recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Korporaciismo** signifas reciprokan sendependecan rilaton inter la akciuloj (dungintoj) kaj laboristoj (dungitoj, sindikato) kaj aliflanke la ŝtato. Ĉiu socia tavolo estas ordigita en korporaciojn, kiuj estas subigitaj al la ŝtato kaj ili reprezentas politike la korporacianojn (dungintojn kaj dungitojn). La korporaciisma sistemo estiĝis inter la du mondmilitoj en Italio, sed ĝi fakte nur respegulis la volon de la diktatoro. Tion oni nomas klasika korporaciismo. La moderna (nova) korporaciismo devas teorie baziĝi sur libervola membriĝo en korporacioj.

Antaŭuloj de la klasika korporaciismo
-------------------------------------

* kongregaciismo en la puritana Nov-Anglio
* distribuismo en Germanio (porparolanto estis Adam Heinrich Müller)
* gildosocialismo en Anglio

Elformiĝo de la klasika korporaciismo
-------------------------------------

La teorion de la korporaciismo plej bone ellaboris Othmar Spann (1878–1950) aŭstra ekonomikisto kaj Giuseppe Toniolo (1845–1918), konsilisto de papo Leono la 13-a.

Ĉar Benito Mussolini kaj kunuloj necesis apogo de la sindikatisma sekcio de la Nacia Partio en 1919, Milano, ili apogis la korporaciajn ideojn. La praktika provo de la korporaciismo ebliĝis post enpotenciĝo de Mussolini (1922). Ĉar la dungintoj ne volis membriĝi en la saman korporacion kiel la laboristoj, iel ili formis apartan korporacion por la dungintoj kaj por la dungitoj (en ĉiu grava branĉo de la produktado). Ili ellaboris kolektivajn laborkontraktojn, kiuj estis devigaj en la produkta branĉo. Tion aŭspicis korporacia ministerio.

La komunaj korporacioj (sindikataj organoj) estiĝis en 1934 per leĝo. Oni kreis 22 korporaciojn por la tuta ekonomio kaj eĉ por la kulturo. Oni kreis en 1936 Konsilion de la Korporacioj. Tio apenaŭ ekfunkciis, tuj formortis pro la komenciĝantaj militoj.

Literaturo
----------

* Ulrich von Alemann (Hrsg.), Erhard Forndran (Hrsg.), *Interessenvermittlung und Politik.* Westdeutscher Verlag 1983
* U. v. Alemann, R. G. Heinze, *Verbände und Staat. Vom Pluralismus zum Korporatismus.* Opladen 1979
* Heidrun Abromeit, *Interessenvermittlung zwischen Konkurrenz und Konkordanz.* Opladen 1993, S. 146-176

Vidu ankaŭ
----------

* Kontraŭkorporaciismo
* Solidaro

* Kategorio Korporaciismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Flegistino Najira** (angle: *nurse Nayirah*) estas la nomo, sub kiu la 10-an de oktobro 1990 15-jarulino atestis antaŭ la usona kongreso.
Oni rifuzis konatigi ŝian identecon sub la preteksto protekti ŝian familion.

Ŝi diris, ke ŝi laboris kiel volontulino en la akuŝejo de hospitalo *Al Adnan* en Kuvajtio kaj vidis, ke irakaj soldatoj invadantaj Kuvajtion prenis frunaskitajn bebojn el koviloj kaj lasis ilin "sur la malvarma planko por morti". Ŝia deklaro havis grandan influon al usonaj deputitoj kaj la usona publiko; prezidento George H. W. Bush publike menciis la aferon sesfoje en kvin semajnoj, kaj sep senatanoj debate referencis al ĝi. La usona senato poste per 52 kontraŭ 47 voĉoj decidis militi kontraŭ Irako.

Je la 27-a de novembro Najira deklaris sian historion ankaŭ al la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj, kune kun plia atestanto, la kirurgo Dr. Behbehani, kiu konfirmis ĝin.

"Flegistino Najira" vere nomiĝas *Niĝira al-Sabah* kaj estis la filino de *Saud Nasir al-Sabah*, la kuvajtia ambasadoro en Usono kaj ano de la reĝa familio. Du flegistinoj el la menciita akuŝejo, Frieda CONSTRUE-NAG kaj Myra Ancog COOKE, poste deklaris, ke ili neniam vidis Najiran en tiu akuŝejo kaj ke la incidento pri la koviloj neniam okazis. Ĝin inventis Lauri J. Fitz-Pegado, vicprezidanto de la reklam-agentejo *Hill & Knowlton*, dungita je 11 milionoj da dolaroj de la asocio "Civitanoj por Libera Kuvajtio" (angle: *Citizens for a Free Kuwait*). Poste ŝi ankaŭ pretigis atestaĵojn al la Unuiĝintaj Nacioj por invado de irako en 2003, kiuj estis poste senvalidigitaj, kaj laboris pri la simile false aranĝita "elsavo" de Jessica Lynch dum la Iraka milito de 2003 (3-a golfa milito).

Dr. Behbehani ne estis kirurgo, sed dentisto, kaj post la milito publike konfesis, ke lia deklaro estis mensogo.
dekstra
**Schoonebeek** estas vilaĝo kun 3790 loĝantoj (2004) en la municipo Emmen en la nederlanda provinco Drenthe. Schoonebeek ankaŭ nomiĝas *Oud-Schoonebeek*, ĉar la ankaŭ al la municipo Emmen apartenanta *Nieuw-Schoonebeek* estas en la tuja apudeco.

Geografio
---------

Schoonebeek situas oriente de Coevorden tuj apud la limo kun Germanio ĉe la *Schoonebeker Diep* (rivereto), kiu estas la limo inter Nederlando kaj Germanio. Najbara municipo sur la germana teritorio estas Emlichheim.

### Koordinatoj

52° 39′ 46″ N 06° 53′ 02″ O﻿ / ﻿52.66278 °N, 6.88389 °O﻿ / 52.66278; 6.88389 (mapo)Koordinatoj: 52° 39′ 46″ N 06° 53′ 02″ O﻿ / ﻿52.66278 °N, 6.88389 °O﻿ / 52.66278; 6.88389 (mapo)

Historio
--------

Schoonebeek unuafoje menciiĝis en 1341 kaj estas kun Ruinerwold unu el la plej malnovaj vilaĝoj de Drenthe. Ĝis la reformo de la municipo en 1998 Schoonebeek estis parto de la municipo Schoonebeek, kiu ekestis en 1884 pro divido inter Schoonebeek kaj la antaŭa municipo Dalen.

Ekonomio
--------

De 1943 ĝis 1996 en la municipo oni elterigis nafton. En 1976 okazis akcidento, kiu kaŭzis ampleksan damaĝon. En 2006 oni komencis esplori, ĉu nova elterigo de nafto estas sencohava.

Vidindaĵoj kaj eventoj
----------------------

* De origino la vilaĝo konsistas el tri partoj, *Westerse Bos*, *Middendorp* kaj *Oosterse Bos*. Ĉi tie troviĝas pluraj malnovaj farmbienoj, kiuj nun estas protektataj.
* En la centro troviĝas, ne plu funkcianta, naftopumpilo (t.n. kapjespumpilo) por viziti.
* En *Zwaantje Hans-Stokman's Hof* ĉiujare okazas konkurson en *zandtapijt*-ŝutado (zandtapijt = sablotapiŝo), ĉe kiu oni kun diverskoloraj sabloj ŝutas modelojn sur la planko.
* En Schoonebeek troviĝas ankoraŭ kelkaj ŝafejoj.

Konataj personoj el Schoonebeek
-------------------------------

* Maruschka Detmers

* Schoonebeek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Schoonebeek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Fotogalerio
-----------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  La kapjespumpilo en la centro rememorigas al antaŭaj tempoj. |  |  Statuo de sabloŝutanta Zwaantje Hans. *(O. de Ruyter, 1984)* |  |  La Schoonebeker Diep estas la limo inter Nederlando kaj Germanio. |
|
**László Kordás** [lAslO kordAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kordás László** estis hungara veldisto, politikisto.

László Kordás naskiĝis la  28-an de novembro 1969(nun 1969-11-28) en Budapeŝto, li mortis la 30-an de januaro 2023.

Biografio
---------

László Kordás akiris veldistan licencon en industria lernejo en 1987, post la soldataj jaroj li laboris en fabriko, dum li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1995. Li jam frue aliĝis al la sindikato, kie post jaroj li havis postenojn, eĉ inter 2002–2004 li estis subsindikatestro. Li estis levita subministro inter 2004-2006 kaj en 2008 li akiris ekonomian diplomon en Universitato István Széchenyi. Poste li havis diversajn ŝtatajn taskojn, fine inter 2015-2021 li estis sindikatestro. En 2021 li komencis politikadi kaj ekde 2021 li estis parlamentano ĝismorte.

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* intervjuo kaj biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 848662
 |



* Portalo pri Biografio
**Zoltán Peskó** [peŝkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Peskó Zoltán** estis hungara komponisto, dirigento, altlerneja instruisto.

Zoltán Peskó  naskiĝis la 15-an de februaro 1937 en Budapeŝto, mortis la 31-an de marto 2020.

Biografio
---------

Zoltán Peskó frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1962. Post siaj studoj li dirigentis en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj instruis en Teatra kaj Filma Altlernejo. En 1964 li disidis kaj en de:Accademia Nazionale di Santa Cecilia li estis studento de Goffredo Petrassi kaj Franco Ferrara, poste en 1965 en Bazelo de Pierre Boulez. Li debutis en Romo kiel dirigento. Inter 1966 kaj 1973 li laboris en Deutsche Oper Berlin apud Lorin Maazel kaj instruis en Universitato de Artoj Berlino. En 1970 li prezentis sin ankaŭ en Teatro alla Scala kaj komenciĝis lia tutmonda kariero. En 1973 li estis nomumita ĉefdirigento en Bolonjo, poste li laboris en pluraj italaj kaj germanaj urboj. Inter 2001-2005 li estis muzika direktoro de Operejo de Lisbono. Resume li dirigentis en 85 Operejoj de 12 landoj en Eŭropo kaj Usono. Krom la dirigentado li kontribuis artikolojn pri muziko. Li ricevis germanan premion en 1993, hungaran en 2007. Lia kariero finiĝis pro kirurga operacio de ŝultro en 2012.

Lia artikolo
------------

* *Zenéről, színházról, zenés színházról* (Budapeŝto, 2009)

Liaj filmaj komponaĵoj
----------------------

* Mi újság a Futrinka utcában? (televida serio, 3 epizodoj, 1962)
* In memoriam Gyöngyössy Imre (dokumenta filmo, 1997)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva video

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2019-06-21. Alirita 2019-06-21.

* Kategorio Zoltán Peskó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 648079
* GND: 134483022
* LCCN: n81080017
* VIAF: 5118645
* ISNI: 0000000110363364
* SUDOC: 080852750
* BNF: 13898403w
* MBA: a3f97754-3370-4faa-8f04-6452bdae8841
* BIBSYS: 8077681
* NKC: jx20060317007
* ICCU: RAVV020572
 |
Situo de Jönköping en Svedio
**Jönköping** estas urbo en la nordokcidento de la sveda historia provinco Småland (Smolando). La urbo estas la centro de samnoma komunumo kaj de la moderna sveda provinco Jönköpings län. Jönköping mem havas iom pli ol 55.000 enloĝantojn (stato de 2005), sed kune kun la tuj najbara industria antaŭurbo Huskvarna en la urba zono loĝas pli ol 81.000 enloĝantoj.

Geografio
---------

Jönköping situas en pejzaĝe bela regiono ĉe la suda bordo de la lago Vättern. Sabla plaĝo kovras la tutan lagobordon ene de la urba teritorio.

Historio
--------

Jönköping estas antikva komercejo, kiu dum la jaro 1284 ekhavis urbajn rajtojn. La urbo estis sidejo de pluraj historiaj kunsidoj de la sveda parlamento *Riksdagen* - la plej signifa estis tiu de la jaro 1599. Dum la jaro 1612 la sveda armeo bruligis la urbon, por ne doni tranoktejon al al alproksimiĝanta malamika dana armeo. Preskaŭ 200 jarojn poste, la 10-an de aŭgusto 1809 en Jönköping subskribiĝis la pac-kontrakto inter Danio kaj Svedio.

Jönköping ankaŭ estas tradicia industria urbo, konata pro sia alumeta industrio, kiu funkciis ĝis la jaro 1970.

Vidindaĵoj
----------

Krom la urba parko kun subĉiela historia muzeo aparte vizitindas la muzeo pri alumetoj.

### Partneraj urboj

Inter la partneraj urboj de Jönköping estas

* Tjanĝino en Ĉinio

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficialaj paĝoj de la komunumo (precipe en la sveda, sed iom da informoj ankaŭ en la angla, franca, germana, hispana kaj rusa)
* paĝoj de la alumeta muzeo(en la sveda, angla kaj germana) Arkivigite je 2008-12-12 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri ludilo en formo de persono. Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilon Pupo.* |

Fotokunmetaĵo de diversaspektaj pupoj
**Pupo** estas malgranda homa figuro el tre diversaj materialoj, servanta kiel ludilo por infanoj aŭ kiel aktoro en pupteatro. Teatraj pupoj estas marionetoj kaj gantpupoj.

Pupo similas al iu en ofte eta grandeco. Pupoj estis kreitaj ekde la komenco de la homa civilizo, kaj estis formitaj kun vario de materialoj kiel ŝtono, argilo, ligno, osto, drapo, papero, porcelano, ceramiko, kaŭĉuko kaj plasto.

Pupo povas havi formon ankaŭ de besto, ĉar en pup-spektakloj rolas ankaŭ animaloj, same inter ludiloj amataj de infanoj okupas gravan lokon pupaj bestoj, precipe ursoj. Pluŝa urso, aŭ ursoforma pupo, estas skribita en la libro *Winnie-La-Pu*.

Pupohejmo aŭ pupejo estas ludila domo farita en miniaturo. Dum la lasta jarcento, pupohejmoj estis ĉefe afero de infanoj (ĉefe infaninoj) sed ties kolekto kaj manfarado estas ankaŭ serioza hobio por multaj plenkreskuloj.

PIF estas la Pupteatra Internacia Festivalo. Komence estis nure e-movada, nun pupteatristoj ludas en multaj lingvoj.

Fama pupteatristo estas Jim Henson, kiu kreis *The Muppets*-ojn (La Mupetoj) kaj presentis liajn Mupetajn karakterojn en Sesame Street (Sesame Strato).

Uzo
---

Antikva pupo
Ludiloj
* Ludila besto (ekz. pluŝa urso)
* Furby (puproboto)

Internaĵo
* Antikva pupo
* Matrjoŝko (rusa pupo)

Spektaklo
* Marioneto, Ŝtrumpeta marioneto
* Gantpupo
* Ombroludilo (ekz.Vajango, java puparto)

Ritoj
* Vodua pupo
* Fantoma pupo (ekz. Haloveno)
* Ĉina paperpupo

Edukado
* Valdorfpupo

Manekeno
* Artikita pupo
* Montrofenestra pupo
* Kudrista pupo

Erotikaj helpiloj
* Enbloviga pupo
* Silikona pupo

Ekzemploj de pupoj
------------------

* MargretoMargreto
* ĈininoĈinino
* BolivianinoBolivianino

Referencoj
----------

1. ↑  Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto
2. ↑  Gvidlibro al ĉinaj funebraj ritoj[*rompita ligilo*] (angle)

Vidu ankaŭ
----------

* Envulto
* Manekeno
* Muzeo pri pupdomoj (Erfurt)
* Pupteatro
* Roboto
* Statuo
* Ŝtrumpeta marioneto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pupo (ludilo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Foro sobre la muñeca Arkivigite je 2010-08-29 per la retarkivo Wayback Machine (Ruse)
Tenorsaksofono en B♭
**Tenorsaksofono** estas saksofono de mezmalalta registro kaj agordita je B♭. Kiel transpona muzikinstrumento ĝi sonas grandan naŭton pli malalta ol notite, t.e. sonanta c1 estas notita por tenorsaksofono kiel d’’2 notiert.

Tonamplekso: A♭ – e2 (notita en violonklefo b♭0 – f♯3). Per suprotonoj oni povas tamen ludi ankaŭ en klare pli altaj registroj.

Kiam Coleman Hawkins meze de la 1920-aj jaro novdifinis la sonkoloron de saksofono – for de la fleksiĝema-dolĉaĉa al ekrenema, raŭka kaj malmilda – la ĵazo estas „tenorigita". Per la venko de la tenorsaksofono malpliiĝis la populareco de la klarneto.

Anĉo-buŝiloj por tenorsaksofonoj

Referencoj
----------

Literaturo
----------

* Matthias Hochheim: *Saxwelt: Das deutsche Saxophonbuch*. Ausführliche Seriennummernlisten, Das C-Melody, Die Geschichte des Saxophons und dessen Hersteller, ISBN 3-8334-2187-8.

* Kategorio Tenorsaksofono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

**Kapurthala,** panĝabe: **ਕਪੂਰਥਲਾ** estas urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en subŝtato Panĝabo (Barato), en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. Ĝi ankaŭ estas konata kiel urbo de palacoj kaj ĝardenoj.

Konstruaĵo uzata por diversaj celoj

Demografio
----------

Laŭ censo en 2011 Kapurthala havis 101 854 da loĝantoj kun legoscio 86%, signife pli alta, ol la landa averaĝo.

Geografio
---------

Kapurthala situas en averaĝa alteco de 229 metrojn laŭ la marnivelo. Ĝalandar troviĝas 18, Hoŝiarpur 51, Batala 53, Amritsar 56, Moga 66, Ludiana 68, Gurdaspur 71, Firozpur 88, subŝtata ĉefurbo Ĉandigaro 150, tutlanda ĉefurbo Delhio 352, Mumbajo 1403, Kolkato 1615 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Kapurthala de la 11-a jarcento ĝis 1772 estis sub kontrolo de diversaj islamaj landoj (Delhia Sultanlando, Mogola Imperio), poste dominado de sikoj okazis kiel ŝtato Kapurthala ĝis 1948.

Ekonomio
--------

En Kapurthala la ekonomio estas bazita sur produktadoj de teksaĵoj, elektraj dratoj kaj nutraĵoj.
Gaza Sektoro, kun Israel/Egiptaj kontrolitaj limoj kaj limigita fiŝkaptadzono.
**La Blokado de la Gaza Sektoro** estas tera, aera kaj mara blokado de la Gaza Sektoro trudita fare de Israelo kaj Egiptio ekde 2007, post kiam Hamas prenis kontrolon de la Gaza Sektoro dum la Batalo de Gaza, konfiskante registarajn instituciojn kaj anstataŭigante Fataĥ kaj aliajn oficialulojn de la Palestina Aŭtoritato pere de Hamas-anoj. En la pasinteco, post kiam Hamas venkis en elektoj kaj formis registaron en marto 2006, gvidita fare de Ismail Hanija, Israelo kaj la Mezorienta Kvarteto kreis kondiĉojn antaŭ ol ili daŭre donas helpon al la Palestina Aŭtoritato aŭ eniru en dialogon kun membroj de la registaro de Palestina Aŭtoritato gvidata de Hamas.

La Gaza Sektoro havas teran limon kun Israelo kaj Egiptio kaj maran limon. Egiptio kaj Israelo forte gardas siajn limojn, Israelo nur permesas limigitan humanitaran helpon de kelkaj organizoj, sed tio devas okazi sub la kontrolo de Israelo. La Israela Mararmeo efektivigis marblokadon marmejlojn de la marbordo. Egiptio, dume, blokas la konstruadon de subteraj tuneloj por eviti rompi la blokadon per kontrabando.

La celo de la sankcioj de Israelo estas bloki palestinajn raketatakojn de la Gaza Sektoro en ĝiajn urbojn kaj malhelpi Hamas akiri aliajn armilojn. Egiptio argumentas, ke ĝi ne povas malfermi la Rafah-limpasejon tute ĉar ĝi malfortigus la legitimecon de la Palestina Aŭtoritato same kiel konservus la disigon inter Gazao kaj la Cisjordanio. 

Tiuj restriktoj estis kritikitaj fare de UN Generalsekretario Ban Ki-moon, la UN Homaj Rajtoj-Konsilio kaj aliaj homaj-rajtoj-organizoj. Tamen Usono oficiale subtenis tiun ĉi blokadon. 

La 7an de marto 2008, Amnesty International, CARE International UK, kaj Oxfam, publikigis raporton ke la humanitara situacio en la Gaza Sektoro plimalboniĝis komparite kun la israela okupacio en 1967. Laŭ la raporto gazaaj civiluloj devus esti permesitaj aliri al trinkakvo, elektro kaj kuracista helpo. 

Kiel rezulto de furioza internacia kondamno post la forkapto de la Gazaa floto, Egiptio kaj Israelo reduktis la nivelon de sankcioj en junio 2010, kiam la Rafah-limo estis parte malfermita fare de Egiptio. Israelo anoncis, ke ĝi permesos al pli da civilaj varoj eniri Gazaon, sed ne ducelaj varoj. 

Armitaj konfliktoj, inkluzive de raketatakoj, kun Israelo okazis en 2009, 2012, 2015 kaj 2021.

Vidu ankaŭ
----------

* Konflikto de la Gaza Sektoro (2008-2009)
* Atako kontraŭ gaza floto
* Operaco Ŝirma Marĝeno, 2015


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 744310
 |
La interno kineja ĵus post la finkonstruo
**Union-kinejo** (germane *Unionkino*) estis filmteatro en la erfurta urbokvartalo Ilversgehofen (Germanio), en Magdeburga Avenuo nr 144-146. Ĝi ekzistis inter 1928 kaj 1998.

Historio
--------

Konstruinto de Kinejo Union estis Karl Liebrich, kiu en Erfurto posedis jam Alhambra-kinejon (1922) kun 1200 sidlokoj, Kammer-kinejon kun 384 sidlokoj kaj Anger 57-kinejon kun 1000 sidlokoj.. Kune kun Gustav Schneider li gvidis pluse tri filmteatrojn en Vajmaro: *Zentral-Palast*, Hummel-strato 4, kun 1100 sidlokoj, *Scherffs Lichtspiele*, Markt-strato 20, kun 650 sidlokoj kaj *Kammerlichtspiele*, Marien-strato 1, kun 400 sidlokoj.

Tamen Liebrich kaj Schneider ekiris novajn vojojn ĉe la kreado de Union-kinejo. Ĉar unue ĝia situo estu for de la centro en kvartalo kiu tiutempe estis tre industria kaj enloĝita de laboristoj. Krome la planado faritis fare de kinejkonstruspecialisto Carl Fugmann en radike moderna stilo laŭ impona ekspresionismo trovante modelojn kaj en Nederlando kaj ĉe Bauhaus. Tipis por li malsimetriaj faroj el kiuj rezultis konstruaĵeroj inter si transirantaj, kun kornicoj, kun lumreklamo, kun ebenaj tegmentoj kaj horizontalaj fenestraj rubandoj. Post la komenco de la konstrulaboroj en aprilo 1929 oni nur poste akiris la permeson je konstruo en la 12.5.1929. Inaŭguro eblis jam en la 7.9.1929. La domo povis gastigi pli ol 900 spektantojn.

En la lingvo de ĉiutaga vivo la filmteatrejo nomitis *Unne*. Post la estiĝo de GDR ĝi nomitis *Theater der Jugend - Teatro de la junuloj*. Post la Turniĝo ĝi venditis kune kun aliaj 15 turingiaj kinejoj fare de Treuhandanstalt al la Ufa-kinejĉeno. En marto 1998 la komplekso bedaŭrinde malkonstruitis. Oni anstataŭe planis starigi loĝejojn de *Gemeinnütziges Siedlungswerk* el Frankfurto ĉe Majno.

Literaturo
----------

* Thüringer Allgemeine (Steffen Raßloff): *Kinos in der Weimarer Republik.* Erfurt 27. 12.2008
* Marc Escherich: *Städtische Selbstbilder und bauliche Repräsentation, Architektur und Städtebau in Erfurt 1918-1933.* Lukas Verlag, Erfurt 2010, ISBN 978-3-86732-062-7
* Thüringer Allgemeine (Holger Wetzel): *Auf der Unne-Brache in Ilversgehofen entstehen Wohnungen und Geschäfte*, Erfurt, 15. 1.2016[*rompita ligilo*]

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑  Der Kinematograph Nr. 989: *Herr Karl Lieberich, Besitzer und Direktor der Alhambra Erfurt (1200 Sitzplätze) hat nun auch die Angerlichtspiele Erfurt (1000 Sitzplätze) erworben.* 31.1.1926
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑  Kai-Uwe Schellenberg, StA. Erfurt, laŭ Wetzel 2016

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Unionkino en la germana Vikipedio.* 

* Kategorio Union-kinejo (Erfurto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mustel-hundoj
**Mustel-hundo**, alinome **niktereŭto** (*Nyctereutes procyonoides*) estas kaniseda rabobesto simila al mustelo aŭ prociono, precipe danke al masko en la vizaĝo.

Ĝia hararo estas delikata, flavbruna, sur la dorso trikolora. La besto longas 60 cm, la vosto 15 cm. La mallongaj kruroj donas impreson, ke mustel-hundo kuras kaŭrante. Etaj oreloj preskaŭ malaperas en densa hararo, kiu estas alte taksata en la pelt-industrio.

Mustelhundoj manĝas insektojn, limakojn, ranojn, lacertojn, etajn mamulojn kaj birdojn. Ilia frandaĵo estas ovoj de fazanoj, tetraoj, perdrikoj, anasoj, pro kio ili estas persekutataj de ĉasistoj kiel malutilaj bestoj.

Ili loĝas en malsekaj lokoj proksime de riveroj kaj lagoj. Ili vivas duope kaj elfosas komunan truon en la tero. Ili pariĝas en marto kaj aprilo, la gravedeco daŭras 63 tagojn, la femalo naskas 6-8 idojn, sed ankaŭ 12. Post du semajnoj la idoj malfermas la okulojn, unu monaton ili estas mamnutrataj kaj post kvaronjaro memstariĝas. Vintron ili tradormas.
**Zurna** (*surna, surnay,* азерб. kurde *zirne*, armene զուռնա, грабар սուռնայ, greke *ζουρνάς*, uzbeke *сурнай, surnay*, kazaĥe *сырнай, syrnai*, ĉuvaŝe *сӑрнай*, perse سرنای сорнай, سورنای, сурнай , karaĉaje balkare *сарнай, сырыйна* , nogaje *sarnaj*, serbe kaj kirgize *сурнай* ) estas kana ligna blovinstrumenta muzikilo kun duobla kano, ofta en Proksima Oriento kaj Mezoriento, Barato, Mezazio, Anatolio, Kaŭkazio kaj Balkana Duoninsulo (ciganoj) .

Ĝi estas ligna tubo kun ingo kaj pluraj (kutime 8-9) truoj (el kiuj unu estas sur la kontraŭa flanko al la aliaj). Zurna estas proksime rilatita al la hobojo (havas la saman duoblan kanon) kaj estas konsiderata unu el ĝiaj antaŭuloj.

Pro la laŭta, akra sono, la zurna estas ĉefe uzata ekstere, dum la balabano (*duduk*) estas uzata en endomaj spacoj. 


1. ↑  *(ru) Kasimov K.A.* Popoloj de la Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko. azerbajĝanoj. Popola arto // Popoloj de la mondo. Etnografiaj eseoj. Popoloj de Kaŭkazo. Volumo 2 / Sub ĝenerala. red. S.P. Tolstova. - M. : Eldonejo de la Akademio de Sciencoj de Sovetunio, 1962. - P. 158-159. — 685 p.
**Hi-Brazilo** (**Hy-Brazil** kaj aliaj variaĵoj: «O'Brasil», nun irlanda familinomo, kaj «Hy Bressail») aŭ simple **Insulo de Brazilo** estas mitologia insulo de Atlantiko ligita al legendo de Sankta Brendano kaj al legendo de feliĉa insulo komuna al ĉiuj hindeŭropaj kulturoj (Atlantido, Avalono, Insulo de Hisperidoj, Antilio, Drogio, Emparedada, Estotilando, Grocelando, ktp.).

Mezepokaj mapoj montras ofte la Insulon Hi-Brazilon, samekiel Antilion, la Insulon de Sankta Brendano, la Sep Urbojn kaj la Feliĉajn Insulojn. Meze de 14-a jarcento Hi-Brazilo ofte aperas en Norda Atlantiko centre kaj okcidente.

Tiu nomo "Brazilo" antaŭ 1500, laŭ kelkaj studantoj, nuligus la teorio laŭ, kiu la nomo *Brazilo* por la lando signifus "fajrruĝa". Por ili, la lando ricevis sian nomon pro la legendo, simile al Antiloj, kiuj ricevis sian nomon pro la legenda Antilio.

La serĉo al Hi-Brazilo estis konstanta. Unue okcidente de Irlando, post proksime al Acoroj, kie la nuna insulo Terceira ricevis tiun nomon antaŭ 1500.

Kartografio
-----------

Tiu insulo, laŭ Paulo Pereira, aperis el keltaj legendoj kaj iris al kartografio en 13-a jarcento. Ĝi aperis en Katalunio (1325-1330), post en mapo de Dulcert en 1339, en mapo de fratoj Pizagani (ĉ. 1375-1378), en mapo de veneca kartografo Andrea Bianco (1436) (kiu havas aldonoj rilataj al novaj maraj vojaĝoj). La insulo aperis en mapo de Atlantiko de Zuane Pizzigano kaj en anonima mapo nomata "Mapo de Weimar" ambaŭ de 1424, kiu ankaŭ montras la realajn Acoroj kun la mitologiajn insulojn Antilio, Satana, Sajo kaj Imano. Tiuj nomoj de insuloj aperis denove en mapo de ĝenova kartografo Battista Beccario (1435) sed klare rilatas al Acoroj, kiujn li nomis "nove malkrovitajn insulojn". Bartolomeu Pareto (1455) kaj (Gracioso Benincasa) (1470 kaj 1482) ankaŭ nomas Acorojn per nomo "Brazilo". Portugala historiisto Armando Cortesão, pro tiuj mapoj, sugestis ke eŭropanoj konis Acorojn, aŭ eĉ Antiljon aŭ eĉ Ameriko antaŭ 14-a jarcento.

Eĉ post la nomo "Brazilo" esti fiksita kiel nomo de nuna lando, la mitologia "Hi-Brazilo" aperis en la mapo de Fernão Vaz Dourado en 1568.

Bibliografio
------------

PEREIRA, Paulo, Enciclopédia dos Lugares Mágicos de Portugal, vol. 8, Lisboa, 2006

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hi-Brazilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

.
**Józef Kazimierz Hofmann** (naskiĝis la 20-an de januaro 1876 en Krakovo, mortis la 16-an de februaro 1957 en Los-Anĝeleso) − pola inventisto, pianisto, komponisto kaj pedagogo loĝanta dum pluraj jaroj en Usono.

Vivo
----

Lia patro Kazimierz estis komponisto, dirigento kaj pianisto, kaj la patrino Matylda Pindelska - kantistino. Józef Hofmann tre frue komencis lerni fortepianon. 8-jara jam ludis antaŭ varsovia aŭskultantaro, en la aĝo de 10 jaroj ludis ĉe aŭskultantaro de multaj eŭropaj landoj, kaj unu jaron poste en Usono. En 1887 koncertis 52 foje dum 10 semajnoj, sed proteste de New York Society for the Prevention of Cruelty to Children, pro timo pri lia sano devis rompi sian muzikvojaĝon. Tiam iris al Berlino, kie danke al stipendio de Alfred Corning Clark studis en la jaroj 1888-1894. En 1894 gajnis en Hamburgo la unuan premion en la konkurso nome de Anton Grigorjeviĉ Rubinŝtejn, kies disĉiplo estis. Post la sukceso koncertis en skandinavaj landoj, Anglio kaj Rusio. Ĉiujare koncertis en Usono, kies civitaneco ricevis en 1926. En 1924 fondis Curtis Institute of Music en Filadelfio, kiun gvidis ĝis 1938.

Hofmann estis ankaŭ komponisto (pseŭdonomo Michel Dvorsky). Pianistan karieron finis la 19-an de januaro 1946 en Carnegie Hall. Dufoje edziniĝinta. Kun la unua edzino Maria Eustis havis filinon, kun la dua Betty Short tri filojn.

Inventaĵoj
----------

Li estas konata de pluraj eltrovaĵoj ĉefe pri aŭtomobiloj kaj fortepiano. Patentis ĉirkaŭ cent, i.a. glacoviŝilon kaj aparaton por mezuri tuŝ-forton de pianisto.

Bibliografio
------------

* Jan Żdżarski, *Józef Hofmann. Geniusz zapomniany. Dzieciństwo i młodość* (Józef Hofmann. Forgesita geniulo. Infaneco kaj juneco), Eldonejo STO, Bielsko-Biała 2002, Ruch Muzyczny (Muzika Movado) nr-o 6, la 21-an de marto 2004

Referencoj
----------

1. ↑  Jean-Pierre Thiollet, *88 notes pour piano solo*, "Solo nec plus ultra", Neva Editions, 2015, p.50. ISBN 978 2 3505 5192 0.

* Kategorio Józef Hofmann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 392188
* GND: 11918625X
* LCCN: n80079450
* VIAF: 66652026
* ISNI: 0000 0001 2079 2605, 0000 0003 6863 327X
* LIBRIS: 213976
* SUDOC: 079953395
* BNF: 13895266h
* MBA: 679d7a73-41ec-4ede-8176-b68b0e9a48fa
* NDL: 00468450
* BIBSYS: 55679
* NKC: mzk2011635049
* BNE: XX1671220
 |
***La nigra libro de la kapitalismo*** estas franca libro de Gilles Perrault (*Livre Noir du Capitalisme*) publikigita en 1998 reage al la libro *La nigra libro de la komunismo* (1997) kun la celo pruvi, ke kapitalismo estis pli kruela ol komunismo. La libro donas ciferon de proksimume 100 milionoj da mortintoj laŭ la observita periodo inter 1900 kaj 1997. 

Oni ne konfuzu ĝin kun la preskaŭ samtitola libro de Robert Kurz (---> Literaturo). 

La libron verkis multaj aŭtoroj i.a.: Gilles Perrault, Caroline Andréani, Francis Arzalier, Roger Bordier, Maurice Buttin, François Chesnais, Maurice Cury, François Delpla, François Derivery, André Devriendt, Pierre Durand, Jean-Pierre Fléchard, Yves Frémion, Yves Grenet, Jacques Jurquet, Jean Laïlle, Maurice Moissonnier, Robert Pac, Philippe Paraire, Paco Pena, André Prenant, Maurice Rajsfus, Jean Suret-Canale, Subhi Toma, Monique kaj Roland Weyl, Claude Willard, Jean Ziegler.

Tradukoj
--------

Tradukoj de la libro ekzistas en deko da lingvoj, interalie la portugala, hispana, greka, itala kaj ĉeĥa. La usona eldonisto Harvard University Press (HUP) rifuzis publikigi la anglan tradukon de La Nigra Libro de Kapitalismo. Jaron antaŭe, en 1997, la presejo de Harvard University publikigis la anglan version de "La Nigra Libro de Komunismo". Laŭ la franca ĵurnalo Le Monde, tiu decido defiis la legitimecon de la HUP kiel akademia redaktisto.

Referencoj
----------

1. ↑  (franca) Le livre noir du capitalisme (la nigra libro de la kapitalismo), Eld. Libertaires. "Elements de critique sociale". *Alternative Libertaire,* 220. septembro 1999. Arkivita de la originalo je la 12-a de Oktobro 2008, alirite la 29-an de Majo 2018.
2. ↑  (franca) Marie Germanos, "*Le livre noir du capitalisme*", *Socialisme International*, Majo 2002.
3. ↑  (sveda) Pierre Gilly (April 1998). "Svenska Clartéförbundet – Recensioner 1998-4". *Tidskriften Clarté,* Aprilo 1998, arkivita de la originalo je la 23-a de Majo 2008, alirite la 28-an de Majo 2018.
4. ↑  (itala) Maurice Cury et al. *Il libro nero del capitalismo*, traduko de Massimo Caviglione, Collana Le querce, Tropea, 1999, pp. 544, ISBN 88-438-0224-0.
5. ↑  (ĉeĥa) "Černá kniha kapitalismu", arkivita de la originalo ja la 18-a de julio 2011, alirite la 28-an de Majo 2018.
6. ↑  (franca) *Le Monde*, la 14-a de Novembro 1997.

Literaturo
----------

* (germana) Robert Kurz: *Schwarzbuch Kapitalismus. Ein Abgesang auf die Marktwirtschaft (Nigra libro kapitalismo : ĝis revido al la merkata ekonomio),* Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-8218-7316-9 (elŝuto exit-online.org (PDF 2,4 MB) 257 p. 2-a. eldono, Ullstein, München 2002.

Vidu ankaŭ
----------

* Kapitalismo
* La danĝera lingvo
* La nigra libro de la komunismo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 138397
 |
**Balabanovo** (ruse *Балабаново*) estas urbo en Kaluga provinco de Rusio. Ĝi apartenas al distrikto Borovsk.

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°11' norde, longitudo 36°39' oriente. Kodo de OKATO en 2005) estas 29206505. La interurba telefona kodo estas 08438, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en 2005).

La urbo estis fondita en komenco de la 17-a jarcento. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1972.

Balabanovo situas ĉe eta rivero Stradalovka.

En la urbo estas fervoja stacio "Balabanovo" sur la fervojo Moskvo - Brjansk - Kiev. Balabatovo estas kunligita kun Borovsk per aŭtobusa trafiko.

Loĝantaro
---------

Loĝantaro de la urbo laŭ jaroj:

| Jaro | Loĝantaro (miloj) |
| --- | --- |
| 1959 | 3.4 |
| 1970 | 10.9 |
| 1979 | 15.4 |
| 1989 | 19.1 |
| 1992 | 19.9 |
| 1996 | 20.2 |
| 1998 | 20.3 |
| 2000 | 22.1 |
| 2001 | 22.0 |
| 2003 | 23.3 |
| 2005 | 23.1 |
| 2006 | 23.1 |
| 2007 | 23.3 |
| 2008 | 23.2 |
| 2010 | 26.9 |

Referencoj
----------

1. ↑  Enciklopedio "Moj gorod" **ruse**

Vidu ankaŭ
----------

* Distrikto Borovsk (Kaluga provinco)
* Urboj: Borovsk, Jermolino
* Aglomeraĵo de Obninsk

Eksteraj ligiloj
----------------

* Balabanovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Balabanovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 

Kaluga provinco

**Administra centro**: Kaluga  

**Urboj**: Balabanovo | 
Belousovo | 
Borovsk | 
Jermolino | 
Ĵizdra | 
Juĥnov |
Kirov | 
Kozelsk | 
Kondrovo | 
Kremjonki | 
Ludinovo | 
Malojaroslavec | 
Medinj | 
Meŝĉovsk | 
Mosalsk | 
Obninsk | 
Sosenskij | 
Spas-Demensk | 
Suĥiniĉi | 
Tarusa | 
Juĥnov  

**Municipaj distriktoj**: Babininskij | 
Barjatinskij | 
Borovskij | 
Dzerĵinskij | 
Duminiĉskij | 
Ĵizdrinskij | 
Ĵukovskij | 
Iznoskovskij | 
Kirovskij | 
Kozelskij | 
Kujbiŝevskij | 
Ludinovskij | 
Malojaroslaveckij | 
Medinskij | 
Meŝĉovskij | 
Mosalskij | 
Peremiŝlskij | 
Spas-Demenskij | 
Suĥiniĉskij | 
Tarusskij | 
Uljanovskij | 
Ferzikovskij | 
Ĥvastoviĉskij | 
Juĥnovskij  


---

**Temoj**: Historio | Economio | Flago | Blazono
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la frukto Cidonio. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Cidonio (apartigilo).

| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Cidoniarbo** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantae |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Magnoliophyta |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Magnoliopsida |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Rosales |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Rosaceae |
| Subfamilio: | Maloideae |
|
|
|
|
| Genro: | Cydonia |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Cydonia oblonga***Mill. 1768 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Cidoniarbo  |

 |
| v • d • r |

Cydonia oblongaDetaloj de frukto de *Cydonia oblonga*
**Cidoniarbo** (science: *Cydonia oblonga* estas fruktarbo, sola membro de la genro *Cydonia* el la familio rozacoj: **cidonio** estas la frukto de tiu arbo.

**Cidoniarbo** aŭ **cidoniujo** estas falfolia arbo aŭ arbusto alta 5 - 8 kaj larĝa 4 - 6 metrojn, kiu originas el Kaŭkazio. La ovalaj folioj subflanke kovritaj de blanka feltesko havas entjeran randon. La helrozaj floroj aranĝiĝas aparte kaj kvazaŭ sesilas. La cidonifrukto kun ŝelon komence verdan kaj feltitan, flavan kiam matura, laŭspece havas iom malglobe pomeskan ĝis pireskan formon kaj grandon.

La frukto de cidoniarbo
La marmelado farita de cidonio
La cidoniarbo estas pli rezista al malvarmo ol la pir- aŭ la pomarbo. Ĝi ekfloras aprilfine, do facile evitas malfruajn frostojn. La fruktoj maturiĝas en aŭtuno. Tiam ili perdas grandan parton de la surŝela grizblanka haretaro. Nur kelkaj specoj manĝeblas krude, el ĉi-cele tro acida, malmola aŭ adstringa plejmulto oni faras marmeladojn, pudingojn, brandojn ktp.

Greftaĵoj de cidoni- sur pirarbon ofte uzatas por plifruigi la maturiĝon kaj plimultigi la rikoltotajn pirojn.

La kultivado de la cidonio eble pli malnovas ol tiu de piroj kaj pomoj. Verŝajne la "pomo" en interalie la Alta Kanto aŭ la greka mito pri Pariso kaj la "ora pomo" fakte rilatas al cidonio. Tia mistraduko rezultus el tio, ke la antikva greka lingvo konsideras kaj cidonion kaj pomon kiel pomon (μήλον). Simbolo de beleco, feliĉo, fekundeco ktp. tradicie estis la cidonio - la "kidonia pomo" (κυδώνιον μήλον).

Referencoj
----------

1. ↑  Cidoniujo en ReVo  Arkivigite je 2022-11-22 per la retarkivo Wayback Machine

Vidu ankaŭ
----------

Chaenomeles japonica (= florcidonio aŭ japania kenomelo)

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 270134
* GND: 4126459-9
* LCCN: sh94005757
* NDL: 00576763
* NKC: ph569761
 |
Malkovroj de apud-teraj objektoj fare de pluraj projektoj (Pan-STARRS purpuras)
**Pan-STARRS** (anglolingva akronimo de ***Panoramic Survey Telescope And Rapid Response System***, « Panorama Vaĉa Teleskopo Kaj Rapidresponda Sistemo ») estas programo de astronomia prikalkulado, kies celo estas fari astrometrion kaj fotometrion de granda parto de la ĉielo preskaŭ senĉese. Detektante ajnajn diferencojn de antaŭaj observaĵoj de la samaj areoj de la ĉielo, oni esperas malkovri tre grandan nombron da novaj asteroidoj, kometoj, variantaj steloj kaj aliaj ĉielaj objektoj. Ĝia ĉefa misio estas detekti apud-terajn objektojn, kiuj povus kaŭzi kosmajn frapojn. Estas planite krei datumbazon inkluzive de ĉiuj objektoj videblaj de Havajo (tri kvaronoj de la ĉielo) ĝis ŝajna magnitudo de 24.

La unua Pan-STARRS-teleskopo, nomita PS1, situas ĉe la pinto de Haleakalā en Maŭi kaj estis komisiita la 6-an de decembro 2008, sub la respondeco de la Universitato de Havajo (Observatorio de Haleakalā). Estis origine planite konstrui aron de kvar samaj teleskopoj, kun kompletigo planite por 2012 je totalkosto de cent milionoj da dolaroj. En 2020, nur la unuaj du teleskopoj (PS1 kaj PS2) estis konstruitaj.

La Pan-STARRS-projekto estas kunlaboro inter la Instituto por Astronomio ĉe la Universitato de Havajo, Lincoln Laboratory ĉe MIT, la *Mauia High Performance Computing Center* kaj *Science Applications International Corporation*. La konstruado de la PS1-teleskopo estis plejparte financita fare de la Usona Aerarmeo kaj tiu de la PS2-teleskopo de la *Near-Earth Object Program* de la NASA.

Ĝis marto 2014, la operacio de la unua Pan-STARRS-teleskopo (PS1) estis financita fare de *The PS1 Science Consortium* (PS1SC), konsorcio konsistanta el la Max-Planck-Societo en Germanio, la Nacia Centra Universitato en Tajvano, la universitatoj de Edinburgo, Durham kaj Belfast en la Unuiĝinta Reĝlando, Johns Hopkins kaj Harvard universitatoj en Usono kaj la Las Cumbres Observatorio. Ekde tiam, ĝi estas ĉefe financita de la *Near-Earth Object Program* de la NASA.

* Kategorio Pan-STARRS en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753447
 |
Koordinatoj: 39° 29′ 1.5″ N 87° 18′ 59″ U﻿ / ﻿39.483750 °N, 87.31639 °U﻿ / 39.483750; -87.31639 (mapo)

La **Observatorio Oakley** estas astronomia observatorio en Usono, funkciigita de la Instituto de Teknologio Rose-Hulman (*Rose-Hulman Institute of Technology*) de Terre Haute (Indianao, Usono). Ĝia MPC kodo estas **916**.

La Observatorio Oakley estas eduka observatorio kun ok konstante muntataj intrumentoj. Unu estas refraktoro de 6 coloj (152 cm) konstruita de *Clark and Sons* en 1886. La aliaj estas reflektaj teleskopoj de 8 ĝis 22 coloj (203 ĝis 539 cm). Krom uzo por astronomiaj kursoj, lernantoj uzas la observatorion por esplorado aǔ amuzo. Pluraj malgrandaj planedoj estis malkovritaj elde la observatorio de la Instituto Rose-Hulman, precipe far'de la usona astronomo Chris Wolfe.

Malkovrita asteroidoj
---------------------

La malkovro de 4 asteroidoj estis senpere kreditita de Minor Planet Center al la **Observatorio Oakley** sub nomoj de *Oakley* aǔ *Terre Haute*.

|   Asteroidoj malkovritaj : 4 |
| --- |
| (61445) 2000 QF25 | 26-a de aŭgusto 2000 |
| (139841) 2001 RG43 | 11-a de septembro 2001 |
| (193946) 2001 RH43 | 11-a de septembro 2001 |
| (247249) 2001 RF43 | 11-a de septembro 2001 |

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Kodoj de la Observatorioj (*Minor Planet Center*)
2. ↑   MPC Alfabeta listo de asteroidaj malkovrintoj(angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Observatorio Oakley, oficiala paĝaro
* angle Instituto de Teknologio Rose-Hulman, oficiala paĝaro


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Astronomio |



---

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Oakley Observatory en la angla Vikipedio.*
**Kantaro** - estas kolekto de kantoj. Kantaroj povas enhavi tekstojn kun muziknotoj aŭ apartajn tekstojn aŭ muziknotojn. Kantaroj povas ekzisti en "paperformo" (libroj, revuoj ktp) au en "sonformo" (ekz muzikdiskoj). Kantaroj estas grava ilo por esplori popolojn kaj ilian historion.

Esperantolingvaj kantaroj
-------------------------

Por Esperanto-kulturo kantaroj ludas aparte gravan rolon. Por multaj esperantistoj Esperanto-kantaro estas la unua paŝo al ties kulturo kaj literaturo. La kantarojn kompilas kaj eldonas lokaj kluboj kaj diversaj organizaĵoj (ekz Proletaria Kantaro eldonita de SAT). Ofte Esperanto-kantaroj estas eldonitaj por iaj eventoj (ekz por BET-26 estis eldonita Kantu Esperante!).

La libera esperanto-kantaro (vikio kantaro) enhavas 3 000 kantotekstojn (stato de majo 2013) kaj aldone diversajn aliajn materialojn.

Bildaro
-------

* Internacia Kantaro, Germanujo, 1922*Internacia Kantaro*, Germanujo, 1922
* La Gaja Kantaro, Belgujo, 1928.*La Gaja Kantaro*, Belgujo, 1928.
* Internacia Kantaro, eldono de 1929*Internacia Kantaro*, eldono de 1929
* La Juna Vivo, Nederlando, 1937*La Juna Vivo*, Nederlando, 1937
* Ni Kantu!,  Nederlando, 1937*Ni Kantu!*,   
 Nederlando, 1937
* Ni Kantu kaj Deklamu!, Nederlando, 1949*Ni Kantu kaj Deklamu!*, Nederlando, 1949
* Kantante Antaŭen, 1950.*Kantante Antaŭen*, 1950.
* 
* Kantante Antaŭen : melodiaro*Kantante Antaŭen : melodiaro*
* Himnaro Esperanta, 1954.*Himnaro Esperanta*, 1954.
* Flugas Kanto tra la Mondo, Bulgarujo, 1968.*Flugas Kanto tra la Mondo*, Bulgarujo, 1968.
* De Kant' al Kanto, Japanujo, 1972.*De Kant' al Kanto*, Japanujo, 1972.
* Kuniĝu Ni per Nia Kant', 1992.*Kuniĝu Ni per Nia Kant'*, 1992.

Vidu ankaŭ
----------

* Kantaro en ceramiko
* En NPIV **Kantaro** estas ankaŭ genro (*Cantharis*) de insektoj el la ordo de koleopteroj, kun ledosimilaj elitroj, vivantaj parte el aliaj insektoj, parte el vegetaĵoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Laŭ informo de Ret-Info, 2013-05-26, re-publikigita de Itala Esperanto-Federacio en Facebook
2. ↑  NPIV  Alirita la 27an de Decembro 2017.

* Kategorio Kantaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jermolino** ruse *Ермолино* estas urbo en distrikto Borovsk de Kaluga provinco, Rusio.
La urbo situas ĉe rivero Protva inter urboj Borovsk kaj Balabanovo. Kodo de OKATO de la urbo estas 29 206 557.

En Jermolino vivas 10179 loĝantoj (en 2010). Jermolino havas urban statuson ekde 2008. Apud la urbo situas flughaveno kiu priservas la regimenton de polica aviado kaj regimenton de misiloj.

En la urbo funkcias papera fabriko.

Vidu ankaŭ
----------

* Distrikto Borovsk
* Urboj: Borovsk, Balabanovo
* Protva
* Aglomeraĵo de Obninsk

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala urba paĝaro Arkivigite je 2013-05-23 per la retarkivo Wayback Machine **ruse**
* Papera fabriko **ruse**

Kaluga provinco

**Administra centro**: Kaluga  

**Urboj**: Balabanovo | 
Belousovo | 
Borovsk | 
Jermolino | 
Ĵizdra | 
Juĥnov |
Kirov | 
Kozelsk | 
Kondrovo | 
Kremjonki | 
Ludinovo | 
Malojaroslavec | 
Medinj | 
Meŝĉovsk | 
Mosalsk | 
Obninsk | 
Sosenskij | 
Spas-Demensk | 
Suĥiniĉi | 
Tarusa | 
Juĥnov  

**Municipaj distriktoj**: Babininskij | 
Barjatinskij | 
Borovskij | 
Dzerĵinskij | 
Duminiĉskij | 
Ĵizdrinskij | 
Ĵukovskij | 
Iznoskovskij | 
Kirovskij | 
Kozelskij | 
Kujbiŝevskij | 
Ludinovskij | 
Malojaroslaveckij | 
Medinskij | 
Meŝĉovskij | 
Mosalskij | 
Peremiŝlskij | 
Spas-Demenskij | 
Suĥiniĉskij | 
Tarusskij | 
Uljanovskij | 
Ferzikovskij | 
Ĥvastoviĉskij | 
Juĥnovskij  


---

**Temoj**: Historio | Economio | Flago | Blazono
**Tria genro** aŭ **tria sekso** estas koncepto per kiu individuoj estas enklasigitaj, aŭ de si mem aŭ de sia socio, kiel nek viro nek virino. Ĝi temas ankaŭ pri socia kategorio en tiuj socioj, kiuj rekonas tri aŭ pliajn genrojn. La terminon *tria* oni ĝenerale komprenas kiel "alia", kvankam iuj antropologoj kaj sociologoj priskribis ankaŭ kvaran kaj kvinan genrojn. La konceptoj pri "tria", "kvara", kaj "kvina" genroj povas esti iom malfacile kompreneblaj laŭ okcidentaj konceptaj kategorioj.

Kvankam biologio determinas, ĉu la kromosoma kaj anatomia seksoj de homo estas viraj, virinaj, aŭ interseksaj, la stato de persona sinidentigado, aŭ identigado fare de la socio, kiel nek viro nek virino, estas difinita nur de la genro de individuo. Kvankam iuj okcidentaj kleruloj klopodis kompreni la koncepton pri *tria genro* laŭ terminoj pri seksa orientiĝo, multaj aliaj kleruloj, precipe indiĝenaj ne-okcidentaj kleruloj, konsideras tion misreprezentaĵo de triaj genroj. Al malsamaj kulturoj aŭ individuoj, tria genro povas reprezenti mezan staton inter vira kaj virina, staton esti ambaŭ (ekzemple "la spirito de viro en la korpo de virino"), staton esti nek unu nek la alia, kapablon miksi aŭ interŝanĝi genrojn, aŭ tute alian kategorion sendependan de vireco kaj virineco. Ĉi-lasta difino estas favorata de tiuj, kiuj argumentas por pli severa interpreto de la koncepto "tria genro". Ĉiukaze, ĉiuj tiuj kvalitoj difinas genron anstataŭ kromosomoj aŭ anatomio.

La terminon "tria genro" oni uzas por priskribi hiĝrojn en Barato, fa'afafine-n en Samoo kaj ĵuritajn virgulojn de la Balkana duoninsulo, interalie. Ĝi estas ankaŭ uzata de multaj tiaj individuoj kaj grupoj por priskribi sin.

La koncepto kaj disvastiĝo de la "tria genro" iel kontraŭas la ĝeneralan hegemonion de genra duumismo en multaj socioj.

Vidu ankaŭ
----------

* Duspiritulo
* Hiĝro
* Neduuma genro
* Genra duumo

* Kategorio Tria genro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Monto Igueldo** (konata en la eŭska kiel "Igeldo", "Txubillo" aŭ "Hiru Txubilloak") situas okcidente de la urbo Donostio kaj oriente de la kvartalo Igeldo kaj ĝia pinto altas 181 metrojn super la marnivelo. Ĝi estas unu el la tri pintoj videblaj de la Golfeto de La Konko, kune kun la insulo Sankta Klara kaj la monto Urgull.

La nomo "Hiru Txubilloak" rilatas al la tri pintoj kiuj videblas sur la monto Igueldo. La plej orienta estas la ĉefa pinto kaj estas konata kiel "Igueldo" aŭ "Txubillo"; la plej okcidenta estas konata kiel "Millabier".

Hodiaŭ, ĉe la supro de la monto estas Hotelo Mercure Monte Igueldo kaj Amuzparko Monte Igueldo. Por grimpi al la supro oni povas preni la funikularon Igueldo. Siatempe estis lumturo sur la pinto, sed ĝi estis translokigita sur la deklivo de la monto, cedante lokon al la nuna lumturo sur la monto Igueldo.

Referencoj
----------

1. ↑  Tellabide, Josu; Agirresarobe, Asier; *101 bazter Donostiako* (55 or).

* Kategorio Monto Igueldo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La Urbodomo, antikva kazino de la urbo
La **Urbodomo de Donostio** estas la institucio kiu regas la urbon Donostio (Hispanio). Ĝiaj dependaĵoj sidejas en la antikva kazino de la urbo, ĉe la Golfeto de La Konko. La konstruaĵo konstruiĝis en 1887 en la Ĝardeno Alderdi-Eder de Donostio. Al ĝia inaŭguro ĉeestis unuafoje la reĝino Maria Kristina de Habsburgo. Pro malpermeso je ludado oni malfermis la kazinon en 1924.

La 14-an de aprilo 1928 oni interkonsentis malfermi ĝin kiel Turisman Centron. Pli malfrue oni translokis tiun konstruaĵon al la apuda Hotelo Maria Kristina.

La 20-an de januaro 1945 la urbodomo estis translokita ĉi tien. La arkitektoj Alday kaj Arizmendi modifis la komencan projekton en 1943 kaj transformis la kazinon al urbodomo. Antaŭe ĝi troviĝis en konstruaĵo en la Placo de la Konstitucio (Malnova Urboparto), nuna sidejo de la Municipa Biblioteko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Urbodomo de Donostio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retpaĝo de la Urbodomo de Donostio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 312573
* GND: 1086347560
* LCCN: no94024683
* VIAF: 132005585
* ISNI: 0000000121596235, 0000000121654511
* ULAN: 500308657
* BNE: XX85232
 |
**Tarusa** (ruse *Таруса*) estas urbo en Kaluga provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 29238501.

La urbo estis fondita en jaro 1246.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1776.

La interurba telefona kodo estas 08435, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

La urbo estas ĉe rivero Oka (Ока), ĉe enenfluo en ĝin demaldekstre de rivero Tarusa (Таруса).

En la urbo forestas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 5,4 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 9,9 mil loĝantojn.

Kaluga provinco

**Administra centro**: Kaluga  

**Urboj**: Balabanovo | 
Belousovo | 
Borovsk | 
Jermolino | 
Ĵizdra | 
Juĥnov |
Kirov | 
Kozelsk | 
Kondrovo | 
Kremjonki | 
Ludinovo | 
Malojaroslavec | 
Medinj | 
Meŝĉovsk | 
Mosalsk | 
Obninsk | 
Sosenskij | 
Spas-Demensk | 
Suĥiniĉi | 
Tarusa | 
Juĥnov  

**Municipaj distriktoj**: Babininskij | 
Barjatinskij | 
Borovskij | 
Dzerĵinskij | 
Duminiĉskij | 
Ĵizdrinskij | 
Ĵukovskij | 
Iznoskovskij | 
Kirovskij | 
Kozelskij | 
Kujbiŝevskij | 
Ludinovskij | 
Malojaroslaveckij | 
Medinskij | 
Meŝĉovskij | 
Mosalskij | 
Peremiŝlskij | 
Spas-Demenskij | 
Suĥiniĉskij | 
Tarusskij | 
Uljanovskij | 
Ferzikovskij | 
Ĥvastoviĉskij | 
Juĥnovskij  


---

**Temoj**: Historio | Economio | Flago | Blazono