recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Cisneros** [cisNEros] estas municipo en la centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*. La loknomo *Cisneros* estas komprenebla etimologie kiel Cignistoj (eble alude al la akvobirdoj de la iama steplageto Nava de Fuentes) aŭ derivita el Cindrejo.

Geografio
---------

Preĝejo de Sankta Petro.
Preĝejo de Sankta Fakundo kaj Sankta Primitivo.
Ermitejo de Kristo.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,43 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 43 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 450 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 44 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj 282,3 km de Madrido.

La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.

Ĝi estas ĉe la ŝoseo de Leono inter Villalumbroso kaj Villada.

Historio
--------

Estas restaĵoj de antaŭromia kaj romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En la dokumentaro de Sahagún de la jaro 946 oni citis la lokon kiel Cinisarios kaj en la 11-a jarcento same aŭ kiel Ciniseros, kio eble apogas la tezon de reloĝado sur malnovaj cindroj, post detruo pro incendio. 

Foje oni asertis senpruve, ke Francisco Jiménez de Cisneros, hispana kardinalo kaj politikisto, naskiĝis en Cisneros. Ja loĝis en Cisneros lia avo Toribio Jiménez; dum la kardinalo Cisneros vere naskiĝis en Torrelaguna.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj kaj la ermitejoj, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Cisneros
* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771376
* LCCN: no95008098
* VIAF: 157401192
 |
**Domingo García** [doMINgo garZIa] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana*. La loknomo *Domingo García* estas etimologie aludo al iama reloĝanto. 

Domingo García en la provinco Segovio.
Preĝejo de Sankta Cecilia.
Murpentraĵo de necerta dato.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,76 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 32 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 30 el 1991 al 2020. 

Ĝi distas 39 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Nava de la Asunción, Migueláñez, Nieva, Ortigosa de Pestaño kaj Santa María la Real de Nieva.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Cecilia kaj la ermitejo de Santa Isidro. Aparta estas arkeologia kuŝejo kun murpentraĵoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767530
 |
**György BARTAL** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bartal György** estis hungara juristo, politikisto, membro de Hungara Scienca Akademio. Lia samnoma filo estis György Bartal (ministro).

György Bartal  naskiĝis la 24-an de aprilo 1785 en tiam hungara vilaĝo Komáromfüss (nuntempa Trávnik en Slovakio). Li mortis la 20-an de septembro 1865 en Damazérkarcsa (nuntempa vilaĝparto de Kráľovičove Kračany en Slovakio).

Biografio
---------

György Bartal pristudis juron en Reĝa Jura Akademio (Pozono) inter 1801-1805. Li komencis sian karieron kiel notario. En 1809 li iĝis advokato. Baldaŭe li havis diversajn postenojn, eĉ li estis deputito parlamenta. En 1848 li laboris en la freŝa sendependa hungara ministerio.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Commentariorum ad historiam status jurisque publici Hungariae aevi medii libri XV. Posonii* (1847)
* *Csallóköz történeti vázlata* (1860)
* *A párthus és hun-magyar scythákról* (1860)

Fontoj
------

* Hungarlingva Vikipedio
* biografio hungare

* Kategorio György Bartal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Politika krizo en Nord-Koreio** (koree 8월 종파 사건) — estis krizo en aŭgusto de 1956 jaro en gvidado de Korea Laborista Partio. Ĝi okazis sub influo de 20-a kongreso de la Komunista Partio de Sovetunio. Grupo de subtenantoj de la «ĥruŝĉova degelo» kaj senstalinigo provis anstataŭi Kim Il-sung de potenco dum kongreso de la Centra Komitato de la Korea Laborista Partio. Rezulto de tiu konflikto estas flua venko de Kim Il-sung, amasaj politikaj subpremadoj, aserto de aŭtokratio de Kim Il-sung kaj konsolidiĝo de stalinisma reĝimo en Nord-Koreio.

Grupoj kaj kontraŭdiroj
-----------------------

### Frakcioj de la Korea Laborista Partio

Komence al momento de sia kreado en 1949 jaro, gvidado de la Korea Laborista Partio konsistis el kelkaj frakcioj:

* «partizana frakcio» konsistis el partoprenantoj de kontraŭjapana partizana movado en Manĉukuo en 1930-aj jaroj; gvidanto — Kim Il-sung, ĉefministro de Nord-Koreio
* «interna frakcio» konsistis el aktivuloj de la korea komunisma rezistanco de 1920-aj-1940-aj jaroj; gvidanto — Park Hong-jong, ministro pri eksterlandaj aferoj de Nord-Koreio
* «sovetunia frakcio» konsistis el repatriantoj el Sovetunio; gvidanto — Ho Ga-i, vice-ĉefministro de Nord-Koreio
* «janana frakcio» konsistis el koreaj komunistoj, kiuj kunlaboris kun Komunista Partio de Ĉinio en urbo Janan en 1930-aj jaroj; gvidanto — Kim Tu-bong

Inter tiuj kvar frakcioj, la «partizana frakcio» komencige estis la plej malgranda laŭ influenco kaj kvanto de membroj.

### Interfrakcia konfrontado

En komenco de 1950-aj jaroj frakcioj de la Korea Laborista Partio ne havis iujn fundamentajn diferencojn. Ili ĉiuj estis ortodoksemaj kounistoj kun iu devio al stalinismo aŭ maoismo, subtenis proksiman aliancon kun Sovetunio kaj Ĉinio. Sed membroj de tiuj frakcioj videble diferencis laŭ vivosperto, politikaj metodoj kaj mondkoncepto.

Referencoj
----------

1. ↑   8월 종파사건. Arkivita el la originalo je 2021-09-20. Alirita 2021-09-20.
2. ↑   КРИЗИС 1956 ГОДА И ЕГО ПОСЛЕДСТВИЯ. Arkivita el la originalo je 2021-09-20. Alirita 2021-09-20.

Literaturo
----------

* Lankov, Andrei.  (2007) *Crisis in North Korea: The Failure of De-Stalinization, 1956*. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-3207-0.
* Szalontai, Balázs.  (2005) *Kim Il Sung in the Khrushchev Era: Soviet-DPRK Relations and the Roots of North Korean Despotism, 1953-1964*. Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-5322-7.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 777113
 |
**Aserta teologio** estas aparta aspekto de la ĝenerala teologio, kiu, kiel scieble, trairas vastajn kampojn de scio pri Dio kaj pri aferoj koncernantan la rilatojn inter Dio kaj mondo kaj inter Dio kaj la homo: fakte ĝi dividiĝas inter teologio natura kaj teologia revelaciita (supernatura), teologio spekulativa kaj pozitiva, teologio asketa kaj mistika ktp. Inter tiuj specialaĵoj oni renkontas ankaŭ teologion nagativan kaj teologion asertivan aŭ afirman.

Aserta teologio aŭ afirma aŭ pozitiva aŭ **katafatika**, aŭ ankaŭ katafatismo (el la antikva greka  *kατά φημι katàphasis*, kiu signifas "aserto"),  estas teologia metodo filozofii ekante el la antaŭkondiĉo laŭ kiu Dio estas konebla per la racio argumentanta el la realaĵoj de la sensa sperto. La kreaĵaro, konsiderita kiel verko de Dio, fariĝas la bazo per kiu eblas determini la atributojn de la Kreinto. Tiu teorio, konata ankaŭ kiel "via positionis" (vojo de la konstato)  havas kiel kontraŭfronta altaro Apofatan teologion (el la greka άπό φημι) laŭ kiu ne eblas kapti el kreaĵoj elementojn atribueblajn al Dio ĉar Li tro malsamas ol la kvalitoj kreitaj.

Spuroj de tiuj filozofia vidpunkto oni kredas malkovri en *Peri hermêneias* (Pri interpreto) de la *Logiko* (*Organon*) de Aristotelo. Certe ĝi troviĝas en diversaj postaj filozofioj kaj teologioj precipe en la antikva kristana kaj mezepoka filozofioj kaj teologioj.

La du teologioj, aserta kaj negativa, vojaĝis ĉiam kune sed pli malpli separitaj. La unua fluo, la aserta, estas argumentata precipe de tiuj, kiaj la skolo de sankta Tomaso de Akvino, multe fidas pri la kapablo de la racio: kapablo purigi, per la principo de analogio, la limigojn kaj ambigvecojn de la atributoj de la aĵoj kreitaj; al dua inklinas precipe kiuj preferas aliri al Dio per la koro kaj volo kaj ne multe sin forlasas la racio ĉar Dio tro transcendas la kreaĵaron kaj la kapablojn de la homa racio. Estas enlkalkulitaj en tiu fluo la pensado de Pseŭdo-Dionizo la Areopagisto, Majstro Eckhart, Mateo el Kuzo, kaj ĝenerale mistikuloj.

La kristanaj eklezioj akceptas ambaŭ la vojojn kondiĉe ke ĉiukaze la nocio pri Dio laŭiras la revelacion kaj la tradicion, laŭ kiu Dio estas konebla laŭ maniero sufiĉa por al li adheri racie motivite.

Oni povas pridiskuti kiom da katafatismo kaj apofatismo en la islama religio kaj en la teologioj de Islamismo Budhismo kaj Hinduismo-

Bibliografio
------------

* 
* 
*

Notoj
-----

1. ↑  Cf. *Treccani Portalo online*.
2. ↑  Cfr. Franz Courth, *Il mistero del Dio Trinità*, Milano, Jaca Book, pp. 67-70, 1993. ISBN 88-16-40331-4; ISBN 978-88-16-40331-4. videbla en books.google.it.

Vidu ankaŭ
----------

* Agnostikismo
* Apostateco
* Asketa teologio
* Ateismo
* Apologetiko
* Kristana teologio
* Teologio
* Kreismo
* Ekzegezo
* Esoterismo
* Feminisma teologio
* Herezo
* Hierologio
* Historio pri teologio
**Cirquent** estis germana entrepreno pri inform-teknika (IT-a) konsilado. Ĝi ekestis en 2008 el la firmaaro *Softlab Group*; je la 1-a de aprilo 2012 ĝi estis nomita *NTT DATA Deutschland* kaj enigita en la eŭropan firmaaron de NTT DATA.

Cirquent ekestis el la firmaaro *Softlab Group*, kiu de 1992 apartenis al BMW. Per aĉeto kaj fondado de firmaoj ĝi iĝis unu el la pintaj konsilistaj firmaoj de Germanio; ĝi havis la 7-an lokon en la Lünendonk-Listo. Ekde la fino de septembro 2008 ĝi apartenis 72,9-elcente al NTT DATA, fila kompanio de japana NTT, kaj 25,1-elcente al BMW Group.

Cirquent havis sian centran sidejon en Munkeno kaj kvar pliajn sidejojn en Germanio; en Aŭstrio, Britio kaj Svislando ĝi havis filiojn. Cirquent ofertis konsiladon pri veturil-industrio, bankoj, asekuroj, telekomunikaj kaj manufakturaj entreprenoj, krome funkciigon kaj vartadon de IT-sistemoj.

Deveno de la nomo Cirquent
--------------------------

La nomo Cirquent estas artefarita vorto derivita de la angla vortoj ***cir**cle* (cirklo) kaj *conse**quent*** (konsekvenca). "Circle" reprezentu la tutecan komprenon de porklientaj solvoj, "consequent" la nepran kaj konsekvencan centrigon de la klientaj interesoj.

Cirquent Aŭstrio
----------------

En 1982 la tiama firmao Softlab malfermis filion en Vieno kun nur kvin dungitoj. Ĝia kerna negoco estis pri la integrita program-evoluigilaro Maestro. En la 1990-aj jaroj Softlab pliparte okupiĝis pri IT-serva organizado, tiutempe tre postulata precipe de telekomunikadaj provizistoj. En 2005 la aŭstria Softlab kunfandiĝis kun la IT-konsila entrepreno Anite kaj tiel duobligis la nombron de siaj dungitoj en la konsila kaj projekta negocoj. De januaro 2007 ekzistas partnereco kun SAP. Je la 1-a de januaro 2008 Softlab ŝanĝis sian nomon al Cirquent.

Cirquent Svislando
------------------

La svisa *Cirquent AG* estis memstara akcia societo, fondita en 1992 kiel Softlab AG kaj renomita Cirquent AG je la 1-a de januaro 2008. La centra sidejo de la societo estis en Opfikon-Glattbrugg ĉe Zuriko; krome ekzistis filio en Berno. Cirquent AG estis 100-elcenta fila kompanio de la germana Cirquent GmbH.
Ĝi konsilis al bankoj, asekuroj, publikaj servoj kaj administracioj, energiprovizistoj kaj telekomunikaj kaj servaj entreprenoj pri kernaj bankaj solvoj, klient-administrado kaj informteknika sekureco.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Entreprena retejo (nun de NTT DATA Deutschland) Arkivigite je 2012-05-05 per la retarkivo Wayback Machine
* Aŭstra retejo Arkivigite je 2012-05-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Svisa retejo Arkivigite je 2012-10-23 per la retarkivo Wayback Machine
* Retejeto pri veturilindustrio Arkivigite je 2018-03-07 per la retarkivo Wayback Machine
Pentraĵo de György Baloghy

**György Baloghy** [djordj balogi], en Oceanio **George Baloghy** [ĝorĝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Baloghy György** estas hungardevena novzelandana pentristo.

György Baloghy  naskiĝis la 20-an de aprilo 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

György Baloghy post falo de Hungara revolucio de 1956 disidis al Nov-Zelando. Li akiris pentristan diplomon en Universitato de Auckland en 1977. Ekde la sekva jaro li ofte ekspozicias. Li vivas daŭre en Auckland, kie li havas atelieron. Li ricevis premiojn en 1980, 1982 kaj 1985.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* 1978, 1979, 1980, 1982, 1984, 1988, 1989, 1991, 1993, 1995, 1996, 1997, 2000, 2001, 2003, 2004, 2006, 2008 - Auckland
* 1981, 1984 - Christchurch
* 1982 - Sydney
* 1983, 1990, 1994, 2007 - Wellington

El grupaj ekspozicioj
---------------------

* 1994 - Novjorko
* 2008 - Melbourne

Fontoj
------

* oficiala paĝo

Pentraĵo de György Baloghy

* Kategorio György Baloghy (pentristo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Cirth** (esperantigite „kirt") estas runa alfabeto kreita de J.R.R. Tolkien meze de la aliaj konstruitaj lingvoj, kiujn li uzis en siaj verkoj. „Cirth" estas plurala formo indikanta la skribosistemon. La singulara formo indikanta unusolan runon estas „certh" (esperantigite „kert").

Literoj
-------

Ekzistas 60 literoj en tiu alfabeto:

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | p |  | ĵ |  | l |  | e |
|  | b |  | nj–z |  | lh |  | ē |
|  | f |  | k |  | ng–nd |  | a |
|  | v |  | g |  | s–h |  | ā |
|  | hw |  | kh |  | s–’ |  | o |
|  | m |  | gh |  | z–ŋ |   | ō |
|  | (mh), mb |  | ŋ–n |  | ng\* |   | ö |
|  | t |  | kŭ |   | nd–nj |  | n\* |
|  | d |  | gŭ |  | i, (j) |  | h–s |
|  | th |  | khŭ |  | j\* |   | \* |
|  | dh |  | ghŭ, ŭ |  | hj\* |   | \* |
|  | n–r |  | ngŭ |  | u |  | ps\* |
|  | ŝ |  | nw |  | ū |  | ts\* |
|  | j |  | r–j |  | ŭ |  | +h |
|  | ŝ |  | rh–ĵ |   | ü |  | & |

Vidu ankaŭ
----------

Tengvaro

* Kategorio Cirth en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ferenc Osvald,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Osvald Ferenc** estis hungara pastro, kanoniko, abato, profesoro. Lia familia nomo foje estis *Oswald*.

Ferenc Osvald  naskiĝis la 7-an de novembro 1790 en Esztergom. Li mortis la 14-an de aŭgusto 1856 en Hungara reĝlando en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio).

Biografio
---------

Ferenc Osvald frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis filozofion en Reĝa Universitato de Pest en la studjaroj 1806 kaj 1807, teologion en Nagyszombat kaj Vieno. Li pastriĝis en 1813, poste li estis pastro 5 jarojn. En 1818 li estis inspektoro en pripastra edukejo en Pest (urbo), en la sekva jaro li doktoriĝis. Tiutempe li instruis ankaŭ en la menciita universitato, kie li estis nomumita publika ordinara profesoro en 1823. En la studjaroj 1824, 1830, 1832, 1834, 1844 li estis dekano, en 1839 rektoro. En 1846 li forlasis la instruadon, sed samtempe li iĝis kanoniko, en 1852 abato. Tiutempe li havis ankaŭ diversajn ŝtatajn kaj ekleziajn postenojn kaj li gvidis la Juran Akademion de Nagyvárad.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Oratio, qua adm. rev. ac clar. quondam domino Josepho Godinger archidioecesis Strigoniensis presbytero….* (1832)
* *Oratio in anniversaria solennitate instauratae regiae scientiarum universitatis Hungaricae* (1840) - rektora parolado

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**MÜNNICH Ferenc** (16-a de novembro 1886 Seregélyes – 29-a de novembro 1967, Budapeŝto) estis hungara komunista politikisto; ĉefministro inter 1958-1961.

Ferenc MünnichLi studis juron, en la unua mondmilito (1915) li estis militkaptita kaj transportita al Siberio, kie li enpaŝis la Bolŝevikan Partion (1917). Li hejmenvenis en 1918 kaj partoprenis en la fondo de la Hungara Komunista partio. Dum la Hungara Sovetrespubliko (1919) li estis politika komisiito ĉe la (hungara ruĝa) armeo. Post la fiasko de la Sovetrespubliko, li fuĝis eksterlanden kaj poste partoprenis eĉ en la Hispana Enlanda Milito. Li vivis 1939-1945 en la Sovetunio. En la jaro 1945 li hejmen veturis kaj iĝis ĉefpolicestro de Budapeŝto (1946-1949). Li laboris kiel diplomato en diversaj ĉefurboj (195-1956 Helsinki, Sofio, Moskvo), ĉefministro inter 1958-1961, poste ĝis 1966 ano de la PK (Politika Komitato).

Li estis forta apoganto, inicianto de invito de rusaj trupoj por superi la Hungaran revolucion de 1956. Nikita Ĥruŝĉov apogis lin kiel estontan ĝeneralan sekretarion por Hungario, sed Tito kontraŭis tion kaj apogis János Kádár-on.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de hungaraj ĉefministroj

* Kategorio Ferenc Münnich en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 20410
* GND: 137490119
* LCCN: n97017595
* VIAF: 71454273
* ISNI: 0000 0000 8151 1048
* BNF: 122900657
* BIBSYS: 98001634
* ICCU: IEIV012779
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**György Bartal** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bartal György** estis hungara politikisto, ministro. Lia nobela antaŭnomo estis *beleházai*. Lia samnoma patro estis György Bartal.

György Bartal
György Bartal
György Bartal  naskiĝis la 20-an de septembro 1820 en Hungara reĝlando en Damazérkarcsa (nuntempa vilaĝparto de Kráľovičove Kračany en Slovakio). Li mortis la 25-an de oktobro 1875 en Fadd.

Biografio
---------

György Bartal lernis en Vieno. Li eklaboris en la departementa administrado en 1842 kiel subnotario. Post jaroj li iĝis ĉefnotario. En 1848 li estis elektita parlamenta deputito, depost falo de la revolucio li estis kondamnita 2 monatojn. Post la liberiĝo li retiriĝis al sia bieno, ĝis li estis elektita parlamenta deputito kaj subdepartementestro en 1861. Li daŭre estis deputito inter 1865–1878, dume li estis ministro pri agrario, trafiko kaj komerco en 1874.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Országgyűlési beszéd* (Parlamenta parolado), (1861)
* *Autonomiai congressusi beszéde a szervező gyűlés márcz. 11. ülésén* (1870)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a punkto)
* hungarlingva biografio

* Kategorio György Bartal (ministro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ferenc Olgyay** [oldjai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Olgyay Ferenc** estis hungara pentristo, membro de Societo Benczúr. Lia familia nomvarianto estis *Olgyai*.

Pentraĵo de Ferenc Olgyay
Ferenc Olgyay [*rompita ligilo*] naskiĝis la 22-an de aŭgusto 1872 en Jászberény, li mortis la 17-an de februaro 1939 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ferenc Olgyay studis en Budapeŝto kan Munkeno. Hejmenveninta li komencis pentradi en Szolnok, post jaroj li apartenis al fondintoj de Artistkolonio (Szolnok). Inter 1893-1995 li partoprenis en pentrado de rundpentraĵo en Ópusztaszer. En la jaroj 1899 kaj 1900 li instruis en artiskolonio de Dachau-Deutenhofen. En 1911 li aliĝis al Artistkolonio (Kecskemét). Li batalis dum la 1-a mondmilito. Ekde 1920 li vivis en Budapeŝto. Plejparte li pentradis pejzaĝojn laŭ impresionismo. Lia pentraĵo en 1905 ricevis oran medalon.

El grupaj ekspozicioj
---------------------

* 1905, 1909 Budapeŝto

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Szántás (1893)
* Kukoricaföld (1894)
* Tehenek akácosban (1905 premiita kun ora medalo)
* Téli séta a tóparton (1907)
* Csendélet (1913)
* Szeptemberi reggel (1920)
* Pipacsos rét (1922)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2018-02-04 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Ferenc Olgyay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 602957
* GND: 1078925348
* VIAF: 121511015
* ISNI: 0000 0000 7920 6319
* RKD: 134277
 |
**György Balassa** [djordj balaŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balassa György,** en Francio konata **Baal Georges** estis hungardevena franca psikologo, aktoro, reĝisoro.

György Balassa naskiĝis la 17-an de majo 1938 en Budapeŝto, li mortis la 6-an de decembro 2013 en Saint-Mandé (Francio).

Biografio
---------

György Balassa maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1956, post monatoj dum la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Parizo. Li doktoriĝis el biologio en 1965, el psikologio en 1974. Intertempe en 1970 li fondis teatran trupon, kie li estis aktoro kaj reĝisoro. Ekde 1979 li ricevis postenon en *Centre National de Recherche Scientifique*, kie li esploris rilatojn inter teatro kaj psikologio, ankaŭ teatrohistorion. Li ankaŭ instruis en universitatoj de Francio kaj Usono. Li faris spektaklojn pri hungaraj dramoj en Centro Georges Pompidou. Li ricevis hungaran premion en 1985.

Liaj reĝisoraĵoj (elekto)
-------------------------

* Imre Madách: La tragedio de l' homo (1984)
* Tibor Déry: *Le Bébé Géant* (Óriáscsecsemő) (1987, ankaŭ tradukisto)
* Árpád Göncz: *Pesszimista komédia* (1992)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio-aprezo

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 727930
* LCCN: n83137350
* ISNI: 0000 0000 2208 5528
* SUDOC: 035490608
* BNF: 13192545f
 |
**ORSÓS Ferenc** (pro. orŝo:ŝ), Spindl estis hungara kuracisto, universitata profesoro, ano de MTA (kor. 1928, ord. 1940 – 49) naskita en Temeŝvaro la 22-an de aŭgusto 1879 kaj mortinta en Mainz la 25-an de julio 1962.

Biografio
---------

Ferenc Orsós estis patologo kaj tribunala kuracisto. Li diplomiĝis en Budapeŝto (1903). En 1913 li kvalifikiĝis pri patologio kiel privatprofesoro. De 1918 li estis gvidanto de la Instituto Patologia de universitato Debreceno, de 1921 de Instituto pri Tribunala Medicino. De 1935 li estis universitata profesoro de Budapeŝto, gvidanto de Instituto pri Tribunala Medicino. De 1946 li prelegis artanatomion en Mainz ĝis 1955. Pro lia falsa ekspertopinio kiel ano de en internacia komitato estigita de registaro Hitler oni konsideris lin militkrimulo. Li estis tutlanda prezidanto de Magyar Orvosok Nemzeti Egyesülete (MONE).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Ferenc Orsós en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 362304
* GND: 1126273414
* LCCN: n2017188985
* VIAF: 121512454
* ISNI: 0000 0000 7932 2344
 |
"Lord Randall", pentraĵo de Arthur Rackham
**Lord Randall** aŭ **Lord Randal** estas skota popola balado. Kiel multaj aliaj popolaj baladoj, la balado estas karakterizita per streĉo, informaj mankoj, kontrastoj (Randall kaj lia amanto enamiĝis, sed lia amanto venenis lin) kaj tragedia fino (la morto de Randall).

Intrigo
-------

La balado estas rakontita per dialogo, en kiu la patrino pridemandas sian filon, Randall, pri tio, kion li travivis. Unue ŝi demandas Randall de kie li venis, li respondas ke li venis de la arbaro. La patrino tiam demandas kun kiu li manĝis sian manĝon, kaj li respondas, ke li manĝis kun la avideco de sia koro. La patrino daŭre pridemandas sian filon kaj demandas, kion li manĝis, kaj li respondas, ke li manĝis rostitajn angilojn, kaj petas ripozi. Post pridemando al sia filo, la patrino demandas pri liaj ĉashundoj; li respondas, ke la ventro de liaj hundoj ŝveliĝis kaj ili mortis; ŝajne, la hundoj manĝis de la sama manĝaĵo, kiun manĝis Randall. La patrino, kiu rimarkis, ke la manĝaĵo, kiun la hundoj manĝis, estis venena, komprenas, ke ankaŭ ŝia filo estis venenita. Fine Lord Randall diras la tragikan veron, ke li estis venenita de sia amato.

Ecoj
----

Kiel menciite, la balado estas karakterizita per trajtoj, kiuj ekzistas en la vasta plimulto de popolaj baladoj, kiel:

* Informaj mankoj: Oni ne scias, kial la amata venenis Randall-on.
* Kontrastoj: la amanto de Randall, kiu laŭsupoze amis lin, elektis veneni lin (ŝajne, la veneniĝo estis farita pro malamo kaj kolero).
* Dialogo: La balado estas rakontita per dialogo inter patrino kaj filo.
* Tragika fino: Ĉe la fino de la balado evidentiĝis, ke Lord Randall estis venenita kaj ke li estis mortonta.

Eksteraj ligiloj
----------------

* La teksto de la balado
* "Mi estas laca" - kanto de la kantisto Hila Ruach bazita sur "Lord Randall" kaj aperas sur la unua albumo "Doktoro en la Okcidento"


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 741531
 |
**György ALEXITS** [djordj aleksiĉ], hungare **Alexits György** estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis György Alexics (lingvisto).

György Alexits naskiĝis la 5-an de januaro 1899 en Budapeŝto. Li mortis la 14-an de oktobro 1978 en Budapeŝto.

Biografio
---------

György Alexits frekventis mezlernejon, en Budapeŝto, poste li soldatiĝis. Post la 1-a mondmilito li aliĝis al komunistoj kaj li agadis por ili. Post fiasko de la Hungara Sovetrespubliko li rifuĝis al Graz, kie li frekventis universitaton. Hejmenveninta li ne povis instrui pro la komunismaj agadoj, tial li laboris en diversaj institutoj, laborejoj kaj iomete li ĵurnaladis. Baldaŭe li instruis en Rumanio. En 1929 li ricevis la permeson instrui en Hungario. Dum la 2-a mondmilito li batalis kontraŭ la faŝismo, tial li estis trudlaboristo en Dachau kaj Spaichingen. Post la 2-a mondomilito li instruis en gimnazioj kaj li havis diversajn gravajn ŝtatajn postenojn. Inter 1948-1967 li instruis en la universitato. Li ricevis premion Kossuth en 1951, en 1970 kaj 1976 aliajn premiojn.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Konvergenzprobleme der Orthogonalreihen* 1960
* *Konvergenzprobleme der Orthogonalreihen* 1961
* *Bolyai János világa* 1977

Memorigiloj
-----------

* memorpremio ekde 1984

Fontoj
------

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Alexits György en la hungara Vikipedio.*

* Kategorio György Alexits en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 416675
* GND: 121025829
* LCCN: n83828002
* VIAF: 61619623
* ISNI: 0000 0001 1065 5391
* LIBRIS: 34903
* SUDOC: 032344155
* BNF: 12339183j
* BIBSYS: 90214744
* NKC: ola2004212113
 |
Membroj de la Mormona Tabernakla Ĥoro
La **Mormona Tabernakla Ĥoro** estas la ĥoro kiu reprezentas kaj estas sponsorita de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, konsiderata unu el la plej famaj ĥoroj de Usono kaj la mondo.

La Mormona Tabernakla Ĥoro konsistas el 360 membroj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, kaj estis kreita en 1847. Preskaŭ ĉiuj ĝiaj prezentadoj okazas en la Mormona Tabernaklo en Sallaga Urbo, Utaho kaj estas akompanata de impresiga kaj fama orgeno el 11.623 orgenfajfiloj.

La himnaro venas de la moderna himnaro publikigita en 1985 kaj enhavas 341 himnojn. La ĥoranoj ne povas superi 20 jarojn da membreco en la ĥoro, ne ricevas monon kaj por la usonaj mormonoj estas fiero aparteni al ĝi.

* Kategorio Mormona Tabernakla Ĥoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 376189
* GND: 5201899-4
* LCCN: n84011590
* VIAF: 154908649
* ISNI: 0000 0001 2035 017X
* BNF: 139050904
* MBA: 5f2301d1-6d69-4283-8dc7-a8fa498e11c0 82799747-1c25-4df6-92e1-6803e330b7f7, 5f2301d1-6d69-4283-8dc7-a8fa498e11c0
* NKC: xx0137841
 |
**Pál VÁGÓ,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vágó Pál** estis hungara inĝeniero, parlamentano, inventisto. Lia nobela antaŭnomo estis *literáti*. Lia patro estis Pál Vágó (pentristo). 

Pál Vágó
Inventaĵo de Pál Vágó
Pál Vágó  naskiĝis la 24-an de majo 1889 en Budapeŝto. Li mortis la 10-an de novembro 1982 en Bonaero.

Biografio
---------

Pál Vágó frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato palatino József en 1911, kie li multe lernis de Donát Bánki. En la sekva jaro li kreis stabiligilon por flugmaŝinoj, pri tio temas lia invento kaj disertaĵo en 1914. Post 4 jaroj li kreis fotilon konvenan por flugmaŝinoj. Inter 1927 kaj 1939 li havis postenon en elektrejo de Budapeŝto, dume li doktoriĝis en 1929. Li aliĝis al la Sagokruca Partio, en la jaroj 1939 kaj 1940 li estis parlamenta deputito. En 1944 li estis subministro en Kabineto Szálasi. En la sekva jaro li sekvis la kabineton al Nazia Germanio, poste li migris al Argentino, kie li laboris kiel inĝeniero. Li ricevis 3 hungarajn premiojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Az önműködő ferdeségszabályozó elméleti és kísérleti demonstrációja* (1914) - disertaĵo
* *Nyílt levél C. A. Macartney professzor úrhoz* (Malferma letero al profesoro C. A. Macartney), (1960)
* *Ein europäischer Friede im Karpathenraum* (1960)
* *A vérszerződés ereje* (1976)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla sur la 69-a paĝo)
**Johano Kurkuas** (greke: Ἰωάννης ρουρκούας, latine: Ioannes Kourkouas, ĉ. 915-946) estis unu el la plej gravaj generaloj de la Bizanca Imperio. Lia sukceso en bataloj kontraŭ la islamaj ŝtatoj en la Oriento definitive inversigis la kurson de la jarcentaj Bizancaj-Arabaj Militoj kaj komencis la "Konkerepokon" de Bizancio en la 10-a jarcento.

Kurkuas apartenis al familio armendevena, kiu produktis plurajn rimarkindajn bizancajn generalojn. Kiel komandanto de regimento de imperia korpogardisto, Kurkuas estis inter la ĉefaj subtenantoj de Imperiestro Romano la 1-a (reĝis 920-944) kaj faciligis la pliiĝon de ĉi-lasta al la trono. En 923, Kurkuas estis nomumita ĉefkomandanto de la bizancaj armeoj laŭlonge de la orienta limo, alfrontante la Abasidan kaliflandon kaj la duon-aŭtonomajn islamajn landlimajn emirojn. Li konservis tiun postenon dum pli ol dudek jaroj, regante decidajn bizancajn militajn sukcesojn, kiuj ŝanĝis la strategian ekvilibron en la regiono.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 643153
 |
**Pál Zoltán Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Pál Zoltán** estis hungara geografo, profesoro, instruisto, kavernisto, parlamentano.

Pál Zoltán Szabó  naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1901 en Pécs. Li mortis la 24-an de julio 1965 en Pécs.

Biografio
---------

Pál Zoltán Szabó frekventis eklezian gimnazion, poste universitatojn en Budapeŝto kaj Pécs. Li akiris pedagogian diplomon en 1923, plian diplomon post 2 jaroj. Li ekinstruis jam post la unua diplomo. En 1926 li plulernis en Zuriko helpe de stipendio. En la sekva jaro li instruis komence en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste en Universitato de Erzsébet. En 1932 li estis nomumita privata profesoro en Pécs, sed pro kriza stato de la universitato li instruis plu en mezlernejoj de Szekszárd, Pécs kaj Szeged. En 1941 li estis nomumita privata profesoro en Szeged, post 2 jaroj li fondis instituton, eĉ li gvidis ĝin ĝis sia morto. En la malfrua 1944 li aliĝis al la komunistoj. En 1952 li kandidatiĝis. En 1957 li esploris en Albanio kaj Aŭstrio, en 1959 en Sovetunio. Ekde 1964 li estis parlamenta deputito. Li ricevis premion en 1955, memormedalon en 1964.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A Mecsek hegység vízrajzi kutatása* (Hidrologia esplorado de montaro Mecsek, (1951)
* *Az állam és a kisebbségek* (La ŝtato kaj la minoritatoj), (1929)
* *A nemzetiségi kérdés a középiskolai tanításban* (La minoritata problemo en la mezlerneja instruado), (1935)
* *Pécs és a Mecsek* (Pécs kaj Mecsek), (1941)
* *Barlangkutatás a Mecsek hegységben* (Kavernoesplorado en montaro Mecsek), (1947)
* *A természeti földrajz a szocializmus építésének eszköze* (La natura geografio estas ilo de konstruado de la socialismo), (1953)
* *Baranya természeti földrajza* (Natura geografio de Baranya) (1958)
* *Neuere Daten zur Kenntnis der Paläokarsterscheinungen in Ungarn* (1964)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en kaverno (1981)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
**Harold Sidney Harmsworth, Lordo Rothermere** (26-an de aprilo 1868 – 26-an de novembro 1940) estis la unua vicgrafo de Rothermere, brita gazetmagnato kaj politikisto.

Lordo Rothermere plenkreskiĝis en 14-infana familio. Li fondis kun sia frato Alfred Harmsworth (posta Lordo Northcliffe) la gazetojn Daily Mail (1896) kaj Daily Mirror (1903), per kiuj ili estis pioniroj de la populara ĵurnalismo (bulvaro) en Britio.

Dum la Unua Mondmilito, la *Daily Mirror* iĝis la plej populara gazeto de la okcidenta fronto. Rothermere apogis la politikon de la brita registaro dum la milito, kaj tiel Lloyd George nomumis lin en 1917 aerafera ministro.

En la 1920-aj jaroj, la eldona nombro de la gazetoj daŭre kreskis, la *Daily Mail* atingis en 1926 2 milionojn. Rothermere estis tiutempe unu el la plej riĉaj britoj kun posedaĵo de 25 milionoj da britaj pundoj.

Politike, li pli kaj pli kliniĝis al naciismo kaj en 1929 fondis kun Lordo Beaverbrook la *United Empire Party*. Li apogis en siaj gazetoj la interpaciĝan politikon kun la Tria Regno, poste eĉ la asocion kun ĝi. Li iĝis poste plej influa apoganto de la British Union of Fascists (Brita Faŝista Unio).

Laŭ sekretservaj dokumentoj el 2005, li bonvenigis en letero la okupon de Ĉehoslovakio (fare de Hitler) kaj instigis lin eĉ okupi Rumanion.

La lordo kaj la hungara reviziismo
----------------------------------

Li unuafoje veturis en 1927 al Hungario, post kiam li iĝis apoganto de la hungara revizio. Li verkis eĉ artikolon — ĝi aperis la 21-an de junio 1927 — *Loko de Hungario sub la Suno* (Hungary's place in the Sun) en la *Daily Mail*. Pro lia agado, je estimo, oni pretigis puton, kiu eĉ hodiaŭ estas videbla en Budapeŝto, sur la placo Ervin Szabó.

Li apogis (per 10.000 dolaroj) la oceanflugon de György Endresz kaj Sándor Magyar, kiuj transflugis la Atlantikon en 1931 dum rekorda tempo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* la puto, estime al li Arkivigite je 2007-03-10 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Lordo Rothermere en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 160320
* GND: 120131978
* LCCN: nr90028649
* VIAF: 358149106259068492010
* ISNI: 0000 0000 7983 1851
* BNF: 12573969x
 |
Kozako kun baŝliko
Baŝliko estas rusa ĉapo simila al kapuĉo, kiu havas du longajn pintojn, kiujn oni volvas ĉirkaŭ la kolo. Ĝi estas tradicia vestaĵo de iranaj popoloj, turkoj kaj kozakoj kaj estis farita el ledo, lano aŭ felo. Ekzistas variaĵoj, laŭ kiuj baŝlikoj estas vintraj aŭ someraj, popola vestaĵo, militista vestaĵo, riĉe ornamitaj ktp. 

En modernaj tempoj baŝlikoj fariĝis laŭmodaj en Rusujo post la 1830-aj jaroj post la partopreno de la baŝkira kavalerio en la milito kontraŭ Napoleono Bonaparto. Ek de 1862 ili estis parto de la uniformo de la kozakoj kaj pli poste de aliaj partoj de la rusa armeo. La milita baŝliko estis farita el flava kamela lano. Baŝlikoj de oficiroj surhavis oran aŭ arĝentan strion. En la rusa armeo oni uzis ĝin ĝis 1917, kiam ĝi estiĝis signo de la uniformo de la Blanka Armeo.

Bildaro
-------

* Kategorio Baŝliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Dosiero:Файл:Казаки оренбургского войска.jpgBaŝliko de la rusa armeo en la 19-a jarcento.
**Avellaneda** [abeljaNEda] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Avellaneda* estas komprenebla etimologie kiel *Avelarbaro*. 

Avellaneda en la provinco Avilo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis 450 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 83 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun La Aldehuela, Santiago del Collado, Aldeanueva de Santa Cruz kaj Santiago de Tormes.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Oni supozas, ke loka pastro, nome iu Alonso Fernández de Zapata aŭ Alonso Fernández de Avellaneda, verkis la duan falsan parton de El Quijote, kiu estis konata ankaŭ kiel la *Quijote de Avellaneda*, kvankam ne estas pruvaro pri la afero. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj ĉefe brutobredado (bovoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). El 1987 ekfunkciis minejo de konstrumaterialo.

Vidu ankaŭ
----------

* Avellaneda
* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762603
 |
**Mucio Scevolo**, latine *Gājus Mūcĭus Scævŏla* — juna patricio, heroo de legendo el la historio de la frua respubliko (la 6ª jc a.K.).

Lia vera nomo estis *Gajus Mucius Cordus* /kordus/. Dum sieĝo de Romo fare de etruskoj en 508 a.K. li, kun permeso de la Senato, kaŝe penetris la etruskan tendaron por mortigi la reĝon Porseno. Tamen pro eraro li mortigis skribiston de la reĝo. Kaptite, li ŝovis sian dekstran manon en la fajron brulantan sur altaro, por demonstri, ke li timas nek torturojn, nek morton. Impresite de lia kuraĝo, Porseno lin liberigis kaj faris pacon kun Romo.

Mucio Scevolo. (Louvre RF2987)Pro la perdo de la dekstra mano Muncio ricevis la alnomon *Scævŏla*, t.e. «maldekstramanulo».

Noto
----

1. ↑  Tiel, ekz-e, en «Morto de artisto» fare de Anna Löwenstein.

* Kategorio Mucio Scevolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 600671
* GND: 128812524
* LCCN: n83008381
* VIAF: 65375048
* ISNI: 0000 0000 2355 5683
* BNF: 149174933
* BNE: XX1734251
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Bussigny |


**Bussigny-près-Lausanne** (en Esperanto ankaŭ **Bussigny ĉe Laŭzano**) estas komunumo en la distrikto Okcidento Laŭzana en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 8014 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Bussigny-près-Lausanne situas proksimume 8 kilometrojn okcidentnordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano en la valo de la rivereto Venoge en la Vaŭda Mezlando, proksimume 5 kilometrojn norde de la Lago Lemano. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,82 km², de kiuj 17,0% estas kovritaj de arbaro, 33,2% servas por agrikulturo kaj 48,1% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Bussigny-près-Lausanne limas en nordo al Vufflens-la-Ville, en nordoriento al Villars-Sainte-Croix, en oriento al Crissier, en sudo al Ecublens, en sudokcidento al Echandens, en okcidento al Bremblens, kaj en nordokcidento al Aclens.

Trafiko
-------

Tra Bussigny-près-Lausanne pasas la kantona ĉefvojo n-ro 137 de Ecublens al Arclens. En nordoriento de la komunumo situas la vojnodo de la svisa aŭtovojo A1 kun la svisa aŭtovojo A9. La aŭtovojalveturejo Lausanne-Crissier situas ĉe la sudorienta komunumlimo. Krome al la komunumo kondukas konektaj ĉefvojoj al la kantona ĉefvojo n-ro 9. Pere de la stacidomo de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Laŭzano al Ĝenevo kaj lokaj buslinioj la komunumo estas bone konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Bussigny-près-Lausanne datiĝas el la jaro 1358 kiel *Bussignye*. En Bussigny estis trovita ora kolĉeno el la La-Tène-epoko. Dum mezepoko la Senjorujo Bussigny, kiu estis dividita al pluraj etaj feŭdoj, apartenis al la episkopo de Laŭzano. Dum la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio la komunumo apartenis al la Voktejo Laŭzano. De 1798 ĝis la administra reformo de 2006, kiu efektiviĝis la 1-a de januaro 2008 la komunumo apartenis al la Distrikto Laŭzano, kaj ek de tiam ĝi formas parton de la Nova Distrikto Okcidento Laŭzana. Ĝis 1959 la komunumo cetere nomiĝis **Bussigny-sur-Morges**.

Vidu ankaŭ
----------

* Bussigny (stacidomo)
* Aliaj lokoj kun la nomo Bussigny

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *François Béboux*: *Bussigny-près-Lausanne* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-01-24)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bussigny-près-Lausanne en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Bussigny

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Bussigny-près-Lausanne** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Okcidento Laŭzana |
| --- |
| Bussigny-près-Lausanne • Chavannes-près-Renens • Crissier • Ecublens • Prilly • **Renens** • Saint-Sulpice • Villars-Sainte-Croix |  |

 |
**Avaya Inc.** estas private tenita telefirmao kiu specialiĝas pri entrepreno reto, telefonio, kaj vokocentro teknologio. Antaŭe la Komerco-Komunikado-unuo de Lucent Technologies, ĝi estis turnadita for la 1-an de oktobro, 2000, kun 34,000 dungitoj.
Ekde la kromprodukto, Avaya vendis ĝian produktadon kaj konekteblecokomercojn kaj akiris plurajn firmaojn por subteni ĝian nunan produktaron - Vidaĵo, VPNet. Quintus, Routescience, Nimcat Retoj, Spectel, Ubiquity Software kaj Transversaĵo-Retoj. Vendado tra kanaloj iĝis de 98% rektaj ĝis 50% alternativaj kanaloj.

Avaya ankaŭ disetendiĝis en Eŭropo tra la akiro de Tenovis kaj en Azio tra majoritatintereso en Tata Telecom (nun Avaya Global Connect).

Ĝi havis ĉirkaŭ 17,500 dungitojn aktuale en 2008, 40% el kiu estas situantaj ekster Usono. La Avaya tutmonda ĉefsidejo estas situantaj en Basking Ridge, New Jersey (Mallaboranta Kresto, Nov-Ĵerzejo). Kevin J. Kennedy estas la CEO.

Avaya estas la oficiala Converged 10 Gigabit Retoprovizanto por la 2010 Vintroolimpikoj kaj estis la oficiala *Converged Communication Provider* por la 2006 Futbala Mondpokalo. Ĝi ankaŭ disponigis la komunikadoretojn por la 2002 Futbala Mondpokalo kaj la *FIFA Women's World Cup* (La de FIFA-virinoj Mondĉampioneco) en 2003.

Historio
--------

En julio kaj aŭguston 2000 intervjuoj raportis ke Avaya Communications estus kreita la 1an de oktobro 2000 kiam la unuigitaj komunikadoj kaj vokocentrokomercoj forlasis Lucent-entreprenon. Henry Schacht iĝis la estrarestro kaj la unua CEO estis Don Peterson kiu estis promociita de la CFO de Lucent. Avaya kie unua turniĝis for ĝi havis akcisimbolon de ABO kaj debutis ĉe 20 USD parton. En 2006 Louis D'Ambrosio prenis inte kiel la CEO kaj prezidanto de Avaya. la 26-an de oktobro, 2007 Avaya estis akiritaj fare de du privataj akciofirmaoj, TPG Capital kaj Arĝento-Lago-Partneroj, por 8.2 miliardoj USD. Kiel rezulto de tiu transakcio kiun Avaya iĝis private tenita firmao, jam ne interŝanĝita sur iu borsmerkato. La 9-an de novembro, 2007, la firmaoj kompletigis sian aĉetadon kaj Avaya akciuloj ricevis 17.50 USD per akcio de posedataj oftaj akcioj.

* Sur Sep 14, 2009, Avaya estis sciigita kiel la gajninto por la Nortel Enterprise dividadovendo. Avaya sukcese oferto Nortel Enterprise por 900M USD.
* Sur Dec 21, 2009, Avaya kaj Nortel oficiale fermis la vendon, krei Avayan kun totalo de proksimume 21,000 dungitoj.
* La 8-an de marto, 2010 Avaya renovigis la Lg-Nortel-rilaton por daŭrigi Avaya Data Solutions-vendon en Koreio.

* Avaya en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Avaya en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Muajjaddin Urdi** aŭ *Mu’ajjad al-Din al-’Urdi* (foje kun la epiteto al-ʿĀmirī al-Dimaŝqī; ĉ. 1200 probable en Urd, Sirio – 1266 Marago, Irano) estis ĉefa figuro en la Islama astronomio de la 13-a jarcento. Li laboris kiel inĝeniero kaj instruisto de geometrio en Damasko, kaj konstruis instrumentojn por al-Malik al-Mansur de Hims. En la 1250-aj jaroj, li translokiĝis al Marago post ricevi peton el Nasir al-Din al-Tusi por helpi establi la institucion de la Maraga observatorio sub la patronado de Hulagu.

Li estas konata ĉar estis la unua el la Maragaj astronomoj kiu disvolvigis ne-ptolomean modelon de planeda movo. Partikulare, la *Urdi lemma* kiun li disvolvigis estis poste uzata en la tercentra teorio de Ibn al-Ŝatir en la 14a jarcento kaj en la suncentrisma kopernika modelo de Koperniko en la 16a jarcento.

La plej elstaraj verkoj de Urdi estas jenaj: *Risālat al-Raṣd*, nome traktaĵo pri observaj instrumentoj, kaj *Kitāb al-Hayʾa*, nome pri teoria astronomio. Lia influo povas vidiĝi en Bar Hebraeus kaj en Kutb al-Din al-Ŝirazi, aldone al esti citita de Ibn al-Ŝatir.

Kiel arkitekto kaj inĝeniero, li estis responsa pri la konstruo de instalaĵoj por akvoliverado de Damasko, Sirio, en sia tempo.

Referencoj
----------

1. 1 2 3   "ʿUrḍī: Muʾayyad (al‐Milla wa‐) al‐Dīn (Muʾayyad ibn Barīk [Burayk]) al‐ʿUrḍī (al‐ʿĀmirī al‐Dimashqī)", *The Biographical Encyclopedia of Astronomers*.

 (PDF versio)
2. ↑  Saliba (1979).
3. ↑  Artikolo de Al-Urdi en 'La kvalito de observado', FSTC Limited

Literaturo
----------

* George Saliba (1979). "The First Non-Ptolemaic Astronomy at the Maraghah School", *Isis* **70** (4), p. 571-576.
* George Saliba (1990). *The Astronomical Work of Mu'ayyad al-Din al-'Urdi (d. 1266): A Thirteenth Century Reform of Ptolemaic Astronomy*, Markaz dirasat al-Wahda al-'Arabiya, Beirut.
* "ʿUrḍī: Muʾayyad (al‐Milla wa‐) al‐Dīn (Muʾayyad ibn Barīk [Burayk]) al‐ʿUrḍī (al‐ʿĀmirī al‐Dimashqī)", *The Biographical Encyclopedia of Astronomers*.

```
(PDF version)
```

Eksteraj ligiloj
----------------

* Islamic astronomy
**Endre Rodriguez,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rodriguez Endre** estis hungara reĝisoro, scenaristo. Liaj personaj nomvariantoj estis *Andor, André,* lia frato estis Ödön Barsi.

Endre Rodriguez  naskiĝis la 28-an de aprilo 1899 en Budapeŝto, li mortis la 5-an de aŭgusto 1975 en Munkeno (Okcidenta Germanio).

Biografio
---------

Endre Rodriguez frekventis armean akademion, poste li tuj batalis en la 1-a mondmilito. Li vundiĝis en 1917 en Italio. En 1920 li lernis en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi, poste li havis kelkajn aktorajn rolojn en Vieno kaj Berlino, poste li trovis laborlokon en filma produktejo apud Alfréd Deésy. En 1936 li hejmenvenis kaj li estis reĝisoro en filmoproduktejo en Budapeŝto. Depost la 2-a mondmilito li havis eblecon fari nur mallongajn filmojn. En la 1950-aj jaroj li laboris en ministerio pri trafiko. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Danio, kie li faris kelkajn filmojn, poste li vivis en Okcidenta Germanio. Li faris dokumentajn filmojn por la okcidentgermanaj televizioj. Li edziĝis en 1923 kaj 1930 - eksedziĝis en 1927 kaj 1937.

Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj
----------------------------

* *A villamosszék árnyékában* (1927, kune kun Alfréd Deésy)
* *Varjú a toronyórán* (1938, kune kun Márton Keleti) - ankaŭ scenaristo
* *Kalotaszegi Madonna* (1943)
* *Norma* (1949, mallonga filmo)
* *Egy kis meglepetés* (1955, mallonga filmo)
* *Ung kaerlighed* (1958, dana filmo)

Elektitaj scenarlibroj
----------------------

* *Bors István* (1939, ankaŭ reĝisoro)
* *Férfihűség* (1942, ankaŭ reĝisoro)
* *A repülés elmélete* (1953, ankaŭ reĝisoro) - dokumenta filmo

Fontoj
------

* filmaro
* hungarlingva biografio kun foto