recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Tiu ĉi poŝtmarko de Deutsche Bundespost, eldonita en 1986, festas vitristojn.
Aro da vitristaj laboriloj (vitrista laborilaro)
**Vitristo** estas metiisto kiu metas, riparas kaj anstataŭigas vitraĵojn kaj ankaŭ fiksas vitralojn en kadroj kaj fenestroj. Vitristo ankaŭ estas implikita en la konstruado kaj anstataŭigo de vitraj muroj kaj pordoj, same kiel la konstruado de diversaj vitraj mebloj, kiel tabloj, speguloj kaj similaj. Li krome preparas vitrajn konstruaĵojn, kiuj estas ĉefe uzataj por konstruado de oficejaj konstruaĵoj, sed ankaŭ uzataj por la dezajno de loĝkonstruaĵoj.

Vitraloj estas konceptitaj, desegnitaj kaj realigataj de artistoj nomataj **vitralistoj**, sed en la produktado kaj la muntado ofte helpas metiistaj vitristoj.

Vitristo dum sia laboro
En sia laboro, vitristo ĉefe uzas kelkajn laborilojn, inkluzive de tiuj estas la vitrotranĉilo, sablopapero, pinĉilo kaj segilo. En Usono la metilernanto de la vitristo studas kaj talentas de ĉirkaŭ tri jaroj 

Tipajn taskojn por vitristo estas: 

* Sekvi skizojn aŭ specifaĵojn.
* Forigi ajnan malnovan aŭ rompitan vitron antaŭ ol instali anstataŭan.
* Tranĉi vitron al la specifita grandeco kaj formo.
* Fari aŭ instali vitrajn skarpojn aŭ muldaĵojn por vitra instalado.
* Aligi vitron en skarpojn aŭ kadrojn per klipoj, muldaĵoj aŭ aliaj tipoj de fermiloj
* Aldonu veteran izoladon aŭ mastikon ĉirkaŭ la bordoj de la fenestro por izoli artikojn.

Piednotoj
---------

1. ↑  How to Become a Glazier, kiel fariĝi vitristo (Usona ministerio de laboro),

Vidu ankaŭ
----------

* Vitroarto



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767964
* GND: 4191696-7
* LCCN: sh85055185
* BNF: 11937506m
 |
**Uzeda** estas itala kontraŭkultura rokgrupo fondita en Katanio, Sicilio, en 1987 de ĉefkantisto Giovanna Cacciola, gitaristoj Agostino Tilotta kaj Giovanni Nicosia, kontrabasisto Raffaele Gulisano kaj tamburisto Davide Oliveri.

Steve Albini renkontis la grupon post la publikigo de sia unua albumo *Out of Colours* kaj ili fariĝis grandaj amikoj; de tiu momento li registris ĉiujn iliajn diskojn krom La Ŝeloj.

En 1994 la grupo estis invitita al la John Peel Show en BBC, de tiuj registradoj estis eldonita albumo kaj, ĉe la fino de la jaro, Nicosia forlasis la grupon.

Post la rekta turneo reklamanta Different Section Wires, la grupo daŭrigis longan paŭzon, kaj Cacciola kaj Tilotta poste formis Bellini, kune kun tamburisto Damon Che de Don Caballero, kaj kontrabasisto Matthew Taylor kaj publikigis Snowing Sun sur Monitor-Rekordoj kaj Palace Records. Anstataŭis Damon Che kun Alexis Fleisig (Knabinoj Kontraŭ Knaboj), Bellini publikigis Small Stones kaj The Precious Prize of Gravity (Tempa provizo pri limtempo) limigite. Dum ĉi tiu periodo, Oliveri kaj Gulisano registris la albumon de 2001 Aria kun Gianna Nannini, kaj ankaŭ muziko por la vigla bildaro de Enzo D'Alò *Momo al conquista del tempo*.

En 2006, Uzeda revenis kun nova albumo, Stella, denove registrita de Steve Albini.

* Kategorio Uzeda en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jane Waddington WYATT** (1910 – 2006) estis usona aktorino.

Ŝi naskiĝis en riĉa katolika familio kaj lernis ĉe multekosta lernejo Miss Chapin's School en Novjorko. Wyatt studis ĉe Barnard College por virinoj sed ne diplomiĝis.

Jane komencis sian karieron per teatro ĉe Broadway, malgraŭ tio estis ioma skandala pro sia socia klaso, kaj baldaŭ estis dungita de Universal Pictures. Ŝi debutis en kino per One More River en 1934, kaj daŭre aktoris per Great Expectations, We're Only Human, The Luckiest Girl in the World kaj Lost Horizon.

Dum la 1940-aj jaroj kaj komenco de la 1950-aj ŝi partoprenis kinfilmojn Girl from God's Country, Weekend for Three, The Navy Comes Through, None But the Lonely Heart, The Bachelor's Daughters, Boomerang!, Gentleman's Agreement, Pitfall, No Minor Vices, Bad Boy, Canadian Pacific, Task Force, House by the River, Our Very Own, My Blue Heaven, The Man Who Cheated Himself inter aliaj.

Ŝi komencis sian televidan karieron per *Nash Airflyte Theatre* en 1951 kaj partoprenis multajn televidaĵojn ĉefe Father Knows Best, en kiu ŝi rolis  *Margaret Anderson*, la ĉefan inan rolon de 1954 ĝis 1960. Jane Wyatt reaperis en kino per Interlude en 1957.

Jane Wyatt daŭrigis sian karieron en 1960-aj jaroj per televidserioj kiel ekzemple Wagon Train, Star Trek kaj Love, American Style kaj per kinfilmo The Two Little Bears. 

En 1970-aj jaroj ŝi aperis en televidaj programoj The Ghost & Mrs. Muir, Here Come the Brides, The Virginian, Alias Smith and Jones, The Father Knows Best Reunion kaj Quincy M.E. krom en kinfilmo Treasure of Matecumbe inter aliaj.

Dum 1980-a jardeko ŝi aktoris en televidaĵoj Missing Children: A Mother's Story, Starman, The Love Boat, St. Elsewhere kaj Amityville: The Evil Escapes, inter aliaj, kaj en kinfilmo Star Trek IV: The Voyage Home. Ŝia lasta laboro estis en televidserio The Young Indiana Jones Chronicles en 1992.

* Jane Wyatt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jane Wyatt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640060
* GND: 1062093399
* LCCN: n78057984
* VIAF: 46962641
* ISNI: 0000 0001 1471 9882
* SUDOC: 059070544
* BNF: 14045628s
* BIBSYS: 90871919
* NKC: xx0179724
* BNE: XX1774527
 |
Okcidenta Azio 1500 antaŭ nia erao: Vaŝukani klare montratas en la norda areo de Mitano
**Vaŝukani** (ankaŭ *Waššukanni, Waššugganni*) estis unu el la du ĉefurboj de la imperio de Mitano de la 15-a ĝis la 13-a jarcento a.K.. La urbo situis ĉe la fontoareo de rivero Ĥabur en hodiaŭa Turkio aŭ en norda Sirio. La preciza situo de la iama urbo ne estas konata. *Anton Moortgat* supozas ties ejon en la tumula setlejo *Tell Feĥerije*, unu kilometron sude de la hodiaŭa loko Ras al-Ain.

La urbon konkeris, detruis la hitita reginto Supiluliumas la 1-a (regis ĉ.1344–1322 a.K.) en lia unua regada jaro. Li surtonigis vazalan reĝon Ŝativaza. La urbon ĝisgrunde detruis la asira reĝo Adad-nirari la 1-a ĉ. 1290 a.K. sed oni konas malmulte pri tio.

Literaturo
----------

* Allan Dobel, Frank Asaro, Helen V. Michel: *Neutron Activation Analysis and the Location of Washshukanni.* In: *Orientalia.* Bd. 46, Nr. 3, 1977, ISSN 0030-5367, S. 375–382.
* Barthel Hrouda: *Waššukanni, Urkiš, Šubat-Enlil.* en: *Mitteilungen der Deutschen Orient-Gesellschaft.* Bd. 90, 1958, S. 22–35.
* Dietrich Opitz: *Die Lage von Waššugganni.* En: *Zeitschrift für Assyriologie und verwandte Gebiete.* Bd. 37, 1927, ZDB-ID 502496-1, S. 299–301.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejma paĝo de elfosada projekto „Tell Fecheriye"
**János BATSÁNYI** [jAnoŝ baĉAnji], hungare **Batsányi János** estis hungara poeto, jakobeno.

Skulptaĵo pri Batsányi
Li naskiĝis la 9-an de majo 1763 en Hungara reĝlando en Tapolca. Li mortis la 12-an de majo 1845 en Linz.

Biografio
---------

Li frekventis lernejojn en Keszthely, Veszprém, Sopron kaj Pest (urbo). Li parolis hungare, latine, germane kaj france. Li fondis la unuan hungaran literaturan societon kaj ankaŭ revuon kun Ferenc Kazinczy kaj Dávid Baróti Szabó. Li estis fidelulo de la franca revolucio. Pro poemo, kie li salutis la revolucion, li perdis la postenon en 1793. En la sekva jaro li estis kondamnita je unu jaro. En 1805 li edziĝis al aŭstria poetino. En 1809 Napoleono okupis Vienon kaj Batsányi tradukis proklamon de Napoleono. Baldaŭe tial li estis deportita al Linz, kie li mortis. Laŭ  li apartenis al framasonoj.

Citaĵo el lia grava poemo estas vaste konata: "Vi ĵetu atenteman rigardon al Parizo".

Memorigiloj
-----------

* skulptaĵo en Tapolca
* gimnazio en Csongrád

En Esperanto aperis
-------------------

* en Hungara Antologio, 1983: 2 poemoj

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio János Batsányi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 389250
* GND: 119434512
* LCCN: n94049000
* VIAF: 5087861
* ISNI: 0000 0000 7818 4269
* SUDOC: 146607996
* BNF: 13516330v
 |
Vegana hamburgero.
**Vegana hamburgero** estas hamburgero kiu ne enhavas viandon aŭ ian ajn specon de viando. Tiaj hamburgeroj povas esti faritaj el ingrediencoj kiel faboj, speciale sojfaboj kaj tofuo, nuksoj, grenoj, semoj, legomoj aŭ fungoj.

La vegetaĵa ronda manĝaĵo, kiuj estas la esenco de vegetaĵa hamburgero, ekzistis en diversaj eŭraziaj kuirartoj dum jarmiloj, inkluzive en la formo de diskoformaj aŭ frititaj kneloj aŭ kiel koftoj, ordinara ero en hinda kuirarto. Ĉi tiuj povas enhavi viandon aŭ tute vegetaraj ingrediencoj kiel guŝoj aŭ aliaj plant-derivitaj proteinoj. Kvankam ne eblas, aŭ eĉ necese, identigi la 'inventiston' de la vegetaĵa hamburgero, estis multaj postulantoj.

La vegetaĵa hamburgero, laŭ nomo, eble kreiĝis en Londono en 1982 fare de Gregory Sams, kiu nomis ĝin "VegeBurger". Gregory kaj lia frato Craig prizorgis naturan manĝaĵan restoracion en Paddington ekde la 1960-aj jaroj; Carrefour-hipermerkato en Southampton vendis 2000 pakaĵojn en tri semajnoj post ĝia lanĉo.

Uzante la nomon Gardenburger, frua vegetaĵa hamburgero estis disvolvita de Paul Wenner ĉirkaŭ 1980 aŭ 1981 en la vegetarana restoracio de Wenner, The Gardenhouse, en Gresham, Oregono.

* Kategorio Vegana hamburgero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Broch de Windwick** situas sur terlango de la skota insulo Suda Ronaldsay ĉe la orienta marbordo de la orkada  insulo. La vilaĝo havas la nomon *Linklater*.

En la proksimeco de la Broch de Winwick situas la en la jaro 1901 malkovrata kaj intertempe elfosita terdomo de Windwick. La terdomo estas nur unu el vico de konstruaĵoj elfositaj ekde 2007. 

Al tiu *broch* mankas duobla muro. La ĉ. 5 m dika, masiva muro havas eksteran diametron de 21,5 m kaj internan diametron de 11,3 m. Per tiaj nombroj Windwick estis la pli granda ol la turoj de Gurness kaj Midhowe sur Rousay. 

En la sudokcidenta muro de la *broch* de Windwick estis trovita gutforma ĉelo.

La subteretaĝo
--------------

Ĉe la subteretaĝoj oni ĝenerale distingas inter „roke tranĉitaj", „tere tranĉitaj ", „ŝtone tranĉitaj" kaj „miksitaj" subteretaĝoj. La lasta konstruaĵo sur tiu ĉi tereno estis en la rubo de la pli aĝa *broch* enfosita subteretaĝo. Tiaj konstruaĵoj enfositaj en la restaĵoj de malnovaj *broch* estas nekutimaj, sed sur la Orkadoj ekzistas kelkaj. Ĝi ofte staras je la komenco de la utiligado de tereno. Ĉi foje la konstruo de la subteretaĝo de Windwick markas la finon. Temas pri sistemo de subteraj tuneloj kaj kameroj respektive niĉoj, kiu en la tero (tere tranĉita) aŭ en la roko (roke tranĉita), el ligno (malofte) aŭ de sekmasonaĵo (ŝtone tranĉita) aŭ miksita konstrumaniero kaj kovrata de ŝtonplatoj kaj lignaj traboj.

Vidu ankaŭ
----------

* terdomoj en Skotlando

Eksteraj ligiloj
----------------

* Online-Kartendienst für UK Arkivigite je 2012-04-30 per la retarkivo Wayback Machine -
* Arkivigite je 2017-06-24 per la retarkivo Wayback Machine
*
Kirko de la Sankta Savinto, antaŭ 1923.
**Ŝirakavano** (armene: Շիրակավան); fondita kiel Jerazgavors kaj poste Jerazgavork, estis mezepoka armena urbo kaj unu el la 13 (aŭ 14 se Tuŝpo kalkuliĝas) historiaj ĉefurboj de Armenio, servante kiel ĉefurbo inter 890 kaj 929 dum la Bagratida Reĝlando Armenio.

La urbo situis sur la dekstra bordo de la rivero Aĥurjan en la nordoriento de Anio, nuna vilaĝo Çetindurak de Akyaka distrikto de  Provinco Kars, ene de la Respubliko Turkio.

La plej fruaj mencioj pri Ŝirakavano kiel setlejo aperas kiel Jerazgavors en la 7-a jarcento, de la armena historiisto Sebeos. Jerazgavors estis priskribita de Sebeos kiel vilaĝo en la Ŝirak-angulo ene de la Ajrarat-provinco Reĝlando Armenio. Ĝi poste estis disvolvita de reĝo Smbato la 1-a de Armenio, kiu movis la ĉefurbon de Bagratida Armenio el Bagarano al Jerazgavors en 890, renomante ĝin Ŝirakavano.

La preĝejo Surp Prkiĉ (Sankta Savinto) konstruita en la 880-aj jaroj fare de reĝo Smbato la 1-a, estis inter la rimarkindaj orientiloj de la urbo. Smbato poste estis kronita kiel reĝo en lakatedralo fare de katolikoso Georgo la 2-a en 890. Ŝirakavano daŭre funkciis kiel la ĉefurbo de la regno ĝis 929 kiam la urbo Kars estis elektita kiel ĉefurbo fare de reĝo Abaso la 1-a de Armenio.

Kiel priskribite de la historiistoj Stepanos Asoghik kaj Samuel Anetsi inter la 11-a kaj 12-a jarcentoj, ĝi havis centran fortikaĵon ĉirkaŭita de dikaj defendaj urbomuroj. Tamen, ĝi estis invadita de la bizancanoj. Tiam en 1064, kune kun Anio,Ŝirakavano estis detruita de granda selĝuka-turka armeo, gvidita de sultano Alp Arslan.

Antaŭ la fino de la 12-a jarcento, Ŝirakavano estis revivigita kaj rekonstruita de la zakaridoj. Tamen, la urbo malkreskis dum la dua duono de la 13-a jarcento kaj iĝis vilaĝo.
**Philip David OCHS** (naskiĝis la 19-an de decembro 1940 - mortis la 9-an de aprilo 1976) estis usona protestmuzikisto (aŭ, kiel li preferis, *aktuala kantisto*) kaj kantaŭtoro, kiu estis konata pro sia akra sprito, serioza humanismo, politika aktivismo, sagacaj kaj aliteraciaj kantotekstoj kaj karakteriza voĉo. Li verkis centojn da kantoj en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj kaj publikigis ok albumojn.

Post jaroj da fekunda skribado en la 1960-aj jaroj, la mensa stabileco de Ochs malpliiĝis en la 1970-aj jaroj. Li fine pereis pro iuj problemoj inkludante la dupolusan malordon kaj la alkoholismon, kaj mortigis sin en 1976.

Iuj el la ĉefaj muzikaj influoj de Ochs estis Woody Guthrie, Pete Seeger, Buddy Holly, Elvis Presley, Bob Gibson, Faron Young, kaj Merle Haggard. Liaj plej konataj kantoj estas "I Ain't Marching Anymore", "Changes", "Crucifixion", "Draft Dodger Rag", "Love Me, I'm Liberal", "Outside of a Small Circle of Friends", "Power and the Glory", "There but for Fortune", kaj "The War Is Over".

* Kategorio Phil Ochs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Phil Ochs en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640830
* GND: 11873590X
* LCCN: n88152158
* VIAF: 17421592
* ISNI: 0000 0000 7364 4086
* SUDOC: 069239029
* BNF: 14027134d
* MBA: 80cd255d-995c-47f1-a5bc-cc34669a37a0
* BNE: XX994410
 |
**KOSSALKA János** (koŝalka) estis hungara inĝeniero pri pontoj, teknikuniversitata profesoro. Li naskiĝis en Vajdahunyad la 19-an de marto 1872 kaj mortis en Hatvan la 20-an de septembro 1944.

Biografio
---------

Kossalka finis en teknikunersitato de Budapeŝto en 1893, poste li iĝis asistanto de Antal Kherndl. Post pli longa eksterlanda studvojaĝo li laboris ĉe la Hungaraj Ŝtatfervojoj (MÁV), poste li estis ĉefinĝeniero de ministerio por komerco. Li denove faris studvojaĝon en Germanujo, Francujo kaj Anglujo. En 1903 li havigis teknikan doktoradon, en 1906 oni habilitis lin privatprofesoro kaj li iĝis invitita lekciisto pri pontkonstruado. En 1909 li laboris en Kanado kaj Usono kiel uzininĝeniero, poste kiel projektanto kaj faris studojn pri pontokonstruado. Ekde 1916 ĝis 1941 li estis profesoro de pontokonstruado. Li estis viktimo kune kun sia familio de bombatako.

Pontoj konstruitaj laŭ liaj projektoj
-------------------------------------

* Makó - Marosponto;
* Dunaföldvár;
* Óbuda Árpád-ponto (kune kun Győző Mihailich).

Verkoj ĉefaj
------------

* *A többtámaszú oszlopostartó elmélete* (Magy. Mérnök és Építész Egyl. Közl. 1905);
* *A többtámaszú tartók belső erőinek analitikus úton való meghatározása* (Magy. Mérnök és Építész; Egyl. Közl. 1915);
* *Tartók statikája* (Bp. 1920, laŭreato per ormedalo de Mérnök Egylet en 1921);
* *Tartók statikája és kinematikája* (Bp. 1941).

Literaturo
----------

* Korányi Imre: K. J. (Az ÉKME Évk. 1955–56);
* Mihailich Győző: A XIX, és XX. századbeli magyar hídépítés története (Bp. 1960);
* Magyar műszaki alkotók (Bp. 1964).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
La **Societo Ferenc Liszt** estas hungara societo por disvastigi verkojn kaj karieron de la hungara pianisto-komponisto.

Foto pri Franz Liszt en 1870

Historio
--------

Jam dum vivo de Liszt grupoj formiĝis en Hungarujo por tiuj celoj. Inter 1870-1902 estis fonditaj similaj grupoj aŭ societoj resume 6, sed ili ne estis vivkapablaj. Ekzemple en 1870 virinoj fondis grupon, la membroj estis nur muzikistaj virinoj. Eĉ Liszt mem aprobis ĝin. Okazis 2 koncertoj kun partopreno de Liszt, poste la grupo malaperis. En 1893 muzikinstruistoj kreis similan societon, sed tio vivis nur 2 jarojn. Depost morto de Liszt en 1886 la pli nova celo estis gardi memoron kaj spiriton de la majstro. En 1892 rondo pri Liszt estis fondita, ili aranĝis kelkajn koncertojn, poste nenio okazis. Inter 1902-1932 okazis longa paŭzo pri tiaj societoj, fine en 1932 estis fondita la tutlanda societo pri Liszt. En 1936 oni aranĝis gravajn rememorojn, renkontiĝojn. La societo estis malfondita, kiam la komunistoj prenis la potencon plene en 1949. La politiko jam mildiĝis en 1973, tiam Miklós Forrai kaptis la okazon por refondi la societon. Tiu societo vivas kontinue jam pli ol 600 membroj. La societo havas subgrupojn en Budapeŝto 267, Pécs 140, Sopron 74, Szeged 83, Szekszárd 59 membroj.

La societo havas kontaktojn kun similaj eksterlandaj societoj en Eŭropo, Ameriko, Aŭstralio, Japanio.

Elektitaj membroj
-----------------

* István Antal (pianisto)
* József Bánky
* Ernő Dániel (pianisto)
* Sándor Devich
* Zoltán Gárdonyi
* Mihály Ittzés
* József Maklári
* Imre Stefániai

Fontoj
------

* 
* 
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**WASYLKIEWICZ Viktor** [vasilkjeviĉ] estis hungara instruisto, romia katolika pastro. Li naskiĝis en Braŝovo la 23-an de februaro 1873 kaj mortis en Braŝovo la 22-an de oktobro 1922.

Biografio
---------

Viktor Wasylkiewicz studis teologion en Gyulafehérvár, poste diplomitiĝis en 1901 pri hungara kaj germana lingvoj en Scienca Universitato Ferenc József, fine li doktoriĝis. De 1897 li instruis en romia katolika gimnazio de Ĉikŝomjo, de 1902 en hungara gimnazio de Braŝovo. Li estis la sekretario de hungara kazino de la urbo, ankaŭ vicseminariestro en la sama urbo. Oni konsekris lin pastro en 1895.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Népköltési gyűjteményeink története és értéke* (1900)
* *Ethnographia* (1901)
* *Az olvasás művészete* (1910)
* *Hangutánzó m. ÁBC és olvasókv. el. népisk. 1. o. sz.* (1920)

Fontoj
------

* Szinnyei József: Magyar írók élete és munkái
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Pietro BALLO** (naskiĝis la 2-an de oktobro 1952 en Palermo, Sicilio), estas itala opereca kantisto. Li venis de familio de laboristoj, laborante tiam mem en ŝtonminejo en Sicilio antaŭ ŝanĝado de sia profesia orientiĝo al muziko. Li enskribiĝis en la lernejo de kantado ĉe la Teatro Massimo en Palermo, tiam lia opereca kariero komenciĝis proksime de la fino de la 1980-aj jaroj, plejparte en Italio, ankaŭ ĉe diversaj operfadenoj ankaŭ en koncertaj haloj.

Dum la 1970-aj jaroj li moviĝis al Milano, kie li debutis en tia rolo kiel Fenton en Falstaff de Verdi. Li kantis tiam rolojn de Rodolfo en *La Bohème*, estis itala kantisto en *Der Rosenkavalier*, kaj Roland en *Esclarmonde* (Teatro Massimo, januaro 1993).

Li faris imponan usonan televidan aperon en la specialaj koncertoj de Luciano Pavarotti de la 1990-aj jaroj "Pavarotti + Plus" kantante kun Shirley Verrett inter aliaj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 636442
* GND: 130077593
* LCCN: no96021826
* VIAF: 66674239
* ISNI: 0000 0000 8146 590X
* SUDOC: 244119201
* BNF: 14152455s
* MBA: 5d7dfae3-ef66-4d2f-aa25-c3e4d2d9e79f
* NKC: xx0155041
* ICCU: MILV293416
 |
*Arkitektura kaprico*, Florenco, Galerio Uffizi.
**Viviano CODAZZI** (ĉ. 1604 - 1670) estis itala baroka pentristo specializita en pejzaĝoj kaj arkitekturaj perspektivoj, aktiva ĉefe en Romo kaj Napolo.

Ĉirkaŭ 1620 li abandonis sian naskiĝurbon kaj en 1634 li estis dokumentita en Napolo, kie li studis kun Cosimo Fanzago. En Napolo li laboris kun Domenico Gargiulo en la pentrarto de fantastaj pejzaĝoj, el kiuj specialiĝis Codazzi en la arkitekturaj perspektivoj kaj pejzaĝoj kun ruinoj, kaj Gargiulo en la figuroj. Li estis influita de nederlandaj pentristoj aktivaj en Romo, konitaj kiel *bamboccianti*, inter kiuj Pieter van Laer. Liaj ruinaj pejzaĝoj, nomitaj *vedute*, kaj fantastaj kiel arkitekturaj kapricoj kaj realismaj, per kiuj li faros grandan influon sur Canaletto kaj Bernardo Bellotto. Lia vidaĵo de la Baziliko Sankta Petro en Romo, en 1630, estas unu de la lastaj reprezentoj de la fasado sen la kolonaro de Bernini.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 601168
* GND: 119181495
* LCCN: n87905236
* VIAF: 66739250 95719296, 66739250
* ISNI: 0000 0001 4022 4904
* BNF: 14971768h
* ULAN: 500006322
* RKD: 17450
 |
**Calogero "Don Calò" Vizzini** (naskiĝis la 24-an de julio 1877 - mortis la 10-an de julio 1954) estis historia sicilia mafia estro de Villalba en la provinco Kaltaniseto, Sicilio. Vizzini estis konsiderata unu el la plej influaj kaj legendaj mafiaj estroj de Sicilio post la dua mondmilito ĝis sia morto en 1954. En la amaskomunikiloj li ofte estis prezentita kiel la "estro de estroj" - kvankam tia pozicio ne ekzistas en la vasta strukturo de la Cosa Nostra.

Li estis la arketipo de la patrema "viro de honoro" de kampara mafio, kiu malaperis en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Tiutempe mafiulo estis vidita de iuj kiel socia peranto kaj viro staranta por ordo kaj paco. En la unua etapo de lia kariero, li uzis perforton por establi sian pozicion, sed en la dua fazo li limigis rimedon al perforto, al ĉefa jura enspezo, kaj praktikis sian potencon en malfermita kaj laŭleĝa maniero.

Vizzini estas la ĉefa rolulo en la historio de rekta mafia subteno por la Aliancitaj Fortoj dum la invado de Sicilio en 1943. Post la dua mondmilito, li fariĝis la personigo de la rekruto de Cosa Nostra dum la aliancita okupo kaj la posta restarigo de demokratio post la subpremo sub faŝisma regado. Komence, li apogis la separisman movadon, sed ŝanĝis fidelecon al la kristana demokratio, kiam evidentiĝis, ke la sendependeco de Sicilio ne eblis.

Kiam li mortis en 1954, miloj da kamparanoj nige-blanke vestitaj kaj altrangaj mafiuloj, politikistoj kaj pastroj partoprenis lian funebron. La funebra epitafo deklaris, ke "lia" mafio "ne estis krima, sed respektis la leĝon, defendon de ĉiuj rajtoj, grandecon de karaktero. Ĝi estis amo". Tamen, la altiĝo de Don Calò al potenco kaj persistemo en potenco estis ligita kun ĉantaĝo, perforto kaj murdo. La alteco de Vizzini kiel potenca mafia estro kreskis al mitaj proporcioj, sed pli ĵuse historiistoj moderigis lian grandecon.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 637450
 |
La **vivostelo**, aŭ **stelo de vivo**, estas blua, ses-pinta stelo, konturita per blanka bordo kaj kutime enhavanta la Bastonon de Asklepio en la centro. Ĝi estas nuntempe rekonata simbolo de urĝaj sanservoj en multaj landoj.

Kvankam neniu aparta agentejo havas taskon plifortigi ties uzadon kiel marko de atestilo, la vivostelo estis tradicie uzata kiel rimedo de identigilo de la medicina personaro, ekipaĵaro, kaj vehikloj. Multaj ambulancaj servoj markas la simbolon en siaj vehikloj, kaj la ambulancanoj ofte montras la desegnon kiel parto de sia uniformo. Ĝi aperas en kelkaj medicinaj lernolibroj same kiel sur ampleksa gamo de varoj cele al la medicina merkato. En hospitalo kaj aliaj konstruaĵoj, liftoj estas markitaj pere de la simbolo, kio indikas, ke la lifto estas sufiĉe granda por enhavi brankardon.

La serpent-bastona elemento de la simbolo havas unikodan signe al la Bastono de Asklepio kaj kelkaj fontoj povas montri la vivostelo tiukadre. Unikodo ne dediĉis kodsignon por la Vivostelo (varmarka simbolo).

Bildaro
-------

Uzado de la simbolo* Simbolo uzata en Usono.Simbolo uzata en Usono.
* Ambulanco en Kievo, Ukrainio.Ambulanco en Kievo, Ukrainio.
* Ambulanco en Laŭzano, Svisio markita per multaj vivosteloj.Ambulanco en Laŭzano, Svisio markita per multaj vivosteloj.
* Ambulanco de la Fajrestingistoj de Novjorko.Ambulanco de la Fajrestingistoj de Novjorko.
* Ambulanco en Danio.Ambulanco en Danio.
* Ambulanco NHS en AnglioAmbulanco NHS en Anglio

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |

Notoj
-----

1. ↑  "Articles:Elevator Car Sizes". Hkaconsulting.com. 2011-07-11. Arkivita el la originalo en 2011-07-11. Alirita la 14an de Oktobro 2021.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Vivostelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Wikibooks:First Aid
* Vivostelo el EMS Arkivigite je 2009-06-07 per la retarkivo Wayback Machine
* The San Diego Paramedics: Caduceus


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 740879
 |
**Pjetër Dungu** (1908-1989) estis albana pianakompananto kaj komponisto, organizanto de urba popolmuziko. Li estas konata en la historio de la muziko de Albanio kiel la unua kompilisto de albanaj popolkantoj. 

Dungu naskiĝis en Shkodër, kie li studis muziklecionojn kun la komponisto Martin Gjoka. Li ludis hobojon kaj trumpeton, studante pianon kaj harmonion.

En la 1930-aj jaroj, Dungu akiris reputacion kiel pianakompananto por urba lirika kanto, atingante famon ĉirkaŭ la fino de la jardeko. En 1940, Dungu publikigis *Lyra Shqiptare* (Albana Liro), la unua kolekto de 50 popularaj melodioj. La kompilo estis publikigita de la Instituto Geografico De Agostini, Novara, en Italio. En 1942, li akompanis tenoron Kristaq Antoniu ĉe la piano por ok kantoj surbendigitaj por la Columbia Recording Company en Italio. Dungu ankaŭ gvidis orkestron por sep el la registraĵoj de Antoniu. 

Aliaj komponisto-aranĝistoj en albana lirika popolmuziko en tiu periodo, inkludas Lolan Gjokan kaj Kristo Konon.
**Vizcaínos** [bizkaInos] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Sierra de la Demanda*. La loknomo *Vizcaínos* estas komprenebla kiel Biskaj-anoj, sed historie ne kiel Biskaj-anoj mem, sed kiel aludo al navar-eŭskoj kiel praloĝantoj.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Sierra de la Demanda, ruĝe, sudoriente.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,483 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 46 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Ĝi distas 55 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. Ĝi estas inter Jaramillo de la Fuente kaj Barbadillo del Pez.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la romanika preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 779802
* VIAF: 4822153716414058820002
 |
**Vortica energio** estas tipo de akvoenergio, kiu produktiĝas pro obstakloj en riveroj per estiĝo de vorticoj. ĝi celas eluzi energion el pigraj riverfluoj kaj oceanaj fluoj (malpli ol 1,6 km/h)

La novatipajn generatorojn inspiris moviĝo de la fiŝoj. La sistemo konsistas el cilindroj, ligitaj al risortoj kaj setligitaj paralele al la fludirekto. Kiel akvo preterfluas la cilindrojn, estigas vorticojn, kiuj movas la cilindrojn supren-suben. La tiel estiĝantan vibradon transformas la sistemo al eletra energio. 

Margrunda sistemo sur unu kvadrata kilometro povas produkti energion de 51 vattoj, okaze de flurapido de 3 knotoj. 

Tiun metodon evoluigis teamo de la Universitato de Miĉigano, kiu nomas la teknologion VIVACE (*Vortex Induced Vibrations Aquatic Clean Energy*).

Oni fondis la kompanion *Vortex Hydro Power* por surmarketigi la teknologion.

Referencoj, angle
-----------------

* New Scientist 12 April 2008, No2651
* University of Michigan Research Arkivigite je 2007-08-24 per la retarkivo Wayback Machine
* Blue Power: Turning Tides into Electricity
* DWCPA Currents - August 2007 Arkivigite je 2008-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Michigan Daily - Prof. turns vibrations into electricity
* Vortex Hydro Energy
**Stewart MOSS** (1937 – 2017) estis usona aktoro, reĝisoro kaj verkisto.

Li diplomiĝis ĉe Marquette University en 1959 kaj faris postdiplomajn studojn pri aktorado ĉe Yale Drama School.

En Broadway, Moss aperis en *Seidman and Son* (1962). Li ekis aktoradon en televidseriojn per The Fugitive en 1964 kaj en kino li debutis per *In Harm's Way* (1965).

Li partoprenis inter aliaj televidserioj en Bonanza, Perry Mason, Star Trek, The Invaders kaj Hawaii Five-O , kaj en filmoj Chubasco kaj Pendulum dum 1960-a jardeko. Dum la sekva 1970-a jardeko li laboris ĉe televidaĵoj kiel Ironside, Hogan's Heroes, Kojak, Cannon, Love, American Style, The Rockford Files, The Six Million Dollar Man, Barnaby Jones krom ĉe filmoj kiel Zig Zag, Fuzz kaj *The Bat People*.

Dum 1980-aj jaroj li laboris je filmoj The Last Married Couple in America kaj Raise the Titanic, kaj je televidserioj Quincy M.E. Magnum, P.I. The Devlin Connection, Hart to Hart, T.J. Hooker, Stingray, Punky Brewster inter aliaj. En la fino de 20-a jarcento li aperis ĉe televidaĵoj Murder, She Wrote, Gunsmoke: The Long Ride kaj *Bonanza: The Return*. 

En 21-a jarcento li abandonis aktoradon.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 637007
 |
**CBS Paramount Domestic Television** (**CPDT**) estis usona kompanio de produktado por televido kiu estis formita la 17-an de januaro 2006 kaj posedata de CBS Corporation, kiu ekzistis ĉefe kiel provizora transira kompanio malmulte post la disigo de la originala Viacom (1971-2005) en la nunan "Viacom kaj CBS Corporation", kie CBS prenis la plimulton de la elsendaj televidaj aktivoj de Viacom, inkluzive de Paramount Television.

La kompanio distribuis televidseriojn de Desilu Productions, Paramount Television, Viacom Productions, Republic Pictures, Big Ticket Television, CBS Productions, Spelling Television, Rysher Entertainment (kaj ĝia antaŭanto Bing Crosby Productions), DreamWorks Television (antaŭ Viacom akiri DreamWorks'on), Group W Productions, siajn proprajn televidseriojn, kaj malnovajn filmaroj el Paramount Pictures, DreamWorks, Republic Pictures kaj CBS Films.

Septembre 2006, CBS Corporation anoncis ke King World kaj CBS Paramount Television kombiniĝis por formi CBS Television Distribution. CPDT retenis sian identencon por televidprogramoj ĝis septembro 2007.
Viziserpento, detalo de la Dintelo 15a de la majaa epoko klasiko de Ĝaksĉilano.
La **Viziserpento** estas grava kreitaĵo de la mitologio de la antaŭkolumbaj majaoj, kvankam la termino lastatempe estas ne tiom uzata.

La serpento estis tre gravaj socia kaj religia simbolo, adorata de la majaoj. La majaa mitologio priskribas la serpentojn kiel la vehikloj pere de kiuj la ĉielaj korpoj, kiel la Suno kaj la steloj, trairas la ĉielon. La forigo de la serpenta haŭto faris ilin simbolo de renaskiĝo kaj renoviĝo.

La serpentoj estis tiom adorataj, ke ili iĝis unu de la ĉefaj mezamerikaj diecoj, Kecalkoatlo, estis reprezentata kiel plumigita serpento.

Oni konsideras, ke la Viziserpento estas la plej grava de la majaaj mitologiaj serpentoj. Ili ĝenerale estis reprezentitaj kiel barbohavaj kaj kun rondoforma muzelo, dukapaj aŭ kun la spirito de dio aŭ antaŭulo elirante el tie buŝo. Oni supozis, ke dum la majaaj ritoj de sangelverŝado, la partoprenantoj eksperimentis viziojn en kiuj ili komunikiĝis kun la dioj aŭ antaŭuloj. Tiu rolo okazis ankaŭ en aliaj majaaj religiaj praktikoj, juveloj, ceramiko kaj arkitekturo.

Bibliografio
------------

* Coe, Michael D. (1992). *Breaking the Maya Code*. London: Thames & Hudson. ISBN 0-500-05061-9. OCLC 26605966
* Graham, Ian; Eric von Euw (1977). *Corpus of Maya Hieroglyphic Inscriptions: Vol. 3, Part 1*. Cambridge, MA: Peabody Museum of Harvard University.
* Ivanoff, Pierre (1973). *Monuments of Civilization: Maya*. New York: Brosset & Dunlap. ISBN 0-448-02020-3.
* Schele, Linda; David Freidel (1990). *A Forest of Kings: The Untold Story of the Ancient Maya*. New York: William Morrow. ISBN 0-688-07456-1. OCLC 21295769.
* Schele, Linda; Mary Ellen Miller (1992). *Blood of Kings: Dynasty and Ritual in Maya Art*. Justin Kerr (2a represo kun korektoj). New York: George Braziller. ISBN 0-8076-1278-2. OCLC 41441466.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Viziserpento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Brita Muzeo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 727708
 |
**preĝejo Ĉieliro de Maria** (ankaŭ konata, kiel preĝejo Nia Sinjorino) estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Pécs.

Historio
--------

En tiu loko la unua preĝejo estis konstruita en 1727. En 1847 monaĥinoj alvenis, kiuj konstruis post jaroj monaĥinejon kaj lernejon kontaktiĝantajn al la preĝejo. Inter 1851 kaj 1854 ankaŭ la preĝejo estis pligrandigita. En 1886 la plena fasado trakonstruiĝis. Dum la socialismo la monaĥinoj ne rajtis servi.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas laŭ placo laŭ la trotuaro inter monaĥinejo kaj lernejo. Kontraŭe troviĝas Baziliko-katedralo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo en Pécs. En mezo de la fasado (malsupre) la ornama enirejo funkcias. Pli supre en niĉo skulptaĵo pri Sankta Maria estas videbla. Plej supre kvadrata turo altiĝas, kies pinto estas longa piramido. Post la fasado la navo etendiĝas. La ĉefaltara bildo prezentas Ĉieliron de Maria. 

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* (hungare kun foto)
* hungare
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**WÁGNER János** [vag:ner] estis hungara instruisto, botanikisto naskiĝinta en Temeskeresztes la 20-an de aprilo 1870 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de majo 1955.

Kariero
-------

Wágner havigis diplomon de instruisto en 1893 kaj li instruis en la porinstruistaj lernejoj de Csáktornya, Kiskunfélegyháza, Arad. En 1911 li estis lernejestro en Budapeŝto, en 1914 fakinspektisto; poste ĉefdirektoro. Li pensiuliĝis en 1928. Li esploris la flaŭron de Hungarujo kaj de la Balkano (ĉefe en montaroj Rila, Rodope kaj Balkano). Li verkis monografiojn pri la specoj de Centaurea kaj pri la tilioj.

Verkoj
------

* *Magyarország virágos növényei* (Bp. 1903);
* *A kis kertész* (Bp. 1906);
* *Magyarország gyógynövényei* (kun propraj koloraj pentaĵoj, Bp. 1908);
* *A kis tudósok* (Bp. 1909);
* *A magyarországi Centaureák ismertetése* (Bp. 1910);
* *Die Vegetation der ärarischen Sandpusta Deliblat*, (Selmecbánya, 1914);
* *Hársfatanulmányok* (Magy. Botan. L. 1925 – 1934);
* *Magyarország hársai* (Kertészeti Közl. 1941 – 1945);
* *Fünfzehnjährige Beobachtungen an ungarischen Pulsatillen* (Acta Botan. Szeged, 1942).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Sorokpolány.

Historio
--------

Laŭ dokumento tiu ĉi romanika preĝejo estis konstruita antaŭ ol 1249. En la 15-a jarcento ĝi gotikiĝis, en la 18-a jarcento barokiĝis. En 1842 pli nova sakristio konstruiĝis. La preĝejo en 1927 plene renoviĝis. La orgeno estas aŭdebla ekde 1957. Ekstere la preĝejo estis pentrita en 1967, interne en 1974.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ la ĉefstrato. La kvadrata turo kun piramida supro situas super la ĉefenirejo en mezo de la fasado. Malantaŭ la turo troviĝiĝas la navo, kiu finiĝas en malpli larĝa oklatera absido. En 1948 oni trovis freskojn el la 15-a jarcento. Ankaŭ nun estas videblaj la freskoj pri Sankta Kristoforo, Sankta Sebastiano, Sankta Mikaelo kaj Sankta Maria.

Interne galerio estas videbla por la orgeno. La altaroj kaj la predikejo estis farita en la 18-a jarcento. Menciindas en la muro tombo el la jaro 1697.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun 3 fotoj
* hungare
* hungare
* hungare kun foto
* [*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Charlie X** [Karĉjo X] estas la dua epizodo de la unua sezono de la usona televidserio de sciencofikcio, Star Trek. Verkita de D. C. Fontana el rakonto de Gene Roddenberry kaj reĝirorita fare de Lawrence Dobkin, ĝi unue elsendiĝis la 15-an de septembro 1966.

La USS Enterprise (NCC-1701) trovas sur planedo Thasus kaj helpas malstabilan 17-jaran knabon, Charlie Evans (Robert Walker Jr.), kun danĝeraj mensaj potencoj, kiu malhavas de trejnado kaj matureco por manipuli ilin saĝe. Charlie rapide iĝas mense malekvilibra kaj montras signojn, ke li posedas strangajn telepatiajn potencojn. Charlie uzas siajn povojn detrui la kosmoŝipon Antares, sed diras ke "Ili ne estis bonaj al mi." Li malkovras la planojn de Kapitano Kirk por deturni al Alfa V, kaj ekprenas la regadon de "Enterprise".

Dume, kosmoŝipo el Thasus alproksimiĝas al la "Enterprise". La thasusa estro aperas sur la ferdeko, dirante, ke ili donis al Charlie povojn por helpi lin por postvivi sur sia mondo, sed ĉi tiuj potencoj (kiujn ili ne povas reteni de Charlie) faras lin tro danĝere vivi inter homoj. La thasiusanoj la damaĝon, kiun Charlie faris, aparte de la 'Antares', kiun ili malkaŝas, ke ili ne povis savi pro rimarki tro malfrue, ke Charlie foriris la planedon. Ili reprenas la knabon por vivi kun ili.
**Preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en mezo de vilaĝo Vasboldogasszony.

Historio
--------

La kirko estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento, la unua mencio okazis en 1409. Pro atakoj de turkoj la preĝejo bruldetruiĝis, ruiniĝis, priskribo mencias nur la turon kaj kelkajn murojn en 1698. Post kelkaj jaroj la kirko plene renoviĝis, en 1765 barokiĝis. Arkeologoj faris esplorojn en 1975, poste la preĝejo estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en la vilaĝo ĉe vojkruciĝo. La fasado estas simetria, meze altiĝas la turo sen iu ajn reliefo. Malantaŭ la turo troviĝiĝas la navo, kiu finiĝas en malpli larĝa duonronda absido. En la sankteja muro estas videbla duobla gotika sidniĉo.

Altaro
------

La plej menciinda interna vidindaĵo estas la skulptita ligna altaro farita el tilio eble en 1710. Ĝi estas orumita kaj prezentas ĉieleniron de Maria. La agon helpas 4 anĝeloj. Plej supre Sankta Triunuo estas videbla. Rando de la skulptaĵo konsistas el folioj. La altaro estis restaŭrita en 2001.

En la navo estas videblaj statuoj pri Sankta Francisko kaj Sankta Vendelo.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun foto Arkivigite je 2020-08-11 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Suna elektrocentralo Arkimedo** (itale *Centrale solare termodinamica Archimede*) estas suncentralo kiu produktas sunan energion ĉe Priolo Gargallo proksime de Sirakuzo en Sicilio, Italio. La sekcio pri ciklo kombinita estis inaŭgurita en 2003, kaj la suna kampo la 14-an de julio 2010. La suna kampo estas la unua uzanta fanditan salon por varmo-transpaso kaj stokado, kiu estas integrita kun la kombinita cikla gasa instalaĵo. Ĝi uzas teknologion disvolvitan de ENEA kaj Suna Energio Arkimedo, komuna entrepreno inter Angelantoni Industrie kaj Siemens Energy. Arkimedo estas posedata kaj funkciigita de Enel.

La loko nomiĝas "Arkimedo" (la fama loĝanto en la apuda granda greka helena urbo Sirakuzo) post la vicoj de grandegaj parabolaj speguloj uzataj por kapti la sunradiojn, kiuj memorigas la "brulajn spegulojn" kiujn laŭdire Arkimedo kutimis uzi kaj bruligis la romiajn ŝipojn sieĝantaj Sirakuzon dum la Sieĝo de Sirakuzo (214-212 aK). La ekzistanta elektrocentralo estas ĉirkaŭ 25 hektaroj (escepte de la suna kampo), kaj pligrandiĝas per la 11 hektaroj de lasuna kampo Arkimedo.

* Kategorio Suna elektrocentralo Arkimedo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La saleziana **preĝejo Sankta Kvirino** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Szombathely.

Historio
--------

Laŭ la onidiro Sankta Kvirino martiriĝis en tiu loko, kie ĉi tiu preĝejo troviĝas. Ĝi estis konstruita inter 1932 kaj 1938, sed la turo nur en 1940. La ĉefaltara bildo pri martiriĝo de Sankta Kvirino estis pentrita en 1967.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ la trotuaro. La fasado estas malsimetria, tamen la meza parto estas simetria. Ŝtupoj kuras al la ĉefenirejo, kie estas videblaj 3 grandaj pordoj, antaŭe 4 kolonoj. Tio estas komenco de la ĉefnavo, apude po unuj flankonavoj. Tio estas la bazilika arkitektura sistemo. Maldekstre la kampanilo altiĝas, inter la flankonavo kaj kampinilo estas etaĝa koridoro, sed sur la teretaĝo estas nur 2 arkadoj. Krucnavo krucas la ĉefnavon kun la flankonavoj. Interne la ĉefaltaro kaj la flankonavoj estis faritaj el blanka marmoro. La flankonavoj (Koro de Jesuo kaj Helpema Dipatrino) estis pretaj en 1941 kaj 1950. Menciindas la vitraloj. Sub la plena preĝejo estas lokoj por 1000 urnoj. La kampanilo havas 3 sonorilojn. 

Ene estas entombigita László Országh.

Kermeso okazas en la 4-an de junio, aŭ en la plej proksima dimanĉo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Christopher Anton "Chris" REA**, naskita la 4-an de marto 1951 en Middlesbrough, Anglio, estas brita kantisto, gitaristo kaj kantverkisto. Chris Rea estas produktiva artisto kaj publikigis pli ol 20 albumojn kiuj kolektive vendis pli ol 40 milionojn da kopioLi plejparte ludas glitgitaron kaj estas ĝenerale konata kaj respektata pro sia sentema gitarludado kaj lia mallaŭta, melodia rokmuzika stilo.

Li publikigis sian unuan longdiskon/kompaktdiskon en 1978, kaj li havis grandan sukceson en Eŭropo kun, inter aliaj, la sekvaj albumoj: *Shamrock Diaries* ("irlandaj taglibroj", 1985), *On The Beach* ("plaĝe", 1986), *Dancing With Strangers* ("dancante kun fremduloj", 1987), *New Light Through Old Windows* ("nova lumo tra malnovaj fenestroj", 1988), *The Road To Hell* ("la vojo al infero", 1989), *Auberge* ("gastejo", 1991), *God's Great Banana Skin* (1992), *Espresso Logic* (1993), *The Blue Cafe* ("la blua kwfejo", 1998) kaj *Dancing Down The Stony Road* ("dancante tra la ŝtona vojo", 2002).

Post kiam li pasis gravan malsanon, Chris Rea plejparte koncentriĝis pri la evoluo de la bluso tra la jaroj.

Referencoj
----------

* La unua versio de tiu ĉi teksto ekestis per traduko kaj ioma adapto de la koresponda sveda teksto de la 11-a de aŭgusto 2023.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832289
* GND: 13151752X
* LCCN: n91122070
* VIAF: 84960566
* ISNI: 0000 0000 7839 7061
* BNF: 13898851v
* MBA: c707b37e-cb5c-4694-be4d-46beefcb2475
* NLA: 35807728 36009109, 35807728
* BIBSYS: 2017880
* NKC: ola2002149294
 |
**Viŝnjicjevo,** serbe **Вишњићево,** slave **Višnjićevo** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.

Loko de la municipo en Serbio

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 69  km²
* Koordinatoj: 44°57′57″N 19°17'24″E
* Supermara alteco: 81 m
* Loĝantaro: 1899 en 2002
* Poŝtkodo: 22246
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ŠI

Geografio
---------

Viŝnjicjevo situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo, poste ĝi apartenis al limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Viŝnjicjevo 1774 serboj (93 %), 52 slovakoj, 21 jugoslavianoj, 8 kroatoj, 2 rusoj kaj aliaj.

Vidindaĵoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Viŝnjicjevo

* Kategorio Viŝnjicjevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**FARKAS Jenő** [farkaŝ] rumania hungara instruisto, folklorkolektinto. Li naskiĝis en Nyárádszereda la 15-an de julio 1908 kaj mortis en Târgu Mureş la 3-an de julio 2000. Li estas entombigita en Cristuru Secuiesc. Li estis la patro de literaturhistoriisto Jenő Farkas kaj de instruisto, fakverkisto pri matematiko Miklós Farkas.

Kariero
-------

Jenő Farkas instruis religion, francan kaj hungaran lingvojn inter 1936 kaj 1968 en Braŝovo, Târgu Mureş kaj Cristuru Secuiesc. Li pristudis teologion (1827-1935) en Kluĵo, Montpellier kaj Bazelo, poste li finis en 1948 pedagogion, filozofion kaj francan lingvon, fine en UBB de Kluĵo en 1961 li diplomitiĝis pri hungara lingvo kaj literaturo. Li estis tre ŝatata pedagogo. Li kolektigis folkloron kun siaj gelernantoj en lernojaro 1957-1958 en la najbaraj vilaĝoj de Cristuru Secuiesc.

Libro
-----

* *Vadrózsa virága* (Floro de sovaĝa rozo) (El folklora kolektaĵo de gelernantoj de Székelykeresztúri diákok népköltészeti gyűjtéséből). Nagy Endre dr.- Péter Sándor, Edelény, 2004.

Fonto
-----

* Biografiaj indikoj Arkivigite je 2011-07-12 per la retarkivo Wayback Machine
**GÁRDONYI Jenő** (ga:rdonji) estis rumanuja hungara/hungara redaktoro, ĵurnalisto naskita en Arado la 6-an de septembro 1900 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de majo 1981.

Kariero
-------

Jenő Gárdonyi debutis en Arado en 1916 kiel kunlaboranto de la *Aradi Közlöny*. Post sia abiturienta ekzameno li iĝis ĵurnalisto de la *Függetlenség*, *Arad és Vidéke*, dume por unu jaro de la tagĵurnalo *Újvidéki Hírlap*. En Budapeŝto li estis artikolisto de la teatraj gazetoj kaj de la spritaĵgazeto *Magyar Figaro*. Kiel raportisto el Transilvanio de la *Est-Lapok* li revenis en Aradon. Li estigis teatran semajngazeton kun titolo *Aradi Színpad*. Poste en Budapeŝto li gvidis la rubrikon de la ĉefurba gazeto *Magyarország*. Dum la dua mondmilito li estis en laborkampo. En 1946-1948 li estis respondecredaktoro de urbopolitika gazeto *Fővárosi Napló*. De 1950 li estis kunlaboranto de *Magyar Nemzet*, post sia pensiuliĝo en 1962 ĝia artikolisto. En la teatro Városi Színház de Arado oni prezentis liajn du operetojn (Tűzijáték; Fenség hadnagya). Li estis distingita per premio *Aranytoll* (1979).

Libroj
------

* *Budapesti Hivatali Útmutató* informfaklibro, eldonita kaj redaktita;
* *Sír a szívem* (poemoj, Arad, 1917).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
**Višňová** estas fervoja stacio en samnomata municipo sur fervojlinio kuniganta Liberec kun pola urbo Zawidów, indikata en horaro por vojaĝantoj sub numero 037. La stacio estas konstruita en direkto nordo-sudo kaj ĝi troviĝas norde de la centro de la municipo. Tra la spaco de la stacio kondukas limo inter katastraj teritorioj Višňová kaj Předlánce. Oriente de la la stacio kondukas ŝoseo III/0353.

Priskribo de la stacio
----------------------

La stacio estas trirela kaj inter la unuopaj reloj troviĝas kajo kun longeco 60 metroj. Oriente de la relejo situas masonita etaĝa fervoja konstruaĵo.

Trafiko
-------

En la stacio haltas personaj trajnoj de linio L6 *Liberec – Frýdlant v Čechách – Černousy*.

Rilataj artikoloj
-----------------

* Fervojlinio Liberec–Zawidów
* Višňová (distrikto Liberec)
* Forpafo de bombaviadilo City of Savannah la 5-an de marto 1945

Pluaj fotoj
-----------

* VišňováVišňová

Eksteraj ligiloj
----------------

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Višňová (fervoja stacio) en Vikimedia Komunejo

Višňová

|  |
| --- |
| **Linio 037 Liberec – Zawidów** (195,291 km) |
| Minkovicedistanco: **2,615 km** |  | Filipovka
distanco: **1,968 km** |
*Ĉi tiu artikolo estas pri procesoro. Pri la aliaj signifoj de la kombino de litero kaj nombro vidu apartigilon R kun nombro*

---

**R4000** - nomo de unua 64-bita RISC-procesoro laŭ MIPS-arkitekturo. La procesoro estis anoncita en februaro de 1991 j kaj ĝia fabrikado estis lanĉita en marto de 1992 j. Tielmaniere **R4000** aperis pli frue ol dekomence 64-bita procesoro de arkitekturo DEC Alpha. 

Frekvenco de la procesoro estis 100 MHz, kio estis tre multe. Por plene ŝarĝi ĉenstablojn de funkcia bloko, havantaj tial altan frekvencon, en procesorkernon estis unuafoje enmuntitaj staploj I-cache kaj D-cache po 8 KB kaj konstrita eblo uzi eksteran staplon B-cache ĝis 1 MB. Pro uzo de internaj staploj kaj plenumo de 64-bit-aj instrukcioj, **R4000** havis 1.35 mln transistorojn kaj ĝia areo estis 213 mm2, kio altigis ĝian prezon kompare kun procesoroj R2000 kaj R3000. Longeco de entjera ĉenstablo atingis 8 stadiojn (tiutempe tre longe). La procesoro estis fabrikata laŭ 800-nm teknologio kaj havis maksimuman varmoradiadon 15 W.