recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Romuald SZEREMIETIEW** (naskiĝis la 25-an de oktobro 1945 en Olmonty, proksime al Bjalistoko) estas pola politikisto, publikigisto, doktoro habilita de militistiko, eksa oficiro de Pola Militistaro, parlamentano de la 3-a kadenco, estinta vicministro kaj plenumanta devojn de ministro pri nacia defendo, universitata lekciisto.

Vivo
----

En 1972 Romuald Szeremietiew finis leĝon en Universitato de Vroclavo. En 1995 doktoriĝis surbaze de laboraĵo *Kierowanie obronnością Rzeczypospolitej Polskiej* (Gvida defendado de Pola Respubliko) ĉe Strategia-Defenda Fakultato en Akademio de Nacia Defendo; habilitiĝis samfakultate pri la temo *O bezpieczeństwie Polski w XX wieku* (Pri sekureco de Pollando en la 20-a jarcento) ses jarojn pli poste. De la 90-aj jaroj laboris en la Akademio kaj estis dungita ĉe Krakova Supera Lernejo.

En la periodo de Pola Popola Respubliko estis membro de *Stronnictwo Demokratyczne* (Demokratia Partio) ĝis 1970 kaj de *Stowarzyszenie "Pax"* (Asocio "Paco") ĝis 1976, kunsidis en Vojevodia Nacia Konsilio en Leszno. Li aktivis en opoziciaj organizaĵoj. En 1979 estis unu el kunkreintoj de Konfederacio de Sendependa Pollando, kiun li forlasis en 1985, fondante sian partion. Inter la jaroj 1981 - 1984 estis malliberigita pro tiu ĉi aktivado kaj liberigita danke al amnestio.

En la registaro de Jan Olszewski estis en 1992 nomumita vicministro pri defendo. Li apartenis al kunfondintoj de *Ruch dla Rzeczypospolitej* (Movado por la Pola Respubliko) partio organizita de la estinta ĉefministro. En la jaroj 1997–2001 kadre de *Akcja Wyborcza Solidarność* estis parlamentano, elektita en distrikto Radom. Fine de la kadenco estis neasociita deputito.

En la registaro de Jerzy Buzek denove iĝis vicministro pri defendo. Li estis tamen suspendita kaj poste maldungita de la funkcio pro publikaĵo en Rzeczpospolita akuzanta lin pri korupto. La proceso daŭris de 2005 ĝis 2008 kiam la juĝo senkulpigis lin. Novembre 2010 Romuald Szeremietiew estis ankaŭ senkulpigita de akuzo pri malkaŝo de ŝtata sekreto.

Oktobre 2008 iĝis profesoro kaj gvidanto de leĝa katedro en Eksterloka Fakultato de Katolika Universitato Lublina en Stalowa Wola, kaj oktobre 2010 iĝis samloke fakultata dekano de Leĝo kaj Sciencoj pri Mastrumado.

En 2010 strebis por ofico de prezidanto de Varsovio kiel sendependa kandidato, unu jaron poste balotis senrezulte al Senato.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Romuald Szeremietiew – privata paĝo Arkivigite je 2016-09-15 per la retarkivo Wayback Machine
* Blogo de Romuald Szeremietiew[*rompita ligilo*]

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 418008
* GND: 119251744
* LCCN: n96014219
* VIAF: 101754089
* ISNI: 0000 0000 7861 8194
* SUDOC: 202998177
* BNF: 17062775p
* NKC: uk2016911349
 |
**Románd** [romAnd] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Pannonhalma.

Bazaj informoj
--------------

* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 47.4479/17.7915
* Averaĝa alto super marnivelo: 175 m
* Poŝtkodo: 8434
* Telefonprefikso: 88
* Areo: 10  km²
* Loĝantaro: 330

Situo
-----

La vilaĝo situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Pápa-Tatabánya. Pannonhalma troviĝas 14, Kisbér 25, Zirc 27, Győr 28, Veszprém 47 km-ojn.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio devenis el 1237. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la komunumon. En 1721 germanoj refondis la vilaĝon. Post la 2-a mondmilito parto de la germanoj estis deportitaj al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. En 1950 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas: infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika unutura preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo
* fiŝolago

* Kategorio Románd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ronald Prescott Reagan** (20-an de majo 1958 en Los Angeles), pli konata kiel **Ron Reagan**, estas usona ĵurnalisto, filo de iama usona prezidento Ronald Reagan kaj ties edzino Nancy.

Ron Reagan 2007Li studis nur unu semestron en la Universitato Yale, poste komencis karieron kiel baleta dancisto. Li ekprovis sin kiel aktoro en televidaj serioj, sed tio restis nur mallonga provo.

Li do restis ĉe la televidado kaj moderis televidajn elsendojn kaj estis gastiganto de diversaj klaĉprogramoj. Lia aktuala klaĉprogramo estas "Connected: Coast to Coast with Ron Reagan and Monica Crowley" sur MSNBC. Lastatempe li esprimas sin pli kaj pli en politikaj temoj kiel komentisto. Li apogas la liberalajn ideojn, la demokratajn kandidatojn. Li publike kritikis George W. Bush, sed li mem ne volas fari politikan karieron, ĉar: "Mi estus neelektebla. Mi estas ateisto. Kiel ni konas, tio estas io, kion la homoj ne akceptas."

Reagan vivas nuntempe kun sia edzino (ili geedziĝis en 1980) en Seattle, sen infanoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 319731
* LCCN: n88211289
* VIAF: 70491894
* ISNI: 0000 0000 2765 3088
* SUDOC: 157351610
* BIBSYS: 11072447
 |
**Roperuelos del Páramo** [ropeRŬElos delPAramo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Roperuelos del Páramo* estus komprenebla dub-etimologie kiel *Ŝranketoj de la Stepo*.

La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
Komarkoj de la provinco Leono; *El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Moscas del Páramo, Roperuelos del Páramo kaj Valcabado del Páramo, okupas totalan areon de 54,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 512 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 48 km de Leono, provinca ĉefurbo; la municipa teritorio kuŝas sur stepa ebenaĵo inter la riveroj Esla kaj Órbigo. Ĝi limas kun Cebrones del Río, Zotes del Páramo, Quintana del Marco, Alija del Infantado, Pozuelo del Páramo kaj La Antigua.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758584
 |
**Ropraz** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 361 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

La komunumo Ropraz situas en la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando ĉe la sudokcidenta bordo de la rivero Bresonne, alfluanto de Brojo, meze inter Payerne kaj Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Ropraz kaj la du vilaĝetoj Vers-chez-les-Rod kaj Les Ussières. La komunumo disponas krome pri malgranda arbara eksklavo sudokcidente de la cetera komunuma teritorio sur la limo inter Corcelles-le-Jorat kaj Montpreveyres.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,83 km², de kiuj 19,5% estas kovritaj de arbaro, 70,8% servas por agrikulturo kaj 8,9% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Ropraz limas en nordo al Hermenches, en nordoriento al Vucherens, en oriento al Carrouge, en sudo al Montpreveyres, kaj en okcidento al Corcelles-le-Jorat.

Trafiko
-------

Tra Ropraz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Zuriko al Ĝenevo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 20 kilometrojn sude de la komunumo apud Laŭzano. Pere de la laŭzana buslinio n-ro 62 de Laŭzano al Moudon la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1234 kiel *Rospraz*. Dum frua mezepoko Ropraz apartenis al la Senjorujo Vulliens, de kiu ĝi disiĝis proksimume en la jaro 1300. Ĝi nun apartenis sinsekve al diversaj senjoroj. En de 1536 ĝi apartenis sub la berna regado al la Voktejo Moudon, kiu post la fino de la Helveta Respubliko fariĝis distrikto de Kantono Vaŭdo kaj en la jaro 2006 sub la administra reformo de Kantono Vaŭdo estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Olivier Frédéric Dubuis*: *Ropraz* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-03-01)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Ropraz Arkivigite je 2003-08-18 per la retarkivo Wayback Machine

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Ropraz** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brojo-Vully |
| --- |
| Avenches • Brenles • Bussy-sur-Moudon • Carrouge • Champtauroz • Chavannes-sur-Moudon • Chesalles-sur-Moudon • Chevroux • Corcelles-le-Jorat • Corcelles-près-Payerne • Cremin • Cudrefin • Curtilles • Dompierre • Faoug • Forel-sur-Lucens • Grandcour • Henniez • Hermenches • Lovatens • Lucens • Missy • Moudon • **Payerne** • Prévonloup • Ropraz • Rossenges • Sarzens • Syens • Trey • Treytorrens (Payerne) • Valbroye • Villars-le-Comte • Villarzel • Vucherens • Vulliens • Vully-les-Lacs |  |

 |
Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Rosal de la Frontera** (Rozujo de la Landlimo) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio. En la blazono de la vilaĝo aperas supre tri rozoj kiel simbolo de la Rozujo en la nomo kaj sube murego kiel simbolo de la Landlimo en la nomo.

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *Rosaleños*. La censita populacio en 2009 estis 1879 loĝantoj kaj la denseco estas 8,95 loĝ/km².

Situo
-----

Rosal de la Frontera estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 216 m; je 105 km el Onubo, provinca ĉefurbo, kaj je nur 2 km de la landlimo kun Portugalio de kio devenas la dua parto de la nomo de la vilaĝi. La areo de ties teritorio estas de 210 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 58' N, 7º 12' Ok. Ĝi limas sude kun Santa Bárbara de Casa kaj oriente kun Aroche.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado.

Historio
--------

La deveno de tiu setlejo estas malnova domaro *Aldea gallego* (domaro de galegoj). Tiu ne prosperis ĉefe pro la konstanta situacio de militoj kontraŭ Portugalio kaj ĉefe dum la Milito de hispana sukcedo. Poste okazos kelkaj setliĝoj kiuj finfine formos la aktualan teritorion de Rosal de la Frontera, kiu estas relative moderna, proksimume de antaŭ nur ĉirkaŭ 157 jaroj, kaj dekomence ricevis la nomon de Rosal de Cristina, kiel danko al la Regentino María Cristina, vidvino de la reĝo Alfonso la 12-a. Jam en 1896 ricevis la nomon de Rosal de la Frontera.

En tiu municipo estis enkarcerigita Miguel Hernández, kiam li estis trapasanta la landlimon en 1939. La prizono kie li estis estas nun la Kulturdomo "Miguel Hernández", kie estas rekreata la ĉambro kie la poeto estis enkarcerigita. Oni instalis ankaŭ centro de interpretado pri lia vivo kaj verko.

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rosal de la Frontera Arkivigite je 2012-02-01 per la retarkivo Wayback Machine - Sistemo de Informaro de Andaluzio
**Rosalia LOMBARDO** (n. en 1918 - m. la 6-an de decembro 1920 en Palermo) estis itala knabino, kiu mortis pro sangema pulmito, kaŭzita de hispana gripo. La infanon mumiigis — je peto de la patro - d-ro Alfredo Salafia per kemia injektado. Li uzis formalinon, zinkan salon, alkoholon, salikatan acidon kaj glicerinon. La formalino estas miksaĵo de formaldehido kaj akvo kaj estas efika fungicido. La alkoholo efike sekigis la korpon de la infano en la katakombo, dum la glicerino malhelpis la troan sekiĝon. La Salikata acido efike detruas la fungojn. La zinko faras ŝian korpon tre vivumeca kaj rezista. La vango estis traktita per parafino, solvita en etero.

La vitra ĉerko de Rosalia Lombardo kuŝas en fino de la katakombaj koridoroj, sur marmora altaĵo.

Referencoj
----------

1. ↑  Piombino-Mascali D, Aufderheide AC, Johnson-Williams M, Zink AR (March 2009). "The Salafia method rediscovered", *Virchows Arch.* **454** (3), p. 355–7. doi:10.1007/s00428-009-0738-6.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 273841
* GND: 1229442758
* LCCN: n2011001181
* VIAF: 166138440
* ISNI: 0000 0001 1368 1851
 |
**Renedo de Esgueva** [reNEdo desGEba] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Valle del Esgueva* (Valo de Esgeva) en la nordoriento de la provinco. 

Renedo de Esgueva en la provinco Valadolido.
La *Valle del Esgueva* de la provinco Valadolido, ruĝe, nordoriente.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 29,1 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 875 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed en la lastaj jardekoj ĝi akiris multajn loĝantojn pro proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj funkciado kiel dormurbo. Ĝi distas 10 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi estas ligita al Cigales, komarka ĉefurbo kaj haviganto de komunaj servoj, laŭ la provinca ŝoseo VA-30. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Esgueva.

Historio
--------

Estas restaĵoj de vakceoj. En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la baroka preĝejo de 1736.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765152
* VIAF: 316733562
 |
**Rezső NyERS** [reĵO njerŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nyers Rezső** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, partiestro, ekonomikisto, laboristo.

Rezső Nyers
Rezső Nyers  Arkivigite je 2011-07-21 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 21-an de marto 1923 en Hungara reĝlando en Budapeŝto - mortis la 22-an de junio 2018 (pri la loko mankas informo).

Biografio
---------

Rezső Nyers eklaboris en 1938 en presejo, post 2 jaroj li aliĝis al la socialdemokratoj. Post la 2-a mondmilito li laboris en Népszava, poste li ricevis partiajn taskojn. Inter 1948-1953 li estis parlamenta deputito. Li frekventis universitaton inter 1951 kaj 1956. En 1956 li estis ministro pri nutroindustrio en Kabineto Hegedüs, poste li apartenis al stabo de János Kádár. Inter 1958- 1998 li denove estis parlamentano. En 1960 li estis nomumita ministro pri financo. En 1968 li estis unu el la kreantoj de la nova ekonomia mekanismo, kiu fiaskis pro okupado de Ĉeĥoslovakio, tial li devis resti en ombro dum kelkaj jaroj. En 1988 li estis unu el la motoroj de transformo de la socialismo, li estis nomumita subĉefministro, poste partiestro. En 1998 li retiriĝis de la politiko pro vidviĝo. Li edziĝis trifoje, resume li havis 4 gefilojn. Li estas titulara profesoro. Li ricevis premiojn en 2007 kaj 2009.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Szövetkezetek a magyar népi demokráciában* (1959)
* *A műszaki fejlesztés szerepe gazdaságpolitikánkban* (1964)
* *Népgazdaságunk a szocializmus építésének útján* (1970)
* *Útkeresés – reformok* (1988)
* *Beszélgetések* (2004)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2011-07-21 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 513917
* GND: 142921998
* LCCN: n88032875
* VIAF: 9891339
* ISNI: 0000 0001 0772 9943
* SUDOC: 030389968
* BNF: 12181392t
* NKC: xx0236478
 |
Desiderius Erasmus en 1523; li estis unu el plej gravaj pensuloj de la Renesanco en la Nederlandoj.
La **Renesanco en la Nederlandoj** estis kultura periodo en la Norda Renesanco kiu okazis ĉirkaŭ la 16-a jarcento en la Nederlandoj (koresponde al nuntempaj Belgio, Nederlando kaj Franca Flandrio).

Kulturo en la Nederlandoj fine de 15-a jarcento estis influita de la Itala Renesanco, tra la komerco ĉe Bruĝo, kiu riĉigis Flandrion. Ties nobeloj komisiis artistojn kiuj iĝis konata tra Eŭropo. En scienco, la anatomiisto Andreas Vesalius malfermis la vojon; en kartografio, la mapo de Gerardus Mercator helpis esploristojn kaj navigistojn. En arto, la pentrarto de nederlanda kaj flandra renesancoj startis el la stranga verkaro de Hieronymus Bosch ĝis la reprezentado de la ĉiutaga vivo fare de Pieter Bruegel la pliaĝa. Ankaŭ en arkitekturo, muziko kaj literaturo, la kulturo de la Nederlandoj moviĝis al la renesanca stilo.

Referencoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Franca Renesanco
* Germana Renesanco
* Humanismo
* Itala Renesanco
* Norda Renesanco
* Reformacio
* Renesancaj pentristoj

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Renaissance in the Low Countries en la angla Vikipedio.*

* Kategorio Renesanco en la Nederlandoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 821304
 |
La Monaĥejo de El Escorial, kie troviĝas la biblioteko**La Reĝa Biblioteko de El Escorial**, ankaŭ konata kiel **la Eskoriala** aŭ **la Sankt-Laŭrenca**, estas granda renesanca biblioteko de Hispanio fondita de Filipo la 2-a kiu troviĝas en San Lorenzo de El Escorial, kiu estas parto de la heredaĵo de la Monaĥejo de El Escorial.

La kreado de granda biblioteko en Hispanio estis elpensaĵo de la reĝo Filipo la 2-a ekde 1556, sed li prokrastigis la projekton pro la konstanta translokiĝo de la hispana kortego. En tiuj datoj la reĝo komunikis al kelkaj el liaj asistantoj, kiel Páez de Castro, ke ili ekkolektu librojn por la fondado de reĝa biblioteko.

La unuaj libroj alvenis en la jaro 1565. Ili temis pri akirado de 42 kopioj de libroj jam ekzistantaj en la reĝa palaco.

Filipo la 2-a cedis al la Biblioteko de la Monaĥejo la riĉajn kodeksojn kiujn li posedis kaj por ĝia pliriĉigo li mendis la akiradon de la bibliotekoj kaj plej elstaraj verkoj kaj en Hispanio kaj eksterlande. Ĝi estis projektita de la arkitekto Juan de Herrera. Herrera ankaŭ okupiĝis pri la dizajnado de la bretaro kiun ĝi havas. Ĝi troviĝas en granda navo 54 metroj longa, 9 metroj larĝa kaj 10 metroj alta kun marmora planko kaj bretoj el noblaj lignoj detale dekoritaj.

Arias Montano ellaboris la unuan katalogon kaj elektis kelkajn el la plej elstaraj verkoj por ĝi. Ĝi havas pli ol 40.000 volumojn el eksterordinara valoro. En 1616 oni koncedis al ĝi la privilegion ricevi ekzempleron de ĉiu eldonita verkaĵo sed neniam ĝi rigore plenumiĝis.

* Kategorio Reĝa Biblioteko de San Lorenzo de El Escorial en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 366924
* GND: 4137228-1, 16317571-8 806611-5, 4137228-1, 16317571-8
* LCCN: n79058365
* VIAF: 245695775, 140420927 122563904, 245695775, 140420927
* ISNI: 0000 0001 2292 4536
* LIBRIS: 137311
* SUDOC: 027470857
* BNF: 11950426p
* ULAN: 500302340
* NLA: 35296647
* NKC: kn20060717004
* BNE: XX114810
 |
**Renieblas** [reNJEblas] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko *Campo de Gómara* en la oriento de la provinco.

Geografio
---------

*Campo de Gómara* en la oriento de la provinco Sorio.
Loko de Renieblas en la provinco Sorio.
Preĝejo de Fuensaúco.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 36,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 111 loĝantojn. 

Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 460 loĝantojn el la 1930-aj jaroj. 

Ĝi distas 15 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Fuensaúco, Renieblas kaj Ventosilla de San Juan. 

Ĝi limas kun Fuentecantos, Buitrago, Fuentelsaz de Soria, Los Villares de Soria, Almajano, Velilla de la Sierra, Aldehuela de Periáñez, Alconaba kaj Candilichera.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

En la *Censo de Pecheros* de 1528 oni registris 29 pecheros, tio estas impostopagantaj familioj.​ En frua dokumento ĝi aperis formante parton de la *Sexmo de San Juan*. 

Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Fuensaúco kaj Ventosilla de San Juan.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.

Bildoj
------

* Romanikaj kapiteloj de la preĝejo de FuensaúcoRomanikaj kapiteloj de la preĝejo de Fuensaúco
* Fenestro de la preĝejo de FuensaúcoFenestro de la preĝejo de Fuensaúco

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rCampo de Gómara |
| --- |
| Alconaba• Aldealafuente• Aldealpozo• Aldealseñor• Aldehuela de Periáñez• Aliud• Almajano• Almaluez• Almazul• Almenar de Soria• Bliecos• Buberos• Buitrago• Cabrejas del Campo• Candilichera• Cañamaque• Carabantes• Cihuela• Ciria• Cirujales del Río• Deza• Fuentecantos• Fuentelmonge• Fuentelsaz de Soria• Gómara• Hinojosa del Campo• La Losilla• Los Villares de Soria• Monteagudo de las Vicarías• Narros• Pinilla del Campo• Portillo de Soria• Pozalmuro• Quiñonería• Renieblas• Reznos• Santa María de Huerta• Serón de Nágima• Tajahuerce• Tejado• Torlengua• Torrubia de Soria• Villar del Campo• Villaseca de Arciel |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351472
* VIAF: 138594668
 |
la vitrodomo "Temperate House"
la por-palma vitrodomo "Palm House"
La **Reĝa Botanika Ĝardeno de Londono** - angle *Royal Botanic Gardens, Kew* aŭ pli mallonge *Kew Gardens* - estas ampleksa parko kun vastaj kreskejoj de plej diversaj plantoj kaj grandaj vitrodomoj. La ĝardeno - aŭ laŭ la angla lingvo plurale "ĝardenoj" - situas en la urba distrikto *Richmond upon Thames* ("Richmond ĉe Tamizo"), inter la urbokvartaloj *Richmond* kaj *Kew*, en la sudoriento de la britia ĉefurbo Londono.

En la botanika ĝardeno videblas kreskaĵoj de la suda hemisfero de la tero, kiuj nenie alie alireblas en Eŭropo aŭ aliloke en la norda hemisfero. La ĝardeno estas inter la plej aĝaj botanikaj ĝardenoj de la mondo, kaj ankaŭ kalkuleblas inter la plej grandaj. Ĝi troviĝas en la listo de Unesko pri mondaj kulturaj heredaĵoj en Britio.

Krom mondkonataj vitrodomoj el la viktorina epoko en la ĝardeno ankaŭ troveblas imponaj parkaj pejzaĝoj, kun interalie imponaj arbustaroj de rododendroj. Ĉiujare proksimume 1 miliono da homoj vizitas la ĝardenon. Malavantaĝo de la parka situo nuntempe estas, ke ĝi relative proksimas al la grava internacia flughaveno *Londono-Heathrow* kaj tial suferas kaj de la bruo kaj de la aera ploluado de la multaj aviadiloj.

En Esperanto
------------

* Virginia Woolf: *La ĝardeno de Kew* (trad. Sten Johansson). Beletra Almanako (20), junio 2014. pp. 33-37.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Reĝa Botanika Ĝardeno de Londono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Reĝa Botanika Ĝardeno de Londono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de la botanika ĝardeno
* retejo de la "Internacia Planto-Noma Indekso" (IPNI), administrata pere de la ĝardeno
* mapo de la botanika ĝardeno en formato PDF[*rompita ligilo*]
La majesta roko.La t.n. ĉevalfero.
La **Roßtrappe** estas 437 metrojn alta granita roko en la Harco super la valo de la rivero Bode. 

Vide al vide troviĝas la Hexentanzplatz. La ege ŝatata ekskurscelo facile atingeblas de Thale. Proksime estas 25 hektarojn granda rifuĝburgo *Winzenburg*, kiun oni uzis jam prahistorie. Sur ĝi oni elstarigis en 1860 turon belvidan, al kiu tamen hodiaŭ aliro estas malpermesita.

Legendo
-------

Laŭlegende la giganto Bodo persekutis la belegan reĝidon Brunhilde, kiun li volis edzinigi. Rifuĝante sur ĉevalo, la belulino subite estis antaŭ abismo. Saltego de la blanka ĉevalo trans la valon al la kontraŭe situantan rokon savis ŝin, dume ŝi perdis la kronon. La persekutanto falis en la abismon kaj donis sian nomon al la rivero. Ĝis hodiaŭ vidiĝas la spuroj de la huffero tie, kie eksaltis la ĉevalo. 
Kelkaj scienculoj preferas interpreti la spurojn kiel efloreskaĵon de ĝermana oferadpelvo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* La legendo pri la Roßtrappe.[*rompita ligilo*]
* La teksto de la legendo kun ilustraĵoj.
La subteretaĝo aŭ **terdomo de Rennibister**  aŭ simple **Rennibister** sur Mainland de la Orkadoj estas unu el la plej bone konservitaj el la 41  sur la insularo de la Orkadoj ekzistantaj strukturoj. La plej multaj el ili situas sur Mainland sur la skotaj Orkadoj. Ankaŭ sur la orkadaj insuloj Rousay, Hoy kaj Eday ekzistas kelkaj.

Situo
-----

la ĉirkaŭbarita elirŝakto
La subteretaĝo de Rennibister situas inter la vilaĝo Finstown kaj la ĉefurbo de la insularo Kirkwall. Lq subteretaĝo situas sur agrikultura bieno ĉe la marbordo de la gollfo O´Firth. La konstruaĵo el la una jarmilo a.K. estis malkovrata en la jaro 1926.

Priskribo
---------

La subteretaĝo konsistas el ovala kamero de sekmasonaĵo. La kamero havas la mezurojn 3,7 m x 2,5 m. Ĝi estas tiom alta ke homo povas stari en ĝi. La ĉefa kamero havas kvin flankajn kamerojn kaj ŝajnvolbokonstruaĵo el sekmuraĵo, kiu estis apogata de kvar kolonoj, kiuj staras proksime al la muro. Tiu rememoras al la konstruformo de la tiel nomataj "Atlantikaj ronddomoj". La eniro trans 70 x 70 cm larĝa koridoro, kiu origine ekis de teretaĝa ligna ronddomo. Hodiaŭ vizitantoj povas eniri trans fera stupetaro al la kamero.

Trovaĵoj
--------

La koridoro estis plena je rubo kaj la kamero plenis de tero kaj konkoj. Oni trovis ekskarnigitaj ostoj de ses plenkreskuloj kaj dedu infanoj. 

Plia subteretaĝoj sur la Orkadoj estas Grain Earth House *Crantit*, *Newark* kaj Windwick.

Vidu ankaŭ
----------

* subteretaĝoj en Skotlando

Literaturo
----------

* RCAHMS: Exploring Scotland's Heritage, Orkney and Shetland (Anna Ritchie, Ed.), Edinburgh 1985 ff, ISBN 0-11-492458-9 (ff)), tie N°: 70

Fontoj
------

1. ↑  inkl. weniger "possibles" gemäß RCAHMS-Denkmalliste/CANMORE Database aktueller Stand 2006
2. ↑   Ch. Tait: The Orkney Guide Book 1999: "The superficial resemblance to chambered cairns is probably more to do with common materials than anything else".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rennibister en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

*
*La caza de la codorniz* (La koturnoĉaso) estas unu de la kartonoj kiujn Goya donis al la Reĝa Fabriko de Tapetoj en 1775.
Ekstera fasado kaj kameno por la tinkturforno.
La **Reĝa Fabriko de Tapetoj**, en hispana *Real Fábrica de Tapices de Santa Bárbara*, estas unu de la reĝaj fabrikoj por la produktado de luksaĵoj kreitaj pro la merkantilisma politiko de la hispana Klerismo. Ĝi estis fondita en la jaro 1720 fare de Filipo la 5-a, imite de la francaj reĝaj atelieroj kiuj sekvis la modelo de la Kolbertismo, post la interrompo de la importado de flandraj tapetoj post la Traktato de Utrecht, kiu havigis la pecojn destinitajn al la reĝaj dependaĵoj. Ekde 1889 ĝi estas en la kvartalo Pacifiko de Madrido, en konstruaĵo konstruita inter 1889 kaj 1891. En la aktualo ĝi plutenas la aktivecon por kiu ĝi estis kreita.

Notoj
-----

1. ↑  Gobierno de España. «Acondicionamiento y Rehabilitación de naves en la Real Fábrica de Tapices (Madrid - Madrid)».[*rompita ligilo*]

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la Fundación Real Fábrica de Tapices.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 688532
* LCCN: n85815577
* VIAF: 144917711
* ISNI: 0000 0001 0669 3352
* SUDOC: 115592563
 |
Reĝa Galerio Sankta Huberto.
La **Reĝa Galerio Sankta Huberto**, france *Galeries Royales Saint-Hubert*, nederlande *Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen* estas vitrokovrita vendejara en Bruselo, Belgio, kiu estis antaŭaĵo de aliaj famaj vendejaraj galerioj de la 19a jarcento kiel la *Galleria Vittorio Emanuele II* en Milano kaj Trapasejo en Sankta Peterburgo. Kiel tiuj ĝi havas du regulajn fasadojn kun distaj originoj en la longa mallarĝa strateca korto de Giorgio Vasari nome ĉe Uffizi, Florenco, kun vitrokovrita arkaĵaro de vendejoj separataj per pilastroj kaj du supraj etaĝoj, ĉiuj laŭ italeca stilo *Cinquecento*, sub arkara vitrokovrita tegmento kun prilaborita kadraro el gisfero.

Bildaro
-------

* Reĝa Galerio Sankta Huberto, BruseloReĝa Galerio Sankta Huberto, Bruselo
* Suda enirejo (Rue du Marché aux Herbes/Grasmarkt)Suda enirejo (Rue du Marché aux Herbes/Grasmarkt)
* Galerio de la ReĝoGalerio de la Reĝo
* Malgranda flanko de Galerio de PrincojMalgranda flanko de Galerio de Princoj
* Luma spektaklo organizita por la 170a jariĝo de la galeriojLuma spektaklo organizita por la 170a jariĝo de la galerioj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Reĝa Galerio Sankta Huberto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la Galerio

50° 50′ 51″ Nordo 4° 21′ 17″ Oriento﻿ / ﻿50.847483 °N, 4.354773 °O﻿ / 50.847483; 4.354773 (mapo)
**Richard GOTAINER**, nask. je la 30-a de marto 1948, en *faubourg Saint-Antoine* centra pariza tradicia kvartalo de la meblofaristoj, estas franca komika kanzonisto.  

Li estis studento dum la "revolucia" jaro 1968, tiujare en 3000 studentoj oni titoligis 2997! li nun fieras, ke li estis inter la tri nululoj!  

Li provis ĉiajn profesiojn sed samtempe provas sin en la kabaredoj. Lia vorta elpensemo kaj petolemo igis lin direkti al reklamo-industrio, post esti maldungita de unu, ĉar lia farsula spirito estis troa, li kreis propran intreprenon, kaj iom pli "saĝa" eligis kelkaj sukcesajn *spot*-ojn.   

en 1976 eldoniĝis li unua disko (vinyla, 45rotacia), nun netrovebla, kaj en 1977 la unua "granda", kaj sukcesa: *Le forgeur de tempo*(ritmo-forĝisto), kie troviĝas kelkaj el liaj "klasikaĵoj" (La kulo, kapkuseno*blues*, la *flipper*imperiestro, ktp). Poste la diskoj enviciĝis, kaj fojfoje sukcesoj envenis, kiel:

* *Chipie casse-toi, reviens*
* *Moi vouloir aimer vous amour primitif*
* *le mambo du décalco*
* *Le Youki*

En epoko iĝinta peze serioza, li estis unu inter la raraj, kiuj pluigas en Francio la tradicion de la petolema farsula kanzono.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* neoficiala franclingva TTT-ejo pri Gotainer

### rete legeblaj en Esperanto

Tiaj kanzonoj estas kutime "netradukeblaj", tamen legeblas pli "facila" rete en Esperanto:

* Tiklemulo kaj Grumblulin' kaj
* mi voli ami vi amo pragenta
**Richard KOWALSKI** (naskiĝis en 1963) estas usona astronomo.

Li komencis kiel amatora astronomo en Florido en la 1990-aj jaroj kaj interesiĝis pri fotometriaj kaj astrometriaj observadoj de asteroidoj. Li malkovris la asteroidon *14627 Emilkowalski* la 7-a de novembro 1998.

La asteroido 7392 Kowalski estas nomita en lia honoro.

En 1998 li fondis kaj energie subtenis la "*Minor Planet Mailing List*", interretan informoservon kaj diskutejon por amatoraj kaj profesiaj observantoj.

En 1999 li estis invitita uzi la Ritchey-Chrétien-teleskopon de 0,6 m de la *Jet Propulsion Laboratory* por fari observojn en apogo de la misio Deep Space 1. Ankaŭ en 1999 li estis la Scienca Kunordiganto por la unua Amatora-Profesia Laborejo pri Malgrandaj Planedoj ĉe la Observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono).

Li estis ano de la *Catalina Sky Survey* (CSS) en Tucson (Arizono) de septembro 2005 kaj malkovris centojn da terrenkontaj kaj ĉefzonaj asteroidoj, kaj naŭ kometojn ; el kiuj la perioda kometo 226P/Pigott-LINEAR-Kowalski
kiu estis remalkovro de la perdita kometo de Edward Pigott de 1783.

La 6-an de oktobro 2008, dum li observis per la teleskopo de 1,5 m de CSS ĉe Monto Lemmon, li malkovris 2008 TC3. Proksimume 20 horojn post ties malkovro, tiu asteroido eniris en la teran atmosferon super Sudano, igante la unua asteroido malkovrita antaŭ alfrapi Teron. Kowalski estis rekompensita per malgranda ero de 2008 TC3.

La 1-an de januaro 2014; Kowalski malkovris alian alfrapontan asteroidon nomita 2014 AA, kiu verŝajne diseriĝis supre de la mezo de Atlantika Oceano.

Richard Kowalski estas komerca piloto registrita de la Federacia Aviada Administracio, kvalifikata por la flugo per instrumentoj kaj por la fluga instruado. Li ankaŭ mastrumas sendepandan fotan studion en Tucson (Arizono).

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  JPL Small-Body Database Browser : 7392 Kowalski (1984 EX) (angle)
2. ↑  *A list for asteroid and comet researcher*[*rompita ligilo*] (angle)
3. ↑  *Minor Planet Amateur-Professional Workshop 1999* de Richard A. Kowalski, el *Amateur - Professional Partnerships in Astronomy, ASP Conference Proceedings*, Vol. 220 (angle)
4. ↑  226P/Pigott-LINEAR-Kowalski, el *Cometography.com* (angle)
5. ↑  Asteroido 2008 TC3 Alfrapis Teron: Antaŭdiroj kaj Observjo Kongruas ; el la paĝaro de NASA Arkivigite je 2013-12-10 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
6. ↑  Fragmento de asteroido revenis al la teleskopo, kiu malkovris ĝin ; el la paĝaro de *The Planetary Society* (angle)
7. ↑  Malgranda asteroido 2014 AA frapis Teron, el la paĝaro de *Ski & Telescope* (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Pri Ni ; el la paĝaro de la fotostudio *Full Moon Photography* de Richard Kowalski Arkivigite je 2014-10-24 per la retarkivo Wayback Machine

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 502588
 |
*La malsama aĵo estas rentgenaj radioj aŭ ikso-radioj.*

---

En fiziko, **rentgeno** (simbolo *R*) estas mezurunuo por joniga radiado (kiel ikso-radioj kaj gamaj radioj).

Kiel estis difinite en 1928, 1 R estas la kvanto de radiado bezonata por liberigi pozitivan kaj negativan ŝargojn de unu statcoulomb (elektrostatika unuo de ŝargo (esu)) en 1 cm3 de seka aero je norma temperaturo kaj premo. Ĉi tio respektivas al generado de proksimume 2,08·109 jonaj paroj.

Ĝis 2006, rentgeno estis akceptita por uzo kun la SI sistemo sed en ĉi tiu okazo ĝia valoro estas esprimita per la SI-aj unuoj kiel certa elektra ŝargo dividita per unuo de maso, 1 R = 2,57976·10−4 C/kg anstataŭ kiel en la originala difino.

La koeficiento aperas pro tio ke 1 esu ≈ 3,33564·10−10 C,la norma atmosfera aera denseco estas ≈1,293 kg/m3 kaj en kuba metro estas 106 kubaj centimetroj.

La SI-unuo por la sama fizika kvanto, kiel tiu por kiu estas rentgeno, estas C/kg.

Kvankam uzo de rentgeno estis permesebla sub la SIa sistemo, ĝi mem ne estas SI-a unuo kaj ĝia daŭra uzo estas "forte malrekomendata" de NIST (Nacia Instituto de Normoj kaj Teknologio).

La mezurunuo estas nomita pro germana fizikisto Wilhelm Conrad Röntgen.

Aliaj radioj
------------

Rentgeno estis iam uzata por mezuri eksponon al radiado de la aliaj formoj ol ikso-radioj aŭ gamo-radioj. Por ĝustigi al la malsama influo de malsamaj formoj de radiado sur biologian materion, **biologia ekvivalento de rentgeno** estis uzata. Ekspono en biologiaj ekvivalentoj de rentgeno estas egala al la ekspono en rentgenoj multiplikita per la *Q* valoro kiu estas konstanto priskribanta la specon de radiado. La biologia ekvivalento de rentgeno estas nun anstataŭigita per la siverto (vidu la lastan por listo de la *Q* valoroj).

Dozado
------

La vetera stacio ekster la Atoma Testa Muzeo dum varma somera tago. Elmontrata fona gama radiada nivelo estas 9.8 μR/h (mikrorentgeno en horo) kiu devus esti proksimume 150 mR (milirentgeno) por jaro.
Tipa dozo de normala fona radiado por homo estas 200 mr por jaro.

Dozo de proksimume 500 R en 5 horoj estas mortiga por homoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Grajo - SI-a unuo de absorbita dozo
* Siverto
* Rentgenaj radioj aŭ ikso-radioj

Eksteraj ligiloj
----------------

* NIST: Unuoj ekster la SI
* R. Van Loon, R. Van Tiggelen, Radiada dozomezurado en medicina ekspono: mallonga historia ĝenerala priskribo, 2004
* Unuoj kelktempe akceptis por uzi kun la SI, je NIST, ekstraktita kaj arkivita Arkivigite je 2008-05-16 per la retarkivo Wayback Machine en la 12-a de junio de 2008
**Richard LEDERMANN** (naskita la 25-an de julio 1875 en Kaufbeuren, Bavario, Germanio; mortinta en 1972) estis germana esperantisto. Li estis doktoro de filozofio kaj verkis historiajn kaj dramajn verkojn. 

Profesie li estis instruisto pri historio, germana kaj franca lingvoj, geografio kaj stenografio en gimnazioj, interalie en Zweibrücken, poste en "Realgymnasium" en Augsburg. Inter liaj Augsburgaj lernantoj estis Bertolt Brecht. Laŭ priskribo Ledermann estis tipa tiutempa patrioto-ŝovinisto kaj entuziasmis pri la unua mondmilito.

Esperantisto li estis de 1910. De 1912 ĝis 1920 li gvidis la Esperanto-movadon en Bavario. Li estis prezidanto de la Loka Kongresa Komitato por la 15-a Universala Kongreso de Esperanto en 1923 en Nürnberg. En 1912 li redaktis „Esperanto, ein Kulturfaktor"; krome li kontribuis al la revuo *Esperanto.*

Unu el liaj nepoj estas la verkisto, ĵurnalisto, tradukisto kaj eldonisto Hans Magnus Enzensberger.

Literaturo
----------

* Jürgen Hillesheim: *Augsburger Brecht-Lexikon.* Würzburg 2000, paĝoj 113–114.



|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
**Renáta Kónya Merlin** [kOnja], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kónya Merlin Renáta** estas hungara aktoro. Ŝia nomo eble estus *Renáta Merlin Kónya*.

Renáta Kónya Merlin
Renáta Kónya Merlin naskiĝis la 24-an de oktobro 1991 en Subotica (Jugoslavio, nun en Serbio)

Biografio
---------

Renáta Kónya Merlin apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Ŝi maturiĝis en gimnazio en Senta, poste inter 2010-2013 ŝi studis en aktorstudio de Teatro Magyar, pli poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2018. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Nyíregyháza. Ekde 2021 ŝi estis membro de Teatro József Attila, sed intertempe ŝi havis rolojn ankaŭ en pluraj teatroj.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - S-ino Capulet
* Jenő Huszka: *Bob herceg* - Macintosh
* Anton Ĉeĥov: La Mevo - Arkadjina
* Attila Galambos: Sonĝoaŭto (teatra versio) – Vera Kovács (ina ĉefrolo)
* John Kander – Fred Ebb – Bob Fosse: Chicago – Liz
* Henrik Ibsen: *Ha mi holtak feltámadunk* – Maya
* Jean Racine: Fedro – titolrolo

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* (post reklamo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 737904
 |


* Portalo pri Biografio
Pri la komunumo
---------------

**Rossa** estas komunumo de la komunumaro Calanca kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 121 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

La komunumo Rossa konsistas el la norda, supra parto de la Valo de Calanca. Tute en nordo, sude de la monto *Zapporterhorn* fontas de firnkampo sur alteco de proksimume 3100 m s.m. la rivero Calancasca. La plej alta punkto de la komunumo estas kun alteco de 3202 m s.m. la montopinto *Puntone dei Fraciòn* en sudsudokcidento de la komunumo ĉe la limo al Kantono Tiĉino.
La komunumo konsistas el la vilaĝoj Rossa, Augio, Santa Domenica, Valbella kaj tute en nordo al alpopaŝtejo Alögna.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Rossa limas en nordo kaj nordoriento al Mesoko, en sudoriento al Soazza, en sudo al Cauco, en sudokcidento al Biasca (TI), kaj en nordokcidento al Malvaglia (TI).

Trafiko
-------

Pro ĝia situo en la fundo de la Valo de Calanca Rossa situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas nur de sudo per la vala vojo de Grono. Per poŝtaŭtolinio tra la valo al Grono, la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Lingvoj
-------

La ĉefa kaj sola oficiala lingvo de Rossa estas la itala, parolata de pli ol 90% de la loĝantaro.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Rossa datiĝas el la jaro 1694. Ĝis la administracia reformo de Kantono Grizono de 1851 Rossa estis parto de la tribunalkomunumo Calanca. En 1851 ĝi fariĝis memstara politika komunumo de la komunumaro Calanca en la distrikto Moësa. En la jaro 1982 la ĝis tiam memstaraj politikaj komunumoj Augio kaj Santa Domenica estis integritaj al la komunumo Rossa.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj signifoj de Rossa

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Cesare Santi*: *Rossa* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-11-12)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rossa GR en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Rossa
* Rossa GR en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Rossa** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Moësa |
| --- |
| 
**Komunumaro Calanca:** **Arvigo**  •  Braggio  •  Buseno  •  Castaneda  •  Cauco  •  Rossa  •  Santa Maria in Calanca  •  Selma

**Komunumaro Mesoko:** Lostallo  •  **Mesoko**  •  Soazza

**Komunumaro Roveredo:** Cama  •  Grono  •  Leggia  •  **Roveredo**  •  San Vittore  •  Verdabbio |  |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 376042
* GND: 4826700-4
* VIAF: 135047828
* BNF: 139733991
 |
**Richard SHARPE** [**ri**ĉard ŝarp], ankaŭ konata kiel **RoŜo** (naskiĝis la 31-an de decembro 1844 en Parizo, mortis la 1-an de aŭgusto 1923 en Coggeshall) estis angla esperantisto.

Li estis komercisto, lerta lingvisto, kaj kosmopolito vojaĝinta en 14 landoj. Li esperantistiĝis en Bonaero en 1906.

En 1907 li el Brazilo revenis al Britujo kaj ekloĝis en Torquay. Ekde tiam li dediĉis sin al Esperanto kaj en 1913 publikigis aŭtobiografian verkon, *Travivaĵoj de Ro. Ŝo.*. Post la Unua Mondmilito li ankoraŭ partoprenis la kongresojn en Hago (1921) kaj Prago (1922).

Post kelkmonata malsano li mortis en la domo de nevo en Coggeshall. Nekrologo aperis en *La Brita Esperantisto*, septembro 1923, p. 106. 

El lingva vidpunkto, li estis aparte fidela al la zamenhofa Esperanto. Multaj liaj lingvaj konsiloj estis aprobitaj de Zamenhof.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  La tria cifero mankas en la *Enciklopedio de Esperanto*. Tamen, en la libro *Travivaĵoj de Ro. Ŝo.* li skribas, en la unua paĝo: "Mi naskiĝis en Parizo la 31an de Decembro 1844".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Richard Sharpe *en* Enciklopedio de Esperanto
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Rubenkrona regolo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Regoledoj *Regulidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Regolo* *Regulus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***Rubenkrona regolo*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Regulus calendula****(Linnaeus,1766) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Rubenkrona regolo  |

 |
| v • d • r |

**Rubenkrona regolo** estas tre eta paseroforma birdo de Norda Ameriko. Ĝi estas membro de familio regoledoj kaj apartenas al la malpligrandaj birdoj de paseroforma grupo.

Aspekto
-------

Virbirdo
Plenkreskuloj estas olive-griza supren, blanka suben, kun maldika beko kaj kun mallonga vosto. Ili havas blankan zonon sur flugiloj, blanka ringo ĉirkaŭ okulo. La plenkreskaj virseksuloj havas ruĝan makulon sur la mezo de la korono, kiu estas videbla ĉiam kiam birdo estas maltrankvila.

Troviĝo
-------

La birddo loĝas en koniferaj arbaroj tra Kanado, Alasko norde Nov-Anglio kaj okcidenta Usono. Nordaj birdoj migradas al Usono kaj Meksiko. Iuj birdoj estas nemigrataj en okcidento. La populacio de birdo laŭ ne fara kalkulado iom ete kreskas. La teritorio de birdo iras norden, kie la specio estas malpli distrita kaj teritorio ofertas pli de nutrado.

Nestado
-------

Ĝi nestas en bonkvalite plekta nesto kiu aspektas kiel taso kaj estas enplektita inter penditaj branĉetoj de arbo. Unu ovmetaĵo povas konsisti eĉ 12 ovojn.

Nutrado
-------

Ĝi serĉadas aktive insektojn, insektovojn, araneojn en arboj kaj arbedoj, iam manĝas fruktojn kaj suĉas limfo de arboj. Dum nutrado la birdo povas ankaŭ ŝvebi super branĉoj aŭ iam ekflugi por kaptado insekton dum flugo.

Voĉo
----

La birda voĉo - melodia pepado sufiĉe laŭta. En lokoj de vintrado la voĉo de birdo sonas ordinare kiel trogloda voĉo „jdit" , ofte rripertita kelkfoje en fermitaj tutoj.

Referencoj
----------

* BirdLife International (2004). *Regulus calendula*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 12 May 2006.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ruby-crowned Kinglet - Cornell Lab of Ornithology
* Ruby-crowned Kinglet Information and Photos - South Dakota Birds and Birding
* Ruby-crowned Kinglet *Regulus calendula* - USGS Patŭent Bird Identification InfoCenter
Portreto de René du Guay-TrouinPortreto de René du Guay-Trouin
**René Trouin du Gué**, dirata **Duguay-Trouin** (10-a de junio 1673 en Saint-Malo - 27-a de septembro 1736 en Parizo) naskiĝis en familio de bretonaj ŝipproprietuloj. En 1689, li komencis karieron de korsaro kaj ekde 1691, li akceptis la regadon de marŝipo. Lia kuraĝo, la respekto, kiun li gajnis de siaj ŝipanoj, same kiel la venkoj kontraŭ la angloj kaj la nederlandanoj okaze de militoj ordonitaj de la reĝo Ludoviko la 14-a rapide progresigis lin en la hierarkio.

Biografio
---------

Naskita en familio honore konata en la komerca ŝiparo, li estis destinita al la eklezio, li studis en Rennes kaj en Caen. Sed lia ŝato por la plezuroj kontraŭis la celojn de siaj gepatroj, tial ili permesis al li surŝipiĝi en 1689 sur marŝipo armita por ataki la anglojn kaj la nederlandanojn. En 1691, kvankam nur 18-jara, li ricevis de sia familio, rekompence de siaj heroaĵoj, la estradon de fregato kun 14 kanonoj. Ĵetita pro ŝtormo al la marbordo de Irlando, apud Limerick, li kaptis kastelon apartenantan al la grafo de Clarc, kaj bruligis du marŝipojn kaptitajn de la ŝlimo. Krozante en la Manika maro, li kaptis multajn ŝipojn. 

En 1694, li batalis, apud Sorlingues, kontraŭ 6 anglaj veseloj, dum kvar horoj en neekvilibra situacio, kaj kapitulacis nur post ĉiuj klopodoj kaj ricevo de vundo. Kaptite kondukita al Plymouth, li ŝuldis sian liberecon nur al la amo de juna anglino. Liaj novaj heroaĵoj, post lia reveno al Francio, kaptis la atenton de Ludoviko la 14-a de Francio, kiu enigis lin en la reĝan ŝiparon. Jen sub la ordonoj de Nesmond, jen sola, li plu kaptis malamikajn marŝipojn.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 215248
* GND: 119094975
* LCCN: n50039010
* VIAF: 39418628
* ISNI: 0000 0000 8118 0832
* SUDOC: 030268818
* BNF: 12172082q
* NLA: 35048248
* ICCU: VEAV046397
* BNE: XX1635534
 |