recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Béla Márkus** [mArkuŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Márkus Béla** estas hungara kritikisto, redaktoro, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (koresponda 2015, ordinara 2023).

Béla Márkus naskiĝis la  11-an de decembro 1945(nun 1945-12-11) en Bükkaranyos.

Biografio
---------

Béla Márkus maturiĝis en gimnazio en Mezőkövesd en 1964, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1970. Post la diplomo li laboris en redaktejoj en Debrecen, en 1990 li estis levita ĉefredaktoro. Li kandidatiĝis en 1987 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1993–2010 li estis docento en la menciita universitato, poste li emeritiĝis. Li edziĝis en 1969, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1972-1980. Li ricevis stipendiojn en 1991 kaj inter 1999–2003, premiojn inter 1980-2015.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Magányos portyázók* (1989)
* *Átdolgozások kora. Sarkadi Imre és a sematizmus* (1996)
* *Tények és képzetek* (2005)
* *Szólamból szólamra* (2017)
* *Cseres Tibor* (2022)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832406
* GND: 1202616119
* LCCN: n84092058
* VIAF: 69342929
* ISNI: 0000 0000 7855 6560
* SUDOC: 189194707
 |


* Portalo pri Biografio
**Kenny Dorham**, *McKinley Howard Dorham* (\* 30-an de aŭgusto 1924 en Fairfield, Teksaso; † 5-an de decembro  1972 en Novjorko, Novjorkio) estis  usona ĵaztrumpetisto, kantisto kaj komponisto.

Dorham estis unu el la plej aktivaj bibop-trumpetistoj. Li ludis en la ensembloj de Dizzy Gillespie kaj Billy Eckstine, en la bando Be Bop Boys de Kenny Clarke, en la orkestroj de Lionel Hampton kaj Mercer Ellington, la kvinopo de Charlie Parker kaj la praaj Jazz Messengers (*Horace Silver and the Jazz Messengers*). Krome li akompanis pianiston Thelonious Monk kaj saksofoniston Sonny Rollins kaj anstataŭis trumpetiston Clifford Brown en la kvinopo de Max Roach. Tiutempe aparte famiĝis improvizad-kunsido en 1958 kun Cecil Taylor kaj John Coltrane, *artistoj kun stilo tute malsamaj de tiu de Dorham*. Ekster sia rolo kiel akompanmuzikisto li tamen ankaŭ estris proprajn grupojn kiel *Jazz Prophets* (nomitaj analoge al la *Jazz Messengers* de Art Blakey). *Jazz Prophets* sonregistris en 1956 la koncertalbumon *’Round About Midnight at the Cafe Bohemia* por Blue Note. Por la malgranda diskeldonejo Jaro en 1960 ekestis *The Arrival* kun Tommy Flanagan kaj Charles Davis.

En 1963 Dorham enprenis la 26-jaran tenorsaksofoniston Joe Henderson en sian grupon, kiu poste sonregistris la albumon *Una Mas* (la grupo ankaŭ muzikis kun juna Tony Williams). La amikeco inter la du muzikistoj kondukis al multaj pluaj albumoj, ekz. al la unua albumo de Henderson *Page One* (1963), *Our Thing* kaj *In ’n’ Out*. Dorham muzikis regule en la 1960-aj jaroj por Blue Note kaj Prestige Records, kiel bandestro kaj kiel akompanananto de Henderson, Jackie McLean, Cedar Walton, Andrew Hill, Milt Jackson kaj aliaj.

Dum siaj lastaj vivojaroj Dorham suferis je renomalsano, je kiu li mortis.

Li komponis la ĵazan normkanton *Blue Bossa*, publikigita sur la albumo *Page One* de Joe Henderson.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kenny Dorham en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Detala diskoregistro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 378718
* GND: 134361253
* LCCN: n83056867
* VIAF: 76403361
* ISNI: 0000 0000 8395 4272
* LIBRIS: 276722
* SUDOC: 08230405X
* BNF: 12407498g
* MBA: 4476453a-d37e-4c52-b60d-07c90b6fa661
* NKC: ola2002159540
* ICCU: UBOV697913
* BNE: XX910101
 |
Kemeler Rücken (Kemeler Heide) kun monto „Mappershainer Kopf" (meze), antaŭ tio Langschied
La **Kemeler Heide** [HAJde] (= erikejo de Kemel) en la mezmontaro Taunus estas historia pejzaĝo en la okcidenta parto de Taunus. Ĝi estas parto de la plej granda kunligita arbara regiono en germana federacia lando Heslando.

Arbaro kovras pli ol 60 % de la tuta areo de la *Kemeler Heide*. Ĝis la 19a jarcento la pejzaĝo estis ĉefe erikejo kaj poste oni plantis arbojn. La *Kemeler Heide* situas inter 500 kaj 550 m super marnivelo kaj atingas sian plej grandan altecon pro la du montoj Mappershainer Kopf (alteco 548 m) kaj Grauen Kopf (alteco 543,4 m).

La ĉefaj lokoj rande de la *Kemelder Heide* estas Heidenrod-Kemel (sudo), Holzhausen an der Haide (nordokcidento), Nastätten (okcidento) kaj Laufenselden (nordoriento).

Referencoj
----------

1. ↑  Stolz, C. Böhnke, S. Grunert, J. (2012): Reconstructing 2500 years of land use history on the Kemel Heath (Kemeler Heide), southern Rhenish Massif, Germany. - E&G Quaternary Science Journal 61 (2): 173-187. PDF-Datei 3 MB Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑  Topografische Karte 1:25.000
**Analiza filozofio** estas moderna filozofia tradicio kiu baziĝas sur la lingva analizo de la terminoj uzataj en la filozofio kaj en ĉiutaga parolo. Ĝi estas ĉefe praktikata en la anglalingvaj landoj kaj en Pollando, kvankam ĝi komenciĝis per la verkoj de la germano Gottlob Frege, la aŭstro Ludwig Wittgenstein, kaj la anglo Bertrand Russell. Unu el plej gravaj filozofoj analizaj en Pollando estis ankaŭ Tadeusz Kotarbiński, Alfred Tarski kaj Stanisław Leśniewski. Ĝi kontrastas al la kontinenta filozofio.

Pola filozofo Jan Woleński rigardas en verko "Kierunki i metody filozofii analitycznej" (Direktoj kaj metodoj de analiza filozofio) tiujn fakojn de tiu filozofio:

* filozofio de "sana racio" de George Moore.
* atomismo logika de Bertrand Russell kaj unua filozofio de Ludwig Wittgenstein
* logika empirismo
* Lvova-Varsovia skolo
* dua filozofio de L. Wittgenstein
* filozofio de slango de Oxford
* formala filozofio

Filozofio analiza celas esplori plej objektive eĉ partojn de objektoj. Ĝi ne celas krei grandajn ĝeneralajn filozofajn sistemojn sed simple esplori mondon per analizo logika. Pro fenomenoj prezentantaj en la lingvo homo ne povas laŭ filozofio analiza forkuri de esplorado per lingvo. Tial lingvo estas instrumento kaj objekto de tiu filozofio.

Por plia legado
---------------

* Richard Rorty, **Philosophy and the Mirror of Nature**, 1979
* Menachem Fisch, **Taking the Linguistic Turn Seriously**, The European Legacy, Vol. 13, No. 5, pp. 605–622, 2008

Vidu ankaŭ
----------

* Logiko
* Filozofio de lingvo
* Filozofio de matematiko
* Richard Kirkham
* Teoria filozofio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Analiza filozofio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Arkivigite je 2006-02-01 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-02-08 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-09-08 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 56165
* GND: 4001869-6
* LCCN: sh85004780
* BNF: 11944944r
* NDL: 00561031
* NKC: ph118413
 |
De 1500 ĝis 1808 regis Brazilon la reĝoj de Portugalio. En 1808, Portugalio estis okupita de Francio, pro tio, Brazilo iĝis fakte sendependa. La portugala registaro venis al Brazilo kaj Rio-de-Ĵanejro iĝis laŭleĝa ĉefurbo de Portugalio, depost 1815 Brazilo iĝis laŭleĝe reĝlando. Do, Brazilo havis fakte kvar monarkojn, kaj laŭleĝe tri.

Reĝoj de Brazilo
----------------

Antaŭ laŭleĝa sendependiĝo – de 1808 ĝis 1822 Brazilo estis reĝlando kune kun Portugalio.

* 1808-1816 Maria la 1-a de Portugalio, kromnomata "la Freneza"
* 1816-1822 Johano la 6-a de Portugalio

Imperiestroj de Brazilo
-----------------------

En 1822 Brazilo laŭleĝe sendependiĝis kaj fariĝis Brazila imperio. La imperio daŭris ĝis 1889, kiam armea puĉo faris Brazilon respubliko.
La listo entenas nur du imperiestrojn:

* 1822-1831 Petro la 1-a
* 1840-1889 Petro la 2-a

* Antaŭ ili estis la reĝo Johano, kiu akiris rajton uzi la titolon "imperiestro de Brazilo", sed neniam uzis ĝin.

La intervalon inter la regado-tempoj de la du Petroj kaŭzis la abdiko de Petro la 1-a, sub la premo de la parlamento. Je tiu tempo lia filo, Petro la 2-a, aĝis nur kvin jarojn; regenta konsilio regis anstataŭ li ĝis 1840, kiam oni antaŭtempe deklaris lin plenaĝa.
Mana kafmuelilo
**Kafmuelilo** estas aparato por pecetigi aŭ pulvorigi la kafgrajnojn.

La kutima mana mekanika kafmuelilo konsistas el du muelŝtonoj, inter kiuj interspacon oni povas ŝanĝi per speciala ŝraŭbo. Ju pli ŝraŭbita estas la ŝraŭbo, des pli malgranda estas interspaco inter la muelŝtonoj kaj des pli subtila estas muelaĵo. La grajnojn oni enŝutas tra la funelo inter la du muelŝtonoj, el kiuj unu estas firme fiksita, kaj la dua turniĝas pere de tenilo.

En aŭtomataj kafmueliloj plej ofte aplikiĝas du manieroj de muelo de la grajnoj: pere de tranĉiloj kaj pere de muelŝtonoj. Pluraj kafamantoj asertas ke plej bonan kafon oni povas prepari nur el la grajnoj, muelitaj en mana mekanika kafmuelilo, ĉar dum malrapida muelado la grajnoj ne varmiĝas tiom ege kiom en elektra kafmuelilo kaj ne karbiĝas.

Elektra kafmuelilo
La elektraj kafmueliloj, en kiuj anstataŭ muelŝtonoj aplikiĝas tranĉiloj, funkcias laŭ la principo de miksaparato. La grajnoj en ili dispeciĝas per rapide turnanta tranĉil-helico. La elektrokafmuelilo havas du ĉelojn, el kiuj en unu estas instalita elektromotoro, kaj en la alia estas bovlo por enŝuti la grajnojn kun fiksita ĉe la fundo tranĉil-surmetaĵo. En la bovlon oni enŝutas la grajnojn kaj poste muelas ilin depende de necesa grado de la muelo. Tiu maniero de la muelo ne garantias ĝian egalmezurecon, karbigas parton de la grajnoj kaj kutime estas uzata nur en hejmaj kuirejoj.

Sendepende de speco, la kafmuelilon ĉiam necesas purigi disde eroj de antaŭa kafo, kiu, oksidiĝinte, povas malbonigi guston de nova porcio.

* Kategorio Kafmuelilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Kafo
* Muelilo
***Dio Rekompencu Vin...*** (portugallingve *Deus Lhe Pague*) estas la plej sukcesplena teatraĵo de brazila literaturo, kun pli ol 14 mil prezentadoj. Ĝia aŭtoro estas Joracy Camargo, ano de Academia Brasileira de Letras. Kiel eksterordinara sukceso de la teatra literaturo, la teksto verkita en 1933 estas jam eldonita pli ol dudek fojojn en Brazilo, kvin fojojn en Portugalujo, tri fojojn en Argentino (kie ĝi fariĝis filmon), du fojojn en Ĉilio kaj Usono, kaj unu fojon en pluraj aliaj landoj, ĉar ĝi estis tradukita al preskaŭ ĉiuj literaturaj lingvoj de la mondo. Al Esperanto tradukis ĝin Sylvio Peixoto. Kultura Kooperativo de Esperantistoj el Rio-de-Ĵanejro eldonis la tradukaĵon en la jaro 1959.

*Dio Rekompencu Vin* estis malpermesita de la portugala registaro post sia sukcesoplena prezentado en 1935, en Lisbono. Ĝia socia kritiko faris de ĝi unu el plej ŝatataj teatraĵoj dum milita diktaturo de Brazilo, ĉar en la 1960-aj jaroj ĝi estas jam klasikaĵo kaj oni ne povus malpermesi ĝian prezentadon.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Iuj tri kvar-kvadratetaj pecoj kune
Ĉiuj kvin-kvadratetaj pecoj, la nememspegulsimetriaj pecoj montritaj en la du spegulaj variantoj
Variantoj de ortanguloj el ĉiuj kvin-kvadratetaj pecoj
**Kahelara enigmo** estas enigmo uzanta du-dimensiajn formojn kiuj devas esti muntitaj en pli grandan donitan formon sen partaj interkovroj (kaj ofte sen breĉoj). Iuj kahelaraj enigmoj demandas unue dissekci (malkomponi) donitan formon kaj tiam reordigi la pecojn en la alian formon. Aliaj kahelaraj enigmoj demandas dissekci donitan formon verigante certajn kondiĉojn. La du lasta tipoj de kaheladaj enigmoj estas ankaŭ nomitaj kiel sekcaj enigmoj.

Kahelaraj enigmoj povas esti farita fizike el ligno, metalo, kartono, plasto aŭ ĉiu la alia folia materialo. Multaj kaheladaj enigmoj estas nun havebla kiel komputilaj ludoj.

Kaheladaj enigmoj havas longan historion. Iuj el la plej malnova kaj plej famaj estas puzloj kaj la tangrama enigmo.

Vidu ankaŭ
----------

* Mekanika enigmo
* Problemo de pakado
* Tangramo
* Kahelaro
**Kenéz** estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár. La loknomo signifas hungare (proksimume historie): estro aŭ komisaro.

Ĉefstrato de Kenéz

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 7 km²
* Loĝantaro: 280
* Poŝtkodo: 9752
* Telefonprefikso: 94
* Koordinatoj: 47.20376°N 16.79026°E

Situo
-----

La vilaĝo situas ne tro for de fervojo inter Veszprém kaj Szombathely laŭ traira flankovojo. Szombathely troviĝas 15, Sárvár 16, Budapeŝto 209 kilometrojn  Arkivigite je 2016-08-19 per la retarkivo Wayback Machine.

Historio
--------

La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1217 laŭ tiama hungara ortografio Kynih. Vilaĝservoj estas la municipa administracio kaj migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

La komunumo havas romkatolikan preĝejon omaĝe al Sankta Nikolao el la 19-a jarcento.

Fontoj
------

* oficiala paĝo Arkivigite je 2016-08-26 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Kenéz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kercaszomor** [kercasomor] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.

La kalvinana kampanileto en Szomoróc
La kalvinana kirko en Szomoróc

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9945
* Areo: 13  km²
* Loĝantaro: 220
* Telefonkodo: 94

Situo
-----

Kercaszomor situas ĉe la landlimo de Slovenio laŭ flankovojo. En la proksimeco estas Bajánsenye.

Historio
--------

La alvenintaj hungaroj en 896 trovis tie montetojn, deklivojn. La tuta regiono iĝis limgardejo, sentinelserio. Ĉi tie la vilaĝoj konsistis ne el apudaj domoj, sed el sporadaj bienoj. Ĉiu bieno konstruiĝis sur montetopintojn. La loĝdomo, stalo kaj ceteraj konstruaĵoj formis kvadraton, tiel la loko estis defendebla. Tiu sistemo en Hungario troviĝas nur ĉi tie en la ĉirkaŭaĵo.

Dum la historio estis du vilaĝoj: **Kerca** kaj **Szomoróc**, kiuj unuiĝis en 1940 sub la nomo **Kercaszomor**.

En 1919 la Szomoróc trovis sin ĉe la nova limo de **SHS** (serba-kroata-slovena unio). La slovenoj senjure okupis la komunumon. La loĝantaro ribelis, sed la soldatoj draste faris ordon. La vilaĝo en 1922 revenis al Hungario. Post 1945 la **fer-kurteno** estis ne tro for, krome ankaŭ la jugoslavia limo estis forte kontrolita.

En Kercaszomor kalvinana kaj romkatolika preĝejoj funkcias. La komunumo estas parto de Nacia Parko **Őrség** kaj Hanság. En Kercaszomor migra poŝto servas.

* Kategorio Kercaszomor en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kelteminar-kulturo** (5500-3500 a.K.) estis neolitika arkeologia kulturo de nenomadaj fiŝistoj, okupante la duondezertajn kaj dezertajn areojn de la Karakumo kaj Kizilkumo kaj la deltojn de la riveroj Amudarjo kaj Zarafŝon en la teritorioj de la malnova Kazaĥio, Turkmenio kaj Uzbekio, datita al la 6-3-a jarmilo a.K..

La kulturo estis malkovrita kaj unue elfosita en 1939 fare de la *Sovetia Horasmia Arkeologia kaj Etnografia Ekspedicio*  sub gvido de S.P. Tolstoj, kiu unue priskribis ĝin. Ĝi estas nomita laŭ loko de la sama nomo. La Kelteminar-kulturo estis anstataŭita de la Tazabagjab-kulturo.

La Kelteminar-aj homoj praktikadis vagadan ĉasadon, kolektadon kaj fiŝkaptadon. Dum tempopaso, ili adoptis brutobredadon. Kun alveno de la malfrua glacieja varmiĝo, ĝis la  Atlantika Fazo de la Post-Glacia Optimumo, mezolitikaj grupoj moviĝis norden en areon de la Ĥissar (6000-4000 a.K.). Tiuj grupoj alportis kun si pafarkon kaj sagon kaj la hundon, elementojn kiujn Kent Flannery nomis "larĝa-spektra revolucio".

Sciencistoj subtenas ke la kelteminar-kulturo rilatas al la kombil-ceramika kulturo kaj apartenas al la finn-ugraj popoloj. La kelteminar-kulturo estas citita kiel argumento kontraŭ ekzisto de hindeŭropa praa patrujo en Centra Azio.

La Kelteminaraj homoj vivis en enormaj domoj (grandeco de 24m x 17m kaj alteco de 10m), kiu gastigis la tutan triban komunumon de proksimume 100-120 personoj. Ili ornamis sin per bidoj el konkoj. Ili fabrikis ŝtonajn hakilojn kaj miniaturajn trapezoidajn silikajn sagpintojn. Por kuirado, ili uzis argilan vazon produktitan sen potista rado.

La Kelteminara ekonomio baziĝis je malnomadaj fiŝkaptado kaj ĉasado.

* Kategorio Kelteminar-kulturo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En la pragreka historio, oni trovas multajn nomojn de kuraĝaj generaloj, de famaj poetoj kaj filozofoj; sed el ĉiuj, nur unu dum surtera vivo estis alnomita "Justulo": Tiu viro estis **Aristido,** filo de Lizimaĥo. Li naskiĝis en Ateno en -580. Lia vivo estis bonega ekzemplo de civitismo kaj nobleco. Aristido estis ĝeneralo kaj heroo en la batalo de Maratono.

Tamen Temistoklo, posedanta fascinan elokvencon, klopodis malutili la honestan viron, dirante tion, ke li arogis al si suspektan kaj danĝeran aŭtoritatecon al respubliko. Temistoklo sukcesis havigi ostracismon kontraŭ Aristido.

En tago de ostracisma balotado, Aristido iris al agoro kaj civitano kiu ne scipovas skribi petis al li por skribi la nomon de Aristido sur la konko. Li faris tion, kaj demandis, ĉu la viro konas Aristidon, aŭ se li scias kian krimon Aristido atencis por meriti punon. Respondis la civitano: "Mi ne konas Aristidon, sed mi ne povas plu suferi ke ĉiu popolo alnomas lin *Justulo*".

Tiel la plej honesta homo de Ateno estis kondamnita al puno de ekzilo dum dek jaroj, pro liaj altaj virtoj. Tamen, post kvin jaroj, la samaj atenanoj nuligis la maljustan verdikton, por profiti la talenton de Aristido en la milito kontraŭ Kserkso, reĝo de Persio.

Poste Aristido estis elektita prezidanto de la publika kaso de la greka konfederacio, kaj ĝin plenumis kun tiom da nekorupteblo, ke li mortis malriĉega en -465 kaj nenion postlasis al siaj filinoj, kiuj estis edukitaj de la ŝtato.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Aristido la Justulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 51516
* GND: 118650106
* LCCN: nr90005838
* VIAF: 148144648537527440927, 556144647669143459678, 261374455 61392255, 148144648537527440927, 556144647669143459678, 261374455
* ISNI: 0000 0000 7976 2980
* LIBRIS: 258851
* SUDOC: 083474390
* NKC: mzk2007411502
 |
Kairo-Reliefo de Lisipo, Kopio en Trogiro
**Kairo** (helene **Καιρός, Kairos**, latine *Caerus*) estis en la helena mitologio dio de favora tempo, la plej juna filo de la plej alta dio Zeŭso, lia patrino ne estas konata. Kiel vulgara nomo kairo signas favoran tempon.

Multo da mencioj pri li en mitologio ne estas trovebla, tamen li per sia operacia kampo apartenas al la plej interesaj. Kairo nome estas dio de "favora okazo kaj la plej konvena momento". Li personigis en si al la patro kaj reganto super la mondo kapablon signi la ĝustan momenton por plenumo de la dia intenco.

Figurigo
--------

Lia statuo onidire estis ofte ekspoziciata en luktistaj lernejoj. Li estis bildigata kiel rapidanta junulo kun ĥarakterhava kapo, malantaŭe haroj mallonge pritonditaj, sed sur frunto kun longa krispo, kio en parolfigura senco signifis, ke "la okazon oni devas kapti per haraĉoj; se vi hezitos aŭ estos malrapida, vi jam ne kaptos ĝin.

### Reflekto en arto

La plej konata estas la bronza statuo de Lisipo el la 4-a jarcento a.K. kiu eble estis plej frue en Sikiono kaj pli poste en Konstantinopolo. Aliaj statuoj de tiu ĉi skulptisto oni povas vidi en Splito, Torino aŭ en Torcelo.
Plua figurigo estas en kroata urbo Trogiro. Sur reliefo estas junulo kun sovaĝa hararo, en siaj manoj tenanta kuglon. Ĝi ankaŭ simbolas rapidan efemerecon de favora momento.

Uzo de la vorto en la moderna epoko
-----------------------------------

Papo Johano Paŭlo la 2-a signis la jaron 1989 kaj ĝiaj signifplenaj politikaj kaj sociaj eventoj en orienta Eŭropo "kairo 1989" (George Weigel "Atestanto de espero", rajtigita biografio de la papo).

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Kairos en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Kairo (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kemenesmagasi** [kemeneŝmagaŝi] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. **Kemenes** estas nomo de la ĉirkaŭaĵo, kie troviĝas malaltaj montetoj.
.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 33 km²
* Loĝantaro: 9800
* Poŝtkodo: 9522
* Telefonprefikso: 95
* Koordinatoj: 47°12′00″N 17°08'00″E

Situo
-----

Kemenesmagasi situas rande de la departemento, ne tro for de Marcal. Proksime estas ponto al Pápa. La komunumo havas nur flankovojojn.

Historio
--------

La unua mencio okazis en formo "Mogos" en 1331. Baldaŭe menciiĝis 2 apartaj vilaĝoj: unu por nobeloj (**Nemesmagasi**), la alia por servutuloj (**Pórmagasi**). Ambaŭ najbaraj vilaĝoj unuiĝis en 1906.

Vidindaĵoj
----------

La luterana preĝejo konstruiĝis en 1784. La romkatolika preĝejo havas la nomon Koro de Jesuo. En la tombejo estas familia kripto de Berzsenyi.

* Kategorio Kemenesmagasi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Famuloj
-------

* En Nemesmagasi naskiĝis:
	+ agronomo Béla Győrffy
	+ Ferenc Papp (literaturhistoriisto)
* en Kemenesmagasi naskiĝis:
	+ apotekisto Elemér Atzél.
**Kerim Kaĝimkanuli MESIMOV** (kazaĥe Кәрім Қажымқанұлы Мәсімов, latinliterigite ankaŭ *Kärim Qajımqanulı Mäsimov* aŭ *Karim Mas(s)imov*, en rusa formo Карим Кажимканович Масимов [Karim Kaĵimkanoviĉ Masimov]) estas kazaĥa politikisto naskiĝinta la  15-an de junio 1965(nun 1965-06-15) en *Zelinograd*, nuntempe Astano, do nun 58-jara. Ekde la jaro 2007 li estas la ĉefministro de Kazaĥio. Li flue parolas la kazaĥan, rusan, anglan, ĉinan, araban kaj ujguran.

Biografio
---------

### Eduko kaj fruaj jaroj

Kerim Mesimov sukceses finis studadon de ekonomiko kaj juro. Li studis en Moskvo, la Pekina Lingva Altlernejo, la Universitato Vuhano kaj en la Kazaĥa Ŝtata Akademio pri Ekonomiko.

Li komencis sian profesian karieron kiel ekonomia konsislisto de la ŝtata prezidanto Nursultan Nazarbajev kaj laboris interalie kiel fakulo por ekonomiaj demandoj en la kazaĥia reprezentejo en Urumĉio (Ĉinio). Krome li estis gvidanto de la kazaĥa ekonomia repretentejo en Honkongo. Pli poste li estis gvidanto de la *Almata Komerca kaj Financa Banko" kaj de la "Popola Ŝpara Banko de Kazaĥio".*

### Politika kariero

Ekde januaro 2006 li estis nacia ministro pri transporto kaj komunikado kun aldona posteno de vicĉefministro, ekde aprilo 2006 li funkciis kiel ministro pri ekonomio kaj buĝeta planado.

Post kiam ĉefministro Danijal Aĥmetov deisiis la 9-an de januaro 2007, la ŝtata prezidanto Nursultan Nazarbajev nomumis Kerim Mesimov posteulo en la ĉefministra posteno. La parlamento elektis lin la 10-an de januaro.

Kerim Mesimov en Kazaĥio havas la renomon esti viziisto kaj reprezentas esperon pri ekonomia pliprosperigo de la lando. Aparte la evouluo de la prisana kaj prieduka infrostrukturoj de la ŝtato sub lia registara gvido estas alte aprezataj.

* Kategorio Kerim Mesimov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kerim Mesimov en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 336374
* GND: 1163114162
* LCCN: nr00020147
* VIAF: 63846477
* ISNI: 0000 0000 4721 7400
* SUDOC: 071360727
 |
**Kemeneshőgyész** [kemeneŝhOdjEs] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en Distrikto Pápa.

Kastelo de Kemeneshőgyész

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 26 km²
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 47.3539/17.2941
* Loĝantaro: 590
* Poŝtkodo: 8516
* Telefonprefikso: 89

Situo
-----

Kemeneshőgyész situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Marcal, laŭ flankovojoj. Ponto estas al Békás. Pápa troviĝas 16, Celldömölk 19, Veszprém (urbo) 65, Budapeŝto 164 km-ojn  Arkivigite je 2016-08-13 per la retarkivo Wayback Machine.

Historio
--------

Kemeneshőgyész menciiĝis unuafoje en 1290. Dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis. Vilaĝservoj estas lernejo, biblioteko, kulturdomo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al (Granda) Dipatrino de 1782, en 1860 turo alkonstruiĝis
* luterana preĝejo
* kastelo de Radó, nun lernejo kaj biblioteko

* Kategorio Kemeneshőgyész en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Ne miskomprenu kun Kerecsend!*

**Kerecseny** [kereĉenj], estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa.

Kirko en Kerecseny

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13 km²
* Loĝantaro: 280
* Poŝtkodo: 8745
* Telefonprefikso: 93
* Koordinatoj: 46°37′20″N 17°02'49″E

Situo
-----

Kerecseny situas en Montetaro Zala, en valo de rojo, fine de sakovojo. Zalakaros troviĝas 12, Pacsa 13, Nagykanizsa 24, Balatonszentgyörgy 25, Hévíz 26, Keszthely 27 km-ojn.

Historio
--------

La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1255 laŭ tiama hungara ortografio *"Kerechen"*. En 1754 oni konstruis malgrandan fortikaĵon, kiun en 1600 la hungaroj bruldetruis por ne akiri ĝin la turkoj.

En Kerecseny migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝdomo el la 1950-aj jaroj
* kampadejo, apude malgranda bestoĝardeno, interne bubaloj, ŝafoj ktp
* tilio, pli ol 5 m-ojn larĝa

* Kategorio Kerecseny en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hebrea skribo** estas resuma nomo de la pluraj skribsistemoj uzataj por skribi la vortojn de la hebrea lingvo per la hebrea alfabeto. La uzo de tiuj skribsistemoj varias laŭ la historiaj epokoj kaj cirkonstancoj.

Por prezenti la nun uzatajn skribsistemojn ni konsideru la vorton /ŝulĥán/ (tablo). Oni atentu, ke en ĉiuj hebreaj skribsistemoj la direkto estas de dekstre maldekstren; sed en la esperantaj transliterigoj ĉi-subaj la direkto estas la esperanta, de maldekstre dekstren.

1. La pure **konsonanta skribsistemo**: שּלחן (t.e. ŜLĤN). La plej antikva formo, aperanta en tekstoj religiaj.
2. La baze konsonanta skribsistemo **vokalizita per kromsignoj**: שֻׁלְחָן (t.e. ŜuLĤaN; la minuskloj respondas al vokalizaj kromsignoj).
3. La skribsistemo **konsonanta-vicvokala**: שּולחן (t.e ŜVLĤN). La unuan vokalon (u) reprezentas vav ‹ו›, la duan (a) oni divenu.
4. La **skribsistemo miksita**, kiu kombinas vicvokalojn kaj kromsignojn: שוּלחָן (t.e. ŜULĤaN).

Paĝo el sinagoga legolibro kun paralelaj tekstoj:  

• konsonanta kun kromsignoj intonaciaj (maldekstre); kaj  

• vokalizita (dekstre).
La du unuaj skribsistemoj estas uzataj precipe en tekstoj religiaj. La konsonanta-vicvokala skribsistemo (3) estas la plej kutima en Israelo, uzata ĉiutage, en la ordinaraj libroj kaj dokumentoj. La miksita skribsistemo (4) estas uzata en la situacioj kiam necesas precizigi la sonformon. Ekz‑e en la hebrea Vikipedio la artikolo he:אספרנטו (*Esperanto* en la konsonanta-vicvokala skribsistemo kun la fina vicvokala vav) komenciĝas per la vokalizita transskribo אֶסְפֶּרַנְטוֹ (’eSPeRaNTO). La fina vav kun superpunkto estas nemiskomprenebla prezento de la sono /o/ — dum la vav kun mezlinia punkto ‹וּ› reprezentas (en 4) la sonon /u/.

La skribsistemon № 1 oni nomas hebree *skribo manka* (כְּתִיב חָסֵר /ktiv ĥasér/), ĉar en ĝi mankas vokalsignoj.

La skribsistemon № 2 oni nomas hebree *skribo vokalizita per kromsignoj* (כְּתִיב מְנוּקָד /ktiv menukád/).

La skribsistemon № 3, praktike la plej gravan, oni neformale kaj misgvide nomas *plena skribo* (כְּתִיב מָלֵא), alinome *skribo sen kromsignoj* (כְּתִיב חֲסַר הַנִּקּוּד /ktiv ĥasar ha-nikud/; egale konfuze, ja ankaŭ *skribo manka* № 1 estas «sen kromsignoj»).

Noto
----

1. ↑  Ĝi ja ne estas plena: male ol ĉe № 2 oni ne povas voĉlegi ĝin sen scii la lingvon; kaj eĉ se oni scias la lingvon, oni devas per kunteksto malkonfuzi homografojn. «Plena» ĉi tie estas uzata kontraste al «manka»: ĝi estas *iom malpli manka.*
Bazaj informoj
--------------

**Kajdacs** (kajdaĉ) estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Transdanubio**, en departemento Tolna, en subregiono de Paks.

* Areo: 38  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.5633/18.6243
* Loĝantaro: 1380
* Poŝtkodo: 7051
* Telefonprefikso: 74

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Budapeŝto-Mohács kaj fervojo Budapeŝto-Bátaszék preteriras, Sió preterfluas. Paks troviĝas 23, Tolna (urbo) 24, Szekszárd 30 km-ojn for.

Historio
--------

Pli frue keltoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1399. En 1529 en Kajdacs oni arestis Petron Perényi, kiu gardis la hungaran kronon. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la vilaĝo senhomiĝis, en 1713 hungaroj refondis Kajdacs.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, interretejo, kuracejo, klubo de maljunuloj, sportejo, vendejoj, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* baroka katolika preĝejo omaĝe al Dipatrino el la 18-a jarcento, en 1891 trakonstruiĝis
* kastelo de Sztankovánszky (stankovAnski), nun lernejo
* maŭzoleo de familio Sztankovánszky de 1876, en 1988 renoviĝis

* Kategorio Kajdacs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kesko Oyj** estas finna komerca servofirmao kaj listigita firmao. La industrioj kaj ĉenoj de Kesko laboras en proksima kunlaboro kun komercentreprenistoj kaj aliaj partneroj. Kesko havas tri branĉojn: nutraĵkomerco, konstruo kaj konstruteknologia komerco, kaj aŭtokomerco. La ĉenoperacioj de Kesko inkludas ĉirkaŭ 1 800 butikojn en Finnlando, Svedio, Norvegio, Estonio, Latvio, Litovio, Pollando kaj Belorusio. Mikko Helander estas la ĉefoficisto de Kesko ekde 2015.

Kesko Oyj kun ĝiaj filioj kaj sendependaj K-komercistoj kune formas la K-grupon. La K-grupo havis 36,1% merkatparton en finna nutraĵkomerco en 2018. Laŭ raporto de la konsultfirmao Deloitte, en 2013 Kesko estis la 121-a plej granda podetala ĉeno de la mondo laŭ spezo. En 2018, Kesko estis la sesa plej granda firmao en Finnlando laŭ spezo.

* Kategorio Kesko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 815523
* GND: 5343344-0
* VIAF: 136940642
* ISNI: 0000 0004 0632 1913
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Kesswil (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Kesswil** estas komunumo en la distrikto Arbon de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 951 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Kesswil situas ĉe la sudokcidenta bordo de Bodenlago meze inter Romanshorn kaj Kreuzlingen. La kerno de la kampara vilaĝo estas markita de siaj mirindaj kaj bone konservitaj faktrabdomoj. Sudokcidente de la vilaĝo leviĝas la monteto Seerücken.

Najbaraj komunumoj
------------------

Kesswil limas en okcidento al Güttingen, en sudokcidento al Sommeri, en sudo al Hefenhofen, en sudoriento al Dozwil, en oriento al Uttwil kaj en nordo al Bodenlago, je kies alia flanko situas la germanaj komunumoj Hagnau am Bodensee kaj Immenstaad am Bodensee (ambaŭ Baden-Virtembergo).

Trafiko
-------

Kesswil disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo tra Kreuzlingen al Romanshorn kaj Rorschach.

Historio
--------

La unua skriba mencio de Kesswil kiel *Chezzinwillare* datiĝas el donadokumento por bieno de Ludoviko la Pia al la Monaĥejo Sankt-Galo de la 4-a de junio 817 post Kristo.

En mezepoko la ĉefa bienposedanto en Kesswil estis la Monaĥejo Sankt-Galo. Ek de la 13-a jarcento ankaŭ la Monaĥejo Münsterlingen akiris posedaĵojn en Kesswil.

Gravaj personecoj
-----------------

En Kesswil naskiĝis la 26-an de julio 1875 Carl Gustav Jung (1875–1961), psikiatro kaj fondinto de la analiza psikologio kiel filo de la loka pastro.

Bildoj
------

* La malnova muelejoLa malnova muelejo
* Komunuma domoKomunuma domo
* Reformita preĝejo de KesswilReformita preĝejo de Kesswil
* La preĝejo de interneLa preĝejo de interne
* Bandomo apud la lagobordoBandomo apud la lagobordo
* Vilaĝa vendejoVilaĝa vendejo

Vidu ankaŭ
----------

* Kesswil (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Kesswil
* Kesswil en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Kesswil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Arbon |
| --- |
| Amriswil  •  **Arbon**  •  Dozwil  •  Egnach  •  Hefenhofen  •  Horn  •  Kesswil  •  Roggwil  •  Romanshorn  •  Salmsach  •  Sommeri  •  Uttwil |  |

 |
Landoj konsiderataj arabaj.
Etendo de la araba lingvo.
**Araba kulturo** rilatas al la kulturo en la landoj en kiuj la oficiala lingvo estas la araba (kvankam la araba lingvo en kelkaj el ili estas la lingvo de malplimulto), kaj la okcidentecaj oficialuloj kaj akademiuloj kutimis nomi ilin "arabaj landoj" el Sud-Okcidenta Azio kaj Nordafriko, de Maroko ĝis la Araba Maro. Lingvo, literaturo, gastronomio, arto, arkitekturo, muziko, spiriteco, filozofio, mistikismo (ktp.) estas ĉio parto de la kultura heredo de la tutaraba mondo.

La araba mondo foje estas dividita en apartajn regionojn inkluzive de Nilvalo (konsistante el Egiptujo kaj Sudano), *Al-Maghrib Al-Arabi* aŭ Magrebo (konsistante el Libio, Tunizio, Alĝerio, Maroko, kaj Maŭritanio), Fekunda duonluno (konsistante el Irako, Kuvajto, Libano, Sirio, Palestino kaj Jordanio) kaj Arabio (konsistanta el Irako, Jordanio, Kuvajto, Barejno, Kataro, Saud-Arabio, Omano kaj la UAE) kaj *Al-Janoub Al-Arabi* de Arabio (konsistanta el Jemeno kaj Omano).

La araba kulturo estas dividita en tri ĉefpartojn, la **urba kulturo** (*Al-Hadar*), la **kampara kulturo** (*Al-rifo*), kaj la **nomada kulturo** (*Al-Badow*). Tipe, landoj kiel Egiptujo, Irako, Sirio, Jemeno, Sudano, kaj Maroko estas konsideritaj kiel de kamparaj kulturoj, dum Saud-Arabio, Libio, Maŭritanio kaj Jordanio estas konsideritaj *Badow* (beduenoj), dum finfine Libano, Palestino, Tunizio, Alĝerio estas konsiderita urbaj, ankoraŭ la plej granda parto de la arabaj ĉefurboj estas agnoskita kiel de urbaj kulturoj, kiel Kairo, Rabato, Bagdado, Aleksandrio, Damasko, Marakeŝo, ktp.

Unesko-premio Sharjah pri araba kulturo
---------------------------------------

La Unesko-Premio Sharja (eo: Ŝarjo) por Araba Kulturo estis establita en 1998, laŭ la iniciato de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj por rekoni la klopodojn de individuoj kiuj kontribuis, per sia arta, intelekta aŭ varba laboro, al la evoluo kaj disvastigo de araba kulturo en la mondo. La celo de la premio estas antaŭenigi reciprokan komprenon de homoj per agadoj kiuj instigas pli grandan konon kaj interŝanĝon inter malsamaj kulturoj. La premio estas aljuĝita ĉiujare al iu el araba lando kaj al persono el alia lando. Unesko lanĉis la premion Sharjah pri araba kulturo en 1998.

Vidu ankaŭ
----------

* Araba mondo
* Araba lingvo

Eksteraj ligiloj
----------------

Filmeto pri araba kulturo pri la premio Sharjah pri araba kulturo en la retejo de Unesko.

Referencoj
----------

1. ↑  (en) UNESCO-Sharjah Prize for Arab Culture, Unesco

* Kategorio Araba kulturo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kapelo de Gizela** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Veszprém, en la fortikaĵo, kie ĝi estas la plej malnova konstruaĵo de la urbo. La nuna nomo Gizela-kapelo estas uzata nur ekde la 18-a jarcento.

Gizela estis reĝino, ŝia edzo estis Stefano la 1-a (Hungario).

Historio
--------

La plej frue en tiu loko ia etaĝa konstruaĵo situis. En la 13-a jarcento oni trakonstruis ĝin etaĝa gotika kapelo. Do, ne estas vera tiu opinio, ke la kapelo estis fondita de reĝino Gizela. Post la kontraŭturkaj militoj nur tiu kapelo restis el la mezepoko, la posedanto daŭre estis preposto de Veszprém. Iam oni konstruis kelon por la vinoj sub la kapelon. En la 18-a jarcento oni parte malkonstruis la kapelon pro pligrandigo de la apuda episkopa palaco, sed la loĝantaro protestis, tial almenaŭ partoj restis el la kapelo. Poste oni alkonstruis barokajn partojn, kiujn oni forigis en 1938. Oni faris novan altaron en 1938. Inter 1980-1983 arkeologoj esploris la kapelon kaj ili trovis partojn de freskoj. En 1995 la kapelo estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La kapelo situas inter konstruaĵoj kaj pro la iama parta malkonstruo estas videbla nur nekompleta kapelo. La freskoj prezentas la apostolojn. Nur la suba parto estas vizitebla. En 1938 super la enirejon oni metis surskribon: *Memoriae Beatae Giselae Sacrum* (konsekrita al memoro de Beata Gizela).

Antaŭ la kapelo ornama puto de la fortikaĵo situas.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

Ornama puto de la fortikaĵo antaŭ la kapelo

* Kategorio Kapelo Gizela (Veszprém) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**László Kádár** [lAslO kAdAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kádár László** estis hungara geografo, profesoro.

László Kádár  naskiĝis la 22-an de januaro 1908 en Hungara reĝlando en Ósóvé (nuntempa Ravno Selo en Serbio). Li mortis la 6-an de majo 1989 en Debrecen.

Biografio
---------

László Kádár frekventis gimnaziojn en Caransebeș, Kisújszállás, Újpest, poste li akiris 2 diplomojn en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1930 kaj 1932. Post siaj studoj li instruis en la universitata geografia instituto, sed en 1933 li partoprenis en vojaĝo de László Almásy en Saharo. En 1937 li edziĝis baldaŭe havanta 3 filojn. En 1938 li estis nomumita privata profesoro en Budapeŝto, en 1942 ordinara profesoro de komerca altlernejo de Újvidék (tiam hungara urbo). Post la 2-a mondmilito li instruis kaj li estis katedrestro en Universitato de Debrecen, en 1947 li iĝis ordinara profesoro, inter 1952-1954 dekano, en la sekva studjaro rektoro. Li ricevis memormedalojn en 1971, 1980.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Fizikai földrajzi megfigyelések Újpest környékén (1930)*
* *Székely fürdők, székely tájak* (1941, 1943)
* *A Rétyi Nyír felszíne* (1949)
* *A lösz keletkezése és pusztulása* (Estiĝo kaj malestiĝo de leŭso), (1954)
* *A táguló Föld* (1959)
* *Die Ursachen der Erdrotation* (1964)
* *Landscapes, Zones and Their Regional Energy* (1975)
* *Kőrösi Csoma Sándor életcélja és munkássága* (1984)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Covasna (urbo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-03-06 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kalabria Kapsiketo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Capsicum annuum’’** |
|

 |
| Dunomo |
| ***'*** *Peperoncino Calabrese '* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kalabria Kapsiketo  |

 |
| v • d • r |

**Kalabria kapsiketo** estas la komuna nomo por kelkaj kapsikaj kulturvarioj de Kalabrio, Italio. La kapsiketoj havas gravan rolon en la regiona kuirarto kaj en ĝia kulturo. La kapsiketo iĝis eĉ simbolo de la regiono.

Ili apartenas al la *Capsicum annuum* specioj, kaj havas mezan spicecon ĉirkaŭ 30 000 SU .

Vario
-----

La jenaj kalabraj kapsikaj kulturvarioj 

* Kalabria Alberello
* Kalabria Alberello 2
* Kalabria Calabrese Alberello 3
* Kalabria Calabrese Alberello 4
* Kalabria Konika
* Kalabria Granda
* Kalabria Longa
* Kalabria Malgranda
* Kalabria Mallarĝa
* Kalabria Ronda
* Kalabrese Ronda Dolĉa

Gastronomio
-----------

Ili povas esti manĝataj krudaj aŭ kuiritaj; konservitaj en oleo, sekigitaj aŭ prilaboritaj por spicaj kremoj kaj peklitaj viandoj ('nduja, kalabra kolbaso, kalabra 'soppressata' aŭ kalabra 'spianata'). Ĝi ankaŭ povas esti manĝita kun legomoj kiel la laktuko.

Notoj
-----

1. ↑   Calabrese.
**Tombeja kapelo de Sankta Roĥo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Baja.

Historio
--------

En 1738 epidemio pri pesto okazis en Baja, poste la loĝantoj votis konstrui kapelon. Ĝi estis konsekrita en 1739. Poste en 1795 ĝi estis plene trakonstruita. La orgeno estis farita en la 1870-aj jaroj, ĝi trakonstruiĝis en 1910. En 1991 tie okazis reentombigo de Lázár Mészáros.

Konstruaĵo
----------

La kapelo situas sola sur monteto en la tombejo. Sur la eksteraj muroj estas videblaj memortabuloj kaj tomboŝtonoj, ĉar komence oni profitis la konstruaĵon entombiga loko. La fasado estas en la okcidenta flanko de la kapelo kaj ĝi komenciĝas per antaŭhalo. Post la antaŭhalo kvadrata turo altiĝas. 2 niĉoj kun skulptaĵoj pri Sankta Roĥo kaj Sankta Sebastiano estas videblaj sur la fasado. La sanktejo estas pli mallarĝa, ol la navo. Flanke estas sakristio, sube estas kriptoj.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun fotoj

Kapelo de Sankta Roĥo en Baja
Memortabulo pri Lázár Mészáros

* Kategorio Kapelo Sankta Roĥo (Baja) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Kesadiljoj*.
**Kesadiljo** aŭ en hispana *quesadilla* [kesaDIja] estas plado de la Meksika kuirarto kiu konsistas en tortiljo de maizo aŭ de tritiko, faldita je la mezo kiu devas esti farĉita de fromaĝo, en hispana "queso", de kio devenas *quesadilla*, krom de aliaj ingrediencoj kaj kiu estas manĝata varma,​ ĉu fritita ĉu boligita per la komalo.​ Kvankan oni konsideras la fromaĝon la ĉefa ingredienco, en la metropola zono de Meksikurbo la kesadiljoj povas enhavi aliajn enhavojn krom fromaĝo. Tiel en Meksikurbo estas, por ekzemplo, kesadiljoj de fromaĝo,​ de viandhaketaĵoj, de *huitlacoche*, de cerbaĵoj, de kukurbofloro, ktp.;​ dum en la cetero de la lando normale la kesadiljoj estas preparataj uzante fromaĝon kiel bazan kaj nepran ingrediencon, kaj povas enhavi aŭ ne enhavi aliajn aldonajn ingrediencojn.

Notoj
-----

1. ↑   Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española (2014). «Quesadilla». Diccionario de la lengua española (23a eldono). Madrid: Espasa. ISBN 978-84-670-4189-7.
2. 1 2  «Resultados sobre el término quesadilla». Academia Mexicana de la Lengua. Arkivita el la originalo la 2an de majo 2017. Konsultita la 9an de Junio 2021.
3. ↑  «Quesadilla de queso». Academia Mexicana de la Lengua. Arkivita el la originalo la 30an de julio 2017. Konsultita la 9an de Junio 2021.

* Kategorio Kesadiljo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 728101
* GND: 1024250636
 |
**Kenichi EBINA** (蛯名 健一, [ebina ken-iĉi], naskiĝis en 1974), kromnomo Ebiken, estas danca artisto el Tokio, Japanio. Lia unuopa danca prezentado montras sian memlernitan stilon kiu kombinas plurajn malsamajn dancostilojn, inter ili troviĝas liberstila hiphopo, mimiko, ĵazo kaj etna danco.

Inter 2006 kaj 2007 li gajnis sepfoje la premion Apollo Amateur Night, kaj iĝis do la plej granda venkanto tiu-sezona. En 2001 lia danco-grupo BiTriP gajnis la 1-an lokon en la Apollo Amateur Night. Li restas kiel la sola du-foja grand-venkanto. Li ankaŭ aperis en *Angelina Ballerina: The Next Steps* kie li parolas pri sia danco-prezentado enhavanta rakonton pri montrofenestra pupo viviĝanta.

En 1974 li translokiĝis al Usono kaj studis en la universitato de Brigeport. Tie li memstare lernis plurajn dancostilojn. Dum dancado, Ebina kutimas uzi iluziaĵojn por plimirigi ĉiujn.

Li ĵus dancis en la ĉikagaj kapablo-provoj de America's Got Talent por la 8a sezono, realigante Matrico-stilan dancadon, kio miregigis la juĝistojn, kiuj donis la plenan jes-aron. Tian dancon li nomas "dance-ish", elpensita vorto tradukebla kiel "danca".

Eksteraj ligiloj
----------------

* YouTube videos alŝutita de Ebina
* TED Talks: Kenichi Ebina's magic moves ĉe TED en 2007
* Arkivigite je 2013-08-22 per la retarkivo Wayback Machine angle
* [oficiala paĝo fejsbuka]
**Kakoso** (helene *Κάκος*, latine *Cacus*) estis en la helena mitologio monstra giganto orgo, sputanta el la ezofago fajron kaj fumon. Estis filo de la dio de fajro Hefesto kaj de la Gorgono Meduzo.
Ĝi havis tri kapojn, vivis en la profunda malluma groto en Sicilio kaj estis teruro de la tuta ĉirjaŭo. Super la enirejo en groton pendis homaj kranoj kaj interne estis amasoj da ostoj. 

Hendrick Goltzius (1558-1617) - Herkules mortigas KakosonKiam la heroo Heraklo plenumis sian dek duan taskon de la mikena reĝo Eŭristeo kaj pelis reen la gregojn de la giganto Geriono, en iu nokto Kakoso ŝtelis liajn du bovetojn kaj kvar junbovinojn. Rafinece tiris ilin dorsantaŭe en sian kuŝejon, por ke li konfuzu la spurojn. Sed Heraklo per unu rigardo notis la perdon, ĉirkaŭrigardis serĉante la bovojn kaj ekaŭdis bovoblekojn. La sono venigis lin al la groto, kies enirejo estis barita per granda ŝtonego. Heraklo facile forigis ĝin, timis nek fajron nek fumon el la Kakosaj kapoj. Kaptis ĝin kaj mortpremis.

Rebrilo en artoj
----------------

Batalo de Heraklo kontraŭ Kakoso estas ofte bildigita per vazaj pentraĵoj kaj sur reliefoj.La plej konata estas *Pejzaĝo kun Herakla venko super Kakoso de Nicolas Poussin (proksimume el la jaroj 1649 ĝis 1650, nun en la  Sankt-Peterburga Ermitejo.*

Eksteraj referencoj
-------------------

* Hyperion: eltiraĵoj el originalaj Grekaj fontoj angle

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Kákos en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Kakoso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**La kapelo de Sankta Triunuo** estas romkatolika konstruaĵo en Slovenio, en urbo Lendava, sur monteto 266 metrojn alta.

Historio
--------

La kapelo estis konstruita en 1728, sed oni konjektas, ke pli frue estis tie ia konstruaĵo. Mihály Hadik (patro de generalo Andreo Hadik), kiu defendis fortikaĵon de la urbo kontraŭ la turkoj kaj mortis en 1603, estis reentombigita en la kapelon en 1733, kiel mumio. La kapelo estas ankaŭ tombo de la familio *Kakasdi Hajós* (kakaŝdi hajOŝ). En 1945 kanono trafis la kapelon, sed oni restaŭris la kapelon.

Konstruaĵo
----------

La simpla konstruaĵo havas kvadratan turon super la enirejo. Post la turo sekvas la navo, fine la absido.

El korto de la kapelo okaze de bona vetero oni vidas 4 landojn: Slovenion, Hungarion, Aŭstrion kaj Kroation. Ĉirkaŭ la kapelo estas la plej malnova tombejo de la urbo, funkcianta jam en la 15-a jarcento. Kontraŭ la kapelo estas skulptaĵo pri Sankta Anna. Sur la monteto oni metis diversajn krucojn kaj aliajn memoraĵojn en diversaj tempoj, ĉe la kapelo estas 2 krucoj. La kapelo estas pilgrimejo.

Fontoj
------

* Slovena Vikipedio
* hungare

* Kategorio Kapelo de Sankta Triunuo (Lendava) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)