recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Golfo de Abundeco** (angle *Bay of Plenty*) estas regiono de Nov-Zelando, situante sur la Nordinsulo. La du plej grandaj urboj estas Rotorua kaj Tauranga. Por lasi la fiŝojn en la akvo  oni elektis trian urbon kiel ĉefurbo de la estraro nome Whakatane.

La nomo *Bay of Plenty* (Golfo de Abundeco) venas de James Cook, la malkovrinto de Nov-Zelando. Tiu trovis tie multnombrajn provizojn de la Maorioj, tio estis en ega kontrasto kun la pli frua malkovro de la Povreca golfo (Poverty Bay), iom pli sude, ankaŭ je la orienta marbordo de la insulo.

En la golfo ĉirkaŭ kio la komunumo estas establita troviĝas la insuloj Blanka Insulo (Whakaari aŭ White Island), Major (Tuhua), Motiti, Moutoki kaj Whale (Moutohora).

La plej grandaj loĝlokoj en la regiono estas:

* Tauranga (111 500)
* Rotorua (54 900)
* Whakatane (18 850)
* Kawerau (7 100)
* Te Puke (7 050)
* Opotiki (4 000)
* Katikati (2 950)

La interna lando de la *Golfo de Abundeco* por grava parto estas okupata de Te Urewera, vasta areo kun densaj arbaroj tra kio preskaŭ ne estas vojoj kaj grandparte estas neloĝata. De 1954 ĝis 2014 tiu areo estis nacia parko. Ekde 2014 Te Urewera havas juran statuson. Ĝi estas areo kun jura personeco, estrata de konsilantaro, en kio la originaj loĝantoj de la areo, la Tuhoeoj, havas gravan voĉon.

Monto Mounganui

Referencoj
----------

1. ↑   esperanto-proverbojn-esprimojn-eldiroj. Internacia Esperanto Instituto. Alirita 17a de decembro 2019.

* Kategorio Golfo de Abundeco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Projekciaĵo de Mars Exploration Rover
La unua bildo de Opportunity
Panorama bildo de la kratero Aglo. Ĝi indikas ekziston de akvaj fontoj.
**Opportunity** (prononcu:[oporTJUneti]) estas la nomo de la aŭtonoma esplorada vaganta veturilo sur la planedo Marso.
Ĝia oficiala nomo estas: *Mars Exploration Rover - B* (**MER-B**) kaj ĝi estas la dua el du identaj esploradaj robotoj lanĉitaj en junio kaj julio de la jaro 2003. La alia veturilo **MER-A** ricevis la nomon Spirit.

Opportunity grundiĝis sur Marson la 25-an de januaro 2004, 5:05(UTC). La celita loko estis Meridiani Planum, granda ebenaĵo. Dum la proksimiĝo al la surfaco la sondilo sukcese uzis la paraŝutojn kaj la aersakojn por bremsi kaj rompi la ŝokon de la kontakto kun la surfaco.

Ĉefaj malkovroj de *Opportunity*
--------------------------------

La analizoj de la fotoj kaj la sciencaj datumoj eble pruvos la ekziston de akvorezervoj (en ajna formo) sur la planedo Marso.

Problemo kun la blokitaj radoj en sabloduno
-------------------------------------------

La 6-an de majo 2005, Opportunity kaptiĝis en tre mola sabloduno.

La 4-an de junio, Opportunity sukcese manovris kaj eskapis de la mola sablo.

Fino de la misio
----------------

La 13-an de februaro 2018, la NASA finas la 15-jaran marsan mision de la kosmaŭto *Opportunity*, ne sukcesinte veki ĝin post tempo de memkonserva moduso.

Vidu ankaŭ
----------

* Opportunity en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Opportunity en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Spirit
* Kosmoesploro

Eksteraj ligiloj
----------------

* "SpaceFlightNow" paĝo pri Marso (angle)
**Universitato Jahangirnagar** aŭ **Universitato Jahangirnagar** (bengale জাহাঙ্গীরনগর বিশ্ববিদ্যালয় *Jahangirnagar Viŝvavidjalaja*, Universitata Akronimo: জাবি aŭ JU) estas publika universitato en Bangladeŝo, situanta en Savar Upazila, Dako. Ĝi estas la nure tute rezidenca universitato en Bangladeŝo.

La universitato estis establita en 1970 fare de la registaro de Pakistano pere de Jahangirnagar Islama Universitata Ordenaro, 1970. Dum la unuaj du jaroj, ĝi funkciis kiel projekto. Ties unua Vic-kanceliero, Profesoro Mafiz Uddin Ahmad (F.D. en Kemio, Universitato de Illinois, Ĉikago) enposteniĝis la 24an de Septembro 1970. La unua grupo de studentoj, totalo de 150, estis aligita en kvar departementoj: Ekonomiko, Geografio, Matematiko kaj Statistiko. Ties formala inaŭgurado estis prokrastita ĝis la 12a de Januaro 1971, kiam la universitato estis lanĉita de la Admiralo S. M. Ahsan, nome Kanceliero.

Ĝis 1973, ĝi funkciis kiel projekto. En 1973 Jahangirnagar Islamuniversitata Leĝo estis ŝanĝita al Jahangirnagar Universitata Leĝo.

En 2014 la universitato havis totalon de 16,781 studentoj, 755 instruistoj, 270 stabanoj kaj 1,430 aliaj dungitoj. La universitato fieras havi la unuan inan Vic-kanceliero de ajna publika universitato en Bangladeŝo. Dr Farzana Islam, profesoro de la Antropologia departemento, estis nomumita kiel la unua Vic-kanceliero de Jahangirnagar Universitato la 2an de Marto 2014 dum kvar jaroj.

Referencoj
----------

1. 1 2  Mesbah-us-Saleheen.  (2012) "Jahangirnagar University", *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh*. Asiatic Society of Bangladesh.
2. ↑   History of JU - Jahangirnagar University.

* Kategorio Universitato Jahangirnagar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 557519
* LCCN: n81144370
* VIAF: 137804505
* ISNI: 0000 0001 0664 5967
 |
**Endre KŐRÖS** [kOroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kőrös Endre** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1993).

Memortabulo pri Endre Kőrös
Endre Kőrös  naskiĝis la 18-an de septembro 1927 en Győr. Li mortis la 18-an de februaro 2002 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Endre Kőrös frekventis kolegion en Sárospatak, universitaton en Budapeŝto inter 1945-1949. Li ekinstruis samloke en la universitato ĉe Elemér Schulek ĝis sia morto. En 1967 li doktoriĝis el kemia scienco. Li estis gastoprofesoro ekzemple en Usono, Japanio, Okcidenta Germanio. Li okupiĝis ekzemple pri selenoj kaj polisulfidoj. Li ricevis diversajn premiojn kaj memormedalojn.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Általános és szervetlen kémia* (Ĝenerala kaj neorganika kemio), (1965)
* *Válogatott fejezetek a bioszervetlen kémia köréből* (1975)
* *Bioszervetlen kémia* (1980); angle: *Bioinorganic chemistry* (1983)
* *A fémek biológiai szerepéről* (Pri biologiaj roloj de la metaloj), (1994)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Endre Kőrös (kemiisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 448765
* LCCN: n93028015
* VIAF: 48435835
* ISNI: 0000 0001 0897 8693
 |
Urbo Anadir trans la golfo de Anadir.
La **golfo de Anadir** (ruse *Анадырский залив*) estas ampleksa golfo en la nordorienta pinto de la duoninsulo Ĉukotko, en Siberio, Rusio. Administracie, la golfo apartenas al la Ĉukotka aŭtonoma distrikto de la Federacio de Rusio.

La golfo de Anadir estas en la nordorienta parto de la Beringa maro kaj etendiĝas el la kabo Ĉukĉi, norde, ĝis la kabo Navarin, sude. La golfo estas proksimume 400 km larĝa. La golfo etendiĝas interne en du brakoj aŭ akvejoj, nome la golfeto de Krest kaj la lagunestuaro de Anadir. La akvo de la golfo de Anadir estas kovrita per glacio normale 10 monatojn jare. La tajdoj atingas normale alton de 2,5-3 m.

La urbo Anadir (11 038 loĝantoj en 2002), administracia centro de la Aŭtonoma Okrugo Ĉukotko, estas sur ĝia marbordo. Providenija, ĉe la golfeto Komsoloskaja (antikva haveno de Emma) (2 723 loĝantoj en 2002), kaj Egvekinot (2 413 loĝantoj en 2002), ĉe la golfeto de Kresta estas la plej grandaj marbordaj setlejoj plej proksimaj.

* Kategorio Golfo de Anadir en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 751411
* GND: 1030162166
* VIAF: 294912802
 |
**Avegno-Gordevio** estas komunumo de la Komunumaro Maggia kaj la Distrikto Vallemaggia en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1426 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Avegno-Gordevio situas en la suba parto de la Valo de Maggia ĉe la orienta bordo de la rivero Maggia, 10 kilometrojn norde de Locarno. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Avegno, Avegno Chiesa, Avegno di Fuori, Gordevio, Villa kaj Brié. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 27,34 km², de kiuj 63,6% estas kovritaj de arbaro, 10,0% servas por agrikulturo kaj 3,7% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Avegno-Gordevio limas en nordo al Brione (Verzasca), en nordoriento al Lavertezzo, en orientonordoriento al Corippo, en oriento al Brione sopra Minusio, en sudoriento al Minusio, en sudo al Orselina, en sudokcidento al Terre di Pedemonte, kaj en okcidento kaj nordokcidento al Maggia.

Trafiko
-------

Tra Avegno-Gordevio pasas la kantona ĉefvojo n-ro 407, kiu kondukas al la Valo de Maggia. Pere de la buslinio n-ro 10 de Locarno al Cevio kaj Lavizzara la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Avegno datiĝas el la jaro 1189 kiel *Vegno*.
 La unua dokumenta mencio de Gordevio okazis 11 jarojn poste en la jaro 1200 kiel *de gordauio*.
 La aktuala komunumo Avegno-Gordevio estis fondita la 20-an de aprilo 2008 per la kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Avegno kaj Gordevio surbaze de baloto de la 29-a de aprilo 2007.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Daniela Pauli Falconi*: *Avegno* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-02-25)
4. ↑  Fonto: *Daniela Pauli Falconi*:  *Gordevio* en *Historia Leksikono de Svislando* (2006-11-14)
5. ↑  Fonto: Prezento de la komunumo en la retejo de Agegno-Gordevio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Avegno-Gordevio

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Avegno-Gordevio** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Vallemaggia |
| --- |
|  **Komunumaro Lavizzara:** **Lavizzara** **Komunumaro Maggia:** Avegno-Gordevio **•  Maggia** **Komunumaro Rovana:** Bosco/Gurin  •  Campo  •  Cerentino  •  **Cevio**  •  Linescio |  |

 |
Situo de la Golfo Sankta Georgo norde de la provinco Santa Cruz (ruĝa) kaj sude de Ĉubutio.
El monteto Chenque [ĉEnke] videblas parto de la marbordo de Comodoro.
La **Golfo Sankta Georgo** (hispane *golfo de San Jorge*) estas ampleksa marborda duoncirkla golfo ĉe la Atlantiko en Argentino, ĉe Patagonio antaŭ la Argentina Maro. Administre, la marbordo kaj ties akvoj apartenas al la provincoj Ĉubutio kaj Santa Cruz.

Toponimio kaj historio
----------------------

Geografio
---------

La **Golfo Sankta Georgo** limas norde kun la kabo Dos Bahías (44° 55′ 0″ S 65° 31′ 0″ U﻿ / ﻿44.91667 °S, 65.51667 °U﻿ / -44.91667; -65.51667 (mapo)) kaj sude kun la kabo Tres Puntas (47° 06′ 0″ S 65° 51′ 0″ U﻿ / ﻿47.10000 °S, 65.85000 °U﻿ / -47.10000; -65.85000 (mapo)). Ĝi estas 148 km longa kaj 244 km larĝa. Ĝi havas profundojn inter 73 kaj 101 metroj.

Ties norda marbordo estas klifa kaj havas kelkajn strandetojn (Leones, San Roque, Horno, Inglesa, Córdova, Malaspina, Visser, Olivares, Olivia); golfetojn (Bustamante, Solano) kaj protektitajn havenetojn, for el ventoj sudorientaj. Ties centra kaj suda marbordoj alternas kelkajn strandojn kaj altajn klifojn.

Preskaŭ en la centro de la golfo troviĝas la plej grava urbo de la golfo, nome Comodoro Rivadavia, havenurbo por transporto kaj fiŝkaptado. Ĝi estas la tria marborda urbo de Argentino.

Turismo
-------

Nafto
-----

45° 59′ 0″ S 66° 41′ 0″ U﻿ / ﻿45.98333 °S, 66.68333 °U﻿ / -45.98333; -66.68333 (mapo)

Bibliografio
------------

* Derrotero Argentino, parte II, Pág. 257 y subsiguientes (extracto). Publicación H 202. Servicio de Hidrografía Naval, Armada de la República Argentina.
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Jorge Carlos MOSONYI** (naskiĝis en Hungario je la 7-a de februaro 1947, mortis la 26-an de aŭgusto 2009 en Venezuelo) estis venezuela esperantisto.

Li transloĝiĝis al Venezuelo kiel infaneto. Li memlernis esperanton en 1973 kaj de tiam li estis membro de Venezuela Esperanto-Asocio. Li partoprenis plurfoje en prelegoj pri Esperanto kaj estis multfoje prezidanto de VEA, ankaŭ ĝis sia morto en 2009. 

Ankaŭ estis kiel lia frato (Esteban Emilio Mosonyi) profesoro de la Centra Universitato de Venezuelo (*Universidad Central de Venezuela*). Li tradukis multajn fabelojn de indiĝenaj venezuelaj popoloj kaj laboris dum multaj jaroj pri indiĝenaj lingvoj en Venezuelo.

Je la 26-a de aŭgusto 2009, je la 10-a posttagmeze Mosonyi mortis pro motorciklobato kaj lasis Venezuelan Esperanto-Asocion sen prezidanto kaj ĉefkorektisto de Venezuela Stelo. Ĝuste en la sama monato la publika eldonejo *El Perro y la Rana* donis al li, kiel prezidanto de la Asocio, parton de la eldono de "elektitaj verkaĵoj de Simon Bolivar", tiu kolekto estas la unua libro dulingva kun tekstoj de la "Liberiginto de Venezuelo". Tiu libro estis farita de Jorge Mosonyi, Andres Turrisi kaj Esteban Emilio Mosonyi.

Referenco
---------

* Liba kaj Floreal Gabalda, "Kroniko de Venezuela Esperanto-Asocio". Karakaso, 70-a Datreveno de la Fondiĝo de la Asocio kaj la Unua Venezuela Esperantista Rekontiĝo en la jaro 1982-a. Metia libro farita mane per Floreal kaj Liba Gabalda, poste donacita al Venezuela Esperanto-Asocio.
Avdullah Hoti (naskiĝis la 4an de februaro 1976) estas kosova politikisto, kiu nuntempe funkcias kiel la ĉefministro de Kosovo ekde la 3-a de junio 2020. Li funkciis kiel la ministro pri financoj inter 2014 kaj 2017 en la koalicia registaro PDK (la Partio Demokratia de Kosovo) / LDK (la Ligo Demokratia de Kosovo).

Li estis kandidato de la koalicio por ĉefministro en la kosova parlamenta balotado en 2017. Li fariĝis la estro de la parlamenta grupo LDK de 2017 ĝis 2020, kiam li ekoficis kiel unua vicĉefministro. Li estis nomumita de la LDK (la Ligo Demokratia de Kosovo) esti la kandidato de lia partio por ĉefministro post kiam la antaŭa registaro estrita de Albin Kurti malsukcesis konfidan voĉdonon post oficado de nur kvar monatoj, sed lia kvalifiko esti ĉefministro estis pridubita de Albin Kurti kaj lia partio, kaj ili postulis novajn elektojn. Tamen la 28-an de majo 2020, la Konstitucia Tribunalo de Kosovo donis la rajton al la dua partio kaj al Avdullah Hoti formi registaron sen elektoj. Post kiam la partio, kiu venkis en la elektoj, ne sukcesis formi novan registaron, la Kortumo argumentis, ke Avdullah Hoti rajtas esti voĉdonita de la Parlamento kiel nova ĉefministro de la Respubliko Kosovo. La 3-an de junio 2020, Hoti estis elektita ĉefministro kun 61 voĉoj por, 24 kontraŭ kaj unu sindeteno. 

La 2-an de aŭgusto 2020, Hoti anoncis sur sia Facebook-paĝo, ke li estis diagnozita kun la kronvirusa malsano de 2019 suferanta mildajn simptomojn, kaj ke li laboros hejme en la venontaj du semajnoj.

La 4-an de septembro 2020 Avdullah Hoti kaj la ŝtata prezidanto de Serbio Aleksandar Vučić subskribis kun perado de Usono interkonsenton pri normaligo de la ekonomiaj rilatoj inter ambaŭ landoj.

  

la Usona Sekretario de Ŝtato Mike Pompeo kun Avdullah Hoti en Vaŝingtono, Usono, la 4-a de septembro 2020

* Kategorio Avdullah Hoti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Avdullah Hoti en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700590
* VIAF: 305687165
 |
**Jorge Carlos DELLA FÁVERA** (naskiĝis en Bagé, forpasis la 15-an de majo 2021) estis brazila geologo kaj emerita profesoro de la Universitato de la Subŝtato Rio-de-Ĵanejro (UERJ).

Kariero
-------

Jorge Carlos Della Fávera diplomiĝis pri Geologio ĉe la Federacia Universitato de Suda Riogrando (UFRGS) (1958-1963) kaj doktoriĝis pri Sedimentologio kaj Stratigrafio ĉe la sama universitato (1989-1990). Li eklaboris en la brazila nafto-kompanio Petrobras en 1964 kaj dum sia kariero aktivis kiel unu el la ĉefaj referencoj de Brazilo pri Stratigrafio, enkondukinte la konceptojn de la moderna Sekvenco-stratigrafio, kiujn li aplikis en analizado de la brazilaj sedimentaj basenoj. Della Favera estis unu el la plej renomaj kampinstruistoj de Brazilo, ĉefe pri la Baseno de Parnaibo, kaj unu el la ĉefaj teknikaj referencoj de la Postdiplomiĝa Kurso pri Stratigrafio de UFRGS, pro kio li respondecas pri specialistiĝo de pli ol 80 fakuloj kaj revizio de pli ol 50 tezoj, disertacioj aŭ kursfinaj laboraĵoj.

Della Fávera finis sian karieron ĉe Petrobras en 1990. Ekde 1994 ĝis la lastaj jaroj de sia vivo, li dediĉis sin al kundivido de siaj vastaj scioj kiel profesoro ĉe la Geologia Fakultato (FGEL) de UERJ. Li ankaŭ laboris kiel konsultisto por la angola nafto-kompanio Sonangol pri la brazilaj sedimentaj basenoj Santos, Campos, Espírito Santo, Recôncavo, Sergipe-Alagoas kaj Potiguar.

Pro sia kariero de preskaŭ 60 jaroj, li fariĝis brazila kaj internacia referenco pri Sedimentologio kaj Stratigrafio, ĉefe se oni konsideras, ke la studado de Geologio formale struturiĝis en Brazilo dum la mandato de la Prezidento Juscelino Kubitschek (1956-1961), kiu per dekreto kreis la "Kampanjon por Formado de Geologoj" (en la portugala *Campanha de Formação de Geólogos*, CAGE). Pri tiu strukturigo ankaŭ forte rolis Petrobras, fondita la 3-an de oktobro 1953, kiu inaŭguris trejnpolitikon pri Nafto-geologio. La juna Della Fávera aktive atestis tiun periodon kaj konkretigis ĝiajn celojn.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 728315
 |
**Zoltán Méhes** [mEheŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Méhes Zoltán** estis hungara inĝeniero, profesoro.

Zoltán Méhes  naskiĝis la 24-an de januaro 1870 en Hungara reĝlando en Csallóköznyék (nuntempa Vrakúň en Slovakio). Li mortis la 19-an de majo 1940 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Méhes akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1895, poste li estis privata inĝeniero. En 1897 li ekinstruis en la ĵus menciita universitato, en 1915 li estis nomumita privata profesoro, post jardeko publika ordinara profesoro. Inter 1925 kaj 1940 li estis katedrestro. Li partoprenis ankaŭ en projektoj de novaj fervojaj kaj minejaj linioj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A külső sinszál felemelésekanyarulatokban* (1906)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 283-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Golfo de Arcachon kaj Dunego de Pila (dekstre).
Mapo de la la Golfo de Arkaŝono.
La **Golfo de Arcachon** [arkaŜON] (en franca, Bassin d'Arcachon, konata surloke simple kiel "le Bassin", la Baseno; en Esperanto ankaŭ Golfo de Arkaŝono) estas golfo de Atlantika Oceano en la sudokcidenta marbordo de Francio, situa en Pays de Buch inter Côte d'Argent (Arĝenta Marbordo) kaj Côte des Landes (Marbordo de Landes), en la regiono de Akvitanio. La golfo kovras areon de 150 km² je alta tajdo kaj 40 km² je malalta tajdo. Kelkaj el ties geologiaj trajtoj estas naturaj konservareoj.

La ĝenerala formo de la Golfo de Arkaŝono estas tiu de samlatera triangulo indikanta norden, kun sudokcidenta angulo malferma al la oceano, inter Cap Ferret kaj la urbo Arcachon (pli specife, ties ĉeurbo Pyla-sur-Mer), laŭlonge de 3 km mallarĝa kanalo (Les Passes). Ĉe la norda bordo estas la urbo Arès, poste Andernos-les-Bains nordoriente. Ĝuste sude de la enirejo estas la Dunego de Pila. Preskaŭ meze de la golfo estas tre partikulara insulo: L'île aux Oiseaux (Insulo de Birdoj).

La Baseno ankoraŭ havas ligilon al la maro eble pro la rivero Eyre kiu fluas el la Arbaro de Landes kaj elfluas (Delto de Eyre) en ties sudorienta angulo. Male, la Baseno estus blokita de sablobenkoj alportitaj de tajdoj.

Iam, similaj areoj iĝis lagoj (nome en franca *lacs* aŭ *étangs*) kaj estas nune plenaj je nesala akvo. En la franca marbordo de Atlantika Oceano, norde-sude inter estuaro de Ĝirondo al la elfluejo de la rivero Adour, estas la Lac d'Hourtin-Carcans, la Lac de Lacanau, la Étang de Cazaux et de Sanguinet, la Étang de Biscarrosse kaj de Parentis, la Étang d'Aureilhan, la Étang de Léon, la Étang de Soustons, la Étang Hardy, la Étang Blanc kaj la Étang de Garros. La Golfo de Arkaŝono estas la lasta akvareo kiu restas malferma al la oceano.

Koordinatoj: 44° 41′ N 01° 10′ U﻿ / ﻿44.683 °N, 1.167 °U﻿ / 44.683; -1.167 (mapo)

Notoj
-----

1. 1 2 3 4  Nicola Williams, Oliver Berry, Stuart Butler, Jean-Bernard Carillet, Kerry Christiani, Gregor Clark, Emilie Filou, Catherine Le Nevez & Daniel Robinson (2015). Lonely Planet France (Travel Guide) Paperback – 13a de Marto 2015 de Lonely Planet.

* Kategorio Golfo de Arcachon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 609354
* GND: 4002824-0
* VIAF: 171699703
* SUDOC: 027316165
* BNF: 15299358c
 |
**NAFTALI Zoltán** rumanuja hungara kirurgo, fakverkisto (Ocna Mureş, 22-a de novembro 1917 – 8-a de novembro 1991, Wilmette-Chicago, Usono).

Biografio
---------

Li finis la mezlernejon en Blaj (1934), akiris diplomon de kuracisto en Universitato Ferdinand la 1-a en Kluĵo (1940). Lia kariero komencis kiel helpkuracisto en *Juda Malsanulejo* (1940-41), pli poste li estis distriktkuracisto en Pecsétszeg (1941-42). Post la militservo ekde 1944 li laboris en la Universitato Bolyai, sekve en la Kirurgia Kliniko de *Instituto pri Medicino kaj Farmacio*; li estis preleganto (1969-83), kiel pensiulo li estis konsultanta universitata profesoro. Li publikis pli ol 100 fakartikolojn en la revuoj Orvosi Szemle – *Revista Medicală*, *Chirurgia*, *Medicina Internă*, *Oncologie şi Radiologie*, *Zentralblatt für Gy-ologie*.

Verkoj
------

* *Chirurgia pancreasului. Chirurgia splinei* (Mv. 1956);
* *Toracoplastica osteoplastica cu transplant paramediastinal de coastă în tratamentul tuberculozei cavernoase* (Mv. 1964);
* *Sebészeti patológia* I. (Mv. 1981).
* *Sebészet.* (kunulaŭtoro): I. *Az általános sebészet alapvonalai* (Mv. 1953); II. *Részletes sebészet* (Mv. 1954); III. *A hasüreg sebészete* (Mv. 1956),
* *Patologia venei cave inferioare* (kunulaŭtoro) (Buc. 1973);
* *Chirurgia ductului biliar comun* (kunulaŭtoro (Mv. 1973).

Bibliografio
------------

* Sebestyén Mihály: *A sebész halálára*. Népújság 1991. dec. 20.
**Aveinte** [aBEJNte] estas municipo en la nordo-centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Ávila, en la centro de la provinco.

Aveinte en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12,84 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 82 loĝantojn. Ĝi perdis 420 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 24 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761838
 |
**György Antalffy** [djordj antalfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Antalffy György** (naskiĝis la 1-an de junio 1920 en Szeged, mortis la 26-an de decembro 1993 samloke ) estis hungara juristo, profesoro, politikisto.

György Antalffy estas la 3-a el dekstro

Biografio
---------

György Antalffy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato de Kluĵo en 1942, post 2 jaroj li doktoriĝis. Li studis ankaŭ en la studjaro 1944 en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, samtempe li estis vicadvokato. Post la 2-a mondmilito li revenis al Szeged, kie li estis subnotario (poste vicurbestro) kaj li aliĝis al la socialdemokratoj. En 1946 li ekinstruis en Scienca Universitato de Szeged. En 1948 li frekventis partian lernejon de la komunistoj. En la sekva jaro li estis parlamenta deputito, sed nelonge. En 1950 li estis nomumita publika ordinara profesoro, samtempe katedrestro ĝis la pensiuliĝo en 1990. Li estis dekano en la lernojaro 1950, inter 1953–1958, inter 1967–1970, rektoro inter 1958–1964 kaj 1976–1982. Li kandidatiĝis en 1960, li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio post 9 jaroj. Li denove estis parlamenta deputito inter 1971–1990, krome en tiu periodo li estis prezidanto de la hungara jurista asocio.

Li ricevis diversajn premiojn aŭ memormedalojn inter 1962-1980. Li havis edzinon, kiu naskis filon.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Állam és mai állam* (1948)
* *Törvény az állami statisztikáról* (1953)
* *Platón és Arisztotelesz a „tökéletes" állami és társadalmi formákról* (1958)
* *A társadalmi önigazgatásról* (1965)
* *Basic Problems of State and Society* (1974)
* *Állam és jogelmélet* (1987)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.



* Kategorio György Antalffy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Burgo Achadh na mar** aŭ **burgo Aughanure**  (irlande *Caisleán Achadh na nIúr*) situas ĉ. 3 km for de Uachtar Ard (Oughterard) kaj proksime de la golfo Corrib (maro) en la graflando Galivo en la Provinco Connachta en Irlando. La irlandlingva nomo signifas: taksusaro.

burgo Aughnanure

La instalaĵo
------------

La burgo estas la plej bone konservita „irlanda turdomo". Ĝi staras sur plata roko. Sub la roko troviĝas rimarkeblaj kavernoj. La horizontala projekciaĵo de la turdomo estas kvadrata kun etendaĵo je la nordokcidenta angulo, kie la rivero Drimneen estas baraĵo. Du segmentoj de la ekstera muro jam ne plu ekzistas.

La turdomo
----------

En la korto staras proksime al la rivero la sesetaĝa ortangula turdomo. Ĝiaj du flankaj turoj altas ĝis la duono de la alto de la granda turo. La muroj iĝas pli maldikaj supre kaj la brustŝirmilo havas krenelojn. La enirejo de la turo estis defendebla tra tiel nomata „murdista truo" en plafono. Malantaŭ la pordo troviĝas dekstre ĉambro por la gardistoj kaj maldekstre ŝtona helika ŝtuparo al la supraj etaĝoj. La teretaĝo estis uzata kiel proviantrezervejo. La supraj etaĝoj estis kaj loĝ- kaj dormĉambroj. La etaĝo kun la granda kameno servis kiel loĝĉambro.

La ekstera instalaĵo
--------------------

Laŭlonge de la okcidenta flanko de la muro staras la restaĵoj de la bankeda halo. La halo estis detruita dum la enfalo de la natura volbaĵo super la rivero. Restis nur la muro kun la fenestra vico. La kadroj estas ornamitaj per ornamaĵoj. En la interna korto troviĝas ankoraŭ malgranda rondturo kun zorge konstruita falsa volbaĵo kaj konusforma ŝtontegmento (malfone en la bildo). Ĉe la orienta fino de ekstera muro troviĝas plia flankturo.

Historio
--------

La antaŭaĵo de la nuna burgo verŝajne estis konstruita de la normano Walter de Burgo, la unua grafo de Ulster, kiu prenis la regionon ĉirkaŭ Lough Corrib (golfo de Corrib) kiel posedaĵo en la jaro 1256. La forpelo de la loka klano, la O’Flaherty estis nur por mallonga tempo. Fine de la 13a jarcento ili fariĝis la regantoj de okcidenta Connachta por tri jarcentoj.

La legenda piratino „Granuaile", civile Grace O’Malley, edziniĝis en 1546, en la aĝo de 16 jaroj, al „Donal an Chogaidh" O’Flaherty. Per tiu geedziĝo ekestis ligo inter la plej potencaj maristaj klanoj de Irlando. Meze de la 16a jarcento la angloj rimarkis „Morogh na-dtuath" (Morrough de la batalhakiloj) iu el la klano O’Flaherty kiu elrabis la anglajn posedaĵojn en proksimeco al la lago Corrib. En 1564 li venkis en Trabane (blanka strando) super la anglaj trupoj. En la jaro 1569 li ricevis ĝeneralan amnestion kaj Elizabeto la 1-a (1533–1603) faris lin, malgraŭ li estas el la klano O’Flaherty, reganto de okcidenta Connachta. Kompense al tio, li promesis teni „pacon de la reĝino".

La loĝantoj de Galivo timas la klanon O’Flaherty, tiom, ke ili enĉizis super la okcidenta pordego: „Dio protektu nin antaŭ la sovaĝaj anoj de la klano O’Flaherty!".

Vidu ankaŭ
----------

* Rockfleet Castle

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Burgo Achadh na mar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

*

Referencoj
----------

1. ↑  logainm.ie[*rompita ligilo*]
Che Guevara en aŭgusto 1961, dum la Pintokunveno de OAŜ de Punta del Este, legante la grandformatan ĵurnalon *La Nación*.
**Grandgazeto** aŭ **grandformata gazeto** (respektive ĵurnalo, en angla: *broadsheet*, grandfolio), nomita ankaŭ *littuka formato*, estas la plej granda de la variaj tipoj de formatoj de gazeto kiu estas karakterizata per grandaj paĝoj, de 600 mm de alto × 400 mm de larĝo. La termino *broadsheet* (grandfolio) derivas de la tipoj de popularaj presaĵoj presitaj normale de ununura paĝo vendita surstrate kaj enhavanta diversajn tipojn de temoj, el baladoj ĝis politikaj satiroj.

Tiu formato de gazeto estas, kompare kun la formatoj *berlina* (470 × 315 mm) kaj *tabloida*, multe pli granda kaj larĝa.

La ĵurnaloj plej karakteraj en tiu formato estas *Los Angeles Times*, *The New York Times* kaj *The Washington Post*, en Usono. En Unuiĝinta Reĝlando, *The Daily Telegraph* kaj *The Sunday Telegraph* uzas tiun formaton. Krome, *The Times* havas tiun formaton nur dimanĉe. En Latinameriko la ĉefaj ĵurnaloj kiuj uzas tiun formaton estas la jenaj: *La Nación*, *Los Andes* kaj *La Gaceta* de Argentino; *O Globo*, de Brazilo; *El Mercurio*, de Ĉilio; *El Comercio*, de Peruo (ekde marto 2016, nur sabate kaj dimanĉe); *El Tiempo*, *El Universal*, de Kolombio; *El País* de Urugvajo; kaj tiuj de la ĉeno OEM de Meksiko, inter aliaj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 696111
 |
**Zoltán Kőrössy** [koroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plena nomo **Kőrössy Bálint Zoltán** estis hungara aktoro, teatrestro, komikisto.

Zoltán Kőrössy  naskiĝis la 28-an de marto 1901 en Budapeŝto, li mortis la 19-an de oktobro 1964 en Miskolc.

Biografio
---------

Zoltán Kőrössy akiris diplomon en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi en 1920. En la sekva jaro li aliĝis al Nacia Teatro (Pécs). Post 2 jaroj li apartenis al teatra trupo en Győr, poste al trupoj de aliaj urboj. Inter 1929 kaj 1931 li estis dancisto-komikisto de Teatro Városi, poste li ludis denove province, kelkfoje li estis ankaŭ reĝisoro. En la jaro 1939 li ricevis stipendion. Inter 1942-1944 li estis teatrestro de Teatro de Kassa, poste li havis propran trupon en Győr, fine li retiris al la komikaj roloj en Budapeŝto.

Li edziĝis en 1936, pro vidviĝo li denove edziĝis en 1946, ili mortis kune pro aŭtoakcidento.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Mihály Eisemann: *Én és a kisöcsém* - D-ro Sas
* Sándor J.: *A bécsi gyors* ( M.: ) - D-ro Körösi

Liaj ambaŭ filmaj roloj
-----------------------

* *Gentryfészek* (1942) - edzo
* *Intéző úr* (1942)

Elektita reĝisoraĵo
-------------------

* Károly Nóti: *Nyitott ablak*

Liaj teatraĵoj
--------------

* *Az esküvődön én is ott leszek* (1941)
* *Szerelmes csókos ifjúság* (1942)
* *Aranykalász* (1942)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**György Babolcsay** [djordj babolĉai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Babolcsay György** estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto.

György Babolcsay naskiĝis la 26-an de decembro 1921 en Sashalom (nun urboparto de Budapeŝto), li mortis la 13-an de julio 1976 en Budapeŝto.

Biografio
---------

György Babolcsay futbalis en pluraj teamoj inter 1943-1946, poste en Budapest Honvéd FC ĝis 1958 en 221 matĉoj kun 31 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvinfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1950-1953 4-foje. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo en 1963. Li estis trejnisto inter 1960 kaj 1975 precipe enlande, dum li pensiuliĝis en 1972. La kluba mecenato (la hungara armeo) donis al li rangon majoro. Li edziĝis en 1940, lia edzino naskis 2 gefilojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799537
 |


* Portalo pri Biografio
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Fajrstrigo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Strigoformaj *Strigiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Strigedoj *Strigidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Otus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***O. flammeolus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Otus flammeolus****(Kaup, 1853) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: En danĝero** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Fajrstrigo  |

 |
| v • d • r |

La **Fajrstrigo** (*Otus flammeolus*) estas eta strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj.

Disvastiĝo
----------

Ĝi reproduktiĝas el suda Brita Kolumbio kaj okcidenta Usono al centra Meksiko. Malkiel multaj strigoj, tiuj estas migrantaj, forirante el Nordameriko aŭtune. Vintre, ili troviĝas en norda Centrameriko, el suda Meksiko al Gvatemalo kaj Salvadoro.

Aspekto
-------

La Fajrstrigo estas simila laŭ grando al la Okcidenta kriĉostrigo sed ĝi ne havas grandajn oreltufojn kaj havas grandegajn malhelajn okulojn en malgranda vizaĝa disko kun nigra beko inter plumetoj kaj diferencan voĉon (sed havas etajn oreltufojn kiuj estas iom videblaj). La Koboldostrigo kaj la Nana strigo estas pli malgrandaj. Ili estas noktemaj, predantaj strigo ĉirkaŭ 15 cm longa kun enverguro de 36 cm. La voĉo estas serio de relative profondaj solaj aŭ duoblaj hutoj.

Kutimoj
-------

Tiu nearktisa specio nestumas en arbotruoj kaj havas 3 aŭ 4 idojn post kovado de 26 tagoj. La habitato por reproduktado en okcidenta Usono asociiĝas kun matura, malferma vivejo de ponderosa pino. Ili manĝas ĉefe insektojn, sed ankaŭ musojn kaj aliajn etajn predojn.

Referencoj
----------

* BirdLife International (2004). *Megascops flammeolus*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 11 Majo 2006. Ne minacata
* "National Geographic" *Field Guide to the Birds of North* *America* ISBN 0-7922-6877-6
* *Handbook of the Birds of the World Vol 5*, Josep del Hoyo eldonisto, ISBN 84-87334-25-3
* "National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, de David Allen Sibley, ISBN 0-679-45122-6

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |

* USGS Identigiloj
* fotaro Arkivigite je 2007-09-26 per la retarkivo Wayback Machine; RangeMap & synopsis Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine InfoNatura NatureServe
* Fotaro de fajrstrigo - VIREO
* Foto-Alta Res Arkivigite je 2006-07-10 per la retarkivo Wayback Machine; Artikolo & resumo Arkivigite je 2008-05-13 per la retarkivo Wayback Machine - Fotaro
En la plej frua prahistoria periodo **Asdghig**, **Astghik**, aŭ **Astlik** (armene: Աստղիկ ) estis kultita kiel la armena pagana diino de la fekundeco kaj amo, poste la tegmenta luko estis konsiderita ŝia personigo, kaj ŝi estis la edzino aŭ amanto de Vahagn. En pli posta pagana periodo ŝi iĝis la diino de amo, de virga beleco, kaj de la akvofontoj.

La festivalo Vardavaro estis dediĉita al Astghik kiu estis festita en meza julio, transformita en kristana festivalo de la Transformo de Kristo, kaj estas daŭre festita de la armenoj. Kiel en la pagana tempo en la tago de tiu festo homoj liberigas kolombojn kaj ĵetas akvon unu sur la alian kun deziroj de sano kaj bonŝanco.

Kun Aramazdo, la patro de ĉiuj dioj, la kreinto de la ĉielo kaj la tero (la suno estas lia personigo), kaj Anahit kiu estis kultita kiel Granda Sinjorino kaj Dieca Patrino (la luno estis ŝia personigo), formas astralan triunuon en la panteono de armenaj paganaj dioj. En la periodo de la helenisma influo Astghik iĝis simila al la greka Afrodito kaj la mesopotamia Iŝtar.

Ŝia nomo estas la etigo de la armena աստղ astġ, "stelo", kiu tra la prahindeŭropa ÷ h₂stḗr estas parenca de la sanskrita stṛ, avesta star, pahlava star, persa sitara, paŝtoa storai, latina kaj itala stela kaj astro. Oni ne kredas ke la nomo rilatas al la emida Iŝtar.

Ŝia ĉefa kultloko estis en Aŝtiŝat (Taron), situanta norde de Kaĉo, kie ŝia kamero estis dediĉita al Vahagn, la personigo de sun-dio, ŝia amanto aŭ edzo laŭ popularaj rakontoj, nomia "vahagna ĉambro".

La temploj kaj didomoj de Astghik situiĝis en aliaj urboj kaj vilaĝoj, kiel ekzemple la monto de Palaty (sudokcidente de lago Van), en Artamet (12 km de Van), kaj tiel plu.

La skandinava ekvivalento de tiu nomo estas Astrid.

Armenaj dioj

Anahit   • 
Aramazdo   • 
Astghik   • 
Barŝamino   • 
Mihr   • 
Vahagn   • 
Тоrk Аngеgh
Fajrobrigadisto de la distrikto Erfurto kontrolante rikoltlaborojn en 1986. La **Fajrobrigado profesia de Erfurto** (germane: *Berufsfeuerwehr Erfurt*) estas unu 107 profesiaj fajrokontraŭbatalantaroj de Germanujo kaj la plej maljuna de Turingio.

Historio
--------

La historio de erfurta fajrobrigadado komenciĝis en la 1351-a jaro. Tiam estis skribita la unua fajro-ordo de la urbo, la t.n. *Zuchtbrief*. Internajbara helpo dum fajregoj estis normale. Nur multajn jarcentojn post, en 1862, fonditis moderna kontraŭincendia trupo, la t.n. *Turnerfeuerwehr*.

Pro la rapida evoluo de Erfurto al metropolo je la komenco de la 20-a jarcento (en 1906 la loĝantaro transpaŝis la limon de 100.000 animoj) la konsilantaro devis okupiĝi pri modernigo de fajroestingado: en la 1-a de aprilo 15 viroj konsistigis la unuan kontingenton de la nove fondita fajrobrigado. En 1912/13 oni novkonstruis deponejon ĉe la Regler-ringobulvardo por anstataŭigi la malnovan ĉe Neuerbe nr. 30 (finkonstruita en 1908). Tiam aŭtomata fajreganoncsistemo ekfunkciis kun 58 publikaj brulalarmiloj.

En 1931 estis jam 50 fajrobrigadano deĵorantaj, hodiaŭ la nombro sumiĝas je 217 kiu laboras en moderna centro por protektado kontraŭ danĝeroj kaj ĉe alia fajrobrigada stacio.

Taskoj
------

En tuta Erfurto sume estas ne tute 1200 fajrobrigadanoj neprofesiaj kiuj labaras sindone por la bonstato de la tuta urbo, de la kvartalo Stotternheim ĝis Molsdorf, de Vieselbach ĝis Töttelstädt.

Iliaj taskoj havas grandan gamon: foje ili helpas kapti (ne ĉiam venenajn) serpentojn, foje ili forigas damaĝojn kaŭzitajn per kirloŝtormoj, foje ili evakuas plenŝtopitajn InterCityExpress-trajnojn paneintajn. En 2011 estis je pli ol 800 fojoj pretenda helpo.

Literaturo
----------

Stadtfeuerwehrverband Erfurt (eld.): *150 Jahre Freiwillige Feuerwehr Erfurt*, Erfurt 2012, ISBN: 978-3-95400-046-3

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la fajrobrigado.
* Listo de la profesiaj fajrobrigadoj en Germanujo. Arkivigite je 2013-12-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Historiaj detaloj pri fajrobrigadado en Erfurto kaj la ĉirkaŭaĵo.
***Mi eĉ renkontis feliĉajn ciganojn***(serbe : ***Skupljači perja**,* en esperanto : plumportanto) estas jugoslava filmo el la jaro 1967, kiun reĝisoris Aleksandar Petrović.

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *"Skupljači perja" estas la unua filmo en kiu romaoj parolas ilian lingvon.* *La plej granda parto de la roloj estis interpretitaj de veraj ciganoj – ili ne ludas en tiu ĉi filmo, estas ilia filmo. Ili ludas, por tiel diri, sian propran destinon. **"*** |
| — Aleksandar Petrović |

 |

Premioj
-------

* Oskar-premio 1967: Oskar-premio por la plej bona eksterlanda filmo
* Golden Globes 1969: la Ora Globo por plej bona fremda filmo
* 1968: plej bona eksterlanda filmo por la Foreign Press Association (Eksterlanda Gazetara Asocio).

Biografio kaj verkaro de Aleksandar Petrović
--------------------------------------------

Vlastimir Sudar, The life and work of Aleksandar Petrovic: A portrait of the artist as a political dissident (La vivo kaj laboro de Aleksandar Petrović : portreto de la artisto kiel politika disidento – Intellect[*rompita ligilo*], Bristol, Intellect, Chicago 2013)

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri cinéma |
| Portala ikono | Portalo pri Yougoslavie |

Oficiala retejo de Alexandar Petrović

*Mi eĉ renkontis feliĉajn ciganojn*  en Interreta filma datumbazo (angle)

Vidu ankaŭ
----------

* Muzeo de romaa kulturo
* Latcho Drom (filmo)
**Pál Regős** [regOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Regős Pál** estis hungara pantomimisto, koreografo, reĝisoro, instruisto.

Pál Regős naskiĝis la 7-an de marto 1926 en Budapeŝto, li mortis la 18-an de julio 2009 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Pál Regős studis en la privata teatrolernejo de Kálmán Rózsahegyi, dum li tre longe estis fenestropurigisto. Inter 1945–1948 li prezentis movparodiojn, poste ĝis 1966 li estis membro de Hungara Glacia Revuo. En tiu periodo li estis memlernanto de pantomimo, li lernis el libro. Li fondis pantomiman trupon en 1962, la unua spektaklo okazis post 2 jaroj. Inter 1970–1973 li faris kursojn pri pantomimo, inter 1983-1987 en Vieno. En 1973 li denove fondis pantomiman trupon, kies arta gvidanto li estis. Baldaŭ li aranĝis patomimajn renkontiĝojn. Li ricevis premion en 1994. Li edziĝis dufoje kaj havis 2 filojn.

Liaj spektakloj (elekto)
------------------------

* *Bartók-est* (1976) kiel koreografo
* Ajtmatov: *Az első vadászat* (1979) kiel koreografo
* *Rekviem Josef K.-ért* (1988)
* *Életbúcsú* (1998) kiel aŭtoro
* *Születésnapomra* (2001) kiel reĝisoro
* *Életbúcsú* (2002) kiel reĝisoro
* *Szívhang* (2003) kiel reĝisoro kaj koreografo
* *Kaddis önmagamért* (2004) kiel reĝisoro
* *Lidérc* (2006) kiel dancisto

Lia libro
---------

* *Színház Ég és Föld között* (2008)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* roloj

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800115
* VIAF: 161410518
* ISNI: 0000 0001 1112 2706
 |



* Portalo pri Biografio
46° 39′ 44.44″ S 169° 05′ 52.52″ O﻿ / ﻿46.6623444 °S, 169.0979222 °O﻿ / -46.6623444; 169.0979222 (mapo)

Golfo Kurio
Ĉe la suda pinto de la Suda Insulo de Novzelando, **Golfo Kurio**, en angla *Curio Bay*, estas marborda golfo plej konata kiel loko de ŝtonigita arbaro de antaŭ ĉirkaŭ 180 milionoj da jaroj. Ĝi estas hejmo ankaŭ de kolonio de Flavokula pingveno, eble la plej rara el la pingvenaj specioj, kun proksimume 1600 reproduktaj paroj en la nuna populacio. La areo estas hejmo ankaŭ de la endemia Hektora delfeno, kaj ankaŭ oni observis ĉe la marbordo la aŭstralan balenon. **Golfo Kurio** estas unu el ĉefa allogoj de the Catlins.

ŝtonigita arbaro ĉe Golfo Kurio.

Bibliografio
------------

* R. Buckingham kaj J. Hall-Jones. 1985. *The Catlins*. Invercargill: Department of Conservation. ISBN 0-477-05758-6.
* N. Peat. 1998. *The Catlins and the Southern Scenic Route*. Dunedin: University of Otago Press. ISBN 1-877133-42-6.

Notoj
-----

1. ↑  R. Buckingham kaj J. Hall-Jones. 1985

* Kategorio Golfo Kurio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Fajrventraj bufoj** |
| --- |
|  |
| Eŭropa fajrventra bufo (Bombina bombina)Eŭropa fajrventra bufo (*Bombina bombina*) |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Bestoj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Amfibioj *Amphibia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Anuroj - *Anura* |
| Subordo: | *Neobatrachia* |
|
|
|
|
| Superfamilio: | *Dendrobatoidea* |
| Familio: | Bombinatoredoj *Bombinatoridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Fajrventraj bufoj *Bombina*Oken, 1816 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Fajrventraj bufoj  |

 |
| v • d • r |

*Bombina variegata* montras la ventran reflekson.
La **fajrventraj bufoj** estas grupo de ok specioj de malgrandaj ranoj aŭ bufoj (plej specioj tipe ne pli longaj ol 4.1 cm) kiuj apartenas al la genro *Bombina*, nome nomiga genro de la familio de Bombinatoredoj.

"Fajrventraj" estis derivita el la tre brilkolora ruĝa aŭ flavnigra bildoj sur la ventraj regionoj de tiuj bufoj, kio agadas kiel aposemata koloraro, nome averta al eblaj predantoj pri la malbongustego de tiuj bufoj. La aliaj partoj de la haŭto de tiuj bufoj estas verdaj aŭ malhelbrunaj. Fronte al ebla predanto, tiuj bufetoj ofte engaĝiĝas en nomita *Unkenreflekso*, "Unken-" estas kombina formo de "Unke", germane por fajrventra bufo. En la *Unkenreflekso*, la bufo arkigas sian dorson, por montri sian aposematan koloraron de sia ventra flanko.

La specioj de *Bombina* estas verukecaj, akvoloĝantaj bufoj ĝis ĉirkaŭ 7 cm longaj, kaj notitaj ĉefe pro siaj brilaj ventroj. Ili ofte montras la ventran reflekson okaze de ĝenado; la animalo arkigas siajn dorson kaj membrojn por eksponi sian brilan ventron, kaj povas eĉ kuŝi surdorse. Tio utilas kiel averto al predantoj. La voĉa kutimaro de kelkaj specioj de la genro *Bombina* estas malkutima je tio ke la alvoko estas produktita dum la enspiron pli ol per la elspiro kiel okazas en aliaj ranoj. Ili demetas pigmentajn ovojn en flakojn.

Specioj
-------

Familio **Bombinatoridae** 

* Genro *Bombina* (Oken, 1816)
	+ *Bombina bombina* (Linnaeus, 1761)
	+ *Bombina maxima* (Boulenger, 1905)
	+ *Bombina microdeladigitora* (Liu, Hu & Yang, 1960)
		- *Bombina fortinuptialis* (Tian & Wu, 1978)
		- *Bombina lichuanensis* (Ye and Fei, 1993)
	+ *Bombina orientalis* (Boulenger, 1890)
	+ *Bombina pachypus* (Bonaparte, 1838)
	+ *Bombina variegata* (Linnaeus, 1758)

Referencoj
----------

1. ↑  Zweifel, Richard G..  (1998) Cogger, H.G.: *Encyclopedia of Reptiles and Amphibians*. San Diego: Academic Press, p. 85–86. ISBN 0-12-178560-2.
2. ↑  Bombinatoridae ĉe la retejo *Amphibian Species of the World* de Usona Muzeo de Natura Historio
**Miklós Maros** [miklOŝ maroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Maros Miklós** estis hungardevena sveda komponisto, dirigento, instruisto. Lia patro estis Rudolf Maros, lia fratino estis Éva Maros.

Miklós Maros  naskiĝis la 14-an de novembro 1943 en Pécs.

Biografio
---------

Miklós Maros frekventis muzikan mezlernejon en Budapeŝto (lia ĉefinstruisto estis Rezső Sugár), poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1967. Lia majstro estis Ferenc Szabó (komponisto). En la sekva jaro li forlasis las landon kaj daŭrigis siajn studojn en muzikarta altlernejo en Stokholmo de en:Ingvar Lidholm kaj György Ligeti. De 1971 Maros instruis en pluraj lernejoj en Stokholmo. Li estis ankaŭ aktiva dirigento en sia propra orkestro, kiun li fondis en 1972 kune kun sia edzino. Okazis ĉirkaŭ 150 prezentoj en Skandinavio, Nederlando, Aŭstrio, Hungario kaj Germanio. En la jaroj 1980 kaj 1981 li vivis en Okcidenta Berlino helpe de stipendio, poste li estas sendependa komponisto. Li ricevis svedajn premiojn.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* ĉambra muziko No. 1 (por 5 blovinstrumentoj, 1962)
* Mononome (por 2 basaj flutoj, 1971)
* Stora Grusharpan (opero, 1982)
* ĥoralo (por vira kvinteto, 1982)
* Sinfonietta (por ĉambra muziko, 1985)
* konĉerto (por klarneto kaj orkestro, 1989)
* Cinguettio (por 2 flutoj, 1996)
* Simfony No. 4 (por orkestro, 1998)
* Neŭtra (opero, 2002)
* Elfentanz (por 4 flutoj, 2007)
* Duettino (por violono kaj gitaro, 2017)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* oficiala paĝo kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 647281
* GND: 132437686
* LCCN: n85105480
* VIAF: 72552792
* ISNI: 0000 0001 1029 3554
* LIBRIS: 206555
* SUDOC: 169207706
* BNF: 13959752h
* MBA: f59726f4-a4e0-4667-98ca-db40a242ebc3
* BIBSYS: 1063248
 |