recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
En la matematiko **permutaĵo** estas ĉiu el la eblaj diversaj manieroj vicigi la elementojn de certa aro. Ekzemple, la diversaj permutaĵoj de la elementoj a, b, c estas: abc, acb, bac, bca, cab, cba.

La kvanto de eblaj permutaĵoj de n elementoj estas ĉiam n! (do **n faktoriale**).

Formala difino
--------------

Permutaĵo estas dissurĵeto de finia aro X al X. Oni povas facile pruvi, ke tiu ĉi difino estas ekvivalenta al la ĉi-supra neformala difino.

Notacio
-------

Ekzistas du ĉefaj notacioj por permutacioj. En la matrica notacio, oni listigas la elementojn en la "natura" ordo en unu linio, kaj sube la elementojn en permutita ordo:

{\displaystyle {\begin{bmatrix}1&2&3&4&5\\2&5&4&3&1\end{bmatrix}}}
Ĉi tio signifas, ke en la unuan lokon, oni metu "2", en la duan lokon "5", en la trian lokon "4", en la kvaran lokon "3" kaj en la kvinan lokon "1".

La alia notacio konsideras kiel la elementoj ŝanĝas, kiam oni plurfoje aplikas la permutaĵon. En la supra permutaĵo, elemento en la unua pozicio estas movita al la dua pozicio. Denove aplikante la permutaĵon, ĝi tiam estos movita al la kvina pozicio, kaj de la kvina denove al la unua pozicio. Tiun ciklon oni skribas per (1 2 5), aŭ alternative (2 5 1) aŭ (5 1 2), sed ne kiel (1 5 2). La aliaj du elementoj formas ciklon (3 4).

Nun ni povas skribi la permutaĵon kiel aron de cikloj. La supra permutaĵo do povas esti skribata kiel (1 2 5) (3 4). Lo ordo de la cikloj ne gravas (oni ankaŭ povus skribi (3 4) (1 2 5)).

Ofte okazas, ke unu elemento tute ne moviĝas en la permutaĵo. Tion oni konsideras unu-elementan ciklon. Konsideru ekzemple la suban permutaĵon:

{\displaystyle {\begin{bmatrix}1&2&3&4&5\\1&5&4&3&2\end{bmatrix}}}
Laŭ cikla notacio ĝi iĝas (1) (2 5) (3 4). Ĉar la unu-elementaj cikloj ne havas iun ajn efekton, oni foje simple skribas (2 5) (3 4). Tio tamen povas kaŭzi miskomprenon, kiam la plej alta nombro ne estas movata, ĉar tiam permutaĵo de kvin elementoj povus aspekti kiel permutaĵo de kvar elementoj.

Signo de permutaĵo
------------------

**signo de permutaĵo** laŭ definico estas signo de matrico de ĉi tiu permutaĵo. Aliflanke: ĉiu permutaĵo povas verki per transpoziciado de elementoj. Transpoziciado ne estas unusignifa kaj kvanto de transpozicioj povas esti diversa.
Tamen por konkreta permutaĵo kvanto de transpozicioj estas aŭ para aŭ nepara.

Vidu ankaŭ
----------

* Permuta matrico
* Kombinatoriko
* Faktorialo
* Bijekcio
* Aranĝaĵo

* Kategorio Permutaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Opština Vevčani
Vevčani - centro
**Opština Vevčani** ( Makedona: *Општина Вевчани* ), estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. En 2002 vivis 2 433 loĝantoj. La komunumo konsistas el nur unu vilaĝo - Vevčani.

Loko, priskribo
---------------

Opština situas ĉe la okcidenta rando de la Sudokcidenta Regiono. Ĝia areo estas 22,8 km².

Ĝi situas sur la orientaj deklivoj de la montoj Jablanica kaj falas en la valon de la rivero Črni Drim en la oriento. La alteco do estas de ĉirkaŭ 690 m ĝis 2257 m (monto Црн камен, Nigra Ŝtono).

Opština Vevčani limas al Albanio okcidente, sed de la nordo, oriento kaj sudo ĝi estas ĉirkaŭita de la Opština Struga.


Ĉirkaŭ **Opština Vevčani**|  |  Struga |  |
| Albanio | Opština Vevčani |  Struga |
|  |  Struga |  |

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 2 433 homoj.

El la totala nombro, 2 419 makedonoj (99.4%),kaj 14 (0.6%) la ceteraj.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Вевчани en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Kategorio:Komunumo de Nord-Makedonio
elspeziga lumigado
Esperantistoj enminigotaj en Ekspoziciminejo de Banská Štiavnica.
grupo de vizitantoj dum eligo el ŝakto
**Ekspoziciminejo** aŭ **vizitminejo** estas senfunkciigita minejo, kiu estas destinita por viziti la minejon iam funkciinta por havi mineralojn.

fajrobrigada ekzerco de savado de grupo de vizitantoj en la ekspoziciminejo Fell

Limigo
------

Laŭ la difino de ekspoziciminejo ĝi estas:

* funkciinta minejo
* subĉiela ekspluato,
* minekspluata muzeo
* rokkelo
* ekspozicikaverno
* saniga mingalerio

Priskribo
---------

Mingalerio povas havi tri funkciofazojn, *funkcianta*, *nefunkcianta* kaj *postuzado*. Ofte ĉe mingalerioj, kiuj ne plu estas profitdonaj, oni finas la ekspluatadon kaj tiam post pli aŭ malpli grandaj sekurigaj laboroj oni malfermas ĝin por la publiko.

Kelkaj ekspoziciminejoj
-----------------------

* Kalkminejo ĉe Königsberg
* Barbarastollen en la Universitato de Kolonjo

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de ekspoziciminejoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ekspoziciminejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Stanislavo Belov (2018-03-06) Banský skanzen — 80 metrojn sub la tero (esperante). Blogger. Arkivita el la originalo je 2018-03-08. Alirita 2018-03-08. *(blogaĵo vizito al minejo-muzeo en Slovakio)*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 577255
* GND: 4321156-2
 |
Koordinatoj: 50° 33′ 36″ N 14° 49′ 23″ O﻿ / ﻿50.56000 °N, 14.82306 °O﻿ / 50.56000; 14.82306 (mapo)

**Jezová** (germane: *Jezowai*, aŭ *Jesowey* kaj *Gezuwa*) estas pereinta municipo en distrikto Česká Lípa. Ĝi troviĝis proksimume 3 km sudoriente de Kuřívody (tiam urbo). Nuligita ĝi estis pro estiĝo de eksa armea spaco Ralsko, en kies sudorienta parto ĝi troviĝis. La devena prenita katastra teritorio estis *Jezová*, la nuntempa estas dislimejo de *Horní Krupá* kaj *Kuřívody* en la novepoka urbo Ralsko.

La nomo de la pereinta municipo estis pli poste strange transprenita por rifuĝintejo Jezová ĉe Bělá pod Bezdězem, eĉ kiam ĝi situas en aliloke (3 km sudokcidente), eĉ en alia regiono, pro kio iom malfaciliĝis orientado en topografio.

Priskribo kaj historio
----------------------

Ŝoseo tra la eksa Jezová – elveturejo el la valo
Post la jaro 1945 kaj forŝovo de la germana loĝantaro la municipo estis enmembrigita en armean ekzercspacon Ralsko kaj ĝi pereis. En la loko de Jezová kaj en la proksima ĉirkaŭaĵo estis iom post iom establitaj kelke da signifaj soldataj ekipaĵoj. Apartenas inter ili ekz. ampleksa tanka ekzercejo de ČSLA, kiu havis eĉ propran tendaron.

En la jaro 1968 okazas transpreno de la armea spaco fare de Soveta armeo. La tendaro estis anstataŭigita per masonitaj kaj lignaj konstruĵoj. En la loko super la eksa vilaĝo Jezová okazas konstruado de komandanteja posteno de la 5-a kontraŭaviadila raketbrigado, kiu ĉi tie dislokis resumigajn radiolokatorojn 1S12.

Pluaj fotoj
-----------

* Armea vojkruciĝo en la eksa JezováArmea vojkruciĝo en la eksa Jezová
* Kelo en la eksa JezováKelo en la eksa Jezová
* JezováJezová
* JezováJezová

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rHistoriaj setlejoj sur teritorio de la eksa armea spaco Ralsko |
| --- |
| pereintaj | *Černá Novina* ~ Dolní Novina ~ Dolní Okna ~ *Holičky* ~ Chlum ~ *Jablonec* ~ *Jezová* ~ Kostřice ~ Kracmanov ~ *Křída* ~ Nová Hospoda ~ *Okna* ~ *Olšina* ~ *Palohlavy* ~ *Proseč* ~ Prosíčka ~ Strážov ~ *Svébořice* ~ Vazačka ~ Zábělce ~ *Židlov* |
| renovigitaj | *Boreček* ~ *Hradčany* ~ *Hvězdov* ~ **Kuřívody** ~ *Náhlov* ~ *Ploužnice* ~ *Vrchbělá* |
| transŝovitaj | *Horní Krupá* |
| 
klarigoj: **urboj**, *municipoj*, domaroj (statuso de setlejoj al la jaro 1930). |

 |
**Podobovec** ukraine **Подобовець,** hungare **Padóc,** ruse **Подовец** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja, en municipo de Pilipec.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Miĵgirja en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 40′ 31″ N 23° 17′ 49″ O﻿ / ﻿48.67528 °N, 23.29694 °O﻿ / 48.67528; 23.29694 (mapo)Koordinatoj: 48° 40′ 31″ N 23° 17′ 49″ O﻿ / ﻿48.67528 °N, 23.29694 °O﻿ / 48.67528; 23.29694 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 672 m
* Loĝantaro: 400
* Poŝtkodo: 90011
* Telefonprefikso: 03146

Situo
-----

Miĵgirja troviĝas je 30 km-oj. Proksime de Podobovec skiejo kun aertelfero funkcias.

Historio
--------

Akvofalo ĉe Podobovec
En 1910 vivis en Padóc 391 loĝantoj (rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Podobovec. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* grekokatolika ligna preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao el la 17-a jarcento, la turo alkonstruiĝis en 1785
Linkolnulo montranta densan lanaĵon.
Linkolna Longlanulo.
**Lincoln**, foje nomita **Lincoln Longwool** aŭ en Esperanto **Linkolnulo** aŭ **Linkolna Longlanulo**, estas raso de aldomigitaj ŝafoj el Anglio. La Linkolna estas la plej gran brita ŝafraso, disvolvigita specife por produkti la plej pezan, plej longan kaj plej brilan lanaĵon de ĉiu ajn ŝafraso en la mondo. Grandaj nombroj estis eksportitaj al multaj landoj por plibonigi la grandon kaj kvaliton de la lano de ties indiĝenaj ŝafrasoj. Tia utila lano estas de granda petego por ŝpinado, teksado kaj multaj aliaj metioj.

Ĝi estas nune unu el plej raraj ŝafrasoj de Britio, kategoriigita kiel "sub risko" fare de la *Rare Breeds Survival Trust* ekde kiam estas malpli ol 1500 registritaj reproduktaj inoj en Granda Britio.

Karakteroj
----------

Plenkreskaj virŝafoj pezas el 110 al 160 kg, dum plenkreskaj ŝafinoj pezas el 91 al 113 kg. LA tondebla lanxjo estas enorma kompare kun aliaj rasoj kaj kvankam krispa kaj iome hareca, tia lano havas konsiderindan brilon.

Notoj
-----

1. ↑   Lincoln Longwool. *Sheep*. Rare Breeds Survival Trust watch list. Alirita 21a de Junio 2008.

 Arkivigite je 2009-08-29 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2009-08-29. Alirita 2015-05-24.
2. ↑  *Preparation of Australian Wool Clips*, Code of Practice 2010-2012, Australian Wool Exchange (AWEX), 2010
3. ↑   Lincoln sheep. *Breeds of livestock*. University of Oklahoma, Dept. of Animal Science. Alirita 21a de Aprilo 2009.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2009-04-03. Alirita 2015-05-24.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lincoln (ŝafo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* U.K. Asocio de Bredistoj
Opština Lozovo
**Opština Lozovo** estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. En 2002 vivis 2858 loĝantoj. Administra centro de opštino estas vilaĝo Lozovo.

Loko, priskribo
---------------

Opština havas areon de 166,32 km². Ĝi situas en la nordorienta parto de la regiono Vardar.

La ĉefa vojo A3 trairas la vilaĝon de okcidento al oriento. Ĝi ligas la aŭtovojon A1 en la okcidento kun la aŭtovojo A4 en la oriento.

Preskaŭ paralele ankaŭ en la sama direkto funkcias fervoja linio. Sur ĝi estas la sola fervoja stacidomo.

La plej granda urbo en la regiono Vardar - Veles, situas ĉirkaŭ 17 km. La urbo Štip oriente estas ĉirkaŭ 27 km kaj Skopje, la ĉefurbo de la ŝtato, ĉirkaŭ 60 km.

La alteco de la areo estas de 200 m en la sudo ĉe la kunfluejo de la rivero Svetinikolska Reka kun la rivero Bregalnica ĝis proksimume 600 m en la vilaĝo Kiŝino.

Najbaraj municipoj estas: Opština Sveti Nikole en la nordoriento, Opština Štip en la sudoriento, Opština Gradsko en la sudo, Opština Veles en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Lozovo**|  |  |  Sveti Nikole |
|  Veles  | Opština Lozovo |  |
|  |  Gradsko |  Štip |

Al vilaĝo en la Opština Lozovo
Opština Lozovo konsistas el 11 vilaĝoj:

Adjibegovo, Adjimatovo, Bekirloja, Dorfulija, Gyuzemelci, Karatmanovo, Kiŝino, **Lozovo**, Milino, Saramzalino, Kyoselari.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Лозово en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Kategorio: Komunumo de Nord-Makedonio
**Podsarnie**, hungare **Szárnya** estas vilaĝo en Pollando, en provinco Malgrandopolio, en vojevodio Nowy Sącz, en Distrikto Nowotarski. La historia hungara nomo estis **Orawka Srednia**.

Podsarnie troviĝas en la ruĝa provinco
* Areo:  km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 750
* Poŝtkodo: 34-
* Telefonprefikso: +(48)18
* Aŭtokodo: KNT
* koordinatoj: 49° 34' N, 19° 48' E

Situo
-----

La vilaĝo situas en Karpatoj, laŭ rojo, fine de montara vojo, ĉefvojo Kraków-Slovakio troviĝas ne tro for. Jabłonka (Malgrandopolio) troviĝas 14 km-ojn for.

Historio
--------

La unua juĝisto estis figuro *Sarna*, donanta sian nomon por la nova vilaĝo. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo estis limpasejo de Hungario, sekve tie doganejo funkciis. En 1910 loĝis tie 419 homoj, plejparte poloj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungario, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Trsztena, poste ĝis 1923 provizore al Ĉeĥoslovakio, poste al Pollando. En 1939 Slovakio okupis la vilaĝon kaj ĝis 1945 ĝi apartenis al Slovakio.

Vidindaĵo
---------

* ligna sonorilturo el la 18-a jarcento

* Kategorio Podsarnie en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ludwig Mooser,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo (ekde 1864 li oficiale uzis tiel) **Mooser Lajos** estis aŭstrohungara orgenfaristo, uzinestro. Antaŭ 1845 li uzis sian personan nomon en formo **Louis**.

Orgeno de Kecskemét
Orgeno de Sárospatak
Ludwig Mooser naskiĝis la 30-an de januaro 1807 en Vieno, li mortis la 22-an de majo 1881 en Eger.

Biografio
---------

Ludwig Mooser devenis el aŭstra orgenfarista dinastio. Li lernis la metian en la familio. En sia aĝo 16 laŭ la kutimoj li estis vaganta metilernanto, poste li akiris licencon. En 1827 li malfermis metiejon pri pianoj kaj orgenoj en Salcburgo. Li akiris renomon en riparo de orgeno en Salcburgo. Dum la kulmino en la metiejo laboris 50 laboristoj jare produktantaj 120 orgenojn kaj 200 pianojn. Krom la fervojo li profitis la ŝipojn sur Danubo. Helpe de Danubo li atingis Hungarlandon kaj en Primasa Baziliko de Sankta Adalberto kaj Dipatrino li kreis orgenon, poste en aliaj lokoj. Fine li uzis la hungaran nomformon. Lia edzino naskis plurfoje, inter ili tri estis almenaŭ plenaĝaj kaj helpis en la orgenuzino. En 1863 li vidviĝis, ricevis hungaran ŝtatecon, poste li laboris en Eger. Laŭ priskribo li ne parolis hungare (tamen kelkajn frazojn kaj esprimojn), sed li havis hungarecajn vestojn, dancis ĉardaŝon kaj ŝatis vinojn de Eger.

Elektitaj produktitaj orgenoj
-----------------------------

* Katedralo de Salcburgo (1845)
* Preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Fót) (1854)
* Preĝejo Vizito de Maria (Kiskunfélegyháza) (1856)
* Preĝejo Sankta Antonio (Eger) (1856)
* Preĝejo Vizito de Mario (Oberndorf) (1857)
* Kalvinana preĝejo (Szabadszállás) (1857)
* Preĝejo Ĉieliro de Maria (Polgár) (1859)
* Preĝejo Sankta Nikolao (Kecskemét) (1860)
* Baziliko de Eger (1864)
* Kalvinana grandpreĝejo (Karcag) (1866)
* Preĝejo Johano Baptisto (Târgu Mureș) (1869)
* Kalvinana preĝejo (Tiszafüred) (1869)
* Kalvinana preĝejo (Sárospatak) (1871, nur tiu restis plene origine)
* Preĝejo Sankta Maria (Gyula) (1875)

Fontoj
------

* germanlingva biografio Arkivigite je 2023-05-31 per la retarkivo Wayback Machine
* germanlingva biografio

Referencoj
----------


* Kategorio Ludwig Mooser en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 823825
* GND: 1043034846
* VIAF: 305319267
 |



* Portalo pri Biografio
**Mezlernejo teknika kaj ekonomika, Brno, Olomoucká 61** (pli frue *Integrita mezlernejo - Centro de faka preparo*) estas mezlernejo situanta en Brno-Černovice. La nombro de lernantoj ĉiujare superas 1200.

Historio de la lernejo
----------------------

La lernejo estiĝis en 1931, kiam la ministerio de instruado aprobis statuton de faka metilernejo por ĉeĥoslovaka arsenalo Zbrojovka a.s. (akcia societo) en Brno. La unua fabrika metilernejo havis sidejon en la strato Šumavská, iom poste ĝi transiris al la strato Lazaretní.
En 1989 la ĝistiama faka mezlernejo situanta jam en la strato Olomoucká n-ro 61 ŝanĝiĝas al integrita mezlernejo. Ĝi instruas kaj abiturientajn kaj metiajn fakojn (maŝinfako, elektrotekniko, informadiko, ekonomiko)

Aprezo de la lernejo
--------------------

Mezlernejo teknika kaj ekonomika, Brno, Olomoucká, akiris en la jaro 2016 titolon „Mezlernejo de la jaro" (2016 kaj 2019) en interreta enketo, kiu komparas opiniojn (retro-impresojn) de studentoj tra Ĉeĥa Respubliko. Krom alie la lernejo venkis ankaŭ en enketo 'Lernejo rekomendata de labordonantoj" (2017, 2018, 2020/2021, 2022) kaj gajnis atestilon pri financa edukiteco (ora atestilo 2020 kaj diamanta atestilo 2022).

Fonto
-----

* ĉeĥa Vikipedio
* oficiala retejo de la lernejo

Eksteraj ligoj
--------------

* Oficiala retejo de la lernejo
* Historio de la lernejo
* Aprezoj kaj atestiloj de la lernejo
**Opština Štip** estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio.Ĝi situas ĉe la okcidenta rando de la Orienta Regiono. Ĝia areo estas 583,24 km² kaj en 2002 havis 47 796 loĝantojn. Administra centro de la komunumo estas la urbo Štip.

Loko, priskribo
---------------

La komunumo Štip situas en la centra parto de la baseno Bregalnica. La alteco estas ĉirkaŭ 230 m en la rivervalo ĝis preskaŭ 900 m en la suda parto de la teritorio.

maldekstra
La aŭtovojo A4 estas alportita de Skopje al la urbo Štip.Poste daŭras la ĉefa vojo A3 al la urbo Kočani kaj la ĉefa vojo A4 al la urboj Radoviš kaj Strumica.

Tra la opštino pasas ankaŭ la fervoja linio de la urbo Veles al la urbo Kočani.

La komunumo konsistas el la urbo **Štip** kaj 43 aliaj vilaĝoj:
Baltalija, Brest, Vrsakovo, Goračino, Dobrošani, Dolani, Edeklerci, Jamularci, Kalapetrovci, Koešvo, Krivi Dol, Lakavica, Leskovica, Lipov Dol, Ljuboten, Nikoman, Novo Selo, Penuš, Piperovo, Počivalo, Puhče, Sarčievo, Selce, Skandalci, Sofilari, Star Karaorman, Stepanci, Suvo Grlo, Sudikj, Suševo, Tanatarci, Testemelci, Toplikj, Tri Češmi, Hadji-Redjepli, Hadji-Sejdeli, Hadji-Hamzali, Creška, Čardaklija, Čiflik, Šašavarlija, Šopur. 

Najbaraj municipoj estas:

Opština Probištip en la nordo, Opština Karbinci en la nordoriento, Opština Radoviš en la oriento, Opština Konče en la sudoriento, Opština Negotino en la sudo, Opština Gradsko en la sudokcidento, Opština Lozovo en la okcidento kaj Opština Sveti Nikole en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Štip**|  Sveti Nikole |  Probištip | Karbinci |
|  Lozovo | Opština Štip |  Radoviš |
|  Gradsko |  Negotino |  Konče |

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Штип en la makedona Vikipedio.*
Ekranego de tenisludo. Andy Roddick venkis la unuan *set* super Cyril Saulnier je 6 poentoj al 0 kaj la duan je 6 al 4. La tria *set* estas 0 al 0.
**Poento** estas unuo de valoro ĉe ludoj, sportoj, lernejoj k.s.

**Poentaro** estas nombro da poentoj, atingitaj de ĉiu ludanto aŭ de ĉiu teamo en batalo aŭ matĉo. Ĉe ludoj oni povas **elpoenti** monon de la rivalo.

En lernejoj la poentoj estas uzataj por esprimi noton de la lernanto, do por indiki taksadon de liaj aŭ ŝiaj scioj kaj konduto.

Kutime oni uzas ciferojn 1 ĝis 5, sed en iuj landoj estas la plej bona 1, en aliaj male 5. Por eviti konfuzon rezultanta el tiuj diferencoj oni preferas ĉe diplomoj uzi vortajn esprimojn de la poentoj: eminente - tre bone - bone - sufiĉe - nesufiĉe.

La taksado de la lernantoj per poentoj havas ankaŭ siajn malavantaĝojn. La lernantoj (precipe infanoj) lernas nur por akiri *„belajn notojn"* anstataŭ por akiri sciojn, ili lernas nur por ricevi bonan poenton kaj tuj forgesas, kion ili lernis.

Pro taksado per poentoj fiaskis jam kelkaj provoj pri eksperimenta instruado de Esperanto en lernejoj. Instruistoj-esperantistoj volis ĉiukaze pruvi, ke Esperanto estas pli facila ol la angla, tial ili disdonadis „belajn notojn" preskaŭ senmerite. La infanoj tion baldaŭ rimarkis, ĉesis lerni kaj kvankam ili ricevis pli bonajn poentojn ol en la lecionoj de la angla lingvo, ili en la realo sciis malpli multe.
**Hartwig LÖGER** (naskiĝinta la 15-an de julio 1965 en Selzthal estas aŭstra manaĝero kaj politikisto. Inter 2011 kaj 2017 li estis estrarano de la asekurkompanio UNIQA Österreich. Ekde la 18.12.2017 li estis ministerio pri financoj. Inter la 22.5. kaj la 28.5.2019 li estis vickanceliero en la registaro de Sebastian Kurz. En la 28.5.2019 li komisiitis fare de prezidanto Alexander Van der Bellen pri la kontinuigo de la aŭstria federacia registaro kiel provizora kanceliero post la demisio de Kurz. Jam en la 3.6.2019 li posteulitis fare de la juristino Brigitte Bierlein.

Vivo
----

Hartwig Löger pasigis la junulajn jarojn en Selzthal en Stirio kaj trapasis la abiturientan ekzamenon en la konventa gimnazio de Admont. Lia unua profesideziro estis pilotado pro ke li interesiĝis pri kariero oficira; tio ne plu povis estis kontinuigata pro problemoj genuaj. Sekve li ekfrekventis universitatan trejniĝon pri asekurekonomio ĉe la fakultato ekonomia de la Universitato de Vieno. Inter 1999 kaj 2001 li krome faris internacian manaĝeradtrejniĝon en Sankt-Galo. Inter 1985 kaj 1989 li konsilis klientojn ĉe asekurperisto; poste ĝis 1996 li deĵoris ĉe *Allianz Versicherungs AG* kiel ĉefvendisto por Stirio, poste - ĝis 1997 - li asistantis afergvidonte ĉe *Grazer Wechselseitige* kaj afergvidis ĝis 2002 ĉe *Donau Versicherung AG*. Inter 2002 kaj 2017 li laboris por *UNIQA Insurance Group* diversfunkcie kaj lia posteulo iĝis en decembro 2017 Kurt Svoboda.

Inter 2014 kaj februaro 2018 Löger posteulis al Peter Haubner ĉe *Sportunion*, kion transprenis poste Michaela Steinacker. Ekde septembro 2011 li estas membro de Aŭstria Popola Partio. Li ankaŭ membras al Österreichischer Cartellverband.

Verkoj
------

* Löger, Hartwig, Die Feuer-Betriebsunterbrechungs-Versicherung: lebensnotwendig zur Erhaltung der Liquidität im Brandschadenfall, 1989

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hartwig Löger en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* BMF: Bundeskanzler und Finanzminister Hartwig Löger Arkivigite je 2019-05-29 per la retarkivo Wayback Machine
* Hartwig Löger ĉe *www.meineabgeordneten.at*

Notoj
-----

1. ↑  Biografio sur la parlamentaj retpaĝoj
2. ↑  *derStandard.at: Chefwechsel bei Uniqa Österreich: Svoboda folgt auf Finanzminister Löger*, gazetartikolo de la 19.12.2017
3. ↑  *Peter McDonald ist neuer Sportunion-Präsident* - gazetartikolo de la 1.7.2018
4. ↑  Surrete legeble

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 645499
* GND: 114891157X
* VIAF: 5243151433045156420000
 |
**Opština Jegunovce** ( Makedone: *Општина Јегуновце,* Albane: *Komuna e Jegunovcit )* estas unu el 80 komunumoj de Norda Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 8 895 homoj sur areo de 176,93 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 50 loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Jegunovce.

Loko, priskribo
---------------

Ĝi situas en la nordorienta parto de la regiono Polog. Ĝi havas surfacon de 176,93 km².

La suda parto situas en la valo de la rivero Vardar, de kiu ĝi leviĝas orienten ĝis la montaro Žeden (maks. 1200 m super marnivelo). Tamen, la norda parto leviĝas en la Šar Montoj Nacia Parko (Piribeg Monto 2524 m super marnivelo). La alteco de la areo estas do proksimume de 350 m al 2524 m.

la kirko *Theotokos* en la vilaĝo *Belovište*
Nur tri regionaj vojoj kondukas tra la komunumo - R1203, R2234 kaj R2242. Krome trairas ĉi tie la fervoja linio de Tetovo al Skopjo.

La komunumo konsistas entute el 17 vilaĝoj, kiuj estas Jegunovce, Belovište, Jažince, Jančište, Kopance, Orašje, Podbrege, Preljubište, Raotince, Ratae, Rogačevo, Šemševo, Siričino, Staro Selo, Tudence, Vratnica, Žilče.

Najbaraj komunumoj estas:

Opština Saraj en la oriento, Opština Želino en la sudo, Opština Tetovo en la sudokcidento kaj Opština Tearce en la okcidento. La ŝtata limo kun Kosovo transiras la nordon kaj orienton.


Ĉirkaŭ **Opština Jegunovce**|  | Kosovo | Kosovo |
|  Tearce | Opština Jegunovce |  Saraj |
|  Tetovo |  Želino |  |

maldekstra

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 10.790 homoj.

El la totala nombro, 4.642 albanoj (44,02 %), 5.963 makedonoj (55,26 %), kaj la ceteraj.

Laŭ religio: ortodoksaj 6.078, islamanoj 4.692, kaj aliaj.

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Јегуновце en la makedona Vikipedio.*
Piccolomini, la pli malfrua papo Pio la 2-a kronitis laŭroportanta poeto
La **Poetokronado** (latine: *Poeta laureatus*) estas tradicio antikva, kiun oni renovigis dum la tempo de Humanismo en Italujo en la jaro 1314. Aljuĝis tiun premion plejtempe oficialaj ŝtataj aŭtoritatoj, al artistoj respektive grupo da artistoj.

Historio
--------

Tiu ĉi moro venis el Antikva Grekio al la romianoj kaj imititis intertempe en la 12-a jarcento fare de la germanaj imperiestroj. Ekzemple kronis Frederiko la 1-a la monaĥon Guntero pro laŭdopoeziaĵo imperiestra.

La plej konata mezepoka krono okazis en 1341 sur la roma kapitolo en la pasko-dimanĉo, nome de Francesco Petrarca. En Germanujo imperiestro Frederiko la 3-a revivigis tiun ĉi tradicion metante laŭraĵojn sur la kapoj de i.a. Enea Silvio Piccolomini kaj de Konrad Celtis. Filo lia Maksimiliano la 1-a distingis Ulrich von Hutten antaŭ la cedo de la kronadrajto al la palatino. Sekve la honorigo perdis iom da graveco; ĝi perdis pli da renomo kiam Ferdinando la 2-a komisiis pri la kronado la regnan kortegan grafon (comes palatinus).

Krom Hutten estis la plej gravaj laŭre nobeligitaj uloj Sabinus, Nicodemus Frischlin kaj Martin Opitz (la unua pro poetoj verkitaj en la germana lingvo). Johann Wolfgang von Goethe kies kroniĝo okazu en Romo rifuzis tion.

En 1341 Petrarca publike kronitis fare de certa roma senatoro sur la Kapitolo. Inter la germanaj imperiestroj kiu kronis poetojn - ĉar ili sentis sin destinitaj je tio pro la tronoheredo de la antikvaj romiaj imperiestroj - estis Karolo la 4-a kaj Frederiko la 3-a. Tiu ĉi honoris eĉ la unuan germanon: Konrad Celtis en 1487 en Nürnberg.

Sub Maksimiliano la 1-a establigitis detala kronadrito kun laŭrokrono kaj ringo. Krome la gajninto rajtis docenti pri retoriko kaj poetiko ĉe germananlingvaj universitatoj kaj porti la titolon latinan "Poeta Caesarus laureatus". Tiel titolitaj estis i.a. Ulrich von Hutten (1517), Martin Opitz (1625) kaj Christian Friedrich Daniel Schubart (1766).

Primokado
---------

Ekde la 17-a jarcento la institucio poetkrona pli kaj pli primokitis. La lastaj ceremoniaj tiaj okazis en Germanujo je la komenco de la 19-a jarcento. Inter la verkistoj oni rajtigis Johann Christoph Gottsched kroni mem poetojn. En anglalingvaj landoj ja ankoraŭ ekzistas ĝis nuntempe la honortitolado "Poet laureate". En la jaro 1963 konsideris la universitatanoj de Tübingen s-ron Josef Eberle digna porti la honortitolon pro ties latinlingvaj poemoj.

Anglia versio
-------------

En Anglio ekzistas la ofico ĉekortega de *poet laureate* ekde reĝo Eduardo la 4-a. Lin nomumas la suvereno; la honorigitulo rajtas ricevi specialan pension. La lasta kronopoeto estis Alfred Tennyson (ekde 1850) post kies morto (oktobro 1892) la loko restis vaka ĝis la kariero de Alfred Austin en januaro 1896.

Fonto
-----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 7. Leipzig 1907, p. 506-507 (tie ĉi interrete)

* Kategorio Poetokronado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

la urbodomo dumvintre
La **urbodomo de Jáchymov** situas en la supra parto de la urboj. Post riĉiĝo de la urbo gajnis la urba konsilantaro en la jaro 1531 la domon de grafo Jeronimo Šlik por du mil or-moneroj.

La domo estis aranĝita por urbodomo, sed ĝi estis detruita kune kun aliaj proksimume dek kvin domoj dum granda incendio en la jaro 1538. Tial estis ekkonstruita la nova - nuntempa urbodomo en la jaroj 1540-1543, kun grandaj keloj kaj kun saksa-tipa portalo. Duan fojon ĝi forbrulis en la jaro 1782. Post tiu ĉi incendio la origina turo estis malaltigita, sed pli poste denove plialtigita je ligna balkono - ambito.

Sed la nupto-salono (iam scenejo de diboĉaj kaj gajaj edziĝ-festoj de la ministoj) jam ne estis renovigita. En la jaroj 1783-1784 estis la urbodomo aranĝita en klasika stilo laŭ projekto de F. Hager. Poste en la jaro 1901 estis alkonstruita la dua etaĝo kaj la urbodomo plialtigita. Hodiaŭ ĝi konsistas el tri partoj kun la turo situanta inter la norda alo kaj centro.

El la antikva riĉa ornamo restis nur la portalo. Ĝi estas parte ankoraŭ gotika, sed kun renesanca bordero. Ĝi estas ambaŭflanke
ornamita per duonkolonoj kaj rondaj seĝoj.

El la origina konstruaĵo el la jaroj 1540-1543 ankoraŭ postrestis la ĉirkaŭ-muroj de la kort-pordego kaj de kelkaj fenestroj kaj de la fenestraj benkoj.

Sub la domo estas grandega kelaro, kiu estas parte super nivelo de la strato.

La **norda alo** kun du salonoj estis destinita por la solenaĵoj; en la meza parto estis oficejoj kaj en la **suda alo** estis arestejo kaj provizejo.

El la interna ekipaĵo restis nur kelkaj objektoj, ekz.:
- tabulo fandita el fero - estas nun en muzeo, kun reliefo bildiganta invadon de la soldatoj el la fortikigita urbo - ĝi iame estis uzata apud forno.

- En la muzeo estas konservita bildo de grafo Pachter - busto en efektivaj dimensioj. En la dekstra mano la grafo tenas ministan hakilon.

En la urbodomo estis konservataj memoraĵoj de 1a unua pastro kaj historiisto de la urbo Johano Mathesius, lia ĉapelo kaj bastono - nuntempe ankaŭ ili estas en la muzeo.

En muzeo de libroj en Zďár nad Sázavou estas konservataj restaĵoj de la latina lernejo de Jáchymov - tiel nomataj "**libroj ĉen-ligitaj**" (latine: "libri catenati").

La urba arkivo nun estas deponita en la distrikta arkivo en Karlovy Vary.

Ceteraj etaj memoraĵoj (sigeliloj de gildoj) kaj du ekzekutaj glavoj el la 16-a jarcento estas deponitaj en la muzeo.

La urbodomo nun estas sidejo de la magistrato.

* Kategorio Urbodomo de Jáchymov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
dekstra

Mapo de la Svisa Ĵurkomunumo kun la historiaj prakantonoj en la jaro 1315
La **prakantonoj** estas la tri unuaj kantonoj de la Svisa Konfederacio, Urio, Ŝvico kaj Unterwalden (konsistanta el la du duon-kantonoj Nidvaldo kaj Obvaldo), kiuj unuiĝis en la jaro 1291 al la Svisa Ĵurkomunumo.

Ĝenerale oni difinas, ke la dato de ilia unuiĝo estis la 1-a de aŭgusto 1291, la dato de la subskribo de la Konfederacia Letero. Tamen jam antaŭ tio inter la prakantonoj ekzistis densa reto da interkonsentoj pri kunlaboro kaj helpo, sen ke unuopa momento povus klare esti nomita **la** fondomomento de la Svisa Ĵurkomunumo.

El la konfederacio de tiuj prakantonoj dum la sekvaj jarcentoj per pliaj interkonsentoj pri kunlaboro kaj helpo, sed parte ankaŭ per milita ekspansio, evoluis alianco de 13 suverenaj ŝtatoj kun ties regnataj kaj servutaj teritorioj, el kiuj Napoléon Bonaparte post la franca invado en la jaro 1798 formis la Helvetan Respublikon, el kies heredaĵo en la jaro 1848 formiĝis la hodiaŭ Svislando.

Vidu ankaŭ
----------

* Helveta Respubliko
* Svisa Ĵurkomunumo
* Svislando
Observejo, konstruita dum la Dua Mondmilito
Princeduarda Strato
**Malabar** estas antaŭurbo en sudorienta Sidnejo, en la subŝtato de Novsudkimrio, Aŭstralio je 12 kilometroj sudoriente de sidneja negoccentra distrikto, en la municipo Randwick.

Loko
----

Malabar estas marborda antaŭurbo situanta ĉe Long Bay. Malabar estas ĉefe rezideja areo, sed kun grandaj terenoj dediĉitaj al la golfejo *Randwick Golf Course*, la pafejo *ANZAC Rifle Range* kaj korektejo *Long Bay Correctional Centre*. Malgranda grupo de vendejoj situantas ĉe la strato Prince Edward (Princeduarda Strato), ĉe la kruciĝo kun Anzac Parade. Norde, la antaŭurbo limiĝas kun la kvartalo Malabar Headland kiu enhavas defendopafejon konstruitan dum la Dua Mondmilito nome fortikaĵa komplekso.

Bildaro
-------

* Korektejo Long Bay Correctional CentreKorektejo *Long Bay Correctional Centre*
* Bazlernejo St Andrew's, Princeduarda StratoBazlernejo St Andrew's, Princeduarda Strato
* Malabara strandoMalabara strando

Historio
--------

Komercareo
----------

* Kategorio Malabar (Novsudkimrio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi estas verkita en tre malkutima stilo kaj parte malfacile kompreneblas.

---

 Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

**Juĝo de valoro** estas aserto kiu, el subjekta vidpunkto, juĝas ion lica aŭ utila. Ĝenerale, ĝi estas juĝo bazita sur aparta sistemo de valoroj.

La sintagmo *juĝo de valoro* povas esti intencita kaj pozitivsence por signifi ke ĝi devas esti konsiderata referencante al determinita valorsistemo - kaj do en pripensita maniero kompare al siaj pliprofundaj konvinkoj - kaj malŝatsence por signifi ke temas pri juĝo asertita sur bazoj de konsideroj personaj, priopinieblaj kaj partaj, pli ol sur racia ekvilibra kaj objekta rezonado.

Iuj, tamen, opinias ke reala objektiveco neeblas, kaj ke ankaŭ la racia analizo plej rigora estas bazita sur amplekso de valoroj (se ne eksplicigitaj). Tial, kiu ajn rezonada konkludo estas necese juĝo de valoro kaj do ne povas eliri el la kovrilo de la suspekto. Tamen, ofte tiu pozicio alestiĝas kiel retorika ilo por senkreditigi certajn asertojn.  

El pli ordigita vidpunkto, la sciencaj "veroj" estas konsideritaj objektivaj, sed opiniataj "provizoraj": restas, tamen, la konscio ke kromaj datenoj aŭ novaj eksperimentoj povus ŝanĝi la komprenon pri la esploraĵo.

Notoj
-----

1. ↑  Michael Scriven, *Philosophy of Science Association PSA: Boston studies in the philosophy of science, v. 20*, Dordrecht:Reidel, Boston 1974, p. 219. ISBN 9027704082

Vidu ankaŭ
----------

* Aksiologio
* Juĝo (filozofio)
* Valoro (sociaj sciencoj)
* Kritika pensado
* Certeco
* Transcendeco

Literaturo
----------

* Hans Albert kaj E. Topitsch (Hgg.), *Werturteilsstreit Wissenschaftliche Buchgesell-schaft,* Darmstadt, 1979
* Samuel Alexander:, *The idea of value*. Mind (N. S.), 1(1892), 31 – 55
* Émile Bréhier, Maurice de Gandillac, Lluís Font, *Història de la filosofia*, Universitat Autònoma de Barcelona, 2002. ISBN 9788449022975 katalune
* Filiberto Menna, *Crítica de la crítica*, Universitat de València, 1997. ISBN 9788437029092 katalune
**Opština Zelenikovo** estas unu el 80 komunumoj en Norda Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 3 361 homoj sur areo de 176,95 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 19 loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas de la vilaĝo Zelenikovo.

Loko, priskribo
---------------

maldekstra
Opština situas en la sudo de Skopjo regiono kaj ĝia areo estas 176,95 km².
La nordorienta parto de la teritorio situas en la malaltebenaĵo de la rivero Vardar. La alteco estas jam ĉirkaŭ 230 m. Aliaj partoj de la vilaĝo altiĝas al la montoj. Ĉe la okcidenta rando ĝi atingas altecon de 1588 m (Monto Kitka), sed ĉe la suda rando ĝi estas ĝis 1935 m (Monto Lisec).

Sur la teritorio de la komunumo estas nur vojoj de loka graveco. Nur en la norda parto estas la ĉefŝoseo R 2131, kiu kondukas al Skopjo.

Paralele al la rivero Vardar, ekzistas fervoja linio de Skopje al Veles. Ekzistas entute 5 fervojaj haltoj sur la teritorio de opština.

Opština Zelenikovo konsistas entute el 14 vilaĝoj:

**Zelenikovo**, Vražale, Gradovci, Gumalevo, Dejkovec, Dobrino, Novo Selo, Orešani, Pakoševo, Paligrad, Smesnica, Strahojadica, Taor kaj Tisovica. 

Najbaraj municipoj estas:

Opština Petrovec en la nordoriento, Opština Veles en la oriento, Opština Caska de la sudo kaj Opština

Studenicani la okcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Zelenikovo**|  |  |  Petrovec |
|  Studeničani | Opština Zelenikovo |  Veles |
|  |  Čaška |  |

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo] (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Зелениково en la makedona Vikipedio.*
Monda heredaĵo de UNESKO

Temploj en **Prambanano** (Prambanan) estas unu el la plej bonaj modeloj de hinduisma historio de Javo. Ĉiuj temploj en regiono de Prambanano estis konstruitaj inter la 8-a kaj la 10-a jarcento, kiam budhistaj Ŝajlendroj regis al sudo de Javo kaj hinduistaj Sanjajoj el dinastio de Mataramo regis al nordo de Javo. En la dua duono de la 9-a jarcento tiuj ĉi du dinastioj evidente kuniĝis pro geedziĝo de hinduista reĝo de nomo Rakai Pikatan el dinastio Mataramo kaj de budhista princidino Pramodhavardhani el dinastio Ŝajlendro. Tio klarigus, kial en tiuj ĉi temploj aperas komune kaj budhismaj kaj hinduismaj elementoj. La temploj estis dum kelke da jarcentoj post sia finiĝo forlasitaj, kiam la regantaj hinduismaj dinastioj transŝoviĝis en la orientan Javon. La plej konservinta, la plej granda kaj la plej ornamita el la temploj de Prambanano estas Candi Shiva Mahadeva, la templo inicita al Ŝivao. Ĝi estis konstruita en duono de la 9-a jarcento, proksimume je 50 jaroj pli poste ol budhisma Borobuduro. Verŝajne lasis ĝin konstrui Rakai Pikatan kiel danko por reveno de la hinduisma dinastio al la potenco sur Javo. 

La templo estas alta 47 metrojn kaj ĝi estas riĉe ornamita per la t.n. prambananaj motivoj – per malgrandaj leonoj plenigitaj per "ĉielaj arboj" (kalpaturas) kaj per staturoj duone homoj-duone birdoj (kinnaras). La templo estas ankaŭ riĉe ornamita per aperaĵoj el hinduisma eposo Ramajano. Interne de la templo estas statuo de kvarmana Shiva. Valoras mencii, ke tiu ĉi budhisma dio estas bildigita sur lotusa floro, simbolo de budhistoj. En la ĉirkaŭaĵo estas kelke da pluaj pli malgrandaj temploj, kiuj estas konstruitaj en la sama arkitektura stilo. Pleje ni trovos ĉi tie statuojn de grandegaj dvarapalasoj (dwarapalas), kio estas templaj gardantoj starantaj ĉe enirejo en templon Plaosano (Plaosan).

Vidu ankaŭ
----------

* Borobuduro
* Granda Hindio


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Indonezio |
| Portala ikono | Portalo pri Hinduismo |
Lutero-domo
oriela ĉambro
**Lutera domo** (germane: *Lutherhaus*) estas fortimpresa burĝodomo ĉe la foirejo de Neustadt an der Orla, Germanujo. Ŝuldiĝas la nomo pro la onidiro ke Marteno Lutero tie gastis dum plurfoje. Ekde 2017 ĝi estas muzeo regionhistoria kaj reformacia kaj fakte filio de la Urba muzeo de Neustadt an der Orla.

Historio
--------

Laŭ arĥitekturaj konkludoj datumas la domo kerne certe el la 15-a jarcento. Ĝi ja plurfoje alikonstruitis kaj pligrandigitis. Sian nunan aspekton ĝi ricevis en la malfrua 16-a jarcento. Konstruaj apartaĵoj kiel grandega alkortega pordo, grandaj keloj kaj deponejoj verŝajnigis la supozon pri komercdoma uzo.

Restaŭradoj ekis en la fruaj 1990-a jaroj, dum kiuj la fokusoj ŝanĝiĝis inter sekurigo, renovigo kaj konservado. Dume la fasado spektanta foirejen freŝe faritis havas la angulplena interno gamon da tre diversaj statoj. Ili montras spurojn el ĉiuj epokoj disde la malfrua mezepoko ĝis la ne tro fora nuntempo. Krom la malekstere riĉe farbita orielo atentigas interne antaŭ ĉio la du historiaj paneladoj kaj eleganta kolona konstruado en la teretaĝa halo. Unu el la aliaj salonoj nomiĝas *kapelo* pro la surloke trovitaj vanddesegnaĵoj kun bibliaj scenoj.

Post Turniĝo ekzistis multaj planoj por senchava utiligo. De tempo al tempo okazis ĉi tie jam tiam ekspozicioj. Ekde la reformaciotago de 2017 la domo viziteblas fare de turistoj; teretaĝe oni gastigas porturistan informejon.

Krom pluraj varmoizolantaj salonegoj admireblas ankaŭ malfrumezepokaj vandpentraĵoj kaj aliaj art- kaj kulturhistoriaj aferoj. Pluraj konstrufazoj permesas interesajn rondgvidadojn; la domo mem kvazaŭ estas eksponato. Alia fokuso estas la urba kaj reformacia historio instruataj al la trairantoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lutera domo (Neustadt an der Orla) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* muzea hejmpaĝo

50.73660511.746916Koordinatoj: 50° 44′ 12″ N, 11° 44′ 49″ O (mapo)
 

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808534
* GND: 1070586129
 |
OPština Ohrid
**Opština Ohrid** estas unu el 80 komunumoj de norda Makedonio. Fine de 2002 tie vivis 55.749 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la urbo Ohrid.

Loko, priskribo
---------------

maldekstra
Opština Ohrid situas en la okcidento de la stato en la Sudokcidento regiono. Opština Ohrid, kun areo de 389,93 km², situas en la orienta parto de la Lago de Ohrid-Valo. Proksime de la lago estas alteco de ĉirkaŭ 700 m. Direkte al la nordo, sed ĉefe oriente, ĝi leviĝas alte en la montojn (montoj Galičica) ĝis pli ol 2000 m.

Opština konsistas el la urbo **Ohrid** kaj aliaj 28 vilaĝoj:

Dolno Lakočerej, Elšani, Elešec, Gorno Lakočerej, Konjsko, Kosel, Kuratica, Lagadin, Leskoec, Livoišta, Ljubaništa, Openica, Orman, Peštani, Plakje, Podmolje, Rača, Ramne, Rasino, Rečica, Sirula, Skrebatno, Sveti Stefan, Sviništa, Šipokno, Trpejca, Vapila, Velestovo, Velgošti kaj Zavoj. 

Najbaraj komunumoj estas:

Opština Debarca norde, Opština Demir Hisar nordoriente kaj Opština Resen oriente.

Sudokcidente ĝi transiras la ŝtatan limon kun Albanio.


Ĉirkaŭ **Opština Ohrid**|  |  Debarca |  Demir Hisar |
|  | Opština Ohrid |  Resen |
| Albanio |  |  |

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 55.749 homoj.

El tiuj: makedonoj 47 344 (84,9%), albanoj 2 962(5,3%), turkoj 2 268 (4,1%) kaj aliaj.

Laŭ religio: Ortodoksaj 47 468 (85,1%), islamanoj 7 684 (13,78%), katolikoj 132 (0,23%) kaj aliaj.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Охрид en la makedona Vikipedio.* 

centra
**Pirofito** aŭ **fajroĝermanto** estas planto, kiuj estas akomodita al fajro aŭ kiu estas de ĝi stimulita – rekte aŭ nerekte –. En kelkaj varmegaj kaj sekaj regionoj oni havas tiel nomataj fajroekosistemojn. Prirofitoj estas precipe arboj, kiuj protektiĝas per dika arboŝelo kontraŭ la efiko de fajro. Povas esti ankaŭ plantoj, kies supergrundaj partoj post incendio povas denove ŝosi aŭ herbaj plantoj, kies semoj restas en la grundo kaj ekĝermas kun la unuaj pluvoj post incendio:
Kelkaj plantoj ankaŭ bezonas fajron en certaj fazoj de ilia evoluo, ekzemple por la formado de la semoj aŭ por la disvastigo de la semo (malfermado de la strobilo).

Ekzemploj de pirofitoj estas:

* *Xanthorrhoea fulva* Aŭstralio,
* Korkokverko (*Quercus suber*),
* *Pinus contorta*,
* la al la familio de la Protacoj apartenata genro *Banksia*,
* Proteoj
* *Sequoioideae* el Nordameriko.
* *Lilium pyrophilum*
* Muŝkaptuloj
* biblido
* Gresarboj

Vidu ankaŭ
----------

* Ĝermado

Referencoj
----------

* Kategorio Pirofito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑  Kuhnholtz-Lordat, G. 1938. La Terre Incendiée. Essai d'Agronomie Comparée. La Maison Carrëe, Nimes, 361 pp.
La **Slovaka Esperanto Societo** (**SES**) (slovake *Slovenské esperantské sdruzenie*) estis fondita la 5-an de majo 1946 kun la sidejo en Bratislavo.

La unua prezidanto fariĝis Pavel Rosa. Ĝia organi­za fako en Trenčín eldonadis por la Societo la oficialan bultenon "Informoj de SES", kiuj poste aperadis ankaŭ en Esperantisto Slovaka.

La movado promesplene evoluis, la eldona agado estis rimarkinda, novaj grupoj formiĝis, la membro-nombro de SES kreskis ĝis 665 en 1948. La 1-a Slovakia Esperanto­-kongreso okazis en Martin (1947-97-12/13) - 130 parto­prenintoj), la 2-a en Koŝice (1948-0S-21/23 - 250 parto­prenintoj), la 3-a en Bratislava (1949-07-30/0S-0l - 300 partoprenintoj). Merite de Ján Lamačka ekestis en Trenčín la unua Esperanto-muzeo en Ĉeĥoslovakio (1950-05-21).

Kiam ekestis utile adaptiĝi al aliaj tutŝtataj organizaĵoj, oni povis uzi la statuton de la antaŭmilita Asocio kaj SES en 1950 eniris en EAĈSR kiel Slovakia sekcio, konservante komplete sian aŭtonomecon, eĉ la nomon, tamen estante regula parto de la unueca tutŝtata organizaĵo.

La *Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio* de Stanislav Kamarýt aldonas:

  

Post la dua mondmilito en Ĉeĥoslovakio agis du esperantistaj orga­nizaĵoj: EAĈSR agade ampleksanta la tutan ŝtaton kaj SES agade etendanta sin nur en Slovakio. La statuto de SES estis aprobita de la komisiitejo por internaj aferoj en Bratislava (1946-04-24) per la dekre­to 14 599/6-III/3-1946. La konvencio farita en Brno (1946-10-28) inter repre­zentantoj de ĉeĥaj kaj slovakaj esperantistoj taskis, ke por Slovakio restu SES kaj la tiama EAĈSR fariĝu Ĉeĥa Esperanto-Asocio por la ĉeĥaj landoj kaj ili kune formu novan EAĈSR, kiu estu tegmenta orga­nizaĵo. La ĝenerala kunveno de SES en 1947 akceptis la konvencion, iom poste, nur en la 7-a kongreso de EAĈSR (Liberec, 1949-06-4/6), en la ĝenerala kunveno de EAĈSR estis la konvencio akceptita ankaŭ, sed jure ĝi ne ekvalidis. La kongreso ne pritraktis la koncernan sta­tut-ŝanĝon de EAĈSR, kiu estis jure necesa por validigi la menciitan konvencion - (A. d. l. red.)

Fonto
-----

* Stanislav Kamarýt: **Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio**
**Bogdanci** (makedone *Богданци*) estas urbo situanta en la sudorienta parto de Norda Makedonio en la Sudorienta regiono. Ĝi estas la administra centro de la Opština Bogdanci. Laŭ la censo de 2002 loĝas ĉi tie entute 6011 homoj.

Loko, priskribo
---------------

La urbo situas en alteco de 90 - 150 m sur la dekstra bordo de la rivero Luda Mara. La rivero fluas de la artefarita lago Paljurci, kiu situas ĉirkaŭ 3,5 km oriente de la urbo. Oriente, ĉirkaŭ 7 km de la urbocentro, la alteco atingas ĉirkaŭ 650 m. La areo de la urbo estas ĉirkaŭ 67 km².

La regiona vojo R1109 trapasas la urbon, kiu kondukas de la urbo Gevgelija al la urbo Valandovo kaj al la lago Dojran.

### Loĝantaro, ekonomio

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 6011 homoj.

Ekzistis 5 761 makedonoj (95,8 %), 176 serboj (2,93 %), 48 Turkoj (0,8 %) kaj 26 aliaj.

La urbo havas bazlernejon kaj mezlernejon.

Ekzistas ankaŭ du preĝejoj - la katolika Sankta Cirilo kaj Metodio kaj la ortodoksa "Sankta Atanasio".

Bogdanci kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj estas ĉefe konataj pro la produktado de fruaj legomoj. Nuntempe ankaŭ ĉi tie evoluas industria produktado.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Богданци en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj:

Pluaj fotoj
-----------

* Loko de la urbo en la komunumo.Loko de la urbo en la komunumo.
* Bogdanci - Preĝejo Sankta AtanasioBogdanci - Preĝejo Sankta Atanasio
* Bogdanci ventoturbinaroBogdanci ventoturbinaro

* Kategorio Bogdanci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Opština Sopište** estas unu el la 80 komunumoj de Norda Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 6 713 homoj sur areo de 222,1 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 30 loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Sopiste.

Al vilaĝo en la komunumo de Sopiste

Loko, priskribo
---------------

Opština situas ĉefe en la montoj Karadžica en la sudokcidenta parto de la regiono Skopsko. La areo longas 222,1 km².

Laŭ la censo en 2002, vivis en la komunumo de ĉirkaŭ 60% de makedonaj, albanoj pri 34%, la resto de la Turkoj kaj aliaj.

La alteco de la areo estas de 300 m en la nordoriento ĝis la pinto de Karadzic (2472 m) en la sudo. Ĉe la nordokcidenta rando de lago Treska Rivero fluas tra la digo Matka.

Opština pasas de nordoriento al sudokcidenta Vojo numero 1106, kiu ligas la ĉefurbon Skopje kun la urbo Makedonski Brod.

Opstine konsistas tuta de 13 vilaĝoj:

**Sopište**, Barovo, Govrljevo, Gornje Sonje, Dobri Dol, Donje Sonje, Držilovo, Jabolci, Nova Breznica, Patiška Reka, Rakotinci, Sveta Petka kaj Čiflik. 

Najbaraj municipoj estas:

Opština Karpoš norde, Opština Kisela Voda en la nordoriento, Opština Studeničani oriente, Opština Makedonski Brod en la sudo, Opština Želino la okcidento kaj Opština Saraj la nordokcidento.

Ĉirkaŭ **Opština Sopište**|  Saraj |  Karpoš |  Kisela Voda |
|  Želino | Opština Sopište |  Studeničani |
|  |  Makedonski Brod |  |

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Сопиште en la makedona Vikipedio.*