recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Preĝejo Nomo de Sankta Maria** (latine Regina Mundi) estas romkatolika konstruaĵo en urbo Veszprém.

Historio
--------

Ordeno Congregatio Jesu konstruis la preĝejon, lernejon kaj la monaĥejon kune en 1860. Post 25 jaroj oni konstruis ankaŭ du kapelojn (Koro de Jesuo kaj Lourdes-a Dipatrino). En 1922 la preĝejo estis renovigita. La orgeno ekfunkciis en 1933. La monaĥinoj estis forigitaj en 1948, poste la preĝejo ricevis rangon paroĥa preĝejo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo, lernejo, monaĥejo situas laŭ la trotuaro. En mezo de la fasado altiĝas la svelta turo, malsupre estas la enirejo. Ankaŭ 3 niĉoj estas videblaj, kie oni metis skulptaĵojn pri Sankta Maria, Emeriko de Hungario, Stefano la 1-a (Hungario). Interne galerio estas videbla por la koruso. Ĉe la ĉefaltaro estas skulptaĵoj pri Sankta Maria, Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo, en la kapelo pri Sankta Jozefo.

Kermeso okazas la 12-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun 2 fotoj
* hungare Arkivigite je 2017-08-09 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Veszprém) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 47° 35′ 39″ N 3° 50′ 00″ O﻿ / ﻿47.59417 °N, 3.83333 °O﻿ / 47.59417; 3.83333 (mapo)

**Précy-le-Sec** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 238 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Précy-le-Sec etendiĝas sur 15.76 km², kaj havis 238 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Arnaud Rosier, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Précy-le-Sec apartenas al la kantono de L'Isle-sur-Serein, kies ĉefurbo estas L'Isle-sur-Serein. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de L'Isle-sur-Serein
La **preĝejo Reĝino de Ĉieloj** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en Sopron, iam en vilaĝo Sopronbánfalva. Apude monaĥejo funkciis, sed nuntempe ĝi estas hotelo.

Aerfoto
Fasado
Interno de la preĝejo

Historio
--------

En 971 bavara monaĥo Wolfgang konvertis al la katolikismo en tiu regiono. Lia rememoro longe restis inter la bavaraj alvenintoj. En 1441 oni konstruis kapelon dediĉitan al Sankta Volfgango. La kapelo ekhavis permeson pri pilgrimejo en 1481. En la sekva jaro paŭlanoj konstruis el la kapelo gotikan kirkon kun monaĥejo. Fragmentoj el tiuj konstruaĵoj ankaŭ nun estas videblaj. En 1532 la monaĥoj rifuĝis kaj turkoj alvenis, kiuj bruldetruis la konstruaĵojn. La revenintaj paŭlanoj rekonstruis kaj la kirkon, kaj la monaĥejon inter 1610-1648. En 1667 kalvario estis konstruita, sed nur kun 5 stacioj. Ekde tiu tempo oni konstruis ankaŭ kelojn por la vinoj. Inter 1718 kaj 1750 oni konstruis barokan ŝtuparon kun 88 ŝtupoj borderitaj kun skulptaĵoj pri sanktuloj. En 1728 incendio okazis, poste la paŭlanoj rekonstruis pli bela la konstruaĵojn. En 1786 la ordeno estis forigita, iom poste en la monaĥejo ministoj loĝis. En 1809 armeo de Napoleono okupis Sopron, la soldatoj uzis la monaĥejon kiel hospitalo. Depost foriro de la armeo la loĝantoj denove uzis la preĝejon, sed la monaĥejo iĝis loĝejoj. Inter 1860 kaj 1877 la preĝejo denove estis armea hospitalo, poste preĝejo. 

En 1887 János Zalka aĉetis la konstruaĵojn kaj transdonis al la karmelanoj, sed ankaŭ la karmelanoj estis forigitaj en 1950. En la monaĥejo psikiatriejo funkciis ĝis fino de la socialismo. La neloĝata domego estis restaŭrita en 2010, en la sekva jaro interne hotelo funkcias.

Preĝejo
-------

La konstruaĵo situas kune kun la monaĥejo sur montopinto. La fasado estas simetria. Meze funkcias la enirejo, apude estas po unu fenestroj. En nivelo de la unua etaĝo jam estas 3 fenestroj, plej supre la turo altiĝas. La absido estas plurlatera. La navo kaj la absido estas apogitaj kun pilieroj.

Monaĥejo
--------

La monaĥejo formas U-majusklon kaj aliĝas al la preĝejo kun la malplena flanko. Tiel estiĝis ferma korto. Laŭ la kortaj aloj arkadoj estas videblaj.

Kermeso okazas en dimanĉo depost la 16-a de julio.

Fontoj
------

* hotela paĝo
* hungare kun fotoj
* 

Interno kun murpentraĵo
Klasikaj pluvbotoj el natura gumo
Laŭmodaj modeloj el PVC
Praktika uzo de gumbotoj ĉe konstruado
**Pluvboto** aŭ **gumboto** estas genu- ĝis sur-alta akvorezista boto. Tradicie tiaj botoj estis faritaj el gumo, sed nuntempe oni uzas ankaŭ termoplastajn plaston.

Historio
--------

Jam indiĝenaj popoloj de Sudameriko verkis specon de gumboto, ensorbigante plantosukon al ŝtofaj ŝuoj. .

En Eŭropo oni unue ne multe interesiĝis pri akvorezistaj botoj aŭ aliaj vestaĵoj el gumo. Kiam varmegis la botoj gluis ĉe la korpo kaj kiam malvarmegis ili truiĝis. Nur kiam en 1840 Charles Goodyear hazarde malkovris, ke kaŭĉuko miksita kun sulfuro kaj fulgo kaj varmigita, vulkaniziĝas kaj iĝas daŭre elasta kaj ne gluema, gumproduktoj kaj do ankaŭ gumbotoj trovis amase aĉetantojn. 

La usonano Hiram Hutchinson aĉetis licencon de Charles Goodyear por la fabrikado de gumbotoj. Li fondis en la jaro 1853 en Francujo fabrikon por gumbotoj, ĉar la tiama ĉefe kamparana Eŭropo ŝajnis al li ege bona merkato. Liajn botojn li vendis sub la marko *"A l'Aigle"* (de la aglo), kiel tributo al la usona blazonbesto. La firmao Hutchinson ekzistas ankoraŭ nuntempe kaj fabrikas altkvalitajn gumbotojn por profesia kaj feritempa uzo. La markonomo estis plilongigita al *"Aigle"*.

Henry Lee Norris translokiĝis en la jaro 1855 de Ameriko al Skotlando por tie krei gumbotfabrikon. Post unu jaro ekfabrikiĝis la unuaj botoj de la *North British Rubber Company* en Edinburgo. Ĉirkaŭ 100 jarojn poste, vintre 1955, la firmao prezentis tiam novmodelan verdan gumboton, kiu ankoraŭ nuntempe estas konata kiel "*Original Hunter Boot"* (*Hunter* estas la kortumliveristo de la brita reĝfamilio).

En la jaro 1927 la franco Claude Chamot volis produkti gumbotojn. Li elektis kiel markonomon *"Le Chameau"* (la kamelo), kromnomon, kiun li ricevis infanaĝe. Ankaŭ tiu firmao daŭre produktas altkvalitajn gumbotojn.

Dum jardekoj pluvbotoj estis la preferata piedvesto dum malseka vetero, ĉar kutimaj ŝuoj plej ofte havis ledajn plandumojn, kiuj moliĝis dum pluvado. En la 1980-aj jaroj tamen gumbotoj elmodiĝis, almenaŭ por feritempa kaj sporta uzoj, ĉar vendiĝis akvorezistaj ŝuoj el Gore-Tex kaj aliaj novaj materialoj. Nur fine de la 1990-aj jaroj gumbotoj denove modiĝis.
Post kiam komence de la 2000-aj jaroj steluloj portis gumbotoj dum diversaj eventoj, ili iĝis ekde la jaroj 2005 moda aldonaĵo, kiu pli kaj pli disvastiĝis. Ĉefe virinaj modeloj estas nuntempe tre koloraj aŭ buntaj.

Bibliografio
------------

* Helge Sternke: *Alles über Herrenschuhe* (Ĉio pri viraj piedvestaĵoj.). Nicolai Verlag, Berlino, 2006, ISBN 3-89479-252-3.

Vidu ankaŭ
----------

* Ŝuo
* Pluvbotĵetado
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Pleĥanov-strato (apartigilo) |

|  |
| --- |
| Pleĥanov-strato (Moskvo) (Moskvo)Pleĥanov-strato (Moskvo) (Moskvo)DEC |
| Situo de Pleĥanov-strato en Moskvo Koordinatoj: 55° 44′ 56″ N 37° 45′ 47″ O﻿ / ﻿55.748822 °N, 37.763089 °O﻿ / 55.748822; 37.763089 (mapo) |

**Pleĥanov-strato** (ruse *У́лица Плеха́нова*, [Ulica Pleĥanova]) estas strato en Orienta arondismento de Moskvo (distrikto Perovo).

Nomo
----

La strato ricevis sian nomon en 1950 de marksisma teoriisto Georgij Pleĥanov.

Antaŭe ĝi estis nomata *2-a Vladimira strato* (ruse *2-я Владимирская улица*)

Situo
-----

Ĝi ekiĝas ĉe Ŝoseo Entuziastov kaj finiĝas ĉe Kuskova strato. Pleĥanov-strato kruciĝas kun Perova strato kaj Verda avenuo je "placo kvinangula".

Historio
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  Malplena sekcio | **Ĉi tiu sekcio estas ankoraŭ malplena**. Helpu nin por pligrandigi la artikolon! |

Gravaj konstruaĵoj
------------------

|  |  |
| --- | --- |
|  Malplena sekcio | **Ĉi tiu sekcio estas ankoraŭ malplena**. Helpu nin por pligrandigi la artikolon! |

Transporto
----------

**Metroo:** proksime al eko de la strato situas metrostacio "Ŝosse Entuziastov" (linio 080).
**Aŭtobusoj:** 36, 46, 83, 131, 254, 787.

Referencoj
----------


* Kategorio Pleĥanov-strato (Moskvo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Otto AMBROS** (naskiĝinta la 15-an de majo 1910 en Klosterneuburg, mortinta la 21-an de februaro 1979 en Vieno) estis aŭstra aktoro, historiisto kaj reĝisoro. Li estis la patro de la fama orientalisto Arne A. Ambros.

Vivo
----

Post frekvento de la renomita viena lernejo Schottengymnasium ĝis 1928 li pasigis la unuajn spertojn aktoristajn meze de la 1930-aj jaroj. Lia unua vera apero surekrana estis per malgranda rolo en la filmo *Kleine Mutti* en 1935. Sevkis lia posta rolo du jarojn pli malfrue en la filmo *Liebling der Matrosen*, denove kiel duranga rolulo.

Daŭris ne pli malmulte ol 19 jaroj ghis rea sinprezento kiel aktoro. En 1961 Ambros ekresiĝoris per la filmo *Autofahrer unterwegs*. Unu jaron poste li enscenigis *Vor Jungfrauen wird gewarnt*, kies scenarion li ankaŭ verkis (kune kun aliaj). Lia tria kaj lasta filmo kiel reĝisoro estis en 1967 ĉe *Wiener Schnitzel*. Kiel aktoro li ĉefe rigardeblis en flankaj roloj; en la malfruaj 1960-aj kaj la 1970-aj jaroj li ĉefe laboris por la televido. En 1976 li partoprenis en sia lasta filmo.

Ambros anis ekde 1971 ĉe la framasonisma loĝio *Humanitas*.

Filmaro (elekto)
----------------

* 1935: Kleine Mutti
* 1937: Liebling der Matrosen
* 1957: Die Lindenwirtin vom Donaustrand
* 1960: Die Glocke ruft
* 1961: Autofahrer unterwegs (reĝisorado)
* 1962: Vor Jungfrauen wird gewarnt (reĝisorado)
* 1966: Bel Ami 2000 oder Wie verführt man einen Playboy
* 1967: Wiener Schnitzel (reĝisorado)
* 1967: Mittsommernacht
* 1967: Paradies der flotten Sünder
* 1968: Tom Sawyers und Huckleberry Finns Abenteuer
* 1968: Komm nur, mein liebstes Vögelein
* 1969: Die Lederstrumpferzählungen
* 1971: Einer spinnt immer
* 1976: Bomber & Paganini

Eksteraj ligiloj
----------------

* Prie ĉe IMDb
* Multaj detaloj pri la filmoj kaj bildo ĉe starscolor.com


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 650370
* GND: 1019060255
* VIAF: 226100604
 |
**Preĝejo de Sankta Alojzo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Nagymágocs.

Historio
--------

Familio Károlyi [kAroji) konstruis kirkon en 1883. La orgeno estas aŭedebla dekomence. En 1910 familio Károlyi konstruis kriptojn sub la preĝejon.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo staras sola en angulo de la parko apartenanta al kastelo. La preĝejo havas unusolan navon. La turo altiĝas super la ĉefenirejo, krome estas 2 turetoj. Interne tuj post la enirejo estas galerio por la orgeno. La plej okulfrapaj estas la belegaj bildoj fenestraj, kiuj fariĝis en Budapeŝto. 3 fenestroj de la ĉefaltaro estas ankaŭ bildoj, kiuj prezentas

* meze Kriston kun Dipatrino kaj Sankta Johano
* dekstre Sanktan Alojzon kun blazono de familio Károlyi
* maldekstre Sanktan Franciska-n kun blazono de familio Erdődy [erdOdi].

La altaro kaj la predikejo estis farita el marmoro, la benkoj, ŝrankoj, pordoj el kverkoligno.

Fontoj
------

* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Turo de katolika preĝejo en Nagymágocs
**Podbrest,** hungare **Drávaszilas** [drAvasilaŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Orehovica.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 690
* Poŝtkodo: 40322
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 46° 19′ 52″ N 16° 32′ 42″ O﻿ / ﻿46.33111 °N, 16.54500 °O﻿ / 46.33111; 16.54500 (mapo)Koordinatoj: 46° 19′ 52″ N 16° 32′ 42″ O﻿ / ﻿46.33111 °N, 16.54500 °O﻿ / 46.33111; 16.54500 (mapo)

Loknomo
-------

La historia hungara loknomo estis preskaŭ la sama, ol la kroata: (Podbreszt). Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis tute novan hungaran loknomon.

Situo
-----

Podbrest situas sur ebenaĵo.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Drávaszilas apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Pleŭrito: blua pulmo, normala pleŭro; ruĝa pulmo, infektita (inflamita) pleŭro.
La **pleŭrito**, konata ankaŭ per la nomo de **pleŭrezio**, estas malsano kiu konsistas en la inflamo de la mura pleŭro (haŭteca ŝirmaĵo super la interna surfaco de la torako) kaj de la viscera pleŭro (haŭteca ŝirmaĵo de la pulmoj), ĝenerale kiel konsekvenco de pneŭmonio. Kiam tiuj membranoj troviĝas en kontakto kun la infektitaj pulmoj, tendencas inflamiĝi originante akutan doloron simila al tiu de ponardofrapo, doloro kiu intensiĝas pro inspirado profunda aŭ pro tusado.

La pleŭrito povas esti kaŭzita per infekto el viruso, fungo aŭ bakterio, kvankam estas tre ofta ke tiu malsano estas okazigita per neinfekta kaŭzo kiel pro pulma embolio, kiam malgranda koagulaĵo devena el la vejnoj de la kruro disiĝas kaj alvenas al la pulmoj, kie ĝi okazigas ŝtopigon de la sanga fluo de zono de la pulmo, kio rezulta en tio ke la pleŭro kiu ŝirmas ĝin inflamiĝas kaj iĝas doloriga.

Notoj
-----

1. ↑   Rubenstein, David; Smith, Andrew; Wayne, David. Nueva Enciclopedia Médica Familiar. Barcelona: Orbis, 1987. ISBN 84-7634-968-8

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |

* Kategorio Pleŭrito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 693562
* LCCN: sh85103500
* BNF: 119818019
* NDL: 00569657
 |
Koordinatoj: 47° 45′ 34″ N 3° 45′ 31″ O﻿ / ﻿47.75944 °N, 3.75861 °O﻿ / 47.75944; 3.75861 (mapo)

**Préhy** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 125 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.

Geografio
---------

Préhy etendiĝas sur 14 km², kaj havis 125 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.9 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Marc Schaller, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

En Préhy estas bela kapelo *Notre-Dame* dediĉita al Sankta Claire.

Lokaj famuloj
-------------

Paul Seguin estis urbestro de Préhy entute dum 30 jaroj. Li loĝis en la vilaĝo kaj cetere laboris kiel agrikulturisto. Li mortis en 1951.

Administrado
------------

Préhy apartenas al la kantono de Chablis, kies ĉefurbo estas Chablis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Chablis
**Podemos** (esperante: *Ni povas*) estas hispana politika movado kreita en januaro 2014. Ĝi estas de maldekstra tendenco kaj klopodas kolekti la senton de protestado el la movado 15-M. Dum plej multe de sia historio ĝi estas gvidata de Pablo Iglesias Turrión. De junio de 2021, la estrecon (kiel ĝenerala sekretario) akiris Ione Belarra.

Historio
--------

La partio estis kreita kun la komenca celo kandidatiĝi al la Eŭropaj balotoj 2014, kie ĝi surprize iĝis la kvara plej voĉdonita forto en Hispanio.

En la ĝeneralaj balotoj okazigitaj en 2015, la kandidatecoj de la partio, sola aŭ en koalicio kun aliaj fortoj akiris fortan sukceson, kun 20,68 % de la balotoj kaj 69 deputitoj en la tuta Hispanio (enkalkulante ankaŭ tiujn en koalicio aŭ en federacio), kun similaj rezultoj en 2016.

En 2019 ĝi prezentiĝis al la du sinsekvaj ĝeneralaj hispaniaj balotoj en koalicio kun Unuiĝinta Maldekstro, sub la nomo *Unidas Podemos*, kaj kun aliaj nomoj en diversaj regionoj. Ĝi perdis ioman apogon, sed sukcesis sufiĉe por atingi apogon por formi registaron kun la Socialista Partio. De 2020 la koalicio havas kvar ministrojn en la registaro, inter kiuj unu vicprezidanto.

Krizo en Madrido
----------------

Más Madrid (Plia Madrido aŭ Plus Madrido) estas politika partio kreita por konkurenci al municipa balotado de 2019 en Madrido, kaj al la balotado por la regiona parlamento Asembleo de Madrido ankaŭ de 2019. La platformo estis prezentita en Novembro 2018 fare de la tiama madrida urbestro Manuela Carmena kiel bazo de kandidataro por klopodo reelekti sin kiel urbestrino. Tiu iniciato estis helpita de la decido de tiamaj skabenoj de la partio Podemos, nome Rita Maestre, José Manuel Calvo, Jorge García Castaño, Marta Gómez, Esther Gómez kaj Paco Pérez, kiu decidis ne plu aktivuli en Podemos kaj anstataŭe fari ĝin en la nova alternativa platformo.​ En Januaro 2019, Íñigo Errejón, ĝis tiam provizora listokapo de Podemos por la regiona balotado de 2019, anoncis sian intencon kandidatiĝi ene de la platformo de Más Madrid, kio okazigis pliajn forirojn de aktivuloj de Podemos.

Notoj
-----

1. ↑  «Errejón se presentará a las elecciones autonómicas con las siglas de Carmena, no con las de Podemos». RTVE. 17 de Januaro 2019.

* Kategorio Podemos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 482488
* GND: 1066401586
* LCCN: no2015021294
* VIAF: 313474134
* LIBRIS: 399557
* SUDOC: 187459355
* BNF: 170175968
* BIBSYS: 15026525
* NKC: ko2016929513
* BNE: XX5459307
 |
**Franciskana preĝejo Sankta Anna** estas romkatolika historia monumento (kun la apuda monaĥejo) en Hungario, en urbo Dunaföldvár.

Historio
--------

En la 1710-aj jaroj franciskanoj alvenis, kiuj unue konstruis monaĥejon en 1724 sur ruinojn de mezepoka abatejo, poste ili komencis konstrui preĝejon en 1736. La turo pretiĝis en 1786, la plena preĝejo en 1789. La orgeno ekfunkciis en 1809, ĝi estis renovigita en 1924, 1948, 1951. En 1858 incendio okazis. La preĝejo estis renovigita en 1960 kaj 1981.

Kermeso okazas en la 26-an de julio aŭ en la plej proksima dimanĉo.

Konstruaĵo
----------

### preĝejo

La preĝejo situas kun la monaĥejo laŭ la trotuaro. En mezo de la fasado funkcias la enirejo, pli antaŭe ŝtuparo kuras ambaŭflanke. Pli supre estas videblaj malplenaj niĉoj. La turo altiĝas en la dekstra flanko. La turopinto estas bulboforma. Interne 6 flankaj altaroj troviĝas, kreme la ĉefaltaro kun bildo pri Sankta Anna. La predikejo situas flanke en mezo de la navo. Super enirejo al la sakristio estas pentraĵo pri la Lasta vespermanĝo el la 18-a jarcento.

### Monaĥejo

En la 1950-aj jaroj la ŝtato forprenis la monaĥejon, la freskoj estis forigitaj, la konstruaĵo poste iĝis gimnazio.

Fontoj
------

* (hungare kun foto)
* hungare kun multe da fotoj
* hungare kun multe da fotoj[*rompita ligilo*]
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Anna (Dunaföldvár) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Du infanoj ludantaj per **ŝnurpilko**j, pentraĵoj de la ĉina artisto Su Hanĉen (苏汉臣, aktiva dum la jaroj 1130aj jaroj-1160aj jaroj), Dinastio Song
Rakedo kaj guma pilko ligita per elasta ŝnureto.
**Ŝnurpilko** estas unu-persona ludo (kaj ludilo) ludata per rakedo aŭ frapilo kaj ligita pilko. Uzante la ebenan frapilon por frapi la malgrandan guman pilkon ligitan je la centro per elasta ŝnuro, la ludanto klopodas frapi la pilkon per la frapilo sinsekve tiomajn fojojn kiom eblos.

La rakedo aŭ frapilo estas simila laŭ grando kaj formo al tiu de tabloteniso. Ĝi estas kutime farita el ĉu ligno aŭ plasto, kvankam oni povas uzi aliajn materialojn.

En la filmo "The Misfits" Marilyn Monroe aperas ludante ŝnurpilkon provoke dum vestas punkt-ornamitan veston en trinkejo de Reno.

Referencoj
----------

1. ↑   Marilyn Monroe Plays Paddle Ball With the Vintage Trailer of the Day Read. Reject Media. Arkivita el la originalo je 2015-11-20. Alirita 19a de Novembro 2015.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2015-11-20. Alirita 2015-11-26.
**Preĝejo de Sankta Anna** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Esztergom. Por ne miskompreni de alia preĝejo, ĝi nomiĝas ankaŭ **rondopreĝejo** laŭ la formo.

Historio
--------

En 1820 oni planis imponan paroĥan preĝejon en la sudan parton de la urbo. Post longa konstruado la preĝejo ekfunkciis jam en la 20-a jarcento. En 1997 la preĝejo renoviĝis. En 2008 tute nova paroĥo konstruiĝis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo iomete imitas Pantheon-on. Ĝi havas grandan kupolon kaj 2 turojn. Ĉe la enirejo 2 skulptaĵoj pri anĝeloj estas videblaj. János Mihály Hesz pentradis la cxefaltaron. Apud la konstruaĵo skulptaĵo pri Sankta Vendelo troviĝas.

La preĝejo estas Monumento historia. Kermeso okazas en dimanĉo post la 26-an de julio.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2007-07-13 per la retarkivo Wayback Machine

Aerfoto pri la rondopreĝejo
Aerfoto pri la rondopreĝejo

* Kategorio Preĝejo Sankta Anna (Esztergom) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo Sankta Antonio el Padovo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Devecser.

Historio
--------

En tiu urbo en 1332 oni menciis kirkon omaĝe al Sankta Georgo. En 1549 la turkoj bruldetruis ĝin, tial poste longe la mesoj okazis en la kapelo de la kastelo. En 1759 oni komencis konstrui la novan preĝejon. Unue la sanktejo estis konstruita, en 1740 jam la turo estis preta, en 1762 la kriptoj pretiĝis. En 1779 oni pentris la altaran bildon pri Sankta Antonio el Padovo. (En 1793 oni komencis konstrui pli novan kaj imponan preĝejon, sed tio neniam pretiĝis, ĉar en 1961 oni malkonstruis la murpartojn.) La orgeno muzikas ekde 1824 (en 1938 pli nova orgeno alvenis). La preĝejo lastfoje renoviĝis en 1999.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola. La unusola turo troviĝas en mezo de la fasado super la enirejo, la sanktejo estas duonronda. Sur la muro estas memortabulo pri Géza Gárdonyi, antaŭ la enirejo estas monumento pri falintoj dum la historio. Interno de la preĝejo estas ornamriĉa. La predikejo estis farita en la 18-a jarcento.

Kermesoj okazas en la 13-an de junio kaj en la 26-an de novembro.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Antonio (Devecser) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de Sankta Antonio el Padovo** estas romkatolika paroĥa, franciskana preĝejo kaj monaĥejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en la loĝkvartalo Pasarét.

Historio
--------

En la 1930-aj jaroj konstruiĝis la moderna preĝejo, kiu adaptiĝas al la tiutempaj proksimaj modernaj vilaoj. Ankaŭ interne modernaj pentraĵoj estas videblaj. Dum la socialismo la franciskanoj estis forigitaj, sed la preĝejo daŭre funkciis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo havas 3 partojn: preĝejo, monaĥejo kaj kampanilo. Ekstere estas 2 reliefoj: Sankta Antonio kaj Sankta Francisko el Asizo. La altaroj pretiĝis pri Koro de Jesuo en 1934, pri Sankta Jozefo en 1939, pri Dipatrino en 1935, Sankta Tereza en 1942. Antaŭ la turo skulptaĵo pri Jesuo pretiĝis jam en 1931. La orgeno funkcias ekde 2004.

La preĝejo estas Monumento historia. Kermeso okazas en la 13-an de junio.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

* Kategorio Preĝejo Sankta Antonio (Pasarét) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

}}
**Pobladura de Valderaduey** [poblaDUra debalderaDŬEJ] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos, en plej nordoriento de la provinco, angule kun la Provincoj Leono kaj Valadolido. *Pobladura de Valderaduey* estas etimologie tradukebla al *Loĝejaro de rivero Valderaduey*. 

Municipoj de la komarko de *Tierra de Campos* en la provinco Zamora.
Kolombejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 39 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 250 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 32 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. 

Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de la jaro 1172. Ĝi apartenis al la Provinco de Toro.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 756021
 |
**Pseudomonarchia Daemonum**, antaŭe *Hierarkio de la demonoj* estas apendico de la verko de Johann Wier «De praestigiis daemonum» (1577). La titolo de la la apendico proksimume signifas "la falsa monarkio de la demonoj".

Portreto pri la demono Agares.Temas pri grimorio simila al'*Ars Goetia*, la unua volumo de la Malgranda Ŝlosilo de Salomono kaj entenas liston de demonoj kun la horojn kaj taŭgajn ritarojn por ilin alvoki.

La unua libro estis verkita antaŭ ol la *Malgranda Ŝlosilo de Salomono* kaj montras kelkajn malsamecojn kompare kun tiu. Aperas 69 demonoj (anstataŭ 72) en la listo kaj la hierarkio de la spiritoj malsamas, kiel ankaŭ iuj iliaj karakterizoj. La demonoj Vassago, Seere, Dantalion kaj Andromalius ne ĉeestas en la listo de tiu libro, dum Pruflas malĉeestas en la *Malgranda Ŝlosilo de Salomono*. *Pseudomonarchia Daemonum* krome, malsame ol tiu lasta, ne atribuas sigilojn al la demonoj.

Wier difinis sian manuskriptan fonton kiel *Liber officiorum spirituum, seu Liber dictus Empto. Salomonis, de principibus et regibus daemoniorum.* (*Libro pri la oficoj de la spiritoj, aŭ libro difinita 'Empto'. De Salomono, koncerne la princojn kaj reĝojn de la demonoj).*

Tamen en la artikolo rilate la demonon Gaap aŭ Tap, la teksto rifuzis ke Salomono estis la kompilinto de la preĝpetoj dum indikis Ĥam, filon de Noa, por tiu rolo; kaj skribas:

> Estis iuj nekromanciuloj kiuj oferis kaj bruligis antaŭ li; kaj por lin alvoki, praktikis arton, dirante ke tiun estis kreinta Salomono la saĝulo. Afero ne veras: ĝi estis iniciatinta de Ĥam filo de Noa, kiu post la diluvo komencis subite alvoki la malbonajn spiritojn, kaj kreinta arton je ties nomo, kaj libro kiu estas konata al multaj matematikistoj.
> 
> 

Estas menciita ankaŭ la Purgatorio, kiun ĉi-tie estas nomata 
"Cartagra".

La 69 demonoj
-------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 1. Bael
2. Agares
3. Barbas
4. Pruflas
5. Amon
6. Barbatos
7. Buer (demone)
8. Gusion
9. Botis
10. Bathin
11. Purson
12. Eligos
13. Leraje
14. Valefor
15. Marax
16. Ipes
17. Naberius
18. Glasya-Labolas
19. Zepar
20. Beleth
21. Sitri
22. Paimon
23. Belial | 24. Bune
25. Forneus
26. Ronove
27. Berith
28. Astaroth
29. Foras
30. Furfur
31. Marchosias
32. Malphas
33. Vepar
34. Sabnock
35. Asmodée
36. Gaap
37. Shax
38. Pucel
39. Furcas
40. Murmur
41. Caim
42. Raum
43. Halphas
44. Focalor
45. Vine
46. Bifrons | 47. Samigina
48. Zagan
49. Orias
50. Valac
51. Gomory
52. Decarabia
53. Amdusias
54. Andras
55. Andrealphus
56. Oze
57. Aym
58. Orobas
59. Vapula
60. Cimeies
61. Amy
62. Flauros
63. Balam
64. Alloces
65. Sallos
66. Vual
67. Haagenti
68. Phoenex
69. Stolas |

Bibliografio
------------

* Jean-Patrice Boudet, *Les who's who démonologiques de la Renaissance et leurs ancêtres médiévaux*, Médiévales, 44 (2003), enrete france
* George Mora, Benjamin G. Kohl *Witches, devils, and doctors in the Renaissance: Johann Weyer, De praestigiis daemonum* volume 73 de *Medieval & Renaissance Texts & Studies* , 1991 angle

Vidu ankaŭ
----------

* Ars Goetia
* Grimorio
* Infera Vortaro

Esteraj ligiloj
---------------

* Dulingva, latina kaj angla, teksto de Pseudomonarchia Daemonum
**Preĝejo de Sankta Antonio el Padovo** estas romkatolika paroĥa preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en Zugló.

Historio
--------

En 1919 paroĥo formiĝis kaj en 1923 provizora kapelo konstruiĝis kaj malkonstruiĝis en 1957. La preĝejo konstruiĝis en la 1940-aj jaroj. Pro financaj problemoj la turo restis malsvelta kaj malalta. En 1956 rusoj rifuĝis en la preĝejon, kie ankaŭ pafadoj okazis. Pri tio temas ekstere memortabulo. En 1980 nova altaro pretiĝis. En 2007 la preĝejo renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en mezo de la placo. La fasado konsitas el porĉo kun 3 arkoj. Malantaŭe troviĝas la enirejo. En mezo de la fasado estas senornama granda fenestrorozo. En la maldekstra flanko etendiĝas la malalta kvadrata turo. Interne freskoj de la sanktejo prezentas vivon de Sankta Antonio, pentritaj en 1961. Interne estas skulptaĵoj pri Sankta Antonio, Reĝino de Ĉieloj kaj Sankta Maria. La altaroj pretiĝis pri Sankta Jozefo, pri Jesuo kaj pri Kruco. La orgeno estas altkvalita. La fenestrorozo estas laboro de Sándor Légrády.

Kermeso okazas en la 13-an de junio.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

La kirko jam kun la pli alta turo
La kirko interne

* Preĝejo Sankta Antonio (Zugló) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Preĝejo Sankta Antonio (Zugló) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ploskanovicja,** ukraine kaj rutene **Плоскановиця,** ruse **Плоскановица** [ploskanovica], slovake **Calanovice,** hungare **Ploszkánfalva** [ploskAnfalva] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Brestiv.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 29′ 06″ N 22° 53′ 40″ O﻿ / ﻿48.48500 °N, 22.89444 °O﻿ / 48.48500; 22.89444 (mapo)Koordinatoj: 48° 29′ 06″ N 22° 53′ 40″ O﻿ / ﻿48.48500 °N, 22.89444 °O﻿ / 48.48500; 22.89444 (mapo)
* Areo: 0.3 km²
* Alto super marnivelo: 471 m
* Loĝantaro: 250
* Poŝtkodo: 89645
* Telefonprefikso: +380 3131
* Aŭtokodo: AO

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Ploszkánfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Ploskanovicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------
Brungrunda podzolo**Podzoloj** (el la rusa *pod* „sub", *zola* „cindro", libere tradukita „cindra grundo") estas grupo de grundoj, kiuj ekestis danke al grundformiĝaj procezoj de translokiĝo, ena eriĝo kaj akumuliĝo de humo kaj feroksidoj kaj aluminioksidoj. Simile kiel en kazo de pseŭdoglejo aŭ kelkaj lesiveoj temas pri A-E-B-C grundoj. Do sub malriĉigita E-horizonto troviĝas riĉigita B-horizonto. La A-horizonto malgraŭ sia malhela koloro estas malfertila. Simile kiel en kazo de aliaj A-E-B-C grundoj, kondiĉo de translokiĝo estas senkalkiĝita A-horizonto kaj E-horizonto. Suba C-horizonto povas enhavi kalkon.

En kondiĉoj de Mezeŭropo podzoloj ekestas nur en la plej altaj montaroj, kie estas sufiĉe da pluvakvo (bezonata por la grundformiĝaj procezoj depende de C-horizonta materialo, plej ofte pli ol 1000 mm jare). Escepto estas podzoloj sur minerale malriĉaj ŝtonoj aŭ sabloj, ofte devenantaj de glaci-epokoj ekzemple en Pollando, sur kiuj podzoloj ekestas ankaŭ kaze de malpli granda multeco de pluvakvo. En kelkaj landoj oni diferenciigas pliajn tipojn de podzoloj, kelkaj en tiun ĉi grupon envicigas ankaŭ umbrizjomon.

* Kategorio Podzoloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **podetala komerco**  aŭ **pomalgranda komerco** (Revo, Krause) aŭ detalkomerco (Krause) estas vendo de varoj kaj certaj servoj por la konsumantoj (al la fina konsumanto, kiu ne plu vendas la varon, servon). La profesia podetala komerco aperis antaŭ jarmiloj, kiam aperis la unuaj vendistoj kaj formiĝis la unuan foirlokoj.

La podetalan komercon karakterizas ofte la forta (prezo)konkurado, sed helpas la komercvadon bona situo de la vendejo, varosortimento, alloga ekstero, interno kaj vendostilo.

Oni vendas en podetala komerco nutraĵojn, trinkaĵojn kaj aliajn varojn (bakitaj varoj, ludiloj ktp.), depende de la elektita specialiĝo.

**Detalisto** estas komercisto, kiu liveras rekte al la fina konsumanto.

Vidu ankaŭ
----------

* Areoproduktiveco
* Loka konsumo
* Pograndisto
* Pogranda komerco

Referencoj
----------

1. ↑  Plena Ilustrita Vortaro
2. ↑  Muniksma, F. (1990) International Business Dictionary in eleven languages – Internacia komerca-ekonomia vortaro en dekunu lingvoj. Ĉina Esperanto-Eldonejo, Pekino, sub aŭspicio de Instituto por Esperanto en Komerco kaj Industrio, Nederlando (IKEV)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Podetala komerco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* ĉefa asocio de la germana podetala komercado
Striaj angilovostaj katfiŝoj, *Plotosus lineatus*
La **Plotosedoj** aŭ **angilovostaj katfiŝoj** estas familio (**Plotosedoj**) de katfiŝoj kies vostoj estas longecaj simile al tiuj de angiloj. La tipa genro estas *Plotosus*. Tiuj katfiŝoj estas indiĝenaj de la Hinda Oceano kaj de okcidenta Pacifiko el Japanio al Aŭstralio kaj Fiĝio. La familio inkludas ĉirkaŭ 35 speciojn en 10 genroj. Ĉirkaŭ duono de la specioj estas nesalakvaj, kiuj loĝas en Aŭstralio kaj Novgvineo.

Catfish Plotosus lineatus.jpgCatfish Plotosus lineatus
Tiuj fiŝoj havas angilecan korpon. La vosto estas pinteca aŭ akre rondoforma. Plej specioj havas kvar parojn de mustaĉoj. La adipoza naĝilo forestas. LA vostonaĝilo estas formata de la kuniĝo de la dua dorsa naĝilo, la vostonaĝilo, kaj la anusa naĝilo, formanta ununuran kontinua naĝilo.

Kelkaj el tiuj katfiŝoj povas okazigi dolorajn vundojn; pikiloj el *Plotosus lineatus* povas rezulti en morto. Ili estas fonfomanĝantoj kaj uzas la mustaĉojn ĉirkaŭajn siajn buŝoj por detekti manĝon.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4 5  Nelson, Joseph S..  (2006) *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
2. ↑  Ferraris, Carl J. Jr. (2007). "Checklist of catfishes, recent and fossil (Osteichthyes: Siluriformes), and catalogue of siluriform primary types", *Zootaxa* (PDF) **1418**, p. 1–628.  Alirita 2009-06-23..
3. ↑  FishBase, Plotosidae, 2007, Aŭg.

* Kategorio Plotosedoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Plotosedoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Panoramo interna
**Preĝejo Sankta Bartolomeo** (germane: *Stadtkirche St. Bartholomäus*) estas la ĉefa kirko en Themar, Germanujo. Temas pri unu el la plej belaj kirko je Werra-valo kiu rezistis ĉiujn ŝtormojn historiajn.

Detaloj
-------

La kirko post la ĉirkaŭfortikaĵo
Samloke estis ĝis la jaro 1100 antaŭula kirko en romanika stilo, la t.n. *Malsupra kirko* (dume la *Supra kirko* estas la Johano-preĝejo. De ĝi ankoraŭ konserviĝis kelkaj restoj en la sakristio kaj aĵoj en la du malsupraj etaĝoj de la kirkoturo. Permeso je novkonstruado venis en la 14.5.1484 fare de lia papa moŝto Siksto la 4-a post perado de grafino Margareto de Hennebergio. En la 3.5. 1488 premonstrato el Veßra kaj paroĥestro de Themar, Antonius König, metis la fundamentan ŝtonon por la nuna kirko. Finkonstruiĝo estis en 1502, de bela malfrugotika hala kirko kun impona altarejo.

Sub la tura spajro estas la iama turgvatista loĝejo triĉambra kun originala vartransporta vinĉo. Menciindas ankaŭ diversaj lignoskulptaĵoj kaj artaĵoj: ekz. reliefoj *(barbulo-kapoj)*, skulptaĵoj ĉe Mario-altaro de Hans Nußbaum, pilgrimaj kestoj aŭ la unika apostola kesto *(nazoaltaro)* de ĉ. 1500 kiu staras apud la ambono sudeoste. Liaj kun atributoj ekipitaj apostoloj havas tre grandajn (gajigajn) nazojn. Dum marodo de kroatoj en 1634 dum la Tridekjara milito la kirko mire ne tuŝitis. En 1851 estis novkonstruo de la orgeno fare de Michel kaj Wilhelm Holland. En 1972 estis la fino de sukcesa laboro reestigi la originalan internon.

Inter 1668 kaj 1684 Georg Christoph Bach, onklo de Johann Sebastian Bach estis kaj orgenisto/kantoro kirka kaj instruisto ĉe la latinlernejo. Li vokitis en 1684 al Schweinfurt kie li iĝis prapatro de la *ŝvajnfurtaj Bach-oj*. La kirko estas fortimpresa atestilo de mezepoka kulturo kaj dignega loko de di-servo kiu servis siajn trezorojn de pieco kaj edifo tra jarcentoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Bartolomeo (Themar) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo komunuma
* Ĉi-prie sur porturisma paĝaro Arkivigite je 2021-08-26 per la retarkivo Wayback Machine
La **Poetiko** aŭ **Pri Poetiko** (Περὶ Ποιητικῆς) estas verko de Aristotelo verkita en la 4-a jarcento a.n.e. inter la fondo de lia lernejo en Ateno, en la jaro 335 a.n.e. kaj lia definitiva foriro de la urbo, en la 323 a.n.e. Ĝia ĉefa temo estas la stetika meditado tra la karakterizado kaj priskribo de la tragedio. Aristotelo proponis sin paroli «pri la poezia arto en si mem kaj pri ĝiaj formoj, de la potenceblo kiun havas ĉiu el ili, kaj kiel oni devas komponi la intrigojn por ke la poezia komponaĵo estu bela».​

Kovrilapxgo de eldono de 1780.Ŝajne, la verko estis komponita origine per du partoj:​ unu unua libro pri tragedio kaj epopeo, kaj ebla dua libro pri komedio kaj jambo, kiu ŝajne perdiĝis, eble dum la Mezepoko, kaj pri kiu oni scias nenion.

Esence, la Poetiko konsistas je laboro difini kaj karakterizi tragedion kaj aliajn imitartojn. Kun tiuj konsideroj aperas aliaj, malpli disvolvigitaj, pri historio kaj komparo kun poezio (nome artoj ĝenerale), prilingvaj konsideroj kaj aliaj pri "mimezo".

La Poetiko estas unu de la aristotelaj verkoj tradicie konataj kiel esoteraj aŭ akromataj. Tio signifas, ke ĝi ne estus estante publikigita, sed kiu konstituis nur aron de kajeroj de notoj dediĉitaj al instruado kiuj utilis kiel gvidilo aŭ indikiloj por la instruiato. Ili estis celitaj al aŭdoj kaj ne al legado.

La plej antikva de la kodeksoj kiuj enhavas la tekston de la Poetiko (jam sen la parto pri Komedio) estas la *Codex Parisinus 1141*, verkita fine de la 10-a jarcento aŭ komence de la 11-a jarcento.

Notoj
-----

1. ↑   Poetiko 1, 1447, 8-10
2. ↑  Estas polemiko inter fakuloj ĉu Aristotelo verkis duan libron prie. Kuriozaĵo estas ke tiu hipoteza libro estas la kerno de la intrigo en la romano *Il nome della rosa* de Umberto Eco

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 789619
* GND: 4134651-8
* LCCN: n81030927
* VIAF: 181425389 252203200, 181425389
* LIBRIS: 343146
* SUDOC: 028442180 028216865, 028442180
* BNF: 12009718m
* NLA: 36405153
* NDL: 01207771
* NKC: aun2006372201
* BNE: XX2367045
 |
Bonifaco-kirko en Schöndorf
**Preĝejo Sankta Bonifaco** (germane: *Filialkirche St. Bonifatius*) estas romkatolika kirko en Schöndorf, urbokvartalo de Vajmaro, Germanujo. Estas ĝi filia al Preĝejo Koro de Jesuo ene de la dekanujo vajmara de la diocezo erfurta. Situas ĝi je la strato Edith-Stein-Straße 1.

Historio
--------

Al Schöndorf venis en 1941 multaj katolikaj germanlingvanoj el Rumanujo; por ili ofertiĝis diservoj komence en lernejo respektive gasteja salonego. De 1947 la areo ricevis memstaran administradon en animzorgado kies centro troviĝis komence en Liebstedt, de 1954 en Schöndorf. Post kiam junuloj de la ĝenerala vikariujo de Erfurto naskis la ideon krei paco-lokon proksime de la eksa koncentrejo Buchenwald oni planis starigon de kirko. Pro la 1200-a datreveno de la mortotago de Sankta Bonifaco la preĝejo metiĝis sub ties patronecon.

Arĥitekto Johannes Reuter el Bitterfeld liveris la planon por la okcidenten konstruota konstruaĵo. La ŝtonaĵaro estas, laŭ geologo Walter Steiner, alie en Vajmaro nenie uzita materialo: gnejsaj platoj per rompo malglataj kaj kun ruĝaj makuloj. Aliaj materialoj prenitaj estis i.a. travertino el Ehringsdorf kaj ŝaŭmkalko el Oberdorla.

La konsekro de la kirko iĝis, post du jaroj da konstrulaboroj, en la 26.5.1957 fare de lia helpepiskopa moŝto Joseph Freusberg. Supre de la enireja portalo estis muntitaj scenoj de la vivo bonifaca.

En 1995 venis kvar karmelaninoj el Dachau al Schöndorf por fondi klostron. Loĝis ili en la paroĥestra domo kaj la sakristion oni ŝanĝis al kapelo por la fratinoj. Fakte temis pri la unua novfondo de monaĥo post Turniĝo en la novaj federaciaj landoj. La tuto ĉesis en majo 2020.

Referencoj
----------

1. ↑  listo de paroĥoj en la erfurta episkoplando
2. ↑  Gerd Seidel, Walter Steiner: *Baustein und Bauwerk in Weimar* (=Weimarer Schriften, 32), Vajmaro 1988, ISBN 3-910053-08-4, p. 28.

Literaturo
----------

* Art. *Bonifatiusgedächtniskirche*, ĉe: Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte.* Hermann Böhlaus Nachfolger, Weimar 1998, p. 49.
* Verena Schädler: *Katholischer Sakralbau in der SBZ und in der DDR.* Verlag Schnell & Steiner, Regensburg 2013, ISBN 978-3-7954-2675-0, p. 76, 90, 93–94, 146–147, 308, 351.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Bonifaco (Schöndorf) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* pri Schöndorf sur la paĝaro de la ŝirma komunumo (Paul-Schneider-Straße 3)
* ĉi-prie sur *strasse-der-moderne.de*

51.0132911.34074Koordinatoj: 51° 0′ 48″ N, 11° 20′ 27″ O (mapo)
**Preĝejo Sankta Francisko el Asizo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Pécs. Ĝi estas la plej bela baroka preĝejo de Pécs.

Historio
--------

Franciskanoj vivis en Pécs jam en la 1280-aj jaroj. Ili havis monaĥejon kun preĝejo en 1309. Dum dominado de turkoj ambaŭ konstruaĵoj funkciis kiel moskeo kun banejo kaj altlernejo, ilin menciis eĉ Evliya Çelebi. Post fino de la turka erao la franciskanoj rericevis la konstruaĵojn kaj ili trakonstruis ilin inter 1720-1737, sed la turo estis konstruita en 1758. La lastaj trakonstruoj okazis en 1890 kaj 1925.

La orgeno ekfunkciis en 1879. Sub la preĝejo kriptoj troviĝas kun 300 mortintoj.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ stratoangulo. La plej grava parto de la fasado estas la timpano (arkitekturo), en la timpano pentraĵo estas videbla. La turo altiĝas en la dekstra flanko. Interne la ĉefaltaro bildo prezentas Sanktan Franciskon. La flankaj altaro estas dediĉitaj al Sankta Anna, Sankta Barbara, Sankta Antonio el Padovo, Sankta Katarino, Tereza de Lisieux, Sankta Jozefo, Koro de Jesuo. 

Kermeso okazas en la 4-an de oktobro.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
*Podocarpus latifolius*
***Podocarpus latifolius*** (en angla: *broad-leaved yellowwood* kaj *real yellowwood*, afrikanse *Opregte-geelhout*, pede *Mogôbagôba*, kose *Umcheya*, zulue *Umkhoba*) estas granda ĉiamverda arbo de ĝis 35 m alta kaj 3 m de trunka diametro, en la konifera familio de Podokarpacoj "Podocarpaceae"; ĝi estas la tipa specio de la genro *Podocarpus*.

Detalo de la karaktera foliaro de la *Podocarpus latifolius*.Tiu larĝfolia podokarpo estis deklarita nacia arbo de Sudafriko kaj estas protektita tie.

Distribuado
-----------

Ĝi estas indiĝena de pli malsekaj sudaj kaj orientaj areoj de Suda Afriko, el marbordaj areoj de Okcidenta Kablando orienten al Kvazulu-Natalo kaj norden al oriento de Provinco Limpopo. Arbaretoj nature troviĝas norden kaj ĉirkaŭ Zimbabvo.

Referencoj
----------

1. 1 2   Protected Trees. Department of Water Affairs and Forestry, Republic of South Africa (3a de Majo 2013). Arkivita el la originalo je 5a de Julio 2010.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2010-07-05. Alirita 2021-01-20.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 714029
 |
La **preĝejo Sankta Georgo** estas romkatolika monumento historia en Hungario, en vilaĝo Ikervár.

Historio
--------

La unua nebula mencio pri la preĝejo okazis en 1073. La nun videblaj konstruaĵpartoj estis konstruitaj en la 14-a jarcento. La turkoj okupis la kirkon en 1532 kaj ili uzis ĝin por ĉevalostalo. La vilaĝanoj estis luteranoj inter 1569 kaj 1651, ili faris liturgion en la preĝejo. Ĉirkaŭ 1780 la konstruaĵo barokiĝis, samtempe turo kaj interne galerio estis konstruita. La orgeno alvenis en 1905. La preĝejo estis renovigita en 1981.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola laŭ vojo. En mezo de la fasado la kvadrata turo altiĝas kaj reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La navo estas brikoforma, estas videbla la romanika fenestro. La absido estas rektangula kaj pli mallonga kaj mallarĝa, ol la navo. Interne Mór Than pentris la ĉefaltaran bildon pri Sankta Georgo.

Kermeso okazas en la 24-an de aprilo.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto Arkivigite je 2019-01-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2019-01-17 per la retarkivo Wayback Machine
* 

Aerfoto pri la preĝejo
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri fervoja stacio en distrikto Sibiu. Por informoj pri vilaĝo en distrikto Brașov, vidu la artikolon Podu Oltului (Brașov).
Situo de Podu Olt
**Podu Olt** (rumane: Ponto Olt) estas fervoja stacio en distrikto Sibiu (Rumanio). Ĝi situas tri kilometrojn oriente de Tălmaciu, 400 metrojn okcidente de rivero Olt, proksime de la fervojaj pontoj kondukantaj al Avrig kaj Turnu Roșu.

En Podu Olt disbranĉiĝas la fervoja linio venanta de Sibiu kaj Tălmaciu (okcidente). La precipa branĉo iras nord-orienten al haltejo Sebeș Olt, Avrig, Făgăraș kaj Brașov, la alia suden al Turnu Roșu, Râmnicu Vâlcea, Piatra-Olt kaj Craiova. La fervojoj tra Podu Olt ne estas elektraj. Inter Sibiu kaj Podu Olt la linio estas dutraka; la linioj al Avrig kaj Turnu Roșu estas unutrakaj.

Trajnoj inter Brașov kaj Craiova devas inversigi la veturdirekton en Podu Olt kaj dufoje transiri riveron Olt. Tial la stacio estas grava fervoja nodo, kun ses trakoj. IC- kaj IR-trajnoj tamen ordinare ne haltas en Podu Olt. La oficialaj numeroj de la linioj estas:

* 200 (unuaranga): Brașov – Făgăraș – **Podu Olt** – Sibiu – Vințu de Jos – Simeria – Deva – Arad – Curtici
* 201 (duaranga): Piatra-Olt – **Podu Olt**

La liniaj numeroj ne rekte rilatas al la trafikantaj trajnoj. Ekzistas ekzemple rektaj trajnoj inter Piatra-Olt (linio 201) kaj Sibiu (linio 200).

Podu Olt ne estas oficiala setlejo kaj ne havas kodon laŭ SIRUTA. Ĝi situas sur la teritorio de la urbo Tălmaciu, ĉe la distrikta vojo DJ105G, proksime al la debranĉiĝejo de DJ105N. DJ105G oriente de la stacio krucas la fervojon.

* Stacidomo de Podu OltStacidomo de Podu Olt
* Fervoja ponto ĉe Podu OltFervoja ponto ĉe Podu Olt

Eksteraj ligiloj
----------------

* Trajnveturo de Tălmaciu al Podu Olt (YouTube)

Notoj
-----

1. ↑   Mersul trenurilor (rumane). Mersul trenurilor. Arkivita el la originalo je 2009-11-21. Alirita 2013-01-08.
2. ↑  Laŭ la rumana vikipedio, 2013-03-16
3. ↑   Trenuri in Podu Olt  (Trajnoj IR1527 kaj IR1723 veturantaj tra Podu Olt). YouTube (2012-07-29). Alirita 2013-01-08.

Koordinatoj: 45° 39′ 43″ N 24° 17′ 55″ O﻿ / ﻿45.66194 °N, 24.29861 °O﻿ / 45.66194; 24.29861 (mapo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.