recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Problemaj geknaboj el alia mondo*** (japane: 問題児たちが異世界から来るそうですよ? [Mondaiĝi-taĉi ga isekai kara kuru sō desu jo], laŭvorte: Problemaj geknaboj venas el alia mondo, ĉu ne?) estas japana mangailustrita romano verkita de Tacunoko Taro kaj ilustrita de Amano Ju. Laŭ verko de la romano estas produktataj samnomaj mangaoj kaj anime-serio.

Intrigo
-------

Tri gejunuloj, nomataj Sakamaki Izajoi, Kudo Asuka kaj Kasukabe Jo kaj loĝantaj en malsamaj mondoj, posedas eksterordinarajn kapablojn. Ne trovante aplikon por siaj kapabloj, ili sentas sin solaj en siaj mondoj. Tamen ilia vivo draste ŝanĝiĝas, kiam ili trovas strangajn leterojn, senditaj al ĉiu el ili. Tuj post tiam ili trafas en alian mondon, nomatan Floranta Ĝardeno. Tie loĝas duonbestoj, demonoj, dioj, homoj kaj aliaj raciaj estaĵoj. Alveninte tien la gejunuloj renkontas duonkuniklo-junulinon, nomatan Kuro-usagi. Ŝi klarigas al ili, ke oni alvokis ilin en tiun mondon, por ke ili partoprenu en Premiaj Ludoj, en kiuj ili povas apliki siajn kapablojn.

Roluloj
-------

* **Sakamaki Izajoi** (逆廻 十六夜 [Sakamaki Izajoi])

Sejuo — Asanuma Ŝintaro
Danĝera altlernejaniĉo. En liaj manoj ŝtono iĝas forta armilo. Sed tio donas neniun ĝojon al li. 

* **Kudo Asuka** (久遠 飛鳥 [Kudō Asuka])

Sejuo — Sara Emi Bridkatt
Riĉa junulino, kiu scipovas ordoni aliajn.

* **Kasukabe Jo** (春日部 耀 [Kasukabe Jō])

Sejuo — Nakaĝima Megumi
Pli juna junulino, kiu scipovas paroli kun bestoj kaj uzi iliajn kapablojn. Ordinare ŝi estas akompanita de sia kato.

* **Kuro-usagi** (黒ウサギ [Kuro Usagi], laŭvorte: **Nigra Kuniklo**)

Sejuo — Nomizu Iori
Duonkuniklo-junulino, loĝanta en Floranta Ĝardeno.

Epizodoj
--------

* **01**: 問題児たちが箱庭にやって来たようですよ？ [Mondaiĝi-taĉi ga Hakoniŭa ni Jattekita jō desu jo?] — la 11-an de januaro 2013
* **02**: 和装ロリはいろいろブっ飛んだお方のようですよ？ [Ŭasō Rori ŭa Iroiro Buttonda Okata no jō desu jo?] — la 18-an de januaro 2013
* **03**: — la 25-an de januaro 2013
La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Somlószőlős.

Historio
--------

La unua mencio pri romanika kirko okazis en 1367. En la 14-a jarcento ĝi estis pligrandigita kun longa navo, plurlatera absido kaj turo jam laŭ gotiko. Inter 1530 kaj 1724 la luteranoj uzis la preĝejon, ja la plena vilaĝo sekvis la luterismon. La luteranoj pentris blankaj la murojn kun la freskoj. En 1724 rekatolikiĝo okazis, tial oni rekaptis la preĝejon, kiu estis barokigita en la 17-a jarcento. En 1877 oni konstruis la sakristion kun kelo por kriptoj. Spite la trakonstruojn restis plejparte la mezepoka impreso. Inter 1969 - 1971 arkeologoj esploris la konstruaĵon, ili ektrovis la nun videblajn mezepokajn partojn kaj freskon el la 13-a jarcento pri Sankta Georgo.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola sur montetopinto. Apud la kirko troviĝas statuo pri Elizabeto de Hungario. En mezo de la fasado la turo plene relifas, la enirejo funkcias tra la turo. La turopinto estas piramida. En flanko de la navo la granda sakristio aliĝas kun 2 enirejoj. La absido estas malpli larĝa kaj malpli alta, ol la navo. La ĉefaltaro estis farita en 1726, la baptovazo kun ornamskulptaĵoj en 1771.

Kermeso okazas la 29-an de septembro.

Fontoj
------

* 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* priskribo hungare Arkivigite je 2018-11-03 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* AerfotoAerfoto
* AerfotoAerfoto
* StatuoStatuo
* TuroTuro
* Agno de Dio kaj blazono ZichyAgno de Dio kaj blazono Zichy
**Akvofalo de Kmeť** (slovake *Kmeťov vodopád*) estas akvofalo en valo Nefcerka (slovake *Dolina Nefcerka*), kiu estas flanka valo de Kôprová dolina (esperante: Aneta valo) en montaro Altaj Tatroj en distrikto Poprad en Slovakio. Ĉi valo troviĝas malantaŭ de monto Kriváň. Sur la teritorio de valo troviĝas nacia natura rezervejo. Tuta teritorio apartenas al urbo Vysoké Tatry kaj troviĝas sur la teritorio de Nacia parko Vysoké Tatry, kiu estas la plej malnova nacia parko en Slovakio.
La akvofalon kreas Torento de Nefcerka (sk:Potok Nefcerka), kiu apartenas al riverbaseno de Váh kaj estas en la alteco 1425 m.s.m. Alteco de akvofalo estas 80m kaj ĝia larĝeco sur la trafaleĝo estas 1,5m. Ĝi ne falas rekte sed en du ŝtupoj sur fendo en rokaĵo kaj sur kelkaj sojletoj. Rokaĵo en kiu estas kreita akvofalo estas granodiorito. La akvofalo falas tra sojlo de lageto kaj ĝi estis kreita post la retiriĝo de glaciaro en la montaro post la fino de lasta glaciepoko.

Aliro
-----

Nuntempe akvofalo estas ne alirebla por vizitantoj pro la naturprotekto.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Slovakio |

* Listo de slovakaj akvofaloj

Fonto
-----

* Paĝaro de Ŝtata protekto de naturo de Slovakio pri slovakiaj akvofaloj slovake


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Akvofalo de Kmeť en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
UK 1948. De maldekstre: Margrethe Noll, Paul Nylén kaj Fjodor Postnikov
**Fjodor Aleksejeviĉ POSTNIKOV** (ps. F. A. Post, naskiĝis la 29-an de februaro 1872 en Kaŭno, mortis en 1952), ruso, poste usonano, estis kozaka oficiro, poste milita inĝeniero en Rusio ĝis 1905, inĝeniero kaj termezuristo en Usono. Li oficis kiel prezidanto de la unua oficiala Esperanto-Asocio Espero de la urbo Petrograd, 1897-1899, estis prezidanto de Vladivostoka Esperanto-Grupo, 1902-1905, konstruisto de balonoj por la floto, la unua el kiuj nomiĝis „Espero" dum la rusa-japana milito. Akcelanto de Esperanto en Japanio, instruinte Esperanton al Hasegawa Tatsunosuke, plumnome Futabatei Shimei, kiam tiu ĉi restadis en Vladivostoko, kaj instigis lin eldoni esperantan lernolibron en Japanio.

Restado en Usono
----------------

Organizanto de la unua Esperanta rondo en Kalifornio, Berkeley, 1907, prezidanto de la tiea grupo kaj ĝia kursgvidanto dum multaj jaroj. Multaj artikoloj en la unuaj Esperanto-revuoj „La Esperantisto", Lingvo Internacia (revuo) ktp. eldonisto de „Pacifika Espero", 1915, 1925-1928. Membro de Amerika Esperanto-Akademio en la 1940-aj jaroj. Mortis en 1952 en Little Rock, st. Arkanzas en Usono.

Fjodor Postnikov estis frato de la fama rusa esperantisto Aleksandr Postnikov.

Vidu ankaŭ
----------

Ĥaborovsk

Ĵetfluo

Eksteraj ligiloj
----------------

Fjodor Postnikov, Bernard Golden, La Ondo de Esperanto, 1996

La historij paĝoj de la Esperanto-movado en la Fora Oriento, Aleksandr B. Titajev, REGo, Sept. 2001

  

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 26945
* GND: 1126585084
* VIAF: 5101148876461649740005
 |
Interno de la preĝejo
**Preĝejo Sankta Mikaelo la Ĉefanĝelo** (pole *Kościół św. Michała Archanioła*) estas unu el la plej malnovaj konstruaĵoj en Katowice. Ĝi troviĝas en Kościuszko Parko (pole *Park Kościuszki*), kien ĝi estis translokita en 1938 de la vilaĝo Syrynia, kie ĝin originale estis konstruita en 1510. Patrono de la preĝejo estas Sankta Mikaelo.

Ĝi estis konstruita el kruciĝantaj en anguloj, horizontale  surmetitaj traboj kaj ties tegmento estas kovrita per ŝindoj. Aparte staranta sonorilturo estis konstruita antaŭ 1679. Preĝeja spaco estas ĉirkaŭigita per historia ligna barilo kun enirejo akcentita per ŝinda tegmenteto apogita sur lignaj fostoj.

Historio
--------

La preĝejo Sankta Mikaelo la Ĉefanĝelo estis konstruita en 1305 en Syrynia, proksime al Wodzisław Śląski. De komenco ĝi funkciis kiel paroĥa preĝejo. La preĝejo, en la nuntempa formo kaj grandeco, estis konstruita en 1510. En la 17a jarcento oni starigis sonorilturon apud la preĝejo.

En la jaro 1938 la preĝejon oni transportis al Kościuszko Parko. Tio ĉi estis parto de tiama pli granda projekto, kies celo estis krei subĉielan muzeon kun ekzemploj de tradicia silesia arkitekturo. Krom la preĝejo, al Kosciuszko Parko, estis tiam ankaŭ movita 17a-jarcenta granejo de Gołkowice. Bedaŭrinde ĝi estis brulita dum fajrego en 1969. La fajrego ne disvastigis, pro tio ĉi la preĝejo, la sonorilejo kaj la ligna barilo preskaŭ ne estis difektitaj.

Post kiam la dua mondmilito komenciĝis, la germana okupacianto ne permesis, ke la preĝejo estu malfermata kaj uzata por diservoj. Je la fino de la milito, proksime al la preĝejo estis konstruita bunkroj kaj tranĉeoj, tamen en 1945 la fronta linio moviĝis kaj la preĝejo ne estis detruita. En la post-militaj jaroj la preĝejo estis por kelkaj jaroj forgesita kaj neprizorgata. Estis eĉ ideo, ke la preĝejo devus esti translokigita denove, al la subĉielan muzeon en Pszczyna. Tamen la opinio de la specialistoj estis tia, ke tio ne eblas pro teknika stato de la ligna konstruaĵo.

Post politikaj ŝanĝoj en 1956 la situacio de la preĝejo komencis plibonigi. Ĝi postulis tujan prizorgon kaj riparon, pro tio ĉi en 1957 oni riparis difektitajn konstrutrabojn. La preĝejo estis trian fojon konsekrita (en majo 1958) kaj komencis esti uzita por diservoj. En 1981 estis kreita nova paroĥo alvoke al Sankta Mikaelo la Ĉefanĝelo. De majo 1997 la preĝejo servas kiel filio de Muzeo pri Historio de Katowice.

En la preĝejo oni povas admiri fragmentojn de surmuraj gotikaj kaj barokaj pentraĵoj. Iomj da la pecoj de ties ekipaĵo estas relative novaj tamen estas objektoj, kiuj estas multe pli malnovaj; ekzemple ŝtona santakvujo kaj baroka predikejo.

* Kategorio Preĝejo Sankta Mikaelo la Ĉefanĝelo (Katowice) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* La paroko de St. Michael Archangel en Katowice (en la pola)
* Historio de la preĝejo (en la pola)[*rompita ligilo*]
* Virtuala panoramo de la preĝeja interno
**Akvofalo de Brankov** (slovake *Brankovský vodopád*) troviĝas je la okcidenta rando de montaro Nízke Tatry (eo: Malaltaj Tatroj) en la distrikto Ružomberok sur la teritorio de urbo Ružomberok kaj samtempe sur la teritorio de Nacia parko Nízke Tatry. Kun alteco 55m estas la plej alta akvofalo en ĉi montaro.

Priskribo
---------

La akvofalo estis kreita per trafalo de montara rojo tra kalkoŝtona ŝtupo. La akvofalo estas videbla de malproksimeco. Ĝia trafluo estas relative stabila, proksimume 3 l/s. Forteco de fluo dependas je multeco de pluvo en unuopaj jarsezonoj. Surfaco de ŝtona muro (trafalo de akvofalo aŭ supra parto) estas milde malglata, kiu kreas multe da pli etaj plataĵetoj (ŝtonbretetoj) kaj kaskadetoj. En la jaro 1980 ĝi estis deklarita kiel protektita naturkreaĵo. Nun estas deklarita kiel nacia natura memoraĵo.

Alveno
------

Sur verde markita turista piedvojo je la traceo Podsuchá - Akvofalo de Brankov – Veľký Brankov (1134 m) - Brankov (1177m) - Ostré (1066m) – Biely Potok (parto de urbo Ružomberok).

Vintra glaciagrimpado
---------------------

Akvofalo de Brankov vintre kun grimpistoj
Dum la vintro, frostita akvofalo estas uzata per montgrimpistoj por glaciagrimpado.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de slovakaj akvofaloj

Fonto de informoj
-----------------

* Paĝaro de stata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake)

* Kategorio Akvofalo de Brankov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Irith Gabriely dum novembro 2008
**Irith GABRIELY** (n. dum 1951 en Hajfo, Israelo) estas klarnetistino kaj kantistino, precipe de klezmera muziko.

Inter la jaroj 1968 kaj 1972 ŝi studis en la universitato de Tel-Avivo klarneton kaj interpretadon de klezmera muziko. Post la studo ŝi vojaĝis kun amiko al Zuriko, donante koncertojn sen fiksa muzikista kontrakto, kaj tie akceptis dungiĝon en la orkestro de la kuracurbo Bad Salzuflen (Germanio). Sekvis dungiĝo en la orkestro de Passau kaj kiel unua klarnetistino en la ŝtata teatro de Darmstadt. Dum la jaro 1986 ŝi paralele fondis la klezmer-muzikan ensemblon „Colalaila" (klarneto, violino, violonĉelo kaj piano), kaj ekde tiam tuteŭrope sukcese koncertas kun ĝi.

koncerte en Alsbach-Hähnlein (Germanio)
Krome ŝi ekde la jaro 1990 kiel duopo kune kun la komponisto kaj pianisto Peter Przystaniak koncerte prezentas klazikan, ĵazan kaj klezmeran muzikon. Krome ŝi koncertas kun la orgenisto *Hans-Joachim Dumeier* en la projekto "kirko renkontas sinagogon".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Irith Gabriely en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* retejo de la muzikistino


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 264646
* GND: 135264200
* LCCN: no2008177508
* VIAF: 80069174
* ISNI: 0000 0001 2213 0314
 |
**Kanalo kun supra interkluzejo** kunligas du valojn transirante supron. Ĝia nomo ofte estas la nomo de la du kunligitaj riveroj.

La plej malnova kanalo kun supra interkluzejo en Francio estas la kanalo de Briare. Komencita en 1605, sub Henriko la 4-a de Francio, iniciate de Sully, li estis malfermita sub la reĝado de Ludoviko la 13-a de Francio.

Ekzemploj :

* Kanalo inter Oise kaj Aisne
* Kanalo inter Aisne kaj Marno
* Kanalo inter Marne kaj Rhin
* Kanalo de Sudfrancio inter Garono kaj Mediteraneo
* Kanalo de Burgonjo
* Kanalo de Saint-Quentin.
* Kanalo inter Meuse kaj Moselle
* Kanalo inter Marne kaj Saône
* Kanalo de Roubaix, kiu estas parto de la akvovojo inter Deûle kaj Escaut
* Kanalo inter Ille kaj Rance, inter la urboj Rennes kaj Saint-Malo

Je la nivelo de la supra interkluzejo, la kanalo devas esti provizata per akvo aŭ per kanaleto devenanta de pli alta akvorezervujo, kia estas lago, aŭ per pumpado. La kanalo de Sudfrancio estas parte provizata per la rezervujoj de Nigra Montaro, la kanalo inter Aisne kaj Marne estas provizata per pumpado el la rivero Marno.

La malo de kanalo kun supra interkluzejo estas flanka kanalo.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri transportoj |
| Portala ikono | Portalo pri akvo |
**Mézières-sur-Issoire** estas loĝloko kaj eksa franca komunumo, kiu ekde la 1-a de januaro 2019 apartenas al nova komunumo Val-d'Issoire. Ĝi situas en la departemento *Haute-Vienne*, en la administra regiono Nova Akvitanio, historie en la regiono Limoĝio. Fine de 2018 en la loko vivis 755 loĝantoj.

Geografio
---------

Mézières-sur-Issoire etendiĝas sur 44,16 km², kaj havis 863 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 20 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Haute-Vienne, en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

Historio
--------

La departemento Haute-Vienne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Mézières-sur-Issoire antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pascal Godrie, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Mézières-sur-Issoire estas la ĉefurbo de la kantono de Mézières-sur-Issoire. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Bellac, unu el la tri arondismentoj de la departemento Haute-Vienne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Haute-Vienne
* Kantono de Mézières-sur-Issoire
* Aliaj signifoj de Mézières
**Vazospasmo** aŭ **vaskulospasmo** estas kondiĉo kiam arteriaj spasmoj kondukas al vaskula konstrikto. Tio ĉi povas konduki al hista iskemio kaj histomorto (nekrozo). Cerba vazospasmo povas ekokazi kuntekste de subarakna hemoragio. Simptoma vazospasmo aŭ prokrastita cerba iskemio estas grava kontribuanto al postoperaciaj apopleksio kaj morto, precipe post aneŭrisma subarakna hemoragio. Vazospasmo tipe aperas de 4 ĝis 10 tagoj post subarakna hemoragio.

Kune kun fizika rezisto, vazospasmo estas precipa kaŭzo de iskemio. Kiel fizika rezisto, vazospasmoj povas okazi pro arteriosklerozo. Vazospasmo estas la ĉefa kaŭzo de la angino de Prinzmetal.

Ĝenerala patofiziologio
-----------------------

Normale endoteliaj ĉeloj liberigas prostaciklinon kaj nitratan oksidon (NO), kiuj malstreĉigas la glatajn muskolajn ĉelojn kaj reduktas agregon de trombocitoj. Agregaj trombocitoj stimulas agadon de ADP al endoteliaj ĉeloj kaj helpas ilin malstreĉigi la glatajn muskolajn ĉelojn. Tamen, agregaj trombocitoj ankaŭ stimulas tromboksanon A2 kaj serotoninon, kiuj povas kaŭzi kuntiriĝon de la glataj muskolaj ĉeloj. Ĝenerale la malstreĉiĝoj superpezas la kuntiriĝojn.

Dum aterosklerozo, misfunkcianta endotelio estas observita dum ekzameno. Ĝi ne stimulas sufiĉe da prostaciklino kaj NO por malstreĉigi la glatajn muskolajn ĉelojn. Ankaŭ ne estas sufiĉa sindeteno de la agregado de trombocitoj. En ĉi tiu kazo, la pli granda agregado de trombocitoj produktas ADP-on, serotoninon kaj tromboksanon A2. Tamen la serotonino kaj la tromboksano A2 kaŭzas pli da kuntiriĝo de la glataj muskolaj ĉeloj kaj, rezulte, la kuntiriĝoj superpezas la malstreĉiĝojn.

Komplikaĵoj
-----------

Kora iskemio pro longedaŭra kora vazospasmo povas konduki al angino, korinfarkto kaj eĉ morto.

Kuracado
--------

La vazospasmo povas esti antaŭmalhelpata per malhelpado de la aterosklerozo. Tio ĉi povas esti farata plurmaniere; la plej gravaj estas vivstilaj modifoj — malpliigo de maldensa lipoproteino (LDL), ĉeso de fumado, korpekzercado kaj kontrolo por aliaj riskaj faktoroj inkluzivante diabeton, trodikiĝon kaj altan sangopremon. Farmakologiaj terapioj inkluzivas hipolipidemiajn agentojn, trombolitikojn kaj antikoagulantojn. Farmakologiaj elektoj por redukti la severecon kaj ŝancon de iskemiaj epizodoj inkluzivas la organikajn nitratojn klasifikitajn kiel longedaŭrajn (ekz. isosorbidon dinitraton) kaj mallongedaŭrajn (ekz. nitroglicerinon).

Aliaj medikamentoj uzataj por redukti la ŝancon kaj severecon de vazospasmo kaj fine iskemio inkluzivas L-tipajn blokantojn de la kalciaj kanaloj (precipe nimodipinon, kune kun verapamilo, diltiazemo, nifedipino) kaj antagonistojn de beta-ricevantoj (ankaŭ konatajn kiel beta-blokantojn aŭ β-blokantojn) kiel propranololon.
***Flandra Esperantisto*** estis flandra Esperanto-revuo fondita en 1929; formato 27x18 cm. Redaktis kaj administris ĝin Jan Van Schoor.

La unua numero de *Flandra Esperantisto* estis tiu de julio 1929. Ĝi havis kiel subtitolon "Organo de la Flandra Esperanto-Movado". La celoj de la revuo estis konigi al eksterlandaj Esperanto-parolantoj la flandran kulturon, propagandi la uzon de Esperanto en Flandrujo, batali kontraŭ la milito kaj kunlabori kun esperantistoj de malgrandaj subpremataj popoloj. Ĝia devizo estis "Libera Flandrujo en paca mondo". Krom la ĉefo-redaktoro Jan van Schoor al la unuaj numeroj kunlaboris Adriaan Kloek, Leopold Van der Poel (sub pseŭdonimoj Pol Vaerèns kaj Pol Varens, Hector Vermuyten kaj Martha Vervloet.

Ekde la kvara jarkolekto (julio 1932) ĝi estas la oficiala organo de Flandra Ligo Esperantista. 

La unuaj jarkolektoj konsistis precipe el literaturaj kontribuoj i.a. de Juul Karnas kaj Jan Van Schoor, el raportoj de la lokaj Esperanto-grupoj de Flandrio kaj el raportoj de Esperanto-organizaĵoj el aliaj lingve kaj kulture subpremataj teritorioj kiel Katalunio kaj Ukrainio. Ne mankis multaj polemikaj artikoloj kontraŭ Belga Ligo Esperantista, kiu varbis pri Esperanto nur inter la "franclingva elito" kaj kontraŭ UEA, kiu en Universalaj Kongresoj ne ebligas al flandroj, katalunoj, ukrainoj kaj aliaj "senŝtataj" nacioj saluti la kongresanojn. La revuo ankaŭ subtenis la esperantiston Andreo Cseh, kiu ne rajtis partopreni en la Universala Kongreso de Krakovo ĉar "La Ĉe-instituto tro malhelpas al la Esperanto-movado".

Ekde decembro 1932 Gerard Debrouwere transprenas de Jan Van Schoor la administradon de la revuo. Fine de 1933 Jan Van Schoor forlasis la movadon pro personaj kialoj, kaj do ankaŭ la postenon de redaktoro de *Flandra Esperantisto*. Provizore venis redakcia sekretario en la persono de Henri (Rik) van Durme kaj ekde oktobro 1934 transprenis la redaktadon Juul Karnas, ĝis lia morto en februaro 1935, post kiam provizore transprenis la laboron A. Lodema el Antverpeno. Postaj redaktoroj estis Constant Schroeyers (ekde nov. 1935), Achiel Pittoors (ekde feb. 1937), S. Broodcoorens (ekde junio 1939), Frans van Dooren kaj A. de Troeyer (ekde julio 1939).

Ekde 1939 kune kun *Flandra Esperantisto* aperis la revueto *Flandra Studanto*.

Referencoj
----------

1. ↑  *Flandra Esperantisto* 1-a jaro, n-ro 1, Julio 1929, p. 1.
2. ↑  *Flandra Esperantisto*, aprilo 1932, p. 161-162.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* *Enciklopedio de Esperanto*/F en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Reta skanaĵo de la speciala numero (septembro 1954) pri la Universala Kongreso en Harlemo, de la bulteno *Flandra Esperantisto* (ok paĝoj, en Esperanto)
* Flandra Esperantisto ĉe BitArkivo
**Vazul Dohovics** [dohoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dohovics Vazul** estis rutena-hungara filozofo, grekokatolika pastro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1831).

Vazul Dohovics  naskiĝis en 1783 en Ötvösfalva. Li mortis la 13-an de decembro 1849 en Huszt.

Biografio
---------

Vazul Dohovics frekventis lernejojn en la tiama Hungara reĝlando en Ĥust, Máramarossziget, Nagyvárad, Nagyszombat kaj Ungvár. En 1811 li pastriĝis kaj li komencis sian grekokatolikan pastran laboron en Dolha. En 1828 li estis pastro en Munkács kaj samtempe ankaŭ lernejestro. Li multe laboris por konstruadoj de diversaj preĝejoj, lernejoj, paroĥejoj.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Carmen hungaricum leonino-elegiacum in laudem Agnellis Viser* (1807)
* *A világ megnézéséből a teremtő s gondviselő Isten léte természetesen mutatva* (1823)
* *Lexicon philosophicum* (1809) - manuskripto (krome aliaj manuskriptoj latine, hungare kaj rutene)
* diversaj filozofiaj artikoloj

Fontoj
------

* biografio hungare
**Občina Hoče-Slivnica** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 53,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 11415 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Spodnje Hoče.

Loko, priskribo
---------------

Občina Hoče-Slivnica
La orienta parto de la teritorio situas en la malaltaj teroj de la rivero Drava nomata Dravsko polje. Al la okcidento ĝi atingas Pohorje Montojn. La alteco estas sekve ĉirkaŭ 260 m oriente kaj preskaŭ 1230 m okcidente.

La orienta parto de la municipo estas dense loĝata. Ĝi kuras tra la okupata fervoja linio. Ankaŭ tie sur sin aliĝante respektive Highway A1 kaj Highway A4. Estas ankaŭ internacia flughaveno Maribor Edvard Rusjana.

La apudaj municipoj estas:
Urba municipo Maribor norde, Občina Miklavž na Dravskem Polju oriente, Občina Rače-Fram sudo, Občina Slovenska Bistrica kaj Občina Ruše okcidente.


Ĉirkaŭ **Hoče-Slivnica**|  | Maribor |  |
| Slovenska Bistrica,
Ruše | Hoče-Slivnica | Miklavž na Dravskem Polju |
|  | Rače-Fram |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:

Bohova, Čreta, Hočko Pohorje, Hotinja vas, Orehova vas, Pivola, Polana, Radizel, Rogoza, Slivnica pri Mariboru, Slivniško Pohorje, **Spodnje Hoče**, Zgornje Hoče.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Hoče-Slivnica en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
Občina Makole
**Občina Makole** unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 36,9 km². Komence de 2018 tie loĝis 2019 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Makole.

Loko, priskribo
---------------

Tra la municipo fluas rivero Dravinja. La alteco estas de proksimume 230 m ĝis 810 m. La suda parto estas pli monta.

La apudaj municipoj estas:

Občina Majšperk en la nordo kaj oriento, Občina Rogaška Slatina en la sudo, Občina Poljčane en la okcidento, Občina Slovenska Bistrica en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Makole**| Slovenska Bistrica | Majšperk |  |
| Poljčane | Občina Makole | Majšperk |
|  | Rogaška Slatina |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:

Dežno pri Makolah, Jelovec pri Makolah, Ložnica, **Makole**, Mostečno, Pečke, Savinsko, Stari Grad, Stopno, Stranske Makole, Strug, Štatenberg, Varoš.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Makole en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Akvofaloj Studenovodské** (slovake: **Studenovodské vodopády**) estas akvofaloj en suda parto de montaro Vysoké Tatry (esperante: Altaj Tatroj) en la distrikto Poprad sur la teritorio de urbo Vysoké Tatry parto Tatranská Lomnica kaj samtempe sur la teritorio de Nacia parko Vysoké Tatry, kiu estas la plej malnova nacia parko en Slovakio. Ili troviĝas en la komenco de montara valo, kie Granda (slovake: **Veľká studená dolina**) kaj Malgranda malvarma valo (slovake: **Malá studená dolina**) kuniĝas en unu valo. La akvofaloj kreas kelkaj ŝtupoj sur la pova montara torento **Malvarma torento** (slovake: **Studený potok**) sur la suba parto de glaciara sojlo, tra kiu torento trafluas. Rokaĵo en kiu estis kreita la akvofalo estas granodiorito.

Aliro
-----

Aliro al akvofalo estas sur markita turista piedvojo de Hrebienok per Tatra magistralo laŭ torento fluanta en valo kaj ĉi tie de Starý Smokovec, Tatranská Lesná aŭ Tatranská Lomnica ankaŭ per markitaj piedvojoj.

Vidu ankaŭ
----------

Listo de slovakaj akvofaloj

Fonto de informoj kaj bildo de akvofalo
---------------------------------------

Paĝaro de Stata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake):

* 

* 
* 
* 

* Kategorio Akvofaloj Studenovodské en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Občina Juršinci
**Obĉina Juršinci** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 36,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 2375 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Juršinci.

Loko, priskribo
---------------

Ĉe la okcidenta rando de la municipo fluas rivero Pesnica. La alteco estas ĉirkaŭ 220 m super marnivelo.

La apudaj municipoj estas: Občina Sveti Andraž en Slov. goricah en la nordo, Obcina Sveti Yuri ob Ščavnica kaj Občina Ljutomer en la nordoriento, Občina Sveti Tomaž en la oriento, Občina Dornava en la sudo kaj en la sudoriento, Urba municipo Ptuj en la sudokcidento kaj Občina Destrnik en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Juršinci**|  | Sveti Andraž en Slov. goricah | Sveti Yuri ob Ščavnica, Ljutomer |
| Destrnik | Občina Juršinci | Sveti Tomaž |
| Urba municipo Ptuj | Dornava | Dornava |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:

Bodkovci, Dragovič, Gabrnik, Gradiščak, Grlinci, Hlaponci, **Juršinci**, Kukava, Mostje, Rotman, Sakušak, Senčak pri Juršincih, Zagorci

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Juršinci en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
Občina Kidričevo
**Obĉina Kidričevo** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 18 komunumoj kovrante areon de 71,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 6450 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Kidričevo.

Loko, priskribo
---------------

La apudaj municipoj estas:
Občina Starše en la nordo, Občina Hajdina kaj Občina Videm en la oriento, Občina Majšperk en la sudo, Občina Slovenska Bistrica en la okcidento kaj Občina Rače-Fram en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Obĉina Kidričevo**| Občina Rače-Fram | Občina Starše |  |
| Občina Slovenska Bistrica | Obĉina Kidričevo | Občina Hajdina
Občina Videm |
|  | Občina Majšperk |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 18 vilaĝoj:

Apače, Cirkovce, Dragonja vas, **Kidričevo**, Kungota pri Ptuju, Lovrenc na Dravskem polju, Mihovce, Njiverce, Pleterje, Pongrce, Spodnje Jablane, Spodnji Gaj pri Pragerskem, Starošince, Stražgonjca, Strnišče, Šikole, Zgornje Jablane, Župečja vas

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Kidričevo en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**László Kovács** [lAslO kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács László** estis hungara kuracisto, fiziologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).

László Kovács  naskiĝis la 13-an de oktobro 1939 en Sátoraljaújhely kaj mortis la 29-a de septembro 2019.

Biografio
---------

László Kovács frekventis universitaton en Debrecen inter 1957-1963, poste li eklaboris samloke en la universitata instituto, sed li ankaŭ instruis. En 1970 li edziĝis baldaŭe havanta 2 filinojn. En 1987 li doktoriĝis antaŭ MTA. Inter 1991-2005 li estis direktoro de la instituto, krom dum 4 jaroj li estis vicrektoro. Li estis gastoprofesoro en Usono en 1987. Li redaktis fakrevuojn *General Physiology and Biophysics* kaj *Acta Physiologica Hungarica*. Li okupiĝis precipe pri funkciado de membrano (de ĉeloj). Li ricevis premiojn kaj memormedalon inter 1994-2008.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Increased Optical Transparency Associated With Ecitation-contraction Coupling in Voltage-clamped Cut Skeletal Muscle Fibres* (1977)
* *Comparison of Birefringence Signals and Calcium Transients in Voltage-clamped Cut Skeletal Muscle Fibres of the Frog* (1983)
* *Membránon keresztüli jelátvitel fiziológiás és kóros körülmények között* (1998)

Fontoj
------

* biografio kun foto
**Občina Hodoš** (Hungara Őrihodos község) estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 2 komunumojn kaj ĝia areo estas 18,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 362 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Hodoš.

Loko, priskribo
---------------

Občina Hodoš
I situas tute sur la nordorienta ĉirkaŭaĵo de Slovenio. La orienta bordo de la teritorio limas Hungarion. En la sudo kaj okcidento limoj kun la Občina Šalovci. La alteco de la areo estas de 230 ĝis 305 m.

De okcidento al oriento tie fluas la rivero Velika Krka (hungara Kerka). En la sama direkto, fervoja linio iras de Murska Sobota al Hungario. Ŝoseo 232 paralele kuras.

La plej multaj loĝantoj estas hungaraj.


Ĉirkaŭ **Občina Hodoš**|  | Hungarion |  |
|  Šalovci | Občina Hodoš | Hungarion |
|  |  Šalovci |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 2 vilaĝoj: **Hodoš**, Krplivnik

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Hodoš en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Ribamontán al Mar** [ribamonTAN al MAR] estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi situas ĉe la Kantabra Maro kaj 32 kilometrojn for de la komunuma ĉefurbo Santandero.

Ĝiaj limoj estas norde la Kantabra Maro, okcidente Bareyo, kaj sude Ribamontán al Monte kaj Marina de Cudeyo. Ĝi situas en la historia distriko Trasmiera. Laŭ la censo de 2013, en la municipo vivis 4513 homoj. 
La unua historia konata mencio pri la loko datiĝas je la 11-a jarcento. En Mezepoko ĝi estis unuo, tio estas simple Ribamontán, kun la suda municipo Ribamontán al Monte. Kiam la administra sistemo de municipoj ekekzistis, la unuo estis dividita en la du nunajn municipojn: Ribamontán *al Mar* (ĉe maro) kaj Ribamontán *al Monte* (ĉe monto).

La municipo estas konata pro ties larĝaj sablaj strandoj, plej elstare tiuj en la vilaĝoj Loredo, Langre kaj Somo, kiuj allogas multajn turistojn dum somero. La strando de Somo situas meze de la Golfo de Santandero, kaj ĝi estas unu el la plej grandaj strandoj en Kantabrio. De ĝi veturas ŝiplinio, kiu kunigas la vilaĝojn Somo kaj Pedreña (en apuda municipo Marina de Cudeyo) kun la urbokerno de Santandero.

La municipo estas grava loko por ondorajdado, kaj ĝi estis deklarita "natura rezervejo por ondorajdado" kiel unua loko en Hispanio kaj dua en Eŭropo. En la municipo ekzistas pluraj lernejoj pri ondorajdado, kiuj estas plej aktivaj dum somero.

Vilaĝoj
-------

La municipo enhavas jenajn loĝatajn vilaĝojn:

* Carriazo (sidejo de la municipa registaro)
* Castanedo
* Galizano
* Langre
* Loredo
* Somo
* Suesa

Referencoj
----------

1. ↑  Ribamontán al Mar, declarada primera reserva natural del surf de España y segunda de Europa Europa Press.
Fervoja Stacio Hrastnik
**Občina Hrastnik** estas unu el 212 municipoj de Slovenio. Ĝi situas en Zasavska regiono. La municipo konsistas el 19 komunumoj (1 urbo kaj 18 vilaĝoj), ĝia tuta areo estas 58,6 km². La  tie loĝis de 9269 homoj. La urbo Hrastnik estas la administra centro de la municipo.

Loko, priskribo
---------------

La surfaco de la municipo estas monta, la plej alta punkto estas la Kalski-hribo (985 m super marnivelo), la plej malalta estas la bordo de la rivero Sava (ĉirkaŭ 200 m super marnivelo). Preskaŭ tri kvinonojn el la surfaco de la municipo kovras arbarojn. La suda parto de la municipo trairas la Sava Riveron. Ĝia valo transiras la Nacian Vojon N. 108 kaj la paralelan fervojon kunligantan la urbojn Ljubljana kaj Celje.


Ĉirkaŭ **Hrastnik**|  | Žalec |  |
| Trbovlje | Hrastnik | Laško |
|  | Radeče |  |

Apudaj urboj estas: Žalec en la nordo, Laško en la oriento, Radeče en la sudo kaj Trbovlje en la okcidento.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvantaj komunumoj: 

Boben, Brdce, Brnica, Dol pri Hrastniku, Čeče, Gore, **Hrastnik**, Kal, Kovk, Krištandol, Krnice, Marno, Plesko, Podkraj, Prapretno pri Hrastniku, Studence, Šavna Peč, Turje, Unično.
**Obĉina Hajdina** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 7 komunumoj kovrante areon de 21,6 km². Komence de 2018 tie loĝis 3745 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Zgornja Hajdina.

Loko, priskribo
---------------

Občina situas sur la dekstra bordo de la rivero Drava, en la regiono nomata Dravsko polje. La norda parto estas gvidita de la Zlatoličje-hidroelektra centralo. Malproksime de nordo ĝis sudo, ekzistas la Aŭtovojo Al4 / E59.

Občina Hajdina
La apudaj municipoj estas : Urba municipo Ptuj en la oriento, Občina Videm de la sudo, Občina Kidričevo en la sudokcidento kaj Občina Starše nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Obĉina Hajdina**| Občina Starše |  |  |
|  | Obĉina Hajdina | Urba municipo Ptuj |
| Občina Kidričevo | Občina Videm |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 7 vilaĝoj: Draženci, Gerečja vas, Hajdoše, Skorba, Slovenja vas, Spodnja Hajdina, **Zgornja Hajdina**

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Hajdina en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko :
**Občina Laško** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 85 komunumoj kovrante areon de 197,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 13081 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Laško.

Loko, priskribo
---------------

Občina Laško
La rivero Savinja trairas la municipon de nordo al sudo. Paralele al ĉi tiu rivero, estas la ĉefa ŝoseo n-ro 5 de Celje, la ĉefurbo de la regiono, al Krško. Ankaŭ ekzistas fervoja linio en la sama direkto.

La alteco de la Savinja valo estas ĉirkaŭ 200-250 m. I leviĝas de la rivero okcidente sed ankaŭ oriente, ĝis preskaŭ 1000 m.

La apudaj municipoj estas:

Občina Žalec nordo, Občina Celje norde, občina Ŝtore en la nordoriento, Občina Šentjur kaj Občina Dobje oriente, Občina Sevnica en la sudo, Občina Radeče sudokcidento, Občina Hrastnik en la okcidento,


Ĉirkaŭ **Občina Laško**|  | Žalec
Celje | Ŝtore |
| Hrastnik | Občina Laško | Šentjur
Dobje |
| Radeče | Sevnica |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 85 vilaĝoj:

Belovo, Blatni Vrh, Brezno, Brodnice, Brstnik, Brstovnica, Bukovca, Curnovec, Debro, Doblatina, Dol pri Laškem, Gabrno, Globoko, Govce, Gozdec, Gračnica, Harje, Huda Jama, Jagoče, Jurklošter, Kladje, Klenovo, Konc, Kuretno, Lahomno, Lahomšek, Lahov Graben, Laška vas, **Laško**, Laziše, Leskovca, Lipni Dol, Lokavec, Lože, Mačkovec, Mala Breza, Male Grahovše, Marija Gradec, Marijina vas, Modrič, Mrzlo Polje, Obrežje pri Zidanem Mostu, Ojstro, Olešče, Padež, Paneče, Plazovje, Polana, Povčeno, Požnica, Radoblje, Reka, Rifengozd, Rimske Toplice, Sedraž, Selo nad Laškim, Senožete, Sevce, Slivno, Spodnja Rečica, Stopce, Strensko, Strmca, Suhadol, Šentrupert, Širje, Škofce, Šmihel, Šmohor, Tevče, Tovsto, Trnov Hrib, Trnovo, Trobni Dol, Trojno, Udmat, Velike Gorelce, Velike Grahovše, Veliko Širje, Vodiško, Vrh nad Laškim, Zabrež, Zgornja Rečica, Zidani Most, Žigon

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Laško en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Absoluta sonsento** estas la natura kapablo, kiun povas havi persono por identigi sonon aŭ kanti ĝustan noton sen ia ekstera referenco.

Homoj kun **pasiva absoluta sonsento** kapablas identigi individuan noton, kiun ili aŭdas, kaj identigi la kernan noton de kunmetaĵo (antaŭkondiĉe de ioma muzika scio). Iuj kapablas identigi kelkajn notojn luditajn samtempe, kaj sekve identigi kompleksajn kunsonojn. La homoj kun pasiva absoluta sonsento ne ĉiam kapablas kanti ĝustan noton.

Homoj kun **aktiva absoluta sonsento** povas kanti ĉiun apartan noton laŭ indiko, sen antaŭa referenco. 

La nombron de posedantoj de aktiva absoluta sonsento oni ĝenerale taksas 1 el 10 000 personoj.

Historio
--------

Studoj pri absoluta aŭda kapablo probable komenciĝis en la 19-a jarcento kaj temis pri la kompreno de la fenomeno kaj mezurrimedoj. Oni ankaŭ trovis, ke aliaj bestoj kiel vespertoj, lupoj kaj birdoj povas absolute detekti sonan altecon.

Diferencoj en konscio anstataŭ sono-sorbado
-------------------------------------------

Fizike kaj funkcie ne ekzistas diferenco inter homoj kun kapablo kaj tiuj, kiuj malhavas ĝin. Tio estas, neniu fiziologia diferenco troviĝis en la aŭda sistemo. La diferenco probable estas en la konscio, kiu disvolviĝas en la supra korteksa tavolo kaj kiu ebligas memori kaj rekoni frekvencojn simile al la identigo de koloroj.

Kiel rilatas al lingvo?
-----------------------

Oni trovis, ke parolantoj de tonaj lingvoj (kiel la ĉina kaj la vjetnama) havas pli altan efikon de tiuj kun absoluta aŭdo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭdekzercado
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Pustý zámek |

Koordinatoj: 50° 21′ 52″ N 16° 59′ 30″ O﻿ / ﻿50.36444 °N, 16.99167 °O﻿ / 50.36444; 16.99167 (mapo)

**Pustý zámek** (esperante: *Dezerta kastelo*) estas ruino de burgo situanta en distrikto Jeseník, en Kankra valo. Ekde la jaro 1993 ĝi estas protektata kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.

Historio
--------

Pri la burgo aŭ fortikaĵo konserviĝis neniaj skribmencioj. Dank' al elvidejo ĝis silezia ebenaĵo ĝi verŝajne servis kiel observejo por proksima Riĥleba burgo. Trovaĵo de ceramiko datumis ekzistadon de la objekto en la unuan duonon de la 14-a jarcento.

Priskribo
---------

Ĝi situadis sur kruda roka montodorso. La aspekto estis verŝajne arĥaika. La bazplano de objekto havis aspekton de hufumo kun aksoj 30 kaj 26 metroj. La nordan kaj la orientan flankojn ŝirmis krudaj deklivoj, sude kaj okcidengte ree fosaĵo. Sed neniu ponto kondukis trans ĝi, nur en la okcidenta flanko terena benko, kiu kunigis la burgon kun la ĉirkaŭaĵo. Malantaŭ ĝi troviĝis norden kondukanta teraso en formo de duonluno, tra kie kondukis alirvojo, kiun krom la fosaĵo ŝirmis ankaŭ palisaro. En la norda finaĵo de la teraso estadis enirejo en la objekton. La kernon de burgo verŝajne limigis mureto el amasigitaj ŝtonoj. Pli proksime nekonata konstruaĵo estis konstruita el ligno aŭ el ligno kun argilo. En la okcidenta flanko konserviĝis kvaredra kavo kun dimensioj 2,4 × 2,5 metroj.
**Abstinado** (el la latina: *abstineri*, sin deteni) estas sindeteno en tre vasta senco. Abstinado okazas nur, kiam homoj ne de si mem detenas sin de iu agado, sed ŝatus fari ĝin, se ne estus reguloj.

Seksabstinado
-------------

Seksabstinado signifas sindetenon de seksaj agadoj, ĉasteco (vidu celibato), aŭ la sindeteno de masturbado. Tiu abstinado estas postulata de diversaj religioj, interalie kiel seksabstinado antaŭ geedziĝo aŭ dum specifaj periodoj. Sed ankaŭ en moderna junulkulturo abstinado estas eco por aliĝi al grupoj (vidu *"de:Straight Edge"*) aŭ la religia junulmovado *"en:True love waits"* (vera amo atendos), kie junuloj publike, oficiale kaj skribe devigas sin al sindeteno de antaŭgeedziĝa seksumado. La fama usona popkantisto Britney Spears engaĝiĝis kun aliaj kiel subtenanto de tiu ĉastecmovado.

Alkoholabstinado
----------------

Sandanĝerigaj kaj psikosociaj malavantaĝoj de alkoholo necesigas foje alkoholabstinadon. Oni ne nomas abstinadon la nuran malaltigon de alkoholkonsumo.

Manĝabstinado
-------------

Pri manĝaĵoj abstinado povas signifi la sindetenon de viandmanĝado (vidu vegetarismon) aŭ de dolĉaĵoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Fasto
* Asketismo
* Abstinenco

* Kategorio Abstinado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Csíki Endre, Mitropa Cup 2019
**CSIKI Endre** [ĉIki] estis hungara komponisto naskita en Koloĵvaro la 1-a de decembro 1888 kaj mortinta Kluĵo la 11-an de januaro 1949.

Biografio
---------

Endre Csiki studis en Koloĵvaro kaj Budapeŝto, kie ekde 1912 li estis lernanto de Leó Weiner. En 1914-1915 li estis kapelestro en Budapeŝto kaj provincaj teatroj. Ekde 1919 li estis muzikinstruisto en Dés. Li priokupiĝis la esploradon de problemoj pri muzikteorio, aŭdfizilogio kaj psikologio. Li muzikigis la poemojn de Zsolt Harsányi, Dezső Kosztolányi kaj aliaj poetoj. Liaj poemoj, noveloj, artikoloj aperis en la gazetoj Haladás, Erdélyi Szemle kaj Napkelet.

Komponaĵoj ĉefaj
----------------

* *A cigány* (akompanmuziko al popolteatraĵo de Ede Szigligeti, 1935);
* *Idahegyi pásztorok* (akompanmuziko al versdramo de Lajos Áprily, 1938; el tiu li komponis ankaŭ orkestran sviton en 1939.

Literaturo
----------

* Lakatos István: Cs. E. zeneszerző halálára (Világosság, 1949. jan. 12.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi lexikon
*
**Bi Ŝeng** (毕升 en simpligita ĉina; 畢昇 en tradicia ĉina; kaj Pì Shēng en la skribsistemo Wade-Giles) (Bianjing, 972 - Samloke, 1051)​ estis ĉina inventisto. Inter la jaroj 1041 kaj 1048 li inventis la presmaŝinon de moveblaj tipoj.​ Tiu invento estis unu el la Kvar Grandaj Inventoj de Antikva Ĉinio. La sistemo de Bi Ŝeng estis farita el ĉina porcelano kaj estis inventita inter 1039 kaj 1048 dum la mezepoka Song dinastio. La Komunumo Biŝeng (畢昇社區) en Ŭenkvan, Huanggang, Hubejo, estas nomita laŭ Bi Ŝeng. La luna kratero Bi Ŝeng en la kvadranto LAC-7 ĉe la norda poluso en la fora flanko de la Luno estis nomita laŭ Bi Ŝeng far de la IAU en Aŭgusto 2010.

La unua versio de la presmaŝino de moveblaj tipoj estis farita el ligno, sed poste Bi Ŝeng faris ĝin el pli longdaŭra kaj rezistebla porcelano. En 1234, du jarcentojn poste, koreoj faris alian version el pli longdaŭra kaj rezistebla metalo. Nur en 1440, la germana Johannes Gutenberg (1398-1468) ― plej verŝajne sen kono pri de la ĉina presmaŝino ― reinventis presmaŝinon de moveblaj tipoj.

Notoj
-----

1. ↑  «Bi Sheng». Gazetteer of Planetary Nomenclature. Flagstaff: USGS Astrogeology Research Program. OCLC 44396779.
2. ↑   Robert Lechêne. «Pi Sheng. Chinese alchemist». Encyclopedia Britannica. Konsultita la 19an de Novembro 2017.
3. ↑   Blue, Jennifer (25a de Julio, 2007). "Gazetteer of Planetary Nomenclature". USGS. Alirita en 2007-08-05.
4. ↑   Martin, Henri-Jean. (1995) "The arrival of print", *The History and Power of Writing*. University of Chicago Press, p. 217. ISBN 0-226-50836-6.

* Kategorio Bi Ŝeng en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800492
 |
En statistiko, la **absoluta devio** de ero de datumaro estas la absoluta diferenco inter tiu ero kaj donita punkto. Tipe la punkto, de kiu la ekarto estas mezurata, estas la mediano aŭ la meznombro de la datumaro.

*|D| = |xi-m(X)|*
kie

{\displaystyle |D|} estas la absoluta devio,
*xi* estas la datuma ero
kaj *m(X)* estas la elektita mezuro de centra dispozicio.
La **averaĝa absoluta devio** (aŭ simple **averaĝa devio**) de datumaro estas la averaĝa (aŭ atendata valoro) de la absolutaj devioj kaj estas enkonduka statistiko de statistika disperso aŭ variebleco.

La averaĝa absoluta devio de aro *{x1, x2, ... xn}* estas

{\displaystyle {\frac {1}{n}}\sum \_{i=1}^{n}|x\_{i}-m(X)|}
La elekto de centra dispozicio *m(X)* havas signifan efikan al valoro de la averaĝa devio. Ekzemple, por la datumaro {2, 2, 3, 4, 14}:

| Centra dispozicio *m(X)* | Averaĝa absoluta devio |
| --- | --- |
| Meznombro = 5 | {\displaystyle {\frac {|2-5|+|2-5|+|3-5|+|4-5|+|14-5|}{5}}=3,6} |
| Mediano = 3 | {\displaystyle {\frac {|2-3|+|2-3|+|3-3|+|4-3|+|14-3|}{5}}=2,8} |
| Reĝimo = 2 | {\displaystyle {\frac {|2-2|+|2-2|+|3-2|+|4-2|+|14-2|}{5}}=3,0} |

La averaĝa absoluta devio de la mediano estas ĉiam malpli ol aŭ egala al la averaĝa absoluta devio de ĉiu alia fiksita nombro, inkluzive la meznombron.

La averaĝa absoluta devio de la meznombro estas malpli ol aŭ egala al la norma diferenco, ĉi tio sekvas el neegalaĵo de Jensen. Por gaŭsa distribuo, kie *x* estas hazarda variablo kun meznombro 0, en ekspekto, la rilatumo de norma diferenco al meznombro absoluta devio devas kontentigi jenan egalecon :

{\displaystyle {\frac {\sum |x|}{\sqrt {\sum x^{2}}}}={\sqrt {\frac {2}{\pi }}}}
Tiel, absoluta devio de meznombro estas proksimume 0,8 de la norma diferenco.

La absoluta devio de meznombro aŭ **meznombra absoluta devio** (MAD) estas la averaĝa absoluta devio de la meznombro. Rilatanta meznombra absoluta eraro (MAE) estas komuna mezuro de antaŭdira eraro en tempa seria analitiko.

Noto ke kvankam la termino **meznombra devio** estadas uzata kiel sinonimo por meznombra absoluta devio, por esti preciza ĝi estas ne la samo; en ĝia severa interpretado (konkrete, sen faro de la absoluta valora operacio), la meznombra devio de ĉiu datumaro estas nulo.

La absoluta devio de meznombro de specimeno estas biasa proksimumilo de absoluta devio de meznombro de la tuta loĝantaro.

Vidu ankaŭ
----------

* Disperso (statistiko)
* Ekarto
* Plej malgranda absoluta devio
* Mediana absoluta devio
* Mediano
* Meznombro
* Reĝimo
* Norma diferenco
* Varianca devio
* Oftecodistribuo

Eksteraj ligiloj
----------------

1. ↑

* Avantaĝoj de la meznombra absoluta devio
Barbara Villiers, fare de Peter Lely.
**Barbara PALMER, 1-a dukino de Cleveland** (n. en novembro 1640 - m. la 9-an de oktobro 1709) estis reĝa korteganino kaj unu el la plej famaj amantinoj de la reĝo Karlo la 2-a de Anglio.

Junaĝo
------

Ŝi naskiĝis kiel **Barbara VILLIERS**, kaj estis la nura infano de William Villiers, 2-a vicgrafo de Grandison, kaj de Mary Bayning, filino de la 1-a vicgrafo de Bayning. En 1643, Grandison mortis pro batalvundo, tiel lasante siajn vidvinon kaj filinon en tre malfacilaj vivkondiĉoj.

Vivo kiel korteganino
---------------------

Villiers estis rigardita kiel unu el la plej belaj monarkistaj virinoj de tiu tempo, sed ŝi pro malriĉeco povis nur konsideri mezbonan edziniĝon. Ŝian unuan amrilaton okazis kun Philip Stanhope, 2-a grafo de Chesterfield, sed li rapide forlasis ŝin por serĉadi pli riĉan virinon. La 14-an de aprilo 1659, Barbara edziniĝis kun Roger Palmer, 1-a grafo de Castlemaine, kontraŭ la volo de sia familio. La geedzoj apartiĝis en 1662, post la naskiĝo de sia unua filo. Ili restis edzitaj ĝis la morto de Roger, sed oni kredas, ke Palmer generis neniun el la infanoj de sia edzino.

Barbara Palmer fariĝis la amantino de Karlo la 2-a en 1660, kvankam ankoraŭ edzinita al Palmer, dum Karlo estis ekzilita. Kiel rekompenso, Karlo igis ŝian edzon baronon de Limerick kaj grafo de Castlemaine en 1661. El ŝiaj ses infanoj, kvin estis agnoskitaj de la reĝo.

Bibliografio
------------

* Elizabeth Hamilton. *The Illustrious Lady : a biography of Barbara Villiers, Countess of Castlemaine and Duchess of Cleveland* (1980)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Barbara Palmer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Barbara Palmer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Portreto de Barbara Villiers Arkivigite je 2006-03-08 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 234774
* LCCN: n50028639
* VIAF: 227109465
* ISNI: 0000 0003 8539 5760
 |