recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Abtsteinach** estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bergstraße de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro 2021 la komunumo havis 2 437 loĝantojn sur areo de 11,03 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 221 loĝantoj/km². La komunumo situas en la suda parto de la mezalta montaro Odenvaldo.

Geografio
---------

En Abtsteinach fontas la rivero Steinach. La komunumo situas inter la montoj *Hardberg, Waldskopf, Götzenstein* kaj *Hohberg*.

*Ober-Abtsteinach* situas inter la montoj en monteta pejzaĝo ĉirkaŭ 450-500 metroj super la marnivelo. *Unter-Abtsteinach* kaj *Mackenheim* situas en najbaraj valoj.

### Najbaraj komunumoj

Absteinach norde limas al la komunumo Mörlenbach, en la oriento al la komunumo Wald-Michelbach, en la sudo al la komunumo Heiligkreuzsteinach (distrikto Rhein-Neckar en Baden-Virtembergo) kaj en la okcidento al la komunumoj Gorxheimertal kaj Birkenau.

### Komunuma divido

Abtsteinach konsistas el tri komunumoj partoj. Tio estas *Mackenheim, Ober-Abtsteinach* kaj *Unter-Abtsteinach*.

Historio
--------

En la praromia tempo en la regiono de Absteinach setlis la keltoj. En la meza epoko la regiono apartenis al la monaĥejo Lorsch. En 1012 unuafoje oni mencias oficiale al Abtsteinach kiel *possesa steinah*.

### Religiaĵoj

En Ober-Abtsteinach kaj Unter-Abtsteinach estas katolika preĝejo. En Unter-Abtsteinach krome ekzistas kapelo. La preĝejon en Ober-Abtsteinach (St. Bonifatius) oni konstruis meze de la 17-a jarcento. St. Marien, la preĝejo en Unter-Abtsteinach estis konstruita en la 20-a jarcento.

Politiko
--------

### Komunuma parlamento

La komunumaj balotoj de la 14-a de marto 2021 liveris la jenajn rezultojn:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Partioj kaj elektogrupoj** | **%2021** | **seĝoj2021** | **%2016** | **seĝoj2016** | **%2011** | **seĝoj2011** | **%2006** | **seĝoj2006** | **%2001** | **seĝoj2001** |
| FWV | Libera Elektogrupo Abtsteinach | 45,5 | 7 | 44,0 | 7 | 48,0 | 7 | 36,6 | 5 | 34,4 | 5 |
| CDU | Kristandemokrata Unio de Germanio | 38,9 | 6 | 40,4 | 6 | 30,3 | 5 | 43,5 | 7 | 41,1 | 6 |
| SPD | Socialdemokrata Partio de Germanio | 15,6 | 2 | 15,5 | 2 | 21,8 | 3 | 19,9 | 3 | 24,5 | 4 |
| **sume** | **100,0** | **15** | **100,0** | **15** | **100,0** | **15** | **100,0** | **15** | **100,0** | **15** |

Urbodomo
--------

La urbodomo estas en Ober-Abtsteinach.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (germane)

* Kategorio Abtsteinach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rurbaj kaj neurbaj komunumoj en la distrikto Bergstraße |
| --- |
| Abtsteinach | Bensheim | Biblis | Birkenau | Bürstadt | Einhausen | Fürth | Gorxheimertal | Grasellenbach | Groß-Rohrheim | Heppenheim (Bergstraße) | Hirschhorn (Neckar) | Lampertheim | Lautertal (Odenwald) | Lindenfels | Lorsch | Mörlenbach | Neckarsteinach | Rimbach | Viernheim | Wald-Michelbach | Zwingenberg | blazono de la distrikto Bergstraße |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 168036
* GND: 10048552-2
* VIAF: 146367979
 |
**Barbara Elisabeth Baarsma** (naskiĝis la  19-an de novembro 1969(nun 1969-11-19) en Leiden) estas nederlanda ekonomikistino. Ŝi laboras por la Rabobank, estas profesorino ekonomio je la Universitato de Amsterdamo kaj kronmembro de la Social-Ekonomia Konsilantaro (SER).

Vivo kaj laboro
---------------

Barbara Baarsma naskiĝis en 1969 en Leiden kiel filino de kuracisto. Je junaĝo ŝi transloĝiĝis al Goeree-Overflakkee kie sia patro laboras kiel orel-naz-gorĝa kuracisto. En Middelharnis ŝi trapasis Ateneon B. Post la mezlernejo ŝi komencis studon Industria fasonado je la TU Delft. Post unu jaro ŝi studŝanĝis al ekonomiko je la Universitato de Amsterdamo. En 2000 ŝi doktoriĝis en ekonomiko.

Ekde 2009 ŝi estas profesorino *Marktwerking en Mededingingseconomie* (Merkatfunkciado kaj Konkurencekonomio) je la Universitato de Amsterdamo. En 2008 ŝi nomumiĝis al direktorino de la sendependa konsilburoo SEO Ekonomia Esploro. En 2012 ŝi fariĝis kronmembro de la SER. En tiu funkcio ŝi konsilas la nederlandan registaron pri diversaj ekonomikaj temoj. Je la 1-a de aprilo 2016 ŝi nomumĝis al direktorino Sciodisvolviĝo ĉe la Rabobank.

* Kategorio Barbara Baarsma en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 568423
* GND: 173446361
* LCCN: no2020130619
* VIAF: 209326772
* ISNI: 0000 0003 6901 8543
 |
**Absoluta magnitudo** de stelo aŭ alia kosma objekto estas senmezurunua valoro, kiu priskribas ĝian helecon (eligatan kiel luman energion je unuo de tempo) tiel kiel ĝi estas sendepende de loko de observanto.

Absoluta magnitudo estas difinita kiel videbla magnitudo de la objekto se la observanto estas je 10 parsekoj for de la objekto.

Dum kalkulado de la absoluta magnitudo oni, se ne estas skribita alie, subkomprenas energion de eligata lumo je ĉiuj ondolongoj sume, do *tutecan videblan magnitudon* de la objekto.

Absoluta magnitudo {\displaystyle M}, videbla magnitudo {\displaystyle m}, kaj distanco {\displaystyle d} ĝis la objekto estas interligitaj per formulo

{\displaystyle M=m-5\lg {\frac {d}{d\_{0}}}\ ,}
aŭ la samo

{\displaystyle d=d\_{0}10^{\frac {M-m}{5}}}
kie {\displaystyle d\_{0}} = 10 parsekoj ≈ 32,616 lumjaroj .

  

Por steloj absolutaj magnitudoj estadas -10 ... +17. Absoluta magnitudo de Suno estas +4,7.

Ankaŭ por galaksio aŭ alia granda objekto absoluta magnitudo estas difinita, tamen en ĉi tiu okazo la sola varianto estas uzi la supre donitan formulon, ĉar observanto je 10 parsekoj de centro de la objekto estus *ene* de la objekto. Galaksio M87 havas absolutan magnitudon -22.

Vidu ankaŭ
----------

* Videbla magnitudo
**Sanlaboristo** aŭ **sanprofesiulo** estas individuo kiu havigas preventan, kuracan, propagandan aŭ rehabilitan sansistemajn servojn en sistema maniero al homoj, familioj aŭ komunumoj.

Sanprofesiulo povas labori ene de medicina, kirurga, akuŝscienca, dentokuraca, flegada, farmacia, psikologia aŭ similaj sanprofesioj. Sanprofesiulo povas ankaŭ esti fakulo pri publika/komunuma sano laboranta por la komuna bonfarto de la socio.

Profesiuloj
-----------

San-laboristoj povas esti kuracistoj, dentistoj, farmaciistoj, flegistoj, kirurgoj, atletotrejnistoj, akuŝistoj, nutristoj, dietistoj, psikoterapiistoj, psikologoj, kiropraktikistoj, socialaj laboristoj, okupterapiistoj, fizioterapiistoj, radiografiistoj, logopediistoj, laboratoriistoj kaj ampleksan vario de aliaj teknikistoj trejnitaj por havigi kelkan tipon de sanservo. Ili plej ofte laboras en hospitaloj, malsanulejoj kaj aliaj servejoj, sed ankaŭ en akademia trejnado, esplorado, kaj administrado. Kelkaj havigas flegadon kaj zorgadon por pacientoj en privataj hejmoj. Multaj landoj havas grandan nombron de komunumaj sanlaboristoj kiuj laboras ekster formalaj sanzorgaj institucioj. Ankaŭ administristoj, informteknikistoj, kaj alia helpa personaro kaj subtenlaboristoj estas konsiderata ŝlosila parto de sanzorgado en laborteamoj.[1]

Vidu ankaŭ
----------

* Sano
* Sansistemo

Referencoj
----------

1. ↑  World Health Organization, 2006. *World Health Report 2006: working together for health.* Geneva: WHO.

Eksteraj ligiloj
----------------

* World Health Organization: Sanlaboristoj
**Freienstein-Teufen** estas komunumo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 2227 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 2280 ĝis la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Kastelo Teufen
Freienstein-Teufen ĉe la norda deklivo de la ĵurasa montĉeno Irchel, borde de la riveroj Töss kaj Rejno. Okcidente ĉe la limo kun [la urbeto Eglisau Töss alfluas al Rejno. Dum la vilaĝo Freienstein situas profunde en la valo de Töss, je kies alia flanko troviĝas Rorbas, Teufen situas sur la dorso de Irchel. Okcidente de la strato inter la du vilaĝoj tronas sur monteto la Kastelo Teufen. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj *Freienstein* kaj *Teufen*.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Freienstein-Teufen limas en en nordo al Rüdlingen (SH), en nordoriento al Berg ĉe Irchel, en oriento al Buch ĉe Irchel, en sudoriento al Dättlikon, en sudo al Embrach, en sudokcidento al Rorbas, en okcidento al Eglisau, kaj en nordokcidento al Buchberg (SH).

Trafiko
-------

Per poŝtaŭtobuslinioj al Eglisaŭ kaj al Embrach kaj la Flughaveno Zuriko la komunumo estas konektita kun la reto de la Zurika Trafik-Unio.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Teufen datiĝas el la jaro 890 kiel *Tiuffen*, dum Freienstein menciiĝis en la jaro 1254 kiel *Frigenstein*.

Komence de la jarmilo Freienstein portis ankoraŭ la nomon *Rorbas aliflanke de la Töss*. Post la konstruo de la Kastelo Freienstein en la jaro 1254, ties nomon alprenis ankaŭ la bienoj malsupre de la kastelmonteto. Teufen formiĝis el diversaj posdedaĵoj de la kastelestroj de *Altenteufen*, *Hohentüffen*, *Niedertüffen* kaj *Hintertüffen*. La 28-an de novembro 1443 Heinrich Schwend, kamparvokto de Kiburgo konkeris la Kastelon Freienstein kaj detruis ĝin, kaj submetis la regadon super la regiono al la urbo Zuriko.

Esperanto-movado
----------------

En la jaro 1911 estis fondita de Karl Jost la Esperanto-Grupo Freienstein-Rorbas, kies prezidanto estis J.-G. Fritschi. La spuroj de tiu-ĉi grupo perdigas post la unua mondmilito.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Freienstein-Teufen
* Freienstein-Teufen en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Kategorio Freienstein-Teufen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Bülach |
| --- |
| Bachenbülach • Bassersdorf • **Bülach** • Dietlikon • Eglisau • Embrach • Freienstein-Teufen • Glattfelden • Hochfelden • Höri • Hüntwangen • Kloten • Lufingen • Nürensdorf • Oberembrach • Opfikon-Glattbrugg • Rafz • Rorbas • Wallisellen • Wasterkingen • Wil • Winkel |  |

 |
seminaria afiŝo
La **31-a Internacia Seminario** de la Esperanto-Junularo okazis inter la 27-a de decembro 1987 kaj la 3-a de januaro 1988 en Hanovro, la ĉefurbo de la federacia lando Malsupra Saksio en la centro de Germanio. La kiel dum antaŭaj aranĝoj science altnivelajn prelegojn kaj laborgrupojn dumtage kaj la tutnoktan interkonatigan kaj festan programon partoprenis 260 lernantoj kaj studentoj (plus iuj lastmomentaj aliĝintoj) el 16 eŭropaj landoj plus Usono. La organizan teamon de GEJ konsistigis *Dagmar Schütte* (kunordigado, ejo), *Eckhard Bick* (tema programo), *Nicola Buskotte* (grafiko), *Simone Fischer* (distra programo), *Edlyn Teske* (vespera programo) kaj *Martin Haase* (dua informilo, preparkomisiona subteno). La seminarian broŝuron kaj plurajn pliajn materialojn kreis *Thomas Pusch*, la antaŭa teama gvidanto, mem kuracisto kaj profesiulo pri sano, kiu krome transdonis siajn administrajn spertojn. Kiel dum antaŭaj jaroj, la Federacia ministerio pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj de Germanio subvenciis la aranĝon per plurdekmil germanaj markoj, tial ke ne nur la kotizoj estis parte pagitaj de la ŝtato, sed ĉiu partoprenanto rericevis procentaĵon de siaj vojaĝkostoj, kio do aparte kuraĝigis partoprenantojn el pli foraj landoj alvojaĝi kaj kundiskuti.

Ĉi-foje la temo de la semajno - kiu laŭ nombro de partoprenantoj kaj komparoj de aliaj Esperanto-aranĝoj estis pli "kongreso" ol "seminario" - estis **"Sano"**.

El la temaj prelegoj kaj laborgrupoj elstaris la kontribuoj de Francesco Pignatelli, Joachim Werdin, Mike Sadler, Eckhard Bick, Jorgos, Alessandro Amerio, Ulrich Matthias, Jan Pachter kaj Noelle Weyeneth. Eta detalo, bone memorata interalie de la infanaj (!) partoprenantoj, estis ke en ĉiu seminaria broŝuro estis engluitaj po kvalita kondomo, kiujn multaj infanaĝaj partoprenantoj lude plenigis per aero aŭ per akvo.

Estis la unua IS kie eblis (ankoraŭ private organizita) partopreni kiel memzorganto, ĉu en privata loĝejo (de Andi) aŭ en apuda gimnastikejo (organizis Lu). Poste la eblo esti memzorganto fariĝis grava por ebligi al partoprenantoj el malriĉaj landoj (kaj ankaŭ al iom-tro-aĝuloj, malriĉuloj, alternativuloj aŭ/kaj tia-etosemuloj el "riĉaj" landoj) viziti renkontiĝojn en alikaze nepageblaj, multekostaj, siatempe tiel nomataj okcidentaj landoj.

Referencoj
----------

1. 1 2  el la seminaria broŝuro, titolita "Sano"
**Aciso** - (helene Άκις latine *Acis*) estas en helena mitologio filo de arbara dio Faŭno kaj rivera nimfo Semaitido, filino de la Sicilia rivero Symaethus. Iuj fontoj prezentas lian patron Dionizon. En Ovidiaj "Metamorfozoj" Aciso estas spirito de la rivero Acis, kiu fluas sub la vulkano Etna sur Sicilio.

Aciso kaj Galateo, Claude Lorrain
Aciso estis belaspekta juna viro al kiu plaĉis mara nimfo Nereidino Galatea. Ankaŭ ŝi ekamis lin.

Sed krom Aciso admiris ŝin grandega sovaĝa ciklopo, unuokula giganto Polifemo. Li senespere ekamis kaj sekrete sekvis ŝin. Foje li ekvidis belan Galateon kun Aciso interparolantajn sur marbordo. Polifemo ne bridis sin kaj en furioza ĵaluzo ĵetis sur ilin grandan ŝtonegon.

Galateo savis sin sen vundo en la maro, sed Acison la ŝtonego trafis plene. Fluantan sangon Galateo ŝanĝis en puran akvon de la Sicilia rivereto Aciso.

Reflekto en arto
----------------

Ĉi tiu mita okazintaĵo estis tre konata kaj preferata en la 17a kaj 18a jarcentoj. Ĝi estis prilaborita en opero, baleto, poemoj kaj alie. Sed nuntempe tiuj ĉi verkoj ne estas prezentataj. Unu el la lastaj esceptoj estis bonega plenumo de la opero de G.F. Händel "Acis and Galatea" en *Reĝa operdomo (Royal opera House)* en Covent Garden en Londono en marto kaj aprilo 2009. Ĉeĥa ensemblo "The Czech Ensemble Baroque" ankaŭ prilaboris tiun ĉi operon por Muzika festivalo en Znojmo en julio 2005 kaj por festivalo Holešov en septembro 2011.

* Ĝi estis preferata pentrista temo en renesanco. La okazintaĵo estis bildigata kiel mitologia sceno en grandaj pejzaĝoj. Pentris la temon aŭtoroj kiel Rafaelo en Galatea, Adam Elsheimer, Nicolas Poussin (NG Irlando). Bildo *Aciso kaj Galateo* de Claude Lorrain el la jaro 1657 estas deponita en Dresdena galerio. Luis de Góngora verkis en la hispana barokegan poemon "Fábula de Polifemo y Galatea".

* statuo *Ákis* estas en Peterhof, aŭtoro estas I. Prokofjev en la jaro 1801.

Bildaro
-------

* Jean-Baptiste Tuby: Galateo, ĝardeno en Versailles Jean-Baptiste Tuby: **Galateo**, ĝardeno en Versailles
* Jean-Baptiste Tuby: Aciso, ĝardeno en Versailles Jean-Baptiste Tuby: **Aciso**, ĝardeno en Versailles
* Franca empira mantela horloĝo - GalateoFranca empira mantela horloĝo - **Galateo**
* Poussin - Aciso kaj Galaeo, NG DublinoPoussin - **Aciso kaj Galaeo**, NG Dublino

  

* Aciso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Aciso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kategorio Aciso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 391853
* GND: 119216159
* VIAF: 316444141 50030693, 316444141
* SUDOC: 24153416X
* BNF: 150826777
 |
**Hjalmar Magnus EKLUND** (naskiĝis la 12-an de januaro 1880 en Turku, mortis la 10-an de junio 1937 en Parainen) estis Finna idisto.

Hjalmar Eklund studis matematikon, fizikon kaj filozofion ĉe l' universitato de Helsinki kaj diplomitiĝis en 1903. En 1906 li laboris en la fonetika laboratorio de la historilingvistika sekcio. Eble de tiam li interesiĝis pri lingvoj kaj, kiel matematikisto-logikisto, pri artefaritaj lingvoj. 

De 1906 ĝis 1918, Eklund laboris kiel instruisto en diversaj gimnazioj en Turku kaj Pori. Samatempe li daŭrigis sian studadon: en 1911 li fariĝis laŭreato pri filozofio. Li studis ankaŭ en Germanio: en 1909 kaj 1910 en Göttingen (matematiko), en 1913 en Leipzig (filozofio) kaj en 1914 denove en Göttingen (filozofio). Liaj plej gravaj verkoj estis en 1916 *Russells antimoni och andra paradoxala motsägelser. Logiska undersökningar* kaj en 1918 en la Norvega revuo *Nyt Tidskrift for Matematik* "*Über Mengen, die Elemente ihrer selbst sind*". 

Hjalmar Eklund estis ankaŭ ateisto kaj skribis kontraŭ religioj kritike sed objektive. Krome li estis socialisto kaj laboris kiel ĵurnalisto. Li helpis ĉe *Arbetet* ("La Laboro") ĵurnalo en Turku. En 1918 en Finnlando ekflamis interna milito inter blankuloj (dekstruloj) kaj ruĝuloj (maldekstruloj). La socialistoj malvenkis, kaj Eklund estis enkarcerigita pro partopreno en la ribelo, sed li liberiĝis en novembro 1918.

En 1919 Eklund iĝis ĵurnalisto de *Demokraatti* ("Demokrato") en Turku. Li skribis multajn artikolojn pri Ido en tiu ĵurnalo. Tiutempe li publikigis sian ĉefan verkon Idistan en la Finna lingvo: *Ido-kielen kielioppi* ("La Gramatiko de la Ido-lingvo").

Poste en 1919 li estis nomumita kiel la unua sekretario de la ĵus fondita "Laborista Kleriga Ligo" (*Työväen sivistysliitto*). En 1926 li revenis de Helsinki al Turku kaj laboris kiel asekurmatematikisto ĉe la kompanio "Sampo" ĝis 1933. Li mortis en 1937 nur 57-jaraĝa.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 148641
 |
**Acida atenco** aŭ **acida atako** estas atako je personoj aŭ aĵoj per acido aŭ aliaj kaŭstikaj substancoj.

Atenco kontraŭ personoj
-----------------------

Viktimo de acida atenco
Okaze de acida atenco kontraŭ persono, temas pri korpa insulto, dum kiu la atencanto ĵetas acidon al korpo - plej ofte vango, kapo - de la viktimo. La acido detruas la haŭtan surfacon, kaŭzas ofte blindecon kaj eĉ povas konduki al morto, okaze de manko de medicina traktado.

Tiu formo de la korpoinsulto estas ofta en islamaj landoj de Suda Azio, kie la viktimoj estas virinoj en proporcio de 80 %.

La kaŭzoj estas:

* ĵaluzo
* puno je virino por „nekonvena" doto
* puno pro rifuzo je seksumado
* disputo inter familioj

La viktimo suferas pro la acida atenco dum sia tuta vivo, ne havas iun ajn ŝancon por trovi novan edzon, eĉ la sinmortigo estas tre ofta ĉe la viktimoj.

Atenco kontraŭ artaĵoj
----------------------

Acida atenco kontraŭ artaĵoj povas okazi pro psiĥa perturbo aŭ religia, politika ekstremismo, sed tre malofte.

Vidu ankaŭ
----------

* Hejma perforto

* Kategorio Acida atenco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Csolnok** [ĉolnok] estas iama karbominista vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Esztergom apud urbo Dorog.

Skulptaĵo pro Johano Nepomuko en Csolnok

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 19  km²
* Loĝantaro: 3400
* Poŝtkodo: 2521
* Telefonprefikso: 33

Geografio
---------

Csolnok situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Dorog troviĝas 4 km-ojn, Budapeŝto 40 km-ojn for.

Historio
--------

Pri Csolnok estas la unua skribita memoraĵo de la jaro 1232, kie ĝi estis praa havaĵo de grandfamilio Csolt. Pli malfrue ĝi apartenis al fortikaĵo de Szolgagyőr, sed estis tie bieno de monaĥinejo Sankta Klara en Óbuda. La abatino cedis parton de la vinberejo de ordeno al monaĥinoj de Kuniklo-insulo (hodiaŭ Margaret-insulo en Budapeŝto) en 1263. La listo de papeca dekono de 1332-1337 jam enhavis la paroĥon de la vilaĝo. La parokestrejo tiam apartenis al la eklezia distriktestrejo de Buda. Laŭ impostlisto en 1531 Csolnok estis ankoraŭ la bieno de monaĥinoj de Kuniklo-insulo. Dum la turka invado la vilaĝo restis provizore loĝata loko. En la jaro 1569 ĝi apartenis al departemento Pilis, kaj en tiu tempo impostis je 10 servutulparceloj. La loĝantoj de la vilaĝo estis Luteranaj hungaroj, kaj ili havis organizitan eklezion kaj preĝejon. Unu jaron pli malfrue, en 1570, pagis imposton nur 8 parceloj. La vilaĝo kaj ĝia kamparo apartenis sub la regado de la paŝao de Buda, pli precize bejo\* de Esztergom. En la jaro 1608 la reĝo Matiaso la 2-a donacis la tutan vilaĝon al monaĥinejo Sankta Klara en Óbuda. Laŭ la listo 1647 la vilaĝo estis impostodeviga por ses „pordoj". La senloĝantariĝo atingis la vilaĝon en 1696 pro malsanoj kaj detruoj koneksaj kun la liberigaj bataloj, sed post kelkaj jaroj la vilaĝo denove popoliĝis.

Kapelo en Csolnok
Post la turka regado la setligo de la senpopoliĝintaj landregionoj estis neevitebla. En la iamaj hungaraj vilaĝoj estis setligitaj germanaj kaj slovakaj loĝantoj grandparte por sekurigi la ekonomian evoluon per laborforto, sed ankaŭ por la kontraŭpezigo de la "ribelaj" hungaroj. La setligon organizis kaj aranĝis Habsburgaj instancoj, la Kortega Militkonsilantaro, la Kortega Ĉambro, kaj pli malfrue la pli riĉaj bienuloj.

La unua skribita memoraĵo de karbominado de la regiono Dorog-Esztergom koncernas Csolnok. Ministo el regiono Ruhr kaj la germanparolanta vilaĝestro de Csolnok interkonsentis en 21-a januaro de 1781 pri la pago de la kontraŭvaloro de la karbo elminita en la teritorio de Miklósberek. La minita karbo estis 50 kvintaloj, kiu sufiĉis hejti la domon de la pastro.

Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, germana kaj muzika lernejo, 2 kuracejoj, dentokuracejo, sportejo, infanhelpa servo.

* bejo – alta turka oficisto

Famuloj
-------

En Csolnok naskiĝis naĝisto Stefánia Nipl.

Interesaĵo
----------

Dum plugado en 1966, oni trovis abelujforman sonorilon el la 11-a jarcento. Tiu sonorilo estas unu el la plej malnovaj en Eŭropo.

Ĝemelaj komunumoj
-----------------

* Germanio Jettingen-Scheppach, Germanio
* Germanio Ubstadt-Weiher, Germanio

* Kategorio Csolnok en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Almarza de Cameros** [alMARza dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. 

La municipa teritorio de Almarza de Cameros, en la sudo de la regiono.
Placeto.
Preĝejo.
Lernejo konvertita en muzeo.

Geografio
---------

Ĝi estas komunikita laŭ la montara tre malfacila regiona ŝoseo LR-245 okcidente al la nacia ŝoseo N-111 kun Torrecilla en Cameros norde kaj Pradillo sude kaj oriente kun Muro en Cameros jam en Malnova Kamero.

Historio
--------

Dum la Moderna Epoko, Almarza prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio. Tiukadre montriĝas bildo de ŝafoen la municipa blazono sub tri arboj simbolo de forstado.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 268 ĝis nunaj 36.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, du ermitejoj, lernejo kiel muzeo, naturaj lokoj kun mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796158
* VIAF: 316735351
 |
**Csongor Kassai** [ĉongor kaŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kassai Csongor** estis slovakia hungaro, aktoro en lingvoj hungara, ĉeĥa kaj slovaka.

Csongor Kassai naskiĝis la 24-an de aŭgusto 1972 en Kráľovský Chlmec (Ĉeĥoslovakio).

Biografio
---------

Csongor Kassai apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio (nun Slovakio). Li maturiĝis en hungarlingva industria mezlernejo en Košice, poste li aliĝis al hungarlingva teatro en la sama urbo. Li akiris aktoran diplomon en en:Academy of Performing Arts in Bratislava en 1997. En la sekvaj jaroj li estis liberprofesiulo havanta rolojn en la menciitaj lingvoj en Nacia teatro (Prago), sk:Radošinské naivné divadlo, Slovaka Nacia Teatro, sk:Nová scéna (Bratislava), Divadlo Andreje Bagara kaj hungara teatro en Košice, sed li ricevis ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis premion en 2002.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare:
	+ Somermeznokta sonĝo (slovake)
	+ Kiel Plaĉas al Vi (slovake)

Liaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* cz:Musíme si pomáhat (2000) - David Wiener
* cz:Krajinka (2000) - Cypro
* cz:Sluneční stát (2005) - Emil
* cz:Učitelka (2016)
* cz:Krajina ve stínu (2020) - Josef Pachl

Fontoj
------

* ĉeĥlingva biografio kun foto
* ĉeĥlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingvaj datenoj
* filmoj

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759396
* GND: 1062357523
* LCCN: n2012038317
* VIAF: 85589225
* ISNI: 0000 0000 5582 1130
* NKC: xx0045841
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
La ***Daily Worker*** estis gazeto eldonita en Novjorko fare de la Komunisma Partio de Usono (KPU), politika organizo aliĝinta al la Komunisma Internacio. La publikigo de tiu gazeto ekis en 1924 kaj ĝenerale montris la vidpunkton de la estroj de la partio, speciale dum la jaroj de la stalinismo, kvankam okazis klopodoj por ke la gazeto montru la tuta spektron de opinioj de la aliaj maldekstraj partioj pri kelkaj specifaj aferoj se ne temas pri kritikoj kontraŭ Sovetunio. 

La publikaĵo vendis ĝis 35 000 ĉiutagajn ekzemplerojn dum la 1930-aj jaroj, koincide kun la pinto de la KPU dum la plej akra epoko de la Granda Depresio. Post la soveta invado al Hungario de 1956, la tiama direktoro de la gazeto, nome John Gates, klopodis liberaligis la KPU kaj apogis la liberan diskuton en la *Daily Worker*, laŭ la tendenco defendita de Nikita Ĥruŝĉov en Sovetunio pro kio li estis forpelita de la partio komence de 1958 kaj la "Daily Worker" ĉesis la diskutadon. Post tio la gazeto perdis publikon kiel rezulto de tiu krizo (same kiel la KPU perdis forton) kaj meze de 1958 iĝis ĉiusemajna.

Interesaĵoj
-----------

* Komence de eksplodo de la Ribelo de Varsovio, en Londono "Daily Worker" asertis ke la pola ekzila registaro estis ekregita de "faŝista kliko, kiu detruis kaj forlasis Pollandon"
* En Skotlando de ĉiuj ambonoj estis legata epistolo de la episkoparo de Edinburgo defende al la rajtoj de Pollando, kion la komunista "Daily Worker" nomis "kampanjo de divastigo de kontraŭsoveta veneno" (6.08.1944)
**Csákberény** (ĉAkberEnj) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Mór.

Blazono de Csákberény

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 41  km²
* Loĝantaro: 1240
* Poŝtkodo: 8073
* Telefonprefikso: 22

Situo
-----

Csákberény situas sur sudaj deklivoj de monto Vértes (vErteŝ), laŭ flankovojoj.

Historio
--------

La komunumo estis loĝata jam en la neolitiko, baldaŭe romianoj alvenis. En la hungara erao komence Csákberény apartenis al fortikaĵo Csókakő. La turkoj inter 1543-1687 faris senhoma la vilaĝon. En 1831 klasikisma kastelo de **Lamberg** konstruiĝis, kiu malkonstruiĝis en 1966 kaj iĝis kulturdomo. En 1945 okazis grandaj bataloj inter germanoj kaj Ruĝa Armeo. En 1950 kolĥozo pri Petőfi formiĝis. En 1994 tie estiĝis la unua "teledomo", kie estis instalita interreto por la vilaĝanoj.

La komunumo havas katolikan kaj kalvinanan preĝejojn.

Famuloj
-------

En Csákberény naskiĝis László Tóth (episkopo).

* Kategorio Csákberény en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Császár** (ĉAsAr), estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Kisbér. La nomo signifas imperiestro.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 68  km²
* Loĝantaro: 1900
* Poŝtkodo: 2858
* Telefonprefikso: 34

Situo
-----

Császár situas inter arbaroj, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Tatabánya-Pápa. Dad troviĝas 6,5 km-ojn, Kisbér 10,5 km-ojn, Oroszlány 19, Tatabánya 25 km.

Historio
--------

La komunumo estis loĝata dum la neolitiko, poste alvenis romianoj kaj avaroj. La unua skribita memoraĵo devenas el 1233. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1529. Kalvinanaj hungaroj refondis ĝin en 1622. Okazis tertremo en 1645 kaj incendioj en la 18-a jarcento. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la aŭstroj grave malvenkis apud la vilaĝo. Nuntempe la loĝantaro okupiĝas pri forstrumado, agrikulturo, vinkulturo. En la proksimeco troviĝas restaĵoj de iamaj vilaĝoj Apostag kaj Kendertó.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo de 1775
* kalvinana malfrubaroka preĝejo de 1748, la turo estas 25 metrojn alta

* Kategorio Császár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**FNAC**, laŭ la konzerna logotipo kutime literumata minuskle, do **fnac**, estas granda franca podetala ĉeno vendanta librojn, kompaktdiskojnn, lumdiskoj, aŭ pli ĝenerale kulturajn kaj elektronikajn produktojn. La librovendejaro estis fondita de André Essel kaj Max Théret en 1954. Ĝia ĉefsidejo estas en *Le Flavia* en Ivry-sur-Seine proksime al Parizo. Fnac estas mallongigo de *Fédération Nationale d’Achats des Cadres* ("Nacia Aĉeta Federacio por Oficuloj"). La konzerno havas proprajn librovendejejojn en Francio, Tunizio, Portugalio, Hispanio, Svislando, Luksemburgio kaj Nederlando, kaj aldonajn franĉizajn vendejojn en Maroko, Kataro, Ebura Bordo, Kameruno, Belgio kaj Kongo; ĝi aparte fokusiĝas pri kulturaj produktoj en la franca lingvo, kaj ankaŭ funkcias kiel eldonejo.

* vendejo en Troyesvendejo en Troyes
* vendejo en Lionovendejo en Liono
* en Limogesen Limoges
* en Strasburgoen Strasburgo

Vidu ankaŭ
----------

* La 100 libroj de la 20-a jarcento laŭ Le Monde kaj laŭ FNAC

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio FNAC en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Francio retejo por Francio
* Belgio retejo por Belgio Arkivigite je 2021-02-05 per la retarkivo Wayback Machine
* Svislando retejo por Svislando
* Portugalio retejo por Portugalio
* Hispanio retejo por Hispanio
* Brazilo retejo por Brazilo (arkivigite)
* Italio retejo por Italio (arkivigite)
Ne miskomprenu pri Csém!

**Csép** [ĉEp] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Kisbér.

Blazono de Csép

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 20  km²
* Loĝantaro: 350
* Poŝtkodo: 2946
* Telefonprefikso: 34

Situo
-----

La vilaĝo situas laŭ ĉefvojo Komárom-Kisbér, laŭ fervojo Komárom-Székesfehérvár. Komárom troviĝas 19 km-ojn, Kisbér 9 km-ojn for.

Historio
--------

La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko. Pri la vilaĝo la unua skribita postsigno troviĝas el 1257 en formo *possesio regalis Chepp*. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En la 18-a jarcento familio Pázmándi fondis bienocentron. En 1945 okazis tie akraj bataloj. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en la vilaĝo. La loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo.

En Csép migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo
* nobeldomoj de Thaly, Csapó, Micskey

Famuloj
-------

* tie vivis en 1850 hungara poeto Mihály Vörösmarty
* en la vilaĝo naskiĝis poeto, verkisto kaj politikisto Kálmán Thaly

* Kategorio Csép en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Csokvaomány** [ĉokvaomAnj] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Ózd.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 15  km²
* Alto super marnivelo: 269 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.1662/20.3774
* Loĝantaro: 950
* Poŝtkodo: 3647
* Telefonprefikso: 48

Situo
-----

Csokvaomány situas sur malebenaĵo en valo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Eger-Putnok. Ózd troviĝas 20, Miskolc 50 km-ojn.

Historio
--------

Kontaktiĝantaj vilaĝoj *Csokva* kaj *Omány* samtempe menciiĝis unuafoje en 1221. Csokva longe apartenis al la eklezio. Omány preskaŭ senhomiĝis pro la turkoj. Ekde la 19-a jarcento la vilaĝanoj laboris en la proksimaj minejoj. En 1943 okazis la unuiĝo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, klubo de maljunuloj, poŝto.

Vidindaĵo
---------

* romkatolika preĝejo omaĝe al (Granda) Dipatrino de 1735 en la iama Csokva

Fontoj
------

* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.nagyvofely.hu
* w.gyaloglo.hu
* w.csokvaokmany.hu

* Kategorio Csokvaomány en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Avsjunino** (ruse *Авсюнино*) estas stacio de la Kazana direkto de la Moskva fervojo en la urba distrikto Likino-Dulovo, Moskva provinco. Ĝi formas parton de la Moskva-Gorkija-Centro por Organizado de la Laboro de Fervojaj Stacioj DCS-8 de la Moskva Estraro pri Trafika Administrado.

La stacio estis malfermita en 1912.

Ĝi troviĝas proksime al la vilaĝo Avsjunino kaj la vilaĝo Doroĥovo. Ĝi estas nomita laŭ la proksima vilaĝo Avsjunino, je 4 km direkte al Moskvo. Ĉirkaŭ 23 paroj da elektrotrajnoj haltas potage ĉe la stacio sur la itineroj Moskvo-Kazanskaja - Ĉerusti, Moskvo-Kazanskaja - Ŝatura kaj Kurovskaja - Ĉerusti. La vojaĝdaŭro de elektrotrajnoj de Kazana stacidomo kun ĉiuj haltoj estas 1 horo 58 minutoj.

Estas du kajoj ĉe la stacio: unu insula kajo, de kiu plej multaj trajnoj iras direkte al Ĉerusti aŭ Moskvo, kaj unu flanka kajo kun specialserva trako, antaŭe uzata por trajnoj irantaj al la stacio Avsjunino. Nuntempe trajnoj al Moskvo aŭ Ĉerusti ofte trapasas ĉi tiun itineron, dum la ĉefa estas uzata por stoki vartrajnojn, kio kreas multan ĝenon por pasaĝeroj, kiuj devas rampi sub varvagonoj.

Ĉi tiu pasaĝera stacio, same kiel multaj aliaj stacioj en la Kazana direkto, ne estas ekipita per trafiklumoj kun lumaj kaj sonaj alarmoj, ne ekzistas altkvalita piedira planko por transiri trakojn.

Referencoj
----------

1. ↑  Железнодорожные станции СССР. Справочник. — М. Транспорт, 1981

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Avsjunino (stacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Horaro de elektrotrajnoj por la stacio (ruse)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFervojaj haltejoj inter Luberci-1 kaj Ĉerusti |
| --- |
| 
* Luberci-1 (Luberci)
* Luberci-2 (Luberci)
* Korenjovo
* Ovraĵki
* Rodniki
* Vjalki
* Ĥripanj
* 41 km
* Donino
* 49 km
* 52 km
* Grigorovo
* 55 km
* Gĵel
* Ignatjevo
* Kuzjajevo
* Ŝevlagino
* 73 km
* Anciferovo
* Podosinki
* Kurovskaja (Kurovskoje)
* 90 km
* 95 km
* Avsjunino
* Zapolici
* Zaputnaja
* Ŝaturtorf
* Ŝatura
* Botino
* Krivandino
* Tugolesje
* Vojmeĵnij
* Ĉerusti

 |

 |
**NTFS** estas dosiersistemo. Ĝi estis ellaborita de Microsoft. Dosiersistemo estas maniero stori komputilajn dosierojn. NTFS signifas *New Technology File System*. Microsoft enkondukis ĝin kun operaciumo Windows NT. Versio de NTFS estas ankaŭ entenata en la plej modernaj operaciumoj ellaboritaj de Microsoft, Windows XP, Windows Server 2003 kaj Windows Vista.

NTFS estis farita por anstataŭigi la malnovan dosiersistemon uzatan de pli fruaj versioj de Windows, kiaj Windows 95, Windows 98, kaj Windows 98SE. Tiu dosiersistemo estis ankaŭ uzata de MS-DOS kaj nomiĝas FAT (*File Allocation Table*).

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo NTFS en la baza angla Vikipedio.* 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDosiersistemoj |
| --- |
| Dosiersistemoj porlokaj aparatoj | 
* Amiga FileSystem
* Caching File System
* ext2
* ext3
* ext4
* FAT
* FAT 32
* HFS
* HFS Plus
* HPFS
* ISO 9660
* Journaled File System
* Minikso
* NTFS
* ReiserFS
* Unikso-dosiersistemo
* XFS
* ZFS
 |
| Disaj dosiersistemoj | 
* Network File System
* Coda
* Andrew-dosiersistemo
 |

 |
La **geologio de Argentino** priskribas la komponon kaj la historion de la formado kaj disvolvigo de la geologiaj regionoj kiuj hodiaŭ estas Argentino. Inter la geologiaj unuoj argentinaj elstaras la sistemo Andoj okcidente, tektone aktiva, kaj la zono orienta, pli stabila, komponita de antaŭkambriaj tavoloj de la Patagonia Masivo sude kaj la Brazila Masivo aŭ Ŝildo norde kaj, apogita sur tiu, la Ĉakopampa Ebenaĵo, formita de la akumulado en ĵusaj geologiaj epokoj fare de sedimentoj ĉu maraj ĉu vulkanaj.

Kompono
-------

Argentino estas formita de la samaj unuoj tektonaj bazaj de la resto de Sudameriko.

La Andoj etendiĝas de nordo al sudo en la zono okcidenta, paralele al la marbordo de la Pacifiko; originita dum la Kenozoiko, kaj ĝi karakterizas per altaj areoj kaj intensa vulkana kaj tertrema aktivado.

La orienta parto de la lando apogiĝas sur du antikvaj blokoj kiuj kuniĝas ĉe la Rivero Colorado: nome la Patagonia Altebenaĵo, sude, estas formita de altebenaĵoj ŝtupecaj orientaj al oriento, kovritaj de ŝtono aŭ eolaj kuŝejoj. La bordoj estas formataj de ravinoj, markitaj de disniveloj de ĝis 200 m. La riveraj valoj fluas de okcidento al oriento; tiu ŝildo pluas al la Atlantiko, kio okazigas la kontinentbreton el kiu elstaras la Malvinoj. La Brazila Masivo konstituas la bazon de la nordo de la lando; ĝi troviĝas plejparte kovrita de sedimentoj escepte ĉe kelkaj elstaraĵoj en la Pampecaj Montaroj, Punao, Sistemo Tandilia kaj Insulo Martín García.

Fine, la sedimentbasenoj de ĵusa formado estas reprezentataj de la Ĉakopampa Ebenaĵo, kiu etendiĝas ekde la bazo de Andoj al la Atlantiko kaj enhavas la ebenaĵojn de Ĉako, Pampo kaj Argentina Mezopotamio. La baseno de la rivero Paragvajo okupas la orientan pinton. La okcidenta kaj centra zonoj estas direktitaj al basenoj de la riveroj devenaj el Andoj. En la sudo, la malmulta deklivo de la reliefo kaj la argileca grundo originas zonon tre inundeblan.

Notoj
-----

1. ↑   Arkivigite je 2014-03-23 per la retarkivo Wayback Machine Configuración geológica de Sudamérica, Espacios naturales de Latinoamérica: Desde la Tierra del Fuego hasta el Caribe, Borsdorf, Alex; Dávila, Carlos; Hoffert, Hannes; kaj Tinoco Rangel, Carmen Isabel, alirita la 4an de februaro de 2012.
2. 1 2   Unidad didáctica 1: El territorio latinoamericano, Universidad de las Palmas de Gran Canaria, PDF, alirita la 3an de februaro de 2012.
3. ↑   Historia Geológica de la Argentina, alirita la 4an de februaro de 2012

Bibliografio
------------

* Capuz, Silvia María; Echevarría, María Julia (2001). Geografía, La Argentina y el MERCOSUR. Ediciones AZ. ISBN 0613873394, 9780613873390.
* Borsdorf, Alex; Dávila, Carlos; Hoffert, Hannes; kaj Tinoco Rangel, Carmen Isabel. «Espacios naturales de Latinoamérica: Desde la Tierra del Fuego hasta el Caribe».  Arkivigite je 2013-07-29 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 4an de februaro de 2012

* Kategorio Geologio de Argentino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Santiago TORNÉ i Grau** (naskiĝis en 1930, mortis la 25-an de januaro 2021) estis hispana esperantisto kaj aktivulo en la loka movado en la kataluna urbo Sabadell.

Esperanto-agado
---------------

Li lernis Esperanton en 1960, per perkoresponda kurso de Ramón Molera. Li estis aktiva en la Esperanto-Centro de Sabadell; en tiu urbo li estis kunredaktoro de la ĉiusemajna Esperanto-programo de *Radio Sabadell.*

Li kunfondis Kulturan Asocion Esperantistan (KAE) kaj estas unu el ĝiaj estraranoj dum multaj jaroj, interalie kiel kunredaktoro de ĝia bulteno *KAE-Informilo*. Li estas unu el la organizantoj de la Internaciaj Esperanto-Semajnoj de la Kulturo kaj Turismo.

Li verkis kun Luis Serrano "Diccionari Català-Esperanto" (vortaro kataluna-Esperanto)

Referencoj
----------

1. ↑  Antonio Marco Botella, "Esperanto en Katalunio", Barcelona Esperanto-Centro, Barcelono, 2005
2. ↑  "Diccionari Català-Esperanto" en la katalogo de la libroservo de UEA.
Du **regantaj kapitanoj** plenumas kolege la regan funkcion (regnestran kaj registarestran) de la Respubliko San-Marino.

La duonjaraj ofic-periodoj de la regantaj kapitanoj komenciĝas la 1-an de aprilo kaj la 1-an de oktobro. En la somera periodo estas ankaŭ la san-marina novjara festo, kiu okazas je la 3-a de septembro.

La regantajn kapitanojn elektas kiel duon (do kune en unu voĉdonado) la Granda kaj Ĝenerala Konsilio el inter siaj anoj, per absoluta plimulto de la voĉoj. Kandidatoj devas havi almenaŭ 25 jarojn kaj esti denaskaj sanmarinanoj.

La unuaj regantaj kapitanoj, *Filippo da Sterpeto* kaj *Oddone Scarito*, estis elektitaj la 12-an de decembro 1243; ili ankoraŭ portis la latinan titolon *consules* (konsuloj). Fine de la 13-a jarcento ili alprenis la titolojn "kapitano" kaj "defendanto". De la fino de la 16-a jarcento validas malpermeso de re-elekto dum tri jaroj, kiu preskaŭ ĉiam estis respektata.

Vidu ankaŭ
----------

* Politikaj institucioj de San-Marino

* Kategorio Regantaj kapitanoj (San-Marino) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Clarés de Ribota** [KlaRES deriBOta] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko *Comunidad de Calatayud* kies ĉefurbo estas Calatayud, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Clarés de Ribota estas municipa teritorio en la nordokcidento de la komarko *Comunidad de Calatayud*, kie ĝi estas inter Malanquilla norde kaj Villarroya de la Sierra sude. Krome okcidente estas Bijuesca.

La loĝloko Clarés de Ribota mem estas je 120 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 27 km de Ateca, sur 943 msm en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Ribota, fakte ĉe ties ekfluejo, apud la montaro Virgen. Ĝi estas alirebla laŭ la nacia ŝoseo N-234 inter Sorio kaj Calatayud.

Historio
--------

Preĝejo.
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud, en la "Sesma del río de la Cañada", kaj ĝi estis kategoriita kiel "aldea" (domaro) ĝis 1711 kaj poste "lugar" (vilaĝo) ekde 1785. Kiel oftis en tiuj limaj lokoj, estis iam kastelo; tial la preĝejo estas dediĉita al la Virgulino de la Kastelo. Tio estas, kiam la mezepekaj kasteloj de tiu areo jam ne plu utilis sen limo inter Kastilio kaj Aragono, tre ofte oni uzis restaĵojn de la kastelo por nova preĝejo.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Clarés de Ribota kie oni malaltiĝis el 522 en 1910 ĝis nunaj 68 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.

Aktualo
-------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Aliaj altiraĵoj estas la preĝejo kun romanikaj pentraĵoj interne, fonto kun lavujo, ermitejo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la riveroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Clarés de Ribota en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Neoficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803253
 |
**Kuŝejo**, en geologio, estas formaĵo en kiu estas koncentro statistike nenormala de mineraloj (**mineralaj kuŝejoj**) kiuj estas sur la terkrusto aŭ litosfero.

Kuŝejo mineja estas tiu en kiu la kvalito kaj kvanto de la mineraloj pravigas specifan studon, kiu celas difini laŭ kvanto, kvalito, profondeco kaj grando la kuŝejon cele disvolvigi la minadan agadon por ke la minado de la kuŝejo estu ekonomie enspeziga per la nunaj teknologioj.

La plej parto de la naturaj kemiaj elementoj, eĉ la malplej abundaj, troviĝas ĉe la terkrusto laŭ konsiderindaj kvantoj. Tamen por atingi elfoseblon necesas koncentroj kiuj aperas nur eksterordinare, krom taŭgaj kondiĉoj de alreblo. Kelkaj procezoj de interna kaj ekstera geologio povas produkti surloke koncentrojn ekonomie interesajn de materialoj kiaj metaloj, karbo aŭ hidrokarbidoj.

Estas kuŝejoj ankaŭ formaĵo de scienca intereso, ĉefe en la kampo de la paleontologio kiam ĝi enhavas restojn fosiligiitajn de vivaj estaĵoj.

* Kategorio Geologia kuŝejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Avviso* el Antverpeno datita en 26a de decembro 1663.
***Avvisi*** (en itala: *avviso* [avˈviːzo]; plurale: *avvisi*) estis man-skribitaj novaĵ-leteroj uzitaj por dissendi politikajn, militajn kaj ekonomiajn novaĵojn rapide kaj efike tra Eŭropo, kaj pli specife en Italio, dum la komenco de la moderna epoko (1500-1700). Dekomence *avvisi* estis tre similaj al leteroj verkitaj kaj senditaj el unu potenculo al alia, sed diverĝis el tiaj leteroj en la 16a jarcento per pli normigaj praktikoj. *Avvisi* povas esti dividitaj en du kategorioj: 'publikaj' *avvisi* kaj 'sekretaj' *avvisi*, kvankam eĉ la ekzempleroj de tiuj publikaj estis ofte verkitaj de la sama persono.

En itala lingvo, la vorto *avviso* estus tradukeblaj al noto, averto, novaĵo aŭ anonco.

Notoj
-----

1. ↑   Vidu (Infelise 2002), pp. 212, 214, 216-217.

Bibliografio
------------

* DeVivo, Filippo (2005), "Paolo Sarpi and the Uses of Information in Seventeenth-Century Venice", Media History, London: Routledge, 11 (1): 37–51
* Infelise, Mario (2002), Roman Avvisi: Information and Politics in the Seventeenth Century. Court and Politics in Papal Rome, 1492-1700. Cambridge: Cambridge University Press, pp. 212–228
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Bonaj spiritoj** estas ordo de spiritoj laŭ la spirita hierarkio ellaborita de Allan Kardec en La Libro de la Spiritoj. Karakterizas ilin i.a. "regado de la spirito super la materio, deziro al bono. Iliaj kvalitoj kaj ilia kapableco praktiki bonon rilatas kun la ŝtupo, kiun ili atingis: unuj posedas scion, aliaj saĝon kaj bonecon, kaj la plej progresintaj havas kune la scion kaj la moralajn kvalitojn. Ĉar ili ankoraŭ ne tute senmateriiĝis, tial ili konservas pli aǔ malpli nete, laǔ sia rango, postsignojn de la enkorpa vivo, elmontratajn ĉu per la parolo, ĉu per la kutimoj, en kiuj sin trovas eĉ kelkaj el iliaj manioj."

Klasoj
------

Oni povas disdividi ilin en kvar *ĉefajn* klasojn:  

* Bonfaremaj spiritoj
* Erudiciaj spiritoj
* Kleraj spiritoj
* Superaj spiritoj

Vidu ankaŭ
----------

* Puraj spiritoj
* Neperfektaj spiritoj
* Monda Spiritisma Asocio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Spiritismaj libroj senpage elŝuteblaj el la retejo de Arkivigite je 2016-08-25 per la retarkivo Wayback Machine Brazila Spiritisma Federacio

Referencoj
----------

1. ↑  Laǔ La Libro de la Spiritoj, 2a parto, ĉap. 1
**Dong Hoi** - vjetname **Đồng Hới**  estas administra urbo de Provinco Quang Binh, ankaŭ universitata urbego en Vjetnamio.

Aerfoto pri Đồng Hới
Plaĝo en Đồng Hới
Vido en Đồng Hới

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 152 km²
* Supermara alteco: 13 m
* Loĝantaro: 160,000 en 2013
* Horzono: UTC +7
* Telefonkodo:
* 17° 28′ 59″ N 106° 35′ 59″ O﻿ / ﻿17.48306 °N, 106.59972 °O﻿ / 17.48306; 106.59972 (mapo)Koordinatoj: 17° 28′ 59″ N 106° 35′ 59″ O﻿ / ﻿17.48306 °N, 106.59972 °O﻿ / 17.48306; 106.59972 (mapo)

Geografio
---------

Đồng Hới situas laŭ rivero kaj laŭ la Sudĉina Maro en meza parto de la lando. La marbordo estas 12 km. longa. Hue troviĝas en distanco de (en mm-oj) 154, lando Laoso 180, Da Nang 232, Nam Dinh 328, Hai Phong 373, Hanojo 401, Ha Long 416, Qui Nhơn 500, Nha Trang 645, Da Lat 648, Biên Hòa 729, Phan Thiết 747, Ho-Ĉi-Min-urbo 751, Vũng Tàu 797, Long Xuyên 802, Can Tho 836, Rạch Giá 849 km.

Historio
--------

Enirejo de la citadelo en Đồng Hới
Arkeologia elfosejo en tiu areo pruvis, ke homoj vivis tie jam en la ŝtonepoko. Inter 1558-1775 Vjetnamio estis dividita en du landoj, Đồng Hới estis grava defendejo de la norda parto. Dum la unua Hindoĉinia Milito en la 1950-aj jaroj la loka aerbazo estis uzita fare de la francoj. Dum la Vjetnama milito en 1965 Đồng Hới estis grandparte detruita per bombadoj fare de Usono. En 1972 denove okazis granda batalo inter usonaj ŝipoj kaj vejnamiaj aviadiloj. Post falo de Sajgono en 1975 Quảng Bình provinco estis kunfandita en Bình Tri Thien provinco. En 1990 Bình Tri Thien denove estis disigita en tri provincojn kiel ĝi estis antaŭe. Đồng Hoi tiam iĝis la ĉefurbo de Quảng Bình provinco.

Ekonomio
--------

En la ĉirkaŭaĵo de Đồng Hới oni vivas el agrikulturo, en la urbego el industrio, turismo, iom da servoj kaj iomete el agrikulturo. En la urbego La grandurbo 98 hoteloj funkcias.

Trafiko
-------

Đồng Hới estas atingebla per flugmaŝinoj, aŭtoj, trajnoj kaj ŝipoj. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Ruinaĵo en Đồng Hới

Klimato
-------

Đồng Hới situas en musona klimato. En la urbego pluvas en la plena jaro 2090 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter septembro-novembro pluvegas. La meza jara humido estas proksimume 84%.

Vidindaĵoj
----------

* plaĝo
* Nacia parko, samtempe monda heredaĵo 50 km norde

Fontoj
------

* WikiTrans
* mapo, distancoj Arkivigite je 2017-03-19 per la retarkivo Wayback Machine