recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Eble vi serĉas: Fořt*

Koordinatoj: 50° 22′ 45″ N 17° 01′ 52″ O﻿ / ﻿50.37917 °N, 17.03111 °O﻿ / 50.37917; 17.03111 (mapo)

**Dolní Fořt** (germane *Niederforst*, *Nieder-Forst*, *Nieder Forst*) estas malgranda vilaĝo (domaro), kiu estas parto de municipo Uhelná en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie 54 loĝantoj (2021). Ĝi konsistas el du grupoj de domoj - Dolní Fořt Mlatci-Zahradníci (esperante *Draŝistoj-Ĝardenistoj*) (germane *Niederforst Dreschgärtner*) kaj Dolní Fořt Domkáři (esperante *Dometuloj*) (germane *Niederforst Pribnerleuten*) – norde kaj nordoriente de Uhelná.

En la katastra terirorio de *Dolní Fořt* situas ankaŭ domaro kaj loka parto Horní Fořt.

Historio
--------

Nomo "Fořt" estas derivita de la germana "Forst" en senco de gardata arbaro. En loko de tiu ĉi "Suba arbaro" jam ekde la jaro 1372 estas menciata kortumo apartenanta al vroclava episkopo. Parton de tiu ĉi kortumo estis en la jaro 1557 disparceligita inter novajn ekloĝintojn kaj laŭ tiama posedanto de la kortumo Pribner ĝi estis nomita kiel *homoj de Pribner* - *Pribnerleute(n)*, ĉeĥe pli poste *Dometuloj*. La alia parto de Dolní Fořt estis per forhakado kaj divido de parto episkopa arbaro en la jaro 1569 inter draŝistoj-Ĝardenistoj (*Dreschgärtner*), laŭ kiuj ĝi estis nomita.

Ambaŭ partoj de Dolní Fořt, Dometuloj kaj Draŝistoj-Ĝardenistoj, estis eksplicite agrikulturaj, iliaj loĝantoj laboris kampetojn de malpli granda amplekso. Ĝis fino de patrimonia administrado en 1850 ili restis en posedaĵo de vroclava episkopo enkadre de lia senjorujo Jánský Vrch. Poste ili estis enmembrigitaj kiel du memstaraj domaroj al municipo Uhelná, al kiu ili konstrue rekte ligas kaj kun kiu ili havis pluajn sortojn. Domaron Dolní Fořt Domkáři post la jaro 1950 ofice oni ne indikas kaj oni kalkulis ĝin kiel parton de domaro Dolní Fořt Mlatci-Zahradníci, ekde la 23-a de novembro 1990 nomita simple *Dolní Fořt*.

En la jaro 1836 estis en la parto Dometuloj 36 domoj kaj en la parto Draŝistoj-Ĝardenistoj 15, proksimume same ankaŭ je cent jaroj pli poste. En la jaro 2001 estis en ambaŭ partoj kalkulitaj sume 22 domoj.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 278 |
| 1880 | 292 |
| 1890 | 280 |
| 1900 | 228 |
| 1910 | 226 |
| 1921 | 218 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 203 |
| 1950 | 116 |
| 1961 | 123 |
| 1970 | 96 |
| 1980 | 66 |
| 1991 | 43 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 57 |
| 2011 | 48 |
| 2021 | 54 |

En Dolní Fořt estas registritaj 33 adresoj: 30 daŭraj objektoj kaj 3 dumtepa aŭ refreŝigeja objekto. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 22 domoj, el tio 14 daŭre loĝigataj.

Fotogalerio
-----------

* DomoDomo
* Familia domoFamilia domo
* Mastruma domoMastruma domo
* Ĝardena dometoĜardena dometo
* Rojo Lánský potokRojo Lánský potok

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Uhelná (6) |
| --- |
| Červený Důl ~ Dolní Fořt ~ Horní Fořt ~ Hraničky ~ Nové Vilémovice ~ Uhelná ~ Zastávka (*pereinta vilaĝo*) |

 |
Koordinatoj: 49° 53′ 57″ N 18° 33′ 30″ O﻿ / ﻿49.89917 °N, 18.55833 °O﻿ / 49.89917; 18.55833 (mapo)

**Dolní Marklovice** (pole *Marklowice Dolne*, germane *Nieder Marklowitz*, esperante *Suba Marklovice*) estas vilaĝo, parto de municipo Petrovice u Karviné en distrikto Karviná en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas nordoriente de Petrovice u Karviné. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 1249 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 1 476 loĝantoj.

**Dolní Marklovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,93 km².

Temas pri okcidenta parto de devene unu vilaĝo, kies orienta parto - **Marklowice Górne** (ĉeĥe *Horní Marklovice*, esperante *Supra Marklovice*) - apartenas al Pollando, kaj ĝi estas parto de komunumo Zebrzydowice. Unuafoje Marklovice, menciata jam en dokumento de arkidiocezo de Vroclavo el tempo ĉirkaŭ la jaro 1305, estis en la 17-a jarcento dividita en du partojn - *Dolní* kaj *Horní*. Sed en la 19-a jarcento ili denove kreis unu municipon. Ties daŭra apartigo okazis sekve de apartigo de Teŝinio en julio 1920. Dolní Marklovice falis pro decido en Konferenco de grandambasadoroj al Ĉeĥoslovakio kaj ĝi estis post la dua mondmilito aligita al Petrovice u Karviné, dum Horní (Supra) troviĝis sur la pola flanko de la limo kaj nun ĝi estas memstara municipo enkadre de komunuo Zebrzydowice.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 685 |
| 1880 | 754 |
| 1890 | 752 |
| 1900 | 789 |
| 1910 | 982 |
| 1921 | 1 141 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 1 662 |
| 1950 | 1 225 |
| 1961 | 1 406 |
| 1970 | 1 267 |
| 1980 | 1 140 |
| 1991 | 1 178 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 1 371 |
| 2011 | 1 972 |
| 2021 | 1 476 |

Memorindaĵoj
------------

* Preĝejo de Ĉieliro de Sinjoro
* Statuo de Johano Nepomuka
* Krucifikso
* Monumento de sankta Venceslao

Fotogalerio
-----------

* ŜtatlimoŜtatlimo
* ŜtatlimoŜtatlimo
* ŜtatlimoŜtatlimo
* ŜtatlimoŜtatlimo

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Petrovice u Karviné (4) |
| --- |
| Dolní Marklovice ~ Petrovice u Karviné ~ Prstná ~ Závada |

 |
**Revenga de Campos** [reBENga deKAMpos] estas municipo en la centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22,41 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 147 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 700 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 38 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio estas ĉe la Jakoba Vojo de Francio, inter Frómista kaj Carrión de los Condes.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La 30an de Oktobro 1517 venis ĝis Revenga de Campos la imperiestro Karolo la 5-a, kie li tranoktis en kampardomo ĉirkaŭita de akvo al kiu oni alvenis tra levponto.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, blazondomoj, kolombejoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771934
 |
Domo en la Strato Baldwin
La **Baldwin Street** (Strato Baldvin] estas laŭ Guinness-libro de rekordoj **la plej kruta strato** de la mondo. Ĝi troviĝas en *North East Valley*, 3,5 km norde de Dunedin, Nov-Zelando. La maksimuma alto de la 200 metrojn longa strato estas 1:2,86 (19,3° aŭ 35%).

En la lastaj jardekoj, la strato iĝis konata vidindaĵo de la urbo. Ĝi estis plurfoje menciita en la nov-zelandaj kaj eksterlandaj amaskomunikiloj.

La 14-an de januaro 2000, atingis Thomas Hugenschmidt la rapidecon de 117,3 km/h, per biciklo sur tiu strato.

En 2001 mortis 19-jara studentino ĉe la provo, subveturi la straton per rubujo. La rubujego puŝis al parkanta aŭtomobilo kaj la studentino morte vundiĝis.

Aliaj stratoj de la mondo - kiel ekz. Filbert Street kaj 22nd Street en San Francisco - povas montri pli grandan krutecon (ĉi-kaze 31,5 % (aŭ 17°)).

* 
* 
* 
* 
* 
* 

* Baldwin Street en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Baldwin Street en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 48° 02′ 03″ N 3° 34′ 29″ O﻿ / ﻿48.03417 °N, 3.57472 °O﻿ / 48.03417; 3.57472 (mapo)

**Paroy-en-Othe** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 207 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Paroy-en-Othe etendiĝas sur 5.40 km², kaj havis 207 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 44 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Lyliane Meignen, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Paroy-en-Othe apartenas al la kantono de Brienon-sur-Armançon, kies ĉefurbo estas Brienon-sur-Armançon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Brienon-sur-Armançon
Bale Montaro
La **Bale Montaro** (konata ankaŭ kiel la **Montaro Urgoma**) estas areo de montoj de la Oromia Regiono de sudorienta Etiopio, sude de la Avaŝa Rivero. Ili inkludas la Tullu Demtu, nome la dua plej alta monto en Etiopio (4377 metroj), kaj same pri la Monto Batu (4307 metroj). La rivero Vebi, alfluanto de la rivero Jubba, elfluas en tiuj montoj oriente de Goba. La Nacia Parko Bale kovras 2,200 km² de tiuj montoj.

La **Bale Montaro** estas hejmo de multaj etiopiaj endemiaj animaloj, ĉefe de la Etiopia lupo, (*Canis simensis*), troviĝanta ĉe la Altebenaĵo Sanetti. La parko enhavas la naturan lokon de Harena-Arbaro, situanta sude de la montoj kiuj estas tre neesplorita areo supozeble enhavanta multajn nemalkovritajn speciojn de reptilioj same kiel leonojn, leopardojn kaj diversajn tipojn de antilopojn. Krom naturo. la Nacia Parko proponas elstaran oportunon por piedirado el la parkaj centroj ĉe Dinŝo. (Ankaŭ Dodola estas utila bazo por esploradi tiujn montojn.)

La plej granda grupo de Etiopiaj lupoj troviĝas tie.
**Géza Polónyi** [polOnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Polónyi Géza** estis hungara politikisto, ministro.

 Géza Polónyi
Géza Polónyi  naskiĝis la 3-an de aprilo 1848 en Hungara reĝlando en Zsitvakenéz (nuntempa vilaĝparto de Žitavany en Slovakio). Li mortis la 1-an de februaro 1920 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Polónyi akiris juran diplomon, poste li estis juristo en 1871. En la sekva jaro li jam estis memstara advokato. En 1881 li estis elektita parlamentano, kie li estis deputito ĝis 1918 (tamen kelkfoje okazis mallongaj rompoj). En 1906 li iĝis ministro pri justico, sed en la sekva jaro li estis akuzita false pro privataj skandaloj, tial li forlasis la ministerion. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis deportita.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Birtokpolitika (1916)*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero P, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva teksto



* Kategorio Géza Polónyi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Géza Muzsnay** [muĵnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Muzsnay Géza** estis hungara inĝeniero, akademia instruisto.

Géza Muzsnay  naskiĝis en aŭgusto de 1865 en Hungara reĝlando en Kercsed (nuntempa Stejeriș (Cluj) en Rumanio), li mortis la 19-an de novembro 1935 en Arad (Rumanio).

Biografio
---------

Géza Muzsnay frekventis Akademion de Selmec inter 1883-1886, poste li faris la necesajn praktikajn laborojn en arbaro de lippa. En 1888 li akiris diplomon, nelonge li havis postenon en la ministerio, poste li eklaboris en arbaro de Zsarnóca. Tie li kreis arbarkulturon konatan tutlande kiel modelon. Inter 1901 kaj 1905 li laboris en Kolozsvár, poste unu jaron li laboris en la agrikultura ministerio. Inter 1906-1911 li instruis en la altlernejo, ĉar la akademio estis levita al altlernejo. Inter 1911-1918 li gvidis la arbarajn laborojn en Zsarnóca, poste li pensiuliĝis.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A középhegységi erdõk felújítása köréből* (1901)
* *Erdőrendezésünk fejlesztéséről* (1911)
* *Erdőrendezéstan* (1912)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 124-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2021-10-26 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Barono Géza Podmaniczky** [podmanicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Podmaniczky Géza** estis hungara amatora astronomo, bienulo, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1889).

Géza Podmaniczky  naskiĝis la 26-an de marto 1839 en Aszód. Li mortis la 26-an de aŭgusto 1923 en Kartal.

Biografio
---------

Géza Podmaniczky havis bienon, kiu sufiĉis por vivteno de la familio. Li ĉiam estis tiutempe moderna zorganto pri la kultivado, krome li estis ĉasisto. En 1884 li establis observatorion, kiun Radó Kövesligethy gvidis. Alvenis ankaŭ astronomoj, kiuj faris la kutimajn laborojn, sed ankaŭ Podmaniczky mem faris observadojn. Li ricevis la ŝtatan rangon "interna sekreta konsilanto" en 1896. Lia kolektita biblioteko konsistis el 35 mil da volumoj. Li estis ankaŭ parlamentano. Li ricevis Honoran Legion en 1878.

Verkaro (elekto)
----------------

* diversaj artikoloj pri ĉasado kaj terkultivado

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Géza Magyary** [madjari], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Magyary Géza** estis hungara juristo, profesoro, membro koresponda (1905), ordinara (1917) de Hungara Scienca Akademio.

Géza Magyary  naskiĝis la 16-an de septembro 1864 en Hungara reĝlando en Alsólóc (nuntempa Dolné Lovčice en Slovakio). Li mortis la 9-an de oktobro 1928 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Magyary maturiĝis en ĉefepiskopa gimnazio de Pozono en 1882, poste li studis en Reĝa Jura Akademio (Pozono) kaj Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post la diplomo en 1887 li eklaboris nelonge en juĝejo. En 1890 li ekinstruis en Kalvinana Jura Akademio (Kecskemét), post 3 jaroj li jam instruis en Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad). Ekde 1895 li instruis ankaŭ en Budapeŝto ĝismorte. Li okupiĝis precipe pri la civitana juro. Postmorte en 1929 li ricevis premion.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A kiadói ügylet* (1893)
* *A nemzetközi bíráskodás* (La internacia juĝado), (1918)
* *A magyar polgári perjog tankönyve* (1924)
* *Összegyűjtött munkái* (Kolektitaj verkoj), (1941 – 1942)

Fontoj
------

* biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Géza Magyary en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Andrea Temesvári** [temeŝvAri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Temesvári Andrea** estis hungara tenisisto, trejnisto.

Andrea Temesvári naskiĝis la 26-an de aprilo 1966 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Andrea Temesvári establis propran tenisan akademion en mezo de la 2000-a jaroj, kiun ŝi poste gvidis. Ŝi edziniĝis kaj naskis 3 gefilojn inter 2001–2005.

### Sporta kariero

Andrea Temesvári estis tenisisto en ĉefurba sportklubo ekde sia aĝo 9. Ŝi estis hungara ĉampiono kvinfoje unuoble, teame trifoje, dum 1981 ŝi konkursis en signifaj internaciaj konkursoj jam profesie. Ŝi estis la unua en Roland Garros en 1986 induope kun Martina Navrátilová. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1997. Inter 2001 kaj 2004 ŝi estris la hungaran nacian inan teamon.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* intervjuo kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820875
 |


* Portalo pri Biografio
**Géza Moravcsik** [moravĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Moravcsik Géza** estis hungara muzikhistoriisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia frato estis Ernő Emil Moravcsik. Liaj pseŭdonimoj estis **Béri Géza** kaj **Béri Kelemen**

Géza Moravcsik  naskiĝis la 28-an de julio 1855 en Bér, li mortis la 21-an de septembro 1929 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Moravcsik frekventis gimnaziojn en Aszód, Szarvas kaj Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li ekinstruis en gimnazio de Szarvas inter 1876-1892. Li studvojaĝis al Germanio kaj Francio en 1879. Li instruis plu lernojaron en Székesfehérvár, poste en Budapeŝto (1893-1899). Inter 1899 kaj 1925 li estis sekretario de Tutlanda Hungara Muzikarta Altlernejo, kie li instruis inter 1900-1918. Li verkis ankaŭ poemojn kaj novelojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Obernyik Károly tanulmány* (1889)
* *Voltaire Zaire-ja, tanulmány* (1894)
* *Balzac Honoré Elbeszéléseiből, Francziából fordítva* (tradukaĵo, 1895)
* *Pedagógiai jegyzetek* (1904)
* *Mária* (scenejlibro, 1905)
* *Az Országos Magyar Királyi Zeneakadémia története 1875-1907* (1907)
* *A magyar történeti dalmű*  (1908)
* *Shakespeare és a zene*  (1910)
* *Költészettan* (1913)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Géza Moravcsik en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 636927
 |
**Espinosa de Cerrato** [espiNOsa dezeRAto] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio apud la provinco Burgoso. Ĝi apartenas al la komarko *El Cerrato*. La loknomo *Espinosa de Cerrato* estas etimologie komprenebla kiel Dornejo de Cerrato, alude respektiva al la komarkonomo kaj al la plantospecoj eringio aŭ kratago.

Geografio
---------

La preĝejo de Sankta Marteno.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 134 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 730 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 54 km de Palencio, provinca ĉefurbo, survoje el Burgoso al Roa. Trapasas la teritorion la rivero Franco. Ĝi estas inter Royuela de Río Franco kaj Villafruela.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. la loko estis donita de Alfonso la 8-a al Pedro Martínez de Ihobas, kiu siavice donis ĝin en 1170 al la abatejo de Sankta Mikaelo de Treviño. Espinosa estis fortikita fine de la 9-a jarcento, kaj poste la abatejo de Sankta Mikaelo de Treviño vendis la lokon en 1323 al Palenzuela, kio kun diversaj interrompoj pluis ĝis 1752 kiam estis plendo inter la Dukino de Alba kaj la Grafo de Benavente.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 772508
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Marsac |

**Marsac** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 719 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Marsac etendiĝas sur 19,67 km², kaj havis 719 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 37 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Marsac situas je alteco de 470 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Marsac apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Marie-Jeanne de Basquiat, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Marsac apartenas al la kantono de Bénévent-l'Abbaye, kies ĉefurbo estas Bénévent-l'Abbaye. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Bénévent-l'Abbaye
* Marsac (Creuse) (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
**Ida Tarjáni Tóth** [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tarjáni Tóth Ida** estis hungara zimbalonisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto. Ŝia origina nomo estis *Tóth Ida*, pro nomofteco ŝi prenis la kromnomon Tarjáni en la 1930-aj jaroj.

Ida Tóth naskiĝis la 16-an de majo 1918 en Budapeŝto, ŝi mortis la 7-an de junio 2000 (supozeble en Budapeŝto).

Biografio
---------

Ida Tóth komecis konatiĝi hejme kun zimbalono jam en aĝo 4. Ŝi debutis post 4 jaroj en koncerto en Balatonalmádi. Ŝi studis en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1928-1936, en la lasta jaro ŝi diplomiĝis. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Janka Fodor, Jenő Ádám kaj Zoltán Kodály. Dum la studentaj jaroj ŝi daŭris la koncertojn ankaŭ eksterlande, en 1931 ŝi turneis kun orkestro en 13 landoj. En 1939 krom la koncertoj ŝi instruis en Szeged, poste ŝi havis nur porokazajn laborojn, ekzemple ŝi orgenludis en preĝejoj. En 1946 ŝi edziniĝis, naskis 2 filojn, sed en 1949 ŝi vidviniĝis. En 1948 ŝi aliĝis al ĵusfondita armea orkestro, krome ŝi instruis en muziklernejoj. Ĝuste dum la Hungara revolucio de 1956 la orkestro turneis en Ĉinio, poste en Moskvo. Ili aŭdis la okazintaĵojn pri Budapeŝto, tial ili ne koncertis en Moskvo, tial post la hejmenveno la orkestro estis malfondita. Tóth aliĝis al orkestro de Budapeŝta Ŝtata Operejo, krome ŝi instruis plu. Ekde 1966 ŝi instruis pli ol jardekon en pedagogia instituto de la Muzikarta Altlernejo. Ŝi ricevis nur kelkajn premiojn.

Ŝiaj lernloibroj
----------------

* Cimbalomiskola I. (1958)
* Cimbalomiskola II. (1967)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Viktória Herencsár
* Zoltán Mericske
* Ágnes Szakály

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto Arkivigite je 2019-08-07 per la retarkivo Wayback Machine
* Tarjáni Tóth aŭdebla post la reklamo

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 653335
* GND: 125695263X
* LCCN: n92073968
* VIAF: 121532048
* ISNI: 0000 0000 8416 5822
* BNF: 138131276
* NKC: mzk2010602075
 |
Adrienne Lecouvreur  
*Musée des Beaux-Arts* de Châlons-en-Champagne
**Adrienne LECOUVREUR** (naskiĝis **Adrienne Couvreur** ĉe Damery (Marne) proksime de Épernay la 5-an de aprilo 1692, mortis en Parizo la 20-an de marto 1730) estis franca aktorino.

Biografio
---------

Ŝi ludis en *Mithridate* de Jean Racine, la 14-an de marto 1717. En junio samjare, ŝi eniris en la trupo de la Franca Komedio. Ŝi volis ludi Celimenon en *Le Misanthrope*, sed ŝi devis rezigni ĉar la publiko malakceptis vidi ŝin en komedio ĉar ŝi bone ludis tragedion.

Ŝi havis amrilatojn kun Maurice de Saksio, kaj kun Voltaire kies kelkaj tragedioj ŝi ludis.

En 1730, okazis al Voltaire io, kion li memoros je la horo de sia morto, kortuŝis kaj skandalis lin. Li estis kun Adrienne Lecouvreur, kiu estis ludinta liajn teatraĵojn kaj kun kiu li estis havante rilaton, kiam ŝi mortiĝis. La pastro de la paroĥo de Saint-Sulpice malakceptis entombigi ŝin (Francio estis tiam la nura katolika lando kie la aktoroj suferis pro ekskomuniko). La kadavro devis esti metita sur ĉaro ĝis malgrava tereno ĉe la limo de la urbo kie ŝi estis enterigita sen ajna monumento por marki ŝian tombon. Kelkajn monatojn poste mortiĝis en Londono aktorino, s-ino Oldfield, kaj tiu estis enterigita en la Abatejo Westminster. Por Voltaire kiu faris la komparon, la afero estis absolute malakceptebla.

Sekvo
-----

Sarah Bernhardt ludis ŝian rolon en la teatraĵo *Adrienne Lecouvreur* de Eugène Scribe.

Bibliografio
------------

* Adrienne Le Couvreur, *Lettres d'Adrienne Le Couvreur*, Plon, 1992 OCLC 83648339; réédition Bibliobazaar, 2009

Biografioj
* Pierre Germain, *Adrienne Le Couvreur : tragédienne*, Fernand Lanore, Paris, 1983 OCLC 70715377
* Catherine Clément, *Adrienne Lecouvreur, ou Le Cœur transporté*, Éditions J'ai Lu, 1997 (ISBN 2-277-23957-7)
* Christiane Marciano-Jacob, *Adrienne Lecouvreur, l'excommunication et la gloire*, Éditions Coprur, 2003 (ISBN 2-84208-111-X )

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Adrienne Lecouvreur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Adrienne Lecouvreur et ses rôles ĉe retejo CÉSAR


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 519475
* GND: 118726986
* LCCN: n84119524
* VIAF: 4977749
* ISNI: 0000 0000 2402 5641
* SUDOC: 030607000
* BNF: 12198836m
* NKC: xx0281097
* BNE: XX1738464
 |
**Ödön Galamb,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Galamb Ödön Károly** [kAroj] estis hungara instruisto, stenografiisto.

Ödön Galamb naskiĝis la  5-an de junio 1888(nun 1888-06-05) en Tét, li mortis la 15-an de januaro 1945 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ödön Galamb maturiĝis en katolika gimnazio en Veszprém (urbo). Li akiris diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1911. Post la diplomo li instruis en pluraj urboj, ekde 1920 en Makó, kie li doktoriĝis kaj lernis la stenografion. En 1932 li ricevis postenon en la ministerio, sed li ankaŭ instruis en gimnazio. Li mortis pro bombatako. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Ferenc Erdei
* Attila József

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Makó (1988)

Fontoj
------

* datenaro
* traduko parte el Hungarlingva Vikipedio
* mencio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828480
 |


* Portalo pri Biografio
**Ödön Miklós** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Miklós Ödön** estis hungara inĝeniero, politikisto, parlamentano, subministro.

Ödön Miklós  naskiĝis la 14-an de decembro 1857 en vilaĝo Finke, kiu nun estas urboparto de Edelény. Li mortis la 29-an de majo 1923 en Passau. (Pri la datoj estas ankaŭ aliaj informoj en la dokumentoj.)

Biografio
---------

Ödön Miklós frekventis mezlernejojn en Miskolc, Budapeŝto, Vieno, poste li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1879. Jam dum la studentaj jaroj li ankaŭ studvojaĝis al Germanio, Svislando, Belgio, Francio. Post siaj studoj li laboris en konstruado de fervoja linio inter Budapeŝto-Zimony, poste li okupiĝis pri elevatoroj pri grenoj, eĉ li studvojaĝis al Usono. En 1892 li estis elektita parlamenta deputito, en la sekva jaro li estis nomumita subministro. En 1907 li iĝis membro de supera ĉambro.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Mezőgazdaságunk és gabonakereskedelmünk érdekében* (1881)
* *A technikusok helyzete az államszolgálatban* (1897)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Molekula antropologio** estas branĉo de antropologio, en kiu oni uzas molekulan analizadon por trovi evoluajn ligojn inter antikvaj kaj modernaj homaj populacioj, kaj inter diversaj modernaj etnoj. Ĝenerale, kompariĝas molekulaj sekvencoj de DNA aŭ de proteinoj, tamen fruaj studoj de la fako uzis komparan serologion. 

Per la ekzameno de DNA-sekvencoj en malsamaj populacioj, sciencistoj povas precizigi la proksimecon de rilatoj inter (aŭ ene de) populacioj. Certaj similecoj en la genetika materialo permesas al molekulaj antropologoj esplori ĉu aŭ ĉu ne malsamaj homgrupoj apartenas al sama "haploida grupo", kaj eltrovi ĉu ili dividas komunan geografian devenon. Tio gravas ĉar ĝi permesas al antropologoj spuri vojojn de migrado kaj setlado, kio donas helpajn informojn kiel formiĝis kaj progresis nuntempaj populacioj tra la jarcentoj.

Aparte gravan pozicion la molekula antropologio havas pro tio ke ĝi permesas malideologiigi konceptojn de antropologio, kiuj en la unua duono de la 20-a jarcento ofte cele al rasisma propagando uziĝis fare de ideologoj de faŝismo, naziismo kaj aliaj branĉoj de dekstra ekstremismo.
**Marsha M. Linehan** (naskiĝis la 5-an de majo 1943 en Tulsa, Oklahomo, Usono) estas profesorino pri psikologio en la universitato de Seatlo en la usona ŝtato Vaŝingtonio. Interalie ŝi gvidas klinikan terapian centron por patientoj suferantaj je emocie malstabila personeca perturbo.

En siaj kondutisme bazitaj esploroj ŝi koncentriĝas pri la temo de "psikoterapio de suicidemaj emocie malstabilaj pacientinoj, kaj evoluigis la Dialektike behaviorisman terapion - stude kontrolitan terapian koncepton, en kiu aparte gravas la emocia rilato inter terapiisto kaj terapiato en individuaj kunsidoj kaj la grupa trejnado de psikosociaj kapabloj de la terapiatoj. Specifa adapto por junuloj nomatas "dialektike behaviorisma terapio por adoleskuloj" (DBT-A).

"Malvalidigo"
-------------

"Malvalidigo" estas termino, kiun Marsha Linehan ekuzis en psikosocia senco kaj enkondukis en la psikologian lingvaĵon: Laŭ ŝia vortuzo la termino priskribas procedojn kaj situaciojn, en kiuj homoj devas vivi en psike malfavora etoso de manka empatio ĝis la travivo de psika misuzo kaj psikaj traŭmatoj. Tiel la koncernatoj povas evoluigi misfunkciajn psikajn strategiojn kaj sekve havi signifajn problemojn trakti siajn proprajn emociojn kaj kontroli la interpersonajn rilatojn. Se tiu malfavora etoso jam regas en infana kaj adoleska aĝo, la koncernatoj eĉ eble neniam lernis taŭgan trakton de siaj emocioj, kaj tiukaze estas aparte malavanĝigitaj.

Retej ligiloj
-------------

* oficiala retejo (anglalingva)

Informoj pri Marsha M. Linehan en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 341831
* GND: 133627918
* LCCN: n84105596
* VIAF: 5533675
* ISNI: 0000 0001 1020 4443
* SUDOC: 035101253
* BNF: 13474904j
* ORCID: 0000-0002-6897-7198
* NDL: 01036156
* BIBSYS: 90709096
* NKC: mub2015878846
* ICCU: RAVV252996
* BNE: XX1719504
 |
**PRISM** (angle *Planning Tool for Resource Integration, Synchronization, and Management* «Planilo por enigo, sammomentigo kaj rego de informoj»), oficiale nomita US-984XN) estas usona programo por informoj rilate ĉu al fremduloj ĉu al usonaj civitanoj kiuj komunikas kun fremduloj. Tiu programo estas malkaŝita de Edward Snowden, ekskonsultulo por la NSA en junio 2013.

Laŭ artikoloj publikigitaj en The Washington Post kaj The Guardian, PRISM provizas al la NSA senobstaklan aliron al datumoj stokitaj en serviloj apartenantaj al usonaj novteknikaj entreprenegoj : Google, Facebook, Microsoft...

Tamen, kiam ili estis demandataj rilate al la malkaŝaĵoj, administruloj de tiuj kompanioj neis la ekziston de tia libera aliro al la NSA.

Samtempe, la usona prezidanto Barack Obama malkontestis ke PRISM estas programo por kolekti informojn rilate al fremduloj por objektive eviti terorismajn agojn. Iuj registaranoj precizigis ke la celado de tiu programo ne estas kolekto de informoj pri usonaj civitanoj.

Eksterlande la diplomataj kaj politikistaj medioj skandalis pro la maldeca agado de la usona registaro.

Vidu ankaŭ
----------

* Amasa gvatado

* Kategorio PRISM en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* PRISM en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
**Ödön Kolossváry** aŭ *Kolozsváry* [koloĵvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kolossváry Ödön** estis hungara inĝeniero. Lia frato estis Endre Kolossváry.

Ödön Kolossváry  naskiĝis la 4-an de aŭgusto 1857 en Veszprém (urbo). Li mortis la 9-an de julio 1921 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ödön Kolossváry frekventis ĉefe piaristan gimnazion en Kalocsa, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1885. Jam ekde 1881 li havis ŝtatan postenon en Szentes, kiel reĝa vicinĝeniero. Li havis la taskon helpi konstruadojn de digoj kontraŭ inundoj de Tiso. Post jaroj li faris la samon, sed apud la Danubo. Post la diplomo li estis nomumita "kulturinĝeniero" (laŭ nuna vortouzo hidrologo). En 1889 li estis sendita eksterlanden por studi la kloakojn. En 1892 li atingis la rangon ĉefinĝeniero. Li estis pioniro de la hungara irigacio. Li pensiuliĝis en 1919.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Alföldünk öntözése* (1899) - premiita verko
* *Les travaŭ de regularisation* (1900)
* *Magyarország mederrendező és árvédelmi munkálatainak fejlődése 1899-ig* (1905)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Nikelo Naŭzo** (originale portugale *Níquel Náusea*) estas bildstria persono kreita de la brazilano Fernando Gonsales. Ĝi estas rato, kiu loĝas en kloako, elpensas frenezajn planojn por akiri manĝaĵojn kaj esprimas ironian vidon pri la homaro. Nikelo Naŭzo ankaŭ nomas la kartunon, en kiu ĝi kaj ĝiaj amikoj aperas.

La kartuna humoro sarkasmas kaj plurfoje sensencas. Ĝi unue aperis je la jaro 1985 sur la ĵurnalo Folio de San-Paŭlo, kiam ĝia kreinto gajnis konkurson por novaj bildstriistoj. Temante ĉefe pri bestoj, la bildrakontetoj prezentas plurspecajn eventualajn personojn - de protozooj ĝis dinosaŭroj – kaj fiksan personaron, kiun ĉefas Nikelo Naŭzo. Fojfoje, homoj ankaŭ aperas – eĉ pro tio, ke homoj ankaŭ estas bestoj.

La nomo de kelkaj personoj originiĝis per speciala inspiro: el pumpo *flit* (ŝprucilo por ĥemia fluaĵo por mortigi insektojn) venas la nomo Flito - narkotaĵema blato, kiu ĝuas ĥemiajn insektmortigantojn, kaj estas la plejkara amiko de Nikelo. La nomo de la rato Rutero - kiu pliŝajnas dika kato pro ĝia grandeco kaj obcede persekutas Nikelon - venas el entrepreno *Roto-Rooter*, kiu fakas pri malŝtopo de hidraŭlikaj tuboj.

Aliaj personoj estas ekzemple la ratino Katinjo – al kiu Nikelo enamiĝas kaj kiu mirinde kapablas naski multajn idojn - kaj Saĝo de la truo - la plej maljuna el la ratoj, kiu alternigas saĝajn diraĵojn kaj sklerozajn.

Post pli ol 5000 bildstrioj kaj 20 jaroj de daŭriga kreado, Nikelo Naŭzo estas unu el la plej konataj brazilaj kartunoj. Publikigata, meze, sur 12 brazilaj ĵurnaloj - krom portugala ĵurnalo *Diário de Notícias* kaj la monatperioda britia revuo *Jungle Drums*, ĝi konkeris al lia kreinto plurajn premiojn.

Inter neregulaj periodoj, 29 eldonaĵoj de la revuo *Níquel Náusea* estis publikigitaj de 1986 ĝis 1996. De 1999 ĝis 2005, 5 libroj kompilis parton de la kreado de Fernando Gonsales.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retpaĝaro pri Nikelo Naŭzo (portugallingve): Níquel Náusea

* Retpaĝaro, kie oni trovas kelkajn bildstriojn esperantigitaj[*rompita ligilo*]
**Baranguá** [baranGŬA] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko *Alto Gállego* (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco. 

La loĝloko Baranguá mem estas en la suda valo inter Sabiñánigo kaj Guarguera. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.

Historio
--------

Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico. 

Dum la Hispana Enlanda Milito, Baranguá suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj).

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Baranguá oni malaltiĝis el 28 loĝantoj en 1980 ĝis nunaj nur 6 loĝantoj (2019).

Aktualo
-------

La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo]

* Kategorio Baranguá en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814641
 |
**Sanchón de la Sagrada** [sanĈON] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. *Sanchón de la Sagrada* estas tradukebla etimologie al *Granda Sanĉo de La Sakrala*, Sanĉo alude al loĝestro kaj pri La Sagrada apuda municipo.

Akvoturo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 15,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 64 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 250 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 41 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753425
 |
Théophile Alexandre Steinlen: *Tournée du Chat noir*, 1896
***Le Chat Noir*** ("La Nigra Kato") estis kabaredo kiu situis en la bohema kvartalo Montmartre de Parizo en la malfrua 19-a jarcento. Ĝi estis inaŭgurita la 18-an de novembro 1881 sur Bulvardo Rochechouart fare de la artisto Rodolphe Salis kaj fermita en 1897 (je la bedaŭro de Picasso kaj multaj aliaj kiuj iris por partopreni la Internacian Ekspozicion de 1900).

La kabaredo famiĝis pro siaj multaj spektakloj: la turneoj de kantaŭtoro Aristide Bruant, la ĉina ombroteatro kreita de Rodolphe Salis kaj Henri Rivière, kaj ĝiaj kutimaj klientoj inkludis multajn famajn artistojn kaj homojn.

Multaj gastemaj establaĵoj nun portas ĝian nomon, kiel ekzemple taverno *Chat noir* en Parizo, restoracio *Au chat noir* en Bruselo, kafejo *Le Chat Noir* en Korfuo, Grekio, kafejo *El Gato Negro* en Bonaero, kaj aliaj.

La esperanta kabaredo Verda Kato de la sama bohema kvartalo Montmartre de Parizo en la 1920-aj jaroj elektis sian nomon honore al la historia modelo *Le Chat Noir*.

Bibliografio
------------

* *Autour du Chat Noir*, Maurice Donnay. Bernard Grasset. Parizo, 1926.

Referencoj
----------

1. ↑  "Salis le Grand", in *88 notes pour piano solo*, Jean-Pierre Thiollet, Neva Editions, 2015, paĝo 146. ISBN 978 2 3505 5192 0

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Le Chat Noir en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Els Quatre Gats

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759021
* LCCN: n82148021
* VIAF: 160409709
* ISNI: 0000 0001 2196 6881
* SUDOC: 027535983
 |
**Barabanki,** hindie **बाराबंकी** estas islamplimulta urbego en norda Barato, en meza parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en kantono de Ajodjo, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas. La distrikto mem estas klasifikita minoritata pro la islama plimulto.

Stacidomo en Barabanki

Demografio
----------

En 2011 Barabanki havis 146 831 da loĝantoj kun legopovo 82%, kiu estas signife pli alta ol la landa averaĝo.

Geografio
---------

Barabanki situas sur ebenaĵo sur averaĝa alteco de 100 m. super la marnivelo. Subŝtata ĉefurbo Laknaŭo troviĝas 25, Rajbareli 76, Gonda (urbo) 81, Bahrajĉ 84, Sitapur 85, Fajzabad (Barato) 96, Kanpur kaj kantona sidejo Ajodjo po 102, Sultanpur kaj Hardoj po 115, Agra 313, tutlanda ĉefurbo Delhio 436, Kolkata 873, Mumbajo 1231 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

La distrikto unue estis establita fare de la britoj en 1856, sed Barabanki iĝis distrikta sidejo nur post 3 jaroj.

Lingvoj
-------

En Barabanki la oficialaj lingvoj estas la hindia, urdua kaj en:Awadhi language.

Eduko
-----

En Barabanki en altlernejoj kaj institutoj okazas la plej altnivela eduko.

Komuna konstruaĵo por horloĝo kaj ornama pordo

Trafiko
-------

Al Barabanki alvenas tri fervojaj linioj kaj ses vojoj. La plej proksima flughaveno funkcias evidente en la proksima Laknaŭo.

Klimato
-------

Barabanki situas en tropika savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen Aw. La someroj estas ekstreme varmaj pro proksimeco al tropika zono. La temperaturo varias inter 18-32 °C. En la plena jaro pluvas averaĝe 857 mm, plej ofte pro la musonoj inter junio-septembro.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj
* konstruaĵo por horloĝo kaj ornama pordo
* baobao
* statuo pri Gandhi

Fontoj
------

* WikiTrans

* LernejoLernejo
* BaobaboBaobabo
* StatuoStatuo


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
Monumento pri J. Haining
**Jane Haining** (1897–1944) estis virina misiisto de la Eklezio de Skotlando.

Ŝi naskiĝis en Dumfries, Skotlando, voluntulis en 1932 ĉe la Skota Misia Lernejo en Budapeŝto, Hungario. Ĉe komenciĝo de la dua mondmilito, ŝi rifuzis hejmenveturi en Skotlandon. Post la nazia okupado de Hungario en 1944, ŝi denovis rifuzis forlason de la lando. Ŝi estis deportita al Aŭŝvico, kie ŝi mortis en ties ’’hospitalo’’ la 27-an de julio, 1944.

Pelicula Films planas produkti filmon pri Haining kun titolo *There Are Mountains On The Road to Heaven*. La filmo baziĝas je intervjuoj kun 4 travivantaj lernantoj, Dr. Zsuzsanna Pajs, Dr. Mária Kremer, Ibolya Surányi kaj Annette Lantos (Washington)  .

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jane Haining en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* auschwitz.dk
* shoah.dk Arkivigite je 2007-03-21 per la retarkivo Wayback Machine
* eastrenfrewshire.gov.uk Arkivigite je 2006-10-20 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 188848
* LCCN: nb2006006079
* VIAF: 41361248
* ISNI: 0000 0000 4375 1788
 |
**Clugnat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 647 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Clugnat etendiĝas sur 42,42 km², kaj havis 647 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 16 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Clugnat situas je alteco de 537 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Clugnat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Guy Tallot, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Lokaj famuloj
-------------

La franca politikisto Maurice Thorez, tiam junaĝe, rifuĝis al Clugnat kune kun sia avo dum la Unua mondmilito.

Administrado
------------

Clugnat apartenas al la kantono de Châtelus-Malvaleix, kies ĉefurbo estas Châtelus-Malvaleix. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Châtelus-Malvaleix
**Baranjsko Petrovo Selo,** hungare **Petárda,** serbe **Барањско Петрово Село** estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto **Osijek-Baranja**, en municipo de Petlovac.

Kulturdomo kaj preĝejo de Baranjsko Petrovo Selo
* Areo: 26  km²
* Supermara alteco: 91 m
* Loĝantaro: 570
* Poŝtkodo: 31 322
* Aŭtokodo: BM
* Telefonprefikso: 31

Situo
-----

La komunumo situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara landolimo, laŭ traira flankovojo. Petlovac troviĝas 7, Beli Manastir 14, Osijek 38 km-ojn for.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1276. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Baranjsko Petrovo Selo 779 da homoj, (kroatoj 609 (78 %), hungaroj 72 (9 %), serboj 29 (4 %), jugoslavianoj 11 (1 %) kaj aliaj).

Vidindaĵo
---------

* preĝejo de 1903
**Baranyajenő** [branjajenO], germane **Jening** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 16 km²
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.2715/18.046
* Alto super marnivelo: 146 m
* Loĝantaro: 520
* Poŝtkodo: 7384
* Telefonprefikso: 72

Situo
-----

Baranyajenő situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Pécs. Dombóvár troviĝas 18, Komló 23, Kaposvár 26 km-ojn.

Historio
--------

Antaŭ la hungaroj romianoj vivis ĉi tie. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1283 laŭ tiama ortografio *"Jenew"*. La kampoj apartenis al abatejo dum la mezepoko. Poste la vilaĝo ne senhomiĝis dum la turka erao. En la 18-a jarcento germanoj alvenis. En 1946 iliaj posteuloj parte deportiĝis en Germanion, dume alvenis hungaroj el Jugoslavio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Sankta Nomo de Dipatrino (Virga Maria) de 1822

Famuloj
-------

En Baranyajenő naskiĝis popolkantisto Jóska Pécsi Rabb.

Komunumoj pri *Jenő* en Hungara reĝlando
----------------------------------------

Jenő estas unu el la 7 hungaraj gentoj.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Baranyajenő | Budajenő | Diósjenő | Jászkarajenő | Jenő | Kisjenő | Pilisborosjenő | Somlójenő | Temesjenő |

Vidu ankaŭ: Tiszajenő

* Kategorio Baranyajenő en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)