Satrughno mortigas Lavanon
En la hindua eksterordinara Ramayano, **Lavnasuro** estis Rakŝaso (demono) kiu estis mortigita de Ŝatrughno, la plej juna frato de Sinjoro Ramo.

Enkonduko
---------

Dum la reĝado de Ramo, dum paco sukcesis en plej multaj lokoj, Lavanasuro daŭrigis turmenti la senkulpulojn kaj detrui multajn oferojn de saĝuloj kaj terurigi ilin en multaj manieroj. Multaj reĝoj estis venkitaj de li kaj ili estis ĉiuj timigitaj. Sekve, iun tagon la saĝuloj gviditaj de saĝulo Ĉjavano (posteulo de saĝulo Bhriguo) laŭiris la tutan vojon de Madhuvano al Sinjoro Ramo kun petego protekti ilin. Lavano estis la filo de reĝo Madhuo de Rakŝasaso. Madhuo estis afabla kaj kompata al Brahmanaso, tre entuziasma, persone amikiĝis al Devaoj kaj sekve Asuraoj kaj Suraoj estis en paco. Li sekve plaĉis al Dioj ke en unu okazo, Sinjoro Ŝivo pligrandigis lian propran tridenton por mem-protekto. Madhuo konstruis palacon kaj nomis la lokon Madhupurio (eble Mathurā nun). Madhu havis filon nomitan Lavano kiu havis la kvalitojn kontraŭajn al tiuj de sia patro.

Infanaĝo
--------

Lavano estis tiel malbona ke eĉ kiel infano li frapis kunludantajn amikojn, mortigis kaj manĝis ilin. Madhuo fordonis ĉion al sia filo inkluzive sian tridenton kaj mem dronis en la oceano pro honto. La saĝuloj poste priskribis Lavanon. La reĝo Mandhato estis posteulo en la dinastio de Iksvaku. Mandhato superregis la tutan planedon kaj fariĝis tiel fiera ke li deziris regi ankaŭ la ĉielon. Do li defiis Indron - ĉu por redoni al li la reĝlandon ĉu por alfronti lin en batalo. Indro diris, "Se vi venkas ĉiujn famulojn sur Tero, tiam mi donos al vi mian reĝlandon." Lavanasuro venkis la armeon de Mandhato per la tridento. Aŭdinte ĉion tion, Sinjoro Ramo promesis ke Li protektos la saĝulojn kaj la reĝlandon de Madhupurio.

Defio
-----

Bharato volontulis por batali kontraŭ Lavanasuro. Ŝatrughno esprimis sian deziron batali kontraŭ Lavanasuro, deziranta kapti ŝancon servi Ramon, deklarante ke Bharato tre bone servis Ramon en la pasinteco. Tiam, ĉiuj fratoj konsentis ke Ŝatrughno povus iri. Ŝatrughno, pardonpetinte pro malobservo de la etiketo ĉar li parolis kontraŭ la deziro de sia pliaĝa frato Bharato, tiam prepariĝis ekiri por militi. Ramo tiam donis al Ŝatrughno diaĵon de Varaho, kiu manifesitiĝis el la menso de Sinjoro Kapilo. Kiam sinjoro Ramo venkis Ravanon, ĉi tiu diaĵo estis portita al Ajodhjo. Ŝatrughno tiam estis kronita kiel la reĝo de Madhupurio. Ŝatrughno tiam ekiris kun grandega armeo por batali kontraŭ Lavanasuro. Ramo avertis Ŝatrughnon ke li trovu rimedon batali kontraŭ Lavano dum li ne tenus la nevenkeblan tridenton. Ŝatrughno ekstaris antaŭ la krado kie Lavano loĝis kaj lokiĝis sola.

Batalo
------

Kiam Lavano revenis hejmen ĉasinte bestojn por ĉiutaga manĝo, Ŝatrughno defiis lin por batali. Lavano estis tre feliĉa akcepti la defion ĉar ĝi estis lia deserta tempo. Lavano elradikigis multajn arbojn kaj ĵetis ilin sur Ŝatrughnon kaj el tio granda batalo rezultis. Poste, Ŝatrughno forigis la specialan sagon (uzitan por mortigi Madhuon kaj Kaitabhon, ricevitan kiel donaco de sinjoro Viŝnuo) kiun Ramo donis al li. Kiam Ŝatrughno streĉis sian arkon, la tuta universo ektremis. Li frapis Lavanon rekte en la koro elprenante lian vivblovon. Ramo tiam nomumis Ŝatrughnon reĝo de Madhupurio, kie li regis dum multaj jaroj.

Eksteraj ligoj
--------------

* Vrindavan Yatra 2001