recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Loko de la municipa teritorio de Castaño del Robledo en sia provinco
Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Castaño del Robledo** [kastAnjo] [Kaŝtanarbo de la Kverkaro] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio. La kaŝtanarbo kiu nomigas la vilaĝon aperas simbole en la blazono; ĝi estas grava konsistaĵo de la natura medio kaj de la ekonomio de la teritorio.

Loĝantoj
--------

La censita populacio en 2009 estis de 224 loĝantoj kaj denseco estas de 12,23 loĝ/km². Anoj estas "castañeros".

Situo
-----

Castaño del Robledo estas situa en la norda parto de la provinco de Onubo en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena, je altitudo de 738 m; je 113 km de Onubo, provinca ĉefurbo. La montara areo de ties teritorio estas de 13 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 53' N, 6º 42' Ok.

Infrastrukturo
--------------

La vilaĝo enhavas restoracion, hotelon, kelkajn vendejojn, kelkajn trinkejojn situajn ĉe la ĉefa placo kaj distrejojn, parkon, vendistojn de naturaj produktoj ktp. estas ankaŭ sportejo kaj naĝejo.

En la ĉirkaŭa naturo estas abundo de vegetalaj kaj animalaj specioj.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo.

Vidindaĵoj
----------

* Preĝejo de Santiago (Sankta Jakobo)

Bildaro
-------

* La vilaĝoLa vilaĝo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Castaño del Robledo - Sistemo de Informaro de Andaluzio
* Castaño, un pueblo en la encrucijada Etenda retejo
* Vojo Castaño del Robledo - Puente de los Casares en la municipa teritorio de Castaño del Robledo
**Béla Csepreghy** [ĉepregi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Csepreghy Béla Jenő Mária** estis hungara produktoro, reĝisoro. Lia frato estis Jenő Csepreghy.

Béla Csepreghy  naskiĝis la 8-an de decembro 1907 en Budapeŝto, li mortis en 1952 ie en Usono.

Biografio
---------

Béla Csepreghy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato Pázmány Péter en 1928. Post la diplomo li laboris en ministerio pri Religio kaj Eduko. Ekde 1937 li estis asistanto en la filma produktejo, en la sekva jaro li jam estis reĝisoro. En 1939 li establis filman firmaon kun Jenő Csepreghy. Post la 2-a mondmilito li translokiĝis al Usono.

Elektitaj reĝisoraĵoj kiel asistanto
------------------------------------

* *Viki* (1937)
* *Varjú a toronyórán* (1938)

Liaj filmaj laboroj (kiel produktoro)
-------------------------------------

* *Tokaji aszú* (1940)
* *A régi nyár* (1941)
* *Külvárosi őrszoba* (1942, kun iu alia)

Liaj aliaj filmaj laboroj
-------------------------

* *A pusztai királykisasszony* (1938, reĝisoro)
* *Pénz beszél* (1940, scenaristo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun desegnaĵo
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ciprinodontedoj** |
| --- |
|  |
| Flagfiŝo (Jordanella floridae)Flagfiŝo (*Jordanella floridae*) |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Aktinopterigoj *Actinopterygii* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ciprinodontoformaj *Cyprinodontiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Ciprinodontedoj** *Cyprinodontidae*Gill, 1865 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Genroj |
| *Cualac*
*Cyprinodon*
*Floridichthys*
*Garmanella*
*Jordanella*
*Megupsilon* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ciprinodontedoj  |

 |
| v • d • r |

**Ciprinodontedoj** estas grupo de malgrandaj rojofiŝoj apartenantaj al la familio *Cyprinodontidae* de ostaj fiŝoj. Ili loĝas en riveroj, lagetoj kaj fontetoj de Meksiko kaj suda Usono. En 2021 estas ses konataj genroj kaj 55 specioj, 49 el ili en la genro Cyprinodon.

Spite sian nomon, la Ciprinodontedoj ne estas proksime rilataj al Ciprinedoj, aŭ familio de karpoj. Ili estis iam konsiderataj parencoj de la ezokoj, ĉar ili kunhavas kelkajn karakterojn: ebenan kapon kun reenmovebla buŝo kun dentoj, ĝenerale grandajn skvamojn, kaj foreston de bone disvolvita flanka linio. Tamen, ili estas nun ĝenerale atribuitaj al la ordo Ciprinodontoformaj.

* Flagfiŝo, *Jordanella floridae*
**Domaŝin,** ukraine **Домашин,** hungare **Domafalva** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Velikij Bereznij, en municipo de Silj.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 58′ 09″ N 22° 33′ 07″ O﻿ / ﻿48.96917 °N, 22.55194 °O﻿ / 48.96917; 22.55194 (mapo)Koordinatoj: 48° 58′ 09″ N 22° 33′ 07″ O﻿ / ﻿48.96917 °N, 22.55194 °O﻿ / 48.96917; 22.55194 (mapo)
* Areo: 38 km²
* Alto super marnivelo: 349 m
* Loĝantaro: 550
* Poŝtkodo: 89021
* Telefonprefikso: 3135

Situo
-----

Domaŝin situas inter laŭ traira flankovojo, proksime de Uĵ. Velikij Bereznij troviĝas je 13, Uĵhorodo je 55 km-oj. La proksima fervojo troviĝas je 5 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1582 en formo *"Domasina"*. Supozeble en 1904 pro la hungariga politiko la komunumo ricevis hungarecan nomon Domafalva. En 1910 vivis tie 389 loĝantoj, (371 rutenoj, 14 germanoj, 4 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Domaŝin/Domafalva. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------
**BRESZTOVSZKY Béla** [pr. brestovski] estis hungara inĝeniero, teknikuniversitata instruisto, parlamentano naskiĝinta en Nagykároly la 28-an de aŭgusto 1872 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de junio 1941. Lia frato estis Ede Bresztovszky.

Kariero
-------

Béla Bresztovszky faris abiturienton en Nagyvárad en 1890, li finis en 1894 la Reĝan Teknikan Universitaton József kaj poste kiel stipendiulo li studis en Darmstadt, Ĝenevo, Berlino, Munkeno kaj Parizo. Inter 1896 kaj 1899 li estis asistanto en la menciita *József*, samtempe li estis inĝeniero en fabriko. Inter 1901–1912 li instruis en statuso privata instruisto, katedrestro (1912–1914), publika ordinara profesoro ekde 1914, dekano (1920–1922 és 1925–1927). Li estis elektita parlamenta deputito. Li esploris la konstrumaterialojn kaj la teknikajn problemojn de aviado. Li mortis pro akcidento de aŭto.

Li havis edzinon, kiu neniam naskis.

Verkoj
------

* *A födémpróbák kérdése* (Bp. 1901);
* *A repülésről* (Bp. 1910)
* *Dinamika és mechanika* (Bp. 1920);
* *Statika és szilárdságtan* (Bp. 1920);
* *Vasszerkezetek* (Bp.; 1921);
* *A technikai anyagvizsgálat* (Bp. 1930).

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon (kun eraraj datenoj!)
* hungare kun foto
*
**András Csilléry** [andrAŝ ĉilEri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csilléry András** estis hungara dentkuracisto, politikisto, ministro, parlamentano.

András Csilléry  naskiĝis la 22-an de oktobro 1883 en Budapeŝto. Li mortis en 1964 en Kanado en Drummonwille.

Biografio
---------

András Csilléry frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo, Berlino, Munkeno, Breslau, fine li ricevis diplomon en 1908. Komence li estis armea kuracisto (ankaŭ en la fruaj tempoj de la 1-a mondmilito). En 1915 li havis postenon en la ministerio, krome li aliĝis al diversaj hungarecaj movadoj, eĉ li partoprenis en abdiko de Kabineto Peidl. En Kabineto Friedrich li estis ministro. Inter 1932-1944 (tamen kun interrompo) li estis parlamenta deputito. Post la 2-a mondmilito li rifuĝis al Kanado. Li estis kondamnita militkrimulo en 1947 sen ĉeesto dum la verdikta proceso.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj C, CS, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio András Csilléry en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 509361
* VIAF: 121530846
* ISNI: 0000 0000 7944 0631
* NKC: xx0229569
 |
**Béla Bálint,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bálint Béla** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Geiger*.

Béla Geiger  naskiĝis la 29-an de aprilo 1886 en Budapeŝto, li mortis la 16-an de marto 1945 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Bálint devenis el juda familio. Li aĝis 17, kiam li estis korusano de *Népszínház*. Li akiris diplomojn en privataj aktorlernejoj de Szidi Rákosi kaj Elek Solymossy. En 1910 li aliĝis al trupo de Ignác Krecsányi, en 1915 en Gaja Teatro, poste al kabaredoj, foje en teatro por soldatoj. En 1923 li kantadis en Teatro Városi, post 2 jaroj en Operetoteatro (Budapeŝto), poste en Hungara Radio. Inter 1941-1944 li povis ludi nur antaŭ juda publiko.

Li edziĝis en 1909, post 4 jaroj li eksedziĝis.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Ferenc Lehár: *Mókaházasság* (opereto)
* István Géczy: *Gyimesi vadvirág* - ĉefrolo

Elektitaj kinaj filmaj roloj
----------------------------

* *A rejtély* (1916)
* *Link és Flink* (1927) – Flink
* *Piri mindent tud* (1932) – kanariposedanto
* *Café Moszkva* (1936) - hungara kolonelo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**Aglaŭro** estas en la helena mitologio filino de Kekropso, fondinto de la urbo Ateno kaj la unua Atena reĝo. Ŝi havis du fratinojn: Herson kaj Pandroson, kiuj tragike ligiĝas al mito pri Eriktonio.

Aglaŭro kun siaj fratinoj Herso kaj Pandroso estis komisiitaj gardi korbeton de la diino Atena. Kontraŭ eksplicita malpermeso de la diino, Aglaŭro rigardis en la korbeton kaj ekvidis malgrandan Eriktonion. Pro scivolemo kaj esprimita avideco pri Merkuro, enamiĝinta Herson, la diino enspiris al ŝi venenon de ĵaluzo, kiu mordumis ŝin ĝis kiam Merkuro ŝanĝis ŝin en ŝtonon kun malbelaj makuloj.

En efekte priskribata historio en Ovidiaj Metamorfozoj akiras fama staturo de Aglaŭro, en pli malnova tradicio nur marĝena, klaran silueton. Herodoto mencias pri sanktuario de Kekropa filino Aglaŭro sur deklivo de Akropolo. En Eŭripida "Iona" estas dirite, ke Atena infestis ŝin per frenezo kaj ke ŝi kun siaj fratinoj defalegis el Akropolo.

* Kategorio Aglaŭro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Aglutina lingvo** estas lingvo, kies vortoj estas formataj ĉefe per aldono de unusignifaj sufiksoj. Tiu termino estis enkondukita de Wilhelm von Humboldt en 1836 por klasifiki la lingvojn. La vorto estas derivaĵo de la latina verbo *agglutinare*, kiu signifas „kunglui".

La aglutina lingvo estas formo de sintetika lingvo, kie ĉiu afikso tipe reprezentas unu signifon (kiel pasinto, pluralo, loko ktp.).

Ekzemploj de la aglutinaj lingvoj estas urala lingvaro, altaja lingvaro, japana lingvo, korea, dravida lingvaro, inuktituto, svahila lingvo, malaja lingvo, kaj kelkaj mezamerikaj lingvoj (navatla lingvo, vasteka lingvo, kaj totonaka lingvo). La keĉua lingvo, kiu estas la nuntempe plej parolata indiana lingvo, kun parolantaro kiu varias de 8 ĝis 12 milionoj, ankaŭ estas aglutina. En la pasinto sumera lingvo, elamita lingvo, huria lingvo, urarta lingvo.

La aglutinaj lingvoj ne estas grupigitaj al unu lingvofamilio (kvankam la urala lingvaro estas karakterizita pri tio).

La aglutinaj lingvoj estas tre logikaj, kun malmultaj esceptoj. Ekz. japana lingvo havas nur tri neregulajn verbojn, navatla lingvo nur du, turka lingvo havas nur unu, kaj Esperanto entute ne havas esceptojn.

Internaj ligiloj
----------------

* Aglutina karaktero de Esperanto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Aglutina lingvo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

*
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Agla fregato** |
| --- |
|  |
| Agla fregatoAgla fregato
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Suloformaj *Suliformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Fregatedoj *Fregatidae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Fregata aquila***(Linnaeus, 1758) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Agla fregato  |

 |
| v • d • r |

La **Agla fregato** aŭ **Ascensiona fregato** (*Fregata aquila*) estas birdo el la familio de Fregatedoj kiuj reproduktiĝas nur en la malgranda Boatvanbirda Insulo ĉe Ascensiono en tropika Atlantika Oceano. Ĝi iam reproduktiĝis en la pli granda insulo, sed ĝi iĝis formortinta pro la agado de enmetitaj katoj, brunaj ratoj, kaj homa persekutado.

Ili reproduktiĝis sur la rokaj deklivoj de Boatvanbirdo. Kiel ĉe aliaj fregatoj, ties movoj for de la reprodukta sezono estas malmulte konata pro identigaj problemoj ene de tiu malfacila grupo, sed ĝi loĝas ĉe Okcidenta Afriko.

Fregato troviĝanta mortonta en 1953 en Tiree, Skotlando, estis identigita tiam kiel Grandioza fregato sed ĝi estis re-ekzamenita en 2002 kaj rezultis Agla fregato.

Ili manĝas fiŝojn kaj similajn surfacajn predojn kiaj malgrandaj testudoj.

Tiu specio estas tre simila al aliaj fregatoj kaj similargranda al ĉiuj escepte la Malgranda fregato. Ĝi havas blankan akzelan areon, kaj junuloj montras blankan kapon, kaj distingan blankan malantaŭan kolon sen ruĝec-bruna nuanco. Ĝi havas brunan brustobendon. Kiel ĉe aliaj fregatoj, la forko estas vostoforma, fajna kaj longa, la flugiloj tre longaj kaj kun formo de litero W. La beko estas longa, kurbeca kaj kun tre markata hoko pinte.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* BirdLife Species Factsheet.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBirdoj |
| --- |
| 
Regno: Animalo  •  Filumo: Ĥorduloj  •  Subfilumo: Vertebruloj  •  Infrafilumo: Makzeluloj  •  Superklaso: Tetrapodoj  •  Klaso: Birdoj |
| 

|  Birdoj laŭ ordoj *(alfabete)* |
| --- |
|  |
| 

|  |
| --- |
|  |
| Ordoj de | 

|  |
| --- |
| akcipitroformaj ~ anseroformaj ~ apodoformaj ~ cikonioformaj ~ falkoformaj ~ fenikopteroformaj ~ gavioformaj ~ gruoformaj ~ ĥaradrioformaj ~ kaprimulgoformaj ~ kokoformaj ~ kolomboformaj ~ koracioformaj ~ kukoloformaj ~ paseroformaj ~ pegoformaj ~ pelikanoformaj ~ podicipoformaj ~ procelarioformaj ~ psitakoformaj ~ pterokloformaj ~ sfeniskoformaj ~ strigoformaj ~ strutoformaj ~ tinamoformaj ~ trogonoformaj ~ trokiloformaj ~ turnicoformaj |

 |

 |

 |
| 
Rilataj artikoloj: Birdomigrado ~ Birdoprotektado ~ Birdnestoj ~ BirdkantoVidu ankaŭ: Dinosaŭraj birdoj |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |
La **Kalvinana kirko** estas religia Monumento historia en Hungario, en grandvilaĝo Tarpa.

Historio
--------

Dokumento mencias jam katolikan preĝejon dediĉitan al [[Sankta Andreo en 1332. En la 16-a jarcento la loĝantoj prenis la kalvinismon, samtempe li akiris la kirkon. En 1782 estis farita la ligna plafono, sed la pentrado okazis nur en 1903. En la 1790-aj jaroj la konstruaĵo kaj la fenestroj estis pligrandigitaj, ankaŭ granda kvadrata turo estis konstruita. Inter la navo kaj la sanktejo oni kreis unuecan ĉambron. En 1881 fulmo trafis la turon. La sekva trakonstruo okazis en 1812. La turo estis videbla laŭ la nuna formo ekde 1943. Arkeologoj trovis freskojn en 1981 el la 15-a jarcento.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en korto. En la fasado meze la turo reliefas. La pordo estis farita el kverko, kiu restis origina kaj ĝi estas la sola restinta pordo en la Granda Hungara Ebenaĵo. Interne la baroka galerio estis faritra en la 18-a jarcento.

Fontoj
------

* hungare kun foto Arkivigite je 2016-11-04 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* hungare kun foto
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Sárvár (Hungario).

Historio
--------

Sárvár en la 16-a jarcento estis grava centro de la hungara protestantismo, sed en la sekva jarcento la kontraŭreformacio frakasis la kalvinismon. La restintaj sporadaj kalvinanoj eklezie apartenis al Egyházasrádóc. Inter 1926-1939 ekzistis komuna eklezia grupo kun Zalaegerszeg, poste oni deklaris apartan grupon en Sárvár. En 1942 oni aĉetis loĝdomon, kiu estis trakonstruita preĝdomo kaj pastra loĝejo. En 1969 la loĝejo estis jam sen pastro, nur el Celldömölk vizitis Sárvár laŭokaze. Intertempe la konstruaĵo estis deklarita vivdanĝera en 1991. La nun videbla moderna kirko kun pastra loĝejo kaj kunvena ĉambro estis konstruita inter 1995-1998.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas en korto kaj formas L-majusklon. La komenca konstruaĵparto estas kvazaŭ turo kun piramida tegmento. Malsupre estas enirejo ĉe la fasado, sed ankaŭ flanke.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare kun foto
* kelkaj informoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* 
* 
*
La **Pogromo de la armenoj en Bakuo** estis kontraŭ-armena pogromo direktita kontraŭ la armenaj loĝantoj de Bakuo, Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko, de la 13-a de januaro 1990, sep-taga pogromo krevis kontraŭ la armenoj en Bakuo, kun mortnombro de 48 aŭ 66 personoj. La plej multaj el la mortoj estis kaŭzitaj per batado kaj tranĉilovundo. Neniu pafvundo okazis. Ekzistis ankaŭ multaj atakoj kontraŭ loĝejoj kaj raboj. Laŭ la raportisto de Human Rights Watch Robert Kushen, "la ago ne estis tute (aŭ eble ne entute) spontanea, kiam la atakantoj havis listojn de la armenoj kaj iliajn adresojn". 

En januaro 1990, sovetiaj trupoj intervenis en Bakuo, deklarante militan staton. La sovetaj trupoj ne nur malsukcesis bremsi kontraŭ-armenajn atakojn, sed ankaŭ estigis gravajn dubojn ĉu la sovetoj deziris bremsi tiun perforton. La ago finiĝis kun pli ol cent mortintoj, plejparte azeroj, mortoj pro la nepravigebla troa fortouzo. La ago ne atingis ĝian oficialan celon: la plej multaj armenoj fuĝis de Bakuo. La Mondo-Ŝakmastro Garri Kasparov kaj lia familio estis inter la evakuitoj. Je la fino de aprilo 1993, estis taksite ke nur 18-20,000 armenoj restis en Bakuo, plejparte kaŝitaj.
**Kontraŭfeminismo** estas larĝasence difinita kiel kontraŭstarado de feminismo. Tio okazas pro aŭ per neado de almenaŭ unu el la ĉi-malsupraj fundamentaj punktoj de feminismo:

1. ke sociaj aranĝoj inter viroj kaj virinoj estas nek naturaj, nek die determinitaj.
2. ke sociaj aranĝoj inter viroj kaj virinoj favoras virojn.
3. ke oni povas kaj devas fari kolektivan agadon por ŝanĝi tiujn aranĝojn al pli justaj aranĝoj.

Kanadaj sociologoj Melissa Blais kaj Francis Depuis-Déri skribis, ke historia kontraŭfeminisma pensado precipe okazas forme de ekstrema maĉismo, laŭ kiu "viroj estas en krizo pro la inigado de la socio." Sed ili ankaŭ rimarkis, ke "ankoraŭ malmulta enketado estas farita pri kontraŭfeminismo, ĉu el la vidpunkto de la sociologio de sociaj movadoj aŭ el la vidpunkto de virinaj studoj," indikante, ke kompreno de la plena amplekso de kontraŭfeminisma ideologio estas ankoraŭ nekompleta.

En la historio, kaj tra malsamaj kulturoj, kontraŭfeminismo havis diversajn formojn. Ekzemple, okcidentaj kontraŭfeministoj en la malfrua 19-a jarcento kaj frua 20-a jarcento rezistis la virinan balotrajton, kaj kelkaj okcidentaj grupoj ankoraŭ kontraŭstaras tion, kiaj la novreakcio kaj la usonaj prakonservistoj. Postaj kontraŭfeministoj kontraŭstaras rajton al egalaj salajroj, rajton al vire malaprobitaj sanaj operacioj, kaj aliajn egalajn rajtojn. Sed kontraŭstarado de egalaj rajtoj povas esti farata ankaŭ de revoluciemaj feministoj (ĉefe anarki-feministoj; ne konfuzu ilin kun radikalaj feministoj), ekzemple Emma Goldman dum la frua 20-a jarcento, pro tio, ke ili ne volas partopreni en la sistemo, kiun ili opinias la radiko de la subpremado de virinoj. Simile, kontraŭstarado de egalaj salajroj povas radiki en la rezono, ke laboristoj rajtas ricevi ĉiom da la profitoj de sia propra laboro, do salajroj estu abolitaj anstataŭ egaligitaj.

Pajlofeminismo estas pajlohoma argumento, kiam oni troigas aŭ inventas elementojn de feminismo por ŝajnrefuti feminismajn argumentojn kaj/aŭ malatentigi onin pri ili. Pajlofeministo, do, estas inventita rolulo, uzata de tiuj, kiuj argumentas kontraŭ feminismo, por senvalorigi feminismajn argumentojn kaj malatentigi onin pri ili. Pajlofeminismo ofte utiligas trosimpligojn, misreprezentojn, kaj stereotipojn pri feminismo por facile senkreditigi feminismon kiel tuton.

Referencoj
----------

1. 1 2  Flood, Michael, "International encyclopedia of men and masculinities", 2007-07-18.
2. 1 2  Blais, Melissa; Francis Dupuis-Déri, "Masculinism and the Antifeminist Countermovement". Kontrolita 2013-05-11.
3. ↑  Ford, Lynne E..  (2009) *Encyclopedia of Women and American Politics*, p. 36. ISBN 978-1-4381-1032-5.
4. ↑  Maddux, Kristy, "When patriots protest: the anti-suffrage discursive transformation of 1917", Fall 2004, paĝoj 283–310.
5. ↑  Marshall, Peter.  (1992) *Demanding the impossible : a history of anarchism*, p. 409. ISBN 0-00-217855-9.
6. ↑   What is a Straw Feminist? (with pictures). Alirita 2015-11-05.
7. ↑   Feminist FrequencyTropes vs. Women: #6 The Straw Feminist «. Alirita 2015-11-06.

* Kategorio Kontraŭfeminismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Simbolo de frekvenco-miksilo
En elektroniko, **frekvenco-miksilo**, estas ne-lineara elektra cirkvito kiu kreas novajn frekvencojn el du signaloj aplikitaj al ĝi. En ties plej ofta apliko, du signaloj estas aplikataj al frekvenco-miksilo kaj ĝi produktas novajn signalojn ĉe la sumo kaj diferenco de la originalaj frekvencoj. Aliaj frekvencaj komponantoj ankaŭ povas esti produktitaj en praktika frekvenco-miksilo.

Frekvenco-miksiloj estas ĝenerale uzataj por ŝovi signalojn de unu frekvenca gamo al alia, procezo konata kiel heterodinado, por oportuno en dissendo aŭ plua signala pretigo. Ekzemple, kerna komponanto de superheterodina ricevilo estas frekvenco-miksilo uzata por ŝovi ricevitajn signalojn al ofta meza frekvenco. Frekvenco-miksiloj estas ankaŭ uzataj por moduli portantan signalon en radio-dissendiloj.

Tipoj
-----

La esenca karakterizaĵo de frekvenco-miksilo estas ke ĝi produktas komponanton en sia eliro kiu estas la produkto de la du eniraj signaloj. Aparato kiu havas ne-linearan (ekz. plurlinearan) karakterizaĵon povas funkcii kiel frekvenco-miksilo. Pasivaj frekvenco-miksiloj uzas unu aŭ plurajn diodojn kaj dependas de sia ne-lineara rilato inter tensio kaj kurento por provizi la multobligan elementon. En pasiva frekvenco-miksilo, la dezirata elira signalo havas ĉiam pli malaltan potencon ol la eniraj signaloj.

Aktivaj frekvenco-miksiloj uzas amplifilon (kiel transistoro aŭ vakua tubo) por pliigi la forton de la produktita signalo. Aktivaj frekvenco-miksiloj plibonigas izolecon inter la konektiloj, sed povas havi pli altan bruon kaj pli da elektro-konsumo. Aktiva frekvenco-miksilo povas esti malpli tolerema al troŝargo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Frekvenco-miksilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Understand RF Mixing & Frequency Mixers - Electronics Notes (angle)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Frequency mixer en la angla Vikipedio.*
***Kontraŭ Sainte-Beuve*** (france *Contre Sainte-Beuve* [kɔ̃tʁ sɛ̃t bœv]) estas nefinita libro de eseoj verkita de Marcel Proust inter 1895 kaj 1900 kaj unue publikigita postmorte en 1954. La libro estis malkovrita, kun siaj paĝoj en ordo, inter la artikoloj de Proust post lia morto. Ĝi konsistas el pluraj eseoj, tri el kiuj malagnoskas la verkaĵon verkitan de Sainte-Beuve, franca literatura recenzisto aktiva en la frua ĝis meza deknaŭa jarcento.

Ĝi estis tradukita en la anglan en 1958 fare de Sylvia Townsend Warner kaj titolita *By Way of Sainte-Beuve*, publikigita de Chatto & Windus.

Referencoj
----------

1. ↑  Shapiro, Michael.  Contre Saint-Beuve. Yale University. Alirita 27 septembro 2014.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Contre Sainte-Beuve en la angla Vikipedio.* 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rVerkoj de Marcel Proust |
| --- |
| *Reserĉe al la perdita tempo* | 
* *Sur la vojo de Swann*
* *En ombro de florantaj junulinoj*
* *La vojo de Guermantes*
* *Sodomo kaj Gomoro*
* *La kaptitino*
* *Albertine disparue*
* *Tempo retrovita*
 |
| Romanoj kaj eseoj | 
* *Plezuroj kaj tagoj*
* *Pastiĉoj kaj artikoloj*
* *Kontraŭ Sainte-Beuve*
* *Jean Santeuil*
 |

 |
**BTS** (koree: 방탄소년단), ankaŭ konata kiel **Bangtan Boys**, estas sep-ana sudkorea knaba muzikgrupo kreiĝinta en Seulo en 2010. Ilia stilo konsideratas esti parto de la ĝenro K-popo, mallonge por «korea popmuziko». La sep anoj kunverkas kaj produktas la plejmulton de sia produktado. Originale hiphopa grupo, ilia muzika stilo evoluiĝis ĝis ampleksi ege diversan muzikan ĝenraron. La tekstoj de iliaj kantoj, ofte pritraktantaj sociajn kaj personajn aferojn, rilatas al temoj kiel mensa bonfarto, problemoj de la mezlernejaĝa junularo, la perdo de proksimuloj, la vojaĝo al memestimo kaj sinamo, kaj individuismo. Iliaj verkoj kelkfoje aludas literaturajn kaj psikologiajn konceptojn kaj inkludas paralelan universon. La grupo starigis plurajn tutmondajn koncertrondojn.

Post la kreiĝo de la 'Love Myself' kampanjo kontraŭ violenteco je kunlaborado kun UNICEF, BTS faris elparoladon ĉe la 73-a Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj kaj iĝis la plej junaj ricevintoj de la Ordo de Kultura Merito donita de la Prezidanto de Sudkoreio pro iliaj kontribuaĵoj je la disvastigado de la koreaj kulturo kaj lingvo.

Notoj
-----

1. ↑   Lockett, Dee (18a de oktobro, 2018). "BTS Renews Contract With Management Company, Will Be Here Forever". Vulture. Alirita la 6an de aprilo 2020.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio BTS (muzikgrupo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 2NE1
* Big Bang (muzikgrupo)
* Blackpink
* EXID
* g.o.d
* Girls' Generation
* I.O.I
* Kara (muzikgrupo)
* Red Velvet
* TVXQ


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 686749
* GND: 1174925353
* LCCN: no2017138930
* VIAF: 916150943133426760004
* ISNI: 0000 0004 6009 5849
* MBA: 0d79fe8e-ba27-4859-bb8c-2f255f346853
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ĥionidedoj** |
| --- |
|  |
| Chionis alba
*Chionis alba*
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj*Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj*Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj*Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ĥaradrioformaj*Charadriiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Chionidae**Bonaparte, 1832 |
|
|
|
|
|
| Genro: | Ĥionido*Chionis*J. R. Forster, 1788 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specioj |
| * Blanka ĥionido*Chionis alba*
* Malgranda ĥionido*Chionis minor*
 |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ĥionidedoj  |

 |
| v • d • r |

La **Ĥionidedoj** *(Chionidae)* estas birdofamilio en la ordo de la Ĥaradrioformaj *(Charadriiformes)*. Ĝi konsistas el nur unu genro kun du specioj.

Nomo
----

La latina scienca nomo devenas de la greka χιών, kiu signifas neĝon. La esperanta nomo estas formita el fiktiva genitiva radiko chionid(is), kvankam en la greka la genitivo estas χιόνος.

Aspekto
-------

Ĥionedoj estas birdoj grandaj kiel kolomboj, kun densa varmiga pure blanka plumaro. Inter la antaŭaj piedfingroj ili havas nur malgrandajn naĝmembranojn. Tamen ili bone naĝas, sed ne tro ŝatas. La malantaŭa piedfingro komenciĝas pli supre ol kutime. Kvankam la flugiloj estas nur mallongaj, la birdoj kapablas bone flugi.

Vivmaniero
----------

Ĥionedoj preferas lerte kaj persiste marŝi sur la marbordo kaj serĉi nutraĵon. Sur ilia menuo estas fakte ĉio havebla: etaj fiŝoj kaj aliaj marbestetoj, ovoj kaj idoj de pingvenoj, postnaskaĵoj de fokoj, eĉ ties koto, kiu enhavas ankoraŭ nutrajn substancojn.

Generado
--------

Ili kovas en maldensaj kolonioj. En la nesto kuŝas du ĝis tri ovoj blue kaj grize makulitaj. La kovado daŭras 28 tagojn.

Disvastiĝo
----------

Ĥionidoj vivas en subantarktaj regionoj: la blanka ĥionido sude de la Atlantiko, la malgranda sude de la Hinda Oceano.

Genro kaj specioj
-----------------

* Ĥionido *(Chionis)*
	+ Blanka ĥionido *(Chionis alba)*
	+ Malgranda ĥionido *(Chionis minor)*
**Jisrael ben Eliezer** (hebree רבי ישראל בן-אליעזר, naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1698 en la tiam pollingva vilaĝo Okopy Świętej Trójcy, nun simple Окопи, latinlitere Okopy, hebree אקופ, en nuna Ternopila provinco de okcidenta Ukrainio, mortis la 22-an de majo 1760 en la tiam pollingva urbeto Międzybóż, hebree מז'יבוז', nun Меджибіж en Ĥmelnicka provinco de Ukrainio), pli konata sub alnomo **Baal Ŝem Tov** (hebree הבעל שם טוב; estas diversaj tradukoj: Majstro de Sankta Nomo, Sinjoro de Bona Nomo aŭ Viro de Bona Famo) – konata ankaŭ sub reduktita alnomo: **Beŝt** (hebree בעש"ט) – estis rabeno, cadiko kaj unu el la kreintoj de la ĥasidismo sur la terenoj de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj en la 18-a jarcento. Li estis majstro de Dov Ber el Międzyrzec Korecki (דב בער ממזריטש), la instruisto de Elimeleĥ Vajsblum (אלימלך מליז'נסק) el Leżajsk.

Li esprimiĝis per simpla lingvo, konata al ĉiu judo. Dum sia vivo li jam tre populariĝis inter la malplej riĉa juda popolo. Baal Ŝem Tov ĉefe aktivis en Podolio, kie li poste setlis en urbeto Międzybóż (inter la riveroj Suda Bugo kaj Okcidenta Bugo). Li estis ĉarmita de la juda mistikismo, nomata kabalo, kiu estis parto de la juda talmuda tradicio.

Lia instruo estis provo de sintezo de la tradicio kun nova mistikismo kaj samtempe atako kontraŭ la juda ortodokseco. Baal Ŝem Tov estis kvazaŭ ekvivalento de Lutero el kristanismo, ĉar li opiniis perantecon de rabenoj kaj enprofundiĝadon al komplikaĵoj de Talmudo superfluaj. Pro tio konfrontis kritikon flanke de Ortodoksa Judismo.

Li predikis kontraŭbatalon de malbono ne per malbono, sed per bono, kiun oni devas ekvidi kiel diecan aspekton kaj sekve direkti ĝin al la bono. Ĉiu povis kalkuli je mempurigo kaj premio, ĉar la homo (pli ĝuste ties animo) estas ligita al Dio per amo (hebree *devekut* - "algluiĝo", "kuniĝo"). Kuniĝo kun Dio estis intelekta akso de ĥasidismo. Beŝt instruis, ke la Dion oni laŭdu ne per martiriĝo kaj asketismo, sed prefere pere de saĝa kaj ĝoja profito de la vivo kaj ties donacoj, kiujn ĝi portas kun si. Pieco estis ĉi-koncepte afirmado de la vivo.

De tio rezultis nekonata pli frue larĝskala formo de Di-adoro per danco kaj kanto kaj ankaŭ karakteriza por ĥasidoj formo de ekstaza preĝo kondukanta al stato de ĝoja raviĝo kaj fascino (hebree *hitlahavut* - "entuziasmo"). Tia preĝo devus alporti al la homo ĝojon kaj serenon de la spirito, kio signifas kuniĝon kun la Dio.

Tio ne ekskludas kontempladon kaj senĉesan servon al la Dio, kio plenigas la tutan vivon de ĥasido. En la instruo de Beŝt oni povas ankaŭ rimarki eĥojn de panteismo de apudrejnaj ĥasidoj, ĉar simile al ili li provis ekvidi ĉieeston de Dio en ĉiu aspekto de la vivo, ne nur homa.

Lia filo estis Moseo Ĥaim el Sudlikovo, kaj pranepo Naĥman el Braclavo.

Vidu ankaŭ
----------

* Jakub Horowic

* Kategorio Baal Ŝem Tov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 332942
* GND: 119235587
* LCCN: n80067290
* VIAF: 210849334 64812822, 210849334
* ISNI: 0000 0001 1659 9183
* LIBRIS: 63711
* SUDOC: 027629023
* BNF: 12482683f
* MBA: ab80ba0d-dc99-4599-b2ca-3c848888162d
* NLA: 36580873
* BIBSYS: 90877387
* NKC: jn19981000178
 |
**Sarah Winchester** (sera ŭinĉester) (naskiĝis 1839 kiel **Sarah Lockwood Pardee**, mortis en San-Joseo (Kalifornio) la 5-an de septembro 1922) estis posedanto kaj konstruiganto de la Mistera Domo de Winchester.

Ŝi edziniĝis en 1862 al William Winchester, la sola filo de Oliver Winchester, posedanto de Winchester Repeating Arms Company, kiu produktis la famajn samnomajn karabenojn. Ili havis unu filinon Annie, kiu frue mortis. Sarah ne havis pluajn infanojn, falis en depresion. Oliver mortis en 1880, baldaŭ sekvis lin en marto 1881 lia filo William, kiu mortis pro tuberkulozo. Sarah heredis ĉ. 50 procentojn de la kompanio Winchester kaj per tio tagan enspezon de 1.000 dolaroj, tiam riĉaĵo.

La trista Sarah pensis, ke ŝia familio estas malbenita, kaj petis helpon de spiritistoj. Mediumo sciigis al Sarah, ke la Winchester-familion malbenis la spiritoj de ĉiuj homoj, kiujn la vinĉestro-pafilo mortigis. Ke ŝi devas veturi okcidenten kaj konstrui tie domon por si kaj por la spiritoj. La mediumo sciigis ankaŭ, ke la konstruado neniam haltu; alie ŝi tuj mortus.

En 1884 Sarah translokiĝis al Kalifornio kaj aĉetis sesĉambran biendonon ankoraŭ konstruatan. Ŝi komencis elspezi sian heredaĵon (20 milionoj da dolaroj) por rekonstruo de la domo. La laboro daŭris en 24 horoj de la tago, 7 tagojn de la semajno kaj 365 tagojn de la jaro dum la sekvaj 38 jaroj. La konstruadon haltigis ŝia morto en 1922, kiam la laboristoj tuj finis la laboron, lasante iujn najlojn nur duone martelitajn.

Ŝi dormis ĉiutage en alia ĉambro kaj ŝin fascinis la nombro 13.

La domo estas nun kuriozaĵo publike vizitebla. Ĝia adreso estas "525 S. Winchester Boulevard" en San-Joseo; la strato estis nomita laŭ Sarah Winchester.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Official website of Winchester Mystery House
* The Truth About Sarah Winchester
* Findagrave.com entry for Sarah Winchester

* Kategorio Sarah Winchester en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 103301
* GND: 128437979
* LCCN: n93008128
* VIAF: 18276146
* ISNI: 0000 0001 1602 1437
* ULAN: 500086920
* BIBSYS: 15019527
 |
**Lascaux** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 154 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

La groto Lascaux fakte ne situas en tiu vilaĝo sed apud Montignac, en la departemento Dordogne.

Geografio
---------

Lascaux etendiĝas sur 7,26 km², kaj havis 154 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Lascaux antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Alain Zizard, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Lascaux apartenas al la kantono de Juillac, kies ĉefurbo estas Juillac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Juillac
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**reĝa boleto** |
| --- |
|  |
| Boletus regius*Boletus regius* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
| Domanio: | Eŭkariotoj *Eukaryota* |
| Subdomanio: | *Opisthokonta* |
|
| Regno: | Fungoj *Fungi* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Subregno: | *Dikarya* |
|
|
|
|
|
| Filumo: | Klabfungoj *Basidiomycota* |
|
| Subfilumo: | *Agaricomycotina* |
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | *Agaricomycetes* |
| Subklaso: | *Agaricomycetidae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Boletales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | *Boletaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Boletus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Boletus regius***Krombh. 1832 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri reĝa boleto  |

 |
| v • d • r |

La **reĝa boleto** *(Boletus regius)* estas fungo el la ordo boletaloj *(Boletales)* kaj el la familio boletacoj *(Boletaceae)*.

Priskribo
---------

La fungoĉapelo estas 10–22 cm, almenaŭ parte rozeta, karminruĝa; la poroj estas flavaj kaj ne iĝas ruĝaj, la dika stipo (longas 6–10 cm, dikas 4–5 cm) estas flava. La karno de la fungo estas flava, ĝi ne aŭ apenaŭ bluiĝas je premo (tiu estas grava karakterizaĵo ĉe la boletoj). 

La reĝa botelo estas mikoriza fungo, ĝia micelio estas konektita al radiketoj de diversaj foliarboj el la ordo fagaloj, kiel kverko, fago aŭ karpeno.
Ĝi tre proksimas al *Boletus appendiculatus*, kiu montras samajn dimensiojn, same flavajn porojn kaj stipon, sed ne havas ruĝajn kolorojn sur la ĉapelo kaj estas pli bluiĝema.  

Tre proksima specio: pseŭdoreĝa boleto.
**András Cser-Palkovics** [andrAŝ ĉer-palkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cser-Palkovics András** estas hungara juristo, politikisto, parlamenta deputito, urbestro, tenisisto.

András Cser-Palkovics naskiĝis la 25-an de septembro 1974 en Székesfehérvár.

Biografio
---------

András Cser-Palkovics maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Janus Pannonius. Post siaj studoj li estis juristo en fabriko de Székesfehérvár. Li interesiĝis pri la politiko jam dum la gimnaziaj jaroj, en 1989 li aliĝis al Fidesz kaj li helpis ties kampanjon. En 1999 li estis fondinta membro de junulara filio de Fidesz. Ekde 2002 li estis urbestrarano en sia naskiĝurbo. Inter 2006 kaj 2014 li estis parlamentano, ekde 2010 ankaŭ urbestro de Székesfehérvár. Li longe estis tenisisto en sportklubo, tamen sen gravaj rezultoj. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.

Fontoj
------

* oficiala paĝo

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio András Cser-Palkovics en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697969
 |
Travidebla Figuro de Schlegel
Orta projekcio kun dratoframa (modeli, modelo) kaj havas duono de la kvinlateraj edroj kolorigita al montri la du dekduedroj. La dekduedroj estas regula, sed (aspekti, aspekto, rigardi) ebenigita pro la projekcio kaj direkto de vidanta.
En geometrio, **dekduedra hiperprismo** estas konveksa uniforma plurĉelo. Ĉi tiu plurĉelo havas 14 pluredraj ĉeloj: 2 dekduedrojn koneksajn per 12 kvinlateraj prismoj. Ĝi havas 54 edrojn: 30 kvadratojn kaj 24 kvinlaterojn. Ĝi havas 80 laterojn kaj 40 verticojn.

Ĝi povas esti konstruita per kreo de du koincidantaj dekduedroj en 3-spaco, kaj movo de unu el ili en 4-spaco orte al la 3-spaco ĝis kiam distanco inter ili estas egala al ilia latera longo.

Alternativaj nomoj:

* Dekduedra duloka prismo
* Dekduedra 4-hiperprismo
* Dekduedra prismo

Ĝi estas unu el 18 uniformaj kvar-dimensiaj hiperprismoj ĉiu el kiuj estas kreita per uzo de uniformaj prismoj por koneksi paron de paralelaj platonaj solidoj aŭ Arĥimedaj solidoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Figuro 57 prismaj konveksaj uniformaj plurĉeloj de George Olshevsky
**Dekduo** estas nombrovorto, kiu reprezentas aron konsistantan el dek du unuopaj elementoj. Diference al kutimoj de aliaj lingvoj, ekzemple la angla, oni uzas ĝin en Esperanto nur malofte kaj en multaj kuntekstoj ĝi estas sentata kiel arkaismo.

El dekduo estas rekte derivita **duondekduo**, do markigo por ses kaj **diabla dekduo**, markigo por *dek tri*.

Etimologio
----------

La vorto *dekduo* mem estas interesa pro sia internacia etimologio. En la ĉeĥan ĝi estis transprenita el la mezepoka germana lingvo, kie ĝi havis aspekton *totzan*, *totzen* (hodiaŭ *Dutzend*). Sed la germana transprenis ĝin el malnovfranca lingvo *dozeine* (hodiaŭ *douzaine*), derivaĵo el numeralo *douze* ("dek du"), respondanta al la origina latina *duodecim* ("dek du", kunmetita el *duo* kaj *decem*, do "du" kaj "dek").

Kalkulado je dekduoj
--------------------

Je dekduoj oni kalkulis en la pasinteco precipe varo dum pakumado, transporto kaj vendado. Restaĵojn de tio ĉi ni trovas ankoraŭ hodiaŭ precipe en abunda uzado de duondekduo, do de nombro ses - po duondekduoj oni hodiaŭ pakumas kaj vendas ekzemple ovojn, botelajn trinkaĵojn, teleroj kaj manĝilaroj.

Dekduo en arto
--------------

Dekduon havis en sia titolo kelkaj artaĵoj. Ekzemple teatra ludo de Ch. H. Spiess, nomo de aventurema milita romano de E. M. Nathanson *Dekduo da malpuruloj* kaj laŭ ĝi filmita samnomata filmo kaj pluaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Mandelo
* Sesdeko
* Granddekduo
* Groco (nombro) = 12 × 12 = 144
* Maso (nombro) = granda groco = 12 × 12 × 12 = 1728

* Grandsesdeko
* Dekduuma sistemo

* Kategorio Dekduo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Caña** [KAnja] (kano) estas la plej baza kaj pura el la flamenkaj kantoj; kelkaj esploristoj eĉ asertas, ke ĝi estas pra-flamenka kanto bazita sur antikva andaluzia kanto. Menciis ĝin Serafín Estébanez Calderón en sia verko "Escenas Andaluzas". La *caña* suferis grandan nombron de modifoj laŭlonge de la historio, kaj estis Curro Dulce, Silverio kaj Antonio Chacón la kantistoj kiuj plej bone sukcesis kapti sian esencon. Ne temas pri populara flamenka subĝenro pro sia monotona karaktero kaj sia malmulta emocia enhavo.

Notoj
-----

1. ↑   Vidu la 15an signifon de «caña» en la retejo de Real Academia Española nome en  Alirita la 17an de novembro 2019.
2. ↑   GARCÍA MATOS, Manuel: Una historia del cante flamenco, libreto, Hispavox, Madrid, 1958.
3. ↑   ESTÉBANEZ CALDERÓN, Serafín: Escenas andaluzas. Eld. de 1883 de Antonio Pérez Dubrull; Madrid.
4. ↑   RÍOS RUIZ, Manuel: Introducción al cante flamenco: aproximaciones a la historia y a las formas de un arte gitano-andaluz, Edt. Istmo, Madrid, 1972, Dep.Leg. M-6.269-1972, p. 81.
**Glaŭko** - (latine *Glauce*) estis filino de korintia reĝo Kreono. En iuj versioj de la mito pri Argonaŭtoj ŝi estas nomata ankaŭ Kreŭso.

Kiam Jazono gajnis en Kolĥido oran ŝaffelon kaj fuĝadis kun sia posta edzino Medea, ĝisatingis ilin ŝiparo de ŝia patro, kolĥida reĝo Eeto. Per perfido kaj ruzaĵo de Medea Jazono atakis ŝian fraton Apsirton kaj mortigis lin. Post tiu ĉi terura ago ili rapide fuĝadis en Jazonan naskiĝurbon Jolkon. La reĝo Pelio rifuzis redoni regadon al Jazono kaj Medea la reĝon Pelion kun nekonscia kontribuo de liaj filinoj pereigis. Poste ili devis denove fuĝadi en forajn regionojn.

Post longaj vojaĝoj ili trovis rifuĝejon ĉe korintia reĝo Kreono. Ĉi tie naskiĝis al ili du filoj Mermero kaj Fero kaj Medea esperis en familian feliĉon. Ne tiel Jazono, kiu daŭre sopiris pri reĝa potenco.

Li elektis por si Glaŭkon, filinon de Kreono, kaj decidis edziĝi kun ŝi kaj tiel akiri postenigan rajton por la trono. Li gajnis konsenton dc Glaŭko kaj de ŝia patro. Sciigis al Medea, ke li volas tiel al siaj filoj certigi estontecon. Sed Medea tion ne akceptis kaj ŝia amo ŝanĝiĝis en malamon. Pereigis Glaŭkon, tiel, ke sendis al ŝi belegan robon impregnitan per veneno kaj brilan diademon, kiu premegis ŝian kapon. Kiam ĉagrenita Kreono ĉirkaŭprenis sian mortantan filinon, ankaŭ lin mortigis veneno el la robo.

Medea kronis sian venĝon per murdo de siaj du filoj. Jazono fariĝis proskribulo, kiu nenie trovis rifuĝejon. Pli poste li trovis sian morton sub disfaliĝanta ŝipo Argo.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Glauké en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Glaŭko (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mapo de la Danuba Parko
La **Danuba Parko** en la 22a distrikto de Vieno estis konstruata inter 1961 kaj 1964 por la Internacia Ĝardena Ekspozicio en 1964. La vaste videbla Danuba Turo staras sur la tereno de la parko.

La tereno troviĝas inter Nova Danubo kaj Malnova Danubo, en la distriktparto Kaisermühlen, apud la limo de la 22a al la 21a distrikto. La altkonstruaĵa kvartalo *Donau-City*, en kiu troviĝas interalie ankaŭ la Vienna International Centre, troviĝas rekte inter la Danuba Parko kaj la metrolinio U1, kiu konektas la Danuban Parkon al la urbo per la stacioj *Alte Donau* kaj *Kaisermühlen-Vienna International Centre*.

De 1871 ĝis 1945 tie troviĝis armea paf-ekzerciĝejo, kaj poste ĝis 1960 la tereno estis uzata kiel rubdeponejo.

*Donauparkbahn*
---------------

La Danubparka fervojo ĉe la rando de la parko, en la fono la Danuba Turo
En la Danuba parko trafikas de marto ĝis oktobro etŝpura (381 mm) parka fervojo nomata *Donauparkbahn* (Danubparka fervojo). Ĝi parencas al la *Liliputbahn* en la Viena Prater kaj estas operaciata de la sama entrepreno *Liliputbahn im Prater GesmbH*.

La formo de la fervojo estas tiu de nefermita cifero "8", sur kiu la trajnoj moviĝas maldekstrume, servante tri haltejojn: *Donauturm* (Danuba Turo), *Donau-City*, kaj *Rosenschau*. Estas tri lokomotivoj (D 1 ĝis D 3) destinitaj por uzado sur la Danubparka fervojo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Danuba Parko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝaro de *Liliputbahn im Prater GesmbH* Arkivigite je 2013-03-17 per la retarkivo Wayback Machine
***24 ĉasa*** (Cirila: 24 часа, tradukita kiel *24 hora*) estas unu de la plej granda-cirkuladaj bulgaraj ĉiutagaj gazetoj.

La ĵurnalo, parto de la presgrupo *168 ĉasa* (*168 hora*) fondita de Petjo Blaskov, estis lanĉita en 1990, kelkajn monatojn post la sukceso de la ĉiusemajna gazeto 168 ĉasa. La bone-dizajnita aranĝo kaj la komunuza, iom ŝerca stilo de *24 ĉasa* rapide gajnis larĝan popularecon. Kune kun la aktualaĵoj, la leganto estas ĉiutage regalita per sufiĉe multe da profunda analizo. Ofertante altan salajron kaj relative grandan liberecon, la presgrupo *168 ĉasa* allogis iujn el la plej talentaj bulgaraj ĵurnalistoj. Ĝi ankaŭ engaĝigis multajn junajn komencantajn ĵurnalistojn kiuj estis trejnitaj *dum la laboro* por postĉasi aktualaĵojn (ofte je la elspezo de precizeco). Intelektuloj kaj politikistoj estas tentataj kontribui al la eldonoj de la presgrupo pro la alta eldonkvanto kiu garantiis la disvastigon de iliaj ideoj.

Unu de la plej popularaj partoj en la ĵurnalo estas la ĉiutaga komikso *Ivanĉo mi Marijka*, desegnita de la konata bulgara desegnisto Ivajlo Ninov.

La ĵurnalo estas nun parto de la germana WAZ-grupo. Ĝia aktuala ĉefredaktoro estas Venelina Goĉeva.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo