recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Klára Dobrev,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dobrev Klára,** bulgare *Клара Добрев* estas hungara ekonomikisto, juristo, altlerneja instruisto, subprezidanto de la Eŭropa Parlamento, la edzino de iama hungara ĉefministro Ferenc Gyurcsány.

Klára Dobrev naskiĝis la 2-an de februaro 1972 en Sofio.

Klára Dobrev kun Laura Bush en 2005
Klára Dobrev

Biografio
---------

Klára Dobrev devenis el varia bulgara-hungara familio. Ŝia patrinflanka avo estis Antal Apró (dum la socialismo longe ministro). Ŝi maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste ŝi akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx, poste en 1997 juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ŝi faris la necesan praktikadon en Bangalore. Ŝi jam havis ekde 1995 postenon en ministerio. Ekde 1997 ŝi havis diversajn jurajn aŭ ekonomiajn postenojn en diversaj lokoj. En 2001 ŝi ekinstruis en la Universitato Loránd Eötvös, iom poste ŝi atingis la instruan rangon lektoro. En 2002 ŝi akiris pli altan juran diplomon, tiutempe ŝi parolis jam 4 fremdajn lingvojn. Post du jaroj ŝia edzo iĝis ĉefministro, tial ŝi forlasis la ŝtatan teritorion. Ekde 2019 ŝi laboras en la Eŭropa Parlamento.

Ŝi edziniĝis en 1994 kaj naskis 3 gefilojn inter 1996-2015.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Számviteli jog* (2001)
* *A számviteli jog alapjai* (2003)
* *Anyák a munkaerőpiacon* (2008)

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* [ hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la -a paĝo)]

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Klára Dobrev en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 698496
 |
**Kerecsend** [kereĉend] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Eger. Kerecsen signifas: tatarfalko.

Tatarfalko, pri kiu nomiĝis Kerecsend
*Ne miskomprenu kun Kerecseny!*

Bazaj informoj
--------------

* Areo:25  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.7956/20.344
* Loĝantaro: 2250
* Poŝtkodo: 3396
* Telefonprefikso: 36

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj, ĉefvojoj kondukas al Budapeŝto, Miskolc kaj Eger. La lasta troviĝas 15, Mezőkövesd 21 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1337 en formo *Keresnuh*. En 1556 la loĝantoj rifuĝis de la turkoj. Poste biencentro formiĝis, en 1731 germanoj alvenis. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Eger. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, poŝto, kuracejo, etbanko.

Vidindaĵo
---------

* romkatolika preĝejo de 1960

Famuloj
-------

En Kerecsend naskiĝis Márton Kerecsendi Kiss (verkisto)

* Kategorio Kerecsend en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kontraŭpezilo** estas pezilo, uzata por malpligrandigi fortojn en iu sistemo.

Estas diversaj variantoj de uzado de kontraŭpeziloj. Jen estas kelkaj ekzemploj.

**Kontraŭpezilo de lifto**

* 1 - Motoro kun meĥanika kondukilo;
* 2 - Kajuto kun ŝarĝo;
* 3 - Pordoj;
* 4 - Kablo;
* 5 - Kontraŭpezilo.

La kajuto kun ŝarĝo igas en akson de la motoro momanton de unu signo, kaj la kontraŭpezilo igas momanton de la alia signo.

Ĉar pezo de la kajuto kun ŝarĝo povas esti diversa dum funkciado de la lifto, kontraŭpezado ne povas esti ĉiam ideala. Oni faras la kontraŭpezilo pli peza ol la kujuto mem, sed malpli pezan ol la kajuto kun maksimuma ŝarĝo.

**Kontraŭpezilo de gruo**

* 1 - ŝarĝo;
* 2 - kontraŭpezilo;
* 3 - akso, ĉirkaŭ kiu la gruo turniĝas;
* 4 - akso, ĉirkaŭ kiu la gruo povas renversiĝi;
* 5 - kablo.

La kontraŭpezilo malpligrandigas renversigan momanton de la ŝarĝo *RS\*MS* ĝis *RS\*MS-RK\*MK* , kie

* *RS* - brako de la ŝarĝo;
* *RK* - brako de la kontraŭpezilo;
* *MS* - maso de la ŝarĝo;
* *MK* - maso de la kontraŭpezilo.

Kaj ankaŭ tie kontraŭpezado ne povas esti ĉiam ideala pro diverseco de pezo de la ŝarĝo kaj ĝia moviĝo pli kaj malpli proksime al la akso.

**Kontraŭpezilo de piŝta motoro aŭ piŝta pumpilo**

1 - cilindro, 2 - kontraŭpezilo, 3 - balanciero, 4 - akso, 5 - piŝto.

Ankaŭ ĉi tie kontraŭpezado ne povas esti ideala pro komplikeco de moviĝoj, kiuj estas diversaj laŭlonge kaj laŭlarĝe de la cilindro.

* Kategorio Kontraŭpezilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kontragitaro
**Kontragitaro** estis evoluigata meze de la 19-a jarcento en Vieno. Ĝi havas aldone al la normala gitarkolo kun ses kordoj duan kolon, sur kiu estas streĉitaj ĝis naŭ libere svingantaj baskordoj sen prentabulo. Ĉi tiuj kromaj kordoj estas kutime kromate agordataj malsupren ekde E♭. Per tio la plej malalta baskordo je 15-kordaj kontragitaroj sonas je „G". Kiel evoluiginto de la instrumento validas la viena instrumentkonstruisto Johann Gottfried Scherzer, kiu daŭrigis kaj decide plibonigis eksperimentojn de sia iama instrumajstro Johann Georg Stauffer el la jaro 1848.

Ĝi estas uzata preskaŭ nure en la vienmuziko (ŝramlomuziko), parte ankaŭ en la alpolanda popolmuziko.

Literaturo
----------

* Die Kontragitarre in Wien de Reinhard Kopschar

Vidu ankaŭ
----------

* Gitaro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kontragitaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* la kontragitaro en Tirolo Arkivigite je 2011-08-21 per la retarkivo Wayback Machine de Stefan R. Hackl Arkivigite je 2011-07-06 per la retarkivo Wayback Machine
* La songenerilo[*rompita ligilo*] de Alexander Glück
* Kontragitaro-ludantoj


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Kontragitarre » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston. 
 |
**Klára Zsindelyné Tüdős** [ĵindejnE tudOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zsindelyné Tüdős Klára** estis la unua hungara ina reĝisoro, ankaŭ kostumisto, scenaristo. Ŝia patro estis János Tüdős, ŝia dua edzo estis Ferenc Zsindely, ŝiaj nomvariantoj estis *Tüdős Klára (origina); Szunyogh Rudolfné (unua geedziĝa nomo); Zsindely Ferencné, Zs. Tüdős Klára; Zsindelyné (plej simple)*.

Memortabulo pri Ferenc Zsindely kaj Klára Tüdős
Klára Tüdős naskiĝis la 20-an de julio 1895 en Debrecen, li mortis la 16-an de aprilo 1980 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Klára Tüdős frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi plulernis en Londono kaj Vevey. En 1915 ŝi estis memvola flegistino, poste ŝi studis en Hungara Reĝa Desegnista Edukejo kaj Scienca Universitato de Budapeŝto, krome ŝi lernis ankaŭ dancon. Ŝia ĉefinstruisto estis István Györffy (etnografo). Ekde 1925 ŝi estis kostumisto de la Budapeŝta Ŝtata Operejo. En la 1930-aj jaroj ŝi okupiĝis ankaŭ pri scenarlibroj kaj en 1937 ŝi malfermis modan butikon, kie ŝi kreis modajn kostumojn. En 1943 ŝi debutis kiel reĝisoro. Dum la nazia erao (1944) ŝi savis judojn. Post la drasta politika ŝanĝo (1945) ŝi iĝis "malamiko de la popolo" kaj en 1951 ŝi estis deportita. Inter 1963-1966 ŝi vivis en Aŭstralio kun sia filino, poste ŝi revenis al Budapeŝto.

Ŝi edziniĝis en 1919, ŝi naskis filinon post 2 jaroj, ŝi divorcis en 1928, denove edziniĝis en 1938, ŝi vidviniĝis en 1963. Ŝi ricevis izraelan postmortan premion en 2001.

Ŝiaj filmaj kostumoj (elekto)
-----------------------------

* Zoltán Kodály: *Háry János* (1926); escepte opera prezento!
* *Semmelweis* (1939)
* *Erdélyi kastély* (1940)
* *Dankó Pista* (1940)

Ŝia filma reĝisoraĵo
--------------------

* *Fény és árnyék* (1943); ankaŭ kostumisto kaj kunscenaristo kaj kunproduktoro

Ŝiaj kontribuoj (elekto)
------------------------

* *Új magyar díszruha sorozat* (1938)
* *A falu protestáns értelmisége a magyar kultúra szolgálatában* (1940)
* *Isten markában* (1975)
* *Csizma az asztalon* (rememoroj, 1978)

Memorigiloj
-----------

* premio fondita en 2010
* memortabulo en Budapeŝto en 2011

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

* Kategorio Klára Zsindelyné Tüdős en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 781365
* GND: 119451751
* LCCN: n97873693
* VIAF: 62358631
* ISNI: 0000 0000 7999 2196
* SUDOC: 243909225
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
Mediteranea manto, *Iris oratoria*, klopodante timigi predanton per timiga konduto.
**Kontraŭpredantaj adaptoj** estas mekanismoj disvolvigitaj tra evolucio kiuj helpas predatajn organismojn en ties konstanta lukto kontraŭ predantoj. En la animala regno, adaptoj evoluis por ĉiu stadio de tiu lukto.

La unua linio de defendo konsistas en eviti detektadon, pere de mekanismoj kiaj kamuflado, kamuflimito, apostata selektado, vivado subtera, aŭ noktemo. Alternative, predata animaloj povas eviti atakojn, ĉu per averto de la esto de fortaj defendoj per aposematismo, imitante animalojn kiuj posedas tiajn defendojn, per timigo al la atakantoj, per signalado al la predanto ke ties persekutado ne meritas la penon, per trompoceremonio, per uzado de defendaj strukturoj kiaj spinoj, kaj per vivado en grupo. Membroj de grupoj estas je limigita risko de predado, spite la pliiĝantan rimarkindeblon de grupo, pere de plibonigita priatentado, predantokonfuzo, kaj verŝajneco ke la predanto atakos alian individuon.

Kelkaj predataj specioj estas kapablaj lukti kontraŭ predantoj, ĉu per kemiaĵoj, per komuna defendo, aŭ per ĵetado de damaĝaj materialoj. Multaj animaloj povas fuĝi per rapidigo, elkurado aŭ elmanovrado kontraŭ ties atakanto. Fine, kelkaj specioj estas kapablaj fuĝi eĉ jam kaptita per ofero de iaj korpopartoj: kraboj povas mudi ungon, kaj lacertoj povas renaski siajn vostojn, ofte trompante predantojn sufiĉe longe por ebligi la fuĝon de la predo.

Bibliografio
------------

* Caro, Tim (2005). Antipredator Defenses in Birds and Mammals. University of Chicago Press.
* Cott, Hugh (1940). Adaptive Coloration in Animals. Oxford University Press.
* Edmunds, M. (1974). Defence in Animals. Longman.
* Ruxton, Graeme D.; Sherratt, Thomas N.; Speed, Michael P. (2004). Avoiding Attack: The Evolutionary Ecology of Crypsis, Warning Signals and Mimicry. Oxford.

* Kategorio Kontraŭpredanta adapto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La Milito de Vendée estis monarkia insurekcio kiu estis subpremita de la respublikaj fortoj en 1796.
**Kontraŭrevolucio** estas politika reago kontraŭ revolucio. Plej ofte tiu termino estas uzata ĉefe por aludi al politika aŭ milita insurekcio starigata kontraŭ politika procezo konsiderita ĝenerale aŭ almenaŭ de kelkaj sektoroj kiel pozitiva, tiel ke la kontraŭrevolucio estus konsiderata negativa.

Kontraŭrevolucia estas tiu kiu kontraŭas revolucion, partikulare tiu kiu agadas post revolucio por klopodi nuligi ĝin, tute aŭ parte. La adjekto "kontraŭrevolucia" aludas al sociaj movadoj kiuj celas restaŭri la staton de aferoj, aŭ la principojn, kiuj estis validaj dum la antaŭrevolucia epoko. Tiele kontraŭe al progreso, kontraŭrevolucio estas konsiderata kiel retroiro reen.

Striktasence kontraŭrevolucio povas esti pozitiva aŭ negativa en ties konsekvencoj; depende, parte, el la profita aŭ malprofita karaktero de la revolucio kiun oni celas nuligi, kaj el la naturo de tiuj kiuj estis de ĝi tuŝitaj. Por ekzemplo, la transira sukceso de Agis kaj Kleomeno de antikva Sparto restaŭrante la konstitucion de Likurgo estis konsiderata de Plutarko kiel kontraŭ-revolucia en pozitiva senco. Dum la Franca Revolucio la Jakobenoj vidis la Kontraŭrevolucion de Vendée kiel distinge negativa, dum ĝi estis forte subtenita de la ekzilitaj monarkiistoj, nome Katolika Eklezio, kaj la popolo de provincoj.

En Okcidento praktike post ĉiu grava revolucio okazis malaj reagoj. Post la Franca revolucio de 1789 okazis la Termidora kontraŭrevolucio, post la Rusa revolucio de 1917 okazis insurekcio de kontraŭkomunistoj kio rezultis en la Rusia enlanda milito ktp.

Bibliografio
------------

* Blum, Christopher Olaf, eldonisto kaj tradukisto, 2004. *Critics of the Enlightenment: Readings in the French Counter-Revolutionary Tradition*. Wilmington DE: ISI Books.
* Edmund Burke, 2006 (1790). *Reflections on the Revolution in France*. Pearson Longmans.
* Ghervas, Stella Arkivigite je 2013-01-24 per Archive.today, *Réinventer la tradition. Alexandre Stourdza et l'Europe de la Sainte-Alliance*. Paris, Honoré Champion, 2008. (ISBN 978-2-7453-1669-1)
* Thomas Molnar, 1969. *The Counter-Revolution*. Arkivigite je 2008-02-03 per la retarkivo Wayback Machine Funk & Wagnalls Co. ISBN 0-308-70424-X
* Schapiro, J Salwyn, 1949. *Liberalism and the Challenge of Fascism: Social Forces in England and France, 1815-1870*. McGraw-Hill: p. 364.
* Norbert Wójtowicz, Counterrevolution de Adrian Nikiel (Helsinki 8-12 IV 1998) Arkivigite je 2011-08-11 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* alt.revolution.counter rimedaro

* Kontraŭrevolucio en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
La **kontraŭspionado** aludas al la penoj kiujn la spionadaj organizaĵoj faras por serĉi aliajn malamikajn agentejon kiuj provas akiri informadon por uzi tion kontraŭ la unuaj.

Pluraj disciplinoj estas engaĝitaj por protekti la spionan ciklon. Kontraŭspionado estas parto de la spionsekureca ciklo, do, laŭe, estas ankaŭ parto de la spiona mastrumado. Estas rolo de spiona ciklo protekti la proceson kapti informadon. Nuntempe, tio estas defioj ĉar diversaj minacoj ekzistas kontraŭ la ŝtataj spionado kaj defendo.

Celoj
-----

Praktike, diversaj misioj estas asociitaj kun kontraŭspionado:

1. **Defenda kontraŭspionado**. Tia analizo estas la praktiko serĉi sekurecajn erarojn en la propra organizaĵo. Ankaŭ, tio enhavas fermi kaŝitajn truojn se tio estas necesa.
2. **Ofensiva kontraŭspionado**. Tio estas la kolektado de teknikoj kiujn la agentejo uzas por malkovri fremdajn informulojn kaj, post tio, aresti ilin, forpeli ilin aŭ uzi ilin por damaĝi fremdajn organizaĵojn.
3. **Protektado de operacio**. Tio estas humanaj operacioj en fremdaj landoj pensataj por kovri fosaĵojn en nacia agentejo de el ekstero.

Rilatoj kun aliaj sekurecaj organizaĵoj
---------------------------------------

Multe da ŝtatoj organizas la kontraŭspionadan agentejon divide. Tradicie, ili diferencas inter informa kolektaro kaj kontraŭspionado. Kutime, ekzistas loka servado, eble parto de pli granda organizaĵo kiel la usona *Federal Bureau of Investigation* (FBI).Britio havas apartan sekurecservon, nome la fama MI5, kiu, kvankam ne havas polican kontrolon, laboras intime kun la *Special Branch*, kiu povas aresti, akiri kaj disvolvi informon.

Armea organizaĵo havas siajn proprajn kontraŭspionadajn fortojn, eble por konduki protektajn operaciojn kaj hejme kaj alilande. En ĉiu nacio povas ekzisti diversaj miksaĵoj de civilaj kaj armeaj operacioj. Ekzemple, kiam ofensiva kontraŭspionado estas misio de la Usona Kaŝa Servado de la CIA, defensiva kontraŭspionado estas misio de la Usono Ambasada Sekureca Servado (DSS de la angla U.S. Diplomatic Security Service), Ŝtata Kupeo, ĉar ili laboras en protekta sekureco por dungitoj kaj informadoj procezataj alilande .

Referencoj
----------

1. ↑   'Counterintelligence Investigations' (en angla lingvo). Alirita 2012 - 01 - 28.

Vidu ankaŭ
----------

* Spionado
* CIA
* MI5

* Kategorio Kontraŭspionado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Knabinoj en Kalmunai, Srilanko
**Knabino** estas inseksa infano.

Aĝo de knabino laŭ diversaj kulturoj
------------------------------------

Laŭ malsamaj kulturoj, la aĝo de knabineco varias. Tradicie, oni nomas iun *knabino* el la bebeco ĝis la adoleskanteco, inkluzive aŭ ekskluzive, depende de la kulturo.

En kelkaj landoj, nur post la komenco de seksa vivo, oni nomas homan inon "virino", sekve oni povas trovi "knabinojn" pli ol 40-jaraĝaj en tiuj landoj.

La vorto knabino havas karesan, diminutivan signifon en kelkaj kulturoj.

En Brazilo oni nomas samuniversitatanojn "knaboj" kaj "knabinoj" sendepende de la aĝo aŭ titolo, sekve, "matematika knab(in)o" en brazila universitato povas esti 50-jaraĝa profesoro pri matematiko, se pri li/ŝi parolas kolegoj.

* En 2012, Unuiĝintaj Nacioj 11-an de oktobro "Internacia tago de knabinoj" pri rajto pri educando kaj sen diskriminacio, violentoj kaj Infana geedzeco.

Vidu ankaŭ
----------

* Knabo
* Virino
* Infano

Eksteraj ligiloj
----------------

* Knabino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Knabino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Knabino en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Ligiloj pri la temo "knabinoj" (germane)
* Internacia tago de virinoj 2003 de UNICEF, laŭ la devizo *Nur ĉar ili estas knabinoj...* (el Retarkivo 2009)
**Kontraŭtanka baraĵo** aŭ ankaŭ **kontraŭtanka fosaĵo** estas artefarite kreita profundaĵo, kiu estas malebligota al malamikaj veturiloj, inkluzive de tiuj kun alta trairebleco tra tereno, daŭrigi en vojo. Ĝi povas esti firmigita per betona muro kiel ŝirmo kontraŭ deŝovo de la muroj influe de erozio aŭ malamika batalagado. La muro povas esti lokigita sur deturnita flanko de la malamiko (kontreskarpo) kaj ankaŭ en flanko direkte al enlando (eskarpo) aŭ ambaŭflanke. La fundo de la baraĵo povas esti seka, akva aŭ surakviga.

Rilataj artikoloj
-----------------

* Ĉeĥoslovakaj fortikaĵaj obstakloj
* Ĉeĥa erinaco

Vidu ankaŭ
----------

* Antverpena kontraŭtanka fosaĵo

Pluaj fotoj
-----------

* Sovetaj virinoj konstruas kontraŭtankan fosaĵon antaŭ Moskvo.Sovetaj virinoj konstruas kontraŭtankan fosaĵon antaŭ Moskvo.
* Kontraŭtanka baraĵo apud ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj pripafata per 4cm kanono modelo 36 el infanteria fuorto.Kontraŭtanka baraĵo apud ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj pripafata per 4cm kanono modelo 36 el infanteria fuorto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kontraŭtanka baraĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Stehlík, Eduard: *Pevnosti a opevnění v Čechách, na Moravě a ve Slezsku*. Praha: Libri, 2002, s. 500.
**Kontreroko** aŭ **kontrea rokmuziko**, kaj en angla *country rock*, estas ĝenro de muziko kiu fuziigas rok-muzikan kaj koutreon. Ĝin disvolvis rok-muzikistoj kiuj ekregistris kontrecajn registrojn fine de la 1960-aj jaroj kaj komencaj 1970-aj jaroj. Tiuj muzikistoj registris rok-diskojn uzante kontreajn temojn, voĉajn stilojn, kaj kroman instrumentaron, el kiuj plej elstaris karaktere pedalaj ŝtalgitaroj. Kontreroko startis per artistoj kiel Buffalo Springfield, Michael Nesmith, Bob Dylan, Nitty Gritty Dirt Band, the Byrds, the Flying Burrito Brothers, The International Submarine Band kaj aliaj, atingante sian plej grandan popularecon en la 1970-aj jaroj kun artistoj kiel Emmylou Harris, Eagles, *the New Riders of the Purple Sage*, Linda Ronstadt, Poco, The Charlie Daniels Band kaj Pure Prairie League. Kontreroko influis ankaŭ artistojn en aliaj ĝenroj, kiel The Band, Grateful Dead, Creedence Clearwater Revival, The Rolling Stones, kaj la soloa kariero de George Harrison, same kiel ludante parton en la disvolvigo de Sudusona rokmuziko.

Emmylou Harris ludanta en Roterdamo, Nederlando (2006).
Kontreroko estis aparte populara stilo en la kalifornia muziketoso de la finaj 1960-aj jaroj, kaj adoptis ĝin bandojn kiel *Hearts and Flowers*, Poco (formita de Richie Furay kaj Jim Messina, iam el Buffalo Springfield) kaj *New Riders of the Purple Sage*. Kelkaj folk-rokistoj sekvis *the Byrds* en la ĝenron, inter kiuj *The Beau Brummels* kaj *the Nitty Gritty Dirt Band*. Ankaŭ nombraj artistoj ĝuis renaskiĝon adoptante kontresonojn, kiel: the Beatles, kiuj reesploris elementojn de kontreo en kantoj kiel "Rocky Raccoon" kaj "Don't Pass Me By" el ilia mem-titola duobla albumo de 1968 (ofte nomita la "Blanka Albumo"), kaj "Octopus's Garden" el *Abbey Road* (1969); The Everly Brothers, kies albumo *Roots* (1968) estas kutime konsiderita iun el iliaj plej fajnaj verkoj; John Fogerty, kiu forlasis Creedence Clearwater Revival por aliri al kontreaj sonoj de *the Blue Ridge Rangers* (1972);

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4  V. Bogdanov, C. Woodstra kaj S. T. Erlewine, *All Music Guide to Rock: The Definitive Guide to Rock, Pop, and Soul* (Backbeat Books, 3a eld. 2002), p. 1327.
2. ↑   Gram Parsons : the father of country rock lives again : Julio 1999. Alirita 21a de Decembro 2021.
3. ↑   Buffalo Springfield | Rock & Roll Hall of Fame. Alirita 21a de Decembro 2021.
4. ↑  P. Buckley, *The Rough Guide to Rock* (Rough Guides, 3a eld. 2003), p. 730.
5. ↑   The Beatles [White Album - The Beatles - Songs, Reviews, Credits]. Alirita 23a de Decembro 2017.
6. ↑   Octopus's Garden - The Beatles - Song Info. Alirita 23a de Decembro 2017.
7. ↑  J. Dougan, "Blue Ridge Rangers: Biography", *Allmusic*, alirita la 9an de Aprilo 2011.

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Voltaire en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 822177
 |
**Kontraŭveneno**, *antiveneno* aŭ neologisme **antidoto** (de la greka *αντίδοτο*, "donita kontraŭ") estas substanco kapabla kontraŭi formon de venenado.

Foje okazas, ke la kontraŭveneno per aparta toksino estas inokulita per injekto de la toksino mem en beston, per malgrandaj dozoj, kaj eltirante rezultajn antikorpojn (antitoksinoj) en la sango de la besto.

La veneno produktita de iuj serpentoj, araneoj kaj aliaj venenaj bestoj ofte malfacile obteneblas por produkti serojn de bestaj originoj aŭ eĉ specifaj antikorpoj, sed se ili ne ĉiam estas sufiĉe rapide haveblaj kvankam efikaj, rezultas ke tre ofte la mordo aŭ la piko de unu el ĉi tiuj bestoj havas mortigajn efikojn.

Iuj toksinoj ne havas kontraŭvenenon. Ekzemple, la venena ricino, ĉeestanta en la industriaj kromproduktoj de la produktado de ricinoleo, ne havas kontraŭvenenon; sekve, la ĉeesto - per ingestado - de sufiĉa kvanto da ĉitiu veneno en la homa korpo estas neeviteble fatala.

La ingestado de venenoj ofte estas traktita per buŝa administrado de aktivigita karbo, kiu adsorbas la venenon, kiu estas poste forigita kun la fekaĵoj, forigante grandan parton de la toksino.

Venenoj injektitaj en la histojn (kiel rezulto de mordoj aŭ pikoj de venenaj bestoj, ekzemple) estas kutime traktataj per elasta kunpremiga bendo, kiu malrapidigas la sangan cirkuladon tiel limigante la cirkuladon de la veneno ene de la korpo.

Principoj de agado
------------------

Kontraŭveneno agas esence per ekspluatado de tri malsamaj principoj: fizika kontraŭvenenismo, kemia kontraŭvenenismo kaj fiziologia kontraŭvenenismo.

* La **fizika kontraŭvenenismo** konsistas en sorbado de la toksa substanco per uzado de aktivigita karbo aŭ unuĉelaj eŭkariotoj. Por ekspluati ĉi tiun principon necesas, ke la veneno ne jam disvastiĝis en la cirkulada sistemo, sed ankoraŭ troviĝas en la stomako kaj en la komenca intesta vojo.
* La **kemia kontraŭvenenismo** konsistas en uzado de kemiaj substancoj kapablaj precipiti aŭ neŭtrigi la venenan substancon, farante ĝin sendanĝera. Ekzemploj de kemiaj kontraŭvenoj estas perbuŝaj solvaĵoj de acetata acido por kontraŭagi la konsumadon de alkaloj kaj injekto de tiosulfato kaze de toksiĝo pro cianido.
* La **fiziologia kontraŭvenenismo** anstataŭe konsistas administri iujn substancojn havantaj farmakologiajn proprecojn, kiuj kaŭzas fiziologiajn efikojn, kiuj kontraŭas la efikojn de la veneno. Ekzemple, atropino estas kontraŭaĵo de la muŝoamanita alkaloido, kiu kaŭzas efikojn sur la parasimpata nerva sistemo; la toksiĝo kaŭzita de atropino povas kontraŭstariĝi per administrado de fizostigmino, kiu kaŭzas la inversan agadon sur la parasimpata nerva sistemo.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Medicino |

* Kategorio Kontraŭveneno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kontraŭveneno en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Antidotoj (itale)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Antidoto en la itala Vikipedio.* 

  

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |
La **Kontrolnumero de la Kongresa Biblioteko** - angle *Library of Congress Control Number* (LCCN) - estas identiga kodo atribuata de la Kongresa Biblioteko en Usono. La kodo, origine mallongigata LCCN laŭ plena nomo „Library of Congress *Catalog* Card Number", estas la datumbanka kodo de biblioteka ero en la usona nacia bibliografio inkluzive de la norma datumaro.

La sistemo uzatas ekde la jaro 1898. Ĝi sendependas de la libra enhavo kaj tial ne konfuziĝu kun la Klasifiko de la Kongresa Biblioteko, angle *Library of Congress Classification* (LCC).

En sia nuna formo, ekde la jaro 2001, la kodo konsistas el dulitera prefikso, nur uzata por certaj normaj datumoj, post tio kvarcifera indiko pri eldonjaro de la publikaĵo, kaj poste sescifera ordiga nombro. La lasta nombro por pli bona legeblo ofte estas dividita de la jarindiko per horizontala streketo.

Ankaŭ la *Library of Congress Name Authority File* (LCNAF), ekvivalento al la germanlingva Komuna Norma Datumaro (GND), uzas la strukturon de la Kontrolnumero de la Kongresa Biblioteko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* strukturo de la Kontrolnumero de la Kongresa Biblioteko angle
* retserĉo en la Kongresa Biblioteko angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 408881
 |
Vilao Vilaltao, domo de Pipi Ŝtrumpolonga en la kinejaj filmoj pri ŝi
**Kneippbyn** estas banurbo en la svedia insulo kaj provinco Gotlando, kiu evoluis al turisma loko. La vilaĝo situas ĉe la okcidenta marbordo de Gotlando proksimume 3 kilometrojn sude de Visby. Aparte konata la loko estas por vilao, kiu en la kinejaj kaj televidaj filmoj pri Pipi Ŝtrumpolonga laŭ la porinfanaj romanoj de Astrid Lindgren servis kiel la domo de Pipi, nomata Vilao Vilaltao. Ĉirkaŭ la fama domo ekestis amuzparko pri Pipi kaj la aliaj temoj de la internacie konataj romanoj de Astrid Lindgren.

Historio
--------

La nomo Kneippbyn, "Kneipp-vilaĝo", devenas de la germana pastro kaj naturkuracisto Sebastian Kneipp, kiu fine de la 19-a jarcento forte diskonatigis kaj disvastigis tiutempe alternativajn kuracmetodojn per interalie pli da movado kaj la apliko de forte diferencaj temperaturoj de akvo kaj aero. En 1907 la sveda kuracisto *Kallenberg* en la areo de la posta vilaĝo aĉetis terenon por kreo de banurbo laŭ gvidlinioj de Kneipp, sekve la loko estis baptita Kneippbyn. Meze de la 1960-aj jaroj la loko transformiĝis al moderna turisma libertempejo. Tiun evoluon interalie subtenis la uzo de vilaĝa vilao kiel domo de la infanliteratura heroino Pipi Ŝtrumpolonga en la kinejaj filmoj de Olle Hellbom pri ŝiaj aventuroj.

la enirejo de la banurbo
Nun Kneippbyn estas unu el la plej famaj turistaj ejoj sur la insulo. Estas hoteloj, gastejoj, apartamentaroj, terenoj por moveblaj domoj kaj kvin-stela tendumejo. La areo havas ambaŭ someran libertempan parkon kaj grandan naĝejaron. En la libertempa parko ekzistas karuseloj, veturejoj de benzinaj kaj elektraj aŭtoj, "moviĝantaj kasteloj", aventura golfejo kaj pli; en la naĝejaro troveblas interalie ok basenoj kaj dek ses grandaj tubaj akvoglitejoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kneippbyn en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo
Koordinatoj: 00° 22′ 00″ S 35° 18′ 00″ O﻿ / ﻿0.36667 °S, 35.30000 °O﻿ / -0.36667; 35.30000 (mapo)

Rikolto de teoj ĉe Kericho
**Kericho** [keriĉo] estas grandurbo kaj diocezo en Kenjo. Ĝi estas administra centro de distrikto.

Geografio
---------

Kericho situas sur altebenaĵo en okcidenta parto de la lando. Kisumu etendiĝas 70, Nakuru 100, Eldoret 130 km.

Arbaro ĉe Kericho

Historio
--------

Oni konjektas, ke Kericho estis fondita en komenco de la 20-a jarcento fare de britoj. La urbeto evoluis pro agrikulturistoj.

Ekonomio
--------

Kericho estas centro de la teoindustrio de Kenjo.

Trafiko
-------

Kericho havas 3 gravajn vojojn al direktoj de la ceteraj urboj, kien rektaj aŭtobusoj trafikas. Trajno estas alirebla nur en la distrikto.

Klimato
-------

Kericho situas tre proksime al la ekvatoro, tamen pro sia konsiderinda alto ĝi havas ne vere tropikan, sed preskaŭ subtropikan klimaton. La averaĝa jara temperaturo varias inter 11-28 °C. Jare pluvas pli, ol 1000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas.

Ĝemelurboj
----------

Usono Portsmouth (Virginio), Usono

* Mapo
*
monto Milešovka en la bohemia mezmontaro
**Konusmonto** estas monto kun karakterizita konusa formo. Konusmontoj ofte staras solaj aŭ estas nur ĉe la montpiedo ligita al alia monto. Ili estas ofte de vulkana deveno.

Konusmontoj povas havi diversajn formojn kaj ne nepre estas divige geometria konuso. Ili povas ankaŭ havi formon de turo aŭ faldon ĉe ilia flanko. Idealkaze ili havas rondan bazon kun egalaj, ĝis pli ol 30° krutaj deklivoj. Tipaj konusmontoj troviĝas en ĉiuj regionoj de la mondo, kie vulkanoj formis la regiojn, ekzemple en Bohemia mezmontaro, en la mezmontaro Rhön aŭ ka franca Centra Masivo.

Estiĝospecoj
------------

### Vulkankonuso

Fuĵi-monto, Japanio
Ĉiuj stratovulkanoj ankaŭ ŝildvulkanoj havas la tendencon, formi je la surfaco konusojn. La stratovulkanoj povas krei pli krutajn flankojn ol la ŝildvulkanoj, kiuj povas formi nur pli malaltajn konusojn. Tio, ĉar ĉe stratovulkanoj precipe respondecas la firman erupcian materialon, dum ĉe la ŝildvulkanoj pli fluidan materialon respondecas pri la formado de la monto.

Dum la tempo post pluraj erupcioj estiĝas ŝutvulkano per la erupcia materialo. La konsekveno estas, ke la erupcia material deponiĝas ĉirkaŭ la kratero. Deponiĝas proksime de la vulkana pli dikan tavolon ol malproksime, tial la vulkano kreskas proksime de la kratero pli rapide. La klineco de la deklivo dependas de la angulo de la interna frotado kaj de la rapideco de la veterdisfalo. La angulo de la interna frotado dependas ankaŭ de la konsisto de la lafo.

Multaj vulkanoj kreas flankajn kraterojn. Je la flanko kreiĝas apertaĵojn, kiuj elĵetas materialon. Tial tiaj montoj ne plu havas idealan konusan formon. Nur ĉe stabilaj centralkrateroj kreiĝas preskaŭ konusforma monto. Multaj vulkanoj nur aspektas kiel geometria konuso el unu rigarddirekto, dum el la aliaj flankoj ĝi estas nerekulforma.

### Karsta konuso

ĉokolado-montetoj, Filipinoj
Ankaŭ en tropika karsto povas estiĝi konusmontoj.. Tipa ekzemplo de nevulkanaj konusmontoj estas la ĉokolado-montetoj en Bohol en Filipinoj.

### Erozio kiel kaŭzo

En preskaŭ ĉiuj montaraj regionoj povas formiĝi konusformaj montoj pere de Erozio. Tiuj montoj ne estas sole starantaj. Kulpas ofte rivera meandro, kiu entranĉiĝis profunde en altplataĵo. Tiu proceso kaŭzas ĉirkaŭfluatajn montojn.

### Artefaritaj formoj

iama akraj konusaj ŝutmontoj de la entrepreno Wismut en Turingio
Ankaŭ alterfarita alŝutantaj montoj aŭ montetoj havas la tendencon krei konusojn. Tiaj ŝutmontoj staras solaj, do ili plenumas la ĉefan kondiĉon por esti nomataj konusmontoj.

Vidu ankaŭ
----------

* geomorfologio
* tabulmonto
* atestomonto

Literaturo
----------

* Carl Friedrich Naumann (eld.), Bernhard Cotta (prilab.): *Erläuterungen zu Section VII der geognostischen Charte des Königreiches Sachsen und der angränzenden Länderabtheilungen oder: Geognostische Skizze der gegenden zwischen Schandau, Zittau, Kratzau, Gabel, Böhmisch-Leipe, Wernstadtel und Tetschen*. Dresden und Leipzig (Arnoldische Buchhandlung) 1840

### Referencoj

1. ↑  Hartmut Leser (Hrsg.): Diercke Wörterbuch Allgemeine Geographie. München (dtv) 2005, S. 421 ISBN 3-423-03422-X.
**Kontrolcifero** estas formo de redundokontrolo uzata por erardetektado por identigiloj, kiel bankkontonumeroj. Ili estas uzataj en aplikaĵo kie tiaj identigiloj estas almenaŭ kelkfoje enigataj mane. Ĝi estas analoga al la duuma parecbito uzata por kontroli por eraroj en komputile generitaj datumoj. Ĝi konsistas el unu aŭ pluraj ciferoj komputitaj fare de algoritmo per aliaj ciferoj (aŭ literoj) en la enigo.

Per kontrolcifero oni povas detekti simplajn erarojn en la enigo de serio de signoj (kutime ciferoj) kiel unuopa mistajpita cifero aŭ iuj permutaĵoj de du sinsekvaj ciferoj.

Dizajno
-------

Kontrolciferaj algoritmoj estas ĝenerale dizajnitaj por kapti *homajn* transskribajn erarojn. Ordigite laŭ malsimpleco, ili inkluzivas la jenajn:

* unuopaj eraraj ciferoj, kiel 1 → 2
* translokaj eraroj, kiel 12 → 21
* ĝemelaj eraroj, kiel 11 → 22
* saltaj translokaj eraroj, kiel 132 → 231
* saltaj ĝemelaj eraroj, kiel 131 → 232
* fonetikaj eraroj, kiel 60 → 16 ("sesdek" al "dek ses")

Elektante sistemon, oni devas elekti inter alta probableco kapti erarojn kaj realiga malfacileco; simplaj kontrolciferaj sistemoj estas facile komprenataj kaj realigataj de homoj, sed ili ne kaptas tiom da eraroj kiel malsimplaj sistemoj, kiuj postulas malsimplajn programojn por realiĝi.

Ekzemploj
---------

### UEA-kodo

La lasta litero de UEA-kodo estas kontrolcifero kalkulata jene:

1. Prenu la unuajn 4 literojn kaj notu la ciferan valoron (a = 1, b = 2, ... y = 25, z = 26).
2. Multipliku la 1-an ciferan valoron per 2, la 2-an per 3, la 3-an per 4 kaj la 4-an per 5.
3. Adiciu la 4 rezultojn.
4. Dividu la rezulto per 26 kaj prenu la reston.
5. Subtrahu la rezulton de 26.
6. Retraduku la rezulton al litero.

Ekzemple ekzistas la UEA-kodo "vdvr-z". La lasta litero estas la kontrolcifero kaj se ĉiuj aliaj literoj ĝustas, la kalkulo devas doni la rezulton "z".

1. Adiciu: 22 + 4 + 22 + 18 = 66.
2. Multipliku: (22 × 2) + (4 × 3) + (22 × 4) + (18 × 5) = 234.
3. Kalkulu la reston: 234 % 26 = 0.
4. Subtrahu: 26 - 0 = 26.
5. Retraduku: 26 = z.

Alia ekzemplo per la UEA-kodo "nejk-r".

1. Adiciu: 14 + 5 + 10 + 11 = 40.
2. Multipliku: (14 × 2) + (5 × 3) + (10 × 4) + (11 × 5) = 138.
3. Kalkulu la reston: 138 % 26 = 8.
4. Subtrahu: 26 - 8 = 18.
5. Retraduku: 18 = r.

Referencoj
----------

1. ↑  Kirtland, Joseph.  (2001) *Identification Numbers and Check Digit Schemes*, Classroom Resource Materials. Mathematical Association of America, p. 4–6. ISBN 978-0-88385-720-5.

* Kategorio Kontrolcifero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La 12a-jarcenta templo de Angkor Ŭat estas la majstroverko de Angkora arkitekturo. Konstruita sub la direktorado de la kmera reĝo Surjavarman la 2-a, ĝi estis servanta kiel persona maŭzoleo de la monarko kaj kiel templo de la hindua dio Viŝnu. Bazita sur la Dravida arkitekturo, ĝi estis desegnita kiel piramido reprezentanta la strukturon de la universo: nome la plej alta nivelo en la centro de la templo reprezentis la figuron de la Monto Meru, nome hejmo de la Hinduaj dioj, kaj la kvin turoj de la plej alta nivelo reprezentas la kvin pintojn de la monto. La larĝa elfosaĵo ĉirkaŭ la komplekso reprezentis la oceanojn kiuj ĉirkaŭas la mondon.
Templo en Sambor Prei Kuk.
En **Kmera arkitekturo** (en Kmera lingvo: ស្ថាបត្យកម្មខ្មែរ), la periodo Angkor estas la periodo en la historio de la Kmera imperio el proksimume la lasta duono de la 8a jarcento al la unua duono de la 15a jarcento.

En ajna studo de Angkora arkitekturo, la emfazo estas necese al religia arkitekturo, ĉar ĉiuj el la ceteraj Angkoraj konstruaĵoj estas religiaj esence. Dum la periodo de Angkor, nur temploj kaj aliaj religiaj konstruaĵoj estis konstruitaj el ŝtono. Nereligiaj konstruaĵoj kiel loĝejoj estis konstruitaj el forpaseblaj materialoj kiaj ligno, kaj tiel ili ne survivis.

La religia arkitekturo de Angkor havas karakterajn strukturojn, elementojn kaj motivojn, kiuj estas identigitaj en la klariga vortaro sube. Ĉar nombraj diversaj arkitekturaj stiloj sukcedis unu al alia dum la Angkora periodo, ne ĉiuj el tiuj trajtoj estis egale kiel pruvaro tra la tuta periodo. Tiel, fakuloj referencis al la esto aŭ foresto de tiaj trajtoj kiel fonto de pruvaro por dati la restaĵojn.

Vort-klarigoj
-------------

* **Angkor** (kmere): *urbo*;
* **Banteay** (kmere): *citadelo*,
* **Baray** (kmere): *akvorezervejo*; ne fosita, sed per digoj kreita
* **Phnom** (kmere): *Monteto*
* **Prasat** (kmere): *Turo (de templo)*;
* **Preah** (kmere): *sankta*; el la sanskrita lingvo: *brah*
* **Siem Reap** (kmere): egalas *Malvenko de Siamoj*; celas baatlon en la 18-a jc.
* **Srah** (kmere): *akvorezervejo*, elfosita, pli malgranda ol Baray
* **Srei** (kmere): *virino/j*
* **Thom** (kmere): *grava, elstara*
* **Varman** (kmere): *brusta kiraso*
* **Wat** (kmere, taje): *(budha) templo*, el la sanksrita: *Vatthu*

Bibliografio
------------

* Coedès, George. Pour mieux comprendre Angkor. Hanoi: Imprimerie d'Extrême-Orient, 1943.
* Forbes, Andrew; Henley, David (2011). Angkor, Eighth Wonder of the World. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN B0085RYW0O
* Freeman, Michael and Jacques, Claude. Ancient Angkor. Bangkok: River Books, 1999. ISBN 0-8348-0426-3.
* Glaize, Maurice. The Monuments of the Angkor Group. 1944. Traduko el la originala franca en anglan estas disponebla rete en theangkorguide.com.
* Jessup, Helen Ibbitson. Art & Architecture of Cambodia. London: Thames & Hudson, 2004.
* Ngô Vǎn Doanh, Champa:Ancient Towers. Hanoi: The Gioi Publishers, 2006.
* Roveda, Vittorio. Images of the Gods: Khmer Mythology in Cambodia, Laos & Thailand. Bangkok: River Books, 2005.

* Kategorio Kmera arkitekturo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Konveksa koverto: analogio al elasta ŝnura bando
En matematiko, **konveksa koverto** por aro de punktoj X en reela vektora spaco V estas la minimuma konveksa aro enhavanta X-on.

Por montri ke ĉi tio ekzistas, necesas vidi ke ĉiu X estas enhavita en almenaŭ unu konveksan aron (la tutan spacon V, ekzemple), kaj ĉiu komunaĵo de konveksaj aroj enhavanta X-on estas ankaŭ konveksa aro enhavanta X-on. Pro tio konveksa koverto estas la komunaĵo de ĉiuj konveksaj aroj enhavantaj X-on, kiu estas alternativa difino.

Pli rekte, la konveksa koverto de X povas esti priskribita kiel la aro de punktoj de la formo {\displaystyle \sum \_{j=1}^{n}t\_{j}x\_{j}}, kie *n* estas ajna natura nombro, la nombroj {\displaystyle t\_{j}} estas nenegativa kaj sume egalas al 1, kaj la punktoj {\displaystyle x\_{j}} estas en X.

Fakte, se X estas subaro de N-dimensia vektora spaco, sumoj de supren de N+1 punktoj estas sufiĉaj. Ĉi tio estas ekvivalento al tio ke konveksa koverto estas la unio de ĉiuj simplecoj kun verticoj en X.

  


|  |  |
| --- | --- |
|  <!-- --> | Ĉi tiu artikolo enhavas dume forkomentitajn partojn de la teksto, ĉar ili ankoraŭ ne estas sufiĉe bonaj. Vi povas redakti la paĝon kaj plibonigi kaj malkomenti la forkomentitajn partojn. |
**Kerkionoo** (helene  **Κερκύων**, latine  *Cercion* ) estis en la helena mitologio kruela rabisto en ĉirkaŭo de la atika urbo Eleŭsino. 

Resumaĵo de Tezeaj agoj, batalo kontraŭ Kerkiono supreKerkiono estis fortulo, luktanto kaj grobulo. En la regiono li estis timiganto de vojaĝantoj, neniu trakvile pasis. Kerkiono ĉiun haltis kaj devigis lin al lukto, kiun poste okazis mortdanĝere.

Lian teruran metion ĉesigis juna Tezeo. En sia aĝo de dekses jaroj li pilgrimis de sia avo, trezena reĝo Piteo al sia duonpatro Egeo, reĝo de Ateno. Ŝajnas, ke li mallongigis sian vojon per neevitado de danĝeraj lokoj kaj situoj, por akiri spertojn, famon kaj gloron.

Kerkiono estis lia jam kvara renkonto kun friponoj. Sed nek li per haltigo de Tezeo sukcesis. Tezeo nome estis la lasta kiun li defiis al lukto. Unuafoje li malvenkis kaj mortis pro tio.

Antaŭ li Tezeo konkeris per iliaj propraj metodoj krimegulojn nomataj Perifeto, Siniso kaj Skirono, kaj estis ankoraŭ vico de la lasta Prokrusto.

### Eksteraj referencoj

* Kategorio Kerkiono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Kerkyón en la ĉeĥa Vikipedio.*
**Kopetdago** aŭ **Turkmena-Ĥorasana Montaro**  estas montaro ĉe la limo inter Turkmenujo kaj Irano, etendiĝante laŭlonge de la limo ĉirkaŭ 650 kilometrojn, oriente de Kaspio. La plej alta pinto de la montarĉeno en Turkmenujo troviĝas sudokcidente de la ĉefurbo Aŝgabato kaj altas 2 940 metrojn. La plej alta irana pinto mezuras 3 191 metrojn.

Kopetdago videbla ekde Ahal-Ebenaĵo
Tiu montaro havas skiado-stacio oficiale malfermita de la estinta prezidanto de Turkmenujo, Saparmurat Niyazov. Malgraŭ la malĉeesto de neĝo en Kopetdago, Niyazov estis decidinta konstrui tie grandan feriejon .

Topografio
----------

Kopetdago estas regiono karakterizita de piedaj montetoj, sekaj kaj sablaj deklivoj, altebenaĵoj, kaj krutaj ravinoj. Kopetdago estas submetita al tektona transformado kaj trapasis severajn tertremojn. Tertremoj kiuj superis sep laŭ la Skalo de Richter estis registritaj .

Arkeologio
----------

La piedaj montetoj de Kopetdago apud Aŝgabato estas la ejo de la restaĵoj de la antikva parta urbo de Nisa.

Plantaro
--------

Kopetdago en majo.
La duonarbaroj de la regiono gastigas multajn fruktoarbojn, arbedojn, kaj grimpoplantojn kiuj estas pruvintaj iliajn utilecojn por homa uzado kaj selekta kultivado, inkluzive de granato (*Punica granatum*), arbara vinberujo (*Vitis sylvestris*), ordinara fikuso (*Ficus carica*), turkmena pomarbo (*Malus turkmenorum*), kopetdaga pirujo (*Pyrus boissieriana*), sovaĝaj prunusoj (*Prunus* spp. : *Cerasus microcarpa, C. erythrocarpa, C. blinovskii*), mirobolan-prunuso (*Prunus cerasifera*), migdalujo (*Amygdalus communis*=*Prunus dulcis*, kaj *A. scoparia*=*Prunus scoparia*), kaj kratagoj (*Crataegus* spp.).

Vidu ankaŭ
----------

* Kaŭkazaj, anatoliaj kaj hirkaniaj mezvarmaj arbaroj
* Kopetdagaj duonarbaroj kaj arbarstepo

Referencoj
----------

1. ↑  , خرِبِت كُپِتدَگ: Iran. Alirita 2010-09-09..
2. ↑  angle Ski Turkmenistan![*rompita ligilo*] Google Earth Community, accessed on October 2, 2008.
3. ↑  Oct. 5, 1948 - More than 110,000 people were killed by 7.3 quake. Staff (11 January 2005) "World's worst natural disasters since 1900" *CBS News* angle

* Kategorio Kopetdago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kopta kalendaro**, nomita ankaŭ **Aleksandria kalendaro**, estas uzata de la Kopta Ortodoksa Eklezio kaj ankaŭ de Etiopio kiel ties oficiala kalendaro (kun diferencaj nomoj). Tiu kalendaro estis bazita sur la antikva Egipta kalendaro. Por eviti la kalendaran malrapidiĝon de tiu lasta, oni enkondukis reformon de la antikva Egipta kalendaro en epoko de Ptolemeo la 3-a (Dekreto de Kanopo, en 238 a.K.) kiu konsistis en la kalendara enŝovo de sesa tago ĉiun kvaran jaron. Tamen, tiu reformo estis kontraŭata de la Egiptaj pastroj, kaj la ideo ne estis adoptita ĝis 25 a.K, kiam la romia imperiestro Aŭgusto Cezaro formale reformis la kalendaron de Egipto, kunordigante ĝin kun la ĵus enkondukita Julia kalendaro. Por distingi ĝin el la antikva Egipta kalendaro, kiu restis uzata de kelkaj astronomoj ĝis la Mezepoko, tiu reformita kalendaro estas konata kiel Kopta kalendaro. Ties jaroj kaj monatoj koincidas kun tiuj de la Etiopia kalendaro sed havas diferencajn nombrojn kaj nomojn.

Notoj
-----

1. ↑  "The Coptic Calendar of Martyrs Coptic Orthodox Church Network. Alirita la 23an de aŭgusto 2019.

Vidu ankaŭ
----------

* Etiopa kalendaro

* Kategorio Kopta kalendaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Konvencio por Agnosko kaj Plifortigo de Eksterlanda Arbitracio**, en angla *Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards*, ofte konata kiel *Novjorka Konvencio*, estis adoptita de la diplomata konferenco de Unuiĝintaj Nacioj la 10an de Junio 1958 kaj ekvalidis el la 7a de Junio 1959. Tiu Konvencio postulas kortumojn de kontraktantaj ŝtatoj por efektivigi privatajn interkonsentojn al arbitracio kaj por agnoski kaj plifortigi tiujn arbitraciojn faritajn en aliaj kontraktantaj ŝtatoj. Amplekse konsiderataj kiel fonda instrumento por la internacia arbitracio, ĝi aplikiĝas al arbitracioj kiuj ne estas konsiderataj enlandaj en la ŝtato en kiu agnosko kaj plifortigo estas dezirata.

La Novjorka Konvencio estas tre sukcesa. Nuntempe multaj landoj adoptis arbitraciajn leĝojn bazitajn sur la Jura Modelo pri Internacia Komercarbitracio fare de la Komisiono de la Unuiĝintaj Nacioj pri Internacia Komercjuro (UNCITRAL). Tio funkcias kun la Novjorka Konvencio tiel ke la provizoj por fari plenumendan arbitracion, aŭ plendi al kortumo por plenumi ĝin, estas same sub la Jura Modelo kaj la Novjorka Konvencio. La Jura Modelo ne anstataŭas la NK, ĝi funkcias per ĝi. Arbitracio farita en lando kiu ne estas subskribanto de la NK povas profiti avantaĝon de la Konvencio por plenumi tiun arbitracion en la 166 Kontraktantaj Ŝtatoj nur se estas ioma duflanka agnosko, ĉu la Arbitracio estas aŭ ne estas sub la provizoj de la Jura Modelo de UNCITRAL.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Uncitral
* 1958 New York Convention Guide (kunlabore kun UNCITRAL)
* New York Convention, informaro pri la Novjorka Konvencio
* Status. Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards (New York, 1958) (pri ŝanĝoj en la statuso de la Konvencio.)
* The New York Convention on the UN Audiovisual Library of International Law
* ICCA's Guide to the New York Convention Arkivigite je 2019-06-24 per la retarkivo Wayback Machine (The International Council for Commercial Arbitration)

Referencoj
----------

* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 709679
* GND: 4296477-5
 |
Membroŝtatoj de la Konvencio pri Kemiaj Armiloj

|  |  |
| --- | --- |
| 
██ Subskribis kaj ratifis
██ Konsentis
 | 
██ Nur subskribis
██ Ne subskribis
 |

La **Konvencio pri Kemiaj Armiloj** estas internacia traktato de membroŝtatoj de Unuiĝintaj Nacioj, kiu malpermesas la evoluon, produkton, posedon, pludonon kaj uzon de kemiaj armiloj. La plena titolo de la konvencio estas "konvencio pri la malpermeso de evoluo, produkto, stoko kaj uzo de kemiaj armiloj kaj pri la neniigo de tiaj armiloj". La konvencio ratifiĝis la 3-an de septembro 1992 fare de la membroŝtatoj de la UN-Konferenco pri Malarmado. Post subteno de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj en decembro, ĝi inter la 13-a kaj 15-a de januaro 1993 subskribeblis en Parizo, poste en la centra oficejo de la Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko. La 29-an de aprilo 1997, 180 tagojn post kiam la 65-a ŝtato subskribis ĝin, la konvencio ekvalidis.

Superrigardo de la efektivigo de la konvencio estas farita de la organizaĵo por la malpermeso de kemiaj armiloj, kiu estas sendependa organizaĵo kaj ne estas filio de la Unuiĝintaj Nacioj.

Laŭ stato je julio 2013, 189 statoj ratifikis la konvencion. Kiel lasta stato Somalia aliĝis 2013-05-29.
Ankoraŭ ne ratifikis: Myanmar kaj Israelo. Sirio, Egiptio, Norda Koreio, Angolo kaj Sudsudano nek subskribis nek ratifikis.

Vidu ankaŭ
----------

* Armilo de amasa detruo
* Konvencio pri Biologiaj Armiloj
* Konvencioj de Ĝenevo
* Konvencio de Hago
* Konvencio de Sankt-Peterburgo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konvencio pri Kemiaj Armiloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* OPCW Homepage en angla
Profundakvaj koraluloj utilas kiel habitato por fiŝoj kiaj la alfonsino.
**Koraluloj** (*Anthozoa*) estas klaso de maraj senvertebruloj kiuj inkludas maranemonojn, ŝtonajn koralulojn, mildajn koralulojn kaj gorgonianojn. Plenkreskaj anthozoa-anoj estas preskaŭ ĉiuj ligitaj al la marfundo, dum ties larvoj povas disiĝi kiel parto de la planktono. La baza unuo de la plenkreskulo estas la polipo; tio konsistas el cilindra kolono kun disko en la pinto kun centra buŝo ĉirkaŭita de tentakloj. Maranemonoj estas ĉefe solemaj, sed la majoritato de koraluloj estas koloniaj, formitaj de la komenciĝintaj novaj polipoj el origina, fonda individuo. Kolonioj estas plifortigitaj pere de kalcia karbonato kaj de aliaj materialoj kaj montras variajn amasajn, platecajn, arbustecajn aŭ foliajn formojn.

Taksonoj
--------

* Klaso Koraluloj (*Anthozoa*)
	+ Subklaso Okkoraluloj (*Octocorallia*)
	+ Subklaso Seskoraluloj (*Hexacorallia*)

Vidu ankaŭ
----------

* Koralo

* Kategorio Koraluloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Koraluloj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
La **Kobayakawa**-klano (japane: 小早川氏, -*shi*) estis familio de samurajoj dum la Sengoku-epoko en Japanio. Ĝiaj bienoj troviĝis en Kiuŝuo, la plej suda el la japanaj ĉefinsuloj.

Anoj de la klano servis sub la Mori-klano kaj Toyotomi Hideyoshi. Alianciĝinte al la Kikkawa (klano), la Kobayakawa-anoj batalis kun la klanoj Kikkawa, Mori, Toyotomi kaj Otomo kontraŭ la Shimazu (klano), por kontroli Kiuŝuon je la fino de la 16-a jarcento. Post la malvenko de la Shimazu-klano ili ricevis rekompence la provincon Chikuzen, sed la klano neniiĝis nur kelkajn dekajn jarojn poste, kiam Hideaki mortis sen sukcedinto.

Famaj klananoj
--------------

* Kobayakawa Takakage (1532-1596)
* Kobayakawa Hideaki (1577-1602)

Bibliografio
------------

* Frederic, Louis (2002). "Japan Encyclopedia." Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
* Sansom, George (1961). "A History of Japan: 1334-1615." Stanford, California: Stanford University Press.
* Turnbull, Stephen (1998). 'The Samurai Sourcebook'. London: Cassell & Co.

* Kategorio Kobayakawa (klano) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)