recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Sidney Arnandan** aŭ **Arnondrin** aŭ **Arnondin**, pli bone konata kiel **Sidney Arodin** (29a de Marto, 1901, Westwego, Luiziano - 6a de Februaro, 1948, Nov-Orleano) estis usona muzikisto de ĵazo nome klarnetisto kaj kantoverkisto, plej bone konata ĉar kunverkis la pop-muzikan "Lazy River" kun Hoagy Carmichael.

Arodin ekludis klarneton je aĝo de 15 kaj ludis je lokaloj de Nov-Orleano ĉe kunsidoj kaj en riverŝipoj. Li faris sian vojon al Novjorko kaj ludis kun la grupo de Johnny Stein nome *New Orleans Jazz Band* el 1922. Li ludis kun Jimmy Durante en la mezo de la jardeko, poste revenis en Luizianon por ludi kun Wingy Manone kaj Sharkey Bonano. En la 1930-aj jaroj li laboris kun Louis Prima kaj kun rekonstituita versio fare de la New Orleans Rhythm Kings kiu prezentia ankaŭ Manone.

Referencoj
----------

1. ↑  Cook, Richard.  (2005) *Richard Cook's Jazz Encyclopedia*. Londono: Penguin Books, p. 20. ISBN 0-141-00646-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 559678
* GND: 1038834899
* LCCN: no96064950
* VIAF: 7582109
* ISNI: 0000 0000 5934 0449
* BNF: 139760063
* MBA: 8a018351-7a2d-48ae-95d2-b8428ce8710d
* NLA: 62238292
* BIBSYS: 3071143
* BNE: XX1461018
 |
**El Limón** (hispane: la citrono) estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas El Limón. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 054. *El Limón* signifas en la hispana "La Citrono".

Geografio
---------

**El Limón** apartenas al la regiono Sierra de Amula kiu situas relative okcidente interne de la subŝato. Al tiu regiono apartenas entute 11 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5410 loĝantojn. El tiuj estis 2646 viroj kaj 2764 virinoj. La komunumo havas surfacon de 137,56 km². La meza alteco estas 880 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 24,8 C. En la komunumo estas 887,3 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2000 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1776 scipovis legi kaj skribi kaj 220 viroj estis analfabetoj. Do 11 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2118 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1951 sciis legi kaj skribi kaj 165 virinoj estis analfabetoj. Do 7,79 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en El Limón vivis 5441 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 7 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,129 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* El Limón Arkivigite je 2007-05-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Martinci,** serbe **Мартинци,** hungare **Martinc** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica. La loknomo devenas de Sankta Marteno.

Martinci situas en la mapo en la verda municipo
Mapo pri municipo de Sremska Mitrovica
Preĝejo de Martinci

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 68  km²
* Koordinatoj: 45°00′23″N 19°27'21″E
* Alto super marnivelo: 85 m
* Loĝantaro: 3630
* Poŝtkodo: 22222
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

Situo
-----

Martinci situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojo, aŭtoŝoseo Beogrado-Zagrebo preteriras.

Historio
--------

La romianoj havis tie komunumon nomatan **Budalia**, kie naskiĝis supozeble en 201 imperiestro Traianus Decius. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Martinci 3639 homoj, (3441 serboj (95 %), 48 jugoslavianoj, 25 kroatoj, 8 hungaroj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Traianus Decius

* Kategorio Martinci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sidney (George) REILLY** (originale **Sigmund Rosenblum**) (n. 24-an de marto 1874, Odeso, Rusa Imperio – m. 25-an de novembro 1925, Moskvo, Sovetunio) estis majstra spiono (atuto de la spionoj) komence de la 20-a jarcento. Li akiris persajn naftokoncesiojn kaj germanajn mararmeajn sekretojn por Britio. Oni supozas, ke kelkajn historiojn li mem elpensis kaj disvastigis.

Li naskiĝis kiel bastardo de odesa juda kuracisto. Li studis en Vieno kemion (1890–93), poste elmigris al Brazilo, kie konatiĝis kun britaj oficiroj en Amazonio en 1896. Li alprenis la nomon Sidney George Reilly en 1899.

Li agadis kiel spiono de la brita sekretservo kaj kolektis informojn pri la naftokampaj esploroj de Bakuo, konstruo de la transsiberia fervojo, pri nederlanda helpo por la sud-afrikaj buroj, pri naftoindustriaj evoluigoj en Persio, pri Port Arthur, Manĉurio.

Laŭ la legendo, li maskis sin en 1905 al pastro en la franca Riviero kaj konvinkis William Knox D'Arcy vendi siajn posedojn naftokoncesiojn en Persio ne al la francoj sed al la britoj.

Li reprezantis germanan ŝipkonstruan firmaon en Sankt-Peterburgo kaj verŝajne tiel akiris kvinjarajn planojn de Germanio pri la mararmea evoluigo. Li sciigis pri la planoj dum tri jaroj al Britio.

Li agadis ekde 1914 en Novjorko, kie aĉetis munucion kaj partoprenis en malhelpo de la germanaj sabotaĵoj kontraŭ usonaj fabrikoj. Post kiam li realvenis en Eŭropon, li plurfoje kaŝagadis en Germanio.

Reilly vojaĝis en majo de 1918 al Moskvo por partopreni en puĉo kontraŭ la bolŝevika registaro, sed oni senvualigis lin kaj li devis rifuĝi. Laŭ supozoj, li plurfoje realvenis al Soveta Rusio, sed oni kaptis lin en septembro de 1925 ĉe la limo kaj ekzekutis lin en apudmoskva arbaro.

Iujn detalojn de lia aventura vivo uzis Etelo Vojniĉ en ŝia romano "Ojstro", kun kiu li amikis kaj vojaĝis tra Italio.

Literaturo
----------

* Andrew Cook, *Ace of Spies: The True Story of Sidney Reilly*; 2004, Tempus Publishing, ISBN 0-7524-2959-0.
* Andrew Cook, *On His Majesty's Secret Service, Sydney Reilly Codename ST1*; 2002, Tempus Publishing, ISBN 0-7524-2555-2.
* Richard Deacon, *Spyclopaedia*; 1987, Macdonald & Company Publishers Ltd, ISBN 0-356-14600-6.
* Michael Kettle, *Sidney Reilly: The True Story of the World's Greatest Spy*; 1986, St. Martin's Press, ISBN 0-312-90321-9.
* Robert Bruce Lockhart, *Memoirs of a British Agent* (reprint); 2003, Folio Society, ASIN B000E4QXIK.
* Andrew Lycett, *The Man Behind James Bond*; 1996, Turner Publishing, ISBN 1-57036-343-9.
* Robin Bruce Lockhart, *Reilly: Ace of Spies*; 1986, Hippocrene Books, ISBN 0-88029-072-2.
* Richard B. Spence, *Trust No One: The Secret World Of Sidney Reilly*; 2002, Feral House, ISBN 0-922915-79-2.

* Kategorio Sidney Reilly en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 137912
* GND: 119534924
* LCCN: n81017955
* VIAF: 54960309
* ISNI: 0000 0000 8384 0638
* NKC: js20060120082
 |
En fiziko, **maso de Planck** *mP* estas la mezurunuo de maso en sistemo de naturaj unuoj de Planck.

Ĝi egalas al

{\displaystyle m\_{P}={\sqrt {\frac {\hbar c}{G}}}}
kie: *c* estas lumrapideco en vakuo;

*G* estas gravita konstanto;
{\displaystyle \hbar ={\frac {h}{2\pi }}} estas malpligrandigita konstanto de Planck.
Ĝia valoro estas

*mP* ≈ 1,220862(61) · 1019 GeV/c2
aŭ

*mP* ≈ 2,17645(11) · 10−8 kg
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *mP* = 2,17645 · 10−8 kg ± 0,00011 · 10−8 kg.

Relativa necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto *G*. Relativa necerteco de *mP* preskaŭ egalas al tiu de *G* dividita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck#Necertecoj de valoroj.

La **malpligrandigita maso de Planck** estas

{\displaystyle {\sqrt {\frac {\hbar {}c}{8\pi G}}}} ≈ 4,3414 · 10−9 kg ≈ 2,4353 · 1018 GeV/c2
La aldonita faktoro {\displaystyle {\sqrt {\frac {1}{8\pi }}}} plisimpligas iujn ekvaciojn en ĝenerala relativeco.

Signifo
-------

Malsimile al la aliaj bazaj unuoj de Planck kaj plejparto da derivitaj unuoj de Planck, la maso de Planck estas makroskala kvanto, de pli-malpli praktika skalo. Ekzemple, la korpa maso de pulo estas proksimume 4000 ... 5000 *mP*.

Kondensita objekto kun maso egala al maso de Planck havas radiuson de Schwarzschild egalan al longo de Planck kaj egalan al la ondolongo de Compton de la objekto dividitan per *π*; ĉi tio estas je proksimume 1020 fojoj malpli granda ol la radiuso de protono.

La maso de Planck estas ankaŭ la maso de la partiklo de Planck, hipoteza malgrandega nigra truo.

La maso de Planck estas idealigita masa konsideranta kiel havanta specialan signifecon por kvantuma gravito; ĝi estas maso, ĉe kiu ĝenerala relativeco kaj la fundamentoj de kvantuma mekaniko iĝas reciproke gravajn por priskribo de la konduto.

Vidu ankaŭ
----------

* Unuoj de Planck
* Longo de Planck
* Partiklo de Planck
* Malgrandega nigra truo
* Maso

Eksteraj ligiloj
----------------

* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj
*
**Straja (Berghin)** [straĵa] (hungare: **Őregyház**, germane:**Hohenwarthe**) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 1 164 loĝantojn (rumanoj); en 1992 409 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1247. Dum la 15-jara milito ĝi senpopoloĝis. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al Berghin.

Fonto
-----

* Magyar nagylexikon, 1-18. 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

Komunumoj pri *őr* (= sentinelo) en Hungara reĝlando
----------------------------------------------------

Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj. 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Alőr | Alsóőr | Felsőőr | Őr | Őraljaboldogfalva | Őrbottyán | Őrdarma |
| Őregyház | Őrfalu | Őrhalom | Őrhegy | Őrimagyarósd | Őriszentpéter | Őrmező |
| Őrös | Rábaőr | Szamosőrmező | Temesőr |  |  |  |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Popolnombrado 2002
* Mapo de distrikto
* Administracia mapo de distrikto Arkivigite je 2006-08-22 per la retarkivo Wayback Machine
**Badlapur,** laŭ marate **बदलापूर** estas urbego, ankaŭ municipo en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Maharaŝtro, en distrikto de Thane. Ĝi apartenas al urbaro de Mumbajo.

Vojo en Badlapur

Geografio
---------

Badlapur situas laŭ rivero. Ulhasnagar troviĝas 13, Kaljan-Dombivali 21, distrikta sidejo Thane 32, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 52, Nasiko 108, Aŭrangabado (Maharaŝtro) 230, tutlanda ĉefurbo Delhio 1127, Kolkato 1613 kilometrojn (aere) .

Digo ĉe Badlapur

Demografio
----------

Laŭ la censo en 2011 Badlapur havis populacion de 174 226. La legopovo estas 91,7%, pli alta, ol la ŝtata mezumo.

Historio
--------

Badlapur estiĝis ek pluraj vilaĝoj, inter ili la plej grava estis Kulgaon, tial la urbego estas konata ankaŭ **Kulgaon-Badlapur**.

Ekonomio
--------

Badlapur estas konata pri bredado de ĉevaloj. Komence digo 65 metrojn alta funkcias.

Lingvoj
-------

La oficiala lingvo estas la marata lingvo.

Religioj
--------

En Badlapur vivas majoritate hinduoj 81%, krome budhanoj 12%, islamanoj 3,8%, kristanoj 1,7%, ĝainistoj 0,6%.

Klimato
-------

Badlapur havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw) kun influo de musono. Dum 7 monatoj regas sekeco kaj precipe en julio pluvas (tiam estas musono, kiu daŭras inter majo-novembro). Jare pluvas po ĉirkaŭ 2005 mm. La meza ĉiujara temperaturo varias inter 22-32 °C.

Stacidomo de Badlapur

Trafiko
-------

Badlapur havas trairan fervojan linion, kaj tie kruciĝas 2 ĉefvojoj. Tra la rivero ponto helpas la trafikon.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj, plej ofte hinduaj temploj

* Kategorio Badlapur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 781421
 |
**Ferenc Simor** [ŝimor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Simor Ferenc** estis hungara meteologiisto, klimatologo, profesoro.

Ferenc Simor  naskiĝis la 26-an de novembro 1901 en Siklós. Li mortis la 28-an de majo 1978 en Pécs.

Biografio
---------

Ferenc Simor akiris pedagogian diplomon en altlernejo de Budapeŝto en 1923. Post siaj studoj li instruis en la geografia universitata instituto, dum li akiris plian diplomon pri geografio en Universitato Erzsébet en Pécs, eĉ li doktoriĝis en 1934. En 1940 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. Post la 2-a mondmilito li esploris klimaton de Mecsek en instituto. Li fondis klimatan observatorion en pinto de Mecsek. En 1957 li kandidatiĝis. Li ricevis premion en 1958.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Pécs éghajlata. I-II.* (Klimato de Pécs), (1935-1938)
* *Az advekciós és a sugárzási hatás visszatükröződése a hőmérsékleti anomáliák gyakorisági eloszlásában Magyarországon 1871-1950* (1958)
* *Adatok a Délkelet-Dunántúl éghajlatához* (1966)
* *A Mecsek hegység éghajlata* (Klimato de la montaro Mecsek), (1974)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**Badules** [baDUles] estas municipo de Hispanio, en la sudo de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo *Badules* estas laŭ dubinda popoletimologio komprenebla kiel *Baules* (kofroj, kaj tiukadre la municipa blazono montras tri kofrojn).

Geografio
---------

Panoramo kaj montaro Sierra del Peco.
Badules estas municipa teritorio en la sudo de la komarko Daroka Kamparo inter tiu de Fombuena oriente kaj tiuj de Villadoz kaj Romanos okcidente. Ĝi estas proksime de la Sierra del Peco en la deklivaroj de la Iberia Sistemo sur la valo de la rivero Huerva.

La loĝloko Badules mem estas je 73 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 922 msm. Ĝi estas tute inter Luesma oriente, Villadoz nordokcidente, Romanos sudokcidente kaj Villahermosa del Campo sude.

Historio
--------

Urbodomo.
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de *Sesma de Langa* en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Badules kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 70 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj sed ĉefe vitejoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, ermitejo, lavejo, kvar krucmonumentoj, neĝujo kaj moderna urbodomo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802447
 |
**Ferenc Rausch** [raŭŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rausch Ferenc** estis hungarlandana pastro, monaĥo, kanoniko, abato, matematikisto, profesoro. Pri la nacieco mankas informoj. Lia nobela antaŭnomo estis *traubenbergi*.

Ferenc Rausch  naskiĝis la 13-an de septembro 1743 en Malsupra Aŭstrio en Prellenkirchen. Li mortis la 26-an de januaro 1816 en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).

Biografio
---------

Ferenc Rausch lernis en Pressburg, en 1761 li aliĝis al la jezuitoj. Post siaj studoj li laboris en Vieno en katolika altlernejo pri hungaroj. En 1773 la ordeno ne plu rajtis funkcii, tial Rausch pastriĝis. Ekde 1777 li instruis ĉefe geometrion en Reĝa Universitato de Buda, post jaroj en Pest (urbo), ĉar la universitato translokiĝis. Li estis dekano en la studjaro 1786, rektoro en 1791. Ekde 1782 li instruis ankaŭ en universitata ĝermo Institutum Geometricum. Inter 1800 kaj 1803 li estis vicrektoro de Reĝa Jura Akademio (Pozono), poste li estis kanoniko kaj abato, krome li havis la titolon reĝa konsilisto.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Elemente architecturae ad structuras oeconomicas applicatae…* (1779)
* *Praktische Mathematik* (1788)
* *Geometria practica in usum geometrarum regni Hungariae* (1796)
* *Compendium hydrotechnicum* (1797)
* *Búcsú beszéd a pozsonyi akadémia tanári kara a főigazgatójához* (1803)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero R, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 531101
* GND: 123902118
* VIAF: 74771552
* ISNI: 0000 0000 7868 9646
* NKC: mzk2010574562
 |
La ***Epitome Astronomiae Copernicanae*** (Epitomo de Kopernika Astronomio) estis influa astronomia libro pri la heliocentrisma sistemo publikigita de Johannes Kepler en la periodo 1617 al 1621. Ĝi enhavis partikulare la unuan version en presado de lia tria leĝo de planeda movado. Tiu verko estis intencita kiel lernolibro, kaj la unua parto estis verkita ĉirkaŭ 1615. Dividita en sep sublibroj, la *Epitomo* kovras multon de la komenca pensaro de Keplero, same kiel liajn postajn sintenojn pri fiziko, metafiziko kaj arketipoj. En la Libro IV li subtenis la sistemon de la Kopernika kosmologio. La Libro V enhavas matematikan subtenon de la vidpunktoj de Keplero. Keplero verkis kaj publikigis tiun verkon paralele kun sia *Harmonices Mundi* (1619), nome la lastaj Libroj V al VII kiuj aperis en 1621.

*Epitome astronomiae copernicanae* (1618)Tuj post ties finigo, la libro estis malpermesita fare de la Katolika Eklezio kiel hereza.

Notoj
-----

1. ↑  Max Caspar.  (10a de Oktobro 2012) *Kepler*. Courier Dover Publications, p. 239. ISBN 978-0-486-15175-5.
2. 1 2  Rhonda Martens.  (29a de Oktobro 2000) *Kepler's Philosophy and the New Astronomy*. Princeton University Press, p. 142. ISBN 0-691-05069-4.
3. ↑   (3a de Julio 2006) *The Cambridge History of Science: Volume 3, Early Modern Science*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-57244-6.
4. ↑  J. R. Mulryne.  (1-a de januaro 2004) *Europa Triumphans: Court and Civic Festivals in Early Modern Europe*. Ashgate Publishing, Ltd. p. 12. ISBN 978-0-7546-3873-5.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 547785
* GND: 7558576-5
* VIAF: 316880929 309553979, 316880929
* SUDOC: 075009846 069822956, 075009846
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Seurre (stacidomo). |

Koordinatoj: 46° 59′ 47″ N 5° 8′ 51″ O﻿ / ﻿46.99639 °N, 5.14750 °O﻿ / 46.99639; 5.14750 (mapo)

**Seurre** estas franca komunumo, kiu situas en Francio regiono Burgonjo departemento Côte-d'Or.

Historio
--------

Oni trovas spurojn de la romia periodo, ekzemple statuon de Higia nun en Belarta muzeo de Beaune.

En 1473 svisoj kiuj militis kontraŭ la duko de Burgonjo Karlo la brava detruis la urbon.

En 1479 la franca armeo de la duko de Amboise kaptis la urbon por la reĝo Ludoviko la 11-a.

Dum la frondo la urbo estis sieĝita dufoje en 1650 kaj en 1653. En 1653 la reĝo Ludoviko la 14-a detruigis la remparojn.

La preĝejo Sankta Marteno datiĝas el la 13-a jarcento. La nuna malsanulejo datiĝas el 1688.
En 1754 la rabisto Louis Mandrin liberigis malliberulojn de la Dihotelo.
La kanalo datiĝas el 1839.

Geografio
---------

La kanalo
Seurre situas en Burgonjo apud la rivero Saono proksimume 22 kilometrojn oriente de Beaune. Estas ankaŭ kanalo kiu estas mallongigo por iri ĝis Saint-Jean-de-Losne.

### Ekonomio

Oni trovas tie industriojn, metiistojn kaj komercistojn.

### Demografio


Loĝantara evoluo| 1836 | 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2009 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 700 | 2 396 | 2 683 | 2 822 | 2 694 | 2 728 | 2 666 | 2 500 | 2 456 |

Loĝantara evoluo, daŭrigo (1)| 2010 | 2012 | - | - | - | - | - | - | - |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  2 432
  | 2 436 | - | - | - | - | - | - | - |

Esperanta vivo
--------------

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉdonojn (0,32% de voĉoj) en 2004, kaj 3 voĉdonojn (0,51% de voĉoj) en 2009.

Ĝemeleco
--------

* Germanio Bodenheim en Germanio
* Belgio Beauraing en Belgio

Notoj kaj referencoj
--------------------

François Javelle (1980). "Hopital de Seurre ses origines son évolution depuis 1688", *Mémoire de la Société d'Histoire et d'Archéologie de Beaune* **61**.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Côte-d'Or
* Seurre (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Seurre en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Paĝaro de la komunumaro france
**SEHY Ferenc** [pr. ŝehi] *Kemény* estis hungara aktoro kaj tradukisto naskiĝinta en Arad en 1764 aŭ 1765 kaj mortinta en Nagyvárad en 1799.

Lia kariero
-----------

Ferenc Sehy estis instruisto en Tokajkeresztúr, poste asizano en sia naskiĝurbo. Li aliĝis en novembro 1791 al la unua organiziĝinta hungara teatra trupo de Pest-Buda, kies li iĝis gvidanta aktoro. Post la falo de trupo li daŭrigis sian karieron de Erdély. Li estis ankaŭ direktoro de la trupo.

El liaj roloj
-------------

* Fitzondi (Brühl: Talált gyermek);
* Esméretlen (Kotzebue: Embergyűlölés és megbánás);
* Prédikátor (Kotzebue: A szerelem gyermeke);
* Rolla (Kotzebue: A nap szüze);
* Gróf Valtron (Möller);
* Capulet (Shakespeare.–Weisse: Romeo kaj Julieta);
* Vitéz János (Szentjóbi Szabó L.: Mátyás király);
* Zrínyi Miklós (Werthes); Kálmán király

Fonto
-----

* Magyar Színházművészeti Lexikon


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Carrocera** [karoZEra] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la nordo de la provinco, kaj en la tradicia komarko Valdeviñayo [baldebiNJAĝo].

Komarkoj de la provinco Leono; *Tierra de León* centroriente, flave.
Piedrasecha, vintre.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Benllera, Carrocera, Cuevas de Viñayo, Otero de las Dueñas, Piedrasecha (en la foto de la tabelo), Santiago de las Villas kaj Viñayo, okupas totalan areon de 65,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 452 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed ĉefe pro la dekadenco de la karbominado. Ĝi distas 30 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj) sed ĉefe karbominado, kiu jam ne plu. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759979
 |
**Ferenc Ronkay** [ronkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ronkay Ferenc** estis hungara inĝeniero, profesoro.

Ferenc Ronkay  naskiĝis la 26-an de marto 1912 en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio). Li mortis la 6-an de majo 1979 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ferenc Ronkay akiris diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1935. Post siaj studoj li laboris en Elektra Uzino en Budapeŝto, kie li okupiĝis pri energioproduktado kaj distribuado. Li partoprenis ankaŭ en konstruado de elektrejo ĉe Mátra. Post jaroj li laboris en esplora instituto, poste en Elektra Trusto. Lia plej granda ago estis kreo de elektra kunlaboro inter Hungario, Ĉeĥoslovakio, Pollando kaj Orienta Germanio. Li ankaŭ instruis 2 jardekojn en la menciita universitato kiel titulara profesoro.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Országos transzformátor-állomások és erőművek tervezése* (1953)
* *Kooperációs rendszerek szabályozása* (1965)
* *Erőművek villamosberendezése* (1970)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla lasta)
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Ferenc SEBŐ** [ŝebO], hungare **Sebő Ferenc,** Esperante estas hungara popolkantisto, gitaristo, vjelisto, komponisto kaj altlerneja instruisto.

Ferenc Sebő naskiĝis la 10-an de februaro 1947 en Szekszárd.

Biografio
---------

Ferenc Sebő frekventis muzikan lernejon en Székesfehérvár, sed poste li studis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Inter 1970-1973 laboris, kiel arkitekto. Baldaŭe li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Jam pli frue li komencis sian kantistan kaj komponistan karierojn en 1969 kune kun Béla Halmos. Poste li ricevis rolojn en filmoj kaj en Hungara Radio, dume li profesie okupiĝis pri popolmuziko. Li estis grava motoro de movado "dancodomo", kiu estas grupo, kiu dancas kaj kantas hungarajn popolkantojn. Li ricevis postenojn ankaŭ en Hungara Televizio kaj Hungara Scienca Akademio kaj instruis en Muzikarta Altlernejo. Li fondis orkestron nomatan "Sebő". Li ricevis premion Kossuth en 2012, pli frue ekde 1976 ankaŭ aliajn premiojn.

Li eldonis diversajn muzikdiskojn kaj li muzikadas la hungaran popolkantojn kaj poemojn de famaj hungaraj poetoj.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Ferenc Sebő en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 410363
* GND: 1190229617
* LCCN: n89646406
* VIAF: 5125848
* ISNI: 0000 0001 0950 4975
* SUDOC: 183370112
* BNF: 13974165d
* MBA: 660ac7e8-8ec6-4691-85c1-5423cb54b630
* BIBSYS: 90734996
* NKC: xx0179153
 |
**Carsten HAITZLER** naskiĝis la 29-an de novembro 1975, alinomita *Raster* aŭ *Rasterman* en la komunumo de liberaj programoj, estas aŭstralia/germana programisto (lia patro estas germana kaj lia patrino estas finnlanda). Li estas konata por iniciato de la fenestradministrilo Enlightenment por UNIX/Linukso. Li nun agas kiel ĉefa programisto de la projekto. Li nun loĝas en Tokio kun lia japana amikino Meg, kromnomigita *Konekochan* ĉar li ŝategas katojn.
Li parolas la anglan, la germanan kaj iom da franca.
Li lernas la japanan.

Carsten Haitzler naskiĝis en la afrika lando Niĝerio, sed lia familio translokiĝis rapide el Germanio kie li vivis ĝis li havis 4 jarojn.
Poste li transloĝis al Sidnejo, Aŭstralio kie li studis en la universitato de Novsudkimrujo kaj sukcesis lian diplomon pri komputiko. En 1997, li iris en Norda Karolino, Usono por labori ĉe Red Hat por programado de CORBA, Xlib, GTK+. Poste, li laboris ĉe VA Linux Systems. En aliaj programadoj, li partoprenis al: electric eyes, Gtk-etosiloj, Imlib, Imlib 2 kaj Epplets.

Eksteraj ligiloj
----------------

* ttt-ejo de Carsten *Rasterman* Haitzler
* Linukso en Aŭstralio - Aŭstraliaj kontribuantoj Arkivigite je 2007-03-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Carsten Haitzler eliras na Red Hat Arkivigite je 2012-03-23 per la retarkivo Wayback Machine
* RHS anoncletero, Januaro 1998. Arkivigite je 2008-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
* LWN Linux Timeline, June, 1999.
* ESD White Paper, RHS 1999.
* Ottawa Linux Symposium, 2000. Arkivigite je 2010-07-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Linux 2000 UK Linux Developers' Conference. Arkivigite je 2008-10-11 per la retarkivo Wayback Machine
* SLUG codefest February, 2003. Arkivigite je 2007-09-16 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 141883
 |
**Burgo Lobenstein** estas ruino en Bad Lobenstein, Germanujo. Ĝi troviĝas sur montokono meze de la malnova urbokerno. Ĉar nur la ne tute 30 metrojn alta belfrido konserviĝis kaj jam de longe videblas oni hodiaŭ plejfoje parolas nur pri *Malnova turo*. Memkompreneble ĝi emblemis por la urbo kaj belvederas estante surgrimpebla.

Historio
--------

Kastelo kaj defendoturo starigitis inter 950 kaj 1150. En la unua endokumenta mencio de al urbo temas pri kavalira sidejo fondita verŝajne fare de la senjoroj de Lobdeburg. Ĉio tio paŝon post paŝo ŝanĝiĝis je urbo. Ĝis 1601 ĝi servis kiel rezidejo por la urboregantoj, unue al la voktoj de Gera kaj poste al la grafoj de Reuß-Lobenstein. Tiutempe finkonstruitis la *Malnova kastelo* malsupre de la burgo kiu tuj ne plu enloĝitis.

Ĉirkaŭ la jaro 1620 Henriko la 2-a Posthumus uzis la burgon kiel monfarejon.

Dum la Tridekjara milito la svedoj sturmprenis la burgon kaj detruis multon de ĝi. En la kuro de la milito la imperiestraj trupoj krome damaĝis partojn de ĝi .Nur la belfrido, restoj de turo ĉirkaŭaĵa kaj kelkaj fundamentaj muroj restis. Ili restaŭritis kaj spekteblas en kadro de ĉirkaŭgvidado. La restoj de la murara turo ricevis tegmenton kreante turan ĉambron.

Vidu ankaŭ
----------

* Regiona muzeo Bad Lobenstein rekte ĉeburge

Eksteraj ligioj
---------------

* Kategorio Burgo Lobenstein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo urba
* Prie ĉe alleburgen.de
|  |  |
| --- | --- |
|   | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

En matematiko kaj statistiko, **asimptota distribuo** estas hipoteza distribuo kiu estas la *limiganta* distribuo de vico de distribuoj. Distribuo estas (???) orda aro de hazarda variablo

*Zi*
por *i = 1 ... n* por iu pozitiva entjero *n*. Asimptota distribuo permesas al *i* esti sen baro, tio estas ke *n* estas malfinio.

Speciala okazo de asimptota distribuo estas kiam la malfruaj elementoj iras al nulo - tio estas, la *Zi* iras al 0 kiam *i* iras al malfinio. Iuj uzoj de la termino de "asimptota distribuo" temas nur al ĉi tiu speciala okazo.

Ĉi tio estas bazita sur la nocio de asimptota de funkcio kiu pure proksimiĝas al konstanta valoro (la *asimptoto*) kiam la argumento iras al malfinio; "pura" en ĉi tiu senco signifas ke por ĉiu dezirata proksimeco, estas iu valoro de la argumento post kiu la funkcio neniam diferenciĝas de la asimptoto je pli granda valoro ol la dezirata proksimeco.

Asimptoto estas rekto al kiu kurbo proksimiĝas sed kiun povas neniam tuŝi aŭ sekci. Neformale, eblas dirii de la kurbo sekcas la asimptoton "je malfinio" kvankam ĉi tio estas ne preciza difino. Valoro de funkcio

*f(x) = 1/x*,
iĝas arbitre malgrandan kiam *x* pligrandiĝas.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Akurata seria analitika uzante asimptotan distribuon Arkivigite je 2007-04-22 per la retarkivo Wayback Machine
* [*rompita ligilo*]
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la insulo Korčula. Por ĝia ĉefa urbo, vidu Korčula (urbo). |

Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/Bildo mankas

**Korčula** (itale *Curzola*, greke Κόρκυρα Μέλαινα *Korkyra Melaina*, latine *Corcyra Nigra*) estas kroata insulo en la Adriatiko antaŭ la marbordo de Dalmatio. Ĝi estas la dua plej granda insulo de Kroatio post Krk. Ĝi estas atingebla per pramo interalie de Split, Orebić kaj Hvar. Ĝia plej granda urbo estas Korčula, en la oriento de la insulo.

La insulo apartenas al la kroata municipo Dubrovnik-Neretva, havas areon de 279,03 km2 (longo 46,8 km, larĝo 5,3-7,8 km) kaj 17 038 loĝantojn. La plej altaj montoj estas Klupca (568 m) kaj Kom (510 m).

Urboj
-----

La urbo Korčula
La tri plej grandaj urboj sur Korčula estas Korčula, Blato en la centro de la insulo kaj la malgranda havenurbo Vela Luka okcidente. Aliaj municipoj estas Žrnovo, Smokvica, Čara, Pupnat kaj Lumbarda.

En la urbo Korčula situas la tiel nomata naskiĝdomo de Marko Polo, ĉar malgrau kontraŭaj indikoj de Marko Polo mem en sia libro Il Milione daŭre ekzistas tradicioj, kvankam sen pruvigaj elementoj, en Kroatio, kiu subtenas lian naskiĝon en Korčula anstataŭ en Venecio.

Historio
--------

La 8-an de septembro 1298 proksime al la insulo okazis la marbatalo ĉe Curzola inter venecia kaj ĝenova mararmeoj.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑  []
3. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2007-09-28. Alirita 2008-05-07.

* Kategorio Korčula en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Rezerva valuto** (aŭ **Rezervovaluto**) estas valuto kiu estas tenita en gravaj kvantoj fare de registaroj kaj institucioj kiel parto de sia rezervo por internacia komerco. La Rezervovaluto estas komune uzata en internacia komerco kaj ofte konsiderata forta valuto. Kiuj loĝas en lando kiu havas rezervovaluton povas aĉeti importaĵojn kaj pruntepreni tran limoj pli malmultekoste ol kiuj loĝas en aliaj landoj ĉar ili ne bezonas ŝanĝi siajn valutojn por tio. Tial rezervaj valutoj en financa komerco estas kutimaj objektoj de spekulado kaj arbitraĝo.

Fine de la 20a jarcento, la usona dolaro estis konsiderata la plej dominanta rezervovaluto, kaj la monda neceso de dolaroj permesis al la usona registaro same kiel al la usonanoj pruntepreni je pli malalta kosto, kio enspezigis ilin per avantaĝo de plia 100 miloj da milionoj da usonaj dolaroj jare. Tamen, la statuso de la usona dolaro kiel rezervovaluto, per pliigo laŭ valoro, damaĝas la interesojn de la usonaj eksportistoj. Usona dolaro kaj eŭro konsistigas 90% de asignitaj rezervoj tutmonde.

Tria estas la brita pundo kaj kvara la japana eno.

Referencoj
----------

1. ↑  "The Federal Reserve in the International Sphere", *The Federal Reserve System: Purposes & Functions*, a publication of the Board of Governors of the Federal Reserve System, 9a Eldono, Junio de 2005
2. ↑  Rogoff, Kenneth.  America’s Endless Budget Battle. Project Syndicate (Oktobro 2013).
3. ↑  "Go with the flows: The rise and fall of the dollar", *The Economist*, 22a de Januaro 2011

Literaturo
----------

* Prasad, Eswar S..  (2014) *The Dollar Trap: How the U.S. Dollar Tightened Its Grip on Global Finance*. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-16112-9.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2015-02-14 per la retarkivo Wayback Machine
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

La **56-a Universala Kongreso de Esperanto** okazis de la 31-a de julio ĝis la 7-a de aŭgusto 1971 en Londono, Britio, kun 2071 partoprenantoj el 40 landoj. La kongresa temo estis "La problemo de lingva komunikado en nuntempa mondo".

La Alta Protektanto estis Peter Studd, lord-urbestro de Londono, kaj prezidanto de la LKK estis John Wells.

En la kongreso la Komitato de UEA elektis la Estraron por la oficperiodo 1971–1974. La elektoj normale devintus okazi nur en 1972, sed ili estis plifruigitaj. Por la unua fojo en la historio de UEA por la prezidanteco kandidatis pli ol unu persono. Temas pri la prezidanto kaj vicprezidanto de la antaŭa oficperiodo, respektive Ivo Lapenna kaj E.L.M. Wensing. En sekreta baloto venkis la ĝistiama prezidanto Lapenna per 26 voĉoj kontraŭ 21 (kun 3 sindetenoj). Wensing tamen estis elektita por la Estraro kaj daŭrigis kiel vicprezidanto; li eksiĝis per letero la 23-an de decembro 1972.

  

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Esperanta Flago | Universalaj Kongresoj | Esperanta Flago |
| 1905-1915 • 1920-1939 • 1940-1980 • 1981-2010 |
| Kopenhago 1956 • Marsejlo 1957 • Mainz 1958 • Varsovio 1959 • Bruselo 1960 |
| Harrogate 1961 • Kopenhago 1962 • Sofio 1963 • Hago 1964 • Tokio 1965 |
| Budapeŝto 1966 • Roterdamo 1967 • Madrido 1968 • Helsinki 1969 • Vieno 1970 |
| Londono 1971 • Portlando 1972 • Beogrado 1973 • Hamburgo 1974 • Kopenhago 1975 |
| Ateno 1976 • Rejkjaviko 1977 • Varna 1978 • Lucerno 1979 • Stokholmo 1980 |
| Brasilia 1981 • Antverpeno 1982 • Budapeŝto 1983 • Vankuvero 1984 • Aŭgsburgo 1985 |
| Pekino 1986 • Varsovio 1987 • Roterdamo 1988 • Brighton 1989 • Havano 1990 |
restaĵoj de la bateria turo de la burgo Klein-Frankreich
**Klein-Frankreich**, ( en Esperanto: **Malgranda Francio**) estas la ruino de deklivburgo en la regiono ĉirkaŭ Dahn supre de la komunumo Erlenbach apud Dahn en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Situo
-----

La burgo situas en alteco de 322 m super marnivelo sur la norda deklivo de la monto Nestelberg. Ĉirkaŭ 370 m pli norde estas la burgo Berwartstein.

Historio
--------

Burgo
-----

Literaturo
----------

* Bollheimer, M.: Felsenburgen im Burgenparadies Wasgau–Nordvogesen, memeldono, Karlsruhe, 2011, p. 76–77
* Keddigkeit, J. U. Burkhart, R. Übel]]: *Pfälzisches Burgenlexikon*. Band 3, I – N. Kaiserslautern 2005.
* Stein, G. : *Burgen und Schlösser in der Pfalz*. Frankfurt/Main 1976.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bilder vom Wehrturm Klein-Frankreich auf Burgenparadies.de Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Auszug aus dem pfälzischen Burgenlexikon: Burg Klein-Frankreich

Referencoj
----------
***Nova Lupeno la 3-a: specialaj epizodoj*** (japane: 新ルパン三世SPECIAL [ŝin rupan sansei supeŝaru]), estas kolekto de la du ununuraj epizodoj de la televida serio "Lupeno la 3-a: Parto 2" (Nova Lupeno la 3-a), kiujn Mijazaki Hajao verkis kaj reĝisoris (sub la pseŭdonimo "Teruki Cutomu") por la granda japana kina kaj televida firmao Tōhō. "Nova Lupeno la 3-a: specialaj epizodoj" aperis en Japanio kiel laserdisko kaj poste en Usono ankaŭ kiel VHS.

"Nova Lupeno la 3-a" estas la dua televida serio pri "Lupeno la 3-a" (Lupeno la 3-a: Parto 2) kaj tiuj du epizodoj estas memstaraj aventuroj de Lupeno:

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| episodo | titolo (Esperante) | japana titolo | prononco | Hepburn | daŭro |
| Epizodo 145: | **Albatros, la flugiloj de morto** | 死の翼アルバトロス | [ŝi no cubasa arubatorosu] | *Shi no Tsubasa Arubatorosu* | 25 minutoj |
| Epizodo 155: | **Adiaŭ, karega Lupeno!** | さらば愛しきルパンよ | saraba itoŝiki rupan jo | *Saraba Itoshiki Rupan Yo* | 25 minutoj |

Intrigo
-------

Epizodo 145: "**Albatros, la flugiloj de morto**"

Fuĝiko aperas (kaj transkuras kaj malaperas) neatendite en la loĝveturilo de Lupeno. Ŝi "perdas" tie malgrandan objekton en la formo de sparkilo, dum ŝi estas persekutita de pafantaj homoj en helikoptero. La stranga objekto estas eksplodigilo por kompakta atombombo ŝtelita de Fuĝiko. La malica industriisto, kiu volas detrui la mondon, ĉasas Fuĝikon, sukcese kaptas ŝin kaj poste proponas al Lupeno interŝanĝon de Fuĝiko kontraŭ la eksplodigilo kaj Lupeno iras tien.

La titolo de la aventuro rilatas al giganta aviadilo "*Albatros*", en kies flugiloj la malbonulo kaŝas produktilojn por atombomboj, kaj okazas grandegan aerbatalo inter Lupeno kaj la malbonulo.

Epizodo 155: "**Adiaŭ, karega Lupeno!**"

En la urbocentro aperas tuje grandeja homoforma roboto, kiu iras en bankon kaj en juvelan vendejon kaj prenas tuton perforte, mortigante homojn. Ĉiuj provoj haltigi ĝin ne sukcesas. Ĉiufoje post la rabado la roboto postlasas indikon, ke Lupeno la 3-a estu la rabisto, sed Lupeno mem scias nenion pri tio kaj timas perdi sian "bonan reputacion". Pro tio li iras por malkaŝi la misteron. Finfine li trovas junulinon misuzatan per malbonuloj.

Interesaĵoj
-----------

Epizodo 145:  

La batalo de Lupeno kontraŭ la giganta aviadilo "*Albatros*" de la malbonulo montras kelkajn similecojn al batalo de Konan kontraŭ la giganta aviadilo "*Giganto*" el la antaŭa kinofilmo "Futura junulo Konan" de 1978.

Epizodo 155:  

La grandega kaj nevinkebla roboto de la junulino reaperis poste kiel "robotoj de Laputa" en la kinofilmo "Ĉiela kastelo Laputa" de 1986. Tia roboto ankaŭ staras nun kiel statuo sur la tegmento de la muzeo de "Ghibli" en Japanio.

Titolo en aliaj lingvoj
-----------------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **lingvo** | **titolo** | **signifo** |  |
| angla | Lupin III's Greatest Capers | plejgrandaj friponaĵoj de Lupeno la 3-a |  |
| japana | 新ルパン三世SPECIAL | Nova Lupeno la 3-a: specialaj epizodoj |  |
***Ashenden: Or the British Agent*** estas kolekto de iel ligitaj historioj de 1927 fare de W. Somerset Maugham. Ĝi estas parte bazita sur la propraj espertoj de Maugham kiel membro de la Brita Spionservo en Eŭropo dum la Unua Mondmilito. Sro. Ashenden, brita sekreta agento, estas la heroo de tiuj aventuroj enkadritaj en la etoso de la spionado kaj kontraŭ-spionado. Temas pri ripetita kaj parte membiografia rolulo, kiu aperas ankaŭ en aliaj verkoj de Maugham, kiel en *The Moon and Sixpence* (1919), *Cakes and Ale* (1930), kaj *The Razor's Edge* (1944). La rolulo de Ashenden estas konsiderata kiel inspiro de pluraj spionoj de postaj romanoj, inter kiuj James Bond.

Enhavo
------

1. R.
2. A Domiciliary Visit
3. Miss King
4. The Hairless Mexican
5. The Dark Woman
6. The Greek
7. A Trip to Paris
8. Giulia Lazzari
9. Gustav
10. The Traitor
11. Behind the Scenes
12. His Excellency
13. The Flip of a Coin
14. A Chance Acquaintance
15. Love and Russian Literature
16. Mr. Harrington's Washing

La ĉapitroj estas kolektitaj en postaj kolektoj sub diferencaj titoloj, kiel montrite sube. Oni ne konas ĉu ili estis reverkitaj iomete el la origina publikigo.

* "A Domiciliary Visit" & "Miss King" kiel Miss King
* "The Hairless Mexican", "The Dark Woman", "The Greek" kiel The Hairless Mexican (meksika kalvulo)
* "A Trip to Paris, "Giulia Lazzari" kiel Giulia Lazzari
* "Gustav", "The Traitor" kiel The Traitor (la perfidulo)
* "Behind the Scenes", "His Excellency", kiel His Excellency
* "A Chance Acquaintance", "Love and Russian Literature", "Mr. Harrington's Washing" kiel Mr. Harrington's Washing

Dekkvar aliaj noveloj de la sama tipo, pri kiuj Winston Churchill estus konsiderinta, ke ili liveras elementojn tro sekretajn, restis nepublikigitaj. La sekretario de Maugham indikis, ke li detruis ilin.

Adaptoj
-------

La filmo *Secret Agent* farita en 1936 de Alfred Hitchcock, kun John Gielgud (Ashenden) kaj Peter Lorre, estas adapto de du el la noveloj de la kolekto: nome "The Traitor" kaj "The Hairless Mexican".

Bibliografio
------------

* Barooah, N.K (2004), Chatto: The Life and Times of an Anti-Imperialist in Europe. Oxford University Press, USA. ISBN 0-19-566547-3.
* Popplewell, Richard J (1995), Intelligence and Imperial Defence: British Intelligence and the Defence of the Indian Empire 1904–1924. Routledge, ISBN 0-7146-4580-X.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700264
 |
**Neuquén** [neŭkEn] estas urbo kaj ĉefurbo de la argentina provinco de Neuquén, situa en oriento de la provinco, ĉe la kunfluo de la riveroj Limay kaj Neuquén. La urbo havas populacion de pli da 265,000 loĝantoj, kio faras ĝin la plej granda urbo en Argentina Patagonio. Ĝi troviĝas en la plej orienta pinto de la provinco, kien ĝi estis lokigita de la tiama guberniestro komence de la 20a jarcento kontraŭ la popola sento, kiu petis lokigon pli proksiman al la limo kun Ĉilio. La 19an de majo de 1904 oni faris tiun decidon por profiti la pli facilan eliron de varoj per fervojo, kiu atingis nur tiun lokon; oficiale la urbo estis fondita la 12an de septembro de 1904 kaj tuj poste prosperiĝis.

Ĝi formas kunurbejon kun la urboj de Plottier (provinco Neuquén) kaj Cipolletti (provinco Río Negro), nomata Neuquén - Plottier - Cipolletti, kiu povus esti konsiderata la "ĉefurbo de Comahue". Krome je malmultaj kilometroj troviĝas la urbo de Centenario.

* Neuquén en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Neuquén en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 361344
* GND: 4220046-5
* LCCN: n81119163
* VIAF: 157119418 139560781, 157119418
* BNF: 12043814w
 |
Monstranco
La **Eterna Adorado**, la ĉiam-daŭra adorado antaŭ la konsekrita hostio, estas malnova tradicio en la katolika eklezio. Ĝi baziĝas sur la kredo pri la vera ĉeesto de Kristo en la eŭkaristia pano ne nur dum la komunio, sed ankaŭ post la meso. Pro tio oni genufleksas antaŭ la tabernaklo, kie estas la restintaj hostioj. Pro tio oni de tempo al tempo, prefere je la festo de la Korpo kaj Sango de Kristo, ekspozicias la Plejsanktaĵon en monstranco kaj donas per ĝi la Sakramentan Benon. Tiu ĉi eŭkaristia kulto estiĝis en monaĥejoj ekde la 10-a jarcento, disvastiĝis poste, ĉefe per la franciskanoj, en tuta Eŭropo kaj atingis sian kulminon en la baroka kaj rokoka epokoj.

Por substreki kaj memorigi la ĉiam-daŭran ĉeeston de Jesuo Kristo inter la adorantoj, oni enkondukis la senĉesan tag-noktan preĝadon antaŭ la plej sankta Sakramento kaj nomis ĝin *Eterna Adorado*.

Eŭkaristia adorado
Ekzistas diversaj formoj, ekzemple:

* Vere daŭre: En (ofte monaĥa aŭ pilgrima) preĝejo tage kaj nokte ĉeestas minimume unu adoranto antaŭ la tabernaklo aŭ antaŭ la monstranco.
* Simbole eterne en unu loko: Senescepte ĉiun tagon kolektiĝas adorantoj antaŭ la Sakramento por unu-hora preĝado.
* Simbole eterne en pluraj lokoj: En diocezo ĉiun tagon (aŭ ĉiun dimanĉon) de la jaro alia paroĥo okazigas eŭkaristian adoradon. Tiu ĉi formo estas konata ankaŭ sub la nomo *Granda Preĝado* [*mankas fonto*].
**Eteoklo** laŭ la vortaro PIV estas la Esperanto-formo de la greka figuro Ἐτεόκλης - *Eteokles* el la helena mitologio.

*Eteoklo kaj Poliniko*, olea pentraĵo fare de *Giovanni Battista Tiepolo*Eteoklo estis filo el la senscie incesta geedzeco inter Edipo kaj Jokasta. Li havis unu fraton Poliniko, kaj du fratinojn, Antigona kaj Ismena.

Samkiel Edipo kaj pluraj aliaj familianoj, ankaŭ Eteoklo laŭ la mitologio iĝis viktimo de malbeno de la familio *Labdakidoj*. Post la foriro de la reĝo Edipo el la greka urbo Tebo, ĉefurbo de la regno Beotio, estis interkonsentite ke la fratoj Eteoklo kaj Poliniko alterne dum po unu jaro estu reĝo de la regno. Post lia unua reĝa jaro, Eteoklo rifuzis transdoni la reĝecon al sia frato. Poliniko foriris al la greka urbo Argo, ĉefurbo de la greka regno Argolando sur la duoninsulo Peloponezo, kaj tie kolektis armeon por konkeri Tebon kaj perforte preni la reĝan postenon, je kiu li rajtis. Ekestis arda batalo pri la urbo: Ĉe ses el la sep pordegoj de la fortika ĉirkaŭurba remparo, venkis la soldataro de Eteoklo, kaj ĉe la sepa pordego la du fratoj en persona interbatalo mortigis sin reciproke.

Bazo de la mitologia legendo probable estis vere ekzistinta, historia reĝo "Eteoklo" el la 13-a jarcento a.K. ĉar en antikva hitita teksto estas menciita iu reĝo de la greka urbo Tebo kun nomo "Taŭagalaŭa" (konsonantoj T-G-L), kion iuj lingvistoj laŭ komparoj de aliaj grekaj vortoj transskribitaj al la hitita lingvo opinias identigi kiel "Eteoklo" (konsonantoj T-K-L). Same en hititaj tekstoj menciiĝas la mitologia reĝo Kadmo de Tebo.

| Antaŭe: | Mitaj reĝoj de Tebo | Poste: |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Edipo | **Eteoklo** | Kreono |

* Kategorio Eteoklo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 229623
* LCCN: no2014020769
* VIAF: 316444162, 11146284504215332698 307461809, 316444162, 11146284504215332698
* SUDOC: 240567102
* BNF: 150828277
* NKC: jo2016908861
 |
**PÁPAI János** (pro. pa:pai) estis hungara kuruca diplomato naskita en ? en 1660-aj jaroj kaj mortinta en Bukareŝto en majo de 1740.

Biografio
---------

Pápai János studis en Frankfurto ĉe Odro. Li estis en julio de 1703 sekretario de Francisko Rákóczi la 2-a, en 1704 direktoro de kancelariejo de la reganto, en 1705 konsilanto de ekonomia komitato, de oktobro 1705 ĝis oktobro 1708 sendito en Konstantinopolo; en januaro-marto de 1709 li estis al paŝao de Beogrado kune kun Mikaelo Teleki, poste en januaro-oktobro de 1710 denove en Konstantinopolo. Li ne akceptis la pacon de Satmaro, li kaŝvagadis al Turkio. En 1716 la sultano sendis lin kun paŝao Francion por invito Rákóczi al Turkio. Inter 1720 – 30 li vivis kun kelke da siaj kaŝvagantoj en Brăila en treege granda mizero. En 1732 li translokiĝis al Rodosto al la reganto. En 1738 li estis generalo en armeo de Jozefo Rákóczi.

Verko
-----

* *Pápai János törökországi naplója* (eldonis Kálmán Benda, Bp. 1963).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon