).

En azerlingvaj regionoj de Irano, oni ankaŭ aldonas tomatan robbon (tio estas densa boligita tomatsuko) al gormesabzio, fine de ĝia stufado. Tial la fina koloro de la stufaĵo en tiaj regionoj estas ruĝeta, dum en la centraj partoj de Irano, kiel Tehrano, oni ne aldonas tomat-robbon kaj multe pli longe fritas la legoman miksaĵon verdetigante kaj iam malheligante la koloron de gormesabzio.

Ĉi tiu miksaĵo estas kuirita kune kun renaj faboj, flavaj fendo-pizoj aŭ nigraj pizoj, flavaj aŭ ruĝaj cepoj, omanaj citronoj (truitaj sekigitaj omanaj citronoj iam nomataj "persaj citronoj" aŭ lemonoj) kaj kurkumita ŝafido aŭ bovaĵo. La plado estas servita kun ĉeloo (persa duon-boligita kaj vapor-kuirita rizo) iam kun tahdigo (perse kaj laŭvorte: "kaserol-fundaĵo", tio estas fritita subaĵo de ĉeloo).

Vidu ankaŭ
----------

* Abguŝto
* Persa kuirarto
* Azerbajĝana kuirarto
* Listo de stufaĵoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gorme sabzi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Gormesabzia recepto kaj bildo Arkivigite je 2005-03-07 per la retarkivo Wayback Machine
* Gormesabzia (Ghormeh Sabzi ) Recepto Arkivigite je 2007-10-29 per la retarkivo Wayback Machine
* Ghorme Sabzi recepto
* Iranaj Stufaĵoj (Khoresh) Arkivigite je 2019-07-19 per la retarkivo Wayback Machine
* Ekstreme Facilas Sekvi Gormesabzian Recepton
* Persa Kuirado Trovas Hejmon en Los Angeleso Arkivigite je 2013-06-15 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj: 26° 27′ 00″ N 74° 38′ 00″ O﻿ / ﻿26.45000 °N, 74.63333 °O﻿ / 26.45000; 74.63333 (mapo)

Demalproksima panoramo en Aĝmer**Aĝmer** (**अजमेर**) estas metropolo en Barato, en subŝtato Raĝastano. Pli frue la angla loknomo estis *Ajmere*.

Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 542 321 loĝantoj sur areo de 8,48 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 63 953 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Aĝmer etendiĝas sur malaltaj deklivoj en nord-okcidenta parto de la lando. La urbo havas artefaritan lagon Anasagar. Jaipur troviĝas 135 km-ojn.

Historio
--------

Aĝmer aperis en la 7-a jarcento. 

Ĝi estis ĉefurbo de la regno de Prithviraj Ĉaŭhan.

Inter 1193-1365 ĝi apartenis al sultanlando de Delhio. En 1818 la Brita Orienthinda Kompanio aĉetis la urbon, sekve ĉesis diversaj militoj inter la lokaj princoj.

Trafiko
-------

Aĝmer troviĝas ĉe fervojkruciĝo, kie vagonaroj trafikas al Nov-Delhio, Mumbajo, Kolkato, Ĉenajo, Bengaluro, Indaur, Bhopal, Gvalior, Ĝabalpur, Puneo, Laknaŭo ktp. Flughaveno troviĝas en distanco de 135 kilometroj.

Klimato
-------

Aĝmer situas en duonarida klimato. Jare pluvas averaĝe ĉirkaŭ 579 mm. Inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musonoj, en la ceteraj monatoj nur apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 20-33 °C.

Vidindaĵoj
----------

* Fortikaĵo sur alta montopinto (iom for)
* muzeo
* Altlernejo Majo (Mayo) de 1875
* Artefarita lago Anasagar de 1150
* Artefarita lago fare de angloj de 1892
* palaco Mansingh

* Lagobordo en AĝmerLagobordo en Aĝmer
* Altlernejo en AĝmerAltlernejo en Aĝmer
* Palaco en AĝmerPalaco en Aĝmer
* Lago Anasagar en AĝmerLago Anasagar en Aĝmer
**Fahrwangen** estas komunumo en la distrikto Lencburgo de Kantono Argovio, Svislando. Najbaraj komunumoj estas en nordo Sarmenstorf, en oriento Bettwil, en sudoriento Aesch (Kantono Lucerno), en sudo Schongau (Kantono Lucerno), kaj en ocidento Meisterschwanden. Ĝi havis 1830 loĝantojn en 2008, kaj 2136 en 2018.

Geografio
---------

Fahrwangen
Fahrwangen situas en kaldrono ĉe la okcidenta deklivo de la montoĉeno Lindenberg super la Lago de Hallwil. En sudokcidento la komunumo disponas pri proksimume 500 metrojn longa peco rekte ĉe la lagobordo. La vilaĝo de Fahrwangen komplete kunkreskis kun la najbara komunumo Meisterschwanden.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,00 km², de kiuj 0,99 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,69 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 660 msm, dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 449 msm ĉe la bordo de la Lago de Hallwil.

Trafiko
-------

Fahrwangen estas konektita al la publika trafikreto per buslinio al Wohlen, kiu anstataŭis iaman fervojlinion, kaj per buslinio de Bettwil tra Fahrwangen al Seon kaj Lencburgo.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo, kiu sekvas la orientan bordon de la Lago de Hallwil. Tra la komunumoj ankaŭ pasas la kantona ĉefvojo, kiu ligas la valon de la rivero Bünz kun la valo Seetal. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de proksimume 17 km norde en Lencburgo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Fahrwangen datiĝas el la jaro 831 kiel *Farnowanch.* En mezepoko en Fahrwangen une regis la Grafoj de Lencburgo, ekde 1173 la Kiburgoj, kaj fine ekde 1264 ties heredantoj, la Habsburgoj. La malaltan jurisdikcion la Habsburgoj inter 1354 kaj 1380 koncedis al la Senjoroj de Hallwyl.

Kiam en 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Fahrwangen fariĝis aparta tribunala distrikto sub kontrolo de la Senjoroj de Hallwyl en la voktejo Lencburgo de Berna Argovio.

Kiam en 1798, okaze de la Helveta Revolucio, francaj trupoj liberigis Argovion, Fahrwangen fariĝis komunumo de la distrikto Lencburgo en la nove fondita Kantono Argovio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fahrwangen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Fahrwangen
* Fahrwangen en la Historia Leksikono de Svislando

  


| Distrikto Lencburgo |
| --- |
|  |  |
| Ammerswil - Boniswil - Brunegg - Dintikon - Egliswil - Fahrwangen - Hallwil - Hendschiken - Holderbank - Hunzenschwil - **Lencburgo** - Meisterschwanden - Möriken-Wildegg - Niederlenz - Othmarsingen - Rupperswil - Schafisheim - Seengen - Seon - Staufen |
**Dintikon** estas komunumo en la distrikto Lencburgo de Kantono Argovio, Svislando. Najbaraj komunumoj estas en nordo Hendschiken, en oriento Villmergen, en sudo Seengen, en okcidento Egliswil, kaj en nordokcidento Ammerswil. Ĝi havis 1794 loĝantojn en 2008, kaj 2228 en 2018.

Geografio
---------

Arbara lageto sude apud la kamparvojo de Ammerswil al Dintikon
Dintikon situas ĉe la orienta deklivo de la montoĉeno *Rietberg*, kiu formas la limon inter la valoj de la rivero Bünz kaj Seetal. Norde de la historia vilaĝo situas la kvartalo Langelen kun novaj setlejoj kaj industrizonoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,73 km², de kiuj 1,57 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,70 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 667 msm sur la kulmino de la monteto *Hochwacht* kaj la plej malalta punkto sur alteco de 420 msm en la Bünzebenaĵo ĉe la norda komunumlimo.

Trafiko
-------

Vilaĝeniro de Dintikon alvenante de Ammerswil
Tra Dintikon kondukas la kantona ĉefvojo de Lencburgo al Zugo. La stacidomo Dottikon-Dintikon ĉe la linio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Araŭo tra Zugo al Arth-Goldau fakte situas nek en Dintikon ne en Dottikon sed sur la teritorio de la komunumo Villmergen meze inter la du nomdonaj vilaĝoj. De Dintikon kondukas loka buslinio al Lencburgo kaj poŝtaŭtolinio al Wohlen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de proksimume 6 km nordokcidente en Lencburgo.

Historio
--------

Lernejo de Dintikon
La unua dokumenta mencio de Dintikon datiĝas el la jaro 893 kiel *Tintinchowa.* En mezepoko en Dintikon unue regis la Grafoj de Lencburgo, ilin sekvis la Grafoj de Kiburgo kaj en 1264 ties heredantoj, la Habsburgoj. En ties nomoj la habsburgaj vasaloj, la Senjoroj de Hallwyl, ek de 1331 plenumigis la malaltan jurisdikcion en la loko. La malalta jurisdikcio poste al la Baronoj de Fidingen, tiam al la Baronoj de Grünenberg kaj fine al la Baronoj de Ballmoos.

En 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj Dintikon fariĝis nun parto de la berna regejo, nome de Berna Argovio. Dintikon ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio apartenis al la tribunala distrikto de Othmarsingen en la voktejo Lencburgo.

Kiam en 1798, okaze de la Helveta Revolucio, francaj trupoj liberigis Argovion, Dintikon fariĝis komunumo de la distrikto Lencburgo en la nove fondita Kantono Argovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Dottikon-Dintikon (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dintikon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Dintikon
* Dintikon en la Historia Leksikono de Svislando

  


| Distrikto Lencburgo |
| --- |
|  |  |
| Ammerswil - Boniswil - Brunegg - Dintikon - Egliswil - Fahrwangen - Hallwil - Hendschiken - Holderbank - Hunzenschwil - **Lencburgo** - Meisterschwanden - Möriken-Wildegg - Niederlenz - Othmarsingen - Rupperswil - Schafisheim - Seengen - Seon - Staufen |
**Bardonnex**  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. 

Laŭ la stato de 2018 en la komunumo vivis 2 299 loĝantoj sur areo de 5 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 460 loĝantoj/km².

Geografio
---------

La komunumo situas en la sudo de la kantono ĉe la limo inter Svislando kaj Francio. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj vilaĝetoj Bardonnex, Charrot, Croix-de-Rozon, Compesières, Landecy, La Mure kaj Cugny.

Najbaraj komunumoj
------------------

Bardonnex limas en nordo al Plan-les-Ouates, en nordoriento al Troinex, en oriento al Bossey (Francio), en sudoriento al Collonges-sous-Salève (Francio), en sudo al Archamps (Francio), en sudokcidento al Saint-Julien-en-Genevois (Francio), kaj en nordokcidento al Perly-Certoux.

Trafiko
-------

Bardonnex estas konektita al la publika transportreto per la buso n-ro 44 de la urba reto de Ĝenevo.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Ĝenevo al Saint-Julien-en-Genevois en Francio. Norde de la komunumo situas la aŭtovojtriangulo Perly de la svisa aŭtovojo A1, kie ankaŭ troviĝas alveturejo al ĉi-lasta.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Bardonnex datiĝas el la jaro 1153 kiel *Bardonacum*.

Dum mezepoko Bardonnex apartenis al la Grafoj de Ĝenevo. De 1536 ĝis 1567 ĝi estis okupita de Berno, kaj poste estis submetita al la regado de Savojo. Per la kontrakto de Torino de la jaro 1754 Avusy estis atribuita al la reĝolando Sardinio. Per la kontrakto de Torino de 1816 la Bardonnex estis atribuita al Kantono Ĝenevo kaj fariĝis svisa kiel parto de la komunumo Compesières, kiu en la jaro 1851 en la hodiaŭajn memstarajn komunumoj Bardonnex kaj Plan-les-Ouates.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Dominique Zumkeller*: *Bardonnex* en la *Historia Leksikono de Svislando* (2009-09-15)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Bardonnex
* Bardonnex en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Bardonnex en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Ĝenevo |
| --- |
| Aire-la-Ville • Anières • Avully • Avusy • Bardonnex • Bellevue • Bernex • Carouge • Cartigny • Céligny • Chancy • Chêne-Bougeries • Chêne-Bourg • Choulex • Collex-Bossy • Collonge-Bellerive • Cologny • Confignon • Corsier • Dardagny • Ĝenevo • Genthod • Gy • Hermance • Jussy • Laconnex • Lancy • Le Grand-Saconnex • Meinier • Meyrin • Onex • Perly-Certoux • Plan-les-Ouates • Pregny-Chambésy • Presinge • Puplinge • Russin • Satigny • Soral • Thônex • Troinex • Vandœuvres • Vernier • Versoix • Veyrier | Komunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono Ĝenevo |

 |
La **ferengoj** estas hom-simila, ekster-tera vivoformo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek. Ili aspekte karakteriziĝas per kompare al la homoj malpli granda korpo, la oranĝo- ĝis bronzokolora haŭto, plene kalva kapo kaj kompare al la homoj signife pli grandaj, rondaj oreloj.

Hejmloko de la ferengoj estas la planedo Ferengio, hejmlingve *Ferenginar*. Konstante falanta pluvo karakterizas la kutiman planedan veteron. Pro tio la ferengoj kutimas je konstanta humideco, kaj en la ferenga lingvo ne ekzistas ekvivalento ekzemple al la esperanta vorto "krispa". La ferengoj vivantaj en diversaj lokoj en la galaksio for de la hejma planedo, tre sopiras je la marĉa odoro, kiun elvaporas la putranta vegetaĵaro de la planedo. 

Plej grava celo en la vivo de ĉiu vira ferengo estas la akiro de profito per ĉiuspecaj negocoj. La interrilaton inter si kaj al aliaj homecaj specioj tial karakterizas la "regularo de akiro", kiu konsistas el 295 unuopaj reguloj kaj estas speco de "sankta dokumento" por la ferengoj. Anoj de aliaj kosmaj vivoformoj kutime iusence dependas de la negocado de la ferengoj, sed plejparte malapreze konsideras la ferengojn korupciaj, malicaj, seksismaj kaj malkuraĝaj.

La virinoj, kun la viraj ferengoj nur alparolas per "ino", ne per persona nomo, ne rajtas porti vestaĵon, ne rajtas akiri profiton, ne rajtas forlasi la loĝejon kaj ne rajtas lerni skribadon. La ferenga kulturo antaŭvidas ke ili antaŭmaĉu la manĝaĵojn (idealokaze rostitajn specifajn vermojn) por siaj edzo. La ideo de egalrajteco inter viroj kaj virinoj por ferengoj sekve ŝajnas plej fremda.

La unua kontakto de la Unuiĝinta Federacio de Planedoj al la ferengoj oficiale okazis dum la tempo de la televida serio *Star Trek: La sekva generacio*, meze de la 23-a jarcento. Sed ankaŭ la federacia stelŝipo *Enterprise NX-01* pli ol 200 jarojn antaŭe jam renkontis iujn ferengajn piratojn. En epizodo de la serio *Star Trek: Deep Space Nine* asertatas, ke la unua kontakto de la ferengoj kun la homoj jam okazis dum la jaro 1947. Ferengoj ŝatas se oni frotas iliajn ambaŭ orelojn, kiuj laŭ la ferenga anatomio estas aparte erogenaj zonoj. Ne gravas al ili, kiu plenumas la agon. Ili kutime tiom ekscitigas pro tiu frotado, ke foje eĉ eblas cele manipuli ferengon per eluzo de tiu ago.
**Collex-Bossy** estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. 

Laŭ la stato de 2018 en la komunumo vivis 1 712 loĝantoj sur areo de 6,89 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 248 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Collex-Bossy situas ĉe la sudokcidenta bordo de la rivero Versoix en la nordo de la kantono. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Collex kaj Bossy.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,86 km², de kiuj 24,9% estas kovritaj de arbaro, 64,4% servas por agrikulturo kaj 10,2% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Collex-Bossy limas en nordoriento al Versoix, en okcidento al Genthod, en sudoriento al Bellevue, en sudokcidento al Ferney-Voltaire (Francio), en okcidento al Ornex (Francio) kaj en nordokcidento Versonnex (Francio).

Trafiko
-------

Collex-Bossy estas konektita per la buslinio Z al la urba transportreto de Ĝenevo.

Ĉe la suda limo de la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A1, al kiu la plej proksima alveturejo troviĝas tri kilometrojn sude en Le Grand-Saconnex apud la internacia flughaveno Ĝenevo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Collex-Bossy datiĝas el la jaro 1258 kiel *Coliacum* kaj *Bocium*.

De 1536 ĝis 1567 la komunumo estis sub la regado de Berno. Tiam ĝi estis ĝis komence de la 17-a jarcento sub regado de Savojo, kaj en 1601 ĝi venis al Francio. En la jaro 1815 la komunumo estis koncedita de Francio al la Respubliko de Ĝenevo, kun kiu ĝi en la jaro 1816 fariĝis parto de Svislando.

De 1790 ĝis 1855 al la komunumo ankaŭ apartenis Bellevue, kaj la tuta komunumo portis tiun nomon. Tiam Bellevue estis disigita de Collex-Bossy kaj fariĝis memstara komunumo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Area statistiko de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko
2. ↑  Fonto: *Jacques Barrelet*: *Collex-Bossy* en la *Historia Leksikono de Svislando* (2005-06-07)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Collex-Bossy
* Collex-Bossy en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Collex-Bossy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Ĝenevo |
| --- |
| Aire-la-Ville • Anières • Avully • Avusy • Bardonnex • Bellevue • Bernex • Carouge • Cartigny • Céligny • Chancy • Chêne-Bougeries • Chêne-Bourg • Choulex • Collex-Bossy • Collonge-Bellerive • Cologny • Confignon • Corsier • Dardagny • Ĝenevo • Genthod • Gy • Hermance • Jussy • Laconnex • Lancy • Le Grand-Saconnex • Meinier • Meyrin • Onex • Perly-Certoux • Plan-les-Ouates • Pregny-Chambésy • Presinge • Puplinge • Russin • Satigny • Soral • Thônex • Troinex • Vandœuvres • Vernier • Versoix • Veyrier | Komunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono Ĝenevo |

 |
**Kantono Klark** (angle *Clark County*) estas kantono en la usona ŝtato Nevado. 

Laŭ la stato de 2020 en la urbo vivis 2 265 461 loĝantoj sur areo de 20 880 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 108 loĝantoj/km². 

La administra centro situas en la urbo Lasvegaso kaj la kantono havas komunan limon kun Lincoln County, Nye County, kantono Inyo, kantono Sankt-Bernardeto kaj Mohave County. Ĝi situas en la ekstrema sudo de la ŝtato kaj ĝi limas al la kantono Lincoln norde kaj al la kantono Nye okcidente, ĝi ankaŭ limas al la ŝtatoj Kalifornio okcidente kaj sude kaj Arizono oriente.

Eĉ tiuj, kiuj loĝas en la kantono, ofte diras, ke ili loĝas en Lasvegaso, ne en Kantono Klark. Kun Lasvegaso kiel la plej granda grandurbo en la kantono, estas nature ke turismo estas la ĉefa industrio. La kantono havas 150,000 hotelajn kaj motelĉambrojn .

Creech Air Force Base kaj Nellis Air Force Base situas en Kantono Klark.

Referencoj
----------

1. ↑   Urban and Rural. Alirita 5 March 2023.
2. ↑   Metropolitan Statistical Areas and Components, December 2005, with codes. Arkivita el la originalo je February 9, 2006. Alirita March 23, 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kantono Klark (Nevado) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Klark Kantna Televido Arkivigite je 2016-10-17 per la retarkivo Wayback Machine (Kantono Klark posedis televidan stacion kun viva Interreta transmisio)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 859263
* GND: 7709061-5
* LCCN: n81039784
* VIAF: 124342630
* ISNI: 000000040427691X
 |
**Akcjabrskia distrikto** - (beloruse - Акцябрскі раён, ruse - Октябрьский район). Administracia subdivido en Homela regiono, Belorusio. Situas en nordokcidenta parto de regiono. Areo estas 1400 da km 2. Estis fondita la 28-an de junio 1939 (kun alia ĉefurbo) kaj eniris en Palesjea regiono. Inter la 20-a de septembro 1944 kaj la 8-a de januaro 1954 eniris en konsisto de Babrujska regiono, poste - en Homela regiono. La 25-an de decembro 1962 jaro estis likvidita, la 30-an de julio 1966 jaro estis refondita. En la distrikto estas eldonata la gazeto "Ruĝa oktobro".

Loĝlokoj kaj administracia subdivido
------------------------------------

Ĉefa urbo de distrikto kaj pli granda loĝloko estas urbeto Akcjabrski. Ĉiom da loĝlokoj estas 28. La distrikto estas subdividita je 8 vilaĝaj sovetoj.

Naturo
------

Averaĵa temperaturo estas: en januaro: -6,30de celsio, en julio +18,40. Vegetaĵara periodo estas 195 da tagoj. Sub arbaroj estas 55 % de areo.
Kvanto de precipitaĵoj estas 627 da mm jare.
Riveroj: Trjemlja, Pciĉ kun flankriveroj: Arjesa kaj Njeratoŭka.

Agrokulturo
-----------

Terpomplantado, cerealplantado, furaĵplantado, ŝafbredado (por viando kaj lino).

Elfosaĵoj
---------

Nafto.

Komunikado
----------

Per fervojo inter Ĵlobin kaj Rabkor (vilaĝo ĉe Akcjabrski), per aŭtovojoj inter Hlusk (en Mahiljova regiono) kaj Azariĉi, inter Pariĉi kaj Kapatkjeviĉi.

* Kategorio Akcjabrskia distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Satigny (stacidomo). |


**Satigny**  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. 

Laŭ la stato de 2018 en la komunumo vivis 4 185 loĝantoj sur areo de 18,92 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 221 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Satigny situas ĉe la suda bordo de la rivero Rodano proksimume 5 kilometrojn okcidente de la kantonĉefurbo Ĝenevo. La kampara komunumo estas riĉa je vitejoj, kiuj kovras grandan parton de la komunuma teritorio. Al komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Satigny mem la vilaĝetoj Bourdigny, Choully, Peissy, Peney, Château des Bois kaj Moulin-Fabry.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 18,91 km², de kiuj 18,6% estas kovritaj de arbaro, 59,5% servas por agrikulturo, ĉefe vitejoj, kaj 19,5% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Satigny limas en nordo al Prévessin-Moëns (Francio), en nordoriento al Meyrin, en oriento al Vernier, en sudoriento al Bernex, en sudo al Aire-la-Ville, en sudokcidento al Russin, en okcidento al Dardagny, en nordokcidento al Saint-Genis-Pouilly (Francio), kaj en nordnordokcidento al Thoiry (Francio).

Trafiko
-------

Satigny disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Ĝenevo al Liono, kiu estas servata per lokaj trajnoj al Ĝenevo. Krome ankaŭ la loka buslinio n-ro S servas la komunumon.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 110 de Meyrin al Russin. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 5 kilometrojn okcidente en Vernier.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Satigny datiĝas el la jaro 912 kiel *villam Satiniatis*.

Sur la teritorio de Choully estis trovitaj restaĵoj el la neolitiko. Aliaj trovaĵoj pruvis, ke ekzistis sur la komunuma teritorio almenaŭ du romiaj vilaoj.

Dum mezepoko la regiono apartenis al la Senjoroj de Gex. Iom post iom la rajtoj transiris al la episkopoj de Ĝenevo. Post la reformacio en la jaro 1536 Satigny fariĝis posedaĵo de Ĝenevo, kaj kun Ĝenevo ĝi fariĝis en la jaro 1816 parto de Svislando.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Isabelle Brunier*: *Satigny* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-04-01)

Vidu ankaŭ
----------

* Satigny (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Satigny
* Satigny en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Satigny en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Ĝenevo |
| --- |
| Aire-la-Ville • Anières • Avully • Avusy • Bardonnex • Bellevue • Bernex • Carouge • Cartigny • Céligny • Chancy • Chêne-Bougeries • Chêne-Bourg • Choulex • Collex-Bossy • Collonge-Bellerive • Cologny • Confignon • Corsier • Dardagny • Ĝenevo • Genthod • Gy • Hermance • Jussy • Laconnex • Lancy • Le Grand-Saconnex • Meinier • Meyrin • Onex • Perly-Certoux • Plan-les-Ouates • Pregny-Chambésy • Presinge • Puplinge • Russin • Satigny • Soral • Thônex • Troinex • Vandœuvres • Vernier • Versoix • Veyrier | Komunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono ĜenevoKomunumoj de Kantono Ĝenevo |

 |
**Károly Hajós** [kAroj hajOŝ], konata en Usono **Karl Hajos,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hajós Károly** estis hungara-usona komponisto, dirigento.

Károly Hajós naskiĝis la  28-an de januaro 1889(nun 1889-01-28) en Budapeŝto, li mortis la 1-an de januaro 1950 en Holivudo, Los-Anĝeleso, Kalifornio, Usono.

Biografio
---------

Károly Hajós akiris diplomon en Reĝa Muzikakademio de Budapeŝto, poste li kompletigis ĝin per pianado en Vieno. Ekde 1909 li dirigentis en Teatro de Szolnok, poste en Hungarlingva Teatro en Pozono, en la jaroj 1921 kaj 1922 li komponis operetojn en Berlino. En 1924 li translokiĝis al Novjorko, poste al Holivudo, kie li komponis pli ol 100 filmajn muzikojn. En 1930 li ricevis usonan ŝtatanecon. Li havis edzinon kaj ricevis kelkajn usonajn premiojn.

Elektitaj operetoj
------------------

* *Natja*
* *Idegen mennyasszony* (1922)

Elektitaj filmaj muzikoj
------------------------

* *The Canary Murder Case* (1929)
* *I'm No Angel* (1933)
* *Flash Gordon* (1936)
* *Hitler's Madman* (1943)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio angle

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 862271
 |


* Portalo pri Biografio
**Benho,** laŭ egipta arabe بنها, kopte ⲡⲁⲛⲁϩⲟ [pɑnɑho] estas urbego en nordorienta Egiptio, en Nildelto, en Provinco Kaljubija, kie ĝi estas ties ĉefurbo. Ĝi apartenas ankaŭ al urbaro de Kairo.

Salutbordo en Benho

Etimologio
----------

Benho originas de Banaho (kopte: ⲡⲁⲛⲁϩⲟ), kio signifas "Domo de Sycamore (ⲛⲟⲩϩⲓ).

Demografio
----------

En Benho loĝis 182 254 en 2021.

Geografio
---------

Benho troviĝas sur ebenaĵo 17 metrojn super la marnivelo laŭ branĉo de Nilo. Ŝebin el-Komo troviĝas 22, Zagazigo 34, Tanto 39, ĉefurbo Kairo 47, Mansuro (Egiptio) 67, Ismailio 105, kilometrojn (aere) .

Historio
--------

La nordo de Benho estis de antikva urbo nomita Athribis. Tiu loko neniam estis sisteme esplorita fare de arkeologoj. Iam kamparanoj fosantaj en la areo malkovris grandan kaŝtrezoron da arĝento.
Athribis estis la centro de kultado de la nigra virbovo kaj ĝuis la plej grandan popularecon dum la romia periodo. La moderna urbo estis fondita en 1850. En 1931 granda fervoja akcidento okazis, 48 homoj mortis.

Nilo en Benho

Ekonomio
--------

Proksimaĵoj de Benho kultivas tritikojn kaj kotonojn dank' al digo 30 km kontraŭflue. En la malnovaj tempoj oni kultivis rozojn por fari el tio parfumojn. Hodiaŭ la urbego estas centro de la elektronika industrio, krome oni prilaboras kotonojn.

Edukado
-------

La universitato de Benho estis fondita en 1976 kiel filio de universitato en Zagazigo. Ĝi iĝis sendependa universitato en 2005 asimilante plurajn instalaĵojn kaj sekciojn. Oni studas proksimume 60 mil jare. La fakultato de medicino estas rimarkinda pro esplorado.

Universitato de Benho

Klimato
-------

Benho situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas nur 25 mm. Inter junio-septembro neniam pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 21 °C kaj varias inter 13-28 °C.

Trafiko
-------

Benho estas signifa trafiknodo inter Kairo kaj Nildelto, kie renkontiĝas multe da vojoj kaj fervojoj. Pluraj pontoj (ankaŭ fervoja) helpas la trafikon.

Vojo en Benho

Vidindaĵoj
----------

* moskeoj
* ponto super Nilo jam ekster la urbolimoj: longeco - 5 km, larĝo - 26 m.
* Proksimume 20 km sudokcidente estas komunumo, la iama Leontopolis, fama pro ĝiaj glazuritaj kaheloj.

Referencoj
----------

Fontoj
------

* WikiTrans

Strato en Benho

* Benho en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Benho en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Coffs Harbour**, en Aŭstralio, estas marborda havenurbo situanta ĉe la norda marbordo de Novsudkimrio, Aŭstralio, je ĉirkaŭ 540 km norde de Sidnejo, kaj je 390 km sude de Brisbane. Populara ripozloko kiu allogas homojn el grandaj urboj al pli malgrandaj urboj marbordaj, Coffs Harbour plukreskas je escepta proporcio, kaj la propra urbo havas populacion de 26,353 kaj ties regiono de ĉirkaŭ 70,933 en 2011.

Coffs Harbour havas plej konvenan klimaton en Aŭstralio, inter fono de alta monto kaj dekduoj da netuŝitaj strandoj. La ekonomio de Coffs Harbour bazas ĉefe sur agrikulturo (bananoj kaj mirteloj), turismo, fiŝkaptado kaj manfarado.

La urbo havas kampuson de Sudkruca Universitato, nome publika kaj privatan hospitalon, kelkajn radiostaciojn, kaj tri ĉefajn vendejarojn. Coffs Harbour estas ĉe nombraj naciaj parkoj, inklude maran nacian parkon.

Estas multaj regulaj pasaĝeraj flugoj ĉiutage al Sidnejo, Brisbano kaj Port Macquarie. Coffs Harbour estas atingebla ankaŭ pere de ŝoseo, fervojo, kaj de regulaj busservoj.

Notoj
-----

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-03-27. Alirita 2013-03-29.
2. ↑  Coffs Harbour Base Hospital ::: North Coast Area Health Service Arkivigite je 2008-07-20 per la retarkivo Wayback Machine. Ncahs.nsw.gov.au (27a Septembro 2007). Konsultita la 18an de aŭgusto 2011.

* Kategorio Coffs Harbour en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 433396
* GND: 4718303-2
* LCCN: n87152231
* VIAF: 154119669
 |
**Elemér Barabits** [barabiĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barabits Elemér** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, plibonigisto. Lia botanika nomo estis *Barabits*.

Elemér Barabits naskiĝis la  4-an de marto 1921(nun 1921-03-04) en Miskolc, li mortis la 2-an de junio 2003 en Sopron.

Biografio
---------

Elemér Barabits antaŭ la lernejaj jaroj li konatiĝis pri la ĝardenkulturo hejme. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1939, poste li akiris an diplomon en Teknikuniversitato, en ties fakultato en Sopron en 1944. Post la diplomo li estis arbaristo apud Miskolc, ekde 1949 li havis postenojn en arbaroj en Transdanubio (precipe en arbaretoj). Li specialiĝis pri plibonigado de pinoj. Dum la hungara revolucio de 1956 li apogis la revolucion, tial poste li estis kondamnita. Li povis denove labori ekde 1959 en arbaro ĉe Zalaegerszeg. Li estis gvidanto de botanika universitata ĝardeno inter 1963–1973, dum li doktoriĝis en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1970. Li pensiuliĝis en 1973, poste li establis privatan ĝardenon, kie li daŭre plibonigadis, krome li faris private renovigojn de parkoj, ĝardenoj. Li ricevis premiojn inter 1995-2002. Lia edzino naskis 3 gefilojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A tulipánfa.* (1955)
* *Magyarország erdőgazdasági tájainak erdőfelújításai és erdőtelepítési irányelvei és eljárásai.* (1963)
* *Neue Formen unter den ungarischen Pyramideneichen.* (1970)
* *A vöröstölgy szerepe a magyar erdőművelésben.* (disertaĵo, 1970)
* *Soproni meteorológiai állomás, mediterrán kert.* (1974)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* membiografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 354-a paĝo

Referencoj
----------

1. ↑   wikidata
2. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 862897
 |



* Portalo pri Biografio
**Adolf MACHO** (maĥo), aŭstro-germano, instruisto de burĝlernejo kaj direktoro de faka lernejo. Naskiĝis en la 20-a de aŭgusto 1856 en Topkowitz ĉe Aussig iamen Ĉeĥoslovakio) mortis en la 26-a de decembro 1932 en Wien. Esperantisto de 1906. Fondis en 1908 la duan Esperanto-Socio en Wien la „Fideleco", kies prezidanto li estis ĝis la morto. Oficiale rekonata estis lia
penado per tio, ke la aŭstria ministerio por
instruaferoj eknomis lin membro de la
ŝtata ekzamenkomisiono por Esperanto. Multaj kursoj, ankaŭ por lernejanoj. Dumkelka tempo prezidanto de Instruista Esperanto-Socio. Tradukoj de multaj germanaj poeziaĵoj (precipe en manuskripto)

Li mortis la 36-an decembro 1933 pro apopleksio kaj edemo.

Profesia vivo
-------------

Post studado en realgimnazio kaj instruista lernejo li fariĝis en 1877 instruisto kaj poste en burĝlernejo, 1917 direktoro de perfektiga lernejo por meblistoj kaj ĝardenistoj ĝis 1923 .

Hobioj
------

Dumsia tuta vivo Macho multe okupiĝis pri skioptikono, fotografado, pentrado kaj pristudado da iingvoj kiel la latina, greka angla, franca, itala , ĉeĥa kaj Esperanto.

Esperanto
---------

Pri sia esperantistiĝo Macho skribis al "Literatura Mondo "que en 1906 li fariĝis esperantisto. Tiamestis en Wien nurunu societo "Unuiĝo'. Rekoninte, ke unu Esperanto klubo porla tuta ĉefurbo estas ne sufice granda bazo porla propagando de la lingvo , li fondis
1908 la duan Esperanto-societon *Fideleco*, kies prezidanto li estis ĝis sia morto.

Kun aliaj pioniroj li fondis "Unuiĝon de Esperanto-instruistoj" , kies prezidanto li longtempe estis. Li estis ankaŭ membro de diversaj aliaj Esperanto-grupoj kaj gvidis kursojn
por burg-kaj komerclernejanoj kaj por plenkreskuloj.

La aŭstria registaro invitis lin en la ŝtatan ekzamenkomisionon por Esperanto , kies
membro li restis ĝis sia malsaniĝo en 1928.

Verkoj
------

Macho estis bonega konanto de Esperanto kaj tradukis grandan nombron da poeziaĵoj de-diversaj poetoj, inter ili la tutan verkon "Dreizehnlinden ". Li verkis ampleksan
vortaron pri bestnomoj (germ.-E. kaj E-germ.) 

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 25834
 |
**Roy Marsden** (naskita Roy *Anthony Mould*, la 25an de junio 1941 en Stepney, Londono, Anglio) estas brita aktoro konata pro sia rolo kiel Adam Dalgliesh en kelkaj televidproduktaĵoj de la 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj.

Marsden aperis en 9 filmoj kaj pli ol 80 televidproduktaĵoj. Li ankaŭ havis signifan karieron sur la teatroscenejo.

Biografio
---------

Marsden estis naskita Roy Anthony Mould, sed ekde la komenco de sia kariero uzis la nomon Roy Marsden. Tamen, li ne formale ŝanĝis sian nomon ĝis 2005. Li estis edukita ĉe la Reĝa Akademio de Drama Arto.

Li faris sian teatran debuton komence de la 1960-aj jaroj kun la teatra kompanio Royal Shakespeare Company kaj ludis kelkajn klasikaĵojn dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj.

Li faris sian televiddebuton en gastado en la serio *First Night* en 1964 kaj havis sian unuan signifan televidrolon en la brita miniserialo *Vanity Fair* (1967). Lia sukceso venis en 1978 kiam li ricevis la gvidrolon en la brita spionserio *The Sandbaggers*. En 1982, li rolulis detektivo Adam Dalgliesh, kiu rezultigis ok mini-seriojn kaj du televidfilmojn la periodon 1983-1998. La rolo de Dalgliesh vere famigis lin, eĉ ekster la UR. Li ankaŭ liveris gravan fortostreĉon en televidserioj kiel ekzemple *Airline* (1982), *Goodbye, Mr. Chips* (1984), *Inside Story* (1986), *The Palace* (2008) kaj *Partners in Crime* (2015). Ĉi-lasta estas lia prova lasta televidapero. Li ankaŭ havis gastadojn en kelkaj konataj britaj serioj, inkluzive de *Tales of the Unexpected, Dr. Who, Space: 1999, The Adventures of Sherlock Holmes, Detective Chief Foyle, The Green Green Grass* kaj *New Tricks.* Oni povas mencii ankaŭ televidajn filmojn kiel *King Solomon's Mines* (2004), *Mysterious Island* (2005) kaj *Dungeons & Dragons: Wrath of the Dragon God* (2005).

Marsden faris sian kindebuton en 1970 en la relative nekonata muzikalo *Toomorrow* kaj, krom tio, havis nur kelkajn filmrolojn, inkluzive de en la krimdramo *The Squeeze* (1977).

Referencoj
----------

1. ↑  The Gazette - Changes of Name
2. ↑  The Inquirer - The Perils Of Playing Scotland Yard's Chief Inspector (7.5.1988)
3. ↑  VG (12.10.1984, Side: 51) «La sukceson kiun Roy Marsden spertis en la lastaj du jaroj, li verŝajne povas plejparte danki la novan grandan krimverkiston de angla P. D. James. Ŝi estas konsiderita de multaj kiel la heredonto de Agatha Christie»
4. ↑  Afternoontea - Mystery! Adam Dagliesh's Roy Marsden, part two (15.12.2014)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Roy Marsden ĉe Interreta filma datumbazo (angle)

* Roy Marsden ĉe AllMovie (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 861553
* LCCN: no97076005
* VIAF: 12561131
* ISNI: 000000011560274X
* BNF: 14631565k
* BNE: XX4677866
 |
Hammond b3 kun leslie-laŭtparolilo
kvodlibeto ludata sur hammond-orgeno
**Hammond-orgeno** estas elektromekanika orgeno nomita laŭ sia inventinto Laurens Hammond.

Unue pensita kiel anstataŭaĵo por la fajfilorgeno, ĝi baldaŭ iĝis per la ekuzo en la distra muziko intrumento de la ĵazo; kiel malmultkosta orgenanstataŭaĵo en usonaj preĝejoj ĝi eniĝis la gospelmuzikon. Ekde tie la Hammond-orgeno disvastiĝis en rokmuziko, ritmenbluso, soulo, funko, skao, regeo, kunfando-ĵazo, ktp. Kiel anstataŭaĵo por fajfilorgeno tamen la Hammond-orgeno ne povis venki.

Plej grandan popularecon ĝi atingis en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj; tiam preskaŭ neniu laŭmoda bando rezignis pri la Hammond-orgeno. Sed ankaŭ nuntempe ĝia karakteriza sono resp. ties imitado estas ege disvastigita en la popmuziko. Dum la paso de la jardekoj la Hammond-orgeno (precipe la modelo B3 kombine kun Leslie-laŭtparolilosistemo) establiĝinta instrumento.

Je ĉiuj instrumentoj estas komuna la strukturo kun du klavaroj kaj pedalaro. Tonamplekso de la klavaroj kaj de la pedalaro tamen diferencas je la diversaj modeloj. La supra klavaro estas ŝvelpozitivo, kaj la malsupra estas la ĉefpozitivo.

Vidu ankaŭ
----------

* *Novachord*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hammond-orgeno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Geschichte Hammond-Orgel Arkivigite je 2006-08-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Geschichte der Firma Hammond
* Jeff Dairikis HammondWiki
* Im EBoardmuseum in Österreich sind Hammondorgeln zu besichtigen
* *Wer war Laurens Hammond?* Arkivigite je 2009-01-19 per la retarkivo Wayback Machine
* Detaillierte Liste aller Hammond- und Leslie-Modelle.
* The International Archives for the Jazz Organ – Datenarchiv zu Jazzorgelmusik und Interpreten
triflanka projekto de Ho 229 V 1
**Horten Ho 229** estis nurflugila koncepto de Gefratoj Horten en la jet-oldepoko. *Ho IX* estis nomo de la unuaj du prototipoj. La imperia aertrafika ministerio permesis la serian produktadon sub numero 8-229, kie 8 estis kodnumero por aviadiloj ĝenerale.

Ĝi estis konstruita el tubŝtalo, lignaj portaj surfacoj. La pilotoj devis porti premveston por egaligi mankon de la arta premo en la aviadilo.

La evoluigon gvidis Reimar Horten, la unua prototipo - sen motoro - flugis la 1-an de marto 1944.

Oni planis la aviadilon porti 1000 kg da bomboj, flugi 1000 km/h kaj atingi 1000 km (Projekt 3000).

La dua prototipo ricevis jetmotoron, flugis unuafoje, oficiale la 2-an de februaro 1945. La 18-an de februaro 1945 okazis akcidento, mortis la piloto post kraŝo pro misfunkcianta dekstra motoro.

Tiam Reimar Horten jam laboris pri Horten Ho XVIII, pri dista nurflugila bombaviadilo pro atingi Usonon.

La 14-an de aprilo 1945, la usonaj trupoj atingis la produktejon kaj konfiskis restaĵojn, dokumentojn.

* Kategorio Horten Ho 229 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kaolack** aŭ **Kawlax** estas grandurbo kaj diocezo en Senegalio. Ĝi estas ankaŭ ĉefurbo de provinco same nomata.

Mapo pri Senegalo, kie Kaolack situas en la okcidenta parto

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 14° 11′ N 16° 15′ O﻿ / ﻿14.183 °N, 16.250 °O﻿ / 14.183; 16.250 (mapo)
* Areo: 145,14 km²
* Loĝantaro: 180 830 en 2010
* Supermara alteco: 22 m
* Horzono: UTC

Geografio
---------

Moskeo de Kaolack
Centra komerca parto de Kaolack
Bazarejo de Kaolack
Kaolack situas sur ebenaĵo laŭ rivero *Saloum*, en la okcidenta sekcio de la lando apud Gambio. Pro la apuda maro mangrovo etendiĝas je 100 km laŭ la rivero.

Historio
--------

Kaolack estas posteulo de historia ĉefurbo **Kahone** en la 16-a jarcento. Baldaŭe Kaolack estis fondita fare de islamanoj. En la 19-a jarcento francoj faris la koloniadon. Pli frue oni komercadis per sklavoj. La trajno funkcias de 1911. En la 1930-aj jaroj la urbo prenis taskojn en la edukado.

Ekonomio
--------

Longe oni okupiĝas pri produktado de arakidoj, kiun la francoj evoluis. Nuntempe el tio oni faras oleon.

Trafiko
-------

Vojo en Kaolack
Kaolack havas flughavenon, flankan fervojon kaj diversajn ĉefvojojn.

Vidindaĵoj
----------

* centra moskeo

Ĝemelurboj
----------

* Francio Mérignac (Gironde), Francio
* Italio Aosta, Italio

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* Mapo

* Kategorio Kaolack en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Benny Moré** (**Beny Moré**), realnome **Bartolomé Moré**, (naskiĝinta la 24-an de aŭgusto 1919 en Santa Isabel de las Lajas, Kubo; mortinta 19-an de februaro 1963 en Havano) estis kuba kantisto, kiu aparte interpretis son-montunon, mambon kaj boleron.

Statuo omaĝa al Benny Moré en Cienfuegos, Kubo

Vivo
----

Moré naskiĝis kiel plej aĝa el dek ok gefratoj en Santa Isabel de las Lajas (vilaĝo, al kiu li dediĉis muzikaĵon) en la iama provinco Las Villas en centra Kubo. En la aĝo de ses jaroj li eklernis gitarludon kaj en la aĝo de dudek li regule prezentis en la trinkejoj kaj kafejoj de Havano; tiutempo li ankoraŭ uzis sian propran nomon.

Okaze de ĉi tiuj prezentadoj li konatiĝis kun la Trío Matamoros, kies kantisto li ankaŭ fariĝis pli malfrue. En 1945 li iris kun Conjunto Matamoros al Meksiko, kie li restis kiel ununura membro de la muzikbando kaj alprenis sian artistan nomon Benny Moré. En Meksikurbo Moré amikiĝis kun pianisto Pérez Prado kaj ankaŭ prezentis kelkfoje kun li. Fine de 1950 li revenis al Kubo kaj aniĝis en 1952 en la Orquesta Aragón. Per la Banda Gigante li fondis grandan ensemblon de ĝis kvardek muzikistoj, al kiuj li kantis iliajn voĉojn, ĉar li ne scipovis skribi notojn. En 1956 kaj 1957 ĝi ludis en Venezuelo, Jamajko, Haitio, Kolumbio, Panamo, Meksiko kaj Usono.

Post la kastrisma revolucio Moré restis en Kubo kaj mortis tie en la aĝo de 43 jaroj pro pankreato-inflamo. Oni konsideras, ke pli ol 100.000 fervoruloj partoprenus lian entombiĝon.

Honorado
--------

Je lia honora memoro ĉiun jaron jen septembro okazas en Cienfuegos sur Kubo festivalo, kiu portas lian nomon. Sur la ĉefa strato de Cienfuegos staras bronzostatuo laŭ natura grando de la artisto.

En 2006 aperis la kinofilmo *El Benny*, unua verko de la kuba reĝisoro Jorge Luis Sánchez, kiu orientiĝas laŭ la vivhistorio de Morés. La filmmuzikon verkis steluloj de la aktuala kuba muziko, inter ili Chucho Valdés, Juan Formell kaj Orishas.

En 2008, la kuba verkistino Daína Chaviano omaĝis lin per lia inkludo en la romano *La isla de los amores infinitos* (La insulo de la senfinaj amoj) (tiu ĉi estas la kuba romano plej tradukita el ĉiuj tempoj), Ora Medalo de Florida Book Awards).

Diskaro
-------

* Benny Moré, Kompletaj Surbendigoj 1953-1960. Pakaĵo el 4 lumdiskoj kun la tekstoj de ĉiuj kantoj.
* Benny Moré, Caricias Cubanas 1994

- Se Va A Morir

* 2- Ofrenda Criolla
* 3- El Santo De Tia Juliana
* 4- Guantanamo
* 5- Como Puedes Pensar
* 6- A Mi Padre
* 7- Marianao
* 8- Si Te Cayo El Tabaco
* 9- Dolor Y Pena
* 10- Rezo En La Noche
* 11- Soy Del Monte
* 12- No Te Atrevas
* 13- Caricias Cubanas
* 14- Perdi La Fe
* 15- Como Esta Mi Conuco
* 16- Por Una Madre
* 17- Mulata Con Cola
* 18- Maria Christina
* 19- Fiesta De Tambores
* 20- Solamente Una Vez

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Benny Moré en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

1. ↑  *El Benny* ĉe IMDB.com

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 275896
* GND: 119066408
* LCCN: n83139579
* VIAF: 5124060
* ISNI: 0000000059220332
* SUDOC: 087190338
* BNF: 13954905b
* MBA: 7dfd4a6f-5a28-4926-a8e3-4f532f813a7b
* NKC: xx0050878
* BNE: XX1079268
 |
*Dietiko* (de antikve-greke *διαιτητική [τέχνη]*, *diaitētikḗ [téĥnē]/dietētikḗ [téĥnē]*, "la studo de la vivmaniero (laŭ medicinaj terminoj)"), ĝis antikve-greke *δίαιτα*, *díaita/dieta* "vivmaniero, maniero de vivo; porvivaĵo, dieto") aŭ **dietologio'** (de antikve-greke *δίαιτα* kaj finaĵo -λογία -logía, do -logio en senco de sciaro/scienco, baze de antikve-greke *λόγος* logos, "racio") estas kolektiva termino kiu origine ampleksis ĉiujn mezurojn en la signifo de reguligita vivmaniero, kiu kontribuas al fizika kaj mensa sano aŭ resanigo.

Krom medikamento kaj kirurgio, dietiko ĉiam estis unu el la tri aliroj al medicina terapio.

La signifo de la termino ŝanĝiĝis. Origine, ĝenerala "dieteko" fondita de hipokrata medicino estis doktrino de sana vivado. Hodiaŭ la esprimo priskribas la prizorgon kaj konsiladon de pacientoj koncerne nutradon kiel parto de la kuraciga terapio aŭ por prevento de malsanoj.

Kontraste al nutroscienco, la disciplino de dietiko aŭ dietologio estas karakterizita per aplika fokuso. Dietiko povus do esti priskribita kiel "aplikata nutra scienco". Tamen, tio ne estas tute ĝusta, ĉar dietiko rilatas al multaj sciencaj fakoj, kiel ekzemple medicino (nutra medicino), pedagogio, psikologio kaj sociologio.

Vidu ankaŭ
----------

* Dieto

Referencoj
----------

1. ↑  Dietrich von Engelhardt: *"Diätetik"*. En Werner E. Gerabek, Bernhard D Haage, Gundolf Keil, Wolfgang Wegner (red.): *"Enzyklopädie Medizingeschichte"* (germane: "Enciklopedio de medicina historio"), eldonejo De Gruyter, Berlino / Novjorko 2005, ISBN 3-11-015714-4, paĝoj 299-303, ĉi tie paĝo 299.
2. ↑  Werner Friedrich Kümmel: *"Der Homo litteratus und die Kunst, gesund zu leben. Zur Entwicklung eines Zweiges der Diätetik im Humanismus"* (germane: "La legopova homo kaj la arto de sana vivado. Pri la evoluo de branĉo de dietetiko en humanismo"). En: Rudolf Schmitz, Gundolf Keil (eld.): *"Humanismus und Medizin"* (humanismo kaj medicino). En la serio *Acta humaniora*, Weinheim 1984 (= *Deutsche Forschungsgemeinschaft: Mitteilungen der Kommission für Humanismusforschung* , do "Germana Esplora Asocio: Komunikaĵoj de la Komisiono pri Humanisma Esplorado"), volumo 11), paĝoj 67–85, ĉi tie: paĝo 67.

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 862201
* LCCN: sh86005508
* BNF: 11937798n
* NKC: ph305891 ph119435, ph305891
 |