recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Villa Comaltitlán** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Villa Comaltitlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07071.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 26414 loĝantojn. El tiuj estis 13005 viroj kaj 13409 virinoj. La komunumo havas surfacon de 606 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 40 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 15312 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 12079 scipovis legi kaj skribi kaj 3225 personoj estis analfabetoj. Do 79% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 21% estis analfabetoj.

26706 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 195 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 0.73% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Villa Comaltitlán Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Pascal LÉCAILLE** estas franca esperantisto kaj konstrulabora konsilisto. Interalie li redaktis en 1993-1994 la 4 unuajn numerojn de *Hejmoj : Bulteno pri esperantaj komunumoj* (de HIK), en la periodo 1995-1998 li reprezentis la esperantistan por-UNESKO-asocion *Monda Kunagado* en la komitato de UEA, kaj en 1997-1998 oficis kiel kasisto en la estraro de TEJO. De 1992 ĝis 1997 li studis sociologion, etnologion kaj lingvosciencon en la universitato *Lumière* de Liono, ekde 2003 studis en la nacia plurteknika instituto de Grenoblo, kaj en 2016 diplomiĝis ankaŭ en la universitato *Dauphine* de Parizo. Li vivas kaj laboras en la urbo Le Mans.

Eksteraj ligiloj
----------------

* iom da biografiaj informoj, kaj portreta foto en la retejo *LinkedIn* (france)
* retejo de lia firmao[*rompita ligilo*] (france)
* artikolo "*Le développement des compétences et la qualité en formation par la coopération*" (france: "la evoluo de kapabloj kaj kvalito en edukado per kunlaboro") de li, la 5-an de decembro 2017 (france)

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 554409
 |
**Thelma Catherine "Pat" NIXON** (naskiĝis la 16-an de marto 1912 - mortis la 22-an de junio 1993), ankaŭ ofte konata kiel **Patricia Nixon**, estis usona edukistino kaj edzino de Richard Nixon, la 37-a Prezidanto de Usono. Dum ŝia pli ol 30 jaroj en publika vivo, ŝi funkciis kaj kiel dua damo kaj kiel Unua Damo de Usono (1953-1961)(1969-1974).

Ŝi naskiĝis en Ely, Nevado, kaj kreskis kun siaj du fratoj en Cerritos, Kalifornio, diplomiĝanta en mezlernejo en 1929. Ŝi ĉeestis Fullerton Junior College kaj poste Universitato de Suda Kalifornio. Ŝi pagis por sia instruado laborante plurajn laborojn, inkluzive administranto de apotekoj, tajpado, radiografino kaj komercisto. En 1940 ŝi geedziĝis kun advokato Richard Nixon kaj ili havis du filinojn, Tricia kaj Julie. Nomataj la "Nixon-teamo", Richard kaj Pat Nixon kampanjis kune en liaj sukcesaj kongresaj kampanjoj de 1946 kaj 1948. Richard Nixon estis elektita vicprezidanto en 1952 kune kun generalo Dwight D. Eisenhower, kun kiu Pat fariĝis Dua damo. Pat Nixon multe kontribuis al la rolo de la edzino de la vicprezidanto, insistante pri vizitado de lernejoj, orfejoj, hospitaloj kaj vilaĝaj merkatoj, kiam ŝi faris multajn misiojn de bonvolo tra la mondo.

Kiel Unua Damo, Pat Nixon antaŭenigis kelkajn bonfarajn kaŭzojn, inkluzive de volontulismo. Ŝi suferis du batojn, unu en 1976 kaj alia en 1983, kiam estis diagnozita je pulma kancero en 1992. Ŝi mortis en 1993, en aĝo de 81 jaroj.

* Pat Nixon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Pat Nixon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 641171
* GND: 129772577
* LCCN: n50006028
* VIAF: 45391119
* ISNI: 0000 0000 2131 9644
* SUDOC: 069944946
 |
**Villa de Zaachila** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Villa de Zaachila*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 565.

Geografio
---------

**Villa de Zaachila** apartenas al la distrikto Zaachila al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 28003 loĝantojn. El tiuj estis 13280 viroj kaj 14723 virinoj. La komunumo havas surfacon de 54,86 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1316 indiĝenoj. El tiuj 918 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 918 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Villa de Zaachila Arkivigite je 2007-05-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Forks Over Knives** (*Forkoj kontraŭ Tranĉiloj*) estas usona reklamfilmo kaj dokumenta filmo de 2011, kiu rekomendas malalt-grasan, nerafinitan, plant-bazitan dieton kiel manieron eviti aŭ inversigi plurajn kronikajn malsanojn. La filmo emfazas, ke procesitaj nutraĵoj kaj ĉiuj oleoj devas esti evititaj. Ĉi tio foje estas konfuzita kun vegana dieto, kiu praktike povas esti tre malsama. La malalt-grasa, planto-bazita dieto antaŭenigas manĝi ĉiujn, ne rafinitajn aŭ minimume rafinitajn vegetalajn manĝaĵojn. Tiuj, kiuj adaptas la vivstilon, bazos siajn dietojn ĉirkaŭ manĝaĵoj kiel ĉiaj grenoj, guŝoj, tuberoj, legomoj kaj fruktoj. Ĝi celas ekskludi aŭ minimumigi iujn ajn fontojn de best-bazitaj proteinoj kaj tre rafinitaj manĝaĵoj kiel rafinitaj sukeroj, blankigitajn farunojn kaj oleojn.

Per ekzameno de la karieroj de usona kuracisto Caldwell Esselstyn kaj profesoro pri nutra biokemio T. Colin Campbell, *Forks Over Knives* asertas, ke multaj malsanoj, inkluzive de trodikiĝo, kardiovaskulaj malsanoj kaj kancero, povas esti malebligitaj kaj traktataj per manĝo de nerafinitaj veganaj dietoj, evitante procesitajn manĝaĵojn kaj bestodevenajn manĝaĵojn.

La filmo ankaŭ prezentas superrigardon de la 20-jara Projekto Ĉinio-Cornell-Oksfordo, kiu kondukis al la rezultoj de Profesoro Campbell, priskribitaj en sia libro *The China Study* (2005), en kiu li sugestas, ke koronaria malsano, diabeto, trodikiĝo kaj kancero povas esti ligitaj al la okcidenta dieto el prilaboritaj kaj best-bazitaj manĝaĵoj (inkluzive de laktaĵoj).
***Une belle fille comme moi*** (*Belulino kiel mi*) estas franca filmo de 1972 reĝisorita de François Truffaut, en kiu stelulis Bernadette Lafont. Ĝi estis bazita sur samnoma romano de Henry Farrell de 1967.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Stanislas Previne estas juna sociologo kiu preparas disertacion pri murdistinoj. Li konas Camille Bliss en prizono por intervjui ŝin. Camille estis akuzita je murdoj de sia amanto Arthur kaj de sia patro. Ŝi rakontas al Stanislas pri sia vivo kaj siaj amaferoj.

Stanislas, je frustracio de sia sekretariino, kiu amas lin, tuj enamiĝas de Camille kaj laboras por trovi pruvaron pri ŝia senkulpeco. Lia sekretarino klopodas por konvinki lin, ke Camille manipulas lin, sed ŝi ne kapablas konvinki lin. Pere de esplorado, la sociologo kaj lia sekretariino trovas junulon, amatora filmisto, kiu filmis la pruvaron por liberigi Camille el la prizono.

Liberigita, Camille, kiu ĉiam muzikemis kaj estis alloginta iam kabaredkantiston Sam Golden, famiĝas kiel kantostelulino. Stanislas venas al ŝia koncerto kaj ŝi seksallogas lin en sia hejmo; tamen, ŝia edzo, tre perfidita dum la filmo, malkovras ili kaj batas lin. Camille murdas sian edzon kaj metas la pafilon sur sia svenita amanto.

Kiam Stanislas estas enprizonigita pro la murdo, Camille faras nenion por helpi la homon kiu iam liberigis ŝin. La sekretariino de Stanislas tajpas la disertacion tiel ke Stanislas sciu, ke vere Camille estas tiom manipulema allogistino.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Bernadette Lafont kiel Camille Bliss
* André Dussollier kiel Stanislas Prévine
* Claude Brasseur kiel Maître Murene
* Charles Denner kiel Arthur
* Guy Marchand kiel Roger alinome Sam Golden
* Anne Kreis kiel Hélène
* Philippe Léotard kiel Clovis Bliss
* Gilberte Géniat kiel Isobel Bliss
* Michel Delahaye kiel Marchal
* Danièle Girard kiel Florence Golden
* Martine Ferrière kiel prizonsekretariino
* Jacob Weizbluth kiel Alphonse, mutulo
* Jean-François Stévenin kiel gazetvendisto (eksterliste)
* François Truffaut kiel ĵurnalisto (voĉo, eksterliste)

Referencoj
----------

1. ↑   Allen, Don. *Finally Truffaut*. New York: Beaufort Books. 1985. ISBN 0-8253-0335-4. OCLC 12613514. pp. 233.

Eksteraj ligiloj
----------------

* en imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo A Gorgeous Girl Like Me en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 848523
 |
**TÉGLÁS Gábor** (te:gla:ŝ) estis hungara arkeologo kaj instruisto naskita en Braŝovo la 23-an de marto 1848 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de februaro 1916. Li estis la patro de ĵurnalisto Gábor Téglás kaj de ĵuĝisto, stenografo Géza Téglás.

Li estis membro de Hungara Scienca Akademio ekde 1888.

Biografio
---------

Gábor Téglás instruis ekde 1871 en la ĉefreala lernejo de Déva, ekde 1883 ĝis 1904 li estis ties direktoro. En sia junaĝaj jaroj li esploris la geologion kaj naturon de departemento Hunyad. Pli poste sia ĉefa esplorkampo estis la antikva Dacio. Li estis longtempe direktoro de la muzeo departementa.

Verkoj
------

* *Hunyad megye története* (I. Bp. 1902);
* *Az alföldi sáncok maros-duna közi csoportjának helyrajza…* (Bp. 1904);
* *Limes-tanulmányok* (Bp. 1905);
* *Dácia megdülésének története* (Bp. 1913).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**PODHRADSZKY László** [podradski] estis rumania hungara juristo, politikisto. Li naskiĝis en Kőszeg la 2-an de marto 1920 kaj mortis la 18-an de septembro 1998 en Kluĵo.

Biografio
---------

László Podhradszky akiris jurdiplomon kaj doktorgradon en Universitato Francisko Jozefo la 1-a de Koloĵvaro (1943). Li estis jura kunlaboranto en Kluĵo de ĵurnalo *Igazság* kaj de revuo *Dolgozó Nő*. De 1987 li estis ĉefintendanto de la hungara evangelia eklezio de Rumanio. Post la falo de la diktaturo en 1989, li estis deputito en la rumana parlamento sur listo de RMDSZ kaj ano de la komitato homjura, minoritata kaj kulta. Laŭ lia propono enmetiĝis en teksto de la nova konstitucio, ke la leĝoj ne povas havi retro validojn escepte de kriminalajn kazojn, kiam oni aplikas la jurregulolojn pli mildajn akceptitajn dumtempe. Lia politika agado koncentriĝis al la aranĝo de postkomunista situacio de eklezioj. Li reprezentis la hungararon de Transilvanio en internaciaj konferencoj en Ĝenevo kaj Helsinki.

Fonto
-----

* Romániai magyar irodalmi lexikon Arkivigite je 2016-04-16 per la retarkivo Wayback Machine
**Laurel GOODWIN** (naskita la 11-a de aŭgusto 1942 en Wichita, Kansaso mortis la 25-a de februaro 2022) estis emerita usona aktorino, flegistino kaj modelino.

Laurel komencis sian karieron kiel infana modelo. En la kino, ŝi komencis rolante koramikinon de Elvis Presley en filmo *Girls! Girls! Girls!* (1962). Poste ŝi laboris en filmojn Papa's Delicate Condition, Stage to Thunder Rock, The Glory Guys krom kiel televidserioj The Virginian, *Run Buddy Run*, *The Hero* kaj Get Smart. Ŝi partoprenis la provepizodon The Cage de Star Trek (kaj sekve la duparta epizodo The Menagerie) en 1966 kaj ŝi estis la lasta el la aktoroj de la epizodo, kiuj ankoraŭ vivas.

En postaj jaroj ŝi aperis en televidaĵoj The Beverly Hillbillies, *Premiere*, *Call to Danger*, Mannix kaj *The Partners* (1971).

Post lasi aktoran karieron ŝi iĝis flegistino.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 637180
* GND: 1286247683
* LCCN: no2013123312
* VIAF: 51899257
* ISNI: 0000 0000 5937 8666
* BNF: 141824302
* MBA: 5e1de1ec-0804-4a57-af9a-4455ca7059a4
* NLA: 35606311
* BNE: XX1257517
 |
La **novigado de la evangela eklezia muziko en Germanujo post 1920** klopodis pri nova sanktigo de la muziko de la evangela diservo.

La novigomovado de la evangela eklezia muziko estis envolvita en novklasikismo traira la tutan eŭropan muzikan kulturon ekde proksimume 1920. Ĝi radikis en la kantmovado kaj transprenis el ĝi la volon al facila prezentebleco, al kantebleco de la melodioj kaj al tuja komprenebleco por la aŭskultantoj. Romantismaj kantoformoj sentataj kiel subjektivaj estis ekskludataj favore al rekonsciiĝo pri la forto de linieco, travivebla en la protestanta ĥoralo, kaj la interplekto de liniaj energioj al polifoniaj streĉoj. Mezurdona modelo de la kompoziciaj teknikoj estis la nurvoĉa  muziko de la germana altbaroko, ekzemple la ĥormuziko de Heinrich Schütz.

Plej elstara reprezentanto de la novigomovado de la evangela eklezia muziko post 1920 estas Hugo Distler. Krom li interalie Kurt Thomas kaj Johann Nepomuk David estis famaj reprezentantoj de ĉi tiu eklezimuzika reformmovado.
**Kaverna preĝejo de sankta Maria Magdalena** troviĝas en monteto Skalka, 1 km nordokcidente de Mníšek pod Brdy (legu Mniŝek pod Brdi).

La kaverna preĝejo de sankta Maria Magdalena estas laboraĵo, simile kiel groto en Valdŝtejna ĝardeno en Prago, kiu fidele kaj en granda areo imitas veran karstan kavernon. La interno de preĝejo estas plene surŝutita per stukaj gutŝtonoj, kiuj estas rememorigotaj kavernon, en kiu vivis Maria Magdalena, pekulino kaj pentulino.

La preĝejo estis konstruita en la jaroj 1692 – 1693. Iniciaton al la konstruigo de la preĝejo donis laŭ mito sonĝo aŭ vizio de tiama posedanto de la sinjorujo, kiu imagis, ke li estas staranta sur la montetpinto de Kombiloj (ĉeĥe Hřebeny) kvazaŭ ĉe marbordo. Pli malfrue ĉi tie estiĝis malgranda templo, ermitejo, gastejo, krucvojo. En tiujn ĉi lokojn estas ankaŭ metita enhavo de konata romano *Kája Mařík*.

En la ĉirkaŭaĵo estis minataj ordoviciaj feraj ercoj eble jam ekde renesanco. Nova etapo de minado poste venis en la jaro 1945. En Mníšek estis konstruita bul-uzinoj, kiuj pro prezo de grandaj kostoj prilaboris ĉi tiean proporcie malriĉan ercon. Restaĵoj de la minado inkluzive de nealireblaj galerioj kaj kameroj troviĝas tuj sub Skalka. La rando de la brda deklivo ĉi tie sekve de la minado sinkis preskaŭ je du metroj, en la muroj de la preĝejo aperis breĉoj kaj estis eĉ traktata pri neokulfrapa malkonstruo de tiu ĉi glora loko. Sed en la jaro 1967 la bul-uzinoj estis fermitaj, la minado haltigita kaj la areo de la preĝejo estis lasita al dezertiĝo. En la jaro 1993, 300 jaroj de konsekrado, estis finita riparo de tegmento kaj fasado. Oni riparas ankaŭ la ermitejon, la templon kaj la krucvojon.

En la preĝejeto ĉiujare en julio okazas ekspozicioj kaj en la spaco oni servas mesojn dum ĉeesto de superaj reprezentantoj de romkatolika eklezio.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kaverna preĝejo de sankta Maria Magdalena en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Garegino la 2-a** (armene, Գարեգին Բ, ankaŭ Karekin) estas la nuna katolikoso kaj super patriarko de la Armena Apostola Eklezio.

Li naskiĝis sub la nomo Krtiĉ Nersesjan en Voskehat (Armenio) la 21-an de aŭgusto 1951. En 1965 li eniris en la seminarion. En 1970 li iĝis diakono. En 1971 li diplomiĝis kun honoroj. Tiam li estis ordinita pastro. En la 1970-aj jaroj la Katolikoso helpis kaj inspiris lin studi ekster Armenio. Li daŭre studis en Vieno, ĉe la Universitato de Bonn, kaj en Zagorsk (Rusio). Post 1979 li fariĝis grava en Armenio kaj la 23-an de oktobro 1983 li estis nomumita episkopo en Eĉmiadzin. Li fariĝis ĉefepiskopo en 1992.

En 1988 li ludis gravan rolon helpante la viktimojn de la Armenia Tertremo en 1988. Li konstruis plurajn preĝejojn kaj lernejojn. Li montris intereson pri la uzo de moderna teknologio kaj telekomunikiloj favore al la vivo de la eklezio kaj al la kompromiso de la problemoj kaj la heredaĵo de Sovet-Unio.

En 1999 li estis elektita Katolikoso de Armenio *kaj de ĉiuj armenoj* en Eĉmiadzino, sukcedante la antaŭan katolikoson Garegino la 1-a. Liaj rilatoj kun Johano Paŭlo la 2-a estis ĝenerale pozitivaj. Garegino la 2-a ricevis la pontifikan viziton en Armenio.

En 2000 li vizitis Vatikanon por inviti la papon Johano Paŭlo la 2-a viziti Armenion. En 2006 li pasigis unu semajnan viziton en Istanbulo (Turkio) por viziti la ekumenan patriarkon Bartolomeo la 1-a kaj beni la armenan komunumon en la urbo. Dum lia vizito li kaŭzis diskutadon pri la armena genocido farita de Turkio.

* Kategorio Garegino la 2-a en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 645947
* GND: 131969323
* LCCN: n2001046567
* VIAF: 8534128
* ISNI: 0000 0000 4532 1677
* SUDOC: 144574136
* BNF: 150528775
* BIBSYS: 7063545
* ICCU: VIAV146894
 |
**"Obsession"** [Obsedo] estas la dektria epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Art Wallace kaj reĝisorita de Ralph Senensky, ĝi estis origine elsendita la 15-an de decembro 1967.

Intrigo
-------

Dum planeda enketo, tri membroj de teamo de la USS Enterprise (NCC-1701) estas atakitaj kun sango drenado de hemoglobino de gasa esto, kiun Kapitano Kirk jam renkontis dek unu jarojn antaŭ ol servante sur la stelŝipo USS Farragut. Por ĉasi por la ulon Kirk rifuzis foriri la planedon por rekontiĝo kun la USS-Yorktown. La "Enterprise" malsukcesas trovi la ulon uzante enŝipajn sensorojn, la ulo atakas al dua surplanetiĝa teamo, drenante hemoglobinon el du pli da kosmonaŭtoj. Reen en la ŝipo, kiam Kirk ekscias, ke sekureca oficiro, Garrovick (Stephen Brooks), hezitis pafi sur la ulon, li forte kolerigas.

Ĉefkuracisto Leonard McCoy reviziinte la rekordojn de la antaŭa renkonto de Kirk, alfrontas la kapitano super sia obsedo kun la besto; kiel juna leŭtenanto, Kirk hezitis en pafi fazerojn sur la besto, kiu poste mortigis duonon de la anaro de Farragut. Kvankam ĝi ricevis komendon pro kuraĝo, Kirk daŭre kulpigas sin mem pro la mortoj. Kirk subtenas, ke la ulo estas urĝa minaco. Piloto Pavel Chekov interrompas ili por informi, ke la nubo-besto malproksimiĝas de la planedo.

La "Enterprise" persekutas la ulon ĝis ke ĝi turniĝas kaj antaŭas la ŝipon. Kirk ordigas armilojn, kiu havas nenian efikon. La ulo tiam pasas tra la ŝildoj kaj eniras la ventilan sistemon. Spock notas al Kirk, ke, ĉar la besto ne povas esti damaĝita per konvenciaj armiloj, la kapitano tute ne bedaŭru pri sia pli frua renkonto. Rimarkante, ke li nek Garrovick povus malutili la ulon, Kirk ordonas la ke li revenu al devo.

La besto fine forlasas la ŝipon. Kredante ĝin esti direktanta al la Tycho-sistemo por naski, Kirk kaj Garrovick iras malsupren kun antimateria bombo. Kun la ulo envolvanta ilin, Kirk kaj Garrovick transportiĝas kaj la bombo eksplodas, neniigante la eston.
**PALOTAY László** (pro. palotai) estis hungara liberecbatalisto, romkatolika pastro, verkisto naskita en Máramarossziget la 13-an de junio 1830 kaj mortinta en Nadjvarado la 26-an de septembro de 1908.

Biografio
---------

László Palotay servis en 1848 – 49 en armeo de Transilvanio de Jozefo Bem, li fariĝis leŭtenento. De 1851 li studis en la porpastra edukejo de Nadjvarado, en 1854 oni sendis lin Romon por fini liajn teologiajn studojn. De 1856 li estis kaplano en Nadjvarado, de 1858 kostega pastro episkopa, de 1868 parokestro-visdekano de Váradolaszi, de 1892 kanoniko, de 1907 grandpreposto. Li verkis artikolojn interalie kontraŭ Ernest Renan kaj la framasonismo. Li kontribuis per gravaj sumoj al preĝejkonstruadoj de Szentetornya, (Orosháza) Berettyóújfalu, Bucsa.

Verkoj
------

* *Hasznos és biztos óvszer a világi megromlott tudomány ellen…* (I – III. relaboro el italo, Nagyvárad, 1882 – 1883);
* *A szabadkőművességnek tana…* (relaboro el italo, sub nomo Szigethy László, Bp. 1887.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
Tiu lingvo estas priskribita en libro kun 74 paĝoj, titolita "Latino Elementare", eldonita de 
Associazione Culturale sine lucro "Latino Semplificato", Bologna. Aŭtoroj estas Bruno Bosse kaj Athos Carati. La libro estas skribita en itala lingvo. Ĝi entenas kurson, vortaron ne.

Kvankam estas dirite, ke la lingvo estu pli facila ol la klasika latina, ĝi entenas pli da komplikaĵoj ol Esperanto. Ekzemple "c" estas prononcita a antaŭ i kaj e, alie k, estas dekstra (`) kaj maldekstra (´) korno en grafio.

Verboj ekzistas en kvar konjugacioj, kiuj ŝanĝas sian formon laŭ persono:  

voco vocas vocat vocamus vocatis vocant  

video vides videt videtis videmus videtis vident  

álere alo alis álimus álitis alunt  
 
vocare voco vocas vocamus vocatis vocant  

vidére video vides videt videmus videtis vident  

àudire àudio àudis àudit audimus auditis àudiunt  

Kelkaj substantivoj ŝanĝas radikon en deklinacio (nominativo/akuzativo):

vir virum, mùlier mulierem, ŭor ŭorem, magister magistrum,  
 
pùer puerum, puella puellam, caro carnem, ovum ovum, gallus gallum

Specimeno
---------

Teksto el bulteno "si vis lòquere loque!"

  

Bonas ferias omnibus vobis exoptamus!!  

Requiescite, relaxate vos, oblectate vos;  

quam primum in proximo Septembre.  

Nos quoque quiescebimus duos menses.  

Noster diurnaluculum proximum perveniebit vobis in mense Septembre.  

Valete!

Traduko: Ni deziras vonajn feriojn al vi ĉiuj!   

Vi ripozu, malstreciĝu, vi divertiĝu;  

ĝis la unua tago de venonta septembro.  

Ni ankaŭ ripozos du monatojn.  

Nia venonta ĵurnaleto alvenos vin en monato septembro.  

Ĝis!
**KUNCZ Ödön** (pro. kunc) estis hungara juristo, ekonomikisto, universitata profesoro, ano de MTA (1930–1949) naskita en Arado la 18-an de januaro1884 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de marto 1965. Li estis pli aĝa filo de pedagogo Elek Kuncz, pli aĝa frato de verkisto Aladár Kuncz kaj de kuracisto Andor Kuncz.

Biografio
---------

Ödön Kuncz akiris diplomon pri juro en la Universitato de Koloĵvaro kaj li faris ekzamenon pri advokato en 1908. Post eksterlanda studvojaĝo li laboris ĉe trubunalo. En 1911 li iĝis privatprofesoro. De 1914 li estis publika eksterordinara profesoro pri komercjuro en jaroj 1916–19 publika ordinara profesoro. Inter 1920–1927 li instruis en la Reĝa Teknikuniversitato de Budapeŝto, inter 1928–1949 en la jura fakultato de Scienca Universitato Péter Pázmány. Li redaktis la revuon *Gazdasági Jog*; ĉefsekretario de la Institut International des Études Coopératives, direktoro de la instituto Magyar Jogászegylet Gazdaságjogi Intézet.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Tamás Isépy

Verkoj
------

* *A magyar kereskedelmi és váltójog vázlata* (I–II. Bp. 1922);
* *A magyar kereskedelem és váltójog tankönyve* (Bp. 1938);
* *Küzdelem a gazdasági jogért* (Összegyűjtött kisebb dolgozatai, III. Bp. 1939–41).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
La **preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Vasasszonyfa.

Historio
--------

Tiu ĉi romanika kirko estis konstruita en la 13-a jarcento, sed tiam dediĉita al Ĉiuj Sanktuloj. Dum la kontraŭturkaj bataladoj la loĝantoj luteraniĝis. En 1779 la kirko estis pligrandigita laŭ baroko kaj laŭ patroneco Ĉieliro de Maria. La turo estis konstruita ĉirkaŭ en 1820. Apud la absidon kapelo estis konstruita en 1872. La orgeno estis farita en 1881. La internaj muroj estis pentritaj en 1949, post 9 jaroj la preĝejo estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas kaj plene reliefas. La ĉefenirejo funkcias tra la turo, la navo finiĝas en oklatera absido, kiu kontaktiĝas kun la sakristio kaj kapelo. Ankaŭ la navo havas apartan pordon. Interne galerio estas videbla por la orgeno. La altara bildo prezentas Ĉiujn Sanktulojn.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto aŭ en la alvenanta dimanĉo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* NavoNavo
* SakristioSakristio
* Interna fotoInterna foto
* PredikejoPredikejo
* OrgenoOrgeno
**Preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en hodiaŭa vilaĝo Vaspör, iam en *Csatár* [ĉatAr]. Ĝi estas signifa pilgrimloko nun nomata *Pusztacsatár.*

Historio
--------

En Csatár la preĝejo estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento. Pro atakoj de turkoj la preĝejo ruiniĝis. Laŭ la kredo en la 17-a jarcento katolikoj alvenis kaj post preĝejo miraklo okazis: estis montrita, kie estas kaŝita statuo pri Sankta Maria. Poste episkopoj de Győr kaj Zagrebo aranĝis pilgrimvojojn al Csatár. En 1736 la preĝejo estis rekonstruita, sed kelkaj partoj restis el la malnova preĝejo. La sakristio estis alkonstruita en 1928, la proksima domo por la pilgrimantoj en 1947. En 1946, poste en 1968 la preĝejo renoviĝis. En 1996 ŝtelistoj forportis la moveblaĵojn, tial inter 1999-2002 la preĝejo plene estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en ekstera parto de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze altiĝas la kvadrata turo reliefanta plene. Antaŭ la enirejo krucifikso estas videbla. Malantaŭ la turo troviĝiĝas la navo, kiu finiĝas en absido formanta preskaŭ kubon.

Kermesoj okazas la 15-an de aŭgusto kaj en dimanĉo proksime de la 8-a de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Gerhardo de Mark je Hamm** (naskiĝinta proksimume 1387; mortinta en 1461) regis de 1430 ĝis 1461 kiel grafo de Mark la graflandon Mark. Li estis la filo de Grafo Adolfo la 3-a de Mark-Altena kaj de Margareta de Jülich.

Vivo
----

Gerhardo komencis unue eklezian karieron. De 1403 ĝis 1417 li estis preposto de la katedralo de Ksanteno, de 1414 ĝis 1416 li krome estas dokumentebla kiel kanoniko ĉe la katedralo de Kolonjo. Li rezignis tamen la ekleziajn rangojn, por koncentriĝi plene pri profana kariero. Ekde 1409 Gerhardo postulis de sia frato Adolfo la 2-a/4-a. Grafo de Kleve kaj Mark, partoprenon je la patra heredaĵo. Komence Gerhardo ricevis Liemers, en 1413 Adolfo provizore kompensis sian pli junan fraton per partoj de sia marka Sauerland kaj la garantiejoj Kaiserswerth, Sinzig kaj Remagen.

En 1418 Adolfo, la antaŭan jaron rangaltigita al Duko de Kleve, dekretis regulon pri unuenaskiteco por siaj landoj Kleve kaj Mark. Per tio Gerhardo vidis sin prirabita pri ĉiaj perspektivoj je la postsekvo en Graflando Mark. Li ricevis subtenon de Imperiestro Sigismondo, kiu testamentis lin per la garantirajtoj pri la regna urbo Duisburg. Ankaŭ Gerhardo alianciĝis kun la kolonja ĉefepiskopo Ditriĥo la 2-a de Moers, al kiu li kompense por tio transdonis Kaiserswerth, Sinzig kaj Remagen. Finfine Gerhardo ankaŭ trovis subtenon je la statoj de Mark, kiuj ekde 1429 lin rigardis kiel sian „ĝustan naskiĝintan reganton".

Dum la malpaco kontraŭ sia frato Gerhardo konkeris en 1427 Kastelon Hörde, kiun Adolfo tamen rekonkeris mallongan tempon poste.

En 1430 la fratoj faris pacon, kiun ili novigis en 1437. Gerhardo ricevis je la pacigo de la „Marka Fratokverelo" sub premo de la landaj statoj grandparton de Graflando Mark. Li rajtis tamen nur titoli sin „Grafo je Mark", dum kiam Adolfo plue restis Grafo de Mark. Gerhardo disponis pri la regecoj de Hamm, Unna/Kamen, Iserlohn, Schwerte, Lünen, Hörde, Bochum, Altena, Breckerfeld kaj Neustadt, dum kiam Wetter/Blankenstein/Volmarstein, Bilstein, Fredeburg same kiel la voktecoj pri Essen kaj Werden estis en la posedaĵo de Adolfo.

Graflandon Bilstein kaj Reglandon Fredeburg, kiujn en 1367 Gotfrido la 4-a de Arnsberg estis cedinta al la grafoj de Mark, Gerhardo cedis en 1449 al Elektoepiskopujo Kolonjo.

Ekde 1456 Gerhardo dividis la regecon en Mark kun sia nevo Duko Johano de Kleve.

Per la morto de Gerhardo 1461 la graflando Mark iris laŭ kontrakto definitive al lia nevo Duko Johano kaj estis unuigata kun Duklando Kleve en persona unio. Gerhardo neniam estis edzo, naskigis tamen plurajn eksteredzecajn gefilojn. Li estis entombigata en la kapelo de la monaĥinejo Sankta Agneta en Hamm.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 568080
* GND: 13736282X
* VIAF: 300585851 81563805, 300585851
 |
*Ĉevalĉaro kaj rojo* (Muzeo de la Vajmara Urba Kastelo
**Karl BUCHHOLZ** (naskiĝinta la 23-an de februaro 1849 en Schloßvippach, mortinta la 29-an de majo 1889 en Oberweimar) estis germana pejzaĝisto estinte ĝuinte la trejniĝon ĉe la Grandduka saksia artlernejo. Dum ĉirkaŭ du jardekoj li kreis belajn pejzaĝajn bildojn, parte oleaĵojn, akvareloj kaj akvafortojn. La kvanto ne estis granda tamen liaj verkoj troviĝas nuntempe en multaj diversaj lokoj.

Vivo kaj agado
--------------

En la artlernejo de Vajmaro li iĝis disĉiplo de Max Schmidt. Ekde 1871 li estis majstra lernanto ĉe Theodor Hagen kiun oni venigis disde Düsseldorf. Tiutempe oni instruadis progreseman manieron de liberaera kreado kaj tonpentrado. Ili baziĝis sur la doktrinoj de la pentroskolo de Barbizon.

Jam dum la unua jaro Buchholz havigis al si propran atelieron. Li faris tenerajn artaĵojn rezignante pri motivoj tro furoraj. Inverse li centrigis flankajn kaj kvazaŭ ĉastajn pejzaĝeltiraĵojn. Ilin li pliinteresigis ekzemple per prezento dum diversaj tempoj de la tago.

Liaj verkoj estis faritaj ĉefe en la ĉirkaŭaĵoj de Vajmaro. Profesia amiko lia estis la pejzaĝisto Franz Hoffmann-Fallersleben, kiu tre meritis post la frua morto de Buchholz ke ties verkaro ne forgesiĝu. Lovis Corinth taksis lin *geniulo inter la anoj de la Vajmara Skolo*. Buchholz memmortigis sin en la aĝo de 40 jaroj.

Honoroj
-------

* En Oberweimar oni nomis strateton por li *Buchholzgasse*.

Verkoj (elekto)
---------------

* *Der wilde Graben bei Abendstimmung*, oleaĵo sur ligno, 43,5 cm × 33,0 cm (1879)
* *Herbstliche Park-/Waldlandschaft*, oleaĵo sur kartono, 27 × 18,5 cm.
* *Waldesinneres*, oleaĵo sur ligno, 33 × 53,7 cm (um 1880)

Referencoj
----------

1. ↑  Kp. Friedrich Düsel: *Franz Hoffmann-Fallersleben*, ĉe: *Niedersachsen*, jarkolekto 16 (1911), kajero 12, p. 268–272.

Literaturo
----------

* Kategorio Karl Buchholz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Eckart Kissling, Hendrik Ziegler: *Karl Buchholz 1849–1889.* E. A. Seemann, 2000, ISBN 978-3-363-00733-6.
* Hans Rosenhagen: *Carl Buchholz.* Ĉe: *Kunst und Künstler: illustrierte Monatsschrift für bildende Kunst und Kunstgewerbe.* Heft 7, 5.1907, p. 285–291 (interrete


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812788
* GND: 121761029
* LCCN: nr00021442
* VIAF: 32269868
* ISNI: 0000 0000 6661 5770
* BNF: 149707328
* ULAN: 500019354
* RKD: 13776
 |
**17081 *Jaytee*** estas malgranda, hela duopa asteroido de la asteroida zono.

Malkovro
--------

Ĝi estis malkovrita la 8-an de majo 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:2 kun la Tero.

Nomo
----

Ĝi estas nomita en honoro de *Joseph T. ("J.T.") Williams*, inĝeniero ĉe la Observatorio MMT, kiu estis grava en la disvolvo de grapolo da ses teleskopoj sur la Monto Hopkins (Arizono), tiel kiel la nova spegulo de diametro 6,5 metroj. Li ankaŭ disvolvis novaj teknikoj de aluminiado por grandaj teleskopaj speguloj ĉeloke.

Satelito
--------

Ĝia satelito estis malkovrita en septembro 2021 de F. Vachier, P. Pravec, P. Kušnirák, V. G. Chiorny, J. Oey, R. Durkee, V. Benishek, P. Thierry, A. Klotz kaj J. Berthier uzinte observojn de lumaj kurboj elde diversaj observatorioj, anoncita la 25-an de septembro 2021.

Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,14 km, orbitan duonan grandakson taksita al 7,5 km kaj orbitan periodon de 0,6809 ± 0,0004 tago (16,34 ± 0,01 horoj), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* angle (17081) Jaytee; paĝo de Wm. Robert Johnston
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (17001 - 18000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (17080) 1999 HE9 | **17081 *Jaytee*** | (17082) 1999 JC3 |
La golgota **preĝejo Sankta Kruco** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Szombathely.

Historio
--------

La kalvaria preĝejo estis konstruita en nekonata tempo. La unua mencio okazis en 1730. Ĝi estis plurfoje trakonstruita, lastfoje en 1903. Apud la kirko la karmelanoj konstruis monaĥejon. La monaĥinoj estis forigitaj en 1950, poste la monaĥejo estis ŝtata oficejo. Depost fino de la socialismo la eklezio rericevis la konstruaĵon. En 1992 la monaĥejo estis pligrandigita, la nuna funkcio estas katolika akademio.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sur montetopinto kune kun la monaĥejo. El la piedo de la monteto kuras ŝtupara vojeto al la preĝejo, apude estas videblaj la 14 stacioj. Estas ankaŭ pli kruda, pli mallonga ŝtupara vojeto, sed sen stacioj. Fine de la vojeto estas enirejo de la preĝejo. La preĝejo havas 2 kvadratajn turojn, sed en la malantaŭa fasado. Post la turoj la etaĝa monaĥejo aliĝas, sed flanke estas ankaŭ aliaj, plejparte teretaĝaj monaĥejaj konstruaĵoj. 

Kermeso okazas en la 14-a de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun foto Arkivigite je 2020-08-11 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Ferenc Sávoly** [ŝAvoj?], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sávoly Ferenc** estis hungara meteologiisto, profesoro, instruisto, pastro, muzeestro.

Ferenc Sávoly  naskiĝis la 29-an de aprilo 1870 en Hungara reĝlando en Alsóelemér (nuntempa Elemir en Serbio). Li mortis la 16-an de majo 1938 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ferenc Sávoly frekventis gimnazion en Nagybecskerek, poste li plulernis por esti pastro en Temeŝvaro. Komence li estis simpla pastro, poste instruisto en Versec. Li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1906, poste li eklaboris en la meteologia instituto en Budapeŝto. En 1919 li fondis novan branĉon en la instituto pri meteologio rilate al agrikulturo. Inter 1925 kaj 1934 li instruis klimaton en Reĝa Teknika Universitato József. En 1927 li estis nomumita privata profesoro. Li estis ankaŭ vicmuzeestro en 1927, muzeestro en 1936. En la sekva jaro li pensiuliĝis pro malsano.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A levegőnedvesség higienikus jelentősége* (1906)
* *Sur les conditions de l'apparition du inildiou en Hongrie* (1914)
* *Az Alföld fásításától és öntözésétől a mezőgazdaság terén várható bioklimatikus értéknövelésről* (1920)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 101-a paĝo) Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Ferenc Sávoly en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika historia monumento en urbo Mór (Hungario), en la urbomezo.

Historio
--------

Mór havis kirkon dum la mezepoko, sed dum dominado de turkoj la kalvinanoj okupis ĝin. Jam dum la kontraŭreformacio en 1695 kapucenoj alvenis kaj helpe de donaco ili konstruis kirkon kun monaĥejo inter 1696-1701. Sismo kaŭzis damaĝojn en 1810, poste oni faris la plej necesajn riparajn laborojn. En la jaroj 1880 kaj 1881 la preĝejo estis pligrandigita. La turo konstruiĝis en 1884 (pli frue estis nur trunkita turo). La orgeno funkciis ekde 1907. En la 2010-aj jaroj renovigaj laboroj okazis.

Konstruaĵoj
-----------

### Preĝejo

La preĝejo situas kune kun la monaĥejo laŭ placo sur iomete pli alta loko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo duone reliefas. La turo havas piramidan pinton kaj 2 sonorilojn. La enirejo funkcias tra la turo. La fasado havas ankaŭ 2 niĉojn (ene skulptaĵoj) kaj 3 fenestrojn. Sub la kirko estas kriptoj, kie estas entombigitaj familianoj Lamberg. Pri la murdita Franz Lamberg en 1848 estas memortabulo ĉe la sanktejo. La absido estas rektangula kaj estas aligitaj ambaŭ sakristioj.

### Monaĥejo

La unuetaĝa monaĥejo estis komence kapucena centro de la regiono. La monaĥoj estis motoroj de la vinkulturo en Mór. Inter 1734-1807 ene apoteko funkciis, poste ĝi estis forvendita por havi monon por la necesaj renovigaj laboroj. Ene estis ankaŭ biblioteko kun dek mil volumoj. Inter 1950-1989 la kapucenoj estis forigitaj, diocezaj pastroj faris la necesajn laborojn.

Kermeso okazas en la tago de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
*

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Profiles** estas muzikalbumo publikigita en 1985, ĝi estas la rezulto de kunlaboro inter Nick Mason, la drumisto de Pink Floyd, kaj Rick Fenn, la gitaristo de 10cc. Por Nick Mason, ĝi estas lia dua soloa verkaĵo post *Fictitious Sports*, sed por Rick Fenn, ĝi estas la unua. Ĝi estas preskaŭ instrumenta kun escepto de du trakoj: "Lie for a Lie" (kantata de David Gilmour kaj Maggie Reilly) kaj "Israelo" (kantita de UFO-klavaristo Danny Peyronel).  
  

Rick Fenn: *"Estis tempo, kiam ni pensis fari ĝin tute instrumenta albumo, sed tiam ni faris "Lie for a lie" kaj ni volis meti ĝin en la albumon. Do ni bezonis alian kanton por plenumi la tutan aferon."*   

Nick Mason: *"Mi ĝuis labori kun Rick ... Mi opinias, ke estas bone ŝanĝi kaj ne ĉiam labori kun la samaj homoj la tutan tempon, aŭ vi finiĝas en iuj ŝablonoj. Nu, Roger (Waters) faros tion kaj David (Gilmour) faros tion, kaj Nick, nu ... vi povus iri prepari teon"*.

Kantaro
-------

Ĉiuj kantoj estas kunsubskribitaj de Nick Mason kaj Rick Fenn, krom "Lie for a Lie" kunsubskribita de Mason, Fenn kaj Peyronel, kaj "Israel" de Fenn kaj Peyronel.

### Flanko A

| N° | Titolo | Daŭro |
| --- | --- | --- |
| 1 | Malta | 6'00 |
| 2 | Lie for a Lie | 3'16 |
| 3 | Rhoda | 3'22 |
| 4 | Profiles Part 1/Profiles Part 2 | 9'58 |

### Flanko B

| N° | Titolo | Daŭro |
| --- | --- | --- |
| 1 | Israel | 3'30 |
| 2 | And the Address | 2'45 |
| 3 | Mumbo Jumbo | 3'53 |
| 4 | Zip Code | 3'05 |
| 5 | Black Ice | 3'37 |
| 6 | At the End of the Day | 2'35 |
| 7 | Profiles Part 3 | 1'55 |

Muzikistoj
----------

* Nick Mason: drumo, frapinstrumentoj, klavaroj
* Rick Fenn: gitaroj, klavaroj
* Mel Collins: saksofono
* David Gilmour: kantado
* Maggie Reilly:kantado
* Danny Peyronel —kantado
* Craig Pruess: Baspedalaro
* Aja Fenn: klavaroj

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
**HUSZÁR Géza** (husa:r ge:za) estis hungara matematikisto, universitata profesoro naskita en Stájerlakanina la 25-an de julio 1895 kaj mortinta en Debreceno la 21-an de februaro 1965.

Biografio
---------

Géza Huszár diplomiĝis en la Universitato de Budapeŝto en 1920. De 1940 li instruis komercan kaj politikan matematikon en la fakultato pri ekonomikscienco de la teknikuniversitato. En jaroj 1929–1944 li estis matematikisto konsilanto de la Országos Társadalombiztosító Intézet (Landa Socisasekuriga Instituto) (OTI), poste de la Első Magyar Általános Biztosító Társaság (Unua Asekurasocio Ĝenerala). Inter 1948–1961 li estis katedrestro en la universitato de Marx Károly pri Ekonomiko.

Verkoj
------

* *Sur les itérations élémentaires concernant la formule d'Euler* (Prague, 1935);
* *Über die Aufgaben der Mathematik in der rationellen Leitung der Sozialversicherung* (Bp. 1935);
* *A hétköznap arithmetikája* (Bp. 1948);
* *A kölcsönök arithmetikája* (Bp. 1949)
* *Módszeres devizakémlés* (Bp. 1949);
* *Egy új interpolatiós módszerről* (Bp. 1951);
* *Kettős interpolátió* (Bp. 1955);
* *Exakte numerische Derivation* (Leipzig, 1963).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
**Opozicio al usona implikiĝo en la Vjetnama Milito** komenciĝis per manifestacioj en 1964 kontraŭ la kreskanta rolo de la usona militistaro en la Vjetnama milito kaj fariĝis larĝa socia movado dum la sekvaj jaroj. Ĉi tiu movado informis kaj helpis formi la fortan kaj polusigitan debaton, ĉefe en Usono, dum la dua duono de la 1960-aj kaj komencoj de la 1970-aj jaroj pri kiel fini la militon.

Multaj en la paca movado en Usono estis studentoj, patrinoj aŭ kontraŭ-sistemaj hipioj. Opozicio kreskis per partopreno de la movadoj de la afrik-usonaj civitanaj rajtoj, virina liberigo, kaj meksikaj movadoj, kaj sektoroj de organizita laboro. Plia implikiĝo venis de multaj aliaj grupoj, inkluzive de edukistoj, pastroj, akademianoj, ĵurnalistoj, advokatoj, kuracistoj (kiel Benjamin Spock) kaj militistaj veteranoj. Iliaj agoj konsistis ĉefe el pacaj, neperfortaj eventoj; malmultaj eventoj estis intence provokaj kaj perfortaj. En iuj kazoj, polico uzis perfortajn taktikojn kontraŭ pacaj manifestaciantoj. Antaŭ 1967, laŭ enketo Gallup, kreskanta plimulto de usonanoj konsideris Usonan armean implikiĝon en Vjetnamio esti eraro, kio poste eĥiĝis jardekojn fare de la tiama estro de usona militplanado, iama Usona Sekretario pri Defendo Robert McNamara.

Vidu ankaŭ
----------

* Masakro de My Lai
* Sociaj protestoj de 1968

* Kategorio Protestoj kontraŭ milito en Vjetnamio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Massa** estas komunumo de Italio kun 69 037 loĝantoj, ĉefurbo de la provinco Massa-Carrara en Toskanio. Ĝi estis (1664-1829) la ĉefurbo de la duklando Massa, periodo en kiu la urbo atingis sian maksimuman brilon, en 1829 la urbo pasis al la dukoj de Modeno de la familio Este de Aŭstrio kaj en 1859 ĝi aliĝis al la Regno de Sardio.

La Urbo Massa havas historion perditan tra la jarcentoj, kvankam ĝi probable konas la periodon de maksimuma brilo en la Mezepoko. La historio de Massa, en la lastatempa pasinteco, estis nedisigeble interplektita kun la apuda Carrara, toskana urbo, kun kiu ĝi havas fortajn ligojn dum jardekoj.

Esperanto en Massa
------------------

En Massa troviĝas la Nacia Biblioteko de Esperanto. Ĝia enhavo estas la aro da libroj de Mario Dazzini, kiu estis aktivulo kaj prezidanto de ILEI.

En 1979 la 3-a Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperantista Junularo okazis en Massa.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nacia Biblioteko de Esperanto Arkivigite je 2008-10-14 per la retarkivo Wayback Machine *(en la itala kaj Esperanto)*
**Pahlavidoj** aŭ **Pahlavuni** (armene: Պահլավունի) estis armena nobela familio, branĉo de la Kamsarakan, kiu elstaris en la malfrua 10-a jarcento dum la lastaj jaroj de la bagratida dinastio.

La Pahlavuni-oj estis branĉo de la nobela familio Kamsarakan, kiu ĉesis ekzisti kiel rezulto de malsukcesa ribelo kontraŭ la araba regado en Armenio en la fino de la 8-a jarcento. En 774 la naturo de la araba regado provokis la armenajn naĥararojn en gravan ribelon, kiu inkluzivis la Kamsarakanojn. La malvenko de la ribeluloj en la Batalo de Bagrevando en aprilo 775 estis sekvita de senkompata subpremo de la opozicio en la sekvaj jaroj. La potenco kaj influo de la Kamsarakanoj kune kun aliaj ĉefaj naĥararaj familioj kiel ekzemple la Mamikonjanoj kaj la Gnuni-oj estis detruitaj por ĉiam. Tiuj, kiuj restis, estis ekzilitoj en la Bizanca Imperio aŭ dependaj de aliaj domoj, ĉefe la arcrunidoj kaj la bagratidoj. Ili estis devigitaj vendi siajn heredajn princlandojn al la Bagratunidoj, kiel la regionoj Ŝirako kaj Arŝaruniko. La princo Aŝoto aĉetis la antaŭajn biendomojn de la familio Kamsarakan ĉirkaŭ la rivero Arpa proksime de Mren, 34 km sude de Ani, kiu ankaŭ estis posedaĵo de la bagratidoj.
**Giovanni GRASSO** (naskiĝis la 19-an de decembro 1873 - mortis la 14-an de oktobro 1930) estis aktiva en la muta kinarto kaj reĝisoro el Italio.

Naskiĝis en Katanio, Sicilio, kie li estas memorita kiel la plej granda sicilia tragedia aktoro kaj unu el la plej gravaj en Italio. Li komencis en la tradicia sicilia teatro nomata Teatro de Marionetoj, kaj komencis sian karieron en konvencia teatro kun Nino Martoglio. Apud la fama verkisto kaj grava teatrosocieto formita, inter aliaj, de Virginio Balistrieri, Angelo Musco, Rocco Spadaro, Giacinta Pezzana kaj Totò Majorana, li faris plurajn sukcesajn teatraĵojn kiel Berretto al sonagli, Feudalesimo, Morte civile, Pietra lia pietra , Cavalleria rusticana kaj aktoris en la plej gravaj teatroj en Italio kaj Hispanio, Sudameriko, Francio, Anglio, Germanio, Rusio kaj Usono.

Grasso ankaŭ laboris por mutaj filmoj. Li mortis pro akra miokardio infarkto. Li estis kuzo de alia aktoro de la sama nomo, Giovanni Grasso (1888-1963).

* Kategorio Giovanni Grasso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 636926
* GND: 120682311
* LCCN: n90718933
* VIAF: 27907941
* ISNI: 0000 0004 0148 3980
* BNF: 123092418
* ICCU: LIGV041282
 |
**Giovanni SOLLIMA** (n. la 24-an de oktobro 1962 en Palermo, Sicilio) estas itala violonĉelisto kaj komponisto.

Li venas el respektata muzika familio. Lia patro, Eliodoro Sollima (1926-2000) instruis kiel pianisto kaj komponisto ĉe la Konservatorio de Palermo. Kun li Giovanni ricevis siajn unuajn komponajn lecionojn. Post studoj pri violonĉelo en la Konservatorio de Palermo, G. Sollima studis violonĉelon (Antonio Janigro) kaj komponadon (Milko Kelemen) ĉe la muziklernejo de Stutgarto. 

Kun sia fratino, la pianisto Donatella Sollima (\* 1959), li formis sukcesan duopon. En 1983 fondis la ensemblon Sollima kune kun la flutisto Luigi Sollima.

Dume, Giovanni Sollima aperas ĉefe kiel interpretisto de siaj propraj verkoj al la publiko. Li regule kunlaboras kun fama minimumisto Philip Glass.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 636440
* GND: 136817319
* LCCN: nr91031495
* VIAF: 24457573
* ISNI: 0000 0000 8206 6871
* SUDOC: 139480927
* BNF: 16654221j
* MBA: 7a3e3412-6f6e-4deb-8979-3b607335b402
* NKC: pna20211098097
* ICCU: LO1V158059
 |
**Logan Carlisle RAMSEY, Jr.** (21an de marto 1921 - 26-an de junio de 2000) estis usona aktoro de teatro, televido kaj kino dum preskaŭ 50 jaroj. Li estis edzo de Anne Ramsey. 

Li estis filo de Kapitano Logan Carlisle Ramsey, kiu igis la alarmon dum la atako al Pearl Harbor kaj kapitano de la Aviadila ŝipo USS Block Island (CVE-21). Ramsey militservis kiel aviadilisto en aviadila ŝipo USS Block Island (CVE-106), kiu havis tiun nomon omaĝe al ŝipo de lia patro, kiu dronis.

Lia teatra kariero en Brodway inkluzivas teatraĵojn kiel *The High Ground* (1950), *In the Summer House* (1953) kaj *The Great Indoors* (1965).

Ramsey ofte rolis maliculon en televidserioj dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj kaj partoprenis inter aliajn *The Edge of Night*, *Star Trek*, *Mission: Impossible*, *Hawaii Five-O*, *M\*A\*S\*H*, *Maude*, *Charlie's Angels*, *Quincy, M.E.*, *Mork & Mindy*, *Battlestar Galactica*, *Knight Rider*, *Night Court* kaj *Highway To Heaven* .

En kino li partoprenis inter aliajn *Banning* (1967), *Head* (1968), *Childish Things* (1969), *The Reivers* (1969), *The Traveling Executioner* (1970), *What's the Matter with Helen?* (1971), *Fury on Wheels* (1971), filman trilogion *Walking Tall*, *Some Call It Loving* (1973), *Busting* (1974), *Cornbread, Earl and Me* (1975), *Treasure of Matecumbe* (1976), *Mean Dog Blues* (1978), *Any Which Way You Can*, *The Beast Within* (1982), *Joysticks* (1983), *Scrooged* kaj *Pass the Ammo* (1988).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 636935
* LCCN: n88100644
* VIAF: 26151989
* ISNI: 0000 0000 3072 8132
 |