recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gyula Rimanóczy** [djula rimanOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rimanóczy Gyula** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, signifa figuro de la hungara avangardo. Lia avo estis Kálmán Rimanóczy (patro), lia patro estis Kálmán Rimanóczy (filo), lia filino estis Yvonne Rimanóczy.

Preĝejo de Gyula Rimanóczy
Ministerio pri Trafiko kaj Poŝto fare de Gyula Rimanóczy
Preĝejo Sankta Antonio (Zugló)
Gyula Rimanóczy  Arkivigite je 2017-04-15 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 19-an de januaro 1903 en Vieno, li mortis la 21-an de decembro 1958 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gyula Rimanóczy akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1925, poste li studvojaĝis en Eŭropo, fine li eklaboris en laborejo de Gyula Wälder (arkitekto). Inter 1933 kaj 1948 li estis memstara arkitekto, poste la ŝtato malpermesis la privatajn entreprenistoj, tial li aliĝis al ŝtata arkitekta laborejo. Li laboris ĝismorte, sed li instruis ankaŭ ekde 1953 en supera majstra arkitekta lernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1955, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A kislakáskérdés fontos problémája* (1930)
* *Új Parthenonok felé* (1942)
* *Hozzászólás Nagy Budapest rendezési tervéhez* (1948)
* *A jövő Budapestje* (1957)

Elektitaj arkitektaj planoj
---------------------------

* diversaj vilaoj ĉefe en Budapeŝto
* Preĝejo Sankta Antonio (Pasarét) (1933)
* garaĝo por aŭtobusoj en Budapeŝto (1937)
* Ministerio pri Trafiko kaj Poŝto (1939)
* Preĝejo Sankta Antonio (Zugló) (1944)
* Universitato de Veszprém (1951)
* Teknikuniversitato de Budapeŝto (pli nova domego, 1955)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo R, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Gyula Rimanóczy (1903 - 1958) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Laŭ la helena mitologio, **Penio** (el la greka *Πενία*) estis dajmonino kiu personigis malriĉecon kaj bezono, kaj pro tio ŝi suferis malamon kaj marĝenon fare de la homoj. Ŝia nomo en la romia mitologio estis Paŭperto (*Paupertas*).

*La bankedo de Platono*, de Anselm Feuerbach (1871-74). Laŭ la platona rakonto, **Penio** kaj Poro (maldekstre) unuiĝis dum tiu festo, kaj el tio devenis Amo.Kunuloj ŝiaj estis Aporio (Malfacileco) kaj ŝiaj fratinoj Ameĥanio (Senhelpeco) kaj Ptoĥejo (Almozado), do iliaj kontraŭaj dajmonoj estis Pluto (Riĉeco) kaj Eŭtenio (Prospero). Alceo priskribis ŝin kiel grava kaj nekontrolebra malbono, kiu submetas la popolojn. Teogniso aldonis ke Penio estis konata de ĉiuj, eĉ de tiuj kiuj ne suferas ŝin. Laŭ li, la dajmonino neniam vizitis merkatojn kaj tribunalojn, ĉar sia kondico estas malsupera, kaj oni ĉiam disdegnis kaj malamis ŝin, ne gravas kion ŝi faras aŭ kie ŝi troviĝas.

En sia teatraĵo *Pluto*, Aristofano rakontas kion povus okazi se oni malblindigus Riĉecon kaj malaperigus Penion. En ĝi, ŝi estas priskribita kiel la plej terura monstro el ĉiuj epokoj, sed ŝi respondas la atakon saĝe: se malriĉeco ne ekzistus, neniu emus labori nek klopodus plibonigi sian vivon; streĉoj antaŭenigi la socion, la metiojn kaj artojn ne plu troviĝus inter la homaro, kaj virteco, kiu malofte akompanas riĉulojn, simple malaperus de la mondo. Ankaŭ Herodoto, Plutarko kaj Filostrato mencias Penion, sed ĉiam kun negativaj atributoj.

Nur la orfeanoj menciis ŝian genealogion: laŭ ili, la patrino de Penio estis Tesiso, simbolante per tio la antikvecon de malriĉeco. Tamen, la filozofo Platono priskribis postan legendon kiu anstataŭis tiun diinon per Metiso, la generanta povo. Do, Tesiso-Metiso iĝis patrino kaj de Penio kaj de Poro (kiu laŭ tiu legendo simbolas abundo). Ambaŭ diaĵoj ĉefrolis la alegorian miton pri deveno de la Amo: en festo honore al Afrodito, kiun ĉiuj gedioj partoprenis, Poro ebriiĝis kaj kuŝiĝis surplanke, en la korto. Tiam Penio venis peti la manĝo-restaĵojn, kaj pensis ke tiu dio suferis la samajn vivkondiĉojn ol ŝi. Tio igis Poron la nura alloga diaĵo por Penio, kaj el ilia unuiĝo naskiĝis Amo. Pro tio oni diras ke tiu sento ĉiam obeas Afroditon, ĉar naskiĝis dum tago dediĉita al ŝi, sed kutime Amo alivestiĝas en malriĉo kaj vagadas tra la stratoj. Kiel sia patrino, Amo kontraŭas riĉecon kaj bonfarton, kaj faras la homojn batali inter ili.

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Penio ĉe Theoi.com

Referencoj
----------

1. ↑  Alceo el Mitileno. Fragmento 364.
2. ↑  Teogniso. Fragmento 1.267, 351 kaj 649.
3. ↑  Aristofano. *Pluto*, 414.
4. ↑  Plutarko. *Vivo de Temistoklo*.
5. ↑  Filostrato. *Vivo de Apolonio*.
6. ↑  Platono. *Symposium*, 178.
**Bonifacio Sotos Ochando** estis hispana gramatikisto, lingvisto kaj doktoro de teologio, kiu kreis artefaritan lingvon nomata Universal. Li naskiĝis en Casas Ibáñez, provinco Albaceto, Hispanujo la 5-an de junio 1785, kaj mortis en Munera, samprovince, la 9-an de novembro 1869.

Li interesiĝis krei universalan lingvon kaj alfabeton, kaj eldonis unuan malneton en 1851: *Proyecto y ensayo de una lengua universal, y filosófica* (Dezajno kaj testado de filozofia kaj universala lingvo), Madrido. Post presentado al la Lingvistika societo de Paris – kiu trovis ĝin la plej bonan proponon por universala lingvo prezentita al ĝi ĝis tiam, ĉar ĝi estis fondita de logiko – Sotos Ochando fondis la societon Societo por la lingvo universala.

En 1862 aperis la librojn *Diccionario de lengua universal* (Vortaro de universala lingvo) kaj *Curso de lengua universal* (Kurso de universala lingvo) – la lasta tamen estis verkita de la hispana kuracisto, verkisto kaj politikisto Pedro Mata, kiu membris la Societon por la lingvo universala. Ankaŭ aliaj libroj estis publikigitaj, kaj la societo ankaŭ havis la *Boletín de la Sociedad de Lengua Universal* (Bulteno de la societo de la lingvo universala, 1862–1864), farita de la hispana humanisto kaj politikisto Lope Gisbert.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bonifacio Sotos Ochando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bonifacio Sotos Ochando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Bonifacio Sotos Ochando en la Vikivortaro (Universala vortaro)
* Bonifacio Sotos Ochando en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
* Bonifacio Sotos Ochando en Vikifontaro (Universala biblioteko)
* Bonifacio Sotos Ochando en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
* Hispanujo en ReVo

* Lingvo Universala de Sotos Ochando, retejo pri Bonifacio Sotos Ochando kaj sia lingvo.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 404972
* GND: 140606599
* VIAF: 104144782964051387427
* ISNI: 0000 0004 5385 0287
* SUDOC: 203721179
* BNF: 106714182
* BNE: XX1444501
 |
Antioĥia princlando kaj Proksima Oriento en la jaro 1135
Sieĝo de Antioĥio fare de krucistoj en la jaroj 1097 – 1098
Krucistoj sekrete estas superantaj la antioĥian fortikaĵon kaj enpenetrantaj en la urbon
La **Antioĥia princlando** estis krucista ŝtato etendiĝanta en la hodiaŭa Sirio kaj Turkio, fondita dum la unua krucmilito en la jaro 1098.

Krucista bazo
-------------

Kiam en la jaro 1097 Baldueno de Boulogne apartiĝis de ĉefa soldataro, por ke li miliru plu orienten, la ceteraj en oktobro de 1097 venis al Antioĥio. La sieĝadon gvidis Bohemundo de Tarent. La urbo kun pli ol kvar cent turoj restis senĉese netrapenetrebla. La sieĝado kun granda suferado tiriĝis ankaŭ dum vintro, la soldatoj estis devigitaj manĝi viandon de siaj ĉevaloj, kaj laŭ legendo eĉ siajn falintajn kunbatalantojn.

Fine Bohemundo sukcesis konvinki gardiston de unu el pordegoj, la estintan kristanon de nomo Firouz, por ke li enlasu la krucistojn en la urbon. Tiel ankaŭ la 3-an de junio 1098 okazis. Poste sekvis masakrigado de la muslimaj loĝantoj de Antioĥio. Sole je kvar tagoj pli poste venis la muslima soldataro de mosula reganto Körbugha, kiu sieĝis la krucistojn. La bizanca imperiestro Aleksios la 1-a Komnenos, kiu ekiris por helpi la krucistojn, ekordonis por retiriĝi, kiam li eksciis, ke la urbo estis denove ĉirkaŭita.

* Kategorio Antioĥia princlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Geno** estas ero el genetikaj informoj transdonita de individuo al sia idaro per seksa aŭ senseksa reproduktiĝo. La plej simpla geno konsistas el acidnuklea fragmento kodanta nuran proteinon aŭ RNA (ekster alternativa splisado). La tuto de genoj de individuo nomiĝas genaro. Pli ĝenerale, la termino estas uzata rilate transdonadon kaj heredon de identigeblaj apartaj karakteroj.

Geno do estas genetika informero kiu ebligas sintezon de polipeptido. Geno karakteriziĝas laŭ sia nukleotida sinsekvo kaj estas DNA-regiono kiu kodas sinmoveblan produktaĵon (bv-u vidi ankaŭ la paĝon pri Genetika Kodo). Ĉi-produktaĵo estas ekz. proteino (kiel okazas por plejmultaj el la genoj) aŭ RNA (ekz. la genoj kiuj kodas por rRNA kaj tRNA). La ĉefa karakterizo de geno ĉiukaze estas ke la produkto moviĝas de la sintez-loko kaj agas aŭ restas aliloke.

La genoj divideblas inter:

* Strukturaj genoj;
* Reguligaj genoj.

Reguligaj genoj respondecas pri la formado de produktaĵoj, kiuj estas liberaj trairi aliloken en la ĉelo - la produktaĵoj nomiĝas *trans*-agaj faktoroj (malkiel *cis*-agaj elementoj). Ekzemplo de *trans*-agaj faktoroj estas la transskrib-faktoroj (kiuj gravas por transskribado de DNA al RNA - TAFoj, RNA-polimerazo, kaj aliaj), subpremaj proteinoj, ktp.

Vidu ankaŭ: Genetike modifitaj organismoj.

| organismo | Gen-kvanto | bazoparoj |
| --- | --- | --- |
| Planto | <50000 | <1011 |
| Homo | 35000 | 3x109 |
| Muŝo | 12000 | 1.6x108 |
| Fungo | 6000 | 1.3x107 |
| Bakterio | 500-6000 | 5x105-107 |
| Mycoplasma genitalium | 500 | 580.000 |
| DNA viruso | 10-300 | 5000-200.000 |
| RNA viruso | 1-25 | 1000-23.000 |
| Virojdo | 0-1 | ~500 |
| Priono | 0 | ;0 |
|

* 
* 
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Genetika malsano
* Genetiko
* Genotipo
* Genterapio
* Mutacio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Geno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2007-10-04 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
*
**Trelew** (kimre: Tre Lew(is)) estas urbego en sudorienta Argentino laŭ la Atlantiko en Patagonio en provinco Ĉubutio, en la samnoma departemento.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 249 km²
* Loĝantaro: 182 419 en 2013
* Supermara alteco: 11 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: U 9100
* Telefonkodo: +54 280

Panoramo en Trelew

Geografio
---------

Trelew situas sur la marborda ebenaĵo. Rawson troviĝas 17, Comodoro Rivadavia 390, Neuquén 531, Mar del Plata 876, Bonaero 1120, La Plata 1121, Rosario 1215, San Miguel de Tucumán 1828, Saltaurbo 2054 km.

Historio
--------

Kimraj enmigrantoj fondis Trelew-on en 1886, tial la loknomo gardis la originan kimpran esprimon. Ĝi estis deirpunkto de la nova fervojo. La unuaj trajnoj trafikis post 2 jaroj (la lasta trajno kuris en 1961). La urbo estis la sceno de masakro en 1972. Politikaj kaptitoj parte sukcese fuĝis el la malliberejo.

Urbomezo de Trelew

Ekonomio
--------

Trelew estas grava komerca kaj industria centro por la regiono kaj estas la ĉefnabo por lanpretigo, respondecante pri 90% de agado en Argentino.

Trafiko
-------

Trelew havas enlandan flughavenon, kies apudaĵon profitas la argentina armeo.

Avenuo en Trelew

Klimato
-------

Trelew situas en arida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa temperaturo en la plena jaro varias inter 7-21 °C, sed iam en januaro oni mezuris rekordan varmon 41 °C. Kelkfoje okazas forsto inter monatoj marto-novembro. Jare pluvas po 210 mm, en ĉiuj monatoj pluvas (aŭ neĝas).

Vidindaĵoj
----------

Muzeo en Trelew
* muzeo pri paleontologio

Ĝemelurboj
----------

* Portugalio Covilhã, Portugalio
* Italio Albidona, Italio.

Fontoj
------

* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* oficiala hompaĝo hispane
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-05-19 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Trelew en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János Hajdu** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hajdu János** estas hungara-sveda biokemiisto, biofizikisto, membro (ekstera en 2013) de Hungara Scienca Akademio.

János Hajdu  Arkivigite je 2014-04-19 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 17-an de septembro 1948 en Budapeŝto.

Biografio
---------

János Hajdu akiris diplomon pri kemio en 1973 en Universitato Eötvös Loránd en sia naskiĝurbo. Li atingis la sciencan gradon PhD pri biologio en 1980. En 1988 li ricevis sciencan gradon M.A. en Oksfordo, en 1994 D.Sc. Li pasis tempojn en 1976 en universitato en Berno, poste jarojn en Oksfordo en la 1980-aj jaroj. Li esploris inter 1988-1996 en Oksfordo, inter 1995-2003 en Uppsala, en 2007 en Stanford. Li instruis inter 1973-2003 en Budapeŝto, dume ankaŭ en Lejpcigo en 1974, en Berno en 1976 kaj ankaŭ en aliaj lokoj

Fontoj
------

* biografio Arkivigite je 2014-04-19 per la retarkivo Wayback Machine angle


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Bahabón** [baaBON] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Campo de Peñafiel* (Kamparo de Peñafiel) en la sudoriento de la provinco. 

Bahabón en la provinco Valadolido.
La komarko *Campo de Peñafiel* de la provinco Valadolido, malhelblue, sudoriente.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,87 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 98 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 370 el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 49 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Torrescárcela, Cogeces del Monte kaj Campaspero, norde de Cuéllar. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rivero Valcorba.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765850
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Ermensee (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Ermensee** estas komunumo en la distrikto Hochdorf en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 825 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Ermensee situas sur la ebenaĵo inter la lagoj de Baldegg kaj Hallwil ĉe la bordo de la rivereto Aabach, kiu konektas la du lagojn. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Ermensee ankaŭ la setlejo Herrenberg.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Ermensee limas en nordokcidento, oriento kaj sudo al Hitzkirch, en nordoriento al Aesch, en sudokcidento al Römerswil, kaj en okcidento al Beromünster kaj Gunzwil.

Trafiko
-------

Ermensee disponas pri stacidomo de la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Lucerno, tio estas la tiel nomita *Seetal-Fervojo*.

Historio
--------

La unuaj dokumentaj mencioj de Ermensee datiĝas el la jaro 1036 kiel *Armense*.

En Herrenberg estis trovita la restaĵoj de romia farmbieno.

En mezepoko la vilaĝo estis lencburga posedaĵo, kiu transiris en la jaro 1036 al la Abatejo de Beromünster. Post la konkero fare de Lucerno ĝi estis integrita al ties *Mikaela distrikto*, sed disponis por la malalta jurisdikcio pri propra subvokto. Post la Helveta Revolucio ĝi estis dum la kvin jaroj de la Helveta Respubliko lucerna enklavo en la helveta Kantono Baden apartenanta al la tiama distrikto Sempach. Ek de 1803 la komunumo apartenas al la distrikto Hochdorf.

Vidindaĵoj
----------

La ĉefa vidindaĵo de Ermensee estas la kapelo Sankta Jakobo kun ĝiaj mezepokaj freskoj, kiu estas objekto de kantona kaj nacia protekto. La kapelo estis renovigita en la jaro 1981 kaj 1982. La freskoj montras la travivaĵojn de pilgrimantoj sur la Jakoba Vojo al Santiago de Compostella.

Vidu ankaŭ
----------

* Ermensee (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ermensee en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Ermensee
* Ermensee en la Historia Leksikono de Svislando
* Profilo de la komunumo en la retejo de la kantono[*rompita ligilo*]

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Ermensee** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Kapelo Sankta JakoboKapelo Sankta Jakobo
* Interna aspekto de la kapelo Sankta JakoboInterna aspekto de la kapelo Sankta Jakobo
* Freskoj en la kapelo Sankta JakoboFreskoj en la kapelo Sankta Jakobo
* Aabach en ErmenseeAabach en Ermensee

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Hochdorf |
| --- |
| Aesch  •  Altwis  •  Ballwil  •  Emmen  •  Ermensee  •  Eschenbach  •  Hitzkirch  •  **Hochdorf**  •  Hohenrain  •  Inwil  •  Rain  •  Römerswil  •  Rothenburg  •  Schongau |  |

 |
**Torre los Negros** [TOre losNEgros] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudoriento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha. La loknomo *Torre los Negros* estas etimologie komprenebla kiel *Turo de la Nigruloj* sen verŝajna historia rilato al etnaj nigruloj; tamen la municipa blazono ja montras tiun rigardon per steoreotipaj tri knabaj nigruloj portantaj blankan turon.

Geografio
---------

Ĝi estas je 70 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Barrachina (nordokcidente) kaj Alpeñés (sudoriente). La urba kerno estas sur 1083 msm, pro kio estas malvarma klimato. Ĝi estas en montara Iberia Sistemo en areo kie ekfluas diversaj rojoj. La altitudo atingas maksimumon de 1300 msm. En la municipo fluas la rivero Pancrudo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Barrachina | *Norde:* Torrecilla del Rebollar | *Nordoriente:* Torrecilla del Rebollar |
| *Okcidente:* Cosa |  | *Oriente:* Torrecilla del Rebollar kaj Pancrudo |
| *Sudokcidente:* Alpeñés kaj Cosa | *Sude:* Alpeñés | *Sudoriente:* Alpeñés kaj Pancrudo |

Historio
--------

Aperis restaĵoj de Bronzepoko. En epoko de Al Andalus estis fortikaĵo aŭ gvatoturo, kiu en epoko de kristanoj utilis kiel defendejo en landlima zono. De tie venis la loknomo *Torre* (turo).

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. Ĝi sendependiĝis el Daroca en 1248. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Torre los Negros kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 82 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801015
 |
**Lussat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 428 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Lussat etendiĝas sur 46,86 km², kaj havis 428 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Lussat situas je alteco de 453 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Lussat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Rémy Bodeau, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Lussat apartenas al la kantono de Chambon-sur-Voueize, kies ĉefurbo estas Chambon-sur-Voueize. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Chambon-sur-Voueize
**La Losa** [laLOsa] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierras de Segovia* (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. La loknomo *La Losa* estas etimologie komprenebla kiel La Ŝtonkahelo. 

La Losa en la provinco Segovio.
Preĝejo de Sankta Johano Evangeliista.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 521 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte reakiris loĝantojn ĝis rekuperi la ciferon de 500 en la 2010-aj jaroj pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo. 

Ĝi distas nur 14 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Segovia, Navas de Riofrío, Ortigosa del Monte kaj El Espinar.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

En 1983 separiĝis la nun sendependa municipo Navas de Riofrío, kiu ĝis tiam estis parto de La Losa.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. Aparte gravas piedirado tra naturaj lokoj ekzemple tra Nacia Parko Sierra de Guadarrama kaj tra Natura Parko Sierra Norte de Guadarrama. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Johano Evangeliista (15-a jarcento), la ermitejo de Sankta Petro (13-a jarcento), aŭ la proksima Reĝa Palaco de Riofrío (18-a jarcento). La Losa havas fonton de varmaj sulfurhavaj akvoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767213
 |
**László Fodor** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fodor László** estis hungara-slovaka matematikisto, profesoro. Lia familia nomo estis **Mayerhoffer** ĝis 1882, poste li prenis la patrinan familian nomon.

László Fodor  naskiĝis la 25-an de junio 1855 en Hungara reĝlando en Szakolca (nuntempa Skalica en Slovakio, li mortis la 17-an de aŭgusto 1924 en Sopron.

Biografio
---------

László Fodor frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Pozsony, poste li akiris pedagogiajn diplomojn en teknikuniversitato en Vieno en 1878, en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1883. Inter 1878-1887 li instruis en gimnazio. En 1887 li doktoriĝis en Universitato Ferenc József, poste li instruis en Akademio de Selmec. En 1904 la akademio estis levita al altlernejo, samtempe Fodor estis nomumita mina ĉefkonsilisto, ankaŭ rektoro inter 1904-1906. Li havis grandan meriton pri la transformiĝo al altlernejo. Li estis denove rektoro inter 1910-1912. En 1919 li ricevis la titolon ministeria konsilisto kaj sekvis la altlernejon al Sopron. Li apartenas al la plej grandaj sciencistoj pri geometrio en Hungario. Li mortis en Sopron, sed li estis entombigita en Budapeŝto.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Rajzoló geometria a középiskolák alsó osztályai számára* (1880, poste plurfoje eldonita) - kunaŭtoro; lernolibro por gimnazianoj
* *Rajzoló planimetria* (7 eldonoj inter 1882-1893, rumane en 1887) - kunaŭtoro
* *Zur Theorie der Verticalsonnenuhr* (1884)
* *Az ábrázoló geometria elemei* (1892)

Memorigiloj
-----------

* busto en Sopron (2002)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 69-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografieto[*rompita ligilo*]
* slovaklingva biografio

(La fontoj foje estas kontraŭdiraj.)
**László Gajzágó** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gajzágó László** estis hungara diplomato, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1942).

László Gajzágó  naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1883 en Karcag. Li mortis la 26-an de septembro 1953 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Gajzágó studis juron kaj enlande kaj eksterlande. Li komencis sian karieron en 1812 en konzulejo de Konstantinopolo. En 1919 li eklaboris en la ministerio pri eksterlandaj aferoj en Budapeŝto. Kelkfoje li reprezentis Hungarion en Ligo de Nacioj. En 1927 li iĝis ambasadoro. Inter 1936-1949 li instruis internacian juron en universitato en Budapeŝto. Li estis membro de *Institut de Droit International*.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A háború és béke joga* (Rajto de milito kaj paco), (1941)
* *A nemzetközi jog eredete* (Deveno de la internacia juro), (1942)
* *A nemzetközi jog mivoltáról* (1943)

Fontoj
------

* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero G kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sultanpur,** hindie **सुल्तानपुर**, urdue **سلطان پور** estas urbego en norda Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.

Palaco en Sultanpur

Demografio
----------

En 2011 Sultanpur havis 107 640 da loĝantoj kun legopovo 88%, kiu estas pli alta, ol la landa mezumo. Ĝi atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) ĉirkaŭ 2000.

Geografio
---------

Sultanpur situas sur ebenaĵo laŭ flankorivero sur averaĝa alteco de 95 m. super la marnivelo. Fajzabad (Barato) troviĝas 57, Akbarpur (Ambedkar Nagar) 64, Rajbareli 84, Prajagraĝo 95, Barabanki 115, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 129 (voje 135), Unnao 161, Kanpur 181, tutlanda ĉefurbo Delhio 547, Kolkata 759, Mumbajo 1248 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Laŭ la loka tradicio Sultanpur iam estis sur la alia riverbordo, tiam nomita *Kusabhavanpur*. Ĝi estis fondita fare de mita figuro. Laŭdire sultano de Delhio detruis Kusabhavanpur kaj fondis la nunan urbon Sultanpur, kiu preskaŭ estis tute detruita dum la Hindia ribelo de 1857.

Ekonomio
--------

Sultanpur mem estas industria urbo kun produktoj de maŝinoj. Samtempe gravas la agrikulturo kun kultivaĵoj de rizoj, tritikoj, hordeoj kaj sukerkanoj.

Eduko
-----

En Sultanpur altlernejo kaj pluraj institutoj funkcias.

Lingvoj
-------

En Sultanpur la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj urdua.

Religioj
--------

La ĉefa religio en Sultanpur estas hinduismo (68%), poste islamo (30%), fine ĝajnismo (preskaŭ 2%).

Trafiko
-------

Sultanpur estas konektita rekte fervoje al Prajagraĝo, Fajzabad, Ĝaŭnpur kaj Laknaŭo. 7 vojoj kuras al tiu ĉi urbego. La loka mapo prezentas flughavenon, krome fakte ekzistas en Ajodjo, Prajagraĝo, eĉ internacia en Laknaŭo.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj, precipe hinduaj temploj kaj moskeoj
* palaco

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
**László Bokor** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bokor László** estis hungara reĝisoro, scenaristo, parlamentano.

László Bokor naskiĝis la 7-an de decembro 1930 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Bokor aliĝis al la komunistoj en 1945, tiu helpis lian karieron. Inter 1947-1949 li estis fotisto ĉe pluraj gazetoj, poste li estis subdramaturgo en filma produktejo, ekde 1950 li apartenis al stabo de filmaj novaĵoj. Li akiris diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1955, poste li havis jam reĝisoran statuson. Supozeble li akiris plian diplomon pri historio? en 1960. Ekde 1960 samtempe li havis postenon en branĉo ekstera politiko de Hungara Televizio. En la sekvaj jaroj li estris plurajn studiojn, filmajn redaktejojn. Li kandidatiĝis pri historio en 1971. Inter 1985-1990 li estis parlamenta deputito. Li ricevis 3 premiojn inter 1968-1986. Li edziĝis en 1956, lia edzino naskis filinon en 1964. Lia vivo depost fino de la socialismo (1990) estas nekonata.

Liaj kinaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto)
--------------------------------------

* *A nagyvilágon kívül…* (1957)
* *Híd a Níluson* (1959)
* *Munkásőrök* (1966)
* *Madrid határán* (1975)
* *Ismeretlen katonák* (1988)

Liaj scenarlibroj (elekto, ĉiuj dokumentaj filmoj)
--------------------------------------------------

* *Távol a nagyvárostól* (1960)
* *Szembesítés* (1975)
* *Háború hadüzenet nélkül* (1983)

Liaj libroj (elekto)
--------------------

* *Kamerával a világ körül* (kunaŭtoro, 1969)
* *(H) Idegháború. Dokumentumregény* (1978)
* *"X" óra* (1981)
* *A láthatatlan arcvonal. Dokumentumregény* (1987)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* filmaro
* filmaro

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771755
* VIAF: 41965141
* ISNI: 0000 0001 0844 6507
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
**László Galuska** [lAslO galuŝka], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Galuska László** estas hungara kuracisto, altlerneja instruisto. Lia konata filo estis László Pál Galuska.

László Galuska naskiĝis la  4-an de septembro 1946(nun 1946-09-04) en Bükkszentkereszt.

Biografio
---------

László Galuska maturiĝis en gimnazio en Miskolc, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Szeged en 1972, fakmedicinan diplomon pri internaj malsanoj post 6 jaroj. Jam ekde 1972 li laboris en kliniko en Szeged, sed li estis ankaŭ asistanto. Li akiris plian fakmedicinan diplomon pri izotopa diagnozo en 1980, poste li gvidis la tian branĉon en Kecskemét ĝis 1995. Intertempe li kandidatiĝis en 1991 ĉe la Hungara Scienca Akademio. En 1996 li akiris sciencan gradon Ph.D. en Szeged, poste li ekinstruis kiel docento en Medicina Universitato de Debrecen. Post du jaroj li iĝis katedrestro, la habilitiĝo okazis en 2001, li estis altigita profesoro en 2003. La katedro pligrandiĝis instituto en 2006, kiun li gvidis ĝis la emeritiĝo en 2011.

Lia edzino naskis tri gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1985-2011.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Retrobulbar 99mTc-diethylenetriamine-pentaacetic-acid uptake may predict the effectiveness of immunosuppressive therapy in Graves' ophthalmopathy, THYROID 19* (kunaŭtoro, 2009)
* *A 11C-kolin PET/CTszerepe a prosztatarák kimutatásában.-Új hazai lehetőség* (kunaŭtoro, 2014)
* *Nukleáris medicina a betegellátásban –a hibrid leképezés jelentősége* (2017)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* publikaĵoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828701
 |



* Portalo pri Biografio
**Katalin Hollósy** [holOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hollósy Katalin** estas hungara grafikisto, emajlisto, instruisto. Ŝia familia nomvarianto estis *Hollósi* [holOŝi].

Katalin Hollósy naskiĝis la 28-an de februaro 1955 en Nemesnádudvar.

Biografio
---------

Katalin Hollósy (grafikisto) frekventis bazlernejon en sia naskiĝvilaĝo, poste ŝi maturiĝis en gimnazio de Baja. Ŝi akiris pedagogian diplomon en Altlernejo Eötvös József en 1979, poste ŝi ne povis plulerni kaj ŝi laboris en pluraj lokoj, sed ekde 1978 ŝi apartenis al la artistoj en Hajós. Ŝi kreis emejlaĵojn ekde 1986. Ŝi akiris artan diplomon en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász en 1987 (ŝia majstro estis Endre Turi), pliajn diplomojn en 2002 en Industriarta Universitato, post 2 jaroj en Universitato de Pécs. Ŝi instruis en pluraj lernejoj, eĉ ŝi estis lernejestro dum lernojaro en Kunbaracs. Ekde 1999 ŝi estis membro de artistoj en Kecskemét, ekde 2013 ŝi estis ties gvidanto.

Ŝi edziniĝis kaj naskis filinon en 1982, sed post 2 jaroj ŝi divorcis. Ŝi ricevis artajn premiojn ekde 1987, ŝi havis stipendiojn dum mallongaj periodoj inter 1988-2010.

Elektitaj individuaj ekspozicioj
--------------------------------

* Kecskemét (1989, 1999)
* Baja (1991)
* Győr (1996)

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* Kecskemét (1995, 1997-1999, 2002)
* Budapeŝto (1999, 2001, 2004, 2006)
* Poitiers (2001)
* Vajmaro (2005)

Elektitaj emajlaĵoj
-------------------

* *Magyar rapszódia* (2011)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2023-02-06 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 810530
 |


* Portalo pri Biografio
**GRKG**, aŭ ***Grundlagenstudien aus Humankybernetik und Geisteswissenschaft*** (en Esperanto: Bazaj studoj pri humankibernetiko kaj mensoscienco, mallongige grkg) estas kvinlingva internacia revuo aperanta en Germanio, ekde 1992 eldonata de Akademia Libroservo en Instituto de kibernetiko Paderborn. Ekde 1982 oni publikigas artikolojn ankaŭ en Esperanto.

La revuo fondiĝis fine de la jaro 1959 en la Teknika Universitato Stuttgart. La aperigadon ebligis, per sia katedro, profesoro de filozofio kaj sciencteorio Max Bense (1910-1990), poste entreprenistoj Wolfgang kaj Eberhard Schnelle. Al la redaktoraro dekomence apartenis Helmar Frank (\*1933), Gerhard Eichhorn (┼ 1964 ), Gotthard Günther (1900 – 1984) André Abraham Moles (1920 – 1992) Felix von Cube (\*1927) Elizabeth Walther (\*1922) kaj Rul Gunzenhäuser (\*1931). Dum kvindeko da jaroj funkciis portempe kiel eldon-redaktoroj ankaŭ profesoroj Hardi Fischer, Peter Müller, Siegfried Maser, Klaus Weltner, Vernon Gerlach, Klaus-Dieter Graf, Alfred Hope, Herbert Stachowiak, Miloš Lánský, laste Manfred Wettler, Horst Völz kaj Bernhard Mitterauer. 

La temaro komence estis: al la ĝenerala kibernetiko apartenantaj informaciteorio, kodigoteorio, aŭtomatigteorio, formalaj lingvoj, reguladteorio kaj signoteorio, el la kampo de humankibernetiko informacipsikologio, informaciestetiko, lingvokibernetiko, organiza kibernetiko, krome inĝenierkibernetiko, biokibernetiko, modelteorio, kibernetika pedagogio, historio de kibernetiko, semiotiko kaj filozofio. En la sepdekaj jaroj aldoniĝis matematika lingvistiko kaj interlingvistiko. 

La publikaĵlingvoj estas, krom la germana, la oficialaj lingvoj de Association Internationale de Cybernétique (1959-2000) franca, angla kaj Esperanto, kiel lasta aldoniĝis la itala, unu el oficialaj lingvoj de Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino (AIS).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retpaĝaro de la revuo. Arkivita el la originalo je 30 aprilo 2015.
**Katakomboj en Český Brod** troviĝas sub placo de Ernesto el Pardubice kaj ili havas enirejon el eksa urbodomo. Hodiaŭ estas alirebligita koridoro kun longeco proksimume 150 m kun flankkoridoroj. Sub domoj estas pli grandaj spacoj, tio estas eksaj keloj de domoj borderantaj la placon kaj oni supozas, ke pluaj spacoj estos ankoraŭ malkovritaj. Sed neniaj dokumentoj pri la subterejo konserviĝis. Laŭ opinioj de historiistoj la subterejo estis konstruita verŝajne en la 15-a jarcento kiel konsisto de fortikaĵoj kaj ĝi estis kaŝonta sub la urbodomo, kiu estas menciata jam en la jaro 1402, la loĝantojn en la tempoj de endanĝerigo de la urbo. Sed sinsekve la spacoj komencis servi al ekonomiaj celoj kaj kun prospero de bierfarado kelkaj eĉ kiel deponejoj de konvenaj ingrediencoj kaj preta biero. Hodiaŭ ili estas uzataj al kulturagado, precipe al ekspozicioj aŭ al kameraj koncertoj. Kun ties trarigardo eblas viziti ankaŭ lokan historian karceron aŭ vidi ekspozicion de bildkartoj el urbo Český Brod el la jaroj 1890 – 1950.

Ni venos en la katakombojn el domo n-ro 1 en la placo de Ernesto el Pardubice en centro de urbo Český Brod.
**Salomon ben Jechiel LURIA** (hebree: שלמה לוריא), (naskiĝis en 1510 en Brześc Litewski, mortis la 7-an de novembro 1573 en Lublin) estis aŝkenaza rabeno, konanto kaj komentisto de halaĥo kaj Talmudo, kabalisto.

Vivo
----

Lia familio devenis de Alzaco. Li estis filo de rabeno kaj talmudisto de Słuck. Unue lernis en Poznań ĉe sia avo, poste en Lublin kaj pliposte en juda lernejo en Ostróg (Rivna provinco) ĉe rabeno Kalman Haberkasten, kies filinon Lipka nuptis.

Salomon Luria komence estis rabeno en Bresto kaj poste superulo de la juda lernejo en Ostróg. Li estis ĉefa rabeno en Volinio. En 1555 iĝis ĉefa rabeno en Lublin, kaj en 1567 pola reĝo Sigismondo la 2-a atribuis al li la titolon rektoro de la tiutempa juda lernejo.

Li estis enterigita en juda tombejo en Lublin.

Honore al li oni nomis en Lublin la plej grandan kaj ĉefan sinagogon de juda komunumo.

Vidu ankaŭ
----------

* Jicĥak Kaduri
* Baal Ŝem Tov
* Gershom Scholem
* Gaono de Vilno

* Kategorio Salomon Luria en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 419382
* GND: 119748738
* LCCN: n86052223
* VIAF: 100224138
* ISNI: 0000 0001 0786 7238
* LIBRIS: 72877
* SUDOC: 244251746
* NKC: zmp2013776352
 |
Profilo de grundo
**Grundotipo** oni nomas en la pedologio diversajn formojn de grundoj, kiujn oni tutmonde klasifikas per pluraj diversaj sistemoj, vidu grundklasifikado respektive grundsistematiko. Unuopaj grundotipoj ekestis danke al pedogenezo (aro da grundformiĝaj procezoj dependantaj de grundformiĝaj faktoroj).

Principaĵoj
-----------

Gravaj mezeŭropaj grundotipoj
-----------------------------

### Sekcio Teraj grundoj

#### *Klaso F - O/C-grundoj*

#### *Klaso O - Teraj krudgrundoj*

* Sirozjomo

#### *Klaso R - Ah/C-grundoj escepte de Nigrogrundoj*

* Rendzino
* Pararendzino
* Rankero

#### *Klaso T - Nigrogrundoj*

* Ĉernozjomo

#### *Klaso D - Pelosoloj*

#### *Klaso B - Brungrundoj*

* Kambizjomo

#### *Klaso L - Lesiveoj*

#### *Klaso P - Podzoloj*

* Podzolo
* Umbrizjomo

#### *Klaso C - Kalkoteroj*

* Terra calcis
* Terra fusca

#### *Klaso V - Fersialitaj kaj feralitaj Paleogrundoj*

#### *Klaso S - Retenakvogrundoj*

* Pseŭdoglejo

#### *Klaso X - Reduktosoloj*

#### *Klaso Y - Teraj homdevenaj grundoj*

* Hortisolo

### Sekcio Duonteraj grundoj

#### *Klaso A - Riverogrundoj*

* Ramblo
* Vego
* Paternio

#### *Klaso G - Glejoj*

#### *Klaso M - Aluviaj grundoj*

#### *Klaso Ü - Strandgrundoj*

### Sekcio Semisubhidraj kaj subhidraj grundoj

#### *Klaso I - Semisubhidraj grundoj*

#### *Klaso J - Subhidraj grundoj (subakvaj grundoj)*

### Sekcio Marĉoj

#### *Klaso H - Naturaj marĉoj*

#### *Klaso K - Termarĉoj kaj Putromarĉoj*

Gravaj ekstereŭropaj grundotipoj
--------------------------------

Vidu ankaŭ
----------

* grundhorizonto
* humgrundo
* grundspeco

Literaturo
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Grundotipo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Villerías de Campos** [viljeRIas deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*. La loknomo *Villerías* estas komprenebla etimologie kiel Villa Arias (alude al iama loĝanto).

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 86 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 360 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 35 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi estis citita kiel *Villarias* en 1181 alude al iama loĝanto: Villa de Arias. Poste venis popola korupto de la loknomo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, kolombejoj (unu en la foto de la tabelo), vinkeloj ktp. Oni fabrikas fromaĝon.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 772214
 |
**Nouzerolles** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 102 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Nouzerolles etendiĝas sur 8,17 km², kaj havis 102 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Nouzerolles situas je alteco de 342 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Nouzerolles apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Pierre Laurent, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Nouzerolles apartenas al la kantono de Bonnat, kies ĉefurbo estas Bonnat. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Bonnat
**Grundprilabarado** estas termino el agrikulturo kaj hortikulturo. Temas pri mekanikigaj laboroj de la grundo por konservado aŭ estiĝo de la kultiveco de la grundo. Gravas eviti grunddamaĝoj (ekzemple erozio). Grundlaborado inkluzivas plugado, erpado kaj aliaj laboroj sur la kampo.

rezulto de plugado estu pura, sen plantrestaĵa surfaco de la agro
kultivatoro en funkcio sur stoplejo. La surfaco ne estas turnanta, sed la plantrestaĵo estas engrundigita de la kultivatoro.

Ĝeneralaj celoj
---------------

La grundprilaborado devas zorgi pri ekvilibro de la poroj en kiuj estas akvo aŭ aero kaj la firmaj partikloj de la grundo. Gravas ke la volumo de la engrundaj poroj kresku, precipe la aerhavaj makroporoj poroj. La pli alta aerenhavo de la grundo zorgas pri kreskado de la grundfaŭno kiu siaflanke favoras la kreado de stabilaj grundagregaĵoj el mineralaj partikloj kaj la grundfaŭno.

Minimala grundprilaboro
-----------------------

Konservativa grundprilabo
-------------------------

Preparado de sembedo
--------------------

sembedpreparad kun diskoerpilo post plugado

Maŝinoj por la grundprilaboro
-----------------------------

Vidu ankaŭ
----------

* plugilo
* erpilo
* kultivatoro
* traktoto
* Eltenebla agrikulturo

* Kategorio Grundprilaborado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Grundprilaborado en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
|  |
| --- |
| **Komunumo Wleń** |
| Lando | Pollando |
| Provinco | Malsupra Silezio |
| Distrikto | Lwówecki |
| Ĉefurbo | Wleń |
| Speco de komunumo | urbo-kampa |
| Estro | urbestro |
| Sidejo | 59-610 Wleń
pl. Bohaterów Nysy 7
telefono: +48 075 713-64-38
fakso: +48 075 713-64-38 |
| Areo | 86 km2 |
| Kvanto de vilaĝoj | 12 |
| Loĝantaro | 4 647 (2004) |
| Loĝdenso | 54 loĝantoj/km2 (2004) |
| Aŭtokodo | DLW |
| Poŝtkodo | 59-610 |
| Komunuma retejo |  |

Eltranĉo el mapo de Pollando, tereno de Malsupra Silezio kun markita komunumo Wleń
Urbodomo, estrarsidejo de Komunumo Wleń.
**Komunumo Wleń** [elparolu *vlen*] (germane Lähn) estas urbo-kampa komunumo (pole *gmina*), en provinco Malsupra Silezio (pole *Dolny Śląsk*), en Distrikto Lwówek Śląski (pole *powiat*). La komunuma sidejo estas Wleń. Ĝis la jaro 1945 la regiono apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. Kadre de tio ŝtata komisiono fiksis novan nomon de la urbo Lähn kaj lige al tio ekestis ankaŭ la nomo de la nova komunumo.

Strukturo de areo
-----------------

Laŭ informoj de la jaro 2002 la komunumo Wleń havas teritorion 86 km², kaj enhavas:

* agrikulturajn terenojn: 55%
* arbarkulturajn terenojn: 39%

La komunumo Wleń faras 12,11% areo de la distrikto Lwówecki.

Demografio
----------

Laŭ informoj de la 30 junio 2004:

| Priskribo | Entute | Virinoj | Viroj |
| --- | --- | --- | --- |
| Mezuro | Homoj | % | Homoj | % | Homoj | % |
| Loĝantaro | **4 647** | 100 | 2 334 | 50,2 | 2 313 | 49,8 |
| Loĝdenso (loĝantoj/km²) | 54,0 | 27,1 | 26,9 |

Laŭ informoj de la jaro 2002, meza monata laborenspezo por la unu loĝanto estas 1483,09 zlotoj.

Vilaĝoj
-------

Bełczyna • Bystrzyca • Klecza • Łupki • Marczów • Modrzewie • Nielestno • Pilchowice • Przeździedza • Radomice • Strzyżowiec • Tarczyn

Najbaraj komunumoj
------------------

Jeżów Sudecki, Lubomierz, Lwówek Śląski, Pielgrzymka, Świerzawa.

* Kategorio Komunumo Wleń en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Arthur Wallace** (mortis 1994), konata per anglalingva karesnomo **Art**, estis usona televida verkisto plej konata pro sia laboro ĉe la gotika dramserio *Dark Shadows*.

Li komencis labori en televido en la 1940-aj jaroj, ĉe la antologiaj televidserioj *Studio One* kaj *Kraft Television Theater*. Li ankaŭ verkis por *Tom Corbett, Space Cadet*, *Combat!*, *Star Trek*, inter aliaj.

La televidaĵo, sur kiu estis bazita *Dark Shadows*, estis nomita "The House", epizodo de *Goodyear Playhouse* en 1957. Kiam Dan Curtis havis la ideon por *Dark Shadows*, li proponis la laboron de produktanto al Art Wallace, kiu declinis la laboron. Wallace proponis skribi por la spektaklon kaj rekomendis Robert Costellon por la laboro de produktanto.

Wallace ankaŭ estis konsilanto pri la dramserio All My Children. Lia edzino, Elizabeth Wallace, estis scenaristo pri AMC dum la 1980-aj jaroj.

Li verkis libron **Shadows on the Wall** publikita post sia morto (1995) de Pomegranate Press Ltd.

Li gajnis premiojn WGA Award en 1978 kaj Daytime Emmy Awards en 1984.

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633536
 |
**Komunumo Wronki** - urba-kampara komunumo en Distrikto Szamotulski en Pollando. La komunumo situas en Grandpollanda provincio, antaŭe dum la jaroj 1975-1998 en Piła provincio.

La komunumo enhavas 48 setlejojn (inkluzive 22 vilaĝojn). Administra sidejo estas en Wronki.

Strukturo de areo
-----------------

Laŭ datumoj de 2002, la komunumo Wronki havas areon de 302,07 km², inkluzive:

* agrikulturajn terenojn: 29%
* arbarajn terenojn: 63%

La komunumo faras 26,98% de areo de Distrikto Szamotulski.

Demografio
----------

Laŭ datumoj de la 30-a de junio 2009:

| Priskribo | Entute | Virinoj | Viroj |
| --- | --- | --- | --- |
| mezurunuo | loĝantoj | % | loĝantoj | % | loĝantoj | % |
| loĝantaro | **18 791** | 100 | 9559 | 50,9 | 9182 | 49,1 |
| loĝdenso (loĝ./km²) | 62 | 30,4 | 30,4 |

Vilaĝoj
-------

Biezdrowo, Chojno, Chojno-Błota (inkluzive: Chojno-Błota Małe, Chojno-Błota Wielkie), Chojno-Młyn, Ćmachowo, Głuchowo, Jasionna, Kłodzisko, Lubowo, Marianowo, Nowa Wieś, Obelzanki, Pakawie, Popowo, Pożarowo, Rzecin, Samołęż, Stare Miasto, Stróżki, Wartosław, Wierzchocin, Wróblewo.

Aliaj setlejoj
--------------

Aleksandrowo, Bielawy, Borek, Bąbrówka, Dębogóra, Głuchowiec, Gogolice, Huby-Oporowo, Józefowo, Karolewo, Kobus, Krasnobrzeg, Lubowo Drugie, Lutyniec, Łucjanowo, Maszewice, Mokrz, Nadolnik, Nowy Kraków, Olesin, Olin, Pierwoszewo, Piła, Pustelnia, Samita, Smolnica, Szklarnia, Szostaki, Tomaszewo, Warszawa, Winnogóra, Zdroje.

Najbaraj komunumoj
------------------

Chrzypsko Wielkie, Drawsko, Lubasz, Obrzycko, Ostroróg, Pniewy, Sieraków, Wieleń.

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-02-11. Alirita 2020-12-16.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 710535
 |