recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Zoltán Vámossy** [vAmoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vámossy Zoltán** estis hungara kuracisto, farmaciisto, profesoro, membro (korespondanta en 1920) de Hungara Scienca Akademio.

Zoltán Vámossy  naskiĝis la 15-an de decembro 1868 en Pest (urbo). Li mortis la 26-an de decembro 1953 en Leányfalu.

Biografio
---------

Zoltán Vámossy akiris medicinan diplomon en Universitato de Budapeŝto. Komence li estis akuŝisto, ekde 1893 li laboris en farmacia instituto. En 1898 li iĝis privata profesoro en la universitato, en 1908 jam titulara eksterordinara profesoro, fine en 1914 publika eksterordinara profesoro. Li akiris PhD-n en 1952. Inter 1923-1944 li redaktis gazeton *Orvosi Hetilap* (=Medicina Gazeto), kie li ofte kontribuis.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Cloetta Filehne gyógyszertani tankönyve* (1894) - tradukaĵo
* *A mérgezésekről* (1907)
* *Gyógyszertan* (1912)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografieto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Zondorsa kampilorinko** |
| --- |
|  |
| 
Zondorsa kampilorinkoZondorsa kampilorinko |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Trogloditedoj *Troglodytidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Campylorhynchus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. zonatus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Campylorhynchus zonatus****(Lesson, 1832) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Zondorsa kampilorinko  |

 |
| v • d • r |

La **Zondorsa kampilorinko**, *Campylorhynchus zonatus*, estas malgranda birdo de la familio de Trogloditedoj en Ameriko.

La Zondorsa kampilorinko estas loĝanta kaj reproduktanta specio el sudcentra golfa marbordo de Meksiko al nordokcidenta Ekvadoro. Ili loĝas en **kvin disaj areoj**, la centra regiono en suda Centrameriko, en Costa Rica kaj norda Panamo. La aliaj du regionoj estas norda Kolombio apude de Panamo, kaj 800 km sude en nordokcidenta Ekvadoro.

Priskribo
---------

Tiu granda trogloditedo reproduktiĝas en malaltaj teroj kaj montetoj el marnivelo al 1700 m de altitudo en maldensa aŭ malferma arbaro, makiso, duaranga arbaroj kaj eĉ arbaretoj ĉirkaŭ domoj. Ili ĉefe loĝas en la flanko de Karibio de la montaj teritorioj de Centrameriko. Ties granda sfereca nesto havas ampleksan enirparton kaj estas konstruita 2 – 30 m alte en arbo aŭ arbusto, ofte kaŝita inter bromeliadoj. Nur la ino kovas la 3 al 5 blankajn ovojn nemarkitajn aŭ helbrunpunktitajn dum ĉirkaŭ 2 semajnoj antaŭ eloviĝo, kaj elnestiĝo okazas post pliaj 2 semajnoj. Post reproduktado familioj ripozas kune en dormonestoj kiel tiuj uzataj por reproduktado dum la tuta jaro.

Plenkreskulo de Zondorsa kampilorinko estas 16.5 cm longa kaj pezas 29 g. Ĝi havas brungrizan kronon, nigran nukon kaj la resto de la supraj partoj kaj vosto estas tre striitaj je nigro, rufbruno kaj blanko. La brusto kaj gorĝo estas blankaj, tre pukntitaj je nigro, kaj la ventro estas cinamokolora. Junuloj havas pli sablokolorajn suprajn partojn kaj blankajn al sablokolorajn subajn partojn. 

Tiu specio havas mallongan aspran alvokon *zek*. La kanto estas miksaĵo de sekaj babilaĵoj, balbutado kaj pepado.

La Zondorsa kampilorinko manĝas aktive en familiaj grupoj de 4-12 birdoj. Ili manĝas ĉefe insektojn, araneojn kaj aliajn senvertebrulojn.

Referencoj
----------

* Stiles kaj Skutch, *A guide to the birds of Costa Rica* ISBN 0-8014-9600-4

Eksteraj ligiloj
----------------

* Filemtoj de Zondorsa kampilorinko ĉe Interreta Birdokolekto
* Foto-Alta Rez Arkivigite je 2007-10-07 per la retarkivo Wayback Machine; Article Arkivigite je 2008-01-02 per la retarkivo Wayback Machine AOCR
* Fotaro de Zondorsa kampilorinko VIREO Foto-Alta Rez
**Zoltán Ádok,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ádok Zoltán** estis hungara aktoro, kantisto, baletisto. Lia persona nomo eksterlande estas *Zoli*, kiu estas la hungara karesnomo de Zoltán.

Zoltán Ádok naskiĝis la 22-an de marto 1976 en Szeged.

Biografio
---------

Zoltán Ádok maturiĝis en arta mezlernejo en Pécs en 1997, dum lernado li ricevis malgrandajn rolojn en Nacia Teatro (Szeged) kaj Nacia Teatro (Pécs), same en ties baletaj grupoj. Post la abituriento li ricevis baletajn rolojn, en la sekva jaro aktorajn rolojn en Operetoteatro (Budapeŝto), post kelkaj jaroj jam ankaŭ en eksterlando (Aŭstrio, Svislando, Germanio). Inter 2002-2007 li laboris nur eksterlande. En 2008 li aliĝis al Teatro Madách, krome li estis videbla en konata televizia programo. En la sekva jaro li ricevis jam filman rolon. En 2009 Ádok reprezentis lian nacion ĉe la Eŭrovido-Kantokonkurso. Li ricevis premion en 2010.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Jesus Christ Superstar (muzikalo) - Heródes
* A Csodálatos Mandarin (baleto) - Az ifjú
* Csárdáskirálynő (opereto) - dancisto

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 726874
* MBA: 21d4bbc5-526d-4e73-bde2-a9828e093475
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

La kupolo de la galeries Lafayette
La **Galeries Lafayette Haussmann** (esperante *Galerioj Lafayette*) estas firmao kaj luksa magazenego, aŭ « granda magazeno » (*grand magasin*) de Parizo. Ĝi troviĝas en la 9-a arondismento de la franca ĉefurbo, ĉe la bulvardo Haussmann.

La magazeno hodiaŭ ricevas pli ol 20 milionojn da vizitantoj ĉiujare, tio estas proksimume 55 000 ĉiutage. Ĝi estas la plej granda magazeno de la tuta okcidenta mondo, kaj la plej grava eŭropa magazeno laŭ rento. Ĝi apartenas al la sekcio *Galeries Lafayette/Nouvelles Galeries* de la firmao Galeries Lafayette.

Historio
--------

La Galeries Lafayette estis kreitaj far du kuzoj, Théophile Bader kaj Alphonse Kahn, en 1893, je la vockruciĝo de la strato La Fayette kaj de la strato Chaussée d'Antin. La magazeno havis bonegan situon, ĉar ĝi situis proksime al la operejo Garnier aŭ al la stacidomo Saint-Lazare. La magazeno rapide altiris la mezklasulojn kaj la parizajn burĝojn.

La nuna magazeno datiĝas de 1912. Ĝi enhavas belegan kupolon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Galeries Lafayette en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
La **Galerioj Anger 1** estas tradiciriĉa centro butikuma en la urbokerno de Erfurto. Dum jardekoj de GDR ili apartenis al la ĉeno *Centrum Warenhaus*.

Historio
--------

Ĉe la *Romia Imperiestro* - iam hotelo, poste butikaro, 2008Albert kaj Ernst Giese konstruis de 1906-1908 laŭ la historiisma stilo butikcentron nomitan *Ĉe la Romia Imperiestro*. La nomon oni adoptis de hotelo samloke, kiu estis malkonstruita.

La gefratoj Georg kaj Martin Tietz kaj iliaj komercaj partneroj Arthur Arndtheim kaj Siegfried Pinthus malfermis en 1908 la magazenegon situantan plej oriente sur la Anger-placo. Ĝi estis longtempe la plej granda vendodomo en Turingio. Fasado en secesia stilo estas koronita de vitra terglobo kaj figuraj ornamaĵoj.

En 1937 la judaj posedantoj estis eksproprietigitaj. Por substreki tion ankoraŭ, oni forigis ankaŭ la terglobon en 1939.

Hodiaŭ
------

Post multaj alikonstruadoj kaj restaŭradoj oni inaŭguris la novan *Galeriojn Anger 1* en la 27-a de septembro 2000. Estis laŭ originalaj planoj ankaŭ rekonstruitaj la portaloj. Apude konstruitis dua, vendeja parto, sur la grundo de la iama *Domo de la instruistoj*. Sennombraj butikoj, vendejoj kaj kulinarejoj allogas la klientojn sur 23.000 kvadratmetroj kaj 4 etaĝoj. Mezkvante 30.000 homoj vizitas por tago la grandmagazenon.

Literaturo
----------

* Ruth Menzel, Eberhard Menzel, Heinz Stade: *Das Erfurter Kaufhaus und sein Jahrhundert.* Karstadt Warenhaus AG Erfurt, Erfurt 2000.
* Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger:  *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen*, eldonejo Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3422030506

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Galerioj Anger 1 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la magazenego
Lokoj de la magneta suda poluso (1600-1986) de rektaj observaĵoj kaj modelaj taksoj.
Douglas Mawson, Edgeworth David kaj Alistair Mackay de la Ekspedicio Nimrod de Ernest Shackleton sur la supozita magneta suda poluso, 16a de Januaro 1909.
La **suda magneta poluso** estas la vaganta punkto en la suda hemisfero de la Tero kie la fortolinioj de la termagneta kampo direktas sin vertikale supren. Ili estas distingendaj disde la suda termagneta poluso

Pro historiaj tialoj, en magneto pendita libere, la «pinto» de la magneto kiu indikas (proksimume) al nordo estas nomata «norda poluso» de la magneto kaj la mala pinto kiu indikas al sudo estas nomita «suda poluso» de la magneto. Ĉar malaj polusoj altiras sin, la termagneta suda poluso estas reale, fizike, magneta norda poluso.

Bibliografio
------------

* Barton, Charles (2002). «Survey tracks current position of South Magnetic Pole». EOS (en inglés). Vol. 83 (n.º 27): p. 291. doi:10.1029/2002EO000210.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 735057
 |
**Szabolcs Sándor** [sabolĉ ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sándor Szabolcs** estis hungara dirigento, helpekzercisto, altlerneja instruisto.

Szabolcs Sándor  naskiĝis la 30-an de marto 1973 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Szabolcs Sándor komencis pianadon en la aĝo de kvin jaroj. Li abiturientis en konservatorio en 1991 en sia naskiĝurbo, poste li akiris 2 diplomojn en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1996 kaj 1998. Liaj plej gravaj instruistoj estis Dénes Várjon, László Tihanyi, József Sári kaj György Vashegyi. Kiel studento li jam instruis en la konservatorio inter 1991-2001. Post la unua diplomo li estis asistanto de la Altlernejo, post la dua diplomo li ricevis postenon en la Budapeŝta Ŝtata Operejo, ekde 2004 li dirigentis en la Operejo. En 2007 li akiris diplomon pri dirigentado en Romo. Lia majstro estis Donato Renzetti. Inter 2008 kaj 2011 li instruis en Scienca Universitato de Szeged, poste denove en la altlernejo, kiu jam havis la titolon universitato. En la 2010-aj jaroj li dirigentis ankaŭ en diversaj urboj de la mondo. Li ricevis premiojn en 2006 kaj 2008.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634765
 |
***07-Spirito*** (origine: **07-GHOST** (セブンゴースト [Sebun Gōsuto]), angle: *07-Ghost*) estas japana mangao de Amemija Juki kaj Iĉihara Jukino, publikigata en ŝoĝo-magazino "Comic Zero Sum" ekde 2005. Samnoma 25-epizoda anime-serio estis produktita en "Studio Deen" en la jaro 2009.

Intrigo
-------

Agoj de la mangao kaj animeo okazas en la fikcia mondo, kie ekzistas homoj kapablaj uzi magion, nomatan *zajfono* (ザイフォン [zaifon]). Eks-sklavo Tejto Klajn trafas en milita akademio de Barsburga Imperio (バルスブルグ帝国 [Barusuburugu Teikoku]) pro ega forto de sia *zajfono*. Liaj kapabloj estas neordinaraj kaj alte taksitaj de akademiestro, kiuj zorgas pri Tejto, ĉar Tejto estas orfo. Tejto ne memoras sian pasintecon, sed sonĝe li vidas sian patron kaj iujn okazojn el sia infaneco. En la akademio li havas amikon, nomata Mikage. En la nokto antaŭ la ĉefa ekzameno Tejto kaj Mikage juĝas, ke ili ne forlasos unu la alian en danĝero kaj preferos morti kune. Poste Tejto hazarde aŭdas strangan sonon, kiu devigas lin rememori scenon el pasinteco. Tiu sono eliĝas el artefakto tenanta de ĉefkomandanto Ajanami kaj Tejto ekkomprenas, ke Ajanami mortigis lian patron. Tejto provas ataki lin, sed estis ĉesigita kaj sendita en malliberejon de la akademio. Poste li eskapas el ĉelo kaj forlasas la akademion, veturŝtelante flugaŭton, sed Ajanami vundas lin dum eskapo. Vundita Tejto estas trovita kaj savita de tri episkopoj (司教 [ŝikjō]) el Eklezio (バルスブルグ教会 [Barusuburugu Kjokai]). Ili prenis lin al Eklezio por sanigo. Ili tri kaj aliaj eklizianoj ekzorgas pri Tejto, sed Tejto volas lasi Eklizion, ĉar li maltrankvilas pri Mikage, kiu helpis lin eskapi. Dume, Migage estas pridemandita de Ajanami kaj lia adjunkto Hjuga, kiuj suspektas lin pri kompliceco de eskapo de Tejto. Tamen poste Mekage kaj Tejto interrenkontas en Eklizo, sed Mekage ne klarigas kial Ajanami liberigis lin, kaj kial post tio li venas en Eklizo, ĝuste kie ĉeestas lia amiko.
Paro de bastonetoj.
**Bastonetoj** estas en muziko la iloj, per kiuj frapinstrumentistoj generas sonojn. Ekzistas diversaj versioj kaj grandoj parte laŭnormaj (2A, 5A, 7B ktp.).

Ĝeneralaĵoj
-----------

Bastono konsistas el ŝafto longa 30 ĝis 45 centimetrojn, je kies pinto troviĝas la kapo. Kutime la frapo de la kapo generas la sonojn (ekz. de la felo), sed oni ankaŭ povas ludi per la ŝafto. Plej ofte frapinstrumentisto tenas bastoneton en ĉiu mano. La maniero teni bastonetojn dependas de tekniko kaj muzikstilo.

Bastonetparo

Versioj
-------

La sono de la generita tono aparte dependas de la manuzado de la bastoneto. Pro tio la produktantoj proponas multvariecon da bastonetoj diversaj longecoj, dikecoj, pezoj, hardecoj, superfacoj, profiloj kaj kapoformoj. Kutime la longeco de bastonetoj troviĝas inter 38,5 kaj 42,5 centimetroj, la pezo varias inter 40 ĝis 70 gramoj. Ambaŭ mezuroj ege dependas de materialo kaj farmaniero.

### Materialo

Bastonetoj estas ĉefe produktataj el ligno. Krom hikorio, kverko kaj acero oni ankaŭ proponas bastonetojn el karpeno aŭ aliaj, plej ofte ekzotajn lignospecojn. La lignospeco decide influas la sonon, la ekvilibron kaj la vivdaŭro de la bastonetoj. La naturprodukto ligno kondiĉas, ke parte ekzistas egaj diferencoj laŭ kvalito kaj konsisto ankaŭ ene de iu lignospeco. Tio dum la pasinteco ofte kaŭzis parte malsamajn rezultojn de la produktado. Nur modernaj produktad-metodoj ebligis produkti bastonetoparojn, je kiuj la ekzempleroj estas preskaŭ identaj.

Krom la tradicia materialo ligno oni ankaŭ produktas bastonetojn el plasto, metaloj (plejparte aluminio) kaj aliaj. Je multaj tipoj la ŝafto kaj la kapo konsistas el malsamaj materialoj, ekz. ligna ŝafto kun plasta kapo.

Kapo de frapinstrumentara bastoneto
Martelbastonetoj por timbalo.
### Kapo

La kapoformo de bastoneto grandkvante decidas la ekestantan sonon. Ĉar malsamaj kapoformoj sur malsamaj materialoj (felo, cimbalo, gumoplato ktp.) ĉiam sonas malsame, la selekto de la „ĝusta" kapoformo ofte estas afero de gusto. La materialo plej ofte uzata por normalaj bastonetokapoj estas ligno, pli malofte ĝi estas nilono.

Timbalojn oni ludas per bastonetoj, kiuj havas grandajn felto- aŭ teksaĵobulojn je la pinto.

Oni ankaŭ uzas brosojn, je kies antaŭa finaĵo troviĝas multaj maldikaj dratoj aŭ plastobendoj. Aliaj variaĵoj generas la sonon per kapo el felto, korko, gumo aŭ fadeno.

Renomaj bastoneto-produktantoj
------------------------------

* Millenium
* Drum Workshop
* Agner
* Ahead
* Aquarian
* Artbeat
* Attila
* B-stick
* Balbex
* ice-stix
* Paiste
* Pell Wood
* Promark
* Regal Tip
* Rohema
* Sonor


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Stagg
* StarWood
* Tama
* Vater
* Vic Firth
* Zildjian

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bastoneto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bastoneto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Tre detala gvidilo pri la temo bastonetoj
**István Lehoczki** [iŝtvAn lehocki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lehoczki István** estis hungara grafikisto, karikaturisto.

István Lehoczki  naskiĝis la 26-an de junio 1950 en Budapest, li mortis la 12-an de marto 2007 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Lehoczki frekventis gimnazion, poste lernejon pri montrofenestroj (1969–71) en sia naskiĝurbo. Liaj unuaj desegnaĵoj aperis jam en 1970 en prijunulara gazeto. Post 5 jaroj li estis karikaturisto de ŝercgazeto "Ludas Matyi", sed liaj karikaturoj aperis ankaŭ en aliaj gazetoj. Pli malofte li kreis grafikaĵojn por koncernaj gazetoj, ankaŭ libroilustraĵojn. Li ricevis 5 premiojn inter 1995-1997.

Solaj ekspozicioj
-----------------

* Szombathely, Sárvár

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Budapeŝto (1975, 1995)
* Siófok (1979)
* Tokio (1981)
* Gödöllő (1983)

Karikaturoj en libroj
---------------------

* A rendszerváltás humora
* Micsoda város!

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 629136
* VIAF: 121401293
* ISNI: 0000 0000 7992 8442
* BNF: 167906988
 |
19a-jarcenta pentraĵo de indiĝenaj nordamerikaj ĉasistoj kolektantaj ĉirkaŭ ĝismorte vundita bizono kaj okupantaj en venka kriego antaŭ fari sian "mortobaton" al la besto.
***Mortobato*** (franca: *Coup de grâce* /ˌkuː də ˈɡrɑːs/; signifante 'frapon de kompato') estas morta frapo fini la suferon de severe vundita persono aŭ besto. Ĝi povas esti kompata mortigo de mortale vundita homo aŭ besto, amiko aŭ malamiko, kun aŭ sen la konsento de la suferanto.

Ekzemploj de *mortobato* inkluzivas pafado al la koro aŭ plej ofte al la kapo (tipe la malantaŭo de la kranio) de vundito, sed ankoraŭ viva, persono dum ekzekuto aŭ por humane mortigi suferan, mortale vunditan soldaton, en milito, pro tio ke kuraca helpo ne estas havebla.

En antaŭ-pafilaj epokoj la vunditoj estis finita per ĉirkaŭtranĉaj aŭ efikaj armiloj, kiuj inkluzivis tranĉi la gorĝon, frapojn al la kapo kaj alpuŝojn al la koro. Aliaj ekzemploj inkluzivas oficiron gvidantan pafadan taĉmenton administrantan *mortobaton* al la kondamnito per pistolo se la unua pafado de pafroto malsukcesis mortigi la kondamniton; aŭ ekzekutiston kiu faras senkapigon, por rapide fini la angoron. Tiel oni fifame faris al humiligita samurajo post harakiro kaj al kaptitoj en la Islama Ŝtato.

La frazo ankaŭ povas plu-gvidi al la fina evento kiu kaŭzas metaforan morton: "La komerco estis luktanta por jaroj. La akra salto en petrolaj prezoj estis la mortobato."

Vidu ankaŭ
----------

* Eŭtanazio
* Besta eŭtanazio
* Mizerikordo

Referencoj
----------

Eksteraj ligoj
--------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 744989
 |
la Ora medalo *"Serpo kaj Martelo"*
Ordeno de Lenin
**Heroo de Socialisma Laboro** (ruse) estas plej valora titolo de USSR, per kiu Supera Soveto de Sovetunio dekoris eminentajn sovetianojn en 1938 — 1991 pro esceptaj atingoj en nacia ekonomio kaj kulturo. Ĝi anstataŭigis la titolon Heroo de Laboro, ekzistinta en Sovetunio en 1928 — 1938.

La titolo estis lanĉita per la dekreto de la Prezidio de Supera Soveto de Sovetunio la 27-an de decembro 1938. La unua premiito estis reala gvidanto de la lando Josif Stalin, kiu tiam solenis sian 60-an datrevenon.

Komence Herooj de Socialisma Laboro estis premiitaj per plej valora nacia rekompenco Ordeno de Lenin kaj atestilo de la Prezidio de Supera Soveto de Sovetunio. Ekde la 22-an de majo 1940 la ordenon akompanis la Ora medalo *"Serpo kaj Martelo"*. Ĝin oni faras el pura oro, kies pezo egalas 15 gramojn.

En 1947 la titolon meritis la unua virino *Paŝa Angelina* traktoristino pro bonrikoltoj de tritiko. En 1958 ŝin oni premiis dufojon pro atingoj en agrikulturo.

Laŭ statuso omaĝe al dufojaj (trifojaj) Herooj de Socialisma Laboro oni establis bronzajn bustojn en ties naskiĝlokoj.

Ĝis malapero de USSR en 1991 entute ĉ.20 000 sovetianoj estis premiitaj per la titolo, 160 personoj estis dufojaj Herooj kaj 16 trifoje (inkluzive scienciston Andrej Saĥarov).

La lasta ricevintino estis kantistino el Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko Bibigul Tulegenova (**kazaĥe** Бибігүл Төлегенова) - la 21-an de decembro 1991 pro granda kontribuo en evoluadon de la muzika arto.

Leĝaro de nuntempa Rusia Federacio kaj kelkaj eksaj respublikoj de Sovetunio: (Belorusio, Armenio, Azerbajĝano, Ukrainio) konservis rajtojn kaj avantaĝojn de Herooj de Socialisma Laboro, kiuj ili ricevis dum ekzistado de USSR.

* Kategorio Heroo de Socialisma Laboro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Burma pitono** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Reptilioj *Sauropsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Skvamuloj *Squamata* |
| Subordo: | Serpentoj *Serpentes* |
|
|
|
|
|
| Familio: | Boaedoj *Boidae* |
| Subfamilio: | Pitonedoj *Pythonidae* |
|
|
|
|
| Genro: | Pitono *Python* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | *Python molurus* |
| Subspecio: | ***P. m. bivittatus*** |

 |
|
| Trinomo  |
| ***Python molurus bivittatus***Kuhl, 1820 |
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Burma pitono  |

 |
| v • d • r |

La **birma** aŭ **tigra pitono** (*Python molurus*) el la ordo de skvamuloj kaj familio de pitonedoj videblas en Fuĝjano, Gŭangdongo, Gŭangŝio, Gujĝoŭo kaj Junano de Ĉinio, kaj ankaŭ en la Hindoĉina Duoninsulo. Ĝi estas primitiva serpento. Ĝi havas sur si skvametojn kaj grandajn makulojn. Ĝi estas longa je 5'6 metroj ĝenerale, iuj el la pitonoj longas eĉ pli ol 7 metrojn, ĉiu kun paro da tre malgrandaj konusaj malantaŭaj membroj ambaŭflanke de la anuso.
La pitono de Ĉinio estas unu el la tri plej grandaj serpentoj en la mondo. Ĝi vivas en tropikaj kaj subtropikaj arbaroj. Cirkulas multaj onidiroj pri ĝia feroceco kaj grandeco. Efektive, ĝi malofte damaĝas homojn. Ĝi kun malbona vidkapablo estas kaj surda kaj muta, nur iom siblas. Laŭdire, pitono aŭ serpento fiksas sian rigardon sur ĉasaĵo por ĝin hipnotigi antaŭ ol ĝin kapti. Sed fakte ne. Ĝi fiksas la rigardon sur ĉasaĵo, ĉar ĝi ne povas bone distingi, kiu estas senmova ĉasaĵo kaj kiu estas senviva objekto. Tuj kiam la ĉasaĵo ekmovas sin, ĝi povas ĝin trovi kaj rapide kapti. Ĝi serĉas kaj kaptas ĉasaĵon ĉefe per siaj termogena kaj vomernaza organoj. Ĝi povas engluti beston multe pli grandan ol ĝi mem, ĉar ĝiaj vizaĝostoj estas ne firme kunligitaj. Unufoje ĝi povas engluti grandan kvanton da nutraĵoj, sed la totala kvanto de ĝiaj manĝaĵoj en unu jaro estas nur iom pli granda ol ĝia korpopezo. Satiĝinte, ĝi povas nenion manĝi dum pluraj semajnoj kaj eĉ pluraj monatoj. Estis iu pitono, kiu nenion manĝis dum 149 tagoj, sed perdis nur dekonon de sia korpopezo. Ĝi kreskas tre rapide en la komenca tempo post sia naskiĝo, sed malrapide, kiam ĝi atingas la longecon de 2-3 metroj. En la Pitsburga Zoologia Ĝardeno de Usono pitono 8 metrojn longa kreskas nur 25 cm. dum unu jaro. La virpitono kreskas maipli rapide ol la ina. Plej grandaj pitonoj kutime estas inaj. La pitonino demetas ovojn blankajn en junio, kies nombro povas atingi centon. Duni kovado ĝia korpa temperaturo estas je 3-4 gradoj pli alta ol kutime kaj ĝi nek manĝas nek trinkas.

* Birma pitono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Birma pitono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Birma pitono en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Ŝipo en Ganvié
Urbeto sur akvo
Domoj en Ganvié; videblas akvaj hiacintoj

Geografio
---------

Ganvié estas urbeto ĉe laguno nord-oriente de Kotonuo en Benino.
Oni kutimas kompari la urbon Ganvié kun Venecio en Italio, pro la simila geografia situo. Tamen ŝtonaj konstruaĵoj vidiĝas en Venecio kaj ne en Ganvié (krom la lernejo el brikoj), ĉar la afrika ŝtonspeco laterito ne ebligas tion. La konstrumaterialo estas ligno.

Ekonomio
--------

Ĝi enhavas proks. 30000 loĝantojn. Estas kaj hotelo kaj lernejo; tiujn lokojn oni devas atingi per ŝipo.
Butikoj surŝipaj veturas tra la kanaloj de la urbo.

Historio
--------

Ĝi estis kreita, konstruita, sur akvo, kiam en la deksepa jarcento oni, ĉefe blankuloj el Eŭropo klopodis kapti homojn por perforte ellandigi ilin al Ameriko kaj vendi ilin kiel sklavojn. Homoj ekloĝis sur akvo por ne esti kaptitaj.

Turismo
-------

El proksima haveneto oni povas atingi la urbon Ganvié per velŝipo aŭ remŝipo aŭ motorŝipo. Ĉiĉeronoj estas je dispono. Multaj homoj vizitas la urbon. Estas kulturcentro kaj monumento donacita de UNESCO.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ganvié en retgazeto Nia Mondo

* 

* Kategorio Ganvié en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Ganĝa Ĥanlando** (azerbajĝane *Gəncə-ksanlığı*) estis islama princlando plejparte sub la regno de Irano kiu ekzistis en la teritorio de nuna Azerbajĝano en 1747-1805. La princlando estis regita de la dinastio de Ziadoglo, kiu regis Ganĝon kiel guberniestroj sub Nadir Ŝaho kaj estis de kaĝara deveno. Ŝaĥverdi-ĥano (1740-1761) iĝis ĥano de Ganĝa en 1747.

En 1781-84, Ganĝa estis regita de la karabaĥa ĥano Ibrahim-Ĥalil-ĥano. Dum la regado de Javad-Ĥano (1785-1804), la Ganĝa ĥanato kreskis en ekonomia kaj politika graveco kaj aranĝis sendependan eksteran politikon, foje kontraŭ la persa imperio. La ĥanoj havis sian propran menton en Ganĝa.

Dum la unua Ruso-Persa Milito (1804-1813) Ganĝa estis konsiderita de la rusoj kiel urbo de plej antaŭa graveco. Generalo Pavel Cicianov plurajn fojojn kontaktis Javad-ĥanon petanta al li submetiĝi al rusa regado, sed ĉiam estis rifuzita. La 20-an de novembro 1803, la rusa armeo moviĝis de Tiflis kaj en decembro, Cicianov komencis la sieĝajn preparojn. Post peza artileria bombardado, la 3-an de januaro 1804 je la 5-a horo en la mateno, Cicianov ordonis ataki la fortikaĵon. Post furioza batalado la rusoj povis kapti la fortikaĵon. Javad-ĥano estis mortigita, kune kun siaj filoj.

Oni renomis Ganĝan en honoro de la edzino de Aleksandro Elizaveta. En 1805 la imperia registaro oficiale aboliciis la ĥanaton kaj armea distrikto Elizavetpolo estis kreita.

* Ganĝa ĥanlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ganĝa ĥanlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Cantr II*** estas retumilo-bazata "*ege multludista enreta rolludo*" (MMORPG), kiu havas la celon simuli socion. Pro tiu motivo, la tuta socia mondo evoluas per la ludantoj, kaj ne estas neludantaj (robotaj) rolantoj. Ne estas antaŭskribita historio, nek fiksita ekonomia aŭ politika sistemo, nek programita mono aŭ antaŭdifinitaj roloj. Ĉiu ludanto mem decidas, kia estas lia rolanto kaj kiuj estas ties celoj, kaj la defio estas ludi la rolanton konsekvence kaj atingi la celojn.

La rolanto estas dependa je la rolantoj ĉirkaŭ si, kaj la ludanto provas atingi la celojn de la rolanto dum li ludas la personecon de tiu rolanto konsekvence. Socio estas formata per ambaŭ fortegaj kaj malfortaj homoj kaj malsamaj ekonomiaj, politikaj kaj militaj strukturoj, de kiuj ĉiuj povas aliiĝi momente.

La ludo ekfunkciis ĉirkaŭ la jaro 2002. Ne estas kostoj por ludi kaj ĝi funkcias per volontuloj. La ludo havas sian propran forumon, IRC-kanalon, ret-gazeton, kaj eĉ sian propran vikion por trairi la ampleksan mekanikon de la ludo. *Cantr II* estas ludata de pli ol 800 ludantoj, kiuj rolumas per pli ol 4.700 rolantoj. Ĉirkaŭ 60 de tiuj rolantoj parolas Esperanton.

*Cantr II* estas en konstanta evoluado kaj oni povas ludi ĝin en diversaj lingvoj: la angla, esperanto, la franca, la germana, la hispana, la nederlanda, litovia, la pola, la portugala, la rusa, la sveda, la turka, la finna, la loĵbana, la itala kaj la bulgara.

Vidu ankaŭ
----------

Ludo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de *Cantr II*
* Oficiala Vikio
* Diskutadforumo
**Canuto THORMAN**, ankaŭ citita, eble erare, kiel **THORMANN**, estis sveddevena brazila volapukisto. Li estis instruisto en Santos dum 19-a jarcento en kelkaj lernejoj kaj fondis tie komercan lernejon. Li redaktis multajn revuojn portugallingve pri pedagogio.

Li estis unu el ĉefaj divastigantoj de Volapuko en Brazilo kaj gvidis multajn kursojn. Li provis, sen sukceso, akiri oficialan subtenon al Volapuko. Li ankaŭ publikis volapukan bultenon. Fama estas lia frazo: "Potagov Basilena binom taël Volapuka!" (La poŝto de Brazilo estas malamika de Volapuko!), lia moto post la brazila poŝto ne akcepti sendi lian bultenon per la plej malalta tarifo.

Verkoj
------

* Completo Almanak administrativo, commercial e profissional do Estado de São Paulo para 1895 contendo Todos os municipios e Districtos de Paz Nono Anno Reorganizado segundo os decretos por Canuto Thorman, ed. fac-similar existente na biblioteca do Arquivo do Estado de São Paulo em novembro de 1995.

* Glamat Volapüka (Grammatica da Lingua Universal). São Paulo: Typographia particular, 1889


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 245536
 |
**Caonimao** (ĉinlingve 草泥馬 cǎonímǎ) estas memeo pri mita dezerta besto kiu iĝis fama en ĉina interreta kulturo. Ĝi estas priskribata kiel denaska enloĝanto de Gobio, sed kiu nuntempe ne facile troveblas sovaĝe. Malgraŭ sia ĉina nomo, kiu signifas laŭvorte 'herba-kota ĉevalo', ĝi fakte ne estas speco de ĉevalo, kaj estas priskribata kiel pli simila al alpako kaj foje eĉ kiel speco de alpako.

Priskribo
---------

La *caonimao* estas priskribita kiel vigla kaj inteligenta, sed impertinenta. Oni ofte rimarkas ĝian amuzan vizaĝesprimon. Fotoj kutime montras la *caonimao* kun sovaĝa dika felo (netondita), kiu aspektas simila al tiu de alpako. Tiu ĉi dika felo helpas al besto toleri grandajn ŝanĝojn de temperaturo, kiuj oftas en altebenaĵaj regionoj. La *caonimao* laŭdire manĝas nur raran tipon de herbo, nomata fekunda herbo (沃草 wòcǎo), kiu troveblas nur en la plej malsekaj partoj de ĝia vivejo. Pro tiu trajto venas la ĉina nomo de la besto. Tamen, oni suspektas ke la besto fakte ne havas dieton konsistantan el nur unu rara speco de planto.

Rolo en Ĉina Interreta Kulturo
------------------------------

En 2009, la Ĉina Registaro lanĉis kampanjon kontraŭ vulgareco ĉe la interreto. Pro la simileco de la nomo de la besto al ĉinlingva vulgaraĵo, 肏你媽 (càonǐmā, 'fiku vian patrinon') la *caonimao* fariĝis simbolo de la evitado de la nova interreta cenzuro kaj de la senutileco provi viŝi ĉiun profanaĵon for de la interreto. Oni faris satiran muzikfilmeton pri la besto kiu interpreteblas aŭ kiel pura kanto pri la *caonimao*-j kaj kiel batalo por protekti sian herbaron kontraŭ riveraj kraboj, aŭ kiel iom vulgara kanto pri la batalo protekti parol-liberecon kontraŭ cenzurado. Ekzemple, la ĉina vorto 河蟹 (héxiè, 'rivera krabo') estas uzita en la kanto kiel puno sur la simil-sona vorto 和谐 (héxié, 'harmonio'), kiu estas eŭfemismo por cenzurado.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑

* Kategorio Caonimao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 770085
 |
**Doiber,** hungare **Döbör** estas iama vilaĝo, nun parto de Sankt Martin an der Raab en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.

Doiber en la mapo

Bazaj informoj
--------------

* 46° 55′ 15″ N 16° 06′ 45″ O﻿ / ﻿46.92083 °N, 16.11250 °O﻿ / 46.92083; 16.11250 (mapo)Koordinatoj: 46° 55′ 15″ N 16° 06′ 45″ O﻿ / ﻿46.92083 °N, 16.11250 °O﻿ / 46.92083; 16.11250 (mapo)
* Poŝtkodo: 8383
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 250

Situo
-----

Doiber situas laŭ dekstra bordo de Rába. Jennersdorf troviĝas je 2 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1387 en formo *"Dubricha"*. En 1529, 1532 kaj en 1683 la turkoj, dume en 1605 Stefano Bocskai bruldetruis la vilaĝon. En 1787 vivis tie 212 homoj en 33 domoj, en 1828 277 homoj en 41 domoj, en 1857 336 homoj en 52 domoj. En 1910 vivis en Döbör 402 homoj, (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Doiber aliĝis al Sankt Martin an der Raab en 1971.

Vidindaĵoj
----------

* laŭvoja kapelo

* Kategorio Doiber en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Johann Heinrich PESTALOZZI** [johan hajnri*h* pestaloci], foje nomata "Henriko Pestalozzi", (naskiĝis la 12-an de januaro 1746, mortis la 17-an de februaro 1827) estis svisa pedagogo.

Li studis teologion kaj juron en sia naskiĝurbo Zuriko, sed ĉesigis la studojn sen diplomo kaj transloĝiĝis al kampara regiono, kie li dediĉis sin al la agrikulturo. Liaj provoj, enkonduki novajn kreskaĵojn kaj sterkaĵojn por plibonigi la situacion de la malriĉaj kamparanoj, ne estis sukcesaj.

Kun sia edzino Anna en 1775 li invitis proksimume 40 infanojn el malriĉaj familioj al sia bieno *Neuhof*, donis al ili instruon kaj edukon, ankaŭ pri metiaj kaj agrikulturaj aferoj. Pro ekonomiaj kialoj ili devis fermi la entreprenon en la jaro 1779. Dum la sekvaj 20 jaroj Pestalozzi dediĉis sin ĉefe al la verkado. Famon li akiris per sia romano *Lienhard und Gertrud*; pliaj beletraj kaj sciencaj verkoj sekvis.

Ekde 1798 li fariĝis estro de orfejo en Stans, de 1800 ĝis 1804 li estis lernejestro en Burgdorf. Tie li enkondukis propran metodon pri la instruado kaj edukado, kiun li pluevoluigis en Yverdon-les-Bains, kie li agadis ekde 1804. Li postulis *naturecan* edukadon, unuigantan la povojn de la cerbo (intelektaj povoj), la koro (moralaj, religiaj povoj) kaj la manoj (metiaj povoj) al harmonia tuto.

En la jaro 1825 Pestalozzi revenis al sia bieno *Neuhof*, kie li du jarojn poste, en la aĝo de 81 jaroj mortis.

Listo de verkoj
---------------

* *Lienhard und Gertrud* (romano, 4 vol. 1781 – 1787)
* *Christoph und Else* (romano, 1782)
* *Meine Nachforschungen über den Gang und die Entwicklung des Menschengeschlechts* (traktato, 1791)
* *Wie Gertrud ihre Kinder lehrt* (traktato, 1801)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Konsultu: Radioprelego pri Johann Heinrich Pestalozzi de D-ro Arthur Baur, mp3-datumo el la sonarkivo de CDELI
2. ↑  Vidu  en germana, angla, itala, franca, rusa, hispana, japana kaj ĉina lingvo
 

* Johann Heinrich Pestalozzi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Johann Heinrich Pestalozzi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 22734
* GND: 118592912
* LCCN: n80038414
* VIAF: 2554551
* ISNI: 0000 0001 2118 0061
* LIBRIS: 251027
* SUDOC: 032956010
* BNF: 12388114h
* NLA: 35418595
* NDL: 00452583
* BIBSYS: 90345123
* NKC: jn20000401964
* ICCU: PARV526971
* BNE: XX886666
 |
**AllMusic** (antaŭe konata kiel *All Music Guide* kaj AMG) estas interreta muzika datumbazo. Ĝi katalogas pli ol 3 milionojn da albumaj enigoj kaj 30 milionojn da trakoj, kaj ankaŭ informojn pri muzikaj artistoj kaj grupoj. Ĝi lanĉiĝis en 1991, antaŭante la mondan retejon. 

AllMusic estis lanĉita kiel All Music Guide de Michael Erlewine, "deviga arkivisto, konata astrologo, budhana fakulo kaj muzikisto." Li interesiĝis pri uzado de komputiloj por sia astrologia laboro meze de la 1970-aj jaroj kaj fondis kompanion, Matrix, en 1977. Komence de la 1990aj jaroj, kiam KD-oj anstataŭigis vinilon kiel la ĝenerala formato por registrita muziko, Erlewine aĉetis tion, kion li pensis, estis KD de fruaj registradoj de Little Richard. Frustrita de la etikedado, li esploris uzante datumojn por krei muzikan gvidilon. En 1990, en Big Rapids, Miĉigano, li fondis All Music Guide kun celo celi krei malkaŝan aliran datumbazon kun ĉiu registrado.

  

* Kategorio Allmusic en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La Allon-plano
La **Allon-plano** estis proponita kaj de la israela parlamento decidita plano por solvi la konflikton inter Israelo kaj la palestinanoj.

En novembro 1967 la vica ĉefministro kaj gvidanto de la partio AH, Yigal Allon, prezentis planon de priloĝado, kiu estis en 1968 akceptita de la parlamento kiel koncepto de priloĝado, sed ne ricevis la statuson de definitiva teritoria plano, ĉar la religia koalicipartnero NRP rifuzis la konsenton. Poste okazis ankoraŭ ampleksigoj de la plano, ĝis kiam en 1970 prezentiĝis la definitiva versio.

Allon estis konsiderata granda kontraŭulo de s-ro Dayan ene de ties partio. Li konceptis per la Allon-plano ja la supraĵan planadon por la okupataj regionoj, sed ĉe la realigo Dayan povis grandparte trudi siajn proprajn ideojn kaj ŝanĝojn laŭ siaj ideoj.

Ĉe la planadoj en Cisjordanio konsiderendis la apartaj geografiaj kondiĉoj de tiu regiono. En la norda parto de Cisjordanio (en la israela lingvouzo "Samario") gravas montaro 130 km longa kaj averaĝe 40 km larĝa, de kie supervideblas la mediteranea marbordo kiel ankaŭ la Jordano-valo. En tiu regiono loĝas la plej granda parto de la palestinanoj. Primaraj kriterioj estas unuflanke la tiea akvo...

* Kategorio Allon-plano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mozaiko en la Baziliko Hagia Sofia de Istanbulo: Kristo Pantokratoro kun la imperiestro Konstanteno la 9-a monomako kaj ties edzino Zoe.
**Dufizikismo** (antikve-greke *δῠοφῠσῐτῐσμός*, *duofusitismós*, el la greka lingvo kie tiuj konfesantoj estas fifinitaj δυοφυσῖται) estas doktrino de kristanaj eklezioj subtenanta la kunekziston en Jesuo Kristo de la du naturoj, tiu homa kaj tiu dia, surbaze de la dekretoj de la 4-a ekumena koncilio en 451. Laŭ tiu koncilio, nome la dufizikisma doktrino, la homa kaj dia naturoj estas kunigitaj sensepare kaj senkunfuze kaj, eĉ, en harmonio kaj neĉeesto de kontraŭdiroj en la unikeco de la Filo.

Doktrinaj disputoj
------------------

Post la unua koncilio de Niceo (325), la teologia debato moviĝis el la Triunua disputo pri la plureco de la diaj personoj (kulmininta per la flankenmeto de arianismo asertanta la diecon de la sola Patro), al la kristologia disputo pri la naturo de Jesuo 

La precipaj hipotezoj proponitaj estis: tiu kiu rekonis la kunan ĉeeston de la homa kaj dia naturoj en Kristo, tiu kiu atribuis al li nur tiun homan koncernigitan sur la nocio de monofizitismo.  

Nestorianismo, proponita de teologo de la antioĥia medio, kiu predikis "personecon entenantan ambaŭ naturojn en Kristo sed tute separitajn kaj rifuzantan la hipostazan unuiĝon (kaj rifuzis al la Virgulino Maria la honoran titolon de "Patrino de Dio" "Theotokos" ("patrino de Dio") proponante tiun de "patrino de Kristo") estis markita per la cenzuro de herezo en la koncilio de Efeso (431). La koncilio de Kacedonio, male, komdamnis kiel neakcepteblaj la fizitismajn teoriojn emantajn doni tro da pezo al la naturo homa aŭ dia en la persono de Filo.

Vidu ankaŭ
----------

* Hipostazo (filozofio)
* Koncilio de Kalcedono
* Koncilio de Efeso
* Hipoataza unuiĝo

Notoj
-----

1. ↑  Giovanni Tabacco, Grado G. Merlo, *Medioevo V-XV secolo*, Il Mulino, Bologna 1989.

Bibliografio
------------

* Bury, John B. 'A history of the later Roman empire from Arcadius to Irene', Volume 2 (2005)
* Chadwick, Henry, 'The Penguin History of the Church 1: The Early Church' (Penguin, 1993)
* Norwich, John J. 'Byzantium: The Early Centuries' (Penguin, 1988)
**Vendel Endrédy** [endrEdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) **Endrédy Kálmán Vendel** (naskiĝis la 19-an de januaro 1895 en Fertőendréd, mortis la 29-an de decembro 1981 en Pannonhalma ) estis hungara pastro, instruisto, monaĥo, abato. Lia origina nomo estis **Hadarits Kálmán** [hadariĉ] ĝis 1939. 

Tomboŝtono de Vendel Endrédy

Biografio
---------

Vendel Endrédy frekventis gimnaziojn en Sopron kaj Győr. En 1917 li aliĝis al la cistercianoj, en 1919 li pastriĝis. Li akiris pedagogian diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1920. Post siaj studoj li instruis en gimnazio en Budapeŝto ĝis 1939. En la lasta studjaro li estis gimnaziestro, poste li estis nomumita abato. En 1950 la monaĥejoj ne plu rajtis funkcii, li estis arestita, en la sekva jaro li estis kondamnita 14 prizonajn jarojn. Dum la Hungara revolucio de 1956 li liberiĝis, sed post falo de la revolucio li denove estis en prizono, tamen nur duonjaron. Liberiĝinta li vivis en maljunulejo en Pannonhalma. Li estis entombigita en Cisterciana Monaĥeja Baziliko de Ĉieliro de Maria en Zirc. En 1990 la ŝtato oficiale nuligis la kondamnon.

Fontoj
------

* hungare
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* germane
**ILO** estas germana fabriko de benzinmotoroj.
La kompanio estis fondita en 1911 de Heinrich Christiansen. Inter 1920-1929 ĝi fabrikis dutaktajn motorojn kun perforta aera malvarmigo kun la nomo ILO. La nomo ILO estas prenita el la lingvo Esperanto kaj signifas ilo. 

Heinz Christiansen, la fondinto de la kompanio, pensis, ke Esperanto plibonigos la interkomprenon de homoj kaj nacioj.

La kompanio fariĝis pleje konata pro ĝiaj motoroj uzataj en aliaj kompanioj. Sed inter 1923 kaj 1925 ĝi produktis ankaŭ kompletajn motorbiciklojn kun 117, 132, 147 kaj 170 kubcentimetroj.

Dum la 1930aj jaroj ĝis la 1950aj motoroj por triradaj ŝarĝaŭtoj estis tre bone venditaj. Ili estis uzataj en modeloj de la kompanioj Vidal & Sohn, marko Tempo, kaj Borgward, marko Goliath.

En 1957 la kompanio estis vendita al la usona kompanio Rockwell Mfg. Co. Nun ankaŭ motoroj por gokartoj kaj neĝo-mobiloj estis fabrikitaj. La lastaj estis bone venditaj en Usono.

En 1967 la produktado de motoroj por motorbicikloj finiĝis.

En 1977 la kompanio estis denove vendita, ĉifoje al la Usona kompanio Tecumseh, kiu produktis gazontondilojn.

Galerio
-------

* Ĉefdomo (2012).
* ILO-98cc-dutakta motoro 1934.
* ILO 188 cc motoro en skotero Centro.
* ILO mopedo-bloko ene de "piano".
* Kolekto de ILO motoroj en Muzeo de Urba kaj Loka Historio en Uetersen.
* relo-ŝtonpuŝ-maŝino ĉ. 1920.
* unuaksa vagonpuŝilo de Ilo.
* Dosiero:Jlo Motorrad.jpgMotorciklo ĉ. 1930 kun Ilo-motoro.
* Dosiero:JLO TEMPO 1930.jpgTempo T1 (1930).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio ILO-motoroj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* JLO-museum, retpaĝo de C. Jansen.
**Fuente del Arco** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *fuentelarqueños*. La censita populacio en 2008 estis de 772 loĝantoj.

Situo
-----

Fuente del Arco el elirejo al Minejo Jayona
Fuente del Arco estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 703 m; je 132 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 115,4 km².

Ĝi situas sude de la komarko Campiña Sur, en la unuaj montetoj de Sierra Morena, tre proksime de la limo kun la provinco de Sevilo. La popola arkitekturo estas simila al la andaluzia de blankaj kaj malaltaj domoj kaj tegolaj tegmentoj.

Ekonomio
--------

La ekonomio iam profitis la proksimajn minejojn, sed nun baziĝas nur sur la agrikulturo (olivarboj) kaj brutobredado. Iom ĉasado kaj rura turismo.

Ekstero de la ermitejo de la Virgen del Ara, kun mudeĥara arkaro.
Ĝis komenco de la 20a jarcento estis minejo de fero en la Minejo La Jayona [ĥaĜOna] kiu dungis multajn laboristojn kaj estis grava fervoja nodo kie kunfluis la fervojaj retoj larĝa kaj mallarĝa. Nune la minejo konvertiĝis en natura loko tre vizitata.

Ermitejo de la *Virgen del Ara*
-------------------------------

Je 6 km de la vilaĝo estis loko de kamparfesto la lastan dimanĉon de majo. Estas konstruaĵo de la 15a jarcento kun mudeĥara portalo kaj arkaro, oktogona kupolo kaj sonorilturo de la 18a jarcento. Interne volbo montras freskojn de la 18a jarcento pri bildoj de la Genezo kaj pejzaĝoj, krom barokaj retabloj.

Bildaro
-------

* Popola arkitekturo en Fuente del ArcoPopola arkitekturo en Fuente del Arco
* Minejo La JayonaMinejo La Jayona
* Ermitejo de la Virgulino de AraErmitejo de la Virgulino de Ara
* Ermitejo de la Virgulino de AraErmitejo de la Virgulino de Ara
* Freskoj en la plafono de la Ermitejo de la Virgulino de AraFreskoj en la plafono de la Ermitejo de la Virgulino de Ara
* Bildo de Fontano kaj arko omaĝe al iu kiu nomigis la vilaĝonBildo de Fontano kaj arko omaĝe al iu kiu nomigis la vilaĝon
**Fuegiaj Andoj** aŭ **Fajrolandaj Andoj** kaj en hispana **Andes fueguinos** [fŭeGInos] estas la suda pluiĝo de la montaro Andoj tuj sude de la Magelana Markolo. Ili okupas la montaran parton de la Fajrolando, kie oni alvenas al altoj super 2 000 msm. Ili situas en la plej suda parto de Argentino kaj Ĉilio.

La plej grandaj altoj estas en la Montaro Darvino, en la sudokcidenta sektoro de la Granda Insulo de Fajrolando, en la ĉilia insulparto. Ties plej alta montopinto estas la monto Shipton, de 2 469 msm.
Diference de la plej parto de la anda montoĉeno, partikulare de la sudpatagoniaj Andoj, de orientado ĝenerale Norde-Sude, la Fuegiaj Andoj montras markitan ŝanĝon, konata kiel oroklino patagonia, ĉar ili situas en direkto Okcidente-Oriente inter la Magelana Markolo kaj la Insulo Estados.

La klimato en la Fuegiaj Andoj ĝenerale estas malvarma, ĉar ĝi estas unu el la plej sudaj zonoj de la mondo, la jara temperaturo averagze estas inter 2 kaj 10 °C. La jara precipitaĵo estas de 300mm, kaj ĝi estas zono ankaŭ de ventoj konstantaj kun vento-puŝoj kiuj atingas la 100km/h. Laŭ la Klimata klasifiko de Köppen tiu zono estas katalogata kiel ĉepolusa oceana klimato (Cfc), aŭ kiel duonmalvarma ĉemalseka klimato.

Referencoj
----------

1. ↑   Rodolfo Iturraspe kaj Jorge Strelin. «Los glaciares de Tierra del Fuego». Glaciares de Argentina. Konsultita la 9an de Januaro 2013.
2. ↑   Tomás Luppo, Augusto E. Rapalini, Alejandro Tassone, Horacio Lippai , Juan F. Vilas. (2011). «Resultados paleomagnéticos preliminares en unidades ígneas de la Cordillera fueguina, Tierra del Fuego, Argentina.». Latinmag Letters.  Konsultita la 28an de Januaro 2017.
**Fuente el Saúz** [FŬENtel SaUZ] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. *Fuente el Saúz* estas komprenebla kiel *Fonto de la Saliko*, kio evidentiĝas en la blazono kie estas saliko super fontano.

Fuente el Saúz en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 9,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 157 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 51 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Canales, Langa, Bernuy-Zapardiel, Donjimeno kaj Constanzana.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761648
 |