recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Fuentesoto** [fŭenteSOto] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Fuentesoto* estas etimologie komprenebla kiel Fonto de la Arbaro aŭ Arbarfonto. Tiukadre aperas tri arboj super akva simbolo de fonto en la maldekstra parto de la blazono.

Fuentesoto en la provinco Segovio.
Romanika ermitejo de Sankta Vincento.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 108 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 650 el la 1960-aj jaroj. 

Ĝi distas 74 km de Segovio, provinca ĉefurbo, 83 km de Valladolid, 30 km de Aranda de Duero, 28 km de Peñafiel kaj 160 km de Madrid. Ĝi limas kun la provincoj Burgoso kaj Valadolido, kaj precize kun la municipoj Pecharromán, Valtiendas, Torreadrada, Fuentidueña, Tejares kaj Castro de Fuentidueña. Fluas rojo Vallejo [baLJEĥo].

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la visigota preĝejo de Sankta Gregorio, la baroka preĝejo de Sankta Petro de la 18-a jarcento kaj la romanika ermitejo de Sankta Vincento.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766687
 |
La unua malgranda unudolara monbileto presita.
La **Usona unudolara monbileto** ($1) estas nomo de la plej fama montro de la usona valuto nome usona dolaro. La unua usona prezidento (1789–97), nome George Washington, pentrita de Gilbert Stuart, estas nuntempe aperigita en la averso,dum la Blazono de Usono estas montrata en la reverso (dorso). La unudolara bileto havas la plej malnovan desegnon el ĉiuj usonaj valutoj produktitaj. La desegno vidita nuntempe estis uzitaj el 1963 kiam ĝi estis unuafoje eldonita kiel Federacia Rezerva Bileto (antaŭe, unudolaraj monbiletjo estis *arĝentaj atestiloj*).

La inkludo de la moto, "In God We Trust," sur ĉiu valuto estis ekpostulata laŭjure en 1955, kaj unuafoje aperis sur papermono en 1957.

Unuopa unudolara monbileto estas ankaŭ malpli formale konata kiel *one* (unu), *single* (sola), *buck* (sitelo), aŭ *bone* (osto), kaj *bill* (bileto).

La Federacia Rezerva Sistemo diras ke la averaĝa vivo de la unudolara monbileto en cirkulado estas de 5.9 jaroj antaŭ ĝi estas anstataŭta pro eluzado. Proksimume 42% el ĉiuj usonaj valutoj produktitaj en 2009 estis unudolaraj monbiletoj.

Referencoj
----------

1. ↑  dictionary.reference.com entries for single, dollar and one.
2. ↑   How long is the life span of U.S. paper money?. Federal Reserve.
3. ↑   1$ Note. Bureau of Engraving and Printing.

Literaturo
----------

* *Official 2006 Blackbook Price Guide to United States Paper Money* (38a eldono)
* *Standard Catalog of United States Paper Money* 17th edition published by Krause Publications
* The Official RED BOOK *A Guide Book of United States Paper Money*
* Standard Guide to Small-Size U.S. Paper Money

Vidu ankaŭ
----------

* Dolara monero (Usono)
* Federacia Rezerva Bileto
* Dolarbileto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bureau of Engraving and Printing FAQ Library Arkivigite je 2015-05-05 per la retarkivo Wayback Machine
* The One Dollar Bill, Zoomable and Annotated
**Lajos Terray** [lajoŝ terai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Terray Lajos** estis hungara juristo, ministeria oficisto, inspektoro. Lia nobela antaŭnomo estis *légrádi*.

Lajos Terray naskiĝis la 10-an de februaro 1885 en Stefuró (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Štefurov en Slovakio), li mortis la 18-an de oktobro 1965 en Budapeŝto (Hungario).

Biografio
---------

Lajos Terray maturiĝis en 1903, poste li studis en Gotingeno, Reĝa Universitato de Budapeŝto kaj Scienca Universitato Ferenc József. En la lasta universitato li akiris juran diplomon en 1907, poste li estis advokato-kandidato en Munkács 3 jarojn. En 1910 li iĝis ministeria oficisto precipe en Budapeŝto, lia laboro fokusiĝis pri juraj problemoj de vitkulturo. Ekde 1926 li estis ankaŭ ekspertizisto en juĝejoj. Inter 1935 kaj 1942 li estis inspektoro, poste li pensiuliĝis pro vidaj problemoj. En 1945 li jam estis blinda. Li ricevis la titolon tutlanda ĉefinspektoro en 1939. Li edziĝis en 1912, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1912, respektive 1918.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Az új bortörvény (1936. V. t.-c) és végrehajtási utasítás magyarázata* (1938)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 709162
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Brittnau-Wikon (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

 **Brittnau** (prononcu *britnaŭ*) estas komunumo en la distrikto Zofingo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 3640 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Brittnau situas ĉe la bordo de la rivero Wigger sude de la distriktĉefurbo Zofingo. En sudo kaj oriento la komunumo limas al Kantono Lucerno. La sur vasta teritorio disigita komunumo konsistas krom el la ĉefvilaĝo Brittnau mem el la vilaĝoj kaj setlejoj Bergacker, Bösenwil, Bötschishalden, Fennern, Geissbach, Leidenberg, Liebigen, Mättenwil, Schulerslehn, Sennhof, Rossweid, Weilern Grod kaj Wilacker.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Brittnau limas en nordo al Strengelbach, en nordoriento al Zofingo, en oriento al Wikon (Kantono Lucerno), en sudo al Langnau ĉe Reiden (Kantono Lucerno), en sudokcidento al Pfaffnau (Kantono Lucerno), en okcidento al Murgenthal, kaj en nordokcidento al Vordemwald.

Trafiko
-------

Brittnau situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas ligita per du lokaj buslinioj, kiujn funkciigas Svisaj Federaciaj Fervojoj kun la urbo Zofingo kaj tiel konektita bone al la publika trafikreto.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas okcidente en distanco de nur 2 kilometroj.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Brittnau datiĝas el la jaro 893 kiel *Pritinouva*.

En mezepoko Brittnau apartenis al la Grafoj de Froburgo, kiuj vendis ĝin en la jaro 1299 al la Habsburgoj, kiuj ek de tiam posedis la altan jurisdikcion pri la loko. La malaltan jurisdikcion ili dividis kun la Senjoroj de Büttikon, kies residenco troviĝis en la Kastelo Wikon.

En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, kaj Brittnau fariĝis berna ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798, kiam francaj trupoj liberigis Argovion de la berna servuteco. Brittnau estis tiam atribuita al la distrikto Zofingo de la nove kreita Kantono Argovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Brittnau-Wikon (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Brittnau
* Brittnau en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Brittnau en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Zofingo |
| --- |
| Arburgo • Attelwil • Bottenwil • Brittnau • Kirchleerau • Kölliken • Moosleerau • Murgenthal • Oftringen • Reitnau • Rothrist • Safenwil • Staffelbach • Strengelbach • Uerkheim • Vordemwald • Wiliberg • **Zofingo** |  |

 |
**Fuentecantos** [fŭenteKANtos] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko *Campo de Gómara* en la oriento de la provinco. La loknomo *Fuentecantos* estas etimologie komprenebla kiel *Fontano de Ŝtonoj*. Simila loknomo estas en Fuente de Cantos, Provinco Badajoz.

Geografio
---------

*Campo de Gómara* en la oriento de la provinco Sorio.
Loko de Fuentecantos en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 8,82 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 66 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 200 loĝantojn el la 1910-aj jaroj. 

Ĝi distas 14 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Fuentelsaz de Soria, Buitrago, Garray kaj Velilla de la Sierra.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

En la *Censo de Pecheros* de 1528 oni registris 19 *pecheros*, tio estas impostopagantaj familioj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rCampo de Gómara |
| --- |
| Alconaba• Aldealafuente• Aldealpozo• Aldealseñor• Aldehuela de Periáñez• Aliud• Almajano• Almaluez• Almazul• Almenar de Soria• Bliecos• Buberos• Buitrago• Cabrejas del Campo• Candilichera• Cañamaque• Carabantes• Cihuela• Ciria• Cirujales del Río• Deza• Fuentecantos• Fuentelmonge• Fuentelsaz de Soria• Gómara• Hinojosa del Campo• La Losilla• Los Villares de Soria• Monteagudo de las Vicarías• Narros• Pinilla del Campo• Portillo de Soria• Pozalmuro• Quiñonería• Renieblas• Reznos• Santa María de Huerta• Serón de Nágima• Tajahuerce• Tejado• Torlengua• Torrubia de Soria• Villar del Campo• Villaseca de Arciel |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351450
 |
**SZŐCS Lajos** [soe:ĉ] estis rumania hungara etnografo, lokhistoriisto. Li naskiĝis la 4-an de aprilo 1938 en vilaĝo Cușmed kaj mortis en Corund la 13-an de julio 2008.

Biografio
---------

Lajos Szőcs akiris diplomon de bazlernaja instruisto en Cristuru Secuiesc en 1955. Li esploris la etnografion kaj historion de Salregiono en distrikto Harghita. Li instruis plej longe en Corund. Li estis sistema ekstera kunlaborinto de gazeto Székely Útkereső.

Plej gravaj verkoj
------------------

* *Húsvéti locsolkodó szokások és locsolóversek a Firtos vidékén* (Kiskunfélegyháza 1994);
* *Húsvéti hajnalozás és locsoló versek* (kun István Molnár, Csíkszereda 1998);
* *Sóvidék olimpiai birkózó aranyérmesei* (Olimpikaj ormedaluloj de la Salregiono (Lajos Keresztes kaj Márton Lőrincz, Korond 2004).

Fonto
-----

* RMIL Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine.



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Fuentepelayo** [fŭentepeLAĝo] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Fuentepelayo* estas etimologie komprenebla kiel Fonto de Pelayo, alude al iama loĝestro.

Fuentepelayo en la provinco Segovio.
Porddgo de la preĝejo de Sankta Maria.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 30,90 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 804 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 700 el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 39 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Navalmanzano, Zarzuela del Pinar, Aguilafuente, Pinarnegrillo kaj Aldea Real. Ĝi estas atingebla laŭ la provinca ŝoseo SG-222 inter Navalmanzano (okcidente) kaj Aguilafuente (oriente); pli proksime estas Pinarnegrillo laŭ la provinca ŝoseo SG-P-2211.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la du preĝejoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766668
* VIAF: 316733533
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**SZENTIVÁNYI Lajos** sentiva:nji, estis hungara advokato, politikisto de etbienmastra partio naskita en Tamásd la 25-an de februaro 1883 kaj mortinta en Bp. la 29-an de aŭgusto 1956.

Kariero
-------

Szentiványi Lajos studis juron en Koloĵvaro kaj li estis publikadministracia oficisto. Je la fino de 30-aj jaroj li aliĝis al Sendependa Etbienmastra Partio, li iĝis ĝia sekretario, de 1935 ĝia direktoro, de 1939 landkunvena deputito. La 4-an de februaro 1941 li voĉdonis kune kun aliaj tri deputitoj kontraŭ la aliĝo al t.n. tripotenca akordo. La 26-a de marto 1944 la Gestapo arestis lin kaj forportis lin al Mauthausen. Li revenis en aŭgusto de 1945. Li estis elektita la Provizoran Landkunvenon. Oni elektis lin vicprezidanto de la partio, poste kunulprezidanto. De 2-a de oktobro 1948 li estis prezidanto de la Landa Akvomastrumada Oficejo.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 379652
 |
La **British Geological Survey** (**BGS**, en Esperanto estus *Britia Geologia Esplorcentro*) estas parte publikfinancata centro kiu celas antaŭniri en geoscienca konaro de la teramaso de Unuiĝinta Reĝlando kaj de ĝia kontinenta ŝildo pere de rimedoj de sistema esplorado, kontrolado kaj studado.

La sidejo de la BGS estas en Keyworth, Nottinghamshire, Anglio, Unuiĝinta Reĝlando. Ties aliaj centroj estas situantaj en Edinburgo, Wallingford, Cardiff kaj Londono. La nuna moto de BGS estas: *Applied Geoscience for our changing Earth*, tio estas *Aplikita Geoscienco por nia ŝanĝo de la Tero*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio British Geological Survey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* British Geological Survey, oficiala retejo
* Natural Environment Research Council, oficiala retejo
* BGS Annual Report
* Geological Modelling ĉe BGS.ac.uk
* Industrial Minerals ĉe BGS.ac.uk Arkivigite je 2009-03-16 per la retarkivo Wayback Machine
* School Seismology Project ĉe BGS.ac.uk
* Landslides ĉe BGS.ac.uk
* Climate change research ĉe BGS.ac.uk


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 545755
* LCCN: n84065936
* VIAF: 136554353
* ISNI: 0000 0001 1956 5915
* SUDOC: 027908283
* NLA: 35492192
* NKC: ko2009542794
 |
**Fuentearmegil** [fŭentearmeĤIL] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Tierras del Burgo*.

Geografio
---------

Komarko *Tierras del Burgo* en la okcidento de la provinco Sorio.
Loko de Alcubilla de Avellaneda en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 160 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 000 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 71 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas sudokcidente de Santa Maria de las Hoyas. La municipo enhavas ankaŭ la loĝlokojn Fuencaliente del Burgo, Fuentearmegil, Santervás del Burgo kaj Zayuelas.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. En 1352, laŭ la registro *Becerro de las Behetrías*, la loĝloko esits posedaĵo de la monaĥejo de monaĥinoj de Santa María de Fuencaliente del Burgo. Literumita Fuente Almexir estis de Pedro Núñez.

Ekonomio
--------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo ŝajne konstruita super islama moskeo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (hispane)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierras del Burgo |
| --- |
| Alcubilla de Avellaneda • El Burgo de Osma-Ciudad de Osma • Caracena • Carrascosa de Abajo • Castillejo de Robledo • Espeja de San Marcelino • Espejón • Fresno de Caracena • Fuentearmegil • Fuentecambrón • Langa de Duero • Liceras • Miño de San Esteban • Montejo de Tiermes • Nafría de Ucero • Recuerda • Retortillo de Soria • San Esteban de Gormaz • Santa María de las Hoyas • Ucero • Valdemaluque • Villanueva de Gormaz |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351435
* VIAF: 316735158
 |
**András Szente** [andrAŝ sente], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szente András** estis hungara kajakisto, olimpiano, trejnisto, inĝeniero.

András Szente naskiĝis la 10-an de decembro 1939 en Budapeŝto, li mortis la 14-an de septembro 2012 ie en Florido.

Biografio
---------

András Szente akiris inĝenieran diplomon. Post 4 jaroj li disidis al Okcidenta Germanio kaj en 1971 li translokiĝis al Los Anĝeleso, kie li estis inĝeniero, ankaŭ trejnisto. En 1981 li ekhavis 2 ĝemelojn. Dum somerumado li mortis abrupte. Li ricevis hungaran ŝtatan premion en 1960.

### Sporta kariero

András Szente inter 1955-1967 estis kajakisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 22-foje, lia ofta partnero en kajako estis György Mészáros (kajakisto). Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kun 2 arĝentaj medaloj en 1960, krome en mondĉampionumoj li estis la dua en 1958 kaj 1966. En eŭropa ĉampionumo li estis la unua en 1959 dufoje.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio András Szente en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 811073
 |



* Portalo pri Biografio
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Konga formikulo** |
| --- |
|  |
| Konga formikuloKonga formikulo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Myrmecocichla* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***M. tholloni*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Myrmecocichla tholloni****(Oustalet, 1886) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Konga formikulo  |

 |
| v • d • r |

La **Konga formikulo** (***Myrmecocichla tholloni***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Formikuloj, kiu enhavas naŭ speciojn de nigrecaj birdoj kiuj manĝas insektojn, sed ĉefe formikojn, de kio devenas la nomoj popola kaj scienca, kie *Myrmecocichla* estas latinigita vorto el du radikoj el la antikva greka kiuj signifas kune formikomanĝanto (*mirmeks*) kaj (*ciklos*).

Ĝi estas **nigreca birdo**, kiu montras helajn gorĝon kaj supran bruston.

Ĝi troviĝas en Angolo, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo kaj Gabono, tio estas ĉirkaŭ la baseno de la rivero Kongo, de kio devenas la nomo de la specio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj seka herbejo de malaltaj teroj kaj laŭsezone humida aŭ inundita herbejo same de malaltaj teroj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Myrmecocichla tholloni. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.
**Fuentes de Rubielos** [FŬENtes deruBJElos] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos.

Geografio
---------

La preĝejo.
La panoramo.
Ĝi estas je 63 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 *Autovía Mudéjar* venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo, kaj de tie ĝi komunikas al Sarrión kaj Albentosa. De tie la ŝoseo A-1515 venas al Rubielos de Mora kaj de tie sudoriente al Fuentes de Rubielos kaj suden al Olba dum orienten al Cortes de Arenoso en la provinco Kasteljono.

La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro kaj la loĝloko mem staras je 962 m super marnivelo.

Historio
--------

La loĝloko estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1200, post la konkero el islamanoj de Teruelo en 1170. Dum la 13-a jarcento la loko etendiĝis el la kastelo tra la tri pordegoj. En la 16-a kaj 17-a jarcentoj la urbo pligrandiĝis kaj oni konstruis blazondomojn, ermitejojn kaj pontojn.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Fuentes de Rubielos oni malaltiĝis ĝis nunaj 154 loĝantoj.

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, trituba fontano, naturaj lokoj, pinaroj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* Ibáñez González, Javier (kunord.) (2009). Las Hoces del Mijares y los Caminos del Agua. Qualcina. Arqueología, Cultura y Patrimonio. ISBN 978-84-937190-0-5.
* Ibáñez González, Javier & Casabona Sebastián, José F. (2013). Castillos, murallas y torres. La arquitectura fortificada de la Comarca de Gúdar-Javalambre. Qualcina. Arqueología, Cultura y Patrimonio. ISBN 978-84-937190-5-0.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798121
* VIAF: 316735521
 |
**András Szebeni** [andrAŝ sebeni], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szebeni András** estis hungara fotisto. Lia unua edzino estis Anikó Ungár.

András Szebeni naskiĝis la 30-an de aprilo 1946 en Budapeŝto, li mortis la 31-an de julio 2020.

Biografio
---------

András Szebeni devenis el juda familio. Li maturiĝis en 1964, poste li eklaboris en kooperativa fotolaborejo. Iom poste li akiris diplometon por iĝi profesia fotisto. Inter 1972 kaj 1990 li estis fotoraportisto en signifa gazeto en Budapeŝto. Intertempe li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Depost 1990 li estis fotisto aŭ li havis postenon en pluraj gazetoj. Li ankaŭ havis estrajn postenojn en fotistaj asocioj. Resume li havis 10 individuajn fotekspoziciojn. En kolekto de Metropolitan Museum havas 26 fotojn de li. Li ricevis premiojn en 1995 kaj 2006. Li edziĝis dufoje.

Elektitaj individuaj ekspozicioj
--------------------------------

* 1971 • Veszprém (urbo)
* 1976, 1979, 1980, 1983, 1995 • Budapeŝto
* 1979 • Zuriko
* 1981 • Helsinko • Varsovio
* 1982 • Berlino

Elektitaj libroj
----------------

* *Téboly, terápia, stigma* (1983)
* *Boldogok, akik házadban laknak* (1988)
* *A vajszínű árnyalat* (kun Péter Esterházy, 1993)
* *Női vonal* (kun sia edzino, 1995)
* *Arctérképek az élvonalból* (1996)

Elektitaj fotoj
---------------

* *Baucisra várva*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2019-10-09. Alirita 2019-10-09.

* Kategorio András Szebeni en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 664651
* VIAF: 18910017
* NKC: kup20030000097640
 |
**Fuentenebro** estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono (Hispanio), distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Fuentenebro* estas komprenebla kiel Fonto de la Junipero. Ambaŭ konceptoj aperas en la dekstra duono de la municipa blazono.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Ribera del Duero, plej sude.
Ĝi havas areon de 38,92 km² kun 150 loĝantoj (2021).

Norda Aŭtoŝoseo  de Madrido al Iruno.

Demografio
----------

Demografia evoluo| 1991 |  | 1996 |  | 2001 |  | 2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 229 |  | 206 |  | 192 |  | 171 |

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269321
* VIAF: 316734255
 |
**André Sive** aŭ **András Szivessy** [andrAŝ siveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szivessy András** estis hungardevena franca arkitekto, urbanizisto.

András Szivessy naskiĝis en 1899 en Budapeŝto?, li mortis en 1958 en Morainvilliers (Francio).

Biografio
---------

András Szivessy studis laŭvice en Vieno, Berlino kaj en ateliero de Auguste Perret en Parizo. Tiutempe li ofte laboris ankaŭ en ateliero de alia hungaro Ernő Goldfinger. Inter 1931-1933 li laboris kun de:Pierre Forestier, en la sekvantaj jaroj kun aliaj arkitektoj. La 2-a mondmilito finis la laboron, li fuĝis al Alĝerio kaj ne revenis al Francio ĝis 1945. Reveninta li apartenis al teamo, kiuj rekonstruis la detruitan landon. Samtempe li ŝanĝis sian nomon al *André Sive* (prononcebla por francoj). Iom poste li faris planojn pri rekonstruo de Saarland, poste li forvojaĝis kun Le Corbusier al Usono. En 1948 li malfermis propran atelieron en Parizo, sed li ricevis postenon en la ministerio. Li ricevis Honoran legion.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj aŭ urboplanoj
--------------------------------------------

* *Cité sanitaire de Clairevivre* (kunarkitekto, 1931–1933)
* *Maison du Peuple* 1935−1939
* monumento *Neue Bremm* (1947, Saarbrücken)
* *Sans Souci* (kunarkitekto, 1950−1953)
* urboparto *Firminy-Vert*, (kunarkitekto, 1954−1965)
* milita hospitalo en Marseille, (kunarkitekto, 1957)

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Densités urbaines* (kunaŭtoro, 1946)
* *Urbanisme en Sarre* (1947)
* *Städtebau im Saarland* (1947)
* *Wohndichten im Städtebau. Theoretische Studie der verschiedenen Wohndichten* (kunaŭtoro, 1947)

Fontoj
------

* germanlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 691077
* GND: 1176887475
* VIAF: 172313055
* ULAN: 500226366
 |
**Jazzmobile** estas usona ĵazo-organizo en Novjorko, kiun en 1964 fondis pianisto,ĵazverkisto kaj instruisto Billy Taylor. *Jazzmobile* organizis libere alireblajn eventojn, je kiuj ĝi prezentis ĵazmuzikistojn en kvin distriktoj de Novjorko, Vaŝingtono, Marilando, Virginio, Nov-Ĵerzejo kaj en la kantonoj Essex kaj Westchester samkiel en kelkaj urboj en la ŝtato Novjorkio. Je la liberaeraj koncertoj *Jazzmobile* prezentis kvin ĝis dek bandojn el la ĝenroj afriklatinida ĵazo kaj usonstila ĵazo. 

Billy Taylor, fondinto de *Jazzmobile*, en 1977
Ekde ĝia ekzisto el inter la multaj koncertantaj muzikistoj elstaras John Coltrane, Dizzy Gillespie, Archie Shepp, Sun Ra, Cecil Taylor kaj Horace Silver. Krome en la kursoprogramo de *Jazzmobile* instruis i.a. Kenny Dorham, Joe Newman, Ernie Wilkins kaj Mary Lou Williams.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Hejmpaĝo de Jazzmobile
* Billy Taylor pri la ŝlosiloj al ĵazedukado en allaboutjazz.com
* Artikolo en The Wall Street Journal
**Fuentelsaz de Soria** [fŭentelSAZ deSOrja] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko *Campo de Gómara* en la oriento de la provinco, atribuita ankaŭ al la subkomarko Almarza. 

La loknomo *Fuentelsaz de Soria* estas etimologie komprenebla kiel *Fonto de la Saliko de Soria*.

Geografio
---------

*Campo de Gómara* en la oriento de la provinco Sorio.
Loko de Fuentelsaz de Soria en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 26,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 63 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 270 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 15 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Fuentelsaz de Soria, Pedraza, Portelrubio kaj Aylloncillo. Ĝi limas kun Almarza, Garray, Los Villares de Soria, Fuentecantos, Buitrago kaj Renieblas.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 11-a jarcento. En la *Censo de Pecheros* de 1528 oni registris 26 *pecheros*, tio estas impostopagantaj familioj.​ En frua dokumento ĝi aperas inkludita en la *Sexmo de San Juan*. 

Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Aylloncillo kaj Pedraza. Meze de la 20-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Portelrubio.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rCampo de Gómara |
| --- |
| Alconaba• Aldealafuente• Aldealpozo• Aldealseñor• Aldehuela de Periáñez• Aliud• Almajano• Almaluez• Almazul• Almenar de Soria• Bliecos• Buberos• Buitrago• Cabrejas del Campo• Candilichera• Cañamaque• Carabantes• Cihuela• Ciria• Cirujales del Río• Deza• Fuentecantos• Fuentelmonge• Fuentelsaz de Soria• Gómara• Hinojosa del Campo• La Losilla• Los Villares de Soria• Monteagudo de las Vicarías• Narros• Pinilla del Campo• Portillo de Soria• Pozalmuro• Quiñonería• Renieblas• Reznos• Santa María de Huerta• Serón de Nágima• Tajahuerce• Tejado• Torlengua• Torrubia de Soria• Villar del Campo• Villaseca de Arciel |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351460
 |
**András Szurdi** [andrAŝ surdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szurdi András** estas hungara reĝisoro pri filmoj, scenaristo, eldonisto. Lia frato estas Miklós Szurdi.

András Szurdi  naskiĝis la 28-an de julio 1944 en Gyöngyös.

Biografio
---------

András Szurdi interrompis la lernadon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste li akiris reĝisoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo. En la sekvaj jaroj li estis asistanto de Márton Keleti, Péter Szász, Miklós Jancsó. En 1970 li plulernis en Londono. Hejmenveninta li estis reĝisoro de diversaj filmoj (reklamaj, mallongaj, televiziaj). Li edziĝis dufoje, la dua edzino naskis 3 gefilojn. Li estas konata briĝludanto.

Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj
----------------------------

* *Magányosabb az angyaloknál* (debuta filmo)
* *Viaszfigurák* (televizia filmo)
* *A halál árnyéka* (televizia filmo)

Elektitaj scenarlibroj
----------------------

* *Privát kopó* (6 partoj el la televizia serio)
* *Kisváros* (20 partoj el la televizia serio)

Elektitaj libroj
----------------

* *Kisváros* (1994)
* *Pókerkönyv. Kezdőknek és haladóknak* (1995)
* *A festő hagyatéka* (romano)

Fontoj
------

* 
* hungarlingva biografieto kun foto[*rompita ligilo*]

* Kategorio András Szurdi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hispaniolo** (hispane *La Española*) estas la dua plej granda insulo de Kariba Maro, kun areo de 76.484 kvadrataj kilometroj (pro tio ĝi estas la 22a plej granda insulo en la mondo) kaj ĉirkaŭ 15 milionoj da loĝantoj (1996).

Ĝi situas sudoriente de Kubo kaj okcidente de Puerto-Riko.
Preskaŭ duono de la homoj loĝas en okcidenta franckreola afrikida **Haitio** (36% de la tuta areo) - la alia duono en orienta hispanlingva eŭropida **Domingo**.

***Hispanjolo*** ("Hispanujeto") estis baptita la insulo fare de Kolumbo, kiu fondis sian unuan eŭropan kolonion tie en 1492. La indiĝena enloĝantaro nomis ĝin *Kiskeja* kaj *Bohio*, sed ili baldaŭ formortis aŭ formiksiĝis kun eŭropanoj kaj afrikaj negroj.
La insulon frapadis ardaj konfliktoj inter ĝiaj du regnoj.

Biogeografie la insulo apartenas al la kariba ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi entenas la ekoregionon hispaniolajn pinarojn, sed ankaŭ la hispaniolajn humidajn arbarojn kiuj biome estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj.

Bildaro
-------

* Hispaniolo _en_ 1723Hispaniolo \_en\_ 1723
* Situo de HispanioloSituo de Hispaniolo
* Mapo kun Domingo (ruĝe) kaj Haitio (la oranĝa parto de la insulo)Mapo kun Domingo (ruĝe) kaj Haitio (la oranĝa parto de la insulo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hispaniolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kategorio Hispaniolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Arkivigite je 2006-05-25 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

**Peter Warren** (\* 21-an de novembro 1935 en Hempstead, Novjorkio) estas usona kontrabasisto kaj violonĉelisto de moderna ĵazo kaj de Nova Improvizad-Muziko.

Vivo kaj verkado
----------------

Warren devenis de muzikisto-familio, prezentis unuafoje en la aĝo de 17 jaroj en Carnegie Hall kaj studis ĉe *Adelphi College* kaj ĉe Lernejo Juilliard. Li laboris komence kiel violonĉelisto sur la kampo de klasika muziko, ezemple kiel membro de la Simfoniorkestro de Atlanta. Poste li ŝanĝis la ĝenron kaj ludis kontrabason komence en la spektakloj de Las-Vegaso. En 1966 li koncertvojaĝis kun la orkestro de Tommy Dorsey, por sekve labori ĝis 1969 ĉe Dionne Warwick. Krom tio li studis ĉe Chuck Israels, muzikis ĉe Herbie Mann kaj formis kun David Izenzon kaj ok pluaj basistoj la *New York Bass Revolution*. En 1970 li transloĝiĝis al Eŭropo. Tie li sonregistris sian unuan albumon *Bass Is* kune kun tri pluaj kontrabasistoj. Krome li laboris kun Jean-Luc Ponty, kun Joachim Kühn, kun Terumasa Hino, kun John Tchicai kaj kun la svisa ensemblo „Wiebelfetzer", kun Tomasz Stańko kaj Edward Vesala, kun Albert Mangelsdorff kaj Masahiko Satō same kiel kun Rolf Kühn, kun kiuj li ankaŭ surdiskigis por eŭropaj diskeldonejoj. Li prezentis ankaŭ kun Carla Bley, Michel Portal kaj Anthony Braxton. Post reveno al Novjorko en 1974 li apartenis al la bando de Jack DeJohnette, kun kiu li faris albumojn kiel „Special Edition" (1979) aŭ „Tin Can Alley" (1980) kaj ĝis 1983 koncertvojaĝis kaj ludis je festivaloj. En 1981 li produktis sian albumon „Solidarity" dedicixtan al Stu Martin, kies instrumentistaro estas altkvalita. En 1982 li fondis kun John Scofield kaj Mike Stern propran kunfandomuzikan bandon. Poste li sin turnis al la Nova Improvizadmuziko kaj laboris en la regiono de Bostono kun multnombro da muzikistoj, inter ili ankaŭ kun Ken Vandermark. En 1994 li fondis du improvizadensemblojn, *Cheap Suit Serenaders* kaj *Elastic Consort*. Kun Matt Samolis, flutisto de *Elastic Consort*, li okupiĝis ĝisfunde kun la ŝtalviolonĉelo, sonskulptaĵo el agorditaj ŝtaldratojn kaj cimbaloj. Dum la lastaj jaroj lia intereso ĉefe direktiĝis al la ludo de cimbaloj per arĉo. Nuntempe (2008) li prezentas kun *Metal and Glass Ensemble* kaj *Glenn Dickson Acoustic Ambient Ensemble*.

Warren laboris kiel instruisto je diversaj eŭropaj kaj usonaj altlernejoj same kiel verkisto de la fakrevuo „Bass Player".

Diskoj
------

* *Bass Is* (1970, Enja kun Dave Holland, Jaime Faunt, Glen Moore, Chick Corea, John Surman, Barry Altschul, Steve Hauss, Stu Martin)
* *Solidarity* (1981, Japo, kun John Purcell, John Scofield, Jack DeJohnette, Ray Anderson)
* *Bowed Metal Music* (2001, kun Matt Samolis)

Kiel gastmuzikisto
* Albert Mangelsdorff *Spontaneous* (1971, Enja)
* Tomasz Stańko *TWET – Polish Jazz vol. 39* (1976)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 383670
* GND: 134551044
* LCCN: n80143720
* VIAF: 14985045
* ISNI: 0000 0000 7246 549X
* BNF: 14237944g
* MBA: 55af9bc8-72df-4e25-98d5-ad86e9bc32de
 |
Artisto pozanta kiel ora statuo staras antaŭ la Irlanda Banko en Dublino, Irlando.
**Stratspektaklo** povas signi ĉian spektaklon okazanta surstrate aŭ en ia publikejo kaj konsekvence libere spektebla kaj laŭvole pagebla.

La difino de tiu esprimo estas tre ampleksa; ĝi interalie entenas la jenajn: akrobataĵo, aŭgurado, komedio, klaŭnaĵo, tordiĝado, diversspecaj prestidigitadoj kiel eskapologio aŭ iluzio, danco, fajroblovado, ĵonglado, pantomimo, vivaj statuoj, muzikado, marionetaĵo, rakontado, skeĉo, murpentrado, teatraĵo... La artisto povas helpi sin de ia instrumento aŭ besta kunulo kiel por serpentfascinado aŭ sabroglutado.

Ekde socia vidpunkto tiu kutimo respondas al diversaj medioj kaj necesoj. Ekzemple en vilaĝoj tiaj spektakloj estas pli malkutimaj kaj eksterordinaraj, ekzemple cirko aŭ kino dum la 20a jarcento. Pli strata kaj kutima estas tipaj spektakloj kiel muzika (per trumpeto) dancado de kaprino, tre ofte farita de ciganoj. En urboj tiu kutimo estas pli kaj pli ofta, eĉ en kelkaj lokoj oni malpermesas tiun agadon. En specifaj lokoj (placoj, kvartaloj, ktp) estas vere la plej interesa viglilo kaj estas protektata de la aŭtoritatoj; foje eĉ turisma allogaĵo.

* Viva statuo en romoViva statuo en romo
* Gurdo en Vieno, AŭstrioGurdo en Vieno, Aŭstrio
* Serpentfascinado en Jaipur, Barato en 2007Serpentfascinado en Jaipur, Barato en 2007
* Strata aŭguristo kun kliento en 1989 en TajvanoStrata aŭguristo kun kliento en 1989 en Tajvano
* Fajroblovisto en BelgioFajroblovisto en Belgio
* 
* 
* 
* 
* 

* Kategorio Stratspektaklo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Peter ZACHO** (naskiĝis en 1911 - mortis la 12-an de decembro 1991 en Danio) estis dana instruisto, esperantisto kaj unu el la ĉefaj agantoj de Neŭtrala Esperanto-Movado (NEM). 

Zacho esperantistiĝis en 1935 kaj dum pluraj jardekoj estis membro en Universala Esperanto-Asocio (UEA), por kiu li tre sukcese gvidis la filatelan fakon. Post la Universala Kongreso de Hamburgo en 1974 kaj la sekva "malgranda skismo" per la fondo de Neŭtrala Esperanto-Movado (NEM) sub la gvido de la ĝistiama UEA-prezidanto Ivo Lapenna, Zacho forte subtenis lin, eldonante ties *Hamburgo en retrospektivo* (2-a eld. 1977), *Kritikaj studoj defende de Esperanto* (1987), *Juraj terminologiaj problemoj* (1987), kaj la NEM-revuojn Perspektivo (1976-1981) kaj Horizonto (1982-1987), kiuj provizis forumon por la agado de Lapenna de post 1974. La Eldonejo Perspektivo, fondita de Zacho en 1976, eldonis ankaŭ la verkon '*Memorlibro pri la Internacia Jubilea Konferenco en Graz 1987* (1984). Zacho estis estrarano de la Internacia Centro de la Neŭtrala Esperanto-Movado (ICNEM) kaj sekretario-kasisto de Fondaĵo Ivo Lapenna, kiun li fondis kun Paul Neergaard en 1984.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 40228
* GND: 1128248654
* VIAF: 291210468
* ISNI: 0000 0003 9630 262X
 |
Kluzo *Eisenhower* en Massena (Novjorkio)
**Marvojo Sankt-Laŭrenco** estas aro da kanaloj kaj kluzoj en la rivero Sankt-Laŭrenco, kiuj ebligas la perakvan atingon de la Grandaj Lagoj al varŝipegoj. Ĝi komenciĝas ĉe la haveno de Montrealo, kie la Kanalo de la Suda Bordo (kluzoj Saint-Lambert kaj Sainte-Catherine) permesas la preterpason de la kataraktoj de Lachine. Okcidente de la insulo Montrealo kaj la lago Sankt-Luizo, la kanalo kaj kluzoj Beauharnois permesas la preterpason de la samnoma akvoelektra centralo.

La ŝipvojo sekve foriras Kebekion tra la lago Sankt-Francisko kaj la teritorio de la indiana nacio *Akwesasne* kaj pasas inter Novjorkio kaj Ontario; en Novjorkio la ŝipkanalo Wiley-Dondero, kun la kluzoj Snell kaj Eisenhower, preterpasas la centralon Moses-Saunders.

Fine, la kluzo *Iroquois* permesas malgrandan supreniron por preterpasi la akvonivel-regulilon Iroquois.

Oni ofte konsideras la marvojon Sankt-Laŭrenco en unu sistemo kun la Akvovojo de la Grandaj Lagoj: Welland-kluzoj, kiuj preterpasas la akvofalon Niagaro, kaj la Sault-kluzoj, kiuj preterpasas la akvofalojn Sankt-Maria ĉe Sault Sainte-Marie en Ontario.

La marvojo estas kunadministrata de Kanado kaj Usono; ĝi malfermiĝis en la jaro 1959.

Vidu ankaŭ
----------

* Lago Saint-Pierre

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Marvojo Sankt-Laŭrenco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (en, fr)
* Evoluiga korporacio de la usona registaro (en)
* Vilaĝoj perditaj pro la konstruo (en, fr)
* Arkivigite je 2005-02-07 per la retarkivo Wayback Machine Artikolo el 1862 (en)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 2881
* GND: 7854585-7
* LCCN: sh87007224
* VIAF: 237536533
* SUDOC: 027736946
* BNF: 166987958
* NKC: ge565325
 |
Fervojstacio de Makambako
**Makambako** estas mezgranda urbo en la Regiono Njombe en la sudo de Tanzanio. Ĝi situas sur kruciĝo de gravaj vojoj inter Njombe, Iringa kaj Mbeya. La urba loĝantaro laŭ la tanzania censo de la jaro 2002 estas 51,049.

Historio
--------

Makambakon vizitis Paul Theroux, kiu en sia libro *Dark Star Safair: Overland from Cairo to Cape Town* priskribis la urbon kiel aron „de kabanoj laŭlonge de pavumita vojo, kie sidis aŭ staris nenion farantaj homoj".

Maizo estas inter la loke gravaj agrikulturaj kreskaĵoj, krom tio la atebenaĵo estas fama pro kultivado de tomatoj.

Kulturo
-------

La plej granda etna grupo en Makambako estas benaoj. Inter la lokaj variaĵoj de familioj estas poligamiaj familioj, averaĝa familio havas pli ol kvin gefilojn. Virinoj ludas gravan rolon en agrikulturo kaj kolporta vendado de manĝaĵoj.

La loĝantoj parolas la kisovan lingvon, variaĵon de la kibena.

Transportado
------------

La 322 kilometrojn longa vojo inter Songea kaj Makambako estis financita de la Afrika Banko por Disvolviĝo kaj estis konstruita inter 1980 kaj 1985. Estas regula rapida aŭtobusa servo. Krom ĝi apud la urbo iras la vojo inter Tanzanio kaj Zambio (Tan-Zam Road), financita de La Monda Banko kaj kompletigita en 1973.

Makambako estas stacio sur la TAZARA Fervojo, konstruita en 1973.

Makambako estis konektita al elektra reto en 1981, tamen, altaj kostoj de instalado rezultigis ke en 1992 nur 2% de la lokaj loĝantoj uzis elektron por kuirado kaj nur 22% havis ĝin hejme.

Referencoj
----------

1. ↑   *Dark Star Safari: Overland from Cairo to Cape Town*. ISBN 0-618-44687-7.
2. ↑   *{{{Titolo}}}*. ISBN 91-7106-359-5.
3. ↑   Professional and lay care in the Tanzanian village of Ilembula.
4. ↑   *China's African policy : a study of Tanzania*. ISBN 0-275-09060-4.
5. ↑   *Improving Rural Regional Settlement Systems in Africa*.
**Strehovci**, hungare **Őrszentvid** estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Dobrovnik. La hungara historia nomo estis**Sztrelec**. La slava vorto *strejali* signifas pafi, tiutempe sagi. Laŭ la nomo la loĝantoj estis sagistoj, kiuj defendis la landolimon.

* Areo: 7  km²
* Alto super marnivelo: 176 m
* Loĝantaro: 230
* Poŝtkodo: 9223
* Aŭtokodo: MS
* Telefonprefikso:

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1379 en formo *Streleclaca*. Dum la 16-a jarcento la turkoj detruis la vilaĝon, poste refondiĝis, sed iomete for. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

Vidindaĵo
---------

* katolika kapelo omaĝe al Sankta Vid
* lago
**Streisângeorgiu** [strejsınĝorĝu], hungare: **Sztrigyszentgyörgy** estas vilaĝo en Rumanio oriente de Călan. *Streisângeorgiu* administre apartenas al Călan.

Loĝantaro
---------

En 1910 ĝi havis 740 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 603 (rumanoj, 29% hungaroj).

Historio
--------

Ĝia unua mencio skribe estas en 1377. Ĝis 1919 *Sztrigyszentgyörgy* apartenis al Hungario, (Hunyad).

Fonto
-----

* Magyar nagylexikon, 1-18. 1993-2004, Budapest.

Komunumoj de Sankta Georgo en Transilvanio
------------------------------------------

La ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Bácsszentgyörgy! 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Csíkszentgyörgy | Erdőszentgyörgy | Karasszentgyörgy | Marosszentgyörgy |
| Meszesszentgyörgy | Monostorszentgyörgy | Oláhszentgyörgy | Sepsiszentgyörgy |
| Szászszentgyörgy | Szentgyörgyválya | Sztrigyszentgyörgy | Tárnokszentgyörgy |
| Torockószentgyörgy | Uzdiszentgyörgy |  |  |

Gravaj personoj
---------------

* László Sombori, *Zsombori* (1756? - samloke, 31-a de aŭgusto 1812): poeto
Ruĝkapa pego ĉe birdomanĝejo.
Psaltriparoj ĉe seba birdomanĝejo
Malplena birdomanĝejo
Eŭroazia Blua paruo manĝas arakidojn ĉe birdmanĝejo pendata en ĝardeno
**Birdomanĝejo** aŭ **Birdomanĝujo** estas ilo aŭ ujo lokita eksterhejme por provizi manĝaĵon al birdoj. La sukceso de birdomanĝejo en la allogado de birdoj dependas de ties lokigo kaj el la tipoj de semoj ofertitaj, ĉar diversaj specioj havas diferencajn preferojn.

La plej popolaj birdomanĝejoj havigas semojn kiel tiuj de milio, sunfloro, kartamo, kardo kaj kolzo por nutri per semoj la allogotajn birdojn.

Birdomanĝejoj ofte estas uzataj por hejma birdorigardado kaj multaj homoj disponas eĉ retfilmilojn direktitajn al la birdomanĝejo kie birdoj ofte kuniĝas.

Tipoj de birdomanĝejoj
----------------------

Birdomanĝejoj de semoj estas la plej komuna tipo. Tiuj povas varii laŭ desegno el tuboj al ŝutfumeloj kaj pletoj. Sunflorosemoj aŭ miksitaj semoj estas tre populara por uzo en tiuj birdomanĝejoj kaj ili allogas multajn kantobirdojn kiel kardinaloj, fringoj, paruoj kaj chickadees. Dum plej parto estas desegnitaj por havigi sunflorosemograndajn aĵojn, estas ankaŭ specialaj "birdomanĝejoj por fringoj" kun pli malgrandaj truoj por havigi nur la etajn semojn de Guizotia abyssinica tipo de kardosemo, kiu estas pli preferata de etaj fringoj.

Birdomanĝejoj de kolibroj, pli ol havigi semojn, havigas likvidan nutraĵo por kolibroj laŭ formo de sukera solvaĵo. Bedaŭrinde tiu miksaĵo ofte estas kolorita je ruĝo supozeble "por allogi la birdojn", sed tio estas nenecesa kaj la kolorilo povas esti malsaniga por la birdoj. Birdomanĝejoj de kolibroj devas ankaŭ esti refreŝitaj ofte kaj purigitaj por eviti damaĝon al la birdoj. Kvankam tiuj birdoj trovos birdomanĝejojn sen iu ajn koloro, se oni volas uzi koloron kiel allogilo, estas pli konvena aĉeti birdomanĝejojn kiuj havu kolorigon en iliaj materialoj, pli ol uzi artefaritajn kolorilojn en la miksaĵo.

Vidu ankaŭ
----------

* Birdomanĝo

* Kategorio Birdomanĝejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)