recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Orsolya Székely** [orŝoja sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Székely Orsolya Angéla** estas hungara vitroartisto.

Orsolya Székely naskiĝis la 30-an de aprilo 1954 en Hódoscsépány (nun urboparto de Ózd).

Biografio
---------

Orsolya Székely maturiĝis en mezlernejo en Pécs en 1972, poste ŝi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1979, post 2 jaroj ŝi akiris majstran diplomon. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis György Z. Gács, Márton Horváth kaj Zoltán Bohus. Post la diplomo ŝi specialiĝis pri lampoj. Inter 1981 kaj 1984 ŝi planadis en vitrouzino de Karcag, poste ŝi estis liberprofesiulo. Ŝi ricevis premion en 2021. Ŝi naskis 2 filojn.

Ŝia grupa ekspozicio
--------------------

* Budapeŝto (2004)

Ŝiaj artaĵoj (elekto)
---------------------

* lustroj, lampoj, aliaj vitraĵoj (1983–1990) - banka reto OTP, Budapeŝto
* lampoj, vitraĵoj (1984–1985) - Teatro Csiky Gergely (Kaposvár)
* lampoj, vitraĵoj (1991) - juĝejo en Balassagyarmat
* lustroj, lampoj, vitra kovraĵo, aliaj vitraĵoj kaj metalaĵoj (1997–2000) - plej supera juĝejo (Budapeŝto)
* lampoj, vitraĵoj, metalaĵoj (2002) - juĝejoj de Kecskemét kaj Gyula

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva intervjuo (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 780119
 |


* Portalo pri Biografio
**Orrios** [Orjos] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo.

Geografio
---------

Ĝi estas je 33 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri nordaj, tiu centra nome N-420 venas laŭ la valo de la rivero Alfambra. Laŭ tiu, Orrios estas la kvara plej proksima municipo al la ĉefurbo inter Alfambra kaj Perales del Alfambra. La municipa teritorio estas trapasata de la nacia ŝoseo N-420, inter la km 611 kaj 614.

La orografio de la municipo estas markita de la rivero Alfambra kaj la neregula tereno kiu ĉirkaŭas ĝin, pere de nombraj ravinoj kiuj enfluas en la riveron. La altitudo gamas inter 1502 msm en la orienta pinto kaj 1040 msm borde de la rivero. La loĝloko mem kuŝas je 1046 msm.​ 

La municipa teritorio limas jene:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Perales del Alfambra | *Norde:* Perales del Alfambra | *Nordoriente:* Galve |
| *Okcidente:* Alfambra |  | *Oriente:* Aguilar del Alfambra |
| *Sudokcidente:* Alfambra | *Sude:* Alfambra y Escorihuela | *Sudoriente:* Ababuj |

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Orrios oni malaltiĝis ĝis nunaj 130 loĝantoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

1. ↑   «Instituto Geográfico Nacional».. Arkivita el la originalo je 2021-04-18. Alirita 2022-10-04.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 797551
 |
**SUS** (**Sanmarineca Universitata Sesio**) estas scienca konferenco, dum kiu AIS San-Marino okazigas kursojn kaj ekzamenojn por akiro de akademia grado. Ĝi daŭras kutime unu semajnon kaj ofte okazas ĉirkaŭ la novjara festo de San-Marino je la 3-a de septembro.

SUS-oj estas la plej altrangaj inter la studadsesioj de AIS. ili havas sian nomon de la regno San-Marino, la unua, kiu donis al AIS la rajton doni akademiajn gradojn. Intertempe AIS okazigis pli ol 20 SUS-ojn en jenaj landoj:

* San-Marino
* Pollando
* Ĉeĥio/Ĉeĥoslovakio
* Slovakio
* Rumanio
* Bulgario
* Bosnio kaj Hercegovino

SUS 28 okazis en aŭgusto 2005 en Karlovo (Bulgario),
SUS 29 en aŭgusto/septembro 2006 en Komárno (Slovakio)
kaj SUS 30 en la respubliko San Marino kaj en Rimini (Italio)
en septembro 2007.
En aŭgusto/septembro 2008 okazis prova SUS en Banja Luka (Bosnio kaj Hercegovino).

Ĉiuj studfinaj ekzamenoj dum SUS okazas en Esperanto. La ekzamena komitato konsistas el ses docentoj, inter kiuj devas esti reprezentataj tri lingvoregionoj kaj almenaŭ unu alia sekcio ol tiu de la ekzamena fako. Dum la ekzameno la studento prelegas pri sia disertaĵo aŭ scienca verko kaj poste defendas ĝin en diskuto. La gradoj akireblaj estas tiuj de bakalaŭro, magistro, doktoro kaj habilitdoktoro (instruanta doktoro). Ili havas la latinajn nomojn *baccalaureata/baccalaureatus*, *magistra/magister*, *doctor* kaj *doctor habilitatus* kaj estas mallongigataj kiel *Bac.*, *Mag.*, *Dr.* kaj *Dr. habil.*

Dum ĉiu SUS okazas ankaŭ "Forumo pri Akademiaj Rekomendoj", kiu publike diskutas aktualan temon gravan ĝenerale aŭ por AIS. Enkonduke al la konferenco okazas kursoj pri Esperanto por helpi partoprenantojn, kiuj ankoraŭ ne flue uzas tiun lingvon. Kutime okazas ankaŭ enkondukaj kursoj pri la loka(j) lingvo(j).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Listo de la ĝisnunaj SUS-oj
* SUS 28
* SUS 29
* SUS 30
* Bosnia ProvSUS
**Hoher Stoppelkopf**, aŭ **Hinterer Stoppelkopf**, estas la nomo de 566,2 m alta monto en la Palatinata Arbaro (Rejnlando-Palatinato ).

Geografio
---------

### Situo

La monto troviĝas en la meza Palatinata Arbaro , en la Naturparko Pfälzerwald kaj la biosfera rezervejo Palatinata Arbaro – Nordaj Vogezoj. Ĝia pinto estas 3 km norde de n Lambrecht kaj ĉ. 2,3 km orientnordoriente de Neidenfels sur la arbara areo de la 8,3 km fora Deidesheim.

### Akvejoj

Kune kun Engelskopf (alteco 441 m) kaj Drachenfels (alteco 571 m) nordokcidente kaj Steinkopf (alteco 528 m), Eckkopf (alteco 516m) kaj Stabenberg (alteco 496 m) orienten Stoppelkopf formas la akvodislimo inter la akvokolektaj areoj de du palatinataj alfluantoj de la Rejno, nome la rivereto Speyerbach (sude) kaj Isenach (norde). Ĉe la norda deklivo de la Stoppelkopf fontas la du fontrojoj de la rivereto Mußbach, kiu poste enfluas la maldekstran enbŭigan brakon de la Speyerbach, la rojo Rehbach.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de montoj en Rejnlando-Palatinato

Eksteraj ligiloj
----------------

Referencoj
----------
**Občina Gornji Petrovci** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 14 komunumojn kaj ĝia areo estas 66,8 km². Komence de 2018 tie loĝis 2013 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Gornji Petrovci.

Loko, priskribo
---------------

Občina Gornji Petrovci
Ĉirkaŭ la mezo de la komunumo en la okcidento - oriento tra la ĉefvojo č.232 kaj paralele al ĝi kaj fervojo. Ili kondukas de Murska Sobota al la vilaĝoj de Šalovci kaj Hodoš kaj pluen al Hungario.

La apudaj municipoj estas:
Občina Šalovci en la nordoriento kaj oriento, Občina Moravske Toplice en la sudoriento, Občina Puconci la sudokcidento, Občina Grad kaj Občina Kuzma en la okcidento. Norde estas la limo kun Hungario.


Ĉirkaŭ **Občina Gornji Petrovci**|  | Hungario |  Šalovci |
|  Grad,  Kuzma | Občina Gornji Petrovci |  Šalovci |
|  Puconci |  |  Moravske Toplice |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 14 vilaĝoj:

Adrijanci, Boreča, **Gornji Petrovci**, Košarovci, Križevci, Kukeč, Lucova, Martinje, Neradnovci, Panovci, Peskovci, Stanjevci, Šulinci, Ženavlje

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Gornji Petrovci en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Placo Szabadság** ("sabadŝAg" signifas *liberecon*) estas granda placo en Budapeŝto.

Bildoj pri Placo SzabadságAerfoto pri Placo Szabadság
Placo Szabadság en 1912
Placo Szabadság en 1940 (Fone la kupolo apartenas al Parlamentejo (Budapeŝto)
Placo Szabadság
Usona ambasadorejo
Hungara Nacia Banko
Palaco de Borso, poste Hungara Televizio
Monumento pri sovetuniaj heroaj soldatoj
Moderna oficeja domego
Monumento pri viktimoj de la nazia erao
Herbejo en la placo (pli malsupre subtera garaĝo

Historio
--------

Tiu ĉi tereno situis ekster de la urbomuro de Pest (urbo). Inter 1786 kaj 1789 laŭ ordono de Habsburgoj József Hild konstruis grandan kazernon, kiun la germanoj nomis Neugebäude (=Nova konstruaĵo). En la 1790-aj jaroj en la kazerno estis militkaptitejo de francoj, poste ĝi estis denove kazerno, fine militakademio. En 1846 apud la kazerno edzino de István Széchenyi plantis platanon (ankaŭ nun videblan), poste oni ankaŭ aliaj, fine aleo kreiĝis. Post falo de Hungara revolucio de 1848 apud la kazerno La Habsburgoj mortpafis Lajos Batthyány. La kazerno iĝis simbolo de la Habsburga subpremo.

En 1897 la kazerno estis malkonstruita, la hungaroj tiel decidis, ke en tiu malbonmemora kazerno neniu konstruu alian domegon, tial estiĝis granda placo kun parko. En la 20-a jarcento (eĉ ankaŭ poste) oni metis diversajn skulptaĵojn, kiuj ofte ŝokis homojn.

Konstruaĵoj
-----------

Laŭ la placo la plej gravaj konstruaĵoj estas

* Nacia Banko (Budapeŝto)
* Borsa Palaco (Budapeŝto)
* Ambasadorejo de Usono
* Templo de Hejmenveno.

Fonto
-----

* Hugarlingva Vikipedio

* Kategorio Placo Szabadság (Budapeŝto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Občina Ilirska Bistrica** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en regiono Primorsko-Notranjska. La municipo konsistas el 64 vilaĝoj kovrante areon de 480 km². Komence de 2017 tie loĝis 13482 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Ilirska Bistrica.

Loko, priskribo
---------------

**Občina Ilirska Bistrica** 
La apudaj municipoj estas:

Komunumoj
---------

La komunumo konsistas el la sekvaj 64 vilaĝoj:

Bač, Brce, Dobro Polje, Dolenje pri Jelšanah, Dolnja Bitnja, Dolnji Zemon, Čelje, Fabci, Gabrk, Gornja Bitnja, Gornji Zemon, Harije, Hrušica, Huje, **Ilirska Bistrica**, Jablanica, Janeževo Brdo, Jasen, Jelšane, Kilovče, Knežak, Koritnice, Koseze, Kuteževo, Mala Bukovica, Male Loče, Mereče, Nova vas pri Jelšanah, Novokračine, Ostrožno Brdo, Pavlica, Podbeže, Podgrad, Podgraje, Podstenje, Podstenjšek, Podtabor, Pregarje, Prelože, Prem, Račice, Ratečevo Brdo, Rečica, Rjavče, Sabonje, Smrje, Snežnik, Soze, Starod, Studena Gora, Sušak, Šembije, Tominje, Topolc, Trpčane, Velika Bukovica, Veliko Brdo, Vrbica, Vrbovo, Zabiče, Zajelšje, Zarečica, Zarečje.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Ilirska Bistrica en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko :
Aerfoto pri "Placo Széchenyi" en Mohács
Urbodomo de Mohács
Preĝejo en placo Széchenyi
Marŝado de maskuloj en placo Széchenyi
**Placo Széchenyi** [sEĉEnji] estas la plej granda kaj impona placo de urbo Mohács.

La kvadrata placo centre estas malplena, kie oni aranĝas ĉiujare marŝadojn maskajn kaj aliajn solenaĵojn. La nuna placo formiĝis inter 1896-1940, poste en 2007 oni renovigis la placon kun la ĉirkaŭaĵo.

Konstruaĵoj
-----------

La plej grava konstruaĵo estas Preĝejo de Ĉieliro de Maria (Mohács), konata ankaŭ Vota Memoropreĝejo. Ĝi estis konstruita inter 1926-1940. Maldekstre estas la impona, turkeca urbodomo konvenanta al la preĝejo, kiu funkcias ekde 1926. En la konstruaĵo ankaŭ poŝto funkcias. La apuda oficeja domo konstruiĝis en 1928. Dekste de la preĝejo situas bazlernejo nomata *Széchenyi*, kiu estis farita inter 1896-1897. Fine estas laŭ la placo Porjunulara Centro.

Skulptaĵo
---------

Skulptaĵo pri "3 virinoj" (en popolkostumoj hungara, germana kaj serba) situas antaŭ la urbodomo. Ĝi estas videbla ekde 1932 kaj simbolizas kunvivadon de la 3 etnoj. Antaŭ la skulptaĵo ofte okazas diversaj ceremonioj. Ĝi estas ankaŭ loko de standardo dum solenaĵoj.

Marŝo de maskuloj
-----------------

Marŝo de maskuloj (hungare "Busójárás) estas la plej granda okazintaĵo de la urbo. Tio okazas fine de la vintro kaj tiam la placo kaj la ĉirkaŭaĵo estas plena de turistoj.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

Skulptaĵo en placo Széchenyi

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Placo Széchenyi (Mohács) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Občina Gornji Grad** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 8 komunumoj kovrante areon de 90,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 2543 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Gornji Grad.

Loko, priskribo
---------------

Občina Gornji Grad
La municipo estas ĉirkaŭ 35 km en la aero en la nordoriento de Ljubljano.

La municipo situas en la norda parto de Slovenio, je alteco inter 385 m kaj 1508 m (Monto Vivodnik). La rivero Dreta trairas la profundan valon tra la centro de la vilaĝo. Super la valo, la pintoj de la Kamno-Savinje-Alpoj elŝutas de ambaŭ flankoj. La plej granda parto de la surfaco estas kovrita de koniferaj kaj miksitaj arbaroj.

La apudaj municipoj estas:
Občina Ljubno nordo, Občina Rečica ob Savinji en la nordoriento, Občina Nazarje la oriento, Občina Kamnik en la sudo kaj Občina Luĉe la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Gornji Grad**|  | Občina Ljubno | Občina Rečica ob Savinji |
| Občina Luĉe | Občina Gornji Grad | Občina Nazarje |
|  | Občina Kamnik |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 8 vilaĝoj:

Bočna, Dol, Florjan pri Gornjem Gradu, **Gornji Grad**, Lenart pri Gornjem Gradu, Šmiklavž, Tirosek, Šokat

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Gornji Grad en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Caproni** estis itala itala aviadil-produkta entrepreno, fondita en 1908 fare de Gianni Caproni. Ĝi estis oficiala nomumita ekde 1911 **Società de Agostini e Caproni**, poste **Società Caproni e Comitti**. Caproni produktis la unuan aviadilon de Italio en 1911.

Dum la unua mondmilito, Caproni evoluigis serion de sukcesaj malpezaj bombaviadiloj, uzitaj fare de la itala, franca, brita kaj usoana aerfortoj. Inter la du mondmilitoj, Caproni transformiĝis al **Società Italiana Caproni, Milano**, kiu aĉetis kelkajn malgrandajn produktistojn. La ĉefaj subdivizioj estis *Caproni Bergamasca, Caproni Vizzola, Reggiane* kaj motorproduktisto Isotta-Fraschini.

Inter la mondmilitoj, Caproni produktis plej ofte bombaviadilojn kaj malpezajn transportajn aviadilojn. La *Societa Italiana Caproni* ĉesis en 1950.

Aviadiloj
---------

### Unua mondmilito

* Caproni Ca.1
* Caproni Ca.3
* Caproni Ca.4
* Caproni Ca.5

### Intermilita periodo

* Caproni Ca.60 *Transaero*
* Caproni Ca.100

### Dua mondmilito

* Caproni Ca.101
* Caproni Ca.111
* Caproni Ca.133
* Caproni Ca.135 \* 135bis
* Caproni Ca.309 *Ghibli*
* Caproni Ca.310 *Libeccio*
* Caproni Ca.311 & 311M
* Caproni Ca.312
* Caproni Ca.313
* Caproni Ca.314
* Caproni Ca.316
* Campini Caproni CC.2 (N1) - eksperimenta jetaviadilo de 1940

* Kategorio Caproni en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 213756
* GND: 4744352-2
* LCCN: no2010127685
* VIAF: 125788454
 |
Občina Grosuplje

**Občina Grosuplje** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. Ĝi estas unu el 25 municipoj en la regiono. La municipo konsistas el 66 komunumoj kaj ĝia tuta areo estas 133,8 km². Komence de 2018, estis 20.672 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Grosuplje.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 66 vilaĝoj:

Fervoja stacio en Grosuplje
Bičje, Blečji Vrh, Brezje pri Grosupljem, Brvace, Cerovo, Cikava, Čušperk, Dobje, Dole pri Polici, Dolenja vas pri Polici, Gabrje pri Ilovi Gori, Gajniče, Gatina, Gorenja vas pri Polici, Gornji Rogatec, Gradišče, **Grosuplje**, Hrastje pri Grosupljem, Huda Polica, Kožljevec, Lobček, Luče, Mala Ilova Gora, Mala Loka pri Višnji Gori, Mala Račna, Mala Stara vas, Mala vas pri Grosupljem, Male Lipljene, Mali Konec, Mali Vrh pri Šmarju, Malo Mlačevo, Medvedica, Paradišče, Pece, Peč, Perovo, Plešivica pri Žalni, Podgorica pri Podtaboru, Podgorica pri Šmarju, Polica, Ponova vas, Praproče pri Grosupljem, Predole, Rožnik, Sela pri Šmarju, Spodnja Slivnica, Spodnje Blato, Spodnje Duplice, Sveti Jurij, Škocjan, Šmarje-Sap, Tlake, Troščine, Udje, Velika Ilova Gora, Velika Loka, Velika Račna, Velika Stara vas, Velike Lipljene, Veliki Vrh pri Šmarju, Veliko Mlačevo, Vino, Vrbičje, Zagradec pri Grosupljem, Zgornja Slivnica, Zgornje Duplice, Žalna, Železnica.

Loko, priskribo
---------------

Apudaj municipoj estas: Urbo municipo Ljubljana en la nordo, Obcina Ivančna Gorica en la oriento, Občina Videm en la sudo, Občina Velike Lašče en la sudokcidento, kaj Občina Škofljica en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Grosuplje**|  | Urbo municipo Ljubljana |  |
| Občina Škofljica | Grosuplje | Obcina Ivančna Gorica |
| Občina Velike Lašče | Občina Videm |  |

La municipo troviĝas en areo kies alteco estas de proksimume 325 m ĝis preskaŭ 750 m.

La norda parto de la municipo pasas tra la A2-ŝoseo de Ljubljana oriente al Novo Mesto kaj pli malproksime al Kroatio.

En Grosuplje, funkcias fervoja stacio de kiu linio kuras: norde al Ljubljana, oriente al Novo Mesto kaj sude al Kočevje.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Grosuplje en la slovena Vikipedio.* 

* "Prebivalstvo po naseljih, podrobni podatki, Slovenija, 1. januar 2018".


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 623115
* LCCN: n92025819
* VIAF: 159586529
* ISNI: 0000 0004 0397 9453
 |
Fasado de la muzeo
La **Muzeo de Nuntempa Arto de Bonaero** aŭ en la hispana **Museo de Arte Moderno de Buenos Aires** (aŭ simple **MAMBA**) estis kreita en 1956 pro iniciato de la kritikisto pri arto nome Rafael Squirru. Ĝia havaĵo estas orientita al havigo de rimedoj por ke la socio ekkonsciu pri la artaj tendencoj de avangardo. Ĝi situas ĉe Avenuo San Juan 350, Bonaero, Argentino.

La muzeo enhavas verkojn de argentina arto de ekde la 1920-aj jaroj ĝis la nuntempo, kun totalo de 6.000 verkoj, proksimume. Inter la plej interesaj kolektoj elstaras tiuj de Fotografio, Industria kaj Grafika Dezajno, kaj de la lastaj tendencoj artaj de la lastaj du jardekoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Muzeo de Nuntempa Arto de Bonaero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de la muzeo.
* informo de la muzeo.
* Muzeo de Nuntempa Arto. Arkivigite je 2014-03-03 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 483712
* LCCN: n85813967
* VIAF: 154323120
* ISNI: 0000 0001 2189 2413
* SUDOC: 10314689X
* BNF: 149499222
 |
Občina Lovrenc na Pohorju
**Občina Lovrenc na Pohorju** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 7 komunumoj kovrante areon de 84,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 3014 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Lovrenc na Pohorju.

Loko, priskribo
---------------

Granda parto de la municipo situas la Pohorje-montojn, la orientan tipon de Alpoj. La alteco en la sudokcidento de la teritorio atingas preskaŭ 1530 m kaj ĝi malsupreniras de la sudo ĝis la nordo ĝis la Drava Rivero, kie ĝi atingas proksimume 300 m. La rivero ĉi tie formas la nordan limon de la municipo.

Apud la dekstra bordo de la Rivero Drava pasas la fervojon.

La apudaj municipoj estas:

Občina Podvelka al la nordokcidento kaj norde, Občina Selnica ob Dravi en la nordoriento, Občina Ruše oriente, Občina Zreče kaj Občina al Slovakio Bistrica en la sudo, Občina Mislinja en la sudokcidento, Občina Ribnica al Pohorja en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Lovrenc na Pohorju**| Podvelka | Podvelka | Selnica ob Dravi |
| Ribnica na Pohorju | Občina Lovrenc na Pohorju | Ruše |
| Mislinja | Slovenska Bistrica Zreče |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 7 vilaĝoj:

Činžat, Kumen, **Lovrenc na Pohorju**, Puščava, Rdeči Breg, Recenjak, Ruta

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Lovrenc na Pohorju en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Občina Majšperk** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 26 komunumoj kovrante areon de 72,8 km². Komence de 2018 tie loĝis 4021 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Majšperk.

Loko, priskribo
---------------

Občina Majšperk
La apudaj municipoj estas:
Občina Kidričevo en la nordo, Občina Videm en la nordoriento, Občina Žetale en la sudoriento, Občina Rogatec kaj Občina Rogaška Slatina en la sudo, Občina Makole en la okcidento, Občina Slovenska Bistrica en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Majšperk**| Slovenska Bistrica | Kidričevo | Videm |
| Makole | Občina Majšperk |  |
|  | Rogaška Slatina, Rogatec | Žetale |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 26 vilaĝoj:

Bolečka vas, Breg, Doklece, Dol pri Stopercah, Grdina, Janški Vrh, Jelovice, Koritno, Kupčinji Vrh, Lešje, **Majšperk**, Medvedce, Naraplje, Planjsko, Podlože, Preša, Ptujska Gora, Sestrže, Sitež, Skrblje, Slape, Spodnja Sveča, Stanečka vas, Stogovci, Stoperce, Zgornja Sveča

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Majšperk en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Občina Idrija** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 36 komunumoj kovrante areon de 293,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 11757 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Idrija.

Loko, priskribo
---------------

La teritorio de la municipo estas monta. Altitudo super 1400 m estas ĉe la okcidenta limo. En la suda parto estas pli malalta, ĉirkaŭ 1200 m. Norde malgrandiĝas ĝis ĉirkaŭ 270 m, kie tra la municipo pasas Idrijca rivero.

Tra la municipo pasas de nordo al sudoriento unu vojo — la ĉefa vojo n. 102. Ĝi konektas Tolmin, Idrija kaj Logatec.

Občina Idrija
La apudaj municipoj estas:
Občina Cerkno en la nordo, Občina Žiri en la nordoriento, Občina Logatec en la oriento, Občina Ajdovščina en la sudokcidento kaj Občina Tolmin en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Idrija**|  |  | Občina Žiri |
| Občina Tolmin | Občina Idrija | Občina Logatec |
| Občina Ajdovščina |  |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 36 vilaĝoj:

Dole, Čekovnik, Črni Vrh, Godovič, Gore, Gorenja Kanomlja, Gorenji Vrsnik, Govejk, **Idrija**, Idrijska Bela, Idrijske Krnice, Idrijski Log, Idršek, Javornik, Jelični Vrh, Kanji Dol, Korita, Ledine, Ledinske Krnice, Ledinsko Razpotje, Lome, Masore, Mrzli Log, Mrzli Vrh, Pečnik, Potok, Predgriže, Spodnja Idrija, Spodnja Kanomlja, Spodnji Vrsnik, Srednja Kanomlja, Strmec, Vojsko, Zadlog, Zavratec, Žirovnica.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Idrija en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko :
**Občina Kobarid** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 33 komunumoj kovrante areon de 192,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 4104 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Kobarid.

Loko, priskrib
--------------

Občina KobaridObčina Kobarid
La apudaj municipoj estas: Občina Bovec en la nordo, Občina Bohinj en la oriento kaj Občina Tolmin en la sudoriento.

En la sudo kaj okcidento limojn kun la itala komunumoj: Resia, Lusevera, Taipana, Faedis, Torreano, Pulfero, Savogna, Drechia kaj Grimacco.


Ĉirkaŭ **Občina Kobarid**|  | Občina Bovec |  |
| Italio | Občina Kobarid | Občina Bohinj |
|  | Italio | Občina Tolmin |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 33 vilaĝoj:

Avsa, Borjana, Breginj, Drežnica, Drežniške Ravne, Homec, Idrsko, Jevšček, Jezerca, **Kobarid**, Koseč, Kred, Krn, Ladra, Libušnje, Livek, Livške Ravne, Logje, Magozd, Mlinsko, Perati, Podbela, Potoki, Robidišče, Robič, Sedlo, Smast, Stanovišče, Staro selo, Sužid, Svino, Trnovo ob Soči, Vrsno.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Kobarid en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko :
Občina Kozje
**Občina Kozje** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 23 komunumoj kovrante areon de 89,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 3054 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Kozje.

Loko, priskribo
---------------

Občina Kozje etendiĝas en monteta pejzaĝo nomita Kozjanski. Proksimume de nordo al sudo fluas la rivero Bistrica. La alteco estas ĉirkaŭ 205 ĝis 860 m.

Občina situas proksimume 50 km sude de Maribor, kaj proksimume 28 km sudoriente de Celje.

La apudaj municipoj estas:
Občina Šentjur nordokcidento, Občina Podčetrtek la nordoriento kaj oriento, Občina Bistrica ob Sotli oriente, Občina Brežice en la sudoriento kaj sudo, kaj Občina Krško en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Kozje**| Šentjur |  | Podčetrtek |
|  Krško | Občina Kozje | Podčetrtek
Bistrica ob Sotli |
|  | Brežice | Brežice |

Interesaj
---------

Kastelo de Podsreda - bone konservita kaj restaŭrita mezepoka kastelo ne malproksime de la vilaĝo Podsreda

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 23 vilaĝoj:

Bistrica, Buče, Dobležiče, Drensko Rebro, Gorjane, Gradišče, Gubno, Ješovec pri Kozjem, Klake, **Kozje**, Lesično, Ortnice, Osredek pri Podsredi, Pilštanj, Podsreda, Poklek pri Podsredi, Topolovo, Vetrnik, Vojsko, Vrenska Gorca, Zagorje, Zdole, Zeče pri Bučah

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Kozje en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Carl RITTER VON GHEGA**, naskita kiel **Carlo GHEGA** la 10-an de januaro 1802 en Venecio, mortinta la 14-an de marto 1860 en Vieno, estis aŭstria inĝeniero. Li konstruis la fervojan linion trans la Semmering *(Semmeringbahn)* inter Gloggnitz kaj Mürzzuschlag.

Biografio
---------

Carlo Ghega naskiĝis en Venecio kiel filo de alban-devenaj gepatroj. Estis planite, ke li iĝu mar-armea oficiro kiel lia patro, sed frue montriĝis, ke lia matematika talento superis lian amon al la maro. Vizitinte la imperiestran-reĝan mar-armean lernejon, li kiel 15-jarulo studentiĝis ĉe la universitato de Padovo. Tie jam post jaro li diplomiĝis kiel inĝeniero kaj arkitekto; post plia jaro li doktoriĝis pri matematiko.

Sian inĝenieran karieron li komencis pri vojaj kaj akvaj konstruaĵoj en Veneto, kontribuante interalie al la vojo *Strada d'Alemagna* de Treviso al Cortina d'Ampezzo. Jam en 1833 li publikigis sian unuan fakan libron. Inter 1836 kaj 1840 li estris la konstruadon de sekcio de la fervojo Kaiser-Ferdinand-Nordbahn inter Břeclav kaj Brno. Dum parto de tiu tempo (1836/37) li studis fervojan inĝenierikon en Anglio kaj aliaj eŭropaj landoj. En 1842 Ghega iĝis estro pri planado de la ekestanta suda ŝtata fervojo kaj tial faris studvojaĝon al Ameriko. Liaj studoj dum tiu vojaĝo ne nur eniris la planadon de aŭstraj fervojoj, sed ankaŭ rezultigis du publikaĵojn. Ghega pliparte publikigis siajn verkojn paralele en identaj germanaj, italaj kaj francaj eldonoj.

Post sia reveno al Aŭstrio kaj la ŝtata fervojo, li estis komisiita konstrui fervojan linion al sudo, de Mürzzuschlag tra Graz ĝis Triesto. Fervojo trans pasejon Semmering liatempe estis de multaj konsiderata tro multekosta aŭ eĉ neebla. Sed Ghega jam en 1844 prezentis planon por fervojo tra Semmering, kiu uzu normalajn lokomotivojn, sen dentradoj aŭ tirŝnuroj. Jam antaŭ decido pri la konstruado li komencis konstruigi lokomotivojn taŭgajn por tiaj deklivoj. En 1848 la konstruado komenciĝis. Eĉ antaŭ la kompletigo en 1854 Ghega en 1851 estis kavalirigita kaj nomiĝis *Ritter von Ghega*.

En la jaroj 1853/54 Ghega desegnis fervojan reton por tuta Aŭstrio-Hungario; en la sekvaj jaroj li estis komisiita desegni aliajn fervojajn liniojn, interalie en Transilvanio. Frua morto pro ftizo en 1860 malhelpis lin fini tiun ĉi projekton.

La vivo de Ghega estis traktita en kvin romanoj. En la domo de lia familio, *Villa Allegri von Ghega* en Oriago, parto de la historia materialo pri li estas konservata.

Honoroj
-------

* La urbo Triesto igis lin honora civitano.
* La urbo Vieno dediĉis al li honoran tombon.
* Lia bildo estis sur la bileto de 20 ŝilingoj de 1967.

Eksteraj ligiloj
----------------

* La familia vilao kun la arkivo Arkivigite je 2009-04-13 per la retarkivo Wayback Machine (nun pensiono)

* Carl Ritter von Ghega en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Carl Ritter von Ghega en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 277684
* GND: 118694553
* LCCN: nr00025017
* VIAF: 8181871
* ISNI: 0000 0000 5533 130X
* SUDOC: 180659480
* BIBSYS: 3047654
* NKC: jx20050418002
 |
*Pli aĝa* **Sándor Vutkovich** [ŝAndor vutkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vutkovich Sándor** estis hungara literaturhistoriisto, akademia instruisto. Lia filo estis Sándor Vutkovich (juristo), liaj pseŭdonimoj estis *Várnai kaj Csákány Laczi* [ĉAkAnj laci].

Sándor Vutkovich naskiĝis la 12-an de septembro 1845 (laŭ hungara Vikipedio la naskiĝtago estas la 21-a) en Veszprém (urbo), li mortis la 8-an de aŭgusto 1938 en Pozono (nuntempa Bratislavo en Slovakio).

Biografio
---------

Sándor Vutkovich akiris pedagogian diplomon en 1868, poste li instruis en la cisterciana gimnazio de Pécs. Inter 1870-1876 li instruis la latinan, grekan kaj germanan lingvojn en la katolika gimnazio en Pozono, poste literaturon en la Reĝa Jura Akademio (Pozono). En Pozono li ankaŭ redaktis gazeton kaj li verkis artikolojn eĉ al Veszprém. En 1874 li fondis rondon *Toldy*, li longe gvidis ĝin kaj ofte prelegis aŭ instruis la hungaran lingvon al nehungaroj. 2 jardekojn li partoprenis en la urbaj kunsidoj de Pozono.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Goethe mint drámaíró* (studo, 1870)
* *Magyar Írók Albuma. Élet- és jellemrajzok.* (1873)
* *Magyar Írók Névtára. Életrajzi és könyvészeti adatok gyűjteménye.* (kunaŭtoro, 1876)
* *Kisded szótár* (1882)
* *Töredékek Petőfi Sándor életéből* (1883, 1885)
* *Magyartalanságok* (1899)
* *Magyarosan* (1900)
* *A pozsonyi «Toldy-kör» harminczéves története* (elektitaj artikoloj, 1905)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 710417
* VIAF: 24986184
 |
**Obĉina Logatec** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo enhavas 19 komunumojn kaj ĝia areo estas 173,1 km². Komence de 2017 tie loĝis 13 802 homoj. La administra centro estas la urbo Logatec.

Loko, priskribo
---------------

La teritorio de la municipo estas monta, la alteco de la regiono estas de 435 m en la sudoriento ĝis 930 m en la okcidento.

Ĉe la sudorienta rando de la areo en la longo de ĉirkaŭ 9 km, tra aŭtovojo A1 — kun branĉo en la urbo de Logatec. La fervojo ankaŭ transiras la fervoja linio okcidente kaj sude de la ŝtato. La sola fervoja stacidomo troviĝas en Logatec.

Apudaj municipoj estas: Občina Gorenja vas al la norde, Občina Dobrova-Polhov Gradec al la nordoriento, Občina Vrhnika oriente, Občina Cerknica al la sudoriento, Občina Postojna sude, Občina Ajdovščina al la sudokcidento, Občina Idrija okcidente kaj Občina Ĵiri al la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Logatec**| Občina Idrija | Občina Gorenja vas | Občina Dobrova-Polhov Gradec |
| Občina Idrija | Občina Logatec | Občina Vrhnika |
| Občina Ajdovščina | Občina Postojna | Občina Cerknica |

Komunumoj
---------

Občina Logatec
La municipo konsistas el 19 vilaĝoj:
Grčarevec, Hleviše, Hlevni Vrh, Hotedršica, Jakovica, Kalce, Lavrovec, Laze, **Logatec**, Medvedje Brdo, Novi Svet, Petkovec, Praprotno Brdo, Ravnik pri Hotedršici, Rovtarske Ĵibrše, Rovte, Vrh svetih Treh Kraljev, Zaplana, Ĵibrše.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Obĉina Logatec en la slovena Vikipedio.*
Občina Horjul
Občina Horjul estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo enhavas 9 komunumojn kaj ĝia areo estas 32,5 km². Komence de 2017 tie loĝis 2 980 homoj. La administra centro estas la vilago Horjul.

Loko, priskribo
---------------

Občina situas proksimume 17 km okcidente de Ljubljana. Tra la municipo fluas orienten Horjulščica rivereto, kiu larĝiĝas okcidente de la vilaĝo Horjul. La alteco de la areo estas de 330 m en la sudo ĝis 788 m (Kozljek-monto) en la nordokcidenta parto.

Apudaj municipoj estas:
Občina Dobrova-Polhov Gradec en la nordo kaj oriento, Občina Vrhnika en la suda kaj okcidenta, en la sudorienta regiono estas tuŝita de Občina Log-Dragomer.


Ĉirkaŭ **Občina Horjul**|  | Občina Dobrova-Polhov Gradec |  |
| Občina Vrhnika | Občina Horjul | Občina Dobrova-Polhov Gradec |
|  | Občina Vrhnika | Občina Log-Dragomer |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 9 vilaĝoj: **Horjul**, Koreno nad Horjulom, Lesno Brdo, Ljubgojna, Podolnica, Samotorica, Vrzdenec, Zaklanec, Ĵaĵar.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Horjul en la slovena Vikipedio.*
**Carl Otto Lampland** (naskiĝis la 29-an de decembro 1873 en proksimo de Hayfield, mortis la 14-an de decembro 1951 en Flagstaff (Arizono)) estis usona astronomo.

Li naskiĝis en la Minesoto en norveg-devena familio. Li lernis en la Universitato de Valparaiso de Valparaiso (Indianao) kaj en la Universitato de Indianao. Li ricevis sian diplomon en 1902 kaj dungiĝis en la Observatorio Lowell, kie la teamo de Percival Lowell faris observojn de planedoj. Li tie fabrikis kaj kaj riparis teleskopojn, li ofte re-arĝentigis la spegulon de la teleskopo de 40 coloj. Li elpensis specialajn fotilojn por astrofotografio kaj kreis termoparojn por mezuri la temperaturoj de la planedoj: li mezuris la variojn de temperaturojn de Marso kun William Coblentz.

En 1921, li estis la unua, kiu anoncis ke la strukturo de la Kraba nebulozo
evoluis kun la tempo.
Tio estis post nelonge konfirmita de John Charles Duncan
Tiun rezulton utiligis Edwin Hubble por aserti, ke tiu objekto rezultis de recenta stela eksplodo (fakte, temis pri SN 1054, supernovao observita elde Ĉinio en 1054).

Ankaŭ en 1921 Lampland anoncis (kun singardo) ke la "spirala nebulozo" M99 povus monti similajn ŝanĝojn.
Tio estis pli malfrue malkonfirmita: M99 estas fakte galaksio, tiom granda ke neniu ŝanĝo estas perceptebla en intervalo de kelkaj jardekoj.

En 1923, li estis la unua kiu observis supernovaon en M83 (aŭ *NGC 5236*: galakio, kiu poste montiĝis tre riĉa je superonvaoj). Tiutempe, la naturo nek de la supernovaoj, nek de la galaksioj estis bone konataj, kaj tiu malkovro estis malmulte rimarkita. En 1936 Lampland insiste menciis tian observon.

Li malkovris la asteroidon 1604 Tombaugh la 24-an de marto 1931 elde la Observatorio Lowell.

Oni donis en lia honoro lian nomon al:

* la luna kratero Lampland,
* la marsa kratero Lampland,
* la asteroido 1767 Lampland.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Observed Changes in the Structure of the "Crab" Nebula (N. G. C. 1952), de C. O. Lampland. Publications of the Astronomical Society of the Pacific, Vol. 33, No. 192, p.79 (angle)
2. ↑  Changes Observed in the Crab Nebula in Taurus de John C. Duncan. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America Vol.7 pp 179 180 (angle)
3. ↑  On Changes Observed in the Nucleus of the Spiral Nebula N. G. C. 4254 (Messier 99) de C. O. Lampland. Publications of the Astronomical Society of the Pacific, Vol. 33, No. 193, p.167-168 (angle)
4. ↑  A Bright Nova in the Great Spiral Nebula NGC 5236 de C. O. Lampland. Publications of the Astronomical Society of the Pacific, Vol. 48, No. 286, p.320-321 (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Carl Lampland en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Biografio, ĉe la paĝaro de la Observatorio Lowell Arkivigite je 2004-06-15 per la retarkivo Wayback Machine
* angle Nekrologio de Carl Otto Lampland, far de John C. Duncan Publications of the Astronomical Society of the Pacific, Vol. 64, No. 381, p.293


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 348835
* GND: 126690736X
* LCCN: n92079375
* VIAF: 13968042
* ISNI: 0000 0000 3266 0274
* SUDOC: 17726117X
 |
Signaltranssendo per heliografo, 1910
**Heliografo** estas komunikilo baze de spegulo por reflekti sunradiojn al fora observanto.
Kiam oni movas la spegulon, la fora observanto vidas ekbrilojn, kiujn oni povas utiligi por transsendi antaŭdifinitajn kodojn.

Historio
--------

Ksenofono unua menciis en sia verko *Hellenika* la uzon de heliografo en 405 a.K.. La grekoj uzante poluritajn ŝildojn, avertis tiel soldatojn dum batalo.

La malŝatata romia imperiestro Tiberio uzis heliografon por komandi la romian imperion de sia vilao sur la insulo Capri. Ĉiutage li sendis ordonojn al la 8 kilometrojn fora kontinento.

En 1810 Carl Friedrich Gauss kreis la unuan heliografon taŭga al mezurcela transsendo de signaloj trans grandaj distancoj.

La franca, brita kaj usona armeoj uzis la heliografan principon kiel kampara telegrafo por transsendi informojn per morsa kodo. Ankaŭ germanaj trupoj uzis heliografojn en Namibio.

Heliografoj estis longe norma ekipaĵo de militistoj en Aŭstralio kaj Britujo ĝis la jaro 1960, ĉar oni konsideris ilin relative sekuraj kontraŭ malamika subaŭskultado.

Laste heliografoj estis uzitaj en 1980 de afganoj dum la sovetia invado en Afganujo. Ili ofte estas ankoraŭ nuntempe en supervivadon celantaj ekipaĵoj por realigi minimuman signaltranssendon kaze de problemego, ekz. por averti serĉaviadilojn per ekbriloj. La aĵo estas kutime simpla kaj konsistas nur el ebena briligita metalplato, ofte kun centra truo por ebligi celtrafon (signalspegulo).

Vidu ankaŭ
----------

* Heliotropo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Heliografo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Heliografio, komunikado per speguloj (angle) Arkivigite je 2011-05-25 per la retarkivo Wayback Machine
* The Dead media Project:Working Notes:05.6
* The Heliograph; The Royal Corps of Signals
* Heliografo dum la apaĉaj militoj
* Signalkomunikado dum la sudafrika milito, 1899-1902
* Superaldis, heliografo
**Občina Hrpelje-Kozina** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Marborda-Karsta. La municipo enhavas 39 komunumojn kaj ĝia areo estas 195 km². Komence de 2018 tie loĝis 4402 homoj. La administra centro ili estas vilaĝoj kune Hrpelje kaj Kozina.

Občina Hrpelje-Kozina

Loko, priskribo
---------------

Občina estas situanta en la sudokcidento de la stato. Northwest parto estas gvidita de la A1-aŭtovojo ligante Ljubljana kaj Koper. Ankaŭ ekzistas fervoja linio en la sama direkto. En la direkto de nordokcidento al sudoriento kondukas la ĉefvojo ne.7 kondukas el Trieste en Italio por Rijeka en Kroatio.

La apudaj municipoj estas:
Občina Sežana en la nordo, Občina Divača la nordoriento, Občina Ilirska Bistrica en la oriento, Urba municipo Koper en la okcidento. Al la nordokcidento estas la limo kun Italio kaj sude estas la limo kun Kroatio.


Ĉirkaŭ **Hrpelje-Kozina**| Italio | Sežana |  Divača |
|  Koper | Hrpelje-Kozina |  Ilirska Bistrica |
|  | Kroatio |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 39 vilaĝoj:

Artviže, Bač pri Materiji, Beka, Brezovica, Brezovo Brdo, Golac, Gradišče pri Materiji, Gradišica, Hotična, **Hrpelje**, Javorje, Klanec pri Kozini, Kovčice, **Kozina**, Krvavi Potok, Markovščina, Materija, Mihele, Mrše, Nasirec, Obrov, Ocizla, Odolina, Orehek pri Materiji, Petrinje, Poljane pri Podgradu, Povžane, Prešnica, Ritomeče, Rodik, Rožice, Skadanščina, Slivje, Slope, Tatre, Tublje pri Hrpeljah, Velike Loče, Vrhpolje

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Hrpelje-Kozina en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
***Montejo de Arévalo*** [monTEĥo deaREbalo] estas municipo en la okcidenta pinto de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio, lime kun la provincoj Avilo kaj Valadolido. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana*. La loknomo *Montejo de Arévalo* estas etimologie komprenebla kiel Monteto de Arévalo, alude al kverkara monteto apuda kaj al grava proksima urbo Arévalo. 

Montejo de Arévalo en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 35,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 174 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 50 el la jaro 1991. 

Ĝi distas 61 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Ataquines, Puras, Palacios de Goda, San Pablo de la Moraleja, Santiuste de San Juan Bautista, Donhierro, San Cristóbal de la Vega kaj Tolocirio. Trafluas la teritorion la rivero Adaja.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al Arévalo, pere de kies komunumaro estis farita plej parto de la komerco de cerealoj kaj brutaro. 

Ĝis komenco de la 20-a jarcento estis nomata Montejo de la Vega de Arévalo. Nuntempe estas samprovinca municipo (nordoriente) nome Montejo de la Vega de la Serrezuela.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) kaj forstado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la gotik-mudeĥara preĝejo kaj blazondomoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767623
 |
Portreto de la papo Leono la 10-a
La ***Portreto de la papo Leono la 10-a kun du kardinaloj*** estas pentraĵo fare de la itala renesanca majstro Rafaelo, ĉirkaŭ 1517. Ĝi estas hejmigita en Uffizi Galerio de Florenco.

Kontraste al verkoj pentrantaj klasikajn, idealigitajn madonojn kaj figurojn el antikveco, tiu portreto montras la sidanton laŭ realisma maniero. La papo estas pentrita havante la pezon de la meza aĝo, dum lia rigardo ŝajnas streĉita. La pentraĵo formas parton de serio de vidaj kontraŭdiroj inter aspekto kaj realeco, intencitaj de Rafaelo por respeguli la maltrankvilecon de periodo de tumulto por la papeco. Marteno Lutero ĵus defiis la papan aŭtoritaton, inter aliaj malfacilaĵoj, pro la metodo de Leono la 10-a por vendi indulgencojn por financi la verkon de Sankta Petro.

La tenilo pinte de la seĝo de la papo elvokas la simbolajn pilketojn de la Mediĉoj, dum la ilustraciita Biblio maslferma surtable estis identigita kiel la Hamiltona Biblio.

La kardinaloj estas kutime identigitaj kiel Giulio di Giuliano de' Medici kaj Luigi de' Rossi.

Notoj
-----

1. ↑  Doak, Robin Santos. *Pope Leo X: Opponent of the Reformation*. Compass Point Books, 2006. 9–14. ISBN 0-7565-1594-7
2. ↑  Bernice F. Davidson, *Raphael's Bible* (1985), p. 12.
3. ↑  Vidu ekz. Web Gallery of Art, www.lib-art.com

* Kategorio Portreto de la papo Leono la 10-a (Rafaelo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Helin BÖLEK** (Dijarbakıro, 1992 – Istanbulo, 3-an de aprilo 2020) estis kurda muzikisto kaj aktivulo, kantisto de la Grupo Yorum. Ekde 2016, la muzikgrupo suferis plurajn subpremajn atakojn de la registaro de Erdoğan, kiu ligis la grupon al la Revolucia Partio de Popola Liberigo/Fronto (DHKP/C), organizo kiu estis konsiderita teroristo de la turka registaro. Kiel protesto, en junio 2019, Bölek faris malsatstrikon kun aliaj kolegoj, postulante la retiron de la arestordonoj kontraŭ kelkaj el ili, ĉesigon de la sendistingaj serĉoj en la kulturcentro Idil kaj la nuligo de malpermesoj de iliaj koncertoj kaj kulturaj eventoj. Tamen Bölek mortis pro malsato post 288 tagoj da striko.

Referencoj
----------

1. ↑  Kurdish singer dies 288 days into hunger strike in Turkey Rudaw.net, 03-04-2020
2. ↑  El grupo de música en huelga de hambre desde junio está estado crítico. ANF News, 13-02-2020
3. ↑  Grup Yorum : En grève de la faim, Helin Bölek a perdu la vie. Politis, 03-04-2020
4. ↑  Moren tres activistes en vaga de fam a Turquia. Directa, 13-05-2020
**Nenombro** estas speciala kodo, uzata en komputiko por priskribi rezulton de komputado kiu ne estas nombro. Ekzemple ĝi povas aperi pro kalkulo de 0/0.

**NaN** (el la anglalingva *not a number*) estas simbolo de nenombro en multaj programlingvoj.

Ĝenerale uzado de nenombroj multe dependas de uzata procesoro kaj de elektitaj opcioj de komputado.

Nenombro estas aŭ laŭta aŭ mallaŭta. La laŭta igas halton de la daŭra kalkulado se ĝi estas argumento de iu operacio. La mallaŭta ebligas kontinuon de kalkulado, kutime produktante novajn nenombrojn.

Nenombro estas ne pozitiva nek negativa nek nula. Tipe, komparo kun nenombro estas ĉiam malvera; nenombro eĉ ne egalas sin mem.

Nenombroj kutime povas aperi dum uzado de glitkomo. Dum kalkulado kun entjeraj variabloj nenombroj ne estas uzataj, ĉar ĉiu kodo, reprezentata per iu kombino de la donita kvanto de bitoj, signifas iun entjeron (ekzemple −32768 … 32767 por 16-bitaj nombroj), kaj mankas superfluaj kodoj por reprezenti nenombron.

Nenombro ĝenerale ne estas la sama kiel malfinio.
**Miklós Bencze** [miklOŝ bence], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bencze Miklós** estis hungara-usona operkantisto, (baso).

Miklós Bencze  naskiĝis la 19-an de junio 1911 en Budapeŝto, li mortis la 24-an de januaro 1992 en Dothan (Alabamo, Usono).

Biografio
---------

Miklós Bencze devenis el juda familio. Li lernis kantadon de Miklós Lendvay kaj li debutis en 1946 en la Reĝa Operejo de Budapeŝto. En 1947 li daŭris la lernadon helpe de stipendio en Italio de Manfredo Polverosi. Hejmenveninta li estis membro de la Operejo ĝis falo de la Hungara revolucio de 1956 (kelkfoje li kantadis en Vieno kaj Innsbruck), poste li kaj lia edzino disidis al Usono. Komence li havis rolojn en Novjorko antaŭ hungara publiko, baldaŭ antaŭ usona publiko en Carnegie Hall. Li havis usonan stipendion. Post jaroj li instruis kantadon en Universitato Baylor en Waco. En 1964 li akceptis similan pozicion ĉe la Universitato de Misisipio, fine en 1977 li retiriĝis de la scenejo kaj instruis ĉe kolegio Wallace en Dothan.

El lia repertuaro
-----------------

* Giuseppe Verdi:
	+ *Il Trovatore* – Ferrando (debuto)
	+ *Rigoletto* – Sparafucile
	+ *Otello* – Lodovico
	+ *Falstaff* – Pistol
	+ *Un balo in Maschera* – Tom
* Charles Gounod: *Faust* – Mefisto
* Gioachino Rossini: *La barbiro de Sevilo* — Don Basilio
* Wolfgang Amadeus Mozart:
	+ *La geedziĝo de Figaro* – Doktor Bartolo
	+ *Don Giovanni* – Leporello
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij: Eŭgeno Onegin - princo Gremin

Memorigiloj
-----------

Vidvino de Bencze establis fondaĵon por junaj basaj hungaraj kantistoj.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2017-12-23 per la retarkivo Wayback Machine
* anglalingva biografio kun foto
* germanlingva biografio
*Ĉi tiu artikolo estas pri plantoj. Pri la aliaj signifoj de la dusigna kombino vidu apartigilon C kun nombro*

---

En la tera historio estiĝis komence la **C3-plantoj**. Ilia ŝlosila enzimo estas la Ribuloz-bisfosfat-karboksilazo (Rubisko), aperis en la evolucio, kiam la atmosfero abundis je karbona dioksido (CO2) kaj malabundis je oksigeno. En tiu medio la asimilado ne trafis problemojn, ĉar apenaŭ estiĝis perdo ĉe fotorespirado - fiksado de O2 , ellaso de CO2 -. La karbondioksid-fiksado okazas per rubisko-reakcio ĉe ribulozo 1.5-bisfosfato (mallonge *RubP2*). La tie estiĝintaj intermaterialoj estas tre nestabilaj kaj disfalas spontane je du molekuloj de 3-fosfoglicerato (mallonge *3-PG*), la unua percebtebla interprodukto de la C3-plantoj. La 3-PG enhavas 3 karbonojn, el kio venas la nomo de tiuj plantotipoj.
*Vidu:* C4-plantoj, karbondioksid-fiksado

retpaĝoj
--------

* Komparo de C3-, C4- kaj CAM-plantoj/de Arkivigite je 2005-11-23 per la retarkivo Wayback Machine
* tabela komparo de C3- kaj C4-plantoj/de Arkivigite je 2005-09-10 per la retarkivo Wayback Machine
* difino kaj proprecoj/de Arkivigite je 2004-12-12 per la retarkivo Wayback Machine