recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Logoo de Telefunken.
**Telefunken** estis germana entrepreno kiu fabrikis kaj riceviloj de radio kaj televido fondita en 1903. Dekomence temis pri komerca projekto fare de AEG kaj Siemens & Halske, ĝis Siemens foriris en 1941.

En 1911, la Kaiser Vilhelmo la 2-a sendis inĝenierojn de Telefunken al West Sayville, Novjorkio, por starigi tri radioturojn de 180 m de alto, kalkulante kun la kunlaborado de Nikola Tesla. Stacio de similaj karakteroj estis konstruita en Nauen, establante tiel la nura sendratan reton de komunikado inter Nordameriko kaj Eŭropo. En 1967 ĝi fuziiĝis kun AEG, kaj tiel ekkoniĝis kiel AEG-Telefunken. Kiam AEG estis aĉetita de Daimler en 1985, la marko «Telefunken» estis nuligita. La komerca merko «Telefunken», tamen, plue estas komercigita de DaimlerChrysler.

Walter Bruch disvolvigis la sistemon PAL de televido tutkolora en Telefunken; tiu sistemo estas la plej uzita en la televidaj sistemoj ekster Ameriko nuntempe. Telefunken | USA™ estis konstituita en 2001 por havigi servojn de plinovigo kaj fabrikado de mikrofonoj Telefunken en Usono.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701161
* VIAF: 154127056 125361907, 154127056
* ISNI: 0000 0001 1958 6812
* SUDOC: 157864227
* BNF: 12405576z
 |
**Tama Drums** estas japana etikedo por frapinstrumentaroj kaj ties akcesoraĵoj, kiun produktas la entrepreno Hoshino Gakki.

Historio
--------

frapinstrumentaro de TAMAEn 1960-aj jaroj la societo Hoshino fabrikis frapinstrumentarojn sub la nomo *STAR*; ĝi alportis multajn novigojn al instrumento, kiel la populara kordo *tom* kun genuosto. Unu tago, la filino de la mastro de Hiroshigo naskiĝis, nome **TAMA**, kiu estas ankaŭ la nomo de unu malgranda afrika tamburo.

Kun jaroj naskiĝis Swingstar, Rockstar, ImperialStar, ArtStar... Kelkaj tamburistoj kiel Stewart Copeland, Lars Ulrich, Dave Lombardo, Simon Phillips, aŭ Yoshiki impostis TAMA kiel markigo konita en frapinstrumentara mondo.

Modeloj
-------

### Nunaj drumoj

* Swingstar
* Imperialstar
* Silverstar
* Superstar Hyper-drive
* Starclassic Performer B/B
* Starclassic Maple
* Starclassic Bubinga
* Starclassic Bubinga Omni-Tune
* Starclassic Bubinga Elite

### Malnovaj modeloj

* Rockstar
* Superstar (1er modèle)
* Granstar
* Artstar
* Artstar II
* Artstar Custom
* Stagestar
* Royalstar
* Imperialstar (1er modèle)
* Swingstar

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tama (firmao) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo de TAMA
"**The *Galileo* Seven**" ["La" Galileo "Sep"] estas la deksesa epizodo de la unua sezono de la usona televida fikcio *Star Trek: The Original Series*. Verkita de Oliver Crawford kaj reĝisorita de Robert Gist, inspirita de la filmo *Five Came Back*. Ĝi unue elsendiĝis la 5-an de januaro 1967.

Ĝi prezentis la ekaperon de la helpaj pramŝipoj en fikcia universo de Star Trek.

Intrigo
-------

En la epizodo Ĉefoficiro Spock gvidas sciencan teamon el la USS Enterprise (NCC-1701) sur la pramŝipo *Galileo* sur planedon Makus III por liveri medicinajn provizojn al la kolonio Nova Parizo.

La ŝipo pasas proksime al kvazaro identigita kiel Murasaki 312, kiujn la staraj ordonoj de Kirk postulas ke li studu. Kirk sendas sciencan teamon kunmetita de Scienca Oficiro Spock, Ĉefkuracisto Leonard McCoy, Ĝenerala Inĝeniero Montgomery Scott, *Yeoman* Mears (Phyllis Douglas) kaj tri aliaj specialistoj: Latimer (Don Marshall), Gaetano (Peter Marko), kaj Boma (Don Marshall). Baldaŭ post lanĉo, la pramŝipo estas damaĝita. Spock ordonas kriz-surteriĝon sur la planedo Taurus II, roka, nebulo-kovrita mondo en la mezo de la fenomeno de Murasaki.

Latimero kaj Gaetano skuas la areon, poste renkontas la loĝantojn de Taŭro II: simiformaj gigantoj, armitaj per grandegaj lancoj kaj ŝildoj. Latimer estas mortigita per lanco, kaj Gaetano forigas la ulojn per faseroj. La anaro retiriĝas al la Galileo, ĉar la uloj ŝajne preparas atakon. Malgraŭ la opinioj de la aliaj, Spock elektas provi timigi la ulojn prefere ol mortigi ilin. Ĉi tio pruvas esti eraro, kaj Gaetano estas mortigita.

Inter ŝprucaj atakoj de la primitivaj gigantoj kaj kvereloj inter si, la anaro provas fari riparojn sur la pramo. Ĉar la plej granda parto de ilia konvencia brulaĵo perdiĝis, s-ro Scott adaptas la faserojn por energii la ŝipon. Liaj riparoj estas sukcesaj, sed Boma ne volas lasi la planedon sen doni al Gaetano kaj Latimer taŭgan entombigon. Kiam Spock konsilas kontraŭ ĝi, Boma iĝas nedisĉipline, al kiu Spock respondas permesante al li la funebrojn. Dum la ceremonio, la uloj atakas denove, kaj Spock estas kovrita per ŝtono. Malgraŭ la ordonoj de Spock forlasi lin, McCoy kaj Boma liberigas lin. Spock tiam sukcesas flugigi la kosmoŝipon, sed la pramo nun havas tro malmultajn brulaĵojn por eskapi la graviton de la planedo aŭ eĉ atingi stabilan orbiton, kaj ankoraŭ ne povas kontakti la Enterprise. Spock subite decidas forĵeti kaj ŝalti la tutan restantan brulaĵon el la motoroj. La giganta eksplodo, kiun tio produktas, estas vidata sur la ekrano de Enterprise. Kirk renversas kurson, kaj la postvivantoj estas savitaj.

Referencoj
----------

1. ↑    -seven
***The Giver*** (esperante *La Donanto*) estas romano de Lois Lowry. Estas sciencfikcia libro, publikigita dum 1993. Pli ol 5 milionoj da ekzempleroj estas venditaj. En 1994 la libro gajnis la *Newbery Medal* pri infana literaturo.

Multaj opiniis, ke estas maljuste, ke *The Giver* gajnis la *Newbery Medal*, pro eventoj en la libro, kiuj estas malofte legataj de infanoj. La libro estis ofte cenzurita, precipe en lernejoj.

*The Giver* estas la unua libro en kvarteto. La dua estas *Gathering Blue (Kolektanti Bluon),* la tria estas *Messenger (Mesaĝisto) ,* kaj la kvara estas *Son (Filo)*. Tiuj libroj estas kolektive nomitaj la Donanto-Kvarteto.

Tradukoj
--------

* Franca : Le Passeur
* Hebrea : המעניק
* Germana : Hüter der Erinnerung
* Hispana : *El Dador*
* Hungara : *Az emlékek őre*
* Japana : ザ・ギバー 記憶を伝える者
* Korea : 기억전달자
* Nederlanda : *Den utvalgte*
* Pola : *Dawca*
* Sveda: *Den utvalde*
* Turka : *Seçilmiş kişi*
* Mandarena (ĉina) : 授者
* Rusa : Дающий
Monda heredaĵo de UNESKO

la nova insulo la 30-an de novembro 1963, 16 tagojn post la apero el la maro
**Surtsey** (nord. *Insulo de Surt*) estas vulkana insulo en la Atlantiko, estiĝinta la 14-an de novembro 1963. Ĝi situas ĉirkaŭ 30 kilometrojn sude de Islando kaj apartenas al la "Okcidenthomaj insuloj" (islande *Vestmannaeyjar*). La loko estas listigata en la Monda heredaĵo de Unesko.

Surtsey estiĝis pro submara vulkana erupcio. Ĝi estis nomata laŭ Surt, la norda fajrogiganto kaj malamiko de Ase. Hodiaŭ troviĝas esplorstacio sur la insulo.

La insulon forportas la erozia efiko de ondoj (abrazio), pluvo kaj vento. Sur la suda marbordo estiĝis ĉefe krutaj rifoj. En la nordo, la formordita materialo formas sablan areon. 

Rezultoj de NASA-esploristoj, kiuj ekzamenis la insulon per mezuriloj, aviadiloj kaj satelitoj, montras, ke plejparto de la insulo malaperos en la sekvaj 100 jaroj kaj restos nur la roka kerno (por pliaj 1000 jaroj kiel sola nuda rifo), kiu konsistas el polagonita ŝtonaro.

Ĉe la estiĝo la insulo grandis 2,8 km² kaj altis 173 metrojn. En la jaro de 2001 ĝi grandis jam nur 1,4 km² kaj altis nur 154 metrojn.

Flaŭro kaj faŭno
----------------

En 1964, la islanda registaro deklaris la insulon esplora tereno kaj permesis alveturon nur por sciencistoj, por protekti la unikan sukcesiajn procezojn sur la insulo.

La unuaj plantoj jam aperis en 1965, nome mara sinapo?.
Poste sekvis stranda aveno, sala stelario (Honkenya peploides) kaj la ostra planto? (pliaj: Cakile arctica?, *Leymus arenarius* ~sabla elimo ). Ili venis de la insulo Heimaey 20 km fore.

La birdoj aperis ĉefine de la erupcio kiel Cepphus grylle, Fulmarus glacialis, poste Rissa tridactyla. Hodiaŭ jam nestas tie 13 birdospecioj, el kiuj la plej nova estas la Fratercula arctica.

La mevoj alvenis nur en 1986 kun unua reprezentanto de la heringa mevo (Larus fuscus), pli poste venis arĝenta mevo (Larus argentatus), Fulmarus glacialis kaj mantela mevo?.

Per koloniado de la mevoj – en 1999 estis tie 300 paroj – verdiĝis la insulo. La mevoj kunportis semojn kaj semis per guano la grundon. Aperis la plantoj Empetrum nigrum, Ranunculus acris kaj diversaj herbospecioj. 

Plej nove aperis la salikacoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* All you need to know about Westman Islands(Vestmannaeyjar)
* detala insul-paĝaro
* Vulkanismo sur Surtsey (angle) Arkivigite je 2002-12-16 per la retarkivo Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |
**Matilda Ann ASTON** (naskiĝis la 11-an de decembro 1873 en Carisbrook (Viktorio); mortis la 1-an de novembro 1947 en Windsor (Viktorio)), konata tiel **Tilly ASTON,** estis blinda aŭstralia verkisto kaj instruisto. Ŝi fondis *Viktorian Asocion de Brajlo-Skribistoj (Victorian Association of Braille Writers)* kaj *Asocion por Progresigo de Blinduloj (Association for the Advancement of the Blind).*

Tilly estis la plej juna el ok gefiloj de botisto Edward Aston kaj lia edzino Anne. Ŝi blindiĝis sepjaraĝa. Blinda ministo instruis al ŝi brajlon kaj persvadis ŝin forloĝiĝi al Melburno por studi. Ŝi estis la unua blinda studanto en Aŭstralia universitato. Bedaŭrinde ŝi devis ĉesigi la studadon post unu jaro kaj duona pro manko de brajla fakliteraturo. 

Ŝi fondis *Viktorian Asocion de Brajlaj Verkistoj* en 1894. Ĝi fariĝis *Viktoria Brajla Biblioteko (Victorian Braille Library).* En 1895 ŝi fondis *Asocion por Progresigo de Blinduloj,* kiu sukcese batalis por sendependiĝo de blinduloj, sociaj ŝanĝoj kaj novaj leĝoj: Blinduloj ekrajtis baloti; la fervojoj ekde 1899 senpage transportis brajlaĵojn; blinduloj rajtas senpage uzi publikajn transportilojn.

En 1913 Tilly Aston instruistiĝis kaj fariĝis estrino de la Viktoria *Blindula Lernejo (School for the Blind).* Ŝi sukcesis – malgraŭ duboj pro sia blindeco – instrui kaj administri la lernejon ĝis 1925, kiam ŝi devis rezigni pro malsaneco.

De 1901 ĝis 1940 Tilly Aston publikigis ok volumojn da poemoj. Ŝi korespondis mondvaste per Esperanto. Ŝiaj memoroj publikiĝis en 1946 anglalingve *(Memoirs of Tilly Aston: Australia's blind poet, author and philanthropist).*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 83790
* LCCN: n82151542
* VIAF: 67821858
* ISNI: 0000 0000 6354 6431
* NLA: 36528671
 |
**Tilman RIEMENSCHNEIDER** [tilman RImenŝnajde] (n. ĉ. 1460 en Heiligenstadt, m. 7-an de julio 1531 en Würzburg) estis germana skulptisto.

Memportreto de Tilman RiemenschneiderLa filo de kupraĵisto pasigis sian junaĝon en Osterode. Plej malfrue en la jaro 1483 li ekloĝis en Würzburg, kie li en la jaro 1520 fariĝis urbestro. En 1525 oni malliberigis kaj torturis lin, ĉar li subtenis ribelantajn kamparanojn.

La skulptaĵoj de Tilman Riemenschneider montras elementojn de la Gotiko kaj de la frua Renesanco. Famaj kreaĵoj de li estas la altaroj *Heiligblutaltar* (altaro de la sankta sango) en Rothenburg ob der Tauber, la *Marien-Himmelfahrt-Altar* en Creglingen, la *Kreuzigungsaltar* en Dettwang kaj la tomba monumento pri la episkopo Rudolf von Scherenberg en la katedralo de Würzburg.

### Galerio de gravaj verkoj

* Sanktsanga altaro*Sanktsanga altaro*
* Lasta vespermanĝo, detalo el la Sanktsanga altaroLasta vespermanĝo, detalo el la *Sanktsanga altaro*

Vidu ankaŭ
----------

* 6145 Riemenschneider


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 10450
* GND: 118600885
* LCCN: n50053400
* VIAF: 27266394
* ISNI: 0000 0001 0882 3595
* LIBRIS: 275489
* SUDOC: 027514935
* BNF: 140316189
* ULAN: 500030655
* MBA: 43cbf369-fc2e-472d-acb9-2c62853502fe
* NLA: 36525254
* NDL: 00621377
* BIBSYS: 90164321
* RKD: 66810
* NKC: jn20021002002
* ICCU: SBLV297215
* BNE: XX851316
 |
***The Iron Giant*** (La fera giganto) estas usona animacia sciencfikcia agfilmo de 1999 kiu uzis teknikojn kaj de tradicia animacio kaj de komputilanimacio, produktita de Warner Bros kaj reĝisorita de Brad Bird en sia reĝisora premiero. Ĝi estas bazita sur la romano de 1968 nome *The Iron Man* de Ted Hughes (kiu estis publikigita en Usono kiel *The Iron Giant*) kaj estis scenarigita de Tim McCanlies. La filmo uzas la voĉojn de Eli Marienthal, Christopher McDonald, Jennifer Aniston, Harry Connick, Jr. John Mahoney, kaj Vin Diesel. La agado okazas dum la Malvarma Milito en 1957, kaj temas pri junulo nome Hogarth Hughes kiu malkovras gigantan metalan roboton kiu falis el la spaco. Kun la helpo de *beatnik* artisto nome Dean McCoppin, ili devas haltigi la Usonan armeon kaj la paranojan federacian agenton nome Kent Mansley el trovo kaj detruo de la Giganto.

La disvolvigo de la fazo de la filmo ekis en 1994 kiel muzikalo kun la partopreno de la membro de The Who nome Pete Townshend, kvankam la projekto enradikiĝis kiam Bird subskribis kiel reĝisoro kaj dungis McCanlies por verki la scenaron en 1996. La filmo estis kreita tradicie, per komputil-generita bildaro uzita por animacii la titolrolulon kaj aliajn efikojn. La superŝutita laboristaro de la filmo kompletigis ĝin en duono de la tempo kaj per la duono de la buĝeto de aliaj animaciaj filmoj. Michael Kamen produktis la muzikon de la filmo, registrita de la Ĉeĥa filharmonio.

Referencoj
----------

Literaturo
----------

* Hughes, Ted (3a de Marto, 2005). The Iron Man (Paperback). Faber Children's Books. ISBN 0571226124.
* Hughes, Ted; Moser, Barry (31a de Aŭgusto, 1995). The Iron Woman (Hardcover). Amazon Remainders Account. ISBN 0803717962.
* James Preller, The Iron Giant: A Novelization. Scholastic Paperbacks (August 1999). ISBN 0439086345.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio The Iron Giant en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* The Iron Giant en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Filmo |

* Oficiala retejo (angle)
* *The Iron Giant* ĉe Don Markstein's Toonopedia. Arkivita el la originalo la 17an de Septembro, 2016.
* *The Iron Giant*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* The Iron Giant ĉe AllMovie (angle)
* The Iron Giant ĉe Box Office Mojo
* The Iron Giant ĉe Metacritic
* The Iron Giant ĉe Rotten Tomatoes


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 581976
 |
1-lea bileto
**Leo** estas la nacia rumana valuto, unuafoje uzata en 1867. En la rumana la nomo estas 'leu' [leŭ] kaj signifas 'leono'. La pluralo estas 'lei' [lej]. Ĝi estis reskalita je la 1-a de julio 2005: 1 nova leo egalis 10000 malnovajn; unu eŭro valoris 3,6 leojn. Je la 18-a de novembro 2019 unu eŭro valoras 4,7697 leojn.

La bildoj sur la novaj biletoj egalas tiujn de la malnovaj (kiuj restis validaj ĝis 2006-12-31), por faciligi la ŝanĝon. Tute nova estas bileto de 500 leoj; la malnovaj biletoj atingis nur 1.000.000.

La valuta kodo de la nova valuto estas **RON**, tiu de la antaŭa estis **ROL**. Unu leo egalas al 100 *bani* (centimoj; *bani* estas kutima rumana vorto por "mono").

La nomo "leono" devenas de holandaj taleroj, kiuj estis uzataj en Rumanio en la 17-a jarcento kaj kiuj portis bildon de leono. Saman nomon portas la valuto de Moldavio, kulture kaj lingve proksime ligita kun la nuna Rumanio.

bileto de 500.000 malnovaj leoj
malnova monbileto de 1 000 000 leoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rumana leo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* www.bnro.ro paĝoj de la Nacia Banko de Rumanio (en la rumana kaj angla lingvoj)
* Current legal tender pictures (en la angla lingvo)
* Site with historical and current Romanian coins (en la angla lingvo)
* The Banknotes of Romania (en la angla kaj germana lingvoj)
* The Banknotes of the Socialist Republic of Romania (en la angla kaj germana lingvoj)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rValutoj de Eŭropo |
| --- |
| Albana leko • Belorusa rublo • Brita pundo • Bulgara levo • Ĉeĥa krono • Ĉednestria rublo • Dana krono • Eŭro • Feroa krono • Ĝibraltara pundo • Hungara forinto • Islanda krono • Ĵerseja pundo • Konvertebla Marko de Bosnio kaj Hercegovino • Makedona denaro • Moldava leo • Norvega krono • Pola zloto • Rumana leo • Rusa rublo • Sveda krono • Svisa franko • Serba dinaro • Turka liro • Ukrainia hrivno | Situo de Eŭropo |

 |
| Matematikaj funkcioj |
| --- |
| fonta aro, cela aro • bildo, malbildo • bildaro, argumentaro |
| Fundamentaj funkcioj |
| **Algebraj funkcioj**:  konstanta • lineara • kvadrata • polinoma • racionala • Transformo de Möbius 

---

 **Aliaj funkcioj**: trigonometriaj • inversa trigonometria • hiperbola • eksponenta • logaritma • potenca |
| Specialaj funkcioj |
| erara • β • Γ • ζ • η • W de Lambert • de Bessel |
| Nombroteoriaj funkcioj: |
| τ • σ • de Möbius • φ • π • λ |
| Ecoj: |
| totaleco kaj parteco • pareco kaj malpareco • monotoneco • bariteco • periodeco • disĵeteco • surĵeteco • dissurĵeteco 

---

 kontinueco • derivaĵeco • integralebleco |

Surĵeta funkcio.
Alia surĵeta (fakte, eĉ dissurĵeta) funkcio.
Ne-surĵeta (sed enĵeta) funkcio.
**Surĵeto** (aŭ **surjekcio**) estas tia matematika funkcio, por kiu al ĉiu elemento de la cela aro rilatas iu elemento de la fonta aro. Tio signifas, ke la malbildo de ĉiu elemento de la cela aro ne estas malplena. La cela aro kaj la bildaro (valoraro) de la funkcio estas do identaj.

Formala difino
--------------

Estu {\displaystyle X} kaj {\displaystyle Y} aroj, kaj {\displaystyle f:X\to Y} bildigo de {\displaystyle X} al {\displaystyle Y}.

{\displaystyle f} nomiĝas **surjekcia** (sur {\displaystyle Y}), se por ĉiu {\displaystyle y} el {\displaystyle Y} ekzistas almenaŭ unu {\displaystyle x} el {\displaystyle X} kun {\displaystyle f(x)=y}.

Lingva noto
-----------

La termino *surĵeto* respondas al la matematika maniero voĉlegi la formulon {\displaystyle f:A\to B} kiel «*f*  ĵetas *A* **sur** *B*» (kp ankaŭ la anglan sinonimon *onto map*).
Kontraste, se *f* ne estas surĵeto, oni povas indiki tio per la uzo
de la prepozicio «en»: «*f* ĵetas *A* **en** *B*».

Vidu ankaŭ
----------

* Disĵeto
* Dissurĵeto
* Vikipedio:Projekto matematiko/Surĵeto
**Timbaleoj** estas kuba (origine kreola) tamburoparo el unuflanke felotegitaj metalkaldronoj (plejofte el kupro aŭ ŝtalo) sen resonancfeloj, kiuj estas fiksitaj ĉe starigilo, al kiu ankaŭ estas fiksataj unu aŭ plurajn brutosonoriloj kaj aliaj akcesoraĵo kiel lignoblokoj. Foje al tio ankaŭ apartenas cimbaloj. Timbaleoj apartenas al la perkutinstrumentoj, kaj malgraŭ nomsimileco ne estas parencaj kun la timbaloj.

La pli malgranda kaj pli alta timbaleo nomiĝas *„primero"* [unua] aŭ *„macho"* [virseksulo]; ĝi troviĝas dekstre. La pli granda kaj pli malalta nomiĝas *„segundo"* [dua] *aŭ „hembra"* [in-seksulo]. La tonala distanco de la tamburoj situas plejofte inter triono kaj kvinono. Timbaleisto ludas starante kaj frapas la felon, sed ankaŭ la tamburorandojn (*„cáscara"*) per du malpezaj tamburbastonoj. Ĉi tiun teknikon oni nomas *„paila"* [pato]. Timbaleojn kubanoj ofte ankaŭ nomas *„pailas"*. Laŭ la kuba verkisto Felipe Pichardo Moya (1892–1957) *„pailas"* estas ujoj el ŝtalo aŭ kupro laŭ formo de *„duona oranĝo"*, uzitaj en la kansukero-fabrikoj por kolekti la kansukero-sukon.

Ekde proks. meze de la 20-a jarcento timbaleoj estas gravaj eroj de kariba muziko, ekz. en salso-bandoj. Aldone ili estas kompletigataj per du brutosonoriloj, lignobloko kaj cimbalo. En Kubo ili foje estas ankaŭ enigita en frapinstrumentaron, kie ili staras maldekstre de la ĉarlestono.

La nomo *„timbaleoj"* deduktiĝas de la timbalo, hispane *„timbal"*, el kiu ili origine evoluis.

Detalajn, ilustritajn informojn pri la historio de la timbaleoj same kiel pri la variaj timbaleo-ritmoj (kun notoj kaj aŭdekzemploj) oferas la libro de Changuito (vd. Literaturo).

Famaj timbaleistoj
------------------

Arturo Sandoval ĉe timbaleoj
* Tito Puente (1923–2000)
* Pucho Brown, estro de *Pucho & His Latin Soul Brothers*
* Changuito, fakte José Luis Quintana (pli frue Los Van Van)
* Amadito Valdés (Projekto Buena Vista Social Club
* Nicky Marrero (Fania All-Stars)

* Karl Perazzo (Santana)

Literaturo
----------

Changuito (Jose Luis Quintana): A Masters Approach to Timbales. Book + CD. Alfred Publishing, 1998.

Vidu ankaŭ
----------

* Kuba muziko


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Kategorio Timbaleo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Timbales » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3531860 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
***The Legend of Zelda: Breath of the Wild*** estas aventura videoludo eldonita de Nintendo por la videoludiloj Nintendo Switch kaj Wii U. Tiu ludo estas parto de la serio *The Legend of Zelda*. La aventuro okazas en la fikcia mondo Hyrule. Oni regas la rolulon Link, kiu vekiĝis senmemora post centjara dormado. Li aŭdas misteran voĉon, kiu kondukas lin al vojaĝo por venki Calamity Ganon.

La tipo de videoludo estas iom malkutima kompare al antaŭaj ludoj de tiu ludserio. La mondo de Hyrule nun estas malfermita mondo, kie eblas viziti ĉion videblan sen ordo decidita de la rakonto de la ludo. La ludo ankaŭ enhavas programon de fiziksimulado, kiu ebligas atingi la celojn de la ludanto plurmaniere. Ĝi ankaŭ estas la unua ludo de la serio, kiu enhavas voĉaktoradon. Unue malkaŝita en 2013, la lanĉo estis planita nur por Wii U en 2015, sed ĝi estis postmetita dufoje ĝis la 3-a de marto 2017 por povi aperi samtempe kiel por la videoludilo Switch.

*Breath of the Wild* ricevis multajn laŭdojn de recenzistoj, kiuj konsideras ĝin kiel unu el la plej bonaj videoludoj. Recenzistoj laŭdis la eblon fari ion ajn kio estas volita, kaj la sistemon de fiziksimulado kiu kuraĝigas eksperimentadon kaj esploradon. Multaj recenzistoj konsideras la ludon kiel sekvindan modelon por ludoj en malfermita mondo. Tamen, kelkaj plendis pri la bildiga rapideco, kiu povas esti malgranda en kelkaj partoj de la ludo, kaj ĉefe per la videoludilo Wii U.

* Kategorio The Legend of Zelda: Breath of the Wild en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Miguel y William*** (Mikaelo kaj Vilhelmo) estas brit-hispana drama filmo de 2007 reĝisorita de Inés París kun scenaro de ŝi mem kaj protagonistigita de Elena Anaya, Juan Luis Galiardo, Will Kemp, Malena Alterio kaj Josep Maria Pou, inter aliaj. La filmo ricevis kelkajn nomumojn kaj laŭdojn.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Miguel de Cervantes (Juan Luis Galiardo) kaj William Shakespeare (Will Kemp), konsideritaj plej bonaj verkistoj de la 17-a jarcento koincidis je morto samtage, sed ili koincidis ankaŭ je enamiĝo al la sama virino, Leonor de Vibero (Elena Anaya), filino de hispana komercisto loĝanta en Londono, estas junulino scivolema kaj pasia por teatro kiu devas reveni al Hispanio por edzinigi al riĉa vidva duko. Malantaŭe restas trista amanto, William Shakespeare. Tuj ŝi konas en sia nova loko eks-soldaton, Miguel de Cervantes, seniluzia verkisto. Alloga, ŝi konvinkas lin verki komedion pri sia geedziĝo kun la duko. Sed kiam ŝi ekkonvinkas lin aperas William Shakespeare, cele al malhelpo de la geedziĝo. Leonor, ŝajnigas Shakespeare servisto, kaj klopodas por kunigis la talentojn de ambaŭ verkistoj por krei unikan verkon. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

| Geaktoroj | Rolulo |
| --- | --- |
| Elena Anaya | *Leonor* |
| Juan Luis Galiardo | *Miguel de Cervantes* |
| Will Kemp | *William Shakespeare* |
| Josep Maria Pou | *Duko* |
| Geraldine Chaplin | *Virinzorgistino* |
| Malena Alterio | *Magdalena* |
| Miriam Giovanelli | *Consuelo* |
| Jorge Calvo | *Sancho* |
| Carolina Lapausa | *Juana* |
| Óscar Hernández | *Kuracisto* |
| José Luis Torrijo | *Prioro* |
| Juan Fernández | *Iniesta* |
| Fernando Conde | *Patro de Leonor* |
| Roberto Cairo | *Komedireĝisoro* |
| María Parra | *Petronila* |
| Javier Aller | *Histriono* |
| Oscar Mayer | *Hundozorgisto* |
| Denis Rafter | *Vendisto en Londono* |
| Julio Mardelo |  |
| Juanjo Mugica | *Aktoro* |
| Ester Ruiz | *Servistino* |
| Joaquín Molla |  |
| Marta Rubio | *Virino en bazaro* |
| Javier Perdomo | *Inkvizitoro* |
| Adam Quintero |  |

Referencoj
----------

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Miguel y William en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840093
 |
***Timeo*** estas malfrua verko de la greka filozofo Platono. *Timeo* distingiĝas de aliaj dialogoj, ĉar post komenca mallonga dialogo, temas pri preskaŭ neinterrompita monologo.

Platono (maldekstre), tenante en mano sian verkon Timeo. Laŭ verko de Rafaelo*Timeo* estas platona verko pri fiziko (en la origina senco de *scienco pri naturo*: ĝi temas pri klasigado kaj fenomenoj de la naturo kaj de la homa korpo (fiziologio).

*Timeo* estas unu el la du verkoj malfruaj de Platono, en kiuj li parolas pri Atlantido; pli detala priskribo troviĝas en Kritio.

Centra afero de la platona naturfilozofio estas la scienco pri la kvar elementoj tero, fajro, akvo kaj aero, Demiurgo, al kiuj rilatas po unu platona korpo: la kubo al la tero, la okedro al la aero, la dudekedro al la akvo kaj la kvaredro al la fajro.

Komentarioj
-----------

* La unua komentario pri *Timeo* estis verkita de la antikva filozofo Krantor el Soloi.
* Alia komentario estis verkita de Proklo.

Literaturo
----------

* Francis MacDonald Cornford: *Plato's Cosmology. The Timaeus of Plato, translated with a running commentray*. London 1937, div. Nachdrucke (angle).
* Thomas Kjeller Johansen: *Plato's natural philosophy. A study of the Timaeus-Critias*. Cambridge University Press, Cambridge u. a. 2004 (angle).
* Thomas Henri Martin: *Etudes sur le Timée*. Paris 1841 (france).
* Alfred E. Taylor: *A commentary on Plato's Timaeus*. Oxford 1928 (angle).
**Tamila filmo** (tamile கோலிவூட) estas la komuna nomo por ĉiuj produktataj en Barato tamillingvaj filmoj. La industrio pri produktado de tiuj filmoj baziĝas en la urbo Chennai (antaŭe konata kiel Madras), en la urboparto Kodambakkam: nomo de tiu urboparto iĝis la bazo por alia vaste uzata nomo de la tamila kinoindustrio — **Kollywood** (*Kodambakkam + Hollywood*).

En la jaro 2003 la tamila kinoindustrio iĝis la tria plej granda kinoproduktanto de Barato kun 151 filmoj produktitaj (155 en la telugua kaj 222 en la hindia).

Oni ekfilmis mutajn filmojn en Kollywood jam en la jaro 1916, en 1931 jam aperis la unua sonregistrita filmo. Laŭ pritakso de *Manorama Yearbook 2000* pli ol 5 mil tamilaj filmoj estis produkitaj dum la 20-a jarcento.

Steluloj
--------

Dekomence tamila kino estis dominita de M. K. Thiyagaraja Bagavathar, P. U. Chinnappa, M. G. Ramachandran kaj Sivaji Ganesan. Post ilia morto aperis du novaj ĉef-steluloj: Rajinikanth, Kamal Hasan. La plej juna generacio de la steluloj estas Ajith Kumar (konata ankaŭ kiel *Thala* — "gvidoro") kaj Vijay. Tiuj steluloj ricevas pli ol 40 milionojn da rupioj por unu filmo, kaj la filmoj kun ilia partopreno redonas grandan profiton.

La barata specifo estas, ke steluloj estas aparte arde adorataj, foje en perforta maniero esprimi tion. La grandaj subtenkluboj de la steluloj faras ilin politike gravaj personoj, kion ili fakte uzas dum parlamentaj elektoj kaj alikaze.

Distribuado
-----------

La tamilaj filmoj havas la plej larĝan eksterlandan distribuadon inter la barajtaj filmoj, post la hindaj. Ili havas konstantan popularecon inter la tamiloj dise tra la mondo. Kelkajn filmojn tre ŝatis spektantoj en Japanio, Sud-Afriko, Kanado kaj Britio. Plurajn filmojn lastatempe oni ekmontras samtempe en Barato kaj Usono.

La tamilaj filmoj havas senteblan subtenon en la najbaraj subŝtatoj de Barato, kiel Kerala, Karnataka kaj Andhra Pradesh. En Kerala la filmoj estas montrataj tamile, en la aliaj subŝtatoj oni kutimas dubli ilin en la loka lingvo.

En barata kinoindustrio estas normala afero, kiam sukcesa tamila filmo estas refilmita en alilingvaj studioj (en la hinda kaj la telugua lingvoj plej unue). Certe okazis ankaŭ inversaj pruntoj, kiam sukcesajn hindajn, teluguajn kaj malajalamajn filmojn oni refilmis en Kollywood.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • r Barata kinematografio |
| --- |
| Industrioj | **Asama kinematografio • Bengala kinematografio • Bollywood • kinematografio de Karnataka • Kollywood • Malajalama kinematografio • Marata kinematografio • Tollywood** |  |
| Barataj filmoj A-Z | Asamaj •
Bengalaj  •
Hindaj •
Kanaraj •
Tamilaj •
Malajalaj •
Marataj •
Teluguaj •
Urduaj |
| Aktoroj | Barataj aktoroj •
Premioj  •
Reĝisoroj •
Ĥoreografoj •
Kinistoj • 
Komponistoj •
Produktistoj •
Scenaristoj |

 |
***The Man from U.N.C.L.E.*** (La viro el ONKLO) estas usona televidserio pri spionoj produktorita de Metro-Goldwyn-Mayer Television kaj unuafoje elsendita de NBC. Ĝi temas pri sekretaj agentoj, luditaj de Robert Vaughn kaj David McCallum, kiuj laboras por sekreta internacia agentejo de kontraŭspionado kaj leĝo-plifortigo nome U.N.C.L.E. (onklo). La serio premieris en la 22a de septembro, 1964, kaj finkompletiĝis la 15an de januaro, 1968. Tiu serio enkondukis la spi-fikcian furoraĵon televiden, kaj ĉirkaŭ 1966 estis preskaŭ dekduo da imitantoj. Kelkaj epizodoj estis sukcese publikigitaj en kinejoj kiel B filmoj aŭ kiel duoblaj sesioj. Estis ankaŭ similnomaj serio, *The Girl from U.N.C.L.E.*, romano kaj serio de bildliteraturo, kaj de komercaj varoj.

Uzante nur malmultajn ripetitajn rolulojn, la serio allogis grandan nombron de alt-profilaj gastostelulojn. Eroj el la serio estas montritaj en la biblioteko *Ronald Reagan Presidential Library* kaj en la muzeoj de la *Central Intelligence Agency* (CIA) kaj aliaj usonaj spiagentejoj. La serio ricevis la premion Ora Globo por la Plej Bonkvalita Televidprogramo en 1966.

Dekomence, la kunkreinto Sam Rolfe deziris lasi la signifon de U.N.C.L.E. ambigue kaj tiel ĝi povus referenci ĉĉu al "Uncle Sam" (onklo Sam: USA) aŭ al Unuiĝintaj Nacioj. Avertoj pri laŭleĝeco fare de la koncerna servo de Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) pri la uzado de "U.N." por komercaj celoj rezultis en la klarigo fare de la produktoroj ke U.N.C.L.E. estas akronimo de *United Network Command for Law and Enforcement*. Ĉiu epizodo havis "dankaverton" al U.N.C.L.E. en la finaj tekstoj.

Notoj
-----

1. ↑   "Sept 22 (Tuesday) "The Man from U.N.C.L.E." Agents of the United Network Command for Law Enforcement shield society from assorted tribulations. 8:30 P.M. on N.B.C." JACK GOULD (August 30, 1964). "SEASONAL SAFARI (upcoming TV season)". The New York Times. Alirita la 23an de aprilo 2019.
2. ↑   Heitland, Jon (1987). The Man From U.N.C.L.E. Book: The Behind-the-Scenes Story of a Television Classic (1st ed.). New York: St. Martin's Press. ISBN 0312000529. p. 14.
3. ↑   Geraghty, Lincoln (2009). Channeling the Future: Essays on Science Fiction and Fantasy Television. Lanham, Maryland: Scarecrow Press. pp. 45-. ISBN 9780810866751. Alirita la 24an de aprilo 2010.

* Kategorio The Man from U.N.C.L.E. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 639482
* LCCN: n86064119
* VIAF: 179462246 292644944, 179462246
* SUDOC: 035526904
* BNF: 13194719x
* BNE: XX5427786
 |
**Svetozar Mileticj** (miletitj), serbe **Светозар Милетић** (ekde 1925, slave **Svetozar Miletić,** hungare **Nemesmillitics,** kroate **Lemeš,** germane **Berauersheim** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Okcidenta** Baĉka, en municipo de Sombor.

Svetozar Mileticj situas en la mapo en la verda munucipo
Katolika preĝejo de Svetozar Mileticj

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 3160
* Poŝtkodo: 25211
* Telefonprefikso: 25
* Aŭtokodo: SO

Situo
-----

Svetozar Mileticj situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Subotica-Sombor.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao
diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Svetozar Mileticj 3169 homoj, (hungaroj 1455 (46 %), kroatoj 581 (18 %), serboj 549 (17 %) kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino

Famuloj
-------

* en la iama Nemesmillitics naskiĝis:
	+ hungara operkantisto Lehel Ódry
	+ hungara pastro-instruisto György Kanyurszky

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Svetozar Mileticj (Sombor) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**BAKÓCZ Tamás** (bako:c) estis hungara kardinalo, arkiepiskopo de Esztergom naskita en Erdőd en 1442 kaj mortinta en Esztergom la 15-an de junio 1521.

Tamás Bakócz
Tamás Bakócz

Kariero
-------

Bakócz Tamás estis episkopo de Győr, de Eger, ĉefkanceliero, en 1498 arkiepiskopo de Esztergom. Post morto de papo Julio la 2-a (20-a de februaro 1513) li estis la dua okaze de papelektado. Papo Leono la 10-a komisiis lin je organizado de kruca militiro de Hungario kaj li nomumis kiel gvidinto de la armeo Georgo Dózsan. Li apogis la artojn. Li konstruigis la Maria-kapelojn en Eger (1501) kaj Esztergom (1507); ĉi-lasta estas la plej bela renesancstila monumento de Hungario.

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon
* Romániai magyar irodalmi lexikon

* Kategorio Tamás Bakócz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 384349
* GND: 120578395
* LCCN: n2008065713
* VIAF: 11784117
* ISNI: 0000 0000 3738 3771
* BNF: 166719068
* NKC: jx20140611001
 |
Afiŝo reklamanta por *The Mercury Wonder Show* (aŭgusto 1943).
***The Mercury Wonder Show for Service Men*** estis varietea spektaklo de 1943 en la Mercury Theatre, produktita de Orson Welles kaj Joseph Cotten kiel moral-akcela distraĵo por usonaj soldatoj en la Dua Mondmilito.

Reĝisorita de Welles, en la spektaklo stelulis Welles ("Orson the Magnificent"), Cotten ("Jo-Jo the Great"), Agnes Moorehead ("Calliope Aggie") kaj Rita Hayworth, kies parto estis poste plenumita de Marlene Dietrich. Ankaŭ Jean Gabin partoprenis en la spektaklo, kiel respondeculo pri bezonataĵo. La spektaklo daŭris ĝis 150 minutoj.

George (Shorty) Chirello, Joseph Cotten, Eleanor Counts kaj Orson Welles.

Referencoj
----------

1. ↑  Welles, Orson (16a de novembro, 1943). "The Trunk Murder: Orson the Great summons up corpses". Look. 7 (23): 56, 58–59, 68. p. 58.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *The Mercury Wonder Show* en Wellesnet, The Orson Welles Web Resource, kaj la Wellesnet Facebook
* Reklama fotaro[*rompita ligilo*] de John Engstead en Motion Picture and Television Photo Archive
* Eldona fotaro de Peter Stackpole por *Life*
* *Follow the Boys* en Internet Movie Database


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 646315
 |
Svilojevo situas en la mapo en la verda munucipo
Preĝejo de Svilojevo

Bazaj informoj
--------------

**Svilojevo,** serbe **Свилојево,** hungare **Szilágyi** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Okcidenta** Baĉka, en municipo de Apatin.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 1360
* Poŝtkodo: 25265
* Telefonprefikso: 25
* Aŭtokodo: SO

Situo
-----

Svilojevo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Sonta-Apatin. La lasta troviĝas 6 km-ojn for.

Historio
--------

La vilaĝo fondiĝis en 1899 laŭ inĝeniera plano. La inicianto estis Dezső Szilágyi, kiu donis sian nomon al la moderna nova vilaĝo. Ĝis fine de la 1-a mondmilito Szilágyi apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. Dum disfalo de Jugoslavio alvenis serbaj rifuĝintoj. En 2002 loĝis en Svilojevo 1364 da homoj, (hungaroj 792 (58 %), serboj 403 (30 %), kroatoj 47 kaj aliaj).

Vidindaĵo
---------

* katolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario) de 1906
**Tamás Kenderesi** [tamAŝ kendereŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kenderesi Tamás** estas hungara naĝisto, dufoja olimpiano.

Tamás Kenderesi (dekstre)
Tamás Kenderesi naskiĝis la 13-an de decembro 1996 en Bonyhád.

Biografio
---------

Tamás Kenderesi post la naskiĝo estis edukita en Aparhant, kie li komencis la lernadon. Baldaŭ li lernis en Pécs.

### Sporta kariero

Tamás Kenderesi komencis naĝi en sia naĝo 6. Ekde 2014 li akiris medalojn inter la junuloj, same ĉe la plenkreskuloj. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 2014-2020 ĉiam en 200 m papilio. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kun bronza medalo, en la sekva Olimpiko li ne ricevis medalon.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj Arkivigite je 2023-01-12 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografieto kun foto
* datenoj kun foto
* intervjuo kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio Tamás Kenderesi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808024
 |



* Portalo pri Biografio
***The Night of the Iguana*** (La nokto de la igvano) estas usona drama filmo de 1964 reĝisorita de John Huston, bazita sir teatraĵo samnoma de 1961 de la verkisto Tennessee Williams. En ĝi stelulis Richard Burton, Ava Gardner, Deborah Kerr kaj Sue Lyon. Kaj la filmo kaj la reĝisoro ricevis diversajn premiojn kaj persone nomumojn por Grayson Hall, Cyril Delevanti kaj Richard Burton.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Iama pastro T. Lawrence Shannon akuzita pro nedeca amafero kun junulino, estas gvidisto de ekskurso de maljunaj sinjorinoj plus bela junulino al Puerto Vallarta, Meksiko. La junulino Charlotte Goodall seksallogas Shannon kaj la estrino de la grupo Judith Fellowes akuzas Shannon seksallogi minoritatulinon Charlotte kaj deklaras, ke ŝi ruinigos lin. Por eviti tion li ŝoforas la grupon anstataŭ al la rezervita hotelo al pli malmultekosta hotelo Costa Verde ĉe la marbordo. Shannon scias, ka la hotelo estas de malnova amiko, sed kiu estas mortinta, kaj la hotelo estas nun regata de lia vidvino, la seksalloga kaj frivola Maxine Faulk. Shannon konvinkas Maxine gastigi la grupo por eviti la minacojn de Judith Fellowes. 

Al la hotelo alvenas ankaŭ Hannah Jelkes, vaganta pentristino kiu veturas kun sia maljuna avo, poeto. Ili ne havas monon, sed Shannon konvinkas Maxine gastigi ankaŭ ilin. Dum longa nokto, Shannon batalas kontraŭ allogo al sekso kaj al alkoholo, kaj li sentas sin kvazaŭ "ligita per ŝnuro," simile al igvano kaptita de la junuloj de Maxine. Shannon suferas nervan atakon pro kio oni ligas lin en hamako. La avo de Hannah kompletigas la finan version de la poemo por kiu li delonge laboris kaj tuj poste mortiĝas. Ĉiu rolulo klopodas trovi solvon al sia konfuza vivo: la grupo pluigas la ekskurson, Hannah foriras el la sugestoj de Shannon kaj tiu kaj Maxine decidas kunadministri la hotelon.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

La hotelo de *The Night of the Iguana* ĉe la strando de Mismaloya en Puerto Vallarta, Mexico.
* Richard Burton kiel pastro Dro. T. Lawrence Shannon
* Ava Gardner kiel Maxine Faulk
* Deborah Kerr kiel Hannah Jelkes
* Sue Lyon kiel Charlotte Goodall
* James ("Skip") Ward kiel Hank Prosner
* Grayson Hall kiel Judith Fellowes, ŝaperono de Charlotte
* Cyril Delevanti ŝaperono Nonno, poeto kaj avo de Hannah

Kuriozaĵoj
----------

La filmado en Puerto Vallarta levis gazetaran atenton ĉar Richard Burton kunportis tien Elizabeth Taylor kun kiu li havos longan aman kaj geedzan historion, krom aktoran partenerecon. Kontenta kun la loko li aĉetis multekostan domon tie, kaj tio kontribuis al la famo de Puerto Vallarta kiel turisma celo. Dankeme, lokanoj starigis statuon pri li.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio The Night of the Iguana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* The Night of the Iguana en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Kategorio The Night of the Iguana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *The Night of the Iguana*  en Interreta filma datumbazo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 804940
 |
La malnova prefektejo (Amtschaffnerei) Trachselwald, kie troviĝas la Svisa Citro-Kultur-Centro
La **Svisa Citro-Kultur-Centro** en la emevala vilaĝo Trachselwald Svisujo estas la unua svisa citromuzeo. Ĝi estas malfermita ekde februaro 1999.

Loko
----

En 1999 la centro instaliĝis en la eksa hotelo stacio en Konolfingen.
Ek de marto 2003 la centro troviĝas en domo de jaro 1614 *Amtsschaffnerei* - la iama **bieno-administrejo** en la emme-vala vilaĝo Trachselwald Svisujo.

Muzeo
-----

Ĝi estas la unua muzeo en Svisujo, kiu montras kolekton da ĉiuj tipoj de citroj de Svisujo, de la komenco en la 18-a jarcento ĝis nuntempo. Ĉirkaŭ 110 citroj montras 200 jarojn da instrumenta historio kaj kulturo. Oni vidas ankaŭ muziknotojn, patentajn skribaĵojn, bildojn kaj aliajn ekipaĵojn.

Viziteblo de muzeo
------------------

La muzeo estas malfermita por la publiko la 1-an dimanĉon de ĉiu monato, matene kun gvidisto kaj koncerto, posttagmeze la muzeo estas nur malfermita sen gvidisto. Grupoj povas post antaŭmendo viziti la muzeon ankaŭ dum aliaj tagoj kun gvidisto kaj koncerto.

Lernejo
-------

Oni povas lerni ludi citron.

Citro kun 6 ĥoroj maldekstre - Citro (moderna muzikilo)

Eldonejo
--------

La eldonejo enhavas hodiaŭ ĉirkaŭ 160 titolojn ankaŭ kun notoj.

Koncertoj
---------

Ĉiam la 1-an dimanĉomatenon (krom januaro, julio kaj aŭgusto) en la centro okazas koncerto kun gvidado je la 10.30. La centro cetere organizas koncertojn en aliaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Citro (moderna muzikilo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Svisa Citro-Kultur-Centro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la Svisa Citro-Kultur-Centro
* Ementalaj citroj, bildoj, lernejo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Tamás Kulifai** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kulifai Tamás** estas hungara kajakisto, olimpiano, mondĉampiono.

Tamás Kulifai naskiĝis la 4-an de majo 1989 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tamás Kulifai maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 2007. Li ricevis ŝtatan premion en 2012.

### Sporta kariero

Tamás Kulifai estis kajakisto en sia aĝo 10 en Göd sur Danubo, poste ekde 2009 en pluraj ĉefurbaj sportkluboj, dum li estis hungara ĉampiono 13-foje inter 2012-2019 teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun arĝenta medalo kvarope kun Zoltán Kammerer, Dávid Tóth (kajakisto) kaj Dániel Pauman en distanco 1000 m, krome pli frue en mondĉampionumo en 2011 li estis la unua duope kun Dávid Tóth en distanco 500 m. Liaj konataj trejnistoj estis Katalin Rozsnyói kaj István Beé.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* video

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungaraj ĉampionoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑   facebook

* Kategorio Tamás Kulifai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 813053
 |



* Portalo pri Biografio
*The Old Curiosity Shop* (supozata antikvaĵejo inspiro de la romano), Londono.
***The Old Curiosity Shop*** (La antikvaĵejo) estas unu el la du romanoj (la alia estas *Barnaby Rudge*) kiujn Charles Dickens publikigis kun mallongaj historioj en sia ĉiusemajna seria *Master Humphrey's Clock*, el 1840 ĝis 1841. Ĝi estis tiom populara ke la legantoj en Novjorko svarmis sur la kajo kiam la ŝipo portanta la finan epizodon alvenis en 1841. *The Old Curiosity Shop* estis presita en formo de libro en 1841. 

La intrigo sekvas la vivon de Nell Trent kaj de ŝia avo, ambaŭ loĝantoj de *The Old Curiosity Shop* en Londono.

La reĝino Viktoria legis la romanon en 1841, kaj trovis ĝin "tre interesa kaj saĝe verkita".

Notoj
-----

1. ↑   Garber, Megan. "Serial Thriller". The Atlantic. The Atlantic Media Company. Alirita la 15an de septembro 2019.
2. ↑  "Queen Victoria's Journals". Princess Beatrice's Copies. RA VIC/MAIN/QVJ (W). 5a de marto 1841. Alirita la 15an de septembro 2019.

* Kategorio The Old Curiosity Shop en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 660435
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri malnova teknologio de telefonoj. Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilon Impulso.* |

Tabla diska telefono, la disko produktas impulsojn
Maŝino en telefoncentralo, kiu kreas impulsojn
**Impulso** estas en la elektroniko ia kvanto, plej ofte tensio, kiu abrupte pligrandiĝas, tiun nivelon daŭras, poste abrupte revenas al la **ORIGINA** stato.

Impulso povas esti signoflua aŭ paŭzoflua. En la unua kazo la origina stato estas 0 potenco, la laborstato estas tensio aŭ kurento, en la alia kazo estas inverse, nature komenco de la impulso estas malpliiĝo.

En la telefonio kaj en la telegrafio impulso faras ekzemple tarifosignon, ekzemple minute po 3 impulsoj venas, se la telefonado kostas minute 3 stelojn (aŭ dolarojn).

Sistema ripetiĝo de impulsoj faras impulsoserion. La plej konata estas la telefondisko, kiu povas fari en serio 1-10 impulsojn. La telefondisko estas paŭzoflua sistemo.

Ankaŭ telefonaj maŝinoj faras impulsojn. La foto prezentas maŝinon, en la suba maldekstra angulo estas cilindrosurfaco parte kovrita per kupro. La cilindro foje turnas, dume kontaktiloj tuŝas ĝin. La kupro kaj la izolaĵo alterne ŝanĝiĝas, dum unu turno estas 10 kupraĵoj kaj 10 izolaĵoj. La kontaktiloj generas dum unu turno impulsoserion kun 10 impulsoj. Sur la foto la kontaktiloj estas sur izolaĵoj.

Nuntempe elektronikaĵo generas la impulsojn.
Titolbildo de Svisa Espero n-ro 1/2015
**Svisa Espero** estis revuo eldonita inter 1903 ĝis 1973 kiel oficiala organo de Svisa Esperanto-Societo. Aktuale Svisa Espero estas nova svisa revuo pri daŭripovo lanĉita en 2015 kaj aperante kvarlingve, france, itale, germane kaj esperante.

Oficiala Organo de SES de 1903 ĝis 1973
---------------------------------------

Svisa Espero estis fondita kune kun Svisa Esperanto-Societo en 1903. Ĝiaj unuaj redaktistoj estis Théodore Renard, Edouard Mallet kaj Edouard Bernard.

Svisa Esperanto-Revuo de 1971 ĝis 1990
--------------------------------------

Ek de 1973 ĝi estis alinomita al Svisa Esperanto-Revuo, sed ĉesis aperi fine de la 1990-aj jaroj. Ĝi estis anstataŭigita de modesta informilo SES informas, kiu transprenis la rolon de la oficiala organo de SES.

Kvarlingva svisa revuo pri daŭripovo ek de 2015
-----------------------------------------------

En aprilo 2015 Dietrich Michael Weidmann lanĉis sub la aŭspicio de Svisa Esperanto-Societo kaj kun ĝia financa subteno novan svisan revuon pri daŭripovo, kiu portas konsiderante la grandan tradicion de Svisa Esperanto-Societo la nomon de la iama revuo Svisa Espero. La nova revuo enhavas la tekstojn ĉiam en unu el la tri oficialaj lingvojn de Svislandeo (germana, franca aŭ itala) kaj aldone paralele en Esperanto. La revuo estas sendita al svisaj politikistoj, gravuloj kaj personecoj de la publika vivo kaj gravaj instutucioj kaj havas eldonkvanton de pluraj miloj. Ĝi ampleksa inter 50 kaj 70 paĝoj kaj estas kvarkolora. La eldonejo estas la firmao Allsprachendienst Esperanto GmbH.

Referencoj kaj notoj
--------------------

1. ↑  (Fonto: Andreas E. Künzli: *Universalaj Lingvoj en Svislando* p 668)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de Svisa Espero



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.