recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kirko de Ĉefanĝelo Miĥaelo en Troparjovo
La kirko vintre
**Kirko de Ĉefanĝelo Miĥaelo en Troparjovo** (ruse *Церковь Архангела (Архистратига) Михаила в Тропарёве*) estas ortodoksisma preĝejo en Moskvo, posedata de Rusa Ortodoksa Eklezio kaj konsiderata kiel objekto de kultura heredaĵo de Rusio. Ĝi estis konstruita en 1693 — 1694 en apudmoskva vilaĝo Troparjovo, kiu situis sur teritorio de la nuntempa distrikto Troparjovo-Nikulino; ĝi estas la sola konstruaĵo, restinta de la neniigita vilaĝo.

Adreso: Vernadskij-avenuo, 90.

Historio
--------

Antaŭe en Troparjovo estis ligna preĝejo, kiu multfoje estis rekonstruata, lastan fojon en 1669. En fino de la 17-a jarcento oni komencis konstrui tie novan kirkon el ŝtono, fininte en 1694. Ĝia konstruado estis organizita pro monpago de Nov-Virina monaĥejo; kiu posedis la vilaĝon; ĝusta informo pri aŭtoro de la projekto mankas.

En 1812 la konstruaĵo parte suferis pro franca invado al Rusio; ĝi estis riparita en 1823.

Dum la periodo 1939 — 1989 la preĝejo ne funkciis, en 1989 estis denove sanktigita.

Referencoj
----------

1. ↑  Paĝo pri objekto de kultura heredaĵo[*rompita ligilo*] (ruse)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo de Ĉefanĝelo Miĥaelo en Troparjovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (ruse)
**Sankt Nikolaus,** kroate **Sveti Mikula,** hungare **Várszentmiklós** [vArsentmiklOŝ] estas iama vilaĝo, nun urboparto de Güssing en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.

Situo de Sankt Nikolaus en Aŭstrio

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 7540
* Telefonkodo: 03322
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro:
* 47° 02′ 45″ N 16° 20′ 00″ O﻿ / ﻿47.04583 °N, 16.33333 °O﻿ / 47.04583; 16.33333 (mapo)Koordinatoj: 47° 02′ 45″ N 16° 20′ 00″ O﻿ / ﻿47.04583 °N, 16.33333 °O﻿ / 47.04583; 16.33333 (mapo)

Situo
-----

Sankt Nikolaus situas sur tre mildaj deklivoj laŭ rojo, de centro de Güssing je 1 km.

Historio
--------

Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La vilaĝo formiĝis en 1545 fare de kroatoj. En 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai detruis la komunumon. En 1643 vivis tie 159 homoj en 33 domoj, en 1828 169 homoj en 27 domoj, en 1857 233 homoj en 39 domoj. En 1897 incendio okazis. En 1910 Várszentmiklós havis 250 loĝantojn (plejparte aŭstrojn). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1907

Komunumoj pri Sankta Nikolao en Hungara reĝlando
------------------------------------------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Búrszentmiklós | Csíkszentmiklós | Detrekőszentmiklós | Dunaszentmiklós |
| Fertőszentmiklós | Garamszentmiklós | Hegyközszentmiklós | Káposztásszentmiklós |
| Kunszentmiklós | Magyarszentmiklós | Mosonszentmiklós | Nagyszentmiklós |
| Németszentmiklós | Rábaszentmiklós | Székelyszentmiklós | Szentmiklós |
| Szigetszentmiklós | Tápszentmiklós | Tarnaszentmiklós | Tiszaszentmiklós |
| Tornyiszentmiklós | Törökszentmiklós | Várszentmiklós |  |

* Kategorio Sankt Nikolaus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Martín Lachilá** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Martín Lachilá*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 241.

Geografio
---------

**San Martín Lachilá** apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 979 loĝantojn. El tiuj estis 435 viroj kaj 544 virinoj. La komunumo havas surfacon de 49,76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1430 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 8 indiĝenoj. El tiuj 7 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 7 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Martín Lachilá Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Samuelo** (en hebrea lingvo: **שְׁמוּאֵל**, "Kiu aŭskultas Dion") estas rolulo de la Malnova Testamento, profeto kaj la lasta el juĝistoj de Israelo.

Supozeble li vivis ĉirkaŭ la mezo de la 11-a jarcento a.K. Elektita juĝisto dum grava kriza periodo, kiam la venkintaj Filiŝtoj sukcesis kapti la Keston de la Interligo, Samuelo konvinkis ilin sankcii reĝon por Israelidoj. Estis elektita Ŝaulo, kiu surprenis la politikan regadon, dum Samuelo plutenis la religian. Sekve konfliktiĝinta kun Ŝaulo, Samuelo sankciis Davidon kiel reĝon. Poste li retiriĝis en Rama kie li mortis. Lia spirito estis reelvokita de Ŝaulo antaŭ la batalo sur la monto Ĝelboé kontraŭ Filiŝtoj.

Laŭ la tradicio al li estas ŝulditaj du verkoj de la Malnova Testamento, nomataj Libroj de Samuelo.

Konsekro de Davido farita de Samuelo. Miniaturo, ĉ. 1200, Muzeo Condé, Chantilly.

Vidu ankaŭ
----------

* Samuelo (nomo)

Referencoj
----------

1. ↑  Samuelo en vortaro.net

* Kategorio Samuelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Samurajo** (japane 侍 (さむらい), *samurai*), ankaŭ nomata **buŝi** (japane 武士 (ぶし), *bushi*), estis ano de la japana militista klaso en ŝoguna reĝimo antaŭ la industria epoko. Ili heredis militarton kaj estis rigide hierarkiigitaj per pluraj tavoloj de mastro-servistaj rilatoj. Ili respektis antaŭ ĉio honoron, bravecon kaj lojalecon.

Dum miloj da jaroj de japana historio ekzistis kaj ekzistas diversformaj glavoj—tranĉi- aŭ pik-armiloj. Sed kiam oni ĝenerale parolas pri "japanaj glavoj", tiu ĉi esprimo indikas precipe la glavojn uzitajn de japanaj samurajoj, inter ili taĉi, odaĉi, katano ktp.

Etimologio
----------

La japana vorto "*samurai*" devenas de la verbo "*saburau*" signifanta "servi". Ekde la fino de la 12 jarcento ĝis 1868, la samurajoj estris Japanion.

Bildaro
-------

* 
* 
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Buŝido
* Historio de Japanio
* Kavaliro
* *Shichinin no samurai*, *Yojimbo* - filmoj de Akira Kurosawa
* Ŝoguna reĝimo
* Japana glavo

* Samurajo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Samurajo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Martín de la Vega del Alberche** [sanmarTIN delaBEga delalBERĉe] estas municipo en la centro-sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *San Martín de la Vega del Alberche* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Marteno de la Valo de la rivero Alberĉe*, alude al ĉefa rivero de la areo.

San Martín de la Vega del Alberche en la provinco Avilo.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 50,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 163 loĝantojn. Ĝi perdis 670 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 57 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Navaescurial, Villafranca de la Sierra, Navacepedilla de Corneja, Garganta del Villar, San Juan de Gredos, Hoyos del Collado, Hoyos del Espino kaj Navadijos. Ĝi estas inter la suda deklivaro de la Sierra de Villafranca kaj la norda deklivaro de la Sierra de Piedra Aguda kaj estas trafluata de la rivero Alberĉe, kiu ekfluas el la limo inter ties municipa teritorio kaj tiu de San Juan de Gredos.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763070
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Saint-Aubin |


**Saint-Aubin-Sauges** estas kaj komunumo en la distrikto Boudry en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 2428 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Saint-Aubin-Sauges situas 16 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo en sudokcidento de la kantono. La komunumo etendiĝas de la kresto de la Neŭŝatela Ĵuraso en nordokcidento ĝis al la bordo de la Lago de Neŭŝatelo en sudoriento. La komunumo Saint-Aubin-Sauges konsistas el la du vilaĝoj Saint-Aubin kaj Sauges, kaj multnombraj izolitaj bienoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sura alteco de 1460 m s.m. proksime de la kulmino de la monto *Soliat*.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,71 km², de kiuj 38,3% estas kovritaj de arbaro, 47,7% servas por agrikulturo kaj 13,5% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Saint-Aubing-Sauges limas en nordo kaj oriento al Gorgier, en sudo al la Lago de Neŭŝatelo, en sudsudokcidento al Vaumarcus, en sudokcidento al Fresens, kaj en nordokcidento al Montalchez.

Trafiko
-------

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Neŭŝatelo al Yverdon-les-Bains kaj la svisa aŭtovojo A5, kiu pasas sub la du vilaĝoj en tuneloj, kaj al kiu sur la komunuma teritorio troviĝas alveturejo. La komunumo disponas pri komuna stacidomo kun la najbara komunumo Gorgier ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Neŭŝatelo al Yverdon. La stacidomo situas ekzakte sur la limo de la du komunumoj. Krome tra la komunumo pasas buslinioj al Provence, Yverdon kaj Boudry.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Saint-Aubin-Sauges datiĝas el la jaro 1176 kiel *Sancti Albini*. en Saint-Aubin-Sauges estis malkovritaj restaĵoj de kvin setlejoj de la Cortaillod-kulturo el la neolitiko. Dum mezepoko Saint-Aubin kaj Sauges apartenis al la havaĵo de la Senjorujo Gorgier. La senjorujon akiris en la jaro 1344 la Grafoj de Neŭŝatelo. En la jaro 1874 Saint-Aubin kaj Sauges konstituiĝis kiel komunumoj. En la jaro 1888 ili kuniĝis al la aktuala komunumo Saint-Aubin-Sauges.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Aubin
* Gorgier-St-Aubin (stacidomo)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
2. ↑  Fonto: *Olivier Girardbille*: *Saint-Aubin-Sauges* en *Historia Leksikono de Svislando* (2011-02-07)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Saint-Aubin-Sauges en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Saint-Aubin-Sauges

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Saint-Aubin-Sauges** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Boudry |
| --- |
|  Bevaix • **Boudry** • Brot-Dessous • Corcelles-Cormondrèche • Cortaillod • Fresens • Gorgier • Milvignes (Auvernier • Bôle • Colombier) • Montalchez • Peseux • Rochefort • Saint-Aubin-Sauges • Vaumarcus |  |

 |
**San Martín de la Virgen de Moncayo** [sanmarTIN delaBIRĥen demonKAĝo] estas municipo de Hispanio, en la centra parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo* kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo *San Martín de la Virgen de Moncayo* estas komprenebla kiel *Sankta Marteno de la Virgulino de Moncayo*.

Geografio
---------

San Martín de la Virgen de Moncayo estas municipa teritorio en la centrokcidenta parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo*, kie ĝi okupas malgrandan teritorion inter tiuj de multe pli granda de Tarazona (eksklavoj) kaj de Lituénigo. Parto de ĝia teritorio estas okupita de la Natura Parko Moncayo. 

La loĝloko San Martín de la Virgen de Moncayo mem estas je 93 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 11 km de Tarazona, komarka ĉefurbo. Ĝi estas sur 552 msm, alirebla nur el Tarazona.

Historio
--------

La araboj okupis la lokon dum jarcentoj. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Los Fayos estis konkerita de kristanoj samjare. La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. San Martín de la Virgen de Moncayo demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en San Martín de la Virgen de Moncayo oni malaltiĝis ĝis nunaj 283 loĝantoj.

En la 19-a jarcento estis du kvartaloj, nome San Martín kaj San Prudencio kiuj apartenis al la municipa teritorio de Lituénigo, kiuj unuiĝis por formi la aktualan municipon San Martín de la Virgen del Moncayo. En la 1840-aj jaroj estis 60 domoj inklude tiun de la urbodomo kaj de la prizono, kaj bazlernejon.

Ekonomio
--------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Estas ventogeneratoroj kaj rearbarigo.

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj du interpretejoj nome pri fungoj kaj pri iama sanatorio.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio San Martín de la Virgen de Moncayo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807553
* VIAF: 648145858256023022828
 |
**San Adrián de Juarros** [sanadriAN deĤUAros] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.
Hufumejo.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,89 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 94 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Ĝi distas 23 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj enhavas la loĝlokon Brieva de Juarros, je 8 km oriente de la municipa ĉefurbo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo. Estas karbokuŝejo proksime de la urbo.​

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775683
 |
Rekonstruita ĉelo de Sankta Beato en la Sankt-Beato-Kavernoj
**Sankta Beato** (en latina lingvo **Beatus**, kio signifas **feliĉulo**), naskiĝinta en la 1-a jarcento en Irlando aŭ Skotlando, mortinta laŭ la legendo en la jaro 112 en la Sankt-Beato-Kavernoj apud la Lago de Thun en Beatenberg en Svislando, estis misiisto laŭdire konsekrita de la apostolo Sankta Petro kaj sendita al Helvecio por tie disvastigi la mesaĝon de kristo.

Vivo
----

Laŭdire Sankta Beato vivis en Anglio en la 1-a jarcento post Kristo. Li konatiĝis kun Barnabaso, kiu lin baptis. Post sia kristaniĝo li vojaĝis al Romo, kie li aliĝis al la apostolo Sankta Petro. Lau ordono de Sankta Petro li kun sia akompananto Aĥato ekiris al la provincoj norde de la Alpoj por prediki la evangelion. Li fondis kristanan komunumon en la romia urbo Vindonissa (en hodiaŭ Kantono Argovio).

Legendo pri la drako
--------------------

Laŭ la legendo Beato instaliĝis kiel ermito en la kavernoj super la Lago de Thun, post kiam li venkis teruran fajrosputantan drakon. Kiam Beato alproksimiĝis al la kaverno la feroca bestaĉo lin atakis. Beato levis la krucon kaj alvokis la nomon de la Triunua Dio, kion fortimigis la drakon. La drako fuĝis kaj falegis en la lagon, kie ĝi dronis.

Mirakloj postmortaj
-------------------

Tombejo de Sankta Beato en la Sankt-Beato-Kaverno
Beato agadis kiel bonfaranto de la lando. Post lia morto li laŭ sia deziro estis entombigita apud la kaverno. Lia tombejo fariĝis pilgrimejo. Malsanuloj, kiuj pilgrimis al la tombejo de Beato, resaniĝis mirakle. En la jaro 1511 la franciskana monaĥo Daniel Agricola de Bazelo skribis surbaze de karolinga sanktularo libron pri la legendoj de Sankta Beato, kiu fariĝis la fonto de ĉiuj postaj rakontoj pri la sanktulo.

Pilgrimejo en Sankt-Beato-Kavernoj
----------------------------------

Dum mezepoko la tombo de Sankta Beato en la Sankt-Beato-Kavernoj estis unu el la plej gravaj pilgrimejoj en Alemanio. Post la reformacio la regantoj de Berno en la jaro 1528 detruis la kapelon en la kaverno kaj murfermis la enirejon al la kaverno, kiu tiam dum du jarcentoj komplete forgesiĝis, kvankam la kulto pri Sankta Beato en katolikaj lokoj pluvivis. En la jaro 1904 dum arkeologiaj fosadoj la tombejo estis remalkovrita. Beato estas konata kiel la apostolo kaj misiisto de Svislando. Lia memortago estas la 9-a de majo.

Estas eble, ke la legendoj pri Sankta Beato estas miksitaj kun rakontoj pri aliaj sanktuloj kun sama nomo, kiel la abato Beato de la abatejo Honau, kiu ricevis ĉarton de Karolo la Granda en la jaro 810, en kiu estis konfirmita, ke la abatejo estu adminstraciita de iraj monaĥoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sankta Beato en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 373208
* GND: 1032434279
* VIAF: 250159474170227661083 299539411, 250159474170227661083
 |
**San Agustín Atenango** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Agustín Atenango*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 081.

Geografio
---------

San Agustín Atenango apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1787 loĝantojn. El tiuj estis 791 viroj kaj 996 virinoj. La komunumo havas surfacon de 82.93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1280 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1096 indiĝenoj. El tiuj 908 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Hotelo Ritz sur Placo Vendôme
La hotelo je la ĝardena flanko, far Pierre-Georges Jeanniot (1848-1934).
La **hotelo Ritz Paris** estas luksa hotelo de Parizo. Ĝi troviĝas sur la placo Vendôme, kaj estis inaŭgurita je la 1-a de junio 1898 far César Ritz. La konstruaĵo datiĝas de la eko de la 18-a jarcento, kaj estis origine privata hotelo.

La fasadon oni ŝuldas al Jules Hardouin-Mansart. Danke al César Ritz kaj al la ĉefkuiristo Auguste Escoffier, la hotelo rapide fariĝis simbolo de lukso, diligentita servico kaj prestiĝa kuirarto. Ĝi estas famkonita de la gravuloj el la tuta mondo, kaj kelkaj el la plej luksaj ĉambroj estis nomitaj laŭ famaj loĝintoj : inter tiuj ĉi, oni povas mencii Ernest Hemingway, Francis Scott Fitzgerald, Marcel Proust, Eduardo la 7-a de Britio, Rudolph Valentino, Charlie Chaplin, Greta Garbo kaj kompreneble la modistino Coco Chanel, kiu loĝis en la hotelo dum pli ol tridek jaroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hotelo Ritz (Parizo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hotelo Ritz (Parizo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala TTT-ejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 139166
* GND: 4717647-7
* LCCN: n82167538
* VIAF: 132068101
* ISNI: 0000 0001 0010 4959
* SUDOC: 030984653
* BNF: 122291657
* NKC: olak2015891027
 |
**Botolph** (m. ĉ.680) estis anglosaksa abato kaj sanktulo. Lia fest-tago estas la 17-a de junio en Anglio, kaj la 25-a de junio en Skotlando.

Pli lia vivo oni scias malmulte. Laŭ la anglosaksa kroniko, Anna, reĝo de East Anglia, donis al li bienojn por abatejo ĉe "Ikanho" (eble en suda Lincolnshire), sed pro enlandaj konfliktoj Botolph ne komencis la konstruadon ĝis post la morto de Anna ĉirkaŭ 653. Biografio de Sankta Ceolfrith, verkita antaŭ 735, mencias abaton nomatan Botolph kiu loĝis en East Anglia.

Botolph verŝajne entombiĝis en sia abatejo ĉe Ikanho. En 970 Edgaro, reĝo de Anglio, permesis la translokigon de liaj restaĵoj al Burgh (Suffolk). Post pluaj ĉirkaŭ kvindek jaroj, Knuto la Granda komandis ke ili reentombiĝu en la abatejo de Bury St Edmunds.

Multaj preĝejoj en orienta Anglio estas dediĉataj al Sankta Botolph. Dum la mezepoko li estis venerata kiel protektanto de vojaĝantoj: la preĝejoj ofte situas apud urbopordegoj, kie homoj povis fari finan preĝon antaŭ ol komenci vojaĝojn.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 284889
* LCCN: nb2012012611
* VIAF: 39351505 90149196249174790259, 39351505
* BIBSYS: 3026469
 |
**San Mateo Etlatongo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Mateo Etlatongo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 250.

Geografio
---------

San Mateo Etlatongo apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1085 loĝantojn. El tiuj estis 522 viroj kaj 563 virinoj. La komunumo havas surfacon de 24,24 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2040 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 17 indiĝenoj. El tiuj 14 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Norda Krono** estas unu el la 88 konstelacioj, el kiuj konsistas la tera ĉielo laŭ la oficiala divido de la Internacia Astronomia Unio. Temas pri malgranda konstelacio videbla el la norda duonsfero, kies nomo kontrastas tiun de la konstelacio Suda Krono, videbla el la suda duonsfero.

Ĝia nomo devenas el tio, ke ĝiaj plej elstaraj astroj konsistigas arkon. Ĝi apartenas al la listo de 48 konstelacioj, kiun origine verkis la astronomo Ptolemeo dum la 2-a jarcento.

Mitologio
---------

Dionizo kaj Ariadno Luvro Parizo.
Laŭ la helena mitologio  Ariadno kaj Tezeo amegis unu la alian. Sed iun nokton, surmarvoje de Kreto al Nakso, Tezeo havis sonĝon. Li sonĝis, ke Ariadno estas destinata al Dionizo. Kiam li vekiĝis, lia sonĝo ŝajnis al li same kiel profetaĵo. Do, li decidis forlasi sian amatinon. La ŝiparo albordiĝis al la insulo Nakso. La sekvan matenon Tezeo ekvelis sen adiaŭi Ariadnon, kiu dormis sur la strando.

Dionizo vidis ŝin plorantan. Li kunportis ŝin, kaj edziĝis kun ŝi en Deloso. Dum la edzidĝfesto, li forĵetis ŝian edziniĝkronon en la ĉielon. Tuj la floroj ŝanĝiĝis en stelojn.

Nuntempe, la Boreala Krono brilas en la nokta ĉielo inter Herkulo kaj la bovisto por gvidi la maristojn.

Notindaj astroj
---------------

La ĉefa stelo (*Alpha CrB*) nomiĝas Alphecca, aŭ Gemma, kaj posedas magnitudon 2,2. Ankaŭ notindas pluraj interesaj variantaj steloj, inter kiuj R Coronae Borealis kaj T Coronae Borealis.

Referencoj
----------

1. ↑  '""Les plus belles histoires de la mythologie (La plej belaj rakontoj de la mitologio), eld. Fernand nathan 1977*"*

Vidu ankaŭ
----------

* Suda Krono (konstelacio)

Aliaj projektoj
---------------

* Norda Krono (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Norda Krono (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Sankta Elifio en kolonja preĝejo
**SANKTA ELIFIO** estis la iomete obskura francdevena sanktulo (latine: *Sanctus Eliphius*), kiu eble mortis kiel martiro dum la regado de imperiestro Juliano la Apostato en 362. La kolonja ĉefepiskopo Bruno transportigis lian korpon Kolonjon en la 10-a jc. La relikvokesto malfermiĝis sub ĉefepiskopo Hermano de Heslando en la 15-a jc. En la 1863-a jaro oni malfermis la sarkofagon denove por sendi parton de la kruro de la mortinta en Lorenon.

Statuo apud la kirko de Soulosse-sous-Saint-Élophe en Franclando
Ankoraŭ nun la ostoj kuŝas en la preĝejo de Sankta Martino en Kolonjo. La memortago de la sanktulo soleniĝas la 16-an de oktobro.

Literaturo
----------

* Société des Bollandistes: Acta Sanctorum Octobris. Tomus Septimus. 1765-1883, S. 799-816 *(Biografio - en la latina sole, kiel PDF-datumo ĉe Gallica)*
* Anton Ditges: Die Reliquien des h. Eliphius in St. Martin. In: Groß St. Martin in Köln. Eine Festschrift zur siebenten Säcularfeier der Kirchweihe am 1. Mai 1872, S. 57-65, L. Schwann'sche Verlagshandlung, Köln

Ligiloj
-------

* Kongregacio de Jeruzalemo en Kolonjo
* La kolonja preĝejo de Sankta Martino en interreta panoramo

* Kategorio Sankta Elifio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Mateo Sindihui** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Mateo Sindihui*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 255.

Geografio
---------

San Mateo Sindihui apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1871 loĝantojn. El tiuj estis 896 viroj kaj 975 virinoj. La komunumo havas surfacon de 181,17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1460 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 119 indiĝenoj. El tiuj 96 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Suda Triangulo** estas unu el la 88 konstelacioj, el kiuj konsistas la tera ĉielo laŭ la oficiala divido de Internacia Astronomia Unio. Temas pri malgranda konstelacio videbla el la suda duonsfero. Ĝi estis kreita dum la 16-a jarcento, kaj ĝia nomo kontrastas tiun de la konstelacio Triangulo, videbla el la norda duonsfero,, kiu jam delonge ekzistis. La nomo Triangulo ŝuldiĝas al la tri plej brilaj stelaj de la konstelacio, kiuj en la tera ĉielo konsistigas preskaŭ egallateran triangulon.

Ne konatas la nomo de la kreinto de la konstelacio, kvankam ĝi estis plej verŝajne estigita de ŝipiristoj en la 16-a jarcento. Ĝi estis registrita en 1589 de la astronomo Petrus Plancius sur globuso je diametro de 32 centimetroj kaj duono kiun eldonis Jacob Floris van Langren en Amsterdamo. Ĝia unua mencio en ĉiela atlaso okazis en 1603, en la majstroverko *Uranometria* de Johann Bayer.

Mitologio
---------

Pro la malfrua aldono de la Suda Triangulo al la konstelaciaro, ne ekzistas mitologio rilata al ĝi.

Notindaj astroj
---------------

En la Suda Triangulo situas NGC 6025, malferma stelamaso kiu konsistas el proksimume 30 steloj, havantaj magnitudon de 7 ĝis 9.

Vidu ankaŭ
----------

* Suda Triangulo (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Suda Triangulo (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Triangulo (konstelacio)
Sankta Filiberto, okcidenta fasado
La abato-preĝejo **Sankta Filiberto** en Tournus apartenas al la plej gravaj fruromanikaj preĝejoj de Francujo. Ĝi estis konstruata ekde 1000 kaj konsekrata en 1019. Patrona sanktulo de la preĝejo estas Filiberto, kies relikvoj estis tien portata en sekurecon dum la epoko de la surprizatakoj de la Normanoj el la abatejo Noirmoutier, kie li estis mortinta. Antaŭe ili interstaciis en Dipatrino de Cunault ĉe la rivero Loire, kie ĉe faskokolono de la meza navo sur kapitelo je duona alteco estas prezentitaj scenoj el la vivo de Sankta Filiberto.

La nuna urbo Tournus evoluis – same kiel ankaŭ multaj aliaj – el kolonio, kiu estis formiĝinta ĉirkaŭ la benediktana abatejo de Tournus. La malgranda loko ankaŭ nuntempe impresas mezepoka. La preĝejo sitanta proksime de la rivero Saône arthistorie alte gravas kaj plurrilate pioniras decidajn arĥitekturajn evoluojn. La baziliko konsistas el tri navoj de po kvin naveroj, havas transversan navon, ĥorĉirkaŭirejo kun absidokapelaro kaj en la okcidenta alkonstruaĵo ankaŭ trinavan antaŭhalon kaj sur tiu supran preĝejon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sankta Filiberto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Abatopreĝejo Sankta Filiberto de Tournus ĉe www.jedecouvrelafrance.com
* Sankta Filiberto de Tournus ĉe www.art-roman.net Arkivigite je 2015-09-23 per la retarkivo Wayback Machine
**Saint-Junien-la-Bregère** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 160 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Junien-la-Bregère etendiĝas sur 25,66 km², kaj havis 160 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 6 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Junien-la-Bregère situas je alteco de 691 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Junien-la-Bregère apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Alain Calomine, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Junien-la-Bregère apartenas al la kantono de Royère-de-Vassivière, kies ĉefurbo estas Royère-de-Vassivière. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Royère-de-Vassivière
**San Andrés Lagunas** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Andrés Lagunas*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 093.

Geografio
---------

San Andrés Lagunas apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 528 loĝantojn. El tiuj estis 242 viroj kaj 286 virinoj. La komunumo havas surfacon de 100,79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2300 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1 indiĝeno. La persono aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingva (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Andrés Solaga** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Andrés Solaga*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 097.

Geografio
---------

San Andrés Solaga apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1699 loĝantojn. El tiuj estis 839 viroj kaj 860 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1390 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1455 indiĝenoj. El tiuj 1292 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1292 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Andrés Solaga Arkivigite je 2007-06-01 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Miguel Ahuehuetitlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Ahuehuetitlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 259.

Geografio
---------

San Miguel Ahuehuetitlán apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 226 loĝantojn. La komunumo havas surfacon de 94,41 kvadratkilometroj.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Miguel Amatlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Amatlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 262.

Geografio
---------

**San Miguel Amatlán** apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1012 loĝantojn. El tiuj estis 496 viroj kaj 516 virinoj. La komunumo havas surfacon de 15,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2000 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 90 indiĝenoj. El tiuj 75 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 75 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel Amatlán Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Dromedaro** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Parhufuloj *Artiodactyla* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kameledoj *Camelidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Kamelo *Camelus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Camelus dromedarius***Linnaeus, 1758 |
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Dromedaro  |

 |
| v • d • r |

**Dromedaro** (*Camelus dromedarius*, el la greka δρομάς, dromás „kuranta") apartenas al la familio de kameledoj. Kontraŭe al la sovaĝkamelo, ĝi havas nur unu ĝibon. Dromedaroj ne plu vivas sovaĝe en sia origina regiono.

Aspekto
-------

* longeco de kapo kaj trunko: 220 ĝis 340 cm
* ŝultroalto: 230 ĝis 250 cm
* vostolongo: 50 cm
* pezo: 450 ĝis 650 kg
* aĝo: 40 ĝis 50 jaroj
* seksmatureco: de la 6a vivjaro

Dromedaroj havas nur unu ĝibon. Plejofte ĝi estas sablokolora, sed ekzistas aliaj koloroj de blanka ĝis malbrunega. Verto, nuko, kolo kaj trunko estas kovritaj per pli longaj haroj. La supra lipo estas disdividita kaj la fermeblaj naztruoj estas fendoformaj. La palpebroj havas longegajn okulharojn.

Ekzistas diversaj rasoj, kiujn oni kutime bredas por rajdbestoj aŭ ŝarĝbestoj.

Vivmedio
--------

Dromedaroj (Etiopio)
Dromedaroj troviĝas en la tuta Norda Afriko en la okcidenta Oriento ĝis Hindio. Oni alportis ilin ankaŭ al Balkanoj, Namibio, Kanarioj kaj Aŭstralio, kie ili vivas libere en la centraj regionoj.

Historio
--------

Dromedaroj ekzistas nun nur malsovaĝigitaj. Iam dromedaroj certe vivis en Arabio. Ne eblas certe diri nun kiam dromedaroj estis malsovaĝigitaj. Sendube tio okazis sur la araba duoninsulo, verŝajne dum la 3-a jarmilo antaŭ Kristo.

La sovaĝbestoj jam delonge mortintis, oni ne scias kiam ekzakte. Sovaĝaj dromedaroj nun vivas nur en Aŭstralio. La tieaj ĉirkaŭ 500.000 dromedaroj devenas de malsovaĝigitaj bestoj, kiujn oni alportis inter 1840 kaj 1907. Ekde la 1920-aj jaroj, kiam aŭtoj pli kaj pli anstataŭigis dromedarojn, oni simple liberigis multajn dromedarojn.

Dromedaroj

Vidu ankaŭ
----------

* Dromedaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Dromedaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Dromedaro en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |

* Hibrida kamelo
* Kamelluktado


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 115863
* GND: 4113355-9
* LCCN: sh85019119
* BNF: 11931330g
 |
**San Bartolo Coyotepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Bartolo Coyotepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 115.

Geografio
---------

**San Bartolo Coyotepec** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8015 loĝantojn. El tiuj estis 3864 viroj kaj 4151 virinoj. La komunumo havas surfacon de 45.9 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 237 indiĝenoj. El tiuj 203 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 203 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Bartolo Coyotepec Arkivigite je 2007-03-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Miguel Chicahua** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Chicahua*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 264.

Geografio
---------

San Miguel Chicahua apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2035 loĝantojn. El tiuj estis 925 viroj kaj 1110 virinoj. La komunumo havas surfacon de 94,41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2300 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1577 indiĝenoj. El tiuj 1235 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Bartolo Yautepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Bartolo Yautepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 122.

Geografio
---------

**San Bartolo Yautepec** apartenas al la distrikto Yautepec al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 661 loĝantojn. El tiuj estis 328 viroj kaj 333 virinoj. La komunumo havas surfacon de 196.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 860 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 252 indiĝenoj. El tiuj 218 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 218 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Bartolo Yautepec Arkivigite je 2004-12-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Miguel Peras** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Peras*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 273.

Geografio
---------

**San Miguel Peras** apartenas al la distrikto Zaachila al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3126 loĝantojn. El tiuj estis 1488 viroj kaj 1638 virinoj. La komunumo havas surfacon de 121,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2120 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 708 indiĝenoj. El tiuj 551 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 551 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel Peras Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Miguel Tenango** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Tenango*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 282.

Geografio
---------

**San Miguel Tenango** apartenas al la distrikto Tehuantepec al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 684 loĝantojn. El tiuj estis 337 viroj kaj 347 virinoj. La komunumo havas surfacon de 326,61 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1550 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 17 indiĝenoj. El tiuj 15 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 15 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel Tenango Arkivigite je 2007-01-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.