recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Árpád Bókay** [bOkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bókay Árpád** estis hungara kuracisto, farmaciisto, profesoro, framasono, membro (korespondanta en 1896) de Hungara Scienca Akademio. Lia familia nomo aperis malofte kiel *Bókai*. Lia filo estis Zoltán Bókay.

Árpád Bókay
Árpád Bókay en framasona kostumo
Árpád Bókay [*rompita ligilo*] naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1856 en Pest (urbo). Li mortis la 20-an de oktobro 1919 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Árpád Bókay frekventis universitaton en sia naskiĝurbo ricevinta diplomon en 1879. Li komencis sian karieron en farmacia universitata instituto. Li havis la instruan rangon privata profesoro inter 1881-1883, poste li instruis en Universitato Kolozsvár ĝis 1890, poste li revenis al Budapeŝto. Inter 1900-1902 li estis dekano. En 1902 li aliĝis al la framasonoj, baldaŭe li estis elektita estro de loĝio. Li okupiĝis ekzemple pri venenaj malsanoj, medikamentoj kaj balneologio.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Vénygyűjtemény* (inter 1888-1915 eldonita dekdufoje)
* *Gyakorlatilag fontosabb mérgezések* (1896)
* *Semmelweis serlegbeszéd* (1912)

Memorigiloj
-----------

* loĝkvartalo kun busto en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre laŭ la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio

Busto pri Árpád Bókay

* Kategorio Árpád Bókay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ĉonĝuo**, en korea alfabeto 청주 (prononco tɕʰʌŋ.dʑu, en ĉina skribo 淸州, laŭ la angla reviziita latinliterigo de la korea *Cheongju-si*, laŭ sistemo McCune-Reischauer *Ch'ŏngju-si*), estas metropolo kaj universitata urbo en Sud-Koreio, kie estas provinca ĉefurbo.

Fortikaĵo de Ĉonĝuo interne
Muzeo de Ĉonĝuo

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 932.51 km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 839,626 en 2014
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodo: 360011 - 361871
* Telefonkodo: +82 43-2xx
* Aŭtokodo:
* 36° 38′ 14″ N 127° 29′ 23″ O﻿ / ﻿36.63722 °N, 127.48972 °O﻿ / 36.63722; 127.48972 (mapo)

Geografio
---------

Ĉonĝuo situas meze de la lando laŭ rivero, rande montoj altiĝas. Seulo troviĝas 128, Deĝon 35 km-ojn.

Historio
--------

Ekde la antikvaj tempoj la urbo estis grava provinca urbo. La unua mencio okazis en 940. En 1908 ĝi perdis esti provinca ĉefurbo. En 1949 Ĉonĝuo iĝis oficiale grandurbo kaj en 1989 ĝi denove iĝis centro de provinco.

Trafiko
-------

La flughaveno havas kontaktojn enlande kaj al Popola Respubliko Ĉinio. La stacidomo troviĝas 8 km-ojn de la urbo.

Klimato
-------

En Ĉonĝuo jare pluvas (aŭ neĝas) po 1239 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-septembro. Tiam la temperaturo atingas foje 30 'C-ojn, inter decembro-marto tio falas sub frostopunkto.

Vidindaĵoj
----------

* fortikaĵo de 1716, interne turismaj allogaĵoj
* muzeo en la fortikaĵo
* muzeo pri preso
* flagostango 13 m-ojn alta

* Kategorio Ĉonĝuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Ĝemelurboj
----------

* kadra Rostovo ĉe Dono, Rusio
* kadra Tottori, Japanio
* kadra Vuhano, Ĉinio
* kadra Pittsfield, Usono
* kadra Bellingham, Usono (de 2008)
**Zoltán Gyöngyössy** [djondjoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyöngyössy Zoltán** estis hungara flutisto, altlerneja instruisto.

Zoltán Gyöngyössy  naskiĝis la 20-an de februaro 1958 en Komló, li mortis la 29-an de decembro 2011 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Gyöngyössy frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo, li abiturientis en muzika mezlernejo en Pécs en 1976, fine li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1981. Liaj instruistoj estis ekzemple Henrik Prőhle, Melinda Kistétényi kaj György Kurtág. Li plulernis jaron en altlernejo de Dresdeno, poste 3 monatojn helpe de stipendio en Parizo. Hejmenveninta li estis ano de ĵus fondita festivala orkestro en Budapeŝto. En 1986 li estis ano de orkestro de Claudio Abbado. Inter 2001-2007 li estis katedrestro en Universitato de Pécs, sed ekde 2001 li instruis ankaŭ en Muzikarta Altlernejo, kiu jam estis altrangigita universitato. Li gvidis majstrokurson en Japanio, sed krom la instruadoj li ofte koncertis. Li ricevis kelkajn premiojn. Li mortis pro trafika akcidento.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Noémi Győri
* Máté Pálhegyi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Zoltán Gyöngyössy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 635071
* GND: 129959839
* LCCN: n89617958
* VIAF: 64297352
* ISNI: 0000 0001 1446 3127
* SUDOC: 076528901
* BNF: 150813117
* BIBSYS: 8001252
* NKC: xx0180358
 |
**Zoltán Horusitzky** [horuŝicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome **Horusitzky Zoltán István** estis hungara komponisto, pianisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Horušicki* ĝis 1917, lia patro estis Henrik Horusitzky, lia frato estis Ferenc Horusitzky.

Memortabulo pri Zoltán Horusitzky
Zoltán Horusitzky  naskiĝis la 18-an de julio 1903 en Pápa, li mortis la 25-an de aprilo 1985 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Horusitzky studis en Tutlanda Hungara Muzikarta Altlernejo inter 1918-1927, sed samtempe li akiris ŝtatsciencan diplomon en Reĝa Scienca Universitato Péter Pázmány. Liaj plej gravaj muzikinstruistoj estis Emánuel Hegyi, Zoltán Kodály kaj Arnold Székely. Post la diplomo li instruis en muziklernejo, inter 1937 - 1944 li ankaŭ redaktis muzikan revuon. Inter 1945–1949 li estis lernejestro, inter 1946 kaj 1968 li instruis ankaŭ en konservatorio kaj Muzikarta Altlernejo, poste li pensiuliĝis. Krom la instruado li komponadis, pli ofte dum la pensiulaj jaroj. Inter 1975–1978 li gvidis majstrokursojn kaj faris piankoncertojn en Tampere. Li ricevis premion en 1954.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* Zsigmond Báthory (opero, prezentita en Kiel (1957) kaj Budapeŝta Ŝtata Operejo (1960)
* *Fekete város* (opero laŭ romano de Kálmán Mikszáth prezentita en Hungara Radio
* *Fekete Hold Éjszakája* (kantato)
* 2 pianokonĉertoj (1938; 1959)
* 7 arĉaj kvartetoj (1932-1980)
* *A hegy* (sonato, 1970)

Liaj libroj
-----------

* Világszemlélet és művészet (1937)
* Zene könyvtára (1941)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Irma Eszenyi
* János Gonda
* Mária Mohayné Katanics

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto (2003)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2019-02-26 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633208
* GND: 130019666
* LCCN: n81067975
* VIAF: 38014140
* ISNI: 0000 0001 0965 0614
* NKC: xx0175437
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**NÉDA Árpád** [pr. ne:da] estas rumanuja hungara fizikisto, universitata docento naskiĝinta en Braŝovo la 6-an de oktobro 1937. Li estas la edzo de matematikistino Ágnes Néda, la patro de fizikisto Zoltán Néda kaj de fizikisto Tamás Néda.

Kariero
-------

Néda finis la mezlernejon en Kluĵo (1954), la fakon pri matematiko-fiziko en la Universitato Bolyai (1959), poste laboris en la Universitato Babeş-Bolyai. Li doktoriĝis kun disertacio titolita *Mágneses rendezettségű anyagok termikus tulajdonságai* (1976). Li estis kunlaboranto de la gazeto *Matematikai és Fizikai Lapok*, redaktorano de la gazeto *Firka* (1991-96). Ekde 1993 li estis vicdekano de la Fakultato de Fiziko, inter 2000- 2004 vicrektoro.

Libroj
------

* *Fizikai kislexikon* (kunulaŭtoro), Kriterion Kézikönyvek, 1976;
* *Culegere de probleme de mecanică*, problemkolekto (1979);
* *Mechanika*, 1978;
* *Hőtan* I, 1983; *Hőtan* II, 1984;
* *Mechanika és akusztika*, 1987.
* *Mechanikai hullámok*, 1999;
* *Általános fizika*, 2007;
* *Biofizika* - monografio, 2008.

Fonto
-----

* Erdélyi Magyar Ki Kicsoda 2010.
**Zoltán Horváth** [horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horváth Zoltán** estas hungara aktoro, cirkisto (akrobato), pantomimisto.

Zoltán Horváth naskiĝis la 22-an de aŭgusto 1986 en Cegléd.

Biografio
---------

Zoltán Horváth frekventis muzikan bazlernejon en Dánszentmiklós, poste li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, pli poste li akiris diplomon en aktorakademio de Teatro Magyar en 2008. Lia ĉefinstruisto estis Imre Sipos. Post la diplomo li apartenis 2 jarojn al la Teatro Magyar, poste al Teatro Petőfi (Veszprém). Inter 2009–2014 li estis gitaristo en la aktora orkestro.

Dum la studentaj jaroj li studis ankaŭ pantomimon, poste li fondis trupeton por someraj spektakloj.

Same en 2008 li ekstudis en cirka studio, poste li ricevis licencon pri akrobatado. Baldaŭ li estis videbla ankaŭ en cirkaj spektakloj. Ekde 2015 li instruis akrobatadon en la aktorakademio.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Lysander
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - fraŭlo el Gascogne
* Áron Tamási: *Ábel* -
* Bertolt Brecht:
	+ *Trigroŝa opero* - Mátyás Leprás
	+ La Bonulo de Siĉŭano - Dio
* Ferenc Molnár: *Liliom* - dua policano
* Eŭripido: Ifigenio en Taŭrido - Aĥilo

Liaj kinaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------------

* *La rafle* (2010) - Gatien (ĝendarmo)
* *Buda* (mallonga filmo, 2011) - Szabi

Liaj televidaj filmaj roloj (elekto)
------------------------------------

* *A veinhageni rózsabokrok* (2007) - knabo
* *Hacktion* (serio, 2011) - Balázs

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kaj biografio kun foto
* roloj

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764574
 |


* Portalo pri Biografio
**Árpád Palotay** [palotai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Palotay Árpád** estis hungara operkantisto, (baso), reĝisoro. Lia familia nomvarianto estis *Palotai*, lia edzino estis Mária Budanovits.

Árpád Palotay  naskiĝis la 17-an de julio 1885 en Újpest, li mortis la 22-an de decembro 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Árpád Palotay post la abituriento frekventis privatan aktorlernejon de Szidi Rákosi, fine li studis en konservatorio de Berlino. Hejmenveninta li komence kantis operetojn, poste li apartenis al Operejo Popola. Li revojaĝis al Berlino, kie li estis membro de trupo de Max Reinhardt, sed pro la 1-a mondmilito li hejmenvenis. Li ricevis rolojn en Teatro Belvárosi. Li edziĝis en 1917. En 1919 li estis nomumita privata kantisto de Budapeŝta Ŝtata Operejo, en 1933 vicreĝisoro, poste reĝisoro, fine li komencis okupiĝi ankaŭ pri kantoinstruado. Post la 2-a mondmilito li oficiale instruis en studio de la Operejo, krome li instruis private kun sia edzino.

El lia repertuaro
-----------------

* Wolfgang Amadeus Mozart: *La geedziĝo de Figaro* — Antonio
* Giacomo Puccini: *Turandot* – mandareno
* Giuseppe Verdi: Rigoletto — grafo Ceprano
* Richard Wagner:
	+ *Die Meistersinger von Nürnberg* — Hermann Ortel
	+ *Das Rheingold* — Donner

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
**Juan David MORGAN** (n. la 6-an de aprilo 1942 en Chiriqui) estas panama verkisto, poeto, kolumnisto, filantropo, advokato, entreprenisto, fondinto kaj prezidanto de kompanioj. Aperis tradukoj en la angla kaj japana de liaj literaturaj verkoj (historia romano, nigra romano, noveloj, teatro kaj eseo) por kiuj li ricevis internaciajn kaj naciajn distingojn. Li apartenis en la estraro de iuj NRO-j kiel ekzemple la Fondumo *Ciudad del Saber* (Urbo de la Scio).

Li estis membro de la eldona konsilio kaj kolumnisto de la semajna gazeto *El Heraldo* (1995-2000) kaj kolumnisto de la ĵurnalo *La Prensa* (2000-2004), al kies eldona konsilio li apartenis inter 2003 kaj 2004. En la jaro 2011 li aliĝis kiel akademiano al la *Academia Panameña de la Lengua* (Panama Akademio de la Lingvo). Li ankaŭ estas membro ekde 2015 de la amikaro de la programo *Américas* de la Centro Carter (*The Carter Center*), organizaĵo fondita de la eksprezidento Jimmy Carter kiu arigas ĉefojn de la privata sektoro kiuj aprezas la antaŭenigon de la paco kaj demokratio.

Verkaro
-------

Iuj verkoj de de Morgan estas literaturo en lernejoj rekomendita de la Edukministerio de Panamo. Kvankam li verkis ankaŭ poezion, ĝi neniam aperis libroforme, sed estis eldonitaj en literaturaj revuoj de Panamo kaj la cetero de Ameriko. 

### Rakontoj

"*La rebelión de los poetas*" (La ribelo de la poetoj) (Universal Books, Panamo, 2001) estas kolekto de satiraj kaj ironiaj rakontoj en kiuj la roluloj luktas kontraŭ politikaj interesoj por denunci kun nigra humuro la malmultan gravecon, kiun la plej multaj latin-amerikaj landoj donas al la kulturo. Iuj de liaj rakontoj aperis en antologioj kaj kompilaĵoj.

### Eseoj

"*El Pensamiento social de Bolívar*" (1968).

"*Panamá, sus cuentos y su historia*" (2004).

"*La novela histórica: ¿autenticidad o verosimilitud*" (2014).

### Romanoj

* "*Fugitivos del paisaje*", (1992)
* "*Cicatrices inútiles*", (1994)
* "*Entre el cielo y la tierra", Monseñor Jované y su siglo",* (1996).
* "*Con ardientes fulgores de gloria*", (1999).
* "*Arde Panamá!*", (2003).
* "*El caballo de oro*", (2005), angla traduko "The golden horse"
* "*El silencio de Gaudí*", (2007).
* "*El Ocaso de los Inocentes*", (2011).
* "*Entre el Honor y la Espada. La inédita historia del legendario Henry Morgan*", (2013).

Referencoj
----------

1. ↑  (es) "*Juan David Morgan y su aporte a la literatura panameña" en el diario La Estrella de Panamá Arkivigite je 2017-04-08 per la retarkivo Wayback Machine*".
2. ↑  (es) «*Perfil profesional en Morgan & Morgan*».
3. ↑  (es) *La rebelión de los poetas,* Goodreads
4. ↑  (es) "*El caballo de oro" en Casa del Libro*».
5. ↑  (en) Ann Morgan, *The golden Horse, A year of reading the world*

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814003
* GND: 1056780517
* LCCN: no2003129613
* VIAF: 56314204
* ISNI: 0000000116480289
* SUDOC: 099069830
* BNE: XX4581942
 |
**Zoltán Kammerer,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kammerer Zoltán** estas hungara kajakisto, kvinfoja olimpiano, po trifoja olimpika kaj monda ĉampiono.

Zoltán Kammerer naskiĝis la 10-an de marto 1978 en Vác.

Biografio
---------

Zoltán Kammerer neniam edziĝis, sed li vivis kune kun kvazaŭedzinoj trifoje. La unuaj 2 naskis en 2002 kaj 2004, la tria estis Anna Kárász inter 2016-2019. Li ricevis ŝtatajn premiojn inter 2000-2012. 

### Sporta kariero

Zoltán Kammerer inter 1987-1994 estis kajakisto en Göd, inter 1994-1997 en Újpest, poste en Győr. Lia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói. Li estis hungara ĉampiono 26-foje inter 1999-2011 plej ofte teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996, Hungario en la Somera Olimpiko 2000, Hungario en la Somera Olimpiko 2004, Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun 3 oraj medaloj (2000, 2004) duope aŭ kvarope, krome en mondĉampionumoj li estis la unua en 1997, 1999 kaj 2006 teame. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2022. Liaj oftaj partneroj en kajako estis Gábor Horváth, Botond Storcz kaj Ákos Vereckei.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2023-02-26 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto
* informoj kun fotoj
* rezultoj kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812634
 |



* Portalo pri Biografio
**Árpád Szathmáry** [satmAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szathmáry Árpád** estis hungara aktoro, reĝisoro, operetkantisto. Lia nobela antaŭnomo estis *jobbateleki*, lia edzino estis Margit Hunyady.

Árpád Szathmáry  naskiĝis en 1847 en Pest (urbo), li mortis la 7-an de oktobro 1901 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Árpád Szathmáry post la bazlernejo laboris en vendejo. En 1862 li komencis kantadi en teatra koruso de Endre Latabár (patro). Post jaroj li ricevis diversajn rolojn kaj li estis membro de diversaj trupoj (ekzemple de Andor Sztupa (1871, 1874), de Ignác Krecsányi (1894-1896)). Ekde la malfruaj 1870-aj jaroj li estis ankaŭ reĝisoro de operetoj. Ekde 1896 li apartenis al Gaja Teatro. Li edziĝis dufoje, lia samnoma filo estis same aktoro.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Zuboly
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - Miller (en 1880 en Nacia Teatro (Budapeŝto))
* Ede Szigligeti:
	+ *A mama* - Tivadar Szegfű
	+ *Cigány* - Zsiga
* Gergely Csiky: *Cecil házassága* - Gábry

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto kun foto[*rompita ligilo*]
**Árpád Turcsányi** [turĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Turcsányi Árpád** estis hungara skulptisto.

Tomaso Esze en Mátészalka fare de Árpád Turcsányi
Árpád Turcsányi  naskiĝis la 11-an de oktobro 1921 en Budapeŝto, li mortis la 30-an de novembro 1998 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Árpád Turcsányi studis en Industriarta Altlernejo en sia naskiĝurbo inter 1940-1946. Liaj plej gravaj instruistoj estis Béla Ohmann kaj József Reményi. Li studis ankaŭ en Belarta Altlernejo inter 1946-1949. Lia majstro estis Pál Pátzay. Li estis rondestro de artista rondo en fabriko inter 1947-1950. Li kreis skulptaĵojn kaj skulptaĵetojn.

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* ekde 1947

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* "Patrino kun sia filo" (ornamputo, ŝtono, 1955, Győr)
* Ladislao la 1-a (Hungario) (ornamskulptaĵo, 1958, Budapeŝto, Kapelo Sankta Roĥo (Budapeŝto))
* Tomaso Esze (statuo, aluminio, 1962, Mátészalka)
* Figuro (reliefo, ŝtono, 1968, Gödöllő)
* "Rikoltanta knabino" (bronzo, 1972, Hódmezővásárhely)
* "Ferenc Tokaji" (kalkoŝtono, 1977, Tokaj)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 626243
 |
**Ĉuriliĥa** (ruse *Чури́лиха, Понома́рка, Голедя́нка, Любли́нка*) estas rivero en orienta parto de Moskvo, maldekstra alfluanto de Niŝĉenka. Ĝia longo estas 13,4 km. Ĉuriliĥa estas plejparte enigita en akvokolektilojn kaj fluas subtere.

Nomo
----

En rusa lingvo rivero havas kelkajn nomojn.

La nomo **Чури́лиха (Ĉuriliĥa)** aŭ *Чури́ха (Ĉuriĥa)* povas deveni de slava pagana dio *Ĉur (чур)* — religia esprimo de antaŭulo (praulo) kaj gardanto de posedata tereno; poste de tie devenas rusa vorto *пращур"*. Historiisto Kluĉevskij skribis ke

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** signifo de ĉi tiu genrokomencanto kiel gardanto de la familio estis konservita kiel sorĉ-esprimo *Чур, меня!* kontraŭ ekstera danĝero **"** |

 |

.

Laŭ alia versio nomo Ĉuriliĥa estas kutima rusa loknomo-lingvaĵo kun sufikso -иха de rusa nomo *Чури́ло (Ĉurilo)*, malnovrusa formo de nuna *Кирилл (Kirill)*.

Alia nomo de la rivero estas *Голедя́нка (Goledjanka)*. Ĝi povas esti ankaŭ en formoj *Голедь (Goledj)* aŭ *Голядь (Goladj)*, *Голяданка (Goladanka)*, *Голодянка*, *Гляденка*, *Гольдянка*, *Голяденка*. Laŭ populara versio la nomo devenas de golada (orientgalinda) lingvo de baltlingva popolo goladoj vivinta sur teritorio de Moskvo dum la 1-a jarmilo kaj ĝis la 14-a jarcento.

Iuj geografoj tamen distingas inter la nomoj konsiderante Ĉiriliĥa aparta rivero, alfluanto de Goledjanka.

Krome, sur mapoj de Moskvo la rivero povas esti nomata *Понома́рка (Ponomarka)* aŭ *Любли́нка (Lublinka)*. La unua povas deveni de homa nomo *Пономарь (Ponomarj)*

Fluo
----

Ĉuriliĥa komenciĝas en Perovo (distrikto de Moskvo), fluas tra Veŝnjaki, dufoje kruciĝas kun Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo. Dekomence ĝi preskaŭ tute fluas surtere sed oni povas observi ĝian fluejon per situantaj tie lagetoj: Kupavna en parko Perovo kaj Granda Perova apud fervoja stacio "Kuskovo".

Ĝi elfluas surteren post Volgograda avenuo. Poste ĝi fluas laŭ Kuzjminki kaj Lublino en parko surtere; laŭ ĝi estas grandaj lagetoj en historiaj parkoj de Kuzjminki kaj Lublino.

Referencoj
----------

1. 1 2  История московской земли. От Текстильщиков до Выхина. Ю.В.Стародубов. Москва, "Компания Спутник +", 2003 (ruse)
2. ↑  Ю. Насимович. Реки, озёра и пруды Москвы (ruse)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo pri Goledjanka Arkivigite je 2015-01-07 per la retarkivo Wayback Machine (ruse)
* Pri la rivero en retejo "Etaj riveroj de Moskvo" (ruse)
Koordinatoj: 62° 36′ 15″ N 25° 43′ 35″ O﻿ / ﻿62.60417 °N, 25.72639 °O﻿ / 62.60417; 25.72639 (mapo)

**Äänekoski** estas urbo kaj komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. La areo de Äänekoski estas 763 km², el kiu 164 km² estas akvo. La plej granda lago estas Keitele (lago). Äänekoski havas 20 333 loĝantojn (31.12.2008).

La nomo de Äänekoski estas la lasta el la nomoj de finnaj komunumoj en la finna alfabeta ordo, sed en multaj aliaj lingvoj la nomo estas la unua el la nomoj de finnaj komunumoj en la alfabeta ordo (en la finna kaj la sveda, male ol en la germana, ä estas aparta litero kaj estas la dua lasta en la alfabeto).

Komunumo Äänekoski estas fondita en 1911. En jaro 1932 la komunumo estis dividita al kampurboj Äänekoski kaj Suolahti kaj al kampara komunumo de Äänekoski. Kampara komunumo estis ligita al la urbeto en 1969 kaj en 1973 ĝi fariĝis urbo. En 1993 al Äänekoski estis ligita norda najbara komunumo Konginkangas.

En jaro 2005 urboj Äänekoski kaj Suolahti kaj komunumo Sumiainen decidis formi ekde komenco de 2007 unu komunumon, kies nomo estos Äänekoski. La nova komunumo havas 20 300 loĝantojn kaj ĝia areo estos 1138 km².

Äänekoski estas industria urbo, kies ĉefaj industrioj estas ligna kaj papera industrioj.

Äänekoski estas ankaŭ notebla sporta urbo. La plej konataj lokaj sportistoj estas lancoĵetistoj Jorma kaj Kimmo Kinnunen.

Blazono 1954–2006

Konataj lokuloj
---------------

* Timo Harakka
* Jorma Kinnunen
* Kimmo Kinnunen
* Mikko Niskanen.

Vidu ankaŭ
----------

* Kampara komunumo de Äänekoski (kiu ekzistis de 1932 ĝis 1969 apud la kampurbo Äänekoski)

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo
Lia tombo en la Tombejo Házsongárd
**KOVÁCS Zoltán** (kovaĉ) estis hungara pentristo naskita en Kolozsvár la 30-an de septembro 1913 kaj mortinta samloke la 30-an de junio 1999. Li estis la edzino de aktorino Zsófia Koós.

Biografio
---------

Zoltán Kovács finis en sia naskiĝurbo la Romian Katolikan Ĉefgimnazion (1928). En 1932-1933 li studis en la Artistkolonio de Baia Mare. Lia majstro estis János Krizsán inter 1937 kaj 1942. En Magyar Képzőművészeti Főiskola de Budapeŝto liaj majstroj estis István Réti, Vilmos Aba Novák, István Szőnyi. Ekde 1945 kune kun Sándor Szolnay li gvidis en Kluĵo la desegnlernejon de Józsa Béla Athenaeum. Inter 1948-1950 li estis la profesoro kaj rektoro de Magyar Művészeti Intézet, en 1951 la studdirektoro de *Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo.*

Individuaj ekspozicioj
----------------------

* 1943, 1946 • Vármegyeház, Kolozsvár

Kreaĵoj en publiklokoj
----------------------

* La historia Kolozsvár (enkausztika, 1957, Kolozsvár, biertrinkejo Ursus, perdis)
* secco murbildo (1962, Kolozsvár, klubĉambro de uzino Carbochim)
* Junularo (mozaikmuro, 1971, Kolozsvár, universitata studentkvartalo).

Bibliografio
------------

* László Gy.: ~ képeinek kiállítása, Erdélyi Múzeum, 1943/1.
* Murádin J.: Látvány és gondolat, Igazság, 1971. november 28.
* Benkő S.: Festői szóval a világ dolgairól, Új Élet, 1972/7. 8.
* Murádin Jenő: *Kovács Zoltán*, Kolozsvár, 1998.

Fonto
-----

* Artportalo.hu


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Ĉusovoj** (ruse *Чусовой*) estas urbo en Permja regiono en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57440.

La urbo estis fondita en jaro 1874.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1933.

La interurba telefona kodo estas 34256, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Ĉusovoje (Чусовое);
* Ĉusovaja (Чусовая).

La urbo estas sur okcidenta deklivo de meza Uralo, ĉe rivero Ĉusovaja (Чусовая), apud enenfluo en ĝin de riveroj Usjva (Усьва) kaj Vilva (Вильва).

En la urbo estas fervoja stacio (konstruata en 1874).

En jaro 1959 la urbo havis 60,7 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 51,6 mil loĝantojn.

Flago de Permja regiono
Urboj de Permja regiono

**Ĉefurbo**: Permjo

Aleksandrovsk |
Berezniki |
Ĉajkovskij |
Ĉerdinj |
Ĉermoz |
Ĉernuŝka |
Ĉusovoj |
Dobrjanka |
Gornozavodsk |
Gremjaĉinsk |
Gubaĥa |
Kizel |
Krasnokamsk |
Krasnoviŝersk |
Kudimkar 
Kungur |
Lisva |
Nitva |
Oĉjor |
Oĥansk |
Osa |
Solikamsk 
Usolje |
Vereŝĉagino
Serba ortodoksa kirko en Saalfelden-Bürgerau
La serba ortodoksa preĝejo **Kirko de la ĉiuj serbaj sanktuloj** (germane: *Kirche aller serbischer Heiligen*, serbe: *Crkva Sabora svih srpskih Svetitelja*) en Saalfelden estis la unua en tradicia bizanca stilo konstruita serbortodoksa preĝejo en Aŭstrio. Krome temas pri la unua serbortodoksa preĝejo en Salcburgio; konstrujaroj estis inter 2002 kaj 2009. La paroĥujo Saalfelden apartenas al la dekanujo Aŭstrio-Sudokcidento de la Episkopujo (eparĥio) Aŭstrio-Svislando. Ĝi troviĝas en la nordo de Saalfelden. La nombro de la fideluloj estas ĉ. 2000, la nuna paroĥestro nomiĝas Gojko Ostojić.

Historio
--------

La unua paroĥestro estis Jovan Alimpić, filo de la ĉefpastro de la komunumo de Hrtkovci en Serbio, kies preĝejo modelis por la konstruaĵo saalfelden-a. Serbortodoksaj diservoj okazas en Saalfelden jam ekde 2002, komence en la luterana Pacokirko. Simila situaciaĉo estas ĝis nun en la grandurbo Salcburgo kie la serboj gastas daŭre en la romkatolika Blazio-kirko apud la t.n. (iama) burĝa hospitalo. Pro la eksterorda beleco de la nova preĝejo kelkaj urbanoj titolis ĝin eĉ *perlo urba*. Tuj apudas la protestantisma Pacpreĝejo.

Konsekraj solenaĵoj en septembro 2009
-------------------------------------

Memorigtabulo en du lingvoj - kaj du alfabetoj
En la 19.9.2009 la tiama episkopa moŝto Konstantin Đokić feste konsekris la preĝejon. Poste kune kun la komunuma paroĥestro Alimpić kaj ties patro celebritis la sankta liturgio. Plibeligis la ceremonion kantista kvaro el Zuriko gvidata de sia paroĥestro Miroslav Simijonović kune kun koruso saalfelden-a. Poste la konsekrado festitis en la kongresa centro dum kiu festprelegis la urbestro Günter Schied kaj - por la du aliaj konfesioj tradicie surlokaj - la romkatolika dekano Roland Rasser kaj la protestanta pastoro Robert Jonischkeit.

Financado kaj planado
---------------------

Helpis la konstruon la komunumo serbortodoksa de Vieno kiel ankaŭ la romkatolika Diocezo Salcburgo respektive la evangelia komunumo de Saalfelden (kiu cetere tuj najbaras). Planis la preĝejon salcburga arkitekta buroo, kiu faritis laŭ nordserba (Vojvodino) stilo. Unu arkitekto engaĝiĝinta estas mem ano de tiu ĉi konfesio. Ne estu forgesita la malfermiteco kaj rapidagemeco de ĉiuj politikistoj koncerne konstrupermesdonon.

Fontoj
------

* Prie sur la paĝoj de la romkatolika salcburga episkoplando Arkivigite je 2010-12-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Prie sur serbortodoksa eklezia paĝaro[*rompita ligilo*]

Vidu ankaŭ
----------

* Katedralo de Sankta Triunio (Vieno)

* Kategorio Serba ortodoksa preĝejo (Saalfelden) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Zoltán MAKLÁRY** [maklAri], hungare **Makláry Zoltán** estis hungara aktoro.

Zoltán Makláry naskiĝis la 16-an de aprilo 1896 en Budapeŝto - mortis la 12-an de julio 1978 en Budapeŝto.

Zoltán Makláry en 1920-aj jaroj

Biografio
---------

Zoltán Makláry frekventis gimnazion, poste aktoran lernejon en Budapeŝto. Abrupte li devis militservi en la itala fronto, kie li iĝis militkaptito. Hejmenveninta en 1919 li finlernis la aktoran lernejon, poste li komencis sian aktoran karieron en diversaj teatroj de Budapeŝto. Inter 1935-1969 li apartenis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). Li ricevis premion Kossuth en 1954, poste ankaŭ 2 aliajn premiojn.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Ferenc Molnár: *Liliom* (Lilio) - Ficsúr; Ŝekspiro: Hamlet - 1-a tombofosisto; József Katona: *Bánk bán* (Banuso Bánk) - Tiborc

Filmografio
-----------

* 165 filmoj inter 1923-1978, ekzemple *Egri csillagok* (Steloj de Eger), 1923; Hyppolit, la lakeo, 1931; *Az új rokon* (La nova parenco), 1934; Ombrelo de Sankta Petro (filmo de 1935); *A kölcsönkért kastély* (La prunteprenita kastelo), 1937; *Körhinta* (Karuselo (filmo)), 1955

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare kun foto
Monumento por Erich Wilke je Gera/ Luisenhöhe
**Erich WILKE** (naskiĝinta la 6-an de aŭgusto 1900 en Gera, mortinta la 24-an de julio 1934 samloke) estis germana tekstillaboristo.

Vivo
----

Li aniĝis en la aĝo de 19 jaroj al Komunista Partio de Germanio. Li iĝis estro distrikta de la helporganizaĵo *Rote Hilfe* (RHD) kaj membro ĉe la paramilitisma klubo *Roter Frontkämpferbund* (RFB). Kun 18 aliaj funkciuloj li kaptitis post Incendio de Reichstag en la 28.2.1933 fare de la nazioj. Post la unua kvartmonata aresto en 1933 li liberiĝis antaŭ nova arestiĝo pro esploro en 1934 - ĉar li reekigis siajn kontraŭleĝajn agadojn presante propagandilojn kaj kaŝante kamaradoj en sia loĝejo.
Post torturado li mortis ene de la tribunala prizono de Gera ĉe (la nuna memorigloko) Amthordurchgang.

Honoroj
-------

Lia monumento staras en Loyer-strato malsupre kaj komence de la (iama) Erich-Wilke-altebenaĵo (kio antaŭ la GDR-tempo nomiĝis *Luftbad Louisenhöhe*). En la 17.6.2011 oni metis ĉe la gepatra loĝejo ĉe Marien-strato nr 13 stumbligan ŝtoneton.

Vidu ankaŭ
----------

* Memorigloko Amthordurchgang (Gera)

Fontoj
------

* Kategorio Erich Wilke (Gera) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Etbiografio ĉe la stumbligŝtona retpaĝaro
* Ĉi-prie sur la municipaj paĝoj Arkivigite je 2021-08-22 per la retarkivo Wayback Machine
* Gera-kroniko Arkivigite je 2021-08-22 per la retarkivo Wayback Machine




Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Vidaĵo de la golfeto de Malago el la monto San Antón.
La **Metropola areo de Malago** estas la urba regiono kiu enhavas la urbon de Hispanio kiu nomigas ĝin kaj serion de satelitaj urboj kiuj funkcias kiel dormejaj, industriaj, komercaj, turismaj kaj servaj urboj.

La Metropola areo de Malago estas difinita laŭjure pere de Dekreto 213/2006 de 5-a de decembro, publikita en la *Boletín Oficial de la Junta de Andalucía* (oficiala gazeto andaluzia) numero 250 de 29-a de decembro de 2006, kaj enhavas la municipajn teritoriojn de Alhaurín de la Torre, Alhaurín el Grande, Almogía, Álora, Benalmádena, Cártama, Casabermeja, Coín, Málaga, Pizarra, Rincón de la Victoria, Torremolinos kaj Totalán, kie loĝas konstante 863.605 censitaj loĝantoj oficiale.

Vidu ankaŭ
----------

* Valo Guadalhorce
* Konsorcio de Metropola Transporto de Malago
* Proksimaĵoj Malago

Notoj
-----

1. ↑  *Plan de Ordenación del Territorio de la Aglomeración urbana de Málaga* — pag. 15

Bibliografio
------------

* Junta de Andalucía, *Plan de Ordenación del Territorio de la Aglomeración Urbana de Málaga*, BOJA 2007.
* Junta de Andalucía, *Plan de Ordenación del Territorio de Andalucía*, BOJA 2006.
* Fundación CIEDES, *II Plan Estratégico de Málaga Arkivigite je 2009-05-21 per la retarkivo Wayback Machine*, 2006.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga
* Red Europea de Áreas y Regiones Metropolitanas Arkivigite je 2007-06-26 per la retarkivo Wayback Machine
**Zoltán PETŐFI,** hungare **Petőfi Zoltán** (la 15-an de decembro 1848, Debrecen — la 5-an de novembro 1870, Pest) estis tragika poeto kaj aktoro, unusola filo de Sándor Petőfi.

Portreto de juna Zoltán Petőfi

Biografio
---------

Li naskiĝis en Debrecen, la 15-an de decembro 1848. La patrino estis Júlia Szendrey. Post morto de la patro li vivis ĉe la avo en Erdőd, iom poste en Pest ĉe la vicpatro. Li frekventis la lernejon ekde 1865 en Szarvas. Baldaŭe onklo István Petőfi vokis lin al *Csákó* [ĉAkO] (apartenaĵo de Kondoros) kaj ne tro longe la inklo estis la zorganto. En 1867 li revenis en Debrecen kaj kiel sia patro, iĝis malriĉa aktoro. Sia korpo ne povis toleri la malfacilan vivon kaj malsaniĝis.

Li pasis tempojn precipe en banlokoj, lastfoje en Gleichenberg. Li iom resaniĝis, tamen li mortis en tuberkulozo en Pest, la 5-an de novembro 1870, kie li entombiĝis. Branĉo de Petőfi formortis, sed idoj de onklo Stefano Petrovics ankoraŭ nun vivas en Slovakio.

Verkoj
------

* poemoj aperadis en revuoj
* teatraĵo (tradukaĵo el la franca) restis en manuskripto

* Kategorio Zoltán Petőfi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 292541
* GND: 1220724157
* LCCN: n84193377
* VIAF: 53099656
* ISNI: 0000000025184855
 |
**Fabrizio Angelo PENNACCHIETTI** [faBRIcjo pennakKJETti] (naskita la 14-an de decembro 1938 en Torino) estas itala filologo kaj esperantisto. Lia laborkampo estas ŝemida filologio.

Pennacchietti studis ĉe la Beletra Fakultato en Torino kaj "Scuola Orientale" de la universitato de Romo. Tie li doktoriĝis en 1963 per disertacio pri ŝemida lingvistiko. Li plustudis ŝemidistikon ĉe la universitato de Munkeno. En novembro 1969 li ricevis instru-oficon pri Ŝemida Filologio ĉe la universitatoj de Torino kaj de Venecio. De 1969 ĝis 1974 li deĵoris kiel ĝenerala sekretario de la Iraka-Itala Instituto pri Arkeologio en Bagdado. En januaro 1976 li estis nomumita eksterorda profesoro pri hebreaj lingvo kaj literaturo ĉe la universitato de Venecio. En novembro 1979 li estis vokita kiel orda profesoro pri ŝemida filologio al la universitato de Torino.

Li estis ĉefredaktoro de la scienca revuo "Oriens Antiquus" (Romo) de 1977 al 1981. Li estis prezidanto de la instrufako pri orientaj lingvoj kaj literaturoj ĉe la Beletra kaj Filozofia Fakultato kaj membro de la komisiono por la projekto "Erasmus" de la sama fakultato. Li estis membro de "Istituto per l'Oriente" (Romo) kaj de la "Società Italiana di Glottologia".

Pennacchietti estas esperantisto kaj estis membro de la Akademio de Esperanto.
Li estas membro de Akademio Comenius, fonda membro de AIS, ties multjara senatano kaj de 2008 al 2011 prezidanto, kaj krome li estas la prezidanto de la Torina Esperanto-Centro. Kadre de tio li inter aliaj homoj intervjuiĝis en februaro 2017 en la ŝtata itala televido RAI pri Esperanto.

(Parto de la ĉi-supra biografieto estas el ISD.)

Referencoj
----------

1. ↑  intervjuo en februaro 2017 en la ŝtata itala televido RAI (itale) kaj novaĵo pri ĝi, F. Pennacchietti ekde minuto 5:40

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 34147
* GND: 133985717
* LCCN: n92060661
* VIAF: 62752235
* ISNI: 0000 0000 7820 5496
* SUDOC: 056541740
* BNF: 127472252
* NLA: 35400147
* ICCU: CFIV049755
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Palmoj kiel tiuj en Islamorada, floras en la tropika klimato de la Floridaj Rifoj.
La **Floridaj Rifoj** aŭ en angla *Florida Keys* [kiis] estas koral-rifa arkipelago situanta ĉe la suda marbordo de Florido, formante la plej sudan parton de la kontinenta Usono. Ili komencas ĉe la plej suda marbordo de la Florida duoninsulo, ĉirkaŭ 24 km sude de Miami, kaj etendas kiel arko sud-sudokcidenten kaj poste okcidenten al Key West, nome la plej okcidenta de la loĝataj insuloj, kaj al la neloĝataj *Dry Tortugas*. La insuloj kuŝas laŭlonge de la Florida Markolo, dividante la Atlantikan Oceanon oriente el la Golfo de Meksiko nordokcidente, kaj markante unu bordon el la Florida Golfo. Ĉe la plej proksima punkto, nome la suda parto de Key West estas ĝuste je 90 mejloj (140 km) el Kubo. La Floridaj Rifoj estas inter ĉirkaŭ 23.5 kaj 25.5 gradoj de Norda latitudo.

24° 40′ 01″ N 81° 32′ 39″ U﻿ / ﻿24.66694 °N, 81.54417 °U﻿ / 24.66694; -81.54417 (mapo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Floridaj Rifoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* A Gazetteer of the Florida Keys Arkivigite je 2020-08-06 per la retarkivo Wayback Machine
* City of Key West
* City of Marathon
* History of the Conch Republic Arkivigite je 2012-11-02 per la retarkivo Wayback Machine
* National Park Service: Dry Tortugas
* NOAA Marine Sanctuary Arkivigite je 2003-10-03 per la retarkivo Wayback Machine
* Florida Keys Watershed - Florida DEP
**VÁLI Zoltán** (naskiĝis 1910 - mortis la 7-an de februaro 1994) estis hungara grafikisto kaj pentristo.

Biografio
---------

Kiel hungara laborista junulo en la 1930-aj jaroj Zoltán Váli eksterlande serĉis laboron. En Francio li ricevis ne nur laboron, sed ankaŭ eblon por desegnado. Li diligente studis en la vespera laborista artrondo. Ŝajnis, ke li havis eblon por trankvila vivo, sed kiel multaj gejunuloj tiutempe, ankaŭ li opiniis, ke la naziismo minacas la mondon. Anstataŭ mildkoloraj oleaj aŭ akvarelaj pentraĵoj li komencis preferi politikajn afiŝojn. Dum la okupado de Parizo, pere de afiŝoj li helpis la francan kontraŭstaran movadon. Por la afiŝoj estis bezonata multe da papero. Kiel kaj kie aĉeti, akiri tion? Iu hungara elmigrinta skulptisto, amiko de Váli konis iun papervendiston, rusan elmigrinton. Ĉiu, eĉ la germanoj, sciis, ke tiu homo estas kontraŭ komunismo, li estis ekster ĉiu suspekto. La skulptisto ofte parolis kun li ke eksciis, ke la ruso malamas la germanojn pro la okupado de sia patrujo. Li volonte donis paperon por la afiŝoj. Post la milito sendanĝere eblis prezenti la afiŝojn kaj subskribi la nomon de la artisto. La afiŝoj estis ekspoziciataj en 1946 en la muzeo pri modernaj artoj.

Francio premiis lian laboron per ordenoj. Li rajtis resti en Parizo sed jam deziris vidi sian familion, kaj la naskiĝlandon. Tamen hejme li ne estis konata, la bildoj de juneco plejparte restis eksterlande. Li ne sukcesis sin vivteni pere de pentrado kaj tial laboris en oficejo. Ekde la 1960-aj jaroj oni ofte povis lin vidi en la diversaj Esperanto-aranĝoj kun edzino, kiu ankaŭ estas esperantisto kaj grafikisto. Li estis modesta, serena homo, kiu ŝatis pasigi tempon en amika rondo. En Esperantujo li havis du okazojn prezenti sian arton. En 1972, somere okazis Esperanta Kultura Festivalo, kadre de kiu okazis ekspozicio pri hungaraj esperantistaj artistoj. Tie estis prezentitaj de Váli 5 portretoj, desegnitaj aŭ gravuritaj. Dua ekspozicio, kiu estis aranĝita en la Esperanto-klubo de poŝtistoj en 1976, jam montris pli grandan parton el lia pentroarto, kaj ankaŭ prezentis grafikajn laborojn de la edzino, Éva Löffler Váli. En 1980 okazis la plej granda ekspozicio en Budapeŝto, prezentante lian tutan verkaron kiu troviĝis en Hungario kaj kopiojn de la eksterlande restintaj verkoj. Kritikisto tiele taksis lian laboron: ,Mirinde multe kaj bele laboris Zoltán Váli en la lastaj 30 jaroj, kaj per kia virtuoza multflankeco... Grava estas la juneco de lia arto..." - „Lian modernan realismon dece motivas kubismaj intencoj kaj konstruktivismaj kompoziciaj solvoj. Sed pli grava estas la harmonio, kiu el liaj portretoj kaj pejzaĝoj elradias pacon."

Referencoj
----------

1. ↑  *Monato*, internacia magazino sendependa, numero 1994/12, paĝo 27: *Zoltán Váli: grafikisto, pentristo* verkita de Ösz Gabriella.

Fontoj
------

*
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Čertovica |

Koordinatoj: 48° 54′ 19″ N 19° 44′ 07″ O﻿ / ﻿48.90528 °N, 19.73528 °O﻿ / 48.90528; 19.73528 (mapo)

Čertovica
**Čertovica** estas pasejo en norda Slovakio en Malaltaj Tatroj. Ĝi kunigas Valon Bocianska kaj Liptov kun valo de Štiavnička kaj Horehronie. Samtempe ĝi apartigas Ďumbierske Tatry en okcidento kaj Kráľovohoľské Tatry en oriento. Ĝi havas supermaran altecon 1 232 m s. m.

Tra la montpasejo kondukas ŝoseo de la 1-a klaso numero 72 Kráľova Lehota - Podbrezová. Ĝi estas samtempe plej alte situanta montpsejo de Sovakio, tra kiu kondukas ŝosea komuniko. Nuntempe ĝi estas refreŝigeja centro de vintra (kabanoj, skitelfero) kaj somera turismoj. Tra la montpasejo kondukas limo inter distriktoj Liptovský Mikuláš kaj Brezno. Tra la pasejo kondukas ankaŭ per ruĝa koloro markita turisma trotuaro (ruĝa turisma marko), parto de Vojo de herooj de Slovaka nacia ribelo.

Geologio
--------

La regionon de la montpasejo kreas signifaj geologiaj dislimiĝo de Okcidentaj Karpatoj. Ĝi estas ununura loko, kie sur surfaco aperas Čertovica linio, dislimiĝo inter tatriko kaj veporiko.
Fronta aspekto de la kastelo
**Červená Lhota** estas konata renesanca akvokastelo en Ĉeĥio, pro sia eksterordinara kulturhistoria valoro proklamita kiel **Nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio**.

Ĝi situas en la samnoma vilaĝo, en orienta parto de sudbohemia regiono, 10 km for de la distrikta urbo Jindřichův Hradec. La pitoreska konstruaĵo troviĝas meze de la fiŝlago sur rokeca insuleto kaj havas fermitan kvaralan dispozicion ĉirkaŭ la kvadrata korto. Alira vojo al la kastelo kondukas trans ŝtona ponto, kiu anstataŭigis la originan lignan falponton.

Historio
--------

Surloke de la nuna kastelo ekde la 14-a jarcento origine staris gotika fortikaĵo, kiu en la 16-a jarcento estis renesance rekonstruita al kastela aspekto. En la 17-a jarcento ĝi estis rekonstruita en baroka stilo, en la 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento ĝi trapasis novgotikan kaj novrenesancan rekonstruon.

Dum la jarcentoj la kastelo apartenis al diversaj nobelaj posedantoj. La plej konata estas princa familio Schönburg-Hartenstein, kiu posedis la kastelon inter 1835 kaj 1945, kiam ĝi estis konfiskita de la ŝtato.

En la jaroj 1796 – 1799 en la kastelo loĝis komponisto kaj kunfondinto de la germana opero Karl Ditters von Dittersdorf.

Trarigardo
----------

La kastelo estas malfermita por publiko ekde aprilo ĝis fino de oktobro.
La trarigardo daŭras proksimume 50 minutojn kaj dum ĝi eblas vidi 16 kameretose ekipitajn cambrojn prezentantajn loĝadon de nobelaro ekde renesanco ĝis la 19-a jarcento. 
Rimarkinda estas vira laborĉamvro kun renesancaj bildoj, baroka manĝejo kun riĉa stuka ornamo kaj ĉarma franca salono ekipita en la stila de dua rokoko.
En someraj monatoj eblas krome viziti kastelajn kelojn kaj vendoekspozicion pri t.n. kaprompiloj.

Ĉirkaŭ la fiŝlago kondukas promenvojo rande de la natura kastela parko kun variaj specoj de arboj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retpaĝo de la kastelo
* fotogalerio de la ekstera aspekto
* fotogalerio de interieroj

* Kategorio Červená Lhota (kastelo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kanalo de Panamo.
La **Zono de la Kanalo de Panamo** aŭ **Panamakanala Zono** estis teritorio ne organizita (neintegrita) de Usono kiel enklavo en Panamo, kiu konsistas en la Kanalo de Panamo, ĉirkaŭaj teroj kaj akvoj. Ĝi havis areon de 1.432 km² kaj etendiĝis 8,1 km ĉiuflanke de la Kanalo (oni ekskludis la urbojn de Panamurbo kaj Colón, kiu parte troviĝas en tiu areo). La limoj de tiu teritorio dividis la landon en du partoj kaj ĉio estis kreita la 18-a de novembro de 1903 per subskribo de la Traktato Hay-Bunau Varilla.

Ekde 1904 ĝis 1979 la teritorio estis kontrolita de Usono, kiu konstruis kaj financis la kanalon. Pro la okazintaĵoj de la Flagokonflikto inter Usono kaj Panamo, la 9-a de januaro de 1964, kiuj reklamis la revenon de la Zono de la Kanalo al la Respubliko de Panamo, pere de la Traktato Torrijos-Carter subskribitaj en 1977, oni nuligis la konsideron de la teritorio en 1979 kaj oni ŝanĝis se convirtieron en la Revenigitaj Areoj de la Kanalo de Panamo, kiuj havis efektivan usonan kontrolon sed kun teoria kontrolo panama, kaj kiuj laŭ grade tiuj areoj estos transpasataj al la Respubliko Panamo, kio finos la 31-a de decembro de 1999.

Vidu ankaŭ
----------

* Instituto de la Okcidenta Hemisfero por la Kunlaborado en Sekureco

Referencoj
----------

* Mellander, Gustavo A.; Nelly Maldonado Mellander (1999). *Charles Edward Magoon: The Panama Years.* Río Piedras, Puerto Rico: Editorial Plaza Mayor. ISBN 1-56328-155-4. OCLC 42970390.
* Mellander, Gustavo A. (1971). *The United States in Panamanian Politics: The Intriguing Formative Years.* Danville, Ill.: Interstate Publishers. OCLC 138568.

9° 07′ 03.61″ N 79° 43′ 12.60″ U﻿ / ﻿9.1176694 °N, 79.7201667 °U﻿ / 9.1176694; -79.7201667 (mapo)

* Kategorio Zono de la Kanalo de Panamo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 470192
* GND: 4115837-4
* LCCN: n79151431
* VIAF: 150697849
* ISNI: 0000 0001 2296 4300
* SUDOC: 030459281
* BNF: 12186928k
 |
**Guglo Stratvidaĵo** (angle ***Google Street View***) estas aldona servo de la mondmapa servo de la interreta serĉilo Guglo (*Google*), kiu provizas panoramajn bildojn de la stratoj kiuj fotiĝis per apartaj fotiloj fiksitaj sur strate veturantaj aŭtomobiloj. Ekestas tridimensia virtuala panoramo de la vizitata loko, tra kiu la spektanto povas mem navigi kvazaŭ promenante aŭ veturante tra la vizitata strato. En pluraj landoj estis fortaj protestoj de posedantoj de unuopaj domoj aŭ loĝejoj, kiuj volis jure malpermesi tutmondan bildigon de sia loĝloko; la firmao reagis al tiuj protestoj per ebligo laŭ aparta peto al la reta servo malfokusigi unuopajn domojn en la strata prezento, tiel ke detaloj de tiuj domoj ne spekteblas.

La servo kompreneble ankaŭ fokusigas multajn konatajn lokojn de la Esperanto-movado. Tio ne nur koncernas daŭrajn esperantistajn konstruaĵojn kiel la Centra Oficejo de Universala Esperanto-Asocio en Roterdamo: En julio 2013 ekzemple ankaŭ la kongresejo Harpa de la tiujara Universala Kongreso de Esperanto en Rejkjaviko per la stratvida servo fotiĝis kun flago de Esperanto, ne dum la kongresa semajno mem, sed malmultajn tagojn antaŭ ĝi. La flagaj bildoj ankoraŭ videblis komence de 2023, preskaŭ jardekon post fotiĝo.

firmaa aŭtomobilo kun tegmente fiksita panorama fotilo dum produktado de bilda materialo sur strato de Honoluluo, Havajo

* Kategorio Guglo Stratvidaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 482724
* GND: 7696748-7
* LCCN: no2012108984
* VIAF: 257438348
* SUDOC: 166106437
* BNF: 16644706t
 |