recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Bisimbre** [biSIMbre] estas municipo de Hispanio, en la nordorienta parto de la komarko *Campo de Borja* kies ĉefurbo estas Borja, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Bisimbre estas municipa teritorio en la nordorienta parto de la komarko *Campo de Borja*, kie ĝi okupas teritorion inter tiuj de Fréscano norde kaj de Agón sude. Krom la rivero Huecha, estas irigaciaj kanaletoj.

La loĝloko Bisimbre mem estas je 56 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 13 km de Borja, iom oriente de la rivero Huecha, kiu fakte fluas laŭ la vojo inter Ainzón kaj Fréscano. Ĝi estas sur 320 msm, alirebla ĉefe el apuda Agón okcidente laŭ loka vojo je nur 1 km.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Agón kaj Fréscano | *Norde:* Fréscano | *Nordoriente:* Mallén |
| *Okcidente*: Agón |  | *Oriente:* Magallón |
| *Sudokcidente:* Agón | *Sude:* Agón | *Sudoriente:* Agón |

Historio
--------

La araboj lasis irigacian reton. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ Borja kaj Bisimbre estus konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. La loĝantaro post la kristana konkero en la loko restis parte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo en 1610 rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo.

Bisimbre demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio. Sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Bisimbre oni malaltiĝis ĝis nunaj 80 loĝantoj.

Ekonomio
--------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, vitejoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj, bovoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, restaĵoj de la kastelo, naturaj lokoj kaj pejzaĝo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bisimbre en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Municipo Bisimbre
* Bisimbre en Campo de Borja


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807979
 |
**Ten'on-kjoo** estas templo aŭ sanktejo de Oomoto. **Ten'on-kjoo** en Kameoka estas sur tereno kiu intime koncernas la Kunfondinton Deguĉi Onisaburo, en la mezo de Urbo Kameoka, 20 kilometrojn okcidente de Urbo Kioto; ĝi estas sanktejo de Oomoto en verda fono. Kontraste al Bajŝoo-en en Ajabe, kiu estas sanktejo kun ĉefa funkcio de kulta adorejo, tiu ĉi **Ten'on-kjoo**, Kameoka, funkcias kiel sanktejo por misiado de Dia instruado. Por tio estas instalitaj tie diversaj organoj por disvastigi la instruojn de Oomoto kiel Fako por Diinstrua Misiado, Granda Kursejo, Internacia Fako, Junulara Fako, ktp.

**Ten'on-kjoo** sin trovas sur la ruinoj de la iama Kastelo Kamejama (Kameoka) de lia daimia moŝto Akeĉi Micuhide, brava generalo en la militanta tempo (en la 16-a jarcento).

Post la "forigo de feŭdujoj kaj starigo de gubernioj" kadre de la Meiĵi-reformo, Deguĉi Onisaburo, en la tagoj de sia knabeco, ofte ludis sur la kasteltereno, prilamentis la ĉiam ruiniĝantan kastellokon, kaj kovis en sia sino esperon iam per siaj manoj relevi la kastelon. 

En la 8-a jaro de Tajŝoo (1919), Onisaburo aĉetis la teron de la iama kastelo, kiu estis tiam en ruine sovaĝa stato, priatentata de neniu. Li prilaboris kune kun kredantoj la terenon, rekonstruis la ŝtonmuron kaj konstruis la sanktejon de Oomoto.

La 10-an jaron de Ŝooŭa (1935), pro la Dua Oomoto-afero, ĝiaj temploj kaj institucioj estis ĉiuj detruitaj per la manoj de la oficiala instanco; la Afero tamen solviĝis senkulpa en la dudeka jaro de Ŝooŭa (1945). Oni denove eklaboris por refondi ĉion, kaj poste ĝis hodiaŭ daŭras la konstruado de multaj temploj kaj diversaj domoj.

En **Ten'on-kjoo** okazas Monata Festo (la unuan dimanĉon de ĉiu monato), Granda Festo Zuisei en somero; krome ŝintoaj nuptoj antaŭ la altaro, preĝoj por resaniĝo el malsanoj, Diservoj kaj festoj, kurskunvenoj, Oomoto-kursoj (en la japana lingvo) ĉe la Granda Kursejo seninterrompe tra la jaro.
**San Juan Teitipac** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Teitipac*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 219.

Geografio
---------

**San Juan Teitipac** apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2552 loĝantojn. El tiuj estis 1201 viroj kaj 1351 virinoj. La komunumo havas surfacon de 11.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 434 indiĝenoj. El tiuj 372 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 372 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Teitipac Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan Teposcolula** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Teposcolula*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 221.

Geografio
---------

San Juan Teposcolula apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1344 loĝantojn. El tiuj estis 645 viroj kaj 699 virinoj. La komunumo havas surfacon de 57.41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2300 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**Constantin SĂNĂTESCU** [konstantin sǝnǝtesku] (naskiĝis la 14-an de januaro 1885 en Craiova, mortis la 8-an de novembro 1947 en Bukareŝto) estis rumana generalo. Post la ŝtatrenverso de 1944, kies rezulto estis transiro de Rumanio el la Akso al la Aliancanoj, la 23-an de aŭgusto 1944 li fariĝis ĉefministro de Rumanio.

Li estis filo de la generalo Gheorghe Sănătescu. En 1907 li finlernis en la Armea Lernejo de Bukareŝto, en 1913 militis en la dua balkana milito kaj en la unua mondmilito. Dum la intermilita periodo li laboris kiel armea ataŝeo en Parizo kaj Londono. En 1935 li iĝis generalo kaj du jarojn poste — estro de la stabo. En 1940 Sănătescu gvidis rumanan delegitaron al Moskvo. En la jaroj 1941-1943 li estris la 4-an Korpuson kaj en la jaroj 1943-1944 — la 4-an Armeon.

Post la ŝtatrenverso, kiu finis la regadon de marŝalo Ion Antonescu, reĝo Mikaelo la 1-a komisiis al Sănătescu formi novan registaron. La nova ĉefministro sensukcese penis plibonigi la rilatojn kun Usono por savi Rumanion de soveta okupado. Pro kreskanta suspekto de Josif Stalin pri lia agado li estis devigita rezigni el la posteno la 2-an de decembro de la sama jaro. En 1947 li mortis pro kancero kaj estis entombigita kun plena soldata honorigo.

Vidu ankaŭ
----------

* Ŝtatrenverso en Rumanio de 1944

* Kategorio Constantin Sănătescu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 390293
* GND: 133978281
* LCCN: n95030938
* VIAF: 72598667
* ISNI: 0000 0000 3205 1671
* SUDOC: 186171366
* NKC: xx0274884
 |
**San Juan de la Nava** [sanĤUAN delaNAba] estas municipo en la centroriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *San Juan de la Nava* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Johano de la Altbieno*.

San Juan de la Nava en la provinco Avilo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 466 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 28 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Riofrío, Sotalbo, Navalmoral de la Sierra, El Barraco kaj Navaluenga. La municipa teritorio estas montara ĉe la Valo de rivero Alberĉe.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762573
* VIAF: 316734865
 |
**San Juan de los Lagos** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas San Juan de los Lagos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 073.

Geografio
---------

**San Juan de los Lagos** apartenas al la regiono Altos Norte kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco (nordoriente de la regiono Altos Sur). Al tiu regiono apartenas 8 komumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 57104 loĝantojn. El tiuj estis 27605 viroj kaj 29499 virinoj. La komunumo havas surfacon de 874,47 km². La meza alteco estas 1750 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,1 C. En la komunumo estas 715,2 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 15554 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 14013 scipovis legi kaj skribi kaj 1516 viroj estis analfabetoj. Do 9.75 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 17112 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 15004 sciis legi kaj skribi kaj 2073 virinoj estis analfabetoj. Do 12,11 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en San Juan de los Lagos vivis 46728 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 18 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,039 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan de los Lagos Arkivigite je 2007-03-18 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Pascual** [sanpasKŬAL] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. *San Pascual* estas komprenebla kiel Sankta Paskalo.

San Pascual en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.
San Pascual.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 18,61 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 43 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 35 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Ĝia deveno datas el 934, kiam islamaj militistoj setliĝis per kampadejo kie nun estas la preĝejo, poste en 1001 kristanoj konkeris la lokon.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761775
 |
**San Julián** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas San Julián. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 074.

Geografio
---------

**San Julián** apartenas al la regiono Altos Sur kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco. Al tiu regiono apartenas 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12974 loĝantojn. El tiuj estis 5924 viroj kaj 7050 virinoj. La komunumo havas surfacon de 268,44 km². La meza alteco estas 2060 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 18,4 C. En la komunumo estas 626,7 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3343 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2962 scipovis legi kaj skribi kaj 371 viroj estis analfabetoj. Do 11.1 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 4643 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4152 sciis legi kaj skribi kaj 476 virinoj estis analfabetoj. Do 10,25 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en San Julián vivis 12012 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 1 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,008 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Julián Arkivigite je 2006-04-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Pedro Apóstol** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Apóstol*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 301.

Geografio
---------

**San Pedro Apóstol** apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1511 loĝantojn. El tiuj estis 682 viroj kaj 829 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,97 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 51 indiĝenoj. El tiuj 46 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 46 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Apóstol Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Leonardo de Yagüe** [sanleoNARdo deĜAgŭe] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, nordokcidente de la provinco Sorio kaj en la *Komarko Pinares* (Komarko Pinaroj) en la nordokcidento de la provinco. La loknomero *de Yagüe* estas rilata al la frankisma generalo Juan Yagüe kiu estis naskiĝinta tie kaj mortis en 1952, kiam *San Leonardo* iĝis *San Leonardo de Yagüe* pro decido de la frankisma diktaturo. Laŭ la nuna Leĝo pri Historia Memoro, la nomo devus esti denove simple *San Leonardo*, sed tio ne plenumiĝis ankoraŭ. Du socialistaj urbestroj ne faris la necesan proceduron nuligi la heredon de diktaturo.

Geografio
---------

*Komarko Pinaroj* en la nordokcidento de la provinco Sorio.
Loko de San Leonardo de Yagüe en la provinco Sorio.
La kastelo.
La preĝejo.
Mezepoka arko.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 042 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte akiris preskaŭ 1 000 loĝantojn el la komenco de la jarcento. 

Ĝi distas 52 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Arganza kaj San Leonardo de Yagüe. Parto de la municipa teritorio de San Leonardo estas en la Natura Parko Cañón del Río Lobos. 

En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Cañón del Río Lobos*, okupanta 2 116 hektarojn, nome 35 % de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel *Cañón del Río Lobos*, okupanta 1 080 hektarojn, nome 11 % de la teritorio.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. Plej frua mencio estis de 1173, en privilegiiga dokumento de Alfonso la 8-a. Tradicia dediĉo estis ĉarkonstruado.

Ĝis 1985 estis fervoja stacidomo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj lignoproduktado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kaj la kastelo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rRegiono de Pinares |
| --- |
| Abejar• Cabrejas del Pinar• Casarejos• Covaleda• Cubilla• Duruelo de la Sierra• Herrera de Soria• Molinos de Duero• Montenegro de Cameros• Muriel de la Fuente• Muriel Viejo• Navaleno• Salduero• San Leonardo de Yagüe• Talveila• Vadillo• Vinuesa |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 123151
* VIAF: 316733553
* SUDOC: 262820579
* BNE: XX454946
 |
**San Pedro Ixcatlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Ixcatlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 309.

Geografio
---------

**San Pedro Ixcatlán** apartenas al la distrikto Tuxtepec al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10931 loĝantojn. El tiuj estis 5392 viroj kaj 5539 virinoj. La komunumo havas surfacon de 373,82 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 40 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 8751 indiĝenoj. El tiuj 7217 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 7217 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**Donald G. Ingalls** (29-an de julio 1918 - 10-an de marto 2014), konata per sia anglalingva karesnomo *Don*, estis usona scenaristo kaj televida produktisto.

Dum Dua Mondmilito li militservis ĉe United States Army Air Forces, tiama flugbranĉo de usona armeo, kiel piloto. Li batalis en Eŭropo per Boeing B-17 Flying Fortress. Post milito, Ingalls iĝis policisto ĉe la Los Angeles Police Department (LAPD [La-Oficejo pri Polico de La Anĝeloj]), kie li fariĝis dumviva amiko de Gene Roddenberry, kiu ankaŭ servis tie. 

Ili dividis deziron fariĝi verkistoj, kaj Ingalls, unue el ili, rezignis de la LAPD iĝi tion. Roddenberry eliris policecon tuj post. Roddenberry estis origine la plej sukcesa de la du, kaj rekomendis Ingwalls'on kiel rakonta redaktoro al Sam Rolfe je la televidserio *Have Gun – Will Travel*. Kiam Roddenberry komencis disvolvi televiserion "Star Trek", li petis opinion de Ingalls. Tiu verkis scenaron unue nur al epizodo "The Alternative Factor" preskaŭ en la fino de unua sezono. Lia dua scenaro al epizdo "A Private Little War" estis tre modifita de Rodderberry. Tio malpacigis lin dum jaro kaj li insistis esti akreditita en tio epizodo sub la pseŭdonimo "Judd Crucis".

Post li verkis epizodojn por televidaĵoj kiel *Fantasy Island*, *T.J. Hooker* and *Kingston: Confidential*. Li verkis televidfilmojn kiel kaj *Airport 1975* (1974) Captain America (1979). En 2005 li publikigis romanon "Watchers on the Mountain".


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 632726
* LCCN: no2013122187
* VIAF: 81149066612065602118
* ISNI: 0000 0000 0103 3681
* SUDOC: 178603635
* BNF: 14107767s
* BNE: XX5486731
 |
**San Lorenzo Cacaotepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Lorenzo Cacaotepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 227.

Geografio
---------

**San Lorenzo Cacaotepec** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11559 loĝantojn. El tiuj estis 5474 viroj kaj 6085 virinoj. La komunumo havas surfacon de 12.80 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 263 indiĝenoj. El tiuj 199 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 199 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Lorenzo Cacaotepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Rábaszentmihály** [rAbasentmihAj] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Tét. La loknomo estas hungare: Rába-Sankta Miĥaelo.

Panoramo al Rábaszentmihály
Preĝejo de Rábaszentmihály

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9135
* Telefonprefikso: 96
* Areo: 11  km²
* Loĝantaro: 510

Situo
-----

Rábaszentmihály situas sur ebenaĵo, for de ĉefvojo kaj fervojo, laŭ flankovojoj, laŭ dekstra flanko de Rába. Tét kaj Marcal estas ne tro for, kontraŭ la vilaĝo estas Rábacsécsény. Tie estas grava trapasejo, ponto.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1204. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1859 incendio okazis. Inter 1973-1989 Rábaszentmihály kaj Rábacsécsény estis unuigita sub nomo Rábaújfalu (=Rába-nova-vilaĝo). En Rábaszentmihály migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* estas baroka preĝejo katolika el la 18-a jarcento
* vilaĝa muzeeto.

Komunumoj pri Sankta Mikaelo en Hungara reĝlando
------------------------------------------------

Pro grandeco de la tabulo la ceterajn en Transilvanio vidu: Almásszentmihály!

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Alsómihályi | Büdszentmihály | Drávaszentmihály | Kisszentmihály | Magyarszentmihály |
| Nagymihály | Nagyszentmihály | Pusztaszentmihály | Rábaszentmihály | Rákosszentmihály |
| Sárszentmihály | Szentmihály | Szentmihályfa | Szentmihályfalva | Szentmihálykörtvélyes |
| Szentmihályúr | Turócszentmihály | Vasszentmihály | Végszentmihály | Zalaszentmihály |

* Kategorio Rábaszentmihály en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Pedro Ixtlahuaca** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Ixtlahuaca*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 310.

Geografio
---------

**San Pedro Ixtlahuaca** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5321 loĝantojn. El tiuj estis 2583 viroj kaj 2738 virinoj. La komunumo havas surfacon de 40,83 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 134 indiĝenoj. El tiuj 86 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 86 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Ixtlahuaca Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Lorenzo Cuaunecuiltitla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Lorenzo Cuaunecuiltitla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 228.

Geografio
---------

San Lorenzo Cuaunecuiltitla apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 738 loĝantojn. El tiuj estis 379 viroj kaj 359 virinoj. La komunumo havas surfacon de 12.76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1940 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 630 indiĝenoj. El tiuj 548 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 548 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Lorenzo Cuaunecuiltitla Arkivigite je 2007-01-25 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Saint-Avit-de-Tardes** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 171 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Avit-de-Tardes etendiĝas sur 14,42 km², kaj havis 171 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 11 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Avit-de-Tardes situas je alteco de 699 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Avit-de-Tardes apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Pascal Devars, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Avit-de-Tardes apartenas al la kantono de Aubusson, kies ĉefurbo estas Aubusson. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Aubusson
**San Pedro Molinos** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Molinos*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 320.

Geografio
---------

San Pedro Molinos apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 737 loĝantojn. El tiuj estis 340 viroj kaj 397 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2100 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 464 indiĝenoj. El tiuj 399 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 399 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Molinos Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Lorenzo Texmelucan** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Lorenzo Texmelucan*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 229.

Geografio
---------

**San Lorenzo Texmelucan** apartenas al la distrikto Sola de Vega al kiuj apartenas entute 16 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6319 loĝantojn. El tiuj estis 3002 viroj kaj 3317 virinoj. La komunumo havas surfacon de 303.65 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1370 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4663 indiĝenoj. El tiuj 3700 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3700 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Lorenzo Texmelucan Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pedro Nopala** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Nopala*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Petro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 321.

Geografio
---------

San Pedro Nopala apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 834 loĝantojn. El tiuj estis 382 viroj kaj 452 virinoj. La komunumo havas surfacon de 20,41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2180 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo ne vivis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Emblemo de la ĉeĥoslovaka antaŭmilita armeo 1918 - 1939

**Karel Čurda** naskiĝis la 11-an de oktobro 1911 en vilaĝo Stará Hlína, kie li loĝis ĉe sia frato kaj ĉe la patrino. Li laboris kiel laboristo. En la jaro 1933 li estis vokita al militservo en Jindřichův Hradec. Poste li militservis en Třeboň. Li finis la militservon en rango de kaporalo. En la jaro 1935 li daŭrigis en soldata agada servo kiel kaporalo pludeĵoranto. En 1936 li estis avancita je serĝento pludeĵoranto. En junio de 1938 li estis tralasita, sekve li foriris Pollandon, kie li enpaŝis en ĉeĥoslovakan soldatan taĉmenton. Per ŝipo li fornavigaciis ĝis Francio. En aŭgusto de 1939 li estis akceptita en la fremdulan legion farante ekzercon en El Hajdar. Kiam la dua mondmilito estis eksplodinta, li revenis Francion ĝis Agde, kie li estis envicigita kiel serĝento pludeĵoranto al la 1-a infanteria regimento al la 10-a roto. La 1-an de januaro 1940 li estis avancita je subrotestro pludeĵoranto. Kun la 1-a infanteria regimento li partoprenis en retiriĝigaj bataloj en batalfronto en Francio. En julio de 1940 li transnavigaciis per ŝipo ĝis Anglio, kie li militservis ĉe aŭtomobila roto. La 19-an de septembro 1941 li estis sendita en bazan kurson pri sabotado, kiu okazis en Skotlando en STS-26. Plian monaton li ĉeestis en kurso en desalto per paraŝuto en STS-51 en Ringway. En januaro de 1942 li estis elektita en ekzercon por apartaj taskoj en lia patrujo.

Li estis envicigita en la paraŝutistan grupon Out Distance. Tiu ĉi grupo estis transportita per aviadilo en la patrujon [Ĉeĥion] kaj ĝi estis aktivigita por desalti per paraŝutoj nokte el la 27-a al la 28-a de marto 1942 ĉe Ořechov en spaco Telč. La paraŝutista grupo havis dramajn kaj tragikajn sortojn. Karel Čurda en la kritaj tempoj de Heydrich-periodo anoncis sin al gestapo en Prago. Poste li konsentis al kunlaborado kaj krimis perfidon.

Post la milito li estis juĝe persekutata kaj ekzekutita la 29-an de aprilo 1947 en Prago.

Vidu ankaŭ
----------

* Atenco kontraŭ Heydrich

Rilataj artikoloj
-----------------

* Batalo en preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 141166
* GND: 1059652722
* VIAF: 85719591
* ISNI: 0000 0000 5752 1537
* SUDOC: 248893793
* NKC: xx0064555
 |
{{Aŭskultu|dosiero=Brahms, Symphony No. 3 in F Major, Op. 90 - I. Allegro con brio.ogg|titolo=I. Allegro con brio (10:05) }}
La **Simfonio Numero 3** en F-maĵoro, Op. 90, estas simfonio de Johannes Brahms. Tiu verko estis verkita en la somero de 1883 en Wiesbaden, preskaŭ ses jarojn post li kompletigis sian Simfonion Numero 2. En tiu tempo Brahms estis verkinta kelkajn el siaj plej grandaj verkoj, kiel la Violonkonĉerto, du uverturojn (Tragika Uverturo kaj Akademifestivala Uverturo), kaj la Pianokonĉerto Numero 2.

La premiero okazis la 2an de Decembro 1883 fare de Viena Filarmonia Orkestro, sub dirigentado de Hans Richter. Ĝi estas la plej mallonga el la kvar simfonioj de Brahms; tipa ludado daŭras inter 30 kaj 40 minutojn.

La simfonio estis planita por 2 flutoj, 2 hobojoj, 2 klarnetoj, 2 fagotoj, 1 kontrafagoto, 4 kornoj, 2 trumpetoj, 3 trombonoj, timbaloj, kaj kordinstrumentoj.

Movimentoj
----------

dekstra
dekstra
dekstra
dekstra
La kvar movimentoj estas la jenaj:

1. Allegro con brio (F-maĵoro, en sonata formo)
2. Andante (C-maĵoro, en modifita sonata formo)
3. Poco allegretto (C-minoro, en triparta form A–B–A′)
4. Allegro — Un poco sostenuto (F-minoro → F-maĵoro, en modifita sonata formo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tria Simfonio de Brahms en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* En Jutubo Alirita la 30an de Majo 2018


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612911
* LCCN: n95083821
* VIAF: 178312368
* BNF: 13909046m
 |
**San Pedro Topiltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Topiltepec*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Petro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 332.

Geografio
---------

San Pedro Topiltepec apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 372 loĝantojn. El tiuj estis 178 viroj kaj 194 virinoj. La komunumo havas surfacon de 45,93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2170 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 8 indiĝenoj. El tiuj 7 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pedro Taviche** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Taviche*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 328.

Geografio
---------

**San Pedro Taviche** apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1076 loĝantojn. El tiuj estis 522 viroj kaj 554 virinoj. La komunumo havas surfacon de 75,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5 indiĝenoj. El tiuj 5 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 5 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Taviche Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Koordinatoj: 47° 25′ 37″ N 3° 59′ 48″ O﻿ / ﻿47.42694 °N, 3.99667 °O﻿ / 47.42694; 3.99667 (mapo)

**Saint-Brancher** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 327 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Saint-Brancher etendiĝas sur 22.02 km², kaj havis 327 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Joëlle Guyard, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Brancher apartenas al la kantono de Quarré-les-Tombes, kies ĉefurbo estas Quarré-les-Tombes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Quarré-les-Tombes
**San Pedro y San Pablo Tequixtepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro y San Pablo Tequixtepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 340.

Geografio
---------

San Pedro y San Pablo Tequixtepec apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1731 loĝantojn. El tiuj estis 758 viroj kaj 973 virinoj. La komunumo havas surfacon de 274,30 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 288 indiĝenoj. El tiuj 269 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pelayo** [sanpeLAĝo] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montes Torozos* en la centrokcidento de la provinco. 

San Pelayo en la provinco Valadolido.
La *Montoj Torozos* de la provinco Valadolido, flave, okcidente.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 10,64 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 48 loĝantojn. Ĝi perdis 250 loĝantojn el 1900 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 34 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Peñaflor de Hornija, Castromonte, La Santa Espina, Barruelo del Valle, Wamba, Torrecilla de la torre, Torrelobatón kaj Castrodeza.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764603
 |
Kandelo brulas, produktante lumon.
**Lumigo** signifas la uzadon de fizika aŭ kemia energio por produkti lumon.

Kiam la fulmo frapis arbon kaj ekbruligis tion, la prahomo iam (verŝajne en la plejstoceno) komencis uzi tiun dian fajron por forbeli ursojn, aliajn rabobestoj el la groto. Poste ili uzis la fajron por rosti karnon kaj lumigi. Ili komence ne povis mem ekbruligi lignon, ili ĉiam prunteprenis, gardis la dian fajron. Dum la evoluo de la homa pensado la homo esploris, ke li povas ekfajrigi bruligaĵojn per intensa frotado de lignospecoj.

Poste homo ekuzis por lumigado torĉon, kiu konsistas el tordita ŝnuro aŭ ligna bastono ŝmirata per vakso, rezino aŭ peĉo tenata en torĉingo (fera ringo sur la muro).

En la antikva Romio, Egiptio oni uzis oleomeĉujon kaj oni konis jam en la 4. jc. la vaks-kandelojn. La seba kandelo aperis en la 12. jc. sed oni eltrovis la stearinan kandelon en 1834 kaj la parafinan nur en 1850. La kandeloj cilindre ĉirkaŭas la meĉon kaj estas tenataj en kandelingon aŭ multaj kandeloj en kandelabron).

Urba lumigo: la lumigo de la stratoj komenciĝis en la 16. jc. en Parizo (kvankam dum antikveco la urbo Antioĥo estis tiom riĉa, ke ĝi povus lumigi siajn stratojn dumnokte), kie unue la registaro devigis la loĝantojn por lumigi la fenestrojn (pro sekurkialoj), sed en 1558 oni starigis trabon kaj sur tiu pendigis lampon. Tio disvastiĝis en Londono, Amsterdamo, Berlino. Antaŭ tio estis ofte entute malpermisita iri dumnokte sen lumo, aŭ sen esti armigita. La unuan lumgasan lampon ekuzis Londono en 1814. Poste Parizo en 1816; poste Berlino kaj aliaj urboj. La elpensinto de lumigo per gaso estis Philippe Lebon, li ne estis aŭskultinta dumvive, kaj estis en 1804 mortigita en malluma strato de Parizo. Oni uzis antaŭ petrolo rapooleon en la Argand-lampoj. La petrolo (post ellaboro de naftorafinado en 1855) disvastiĝis ĝis la 1870-aj jaroj). La unua petrollampo aperis en 1854, ni povas paroli pri petrolea lumigo ekde 1859.

La elektra lumigo aperis en 1881, la acetilena lumigo en 1894. La inkandeska lampo de Edisono aperis en 1882.

* 
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Lumo
* Luma poluo
* Elektra lumo
* Klasigo de steloj#Lumigo

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* 
* Arkivigite je 2021-06-16 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Arkivigite je 2006-05-12 per la retarkivo Wayback Machine

  

* Lumigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lumigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Rétalap** [rEtalap] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Győr. Rét estas hungare: herbejo, alap estas praturke: heroo.

Blazono de Rétalap
Lernejo de Rétalap
Katolika preĝejo de Rétalap

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9074
* Telefonkodo: 96
* Areo: 13  km²
* Loĝantaro: 560
* Koordinatoj: 47°36′00″N 17°55'00″E

Situo
-----

Rétalap situas for de ĉefvojo, de fervojo kaj de rivero, havanta nur sakovojon. Pannonhalma troviĝas 17, Kisbér 18, Győr kaj Komárom po 27 km-ojn.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua skriba mencio devenis el 1216 en formo *"Olup"*. Dum la 16-a jarcento la turkoj faris senhoma la vilaĝon, la kampoj apartenis al Bőny. En 1992 la loko ricevis sendependiĝon de Bőny. La loĝantaro okupiĝas pri agrokultivado. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo Patrono de Hungaroj
* kalvinana preĝejo

Famuloj
-------

En Rétalap naskiĝis verkisto Dénes Szüry.
**Salköveskút** [ŝalkoveŝkUt] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Szombathely. Saul estas praa nomo, köveskút hungare: ŝtonigita puto.

Preĝejo de Salköveskút
Panoramo de Salköveskút

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13 km²
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 9742
* Telefonprefikso:

Situo
-----

Salköveskút situas sur ebenaĵo laŭ la fervojo inter Szombathely kaj Sopron, krome estas flankovojoj al la proksimaj komunumoj.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata de la romianoj. En 1935 memstaraj vilaĝoj **Salfa** kaj **Köveskút** unuiĝis. En Salköveskút migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* baroka romkatolika Preĝejo de Sankta Mikaelo (Salköveskút) de 1876

Famuloj
-------

En la iama Salfa naskiĝis advokato Antal Sztrókay.

Komunumoj pri *kút* (= puto) en Hungara reĝlando
------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Bakonykúti | Cserkút | Feketekút | Forráskút | Hárskút | Hárskút | Hercegkút |
| Hidegkút | Kadarkút | Kardoskút | Kékkút | Kerkakutas | Keszőhidegkút | Kiskutas |
| Kőkút | Kutas | Kútfalva | Lókút | Mélykút | Nagykutas | Nagysomkút |
| Némethidegkút | Örménykút | Pesthidegkút | Salköveskút | Sókút | Sóskút | Székkutas |
| Széleskút | Szentistvánkút | Szentkút | Úrkút | Zalaköveskút |  |  |

* Kategorio Salköveskút en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)