recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Lesogorskij** (ruse *Лесого́рский*, finne *Jääski*, svede *Jäskis*) estas urbo en la distrikto Viborgskij de Leningrada provinco, Rusio, sur la maldekstra bordo de la rivero Vuoksi, sur la Karelia istmo, proksime al la limo inter Rusio kaj Finnlando. La pejzaĝoj estas multflankaj. La plej grandaj lagoj en la komunumo estas Jääskijärvi, Mertjärvi kaj Pytäräjärvi.

Jääski ĉirkaŭ 1900.
Kiam ĝi nomiĝis *Jääski*, svede *Jäskis*, ĝi estis komunumo de Finnlando plejparte en cedita areo. Jääski estis loko kun notinda agrikulturo. Tamen en la komunumo estis industria centro Enso. Ankaŭ ĝi devis esti cedita al Sovetunio. En 1938 Jääski havis 20,879 loĝantojn. La terareo estis 400,6 km². La plej konata homo el Jääski estis Riitta Uosukainen. Proksimume nur 15 % da la areo restis en Finnlando. Jääski estis sendependa komunumo plu mallonge postmilite, sed la komunumo estis nuligita en 1948, kiam estis fondita kampurbo Imatra, kies areo plejparte estas areo de eksa komunumo Jääski.

Hodiaŭ ĝi estas en Rusio kaj nomiĝas *Lesogorskij*.

Evoluo de la loĝantaro

| Jaro | Loĝantaro |
| --- | --- |
| 1959 | 5330 |
| 1970 | 4938 |
| 1979 | 4798 |
| 1989 | 3744 |
| 2002 | 3004 |
| 2010 | 3273 |

*Rimarko:* datumoj el censoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758694
* LCCN: n2004141239
* VIAF: 138581991
 |
*Ne konfuzu kun la komunumo Litka.*

---

**Litke** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Nógrád, en subregiono de Salgótarján.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 18  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.2114/19.6011
* Loĝantaro: 910
* Poŝtkodo: 3186
* Telefonprefikso: 32

Geografio
---------

Litke situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Ipeľ (kiu samtempe estas ankaŭ la slovaka landlimo, kontraue Trenč troviĝas), laŭ traira flankovojo kaj fervojo Ipolytarnóc-Balassagyarmat. Szécsény troviĝas 20, Salgótarján 24 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri Litke el 1337. La tataroj en 1241, post la mezepoko la turkoj detruis la vilaĝon. En 1725 hospitalo ekfunkciis. Post Traktato de Trianon Litka trovis sin apud al la nova landlimo. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla principe senkontrole.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, kulturdomo, poŝto, kuracejo.

Litke havas fortajn kulturajn kontaktojn kun Kalonda kaj Veľká nad Ipľom.

Vidindaĵoj
----------

* paroĥo de 1626
* baroka preĝejo omaĝe al Sankta Kruco de 1766
* akvorezervujo
* iama grenejo

* Kategorio Litke en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Loma Bonita** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Loma Bonita*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 044. *Loma Bonita* signifas en la hispana "Belega Rondomonteto".

Geografio
---------

**Loma Bonita** apartenas al la distrikto Tuxtepec al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 39166 loĝantojn. El tiuj estis 18568 viroj kaj 20598 virinoj. La komunumo havas surfacon de 588.15 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 30 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1508 indiĝenoj. El tiuj 1140 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1140 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**Lorze** estas la ĉefa rivero en Kantono Zugo, Svislando.

Priskribo
---------

Lorze fontas en Unterägeri el la Lago de Ägeri je alteco de 724 m s.m. La rivero tiam fluas tra la *Lorze-Ravino* kaj ĉirkaŭ la urbo Baar por tiam en urbo post 16 km ek de la fonto alflui la Lagon de Zugo. En Ĥamo Lorze denove elfluas el la Lago de Zugo, trafluas la komunumon Steinhausen kaj finfine 11 km post la elfluo el la Zuga Lago en Maschwanden meandrante tra la Marĉo de Maschwanden je alteco de 386 m. s.m. ĉe la trilima punkto inter la kantonoj Zuriko, Zugo kaj Argovio alfluas al Reuss.

Komunumoj laŭlonge de Lorze
---------------------------

Ĉe la bordo de Lorze situas la komunumoj

* Unterägeri,
* Baar,
* Zugo,
* Ĥamo,
* Steinhausen,
* Hünenberg kaj
* Maschwanden.

Rektigo de la rivero en Zugo
----------------------------

Lorze-Kanalo en Zugo
Kadre de la konstruado de la nacia aŭtoŝoseo A4a, kiu je longeco de 3,8 km situas ekzakte sur la antaŭa rivero, oni fosis kanalon pli oriente de la origina riverfluo. Altigante tiel la kapaciton de la akvotrafluo oni samtempe malhelpis regulajn inundojn pri kiuj la regiono antaŭe suferis. Ĉar la nova kanalo alfluas pli for de la elfluejo al la Lago de Zugo ankaŭ pliboniĝis la akvotramiksado de la lago kaj tiel la akvokvalito.

Per la 180 000 m³ elfosmaterialo konsistanta el fajna sablo, kiu ne taŭgis por la stratkonstruado, oni utiligis por alverŝi la artan Lorze-Insulaon en la Lago de Zugo. La insulo nun estas naturrezervejo por birdoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de riveroj en Svislando

Eksteraj ligiloj
----------------

* La rivero Lorze en la Historia Leksiko de Svislando
* Retejo de la industrilernpado Lorze

* Lorze en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lorze en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Lerneja uniformo en Japanio
**Lerneja uniformo** estas deviga en la plej multaj lernejoj en Japanio.
Kaj knabaj kaj knabinaj uniformoj havas eŭropo|eŭropajn modelojn

*Gakuran* (knaboj)
------------------

Lernejanoj en *gakuran* en Toyama.
**Gakuran** (japane: 学らん bzw. 学ラン) estas la japana lerneja uniformo por knaboj de meznivelaj kaj altnivelaj lernejoj. La jako kaj la longa pantalono estas plej ofte nigraj, foje ankaŭ malhelbluaj, la ĉemizo kutime blanka. La jako havas orajn butonojn. La kolumo estas ĉiam mallarĝa, ĉar la baza formo estis farita laŭ la uniformo de la japana armeo, kiu mem devenas de prusaj modeloj.

La nomo *gakuran* estas kunigo de la mallongigoj *gakkō* (学校 = lernejo) kaj *randa* (らんだ). Tiu lasta vorto estas el la Edo-epoko kaj verŝajne mallongigo de *oranda* (和蘭, portugale: olanda = Nederlando) kaj signifas "eŭropa vesto".

*Serafuku* (knabinoj)
---------------------

Tipa *serafuku*-modelo
En multaj japanaj mez- kaj altnivelaj lernejoj, knabinoj portas maristan veston (japane: セーラー服 *Sērāfuku*).

Unue *serafuku* estis enkondukita en 1921 en la knabinan akademion Fukuoka (福岡女学院 *Fukuoka jogakuin*) de la estrino Elisabeth Lee laŭ modelo de sportvestoj portitaj en Britio. Tuj poste maristaj vestoj disvastiĝis kiel lerneja uniformo por knabinoj en la tuta lando, dum la modelo por knabaj uniformoj estis tiuj de la prusa armeo.

Tradicie la marista ĉemmizo kaj jupo estas malhelbluaj, escepte la blankaj strioj. Nuntempe aldoniĝis aliaj koloroj, sed plej ofte oni vidas malhelbluajn, blankajn aŭ grizajn uniformojn.

Dum la 1980-aj jaroj modiĝis ĝisplanke longaj jupoj, sed iuj opiniis ilin misetikaj kaj komparis ilin al "malmultekostaj kurtenoj". Tial oni enkondukis mallongajn, kutime kraditajn jupojn.
La marista ĉemizo estis ie anstataŭita de marista jako. Knabinoj ŝatas porti la mallongan jupon kiel minimuma jupo, ĉefe kun "loose socks" (malfiksaj ŝtrumpetoj).

Maristaj uniformoj en mangaoj kaj animeoj
-----------------------------------------

Maristaj uniformoj konatiĝis eksterlande pro mangaoj kaj animeoj. Oni trovas ilin ĉefe stiligitaj (Sailor Moon) aŭ kiel lerneja uniformo, ekz. en Inu Yasha (Kagome), en Detektivo Conan (Kazuha), en Magic Kaito (Nakamori Aoko).

Seksa simbolo
-------------

Ĉar iuj japanaj viroj fiksiĝis je junaj virinoj kiel sekssimbolo kaŭzis ke dancistinoj kaj servistinoj en multaj trinkejoj portas lernejajn uniformojn, eĉ se la portanto jam estas pli ol 30-jara. Multaj seksaktorinoj fakiĝis pri rolado de lernejaninoj.

* Lernejaj uniformoj en Japanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lernejaj uniformoj en Japanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **liturgio de la horoj** (latine *liturgia horarum*) estas en kristanismo la preĝado en pluraj (plej ofte 4 ĝis 8) tempoj de la tago laŭ difinita modelo. Ĝi originas el la juda tradicio preĝi trifoje tage kaj estas respondo al la ordono de Sankta Paŭlo "Preĝu senĉese" (1 Tes 5, 17).

En la katolika eklezio, ĉiuj sacerdotoj kaj monaĥoj estas devigataj preĝi la liturgion de la horoj, kiu konsistas el sep "horoj" (periodaj preĝadoj):

* Horo de la legaĵoj (dumnokte por monaĥoj)
* Matena laŭdo
* Tri mezaj horoj (je la 9-a, la 12-a kaj la 15-a taghoro; por nemonaĥoj nur unu estas deviga)
* Vespro
* Kompletorio

La Dua Vatikana Koncilio ordonis forigi unu mezan horon, tiun kiu nomiĝis "la unua" (latinlingve *prima*), sed konservis por la komunuma preĝado de la monaĥoj la aliajn tri mezajn horojn, kaj permesis en aliaj cirkonstancoj elekti nur unu, tiun plej kongruan al la reala taghoro.

Tiuj katolikaj diakonoj, kiuj ne alstrebas la sacerdotan ordinon, devas preĝi nur la matenan laŭdon kaj la vespron.

La Evangelia Mikaelofrataro en Kloster Kirchberg preĝas tie kvarfoje dum tago: la Matenan laŭdon, Mezan horon, Vespron kaj Kompletorion.

Referencoj
----------

1. ↑  Dua Vatikana Koncilio, Konstitucio pri la liturgio *Sacrosanctum Concilium*, 89

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Liturgio de la horoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Esperantlingva teksto de la liturgio de la horo laŭ ADORU - Ekumena Diserva Libro
**Lituénigo** [liTŬEnigo] estas municipo de Hispanio, en la centrokcidenta parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo* kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Lituénigo estas municipa teritorio en la centrokcidenta parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo*, kie ĝi okupas malgrandan teritorion inter tiuj de San Martín de la Virgen de Moncayo kaj de Litago. Ĝi limas totale kun Grisel, Litago, Trasmoz, San Martín de la Virgen de Moncayo kaj Tarazona. Parto de ĝia teritorio estas okupita de la Natura Parko Moncayo.

La loĝloko Lituénigo mem estas je 87 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 14 km de Tarazona, komarka ĉefurbo. Ĝi estas sur 756 msm.

Historio
--------

La araboj okupis la lokon dum jarcentoj. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Los Fayos estis konkerita de kristanoj samjare. La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Plej fruaj mencioj estas de 1124 (leitunego) kaj poste de 1284 (leytunego] kaj de 1382 (leytuennygo).

Fine de la 14-a jarcento ĝi ekapartenis al Kastilio, pero poste Aragono rekuperis ĝin.

Preĝejo.
En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. Lituénigo demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Lituénigo oni malaltiĝis ĝis nunaj 121 loĝantoj. En 1918, la hispana gripo grave suferigis la municipon, pro ok ĉiutagaj mortoj.

Ekonomio
--------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj, abelbredado), forstado kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de la *Purificación* (17-a jarcento, sur alia pli antikva de la 13-a jarcento de kiu ankoraŭ estas restaĵoj en la turbazo); Muzeo de la Agrikulturisto (iam lernejo); kastelo (14-a jarcento, aktuale privataj domoj); Ermitejo de la Virgulino de la Rivero (18-a jarcento); Ermitejo de Sankta Mikaelo (13-a jarcento, nune urbodomo); Fonto de la Ileksetoj (Parko); Akvorezervejo de Lituénigo, kamparpadoj kaj Natura Parko Moncayo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lituénigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807556
 |
|  |
| --- |
| Lisja kreko (Krimeo)Lisja kreko (Krimeo)DMS |
| Situo de la Lisja kreko sur la mapo de Krimeo Koordinatoj: 44° 53′ 40″ N 35° 10′ 00″ O﻿ / ﻿44.894444444444 °N, 35.166666666667 °O﻿ / 44.894444444444; 35.166666666667 (mapo) |

**Lisja kreko** (ruse *Лисья Бухта*) estas golfeto de la Nigra Maro ĉe la surorientaj bordoj de la Krimea duoninsulo inter la montaj masivoj Meganomo kaj Karadago. La kreko estas populara Krimea loko por "neorganizita" ripozado kaj ankaŭ fama ripozejo de diversaj naturistoj, hipioj ks.

La longo de la kreko estas ĉ. 4-5 kilometroj. Ĝi estas relative sovaĝa loko sen ajnaj konstruaĵoj, vendejoj kaj eĉ sen asfaltitaj vojoj. La bordoj preskaŭ ne havas iujn kreskaĵojn, la deklivoj de la kreko estas relative krutaj, formitaj plejparte de vulkan-devena argilo.

Super la kreko dominas la monto-kresto Eĉkidago (ruse *Эчки-Даг*, el la krime-tatara lingvo la nomo signifas "Kaprina monto").

Lastatempe pro populareco la kreko iĝas ĉiam pli kaj pli malpura, tamen ĝi daŭre allogas
multajn vizitantojn. Plej facilas atingi la krekon el la urbotipa loĝloko Ŝĉebetovko; ekzistas la vojo ankaŭ el la loĝloko Kurortno.

Fotoj
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Vidaĵo de la monto Eĉkidago el la kreko | La tendoj sur la bordo de la Lisja kreko |

* Kategorio Lisja kreko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lokitj,** ukraine **Локіть,** ruse **Локоть** [lokotj], slovake **Lokeť,** hungare **Nagyábránka** [nadjAbrAnka] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Irŝava, en municipo de Ĉornij Potik (Irŝava).

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 25′ 37″ N 22° 59′ 05″ O﻿ / ﻿48.42694 °N, 22.98472 °O﻿ / 48.42694; 22.98472 (mapo)Koordinatoj: 48° 25′ 37″ N 22° 59′ 05″ O﻿ / ﻿48.42694 °N, 22.98472 °O﻿ / 48.42694; 22.98472 (mapo)
* Areo: 0.5 km²
* Alto super marnivelo: 376 m
* Loĝantaro: 330
* Poŝtkodo: 90110
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Lokitj situas laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Nagyábránka apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Lokitj. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo de 1734

* Kategorio Lokitj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Listeria monocytogenes* en agarplato.
La **listeriozo** estas infekto fare de la bakterio *Listeria monocytogenes*. Temas pri zoonozo malofta en homoj, sed tre grava. Ĝi havas malaltan morbokvanton, sed tre altan mortindicon (30 %), kiu ĉe grupoj atakeblaj estas eĉ pli alta (ĝis 70 %).

La poluo okazas ĝenerale dum la konsumo de manĝaĵoj kiuj enhavas la bakterion respondecan de la malsano. Inter tiuj manĝaĵoj estas la kruda lakto, fromaĝo prilaborita el tiu lakto, kruda aŭ malbone kuirita viando, krudaj legomoj, kolbasoj, pastaĵoj, nesekaj aŭ ne tre sekigitaj fromaĝoj (*camembert*, *brie*...). La virino povas transmiti la bacilon al la feto dum la gravedo (pere de la placento) aŭ en la momento de la nasko.

La malsano ĉefe atakas maljunajn plenkreskulojn, personojn kun malfortigitaj imunaj sistemoj, gravedajn virinojn kaj ĵusnaskitojn. Rare, ankaŭ la personoj sen tiuj riskojfaktoroj povas esti atakitaj. Persono kun listeriozo ĝenerale havas febron kaj dolorojn ĉe muskoloj, ofte antaŭitaj per diareo aŭ aliaj stomakintestaj simptomoj. Preskaŭ ĉiuj diagnozigitaj per listeriozo havas invadan infekton (kio signifas, ke la bakterioj disvastiĝas el ties intestoj al la sanga fluejo aŭ al aliaj lokoj de la korpo). La malsano povas okazi ĝis du monatojn post la manĝo de poluitaj manĝaĵoj.

Notoj
-----

1. ↑   medlineplus. «Listeriosis». Konsultita la 30an de julio 2020.
2. ↑  «Listeriosis ¿QUé es?». Konsultita la 30an de julio 2020.

* Kategorio Listeriozo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697918
* LCCN: sh85077461
* BNF: 12119519s
 |
**Haifa Kamal** (arabe: هيفاء كمال, naskiĝis en 1983) estas unu el la pioniraj kantistinoj en Jordanio kaj en la araba mondo. Haifa Kamal estas unu el la ĉefkantistinoj en la jordania ina muzika grupo NAYA

Ŝi lernis majstri la araban kantadon de sia patro la fama palestina komponisto kaj kantisto Kamal Khalil kiu estas kun sia bando Baladna unu el la plej signifaj reprezentantoj de tradicia palestina rezistomuziko, samgrade kiel estis Ahmad Kaabour por la libana rezistomuziko kun la kanto Unadikom verkita je la komenco de la Libana interna milito.

Haifa Kamal havas bakalaŭron en matematiko, aldone al bakalaŭro en muziko kaj araba kantado. Ŝi ankaŭ estas profesia aktorino, ĉar ŝi ĉefrolis en multaj jordanaj teatraĵoj ludinte la rolon de la palestina poeto Fadwa Tuqan en televido-serio pri la neforgesebla poeto.

Kiel solokantistino Haifa kantis kun multaj profesiaj muzikaj grupoj kaj orkestroj loke kaj internacie, kiel ekzemple *Baladna* (Kamal Khalil), *Rum* (Tareq Al Nasser), *Razz* (Aziz Maraka), la orkestro de la nacia muzika konservatorio, *Amman Symphonita*, la kordokvarteton de Amano kaj multaj aliaj. Ŝi reprezentis Jordanion kiel profesia kantistino kaj aktorino iu internacie prezentis kiel en Egiptio, Tunizio, Sirio, Omano, Kuvajto, Libano, Kipro kaj Skotlando. Ŝi ankaŭ estis aŭdebla en multaj sontrakoj de arabaj kaj internaciaj televido-serioj, filmoj kaj dokumentofilmoj kun pioniraj sontrakaj komponistoj kiel Tareq Al Nasser, D-ro Najati Al Suloh kaj Waleed Al Hasheem.

Eksteraj ligiloj
----------------

Oficiala retejo de Haifa Kamal

Haifa Kamal en Easttunes.com

Filmeto Deerati Remix - (Haifa Kamal هيفاء كمال)

Haifa Kamal - IMDb

Referencoj
----------

1. ↑  (ar) *Awj Ensemble & the Artist Haifa Kamal @ Shoman Arkivigite je 2019-12-22 per la retarkivo Wayback Machine*, la 17-an de septembro 2015, alirite la 22-an de decembro 2019.
2. ↑  (angla) Haifa Kamal: *The Palestinian Mathematician Who Rocks Arkivigite je 2019-12-22 per la retarkivo Wayback Machine,* Hotarabicmusic.com, la 17-an de decembro 2014, alirite la 22-an de decembro 2019.
3. ↑  (angla) Chelsea Forer, *The Traditional Palestinian Sound*, 10-an de decembro 2015
4. ↑  (fr) "*La Palestine dans les textes: Les poètes en musique*" (Palestino en tekstoj: la poetoj en muziko). Le Courrier, la 21-an de oktobro 2009.
La originala Amiga 1000(1985) kun kelkaj periferaĵoj
**Amiga** estas familio kaj arkitekturo de personaj komputiloj originale kreitaj de Amiga Corporation kiel avangarda hejm-distrada kaj porlabora maŝino. La dezajnado je la *Amiga* komenciĝis en 1982 kun Jay Miner (1932-1994) kiel ĉefulo. Commodore  lanĉis la komputilon al la merkato en 1985, post kiam ili aĉetis la firmaon. La maŝino havis tre bonan grafik- kaj son-kapablon kaj funkciis per la mult-taska operaciumo AmigaOS. Ĝia produktado finiĝis en 1996, sed daŭre estas klopodoj revivigi ĝian operaciumon por novaj komputiloj. La nomo *amiga* signifas en la hispana lingvo *amikino*.

Bazita sur procesoro Motorola 68k je 32-bitoj, La *amiga* estis granda antaŭeniro el 8-bitaj procesoroj kiel tiu de Commodore 64, kaj *Amiga* gajnis popularecon inter komputil-ŝatantoj ĉefe en Eŭropo. Ĝi ankaŭ trovis sian lokon en la video-produktado.

Kvankam konsiderita "antaŭa al sia tempo", ĝi malpli kostis ol siaj alternativaj Macintosh kaj IBM-PC. La komunumo de Amiga-uzantoj kulpigis *Commodore* pro supozata malbonaj merkattekniko kaj propagando, tiel, ke la komputilo estis vendata ĉefe kiel lud-maŝino. Tamen, en la komenco, oni propagandis ĝin por pliaj uzoj.

Interne,la *Amiga* havis specialajn blatojn (kunprocesiloj) por difinitaj taskoj: sono, video, enkodigo kaj animado. Tio liberigis la centran procesoron je specialaj kalkuloj. Oni taksis la *Amiga-on* tre taŭga por labori super sono kaj video.

 *Amiga 500* kun disketujo

Historio
--------

La *Amiga* estis unue dezajnita fare de la malgranda entrepreno Amiga Corporation kiel la definitiva ludkonzolo. Antaŭ ol la merkat-lanĉo, la firmao estis aĉetita de Commodore , kaj la maŝino estis refarita kiel ĝeneral-uza komputilo. La unua modelo, nomita *Amiga 1000*, vendiĝis ekde 1985 kiel sukcedanto de Commodore 64 kaj rivalo de Atari ST.

*Commodore* poste konstruis diversajn novajn modelojn jen cele al ludado, jen por alt-postulaj taskoj. Tra la 1980-aj, tiu kombino de aparataro kaj operacia sistemo estis altvalora, sed je la mezo de la 1990-aj, aliaj sistemoj, ĉefe kongruaj kun *PC-IBM* malgrandigis aŭ forigis tiun avantaĝon.

La arkitekturo havis tri ĉefajn plibonigojn (sen konsideri tiujn faritaj ne de *Commodore*), per la *Amiga 2000* en 1987, *Amiga 3000* en 1990 kaj la *Amiga 4000* en 1992. Krome,ekzistis alia serio, de pli malmultekostaj modeloj, kiel *Amiga 500* (1987) kaj *Amiga 1200* (1992).

*Commodore* bankrotis en 1994 kaj granda parto de sia kapitalo estis vendita al Escom, kiu reprenis la negocon dum iom da tempo ĝis sia ruiniĝo pro aliaj kaŭzoj.

Post la bankroto ankoraŭ estis tre aktiva komunumo de uzantoj kaj eĉ specialaj Amiga-revuoj kiuj publikiĝis ĝis la jaro 2000. Ankoraŭ restas komunumo de uzantoj; ekzemple, en decembro de 2006 estis prezentita nova versio de la operaciumo.

* Kategorio Amiga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lesencefalu** [leŝencefalu] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Tapolca. Falu signifas: vilaĝo.

Blazono de Lesencefalu

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 7 km²
* Loĝantaro: 320
* Poŝtkodo: 8318
* Telefonprefikso: 87

Situo
-----

Lesencefalu situas en baseno de Tapolca inter arbaroj, laŭ traira flankovojo. Balatono troviĝas 6, Tapolca 11, Keszthely 14, Sümeg 19 km-ojn for.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1365 en formo *Németfalu* (=germana vilaĝo). La turkoj senhomigis la vilaĝon. Ŝajnas, en 1715 la iamaj loĝantoj revenis. En 1898 la komunumo ricevis novan nomon pri rojo *Lesenc*. En 1960 kolĥozo formiĝis. Ĝuste tiam la vilaĝo ekhavis kurenton, ekde 1976 akvodukton, ekde 1995 telefonan reton, ekde 2000 gasodukton, ekde 2004 kanalizadon. En Lesencefalu migra poŝto servas.

Je la 3-a de septembro 2008 oni atakis per bombo la feriejon de ministro de sekretaj servoj György Szilvási en la vilaĝo.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo omaĝe al Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo el la 18-a jarcento, en 1809 trakonstruiĝis
* baroka kapelo omaĝe al Sankta Donato el la 18-a j.c.
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj de 1991

* Kategorio Lesencefalu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Farinelli, eble unu el la plej famaj kantistoj en Eŭropo, eble pro estis kastrita kantisto
Skema bildo de opera kantisto
Skema bildo de kantisto
**Kantisto** estas homo kiu dediĉas sin al kanto ĉu kiel profesio ĉu kiel amatora ŝatokupo. Ĉiukaze en ĉiu kulturo kaj civilizacio (eĉ en la plej praaj) elstaris kaj elstaras tiuj profesiuloj. Ekde la komenca historio jam aperis kaj muzikistoj kaj kantistoj en ĉiuj artoj, ekzemple en pentrarto kaj skulptarto, ekzemple ekde la unuaj civilizacioj en Sumero, Egipto, Antikva Grekio kaj Romo. En la eŭropa Mezepoko aperis tre ofte kantistoj kaj muzikistoj en la skulptaĵoj de la romanika arkitekturo. Ĉe la klasika muziko kantistoj iĝas unu el la plej teknikaj teknikistoj el la diversaj metioj kaj krome el la plej famaj, konataj kaj pli alte pagataj. Tio okazis ĉe operkantistoj, kiel Enrico Caruso aŭ Maria Callas.

Nuntempe oni povas klasigi la kantistojn laŭ la muzikstilo, kiuj multegas. Fakte la tipa muzika grupo de la 20-a jarcento (kaj poste de la 21-a jarcento) enhavas almenaŭ unu kantiston kaj kelkajn muzikistojn.

Famaj gekantistoj
-----------------

Joan Baez - Elena Burke - Celia Cruz - John Denver - Bob Dylan - Eminem - Farinelli - Barry Gibb - George Harrison - Whitney Houston - Michael Jackson - Elton John - Tom Jones - Khaled - Paul McCartney - Bob Marley - Nana Mouskouri - Luciano Pavarotti - Édith Piaf - Amália Rodrigues - Demis Roussos - Shakira - Bruce Springsteen - John Michael Talbot - Tanita Tikaram - Momoko Tsugunaga - Tina Turner - Barry White - Iva Zanicchi

Ĝenroj
------

Multaj kantistoj specialiĝas pri certa speco de kantado, ekzemple:

* opero
* opereto
* muzikalo
* pop-muziko
* rokmuziko
* popola muziko
* ĵazo
* bluso
* soulo

Oni dividas kantistojn laŭ la registro aŭ tonamplekso de ilia voĉo:

* viroj
	+ tenoro
	+ baritono
	+ baso
* virinoj
	+ soprano
	+ mezosoprano
	+ kontralto

Ankaŭ knaban voĉon antaŭ voĉoŝanĝiĝo oni klasas kiel sopranon.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉefkantisto
* Listo de brazilaj kantistoj

* Kategorio Kantisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 35445
* GND: 4051246-0 4124099-6, 4051246-0
* LCCN: sh85122826
* BNF: 13318304f
* NDL: 00565147
* NKC: ph127683 ph127680, ph127683
* BNE: XX526020
 |
Lole kaj Manuel Molina.
**Lole y Manuel** estis profesia kaj persona paro de flamenkaj artistoj ciganaj formita en 1972 de la geedzoj Dolores Montoya Rodríguez (1954-) kaj Manuel Molina Jiménez (1948-2015). Tiu paro estis la unua montro de flamenka muziko direktita al publiko ne ekskluzive flamenka, estante pioniroj de la muzika tendenco nomita "nova flamenko.

Lole kaj Manuel en "al alba con alegría".

Biografio
---------

**Lole y Manuel** (Lole kaj Manuel) estis geedzoj kaj muzika paro de flamenko formita en 1972 de Dolores Montoya Rodríguez (Sevilla, 1954) kaj Manuel Molina Jiménez (Ceuta, 1948 - San Juan de Aznalfarache, Sevilla, 19a de majo 2015). Ili havas ununuran filinon ankaŭ kantistino nomita Alba Molina. Kaj Manuel Molina kaj Dolores Montoya estas membroj de familioj de ciganoj de arta stirpo de flamenkaj kantistoj kaj dancistoj.

Ili ekkarieris kune kiel duopo en 1973 (Lole kantis kaj Manuel gitaris) kaj ili veturis al Madrido por registro de disko ĉe Movieplay, sed estis malkonsento kaj oni ne subskribis kontrakton; ĉiuokaze *Nuevo Día* (Movieplay, 1975) estis publikigita kaj sukcesis. Post tio la diskeldenejo CBS proponis al ili kontrakton por registri diskojn. Ekde tiam ili sukcese famiĝis, vendis multajn diskojn kaj aperis en multnombraj festivaloj tra tuta Hispanio en la dua duono de la 1970-aj kaj la 1980-aj jaroj.

Ekde 1993 iliaj karieroj disiĝis, sed foje ili aperis kunlabore porokaze ekzemple por registrado kiel tiu de la disko de Lole Montoya *Ni el Oro Ni la Plata* (Sum, 2004), en kiu Manuel verkis kelkajn pecojn kaj eĉ ili ludas kune.

La muziko de Lole y Manuel foje aperis en kino, elstare per partopreno en filmoj *Manuela* de Gonzalo García Pelayo, *Flamenco* kaj *Deprisa, deprisa* de Carlos Saura kaj *Siesta* de Mary Lambert, krom en la sonbendo de *Kill Bill: 2* de Quentin Tarantino.

La 19an de majo 2015 mortis Manuel Molina 67-jaraĝa en sia hejmo de San Juan de Aznalfarache, viktimo de mortiga kancero.

Diskaro
-------

* *Nuevo día - El origen de una leyenda* (1975)
* *Pasaje del agua* (1976)
* *Lole y Manuel* (1977)
* *Al alba con alegría* (1980). Akompanataj de "Imán, Califato Independiente"
* *Casta* (1984)
* *Lole y Manuel cantan a Manuel de Falla* (1992)
* *Alba Molina* (1994)
* *Una voz y una guitarra*. Koncerte el Teatro Monumental de Madrido (1995).

Notoj
-----

1. ↑  Muere Manuel Molina, el nuevo día del flamenco

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ficha de Lole y Manuel en esflamenco.com
* Ficha de Lole y Manuel en flamenco-world


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 669762
* LCCN: no2005107127
* VIAF: 140896284
* ISNI: 0000 0001 2170 5737
* SUDOC: 165902906
* MBA: 863de8b5-4283-48f4-84fa-330cd073f84a
* BNE: XX123067
 |
Death en 1989
**Death** (esperante: morto) estas usona grupo pri mortmetalo originita de Florido, Usono. Ĝi estis kreita en 1983 kaj estas konsiderita unu el la plej gravaj kaj disvastigemaj de tiu ĉi muzikstilo. Sia ĉefkantisto kaj gitaristo Chuck Schuldiner estis unu el la pioniroj en la uzado de la gorĝa voĉo. Li estas tre respektata muzikisto ene de la metala muziko medio, kaj multege da grupoj pri metalo havas influon de la muziko kaj tekstoj de Death.

Biografio
---------

### Eko

La grupo estis kreita en 1983 kun la nomo Mantas, kaj estis samtempula de mortmetalaj grupoj kiel Morbid Angel kaj Possessed, kiuj kune difinis la stilon.

### Partoprenatoj

Unue, Schuldiner ludis kun la tamburisto kaj kantisto Barney Lee (konata kiel Kam Lee) kaj kun la gitaristo Rick Rozz, kaj kun tiu bandformo la montradisko Death by Metal estis lanĉita en 1984. La nomo de la grupo estis, tiam, ŝanĝita al la nomo Death.

La lasta formo de la grupo estis: Chuck Schuldiner,Scott Clendendin, Shannon Hamm kaj Richard Christy.

Diskaro
-------

* Scream Bloody Gore (1987)
* Leprosy (1988)
* Spiritual Healing (1990)
* Human (1991)
* Individual Thought Patterns (1993)
* Symbolic (1995)
* The Sound of Perseverance (1998)

* Kategorio Death en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 85085
* VIAF: 145911652
* ISNI: 0000 0001 2035 1316
* MBA: dbb3b771-ae77-4381-b61c-758b5b7898ec
* NKC: xx0059260
 |
Terpoma lokro el Ekvadoro.
Lokro el Peruo.
**Lokro** (el la keĉua ruqru) estas abunde densa kukurba stufaĵo, asociita kun indiĝenaj andaj civilizacioj, kaj populara laŭ la Anda montaro. Ĝi estas unu el la naciaj pladoj de Peruo, Bolivio, Ekvadoro, Suda Kolombio kaj Nordokcidenta Argentino.

Konsisto
--------

La plado estas komponita el kukurbo, maizo, faboj kaj terpoma aŭ kukurba kaĉo tre konata laŭ la sudamerikaj Andoj. En iuj regionoj lokro estas farita el speco de terpomo nomata "papa chola", kiu havas unikan guston kaj malfacile troveblas ekster sia hejmregiono.

La difinaj ingrediencoj estas kukurbo, maizo, iu formo de viando (kutime bovaĵo, sed foje bova salkonservita viando aŭ ĉorizo), kaj legomoj. Aliaj ingrediencoj varias vaste, kaj tipe inkluzivas cepon, fabojn, melopepon aŭ kukurbon. Ĝi estas ĉefe manĝata vintre.

En Argentino ĝi disvastiĝis de la malantaŭo ĝis la antaŭa regiono de Cuyo (*Kujo*) al la cetero de la lando. Ĝi estas konsiderata nacia plado kaj ofte servata la 25-an de majo, datreveno de la maja revolucio. Ruĝa akra saŭco el ruĝaj kapsikoj kaj papriko (dolĉa kapsiko) konata kiel Quiquirimichi (*kikirimiĉi*) estas servata kelkfoje aldone.

En Ekvadoro populara varianto estas konata kiel yahuarlocro (*jauarlokro)*. Ĝi inkluzivas ŝafidajn internaĵojn kaj ŝafidan sangon al la recepto.

Referencoj
----------

En tiu ĉi artikolo estis uzita traduko de la artikolo Locro en la hispana vikipedio.

* Kategorio Lokro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Gafitio pri la 27a klubo en Tel Aviv kun la sepaj famuloj de la klubo: Brian Jones, Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison, Jean-Michel Basquiat, Kurt Cobain kaj Amy Winehouse.La **27a Klubo, 27 Klubo aŭ Klubo 27** (angle: Forever Club 27, **porĉiame klubo 27**) estas idiotismo por grupo de kantistoj (plejparte roko kaj bluso), famaj muzikistoj, artistoj kaj aktoroj kiuj mortis kiam ili estis 27-jaraj. La termino iĝis bonkonata esprimo en amerika junulara kulturo kaj rok-muziko, ĉar pluraj artistoj, el kiuj kelkaj estis konsideritaj la plej grandaj kaj gvidantoj de sia generacio, forpasis en la aĝo de 27.

En popola kulturo, pruntita uzo de la termino rilatas al la serĉado de juneco, same kiel al sovaĝa vivo plena de memdetruo, kaj al la detrua efiko de famo sur la homoj kiuj gajnas ĝin.

Kvankam la aserto de "statistika ofteco" por la morto de muzikistoj en tiu aĝo estis plurfoje malaprobita per esplorado, ĝi restas kultura fenomeno, kiu konektas la mortojn de famuloj, iuj konataj pro siaj riskegaj vivstiloj. Nomoj ofte estas prezentitaj por inkludo, sed ĉar la klubo estas tute fiktiva, ne ekzistas oficiala membreco.

La formado de la koncepto
-------------------------

La 3-an de julio 1969, Brian Jones, fondmembro de la Rolling Stones, ebriiĝis kaj dronis en naĝejo. Ene de du jaroj de tiu tago, tri el la plej gravaj muzikistoj de ilia generacio, Janis Joplin, Jimmy Hendrix kaj Jim Morrison, mortis - ĉio en la aĝo de 27. La morto de Morrison okazis ekzakte du jarojn post la morto de Jones, la 3-an de julio 1971. Estas vaste kredite ke tiu tragedia sekvenco komenciĝis per la uzo de la "27a Klubo" idiotismo.

Joplin, Hendrix, Morrison kaj Jones estis ĉiuj muzikistoj ĉe la pinto de siaj artistaj karieroj, kiuj daŭre estas konsideritaj rokenrulaj legendoj, kaj tial ankaŭ estas konsiderataj la famuloj en la "klubo". Ili estas kutime akompanataj de kvina membro, Kurt Cobain, la ĉefkantisto kaj gvidanto de la grupo Nirvana, kiu memmortigis ĉirkaŭ 20 jarojn poste, en 1994, en la aĝo de 27, kaj ankaŭ estas konsiderata unu el la plej gravaj kantistoj kaj muzikistoj de lia generacio. Ankaŭ Amy Winehouse, kiu mortis en la aĝo de 27 pro alkohola veneniĝo.

Al la "klubo" aldoniĝis ĉirkaŭ 40 pliaj membroj. Ĉi tiu konsiderinda nombro da homoj estas tiel similaj laŭ aĝo kaj naturo de okupo, sed tiuj kiuj ne rekte rilatas unu al la alia en videbla maniero, kondukis al multe da intereso en la temo.

Laŭ Charles Cross, la biografisto de Kurt Cobain kaj Jimmy Hendrix, la ideo de "Klubo 27" disvastiĝis post la morto de Kurt Cobain, kiam lia patrino estis citita dirante:

> Nun li iras aliĝi al ĉi tiu stulta klubo. Mi diris al li, ke li ne aliĝu al ĉi tiu stulta klubo.
> 
> 

* Kategorio 27a klubo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
dekstra
La **Loria reĝlando** (armene: Լոռու Թագավորություն), ankaŭ konata kiel ***Reĝlando Taŝir-Dzoraget*** aŭ *Kjurikjan*, estis mezepoka malgranda armena reĝlando en la teritorioj de la nunaj modernaj ŝtatoj Armenio, Azerbajĝano kaj Kartvelio, dum la diseriĝo de la Armena reĝlando.

En la jaro 979 Smbat II Tierezakal donacis la provincon Lori al sia frato Kiurike la 1-a kun la titolo *reĝo*. La potenco supervivis sub regado de la ĉefa reĝa branĉo loĝanta en Ani. Ĝi iĝis speciale forta dum la regado de la reĝo Davido la 2-a de Lori (989-1048), kiu konkeris kelkajn teritoriojn de la emirlandoj Tbiliso kaj Ganĝo, kaj elektis Samŝvilde kiel rezidejon. Pli malfrue li klopodis akiri la sendependecon disde la Bagratidoj de Ani, sed li estis venkita de Gagiko la 1-a. En 1065 Lori Berd estis proklamita ĉefurbo de la reĝlando. En 1118 ĝi iĝis parto de la Kartvela reĝlando, ekde 1185 la dinastio Zakarjan de Kartvelio kaj Armenio regadis en la regiono.

Dum la ekzisto de ĉi tiu loka reĝlando, la dinastio sponsoris la konstruadon de pluraj preĝejoj kaj monaĥejoj en la nordo de la nuna Armenio, inkluzive de la prestiĝaj Sanahin kaj Haghpat (gravaj armenaj universitatoj dum Mezepoko) kaj Hagharcin, kie plejmulto el ili estis enterigitaj.

* Kategorio Loria reĝlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Interpol** estas usona muzikgrupo de sendependa roko de Novjorko. Formita en 1997, la origina membraro de la grupo konsistis el Paul Banks (kanto, gitaro), Daniel Kessler (gitaro, kanto), Carlos Dengler (basgitaro, klavaroj) kaj Greg Drudy (tamburoj, perkutado). Drudy forlasis la grupon en 2000 kaj estis anstataŭita per Sam Fogarino. En 2010, tuj post registrado de la kvara albumo de la grupo, Dengler forlasis ĝin por okupiĝi pri personaj projektoj.

Interpol estas unu el la grupoj rilatiĝintaj al la novjorka sendependa roko, kaj estis unu el pluraj grupoj kiuj aperis post la revivigo de la sendependa roko en la 2000-aj jaroj. La sono de la grupo estas ĝenerale miksaĵo de stakata baso kaj ritma, harmoniigita kun gitaro. Krom la kantoteksto, ili ĉiuj kantas kaj komponas kaj ne havas antaŭfiksitan ĉefan kantverkiston.

La debutalbumo de Interpol *Turno sur la brilaj lumoj* (2002) ricevis laŭdojn, atingante la dekan pozicion sur la listo de la pintalbumoj en 2002. Postaj diskoj *Stultulaĵoj* (2004) kaj *Admiri nian amon* (2007) konfirmis la komencan sukceson de la grupo kaj iĝis komerca kaj kritika sukceso. La grupo publikigis ĝian kvaran, mem-eldonitan albumon la 7-an de septembro 2010.

Diskaro
-------

* Turn On the Bright Lights (2002)
* Antics (2004)
* Our Love to Admire (2007)
* Interpol (2010)
* El Pintor (2014)
* Marauder (2018)

* Interpol (bando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Interpol (bando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lipovci**, hungare **Hársliget** estas vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Beltinci.

Municipo Beltinci en Slovenio, kie Lipovci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 7 km²
* Alto super marnivelo: 180 m
* Koordinatoj: 46° 37′ N 16° 13′ O﻿ / ﻿46.617 °N, 16.217 °O﻿ / 46.617; 16.217 (mapo)Koordinatoj: 46° 37′ N 16° 13′ O﻿ / ﻿46.617 °N, 16.217 °O﻿ / 46.617; 16.217 (mapo)
* Loĝantaro: 1040
* Poŝtkodo: 9231 Beltinci
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Lipovci situas sur deklivoj, laŭ traira flanka vojo, fervojo Murska Sobota-Ljutomer preteriras.

Historio
--------

Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Inter 1941-1945 Lendvarózsavölgy denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio.

Vidindaĵo
---------

* preĝejo

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* w.geopedia.si

* Kategorio Lipovci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Manda OPHUIS** [≈ Ophojs] (Uithuizen la 27-an de novembro 1980) estas nederlanda kantistino kaj komponistino, kiu konatiĝis kiel la ĉefkantistino de la progresiva rok-bando Nemesea. Ŝi envolviĝis en muziko ekde junaĝo.

Biografio
---------

En 1998, Manda komencis preni kantlecionojn. Ŝia instruisto estis studento je la konservatorio en Groningen kie ŝi estis allasita unu jaron pliposte.
Tie ŝi komencis preni kantlecionojn de Floor van Zutphen kiu restis ŝia kantinstruistino dum la tempo je la konservatorio (2000-2004).

En 2003 Manda komencis preni klasikajn kantlecionojn, ankaŭ kun studento de la sama konservatorio. Ŝi prenis tiujn lecionojn dum du jaroj.

Manda diplomiĝis en 2004.

In 2005 Manda trovis novan kantinstruiston en Kees Taal. Kees instruis ŝin pri spirado, resonanco kaj kiel uzi la tutan korpon kiel instrumento.

En 2011 Manda decidis ke ŝi volas iri pli vasta kaj komencis preni kantlecionojn ankaŭ de Setske Mostaert.

Je la 1-a de aŭgusto 2016 Manda decidis forlasi la bandon post 14 jaroj. Ekde tiam ŝi kontinuas labori kun infanoj.

Persona vivo
------------

Dum la liberaj horoj, Manda kuiras, verkas kaj legas. Ŝiaj ĉefaj inspirfontoj estas Anneke van Giersbergen, Tori Amos, Christina Aguilera, kaj Kelly Clarkson.
La koramiko de Manda estas la gitaristo Hendrik Jan de Jong, kun kiu ŝi kunfondis la bandon Nemesea en septembro 2002.

Referencoj
----------

* Kategorio Manda Ophuis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑  Norman van den Wildenberg (2016-08-01).  Zangeres Manda Ophuis verlaat Nemesea. rockmuzine.nl. Alirita 2016-08-01.
2. ↑  Jim Hall (2008-03-30).  Manda Ophuis (Nemesea) Interview at Musical Discoveries. Musicaldiscoveries.com. Alirita 2013-05-19.
La esprimo **Vorto de Dio** estas atribuata, de kredantoj de certa religio, al la respektivaj sanktaj libroj, por substreki la konvinkon laŭ kiu tiuj tekstoj revelacias kion Dio volis diri.

En Judismo
----------

Citaĵo: *"Feliĉa la homo kiu obeas Viajn ordonojn (*la Mitzvoteikha*), kies koro "avidas" Vian Leĝon (la Toraon) kaj **Vian vorton***

Laŭ la juda teologio la dia vorto estis necesa por realigi la kreon. (Vidu Gen 1,3.)

La ideo pri la "krea vorto de Dio" esprimas ankaŭ la principon laŭ kiu Li, senŝanĝebla kaj senmanka, ne penis en la kreado malsame ol okazas en la mezopotamiaj mitologioj.

Laŭ la juda teologio, la libroj de la Torao estis transdonitaj de Dio al la hebrea popolo senmiksigi Lian vorton kun tiu de Moseo, kiu fakte, estus kompilinta nur la kvinan, nome Readmono.

Al la konservado de dia vorto de la postmoseaj profetoj kontribuis la rabenoj de la Talmudo per la buŝa transdono kiu daŭrigis ĝis la detruo de la Templo de Salomono kiam ankaŭ ĉesis la profetaĵo, kiu, escepte de iuj kazoj, revenas nur kun la Mesio.

La dia vorto estas eterna kaj sentempa ĉar donita de Dio, nesubiigita al eraro aŭ ŝanĝiĝo. Ankaŭ rilate la diajn promesojn al la hebrea popolo estas neestingeblaj kvankam la longa serio da pekoj plenumitaj de juda popolo.

En Kristanismo
--------------

En kristanismo la Biblio estas ĝenerale nomata *Vorto de Dio* ĉar la kristanoj kredas ke la libroj en ĝi entenataj estis inspiritaj de Dio kaj do ili kun fundamento povas esti tiel difinitaj.

Krome Jesuo Kristo estas prezentata kiel la *plena revelacio* de Dio kaj do estas nomata greklingve: *Logos,* kiu signifas *Vorto*, *Dia Vorto* (Evangelio laŭ Johano ĉapitro 1).

(Citaĵo)« Dio, kiu multafoje kaj multamaniere parolis en la tempo antikva al niaj patroj en la profetoj, 2 en tiuj lastaj tagoj parolis al ni en Filo, kiun Li nomis heredanto de ĉio, per kiu ankaŭ Li faris la mondaĝojn, (Heb 1,1-2). Kristo, Difilo, homfariĝinta, estas la unika Vorto, perfekta kaj definitiva, de la Patro, kiu en li diras sĉion, kaj ne estos alia vorto ol tiu dirita. (|*Katekismo de la Katolika Eklezio*, 65).  

**"La kristana kredo ne estas iu «religio de la Libro». Kristanismo estas la religio de la «Vorto» de Dio: Vorto, nome, kiu ne estas «vorto skribita kaj muta, sed enkarniĝinta Vorto kaj vivanta».'** *[...]|*Katekismo de la Katolika Eklezio*, 108.*

Vidu ankaŭ
----------

* Dia inspiro
* Logos
* Sanktaj libroj
* Leĝo de Moseo
* Profetaĵo
* Revelacio

Notoj
-----

1. ↑  El la Ŝema Izrael.
2. ↑  Tiu kredo estas "pia ekspasio" ĉar tiuj libroj estis, fakte, kompilitaj epoke de la ekzilo babilona; la Biblio, plue, ĉeestas ankaŭ la "vorto de la homo" kiel evidentas, ekzemple, en la psalmoj kiuj estas homaj meditoj kaj preĝoj. Fine la Biblio estas ankaŭ priserĉo de la homo, kiu korektas antaŭajn deduktaĵojn atribuantajn al Dio paganajn karakterizojn rifuzitajn de la profetoj. (Oni vidu en la libroj de ).
3. ↑  Tiel esprimiĝas ankaŭ la konstitucio Nostra Aetate de la Dua Vatikana koncilio.
**Locquignol** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 309 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2005.

Geografio
---------

Locquignol situas ĉe la rivereto Rhônelle, en maldensejo de la vasta forsto Mormal. La tuta forsto apartenas al la teritorio de la komunumo. Ĝi tiel estas la plej vasta komunumo de la departemento Nord.

Locquignol estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge. La vilaĝo Locquignol troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Locquignol etendiĝas sur 97,55 km².

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

La vilaĝo estis origine renkontejo por ĉasistoj kaj bredejo por la ĉevaloj de la grafoj de Henegovio (ilia kastelo de Le Quesnoy situis proksime). La nomo de la vilaĝo devenas de *Locco*, la nomo de ĝermana bienulo.

Vidindaĵoj
----------

La loka preĝejo nomiĝas *Saint-Pierre*.

Administrado
------------

Locquignol apartenas al la kantono Quesnoy-Est, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono Quesnoy-Est
* Hachette (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo
**Liposukcio** (aŭ **graso-desuĉado**) estas beliga operacio, ĉe kiu oni ĉe celitaj loko desuĉas per kanulo (tubeto) grasĉelojn el sub la haŭto. Liposukcio celas belformigon de la korpo, ĝi fakte ne kaŭzas veran malpliiĝon de la korpopezo (dum longa tempo), se la vivstilo, nutraj kutimoj ne ŝanĝigas. Ĝi ne estas aplikebla anstataŭ dieto.

La plej grandan sukceson oni atingas ĉe graskusenoj, kiuj ne reagas al sporto, dieto (ĉe virinoj ventro, koksa parto, interna parto de la femuro, genuo, kruro, submentono, maleola parto; ĉe viroj ventro, talia parto).

La hodiaŭa plej ofta metodo uzas kelklitran miksaĵon el sterila, izotona akvo, narkotaĵo (sendolorigaĵo), natria bikarbonato kaj kortizono. Oni ŝprucigas tiun miksaĵon en la subhaŭtan grashiston, kie ĝi ebligas solvon de la grasĉeloj. Oni desuĉas la solvitajn ĉelojn post 60-minuta atenda tempo. La narkotaĵo efikas eĉ 18 horojn. Post la operacio oni kunkudras la necesan tranĉon por ela enkondukita kanulo. La resaniĝo daŭras 4 semajnojn.

Aliaj metodoj uzas detruon de la grasĉeloj per nekemia metodo (ultrasono, vibrado). Tiukaze oni bezonas pli malgrandan tranĉon por enkonduko de la kanulo (0,5-1 cm).

Post la operacio, oni devas uzi malvastigan zonon, pantalonon aŭ alian veston por ke la haŭto konvene readheru.

Vidu ankaŭ
----------

* Brusta enplantaĵo
* vangoglatigo
* Harara enplantado
* Sulkoforiga operacio

* Kategorio Liposukcio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En matematiko, **lineara kombinaĵo** estas koncepto centra en lineara algebro kaj rilatantaj kampoj de matematiko.
La plejparto de ĉi tiu artikolo estas pri linearaj kombinaĵoj en la ĉirkaŭteksto de vektora spaco super korpo.

Difino
------

Estu *K* - korpo kaj *V* - vektora spaco super *K*. La eroj de *V* estu nomataj *vektoroj,* la eroj de *K* *skalaroj*.
Se *v*1,…,*v**n* estas vektoroj kaj *a*1,…,*a**n* estas skalaroj, tiam la *lineara kombinaĵo de ĉi tiuj vektoroj kun ĉi tiuj skalaroj kiel koeficientoj* estas

{\displaystyle a\_{1}v\_{1}+a\_{2}v\_{2}+a\_{3}v\_{3}+\cdots +a\_{n}v\_{n}\,}
En donita situacio, *K* kaj *V* povas esti precizigitaj aparte aŭ esti evidentaj de la ĉirkaŭteksto.

Notu ke laŭ la difino, lineara kombinaĵo enhavas nur finie multajn vektorojn (escepte kiel priskribite en **ĝeneraligoj** pli sube).
Tamen, la aro *V,* el kiu la vektoroj estas prenitaj, povas esti nefinia; tamen ĉiu aparta lineara kombinaĵo nur enhavas finie multajn vektorojn.
Ankaŭ, *n* povas esti nulo; en ĉi tiu okazo oni deklaras ke la rezulto de la lineara kombinaĵo estas la nula vektoro en *V*.

Ekzemploj
---------

### Analitika geometrio

Estu kampo *K* - la aro **R** de reelaj nombroj, kaj estu la vektora spaco *V* - la eŭklida spaco **R**3.
Konsideru la vektorojn *e*1 := (1,0,0), *e*2 = (0,1,0) kaj *e*3 = (0,0,1).
Tiam *ĉiu* vektoro en **R**3 estas lineara kombinaĵo de *e*1, *e*2 kaj *e*3.

Por vidi ĉi tion oni, prenu iun ajn vektoron(*a*1,*a*2,*a*3) en **R**3, do:

{\displaystyle (a\_{1},a\_{2},a\_{3})=(a\_{1},0,0)+(0,a\_{2},0)+(0,0,a\_{3})\,}
{\displaystyle =a\_{1}(1,0,0)+a\_{2}(0,1,0)+a\_{3}(0,0,1)\,}
{\displaystyle =a\_{1}e\_{1}+a\_{2}e\_{2}+a\_{3}e\_{3}\,}

Ĝeneraligoj
-----------

Se *V* estas topologia vektora spaco, tiam eblas difini sencohavan nocion de *nefinia* lineara kombinaĵo, uzante la topologion de *V*.
Ekzemple, oni povas paroli pri *a*1*v*1 + *a*2*v*2 + *a*3*v*3 + …, senfine.
Ĉi tiaj nefiniaj linearaj kombinaĵoj ne ĉiam havas sencon; oni nomas ilin *konverĝajn* se la senco estas.

  


|  |  |
| --- | --- |
|  <!-- --> | Ĉi tiu artikolo enhavas dume forkomentitajn partojn de la teksto, ĉar ili ankoraŭ ne estas sufiĉe bonaj. Vi povas redakti la paĝon kaj plibonigi kaj malkomenti la forkomentitajn partojn. |