recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Medvedivci,** ukraine **Медведівці,** rutene **Медведôвцï** [medvedovcji], ruse **Медведевцы** [medvedevci], slovake **Medvedovce,** hungare **Fagyalos** [fadjaloŝ] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Kalnjik.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 33′ 08″ N 22° 36′ 20″ O﻿ / ﻿48.55222 °N, 22.60556 °O﻿ / 48.55222; 22.60556 (mapo)Koordinatoj: 48° 33′ 08″ N 22° 36′ 20″ O﻿ / ﻿48.55222 °N, 22.60556 °O﻿ / 48.55222; 22.60556 (mapo)
* Areo: 1 km²
* Alto super marnivelo: 159 m
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 89633
* Telefonprefikso: +380 3131

Situo
-----

Historio
--------

La historia hungara loknomo estis *"Medvegyóc"*, kiu pro la hungariga politiko ŝanĝiĝis al hungara nomo. Ĝis Traktato de Trianon Fagyalos apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Medvedivci. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 18-a jarcento

* Kategorio Medvedivci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pri la komunumo
---------------

**Mauensee** estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1144 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

La komunumo Mauensee situas ĉe la orienta flanko de la *Marĉo de Wauwil* ĉe la bordo de la samnoma lago, sur kies insulo situas akvokastelo. Al Mauensee apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝetoj Kaltbach sur alteco de 521 m s.m. kaj la vilaĝeto Bognau sur alteco de 517 m s.m.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,21 km², de kiuj 17,2% estas kovritaj de arbaro, 68,5% servas por agrikulturo kaj 6,8% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Mauensee limas en nordokcidento al Dagmersellen, en nordo al Knutwil, en nordoriento al Sursee, en sudoriento al Oberkirch, en sudo al Grosswangen, en sudokcidento al Ettiswil, kaj en okcidento al Wauwil.

Trafiko
-------

Mauensee estas konektita al la publika transportreto per la buslinio de Sursee al Willisau, kiu cirkulas sur la kantona ĉefvojo inter la samaj du lokoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas oriente en Sursee en distanco de 5 kilometroj.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Mauensee datiĝas el urbaro de Monaĥejo Engelberg, kiu estis verkita en la 1180-aj jaroj de 1184 ĝis 1190.

Dum mezepoko la regiono troviĝis sub regado de la Habsburgoj. La Lago Mauensee apartenis parte al la *Baronoj de Grünenberg* kaj parte al la *Baronoj de Arburgo*. En la jaro 1388 la Kastelo Mauensee sur la insulo estis detruita de la trupoj de la urbo Lucerno. En la jaro 1407 la lucernanoj aĉetis la tutan regionon de la Habsburgoj kaj en la jaro 1455 la urbo ankaŭ aĉetis la lagon. Mauensee estis tiam atribuita al la lucerna kamparvoktejo Knutwil, al kiu ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Dum la kvinjara epoko la iama kamparvoktejo Knutwil estis komunumo de la helveta distrikto Sursee, kiu en la jaro 1803 estis transformita al oficdistrikto de la Kantono Lucerno.

La hodiaŭa politika komunumo estiĝis per disiĝo de la komunumo Knutwil en la jaro 1818.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Mauensee

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Profilo de la komunumo sur la kantona retejo

Bildoj
------

* Ĉefstrato de MauenseeĈefstrato de Mauensee
* Mauensee-BreitenMauensee-Breiten
* Vilaĝeniro de MauenseeVilaĝeniro de Mauensee
* Lago kaj Kastelo MauenseeLago kaj Kastelo Mauensee

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Mauensee
* Profilo de la komunumo sur la kantona retejo

| Distrikto Sursee |
| --- |
|  |  |
| Beromünster - Büron - Buttisholz - Eich - Geuensee - Grosswangen - Hildisrieden - Knutwil - Mauensee - Neudorf - Neuenkirch - Nottwil - Oberkirch - Pfeffikon - Rickenbach - Ruswil - Schenkon - Schlierbach - Sempach - Sursee - Triengen - Wolhusen

* Kategorio Mauensee LU en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 |
Larĝa panoramo de MecseknádasdLarĝa panoramo de Mecseknádasd
**Mecseknádasd** [meĉeknAdasd], germane **(Bischof)nadasch** estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad. Ĝis 1950 la lokonomo estis **Püspöknádasd**.

Episkopa palaco en Mecseknádasd
Vojo en Mecseknádasd
Muzeo en Mecseknádasd

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 36  km²
* Loĝantaro: 1660
* Poŝtkodo: 7695
* Telefonprefikso: 72

Situo
-----

Mecseknádasd situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Pécs.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata dum regado de Stefano la 1-a (Hungario). Post la turkoj germanoj refondis la vilaĝon. Iliaj posteuloj parte estis deportitaj al Germanio post la 2-a mondmilito.

Vidindaĵoj
----------

* palaco de episkopo
* malnova germana loĝdomo
* katolika preĝejo
* Kapelo Stefano la 1-a (Mecseknádasd) kaj aliaj kapeloj
* elvidturo

Komunumoj *Nádasd* en Hungara Reĝlando
--------------------------------------

En la nomo oni rekonas la vorto nád (=kano), pri kio oni nomumis komunumojn. Pro la tutlanda poŝta servo oni distingis ilin: Abaújnádasd, Árvanádasd, Csallóköznádasd, Egyházasnádas, Szepesnádasd, nun en Slovakio, Fraknónádasd nun en Aŭstrio, Borsodnádasd kaj Tornanádaska en Borsod-Abaúj-Zemplén, Mecseknádasd en Baranya, Nádasdladány en Fejér, Nádasd en Vas (Hungario), Alsónádasd, Felsőnádasd, Görgénynádas, Hadadnádasd, Nádasdia, Nádaspapfalva, Szilágynádasd nun en Rumanio.

* Kategorio Mecseknádasd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Medianoj kaj pezocentro "O" de triangulo
En geometrio, **mediano** de triangulo estas streko kuniganta verticon kun mezpunkto de la kontraŭa latero.

Ĉiu triangulo havas akurate 3 medianojn de ĉiu el 3 verticoj.

Punkto de intersekco
--------------------

La tri medianoj estas intersekciĝas je unu punkto kiu estas pezocentro aŭ centro de maso de la triangulo (se konsideri ke triangulo estas farita el folio kiu havas ĉie la saman surfacan densecon). Ĉi tio signifas ke la pezocentro estas ĉiam en eno de triangulo. Se O estas la pezocentro, validas la vektora rilato:

{\displaystyle {\overrightarrow {OA}}+{\overrightarrow {OB}}+{\overrightarrow {OC}}={\overrightarrow {0}}\ .}
Per la punkto de intersekco, la medianoj estas disdividitaj tiel ke du trionoj de longo de ĉiu mediano estas inter la vertico kaj la punkto de intersekco, kaj unu triono estas inter la punkto de intersekco kaj mezpunkto de la latero.

{\displaystyle {\frac {AO}{OE}}={\frac {BO}{OF}}={\frac {CO}{OD}}=2\ .}

Divido de areo
--------------

Ĉiu el la tri medianoj dividas la triangulon en du pli malgrandajn triangulojn de egala areo.

Ĉiu alia rekto kiu dividas areon de triangulo en du egalajn partojn ne trapasas la pezocentron.

La tri medianoj kune dividas la triangulon en ses pli malgrandajn triangulojn de egala areo.

### Pruvo

Konsideru triangulon *ABC*. Estu *D* esti mezpunkto de {\displaystyle {\overline {AB}}}, *E* estu mezpunkto de {\displaystyle {\overline {BC}}}, *F* esti mezpunkto de {\displaystyle {\overline {AC}}}, kaj *O* estu la pezocentro.

Per difino, {\displaystyle AD=DB,AF=FC,BE=EC}, tial {\displaystyle [ADO]=[BDO],[AFO]=[CFO],[BEO]=[CEO],[ABE]=[ACE]}, kie {\displaystyle [ABC]} prezentas la areon de triangulo {\displaystyle \triangle ABC}.

Do:

{\displaystyle [ABO]=[ABE]-[BEO]}
{\displaystyle [ACO]=[ACE]-[CEO]}
Tial, {\displaystyle [ABO]=[ACO]} kaj {\displaystyle [ADO]=[DBO],[ADO]={\frac {1}{2}}[ABO]}

Pro tio ke {\displaystyle [AFO]=[FCO],[AFO]={\frac {1}{2}}AFO={\frac {1}{2}}[ABO]=[ADO]}, pro tio, {\displaystyle [AFO]=[FCO]=[ABO]=[ADO]}.

Uzante la saman manieron, onii povas montri ke {\displaystyle [AFO]=[FCO]=[ABO]=[ADO]=[BEO]=[CEO]}.

Formulo por longo de mediano
----------------------------

Laŭ teoremo de Apollonius

{\displaystyle m={\sqrt {\frac {2b^{2}+2c^{2}-a^{2}}{4}}}}
kie *a* estas longo de latero de la triangulo tra kies mezpunkto estas la mediano,

*b*, *c* estas longoj de la aliaj lateroj,
*m* estas longo de la mediano.

Vidu ankaŭ
----------

* Dusekcanto de angulo
* Alto (triangulo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mediano (geometrio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Medianoj kaj duonigo de areo de triangulo
* Mediano[*rompita ligilo*] je tranĉi-la-nodon
* Areo de mediana triangulo[*rompita ligilo*] je tranĉi-la-nodon
* Medianoj de triangulo kun interaga animacio
* Konstruado de mediano de triangulo kun cirkelo kaj liniilo
monumento por Katschthaler en Anif
**Hans KATSCHTHALER** (naskiĝinta *Johann Rupert Katschthaler* la 13-an de marto 1933 en Lend-Embach, mortinta la 5-an de julio 2012 en Anif) estis aŭstra politikisto kaj pedagogo. Inter 1989 kaj 1996 li ministroprezidantis en Salcburgio.

Vivo
----

Post lernejfrekventoj en Lend li estis disĉiplo ĉe la porinstruista seminario en Salcburgo. Poste li deĵoris bazlerneje en Großarl. Malantaŭe li ekstudis ĝis 1959 ĉe la Universitato de Innsbruck historion, geografion, filozofion kaj pedagogion. Post doktoriĝo en 1958 pri Hieronymus von Colloredo *(Die Steuerreform des Erzbischofs Hieronymus Colloredo* - tiu ĉi disertraĵo pri princepiskopaj impostoreformoj eĉ hodiaŭ takseblas fundamenta verko - li laboris inter 1959 kaj 1961 ĉe la Gimnazio de Saalfelden (BEA) kaj poste en Salcburgo.

Antaŭ komenco de la politikista kariero ĉe Aŭstria Popola Partio (ÖVP) li do lernigistis en Salcburgo ĉe la Muza-pedagogia realisma gimnazio, la Federacia pedagogia akademio kaj ĉe la filozofia fakultato de la Salcburga universitato. En 1973 li fariĝis lernejestro kaj respondecis kiel federacilanda konsilisto inter 1974 kaj 1977 pri edukaj aferoj. En 1977 li iĝis viculo de ministroprezidanto Wilfried Haslauer kaj en majo 1989 ties posteulo. Tiam li ankaŭ iĝis partiestro de ÖVP en Salcburgio. Posteulis lin en aprilo 1996 Franz Schausberger.

Katschthaler ankaŭ membris ĉe pluraj katolikaj studentaj korporacioj (komence de *K.Ö.H.V. Alpinia* je ÖCV, poste honore ĉe *K.Ö.H.V. Rupertina zu Salzburg*; krome honore je Mittelschüler-Kartell-Verband ĉe *K.Ö.St.V. Sighartstein zu Neumarkt* kaj *K.ö.St.V. Almgau Salzburg*).

En 1974 oni igis lin ano de la Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo. En 1994 li ricevis la bavarujan meritordenon *Bayerischer Verdienstorden*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hans Katschthaler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* etbiografio sur parlamenta paĝaro
* Informoj pri Hans Katschthaler en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* informoj en la AEIOU-leksikono
* arkivaj sonbendigoj kun Katschthaler
* filmeto nekrologa de ORF, 6.7.2012
* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Hans Katschthaler en la germana Vikipedio.*

Notoj
-----

1. ↑  "Ex-Landeshauptmann Katschthaler ist tot."
2. ↑  GSLK, 2010/11

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820673
* GND: 119231638
* LCCN: n98082468
* VIAF: 62353734
* ISNI: 0000 0000 3405 9909
 |
**Heĝiro** aŭ **hiĝro** (arabe هِجْرَة) markas la komencon de la islama erao, la elmigradon de Mahometo el Mekka al Medino en jaro 622 kaj signas la komencon de la islama tempokalkulo.

La jaroj estas kalkulitaj, de kiam Mahometo forlasis la urbon Medino, je la 9-a de septembro de 622 p.K.
La komenco de tiu jaro (16-a de julio estas la komenco de islama kalendaro.
La kalendaro estas ankaŭ nomita Heĝira Kalendaro laŭ la araba vorto por "fuĝo". La unua tago de la unua monato *(1 MuHarram)* de la unua jaro *(1 AH)* estas tiu tago.

Datoj en ĉi kalendaro, en angla lingvo, estas kutime mallongigitaj per *AH* el la latina esprimo *Anno Hegirae*, "en la jaro de la Heĝiro". Jaroj antaŭ la Heĝiro estas skribitaj *BH*. Ne estas jaro 0.

Tiu ĉi centra evento montriĝas ankaŭ en tio, ke la islamaj sanktaj skriboj, la Korano, ĉiu surao skribas pri eventoj "antaŭ" aŭ "post la heĝiro".

**vidu:** Kiblo (preĝa direkto de la islamanoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Islamaj terminoj
* Migrado al Abisenio

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* 
* 
*
***Sin rodeos*** [sinroDEos] (Senĉirkaŭe) estas hispana filmo de 2018 reĝisorita de Santiago Segura kaj ĉefrolulita de Maribel Verdú. Ĝi premieris la 2an de marto 2018. Temas pri nova versio de la komedio *Sin filtro* (2016) verkita kaj reĝisorita de la ĉilia Nicolás López.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Paz havas vivon ŝajne perfekta. Ŝi havas laborpostenon, partneron, amikinojn… sed ŝi sentas, ke io ne glatas. Ŝi sentas angoron kaj premon: io ne bone funkcias. Malespere ŝi venas al konsultejo de barata "sanigito" nome Amil Narayan, kiu proponas al ŝi la solvon por ŝiaj problemoj: nome magia trinkaĵo preparita el jarmilaj plantoj kiu liberigos sian ŝtreĉiĝon. La trinkaĵo aspektas pli forta ol atendite. Paz trafas surprizan rezulton: post engluti akcidente la tutan trinkaĵon, ŝi iĝas virino "senfiltra". Ŝi diras ĉion kio venas al ŝia kapo, ĉu ĝi konvenas ĉu ne. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Maribel Verdú kiel Paz
* Candela Peña - Ŝoforino
* Diego Martín - Gabriel
* Rafael Spregelburd - Roberto "Dante"
* Cristina Pedroche - Alicia García
* Santiago Segura - Manolo Ramos "Amil Narayan"
* Cristina Castaño - Vanessa
* Bárbara Santa-Cruz - Alejandra
* David Guapo - Borja
* Toni Acosta - Beatriz González "Bea"
* Enrique San Francisco - Kiko
* Florentino Fernández - interreta teknikisto
* El Gran Wyoming - Psikiatro
* Alaska - Ŝi mem

Referencoj
----------

1. ↑  «Sin rodeos (2018) - FilmAffinity». Konsultita la 7an de majo 2020.
2. ↑   Pando, Juan (11a de januaro 2018). «Sin rodeos». Fotogramas. Konsultita la 7an de majo 2020.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ŝlipo en acontracorrientefilms.com

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Sin rodeos (película) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 838710
 |
Koordinatoj: 50° 21′ 25″ N 12° 53′ 10″ O﻿ / ﻿50.35694 °N, 12.88611 °O﻿ / 50.35694; 12.88611 (mapo)

**Mariánská** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jáchymov en alto de 850 m super marnivelo. Origina nomo de tiu ĉi vilaĝo estis Sorg (t.e. rando de arbaro, de la limterito-ria arbaro). En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 230 loĝantoj. Tiu ĉi devene mariana pilgrima loko estadis en duono de la 20-a jarcento prizonaj laborpunejoj.

Fine de la 15-a jarcento tie loĝis ermito Johano Niavis, profetinta gloron de la mineja urbo, tie fondota, ties bankroton kaj novan renesancon.

Dum fondiĝo de la urbo tie estis kelkaj bienoj. Post la Tridekjara milito, kiam la minado en Jáchymov-regiono plej regresintis, kelkaj ministoj trovis restaĵojn de la Niavis-ermitejo kaj konstruis tie unue kapelon kaj poste en la jaro 1699 procesian preĝejon de Virgulino Maria kun peto, ke la gloro de Jáchymov-minado renoviĝu. Apud la kapelo loĝis ermito Eŭsebio Kolitsch el Hřebečná ĝis la jaro 1728, kiam li estis atakita de rabistoj kaj mortbruligita.

En la jaro 1754 la procesia preĝejo estis pruntita al Ordeno de Kapucenoj. Ili tie konstruis en la jaroj 1754-1756 la duan preĝejon, monaĥejan kaj kapucenan hospitalon. La monaĥejo estis nuligita en la jaro 1948 kaj la tuta konstruaĵo pro danĝera stato forigita en la jaroj 1964-1965.

Super la eksa monaĥejo estas sociala instituto por la homoj, kiuj bezonas specialan zorgon.

Apud la origina vilaĝo Marianská la entrepreno Jáchymov-minejoj konstruis post la jaro 1948 ministan vilaĝon (t.e. 50 duoblaj ligno-domoj), kiu post likvido de la minejoj estis ŝanĝita je ripozloko.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 251 |
| 1880 | 250 |
| 1890 | 210 |
| 1900 | 239 |
| 1910 | 214 |
| 1921 | 201 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 200 |
| 1950 | 107 |
| 1961 | 547 |
| 1970 | 173 |
| 1980 | 178 |
| 1991 | 194 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 262 |
| 2011 | 254 |
| 2021 | 230 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Jáchymov (5) |
| --- |
| Jáchymov ~ Mariánská ~ Nové Město ~ Suchá ~ Vršek |

 |
La **kabo San Pío** (Sankta Pio en Esperanto) estas kabo situanta en Argentino, sur la Granda Insulo de Fuegio, ene de la Provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko en 55° 03′ S 66° 31′ O﻿ / ﻿55.050 °S, 66.517 °O﻿ / -55.050; 66.517 (mapo).

La retejo de la Instituto Geográfico Nacional atribuas al ĝi la fakton esti la punkto plej suda de la teritorio argentina supermara kun fakta suvereneco; tamen, la retejo de la Subsekretario de Katastro de Fajrolando markas, ke punta Falsa 55° 03′ 34″ S 66° 26′ 29″ O﻿ / ﻿55.05944 °S, 66.44139 °O﻿ / -55.05944; 66.44139 (mapo) kaj la islote Blanco 55° 03′ 51″ S 66° 33′ 06″ O﻿ / ﻿55.06417 °S, 66.55167 °O﻿ / -55.06417; 66.55167 (mapo) troviĝas plej sude ol la kabo San Pío.

Geografia situo
---------------

Ĝi estas situanta antaŭ la Insulo Nueva, ĉe la marbordoj de la Kanalo Beagle.

Koordenatoj.
54°38' al 55°16' S, 66°00' al 67°21' O.

Aliro.
La provinca ŝoseo J alvenas ĝis Estancia Harberton (bieno H), kaj pluas kiel nur pado iom plie sed ne atingas la kabon, kiu estas atingebla nur el maro.

Karakteroj
----------

La marbordo estas klifa, kun golfetoj de mallarĝaj strandetoj. La faŭno estas ĉefe mara, kun estado de pingvenoj, kormoranoj, marleonoj, marlutroj, delfenoj. La arbaro ekas ekde marnivelo kaj atingas ĝis 450 m.s.m..

La nomo de tiu kabo aludas al la korveto «San Pío» per kiu la leŭtenanto Juan José de Elizalde y Ustáriz realiĝis la ekspedicion al orientaj marbordoj de Tierra del Fuego en 1790.

Referencoj
----------

1. ↑    Atlas de sensibilidad ambiental de la costa y el mar Argentino, Alirita la 16an de marto de 2010, Demetrio Boltovskoy
2. ↑    Historia y arqueología marítima. Actividades marítimas en la Patagonia durante los siglos XVII Y XVIII. 1790, expedición de la corbeta San Pío y bergantín Nuestra Señora del Carmen a la costa oriental de Tierra del Fuego, Alirita la 16an de marto de 2010, Histarmar

* Sektoro de Marmapo H-419 A "De Cabo Buen Suceso a Cabo San Pío". Publikita de la Servo de Mara Hidrografio
**Kantaksantino** estas karotenoido nome pigmento amplekse distribuata en naturo. La karotenoidoj apartenas al pli granda klaso de fitokemiaĵoj konata kiel terpenoidoj. La kemia formulo de Kantaksantino estas C40H52O2. Ĝi havas E-numeron E161g kaj ĝi estis aprobita por uzado en la EU kaj Usono tamen ĝi ne estis aprobita por uzado en Aŭstralio kaj Novzelando.

Ĝi estis la unuan fojon izolita en manĝeblaj fungoj. Ĝi troviĝis ankaŭ en verdaj algoj, bakterioj, krustuloj, kaj fiŝoj kiaj karpoj, sparedoj, kaj aliaj.

En la EU, Kantaksantino estas permesta laŭleĝe por esti aldonita al kolbasoj el Strasburgo (ĉefe al tiuj eksportataj al Francio), same kiel al trutomanĝo, salmomanĝo kaj kokomanĝo. La limo ĉe Eŭropa Unio estas 80 mg/kg ĉe manĝo, 8 mg/kg por ovodemetaj kokinoj kaj 25 mg/kg ĉe manĝo por alia kortobirdaro kaj salmonedoj.

Notoj
-----

1. 1 2 3   Opinion on the use of canthaxanthin in feedingstuffs for salmon .... Arkivita el la originalo je 2006-11-16. Alirita 2012-07-06.
2. ↑  US FDA: Colour Additive Status List. Alirita 2011-10-27.
3. ↑  Australia New Zealand Food Standards Code Standard 1.2.4 - Labelling of ingredients. Alirita 2011-10-27.
4. ↑ .  Canthaxanthin - your questions answered (Lundon 12a Aprilo 2010). Arkivita el la originalo je 2008-09-06. Alirita 7a Julio 2011.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2007-06-09. Alirita 2012-07-06.

* Kategorio Kantaksantino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Dolĉa knedliko
**Knedliko** estas ĉeĥa nacia manĝo, pastaĵo kuirata en bolanta akvo. La tradicia bohema plado ankaŭ havas fortajn radikojn ĉe la sudetgermanoj, aŭstroj, bavaroj kaj la germanlingvanoj de Silezio.

Etimologie la vorto devenas de la germana "Knödel", la ĉeĥa sufikso -ik ĉi tie signifas diminutivon kiel la Esperanta -et-, ĉar unuopaj knedlikoj estiĝas per tranĉado de granda knedlikego.

Iomete salitan farunon oni metas en pladon, enverŝas lakton kun dismiksita ovo kaj dispecigita gisto, per kio estiĝas ne tre densa pasto. Dum la pasto ripozas, oni tranĉas bulkon je malgrandaj pecetoj, enmiksas en la paston kaj formas el ĝi longan cilindroforman knedlikegon 10 cm dikan kaj metas ĝin en bolantan salitan akvon. Post 15 minutoj oni turnas ĝin. Kuiritan knedlikegon oni tranĉas minimume je du partoj, por ke povu eliri la vaporo. Poste oni tranĉas diskojn 1–2 cm dikajn kaj metas ilin sur teleron (anstataŭ terpomoj aŭ rizo) kiel garnaĵon al viando. Plie oni almetas iun saŭcon aŭ brasikon.

En la vendejoj oni vendas industrie produktatajn knedlikegojn, longajn 30 cm (hejme la virinoj kuiras malpli longajn bulegojn, laŭ grandeco de la hejma kaserolo). Do la aĉetata knedlikego estas malvarma, sed freŝa (tiutage kuirita), antaŭ la metado sur la teleron oni varmigas ĝin per vaporo aŭ en mikro-onda forno.

Ŝatataj estas ankaŭ knedlikoj el terpoma pasto, kiu havas formon de bulo, farĉita per pecetoj de salamo, lardo aŭ plej ofte per grivoj. Oni manĝas ilin kutime kun kuirita spinaca saŭco.

Variaĵoj
--------

Krom ne dolcaj knedlikoj, ekzistas ankaŭ **dolĉaj knedlikoj** plenigitaj kun fruktoj kiuj estas ĉefe ŝatataj de infanoj.

Klasika **prunknedliko** estas sana pruno (sen vermo, sen putro, sed kun kerno), tegita per maldika tavolo de dolĉa pasto, kuirita en bolanta akvo. Unu porcio sur telero enhavas ĉirkaŭ dek tiajn knedlikoj. Oni ilin ankoraŭ surŝutas per muelita papavo miksita kun sukero - kaj bonan apetiton!

Alia varianto de dolĉa knedliko estas **knedlikoj ŝvelintaj, pufiĝintaj**. Ili estas grandaj kiel tenispilko kaj enhavas aŭ marmeladon (prunan, abrikotan, fragan) aŭ fruktojn mem (kutime kelkajn ĉerizojn aŭ unu abrikoton). Ankaŭ ilin oni ankoraŭ dolĉigas per sukerpapavo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hispanlingva artikolo enhavas bildojn de fruktaj knedlikoj kaj de knedlikoj uzataj kun viando (konkrete kuniklaĵo)

* Kategorio Knedliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Oyonnax (stacidomo). |

**Oyonnax** (prononcu aŭ [ojona] aŭ [ojonaks]), esperante **Ojonakso**, estas franca komunumo en la departemento Ainio kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi estas la dua plej granda urbo de la departemento post Bourg-en-Bresse.

Oyonnax havas proksimume 25 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomigas *Oyonnaxiens*.

Geografio
---------

Oyonnax situas en la norda parto de la departemento Ain, en la montomasivo Ĵuraso, ĉe la pordo de la natura regiona parko Alta-Ĵuraso kaj en la historia regiono Bugey.
La komunumo enhavas la urbon Oyonnax kaj aliajn konstruarojn oni trovas en Geilles, Bouvent, Massiat, Chatonnax, Mons kaj Veyziat, kiuj estas partoj de la ojonaksa komunumo.

### Hidrografio

La urbon trapasas la rivero Ange kaj sia alfluanto Sarsouille.

### Najbaraj komunumoj

Najbaraj komunumoj
La komunumo limiĝas per komunumoj Dortan, Arbent, Échallon, Charix, Apremont, Bellignat, Géovresset kaj Samognat.
  

### Vojoj kaj transportoj

Aŭtovojo A404:

1. Eliro 10 (ZI Sudo) (Bellignat)
2. Eliro 11 (Oyonnax) ĉe 16 km : al la urbo.
3. Eliro 12 (ZI Nordo) ĉe 17 km : Oyonnax, Arbent.

Ĝemelurboj
----------

* Eislingen en Germanio (depost 2001)

Historio
--------

### Dua Mondmilito

Ceremonio en 2013: oni vidas aviztabulon kun la teksto *Les vainqueurs de demain à ceux de 14-18* ( La venkontoj al tiuj de 14-18)
La 11an de novembro 1943, okazis evento, kiu grandskale skuis kaj igis la francan rezistadon (gvidita de De Gaŭlo) plene agnoskitan de la aliancitoj (britoj kaj usonanoj), nome defilado en la urbocentro, kontraŭ la malpermeso de la tiuepoka Viĉia registaro, submetita al nazioj, per publika afiŝo de la moto "La venkontoj al tiuj de 14-18".

Famuloj
-------

En Oyonnax instruis, ekspoziciis kaj mortis hungardevena franca pentristo Gusztáv Miklós.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: Kiel traduki okdek franclingvajn vortojn kaj Kiel esperantigi proprajn nomojn Arkivigite je 2015-09-24 per la retarkivo Wayback Machine (2011), P225

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Ain
* Listo de urboj de Francio
* Oyonnax (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Oyonnax en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala TTT-ejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 199264
* GND: 4495257-0
* LCCN: n83023288
* VIAF: 143871644
* BNF: 11959041n
 |
Ŝaul Mofaz, nuna gvidanto de la partio
**Kadima** (hebree קדימה, Qādīmāh, signifante "Antaŭen") estas politika partio en Israelo, kiu situas politike inter Likud kaj Laborista partio kaj vidas sin mem en mezo de la israela politika skalo kiel liberala. Elstara ano de la partio estis la fondinto Ariel Ŝaron, kiu en aŭtuno de 2005 kun kelkaj registaraj ministroj ĝin fondis, post la efektivigo de la *plano de unuflanka malengaĝigo* (malkonstruo de la setlejoj el Gazo kaj parto de Cisjordanio).

La plej multo de la unuaj anoj de la partio devenis el la dekstra partio Likud, sed ilin akompanis membroj de la Laborista Partio, kun Ŝimon Peres ĉekape.

Ekde la 16a de januaro 2006, Ehud Olmert fariĝis la dua prezidanto de la partio, post Ŝaron, kiu la 4an de januaro 2006 suferis apopleksion kaj de post tiu momento kuŝis en komato ĝis sia morto en 2014. En la elektoj de 2006, Kadima gajnis 29 seĝojn en la Parlamento (Kneset), kaj Olmert fariĝis la ĉefministro.

Post diversaj skandaloj de koruptado, Olmert devis antaŭkunvoki novajn balotojn por la jaro 2009. En septembro 2008 estis elektita nova gvidanto de la partio la ministro de eksteraj rilatoj de la tiama registaro, Cipi Livni.

En la balotoj de februaro 2009, Kadima gajnis 28 parlamentajn seĝojn, kaj estis la partio kiu atingis pli da voĉdonoj, sed sen absoluta plimulto.

La partio volas Israelon kun juda plimulto kaj mem desegnitaj limoj, favoraj al la israelaj setlintoj en la palestinaj teritorioj. La partio estas ofte priskribita kiel centrisma, kvankam aliaj kontestas tiun priskribon.

En 2012 Ŝaul Mofaz venkis en la interna voĉdonado de la partio kaj Cipi Livni, kun aliaj membroj, forlasis la organizon por krei novan partion (Hatnuah).

En la israela nacia voĉdonado de 2013, la 22an de januaro, Kadima perdis la plejparton de siaj seĝoj, konservanta nur 2.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kadima en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo
La **Sendependecpartio** (islande *Sjálfstæðisflokkurinn*) estis politika partio en Islando. Ĝi fondiĝis en la islanda parlamento kiam kuniĝis kontraŭuloj de Islandministro Hannes Hafstein kaj lia Hejmrega partio en 1907. La kaŭzo estis malŝato pri provizora traktato kion negociis Hannes kun Danio pri la estonta rilateco inter la landoj (sed Islando estis parto de Danio, sed kun hejman regadon ekde 1904).

En 1915 la Sendependecpartio partigis kiam partiano Einar Arnórsson iĝis Islandministro, kaj multaj partianoj opiniis ke li estus tro kompromisema rilate al la batalo pri islanda sendependeco. La parto de Einar estis nomita "sendependecpartianoj laŭlonge" (is. *sjálfstæðismenn langsum*) sed tiu de siaj kontraŭuloj ""sendependecpartianoj laŭlarĝe" (is. *sjálfstæðismenn þversum*).

Björn Kristjánsson estis ministro por "laŭlarĝe" en la unua islanda registaro en 1916.

La Sendependecpartio ne havis parlamentanojn ekde 1923 sed kuniĝis kun sekvaj dekstraj partioj, la Burĝa partio kaj poste la Konservativa partio, kiu poste iĝis la posta Sendependecpartio en 1929.
**Melgar de Tera** [melGAR deTEra] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. *Melgar de Tera* estas etimologie tradukebla al *Luzernejo de la rivero Tera*, nome aludo al luzernoj kiuj abundas, estas ekonomie gravaj por la loka ekonomio kaj videblas en la blazono ĉirkaŭ kruĉo. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Melgar de Tera kaj Pumarejo de Tera, okupas totalan areon de 40,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 360 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 74 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. 

En la epoko de la Romia Imperio oni produktis tie fajnajn ceramikajn ujojn por la romaij soldatoj; en Mezepoko okazis reloĝado kaj la areo apartenis al la Graflando de Benavente.

Tradicia ekonomio estis bazata sur agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.

El 15-a ĝis 19-a de Junio 2022 okazis terura incendio en la tuta montaro Sierra de la Culebra ĝis la valo de la rivero Tera, eksplodinta pro kuniĝo de nekutima varma tajdo (antaŭsomera) kun sekaj ŝtormoj kiu fakte okazigis aliajn 50 incendiojn en la tuta regiono. La incendio detruis pli ol 25 000 hektarojn, oni interrompis la trafikon per ŝoseo kaj trajno kaj loĝantoj de du dek loĝlokoj estis provizore translokigitaj al sekuraj rifuĝejoj. La municipoj damaĝitaj de tiu incendio estis Villardeciervos, Flechas, Cional, Codesal, Villanueva de Valrojo, Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Otero de Bodas, Olleros de Tera, Val de Santamaría de Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Villar de Farfón, Junquera de Tera, Milla de Tera, Pumarejo de Tera, Melgar de Tera kaj Vega de Tera. Finaj kalkuloj de detruo ĉirkaŭas 30 000 hektarojn, kio faras tiun incendion la plej detrua en la regiono Kastilio-Leono kaj eble en la tuta Hispanio, ekde oni havas registrojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----

1. ↑  Las llamas en la Sierra de la Culebra (Zamora) han calcinado ya cerca de 20.000 hectáreas Público, 18a de Junio 2022, Alirita la 20an de Junio 2022.
2. ↑  Sofocan las llamas de la Sierra de la Culebra y los desalojados vuelven a sus casas Público, 19a de Junio 2022, Alirita la 20an de Junio 2022.
3. ↑  Telediario de Kanalo 1a, 20an de Junio 2022, 15:00


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755509
 |
**Melibokus** - rigardo de kastelo Auerbach
La monto **Melibokus**, esperante Meliboko, altas 517,40 metrojn kaj situas rande de la montaro Odenwald en suda Hesio, Germanio.

Geografio
---------

La monto troviĝas je la okcidenta rando de la montetaro Odenwald en la regiono "Bergstraße", inter Darmstadt norde kaj Heidelberg sude. Longdistance ĝi videblas el la vasta rejna ebenaĵo. Sur siaj nordaj flankaj montetoj staras la kastelo Alsbach, sur la iom pli suda najbara monto "Auerberg" (339,7 m) la kastelo Auerbach. Piede de la montoj situas la komunumoj Alsbach-Hähnlein kaj Zwingenberg.

La vojo la la montopinto estas komplete asfaltita kaj spronas multajn stortemajn biciklistojn "konkeri" ĝin (mezume 8,2 % da ascendo sur vojo de 4,8 km).

Montopinto
----------

Pinte de la Melibokus troviĝas radiostacio de la usona armeo momente ne uzata. Apud ĝi troviĝas turisma panorama turo kaj gastejo, sed ambaŭ nur sporade (ofte semajnfine) malfermatas. Eta natura platformo sur la montopinto servas al spertaj kajtoflugistoj, kiuj ekflugas de tie suben en la rejnan ebenaĵon.

De la montopinto bone videblas la kastelo Alsbach, la tuta rejna valo ĝis montaro Hunsrück. Sudokcidente videblas la montaroj Pfälzer Wald kaj dum bona vetero la franca montaro Vogezoj.

Historiaj mencioj
-----------------

Dum la unua postkrista jarcento, la antikva greka sciencisto Ptolemeo en sia verko Geografio (2-a libro, 10-a ĉapitro) kaj la romia klerulo Plinio la pli maljuna en sia verko *Naturalis Historia* ("naturhistorio") menciis monton Μηλίβοκον (Mēlíbokon), kion oni mezepoke identigis kun la - laŭ la silueto de la montaro Odenvaldo aparte alta - monto kaj nomis ĝin Melibokus, kvankam laŭ novaj teorioj Ptolemeo kaj Plinio eble celis la montaron Harco, multe pli norde.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Reta kamerao sur la monto, kiu montras rigardon sudokcidenten al Bensheim kaj Mannheim Arkivigite je 2006-03-30 per la retarkivo Wayback Machine
* Informoj por biciklistoj, germanlingvaj

Panoramo
--------

  
  
Panoramo de la pinto de monto Melibokus, montrante de maldekstro al dekstro la komunumojn Zwingenberg,  
Alsbach, Bickenbach kaj Seeheim-Jugenheim. Centre videblas kastelo Alsbach.
**Mekatroniko** interfake okupiĝas pri la kunagado de mekanikaj, elektronikaj kaj informadikteknikaj elementoj kaj moduloj en mekatronikaj sistemoj.

La nocio *mekatroniko* *(**Meka**nika inĝenierado-Elec**tronika** inĝenierado)* estas artefarita vorto, inventita en 1969 de la japana firmao *Yaskawa Electric Corporation* kaj fontas el la precizmekaniko. Poste aliĝis la informadiko kiel nova kernfako. La nocio Mechatronik plivastiĝis tutmonde en la tekniko. Ĝi strikte rilatas kun la *elektromekaniko,* la *precizaparata tekniko*, la *mikrosistemtekniko* kaj la *adaptroniko*.

*Mekatroniko* dedukteblas ankaŭ de la tri kernfakoj. **Meka**niko kiel ĉeffako, kun elek**tron**iko kaj kiel interligo de ambaŭ fakoj la informad**iko**.

Vidu ankaŭ
----------

* ROMO

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mekatroniko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Priskribo de la profesio (germanlingve) Arkivigite je 2008-06-04 per la retarkivo Wayback Machine
* "Was ist Mechatronik?" Filmo de la Fakaltlernejo por studiemuloj (germanlingve) Arkivigite je 2007-10-29 per la retarkivo Wayback Machine
* Mechatronik im Gewerbe / Interessenvertretung
* TransMechatronic – Fakportalo pri la temo mekatroniko (germanlingve)
* Mekatronikstudado ĉe germanaj universitatoj (germanlingve) Arkivigite je 2007-11-11 per la retarkivo Wayback Machine aŭ Superrigardo: mekatroniko je germanaj altlernejoj (mechatronik-portal.de germanlinve)
**Matadeón de los Oteros** [matadeON delosoTEros] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Esla-Campos*, en la sudoriento de la provinco kaj en la historia areo Los Oteros.

Komarkoj de la provinco Leono; *Esla-Campos* sudoriente, oranĝece.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Fontanil de los Oteros, Matadeón de los Oteros, San Pedro de los Oteros kaj Santa María de los Oteros, okupas totalan areon de 46,44 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 229 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 43 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758970
 |
**Mary Patricia McAleese** en la angla aŭ **Máire Pádraigín Mhic Giolla Íosa** en la irlanda (naskiĝis la 27-an de junio 1951 sub la nomo de *Mary Leneghan / Máire Ní Lionnacháin* en Belfasto, Nord-Irlando) estis la 8-a prezidento de la Respubliko de Irlando, oficanta ĝis la 11-a de novembro 2011.

Biografio
---------

Dum sia adolesko ŝi vivadis en Dublino. Ŝi poste revenos al sia loko de naskiĝo por studi juron, fariĝi advokato kaj instrui en la universitato. Ankaŭ ŝi instruis en Dublino juron kaj kriminologion en la Kolegio Triunuo kaj debutis en 1975 kiel radifonia ĵurnalisto.

Ŝi ankaŭ regis, interalie, televidkanalon kaj elektran firmaon en Nord-Irlando, dum ŝi iĝis aktivulo por la handikapojn. Ŝi revenas universitaten en 1981. En 1987, ŝin oni petas regi la Instituto de Profesiaj Juraj Studoj kie lernas la Nord-Irlandaj advokatoj. Dum la sama jaro, ŝi kandidatiĝis en la partio Fianna Fáil por la prezidenta baloto kaj malgajnis.

Grave katolikisto, ŝi subtenas unuigon de la insulo Irlando kaj estas rigardita kiel strikta konservativulo. Post sia politika malsukceso en la baloto en 1987, ŝi prezidentiĝas unu jardeko poste, en 1997, tiel anstataŭigante la antaŭ prezidento Mary Robinson. Ŝi estas la unua prezidento de la Respubliko de Irlando kiu naskiĝis en Nord-Irlando.

La 1-a de oktobro 2004 je la 12-a precize, ŝi estas reelektita por dua mandato, sen kontraŭulo. Post baloto de la 27-a de oktobro, la 11-an de novembro 2011 ŝi transdonas la postenon al la posteulo Michael D. Higgins.

* Mary McAleese en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Mary McAleese en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 170519
* GND: 131350889
* LCCN: no95054676
* VIAF: 85688870
* ISNI: 0000 0000 7875 409X
* SUDOC: 074686976
* BIBSYS: 12006166
* NKC: xx0060203
 |
La Hatfield klano (1897)
Migra familio de Arkansaso ludanta Hillbilly-aj kantoj (1939)
**Montetulo** *(angle*Hillbilly*)* estas kromnomo por homoj kiuj loĝas en la montaraj regionoj de Usono, kaj precipe en la sudo de la Apalaĉoj kaj Ozark -montoj. En Usono, la moknomo havas stereotipajn implicojn, kaj estas tial ofte konsiderita malestima moknomo direkte al usonanoj de apalaĉa heredaĵo. En ĝia klasika stereotipa signifo, "montetulo" estas homo, kiu loĝas en kampara regiono, malriĉa, senscia, neklera kaj prizorgata de multaj infanoj .

La origino de la kromnomo "Hillabilly" estas nebula. Laŭ Harkins (2003), la koncepto aperis en presaĵo por la unua fojo en 1900 en artikolo en The New York Times kaj estis difinita jene :

> Hill-Billy estas blankula, libera kaj senbrida loĝanto de la ŝtato Alabamo, loĝas en la montoj, ne havas rimedojn, vestiĝas kiel li povas, parolas laŭplaĉe, trinkas viskion kiam li povas kaj pafas sian pafilon kiam la deziro ekestas. 
> 
> 

La kromnomo "montetulo" enkorpigas kaj pozitivajn kaj negativajn kvalitojn. La loĝantoj de la apalaĉa libro ofte estas konsideritaj eltrovemaj, sendependaj kaj malfavoraj al la modernigo de socio, sed aliflanke estas ankaŭ difinitaj kiel perfortaj kaj neevoluintaj. Malgraŭ tio, iuj el la montaranoj mem uzas la kromnomon por glori sian unikan kulturon .

En popola kulturo
-----------------

*The Beverly Hillbillies*
* La televidserio *The Beverly Hillbillies* de la 1960-aj jaroj traktis familion de Hillbillies, kiuj riĉiĝas kaj translokiĝas al la luksa kvartalo de Beverly Hills.
* En la televidserio *The Simpsons*, la rolulo de Cletus Speckler (N) estas karakterizita per siaj tipaj hillbilly trajtoj kaj aspekto.
* En la filmo *Pulp Fiction*, Marcellus Wallace nomas Zed, sia seksperfortanto, tiel.

Fontoj
------

* Harkins, Anthony.  (November 2003) *Hillbilly: A Cultural History of an American Icon*. USA: Oxford University Press. ISBN 978-0195146318.

Referencoj
----------

1. ↑  Harkins, Anthony.  (November 20, 2003) *Hillbilly: A Cultural History of an American Icon*, 1‑a eldono, Oxford University Press. ISBN 978-0195146318.
2. ↑   (April 23, 1900) "Mountain Votes Spoil Huntington's Revenge", *New York Journal*, p. 2.
3. ↑   (1965) "Hillbilly Music: Source and Symbol", *Journal of American Folklore* **78** (309), p. 204–228. doi:10.2307/538356.
4. ↑  "Hillbillies in the White House",  *BBC News*.

Eksteraj ligiloj
----------------

-
**Matthias FLACIUS** (vere: *Matija Vlačić*, kromnomo latinlingva: *Illyricus* - la iliro; naskiĝinta la 3-an de marto 1520 en Labin/Provinco Istrio, mortinta la 11-an de marto 1575 en Frankfurto ĉe Majno) estis kroata teologo protestantisma. Li iĝis estro de la movado de la Gnesioluteranoj.

Vivo
----

Flacius studis en Veneco humanismaĵojn kaj iris, anstataŭ iĝi monaĥo kaj teologo romkatolika, al Bazelo, al Tübingen kaj finfine en 1541 al Wittenberg. Tie iĝis liaj instruistoj Marteno Lutero kaj Filipo Melanktono. En 1544 ili peris por Flacius eĉ profesorecon pri la hebrea lingvo.

Sed kiam Melanktono aprobe konsentis pri la interkonfesipaciga t.n. *Lepsika provizoraĵo* en 1548, Flacius komencis disde Magdeburg polemikan kampanjegon kontraŭ Melanktono kaj anoj de lia skolo. Estante profesoro ĉe la tre tradicia altlernejo en Jena ekde 1557, li kune kun siaj kolegoj (i.a. Johannes Musaeus, Andreas Wigand) kontraŭis la t.n. Filipan sinergismon kiu jesis liberan decideblecon ĉefidelulan. Flacius ĉefe responsis pri la publikigo de la ŝajne kontraŭsekta verko *Solida confutatio et condemnatio praecipuarum corruptelarum, sectarum etc.* (1559). Kiam al Jena mem venis la sinergismulo Viktorin Strigel, Flacius ordonis ties malliberigon. Tamen li ne sukcesis ekziligi lin malgraŭ sia apero ĉe tribunalsimila kolokvo farita en Vajmaro.

Maldungita, li iris en 1561 al Regensburg, poste al Antverpeno de kie li fuĝis persekutite al Strasburgo. Sed ankaŭ ĉi tie li baldaŭ akrege ekmalpaciĝis kun la lokaj teologoj, tiel ke la konsilantaro urba forpelis lin en 1573 de ene de la urbaj muroj.

Kvankam Flacius iam estis kvazaŭ la ĉefa orakolisto de ĉiuj severaj luteranoj li akuzitis tuj pri maniĥeismo; ĉar li diris ke prapeko apartenus al la ecaro de la homoj. Sekve oni nenie plu ŝatis lian restadon. Eĉ en Frankfurto, kiam li estis mortanta, jam minacis ekziligordono.

Verkoj
------

Inter liaj sciencaĵoj menciindas:

* la redaktado de »Magdeburgischee Zenturien«
* »Catalogus testium veritatis« (Bazelo 1556)
* »Clavis Scripturae Sacrae« (Bazelo 1567)

Literaturo
----------

* Preger: *Matthias Flacius Illyricus und seine Zeit*, Erlangen 1859–61, 2 vol.)

Fonto
-----

Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 6. Leipzig 1906, p. 651, kio relegeblas interrete ĉi tie.

* Kategorio Matthias Flacius en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616750
* GND: 118533649
* LCCN: n82074219
* VIAF: 89645361
* ISNI: 0000 0001 0785 551X
* LIBRIS: 186994
* SUDOC: 028017307
* BNF: 11993746p
* NLA: 35648893
* BIBSYS: 90729575
* NKC: jo2006325079
* ICCU: SBLV309449
* BNE: XX1308431
 |
**Maĉvanska Mitrovica,** serbe **Мачванска Митровица,** slave **Mačvanska Mitrovica** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.

Maĉvanska Mitrovica situas en la mapo en la verda municipo
Mapo pri municipo de Sremska Mitrovica
Mapo pri la ĉirkaŭaĵo
Panoramo de Maĉvanska Mitrovica

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 2,4  km²
* Koordinatoj: 44°57′56″N 19°35'53″E
* Supermara alteco: 76 m
* Loĝantaro: 3896
* Poŝtkodo: 22202
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

Situo
-----

Maĉvanska Mitrovica situas laŭ dekstra bordo de Savo, kontraŭe Sremska Mitrovica troviĝas. Ponto interligas ilin, tial ili estas kvazaŭ Duobla urbo.

Historio
--------

Post disfalo de Serbio la vilaĝo longe apartenis al la Turka Imperio. En 1850 epidemio pri pesto, en 1938 inundo okazis. En 2002 loĝis en Maĉvanska Mitrovica 3621 serboj (93 %), 87 ciganoj (2 %), 21 kroatoj, 14 jugoslavianoj, 10 hungaroj, 8 slovakoj kaj ankaŭ aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo de 1939

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* mapo pri Maĉvanska Mitrovica

* Kategorio Maĉvanska Mitrovica en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Balázs Vargha** [balAĵ varga], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vargha Balázs** estas hungara grafikisto, altlerneja instruisto.

Balázs Vargha naskiĝis la  27-an de aŭgusto 1966(nun 1966-08-27) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Balázs Vargha akiris bakalaŭron en Industriarta Universitato en 1990, kiun li kompletigis MSc post 3 jaroj. En 1999 li fondis grafikan studion. En 2008 li doktoriĝis aŭ li akiris sciencan gradon DLA, poste li instruis en la universitato, kiel katedrestro ekde 2015. Li estis levita docento en 2020, en la sekva jaro okazis lia habilitiĝo. Li estis institutestro ekde 2023. Li ricevis premiojn inter 2000 kaj 2008.

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* Arthalo Budapeŝto (2001, 2017, 2022)
* Békéscsaba (2007)
* Hungara Muzeo pri Metia Arto (2012)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* video

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 838512
 |


* Portalo pri Biografio
Prezentado de maŝinindustrio en foiro en Dresden, 1982.
Muntado de maŝinoj ĉirkaŭ 1950 en maŝinfabriko.
La **maŝinindustrio** estas subsektoro de la industrio, kiu produktas kaj bontenas maŝinojn por konsumantoj, industrio kaj plej el la ceteraj entreprenoj en la ekonomio.

Tiu maŝinindustrio tradicie apartenas al la peza industrio. Nuntempe, multaj pli malgrandaj kompanioj en tiu branĉo estas konsiderataj parto de la malpeza industrio. Plej fabrikantoj en la maŝinindustrio estas nomtaj "maŝinfabrikoj".

Produktoj produktitaj de tiuj maŝinfabrikoj estas ekzemple motoroj, turbinoj, pumpiloj, valvoj, kunpremiloj, dentradoj, lagroj, fornoj, traktoroj kaj agrikultura maŝinaro, robotoj, armiloj, laboriloj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Malpeza industrio
* Maŝino
* Peza industrio

* Kategorio Maŝinindustrio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 704729
* GND: 4037794-5
* LCCN: sh85079384
* BNF: 11953162f
* NKC: ph126147 ph126148, ph126147
 |
Pri la komunumo
---------------

**Matt** estis ĝis la 31-a de decembro 2010 politika komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 377 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumo Matt estis integrita al la nova komunumo Glaruso Sudo.

Geografio
---------

Matt situas en la supra valo de la rivero Sernf, flanka rivero de Linth. Al la iama komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la setlejoj Auen, Brumbach, Stalden kaj Weissenberge.

Najbaraj komunumoj ĝis la komunuma reformo
------------------------------------------

La komunumo Matt limis en nordo al Engi, en nordoriento al Flums (SG), en oriento al Mels (SG), en sudo al Elm, kaj en okcidento al Schwanden.

Trafiko
-------

Ĝis en la jaro 1969 inter Schwanden kaj Elm ekzistis la tiel nomita *Sernfvalo-Fervojo*, kiu tiam estis anstataŭigita per aŭtobuslinio. Per tiu buslinio Matt estas hodiaŭ konektita al la publika transportreto. De Matt aertelfero kondukas al la tutjare loĝata montara setlejo Weissenberge.

Monda naturheredaĵo
-------------------

Matt apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.


Monda heredaĵo de UNESKO

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Matt datiĝas el la jaro 1273 kiel *Mattun*.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumoj Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi, kaj Sool estis surbaze de la glarusa komunumreformo kunigitaj al la nova komunumo Glaruso Sudo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Matt

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Matt* en la *Historia Leksikono de Svislando*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Matt Arkivigite je 2016-03-03 per la retarkivo Wayback Machine
* Matt en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Matt GL en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Glaruso |
| --- |
| ***Glaruso:*** Glaruso • Ennenda • Netstal • Riedern*Glaruso Nordo*: Bilten • Filzbach • Mollis • Mühlehorn • Näfels • Niederurnen • Oberurnen • Obstalden*Glaruso Sudo*: Betschwanden • Braunwald • Elm • Engi • Haslen • Linthal • Luchsingen • Matt • Mitlödi • Rüti • Schwanden • Schwändi • Sool | BlazonoBlazono |

 |