recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Mallongvosta pigo** |
| --- |
|  |
| Mallongvosta pigoMallongvosta pigo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Korvedoj *Corvidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cissa* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. thalassina*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cissa thalassina****(Temminck, 1826) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Mallongvosta pigo  |

 |
| v • d • r |

La **Mallongvosta pigo** aŭ **Mallongvosta verda pigo** (*Cissa thalassina*) estas specio de birdo de la familio de korvoj kaj pigoj aŭ *Korvedoj*.

Ĝi estas ĉirkaŭ samgranda kiel la Eŭropa pigo kaj estas endemio de sudorienta Azio. Ĝi estas specio de montetarbaroj kiu loĝas en densa vegetalaro en meza kaj supra tavoloj de la branĉaro, kie ili faras nur mallongdistancajn flugojn.

Ĝi estas specio ege simila al la parenca samgenra Verda pigo, tio estas ege verda, sed kun tre **mallonga vosto** kompare kun similaj specioj, kio nomigas la specion kaj diferencigas ĝin el la Verda pigo, dum ĝi, kiel ĉe la Verda pigo, havas nigran strion el la beko (tra la okuloj) al la nuko, sed ankaŭ malkiel ĉe la Verda pigo aŭ kiel ĉe la Flavbrusta pigo ne estas tiom larĝa sed nur ĉe la okulo kaj ne tiom malantaŭe, depende de la subspecio. Kontraŭ la nigra traokula strio ege kontrastas kun ruĝecaj senplumaj okulringoj, tre ruĝaj beko kaj gamboj. La unuarangaj flugilplumoj estas ruĝecgrenatoj kaj tio markas tiun genron kiel unu el la plej rimarkindaj kaj distingaj membroj de la tuta familio. **La iriso de tiu specio estas blankeca** kaj ne malhela kiel ĉe la aliaj samgenraj specioj. Ankaŭ estas blankaj la duarangaj flugilplumoj. Depende de la subspecioj estas bluaj nuancoj ĉirkaŭ la nigra traokula strio.

Referencoj
----------

1. ↑  Whitten, Tony and Jane.  (1992) *Wild Indonesia: The Wildlife and Scenery of the Indonesian Archipelago*. Unuiĝinta Reĝlando: New Holland, p. 131. ISBN 1-85368-128-8.
Panoramo de la lago ene de la kaldero Kilotoa.
**Kilotoa** aŭ hispane ***Quilotoa***) estas akvoplena kaldero kaj la plej okcidenta vulkano en la Ekvadoraj Andoj. La 3 km larĝa kaldero estis formita de la falo de tiu eldacita vulkano sekve al katastrofa vulkana erupcio-6 antaŭ ĉirkaŭ 800 jaroj, kiu produktis piroklastajn fluaĵojn kaj laharojn kiuj atingis ĝis la Pacifika Oceano, kaj etendis aerportitajn kuŝejojn de vulkana cindro tra la tutaj nordaj Andoj. Tiu lasta erupcio sekvis dormoperiodon de 14,000 jaroj kaj estas konata kiel la Plinia erupcio de 1280. La kvara (el sep) erupcia fazo estis freatomagma, indikante ke kraterlago ekzistis jam tiutempe. Tiu kaldero ekde tiam akumulis 250 m profundan kraterlagon, kiu havas verdecan koloron kiel rezulto de dissolvitaj mineraloj. Troviĝas fumaroloj en la lagogrundo kaj varmaj fontoj en la orienta flanko de la vulkano.

Kilotoa estas turisma loko de kreskanta populareco. La vojo al la "montopinto" (nome la urbeto Quilotoa) estas ĝenerale veturata per dungitaj kamionoj aŭ busoj el urbo Zumbahua 17 km sude, aŭ plej ofte per buso el Latacunga. Estas multaj simplaj hoteloj en la tuja areo proponante servojn kiaj mulojn kaj gvidistojn. Aktiveco povas esti kvar al kvin hora marŝado ĉirkaŭ la kaldero (kies diametro estas ĝuste ĉirkaŭ 3 km). La kaldera bordo estas tre malregula kaj atingas sian maksimumajn altaĵojn (3810 m norde, 3894 m nordokcidente kaj 3915 m sudoriente) je tri lafokupoloj. La 10 km pado estas sableca kaj dekliva en lokoj kaj povas iĝi tre malfacila, partikulare se estas nebulo.

0° 51′ 40″ S 78° 53′ 50″ U﻿ / ﻿0.861193 °S, 78.897285 °U﻿ / -0.861193; -78.897285 (mapo)

Referencoj
----------

1. 1 2   "Quilotoa". Tutmonda Vulkanisma Programo. Smithsonian Institution.  Alirita la 24an de Januaro 2017.
2. ↑  Patricia A. Mothes, Minard L. Hall (2008) "The plinian fallout associated with Quilotoa's 800 yr BP eruption, Ecuadorian Andes", Journal of Volcanology and Geothermal Research, Volume 176, Issue 1, 10a de Septembro 2008, Paĝoj 56-69
3. ↑  Water chemistry of Lake Quilotoa and assessment of natural hazards  Arkivigite je 2012-02-16 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kilotoa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kilotoa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Travel information Arkivigite je 2012-12-24 per la retarkivo Wayback Machine
* Travel information Arkivigite je 2008-12-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Jan 2009 Updated travel info Arkivigite je 2013-02-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Events in Quilotoa
**Mahíde** [maIde] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Aliste, en la okcidento de la provinco, angule kun plej nordorienta Portugalio.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Boya, Las Torres de Aliste, Mahíde, Pobladura de Aliste kaj San Pedro de las Herrerías, okupas totalan areon de 108,87 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 298 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 80 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento kun dependeco de la Monaĥejo de San Martín de Castañeda en Sanabria. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluetas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, piedirado laŭ Jakoba Vojo, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754600
* BNE: XX5877593
 |
**Magyarpolány** (madjarpolAnj) estas vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Veszprém, en subregiono de Ajka. Magyar signifas hungaro, la slavdevena vorto *polány* signifas agrikulturistoj.

Golgoto en Magyarpolány
* Areo: 27 km²
* Loĝantaro: 1180
* Poŝtkodo: 8449
* Telefonprefikso: 88

Situo
-----

Magyarpolány situas en montaro Bakony, fine de sakovojo.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio devenis el 1171, tiam apartenanta al abatejo de Bakonybél. En 1588 la loĝantaro rifuĝis pro la turkoj. En 1752 germanoj, poste ankaŭ slovakoj kaj kroatoj faris pli granda la komunumon. Estis tempo, kiam 2 vilaĝoj formiĝis: por hungaroj kaj por germanoj. En 1948 la germanoj estis deportitaj al Germanio. Dum la socialismo multe laboris en Ajka.

La vilaĝo estas "Nacia Heredaĵo" pro la malnovaj koridoraj loĝdomoj. Ili ricevis premion *Europa Nostra* en 1993. Ekde tiam oni aranĝas spektaklon pri golgoto.

Vidindaĵoj
----------

* luterana preĝejo de 1661

* Kategorio Magyarpolány en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Malgranda Sinagogo** en Budapeŝto, en Erzsébetváros (distrikto), en kvartalo de judoj estas religia Monumento historia. Ĝi situas proksime de Granda Sinagogo (Budapeŝto) kaj Sinagogo (Erzsébetváros).

Turoj de la sinagogo

### Historio

En 1783 la judoj ricevis permesojn loĝadi en Pest (urbo). Ili konstruis ĉi tiun sinagogon inter 1869-1872 laŭ projekto de Otto Wagner, kiu estis konata arkitekto de Vieno. La sinagogo servis tiujn judojn, al kiuj la Granda Sinagogo ne estis konvena. En 1941 oni kolektis en tiun sinagogon la judojn, kiuj poste estis deportitaj en la nuntempan Ukrainion. pri tio memorigas memortabulo sur la muro. Post la 2-a mondmilito la konstruaĵo estis ruina kaj neuzita depost 1959. En la 1990-aj jaroj oni faris malgrandajn renovigojn. Ekde 2006 la juda eklezio denove profitas ĝin kiel vidindaĵo. Interne la mebloj mankas, tial oni establos tie judan etnografian muzeon.

Konstruaĵo
----------

La arkitektoj estis Otto Wagner kaj Mór Kallina. La konstruaĵo estas integrita al la ceteraj domoj laŭ la strato. La fasado estas simetria. La turoj similas iomete al la minaretoj. Interne granda okangula kupolo situas, kiun 8 kolonoj tenas. Sur la muroj restis la reliefoj.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Malgranda Sinagogo de Budapeŝto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Maia** estas filino de titano Atlaso kaj Oceanidino Plejono. Ŝi estis patrino de dio Hermeso. Kiel lian patrinon oni ankaŭ iam prezentas Aitron, filinon de Titano Oceano.

Partopreno en historietoj
-------------------------

### Hermo

Ŝi vivis en Arkadio en groto sur monto Kileno, tie malkovris ŝin Zeŭso kaj uzurpis ŝin kontraŭ ŝia volo. Maia naskis al li filon Hermeson, kiu pli poste fariĝis kuriero de dioj.

### Arkado kaj Kalisto

Oni prezentas, ke Maia vartis kaj edukis Arkadon, filon de la plej alta dio Zeŭso kaj nimfo Kalisto. Ĵaluzema Hero, edzino de Zeŭso, nome transformis Kaliston en ursinon. Kiam post kelkaj jaroj intencis ĉasanto Arkado la ursinon mortigi, Zeŭso malebligis tion kaj sian filon kaj lian patrinon prenis sur ĉielon en konstelaciojn Malgranda Ursino kaj Granda Ursino.

### Plejadoj

Maia estis la plej maljuna kaj onidire la plej bela el sep filinoj de Atlanto. Ĉiuj sep fratinoj estis fine levitaj ĉielen kaj kreis stelaron Plejadoj.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Máia en la ĉeĥa Vikipedio.*

Vidu ankaŭ
----------

* 66 Maja

* Kategorio Maio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
mapo de antikva Egiptio
**Malalta Egiptio** respektive **suba Egiptio** aŭ **malsupra Egiptio** estis nomo kiun ricevis en la Antikva Egiptio la nordo de la lando, kaj inkluzivis lokojn ekde la Mediteraneo ĝis Dahŝuro, je 40 km sude de Kairo. Ĝi konsistas el fruktodona regiono de la Nildelto.

Malalta Egiptio estis konata kiel *Ta-Mehu* tio estas "papiruslando". Ĝi estas "malalta" en rilato kun la trafluo de la rivero Nilo. Ĝi estis reprezentita de la Ruĝa krono (*Mhs, net, bit, deshret, uer*) kaj la vespo. Ankaŭ la aspido, simbolo de la diino Uaĝet, estis la simbolo de Malalta Egiptio. Ĉe la trono de la faraono ĝi estis reprezentita de papirusoj.

Malalta Egiptio estis dividita je dudek distriktoj nomataj nomosoj, kies organizado suferis plurajn modifojn laŭlonge de ĝia historio. Ĝia klimato estas pli milda ol tiu de la Alta Egiptio, kun temperatruoj malpli ekstremaj kaj pli oftaj pluvadoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Alta Egiptio
* Meza Egiptio
* Nubio
* Suba kaj Supra Egiptio

* Kategorio Malalta Egiptio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Malfermo de la kvar Ĉevaloj** (ECO C47–C49) estas en ŝaka malfermo unu el la Malfermoj de la reĝa peono, kies karakterizaj unuaj movoj estas: **1.e4 e5; 2.Ĉf3 Ĉc6; 3.Ĉc3 Ĉf6**

Variaĵoj
--------

La Blankoj nun havas elekteblecon inter du gravaj variantoj:

* **4. d4 (Skota variaĵo)** kun rekta centra atako kiel en la Skota malfermo.
* **4. Kb5 (Hispana variaĵo).** La Blanko premas la nigran ĉevalon kaj ne rekte atakas la centron.

Ĉefa linio
----------

**1.e4 e5**
**2.Ĉf3 Ĉc6**
**3.Ĉc3 Ĉf6**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 **4.Kb5** Hispana variaĵo
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 **a6** 5.Kxc6
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 a6 5.Kxc6 dxc6 6.Ĉxe5 Ĉxe4 7.Ĉxe4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 **Kc5**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kc5 5.0-0 0-0 6.Ĉxe5 Ĉxe5 7.d4 Kd6 8.f4 Ĉc6 9.e5 Kb4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kc5 5.0-0 0-0 6.Ĉxe5 Ĉd4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 **Ĉd4**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Ĉd4 5.Ĉxe5 De7 6.f4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Ĉd4 5.Ke2
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Ĉd4 5.Ke2 Ĉxf3+ 6.Kxf3 Kc5 7.0-0
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Ĉd4 5.Ĉxd4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Ĉd4 5.0-0
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 **Kb4**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 **6.d3**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 **d6**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 d6 7.Kg5 Kxc3 8.bxc3 De7
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 d6 7.Kg5 Kxc3 8.bxc3 De7 9.Te1 Ĉd8 10.d4 Kg4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 d6 7.Kg5 Ĉe7
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 d6 7.Kg5 Ĉe7 8.Ĉh4 c6 9.Kc4 d5 10.Kb3 Dd6
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 d6 7.Kg5 Ke6
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 d6 7.Ĉe2
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 **Kxc3**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 Kxc3 7.bxc3 d6 8.Te1
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 Kxc3 7.bxc3 d5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 6.d3 **De7** 7.Ĉe2 d5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 **6.Ĉd5** Ĉxd5 7.exd5 e4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Kb5 Kb4 5.0-0 0-0 **6.Kxc6**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 **4.d4** Dua ĉefa linio
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.d4 Kb4 5.Ĉxe5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.d4 exd4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.d4 exd4 5.Ĉd5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 **4.Ĉxe5**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 **4.Kc4** konsiderata dubinda linio pro 4. ... Ĉxe4 5. Ĉxe4 d5 kreante per d5 forkon de peono kontraŭ kuriero [c4] kaj ĉevalo [e4]
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Ĉc3 Ĉf6 **4.a3**

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de ŝakaj malfermoj
* Malfermita malfermo
* Fermita malfermo
* Duonfermita malfermo
* Duonmalfermita malfermo
* Neregula malfermo
* Flanka malfermo
*La Perezosa*, de Daniel Hernández Morillo.
**Maldiligento** (ankaŭ nomita pigreco) estas malinklineco al agado aŭ fortostreĉo malgraŭ havado de la kapablo fari ion. Ĝi ofte estas utiligita kiel pejorativa termino; rilataj esprimoj por persono vidita kiel maldiligentaj estas sofulo, evitemulo, kaj nenifarulo.

Malgraŭ la diskuto de Sigmund Freud pri la plezurprincipo, Leonard Carmichael notas ke "maldiligento ne estas vorto kiu aperas en la enhavtabelo de la plej multaj teknikaj libroj pri psikologio ... Ĝi estas kulpa sekreto de moderna psikologio kiu pli estas komprenita koncerne la instigon de soifaj ratoj kaj malsataj bekokolomboj kiam ili premas levilojn aŭ trafas celojn ol estas konata pri la maniero kiel laŭ kiu poetoj igas sin verki poemojn aŭ sciencistoj devigas sin en la laboratorion kiam la bonaj golfludadaj tagoj da printempo alvenas." Enketo (1931) trovis ke gimnazianoj pli atribuis sian ŝanceliĝan efikecon al maldiligento, dum instruistoj vicigis "mankon de kapablo" kiel la plej grava celo, kun supozeble maldiligento venanta en dua rango. Maldiligento ankaŭ povas esti kromprodukto de multaj subestaj mensaj sanaferoj kaj formoj de psikopatologio kiel ekzemple deprimo, AHP, dormmalsanoj, kaj skizofrenio.

Notoj
-----

1. ↑  Leonard Carmichael (Apr 1954), *Laziness and the Scholarly Life*, **78**, The Scientific Monthly, pp. 208–213
2. ↑  Harry Howard Gilbert (Jan 1931), *High-School Students' Opinions on Reasons for Failure in High-School Subjects*, **23**, The Journal of Educational Research, pp. 46–49

Vidu ankaŭ
----------

* Pigro

* Kategorio Maldiligento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Maldiligento en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
La **Malfermo Ponziani** (ECO C44) estas malnova malfermo por komenci ŝakludon, ĝi devenas el la 1a jarcento, solida kaj kun malmultaj variaĵoj. Ĝi estas konsiderata kiel malbona malfermo, ĉar la komenca peona strukturo de blanko malhelpas la disvolviĝon de la ŝakpecoj, tamen por profiti ĉi tion nigro devas ludi decide, kio povas konduki lin fali en riskajn poziciojn.

La strategia celo de blanko estas rapide formi fortan kaj moveblan centron, kun peono sur c3 kaj alia sur e4 kaj post tio subteni ĝin disvolvante siajn pecojn kaj atakante la daman flankon. Nigro devas kontraŭstari ĉi tiun planon provi ataki la centron eĉ oferante peonon se necese kaj disvolvi siajn ŝakpecojn tre rapide ĉiam atakante la centron, ĉu rekte aŭ de malproksime. Ili devas kontraŭagi ĉi tiun planon kaj ne pripensi aliajn celojn, ĉar ili eble restos kun malpli da spaco kaj malfacilaĵoj por defendi sin.

Ĉefa linio
----------

**1.e4 e5**
**2.Ĉf3 Ĉc6**
**3.c3**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 **d5** 4.Da4 ĉefa linio
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 d5 4.Da4 Ĉf6
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 d5 4.Da4 f6
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 **Ĉf6** dua linio
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 Ĉf6 4.d4 Ĉxe4 5.d5 Kc5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 **f5**
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 f5 4.d4 d6 5.d5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 f5 4.d4 d6 5.d5 fxe4 6.Ĉg5 Ĉb8 7.Ĉxe4 Ĉf6 8.Kd3 Ke7
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 Ĉge7
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.c3 Ke7

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de ŝakaj malfermoj
* Malfermita malfermo
* Fermita malfermo
* Duonfermita malfermo
* Duonmalfermita malfermo
* Neregula malfermo
* Flanka malfermo
Manilo estis deklarita malferma urbo en decembro 1941 por malhelpi la japanan imperian armeon detrui ĝin.
**Malferma urbo** estas setlejo kiu dum milito anoncis ke ĝi rezignas siajn defendajn klopodojn, kutime por malhelpi detruon kaj damaĝon al siaj loĝantoj. Post kiam urbo deklaris sin "malferma urbo", estas atendo, ke la kontraŭa armeo kaptos la urbon senperforte kaj sen detruo. Tiu deklaracio estis intencita por protekti la loĝantojn de la urbo kaj ĝiajn kulturajn heredaĵojn de milito kiu eble damaĝos ilin.

Militfortoj atakantaj la urbon ne ĉiam respektos la deklaracion, kaj estas eble ke la defendantoj ankaŭ uzos ĝin kiel politikan taktikon. En kelkaj kazoj, la deklaracio de urbo kiel "malferma urbo" povas esti farita fare de militanta partio kiu estas sur la rando de malvenko aŭ kapitulaco; En tiuj kazoj, la deklaranta partio povas batali por la urbo sed preferas ŝpari la damaĝon kiu estus farita al tiu urbo.

Laŭ la konvencio de Ĝenevo, estas malpermesite ataki lokojn "neniel defenditajn".

Vidu ankaŭ
----------

* Konvencioj de Ĝenevo
* Milita juro
* Internacia juro
* La itala filmo de 1945 *Roma, città aperta* (Romo, malferma urbo)
* Fermita urbo

Referencoj
----------

* Malferma urbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Maja rapo** |
| --- |
|  |
| majaj rapojmajaj rapoj |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonuloj *dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Brasikaloj  *Brassicales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Brasikacoj *Brasicaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Brasiko *Brassica* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | *B. rapa* |
|

 |
| Dunomo |
| ****Brassica rapa* *subsp.* rapa *var.* majalis*** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| v • d • r |

La **Maja rapo** (*Brassica rapa* subsp. *rapa* var. *majalis*) estas legomo-planto, kies radiko estas manĝebla. Ĝi estas speciala formo de la rapo. Proksime parencas al la teltova rapeto kaj la aŭtuna rapo. La lasta estas rikoltata pli malfrue kaj estas pli granda. La maja rapo havas la nomon pro tio, ke ili estas rikoltataj en majo.

Kultivado
---------

La blanka-lila aŭ blanka rapo estas malnova kulturplano, kiu jam estis kultivata en la grek-romia antikvo. Antaŭ la enkonduko de la terpomo, la rapo ludis gravan rolon en Eŭropo. Ĝi enhavas multe da vitaminoj, mineraloj kaj proteinoj. La ŝelo enhavas relative altan procentaĵon de sinapo-oleoj. Tial rekomendindas la forpreno de la ŝelo, se la rapo estas krude manĝata. La folioj de la maja rapo povas esti manĝataj kiel spinaco; en kelkaj regionoj oni ankaŭ nur manĝas la folitigojn kiel folirapo.

La maja rapo estas dissemita aŭ en printempo por la maja rikolto aŭ en julio ĝis aŭgusto por la aŭtuna rikolto. Post ses ĝis ok semajnoj la rapo estas rikoltebla. La planto bezonas loman human kaj sablan grundon.

Heraldiko
---------

La maja rapo estas sur la blazono de la urbo Keutschach am See kaj estis la blazono de Leonhard von Keutschach.

Vidu
----

* listo de legomoj

Literaturo
----------

* Udelgard Körber-Grohne: *Nutzpflanzen in Deutschland – Von der Vorgeschichte bis heute*, Nikol Verlagsgesellschaft, Hamburg 1995, ISBN 3-933203-40-6

### Referencoj

1. ↑   Körber-Grohne, S. 163.
Magneta flukso tra unu volvo:  \Phi = \mathrm B \cdot \mathrm S cos \theta.
**Magneta fluo** aŭ **magneta flukso** (flukso estas la ĝusta matematika kaj fizika fakvorto en Esperanto) estas, en elektromagnetismo, "fluo" de la magneta kampo tra donita surfaco (la surfaco ne nepre estas surfaco de iu objekto, ĝi povas esti ajna surfaco en matematika senco, kiu ne respektivas al iu reala objekto). La mezurunuo laŭ la internacia sistemo de unoj (SI) sistemo estas la **vebero** (simbolo **Wb**), homogena al "volto.sekundo".

Magneta flukso estas proporcia kun la magneta indukdenso (kvanto de la magnetaj flukslinioj tra la surfaco). Magneta flukso tra surfaco *S* estas pro tio kalkulebla per surfaca integralo:

\Phi\_B = \iint\_S \vec{\mathbf{B}} \cdot d\vec{\mathbf{A}} \;. 
kie la vektoro ***B*** estas la *magneta fluksdenso* kaj *d**A*** estas *diferenciala areo* de la surfaco *S* kun surfaca normala vektoro difinanta ĝian direkton. La "\cdot\," signo rilatas al skalara produto.

Se  \theta\, \, estas la angulo inter la du vektoroj, la skalara valoro de la flukso estas:

 d \Phi\_B = |\vec{\mathbf{B}}\,|d\vec{\mathbf{A}}|\, cos\theta\, \;.
Se *S* estas fermita surfaco, kutime la surfaca normala vektoro estas elektata al esti eksteren montranta, ĉi tio nepras por la sube donita idento.

Fakte por fermita gaŭsa surfaco, magneta fluo nulas :

\Phi\_B = \iint\_S\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\!\;\;\;\subset\!\supset \vec{\mathbf{B}} \cdot d\vec{\mathbf{A}} = 0 \; .
Ĉi tiu rilato estas konata kiel apliko de la *principo de konservita flukso* (la elfluo egalas la enfluon) pri magneta indukdenso, kaj ĝi estas unu el kvar integralaj ekvacioj de Maxwell.

Vidu ankaŭ
----------

* Kampo (magneto)
* Lorenca forto
* Ampera forta leĝo
* Vektora kalkulo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Magneta flukso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Magneta fluo de Hyperphysics angle
**Malgranda Gvadiano** kaj en hispana *Guadiana Menor* estas rivero de suda Hispanio, nome unu de la ĉefaj alfluantoj de la rivero Gvadalkiviro. Ĝi estas 182 km longa​ (inklude la longon de ties supraj sektoroj konataj kiel rivero Baza kaj rivero Gallego), kaj drenas ampleksan basenon de 7251 km². Administracie, ĝi fluas tra la provincoj Granado kaj Ĥaeno de la regiono Andaluzio.

Ties ĉefaj alfluantoj estas la riveroj Fardes kaj Guadahortuna maldekstre kaj Ceal kaj Toya dekstre, krom tiuj kiu enfluas al Barbata supre: nome Castril, Cúllar kaj Guadalentín, ne konfuzebla kun samnoma alfluanto de la rivero Segura. En la rivero Barbata-Guardal estas la akvorezervejo Negratín (provinco Granado).

en iu ĉi baseno la precipitaĵoj estas malabundaj, kio kun la trajtoj de la grundo formita ĉefe per gipso rezultas en la fakto ke la riveroj kiuj kunfluas al Guadiana Menor estas intermitaj kaj neregulaj. La baseno de Guadiana Menor estas la dua plej etenda de la alfluantoj de Guadalquivir kun areo de 7251 km². La plej etenda estas tiu de la rivero Genil.

Spite la koincidon de la etimologio kun la rivero Gvadiano, Malgranda Gvadiano tute ne rilatas al la baseno de Gvadiano.

* Kategorio Malgranda Gvadiano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 804948
 |
**Gjala Peri**, *Gyala Peri* (en ĉina: 加拉白垒, en pinjino: *Jiālābáilěi*) estas 7294 m alta pinto ĝuste trans la orienta pinto de Himalajo je la enirejo al la kanjono de la rivero Jarlung Cangpo. Ĝi estas parto de la montaro Njenĉen Tanglha, kvankam ĝi estas foje inkludita en Namĉa Barŭa Himal de Himalajo.

Gjala Peri kuŝas ĝuste norde de la Granda Bendo de la rivero Jarlung Cangpo, nome ĉefa rivero de sudorienta Tibeto, kiu iĝas Bramaputro en Barato. Ĝi estas 22 km NNOk de la pli alta Namĉa Barŭa.

Grimpohistorio
--------------

La unua ascendo al Gjala Peri okazis en 1986, fare de japana ekspedicio, tra la suda flanko.
La grupo pasigis ĉirkaŭ 1 monaton kaj duono sur la monto. La *Himalayan Index* de la brita alpoklubo ne listigas aliajn ascendojn.

Filmeto
-------

* Gyala Peri Virtual Aerial Video Arkivigite je 2019-05-01 per la retarkivo Wayback Machine

29° 48′ 51″ N 94° 58′ 06″ O﻿ / ﻿29.81417 °N, 94.96833 °O﻿ / 29.81417; 94.96833 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑   Nyainqêntanglha Shan. peakbagger.com. Alirita 2012-11-27.
2. ↑  Yoshio Ogata (1991). "A secret mountain". Himalayan Journal. Mumbai: Himalayan Club. 49. Alirita la 19an de majo, 2011.
3. ↑   Himalayan Index. Alpine Club. Alirita 19a de majo, 2011.

* Kategorio Gjala Peri en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699441
 |
titolpaĝo de la seminaria broŝuro
La **22-a Internacia Seminario** de la Esperanto-Junularo okazis inter la 27-a de decembro 1978 kaj la 3-a de januaro 1979 en tiutempe tre moderna kaj nur malmultajn semajnojn antaŭ la evento finkonstruita seminariejo de la loĝloko *Dümmerlohausen*, parto de la urbo Damme de la federacia lando Malsupra Saksio en la nordokcidento de Germanio, borde de la lago Dümmer. La kiel dum antaŭaj aranĝoj science altnivelajn prelegojn kaj laborgrupojn dumtage kaj la tutnoktan interkonatigan kaj festan programon partoprenis cento da lernantoj kaj studentoj (plus iuj lastmomentaj aliĝintoj) el dek eŭropaj kaj du pliaj landoj (Japanio kaj Israelo). La organizan teamon de GEJ konsistigis *Elisabeth Schwarzer, Otto Gessner, Guido Brandenburg, Ursula Felhölter, Elisabeth Kuhl, Judith Brandenburg* kaj *Thomas Bormann*. Kiel dum antaŭaj jaroj, la Federacia ministerio pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj de Germanio subvenciis la aranĝon per plurdekmil germanaj markoj, tial ke ne nur la kotizoj estis parte pagitaj de la ŝtato, sed ĉiu partoprenanto sub 26 jaroj rericevis procentaĵon de siaj vojaĝkostoj (plejparte duonon), kio do aparte kuraĝigis partoprenantojn el pli foraj landoj alvojaĝi kaj kundiskuti.

Ĉi-foje la temo de la semajno estis  

**"Homaj rajtoj - teorio kaj realeco"**.

la tiutempe tute nova seminariejo - en tiu-ĉi foto tamen en somero
Elstaris interalie prelegoj de Perla Martinelli (Italio), Klaus Schubert (Svedio kaj Germanio), Paŭlo Ereno (Brazilo), Amri Wandel (Israelo), Walter Zelazny (Pollando), Ian Tarrant (Britio) kaj Roland Schnell (FRG), laborgrupoj de la prelegintoj kaj interalie de Giorgio Silfer, Ursula Felhölter, Frans Stein kaj Yashovardhan, sed aldoniĝis multaj pliaj programeroj. Korespondaj artikolo al pluraj seminariaj prelegoj legeblis en la esperantlingva revuo Kontakto de TEJO (numero 59).

La internaciaj seminarianoj aparte memoris la eventon pro nekutime frosta vetero kaj impresa kvanto da neĝo. Komence la migradoj tra la laciiĝinta lago kaj observo de la multaj glaciŝukurantoj (bedaŭrinde ne multaj seminarianoj pensis pri kunporto de glaciŝuoj...) kaj tra la neĝoplenaj ĉirkaŭaj ebenaĵaj kampoj tre agrablis, sed kiam aldoniĝis pli kaj pli da neĝo, fine de la semajno por tri tagoj ĉiuj stratoj de la seminariejo al la resto de la mondo estis nepaseblaj, tiel ke multaj seminarianoj maltrafis siajn flugojn kaj devis aranĝi alternativan vojon hejmen, se ili alvenis per aŭto aŭ fleksebla trajnbileto, almenaŭ devis atendi eje kroman tempon kaj maltrafis la unuan hejman stud- aŭ labortagon. Eĉ pli kurioze estis, ke la principe tre agrablaj kaj spacaj seminariaj apartementoj ne estis konstruitaj por tiom peza kvanto da neĝo sur la tegmento, tiel ke en pluraj apartementoj la tegmento kraŝis kaj la litoj kaj valizoj estis kovritaj per montoj da tegoloj kaj neĝo. Tiuj aventuroj tamen ne bremsis la popularecon de la evento: en la sekva jaro la nombro de partoprenantoj (proksimume 300) tiom altis kiom neniam antaŭe.

Referencoj
----------

1. 1 2  el la seminaria broŝuro, titolita "Homaj rajtoj - teorio kaj realeco"
Tipa pejzaĝo ĉe Ivinghoe Beacon norde el Ridgeway
La **Ĉilternoj** (angle: Chilterns), Ĉilternaj Montetoj aŭ angle origine *Chiltern Hills* formas kretan krutaĵon en Sud-orienta Anglio. Granda parto de la montetoj estis oficiale proklamata kiel *Area of Outstanding Natural Beauty* (Areo de Elstara Beleco) en 1965.

Situo
-----

La Ĉilternoj etendas kiel diagonalo 76 km longa sudokcidente al nordoriento el Goringo-sur-Tamizo en Oksfordŝiro, tra Bukinghamŝiro, kaj Dunstable Downs kaj Deacon Hill en Bedfordŝiro, al ĉe Hitchin en Hartfordŝiro.

La limaro de la montetoj estas klare difinita en la nordokcidenta flanko per dekliva krutaĵo. Simile la deklivo merĝas en la pejzaĝo sudoriente. Simile la rivero Tamizo havigas klaran finon sudokcidente, dum nordoriente de Lutono la montetoj malaltiĝas.

Historio
--------

Jam estis homa setlejaro antaŭ la veno de la Romia Imperio. Fakte la nomo devenas el tribo kiu jam okupis la areon komence de la epoko de Anglo-Saksoj. Unu el la ĉefaj setlejoj de la Romia Imperio estis Verulamium (nuna Sankto-Albano) kaj estas gravaj romiaj kaj romi-britaj restaĵoj en la areo.

La Tudoroj havis ĉaspalacon en la areo de Hemel Hempstedo.

Notoj
-----

1. ↑  Chiltern Society, The Chilterns Arkivigite je 2011-09-07 per la retarkivo Wayback Machine.
2. ↑  L. W. Hepple kaj A. M. Doggett, *The Chilterns*, 2a eld, Phillimore, 1994, ISBN 0-85033-833-6, paĝo 7.

51° 40′ N 0° 55′ U﻿ / ﻿51.667 °N, 0.917 °U﻿ / 51.667; -0.917 (mapo)

* Chilterns en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Chilterns en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Illimani, vidita el El Alto.
Illimani el supre.
**Illimani** (el Ajmara) estas la plej alta monto en la Reĝa Kordilero (parto de la Orienta Kordilero, submontaro de Andoj) de okcidenta Bolivio. Ĝi kuŝas ĉe la urboj El Alto kaj La Paz ĉe la orienta bordo de Altiplano. Ĝi estas la dua plej alta pinto en Bolivio, post Nevado Sajama, kaj la dekoka plej alta pinto en Sudameriko. La neĝolinio kuŝas je ĉirkaŭ 4 570 m super marnivelo, kaj troviĝas glaĉeroj ĉe la norda flanko je 4 983 m. La monto havas kvar ĉefajn pintojn; el kiuj la plej alta estas la suda pinto, Nevado Illimani, kiu estas populara ascendejo por montogrimpistoj.

Geologie, Illimani estas komponita ĉefe el granodiorito, entrudita dum la Kenozoiko en la sedimentaj rokaĵoj, kiuj formas la kernon de la Reĝa Kordilero.

Illimani estas tre videbla el la urboj El Alto kaj La Paz, kaj ĝi estas ties ĉefa markilo. La monto estis temo de multaj lokaj kantoj, ĉefe "Illimani", kun la jena rekantaĵo: "¡Illimani, Illimani, centinela tú eres de La Paz! ¡Illimani, Illimani, patrimonio eres de Bolivia!" ("Illimani, Illimani, vi estas sentinelo de La Paz! Illimani, Illimani, vi estas heredaĵo de Bolivio!")

Referencoj
----------

1. ↑   The 6000m peaks of the Andes. andes.org.uk. Alirita 2007-04-13.
2. ↑  Yossi Brain, *Bolivia: a climbing guide*, The Mountaineers, 1999, ISBN 0-89886-495-X. Kelkaj fontoj postulas ke Illimani estas ekstingita stratovulkano, sed tio ne pravas. Fakte neniu el la pintoj de la Cordillera Real estas vulkanaj; vidu Tom Simkin kaj Lee Siebert, Volcanoes of the World, a regional directory... (dua eldono), Smithsonian Institution/Geoscience Press, 1994, ISBN 0-945005-12-1.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Illimani en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Illimani ĉe Peakware Arkivigite je 2013-04-24 per la retarkivo Wayback Machine
**Lastarria** estas vulkano kiu kuŝas sur la landlimo inter Ĉilio kaj Argentino. Ĝi estas parto de Centra Vulkana Zono, unu el la kvar segmentoj de la vulkana arko de Andoj. Kelkaj vulkanoj estas situaj en tiu ĉeno de vulkanoj, kiu estas formata pere de subdukcio de la Plato Nazca sub la Sudamerika plato.

Lastarria estis formita de du vulkanaj konstruaĵoj kaj unu akcesora lafoflua kampo. Ne estis registrita erupcia aktiveco, sed la vulkano montras fortan fumarolan aktivecon. Ĝi estis konstruita sur la pinto de pli malnovaj vulkanaj rokoj kaj montras kaj andeziton kaj daciton.

Lastarria produktis grandan kuŝejon el terglitoj same kiel el fluejoj de fandita sulfuro. Oni konstatis iompostioman plialtiĝo de la tereno ĉirkaŭ Lastarria kaj pli sude.

Tiu vulkano ricevas sian nomon honore al José Victorino Lastarria (1817-1888), ĉilia politikisto kaj revoluciulo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* AVA Images Arkivigite je 2020-10-19 per la retarkivo Wayback Machine
* Global Volcanism Program
* SERNAGEOMIN Arkivigite je 2016-12-22 per la retarkivo Wayback Machine
**Hovimäki** estas finna historia televida dramserio, kiu estis prezentita en kanalo Yle TV2 ekde la jaro 1999 ĝis la jaro 2003. Ĝiaj kvar sezonoj okazas inter 1798 kaj 1907. Ĝi rakontas pri la vivoj de la fikcia nobela familio Lindhof (ĉefrolulo libera *vapaaherra*/*friherr* Fredrik Lindhof) kaj la fikcia kamparfamilio Seppä dum signifaj stadioj de finna historio. La okazaĵoj de la serio okazas plejparte en la fikcia Hovimäki-grandbieno en la fikcia loko Hirvikoski ("alkorapidfluo") en Origina Finnlando.

Unu el la mallogikecoj de Hovimäki estas la lingvo: eĉ la nobeloj parolas la finnan, kvankam reale, dum la tempo en kiu okazas la serio, finnaj nobeloj parolis ĉefe la svedan kaj iom la germanan. Certe ne estas realisma ideo, ke en la familio de la ĉefrolulo dum la 19-a jarcento oni flue parolis la finnan, kvankam jam tiam estis ofte ke la nobeloj de Finnlando studis la finnan. Sed, ekzemple, Moseo ne parolis la anglan kaj tamen la filmo pri Moseo estis farita en la angla.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Hovimäki*  en Interreta filma datumbazo (angle)
la montopinto Triglav de orientola montopinto Triglav de oriento
La **Juliaj Alpoj** (slovene *Julijske Alpe*; itale *Alpi Giulie*, germane *Julische Alpen*) estas montaro de la sudaj Kalkalpoj, kovranta partojn de la historia regiono Karniolo nun en Slovenio kaj de la itala regiono Friulo-Venecio Julia. La montaro situas tuj sude de la limo al Aŭstrio, tiel ke en politika mapo de pli distance ĝi lokigeblas tuj sude de la trilanda punkto Aŭstrio-Italio-Slovenio.

La nomo rilatas al *Gaius Iulius Caesar*, kiu establis la municipon *Forum Iulii* en la areo de Friulo kaj okcidenta Karniolo. En antikveco la termino "Juliaj Alpoj" inkludis ankaŭ montarojn pli suden; la malaltaj montaroj Trnovski gozd, Ternowaner Wald aŭ Selva di Ternova tuj oriente de Gorizia kaj Hrušica, Birnbaumer Wald aŭ Selva di Piro (ĉiuj nomoj signifas "pir-arbaro") pli oriente en la hodiaŭa Slovenio apartenis al ĝi, dum hodiaŭ ili formas sendependajn regionojn.

La Juliaj Alpoj estas tre kruda masivo. La plej alta monto estas la *Triglav* (tri kapoj), 2864 m, samtempe la plej alta monto en Slovenio kaj la la antaŭa Jugoslavio.

* Kategorio Juliaj Alpoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Magyarföld** [madjarfold] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti. La loknomo signifas: hungara-tero.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 9 km²
* Loĝantaro: 27
* Poŝtkodo: 8973
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°46′40″N 16°25'02″E

Situo
-----

Magyarföld situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Őriszentpéter troviĝas 9, Lenti 23, Szentgotthárd 27 km-ojn.

Historio
--------

Laŭ la onidiro slovenoj, germanoj kaj kroatoj fondis la vilaĝon en la 14-a jarcento, kies nomo estis **Dobornok**. En 1469 jam ĝi havis doganprenan rajton kun titolo kampurbo. Inter 1773-1912 la loknomo estis **Dobraföld**. En Magyarföld migra poŝto servas. La municipa administracio en Csesztreg funkcias.

Vidindaĵoj
----------

* sonorilostablo
* protektata naturaĵo de 1976

Fontoj
------

* oficiala paĝo Arkivigite je 2021-09-26 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Magyarföld en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Vinohradiv en Transkarpatio
**Mala Kopanja,** ukraine **Мала Копаня,** hungare **Alsóveresmart** estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv.

Bazaj informoj
--------------

* 48° 10′ 10″ N 23° 05′ 41″ O﻿ / ﻿48.16944 °N, 23.09472 °O﻿ / 48.16944; 23.09472 (mapo)Koordinatoj: 48° 10′ 10″ N 23° 05′ 41″ O﻿ / ﻿48.16944 °N, 23.09472 °O﻿ / 48.16944; 23.09472 (mapo)
* Areo: 1  km²
* Alto super marnivelo: 211 m
* Loĝantaro: 1380
* Poŝtkodo: 90331
* Telefonprefikso: +380 03143

Situo
-----

Mala Kopanja situas sub montoj, Tiso preterfluas.

Historio
--------

En 1910 vivis en Alsóveresmart 752 homoj, (671 rutenoj, 64 germanoj, 17 hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon Alsóveresmart apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis ankaŭ tiun ĉi vilaĝon kaj organizis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Mala Kopanja apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* grekokatolika preĝejo

* Kategorio Mala Kopanja en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Panorama vido de la vulkana kampo de Doña Juana.
La vulkano **Doña Juana** (hispane ***Volcán Doña Juana***) estas stratovulkano [DOnja ĥŭAna] (Sinjorino Johanino), situa ene de la vulkanaro de la **Nacia Natura Parko Doña Juana-Cascabel** (hispane ***Parque Nacional Natural Complejo Volcánico Doña Juana-Cascabel***) en la Departemento Nariño, Kolombio, en la montaro Andoj.

Pro antaŭa erupcio de VEI 4, Doña Juana estis tksita kiel "granda" vulkano de "kataklisma" detrua povo. Dum sia lasta erupcio, en 1906, mortiĝis pli ol 100 personoj kaj detruiĝis multaj domoj.

Ties plej granda konata historia erupcio okazis la 13an de Novembro, 1899. En ties prahistorio, oni konas ke ĝi erupciis en la 23a jarcento a.K. per kalder-forma erupcio de nekonata amplekso.

Ĝi estas 4 150 metrojn alta.

1° 28′ Nordo 76° 55′ Okcidento﻿ / ﻿1.47 °N, 76.92 °U﻿ / 1.47; -76.92 (mapo)

Referencoj
----------

1. ↑   Volcán Doña Juana: Colombia. *Geographical Names*. Alirita 2011-01-11.
2. 1 2  "Doña Juana". Tutmonda Vulkanisma Programo. Smithsonian Institution  Alirita la 26an de Januaro 2017.
3. 1 2   Large Volcano Explocivity Index. *Countries of the World*. Alirita 2011-01-13.

* Kategorio Doña Juana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalifornia Altrapida Fervojo** (angle ***California High-Speed Rail***, akronime: **CAHSR** aŭ **CHSR** ) estas estonta projekto por konstrui altrapida fervojo en Kalifornio. La unua fazo de la projekto devus esti finita en 2033 kaj ĝia kosto estas taksita je 98,5 miliardoj da dolaroj.

En la unua fazo, la altrapida linio ligos Los-Anĝeleson kaj San-Franciskon kaj permesos estontan vastiĝon al San-Diego kaj Sakramento.

Buĝeto
------

La buĝeto de la projekto estis aprobita por la unua fojo en novembro 2008 fare de Kaliforniaj balotantoj kaj ekigis la unuan akiron de ĉirkaŭ 10 miliardoj USD en obligacioj.

La financaj fontoj de la projekto kaj ĝia alta kosto estis la bazo por disputoj. En julio 2014, la Monda Banko taksis, ke la kosto por kilometro de la projekto estas 56 milionoj da dolaroj, kompare kun ĉirkaŭ 17-21 milionoj en Ĉinio kaj 25-39 milionoj en Eŭropo por similaj projektoj. Kvankam kompare kun la projekto HS2, kies kosto estas taksita je 116 milionoj da dolaroj por kilometro, ĝi estas poziciigita kiel efika.

Historio
--------

Komence de la 1980-aj jaroj, projekto por konstrui rapidtrajnan linion laŭ Kalifornio jam estis proponita de la tiama guberniestro Jerry Brown. Ekde tiam oni proponis similajn projektojn, kiuj ne realiĝis.

Galerio
-------

* Mapo de la projektoMapo de la projekto
* Mapo pri stato de la projekto en aprilo 2021Mapo pri stato de la projekto en aprilo 2021
* Viadukto super rivero San Joaquin konstruataViadukto super rivero San Joaquin konstruata
* Viadukto super rivero San Joaquin pli-malpli finkonstrutia, plus la apuda malnova linioViadukto super rivero San Joaquin pli-malpli finkonstrutia, plus la apuda malnova linio
* Viadukto super rivero Fresno, plus varotrajno sur la apuda malnova linioViadukto super rivero Fresno, plus varotrajno sur la apuda malnova linio
* Viadukto super rivero Fresno, pli progresinaViadukto super rivero Fresno, pli progresina
* Simulado de la stacidomoj pretajSimulado de la stacidomoj pretaj

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kalifornio Alta-Rapida Rela Aŭtoritato
* Kalifornio Alta Rapida Rela Revizio Grupo
* Kalifornio Ŝtata Rela Modernigo Plano (2023 Projekto)
* DB ECO Nord-Ameriko Inc.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836857
* LCCN: n85150705
* VIAF: 145482834
 |
Mapo
**Ludvika komunumo**, svede *Ludvika kommun*, estas sveda komunumo en suda Dalekarlio, kies centra loko estas la urbo Ludvika. Plejparto de la komunumo situas en historia provinco Dalekarlio, sed parto de la komunumo, sude laŭ bordo al komunumo Ljusnarsberg, apartenas al historia provinco Västmanland, sed tuta komunumo apartenas al provinco Dalarnas län. Laŭ la stato de 2023 en la komunumo vivis 26 471 loĝantoj sur areo de 1 647,77 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 16 loĝantoj/km².

Administra historio
-------------------

Paroĉo nomata Ludvika establiĝis 1901 en Ludvika komunumo. Dum 1915 parto de la kampara komunumo fariĝis la urbeto Ludvika, kiu jam 1919 fariĝis urbo. En cetera parto de la kampara komunumo Ludvika kaj en la komunumo *Norrbärke*, nova municipo *Marnäs* establiĝis en 1918. En 1925 *Marnäs* aliĝis al la urbo Ludvika. En 1963 ankaŭ la kampara komunumo Ludvika aliĝis al la urbo Ludvika. En 1971 el la urbo Ludvika kaj la kamparaj komunumoj Grangärde kaj *Säfsnäs* fondiĝis nuntempa **komunumo Ludvika**.

Municipoj en la komunumo
------------------------

* Ludvika
* Grängesberg
* Sörvik
* Fredriksberg
* Nyhammar
* Saxdalen
* Sunnansjö
* Blötberget
* Håksberg
* Gonäs
* Grangärde
* Persbo

Vilaĝoj en la komunumo
----------------------

ĉiuj de malpli ol 200 loĝantoj

* Saxhyttan
* Norrbo
* Skeppmora
* Klenshyttan
* Dröverken + Myrbacken
* Järnsta
* Burens
* Ickorrbotten

Aliaj lokoj kaj vilaĝoj
-----------------------

* Abborrberg
* Björnhyttan
* Brunnsvik
* Gensen
* Gravendal
* Gräsber
* Landforsen
* Laxsjön
* Norhyttan
* Norrvik
* Stensbo
* Strömsdal
* Tyfors
* Ulriksberg
* Västansjö
* Östanbjörka

Vidindaĵoj en la komunumo
-------------------------

* Popolaltlernejo en Brunnsvik
* Dometo de Bränntjärn
* Donaco de Cassels, Grängesberg
* Muzeo Dan Andersson
* Grangärde preĝejvilaĝo
* Grangärde kaj Säfsnäs: finnarbaroj
* Feruzinoj Gravendal kaj Strömsdal
* Trajnmuzeo en Grängesberg
* Uzinmedio en Hammarbacken
* Klenshyttan
* Ludvika Gammelgård (oldbieno) kun Gruvmuseum (minadmuzeo)
* Preĝejvojetoj de Mårten kaj Kullen
* Skattlösberg kun dometo Loussastugan
* Loĝejoj por minlaboristoj en Stora Hagen, Grängesberg

**Vidu ankaŭ** Ekomuzeo Minlando

Kuriozaĵo
---------

Ludvika komunumo estas, unuavice pro la ĉeeco de la entrepreno ABB, la sveda komunumo kun plej da universitataj inĝenieroj po loĝantoj.

* Kategorio Ludvika (komunumo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Lugou Ponto.
**Lugou Ponto** aŭ **Markopola Ponto** (en simpligita ĉina: 卢沟桥; en tradicia ĉina: 盧溝橋; en pinjino: Lúgōu Qiáo) estas ŝtona ponto 15 km sudokcidente de la urbocentro de Pekino, Ĉinio, en la Fengtai Distrikto. Ĝi estas super la rivero Ĝongdingo, grava alfluanto de la rivero Hai. Situa en la orienta pinto de la ponto estas la Ŭanping Fortikaĵo, historia fortikaĵo de la 17-a jarcento, kiu enhavas la Muzeon de la Rezistomilito de la Ĉina Popolo kontraŭ la Japana Agreso.

Lastatempe, la akvo de la rivero Ĝongdingo estis devojigita al diversaj areoj de Pekino, kaj tiel plej ofte ne estas akvo sub la ponto.

La nomo "Markopola Ponto" derivas el ties apero, antaŭ ties rekonstruado, en la veturlibro de Marko Polo nome La Libro de la mirindaĵoj, kie li ege laŭdis ĝin. La nomoj "Lugou" aŭ "Lukou" kaj "Lugouqiao" aŭ "Lukouchiao" derivas el Lugou, iama nomo de la rivero Ĝongdingo. En malnovaj dulingvaj platoj, la ponto estas nomata ankaŭ "Lu Kow Kiao".

* Lugou Ponto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lugou Ponto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755428
* VIAF: 242273074
 |
**Ludwig August DEUBNER** (naskiĝinta la 3-an de februaro 1877 en Rigo, mortinta la 25-an de marto 1946 en Berlino-Schlachtensee) estis germana klasika filologo. Lia patro estis sekretario de orfa tribunalo; en 1902 li nuptis Ottilie Lindley (kvin filoj, unu filino) kaj en 1927 Luise Büsching. La filo Alexander Deubner iĝis profesoro pri fiziko je Berlino.

Vivo
----

Veninte Germanlandon dum lernejaj jaroj Deubner studis en Marburg, Berlino kaj Gießen. En 1900 li doktoriĝis per laboraĵo pri la antikva entempla dormado *(incubatio)* kaj la postvivo en la kristana kulto de sanktuloj. En 1903 venis lia habilitiĝo ĉe la Bonna universitato. En 1906 Deubner iĝis eksterorda kaj en 1912 orda profesoro je Universitato de Königsberg. En 1917 li sekvis vokiĝon de Freiburg kaj en 1927 de Berlino.

Graveco
-------

Sub influo de sia instruisto Albrecht Dieterich li ekokupiĝis pri religihistoriaj kampoj sur etnologia bazo. Ĝin li feliĉege unuigis kun elstara filologia talento apogita fare de Usener. Krom kuneldoni (ĝis 1918) "Religionsgeschichtliche Versuche und Vorarbeiten" kaj "Arĉiv für Religionswissenschaft" li ege strebis interpreti antivkajn ritojn kaj kultojn. Liaj esploradoj pri festoj en Atiko (*Die attischen Feste*, 1932) furoris kaj eĉ hodiaŭ ne devancitis. La samo validas ankaŭ por por multaj aliaj religisciencaj kaj ekzegezaj eseoj.

Deubner ĉiam prenis kiel elirpunkton antivajn realaĵojn kaj rifuzis formhistoriajn analizojn kie li timis eblan subjektivigon. Por sia studentaro li estis modela instruisto kaj rava parolanto. De la akademianoj hajdelbergaj kaj berlinaj li ŝatatis kiel instigema, inspira kaj senlaca fakulo. Li ege influis la sciencojn pri la antikva epoko kaj estigis multajn gravajn disĉiplojn.

Fonto
-----

Franke, Peter Robert, "Deubner, Ludwig" ĉe: Neue Deutsche Biographie 3 (1957), p. 621 (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ludwig Deubner en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri Ludwig Deubner en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* pri Deubner ĉe la baltirilata leksikono BBLD
* verkoj en la katalogo de Göttingen
* Berthold Seewald: "Die deutsche Geheimwaffe war die Funkaufklärung". (pri la rolo de Deubner kiel deĉifristo dum la Unua mondmilito)
Unua-generacia Toyota Corolla.
Dekunua-generacia Toyota Corolla (Singapuro).
La **Toyota Corolla** (en japana: トヨタ・カローラ Toyota Karōra, en Esperanto prononce toJota koROlla) estas linio de malgrandaj kaj mezgrandaj aŭtoj fabrikitaj de la firmao Toyota. Enkondukitaj en 1966, la *Corolla* estis la plej multe vendita aŭto tutmonde ĉirkaŭ 1974 kaj estis unu el la plej multe venditaj en la mondo ekde tiam. En 1997, la *Corolla* iĝis la plej multe vendita markonomo en la mondo, surpasante la Volkswagen Tipo 1. Toyota atingis la majloŝtonon de 40 milionoj da *Corolla* venditaj laŭlonge de ĉirkaŭ dekunu generacioj en julio 2013. La serio suferis kelkajn gravajn redezajnojn.

La nomo *Corolla* estas parto de la nomiga tradicio de Toyota kiu uzas nomojn derivitajn el *Toyota Crown* (krono) por tripartaj aŬtoj, kun *"corolla"* kiel latina vorto por "eta krono".

Referencoj
----------

1. ↑  "History of the Corolla". USA: Toyota. Arkivita el la originalo en 2006-06-20. Alirita la 12an de aprilo 2019.
2. ↑  Jeffrey N. Ross (2013-09-07). "Toyota says you might have the 40-millionth Corolla ever built". Autoblog. Alirita la 12an de aprilo 2019.
3. ↑  Mondale, Walter.  (2002) *Giants of Japan: The Lives of Japan's Most Influential Men and Women*. New York City: Kodansha America. ISBN 1-56836-324-9. "Since then many Toyota models have taken up the 'Crown' theme. 'Corona,' for example, is Latin for crown. 'Corolla' is Latin for small crown.".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Toyota Corolla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Toyota Corolla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Toyota Global Site | Vehicle Heritage · Corolla
* blog.toyota.co.uk : Vehicles : Corolla History Arkivigite je 2013-06-19 per la retarkivo Wayback Machine (oficiala retejo)