recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gunungsitoli** (indonezie: Kota Gunungsitoli, ĉine: 民礼) [binĝaj] estas la ĉefa urbego (sendependa municipo ene de la provinco) en Indonezio, en la insulo Niaso, en provinco Norda Sumatro. La urbego estas dividita en ses distriktojn. 

Havena pamoramo

Geografio
---------

Gunungsitoli situas en nordorienta marbordo de la insulo sur multe da montetoj. Provinca ĉefurbo Medano troviĝas 286, Pekanbaru 437, Banda Aceh 540, Batam 717, Palembang 926, ĉefurbo Ĝakarto 1317, Bandungo 1436, Semarang 1694, Jogjakarto 1738, Surabajo 1929, Makassar 2527 kilometrojn (aere) .

Vojo en Gunungsitoli

Historio
--------

Dum la kolonia epoko Gunungsitoli estis komerca centro en la regiono ekde la 18-a jarcento. En la dua mondmilito la urbego estis okupita de japanaj trupoj. Tertremo detruis la komunumon en 2005 kaj kaŭzis viktimojn. La urba statuso estis akirita en 2008.

Ekonomio
--------

En Gunungsitoli la plej granda kontribuanto al la malneta regiona produkto estas la komerca sektoro (25,49%), konstruado (21,82%), fiŝindustrio kaj agrikulturo (maizo, manioko, batato, porkobredado) (14,6%).

Paroĥo

Religio kaj eduko
-----------------

La plimulto de la loĝantaro estas protestanta (116,435) kun malplimulto de islamanoj (21,979), katolikoj (10,363) kaj budhanoj (382). En Gunungsitoli ne funkcias universitato.

Klimato
-------

La klimato de Gunungsitoli estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Jare pluvas pli ol 2000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa temperaturo estas 26 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

Trafiko
-------

En Gunungsitoli marhaveno kaj flughaveno funkcias. Tra la urbego trairas la laŭmarborda vojo, krome estas alia vojo al interno de la insulo.

Monumento

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj
* monumento

Fontoj
------

* WikiTrans

* ParkoParko
* BankoBanko
**Zoltán Szalai** [salai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szalai Zoltán** estas hungara germanisto, kulturhistoriisto, altlerneja instruisto.

Zoltán Szalai naskiĝis la  17-an de junio 1981(nun 1981-06-17) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Szalai maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2001, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2006, sed li studis jaron ankaŭ en Universitato de Hajdelbergo. En la sekvaj jaroj li plej ofte esploris aŭ plulernis precipe eksterlande. Li doktoriĝis en la Universitato Loránd Eötvös en 2016 kaj ekde nekonata jaro li instruis en la sama loko. Li ankaŭ havis neinstruan postenon en alia universitato.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *„Koncentrált komolysága emberi testet kölcsönzött a filozófia démoni alakjának."* (2008)
* *Im Schatten Heideggers. Einführung zu Leben und Werk von Wilhelm Szilasi.* (2017)

Fontoj
------

* datenoj
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839741
 |



* Portalo pri Biografio
Nikio
**Nikio** (Nicias/Nikias), Atena generalo dum la peloponesa milito (470 a.K. — 413 a.K.).

Dum la unua fazo de la milito li sukcese komandis mararmeojn. En 423 a.K. li estis unu el la signantoj de armistico inter Ateno kaj Sparto, kaj, du jarojn poste, li konkludis kvindek-jaran traktaton inter la du urboj - la "Paco de Nikio". Li klopodis persvadi la atenanojn observi la preskribojn de la traktato, sed sensukcese. En 415 a.K. la atenanoj decidis sendi ekspedicion kontraŭ Siracusa. Kvankam Nikio malaprobis la decidon, oni devigis lin iĝi unu el la komandantaj generaloj, tamen li sin montris timida kaj nedecidema. Parte pro tio la afero fiaskis: la sirakusanoj tute malvenkigis la atenanojn en 413 a.K. kaj mortigis Nikion.

Vidu ankaŭ
----------

* Alkibiado

* Kategorio Nikio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 219507
* GND: 118587641
* LCCN: n82024043
* VIAF: 5744150033045511180008, 1073159474068427660886, 39151776758518011725, 217382054, 3265159248281304870007, 519159474048227660602 46743110, 5744150033045511180008, 1073159474068427660886, 39151776758518011725, 217382054, 3265159248281304870007, 519159474048227660602
* ISNI: 0000 0000 9785 3931
* LIBRIS: 275019
* SUDOC: 124114482
* BNE: XX5172529
 |
*vidu ankaŭ NAFTA, komerca akordo*

Boteleto de nafto
Naftoplatformo super la maro
Naftpompilo 
Politika mondmapo de la produkto de nafto
Politika mondmapo de la eksportado de nafto
Politika mondmapo de la importado de nafto
**Nafto** estas miksaĵo de petrolaj likvaĵoj kaj gasoj (kune kun ties malpuraĵoj) elpumpita el la grundo per naftoputoj.

Oni nomas ĝin laŭ la devenloko (ekzemple, "okcidenta Teksaso" aŭ "Brent") kaj ofte priskribas ĝin per ĝia relativa pezo aŭ viskozo (malpeza, meza aŭ peza); oni ankaŭ povas nomi ĝin "dolĉa", kiu signifas, ke ĝi enhavas relative malmulte da sulfuro (en la formo de la gaso H2S) kaj bezonas malpli da rafinado, aŭ "maldolĉa", kiu signifas, ke ĝi enhavas multe da sulfuro kaj bezonas pli da rafinado. La ĉeesto de H2S ankaŭ konsiderinde plialtigas la kostojn, ĉar oni ne povas simple eligi tiun tre venenan gason en la atmosferon. Ĝenerale, aŭ oni amasigas ĝin kaj tiam forĵetas ĝin, aŭ oni repumpas ĝin en la supron de la naftotenejo, kie ĝi ekspansias kaj helpas "puŝi" la ceteran nafton al la produktantaj putoj (tion oni nomas *gas-reinjekto*).

La prezo de nafto tre varias, ĉar ĝi ege dependas de la niveloj de ofertado de Organizaĵo de Petrol-Eksportaj Landoj (OPEL). En 1999, komence de printempo la averaĝa prezo de proksimume 14 USD po barelo (malpli ol 0,15 USD po litro) signifis, ke nafto estis la dua plej malmultekosta likvaĵo en la mondo. Nuntempe (oktobro 2017), nafto de Brent kostas po 58 USD barele.

Prezoj de nafto ekde 1984 al 2010
Nafton, kiel karbon kaj tergason, oni ĝenerale konsideras la produkto de kunpremo de antikvaj vegetaĵoj dum geologiaj periodoj. Kelkaj sciencistoj, notinde Thomas Gold, sugestas aliajn, abiogenezajn, teoriojn por la origino de nafto.

Specoj de nafto
---------------

* Premnafto, aŭ iom neĝuste *skistonafto* aŭ *ardeznafto*, estas malpeza petrolo enhavata en petrol-havaj formacioj de malalta akvimuneco, ofte el materialo de premita sabloŝtono, foje neĝuste konsiderata el skisto aŭ ardezo.
* Nymex (Nov-Jorko)
* Brent (Londono de la Norda Maro)

Vidu ankaŭ
----------

* Nafto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nafto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Nafto en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
* Nafto en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)

* Fosilia brulaĵo
* OPEL
* Pinto de Hubbert
* Produktado de energio en estonteco
* Marbordfora konstruado
* Tergaso
* Naftorafinejo
* Renoviĝanta energio
* Energio
* Poluo
* Naftoverŝo
* Okcidentsiberia naftogasa komplekso
Unu el la aleoj de la ĝardeno
Monumento al Christian von Steven
La rozejo de la ĝardeno
**Nikita botanika ĝardeno** estas unu el la plej grandaj botanikaj ĝardenoj de la mondo, ĝi troviĝas en Krimeo (Rusio) en la loĝloko Nikito apud Jalto.

Historio
--------

La ĝardeno estis fondita en la jaro 1812 fare de akademiano Peter Simon Pallas kaj sciencisto-botanikisto Christian von Steven (sved-devena rusujano), kiu iĝis la unua direktoro de la ĝardeno. La unua celo de la ĝardeno estis kolektado kaj plimultigo de ĉiuj fruktaj kaj dekoraciaj eŭropaj plantoj por posta disvastigo de ili en Krimeo.

Jam en la jaro 1828 ĉe la ĝardeno estis organizita hortikultura lernejo; en la jaro 1869 — lernejo pri vinber-kultivado kaj vinfarado (kiu iĝis bazo por la vinproduktejo *Magaraĉ*).

La teritorio kaj graveco de la ĝardeno konstante kreskis. Dum la 20a jarcento la ĝardeno iĝis grava scienca centro. En la jaro 1962 la ĝardeno estis honorigita per Ordeno de Laborista Ruĝa Standardo (de Sovetunio).

Nuntempo
--------

Nuntempe la ĝardeno apartenas al la Ukrainia Akademio de Agrikulturaj Sciencoj. La ĝardeno krom la centran parkon (en Nikito) havas kelkajn filiojn (en Partenito, en stepa Krimeo ĉe la loĝloko Gvardejsko, ĉe la urbo Ĝankojo kaj en la Ĥersona provinco de Ukrainio; krome, al la ĝardono rilatas ankaŭ la proksime situanta naturrezervejo "Kabo Martjano".

La areo de la centra parto estas 269 hektaroj; la suma areo de ĉiuj filioj estas ĉirkaŭ 2,5 mil hektaroj. La kolekto de la ĝardeno havas ĉirkaŭ 50 mil diversajn speciojn, rasojn kaj hibridojn. La ĉefaj sciencaj taskoj de la ĝardeno estas studado de metodoj por hejmigo kaj selektado de diversaj kultivataj plantoj, kompletigo de gena banko kaj studado de sovaĝa naturo de Krimeo.

La ĝardeno estas populara kaj amase vizitata turisma objekto. Oni aranĝas ekskursojn tra la Supra kaj Malsupra parkoj; aparte interesaj por la vizitantoj estas rozejo kaj kaktejo. Aŭtune en la ĝardeno okazas tradicia "Balo de krizantemoj".

La ĝardeno facile atingeblas buse el la centro de Jalto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nikita botanika ĝardeno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nikita botanika ĝardeno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala paĝaro (ruse, angle)
* Virtuala ekskurso (ruse)
**Ferenc Puhr** [pur], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Puhr Ferenc** estis hungara germanisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Ferenc Puhr naskiĝis la  18-an de majo 1898(nun 1898-05-18) en Lantosfalva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa parto de Pilgersdorf en Aŭstrio), li mortis la 10-an de januaro 1978 en Pécs.

Memortabulo pri Ferenc Puhr

Biografio
---------

Ferenc Puhr frekventis mezlernejojn en Kőszeg (1910-1914) kaj benediktana gimnazio en Győr (1916-1918), sed inter 1916-1918 li batalis dum la 1-a mondmilito. Post la maturiĝo li studis en seminario en Győr, poste en Zirc. Tamen sen pastriĝo li studis plu en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj Universitato de Vieno. Post 3 diplomoj li instruis en Pécs ekde 1926, post 2 jaroj en la Scienca Universitato Erzsébet. Inter 1941-1949 li estis gimnaziestro en Győr, poste li instruis en gimnazio en Pécs ĝis la pensiuliĝo en 1959. Li edziĝis en 1928, lia edzino naskis trifoje. Li ricevis aŭstran premion en 1975.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

*

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839661
 |



* Portalo pri Biografio
**Nikkaluokta** (samee por *Nils Bay*) estas vilaĝo en norda Svedio. Ĝi estas ĉefe loĝata de sameoj kaj apartenas al la provinco Norrbotten kaj la komunumo Gällivare. Nikkaluokta situas sur la plej supra golfeto de Lago Paittasjärvi. La urbo Kiruna estas iom malpli ol 70 km de la golfeto. La vilaĝeto situas oriente de la plej alta montaro en Svedio, kies plej alta pinto estas la suda pinto de la Kebnekaise.

Nikkaluokta estas populara deirpunkto por migradoj ĉirkaŭ la Kebnekaise aŭ por la Kungsleden. Piedira distanco al la monta stacio Kebnekaise estas 19 km kaj atingebla en 4–5 horoj. Helikoptera transporto ankaŭ eblas (6 min.).

La boacopaŝtisto kaj samnomulo Nils Olsson Sarri venis kun sia edzino el Norvegio tra la Vistasal en 1910 kaj fondis la lokon. Sarri tiam atingis lokan famon kiel la unua samea montogvidisto. Lia filo Lasse plenumis la saman profesion ĝis sia aĝo de ok jardekoj, kio igas lin la plej maljuna montogvidisto de Svedujo. Sed nur en 1971 oni konstruis straton de Kiruna al Nikkaluokta. La tutan lokon ankoraŭ hodiaŭ regas la familio Sarri.

Hodiaŭ nur 22 homoj loĝas tie la tutan jaron. La loko konsistas el kelkaj disaj lignaj domoj. La "centro" estas la monta stacio administrata de la samea familio Sarri kun restoracio kaj ligita nutraĵvendejo. Ĉirkaŭ dekduo da simplaj lignaj kabanoj por tranoktaj migrantoj grupiĝas ĉirkaŭ ĝi. Iuj el la kabanoj estas tre modernaj kaj havas elektron kaj sanitarajn instalaĵojn. Tamen la turisto ankaŭ havas la eblon tranokti en tradicia kote (torfejo).

Buslinio venanta de Kiruna finiĝas ĉe la loko. Estas ankaŭ helikoptera punkto tie.

Se vi marŝos de Nikkaluokta al Kebnekaise, vi trovos la solan samean hamburgeron de Laponio en la sovaĝejo post 6 km ĉe la lago Ladtjojaure. Motorboato veturas trans la lagon direkte al Kebnekaise.

Klimato
-------

|  Monato  | Monatoj | Sezonoj | Jaro |
| --- | --- | --- | --- |
| Jan | Feb | Mar | Apr | Maj | Jun | Jul | Aŭg | Sep | Okt | Nov | Dec | Vin | Pri | Som | Aŭt |
| Averaĝa temp. (°C)  |  −16,7  |  −14,6  |  −10,2  |  −3,7  |  3,2  |  9,4  |  11,7  |  9,7  |  4,5  |  −1,4  |  −9,8  |  −14,2  | **−15,2** | **−3,6** | **10,3** | **−2,2** | **−2,7** |
| Precipitaĵoj (mm)  |  30,1  |  23,0  |  26,2  |  26,0  |  30,5  |  46,1  |  81,6  |  63,7  |  49,7  |  44,9  |  39,7  |  31,9  | **85** | **82,7** | **191,4** | **134,3** | **493,4** |

Bildaro
-------

* La Nikkaluokta Kapelo de la arkitekto Cyrillus Johansson La Nikkaluokta Kapelo de la arkitekto Cyrillus Johansson
* La Vista-Valo, je distanco de unutaga promenado de Nikkaluokta La Vista-Valo, je distanco de unutaga promenado de Nikkaluokta
* La nura boaco-burgera manĝetejo de Svedio en la naturo, nomata "LapDånalds" La nura boaco-burgera manĝetejo de Svedio en la naturo, nomata "LapDånalds"

Eksteraj ligiloj kaj noto
-------------------------

* (svede kaj angle)
* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Nikkaluokta en la germana Vikipedio.*
**Nagyberény** [nadjberEnj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Siófok. Nagy signifas: granda.

Panoramo de Nagyberény

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.798/18.1704
* Areo: 23 km²
* Loĝantaro: 1460
* Poŝtkodo: 8656
* Telefonprefikso: 84

Situo
-----

Nagyberény situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kaposvár-Siófok. La lasta urbo troviĝas 15, Tab 16, Enying 19, Tamási 24, Lepsény 28 km-ojn.

Historio
--------

La vilaĝnomo unuafoje aperis en 1082. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kuracejo, poŝto, ethotelo.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo el la 18-a jarcento, en 1897 plene trakonstruiĝis
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Emeriko de Hungario de 1762
* monumentoj de falintoj dum la mondomilitoj

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.vendegvaro.hu
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.gyaloglo.hu
* w.nagyvofely.hju
* w.falvak.hu
**Bubendorf im Burgenland,** mallonge **Bubendorf,** hungare **Lántosfalva** [lAntoŝfalva] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Pilgersdorf.

Bazaj informoj
--------------

Vido al Bubendorf im Burgenland
* Areo: 6 km²
* Alto super marnivelo: 371 m
* Loĝantaro: 270
* Telefonprefikso: 0 26 16
* Poŝtkodo: 7441
* Aŭtokodo: OP
* 47° 26′ 00″ N 16° 21′ 00″ O﻿ / ﻿47.43333 °N, 16.35000 °O﻿ / 47.43333; 16.35000 (mapo)Koordinatoj: 47° 26′ 00″ N 16° 21′ 00″ O﻿ / ﻿47.43333 °N, 16.35000 °O﻿ / 47.43333; 16.35000 (mapo)

Situo
-----

Bubendorf situas sur mildaj deklivoj.

Vojo en Bubendorf im Burgenland

Historio
--------

La unua necerta mencio okazis en 1300. En 1532 la turkoj, en 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai detruis la vilaĝon. En 1866 incendio okazis. Ĝis 1921 Lántosfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Felsőpulya, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Germanio). Inter 1948-1952 oni minadis apude brunan karbon. En 1971 Bubendorf aliĝis al Pilgersdorf.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo

Famuloj
-------

En la iama Lantosfalva naskiĝis hungara germanisto Ferenc Puhr.

Fajrobrigadejo en Bubendorf im Burgenland

* Kategorio Bubendorf im Burgenland en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Niko BUBALO** (23-a de oktobro 1883 — 16-a de januaro 1924) estis kroata esperantisto. 

Li naskiĝis en Ilići apud Mostar (Hercegovino) la 23-an de oktobro 1883. Gimnazion frekventis unue en Mostar sed finis ĝin en Požega en la jaro 1906. Universitatatajn studojn komencis en Zagrebo, sed pro manko de financaj rimedoj forlasis la studadon kaj prenis postenon en Sarajevo.

Financa oficisto en Mostar ekde 1913, en 1919 revizoro, en 1922 financa konsilanto ĉe financdirekcio en Mostar. Esperantistiĝis en 1907 kaj estis unu el la pioniroj de Esperanto en Bosnio kaj Hercegovino. En 1908 aperigis la unuajn gramatikajn regulojn de Esperanto sub kaŝnomo Dragaš Slavić (en Trgovačko-zanatski kalendar, Beograd). En 1910 estis kunfondinto de la unua Esperanto-societo en Bosnio kaj Hercegovino sub la nomo "La Stelo Bosnia" (en Sarajevo). 

Kroatigis verse poemojn de Zamenhof (kiuj aperis en "La Provo", 1921), kaj en Esperanton tradukis plurajn kroatajn kaj serbajn (precipe) popolajn kantojn (ekz. "Hasanaginica", "Kosovka djevojka"), kiuj aperis en "Kroata Esperantisto" en Zagreb kaj aliloke. Li kunlaboris en "Lingvo Internacia" (Parizo), "Esperanto" (Ĝenevo) kaj "Katolika Mondo". Krom tio li kunlaboris en nacilingva gazeto "Narodna Sloboda" (Mostar) ekde ĝia fondiĝo. Verkoj: "Za školskog odmora" (poemoj sub pseŭdonimo Niko Slavić, Požega, 1906). Aperigis la unuan turisman broŝuron en Esperanto en la teritorio de Balkanio, titolita "Esperanta Gvidlibro tra Bosnio kaj Hercegovino" (ilustrita, Sarajevo, 1911). Lia "Esperanto-ŝlosilo" (unua eldono, Sarajevo, 1911) eldoniĝis ankaŭ en Zagrebo (dua eldono, 1922, kune kun d-ro Maruzzi) kaj en Slavonski Brod (tria eldono, 1931). 

En Zagrebo estis eldonita en la jaro 1923 "Esperanto - horvata-serba vortaro, Oficiala radikaro" kaj ĝia brajla ekvivalento eldoniĝis en Zemun en la jaro 1927. Lia lernolibro "Međunarodni jezik esperanto. Potpuna gramatika sa vježbenicom, čitankom i rječnikom" estis eldonita en du eldonoj (2-a eldono kune kun d-ro Maruzzi en Zagreb, 1923). Bedaŭrinde lia manuskripte postlasita 1000-paĝa Kroata-Esperanta vortaro perdiĝis. Li mortis en Mostar la 16-an de januaro 1924.

Referencoj
----------

1. ↑  Josip Pleadin: "Biografia leksikono de kroatiaj esperantistoj"
Dum la Hungara revolucio de 1956 en la 26-an de oktobro antaŭ kazerno de Mosonmagyaróvár okazis terura salvo kontraŭ la pacemaj marŝantoj. Ĝis nun oni ne scias precizan nombron pri la viktimoj. Eŭropaj landoj faris financan helpon al Hungario, sed kion la homoj tie la plej atendis, milita subteno ne alvenis.

Antaŭhistorio
-------------

Matene en la menciita tago manifestacio komenciĝis fare de lernejanoj kaj studentoj. Komence marŝoj okazis por kolekti homojn, poste ili forigis la ruĝan stelon de la partia sidejo. La sekva stacio estis la juĝejo, kie la amaso liberigis kelkajn krimulojn kaj estis laŭtlegita 14 postulatoj. La amaso poste disiĝis al du grupoj, la unua iris al la policejo, kie ankaŭ tie estis forigita la ruĝa armeo, eĉ kelkaj policanoj aliĝis al la grupo. Ili marŝis plu al la poŝtejo kaj radiostacio.

La alia grupo marŝis al ĉefe al uzinoj por pligrandigi la amason. Ambaŭ grupoj renkontiĝis poste antaŭ la kazerno. Laŭtakse ili estis jam 1-2 miloj.

En la kazerno estis multe da armiloj, eksplodaĵoj, tial la kazernestro havis la ordonon nepre la civiloj ne akiru la armilojn. Dum la alveno de la marŝantoj la soldatoj jam estis en forta defenda pozicio.

Salvo
-----

Vidanta la marŝantojn oficiro iris antaŭ la kantanta amaso, sed li vane povis halti la amason. Estas fakto, ke alvenis mitralo-serioj al la amaso, samtempe grenadoj. La kugloj estis "eksplodaj", kiuj estis malpermesitaj laŭ la internacia militjuro. Baldaŭ la pafintaj soldatoj diris: ofte okazis ekzercado pri mitraloj, ĉiam la serio ne estis plena, ĉar ia erao okazis. Escepte kontraŭ la amaso la serio estis plena.

La rezulto estis terura: mortintoj sen kapo, sen dorso, sen piedo... (memoru: la kugloj estis malpermesitaj eksplodkugloj). Pri la mortintoj kaj vunditoj neniam okazis plena listo nur taksoj okazis. Post la salvo okazis unua helpo, oni liveris la vunditojn al la hospitalo en ĉiuj aŭtoj, kiuj ne sufiĉis, tial ankaŭ en ĉevalaj koĉeroj. La hospitalo tute pleniĝis, poste liveris la vunditojn al Győr, eĉ al Budapeŝto.

Post la okazintaĵoj preskaŭ la plena loĝantaro ariĝis antaŭ la kazerno, la kazernestro rifuĝis al Ĉeĥoslovakio. Alvenis Gábor Földes el Győr, kiu faris pacon, la kazerno kapitulacis. La soldatoj forfuĝis, sed kelke da oficiroj estis batitaj, unu poste mortis pro la batoj. Mem Gábor Földes savis kelkajn oficirojn.

En la sekva tago la amaso denove ariĝis antaŭ la urba administrejo, kie ili postulis la oficirojn. La gardistoj ne povis bari eniron de la amaso, la homoj eniris al ĉiuj ĉambroj. Antaŭ la eniro oficiro ĵetis sin el la fenestro, li mortis. Aliaj trovitaj oficiroj estis batitaj, Gábor Földes vane povis bari la batadojn. La amaso eksciis, ke grava oficiro kuŝas en la hospitalo. La homoj elportis la oficiron kaj pendigis lin al arbo.

En la sekva tago la mortintoj estis entombigitaj. Post falo de la revolucio Gábor Földes estis kondamnita je morto spite tion, ke li alvenis paceme kaj li agis ĉiam paceme. Depost la socialismo oni akuzis 4 ekssoldatojn, el kiuj 1 ricevis suspenditan verdikton pri 2 jaroj. Kontraŭ la kazernestro estis nesufiĉaj faktoj por iu ajn kondamno.

Fontoj
------

* 
*
**Nagylengyel** [nadjlentjel] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg kun ĉirkaŭ 480 loĝantoj.

Geografio
---------

Nagylengyel situas en Montetaro Zala. Riĉiĝon de la vilaĝo komenciĝis en la 1950-aj jaroj kun la naftoekspluato. Loĝantoj de Nagylengyel hejtis jam ekde 1958 per tergaso.

Historio
--------

Nagylengyel estis unuafoje menciita en 1407 en formo de *Lengel*, en 1462 kiel *Naghlengel* por disigi de *Kislengyel*.

Oni trovis tie nafton (per borputo NL-2 (Nagylengyel-2)) la 11-an de marto 1951. Kvar jarojn poste oni elminis jam 1,2 milionojn da tuno. La pinto estis en 1963 kun 1,3 milionoj da tuno.

En Nagylengyel migra poŝto servas. Gravas tie preĝejo el la 18-a jarcento.

Famuloj
-------

* En Nagylengyel naskiĝis fizikisto József Dombi.
* En ekstera parto de Nagylengyel (Henyehegy) naskiĝis skulptisto László Szlávics (pli aĝa).

Komunumoj pri *lengyel* (=polo) en Hungara reĝlando
---------------------------------------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Lengyel | Lengyelfalva | Lengyeltóti |
| Nagylengyel | Székelylengyelfalva | Újlengyel |

situo en Hungario[*rompita ligilo*]
**Mafia** estas insulo, kiu apartenas al Tanzanio. Ĝi estas administra parto (distrikto) de regiono Pwani. Ĝia administra centro estas urbo Kilindoni.

Laŭ censo de 2002 la insulo havis 40.801 loĝantojn. Ĝi havas areon de 394 km²; proksimas multaj insuletoj, plejparte neloĝataj, kiuj apartenas al la sama distrikto.

Mafia distancas malpli ol 20 km de la kontinento Afriko, kies plej proksima parto estas la delto de rivero Rufiĝo. La marparto inter la kontinento kaj la insulo nomiĝas Mafia Markolo.

La insuloj Mafia, Pembo kaj Unguĵo foje estas nomataj *Spicaj Insuloj*. Tamen Mafia neniam estis administrata de Zanzibaro, konsistanta el Unguĵo kaj Pembo.

Historio
--------

Mafia longe havis certan aŭtonomecon, ĝis kiam ĉirkaŭ 1700 la sultano de Omano pretendis ĝian posedon. En 1890 Germanio transprenis ĝin, pagante al la sultano kvar milionojn da markoj. Dum la unua mondmilito Britio je la 10-a de januaro 1915 transprenis la insulon kaj establis armean bazon.

Post la milito la Ligo de Nacioj deklaris la insulon brita mandataĵo. Je la 9-a de decembro 1961 Britio donis al ĝi sendepenecon, kiel parto de Tanganjikio, kiu je la 26-a de aprilo 1964 kuniĝis kun Zanzibaro al Tanzanio.

Etimologio
----------

La nomo de la insulo ne havas rilaton al la sud-italia organizo Mafio, sed eble devenas de la araba *morfija* (= grupo, insularo), aŭ de la svahila *mahali pa afya* (= bonfartiga restadejo).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mafia (Tanzanio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTanzanio Naciaj parkoj de Tanzanio |
| --- |
| Naciaj parkoj | 
* Arusha
* Gombe Stream
* Golfo Jozani Chwaka
* Katavi
* Kilimanĝaro
* Kitulo
* Lago Manyara
* Montoj Mahale
* Mikumi
* Mkomazi
* Ruaha
* Insulo Rubondo
* Saadani
* Insulo Saanane
* Serengeti
* Tarangire
* Montoj Udzungwa
* Rivero Ugalla
 |
| Rezervejoj | 
* Amani
* Biharamulo
* Grumeti
* Mpanga-Kipengere
* Ngorongoro
* Rungwa
* Selous
* Uwanda
 |
| Mar -parkoj kaj -rezervejoj | 
* Daresalamo
	+ Bongoyo
	+ Mbudya
	+ Pangavini
	+ Fungu Yasini
* Insulo Mafia
* Insulo Maziwi
* Marparko Mnazi Bay Ruvuma Estuaro
 |

 |
**Nagyréde** (nadjrEde) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario** , en departemento Heves, en subregiono de Gyöngyös. Nagy signifas: granda.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 34  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.7674/19.8486
* Loĝantaro: 3370
* Poŝtkodo: 3214
* Telefonprefikso: 37

Situo
-----

La vilaĝo situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ rojo, fine de sakovojo. Gyöngyös troviĝas 8, Hatvan 21 km-ojn.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio devenis el 1275 en formo *villa Rede inferior*. La kampoj apartenis al familio Rédey, kiuj dum la historio formis apartajn apudajn vilaĝojn kun nomo Réde. En 1549 la turkoj senhomigis la setlejojn. La loĝantaro okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, 2 kuracejoj, dentokuracejo, apoteko, gastejoj, vindrinkejoj.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo de 1874, sed la fundamentoj devenas el 1667
* 3 kasteloj
* muzeo pri vino
* statuoj pri vinkulturo kaj pri Johano Nepomuka

* Kategorio Nagyréde en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Liancourt-rokoj** estas grupo de disputitaj insuletoj en la maro de Japanio. La Liancourt-rokoj estas postulitaj de ambaŭ Sud-Koreio kaj Japanio[1]. Ili nomiĝas respektive Dokdo (독도, 獨島 [tokto])  aŭ Takeshima (竹島 [takeŝima]). La nomo "Liancourt-rokoj" - kiel kompromiso inter la nomkvereloj - devenas de la franca balenĉasada ŝipo Liancourt, kiu unue mapigis la insuletojn en 1849. La insuloj estas de-fako kontrolitaj de Sud-Koreio.

Koreia sinteno
--------------

Suda Koreio aktuale okupas la esence neloĝatajn insulojn ekde 1952, kiu daŭre estigas oficialajn protestojn en Japanio. Koreioj propagandas, ke la insularo apartenu al Koreio, kantante "독도는 우리땅" (*Doktoneun urittang,* "Dokto estas nia teritorio") sed rifuzas la proponon de Japanio, ke la du registaroj diskutu ĉe Internacia Kortumo en Hago.

Japania sinteno
---------------

Takeshima estas japana nomo por tiu grupo da insuletoj, kiuj troviĝas nordokcidento de la Okinoshima (insularo Oki) de Japanio, kaj konsistas el Otokojima, Onnajima kaj aliaj insuletoj. Laŭ la Japana Registaro, ekde 1948 Suda Koreio kontraŭleĝe regas ĝin, kiu administre apartenas al Okinoshoma, Okinoshima-cho, Shimane (provinco).

Notoj
-----


* Kategorio Liancourt-Rokoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Vi povas plibonigi la jenon:
* La starpunkto en la artikolo ne estas sufiĉe neŭtrala.
* Bonvolu plibonigi la lingvan stilon de la artikolo.

Se vi korektis unu el la menciitaj mankoj, bonvolu forigi la koncernan parametron de la ŝablono {{Pluraj problemoj}}. Detaloj estas en la dokumentado. |
La **Marparko Mnazi Bay Ruvuma Estuaro** (svahile *Hifadhi ya Bahari ya Ghuba ya Mnazi na Maingilio ya Mto Ruvuma*; angle *Mnazi Bay Ruvuma Estuary Marine Park*, MBREMP) estis establita la 1-an de julio 2000 sub Akto N-ro 29 de 1994 de Maraj Parkoj kaj Rezervejoj de Tanzanio.

La parko estas en la distrikto Mtwara de Sud-orienta Tanzanio kaj etendiĝas al la limo kun Mozambiko. La areo estas konsiderata kiel havanta signifajn marajn biodiversecajn valorojn kaj kovras 650 kvadratajn kilometrojn, el kiuj 33% estas surtere. La parko etendiĝas de la norda parto de Ruvuma Estuaro ĝis Mnazi Bay, inkluzive de la terkapo de Ras Msangamkuu.

La medio ene de la parko inkludas mangrovojn, ŝtonan kaj sablan marbordon, vadojn, salejojn, franĝajn koralajn rifojn, lagunan pecet-rifon, marherberbedojn, tri insulojn (Namponda, Mongo kaj Kisiwa Kidogo) kaj multajn malgrandajn ŝtonajn insuletojn.

La Parko estas hejmo de nestolokoj por ĥelonioj kaj akcipitrobekaj martestudoj, kaj kelkaj maraj mamuloj estis viditaj en la areo inkluzive de migrantaj ĝibaj balenoj kaj la Hindopacifikaj ĝibodelfenoj. Granda populacio de krabpluvioj kondukis al tio ke la areo estis nomita Grava Birdarejo (angle *Important Bird Area*, IBA) en 2001.

La areo ankaŭ estis iam hejmo de dugongoj sed la lasta konfirmita ekvido estis en 1992, kvankam ekzistas nekonfirmitaj ekvidoj ekde tiam.

Proksimume 30 000 homoj vivas ene de la parko, dependantaj plejparte de maraj resursoj por siaj porvivaĵoj; la parko inkluzivas en siaj limoj 11 vilaĝojn kaj 8 subvilaĝojn. Estas malmultaj ŝancoj por disvolviĝo, tial malriĉeco abundas. Tio kreis troan dependecon de maraj resursoj kaj la persistan uzon de detruaj fiŝkaptaj metodoj.

Gaso estis malkovrita en Mnazi Bay en 1982, kaj putoj estis ekfunkciigitaj en 2006. Gaso el la putoj nun estas sendata per gasodukto al Mtwara kie gaso al elektrocentralo disponigas elektron por la areoj de Mtwara kaj Lindi. Tamen, la kvanto da gaso disponebla estas multe pli granda kaj la putoj nun fariĝis la fokuso de planoj liveri elektron al la nacia reto en provo trankviligi naciajn problemojn de elektroprovizo.

Referencoj
----------

1. ↑  The dugong (Dugong dugon) in Tanzania: A national assessment of status, distribution and threat

Vidu ankaŭ
----------

* Ruvumo (rivero)
* Mara parko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Mnazi Bay-Ruvuma Estuary Marine Park | Karibu East Africa (angle)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTanzanio Naciaj parkoj de Tanzanio |
| --- |
| Naciaj parkoj | 
* Arusha
* Gombe Stream
* Golfo Jozani Chwaka
* Katavi
* Kilimanĝaro
* Kitulo
* Lago Manyara
* Montoj Mahale
* Mikumi
* Mkomazi
* Ruaha
* Insulo Rubondo
* Saadani
* Insulo Saanane
* Serengeti
* Tarangire
* Montoj Udzungwa
* Rivero Ugalla
 |
| Rezervejoj | 
* Amani
* Biharamulo
* Grumeti
* Mpanga-Kipengere
* Ngorongoro
* Rungwa
* Selous
* Uwanda
 |
| Mar -parkoj kaj -rezervejoj | 
* Daresalamo
	+ Bongoyo
	+ Mbudya
	+ Pangavini
	+ Fungu Yasini
* Insulo Mafia
* Insulo Maziwi
* Marparko Mnazi Bay Ruvuma Estuaro
 |

 |
**Nagyszakácsi** [nadjsakAĉi] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali. Nagyszakács signifas: granda kuiristo.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 21 km²
* Koordinatoj: 46° 29′ N 17° 19′ O﻿ / ﻿46.49 °N, 17.32 °O﻿ / 46.49; 17.32 (mapo)Koordinatoj: 46° 29′ N 17° 19′ O﻿ / ﻿46.49 °N, 17.32 °O﻿ / 46.49; 17.32 (mapo)
* Loĝantaro: 490
* Poŝtkodo: 8739
* Telefonprefikso: 85

Situo
-----

Nagyszakácsi situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Marcali troviĝas 16, Zalakaros 21, Balatonszentgyörgy 28 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1272, sed pli frue en 1250 jam abatejo konstruiĝis. Dum la mezepoko la loĝantoj estis kuiristoj de la reĝo. La komunumo iĝis kampurbo en la 15-a jarcento. En 1869 kaj en 1873 incendioj okazis. En 1959 kolĥozo formiĝis. Ekde 1993 oni aranĝas ĉiujare festivalon pri mezepoka kuirado. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto, drinkejo, bakejo, vendejo.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario) de 1808
* muzeo pri kuirado

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
**Nikolaj Judeniĉ** (ruse *Николай Николаевич Юденич*) (18-an[jul.]/ 30-an de julio 1862[greg.], Moskvo, Rusio – 5-an de oktobro 1933, Francio) estis gvidanto de la nordokcidentaj blankaj kontraŭrevoluciaj taĉmentoj dum la rusia enlanda milito (1918–20). 

Judeniĉ soldatservis ekde 1879 en la cara armeo, en 1887 finis en la Staba Akademio, poste li servis ĝis 1902 ĉe la stabo, iĝis regimenta komandanto. Li partoprenis en la rusa-japana milito (1904–05), poste oni altrangigis lin al generalo (1905). 

Oni nomumis lin en 1913 al gvidanto de la kaŭkaza militista regiono. Li direktis dum la unua mondmilito la gravajn batalojn en Kaŭkazio kaj Turkio (1914–15 kaj februaro-oktobro de 1917) (batalo de Erzurum, Batalo de Erzincan). 

Post la bolŝevika puĉo de 1917, Judeniĉ elmigris en Finnlandon, poste retiriĝis en Talinon, Estonio. Li ekatakis en majo de 1919 kontraŭ Petrogrado (hodiaŭ Sankt-Peterburgo) sed lia voluntula armeo estis venkita kaj devis retiriĝi en Estonion. 

En julio de 1919, Aleksandr Kolĉak (gvidanto de la kontraŭbolŝevika registaro en Siberio) nomumis lin al ĉefkomandanto de la nordokcidenta blanka armeo. Judeniĉ organizis armeon kun 12.000 soldatoj el la Baltia regiono. 

Ĉar li ne tro estimis la estonian registaron kaj lia ĉefo Kolĉak rifuzis sendependecon de Finnlando, li eĉ disputis kun la britaj konsilistoj, tiel lia politika apogo malpliiĝis. En oktobro de 1919, li reekis ofensivon – paralele kun aliaj atakoj kontraŭ Moskvo –, sed la Ruĝa Armeo haltigis lian armeon ĉe Pulkovo, antaŭurbo de Petrogrado. Li devis retiriĝi en Estonion kaj la armeo disiĝis en januaro de 1920. Judeniĉ fuĝis en Francion kie vivis ĝismorte.

* Nikolaj Judeniĉ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nikolaj Judeniĉ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 232237
* GND: 119112353
* LCCN: nr88005117
* VIAF: 294582414
* ISNI: 0000 0000 5139 2674
* SUDOC: 15247529X
* BNF: 15072988h
* NKC: ola2002106438
 |
**Nagytálya** [nadjtAja] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Eger. Nagy signifas: granda.

Preĝejo de Nagytálya
Poŝtejo kaj kulturejo de Nagytálya

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.8074/20.4082
* Loĝantaro:86 0
* Poŝtkodo: 3398
* Telefonprefikso: 36

Situo
-----

Nagytálya situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Putnok-Füzesabony. Eger troviĝas 13, Mezőkövesd 16 km-ojn for. Nagytálya kontaktiĝas kun Maklár.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1237 en formoj *Talha minor* kaj *Talha major* (=granda kaj malgranda Talha). Ambaŭ apartenis al episkopejo de Eger. En 1554 Tálya detruiĝis, sed poste refondiĝis. En la 18-a jarcento ŝvaboj alvenis. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Eger.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo de 1903

Famuloj
-------

En Nagytálya naskiĝis abato Cirill Tamás Hortobágyi.
**Nagyvejke** [nadjvejke] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Bonyhád. Nagy signifas granda kaj faras diferencon de Kisvejke (=malgranda/vejke). La historia nomo estis Németvejke (=germana/vejke).

Nagyvejke en runa skribo

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 8  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.3769/18.446
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 7186
* Telefonprefikso: 74

Situo
-----

Nagyvejke situas sur malebenaĵo, fine de sakovojo. Dombóvár troviĝas 28, Szekszárd 25, Bonyhád 13 km-ojn for.

Historio
--------

Tiu ĉi loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Post la turka erao germanoj fondis la vilaĝon. Iliaj posteuloj estis deportitaj post la 2-a mondmilito al Germanio, dume alvenis rifuĝintaj hungaroj.

En Nagyvejke migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* spektaklejo de skulptisto pri lignaĵoj

Famuloj
-------

En Nagyvejke naskiĝis Bálint Heil (kemiisto).

* Kategorio Nagyvejke en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Nahuatzen** estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Nahuatzen.
La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 056.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25055 loĝantojn. El tiuj estas 11930 viroj kaj 13125 virinoj. La komunumo havas surfacon de 362.11 kvadratkilometroj.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 20247 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 8590 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 42.43 % de la loĝantoj.

Entute 14 163 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 10 459 estis alfabetoj kaj 3 688 analfabetoj. Tio signifas ke 26.04 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nahuatzen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Nikolaus GEYRHALTER** (n. 1972) estas aŭstra kinfaristo. Li estis reĝisoro, produktoro, verkisto, kaj kinisto por nombraj dokumentaj filmoj. Li ricevis premiojn pro *Das Jahr nach Dayton* (1997), *Pripyat* (1999), *Elsewhere* (2001), kaj *Our Daily Bread* (2005).

Geyrhalter naskiĝis en Vieno, Aŭstrio, en 1972. Li formis sian propran produktoran kompanion ankoraŭ 22jaraĝa. Lia unua dokumenta filmo estis la filmo de 1994 nome *Washed Ashore* (en germana: *Angeschwemmt*), pri la vivo ĉe Danubo. Li ankaŭ filmis *Pripyat* (1999), blankanigra rigardo al la loĝantoj kiuj loĝas ĉe la Ekskluda Zono de Ĉernobilo en Ukrainio. *Elsewhere* (2001) estis vetura diskurso pri dekduo da diversaj lokoj ĉirkaŭ la mondo, kaj *Our Daily Bread* (2005) esploris la mekanikan nutrindustrion. *7915 Km* (2008) rigardas al la Ralio Parizo-Dakaro kaj la vivoj de kuristoj kaj lokanoj.

Referencoj
----------

1. ↑  "Nikolaus Geyrhalter". Film Index International.  Alirita la 18an de Septembro, 2012.
2. ↑  Nelson, Rob (12a de Januaro, 2010). "Doc-Making Off the Map: Nikolaus Geyrhalter at Anthology". Village Voice.  Arkivigite je 2014-11-03 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Nikolaus Geyrhalter en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 587583
* GND: 139628886
* LCCN: no2006101537
* VIAF: 90686959
* ISNI: 0000 0001 1952 5550
* SUDOC: 121724131
* BNF: 159422635
* NKC: xx0172589
* BNE: XX4808199
 |
**Nakhonsavan,** taje **นครสวรรค์** estas universitata urbego kun pluraj kampusoj, provinca kaj distrikta ĉefurbo en orienta Tajlando. La loknomo signifas: "ĉiela urbo".

Panoramo en Nakhonsavan
Mapo pri Tajlando, kie estas trovebla Nakhonsavan en la norda-centra landoparto kiel Nakhon Sawan

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 27,87  km²
* Supermara alteco: 33 m
* Loĝantaro: 114,520 (2012)
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso: (+66) 56
* Horzono: UTC+7 (ankaŭ somere)

Situo
-----

Nakhonsavan situas en norda-centra landoparto de sur ebenaĵo, kie 2 riveroj konverĝas por formi unuigitan riveron. Bankoko troviĝas je 220 km-oj .

Historio
--------

Vojo en Nakhonsavan
Riverbordo ĉe Nakhonsavan
Nakhonsavan estis fondita en tiu loko kie povas establi konvenan riveran havenon por liveri agrikulturajn varojn.

Ekonomio
--------

Nakhonsavan estas la ĉefa rivera haveno por rizo. La urbego havas muelilojn por pretigi rizojnn, lignaĵojn kaj paperojn. Rizo, faboj, grenoj (ĉefe maizoj), kotonoj, jutoj estas produktitaj en la ĉirkaŭaj lokoj.

Trafiko
-------

Nakhonsavan kuŝas laŭ ĉefvojo Bankoko-Birmo, laŭ fervojo Bankoko-Ĉiang Mai. La urbego havas ankaŭ flughavenon kaj riveran havenon.

Klimato
-------

Nakhonsavan troviĝas en la tropika klimato. La pluvsezono aŭ musonosezono daŭras de majo ĝis oktobro, sed ankaŭ en la cetraj monatoj iom pluvas. En la jaro pluvas resume 1119 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 28 °C, tio ŝanĝiĝas inter 22-34 °C.

Fontoj
------

* WikiTrans
* 

* 
* StacidomoStacidomo
* UrbomezoUrbomezo
* DomojDomoj
antaŭ la incendio
La **Namdemun** aŭ Namdaemun („*granda suda pordo*"; oficiala nomo: Sungnyemun: „*Pordo de la ekzaltitaj ceremonioj*") estas unu el la du restantaj historiaj urbaj pordoj de la sudkorea ĉefurbo Seulo.

La urbomuro estis konstruita originale kontraŭ la tigroj. La muro restis videbla hodiaŭ sur montettoj en la nordo kaj sudo de la urbo. La pordo estis ĉiutage malfermita kaj fermita, kiun signis sonorileto.

Namdemun estas la plej granda ligna konstruaĵo en Seulo kaj estis konstruita en 1395 sub regado de reĝo Taejo. Ĝi estis trakonstruita en 1447 dum regado de reĝo Sejong. Dum la korea milito, ĝi estis forte damaĝita, sed riparita en 1962. Samjare, la 20-an de decembro, ĝi estis nomumita Nro 1 inter la koreaj naciaj heredaĵoj.

En la nokto de la 10-a je la 11-a de februaro 2008, parto konstruita ligne estis detruita. La kulpita, 69-jara identigita nur per lia familia nomo, Ĉae, diris ke li bruligis la konstruaĵon ĉar furiozis pro la registaro.

* 1890's1890's
* 19041904
* 19351935
* 
* 
* 
* 
* 
* Post la brulegoPost la brulego

* Kategorio Namdemun en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Namjanĝu** (origine **남양주시,** laŭ ĉina literumado **南楊州市**) estas metropolo, universitata urbego en Sud-Koreio. La metropolo estas parto de urbaro de Seulo.

Urbodomo en Namjanĝu
Urboparto en Namjanĝu

Bazaj informoj
--------------

Oficejo pri eduko en Namjanĝu
* Areo: 458 km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 662,154 (2016)
* Poŝtkodoj: 472010-480799
* Telefonprefikso: +82 31
* Horzono: UTC+9
* 37° 38′ 12″ N 127° 12′ 51″ O﻿ / ﻿37.63667 °N, 127.21417 °O﻿ / 37.63667; 127.21417 (mapo)

Geografio
---------

Vojo en Namjanĝu
Namjanĝu situas en la nordokcidenta parto de la lando sur plejparte montara areo. La plej alta punkto estas 879 m. Seulo troviĝas 22 km .

Historio
--------

Namjanĝu longe apartenis al diversaj ŝtatoj, reĝlandoj. En 1950 masakro okazis. En 1995 Migeum kaj distrikto Namjanĝu estis kunfanditaj kun urborajto.

Ekonomio
--------

En Namjanĝu la industrio produktas meblojn kaj tekstilojn. Sur terkulturaj teroj ĉirkaŭ la urbo legomoj kaj floroj plimulte kreskas. Komence de la 21-a jarcento plano estis lanĉita por konstrui grandan industrian komplekson ene de la urbo.

Trafiko
-------

Stacidomo
Namjanĝu situas laŭ ringa ĉefvojo de Seulo. La metropolo havas ankaŭ stacidomojn.

Vidindaĵoj
----------

* reĝa tombo estis malkovrita en 2015
* arta muzeo (parte subĉiela)
* budhaj temploj
* artgalerio

Ĝemelurboj
----------

* Unuiĝinta Reĝlando Dartford, Britio
* Ĉina Popola Respubliko Ĉangĝoŭo, Ĉinio
* Mongolio Ulaanbaataro, Mongolio
* Vjetnamio Vinh, Vjetnamo

Fontoj
------

* WikiTrans
* datenoj el rusa Vp.

* PontoPonto
* PolicejoPolicejo
* KolegioKolegio
Laŭ la helena mitologio, **Nikso** aux **Nikto** (de la antikva greka Νύξ, *nokto*) estis personigo de la nokto, kies loĝejo estas la ekstrema Oriento aŭ en subtera Tartaro. Romianoj nomis ŝin **Nox**. Ŝi reprezentas la superajn mallumojn, dum Erebo reprezentas la subterajn. Nikso trairas la ĉielon kovrita de ombra mantelo, sur ĉaro tirata de kvar nigraj ĉevaloj, ĉiam akompanata de la Keroj.

*Nokto* de William Adolphe Bouguereau (1883).Kiam Heziodo priskribis Tartaron, li rakontas ke Hemero (ĉi tie fratino, ne filino, de Nikso) eliris el la subtera palaco ĝuste kiam Nikso alvenis en ĝin, kaj male, do ambaŭ diinoj neniam estis kune. Tiu priskribo multe similas al Rig-Vedo, en kiu Ratro (nokto) kunlaboras, sed strese, kun ŝia fratino Uŝo (mateniĝo)

En sia Iliado, Homero konstatis ke eĉ povaj dioj respektis kaj timis Nikson: iam Hero petis Hipnon dormi Zeŭson por tiel malhelpi la hejmrevenadon de Heraklo. Kiam la reĝa dio tion konstatis, furiozplene volis puni Hipnon, sed la dio de dormemo petis protekton al sia patrino, Nikso. Tiam, Zeŭso retenis sian koleron por ne ĉagreni la noktan diinon.

Por la orfea tradicio, Nikso estis eĉ pli grava: ŝi, kaj ne Ĥaoso, estis la unua estaĵo kiu spruĉis el nenio kaj la origino de la universo. La orfea poemaro mencias ke ŝi havis sian propran orakolon en kaverno, kie alkatenita Ĥrono ebrie per mielo dormas kaj aŭguradas, dum ekstere la dancado de Adrastea kaj la kantado de Nikso turnigas la tutan universon ĉirkaŭ ili.

Laŭ tiu tradicio verkis Aristofano, kiu en la teatraĵo *Birdoj* asertas ke Nikso estis la patrino de Eroso (amo), kiu generis la ceterajn diojn kaj la tutan mondon. Aiaj poetoj kalkulas Karono kaj Ptono inter la filoj de Erebo kaj Nokto.

Nikso ne estis tre kultita de antikvaj grekoj. Tamen, Paŭzanio mencias orakolon de ŝi en la akropolo de Megaro. Ankaŭ troviĝis statuon en la templo de Artemiso en Efezo, kaj oni kultis ŝin en Sparto kiel patrino de Dormo kaj Morto, tre adoritaj tie.

Laŭ Nikso estas nomita la plutona satelito Nikso kaj la asteroido (3908) Nikso.

Idaro
-----

Heziodo, en sia Teogonio, asertis ke Nikso spruĉis el Ĥaoso, kaj ŝi havis multenombran kaj klarigan idaron: sole aŭ kun sia frato Erebo (dependas de la verkistoj), ŝi naskis Eteron (brilo), Hemeron (tago), Momon (sarkasmo), Ponon (aflikto), Moron (destino), Tanato (morto), Hipnon (dormemo), la hesperidojn, la keresojn, la moirojn, la onirojn (sonĝoj), Nemesison (venĝo), Apaton (trompo), Filoton (tenereco), Gerason (maljunuleco), Eriso (diino)n (malkonkordo) kaj Ojzison (angoro).

* Nikso (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nikso (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Larĝa panoramo pri la mara parto de Nampo

**Nampo**  *남포특별시*, *南浦特別市* estas provinconivela urbego, ankaŭ havenurbo kaj universitata urbo en okcidenta parto de Nord-Koreio, en la provinco Sud-Pjongan. Inter 1980 kaj 2004 ĝi estis nomumita "speciala urbo". 

Vido en Nampo
Panoramo en Nampo
Altaj domoj en Nampo

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 829 km²
* Supermara alteco: 0- m
* Loĝantaro: 366,815 (2008)
* Horzono: UTC+8:30
* Telefonkodo: +850 39хххххх
* Poŝtkodo:
* 38° 44′ N, 125° 24′ O (mapo)38.733333333333125.4

Geografio
---------

Nampo situas laŭ Flava Maro en okcidenta parto de la lando. Ĝi estas ĉirkaŭ 50 km sudokcidente de Pjongjango.

Haveno de Nampo

Historio
--------

Nampo estis origine malgranda fiŝkaptista vilaĝo, kiu iĝis haveno por internacia komerco en 1897. Post la 2-a mondmilito la haveno moderniĝis, tial ankaŭ la urbo pligrandiĝis.

Ekonomio
--------

Industrio de Nampo konsistas el ŝipkonstruado, nefera metalurgio, maŝinoproduktadoj, vitrofaradoj, tekstilaj entreprenoj, manĝaĵproduktado kaj fiŝkaptado. La ĉirkaŭa regiono estas konata pro ĝia kvalito de pomoj.

Trafiko
-------

Nampo havas vojajn, fervojajn kontaktojn, krome gravas la mara haveno kaj flughaveno. Menciindas, ke la haveno vintre ne funkcias pro la glacioj. Ĉe la haveno estis konstruita 8-kilometrajn longajn digojn en la maro, havanta kluzkamerojn, kiuj permesas trairejon de ŝipoj ĝis 50,000 tunojn. Nampo ofte estas utiligita, kiel la primara haveno por ricevadoj de la eksterlandaj nutraĵhelpoj.

Klimato
-------

En Nampo la suma jara precipitaĵo estas 947 mm, en ĉiuj monatoj pluvas/neĝas, sed inter julio-septembro pli ofte. La averaĝa temperaturo varias 7-14 °C. Inter decembro-marto ofte frostas.

Monumento en Nampo

Vidindaĵoj
----------

* monumento
* mara strando

Ĝemelurboj
----------

* Ĉina Popola Respubliko Tjanĝino, Ĉinio (2017)
* Rusio Sankt-Peterburgo, Rusio (2017)
* Meksiko Chiautempan, Meksiko (2017)

Fontoj
------

* WikiTrans
* angle