recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Baños de Rioja** [BAnjos deRJOĥa] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Santo Domingo de la Calzada. La loknomo *Baños de Rioja* estas etimologie komprenebla kiel *Banloko de Rioja* kaj *Rioja* kiel la nuntempa nomo de la regiono, eble devena de la rivero Oja (río Oja = Rioja), kiu fakte bordas la municipan teritorion. 

La municipa teritorio de Baños de Rioja, en la nordokcidento de la regiono.
Turego.

Geografio
---------

La municipa teritorio limas oriente kun la pli granda Castañares de Rioja, fakte la nura loko komunikebla kun Baños. Ĝi estas sur la maldekstra bordo de la rivero Oja, dum Castañares estas sur la dekstra bordo de la rivero. Baños estas ĉe la monteto El Castillar (kastelejo), kio evidente aludas al ekzistado de iama kasteleto aŭ fortikaĵo.

Historio
--------

Fruaj mencioj estas de 1075, 1083, kaj 1254. En 1396, Baños de Rioja apartenis -kun Clavijo, Huércanos, Bobadilla kaj navaraj Zúñiga kaj Mendavia al la doto donita de Diego López de Zúñiga, al sia filo Iñigo Zúñiga je geedziĝo kun ekstergeedza filino de la navara reĝo Karolo la 3-a, nome Juana. 

Meze de la 19-a jarcento ĝi apartenis al Eugenia de Montijo, imperiestredzino de Francio kiel edzino de Napoleono la 3-a, kaj lia vidvino.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj tiel oni descendis el preskaŭ 400 loĝantoj en la 1930-aj jaroj ĝis la nunaj 84. Evidente krom la ĝenerala tendenco al elmigrado el ruraj areoj, la altirado fare de Santo Domingo de la Calzada kaj Haro, ambaŭ komarkaj ĉefurboj, ludis gravan rolon en la senloĝigado de la vilaĝo. 

Vizitindaĵoj estas preĝejo, ermitejo, turego (nun turisma gastejo), vinkeloj, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795575
* LCCN: n2001094195
* VIAF: 144439387
 |
La vekta pezilo kiel modelo de bilanco: Ambaŭ flankoj havas la saman pezon
**Bilanco** estas librotena dokumento pri la financa stato de ekonomia unuo (ekz. entrepreno aŭ asocio). Ĝi prezentas, kutime en formo de tabelo, la aktivojn kaj pasivojn de la entrepreno je la *bilanca dato* (plej ofte je la fino de financa jaro).

Oni distingas inter komerca bilanco (surbaze de kiu estas fiksataj ekz. la pagoj al akciuloj aŭ aliaj posedantoj de la entrepreno) kaj imposta bilanco (surbaze de kiu la entrepreno pagas impostojn).

IKEV difinas la terminon jene: "Listo de aktivo kaj pasivo indikanta la grandon de la kapitalo. La formo de bilanco povas esti horizontala kaj tiam la aktivo staras maldekstre kaj la pasivo dekstre, sed ankaŭ vertikala, kiaj estas la plej multaj usonaj bilancoj. Tiukaze la aktivo formas la supran kaj la pasivo la suban parton."

Vidu ankaŭ
----------

* Komerca bilanco
* Ekologia bilanco

Referencoj
----------

1. ↑  Munniksma, F. (1990) International Business Dictionary in eleven languages – Internacia komerca-ekonomika vortaro en dek unu lingvoj. Ĉina Esperanto-Eldonejo, Pekino, sub aŭspicio de Instituto por Esperanto en Komerco kaj Industrio, Nederlando (IKEV)

* Kategorio Bilanco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Bañón** [baNJON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudoriento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha.

Geografio
---------

Ĝi estas je 68 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj laŭ la nacia ŝoseo N-211 inter Caminreal kaj la komunika akso de Calamocha al Teruelo kaj Cosa (oriente). La urba kerno estas sur 1141 msm, pro kio estas malvarma klimato. Ĝi estas en montara Iberia Sistemo en areo kie ekfluas diversaj rojoj. La altitudo gamas inter 1370 msm sudoriente (Loma Pedriza) kaj 970 msm nordokcidente.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Torralba de los Sisones kaj Calamocha | *Norde:* Calamocha | *Nordoriente:* Calamocha |
| *Okcidente:* Fuentes Claras kaj Caminreal |  | *Oriente:* Cosa |
| *Sudokcidente:* Rubielos de la Cérida | *Sude:* Rubielos de la Cérida | *Sudoriente:* Cosa |

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. Ĝi sendependiĝis el Daroca en 1248. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Bañón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 149 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, ermitejo, rigardejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801012
* VIAF: 267472802
 |
**Andreas Pannonius,** laŭ hungarlingve kutima nomordo estus **Pannonius András** estis hungara-itala kartuziana monaĥo.

Andreas Pannonius naskiĝis ĉirkaŭ inter 1420-1430 supozeble en Hungara reĝlando, li mortis en 1471 en Bolonjo (Sankta Romia Imperio).

Biografio
---------

Andreas Pannonius estis nobelo, en sia junaĝo li estis soldato en la armeo de János Hunyadi dum 5 jaroj. En 1445 li aliĝis al la kartuzianoj en Venecio, kie li restis longe. En 1459 li estis sendita al monaĥejo de Bolonjo, post kelkaj jaroj al Ferrara. Post jardeko li estis elektita prioro, sed pro nabulaj konfliktoj li ne plenumis la taskon. En 1471 li estis sendita al monaĥejo en Pavio. Kiel monaĥo, li verkis manuskriptojn gravajn por la hungara literaturo.

Elektitaj manuskriptoj
----------------------

* *Expositio super Cantica canticorum Salomonis* (1460)
* *Libellus de virtutibus Matthiae Corvino dedicatus* (1467)
* *Libellus super discursu Domini Borsii ducis* (1473)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kaj aliaj datenoj
* itallingva biografio
* anglalingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 681622
* VIAF: 121363762
* SUDOC: 249906821
 |
**Baños de Valdearados** [BAnjos debaldeaRAdos] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-035, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Baños de Valdearados* estas komprenebla kiel *Banlokoj de Valo de Plugteroj*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Ribera del Duero, plej sude.
Ermitejo.
Ĝi havas areon de 36.52 km² kun 322 enloĝantoj (2021). Ĝi situas je 16 km de Aranda de Duero kaj 80 km de la ĉefurbo (Burgoso).

Demografio
----------

En 1843 apartenis al la jurisdikcio de Aranda de Duero kiam havis 364 enloĝantojn.
Nuntempe ĝi havas 420 enloĝantojn (2007).

| Demografia evoluo de la municipo inter 1991 kaj 2004 |
| --- |
| 1991 | 1996 | 2001 | 2004 |
| 565 | 512 | 442 | 424 |

Ĝi perdis preskaŭ 240 loĝantojn ekde la 1990-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj la ermitejoj, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269427
* LCCN: n80114429
* VIAF: 155940163
 |
Bazaj informoj
--------------

**Baĉko Duŝanovo,** slave **Bačko Dušanovo,** serbe **Бачко Душаново,** hungare **Zentaörs** estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto **Suda Bačka**, en municipo de Subotica.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 740
* Poŝtkodo: 24xxx
* Telefonprefikso: 24
* Aŭtokodo: SU

Situo
-----

La komunumo situas sur ebenaĵo.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. Proksimume tiam serboj - venintaj el foraj regionoj - fondis vilaĝon por rompi la hungaran hegemonion. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario. La freŝaj serboj estis forpelitaj, alvenis hungaroj el Rumanio. Ili devis rifuĝi en 1945, kiuj ne, la serbaj partizanoj murdis ilin. Poste alvenis denove serboj el foraj regionoj.

Demografio en 2002
------------------

* hungaroj = 463 (63 %)
* serboj = 239 (32 %)
* jugoslavianoj = 12 (2 %)
* kaj aliaj

* Kategorio Baĉko Duŝanovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Andrej GRIGORJEVSKIJ** (ruse *Андрей Григорьевский*; naskita **Andrej ANANJIN** la 10-an de majo 1963 en Kapustin Jar, Astraĥana provinco) estas rusia esperantisto.

Laŭ la universitata eduko li estas instruisto kaj tradukisto de la angla lingvo.

Li lernis Esperanton en 1979 en Volgogrado kaj preskaŭ tuj iĝis aktivulo. Mem instruis en pluraj E-kursoj, komence en Volgogrado, poste en kelkaj aliaj rusiaj urboj, inter ili Volĵskij, Taŝtagol, Novokuzneck, Moskvo, Ivanovo kaj Kostroma.

En 1988 li organizis la unuan festivalon EoLA kaj iniciatis refondiĝon de Sovetia Esperantista Junulara Movado (famiĝinta kiel SEJM-2), kiu post 1990 iĝis landa sekcio de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO) por Sovetunio. Estis organizanto de Lingva Festivalo en Ivanovo kaj de Festivalo de Interesoj, kiu unuafoje okazis en 1999 en Ivanovo.

En la jaroj 1991-1993 Andrej Grigorjevskij estis estrarano de TEJO. En la estraro de Universala Esperanto-Asocio (UEA) li membris inter 2001-2004, respondecante pri informado, retaj aferoj kaj rilatoj kun TEJO.

Trifoje — en 1994-1995, 2000-2001 kaj 2005-2009 (dum du elektoperiodoj) — li estis prezidanto de Rusia Esperantista Unio (REU).

En diversaj etapoj de sia vivo li loĝis en kelkaj urboj de Rusio: ĝis 1977 - en Kapustin Jar, 1977-1988 - Volgogrado, 1988-1990 - Taŝtagol (Siberio), 1990-1997 - Moskvo, 1997-2002 - Ivanovo, ekde 2002 - Ŝumerlja (Ĉuvaŝio).

En la jaroj 1994-1997 li estis edziĝinta al Jelena Lebedeva (1965-1997), ekde 2000 - al Natalija Grigorjevskaja. Li kaj Natalija havas filon Aleksandr (naskiĝis en 2002).

Vidu ankaŭ
----------

* Portretoj de profetoj

Notoj
-----

1. ↑  *Rusia Esperanto-Gazeto,* n-ro 2 (15), aprilo 2003

* Kategorio Andrej Grigorjevskij en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 30156
* GND: 1136293183
* VIAF: 878150033023111180003
 |
Argila florpoto kun planto.
Florpoto kun ruĝaj geranioj.
**Florpoto** estas poto, tio estas, ujo kiu estas dediĉita al plantado de plantoj por diversaj celoj, ĉu ornamaj, ĉu terkulturaj, ĉu komercaj, ktp. Ĝi povas esti prilaborita el diversaj **materialoj**, plej ofte aktuale el plasto, pli tradicie el ceramiko. Alia eblo estas reuzi iun ajn ujon nedediĉatan dekomence al tiu celo, sed kiun oni povas recikli antaŭ sia forĵeto, ekzemple ĵaregoj, lavujoj, ktp; eĉ ju pli malproksima al ties propra celo des pli originala povas rezulti la reciklita florpoto, ekzemple boto, telero, ktp. La **konsisto** de normala florpoto estas simpla: cilindro aŭ hakita konuso kun truo ĉe la bazo por permesi eliron de restanta akvo.

Tiu ilo permesas ĉefe **translokigon de plantoj**, kiuj povas esti lokataj en diversaj medioj laŭ bezono, ĉu suneca ĉu ombra ĉu hejma, ktp. Kiel tekniko, ĝi permesas ankaŭ dediĉi malmulte da spaco po planto ĝis kiam ili pligrandiĝas. Tiam oni povas elplanti ilin kaj replanti ĉu en pli granda poton ĉu en teron. Florpotoj estas tute necesaj en ĝardenado.

Oni povas diferencigi inter diversaj **tipoj** de florpotoj, ĉefe:

* por uzado en ekstero,
* por hejma uzado,
* por bonsajo,
* por ĝermoplantoj, ktp.

En kelkaj civilizacioj florpotoj povas esti grava parto de hejma pejzaĝo, ekzemple en mediteraneaj kortoj, strataj balkonoj, ktp.

Rilataj temoj
-------------

* potplanto

* Kategorio Florpoto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 115819
* GND: 4517000-9
* LCCN: sh85049331
* NKC: ph166360
 |
**Bikicj Do,** serbe **Бикић До,** slave **Bikić Do** estas malgranda vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.

Loko de la municipo en Serbio

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13  km²
* Koordinatoj: 45°09′11″N 19°17'25″E
* Supermara alteco: 132 m
* Loĝantaro: 336 en 2002
* Poŝtkodo: 22254
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ŠI

Geografio
---------

Bikić Do situas laŭ la kroata landlimo laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

Fine de la mezepoko la regiono longe apartenis al la Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Bikić Do 160 rutenoj (47,5 %), 110serboj (33 %), 39 kroatoj (11,5 %), 9 jugoslavianoj, 7 slovakoj, 6 hungaroj kaj po unu sloveno kaj cigano.

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Bikić Do

* Kategorio Bikicj Do en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Baĉki Vinogradi situas en la mapo en la verda munucipo

Bazaj informoj
--------------

**Baĉki Vinogradi,** slave **Bački Vinogradi,** serbe **Бачки Виногради,** hungare **Bácsszőlős** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Norda** Baĉka, en municipo de Subotica. En ĉiuj lingvoj oni rekonas 2 vortojn: regiono *Baĉka* kaj vinbero. La hungara nomo estis ĝis 1946 **Királyhalom**.

* Areo: 20  km²
* Loĝantaro: 2030
* Poŝtkodo: 24415
* Telefonprefikso: 24
* Aŭtokodo: SU

Situo
-----

Baĉki Vinogradi situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Szeged-Subotica.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Oni trovis restaĵon de preĝejo el la 13-a jarcento. La unua mencio devenis el 1502. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis, en 1772 hungaroj refondis la lokon. Komence estis tie nur farmoj kaj bienocentroj. Fine de la 19-a jarcento la fervojo faris prosperon, oni okupiĝis precipe pri vinkulturo. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario.

Vidindaĵo
---------

* kapelo de 1914

* Kategorio Baĉki Vinogradi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Bañares** [baNJAres] (Banloko) estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Santo Domingo de la Calzada en la okcidenta komarkaro Supra Rioĥo.

La municipa teritorio de Bañares, en la nordokcidento de la regiono.
Ermitejo de la Sankta Kruco.
Preĝejo de la Sankta Kruco.

Geografio
---------

La municipa teritorio limas nordokcidente kun Villalobar de Rioja, nordoriente kun San Torcuato, sudoriente kun Hervías kaj sudokcidente kun Santo Domingo de la Calzada. La urba kerno estas je 45 km okcidente de Logroño, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ties ekonomio baziĝas esence sur agrikulturo, speciale je kultivo de terpomoj, cerealoj, beto kaj verdaj fazeoloj.

Historio
--------

La plej frua referenco al Bañares estas de 1051: en donacdokumento al San Millán estis atestanto iu Lope Enecores de Vaniares​). Aliaj mencioj estis de 1075 (donaco), 1079 (enterigo de Fortún Aznares de Bañares kaj donaco al San Millán), 1133 (donaco de la reĝo Alfonso *el Batallador* al pastro de liaj heredaĵoj en Bañares), 1167 (donaco al San Millán).

Pro la strategia situacio en la Mezepoko estis kastelo el kiu restas nuntempe nur ruinoj, ĉar la ŝtonaro estis vendita. Fakte la loko ludis rolon en limaj konfliktoj inter Navaro kaj Kastilio. Ekzemple en 1157, en la ebenaĵo de Valpierre, proksima al Bañares, okazis du bataloj inter trupoj de Sanĉo la 3-a de Kastilio kaj de Sanĉo la 3-a de Navaro.

En Bañares loĝis dum tempo la familio López de Haro, senjoroj de Biskajo kaj guberniestroj de Rioĥo, sed la hegemonio de la apuda urbo Santo Domíngo de la Calzada kontribuis al translokiĝo de multaj lokanoj tien.​

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj tial oni descendis el pli ol 1 000 loĝantoj en 1940.aj jaroj ĝis nunaj 220.

Vizitindaĵoj estas gotika preĝejo, romanika ermitejo, ruinoj de la kastelo, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----

Panoramo de Bañares.

* Bañares en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bañares en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795561
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Florida pumo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Bestoj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Karnomanĝuloj *Carnivora* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Felisedoj *Felidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Pumo *Puma* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | Puma concolor |
| Subspecio: | *P. c. coryi* aŭ *P. c. couguar* |

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Florida pumo  |

 |
| v • d • r |

La **Florida pumo** estas endanĝerita subspecio de pumo. Ĝi loĝas en la arbaroj kaj marĉoj de suda Florido. Ĝia nuna taksonomia statuso (*Puma concolor coryi* aŭ *Puma concolor couguar*) estas disputata. Oni iam nomis ĉi tiun subspecion de pumo en la angla *cougar*, *mountain lion*, *puma* kaj *catamount* (ĉiuj estas nomoj de pumo), sed en la sudorienta Usono, precipe en Florido, ĝi nomiĝis ekskluzive *panther* (la angla por pantero aŭ leopardo) aŭ *Florida panther* por distingi de aliaj subspecioj de pumo en aliaj regionoj de Usono. Floridaj pumoj ordinare troviĝis en pinarbaroj, durlignaj hamokoj kaj miksitaj marĉarbaroj.

Viroj povas pesi ĝis 73 kg-ojn (160 funtojn) kaj vivas en vivteritorio kiu inkluzivas la Big Cypress National Preserve, Everglades National Park kaj la Florida Panther National Wildlife Refuge. Ĉi tiu populacio, la sola certa puma taksono en la orienta Usono, nune enspacas 5% de ĝia historia vivteritorio. Estis taksitaj 20 floridaj pumoj en natura medio dum la 1970-aj jaroj kaj iliaj nombroj kreskis al taksitaj 100 ĝis 160 en 2011. Oni raportis en 2013 ke estis 160 floridaj pumoj en natura medio.

La florida pumo elektiĝis en 1982 por la florida ŝtata besto.

* Florida pumo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Florida pumo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Florida pumo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Koordinatoj: 47° 26′ 12″ N 3° 45′ 54″ O﻿ / ﻿47.43667 °N, 3.76500 °O﻿ / 47.43667; 3.76500 (mapo)

**Foissy-lès-Vézelay** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 151 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.

Geografio
---------

Foissy-lès-Vézelay etendiĝas sur 5.53 km², kaj havis 151 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 27 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Patrick Moreau, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Foissy-lès-Vézelay apartenas al la kantono de Vézelay, kies ĉefurbo estas Vézelay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Vézelay
**Floris JESPERS** (naskiĝis la  18-an de marto 1889(nun 1889-03-18) en Borgerhout, mortis la 16-an de aprilo 1965 en Antverpeno) estis flandra-belga avangarda pentristo.

Post lia diplomitiĝo en la Antverpena Akademio de Belartoj, li amikiĝis kun la poeto Paul Van Ostaijen kaj aliĝis al la Antverpena avangarda movado de la 1920-aj jaroj. Li kontribuis al la publikaĵoj *Ça Ira*, *Le Centaure* kaj *Sélection* kaj amikiĝis kun Jean Metzinger kaj Albert Gleizes kiam ili publikigis *Du Cubisme*. En 1921 li havis ekspozicion eksterlande la unuan fojon (la ekspozicio de la nederlanda arta grupo *De Branding* kun Kurt Schwitters kaj Fokko Mees). En 1925 li iĝis membro de "Nuntempa arto" (*Kunst van Heden*).

Li vojaĝis al la tiama Kongo Belga la unuan fojon en 1951. Li restis en la grandurbo Kamina kie lia filo Marko laboris kiel kuracisto. La vojaĝo estis revelacio por li. Li tradukis siajn impresojn pri afrikaj virinoj en buntajn freskojn. La afrikaj pentraĵoj de Jespers ne estas ĝenroscenoj sed ili prezentas pli bonegan vizion de Afriko. De la misteraj rigardoj kaj la vizaĝoj de la naĝantoj pentritaj en Ostendo en 1927 kaj la kongaj virinoj de la kvindekoj la sama idealigita vizio de la netuŝebla kaj enigma afrika virino aperas.

Floris Jespers renkontis ĉian favoran kaj malfavoran kritikon. Kritikisto Jan van Hove nomis lin *pentristo, kiu kapablis ĉion, sed al kiu plorige mankis personeco.*

Referencoj
----------

1. ↑   Retrospectieve Floris Jespers in Oostende (nederlande). Alirita 2013-05-07.

* Kategorio Floris Jespers en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 438292
* GND: 119042126
* LCCN: n85153497
* VIAF: 66625595
* ISNI: 0000 0000 6655 0559
* SUDOC: 086904949
* BNF: 13527928d
* ULAN: 500016405
* RKD: 42243
 |
**Turbacioj** (de latina *turbatio*, kirlado) estas miksiĝoprocezoj de grundhorizontoj aŭ sedimentoj. Laŭ ilia kaŭzo estas distingataj la bioturbacio, la hidroturbacio kaj la krioturbacio.

Bioturbacio
-----------

Vidu ankaŭ: Bioturbacio

Bioturbacio estas miksiĝo de la grundo kaŭzita de grundvivaĵoj. La miksiĝo kaŭzas plivastigon de la horizontoj kaj malklarigon de la horizontlimoj. Manĝokanaloj de talpoj kaj lumbrikoj formas sekundarajn grundoporojn, kiuj ludas decidan rolon je la akvokondukkapablo de fajngrajnaj grundoj. La okazaĵoj de la bioturbacio akcelas la ekeston de kalk-argil-humo-kompleksoj, kiuj stabiligas la agregaĵstrukturon valoran por la grundfekundeco.

Fakte ankaŭ la grundoprilaborado far la homo apartenus al la bioturbacio, sed konvencie oni ne enkalkulas ĝin.

Hidroturbacio
-------------

estas per ŝanĝiĝanta akvoenhavo kaŭzita ŝvelprema moviĝo - hidroturbacio, ankaŭ nomata *peloturbacio*, rezultas el ŝveliĝ- kaj ŝrumpiĝokazaĵoj de argilmineraloj. Ekestas grundofendoj, en kiujn argilmineraloj estas alnaĝigitaj. Je la surfaco ekestas strukturo de mikroaltaĵoj apud mikrovaloj (mikroturbacio).

Hidroturbacio rezultigas la ekeston de vertisoloj.

Krioturbacio
------------

estas per glacio kaŭzita turbacio - ĉe tiu fizika eroziefiko okazas la sama mekanismo kiel je la frostokreviĝo de petroj: akvo glaciiĝas kaj ĝia volumeno pligrandiĝas. En akvosatigitaj grundoj la alterno de frosto kaj degelo miksas la grundon, per ĝi formiĝas glacilensoj kaj okazas frostleviĝoj.

Literaturo
----------

D. Schroeder: *Bodenkunde in Stichworten*, Unterägeri 1984, S.95, ISBN 3-266-00192-3 (germanlingva)
Koordinatoj: 48° 13′ 30″ N 3° 30′ 23″ O﻿ / ﻿48.22500 °N, 3.50639 °O﻿ / 48.22500; 3.50639 (mapo)

**Foissy-sur-Vanne** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 287 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Foissy-sur-Vanne etendiĝas sur 15.75 km², kaj havis 287 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 16 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Bernard Thomas, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Foissy-sur-Vanne apartenas al la kantono de Villeneuve-l'Archevêque, kies ĉefurbo estas Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Villeneuve-l'Archevêque
**Chanal** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Chanal. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07024.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9050 loĝantojn. El tiuj estis 4455 viroj kaj 4595 virinoj. La komunumo havas surfacon de 296 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2100 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3479 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1847 scipovis legi kaj skribi kaj 1624 personoj estis analfabetoj. Do 53% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 47% estis analfabetoj.

7568 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 5510 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 72.81% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Chanal Arkivigite je 2011-05-18 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Diogeno de Apollonia** (naskiĝis ĉirkaŭ 460 aK) estis greka naturalisto filozofo, devenis de Apollonia en Kreto.

Kvankam li estis Dora, li skribis en la Iona dialekto, kiel ĉiuj fiziologoj (la filozofoj kiuj okupiĝis pri la fiziko). Sendube li loĝis dum kelka tempo en Ateno, kie li fariĝis nepopulara (probable pro la ateismaj opinioj atribuitaj al li), ĝis lia vivo estis en danĝero.

La vidpunktoj de Diogeno estas atribuitaj en la "Nuboj" de Aristofano al Sokrato. Kiel Anaksimeno de Mileto, Diogeno kredis, ke la aero estas la fonto de la tuta universo, kaj ĉiuj aliaj elementoj estis aero laŭ diversaj manieroj. Lia ĉefa antaŭeniro al la filozofio de Anaksimeno estas, ke li deklaris, ke aero ankaŭ havas inteligenton - "la aero, kiu moviĝas en ĝi, eĉ instruis ĝin. Aero kiel la fonto de ĉio estas nepre senmorta elemento, sed kiel spirito ĝi ankaŭ devas esti konscia."

Fakte li estis parto de la malnova ionia fakscio, kies doktrinojn li ŝanĝis helpe de la teorioj de sia samtempulo Anaksagoro, kvankam kontraŭa al lia dualismo. Lia plej grava verko estas La *De Natura*, el kiu nur postvivis restoj. Eblas, ke li ankaŭ verkis "*Kontraŭ la Sofistoj*" kaj "*Pri Homa Naturo*", el kiuj restas konata restaĵo pri la vejnoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 730585
* GND: 118672029
* LCCN: n83225743
* VIAF: 193710321, 84977219, 270159474047527660171 177095580, 193710321, 84977219, 270159474047527660171
* ISNI: 0000 0003 5600 592X, 0000 0000 5587 1103
* SUDOC: 026832690
* BNF: 11900234q
* BIBSYS: 95001372
* NKC: ola2002161488
* BNE: XX908094
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Champéry (stacidomo) kaj Champéry-Village (stacidomo). |



**Champéry** estas komunumo en la distrikto Monthey en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1272 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Champéry Champéry situas en Suba Valezo supre en la Valo de Illiez en la fontregiono de la rivero Vieze, okcidenta alfluanto de Rodano. Champéry estas la centro de la skiregiono Porte du Soleil.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 38,88 km², de kiuj 33,0% estas kovritaj de arbaro, 32,9% servas por agrikulturo kaj 4,0% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Champéry limas en nordo al Val-d'Illiez, en oriento al Evionnaz, en sudo al Sixt-Fer-à-Cheval (Haute-Savoie, Francio), en sudokcidento al Samoëns (Haute-Savoie, Francio), en okcidento al Morzine (Haute-Savoie, Francio), kaj en Montriond (Haute-Savoie, Francio).

Trafiko
-------

Al Champéry kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 201 de Saint-Triphon. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 18 kilometrojn nordoriente apud Saint-Triphon. Pere de la mallarĝspura fervojlinio de Aigle al Champéry la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Champéry datiĝas el la jaro 1286 kiel *Champery*. Dum mezepoko Champéry estis parto de la savoja Subvoktejo Illiez, kiu post la konkero fare de la Valezaj Dekonoj en 1536 estis integrita al la Voktejo Monthey. Ĝis 1838 Champéry apartenis al la komunumo Val-d'Illiez. En la jaro 1839 ĝi sendependiĝis kaj konstituiĝis kiel aparta politika komunumo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Fabrice Clément*:  *Champéry ' en* Historia Leksikono de Svislando *(2005-01-04)*

Vidu ankaŭ
----------

* Champéry (stacidomo)
* Champéry-Village (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Champéry en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Champéry en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Champéry Arkivigite je 1996-12-26 per la retarkivo Wayback Machine

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Champéry** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Aertelfero al la regiono Portes du SoleilAertelfero al la regiono Portes du Soleil

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Monthey |
| --- |
| Champéry  •  Collombey-Muraz  •  **Monthey**  •  Port-Valais  •  Saint-Gingolph  •  Troistorrents  •  Val-d'Illiez  •  Vionnaz  •  Vouvry |  |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 445922
* GND: 4009731-6
* VIAF: 242063760
* NKC: ge182962
 |
**Umerkot** (urdue عُمَركوٹ, sinde عمرڪوٽ) estas urbego en provinco Sindo (Pakistano), kie ĝi estas sidejo de la samnoma kantono. Onidire la urbego prenis sian nomon de la loka reganto Amar, kiu konstruis la fortikaĵon. 

Bazaroj en Umerkot

Bazaj informoj
--------------

* areo: km²
* supermara alteco: 17 m
* loĝantaro: 134,052 (2017)
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo:
* telefonkodo:

Geografio
---------

Umerkot situas sur ebenaĵo en sudorienta Pakistano ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj dezerto. Hajderabado (Pakistano) troviĝas 138, Sukur 275, **Karaĉio** 283, Multano 563, Kveta 602, Fajsalabado 748, Lahoro 823, Rawalpindi 969, Peŝavaro 976, **Islamabado** 982 kilometrojn (aere) .

Historio kaj populacio
----------------------

En tiu loko fortikaĵo estis konstruita en la 11-a jarcento. Baldaŭ diversaj raĝoj regis tie. La historia loknomo estis Amarkot, sed tio ŝanĝiĝis al Umerkot. Umer estis populara figuro en la literaturo. Inter 1843-1947 la teritorio apartenis al la Brita Imperio, poste la disfalo faris Umerkoton lasta urbo de Pakistano antaŭ la dezerto.

Fortikaĵo de Umerkot

Loĝantaro| 1972 | 1981 | 1998 | 2017 |
| --- | --- | --- | --- |
| 8 381 | 13 742 | 35 559 | 134 052 |

Ekonomio
--------

En tiu loko finiĝas la jam sola irigacia kanalo, la kultivado etendiĝas en la okcidenta parto.

Eduko
-----

En Umerkot politeknika kolegio, mez- kaj bazlernejoj funkcias.

Mapo pri vojoj de Pakistano, kie estas videbla Tando Adam

Trafiko
-------

Umerkot havas trairan ĉefvojon el Mirpur Ĥas. La fervojo preteriras 12 km.

Klimato
-------

Umerkot situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen, tial estas varmo en la plena jaro. Tamen estas ventoj, kiuj moderigas la varman klimaton. De aprilo ĝis fino de junio (antaŭ la komenco de musono) estas la plej varma en la jaro eĉ kun 41 °C. En tiu periodo ofte estas sabloŝtormoj. La vintroj estas varmetaj kun 25 °C, nokte iom sub 10 °C. La pluvoj dum musono ne sufiĉas por la agrikulturo.

Vidindaĵoj
----------

* praa templo Ŝiv Mandir
* naskiĝloko de Akbar
* bazaroj

Bildoj pri UmerkotFortikaĵo
Pordo de la fortikaĵo
Muzeo
Naskiĝloko de Akbar

Famuloj
-------

Umerkot estas naskiĝloko de mogola imperistro Ĝalaluddin Muhammad Akbar en 1542.

Fontoj
------

* WikiTrans
Koordinatoj: 47° 56′ 07″ N 3° 20′ 46″ O﻿ / ﻿47.93528 °N, 3.34611 °O﻿ / 47.93528; 3.34611 (mapo)

**Champvallon** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 576 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Champvallon etendiĝas sur 6.83 km², kaj havis 576 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 71 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Marie Valnet, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Champvallon apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Aillant-sur-Tholon
Barono **Lajos Dőry** [lajoŝ dOri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dőry Lajos** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis  *jobaházi*.

Lajos Dőry naskiĝis la 25-an de januaro 1904 en Zomba (en ties parto Dőrypatlan), li mortis la 10-an de januaro 1977 en Keszthely.

Biografio
---------

Lajos Dőry komencis studi en Reĝa Akademio de Magyaróvár, poste en Reĝa Akademio de Keszthely, kie li akiris agronomian diplomon en 1926. Post la diplomo li restis en la sama loko kiel praktikanto 3 jarojn, pli poste li estis asistanto (1929-1931), fine li estis instruisto. Inter 1940 kaj 1944 li estis katedrestro en simila lernejo en tiutempe hungara urbo Kolozsvár, poste li estis instituestro en Debrecen 2 jarojn, pli poste katedrestro en Agronomia Universitato de Gödöllő 3 jarojn. En 1953 li revenis al Keszthely, kie li havis altan postenon en la akademia instituto. Li specialiĝis pri kreskaĵoj de la herbejoj. Li edziĝis en 1936 kaj 1963.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* A hozam megállapítása és a célszerű kihasználás a legelőüzemben (kunaŭtoro, 1933)
* Adatok a gyepnövények keléséről és kezdeti fejlődéséről. A kelés és a fajta közötti összefüggés. (1962)
* Adatok a pázsitfüvek keléséről és kezdeti fejlődéséről. A vetési mélység hatása a kelésre és a kezdeti fejlődésre (1966)
* A réti ecsetpázsit (kunaŭtoro, 1968)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-01-19 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718714
* VIAF: 6823152637828820220002
 |
*Fear and Desire* (Timo kaj deziro, 1953), estas usona kontraŭmilita filmo de 1953, reĝisorita, produktorita kaj muntita de Stanley Kubrick, kaj verkita de lia amiko Howard Sackler. Kun produktora teamo de nur dekkvin personoj, la filmo estis la debuto de Kubrick kiel reĝisoro de longaj filmoj. Kvankam la filmo ne temas pri specifa milito, ĝi estis produktorita kaj publikigita dum la pinto de la Korea Milito.

La filmo estis origine planita kun la titolo *The Trap* (La kaptilo). Onklo de Kubrick, nome Martin Perveler, los-anĝelesa farmaciposedanto, investis pliajn 9 000 dolarojn kondiĉe, ke li estu listigita kiel plenuma produktoro de la filmo. Kubrick arigis kelkajn aktorojn kaj malgrandan laboristaron totale de 14 personoj (kvin aktoroj, kvin laboristoj, kaj kvar aliulojn kiuj helpu transporti la ekipaĵaron) kaj veturis al la areo de la Montaro San Gabriel en Kalifornio por kvin-semajna, malalt-buĝeta filmado. Poste renomita *The Shape of Fear* (La formo de timo) antaŭ finfine estis nomita *Fear and Desire*, ĝi estas fikcia alegorio pri teamo de soldatoj kiuj survivas aviadilkraŝon kaj estas kaptataj malantaŭ teritorio de malamikoj en milito. Dum la daŭro de la filmo, unu el la soldatoj enamiĝas el alloga junulino el la arbaroj kaj ligas ŝin al arbo. Tiu sceno estas fama pro siaj detalaj montroj de la vizaĝo de la aktorino. Kubrick estis planinta *Fear and Desire* kiel muta filmo por certigi la malaltajn produktokostojn; aldonitaj sonoj, specialaj efikoj, kaj muziko finfine plialtigis la produktokostojn al ĉirkaŭ 53 000 dolaroj, superante la planitan buĝeton.

Notoj
-----

1. 1 2  Duncan 2003, p. 26.
2. ↑  Baxter 1997, p. 50.

Bibliografio
------------

* Baxter, John (1997). Stanley Kubrick: A Biography. HarperCollins. ISBN 978-0-00-638445-8. p. 39.
* Duncan, Paul (2003). Stanley Kubrick: The Complete Films. Taschen GmbH. ISBN 978-3-8365-2775-0.
* Thuss, Holger (2002). Students on the Right Way: European Democrat Students, 1961–2001. H. Thuss. ISBN 978-3-8311-4129-6.

* Kategorio Fear and Desire en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717981
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Darío en 2003Darío en 2003
**Darío RODRÍGUEZ López de Silva** (Aŭgusto 1931 - Madrido, 14-a de oktobro 2015) estis hispana esperantisto.

Darío lernis Esperanton tre juna, kaj komencis aktivi en la madridaj esperantistaj rondoj, kiuj iom post iom rekuperiĝis post la Hispana Enlanda Milito. Laŭ la verko "Historia del esperanto en Madrid", de Lupe Sanz, jam en 1952 li gvidis kursojn de Esperanto kaj en 1953 li eniris en la estraro de Madrida E-Klubo kune kun generalo Perogordo. En 1954 li estis nomumita voĉdonanto de la estraro de HEF prezidita de doktoro Herrero, nome de la madridaj esperantistoj. Tie li estis respondeculo pri la servo pri gazetaro kaj radio. Li estis aktiva en la disvastigo de nia lingvo en amaskomunikiloj kaj eĉ gvidis programon pri Esperanto en la radio.

Li ankaŭ estis sekretario de la Organiza Komitato de la 18-a Hispana Kongreso de Esperanto, kiu okazis en Madrido en Julio de 1957. En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj lia agado tre malpliiĝis, ĉefe pro personaj kaŭzoj, kaj tiun periodon li poste nomis (iom troige) sia kabeiĝo.

Tamen, post sia emeritiĝo li revenis al la movado kun granda forto. Malgraŭ sia aĝo li tre bone regis la retajn ilojn, kaj dediĉis sian aktivadon ĝuste al la partopreno en la unuaj retaj forumoj kaj al la interŝanĝo de novaĵoj de iuj partoj de la movado al la aliaj, super la landlimoj.

Notoj
-----

1. ↑  *Forpasis Darío*, Nia Voĉo, reta gazeto, Madrida Esperanto-Liceo, Novembro 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 538610
 |
La **Diocezo de Monmouth** estas diocezo de la Eklezio en Kimrio. Malgraŭ la nomo, ĝia Katedralo estas lokita ne en Monmouth sed en Newport — la "Cathedral Church of St. Woolos". Kialo por ne elekti la titolon de Newport estis interalie la ekzisto de Katolika Episkopo de Newport ĝis 1916. Tiu ŝajna anomalio estiĝis en 1921 kiam la diocezo estis kreita (el la orienta parto de la Diocezo de Llandaff) kun neniu loko por la katedralo ankoraŭ trovita. pluraj elektoj estis prikonsideritaj, kiaj restaŭrado de Tintern Abbey, konstruado el nenio sur Ridgeway Hill en Newport, kaj (la fina elekto) pligrandigi St. Woolos, tiam paroĥa preĝejo; dume la nova diocezo, kovranta pli malpli la teritorion de la provinco de Monmouthshire, estis nomita "Diocezo de Monmouth". Antaŭ 1921 la areo estis la Arĥidiakonujo de Monmouth.

Estras ĝin la Episkopo de Monmouth, nuntempe Dominic Walker (elektita en 2003).

En siaj propraj vortoj, la diocezo "kovras la sud-orientan angulon de Kimrio, de Monmouth sude de Chepstow, okcidente laŭlonge de la t.n. "M4 corridor" al Newport kaj la antaŭurboj de Cardiff, norde en la Valojn de Sud-Kimrio kaj oriente en la kamparajn areojn ĉirkaŭ Usk, Raglan, Abergavenny kaj la limon de Herefordshire".

En terminoj de Loka regado kaj administrado en Britio, la teritorio de la diocezo kovras la areojn de unuecigita aŭtoritato de:

* Monmouthshire
* Newport
* Torfaen
* Blaenau Gwent (parto)
* Caerphilly (parto)
* Cardiff (parto)
* Herefordshire (parto)

Referencoj
----------

1. ↑  M4 corridor: ekvivalento de Silicon Valley laŭlonge de aŭtovojo M4

Vidu ankaŭ
----------

* Episkopo de Monmouth

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Diocezo de Monmouth en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Diocezo de Monmouth Arkivigite je 2012-03-13 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj: 32° 46′ N 22° 38′ O﻿ / ﻿32.767 °N, 22.633 °O﻿ / 32.767; 22.633 (mapo)

**Darna** (arabe درنة, DMG Darna; ankaŭ latinliterigita *Darnah* aŭ *Derna*, do en Esperanto **Darno** aŭ **Derno**) estas urbo de proksimume 50 000 loĝantoj (takso de 2010) en la nordokcidento de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto Darna. La urbo estas havenurbo borde de la Mediteranea Maro kaj apartenas al la historia regionego Cirenio.

Historio
--------

Dum la helenisma periodo la antikva urbo nomatis *Darnis* (Δάρνις;) respektive foje *Darne*. En la Romia Imperio la urbo iĝis administra kaj poste ankaŭ religia metropolo de la regiono nomata *Libya Secunda* respektive *Libya Inferior* ene de la provinco Cyrenaica. En la 4-a jarcento la urbo iĝis centro de kristana metropolita diocezo, nomata *Darnis*, kaj ankoraŭ nun en la katolika eklezio ekzistas laŭtitola ĉefepiskopo de Darnis, kvankam la katolika diocezo ne plu ekzistas.

historia merkatejo en la urbo
roka marbordo proksime de Darna
Kadre de la forpelo de la islamanoj el Hispanio (Andaluso) en 1493 la urbo estis rekonstruita sur la ruinoj de la antikva loĝloko. Dum la periodo de la otomana imperio, la urbo unue estis parto de la paŝaa gubernio Tripolo, kaj jam en 1711 iĝis parto de la teritorio de la dinastio Karamanli, antaŭ ol en 1835 ĝi iĝis parto de la aŭtonoma teritorio ("sanĝak") Bengazi de la Otomana Imperio - tiu teritorio ampleksis la tutan historian regionon Cirenio kaj estis rekte subigata al la supera regado en Istanbulo. 

Ĉirkaŭ la jaro 1850 la urbo havis pli-malpli 4,500 loĝantojn, kiuj vivis de agrikulturo, fiŝkaptado kaj mara komerco. 

La plej malnova moskeo en Darna estas *Al Maŝid Al Atik*, la "malnova moskeo", kiu en 1772 rekonstruiĝis fare de la dinastio Karamanli kaj ornamiĝis per 42 malgrandaj kupoloj. Plia moskeo *Maŝid Az Zaŭija* estis starigita en 1846. 

La franca admiralo *Honoré Joseph Antoine Ganteaume* kun sia armeo en 1800 albordiĝis en Darna kaj provis, kadre de la provo de la napoleona armeo konkeri Egiption, transportigi de ĉi-tie francajn armeajn unuojn kontinente orienten al Egiptio. Tamen tiu plano malsukcesis pro forta rezisto de lokaj armeaj unuoj de la islama dinastio. 

Tre proksime de Darna okazis samnoma batalo en 1805, kiam la usona armeo de la usona generalo William Eaton estis marŝinta 800 kilometrojn tra la libia parto de la dezerto Saharo kaj konkeris la urbon kadre de la Unua Berbera Milito.

En la Dua Mondmilito, la 30-an de januaro 1940 aŭstraliaj armeaj unuoj konkeris la urbon de la faŝisma itala armeo.
Darrtor, urbopordego kaj nun belvidejo La urbopordego **Darrtor** troviĝas en Saalfeld, Germanio. Ĝi troviĝas ĉe la fino de la strato Darrtorstraße (nomo en 1484: "Tahrgasse")

Historio
--------

Ĝi nomo etimologie estas verŝajne slava de "trg" (=bazarplaco) tiel ke ĝi nomus la vojon al la ekster la urbomuroj situinta antaŭurbo "Alter Markt". Tiu ĉi setlejo estis provizanta por la Reĝa rezidejo kaj la Benediktana monakejo kaj estas ĉirkaŭ du jarcentoj pli malnova ol la urbokerno ĉirkaŭmurita. Enkorpigo de la setlejo en la urbon Saalfeld ne estis antaŭ la jaro 1863.

Jam je la fino de Mezepoko la turo uzitis mallibereje. Dum la Kamparanaj ribeloj enkarceriĝis almenaŭ kelkajn semajnojn ne malmultaj civitanoj kiuj volis sturme preni la Benediktanan monakejon. En 1570 la malliberejo pligrandiĝis kaj uzitis por tio ankaŭ la teretaĝo: pro tio oni fermis la transpasejon kaj konstruis flanke pordeton en la urbomuro. Samtempe estiĝis supre gvatista loĝejo (trabfakaĵo). La prizono ekzistis tiuloke ĝis la fino de la 19-a jarcento. En 1888 instalitis publika pesilo kun pesilista dometo tie, kiu funkciis ĝis 1968. Enloĝita estis la turo eĉ ĝis 1986. Restaŭradlaboroj estis en 1968 (kun remalfermo de la transpasejo), en 1991/92 kaj en 1998. Danke al engaĝiĝo de honoroficuloj eblas nuntempe grimpi supren kaj ĝui belvidon super la urbon.

Priskribo
---------

Temas pri la plej malnova kaj plej interesa pordegoturo; ĉefe ĝi datumas el la 14-a jarcento. La belfrida konstruaĵo de kvin etaĝoj staras sur kvadrata horizontala projekciaĵo havante transpasejon krucan volbon kun ogivarkaj pordegoj. En tri etaĝoj kun traboj, unu super la alia, estas rektangulaj etaj fenestroj kaj multaj konsoloj por la alkonstruebleco de orieloj. Plej supre troviĝas platformo kun krenelokrono. Meze de la platformo stariĝas ŝtona konusa spajro. Kontraŭe al ĉiuj aliaj saalfeld-aj urbopordegoj Darrtor neniam havis antaŭpordegon.

Fonto
-----

Informtabuloj en la urbo.

* Kategorio Darrtor (Saalfeld) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Daintree Pluvarbaro.
Daintree Pluvarbaro.
La **Daintree Pluvarbaro** aŭ en angla *Daintree Rainforest* (strikte tropika sezona arbaro), estas regiono situa en la nordorienta marbordo de Kvinslando, Aŭstralio, norde de Mossman kaj Cairns. Kun ĉirkaŭ 1 200 km², Daintree estas la plej granda kontinua areo de tropika pluvarbaro en la Aŭstralia kontinento. Laŭlonge de la marborda linio norde de la Rivero Daintree, tropika arbaro kreskas ĝis la bordo de la maro.

La areo estas nune ĉefe allogaĵo por turistoj. La *Daintree Pluvarbaro* enhavas 3% el la ranoj, reptiloj kaj marsupialaj specioj en Aŭstralio, kaj 90% el vespertoj kaj papilioj. Ĉirkaŭ 7% el birdospecioj de la lando povas troviĝi en tiu areo. Estas ankaŭ ĉirkaŭ 12 000 specioj de insektoj en tiu arbaro. Ĉiu tiu biodiverseco estas enhavata ene de areo kiu okupas nur ĝis 0.1% el la teramaso de Aŭstralio.

Vidu ankaŭ
----------

* Pluvarbaro

Referencoj
----------

1. ↑  Daintree Discovery Centre. About The Daintree:  Arkivigite je 2014-04-13 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑  Russell, Rupert (1985) 'Where the Rainforest Meets the Reef - Our Last Paradise at Risk', Publikigita de Kevin Weldon & Australian Conservation Foundation; 1a eldono.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Daintree Pluvarbaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Daintree Visitors Guide
* Visitor information about the Daintree
* Summary of the Daintree Rainforest Arkivigite je 2018-10-22 per la retarkivo Wayback Machine
* Bugs & Butterflies of The Daintree Arkivigite je 2018-03-13 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2014-04-13 per la retarkivo Wayback Machine
**Daruszentmiklós** (darusentmiklOŝ) estas nova vilaĝo en Hungario en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Dunaújváros. La loknomo estas hungare: gruo-Sankta Nikolao.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 19  km²
* koordinatoj: 46° 52′ 06″ N 18° 51′ 45″ O﻿ / ﻿46.86833 °N, 18.86250 °O﻿ / 46.86833; 18.86250 (mapo)Koordinatoj: 46° 52′ 06″ N 18° 51′ 45″ O﻿ / ﻿46.86833 °N, 18.86250 °O﻿ / 46.86833; 18.86250 (mapo)
* Loĝantaro: 1340
* Poŝtkodo: 2423
* Telefonprefikso: 25

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, la plej proksima urbo estas Dunaújváros.

Historio
--------

La unua mencio pri la loko (Előszállás) devenis el 1537, kiun iam kumanoj fondis. Dum la historio la komunumo estis parto de Előszállás, kiu ricevis municiporajton en 1927. En 2002 disiĝis kaj fondiĝis nova municipo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, romkatolika mesloko.

Vidu ankaŭ
----------

* Borský Mikuláš, kie listiĝas la similaj loknomoj

* Kategorio Daruszentmiklós en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)