recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**CONCAFRAS-PSE** (prononci *konkafras*) estas la portugallingva mallongigo de "Confraternização das Campanhas de Fraternidade Auta de Souza - Promoção Social Espírita" (Kunfratiĝo de la Fratecaj Kampanjoj Auta de Souza - Spiritisma Soci-agado). Tio estas ĉiujara renkonto de spiritistoj, okazinta la unuan fojon en 1957 en Brazilo, kie ĝi okazas ĉiam dum la karnavalaj feriotagoj. En 2000 ĝi okazis en Braziljo kaj havis ĉirkaŭ dek mil partoprenantojn. En 2013 okazis la 1a Monda CONCAFRAS en Tegucigalpo, Honduro. Ĝia programo estas teoria-praktika, por infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj.

Historio
--------

### La unuaj CONCAFRAS-PSE en Brazilo

| Jaro | Urbo |
| --- | --- |
| 1957 | Ribeirão Preto-SP |
| 1958 | Araçatuba-SP |
| 1959 | Franca-SP |
| 1960 | Ribeirão Preto-SP |
|

Esperanto
---------

Ĉiujare CONCAFRAS-PSE ofertas Esperanto-kursojn, en kiuj oni parolas pri la rilatoj de Esperanto kun spiritismo kaj pri la faka apliko de Esperanto al spiritismo.

Venontaj CONCAFRAS-PSE
----------------------

* En Brazilo: de la 25a ĝis la 28a de februaro 2017. Ĝi okazos samtempe en 5 urboj: Castro-PR, Frutal-MG, Porangatu-GO, Porto Seguro-BA kaj Porto Velho-RO.
* Monda CONCAFRAS-PSE: Porto, Portugalio, de la 4a ĝis la 7a de oktobro 2018 (estos Esperantlingvaj programeroj)

Eksteraj ligiloj
----------------

Oficiala retejo Arkivigite je 2016-07-13 per la retarkivo Wayback Machine de CONCAFRAS-PSE (portugallingva)  

CONCAFRAS-PSE en Fejsbuko

Vidu ankaŭ
----------

* Spiritismo
* Monda Spiritisma Asocio

Referencoj
----------

1. ↑  La enhavo de tiu ĉi artikolo estas bazita sur informoj trovataj en la portugallingva libro *Síntese Doutrinária. Brasília: Editora Auta de Souza, 2016* (eldonita okaze de la 60a jariĝo de CONCAFRAS-PSE)
**PALMER Kálmán** (pro. palmer), estis hungara verkisto naskita en Oláhláposbánya la 25-an de decembro 1860 kaj mortinta en Vaŝingtono, Usono, la 24-an de majo de 1933.

Biografio
---------

Kálmán Palmer laboris de 1890 ĝis 1906 en la stenografiejo de la landkunveno, li fariĝis ties sekretario, same de la Nemzeti Szalon kaj la rondo de Műbarátok. En 1907 li fariĝis parlamenta stenografisto, de 1913 konsilanto de la supera ĉambro, de 1920 prezidanta konsilanto de la nacia, poste de la landkunveno. Li publikis plure da poemoj, kanttekstoj (ekz. *Páros csillag az ég alján. . .*), artikoloj, tradukaĵoj kaj kelke da historiaj verkoj. Li verkis ankaŭ sub plumnomo Mai Pál. Li tradukis hungaren la dramon *Wilhelm Tell* de Schiller (Bp. 1901).

Verkoj
------

* *Költemények* (Nagybánya, 1882);
* *Csöndes hullámok* (poemoj, Bp. 1888);
* *Nagybánya és környéke* (Nagybánya, 1894);
* *A főrendiház tárgyalásai 1861 – 1910* (Bp. 1910);
* *Endrődi Sándor emlékezete* (Bp. 1921).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
**Kordilero**, en Suda Ameriko nomata **Andoj**, estas terciara zona montaro sur okcidento de Norda kaj Suda Ameriko en longeco 15 500 km.

En Norda Ameriko ĝi elkuras el Alasko ĝis Terkolo de Tehuantepeko en suda Meksiko. Ĝi dividiĝas proksimume en du zonojn, fermantaj inter si ampleksajn montarajn areojn kaj ravinojn. La ĉeno de montaro dum pacifika marbordo kondukas parte sur Alasko kaj apudaj insuloj kaj sur kontinento (Ĉemara montaro, Montaro de sankta Eliaŝo kun Mount Logan, 6050 m). Al sudo ĝi transiras en Ĉemaran zonon, akompanata de Kaskada montaro (Mount Rainier, 4391 m) kaj Sierra Nevada (Mount Whitney, 4418 m), en Meksiko kiel Okcidenta Patrinmontaro. La orienta zono atingas la plej altajn altecojn sur Alasko (la plej alta monto de Norda Ameriko Mount McKinley, 6194 m), de tie ĝi daŭrigas kiel Rokmontaro (Mount Elbert, 4399 m) kaj plu en Meksiko kiel Orienta Patrinmontaro. El la montaraj plataĵoj, fermitaj per ambaŭ zonoj de Kordilero, la plej alta estas Kolumbia plataĵo, Granda baseno kun Granda sala lago kaj plataĵoj Kolorada kaj Meksika. En la suda Meksiko la motarzonoj de Kordilero estas rompitaj per zono de vulkanoj longaj pli ol 1000 km (Citlaltépetl, 5700 m; Popocatépetl, 5452 m). Plu al sudo Kordilero kondukas tra sia okcidenta branĉo tra mezamerikaj respublikoj kaj tra orienta branĉo tra Grandaj Antiloj kaj Malgrandaj Antiloj. Nur malofte ili superas 3000 metroj.

Sur la sudamerika kontinento Kordilero nomiĝas Andoj. Ĝi kreas norde tri zonojn: Kordileron Okcidentan, Centran kaj Orientan kun alteco 4000 ĝis 5000 metroj super maro. En Ekvadoro Chimborazo atingas 6267 metroj kaj Cotopaxi 5897 metroj. Tie ĝi jam havas nur du zonojn, fermantaj inter si en Peruo kaj Bolivio surmontaran ebenaĵon nomata *puna*. La Okcidenta Kordilero ĉi tie artingas de Huascarán 6768 metroj kaj la Orienta Kordilero de Ancohuma 6550 metroj. Sur limoj de Ĉilio kaj Argentino ambaŭ zonoj kuniĝas. Ĉi tie estas ankaŭ la plej alta monto de Ameriko - Aconcagua, (6959 m). Plu al sudo Kordilero malaltiĝas al 2000 ĝis 3000 metroj super maro (Patagonaj Andoj) kaj tra Fajrolando ĝi daŭrigas ĝis Antarkto.

* Kategorio Amerika Kordilero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Karen STEELE** (1931-1988) estis usona aktorino kaj modelino. 

Ŝi diplomiĝis ĉe Universitato de Havajo.

Steele komencis sian karieron en radio per *Let George Do It* kaj en televido per *Chevron Theatre* en 1952. En kino ŝi debutis per The Clown (1953).

En 1950-aj jaroj ŝi aperis en kino per Man Crazy, Marty, Toward the Unknown, The Sharkfighters, Westbound, inter aliaj krom en televido por multaj televidaĵoj kiel *Climax!*, Wagon Train, Ride Lonesome, Bat Masterson, Maverick, ktp.

Dum 1960-a jardeko Karen aktoris en kinfilmoj The Rise and Fall of Legs Diamond, 40 Pounds of Trouble kaj The Happy Ending kaj en televidserioj Tightrope, Target: The Corruptors, Bronco, Bonanza, Laramie, Naked City, Empire, Perry Mason, The Wackiest Ship in the Army, Voyage to the Bottom of the Sea, Get Smart, Star Trek, Flipper, Hogan's Heroes, inter aliaj.

Ŝiaj lastaj aktoraj laboroj en televido estis per Mannix (1970) kaj en kino per *Trap on Cougar Mountain* (1972).

* Kategorio Karen Steele en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 641446
* GND: 1059103826
* LCCN: no2013121695
* VIAF: 87245789
* ISNI: 0000 0001 2142 5049
* SUDOC: 149556276
* BNF: 14229710w
* BNE: XX1520241
 |
**BORBÁTH Károly** (borba:t) estis rumania hungara historiisto, direktoro de la Biblioteko Bethlen de Aiud. Li estis naskita en Vârghiș la 12-an de januaro 1931 kaj mortinta en Vârghiș la 20-an de aprilo 1980.

Kariero
-------

Károly Borbáth finis la mezlernejon en 1950 en Cristuru Secuiesc kaj li komencis siajn studojn pri historio-filozofio en Universitato Bolyai de Kluĵo, sed ekde la dua studjaro li daŭrigis kaj li diplomiĝis en la Universitato Victor Babeș de Kluĵo en 1954. Post kvarjara studo de historio pri mezepoko en Leningrado li estis adjunkto unu jaron en la la Universitato Bolyai de Kluĵo kaj de 1959 en la UBB. De 1968 li estis ĝis 1977 direktoro de la Biblioteko Bethlen de Aiud, poste li instruis en Colțești kaj Vârghiș. Li esploris la artmonumentojn de Transilvanio. Liaj monografioj pri la fortikaĵo (Székely támadt) de Odorheiu Secuiesc kaj pri lia naskiĝvilaĝo restis en manuskripto. Li publikigis en Korunk, Megyei Tükör, Művelődés. Lia studaĵo *Adalékok a székely népmesék gyűjtésének történetéhez* aperis en memorlibro de muzeo Cristuru Secuiesc (Székelykeresztúri Múzeum emlékkönyve, Miercurea Ciuc, 1974). Kune kun András Magyari li verkis la studaĵon *Társadalmi mozgalmak a Székelyföldön 1562 után* aperinta en volumo *Székely felkelés 1595-1596*. Li estis unu el tradukistoj kaj fakreviziulo de gvidlibro pri artmonumentoj de Rumanio verkita de A V. Cucu kaj M. Ştefan (Románia, 1974).

Literaturo
----------

* Antal Szécsi:„…Maga-felejtő sorsunk halk tudója…" Vivkariero kaj verkaro de Károly Borbáth. Székely­udvarhely 2008.

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
* Fragmento el biografio pri K. B. Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**FARKAS Károly** (farkaŝ) estis hungara labormovada politikisto. Li naskiĝis en Resicabánya en 1843 kaj mortis en Budapeŝto la 16-an de februaro 1907.

Biografio
---------

Farkas havis rolon en estigo ĝenerala Laboristasocio kaj Laboristinstruada Asocio. Li establis en 1870 la Ĝeneralan Laboristan Kason por Malsanuloj kaj Invalidoj. Li partoprenis en Hago la kongreson de 1-a Internacionalo. Li staris flanke de Karl Marx kaj li luktis kontraŭ la anarkistoj. En la procezo de malfideleco li estis unu el ĉefakuzitoj. Post liberiĝo li estis kunulhelpinto de Leó Frankel en la fondado de Hungaruja Ĝenerala Laborista Partio. En komenco de 1873 li eldonis kune kun Antal Ihrlinger la gazeton *Munkás Heti Krónika* (Laborista Semajna Kroniko). En la komenco de la 90-aj jaroj li subtenis Pál Engelmann, pli poste li laboris por la evoluigo de laboristasekurado.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
**Abdel-Krim** ( 1882, Agadir, Maroko – 6-an de februaro 1963, Kairo, Egiptio) estis gvidanto de kontraŭstara movado dum la Rif-milito, kontraŭ la hispana kolonia regado. Li fondis la Rif-Respublikon (1921–1926). Lin povis venki nur la soldat-nombra kaj teknika supereco de la koloniistoj.

Lia patro estis influa membro de la berbera tribo *Banu Uriaghel*. Li konatiĝis ne nur kun la tradicia muslima edukado, sed kun la hispana edukado, poste li laboris kiel sekretario en la Ofico de la Indiĝenaj aferoj. Oni nomumis lin en 1915 islama ĉefjuĝisto („Kadi al-Kudat") de la distrikto de Melilla. Li samtempe instruis en hispanaraba lernejo de Melilla kaj redaktis araban parton de la ĵurnalo *El Telegrama del Rif*.

Ekkonante la hispanan protektoratan administradon, li seniluziiĝis pri tio kaj poste ekagadis kontraŭ tio. La hispanoj punis lin je prizono, el kiu li sukcese fuĝis kaj oni elektis lin en 1918 denove kiel muslima ĉefjuĝisto de Melilla. Li forlasis la oficon en 1919 kaj reiris al Agadir.

Baldaŭ aliĝis al li lia frato, kiu iĝis poste lia ĉefkonsilisto kaj komandanto de la rifa armeo. Ili komencis organizi la kontraŭstaron kaj en somero de 1921 atingis gravajn sukcesojn (detale batalo de Annual)

Li elkriis la Rif-respublikon, unuigis la tribojn, elkonstruis administradon, pludaŭrigis la atakojn kontraŭ la koloniaj taĉmentoj. Liaj taĉmentoj en 1925 preskaŭ atingis la urbon Fez.

La hispanaj-francaj unuigitaj fortoj venkis liajn taĉmentojn en 1926 kaj li mem kapitulaciis la 27-an de majo. La venkintoj forpelis lin al insulo Reunio, en la Hinda Oceano. Li ricevis permeson en 1947 por setliĝi en Francio. Tiam li forlasis Reunion, sed dumtempe en Egiptio ricevis politikan azilon.

Li prezidis dum kvin jaroj en la Araba Okcidenta Liberiga Komisiono. Kiam Maroko sendependiĝis, la reĝo Muhamado la 5-a petis lin hejmenveni. Abdel-Krim rifuzis tion, dum francaj trupoj ĉeestas en norda Afriko.

* Kategorio Abdel-Krim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 246894
* GND: 11864646X
* LCCN: n50057528
* VIAF: 5052928
* ISNI: 0000 0001 1918 4514
* LIBRIS: 175132
* SUDOC: 050593374
* BNF: 12651376t
* NKC: jn19990000008
* ICCU: LO1V288132
* BNE: XX1172734
 |
Nikita Demidov
Demidov blazono kun latinlingva devizo ACTA NON VERBA (t.e. Agu ne diru)
**La rusa dinastio DEMIDOV** estas multenombra familia klano, kies reprezentantoj famiĝis dum tri jarcentoj en Rusio kaj alilande ĉefe kiel industriistoj kaj mecenatoj. Sep generacioj vivis kaj fruktodone laboris ekde fino de la 17-a jarcento ĝis mezo de la 20-a jarcento.

Fondinto de la dinastio estis ordinara forĝisto Nikita Demidov (denaska nomo en la moderna stilo - *Nikita Demidoviĉ Antufiev*) el urbo Tula, kiu sukcesis fabriki fusilojn, kies altan kvaliton rimarkis kaj laŭdis rusa caro Petro la Granda. Ili tute taŭgis por la rusa armeo kaj poiome anstataŭigis la fremdlandajn. Laŭ ordono de la caro Nikita Demidov kaj tuta lia idaro estis promociitaj al la rusa nobelaro.

Ties laborkampo estis ĉefe en Transurala regiono, kie estis fonditaj multaj uzinoj kaj urboj.

Kelkaj reprezentantoj
---------------------

### la unua generacio

* 1. Nikita Demidov - (1656 - 1725)

### la dua generacio

* 1. Akinfij Demidov - filo
* 2. Grigorij Demidov - filo
* 3. Nikita Nikitoviĉ Demidov - filo

### la tria generacio

* 1. Nikolaj Demidov - nepo

### la kvara generacio

* 1. Pavel Demidov - pranepo
* 2. Anatolij Demidov - pranepo, princo de San Donato

### la kvina generacio

* 1. Pavel Pavloviĉ Demidov

### la sesa generacio

* 1. Elim Demidov

### la sepa generacio

* 1. Maria Demidova

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Demidov (rusa dinastio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* teksto ruse
* teksto kaj fotoj ruse
* filmo Demidovoj (ruse *Демидовы*)
* pri Demidov dinastio
**SASKU Károly** (pro ŝa:ŝku) estis advokato, inĝeniero (sen diplomo), instruisto, politikisto, kunlaboranto de István Széchenyi naskita en Felsőbánya en 1806 kaj mortinta en Peŝto la 22-an de julio 1869.

Biografio
---------

Károly Sasku studis en Debrecen, Selmecbánya kaj Institutum Geometricum. Inter 1836 – 1846 li laboris ĉe la mezurado de Tisza. Inter 1842 – 44 li instruis en Máramarossziget. En 1846 li estis invitita fakulo, interpreto kaj tradukisto de la raportaĵo de P. Paleocapa pri reguligo de Tiszavalo. En 1848 li estis kunlaboranto de Széchenyi en la ministerio. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis kapitano. De 1860 li estis korektisto de la Hungara Scienca Akademio. Li verkis matematikajn, kulturpolitikajn kaj pedagogiajn studojn. Li disvatigis la ideojn de Charles Fourier en Hungario. Lian nomon landskale konatigis la libro pri etiketo. Liajn manuskriptojn rilate al akvoaferoj konservas la Landa Arkivejo de Bp..

Verkoj
------

* *A tanítás alaptudománya* (Pest, 1837 – 38);
* *Törvények alaptudománya* (Pest, 1841);
* *Boldogságtudomány…* (Buda, 1842);
* *A kelet és nyugat népe…* (Pest, 1842);
* *Illendőségtan* (Pest, 1854).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**KOVÁCS Dénes** (pro. kova:ĉ) estis hungara ĵurnalisto naskita en Nadjvarado la 24-an de novembro 1861 kaj mortinta en Zamárdi la 1-an de marto 1948.

Biografio
---------

Dénes Kovács finis siajn jurajn studojn en la Universitato de Budapeŝto, li doktoriĝis en 1885. En 1886 li studis lingvistikon kaj juron en Berlino. Li estis kunlaboranto en 1882 de la gazeto *Magyar Újság*, en 1883 de la gazeto de la *Nemzeti Újság*. De 1884 li estis helpredaktoro de la ŝtonpresita gazeto *Hírcsarnok*. De 1886 li estis rubrikestro beletristika kaj arta de la revuo *Budapest*. Samtempe li estis konstanta kunlaboranto de la *Vasárnapi Újság*. De 1890 li estis instruisto en Budapeŝto. En 1894 li faris la lastan intervuon kun Lajos Kossuth en Turino. De 1901 ĝis 1922 li estis respondecredaktoro de la *Kis Újság*. En 1922 li retiriĝis de la ĵurnalismo, li skribis senregule en gazetojn *Budapesti Hírlap*, poste en *Mai Nap*.

Verkoj
------

* *Gróf Gvadányi József élete és munkái* (Bp. 1884);
* *Kossuth-Emlékalbum* (Bp. 1909).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 357682
* VIAF: 9976270
* ISNI: 0000 0000 7835 1901
* BNF: 128794654
 |
***Deus Caritas est*** (*Dio estas amo*) de la 25-a de decembro 2005 (publikigita la 25-an de januaro 2006) estas la unua encikliko de papo Benedikto la 16-a. 

Ĝi konsistas el du partoj. La unua, pli teoria parto temas pri *la unueco de la amo en la kreitaĵo kaj en la historio de la savo*. Ĝi okupiĝas ĉefe pri la amo de Dio al la homo. La dua parto temas pri *la karitato de la eklezio kiel "komunumo de la amo"*. Ĝi traktas ĉefe la kristanan amon al la proksimulo. Aldoniĝas fina parto, en kiu Benedikto la 16-a ilustras la realigon de kristana amo per la ekzemplo de Maria kaj aliaj sanktuloj.

Esperantaj tradukoj
-------------------

Esperanta traduko de la encikliko aperis en presita formo en aprilo 2006 sub la titolo "Pri la kristana amo" ĉe *Editio Ora & Labora* (43 paĝoj). La dokumenton esperantigis el la germana originalo Reinhard Haupenthal en kunlaboro kun Bernhard Eichkorn, Carlo Minnaja, Gonçalo Neves kaj Gerrit Berveling (ĉi lasta tamen ne menciita en la libro). La traduko de Haupenthal estas flua kaj fidele redonas la pensojn de la ĉefpontifiko.

Alia, anonima traduko kun relative multaj eraretoj kaj malglataĵoj aperis en la reto, same en aprilo 2006.

Tria traduko, farita de Battista Cadei, aperis en novembro 2006 en Espero Katolika 1-4/2006, p. 3-29.

Reagoj
------

En sia unua encikliko, Benedikto la 16-a evitis tiklajn demandojn[*mankas fonto*]. En la katolika Esperanto-movado, la verko akceptiĝis sufiĉe favore; tamen oni foje parolis pri "malnova vino en novaj tuboj"[*mankas fonto*].

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala teksto de la encikliko sur retpaĝo de Vatikano (en la latina)
* Esperanta traduko de la encikliko, apud la latina originalo Arkivigite je 2009-12-11 per la retarkivo Wayback Machine
La **kapelo Dolora Dipatrino** estas golgota pilgrimloka konstruaĵo en la urbo Törökszentmiklós (Hungario).

Historio
--------

En mezo de la tombejo estis konstruita memorkapelo memore al familiano en 1761. Ĉirkaŭ 1800 la tombejo ĉesis, sed la kapelo restis. La familio renovigis la kapelon en 1819, sed en mezo de la 19-a jarcento diversaj homoj aĉetis ĝin. En 1896 depost pligrandigo kaj renovigo la kapelo estis donacita al la loka katolika komunumo. Samtempe ĝi estis konsekrita. En 1900 la kapelo estis ĉirkaŭita per muro kaj ŝtupoj estis konstruitaj al la enirejo. Servistaj monaĥoj faris la necesajn preĝejajn servojn inter 1938-1950, poste ordinaraj pastroj. En 1948 la papo donacis kopian graciskulptaĵon al la kapelo, ĝi estis metita al la altaro. Inter 1948-2002 la kapelo estis paroĥa kirko, tial ĝi estis denove pligrandigita en 1949.

Konstruaĵo
----------

La kapelo situas sola sur monteto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La turpinto estas plurlatera piramido. Ŝtupoj kuras al la enirejo. Inter la ŝtupoj kaj enirejo krucifikso estas videbla. 

Kermeso okazas en la 15-an de septembro aŭ en la sekva dimanĉo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* datenoj
* datenoj
**Ayamonte** (37° 13′ N 7° 24′ O﻿ / ﻿37.217 °N, 7.400 °O﻿ / 37.217; 7.400 (mapo)Koordinatoj: 37° 13′ N 7° 24′ O﻿ / ﻿37.217 °N, 7.400 °O﻿ / 37.217; 7.400 (mapo)) estas hispana urbo en la provinco Huelva, en la aŭtonoma regiono Andaluzio. En la jaro 2005 ĝi havis 18 001 loĝantojn sur areo de 142 km² la popoldenso estis 126,7 loĝ./km². La urbo situas ĉe la elfluejo de la rivero Guadiana al la Atlantiko kaj havas limon kun Portugalio. La distanco ĝis la ĉefurbo de la provinco Huelva estas 48, ĝis Sevilla 140 km.

Isla Canela situas sude de la urbo Ayamonte, longas ĉirkaŭ 6,5 km kaj estas ĝis 200 m larĝa. La iama insulo hodiaŭ estas ligita per mallarĝa baraĵo al Ayamonte. Sur Isla Canela troviĝas pluraj hoteloj kaj la strandoj de Ayamonte.

Demografia evoluo
-----------------

Fonto: – grafika prilaboro por Vikipedio
Ayamonte
Elfluejo de Guadiana, dekstre/supre: Ayamonte
Plaza de la Laguna Ayamonte

* Ayamonte en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ayamonte en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 203821
* GND: 4287403-8
* LCCN: n90665592
* VIAF: 131479600
* SUDOC: 119623110
* BNF: 145236142
* BNE: XX451810
 |


1. ↑  INE.es EWZ-Arkivo|21010
**Samosato** (armene: Շամուշատ, greke: Σαμόσατα *Samósata*, sirie: ܫܡܝܫܛ‎ *šmīšaṭ*) estis antikva urbo sur la dekstra (okcidenta) bordo de la rivero Eŭfrato kies restaĵoj ekzistis apud la moderna urbo de Samsat, Provinco Adıyaman, Turkio, ĝis la areo estis inundita de la Akvobaraĵo Atatürk. Kvankam en la urbo plejparte oni parolis la sirian, la kulturo helenisma ludis gravan rolon.

Historio
--------

La fondinto de la urbo estis Sames, satrapo de Komagenio kiu faris ĝin sia ĉefurbo.

Samosato estis en sudorienta Turkio sur la supera parto de Eŭfrato kaj estis fortikigita por protekti la gravan transirejon de la rivero sur la orienta-okcidenta komerca vojo.

Ĝi estis ankaŭ nomata **Antioĥio de Komagenio** (greke: Αντιόχεια τῆς Κομμαγηνῆς) kiam ĝi iĝis ĉefurbo de reĝlando Komagenio, de ĉirkaŭ 160 a.K. ĝis la Romia konkvero en 72.

Prezentado de la Bizanca atako kontraŭ Samosata en 859
En februaro 1098, la emiro Bulduk de la turkoj Artukidaj (aŭ Ortokidaj), atakita de Baldueno la 1-a, detruis tie ĉi lian armeon. En la 12-a jarcento ĝi apartenis dum malmultaj jaroj al Graflando Edessa, sed estis rekaptita de la islamanoj ĉirkaŭ 1149.

En 1392 Samosato estis kaptita de la Otomanoj sed jam en 1401 ili perdis ĝin, venkitaj de Tamerlano. Nur en 1516 la Otomanoj povis reakiri ĝin. Poste Samosata daŭre apartenis al la Otomana Imperio kaj, post la Unua Mondmilito, al la Turkio. La nomo ŝanĝetis al *Samsat*.

La artefarita lago kaŭzata de la baraĵo Atatürk kovris per akvo la novan urbeton kaj la restaĵojn de la malnova fama urbo; la loĝantoj iris en novan apudan ejon, kiu akiris la saman nomon de Samsat.

Homoj
-----

Samosata estis la naskiĝloko de pluraj famaj homoj de la antikveco kiel Lukiano (ĉ. 120-192) kaj Paŭlo el Samosato (ĉ. 200-275).

Sep kristanaj martiroj estis krucumitaj en 297 en Samosato por sia rifuzo pri pagana rito dum la festo de la venko de Maksimiano super la Sasanidoj.
Sankta Danielo la Kolonsanktulo naskiĝis en vilaĝo proksima al Samosato; ankaŭ Sankta Rabbulas, kiu vivis en la 6-a jarcento en Konstantinopolo, naskiĝis en Samosato.

* Kategorio Samosato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**2004** estas naturalisma planlingvo proponita de eks-esperantisto Jacques Dehée en 2003. Tio estas hispaneca variaĵo de Interlingvao.

Patro nia: Nostre Padre, que es en cielo, sea santificade tu nome; vena tu regno; sea tu volunta satisfade sobre la Terra como tamben en cielo. Da nos hoy nostre pan cotidiane, e perdona nos nostre ofensas como nos perdona a nostre ofensores. E non ducta nos al tentacion, ma libera nos del malo.

Alia ekzemplo:

En la Plena Ilustrita Vortaro, la nomes del Naciones
non son autoctone. Porque ?
Io creda per realismo.
Internacional comprehensibilida es necesarie
para la promocion de un lingua!
Quien son la populos correntemente interesado en conlinguas ?
Cual populos prospectar en priorida ?
E non es necesarie ser comprehensible de eles ?
Aun en India la palabra 'India' es familiar,
pero en la otre partes del mundo qui reconosca 'Bharat'
(nome de India en Hindi) ?
Ser comprehensible imediatemente sin estudio
para la populos correntemente interesado en conlinguas,
tal es la superiorida de '2004' sobre Esperanto !

Traduko:

En la Plena Ilustrita Vortaro, la nomoj de l' nacioj ne estas aŭtoktonaj. Kial? Mi kredas pro realismo. Internacia komprenebleco estas bezona por la propagando de lingvo! Kiuj estas la popoloj ofte interesataj en planlingvoj? Kiujn popolojn alserĉi prefere? Kaj, ĉu oni ne bezonas esti komprenebla al ili? Eĉ en Barato la vorto Hindio ne estas stranga, sed kie alie en la mondo oni rekonas "Bharat" (nomo de Barato en hinda lingvo)? Esti komprenebla rapide sen studo al la popoloj ofte interesataj en planlingvoj, tio estas la supereco de "2004" rilate al Esperanto.
**Dekavurian** estas luda arta lingvo kreita de Geoff Eddy por simili al gota lingvo, sed vere bazita sur la germana gramatiko kaj la angla fonologio kaj vortprovizo.

  

Specimeno (Babela Turo) (Gen. 11:1-9)

1-Ja þize hwile inna þaþ fairxo aino razdo ja favas waurdas habdaþ. 
2-Ja miþan ainos gumane þai austi utro kwemun, ainaþ flataþ gave Shinar inna fundun, ja þara aþ bauven stodidun. 
3-Ja misso rodidun, "manwjame ainos waddjustainos, ja bakkame ijos faullaba". Ja ainos waddjustainos stada-in stainis ja þaxo stada-in mortris habdun. 
4-Ja rodiduna, "timrjame aino baurgo ja aina stapla miþ haubþa itoþ þa hinne inna, ja kannjume ainaþ namo sis du, ibe þai ludje anna þais airþos stravites wairdeme". 
5-Ja Guda þo baurgo ja þa stapla, þati þes gumane timridun, aþ gaumjan dalaþ bratode. 
6-Ja Guda soge, "gaumi! aingo aino þjudo sinde, ja heraþ ainga þa fruma þizen þos taujan wailjun, ja naixiþ þizaþ gairnjana un-maxtigaþ ist". 
7-"Bratome dalaþ, ja um-wagjame razdo izro, swaswe misso ni fradjan." 
8-Swa Guda þarþro þo ludje anna þais airþos ijos straude, ja þa stapla aþ timrjan af-laitun. 
9-Ja swa namo ito Babel wairde, alli þara Guda þo razdo þais þjudos um-wagde, ja þo ludje anna þais airþos ijos straude.

Eksteraj ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2006-05-28 per la retarkivo Wayback Machine
"**A Taste of Armageddon**" [Gusto de Armagedono] estas la 23-a epizodo de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Robert Hamner kaj Gene L. Coon kaj reĝisorita fare de Joseph Pevney, ĝi estis unue elsendita la 23-an de februaro 1967.

Dum tiu epizodo unue oni faras mencion de la formala nomo "Unuiĝinta Federacio de Planedoj". Antaŭe, ĉi tiu estis elvokita sub la neformala nomo "Federacio" en la epizodo Arena.

La epizodo estas rimarkinda por antaŭvidi komputilajn militajn ludojn inter du ludantoj ĉe vastaj distancoj, multajn jarojn antaŭ la invento de interreto kaj de la interretaj strategiaj ludoj por multaj ludantoj.

Intrigo
-------

En la epizodo, la USS-Enterprise vizitas planedon en komputila simulita milito kontraŭ apuda planedo. 

USS Enterprise (NCC-1701) vojaĝas al Eminiar VII, alportante la ambasadoron Robert Fox (Gene Lyons). Ne multe oni scias pri la planedo, preter la fakto, ke ili estis en milito kontraŭ apuda planedo, Vendikar.

Proksime de Eminiar la 7a, la "Enterprise" ricevas mesaĝon avertante, ke ili ne alproksimiĝu, sed ambasadoro Fox ordonas ke Kapitano James T. Kirk (William Shatner) daŭrigu. Kirk, ĉefoficiro Spock (Leonard Nimoy) kaj sekureca gvardio transiras al la planedo, kie ili estas ricevitaj de reprezentantoj Mea 3 (Barbara Babcock) kaj Anan 7 ( David Opatoshu). Dum supozata atako fare de Vendikar, la surplaneda teamo ekscias, ke la milito estas farita kiel komputila simulado, kaj ke la "Enterprise" estis "detruita" en la atako. La kosmonaŭtoj devas iri al la mortĉambroj de Eminiar por malintegriĝo pro la traktato de ambaŭ planedoj, kaj la teamo de Kirk estas kaptita.

La "Enterprise" ricevas falsan mesaĝon, supozeble de Kirk, ordonante ke la anaron transportiĝu malsupren. Scotty (James Doohan), skeptika pri la ordo, igas ke la komputilo de la stelŝipo analizu la mesaĝon kaj konfirmis ke ĝi estas falsa. Baldaŭ poste, la kosmoŝipo estas pafita de Eminiaranoj, sed la atako estas tre malforta kaj facile defendita pere de la ŝildoj de la ŝipo. Anan 7 tiam kontaktas la Enterprise'on. Ambasadoro Fox decidas kredi al Anan, ekflugas kaj rapide kaptiĝas kaj estas portita al malintegriga ĉambro kune kun Mea 3, kiu ankaŭ estis "mortigita" en la milito-simulado. Spock kaj la sekurecaj oficiroj savis ilin.

Kirk, dume, ordonas antaŭ planeda konsilantaro ke Scotty plenumu la Ĝeneralan Ordonon 24 kaj detruu ĉion sur la planedo en du horoj. Paniko ekestas ĉe konsilantoj. Spock alvenas kaj detruas la militsimulajn komputilojn, ĉar la simulara milito insuligis ambaŭ sociojn pro la hororoj de la reala milito kaj donis al ili malmulte da kialoj por fini ĝin. 

Dum la fina akto de la epizodo, Kapitano Kirk faras paroladon insistantan ke la milito devas esti brutala kaj malpura por ke ĝi estu io evitinda. "Detruo, morto, malsanoj, teruro, tio estas la tuta milito." Li konkludas, ke, turninte la militon en ion pura, senfrukta kaj senfina, la du planedoj ne rimarkas la realan ŝarĝon, kiu signifas ĉi tiu. Li konvinkis al Anan 7 ke ili komencu pacajn intertraktadojn, kaj Fox konsentas agi kiel neŭtrala interulo inter la planedoj.
**LEMHÉNYI Dezső**, Kollmann (pro. lemhe:nji) estis hungara advokato naskita en Nagyvárad (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Oradea en Rumanio) la 5-an de februaro 1886 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de aŭgusto 1979. Lia filo estis Dezső Lemhényi (akvopilkisto).

Biografio
---------

Dezső Lemhényi estis oficiro, sed li rompis de tiu kariero. Li defendis la viktimojn de la blanka teroro post la falo de la Hungara Sovetrespubliko de 1919 kiel sola invitita radikala ano de la Jogvédő Iroda (Rajtdefendficejo). Dum dek jaroj li defendis 300 komunistojn. En 1926 per Kossuth-partia programo li iĝis ano reprezentanta de Ferencváros, poste de Angyalföld en la ĉefurba komitato de leĝfarantaro. Dum la regado de la hungaraj faŝistoj en 1944-1945 li kaŝis persekutitojn. Inter 1945-47 li reprezentis en la landkunveno la maldekstran flankon de la Kisgazdapárt (Partio de bienetularo).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon



* Portalo pri Biografio

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**SZTANKAY Aba** (stankai) estis hungara apotekisto, kemiisto naskita en Verespatak 1868 kaj mortinta en Debreceno la 25-an de januaro 1936.

Kariero
-------

Sztankay estis apotekistpraktikanto ekde 1880 en Selmecbánya, dume li studis pri forninĝniereco en altlernejo. En jaroj 1881–83 li estis asistanto en la ekonomilernejo de Keszthely poste en la primineja akademio de Selmecbánya. En 1890 li havigis diplomon de apotekisto en Budapeŝto kaj li doktoriĝis en 1893 en Koloĵvaro. Ekde 1893 ĝis 1895 li estis posedanto de apoteko en Selmecbánya, poste en Bát, ekde 1913 en Debreceno. Oni patentumis plurajn el liaj kuracilpreparaĵoj. Li aperigis preskaŭ 300 publikaĵojn hungare kaj germane.

Verko
-----

* *Húgyvizsgálati kézikönyv* (Bp. 1890);
* *Vizsgálatok a széndioxyd és a monoxyd reductiójához magnesium által* (Bp. 1892);
* *Curriculum vitae* (Debrecen, 1908);
* *Újabb adatok a phenolphtalein vegyületek kémiájához* (Ipolyság, 1912);
* *A Honthin monográfiája* (Selmecbánya, 1914).

Fontoj
------

* *Magyar Életrajzi Lexikon*
**FÜLÖP G. Dénes** [fyloep] (naskiĝis en Ocna de Jos la 27-an de majo 1931 kaj mortis en Budapeŝto la 15-an de januaro 2005) estis rumania hungara reformita pastro, politika malliberulo.

Biografio
---------

Dénes Fülöp G. akiris diplomon de bazlerneja instruisto en la Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc, poste en protestanta teologio de Kluĵo en 1958. Oni arestis lin la 2-an de julio 1959 kaj laŭ falsaj akuzoj oni kondamnis lin al 11-jara grava malliberejo, 10-jara socia rajtperdo kaj plena havaĵperdo. Li elliberiĝis laŭ amnestio en 1963. Li estis pastro plej longe de 1984 en la Fortikaĵpreĝejo de Târgu Mureș. En 1990 establis protestantan porkantoran kaj porinstruistan instituton, la Fondumon Lazarenum por malriĉaj kaj orfaj infanoj,
en 1993 la Porinfanhejmon Lidia. Inter 1996 kaj 2002 konstruiĝis Diakonia Hejmo de Fortikaĵpreĝejo, kiu de tiujaro asekuris por 20-25 infanoj bonajn vivkondiĉojn. Same en kadro de Lazarenum kiel parto de diakonia servo oni apogis kvazauc duonmil infanojn vivantajn en 144 plurinfanaj familioj. En 1990 li estigis la Fondumon Calepinus por instrui lingvojn. Li estis la ĉefredaktoro de kongrecia monata gazeto *Új Kezdet*.

Fonto
-----

* reformatus.hu[*rompita ligilo*]
Bagazo
**Bagazo** estas la fibreca rubo, kio restas post kiam la suko estas elpremita de la tigoj de sukerkano. La vorto devenas de la franca vorto *baggage*, per la hispana *bagazo* kaj originale simple signifas "rubon"

Bagazo reprezentas proksimume 30% de la tuta maso de sukerkano prilaborita; ĉiujare temas pri dekmilionoj da tunoj tutmonde. Bagazo havas altan enhavon (ĉirkaŭ 50%) de celulozo (pli ol ligno). Ĉi tiu biomaso estas ĉefe uzata kiel renovigebla brulaĵo en vaporkaldronoj por generado de energio; kiel bestnutraĵo; aŭ kiel krudaĵo por pulpo, papero kaj fibrotabulo el grunda bagazo ligita kun sinteza rezino. Ekzistas ankaŭ provizantoj de tasoj, bovloj kaj similaj faritaj el bagaza pulpo.

Bagazo ankaŭ estas fonto de furfuralo, kiu povas esti uzata por produkti termoduritajn polimerojn.

Aliaj eblaj uzoj de bagazo en esploro estas kiel fonto de etanolo  kaj kiel fonto de aktiva karbono .

Referencoj
----------

1. ↑  Literaturo Recenzo pri Uzo de Ne Lignaj Fabrikaj Fibroj por Konstruaj Materialoj kaj Paneloj Arkivigite je 2021-01-10 per la retarkivo Wayback Machine. Usono Departemento pri Agrikulturo, 1994.
2. ↑   P.C. Melo, "Etanolo el celulozo: ĝenerala recenzo." En: J. Janick kaj A. Whipkey (red.), Tendencoj pri novaj kultivaĵoj kaj novaj uzoj. ASHS Press, Aleksandrio, VA, 2002.
3. ↑  pdf Khadija Qureshi et al. "Fizika kaj Chemicalemia Analizo de Aktivigita Karbono Preparita el Sukerkana Bagaso kaj Uzo por Sukera Dekolorigo." Internacia Revuo de Chemicalemia kaj Biomolekula Inĝenierio 1; 3 (2008) pp. 145-149.[*rompita ligilo*]

* Kategorio Bagazo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712799
* GND: 4191067-9
* LCCN: sh85010952
* BNF: 150200515
 |
La **tolaro** (slovene *tolar*) – vorto parenca al la germana vorto *Taler* kaj la angla vorto *dollar*, do dolaro – estis la nacia valuto de la ŝtato Slovenio ekde la sendependiĝo de la ŝtato dum la jaro 1991 ĝis la enkonduko de la eŭropa valuto Eŭro kiel nacia valuto de Slovenio la 1-an de januaro 2007. Unu tolaro korespondis al 100 *stotin*-oj. La valuto-kodo laŭ ISO 4217 estas SIT.

Ekzistis monbiletoj en valoro de 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000, 5000 kaj 10.000 tolaroj. Sur ili bildiĝis konataj personoj el la politika, historia kaj socia vivo de Slovenio - ekzemple Primož Trubar, Jurij Vega, Jože Plečnik, Rihard Jakopič, Iacobus Gallus, Ivan Cankar, Johann Weichard Freiherr von Valvasor, France Prešeren kaj Ivana Kobilca. Moneroj ekzistis en valoro de 10, 20, 50 stotinoj kaj de 1, 2, 5, 10, 20 kaj 50 tolaroj. Sur unu el iliaj du flankoj aparte bildiĝis bestoj tipaj en Slovenio.

Dum la 1-a de majo 2004 Slovenio aliĝis al la Eŭropa Unio (EU). Dum la 27-a de junio de la sama jaro la ŝtato kune kun Estonio (estona krono) kaj Litovio (litova lido) aliĝis al la interkonsento pri Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo II.

La 8-an de marto 2006 Slovenio kiel unua de la dum la 1-a de majo 2004 aliĝintaj ŝtatoj de EU oficiale petis enkonduki la eŭropan valuton Eŭro kiel nacia valuto. La 16-an de majo 2006 la Eŭropa Komisiono rekomendis subteni tiun peton kaj akcepti Slovenion en la "Eŭrozono". Ankaŭ la pintokunveno de politikistoj el la EU-ŝtatoj de la sama tago subtenis la peton. La formale finan decidon pri la akcepto de la peto alprenis la ekonomia konsilio de EU la 11-an de julio 2006. La komuna valuto Eŭro do ekde la 1-a de januaro 2007 estas la oficiala valuto de Slovenio, kun fiksa ŝanĝokurzo de 239,640 tolaroj por unu Eŭro.

Vidu ankaŭ
----------

* la paĝon pri la sloveniaj eŭro-moneroj validaj ekde 2007.

Referencoj
----------

1. ↑  *Monato*, internacia magazino sendependa, numero 1992/01, paĝo 23: *Tolaro* verkita de Janko Struĉ.

* Tolaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tolaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* paĝoj de *Banka Slovenije*, la Nacia Banko de Slovenio (slovene kaj angle)
* paĝoj de la Eŭropa Centra Banko en Frankfurto-ĉe-Majno (precipe angle, sed parte en ĉiuj lingvoj de EU)
* katalogo kaj bildaro pri monbiletoj de la slovena tolaro (ruse)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj eŭropaj valutoj, kiuj enfluis la eŭropan valuton Eŭro |
| --- |
| Aŭstra ŝilingo • Belga franko • Estona krono • Finna marko • Franca franko • Germana marko • Hispana peseto • Irlanda pundo • Itala liro • Kipra pundo • Kroata kunao • Latva lato • Litova lido • Luksemburga franko • Malta liro • Moderna Greka draĥmo • Nederlanda guldeno • Portugala eskudo • Slovaka krono •Slovena tolaro | Flago de la Eŭropa Unio |

 |
**Dezső RADNÓTI**  [radnOti] hungara juristo, redaktoro. Li naskiĝis en Abrudbánya en 1865 kaj mortis en Koloĵvaro la 13-an de novembro 1903.

Kariero
-------

Dezső Radnóti pristudis juron en Universitato de Koloĵvaro, li partoprenis en la organizado de Erdélyi Magyar Közművelődési Egyesület. Li organizis en ties kadro la popolbibliotekojn Emke kaj la kantrondojn. Li fariĝis la ĉesekretario Erdélyi Kárpát-Egyesület kaj li havis gravan rolon en aranĝado de ties etnografia muzeo. Li publikigis en multaj gazetoj kaj estis redaktoro de turisma, banejafera kaj etnografia revuo Erdély (1892) en 1892 kaj de 1896 ĝis sia morto. Li estis redaktoro de kvarvoluma *Erdélyrészi Uti-Kalauz* (1895-1902) kun pluraj bildoj kaj mapoj, la politikan ĵurnalon *Erdélyi Híradó* de 1887 ĝis la fino de 1890 la *Erdélyi Díszalbum*on, *Emke Emléklap*on, *Kossuth Emléklap*on; li fondis la unuan ŝercgazeton de Transilvanio *Virgács* en Koloĵvaro.

Fonto
-----

* Hungara vikipedio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 486760
 |
**Baharampuro** aŭ **Baharampur** ([bɑ:(h)ərəmˌpʊə]) estas urbo en la ŝtato Okcidenta Bengalo, Barato. Je la censo de 2011 kun 305,609 loĝantoj, ĝi estis la sepa plej granda urbo en Okcidenta Bengalo (post Kalkato, Asansol, Siliguri, Durgapur, Bordoman kaj English Bazar/Malda) kaj situas en la centra parto de Okcidenta Bengalo. En 2011, Baharampur estis nomumita por iĝis municipa korporacio. Antaŭe ĝi estis konata kiel Brahmapur ĉar multaj familioj de Brahmoj setlis tie. Baharampur estas la administracia sidejo de la Murŝidabada Distrikto. Ĝi situas ĉirkaŭ 200 km el Kalkato, nome la ŝtata ĉefurbo.

Geografio
---------

Baharampur situas je 24° 06′ Nordo 88° 15′ Oriento﻿ / ﻿24.1 °N, 88.25 °O﻿ / 24.1; 88.25 (mapo). Ĝi havas averaĝan alton de 18 metroj super marnivelo.

Ĝi situas proksimume ĉirkaŭ 200 km norde de Kalkato ĉe 24° 4′ N 88° 9′ O﻿ / ﻿24.067 °N, 88.150 °O﻿ / 24.067; 88.150 (mapo) kaj situas ĉe la orienta bordo de la rivero Bagirati, ĉefa alfluanto de la Gango.

Ekonomio
--------

Dekomence, plej el loĝantoj de la urbo estis registaraj funkciuloj kaj estis ankaŭ iome de agrikulturo same kiel silko-komercistoj. Laŭgrade, la gravo de la urbo pliiĝis pro sia geografia loko kaj nune estas ankaŭ negoca kerno. Pro ties historia gravo, ĝi ricevas ankaŭ la viziton de granda nombro de turistoj, kio faras turismon alia sukcesa enspezofonto.

Fontoj
------

* Encyclopedia.Com
* Encyclopædia Britannica
* The Columbia Encyclopedia Arkivigite je 2006-02-16 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mapo de la Murŝidabada distrikto ĉe CalcuttaWeb.Com Arkivigite je 2006-02-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Mapoj de Barato Arkivigite je 2018-03-08 per la retarkivo Wayback Machine
* Loĝantaroj en Okcidenta Bengalo

1. ↑  Falling Rain Genomics, Inc - Baharampur
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Titolpaĝo de la unua kongresa bulteno
La **77-a Universala Kongreso (UK) de Esperanto** okazis ekde la 25-a de julio ĝis la 1-a de aŭgusto 1992 en Vieno, la ĉefurbo de Aŭstrio. Antaŭe UEA intencis organizi tiujare la UK-n en Prago, sed pro neklaraj ekonomiaj kondiĉoj kaj la profundaj ekonomiaj ŝanĝoj tiam okazantaj en Ĉeĥoslovakio oni lastmomente decidis okazigi ĝin en Vieno, dum en Prago en 1992 okazis nur oficiala antaŭkongreso kiu markis la 500-jaran naskiĝdatrevenon de Komenio kaj nur en 1996 tie okazis la 81-a UK). Aliĝis 3033 personoj. Alta protektanto estis d-ro Heinz Fischer, tiama prezidanto de la aŭstria parlamento.

El la mesaĝo de Heinz Fischer al la kongresanoj
-----------------------------------------------

"Mi ĉiam tre admiris la ideon de la popolliga lingvo Esperanto, jam eksciinte pri ĝi kiel infano, ĉar mia patro kaj mia patrino estis entuziasmaj esperantistoj. Rimarkinda pri Esperanto estas ne nur la genia lingvokreaĵo kaj la lingvistika atingo, sed ankaŭ la humanisma kaj popolinterliga ideo de la lingvo, ĉar ĝi baziĝas sur la prava supozo, ke homoj emaj paroli unu kun la alia, ankaŭ kapablas solvi problemojn pli bone. Tial do komuna komunikilo enhavanta elementojn de gravaj kulturlingvoj signifas grandiozan progreson, kaj nun kiel antaŭe estas dezirinde, ke tiu ideo venku, ke ĝi gajnu novajn adeptojn kaj ne nur memoriĝu kuntekste de historio de la laborista movado sed estu konsiderata kiel koncepto por la 21-a jarcento. Tiusence mi deziras al la 77-a Universala Kongreso de Esperanto en Vieno bonan kaj sukcesriĉan realiĝon ..."

Honora komitato
---------------

* D-ro Alois MOCK, federacia ministro pri eksteraj aferoj
* D-ro Erhard BUSEK, federacia ministro pri scienco kaj esplorado
* D-ro Rudolf SCHOLTEN, federacia ministro pri instruado kaj arto
* D-ro Helmut ZILK, urbestro kaj landestro de la federacia ĉefurbo Vieno
* D-rino Magda STREBL, ĝenerala direktorino de la Aŭstria Nacia Biblioteko
* Prof. d-ro Alfred EBENBAUER, rektoro de la Universitato de Vieno
* Prof. d-ro Paul LENDVAI, estro de Radio Aŭstria Internacia

Referencoj
----------

1. ↑  Kočvara, Vladimír: Skiza historio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Esperanta Flago | Universalaj Kongresoj | Esperanta Flago |
| 1905-1915 • 1920-1939 • 1940-1980 • 1981-2010 |
| Brasilia 1981 • Antverpeno 1982 • Budapeŝto 1983 • Vankuvero 1984 • Aŭgsburgo 1985 |
| Pekino 1986 • Varsovio 1987 • Roterdamo 1988 • Brighton 1989 • Havano 1990 |
| Bergen 1991 • Vieno 1992 • Valencia 1993 • Seulo 1994 • Tampere 1995 |
| Prago 1996 • Adelaide 1997 • Montpellier 1998 • Berlino 1999 • Tel-Avivo 2000 |
| Zagrebo 2001 • Fortalezo 2002 • Gotenburgo 2003 • Pekino 2004 • Vilno 2005 |
| Florenco 2006 • Jokohamo 2007 • Roterdamo 2008 • Bjalistoko 2009 • Havano 2010 |
| Kopenhago 2011 • Hanojo 2012 • Rejkjaviko 2013 • Bonaero 2014 • Lillo 2015 |
**VÉGH Dezső** (ve:g) estis hungara redaktoro, vicurbestro naskita en Nadjvarado la 19-an de novembro 1882 kaj mortinta en Debreceno la 13-an de marto 1953.

Kariero
-------

Végh kiel firmaopentristo, ŝmirfarbista helpinto travojaĝis en Okcidentan Eŭropon. Pro sia kontraŭmilitismo en armeo 21jare li estis malliberigita por du jaroj. En 1905 li iĝis ano de la Hungara Sociala Demokratia Partio en Nagyvárad. En 1907 li aliĝis al anarkiistoj direktite de Ervin Batthyány, poste li iĝis unu el redaktoroj de la gazeto de András Áchim aperinta en Békéscsaba (Paraszt Újság). En 1909 li translokiĝis al Kolozsvár, kie li kunrilatiĝis kun Béla Kun. En 1913 li aperigis kontraŭmilitistan flugfolion titolitan *Miért kell küzdeni a hadsereg ellen?* (Kial devas lukti kontraŭ la militaro?) sub pseŭdonimo Kárpáti, tial li estis malliberigita por ses monatoj. Li rifuĝis el la unua mondmilito kaj por 29 monatoj li vivis en neleĝeco, dum kiu li partoprenis la kontraŭmilitan movadon. En 1917 oni kaptis lin kaj malliberigis post unu jaro kaj duono, sed oni sendis lin al militservo. Tiam li konatiĝis kun junuloj kontraŭmilitistaj de la Galilei Kör kaj denove oni malliberigis lin. En novembro 1918 li partoprenis la fondadon de la hungara komunista partio. En februaro 1919 li aperigis la gazeton *Nagyváradi Vörös Újság*. Dum la hungara konsilantara respubliko li estis ano de direktorio kaj akuzkomisaro de la revolucia tribunalo en Nagyvárad. En la ruĝa regimento li fondis en Bihar la gazeton *Bihari Vörös Újság*. En 1920 oni kaptis lin kaj kondamnis je tri jara malliberejo. En 1933–34 li fondis revuon en Debreceno titolitan *A Mi Utunk*. De marto 1945 ĝis 1947 li estis vicurbestro de Debreceno.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
**Dinamika ekvilibro** estas ekvilibro de kelkaj konkurantaj procezoj. Ĉi tio ofte estadas en fiziko kaj kemio.

Ekzemplo el kemio. Estas du miksitaj substancoj, A kaj B (konkretan ekzemplon vidu ĉe duonpeza akvo).

Substanco A kontinue traformiĝas en substancon B kaj samtempe substanco B kontinue traformiĝas en substancon A.
Rapidecoj de la traformiĝoj dependas de kvantoj da haveblaj substancoj en ĉiu momento.

Se substanco A estas en pli granda kvanto, ĝi ĝenerale pli rapide traformiĝas. Ankaŭ la samo estas pri B.

* *MA* - maso da substanco A;
* *MH* - tuta havebla maso da la substancoj;
* *RA* - rapideco de traformiĝo de substanco A en substancon B, maso en unuo da tempo;
* *RB* - rapideco de traformiĝo de substanco B en substancon A, maso en unuo da tempo.

Se la tuta maso estas konstanta, do maso da substanco B *MB = MH - MA* .

Videblas, ke kiam *MA = MAE* rapidecoj de traformiĝoj en ambaŭ direktoj estas la samaj kaj la sistemo estas stabila.

*MAE* estas ekvilibra maso da substanco A.

Ekvilibra maso da substanco B *MBE = MH - MAE* .
**Halto de proceso** aŭ **proceshalto** (angle, *stay of proceedings*; france, *sursis à statuer*), laŭ kaj la anglasaksa juro kaj la franca civila kodo, estas jurdecido de tribunalo en civila kaj krima proceduro kiu provizore haltigas plian juran agon dum proceso aŭ alia juĝafero aŭ prokrastas la kursadon de juĝo ĝis poste, atendante ke io specifa okazos. Tio povas implici, ekzemple, ke oni atendas la rezulton de alia juĝo aŭ la ebla repaciĝo de geedzoj kiuj komencis proceson pri divorco. La tribunalo povas poste ĉesigi la proceshalton kaj rekomenci la juĝaferon surbaze de eventoj kiuj okazis post kiam la juĝisto unue ordonis la proceshalton. Tamen oni iam misuzas halton de proceso kiel ilo por senfine prokrasti la juĝaferon.

Referencoj
----------

1. ↑  angle, *Stays of execution of judgment — stopping and suspending court litigation*) («Halto de plenumo de juĝo — ĉesigo kaj suspendo de kortuma proceso)», Hall Ellis Solicitors, London, 2023
2. ↑  france, *La décision de sursis suspend le cours de l'instance pour le temps ou jusqu'à la survenance de l'événement qu'elle détermine.* («La decido pri proceshalto suspendas la kurson de proceso ĝis la tempo aŭ ĝis la okazo de tio kiun ĝi determinas.» — Libro unua, titolo dek-unua, ĉapitro tria, sekcio unua (artikoloj ekde 378 ĝis 380-1) je Légifrance, )
**Kenta Ŝtata Universitato** (angle **Kent State University**) estas publika esploraduniversitato en Kent, Ohio. La universitato ankaŭ inkludas sep regionajn kampusojn en Nordorienta Ohio kaj kromaj instalaĵoj en la regiono kaj internacie. Regionaj kampusoj situas en Ashtabula, Burton, Orienta Liverpool, Jackson Township, New Philadelphia, Salem kaj Warren´rn Ohio, kun kromaj instalaĵoj en Klevlando, Independence kaj Twinsburg en Ohio kaj aldone en Novjorko, Novjorkio]] kaj Florenco, Italio.

La universitato estis fondita en 1910 kiel instru-lernejo. La unuaj klasoj estis okazigitaj en 1912 en diversaj lokoj kaj en provizoraj konstruaĵoj en Kent kaj la unuaj konstruaĵoj de la origina kampuso malfermiĝis la sekvan jaron. Ekde tiam, la universitato kreskis por inkluzivi multajn pliajn abiturientajn kaj diplomiĝajn programojn pri artoj kaj sciencoj, esploraj ŝancoj, kaj ankaŭ pli ol 1,000 hektarojn kaj 119 konstruaĵojn sur la Kent-kampuso. Dum la malfruaj 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj jaroj, la universitato estis konata internacie pro ĝia studenta aktivismo kontraŭ la usona partopreno en la Vjetnama milito, ĉefe pro la masakro ĉe la Kenta Ŝtata Universitato en 1970.

En septembro 2017, Kenta Ŝtata Universitato estas unu el la plej grandaj universitatoj en Ohio kun 39 367 studentoj en la ok-universitata sistemo kaj 28 972 studentoj ĉe la ĉefkampo en Kent. En 2010, Kent State estis vicigita kiel unu el la altkvalitaj 200 universitatoj en la mondo fare de Times Higher Education. 

* Kategorio Kenta Ŝtata Universitato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640609
* LCCN: n79096729
* VIAF: 123676101
* ISNI: 0000 0001 0656 9343, 0000 0004 1936 8323
* NKC: ko2008469418
 |