recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
vorto en Japoñol.
La **japoñol** (vorto formata de la franca vorto ***japo**nais* kaj la hispana vorto *espa**ñol***) estas supozata mikslingvo, kiu miksas japanajn kaj hispanajn vortojn. Ĝi estas uzita de japanaj migrantoj en Peruo. Kiam oni parolas pri Spanglish oni povas akcepti, ke temas pri socia fenomeno (pli ol pri lingva fenomeno) kiu koncernas milojn aŭ milionojn de parolantoj, male al aliaj inventitaj similaj fenomenoj kiaj tiu japoñol aŭ frañol, kiuj estas tute inventitaj senbazaj onidiraĵoj. Tiukaze oni povas konsideri, ke temas pri nur uzado de la hispana lingvo kun abundo de influo aŭ poluo devena el alia, same kiel ekzistas por parolantoj de ĉiu ajn lingvo. Ekzistas nek aparta uzado de tia lingvo fare de apartaj komunumoj nek eblo ke ĝi iam iĝos vera lingvo, kun aparta gramatiko, fonetiko, parolanta komunumo ktp.

Ekzemploj
---------

* *ganbarimasu* iĝas *ganbateando* en Japoñol.
* *Hablé con el chacho* («Mi parolis al la ĉefo»): *Chacho* venas el la japana vorto *shacho*.

* Japoñol (lingvo) en Vikilibroj (Pedagogiaj libroj)
**Toril** (Taŭrejo, sed probabla etimologio de "torril", turejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *Torileños*. La censita populacio en 2009 estis de 179 loĝantoj.

Situo
-----

Toril estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campo Arañuelo, je altitudo de 264 m; je 108 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 169 km de Mérida, la regiona ĉefurbo kaj je 209 de Madrido. La areo de ties teritorio estas de 149,76 km². La plej proksima urbo estas Navalmoral de la Mata.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado. Elstaras arbaroj de kverkoj, utilaj por paŝtejoj. Proksime estas la Nacia Parko Monfragüe, kio permesas ruran turismon, naturan ĝuadon, ornitologio, rikoltado de fungoj ktp.

Monumentoj
----------

La preĝejo de *San Blas* ruiniĝis kaj oni konstruis novan ermitejon. La malnova preĝejo iĝis interpretejo de la medio.

Demografio
----------

| 1900 | 1910 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1981 | 1991 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 138 | 171 | 168 | 432 | 498 | 337 | 775 | 468 | 412 | 179 | 179 | 202 | 215 | 222 | 218 | 199 | 196 | 182 |
***Drop bear***, kelkfoje skribita ***dropbear*** (en la angla: *drop*, 'fali', 'faligi' kaj *bear*, 'urso', do esperante eble **falurso**), estas hoakso el la nuntempa aŭstralia folkloro, kiu temas pri predanta kaj karnomanĝa versio de la koalo (*Phascolarctos cinereus*). Pri ĉi tiu imagita besto oni parolas ĝenerale en fantaziaj rakontoj, kiuj celas timigi turistojn en kamparaj loĝlokoj. Malgraŭ la nomo oni asertas ke ili ne estas ursoj, sed marsupioj, kiel koaloj. La realaj koaloj estas kvietaj herbomanĝuloj, dum la *drop bear* estas priskribata kiel besto nekutime granda kaj brutala, kiu loĝas en la suproj de la arboj kaj atakas nepreparitajn personojn aŭ aliajn kaptaĵojn kiuj pasas sube, falante sur ilin.

Bildo de koalo retuŝita por reprezenti supozitan *drop bear*.La rakontojn pri la *drop bear* oni uzas ĝenerale kiel ŝercon por timigi kaj konfuzi fremdulojn kaj samtempe amuzi la vilaĝanojn, simile al la *jackalope* kaj aliaj usonaj mitaj bestoj. Ĉi tiuj fabeloj ofte estas ofte akompanataj de absurdaj "konsiloj" por eviti la atakojn de ĉi tiuj bestoj, ekzemple meti forkojn en la hararo, ŝmiri veĝemajton aŭ dentopaston malantaŭ la oreloj aŭ en la akseloj, urini sur sin aŭ eviti paroli iun ajn lingvon krom la angla.

Fontoj
------

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Drop bear en la hispana Vikipedio.*
* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Drop bear en la angla Vikipedio.*
|  |  |
| --- | --- |
|  | Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Kirmeso. |

19-jarcentstila karuselo
Modernaj kermesaj amuziloj
**Kermeso** laŭ PIV origine estas "granda, publika, jara festo ĉe la datreveno de la konsekro de la loka preĝejo" respektive ĉe la memortago de la patrona sanktulo de la preĝejo.

Origino
-------

La vorto "Kermes" venas el la mezepoka germana lingvo kaj en moderna germana lingvo estus "Kirchmesse" (preĝeja foiro). Tra la jarcentoj la vorto transformiĝis al "kermis" en la moderna nederlanda kaj al "Kirmes" en la moderna germana. Origine dum la mezepoko do temis pri festo de la loka preĝejo, al kiu venis multaj kredantoj. Ĉar tiom da homoj kunvenis, por farmistoj estis praktike oferti siajn varojn tie, kaj baldaŭ ekestis foiroj, en kiuj aparte vendiĝis (multekostaj) bestoj utilaj en farmbienoj: ĉevaloj, bovoj, porkoj, ŝafoj, kaproj ktp. Aldoniĝis amuzaĵoj por la spektantoj, kiel ekzemple vetkuroj de ĉevaloj. Kaj ĉar ĉio ĉi allogis ĉiam pli da homoj, aldoniĝis ankaŭ pliaj amuzaĵoj, kiel karuseloj kaj vendostandoj por dolĉaĵoj. La origine eklezia festo do iĝis granda popola amuzaĵo, kaj plej ofte perdis la originan ligon al la loka preĝejo. Aldoniĝis iuj popolaj festoj, kiuj same estis nomataj "kermeso", kvankam ili eĉ ne havis religian originon: Ekzemplo estas la nuntempe plej granda monda kermeso, la Oktobrofesto en Munkeno (Germanio), kiu havas sian originon en geedziĝofesto de princo kaj princino.

Nuntempo
--------

Nuntempe kermesoj estas eventoj de pluraj semajnoj, kiuj grupigas spektaklajn amuzigajn aparatojn, kiuj ofte fizike tre movas kaj skuas siajn pasaĝerojn, tial ke emocie ekestas iom da timo, sed reacie estas klare, ke la aventuro fakte estas sendanĝera. Ĉirkaŭ tiuj amuzigaj aparatoj, kiuj dum la jaro turneas de unu kermeso al la alia, grupiĝas vendostandoj de dolĉaĵoj, de aliaj manĝaĵoj kaj trinkaĵoj, kaj foje ankaŭ standoj de aliaj varoj. Foje aldoniĝas cirkaj sensaciaĵoj, konkursoj ekzemple pri boksado aŭ daŭre pri ĉevalvetkuroj. Aparte multnombras kermesoj en Eŭropo kaj Norda Ameriko.

* Kategorio Kermeso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **Ĉi tiu artikolo pri Rusio citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Marto 2023)* |

|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar La artikolo estas listo de frazetoj..

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

Koordinatoj: 54° 13′ 00″ N 55° 02′ 00″ O﻿ / ﻿54.21667 °N, 55.03333 °O﻿ / 54.21667; 55.03333 (mapo)

**Davlekanovo** (ruse *Давлеканово*) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80419.

La urbo estis fondita en mezo de la 18-a jarcento.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1942.

La interurba telefona kodo estas 34768, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).

La urbo estas apud Uralo, ĉe rivero Djoma (Дёма) (kiu enenfluas en riveron Belaja (Белая)).

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 17,1 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 23,9 mil loĝantojn.

* Kategorio Davlekanovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Flago de Baŝkirio
Administra divido de Baŝkirio

**Ĉefurbo**: Ufa

**Urbaj distriktoj**:
Agidel |
Kumertau |
Meĵgorje |
Neftekamsk |
Oktjabrjskij |
Salavat |
Sibaj |
Sterlitamak |
Ufa 

**Municipaj distriktoj**:
Abzelilova |
Alŝeeva |
Arĥangelska |
Askina |
Aurgaza |
Bajmaka |
Bakala |
Baltaĉeva |
Belebeja |
Belokataja |
Belorecka |
Biĵbuljaka |
Birska |
Blagovara 
Blagoveŝĉenska |
Buzdjaka |
Burajeva |
Burzjana |
Ĉekmaguŝa |
Ĉimŝa |
Davlekanova |
Duvana |
Djurtjulia |
Fjodorovka |
Gafura |
Ĥajbulina |
Janaula |
Jermekejeva |
Iglina |
Iliŝeva |
Iŝimbaja 
Kaltasa |
Karaidela |
Karmaskala |
Kiga |
Krasnokama |
Kugarĉa |
Kuŝnarenkova |
Kujurgaza |
Meleuza |
Meĉetlina |
Miŝkina |
Mijaka |
Nurimanova |
Salavata |
Sterlibaŝeva |
Sterlitamaka |
Ŝarana 
Tatiŝla |
Tujmaza |
Uĉala |
Ufa |
Zianĉura |
Zilaira 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 53983
 |
Chartwell - Clementine Churchill maldekstre.
**Chartwell** estas kampardomego proksima al la urbo Westerham, Kento, en Sud-orienta Anglio. Dum ĉirkaŭ kvardek jaroj ĝi estis la hejmo de Winston Churchill. Li aĉetis la posedaĵon en Septembro 1922 kaj loĝis tie ĝis tuj antaŭ sia morto en Januaro 1965. En la 1930-aj jaroj, kiam Churchill estis elpostenigita, Chartwell iĝis la centro de sia mondo. Por vespermanĝo, li arigis tiujn kiuj povas helpi en sia kampanjo kontraŭ la Germana re-armado kaj la reago fare de la Brita registaro de cedo; en sia studio, li verkis diskursojn kaj librojn; en sia ĝardeno, li konstruigis murojn, lagojn kaj pentris. Dum la Dua Mondmilito Chartwell apenaŭ estis uzata, sed la familio Churchill revenis post la perdo de la balotado de 1945. En 1953, denove ĉefministro, la hejmo iĝis la rifuĝejo de Churchill kiam li suferis detruan atakon. Oktobre 1964, li lasis ĝin por la unua fojo, kaj mortis en sia Londona hejmo, 28, Hyde Park Gate, la 24an de Januaro 1965.

* Kategorio Chartwell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Romiaj ŝildoj (*scuta*) ĉ. 70 p.K.
Siriaj militistoj kun rondaj ŝildoj, 5-a jarcento a.K. Louvre, Parizo
**Ŝildo** estas protekta armilo portata de militisto. Ĝi estas malmola plato, ofte iom konkava, el ligno, ledo aŭ aliaj materialoj kaj servas por sin ŝirmi kontraŭ batoj kaj ĵetoj de atakanto.

Laŭ Francisko Azorín **ŝildo** estas *Plataĵo uzata kiel ŝirmilo kontraŭ armiloj; sur ĝi oni pentris la blazonon de la uzanto. Ornamo tiel similanta. Laŭ ĝia formo, la ŝildo nomiĝas:* gotika, hispana, franca, angla, germana, itala, svisa, pola*...* Li indikas etimologion el *scild* (ŝildo).

**Ŝildo** rilatas ankaŭ al tabulo surhavanta surskribon aŭ simbolon klare videblan (pendoŝildo, nomŝildo ktp).

Historio
--------

Ŝildoj apartenas al la plej malnovaj iloj de milita historio, jam troveblaj ĉe la armeoj de la faraonoj kaj sumeranoj. Ju pli efikaj fariĝis la atakaj armiloj des pli stabilaj devis fariĝi la defendaj ŝildoj. Oni povas distingi diversajn formojn laŭ la uzo. Tiel ekzemple la ŝildoj de soldatoj sur ĉevaloj estis pli malgrandaj ol tiuj de piedirantaj soldatoj. En la malfrua mezepoko ekestis specifaj turnir-ŝildoj, adaptitaj al la diversaj taskoj de turniroj.

Post la disvastiĝo de pulvopafiloj ŝildoj perdis sian iaman gravecon. Hodiaŭ ŝildoj estas uzataj de policistoj por protekti sin ekzemple kontraŭ atakoj de demonstraciantoj, por puŝi ilin aŭ eĉ simple por arigi sin.

Mezepoka kavaliro kun V-ŝildo; Bildo: British Library, Sloane 2435, f. 85
Ŝild-dorso de romia *Scutum*
Husita ŝildo de 1429, Muzeo Prago
Ŝildo de la langobardoj, Norditalio, 7-a jarcento
Modernaj policaj ŝildoj dum strat-batalo

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 193.
2. ↑  Azorín, samloke.
3. ↑  Vd la diversajn signifojn pri ŝildo en ReVo  Arkivigite je 2022-11-11 per la retarkivo Wayback Machine

Literaturo
----------

* André Schulze (Hrsg.): *Mittelalterliche Kampfesweisen. Band 2: Kriegshammer, Schild und Kolben.* Zabern, Mainz am Rhein 2007, ISBN 3-8053-3736-1

Eksteraj rilatoj
----------------

* Tempus vivit - artikolo pri mezepokaj ŝild-formoj (en la germana)

* Kategorio Ŝildo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ekranego de ses paneloj de la 17a jarcento.
Ekranego de ses paneloj en sanktejo Jongmyo de Seulo.
**Ekranego** estas laŭ PIV *mebleto el faldeblaj platoj, por sin ŝirmi kontraŭ aerfluo en ĉambro, aŭ por apartigi ian parton de ĉambro*. Devenaj el Ĉinio, la unuaj ekranegoj trovitaj estis datitaj el la periodo de la dinastio Han. La ekranego estis enkondukita en Japanion en la 8-a jarcento, kiam la japanaj metiistoj ekkonstruis ilin influitaj de la ĉinaj modeloj jam establitaj. Tie plej kutime ili estis ornamitaj de pentraĵoj ornamaj kaj kaligrafio, ĉefe orienta. Tiu modo importiĝis en Eŭropo kaj aliaj mondoregionoj.

La utilo ne estas nur kontraŭventa aŭ ornama, ankaŭ estas celoj al intimeco, ekzemple por senvestigi sin en dormoĉambroj ktp.

La termino "ekranego" povas utili ankaŭ por aludi al granda ekrano, ekzemple tiu kiu utilas en sportoj por anonci la poentojn akiritajn de la konkurencantoj, por avertoj en trafiko ktp.

Laŭ Francisko Azorín **Ekrano** estas *Tuko, meblo, objekto por haltigi diverscele varmon, lumon, radion, aerfluon.*

Vidu ankaŭ
----------

* Pudoro

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 63.

Bibliografio
------------

* "Enciclopedia Summa Artis: Historia General del Arte, Arte del Japón", de José Pijoán. Madrido, 1999, Editorial Espasa Calpe.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ekranego en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* Arkivigite je 2007-01-03 per la retarkivo Wayback Machine
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 587171
* GND: 4189080-2
* LCCN: sh85118944
* BNF: 12236450h
* NDL: 00561150
 |
Koordinatoj: 47° 29′ 01″ N 3° 38′ 59″ O﻿ / ﻿47.48361 °N, 3.64972 °O﻿ / 47.48361; 3.64972 (mapo)

**Asnières-sous-Bois** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 151 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Asnières-sous-Bois etendiĝas sur 17.95 km², kaj havis 151 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.4 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Claudine Guerin-Mandon, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Asnières-sous-Bois apartenas al la kantono de Vézelay, kies ĉefurbo estas Vézelay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Vézelay

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Asnières-sous-Bois
**Preĝejo apostolo Bartolomeo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, Hegyeshalom.

Historio
--------

Laŭ la esploroj en la 1100-aj jaroj ununava romanika kirko kun duonronda absido funkciis tie. Baldaŭe la preĝejo ricevis gotikan aspekton kaj interne oni pentris bildojn. En la 14-a jarcento oni malkonstruis la absidon por pli nova plurangula absido. Ankaŭ la navo iĝis pli longa. En la 1600-aj jaroj oni konstruis turon super la absido kaj ankaŭ defendan muron ĉirkaŭ la preĝejon. En la sekva jarcento germanoj alvenis kaj konstruis novajn partojn al la preĝejo. En 1663 la preĝejo situis en mezo de tombejo kaj ĉirkaŭis ĝin defenda muro. En la 18-a jarcento la turo plialtiĝis kaj barokiĝis precipe interne. En 1850 oni konstruis novan sanktejon kaj la pli malnova iĝis loko de la orgeno. En 1979 renovigo okazis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo prezentas diversajn stilojn kaj aspektas fortresopreĝejo. En 1720 oni konstruis novan ĉefaltaron, kiu prezentas apostolon Bartolomeon. En 1780 nova predikejo konstruiĝis.

Kermeso okazas en la 24-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
*Pri la aliaj signifoj de ASO rigardu en ASO.*

---

Kvar diversemblemaj asoj
La vorto "**aso**" deriviĝas de prafranclingva vorto 'as', kiu siavice venas de latina 'as,' kiu signifas 'unuo', de nomo de eta romia monero. Ĝi origine signifis surfaco de ĵetkubo havanta unu markon. Ĉar ĉi tiu estas la plej malalta rango, la vorto portis ankaŭ la signifon "malbona ŝanco". Ĉar aso en ludkartoj povas esti ankaŭ la plej alta rango, ĝia signifo ŝanĝiĝis al "bonkvalita, unuaklasa"

Aso estas ludkarto. En norma kartaro, aso havas unuopan simbolon (kero, piko, trefo, aŭ rombo/karoo) en centro de karto, foje grandan kaj ornamitan. En kazo de pika aso, la simbolo ordinare portas la markon aŭ emblemon de la presisto. En la plimulto de kartludoj, asoj havas la plej altan valoron de ĉiuj kartoj en ĝia koloro, kaj en aliaj la rango estas la plej malalta, kutime unu.

En iuj ludoj, la ludanto mem povas decidi ĉu la aso estos alta aŭ malalta. Kiam asoj estas altaj, la pikoj ofte estas la atuto, kiu signifas ke kaze de egalvenko, la pika aso nature venkus.

La tradicio de "alta" aso venas de franca revolucio, en kiu oni metis la plej malaltan karton (unu) super la reĝon por reprezenti la venkon de la ordinara homo super monarĥio. En francaj kartaroj, la aso kutime havas ciferon 1 en la anguloj anstataŭ litero "A".

Vidu ankaŭ
----------

* As
* Aso (monero)

* Kategorio Aso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Luangprabango kaj la rivero Mekongo.
**Luangprabango**, aŭ **Luang-Prabango** (laose: ຫຼວງພຣະບາ, laŭlitere: "Reĝa Budha Bildo), estas urbo situanta en centra Laoso, kie la rivero Namĥano renkontiĝas kun Mekongo proksimume 425 km norde de Vjentiano. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Luangprabango. La nuna loĝantaro de la urbo estas proksimume 103,000 personoj.

La urbo estis antaŭe la ĉefurbo de la samnoma reĝlando. Ĝis la komunisma povotranspreno en 1975, ĝi estis la reĝa ĉefurbo kaj sidloko de la registaro de la Reĝlando Laoso. La urbo ankaŭ estas fama kiel Monda heredaĵo de Unesko.

La ĉefa parto de la urbo konsistas el kvar ĉefŝoseoj situantaj sur duoninsulo inter la rivero Namĥano kaj Mekongo. Luangprabango estas konata pro siaj multaj temploj kaj monaĥejoj. Ĉiumatene, centoj de monaĥoj piediras tra la stratoj kolektante almozon. Unu el la plej gravaj famaĵoj en la urbo estas granda kruta monteto sur kiu sidas Wat Chom Si.

* Luangprabango en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Luangprabango en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 373395
* GND: 4234528-5
* LCCN: n82062447
* VIAF: 125509822
* BNF: 12205365d
 |
**Cool'n'Quiet** - teknologio far AMD. La teknologio celas plimalmultigi radiantan varmecon de procesoro. La teknologio similas al PowerNow kaj SpeedStep. Plimalvarmigo per **Cool'n'Quiet** estas atingita per malmultigo de koeficiento de procesora frekvenco kaj ties tension. Produktanto elektas por siaj procesoroj kelkajn punktojn (*Power States*, *P-States*). Ĉiu punkto havas certan tension kaj koeficienton. Ekz AMD Athlon 643800+ havas 5 punktojn:

* Max P-State: frekvenco 2,4 GHz, tensio 1,5 V, maksimuma uzata kurento 57,4 A, varmoproduktado (*Termal Design Power (TDP)*) 89 W.
* Intermediate P-State 1: 2,2 GHz, 1,4 V, 49,4 A, 72 W.
* Intermediate P-State 2: 2 GHz, 1,3 V, 38,5 A, 53 W.
* Intermediate P-State 3: 1,8 GHz, 1,2 V, 30,1 A, 39 W.
* Min P-State: 1 GHz, 1,1 V, 17,4 A, 22 W.

*Max P-State* - estas maksimuma kalkulpovo de procesoro, sed se laŭ tasko, la maksimumeco ne estas bezonata, operaciumo mem elektas taŭgan povumpunkton. La ŝanĝoj de povumpunktoj povas atingi centon dun sekundo, tamen tute ne rimarkinte al uzanto. Kvanto de *P-States* dependas de procesoro. Ekz AMD Athlon 643800+ havas 5 punktojn, AMD Sempron3100+ - 2 punktojn (1.8 MHz, 89 W; 1 GHz, 22 W) kaj AMD Mobile AthlonXP - atingas 9 punktojn. Por realigi la teknologion ĝin devas subteni ĉefbordo kaj operaciumo. La teknologio radikas al esploroj kaj licencoj far Transmeta.
**Loĝloketo** - pli-malpli libera esperantigo por la ukraina nocio
"селище" (legu *seliŝĉe*; laŭvorte signifanta "eta loĝloko, eta vilaĝo").
Tiu nocio estas uzata por alnomi la plej malgrandan administran unuon de Rusio kaj Ukrainio.

Plej ofte *loĝloketo* estas malgranda loĝloko (malpli granda ol
vilaĝo, kun malpli ol 100-200 loĝantoj) en kamparo, tamen ofte havanta
iun pli-malpli signifan industrian entreprenon (kiu ofte estas la ĉefa
entrepreno por la ekonomio de la loĝloko). Tamen, leĝe la diferenco
inter vilaĝo kaj *loĝloketo* estas neniel indikita, tiel en iuj okazoj oni tradicie
uzas tiun alnomon ankaŭ por iuj pli grandaj loĝlokoj, foje kun
pli ol milo da loĝantoj.

Tiusence la diferenco inter *loĝloketo* kaj *vilaĝo* en la realo
de Ukrainio estas sensignifa, ĉar ĉiuj ceteraj karakterizoj de ambaŭ
tipoj de loĝlokoj estas la samaj. *Loĝloko* (same kiel vilaĝo) administre
povas aparteni al iu komunumo (kampara administra unuo en Ukrainio) aŭ
al iu urba municipo (teritorio, regata de la urba konsilantaro). Teorie
(praktite - nur ege malofte) *loĝloketo* povas mem esti centro de iu
kampara komunumo.

***Teĥnika noto:*** *la nocio, egala al la ukraina "селище", ekzistas*
ankaŭ en la rusa lingvo (vidu la intervikiojn), tamen ni ne certas pri la
kutimoj de la rusiaj esperantistoj transdoni tiun nocion en Esperanto. Provizore
ni ekuzis tiun ĉi formon.
**Copainalá** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Copainalá. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07021.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20257 loĝantojn. El tiuj estis 9963 viroj kaj 10294 virinoj. La komunumo havas surfacon de 330 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 450 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 11760 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9706 scipovis legi kaj skribi kaj 2044 personoj estis analfabetoj. Do 83% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 17% estis analfabetoj.

19298 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1770 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 9.17% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Copainalá Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Adanero** [adaNEro] estas municipo en la nordoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo, en la nordo de la provinco.

Adanero en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.
Preĝejo de Adanero.
Palaco de la Grafoj de Adanero.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Adanero kaj La Estación, okupas totalan areon de 31,42 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 196 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 38 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Gutierre-Muñoz, Martín Muñoz de las Posadas, Pajares de Adaja, Santa María la Real de Nieva, Sanchidrián kaj Muñopedro.

Historio
--------

Estas restaĵoj de iama loĝado kaj en Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estis de 1250. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Adanero estis graflando en la 18-a jarcento.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761131
* VIAF: 316734054
 |
**Jon Meade HUNTSMAN, Jr.** (naskita la 26-an de marto 1960) estas usona politikisto, komercisto, kaj diplomato, kiu servis interalie en la registaroj de kvin usonaj prezidentoj, kaj kiel la subŝtatestro de Utaho, kaj kandidatis por la respublikana prezidenta nomumo en 2012. 

Li laboris por Ronald Reagan en la Blanka Domo; por George H. W. Bush li servis kiel subvicministro pri Komerco, kaj poste (1992-1993) kiel ambasadoro en Singapuro sub Bush kaj Bill Clinton. Sub George W. Bush li servis kiel la Usona Subdelegito pri Komerco, lanĉante globan intertraktadon prikomercan en Doho (Kataro) en 2001 kaj gvidante la enlasiĝon de kaj la Popola Respubliko de Ĉinio kaj la Respubliko de Ĉinio en la Mondan Organizaĵon pri Komerco. 

Huntsman servis ankaŭ kiel la estro de la familia firmao, Huntsman Corporation, kaj elektiĝis Subŝtatestro de Utaho en 2004, reelektiĝante en 2008 per 78% el la voĉoj. Dum la subŝtatestrado, li servis ankaŭ kiel prezidanto de la Asocio de Okcidentusonaj Subŝtatestroj kaj kiel estrarano de la Nacia Asocio de Subŝtatestroj. En aŭgusto 2009, li demisiis por akcepti nomumon kiel la usona ambasadoro al la Popola Respubliko de Ĉinio en la registaro de Barack Obama. Li demisiis en 2011 por esplori prezidentan kandidatiĝon, sed post nesukcesa rezulto en la respublikana antaŭbalotado en Novhampŝiro en januaro 2012, li rezignis pri la kampanjo kaj donis sian subtenon al Mitt Romney.

Huntsman (same kiel Romney) estas el eminenta mormona familio; la patro de lia patrino, David B. Haight, estis apostolo de la mormona eklezio, kaj patroflanke li estas kvinageneracia posteulo de la mormona pioniro Parley P. Pratt. Li ne finis la mezlernejon, demisiiante kiel lernanto por esti klavaristo en la rokmuzika bando Wizard. (Poste li gajnis la diplomon GED.) Li servis junulaĝe kiel mormona misiisto en Tajvano, kaj post la [universitata diplomiĝo li kaj lia familio loĝis tie. Sekve, li flue parolas la ĉinan lingvon, kio helpis al li en la ambasadorado. 

* Jon Huntsman, Jr. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jon Huntsman, Jr. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Floreno el la Trezoro de Środa.
La florenca **floreno** estis monero stampita de 1252 ĝis 1533 sen grava ŝanĝo en sia desegno aŭ metala enhavo normiga dum tiu tempo. Ĝi havis 54 grenojn de teorie pura aŭ 'fajna' oro (tio estas ormoneroj de 3,5368 gramoj, 0,1125 "troy"-uncoj) kun aĉetopovo malfacile kalkulebla (kaj variebla) sed game laŭ la sociaj grupoj kaj rigardo el proksimume 140 ĝis 1000 modernaj Usonaj dolaroj. La nomo de la monero devenas el la *Giglio bottonato* (it), nome florsimbolo de la urbo, kiu estas reprezentata sur unu flanko de la monero.

La oficiala mallongigo estas **fl.** aŭ **f.** por *Fiorino*, lat. *florenus aureus*, france *Florin*, hungare *Forint*. Ĝi deduktiĝas de la florenca *Fiorino d'Oro*, kiu en la 13-a ĝis 16-a jarcentoj fakte estis stampita kiel ormonero. Ankaŭ ĝiaj imitaĵoj en aliaj landoj de Eŭropo komence estis ormoneroj. Poste oni transprenis la nomojn „Guldeno" kaj „Floreno" ankaŭ por arĝentaj moneroj, ekz. dum la 19-a jarcento en Anglio.

Vidu ankaŭ
----------

* Guldeno

Notoj
-----

1. ↑  La *Ricordanze di S. Maria di Cafaggio* mencias florenojn uzitajn en la jaro MCCL (1250).
2. ↑  Bernocchi, Mario.  (1976) *Le monete della repubblica fiorentina* **III**. Leo S. Olschki Editore, p. 66.
3. ↑  Bazzicchi, Oreste.  (2011) *Il paradosso francescano tra povertà e società di mercato*. Effatà Editrice, p. 98. ISBN 978-88-7402-665-4.

* Kategorio Floreno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
...antaŭ la kastelo...antaŭ la kastelo

**Floranta Baroko** (germane *Blühendes Barock*) oni nomas la ĝardenojn ĉirkaŭ la rezideja kastelo en la germania urbo Ludwigsburg.

### Historio

Dum la konstruado de Ludwigsburga kastelo sub duko Eberhard Ludwig ekde la jaro 1704 oni ankaŭ konstruis norde kaj sude de la kastelo ĝardenojn, plivastigitaj sub duko Karl Eugen sub nova aspekto. La fruktoĝardeno estiĝis ekde 1797 sub duko Friedrich la 2-a. En la jaro 1828 oni malfermis la ĝardenojn por la publiko kaj uzis ilin ankaŭ agrikulture.

florbedaro en barokaj formoj
Okaze de 250-jara jubileo de kastelo kaj urbo Ludwigsburg en la jaro 1954 ekde 1953 sub la gvido de Albert Schöchle oni donis al la ĝardenaĵo novan aspekton, parte laŭ historia, parte al la Baroko libere postsentita formo. La denova malfermo sub la nomo „Floranta Baroko" okazis je la 23-a de aprilo 1954 paralele al la malfermo de „Federacia Ĝardenoekspozicio". La fabeloĝardeno ekestis en 1959, la Granda Brodejo (= baroka ĝardenartaĵo) je la norda flanko en 1961.

### Rilatoj al Esperanto

En somero 1988 en la kastela kortego kaj la ĉirkaŭa parkaro okazis solena festado okaze de la 25-jara jubileo de ŝtate subtenitaj grupaj renkontiĝoj inter junaj francoj kaj germanoj kaj ankaŭ de la tiucele fondita Oficejo Franc-Germana pri Junularo. En tiu evento ankaŭ la franca kaj germana Esperanto-Junularoj prezentiĝis per granda komuna informstando kaj multaj informiloj en dezajno kunordigitaj franc- kaj germanlingve, ĝenerale pri Esperanto kaj TEJO, sed ankaŭ specife pri franc-germanaj junularaj renkondiĝoj ebligitaj per neŭtrala internacia lingvo.

* Kategorio Floranta Baroko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en urbo Kenderes (Hungario).

Historio
--------

Laŭ arkeologiaj esploroj romanika kaj gotika katolika kirko estis konstruita en tiu loko en la 12-a jarcento. Laŭ alia fonto la konstruo okazis en la 1350-aj jaroj. La titolo estis Sankta Mikaelo. Ekde la 16-a jarcento la kalvinanoj uzis la kirkon (baldaŭ la katolikoj konstruis alian kirkon en alia loko). Post la turka erao en 1729 jam pastoro gvidis la renovigajn laborojn. En 1766, 1806, 1861 kaj 1930 diversaj renovigaj, rekonstruaj laboroj okazis. La turo estis plialtigita en 1882. La orgeno estis farita en 1898, trakonstruita en 1924. Dum la 2-a mondmilito la preĝejo difektiĝis, en 1964 kaj 1982 oni faris rekonstruajn laborojn.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto. En la fasado la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La turopinto estas alta piramido. La navo havas pilierojn ĉe la anguloj. La absido estas plurlatera. Interne 2 galerioj estas videblaj.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* Arkivigite je 2020-02-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2020-03-27 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* PordoPordo
* Parto de la iama kasona plafonoParto de la iama kasona plafono
* Interna vidoInterna vido
La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en vilaĝo Hernádszentandrás (Hungario), kie ĝi estas la plej malnova konstruaĵo.

Historio
--------

La iama katolika preĝejo konstruiĝis en nekonata tempo, sed estas fakto, ke en 1329 la vilaĝo ricevis sian nomon de la preĝeja patrono. En 1739 la kirko jam havis paroĥan rangon. Ekde 1696 la kalvinanoj uzas la kirkon. Signifaj renovigaj kaj pligrandigaj laboroj okazis en 1792. Inundo faris damaĝojn en 1813, oni riparis ilin en 1834 kaj post 3 jaroj pli nova turo konstruiĝis. La nun videbla formo estas videbla ekde 1893. La internaj muroj estis pentritaj en 1976, la eksteraj renovigaj laboroj okazis en 2002.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo estas tra la turo. La navo havas apogpilierojn. La sonorilo estis farita en 1645. Interne la muroj estas blankaj.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Kalvinana preĝejo de Kazincbarcika** estas religia historia monumento (deklarita en 2005) en urbo Kazincbarcika (Hungario), iam en vilaĝo Barcika. Ĝi estas la plej malnova konstruajo de la nuna urbo.

Historio
--------

En la iama vilaĝo Barcika arkeologoj trovis rondan kapelon el la 12-a jarcento. Jam la kalvinanoj uzis ĝin en la 16-a jarcento. En la sekva jarcento pro la militadoj ĝi ruiniĝis, sed poste rekonstruiĝis, eĉ oni alkonstruis lignan turon. En 1882 plena incendio okazis en la vilaĝo, ankaŭ la preĝejo bruldetruiĝis, sed en la sekva jaro ĝi estis rekonstruita. Tamen la turo estis preta nur en 1891. La kirko mem estis renovigita en 1929, sed pro la 2-a mondmilito denove ruiniĝis. La rekonstruado finiĝis en 1949, poste kelkfoje okazis pluraj renovigaj laboroj, lastfoje en 2007.

Konstruaĵo
----------

La simpla malgranda barokeca preĝejo situas sola laŭ la vojo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas pinta piramida. En flanko de la navo ekstere estas videblaj la restinta mezepoka fenestro kaj plene reliefanta antaŭĉambro kun enirejo. La turo havas 2 sonorilojn. Interne la plafono estas ebena, ligna kaj pentrita.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* 
* 

La menciita mezepoka fenestro
La **Kalvinana kirko** estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Kisszekeres.

Historio
--------

Arkeologoj supozas, ke la unua (nature katolika) preĝejo en tiu loko estis konstruita en la 12-a aŭ en la sekva jarcento. En la malfruaj 1400-aj jaroj en la sama loko estis konstruita la nun videbla kirko. Proksima riĉulo profitis la kirkon ankaŭ kripto, memortabulo pri li estas videbla ekstere. Oni ne konstruis turon pro la militado, sed oni konstruis apartan sonorilturon el ligno. En 1530 la loĝantoj forlasis la katolikismon kaj sekvis la kalvinismon. La kalvinanoj kaj ekstere kaj interne trakonstruis la konstruaĵon laŭ la kalvinana rito. Ekde la 17-a jarcento oni metis seĝojn en la navon, pli frue la loĝantoj staris. Inter 1988 kaj 1998 arkeologia esplorado, poste rekonstruado okazis. Laŭeble oni rekonstruis la mezepokan formon, eĉ la iam forigita sakristio estis rekonstruita.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria kaj tre simpla, krom la muro nur la enirejo estas videbla. Aliaj enirejoj funkcias ankaŭ flanke. La absido estas plurlatera. Supra ornamriĉa parto de la predikejo estis farita en 1771. Laŭ la kutimo interne galerio troviĝas por la fraŭloj. La muroj estas blankaj.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* Arkivigite je 2016-09-16 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Karlheinz Stockhausen prelegante pri *Klavierstück XI* en Darmstadt, Julio 1957.
**Hazarda muziko** aŭ **aleatora muziko** (ankaŭ *ŝanca muziko*; kaj en angla internacie *aleatory music*, el la latina vorto "alea", signifanta "ĵetkubo") estas muziko en kiu kelkaj elementoj de la kompono estas lasita al hazardo, kaj/aŭ kelkaj unuarangaj elementoj de la realigo de komponita verko estas lasita al la determino de ĝia(j) ludisto(j). La termino estas plej ofte asociata kun proceduroj en kiu la hazarda elemento enhavas relative limigitan nombron de ebloj.

La termino iĝis konata por eŭropaj komponistoj tra prelegoj de la akustikisto Werner Meyer-Eppler en la Internaciaj Somerkursoj por Nova Muziko de Darmstadt, Germanio, en la komenco de la 1950-aj jaroj. Laŭ lis difino, "procezo estas nomata aleatora ... se ĝia fluo estas determinata ĝenerale sed dependas el hazardo detale". Pro konfuzo inter la germanlingvaj terminoj de Meyer-Eppler nome *Aleatorik* (nomo) kaj *aleatorisch* (adjektivo), lia tradukisto kreis novan anglalingvan vorton, nome "aleatoric" (anstataŭ uzi la jam ekzistitan anglalingvan adjektivon "aleatory"), kiu iĝis baldaū enmodiĝinta kaj de tiam pluis. Pli ĵuse, la varianto "aleatoriality" (aleatoreco) estis same enkondukita .

John Cage
---------

John Cage enplektis al la I Ching de Christian Wolff, Cage ekis uzi ĝin en la komponado de sia muziko por enplekti elementon de hazardo, super kiu li havos neniun regon. Li uzis ĝin, ekzemple, en la *Muziko de Ŝangoj* por sola piano en 1951, por determini, kiuj notoj uziĝu kaj kiam ili sonu. Li uzis hazardon en aliaj manieroj ankaŭ; *Imaginary Landscape No. 4* (1951) estis komponita por dek du radiaj riceviloj. Ĉiu radio havas du ludantojn, unu regu la frekvencon, al kiu la radio agordiĝu, la alia regu la laŭtecan nivelon. Cage verkis tre precizajn instruojn en la partituro, pri kial la ludantoj ekŝaltu siajn radiojn kaj ŝangu ilin tra la tempo, sed li ne povis regi la realan sonon el ili, kiu estis dependa de kiuj radiaj programoj ludis ĉe tiuj specifaj loko kaj tempo de ludado.

Referencoj
----------

1. ↑  Meyer-Eppler, Werner. 1957. "Statistic and Psychologic Problems of Sound", tradukita de Alexander Goehr. Die Reihe 1 ("Electronic Music"): 55–61. Originala germana eldono, 1955, kiel "Statistische und psychologische Klangprobleme", Die Reihe 1 ("Elektronische Musik"): 22–28. p. 55.
2. ↑  Jacobs, Arthur. 1966. "Admonitoric Note". The Musical Times 107, no. 1479 (May): 414.
3. ↑  Roig-Francolí, Miguel A. 2008. Understanding Post-Tonal Music. Boston: McGraw-Hill. ISBN 0-07-293624-X. p. 340.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634143
* GND: 4141811-6
* LCCN: sh85022486
* SUDOC: 027505480
* BNF: 119530389
* NKC: ph433005
* BNE: XX537930
 |
La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en Hodász.

Historio
--------

Oni konjektas, ke la sanktejo estas identa al tiu kirko Emeriko de Hungario, kiu estas legebla en dokumento el la 14-a jarcento. Oni supozas, ke la gotika kirko estis konstruita en la 13-a jarcento. En mezo de la 16-a jarcento la loĝantoj kalviniĝis, ili akiris ankaŭ la preĝejon. Post jarcento (ŝajnas, en 1677) ĝi estis pligrandigita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La turo estas senregula plurlatero, pilieroj apogas la angulojn. Pro la senreguleco estas vidloko, kie estas videbla 5 lateroj. Malsupre meze troviĝas la enireja pordo. Akso de la navo kaj la absido rompiĝas, do ne estas rekta.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto Arkivigite je 2019-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Komunisma Partio de Finnlando** (en finna, *Suomen Kommunistinen Puolue*, en sveda, *Finlands kommunistiska parti*, mallonge **SKP**) estis histora komunisma partio de Finnlando fondita la 29an de Aŭgusto 1918 kaj dissolvita en 1992. La SKP formis parton de la Kominterno kaj estis eksterleĝe ĝis 1944. 

Inter 1944 kaj 1979, la popola apogo al la maldekstre Popola Demokratia Ligo de Finnlando, kies ekrno estis la SKP, estis ĉirkaŭ 17% - 24%, estante la plej voĉdonita partio en la balotado de 1958. La komunistoj formis parton de variaj kabinetoj; neniam estis komunisma prezidento, sed ja ĉefministro, Mauno Pekkala, inter 1946 kaj 1948. La SKP ricevis helpon de Sovetunio, kiu ankaŭ iom kontrolis ĝian politikon en kelkaj epokoj. 

Fine de la 1980-aj jaroj, okazis internaj disigoj, estis kreita la Komunisma Partio de Finnlando (Unueco), ku finfine survivis al la iama partio kaj registriĝis kiel Komunisma Partio de Finnlando en 1997.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 740732
* LCCN: n50079746
* VIAF: 155407429
* ISNI: 0000 0001 0397 0182
* NKC: kn20070313014
 |
Koordinatoj: 34.64° 0′ N 80.16° 0′ U﻿ / ﻿34.640 °N, 80.160 °U﻿ / 34.640; -80.160 (mapo)

La **kantono Chesterfield** estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 42 768 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Chesterfield.

La kantono etendiĝas sur 2 088 km².

Historio
--------

La kantono Chesterfield estis fondita en la jaro 1785. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al grafo Philip Stanhope de Chesterfield.

Demografio
----------

La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 42 768 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 43 435 loĝantojn.

Urboj
-----

Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :

* Cheraw
* Chesterfield
* Jefferson
* McBee
* Mount Croghan
* Pageland
* Patrick
* Ruby
* Middendorf
* Minden

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de kantonoj de Suda Karolino

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Oficiala retejo de la kantono Chesterfield Arkivigite je 2014-03-28 per la retarkivo Wayback Machine
La **kapelo Sankta Spirito** estas katolika historia monumento en Hungario, en urbo Pásztó.

Historio
--------

La romanika kapelo konstruiĝis en la 12-a jarcento, el tio estas videbla muroparto kun fenestro ĉe flanko de la hodiaŭa navo. La unua mencio okazis en 1277. En fino de la 13-a jarcento la kapelo estis pligrandigita, en 1421 renovigita laŭ gotiko, ĉirkaŭ tiutempe denove pligrandigita. La turo estis trakonstruita en 1723, la nun videbla sanktejo konstruiĝis en 1734. La nun videbla baroka formo estas videbla depost trakonstruo en 1763. Incendio okazis en 1836. La orgeno ekfunkciis en 1887.

Konstruaĵo
----------

La kapelo situas sola en la katolika tombejo, ĉe la kapelo estas ŝtona kruco ekde 1845. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La eniro okazas tra la turo. La turopinto estas sonoriloforma. La absido estas oklatera, apude sakristio aliĝas. La ĉefaltara bildo estis pentrita en 1820.

Mezepoka funkcio
----------------

Dum la mezepoko ĉi tie estis en:xenodochium (komplekso pri hospitalo-emeritejo, kie loĝis malsanuloj aŭ mizeruloj). Pastro de la kapelo samtempe estis zorganto pri la malsanuloj. Dum la mezepoko reto de similaĵoj funkciis en Eŭropo kun la titolo Sankta Spirito.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2020-01-30 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Etziken** estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 759 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Etziken situas en la Svisa Mezlando, ĉe la orienta flanke de la soloturna distrikto Wasseramt, en morena kamparo, kiun formis la glaĉeroj de la lasta malvarmepoko. La komunumo konsistas el la vilaĝo Etzikon kaj la setlejoj Stockmatt en nordokcidento ĝis al la fervojlinio, Gmeinimatten en nordo, Sandacker en nordoriento, Tägermoos en sudoriento, kaj Oberfeld en sudo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,38 km², de kiuj 32% estas kovritaj de arbaro, 56% servas por agrikulturo, kaj 12% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Etziken limas en nordoriento al Bolken, en sudoriento al Aeschi, en sudo en unu punkto al Hersiwil, en sudokcidento al Horriwil, en okcidento al Hüniken, kiu praktike kunkreskis kun Etziken, kaj en nordokcidento al Subingen.

Trafiko
-------

Tra Etzken pasas la kantona vojo 269 de Herzogenbuchsee al Soloturno. La fervojlinio de Olten al Soloturno, kiu pasas laŭlonge de la norda komunumlimo, ne disponas pri stacidomo sur la kumunuma teritorio. La konekto al la publika transportreto funkcias pere de la buslinio de Herzogenbuchsee al Soloturno.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Etziken datiĝas el la jaro 1252 kiel *Ezzinchon*. Ekzistas mencio pri la kavaliroj de Etziken, kiuj estis vazaloj de la Grafoj de Kiburgo. La rajtoj pri la ekleziaj interezjo apartenis dum mezepoko al la Monaĥejo Sankta Petro en Nigra Arbaro. Per aĉeto de la jaro 1466 kaj la kontrakto de Wynigen de 1665 la urbo Soloturno akiris la jurisdikcion pri Etziken.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
2. ↑  Fonto: *Peter Kaiser*: *Etziken* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-11-05)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Etziken en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Etziken
* Etziken en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Etziken** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Wasseramt |
| --- |
| Aeschi (Steinhof) • Biberist • Bolken • Deitingen • Derendingen • Drei Höfe (Heinrichswil-Winistorf • Hersiwil) • Etziken • Gerlafingen • Halten • Horriwil • Hüniken • Kriegstetten • Lohn-Ammannsegg • Luterbach • Obergerlafingen • Oekingen • Recherswil • Subingen • Zuchwil |  |

 |
**Dropso** (angle *drops* IFA:[dɹɒps]) estas brita malgranda globeta malmola bombono.

Priskribo
---------

Dropsoj estas tradiciaj britaj bombonoj. Ili estas faritaj el miksaĵo de boligita sukero kaj aromaĵoj, tradicie gutigitaj sur plato kaj harditaj. Dum la 1840-aj jaroj, oni inventis dropso-faranta maŝino, kiu aŭtomate muldas la varmegan (120 ℃) sukeron.

Jen kelkaj tradiciaj aromaĵoj por dropsoj:

* citronaj dropsoj (angle *lemon drops*)
* piraj dropsoj (angle *pear drops*)
* pomaj dropsoj (angle *apple drops*)
* marubiaj dropsoj (angle *horehound drops*), kun ekstrakto de ordinara marubio (latine *Marrubium vulgare*).
* mentaj dropsoj estas kelkfoje uzataj medicine kontraŭ tusoj (tuso-dropsoj, angle *cough drops*)

* Citronaj dropsojCitronaj dropsoj
* Piraj dropsojPiraj dropsoj
* Fruktaj dropsoj en Japanio (japane サクマドロップス, Sakuma doroppusu)Fruktaj dropsoj en Japanio (japane サクマドロップス, Sakuma doroppusu)
* Marubiaj dropsoj en UsonoMarubiaj dropsoj en Usono

Etimologio
----------

La vorto devenas de la angla vorto *drop* "lasi fali", pro la tradicia metodo de farado, dum kiu oni lasas fali la sukeran miksaĵon gute sur platon por hardo.

Referencoj
----------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: drops/o

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retro flavours for Lancastrian sweet teeth (angle). BBC (2004-04-27).
**Kapelo de Sankta Donato** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en rando de Székesfehérvár. 

Urba panoramo, dekstre la kapelturo videblas

Historio
--------

Dum dominado de turkoj en tiu loko estis gardoturo. Oni konstruis barokan kapelon kun 3 altaroj el ŝtonoj de la gardoturo en 1733, en la sekva jaro ĝi estis konsekrita. La jezuitoj servis en la kapelo ĝis 1816, poste ermito. La kapelo estis restaŭrita en 1836, pli nova turo estis konstruita en 1877, inter 1923 kaj 1925 la navo estis pligrandigita, la turo plialtigita, fine en 1933 renovigita. En 1944 la kapelo plene neniiĝis pro eksplodo, poste oni konstruis sonorilostablon kaj krucon. En 1993 oni konstruis pli novan kapelon. En la sekva jaro ĝi estis konsekrita. La konstruaĵo ricevis arkitekturan premion en 2008.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola inter loĝdomoj, sed la loko longe estis vitejo. Antaŭ la kapelo estas ŝtupoj kun kruco. En la fasado meze estas la enirejo, pli supre la turo altiĝas, samtempe reliefas. Ankaŭ malantaŭe estas enirejo, krome apude alia kruco. Interne ankaŭ kriptoj troviĝas.

Fontoj
------

* hungare kun bildoj Arkivigite je 2018-10-13 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* 
* 

* Sankta Donato interneSankta Donato interne
* Malantaŭa parto de la kapeloMalantaŭa parto de la kapelo
* krucifiksokrucifikso
* KriptoKripto