recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Antonin GOSSET** (Fécamp, 1872 - 1944) estas franca medicinisto, profesoro en la Fakultato de Medicino, membro de la Akademio de medicino, kaj tre renoma kirurgo en la pariza hospitalo "la Salpêtrière".

Fakulo pri digesta kirurgio, li kontribuis al disvolviĝo de la neŭrokirurgio. Li eksperimentis elektromagnetismon sur la ĉeloj. La terapeŭta aparato de profesoro Georges Lakhovski estis testita kun certa sukceso kontraŭ kutime nekuraceblaj malsanoj en la servo de prof. Antonin Gosset inter 1924 kaj 1929. Li famiĝis ankaŭ pri redukto de apendicito.

En 1934, laŭ iniciato de la kirurgo Robert Monod, li starigis kaj prezidis la "Société d'études sur l'Anesthésie et l'Analgésie" (Societo de studado pri Anestezio kaj Analgezio). Pioniro de medicino, alnomita "la papo de la kirurgio", li operaciis la edzinon de la verkisto Anatole France je mamkancero kaj Georges Clemenceau je la prostato, sed sensukcesa estis la operacio, kiun li faris al André Citroën en 1935 pro tro longdaŭra kaj progresinta malsano.

La nomo de Antonin Gosset estas atribuita al pariza strato ("Rue du Professeur Gosset") kaj al pavilono de la hospitalo de la Salpêtrière dediĉita al radiologio.

Humanisto, granda ŝatanto de la artoj, li kolektis artaĵojn. Parto el ili kaj el lia biblioteko troviĝas en la Muzeo Dupuytren, 15-21 strato de la Medicin-Lernejo.

Profesoro Antonin Gosset apartenis al la patrona komitato de Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE), kies prezidanto estis generalo Hippolyte Sebert. Lia edzino Mania estis rusdevena.

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2008-10-08. Alirita 2008-08-26.

* Kategorio Antonin Gosset en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 256173
* GND: 119172968
* LCCN: no2008062619
* VIAF: 25406794
* ISNI: 0000 0000 6675 9168
* SUDOC: 06698033X
* BNF: 10500336v
* ICCU: CUBV047468
 |
*Ne miskomprenu kun rivero Bodrog!*

**Bodrog** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.

Kampanilo kun kruco en Bodrog

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 15 km²
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 7439
* Telefonprefikso: 82

Situo
-----

Bodrog situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, fervojo preteriras. Kaposvár troviĝas 20, Marcali 27 km-ojn.

Historio
--------

Komence biencentro de la romianoj funkciis tie. Oni trovis ceramikaĵojn el la 11-a jarcento. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, interretejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Nomo de Dipatrino (Maria)
* preĝdomo de baptistoj
* kampanilo
* kastelo de Sárközy [ŝArkozi]

Ĝemelkomunumo
-------------

* Rumanio Homoródszentmárton, Rumanio

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* 
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.bodrog.hu

* Kategorio Bodrog (komunumo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Antonin Scalia (oficiala kortuma portreto, 2009)
Antonin Scalia (n. la 11-an de marto 1936 – m. la 13-an de februaro 2016} estis de la 26-an de septembro 1986 ĝis sia morto juĝisto de la Supera Kortumo de Usono. Li estis la plej longe servanta juĝisto de la Kortumo. Oni rigardis lin kiel intelekta fortulo en la dekstrema flanko de la Kortumo, subtenante originalismajn kaj tekstismajn interpretojn de la Konstitucio. Li estis la unua italdevena juĝisto en la Kortumo.

Scalia naskiĝis en Trenton, Nov-Ĵerzejo. kaj lernis en publikaj bazlernejoj kaj en katolika mezlernejo. Li studentis ĉe Universitato Georgetown kaj ricevis juran dilplomon (LL.B.) de la Jura Lernejo Harvard. Li laboris kiel advokato, instruis pri juro en la Universitato de Virginio kaj la Universitato de Ĉikago, kaj servis en diversaj postenoj en la usona registaro sub prezidentoj Nixon kaj Ford. En 1986 prezidento Ronald Reagan nomumis lin al la Supera Kortumo kiam William Rehnquist leviĝis al la posteno ĉefjuĝista.

Fontoj
------

La artikolo baziĝas en la anglalingva Vikipedio,

1. ↑  Jeffrey Toobin, The Oath: The Obama White House and The Supreme Court, Doubleday Press, paĝoj 111–112, ISBN 978-0-385-52720-0. angle

* Kategorio Antonin Scalia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 551704
* GND: 119217740
* LCCN: n85351211
* VIAF: 79211571
* ISNI: 0000 0001 1461 9224
* LIBRIS: 393147
* SUDOC: 117646571
* BNF: 15527131c
* MBA: c0e955fc-3100-43db-b5f3-b5a6557395d7
* BIBSYS: 98065244
* NKC: xx0131238
* ICCU: UFIV122300
* BNE: XX1776335
 |
**Antoni Marian ŁOMNICKI** blazono *Suchekomnaty* (naskiĝis la 17-an de januaro 1881 en Lvovo, murdita la 3/4-an de julio 1941 en Lvovo) estis pola matematikisto, kunkreinto de Lvova Skolo Matematika.

En Lvovo li finis gimnazion kaj Lvovan Universitaton. Studis ankaŭ en la Universitato de Gottingen. Sian tutan vivon ligis preskaŭ kun Lvova Politekniko, kie estis profesoro (de 1919), dekano kaj prorektoro (de 1939). Li estis ankaŭ gvidisto de la Katedro de Matematiko ĉe Lvova Politekniko.

En 1920 Antoni Łomnicki akceptis Stefan Banach kiel sian asistanton, malgraŭ ne finitaj de li studoj.

Aŭtoro de laboraĵoj pri geometrio kaj kartografio kune kun lernolibroj pri tiuj fakoj. Pafmortigita de germanoj post konkero de Lvovo nokte de la 3-a al la 4-a de julio 1941 sur Wuleckie Montaro kun grupo de 25 polaj profesoroj de altlernejoj de Lvovo.

Li estis murdita fare de germanoj kadre de la Masakro de Lvovaj Profesoroj.

Bibliografio
------------

Zygmunt Albert, *Kaźń profesorów lwowskich – lipiec 1941* (Murdo de lvovaj profesoroj - julio 1941); raportoj kaj dokumentoj kolektitaj kaj prilaboritaj de la aŭtoro, Wrocław 1989, Eldonejo de Vroclava Universitato, ISBN 83-229-0351-0 elektronika versio

* Kategorio Antoni Łomnicki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 389110
* GND: 1293752223
* VIAF: 101873919
* ISNI: 0000 0000 7231 4528
* NKC: js2014841327
 |
La sintagmo latina *causa sui* (*kaŭzo de si mem*) estis uzita de Baruch Spinoza kiel *geometria difino de la substanco* kiu estas indikata kiel realaĵo objektiva konceptata kiel kaŭzo de si mem; "en ĝi koincidas en unika punkto kaŭzo kaj efiko, ĝi estas samtempe patrino kaj filino: alimaniere ĝi estus efiko de kaŭzo kiu antaŭas kaj ĝi do ne estus la unua, dum tia devas esti la substanco*.* 

Ĝi (la substanco) estas difinita *Kaŭzo de si mem* ĉar se oni devus imagi distingon inter la esenco kaj la ekzisto, inter penso kaj realo, tiu distingo ne validus por la substanco ĉar ĵus kiam ĝi pensas tuj ekzistas. (Vidu tion en Kartezio). 

Ne povas okazi distingo inter la penso pri la substanco kiel realo distingita el la realo de la ekzisto de la substanco. Alikaze ekzistus du realoj dum la substanco estas unika realo.

*Kaŭzo de si mem* signifas, do, ke la substanco estas unika, kaj ne estante alia realo kiu povu ĝin limigi, ĝi estas ankaŭ *senfina* kaj *nedividebla*, ĉar se estus dividebla, la substanco ne estus unika.

Kritikoj de la kristana filozofaro
----------------------------------

Jam skolastikuloj, sed ankaŭ la antikvaj, kune kun la modernaj, kristanaj pensuloj, la tezo de Baruĥ Spinozo ne povas regi ĉar la kaŭzo ne povas esti samtempe efiko ĉar la kaŭzo ĉiukaze devas antaŭekzisti.

La tezo de Spinozo estas konsekvenco de lia komenca panteismo esprimita per la eldiro: *Dio aŭ Naturo*. Nome la Naturo estus Dio, kaj Dio estus la Naturo (vidu: Tomaso de Akvino). Laŭ la filozofio-teologio de kristana filozofoj, Dio estas "Pura Ago", nome neŝanĝebla kaj perfektebla ĉar posedas ĉion bonan kaj perfektan tute komplete.

Bibliografio
------------

* Rudolf Eisler: *Wörterbuch der philosophischen Begriffe*, 1904
* Friedrich Kirchner: *Wörterbuch der philosophischen Grundbegriffe*, 1907

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de latinaj eldiroj
* Filozofio
* Kaŭzo
* Dio sive Naturo
* Metafiziko
**Blacos** [BLAkos] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Tierras del Burgo*, foje atribuita ankaŭ al Komarko de Sorio.

Geografio
---------

Komarko *Komarko de Sorio* en la centro de la provinco Sorio.
Loko de Blacos en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 42 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 200 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 37 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj limas kun Cabrejas del Pinar, Calatañazor, Cubilla, Torreblacos kaj Rioseco de Soria. La municipo enhavas la loĝlokojn Abioncillo, Blacos, Río de Muriel kaj Río Muriel Viejo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 218607
 |
La **Boeing 367-80** (ankaŭ nomata **Dash 80**) estas pasaĝeraviadilo de Boeing, ellaborita en 1954. Boeing 367-80 estis unua koncepta aviadilo por nova pasaĝeraviadilo, Boeing 707.

Historio
--------

Dum la dua mondmilito, Boeing produktis bombaviadilojn kiel B-17 kaj B-29. La sukcesoj de tiuj aviadiloj donis iniciaton por prilabori civilan aviadilon. Malgraŭ Boeing lanĉis plurajn civilajn aviadilojn en merkato, Tiutempe usona civila aviadmerkato estis dominita de Douglas, kiu estis fama por Douglas DC-3.

En 1947, Brita aviadfabrikanto de Havilland prezentis De Havilland Comet, unua jetmotora pasaĝeraviadilo en la mondo. Kune kun prilaboro de jetmotora bombaviadilo B-47 Stratojet, Boeing komencis prilaboron de pasaĝeraviadilo kun jetmotoro. Surbaze de C-97 Stratofreighter (kies modelnomo estis **Modelo 367**), Boeing prilaboris novan dezajnon kun jetmotoro. En Boeing, La nova prototipo nomiĝis Boeing 367-80 aŭ Dash 80 (-80).

Boeing 367 unue flugis la 15-an de julio 1954. Post la sukcesa testflugo de 367-80, Boeing modifis modelon, inkluzive aldono de Kruger-flaperono. La unua produktada versio de 367-80, La **Boeing 707** unue flugis la 20-an de decembro 1957. Post la debuto de Boeing 707, 367-80 iĝis testa aviadilo por aerdinamika movado kaj novaj teknologioj. Boeing retirigis 367-80 en 1969 kaj donis al Nacia Aera kaj Kosmosa Muzeo (NASM). Nuntempe Boeing 367-80 montriĝas en Steven F. Udvar-Hazy centro.

Prilaboro
---------

Boeing 367-80 uzis balaintan flugilon kaj podita motoro. Dum la prilaboro de 367-80, 367-80 suferis problemon el "Dutch Roll", kiu faras flugon nestabile. Boeing solvis tiun problemon kun aldono de Yaw damper sistemo.

Specifaĵoj
----------

| Diametroj |
| --- |
|  | **367-80** |
| Longo | 38.964m (127ft 10in) |
| Alto | 11.59m (38ft) |
| Enverguro | 39.522m (129ft 8in) |
| Povumo |
| Povejo | Kvar Pratt & WhitneyJT3C turbojeto |
| Kroza rapido | Maĥo 0.8(886km/h, 478kn) |
| Flugdistanco | 5,683km(3,070nmi) |
|

Referencoj
----------

1. ↑  Irving, Clive. Wide Body: The Making of the Boeing 747. Philadelphia: Coronet, 1994. ISBN 0-340-59983-9.
2. ↑  The Boeing 367-80 Jet Transport Prototype Mechanical Systems, American Society of Mechanical Engineers (ASME), 24-an de septembro 1994

Vidu ankaŭ
----------

* Boeing
* Boeing 707

* Boeing 367-80 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Boeing 367-80 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La triopo **tezo, antitezo, sintezo** (germane *These, Antithese, Synthese*; origine: *Tezo, antitezo, sintezo*) estas ofte uzata por priskribi la pensaron de la germana filozofo Georg Wilhelm Friedrich Hegel. Hegel neniam uzis la terminojn mem, ĉar anstataŭe lia triopo estis konkreto, abstrakto, absoluto. Tezo, antitezo, sintezo originiĝis de Johann Fichte.

La rilato inter la tri abstraktaj terminoj de la triopo, konata ankaŭ kiel dialektika metodo, estas resumita en la jena vojo en la *Encyclopedia of Sciences and Religions*:

> (1) dekomenca propozicio nomata tezo, (2) rifuzo de tiu tezo nome antitezo, kaj (3) sintezo kie ambaŭ konfliktantaj ideoj estas reunuigitaj por formi novan propozicion.
> 
>

Referencoj
----------

1. 1 2  "Revizio de *Aenesidemus*" ("Rezension des Aenesidemus", *Allgemeine Literatur-Zeitung*, Februaro 11–12, 1794). Trad. Daniel Breazeale. En Breazeale, Daniel.  (1993) *Fichte: Early Philosophical Writings*. Cornell University Press.
2. ↑  Robert C. Solomon (1986), *In the Spirit of Hegel*, Oxford UP, p. 23.
3. ↑   "Hegel's Thesis-Antithesis-Synthesis Model", *Encyclopedia of Sciences and Religions*.

Vidu ankaŭ
----------

* Kontraŭtezo
* Tezo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 646751
 |
Boeing X-37
La **X–37 Advanced Technology Demonstrator** (angla por *Progresigita Teĥnologia Demonstrilo)* estas eksprerimenta kosmoŝipo, kiun evoluigas kaj konstruas la firmao Boeing en la Usono, komence je komisio de DARPA kaj NASA *(X–37A)*, pli poste je mendo de USAF, per pluevoluigo de kosmoŝipo X-40. Celo de la programo estas provo de modernaj, avangardaj materialoj kaj novaj teknologioj por nova kosmoŝipo, post epoko de uzo de Space Shuttle kun NASA. Tiun novan kosmoŝipon planas uzi la USAF sola.

La unua lanĉo de *X–37A* okazis la 7-an de aprilo 2006 sur la private evoluigita porta aviadilo White Knight de la firmao Scaled Composites. 

La X-37B povas oribite flugi la Teron en alto ĝis 900 km dum unua jaro kaj post 15 tagoj post la surteriĝo, ĝi estas denove lanĉebla. La energion servas dum la flugperiodo galium-arsenidaj sunĉeloj. 

En la orbito, la kosmoŝipo povas ŝanĝi la rapidon kaj la alton per helpo de propraj motoroj. Originale, oni planis la motoron de Rocketdyne AR2-3 kun forto de 29,3 kN (kerosena-hidrogenperoksida), sed oni ŝanĝis dum la evoluigo al tradicia hidrazin-motoro. En la stokejo granda 2,13 × 1,22 metrojn, oni povas transporti maksimume 250 kg da ŝarĝo. 

La unua testo de X-37B (OTV-1: Orbital Test Vehicle 1) komenciĝis la 22-an de aprilo 2010 per lanĉa raketo Atlas V (501), el Cape Canaveral. Tiu unua flugo daŭris 224 tagojn en la orbito kun tute aŭtomata surteriĝo en Vandenberg AFB.

La dua ekzemplaro (OTV-2) lanĉiĝis la 5-an de marto 2011 same per Atlas V (501) el Cape Canaveral. Ĝi longas 8,91 m, havas enverguron de 4,54 m, alton de 2,89 m. La maksimuma starta maso estas 4989 kg, la flugrapido 28.200 km/h.

Vidu ankaŭ
----------

* Boeing

* Kategorio Boeing X-37 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Boeing X-37 en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
**Atapuerca** [ataPŬERka] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*. Ĝi havigis la nomon por la montaro Atapuerca kaj por la Arkeologia kuŝejo de Atapuerca.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.
Kie estas Atapuerca.
Arkeologia kuŝejo de Atapuerca.
Bildo de la Atapŭerka Montaro, julie 2006.
Ĝia municipa teritorio, formata de loĝlokoj Atapuerca kaj Olmos de Atapuerca, okupas totalan areon de 24,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 182 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la paleontologia kuŝejo.

Ĝi distas 20 km de Burgoso, oriente de la provinca ĉefurbo, kaj sudoriente de Quintanapalla, kaj estas ĉe la montaro Atapuerca.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. En 1054 okazis proksime de la loĝloko la batalo de Atapuerca inter kastilianoj kaj navaranoj, en kiu mortis García Sánchez la 3-a de Pamplono, «el de Nájera», reĝo de Pamplono (ĉ. 1012 - 1054).

En tiu municipo kaj en tiu de Ibeas de Juarros estas la Arkeologia kuŝejo de Atapuerca kie oni elfosis esceptaj arkeologiaj kaj paleontologiaj trovitaĵoj. Ĝi estis deklarita Naturinteresa Loko, Havaĵo de Kultura Intereso kaj Monda heredaĵo de Unesko (tio lasta inkludante infrastrukturojn de esplorado kaj disvastigado ĉirkaŭ la kuŝejoj integritaj en la sistemo «Atapuerca, cultura de la humanidad», kiel la Fondaĵo Atapuerca kaj la Muzeo de Homa Evoluo).

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj kaj intereso por la Arkeologia kuŝejo de Atapuerca. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775437
* GND: 4207317-0
* LCCN: n94091631
* VIAF: 158430548
 |
**Transira komplekso** de la platformoj, kratonoj ankaŭ nomata **interspaca komplekso** aŭ la **dua struktura etaĝo** estas sedimento-efuziva komplekso de rokaĵoj, kiu formiĝis post finformiĝo de la fundamento, antaŭ ekformiĝo de la platforma kapoto.

Stratigrafio
------------

Stratigrafia diapazono de la transira komplekso estas:

* ĉe la malnovegaj platformoj:
	+ rifeano;
	+ rifeano — la frua ediakaro.
* ĉe la junaj platformoj:
	+ la meza kaj malfrua paleozoiko;
	+ la malfrua karbonio — frua permio;
	+ permio — triaso.

Konsisto
--------

En la transiraj kompleksoj estas vaste reprezentitaj rompaĵaj formacioj (inkluzive de la ruĝkoloraj kaj karbohavaj), diverskonsistaj efuzivoj. La karbonatoj okupas nur la mezan parton de la vertikala formacia vico.

Disvastiĝon de la transiraj kompleksoj kontrolas aŭlakogenoj, grabenformaj fleksejoj sur la junaj platformoj, intermontejoj. Estas vaste evoluintaj ŝtonegaj dislokaĵoj. Regiona metamorfismo de la rokaĵoj mankas.

Nafto
-----

Katagenezo de la rokaĵoj estas malgranda, kio malaltigas kvaliton de la kolektujoj kaj kovriloj. La transiraj kompleksoj estas konsiderataj mezgravaj dum prospektorado de la nafto. La plej gravas tiukampe la karbonatoj. En Rusio naftokuŝejoj en transiraj kompleksoj estas trovitaj en Antaŭkaŭkazo, sur la Siberia kratono kaj kelkaj aliaj areoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Fundamento (geologio)
* Platforma kapoto

Referencoj
----------

1. ↑   [2004] Р. И. Вяхирев: *Переходный комплекс // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 315. ISBN 5-85270-327-3.
**Castillejo de Mesleón** [kastiljeĤO demesleON] estas municipo en la oriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. *Castillejo de Mesleón* estas komprenebla etimologie kiel Kasteleto de Mesleón, aluda tiu lasta termino al soldularo aŭ ekloĝanto. Ĝi enhavas ankaŭ la submunicipon Soto de Sepúlveda, de 19 loĝantoj (2019), 3 km oriente de Castillejo.

Castillejo de Mesleón en la provinco Segovio.
Alia vidaĵo de la preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 27,24 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 120 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 68 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas norde kun Boceguillas kaj ties submunicipo Turrubuelo, okcidente kun Barbolla, sudokcidente kun Sotillo, sude kun Cerezo de Arriba kaj oriente kun Riaza.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

La setlejo jam ekzistis en la 11-a jarcento, sed la plej frua mencio de la nomo 'Castillejo' estas de la 13-a jarcento, kaj aludas al iu fortikaĵo el kiu konserviĝis nenio. La aktuala municipo formiĝis el la absorbo de aliaj loĝlokoj. La plej frua referenco estas al Aldea de Esteban Ibáñez (Aldibáñez aŭ San Juan de Aldibáñez), 1 km okcidente laŭ la fluejo de la rivero Serrano, datita el la 6-a jarcento. Krome 1 500 m oriente, kontraŭ la fluejo de la sama rivero ekzistis domaro Santa Inés. La malapero de tiuj setlejoj, probable pro migroj al la plej loĝata setlejo, rezultis en iompostioma pliigo de la loĝantaro ekde la 15-a jarcento. Krome ekzistis alia municipo (nun submunicipo de Castillejo de Mesleón) nome Soto de Sepúlveda, je ĉirkaŭ 2 km, ankaŭ kontraŭ la fluejo de la rivero Serrano, oriente; ĝi estis aligita al Castillejo ĉirkaŭ 1850 kiam ĝi havis 82 loĝantojn. 

Ricardo Díez Pascual estis urbestro el 1963 (ankoraŭ dum la frankisma diktaturo, poste venkinta en dek municipaj balotoj, ĉiam ĉe dekstra partio, dekomence ĉe tri diversaj partioj poste ĉiam PP) ĝis la regotempo 2015-2019, kio estas duonjarcento en estreco, nome eble la plej logdaŭra urbestro en Hispanio, aŭ unu el plej logdaŭraj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768167
 |
Atanasoff–Berry Computer
La  **Atanasoff-Berry Komputilo** (**Atanasoff–Berry Computer**) estas unu el la unuaj komputiloj.

Ĝi estis konceptita de John Vincent Atanasoff kaj Clifford Berry ek de 1937 kaj estas rekonata kiel la unua cifereca kaj elektronika komputmaŝino. Ĝi estis finkonstruita kaj sukcese testita en 1942.

Tiu komputilo estis la unua, kiu realigis tri bazajn kriteriojn, kiuj distingas modernajn komputilojn:

* uzo de duuma kodo por prezenti nombrojn ;
* kalkuloj faritaj nur per elektronikaj iloj, sen uzo de mekanikaj iloj (ŝaltiloj, dentradoj ktp) ;
* apartigo inter komputado kaj memoro.

Por enigi la datumojn oni uzis trukartojn, por la eligo ekzistis aparta indikilo je la fronto de la aparato.

Kiel memoro estis uzita tamburmemoro, kiu kapablis memorigi proksimume 3000 bitojn. En unu sekundo la aparato sukcesis fari 30 operaciojn (adicio/subtraho).

Schéma de l'Atanasoff–Berry ComputerSchéma de l'Atanasoff–Berry Computer

* Kategorio Atanasoff-Berry Komputilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Atanáz Orosz** [oros], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Orosz Atanáz** estas hungara grekokatolika pastro, monaĥo, episkopo, eklezia verkisto, profesoro.

Atanáz Orosz  naskiĝis la 11-an de majo 1960 en Nyíregyháza.

Biografio
---------

Atanáz Orosz lernis filozofion kaj teologion en katolika universitato. Li doktoriĝis en 1984, li pastriĝis en la sekva jaro en Budapeŝto. Inter 1985-1987 li plulernis en Romo. Li nelonge estis pastro en Máriapócs kaj Budapeŝto. Rn 1989 li estis prefekto em grekokatolia instituto en sia naskiĝurbo. En 1991 li vojaĝis al Chevetogne por lerni la monaĥecon. Post 2 jaroj li hejmenvenis por esti rektoro en altlernejo. En 1995 li revenis al monaĥejo Chevetogne, kie li monaĥiĝis en 1996. Li fondis monaĥejon en 1999 en Dámóc, kie li vivis sola ekde 2008. Post 2 jaroj li ricevis taskojn en eklezia edukejo. En 2011 li episkopiĝis.

Lia slogano estas: „Szeretlek téged, Uram!".

Liaj elektitaj libroj
---------------------

* ’’Isten a szeretet’’ (Dio estas la amo). (2002)
* ’’Pentekosztárion avagy Húsvét-Pünkösdi Énektár’’ (2002)
* ’’Hetvenes-bibliás és patrisztikus tanulmányok’’ (2004) - studoj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* 1605 hungarlingva biografio kun foto
* 

* Kategorio Atanáz Orosz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
centra cilindro en tubero de fikario ĉirkaŭata de ruĝigita endodermiso.
Endodermiso kun strioj de Caspary (en *Equisetum giganteum*).
**Endodermiso** estas karakterizaĵo de radikoj de plantoj, sed troviĝas ankaŭ en rizomoj. Ĝi estas ĉeltavolo de la ŝelo, kiu proksimas al la centra cilindro. Traslaĉeloj de la endodermiso premas akvon en la centra cilindro, kaj ekestas radikpremo.
La endodermiso formas cilindron ĉirkaŭ la vaskulaj vaskoj de la radiko. La antiklinalaj ĉelmuroj de la endodermisaj ĉeloj enhavas suberin-tavolon, tiu nomiĝas kaspariaj strioj. Ne intermiksu la endermison kun la endodermo (ankaŭ entodermo).

Oni distingas diversajn stadiojn de la evoluo de la ĉelmuro: primara endodermiso, sekundara endodermiso kaj terciara endodermiso. La primara endodermiso (plej ofte ĉe dukotiledonaj plantoj) konsistas el ĉeloj, kies ĉelmuroj enhavas ligninon kaj suberinon (kaspariaj strioj).
La ĉelmuroj de la sekundara endodermiso (ĉe gimnospermoj) havas suberinon ĉiuflanken. Nur la tralasĉeloj kapablas transporti akvon. En la terciara endodermiso (tipe por la plej multaj unukotiledonaj plantoj) estas ne simetrio kaj havas krome celulozon ĉe la flankaj muroj, kiu kaŭzas signife dikajn murojn.

La tasko de la endodemiso estas eviti, ke la malutilaj substancoj (ekzemple pezaj metaloj) trapenetru la apoplastoj kaj atingu la centran cilindron.
En la endodermiso ekzistas unuopaj dikiĝintaj tralasĉeloj, tra kiuj akvo povas atingi la centran cilindron selektive.

Literaturo
----------

Kadereit , J.W. k.a.(2014) Lehrbuch der Pflanzenwissenschaften.Springer Spektrum,Berlin, Heidelberg, p. 86-87
Sube estas listo de birdospecioj endemiaj aŭ preskaŭendemiaj de okcidenta Nordameriko.

Por pliaj detaloj pri tiu temo vidu artikolon Endemiismoj ĉe birdoj.

Endemiaj taksonaroj
-------------------

Okcidenta Nordameriko, tio estas regionoj de Usono kaj Kanado kiu estas okcidente de la Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj ne havas endemiajn familiojn.

La jenaj genroj estas endemiaj de la regiono:

* *Dendragapus*, dendragapoj aŭ bluaj tetraoj (2 specioj)
* *Chamaea*, aŭ Ĥameo (1 specio)

Listo de specioj
----------------

### Kelkaj specioj endemiaj de okcidenta Nordameriko

* Kalifornia kondoro
* Kalifornia koturno
* Gambela koturno
* Montokoturno
* Fulga dendragapo
* Obskura dendragapo
* Luiza melanerpo
* Nigrablanka sevsuĉulo
* Amerika trifingra buntpego
* Blankavosta lagopo
* Amerika nigra hematopo
* Insula makisgarolo
* Flavbeka pigo

Krome la jenaj estas endemiaj kiel reproduktantaj specioj:

* Forkovosta petrelo
* Amerika gruo
* Montopluvio
* Aleŭta ŝterno

La jenaj specioj estas preskaŭendemiaj:

* Ruĝvizaĝa kormorano
* Pelaga kormorano
* Brandta kormorano
* *Cygnus buccinator*
* Bluflugila anaso
* Blugriza mevo ? (12% de la populacio vintrumas en Azio)
* Okcidenta mevo

La jenaj specioj pasas la tutan vintron en tiu regiono:

* Okcidenta grebo ?
* Klarka grebo ?
**Castroserracín** [kastroseraZIN] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. La loknomo *Castroserracín* estas komprenebla etimologie kiel Fortikaĵo de Saraceno aŭ saracenoj (vidu suben).

Castroserracín en la provinco Segovio.

Toponimo
--------

La loknomo montras nomon ĉu personan ĉu etnan Sarracinus aŭ saracenoj, probable alude al iama posedanto. Tio povus deveni el plurala araba sarraqīn ‘saracenoj’ aŭ el propra nomo de la posedanto -Sarracenus (915), Sarracino (976, 1065), Sarrazino (1055), Serracino (978, 1080), citante ekzemplojn de Portugalio, Leono kaj Asturio kolektitajn de Rivas Quintás-. Similaj toponimoj estas Castello Sarrazín, ĉe Silos (citita en 1222), Sarracín (Burgos), Sarracín de Aliste (Zamora), Serracín (Riaza, Segovia), Monfarracinos (Zamora), Villasarracino (Palencia). Ĉiuj sendube aludaj al posedantoj, same kiel ĉe toponimoj asturiaj Cerracín, Zarracín, Zarracina, kolektitaj de Cunha Serra.​

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 21,05 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 45 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 72 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Torreadrada, Navares de las Cuevas, Castrojimeno, Valle de Tabladillo kaj Urueñas.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

La kerno de Aldeonte estis fondita proksimume en 1650 enhavante tri kvartalojn: nome Santa María del Prado, kie estis ermitejo, La Reguera, kaj la nuna setlejoj kiu restis. Sed krome estis apude aliaj setlejoj kiuj nun estas senhomaj: nome Aldealpozo, Covachuelas kaj Pero Blasco.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768198
* VIAF: 316732889
 |
Elektron-mikroskopa fotografio de mamula, pulma histo, kie videblas la ĉelkerno, mitokondrioj kaj endoplasma retikulo.
La **endoplasma retikulo** (aŭ **enplasma retaro**) estas organeto de eŭkariotaj ĉeloj, kiu konsistas el interkonektita retaro farita de tubetoj, veziketoj kaj cisternoj. La membranoj de la endoplasma retikulo estis malkovritaj de la biologiistoj Albert Claude (kiu ricevis en 1974 la Nobel-premion pri medicino) kaj Keith R. Porter.

Strukturo
---------

Skema prezento de ĉelkerno, endoplasma retikulo kaj **golĝa aparato**:  

1- ĉelkerno.  

2- kernporo.  

3- raspa endoplasma retikulo.  

4- glata endoplasma retikulo.  

5- ribosomo sur raspa endoplasma retikulo.  

6- transportontaj proteinoj.  

7- transport-veziketoj.  

8- golĝa aparato.  

9- *cis*-flanko de la golĝa aparato.  

10- *trans*-flanko de golĝa aparato.  

11- cisternoj de golĝa aparato.
La endoplasma retikulo estas ĉefe farita el retaro de cisternoj (sak-formaj strukturoj) kunigitaj de ĉelskeleto. Kiel multaj aliaj ĉelmembranoj, ĝia membrano estas farita de duobla fosfolipida lameno, kiu apartigas la lumenon (aŭ *cisterna spaco*), kiu estas ene, de la ĉelsolo, kiu estas ekstere.

Distingeblas du partoj de la endoplasma retikulo:

* **ruga endoplasma retikulo**, kies supraĵo entenas multajn ribosomojn (tial ĝia *raspa* aspekto). Tiu ĉi parto de la endoplasma retikulo estas tre grava por tiuj proteinoj, kiuj estos poste ligitaj al membrano aŭ sekreciataj. La fiksaj (neliberaj) ribosomoj enigas la ĵus kreitan proteinon en la endoplasman retikulon, tiel ke ĝi estu poste sendita al ĝia fina loko per ĝia sekrecia vojo.
* **glata endoplasma retikulo**, kiu fariĝas de reto el tubetoj kaj veziketoj. Ĝi ne aspektas ruga, pro tio, ke ĝi ne enhavas robosomojn. Ĝi havas plurajn funkciojn pri metabolismo (kiel ekzemple, sintezo de lipidoj kaj steroidoj, aŭ regulado de la kalcio-koncentriĝo).

En la ĉeloj de glata kaj stria muskolo troveblas *sarkoplasma retikulo* (grekdevena vorto, el σάρξ = *karno*), kiu estas speciala klaso de glata endoplasma retikulo. Ĝi diferencas de la glata endoplasma retikulo, pro tio, ke ĝi ĉefe akumulas kaj pumpas kalciajn jonojn (do, ĝi ne nur sintezas metabol-molekulojn). Tiu ĉi tasko estas tre grava por muskol-stimulado.

Funkcioj
--------

La endoplasma retikulo utilas por pluraj funkcioj, kiel ekzemple:

* daŭrigo de protein-sintezo,
* protein-faldado,
* protein-transportado,
* glukosilacio (aldono de karbohidrato al lipido aŭ proteino),
* sintezo de metabolismaj molekuloj,

Referencoj
----------

1. ↑  Etimologio de la angla vorto *sarcoplasm* ĉe myetymology.com

* Kategorio Endoplasma retikulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Atari Punka Konsolo konstruita de konsistigaĵ-pakaĵo.
 Cirkvit-diagramo por Atari Punka Konzolo uzante du 555 ICoj.
**Atari Punka Konzolo** (angle *Atari Punk Console*) estas simpla, elektronika sintezilo. Ĝi estas kreita de Forrest M. Mims III kaj publikigita en *Engineer's Notebook: Integrated Circuit Applications* (Inĝeniera Kajero: Aplikado de Integraj Cirkvitoj) en 1980 kaj *Engineer's Mini-Notebook: 555 Circuits* (Inĝeniera Kajereto: 555aj Cirkvitoj) en 1984. *Kaustic Machines* donis al ĝi la nomon "Atari Punka Konzolo" pro la simileco de ĝia ortangul-onda sono al la muziko de videoludoj el la 1980aj jaroj ekzemple tiuj por la Atari 2600.

La cirkvito konsistas de du 555 tempumilaj integraj cirkvitoj (aŭ unu 556 ICo). Unu tempumilo funkcias kiel sonoscilo kaj kondukas la duan tempumilon, kiu funkcias kiel monostabila multvibrilo. La cirkvito tiel emisias ortangulajn ondpulsojn. La larĝecon de la ondpulsoj oni ŝanĝas per unu rezistilo varia, kaj la frekvenco per alia. Ofte estas tria rezistilo varia por ŝanĝi laŭtecon.

La cirkvito malmultekostas, kaj oni ofte konstruas ĝin mem, aŭ de individuaj elektronikaj konsistigaĵoj aŭ de konsistigaĵ-pakaĵo.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4 5

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Atari Punka Konzolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Priskribo de Funkciado kaj Konstruado angle
* Ekzemploj Son-dosieraj (kelkaj senkostaj, kelkaj ne)
**Arthur Heinemann** (1910-1987) estas usona verkisto por televido kaj kino kaj pentristo naskita en Meksikio.

Post diplomiĝo ĉe Universitato Princeton Heinemann verkis rakontojn al revuoj kiel *Boys’ Life*, *Colliers* kaj *McCall’s*. Li daŭris redaktante dum sia vivo por multaj ĵurnaloj kiel "Liberty," "American" kaj "The Saturday Evening Post".

Li komencis sian televidan karieron ĉe CBS Television Network en 1949 verkante por televidserion *Suspense*. En la 1950-aj jaroj li verkis por televidserioj *Out There* kaj *Kraft Television Theatre*. En 1960-a jardeko li laboris nur tri televidaĵoj: *The United States Steel Hour*, *The F.B.I.* kaj Star Trek.

Li verkis en 1970-aj jaroj por televidserioj The Virginian, Bonanza, Cannon, The Life and Times of Grizzly Adams kaj Little House on the Prairie. Li ankaŭ verkis por televidfilmo *Roll of Thunder, Hear My Cry* por kiu li estis nomumita por ambaŭ premioj Emmy Awards kaj WGA Award. 

Dum 1980 jaroj li verkis nur por televidserioj *ABC Afterschool Specials* kaj *CBS Schoolbreak Special*, krom por televidfilmoj kiel *The Starlost: Deception*, *The Capture of Grizzly Adams* , *Victims for Victims: The Theresa Saldana Story* kaj *The Father Clements Story*.

Premioj
-------

Li gajnis premion Emmy Awards kaj dufoje la premion WGA Award.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634637
* VIAF: 5139029
* BNF: 141055772
 |
**Hernádszentandrás** [hernAdsentandrAŝ] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Encs. La loknomo estas hungare Hernád-Sankta Andreo.

Blazono de Hernádszentandrás
Rivero Hernád

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 3852
* Telefonprefikso: 46
* Areo: 7  km²
* Loĝantaro: 460

Situo
-----

Hernádszentandrás situas en valo, Hernád preterfluas, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Košice-Miskolc. La lasta urbo troviĝas 35, Encs 6 km-ojn for.

Historio
--------

Ŝajnas, la vilaĝo fondiĝis en la 11-a jarcento. Ekde 1902 la oficiala nomo estas Hernádszentandrás. En 2007 tie okazis renkontiĝo de komunumoj *Szentandrás*.

Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, interretejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* novromanika kalvinana preĝejo (Hernádszentandrás) el la 14-a jarcento

Komunumoj de Sankta Andreo en Hungara reĝlando
----------------------------------------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Békésszentandrás | Biharszentandrás | Garamszentandrás | Hernádszentandrás |
| Jászszentandrás | Liptószentandrás | Mosonszentandrás | Nemesszentandrás |
| Nyárádandrásfalva | Rábaszentandrás | Szentandrás | Temesszentandrás |
| Tornaszentandrás |  |  |  |

* Kategorio Hernádszentandrás en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tadepalligudem** (telugue **తాడేపల్లిగూడెం**) estas urbego en orienta Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, en distrikto Okcidenta Godavari. 

Instituto en Tadepalligudem

Geografio
---------

Tadepalligudem etendiĝas sur la marborda ebenaĵo en alteco de 34 metrojn de la marnivelo. Distrikta ĉefurbo Bhimavaram troviĝas 30, Raĝamahendravaram 34, Eluru 45, Gudivada 71, Kakinada 78, Maĉilipatnam 82, Vijayawada 98, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 112, Mumbajo 952, Kolkato 960, tutlanda ĉefurbo Delhio 1387 kilometrojn (aere) .

Kolegia kampuso en Tadepalligudem

Demografio
----------

Laŭ la censo en 2011 Tadepalligudem havis populacion de 130 348 kun la aglomeraĵo 135 032. La legopovo estas 83,10 %, signife pli alta ol la landaveraĝo (73%).

Historio
--------

La municipo estis formita en 1958.

Lingvoj
-------

La telugua estas oficiala lingvo en Tadepalligudem.

Religioj
--------

En Tadepalligudem vivas hinduoj (preskaŭ 94%), muslimoj (4%) kaj kristanoj (2%).

Edukado
-------

Tadepalligudem havas universitaton kaj plurajn instituciojn.

Klimato
-------

Jare pluvas po 992 mm. Inter junio-oktobro pli ofte pluvas, inter decembro-aprilo apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo estas 28 °C kaj varias inter 23-33 °C.

Trafiko
-------

Tadepalligudem havas trairan fervojan linion kaj 2 trairajn ĉefvojojn. Enurbe estas ankaŭ aŭtobusa stacidomo. La plej proksima flughaveno troviĝas en Raĝamahendravaram.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj
* statuo

Fontoj
------

* WikiTrans

Vojo en Tadepalligudem
**Tadeo Brakko** estas populara rolulo de la komikso *Rat-Man*, kreita de Leo Ortolani. Brakko estas policisto, kiu poste fariĝos kapitano anstataŭigante la maljunan kapitanon Samuel Krik, kaj estas la plej bona amiko de Rat-Man.
Por lin desegni, Ortolani inspiriĝis je la usona aktoro Danny Glover, fama por aperi kune kun Mel Gibson en la filma serio *Lethal Weapon*.

Brakko kaj Rat-Man
------------------

La unua renkontiĝo inter Tadeo Brakko kaj Deboro La Roko, la estonta Rat-Man, okazis en 1978, kiel rakontite en "Grandaj Esperoj!" (originale: "*Grandi Speranze!*", RMC30): Tadeo estis la sola negra (Leo Ortolani uzas intence tiun vorton, por montri la oftan mensogon de la ideo de politika korekteco) knabo en la kvartalo, kaj eta Deboro al li amikiĝis, eĉ se iel suspekteme pro lia hautkoloro... Iam, tamen, kiam Brakko estis kaptita de junaj huliganoj, kiuj batas lin, Deboro faras nenion por helpi al li; do la juna Tadeo, naŭzita de la inerteco de la amiko, decidas rompi la amikrilaton.

La du denove renkontiĝos (la unuan fojon, je publikiga ordo) en 1996, sed ne rekonos unu la alian: memoro de Deboro estis fakte forviŝita, kaj Brakko neniam lin vidis sen masko, kaj eĉ kiam tio okazas (RMC51) ne kapablas lin rekoni.

Privata vivo
------------

Ne tro lerta, Brakko havas hundon, Svarz (mallongiĝo de Svarzenegger, kun evidenta rilato al la aktoro Arnold Schwarzenegger), edzinon, Klara, kiu lin daŭre kokras, kaj fileton, Brakko la juna (fakte, filo de la leterportisto; sed Brakko tion ignoras).

En la jaro 2047 Brakko estos alportita Paradizen de la arkianĝelo Gabrielo.
**Hernádcéce** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc.

Blazono de Hernádcéce
Katolika preĝejo de Hernádcéce

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 10  km²
* Alto super marnivelo: 136 m
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 3887
* Telefonprefikso: 46

Situo
-----

Hernádcéce situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Hernád, fine de mallonga sakovojo. Aere Encs troviĝas 8 (voje) 15, Abaújszántó 10, Gönc 18, Miskolc 60 km-ojn.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata jam dum la neolitiko. Germanoj fondis la vilaĝon en 1219. En 1828 oni komputis tie 48 domojn kaj 317 homojn. Iam estis apartaj Supra kaj Malsupra Céce, kiuj fine unuiĝis.

Vilaĝservoj estas migra poŝto, kuracejo, vendejoj.

Vidindaĵoj
----------

* gotika kalvinana preĝejo (Hernádcéce)
* kalvinana preĝejo de 1904, la turo estas 15 m-ojn alta
* romkatolika preĝejo el la 1920-aj jaroj, la turo estas 17 m-ojn alta
* akvoturo

* Kategorio Hernádcéce en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Gyula Zsivótzky** [djula ĵivOcki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zsivótzky Gyula** estis hungara martelĵetisto, kvarfoja olimpiano, olimpika ĉampiono. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Zsivotzky aŭ Zsivoczky* kun la sama prononco.

Gyula Zsivótzky naskiĝis la 25-an de februaro 1937 en Budapeŝto, li mortis la 29-an de septembro 2007 en Budapeŝto.

Sporthalo pri Gyula Zsivótzky en Kisbér

Biografio
---------

Gyula Zsivótzky edziĝis en 1977, lia edzino naskis 2 filojn. En la sensporta vivo li estis sportinstruisto. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1997.

### Sporta kariero

Gyula Zsivótzky inter 1952-1973 estis martelĵetisto en sia naskiĝurbo, poste en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono inter 1958-1970 13-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 196-1973, eĉ li tenis la hungaran rekordon inter 1958-1982. Li estis olimpiano en ĉiuj Olimpikoj inter Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kun ora kaj du arĝentaj medaloj, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la unua en 1962 kaj en Universiado trifoje en 1959, 1961 kaj 1965. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1973, poste li havis postenojn en la sporta vivo.

Memorigiloj
-----------

* sporthalo en Kisbér (vidu la foton!)
* hu:175437 Zsivótzky (asteroido)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio Gyula Zsivótzky en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 821444
 |



* Portalo pri Biografio
**Tadeusz Ludwik Hołówko**, pseŭdonomo *Kirgizo* (naskiĝis la 17-an de septembro 1889 en Semej, Rusa Imperio (nun Kazaĥio), mortis la 29-an de aŭgusto 1931 en Truskavec, Lviva provinco) estis pola politikisto, ŝtata aganto de la Dua Pola Respubliko, publicisto, aktivisto de la prometeisma movado.

Vivo
----

Novembre 1918 estis vicministro de propagando en la registaro de Ignacy Daszyński.

Proksima kunlaboranto de Józef Piłsudski, kunkreinto de Pola Milita Organizaĵo (POW), aktivisto de la Partio de Nacia Sendependo (Stronnictwo Niezawisłości Narodowej) kaj Pola Partio Socialista. Kunfondinto, viceprezidanto kaj ideologo de la Senpartia Bloko de Kunlaboro kun Registaro (BBWR). De 1930 kiel membro de la partio estis deputito al Sejmo. Li postulis pligrandigon de kompetenteco de la prezidento kaj de la plenuma povo malfavore al Parlamento.

Adepto de pola-ukraina interkonsento, pledanto por dialogo kun ukrainaj naciaj fortoj, ligita al prometeisma movado. Pereis en Truskavec murdita de ukrainaj naciistoj (Dmitro Daniliŝin kaj Vasil Bilas) de la Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj. La decidon pri atenco entreprenis trio: Ivan Gabruseviĉ-Roman Ŝuĥeviĉ-Zenon Kossak.

La morto de Tadeusz Hołówko kaŭzis socian ŝokon kaj estis kondamnita de la pola kaj ukraina socioj.

Li estis distingita interalie de la estona Kruc-Ordeno kun Aglo de la 2-a klaso (1931).

Aŭtoro de teoriaj disertaĵoj kaj politikaj libroj, i.a. *O demokracji, polityce i moralności życia publicznego* (Pri demokratio, politiko kaj moraleco de la publika vivo) kaj *Kwestia narodowościowa w Polsce* (Nacia demando en Pollando; 1922), kaj ankaŭ de rememoroj: *Przez kraj czerwonego caratu* (Tra la lando de ruĝa carismo, *Przez dwa fronty* (Trans du frontoj).

Li devenis de pola bienposendanta familio, pro partopreno en la Januara ribelo, ekzilita Siberion. Enterigita en la varsovia evangeliisma-reformista tombejo.

Bibliografio
------------

* Iwo Werschler, *Z dziejów obozu belwederskiego. Tadeusz Hołówko – życie i działalność* (El la agado de prezidenta partiaro. Tadeusz Hołówko - vivo kaj agado) , Varsovio 1984, Wyd. Wydawnictwo Naukowe PWN, ISBN 83-01-04528-0
* Lucyna Kulińska, *Działalność terrorystyczna i sabotażowa nacjonalistycznych organizacji ukraińskich w Polsce w latach 1922-1939* (Terorisma kaj sabota agado de ukrainaj naciismaj organizaĵoj en Pollando en la jaroj 1922-1939), Krakovo 2009.
* Grzegorz Motyka, *Ukraińska partyzantka 1942–1960* (Ukraina partizana movado), Warszawa 2006.

* Kategorio Tadeusz Hołówko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 374428
* GND: 1036119041
* LCCN: n93091419
* VIAF: 9061489
* ISNI: 0000 0000 7150 408X
* SUDOC: 050625780
* BNF: 12653903r
* NKC: js2012726841
 |
**Gyula Walter** [djula valter], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Walter Gyula** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, abato.

Gyula Walter  naskiĝis la 17-an de februaro 1855 en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio). Li mortis la 30-an de junio 1929 en Esztergom.

Biografio
---------

Gyula Walter frekventis mezlernejon en Esztergom, poste li plulernis ekde 1873 en Pázmáneum. En 1877 li pastriĝis, poste li estis pastro en Komárom. Post mallonga servo li estis familia edukisto de Gyula Szapáry, poste li instruis en katolikaj lernejoj, fine li estis bibliotekisto en diocezo de Esztergom. Pli frue li jam doktoriĝis el teologio en 1883. Liaj baldaŭaj postenoj aŭ titoloj estis:

* lernejestro en 1890
* primasa sekretario en 1893
* kanoniko de Esztergom en 1896
* abato en 1898
* lernejestro en Budapeŝto en 1907
* episkopo en 1909

Li abdikis pro sanstato en 1911.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Lelki harmat* (Anima roso), (1884) – preĝlibro por infanoj
* *Képek a hazai ellenreformáció mozgalmaiból a 17. sz. végén* (1896)
* *A trón és az Oltár* (La trono kaj la altaro), (1907)
* *Bizalom és kitartás* (Fido kaj elteno) (1915)
* *Serédi Jusztinián hgprím. esztergomi érs.* (1928)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero W, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**János Jakuba** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jakuba János** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.

János Jakuba  naskiĝis la 28-an de marto 1909 en Békéscsaba, li mortis la 14-an de marto 1974 en Budapeŝto.

Biografio
---------

János Jakuba frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, jam tie li lernis desegnadon de László Mazán. Li akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1931. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Réti kaj Gyula Rudnay. Li debutis en ekspozicio en 1935. Ekde 1955 li instruis en pedagogia altlernejo en Budapeŝto, poste en Pedagogia Altlernejo de Eger, ekde 1964 en Industriarta Altlernejo (laste li estis vicrektoro). Ekde 1965 li vivis en Szentendre, sed nur en 1972 li aliĝis al Artistkolonio (Szentendre). Li ŝatis pentradi pejzaĝojn en ĉirkaŭaĵo de la naskiĝurbo. Li ricevis 3 premiojn inter 1959-1970.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1957, 1967, 1980, 1999)
* Bratislavo (1957)
* Békéscsaba (1967)
* Komárno (1972)
* Prago (1984)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Arthalo Budapeŝto (1954, 1959, 1962, 1968)
* Budapeŝto (1957, 1960, 1968)
* Békéscsaba (1999)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Tornácon
* Falu
* Festő a tanyán
* Szüretelők
* Hazafelé

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Ferenc Czinke
* Géza Szily

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-05-16 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 611681
* VIAF: 96292156
* SUDOC: 181652269
* ULAN: 500084696
* RKD: 352561
 |
Islamo en Eŭropo
- ﻿ <1% ( Ĉeĥa Respubliko, Estonio, Finnlando, Hungario, Islando, Irlando, Latvio, Litovio, Moldavio, Pollando, Portugalio, Rumanio, Slovakio)

- ﻿ 1%-2% (Belorusio, Kroatio, Italio, Monako, Ukrainio)

- ﻿ 2%-4% (Andoro, Danio, Luksemburgo, Norvegio, Serbio, Slovenio, Hispanio)
 - ﻿ 4%-5% (Germanio, Grekio, Liechtenstein, Svislando,  Britio)
 - ﻿ 5%-10% (Aŭstrio, Belgio, Francio, Nederlando, Svedio, Kartvelio)
 - ﻿ 10%-20% (Bulgario, Kipro, Montenegro, Rusio)
 - ﻿ 20%-30%
 - ﻿ 30%-50% (Bosnio kaj Hercegovino, Makedonio)
 - ﻿ 50%-60%
 - ﻿ 60%-70% (Albanio)
 - ﻿ 70%-90% (Kosovo)
 - ﻿ 90%-100% (Turkio)
Ĉi tiu kesto: vidi • diskuti • redakti
**Eŭrabio** estas politika neologismo kiu aludas al la premiso ke la islama loĝantaro en Eŭropo fariĝos plimulto post kelkaj generacioj pro daŭra enmigrado kaj naskokvantaj indicoj.

La termino estis diskonigita de la verkisto Bat Ye'or, precipe en ŝia libro de 2005 *Eŭrabio: La Eŭroaraba Akso*, kiu temas pri komuna eŭroaraba ekstera politiko kiun ŝi karakterizas kiel kontraŭusona kaj kontraŭcionisma. La termino estas ĝenerale uzita en kombinaĵo kun "demisiemo", plua oficperiodo enkondukita de Ye'or, indikante sinteno de cedo, kapitulaco kaj cedismo al Islamo.

* Kategorio Eŭrabio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)