recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Malplimulto** estas homgrupo sur terpeco (ŝtato, regiono), kiu distingiĝas de la plimulto per diversaj ecoj de la tiea loĝantaro. Tiaj ecoj povas esti lingvo, raso, religio, seksa prefero k.a. Ofte la rajtoj de malplimultoj estas limigitaj, okazas subpremado, parte eĉ ŝtate farita, kaj izolado pro nescio kaj antaŭjuĝoj.

UN establis rajtojn de malplimultoj, kiujn la ŝtatoj-membroj tamen tre malsamgrade atentas.

En Tokio je 1988 estis fondita la organizaĵo IMADR (*International Movement Against All Forms of Discrimination and Racism* = Internacia movado kontraŭ ĉiuforma diskriminado kaj rasismo), kiu penas atentigi pri problemoj kaj diskriminado de malplimultoj kaj subtenas la rajtojn de malavantaĝigitaj homgrupoj.

Estiĝo de malplimultoj
----------------------

1. **Invado**:
La origina loĝantaro de teritorio per amasa enmigrado de alia popolo estas forpelita, parte neniigita, ekz. la indiĝenoj aŭ indianaj popoloj en nuna Usono.

2. **Deviga elmigrado per translokigo**:
Ekzemplo por tio estas la historio de la nigruloj en Usono. Vd. ankaŭ: transigo de loĝantaroj.

3. **Deviga migrado per forpelado**:
Ekzemploj estas la forpelo de germanoj, poloj k.a. kiel sekvo de la Dua Mondmilito.

4. **Libervola migrado**:
Anoj de sociokulturaj grupoj libervole forlasas sian originan teritorion kaj enmigras en lokon, kie jam troviĝas anoj de la sama lingvo, kulturo ktp. Tiel sub iuj kondiĉoj povas estiĝi eĉ nova kultura memeco. Ekzemplo estas la franclingvaj kanadanoj en Kebekio.

Ofte la ĉefa kaŭzo por libervola enmigrado estas la espero je pli bona vivo ol en la propra lando. Ekzemplo estas la Turkoj en Germanio.

Klasoj de malplimultoj
----------------------

1. Naciaj malplimultoj estas malplimultoj, kiuj en alia teritorio estas la plimulto, ekz. danoj en Germanio aŭ hungaroj en Rumanio.
2. Etnaj malplimultoj estas malplimultoj, kiuj ne disponas propran "patrolandon", ekz. Bretonoj aŭ soraboj.
3. Lingvaj malplimultoj ne estas etnaj/naciaj malplimultoj, sed parolas alian lingvon ol la loĝanta plimulto en la koncerna ŝtato, ekz. la francparolanta loĝantaro de Svislando.
4. Seksaj malplimultoj (cetere: GLAT) estas gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksamantoj, transgenruloj, transseksuloj.
5. Religia malplimulto

* Kategorio Malplimulto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Malplimulto en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
La monaĥejo Monto Kasino
**Monto Kasino**, (itale: Montecassino) estas monto en Italio (Apeninoj) super valo de la rivero Liri, inter Romo kaj Napolo. Ĉe la piedo de la monto estas urbo Cassino kaj sur la montopinto monaĥejo Montekasino - unu el la plej gravaj spiritaj centroj de la mezepoko. Ĝi situas sur 516 m alta roka monteto okcidente de la komunumo Cassino.

Ĉirkaŭ tiu loko okazis dum la Dua Mondmilito la fama Batalo de Monte Cassino, kiam la germanoj rezistis en la monaĥejo kaj la Aliancanoj (ĉefe usonanoj) atakis dum sia nordena konkero. Finfine konkeris ĝin poloj, kiuj kiel la unuaj hisis blankan-ruĝan flagon.

Vidu ankaŭ
----------

* Benedikto de Nursio
* Benediktanoj
* Władysław Anders
* Cassino
* Montekasino

* Monto Kasino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Monto Kasino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* TTT-ejo pri la abatejo de Monto Kasino
* Oficiala TTT-ejo de la abatejo de Monto Kasino angle, itale
* Montecassino Arkivigite je 2007-03-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Monto Kasino ĉe *catholic-hierarchy.org* angle

{{{2}}} Mapo
**Story MUSGRAVE** (plennomo **Franklin Story Musgrave** ; ‏ la 19-an de aŭgusto 1935, Bostono) estis usona kosmonaŭto kaj kuracisto, kiu partoprenis en kosmaj programoj kaj flugis en la kosmon 6 fojojn .

Vivo
----

Story Musgrave naskiĝis en Bostono en familio kun longa historio en Masaĉuseco kies prauloj venis al Usono sur la ŝipo Mayflower. En 1953, post fino de lernejo, li aliĝis al la Usona Marinfanteria Korpuso. Musgrave servis en diversaj pozicioj en Koreio, Japanio kaj Havajo. En 1958 li estis liberigita kaj komencis studojn. Musgrave kompletigis matematikstudojn en la Sirakuza Universitato, magistron en Informadiko ĉe la Universitato de Kalifornio en Los-Anĝeleso, kaj medicinajn studojn en Universitato Kolumbio en 1964. Fininte siajn medicinstudojn, li studis en hospitalo kaj poste komencis specialiĝi pri spaca medicino. En tiu ĉi kampo li verkis ĉirkaŭ 25 sciencajn artikolojn.

NASA
----

Story Musgrave estis selektita por la astronaŭta unuo en aŭgusto 1967. Li estis parto de la teamo kiu evoluigis la kosmopramon kaj estis membro de la terteamo en pluraj misioj .

La unua kosmoflugo de Musgrave estis en 1983 sur la kosmopramo Challenger kiel parto de la misio STS-6. Dum tiu ĉi flugo li faris sian unuan eksterveturilan agadon. En 1985, li flugis duan fojon per la kosmopramo Challenger kiel parto de la misio STS-51-F. En 1989 li estis ŝipano de la kosmopramo Discovery kiel parto de la misio STS-33. En 1991 Musgrave faris kvaran flugon de la kosmopramo Atlantis kiel parto de la misio STS-44. En 1993 li flugis per la kosmopramo Endeavour kadre de la misio STS-61. Dum ĉi tiu flugo, li faris trifoje eksterveturilan agadon por la prizorgado de la kosmoteleskopo Hubble. Lia lasta flugo estis efektivigita en 1996 sur la kosmopramo Atlantis kiel parto de la misio STS-80 .

Musgrave retiriĝis de NASA en 1997 .

Referencoj
----------

1. ↑   Story Musgrave. Arkivita el la originalo je April 18, 2021. Alirita April 11, 2022.
2. ↑   Story Musgrave (M.D.). Lyndon B. Johnson Space Center (August 1997). Arkivita el la originalo je April 11, 2022. Alirita April 14, 2021.
3. ↑  "New Citizens to be Astros", August 3, 1967, paĝo 19.
4. ↑   STS-80 KSC-96EC-1338 - STS-80 Mission Specialist Story Musgrave inspects orbiter. Kennedy Space Center (December 7, 1996). Arkivita el la originalo je April 6, 2021.

 Arkivigite je 2021-04-06 per la retarkivo Wayback Machine
5. ↑   NASA UFO STS-61 - Story Musgrave sees Snakes in Space. Arkivita el la originalo je January 9, 2023. Alirita December 11, 2022.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Astronautix biografio de Story Musgrave
* Spacefacts biografio de Story Musgrave
* Musgrave ĉe Spaceacts Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Musgrave ĉe Encyclopedia de Scienco
* Pri Story Musgrave
* Story Musgrave ĉe Interreta filma datumbazo (angle)
* Musgrave ĉe Internacia Spaca Halo de Famo
* Story Musgrave Intervjuo Sur Lia Abusive Infanaĝo Kaj Instigo
* Appearances on C-SPAN


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 833716
* GND: 131980564
* LCCN: no2010145591
* VIAF: 10993999
* ISNI: 0000 0003 7431 3408
 |
**Séran** estas rivero en Francio, en la departemento Ain, dekstra alfluanto de Rodano en la komunumo Cressin-Rochefort.

Ĝi fontas sur la Altebenaĵo de Retord apud la vilaĝo *Les Viures* en la komunumo Le Grand-Abergement, kaj fluas suden, faranta limon inter Le Grand-Abergement kaj Le Petit-Abergement.
Ĉi-tiu "*oficiala*" fonto estas foje senakva.

Inter Ruffieu kaj Hotonnes, ĝi akvas la lageton "*Étang de la Vendrolière*".
Ĝi limas inter la komunumoj Songieu kaj Lompnieu, Sutrieu kaj Champagne-en-Valromey, Belmont-Luthézieu kaj Vieu. En tiu-ĉi regiono, ĝi ricevas akvon de multenombraj alfluantetoj, inter kiuj *Bief de la Coux, Bief de sous Ruffieu, Rojo Le Chevrier, Bief des Crouis, Rojo de la Faverge, Bief de sous Pré Neuf, Rojo de Muffieu* ...

En komunumo Artemare, ĝi ricevas ĝian ĉefan alfluanton: rivero **Le Groin** (aŭ rivero **Arvière**) post akvofalo de ĉirkaŭ 50 m de alto apud la vilaĝeto Cerveyrieu. Tie ĝi ankaŭ ricevas *rojojn de Laval* kaj riveretojn *Yon* kaj *Eau Morte*.

De tie ĝi fluas sud-orienten tra Marlieu, Talissieu, Ceyzérieu, Béon, kie, ricevante *Rojo des Rousses*, ĝi turnas suden, Flaxieu, Pollieu kaj Cressin-Rochefort kie sifono trafluigas ĝin sub kanalo de devojigo de Rhodano antaŭ alflui brakon de Rodano nomata *Lônede Moiroud*.

Ĝia ĉefa alfluanto estas rivero **Arvière** kiu fontas en komunumo Brénaz al alteco de 1 230 m. sur la deklivo de monto *L'Hergues*. Ĝi trafluas poste Lochieu, Virieu-le-Petit, Vieu (kie ĝi prenas la nomon **Le Groin**), kaj Artemare kie ĝi alfluas la maldekstran bordon de Séran.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  La termino *Lône* signifas morta brako sur Rodano.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pri Séron (france)
* Komunumoj trafluataj de Séran (france)
* Ŝanĝoj en la fluado de Séran, el revuo *Persee* (france)
Koordinatoj: 49° 51′ 11″ N 18° 18′ 04″ O﻿ / ﻿49.85306 °N, 18.30111 °O﻿ / 49.85306; 18.30111 (mapo)

**Muglinov** (germane *Muglinau*, pole *Muglinów*) estas historia municipo troviĝanta sur teritorio de Ostrava en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie 4 218 loĝantoj (2021). Nuntempe ĝi estas parto de urba parto Silezia Ostrava. Devene ĝi apartenis al Teŝina princlando. La unua mencio pri ĝi estas en kunskribo de dekonaĵoj de vroclava episkopujo el la jaro 1305. La nomo estas derivita per sufikso *-ov* al nomo *Muglin*, kiu estas germana adapto de devena nomo *Mogylno*. La vilaĝo estis unue en tenado de teŝinaj dukoj. En la jaro 1440 ĝi fariĝis parto de sileziaostrava senjorujo kaj en 1630 de kunčica senjorujo. En 1714 Muglinov estis denove aligita al senjorujo Silezia Ostrava, en kies ligo ĝi daŭris ĝis la jaro 1848. Provboroj, faritaj en la municipo en duono de la 19-a jarcento, ne estis sukcesaj. Malgraŭ tio eĉ ĉi tie estiĝadis vico de industriaj entreprenoj, ekz. brikfabrikoj kaj entrepreno por produktado de argila varo. Grandan signifon havis ankaŭ minado de bazalto. La industriigon akompanis karakteriza demografia evoluo de Muglinov kaj vigla konstrua vivo. Krom privataj konstruaĵoj ĉi tie estis konstruita ankaŭ minista kolonio por okupitoj de Minejo Ida. En la jaro 1849 Muglinov estis kunigita kun Heřmanice kaj Hrušov, ekde la jaro 1866 nur kun Heřmanice, en la jaro 1890 ĝi denove fariĝis memstara municipo. Parto de Ostrava Muglinov estas ekde la jaro 1941. La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo nokte el la 30-a de aprilo je la 1-a de majo 1945.

Vidu ankaŭ
----------

* Antošovice
* Heřmanice
* Hrušov
* Koblov
* Kunčice
* Kunčičky
* Silezia Ostrava

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de statuta urbo Ostrava |
| --- |
| urbaj partoj: | Hošťálkovice ~ Hrabová ~ Krásné Pole ~ Lhotka ~ Mariánské Hory kaj Hulváky ~ Martinov ~ Michálkovice ~ Moravia Ostrava kaj Přívoz ~ Nová Bělá ~ Nová Ves ~ Ostrava-Jih ~ Petřkovice ~ Plesná ~ Polanka nad Odrou ~ Poruba ~ Proskovice ~ Pustkovec ~ Radvanice kaj Bartovice ~ Silezia Ostrava ~ Stará Bělá ~ Svinov ~ Třebovice ~ Vítkovice |
| lokaj partoj: | Antošovice ~ Bartovice ~ Bělský Les ~ Dubina ~ Heřmanice ~ Hrabůvka ~ Hrušov ~ Hulváky ~ Koblov ~ Kunčice ~ Kunčičky ~ Mariánské Hory ~ Moravia Ostrava ~ Muglinov ~ Přívoz ~ Radvanice ~ Silezia Ostrava ~ Výškovice ~ Zábřeh |

 |
**Strambino** estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. La 31-an de decembro 2015 la komunumo havis 6263 loĝantojn. 

municipejo
panoramo

Geografio
---------

La komunumo situas en la regiono Piemonto en la Provinco Torino 42 kilometrojn norde de la provincĉefurbo Torino. La komunumon havas areon de 22,74 km² kaj loĝantodensecon de 270 po personoj/km².

### Limoj

La komunumo Strambino limas al la komunumoj Ivrea, Romano Canavese, Caravino, Vestignè, Mercenasco, Vische kaj Candia Canavese.

Trafiko
-------

Strambino situas sur la trajnlinio de Torino al Aosta kaj havas tra la ĉefstrato SP56 aliron al la itala nacia aŭtoŝoseo A5, kiu kongruas kun la eŭropa strato E25. Tra la komunumo pasas la ĉefstrato SS26, kiu paralele al E25 ligas Torinon kun Aosta.

Historio
--------

La kernon de la vilaĝo formas la Kastelo de Strambino, kies konstruhistorio komenciĝas en la 15-a jarcento, kiu situas sur la kresto de la monteto antaŭ la urbo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Strambino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Strambino (itale)
**Navahrudak** (beloruse *Навагрудак*, *Novogrudok*, pole *Nowogródek*, litove *Naugardukas*) estas urbo en okcidenta parto de Belorusio kun 30,7 mil loĝantoj (2006). Ĝi situas 160 km oriente de Hrodna / Grodno.

La panoramo de la mezepoka urbo Nowogródek, ilustraĵo
La naskiĝdomo de Adam Mickiewicz en Nowogródek, nun muzeo de Adam Mickiewicz

Historio
--------

Navahrudak estas unu el la plej malnovaj urboj de nuna Belorusio, loĝata jam en la 10-a jarcento. Ĉar ĝi estas la plej alta punkto de la najbara montetaro, ĝi gravis kiel defenda-strategia loko. La unua skriba mencio de ĝi venas el 1227 kiel *Novogorodok*.

La ruinoj de la kastelo de litova duko (duko kaj pli poste grandduko) Mendog (fortikaĵo el la 13-a jc.) kaj la paroĥeja preĝejo "La Blanka Paroĥejo" apud kiu estas amas-tombo kaj la memorŝtono omaĝe al la polaj monakinoj, mortpafitaj fare de germanoj en la jaro 1943
La urbon detruis la mongoloj en 1240. Ekde la 13-a jc. ĝi estas centro de la regiono *Ĉernij Rus* (Nigra Rusio), kaj laŭ kelkaj fontoj ĝi estis ĉefurbo de la Grandprinclando Litovio, de litova duko (pli poste grandduko) Mendog, ĝis ties translokiĝo al Trakai

Ĝi iĝis en 1507 centro de regiono de la Grandprinclando kaj retenis tiun rolon ĝis 1795, kiam ĝi estis ligita al la Rusa Imperio kaj iĝis centro de la Grodno-a gubernio, ekde 1842 ĝi estis parto de la Minska gubernio.

La 24-an de decembro 1798 en Zaosie (aŭ Nowogródek) naskiĝis granda pola poeto Adam Mickiewicz.

La memorŝtono omaĝe al polaj monakinoj - la mortpafitaj fare de germanoj en la jaro 1943
La memortabulo omaĝe al beataj polaj monakinoj - la mortpafitaj fare de germanoj en la jaro 1943, ĝi troviĝas en la paroĥeja preĝejo "La Blanka Paroĥejo" en Nowogródek
La urbon okupis en 1919 polaj taĉmentoj kaj ĝi apartenis ĝis 1939 al la Dua Pola Respubliko.

Dua mondmilito
--------------

Dum la germana okupado de Pollando disvolviĝis Pola Rezistomovado.

La 8-an de aŭgusto 1940 Germana polico pafmortigis el geto grandan nombron de judoj.

1.08.1943: Germanoj pafmortigis 11 polajn monaĥinojn en Navahrudak, kiuj oferis sian vivon anstataŭ 120 personoj (arestitaj de Gestapo kaj senditaj al trudlaboro en Tria Regno)

Ekonomio
--------

Gravas la industriaj branĉoj por prilaboro de la agrikulturaj produktoj.

Vidindaĵoj
----------

* naskiĝdomo de Adam Mickiewicz (vidu la supran foton), pola poeto, lia statuo
* preĝejoj, i.a. la paroĥeja preĝejo "La Blanka Paroĥejo" apud kiu estas amas-tombo kaj la memorŝtono omaĝe al la polaj monakinoj, mortpafitaj fare de germanoj en la jaro 1943
* la ruinoj de la kastelo de litova duko Mendog (pli poste grandduko de Litovio) (fortikaĵo el la 13-a jc.)

Konindaj personoj
-----------------

* Mindaugas
* Adam Mickiewicz
* Władysław Syrokomla

Ĝemelaj urboj
-------------

* Pollando Elbląg en Pollando
* Krynica Morska, Pollando
* Prienai, Litovio

Vidu ankaŭ
----------

* Orientaj Limregionoj

Bibliografio
------------

* M. Kosman, *Historia Białorusi* (Historio de Belorusio), Vroclavo 1979, ISBN 83-04-00201-9.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala paĝo
Nokta panoramo en Subang Jaya
Vido en Subang Jaya
Stacidomo en Subang Jaya
**Subang Jaya** estas milionurbo kaj universitata urbo de Malajzio (kie estas la plej granda urbo), en Malaja duoninsulo, en subŝtato Selangoro. La urbo estis antaŭurbo de Kuala-Lumpuro, sed la loĝantaro en 2010 jam superis eĉ la ĉefurbon.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 1.600.000 (takso en 2010)
* Areo: 70 km²
* Horzono: UTC + 8

Geografio
---------

Subang Jaya situas en valo, en okcidenta parto de la lando.

Historio
--------

En Subang Jaya oni komencis konstruadi en 1974. Municipo formiĝis en 1997. Komence de la 21-a jarcento oni konstruis loĝturojn. En 2006 granda ŝtormo okazis.

Trafiko
-------

Subang Jaya havas trajnan kaj aŭtovojan kontaktojn kun Kuala-Lumpuro kaj Klang. En la urbo (kaj ankaŭ al la menciitaj urboj) aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La ĉefurba internacia flughaveno estas proksime.

Klimato
-------

Subang Jaya havas tropikan klimaton. En ĉiuj monatoj pluvas inter 150-280 mm. La temperaturo estas averaĝe 30 °C.

Vidindaĵoj
----------

* moskeoj
* hinduaj kaj budhanaj temploj
* romkatolika kapelo

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de milionurboj

* Subang Jaya en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Subang Jaya en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*A* estas subaro de *B*, kaj *B* estas superaro de *A*.
En matematiko, aparte en aroteorio, aro *A* estas **subaro** de aro *B*, se *A* estas "enhavata" ene de *B*. La interrilato de unu aro estante subaro de alia estas nomata kiel **inkluziveco**. Ĉiu aro estas subaro de si.

Pli formale, Se *A* kaj *B* estas aroj kaj ĉiu ero de *A* estas ankaŭ ero de *B*, tiam:

* *A* estas **subaro** de (aŭ estas **inkluzivita** en) *B*, skribata per *A* ⊆ *B*,

aŭ ekvivalente

* *B* estas **superaro** de (aŭ **inkluziva**) *A*, skribata per *B* ⊇ *A*.

Se *A* estas subaro de *B*, sed *A* estas ne egala al *B*, tiam A estas ankaŭ **strikta** (aŭ **pozitiva**) **subaro** de *B*. Ĉi tio estas skribita kiel *A* ⊂ *B*. En la sama vojo, *B* ⊃ *A* signifas ke B estas **strikta superaro** de *A*.

Simboloj ⊆ kaj ⊂ estas analoga al ≤ kaj <. Ekzemple, se *A* estas (**larĝsenca**) **subaro** de *B* (skribita kiel *A* ⊆ *B*), tiam la kvanto da eroj en A estas malpli ol aŭ egala al la kvanto da eroj en *B* (skribita kiel |*A*| ≤ |*B*|). Ankaŭ, por finiaj aroj *A* kaj *B*, se *A* ⊂ *B* tiam |*A*| < |*B*|.

Por ĉiu aro *S*, inkluziveco estas rilato sur la aro de ĉiuj subaroj de *S*.

Ekzemploj
---------

* La aro {1, 2} estas pozitiva subaro de {1, 2, 3}.
* La aro de naturaj nombroj estas pozitiva subaro de la aro de racionalaj nombroj.
* La aro {*x* : *x* estas primo pli granda ol 2000} estas pozitiva subaro de {*x* : *x* estas nepara nombro pli granda ol 1000}
* Ĉiu aro estas subaro de si, sed ne pozitiva subaro.
* La malplena aro, skribita ø, estas ankaŭ subaro de ĉiu aro *X*. Malplena aro estas pozitiva subaro de ĉiuj aroj krom si.

  


|  |  |
| --- | --- |
|  <!-- --> | Ĉi tiu artikolo enhavas dume forkomentitajn partojn de la teksto, ĉar ili ankoraŭ ne estas sufiĉe bonaj. Vi povas redakti la paĝon kaj plibonigi kaj malkomenti la forkomentitajn partojn. |

* Kategorio Subaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 56° 01′ 00″ N 25° 54′ 00″ O﻿ / ﻿56.01667 °N, 25.90000 °O﻿ / 56.01667; 25.90000 (mapo)

**Subate** estas urbo en Latvia historia regiono Selonio, en la sudoriento de Latvio. Ĝi situas en distrikto Augšdaugava sur la limo de Litovio, inter Granda kaj Malgranda lagoj Subates. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 50 km de Daugavpils kaj 175 km de Rigo. Laŭ la stato de la jaro 2023 en la urbo vivis 515 personoj sur areo de 5,32 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 97 loĝantoj/km².

Historio
--------

Ilūkste komencis disvolviĝi kiel setlejo, kiu apartenis al la Livonia Ordeno komence de la 16-a jarcento, kiel komerccentro ĉe la vojkruciĝoj. En la 1560-aj jaroj, la teritorio estis inkludita en la Duklando Kuronio kaj Zemgalio.

En 1685 la luteraj loĝantoj de la katolika vilaĝo konstruis novan vilaĝon sur la kontraŭa bordo de la lago. Ambaŭ partoj komencis esti nomitaj Malnova kaj Nova Subate. La administra divido restis ĝis 1894, kiam la vilaĝoj estis unuigitaj. En 1795 la urbo venis sub la kontrolon de Rusia Imperio kaj iĝis la centro de la distrikto.

En 1917, Subate akiris urborajtojn kune kun multaj aliaj iamaj urbetoj. En 1918-1920 la distrikto estis inkludita en la Respubliko de Latvio.

### Ŝanĝo de loĝantaro

| Jaro | Homoj |
| --- | --- |
| 1939 | 1500 |
| 1965 | 2100 |
| 2021 | 596 |

Geografio
---------

La urbo situas en Supralanda malaltebenaĵo (latve *Augšzemes augstiene*).

Averaĝa temperaturo estas -6,5°C en januaro kaj +17,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 650-700 mm jare.

### Transporto

Tra la urbo pasas aŭtovojoj P70 (Subate-Svente, en Litovio 122 Subate-Obeliai-Panevėžys) kaj P73 (Vecumnieki-Subate).

Bildoj
------

* Jelgava strato.Jelgava strato.
* Granda Subates lago.Granda Subates lago.
* Tombejo de sovetiaj soldatoj.Tombejo de sovetiaj soldatoj.
* Lutera preĝejo.Lutera preĝejo.
* Busstacidomo.Busstacidomo.

Referencoj
----------

1. ↑  Mazais Latvijas autoceļu atlants - Latva Malgranda voja atlaso
2. 1 2 3  Latvijas PSR Mazā Enciklopēdija - Latva Malgranda Enciklopedio, v. 3, p. 442.
3. 1 2  Latvijas ģeogrāfijas atlants - Latvia geografia atlaso. "Jāņa sēta", 2020

Eksteraj ligiloj
----------------

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Subate en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759563
* GND: 7578016-1
* VIAF: 240126857
 |
Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Tramtransporto en Liberec.
Tio ĉi estas listo de tramlinioj en Liberec.
Tramlinioj en Liberec estas numeritaj de jaro 1924.

Tagaj linioj
------------

### 1

Nádraží - Lidové sady (de 1924)

Nádraží - Muzeum (dum jaro 1950)

Lidové sady - Vápenka (dum jaro 1990)

Lidové sady - Viadukt (dum jaro 1996, en jaro 1998 nuligita)

Lidové sady - Viadukt (historia linio, nur dum festoj)

### 2

Rochlice - Liberec, radnice - Růžodol I (de jaro 1924 ĝis la 31-a de oktobro 1960)

Lidové sady - Dolní Hanychov (dum jaro 1990, poste nuligita)

Lidové sady - Kubelíkova (1998)

Lidové sady - Riegrova - Botanická-ZOO - Muzeum-výstaviště - Průmyslová škola - Ul. 5.května - Šaldovo náměstí - Fügnerova - Rybníček - Nádraží - Viadukt - Krkonošská - Staré Pekárny - Vápenka - Janův Důl - Kubelíkova - Dolní Hanychov (de jaro od 2005 ĝis nun)

### 3

Soukenné náměstí - Horní Hanychov (de 1924)

Lidové sady - Horní Hanychov (de 1932 ĝis la jaro 1996)

Lidové sady - Riegrova - Botanická-ZOO - Muzeum-výstaviště - Průmyslová škola - Ul. 5.května - Šaldovo náměstí - Fügnerova - Rybníček - Nádraží - Viadukt - Krkonošská - Staré Pekárny - Vápenka - Janův Důl - Kubelíkova - Dolní Hanychov - Malodoubská - Hanychov kostel - Spáleniště - Horní Hanychov (de jaro 2005 ĝis nun)

### 4

Lidové sady - Pekárny či Vápenka (de jaro 1934, iam post jaro 1950 nuligita kaj alinumerigita al linio 1)

### 5

Fügnerova - Vratislavice (de oktobro 1965)

Rybníček - Fügnerova - Mlýnská - Textilana - U Lomu - Nová Ruda - Ústav sociální péče - Pivovar - Lékárna - Vratislavice nad Nisou kostel - Vratislavice nad Nisou, výhybna (de jaro 2005 ĝis nun)

### 11

Liberec, Fügnerova - Jablonec nad Nisou, vozovna v Pražské ulici (de jaro 1955)

Viadukt - Nádraží - Rybníček - Fügnerova - Mlýnská - Textilana - U Lomu - Nová Ruda - Ústav sociální péče - Pivovar - Lékárna - Vratislavice nad Nisou, kostel - Vratislavice nad Nisou, výhybna - Kyselka - Proseč nad Nisou, škola - Proseč nad Nisou, pošta - Proseč nad Nisou, výhybna - Jablonec nad Nisou, Nový Svět - Jablonec nad Nisou, Zelené údolí - Jablonec nad Nisou, měnírna - Jablonec nad Nisou, Brandl - Jablonec nad Nisou, Liberecká - Jablonec nad Nisou, Tyršovy sady (de jaro 2005 ĝis nun)

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4 5 6   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2010-10-09. Alirita 2011-08-28.

Vidu ankaŭ
----------

* Tramtransporto en Liberec
* Tramvojo Liberec – Jablonec nad Nisou
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Abaŝiri |

|  |
| --- |
| 網走支庁 |
|  |
| Municipa Kodo | 01540-7 |
| Areo | 10 690,09 km2 |
| Nombro familioj | 141 757(31-a de julio 2004) |
| Loĝantaro | 329 446(31-a de julio 2004) |
| Subgubernia oficejo |
| Adreso | 〒093-8585 |
| 網走市北7条西3丁目
Abashiri-shi, Kita-7-jo Nishi-3-chomeHokkaido, JP-093-8585, Japanio |
| Telefono | +81-152-44-7171 |
| Hejmpaĝo | Subgubernia Retpaĝo Arkivigite je 2010-11-11 per la retarkivo Wayback Machine |
|  |

**Subgubernio Abaŝiri** (網走支庁 [aba-ŝiri ŝiĉō], Hepburn: *Abashiri*; Kunrej: *Abasiri*) estas subgubernio de la gubernio Hokajdo en Japanio. La subgubernia ĉefurbo estas Abaŝiri.

Geografio
---------

### Urboj

1. Kitami
2. Monbecu
3. Abaŝiri (subgubernia ĉefurbo)
### Urbetoj kaj Vilaĝoj

* Distrikto Abaŝiri:

4. Higaŝimokoto
5. Memanbecu
6. Bihoro
7. Cubecu
* Distrikto Ŝari:

8. Ŝari
9. Kijosato
10. Koŝimizu
* Tokoro:

11. Tanno
12. Kunneppu
13. Oketo
14. Rubeŝibe
15. Saroma
16. Tokoro
* Distrikto Monbecu:

17. Ikutahara
18. Engaru
19. Maruseppu
20. Ŝirataki
21. Kamijubecu
22. Jubecu
23. Takinoue
24. Okoppe
25. Niŝiokoppe
26. Oumu

Subgubernioj de Hokajdo
Iŝikari | Soraĉi | Ŝiribeŝi | Oŝima | Hijama | Iburi | Hidaka | Kamikaŭa | Rumoj | Soja | Abaŝiri | Tokaĉi | Kuŝiro | Nemuro


* Kategorio Subgubernio Abaŝiri en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Peco de tualetsapo
Komponaĵo, rezulto de la kemia reakcio sapiĝo, kiun oni uzas por lavi sin, tolaĵojn, ktp.
La vorto **"sapo"** renkontiĝas kiel unue en teksto de Plinio la pli maljuna, romia sciencisto. Jam temas pri produktaĵo farita el
sebo kaj cindroj, sed ĝi estis uzita de la gaŭloj por kolorigi siajn harojn al rufo. Longtempe la homoj lavis sin sen uzo de sapo, ekzemple pere de varmega vaporo, kaj la tolaĵojn oni batadis en flua akvo por forigi la malpuraĵojn. La unua vera sapo estis elfarita en Mezopotamio, kaj la epoko de Krucmilito konatigis ĝin al la eŭropanoj.

Nuntempe en la urbo Halepo en Sirio oni plu elfaras sapon el olivoleo kaj natrio (ricevita el cindroj de salikorno), kun aldono oleon el laŭr-bero, kiun oni povas rigardi kiel la plej praava de la nun ekzistantaj sapoj. En hodiaŭa epoko tiu 100% natura sapo, ekĝuas bonfamon ĉe naturama publiko.  

Ankaŭ la krucmilitistoj hejmenportis ĝin, kiam ili hejmeniris post la militado en la Sankta Lando.

Poste la elfarado de sapo disvastiĝis al aliaj havenoj de la Mediteranea Maro, tiel kiel Alikanto, Ankono, kaj la plej konata tiurilate : Marsejlo.
Diversaj receptoj ekzistas : el vegetala aŭ animala graso, kun natrio aŭ kalio, ktp.

Post la Dua mondmilito pli kompleksaj kemiaĵoj la detergoj emis anstataŭi ĝin. Sed nun tiuj lastaj suferas kritikojn de la ekologiismanoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Biodizelo
* Glicerino

Galerio
-------

* 
* 
*

Proverbo
--------

Ekzistas proverboj pri sapo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Nigran kornikon sapo ne blankigos.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Sapo blankecon ne havas, tamen blanke ĝi lavas.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Sapumi la okulojn.* **"** |

 |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2004-02-01 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Arkivigite je 2006-02-19 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2011-05-25 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑   Lernu. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2009-04-26.

* Sapo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sapo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Sapo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 14866
* GND: 4126815-5
* LCCN: sh85123820
* NDL: 00570627
* NKC: ph135908
 |
|  |
| --- |
| 石狩支庁 |
|  |
| Municipa Kodo | 01300-5 |
| Areo | 3 539,84 km2 |
| Nombro de familioj | 1 062 506(31-a de julio 2004) |
| Loĝantaro | 2 287 711(31-a de julio 2004) |
| Subgubernia oficejo |
| Adreso | 〒060-8558 |
| 札幌市中央区北3条西7丁目
Sapporo, Chuo-ku, Kita-3-jo Nishi-7-chomeHokkaido, JP-060-8558, Japan |
| Telefono | +81-11-231-4111 |
| Hejmpaĝo | Subgubernia Retpaĝo Arkivigite je 2007-07-05 per la retarkivo Wayback Machine |
|  |

**Subgubernio Iŝikari** (石狩支庁 [iŝi-kari ŝiĉō], Hepburn: *Ishikari* /Kunrej: *Isikari*) estas subgubernio, kies ĉefurbo estas Sapporo.

Ĝi enhavas Nacian Parkon de Ŝikocu-Toja kaj Pseŭdonacian Parkon de Ŝokanbecu-Teuri-Jagiŝiri.

Geografio
---------

### Urboj

1. Sapporo (gubernia kaj subgubernia ĉefurbo)
2. Ebecu
3. Ĉitose
4. Eniŭa
5. Kitahiroŝima
6. Iŝikari
### Urbetoj kaj Vilaĝoj

* Iŝikari:

7. Tobecu
8. Ŝinŝinocu
* Acuta:

9. Acuta
* Hamamasu:

10. Hamamasu

Subgubernioj de Hokajdo
Iŝikari | Soraĉi | Ŝiribeŝi | Oŝima | Hijama | Iburi | Hidaka | Kamikaŭa | Rumoj | Soja | Abaŝiri | Tokaĉi | Kuŝiro | Nemuro

* Kategorio Subgubernio Iŝikari en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

*
Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/Bildo mankas

**Streymoy** (dane Strømø, Eo Insulo de la fluoj) estas plej granda kaj loĝantara insulo de Ferooj. Sur ĝi situas la ĉefurbo Tórshavn. La insulo havas loĝantaron de 18-20.000, tie vivas 40 % de loĝantoj de Ferooj.

Geografio
---------

La insulo estas longeta kaj etendiĝas ĉirkaŭ nordokcidente-sudoriente. Ĝi longas 47 km, larĝas 10 km. Ĝian nordan kaj okcidentan partojn formas preskaŭ vertikalaj birdonestaj rokoj, dum la orienta parto havas profundajn fjordojn (inter ili Kollafjørður kaj Kaldbaksfjørður) kaj komunumojn, situantajn ĉe riveretaj alfluoj. En interno de la insulo alternas altaj montoj (plej alta Kopsenni, 789 m) kaj profundaj valoj.

Simile al aliaj insuloj de Ferooj, ankaŭ tie troviĝas multaj mallongaj riveretoj kaj etaj lagoj. La plantaro estas karazterize senarba.

La insulojn Streymoy kaj Eysturoy dividas la mallarĝa markolo Sundini. Okcidente de ĝi situas Vágar, sude Sandoy. Ĉe suda pinto de la insulo troviĝas tri malgrandaj insuloj Koltur, Hestur kaj Nólsoy.

Trafiko
-------

Skælingsfjall, vintre
Ĉiun komunumon de la insulo interligas pavumitaj vojoj. La ĉefa alira vojo de Tórshavn trairas 2,8 km longan tunelon Kollafjarðartunnilin. La insulon interligas al Eysturoy la Streymin-ponto super la markolo Sundini. Oni inaŭguris en 2002 la 4 km longan submaran tunelon Vágatunnilin, kiu interligas Streymoy al Vágar, tiel ebligante trafikon inter la tri ĉefaj insuloj.

* Streymoy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Streymoy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |
| --- |
| 空知支庁 |
|  |
| Municipa Kodo | 01420-6 |
| Areo | 6 558,26 km2 |
| Familio-nombro | 164 249(31-a de julio 2004) |
| Loĝantaro | 373 736(31-a de julio 2004) |
| Subgubernia oficejo |
| Adreso | 〒068-8558 |
| 岩見沢市8条西5丁目
Iwamizawa-shi, 8-jo Nishi-5-chomeHokkaido, JP-068-8558, Japan |
| Telefono | +81-126-23-2231 |
| Hejmpaĝo | Subgunernia Retpaĝo Arkivigite je 2010-11-11 per la retarkivo Wayback Machine |
|  |

**Subgubernio Soraĉi** (空知支庁 [soraĉi ŝiĉō], Hepburn: *Sorachi* /Kunrej: *Sorati*) estas subgubernio, kies ĉefurbo estas Iŭamizaŭa.

Geografio
---------

### Urboj

1. Jubari (夕張市 [jubari-ŝi])
2. Iŭamizaŭa (岩見沢市 [iŭamizaŭa-ŝi]) — ĉefurbo
3. Bibaj (美唄市 [bibai-ŝi])
4. Aŝibecu (芦別市 [aŝibecu-ŝi])
5. Akabira (赤平市 [akabira-ŝi])
6. Mikasa (三笠市 [mikasa-ŝi])
7. Takikaŭa (滝川市 [takikaŭa-ŝi])
8. Sunagaŭa (砂川市 [sunagaŭa-ŝi])
9. Utaŝinai (歌志内市 [utaŝinai-ŝi])
10. Fukagaŭa (深川市 [fukagaŭa-ŝi])
### Urbetoj kaj Vilaĝoj

* Distrikto Soraĉi (空知郡 [soraĉi-gun])

11. Kita (vilaĝo) (北村 [kita-mura])
12. Kurisaŭa (栗沢町 [kurisaŭa-ĉō)
13. Nanporo (南幌町 [nanporo-ĉō)
14. Naie (奈井江町 [naie-ĉō])
15. Kamisunagaŭa (上砂川町 [kamisunagaŭa-ĉō])
* Jubari (夕張郡 [jubari-gun])

16. Juni (由仁町 [juni-ĉō])
17. Naganuma (長沼町 [naganuma-ĉō])
18. Kurijama (栗山町 [kurijama-ĉō])
* Kabato (樺戸郡 [kabato-gun])

19. Cukigata (月形町 [cukigata-ĉō])
20. Urausu (浦臼町 urausu-ĉō])
21. Ŝintocukaŭa (新十津川町 [ŝintocukaŭa-ĉō])
* Urju (雨竜郡 [urju-gun])

22. Moseuŝi (妹背牛町 [moseuŝi-ĉō])
23. Ĉippubecu (秩父別町 [ĉippubecu-ĉō])
24. Urju (雨竜町 [urju-ĉō])
25. Hokurju (北竜町 [hokurju-ĉō])
26. Numata (沼田町 [numata-ĉō])
27. Horokanai (幌加内町 [horokanai-ĉō])

Subgubernioj de Hokajdo
Iŝikari | Soraĉi | Ŝiribeŝi | Oŝima | Hijama | Iburi | Hidaka | Kamikaŭa | Rumoj | Soja | Abaŝiri | Tokaĉi | Kuŝiro | Nemuro

* Kategorio Subgubernio Soraĉi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

*
La Sileziaj Ribeloj (estis tri armitaj konfliktoj en Supra Silezio, kiuj okazis en la jaroj 1919-1921 inter pola kaj germana loĝantaro, sed antaŭ ĉio inter polaj aŭ germanaj silezianoj. Ili okazis dum limfiksado de la pola ŝtato post fino de la unua mondmilito), malhela verda koloro: la Unua Silezia Ribelo, mezhela: la Dua Silezia Ribelo, hela verda koloro: la Tria Silezia Ribelo
**Sileziaj Ribeloj** estis tri armitaj konfliktoj en Supra Silezio, kiuj okazis en la jaroj 1919-1921 inter pola kaj germana loĝantaro, sed antaŭ ĉio inter polaj aŭ germanaj silezianoj. Ili okazis dum limfiksado de la pola ŝtato post fino de la unua mondmilito.

* Unua Silezia Ribelo - de la 16-a de aŭgusto ĝis la 24-a de aŭgusto 1919
* Dua Silezia Ribelo - de la 19/20 de aŭgusto ĝis la 25-a de aŭgusto 1920
* Tria Silezia Ribelo - de la 2/3 de majo (jam post la plebiscito) ĝis la 5-a de julio 1921, sub la gvido de Wojciech Korfanty

Vidu ankaŭ
----------

* Plebiscito en Supra Silezio
* Silezio

Germana venĝo kontraŭ sileziaj ribelantoj dum la Dua Mondmilito
---------------------------------------------------------------

13.01. 1940: Ordnungspolizei pafmortigis en malliberejo de Poznań 21 Sileziajn ribelantojn

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sileziaj ribeloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Silezia himno (pole)
* 2011 Memorjaro pri Sileziaj Ribeloj (pole) Arkivigite je 2011-06-09 per la retarkivo Wayback Machine
**Universitatao Ariel** (hebree אוניברסיטת אריאל), antaŭe publika altlernejo konata kiel la **Ariel Universitata Centro de Samario**, estas israela universitato troviĝita en la urba israela setlejo de Ariel en la Cisjordanio. 

La universitato kaj ties personaroj estis la celo de bojkotoj, ambaŭ en Israelo kaj eksterlande, pro ties lokiĝo en la israela-okupita okcidentan bankon.

Studentoj kaj fakultato
-----------------------

Studenta dormejo
Nuna enregistriĝo ĉe la universitato estas ĉirkaŭ 14 000, inkluzivanta judaj (laika kaj ortodoksa), arabaj, druzaj kaj adigaj israelaj studentoj. Ĝi ankaŭ havas la plej grandan nombron de etiopidevena studentaro ol ajna israela universitato. Aktuale en 2011 estas proksimume 600 arabaj israelanoj kiuj estas studentoj.

Funkcio
-------

Ariel Universitato havas 26 departementojn por B.A. BSc kaj BArch studoj, en tri fakultatoj kaj tri lernejoj. Krome, Ariel Universitato proponas programoj al la gradon de mastro por M.A. M.B.A. Kaj MSc.

En 2014, Ariel Universitato iniciatis PhD programoj por Doktoriĝo. En 2011, ĝi havis studentan loĝantaron de 14 000, kun filio en Tel Avivo. Ĉiuj gradoj estas rekonita de la konsilio pri pli alta edukado en Israelo.

Vido al la pli malalta universitatejo kaj la kolonio de Ariel.

Referencoj
----------

1. ↑  "Ariel University Center of Samaria".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Universitato Ariel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 778798
* GND: 10367236-9
* LCCN: no2015157246
* VIAF: 135274776 145583498, 135274776
* ISNI: 0000 0000 9824 6981
* BNF: 16640549k
 |
**Subingen** estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 2 840 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Subingen situas 6 kilometrojn sudoriente de la kantona ĉefurbo Soloturno sur la flosebenaĵo de la riveroj Ösch kaj Emme. La rivero Ösch kaj diversaj flankaj kanaloj de ĝi trafluas la komunumon. La komunumo konsistas el la vilaĝo Subingen kaj la kvartaloj Öschmatt, Neumatt, Geracher, Mettlismatt, Rufel, Affolteracher, Hinteracher kaj Bürmatt, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,25km², de kiuj 29,9% estas kovritaj de arbaro, 48,2% servas por agrikulturo kaj 20,5% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Subingen limas en nrodo al Deitingen, en oriento al Wangenried (Kantono Berno), Inkwil (Kantono Berno), Bolken kaj Etziken, en sudo al Hüniken, Horriwil kaj Oekingen, kaj en okcidento al Derendingen.

Trafiko
-------

Kvankam tra Subingen pasas la linio de *Fervojo 2000* de la Svisaj Federaciaj Fervojoj, en la iama stacidomo de Subingen ne haltas personaj trajnoj hodiaŭ. La konekto al la reto de la publika trafiko okazas per la buslinio de Herzogenbuchsee al Soloturno.

En distanco de 3 km de la vilaĝo-centro ekzistas aliro al la svisa aŭtovojo A1 de Berno al Zuriko, kiu formas la okcidentan limon de la komunumo. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo nr- 269 de Oberönz al Derendingen, kiu kruciĝas en la vilaĝocentro kun la vojo de Deitingen al Kriegstetten.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Subingen datiĝas el la jaro 1270 jam sub la hodiaŭ nomo.

En la arbaro de Subingen en loko nomita *Heidenmoos* estis trovitaj 20 tombejoj el la frua ferepoko. Ankaŭ restaĵoj el romia epoko estis trovitaj sur la teritorio de la komunumo.

Ĝis la komenco de la 19-a jarcento Subingen estis trankvila vilaĝeto, kiu ĉefe vivis de agrikulturo. En la jaro 1833 por Subingen komenciĝis al industriiĝo per la konstruo de pastaĵofabriko, kiu post forbruliĝo de la fabriko en la jaro 1923 estis denove fermita. Hodiaŭ inter aliaj ŝtalentrepreno Von Roll AG kaj la maŝinfabriko Georg Fischer AG havas fabrikojn en Subingen.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Subingen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Subingen

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Subingen** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Wasseramt |
| --- |
| Aeschi (Steinhof) • Biberist • Bolken • Deitingen • Derendingen • Drei Höfe (Heinrichswil-Winistorf • Hersiwil) • Etziken • Gerlafingen • Halten • Horriwil • Hüniken • Kriegstetten • Lohn-Ammannsegg • Luterbach • Obergerlafingen • Oekingen • Recherswil • Subingen • Zuchwil |  |

 |
**Strihaljnja,** ukraine **Стригальня** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto kaj municipo de Miĵgirja.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Miĵgirja en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 34′ 07″ N 23° 34′ 41″ O﻿ / ﻿48.56861 °N, 23.57806 °O﻿ / 48.56861; 23.57806 (mapo)Koordinatoj: 48° 34′ 07″ N 23° 34′ 41″ O﻿ / ﻿48.56861 °N, 23.57806 °O﻿ / 48.56861; 23.57806 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 705 m
* Loĝantaro: 500
* Poŝtkodo: 90000
* Telefonprefikso: 03146

Situo
-----

Historio
--------

La vilaĝo fondiĝis en 1400. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Strihaljnja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------
*Por operaco de elŝipiĝo en Normandio dum dua mondmilito, vidu la paĝon D-tago.*
La esprimo **T-Tago** aŭ **Tago T** ofte estas uzata de armeoj por signifi la tagon, kiam komenciĝas grava operaco. Tiel oni facile povas paroli pri tiu dato, kvankam ĝi eble estas sekreta aŭ eĉ ankoraŭ ne fiksita.

Speciale la esprimo ofte rilatas al granda operaco dum la Dua Mondmilito, nome 
Operation Overlord (operaco supermastro), kiam usonaj trupoj albordiĝis en Normandio.

La litero **T** estas elektita, ĉar komenca litero de "tago". Same faras pluraj aliaj lingvoj: La franca diras *Jour J*, la angla *D-Day*, la rumana *Ziua Z*. Tamen ĝuste por la tago de Operation Overlord multaj lingvoj, almenaŭ multaj vikipedioj, uzas la anglan esprimon.

Analoge oni uzas la esprimon "Horo H" por paroli pri la horo de la evento.

La Atako al Brécourt Manor estis grava militagado okazinta en la D-Tago fare de usonaj soldatoj dum la elŝipiĝo en Normandio. En ĝi, ili senutiligis 4 kanonojn kiuj bombardadis la trupojn de Aliancanoj kiuj elŝipiĝis sur la zono konata kiel Strando Utaho, oni trovis planojn kiuj indikis la lokon de la plej parto de germanaj kanonoj tra tuta Normandio, kio faciligis ties detruon, kio mildigis la situacion de la aliancanoj en la strandoj.

Vidu ankaŭ
----------

* D-tago
* Dua mondmilito#Bataloj
* Pointe du Hoc

* Kategorio T-Tago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La esprimo **Ĝeneva UEA** celas tiun periodon en la historio de UEA, kiam tiu monda asocio de esperantistoj estis perdinta ĉiujn landajn asociojn (escepte de du) kaj la plej multajn membrojn, en la tempo de la tiel nomata Skismo (1936-1947). La nomon "ĝeneva" donis la sidejo en la svisa urbo Ĝenevo, kvankam Ĝenevo estis la loko de UEA ankaŭ en antaŭaj periodoj.

Prahistorio
-----------

Estiĝis en UEA disputo pri la sidejo (marto 1936): minoritato opiniis ke ĝi restu en Ĝenevo, dum la Estraro volis transloki ĝin al Londono, sen adekvata respekto de la statuto. La ĝeneva tribunalo, kiu ricevis la koncernan plendon, verdiktis favore al la minoritato. Pro la malhelpoj de la "ĝenevaj protestantoj" prezidanto Louis Bastien rezignis fine pri la gvidado de UEA kaj eksiĝis. Preskaŭ ĉiuj landaj asocioj kaj la plej multaj membroj de la antaŭa UEA ekde 1936 estis en la nove fondita Internacia Esperanto-Ligo, kies sidejo estis en Heronsgate ĉe Londono.

Ĝeneva UEA ekde 1936
--------------------

Unue "provizora komitato" regis tiun Ĝenevan UEA, ekde oktobro 1936. Nur en decembro 1938 estis elektita laŭregula Komitato, kaj nur en julio 1939 Estraro. Dum la Dua Mondmilito okazis ankoraŭ kelkaj (fakte ne laŭregulaj) modifoj en la konsisto de la Estraro kaj Komitato. 

Unua prezidanto de la Ĝeneva UEA estis Karl Max Liniger, antaŭe delegito en Berno, kaj ekde 1941 prezidantis Hans Hermann Kürsteiner, ankaŭ sviso. En la lasta listo de estraranoj, en 1946, troviĝas nur svisoj.

Kunfandiĝo 1947
---------------

Post la Dua Mondmilito Jakob interesiĝis trovi kunlaboron kun IEL, ĉar lia asocio estis senŝanca. En 1947 Ĝeneva UEA kaj Internacia Esperanto-Ligo kunfandiĝis al asocio denove kun la nomo Universala Esperanto-Asocio.

Vidu ankaŭ
----------

* Skismo en la esperanto-movado
* Hans Jakob
* Internacia Esperanto-Ligo
* Estraro de UEA

Literaturo
----------

* Marcus Sikosek (Ziko van Dijk): Die neutrale Sprache. Eine politische Geschichte des Esperanto-Weltbundes. Bydgoszcz: Skonpres 2006. 459 paĝoj, il. ISBN 978-83-89962-03-4
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la regiono en Hungarujo; en Vieno, la termino "Transdanubio" celas la distriktojn Floridsdorf kaj Donaustadt, kiuj situas ĉe la maldekstra flanko de Danubo |

**Transdanubio** estas geografia regiono en Hungario, entenanta ĉirkaŭ 45 % de Hungario. Ĝin limas norde kaj oriente la Danubo, sude la Drava kaj Mura, okcidente la orienta Antaŭalpio. Ĝia areo estas 38 000 km² kaj loĝas tie ĉirkaŭ 3 milionoj da homoj – sen loĝantaro de la ĉefurba departemento Peŝt.) 

Ĝi estas ne unueca el geologia kaj ekonomigeografia vidpunktoj. Ĝin traplektas montoj, montaroj, valoj.

Gravaj geografiaj unuoj de la regiono
-------------------------------------

* meze la Bakony kun Montaro Keszthely (etendas 200 km) kaj Balatono
* okcidente montetaro Vas, Montetaro Zala, Montaro Sopron kaj Montaro Kőszeg
* sude la montaro Mecsek kaj la Villány-montaro, Montetaro Somogy kaj Baranya-montetaro
* norde la Malgranda Hungara Ebenaĵo, la Danub-kurbiĝo, montaroj Vértes kaj Gerecse
* oriente ebenaĵo Mezőföld kaj regionlima rivero Danubo
* riveroj: Rába, Marcal, Zala (rivero), Sió, riveretoj Kapos kaj Sárvíz

Historio
--------

Ĝi estas loĝata ekde la praepoko, ĝi estis dum la antikvo parto de la Romia provinco Panonio. Ĝin konkeris la imperiestro Augustus ekde 10 a.K.. Tie trairis la fama sukcena vojo, kiu interligis la Baltikon kun norda Italio. la romianoj konstruigis ĝis fino de la unua jarcento la limeson kontraŭ la barbaraj invadantoj. 

Dum regado de Trajano, Panonio estis dividita je du partoj, Supra kaj Suba Panonioj. 

Gravaj urboj el la romia epoko:

* Scarbantia (Sopron)
* Arrabona (Györ)
* Gorsium (Tác)
* Savaria (Szombathely)
* Sopianae (Pécs)

  

Kun malfortiĝo de la Roma imperio, ĝin okupis la hunoj, poste avaroj, madjaroj, la regiono iĝis parto de la Hungara Reĝlando.

Gravaj urboj de la frua mezepoka Hungario estis Buda, Esztergom, Pannonhalma, Székesfehérvár, Veszprém, Visegrád. Post la mongola invado (1242) oni konstruis fortikaĵojn, sed en la 16-a jarcento, parton de ĝi okupis la aŭstraj kaj osmanaj imperioj. Fine de de la 17-a jc. komence de la 18-a jarcento, okupis ĝin tute la aŭstroj, forpelante la turkojn. 

Ĝi estis loko de gravaj bataloj dum la hungara revolucio de 1848 kaj la dua mondmilito.

Ekonomio
--------

Gravaj minataj ercoj, mineraloj, krudmaterialoj: bauksito, karbo, nafto, tergaso, lignito, mangano. 

Ĝi estas industrie, kulture forte evoluinta parto de Hungario.

Administrado
------------

Ĝi entenas 9 departementojn Vas (Hungario), Győr-Moson-Sopron, Veszprém, Zala, Somogy, Baranya, Tolna, Fejér, Komárom-Esztergom kun la administre centraj urboj (Szombathely, Győr, Veszprém (urbo), Zalaegerszeg, Kaposvár, Pécs, Szekszárd, Székesfehérvár, Tatabánya) kaj menciindajn aliajn gravajn urbojn kiel Sopron, Pápa, Komárom, Nagykanizsa, Esztergom, Dunaújváros.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Grewia asiatica*** |
| --- |
|  |
| Floroj kaj foliojFloroj kaj folioj |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj, *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj, *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Spermatofitoj |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Malvacoj, *Malvaceae* |
| Subfamilio: | *Grewioideae* |
|
|
|
|
| Genro: | *Grewia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | *G. asiatica* |
|

 |
| Dunomo |
| ****Grewia asiatica****L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Grewia asiatica*  |

 |
| v • d • r |

***Grewia asiatica*** (**grevio**) (urdua:  **فالسہ** , hindia: **फ़ालसा'**, guĝarata: **ફાલસા'**) estas plantospecio de la genro *Grewia*, kiu hejmiĝas en suda Azio, de Pakistano ĝis Kamboĝo; kaj en aliaj tropikaj landoj vaste troviĝas.
*Grewia asiatica* nur estis unue konsiderita kiel vario de *Phalsa*. Sed hodiaŭ estas rigardata kiel propra specio.

Aspekto
-------

*Grewia asiatica* estas arbusto aŭ malgranda arbo, kiu kreskas ĝis 8 m. La folioj estas larĝe rondaj, 5-18 cm longaj kaj kun folitigo de longeco de 1-1,5 cm. La floroj staras en zimoj kunigitaj je pluraj; la unuopaj floroj havas diametron de ĉ. 2 cm, estas flavaj kun kvin grandaj (12 mm) sepaloj kaj kvin pli malgrandaj (4-5 mm) petaloj. La frukto estas manĝebla drupo. Ĝia diametro 5-12 mm kaj ĝi estas lila ĝis nigra dum matureco.

Kultivado kaj uzado
-------------------

*Grewia* estas kultivata pro sia dolĉ-acida frukto, kiu dum la someraj monatoj estas proponita. La ŝerbeto estas farata el la fruktkarno per miksado kun sukero.

Referencoj
----------

1. ↑  Flora of India*Grewia asiatica*
2. ↑  Pazifikinsel Ökosysteme in Gefahr: 'Grewia asiatica Arkivigite je 2014-10-06 per la retarkivo Wayback Machine
La subsandviĉo de longo de 6 coloj kiel vendiĝis ĉe Subway
**Subsandviĉo** (angle ***Submarine sandwich*** aŭ mallonge: **Sub**, ankaŭ estas nomita **itala sandviĉo**) estas speco de sandviĉo konsistanta el freŝa bageto tranĉita laŭlonge, kiu estas plenigita per kolbaso, fromaĝo, legomoj, saŭcoj kaj spicoj. La sandviĉo estis inventita komence de la 20-a jarcento en la italaj enmigrintaj komunumoj en la nordorienta Usono.

En malsamaj regionoj ĉirkaŭ Usono ekzistas malsamaj nomoj por la sandviĉo, kaj foje ankaŭ malsamaj lokaj varioj. La sandviĉo iĝis aparte populara loka manĝaĵo en Nordameriko dum la 1940-aj jaroj en la urboj Bostono (kie ĝi estis nomita "Hero"), en Novjorko (kie ĝi estis nomita "Grinder"), en Filadelfio (kie ĝi estis nomita "Hoagie"), en Los-Anĝeleso (kie ĝi estas nomita "Zep" aŭ "Zepelin"), en Konektikuto (kie ĝi estas nomita "Wedgie"), en Florido (kie ĝi estas nomita "Kuba Sandviĉo"), en Viskonsino (kie ĝi estas nomita "Garibaldi"), kaj en Ilinojso (kie ĝi estas nomita "itala bovaĵa sandviĉo").

Multaj internaciaj rapidmanĝejoj specialiĝas pri farado de la sandviĉo, inkluzive de Firehouse Subs, Quiznos, Mr. Sub kaj la plej granda ĉeno inter ili - Subway. En Usono ekzistas multaj restoracioj, kiuj specialiĝas pri fabrikado de la sandviĉo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mapo de regiona vario de la vorto por submarŝipa sandviĉo uzanta datumon de Bert Vaux enreta enketo de anglaj dialektoj (vidu demandon 64)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 834716
 |