recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kajtasovo troviĝas en (verda) Municipo Bela Crkva en Serbio
Ortodoksa preĝejo de Kajtasovo
**Kajtasovo,** serbe **Кајтасово,** hungare **Gajdás** [gajdAŝ] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato, en municipo de Bela Crkva (Serbio).

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 43  km²
* Koordinatoj: 44°52′21″N 21°15'11″E
* Alto super marnivelo: 66 m
* Loĝantaro: 280
* Poŝtkodo: 26329
* Telefonprefikso: 013
* Aŭtokodo: VŠ

Situo
-----

Kajtasovo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ dekstra bordo de Caraş.

Historio
--------

La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Kajtasovo 287 homoj, (253 serboj (88 %), 10 hungaroj, 7 rumanoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Kajtasovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Katedralo de Vizito de Maria** estas latinkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Szombathely, en la urbocentro.

Historio
--------

Szombathely iĝis diocezo en 1777. En loko de la katedralo estis malnova preĝejo (kaj ankaŭ diversaj ruinoj), kiun oni malkonstruis en 1791, poste oni komencis konstrui la katedralon. En 1945 bombo trafis la katedralon. Post 2 jaroj ekstere la katedralo renoviĝis, interne nur en 2004.

Inter 1963-1974 tie estis pastro István Seregély (baldaŭa ĉefepiskopo).

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo havas 2 turojn, la navo formas krucon. Ekstere skulptaĵoj pri Sankta Petro, Sankta Paŭlo kaj simbola virino estas videblaj. Interne estas centre la ĉefaltaro kaj flanke 6 altaroj. Parto de la bildoj estas originaj, sed estas pentritaj post la 2-a mondmilito (ekzemple Ave Maria kaj Alveno de Sankta Spirito.

En la katedralo estas entombigitaj kardinalo František Herzan von Harras, episkopoj János Szily, Imre Szabó kaj Gábor Balassa.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* (hungare)

Aerfoto pri la katedralo
La ĉefnavo
Nova orgeno de la katedralo

* Kategorio Katedralo Vizito de Maria (Szombathely) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Sanktaj Cirilo kaj Metodo** estas historia monumento, bulgara ortodoksa katedralo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Ferencváros (distrikto).

Historio
--------

En la 19-a jarcento bulgaraj rifuĝintoj alvenis en Hungarion. Ili fondis eklezian grupon en 1916 en Budapeŝto, baldaŭ ili havis kapelon. La ĉefurba municipo donacis parcelon por konstrui preĝejon en 1930. En la sekva jaro jam finiĝis la konstruado. Ĝi iĝis katedralo de meza kaj okcidenta Eŭropo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto kaj similas al bizancaj preĝejoj. La konstruaĵo havas 3 navojn, kupolon kaj turon. La fasado konsistas el 3 grandaj arkadoj, pli supre turo altiĝas. La navo flanke havas ekstere ambaŭflanke arkadojn. Malantaŭ la navo la granda kupolo troviĝas.

Kermeso okazas en la 24-an de majo.

Fontoj
------

* 
* Arkivigite je 2016-04-05 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Arkivigite je 2020-10-23 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Katedralo Sanktaj Cirilo kaj Metodo (Budapeŝto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kastelo L’Huillier–Coburg** (konata ankaŭ pri aliaj posedantoj (Eszterházy-Forgách*) estas granda baroka konstruaĵo en Hungario en urbo Edelény.*

Historio
--------

Aerfoto pri la kastelo en Edelény
Barono L'Huillier konstruigis la kastelon inter 1716–1730, sed la konstruistoj profitis ankaŭ partojn de la malnova kastelo. Antaŭ la finkonstruo la barono mortis, poste pluraj posedantoj havis la kastelon, ekzemple en 1861 distrikta juĝejo funkciis en la kastelo. Tiam la staloj estis malkonstruitaj. En la 1910-aj jaroj la kastelo estis trakonstruita, tiam oni konstruis la grandan mansardon. En 1928 oni profitis la alon prizono. Dum la socialismo krom la juĝejo advokata kontoro, hejmo de maljunuloj kaj simplaj loĝejoj troviĝis en la kastelo, en la parko oni kreis sportejon. En 1986 ĉiuj estis forigitaj el la kastelo kaj komenciĝis arkeologiaj esploroj, poste renovigoj. La hodiaŭa posedanto estas la hungara ŝtato, en la 2010-aj jaroj renovigoj daŭras.

Larĝa panoramo pri kastela pordo en Edelény
Larĝa panoramo pri fasado de kastelo en Edelény

Konstruaĵo
----------

Bildoj pri la Kastelo de EdelényFresko en la kastelo
Fresko en la kastelo
Fresko en la kastelo
Fresko en la kastelo

La kastelo troviĝas en insulo, vojo tra ponto kuras rekte al la kastelo. Iam estis ankaŭ franca parko, nun restis simpla parko, krome la kapelo restis. La unuetaĝa kastelo formas U-majusklon, krome estas ankaŭ teretaĝaj aloj al la kontraŭa direkto, do estas du apartaj internaj kortoj. La kastelo estas unuetaĝa, sed la mansarda parto estas trietaĝa. La fasado estas simetria, meze estas la menciita mansardo, sur la teretaĝo la enirejo funkcias, en la unua etaĝo balkono etendiĝas. La fasado flanke finiĝas en rondformaj malaltaj turoj. Post la enirejo estas oklatera ĉambrego kun ŝtuparejo. La ĉambroj estas ornamitaj per stukoj kaj freskoj.

Fontoj
------

* Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* nur fotoj Arkivigite je 2015-07-22 per la retarkivo Wayback Machine
* nur aerfotoj
* hungare kun foto Arkivigite je 2009-06-06 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* video
* video

* Kategorio Kastelo de Edelény en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kastelo lageto en Crispendorf
**Kastelo Crispendorf** (germane: *Schloß Crispendorf*) situis ĝis 1948 en Crispendorf en Germanujo estinte la ĉefa ejo de la Crispendorf-kavalirbieno. Temas pri vilaĝo en la supra schleiz-a regiono proksime de lagaro ĉirkaŭ Neustadt-Knau. La kastelo troviĝis meze de la vilaĝo ĉe granda lago.

Historio
--------

La unua mencio de la burgo estis en 1389 endokumente; nenio konata pri la aspekto de la mezpokda burgo. Posedantoj estis la senjoroj de Poseck. Ties havaĵojn akiris en 1538 la senjoroj de Watzdorf. De ili la posedaĵoj kun la bieno transiris al Henriko la 2-a Reuß pli juna linio, kiu disponis ke la tuto estu vivdina ejo. En 1765 aĉetis la senatoro kaj ĉefminejisto Johann Christian Rudolph ĝin kaj alikonstruigis ĝin je vera kastelo. Nupte la kastelo venis en la manoj de la Geldern-familio, kiu en 1846 nobeliĝis titule *de Geldern-Crispendorf*. Dum la Dua mondmilito okazis plurfoje elrabitis. Post ŝtatigo en 1945 ĝi fare de barbaraj komunistoj eksplodigitis.
hl
La baroka kastelo havis tri alojn en huffera formo kun tri etaĝoj.

Notoj
-----

1. ↑  Thomas Bienert: *Mittelalterliche Burgen in Thüringen*, Wartberg-Verlag, Gudensberg 2000, ISBN 3-86134-631-1, p. 212-213
2. ↑  Michael Köhler: *Thüringer Burgen und befestigte vor- und frühgeschichtliche Wohnplätze*, Jenzig-Verlag, Golmsdorf apud Jena 2001, ISBN 3-910141-43-9, p. 81

50.59142411.733057Koordinatoj: 50° 35′ 29″ N, 11° 43′ 59″ O (mapo)
La **Kastelo de Fót** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Károlyi** [kAroji]) estas komence baroka, poste klasikisma historia monumento en Hungario, en urbo Fót.

Aerfoto pri la kastelo
Fasado de la kastelo

Historio
--------

En tiu loko estis konstruita teretaĝa kasteleto (nobeldomo) en la malfrua 18-a jarcento. Familio Károlyi aĉetis la bienon en 1808. La nobeldomo ofte estis trakonstruita kaj pligrandigita ekde 1830 fare de grafo István Károlyi. En la sekva jardeko Miklós Ybl donis al la kastelo klasikisman aspekton. Tiam estis konstruita la etaĝo, interne oni kreis la bibliotekon kaj kolektaĵojn pri artaĵoj. Ofte estis gasto en la kastelo István Széchenyi, Ferenc Kazinczy, Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio), Sissi.

Timpano de la kastelo de
En 1851 iu opiniis pri la kastelo: *Perlo de Fót estas la moŝta belega kastelo kune kun parko, nun en la plena Hungarujo ĝi apartenas al la plej belaj*.

Ekde 1957 en la kastelo iĝis edukejo de orfoj (laŭ tiama lingvouzo **infanurbo**). En 2015 alvenis multe da migrantoj el Azio, foje okazis, ke migrantaj infanoj perdis la parencojn, ili estis metita en la kastelon. Estas alia interesaĵo, ke interne posteulo de grafa familio Károlyi loĝas, kiu fondis fondaĵon por la kastelo. En la kastelo ankaŭ restoracio funkcias .

Konstruaĵo
----------

La kastelo situas sola en granda parko. La fasado estas simetria, meze timpano kun 6 kolonoj iomete reliefas. Pli bone reliefas ambaŭ anguloj, tie en la unua etaĝo balkonoj estas videblaj. Malgranda kaj longa aloj aliĝas al la kastelo en la malantaŭa flanko.

Parko
-----

La parko estis kreita kiel pejzaĝa parko en la 1840-aj jaroj. Ankaŭ tiam estis farita fiŝkaptista lago, inter la arbojn oni metis kelkajn skulptaĵojn. La parko iam estis deklarita protektata zono.

Fontoj
------

Blazono en mezo de la timpano
* hungare kun 2 fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun multe da fotoj

Flanka parto de la kastelo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kastelo de Fót en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kastelo Dryburg** estas la plej malnova konservita loĝkonstruaĵo en Bad Langensalza.

Historio
--------

La kvaretaĝa masiva konstruaĵo de Dryburg kun suda alo trabfakaĵa estas konstruaĵo de superregiona graveco kaj tre intime ligita al la historio de Bad Langensalza. Post diversaj fontoj la kastelo estis sieĝita fare de trupoj de imperiestro Oto la 4-a kaj atakitis per ĵetmaŝinoj. Pri la detala situo kaj aspekto de la tiama burgo estas necerteco. En la 14-a jarcento loĝis la dinastio de la senjoroj de Salza en la burgo, kiu ankoraŭ ĝis la 1342-a jaro estis en la posedo de la velfoj kiel feŭdaj pruntedonantoj.

Priskribo
---------

Ekde la malfrua 13-a jarcento la senjoroj de Salza ankaŭ regis en la urbo. La iam fortimpresa mezepoka malaltburgaro konsistis en la 13-a kaj en la 14-a jarcento el kastelforma kerno kaj verŝajne tri sendependaj burgdometoj kaj oriente apudanta antaŭkastelo ĉirkaŭita de profundega fosaĵo. La *sovaĝa foso* de la rivero Salza ebligis artefaritan inundigon. Dum la turingiaj grafaj kvereloj de 1346 detruitis urbo kaj kastelo. La turingia landgrafo kaj la ĉefepiskopo de Mainz finfine dividis inter si la posedorajtojn pri burgo kaj urbo kaj rekonstruigis la burgon post 1347. La hodiaŭ videbla okcidenta alo unuigas malfruromanikan loĝadoturon (antaŭ 1346) kaj du burgajn domojn (mezo de la 14-a jarcento). Ili ricevis ĉ. la jaro 1530 kunligantan koridoron kun ŝtuparo.
La kastelo servis al oficistoj kiel administradejo kaj loĝado kaj plurfoje alikonstruitis. Ŝanĝoj inter 1694 kaj 1720 , kiam la burgo iĝis dukvidvina sidejo (Duklando Sachsen-Weißenfels). El tiu tempo originas la ankoraŭ konserviĝinta suda alo kun la frubaroka kuirejo (1694). Aliaj alikonstrufazoj estis ĝis la 20-a jarcento. Post 1815 sidis tie ĉi diversaj oficejoj de la prusa registaro. En 1899 brulis lanorda alo kaj malkonstruitis psote. Post restaŭradlaboroj la tuto uzatas nun loĝade kaj komerce.

Fonto
-----

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1*, 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3 , p. 32

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Dryburg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Pri la kastelo kaj la parko sur la urba porturista retpaĝaro.
Kastelo de La Mota.
Ĉefa altiraĵo de Medina del Campo, en la provinco Valadolido, Kastilio kaj Leono, Hispanio estas la **Kastelo de La Mota** (de la monteto) fakte sur monteto kiu dominas kaj la urbon kaj la komarkon.

El tie estis iam murego, ampleksigita trifoje, kiu enhavis iam la tutan urbon, el kiu survivas nur kelkaj restaĵoj. Ĝi estis konstruita per la tipa ruĝa briko, ka ŝtono nur por detaloj. Ĉefaj elementoj estas la ĉefturo kaj la korto, dum la kapelo kaj enirhalo estas 20-a-jarcentaj.

En la 15-a jarcento la kastelo ludis gravan rolon en la enlandaj militoj ĉefe inter partioj de nobeloj: preskaŭ ĉiam la kastelo estis kontrolita de plej monarkisman partion, dum la urbon kontrolis pli burĝa partio. Ankaŭ dum la Milito de la Komunumoj de Kastilio en la 16-a jarcento okazis same. Tio pruvis la teorion ke tre ofte kasteloj ne protektis la urbon, sed protektis sin kontraŭ la urbon.

Ĉefturo de la Kastelo de La Mota; videblas truoj por skafaldo kaj por spirado kaj paffrapaĵoj.
Krome ĝi estis loĝloko de la Katolikaj Gereĝoj de Hispanio kaj de ilia filino Johana de Kastilio. Aparte la kastelo estis prizono de gravuloj kiel Hernando Pizarro (frato de Francisco Pizarro), la politikisto Rodrigo Calderón, la duko Fernando de Kalabrio, la grafo Aranda kaj Cezaro Borgia kiu sukcesis spektaklan fuĝon.

Post la Hispana Enlanda Milito, la generalo Francisco Franco donis la kastelon kiel centra sidejo de la Ina Frakcio de la faŝisma partio FET y de las JONS. Nun la kastelo de La Mota estas propraĵo de la regiona registaro *Junta de Castilla y León* uzata kiel centro de kongresoj, kursoj, seminarioj ktp. same kiel por turismaj kaj kulturaj uzoj.

La kastelo estis deklarita *Bien de Interés Cultural* (BIC, Havaĵo de Kultura Intereso) la 8an de Novembro 1904.

Eblas viziti la kastelon senpage kaj laŭ diversaj tipoj de gviditaj vizitoj. Eblas aranĝi tion en la Vizitejo kiu estas antaŭ la kastelo.

Bibliografio
------------

* URREA FERNÁNDEZ, Jesús y PARRADO DEL OLMO, Jesús M.: Historia de Medina del Campo y su tierra. Nacimiento y expansión. Vol. 1. Ayuntamiento de Medina del Campo, 1986. ISBN 84-505-4412-2
* COBOS GUERRA, Fernando kaj DE CASTRO FERNÁNDEZ, José Javier: Castillos y Fortalezas Castilla y León. EDILESA, León, 1998. ISBN 84-8012-186-6

* Kastelo de La Mota en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kastelo de La Mota en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765848
* GND: 4777966-4
* VIAF: 247406213
* BNE: XX96093
 |
**Katharina KEPLER** (denaske: **Guldenmann**; 1546 – 13a de Aprilo 1622) estis virino el Stutgarto, Virtembergo, kiu estis la patrino de la fama astronomo Johannes Kepler, kaj estis akuzita je sorĉado en 1615. Katharina Guldenmann, filino de trinkejisto, estis sanigistino kaj herbokuracistino.

Katharina Kepler estis edzino de Heinrich Kepler, kiu foriris kiel pagosoldato al Nederlando kaj ne revenis, kaj havis unu filinon kaj tri filojn, unu el kiuj estis Johannes Kepler. En 1615, okazis proceso pro sorĉado iniciatita de Lutherus Einhorn kiel juristo de la protestanta urbo Leonberg (1613 - 1629), kiu akuzis 15 virinojn pri sorĉado kaj ekzekutis 8 el ili. Li agadis kongrue kun la registaro kaj la publiko, kaj ordonis la areston de Katharina Kepler en 1615. Ursula Reinbold estis akuzinta Katharina Kepler pro liverado de pocio post kverelo, kiu estis malsaniginta ŝin. Johannes Kepler defendis mem sian patrinon, kun la helpo de sia universitato en Tubingeno. Unu el liaj studentaj amikoj, nome Christopher Besoldus, helpis ŝin juriste.

Ŝia filo estis forportinta ŝin al Linz en Decembro 1616. Kiam ŝi revenis al Leonberg somere de 1620, ŝi estis arestita kaj enprizonigita dum dek kvar monatoj. Oktobre 1621, Kepler sukcesis liberigi ŝin. Katharina Kepler mortis la venontan jaron.

Notoj
-----

1. ↑   Berthold Sutter: *Der Hexenprozeß gegen Katharina Kepler*, Weil der Stadt, Kepler-Ges. 1979

Bibliografio
------------

* Artikel „Württemberg, Herzogtum - Hexenverfolgungen"
* Diskussionsbeitrag aus der Mailingliste Hexenforschung mit weiteren Links
* Abbildung des Aktenauszugs aus dem Prozess
* Kurt Baschwitz: *Hexen und Hexenprozesse*, C. Bertelsmann Verlag, München, 1990, S. 252 - 260


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 713157
* GND: 118721887
* LCCN: n81037747
* VIAF: 50543154
* ISNI: 0000 0001 1934 4063
* SUDOC: 230527027
* NKC: xx0048743
 |
**Jurovčak,** hungare **Györgyhegy** [djordjhedj] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Sveti Martin na Muri.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 40 313
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 46° 30′ 14″ N 16° 19′ 44″ O﻿ / ﻿46.50389 °N, 16.32889 °O﻿ / 46.50389; 16.32889 (mapo)Koordinatoj: 46° 30′ 14″ N 16° 19′ 44″ O﻿ / ﻿46.50389 °N, 16.32889 °O﻿ / 46.50389; 16.32889 (mapo)

Situo
-----

Jurovčak situas inter montetoj en valo. Sveti Martin na Muri troviĝas je 4, Čakovec je 16 km-oj.

Historio
--------

Dum la hungara erao la kampoj longe apartenis al estroj de Csáktornya. Ĝis Traktato de Trianon Györgyhegy apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.

Vidindaĵoj
----------

* kapelo
* apudvoja kapelo
La kastelo en 2004. **Kastelo Farmach** troviĝas oriente de la urbocentro de Saalfelden. Hodiaŭ ĝi funkcias kiel hejmo por maljunuloj.

Historio
--------

Kun la nomo de Hans von Farmach unue menciitis la ekzisto de la bieno en la 1339-a jaro. Li pri ĝi rezignis favore al la Konvento Sankta Zenono en Bad Reichenhall. La pligrandiĝo al gotikstila loĝdomo faritis verŝajne sub la senjoroj de Alm, respektita klano de nobeloj de Pinzgau. Sed oni ne scias kiel ili akiris la kastelon. Certa grafo Törring, kiu edzinigis Helena von Alm, ricevis fare de la salcburga episkopo la permeson vendi sian loĝejon. Nova posedanto iĝis Hans Zehentner, kiu servis kiel episkopa oficisto en la kastelo.

Lia filo Johann nobeligitis en 1614 fare de imperiestro Matiaso. La kastelon lia familio posedis ĝis 1735. Post du jaroj sub la baronino Klara Franziska von Sedmiradski transprenis ĝin Johann Franz Raimund von Rehlingen kiu komencis alikonstruigi la en 1760 ankoraŭ gotikan ejaron en barokan. Lia morto en 1770 malhelpis la finfaron. Nur la du malsuprajn etajĝojn oni povis uzi. Lia filino Maria Sybilla Negri vendis la duonfinfaritan kastelon en la 1783-a jaro al Maria Elisabeth Mayrin kiu siaflanke tuj pluvendis ĝin, kaj tiel la kastelo iĝis kamparana havaĵo (Bartlmä Schwaiger).

La ŝtato akiris ĝin finfine en 1822, alikonstruigis ĝin kaj gastigas ene kaj la landa tribunalo kaj administradejo. En 1877 detruis incendio la flankan ejon. La komunumo Saalfelden ricevis la tuton en 1902 kaj gastigis ene malsanulejon kaj oldulejon. En 1960/61 la hejmo por maljunuloj modernigitis, la resto servis kiel akuŝĵejmo (ĝis la 1980-aj jaroj).

Priskribo
---------

La iama kastelo ĉe la orienta rando de la urbo ĉirkaŭatas de parko. La longa flanka fasado estas relative sobra kvankam en 1796 videblis ankoraŭ multaj orieloj kaj turetoj. Pli interesaj estas la mallarĝa orienta fasado kun siaj arkadoj. Belegas ankaŭ la kvar pintarkaj laŭboj. La rondarkaj arkadoj en la unua etaĝo hodiaŭ estas vitritaj. Ĉe ambaŭ finoj troviĝas mallongaj alkonstruaĵoj el kiuj unu havas transpasejon al la maljunulejo. La dua, norda estas iama grenejo por dekonaĵoj.

En la suda transepto troviĝis ĉeloj prizonaj por la akuzitaj aperontaj ĉe la surloka tribunalo: ĉar la kastelo de ne tute du jarcentoj havas aliajn funkciojn, el la originala ekipaĵo nenio plu saviĝis. Eĉ la belega marmora planko de la festosalonego forigitis kaj uzitis en la Kastelo Mirabell en Salcburgo ĝuste en la ŝatata geedziĝsalono.

La teretaĝo plejparte estas volbita. Ĉe la angulo nordorienta estas salono kun bela volbaĵo kiu servis ekde 1900 kiel domkapelo. En malmultaj ĉambroj ankoraŭ troviĝas survande ŝtukspeguloj ĉeplafone.

Vizitado de la kastelo eblas nur de ekstere.

Literaturo
----------

* *Burgen und Schlösser in Salzburg: Pongau, Pinzgau, Lungau* - Friederike Zaisberger / W.Schlegel - 1978
* *Österreichisches Burgenlexikon* - Georg Clam Martinic - 1992
* *Von Schloß zu Schloß in Österreich* - Gerhard Stenzel - 1976

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pri la kastelo ĉe tutnacia porburga retpaĝaro.
* Pri la kastelo ĉe *wehrbauten.de*.
Kastelo de Lublin.
Kastelo de Lublin.
**Kastelo de Lublin** – reĝa kastelo en Lublin kun la Kastela Kapelo, unue konstruita en la 12-a jarcento. En la 13-a jarcento oni alkonstruis romanikan loĝejturon, multfoje alikonstruatan. En la jaroj 1831-1954 utiligata kiel malliberejo. De 1957 sidejo de Muzeo de Lublin.

Historio
--------

La Kastela Kapelo je la nomo de la Sankta Triunuo, konstruita kiel fondaĵo de la reĝo Kazimiro la 3-a la Granda, estas unu el la plej valoraj antikvaĵoj en Pollando. Ene de ĝi troviĝas rusaj-bizancaj freskoj de 1418, pentritaj laŭ mendo de la reĝo Ladislao la 2-a Jogajlo.

En la jaroj 1824–1826, laŭ iniciato de Stanisław Staszic kaj projekto de S. Stompf, oni konstruis sur la monteto novan konstruaĵon laŭ la angla novgotiko, destinitan al malliberejo de Kongresa Pollando. Funkcion de la malliberejo la kastelo plenumis dum 128 jaroj. En la jaroj 1831–1915 estis ĉi tie la cara malliberejo, ĉefe por partoprenantoj de la bataloj pri sendependeco, interalie ribelantoj de la januara ribelo el 1863 kontraŭ la Rusa Imperio.

Germanaj-sovetaj reprezalioj
----------------------------

Dum la dua mondmilito kaj la germana okupado estis ĉi tie germana malliberejo tra kiu trapasis 40 mil personoj, ĉefe partoprenantoj de la rezistomovado. Granda parto de enprizonigitoj pereis en amasaj ekzekutoj (kiel pioniro de Esperanto juristo Czesław Pruski) kaj ekstermejoj. La 22-an de julio 1944, antaŭ forlaso de Lublin, funkciuloj de SS masakris ĉirkaŭ 300 enprizonigitojn de la kastelo.

Tuj post "liberigo" de la germana okupado la kastelon adaptis sovetia NKVD. Dum la dua soveta okupado de Pollando en la jaroj 1944–1954 oni enprizonigis ĉi tie ĉirkaŭ 35 mil polojn, kontraŭstarantajn al la komunista subpremo. El 515 verdiktoj pri mortpuno la vivon perdis 333 personoj.

12.02.1944: En la Kastelo estis 2521 malliberuloj.
La 19-an de oktobro 1944 ĉefo de Pola Enlanda Armeo depeŝis al Londono, ke dum la lastaj tagoj oni arestis multe da oficiroj kaj soldatoj, kiuj estas deportataj de la Kastelo de Lublin en nekonatajn direktojn, kaj ke sen juĝejo oni pafmortigis 38 soldatojn.

Rezistado
---------

16.01.1940: En Lublin fondiĝis konspira Centra Gvidantaro de Popola Movado kun gvidanto restanta ankoraŭ en malliberejo de la Kastelo (vespere liberiĝis).

Bibliografio
------------

* Irena Buczkowa, *Zamek Lubelski* (Lublina Kastelo), KAW, Lublin 1997, ISBN 83-03-03475-8.
* J. Żywicki, *Architektura neogotycka na Lubelszczyźnie* (Novgotika arkitekturo en Lublinio), Lublin 1998.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kastelo de Lublin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kastelo de Lublin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Lublina Muzeo Arkivigite je 2013-10-22 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kaleedoj** |
| --- |
|  |
| Heteralocha acutirostris*Heteralocha acutirostris* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Paseroformaj* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Callaeidae**Sundevall, 1836 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Genroj |
|  Callaeas
 Philesturnus
 Heteralocha |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kaleedoj  |

 |
| v • d • r |

La **Kaleedoj** (*Calleidae*) estas familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj.

En tiu familio ekzistas tri genrojn kaj tri specioj, el kiuj unu estas estingita kaj du en danĝero. Kulpis kaj kulpas pri tio verŝajne la enkondukitaj rabobestoj kaj ronĝuloj, la ĉasado kaj la detruado de ilia vivospaco, kiel ekzemple de grandaj partoj de la arbaroj de Novzelando. La ĉasado de la Maorioj al la nun estingitaj Hujoj (*Heteralocha acutirostris*) jam frue malaltigis ties nombron. Precipe la nigraj vostoplumoj kun la blankaj pintoj servis kiel kapornamaĵo de la tribestroj.

La Kaleedoj vivas en la arbaroj de Novzelando. La dikkarnaj brilkoloraj haŭtloboj ambaŭflanke de la beko donis al la birdo la sciencan nomon *Calleidae* (calleum, latine = kalo) kaj la germanan nomon *Lappenvögel* (Lappen, germane = lobo). La kruroj estas longaj kaj fortaj, dum la flugiloj estas malfortaj. La birdoj saltas de branĉo al branĉo aŭ flugumas kaj saltetas sur la arbargrundo, serĉante je insektoj, beroj kaj fruktoj.

genroj kaj specioj
------------------

* *Creadion*
	+ Tieke, *Creadion carunculatus*
* *Callaeas*
	+ Kokako, Callaeas cinerea
* *Heteralocha*
	+ Huia, *Heteralocha acutirostris*, †

* Kaleedoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kaleedoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kaleedoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
La **Kastelo Festetics** [feŝtetiĉ] estas historia monumento (tamen plene forlasita), en vilaĝo Alsóbogát (Hungario).

La kastelo en Alsóbogát
La ĝardena fasado
La nefinita restaŭrado

Historio
--------

La klasikisma kastelo estis konstruita en la unua duono de la 19-a jarcento fare de familio Festetics. En mezo de la jarcento la familio perdis la kastelon pro ŝuldoj. La sekva posedanto estis familio Zichy [ziĉi], baldaŭ familio Inkey [inkei]. Historio dum la socialismo mankas, estas fakto, ke ekde 2000 la kastelo estas privata posedaĵo. Post jaroj renovigaj laboroj komenciĝis, kiu ne finiĝis. En tiu periodo oni konstruis en la parko hoteleton, el la grenejo aranĝorenkontejon.

Konstruaĵo
----------

La unuetaĝa konstruaĵo situas en parko. La ruinokastelo formas longan brikon.

Parko
-----

Granda parko apartenas al la kastelo. Origine estis plantitaj preskaŭ ĉiuj endemiaj arboj de Hungario. En la parko estas ankaŭ diversaj pli malgrandaj konstruaĵoj (kapelo, grenejo, servistaj domoj).

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 

* Kategorio Kastelo Festetics (Alsóbogát) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ekstera vidaĵo de la Kastelo de manzanares el Real kaj fone La Pedriza.
La **Kastelo de Manzanares el Real**, ankaŭ konata hispane kiel **Castillo de los Mendoza**, estas palaco-fortikaĵo konstruita en la 15-a jarcento en la municipo Manzanares el Real ( Madrida Regiono, Hispanio), apud la akvorezervujo Santillana kaj ĉe la piedoj de la Gvadarama Montaro.

La konstruado komenciĝis en 1475 sur romanika-mudeĥara ermitejo kaj hodiaŭ estas unu el la plej bone konservitaj kasteloj ne nur de la Madrida Regiono sed ankaŭ de Hispanio. Ĝi estis konstruita rande de la rivero Manzanaro, kiel rezidpalaco de la Nobeldomo Mendoza, proksime de malnova fortikaĵo forlasata post la konstruado de la nova kastelo.

La kastelo nuntempe gastigas muzeon pri la hispanaj kasteloj kaj ĝi ankaŭ estas la sidejo de tapiŝkolekto. En 1931 estis deklarata "Art-Historia Monumento". Ĝi apartenas al la Duklando de la Infantado, kvankam ĝia administrado kaj uzo korespondas al la Madrida Regiono.

Vidu ankaŭ
----------

* Manzanares el Real
* Malnova Kastelo de Manzanares el Real

* Kastelo de Manzanares el Real en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kastelo de Manzanares el Real en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Fasado de la Panteono.
La **Panteono de Romo** (el la greka Πάνθειον *Pantheon*, t.e. "Templo de ĉiuj dioj") estas monumento de Romo. Ĝi estis konstruita dum la periodo de antikva Romo fare de Marcus Vipsanius Agrippa, kiel templo por ĉiuj dioj de la romia mitologio.

Ĝi estas la plej bone konservita romia konstruaĵo, kaj eble la plej bone konservita konstruaĵo de tiu tempo. Ĝi ĉiam restis uzata tra historio. Oni emas atribui ĝin al Apolodoro, arkitekto de la imperiestro Trajano. Sed estas tutsame verŝajna, ke la Panteonon konstruis la arkitektoj de la imperiestro Hadriano. Ekde la 7-a jarcento, la Panteono de Romo servas kiel kristana preĝejo.

La Panteono kaj Esperanto
-------------------------

En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Panteonon kiel unu el ĉefaj mirindaĵoj de Romo:

Ambaŭ vojaĝas plue al Roma urbo riĉlaŭra:
-Jen l'alta Koloseo kun marmorŝtono polura,
la Konstantena arko kaj statuego de Febo,
nobela Panteono kaj civitana Forumo.
Tie la Katedralo de Sankta Petro videblas
kun la skulptaĵo fajna de l'Pietato Sidanta
kaj freskoj surplafonaj en la Finjuĝa Kapelo.

Vidu ankaŭ
----------

* Panteono
* Panteono de Parizo
* Romia arkitekturo

Notoj
-----

1. ↑  Abel Montagut, *Poemo de Utnoa*. Pro Esperanto. Vieno, 1993. ISBN 3-85182-007-X. 225 p. p. 118.

* Panteono de Romo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Panteono de Romo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 237040
* GND: 4115786-2
* LCCN: n91022876
* VIAF: 135655543
* ULAN: 500311261
* NKC: ko20221144054
 |
**Katica Illényi** [ilEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Illényi Katica** estas hungara violonisto, tereministo, kantisto, aktoro, membro de Hungara Arta Akademio.

Katica Illényi tereminadas
Katica Illényi  naskiĝis la 17-an de februaro 1968 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Katica Illényi aĝis 4, kiam ŝi komencis lerni violonadon hejme. Ŝi frekventis muziklernejon (nuntempe konservatorio) en sia naskiĝurbo inter 1982 - 1986, sed ankaŭ samtempe ŝi studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en ties talenta klaso. Interrompe en 1984 kaj 1985 ŝi lernis en altlernejo en Okcidenta Germanio kun speciala permeso. En 1991 ŝi akiris diplomon en la Altlernejo Ferenc Liszt, sed dum la studentaj jaroj ŝi estis ano en orkestroj de Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj Teatro Erkel. Ŝia ĉefinstruisto estis Dénes\_Kovács (violonisto). Post la diplomo ŝi lernis dancon kaj kantadon, iom poste ĵazon, en 1994 aktoradon en studio de Operetoteatro (Budapeŝto), fine en 2013 tereminadon. De 1996 ĝis 2002 ŝi estis kantisto kaj violonisto de klezmera orkestro, poste ŝi koncertis sola. Ekde tiam ŝi prezentis miksaĵojn de klasika muziko ĝis ĵazo (Niccolò Paganini, Antonín Dvořák, George Gershwin, Michel Legrand, Béla Bartók, Zoltán Kodály, Ferenc Liszt, Leó Weiner). Ŝi estas bonfaristo, ŝi helpas al Ruĝa Kruco kaj similaj instancoj. Ŝi estis vegetarano dum 20 jaroj. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 2002-2015.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Palaco de Artoj (Budapeŝto, 2014, koncerto kun teremino)

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Ferenc Lehár: A Mosoly országa (Mí) Novjorko 1991
* Imre Kálmán: Csárdáskirálynő (Stázi), Toronto 1992
* Albert Szirmai: Mágnás Miska (grafino Rolla), Toronto 1993
* Jerry Bock: Hegedűs a háztetőn (titolrolo), Teatro Madách, 1997
* Frederic Lowe: My Fair Lady (Elisa), Toronto, 1998

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Katica Illényi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 637935
* MBA: 00618e2f-d0fa-4593-a5a2-f206ad2d4333
 |
**Kastelo Gandolfo** (itale *Castel Gandolfo*) estas, krom komunumo najbare de Romo (Latio), nome 25 kilometrojn diste, ankaŭ somera rezidejo de la papo.

La teritorio de Kastelo fariĝis loko de feria restado de la papoj ekde la tempoj de Urbano la 8-a, kiu tujpost sia elektiĝo al la papregado en 1623, komencigis la konstruadon de establo sur situo de la roma vilao de la imperiestro Domiciano. Neglektita laŭ ĉirkaŭ unu jarcento, la vilao de Kastelo Gandolfo reekkomenciĝas esti vizitita en la 18a jarcento kun Benedikto la 14-a kaj Klemento la 14-a. Okupita kaj grave difektigita de la napoleonaj soldatoj, ĝin restaŭrigis Pio la 7-a kaj Pio la 8-a. Sekve estas aparte utiligita kiel somera rezidejo de Gregorio la 16-a kaj poste de Pio la 9-a. Sed nur ĝis 1870.

En 1929, okaze de la naskiĝo de Ŝtato de la Vatikano kaj de la rilata traktato, la vilaoj de Kastelo Gandolfo estas deklaritaj vatikana «eksterteritoria» posedaĵo kaj ĝuste kun Pio la 11-a la palaco de Kastelo Gandolfo refariĝas somera rezidejo de la papoj de ties kuriaj helpantoj. Papo Pio la 11a en ĝi pasigas la somerojn de 1934 ĝis 1938, dum la novelektita Pio la 12-a, post tieja restado en 1939, ĝin ne vizitas dum la dua mondmilito, kiam tamen la vilao kaj ties ĉiuj dependaĵoj estas uzitaj por gastigi milojn da fuĝintoj kaj rifuĝintoj pro militaj perfortoj. Ekde 1946, post la monda konflikto, ĉiuj papoj revenas pasigi, ekskluzive ĉi tie, feriojn ĝis 1986.

En 1987 Johano Paŭlo la 2-a decidis pasi ferian periodon ankaŭ sur la Alpoj: li iros dekfojojn ĉe Aosto en landeto Combes kaj sesfojojn en la alpoj de Lorenzago (Veneto), dum en 2002 kaj 2003 li restos ekskluzive en la vilao Kastelo Gandolfo. Ankaŭ Benedikto la 16-a, foje restas ekskluzive en la vilao kaj foje ferias ankaŭ en la Alpoj vizitante la samajn lokojn de Johano la 2-a.

Notindas ke la papaj ferioj pleniĝas de apostola aktivado kaj ricevante kaj parolante fidelulojn kaj revenante al Vatikano por apostole renkonti grupojn de diversaj kunvenoj, religiaj kaj ne, ktp.

Al Kastelo Gandolfo ekde 1935, pro la troa brileco de la romaj noktoj, oni decidis elmigri kaj translokigi la instrumentojn de la Observatorio astronomia vatikana kun la rilata biblioteko. Inter la agadoj de la scienculoj de la observatorio agas ankaŭ kiel alta lernejo pri astronomio. Tiu astronomia observatorio devis krei en 1981, pro la sama problemo de la troa brileco ankaŭ en urbo Castel Gandolfo, duan sidejojn en Arizono (Usono).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Gandolfo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2009-07-27 per la retarkivo Wayback Machine
*

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de Papoj
* Lateranaj Traktatoj
* Observatorio astronomia vatikana
Domo por floroj en kastelo de Nagycenk
47.60722222222216.705555555556Koordinatoj: 47° 36′ 26″ N, 16° 42′ 20″ O (mapo)
 
La **Kastelo de Nagycenk** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Széchenyi** [sEĉEnji]) estas impona baroka-klasikisma historia monumento en Hungario, en vilaĝo Nagycenk.

Kastelo de Nagycenk

Historio
--------

La kastelo estis konstruita en la 18-a jarcento laŭ la surskribo sur la fasado en 1750. En 1783 jam Ferenc Széchényi loĝis en la kastelo kaj en 1799 li faris etaĝon kaj novajn alojn. En 1796 en la kastelo kolektiĝis biblioteko kun 13 mil libroj, kolektaĵo pri medaloj, botanikaĵoj. Ili iĝis fundamento de Tutlanda Biblioteko Széchényi. Lia filo István Széchenyi faris la bienon moderna, poste ankaŭ la kastelon en la 1830-aj jaroj. En 1840 Ferenc Deák, József Eötvös, Gábor Klauzál kaj aliaj miris la banĉambrojn gasolampojn kaj aliajn modernaĵojn. En 1944 iomete bombardo okazis, en la sekva jaro la loka loĝantaro faris detruojn en la interna parto. Post rekonstruo en 1973 oni malfermis memormuzeon, en la sekvaj jardekoj denovaj renoviĝoj okazis.

Meza parto de la fasado

Konstruaĵo
----------

La fasado estas klasikisma, la meza parto estas rizalito. Teretaĝe estas 3 pordoj, sur la unua etaĝo balkono etendiĝas. Kapelo apartenas al la kastelo, iam estis interne teatrejo, ekstere ĉevalejo.

Parko
-----

En la parko estis kolektitaj kreskaĵoj el 4 kontinentoj (kaŭkaza abio, sekvojadendroj). Béla Széchenyi multe zorgis pri la parko. La aleo pri tilioj aĝas 250 jarojn.

Fontoj
------

* kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

* Aerfoto pri la kasteloAerfoto pri la kastelo
* Parko de la kasteloParko de la kastelo
* Ĉambro en la kasteloĈambro en la kastelo
* Ŝtuparejo en la kasteloŜtuparejo en la kastelo

* Kategorio Kastelo de Nagycenk en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Novgotika suda gablo de la kastelo
**Kastelo Hammel**, germanlingve **Schloss Hammel**, situas en la urboparto *Hammel* de la urbo Neusäß en la distrikto Aŭgsburgo. La kastelo estas privata posedaĵo.

Kastela Aleo
Tiel nomata Malakov-Turo

Historio
--------

Wolfgang Paler la pli maljuna estis feŭdata en 1550 per Hammel kaj igis konstrui proks. 1550/60 novan kastelon. Supozeble svedaj solduloj detruis la konstruaĵon en 1648. La nova posedanto, Raimund Egger, rekonstruigis la kastelon. Paŭlo la 3-a de Stetten edzinigis la filinon de Raimund Egger, Ana Maria Barbara, per kio la kastelo atingis je du trionoj en la posedaĵon de la aŭgsburga patricia familio de Stetten, kiu pli malfrue ankaŭ akiris la restan trionon. Meze de la 19-a jarcento okazis ampleksaj riparlaboroj same kiel en 1891 la plano de la aŭgsburga arĥitekto Jean Keller plilongigo de la orient-okcidenten direktita alo (novkonstruo), krome novigo de la fasadoaranĝo kaj ornamado de la suda gablo per novgotikaj murdentoj. Jean Keller konceptis en la interno de la kastelo la - jen novbarokan - pentran ekipaĵon de la granda salono en la supra etaĝo de la orienta konstruaĵo. Al la aliformado fare de Keller ligiĝas la familia legendo, laŭ kiu en 1891 la nova kastelestrino, Aŭgusta Monika de Plessen, ligis sian edziniĝon kaj la ekloĝon en Hammel al tri konstruaj plibonigoj: murpentraĵo kun la gepatra kastelo Kurzen-Trechow en Meklenburgio en sia onta dormejo, altano (en 1975/77 malkonstruita) kaj ŝtupargablo*.*

Al la kastelo kondukas malnova aceroaleo, rekte sur la kvadratan pordodomon, sur kiu estas fiksita la blazono de la nunaj posedantoj. Menciindas la sudorienta turo de la kastelmurego, la tiel nomata Malakov-Turo, kiu memorigu pri la fama batalo dum la Krimea Milito ĉe la fortikaĵo Malakov.

Literaturo
----------

* Christof Metzger: *Landsitze Augsburger Patrizier.* Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2005, ISBN 3-422-06574-1, S. 118–121.

Referencoj
----------

1. ↑   Retpaĝo de Bienego Trechow. Arkivita el la originalo je 2016-11-22. Alirita 2016-08-03.
2. ↑  Metzger: *Landsitze Augsburger Patrizier.* 2005, p. 212.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Hammel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 

48.40706910.810535Koordinatoj: 48° 24′ 25″ N, 10° 48′ 38″ O (mapo)
La **Kastelo de Nagymágocs** (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de *Károlyi* [kAroji]) estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Nagymágocs.

Kastelo de Nagymágocs

Historio
--------

Familio Károlyi akiris la tiean bienon en 1722. La unua mencio pri nobeldomo okazis en 1855. La kastelo mem estis konstruita en la jaroj 1896 kaj 1897. En 1910 en la etaĝo oni kreis kapelon memore al mortinta filo. Tiutempe gaso lumis, post jaroj vapora maŝino kreis elektron por la lumado. Post la 1-a mondmilito kelkfoje eĉ Miklós Horthy loĝis en la kastelo, kiam okazis ĉasado. En 1944 armea hospitalo funkciis en la kastelo. Poste la ŝtato liveris la meblojn
kaj pentraĵojn al Szentes, Sárospatak kaj Eger, kie ili estas videblaj en la muzeoj. Post la ŝtatiĝo la kastelo estis feriejo de ferlaboristoj, poste rifuĝintaj grekoj loĝis en la kastelo, fine gemaljunuloj.

Parto de la kastelo

Konstruaĵo
----------

La unuetaĝa kastelo kun mansardo situas en granda parko, kie estas ankaŭ diversaj konstruaĵoj (staloj, filagorio, kirko (konstruita en 1883), domo pri boatoj, fontanoj), kiujn grandparte Miklós Ybl planadis kaj ili restis originaj. Ankaŭ fiŝkaptista lago apartenas al la parko. Aparte menciindas diversaj skulptaĵoj en la parko, kie estas videblaj ankaŭ diversaj arboj. En la kastelo restis (preskaŭ) originaj la akcepta ĉambrego, kapelo, manĝoĉambro, ĉambro pri kreskaĵoj.

* La ĉefa fontano en la parkoLa ĉefa fontano en la parko
* Domo pri boatoj en la kasteloDomo pri boatoj en la kastelo
* La filagorioLa filagorio
* Fontano antaŭ la kasteloFontano antaŭ la kastelo
* Enirejo de la parkoEnirejo de la parko
* Preĝejo Sankta Alojzo (Nagymágocs)Preĝejo Sankta Alojzo (Nagymágocs)

Fontoj
------

* hungare kun fotoj Arkivigite je 2015-12-19 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun multe da fotoj
* [*rompita ligilo*] hungare
* hungare kun foto
* hungare kun foto

* Kategorio Kastelo de Nagymágocs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Eŭropa Filmakademio** aŭ mallonge **EFA** (angle *European Film Academy*, germane *Europäische Filmakademie* aŭ hispane *Academia de Cine Europeo*) en la jaro 1988 fondiĝis laŭ iniciato de la tiam plej gravaj eŭropaj filmproduktistoj, por pli bone defendi la interesojn de la eŭropa industrio pri filmproduktado. Dekomence la urbo Berlino estas la sidejo de la akademia sekretariejo.

Historio
--------

La organizaĵo en 1988 fondiĝis sub la nomo "Eŭropa Kino-Societo" (angle *European Cinema Society*, germane *Europäische Kinogesellschaft* aŭ hispane *Sociedad Europea del Cine*). Unua prezidanto estis la sveda reĝisoro Ingmar Bergman, kaj unua estrara gvidisto la germana filmproduktisto Wim Wenders. Ekde la jaro 1991 la organizaĵo havas sian nunan nomon. En 1996 Wim Wenders nomumiĝis prezidanto de la akademio, dum la brita filmproduktisto Nik Powell elektiĝis nova estrara gvidisto. La franco Humbert Balsan de 2003 ĝis 2005 transprenis la postenon de Nik Powell, kaj la samnaciano Yves Marmion sekvis lin.

La Eŭropa Filmakademio ĉiujare atribuas la Eŭropan Filmpremion.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo
kastelo Hohlandsbourg/Hohlandsburg
La **kastelo de Hohlandsbourg/Hohlandsburg** situas proksime de Colmar, Haut-Rhin. Ĝi estis konstruita en 1279 de Siegfried de Gundolsheim. Poste ĝi estis pligrandigita de Lazaro de Schwendi. Oni povas viziti ĝin de Pasko ĝis la 11-a de novembro.

Historio
--------

La konstruo de la kastelo estas de la jaro 1279. La loko, je alteco de 620 metroj, permesas vidi la urbon Colmar kaj ĝian regionon. Jam en 1281, la burĝoj de Colmar bruligis la kastelon kun la helpo de Otton d'Ochenstein.

En la 16-a jarcento, la kastelo apartenis al Lazaro de Schwendi, grava generalo de la imperio, kiu onidire alportis de Hungario la fama Tokaj-vinon. Li pligrandigas la kastelon.

La kastelo estis restaŭrita post la jaro 1985 kaj iĝis historia kaj kultura loko.

* Oberschloss kaj patrolvojoOberschloss kaj patrolvojo
* Vido de sur la patrolvojoVido de sur la patrolvojo
* PatrolvojoPatrolvojo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Hohlandsbourg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Klarigoj pri tiu kastelo en retejo de Alsace-Passion france
La **Kastelo de Putnok** (konata pri la posedanto *Kastelo Serényi* [serEnji]) estas historia monumento en Hungario en urbo Putnok.

Kastelo de Putnok

Historio
--------

Ŝajnas, en la 14-a jarcento estis tie nobela domego. En 1427 ĝi estis malkonstruita kaj burgo estis konstruita. En 1588 dokumento mencias, ke la konstruaĵo estas malforta, dezirindus konstrui pli novan. Tamen en la sama jaro la turkoj ne povis okupi ĝin. La sekvaj jardekoj eĉ jarcentoj portis al tiu regiono diversajn militojn kun partopreno de ĉi tiu burgo. Okazis, ke Putnok senhomiĝis. En 1717 familio Serényi ricevis la apudan bienon (jam tiam estis paca historio). Tiu familio konstruis la nun videblan klasikisman kastelon en 1834. En 1860 trakonstruo okazis.

Enirejo de la kastelo
Dum la socialismo oni profitis la konstruaĵon instituto por handikapuloj, nun ĝi estas privata posedaĵo, tamen neloĝata.

Konstruaĵo
----------

La teretaĝa kastelo kun keloj situas sola en granda parko, sed en la parko troviĝas ankaŭ aliaj [servaj) konstruaĵoj. La kastelo formas L-majusklon. Antaŭ la enirejo estas portiko, pli supre estas timpano.

Fontoj
------

* Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* hungare kun multe da fotoj
* hungare kun multe da fotoj

* Fasado de la kasteloFasado de la kastelo
* Enirejo de la kasteloEnirejo de la kastelo
* Enirejo por la subtegmentoEnirejo por la subtegmento
* Ĉambro en la kasteloĈambro en la kastelo
* Puto en la kastela parkoPuto en la kastela parko

* Kategorio Kastelo de Putnok en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Domo de Okcitanio** (okcitane *Ostal d'Occitània*) estas kulturcentro okcitana de Tuluzo, situanta en la lokaloj renovigitaj de la domo de Boisson de la strato Malcosinat numero 11. Ĝi estis inaŭgurita la 16-an de decembro 2006. La centro gastigas, vere, du sendependajn domojn en la historia centro de Tuluzo apartenintaj al gravuloj de la urbo Boisson kaj Cheverrí, de 1468 kaj 1535 respektive.

La restaŭrado estis financita de la tuluza urbodomo (63%), la ĝenerala konsilio de Alta Garono (23%) kaj la regiona konsilio de Sudo-Pireneoj (14%).

Ĝin mastrumas la federacio de asocioj *Convergéncia occitana*, kiu uzas ĝin kun tri celoj:

* Kiel asocia laborloko.
* Kiel diskonigejo; librovendejo kaj biblioteko.
* Kiel kulturcentro malfermita al la publiko; ekspozicioj, prelegoj, spektakloj, inter aliaj.

Alia parto de la "Ostal d'Occitània" troviĝas en la malnova aneksaĵo de la kolegio Clamença Isaura, de la strato Pont de Tonís, numero 5, kie instaliĝis la okcitana konservatorio, la dulingva okcitan-franca lernejo *Sent Çubran* kaj la sportejo mastrumata de *Convergéncia occitana*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Domo de Okcitanio Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine
Eminenta vizitanto al KET 1995 en Sebranice – episkopo Karel Otčenášek
**Katolika Esperanto-Tendaro** (**KET**) estas tendaro organizata de la Ĉeĥa Sekcio de IKUE. La unuaj 9 KET-oj okazis de 1969 ĝis 1977 en Herbortice. Ili oficiale nomiĝis "Libertempaj Esperanto-Tendaroj", por kaŝi ilian religian karakteron. Dum la 9-a KET en julio 1977 la polico invadis la tendaron kaj arestis la organizantojn Miloslav Šváček kaj pastro Vojtech Srna. Mallonge poste la Ĉeĥa IKUE-Sekcio estis likvidita.

Nur post la disfalo de la komunisma reĝimo la KET-oj povis denove okazi. En 1991, la refondita Ĉeĥa IKUE-Sekcio daŭrigis la tradicion kaj organizis la 10-an KET en la vilaĝo Sebranice apud Litomyšl, ĉirkaŭ 150 km oriente de Prago. De tiam, KET plu okazas ĉiusomere en la sama loko (krom en 2002 kaj 2006, kiam KET ne okazis pro la IKUE-Kongreso en Ĉeĥio.

La 23-a KET okazis en aŭgusto 2005. Ĝin partoprenis 55 homoj (ne enkalkulante partatempulojn kaj infanetojn).

Ĉeforganizanto de ĉiuj KET-oj estis Miloslav Šváček. La iam dusemajna aranĝo mallongiĝis de ĉ. 2000 al unu semajno.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retpaĝo de KET - momente nefunkcianta
* Retpaĝo de KET (malnova, sed funkcianta)