recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Anoj dum la Sankta Manĝo
La **Memstara Evangelia-Luterana Eklezio** (germane *Selbständige Evangelisch-Lutherische Kirche*, mallongigo **SELK**) estiĝis la 25-an de junio 1972 per la unuiĝo de tri ĝis tiam administrade memstaraj evangeliaj-luteranaj sendependaj eklezioj, nome de la:

* *Evangelisch-Lutherische (altlutherische) Kirche*
* *Evangelisch-Lutherische Freikirche*
* *Selbständige Evangelisch-Lutherische Kirche*

En 1976 aliĝis ankoraŭ la *Evangelisch-Lutherische Bekenntniskirche*, en 1991 la *Evangelisch-lutherische (altlutherische) Kirche* de eksa GDR.

En 2011 la Eklezio havis 35.000 membrojn kun 125 pastoroj. La 180 komunumoj dividiĝas en 11 distriktojn gvidatajn fare de superintendantoj. Teologinoj ja povas esti paroĥaj helpantinoj en SELK, sed neniam pastorinoj (diference al la Evangelia Eklezio en Germanio).

Doktrinoj kaj estraro
---------------------

Fundamentoj kaj normoj estas la Biblio kaj la luteranaj konfesiaj skriboj (simboloj, katekismo, eklezia ordo). Gvidas la eklezion episkopo (ekde 2006 Hans-Jörg Voigt), kune kun la gvidantaro kaj la kolegaro de la superintendantoj. Leĝdona povo estas la (ĉiun kvaran jaron kunvenanta) eklezia sinodo. Sidejo de la estraro troviĝas en Hanovro. Gvidas SELK teologian altlernejon en Oberursel kaj misian-diakonian instituton.

Internacie SELK apartenas al la '"Internacia Luterana Konsilio" (angle *International Lutheran Council*, germane *Lutherischer Rat*), sed ne al la Tutmonda asocio luterana. Eklezia unio (ekz. kun la *Eklezio Missouri Synode*) ekzistas nur baze de reciprokaj doktrinaj konsentoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kristo-kirko (Erfurt)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Memstara Evangelia-Luterana Eklezio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la eklezio.
* Listo de la memstaraj eklezioj en Germanio.
Blazono de Grandduklando Berg

**Grandduklando Berg** (ankaŭ **Grandduklando Kleve kaj Berg**, franclingve ***Grand-Duché de Berg***) estis de 1806 ĝis 1813 napoleona satelita ŝtato, kiu je la kerno ekestis el la duklando Berg kaj estis formita el multaj aliaj teritorioj kun malsamaj, mikskonfesiaj tradicioj. Kiel fonda membro de la Rejna Ligo la lando sin malligis la 1an de aŭgusto 1806 disde la Sankta Romia Imperio. Regata komence de Joaĥimo Murat kaj poste de Napoleono mem, la laŭjure suverena grandduklando estis en realeco vasaloŝtato de la franca Unua Imperio. Krom la Reĝlando Vestfalio ĝi devis servi kiel modelŝtato por la aliaj ŝtatoj de la Rejna Ligo kaj kiel bufroŝtato *(„État intermédiaire")* sekurigi Francujon kontraŭ Prusujo.

Okazis reformoj en administrado, justico, ekonomio kaj sur la kamparo. La militistaro de la ŝtato batalis en diversaj militiroj dum la Napoleonaj Militoj. Ĉefurbo estis Duseldorfo, kie la iama jezuita monaĥejo kaj la guberniestra palaco ĉe *Mühlenstraße* servis kiel regantosidejo.

Laŭ la cirkonstancoj de la jaro 1808 Grandduklando Berg najbaris ĉirkaŭe kun la franca Imperio Francujo (Departemento Ruro, Departemento Rejno-Mozelo), Reĝlando Holando, Princlando Salm, Duklando Arenberg-Meppen, Reĝlando Vestfalio, Grandduklando Hesujo kaj Duklando Nassau. Ekde la jaro 1811, post la anekso de terenoj de Grandduklando Berg norde de la rivero Lipo fare de franca Imperio Francujo, tiu ĉi limiĝis en la nordo kun du tiel nomataj *hansaj* departementoj de la franca Imperio Francujo, kun Departemento Lipo kaj Departemento Supra Ems.

En la lando ne povis evolui ia ajn landa aŭ eĉ nacia konsento resp. konscio. Je tio ne laste rolis, ke pro diversaj kaŭzoj nek la malsupra nobelaro nek la burĝaro aŭ plej malsupra socitavolo subtenis la sistemon. Ekigite de ekonomiaj krizoj kaj de la malkonsento kontraŭ rekrutigoj okazis en 1813 seriozaj ribeloj, kiujn sufokis napoleonaj trupoj. Post la ruiniĝo de la napoleona regado la plej multaj regionoj iris rezulte de la Viena Kongreso al reĝlando Prusujo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Grandduklando Berg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Großherzogtum Berg (1806–1813)* Arkivigite je 2017-09-22 per la retarkivo Wayback Machine, retpaĝo de la Regiona Ligo Rejnlando pri la rejnlanda historio
* Landa Arĥivo de Nordrejn-Vestfalio:
	+ Kap. 1.5.1.5. Provinca arĥivo Akeno-Kolonjo Arkivigite je 2016-03-30 per la retarkivo Wayback Machine
	+ Kap. 1.5.2.1. Grandduklando Berg Arkivigite je 2017-03-13 per la retarkivo Wayback Machine
	+ Kap. 1.5.2.3. Ĝeneralgubernio Berg Arkivigite je 2016-08-03 per la retarkivo Wayback Machine
* Noto ĉe his-data.de

Referencoj
----------

1. ↑  Elisabeth Fehrenbach: *Vom Ancien Regime zum Wiener Kongress*. Oldenbourg, Munkeno 2001, pj. 53, 82.
2. ↑  Bettina Severin Barboutie: *Französische Herrschaftspolitik und Modernisierung: Verwaltungs- und Verfassungsreformen im Großherzogtum Berg (1806–1813)*. Oldenbourg Wissenschaftsverlag, Munkeno 2008, p. 29
**Miklós Varga** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Miklós** estis hungara skulptisto, medalisto, platetisto. Lia edzino estis Margit Gy. Nagy.

Miklós Varga  naskiĝis la 16-an de majo 1928 en Mezőtúr, li mortis la 20-an de oktobro 2018 en Miskolc.

*Reĝido Árgyélus* (Miskolc, 1955) fare de Miklós Varga
Homparo (Miskolc, 1975) fare de Miklós Varga

Biografio
---------

Miklós Varga naskiĝis en urbo de potistoj, argilistoj, tial li frue komencis krei objektojn el argiloj. Li maturiĝis en sia naskiĝurbo, ekde 1947 li studis en popola kolegio ĵus fondita en Budapeŝto. Liaj plej gravaj instruistoj estis András Beck, János Kmetty kaj Károly Koffán. Iom poste pro politika ŝanĝo la popola kolegio ĉesis, parto de lernantoj kaj instruistoj daŭris en la Hungara Belarta Altlernejo. Li akiris diplomon en 1953, liaj instruistoj estis ekzemple Pál Pátzay, Ferenc Medgyessy, Béni Ferenczy kaj Jenő Barcsay. Li edziĝis kaj komecis krei skulptaĵojn en Budapeŝto. Inter 1957 kaj 1960 li vivis en Artistkolonio (Kecskemét), poste en ĵus fondita nova artiskolonio en Miskolc-Diósgyőr. Li jam kreis ankaŭ medalojn. Li ricevis kelkajn premiojn ekde 1973. Li edziĝis en 1952, post 3 jaroj filino naskiĝis.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Szentistván (1962)
* Tokaj (1969)
* Miskolc (1975, 1981)
* Katowice (1980)
* Neubrandenburg (1983)
* Mezőtúr (1984)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

Ekde 1954 en Veszprém (urbo), Dunaújváros, Pécs, Szombathely, Mezőtúr, Budapeŝto, eksterlande en Italio, Hispanio, Francio, ktp.

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* István JanákyIstván Janáky
* Ottó Herman (tombomonumento)Ottó Herman (tombomonumento)
* Knabino kun kruĉoKnabino kun kruĉo
* Knabino paŝanta akvonKnabino paŝanta akvon
* DisvolviĝoDisvolviĝo
* Sándor GelejiSándor Geleji
* Ignác GálffyIgnác Gálffy
* KokoKoko
* AproApro
* Pál KocsisPál Kocsis

Elektitaj medaloj, platetoj
---------------------------

* "Lenin Kohászati Művek Diósgyőr 1978-82 / 1770"
* "A szocialista nevelésért 25év"
* "Sárospatak város"
* "600 éves Miskolc 1365-1965"

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 626366
* GND: 137490674
* LCCN: nb2008001952
* VIAF: 81674503
* ISNI: 0000 0001 1462 041X
 |
**Mikołaj Sikatka** (naskiĝis la 10-an de decembro 1787, mortis la 23-an de aprilo 1857) – pola paŝtisto kaj viziulo de Grąblin (distrikto Koniński), ligita kun sanktejo al Maryja en Licheń Stary, apud Ślesin.

Mikołaj estis filo de Wojciech kaj Magdalena, la plej juna el tri gefratoj. Edziĝis al Tekla Mielcarzówna el Wielgopole, kun kiu havis filon Kazimierz, baptita, laŭ paroĥejaj libroj, la 4-an de marto 1811. Mikołaj Sikatka laboris tiam en bieno de Jan Pachlik en Grąblin. Lia dua edzino estis Kunegunda Jóźwiak.

Revelacioj
----------

En la jaroj 1850–1852 Mikołaj Sikatka estis atestanto de la revelacioj (ne agnoskitaj de la Romkatolika Eklezio) de Maryja en la apuda Arbaro de Grąblin, kie ofte preĝis antaŭ pendigita sur pino kapeleto kun negranda bildo. Maryja antaŭdiris al li renaskiĝon de Pollando, epidemion de ĥolero kaj aliaj eventoj. En la revelacioj ŝi apelaciis konstrui preĝejon omaĝe al ŝi - la nunan bazilikon. Maltrankvilon de caraj regopovoj vekis la revelacio, en kiu Maryja tenis ĉebruste blankan aglon (ŝi aspektis same, kiel en rakonto de Tomasz Kłossowski, kiu en 1844 lokigis en Grąblin pli frue trovitan bildeton), tial la paŝtisto, post enketado ĉe komunumestro de Gosławice (nun la kvartalo de Konin), estis transdonita al distriktaj regopovoj en Konin, arestita kaj torturata, kio tamen ne rompis lin. Li forlasis malliberejon danke al falsa kuracista atesto pri psika malsano. En 1852 en Eŭropo eksplodis epidemion de ĥolero, kiu ankaŭ aperis en Grandpolujo. Oni tiam rememoris al si pri la revelacioj, kreskis religia kulto pri la bildo de Licheń, kio vekis intersiĝon ĉi-foje de ekleziaj regopovoj. Episkopo de Kujavio – Walenty Maciej Tomaszewski decidis enketi same Mikołaj Sikatka, kiel personojn asertantaj, ke estis resanigitaj. La bildo estis konsiderita karisma kaj mirakla, oni do decidis transporti ĝin al preĝejo de Dipatrino de Ĉenstoĥovo en Licheń Stary.

Mikołaj Sikatka mortis antaŭdirante la daton de sia morto. Kiam post 40 jaroj oni elterigis la korpon, dum konstruo de la monumento al la paŝtisto, montriĝis, ke ĝi estis en neŝanĝita stato. La monumenton oni detruis dum la dua mondmilito. En 1975 dum la 125-a datreveno de la revelacioj oni konstruis al Mikołaj Sikatka monumenton-maŭzoleon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej – Mikołaj Sikatka Arkivigite je 2016-12-19 per la retarkivo Wayback Machine Sanktejo al Dipatrino de Licheń - Mikołaj Sikatka

Bibliografio
------------

* *Licheń, przewodnik. Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski* (Licheń, gvidlibro. Sanktejo al Dipatrino Doloranta, Reĝino de Pollando), Enkonduka vorto: pastro Eugeniusz Makulski, Redakto: Edmund Wojnarowski, Maria Żbik, *Wydawnictwo ZET*, Vroclavo 2000; (ISBN 83-87841-79-X)
Malsupra miraĝo sur ŝoseo. La malproksimaj objektoj aperas reflektataj sur ebena surfaco kvazaŭ sur likva surfaco kiu reale ne ekzistas.
**Miraĝo** estas optika fenomeno, okazanta en varmaj landoj aŭ areoj konsistanta en tio, ke tre malproksimaj objektoj aperas kiel proksimaj, kaj iafoje renversitaj, kvazaŭ spegulataj en akvo. Temas pri optika iluzio kiu okazas nature kiam la lumradioj devojiĝas pro la refrakto por produkti bildon eligita el malproksimaj objektoj aŭ de la ĉielo. La miraĝoj estas klasigeblaj en "malsupraj", "supraj" kaj "Fatamorgano", tipo de supra miraĝo kiu konsistas en serio de bildoj vertikale amasigitaj malkutime prilaboritaj, kiuj formas miraĝon kiu rapide ŝanĝiĝas.

Diference de halucino, miraĝo estas reala optika fenomeno kiu povas esti kaptita per fotilo, ĉar la lumradioj refraktiĝas por formi la falsan bildon en la loko de la observantoj. Tamen, tio kion la bildo ŝajnas reprezenti estas determinita per la interpretaj kapabloj de la homa menso. Por ekzemplo, la malsupraj miraĝoj estas facile konfuzeblaj kun la reflektoj de malgranda akvejo.

Notoj
-----

1. ↑  PIV NPIV

* Miraĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Miraĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 220894
* LCCN: sh85085944
* BNF: 131705686
* NDL: 00571055
 |
**Mikrokodo** estas la nomo por kelkaj instrukcioj aŭ datumstrukturoj kiuj estas implikitaj en efektivigado de pli altnivela maŝinkodo en multaj procesoroj, precipe mikroprogramitaj. Mikrokodo estas en memoro, kiu estas tre rapide alirebla. Kiam maŝinnivela instrukcio devas esti efektivigita, mikrokodo diras al la procesoro kiuj elektronikaj cirkvitoj devas esti uzitaj. Kiam nova procesoro estas dezajnita, inĝeniero ankaŭ skribas la mikrokodon por la instrukcioj de maŝinkodo. Ĉi tio nomiĝas mikroprogramado, la rezulta kodo nomiĝas mikroprogramo.

En fruaj procesoroj, ĉiu instrukcio estis fikse kablita. Ĉi tio havis plurajn malavantaĝojn, la plej evidenta estas, ke korekti eraron en la dezajno de procesoro signifas, ke la procesoro devas esti anstataŭigita.

Ekzemplo
--------

Procesoro devas adicii du valorojn, kiuj estas en registroj A kaj B.

1. Agordu la ALU-n por adicio
2. Metu la valoron de registro A sur unu enigon de la ALU
3. Metu la valoron de registro B sur unu enigon de la ALU
4. Post mallonga tempo, por ebligi la adicion, la rezulto devas esti kopiita en registron, kiu ankoraŭ ne estis uzata
5. La valoro de tiu registro devas esti kopiita al registro A
6. La sekva instrukcio devas esti prenita el memoro

Eroj 1-3, same kiel 5-6, povas esti kodigitaj kiel unu instrukcio. Eblas ankaŭ fikse kabligi la logikon necesan por ĉi tiu operacio. Ĉi tio havas la avantaĝon esti pli rapida, sed la malavantaĝon, ke ĝi ne plu permesas ŝanĝojn, kiuj eble estos bezonataj poste.

La koncepto de mikroprogramado estis evoluigita fare de Maurice Wilkes en 1951, uzante diodo-matricojn por la memorelemento.

Referencoj
----------

1. ↑  Kent; James G. Williams.  (1993-04-05) *Encyclopedia of Computer Science and Technology: Volume 28 - Supplement 13: AerosPate Applications of Artificial Intelligence to Tree Structures* (angle). ISBN 978-0-8247-2281-4.
2. ↑  Fog, Agner.  The microarchitecture of Intel, AMD and VIA CPUs. Technical University of Denmark (2017-05-02). Arkivita el la originalo je 2017-03-28. Alirita 2018-04-08.

Vidu ankaŭ
----------

* Aritmetika-logika unuaĵo
* Finia aŭtomato
* Mikroprogramaro

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Microcode en la baza angla Vikipedio.* 

* Kategorio Mikrokodo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Menglembu** (ĉine:万里望） estas ĉefa urbeto en Ipoh urbocentro Perak, Malajzio.

Historio
--------

Historie, Menglembu kaj la ĉirkaŭaj regionoj de la Kinta Valo estis loĝitaj de ĉinoj de la *Hakka* dialektogrupo de Suda Ĉinio kiu laboris en la stanminejoj. Tiuj urbetoj estis tiel loĝitaj fare de la Hakkaj homoj kaj eĉ multaj el la ne-ĉina popolo parolis Hakkan. Poste, la plej granda parto de la ĉina popolo en la Ipoh adoptis la Kantonan, la ĉefan dialekton de Suda Ĉinio kiel ilian komunikadan lingvon.

Menglembu estas unu el la plej malnovaj urboj en Ipoh. La butikarejo estas unu el la antaŭmilitaj butikoj, konstruitaj en 1906. Ĝi estas unu el la tre malmultaj forlasitaj en la Menglembu-urbo. La plej multaj el la butikoj ĉirkaŭe estis malkonstruitaj kaj rekonstruitaj, dum kelkaj estis renovigitaj.

Ĝi estas eventuale unu el la tre malmultaj lasitaj urboj kiu estas trankvila kun sia origina stato. Apud la malnovaj konstruaĵoj kaj arakidaj plantejoj, nuntempe Menglembu estas unu el la fama lokoj por manĝi eksterhejme. Ekzemple, "Twins Chee Cheong Fun", "Traditional Curry Mee" kaj fama Ipoh 'White Coffee'. Ekzistas kelkaj ekzemploj, kiel ekzemple 有口福，明明记，来发 kie oni servas bonajn manĝaĵojn kaj trinkaĵojn.

Geografio-Loko
--------------

Menglembu estas ĉe la Kledang Monteto kaj fama por "Menglembu Peanuts" marko de arakidoj kiuj estas prilaboritaj kaj pakitaj fare de fabriko situanta en la urbo.

Demografio
----------

Esperanto kaj Menglembu
-----------------------

Referencoj
----------

Eksteraj Ligiloj
----------------

* Kategorio Menglembu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉefaj mikslingvoj tra la mondo, sen la malta lingvo.
**Mikslingvo** estas termino uzata por specifa klaso de lingvoj, kiuj aperas en dulingva grupo por marki ĝian apartan identecon. Du klasikaj ekzemploj de mikslingvoj estas mednova lingvo (en insulo Mednij, Rusio) kaj miĉifa (parolata en Kanado). Foje estas klasifikataj kiel mikslingvoj ankaŭ surĵiko (orienta Ukrainio), para-romiaj lingvoj (lokaj lingvoj de ciganoj) kaj aliaj similaj idiomoj tra la mondo.

La plej parolata mikslingvo estas la malta lingvo kaj la plej propagita estas la Portuñol.

Listo de la mikslingvoj
-----------------------

* Miĉifa
* Surĵiko
* Malta
* Alemañol
* Franglais
* Spanglish
* Frañol
* Portuñol
* Japoñol
* Denglish

Diferenco disde piĝino
----------------------

Diference de piĝino, mikslingvo:

* aperas en grupo, kiu bone parolas en ambaŭ "miksiĝantaj" lingvoj (piĝino aperas, kiam kontaktas du neinterkompreneblaj lingvoj, nekonataj por ambaŭ flankoj de paroloj);
* aperas pli-malpli konscie: parolantoj kreas ĝin el materialo de du font-lingvoj dum sufiĉe mallonga historia periodo (1-2 generacioj);
* mikslingvo ne celas superpason de lingvaj baroj, sed estas destinita nur por engrupaj konversacioj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mikslingvo en Vikilibroj (Pedagogiaj libroj)

*
La lukto ĉe la Barikadoj - 1848
La **Franca revolucio de 1848** okazis en la jaro 1848 en Eŭropo estis kromnomita "La printempo de l' popoloj", ĉar ĝi vidis sinsekvon de revolucioj, ĉu demokrataj (kaj kun la unuaj socialismaj sopiroj) ĉu naciliberigaj (vidu la apartajn artikolojn). La unua de tiuj movadoj estis la Franca Revolucio, kiu komenciĝis en februaro de la jaro 1848.

La Konstitucio de 1848 estis la konstitucio aprobita la 4an de novembro 1848 fare de la Nacia Asembleo, nome konstitucifara institucio de la Dua Respubliko de Francio. Por ties redakto estis elektitaj 16 delegitoj kiuj studis la strukturon de la nova konstitucio. Iter ili estis Alexis de Tocqueville aŭtoro de la eseo *De la démocratie en Amérique*, kiu tiom influis por la disvolvigo de la demokratio en Eŭropo.

Sociaj fenomenoj
----------------

* Virinismo
* Socialismo

Gravaj rolintoj
---------------

* Barbès
* Louis Blanc
* Ludoviko-Napoleono Bonaparte
* Duko de Chambord
* Alphonse de Lamartine
* Ledru-Rollin
* Raspail

* Kategorio Franca revolucio de 1848 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mirho** estis en greka mitologio filino de kipera reĝo Kiniraso kaj lia edzino Kechreo. 

Mirho enamiĝis en sian patron, kiun ŝi loginstigis al peka amorado. Per tio ŝi kontraŭ si ekkoleris diinon Afrodíton. Kiam la patro faron de la filino malkovris, intencis mortigi ŝin, sed ŝi fuĝis eksterlanden, kie malbenigis sin mem. Dioj transformis ŝin en mirhan arbon (latine *Commiphora*). Ĝis nun el ĝi gutadas ŝiaj larmoj – mirho. 

El la arbo post tempo naskiĝis ŝia filo kaj frato, kiun flegis feinoj. Li ricevis nomon Adoniso kaj estis tiel bela kaj delikateca, ke en li trovis plaĉon diino Afrodito mem. Ŝi konfidis lin en zorgon al Persefono en Submondon, sed ankaŭ Persefono fordonis sin al lia ĉarmo kaj ne volis redoni lin sur teron. 

Afrodito plendis al Zeŭso mem, kiu decidis salamone: Adoniso pasigos trionon de jaro en Submondo trionon sur tero ĉe Afrodito kaj ceteran tempon tie, kie li mem volos. Ambaŭ diinoj aŭdis decidon kun malkonsento, sed fine Afrodito venkis, ĉar Adoniso pasigis ankaŭ sian liberan trionon ĉe ŝi, plejparte per ĉaso. Dum unu el la ĉasoj en sia matureco la junulo trovis sian morton. Ankaŭ poste pro decido de la plej alta dio pasigis Adoniso duonon de tempo en Submondo kaj duonon sur tero, kie oni okazigis festojn por lia memoro. 

Mito pri Mirho estas verŝajne multe pli malnova, Grekoj povis ĝin transpreni de maljunaj fenicoj.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Mirho en la ĉeĥa Vikipedio.*

Vidu ankaŭ
----------

* 381 Mirho
Bildigo de la miksolida gamo. (Klarigo)
La **miksolidia modalo** estas unu el la kvar aŭtentaj modaloj. Ĝia gamo entenas duontonan paŝon inter la tria kaj kvara samkiel inter la sesa kaj sepa ŝtupoj, la aliaj intervaloj estas plentonaj paŝoj. Karakteriza estas la kontraste al maĵorgamo eta septo.

Historio kaj uzado
------------------

La miksolidia gamo ekestis en antikva Grekujo, nomiĝis tie tamen komence *hipofrigia* (aŭ ankaŭ *hiperlidia* aî *ionia*), dum kiam *miksolidia* nomiĝis la posta lokria modalo. Nur en frua mezepoko okazis erara interŝanĝo de la modaloj. La miksolidia modalo pli malfrue estis uzata en la kristana eklezia muziko de la mezepoko. Fama ekzemplo estas la himno „Veni creator spiritus", kiun Martin Luther en 1525/1529 transverkis al la germanlingva kanto „Komm, Gott Schöpfer, Heiliger Geist". 

La miksolidia gamo entenas la tonikan akordon kun eta septo, uzata en bluso. Pro tio la gamo ludas gravan rolon en bluso kaj rokmuziko. En klezmero ĝi aperas sub la nomo „adonoj moloĥ". Ekzemploj de kantoj el la populara muziko en la miksolidia modalo estas „Norwegian wood" kaj „Get back" de la Beatles.

La miksolidia modalo laŭas al la barata rago *Khamaja* kaj al la etiopa gamo *ambasel*.

Notekzemplo
-----------

La miksolidia gamo sur G enhavas la pratonojn de blankula muziko, kiuj konformas al la tonoj de la blankaj klavoj de piano.

Aŭdekzemplo
-----------

Pri tiu ĉi sono Miksolidia gamo sur C


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Referencoj
----------

1. ↑  vd. Evangelisches Gesangbuch (EG) n-ro 126, Gütersloh/ Bielefeld/Neukirchen-Vluyn 1996
2. ↑  Lazare Saminsky: Music of the Ghetto and the Bible p.30

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Miksolidia modalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Reta kurso pri modaloj Arkivigite je 2012-04-01 per la retarkivo Wayback Machine
**Martin Eden** estas romano skribita fare de Jack London kaj publikigita laŭ partoj inter septembro 1908 kaj septembro 1909 kaj unue estis publikigita en libroformo en 1909, en Usono, en la angla. La romano estas inkludita en la listo de Le Monde de la 100 libroj de la jarcento.

En 1914 la romano estis farita por la produktado de plenlonga filmo ĉefrolata de Lawrence Peyton, sed la filmo ne estis kompletigita kaj la stelulo estis mortigita en la Unua Mondmilito.

"Martin Eden" estas romano, kiu priskribas la vojon de junulo, de simila karaktero kiel la verkisto, maledukita kaj neklera, kiu renkontas riĉan junulinon, kiu studas en universitato kaj enamiĝas al ŝi kaj al la librokulturo ĉirkaŭ ŝi. La romano inkludas ĉeftemojn kaj detalojn de la vivo de la verkinto, sed ne estas membiografia, kiel ĝia fino indikas.

Intrigoresumo
-------------

Martin Eden, juna kaj forta maristo, intervenas en interbatigo kaj savas bonan junan fremdulon. La bona filo invitas Edenon al manĝo ĉe sia familio kaj tiel Eden konas burĝan familion kaj edukitajn homojn. Edeno enamiĝas al la plej juna fratino, kiu estas kelkajn jarojn pli aĝa ol li kaj multe pli klera ol li. Edeno decidas plibonigi sian edukadon kaj en relative mallonga tempo legas multajn librojn, studas kaj digestas ilian enhavon, estas altirita al filozofio kaj prenas politik-ekonomiajn poziciojn. Li provas trovi manieron kiu igos lin inda svatanto en la okuloj de la juna virino kaj tiucele decidas iĝi verkisto kaj vivteni de kreiva skribo. Malgraŭ sia juna aĝo li multe eksperimentis kaj konis ekzotajn lokojn, pri kiuj li verkis rakontojn kaj provis vendi ilin al eldonejoj kaj revuoj, sed sen sukceso.

La romano samtempe sekvas la evoluan rilaton inter Martin Eden kaj lia amatino, lian intelektan evoluon kaj lian ekonomian lukton kaj lian literaturan karieron, kun ĉiu el la padoj influantaj kaj influataj per la cetero de la kanaloj. London utiligas la intrigon kaj la rolulon por prelegi pri filozofiaj kaj sociekonomiaj temoj.

Adaptoj
-------

Estas du samnomaj adaptoj al kinarto, nome unu en silenta filmo de 1914, nur kvin jarojn post la romanpublikigo, reĝisorita de Hobart Bosworth kun stelulo Lawrence Peyton, kaj alia de 2019, reĝisorita de Pietro Marcello, kiu estis elektita por konkurenco al la Ora Leono en la 76a Internacia Kina Festivalo de Venecio, kie Luca Marinelli ricevis la Pokalo Volpi por Plej Bonkvalita Aktoro.

Vidu ankaŭ
----------

* *L'education sentimentale*

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 745711
* LCCN: n2005067286
* VIAF: 179178993
* SUDOC: 110969669
 |
**Milada Horáková** (naskiĝis la 25-an de decembro 1901 en Prago kiel Králová, murdita la 27-an de junio 1950 en Prago) estis ĉeĥa politikistino, membro de Partio Naci-Sociala, parlamentanino.

Dum la dua mondmilito partoprenis rezistan movadon. Arestita de gestapo kaj malliberigita en koncentrejo en Terezín.

Post 1948 estis en opozicio kontraŭ komunisma reĝimo. En montra proceso estis kondamnita al mortpuno kun falsigitaj akuzoj pri komploto kaj spionado kaj pendumita malgraŭ protestoj de konataj personecoj. Pri gracopeto apelaciis al prezidento Klement Gottwald i.a. Albert Einstein, Winston Churchill kaj Eleanor Roosevelt. Ŝi fariĝis unusola virino, kiu estis viktimo de justica murdo dum stalinismo en Ĉeĥoslovakio. Momenton antaŭ la morto ŝi diris *Vivu Ĉeĥoslovakio de Masaryk kaj Beneš!*

En Prago unu el ĉefaj stratoj estis nomita laŭ ŝia nomo. Apude, ĉe ĝi, troviĝas i.a. futbala stadiono.

Vidu ankaŭ
----------

* August Emil Fieldorf
* Heliodor Píka
* Witold Pilecki
* László Rajk
* Rudolf Slánský

* Milada Horáková en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Milada Horáková en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 364684
* GND: 119136597
* LCCN: nr91030516
* VIAF: 46826139
* ISNI: 0000 0001 2131 0890
* SUDOC: 031867340
* BNF: 12300299d
* NKC: jn99240000311
 |
**Ŝejĥo** aŭ **ŝejko** (arabe **شیخ**, *ŝajĥ*) estas araba respekta alparolo, titolo; ĝia ĝusta signifo estas *estiminda altaĝulo* (pli maljuna ol 50). Oni uzis tiun ĉi honortitolon jam en la antaŭislama epoko, hodiaŭ ĝi estas titolo de gvidantoj de religiaj ordenoj kaj altlernejoj (ekz. ĉe Al-Azhar-universitato en Kairo), aŭ tribestroj, gvidantoj de vilaĝoj, urbokvartaloj. La titolon rajtas uzi ankaŭ la alte edukitaj homoj, precipe ulemoj, kaj ĉiuj, kiuj kapablas parkere citi tekstojn de la Korano.

La ina formo de la titolo estas **ŝejĥino**; **ŝejĥedzino** estas edzino de ŝejĥo.

La nomo *ŝajĥ al-ĝabal* („Ŝeĥo de la Montoj") estis ĝenerala nomumo de gvidanto de asasina sekto, kiun la krucmilitistoj mistradukis kiel „oldulo de la Monto".

La plej grava titolo estis la *ŝajĥ al-islamo*, per kiu oni honortitoligis ekde la 11-a jarcento la elstarajn teologojn kaj mistikulojn, kaj ekde la 15-a jarcento ĉiun elstaran muftion (religijuran scienciston). Sulejmano la 1-a (regis 1520–66) permesis tiun ĉi titolon nur por muftio de Istanbulo, kiu havis la saman rangon kun la granda veziro kaj rajtis eldoni devigajn fatvaojn, tiel li havis grandan potencon enmane. La moderna Turka Respubliko ĉesigis tiun titolon en 1924.
Botelo en Niĝerio de Mirinda de oranĝo.
**Mirinda** estas marko de limonada refreŝiga trinkaĵo origine kreita en Hispanio. La nomo devenas el Esperanto kaj estas asertoj, ke la originala posedanto estis individua esperantisto. Ĝi havas fruktodiversecojn inkluzive de gustoj je oranĝo, vinbero, pomo, frago, frambo, ananaso, banano, granato, citrono, hibisko kaj grapfrukto. Krome gusto "citruso" ankaŭ haveblas en certaj areoj de la Proksima Oriento. Ĝi estas parto de trinkaĵareo ofte referita kiel la gustosegmento, inkluzivado karbonatatajn kaj ne-karbonatatajn frukt-aromigitajn trinkaĵojn. La oranĝa gusto de *Mirinda* reprezentas la plimulton de Mirinda vendo tutmonde.

En 1970 la usona konzerno PepsiCo aĉetis la markon *Mirinda* kaj komercigas ĝin unuavice ekster Nordameriko. Ĝi konkuras kun la limonadaroj *Fanta* de la kompanio Koka-kolao kaj *Orange Crush* de la kompanio *Dr Pepper Snapple*, kaj kun gustomarkoj lokaj en individuaj landoj. Kiel aliaj refreŝigaj trinkaĵoj, Mirinda estas havebla en multoblaj formuliĝoj dependantaj de la gusto de individuaj merkatoj.

Ĝi estas grava marko en Ĉinio, Sud-Orienta Azio, Mezoriento kaj Sudameriko.

Referencoj
----------

1. ↑  artikolo "Mirinda, oh Mirinda" en la malajzia retejo *loyarburok.com* la 16-an de aŭgusto 2012 angle
2. ↑  Esperanto World Convention (Geocities.com) angle
**László Vass** [lAslO vaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vass László** estis hungara filozofo, historiisto, pastro, instruisto, profesoro, abato, kanoniko, juĝisto, membro (honora en 1832) de Hungara Scienca Akademio.

László Vass  naskiĝis la 9-an de junio 1780 en Salomvár. Li mortis la 24-an de marto 1842 en Pest (urbo).

Biografio
---------

László Vass frekventis mezlernejon en Szombathely, poste li lernis teologion, krome li pastriĝis en 1804. Li estis pastro 2 jarojn, poste li instruis en seminario en Szombathely. Ekde 1815 li instruis en universitato en Pest, kie li estis dekano dufoje, en la studjaro 1827 rektoro. En 1832 li estis nomita kanoniko, baldaŭe abato. En 1837 li studvojaĝis en Eŭropo. En 1842 li estis nomita juĝisto en Esztergom (historia departemento).

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Breves animadversiones in opus cui titulus: Inst. hist. eccles* (1826)
* *A párisi érsek határozata* (1838) - tradukita el la franca
* *Néhány szó azon iratra: «Írói rágalmazás az az czáfolása az «Athenaeum» f. évi júl. 29. 12. számában foglalt «Írói orzásnak»* (1842)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* 4-a hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-01-12 per la retarkivo Wayback Machine
**Mirinfano** estas infano kiu en iu parto de arto, scienco aŭ sporto estas escepte talentplena.

Esploroj
--------

Unu el la polemikaj demandoj pri mirinfanoj estas ĉu iliaj altaj kapabloj ŝuldiĝas al heredo de la kapabloj de siaj gepatroj, aŭ post intensa trejnado, kiun ili ricevis de la medio kiel infanoj. Studoj estas farataj por aldoni informojn pri ĉi tiu demando.

PET-skanoj faritaj sur la cerbo de tre talentaj infanoj en matematiko trovis, ke ilia memoro funkcias en la formo de longtempa labora memoro: dum la labora memoro de la averaĝa persono estas limigita en sia kapablo kaj povas memori ĉirkaŭ sep erojn por tre mallonga tempo, matematika infano povas memori multe pli da eroj en ĉi tiu kampo, dum almenaŭ kelkaj horoj. Ĉi tio manifestiĝas nur en la regno de alta lerteco, kaj ne en aliaj areoj de la vivo kaj lernado de la infano.

Mirinfanoj en la socio
----------------------

* Hildegart Rodríguez Carballeira

Mirinfanoj en la scienco
------------------------

Blaise Pascal
* Paul Erdos
* Leonhard Euler
* Carl Friedrich Gauss
* Kurt Gödel
* Hugo de Groot
* Lev Landau
* John von Neumann
* Isaac Newton
* Blaise Pascal
* Srinivasa Aiyangar Ramanujan
* Stephen Wolfram

Mirinfanoj en muziko kaj kanto
------------------------------

Wolfgang Amadeus Mozart
* Ludwig van Beethoven
* Georges Bizet
* Johannes Brahms
* Fryderyk Chopin
* Sarit Hadad
* Johann Nepomuk Hummel
* Michael Jackson
* Joselito
* Marisol
* Felix Mendelssohn Bartholdy
* Wolfgang Amadeus Mozart

Mirinfanoj en la ŝakludo
------------------------

Judit Polgár kaj Zsófia Polgár
* Etienne Bacrot
* José Raúl Capablanca
* Magnus Carlsen
* Bobby Fischer
* Anish Giri
* David Howell
* Gata Kamsky
* Sergey Karjakin
* Humpy Koneru
* Vladimir Kramnik
* Péter Lékó
* Judit Polgár
* Zsófia Polgár
* Zsuzsa Polgár
* Ruslan Ponomariov
* Teimour Radjabov
* Samuel Reshevsky

Aliaj
-----

* Gustave Doré
* Ferenc Pataki (kalkulisto)

Referencoj
----------

1. ↑  What makes a prodigy?, 2001, Mathematical brain

* Kategorio Mirinfano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Grafo **LÓNYAY Menyhért** (n. 6-an de januaro 1822, Nagylónya – m. 3-an de novembro 1884, Budapeŝto) estis hungara politikisto, prezidanto de la Hungara Scienca Akademio, ĉefministro de Hungario en 1871–72. 

Menyhért LónyayLi studis filologion, juron, ekonomion, diplomiĝis en 1839 pri filologio, poste plustudis en eksterlando. Li iĝis en 1843 parlamenta komisiito de Bereg. 

Li apartenis al la nobela reforma opozicio, liaj politikaj ideoj proksimis al tiuj de la centristoj gvidataj de József Eötvös. Li estis parlamentano ankaŭ en la reforma parlamento de 1847–48, sed li estis pli modera ol la Kossuth-grupo.

Li laboris ekde septembro de 1848 kiel financministeria konsilisto, poste agadis kiel financafera ŝtatsekretario de la Szemere-registaro. Li vivis inter 1849 kaj 1850 en elmigrado. Li ricevis en 1850 reĝan amnestion, hejmenvenis kaj ekagadis en la ekonomia vivo. Li estis fondinto de la Unua Hungara Asekura Asocio, *Elsõ Magyar Biztosító Társaság*, kaj la Hungara Bienkredita Instituto, *Magyar Földhitelintézet*, kaj eĉ prezidanto de la posta. Li agadis eĉ kiel financa konsilanto de Ferenc Deák kaj Gyula Andrássy. Li estis por mallonga tempo la kunredaktoro de la Budapesti Szemle, poste kunlaboranto ĉe Politikai Hetilap de Eötvös. 

Li estis celkonscia politikisto, ofte tro perforta, ne okupiĝante pri la populareco. Kiel rekonata financa aŭtoritato, li estis financministro ekde februaro de 1867 en la Andrássy-registaro, poste ekde 1870 li estis komuna (monarĥia) financministro. Li estis ekde la 14-a de novembro 1871 hungara ĉefministro kaj ministro pri militistaj aferoj. Lia ĉefa celo estis la fortigo de la Deák-partio, tiel li uzis por tio ĉiun rimedon dum la parlamentaj elektoj de 1872. Li helpis al mandato siajn parencojn, konatojn, fidulojn, kiuj formis apartan ĉ. 70-membran grupon en la registara partio. La opozicio akre atakis lian financan politikon kaj personan tuŝeblecon. Oni akuzis lin en novembro de 1872 en la parlamento je malfermita koruptado. Plimulto de la partio turniĝis kontraŭ li, tial li abdikis la 4-an de decembro 1872. Li ricevis en 1871 grafan titolon.

Li estis membro de la Hungara Scienca Akademio (HSA), ekde 1858 kiel koresponda, ekde 1861 kiel ordinara memro. Li estis ekde 1861 vicprezidanto de HSA, ekde 1871 ĝis sia morto en 1884 ties prezidanto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 166355
* GND: 130561339
* LCCN: n2009050490
* VIAF: 20794617
* ISNI: 0000 0000 7873 1752
* SUDOC: 128025506
 |
**Milejszeg** [milejseg] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.

Blazono de Milejszeg

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 9 km²
* Loĝantaro: 360
* Poŝtkodo: 8917
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°47′22″N 16°44'31″E

Situo
-----

Milejszeg situas en valo de rojo apud monto 291 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Zalaegerszeg troviĝas 12, Pacsa 27, Lenti kaj Őriszentpéter po 30 km-ojn.

Historio
--------

La unua skriba mencio devenis pri **Milej** el 1271 laŭ tiama hungara ortografio *"Mylee"*, pri **Rózsásszeg** [rOĵAŝseg] el 1453. Ili unuiĝis en 1950. Vilaĝservoj estas poŝto, interretejo, kuratoro (kiu helpas la vilaĝanojn). La municipa administracio en Csonkahegyhát funkcias.

En Milejszeg migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Francisko el Asizo de 1729, la turo estas 32 metrojn alta

* Kategorio Milejszeg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Grumman F-14 Tomcat
La **Grumman F-14 Tomcat (F-14)** estas Usona tutvetera taktika ĉasaviadilo.

Historio
--------

Dum la 1950-jaroj, Usona mararmeo bezonis longdistancan ĉasaviadilon, kiu eblis defendi aviadilan ŝipon al kontraŭsipaj misiloj kaj submarŝipoj de Sovetunio. La Departemento pri Defendo proponis ĉasaviadilon F-111 por komununa ĉasaviadilo de aerarmeo kaj mararmeo, sed dum la Vjetnama milito oni sciiĝis ke F-111 estis tro peza, por interkapti ĉasaviadilon.

En julio 1968, Usona mararmeo petis la peton por propono (RFP), kiu estis konektita kun VFX (Naval Fighter Experimental, Mararmea Eksperimenta Ĉasaviadilo) programo. Kvar kompanioj, General Dynamics, Ling-Temco-Vought, McDonnell Douglas, North American Rockwell kaj Grumman partoprenis en projekto. Post la konkurso inter modelo de McDonnell Douglas kaj Grumman, Usona mararmeo selektis modelon de Grumman en januaro 1969. Por savi buĝeton kaj tempon, Defenda sekretatrio Robert McNamara ordonis rapidigi prilaboron, tial unua F-14 flugis la 21-an de decembro 1970.

La sola uzanto de F-14, ekster Usono estis Irano. En januaro 1974, Irano ordonis 30 F-14-ojn kaj 424 AIM-54 Phoneix misilojn. La unua F-14 alvenis en Irano en 1976, dum la regado de Mohamed Reza Pahlavi. Post la Irana revolucio, Usono haltis ĉiun eksporton de subtenaj materialoj de F-14. F-14 interkaptis pli ol 140 aviadilojn de Iraka aerarmeo dum la Irana-Iraka milito.

En 2006, Usona mararmeo retirigis F-14 el servo. La F/A-18 Hornet anstataŭis F-14. Nuntempe Aerarmeo de Islama Respubliko Irano operacias 24 F-14.

Variantoj
---------

* **F-14A** (1970) : Du-seĝa ĉasaviadilo. La baza modelo de F-14.
* **F-14B** (1972) : Plibonigita versio de F-14A.
* **F-14D** (1991) : Plibonigita versio de F-14B. Lasta versio de F-14.

Specifaĵo (F-14D)
-----------------

* Longo: 62ft 9in (19.43 m)
* Alto: 16ft (5.63 m)
* Enverguro:
	+ Etendita: 64ft (19.55m)
	+ Balaita: 38ft (11.58m)
* Maks. rapido:
	+ en alta alteco: Mach 2.34 (1,544 mph, 2,485 km/h)
* Povejo: Du General Electric F110-GE-400 turboventumilaj jetmotoroj

Referencoj
----------

1. ↑  La aerarmeo de la mondo 2016, FighterGlobal.com. angle

Vidu ankaŭ
----------

* Usona Mararmeo
* McDonnell Douglas F/A-18 Hornet

* Grumman F-14 Tomcat en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Grumman F-14 Tomcat en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mirjan** (koree 밀양시, laŭ ĉinaj literoj **密陽市**) estas urbego en Sud-Koreio. 

Urbodomo de Mirjan

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 799 km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 108,322 en 2017
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodoj:
* Telefonkodo: (+82) 55
* 35° 29′ 36″ N 128° 44′ 56″ O﻿ / ﻿35.49333 °N, 128.74889 °O﻿ / 35.49333; 128.74889 (mapo)

Geografio
---------

Mirjan situas en la sudorienta parto de la lando en baseno en montara regiono. 

Ponto ĉe Mirjan

Historio
--------

La unua mencio pri Mirjan okazis en 505. En 1194 en Mirjan okazis batalo inter reĝaj fortoj kaj ribela armeo. Pli ol 7000 ribelantoj estis mortigitaj. Sub la japana rego diversaj kolizioj okazis inter la korea sendependa movado kaj la okupaciaj trupoj. En 1919 ĉirkaŭ 13,500 Mirjananoj partoprenis en pacaj manifestacioj en subteno de korea sendependeco. 150 koreaj civiloj estis pafitaj. En 1920 batalanto eksplodis du bombojn ĉe la policejo detruante la strukturon. La statuso de la urbo estis akirita en 1989.

Ekonomio
--------

Mirjan estas grava turista celloko, ekster la urbego gravas la agrikulturo, precipe oni kultivas rizojn. En Mirjan kampuso estas la plej alta edukejo.

Stacidomo en Mirjan

Trafiko
-------

Mirjan havas fervojan stacidomon. Estas rektaj kontaktoj al Pusano kaj Seulo.

Merkato en Mirjan

Klimato
-------

En Mirjan pluvas aŭ neĝas jare po 1229 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter majo-septembro. La averaĝa jara temperaturo estas 13,3 °C. Inter decembro-marto ofte frostas, en aŭgusto la averaĝa temperaturo superas la 30 °C.

Vidindaĵoj
----------

* pitoreskaj montoj en la apudaĵo
* konfucea akademio

Ĝemelurboj
----------

* Japanio Jasugi, Japanio (1990)
* Japanio Omihaĉiman, Japanio (1994)
* Ĉina Popola Respubliko Bensi, Ĉinio (1998)
* Sud-Koreio Namvon, Sud-Koreio (1999)
* Ĉina Popola Respubliko Ulanhot, Ĉinio (1999)
* Usono New Milford, Usono (2004)
* Ĉina Popola Respubliko Handano, Ĉinio (2006)
* Ĉina Popola Respubliko Setuĉi, Japanio (2006)
* Ĉina Popola Respubliko Nanping, Ĉinio (2016)

Fontoj
------

* WikiTrans

* Urba asembleoUrba asembleo
* LibrejoLibrejo
* MonumentoMonumento
* KampusoKampuso
* PoŝtoPoŝto
La **milita taktiko** estas la parte de la milita strategio kiu zorgas pri la uzado de la agadrimedoj por atingi sukceson en kampanjo aŭ venkon super la malamiko.​ Temas pri la agado de la estroj kaj de la trupoj rilate al la malamiko; la taktiko kondukas la operacojn de la arneoj aŭ de parto el ili. 

Kiam alvenas la momento de la fizika milita kunfronto, tion, kion la milita strategio planis, la milita taktiko plenumas, se eble rapide kaj diskrete, per multaj kombinoj. La taktiko devas konsideri la naturon de la tereno, la barojn superendajn, la videblecon, la eblajn ŝirmejojn, favore de riveroj, arbaroj, konstruaĵoj ktp. Tiel la milita taktiko estas agado, dum la strategio estas la dezajno kaj serio de preparaj movoj. La milita taktiko estas la scienco agadigi la militfortojn en difinitaj cirkonstancoj. Oni povas esti bonkvalita taktikisto, estante malbona stratego, kaj inverse. La taktiko postulas minimume analizi la malamikon, kaj la kondiĉojn kaj mediajn kaj geografiajn de la batalkampo. 

Ĉio tio konstateblas en tre diversaj historiaj ekzemploj, kiaj jenaj:

* La taktiko de Antikva Grekio ŝanĝiĝas kiam Filipo la 2-a de Makedonio modifas la armaĵon kaj la armilaron.
* Antikva Romio asimilas taktikojn de aliaj civilizoj, kaj kiam pro supereco flankenlasas defendajn taktikojn, la romiaj armeoj estas superataj de la ĝermanoj kaj slavoj.
* La feŭdismo estas subtenita de la monopolo fare de la senjoro de la armaĵo kaj la ĉevalrajdado.
* La ekuzado de la pulvo ŝanĝegas la taktikojn kaj malproksimigas la kontraŭantojn.
* Dietrich Heinrich von Bülow konvertas la studadon de taktikoj en aplika scienco.
* La erao de novaj teknologioj denove tute modifas la konsiderojn de militaj taktikoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Wragg, David W..  (1973) *A Dictionary of Aviation*. Osprey. ISBN 9780850451634.
2. ↑  «Táctica». Enciclopedia Encarta. 2008. Arkivita el la originalo la 17an de Februaro 2009. Konsultita la 23an de Aŭgusto 2021.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 738332
* GND: 4058940-7
* BNF: 11933635h
* NKC: ph162447
 |
Mongola jurto antaŭ la Montaro Gurvan Sajĥan.
La **Montaro Gurvan Sajĥan** (en mongola: Гурван Сайхан, laŭvorte "tri belaĵoj"), estas montaro en la provinco Ömnögovi de suda Mongolio. Ĝi tiel nomiĝas pro tri submontaroj: nome Baruun Sajĥani Nuruu (nome Okcidenta Belaĵo), Dund Sajĥani Nuruu (nome Meza Belaĵo) kaj Zuun Sajĥani Nuruu (nome Orienta Belaĵo). 

La plej alta pinto estas en Dund Sajĥani Nuruu, kaj estas 2,825 metrojn super marnivelo. Kvankam la montaro estas ĉirkaŭata de la dezerto Gobio, la gorĝo Yolyn Am enhavas duon-konstantan glacikampon. 

La montaro formas la orientan parton de la Nacia Parko Gobi Gurvansajĥan. 

43° 38′ 06″ N 103° 46′ 45″ O﻿ / ﻿43.63500 °N, 103.77917 °O﻿ / 43.63500; 103.77917 (mapo)Koordinatoj: 43° 38′ 06″ N 103° 46′ 45″ O﻿ / ﻿43.63500 °N, 103.77917 °O﻿ / 43.63500; 103.77917 (mapo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Turisma mapo de la Nacia Parko Gobi Gurvansajĥan

* Kategorio Montaro Gurvan Sajĥan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Peña Labra*.
**Híjar** [Iĥar] estas malgranda montaro de norda Hispanio inter la provincoj Kantabrio kaj Palencio, en la orienta parto de la Kantabra Montaro. Ĝi longas 24 kilometrojn kaj sekvas direkton ONO-ESE, ekde la montopinto Tres Mares ĝis Hoyos. Ĝiaj plej altaj pintoj estas en la unua sektoro de 18 km, ĝis Collado de Somahoz. Ekde tie la alto de la montaro ekperdas alton ĝis Alto de Hoyos (1080 m s.m.). Ekde Tres Mares, kiel deklivaro de la montaro, etendiĝas okcidenten la Serrata de Peña Labra,​ kiu aldonas pliajn 2600 metrojn de longo al la totalo de la ĉeno. Ĝi havas maksimuman larĝon de 5,20 km, inter Peñaguda kaj Sel de la Fuente, aŭ de 9,00 km se inkludi la masivon de Valdecebollas. Ĝia maksimuma altaĵo estas sur la montopinto Cuchillón, Canchal de la Muela, aŭ Peña del Pando, kvankam ties preciza alteco estas diferenca depende de la fakuloj: 2174 m s.m. laŭ la kartografio de la *Instituto Geográfico Nacional de España*, aŭ 2222 m laŭ Francisco Hernández-Pacheco kaj aliaj publikaĵoj de la sama *Instituto Geográfico Nacional*.​

Tiu sistemo markas la limon inter la komarko kantabra Campoo kaj la palencia La Pernía, en Kastilio kaj Leono. Ĝi estas unu de la plej sudaj deklivaroj de la Kantabra Montaro kaj ties plej orienta zono en kiu oni superas 2000 m de alteco; ne estas en norda Hispanio pli altajn altaĵojn ĝis Pireneoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Híjar (rivero)

* Kategorio Montaro Híjar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 782513
 |

​
**Miron**, laika nomo: **Mirosław Chodakowski** (naskiĝis la 21-an de oktobro 1957 en Bjalistoko; mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – pola ortodoksisma ĉefepiskopo, brigada generalo. Doktoro pri teologio.

Li finis ortodoksisman animzorgan seminarion en Varsovio. En 1979 votis eterne monaĥiĝi en la monaĥejo al Sankta Onofrio en Jabłeczna (Distrikto Bialski). Samjare iĝis spirita majstro de la monaĥa komunumo, kion plenumis dum kvin jaroj. De 1984 ĝis 1998 gvidis monaĥejon pri Anunciacio en Supraśl, kiun li rekonstruadis post detruoj de la dua mondmilito kaj restarigis tie viran monaĥan komunumon. En 1998 ordinita kiel helpa episkopo de la varsovia-bielska diocezo kun titolo de la episkopo de Hajnówka. Samjare ekservis kiel kapelano en Pola Armeo ĝis sia morto en katastrofo de pola aviadilo Tu-154M apud Smolensk la 10-an de aprilo 2010.

Memorigo
--------

La 27-an de aprilo 2010 Urba Konsilio de Hajnówka nomumis trafikrondon je la nomo de Miron, kiu troviĝas ĉe vojkruciĝo de la stratoj al Stefan Batory, al pastro Antoni Dziewiatowski kaj al Sporto. Urba Konsilio de Supraśl per decido la 25-an de majo nomumis parton de la strato al Stanisław Konarski, kiu apudas al la muroj de monaĥejo, kie agis tragike mortinta ĉefepiskopo.
La 19-an de novembro 2010 Publika Gimnazio en Narew ricevis la nomon de ĉefepiskopo, generalo de divizio Miron (Chodakowski).

En la unua mortodatreveno de la ĉefepiskopo en ortodoksisma katedralo al la Sankta Triunuo en Hajnówka estis malfermita memortabulo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Miron en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 379850
* VIAF: 4870151778221418130008
 |
La Diskobolo de Mirono en la Botanika Ĝardeno de Kopenhago, Danio.
Minotaŭro, el fonto de Ateno, parto de perdita grupo fare de Mirono pri Teseo kaj la Minotaŭro (Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno).
**Mirono** (antikve-greke *Μύρων*, Múrōn; laboris ĉirkaŭ 480-440 a.K.) estis skulptisto kaj bronzisto de mezo de la 5-a jarcento a.K. kaj unu el la plej konataj aŭtoroj de la greka arto, kies skulptaj verkoj markis la transiron al la klasika periodo. Naskiĝinta en Eleŭteras, urbo situa ĉe la landlimo de Beotio kaj Atiko. Laŭ la *Naturalis Historia* (naturhistorio) de Plinio, Ageladas de Argos estis ties instruisto.

Li laboris ĉefe el bronzo: kaj kvankam li faris kelkajn statuojn de dioj kaj herooj, lia fama ĉefe kuŝas sur liaj reprezentaĵoj de atletoj, en kiuj li faris veran revolucion, laŭ la tiamaj komentistoj, ĉar enkondukis kuraĝon en la pozmaniero kaj ritmon pli perfektan, subigante la partojn al la tuto. Lia granda sukceso konsistis en la fakto ke li sciis kapti kiel neniu la movon. Lia plej famaj verkoj karakterizas pro la fidinda reprezentado de la streĉiĝoj de la homa korpo moviĝanta, kiel videblas en lia tre konata Diskobolo, kaj pri la realismo en liaj skulptaĵoj de homoj kaj bestoj. 

Liaj plej famaj verkoj, laŭ Plinio (*Natura Historio*, 34.57-59) estis bovido, hundo (*canem*, eble Cerbero), Perseo, satiruso — Marsiaso - admirante fluton kaj Minerva (Atena), Heraklo, kiu estis portita al la sanktejo kiun dediĉis al li Pompeo la Granda en la Maksima Cirko, la *Diskobolo* (nome ĵetsito de disko), kaj Apolo por Efezo, «kiun Antonio la triumviro rabis al efezanoj, sed diigita Aŭgusto restaŭris post esti avertita dum sonĝo».

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  La referencoj de Paŭzanio (p.e. 6.8.4, ktp.) ŝajne sugestas ke kutime li subskribis siajn verkojn kiel «Mirono la Atenano»: Eleŭteras iĝis *demos* atena en 460 a.K.
2. ↑  Plinio la Maljuna, *op. cit.* XXXIV, 57
3. ↑  Plinio la Maljuna, *Historia Natural* 34.57, sugestas ke Mirono estis ankaŭ iel memlernanto: «*Hageladae et ipsum discipulum.*» La rakonto de Mirono rekte sekvas tiun fare de Plinio de Polikleto de Sikiono, ankaŭ disĉiplo de Ageladas.
4. ↑  Paŭzanio pensis ke iu *ksoanon* estis verko de Mirono (Paŭzanio 2.30.2)
5. ↑  *«fecit et canem et discobolon et Perseum et pristas et Satyrum admirantem tibias et Minervam, Delphicos pentathlos, pancratiasta, Herculem, qui est apud circum maximum in aede Pompei Magni. fecisse et cicadae monumentum ac locustae carminibus suis Erinna significat. fecit et Apollinem, quem ab triumviro Antonio sublatum restituit Ephesiis divus Augustus admonitus in quiete»*

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 566104
* LCCN: n85116992
* VIAF: 295060231, 5393160667764503560005, 4044150085880315060007, 13157038037966862057 146218593, 295060231, 5393160667764503560005, 4044150085880315060007, 13157038037966862057
* ISNI: 0000 0000 9863 5127
* SUDOC: 166592749
* ULAN: 500120889
* NKC: jo20191050863
 |