recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatoj: 47° 1′ 19″ N 04° 50′ 12″ O﻿ / ﻿47.02194 °N, 4.83667 °O﻿ / 47.02194; 4.83667 (mapo)

**Hospicoj de Bono** (france, *Hospices de Beaune*) estas malsanulejo en Bono en Burgonjo fondita de Nicolas Rolin kaj Guigone de Salins en 1443. La malsanulejo posedas vitejojn kaj aŭkcias vinon ĉian trian dimanĉon de novembro.

Interna korto de la gotika malsanulejo

Historio
--------

Oni nomis la malsanulejon Dihotelon (*Hôtel Dieu*) ĝis la franca revolucio, poste oni nomas ĝin Hospicojn.

En 1668, nova ĉambro (*Saint Louis*, Sankta Ludoviko) permesis apartigi malsanulojn kaj malsanulinojn.

En 1862, ili estis klasifikitaj franca Historia monumento.

En 1902, oni konstruis novan konstruaĵon por kirurgio.

En la 1960-aj jaroj, parto de la lokoj iĝis muzeo.

En 1971, oni konstruis novan malsanulejon, kiun la prezidento Pompidou inaŭguris.

En 2013, la malsanulejo ricevis la permeson uzi aparaton por magneta resonanca bildigo.

Vidindaĵoj
----------

Detalo de la pentraĵo de Van der Weyden : damnitoj.
Oni miras pentraĵon de la lasta juĝo farita de Rogier van der Weyden.

Sur plafono de la ĉambro sankta Hugo, oni bildigis la probatikan banejon. La pentraĵo datiĝas el 1646 kaj estas farita de Isaac Moillon.

En la malnova apoteko, oni miras kolekton da fajencaj potoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Burgonja vino

Esperantio
----------

La 2-an de majo 1909 okaze de la dua kongreso de la federacio de la esperantistaj grupoj burgonaj en Bono, la hospicoj donacis 15 bonajn vinbotelojn por la bankedo.

Fontoj
------

* Georges Chevaillier.  (1994) *Du quinquina à la cortisone*.
**La Huerta** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas La Huerta. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 043. *La Huerta* signifas en la hispana *La Fruktoĝardeno*.

Geografio
---------

**La Huerta** apartenas al la regiono Costa Sur kiu situas en la okcidenta parto de la subŝtato (sude de la regiono Costa Norte). Multaj komunumoj en tiu regiono limas al la pacifika oceano. Al tiu regiono apartenas entute ses komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20161 loĝantojn. El tiuj estis 9943 viroj kaj 10218 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1749,71 km². La meza alteco estas 280 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 25,2 C. En la komunumo estas 1105,5 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6976 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 6019 scipovis legi kaj skribi kaj 948 viroj estis analfabetoj. Do 13.59 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 6719 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5851 sciis legi kaj skribi kaj 860 virinoj estis analfabetoj. Do 12,8 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en La Huerta vivis 19800 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 17 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,086 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* La Huerta Arkivigite je 2007-04-01 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
konkursoj ĝardenkulturaj (1919)
**Landesgartenschau Leinefelde-Worbis 2025** (iam planite por 2024) estos la kvina landa ĝarden-ekspozicio en Turingio (Germanujo).

Historio
--------

La decido pri la gastigloko faritis en la 15.5.2018 kaj anoncitis de ministroprezidanto Bodo Ramelow kaj la ministrino pri agrikulturaĵoj Birgit Keller. Antaŭplanatas investoj de ĝis 5,2 milionoj da eŭroj fare de la federacilanda registaro mem. Leinefelde-Worbis sukcesis superi du aliajn konkursintojn.

Fakte okazos la spektaklaro nur en la 2025-a jaro estante sub la moto *Aussöhnung zwischen Stadt und Landschaft* (repaciĝo inter urboj kaj pejzaĝoj).

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Landesgartenschau 2025* sur la urbaj paĝoj, kun invito al informkunvenoj

Notoj
-----

1. ↑  "Leinefelde-Worbis trägt Landesgartenschau 2024 aus." Ĉe: landeswelle.de
2. ↑  "Thüringer Landesgartenschau: Austragungsort 2028 steht fest!" Ĉe: tag24.de
3. ↑  "Thüringer Landesgartenschau 2030 in Altenburg." Ĉe: antennethueringen.de
**La Longueville** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 2 224 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.

Blazono de La Longueville.

Geografio
---------

La Longueville geografie kaj historie apartenas al la franca-belga translima regiono Henegovio. Henegovio estas regiono de montetoj kaj plataĵoj, kiuj disvolviĝis sur tre diversaj grundoj : paleozoika soklo, mezozoika kreto, sed ankaŭ kenozoikaj sablo aŭ argilo plejparte kovritaj de leŭso. La Longueville mem etendiĝas sur plataĵo nomita Hennuyer.

La vilaĝo La Longueville troviĝas proksime de la urbetoj Bavay kaj Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. La Longueville etendiĝas sur 17,64 km².

Historio
--------

El la estinteco de La Longueville videblas neniu restaĵo. La komunuma teritorio estis sendube loĝita jam prahistorie, kaj tute certe ekde la romia-gaŭla periodo. Ŝajne ekzistis tie loka kulto al Aldegonda de Maubeuge en la 5-a jarcento.

La vilaĝo posedis kastelon, kiu tamen malaperis kaj jam estis ruina antaŭ la franca revolucio de 1789. Estis en La Longueville ankoraŭ cent farmobienoj en 1940 (nur 18 hodiaŭ).

Administrado
------------

La Longueville apartenas la kantono de Bavay, kies ĉefurbo estas Bavay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Bavay

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de La Longueville Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine
Strando de Leblon.
Mapo de Leblon.
**Leblon** estas kvartalo en la Suda Zono de la komunumo de Rio de Ĵaneiro, Brazilo. Ĝi situas inter Lagoa Rodrigo de Freitas, Atlantika Oceano, Morro Dois Irmãos kaj la Kanalo (Ĝardeno de Alaho) Jardim de Alá. La kvartalo estas limigita per Gávea, Lagoa, Ipanema kaj Vidigal. Ĝiaj loĝantoj plejparte apartenas al la supera klaso, inkluzive de iuj personoj de la kultura, ekonomia kaj politika elito de Rio. Tamen estas ankaŭ mezklasaj loĝantoj, precipe tiuj, kiuj loĝis en la kvartalo antaŭ multaj jaroj, krom loĝantoj de la komunumo Cruzada São Sebastião. Iuj el ĝiaj pli tradiciaj itineroj estas la avenuoj Delfim Moreira, Visconde de Albuquerque, Ataulfo de Paiva, Bartolomeu Mitre kaj Afrânio de Melo Franco kaj Rua Rainha Guilhermina. La subteraj stacioj Antero de Quental kaj Jardim de Alah situas en la kvartalo.

Ĝi estas la kvartalo kun la plej multekosta kvadrata metro en Brazilo. La plej valoraj apartamentoj situas borde.

La tago de Leblon estas festata la 26an de julio, ĉar en tiu dato de la jaro 1919 oni difinis la nunan agordon de plej multaj el ĝiaj stratoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 698729
* LCCN: n90708263
* VIAF: 145550637
 |
Ledinci situas en la mapo en la verda municipo
Municipoj de Novi Sad kaj Petrovaradin
Preĝejo de Ledinci
Strato en Ledinci
**Ledinci,** serbe **Лединци,** hungare **Ledince** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Petrovaradin. La vilaĝo estas pli bone komprenebla en formo **Novi Ledinci** (=Nova Ledinci).

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 20  km²
* Alto super marnivelo: 184 m
* Loĝantaro: 1620
* Poŝtkodo: 21207
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

Situo
-----

Ledinci situas sur deklivoj de monto Fruška Gora geografie apartenanta al Srem.

Historio
--------

Dum la 2-a mondmilito la faŝistoj plene detruis la tiaman vilaĝon, kiu nun estas Stari Ledinci. Poste la loĝantoj iom fore fondis novan vilaĝon Ledinci, sed baldaŭe ankaŭ Stari Ledinci rehomiĝis. En 2002 loĝis en Ledinci 1623 homoj, (1458 serboj (89 %), 33 jugoslavianoj, 15 kroatoj, 11 hungaroj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* serba preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Ledinci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Le Saut-du-Doubs (La salto de Doubs, la Chute)Ripozejo ĉe la ŝoseeto al 'Saut du Doubs' kun la stelo de Esperanto
**Le Saut-du-Doubs** (salto de Doubs en la franca) estas akvofalo (La Chute). Ĝi situas en la komunumo Les Brenets, en kantono Neŭŝatelo en Svislando. Ĝia alia flanko situas en Francio en departemento Doubs en regiono Franche Comté. Ĝia alteco estas 27 m. Oni atingas ĝin paŝante dum proks unu horo el la vilaĝo Les Brenets. Oni povas atingi restoraciojn proksime de la akvofalo per ŝipo el Les Brenets aŭ el Villers-le-Lac, franca vilaĝo, veturante sur trankvila lageca parto de la rivero Doubs inter belegaj klifecaj muregoj (Bassins du Doubs). Inter la restoracioj kaj la akvofalo mem estas ponteto. Per ĝi eblas iri de Svislando al Francio kaj inverse. La promenado inter la restoracio kaj la akvofalo daŭras proks 8 minutojn. Ĝi ebligas vidon al dekliva rapida fluo de la rivero (Les Rapides). Do la sinsekvo el Les Brenets orienten estas: "La Lago", "Les Bassins", "Les Rapides", "La Chute".

Retejo de la franca ŝipkompanio

Retejo de la svisa ŝipkompanio Arkivigite je 2014-07-14 per la retarkivo Wayback Machine

Tiuj ŝipoj veturas sur la lago kaj "Les Bassins".

Les Bassins
Laŭ la ŝoseeto inter Les Brenets kaj la akvofalo vidiĝas en la roko verda stelo kaj la vorto ESPERANTO ĉe benko. Ĝin pentris Edouard Ducommun komence de la dudeka jarcento.

Inter Les Brenets kaj Le Saut-du-Doubs kaj poste orienten la rivero Doubs estas la limo inter Francio kaj Svislando.

Retejo de la vilaĝo Les Brenets

47.0872222222226.7138888888889Koordinatoj: 47° 5′ 14″ N, 6° 42′ 50″ O; CH1903: 544969 / 215390 (mapo)
 

* Kategorio Le Saut-du-Doubs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Gábor Csanda** [ĉanda], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Csanda Gábor** estis hungara publikigisto, altlerneja instruisto, redaktoro, ĵurnalisto. Lia patro estis Sándor Csanda.

Gábor Csanda naskiĝis la  2-an de marto 1963(nun 1963-03-02) en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).

Biografio
---------

Gábor Csanda maturiĝis en hungara gimnazio en sia naskiĝurbo en 1982, poste li akiris diplomon en Universitato Komenio en Bratislavo en 1987, fine li doktoriĝis en la sekva jaro. Inter 1990–1995 Li estis redaktoro ĉe revuoj, inter 1992-1996 li instruis en Universitato de Konstantino Filozofo en Nitra. En la sekvaj jaroj li estis publikigisto aŭ ĵurnalisto. Liaj ĉiuspecaj kontribuoj ofte restis en manuskriptoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Magyar irodalmi tankönyv a középiskolák első osztálya számára* (lernolibro, 2001)
* Viera Kamenická (Q113814493): *Pozsonyi zsidó mesék* (tradukaĵo, 2018)
* *Dobos László kéziratos hagyatékából* (2019)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto kaj video
* datenoj kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 835956
 |




* Portalo pri Biografio
La **fervojlinio Vâlcele – Bujoreni Vâlcea** estas eksa fervojlinio en Rumanio. Ĝi havas la numeron 219 kaj ligis la stacion Vâlcele en la distrikto Argeș kun Bujoreni norde de Râmnicu Vâlcea en la distrikto Vâlcea. Ĝia precipa celo estis ligi la fervojon Pitești – Curtea de Argeș (en la valo de Argeș) kun la linio Piatra Olt – Podu Olt (en la valo de Olt), tiel konsiderinde mallongigante la fervojan distancon inter Bukareŝto kaj Sibiu kaj malŝarĝante la linion de Bukareŝto al Braŝovo.

Kvankam la linio tuŝas la urbon Râmnicu Vâlcea, ĝi ne rekte atingas ties ĉefan stacion, sed la proksiman stacion Bujoreni. La alia finstacio, Vâlcele, situas ne ĉe iu setlejo, sed kvazaŭ en kamparo; la plej proksima setlejo estas Capu Piscului. Ĉar Râmnicu Vâlcea estas ege pli konata ol Bujoreni, multaj nomas la linion "Vâlcele – Râmnicu Vâlcea" aŭ inverse.

Ĉar la linio ligas du valojn en la Sudaj Karpatoj, ĝi enhavas du longajn tunelojn, ĉe Ploștina (1.910 metroj) kaj Gibei (2.250 metroj). La plej longa viadukto estas super la valo de la rivereto Topolog; ĝi estas 1.440 metrojn longa kaj 48 metrojn alta. La pilieroj havas lokon por dua trako, kvankam oni konstruis nur unu.

La konstruado de la linio komenciĝis en 1979; la linio estis haste inaŭgurita per prov-trajno en 1989, kvankam ĝi ne estis tute preta. Regulaj trajnoj trafikis nur en 1993, kaj en 1998 la linio estis formale fermita.

Notoj
-----

1. 1 2 3   Traseul fostei cai ferate 219 (Ramnicu Valcea – Valcele), mai 2013 (rumane) (HTML). Plimbari cu bicicleta. Alirita 2015-06-27.
2. 1 2 3   9xx : (Pitești) - Vâlcele - Râmnicu Vâlcea (planificat) (rumane) (HTML). Arkivita el la originalo je 2015-07-09. Alirita 2015-06-27.
3. 1 2   Linia 219. Vâlcele – Râmnicu Vâlcea (rumane) (HTML). Alirita 2015-06-27.
*Urbo Taldom en Moskva provinco en Rusio antaŭe nomiĝis kiel **Leninsk**.*

---

**Leninsk** (ruse *Ленинск*) estas urbo en Volgograda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 18230501.

La urbo estis fondita en jaro 1802.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1963.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Priŝibinskoje (Пришибинское);
* Priŝib (Пришиб) ĝis 1919.

La interurba telefona kodo estas 84478, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 48° 42′ N 45° 12′ O﻿ / ﻿48.700 °N, 45.200 °O﻿ / 48.700; 45.200 (mapo)Koordinatoj: 48° 42′ N 45° 12′ O﻿ / ﻿48.700 °N, 45.200 °O﻿ / 48.700; 45.200 (mapo).

La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Aĥtuba (Ахтуба) (branĉo de rivero Volgo) ĉe enenfluo en ĝin de rivero Priŝib (Пришиб), en 4 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo.

En jaro 1959 la urbo havis 10,1 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 14,9 mil loĝantojn.

Flago de Volgograda provinco
Urboj de Volgograda provinco

**Ĉefurbo**: Volgogrado

Dubovka |
Frolovo |
Kamiŝin |
Miĥajlovka |
Ĵirnovsk |
Kalaĉ-na-Donu |
Kotelnikovo |
Kotovo |
Krasnoslobodsk |
Leninsk |
Nikolajevsk |
Novoanninskij |
Pallasovka |
Petrov Val 
Serafimoviĉ |
Surovikino |
Urjupinsk |
Volĵskij 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Clariant** estas svisa firmao kiu pritraktas kaj produktas kemiaĵojn, minadon de naturresursoj kaj liveras diversajn plastojn kaj tegaĵojn .

La ĉefsidejo de la kompanio situas en la urbo Muttenz, krom ĝi la kompanio funkciigas filiojn en 53 landoj kaj ejoj por produktado de kemiaĵoj en Eŭropo, Norda kaj Sudameriko, Ĉinio kaj Barato.

Historio
--------

Clariant estis establita en 1995 kiel parto de la kemia sistemo de la Sandoz -firmao.

En 1997, ĝi akiris la kemian firmaon Hoechst.

En 2000, Clariant akiris la britan kemian firmaon BTP plc.

En 2006, Clariant aĉetis la masterbatch-dividadon de Ciba Masterbatches, kiu specialiĝis pri la produktado de solida aldonaĵo uzita por kolorigi plastojn.

En 2011, la firmao akiris la germanan kemian firmaon Süd-Chemie.

En 2015, la firmao deklaris ke la amplekso de siaj vendoj atingis kvanton de proksimume 5,8 miliardoj da svisaj frankoj .

En majo 2017, Clariant sciigis fuzion kun Huntsman, la valoro de la interkonsento estis taksita je proksimume 20 miliardoj da dolaroj .

En oktobro 2017, la fuzioprocezo estis ĉesigita ĉar plimulto ne estis atingita por aprobi la fuzion pro opozicio de la akciuloj .

Bibliografio
------------

* Anna Bálint: *Clariant clareant. The beginnings of a specialty chemicals company*, Campus Verlag, Frankfurt am Main/New York 2012, (ISBN 978-3-593-39374-2).

Referencoj
----------

1. ↑   Clariant AG. Bloomberg. Alirita 19 March 2021.
2. ↑  Clariant preserves profitability in first nine months of 2020 despite difficult economic environment
3. ↑  Clariant Ltd Basel, Clariant and Huntsman to Combine in Merger of Equals, Clariant Ltd.
4. ↑  Bray, Chad, "Huntsman and Clariant Halt Chemicals Merger, Citing Investor Revolt (Published 2017)", 2017-10-27. (en-US)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 835569
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Leonmontara leporo** |
| --- |
|  |
| Leonmontara leporoLeonmontara leporo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Lagomorfoj *Lagomorpha* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Leporedoj *Leporidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Leporoj *Lepus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***L. castroviejoi*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Lepus castroviejoi****Palacios, 1977 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Leonmontara leporo  |

 |
| v • d • r |

La **Leonmontara leporo** aŭ **Kastrovieĥa leporo** (***Lepus castroviejoi***) estas specio de mamulo de la ordo de lagomorfoj de la familio de Leporedoj endemia de orienta Galegio, suda Asturio kaj montoj de Leono, en Hispanio.

Karakteroj
----------

La Leonmontara leporo havas grandon intermezan inter tiu de la eŭropa leporo (*Lepus europaeus*), pli fortika, kaj la iberia leporo (*Lepus granatensis*), pli malgranda. Tiu estas el 49 al 52 cm longa, al kio sumiĝas ĉirkaŭ 8 de vosto kaj pezas inter 2,6 kaj 3,2 k. La plej parto de la hararo estas helbruna, pli malhela dorse, kvankam kun blanka bazo; en ventro, malantaŭa vosto, "kolumo" kaj parto de la vizaĝo ĝis la okuloj estas komplete blanka. La pinto de la oreloj estas nigra, same kiel la dorsa parto de la vosto.

Habitato
--------

Ĝi loĝas en malferma arbaro de kverkoj kaj fagoj, krom ĉe makiso kun eriko, cisto, genisto, junipero ktp kaj montarbaroj situaj inter 1000 kaj 1900 m de altitudo. Kvankam relative abunda en la plej parto de ĝia areo de distribuado, aktuale ĝi estas je stato de malpliiĝo en la orienta pato de tiu areo, en la limoj kun la provinco de provincoj de Kantabrio kaj Palencio. Ĝi estas konsiderata kiel specio vundebla pro tiom limigita etendoteritorio.

Fontoj
------

* *The Atlas of European Mammals*. A. J. Mitchell Jones *et al*. Poyser Natural History, 1999.
* *Guía de los Mamíferos de España: Península, Baleares y Canarias* de Francisco Purroy kaj Juan M. Varela. *Lynx Edicions*, (2003), ISBN 84-87334-49-0.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Leonmontara leporo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Leonmontara leporo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Leonmontara leporo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Brose, A. and C. Yahnke. 2007. "Lepus castroviejoi" (rete), Animal Diversity Web. Elŝutita la 6an de septembro de 2008 -en angla-
**(162723) 2000 VM2** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la 1-an de novembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas proksima de la orbitaj resonancoj 4:5 kun Marso kaj 5:1 kun Jupitero.

Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso.

• Ĝia marsa MOID estas 0,09287 astronomia unuo (13,893 milionoj da km),  

• ĝia tera MOID estas 0,1096 astronomia unuo (16,394 milionoj da km),  

• ĝia venusa MOID estas 0,04927 astronomia unuo (7,371 milionoj da km).

• La 26-an de marto 1911 ĝi pasis al 0,09941 astronomia unuo (14,872 milionoj da km) de Marso,  

• la 16-an de majo 1956 ĝi pasis al 0,09963 astronomia unuo (14,904 miliono da kilometroj) de ĉi tiu planedo.

• La 26-an de novembro 1993 ĝi pasis al 0,11086 astronomia unuo (16,584 milionoj da km) de la Tero,  

• la 3-an de junio 2067 ĝi pasos al 0,11142 astronomia unuo (16,668 milionoj da km) de la Tero,  

• la 26-an de novembro 2104 ĝi pasos al 0,11062 astronomia unuo (16,549 milionoj da km) de nia planedo.

• La 31-an de oktobro 1998 ĝi pasis al 0,10120 astronomia unuo (15,139 milionoj da km) de Venuso,  

• la 19-an de aprilo 2074 ĝi pasos al 0,05089 astronomia unuo (7,613 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

  


| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (162722) 2000 VD | **(162723) 2000 VM2** | (162724) 2000 VW2 |
**Kulturoteko Albert Camus** estas kulturoteko en Dole en departemento Jura, Francio. Ĝi situas ĉe 26-a *Rue du Maréchal Leclerc, Centre Horizons.* La kulturoteko prenas sian nomon de la franca verkisto, filozofo kaj nobelpremiito Albert Camus (1913–1960).

Kulturoteko Albert Camus estas la kulturoteko de la urbokvartalo de Mesnils-Pasteur ekde 1985. Dum la unuaj monatoj asocio zorgis pri ĝi, poste urbo Dole dungis bibliotekiston por vigligi ĝin. Dum la unuaj jaroj ĝi lokiĝis en *La Maison du Petit Bois,* kaj translokiĝis en 1991 al la komercejo *Centre Horizons.* De 1988 Roger Badois gvidas la institucion kun helpo de Frédérique Mermoz.

Ekde 2013, la loka esperanto-asocio Jura-Esperanto, ekde 2015 renomita Dole-Esperanto, organizas eventojn en la kulturoteko Albert Camus.

Esperanto-movado
----------------

### 2013

Post interkonsento inter la kulturoteko kaj Jura-Esperanto kiuj rendevuis en Nacia Esperanto-Muzeo aŭtune 2012, Mireille Grosjean prelegis en la kulturoteko la 28-an de majo 2013. Jura-Esperanto kunlaboris kun la skipo de la kulturoteko por sukcesigi la prelegon kadre de la komunumaro Grand Dole. Venis pli ol 20 personoj.

Sekve dum junio plenkreskuloj kunvenis en la kulturoteko ĉirkaŭ Emmanuel Desbrières de 18.30 ĝis la 20-a horo, kaj Philippe Gindre kaj Balbina Serrano malkovrigis Esperanton al infanoj. La 18-an de junio Jura-Esperanto akceptis esperantistojn el Ĉeĥio Petr Chrdle kaj Milada, lia edzino. Alain Droyer prezentis esperantan muzikon la 25-an de junio.

Jura-Esperanto translokigis sian sidejon al la kulturoteko, kaj organizas kursojn de Esperanto ekde septembro 2013.

### 2014

La 5-an de julio 2014, Jura-Esperanto organizas esperantan tagon kun riĉa programo: "la 200 000a artikolo ĉe Vikipedio", ekspozicio "Esperanto-1914" kun prezentado de originalaj dokumentoj el la Nacia Esperanto-Muzeo, kaj spektado de la filmo "Esperanto" de Jean-Dominique Gautier.

La 29-an de aŭgusto, la asocio akceptis grupon el Bourg-en-Bresse kun Junĉjo. esperantisto el Sud-Koreio. Ili vizitis ekspozicion, historian kvartalon en Dole, kaj vespere Junĉjo prezentis sian fakon: naturkuracado laŭ aziaj kuracideoj.

La 11-an de oktobro, Jura-Esperanto ricevis Stano Marĉek, ano de Akademio de Esperanto. La pedagogia metodo kreita de li nun haveblas ĉe la kulturoteko Albert-Camus.

### 2016

La 29-an de aprilo 2016, Dole-Esperanto bonvenigis esperantistoj el Seatlo, Les kaj Arlyn Kerr. Tiuokaze estis la unua ĉiĉeronado en Esperanto de la naskiĝdomo de Pasteur kaj la muzeo en ĝi.

Fontoj
------

* prezento de la kulturoteko Albert Camus (france)
* vizito de la kulturoteko, raporto de aprilo 2016 (france)
* retejo de Jura-Esperanto (jen esperante, ankaŭ ekzistas versio france)
**Brunegg** estas komunumo en la distrikto Lencburgo de Kantono Argovio, Svislando. La komunumo limas en nordo al Birr, en nordoriento al Birrhard, en sudoriento al Mägenwil, en sudo al Othmarsingen, kaj en okcidento al Möriken-Wildegg. Ĝi havis 612 loĝantojn en 2008, kaj 847 en 2018.

Geografio
---------

Brunegg situas ĉe la suda fino de la ebenaĵo Birrfeld. Okcidente de la vilaĝo leviĝas la monto *Chestenberg*, kiu apartenas al la Argovia Ĵuraso kaj sur kies orienta krestofino tronas la Kastelo Brunegg, kiu estis konstruita en la 13-a jarcento kaj donis sian nomon al la komunumo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,55 km², de kiuj 0,40 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,46 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 590 msm sur la kresto de la monto *Chestenberg,* dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 409 msm ĉe la nordorienta limo de la komunumo.

Trafiko
-------

Kvankam la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Brugg pasas rekte tra la vilaĝo, la komunumo ne disponas pri stacidomo aŭ trajnhaltejo. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per buslinio al Lencburgo kaj Mägenwil.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Wohlen al Brugg kaj nur 1 kilometron sude de la vilaĝo centro situas la alveturejo Mägenwil al la svisa aŭtovojo A1.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Brunegg datiĝas el la jaro 1273 kiel *Brunegge.* La vilaĝo dankas sian ekziston al la samnoma kastelo, kies celo estis la protekto de la habsburga kernlando. En la kastelo loĝis habsburgaj vasaloj, kiuj ankaŭ posedis la malaltan jurisdikcion pri la vilaĝo.

En 1415, la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj Brunegg fariĝis nun parto de la berna regejo, nome de Berna Argovio. Dintikon ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio apartenis al la tribunala distrikto de Othmarsingen en la voktejo Lencburgo.

Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, Brunegg fariĝis komunumo de la distrikto Lencburgo en la nove fondita Kantono Argovio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Brunegg
* Brunegg en la Historia Leksikono de Svislando

  


| Distrikto Lencburgo |
| --- |
|  |  |
| Ammerswil - Boniswil - Brunegg - Dintikon - Egliswil - Fahrwangen - Hallwil - Hendschiken - Holderbank - Hunzenschwil - **Lencburgo** - Meisterschwanden - Möriken-Wildegg - Niederlenz - Othmarsingen - Rupperswil - Schafisheim - Seengen - Seon - Staufen |


* Kategorio Brunegg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 312344
* GND: 1081841990 4697160-9, 1081841990
* LCCN: no2017107284
* VIAF: 238137075
 |
Pri la komunumo
---------------

**Herznach** estas komunumo en la distrikto Laufenburg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1290 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Herznach situas en la valo de *Staffelegg*, flanka valo de la rivero Sissle en la transirzono de la Tavola Ĵuraso al la Falda Ĵuraso. La komunumo konsistas el la du partoj Oberdorf, kie troviĝas la preĝejo, kaj Unterdorf, kie situas la muelejo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,26 km² , de kiuj 1,54 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,72 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 604 m s.m. sur la kulmino de la monto *Egg*, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 405 m s.m. ĉe la bordo de la rivereto *Staffeleggbach*.

Trafiko
-------

Herznach estas konektita al la publika transportreto per du poŝtaŭtolinioj, unu de Araŭo al Frick kaj la alia de Herznach al Effingen.

Herznach troviĝas ĉe la norda alveturejo al la Staffelegg-Pasejo, kiu konektas Araŭon kun Frick. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 situas norde en Oberfrick en distanco de proksimume 4 km de la vilaĝocentro.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Herznach limas en nordo al Ueken, en oriento al Zeihen, en sudo al Densbüren, en okcidento al Wölflinswil, kaj en nordokcidento al Gipf-Oberfrick.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Herznach datiĝas el la jaro 1097 kiel *Hercenahc*.

En Herznach en frua mezepoko residencis la Senjoroj de Herznach, kies kastelo detruiĝis 1356 dum la Tertremo de Bazelo. La landaj regantoj estis la Grafoj de Habsburgo-Laufenburg kaj poste la ĉeflinio de la Habsburgoj. Post la Milito de Waldshut en la jaro 1468 la Habsburgoj pandigis la tutan Frick-Valon al Burgonjo, sed post la burgonja malvenko dum la Burgonjaj Militoj kontraŭ la Svisa Ĵurkomunumo, la regiono en 1477 revenis sub la kontrolon de la Habsburgoj, kiuj pluregis tie ĝis la jaro 1797. En la jaro 1499 la vilaĝo dum la Ŝvaba Milito estis rabatakita de bernaj kaj friburgaj trupoj. En la jaro 1797 la francoj okupis la regionon. Ek de tiam la Frick-Valo formis francan protektoraĵon, kiu en la jaro 1802 estis integrita kiel Kantono Frick-Valo al la Helveta Respubliko kaj en la jaro 1803 fariĝis parto de Kantono Argovio, kaj Herznach estiĝis komunumo de la argovia distrikto Laufenburg.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Herznach[*rompita ligilo*]
* Herznach en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Laufenburg |
| --- |
| Eiken • Frick • Gansingen • Gipf-Oberfrick • Herznach • Hornussen • Kaisten • **Laufenburg** (Sulz) - Mettauertal • Münchwilen • Oberhof • Oeschgen • Schwaderloch • Sisseln • Ueken • Wittnau • Wölflinswil • Zeihen |  |

 |

* Kategorio Herznach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **arondismento Nantes** (france *arrondissement de Nantes*, prononco [aʁɔ̃dismˈɑ̃ də nˈɑ̃t, bretone *arondisamant Naoned*) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento *Loire-Atlantique* [lwaʁ atlɑ̃tik] aŭ Atlantika Luaro (bretone *Liger-Atlantel*) kaj en la regiono Luarlandoj aŭ *Luarlandio* (france *Pays de la Loire* [pe.i də la lwaʁ], bretone *Broioù al Liger*), sed historie apartenas al Bretonio. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Nantes. Komence de la jaro 2019 en la arondismento vivis 864 158 personoj sur areo de 2 118 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 408 loĝantoj/km². 

La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de 21 kantonoj.

Referencoj
----------

1. ↑  ne plu ekzistas iu INSEE-kodo 441
2. ↑  Laŭ Esperanta mapo de Eŭropa franclingvio de la franclingva SAT-Amikaro, arkivigita laŭ stato de julio 2021

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Loire-Atlantique
* Listo de arondismentoj de Francio
**Lao Ai** (en ĉina 嫪|毐}, en pinjino Lào Ǎi; mortis en la jaro 238 a.n.e.) estis enpersoniga eŭnuko kaj funkciulo de la Ŝtato Qin dum la fino de la Militŝtata periodo. Li estis amanto de la Patrina Reĝino Ĝao, nome patrino de Qin Shi Huang, poste Unua Imperiestro de Ĉinioa. Li estis nobeligita kiel *Markizo de Ĉangksin* (長信侯). Post konspiro por instigo al ribelo li estis malkovrita, kaj ekzekutita de Qin Shi Huang.

Puĉoklopodo
-----------

Kiam la reĝo Ĵeng kreskiĝis, Lu Buvei ektimis, ke la knaba reĝo malkovru lian amaferon kun lia patrino Sinjorino Ĵao. Li decidis distancigi lin kaj serĉi anstataŭanton por la patrina reĝino. Li trovis viron nome Lao Ai. Laŭ *La registro de la Granda Historiisto*, Lao Ai estis maskita kiel eŭnuko plukinte sian barbon. Poste Lao Ai kaj la reĝino Ĵao Ji renkontiĝis sekrete tiom lerte ke ili havis du filojn kune. Lao Ai tiam iĝis nobeligita kiel Markizo Lào Ǎi, kaj ricevis multajn riĉaĵojn. La komploto de Lao Ai estis supozita por anstataŭi la reĝon Ĵeng per unu el liaj kaŝitaj filoj. Sed dum vespermanĝa festo ebria Lào Ǎi fanfaronis, ke li estas la duonpatro de la juna reĝo. En la jaro 238 a.n.e. la reĝo estis veturanta al la antikva ĉefurbo de Ĝōng (雍). Lao Ai prenis la sigelon de la patrina reĝino kaj mobilizis armeon kiel koplodo startigi puĉon kaj ribeli. Kiam la reĝo Ĵeng eksciis tion, ordonis Lu Buvei komandi Sinjoron Ĉangping kaj Sinjoron Ĉangŭen ataki Lao Ai kaj ilia armeo mortigis centojn da ribeluloj en la ĉefurbo, kvankam Lao Ai sukcesis fuĝi el tiu batalo.

Oni starigis prezon de 1 milionoj da kupraj moneroj por la kapo de Lao Ai se li estas kaptita viva aŭ duono de miliono se li estas kaptita mortinta. La subtenantoj de Lao Ai estis kaptitaj kaj senkapigitaj; poste Lao Ai estis ligita kaj dispecigita en kvin pecoj fare de ĉevalĉaroj, dum lia tuta familio estis ekzekutita ĝis la tria grado. Ankaŭ la du kaŝitaj filoj estis mortigitaj, dum la patrino Ĵao Ji estis metita en hejma aresto ĝis ŝia morto multajn jarojn poste. Lu Buvei trinkis venenigitan vinon kaj sinmortigis en la jaro 235 a.n.e. Jing Ĝeng tiam kaptis la plenan povon kiel la Reĝo de la ŝtato Qin.

Notoj
-----

1. ↑   (1a de septembro 2016) '**. Beijing: The Commercial Press . p. 4, 787. ISBN 978-7-100-12450-8. "嫪毐（Lào'ǎi），战国时秦国人。".**
2. ↑   (Majo 2014) '**. Beijing: 外语教学与研究出版社. Foreign Language Teaching and Research Press. p. 3, 797. ISBN 978-7-513-54562-4.**
3. ↑  Knoblock, John.  (2000) *The annals of Lü Buwei: a complete translation and study*. Stanford University Press. ISBN 0804733546.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Mah, Adeline Yen. (2003). *A Thousand Pieces of Gold: Growing Up Through China's Proverbs*. Publikigita de Harper Collins. (ISBN 0-06-000641-2 kaj ISBN 978-0-06-000641-9). pp. 32–34.
5. ↑  The Records of the Grand Historian, Vol. 6: Annals of Qin Shi Huang.  The 9th year of Qin Shi Huang. 王知之，令相國昌平君、昌文君發卒攻毐。戰咸陽，斬首數百，皆拜爵，及宦者皆在戰中，亦拜爵一級。毐等敗走。
6. ↑   Wood, Frances. (2008). China's First Emperor and His Terracotta Warriors, pp. 2–33. Macmillan Publishing, 2008. ISBN 0-312-38112-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 687035
 |
**Lajos Domokos** [lajoŝ domokoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Domokos Lajos** estis hungara notario, urbestro, parlamenta deputito. Lia nobela antaŭnomo estis *zalakapolcsi* [zalakapolĉi], lia familia nomvarianto estis *Domonkos*, lia patro estis Márton Domokos.

Lajos Domokos naskiĝis la 11-an de novembro 1728 en Debrecen, li mortis la 18-an de novembro 1803 en Kóly (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Coliu en Rumanio).

Biografio
---------

Lajos Domokos lernis en sia naskiĝurbo, inter 1748-1751 li studis en Universitato Utrecht. Hejmenveninta li estis notario en Debrecen, ekde 1763 li estis ĉefnotario, inter 1770–1777, 1779-, 1784–1786 urbestro. Ekde 1790 li estis subdepartementestro de Bihar, ankaŭ parlamenta deputito. Li strebis por la hungara instrua lingvo, en kolegio de Debrecen li atingis ĝin en 1797.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Magyar Grammatika* (1795, kunaŭtoro)
* *Deductio regiminis ecclesiastici in Hungaria a primis inde reformationis temporibus*

Memorigiloj
-----------

* strato en Debrecen
* reliefo en Debrecen (1939)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2022-12-25 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 698560
* LCCN: nb2015018229
* VIAF: 121367548
* ISNI: 0000 0000 7937 075X
 |
Airbus A380, la plej larĝa pasaĝeraviadilo
La **larĝkorpa aviadilo** (angle Wide-body aircraft) estas nomo de pasaĝeraviadilo, kiu havas du pasaĝerkoridorojn en la aviadilo.
Ĝis 1990-jaroj larĝkorpa aviadilo ofte uzis kvar motorojn (Kiel Boeing 747), tamen nuntempe ankaŭ uzas du motorojn (Kiel Boeing 787).

Historio
--------

Post la sukceso de Boeing 707 kaj Douglas DC-8 en 1950-jaroj kaj 1960-jaroj, la flugkompanioj bezonis pli grandajn aviadilojn por la longdistancaj flugoj kiel internacia flugo.

La "epoko de larĝkorpaj" estis komencita kun Boeing 747 de en 1970. Post la komenco de Boeing 747 en Usona flugkompanio Pan Am, La rivalo de Boeing, McDonnell Douglas enkondukis *Trijet* (Tri jetmotora pasaĝeraviadilo) pasaĝeraviadilon kiel DC-10. Dum la 1970-jaroj, Eŭropa fabrikanto Airbus ankaŭ enkondukis Airbus A300 en 1974. Tiu epoko poste konata kiel *Larĝkorpa milito*.

En 1990-jaroj, la ĝenerala tendencio de civila aviado estis sanĝita: Kvarmotoraj pasaĝeraviadiloj kiel Boeing 747 kaj Airbus A340 perdis popularecon pro la konsumo de fuelo kaj striktiĝo de fluga regularo. Danke al disvolviĝo de motora teknologio, dumotoraj pasaĝeraviadiloj kiel Boeing 777 ebliĝis longdistancan flugon.

Post la 9/11, aviadilaj fabrikantoj ŝanĝis kaj provis malgrandigi uzadon de fuelo. Tiuj provoj rezultis dumotorajn larĝkorpajn aviadilojn kiel Boeing 787 kaj Airbus A350.

Listo de larĝkorpaj aviadiloj
-----------------------------

* Boeing 747 (1969)
* Airbus A300 (1972)
* Airbus A340 (1991)
* Boeing 777 (1994)
* Airbus A380 (2005)
* Airbus A350 XWB (2008)
* Boeing 787 Dreamliner (2009)

* Kategorio Larĝkorpa aviadilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kika** estas internacia ĉeno de meblaj vendejoj, kies ĉefsidejo situas en St. Pölten, Aŭstrio. La grupo Kika havas pli ol 70 butikojn, la plej multaj el ili en Eŭropo .

La ĉeno estis fondita en 1973 fare de la aŭstra entreprenisto Herbert Koch (naskita 1941), post kiam li komencis administri la Leiner-mebloĉenon posedatan de sia familio ekde 1910. La unua Kika vendejo estis establita en Vieno uzante la "pagu kaj prenu" metodon, kaj estis granda sukceso. Ekde tiam la ĉeno daŭre disvolviĝis kaj multaj vendejoj malfermiĝis en Aŭstrio. En majo 2010, la Kika-grupo en Aŭstrio sole havis 32 butikojn sub la Kika-varomarko, kaj pliajn 17 butikojn sub la pli malnova Liner-marko.

Ekde 2000, la reto disetendiĝis al orienteŭropaj landoj - Hungario, Ĉeĥio, Slovakio, Kroatio, Serbio, Rumanio. Tra lokaj koncesiuloj, kvin butikoj ankaŭ estis malfermitaj en Rusio kaj antaŭe ankaŭ du butikoj en Sauda Arabio (kiuj postbaldaŭ fermiĝis).

Referencoj
----------

1. ↑  Reuters Editorial. "UPDATE 1-South Africa's Steinhoff to acquire Austrian retailer",  *U.S.*. (en-US)
2. ↑  "Steinhoff International: Steinhoff to buy Austria’s Kika-Leiner | IOL Business Report". (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

Kika hejmpaĝo (germane)

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 835830
 |
**Leise flehen meine Lieder** estas germana kinofilmo el la jaro 1933, en kies centro staras la vivo de komponisto Franz Schubert. Sub la reĝio de Willi Forst Hans Jaray ludis la titolrolon.

Produkado kaj prezentado
------------------------

*Leise flehen meine Lieder* estis la unua reĝia verko de Willi Forst. Kantis la Vienaj Kantoknaboj kaj la ĥoro de la Viena Ŝtata Opero kaj muzikis la cigana bando de Gyula Horvath. La filmadoj ekstere ekestis je Dürnstein en Wachau, Spitz ĉe Danubo kaj en Vieno.

La unua prezentado okazis la 9-an de septembro 1933 en Berlino, la unua prezentado en Vieno okazis la 27-an de septembro 1933. Gerdago laboris kiel kostumfaristo, Julius von Borsody kreis la konstruaĵojn kaj Alfred Norkus estis la sonteknikisto de la filmo.

De *Leise flehen meine Lieder* oni faris ankaŭ anglalingvan version sub la titolo *The Unfinished Symphony*, kiu ekprezentiĝis en 1934. Jen Jaray kaj Marta Eggerth ripetis siajn rolojn. Anthony Asquith estis dialogreĝisoro ĉeflanke de Forst.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Leise flehen meine Lieder*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* La filmo en filmportal.de

Referencoj
----------

1. ↑  Kvankam la filmon produktis nure germana produktofirmao, la ĵus alpotenciĝintaj nazioj en Berlino riardis ĝin kiel aŭstran produktaĵon, ĉar ĝi ekestis en viena produktejo.
Komarkoj de la provinco Almerio, *Levante Almeriense* en viola koloro.
***Levante Almeriense*** (Almeria Oriento) estas komarko de Hispanio apartenanta al la provinco Almerio, Andaluzio, komponita de la jenaj municipoj: Antas, Bédar, Carboneras, Cuevas del Almanzora, Garrucha, Huércal-Overa, Los Gallardos, Lubrín, Mojácar, Pulpí, Sorbas, Turre kaj Vera.

Plaĝo de Mojácar.
Kiel ĝia nomo sugestas, ĝi estas la plej orienta komarko en la provinco kaj limas (kontraŭhorloĝe) oriente kun la Mediteranea Maro, norde kun la regiono Murcio, okcidente kun Los Vélez, Valo de Almanzora kaj Filabres-Tabernas kaj sude kun la Metropola Komarko Almerio. Al tiu komarko alvenas la fluejo de la rivero Almanzora, kies du pli supraj areoj estas en la komarko nomita Valo de Almanzora, kaj kiu finfine elfluas al la Mediteranea Maro.

Krom tradicia agrikulturo kaj brutobredado, la komarko ĝuas kaj de la marbordo kie estas belaj strandoj kaj de la tipa arkitekturo de la vilaĝoj kiel tipa andaluzia kaj arabhereda kun krutaj kaj mallarĝaj stratetoj, blankegaj domoj kaj terasoj.

* Kategorio Levante Almeriense en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
la konstruaĵo dum julio 2006
la dua konstruaĵo de la reĝa borso en pentraĵo de
la origina konstruaĵo mallonge antaŭ la Granda Incendio de Londono de la jaro 1666
La **Reĝa Borso de Londono** (angle *Royal Exchange*; ankaŭ nomata la **Reĝa interŝanĝejo**) estas konstruaĵo en la urbocentro de Londono, inter la stratoj *Cornhill* kaj *Threadneedle*. En tiu loko la unua borso de la urbo estis fondita. Ekde la jaro 2001 en la historia konstruaĵo troveblas vendeja centro kun ekskluzivaj butikoj de multekostaj varoj, ekzemple de la markoj *Hermès* aŭ *Tiffany*.

Historio
--------

Dum 1566 la juristo Thomas Gresham havis la ideon starigi borson en Londono por faciligi la komercadon de varoj. Li mem transprenis la konstruokostojn de la domo por la nova institucio, dum la urba administracio kaj la gildo de tukokomercistoj disponidis la triangulan terenon por la nova konstruaĵo. La formo de la domo estis inspirita fare de la borso de Antverpeno, kaj flandra arkitekto estis vokita por gividi la konstrulaborojn. La angla reĝino Elizabeto la 1-a malfermis la konstruaĵon la 23-an de januaro 1571. Dum la 17-a jarcento komercistoj pri akcioj pro sia maledukita konduto ne havis aliron al la konstruaĵo kaj tial komercis en la kafejoj kaj aliaj konstruaĵoj de la ĉirkaŭaĵo.

La origina konstruaĵo de la borso dum la jaro 1666 detruiĝis kadre de la Granda Incendio de Londono. Oni decidis rekonstrui domon por la borso en la sama loko. Respondeca arkitekto estis *Edward Jarman* kaj la angla reĝo Karolo la 2-a oficiale komencigis la konstruadon. Dum la jaro 1669 la borsa komerco denove funkciis. Dum la jaro 1838 denove la borso komplete bruldetruiĝis. Ree oni rapide decidis pri rekonstruo, kaj la arkitekto *William Tite* kreis konstruaĵon en klasicisma stilo. La reĝino Viktorino malfermis la novan borsejon la 28-an de oktobro 1844, sed la komerco rekomenciĝis nur la 1-an de januaro 1845.

Komence de la Dua Mondmilito la borsa komerco malfunkciiĝis. La konstruaĵo pretervivis la militon sen damaĝoj. Inter la jaroj 1953 ĝis 1959 teatro uzis la internan korton. Dum 1982 la derivata borso *London International Financial Futures and Option Exchange* ekuzis la konstruaĵon, kaj 20 jarojn pli poste la plurnacia eŭropa borso *Euronext* (kiu ekde 2007 estas eŭropa-usona fuzia entrepreno) transprenis ĝin. Dum la jaro 2001 la konstruaĵo komplete renoviĝis.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Reĝa Borso de Londono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* retejo de la reĝa borso de Londono


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 274384
* VIAF: 168811252
* ISNI: 0000 0001 2205 5369
* BNF: 15059476d
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Leimbach |

Pri la komunumo
---------------

 **Leimbach** estas komunumo en la distrikto Kulm de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 428 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Leimbach situas ĉe la nordorienta bordo de la rivero Wyna sur la okcidenta deklivo de la monto *Homberg*. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Leimbach mem ankaŭ la pli alte sur 650 m s.m. situanta setlejo Seeberg.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,15 km², de kiuj 0,36 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,18 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 760 m s.m. okcidente de la kulmino de la monto *Homberg* kaj la plej malalta punkto sur 510 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Wyna en la trilima punkto inter la komunumoj Leimbach, Gontenschwil kaj Zetzwil.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Leimbach limas en nordo al Zetzwil, en oriento kaj sudo al Reinach, kaj en okcidento al Gontenschwil.

Trafiko
-------

Al la publika trafikreto Leimbach estas konektita per la etŝpura tramfervojo *Wynentalbahn* [Wyna-Valo-Fervojo] de Araŭo al Menziken.

Leimbach situas ĉe la kantona ĉefvojo de Araŭo tra Beromünster al Lucerno. La plej proksima alverturejo al la svisa aŭtovojo A1 estas Araŭo-Okcidento, kiu situas proksimume 10 kilometrojn norde.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Leimbach datiĝas el la jaro 1300 jam per la aktuala formo de la nomo en la *Habsburga Urbaro*.

En mezepoko en Leimbach unue regis la Grafoj de Lencburgo, ilin sekvis en la jaro 1773 la Grafoj de Kiburgo kaj en la jaro 1264 ties heredantoj, la Habsburgoj.

En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, kaj Leimbach troviĝis nun sub la servuteco de la urbo Berno kaj estis atribuita kiel eksklavo al la tribunala distrikto Seengen en la voktejo Lencburgo. Ĝis 1751 Leimbach estis tiel nomita *Steckhof*, tio estis libera bieno ekster komunuma. Nur en la jaro 1751 la registaro de Berno atribuis al ĝi la statuson de propra komunumo.

Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, Leimbach fariĝis komunumo de la distrikto Kulm en la nove fondita Kantono Argovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Leimbach
* Leimbach AG (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Leimbach
* Leimbach AG en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Leimbach AG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Kulm |
| --- |
| Beinwil ĉe la lago • Birrwil • Burg • Dürrenäsch • Gontenschwil • Holziken • Leimbach • Leutwil • Menziken • Oberkulm • Reinach • Schlossrued • Schmiedrued • Schöftland • Teufenthal • **Unterkulm** • Zetzwil |  |

 |
La **Pucelo de Orleano** (germane: Die Jungfrau von Orleans) estas dramo de Friedrich Schiller, verkita en 1801 en Leipzig. Dum lia vivo, ĝi estis unu el la plej ofte ludataj pecoj de Schiller.

La verko detale kaj libere sekvas la vivon de Johana de Arko. Ĝi enhavas antaŭparolon enkondukante la gravajn rolulojn, sekvita de kvin aktoj. En la 5-a akto la verko eliras el la historio en nur malĉefaj detaloj, ekz. kiam Johana mortigas homojn en la bataloj, kaj per ŝia gvidado de la repaciĝo inter la armanjakoj kaj burgonjanoj de 1435 al 1430. Poste, tamen, la intrigo estas tute libera. Johana estas mortigata de angla kavaliro kiam, demetante sian kaskon, ŝi tuj enamiĝas al li.

La verko respegulas la novan naciismon kaj militismon de la 19-a jarcento, kaj ankaŭ la idealon pri la neceso submeti emocion al morala principo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio La Pucelo de Orleano (dramo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Verkoj de La Pucelo de Orleano (dramo) ĉe Projekto Gutenberg
* Verkoj de La Pucelo de Orleano (dramo) ĉe Projekto Gutenberg
* Maid of Orleans w/ memoir of Schiller