recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tronchón** [tronĈON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la oriento de la orienta komarko *Maestrazgo*, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja.

Geografio
---------

Ĝi estas je 118 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 1096 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la oriento de la komarko en kiu ĝi limas kun Villarluengo okcidente. La loĝloko mem estas inter Olocau del Rey en la provinco Kasteljono (oriente) kaj Villarluengo kaj la cetero de la provinco Teruelo okcidente. La loko estas en la Iberia Sistemo, ĉe la montaro de Malsupra Aragono.

Historio
--------

La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj la zono estis donita al la Ordeno de Templanoj.

Tronchón estis konkerita de Alfonso la 2-a kaj donita poste al Gastón, superulo de la Ordeno *de San Redentor*, kies sidejo estis en Cantavieja. En 1212 ĝi pasis al la Ordeno de la Templo, kun la ceteraj loĝlokoj de la *Baylía*: Cantavieja, Villarluengo, La Cañada, La Iglesuela del Cid, Mirambel kaj La Cuba. La superulo Arnaldo de Castronovo donis rajtigilon en 1272, kun kondiĉo nek vendi nek cedi terojn aŭ posedojn de la teritorio al eksteruloj. Tronchón ludis gravan rolon ekde sia aligo en 1277 al la Templana filio de Cantavieja, kiel landlima loko kaj en la militoj de Sendependigo kaj Karlismaj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Tronchón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 65 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio (fromaĝo, menciita en Don Kiĥoto). Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de Tronchón
* Retejo de Casa Rural Carmen Arkivigite je 2009-09-07 per la retarkivo Wayback Machine
* Retejo de Amikaro Peña El Desfase de Tronchón


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801664
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

El *90 Jaroj Esperanto en Hamburg, 1904-1994*, 1994.
**August Oskar Bünemann** (naskiĝis la 19-an de junio 1885 en Hamburgo; mortis la 2-an de junio 1958 en Hamburgo) estis germana esperantisto kaj komercisto.

Li naskiĝis 1885-a en Hamburgo kiel filo de eksportkomercisto Hermann Bünemann, patro de ses infanoj. Post la lernejaj jaroj li fariĝis lernanto en eksportfirmo, por fariĝi komercisto.

Li ofte restadis en eksterlando; li parolas 11 lingvojn kaj komprenis 4 pluajn. Li estis pioniro en la vegetara, liberpensa, pacifista kaj socialista movadoj.

En printempo 1905 li trovis okupon en Parizo, kie li restis ĝis printempo 1907. Tie en la vintro 1905-06, instigita de la Bulonja kongreso kaj
de sia frato Paul en Anglujo, kiu jam unu jaron pli frue lernis Esperanton, li lernis nian internacian lingvon.

Li reiris al Hamburgo, kie la 26-a de novembro 1910 li edziĝis kun f-ino Elisabeth Huffineier, esperantistino kaj vegetaranino. En junio 1912 la familio Bünemann translokiĝis al Milano en la Itala Reĝlando, kie li fondis sian propran firmon kun itala socio, sub nomo *Bünemann kaj Bartolucci*. Ekde 1913 li ankaŭ estis vicprezidanto de Itala Esperantista Federacio.

Li estis membro de la Lingva Komitato kaj fervora kursgvidanto en Hamburgo. En 1914 li fondis la gazeton *Vegetarano,* kiun ĝis 1932 li lerte redaktis. Li tradukis de Ibsen: *Reaperantoj* (1-a eld. 1910, 2-a eld. 1924), verkis versaĵojn, multajn artikolojn en kaj pri Esperanto. Li estis kunlaboranto de *Enciklopedio de Esperanto*.

La mondmilito devigis la familion en aprilo 1915 foriri el Italio, kaj en februaro 1917, dum la severa malsatvintro en Germanujo, la geedzoj
perdis sian karegan filinon Elisabeth naskigintan 1911. Li mem post multaj klopodoj sukcesis fariĝi, pro siaj lingvaj konoj, interpretisto. Li estis dum la lastaj militjaroj en Rumanujo kaj Francujo kaj revenis en decembro 1918 al sia familio. De tiam li restis loganta en Hamburgo.

Lia filo Oskar, naskiginta en septembro 1913-a en Milano, fariĝis studento de matemaliko. Lia filino Gertrud naskigis en aprilo 1921.

Lis pranepo Ernst Bünemann estas esperantisto.

Bibliografio
------------

* *Germana Esperanto-Revuo*, 1955, p. 98 (kun foto)
* *Germana Esperanto-Revuo*, 1958, p. 141 (nekrologo).
* *Historio de Esperanto*, III, paĝoj 1224-1225
* *Vegetarano*, 1933, p. 17

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio August Oskar Bünemann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Enciklopedio de Esperanto*/B en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* anglalingva eseo pri la filo: "Oskar Bünemann (1913-1993): lia serpentuma vojo de Milano al Stanford", kun multaj biografiaj informoj ankaŭ pri la patro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 10334
* GND: 127684026
* LCCN: nb2006024096
* VIAF: 25632972
* ISNI: 0000 0000 3785 8001
 |
**Kavalireco de Senmakula** (lat. *Militia Immaculatae*, mall. *MI*) estas internacia katolika movado por evangeliismo, fondita de sankta Maksimiliano Kolbe en 1917, asociiginta homojn de bona volo persone dediĉitajn al la servo de Dio per la Senmakula Virgulino.

 Maksimiliano Kolbe en 1936.

Historio
--------

Dum siaj studoj en Romo, en 1917, Maksimiliano Kolbe estis atestanto de manifestacio de framasonoj, kiuj festis 300 jarojn en tiu jaro. En la procesio ili portis standardojn kun kontraŭ-ekleziaj sloganoj, kiuj kortuŝis persone Maksimilianon. Poste li decidis starigi movadon kies ĉefa celo estus batali malbonon kaj framasonaron, sed ne per forto, sed per preĝo kaj restarigo de moralaĵoj.

Li parolis kun siaj fratoj, kiuj pensis simile pri la afero, kaj ili decidis starigi la organizon. La sep fondantaj fratoj oficiale renkontiĝis la 16-an de oktobro 1917, kaj ili redaktis la statutojn de la kavalireco. La fratoj komencis regule renkontiĝi kaj disvastigi la ideojn de la kavalireco, komence ĉefe en la seminario de romaj minoritanoj, poste pli vaste inter fideluloj.

En la 28-a de marto 1919, papo Benedikto la 15-a donis parolan benon al la membroj de la MI, kaj baldaŭ poste la Ĝenerala Vikario de la Minoritanordeno, p. Dominiko Tavani. La MI movado estis oficiale konfirmita en la nomo de la Eklezio tra kardinalo Bazilo Pompilj la 2-an de januaro 1920.

La movado disvastiĝis rapide ĉefe en Pollando, Italio kaj Rumanio. En Pollando, MI disvastigis ĉefe Maksimiliano Kolbe, kiu ekde januaro 1922 eldonis la revuon *Rycerz Niepokalanej* (*Kavaliro de Senmakula*). La Nacia MI-Centro en Pollando estas en Niepokalanów, minoritata monaĥejo, ekde 1927, kiun Maksimiliano konstruis kiel presilon kaj por la komunumaj fratoj, kiuuj volis aldoni sin aparte al la Senmakula. Ĉi tiu monaĥejo baldaŭ fariĝis monaĥejo kun la plej granda nombro de monaĥoj en la mondo.

Nuntempe la Internacia Centro de Kavalireco de Senmakula situas en Romo. Ĝi estas estrita de prezidanto Angela Morais.

Celoj
-----

La ĉefa celo estas persona konsekro al la Virgulino Maria, portanta kaj disvastiganta la Miraklan Medalon, personan konvertiĝon kaj preĝon: "Ho Maria, sen peko koncipita, preĝu por ni kiuj vin petas kaj por ĉiuj kiuj al Vi ne venas, kaj ĉefe por la malamikoj de la Sankta Eklezio kaj por ĉiuj kiuj al vi sin rekomendas. "Kavaliroj per lia sindediĉo strebas al" konvertiĝo de pekuloj kaj tiuj, kiuj ne konis Kriston, precipe la konvertiĝo de la malamikoj de la Eklezio kaj la sanktigo de ĉiuj sub la protekto kaj per la Virgulino Maria Senmakula." La fondinto tre interesiĝis pri la konvertiĝo de la framasonoj kaj la korekto de la malbono.

Rilataj artikoloj
-----------------

* Maksimiliano Maria Kolbe
* Rycerz Niepokalanej

Ligoj
-----

* oficiala retpaĝo

Referencoj
----------


1. ↑   Arkivigite je 2021-01-08 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑
**Jenő Szász** [sAs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szász Jenő** estas rumania hungara urbestro, politikisto, profesie inĝeniero pri lignaĵoj.

Jenő Szász naskiĝis la  8-an de februaro 1969(nun 1969-02-08) en Gheorgheni (Rumanio).

Biografio
---------

Jenő Szász apartenis al la hungara minoritato de Rumanio. Inter 1993-1996 li studis en Universitato de Sopron, tamen poste li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato de Budapeŝto, lignaĵindustrian diplomon en universitato de Brașov (ambaŭ en 1997). Inter 1996-2008 li estis urbestro de Odorheiu Secuiesc, poste 4 jarojn li estis partiestro de hungara partio en Rumanio, poste li estis institutestro en Hungario. Lia edzino naskis filinon.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Kísérletek a bútorok és lakberendezési tárgyak számítógépes tervezésében* (disertaĵo)
* *Együttműködési lehetőségek a Kárpátok térségében* (kunredakto, 2016)

Fontoj
------

* datenoj kaj biografio hungare
* datenoj kaj biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 853773
 |



* Portalo pri Biografio
Vjetnamano armita per *golok*.
**Silato** (aŭ *silat*) estas kolektiva vorto por klaso de indiĝena luktarto el geo-kultura areo de Sudorienta Azio kiu enhavas plej el *Nusantara*, nome la Indonezia Arkipelago, aŭ Malaja insularo kaj la tuton de la Malaja Duoninsulo. Origine disvolviĝinta en tio kio nune estas Indonezio, Duoninsula Malajzio, suda Tajlando, kaj Singapuro, ĝi estis tradicie ankaŭ praktikita en Brunejo, Vjetnamio kaj suda Filipinoj. Estas centoj da diferencaj stiloj (*aliran*) kaj skoloj (*perguruan*) sed ili tendencas kerni ĉe frapoj, artikolukto, ĵetoj, klingohavaj armiloj, aŭ kombinoj de tiuj. Silato estas unu el la sportoj inkluditaj en la Sudorientaziaj Ludoj kaj en aliaj regionnivelaj konkurencoj. Trejnejoj estas separataj laŭ naciaj organizoj en ĉiuj el la ĉefaj landoj kie tiu arto estas praktikata. Tiuj estas *Ikatan Pencak Silat Indonesia* (IPSI) el Indonezio, *Persekutuan Silat Kebangsaan Malaysia* (PESAKA) el Malajzio, *Persekutuan Silat Brunei Darussalam* (PERSIB) el Brunejo kaj *Persekutuan Silat Singapura* (PERSISI) el Singapuro. Praktikantoj estas nomataj surloke *pesilat*.

Literaturo
----------

* Quintin Chambers kaj Donn F. Draeger.  (1979) *Javanese Silat: The Fighting Art of Perisai Diri*. Tokyo: Kodansha Internat.. ISBN 0-87011-353-4.
* DeMarco, M. (2010). "Practical Fighting Strategies of Indonesian Kuntao-Silat in the Willem Reeders Tradition"
* Sarina Md. Yusof, Suhana Aiman kaj Norlizah Abdul Hamid (2005). Physiological Profile of Malaysian Silat Olahraga Athletes. Institute of Research, Development and Commercialization (BRC), Universiti Teknologi MARA, Malaysia, Project file no.: 600-FSR (5/2)27.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Silato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pusat Cemerlang Silat Malaysian silat information centre
* Silat Terminology List Arkivigite je 2015-11-22 per la retarkivo Wayback Machine Common Javanese Silat Terms
**Religia naciismo** estas naciismo, kiu rilatigas sin al difinita religia fido, dogmo aŭ etna aparteno. Tiu rilato povas analiziĝi laŭ du aspektoj: la politikigo de religio kaj la influo de religio al la politiko.

Ĉe la unua el la du aspektoj, kundividata religio povas esti rigardata kiel kontribuanto al sento de nacia unueco, komuna ligiteco de nacianoj. Alia politika aspekto de religio estas apogo al nacia identeco, simila kiel kundividata etneco, lingvo aŭ kulturo. La influo de religio al la politiko estas pli ideologia, ĉe kio aktualaj interpretoj de religiaj ideoj inspiras politikan aktivismon kaj agadon; ekzemple, oni envivigas leĝojn por instigi al pli strikta religia observado.

Ideologie propulsata religia naciismo ne nepre estas celata kontraŭ aliaj religioj, sed povas manifestiĝi reage al la moderneco kaj precipe al la sekulara naciismo. Religia naciismo povas esti akompananto de sekulara naciismo. Nacio-ŝtatoj, kies landlimoj estas relative freŝdate difinitaj, aŭ kiuj spertis koloniismon, povas inklini al religia naciismo, kiu povas prezenti sin kiel pli aŭtentikan aŭ "tradician" esprimiĝon de identeco. Sekve, kreskis tutmonde religia naciismo en la postsekvo de la malvarma milito, ankaŭ kiam la postkolonia politiko komencis esti defiata (frontanta grandajn evoluajn defiojn, sed ankaŭ traktanta la realon de koloniisme difinitaj, kaj sekve iom artefaritaj landlimoj). En tia scenaro, alvoki al nacia sento de islama identeco, kiel en Pakistano kaj Indonezio, povas servi por superi regionajn streĉecojn.

La danĝero estas, ke kiam la ŝtato devenigas sian politikan legitimecon el aliĝo al religiaj doktrinoj, tio povas lasi breĉon malfermitan al eksplicite religiaj elementoj, institucioj kaj gvidantoj, kiuj faras la alvokojn al religio pli "aŭtentikaj" per portado de pli eksplicite teologiaj interpretoj en la politikan vivon. Sekve, alvokoj al religio kiel markilo de etneco kreas malfermecon al pli sinasertaj, ideologiaj interpretoj de religia naciismo. 

Tia politika proceso precize kiel priskribita okazas ekzemple en Israelo ekde la Sestaga milito kaj daŭre ricevas pli kaj pli da energio de la Israela-palestina konflikto. La Israela okupado de la palestinaj teritorioj, ĉefe la Cisjordanio, estas ideologie pravigita helpe de religi-naciismaj argumentoj. 

Multaj etnaj kaj kulturaj naciismoj inkluzivas religiajn aspektojn, sed kiel markiloj de grupa identeco, anstataŭ kiel interna motivo por naciismaj pretendoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Apartigo de eklezio kaj ŝtato
* Religia cionismo

Referencoj
----------

1. ↑  Xypolia, Ilia (2011). "Cypriot Muslims among Ottomans, Turks and British", *Bogazici Journal* **25** (2), p. 109–120. doi:10.21773/boun.25.2.6.  Alirita 2012-11-10..
2. ↑  Juergensmeyer, Mark. "The Worldwide Rise of Religious Nationalism", *Journal of International Affairs*, somero 1996, 50, 1.
**Ĉaĉerska distrikto** (belaruslingve - *Чачэрскі раён*, ruse - *Чечерский район*) - administra subdivido en Homela regiono. La distrikto estis fondita en 1926 jaro, de 1938 jaro situas en konsisto de Homela regiono en 1962 jaro la distrikto estis likvidita, en 1965 jaro refondita. Areo de distrikto estas 1200 da km2. Riveroj: tra distrikto fluas Soĵ kun flankriveroj: Pokac kaj Ĉaĉora; Kaŭpita - flankrivero de Besjadz. En la distrikto situas Biologia rezervejo "Ĉaĉerski". En la distrikto estas eldonata gazeto "Ĉaĉerska heroldo".

Loĝlokoj kaj administra subdivido
---------------------------------

En 2001 jaro en la distrikto estis 126 da loĝlokoj, pli granda estas Ĉaĉersk. La distrikto estas subduvidita je 7 vilaĝaj sovetoj.

Agrokulturo
-----------

Bestbredado por lakto kaj viando, cerealkulturado, terpomkulturado, furaĵkulturado.

Industrio
---------

Elfosaĵoj
---------

Kreto, argilo

Komunikado
----------

Ĉaĉersk per aŭtovojoj estas kunligita kun Buda-Kaŝaljova, Karma, Krasnapolje, Svjacilaviĉi, Vetka. Tra distrikto trairas aŭtovojo inter Homel kaj Mahiljoŭ.

* Kategorio Ĉaĉerska distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
O-sporto: kurado venkante obstaklojn.
**O-sportoj** (angle: *obstacle sports*) estas sportoj dum kiuj la partoprenantoj renkontas diversajn obstaklojn survoje. La itinero ofte trairas naturon kaj la partoprenantoj renkontas koton kaj akvon survoje. Ekzemploj de obstakloj estas lignaj muroj, rampado sub pikdrato, fosaĵoj kondukantaj al naĝado, saltado super fajro, grimpado super ŝnuroreto. La celo estas lasi la partoprenantojn esplori la fizikajn kaj psikologiajn limojn de liaj aŭ ŝiaj kapabloj.

Kampoj de obstaklosportoj
-------------------------

Ekzistas 5 kampoj de obstaklosportoj (O-ŝportoj) klasifikitaj kiel

1. Akva O-sporto,
2. Artista O-sporto,
3. Mensa O-sporto,
4. Preciza O-sporto
5. Batalanta O-sporto.

Monda O-sporta Federacio
------------------------

Ekde 2005 ekzistas Monda O-sporta Federacio (WOF) fondita en Hamadano, Irano. La nuna sekretariejo situas en Irano. Ĝiaj laborlingvoj estas la persa kaj la angla. Ekde 2018, WOF havis en 75 landoj kaj kvin kontinentoj naciajn federaciojn kiel membroj. La ĉefa tasko de WOF estas evoluigi la O-Sportojn kaj iliajn konkuradmetodojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio O-sportoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* (en) WOF aŭ *World O-Sport Federation* (Monda O-Sporta Federacio)
* (en) Enkonduko al O-sporto, filmeto, Aparat.com (irana ekvivalento de jutubo)
* (en) Historio de Obstacle Sports (O-SPORT)
* (es) YouTube Mundo OCR TV

Referencoj
----------

1. ↑  (en) *WOF Constitution approved by WOF General Assembly 2018* (PDF)

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 744847
 |
**Naroula distrikto** (beloruse *Нараўлянскі раён*; ruse *Наровлянский район*) estas administra subdivido en Homela regiono (situas en suda parto de la regiono) de Belorusio. La distrikto estis fondita en la jaro 1924, en 1954 eniris en konsisto de Homela regiono (antaŭe eniris en konsisto de aliaj subdividoj). La areo de la distrikto estas 1.580 km². Administra ĉefurbo estas urbo Naroula. En la distrikto estas eldonata gazeto "Propjaca vero".

Loĝlokoj kaj administrada subdivido
-----------------------------------

Nuntempe en la distrikto estas ĉirkaŭ 70 loĝataj lokoj, la plej granda el kiuj estas Naroulja; la distrikto estas subdividita je 5 vilaĝaj sovetoj. Post la Ĉernobila katastrofo pro radioaktiva malpurigo, parto de tiatempaj loĝlokoj estis likviditaj, kaj ĝiaj loĝantaroj estis elmigrigitaj al aliaj lokoj.

Naturo
------

La tereno de la distrikto estas ebena. Arbaroj okupas 53 % de la areo. Tra la distrikto fluas Pripjac kun flankriveroj Ĵalonj, Mitva, Naraŭlanka, Slaveĉna. En la distrikto situas parto de la Palesjea radiadaĵ-ekologia rezervejo.

Agrokulturo
-----------

En la distrikto situas 5 kolĥozoj, 2 sovĥozoj. Estis disvastigitaj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĝplantado. Post la Ĉernobila katastrofo ĉi-tio iagrade ŝrumpas, sed nuntempe efektiviĝas eksperimentoj pri agrokulturado en radioaktivaĵmalpuraj kondiĉoj.

Industrio
---------

Komunikado
----------

Tra la distrikto trairas aŭtovojoj el Naroula ĝis Mazir; inter Jelsk tra Naroulja ĝis Ĥojniki. Ŝipnavigado sur la Pripjac.

* Kategorio Naroula distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: LUA |

dekstra
**Lua** estas programlingvo dinamika malpeza, refleksiva, ordonema kaj iom funkciema. La plej grava celo de ĉi tiu programlingvo estas ebligi ke aliaj programoj uzu ĝin kiel etendilon. Nuntempe, multaj komputilludoj uzas Lua-n, pro ĝia facileco, por difini dinamikajn aferojn de la ludo, ekzemple: artefaritan intelekton, poziciojn de ludantoj, ilojn en scenejoj, kaj tiel plu. Alia programlingvo, ekz. C++ pro ĝia rapideco, estas uzata por grafikaj funkcioj kaj la baza logiko de la ludo.

Lua estis kreita en 1993 en Brazilo de Roberto Ierusalimschy, Luiz Henrique de Figueiredo kaj Waldemar Celes. Ĝia nomo signifas *luno* en la portugala.

Filozofio
---------

Lua estas plurparadigma programlingvo. Pro tio, la programisto povas uzi la stilon, kiu plej taŭgas en ĉia situacio. Malgraŭ tio, Lua estas tre malgranda kaj malpeza. Ĝi ebligas krei multajn konceptojn de aliaj programlingvoj per pli simplaj kaj bazaj konceptoj. Ekzemple, oni povas krei klasojn, nomspacojn kaj listojn per asociaj tabeloj (pli specife, hakettabeloj), Luae nomataj «tabeloj» (angle *tables*). La asociaj tabeloj simple ligas parojn da datumoj, tiel ke unu estas la indico (aŭ *ŝlosilo*) por trovi la alian. Kiam oni uzas entjerojn kiel ŝlosilojn, tiuj tabeloj aspektas kaj uzeblas samkiel la ordinaraj tabeloj de la tradiciaj ĝeneralcelaj programlingvoj (respondaj al *vektoroj, matricoj* ktp).

Krome, Lua havas esprimilon nomatan meta-tabeloj (*meta-tables*) por ŝanĝi specifajn kondutojn de tabeloj. Ekzemple, oni povas agordi ke, se iu datumo ne troveblas en la tabelo, Lua serĉu ĝin per la sama ŝlosilo en alia tabelo. Tio estas la bazo por realigi klas-heredadon en Lua.

Eblas mencii ke Lua estis influita de programlingvoj kiel Scheme kaj Icon, kaj influis Io-n. La kreo de Lua okazis precipe pro la bezono havi simplan lingvon por agordi pli kompleksajn programojn kaj samtempe aldoni iom da logiko (algoritmojn) al la agordodosieroj (kompare kun statikaj agordlingvoj, kiuj nur entenas datumojn kaj povas komputi nenion). Pro la facileco kaj dinamikeco de Lua, ĝi ofte estas komparata kun Python.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lua en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* lua.org Oficiala Retejo angle portugale
* lua-users.org Arkivigite je 2010-12-16 per la retarkivo Wayback Machine Retejo de la uzantoj de Lua angle
Athletic Club kun la unua Copa del Rey en 1903.
Statuo de la fondinto de la urbo portanta la kolorojn de Athletic (blanka kaj ruĝa).
**Athletic Club**, ofte konata kiel Futbalklubo Bilbao, estas futbala klubo de Bilbao en Biskajo, Eŭskio, Hispanio. La klubo ludis en la *Primera División* de *La Liga* ekde ĝia komenco en 1928. Ili gajnis La Liga-n okfoje. En la historia klasifiko de *La Liga* Athletic Bilbao estas en 4-a loko kaj ĝi estas unu el nur tri kluboj kiuj neniam estis forigitaj de *La Liga* (la aliaj estante Real-Madrid kaj Barcelono). La klubo ankaŭ havas la teamon de virinoj, kiu gajnis kvar ĉampionecojn en la hispana Superliga.

Ili estas konataj kiel *Los Leones* (la leonoj) ĉar ilia stadiono estis konstruita proksime de preĝejo nomita San Mamés (sankta Mameso), kiu estis frua kristano ĵetita al la leonoj fare de la romianoj. La leonoj rifuzis manĝi Mameson kaj li poste fariĝis sanktulo. La Stadiono San Mamés estas tial moknomita "la piedpilka katedralo" kaj pro tio ĉi kaj pro tio ke oni konsideras ke la sekvantoj de tiu klubo estas pli kleraj pri futbalo ol aliaj.

La klubo estas konata pro sia "porregiona" politiko de alportado de junaj eŭskaj ludistoj al la diversaj laŭaĝaj teamoj, same kiel rekrutado de eŭskaj ludistoj el aliaj kluboj (kiel Joseba Etxeberria aŭ Javi Martínez). Sporta oficiala politiko rilatas al profesiaj indiĝenoj de la pli grande konsiderata Eŭskio, inkluzive de Biskajo, Gipusko, Alavo kaj Navaro (en Hispanio); kaj Lapurdo, Zubero kaj Malalta Navaro (en Francio). Tamen, en lastaj tempoj, tiu politiko estis iom rilaksita kaj ludistoj kun nerekta eŭska-deveno aŭ eĉ kun neniu eŭska deveno sed formitaj en euskaj-kluboj ludis por la teamo. Tiujn akiris atletikajn kaj admirantojn kaj kritikantoj. La klubo estis laŭdita por promociado de enlandaj ludistoj kaj de klubolojaleco. Athletic Club estas unu el nur kvar profesiaj kluboj en Hispanio (la aliaj estante Real-Madrid, Barcelono kaj Osasuna) kiu ne estas sportentrepreno; la klubo estas posedata kaj funkciigata fare de ĝiaj partneroj (socio'oj).

Aktualaj kaj pli tradiciaj kaj oftaj vestaĵaro kaj koloroj.-

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Athletic Bilbao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la Athletic Club
* Priteama profilo
* Voluntad de tradición, artikolo pri porregiona politiko *cantera*.
* Stadiono San Mamés
* Athletic Club (Windows 7 kaj Vista)
* Stadionoj de Hispanio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 374299
* LCCN: n2015021739
* VIAF: 261946427 238433526, 261946427
* ISNI: 0000 0000 8789 7922
* SUDOC: 061288276
 |
Pejzaĵo-vojo Talimena trairas Ŭaŝita-Montaro en Oklahomo, parto de Usonaj Landinternaj Altaĵoj.
**Usonaj Landinternaj Altaĵoj** estas montara regiono en orienta Oklahomo, okcidenta kaj norda Arkansaso, suda Misurio, kaj la ekstrem- sudorienta angulo de Kansaso. La nomo estis atribuita far la Geologia Servo de Usono por plusendi al la kombinita montregiono de Ozark-Altebenaĵo kaj Ŭaŝita-Montaro, kiuj formas klaran fiziografian unuon. Ĝi estas la nura grava altebenaĵoregiono inter Roka Montaro kaj Apalaĉaj Montoj en Usono .

La regiono estas okupita de la ozark-altebenaĵaj arbaroj, ekoregiono de mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj. Partoj de la areo estas kovritaj de tri naciaj arbaroj: Nacia Arbaro Ŭaŝita en Oklahomo kaj Arkansaso, Ozark-altebenaĵa Nacia Arbaro Sankta Francisko en Arkansaso, kaj Nacia Arbaro Mark Twain en Misurio.

Referencoj
----------

1. ↑  angle  Physiographic divisions of the conterminous U. S.. U.S. Geological Survey. Alirita 2007-12-06.
2. ↑  angle 2007 : Managing Upland Forests of the Midsouth, *United States Forestry Service*
3. ↑  angle  A Tapestry of Time and Terrain: The Union of Two Maps - Geology and Topography. United States Geological Survey. Alirita 2007-10-13.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2006-05-15. Alirita 2012-09-30.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Nordameriko |


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |
**Torres Vedras** (portugallingva prononco: [ˈtoʁɨʒ ˈvɛðɾɐʃ]) estas urbo kaj municipo de la Distrikto Lisbono, regiono Lisbono kaj subregiono okcidenta (Oeste), Portugalio, kun ĉirkaŭ 83 075 loĝantoj. La loknomo *Torres Vedras* deriviĝis el *Turres Veteras* aŭ *Torres Velhas*, tio estas Malnovaj Turoj.

Ĝi estas la plej granda municipo en la distrikto. Ĝi limas norde kun Lourinhã, nordoriente kun Cadaval, oriente kun Alenquer, sude kun Sobral de Monte Agraço kaj Mafra kaj okcidente kun la marbordo al Atlantiko. Torres Vedras posedas la kategorion de urbo ekde la 2a de Marto 1979.

Historio
--------

Maŭra kastelo.
Krom loĝado jam en prahistoriaj tempoj, Afonso la 1-a konkeris la lokon el islamanoj en 1147. Dum la regado de Sanĉo la 1-a (1185-1211), la loko ricevis la unuan municipan rajtigon. En la 15 de Aŭgusto 1250, Afonso la 3-a, kromnomita la Burgonja, havigis al la lokanoj foruon. Dum la 13-a jarcento, la urbo ĝuis gravan kreskon. Pro relativa proksimeco al la ĉefurbo, nova kresko en la 20-a jarcento pliigis la loĝantaron el 35 000 en la komenco de la jarcento ĝis nunaj 80 000.

Tradicia enspezofonto venis el kultivado de vitejoj; nuntempe gravas turismo; al tio helpas la arkeologia muzeo.

Fregesioj
---------

Urbodomo.
La 13 *freguesias* kiujn enhavas la municipo estas jenaj: A dos Cunhados e Maceira, Campelos e Outeiro da Cabeça, Carvoeira e Carmões, Dois Portos e Runa, Freiria, Maxial e Monte Redondo, Ponte do Rol, Ramalhal, São Pedro da Cadeira, Torres Vedras (São Pedro e Santiago e Santa Maria do Castelo e São Miguel) e Matacães, Silveira, Turcifal kaj Ventosa. La loĝantaro de la urbo mem Torres Vedras (proksimume 20 000 loĝantoj en du plej grandaj urbaj submunicipoj) reprezentas ĉirkaŭ 25% de la populacio de la municipo.

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799390
* GND: 4060464-0
* LCCN: n84221628
* VIAF: 143123660
* SUDOC: 027855147
* BNF: 11980751b
* NKC: ge1032056
 |
La kvadrilo estas kontraŭdanco
Kontraŭdancaj paŝoj
**Kontraŭdanco** (france *Contredanse*, *Contredance*, proksimume „*danco* unu *kontraŭ* la alia"; en la angla lingvo tradukita al *country dance*, do **kampardanco**) estas origine angla grupodanco, kiu evoluis en la 17-a kaj 18-a jarcentoj al tre populara socia danco. En la baza pozicio la dancantoj sin frontas unu kontraŭ la alia. La paroj povas danci komplikajn figurojn. Tial la kontraŭdanco ne jam estas pardanco, kiu signalas izolitan duopecon kiel la nuntempaj salonaj dancoj, sed akcentas la komunecon de pli grandaj societoj.

La muziko konsistas el periodoj po ok taktoj. Kun ĉiu periodo de la muziko la dancantoj ŝanĝas siajn movojn kaj paŝosinsekvojn. La melodioj de la muziko estas kantecaj, ili pli malfrue retroveblas en vodeviloj. La kontraŭdanco venkis dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj en tuta Eŭropo kiel enmoda danco. Variaĵoj estas ekzemple la kvadrilo, la anglezo, la ekosezo. La kvadratodanco estas ligo de anglaj kamparaj dancoj kun la franca kvadrilo.

La kontraŭdanco ankaŭ influis la klasikan muzikon. Ludwig van Beethoven komponis dek du "*Contretänze für Orchestermusik*" [kontraŭdancojn por orkestromuziko], el kiuj li uzis unu en la finalo de la *Eroica*.

John Playford publikigis en 1650 sub la titolo *The English Dancing Master* ampleksan kolekton da anglaj kontraŭdancoj; ĝi entenis entute proksimume 900 melodiojn de la tiamaj sociodancoj kune kun la apartenaj dancopriskriboj. La bazaj melodioj estis parte tre malnovaj kantomelodioj, kies priverkaĵojn fare de Playford oni ofte uzis eĉ ĝis en la 19-a jarcento. Nuntempe la kontraŭdancoj laŭ Playford denove apartenas al la volonte kaj ofte dancata repertuaro de multaj dancaj rondoj.

Formoj
------

Principe estas distingeblaj du malsamaj poziciigoj:

* *Contredanse anglaise*: viro kaj virino sin frontas, la unuopaj paroj staras unu apud la alia kaj formas longan interspacon. Kutime ĉiuj viroj staras sur la unu, ĉiuj virinoj sur la alia flanko.
* *Contredanse française*: la viro staras flanke de sia virino, kvar paroj staras sur la flankoj de kvadrato rigarde la kontraŭstaran paron.

El ĉi tiuj du bazaj formoj eliĝis la barokaj dancoj anglezo kaj francezo.

Vidu ankaŭ
----------

* Anglaj kampardancoj
* Kvadrilo
* Habanero

* Kategorio Kontraŭdanco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Hala Ludowa / Jahrhunderthalle, nun nomata la *Jarcenta Halo*
**Hala Stulecia** (pole "jarcenta halo" aŭ, en tempoj de la socialisma ŝtato Pola Popola Respubliko – *Hala Ludowa*, "popola halo") estas historia konstruaĵo en Vroclavo, Pollando, kiu estis konstruita sub la germana nomo *Jahrhunderthalle* ("jarcenta halo") dum la jaroj 1911 ĝis 1913 laŭ planoj de Max Berg, tiama ĉefarkitekto de la urbo. 

La konstruaĵo celis memorigi pri la kontraŭnapoleonaj bataloj, cent jarojn antaŭe kaj tiele estis nomita.

Arĥitekturo
-----------

La halo estas konstruita tute el ŝtalbetona, en simetria ronda formo kiu inkluzivas kvar "foliojn". En ĝia centro estas granda ronda spaco kun 65 metroj de diametro kaj 42 metroj de alto. La kupolo, kiu altas 23 metrojn, ankaŭ estas farita el ŝtalbetono kun 4 fenestroj, kiuj staras sur kvar etaĝoj unu super la alia, en formo rememoriga pri geedziĝa kuko. Per sia interna diametro de 69 metroj la kupolo siatempe estis la plej granda kupolo en Germanio.

La halo povas akcepti ĝis 8,000 sidlokojn kaj dum ĝia konstruo estis la plej granda tiaspeca strukturo en la mondo.

La konstruaĵo estas konsiderita mejloŝtono en la fako de moderna inĝenierado kaj arkitekturo en la frua 20-a jarcento kaj pioniro en la evoluo de ŝtalbetona konstruado. Pro ĉi tiuj la konstruaĵo estis akceptita la 13-an de julio 2006 sur listo de mondaj kulturaj heredaĵoj de Unesko – kun sia origina, germana nomo *Jahrhunderthalle*. Ene estis orgeno de Wilhelm Sauer.

* Hala Stulecia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hala Stulecia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

flago de UNESKOWelterbe-Emblem
Mondaj heredaĵoj en Pollando

**Historia urbocentro de Krakovo** ·
**Salminejo Wieliczka** ·
**Koncentreja komplekso en Aŭŝvico** ·
**Historia urbocentro de Varsovio** ·
**arbaro de Białowieża (*Monda natura heredaĵo*)** ·
**Renesanca urbocentro de Zamość** ·
**Mezepoka urbocentro de Toruń / Thorn** ·
**Kastelo *Marienburg*** en **Malborko** ·
**Klostro kaj kalvaria monto en Kalwaria Zebrzydowska** ·
**Kirkoj de paco en Świdnica / Schweidnitz kaj Jawor / Jauer** · 
**Parko de Muskau** ·
**Jahrhunderthalle / Hala Ludowa / Hala Stulecia** en **Vroclavo** (Wrocław / Breslau) · 
**Lignaj kirkoj en suda Malgranda Pollando**
**Sagrada Familia con San Joaquín y Santa Ana ante el Eterno en gloria** nome **Sankta Familio kun Sankta Joakimo kaj Sankta Ana antaŭ la Eternulo glore** aŭ alinome *La triobla generacio* estas fama pentraĵo atribuita al Francisco de Goya.

Kiam Goya estis 10jaraĝa, la familio trapasis ekonomiajn problemojn kaj la infano devis eklabori. En la aĝo de 14, Goya studis kun la pentristo José Luzán, sed tio okazis jam en 1759, kiam la estonta pentristo estis 13jaraĝa, iom malfrua aĝo pli ol kutime. El tiu epoko ĝis 1763, oni scias malmulte, kaj laŭ Bozal, «neniom [el la verkaro de Goya] oni konservas el tiuj jaroj». Tamen oni atribuis al tiu epoko kelkajn pentraĵojn de religia temo kiu montras nuancojn de stilo de malfrua baroko el Napolo de tiu unua majstro, perceptebla en *Sagrada Familia con San Joaquín y Santa Ana ante el Eterno en gloria*, datita, laŭ José Manuel Arnaiz, inter 1760 kaj 1763. Josep Gudiol i Ricart tamen datas ĝin inter 1768 kaj 1769.

Notoj
-----

1. 1 2 3  Arnaiz, José Manuel «La Triple Generación», en *Realidad e imagen, Goya 1746-1828. Katalogo de la ekspozicio okazinta en la Muzeo de Zaragozo el 3a de oktobro al 1a de decembro de 1996*, Madrid, Electa, 1996. Konsultita la 29an de oktobro de 2007. ISBN 978-84-8156-130-2.
2. ↑  Slipo en la katalogo de la Universitato de Zaragozo
3. ↑  Bozal (2005), vol. 1, paĝo 26.

Bibliografio
------------

* Bozal, Valeriano, Francisco Goya, vida y obra, 1 vol. Madrid, Tf. 2005. ISBN 84-96209-39-3.

* Kategorio Sagrada Familia con San Joaquín y Santa Ana ante el Eterno en gloria en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**James Leonard PLIMPTON**, (Medfield, Massachusetts, 1828 – 1911), estis la inventisto de la kvarrada rulsketilo, patentita en 1863. Ĝis tiam nur la tielnomataj envicaj rulsketiloj estis uzataj. Tiuj estis inventita en 1743 fare de Jean-Joseph Merlin el Huy en Valonio.

La uzado de envicaj sketiloj ofte kondukis al akcidentoj kaj vundiĝoj. El nura frustracio pro tio, Plimpton disvolvis novan tipon, kiu montriĝis tre revolucia por la dum tiu tempo tre populara rulsketada sporto. Tiu nova tipo estis pli sekura kaj pli facile uzebla, havis risortan konstruon kaj oni povis fari kurbojn per ĝi. La populareco de la rulsketada sporto pro tio ankoraŭ pli kreskis. Pro la invento de la biciklo ĝi iomete moderiĝis.

Kelkajn jarojn post la invento Plimpton startis fabrikon por la produktado de siaj rulsketiloj. En la oficejo de la kompanio li faris grandan rulsketejon kaj li jam baldaŭ malfermis la unuan rulsketejon en New Port kaj Newport, Rhode Island, kie li ankaŭ komencis ludoni rulsketilojn. Rulsketado fariĝis populara familioaktiveco kaj sociala renkontejo.

Referencoj
----------

1. ↑  Historiek, James Plimpton (1828-1911)
2. ↑  La unua frisa sketmuzeo, rolschaatsen Arkivigite je 2014-10-23 per la retarkivo Wayback Machine
**Tiszaújváros** [tisau:jva:roŝ] (malnova nomo estis **Szederkény** [sederkEnj], poste ekde 1905 *Tiszaszederkény*, inter 1970–90 nomita kiel **Leninváros** (=Leninurbo)) estas urbo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tiszaújváros, kies centro ĝi estas.

Aerfoto pri Tiszaújváros

Situo
-----

Tiszaújváros situas sur ebenaĵo, en dekstra bordo de Tiso, (kontraŭe situas Polgár), (kunfluejo de Sajó estas proksime), laŭ ĉefvojo Miskolc-Nyékládháza-Nyíregyháza, (aŭtoŝoseo M3 preteriras), fine de fervojo el Miskolc.

Historio
--------

Tiszaújváros estas regiona centro de la elektro- kaj kemiaĵproduktado. La vilaĝo *Szederkény* estis unuafoje menciita en 1268. Ĝi estis dum regado de Karolo la 1-a (Hungario) reĝa bieno, poste parto de la bienego de Ónod. Ĝi estis posedaĵo de la Rákóczi-familio, detruis ĝin la turkoj en 1638, sed Zsuzsanna Lorántffy en 1651 resetligis per hajdukoj. Post malvenko de la Rákóczi-liberecbatalo, la Habsburgoj okupis ĝin en 1711.

Aerfoto pri Tiszaújváros
La **Tisa Energicentralo** estis finkonstruita en 1957, ĝi havis la povumon de 200 megavatoj kaj estis hejtita per karbo. Tiu centralo estis plilarĝigita inter 1971 kaj 1978 per kvar nafto- kaj tergashejta bloko, al povumo de 1000 megavatoj. Alia granda uzino estas la **Tisa Kemia Kombinato**, kiun oni konstruis en kadro de la 2-a kvinjara plano. Unua parto de la uzinego estis la farbaĵfrabriko, kiu komencis la produktadon en 1961 (ĝi estas ekde 1994 en posedaĵo de Akzo Nobel). Post la unua parto, oni konstruis sintez-sterkan (1964), plastaĵ-bazmaterialan (1966), polietilenan (1970) kaj olefinfabrikon (1975). La naftorafinejo funkciis ekde 1980 per plena povo (3 milionoj da t), ĝi estas ekde 1991 posedaĵo de MOL.Rt.

Vidindaĵoj
----------

* muzeo pri György Thury en konstruaĵo de la iama biencentra domo (konstruita en 1705)
* Kalvinana preĝejo (Tiszaújváros-Tiszaszederkény)
* Preĝejo Patrono de Hungaroj (Tiszaújváros)
* Grek-katolika preĝejo Metamorfozo de Kristo (Tiszaújváros)

Famuloj
-------

En Tiszaújváros mortis halterlevisto György Kőszegi.

Ĝemelurboj
----------

* Pollando Świętochłowice, Pollando
* Pollando Zawiercie, Pollando
* Slovakio Rimavská Sobota, Slovakio
* Germanio Ludwigshafen, Germanio
* Rumanio Miercurea Ciuc, Rumanio
* Hungario Polgár, Hungario
* Ukrainio Berehove, Ukrainio
Krurbalo
**Krurbalo** (ĉeĥe kaj slovake *nohejbal*) estas pilka kolektiva sporto devenanta el Ĉeĥoslovakio.

Historio
--------

En la jaro 1922 membroj de futbala klubo SK Slavia Praha komencis ludi ludon nomata "futbalo trans ŝnuro", ĉar nur pli poste la krurbalo komenciĝis ludi trans reto. Tiu ĉi nova ludo havis siajn regulojn preskaŭ identaj kun volejbalo, sed oni ludas ĝin per la kruroj anstataŭ per la manoj kaj ankaŭ ĝi diferenciĝas per nombro de ludantoj, kutime 1, 2, aŭ 3 sur ĉiu flanko.

En la jaro 1936 estis skribitaj unuaj oficialaj reguloj. La unuan pokalon oni ludis en la jaro 1940. De 1962 la krurbalo estis konsiderata kiel refreŝigeja sporto, ankaŭ en tiu jaro estis fondita *Ĉeĥa krurbala ligo*. En 1971 estis fondita Ĉeĥa krurbala asocio, en 1987 fondita Internacia krurbala asocio. La krurbalo estas tre populara en Ĉeĥio kaj Slovakio, sed ankaŭ en Rumanio, Hungario, Brazilo, Svislando, Aŭstrio kaj Kroatio.

Grandan kreskon de tiu ĉi pure ĉeĥa sporto okazis ankaŭ danke al popola movado nomata trampado, trampoj tiom identiĝis kun tiu ĉi sporto, ke ili konsideris kaj ĝis hodiaŭ konsideras ĝin kiel propra sporto (la t.n. trampa futbalo). Tiu ĉi sporto estas ludata ĉefe en trampejoj.

Ĉeĥa ekstraligo
---------------

Ĉi tie ludas tiuj ĉi teamoj:

* Karlovy Vary
* Čakovice
* Šacung
* Děčín
* Břve
* Modřice
* Žatec
* Čelákovice

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Krurbalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiální stránky Mezinárodního svazu nohejbalistů
* Oficiální stránky Českého nohejbalového svazu
Sportoj sur tereno, en kiuj la defensiva teamo komencas ludadon per lanĉo de pilko al ofensiva ludanto kiu klopodas ĝin frapi, nomiĝas **sekurhavenaj ludoj**. Variantoj, en kiuj la ofensiva ludanto klopodas frapi la pilkon per batilo, pli specife nomiĝas **pilko-bataj sportoj**. La plej vaste konitaj sekurhavenaj sportoj estas basbalo kaj kriketo.

Teamoj alternas en matĉeroj inter ofensivaj kaj defensivaj roloj, kaj nur la ofensiva teamo povas poenti, sed ambaŭ teamoj havas egalan kvanton da ŝancoj en la roloj, do la ludo-daŭro havas limon laŭ matĉeroj, ne laŭ tempo. Ludado komencas per pilko lanĉita de la defensiva teamo en lanĉan zonon. La ofensiva teamo klopodas frapi tiun lanĉitan pilkon, kiu permesas al la frapinto kuri al sekura haveno, ofte nomite «bazo». La defensiva teamo celas retiri kurantojn, plej ofte per tuŝo de kuranto inter bazoj aŭ per livero de pilko al sekura haveno antaŭ la alveniĝo de kuranto al la tiukoncerna haveno. Trifoje retirita, la ofensiva teamo prenas defensivajn rolojn kaj la defensiva teamo komencas sian ofensivan duonon de la matĉero.

Listo de sekurhavenaj sportoj
-----------------------------

La sekurhavenaj de kriketo kaj basbalo verdas.
* Basbalo
	+ Softbalo
	+ Bastonpilko
	+ Viflobalo
* Kriketo
* Rounders
* Kikbalo
* Pugnopilko
**Gjongĝu** (koree 경주시, laŭ ĉinaj literoj **慶州市**) estas universitata urbo en Sud-Koreio.

Kultura strato en Kjonĝu
Domoj en Kjonĝu
Universitata Biblioteko en Kjonĝu
Universitato en Kjonĝu

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 1 324,39 km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 264 091 (2012)
* Poŝtkodoj: 38056–38201, 38210
* Telefonprefikso: +82 54
* Horzono: UTC+9
* 35° 51′ 00″ N 129° 13′ 00″ O﻿ / ﻿35.85000 °N, 129.21667 °O﻿ / 35.85000; 129.21667 (mapo)

Poŝto en Kjonĝu
Urbodomo

Geografio
---------

Gjongĝu situas sur ebenaĵo en sudorienta parto de la lando. Multaj malaltaj montoj estas disaj ĉirkaŭ la grandurbo. La Orienta Maro troviĝas 28, Deguo 55, Seulo 277 km .

Historio
--------

Gjongĝu (pli frue Sorabol (서라벌, 徐羅伐), poste Gumsong (금성, 金城) estis ĉefurbo de la praa regno Sila (57 a.K. - 935 p.K.), kiu regis proksimume du trionojn de la Korea Duoninsulo inter la 7-a kaj 9-a jarcentoj. Amasego da arkeologiaj lokoj kaj kulturaj trajtoj de tiu periodo restis en la urbo. Gjongĝu ofte estas referita kiel "la muzeo sen muroj". En 940 oni ekuzis la hodiaŭan loknomon kun signifo "Bondezira distrikto". En la 13-a jarcento la mongoloj, en la 20-a la japanoj atakis la urbon. Dum la Korea Milito ne okazis tie bataloj. En 1955 Gjongĝu pligrandiĝis kun la najbareco, samtempe ĝi ricevis urban statuson.

Ekonomio
--------

En Gjongĝu dum la ĉefurba periodo frue formiĝis la komercado, sed nun la turismo estas la plej grava. En la 1970-aj jaroj la granda tutlanda industria evoluo tuŝis ankaŭ tiu ĉi urbon. La agrikulturo daŭre estas grava en la malproksimaj regionoj de Gjongĝu. La tri universitatoj reflektas la unikan rolon de la urbo.

Pagodo
Nacia Muzeo
Mezlerneja instituto

Klimato
-------

En Gjongĝu jare pluvas po 1222 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-septembro pli ofte pluvas (musono-sezono). La averaĝa jara temperaturo estas 12,2 °C.

Trafiko
-------

Gjongĝu estas ligita al la tutlandaj relo- kaj aŭtovojoretoj.

Vidindaĵoj
----------

* La Nacia Muzeo estis inaŭgurita en 1915 por ekspozicii la elfositajn objektojn.
* ŝtonaj pagodoj
* imperiaj maŭzoleoj

Ĝemelurboj
----------

* Sud-Koreio Iksan, Sud-Koreio (1998)
* Japanio Nara (urbo), Japanio (1970)
* Japanio Obama (Japanio), Japanio (1977)
* Italio Pompejo, Italio (1985)
* Francio Versailles, Francio (1987)
* Popola Respubliko Ĉinio Ŝjiano, Ĉinio (1994)
* Vjetnamio Hue, Vjetnamio (2007)
* Irano Esfahano, Irano (2017)

Fontoj
------

* WikiTrans
* 

* Kjonĝu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kjonĝu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Réka Szemerkényi** [semerkEnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szemerkényi Réka** estas hungara politikisto, ambasadoro, altlerneja instruisto.

Réka Szemerkényi kun Barack Obama
Réka Szemerkényi naskiĝis la  25-an de oktobro 1966(nun 1966-10-25) en Eger.

Biografio
---------

Réka Szemerkényi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1990, en la sekva jaro plian diplomon en fr:Centre international de formation européenne, usonan diplomon en en:Paul H. Nitze School of Advanced International Studies en 1995. Inter 1991-1994 ŝi laboris en la defenda ministerio, poste en pluraj lokoj eksterlande kaj enlande. Inter 2000-2002 ŝi estis subministro, poste ŝi prelegis en Katolika Universitato Péter Pázmány kaj Katolika Universitato Sankta Koro (Milano). En 2006 ŝi akiris sciencan gradon Ph.D. en Universitato Péter Pázmány. Ŝi estis ankaŭ ĵurnalisto en politika gazeto inter 2004 kaj 2011, poste ŝi estis konsilisto kaj inter 2015–2017 ĉefambasadoro en Vaŝingtono. Ŝi edziniĝis kaj naskis kvarfoje. Ŝi ricevis hungaran kaj eksterlandajn premion inter 1999-2013.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Central European Civil-Military Reforms At Risk* (1996)
* *Piac vagy politika, Európai energiabiztonsági koncepciók* (2005)
* *Energiabiztonság, energiapolitika a hidegháború Európájában* (disertaĵo, 2007)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 853788
 |



* Portalo pri Biografio
**William Russell Easterly** (7a d septembro, 1957) estas usona ekonomikisto, specialisto pri ekonomia disvolvigo. Li estas profesoro pri ekonomiko en la Novjorka Universitato, kune kun la "Africa House", kaj kundirektoro de la Instituto por Disvolvigesplorado de la NYU. Li estas Esplorasociito de la *National Bureau of Economic Research* (NBER, Nacia Servo por Ekonomika Esplorado), membro de la "Bureau for Research and Economic Analysis of Development" (BREAD) de la Universitato Duke, kaj membro de la "Brookings Institution" en Vaŝingtono. Li estas asocia eldonisto de la priekonomika gazeto *Journal of Economic Growth*.

Easterly estas aŭtoro de tri libroj nome: *The Elusive Quest for Growth: Economists’ Adventures and Misadventures in the Tropics* (2001); *The White Man’s Burden: Why the West’s Efforts to Aid the Rest Have Done So Much Ill and So Little Good* (2006), al kiu estis atribuita en 2008 la premio Hayek; kaj *The Tyranny of Experts: Economists, Dictators, and the Forgotten Rights of the Poor* (2014), kiu estis finalisto de la premio Hayek en 2015.

Notoj
-----

1. ↑  NYU Development Research Institute
2. ↑   "The Tyranny of Experts" en la retejo de William Easterly. Arkivita el la originalo je 2016-03-25. Alirita 2020-10-25.
3. ↑  The Manhattan Institute Announces Shortlist for Hayek Book Prize, 29a de januaro, 2015

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 706199
* GND: 124526764
* LCCN: n88607907
* VIAF: 103642687
* ISNI: 0000000114540583
* LIBRIS: 330542
* SUDOC: 066953618
* BNF: 13771148r
* NLA: 35727194
* NDL: 00922200
* BIBSYS: 90860366
* NKC: pna2007389204
* ICCU: UBOV034963
* BNE: XX1634449
 |
Jakvo Schram, 17jara, ludanto de Korfpilkado

**Korfpilkado** aŭ **nederlanda korbopilkado** estas pilka sporto, tre simila al korbopilkado, eltrovita en Nederlando en 1902. La nederlanda nomo ***korfbal*** tradukiĝas laŭvorte per «korbo-pilko».

Historio
--------

Nico Broekhuysen, amsterdamana instruisto serĉis ludon por siaj gelernantoj. En 1902, li ekkonis la «ringball» (simila al «netball») en Svedio. Hejmen revenante, li inspiriĝis el ĝi.  

Pro ĝia origino, tiu sporto ludiĝas ĉefe en Nederlando, kaj Flandra Belgio. Ĝia ĉefa eco kuŝas en ĝia nepra geeco: kvar viroj kaj kvar virinoj en ĉiu teamo.  

Ĝi estis prove ludita en olimpikoj de 1920 (Antverpeno) kaj 1928 (Amsterdamo).
La internacia federacio de Korfpilkado (FIK) naskiĝis en 1928. Ĝi arigas 51 federaciojn komence de la 21a jarcento.  

Korfpilkado enlistiĝis en la Mondaj Ludoj ekde 1985. La monda ĉampionado okazas ĉiun kvaran jaron ekde 1978. En ĝi, regas Nederlando kaj Belgio...

Reguloj
-------

Korfpilkado ludiĝas jen interne (40 m x 20 m) jen ekstere (60 m x 30 m) sur tereno disigita en du zonoj. En ambaŭ zonoj, troviĝas fosto, 3,5 m alta, ekipita ĉe la supro per korbo cilindroforma, kaj sen fundaĵo. La pilko similas tiun de l' futbalo.  

La du teamoj konsistas el ok ludantoj, po du viroj kaj po du virinoj en ambaŭ zonoj (atako kaj defendo). Post ĉiuj du goloj (enkorbigoj), oni interŝanĝas la rolojn (atakantoj iĝas defendantoj kaj reciproke).  

*La regularo malpermesas:*

* paŝi kun la pilko (eĉ ne driblante kiel en korbopilkado)
* provi goli kiam «kovrita» (kiam defendanto troviĝas inter la korbo kaj la atakanto, kiun li/ŝi provas bloki, estante je malpli ol braklongo unu de la alia)
* «gardi» kontraŭulon de malsama sekso.
* fizike kontakti.

En la unuaj tempoj, la teamoj konsistis el 12 teamanoj, kaj kiel por netball, la tereno estis disigitaj en tri zonoj.

* Kategorio Korfpilkado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pentraĵoj de la portugala Renesanco.
La ***Museu Nacional de Arte Antiga*** (Portugallingva prononco: [muˈzew nɐsiuˈnaɫ dɨ ˈaɾtɐ̃ˈtiɡɐ]; MNAA), nome **Nacia Muzeo de Antikva Arto**, estas la portugala nacia arta muzeo, en Lisbono, Portugalio. La MNAA havas unu el la plej grandaj artaj kolektoj en la mondo, kun ĉirkaŭ 40,000 objektoj etende al ampleksa kolekto de pentrarto, skulptarto, orarto, meblaro, tekstiloj, ceramiko kaj presaĵoj. Ĝi estas unu el la plej vizitataj muzeoj en Portugalio.

La MNAA estis fondita en 1884 por ekspozicii la kolektojn de la Portugala Reĝa Familio kaj de la Nacia Akademio de Belartoj. Ĝi havas sidejon en la Palaco Alvor-Pombal, iama rezidejo de la 1a Markizo de Pombal kiu estis etendita kiam ĝi estis konvertita en muzeo. La muzea kolekto enhavas pli ol jarmilo de arto el Eŭropo, Azio, Afriko, kaj Ameriko kaj inkludas elstarajn majstroverkojn de Hieronymus Bosch, Hans Holbein la Maljuna, Francisco de Zurbarán, Albrecht Dürer, Domingos Sequeira, kaj Giambattista Tiepolo, inter multaj aliaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Galleria Nazionale d'Arte Antica

38° 42′ 15.90″ N 9° 09′ 42.49″ U﻿ / ﻿38.7044167 °N, 9.1618028 °U﻿ / 38.7044167; -9.1618028 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑  Museu Nacional de Arte Antiga -Pri Historio En la portugala, alirita la 3an de julio 2019.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Museu Nacional de Arte Antiga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Museu Nacional de Arte Antiga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Nacia Muzeo de Antikva Arto en Google Arts & Culture


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 649399
* LCCN: n81068012
* VIAF: 312576678 133564208, 312576678
* ISNI: 0000000122876458
* SUDOC: 027309088
* BNF: 11866604d
* ULAN: 500301553
* NLA: 36749956
* NKC: olak2004203635 olak2004203632, olak2004203635
 |