recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La lago **Lielais Baltezers** ("granda blanka lago") situas en Latvio, nordoriente de la nacia ĉefurbo Rigo. Kiel supozigas la nomo, apud ĝi troveblas ankaŭ "malgranda blanka lago", latve *Mazais Baltezers*, kun surfaco de 1,987 kvadrataj kilometroj. La granda blanka lago kovas surfacon de 5,975 kvadrataj kilometroj. Ĝia akvo origine venas el la rivereto Gauja kaj trafluas la malgrandan lagon antaŭ ol veni en la grandan. Elfluinte el la lago, la akvo pluvojas tra kanalo kaj poste la riveretoj *Jugla, Ķīšezers* kaj *Mīlgrāvis* fine en la riveron Daŭgavo.

Insuloj
-------

Sur la lago situas 6 insuloj, el kiuj 5 estas montrataj kun nomoj:

* Auzu sala
* Liepu sala
* Mazā sala
* Priežu sala
* Ropažu sala

La sesa troveblas kun nomo en alia paĝaro.

* Meldru sala

Rilatoj al Esperanto
--------------------

Borde de la lago - en Esperantlingvaj tekstoj kutime simple mallongigita **Baltezers** ("blanka lago"), kvankam ekzistas ankoraŭ pluraj kromaj lagoj nomataj *Baltezers* en Latvio - en somero 1959 okazis la unua el serio de kvar *Ĉebaltaj Studentaj Esperanto-tendaroj* (ĈET), el kiuj poste evoluis la Baltia Esperanto-Tendaro kaj ankoraŭ poste la Baltiaj Esperanto-Tagoj (BET). Ĝia ĉeforganizanto estis la tiutempa studentino *Biruta Kondrate* (nun Rozenfelde). La unuan tendaron partoprenis esperantistoj nur el tri sovetigitaj baltmaraj respublikoj – Litovio, Latvio kaj Estonio. En la postaj jaroj al la tendaroj venis ĉiam pli multaj esperantistoj el vasta Sovetunio, kaj post la resendependiĝo de la tri baltiaj ŝtatoj en 1990/1991 ankaŭ pli kaj pli da esperantistoj el aliaj eŭropaj landoj.

Referencoj
----------

1. 1 2  Lielais Baltezers, Latvia - H LK 458053 enhavas sur la mapo 6 insulojn. Legita la 13-an de marto 2020
2. 1 2 3 4  Lielais Baltezers Map - Latvia - Mapcarta enhavas plian nomon de insulo. Legita la 13-an de marto 2020

* Kategorio Lielais Baltezers en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Liturgia jaro** aŭ **eklezia jaro** estas la ciklo de la festoj kaj memortagoj en la kristanaj eklezioj.

Okcidentaj eklezioj
-------------------

En la eklezioj de latina rito kaj la protestantaj eklezioj, oni kutime rigardas la 1-an dimanĉon de advento kiel komencon de la liturgia jaro.

Orientaj eklezioj
-----------------

En eklezioj de bizanca rito (ortodoksaj kaj orientaj katolikaj) la liturgia jaro komenciĝas la 1an de septembro. La jaro konsistas de du rondoj: moveblaj kaj nemoveblaj festotagoj. Moveblaj festotagoj dependas de dato de Pasko. Nemoveblaj festotagoj estas ĉiam je sama tago de jaro. La bizanca rito havas 3 bazajn ŝtupojn de festotagoj: grandaj, mezaj kaj malgrandaj. La bizancrita jaro havas ankaŭ 4 fastajn periodojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Liturgia jaro de la Katolika Eklezio
* Kalendaro de sanktuloj

Fasto

|  |
| --- |
| **Liturgia jaro (en okcidentaj eklezioj)** |
| Advento | Kristnasko | Liturgia intertempo | Karesmo  | Pasko | Pentekosto | Liturgia intertempo |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cindra Merkredo | Laetare | Palmofesto | Sankta semajno | Paska tritago | Sankta ĵaŭdo | Sankta vendredo | Sankta sabato |

 |


* Kategorio Liturgia jaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Libro pri Fikssteloj** ( arabe: كتاب سور الكواكب  */kitab suŭar al kaŭakib/* ) estas astronomia teksto  verkita de Abd al-Rahman al-Sufi ( Azofo ) ĉirkaŭ 964. La libro estis skribita en araba lingvo, kvankam la aŭtoro mem estis persa. Estis klopodo krei sintezon de la plej populara klasika verko de astronomio — la Almagesto de Ptolomeo — kun la indiĝena arab-mezepoka tradicio aŭ *Anŭa*.

La libro estis tute ilustrita kun observaĵoj kaj priskriboj de la steloj, iliaj situoj, iliaj videblaj magnitudoj (brileco) kaj iliaj koloroj. Liaj rezultoj estis montritaj konstelacio po konstelacio. Por ĉiu konstelacio, li provizis per du desegnaĵoj, unu ekde la ekstero de la ĉielosfero, kaj alia ekde la interno.

Li faris la plej malfruajn priskribojn kaj ilustraĵojn de tio kion li nomis "Eta Nubo" kiu estas nuntempe Andromeda Galaksio. Li mencias ĝin kiel troviĝante antaŭ la buŝo de Granda Fiŝo, araba konstelacio. Tiu "nubo" ŝajne estis komune sciata de la esfahanaj astronomoj, tre verŝajne antaŭ 905 AD. La unua registrita mencio de Granda Magelana Nubo ankaŭ originas de Abd Al-Rahman Al-Sufi en lia *Libro pri Fikssteloj*.. Tiuj estis la unuaj galaksioj, aliaj ol la Lakta Vojo kiuj estis observitaj ekde la Tero. La Andromeda galaksio kiun li observis ankaŭ estis la unua vera nebulozo kiu estis registrita, kiel diference de stelamaso .

Li verŝajne ankaŭ enkatalogis *Omicron Velorum*  -stelamason kiel "nebulan stelon", kaj kroman "nebulan objekton" en Vulpo, amason nuntempe alterne sciata kiel Stelamaso de Azofo, la Vestarka stelaro, Stelamaso de Brocchi, aŭ Collinder 399. Plie, li mencias la Grandan Magelanan Nubon kiel *Al-Bakr*, la Blankan Okson, de la sudaj araboj ĉar ĝi estas videbla ekde Suda Arabujo, kvankam ne ekde pli nordaj latitudoj.

Referencoj
----------

1. ↑  "سور الكواكب" or "Book of the constellations or fixed stars" Library of Congress. *World Digital Library*.
2. ↑  Kepple, George Robert; Glen W. Sanner.  (1998) *The Night Sky Observer's Guide, Volume 1*. Willmann-Bell, Inc. p. 18. ISBN 0-943396-58-1.
3. ↑   Observatoire de Paris (Abd-al-Rahman Al Sufi). Alirita 2007-04-19.
4. ↑   Observatoire de Paris (LMC). Alirita 2007-04-19.
5. 1 2  Kenneth Glyn Jones (1991), *Messier's nebulae and star clusters*, *Cambridge University Press*, p. 1, (ISBN 0521370795)  angle
6. ↑  en Velaro (konstelacio)

Bibliografio
------------

* Kunitzsch, Paul : The Arabs and the Stars: Texts and Traditions on the Fixed Stars, and Their Influence in Medieval Europe, (Variorum Reprint, Cs307). angle

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Libro pri Fikssteloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Astronomio |

* Biografio de Al-Sufi angle
* Kopio ( datiĝanta de ĉirkaŭ 1730 ) el *La Libro de Fikssteloj* angle
* Paĝo pri Islamaj Astronomoj angle



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 346031
 |
**Ljuba,** serbe **Љуба** estas malgranda vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.

Loko de la municipo en Serbio

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 15  km²
* Koordinatoj: 45°09′22″N 19°23'25″E
* Supermara alteco: 231 m
* Loĝantaro: 559 en 2002
* Poŝtkodo: 22255
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ŠI

Geografio
---------

Ljuba situas laŭ la kroata landlimo. La vilaĝo havas vojon, kiu estas en la praktiko sakovojo, ĉar la vojo al Vilok ne estas uzata.

Historio
--------

La plej frue romianoj vivis tie. Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Ljuba 301 slovakoj (54 %), 127 kroatoj (23 %), 92 serboj, 13 hungaroj kaj aliaj.

Nomportantoj
------------

* Ljuba Lapenna

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Ljuba

* Kategorio Ljuba en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kirill Medvedev en Moskvo la 10-an de junio 2018 en mitingo "Por libera Rusio sen subpremo kaj despotismo".Kirill Medvedev en Moskvo la 10-an de junio 2018 en mitingo "Por libera Rusio sen subpremo kaj despotismo".
**Kirill Medvedev** (ruse *Кирилл Феликсович Медведев*, naskiĝis la 19-an de junio 1975) estas sovetia kaj rusa poeto, artisto, politika aktivulo, muzikisto, kantisto, tradukisto kaj eldonisto kiu precipe liberigis la kopirajton al ĉiuj siaj verkoj en 2004.

Li estas la fondinto de la *Libera Marksisma Eldonejo* kaj ankaŭ la ĉefkantisto kaj gitaristo por la muzika grupo *Arkadi Koz**.*

Politika aktivulo
-----------------

Li estas ankaŭ pacodefendanto kiu opinias ke la rusaj aŭtoritatoj misuzas ekde 2014, la anti-faŝisman historian retorikon, ligita al la venko super la vera naziismo. Laŭ Kirill Medvedev la latina, sed ne-rusa litero Z uzata en la rusa-ukraina konflikto estas speco de nuntempa svastiko.

Kopirajta agado
---------------

En 2012, "*It’s No Good: poems/essays/actions"*, kolekto de poemoj, eseoj kaj agadoj estis eldonita en la angla. En ĝi li priskribis lian perspektivon en kaj inter la ĉefaj poetoj, la ligon inter politiko kaj kulturo kaj kiel 'rifuzo de kopirajto' aŭ rekono de liaj verkoj estas parto de la fundamenta rolo de arto, nome defii la ekzistantajn potencosistemojn.

Publikaĵoj kaj tradukoj (elekto)
--------------------------------

* *Antifaschism dlja wsech*, (transliterado), Freier marxistischer Verlag, 2017, ISBN 978-5-9907804-6-0.

* *Antifaschismus für alle. Essays, Gedichte, Manifeste.* El la rusa de Matthias Meindl kaj Georg Witte. eld. Matthes & Seitz, Berlino, 2020, ISBN 978-3-95757-626-2.
* *t’s No Good: poems / essays / actions.* Ugly Duckling Presse, 2012. Traduko al la angla de Keith Gessen, Mark Krotov, Corey Mead kaj Bela Shayevich. ISBN 978-1-933254-94-4.
* Kirill Medvedev mem tradukis du verkojn de Charles Bukowski

Referencoj
----------

1. ↑  (en) Kirill Medvedev, "*Why I gave up my copyright: Kirill Medvedev*". The Guardian, la 17-an de septembro 2015.
2. ↑  (ru) Oficialo retejo de la grupo Arkadi Koz Arkivigite je 2015-01-13 per la retarkivo Wayback Machine
3. ↑  (ru) Intervjuo kun Kirill Medvedev dum restado en Belgio, Terzake, VRT-TV, la 23-an de majo 2022.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kirill Medvedev en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

(ru) Oficiala retejo de Kirill Medvedev

(ru) Senpaga aliro al liaj kantoj Arkivigite je 2015-01-13 per la retarkivo Wayback Machine
Libropupitro en preĝejo.
**Libropupitro** estas apogilo plej ofte el ligno, almenaŭ tradicie, uzata por elteni tekstojn, ĉefe legatajn librojn, kiu estas nomata ĥorpupitro, kiam ĝi estas de grandaj dimensioj kaj havas kvar flankojn, kiuj povas turniĝi sur alta akso.

En la historio, ili estis plej ofte uzataj en religia kunteksto, nome en religiaj ceremonioj, kie necesas teni alte la libron dum la okazo de la rito.

En la aktualo, oni povas trovi libropupitrojn fabrikitajn el la plej diversaj materialoj kaj modeloj, ĉu el valoraj materialoj kiaj ligno aŭ metalo, metakrilato, ŝtono ktp. Libropupitroj nuntempe povas esti regulebla laŭ alto kaj klingrado por permesi plej bonan legadon. Krom jam tradicia uzado en religiaj aferoj, libropupitroj estas uzataj en ĉia tipo de eventoj, kaj politikaj, kaj sportaj, muzikaj,prelegoj kaj ĉie ajn kie necesas prezentadon aŭ paroladon fare de la leganto mem.

Vidu ankaŭ
----------

* Ambono
* Ĥorpupitro

* Kategorio Libropupitro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Flip Kowlier**, artista nomo de **Filip Cauwelier** (Izegem, 1976) estas flandra kantisto. Li kantas en la dialekto de Okcidenta Flandrio.

Apud lia solo-kariero, Kowlier ankaŭ estas la ĉefkantisto de la okcidentflandra hiphopa grupo 't Hof van Commerce.

Li estas sukcesa en Belgio kaj Nederlando kaj jam koncertis je diversaj festivaloj (kiel Marktrock Loveno kaj Rock Werchter). Liaj unua grandaj koncertoj estis en la brusela Ancienne Belgique en 2001, en la antaŭprogramo de Laïs.

Diskografio
-----------

### Ocharme ik

Tiu ĉi debuta albumo en 2001 eldoniĝis ĉe diskeldonejo "Petrol" kaj atingis oran premion en Flandrio. Ĝi alportis al Flip Kowlier ankaŭ du "ZAMU-awards"; tiu de la plej bona albumo kaj de la plej okulfrapa fokuso.

En februaro 2002 la albumo eldoniĝis en Nederlando.

De la disketo *Min Moaten* oni kreis videon portelevidan.

### In de fik

En 2004 aperas lia dua kaj provizore lasta albumo *In de fik* ĉe Petrol. Post du monatoj jam tiu ĉi ankaŭ akiras oran premion. La disketo *Bjistje in min uoft* estas dueto kun la same okcidentflandra Geike Arnaert de Hooverphonic.

Kowlier promociis tiun ĉi albumon ankaŭ per teatra turneo titolata *Flip Kowlier Geblust*.

Furorkantoj
-----------

* *Welgemeende (fuck you)*
* *Min Moaten*
* *Verkluot*
* *In De Fik*
* *Bjistje in min uoft*
* *Angelo & Angelique*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Flip Kowlier en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retpaĝo de Flip Kowlier Arkivigite je 2001-05-09 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 51489
* VIAF: 280311907
* ISNI: 0000 0001 2065 9759
* SUDOC: 240537645
* MBA: 59db5f29-4d76-49e3-9f60-be7c7ed6c4bf
 |
**Joseph E. LeDoux** (7a de decembro, 1949) estas usona neŭrosciencisto kies esplorado estas direktas sin al porsurvivaj cirkvitoj, kiel ties efiko sur emocioj kiel timo kaj anksio. LeDoux estas Profesoro de Scienco "Henry and Lucy Moses" en la Universitato de Novjorko (NYU), kaj direktoro de la "Emotional Brain Institute", nome kunlaboro inter la NYU kaj la Novjorkia Ŝtato kun esplorejoj en NYU kaj en la "Nathan Kline Institute for Psychiatric Research" en Orangeburg, Novjorkio. Li estas ankaŭ la ĉefkantisto kaj kantoverkisto en la bando "The Amygdaloids".

Aldone al nombraj publikaĵoj en akademiaj gazetoj, LeDoux verkis *The Integrated Mind* (kun Michael Gazzaniga, Plenum, 1978), *The Emotional Brain* (Simon and Schuster, 1998), *Synaptic Self: How Our Brains Become Who We Are* (Viking, 2002), kaj *Anxious: Using the Brain to Understand and Treat Fear and Anxiety* (Viking, 2015). Li ankaŭ redaktoris kelkajn volumojn, kiel *Mind and Brain: Dialogues in Cognitive Neuroscience* (kun William Hirst, Cambridge University Press, 1986), *The Self: From Soul to Brain* (kun Jacek Debiec kaj Henry Moss, Annals of the New York Academy of Science, 2003), kaj *Post-Traumatic Stress Disorder: Basic Science and Clinical Practice* (kun Peter Shiromani kaj Terrence Keane, Humana Press, 2009).

Notoj
-----

1. ↑   "I’m not studying emotion. I’m studying the function of survival circuits. Survival circuits contribute to emotions but are not emotion circuits." [On Fear, Emotions, and Memory: An Interview with Dr. Joseph LeDoux ]

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 667706
* GND: 120020491
* LCCN: n77010477
* VIAF: 85686963
* ISNI: 0000 0003 5470 302X
* SUDOC: 069769249
* BNF: 12359183z
* NDL: 00447172
* NKC: xx0059942
 |
Leila Forouhar
**Leila Forouhar** (persa لیلا فروهر) estas irana kantistino kaj aktorino, naskita la 23-an de februaro 1959 en Isfahano. *Leila* ĝuas la saman popularecon kiel Googoosh, la primadono de la irana pop-muziko.

Leila ofte donas koncertojn ĉie en la mondo, precipe ekde la 1990-aj jaroj. Dum sia vojaĝo al Taĝikio ŝi kantis kun la taĝika kantistino Maniĵa Davlatova. La populareco de Leila inter la taĝikoj kaj afganoj estas same granda aŭ eĉ pli granda ol tiuj de indiĝenaj kantistoj en ambaŭ landoj.

Multlingva kantistino
---------------------

Leila Forouhar apartenas al tiuj artistoj kiuj uzas lingvan diversecon (vidu ankaŭ sub listo de multlingvaj muzikgrupoj kaj kantistoj).

Unu de ŝiaj plej bone venditaj albumoj ("Planedo de Harmonio"), konsistas el famaj kantoj en malsamaj lingvoj kiel la angla, itala, greka, araba, hebrea, daria, armena, turka kaj kurda.

Ŝiaj albumoj estas haveblaj ĉe Tower Records kaj iTunes

Vidu ankaŭ
----------

Listo de multlingvaj muzikgrupoj kaj kantistoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Rete sur jutuba kanalo
2. ↑  (angla) "About Leila Forouhar" Arkivigite je 2017-03-05 per la retarkivo Wayback Machine. *Pri* *Leila Forouhar*. 7-a aprilo 2015.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Leila Forouhar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficala retejo de Leila Forouhar
* Leila Forouhar's Fanklubo & Novaĵoj Arkivigite je 2011-08-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Leila Forouhar's oficiala Fanejo (Facebook)
* Videoj de Leila Forouhar
* Leila Forouhar ĉe la Interreta Film Informtenejo (IMDb)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 582852
* LCCN: n2007005171
* VIAF: 9291435
* ISNI: 0000 0004 6133 8275
* MBA: a310c17f-1445-4a9e-8e72-1ad8f62c4579
 |
**Erdevik,** serbe **Ердевик,** hungare *Erdővég* estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.

Loko de la municipo en Serbio
Ĉefstrato de Erdevik

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 54  km²
* Koordinatoj: 45°07′01″N 19°24'16″E
* Supermara alteco: 121 m
* Loĝantaro: 3316 en 2002
* Poŝtkodo: 22230
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ŠI

Geografio
---------

Erdevik situas laŭ ĉefvojo. La plej proksima urbo estas Ilok.

Historio
--------

Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Erdevik 2007 serboj (60,5 %), 846 slovakoj (25,5 %), 134 kroatoj (4 %), 95 hungaroj (3 %), 75 jugoslavianoj, 23 rutenoj kaj aliaj.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Erdevik

* Kategorio Erdevik en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Fasado de Angkor Ŭat, de Henri Mouhot.
Desegno de Henri Mouhot: Angkor Ŭat
Pavilono de Angkor Ŭat, de Henri Mouhot.
**Henri MOUHOT** (15a de majo, 1826 — 10a de novembro, 1861) estis franca naturalisto kaj eksploristo de la mezo de la 19a jarcento. Li naskiĝis en Montbéliard, Doubs, Francio - proksime al la limo kun Svisio, sed pasigis sian infanaĝon en Rusio kaj eble, en partoj de Azio. Li mortis proksime de Naphan, Laoso. Li estas rememorata ĉefe en konekto kun Angkor. La tombo de Mouhot estas situa ĝuste ekster Ban Phanom, oriente de Luang Prabang.

La templo Angkor Ŭat nur ekestis populara en la Okcidento dum la 19-a jarcento danke al vojaĝnotoj de la esploristo Henri Mouhot. Muhot kredis, ke la templo estis konstruita dum la antikva epoko. La vera historio de Angkor Ŭat estis poste pli bone komprenita danke al la studo de stilaj datumoj kolektitaj dum la riparaj laboroj.

La veturaj taglibroj de Mouhot estis la materialo de *Voyage dans les royaumes de Siam, de Cambodge, de Laos et autres parties centrales de l'Indochine* (publikigita en 1863, 1864).

Bibliografio
------------

* Bryson, 2003, A Short History of Nearly Everything, ĉap. 6, ISBN 0-552-15174-2
* Petrotchenko, Michel (2011), Focusing on the Angkor Temples: The Guidebook, 383 p. Amarin Printing and Publishing, 2a eldono, ISBN 978 616 305 096 0
* Angkor Guide, publikigita en Siem Reap de la Kamboĝa Ministerio de Informado

* Kategorio Henri Mouhot en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 661971
* GND: 101384866
* LCCN: n87144050
* VIAF: 4971275
* ISNI: 0000 0001 0864 6330
* SUDOC: 030210984
* BNF: 121674897
* NDL: 00450681
* RKD: 464878
 |
**Giovanni NANNI** aŭ **Giovanni do'Ricamatori**, pli konita kiel **Giovanni da Udine** (naskiĝis en 1487 - mortis en 1564) estis itala pentristo kaj arkitekto.

Giovanni da Udine

Disĉiplo de Rafaelo
-------------------

Li estis la lernanto kaj la asistanto de la fama pentristo Rafaelo, kaj responsis pri kelkaj elementoj de la verkoj de sia majstro en Romo. Giovanni da Udine estis precipe sperta koncerne freskojn, kaj "burleskan arton". Li ekzemple dekoraciis la *Loggia di Raffaello* (Vatikano, 1517-1519), aŭ desegnis la famajn fruktojn de la *Loggia di Psiche* en la Villa Farnesina. Li cetere kontribuis al la konstruado de pluraj grandegaj fontanoj, hodiaŭ malaperintaj.

Post Rafaelo
------------

Post la morto de Rafaelo, Giovanni da Udine daŭrigis kelkajn projektojn iniciatitajn de sia majstro, precipe la Villa Madama en Romo. Post la disrabado de Romo en 1527, li ekiris al Florenco, kie li dekoraciis la *Sagrestia Nuova* de San Lorenzo, kaj sekve iris al Venecio, kie li dekoraciis la Palazzo Grimani, ĉirkaŭ la jaro 1540. En Udine, li kunlaboris kiel arkitekto al la konstruado de la *Torre dell'Orologio* (turo de la horloĝo), kaj al la fontano *Piazza Nuova*.

Udine revenis al Romo en 1560, por dekoracii la trian etaĝon de *Loggia di Raffaello* en Vatikano, kaj mortis tie en 1564.

* Kategorio Giovanni da Udine en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 215611
* GND: 118884840
* LCCN: nr88006866
* VIAF: 17255996
* ISNI: 0000 0001 1561 0475
* SUDOC: 029654831
* BNF: 12123370r
* ULAN: 500004700
* RKD: 31869
* BNE: XX948849
 |
**Lea Salame** (franclinve: Léa Salamé) naskiĝinta Hala Salame, la 27an de oktobro 1979 en Bejruto, estas franca-libana ĵurnalistino.

Biografio
---------

Ŝi estas la filino de Ghassan Salame libana eks-ministro pri kulturo, politologo kaj profesoro en "Sciences Po *en* Parizo (instituto de politikaj studoj de Parizo); ŝia patrino estas de armena deveno. Infano, ŝi forlasis Libanon, por Parizo kun ŝia familio forkurante la militon.

Post juraj kaj politikaj studoj en Parizo, kaj unu jaro en Universitato de Novjorko (ŝi estis vundita je la atencoj de la 11-a de septembro 2001), Lea Salame eniris kiel staĝanto en LCP (kanalo de televido de la franca parlamento).

En oktobro 2010, ŝi laboris por la kanalo de internaciaj novaĵoj France 24, kaj poste, ŝi laboris por I-télé ĝis 2014.

La 30an de aŭgusto 2014, ŝi eniris en la kanalo de televido France 2, kaj iĝis intervjuistino en la radio France Inter.
Ŝi de septembro de 2017 kunlaboras kun Nicolas Demorand por la "7/9", la matina novaĵa tranĉo de *France Inter*.

Notoj
-----

1. ↑  france Bry, Hélène (10 juin 2014). « "On n'est pas couché" : Léa Salamé remplace Natacha Polony », *Le Parisien*

* Kategorio Lea Salame en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Leptono** estas subatoma partiklo kun pozitiva duonentjera (valoro +1/2) spino (fermiono), kiu ne havas iun internan strukturon kaj ne partoprenas en fortaj interagoj. La etimo de la vorto *leptono* estas de greka vorto λεπτός, kiu signifas "malpeza". La terminon enkondukis Leon Rosenfeld en 1948 pro la fakto, ke ĉiuj konataj tiatempe leptonoj havis ege malpli grandajn masojn ol kompundaj "pezaj" partikloj kiel barionoj. Nuntempe tiu ĉi termino ne plu estas vera, ĉar ekzemple taŭono estas preskaŭ duoble pli peza ol tiaj barionoj kiel protono aŭ neŭtrono.

La familio de la leptonoj enhavas la elektronojn, la muonojn, la taŭonojn, kaj iliajn respektivajn neŭtrinojn. Laŭ norma modelo estas tri *generacioj* de leptonoj:

* Unua: elektrono, elektrona neŭtrino
* Dua: muono, muona neŭtrino
* Tria: taŭono, taŭ-neŭtrino

Ŝargoj de ĉiuj konataj leptonoj estas negativaj (elektrono, muono, taŭno), aŭ neŭtraj (neŭtrinoj). Ŝargoj de iliaj kontraŭpartikloj estas, male, pozitivaj aŭ neŭtraj.

| Nomo | Ŝargo | Pezo (GeV/c2) |
| --- | --- | --- |
| Elektrono | -1 | 0,000511 |
| Elektrona neŭtrino | 0 | 0 (hipoteza) |
| Muono | -1 | 0,1066 |
| Muona neŭtrino | 0 | 0 (hipoteza) |
| Taŭono | -1 | 1,784 |
| Taŭona neŭtrino | 0 | 0 (hipoteza) |

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de partikloj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Leptono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* Arkivigite je 2006-01-17 per la retarkivo Wayback Machine
En matematiko, **kontraŭholomorfa funkcio** estas funkcio similspeca al sed malsama ol holomorfa funkcio.

Funkcio difinita sur malfermita aro en la kompleksa ebeno estas kontraŭholomorfa se ĝia derivaĵo kun respekto al *z\** ekzistas en ĉiuj punktoj de la aro, kie *z\** estas la kompleksa konjugito.

Se *f(z)* estas holomorfa funkcio sur malfermita aro *D*, tiam *f(z\*)* estas kontraŭholomorfa funkcio sur *D\**, kie *D\** estas la reflekto tra la *x*-akso de *D*, aŭ en aliaj vortoj, *D\** estas la aro de kompleksaj konjugitoj de eroj de *D*. Ĉiu kontraŭholomorfa funkcio povas esti ricevita en ĉi tiu maniero de certa holomorfa funkcio. Ĉi tiu implicas ke funkcio estas kontraŭholomorfa se kaj nur se ĝi povas esti prezentita kiel potencoserio de *z\** en najbaraĵo de ĉiu punkto en ĝia domajno.

Se funkcio estas ambaŭ holomorfa kaj kontraŭholomorfa do ĝi estas konstanto sur ĉiu koneksa komponanto de ĝia domajno. Se *w(p, q)* estas holomorfa funkcio de du variabloj dependanta de ili ambaŭ, do funkcio *w(z, z\*)* kiu dependas de ambaŭ *z* kaj *z\** estas nek holomorfa nek kontraŭholomorfa.

Vidu ankaŭ
----------

* Kompleksa konjugito
* Konjuglineara funkcio
Koordinatoj: 48° 10′ 51″ N 3° 31′ 10″ O﻿ / ﻿48.18083 °N, 3.51944 °O﻿ / 48.18083; 3.51944 (mapo)

**Les Sièges** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 439 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Les Sièges etendiĝas sur 23.59 km², kaj havis 439 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 19 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Edouard Stania, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Les Sièges apartenas al la kantono de Villeneuve-l'Archevêque, kies ĉefurbo estas Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Villeneuve-l'Archevêque
La **Departementa Konsilio** (franclingve *Conseil départemental*) estas la balotita asembleo de ĉiu franca departemento. La departementaj konsilianoj estas balotitaj per universala rekta voĉdono, po unu konsiliano por ĉiu kantono. Iliaj mandatoj daŭras ses jarojn, kaj ili estas anstataŭigitaj duone ĉiu tri jaroj. La konsilianoj balotas internan "konstantan komisionon" (*commission permanente*), kiu enhavas prezidanton kaj plurajn vicprezidantojn. Tiu komisiono, precipe ĝia prezidanto, estas la ekzekutivo de la departemento. La prezidanto estas krome la hierarkia estro de la departementa administraro.

Hodiaŭ, la vorto "général" povas ŝajni stranga: fakte, antaŭ la kreado de la Regionaj Konsilioj en 1972, la "Conseil général" estis la plej alta loka asembleo, do la plej "ĝenerala" (male al la municipaj konsilioj). Franca leĝo de la 17-a de majo 2013 antaŭplanis la alinomadon de  
*Conseil général* al *Conseil départemental* ekde la venonta renovigo de tiuj konsilioj, kiu okazis en 2015. La konsiliaj balotoj principe okazu ĉiujn ses jarojn, sed povas okazi pli rapide, kio en la lastaj jardekoj ofte okazis: la lastaj balotoj estis en 2001, 2004, 2008, 2011, 2015 kaj 2021.

Historio
--------

La leĝo de la 22-a de decembro 1789, kiu kreis la departementojn, ankaŭ ordonis la kreaĵon de "departementa konsilio" (*Conseil de département*) en ĉiu departemento : tiu instanco estis asembleo kun 36 elektitaj membroj. Ĝin forigis tamen nova leĝo la 4-an de decembro 1793.

La asembleoj reaperis kiel "Conseil général" danke al la leĝo de la 17-a de februaro 1800 (kiu ankaŭ kreis la prefektojn). La membroj de la novaj konsilioj, tamen, ne plu estis elektitaj, sed estis nomumitaj de la registaro. Nur en 1833 refariĝis la Departementaj Konsilioj balotitaj asembleoj, unue per pagenda voĉdono kaj sekve (post la leĝo de la 3-a de julio 1848) per universala voĉdono.

Antaŭe, la prezidanto de la Konsilio ŝanĝiĝis ĉiujare. Ekde la leĝo de la 10-a de aŭgusto 1871, la departementaj konsilianoj balotas sian prezidanton tuj post ĉiu renoviĝo de la asembleo.

Ĉefaj taskoj
------------

La ĉefaj taskoj de la Departementa Konsilio estas :

* Sociala helpo (financhelpoj...)
* La subtenado de la departementaj vojoj kaj la plenumo de la loka aŭtobusa transportado
* La kolegioj (duagradaj lernejoj)
* Kulturo (subtenado de la departementa arkivejo, ktp...)

La leĝo de la 13-a de aŭgusto 2004, kiu plietendigas la francan sencentraligon, konfidis novajn taskojn al la Departementaj Konsilioj, interalie :

* Subtenado de kelkaj naciaj vojoj
* Asistado de la maljunuloj kaj de la junuloj
* Administrado de kelkaj fondusoj pri loĝeco

Referencoj
----------

1. ↑  Loi n° 2013-403 du 17 mai 2013 relative à l'élection des conseillers départementaux, des conseillers municipaux et des conseillers communautaires, et modifiant le calendrier électoral.
2. ↑  Laŭ artikolo 47 de la leĝo de la 17-a de majo 2013, « le mandat des conseillers généraux élus en mars 2008 et en mars 2011 expire en mars 2015 ».

Vidu ankaŭ
----------

* Departementoj de Francio
* Regiona Konsilio (Francio)
**Bokaro,** oficiale **Ŝtala Urbo Bokaro** hindie **बोकारो** Pri tiu ĉi sono prononco estas planita urbego en nordorienta Barato, en orienta parto de subŝtato Ĝarkando, en la samnoma distrikto Bokaro, kie ĝi estas ties sidejo.

Altaj loĝdomoj en Bokaro

Demografio
----------

En 2011 Bokaro havis 413 934 (kun la aglomeraĵo 563 417, kun la plena urbaro 1 100 000) da loĝantoj kun legopovo 85%, pli alta, ol la landa averaĝo.

Geografio
---------

Bokaro situas sur montetaro laŭ averaĝa alteco de 210 m super la marnivelo. Dhanbad troviĝas 34, Purulia 44, Asansol 84, subŝtata ĉefurbo Ranĉio 88, Kolkata 259, tutlanda ĉefurbo Delhio 1048, Mumbajo 1473 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Vilaĝo Marafari estas la plej malnova komunumo en la nuna areo de Bokaro dum la Mogola Imperio. La planita urbo iĝis fama pro la metalurgia fabriko en kunlaboro kun Sovetunio kaj aperis kiel komerca, industria, sanserva, sporta, eduka kaj entreprena centroj. La ŝtalfabriko estis konstruita en 1965.

Ekonomio
--------

Bokaro kuŝas sur mineralriĉa montetaro kun karbaj kaj gasaj tavoloj. Tie troviĝas unu el la plej gravaj karbominejoj de Barato. En la urbego oni produktas ŝtalojn. La ŝtalfabriko estis establita kun la kunlaboro de Sovetunio. Oni produktas ankaŭ cementojn. La agrikulturo dependas de la musonoj.

Lingvoj
-------

En Bokaro la plej uzataj lingvoj estas la hindia (35,4%), la khorta (25,5%), la magaha (10%), la urdua (6,7%), la bengala (6%), la santalia (5,5%) kaj la maitila (3,5%), sed ankaŭ rusoj kaj ĉinoj loĝas kaj laboras en la urbego pro la ŝtalfabriko.

Eduko
-----

En Bokaro la plej altnivela eduko okazas en 3 altlernejoj.

Klimato
-------

En Bokaro jare pluvas meze po 1291 mm. Precipe dum la musono pluvas.

Stacidomo en Bokaro

Trafiko
-------

Bokaro havas fervojan kontakton. 4 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego. La mapo montras loke flughavenon (sen servo), la plej proksima flughaveno funkcias ĉe Ranĉio.

Vidindaĵoj
----------

* diversaj preĝejoj
* bestoĝardeno

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |

Bildoj pri BokaroĈefa pordo de la ŝtalfabriko
La ŝtalfabriko
Hotelo kaj banko
Templo
Bestoĝardeno
La **leĝo de la ruĝa flago** (angle *Red Flag Act*) estis leĝo (akto) en Britio, kiu estis enkondukita en 1865 por eviti akcidentojn en la strata trafiko, pro la oftiĝintaj vaporaŭtoj. Ankaŭ la lobio de la fervojo kaj la ĉevalposedantoj apogis tiun leĝon.

La leĝo antaŭskribis, ke veturilo sen ĉevalo, la aŭtomobilo povas veturi kun rapido de maksimume 6,4 km/h. Ene de komunumoj, la rapideco duoniĝas. Oni antaŭskribis ankaŭ, ke 55 metrojn antaŭ aŭtomobilo devas promeniri persono kun ruĝa flago (aŭ lanterno), por atentigi ĉevalajn veturilojn pri la proksimiĝanta mem-mova veturilo. Tiu antaŭskribo validis en Grand-Britio dum 31 jaroj kaj negative influis la vendon, evoluigon, produktadon de la aŭtomobiloj.

La *Akto pri ruĝa flago* estis venko por la ĉeval-lobio. Spite al la leĝo, en 1875 mortis en Britio 1.589 homoj en sekvo de strataj trafikaj akcidentoj kun vaporaŭtoj kaj lokomobiloj.

Oni modifis la leĝon en 1878 kaj ĉesis la antaŭskribon pri la ruĝa flago, la distanco de piediranto reduktiĝis je 18 m, la veturilo devis halti je vido de ĉevaloj kaj la veturilo ne rajtis eligi vaporon aŭ fumon por ne timigi la ĉevalon.

La leĝo malvalidiĝis en 1896, per anstataŭigo per leĝo pri *„Lokomotivoj surstrate"*. Post tio eblis aŭtomobiloj kaj aliaj strataj senĉevalaj veturiloj pli rapide veturi ol piedirantoj.

* Kategorio Leĝo de la ruĝa flago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La horloĝturo nomata "Big Ben" dum la nokto.
Turhorloĝo de la tureto de la konstruaĵo de la Reĝa Poŝt-Oficejo en la Sunpordo en Madrido. El tiu turhorloĝo praktike preskaŭ ĉiu hispano sekvas la ŝanĝojn de la jaroj dum la nokto el la 31-a de decembro al la 1-a de januaro, dum sur la placo oni celebras grandegan feston.
**Horloĝturo** estas specifa tipo de konstruaĵo, nome turo kiu gastigas turhorloĝon kaj havas unu aŭ pliajn horloĝflankojn sur la supraj eksteraj muroj. Multaj horloĝturoj estas liberstaraj strukturoj sed ili povas ankaŭ esti apudaj aŭ enaj de specifa konstruaĵo, kiel ekzemple preĝejo, urbodomo, palaco ktp.

Horloĝturoj estas ofta vidaĵo en multaj partoj de la mondo kaj estas ankaŭ multaj ikonaj konstruaĵoj. Unu ekzemplo estas la Elizabeta Turo en Londono (kutime nomata "Big Ben", kvankam strikte dirite tiu nomo apartenas nur al la sonorilo ene de la turo).

La unuaj turhorloĝoj estis mekanikaj. La horloĝturoj estis miritaj ekde antikvo pro sia estetiko. Rimarkindas ke plej parto de la loĝantaro ne havis horloĝojn ĝis almenaŭ meze de la 19a jarcento aŭ poste depende de la lando kaj regiono. La turhorloĝoj plenumis tiele funkcion transmiti kaj komuniki horon. La taŭga situo tiele estis en centroj kaj lokoj kun granda urba trafiko: el alto la turo permesis la aŭskultadon de la sonoriloj informante pri la horoj. Unu el la horloĝturoj plej antikvaj en Okcidento estis la Turo de la Ventoj en Ateno kie videblas en ĉiu el la flankoj de la oklatera turo po unu sunhorloĝo.

Ekde la fino de ĝia konstruado en 2012, la plej alta horloĝturo kaj la plej granda horloĝo en la mondo estas la Turoj Abraĝ al-Bajt, en Mekko, Sauda Arabio.

Vidu ankaŭ
----------

* Sonorhorloĝo
* Sonorilturo
* Kampanilo
* Minareto
* Su Song (ĉina inĝeniero kiu konstruis turhorloĝon dum la dinastio Song en Kajfengo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Horloĝa turo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Horloĝa turo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Towerclocks.org - Tower clocks database
* Relkcrom.com - Fabricantes del primer reloj electrónico para torre
La **Lockheed P-80 Shooting Star (P-80)** estas Usona jetmotora ĉasaviadilo. P-80 estas unua jetmotora ĉasaviadilo, kiu estis uzitaj de Usona Armea Aerarmeo (poste iĝos Usona Aerarmeo en 1947).

Historio
--------

En 1943, Alianĉanaj ŝtatoj ricevis informon pri nova germana ĉasaviadilo Me-262, kiu uzis jetmotoron. Tiu informo rapidiĝis prilaboron de jetmotora teknologio. Kiam Lockheed ricevis desegnaĵon de Brita jetmotoro, Halford H-1 B. Lockheed komencis prilaboron sub ĉefinĝeniero Kelly Johnson en 1943. Tamen pro la malfruigo de fabrikado, P-80 ne partoprenis en dua mondmilito. P-80 komencis servon en julio 1945.

F-80 estis uzitaj dum la Korea milito. Tamen pro la malrapida rapido, Poste F-86 anstataŭis rolon de F-80. En bazo de P-80, edukaviadilo T-33 estis servitaj en Usona Aerarmeo ĝis 1997.

Vidu ankaŭ
----------

* Usona Aerarmeo
* North American F-86 Sabre

* Lockheed P-80 Shooting Star en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lockheed P-80 Shooting Star en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Cisnădie** [ĉisnədije] (hungare: **Nagydisznód** nadjdisnod, germane: **Heltau**) estas urbo en Rumanio sude de Sibiu.

Loĝantaro
---------

En 1910 ĝi havis 2 064 loĝantojn [germanoj, rumanoj, hungaroj); en 1992 17 373 (rumanoj). Ĝi estas de la 18-a jarcento tekstilindustria centro. La censo de 1941 rezultigis 5 385 loĝantojn, inter kiuj estis 3 691 etnaj germanoj.

Historio
--------

Ĝiaj unuaj mencioj skribe estas en 1204; en 1323; en 1337 ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (*Szeben vármegye*). Loko *Heltau* estis dokumente menciita unue en 1204. En 1425 tie estis konstruita la unua horloĝa turo de Transilvanio. En 1500 la loko ricevis la rajton je ĉiujara foiro, laŭ decido de la reĝo László la 2-a. Inter la 15-a kaj 17-a jarcentoj la loko suferis pro atakoj de turkoj, kiuj kaŭzis multajn detruojn. Pesta epidemio en 1660 kaŭzis 411 mortojn. En 1743 en Cisnădie ekloĝis proksimume 125 *Landler* (protestantaj ekzilitoj el Aŭstrio). En 1946 Cisnădie ricevis la rangon de rumana urbo. Post 1990 pliparto de la etnaj germanoj formigris.

Fonto
-----

* Magyar nagylexikon, 1-18. 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

Renomaj personoj
----------------

* Gáspár Heltai, *Kaspar Helth* (? 1510? – Kolozsvár, 1574?): verkisto, tipografo, libroeldonisto.
* Andreas Oltard (13-a de decembro 1611 – Nagyszeben, 6-a de oktobro 1660): historiisto.
* George Ucenescu (31-a de decembro 1830 – Braŝovo, 25-a de januaro 1896): folkloristo.
* Ferenc Wanek (n. 21-a de oktobro 1944): geologo, mikropaleontologo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Interaga mapo de distrikto Sibiu
* Adminisracia mapo de distrikto Arkivigite je 2008-05-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Popolnombrado 2002
La **Lockheed Martin F-35 Lightning II (F-35)** estas Usona multrola kaŝĉasaviadilo.

La F-35 estis konsiderita kiel kontraŭparto de F-22. Kontraste al F-22, F-35 permesiĝis eksporton ekde Usono. La F-35 estas prilaborata de pluraj partoprenantoj, kiel Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando, Kanado kaj aliaj. Pluraj aviadkompanioj kiel Lockheed Martin kaj Pratt & Whitney, Northrop Grumann partoprenis en prilaboro de F-35. Originale F-35 estis planita por anstataŭi F-16, sed pro alta prilaborkosto prokratis produktadon. La F-35 komencis servon ekde 2015 en Usono.

Historio
--------

La projekto de F-35 estis komencita el Programo Joint Strike Fighter (JSF, esperante Komuna Frapa Ĉasaviadilo). La Programo JSF intencis anstataŭi regularajn ĉasaviadilojn kun kaŝcaŝaviadilo. Kiel komuna projekto de USAF kaj USMC, projekto estis komencita en 1993, kaj la modelo de Lockheed Martin, X-35 estis selektita. La prototipo X-35 unue flugis la 24-an de oktobro 2000, kaj unua produkta modelo, F-35A finis unuan flugon la 15-an de decembro 2006.

Sed post la unua flugo, kaj aldono de dezajno altigis prilaborkoston, speciale aldoni sekurecon de elektronikaj instrumentoj. En 2010, Usona senato estimis ke produktkosto estas estimita al 113 miiliono da dolaroj. La malsamo de postuloj inter partoprenantaj ŝtatoj ankaŭ prokrastis ellaboron de ĉasaviadilo.

Post la pluraj debatoj pri rendimento, La VTOL-a modelo F-35B oficiale enkondukis en Usona Marinfanteria Korpuso la 31-an de julio 2015, kaj konvencia modelo F-35A debutis la 2-an de aŭgusto 2016. Nuntempe ses landoj, ekzemple kiel Unuiĝinta Reĝlando, Italio kaj Pollando mendis F-35B kaj F-35A.

Variantoj
---------

La variantoj de F-35 Lightning II sur la Aerbazo Eglin, 2014.
* **F-35A** (2016) : Konvencia Ekfluga kaj Surteriĝa (CTOL) modelo, nuntempe uzata de Usona Aerarmeo.
* **F-35B** (2015) : Vertikala Ekfluga kaj Surteriĝa (VTOL) modelo, nuntempe uzata de Usona Marinfanteria Korpuso.
* **F-35C** (2018) : Modelo por Usona Mararmeo (USN).

Referencoj
----------

1. ↑  JSF kunvenas usona senato, Australian Aviation, 12-an de marto 2010. angle
2. ↑  Trimble, Stephen. USAF ekskludis novajn F-15 kaj F-16 por mallarĝi ĉasaviadilan breĉon, Flightglobal, 6-an de aprilo 2010. angle
3. ↑  Insinna, Valerie, Aerarmeo deklaras F-35A estas preta por batalo, Defense News, 2-an de aŭgusto 2016. angle
4. ↑  "UK ricevas finan F-35 testaviadilon", Vol 53, Issue 16". Janes Defence Weekly. 20-an de aprilo 2016. angle
5. ↑  Drew,
 James. Italio faras unuan F-35 mezatlantikan transiron, Fighterglobal, 5-an de februaro 2016 angle

Vidu ankaŭ
----------

* Usona Aerarmeo
* Lockheed Martin F-22 Raptor

* Lockheed Martin F-35 Lightning II en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lockheed Martin F-35 Lightning II en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Legoland' Windsor** estas porinfana amuzparko en Anglio, kiu dediĉiĝas al la infanludila konstrusistemo Lego: al la miniatura rekonstruo de multaj elektitaj britiaj kaj aliaj eŭropaj vidindaĵoj, sed ankaŭ al grandaj amuzparkaj amuzaĵoj en la stilo de la konstrusistemo. Interalie ekzistas 50 veturejoj, plejparte je radaj aŭ boataj veturiloj de ne-timiga rapideco, sed ankaŭ tri Lego-stilaj ondaj fervojoj. Kiel multaj aliaj amuzparkoj, la teritorio dispartiĝas laŭ diversaj temoj, interalie "lando de vikingoj", "sovaĝa arbaro" (kun piratoj), "kavalira reĝlando" "lando de aventuroj" kaj "reĝlando de faraonoj". Krome interalie ekzistas demonstrejo pri la produktado de la ludiloj, ludejo kie infanoj (kaj laŭvole ankaŭ plenkreskuloj) povas konstrui ludilojn el granda elekto de konstrueroj, kaj vendejo de imprese grandega elekto da konstrueroj. La amuzparko proksimas al la kastelo Windsor kaj situas pli-malpli 13 kilometrojn okcidente de la internacia flughaveno *London Heathrow*.

La parko estas la dua en serio de similspecaj amuzparkoj, kiuj ĉiuj havas la nomon Legoland'. La unua (la "originalo") malfermiĝis dum la jaro 1968 en Billund, Danio; dum 1996 sekvis la brita variaĵo, kiel tria dum 199 parko en Carlsbad, Kalifornio kaj kiel kvara dum 2002 la parko Legoland' Germanio en Mezeŭropo. Dum la jaro 2005 la firmao *Merlin Entertainments* aĉetis 70 procentaĵojn de ĉiuj parkoj; la restaj 30 procentaĵoj restis ĉe la firmao *Lego*. Kiel la aliaj parkoj, ankaŭ tiu en Anglio estas sezona kaj ne funkcias dum la vintro: ĝi akceptas gastojn inter marto kaj oktobro. Laŭ indikoj de la parka administrado, nur por la **mini**atura **land**o Miniland utiliĝis preskaŭ 40 milionoj da Lego-briketoj, kaj aldoniĝas multaj pliaj milionoj por la dekoraĵoj en la resto de la parko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Legoland' Windsor en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de la parko (angle)
* interaktiva parka mapo Arkivigite je 2012-02-13 per la retarkivo Wayback Machine (prezento per programo *Flash*)
* parka gvidilo (angle)

  

* la "pirata akvofalo"la "pirata akvofalo"
* la "kavalira reĝlandola "kavalira reĝlando
* la "ĝangala onda fervojo"la "ĝangala onda fervojo"
* nokta festo 2007nokta festo 2007
**Nagerkoil** (tamile நாகர்கோவில்) estas urbego en subŝtato Tamilnado, kie ĝi estas la plej suda urbo de Barato kaj ankaŭ distrikta sidejo. La loknomo signifas: "Templo de Nagas". La historia loknomo estas *Kottar*. 

Interno de Nagerkoil

Geografio
---------

Nagerkoil situas en averaĝa alteco de 40 metrojn iomete for de la oceano ĉe la suda pinto de la lando en distanco de 16 kilometrojn. Thiruvananthapuram troviĝas 66, Tirunelveli 67, Thoothukudi 133, Maduraj 207, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 622, Mumbajo 1298, Kolkato 1981, tutlanda ĉefurbo Delhio 2274 kilometrojn (aere) .

Vojo en Nagerkoil

Demografio
----------

En 2011 Nagerkoil havis 224 849 da loĝantoj.

Historio
--------

Nagerkoil apartenis al diversaj regnoj ekde la antikvaj tempoj. La moderna urbo Nagerkoil kreskis ĉirkaŭ la iama Kottar. La regantoj ĝenerale montris religian toleremon kaj ne estis malamikaj al eŭropaj misiistoj, dum irigaciaj sistemoj, vojoj, lernejoj formiĝis. Ĝis 1790 la urbo estis sidejo de maharaĝo. La britoj konsideris la regnon "modela indiĝena ŝtato" kaj la britoj neniam interrompis la lokan administradon.

Ekonomio
--------

Nagerkoil estas industria kaj agrikultura centro. La industriaj produktoj konsistaj ĉefe el prilaborado de agrikulturaĵoj. Gravas ankaŭ la hejmindustrio. Komence oni minadas zirkonion.

Religio kaj lingvoj
-------------------

La ĉefa religio en Nagerkoil estas hinduismo (61.06%), poste kristanoj (29.94%) kaj islamo (8.89%) kaj. En la urbego estas grava templo por hinduoj, ankaŭ vidindaĵo. La tamila estas la oficiala lingvo en Nagerkoil kaj estas parolita plej ofte. En la lernejoj oni lernas ankaŭ angle.

Eduko
-----

En Nagerkoil kelkaj kolegioj funkcias.

Stacidomo en Nagerkoil

Trafiko
-------

Nagerkoil estas bone ligita voje kaj fervoje al la subŝtataj regionoj. En la urbego pluraj fervojaj kaj aŭtobusaj stacidomoj funkcias. La plej proksima enlanda flughaveno estas en Thiruvananthapuram. Ekzistas propono konstrui flughavenon en Nagerkoil.

Klimato
-------

Nagerkoil havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musonoj (ĉi tie alvenas musonoj el sudokcidento kaj nordoriento). La someroj estas tre varmaj kun mildaj vintroj. La averaĝa temperaturo estas 28 °C.

La horloĝa turo

Vidindaĵoj
----------

* templo Naga en nekonata tempo konstruiĝis
* maharaĝa palaco
* horloĝa turo (1893)
* katolika kirko konstruita en 1600, renovigita kaj pligrandigita en 1865
* protestanta preĝejo (1819)

Fontoj
------

* WikiTrans

* PreĝejoPreĝejo


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
**Al-Vakil** (esperante: La Reprezentanto) estis uzbeka repa grupo. Kantoj kiel "Boʻm-boʻsh koʻchalar", "Ajoyib Kun" kaj "Dam-dam" (kun DJ Piligrim, Nju Anĝeles ) estis sukcesoj.

Akuzoj
------

Estas famo, ke membroj de la grupo estis implikitaj en la murdo de Lajlo.  La onidiroj ankaŭ diras, ke la murdo estis la kialo de la malfondo de la grupo.

Ili estas nomataj uzbekaj rep-reĝoj. Ili estis akuzitaj pri mortigo de kantisto nomata Lajlo. Arsen estas armendevena, plenumis malliberecan punon kaj nuntempe estas la ĉefkantisto de la ARS repa grupo Omar Aĥe en Moskvo. Danis, tataro, estis mortkondamnita, sed lia puno estis rekonsiderita kaj li estis liberigita post servado en malliberejo. Danis nun loĝas en Italio. Muzaffar estis uzbeka, li ne estis malliberigita, sed mortis pro koratako en 2011. Dum la proceso, ili asertis komuniki kun reprezentantoj de la astrala mondo.

Fontoj
------

1. ↑  Эстрада Узбекистана Arkivigite je 2021-07-19 per la retarkivo Wayback Machine, *discoplan.com*
2. ↑  AL VAKIL кто что помнит, *tforum.uz*
**Lola Montez** (vernome *Elizabeth Rosanna Gilbert*) (17-a de februaro 1821 en Irlando, en vilaĝo Grange ĉe Sligo; 17-a de januaro 1861 en Novjorko) estis irlanda eleganta friponino kaj dancistino. Ŝi estis amatino de reĝo Ludoviko la 1-a de Bavario.

Ŝi estis la unua virino, kie aperis publike kun cigaredo, pistolo, rajd-vergo kaj spurhundo. Onidire ŝi tiel fumis kiel matroso.

Vivo
----

Lola Montez naskiĝis kiel filino de skota oficiro kaj irlanda biennobelino. Ŝi plenkreskis en Hindio, Anglio kaj Skotlando. Post malsukcesa geedziĝo kun oficiro, ŝi veturis en 1843 al London kaj tie vivtenis sin kiel hispana dancistino *Maria de los Dolores Porry y Montez* el Sevilla. Post malvualigo de ŝia trompa sinidentigo, Lola Montez travojaĝis Eŭropon kaj kaŭzis ofte skandalojn pro la multnombraj amaferoj. En 1843 ŝi forpelitis invitite de Kastelo Ebersdorf pro malbonega konduto.

La 5-an de oktobro 1846, ŝi alvenis al Munkeno kaj anoncis sin kiel dancistino ĉe la Munkena Kortega kaj Nacia Teatro. Ŝi iĝis amatino de la bavaria reĝo Ludoviko la 1-a, kiu donacis al ŝi palacon en Munkeno kaj igis ŝin en 1847 grafino. Portreto pri ŝi ekzistas eĉ hodiaŭ en la galerio de Palaco Nymphenburg.

La ĝeneralaj ribeloj en jaro 1848 kondukis al abdiko de Ludoviko kaj al forpelo de Lola Montez, kiu fuĝis al Svislando kaj fine ŝi veturis al Usono en 1851. Ŝi plenumis tempon ĉe orfosistoj en Kalifornio kaj havis diversajn amaferojn.

Post tri geedziĝoj ŝi mortis malriĉe 1861 en New York.

Filmo
-----

* *Lola Montès* 1955 de Max Ophüls

Literaturo
----------

* **Cecil St. Laurent**: *Von Glück und Trauer trunken* (OT: *Lola Montès*). Verlag der europäischen Bücherei H. M. Hieronimi, Bonn 1956 - romana biografio
* Gerhard Saul, *Mut vor Königstronen - Lola Montez und die Münchener Corps*, en *Einst und Jetzt*, Band 19, 1974, S. 98 ff mwN (efikeo je la munkenaj studentaro de 1848)

* Lola Montez en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lola Montez en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 87400
* GND: 118583719
* LCCN: n50004180
* VIAF: 67257793
* ISNI: 0000 0000 6302 6460
* SUDOC: 027708128
* BNF: 11969286c
* BNE: XX1099536
 |