recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Saguaro** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonaj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kariofilaloj *Caryophyllales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kaktoj *Cactaceae* |
| Subfamilio: | *Cactoideae* |
|
| Tribo: | *Pachycereeae* |
|
|
| Genro: | ***Carnegiea***Britton & Rose |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. gigantea*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Carnegiea gigantea****Britton & Rose |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: En danĝero** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Sinonimoj |
| *Cereus giganteus* Engelm. |
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Saguaro  |

 |
| v • d • r |

**Saguaro** aŭ **giganta kakto** aŭ **kandelabra kakto** (*Cereus giganteus*) estas alta kakto el kaktacoj (*Cactaceae*), origine kreskante en Meksiko kaj Usono (en Arizono kaj Kalifornio). Kelkaj sciencistoj, la genron *Cereus* dividas al pluraj aliaj genroj, tiel ono povas renkonti la nomon ***Carnegiea gigantea***.

La surfaco de la juna saguaro estas ripa kaj kolona, plenkreske ĝi disiĝas en alto de ĉ. 5 m al kvin-ses branĉoj. Ĝi komence malrapide kreskas – dum la unuaj dek jaroj nur 2 cm po jaro –, sed kiam ĝi atingas la alton de 2–3 m, la kreskorapido atingas la 10 cm/jaro. La unuaj floroj de la saguaro aperas en aĝo de 50–75 jaroj.

La plenkreskaj gigantaj kaktoj povas atingi la alton de 15 m kaj aĝon de 150–200 jaroj, kiam ili formortos plej ofte pro tio, ke pro vento aŭ inundo aperas surface la radikoj. Ĝiaj radikoj situas proksime al la surfaco kaj abunde disetendiĝas por kolekti akvon el granda areo.

La supergrunda maso de la kakto povas atingi 9000 kg. La floroj evoluas sur la trunko kaj sur pinto de la branĉoj. La floroj havas blankan koloron, ili ekfloras nokte kaj sekvatage restas malfermitaj. La fruktoj estas ruĝaj kaj estas gravaj manĝaĵoj por la indianoj de Meksiko, kiuj same uzas la elsekiĝintajn restaĵojn de la kakto.

Vidu ankaŭ
----------

* Nutristin-arbo
* Sonora-dezerto
* Velura prozopo


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

* Saguaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Saguaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Saguaro en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝecventra niltavo** |
| --- |
|  |
| Ruĝecventra niltavo, masklo (supre) kaj inoRuĝecventra niltavo, masklo (supre) kaj ino
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Niltava* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***N. sundara*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Niltava sundara****(Hodgson, 1837) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝecventra niltavo  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝecventra niltavo** (***Niltava sundara***) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro *Niltava* kiu enhavas speciojn de tre bluaj maskloj ĉefe en la supraj partoj kun brunaj inoj.

Ĝi povus formi superspecion kun la specioj Sumatra niltavo, *N. sumatrana*, kaj la Davida niltavo, *N. davidi*; iam jam estis konsiderata samspecifa kun unu aŭ ambaŭ el la menciitaj specioj.

Ruĝecventra niltavoRuĝecventra niltavo
La masklo havas malhelbluajn al **nigrecajn vizaĝon, gorĝojn, dorson kaj flugilojn**, dum la **krono, nuko, ŝultro, pugo kaj vosto estas malhelbluaj** sed kun ne tiom brile helbluaj nuancoj (kiom ĉe la Davida niltavo) en pugo, krono kaj mallarĝa strio inter la malhela vizaĝo kaj la ŝultroj. La supraj partoj estas heloranĝaj, iom pli flavoranĝe nur en plej suba ventro. La flugiloj estas tre malhelaj. La **ino estas ĝenerale bruneca**, pli malhelbruna en flugiloj kaj kun olivverdeca nuanco en vizaĝo kaj blanka trabrusta strio. Temas pri evidenta kazo de seksa duformismo.

Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Pakistano kaj Tajlando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ montararbaroj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Niltava sundara[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.
**San Martín del Castañar** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo kaj al la Municiparo Sierra de Francia. *San Martín del Castañar* estas tradukebla al *Sankta Marteno de la Kaŝtanarbaro*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 15,50 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 225 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 700 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.

Preĝejo.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Estas rura turismo kun altiraĵoj en kastelo, taŭrludejo, natura ĉirkaŭaĵo, romia ponto, popola arkitekturo ktp.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752661
* LCCN: n98045607
* VIAF: 135049701
 |
**San Mateo Nejápam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Mateo Nejapam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 251.

Geografio
---------

**San Mateo Nejápam** apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1127 loĝantojn. El tiuj estis 539 viroj kaj 588 virinoj. La komunumo havas surfacon de 28,07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1340 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 8 indiĝenoj. El tiuj 6 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo Arkivigite je 2016-03-08 per la retarkivo Wayback Machine en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Statuo de Hatŝepsut
Hatŝepsut kun barbo kiel faraona insigno
De Hatŝepsut konstruigita: templo Deir el-Bahari-i
Hatŝepsut kaj Tutmoso la 3-a
**Hatŝepsut** estis grava antikva virina faraono de la 18-a dinastio, reĝino de Egiptio (regis ĉirkaŭ 1472–1458 a.k.), unu el la plej gravaj faraonoj de Egiptio, kiu akiris senprecedentan potencon, post kiam ŝi akiris la titolon de la faraono kaj la regajn simbolojn. Ŝi estis la dua virino konata certe kiel Faraono. Laŭlonge de la historio de antikva Egiptio, kelkaj aliaj virinoj servis en ĉi tiu pozicio, sed ilia permanenta ofico estis pli mallonga. Ŝia nomumo kaj regmaniero atestas la potencon de virinoj en la antikva Egiptio, almenaŭ inter la supera klaso.

La egiptologo James Henry Brestad priskribis ŝin kiel "la unuan grandan virinon en rekordita historio."

Oni identigis ŝian mumion en 2007.

Vivo
----

Hatŝepsut estis filino de la faraono Tutmoso la 1-a kaj reĝino Aĥmose. Ŝi edziniĝis al sia duonfrato Tutmoso la 2-a. Ĉar ŝiaj fratoj frue mortis, ŝi kaj Tutmoso la 2-a sekvis la tronon Tutmoson la 1-an. Ŝia edzo regis verŝajne nur 3-4 jarojn kaj Hatŝepsut poste regis anstataŭ Tutmoso la 3-a, kiu estis ne ŝia filo, sed filo de Totmes la 2-a kaj iu haremvirino. Hatŝepsut transprenis direktadon de la ŝtata administrado, dum la juna Totmes la 3-a servis kiel pastro de dio Amono.

Rego
----

Hatŝepsut nomis sin por mallonga tempo kiel regento de la juna faraono, sed baldaŭ kronigis sin al faraono. Ŝi alprenis nomon aludanta je dio Horus kaj surprenis eĉ la faraonajn simbolojn, ekz. eĉ la ŝajn-barbon, kiun rajtis havi nur faraono.

Ŝi sukcesis, ĉar ŝi havis fidelajn kaj influajn oficistojn. Hatŝepsut reformis la administradon kaj evoluigis la komercadon. Ekis grandan maran ekspedicion al Punt, al plej suda afrika parto de la Ruĝa maro. La ŝipoj realvenis plena kun oro, eburo, peltoj, pavianoj, prilaborita mirho kaj mirhoarbidoj. Oni plantigis la arbidojn en la antaŭejo de la fama templo Deir el-Behri. Impostis por ŝi Nubio, Libio. Parton de la imposto kaj la komercaj aĵoj, ŝi ofertis por la ĉefdio Amon-Reo, je kies estimo, ŝi komencis grandiozajn konstruadojn (renovigoj en la Karnaka templo, roka templo en Beni-Hasan). La plej mirakla konstruaĵo estas la belega templo de Deir el-Behri, kiun oni planis por morta memoraĵo por Hatŝepsut kaj ŝia patro.

Klopodoj de Hatŝepsut poste koliziis al planoj de la plenkreskiĝanta Tutmoso la 3-a, kiu iĝis dumtempe ĉefkomandanto de la armeo. Kiel maljuniĝis Hatŝepsut kaj ŝiaj fideluloj, tiel fortiĝis Totmes kaj siaj fiduloj. Filino de la reĝino mortis frue - kiu do estis edzino de Tutmoso la 3-a –, verŝajne ankaŭ tio malfortigis ŝian pozicion. Ŝi mortis en aĝo de ĉirkaŭ 50 jaroj, pro osta kancero.

* Hatŝepsut en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hatŝepsut en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 206488
* GND: 118546732
* LCCN: n79075097
* VIAF: 67741469
* ISNI: 0000 0000 9518 9141
* SUDOC: 027382419
* BNF: 11943631b
* NKC: jn20020619003
* ICCU: NAPV046756
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝokula turto** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kolomboformaj *Columbiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kolombedoj *Columbidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Streptopelia *Streptopelia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Ruĝokula turto** '**Streptopelia semitorquata'**Eduard Rüppell 1837 |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝokula turto  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝokula turto** (*Streptopelia semitorquata*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu enhavas turtojn kaj kolombojn.

Disvastiĝo
----------

Ĝi estas disvastigata loĝanta kaj reproduktanta birdo en Afriko sude de Saharo en medioj kiuj ne estas dezertaj.

Kutimoj
-------

Tiu ĉi specio estas komuna aŭ abunda ĉe akvo. Ĝi konstruas la neston el bastonetoj en arbo, ofte manglo, kaj tie la ino demetas du blankajn ovojn. La flugo estas rapida per regula flugilfrapo kaj eventuala vipado karaktera de kolomboj ĝenerale. 

La **Ruĝokula turto** manĝas herbosemojn, granojn kaj aliajn vegetalojn. Ili estas tre **surgrundemaj** kaj plej ofte nutras sin surgrunde. 

Kiel multaj aliaj specioj de tiu genro, ili **ne estas tre gregemaj** kaj ofte nutras sin solaj aŭ laŭ paroj.

Aspekto
-------

La **Ruĝokula turto** estas grandeca, fortika turto, ĝis 34 cm longa. La dorso, flugiloj kaj vosto estas helbrunaj (dorso nur iomete pli malhela). La kapo, la kolo kaj subaj partoj estas rozkoloraj ĝis helgrizaj. Estas **nigra makulstrio** en la nuko bordita je helo. La kruroj kaj **ringo de nuda haŭto** ĉirkaŭ la okulo estas ruĝaj kaj de tie la nomo. 

Dumfluge la specio montras nigrecajn flugilplumojn. La voĉo estas laŭta '*duu-duu-du-du*.

Ambaŭ seksoj estas similaj, sed nematuruloj esta pli senkoloraj ol plenkreskuloj kaj havas skvamojn en la korpoplumoj.

Referencoj
----------

* BirdLife International (2004). *Streptopelia semitorquata*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 11 May 2006. Ne minacata
* *Birds of The Gambia* de Barlow, Wacher kaj Disley. ISBN 1-873403-32-1
**San Mateo Peñasco** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Mateo Peñasco*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 252.

Geografio
---------

San Mateo Peñasco apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1732 loĝantojn. El tiuj estis 770 viroj kaj 962 virinoj. La komunumo havas surfacon de 155,65 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1900 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1523 indiĝenoj. El tiuj 1324 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1324 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Mateo Peñasco Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Jerónimo Taviche** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Jerónimo Taviche*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 162.

Geografio
---------

**San Jerónimo Taviche** apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1750 loĝantojn. El tiuj estis 813 viroj kaj 937 virinoj. La komunumo havas surfacon de 213.06 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1700 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 293 indiĝenoj. El tiuj 198 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 198 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Jerónimo Taviche Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Mateo Tlapiltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Mateo Tlapiltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 256.

Geografio
---------

**San Mateo Tlapiltepec** apartenas al la distrikto Coixtlahuaca al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 226 loĝantojn. El tiuj estis 114 viroj kaj 112 virinoj. La komunumo havas surfacon de 37 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2200 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1 indiĝeno. La persono aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingva (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San José Tenango** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San José Tenango*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 171.

Geografio
---------

San José Tenango apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18120 loĝantojn. El tiuj estis 8805 viroj kaj 9315 virinoj. La komunumo havas surfacon de 144.17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 820 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 16940 indiĝenoj. El tiuj 14250 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 14250 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San José Tenango Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
akvarelo de Miklós Barabás – 1831)
La **Ruĝtura montpasejo** (alinome *Boica-montpasejo*, rumane *Pasul Turnu Roșu*) estas montpasejo en la Sudaj Karpatoj, en Rumanio. La montpasejo dividas la Fogaraŝ-montaron kaj la Seben-montaron. Tiu trafluas la rivero Olt.

Nomorigino
----------

Ĝia nomo venas el fortikaĵo, kiun konstruis la transsilvaniaj saksoj el ruĝetaj ŝtonoj en la 14-a jarcento. La fortikaĵo estis menciita unuafoje en 1383. La malnovan Ruĝan turon neniigis inundo de rivero Olt en 1533. Oni konstruis tiam similan fortikaĵon en proksimo de vilaĝo Bojca.

Historio
--------

Jam la romia imperiestro Trajano gvidis parton de sia armeo kontraŭ Decebál. La montpasejo estis grava milita punkto. Tie okazis gravaj militoj (Karolo la 1-a (Hungario) malvenkis kontraŭ Basarab la 1-a (1330); tra la pasejo militiris (1395) Luksemburga Sigismundo al Nikapolo. La turkoj tie invadis Hungarion en plurfoje (1437, 1442, 1443). 

Imre Thököly tie penetris per sia armeo Transsilvanion. Tie okazis du hungaraj venkoj en 1849 kontraŭ la rusoj, aŭstroj (1849), fine la aŭstroj tie (Lüders) tie penetris denove Hungarion. Fine de la hungara liberecbatalo de 1848-49, tie fuĝis restaĵo de la hungara armeo (al Turkio).

Tie okazis gravaj bataloj inter la hungara kaj rumana armeoj (1916).
La *ĝemelaj* satelitoj GRACE
**Gravity Recovery And Climate Experiment** (**GRACE** - Gravita esplor- kaj klimat-eksperimento) estas projekto por detala difino de la tera gravitokampo per du koordinitaj satelitoj en malalta orbito (la *ĝemelaj* satelitoj, kiuj *postĉasas* sin sur sama orbito estas ŝerce nomitaj „Tom" kaj „Jerry").

La satelitoj estis lanĉitaj la 17-an de marto 2002 de Pleseck en preskaŭ polusa (inklino=89°) kaj cirkulara orbito kun komenca alteco de 500 km. La satelitoj postkuras sin en distanco de ĉirkaŭ 200 km, kaj daŭre mezuras sian distancon en ekstrema precizeco.
Kiam la unua satelito alproksimiĝas al regiono kun pli alta gravito, ĝi rapidiĝas kaj la distanco al la ĝemela satelito pligrandiĝas. Inverse, kiam la dua satelito trakuras tiun regionon, la distanco malgrandiĝas. Tiel la du satelitoj povas precizege mezuri la gravitokampon de la tero.

La projekto estas komuna entrepreno de DLR kaj NASA/JPL. Post kelkaj jaroj ĝi estos esplorinta la teran geoidon en precizeco de ĉirkaŭ 1 cm, kvin- ĝis dekoble pli ekzakte ol antaŭe.

Krome GRACE ebligas - per laŭtempa komparo de la akumulitaj datumoj - mezuri ŝanĝojn de la geoido: la glaciamaso de antarkto malpliiĝis ene de nur 3 jaroj je ĉ. 150 km³, kiu rezultigas plialtiĝon de la marnivelo je 0,4 mm jare.

Vidu ankaŭ
----------

* Geoido
* GOCE — pli moderna sputniko (2009—2013)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gravity Recovery and Climate Experiment en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* 
* 
* Arkivigite je 2008-09-25 per la retarkivo Wayback Machine
* NSSDC: GRACE 1 Arkivigite je 2009-03-21 per la retarkivo Wayback Machine
* NSSDC: GRACE 2 Arkivigite je 2016-12-29 per la retarkivo Wayback Machine
* "Paarlauf in der Erdbahn" - Artikel zu GRACE auf dem Geowissenschaften-Portal planeterde Arkivigite je 2008-12-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Weblink zu Orbit und Sichtbarkeit von Satelliten (Die GRACE-Satelliten sind zwei Mal pro Jahr mit bloßem Auge sichtbar)
**San José del Progreso** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San José del Progreso*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 072.

Geografio
---------

**San José del Progreso** apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6164 loĝantojn. El tiuj estis 2960 viroj kaj 3204 virinoj. La komunumo havas surfacon de 66.34 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1580 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 464 indiĝenoj. El tiuj 302 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 302 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San José del Progreso Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝvosta dezertalaŭdo** |
| --- |
|  |
| Ruĝvosta dezertalaŭdoRuĝvosta dezertalaŭdo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Alaŭdedoj *Alaudidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Ammomanes* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***A. phoenicurus'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Ammomanes phoenicurus****(Franklin, 1831) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝvosta dezertalaŭdo  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝvosta dezertalaŭdo** *Ammomanes phoenicurus* estas specio de birdo de la familio de Alaŭdedoj, kiu troviĝas surgrunde en malferma ŝtoneca kamparo kaj malaltaj rokomontetoj en Barato.

La pariĝada **kantofluga ceremonio** de la masklo estas distinga de la specio. La masklo flugetadas alte kriante sian kanton kiu konsistas el viglaj notoj kiujn oni ne konfuzas kiam oni estis aŭskultinta ilin. Kiel plej parto de alaŭdedoj, la **sablokolora plumaro** ege bone kamuflas la birdon tute taŭge kun ties habitato kaj la birdo ne flugos ĝis preskaŭ kiam oni superestos ĝin. Ankaŭ la **ruĝecaj subaj partoj** estas distingeblaj de la specio.

maldekstra
**San Juan Achiutla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Achiutla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 172.

Geografio
---------

San Juan Achiutla apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 401 loĝantojn. El tiuj estis 195 viroj kaj 206 virinoj. La komunumo havas surfacon de 49.76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2000 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5 indiĝenoj. El tiuj 3 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Achiutla Arkivigite je 2007-01-26 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Melchor Betaza** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Melchor Betaza*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 257.

Geografio
---------

San Melchor Betaza apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 919 loĝantojn. El tiuj estis 423 viroj kaj 496 virinoj. La komunumo havas surfacon de 37 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1480 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 989 indiĝenoj. El tiuj 888 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 888 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Melchor Betaza Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sainghin-en-Weppes** - prononco laŭ sistemo IFA sɛ̃ɡɛ̃ ɑ̃ wɛp - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento *Nord* [nɔʁ], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [o d(ə)ˈfʁɑ̃s], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* [nor pa d' kale'], nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de 2020 en la komunumo vivis 5 597 loĝantoj sur areo de 7,71 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 726 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj al la kantono *Annœullin*.

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *sainghinois(es)*.

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Don - Sainghin (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sainghin-en-Weppes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (france)
**San Miguel Aloápam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Aloápam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 260.

Geografio
---------

**San Miguel Aloápam** apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2637 loĝantojn. El tiuj estis 1238 viroj kaj 1399 virinoj. La komunumo havas surfacon de 133.96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2280 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2247 indiĝenoj. El tiuj 1908 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1908 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel Aloápam Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan Colorado** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Colorado*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 188.

Geografio
---------

**San Juan Colorado** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8669 loĝantojn. El tiuj estis 4203 viroj kaj 4466 virinoj. La komunumo havas surfacon de 85.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 440 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5501 indiĝenoj. El tiuj 4506 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4506 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Colorado Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Miguel Amatitlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Amatitlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 261.

Geografio
---------

San Miguel Amatitlán apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5938 loĝantojn. El tiuj estis 2865 viroj kaj 3073 virinoj. La komunumo havas surfacon de 196.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1560 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 569 indiĝenoj. El tiuj 391 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo Arkivigite je 2016-03-07 per la retarkivo Wayback Machine en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Ernő Orosz** [ernO oros], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Orosz Ernő** estis hungara oficisto, arkivisto.

Ernő Orosz naskiĝis la  8-an de aprilo 1869(nun 1869-04-08) en Vásárút (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Trhová Hradská en Slovakio), li mortis la 1-an de februaro 1949 en Gyöngyös (Hungario).

Biografio
---------

Pri studjaroj de Ernő Orosz mankas informoj. Li iĝis arkivisto de Heves (reĝa departemento) en Eger inter 1896-1912, poste li estis librotenisto. En 1914 li iris al la proksima Gyöngyös, kie li estis samtempe oficisto kaj arkivisto. Ekde 1917 li apartenis al la urbestraro, en 1929 li estis levita vicurbestro. Li pensiuliĝis en 1939. Lia laboro fokusiĝis al devenoj de nobelaj familioj en Heves. Li edziĝis en 1873, li edzino naskis 2 filojn en 1896 kaj 1909.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Heves vármegye nemes családjai* (1900)
* *Heves és a volt Külső-Szolnok egyesült vármegyék nemes családjai* (1906)
* *Jegyzék némely közlevéltárakban elhelyezett címeres nemeslevelekről*

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 4-a paĝo

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842358
 |



* Portalo pri Biografio
**San Juan Comaltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Comaltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 189.

Geografio
---------

**San Juan Comaltepec** apartenas al la distrikto Choapam al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2389 loĝantojn. El tiuj estis 1153 viroj kaj 1236 virinoj. La komunumo havas surfacon de 163.31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 640 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1844 indiĝenoj. El tiuj 1485 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1485 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Miguel Huautla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Huautla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 270.

Geografio
---------

**San Miguel Huautla** apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1237 loĝantojn. El tiuj estis 574 viroj kaj 663 virinoj. La komunumo havas surfacon de 111 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2000 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 446 indiĝenoj. El tiuj 342 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 342 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Saint-Amand-Jartoudeix** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 189 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Ĝi estas trafluata de la riveroj Béraude norde kaj Vige sude.

Geografio
---------

Saint-Amand-Jartoudeix etendiĝas sur 18,74 km², kaj havis 189 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 10 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Amand-Jartoudeix situas je alteco de 605 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Amand-Jartoudeix apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Marcel Courtine, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Amand-Jartoudeix apartenas al la kantono de Bourganeuf, kies ĉefurbo estas Bourganeuf. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Bourganeuf
**San Miguel Santa Flor** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Santa Flor*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 276.

Geografio
---------

**San Miguel Santa Flor** apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 795 loĝantojn. El tiuj estis 401 viroj kaj 394 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 400 indiĝenoj. El tiuj 347 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 347 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel Santa Flor Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan Juquila Mixes** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Juquila Mixes*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 200.

Geografio
---------

**San Juan Juquila Mixes** apartenas al la distrikto Yautepec al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3557 loĝantojn. El tiuj estis 1667 viroj kaj 1890 virinoj. La komunumo havas surfacon de 227.10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1420 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2926 indiĝenoj. El tiuj 2455 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2455 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Juquila Mixes Arkivigite je 2004-12-09 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Miguel Tlacamama** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel Tlacamama*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 285.

Geografio
---------

**San Miguel Tlacamama** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3074 loĝantojn. El tiuj estis 1478 viroj kaj 1596 virinoj. La komunumo havas surfacon de 108,44 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 270 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 937 indiĝenoj. El tiuj 723 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 723 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel Tlacamama Arkivigite je 2007-05-26 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Minoru Ōta** (大田 実 Ōta Minoru, 7a de aprilo 1891 – 13a de junio 1945) estis admiralo de la Imperijapana Ŝiparmeo dum la Dua Mondmilito, kaj la fina komandanto de la japanaj marfortoj defendante la duoninsulon Oroku dum la Batalo de Okinavo.

En Okinavo, Ōta komandis forton kun teoria nombro de 10 000 homoj. Tamen, duono estis civilaj laboristoj rekrutitaj por militservo kun minimuma trejnado, kaj la cetero estis pafistoj el diversaj marŝipoj kun malmulta esperto en bahalado surtera. Fontoj de Aliancanoj estas kontraŭdiraj pri lia rolo kiel komandanto de marmilitaj elementoj en Okinavo. Kelkaj citas, ke Ōta estis kapabla organizi kaj konduki ilin al efektiva forto, kiu luktis agrese kontraŭ la fortoj de Aliancanoj, "retiriĝante sin malrapide reen al la fortikita duoninsulo Oroku."

Komandantejo subtera kie Ōta memmortigis sin.
Ōta komencis preparadon ĉirkaŭ la 24a de majo, por la retirigo de ĉiuj marmilitaj elementoj suden en subteno de la Armeo. Li detruis plej el la peza ekipaĵaro, municio kaj eĉ personaj armiloj. Survoje suden, la stabanaro de la 32a Armeo ordonis Ōta reen al la duoninsulo Oroku menciante ke estis eraro en la planado. la marmilitaj elementoj revenis al siaj iamaj pozicioj sen peza armilaro kaj ĉirkaŭ la duono de la trupoj ne havis pafilojn. La usonanoj, ne konstatinte la dekomencan retiron atakis kaj fortranĉis la duoninsulon pere de atakoj el la nordo surtere, kaj unu lasta marborda surterigo lantaŭ la pozicioj de la la marmilitaj elementoj. Multaj el tiuj tiam memmortigis sin sen apenaŭ armiloj, kaj kelkaj faris lastan ataketon el la enirejoj de la kavernoj.

Notoj
-----

1. ↑   Feifer, The Battle of Okinawa.

Bibliografio
------------

* Alexander, Joseph H. Storm Landings: Epic Amphibious Battles in the Central Pacific. Naval Institute Press. ISBN 1-55750-032-0.
* Astor, Gerald (1996). Operation Iceberg : The Invasion and Conquest of Okinawa in World War II. Dell. ISBN 0-440-22178-1.
* Feifer, George (2001). The Battle of Okinawa: The Blood and the Bomb. The Lyons Press. ISBN 1-58574-215-5.
* Lacey, Laura Homan (2005). Stay Off The Skyline: The Sixth Marine Division on Okinawa—An Oral History. Potomac Books. ISBN 1-57488-952-4.
* Leckie, Robert (1997). Strong Men Armed: The United States Marines Against Japan. Da Capo Press. ISBN 0-306-80785-8.
* Prange, Gordon W (1983). Miracle at Midway. Penguin. ISBN 0-14-006814-7.
* Wiest, Andrew A (2001). The Pacific War: Campaigns of World War II. Motorbooks International. ISBN 0-7603-1146-3.

* Kategorio Minoru Ōta en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 632333
* LCCN: nr95004133
* VIAF: 61432973
* ISNI: 0000 0000 4967 3792
* NDL: 00625144
 |
**San Juan Lachao** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Lachao*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 202.

Geografio
---------

**San Juan Lachao** apartenas al la distrikto Juquila al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3936 loĝantojn. El tiuj estis 1900 viroj kaj 2036 virinoj. La komunumo havas surfacon de 190.10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1828 indiĝenoj. El tiuj 1444 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1444 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Lachao Arkivigite je 2006-01-10 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.