recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
kastelo Waldthausen vidata de la ĝardena flanko
**kastelo Waldthausen** estas reprezentativa vilao en la arbaro Lennebergwald inter Majenco kaj Budenheim en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La vilao kaj kelkaj apudaj konstruaĵoj estis konstruitaj inter 1908 kaj 1910 laŭ mendo de barono Martin Wilhelm von Waldthausen (1875–1928). La arĥitekto estis Hans Bühling. Arkitekture la kastelvilao estis en la stilo de la ŝtaŭfa palaco kaj ĝi havas markantan burgfridecan turon.

Historio
--------

rezideja kastelo Posen
### Konstrutempo

kastelo Waldthausen de la strata flanko
### Tempo post la unua mondmilito

### Tempo post la dua mondmilito

Sur la areo ankaŭ estas domo de la Internacia Polica Asocio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Waldthausen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Schloss Waldthausen auf der Internetpräsenz des Sparkassenverbandes Rheinland-Pfalz Arkivigite je 2014-02-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Der Sparkassenverband zur Geschichte von Schloss Waldthausen Arkivigite je 2011-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
* Schloss Waldthausen, regionalgeschichte.net
* Weitere Website zur Geschichte von Schloss Waldthausen

50.00868.1737Koordinatoj: 50° 0′ 31″ N, 8° 10′ 25″ O (mapo)
La Kastelo Bran

La **kastelo Bran** estas grava nacia monumento kaj gvidosigno de la rumana turismo.
Ĝi situas 30 kilometrojn sude de Braŝovo, en la montpasejo Rukar-Bran, inter Montoj Bucegi (Buĉeĝi) kaj Piatra Craiului (Reĝa Ŝtono).
Ĝia famo ligiĝas al la legendo de la Grafo Drakulo, kvankam neniu historia dokumento atestas pri lia ĉeesto tie.

Historio
--------

La unua dokumenta atestaĵo de la Kastelo Bran estas akto de la 19-an de Novembro 1377 de la hungara reĝo Ludoviko la 1-a de Anĵuo, per kiu la braŝovanoj estis ricevantaj la privilegion konstrui la civiton "per iliaj laboro kaj elspezo...". Interŝanĝe, la reĝo konfirmis la subigon de 13 loĝlokoj al la civito de Braŝovo.

Konstruita inter la jaroj 1377-1378 pro militaj celoj, plenumanta rolon de doganejo sur la komerca vojo liginta Braŝovon disde Valaĥio (tra Kampolongo), ĝia mastrumeco estas donita al la kastelestro, kiu havis ankaŭ jurisdikcian rolon, kaj la konstanta garnizono konsistis el pafarkistoj kaj pafilegistoj. La konstruaĵojn de la doganejo oni povas ankoraŭ vidi. La civito havis plurajn mastrojn dum la tempo, inter kiuj la valaka princo Mircea cel Bătrân (Mirĉo la Maljuna) kaj la hungara reĝo Sigismundo la 1-a de Luksemburgio.

Fine de la 15-a jarcento, ĝi estas subordigita de la aŭtoritato de la komitatestro de la Sikuloj, respondeca pro la defendado de la sud-orienta Transilvanio kaj dum Johano de Hunedoara eniris sub la regadon de la transilvania vojevodo.

Inter 1498-1878 ĝi apartenis al la urbo Braŝovo.

Eniro al la kastelo
La 1-an de Decembro 1920, la Urba Konsilio de Braŝovo donacis la kastelon al la reĝino de Rumanio, Maria, kiel dankon pro ŝia kontribuo al la Granda Unuiĝo de 1918. Inter la jaroj 1920-1927, la Kastelo Bran estis restaŭrita sub la estrado de la arkitekto de la Reĝa Kortego, Karel Liman, kiu transformis ĝin en belan someran rezidejon, ĉirkaŭita de granda parko kun aleoj por promenado, lago, fontanoj, terasoj, konstruante tie ankaŭ la Teodomon.

En 1938 la reĝino Maria testamentis la kastelon kaj ĝian bienon al sia filino, la princino Ileana, kiu regis ĝin ĝis 1948.

Post la ellandigo de la rumana reĝa familio, en 1948, la kastelo Bran eniris en la proprieton de la Rumana Ŝtato kaj restis dum iu periodo forlasita. En 1956, parte restaŭrita, ĝi malfermiĝis kiel Muzeo pri feŭda historio kaj arto.

Ĉar ĝi estis serioze detruita, en 1987, la kastelon restaŭris la ŝtato, la laboraĵo estis finita grandparte en 1993. De 2008, la kastelo Bran apartenas denove al la heredantoj de reĝa familio, sed restas daŭre vizitebla. Apud la kastelo troviĝas Muzeoj pri Historio, pri Mezepoka Arto kaj Etnografio (tiulasta reprezenta por la vilaĝoj de la regiono).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kastelo Bran, historio kaj legendo Arkivigite je 2012-04-16 per la retarkivo Wayback Machine

* Kastelo Bran en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kastelo Bran en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

***Esperanto Internacia*** estas fondaĵo, kiu ĉefe laboras por Esperanto-informado kaj Esperanto-instruado. Plej bone oni povus nomi ĝin fakorganizo pri informado kaj instruado. La fondaĵo kreiĝis je la 15-a de decembro 2010 en la meksika urbo Querétaro.

Ekde la fondo, la fondaĵo subtenis diversajn projektojn sur la menciitaj kampoj, kiel ekzemple Esperanto-agadon en Nikaragvo, Informbroŝuro por Malto, gazetara laboro en Meksiko, Esperanto-kursoj en la Nacia Aŭtonoma Universitato de Nikaragvo (UNAN) aŭ la aranĝon de informstando de AVE ĉe du gravaj verdulaj kongresoj en Dakaro (Senegalo), nome Tutmonda Kongreso de la Verdula Junularo kaj la Tutmonda Verdula Kongreso.

Grava projekto de *Esperanto Internacia* estis la kreo de la Tutmonda Esperanto-adresaro. Temas pri kombinita adresaro, kiu enhavas plurajn elementojn:

* Koresponda servo kun diversaj serĉeblecoj (rete, poŝte, skajpe, retbabilado)
* Gastiga servo aŭ servo por Esperanto-vojaĝantoj (urbogvidado, hotelperado, kontaktoj kun lokaj Esperanto-parolantoj, tranokteblecoj)
* Ĝenerala adresaro kun diversaj eblecoj (hobioj, interesoj, lingvokonoj, nomoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la Tutmonda Esperanto-adresaro kun informoj pri la fondaĵo *Esperanto Internacia*
Arkeologia prezentejo ĉe Karos
**Karos** [karoŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd. La loknomo signifas: braka.

Karos el la aero

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 15  km²
* Alto super marnivelo: 95 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.3314/21.743
* Loĝantaro: 540
* Poŝtkodo: 3962
* Telefonprefikso: 47

Situo
-----

Karos situas sur ebenaĵo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ traira flankovojo. Sátoraljaújhely troviĝas 15, Sárospatak 16, Cigánd 17, Miskolc 90 km-ojn.

Historio
--------

Arkeologoj trovis tie restaĵojn de la alvenintaj nomadaj hungaroj. La unua mencio devenis el 1392. En 1880 incendio okazis. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senkontrole trairebla.

Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, migra poŝto, klubo de maljunuloj.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo
* katolika preĝejo
* monumento de falintoj dum la mondomilitoj
* memorloko (arkeologa parko) kun 73 da tomboj el la 10-a jarcento

Famuloj
-------

En Karos naskiĝis ekonomikisto Ernőné Csizmadia Magda Székely.

* Kategorio Karos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kasteel van Arenberg** estas kastelo en Heverlee proksime al Loveno en Belgio. Ĝi estas ĉirkaŭita de parko.

Historio
--------

La ejo estis la kastelo de la sinjoroj de Heverlee ekde la 12-a jarcento, sed tiu familio iĝis malriĉa kaj devis vendi la ejon en 1445 al Croÿ-familio de Pikardio. Antoine de Croÿ la 1-a disfaligis la mezepokan kastelon kaj komencis labori por konstrui la nunan kastelon en 1455 en la loko, de kiu li detruis ĉiujn krom unu turon. Willem van Croÿ kompletigis laboron sur la kastelo en 1515, kaj fondis monaĥejon pro la Kastelkialoj por la benediktano Celestines. La arkitektura stilo estas en granda parto tradicie flandra, kun grejsaj fenestrokadrumoj kaj brikmuroj, kvankam ĝi estis strukture ŝanĝita ekde 1515 kaj havas elementojn de gotika, renesanca kaj novgotika arkitekturo. Ĝiaj grandaj angulturoj estas tipaj germanaj.

Charles de Croÿ la 3-a estis la 4-a kaj lasta duko, kaj post sia morto en 1612 sendemande la kastelo estis donita al la Arenberg-familio en kiu lia fratino geedziĝis, kaj restis en tiu familio ĝis la Unua mondmilito.

La unua pilotata gas-plena balonflugo en historio ekis de la frontgazono de la lastelo la 21-an de novembro 1783; la aerostatisto estis profesoro Jean-Pierre Minckelers.

Eĉ antaŭ la Unua mondmilito, la 8-a duko de Arenberg volis vendi la kastelon kaj ĝiajn grundojn al la Katolika universitato de Loveno, por akceptebla prezo. Dum la Unua mondilito, la kastelo kaj grundoj estis okupitaj fare de la germanoj kaj aŭstroj. La kastelo kaj parko estis konfiskitaj fare de la belga registaro sur la ekapero, kaj tiam post la milito Arenberg-familio estis konsiderita kiel germanaj aŭ aŭstraj pro ilia proksimeco al Habsburg-ligo, monarkoj de Aŭstrio-Hungario. Ĝi prenis ĝis 1921 por la universitato por akiri ilin, iĝante vastigitaj natursciencoj kaj inĝenieristikkampuso en la stilo de tiu de amerika universitato. Post la partigo de la universitato laŭ lingvolinioj en 1968, la kastelo kaj grundoj restis kun la nederlanda elvokiva duono kiel la unu el ĉefkampusoj por la nova, sendependa Katolika universitato de Loveno. La kastelo mem estas la ĉefkonstruaĵo de la Fakultato de Inĝenieristiko kaj loĝigas aŭditoriojn kaj studiojn por la Sekcio de Arkitekturo, Urbanismo kaj Urboplanado, inkluzive de la Poŝto-Diplomiĝinto-Centra-Homaj-Kompromisoj kaj la Internacia Centro por Conservado de Raymond Lemaire. La konstruaĵo estas senkaŝa al publiko. La antaŭa Celestine-monaĥejo pro la Kastelkialoj nun loĝigas la kampusbibliotekon, kaj la adresoj de multaj el la scienco konstruaĵoj estas sur la strato nomataj *Celestijnlaan* (la nederlanda por "Celestina strato").

Referencoj
----------

1. ↑  Kasteel van Arenberg sur la retejo de Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed (VIOE) nederlande

* Kategorio Kastelo de Arenberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Karpati,** ukraine **Карпати,** rutene **Голицї** [holicji], ruse **Карпаты** [karpati], slovake **Holice,** hungare **Beregvár** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en distrikto de Ĉinadieve.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 31′ 28″ N 22° 52′ 23″ O﻿ / ﻿48.52444 °N, 22.87306 °O﻿ / 48.52444; 22.87306 (mapo)Koordinatoj: 48° 31′ 28″ N 22° 52′ 23″ O﻿ / ﻿48.52444 °N, 22.87306 °O﻿ / 48.52444; 22.87306 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 217 m
* Loĝantaro: 230
* Poŝtkodo: 89641
* Telefonprefikso: +380 3131
* Aŭtokodo: AO

Historio
--------

La historia hungara loknomo estis *"Kárpáti"*. Ĝis Traktato de Trianon Beregvár apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Karpati. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* Kategorio Karpati en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kastelo de Bátonyterenye** (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj **Kastelo de Gyürky-Solymossy** [djurki-sojmoŝi]) estas baroka kastelo en urbo Bátonyterenye (pli frue vilaĝo Kisterenye).

Aerfoto pri kastelo de Bátonyterenye
Kastelo de Bátonyterenye

Historio
--------

La baroka unuetaĝa kastelo kun mansardo estis konstruita en 1790 fare de familio *Gyürky*, sed pli frue estis tie ia konstruaĵo. En la 1900-aj jaroj pro gedziĝo la nova posedanto estis la familio Solymossy, poste la kastelo estis trakonstruita. Dum la 2-a mondmilito la kastelo difektiĝis, poste forlasiĝis. La renoviĝo okazis en 1982, poste ĝi estis industria lernejo. En 1996 municipo de Bátonyterenye aĉetis ĝin kaj komenciĝis la plena renoviĝo. Ekde 2003 en kelke da ĉambroj memormuzeo pri István Szabó (skulptisto) estas videbla.

Vojo en la parko

Konstruaĵo
----------

La brikoforma kastelo situas sola en tre granda parko. En ambaŭ flankoj de la fasado estas malaltaj turoj kun bulbaj pintoj. Interne kaj en la teretaĝo, kaj en la etaĝo po 5 ĉambroj troviĝas.

Parko
-----

La parko estas naturoprotektata teritorio. Ene estas videbla ne nur la kastelo, sed ankaŭ ĉevalejo, loĝejoj por la iamaj servistoj kaj monumento pri Lajos Abonyi.

* Ĉefenirejo al la kasteloĈefenirejo al la kastelo
* Enirejo al la kasteloEnirejo al la kastelo
* Ĉevalejo en la parkoĈevalejo en la parko

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto Arkivigite je 2016-06-03 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun multe da fotoj

* Kategorio Kastelo de Bátonyterenye en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kastelo Dyck** estas unu el la plej gravaj akvokasteloj de Rejnlando. La ensemblo konsistas el altfortikaĵo kaj kaj du antaŭfortikaĵoj, kiujn ĉirkaŭas akvofoso. La kastelo havas trioblan fososistemon. Trans ĉi tiu kaj ekstera same kiel interna antaŭfortikaĵo oni alvenas al la regantodomo el la jaroj 1636 ĝis 1663. La kvar-ala kastelo, limigata de anguloturoj, ĉirkaŭas preskaŭ kvadratan internan korton.

Kastelo Dyck
La kastelo estis ekipita per malnova, selekta meblaro kaj disponis pri eminenta kolekto de ĉasarmiloj. La domoj originas esence el la stato post la detruoj en la Tridekjara Milito. La kastelo troviĝas nordokcidente de Aldenhoven en la civito Jüchen en la Rhein-Kreis Neuss, inter Grevenbroich kaj Mönchengladbach. Ne malproksime troviĝas la monaĥejo Sankta Nikolao, kiu apartenas al la kastelo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Dyck en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Fondaĵo Kastelo Dyck
* 
* Filmo pri Kastelo Dyck Arkivigite je 2014-04-07 per la retarkivo Wayback Machine
* Artikolo pri Kastelo Dyck Arkivigite je 2016-03-25 per la retarkivo Wayback Machine
**KaNgwane** estis bantustano en Sudafriko, kreita de la registaro de apartismo kiel duon-sendependa hejmlando por la Svazioj. Ĝi estis nomata "Svazia Teritorio" antaŭ ĝi ricevis garantion de teoria memregado en 1981. Ties ĉefurbo estis Louieville (iam KaNyamasane). Ĝi estis la malplej loĝata de dek hejmlandoj, kun ĉirkaŭkalkule 183,000 loĝantoj.

Klopodo por transigi partojn de la hejmlando, kun partoj de la Zulua hejmlando KwaZulu, al la najbara lando Svazilando en 1982 malsukcesis post protestoj. La hejmlanda teritorio estis postulita de la reĝo Sobhuza de Svazilando kiel parto de la tradicia regno de la Svaziaj monarkoj, kaj la sudafrika registaro esperis uzi la hejmlandon kiel defenda zono kontraŭ la gerila infiltrado el Mozambiko. Tio estus doninta al interna Svazilando aliron al la maro. Sudafriko respondis al la malsukceso de transigo per portempa suspendo de aŭtonomeco de KaNgwane, poste restaŭrata en 1984.

Malkiel ĉe aliaj hejmlandoj en Sudafriko, KaNgwane ne adoptis distingan flagon sed male uzis la nacian flagon de Sudafriko.

KaNgwane ĉesis ekziston la 27an de Aprilo 1994 kiam la Provizora Konstitucio dissolvis la hejmlandojn kaj kreis novajn provincojn. Ties teritorio iĝis parto de la provinco Mpumalanga.

Referencoj
----------

1. ↑   Dennis Austin. South Africa, 1984. London: Routledge & Kegan Paul Ltd. 1985. p. 54.  Alirita la 22an de Marto 2017.
2. ↑   Leroy Vail. The Creation of Tribalism in Southern Africa. California: University of California Press. 1989. pp. 310-316.  Alirita la 22an de Marto 2017.

* Kategorio KaNgwane en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Karlovara Gejsero en 2009 jaro
La **Karlovara Gejsero** (ĉeĥe: *VŘÍDLO*) estas gejsero en Karlovy Vary.

Sur la dekstra bordo de la rivereto Teplá estas la ĉefa celo de ĉiuj vizitantoj - la plej varma kaj plej forta fonto de Kuraca mineral-akvo en Karlovy Vary - varmega 72 Celsius-gradojn. Jam ekde nememorata pratempo senĉese pulsadas, ŝprucante per potenca fluo ĝis alteco de 12 m, el profundo 2000 metrojn en mallongaj intervaloj pli ol 200 litrojn da akvo dum unu minuto.

La Gejsero estis origine sentegmenta. En tridekaj jaroj de la 19-a jarcento oni konstruis simplan halon sur kolonetoj. Nova impona kolonaro interne ornamita per latuno kaj per bronzo estis konstruita laŭ projekto de vienaj arkitektoj Fellner kaj Helmer. Ĝia finkonstruo estis en la jaro 1879. Pro abundo de metaloj dum la Dua mondmilito estis de germanaj nazioj malmuntita en la jaro 1939 kaj la materialo uzita por kanonoj. Post la Dua mondmilito oni konstruis ĉi tie provizoran simplan lignan budon – ĝian aspekton oni povas vidi sur malnovaj bildkartoj. Sed ankaŭ tiu ĉi – hodiaŭ jam oni povas diri ankaŭ "historia" provizora budo estis en la jaro 1965 forigita kaj la Gejsero estis certan tempon sentegmenta. Nun ĉirkaŭ la Gejsero staras nova kolonaro. Ĝi estis malfermita la 11-an de majo 1975 kaj tiam ricevis nomon laŭ la unua kosmonaŭto Jurij Gagarin.

Ampleksan modernan du-etaĝan konstruaĵon el rustorezista ŝtalo, el vitro kaj el marmoro oni konstruis laŭ projekto de arkitekto inĝ. Jaroslav Vetruba. La konstruaĵo similas al majusklo "L". Meze staras ĉefa ronda halo, kiu havas 364 m² (tricent sesdek kvar kvadrat-metrojn) kaj alta estas 12 metrojn. La kupolo estas el vitro kaj havas ankaŭ 12 m supren.
La **Transversa promenada halo** estas 8 m-ojn alta kaj ĝia areo estas 884 m² (okcent okdek kvar kvadrat-metrojn). Anka la longforman halon kun areo 952 m² oni uzas por promenado. En ĝi estas envitrigitaj mineralaj fontoj, el kiuj ĉerpas la akvon malsanuloj por trinki. En la nova Gejsera kolonaro povas komforte promeni kaj trinki interne ĉirkaŭ 2000 homoj. Nun oni simple nomas la kolonaron "GEJSERA KOLONARO".

* Kategorio Karlovara Gejsero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Karlova Koruna** (en la ĉeĥa lingvo laŭvorte signifas *"Krono de Karolo"*) estas kastelo en Ĉeĥio. Ĝi situas en urbeto Chlumec nad Cidlinou en regiono Hradec Králové. Pro sia originala arkitektura dispozicio, memoriganta reĝan kronon, ĝi apartenas al la plej rimarkindaj barokaj konstruaĵoj ne nur en Ĉeĥio, sed en tuta Eŭropo.

Historio
--------

La kastelon kiel reprezentan sidejon konstruigis en 1721-1723 la plej alta kanceliero de la Bohemia reĝlando grafo František Ferdinand Kinský, la konstruon realigis famaj arkitektoj Jan Blažej Santini Aichel kaj František Maxmilián Kaňka.
La kastelo estis nomita omaĝe al kronigo de la imperiestro Karolo la 6-a, kiu kune kun sia edzino Maria Teresia vizitis la kastelo en 1743, nelonge post sia kronigo je ĉeĥa reĝo.

En la kastelo okazadis bunta kultura vivo, estis organizataj teatrospektakloj kaj koncertoj.
Dum la 2-a mondmilito la kastelo estis okupita de faŝistoj kaj ĝi estis grave damaĝita de incendio.
Post la milito komencis ampleksa removigo kaj en 1969 Nacia galerio en Prago instalis en ĝi ekspozicio *"Baroko en Bohemio"*.
En 1992 la kastelo estis en restitucio redonita al privata posedo de la nobela familio Kinský.

antikva altano

Konstruaĵo
----------

La kastelo havas rimarkindan kaj originalan dispozicion. Ĝi konsistas kvazaŭ el kvar partoj - en la centro troviĝas ovalforma duetaĝa konstruaĵo, al kiu radiece oblikve aliĝas tri kuboformaj pli malaltaj aloj, ĉiu po tri salonoj. Danke al tiu nekutima solvo la kastelo tute ne bezonas koridorojn. En la konstruaĵon oni eniras inter la aloj el la norda flanko.

kastela kapelo
Proksime al la ĉefa konstruaĵo troviĝas

* ses-eĝa kastela kapelo, servinta kiel kripto de la familio Kinský
* kastela ĉevalrajdejo
* empira oranĝerio, ĉevalejoj kaj kaleŝejo
* dudekhektara parko kun valoraj arboj

Ekspozicioj
-----------

En la kastelo estas instalitaj originaj internaĵoj el la havaĵo de la familio Kinský, precipe en baroka kaj rokoka stiloj, sed ankaŭ el 19-a jarcento. Kompletigas ĝin portreta galerio, ekspozicio pri ĉevalbredado kaj valora biblioteko kun pli ol 10 mil volumoj.
En la 1-a etaĝo estas alirebligita solena marmora salonego, en kiu okazadas geddziĝofestoj, konferencoj kaj aliaj aranĝoj.

Praktikaj informoj
------------------

* La kastelo estas publike alirebla ekde aprilo ĝis oktobro (en aprilo kaj oktobro nur dum semajnfinoj kaj festoj, en pinta sezono ĉiutage krom lundo), dum aliaj monatoj laŭ antaŭa mendo
* Ĉiĉeronata trarigardo daŭras proksimume 60 minutojn.

* Kategorio Karlova Koruna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri la kastelo, inkluzive fotogalerion Arkivigite je 2008-04-15 per la retarkivo Wayback Machine angle, ĉeĥe
* Virtuala trarigardo de la ekstero
* Virtuala trarigardo de la marmora salonego
La **kastelo Friedewald** estas kastelo kun renesanca fasado en la komunumo Friedewald (Westerwald) en la distrikto Altenkirchen (Westerwald) en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La komunumo Friedewald estas parto de la komunumaro Daaden.

Historio
--------

La grafo de Sayn povis akiri la suverenecon en la alta Westereald kaj en la valo de la rivero Daade, la origine mezepoka kastelo dokumentas tion. La loko havas urborajton ekde 1324 pro grafo *Gottfried von Sayn*. Gravan rolon ludis la kastelo dum la tridekjara milito kiel lasta refuĝejo de la grafejo. En la jaro 1671 Friedewald fariĝis parto de la Sayn-Altenkirchen, kiu havis ĉi-tie ĝis 1791 ĝian ĉefan sidejon. Graf Heinrich von Sayn anstataŭis la mezepokan burgon en 1580 per renesanca kastelo. La ruino aĉetis 1885 Alexander Graf von Hachenburg (el la gento Sayn-Wittgenstein) por kvin prusaj taleroj de la financoficejo. Li rekonstruis la kastelon laŭ originalaj planoj. Laŭ Dehio la kastelo estas „speciale markanta ekzemplo de germanaj nobelaj kasteloj de la Manierismo".

 
La kastelo estas de 1949 uzata de la evangelia akademio kaj ekde 2004 ankaŭ de *Stiftung Sozialer Protestantismus* (Fondaĵo Sociala Protestantismo). Ede 2000 la kastelo estas uzata kiel hotelo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Internetpräsenz der Gemeinde Friedewald
* Friedewald auf der Website der Verbandsgemeinde Daaden Arkivigite je 2013-12-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Friedewald, mit Hinweisen auf Ludwig den Bayern und auf Burg Hohenseelbach (PDF, 0,6 MB, mit vielen Abbildungen)
* Stadtschreiber Friedewald - Blog der Heimatfreunde Arkivigite je 2013-12-11 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑  Hermann Josef Roth: *Der Westerwald.* DuMont, Köln 1981, ISBN 3-7701-1198-2.
**Kabeiroj** (helene Κάβειροι, Kabeiroi, latine Cabeiri, Cabiri ), estas mistera malnovgreka subtera diaro, verŝajne de la fremda deveno. Ilia nomo povus konekti kun ŝemida religio. Kune kun patrino-diino ili estis adorataj jam en fruaj tempoj de la helena kulturo. Iam ili estas konsiderataj filoj de la dio Hefesto kaj tial estas ligataj kun fairo kaj metalurgio. Esĥilo laŭ ili nomis unu el siaj teatraĵoj, kiu ĝis nun bedaŭrinde ne konserviĝis. En ĝi ili estis priskribataj kiel grandaj vintrinkantoj.

Ilia kulto prezentiĝas en kontinenta Grekujo en Tebo de antaŭ la sesa jarcento a.K. plu en Trakio, (Seŭtopolo) kaj en Malgrandazio. Sed grandaj centroj de ilia kulto estis antaŭ ĉio Egeaj insuloj Samotrako kaj Lemnoso. En Ateno ili prezentiĝas de la kvina jarcento a.K. kaj unue pri ili menciis historiisto Herodoto. Grandan vastiĝon ilia kulto atingis en tempoj post regado de Aleksandro la Granda fine de la 4-a jarcento a.K. Malgraŭ tio ni pri ĝi scias nur malmulton. En pli postaj tempoj ĝi estis akceptata ankaŭ de romianoj.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Kabeirové en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Kabeiroj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar mankas parte enhavo, parte la vikia strukturo estas fuŝa..

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

La **karpetunela sindromo** estas medicina nocio.

Tipa unua simptomo estas doloroj kiuj komencas ĉe la mano kaj etendas en la tutan brakon kaj komence ofte okazas dumnokte.
Malfortaj formoj de la sindromo povas esti traktataj konservative, rn pli gravaj kazoj kirurgia terapio ofte estas necesa.

Anatomio
--------

transversa sekcaĵo trans la manartiko: karpea tunelo en la centro kun Leitungsbahnen
Diagramo de la mano
La karpea tunelo estas tunelforma tubo de la malsupra brako ĝis la mano ĉe la mana flanko de la manartiko, inter la ostaro karpeo.

Kaŭzoj
------

Per malvastiĝo de la karpea tunelo la nervo estas damaĝita. Tre ofte la karpetunela sindromo estiĝas je antaŭekzistanta anatoma mallarĝejo, se aldoniĝas per mekanika troŝarĝo, inflamo aŭ per ĝenerala malsano.

Al karpetunela sindromo dispozicias

* malvastiĝo de la karpetunelo
* labormano ofte pli forte koncernita (ambaŭflanka okazo tamen ofta)
* mana laboro

Simptomoj
---------

Terapio
-------

Terapio por karpetunela sindromo
Operacio por karpetunela sindromo ĉe dekstra mano

Literaturo
----------

* Hans Assmus, G. Antoniadis: *Nervenkompressionssyndrome.* Steinkopff, Berlin 2008, ISBN 978-3-7985-1818-6, S. 46f
* K. Giersiepen, M. Spallek: Karpaltunnelsyndrom als Berufskrankheit. In: *Deutsches Ärzteblatt.* 108(14), S. 238–242.
* Riccardo Luchetti · P. Amadio (Hrsg.): *Carpal Tunnel Syndrome.* Springer-Verlag, Berlin 2007, ISBN 3-540-22387-8.

* Kategorio Karpetunela sindromo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kastelo de Csákánydoroszló** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Batthány** [bathAnji]) estas historia monumento en Hungario, en meza parto de vilaĝo Csákánydoroszló.

Aerfoto pri kastelo de Csákánydoroszló
Fasado de la kastelo en Csákánydoroszló
Malantaŭa fasado de la kastelo

Historio
--------

La bienoj de Csákánydoroszló apartenis al familio Batthyány inter 1524 kaj 1945. La tiam renesanca etaĝa kastelo estis konstruita en la 1570-aj jaroj. En 1600 la proksimiĝantaj turkoj okupis fortikaĵon de Kanizsa, tial la menciita kastelo devis transpreni ankaŭ defendajn taskojn. La kvadrata turo estis alkonstruita en la 1610-aj jaroj. En 1646 la konstruaĵo estis trakonstruita al burgo fare de Ádám Batthyány. En 1690 fortikaĵo de Kanizsa estis reokupita, tiu burgo jam estis superflua. La bastionoj estis malkonstruitaj. En 1728 la burgo iĝis baroka kastelo, en 1853 ĝi trakonstruiĝis. Depost fino de la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon. Oni profitis la kastelon arbarista centro. En 1967 incendio okazis en la tegmento. Nuntempe mensaj handikapuloj vivas en la kastelo.

Alo de la kastelo

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas en mezo de parko kaj formas U-majusklon. En mezo de la fasado la turo altiĝas, meze estas la enirejo. En la malantaŭa fasado plurlatera turo situas, sed pli malalta, ol la alia. La korta parto (interno de "U" la aloj estas arkadaj.

Parko
-----

La parko estas protektata. La arboj estas tiel signifaj, ke arbidoj estis senditaj al diversaj arboretoj kaj botanikaj ĝardenoj.

Vido al la kastelo

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* 
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2016-03-08 per la retarkivo Wayback Machine
* nur aerfotoj

* La turoLa turo
* Aerfoto pri aloAerfoto pri alo

* Kategorio Kastelo de Csákánydoroszló en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kabineto Batthyány** [batjAnji] estis la unua respondeca sendependa ministraro en Hungario, kiu gvidis la landon duonjaron en 1848.

Kabineto Batthyány
Memortabulo pri Kabineto Batthyány
Malfermo de la parlamento en 1848

Historio
--------

La kabineto kreiĝis depost la sensanga revolucio en Pest (urbo). La Habsburgoj akceptis la postulojn, poste la hungara parlamento kodigis ĝin. En septembro la kabineto transformiĝis, anstataŭ ministroj subministroj eklaboris. La plej signifa ago de la kabineto estis nuligo de la servutuloj kaj enkonduko de hungara monosistemo.

Fiaskon de la kabineto kaŭzis precipe tio, ke Josip Jelačić atakis Hungarion, kaj iomete tio, ke la Habsburgoj oficiale ne akceptis la transformiĝintan kabineton.

Listo de la membroj
-------------------

* Lajos Batthyány – ĉefministro
* Ferenc Deák – ministro pri justico
* Bertalan Szemere – ministro pri enlandaj aferoj
* József Eötvös – ministro pri religio kaj eduko
* Pál Antal Esterházy – ministro pri reĝaj aferoj
* Lajos Kossuth – ministro pri financo
* Gábor Klauzál – ministro pri agrikulturo, industrio kaj komerco
* Lázár Mészáros – ministro pri defendo
* István Széchenyi – ministro pri transporto kaj laboro

Fontoj
------

* hungare

* Kategorio Kabineto Batthyány en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Karpoforo** (el la greka *karpoforos*, fruktoportado) aŭ **fruktoportanto** estas botanika esprimo. Karopoforo estas tiu parto de la planto, sur la tigo kiu enhavas la frukton.

La karpoforo estas depende de la specio pli aŭ malpli evolua. Ĉe kelkaj specioj ĝi ne ekzistas. Ekzemple ĉe duobla akeno de la Apiacoj la karpoforo havas tigeton inter pluraj partofruktoj. Ekzemple ĉe Apiacoj la karpoforo troviĝas meze inter la du akenoj. Ce diantoj la karpoforo apenaŭ ekzistas, kaj ĉe Astantio ĝi mankas.

Estiĝo
------

Ĉe duoblaj akenoj ĝi dividas la karpelojn en du fruktoj, kun ties mezo ĝi restas.

Apiacoj
-------

duparta karpoforo ĉe *Pimpinella anisum* (B)
La karpoforo estas tre ofta ĉe Apiacoj.

Fungoj
------

Ankaŭ ĉe fungoj oni parolas pri karpoforo. Ĝi estiĝas en dua fazo post la inkubacio, aŭ fruktigado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Datei der Uni Graz über Anis, Kümmel und Fenchel mit Erwähnung der Karpophoren[*rompita ligilo*] (elŝutita je la 17a de decembro 2011; PDF; 841 kB)

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2016-11-05. Alirita 2016-11-04.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Kastelo en Fehérvárcsurgó
La **Kastelo de Fehérvárcsurgó** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Károlyi** [kArojii]) estas impona historia monumento, nun hotelo en Hungario, en vilaĝo Fehérvárcsurgó.

Aerfoto pri la kastelo en Fehérvárcsurgó

Historio
--------

Laŭ dokumento en tiu loko jam estis kastelo en la 18-a jarcento. En 1834 la plena bieno iĝis lombardaĵo de György Károlyi, kiu en 1853 aĉetis ĝin. Pli nova kastelo estis konstruita anstataŭ la malnova inter 1844 kaj 1851. En la projekto partoprenis ankaŭ Miklós Ybl. En la 1910-aj jaroj la kastelo estis trakonstruita jam fare de la heredantoj (same familianoj Károlyi) laŭ baroko. post la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon, kiu iĝis feriejo de laboristoj, poste orfejo. En 1979 la ŝtato malplenigis la kastelon, tamen ĝi iĝis monumento historia. En 1997 la kastelo renoviĝis, poste kiel hoteleto kun 20 {{ĉambro]]j funkcias plu kun biblioteko kaj restoracio, foje koncertoj kaj ekspozicioj okazas.

Vido al la parko

Konstruaĵo
----------

La etaĝa klasikisma kastelo situas sola en granda parko en rando de la vilaĝo. La konstruaĵo formas proksimume U-majusklon. En la alo turo 30 metrojn alta estas videbla, malsupre la kapelo funkcias. Plejparto de la aloj estas teretaĝaj. Inter la aloj ĝardeno laŭ franca sistemo situas.

Parko
-----

En la parko estas videblaj lago, pontoj, pavilonoj, pinoj, kaŝtanoj, tilioj, kverkoj. En 2014 ĝi plene renoviĝis.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare
* hungare kun fotoj

* La ĉefenirejo kun la kortoLa ĉefenirejo kun la korto
* Interna partoInterna parto
* La fontano antaŭ la enirejoLa fontano antaŭ la enirejo
* Parto de la parkoParto de la parko

* Kategorio Kastelo de Fehérvárcsurgó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Juliette DROUET**, denaske *Julienne Josephine Gauvain* (10a de aprilo 1806 – 11a de majo 1883), estis franca aktorino. Ŝi abandonis sian karieron teatran iĝinta ama(n)tino de Victor Hugo, por kiu ŝi laboris kiel sekretario kaj veturakompananto. Juliette akompanis Hugo en sia ekzilo en la Manikaj Insuloj, kaj verkis milojn da leteroj al li laŭlonge de sia vivo.

Ŝi estis bone edukita en literaturo kaj poezio. Ĉirkaŭ 1825, ŝi iĝis ama(n)tino de la skulptisto James Pradier, kiu reprezentis ŝin en statuo simbolante Strasburgon, en la Placo de la Konkordo en Parizo. Ili kunhavis filinon, nome Claire. Konsilita de Pradier, ŝi ekkarieris kiel aktorino en 1829, dekomence en Bruselo, poste en Parizo. En tiu epoko ŝi ĝistiame Gauvain ekuzis la familinomon de sia onklo, Drouet.

En 1833, dum ludado de la rolo de la Princino Négroni en la teatraĵo *Lucrèce Borgia* (pri Lucrezia Borgia), ŝi renkontiĝis kun Victor Hugo, kies edzino Adèle Foucher estis havanta amaferon kun la kritikisto Charles Augustin Sainte-Beuve. Ŝi forlasis sian teatran karieron post dediĉi sian vivon al sia ama(n)to. Ŝia lasta testra rolo estis tiu de Lady Jane Grey en la teatraĵo de Hugo nome *Marie Tudor*. Ŝi iĝis sekretario kaj veturakompananto de Hugo. Dum multaj jaroj ŝi vivis enfermitan vivon, elirante de hejmo nur en sia kompanio. En 1852, ŝi akompanis lin en sia ekzilo en Jersey, kaj poste en 1855 en Guernsey. Ŝi verkis milojn da leteroj al li laŭlonge de sia vivo, kio atestis ŝian verkotalenton laŭ Henri Troyat kiu verkis ŝian biografion en 1997. Ĉiujare, el la 16a de februaro 1833 ĝis 1883, ili celebris la datrevenon de la unua nokto kiun ili pasigis kune. Victor Hugo eĉ trudis tiun personan anekdoton en la intrigo de Les Misérables: la nuptonokto de Marius kaj Cosette okazas en la sama dato.

Notoj
-----

1. ↑   Leslie Smith Dow (1993). Adele Hugo. Goose Lane. p. 26. ISBN 978-0-86492-168-0.
2. ↑   Hugo, Victor, Choses vues, 1870-1885, Gallimard, 1972, ISBN 2-07-036141-1, p. 515.
3. ↑   (Parto V, Libro 6, Ĉapitro 1)

Bibliografio
------------

* Simone de Beauvoir, Patrick O'Brian (tradukisto). The Coming of Age. W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-31443-X
* Juliette Drouet, Evelyn Blewer (eldonisto), Victoria Tietze Larson (tradukisto). My Beloved Toto: Letters from Juliette Drouet to Victor Hugo 1833-1882. State University of New York Press (Junio 2006) ISBN 0-7914-6572-1
* Graham Robb, 1999. Victor Hugo: A Biography. W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-31899-0
* Henri Troyat, 1997. Juliette Drouet: La prisonnière sur parole. Flammarion. ISBN 2-08-067403-X

* Juliette Drouet en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Juliette Drouet en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701235
* GND: 120013223
* LCCN: n85154513
* VIAF: 51688761
* ISNI: 0000 0001 0900 1884
* LIBRIS: 207630
* SUDOC: 027662845
* BNF: 119006444
* NLA: 35784805
* BIBSYS: 90874055
* BNE: XX5844940
 |
La **Kastelo de Füzérradvány** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Károlyi** [kAroji]) estas impona historia monumento en Hungario, en vilaĝo Füzérradvány.

Aerfoto pri la kastelo
Aerfoto pri la kastelo

Historio
--------

La unua kastelo estis konstruita en fino de la 16-a jarcento. La familio Károlyi ricevis la bienon de Leopoldo la 1-a (Sankta Romia Imperio) en 1686, poste la konstruaĵo iĝis ĉaskastelo. En la 1850-aj jaroj kaj en la sekva jardeko la kastelo estis plene trakonstruita laŭ plano de Miklós Ybl. Post iom da tempo oni kolektis diversajn renesancajn kaj barokajn ornamaĵojn, artaĵojn eĉ el Italujo, en la 1900-aj jaroj la interna parto plene renesanciĝis.

Malantaŭa parto de la kastelo
Dum la 2-a mondmilito en la kastelo luksaj hotelo kaj muzeo funkciis, do nur kremo de la hungaroj vizitis ĝin. En 1945 la kastelo ŝtatiĝis, tamen poste la familio rericevis ĝin pro meritoj de Mihály Károlyi. En 1948 ŝanĝiĝis la politiko, la kastelo denove ŝtatiĝis kaj sanatorio ekfunkciis interne. La internaj instalaĵoj aŭ perdiĝis, aŭ aperis en proksimaj muzeoj. Depost la socialismo la kastelo estis plene renovigita, la restantaj ornamaĵoj revenis, poste kiel muzeo la kastelo funkcias.

Konstruaĵo
----------

Vido el la interna korto
La unuetaĝa kastelo situas sola en mezo de granda parko, sed unu el la aloj estas nur teretaĝa. La konstruaĵo formas F-majusklon. La fasado estas malsimetria, en la dekstra parto okangula svelta turo altiĝas. En mezo de la fasado estas loggia. Interne estas viziteblaj 8 ĉambroj, ekzemple libreja, manĝa, dorma, babilada kaj bana ĉambroj. Estas videbla skribotablo, kie oni surskribis la pacon post liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a en 1711.

Parko
-----

La parko estis kreita en mezo de 19-a jarcento kiel pejzaĝa parko. La unua platano estis plantita en 1721. Poste estis plantitaj platanoj, kiuj nun apartenas al la plej grandaj arboj en Hungario. Post jardekpoj precipe pinoj estis plantitaj. Estas ankaŭ videblaj tilioj kaj diversaj kverkoj, karpenoj. Ĉe la teraso la parka sistemo estis la franca. 

Bildoj pri kastelo kaj parko de FüzérradványMeza parto de la fasado
Supro de la fasado
Unu el la ornamaĵoj
La oranĝerio
Interna parto en la kastelo
Koridoro en la kastelo
La banĉambro
Ŝtuparejo en la turo
Vido en la parko
Vido en la parko
Vido en la parko
Malnova platano
La banejo

En 1975 oni deklaris la parkon protektata. En la parko toviĝas ekzemple pavilonon kaj banejo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj Arkivigite je 2016-08-08 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kastelo de Füzérradvány en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la kastelo *Glücksburg* en la komunumo Römhild de la federacia lando Turingio en Germanio. Sendepende ekzistas plia Kastelo Glücksburg en la samnoma urbo *Glücksburg* de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio en Germanio, kaj historie ankaŭ la kastelo de la urbo Glückstadt nomiĝis *Glücksburg*. |

La t.n. Ceramika ĝardeno de la kastelo. La ekstera kastela korto.
La **Kastelo Glücksburg** (germane *Schloß Glücksburg*) troviĝas en Römhild, Griebelstraße nr 28.

La antaŭa kastelo kaj la historio
---------------------------------

La kastelo estas ampleksa, ĉirkaŭ du kortoj farita (ĉefe ) malfrugotika konstruaĵo, kiu en la kuro de kvin jarcentoj servis al diversaj celoj. Ĝin konstruigis grafo Friedrich de Henneberg-Hartenberg de 1465-1491. Ĝi servis kiel rezidejo de la henneberg-aj grafoj el la römhild-a linio. Henneberg-a blazono supre de la portalo de la malantaŭa turo kun dato de 1491 atestas tion ĝis hodiaŭ. Post la estingiĝo de tiuj hennebergaj grafoj ŝanĝiĝas la posedantoj de la kastelo plurfoje inter 1549 kaj 1676.

Duko Heinrich (Saksio-Römhild) faris la kastelon en 1680 rezidejo (ĝis la morto en 1710) kaj alinomis ĝin *Glücksburg* (tradukite: *Burgo de feliĉo*). Poste ĝi estis vidvinejo kaj de 1884-1947 orfejo. Ankoraŭ nun videbligas la elstaran metiadan talenton de la hejminfanoj murtegaĵoj kaj pordoj en la festsalonego.

La malantaŭa kastelo kun la muzeo
---------------------------------

La malantaŭa parto rezervatas al la vizitantoj kaj muzeemuloj kun elekto inter tri daŭraj ekspozicioj.

#### Daŭra ekspozicio nr 1

En la unua etaĝo estas ekde 1984 la ekspozicio *Keramik International*. La de pli ol 290 jaroj surloka ceramikaĵfarejo *Töpferhof Gramann* estis de 1975-93 sepfoje konkursejo de *Internaciaj ceramikaj simpozioj*. La salonoj kaj la ĝardeno montras ĉ. 600 objektojn faritajn de 160 artistoj el 29 landoj. Ili montras bonege la variecon de formoj, glazuroj, bakteknikoj kaj laste ne balaste la individuecon de ĉiu unuopa artisto.

#### Daŭra ekspozicio nr 2

Dua ekspozicio estas la kolekto *Hönn'sche Sammlung* pri la kamparana metiado de la regiono. Kolektis la tuton s-ro Walter Hönn (1906-80) kaj testamente asignis la kolektojn al la urbo. Videblas eta ŝuflikistejo, bakejo, ilaro kaj produktoj de ŝnurfarejo kaj seruristejo.

#### Daŭra ekspozicio nr 3

Tria parto estas la artistaj kaj karakteraj pupoj de Erato Mavrogordato (1871-1948) kaj salonoj dediĉitaj al la urba historio respektive al la ludiloj de antaŭaj generacioj.

Averaĝe tri nedaŭraj ekspozicioj pojare kaj apartaj pedagogiaj aranĝoj krome menciindas.

Literaturo
----------

Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 134.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Glücksburg (Römhild) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la muzeo en tutturingia muzea retpaĝaro. Arkivigite je 2014-08-16 per la retarkivo Wayback Machine
La **Granda Moskeo Sultano Kabus** (arabe جامع السلطان قابوس الكبير, Jame Al-Sultan Qaboos Al-Kabir) estas la ĉefa moskeo en Omano, kaj situas en la ĉefurbo Maskato.

En 1992, sultano Qaboos decidis konstrui ĉefan moskeon en Maskato. Dezajna konkurso por ĝia konstruo estis okazigita en ‏, post kiu la konstruado de la moskeo komenciĝis, kiu estis kompletigita en 2001.

La moskeo kaj la ĝardenoj ĉirkaŭ ĝi kune kovras areon de ĉirkaŭ 416 hektaroj, el kiuj surkonstruita areo de ĉirkaŭ 40 dunam. 300 mil tunoj da grejso el Barato estis uzataj en ĝia konstruado.

La moskeo havas kvadratan preĝhalon kun dimensioj de 74 je 74 metroj, super kiu altiĝas kupolo al alteco de 50 metroj. La kapacito de la moskeo estas ĝis 20,000 devotuloj, de kiuj ĝis 6,500 estas en la ĉefpreĝhalo.

La moskeo havas kvin minaretojn - la plej granda el kiuj estas 90 metrojn alta kaj la aliaj, kiuj staras ĉe la kvar anguloj de la konstruita kunmetaĵo de la moskeo, estas 45,5 metrojn alta.

En la preĝhalo estas grandega preĝtapiŝo, la dua plej granda tapiŝo en la mondo (60 x 70 metroj). Daŭris kvar jarojn por kompletigi la tapiŝon, kiu estas produktita en Irano. Ĝi havas 28 nuancojn de koloro, pezas 21 tunojn kaj havas 1.7 miliardojn da nodoj.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la Ministerio de Turismo
* Plej granda Lustro en la Mondo
* Oficiala panorama virtuala travojaĝo de la Granda Moskeo fare de la Diwan de Reĝa Kortego
**Kartezia produto** de aroj {\displaystyle A} kaj {\displaystyle B} estas aro da ĉiuj ordaj duopoj {\displaystyle (a,b)} tiel, ke {\displaystyle a} estas el {\displaystyle A}, kaj {\displaystyle b} estas el {\displaystyle B}. Tiun aron oni signas per simbolo {\displaystyle A\times B}. Nomo *kartezia produto* devenas de nomo Kartezio, franca filozofo kaj matematikisto, kiu enkondukis ĉi tiun difinon en geometria analitiko.

Difino
------

Kartezia produto de aroj {\displaystyle X} kaj {\displaystyle Y} estas aro:

{\displaystyle X\times Y:=\left\{(x,y)\in {\mathcal {P}}({\mathcal {P}}(X\cup Y))\colon x\in X\wedge y\in Y\right\}},
kaj {\displaystyle {\mathcal {P}}(X)} signifas Aro de ĉiuj subaroj de aro {\displaystyle X}.

### Ekzemplo

Estas aroj: {\displaystyle A=\{1,2,3\}} kaj {\displaystyle B=\{a,b\}}. Kartezia produto de aroj {\displaystyle A,B} laŭ difino estas:
{\displaystyle A\times B=\{(1,a),(1,b),(2,a),(2,b),(3,a),(3,b)\}}.

* Kategorio Kartezia produto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Karnavalo antaŭ la urbodomo en 2004
**La karnavalo de Dunkirko** ("Grasa mardo" antaŭ komenco de Karesmo) okazante antaŭ la momento kiam la fiŝistoj de Dunkirko estis ekirontaj al fora fiŝado moruon sur la fiŝterenoj de Novlando, ili tiam ricevis de la ŝipmastroj antaŭpagon je siaj salajroj, kaj uzis ĝin por festi antaŭ la rigora kaj danĝera vojaĝo venonta.

Nun fora fiŝado malaperis en Dunkirko, sed la vervo festi restis. Tio klarigas, ke la ĉefaj trajtoj de la karnavalo estas la "bando de la fiŝistoj", kie homoj de, nun, ĉiuj sociaj tavoloj burleske maskitaj aŭ vestitaj, kaj tenante pluvombrelojn kun longegega stango, kunmarŝas, brak-en-brake, en freneze verva etoso, kantante karnavalajn refrenojn, ofte malprudaj.

Tiel tuta propra kulturo da karnavalaj arioj kaj kantoj aperadis.

Ĉar Dunkirko estas nun kunurbaĵo konsistanta el deko da urboj, ĉiu komunumo de Dunkirko (Dunkirko centro, Malo-les-Bains, Coudekerque, Grande-Synthe, Petite-Synthe, Rosendaël, Loon-Plage, Saint-Pol-sur-Mer, ktp) havas sian propran "bando"-n (irantaro), tiel multobligante la karnavalon. Pluraj grandaj maskitaj Baloj ankaŭ estas.

Tiel la karnavalo daŭras longe. Ĉar ĉiu aparta "bando" de ĉiu aparta kvartalo aŭ urbo, okazas malsaman tagon, tiel la okazaĵoj sternigas dum du semajnojn.
La lasta tago de la Karnavalo, sur la centra placo de Dunkirko, la urbestro el la balkono de la urbodomo ĵetas haringojn al la amaso. Tiun tagon prezentas la apuda bildo en ĉi artikolo.

La komikvesto "beste'kletche"
-----------------------------

Partoprenantoj de la karnavalo vestintaj sin kiel virinoj
La Karnavalo estas la momento por doni liberecon al persona imago. Estas pro tio ke la karnavaluloj kompetas en la faro de siaj "clet’che" *Kletĉe*, alivorte siaj komikvestoj. Multaj homoj vestas kiel virino. Kelkaj metas virinajn subvestojn super siaj vestoj.

La "figueman" *Figulo* estas ege uzita en la karnavalo. Li antaŭ estas, armita de sia bastono kiu portas malbone odorantan ŝtrumpeton, araneon aŭ fiŝon anstataŭ figon, tiuj kiuj anstataŭigis la nomon je la komenco de la jarcento. Nun, la figueman suprizas la spektantojn per sia araneo.

La maskovestoj kuniĝas ofte kun malnovaj vestoj trovitaj aŭ donitaj de onklinoj aŭ avinoj. Ekzistas propra "karnavala vendejo", nomita "Cafougnette" kie oni aĉetas malnovajn vestojn por la karnavalo.

* Kategorio Karnavalo de Dunkirko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kabo Kidnappers
Situa mapo
La sula kolonio ĉe Kabo Kidnappers
**Kabo Kidnappers** (angle *Cape Kidnappers*, signifante kidnapistoj aŭ forrabistoj) estas terpeco ĉe la sudorienta pinto de Golfo Hawke ĉe la orienta marbordo de la Norda Insulo de Novzelando kaj kuŝsas ĉe la pinto de 8 km longa duoninsulo kiu eniras en la Pacifika Oceano. Ĝi estas je 20 km sudoriente de la urbo de Napier. Aliro al la kabo laŭ ŝoseo finas ĉe Clifton, kio estas elirejo por multaj turistoj.

Laŭ BirdLife International la areo estas reproduktejo por ĉirkaŭ 3000 paroj de Aŭstralazia sulo.

Referencoj
----------

1. ↑  BirdLife International. (2012). Important Bird Areas factsheet: Cape Kidnappers. Elŝutita el  on 2012-02-18.

Bibliografio
------------

* (1968) Beaglehole, J.C.: *The Journals of Captain James Cook on His Voyages of Discovery, vol. I:The Voyage of the Endeavour 1768–1771*. Cambridge University Press. OCLC 223185477.

  

39° 38′ 40.89427″ S 177° 05′ 35.72845″ O﻿ / ﻿39.6446928528 °S, 177.0932579028 °O﻿ / -39.6446928528; 177.0932579028 (mapo)
La **Kastelo de Hédervár** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Héderváry**) estas impona historia monumento en Hungario, en vilaĝo Hédervár.

Aerfoto pri kastelo de Hédervár
Fasado de la kastelo Hédervár

Historio
--------

En Hédervár la unua kastelo-burgo estis konstruita en 1142. Pli nova burgo estis konstruita depost invado de la tataroj en 1242. Unu el la nun videblaj turoj konstruiĝis tiutempe. La gotika burgo renesanciĝis en la 16-a jarcento, barokiĝis post 2 jarcentoj. Grafo Mihály Viczay (tiama posedanto) establis numismatikan muzeon, kiu tiutempe estis la plej riĉa en Hungarlando. En 1826 lia kolektaĵo konsistis el 11,432 grekaj, 13,411 romiaj moneroj. Post la 2-a mondmilito la kastelo ŝtatiĝis kaj kiel bazlernejo funkciis plu. Ekde 1983 la kastelo estis kolonio de artistoj. Inter 2002-2004 la konstruaĵo renoviĝis, poste ĝi iĝis hotelo. En 2012 jura procezo komenciĝis, tial la hotelo ne rajtas funkcii.

Pordo de la kastelo
Parko de la kastelo

Konstruaĵo
----------

La duetaĝa kastelo situas sola en granda parko. Ĝi formas kvadraton, interne korto estas videbla. La fasado estas malsimetria. La kastelo havas ĉe la anguloj resume 3 turojn, ĉar familio Héderváry havis bienojn en 3 proksimaj departementoj. La korto gardas partojn el la gotiko, renesanco kaj gotiko. Meze de la korto platano tricentjara etendiĝas.

Parko
-----

La parko estis kreita kiel pejzaĝa parko, kie oni plantis maoftajn arbojn. Ĝi estis farita en la 1790-aj jaroj kun rojo, insuleto, pontoj, dometo.

Kapelo
------

Proksime estas mezepoka gotika kapelo, kie familio Héderváry sepultiĝis. Ĝi barokiĝis en la 17-a jarcento, sed en la frua 20-a jarcento grandparte regotikiĝis.

* Vido al la kasteloVido al la kastelo
* Korto de la kasteloKorto de la kastelo
* Ĉambro en la kasteloĈambro en la kastelo
* La kapeloLa kapelo
* Interno de la kapeloInterno de la kapelo

Fontoj
------

* oficiala paĝo en 10 lingvoj Arkivigite je 2008-09-14 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

* Kategorio Kastelo de Hédervár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)