recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kenneth Sidney DREW**, (\* 28-an de aŭgusto 1928 en Novjorko, Novjorkio; † 4-an de aŭgusto 1993 en Kopenhago, Danujo) estis usona ĵaz-pianisto de ĉefstila ĵazo kaj malmolbopo.

Vivo
----

Drew lernis en la kvina vivojaro pianludon kaj ricevis edukadon de la *Music and Art High School*. Li unuafoje surdiskigis kun Howard McGhee en 1949 kaj poste kun Coleman Hawkins, Lester Young, Charlie Parker. Inter 1952 kaj 1953 li ludis en la kvaropo de Buddy DeFranco kaj direktis en 1954 triopon en Los-Anĝeleso kaj San-Francisko. Li akompanis Dinah-on Washington, estis ĉe Art Blakey (1957), aperis sur la albumo *Blue Train* de John Coltrane el 1957 kaj muzikis kun Buddy Rich (1958), Miles Davis same kiel Milt Jackson. En 1960 li registroludis por la albumo *Undercurrent* kun Freddie Hubbard, Hank Mobley, Sam Jones kaj Louis Hayes ĉe Blue Note. Kiel aliaj muzikistoj lin allogis komence de la 1960-aj jaroj la pli liberala Eŭropo. En 1961 li transloĝiĝis al Parizo kaj ekloĝis en 1964 en Kopenhago, kie li formis kun la dana basisto Niels-Henning Ørsted Pedersen triopon, kiu ankaŭ kiel ritmogrupo regule akompanis gastmuzikistojn en la ĵazklubejo Montmartre (Jazzhouse Montmartre Band), kaj ekde kie li gastis en tuta Eŭropo. Li publikigis multajn albumojn je propra nomo ĉe Steeplechase kaj surdiskigis ekz. kun Johnny Griffin, Dexter Gordon, Ben Webster, Chet Baker kaj Freddie Hubbard. Dum kiam li tiamaniere estis tre fama en la eŭropa ĵazmondeto, lia famo paliĝis en Usono, kie li meze de la 1950-aj jaroj estis kunlaborinta kun preskaŭ ĉiuj granduloj de ĵazo kiel gastmuzikisto.

Drew estis geedziĝinta kun la filino de la dana bandestro Leo Mathisen. Lia filo Kenny Drew la pli juna (naskiĝinta en 1958) ankaŭ estas ĵazpianisto.

Diskoj
------

* *Talkin’ and Walkin’* (Jazz West, 1955)
* *Trio/Quartet/Quintet: The Riverside Collection* (Riverside/OJC, 1956/57) kun Paul Chambers, Philly Joe Jones
* *Undercurrent* (Blue Note, 1960) kun Freddie Hubbard, Hank Mobley, Sam Jones, Louis Hayes
* *Dark and Beautiful* (Steeplechase, 1974) kun NHØP, Tootie Heath
* *Recollection* (Timeless, 1989) kun NHØP
* *At the Brewhouse* (Storyville, 1993) kun NHØP kaj Alvin Queen

Eksteraj ligiloj
----------------

* Vivhistorio ĉe keepswinging.blogspot.com
* Diskolisto ĉe jazzdisco.org


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 370803
* GND: 134362144
* LCCN: n82145589
* VIAF: 7573720
* ISNI: 0000 0000 7363 9797
* SUDOC: 156624826
* BNF: 138934208
* MBA: 99122661-412b-46bd-9cf4-ab52d41559b8
* NKC: ola2002158003
* ICCU: DDSV010788
* BNE: XX910805
 |
La **Kenjatta Internacia Kunvenejo**, en angla *Kenyatta International Convention Centre* (KICC), iam *Kenyatta International Conference Centre*, estas 28-etaĝa konstruaĵo en Najrobio, Kenjo. La KICC estas ĉe la Urba Placo (*City Square*) de Najrobio, kaj estas grava hejmo por nombraj registaraj oficejoj, kiel tiuj de la ĵus elektitaj senatanoj. Ĝi estas internacie fama ejo por kongresoj, kunsidoj, ekspozicioj kaj specialaj eventoj je piedira distanco de kelkaj kvinstelaj hoteloj. Dum duonjarcenta historio ĝi estis gastigejo de kelkaj internaciaj konferencoj, seminarioj, ekspozicioj kaj pintokunvenoj.

La 11an de Septembro 1973, la Kenjatta Internacia Kunvenejo KICC estis malfermita al la publiko. La 28-etaĝa konstruaĵo tiam estis desegnita de la norvega arkitekto Karl Henrik Nøstvik kaj de la kenjana David Mutiso. Ĝi estas la nura konstruaĵo en la urbo kiu havas havenon por helikopteroj kiu estas malferma al la publiko. El la konstruaĵoj konstruitaj en la 1970-aj jaroj, la KICC estis la plej ekologie amikema kaj kun plej medikonscia strukturo; ties ĉefa kadro estis konstruita el surloke disponeblaj materialoj, nome gruzo, sablo, cemento kaj ligno, kaj ĝi havis grandajn malfermajn spacojn kiuj ebligis naturan aerumadon kaj naturan lumon. Kuboj formis la ĉefan kunsidejon, la turo konsistis el cilindro komponita de kelkaj kuboj, kaj la amfiteatro kaj la haveno por helikopteroj similis al konusoj. La turo estis konstruita ĉirkaŭ betona kerno kaj ĝi ne havis murojn sed vitrajn fenestrojn, kiuj ebligas maksimumon de natura lumo. Ĝi havis la plej grandajn halojn en orienta kaj centra Afriko.

Notoj
-----

1. ↑  "50 senators told to vacate KICC offices over forums". alirita la 21an de Julio 2016.
2. ↑  "Our History" Arkivigite je 2019-05-13 per la retarkivo Wayback Machine, The Kenyatta International Convention Centre.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kenjatta Internacia Kunvenejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 778647
* LCCN: no2009154600
* VIAF: 152841033
 |
**Khan Academy** (oficiala nomo en la angla, tradukebla *Akademio Khan*) estas usona neprofitcela organizaĵo fondita en 2008 de Salman Khan, kun la celo provizi al ĉiu persono la ŝancon spekti registritajn klasojn, pri diversaj temoj, iam ajn kaj ie ajn  .

En la retejo de la Kahan-Akademio estas ĉirkaŭ 3 000 filmetoj daŭrantaj averaĝe po 10 minutojn, kiuj traktas diversajn temojn: matematiko, historio, sano kaj medicino, ekonomio, fiziko, kemio, biologio, astronomio, kosmologio, organika kemio, usona juro, arthistorio, mikroekonomiko, makroekonomiko kaj komputiko. La videoj estas konservitaj en la retserviloj de Jutubo. La projekto estas subtenata de la Fondaĵo Bill kaj Melinda Gates kaj Guglo.

La komenco de la projekto estas reta asistado en la matematikaj studoj, kiujn Khan volis doni al sia kuzo. Aktuale en 2018, pli ol 70 milionoj da homoj uzas Khan Academy, el kiuj 2,3 milionoj da studentoj uzas ĝin por prepari por la SAT. En februaro 2023, la Khan Academy-kanalo sur YouTube havas 7.74 milionojn da abonantoj kaj Khan Academy-vidbendoj estis spektitaj pli ol 2 miliardoj da tempoj .

La vizaĝo de la instruisto ne estas videbla en la registritaj lecionoj. La spektanto vidas nigran ekranon, kiu simulas klasĉambran tabulon sur kiu la instruisto klarigas la lecionon per sia voĉo dum desegnado de diagramoj per muskursoro kaj solvante ekzercojn. Lernejoj en Kalifornio, kiuj partoprenis lerneksperimenton bazitan sur la lecionoj de Kahan, fakte renversis la rilaton inter vizaĝ-al-vizaĝa lernado kaj hejmtasko: la hejmtasko konsistas el spektado de la videoj de Kahan pri nova lernomaterialo, dum en la klasĉambro la instruisto nur trapasas. la studentoj, kiuj solvas ekzercojn kaj helpas tiujn, kiuj havas malfacilaĵojn .

Referencoj
----------

1. ↑   Nonprofit Explorer – ProPublica (la 9an de majo 2013). Arkivita el la originalo je la 23-an de septembro 2015. Alirita la 7an de novembro 2015.
2. ↑   What is the history of Khan Academy? (en-US). Alirita 2021-08-24.
3. ↑   One Man, One Computer, 10 Million Students: How Khan Academy Is Reinventing Education. Arkivita el la originalo je la 10an de oktobro 2017. Alirita la 7an de novembro 2015.
4. ↑   2018 in review: Annual Report | Khan Academy Blog (en-US). Alirita la 23-an de februaro 2022.
5. ↑   Khan Academy - YouTube. Alirita la 20an de februaro 2023.
6. ↑  Sampson, Demetrios G..  (la 17an de julio 2014) *Digital Systems for Open Access to Formal and Informal Learning*. Springer. ISBN 9783319022642.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Khan Academy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818882
* LCCN: n2014022901
* VIAF: 304625967
* SUDOC: 17144454X
* BNF: 16699892r
 |
**Kalaĉ** (ruse *Калач*) estas urbo en Voroneĵa provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 20215501.

La urbo estis fondita en jaro 1716.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1945.

La interurba telefona kodo estas 07363, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 50° 26′ N 41° 00′ O﻿ / ﻿50.433 °N, 41.000 °O﻿ / 50.433; 41.000 (mapo)Koordinatoj: 50° 26′ N 41° 00′ O﻿ / ﻿50.433 °N, 41.000 °O﻿ / 50.433; 41.000 (mapo).

La urbo estas ĉe kuniĝo de riveroj Toluĉejevka (Толучеевка) kaj Podgornaja (Подгорная) (baseno de rivero Don (Дон)).

En jaro 1959 la urbo havis 16,9 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 21 mil loĝantojn.

Flago de Voroneĵa provinco
Urboj de Voroneĵa provinco

**Ĉefurbo**: Voroneĵ

Bobrov |
Boguĉar |
Borisoglebsk |
Buturlinovka |
Ertil |
Kalaĉ |
Liski |
Novoĥopjorsk |
Novovoroneĵ |
Ostrogoĵsk |
Pavlovsk |
Povorino |
Rossoŝj |
Semiluki 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Kemenesszentpéter** [kemeneŝsentpEter] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Pápa. Szentpéter signifas: Sankta Petro.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 21 km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.4253/17.2301
* Loĝantaro: 750
* Poŝtkodo: 8518
* Telefonprefikso: 89

Situo
-----

Kemenesszentpéter situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Rába (kontraŭe tra ponto Vág (vilaĝo) troviĝas), laŭ flankovojoj. Celldömölk troviĝas 24, Pápa 25 km-ojn.

Historio
--------

Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, kuracejo.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostolo Sankta Petro de 1758
* kapelo omaĝe al Sankta Vendelo

Famuloj
-------

En Kemenesszentpéter naskiĝis pentristo József Soproni Horváth.

Ĝemelkomunumo
-------------

* Slovakio Dubník, Slovakio

Komunumoj de Sankta Petro en Hungara reĝlando
---------------------------------------------

Pro grandeco de la tabelo vidu la ceterajn komunumojn en Transilvanio: Barcaszentpéter!

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Detrekőszentpéter | Hegyhátszentpéter | Kajászószentpéter | Kemenesszentpéter | Komáromszentpéter |
| Nógrádszentpéter | Őriszentpéter | Pogányszentpéter | Sajószentpéter | Szentpéter |
| Szentpéterfa | Szentpéterfölde | Szentpéterszeg | Szentpéterúr | Tarcaszentpéter |
| Turócszentpéter |  |  |  |  |

* Kategorio Kemenesszentpéter en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
maldekstra
Keresztény Magvető (Kristana Semanto) estas periodaĵo de la unitariisma eklezio en Rumanio, la plej longvivanta transilvania hungarlingva revuo.

Fondintoj
---------

La revuon fondis en 1861 en Kluĵo la unitariismaj kolegiaj instruistoj: János Kriza kaj Lajos Nagy, .

Historio
--------

### Historio ĝis 1918

Ĝis 1868 aperintaj unuaj kvar volumoj estis jarlibroj, en 1870 aperis kvaronjare, sekve en 1875 dumonate. Ĝiaj redaktoroj estis de 1867 Áron Buzogány kaj József Ferencz, de 1870 surloke de la antaŭa Antal Kovácsi, sekve en 1874 Domokos Simén. De 1878 redaktis Dénes Péterfi kaj János Kovács (ĝis 1905), de 1911 Kelemen Gál kaj Lőrinc Gálfi. En 53 volumoj aperintaj ĝis 1918 publikigis Sámuel Brassai, Elek Jakab, László Kőváry, Ferenc Kozma, István Nagyajtai Kovács, Géza Kuun, Károly Szabó, Sándor Szilágyi, Áron Berde, József Koncz, Ferenc Kanyaró; Aladár Jékey kaj György Versényi.

### Historio inter 1922 kaj 1844

Post dujara paŭzo aperis en 1922 kiel la revuo de *Unitárius Irodalmi Társaság*. Ĝin redaktis Borbély István kaj Vári Albert komence en kvar, de 1928 en ses libretoj. En ĝia redaktado mallongtempe partoprenis ankaŭ Ferenczy Géza kaj Kiss Elek, de 1929 Vári Albert, de 1938 li kaj P. Szentmártoni Kálmán estis la redaktoroj. Publikis en ĝi Kelemen Lajos, Varga Béla, S. Nagy László, Szent-Iványi Sándor, Balázs Ferenc, Jancsó Elemér, Mikó Imre, Szabédi László, Lakatos István, Zoványi Jenő. La rubriko *Irodalom* (Literaturo) de 1924 aperis kiel memstara aldonaĵo titolite Erdélyi Irodalmi Szemle. En 1935–36 eldonis monatan aldonaĵon kun titolo *Népnevelés* (Popoledukado).

### Historio ekde 1971

La interrompita serio en aŭgusto de 1944 aperis denove en 1971 kaj daŭriĝas kun la la 77-a jarkolekto redaktite de Kovács Lajos kaj Erdő János kvaronjare. Publikis en ĝi inter aliaj Bodor András, Mikó Imre, Molnár István, Sebesi Pál (Dávid Ferenc- kaj Heltai Gáspár-studoj), Borbáth Károly, Kisgyörgy Zoltán, Binder Pál, Lakó Elemér, Szabó Árpád, Szabó Sámuel. Oni eldonis memornumerojn (en 1975 okaze de 100-jara nakiĝdatreveno de Kriza János, en 1976 okaze de 75-jara naskiĝdatreveno de Balázs Ferenc, en 1977 okaze de la 100-jara naskiĝdatreveno de Kelemen Lajos).

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retpaĝo de revuo
* Enhavo de 4 jarkolektoj de la periodaĵo
**Kenneth Earl „Kenny" Burrell** (\* 31-an de julio 1931 en Detrojto, Miĉigano) estas usona ĵazgitaristo. Lia muziko estas ĉefe bluso, malmolbopo kaj nov-bibopo, li tamen ludas same bone aliajn ĵazstilojn.

Vivo kaj verkado
----------------

Burrell faris sian unuan sonregistraĵon en 1951 kun Dizzy Gillespie. Post kiam li en 1956 transloĝiĝis de Detrojto al Novjorko, li ludis kun multaj famaj muzikistoj, interalie kun John Coltrane, Benny Goodman, Bill Evans, Gil Evans (*The Individualism of Gil Evans*), Stan Getz, Billie Holiday, Milt Jackson, Quincy Jones, Oscar Peterson, Sonny Rollins, Jimmy Smith, Stanley Turrentine, Cedar Walton, kaj Nedra Wheeler. Ekde 1951 li ankaŭ ĉiam denove estras proprajn grupojn, al kiuj ekde 1965 dum dek jaroj apartenis pianisto Richard Wyands.

Ekde 1973 li unuarange laboras kiel studiomuzikisto. Krome li estris seminariojn pri muziko, precipe pri Duke Ellington. Burrell laboras nuntempe kiel estro de la ĵazstudoj ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso.

Li sonregistris proks. 100 sondiskojn resp. lumdiskojn, inter ili *Midnight Blue* (1963), *Blue Lights*, *Guitar Forms*, *Sunup To Sundown* (1990), *Soft Winds* (1993), *Then Along Came Kenny* (1993) kaj *Lotus Blossom* (1995).

Kvarfoje la legantaro kaj recenzistoj de Down Beat elektis Kenion Burell gitaristo de la jaro (1968, 1969, 1970, 1971)

Stilo ludo
----------

La stilo de Kenny Burrell estas sobra kaj melodia, sen nenecesa pruvo aŭ libera virtuosismo. Kenny Burrell lernis malsamajn muzikojn kaj inspiriĝis de bluso, latina muziko, ...

Diskoj (selekto)
----------------

* *Introducing Kenny Burrell* (1956), Blue Note
* *All Day Long* (1957), Prestige
* *Kenny Burrell and John Coltrane* (1958), Prestige
* *Blue Lights* (1958), Blue Note
* *On View At The Five Spot Cafe* (1959), Blue Note
* *Bluesy Burrell* (1962), Moodsville
* *Midnight Blue* (1963), Blue Note
* *Guitar Forms* (1964 & 1965), Verve
* *’Round Midnight* (1972), Fantasy
* *Ellington Is Forever* (1975-77), Fantasy
* *12-15-78* (1999), 32 Jazz
* *Lucky So and So* (2001), Concord Jazz

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kenny Burrell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografio sur arts.endow.gov Arkivigite je 2008-10-04 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Referencoj
----------

1. ↑  Down Beat Readers Poll (anglalingva) Arkivigite je 2009-02-28 per la retarkivo Wayback Machine, vokita la 21-an de septembro 2009

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 372823
* GND: 134340965
* LCCN: n81071440
* VIAF: 42024720
* ISNI: 0000 0001 1442 6449
* SUDOC: 080757375
* BNF: 13891997r
* MBA: a85b66d2-34df-4d5a-8c0d-d585b8a14ce1
* NKC: ola2002158372
* ICCU: UBOV516506
* BNE: XX869492
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kapibaro** |
| --- |
| Troveblo de fosilioj: Plejstoceno - Nun |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ronĝuloj *Rodentia* |
| Subordo: | Histrikuloj *Hystricomorpha* |
| Infraordo: | Caviomorpha |
|
|
|
|
| Familio: | Kaviedoj *Caviidae* |
| Subfamilio: | Hydrochoerinae |
|
|
|
|
| Genro: | ***Hydrochoerus***Brisson, 1762 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***H. hydrochaeris*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Hydrochoerus hydrochaeris****(Linnaeus, 1766) |
|
|
|
|
|
| Natura arealoNatura arealoNatura arealo |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kapibaro  |

 |
| v • d • r |

**Kapibaro** (el la tupia lingvo *kaapiwara* [kaapi**ŭa**ra] t. e. herbmanĝanto) (*Hydrochoerus hydrochaerus*) estas mamulo el la ordo ronĝuloj (*Rodentia*), familio **hufungaj ronĝuloj** (*Caviidae*). Tiu specio vivas en Sudameriko de la Orinoko ĝis la Rio de la Plata apud akvoj.

Priskribo
---------

Ĝi estas la plej granda specio el inter la ronĝuloj. Ties korpoformo kaj hararo memorigas onin je porko. Ĝia kapo estas alta, larĝa kaj la buŝnazo estas obtuza. La orelo estas malgranda, la supra makzelo estas fendita, la okuloj estas relative grandaj. Ĝia kolo estas mallonga, la trunko dika sen vosto. La postaj kruroj estas pli longaj ol la antaŭaj. La postaj kruroj havas 4 fingrojn, la antaŭaj 3. La fingroj estas kunligitaj per naĝmembrano kaj estas ekipitaj per grandaj hufosimilaj ungoj.

La hararo estas maldensa kaj kruda. La koloro estas nekarakterize bruna kun iom da ruĝa aŭ brunflava nuanco. La tuta longo povas superi eĉ 1 m, ŝultroalto estas 50 cm, pezo 50 kg averaĝe sed ĝis 65 kg.

Vivmaniero
----------

Ĝi estas neagresema besto, kiu rapide moviĝas surtere, atingante rapidon simile ol ĉevalo. Ĝi ankaŭ bone kaj rapide naĝas en akvo, restante tute enakve dum ĝis kvin minutoj, kiel strategio por eviti predantojn.

Tiu neotropisa specio manĝas akvajn plantojn kaj arboŝelon, sed damaĝas eĉ plantejojn.

La femalo naskas unufoje en jaro 5–6 idojn. Maskloj povas vundi aŭ eĉ mortigi idojn de alia paro, verŝajne por certigi la vivon de sia propra posteularo.

En Sudameriko ĝia viando, kiu similas al porkviando, estas tre ŝatata kaj, pro tio, oni tro ĉasas ĝin.

maldekstra

Referencoj
----------

1. ↑  The Life of Mammals – "Chisellers"
2. ↑  Capybara Facts. Smithsonian National Zoological Park.

Vidu ankaŭ
----------

Kavio
Napaj humidaj arbaroj
Humida Ĉako
Humidaj arbaroj de sudokcidenta Amazonio
Urugvaja savano

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |

* Kapibaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kapibaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kapibaro en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
dekstra
**Khan Noonien Singh**, ofte mallongigita al Khan, estas fikcia rolulo de *Star Trek*. La ulo unue aperis en la origina serio dum epizodo *Space Seed* [Kosma semo] (1967), kaj estis rolita de Ricardo Montalbán, kiu ripetis la rolon en la 1982-a filmo La Kolero de Khan. En la 2013-a filmo "Star Trek Into Darkness", li estas ludata fare de Benedict Cumberbatch.

Khan estas eŭgenike "plibonigita" homo, multe pli forta fizike kaj inteligenta ol normala homo. Khan estas prezentita kiel viro de barata deveno, eleganta, ĉarma kaj ambicia.

La ulo kontrolis trionon de la Tero dum la Eŭgenikaj militoj de la 1990-aj jaroj.  Li estis arestita en "dorma kosmoŝipo" *SS Botany Bay* kun siaj kunuloj. Post li estis revivigita en la jaro 2267 fare de la anaro de la USS Enterprise (NCC-1701), Khan provas alpreni la kosmoŝipon, sed estas malhelpita de James T. Kirk kaj ekzilita sur Ceti Alpha V por krei novan socion kun siaj homoj. En La Kolero de Khan, okazita dek kvin jarojn post "Kosma semo", Khan provas venĝon kontraŭ Kirk.

En Star Trek Into Darkness (2009), starigita en la alterna kontinueco establita en Star Trek, Khan aperas preskaŭ ĝis jardeko antaŭ la okazaĵoj de "Kosma semo". Khan uzas la falsan nomon "John Harrison" kaj devigas ke Admiralo Marcus konstruu armilojn por Stelŝiparo kontraŭ la anaro de Khan. Li daŭrigas ribelon kaj ekas konflikton kun la anaro de "Enterprise".

La *Online Film Critics Society* elektis lin kiel unu el la dek plej grandaj filmaj malbonuloj de ĉiuj tempoj.

Referencoj
----------

1. ↑   Minutoj 30a ĝis 40a de epizodo *Space Seed*
2. ↑

* Kategorio Khan Noonien Singh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kereki** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Siófok. Simila komunumo estas Nagykereki. Kerek signifas: ronda.

Panoramo de iama fortikaĵo de Kereki

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 14 km²
* Koordinatoj: 46° 47′ N 17° 55′ O﻿ / ﻿46.79 °N, 17.91 °O﻿ / 46.79; 17.91 (mapo)Koordinatoj: 46° 47′ N 17° 55′ O﻿ / ﻿46.79 °N, 17.91 °O﻿ / 46.79; 17.91 (mapo)
* Loĝantaro: 550
* Poŝtkodo: 8618
* Telefonprefikso: 84

Situo
-----

Kereki situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo M7 preteriras. Balatono troviĝas 7, Balatonföldvár 9, Tab 14, Lengyeltóti 30 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1193 laŭ tiama hungara ortografio *"Querequi"*, pri la fortikaĵo el 1336. En 1540 la hungaroj detruis la fortikaĵon por la turkoj ne uzu ĝin. Baldaŭe la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Vilaĝservoj estas kuracejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* ruino de la fortikaĵo
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1830
* sonorilostablo por kalvinanoj
* skulptaĵo pri Miklós Horthy de 2012

Fontoj
------

* 
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

* Kategorio Kereki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **kemia potencialo** estas mezuro de po kioman liberan energion por partiklo termodinamika sistemo havas. Alivorte, ĝi estas la konjuga variablo al la nombro de partikloj. Ĝia kutima simbolo estas {\displaystyle \mu }. La usona fizikisto Josiah Willard Gibbs enkondukis la koncepton en 1878.

Difino
------

La **kemia potencialo** {\displaystyle \mu } verigas la jenan formulon por la infinitezima ŝanĝo {\displaystyle \operatorname {d} \!U} de la interna energio de termodinamika sistemo:

{\displaystyle \operatorname {d} \!U=T\operatorname {d} \!S-P\operatorname {d} \!V+\mu \operatorname {d} \!N}
kie

* {\displaystyle T} estas la temperaturo,
* {\displaystyle S} la entropio,
* {\displaystyle P} la premo,
* {\displaystyle V} la volumeno,
* {\displaystyle N} la nombro de partikloj en la sistemo.

Tial

{\displaystyle \mu =\left.{\frac {\partial U}{\partial N}}\right|\_{S,V={\text{konst}}}}.
En vortoj, la kemia potencialo estas la ŝanĝo en la interna energio de la sistemo farita de aldono de unu partiklo adiabate kaj izovolumene.

Alternative, oni povas uzi alian termodinamikan potencialon: ekz. se oni uzas la gibsan liberan energion {\displaystyle G}, do

{\displaystyle \operatorname {d} \!G=-S\operatorname {d} \!T+V\operatorname {d} \!P+\mu \operatorname {d} \!N}
kaj

{\displaystyle \mu =\left.{\frac {\partial G}{\partial N}}\right|\_{T,P={\text{konst}}}}.
Se multaj specoj de partikloj ekzistas, ĉiu speco havas sian propran kemian potencialon {\displaystyle \mu \_{i}}, kaj

{\displaystyle \operatorname {d} \!U=T\operatorname {d} \!S-P\operatorname {d} \!V+\sum \_{i}\mu \_{i}\operatorname {d} \!N\_{i}}.

Vidu ankaŭ
----------

* Josiah Willard Gibbs (1839-1903)

Referencoj
----------

1. ↑  JW Gibbs, "On the equilibrium of heterogeneous substances", *Am J Sci Arts*, 1878.
Kenny G
**Kenny G *['*ke**ni ĝi] estas artistnomo de usona muzikisto **Kenneth Bruce GORELICK**. En 1956 Kenny G naskiĝis en Seattle, Usono.

En lia aĝo de dek jaroj foje lia patro portis lin al saksofona koncerto. Post tio li profunde enamiĝis en tiun muzikinstrumenton, kiu posedas laŭ li grandan ĉarmon. Baldaŭ Kenny G havigis al si la unuan saksofonon, aliĝis al lerneja ensemblo. Ĝia instruisto rekomendis lin kiel saksofoniston al radistacio de Seattle, sed oni ne akceptis lin. Tiam li estis 17-jara.

Kenny G eniris en la Universitaton de Vaŝingtono. Laŭ la volo de sia patrino li studis financon. En la universitato li estis studento de financo tage kaj muzikisto vespere. Li ludis kune kun fama muzikisto Johnny Mathis, kiu turneis al Seattle. Dume li renkontis Roy Cummings, kiu instigis kaj kuraĝigis lin lerni ĵaz-muzikajn verkojn de majstroj. Pro tio diverseco enkorpiĝis en lian ludon kaj li pli nature eligis sian senton. En sia aĝo de 22 jaroj, Kenny G aliĝis al la trupo de majstro Jeff Lorber. Krom laboro de son-registrado, li turneis kun la trupo tra la tuta Usono. Samtempe Kenny G diplomiĝis el la Universitato de Vaŝingtonio.

Post kiam Kenny G finis sian studadon en la universitato, eldonis sian unuan individuan diskon "Kenny G". Komence la stilo de Kenny G similis al tiu de Grover Washington Jr. Kenny G estis vaste aprobata kaj lia disko igis furoron. Tamen li ne volis imiti aliajn, kaj intencis krei sian propran karakteron kaj ludi sian propran muzikaĵon. Iom post iom li ŝanĝis sian karakteron kaj alproksimiĝis al pop-muziko.

En 1987 naskiĝis la kvara disko de Kenny G, kaj li ludis ĉiujn instrumentojn en la melodio "kantobirdo". La milda melodio facile konkeris la aŭskultantojn. Lia muziko ne nur aŭdiĝas el radistacioj de ĵazo, sed ankaŭ vekis grandan eĥon en radioj de pop-muziko. Tio certigis la lokon de Kenny G en la muzikista kampo, kaj li sukcese transformiĝis de ĵaza saksofonisto al mondfama pop-muzikisto.

Liaj sekvaj diskoj estis ege ŝatataj de ŝatantoj. En 1992 Kenny G aperigis sian sepan diskon "Senspireco", kiu rompis rekordojn en multaj listoj kaj vendado, kaj restis je la unua loko en la listo de moderna ĵazo dum cent semajnoj. La ĉampioneca muzikaĵo en la disko "Ĉiam en Amo" okupis la unuan lokon en pop-muziko por afiŝoj de Usono kaj akiris Grammy-premion por la plej bona muzikaĵo en 1992; lia disko publikigita en Kristnasko de 1994 okupis la unuan lokon en la listo de muziko por afiŝoj; en la sinsekva trifoja Kristnaskoj li gajnis la ĉampionecon.

* Kategorio Kenny G en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 256055
* GND: 134380061
* LCCN: n88624680
* VIAF: 100316956
* ISNI: 0000 0001 1691 9108
* SUDOC: 243673248
* BNF: 13941852n
* MBA: 4cd556a5-db82-43f6-8d55-99598b42da8f
* NKC: xx0044078
* BNE: XX1437381
 |
**Ken-Iĉiro Kobajaŝi,** origine japane **小林 研一郎** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio **Kobajasi Kenicsiró** estas japandevena hungara dirigento, komponisto, altlerneja instruisto.

Ken-Iĉiro Kobajaŝi (dekstre)
Ken-Iĉiro Kobajaŝi  naskiĝis la 9-an de aprilo 1940 en Ivaki (Japanio).

Biografio
---------

Ken-Iĉiro Kobajaŝi aĝis 10, kiam li aŭdis simfonion de Beethoven, poste li decidis esti komponisto. En la sekva jaro li jam komponadis. En 1960 li ekstudis en Belarta Universitato de Tokio, iom poste li interesiĝis jam pri dirigentado. Post siaj studoj li atingis la unuan lokon en dirigento-konkurso en 1972, poste li ricevis dirigentan postenon en Tokio. Lia internacia kariero komenciĝis en Budapeŝto en 1974, tiam li atingis la unuan lokon en konkurso anstataŭ la hungaraj favoritoj. Li ricevis dirigentan postenon apud János Ferencsik. Post morto de Ferencsik li estis la primara dirigento inter 1987-1992, poste li ricevis la titolon eterna honora dirigento de la orkestro. Krom tio li ofte estis gastodirigento en Eŭropo, eĉ en Japanio. Li ankaŭ instruis en la japana belarta akademio, krome li havas dirigentajn postenojn ankaŭ en Japanio. Kelkfoje li komponadis. Lia filino estas pianisto. Li ricevis 3 hungarajn ŝtatajn premiojn inter 1986-1994, ĉeĥan premion en 2000. Li ricevis la titolojn ambasadoro de la hungara kulturo en 2010 kaj honora instruisto de Muzikarta Universitato Ferenc Liszt.

Lia libro
---------

* *Karmesterszóló* (1997)

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* *Passacaglia*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Ken-Iĉiro Kobajaŝi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633455
* LCCN: n83057973
* VIAF: 84213819
* ISNI: 0000 0000 8275 2142
* SUDOC: 083974628
* BNF: 13945423x
* MBA: 80eaffd6-1a36-4d8c-ba99-7b797c1b1bdb
* NDL: 00333034
* NKC: js20020722009
 |
**Kapolcs** [kapolĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Tapolca. Ŝajnas, Kapolcs estis kumana tribestro.

Kapolcs
Centro de Kapolcs
Preĝejo de Kapolcs

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 14 km²
* Loĝantaro: 450
* Poŝtkodo: 8294
* Telefonprefikso: 87

Situo
-----

La vilaĝo situas en iama granda kratero, nun baseno nomata *Káli*, laŭ flankovojoj. Tapolca troviĝas 15, Veszprém (urbo) 30, Budapeŝto 149 km-ojn for.

Historio
--------

Pli frue romianoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1092 en formo *Kapulch*. La loĝantaro okupigis pri diversaj metioj. La vilaĝo estas fondinto de festivalo Valo de Artoj.

En Kapolcs migra poŝto servas.

Festivalo
---------

Ĉiujare somere okazas festivalo pri teatraĵoj, koncertoj, spektakloj ekde 1988. La partoprenantaj komunumoj estas:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Kapolcs | Monostorapáti | Nagyvázsony |
| Öcs | Pula | Taliándörögd |
| Vigántpetend |  |  |

Vidindaĵoj
----------

* Preĝejo de Sankta Triunuo (Kapolcs)
* luterana preĝejo

* Kategorio Kapolcs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kendji Girac**, artista nomo de **Kendji Maillé,** lia naskiĝnomo (naskiĝis la 3-an de julio 1996 en Périgueux, Francio) estas franca cigandevena kantisto kaj gitaristo kiu en 2014 gajnis en la tra sezono de *The Voice: la plus belle voix,* la franca versio de la talentserĉa tv-elsendo *The Voice (La Voĉo).* Li publikigisjam diversajn albumojn kaj plurajn furorunuopaĵojn. Li kantas popkantojn kun influoj de latin-amerika muziko, dancmuziko kaj nuntempa flamenko.

Li parolas la hispanan kaj la francan, sed lia gepatra lingvo estas la kataluna. Plejparte li kantas en la hispana kaj la franca, sed ankaŭ en la kataluna kaj okcitana. Kelkaj el liaj kantoj estas dulingvaj.

Biografio
---------

Li naskiĝis en la franca departamento Dordogne en familio de nomadaj katalunaj ciganoj (Kaleoj). Kiel Kenji koncedas, lia familio gvidis tradician vivmanieron, en la varmaj somermonatoj, ekirante por travagi la teritorion de Francio en tendaro. En la aĝo de 16 jaroj li forlasis la lernejon kaj eklaboris kun sia patro kaj frato. De infanaĝo li ŝatis muzikon, li estis instruita ludi gitaron de lia avo.

Verkaro (elekto)
----------------

Partopreninte en 2014 dum la tria sezono de *The Voice* (Francio) li kantis *Belle,* kanton de la repisto Gims. La populara franca kantisto de brit-libana origino Mika iĝis sia kreiva mentoro

Tuj poste li konis grandan sukceson kun lia unua (dulingva hispana-franca) unuopaĵo, *Color Gitano*. Ekde tiam li publikigis jam kvin albumojn (2023).

2014: *Kendji*

2015: *Ensemble*

2018: *Amigo*

2020: *Mi Vida,* albumo al kiu apartenas la kanto *Habibi*, verkita de Slimane. La kanto miksas la ciganan kaj la orientan kulturojn. Laŭ la kantisto, tiuj du kulturoj estas sufiĉe similaj kaj li volis alporti ion novan.

2022: *L'école de vie*

### Lingvoj

Pro liaj multnombraj devenoj, li bonege, regas krom la francan kaj la katalunan, ankaŭ la hispanan kaj la okcitanan. La kataluna, kiu estas lia denaska lingvo, devenas de lia cigana familia medio, dum la okcitana estis parolata ĉirkaŭ li dum lia juneco en Périgueux. Li foje kantas en tiuj du lingvoj. Por la okcitana li ĉefe estis interalie inspirita de la tekstoj de Francis Cabrel, kiu regas la okcitanan kaj komponas en tiu lingvo.

Referencoj
----------

1. ↑  (en) Artista Biografio de Matt Collar, allmusic.com, Alirite la 30-an de julio 2023.
2. 1 2  (fr) Href, *Kendji Girac : les événements qui l'ont propulsé au sommet*, Nrj.fr, la 11-an de decembro 2020, alirite la 30-an de julio 2023.
3. ↑  (fr) *Couloirs. Valls et Kendji en mode catalan*, Le Parisien,‎ la 27-an de junio 2014
4. ↑  (fr) *Kendji et l'occitan*, francebleu.fr, la 26-an de aprilo 2016.

Vidu ankaŭ
----------

Multlingveco en muziko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kendji Girac en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Oficiala retejo
**Kappel ĉe Albis** estas komunumo en la Distrikto Affoltern, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 846 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 882 ĝis la fino de 2009. Al Kappelen apartenas la setlejoj *Hauptikon* kaj *Uerzlikon*.

Geografio
---------

Kappel situas okcidente de la montoĉeno Albis ĉe la suda limo de la *Porko-Prefekturo* kiel la distrikto Affoltern respektive iama voktdistrikto Knonaŭo ankoraŭ hodiaŭ estas nomita en la popolo por alludi al la bongusta ŝinko, kiun la regiono produktis. Sude Kappel limas al la Kantono Zugo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,91 km², de kiuj 19,3% estas kovritaj de arbaro, 69,8% servas por agrikulturo kaj 8,2% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Kappel limas en nordo al Rifferswil, en oriento al Hausen ĉe Albis, en sudoriento al Baar (ZG), en sudokcidento al Steinhausen (ZG), en okcidento al Knonau, kaj en nordokcidento al Mettmenstetten.

Trafiko
-------

Per poŝtaŭtobusoj Kappel estas bone konektita kun la reto de Zurika Trafik-Unio kaj la stacidomo de Affoltern ĉe Albis atingeblas en malmultaj minutoj.

Historio
--------

El prahistoria tempo ekzistas sur la komunuma teritorio spuroj de setlejoj el la bronzepokokaj estis trovitaj restaĵoj de kampara bieno el la romia epoko.

En la jaro 1185 la libersinjoroj de Eschenbach fondis la Abatejon Kappel. De tiam datiĝas la unua dokumenta mencio de Kappel kiel *de Capella*. En la jaro 1415 la abatejo submetiĝis al la landa suvereneco de Zuriko. Dum la 2-a Milito de Kappel falis la zurika reformisto Zvinglo la 11-an de oktobro 1531.

Vidu ankaŭ
----------

* Abatejo Kappel
* Laktosupo de Kappel
* Militoj de Kappel
* Aliaj lokoj kun la nomo Kappel

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Martin Leonhard*: *Kappel am Albis* en *Historia Leksikono de Svislando* (2008-10-09)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kappel ĉe Albis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Kappel ĉe Albis
* Kappel ĉe Albis en la Historia Leksikono de Svislando

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Affoltern |
| --- |
| Aeugst ĉe Albis • **Affoltern ĉe Albis** • Bonstetten ZH • Hausen ĉe Albis • Hedingen • Kappel ĉe Albis • Knonau • Maschwanden • Mettmenstetten • Obfelden • Ottenbach ZH • Rifferswil • Stallikon • Wettswil ĉe Albis |  |

 |
**Kidjoŝ** estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove. Pli frue la slavaj loknomoj estis *Куйош, Зміївка* [kujoŝ, zmijivka].

Situo
-----

48° 13′ 5″ N 22° 41′ 51″ O﻿ / ﻿48.21806 °N, 22.69750 °O﻿ / 48.21806; 22.69750 (mapo)Koordinatoj: 48° 13′ 5″ N 22° 41′ 51″ O﻿ / ﻿48.21806 °N, 22.69750 °O﻿ / 48.21806; 22.69750 (mapo)

Kidjoŝ situas sur ebenaĵo laŭ rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Ĉop-Irŝava. Berehove troviĝas je 4 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1332 laŭ tiama hungara ortografio *"Kykos"*. Komence la kampoj apartenis al la reĝo, ekde 1364 al la eklezio. En 1910 vivis en Kígyós 446 loĝantoj, plejparte hungaroj. Ĝis traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 Kígyós rehungariĝis pro la unua Arbitracio de Vieno. Ekde 1945 Kidjoŝ apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Nuntempe vivas tie 960 homoj, (90% hungaroj).

Vidindaĵoj
----------

* nun kalvinana (ekde 1590) preĝejo el la mezepoko
* sonorilostablo el la 18-a jarcento
* la proksimaj montetoj estas ŝatata ekskursejo

Fontoj
------

* ukraina kaj hungara paĝoj
* Wikimapia

* Kategorio Kidjoŝ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kalimanci lago
**Kalimanci Lago** (makedone *Калиманци (езеро)*) estas artefarita lago, kiu estis kreita post la konstruado de digo sub la kunfluo de la rivero Kamenička Reka kun la rivero Bregalnica en la orienta parto de norda Makedonio. Ĝi situas ĉirkaŭ 5 km sude de Makedonska Kamenica.

Akvobaraĵo de la Kalimanci digo

Priskribo
---------

La digo estis konstruita en 1969. La digo estas malfiksita, ŝtona kun argila kerno. Ĝia alteco estas 92 m kaj longo 240 m. La krono de la digo estas en alteco de 520 m.

La lago longas 14 km kaj larĝas 300 m. La plej granda profundo estas 80 m.

La surfaco de la lago estas ĉirkaŭ 4,23 km² kaj la akvokvanto en la lago estas ĉirkaŭ 127 milionoj da m³.

La ĉefa celo de la lago estas provizi sufiĉe da akvo por irigacio de ĉirkaŭ 28.000 ha da rizkampoj en la areo de Kočanské údolí kaj parte ankaŭ por irigacio de kultiveblaj teroj en la valo de Ovče-Poluso.

Tial, du irigaciaj kanaloj estis konstruitaj de la digo. Unu el ili longas 98 km kaj alportas akvon al la valo Ovče Pole. La dua kanalo, longa 36 km, estas uzata por irigacii rizejojn en la valo Kočanska kotlina.

Troa akvo estas uzata por generi elektron tra malgranda akvoenergia centralo kun instalita potenco de 13,8 MW.

Interesaj
---------

Sur la lago estas la insulo Kalata (aŭ ankaŭ duoninsulo), sur kiu estas la restaĵoj de malfrua antikva minurbo, kie oni minis oron kaj stanercon.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Калиманци (езеро) en la makedona Vikipedio.* 

* Kategorio Kalimanci Lago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La rivereto **Kesselinger Bach** estas 14 km longa orografie dekstra, orienta flankrivero de la rivero Ahr en Rejnlando-Palatinato (Germanio).

La rivereto nomiĝas en sia supra parto la nomojn *Densbach*, *Auelbach*, *Blasweiler Bach* kaj *Staffeler Bach*. En aiaj fontoj ĝi ekestas per la kunfluado de la riveretoj *Staffeler Bach* kaj *Heckenbach*.

Geografio
---------

### Rivervojo

La Kesselinger Bach fontas kiel *Densbach* ĉirkaŭ unu km okcidente de Schelborn. La fonto situas ĉe la okcidenta deklivo de Schneppsheid (595.7 m. s. m.) sur alteco de 509 m super marnivelo. De tie la rojo fluas norden. Post ĉ. unu km ĝi ŝanĝas sian nomon al *Auelbach*. Ĝi pasas Blasweiler kaj denove ricevas novan nomon: *Blasweiler Bach*. Ĝi turnas sin okcidenten kaj pasas je la piedo de la monto „Auf der Nür" (470m s. m.) la urboparto Ramersbach de Bad Neuenahr-Ahrweiler Sen la sudo. Ĝi daŭrigas sian vojon okcidenten kiel *Staffeler Bach* de Staffel ĝis Kesseling. Tie alfluas la la rivereto *Herschbach* kaj ĝi daŭrigas sian vojon kiel *Kesselinger Bach* ĝis Ahrbrück, kie ĝi enfluas de sudo al Ahr.

### Akvokolekta areo kaj alfluantoj

La akvokolekto areo havas grandecon de 95 km² .

| Alfluantoj de la Kesselinger Bach ( rivermalsupren) |
| --- |
| nomo | akveja kodo | longeco(km) | direkto | akvokolekta areo km² | enfluejoapud (loko) |
| Erschbach | 2718412 | 1,2 | maldekstre | 1,346 |  |
| Bärzefeldbach |  |  | dekstre |  |  |
| Wollseifen |  | 1,0 | maldekstre |  |  |
| Heckenbach | 2718742 | 5,3 | maldekstre | 15,375 | Staffel |
| Ahlbach (Bach vom Eltzerhardt) | 2718744 | 2,1 | dekstre | 4,021 | Staffel |
| Damchelhardtbach |  |  | maldekstre |  |  |
| Wollenstockgraben |  |  | dekstre |  | Kesseling |
| Herschbach (Weidenbach) | 2718746 | 12,7 | maldekstre | 36,682 | Kesseling |
| Euzemich |  |  | dekstre |  | Kesseling |
| Auschsbach | 27187472 | 2,6 | dekstre | 2,224 | Ahrbrück |
| Dennbach | 2718748 | 7,8 | maldekstre | 15,135 | Ahrbrück |

Referencoj
----------
**Kalisto** (helene *Καλλιστώ*, latine *Kallistó*) estis en la helena mitologio filino de la arkadia reĝo Likaono.

 *Zeŭso kaj Kalisto* , aŭtoro François Boucher, Zeŭso prenas aspekton de Diana/Artemiso 
Onidire ŝi estis la plej bela knabino en la reĝolando kaj fariĝis anino de la sekvantaro de la diino de ĉaso Artemiso. Baldaŭ malkovris ŝin la plej alta dio Zeŭso kaj por akiri ŝin, li onidire prenis sur sin formon de Artemiso. Sed aliaj versioj parolas pri tio, ke li prenis ŝin perforte.
Kiam Artemiso ekvidis, ke Kalisto atendas bebon, forpelis ŝin el sia sekvantaro kaj Kalisto poste naskis en arbaro filon Arkason. Kiam ĉi tion eksciis diino Hera, edzino de Zeŭso, venĝis Zeŭsan malfidelecon per transformo de Kalisto en ursinon.

Arkaso plenkreskis kaj ĉasado fariĝis lia manio. Malfeliĉo baldaŭ venis – dum unu ĉasado li sekvis spurojn ĝuste de tiu ĉi ursino. Lastmomente intervenis Zeŭso kaj malebligis murdon de la patrino per transformo de Arkaso ankaŭ en urson. Poste li ilin ambaŭ levis sur ĉielan volbon kaj transformis ilin en konstelacion de *Granda kaj Malgranda Ursino*, kiuj nun estas nomataj "Granda kaj Malgranda Ĉaro"*.*

Reflekto en arto
----------------

Tiu ĉi historieto estis preferata temo de renesancaj kaj barokaj artistoj.

* Tizian pentris du bildojn nomataj *Artemiso kaj Kalisto* (unu, el la jaro 1559, estas en Bridgewater House en Londono kaj la dua, el la jaro 1560, estas en Ŝtata galerio en Vieno
* plia atentinda bildo de Fr. Wouterse *Artemiso kaj Kalisto*, el duono de la 17-a jarcento, estas en la Kastela galerio en Kroměříž (Ĉeĥio).

Referencoj
----------

* Kategorio Kalisto (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* 204 Kalisto
* Kalisto (luno)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo 'Kallistó en la ĉeĥa Vikipedio.*
Pri la komunumo
---------------

**Kerns** estas komunumo en Kantono Obvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis 5485 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Kerns situas sudoriente de la rivero Sarner Aa kaj la lago Wichelsee, kaj etendiĝas de la Untervaldaj Antaŭalpoj en nordo ĝis la Bernaj Alpoj en sudo. La ĉefa vilaĝo situas sur teraso je alteco de 564 m s.m. kaj ofertas belan rondvidon al la tuta kantono. En la alpa sudo de la komunumo situas la lagetoj Blausee, Melchsee kaj Tannensee. La okcidentan limon de la komunumo formas en nordo la rivero Granda Melchseeaa, kiu alfluas en la valofundo al Sarner Aa. La plej alta punkto de la komunumo situas sur la kulmino de la monto *Rotsandnollen* sur alteco de 2700 m s.m. dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 459 m s.m. ĉe la bordo de la lago Wichelsee. La sudan parton de la komunumo formas la Melch-Valo.

La komunumo konsistas el la sekvantaj vilaĝoj kaj setlejoj: Kerns-Dorf, Dietried, Halten, Melchtal, Sankt-Niklausen, Siebeneich kaj Wisserlen.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Kerns limas en nordo al Ennetmoos (NW), en nordoriento al Dallenwil (NW), en oriento al Wolfenschiessen (NW), en sudoriento al Innertkirchen (BE), en sudo al Hasliberg (BE), sudokcidento al Lungern, en okcidento al Sachseln, en nordokcidento al Sarno, kaj en nordnordokcidento al Alpnach.

Trafiko
-------

La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio de Sarno al Melchtal kaj en somero aŭ dum la skisezono ĝis Stöckalp, de kiel seĝtelfero kondukas al la Alpo Melsee-Frutt, kie troviĝas la migradoregiono ĉirkaŭ la lagetoj respektive la skiregiono en vintro.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Kerns datiĝas el la jaro 1036 kiel *Chernz*. La hodiaŭa komunumo estis fondita 1850 surbaze de la nova kantona konstitucio, kiu devis esti enkondukita post la valdigiĝo de la federacia konstitucio de Svislando de la jaro 1848. Tiu nomva komunumo anstataŭis la ĝis tiamajn kooperativojn kaj koncedis civitanajn rajtojn al ĉiuj loĝantoj kaj ne nur al la membroj de la kooperativoj.

Partnerkomunumo
---------------

Kerns havas komunuman partnerecon kun la urbo Kamnik en Slovenio.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Willi Studach*: *Kerns* en la *Historia Leksikono de Svislando* (14.10.2008)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Kerns
* Kerns en la Historia Leksikono de Svislando

| Komunumoj de Kantono Obvaldo |
| --- |
|  |  |
| Alpnach - Engelberg - Giswil - Kerns - Lungern - Sachseln - **Sarno**

* Kategorio Kerns en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 |
Pri la komunumo
---------------

 **Killwangen** (prononcu *kilvangn*, en Esperanto ankaŭ **Kilvango**) estas komunumo en la distrikto Baden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1781 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

La vilaĝo Killwangen situas inter la sudokcidenta bordo de la rivero Limato kaj la nordorienta deklivo de la montoĉeno *Heitersberg* kies arbaron tranĉas multnombraj ravinetoj. La malnova vilaĝokerno situas ĉe la piedo de Heitersberg, dum la novaj kvartaloj proksime de la stacidomo situas en la rivera ebenaĵo. La komunumo komplete kunkreskis kun la najbara komunumo Spreitenbach.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Killwangen limas en nordo al Würenlos, en oriento al Spreitenbach, en sudokcidento al Oberrohrdorf, kaj en nordokcidento al Neuenhof.

Trafiko
-------

La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la grava trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Baden, kiu fakte estis la unua svisa fervojlinio. La stacidomo portas la nomon *Killwangen-Spreitenbach*, sed situas komplete sur teritorio de Killwangen. Tra la komunumo pasas ankaŭ buslinioj kaj se la Regiontransporto Baden kaj de la Zurika Trafikunio.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 3 kilometrojn norde en Neuenhof.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Killwangen datiĝas el la jaro 1227 kiel *Chullewangen*.

En mezepoko Killwangen troviĝis sub habsburga regado. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Killwangen estis atribuita al la voktejo Vetingo de la Grafejo Baden. Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio Argovio estis kun helpo de francaj trupoj liberigita de la ĵurkomunuma servuteco, Killwangen dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden. Per la restaŭracio de la jaro 1803 Killwangen fariĝis komunumo de la distrikto Baden en la nove fondita Kantono Argovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Killwangen-Spreitenbach (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Killwangen
* Killwangen en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Killwangen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Baden |
| --- |
| **Baden** • Bellikon • Bergdietikon • Birmenstorf • Ehrendingen • Ennetbaden • Fislisbach • Freienwil • Gebenstorf • Killwangen • Künten • Mellingen • Mägenwil • Neuenhof • Niederrohrdorf • Oberrohrdorf • Obersiggenthal • Remetschwil • Spreitenbach • Stetten • Turgi • Untersiggenthal • Vetingo • Wohlenschwil • Würenlingen • Würenlos |  |

 |
**Kevermes** (kevermeŝ) estas grandvilaĝo en Hungario en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Békés, en subregiono Mezőkovácsháza. La nomo ne havas sencon en la hungara.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 43 km²
* Loĝantaro: 2400
* Poŝtkodo: 5744
* Telefonprefikso: 68

La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara-rumana ŝtatlimo, for de ĉefvojo kaj rivero. Battonya estas proksime, fervojo troviĝas ĉe Lökösháza.

Historio
--------

La vilaĝo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataloj. Ĝi refondiĝis en 1815. En 1848 katolika preĝejo omaĝe al Eta Beata Damo konstruiĝis. En 1919 la rumanoj okupis la setlejon, en 1920 ĝi trovis sin preter la nova ŝtatlimo sen trapasejo. Oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj en 1945 el la grandbieno. Kolĥozo formiĝis en 1960. Ĝemelkomunumo estas Mácsa, Rumanio. Apud la grandvilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.

Ĝemelurboj
----------

Rumanio Macea, Rumanio

* Kategorio Kevermes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
40° 27′ 22″ Nordo 3° 35′ 55″ Oriento﻿ / ﻿40.45611 °N, 3.59867 °O﻿ / 40.45611; 3.59867 (mapo)

Placo de la Imperiestroj
La **Kaprica Parko** aŭ en hispana *Parque de El Capricho* [kaprIĉo] estas parko kaj ĝardena areo situanta en la kvartalo Aleo Osuna, en la distrikto Baraĥo, nordoriente de la urbo Madrido, Hispanio. Ĝi estis konstruigita de María Josefa de la Soledad, dukino de Osuna, inter 1787 kaj 1839. Ĝi enhavas areon de 14 hektaroj.

Ĝi estas konsiderata unu el la plej belaj parkoj de la urbo. Elstaras la placo El Capricho (la kaprico), la Palaco, la baseno, la placo de la Imperiestroj, aŭ la fontano de la Delfenoj kaj de la Ranoj.

Ĝi havas influojn anglajn, francajn kaj italajn, de la epoko kiam ĝi estis konstruita. Ĝi konstituas la unikan ĝardenon de la epoko de la Romantismo ekzistanta en Madrido. Montroj de tio estas la labirinto de arbustoj, la konstruaĵoj, kiaj la palaceto, la malgranda ermitejo, aŭ la bela dancejo, krom la rojoj kaj basenoj, kie estas cignoj kaj anasoj.

Vidu ankaŭ
----------

* El Capricho (metroo de Madrido)

* Kategorio Kaprica Parko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)