recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**KŐVÁRY László**, *Kővári* (keOvari) estis hungara verkisto, historiisto, statistikisto, ano korespondanta de MTA (1883) naskita en Torda la 17-an de julio 1819 kaj mortinta Koloĵvaro la 25-an de septembro 1907. Liaj fratoj estis Józsa Kőváry kaj Mihály Kőváry.

László Kőváry
Memortabulo pri László Kőváry

Biografio
---------

László Kőváry pristudis juron en Koloĵvaro. Bertalan Szemere en 1848 nomumis lin sekretario de tutlanda statistika oficejo. En 1849 li estis la militraportisto de transilvanuja armeo. Post la armildemeto li kaŝis sin en Szentdemeter, oni kaptis lin, sed baldaŭ oni lasis lin libera. En Pest (urbo) li iĝis kunlaboranto de Pesti Napló, sed pro la helpo por fuĝi de József Makk organizanto de kontraŭhabsburga komploto, en 1851 oni kaptis ankaŭ lin kaj internis al Koloĵvaro. Inter 1862-67 li redaktis la politikan ĵurnalon *Korunk*, apogantan la partion Deák. Li havis edzinon, kiu neniam naskis.

Ĉefaj verkoj
------------

* *Erdélyország statistikája* (Kolozsvár, 1847);
* *Erdély régiségei* (Pest, 1852);
* *Száz történelmi rege* (Kolozsvár, 1857);
* *Erdély történelme (I–VI. Pest, 1859–66);*
* *Erdély története 1848–49-ben* (Pest, 1861).

Bibliografio
------------

* Márki Sándor: Emlékbeszéd K. L. felett (MTA. Emlékbeszédek, XIV. Bp. 1910);
* Imre Lukinich: A szabadságharc történetírói (Századok, 1917).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio László Kőváry en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 225907
* GND: 1012815951
* LCCN: no93005904
* VIAF: 44713963
* ISNI: 0000 0001 2046 4767
* SUDOC: 028774213
* BNF: 12054109t
 |
La **abstraktado** estas la mensa fakultato de abstrakti, t. e. de reprodukti la kvalitojn aŭ ecojn proprajn de iu objekto, en modo distinkta de la objekto mem, pripensante ĝin. Ekzemple oni havas la ideojn abstraktajn de dolĉeco, koloro, malmoleco, kuraĝo, beleco, kiuj estas abstraktitaj kaj reprezentas la komparojn originajn, ĉu por preterlasi ilin, ĉu por pripensi ilin en ili mem. Neniu povas gustumi "la dolĉecon", sed oni povas gustumi dolĉan aferon; neniu vidas "la ruĝon", kvankam oni povas vidi ruĝajn objektojn; neniu vidas, gustumas, aŭdas aŭ sensas "la kuraĝon" en iu ajn, sed oni povas vidi kuraĝan homon.

La ideoj abstraktaj estas, sekve, konceptoj kiujn la menso havas de kvalito aŭ eco de objektoj malligitajn de l' objektoj mem per la abstraktado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Abstraktado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* (angla)

Vidu ankaŭ
----------

* Abstrakta arto
* Gottlob Frege
* Ontologio
* Primitivismo
* Teorio
* Logiko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 39245
* GND: 4141162-6
* LCCN: sh85000258
* BNF: 119667892
* NKC: ph202178
 |
**Breiðafjörður** (laŭvorte: Larĝa fjordo) estas fjordo en Islando.

Geografio
---------

Breiðafjörður situas en okcidenta parto de Islando, inter Vestfirðir (inter alie la marbordo Barðaströnd) norde kaj Snæfellsnes sude, kaj estas parto de Atlantiko.

Larĝo de la fjordo estas ĝis 40 km. Dum klaraj tagoj disde ĝia suda bordo videblas ĝia norda bordo.

Breiðafjörður estas dispartigita je multaj etaj fjordoj. En ĝi situas pli ol tri mil insuloj kaj ŝeroj.

La plej alta insulo estas Klakkeyjar — 95 msm. Inter ceteraj insuloj estas Flatey, Skáleyjar *(islande: Skáleyjar)*, Hvallátur kaj Sviðnur *(islande: Sviðnur)*.

Geologio
--------

Breiðafjörður formiĝis rezulte de fortaj tektonaj moviĝoj kaj de aktiva vulkanismo dum la mioceno, antaŭ 7—14 milionoj da jaroj. Komence estis formita la norda, poste la suda bordo.

En Breiðafjörður — sur ĝiaj bordoj, insuloj kaj fundo — ekzistas pluraj tervarmaj akvofontoj.

Tajda altiĝo de akvonivelo foje atingas ses metrojn.

Flaŭro kaj faŭno
----------------

En Breiðafjörður vivas diversaj bestoj kaj plantoj, en tiu nombro raraj.

Subakve ekzistas algaroj, kiuj estas konvena vivloko por fiŝoj kaj krustacoj. Surborde kreskas ĝis 230 specioj de plantoj kaj havas nestojn ĝis 50 specioj de maraj birdoj, en tiu nombro blankvosta maraglo, kormoranoj, procelariedoj. Sur la bordoj kaj insuloj renkonteblas ordinara foko kaj ringofoko, en malferma akvo — diversaj specioj de balenoj.

Ekonomio
--------

La sola konstante loĝata insulo estas Flatey. Sur kelkaj insuloj oni konstruis feridomojn, kiuj estas uzataj por somera ripozo. Ekzistas ankaŭ paŝtejoj por brutoj.

La urbo Stykkishólmur estas ligita per regula prama trafiko tra Breiðafjörður kun Vestfirðir kaj la insulo Flatey.

Oni planas konstrui en Breiðafjörður tajdocentralon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Breiðafjörður en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Breiðafjörður en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ævar Petersen, Guðríður Þorvarðardóttir, Jeanne Pagnan, Sigmundur Einarsson (junio 1998, volumo 8, numero 2).  Breiðafjörður, West-Iceland: an Arctic marine protected area (angle) (PDF). *PARKS*, p. 23—28. UICN. Arkivita el la originalo je 2016-09-26. ISSN 0960-233X.
* Breiðafjarðarnefnd (islande). Arkivita el la originalo je 2016-09-27. Alirita 2016-09-26.
* Lífríki sjávar í Breiðafirði Yfirlit rannsókna (islande). Alirita 2016-09-26.

|  |  |
| --- | --- |
|  Sen referencoj! | **Tiu ĉi artikolo pri geografio havas liston de fontoj, literaturo aŭ eksteraj ligiloj sed neniun aŭ nesufiĉajn referencojn.

---**
Vi povas plibonigi ĝin, aldonante referencojn al fidindaj fontoj. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Septembro 2016)* |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 568627
* GND: 4235280-0
* LCCN: sh96007860
* VIAF: 315136685
 |
**Fabero** [faBEro] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. *Fabero* estus etimologie rilatebla al *Fazeolejo*. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.

Komarkoj de la provinco Leono; El Bierzo plej okcidente, oranĝece.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Bárcena de la Abadía, Fabero, Fontoria, Lillo del Bierzo, Otero de Naraguantes kaj San Pedro de Paradela, okupas totalan areon de 54,47 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 4 346 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 4 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, akirinte 7 000 dum la unua duono de la jarcento pro industria disvolvigo. Ĝi distas 130 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. Fabero ekde 1020 dependis de la monaĥejo de San Andrés de Espinareda, kio pluis ĝis la 19-a jarcento. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo, brutobredado kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, preĝejoj, piedirado). Sed ĉefe minado de karbo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 405965
* GND: 4631976-1
 |
Unua numero
**Bremer BEITRÄGE** (tradukite: *Kontribuoj bremenaj*) estis mallonga titolo de semajngazeto "Neue Beyträge zum Vergnügen des Verstandes und Witzes". Ĝi aperis de 1744-59 dum la epoko de klerismo.

Historio
--------

Fondis la gazeton la verkisto Karl Christian Gärtner en 1744 en Bremeno. Ĝi eldonitis ĉe la eldonejo Nathanael Saurmann kaj estis informilo de la Saksia poeta skolo. Kune kun Gärnter laboris por ĝi Johann Andreas Cramer, Johann Arnold Ebert, Gottlieb Wilhelm Rabener, Johann Adolf Schlegel kaj Konrad Arnold Schmid ekde la komenco.

Poste liveris kontribuojn ankaŭ Christian Fürchtegott Gellert, Nikolaus Dietrich Giseke, Friedrich Gottlieb Klopstock, Christlob Mylius kaj Justus Friedrich Wilhelm Zachariae, Klopstock publikigis tie ĉi la unuajn kantojn de sia verko *Messias*.

Vidu ankaŭ
----------

* Johann Christoph Gottsched

Eldono
------

*Neue Beyträge zum Vergnügen des Verstandes und Witzes*, Olms, Hildesheim 1978 (reprintaĵo).

Literaturo
----------

* Christel Matthias Schröder: *Die Bremer Beiträge. Vorgeschichte und Geschichte einer deutschen Zeitschrift des 18. Jahrhunderts*, Schünemann Verlag, Bremen 1956.
* Fritz Meyen: *Bremer Beiträger am Collegium Carolinum in Braunschweig. K. Chr. Gärtner, J. A. Ebert, F. W. Zachariä, K. A. Schmid*, Waisenhaus-Buchdruckerei und Verlag, Braunschweig 1962 (=Braunschweiger Werkstücke 26).

Notoj
-----

1. ↑  Werner Kloos: *Bremer Lexikon.* Hauschild, Bremen 1980, Lemma Bremer Beiträge.
**Maŝa ALLEN** (angle *Masha Allen*, ruse *Мария Николаевна Яшенкова*; naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1992 en Novoŝaĥtinsk de Rostova provinco) estas viktimo de pedofilo. Ŝi ankaŭ estas konata sub anglaj kromnomoj «Disney World Girl» (knabino de la Disneja mondo), «Internet Girl» (Interreta knabino) kaj «Internet Porn Girl» (Interret-pornografia knabino). Pli ol 200 pornografiaj dosieroj, en kiuj Maŝa Allen estis filmita, cirkulis tra Interreto dum kelkaj jaroj.

Maŝa neniam vidis sian patron, kiu frue forlasis la familion; ŝia patrino estis alkoholulo kaj, ebria, provis mortigi sian 5-jaran filinon per kuir-tranĉilo. Post tiu okazo la infano estis sendita al infana domo, kie ŝi pasigis du jarojn. Patrino kelkfoje vizitis ŝin kaj promesis, ke baldaŭ la knabino povos reveni hejmen. Tamen Maŝa estis aligita al la grupo de infanoj, kiujn oni sendis al Usono por filiĝo.

En 1998 la akceptopatro de Maŝa iĝis Matthew Mancuso, 46-jara emerita inĝeniero. Baldaŭ post ŝia ekloĝo en Usono, Mancuso komencis seksperforti la infanon kaj igis ŝin pozi por pornografiaj fotoj. Tiujn fotojn li vendadis por publikigo en Interreto. Maŝa loĝis ĉe Mancuso dum 5 jaroj, ĝis kiam la viro estis arestita en 2003.

Maŝa tiam iĝis akceptita filino de virino, Faith Allen, kiu mem en sia infaneco estis viktimo de seksatenco; ili loĝas ĉe Atlanto.

Sekvoj
------

### En Usono

Maŝa Allen elpaŝis la 6-an de januaro subtene al John Kerry, kiu proponis leĝoprojekton por pliseverigo de persekutoj kontraŭ uzantoj de infana pornografio. La leĝo estis neoficiale nomita "Leĝo de Maŝa" tiam.

### En Rusio

La kazo de Maŝa kaj kelkaj aliaj similaj (pri perforto kontraŭ adoptitaj infanoj en Usono) vekis serion de skandaloj en Rusio, rezulte de kiu estis plistriktigitaj kondiĉoj de infanadoptado por eksterlandanoj. Interalie, la rusia flanko nun postulas kelkjaran raportadon pri la kondiĉoj, en kiuj la adoptitaj infanoj loĝas; antaŭe ne tiel strikte postulita afero, kiu absolute ne ekzistis en la kazo de Maŝa malgraŭ la promesoj pri tio flanke de Family Adoption Council, Inc. La situacio estas tamen mallaŭte kritikata de tiuj, kiuj konsideras, ke orfaj infanoj tamen havas ĝenerale bonajn vivnivelon kaj perspektivon post adopto al evoluintaj landoj de Okcidento; post la striktiĝo de la reguloj malpli da rusiaj infanoj trovas sian novan familion eksterlande.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 137645
 |
Bi-disko, ekspoziciita en la muzeo pri aplikata arto en Frankfurto-ĉe-Majno, Germanio
**Bi-diskoj** (ĉine 璧, pinjine Bì) estas diskoj el Jado kun meza truo, kiuj en la antikva Ĉinio uziĝis kiel prestiĝaj objektoj kaj en la Liangzhu-kulturo (3300 ĝis 2300 a.K.) de la Neolitiko estis ritaj objektoj. La plej multaj el tiuj objektoj kune kun ritaj jadaj tuboj troviĝis en la tomboj de altrangaj mortintoj. Oni supozas, ke la objektoj simboligas la ĉielon. La ekzakta religia signifo varias de dinastio al dinastio. La diskoj ĝenerale grandas inter 25 kaj 30 centimetroj - tamen escepte ankaŭ estas ekzempleroj kun diametroj de nur 1 kaj pli ol 50 centimetroj. En fruaj epokoj ili estis sendekoraj, en postaj epoko arte dekoritaj per ornamoj de vivaĵoj ĉizitaj probable per ŝarkodentoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj germanlingvaj pri bi-biskoj Arkivigite je 2007-10-25 per la retarkivo Wayback Machine
* la samaj informoj anglalingvaj[*rompita ligilo*]

* Kategorio Bi-disko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* informoj kun bildoj (germanlingvaj)
* la samaj informoj anglalingvaj
Blazono sen la episkopaj signojBlazono sen la episkopaj signoj
La **princ-ĉefepiskopujo Bremeno**, germane *Erzstift Bremen*, ekde 1648 **duklando Bremeno**, *Herzogtum Bremen*, en Esperanto foje ankaŭ **Bremenio**, estis historia teritorio de la Sankta Romia Imperio, situanta en la hodiaŭa nordorienta Malsupra Saksio, kiu ankaŭ kovris la urbon Bremerhaven kaj iujn malgrandajn areojn, kiuj nuntempe apartenas al la urbo Bremen, sed ne la kernon de tiu urbo, kiu situis sudokcidente de "Bremenio". Ĝi ekestis el la teritoriaj posedaĵoj de la katolika diocezo Bremen, sed neniam egalis al tiu diocezo.

Historio
--------

La duklando Bremeno (granda flava meze) kaj la regno Verden (helroza sube dekstre) ĉirkaŭ la jaro 1655
Ekde la 11-a jarcento la katolikaj ĉefepiskopoj de Bremen sukcesis pli kaj pli krei teritorian posedaĵon, kiu kovris pli-malpli trionon de la dioceza areo. Jam antaŭ ol la jaro 1646, kiam Bremen oficiale iĝis libera regna urbo kaj ne plu estis sub eklezia influo, la ĉefepiskopoj pli kaj pli rezidis ekster la urbo. Rezidejo unue estis Bücken, poste Bremervörde. Ene de la urbo Bremen nur la areo rekte ĉirkaŭ la katedralo restis sub ĉefepiskopa rego.

Ekde la jaro 1500 la episkopa teritorio Bremenio (germane *Erzstift Bremen*) apartenis al la Malsupra-Saksia imperia cirklo ene de la Sankta Romia Imperio. Pro kreskantaj ekonomiaj problemoj de la ĉefepiskopoj la gildoj de metiistoj fortiĝis, tiel ke ekde la jaro 1540 la teritorio estis sub gilda rego. En tiuj jaroj la Reformacio fortis en norda Germanio, kaj ekde 1566 oni povas paroli pri luterana regno Bremenio. La urbo Bremen mem kontraŭe al la pli nordorienta teritorio luterana Bremenio restis kalvinisma.

La kastelo *Bederkesa*, oficiala sidejo de la regnoj Bremenio kaj poste Bremen-Verden
Post la Vestfalia Paco de la jaro 1648 la eksaj ekleziaj regnoj Bremenio (princo-ĉefepiskopujo = *Erzstift*) kaj Verden (princo-episkopujo = *Hochstift*) estis forprenitaj de la eklezio kaj donitaj al la reĝlando Svedio. La tiel kreita duobla duklando Bremen-Verden sub sveda kontrolo ricevis la urbon Stade kiel ĉefurbon. Dum la Brandenburgia-Sveda Milito – milito el la serio de la nordiaj militoj – inter la jaroj 1675 kaj 1676 la sveda duklando estis okupita de pluraj ŝtatoj de la Sankta Romia Imperio kaj de Danio kaj restis okupita ĝis la fino de tiu milito. Kadre de la Traktato de Saint-Germain-en-Laye de la jaro 1679 la teritorio tamen estis redonita al Svedio.

Ekde la jaro 1712 por mallonga tempo sub dana regado, la teritorio dum 1715/1719 iĝis parto de la elekto-princlando Hanovro, kaj restis tie (kun etaj interrompoj per sveda kaj franca okupoj), ĝis dum la jaro 1866 la reĝlando Hanovro estis konkerita kaj aneksita de Prusio. La teritorio ankaŭ ene de Prusio pluekzistis kiel administra unuo – ekde la jaro 1885 sub la nomo "distriktaro Stade".

Post la malfondo de la ŝtato Prusio dum la jaro 1945 la teritorio, daŭre sub la nomo "distriktaro Stade" iĝis parto de la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio.

* Kategorio Bremenio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Bhivadi**, laŭ (hindie **भिवाड़ी**) estas metropolo en nordokcidenta Barato, en nordorienta parto de subŝtato Raĝastano, en distrikto de Alŭaro. La urbego estas parto de la Nacia Ĉefurba Regiono (Barato).

Golfejo en Bhivadi

Demografio
----------

Bhivadi havis populacion de 104 883 en 2011, sed kun la aglomeraĵo de 632 629 en 2021.

Geografio
---------

Bhivadi situas plene de limo de Harjano. Reŭari troviĝas 23, Gurgaono 35, Palval 49, tutlanda ĉefurbo Delhio 60 (voje 65), distrikta sidejo Alŭaro 75 (voje 90), subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 176 (voje 200), Mumbajo 1106, Kolkato 1316 kilometrojn (aere) .

Lernejo en Bhivadi

Historio
--------

Bhivadi estas naveda urbo, tial oni konstruis multe da loĝdomoj.

Ekonomio
--------

Bhivadi estas industria nabo en Raĝastano. Oni produktas ŝtalaĵojn, aŭtojn, elektronikaĵojn.

Lingvoj
-------

En Bhivadi la oficiala lingvo estas la hindia, sed la regionaj lingvoj estas la en:Rajasthani languages kaj dialekto en:Ahirwati.

Klimato
-------

La averaĝa minimuma kaj maksimuma temperaturo intervalas de 0 °C ĝis 46 °C dum januaro (vintro) kaj majo-junio (somero) respektive.

Trafiko
-------

Bhivadi havas trairan ĉefvojon kaj alian malgravan vojon. Fervoja stacidomo situas 26 km okcidente de la urbocentro. La plej proksima flughaveno funkcias en Delhio.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans
La **Arbara svastiko** (Svastiko ĉe Zernikow) estis larikoplantado en formo de svastiko, ene de pinoarbaro, proksime al la vilaĝo *Zernikow* [CERniko:], parto de la komunumo Nordwestuckermark en la distrikto Uckermark de la federacia lando Brandenburgio en orienta Germanio.

La plantoformado okazis en 1938 kaj tuŝis areon de ĉ. 60 × 60 m. Oni uzis por la svastiko ĉ. 100 larikojn. Poste la svastika plantado estis forgesita ĝis 1992-1995, kiam oni rimarki ĝin kaj elhakis parte la arbojn. La formo estis rimarkebla nur el la aero kaj nur de aŭtuno ĝis printempo, kiam ili diferencis de la verdaj pinoj.

La arbara svastiko travivis la komunisman epokon de la GDR kaj estis parte en 1995 kaj en 2000. Oni elhakis 25 arbojn - en 2000 - el la restantaj 57 larikoj, ĉar la simbolo estis plu identigebla.

La temo atingis la internacian gazetaron.

Eksteraj ligiloj
----------------

* "Germana arbaro perdas svastikon"
* Arkivigite je 2009-03-30 per la retarkivo Wayback Machine "Svastiko el vivaj arboj tranĉita en germana arbaro"

### Fontoj, germane

* „Der Hakenkreuz-Wald bei Zernikow kam unter die Säge", *Berliner Zeitung* vom 5. Dezember 2000.
* „Das Kreuz im Wald", *Die Zeit* vom 12. August 2004
*Campus Palmas Altas*.
***Campus Palmas Altas*** (CPA) estas komplekso de sep konstruaĵoj kiuj formas la nunan sidejon de la plurnacia sevila entrepreno Abengoa kaj estis hejmo ĝis aŭgusto 2019 de unu de la kampusoj de la Universitato Loyola Andaluzio. La komplekso estis desegnita de la brita arkitekto Richard Rogers kun siaj hispanaj partneroj *Luis Vidal y Asociados*. Ĝi kostis 132 milionojn da eŭroj kaj enhavas totalan areon de 96 000 m², de kiuj 47 000 estas oficejoj kaj la cetero estas verdaj areoj kaj ekipaĵoj. Ĝi estis inaŭgurita de la tiamaj gereĝoj Johano Karlo la 1-a kaj Sofia de Grekio la 23an de septembro 2009. Aktuale la entrepreno Abengoa estas en nepagipova situacio. 

En la 27a de decembro 2021 oni oficialigis la vendon de la komplekso al la regiona registaro Junta de Andalucía por estis hejmo de la estonta *Ciudad de la Justicia* (Justicurbo) de Sevilo.

Referencoj
----------

1. ↑   «Los Reyes inauguran el Centro Tecnológico de Palmas Altas». El País. 24a de septembro 2009.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Campus Palmas Altas (Sevilo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Campus Palmas Altas en la retejo de la arkitekto Richard Rogers
* Kampusoj de la Universidad Loyola Andalucía
* El Campus en la retejo de Abengoa
* La konstruajxo en la retejo de la arkitekto Luis Vidal

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Campus Palmas Altas (Sevilla) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 823023
 |
Kelkaj partoprenantoj de ORo 2007.
**Oranĝa Renkontiĝo** (mallongita **ORo**) estis serio da internaciaj esperantaj junularkunvenoj en Svedio, kiuj okazis ekde 2007 ĉiujare ĝis almenaŭ 2014. Ĝin aranĝis Sveda Esperantista Junulara Unuiĝo (SEJU) kaj Hernusanda Esperantista Klubo (HEK). La nomo *Oranĝa Renkontiĝo* devenas kaj de la emo de la organizantoj grapoligi homojn kaj de la oranĝkoloraj aŭtunaj foliarboj ĉirkaŭeje.

Ekde 2007 HEK kaj SEJU aranĝis la Oranĝan Renkontiĝon ĉiujare aŭtune ekster Hernusando, inter 21-a kaj 23-a de septembro. ORo estis la unua junularkunveno esperantista en Svedio ekde la 2003-a IJK, kaj ĝi multe helpis revigligi la svedan junularan esperantistan movadon. Je 2007 partoprenis la ORon 15 junuloj de 5 eŭropaj landoj, kaj je 2009 la nombro altiĝis ĝis 26 homoj de 8 landoj. Ĝis nun, krokodilado preskaŭ forestis dum tiu ĉi renkontiĝo. 

ORo iĝis konata kiel mojosa kaj iom eksperimentema internacia renkontiĝo por junuloj en bela naturo. La programo kutime miksas seriozajn prelegojn, muzikon, poezion, saŭnon, homfutbalon, bretajn ludojn kaj tiel plu. Laŭ la posta taksado la partoprenantoj estis tre kontentaj, speciale aprezantaj la belajn ejojn, la bonan etoson kaj la abundajn eblecojn muzikumi. Artistoj kiuj prezentis sin dum ORo estas inter aliaj La Perdita Generacio, Sara Török kaj Inicialoj dc. Kreiĝis tradicio kiu temas pri mondĉampionado en Bakio okazanta dum la ORo.

Oranĝa Afriko
-------------

Inspirite de la Oranĝa Renkontiĝo en Eŭropo, ankaŭ ekestis en Afriko la ideo de *Oranĝa Renkonto* organizita de la Afrika Esperanto-Instituto kun la celo ekskluzive paroli en Esperanto en tiu aranĝo. Eĉ novuloj ŝajnas alproprigi la lingvon plej rapide, ĝuste ĉar la celo tiel evidente estas uzi la lingvon kaj aparteni al la komunumo. "En la havaja lingvo '*ohana*' indikas intencajn ligojn inter personoj kiuj celas kunlabori kaj memori unu la alian: jen Oranĝa Renkontiĝo, nova, ne biologia familio".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Oranĝa Renkontiĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oranĝa Renkontiĝo 2013 en la paĝaro de SEJU, arkivigite laŭ stato de marto 2016
* fotaj impresoj pri la Oranĝa Renkontiĝo 2011 en la retejo *flickr*

* Hernusanda Esperantista Klubo en la retejo *ipernity*, arkivigite laŭ stato fine de 2015

Referencoj
----------

1. ↑  notoj pri la Oranĝaj Renkontiĝoj en la retejo *facebook*
2. ↑  (eo) Oranĝa Afriko, Heroldo de Esperanto, paĝo 2, n-ro 2223, aŭgusto 2021.
**Bunclody** (irlanda *Bun Clóidí*) estas urbeto ĉe la limo de la graflandoj Wexford kaj Carlow, en la provinco de Leinster, Irlando. Laŭ la censo de 2006, la loĝantaro estas 1,863. Ĝia plej granda parto situas en graflando Wexford.

Bunclody staras ĉe la kunfluo de la riveroj Clody kaj Slaney, kaj la irlanda nomo signifas "*fino de la Clody*". Ĝi situas ĉe la ĉefa vojo inter la haveno de Rosslare kaj la mezo kaj okcidento de la lando (N80).

Historio
--------

En la 17a jarcento la nomo de la urbeto ŝanĝis de Bunclody al Newtownbarry, sed refariĝis Bunclody en la 20a jarcento, post la irlanda sendependenco de Britio. En la 19a jarcento, kanaleto forkondukiĝis el al rivero Clody, por provizi akvon por la loĝantaro. Tiu kanaleto fluas ankoraŭ laŭlonge de la centro de la ĉefa strato.

Dum la Ribelo de 1798 kontraŭ la brita regado, Bunclody estis la okazejo de granda batalo.

Referencoj
----------

1. ↑  *Census 2006 — Volume 1 - Population Classified by Area*, 2007-04-27 – Central Statistics Office (Irlando). PDF (4.22 MB)
2. ↑  Bassett, George Henry, *Wexford County Guide and Directory*, Hibernian Imprints, 1991, ISBN 1-874238-00-6, p. 343-347 (origina eldono 1885)

* Kategorio Bunclody en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Miklós Berzsenyi-Janosits** [miklOŝ berĵenji-janoŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berzsenyi-Janosits Miklós** estis hungara inĝeniero, arkitekto, hidrologo, luterana inspektoro.

Miklós Berzsenyi-Janosits  naskiĝis la 14-an de decembro 1899 en Hungara reĝlando en Fiume (nuntempa Rijeka en Kroatio). Li mortis la 27-an de aprilo 1990 en Celldömölk.

Biografio
---------

Miklós Berzsenyi-Janosits frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, gimnaziojn en Szombathely, Komárom, Budapeŝto. Ekde 1917 li estis soldato, poste li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1923. Li restis plu en la universitato por instrui 2 jarojn, poste li plulernis en agrikultura akademio en Magyaróvár. Li farias ĉiuspecajn inĝenierajn laborojn (hidrologiaj laboroj de Marcal, geodeziaj laboroj pri bienoj). Li fondis privatan kontoron, en 1938 li edziĝis. Inter 1940 kaj 1945 li estis minejestro pri bazaltoj. Fine de la 2-a mondmilito li estis respondeculo pri disdonado de parceloj en Vas (Hungario), poste li faris diversajn inĝenierajn laborojn. En 1971 li pensiuliĝis. Dum jardekoj li estis inspektoro de la luterana eklezio.

Liaj planadoj
-------------

* luterana kirko de Mersevát
* kripto de Dániel Berzsenyi en Kemenesmagasi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Prosaŭrolofo** |
| --- |
| Troveblo de fosilioj: Malfrua kretaceo |
| kranio de Prosaurolophus maximuskranio de *Prosaurolophus maximus* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Reptilioj *Sauropsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Superordo: | Dinosaŭroj *Dinosauria* |
|
|
| Ordo: | Ornitiskioj *Ornithischia* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Hadrosaŭredoj *Hadrosauridae* |
| Subfamilio: | Hadrosaŭrenoj *Hadrosaurinae* |
|
| Tribo: |  ?Saurolophini |
|
|
| Genro: | **Prosaŭrolofo** *Prosaurolophus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Fosilia**  |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specioj |
| * *P. maximus* Brown, 1916
* *P. blackfeetensis* Horner, 1992
 |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Prosaŭrolofo  |

 |
| v • d • r |

**Prosaŭrolofo** (*Prosaurolophus* = "antaŭ saŭrolofo (*Saurolophus*)") estas genro de hadrosaŭredoj vivintaj dum la malfrua kretaceo de Nordameriko. Ĝi estas konata de la restaĵoj de 25 unuopuloj apartenantaj al du specioj, inkluzive kraniojn kaj skeletojn, sed pri ĝi restas multo nekonata. Ĉ. 9 metrojn longa, ĝiajn restaĵojn oni trovis en la malfru-kretacea Formacio de Dinosaŭra Parko de Alberto (Kanado) kaj la proksimume sam-aĝa Formacio Two Medicine de Montano (Usono). Ĝia plej rimarkebla trajto estas malgranda solidosta kresto kiu elstaras antaŭ ĝiaj okuloj. La tipo-specio estas *P. maximus*, priskribita de Barnum Brown en 1916. Duan specion, *P. blackfeetensis*, priskribis Jack Horner en 1992.
La **Traktato de Parizo** estis protokolo subskribita en la pintokunsido okazinta en Parizo el la 19a de novembro ĝis la 21a de novembro 1990, kaj konvokita de la Konferenco pri Sekureco kaj Kunlaborado en Eŭropo (KSKE), kie oni setligas la ideologian bazon, la agadprogramon kaj la instituciojn de la organizaĵo kiu kunigis la tutan ŝtataron de Eŭropo, Usono kaj Kanado.

La organizoj kun kiuj la OSKE havas rilatojn kunlaborajn estas, ĉefe, la Unuiĝintaj Nacioj kaj ligitaj institucioj, kiel la Eŭropa Unio, la NATO, la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj kaj la Konsilio de Eŭropo.

La **Traktato** estis aprobita de pintokunsido de la plej parto de la registaroj de Eŭropo, kune kun Kanado, Usono kaj la aziaj respublikoj aprtenantaj al la eksa Sovetunio. La traktato baziĝis en la Helsinka Interkonsento, kaj estis poste korektita de la Traktato por la Eŭropa Sekureco de 1999. Kunaj, tiuj dokumentoj formas la bazon de interkonsentoj por la Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo.

La **Traktato** konsideriĝas kiel unu el la multaj klopodoj profiti la falon de la komunismo, invitante aktive la eksajn landojn de la Orienta Eŭropo aliĝi la ideologiakampon de la tiel nomata *libera mondo*. Ĝi estis komparata kun la Viena kongreso de 1815, la Traktato de Versajlo de 1919 aŭ la Jalta konferenco kaj Potsdama konferenco fine de la Dua Mondmilito, pro ties emo redisegni la politikan mapon de Eŭropo.

Fakte eblas konsideri la **Pintokunsidon de Parizo** kiel la packonferenco de la Malvarma milito: la Perestrojko finigis la politikan kaj ideologian dividon de la Fera Kurteno. La plurala demokratio kaj la ekonomio de merkato triomfiĝis; oni supozis, ke la tuta teritorio inter Vankuvero kaj Vladivostoko kunhavus tiujn komunaĵojn, kune kun la internacia juro kaj la pluralismo kiel praktiko inter ŝtatoj. Ĝi estis la momento kiam ŝajnis taŭga paroli kiel Francis Fukuyama, en sia verko *La fino de la historio*. La *Interfrapo inter civilizacioj* de la komenco de la 21-a jarcento montros la malfortaĵojn de tiu mondopinio.

La **Traktato** fondis *Oficejon por la Demokrataj Institucioj kaj la Homaj Rajtoj* en Varsovio, un *Centro de Evito de Konfliktoj* en Vieno kaj sekretarion. Poste, en 1992, oni kreis Ĝeneralan Sekretarion. Oni kunsentos, ke la ministroj de Eksterlandaj Aferoj kunsidos por interkonsulti regule.

Vidu ankaŭ
----------

* Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teksto Arkivigite je 2010-08-20 per la retarkivo Wayback Machine
Monda mapo montranta areojn, kie klimata ŝanĝo povas influi homojn movi aliloke. Ruĝa: uraganoj aŭ tropikaj ŝtormoj - Flava: dezertiĝo aŭ senpluvecoj - Blua : altiĝanta maro (insuloj kaj riveraj estuaroj)  

**Ekologia migrado** estas formo de migrado kiu okazas pro naturmediaj ŝanĝoj kie homoj vivas. Ĉi tiuj ŝanĝoj povas esti subitaj (kiel inundoj, senpluvecoj, tertremoj aŭ vulkanaj erupcioj) aŭ ili povas okazi super pli longaj periodoj.

Ekzemploj
---------

Ekzemplo de ŝanĝoj kiuj okazas nur malrapide estas tiuj de dezertiĝo aŭ la altiĝo de la mara nivelo.

Alia ekzemplo : jarojn de sekeco (2007-2008) en la nord-oriento de Sirio puŝis homojn en 160 vilaĝoj (20% de la farmistoj) al urboj kiuj estis nekapablaj akcepti ilin, tiele kreante unu el la multaj kaŭzoj, kiuj kondukis al la milito en Sirio. Laŭ Christiane Fröhlich, paca esploristo ĉe la Universitato de Hamburgo, ŝiaj konversacioj kun lokaj homoj prefere kontraŭdiris la klimatan tezon. Poste, nur kelkaj el tiuj, kiuj forkuris la sekecon, fariĝis ribeluloj. La civila milito estis prefere provokita de pli riĉaj homoj. Superrigardo de spertuloj de *Ole Magnus Theisen* de la Norvega Universitato de Scienco kaj Teknologio (NTNU) konkludas, ke "ne troveblas evidenteco de ligo inter sekeco kaj la konflikto" kaj ke la ĉefaj kaŭzoj de civila milito estas politikaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Ekologio
* Klimata ŝanĝo
* Migrado
* Rifuĝinto

Referencoj
----------

1. ↑  (angla) Brown & Crawford, Rising temperatures, rising tensions Arkivigite je 2017-08-29 per la retarkivo Wayback Machine (altiĝantaj temperaturoj, altiĝantaj tensioj), Internacia Instituto por daŭrebla Evoluo (IISD), p. 27, 29, 2009 (.PDF)
2. ↑  (germana) Spiegel-Online, Löste Klimawandel den Syrien-Krieg aus? (Ĉu la klimatŝanĝo provokis la sirian militon,), Axel Bojanowski, la 7-an de marto 2015, alirite la 17-an de februaro 2017.

* Kategorio Ekologia migrado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Santiago de la Puebla** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Margañán. *Santiago de la Puebla* estas tradukebla etimologie al *Sankta Jakobo de la Vilaĝo*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Santiago de la Puebla kaj la senhomejo Campillo y Melardos, okupas totalan areon de 53,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 334 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 150 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 51 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753658
* LCCN: n80155794
* VIAF: 130189543
* BNF: 119465386
 |
**Miklós Ajtai** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ajtai Miklós** estis hungara-usona matematikisto, profesoro, membro (ekstera en 1995) de Hungara Scienca Akademio. Lia samnoma patro Miklós Ajtai (kemiisto) apartenis al la plej gravaj politikistoj de la socialisma erao en Hungario.

Miklós Ajtai  naskiĝis la 2-an de julio 1946 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Miklós Ajtai doktoriĝis el matematiko en 1976 en Universitato Eötvös Loránd kaj tiutempe li instruis samloke en la universitato. Baldaŭe li forlasis la landon kaj li iĝis scienculo ĉe firmao IBM en San Jose (Kalifornio). Li ofte kunlaboris kun János Komlós (matematikisto) kaj Endre Szemerédi por solvi diversajn matematikajn problemojn. Li okupiĝas precipe pri matematika logiko, kombinatoriko, komputilaj sciencoj. Li ricevis usonan premion en 2003.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *The First and Fourth Public-Key Cryptosystems with Worst-Case/Average-Case Equivalence* (2007)
* *Secure Computation with Information Leaking to an Adversary* (2011)

Fontoj
------

* hompaĝo angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 472717
* GND: 1061116662
* VIAF: 207816997
* ISNI: 0000 0000 7925 4708
 |
**Ekliziburuno** (ruse *Эклизи-Бурун*, ukraine *Еклізі-Бурун*, krime-tatare *Eklizi Burun, Эклизи Бурун*) estas la plej alta pinto de la Ĉatirdaga masivo kaj unu el la plej altaj punktoj de la Krimea duoninsulo (1527 m.). La montopinto havas miksitan helen-tjurkan nomon (*εκκλησıα* el la helena signifas "preĝejo", *burun* el la krime-tatara lingvo signifas "nazo", "kabo", "elstaraĵo").

Sur la pinto troviĝas preskaŭ plene detruitaj restaĵoj de la helena preĝejeto, nomata Παναγıα — "Plejsankta", al kiu la kredantoj unufoje jare supreniris por preĝado. La preĝejo estis detruita post la transloĝigo de la kristana loĝantaro en la jaro 1778. Nuntempe sur la pinto troviĝas memorsigno, kiu markas la lokon de la iama preĝejo.

Sub la pinto sur la deklivoj de Ĉatirdago konserviĝis restaĵoj de mezepoka fortikaĵo, supozeble konstruita en la 6-a jarcento sub regado de Justiniano la 1-a.

La montopinto havas relative abruptajn rokajn deklivojn kaj estas formita de kalkoŝtonoj. Tre proksime al la pinto inter la rokaj elstaraĵoj troviĝas la plej alta kaverno de Krimeo - *Eklezi-Koba* (sur la alto de ĉ. 1500 m.).

La montopinto estas opiniata kiel unu el la plej bonaj observ-punktoj de la Krimea montaro. Ĝiaj deklivoj estas ankaŭ la plej laveng-danĝera loko de Krimeo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ekliziburuno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la pinto, fotoj[*rompita ligilo*] (en la rusa lingvo)
* Pri la kaverno Eklizi-Koba (kun fotoj) (en la rusa lingvo)

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  Krimea montaro |
| --- |
| Montoĉenoj | Ĉefa montoĉeno • Interna montoĉeno • Ekstera montoĉeno |  |
| Altebenaĵoj(de okcidento al oriento) | Bajdara altebenaĵo • Ajpetra altebenaĵo • Jalta altebenaĵo • Nikita altebenaĵo • Gurzufa altebenaĵo • Babugana altebenaĵo • Ĉatirdaga altebenaĵo • Dolgorukova altebenaĵo • Demerĝia altebenaĵo • Karabia altebenaĵo |
| Rimarkindaj masivoj | Agarmiŝo • Ajudago • Bojko • Eĉkidago • Karadago • Koŝko • Paragilmeno • Tepekermeno |
| Rimarkindaj pintoj | Ajpetro • Demirkapuo • Ekliziburuno • Kemalegereko • Romankoŝo • Zejtinkoŝo |
| Ceteraĵoj | Krimea naturrezervejo • Jalta mont-arbara naturrezervejo |

 |
**Santibáñez de la Sierra** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Casillas de las Erías, Puentes del Alagón, Santa María de los Llanos kaj Santibáñez, okupas totalan areon de 13,61 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 187 loĝantojn. Ĝi perdis 600 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.

Santibáñez de la Sierra limas kun la loĝlokoj San Esteban de la Sierra, Valero, Garcibuey, Molinillo kaj Cristóbal de la Sierra kaj estas je 65 km de Salamanko, la provinca ĉefurbo. 

*romia* ponto en Puentes del Alagón.
Estas restaĵoj el la Prahistorio, romia ponto, kaj dokumentitaj mencioj el la Mezepoko.

Tradicia enspezofonto estas agrikulturo kaj brutobredado. Estas birdareo ZEPA Río Alagón kun kelkaj paroj de nigra cikonio kaj proksime al la municipa teritorio estas la Natura Parko Las Batuecas-Sierra de Francia.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752322
* VIAF: 316736048
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Geomar MARTÍNEZ PÉREZ** (naskiĝis la  15-an de majo 1990(nun 1990-05-15)) estas kuba esperantisto, amatora muzikisto kaj komputikisto. Geomar memlernis Esperanton en 2011 kaj en 2012 kreis retpaĝon por lerni esperanton aŭtodidakte. Li ludas gitaron kaj komponas en Esperanto. Li instruis Esperanton en la nacia sidejo de KEA kaj estis prezidanto de KEJO (Kuba Esperantista Junulara Organizo) kaj LKK de JuSKA. Geomar diplomiĝis en la Universitato pri Edukado, fako Komputiko. Dum 2008 li staĝis pri metodologio kaj didaktiko por instrui, poste li ekinstruis Fizikon kaj Informadikon en plurteknika lernejo. En oktobro 2012 li fariĝis individua membro de UEA kaj TEJO. Geomar estas poligloto kaj lingvolernemulo. Li edziĝis al germana esperantistino Ĵenja kaj nuntempe loĝas en Germanio kie li regule aktivas en eŭropaj e-aranĝoj kaj agadoj.

Referencoj
----------

1. ↑   (2014-05-12) "Mia kontribuo al Kuba Esperanto-Asocio", *Esperanto.cu* (eo) (3), p. 3.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biografio |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812679
 |
**Csécse** [ĉEĉe] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Pásztó.

Kastelo en Csécse

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 22 km²
* Koordinatoj: 47° 52′ 01″ N 19° 37′ 28″ O﻿ / ﻿47.86694 °N, 19.62444 °O﻿ / 47.86694; 19.62444 (mapo)Koordinatoj: 47° 52′ 01″ N 19° 37′ 28″ O﻿ / ﻿47.86694 °N, 19.62444 °O﻿ / 47.86694; 19.62444 (mapo)
* Loĝantaro: 920
* Poŝtkodo: 3052
* Telefonprefikso: 32

Situo
-----

Csécse situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Pásztó troviĝas 10, Bátonyterenye 25, Hatvan 27, Gyöngyös 30 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1408, sed pli frue estis tie tera fortikaĵo. Post la mezepoko la turkoj havis la vilaĝon. Tiam la administra centro estis en Vác. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al (Eta) Dipatrino de 1895
* unuetaĝa kastelo de Keglevich [kegleviĉ], en 1933 pligrandiĝis
* kastelo de Fráter el la 19-a jarcento

Famuloj
-------

En Csécse naskiĝis advokato Dávid Pap.

* Kategorio Csécse en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ekofaŝismo** aŭ pli ĝuste **ekologia faŝismo** estas teoria politika modelo en kiu totalisma registaro postulas al individuoj oferdoni siajn proprajn interesojn favore al la "organika tutaĵo de naturo" kaj kiu fidus "militarismon, ekspansiismon kaj eble rasismon cele al defendo de la lando".[1]

La termino estas ankaŭ uzata kiel retorika malestima vorto cele al kritiko de troigoj ene de la ekologiisma movado,[2] kaj specife en Britio, ĝi estis uzita por priskribi klopodojn el la ekstrema dekstro akiri influon ene de la Verda Partio.[3] Kelkaj verkistoj uzis ĝin koncerne al la hipoteza danĝero de estontaj malutopiaj registaroj, kiuj povus apelacii al ekstremaj aŭ "faŝismaj" politikaĵoj pritraktante ekologiajn aferojn.[1] Aliaj verkistoj uzis ĝin koncerne al segmentoj de historiaj kaj modernaj vere faŝismaj movadoj kiuj emfazis ekologiajn aferojn, kiel ekzemple dum la Tria Regno.[4][5][6]

Difino
------

La ekologia historiisto Mikaelo E. Zimmerman difinas "ekofaŝismon" kiel "totalisma registaro kiu postulas de individuoj oferdoni siajn proprajn interesojn al la bonstato kaj gloro de la 'lando', komprenita kiel la grandioza tuto de la vivo aŭ la organika tutaĵo de naturo, inkluzivanta loĝantarojn kaj ties statojn".[1] Zimmerman argumentas ke malgraŭ ekofaŝisma registaro ankoraŭ ne estas ekzistinta, gravaj trajtoj el ĝi troviĝas en la germana Nacia Socialismo, unu el kies centraj frapfrazoj estis "Sango kaj Grundo".[1]

Aliaj aŭtoritatoj pri la afero, kiel la ekologiisto David Orton, asertas ke la termino estas deradike malestima vorto kiu celas kalumnii kontraŭ la profunda ekologia movado kaj ĝiaj apogantoj, krom pli ĝenerale la mediprotektisma movado. Tiel, 'ecofascist' kaj 'ecofascism', estas uzitaj ne cele al klerigo aŭ klarigo, sed kiel 'ŝmiraj, kalumniaj vortoj'.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4   *{{{Titolo}}}*. ISBN 9781441122780.
2. ↑  Ŝablona eraro: la argumento **titolo** estas bezonata.
3. ↑  Ŝablona eraro: la argumento **titolo** estas bezonata.
4. ↑  "...La fenomeno unu povus voki "efektive ekzistanta ecofascism," kiu estas, la absorbiĝo de autentaj faŝismaj movadoj kun ekologiistaj koncernoj". Peter Staudenmeier, "Faŝisma Ekologio: La 'Verda Flugilo' de la Nazia Partio kaj ties Historiaj Precedencoj en Germanio". En "Ekofaŝismo: Lecionoj de la germana sperto," de Janet Biehl kaj Peter Staudenmaier, 1995.
5. ↑  Olsen, Jonathan. *Nature and Nationalism: Right-Wing Ecology and the Politics of Identity*. New York: St. Martin’s Press.
6. ↑  Ŝablona eraro: la argumento **titolo** estas bezonata.
Dersu Uzala. Foto de V. Arsenjev.
Dersu Uzala en sovetia poŝtmarko el 1956 pri Vladimir Arsenjev.
***Dersu Uzala*** (ruse: *Дерсу Узала*; estas titolo de verko (1923) de Vladimir Arsenjev, kiu rakontas pri liaj esplorvojaĝoj en Ussuri valo kaj pri nanaja ĉasisto Dersu Uzala (ĉ. 1850-1908), kiu laboris kiel gvidanto de Arsenjeva ekspedicio inter 1902-1907, kaj kiu savis la grupon el malsato kaj malvarmo..

En 1907 Arsenjev invitis Dersu por vivi ĉe li en Ĥabarovsk sed la urba vivo ne plaĉis al li kaj printempe 1908, Dersu revenis al sia hejma Ĉemara regiono, kie li mortis.

Surbaze de la libro estas farita samnoma filmo (1975) de Akira Kurosawa, en kiu Maksim Munzuk ludas rolon de Dersu Uzala. Alia filmo pri Dersu Uzala estas farita en 1961 de Agasi Babajan.

4142 Dersu-Uzala estas asteroido nomita laŭ Dersu.

La libro estas tradukita al pluraj lingvoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 206478
* VIAF: 178184118 7162159477879627990004, 178184118
 |
La **Eklezio de Norda Barato** (angle *Church of North India* mallongigita **CNI**), estas ĉefa nomo en norda Barato por unuigita eklezio establita la 29an de novembro 1970 per kunigo de la Anglikanaj kaj la Protestantaj eklezioj kiuj laboris en norda Barato; ĝi estas provinco de la tutmonda Anglikana Komunio. Ĝi estas posteulo de la Eklezio de Anglio en Hindio kun la Eklezio de Pakistano kaj la Eklezio de Suda Barato. La kunigo, kiu estis diskutata ekde 1929, okazis finfine inter la Eklezioj de Barato, Pakistano, Birmo kaj Srilanko (Anglikanaj), la Unuigita Eklezio de Norda Barato (Kongregaciismo kaj Presbiterianismo), la Baptismaj Eklezioj de Norda Barato (Britaj Baptistoj), la Eklezio de Brethren en Barato, kiu retiriĝis en 2006, la Metodisma Eklezio (Brita kaj Aŭstralia Konferencoj) kaj la Disĉiploj de Kristo.

La jurisdikcio de la ENB kovras ĉiujn ŝtatojn de Barato kun la escepto de kvar ŝtatoj en la sudo (Andra-Pradeŝo, Karnatako, Keralo kaj Tamilnado) kaj havas proksimume 1,250,000 membrojn (0.1% el la loĝantaro de Barato) en 3,000 pastraĵoj.

Bildaro
-------

* Katedralo de Sankta Paŭlo, KalkatoKatedralo de Sankta Paŭlo, Kalkato
* Katedralo de Ĉiuj Sanktuloj, AlahabadoKatedralo de Ĉiuj Sanktuloj, Alahabado
* Katedralo de Elaĉeto, Nova DelhioKatedralo de Elaĉeto, Nova Delhio
* Krista Preĝejo, ŜimlaKrista Preĝejo, Ŝimla
* Preĝejo de Sankta Johano, MeerutPreĝejo de Sankta Johano, Meerut
* Preĝejo de Sankta Jakvo, Nova DelhioPreĝejo de Sankta Jakvo, Nova Delhio
* Katedralo de Sankta Tomaso, MumbaiKatedralo de Sankta Tomaso, Mumbai
* Wilson College, MumbajoWilson College, Mumbajo
* Lernejo La Martiniere, LucknowLernejo La Martiniere, Lucknow
* Lernejo La Martiniere College, KalkatoLernejo La Martiniere College, Kalkato
* Lernejo de Sankta Paŭlo, DarjeelingLernejo de Sankta Paŭlo, Darjeeling
* Skoteklezia Lernejo, KalkatoSkoteklezia Lernejo, Kalkato
* Preĝejo de la Sankta Triunuo, Nova DelhioPreĝejo de la Sankta Triunuo, Nova Delhio

Notoj
-----

1. ↑   Reformed Online: "Church of North India". Alirita la 18an de majo 2019.

* Kategorio Eklezio de Norda Barato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Csitár** [ĉitAr] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat. Iama komunumo **Nógrádgárdony** estas parto de Csitár.

Blazono de Csitár

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 17 km²
* Koordinatoj: 48° 03′ 20″ N 19° 25′ 34″ O﻿ / ﻿48.05556 °N, 19.42611 °O﻿ / 48.05556; 19.42611 (mapo)Koordinatoj: 48° 03′ 20″ N 19° 25′ 34″ O﻿ / ﻿48.05556 °N, 19.42611 °O﻿ / 48.05556; 19.42611 (mapo)
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 2673
* Telefonprefikso: 35

Situo
-----

Csitár situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Balassagyarmat troviĝas 13, Pásztó 30, Salgótarján 42, Budapeŝto 92, Miskolc 148 km-ojn.

Historio
--------

Tiu ĉi loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1327. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Apoteozo de Sankta Kruco de 1747
* sonorilostablo el la 18-a jarcento
* klasikisma kastelo de Majláth

* Kategorio Csitár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Eklogo** estas subĝenro de la lirika poezio dialogata foje simile al malgranda teatraĵo en ununura akto. Pri ama temo, ludas unu aŭ variaj paŝtistoj kiuj priskribas sentojn aŭ pejzaĝojn kaj rakontas aferojn en kampara paŝtista medio kie naturo estas paradiza kaj kie rolas gravan protagonecon muziko. Kiel lirika subĝenro disvolviĝas foje pere de monologo fare de paŝtisto, plej ofte, per dialogo inter paŝtistoj. 

Las unuaj eklogoj estis *Idilioj* (en greka, "poemetoj" aŭ "malgrandaj kantoj") de Teokrito; poste verkis ilin Mosko, Biono de Smirno kaj aliaj aŭtoroj laŭ ties influo. La latina verkisto Vergilio (1-a jarcento a. K.) per siaj *Eklogoj* (en greka, "selektoj") aŭ *Bukolikoj* aldonis membiografiajn elementojn, kaj faris ĉiun paŝtiston fikcia rolulo kiu kaŝis realan personon: Kaj Cilnio Meceno, Aŭgusto ktp. Kelkaj el ili eĉ estis ludataj en Romo. Ankaŭ aliaj latinaj verkistoj verkis same eklogojn, kiaj Nemesiano, Kalpurnio Sikulo aŭ Aŭsonio.

Tiu renovigo pasis al la posta bukoliko, tiele ke foje la roluloj de la eklogoj reprezentis realajn rolulojn. Tra Giovanni Boccaccio kaj tra la tuta Renesanco kaj la *Arkadio* de Jacopo Sannazaro la ĝenro rekuperiĝis mikse al komponoj en verso en rakonta marko proza, kaj disvastiĝis tra tuta Eŭropo, ĉu verse, ĉu kiel eklogoj intermetitaj ene de paŝtista romano. En hispana literaturo verkis eklogojn ekzemple Juan del Encina, Lucas Fernández, Garcilaso de la Vega, Juan Boscán, Lope de Vega, Pedro Soto de Rojas, Bernardo de Balbuena kaj Juan Meléndez Valdés.

Vidu ankaŭ
----------

* Soneto
**Imre Zachár** [zahAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zachár Imre** estis hungara naĝisto, akvopilkisto (golulo), dufoja olimpiano, banka oficisto.

Imre Zachár naskiĝis la 11-an de majo 1890 en Budapeŝto, li mortis la 7-an de aprilo 1954 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Zachár devenis el juda familio. Post la necesaj lernejoj li eklaboris en banko. Ekde 1934 li estis vicbankestro, ekde 1940 bankestro. Dum la frua socialismo inter 1951-1953 li estis deportita en Jászkisér, poste li vivis en Őrbottyán. Li havis edzinon.

### Sporta kariero

Imre Zachár ekde 1905 li estis naĝisto kaj akvopilkisto en ĉefurbaj sportkluboj, kiel naĝisto li estis trifoje hungara ĉampiono en 1907 kaj 1910. inter 1958-1977 estis akvopilkisto en ĉefurba sportklubo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1908 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1912 kun arĝenta medalo. En 1914 li finis la aktivan sportan vivon.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑   hungarlingva sporta datenaro
3. ↑   juda leksikono

* Kategorio Imre Zachár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 806637
 |




* Portalo pri Biografio