**Antonín KLÁŠTERSKÝ** (naskiĝis la 25-an de septembro 1866 - mortis la 3-an de oktobro 1938 en Praha) estis ĉeĥa poeto.

Profesie juristo, li multe vojaĝis, zorgis pri la kultura vivo, fondis verkistan kooperativon Máj (1888), fondaĵon Julius Zeyer, zorgis pri verkista asocio Svatobor, prilaboris leĝon pri aŭtoraj rajtoj, redaktis almanakon de mondpoezio kaj almanakon de societo J. Vrchlický.

Li verkis multe da lirikaj libroj, sed li ne estis aŭtoro originala nek inventema. Multe li tradukis el la angla literaturo.

Verkoj
------

* **Živým a mrtvým** (Al vivantoj kaj mortintoj, 1889)
* **Spadalé listí** (Falinta foliaro, 1890)
* **Písně z práce** (Kantoj de laboro, 1891)
* **Živé stíny** (Vivantaj ombroj, 1895)
* **Vzpomínky z jihu** (Rememoroj el la sudo, 1897)

En Esperanto aperis
-------------------

* **Botelo** (tr. Miloš Lukáš), Esp ista 3 1948, n o 2, p. 15. Orig.: Láhev

### Botelo

(Fantaziaĵo)

Maljuna kolumbia fiŝkaptisto  

John Milter, en boato revenante   

de vasta maro al la bordo hejma,  

ekvidis per okuloj la aglecaj  

en malproksimo naĝi malhelaĵon,   

kaj ĝi, dum ĝin prezentis ond' al ondo,  

britetis jen kaj jen. Li ĉasdirektis   

la barkon tuj al la makulo stranga,   

ĝis persekute kaptis li - botelon.   

Migrinta certe estis ĝi jam longe   

tra l' oceano laŭ aspekto sia,  

kaj la fiŝisto flustre ekblasfemis:  

ĝi estis ja botelo nur malplena,   

vilraĉo, dum lin ujo da viskio   

pacigi povis. Kiu ĝin forĵetis?   

Li estus ĝin al ondoj redoninta,   

ĉar li ekbolis, sed vidante poste,   

ke ĝi tre firme ŝtopfermita estas,   

kapneis li, ĝin metis sur la fundon   

de sia barko. Post la albordiĝo   

la gorĝon de l' botelo li frakasis   

kaj kun mirego prenis el interne   

paperan strion. Kaj li pene legis:  

"La ŝipon Sea-maid trafis ŝtormo forta  

sur vasta maro, kaj por ni ekzistas   

nenia savo plu, torentas akvo  

sur nin, jam baldaŭ ĉiuj ni mergiĝos.   

Saluton lastan portas ĉi-botelo   

kaj komunikon, kiu ne pereu,  

ke trovis ni (jen sekvis lutitudo.. .)   

insulon belan, novan kaj senhoman."  

John Milter legis, legis li refoje  

(jen ankaŭ nomo de l' ŝipestro sekvis),   

kvazaŭ post sonĝo frotis li okulojn.   

Ho, scias dio, kiom da ideoj  

maljunan kapon lian nun traflugis.   

Terpeco nova! Kaj pri ĝi li sola,   

nur sola scias! Ĉu diskreti ĉion,  

sur la insulon kun la siaj iri,   

okupi ĝin kaj ĝin deklari sia?   

Vizio loga lian menson kaptis,  

kiel li reĝas sur insulo riĉa,  

kiel li ĉasas, vagas tra arbaroj,  

sur feloj kuŝas kaj viskion trinkas,  

ordonas, regas. Mem li ekridetis  

pri tiuj revoj; li ekpensis poste,  

ke devas li informi la estraron,  

por gajni rekompencon - tamen plue   

hezitis li, ĉar la informo stranga  

lin meditigis, dum li sidis sola  

sur roko antaŭ la muĝanta maro:  

Al la insulo ŝip' ekiros certe,  

por ĝin okupi; nu, kaj kio sekvos?  

Alia regno, ankaŭ ter-avida,  

uzurpi volos la kaptaĵon karan   

kaj ekmilitos. Sange koloriĝos  

la maraj ondoj, sangruĝigos ploro  

okulojn de patrinoj malfeliĉaj.  

Kaj dume svarmatakos la insulon  

aventuristoj oron soifantaj.   

Faligos ili la arbarojn, kiuj  

ĝis nun sin levis en trankvilo sankta,   

kaj ili komercaĉos, serĉos, rabos,  

sin trompos, batos, murdos reciproke.   

Ho, estu vere, ke sur la insulo   

ne vivas homoj, ĉar aliokaze  

ve, ve al ili! Aŭdas mi katenojn  

sur manoj de l' obstinaj sovaĝuloj,   

plantejojn vidas mi jam etendiĝi,   

sub batoj de bastonoj kaj de vipoj  

ĝemkrioj sonas kaj fluadas ŝvito   

en oron ŝanĝiĝonta. Ne ekfloros  

feliĉo tie, nur dolor', malĝojo  

kaj pesto kaj mizer', malsato, murdoj,  

teruro kaj sklaveco kaj sufero  

de l' tuta mondo tien transportiĝos.  

Ĉu vere? Tio ja de mi dependas! --  

ekridis la fiŝisto sulkofrunta  

kaj la paperon li dispecetigis;  

kvazaŭ momenton tiun atendinte,   

ekblovis de la maro forta vento,  

la striojn prenis sur flugilojn siajn,  

tiel ke ili papilie svarmis,  

kaj super mar' ĝi ilin lasis. Fikse  

postrigardinte ilin, la fiŝisto  

la bofelpecojn piedpuŝis maren.

Tradukis Miloŝ Lukáš.

* Kategorio Antonín Klášterský en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Antonín Klášterský en Vikifontaro (Universala biblioteko)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 80544
* GND: 116205806
* LCCN: n85341781
* VIAF: 44568742
* ISNI: 0000 0001 0893 6768
* SUDOC: 227845188
* BNF: 14841134r
* NKC: jk01060298
 |