recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**San Juan Atepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Atepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 173.

Geografio
---------

**San Juan Atepec** apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1301 loĝantojn. El tiuj estis 608 viroj kaj 693 virinoj. La komunumo havas surfacon de 88.03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2000 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1202 indiĝenoj. El tiuj 1063 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1063 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Atepec Arkivigite je 2006-05-02 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sebestény Aladár Kovács** [ŝebeŝtjEn kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Sebestény Aladár** estis hungara inĝeniero, profesoro, hidrologo. Lia nomvarianto estis *Kovács-Sebestény Aladár*. Lia patro estis Sebestény Endre Kovács.

Sebestény Aladár Kovács [*rompita ligilo*] naskiĝis la 17-an de marto 1858 en Buda. Li mortis la 6-an de julio 1921 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Sebestény Aladár Kovács akiris diplomon en Zuriko en 1880. Post siaj studoj li havis postenon en ministerio pri laboro kaj trafiko. Inter 1889 kaj 1893 li gvidis hidrologian laborejon en Temeŝvaro, poste li denove laboris en Budapeŝto, kie li havis signifan postenon. En 1896 li ekinstruis en Teknikuniversitato József. En la sekva jaro li estis nomumita ordinara publika profesoro. Li estis dekano inter 1909–1911, rektoro en la studjaroj 1914 kaj 1915, li pensiuliĝis en 1921. Li okupiĝis pri protektado kontraŭ inundoj.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A Temes-Begavölgy ármentesítése* (1889)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.



* Kategorio Sebestény Aladár Kovács en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**József Pálmay** [jOĵef pAlmai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pálmay József** estis hungara genealogo, instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *szoblahói* [soblahOi], lia pseŭdonimo estis *Vén Göthös*.

Titolpaĝo de libro de József Pálmay
József Pálmay naskiĝis la  16-an de marto 1863(nun 1863-03-16) en Eperjes (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Prešov en Slovakio), li mortis la 9-an de februaro 1928 en Eger (Hungara reĝlando).

Biografio
---------

József Pálmay frekventis gimnaziojn en Léva kaj Vieno, poste li iĝis suboficiro en Budapeŝto. Ekde 1883 li servis en Marosvásárhely, kie baldaŭ li ediĝis. Pro tio li civiliĝis kaj li estis oficisto. Pli poste li estis subarkivisto en Székelyudvarhely, kie li specialiĝis pri genealogiaj esploroj. Pli poste li havis postenon en la loka muzeo. Li ankaŭ kontribuis en la regionaj gazetoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Udvarhely vármegye nemes családjai* (1900-1906)
* *Maros-Torda vármegye nemes családjai* (1904)
* *A széki gróf Teleki-nemzetség marosvásárhelyi levéltárában őrzött eredeti okiratokon levő cimeres-pecsétek betűsoros jegyzéke* (kunaŭtoro, 1909)
* *Székely Nemesi Családok. I-III.* (2000-2003)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842375
 |


* Portalo pri Biografio
**San Juan Bautista Coixtlahuaca** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Bautista Coixtlahuaca*. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 176.

Geografio
---------

**San Juan Bautista Coixtlahuaca** apartenas al la distrikto Coixtlahuaca al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2863 loĝantojn. El tiuj estis 1385 viroj kaj 1478 virinoj. La komunumo havas surfacon de 279.41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2100 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 221 indiĝenoj. El tiuj 175 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**Károly Zsák** [kAroj ĵAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zsák Károly** estis hungara futbalisto (golulo), olimpiano.

Károly Zsák naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1895 en Budapeŝto, li mortis la 2-an de novembro 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Károly Zsák dekomence volis esti golulo, en sia aĝo 14 li jam estis golulo de prestiĝa, ĉefurba klubo, eĉ en ties plenkreska teamo. Li ne nur gardis la golejon, sed li ankaŭ ŝotis punŝotojn preskaŭ 40-foje. Foje lia fingro rompiĝis, baldaŭ la fingro estis amputita, tamen li restis plu futbalisto. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1912–1925 resume 30-foje. Li partoprenis ankaŭ en la Somera Olimpiko 1912. En 1927 la kuracistoj malpermesis la plian ludon, tial li laboris kiel inspektoro en produktejo pri gasoj. Li frue mortis en komplikaĵoj de pneŭmonito. Lia edzino naskis dufoje.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Károly Zsák en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798026
 |


* Portalo pri Biografio
**Secastilla** [sekasTIlja] estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko Ribagorza (kies ĉefurbo estas Graus) apartenanta al la nordoriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono).

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko Ribagorza, inter la valoj de la riveroj Cinca okcidente kaj Ésera orinte. Ĝi enhavas la loĝlokojn Secastilla (municipa ĉefurbo), Torreciudad, Ubiergo kaj Puy de Cinca kaj la senhomejon Bolturina. Ĝi limas okcidente kun Graus, kaj sude kun La Puebla de Castro ene de la komarko. Oni parolas variaĵojn de la aragona. 

La klimato estas malvarma, nome montara. 

La loĝloko Secastilla mem kiel sidejo de la municipo (612 msm) estas je 87 km oriente de Huesca. Ĉiuj loĝlokoj de la municipoj estas komunikataj kun El Grado sudokcidente kaj kun la ŝoseo A-2211 kaj La Puebla de Castro sudoriente.

Historio
--------

Retablo el alabastro en la Sanktejo de Torreciudad.
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. 

Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio. 

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Secastilla kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 151 loĝantoj (2022).

Aktualo
-------

La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj forstado kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro. La kreskanta montarturismo helpis en la areo la konstruadon de hoteloj, vendejoj kaj rilataj instalaĵoj. 

Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejoj, la ermitejoj, la Sanktejo de Torreciudad (en la foto de la tabelo), naturaj lokoj kiel padoj por montogrimpado, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

1. ↑   Gobierno de Aragón. «Zonas altimétricas por rangos en Aragón y España, y altitud de los municipios de Aragón.». Datos geográficos. Arkivita el originalo la 4an de decembro 2011. Konsultita la 15an de aŭgusto 2012.
2. ↑   INE (eld.). «Nomenclátor: Población del Padrón Continuo por Unidad Poblacional».

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Secastilla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Secastilla en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816594
* VIAF: 3067147727691964710008
* BNF: 14535092w
 |
**San Juan Bautista Jayacatlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Bautista Jayacatlan*. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 179.

Geografio
---------

**San Juan Bautista Jayacatlán** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1254 loĝantojn. El tiuj estis 626 viroj kaj 628 virinoj. La komunumo havas surfacon de 173.50 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1260 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14 indiĝenoj. El tiuj 11 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 11 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Bautista Jayacatlán Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan Bautista Suchitepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Bautista Suchitepec*. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 181.

Geografio
---------

San Juan Bautista Suchitepec apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 412 loĝantojn. El tiuj estis 194 viroj kaj 218 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,28 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo ne vivis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
turo de la dissendilo Schnee-Eifel sur Schwarzer Mann
La **Schneifel** aŭ **Schnee-Eifel** maksimume 699,1 m alta montoĉeno en la distrikto Bitburg-Prüm kaj distrikto Vulkaneifel en Rejnlando-Palatinato. Ĝi estas parto de la mezmontaro Ejfelo.

Etimologio de la nomo
---------------------

La nomo „Schneifel" ne rilatas al la germanaj vortoj „Schnee" (= neĝo) kaj Eifel (= Ejfelo): Ĝi deriviĝas de la antaŭa lingvouzo de la regiono kaj signifas „Schneise" (= senarba strio). Tiu senarba strio iris trans la altecoj de la mezmontaro. La pruso „germanigis" la esprimon al "Schnee-Eifel", (= neĝa Ejfelo).

Geografio
---------

### Situo

La regiono Schneifel situas kelkajn kilometrojn nordokcidente de la urbeto Prüm. La regiono etendiĝas de la komunumo Brandscheid en la sudokcidento ĝis la komunumo Ormont en la nordoriento. Proksimas la limo al Belgio.

### Montoj

La plej alta punkto de Schneifel estas senoma pinto kun alteco de 699,1 m proksime al la monto Schwarzer Mann. La dua plej alta punkto estas la pinto de Schwarzer Mann.

Konstruaĵoj
-----------

La Schneifel estas sur sia kompleta longeco kovrita de bunkro -ruinoj de la Siegfried-linio, kiuj estas konstruitaj en la nazia tempo.

Referencoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* listo de montoj de la Ejfelo
**San Juan Cancuc** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas San Juan Cancuc. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07112.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24906 loĝantojn. El tiuj estis 12306 viroj kaj 12600 virinoj. La komunumo havas surfacon de 162 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1440 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10458 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4839 scipovis legi kaj skribi kaj 5477 personoj estis analfabetoj. Do 46% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 52% estis analfabetoj. 

20688 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 15810 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 76.42% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Cancuc Arkivigite je 2011-06-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Ernest Taylor PYLE** (3a de aŭgusto, 1900 – 18a de aprilo, 1945) estis usona ĵurnalisto kiu ricevis la Premion Pulitzer kaj militkorespondanto plej bone konata pro siaj rakontoj pri ordinaraj usonaj soldatoj dum la Dua Mondmilito. Pyle estas fama ankŭ pro la kolumnoj kiujn li verkis kiel informato el 1935 tra 1941 por la gazetaro *Scripps-Howard* kio havigis al li ampleksan laŭdaron pro siaj simplaj rakontoj de ordinaraj personoj tra Nordameriko. Kiam Usono eniris en la Dua Mondmilito, li pluhavis la saman distingan, popolecan stilon de hom-interesaj historioj en siaj militaj informoj el la Eŭropa frontaro (1942–44) kaj en la Pacifika Fronto (1945). Pyle ricevis la Premion Pulitzer en 1944 pro siaj gazetaj rakontoj de ordinaraj infanterianoj el unua-persona perspektivo. Li estis mortigita de pafo el malamiko en Iejima (tiam konata kiel Ie Ŝima) dum la Batalo de Okinavo.

Pyle kun soldataro de la Usonarmea 191a Tanka Bataliono ĉe Anzio en 1944.
Je sia morto en 1945, Pyle estis inter la plej konataj usonaj militkorespondantoj. Lia gazetara kolumno estis publikigita en 400 ĉiutagaj ĵurnaloj kaj en 300 ĉiusemajnaj gazetoj tutlande. Prezidento Harry Truman estis inter tiuj kiuj omaĝis al li: "Neniu homo en tiu milito rakontis la historion de la usona militanto kiel la usonaj militantoj deziris ke ĝi estu rakontita. Li meritas la dankemon de ĉiuj el siaj samlandanoj."

Notoj
-----

1. ↑  "Statement by the President on the Death of Ernie Pyle". Arkivigite je 2019-02-14 per la retarkivo Wayback Machine Public Papers, Harry S. Truman, 1945–1953. Harry S. Truman Library and Museum. 18a de aprilo, 1945. Alirita la 13an de februaro, 2015.

* Kategorio Ernie Pyle en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 631988
* GND: 120015404
* LCCN: n79060197
* VIAF: 15590235
* ISNI: 0000 0001 2209 0084
* SUDOC: 078077664
* BNF: 166017873
* NDL: 00453484
* BIBSYS: 90968313
* NKC: xx0009330
* BNE: XX4888383
 |
**San Juan Chicomezúchil** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Chicomezúchil*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 191.

Geografio
---------

**San Juan Chicomezúchil** apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaĥako (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 281 loĝantojn. El tiuj estis 122 viroj kaj 159 virinoj. La komunumo havas surfacon de 76.55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaĥako.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9 indiĝenoj. El tiuj 9 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 9 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Chicomezúchil Arkivigite je 2005-08-30 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Barono Samu HAZAI** [ŝamu], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hazai Samu** estis hungara oficiro, ministro. Lia origina nomo (hungare) estis ĝis 1876 *KOHN Sámuel*.

Samu Hazai  naskiĝis la 26-an de decembro 1851 en Hungara reĝlando en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Li mortis la 10-an de februaro 1942 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Samu Hazai devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion, poste en 1873 li soldatiĝis. Li estis talenta, tial li plulernis en akademio, kie li atingis la rangon leŭtenanto en 1876 (samtempe lia nomo ŝanĝiĝis, krome li kristaniĝis). Post jaroj li plulernis en Vieno. Ekde 1886 li ricevis postenon en la defenda ministerio. Inter 1889 kaj 1904 li ankaŭ instruis en la akademio, dume en 1895 li iĝis majoro. Inter 1910 kaj 1917 li estis ministro pri defendo. En 1912 li baroniĝis. Post la 1-a mondmilito li retiriĝis, sed dum Hungara Sovetrespubliko li estis arestita. En 1927 li iĝis senatano.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Alkalmazó megbeszélések a spicherni csatából* (1897)
* *A háború tényezői* (1915)
* *Háborúról* - tradukaĵo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* biografio kun fotoj Arkivigite je 2014-06-05 per la retarkivo Wayback Machine angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 500093
* GND: 130173401
* LCCN: nb2010013459
* VIAF: 72492387
* ISNI: 0000 0000 7874 9282
* SUDOC: 166707074
 |
La fortikaĵo **Burg Schnellerts** estas ruino de mezepoka fortikaĵo en la nordokcidenta parto de la arbaroriĉa mezalta montaro Odenwald (Odenvaldo). Ĝi troviĝas sur la areo de la komunumo Fränkisch-Crumbach en la distrikto Odenwald - en la sudo de la federacia lando Hesio de Germanio. Relative malmulto de la eksa konstruaĵo estas postrestinta.

### Historio

Pri la fortikaĵa ruino Schnellerts ekzistas multaj legendoj, sed apenaŭ iuj historie fidindaj skribaj informoj. La historiaj informoj pri ĝi fontas el arkeologiaj elfosadoj kaj esploradoj inter la 18-a kaj 20-a jarcentoj.

La fortikaĵo sur la odenvalda monto *Schnellerts* probable ekestis komence de la 13-a jarcento kaj detruiĝis ĉirkaŭ la jaro 1400. Dum la jaro 1426, kiam dokumento nomas la lokon de la fortikaĵo "herbejo", ĝi jam estas detruita.

Unuafoje dum la jaro 1742 - en la "protokoloj de Reichenbach" - aperas skriba mencio pri fantomo de eksa kavaliro, kiu posedis la fortikaĵon, kaj kiu nun post noktomezo kun armeo de soldataj fantomoj fluge rajdas ĉirkaŭ la ruino kaj tra la farmbienoj proksimaj.

Dum la jaro 1840 unuafoje okazas granda somera festo en la ruino, kaj oni ebenigas la teron dum la jarcentoj kolektiĝintan en la eksa ena fortikaĵa korto.

Nur dum la jaro 1886 pruviĝas, ke la ruino estas mezepoka - antaŭe plej multaj lokuloj opiniis ĝin restaĵo de romia limprotektejo.

Post kiam dum la jaro 1972 okazas neprofesiaj elfosaĵoj sur la monto, tri jarojn poste ekestas scienca asocio, kies celo estas restaŭri la ruinon. Ĝis la jaro 1990 la plej multaj restintaj mureroj estas restaŭritaj kaj konservitaj.
Dum 1991 okazas aldonaj sciencaj arkeologiaj elfosaĵoj, kies rezultoj spekteblas en eta muzeo en la historia urbodomo de la najbara komunumo Brensbach.

### Eksteraj ligiloj

* Kategorio Schnellerts en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* muzeo *Schnellerts* en Brensbach (paĝoj germanaj)[*rompita ligilo*]
* gazetara artikolo pri la fantomo de *Schnellerts* (same germanlingva)
**San Juan Diuxi** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Diuxi*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 195.

Geografio
---------

San Juan Diuxi apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1280 loĝantojn. El tiuj estis 638 viroj kaj 642 virinoj. La komunumo havas surfacon de 96.96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2270 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1273 indiĝenoj. El tiuj 1134 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1134 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Samu Zorkóczy** [ŝamu zorkOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zorkóczy Samu** estis hungara inĝeniero, profesoro.

Busto pri Samu Zorkóczy
Samu Zorkóczy sur kovrilpaĝo
Samu Zorkóczy  naskiĝis la 9-an de novembro 1869 en Hungara reĝlando en vilaĝo Radvány [radvAnj] (nuntempa urboparto de Banská Bystrica en Slovakio), li mortis la 25-an de aprilo 1934 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Samu Zorkóczy frekventis gimnazion en Pozsony, poste li akiris diplomon en akademio de Selmecbánya en 1890. Li estis asistanto samloke apud Vilmos Sóltz kvar jarojn, poste li havis postenon en signifa fabriko. Li pasigis 4 jardekojn en diversaj unuoj de la fabriko. En 1904 li estis nomumita ĉefinĝeniero en Salgótarján, poste li akiris tre altajn poziciojn. Li establis filian fabrikon en Borsodnádasd. Li apartenas al la plej gravaj figuroj de la hungara fera-ŝtala metalurgio.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A közvetlen vastermelés kérdéséhez* (1891)
* *A folytvas* (1892)
* *Acélgyári berendezések Németországban* (1903)
* *A Magyar Királyi Bányamérnöki és Erdőmérnöki Főiskola egyetemi rangra emelése tárgyában* (1931)

Memorigiloj
-----------

* busto en Budapeŝto (1930)
* memormedalo fondita en 1936

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Samu Zorkóczy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Monda heredaĵo de UNESKO

**Schokland** [SĤOKlant] (municipo Noordoostpolder) estas antaŭa insulo en la nederlanda Zuiderzee (nun IJsselmeer). Schokland perdis sian statuson de insulo kiam la Noordoostpolder estis sekigita en 1942. La restaĵoj ankoraŭ estas videblaj pro la iomete pli alta parto en la poldero kaj la ankoraŭ parte sendifekta mardigo de 'Middelbuurt'.

Rezulte de la plialtiĝinta marnivelo Schokland ŝanĝiĝis de alloga setlejo dum la Mezepokoj al loko kun kontinua minaco de inundoj en la 19-a jarcento. Tiam la loĝantoj jam retiriĝis sur la plej altaj partoj, Emmeloord, Molenbuurt, kaj Middelbuurt. Granda inundo en 1825 kaŭzis gravan damaĝon, kaj en 1859 la registaro decidis ĉesigi daŭran loĝadon sur la insulo. La antaŭa municipo Schokland kunfandiĝis kun Kampen sur la fiksa tero.

Hodiaŭ Schokland estas populara arkeologia situo kaj gastiganto de la Schokland Muzeo, ĝi ankaŭ estis la unua Monda Kulturheredaĵo de UNESKO en Nederlando.

Bildogalerio
------------

* Kirko de SchoklandKirko de Schokland
* Kirko kun mardigoKirko kun mardigo
* La plialtiĝo de la antaŭa insulo klare videblasLa plialtiĝo de la antaŭa insulo klare videblas

Eksteraj ligiloj
----------------

* Schokland
**San Juan Guichicovi** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Guichicovi*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 198.

Geografio
---------

**San Juan Guichicovi** apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 22 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 27646 loĝantojn. El tiuj estis 12967 viroj kaj 14679 virinoj. La komunumo havas surfacon de 563.91 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 260 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 20114 indiĝenoj. El tiuj 17398 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 17398 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Guichicovi Arkivigite je 2004-12-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Samuel COOPER** (n. en 1609 - m. la 5-an de majo 1672) estis angla miniatura portretisto, kaj la pli juna frato de Alexander Cooper.

Nefinita miniaturportreto de Oliver Cromwell, fare de Samuel Cooper, 1657.La artisto estas rigardita de multaj kiel la plej grava pentristo de miniaturaj portretoj de la tuta mondo. Li verŝajne naskiĝis en Londono, kaj estis la nevo de la miniatura pentristo John Hoskins, kiu lin edukis. La kronikisto Samuel Pepys, kiu multfoje skribis pri li, diris ke li estis elstara muzikisto (precipe kiel liutisto) sed ankaŭ lerta lingvisto, senpene scipovante la francan lingvon. Cooper edziĝis kun iu Christiana, kies portreto troviĝas en Welbeck Abbey, kaj la geedzoj havis unu filinon.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 234763
* GND: 174304668
* LCCN: n50017984
* VIAF: 54942268
* ISNI: 0000 0001 1646 3841
* LIBRIS: 182871
* SUDOC: 075597217
* BNF: 14971900f
* BPN: 51359094
* ULAN: 500115383
* NLA: 35031020
* RKD: 18164
* NKC: ola2003188640
* BNE: XX5452991
 |
**G.I. Joe** [ĝi-aj-ĝo] (24-an de marto 1943 en Alĝero - 3-an de junio 1961 en Detroit) estis mondfama leterkolombo de la usona armeo, servante en Norda Afriko kaj Italio. Dum la dua mondmilito ĝi apartenis al la US Army Pigeon Service. Tiu leterkolombo estas la plej fama apud Cher Ami.

Vivo
----

G.I. Joe servis kiel juna leterkolombo en Tunizio, precipe ĉe Bizerta, portante militistajn leterojn. Post kelkaj monatoj, ĝi estis translokigita al Italio.

La plej fama servo de G.I. Joe okazis la 18-an de oktobro 1943 en la itala urbeto Calvi Vecchia. La 56-a brita brigado sukcesis ekokupi la urbon sen pli granda germana kontraŭstaro, per kio la aliancanoj ne kalkulis. La usona armeo devintus helpi la britan armeon per aera atako je Calvi Vecchia. Ĉiu kontakto al la aliancanoj malsukcesis, pro tio oni komiis la leterkolombon G.I. Joe transporti la eventon. Ĝi flugis 30 km al la usona komanda apoga punkto en nur 20 minutoj kaj alvenis ankoraŭ ekstarto de la bombaviadiloj. Oni do pro tio tiel kalkulas, ke G.I. Joe savis vivon de pli ol 100 soldatoj kaj miloj de civitanoj (kio estas do troigo). 

Surbaze de la servoj de G.I. Joe, ĝi ricevis en novembro 1946 feste la britan militistan medalon Dickin por bestoj, transdonita de Lordo-Urbestro de Londono. Ĝian postrestintan vivon, G.I. Joe plenumis en kolombejo de „Racing Pigeon Hall of Fame" ĉe New York City, ekde 1957 en zoologia ĝardeno de urbo Detroit, kie ŝi mortis en aĝo de 18 jaroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

*
**San Juan Petlapa** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Petlapa*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 212.

Geografio
---------

**San Juan Petlapa** apartenas al la distrikto Choapam al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2717 loĝantojn. El tiuj estis 1302 viroj kaj 1415 virinoj. La komunumo havas surfacon de 253.89 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 680 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2143 indiĝenoj. El tiuj 1745 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1745 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Samuel Friedrich Diez
La Diez-dometo, belvidejo
**Samuel Friedrich DIEZ** (naskiĝinta la 19-an de decembro 1803 en Neuhaus am Rennweg, mortinta la 11-an de marto 1873 en Meiningen) estis kortega pentristo kaj konsilisto en la rezideja urbo Meiningen.

Vivo
----

Estante filo de la ĉefadministranto Jakob Diez li baldaŭ ekkonnis sian talenton kaj ĝuis sendiĝon al la Casimirianum-gimnazio en Koburgo. En 1824 li ekstudis en Munkeno ĉe la Akademio de vidaj artoj. Baldaŭ li taksitis bonega portretisto tiel ke en 1832 lia duka moŝto Bernardo la 2-a (Saksio-Meiningen) venigis lin al Meiningen. En 1833 li oficiale nomumitis kortega pentristo. Post nelonge liaj verkoj famiĝis internacie kaj li verkadis ĉe la kortegoj de Koburgo, Vajmaro, ĉe la Reuß-oj kaj en Munkeno - sed eĉ en Bruselo, Parizo, Londono, Stokholmo kaj Sankt-Peterburgo.
En 1853 li nomumitis fare de la belga reĝo Leopoldo la 1-a *dessinateur honoraire de Sa M. le Roi des Belges*.

En 1856 Diez fonditis la societon *Marienverein*, kiu nomitis por la dukino Marie de Saksio-Meiningen kaj dediĉis sin je la plibeligo de la medioj de Meiningen. En 1858 princo Henriko la 67-a (Reuß pli juna linio) nomumis lin kortega konsilisto. Kune kun la artista grupo *Meininger Künstlerklause* li verkis en 1867 bildon de la Virgulino ĉe Haßfurt-ravino, pilgrimejo de la katolikoj de Meiningen. La lastan dekon da vivojaroj li okupiĝis ankaŭ pri ĝenropentrado kaj estis pejzaĝisto.

Lia filino Bianca Sachse ankaŭ iĝis pentristino; unu ŝia bildo pendas en la Preĝejo Nia kara Sinjorino (Meiningen). Lia nevo estis la skulptisto Robert Diez.

Honoroj
-------

Duko Bernardo la 2-a kun ordeno de la Ĝartero
Por li nomitis belvidejo starigita en 1868 sur Bielstein-pinto supre de la urbo Meiningen. *Marienverein* muntis tie memorigtabulon tekstantan

*Dem trefflichen Menschen und tüchtigen Künstler*
*Samuel Diez,*
*der uns lehrte, die Schönheit der Gegend*
*zu erkennen und zu genießen*
*zu dankbarer Erinnerung.*

Verkoj
------

* Memportreto de 1832, Meininger Museen.
* Bildo de Heinrich Heine (1842)
* Bildo de Ritratto di Carlotta (1851)
* po unu bildo pri al bapto de princino Auguste von Sachsen-Meiningen kaj pri la edzinigo al princo Morico, Flava salonego ĉe Kastelo Elisabethenburg.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Traduko: *Al la bonega homo kaj diligenta artisto Samuel Diez kiu lernigis al ni ekkoni kaj ĝui la belecon de la ĉirkaŭaĵoj, je dankema memoro*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Samuel Friedrich Diez en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "Diez, Samuel Friedrich" de Georg Brückner, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 5 (1877), p. 218–219 (tie ĉi interrete)
* Pri Dietz-kabaneto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 748441
* GND: 116124164
* LCCN: no2014023020
* VIAF: 17965867
* ISNI: 0000 0001 0957 3057
* ULAN: 500015111
* RKD: 22789
 |
La M-209.
En kriptografio, la **M-209**, nomumita **CSP-1500** de la Usona mararmeo ( **C-38** de la produktanto) estas portebla, mekanika ĉifromaŝino uzita fare de Usona militistaro ĉefe dum la 2-a Mondmilito, kvankam ĝi restis en aktiva uzo tra la Korea milito. La M-209 estis dizajnita fare de sveda kriptografiisto Boris Hagelin responde al peto por tia portebla ĉifromaŝino, kaj estis plibonigo de pli frua maŝino, la C-36.

La M-209 estas tiel granda kiel lunĉujo, ĝiaj mezuroj estas 83mm x 140mm x 178 mm, kaj ĝia pezo estas 3 Kilogramoj (kaj plie ½ Kg pro la skatolo). Ĝi reprezentis brilan atingon por antaŭ-elektronika teknologio. Ĝi utiligis dentrad-mekanismon similan al tiu de teleĉifromaŝino, kiel ekzemple la Lorenz-ĉifromaŝino kaj la de Geheimfernschreiber.

Vidu ankaŭ
----------

* Enigma

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2014-01-01. Alirita 2014-01-30.

* J. Reeds, D. Ritchie, R. Morris, "The Hagelin Cipher Machine (M-209): Cryptanalysis from Ciphertext Alone", unpublished technical memorandum, Bell Laboratories, 1978. Submitted to Cryptologia.
* Wayne G. Barker, "Cryptanalysis of the Hagelin Cryptograph", Aegean Park Press, 1977

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio M-209 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* M-209-Simulilo de Rijmenants por Vindozo Arkivigite je 2013-11-29 per la retarkivo Wayback Machine
* M-209-Manlibro de 1944 Arkivigite je 2005-04-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Retpaĝo de Jerry Proc pri la M-209
* Retpaĝo de Nick Gessler pri la M-209
**San Juan Yaeé** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Yaeé*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 222.

Geografio
---------

San Juan Yaeé apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1495 loĝantojn. El tiuj estis 692 viroj kaj 803 virinoj. La komunumo havas surfacon de 93.14 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1440 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1376 indiĝenoj. El tiuj 1165 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1165 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Yaeé Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan del Estado** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan del Estado*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 193.

Geografio
---------

**San Juan del Estado** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2200 loĝantojn. El tiuj estis 1054 viroj kaj 1146 virinoj. La komunumo havas surfacon de 94.40 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 12 indiĝenoj. El tiuj 6 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan del Estado Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan del Molinillo** [sanĤŬAN delmoliNIljo] estas municipo en la sudcentro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko VAlo de Alberĉe, kvankam malproksime de la rivero, kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *San Juan del Molinillo* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Johano de la Muelileto*.

San Juan del Molinillo en la provinco Avilo.
Villarejo.
Navandrinal.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de tro loĝlokoj, nome Molinillo, Villarejo kaj Navandrinal; ĝi okupas totalan areon de 35,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 206 loĝantojn. Ĝi perdis 100 loĝantojn el la 1990-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 35 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vinproduktado), brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762583
 |
**San Juanito Escobedo** (fojfoje ankaŭ literumata *San Juanito de Escobedo*) estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juanito Escobedo* aŭ mallongigite *San Juanito*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 007.

Geografio
---------

San Juanito Escobedo apartenas al la regiono Valles. Al la regiono Valles entute apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8379 loĝantojn. El tiuj estis 4140 viroj kaj 4239 virinoj. La komunumo havas surfacon de 104,94 km². La meza alteco estas 1360 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,9 C. En la komunumo estas 973.00 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2920 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2620 estis alfabetoj kaj 299 analfabetoj. Do 10.24 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2904 virinoj. El tiuj estis 2611 alfabetoj kaj 292 analfabetoj. Do 10,06 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en San Juanito de Escobedo vivis 7933 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 4 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,05 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juanito Escobedo[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Justo** [sanĤUSto] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barrio de Rábano, Coso, Rábano de Sanabria, Rozas, San Ciprián kaj San Justo, okupas totalan areon de 75,20 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 197 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 127 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.

Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp. Ĉefa vidindaĵo estas la Ermitejo de la Alcobilla en grava arbaro de kaŝtanarboj.

* Preĝejo.Preĝejo.
* Iama urbodomo (nova urbodomo en supra foto).Iama urbodomo (nova urbodomo en supra foto).
* Ermitejo de la Alcobilla.Ermitejo de la Alcobilla.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754929
* VIAF: 8085156253578908110005
 |
**San Justo de la Vega** [sanĤUSto delaBEga] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Astorga (Tero Astorga), en la centro de la provinco, ene de la tradicia areo *La Vega del Tuerto*. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan. *San Justo de la Vega* estas komprenebla etimologie kiel Sankta Justo de la Valo.

Komarkoj de la provinco Leono; *Tierra de Astorga* (Tero Astorga) centre, verdecgriza.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Celada de la Vega, Nistal, San Justo de la Vega kaj San Román de la Vega, okupas totalan areon de 48,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 780 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 43 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Villaobispo de Otero, Benavides de Órbigo, Astorga, Villares de Órbigo, Villarejo de Órbigo, Santiago Millas kaj Valderrey.

Historio kaj ekonomio
---------------------

Estas atestaĵoj de romia loĝado kaj de epoko de visigotoj; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, maizo, terpomoj, betoj) kaj brutobredado (fromaĝoj, kolbasoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado ĉe la Jakoba Vojo) kun iom da industrio kaj servoj.

Bildaro
-------

* Ponto Molinería super la rivero Tuerto.Ponto Molinería super la rivero Tuerto.
* Prakristana sarkofago trovita ĉe San Justo de la Vega, nun en la Katedralo de Astorga.Prakristana sarkofago trovita ĉe San Justo de la Vega, nun en la Katedralo de Astorga.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758308
* VIAF: 7587150033007611180004
 |
***Basic Instinct*** (Baza instinkto) estas usona filmo de 1992 reĝisorita de Paul Verhoeven kun ĉefa aktorado de Sharon Stone kaj Michael Douglas.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Catherine Tramell (Sharon Stone), riĉa romanistino vivanta ĉirkaŭita de iamaj murdistoj, estas supozita murdisto de amanto, nome la rok-stelulo Johnny Boz. Tiu estis murdita per frapoj de glacipikilo en cirkonstancoj similaj al tiuj priskribitaj en unu de la policromanoj kiujn ŝi verkis. La romanoj de Catherine estas miksaĵoj de sekso kaj krimo kun la bazaj instinktoj. Nick Curran (Michael Douglas), policano zorgita pri la esplorado, luktanta kontraŭ peza procesa pasinteco, devas fronti tiun «manton». Ŝi ne dubas uzi siajn ĉarmojn por alveni al siaj celoj. Li siaflanke sentas sin seksaltirita de la bela romanisto. Komplikas la situacion diversaj roluloj. Beth Garner (Jeanne Tripplehorn) estas psikologino de la polico kiu devas kontroli la regeneradon de la iama konflikta policano. Ŝi siaflanke ĝuas samsekseman rilaton kun amikino Roxy (Leilani Sarelle). Finfine Nick kaj Catherine seksumas, for de la scio de ĉiuj policestroj, kiuj suspektas pri tiu maltaŭga rilato. Siaflanke Roxy pro ĵaluzo baraktas por murdi la policanon Nick, sed tio malsukcesas. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Roluloj kaj geaktoroj
---------------------

* Michael Douglas - Det. Nick Curran
* Sharon Stone - Catherine Tramell
* George Dzundza - Gus Moran
* Jeanne Tripplehorn - Drino. Beth Garner
* Denis Arndt - Lt. Philip Walker
* Leilani Sarelle - Roxy
* Bruce A. Young - Andrews
* Chelcie Ross - Kapt. Talcott
* Dorothy Malone - Hazel Dobkins

Komentoj
--------

En la kinhistorio la filmo iĝis mejloŝtono. Same oni povas diri ankaŭ pri aparta sceno en kiu oni pridemandas la romanistinon, pri kiu la policanoj suspektas, ke ŝi estas la murdisto; dume ŝi svingas siajn krurojn montrante intimajn partojn, okazigante gapadon de la multaj ĉeestantoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Nigra filmo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* En imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Basic Instinct en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842635
 |
**Seelisberg** estas komunumo en Kantono Urio, en Centra Svislando. Ĝi havis 648 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

La vilaĝo Seelisberg situas sur montoteraso 400 metrojn super la Kvarkantona Lago. La plej alta punkte de la komunumo estas la kulmino de la monto Oberbauenstock sur alteco de 2117 m s.m. dum la plej malalta punkto situas ĉe la bordo de la Lago de Urio sur alteco de 434 m s.m. La komunumo konsistas el la partoj Sunnenberg, Oberdorf kaj Unterberg. Krome al ĝi apartenas la loko Treib ĉe la lagobordo, kie situas la ŝiphaltejo kaj kiu estas ligita al la ĉefvilaĝo per kurboriĉa vojo kaj funikularo, kaj la setlejoj Volligen, Geissweg, Schattenhalb, Volligen kaj Wyssig. La plej fama komunumparto estas la herbejo Rütli, kie laŭ la legendo okazis la fondokunveno de la Svisa Ĵurkomunumo.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Seelisberg limas en nordo alflanke de la Kvarkantona Lago al Ingenbohl (SZ), en oriento ankaŭ aliflanke de la lago al Morschach (SZ) kaj Sisikon, en sudo al Bauen, en sudokcidento al Isenthal, kaj en okcidento al Emmetten (NW).

Trafiko
-------

Al la vilaĝo Seelsiberg kondukas kantona ĉefvojo ek de Stans, sur kiu cirkulas linia poŝtaŭto. Al la ŝiphaltejo en la komunuma parto Treib ĉe la lagobordo kondukas de la vilaĝocentro funikularo kaj kurbariĉa vojo. De Treib Seelisberg atingeblas per la ŝipoj sur la Kvarkantona Lago. La fama herbejo Rütli atingeblas nur ŝipo aŭ per malfacila montara pado.

Diversaĵoj
----------

En Seelisberg troviĝas la Europa Maharishi-Esplorcentro de la movado pri Transcendenta Meditado.

Historio
--------

Laŭ la legendo sur la malfacile atingebla herbejo Rütli la 1-an de aŭgusto 1291 aŭ laŭ aliaj 1307 estis fondita la Svisa Ĵurkomunumo per la ĵuro de eterna ligo inter la tri prakantonoj Urio, Ŝivco kaj Untervaldo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Seelisberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Seelisberg

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Urio |
| --- |
| TaŭroTaŭroAltdorf • Andermatt • Attinghausen • Bauen • Bürglen • Erstfeld • Flüelen • Göschenen • Gurtnellen • Hospental • Isenthal • Realp • Schattdorf • Seedorf • Seelisberg • Silenen • Sisikon • Spiringen • Unterschächen • Wassen | Klausen-PasejoKlausen-Pasejo |

 |