recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kampenwand** (pron.: Kampenvand) estas monta pinto kun alteco 1669 m en la Alpoj de Chiemgau en suda Bavario, Germanio. Ilia kruco sur la pinto estas la plej alta en Alpoj de Bavario.

Vintre estas ĉi tie eta regiono por skiantoj, somere preferata de pendoglisilistoj, alpistoj, vojaĝantoj, biciklistoj. Precipe la suda flanko proponas vojplanoj de ĉiuj gradoj de (mal)facileco.

Deveno de la nomo
-----------------

La nomo (germane Wand = muro) devenas de ĝia aspekto: la belega longa zigzaga roka bordero de la pinto similas al kresto de koko. Danke al ĝia profilo kaj alteco Kampenwand estas malproksime videbla kaj rekonebla.

Situo kaj ĉirkaŭaĵo
-------------------

La 1669 m alta ĉefa pinto de Kampenwand situas proksime de vilaĝoj Aschau (pron.: Aŝau) kaj Bernau am Chiemsee, sude de urbeto Prien am Chiemsee (pron.: Prin am Kimzee). Al 5950 m suden limas la 1813 m alta monto Geigelstein.

Pintoj
------

La 1351 m alta monto Gedererwand en aprilo
* Kampenwand ĉefa pinto 1669 m
* Kampenwand orienta pinto 1664 m kun la 12 m alta pinta kruco
* Hochplatte ca. 1580 m
* Scheibenwand 1598 m
* Sulten 1486 m
* Gedererwand 1351 m
* Haindorfer Berg 1122m
* Adersberg 991 m

Kablotramo
----------

Aspekto sur Kampenwand el Schleching
El Aschau portas supren la Kablotramo konstruita en 1957. La vala stacio situas 620 m alte kaj la monta stacio 1470 m alte. La veturo en gondoloj por 4 personoj daŭras proksime 14 minutoj.

La Kablotramo de Kampenwand estas duŝnurega kun 6 apogiloj kaj havas longecon 2480 m. La diferenco de alteco inter du stacioj estas 841 m. La transmisiilo situas en la vala stacio. La Kablotramo povas veturigi ĝis 300 personoj ĉiuhore.

Ĉirkaŭ la monta stacio troviĝas multenombraj montaj paŝtejoj kun ebleco de gastiĝo.

La monta kruco
--------------

Monta kruco
La monta kruco troviĝas sur orienta pinto, starigita en 1950 por memoro de viktimoj de ambaŭ mondmilitoj. La antaŭan krucon starigitan en 1923 detruis fulmo antaŭ kelkaj jaroj. La 12 m alta kruco estas la plej alta monta kruco en bavariaj Alpoj.

Geologio
--------

La monto, kiel preskaŭ tutaj ĉirkaŭaj Alpoj, konsistas el kalkŝtono. La tavoloj de pli solida ŝtono estas proksime vertikalaj. La fanditaj ŝtonoj, kiuj iam solidiĝis horizontale dum jarmilionoj turniĝis proksime sub angulo rekta pro tektoniko. Proksime de ĉefa montospino troviĝas kelkaj paralelaj malpli altaj montospinoj. Tial la regiono estas paradizo por geologoj. Ili povas esplori multegajn tavolojn sen fosi profunde.

Ligiloj (ĉiuj en la germana)
----------------------------

* Kategorio Kampenwand en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kablotramo
* Vojaĝo kaj alpismo ĉe Kampenwand kaj Steinling Alm
* Priskribo de vojaĝanto kun fotoj
* Servo kontraŭ lavangoj en Bavario kaj mezura stacio Kampenwand Arkivigite je 2013-04-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Priskribo de vojaĝanto kun GPS-plano kaj fotoj
La **Jeppesen** estas usona kompanio kiu estas rekonata por navigada mapo, speciale aeronaŭtika mapo por pilotoj. Jeppesen estas filio de Boeing ekde 2000.

Historio
--------

Jeppesen estas fondita de piloto Elrey Borge Jeppesen (1907-1996), la piloto de Varney Air Lines. Dum la lia servo, Jeppesen faris aeronaŭtikan ĉarton por uzi ĝin en navigado dum la flugo. Unue li fabrikis mapon por persona uzo, tamen liaj kolegaj pilotoj sciiĝis ke lia mapo estis helpanta. Li vendis lian mapon al aliaj pilotoj. Liaj kolegoj oferis sian navigadan kursdatumon al Jeppesen por aldoni en lia maplibro.

En fino de 1930-aj jaroj, Varney Air Lines estas merĝita kun aliaj aerlinioj, formis United Airlines. United Airlines oficiale komencis uzi lian maplibron. Jeppesen retiris el laboro por koncentrigi lian negocon. En 1941, Jeppesen translokigis sian kompanion el Salt Lake City, Utah al Denver, Kolorado. Jeppesen kunlaboris kun CAA por enkonduki navigadan procedruon kaj fondi Nacia Fluga Datuma Centro.

Ekde 1950-aj jaroj, Jeppesen koncentrigis kaj plilargis negocon de fluga navigado. En 1973, Jeppesen unue uzis flugadministran komputilan gvidantan sistemon (FMCGS). Tio estis unua prototipo de nuntempa elektronika navgada datumbazo.

En 2000, Boeing aĉetis Jeppesen el Tribune Company. Jeppesen aĉetis C-MAP, la kompanio kiu estis rekonata por cifereca marmapa datumbazo kaj ĝia servo. Tamen en 2016 Jeppesen vendis ĝin al Digital Marine Solutions, finis sian marmapan negocon.

Aeronaŭtika mapo
----------------

La ĉefa produkto de Jeppesen estas aeronaŭtika ĉarto kaj ĝia servo. La mapo de Jeppesen estas signifa en aviada navigado, ĉar ĝia populareco en navigado. Pilotoj ofte nomigas mapon de Jeppesen kiel "Jeppesen Chart" (esperante Jeppesena Mapo) aŭ simple "Jepps". Jeppesen ankaŭ oferas mapdatumon tra komputilo kaj elektronikoj, do pilotoj eblas ne nur kun libro, ankaŭ eblas legi mapon tra tabulkomputilo.

Notoj
-----

1. ↑  Poste iĝis Federacia Aviada Administracio en 1956.
2. ↑  En marnavigado, la mapo por navigado ofte nomigas kiel "ĉarto" (angle Chart).

Referencoj
----------

1. ↑  Robert Goyer. La ĉarto estas mortita. Flying, 23-an de aŭgusto 2011. p. 8

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retpaĝo de Jeppesen angle

Vidu ankaŭ
----------

* **Boeing**
* Navigado
* Piloto
w1

eksa hospitalo (fone, nun muzeo) kaj eksa Hospitala kirko
La **Regionhistoria muzeo Ellrich** (germane Heimatmuseum Ellrich) troviĝas en la harca urbeto Ellrich, Germanujo (Hospitalstraße nr 40).

Priskribo de la loko
--------------------

La urbo menciitis unuafoje en dokumentoj en la 876-a jaro jam. La muzeo troviĝas en trabfakaĵo, kiu estis parto de hospitalo fondita en la 12-a jarcento kiel maljunulejo. Tiu komplekso situas ekster la iama urbomuro en la sudoriento de la urbo kaj konstistas el supra domo, malsupra domo kaj la kirko Sankta Spirito.

En 1961 historiemuloj aranĝis en la malsupra domo muzeon, kun inaŭguro unu jaron poste.Danke al pluraj mondonacoj ĝi malfermiĝis al la publiko en 1976 entute.

Kolektoj
--------

En la etaj salonoj oni vidas atelierojn de frizisto, teksisto, artforĝisto kaj ŝuflikisto. Aliaj ĉambroj permesas enrigardon en la geologion kaj la faŭnon de la regiono kaj liveras informojn pri la historio de la urbo.

Aparta salono rakontas la vivon ĉiutagan en la hospitalo. En la antaŭĉambro videblas malfermaj fornoj *(Grunde*).

Elfositaĵoj el la ŝtona epoko atestas tre fruan setlon en la regiono. Krome estas en la muzeo muzika salono kun kolekto de instrumentoj kaj la reproduktita iama urba apoteko. Nedaŭraj ekspozicioj aranĝatas de tempo al tempo kun temo ofte en rilato kun la historiaj detaloj de la urbo.

Kirko
-----

La kirko (unua mencio en 1506 sub la nomo *Capella infirmorum Sancti Spiritus*) konserviĝis ĝis hodiaŭ. Temas pri modesta preĝoloko longa 13 metrojn kaj larĝa 7 metrojn.

Dediĉa ŝtono el muŝelkalko (kun skulptaĵo de la Dolorplena Virgulino), el ligno skulptita altaro el la malfrugotika epoko kaj tre malnova romanika krucifikso troviĝas en la interno. La piedoj de la krucumita Jesuo staras sur breto kun vizago de la diablo. Ĝi bildigas la bibliajn vortojn pri la pieda dispremo de la Malbono per la morto de Kristo.

La preĝejo ofte servas por ceremonioj geedzaj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Regionhistoria muzeo Ellrich en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* informoj sur la urba paĝaro
w1

Kölleda, Roßplatz kun la muzeo
La **Regionhistoria muzeo de Kölleda** (germane: *Heimatmuseum Kölleda*) troviĝas en la turingia urbo Kölleda, Germanio, sur la placo Roßplatz nr 39.

Historio
--------

La urbo Kölleda hodiaŭ denove - danke al setloj de firmaoj kiel *Hörmann Funkwerk Kölleda GmbH* aŭ *MDC Power GmbH* - bonan ekononian renomon havas, kio por fremduloj ne aŭtomate farigis asociadon al iama agrikultura urbo. Sed Kölleda, kiu estis en la 18-a jc garnizonloko kaj poste administra centro, ĝuste tiukampe gravis (herboj kuracaj kaj spicaj).

Je la fino de la 19-a jc oni memoris tiajn tradiciojn kaj starigis regionhistorian muzeon. Sed precipe gravis por tio la en Kölleda naskiĝinta kaj en Vajmaro laborinta kuracisto Ernst Bruno Schwabe (1834-1918), kiu iniciatis faradon de taŭgaj salonoj en 1901 kun preno de kelkaj objektoj el la urbaj kolektoj. Parto de la objektoj venis al la en 1930 inaŭgurita muzeoj (en la strato Salzstraße). En 1942 estis translokigo en la Schwabe-ĝardendomo, kiu estis donacita al la urbo. Post promilita fermo la remalfermo okazis en 1950.

Je la komenco de la 1990-aj jaroj la muzeo trovis novan domicilon en la en 1797 konstruita domo de la iama presejo Böhme. En decembro 1994 la nova muzeo ekprezentatis al la vizitantaro.

Kolektoj
--------

Fokusoj de la prezentado estas kolekto de gisferaj fornoslaboj, restoj de la proto- kaj prahistorio de la regiono kaj diversaj atestiloj de metioj de la urbo. Specialaĵo estas sendube la modela kolekto pri malnovaj pomaj kaj piraj specioj kiel ankaŭ la muzeoĝardeno en la stilo de la Goeto-tempo. Danke al la engaĝiĝo de la Kultura- kaj muzea asocio Kölleda la loko estas ankaŭ spektaklejo.

Aliaj muzeoj en Kölleda
-----------------------

Krom la regionhistoria muzeo ekzistas ankaŭ la Funkwerk-muzeo (Markt nr 3) pri specialaj aspektoj de la industria historio de la regiono. Produktoj kaj tiutemulaj atestoj priskribas la historion de la popolproprieta entrepreno *VEB Funkwerk Kölleda* ekde la komencoj en 1945 ĝis la postturniĝaj partaj malkonstruoj. De la simpla kalkulilo ĝis la modernaj komputiloj oni informatas pri la ŝanĝoj de kalkulado maŝina kaj datenpritraktado; ankaŭ radiaŭskultado kaj telefonado ne mankas, nek fotiloj, skribmaŝinoj ktp. Idedoninto kuratora estis i.a. s-ro Alfred Kirpal de la Teknika Universitato Ilmenau, kiu iam mem lernoknabis en Kölleda. La tuto malfermiĝis en la 3-a de oktobro 2000.

Krome estas en la Backleber-urbopordego daŭra ekspozicio kiu dediĉas sin al la aermilita historio. Ĉar dum la nazia tempo estis en Kölleda, kiu tiutempe apartenis al la govio Halle-Merseburg, aviadila bazo.

Literaturo
----------

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 160

Eksteraj ligiloj
----------------

Pri la muzeo sur la urba retpaĝaro Arkivigite je 2020-08-07 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |

***El año del diluvio*** (La deluva jaro) estas romano de la hispana verkisto Eduardo Mendoza publikigita en 1992. La romano rakontas la konflikton en kiu monaĥino administras ruinan hospitalon, kaj ĉio komplikiĝas kiam ŝi klopodas por akiri financadon.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Sor Consuelo estas abatino en vilaĝo Sant Ubaldo en la komarko Bassora de la provinco Barcelono. Ŝi zorgas pri ruina hospitalo, kiun ŝi deziras transformi en maljunulejo, kaj venas al la domo de Augusto Aixelà, riĉulo kiu vivas sola, por akiri financadon. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 862204
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo El año del diluvio (Eduardo Mendoza) en la hispana Vikipedio.*
**Taunĝi** estas urbego, ĉefurbo de la subŝtato Ŝano en Birmo. Ĝi estas ankaŭ ĉefurbo de distrikto Taunĝi. La loknomo signifas "enorma monto" en la birma lingvo.

Vivo sur la akvo en Taunĝi
multaj pagodoj en la lago Inle
budhisma pordego

Bazaj informoj
--------------

* Supermara alteco: 1436 m
* Loĝantaro: 264 804 (2014)
* Horzono: UTC+6:30

Geografio
---------

Bazaro en Taunĝi
Taunĝi situas en altebenaĵo en meza parto de la lando.

Historio
--------

Antaŭ la brita koloniigo Taunĝi estis malgranda vilaĝo kun kelkaj kabanoj. Dum la brita erao la urbo iĝis subŝtata ĉefurbo. La moderna evoluo komenciĝis en 1894, kiam la britoj translokigis siajn administrajn oficojn en la proksimon pro sanaj kaj geografiaj kialoj. En la fruaj 1900-aj jaroj Taunĝi funkciis kiel la ĉefa garnizono por armea polico kaj ĝi estis ankaŭ komerca centro.

Ekonomio
--------

Ekzistas neniu signifa industrio en Taunĝi.

Klimato
-------

Taunĝi situas en humida subtropika klimato kun influo de altebenaĵo. La pluva sezono daŭras de majo ĝis oktobro. La jara suma precipitaĵo estas 1552 mm, en ĉiuj monatoj pluvas aŭ neĝas. La averaĝa jara temperaturo estas 14 °C.

Trafiko
-------

La ĉefaliro al Taunĝi estas la monta vojo. Fervoja linio estis konstruitaj en 1995, tamen mankas la pasaĝerservo. Regula fervoja pasaĝerservo estas proksime (19 km) en la okcidento. La plej proksima flughaveno estas en distanco 39 km.

Vidindaĵoj
----------

* ŝtata muzeo
* diversaj preĝejoj

Fontoj
------

* artikolo el la *Encyclopædia Britannica* (angle)

  

* "arbaro de pagodoj""arbaro de pagodoj"
* Katedralo Sankta JozefoKatedralo Sankta Jozefo
* Ĉina temploĈina templo
* PagodoPagodo

* Taunĝi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Taunĝi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Okcidenta Ekvatorio** estis unu el la dek subŝtatoj de Suda Sudano inter 2011 kaj 2015. Ĝia areo estis proksimume 79 319 kvadrataj kilometroj, ĝia populacio estis 619 029 (aktuale en 2008) kaj ĝia ĉefurbo estis Jambio. La subŝtato estis dividita en distriktojn kaj ĉe la kapo de ĉiu estis komisaro malĉefa al la prezidanto de Suda Sudano, nuntempe Salva Kiir Mayardit.

Historio
--------

En la 80-aj jaroj de la 19-a jarcento, reĝo Gbudwe regis la regionon.

En la mezo de la 20-a jarcento, post la deklaracio de la sendependeco de Sudano en 1956, kelkaj homoj de la suda regiono estis aktivaj en pluraj movadoj por la liberigo de Suda Sudano, kiel Anyanya kaj la Sudana Popola Liberiga Armeo/Movado sub la gvidado de John Garang.

Luktado
-------

Komence de la unua jardeko de la 21-a jarcento, la rezista armeo de Dio sub la komando de Joseph Kony translokigis sian bazon de Ugando al la landlimo inter Suda Sudano kaj Demokratia Respubliko Kongo kaj la agado de la armeo estas farita en la Okcidenta Ekvatoria regiono. Antaŭ la packontrakto subskribita en 2005, la Rezista Armeo de la Dio utiligis la areon kiel bazon por operacioj kontraŭ la uganda registaro gvidita fare de Yoweri Museveni.

En 2009, lokaj komunumoj formis armean memdefendan unuon, nomitan la "Infanoj de la Ĉielarko", kiu uzas armilojn kiel ekzemple arkoj, sagoj kaj lancoj por batali kontraŭ la rezista armeo de Dio.

Ekonomiko kaj demografio
------------------------

La ekonomio de Okcidenta Ekvatorio dependas plejparte de agrikulturo kaj ligno kiu estas abunda kaj de alta kvalito en tiu regiono.

La plej granda parto de la populacio de Okcidenta Ekvatorio apartenas al la Azande-tribo, la tria plej granda tribo en Suda Sudano. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 794460
 |
w1

Ekstero de la muzeo. La **Muzeo en la alpafadejo** (germane: *Museum in der Beschußanstalt*) estas siaspece unika muzeo en Zella-Mehlis, Anspelstraße nr. 25.

Historio
--------

Je la komenco de la 20-a jarcento oni ekkolektadis en la tiam ankoraŭ ne unuiĝintaj vilaĝoj Zella kaj Mehlis. Unuaj lokaj muzeoj fariĝis en la 1909-a jaro en Zella kaj jam unu jaron poste en Mehlis.

La kolektoj post la kunfandiĝo politika kunmetitis, sed post la Dua mondmilito ili ege malriĉiĝis. En 1963 oni denove malfermis regionhistorian muzeon, kies loko en la 1980-aj jaroj jam ne sufiĉis. Tiel oni akiris la ejon de la eksa Alpafadejo de la duko de Sachsen-Weimar, kie ekde 1893 pli ol 15 milionoj da armiloj estis pruvitaj je bona funkcio kaj sufiĉa daŭra ŝarĝo.

Priskribo de la nova muzeaj ejoj
--------------------------------

Per la transloko oni intencis - en la lasta konstruaĵa atestilo pri iama surloka armilproduktado - aranĝi muzeon kun teknikhistoria fokuso.

Post la totala malfermo en 2004 videblis ekspozicioj sur la kampo de historio urba, metia, industria kaj de regionaj tradicioj. Gravas ene de la kolektoj enhave geologio, elminado, ferproduktado, pafilproduktado (ekzp. Walther; I.G. Anschütz), pruvalpafado, farado de bicikloj kaj aŭtomobiloj (marko *Ehrhardt*), kontormaŝinoj (marko *Mercedes*: iam en Eŭropa la plej granda produktanto), etferaĵfarado, sporthistorio, tradiciaj turingiaj kostumoj, agrikulturo, forstado, brutbredado, paŝtistado. Krom informatas pri elstaraj personuloj de la urbo.

Literaturo
----------

Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 204

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Muzeo en la alpafadejo (Zella-Mehlis) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pliaj detaloj pri la pafadejo.
* Hejmpaĝo de la muzeo.
**Canal 13** estas ĉilia senpaga televida kanalo. Ĝi estis lanĉita la 21an de aŭgusto 1959, sur UHF-kanalo 2 de Santiago, en elsendo gvidita de grupo de inĝenieroj de la Pontifika Katolika Universitato de Ĉilio. Poste la televidstacio translokigis sian frekvencon al UHF-kanalo 13, kiu estigis sian nunan nomon. En ĝiaj komencoj, unu el ĝiaj plej gravaj mejloŝtonoj estis la elsendo de la Futbala Mondpokalo 1962, okazinta en Ĉilio.

Posedata de la grupo Luksic, Kanalo 13 estas la dua plej malnova televida stacio en Ĉilio. Ĝi estis nomita Corporación de Televisión de la Pontificia Universidad Católica de Chile (Televida Korporacio de la Pontifika Katolika Universitato de Ĉilio) ĝis 2010. Tamen la stacio estas konata en Ĉilio kiel El 13 (la dektria) ekde sia komenco.

Ĝiaj centraj studioj situas en la *Eleodoro Rodríguez Matte Television Centre*, kiu gastigas la produktajn kaj elsendajn instalaĵojn de la kanalo ekde la 1980-aj jaroj. La komplekso situas en Providencia, Metropola Regiono de Santiago kaj havas 5 hektarojn da infrastrukturo. Ekde 1998, ĉi tiuj dependecoj ricevis la nomon de la forpasinta plenuma direktoro de la stacio, Eleodoro Rodríguez Matte, kiu estis unu el la plej longe servantaj viroj en ĉi tiu pozicio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Canal 13 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Canal 13
***España invertebrada*** (Senvertebra Hispanio) estas eseo verkita de la hispana filozofo José Ortega y Gasset en 1921. Oni konsideras tiun verkon kiel unu el la plej trafaj analizoj en la historio de la socio en Hispanio, pri kiu Ortega y Gasset interesiĝis ofte en kelkaj verkoj. En tiu eseo, li cerbumas pri la problemo de Hispanio, kiel heredo de la Generacio de la 98a. Ortega interpretas la historian konstitucion de la lando; laŭ li la dekadenco de Hispanio estas komuna al malpli videbla dekadenco de Eŭropo, sed Hispanio ne tiom dekadencas, ĉar ĝi neniam pintis kaj tial ne povas dekadenci (pesimismo). La hispana tragedio baziĝas sur la manko de elektitaj minoritatoj kaj sur la anarkieca ribelemo de la homamasoj, kiuj malaprezas la valorojn de tiaj minoritatoj. Tiu temo estos la bazo de lia grava eseo *La rebelión de las masas*. Laŭ li, Hispanio bezonas iun idealon, kiu estu komuna al la diversaj sociaj sektoroj.

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 862503
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo España invertebrada en la hispana Vikipedio.*
**Fjordlando**, aŭ *Fiordland* en angla, estas geografia regiono de Novzelando kiu situantas ĉe la sudokcidenta angulo de la Suda Insulo, kaj enhavas la plej okcidentan trionon de la Sudlanda Regiono. Plej el Fjordlando estas dominata de deklivoj de neĝokovritaj Sudaj Alpoj, profundaj lagoj kaj oceaninundaj, deklivaj okcidentaj valoj. La nomo "Fiordland" venas el varianta literumado de skandinavia vorto por tiu tipo de dekliva valo, nome "fjordo".

Fjordlando enhavas nombron de fjordoj (ofte nomitaj tie "sounds", el kiuj Milford Sound estas plej fama, kvankam Doubtful Sound estas eĉ pli granda kaj havas pliajn, kaj pli longajn, branĉojn (sed ankaŭ estas malpli alirebla). Situantaj ene de Fjordlando estas akvofaloj Browne kaj Sutherland, kiuj gamas inter plej altaj en la mondo, kaj la tri plej profundaj lagoj de Novzelando nome Lago Hauroko, Lago Manapouri, kaj Lago Te Anau. Tiu parto de Novzelando havas tre humidan klimaton, kaj ricevas 6,300 mm de pluvokvanto jare.

Vidu ankaŭ
----------

* Pingveno de Fjordlando

* Kategorio Fjordlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Current Structure of the FolketingKompono de la nuna parlamento, elektita la 1-an de novembro 2022
La **Folketing** [ˈfɔlkə.tɪŋ]; en la dana lingvo kutime kun sufikso "-et", kiu analogias al la esperantlingva difinita artikolo "la", de **Folketinget**, signifo proksimume "popola kunveno" aŭ "popola asembleo") estas la nacia parlamento de Danio. Ekde la 1953 ĝi konsistas el unu parlamenta ĉambro kaj el 179 deputitoj. Po du el ili elektiĝas en la Ferooj kaj en Gronlando. Partio kandidatiĝanta pri iuj de la 175 daniaj parlamentaj seĝoj devas atingi almenaŭ 2 procentaĵojn de la balotaj voĉoj, aŭ rekte gajni en unu el la balotaj distriktoj. 

la plenkunsida salono de la parlamento Folketing kun elektronika voĉdona tabuloParlamenta sidejo estas la kastelo Christiansborg en Kopenhago.

Ĝis la jaro 1953 la Folketing nur estis la dua el du ĉambroj de la dania parlamento, kaj la unua parlamenta ĉambro nomiĝis *Landsting* ("ŝtata kunveno" aŭ "ŝtata asembleo").

La deputitoj de la Folketing elektiĝas por oficperiodo de 4 jaroj. La ĉefministro tamen ĉiumomente rajtas postuli ekstervicajn balotojn. En la kazo de la registaro en grava temo ne atingas plimultan subtenon de la parlamentantoj, la ĉefministro kaj sia registaro devas aŭ demisii aŭ anonci novajn balotojn.

Partiroj en la parlamento Folketing
-----------------------------------

### Parlamentaj seĝoj post la baloto de 2011

Baloto de la 15-a de septembro 2011 (inter krampoj diferencoj al la antaŭa baloto de la jaro 2007):

* Venstre (dekstre liberala) 47 (+1)
* Socialdemokraterne (socialdemokrata) 44 (-1)
* Dansk Folkeparti (dekstre populisma) 22 (-3)
* Socialistisk Folkeparti (maldekstre ekologia) 16 (-7)
* Det Konservative Folkeparti (konservativa) 8 (-10)
* Det Radikale Venstre (socialliberala) 17 (+8)
* Liberal Alliance (novliberala) 9 (+4)
* Enhedslisten – de rød-grønne (maldekstre ekologia) 12 (+8)

Deputitoj de la Ferooj

* Sambandsflokkurin (konservativa) 1
* Javnaðarflokkurin (socialdemokrata) 1

Deputitoj de Gronlando

* Inuit Ataqatigiit (socialista) 1
* Siumut (socialdemokrata) 1

Parlamentaj prezidantoj
-----------------------

La parlamenta prezidantaro konsistas el la prezidanto kaj ties kvar anstataŭantoj. Unuavica tasko de la prezidanto estas gvidi la parlamentajn sesiojn kaj kunordigi la ĉiutagan parlamentan laboron. Ekde la jaro 2007 parlamenta prezidanto estas *Thor Pedersen* (Venstre). Liaj kvar anstataŭantoj estas *Svend Auken* (Socialdemokraterne), *Søren Espersen* (Dansk Folkeparti), *Helge Adam Møller* (Det Konservative Folkeparti) kaj *Holger K. Nielsen* (Socialistisk Folkeparti). Dum en multaj aliaj parlamentoj la plej granda frakcio nomumas la parlamentan prezidanton, la deputitoj de la dania parlamento jam plurfoje interkonsentis pri reprezentanto de pli eta partio. Sume la kvin postenoj de la parlamenta prezidantaro tamen korespondas al la kvin plej grandaj parlamentaj frakcioj.

Referencoj
----------

1. ↑  balotaj rezultoj laŭ la dania statistika oficejo (dane)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Folketing en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Folketing en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala parlamenta retejo
Mapo montranta la limojn de la civilaj paroĥoj en 1870.
Gun Wharves, Wapping. Nunaj riĉaj konstruaĵoj.
**Wapping** (|ˈ|w|ɒ|p|ɪ|ŋ|} estas distrikto en East End, Londono, Anglio, in la London Borough of Tower Hamlets. Ĝi situantas inter la norda bordo de la Rivero Tamizo kaj la iama kvartalo simple nomita The Highway. La proksimeco de Wapping al la rivero havigis fortan marecan karakteron, kion ĝi plutenas danke al la riverbordaj trinkejoj kaj ŝtuparoj kiaj *Prospect of Whitby* kaj *Wapping Stairs*.

Multaj el la originaj konstruaĵoj estis detruitaj dum la konstruado de la Londonaj Kajoj kaj Wapping estis plue serioze damaĝita dum la nomita Blitz, nome atako dum la Dua Mondmilito. Kiam la Londonaj Kajoj dekadencis post la Dua Mondmilito, la areo ekruiniĝis, kaj grandaj stokejoj restis malplenaj. Poste la areo iĝis hejmo por riĉaj konstruaĵoj.

Rupert Murdoch translokigis siajn firmaojn News International al Wapping en 1986, rezulte en sindikata polemiko kiu estis konata kiel "Batalo de Wapping".

Referencoj
----------

### Notoj

### Bibliografio

* Martha Leigh, *Memories of Wapping 1900-1960: Couldn't Afford the Eels*, The History Press Ltd (4 July 2008), ISBN 0-7524-4709-2
* Madge Darby, *Waeppa's People: History of Wapping*, Connor & Butler (Dec 1988), ISBN 0-947699-10-4
* National Council for Civil Liberties, *No Way in Wapping: Effect of the Policing of the News International Dispute on Wapping Residents*, Civil Liberties Trust (May 1986), ISBN 0-946088-27-6

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Wapping en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Lokregistara retejo
* ExploringEastLondon - Wapping Arkivigite je 2009-02-21 per la retarkivo Wayback Machine
* retejo de Thames Police Museum
* What's in Wapping - retejo de loka komunumo Arkivigite je 2014-06-07 per la retarkivo Wayback Machine
La Jesuo-preĝejo de Kirschkau La **preĝejo Jesuo** (germane: *Jesuskirche*) estas protestantisma preĝejo en Kirschkau, Germanio.

Historio
--------

La 7-an de julio 1749 la kirschkau-a preĝejestro Jobst Götze kun kvar aliaj civitanoj petis de la landa suvereno grafo Henriko la 12-a de Reuß pli juna linio la permeson kolekti monon por novkonstruo de preĝejo. Henriko konsentis kaj reklamis siaflanke ĉe aliaj nobeloj. La lasta diservo en la malnova Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo celebratis en la 14. februaro 1751 kaj tuj poste komenciĝis la malkonstruo de la malnova ejo kaj fundamentoŝtonmeto por la nuna Jesuo-preĝejo. Arkitekto estis Johann Gottlieb Riedel el Schleiz, estante filo de bakisto kaj aŭtodidaktulo. Grafo Henriko okupiĝis persone kaj pri la fundamentoŝtono kaj pri la konsekrodatopreparoj (29.6.1753). Li pli kaj pli identiĝis kun la nova pregeĵo kaj ligoj restu kaj ankaŭ postmorte: fakte li ja entombigitis en 1784 en la Monta preĝejo (Schleiz) dume lia koro kaj la koro de la dua edzino Ferdinande (mortinta en 1822) troviĝas en Kirschkau rekte post la altaro.

Priskribo
---------

La horizontala projekciaĵo estas ovala. La kvar alkonstruaĵoj en ĉiuj kompasdirektoj formas krucon. La interno estas hela kaj invitanta. Rimarkinda estas la por la 18-a jarcento tipa baroka altaro malantaŭ kiu troviĝas la ambono farita de Philipp Konrad Ehrhardt. Ties simetriaj suprenirejoj estas perfekta kadro por la tuta ensemblo. Aĵo unika kvazaŭ estas vindotablo. Sur ĝi vinditis malnuntempe beboj baptotaj. La orgeno de 1753 estas de Johann Tobias Hiebe (Schleiz). Ĉe la tombeja enirejo estas statuo de la dolorplena Jesuo (1766). La preĝejo estas stile grava monumento por la transiro de Rokoko al Klasikismo.

Literaturo
----------

Dehio, Georg: *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen*, dua eldono, Deutscher Kunstverlag, München 2003, p. 699, ISBN 3-422-03095-6

* Kategorio Preĝejo Jesuo (Kirschkau) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Karpatenrundschau*** (subtitolo: *Wochenschrift für Gesellschaft, Politik und Kultur*) estas germanlingva semajngazeto de Braŝovo (Rumanujo). Aperas ĝi ekde la 1.3.1968 posteulante la en majo 1957 fonditan gazeton *Volkszeitung* (organo de la regiona partikomitato kaj de la regiona popolkonsilio de Orașul Stalin).

Historio
--------

Fondinto estis Eduard Eisenburger. Per la nova nomo oni faris intencan transponton al la inter 1907 kaj 1914 aperinta duonmonata periodaĵo *Die Karpathen* kies eldonisto estis estinta Adolf Meschendörfer.

Ekde la komenco traktitis temoj sociaj, politikaj kaj kulturaj kun fokusego ĉe aĵoj literaturaj kaj regionhistoriaj. Ĉefredaktisto estis eke Eisenburger, kiu jam antaŭe ĉe *Volkszeitung* samfunkcie ecis. Eklaboris tie en 1968 la literaturhistoriisto Horst Schuller Anger. Fine de la 1960-aj jaroj estis ĝia eldonkvanto de 7000 ekzempleroj. En la 1.8.2007 transprenis la redaktan estradon Ralf Sudrigian.

Post la Rumana Revolucio de 1989 draste malkreskis la nombro de la legantoj pro la amasa elmigro de germanlingvanoj disde Rumanujo. Ĉar sekve memstareco ne plu lukris oni decidis pluekzistadon de simpla aneksitaĵo al Allgemeine Deutsche Zeitung für Rumänien (ĵaŭde kun dikeco de kvar paĝoj).

Eldonis ĝin la Fondaĵo por antaŭenigo de germanlingva literaturo en Rumanujo*.*

Literaturo
----------

* Annett Müller: *Abschied in Raten – Vom Neuen Weg zur Allgemeinen Deutschen Zeitung für Rumänien. Der Wandel der Zeitung nach der massenhaften Auswanderung der Deutschen aus Rumänien.* Hora-Verlag (Sibio) kaj Arbeitskreis für Siebenbürgische Landeskunde (Hajdelbergo), 2001, ISBN 3-929848-23-6.
* Hannes Schuster: "Ein Ort kollektiver Selbstvergewisserung". Ĉe: *Siebenbürgische Zeitung*, 25.5.2007, p. 9

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Karpatenrundschau* sur la paĝaro de ADZ
* paĝoj de la organizo *Forum Kronstadt* kun eblo de surreta abonado

Notoj
-----

1. ↑  Peter Motzan, Stefan Sienerth, Andreas Heuberger: *Worte als Gefahr und Gefährdung*, Verlag Südostdeutsches Kulturwerk, 1993, p. 64
2. ↑  Annemarie Weber: *Die rumändiendeutsche Kinder- und Jugendliteratur.* Ĉe: Berichte und Forschungen – Jahrbuch des Bundesinstituts für Kultur und Geschichte der Deutschen im östlichen Europa 2003, p. 143 (156).
3. ↑  "Brauch und Boden." Ĉe: *Der Spiegel*, 14.3.1971
4. ↑  Siebenbürgische Zeitung vom 8. Juli 2008.
Strando Haast en 1968
Strando Haast en 2007
**Haast** estas areo en la Okcidenta Distrikto de la Okcidenta Marbordo de la Suda Insulo de Novzelando. La regiono Haast kovras ĉirkaŭ 2,500 km².

La regiono nomiĝas tiele laŭ Julius von Haast, nome prusi-naskita geologo grava por la komenco de la geologia studado de Novzelando.

Laŭ la censo de 2006 estis populacio de 297 por la statistika areo de Haast, tio estas malpliiĝo de 12 rilate al la censo de 2001. Majoritato de tiu populacio situantas en tri komunumoj: nome urbo Haast, Haast Junction, kaj Haast Beach (strando).

Ĉefaj ekonomiaj agadoj en la regiono Haast estas farmado, fiŝkaptado kaj turismo.

La plej rara subspecio de kivio, nome la Haasta tokoeko, troviĝas nur en la montoj de la Haasta regiono.

Historio
--------

Klimato
-------

Komunumoj
---------

Notoj
-----

1. ↑   West Coast - Haast. New Zealand Tourism Guide. Alirita 2011-02-22.
2. ↑  {NZ Quickstats, 3585325, Haast

* Kategorio Haast (Novzelando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Porta raketo** aŭ lanĉa raketo estas tiu raketo kiu transportas la terajn utilŝarĝojn en la kosmon.

La portaj raketoj havas du aŭ pli ŝtupojn, kiu plibonigas la efikecon. La fuelo (pelaĵo, propulsiaĵo) de la raketoj povas esti solida, fluida aŭ ties miksaĵo.

La *solidpelaĵaj raketoj* post la sparkado ne estas malsparkeblaj, sed oni povas pli facile trakti ilin kaj ili estas pli malmultekostaj. La traktado de *fluidpelaĵaj raketoj* estas pli komplika kaj tiel kosta. Plimulto de la kunhomaj kosmoŝipoj estas enkosmigita per fluidpelaĵaj raketoj, ĉar neniu riskas meti homon sur raketon, kiu ne estas malsparkebla. Sola escepto estas la usona kosmoaviadilo, Space Shuttle, kies akcelaj raketoj estas solidpelaĵaj.

La unufoje uzeblaj portaj raketoj venas el la militista branĉo. La praulo de la portaj raketoj estas V-2, el kiu oni evoluigis la transkontinentajn raketojn dum la 1950-aj jaroj. Ĉar la porta raketo neniiĝis post lanĉado, tiel ĝi estas kosta, kvankam oni provis (precipe en la Sovetunio) amasprodukti ĝin. Eble la plej kosta porta raketo estas la Titan–4, prenita de la armeo por civila uzo.

La unufoje uzeblaj portaj raketoj konsistas el deiĝantaj ŝtupoj. La malpleniĝantaj ŝtupoj deiĝas kaj la raketo ne plu portas ĝin. 

La kosmopramo (kosmoaviadilo) estas miksa sistemo el portaj raketoj kaj reuzebla parto (kosmopramo mem).
Koordinatoj: 38° 3′ 0″ N 1° 12′ 0″ U﻿ / ﻿38.05000 °N, 1.20000 °U﻿ / 38.05000; -1.20000 (mapo)

Municipa teritorio de Molina de Segura en la Murcia Regiono.
Fasado de la Preĝejo Asunción.
**Molina de Segura** estas hispanuja municipo apartenanta al la Murcia Regiono. Ĝi lokas en komarko Huerta de Murcia. Tiu havas etendon de 169 km2. La limoj de la municipo estas ĉeaj de Fortuna, Murcio, Torres de Cotillas, Alguazas, Lorquí, Archena, Ulea kaj Blanca. La loĝantaro de Molina konsistis de 70964 personoj en la jaro 2018.

Laŭ tio ĝi estas la kvara municipo en loĝantaro de la Regiono Murcia, kun 71 890 loĝantoj (INE, 2019), post Murcio, Kartaĥeno kaj Lorko. De la totala loĝantaro, proksimume 65 % loĝas en la urba kerno, kaj la cetero en 14 submunicipoj, ĉefe en Romeral, Ribera de Molina kaj El Llano. Molina formas parton de la Metropola areo de Murcio. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Segura.

Ĉirkaŭe estas naturaj lokoj, montaroj, malsekejoj, kavoj, ravinoj ktp. Vizitindaj estas preĝejoj, ermitejoj, restaĵoj de murego, muzeoj, domoj de riĉuloj, industriaj kamenoj, surstrataj skulptaĵoj ktp.

Historio
--------

Molina formis parton de la teritorioj de la Infanto Don Juan Manuel, kie li pasigis longajn periodojn. La gravo de la loko rilatis al ties proksimeco de Murcia ĉefurbo, survoje al tiu. Plej verŝajne tie estis verkita almenaŭ plejparte lia fama verko *El conde Lucanor*.

Ekonomio
--------

La ekonomio estas bazata sur la agrikulturo de irigacio, kio ebligis industrion ekzemple de konservaĵoj. Poste aliaj industrio ariĝis. Krom irigacio, aliaj kultivoj propraj de la mediteraneaj neirigaciaj areoj estas migdalarboj, olivarboj kaj vitejoj kaj cerealoj kiel hordeo. En fruktoĝardenoj estas fruktarboj (ĉefe persiko nome 10% de la regiono, aprikoto, pruno), citrusoj (citrono kaj oranĝo), legomoj (artiŝoko, brokolo, florbrasiko, spinaco), tuberoj (terpomo), fruktoj (melono) kaj cerealoj (maizo).

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de municipoj de Murcia Regiono

Notoj
-----

1. ↑   Ayuntamiento de Molina de Segura - Introducción geaográfica. Arkivita el la originalo je 2020-08-07. Alirita 2020-01-01.
2. ↑  INEbase / Demography and population /Municipal Register. Population by municipality /Nomenclature: Continuous Register Population by Population Unit / Results *Spanish Statistical Office*
3. ↑  «INE». Konsultita la 4an de marto 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rMunicipoj de Murcia Regiono |
| --- |
| Abanilla • Abarán • Águilas • Albudeite • Alcantarilla • Los Alcázares • Aledo • Alguazas • Alhama de Murcia • Archena • Beniel • Blanca • Bullas • Calasparra • Campos del Río • Caravaca de la Cruz • Cartagena • Cehegín • Ceutí • Cieza • Fortuna • Fuente Álamo de Murcia • Jumilla • Librilla • Lorca • Lorquí • Mazarrón • Molina de Segura • Moratalla • Mula • Murcia • Ojós • Pliego • Puerto Lumbreras • Ricote • San Javier • San Pedro del Pinatar • Santomera • Torre-Pacheco • Las Torres de Cotillas • Totana • Ulea • La Unión • Villanueva del Río Segura • Yecla |

 |
NASA-satelita foto de la Haveno Otago.
**Haveno Otago**, en angla **Otago Harbour**, estas la natura haveno de Dunedin, Novzelando, konsista de longa etendo de ĝenerale navigebla akvo separanta la areeon de la Duoninsulo Otago el la ĉeftero. Ili kuniĝas ĉe ties sudokcidenta pinto, 21 km for el la havena komenco. Ĝi estas hejmo de la profundakvaj havenejoj de Dunedin en ties okcidentaj bordoj ĉe la ĉeurbo de Port Chalmers.

Geografio
---------

La haveno estis formata el la dronitaj restoj de giganta ŝilda vulkano, centre ĉe kio nune estas Port Chalmers. La restoj de tiu violenta origino povas esti vidata en la bazalto de la ĉirkaŭaj montetoj. La lasta erupta fazo finis antaŭ ĉirkaŭ dek milionoj da jaroj, kaj lasis la elstaran pinton de la Monto Cargill.

45° 49′ S 170° 39′ O﻿ / ﻿45.817 °S, 170.650 °O﻿ / -45.817; 170.650 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑  Harvey, Sarah.  Otago Port to get into deep water. New Zealand Herald (9a de Aŭgusto 2007). Alirita 2008-05-21.
2. ↑  Coombs, D. S. Dunedin Volcano, Misc. Publ. 37B, pp. 2–28, Geol. Soc. of N. Z. Dunedin, 1987.
3. ↑  Coombs, D. S. R. A. Cas, Y. Kawachi, C. A. Landis, W. F. Mc-Donough, and A. Reay, Cenozoic volcanism in north, east and central Otago, Bull. R. Soc. N. Z. 23, 278–312, 1986.

* Kategorio Haveno Otago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Xzibit** [ɪɡˈzɪbɪt] (18-an de septembro 1974 en Detroit, Michigan; faket *Alvin Nathaniel Joiner*) estas usona repisto, aktoro kaj televida prezentisto.

Lia patrino mortis, kiam li aĝis 9 jarojn. Lia patro poste denove egedziĝis, sed komencis batadi lin. Tie oni deprenis la edukrajton de la patro kaj Xzibit venis en infanhejmon. Tiuj travivaĵojn li ofte kantis en postaj albumoj, kntoj (*At The Speed Of Life*, *40 Dayz & 40 Nightz*. Li poste pardonis la patron.

Li forlasis en aĝo de 14 jaroj – je propra peto – la hejmon kaj translokiĝis al sia fratino en Los Angeles. La prezon de la veturo li servis per drogovendoj.

Xzibit komencis sian karieron kiel membro de *Likwit Crew*, akomponante ankaŭ Alkaholiks & King Tee. Li aperis en albumo *IV Life* de King Tee per kanto *Freestyle Ghetto*. Post li iris kun ili turnei en 1995.

Lia plej sukcesa albumo estis la Restless en 2000, la postaj jam malpli vendiĝis pro tio li en 2004 eklaboris en televida programo de MTV, en Pimp My Ride, kiu alportis al li novan popularecon, konatecon.

Albumoj
-------

* *At The Speed Of Life* ĉe *Loud Records* (1996)
* *40 Dayz & 40 Nightz* (1998)
* *Restless*, plej granda sukceso (2000)
* *Man Vs Machine* (2002)
* *Weapons Of Mass Destruction* (2004)
* *Full Circle* ĉe *Koch Records* (2006)

* Xzibit en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Xzibit en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 231449
* GND: 135018781
* LCCN: no2001009408
* VIAF: 46957062
* ISNI: 0000000059438833
* SUDOC: 08398819X
* BNF: 14001434c
* MBA: 9e839dc3-55f3-4492-ad0e-a1a2e84275e2
* BIBSYS: 3009822
* BNE: XX1791874
 |
La **kanalo Welland** konektas la lagon Ontario kun la lago Eria pere de serio de ok kluzoj, kiuj permesas la ŝipojn eviti la 51 m altan disnivelon de la Niagara Akvofalaro.
La **kanalo Welland** kun la altnivela ponto "Garden City Skyway" kaj la baskula ponto Homer.
La **kanalo Welland** estas kanalo por navigado situa en Ontario (Kanado), kiu konektas la lagon Ontario kun la lago Eria. Ĝi formas ŝlosilan sekcion de la Marvojo Sankt-Laŭrenco kaj de la navigejo de la Grandaj Lagoj. Trapasante la duoninsulon de Niagara el Port Weller ĝis Port Colborne, ĝi ebligas, ke la ŝipoj ascendu kaj descendu trs la krutejo de Niagara kaj evitu la Niagaran Akvofalaron.

Laŭ la kanalo Welland pasas ĉiujare ĉirkaŭ 3000 ŝipoj kiuj transportas ĉirkaŭ 40 milionojn da tunoj. Tiu kanalo utilas por la transporto de varoj devenaj de la havenoj de la Grandaj Lagoj kiel Cleveland, Detroit kaj Ĉikago, same kiel de la zonoj plej industriigitaj de Usono kaj de Ontario, al la haveno de Montrealo aŭ al la urbo Kebeko, kie ili kutime estis retransigitaj al ŝipoj por martransporto por ties internacia sendado.

La maksimuma longo permesita por la ŝipoj en tiu kanalo estas de 225,5 metroj. La ŝipoj bezonas averaĝe dekunu horojn por trairi la tutan longon de la kanalo.

Koordinatoj: 43° 09′ 20.00″ N 79° 11′ 37.50″ U﻿ / ﻿43.1555556 °N, 79.1937500 °U﻿ / 43.1555556; -79.1937500 (mapo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kanalo Welland en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kanalo Welland en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Wellandcanals.ca – Detala fotaro de Four Welland Canals
* Survey maps of the First and Second Welland Canals en Brock University Arkivigite je 2008-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Official Seaway Schedule Page Arkivigite je 2008-06-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Official Seaway Traffic Map Page Arkivigite je 2010-06-12 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 694462
* GND: 4690609-5
* LCCN: sh85146046
* VIAF: 315127312
 |
Pri **murdo** kaj ties esploro temas vasta branĉo de krimliteraturo (precipe krimromanoj). Sed ankaŭ aliaj verkoj traktas pri tiu krimo. Jen kelkaj el ili:

* Hjalmar Söderberg: "Doktoro Glas", frua psikologia romano, kiun oni ja povus nomi krimromano, sed ĉar ĝi tre diferencas de la tipa, ĝi estu ĉiloke.

"*Mi mem ne povus plenumi tian agon. Mi tiam provis pense imagi, kiaspece oni estu, por tion povi. La rezulto estis d-ro Glas*." - Söderberg 1931 en letero al amiko (traduko: Sten Johansson).
* William Shakespeare : "Hamleto" (traduko: L. N. Newell)

El la kvina sceno de la unua akto:
"FANTOMO: *... Aŭdu, aŭdu, ho min aŭdu!*
*Se iam vi la karan patron amis -*
HAMLETO: *Ho, Dio!*
FANTOMO: *- venĝu lian abomenan murdon.*
HAMLETO: *Murdo?*
FANTOMO: *Murdo!*
*Abomeninda, kiel ĉiu murdo;*
*sed tiu ĉi la plej abomeninda,*
*plej stranga kaj plej nenatura.*"
El la dua sceno de la kvina akto:
"REĜINO: *Ne, ne, la vin', la vin! - Ho, mia kara Hamlet'* 
*La vin', la vin'! - Mi veneniĝis.*"
* Estas kelkaj poemoj pri murdo, ekzemple: "Dimanĉe en Parko" de nuna Brazila Ministro de Kulturo Gilberto GIL:

"*La reĝo de l' ludo - ho, Josefo.*
*La reĝo de l' konfuzigo - ho, Johano.*
*Unu laboris en bazaro - ho, Josefo,*
*Alia en konstruaĵo - ho, Johano.*
*Pasintan semajnon, du semajnfino,*
*Johano decidis ne batali.*
*En dimanĉo posttagmeze eliris akceleme*
*Sed ne iris al Ribeira danclukti*
*Kapoejron,*
*Li ne iris al Ribeira,*
*Li amidumis.*
*Josefo, kiel ĉiam dum semajnfino,*
*Gardi la vendbenkon kaj malaperis.*
*Li faris dum dimanĉo promeno en parko,*
*Apud Boca do Rio.*
*Vere, nu en l' parko li vidis*
*Julianan*
*Vere, nu li vidis*
*Julianan en rado kun Johano,*
*Rozon kaj ŝorbeton en ŝia mano.*
*Julianan, lia revon, nur iluzion,*
*Julianan kaj l' amikon Johanon.*
*La dorno de rozo vundis Josĉjo*
*Kaj la ŝorbeto glaciis lian koron.*
*La ŝoberto kaj la rozo - ho, Josefo*
*La rozo kaj la ŝorbeto - ho, Josefo*
*Jen, ili dancis sur la brusto - ho, Josefo,*
*De Ludema Josefo - ho, Josefo.*
*La ŝoberto kaj la rozo - ho, Josefo,*
*La rozo kaj la ŝorbeto - ho, Josefo,*
*Jen, ili turnis en la menso - ho, Josefo,*
*De Ludema Josefo - ho, Josefo.*
*Juliana turniĝis - jen, ŝi turniĝis,*
*Jen, en ludrado - jen, ŝi turniĝis,*
*Jen, en ludrado - jen, li turniĝis,*
*L' amiko Johano, Johano.*
*La ŝorberto estas fraga - estas ruĝa,*
*Jen, ĝi turniĝas, kaj la rozo - estas ruĝa,*
*Jen, ĝi turniĝas, turniĝe ĝi estas ruĝa,*
*Jen, ĝi turniĝas, turniĝas - Jen la tranĉilo!*
*Jen la sango sur mano - ho, Josefo,*
*Jen Juliana sur planko - ho, Josefo,*
*Alia falita korpo - ho, Josefo,*
*Via amiko, Johano - ho, Josefo.*
*Morgaŭ ne estos bazaro - ho, Josefo,*
*Ne estos plu konstruaĵo - ho, Johano.*
*Ne estos plu ludo - ho, Josefo,*
*Ne estos plu konfuzigo - ho, Johano.*
**Rio Reĝino Karloto** (angle ***Queen Charlotte Sound***), estas la plej orienta el la ĉefaj rioj de la Riaro Marlborough, en la Suda Insulo de Novzelando. Ĝi estas, kiel la aliaj rioj, dronitaj rivervaloj (aŭ rioj), kaj kiel la majoritato de ties najbaraj ĝi fluas sudokcidente al nordoriento antaŭ elflui al la Kuka Markolo.

Rio Reĝino Karloto
La urbo Picton, nome norda fino de la fervojo de la Suda Insulo kaj de la reto de Ŝtataj aŭtoŝoseoj, kuŝas ĉe la pinto de la rio. Aliaj setlejoj estas malgrandaj kaj izolaj - ofte simple individuaj bienoj. Pro la kruta naturo de la marbordo, por multaj el tiuj la aliro eblas nur per boato.

Oriente de la rio kuŝas la insulo Arapaŭa kaj la Kanalo Tory. Interinsulaj pramoj uzas la Kanalon Tory kaj la Rion Reĝino Karloto por ties veturado inter Picton kaj Velingtono en la Norda Insulo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Queen Charlotte Track ĉe Department of Conservation
* Queen Charlotte Track
* Vizitu Picton Arkivigite je 2006-10-04 per la retarkivo Wayback Machine

41° 15′ 00.00″ S 174° 00′ 57.18″ O﻿ / ﻿41.2500000 °S, 174.0158833 °O﻿ / -41.2500000; 174.0158833 (mapo)
**Plurelementa sterkaĵo** aŭ **plurnutraĵa sterko** estas nutraĵoj por plantoj kaj enhavas male al unuelementa sterkaĵo plurajn makronutroelementojn.

Mineralaj sterkaĵo enhavas kiel teknika produkto prktike ĉiam malpuraĵojn, inter ili ankaŭ plura nutroelementoj. Tamen plurnutraĵa sterkaĵo nur estas sterkaĵo, kiu enhavas konsiderindan procentaĵon de pluraj plantutileblaj elementoj.

Kompletsterkaĵo
---------------

Minerala plunutraĵa sterkaĵo kun 8 % nitrogeno, 8 % fosfato kaj 8 % kalio.
Sterkaĵo, kiu enhavas nitrogeno (N), fosfato (P) kaj kalio (K) –do la ĉefaj nutraĵelementoj– nomiĝas **kompletsterkaĵo** aŭ NPK-sterkaĵo. Nitrophoska estas la markonomo de la unua homogena kompletsterkaĵo, kiun la firmao BASF 1927 kiel unua surmerkatigis. Hodiaŭ ekzistas diversaj kompletsterkaĵoj en firma kaj fluida formo, ankaŭ ĝardensterkaĵoj kiuj depende de la plantbezono krome havas mikroelementojn. La procentaĵoj de la ĉefaj nutraĵementoj estas indikitaj komerckutime ekzemple (13/13/21). Tiuj indikoj signifas, ke la sterkaĵo enhavas 13 % N; 13 % P2O5; 21 % K2O.

Jenaj normigitaj sterkaĵspecoj estas farataj de diversaj sterkaĵfaristoj kaj vendataj sub diversaj markonomoj:

* (13/13/21) ruĝa koloro, kalio en formo de klorido;
* (15/15/15) flava koloro, kalio en formo de klorido;
* (12/12/17 + 2) blua koloro, konata sub la markonomo „**Blaukorn**", kalio en formo de sulfato, 2 % MgO.

La avantaĝo de kompletsterkaĵo estas la malkomplika aplikado, la ŝparado de transportkostojn kaj la reduktado de la kvanto de saloj. Grava fiziolgia avantaĝo estas la relative malgranda osmoza ŝarĝo por la planto kompare kun la pli malmultekostzaj balastaĵriĉaj sterkaĵoj.

Malavantaĵe estas ĉe NPK-sterkaĵoj la pli alta prezo kaj la fiksita kvociento de la unuopaj nutroelementoj. Tial sur grandaj areoj en agrokultivado la unuelementaj nutraĵoj dominas. Ĉe intensivaj kulturoj, salsensivaj plantoj kaj ĉe subvitraj kulturoj de hortikulturo la plurnutraĵsterkaĵoj estas preferataj.

duelementa sterkaĵo „Kalimagnesia" enhavas 30 % kalisulfato kaj 10 % magnezisulfato. Ĝi rajtas esti uzata ankaŭ en ekologia agrikulturo

Komercspecoj
------------

Vendataj estas krom unuelementaj sterkaĵoj kaj NPK-sterkaĵoj diversaj formoj de duelementaj sterkaĵoj aŭ aliaj nekomplertaj sterkaĵoj kun aŭ sen mikroelementoj. Jen kelkaj ekzemploj:

* NP-sterkaĵo, nitrogenfosfato (20/20);
* NK-sterkaĵo, nitrogenkalio (20/20);
* NMg-sterkaĵo, nitrogenmagnezisulfato kun kupro ( Cu) (20/8 + 0,2) kun 8 % MgO kaj 0,2 % Cu;
* PK-sterkaĵo, Thomas-fosfato-Kalio (10/15);
* KMg-sterkaĵo, kalimagnezio „(Patentkali)" 30 % kalisulfato, 10 % magnezisulfato

Vidu ankaŭ
----------

* nutrosalo
* nutraĵo (planto)
* grundofekundeco

Literaturo
----------

* Arnold Finck: *Pflanzenernährung in Stichworten*. 3. überarbeitete Auflage. Hirt, Kiel 1976, ISBN 3-554-80197-6, (*Hirts Stichwortbücher*).
**Hermann COHEN** (Coswig, Saksio-Anhalto, 4a de julio 1842 - Berlino, 4a de aprilo 1918) estis germana filozofo, fondinto, kun aliaj, de la novkanta Skolo de Marburgo. Li studis en la universitatoj de Breslaŭo (nun en Pollando) kaj Berlino, kaj gradiĝis en Halle en 1865. Li estis instruisto en Marburgo el 1876 ĝis 1912.

Li famis pro siaj komentarioj pri Immanuel Kant, speciale pro sia *Kants Theorie der Erfahrung*, 1871. Aliaj konataj verkoj estas *La logiko de la pura sciaro* (1902), *System der Philosophie* (1902-1906) kaj *Der Begriff der Religion im System der Philosophie* (1915).

La rafinado de la logika analizo kiun Cohen faris de la kanta transcenda metodo kondukis al la fakto, ke li estis ricevita skeptike kaj samtempe admire (vidu artikolon Trascendismo). Pensis Cohen, ke la kanta etika idealismo kaj la juda teologio estis sama doktrino, sed li substrekis, kue la personaj religiaj kredoj devis resti ekster la medita pensaro de la filozofio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hermann-Cohen, historio
* Hermann Cohen Archiv


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 862548
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Hermann Cohen en la hispana Vikipedio.*