recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kondamnito de la Hispana Inkvizicio kun sanbenito kaj konusforma ĉapo en aŭtodafeo (Goya)La **sanbenito** estis vesto komence uzata de la katolikaj pentofarantoj por montri publike ilian pentadon pro siaj pekoj, kaj poste de la Hispana Inkvizicio por signali la kondamnitojn de la tribunalo, pro kio ĝi iĝis simbolo de la infamio.

La sanbenito jam estis uzata de la mezepoka Papa Inkvizicio. En la *Manlibro de Inkvizitoroj* (1378) Nicholas Eymerich priskribis ĝin kiel tuniko el du ŝtofaj baskoj, unu en la antaŭa kaj la alia en la posta parto, kiel formo de skapulario, sur kiu estis kudritaj ruĝaj krucoj.

La sanbenito kiun uzis la Hispana Inkvizicio estis speco de granda skapulario kun formo je ponĉo. Ĝi estis farita el rektangula ŝtofo kun truo por la kapo.

La sanbenitoj variis laŭ la delikto kaj la puno. La mortkondamnitoj portis nigran sanbeniton kun flamoj kaj kelkfoje demonoj, drakoj kaj simboloj de la Infero, krom konusforma ĉapo. La reakordigitoj kun la Katolika Eklezio, tiuj kiuj konfesis sian herezon kaj pentis, portis flavan sanbeniton kun du ruĝaj jakobaj krucoj. La kondamnitoj je vipado, kiel la ŝajnigantoj aŭ pro la bigamio, portis ŝnuron ĉe la kolo kun nodoj, kiuj indikis la centojn da vipoj kiujn li aŭ ŝi ricevos.

Fontoj
------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Sambenito en la hispana Vikipedio.* 

* Kategorio Sanbenito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sablogisado** aŭ **sablomuldado** estas la procezo de fandado aŭ gisado de metaloj karakterizita per la uzado de sablo kiel mulda materialo. La termino "sablogisaĵo" povas aludi ankaŭ al produkto fabrikita pere de sablogisado. Sablogisado estas produktita en specializitaj fabrikoj nomitaj fandejoj. Ĉirkaŭ 70% el ĉiu metalgisado estas produktita per de procezo de sablogisado.

Krom sablo, oni uzas kiel ligaĵo argilon kaj akvon por facile formigi la (negativ-forman) miksaĵon. Oni metas la tutan miksaĵon ofte en kadron. La formaĵo estas uzata unufoje.

La unua uzo de sablogisado okazis dum la Ŝang-dinastio, en Ĉinio. La fama Houmuwu ding (en ĉ. 1300 a.K. estis produktita per tiu metodo.

La asiria reĝo Senĥeribo (704–681 a.K.) fieris pri produktado de masivaj bronzaĵoj (kolonoj, leonoj) kaj pretendis unuafoje uzi alian metodon ol la "perdita vakso"-metodo.

Notoj
-----

1. ↑  Rao 2003, p. 15.

Bibliografio
------------

* Degarmo, E. Paul; Black, J T.; Kohser, Ronald A. (2003), *Materials and Processes in Manufacturing* (9th ed.), Wiley, (ISBN 0-471-65653-4).
* Todd, Robert H.; Allen, Dell K.; Alting, Leo (1994), *Manufacturing Processes Reference Guide*, Industrial Press Inc. (ISBN 0-8311-3049-0), .
* Rao, T. V. (2003), *Metal Casting: Principles and Practice*, New Age International, (ISBN 978-81-224-0843-0).

* Kategorio Sablogisado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sancedo** [sanZEdo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. *Sancedo* estas etimologie rilatebla al *salikejo*, kiel aludo al arbo ofta en la regiono. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.

Komarkoj de la provinco Leono; El Bierzo plej okcidente, oranĝece.
Preĝejo de Ocero.
Omaĝo al leterportisto.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cueto, Ocero kaj Sancedo, okupas totalan areon de 31,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 536 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 132 km de Leono, provinca ĉefurbo. 

Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (ĉefe vitejoj), brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 757702
 |
**Jenő Förster,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Förster Ödön Jenő** estis hungara arkivisto, historiisto.

Jenő Förster naskiĝis la  30-an de decembro 1879(nun 1879-12-30) en Szepesolaszi (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Spišské Vlachy en Slovakio), li mortis la 22-an de novembro 1919 en Budapeŝto (Hungara Popola Respubliko (1918-1919)).

Biografio
---------

Jenő Förster studis en Scienca Universitato de Budapeŝto, Berlino kaj Parizo. Inter 1904-1919 li laboris en arkivo de Lőcse, krome li redaktis revuon. En 1918 li strebis por restu la germana minoritato en Hungarlando. Pro la fiasko li planis apartan lokan respublikon same fiaskan. Fine li translokiĝis al Budapeŝto, kie li laboris en la tutlanda arkivo, sed post monatoj li mortis. Li havis edzinon.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A szepesi nemesi hadak felkelése 1809-ben* (1909)
* *Adatok a szepesi zsidók történetéhez* (1911)
* Hain Gáspár: *Lőcsei krónika. I-II.* (kunkompilinto, 1911-1913)
* *Szepesvármegye a tatárjárás előtt* (1916)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840919
 |



* Portalo pri Biografio
**San Juan Bautista Tlacoatzintepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Bautista Tlacoatzintepec*. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 182.

Geografio
---------

**San Juan Bautista Tlacoatzintepec** apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2241 loĝantojn. El tiuj estis 1061 viroj kaj 1180 virinoj. La komunumo havas surfacon de 183.72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 560 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1871 indiĝenoj. El tiuj 1576 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1576 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Bautista Tlacoatzintepec Arkivigite je 2007-06-07 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | vidu: Sancti Spíritus, por la urbo en Kubo. |

Blazono de la vilaĝo kie videblas la bildo de la Sankta Spirito laŭ la katolika mitologio kaj la kruco de la Ordeno de Kalatrava
**Sancti-Spíritus** (De la Sankta Spirito, en la latina) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *piteños*. La censita populacio en 2008 estis de 242 loĝantoj.

Situo
-----

Sancti-Spíritus estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 485 m; je 160 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 100 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 114 km². Ĝi formas parton de la komarko La Siberia.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado.

La vilaĝo havas grandan parton de la municipa teritorio inundita de la Akvorezervejo de La Serena (unu de la plej grandaj de Eŭropo) pro kio kontrastas ege la troa sekeco kaj la troa kvanto de akvo en la rezervejo.

La nomo
-------

Legenda estas sendube la malkutima nomo en la latina. Ŝajne religiulo konstruis preĝejeton kie estis olivarbo kie ripoziĝis kolombo, laŭ la katolika mitologio reprezento de la Sankta Spirito. Tie estas nun la aktuala preĝejo. Tiu toponimo ekzistis dokumente ekde la 16a jarcento.

Festoj
------

* **Festo de San Antonio** (13-a de junio).

* **Festoj de la Sankta Kristo de *Consuelo*** (el 13-a de septembro al 15-a de septembro). Procesio, taŭrludado surstrate, floroferoj al Patrono, nokta dancado kaj diversaj agadoj kulturaj kaj sportaj.

* **Festo de Sankta Gregorio** (9-a de majo). Du rajdantoj (unu ludanta tamburon, alian svinganta flagon) trakuras la vilaĝon kolektante frataron.

* **Festo de la Sankta Spirito** (dum junio).

Monumentoj
----------

La preĝejo, dediĉita al Sankta Spirito, staras en la centro de la loko kaj estas de stildeveno mudeĥara, kun pordarko ĉe la bazo de la turo. La domaro estas tipa de blankaj domoj kun ruĝaj tegmentoj, kie elstaras nobela domo kun baroka fasado ĉe la preĝejo.

Pilorio konserviĝas ankaŭ ĉe la preĝejo.
**Ibolya Felhő** [iboja], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Felhő Ibolya** estis hungara historiisto, arkivisto, altlerneja instruisto.

Ibolya Felhő naskiĝis la  13-an de oktobro 1921(nun 1921-10-13) en Budapeŝto, ŝi mortis la 1-an de aŭgusto 1998 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ibolya Felhő maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1940, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1944, filozofian diplomon en la sekva jaro. Inter 1945-1980 ŝi laboris en la tutlanda arkivo, ekde 1970 ŝi havis mezgradan postenon. Ŝi interesiĝis precipe pri administraciaj datenoj en Hungarlando. Intertempe ŝi esploris en arkivoj de Romo (1963, 1968) kaj Perugia (1970). Ŝi ankaŭ instruis en la menciita universitato ekde 1970. Ŝi neniam edziniĝis.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A szabad királyi városok és a magyar kamara a XVII. században* (ankaŭ disertaĵo, 1946)
* *Feudáliskori hatósági iratanyag rendezése* (1954)
* *A Mária Terézia úrbérrendezése során készült adatfelvételek* (1957)
* *A magyarországi városi levéltárak története* (1965)
* *Az úrbéres birtokviszonyok Magyarországon Mária Terézia korában. I. köt. Dunántúl.* (monografio kaj disertaĵo, 1970)
* *Buda város 1857. évi műemlékjegyzéke* (1988)

Fontoj
------

* biografio hungare
* datenoj france

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840851
 |



* Portalo pri Biografio
**San Juan Bautista Tuxtepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Bautista Tuxtepec*. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 184.

Geografio
---------

**San Juan Bautista Tuxtepec** apartenas al la distrikto Tuxtepec al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 144555 loĝantojn. El tiuj estis 69223 viroj kaj 75332 virinoj. La komunumo havas surfacon de 625.15 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 22678 indiĝenoj. El tiuj 17620 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 17620 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Vidu ankaŭ
----------

Papaloapano

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**Sanctus** (lat. „sankta") estas la kapvorto de meskanto ene de la roma liturgio. Krome ĝi estas ero de la Te Deum kaj estas ankaŭ uzata kiel nomo de parto de la ordinariumo. La Sanctus (en la popola lingvo) estas ankaŭ parto de la ortodoksa liturgio kaj de la lutera komunidiservo. Ĝi apartenas al la plej aĝa konstanto de la kristana diservo kaj kiun kantas ĉiuj kredantoj aŭ la ĥoro komence de la komunia alta preĝo (post la prefaco – en la lutera diservo tuj antaŭ la Enmetaj Vortoj). Komponistoj el ĉiuj epokoj muzikigis ĝin.

La teksto kunmetiĝas el la aklamado de la anĝelo en la vokiteca vizio de la profeto Jesaja (Jes 6|3) samkiel mesia salutvoko el Ps 118 / Mt 21|9 , kiu ĉi tie estas referencata sur la eŭkarista ĉeesto de Kristo.

Teksto de la Sanctus
--------------------

Sanctus 11 - Dimanĉoj de ordinaraj tempoj
  Sankta, sankta, sankta estas la Sinjoro, Dio de legiaro.  

  Plenas de Via gloro la ĉielo kaj la tero.  

  Hosana en la altoj.  

  Benata, kiu venas en la nomo de la Sinjoro.  

  Hosana en la altoj.

En la lutera meso en la Selbständige Evangelisch-Lutherische Kirche (Memstara Lutera Eklezio) enestas eta Mariana aldonaĵo.

Sankta, sankta, sankta estas la Sinjoro, Dio de legiaro.  

  Plenas de Via gloro la ĉielo kaj la tero.  

  Hosana en la altoj.  

  Benata estu la filo de Maria, kiu venas en la nomo de la Sinjoro.  

 Hosana en la altoj.

Aŭdekzemplo meso en G-maĵoro de Franz Schubert
----------------------------------------------

* *Sanctus*
* *Benedictus*

Vidu ankaŭ
----------

* Trisagion
* Sankt
* Kyrie
* Gloria
* Credo
* Agnus Dei
* Proprium

* Kategorio Sanctus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Juan Cieneguilla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Cieneguilla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 186.

Geografio
---------

**San Juan Cieneguilla** apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 556 loĝantojn. El tiuj estis 271 viroj kaj 285 virinoj. La komunumo havas surfacon de 167.13 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1380 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1 indiĝeno. Temis pri infano de malpli ol 5 jaroj.

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**András Komáromy** [andrAŝ komAromi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Komáromy András** estis hungara historiisto, arkivisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1895).

András Komáromy  naskiĝis la 18-an de novembro 1861 en Hungara reĝlando, en Péterfalva (nuntempa Pijterfolvo en Ukrainio). Li mortis la 5-an de decembro 1931 en Budapeŝto.

Biografio
---------

András Komáromy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1880-1885, sed li laboris ankaŭ en la universitata kaj nacia bibliotekoj. En 1886 li eklaboris en Hungara Tutlanda Arkivejo, krome li ekinstruis en la Universitato de Budapeŝto en 1900. Li pensiuliĝis en 1921. Li okupiĝis precipe pri historio de Transilvanio, Ugocsa kaj hajdukoj. Li sinmortis pro morto de sia filo.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Révay Kata Szidónia levelei férjéhez 1656–1702* (1888)
* *A Szentpáli család megtelepedése Ugocsa-vármegyében* (1892)
* *Ugocsa vármegye a történelemben: Válogatott írások* (2001)

Fontoj
------

* biografio hungare
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 447490
* GND: 1013864182
* VIAF: 85797269
* ISNI: 0000 0001 2142 2606
* BNF: 11070793h
* NKC: xx0075909
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Sachseln (stacidomo). |



**Sachseln** estas komunumo en Kantono Obvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis 5146 loĝantojn je la 31-a de decembro 2018.

Geografio
---------

Naskiĝdomo de Frato Nikolao
Sachseln situas ĉe la sudorienta bordo de la Lago de Sarno kaj de la rivero Sarner Aa kaj estas la ununura komunumo en Obvaldo sen limo al alia kantono.

Sur la alpopaŝtejo Älgi situas la ekzakta geografia centro de Svislando.

Al Sachseln apartenas krom la ĉefvilaĝo Sachseln mem ankaŭ la vilaĝo Flüeli-Ranft, kie troviĝas la naskiĝ- kaj loĝdomo de Frato Nikolao.

Najbaraj komunumoj
------------------

Sachseln limas en nordoriento al la kantona ĉefkomunumo Sarno, en oriento al Kerns, en sudokcidento al Lungern, kaj en okcidento al Giswil.

Trafiko
-------

Sachseln estas per du haltejoj de la Brünig-Fervojo de Lucerno al Meiringen kaj Interlaken bone konektita al la publika transportreto.

Sachseln disponas pri propra alveturejo al la svisa aŭtovojo A8, kiu per la Sachseln-Tunelo kun longeco de 5,1 km ĉirkaŭkondukas la trafikon ĉirkaŭ la vilaĝo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Sachseln datiĝas el la jaro 1173 kiel *Saxhslen*.

La 15-an de aŭgusto 1997 grava inundo de la vilaĝa rivereto detruis grandan parton de la vilaĝo centro. El la malgranda rojo fariĝis dum du horoj giganta torento, kiu ŝiris ĉion kun si kaj alportis amason da ŝtonoj kaj ŝlimo. La inundo kaŭzis damaĝojn de 120 milionoj da svisaj frankoj. Kiel konsekvenco de la inundo, la rojo estis protektita per retenujo kaj alflotaĵreteniloj. Dum nova ŝtormo en la jaro 2005 evidentiĝis, ke tiuj faroj estis sukcesaj.

Gravaj personecoj
-----------------

* Nikolao de Flüe, emerito kaj svisa nacia sanktulo (1417-1487), estis civitano de Sachseln.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: *Angelo Garovi*: *Sachseln* en la *Historia Leksikono de Svislando* (10.3.2009)

Vidu ankaŭ
----------

* Sachseln (stacidomo)
* Ewil Maxon (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sachseln en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Sachseln

| Komunumoj de Kantono Obvaldo |
| --- |
|  |  |
| Alpnach - Engelberg - Giswil - Kerns - Lungern - Sachseln - **Sarno** |
**San Juan Lalana** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Lalana*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 205.

Geografio
---------

**San Juan Lalana** apartenas al la distrikto Choapam al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16335 loĝantojn. El tiuj estis 7934 viroj kaj 8401 virinoj. La komunumo havas surfacon de 454.19 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 480 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 11585 indiĝenoj. El tiuj 9279 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 9279 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan Ozolotepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Ozolotepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 211.

Geografio
---------

**San Juan Ozolotepec** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2779 loĝantojn. El tiuj estis 1392 viroj kaj 1387 virinoj. La komunumo havas surfacon de 117.38 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2080 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1775 indiĝenoj. El tiuj 1403 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1403 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Ozolotepec Arkivigite je 2004-12-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Komunista partio de Britio** (angle *Communist Party of Britain* aŭ **CPB**) estas la plej granda komunista partio en Granda Britio. Ĝi ne organizas en la norda parto de Irlando ĉar, kiel aliaj komunistaj partioj, ĝi subtenas la reunuiĝon kaj sendependecon de tiu lando.

La Partio kreiĝis en 1988. Ĝi pretendas esti la heredanto de la iama Komunista Partio de Granda Britio (CPGB) kiu ekzistis inter 1920 kaj 1991. La kreintoj de la CPB estis eks-membroj de tiu partio kiuj iĝis malkontentaj pri la direkto de la CPGB. Notindaj inter ili estis la redaktaro de la ĵurnalo "Morning Star" (Matena Stelo). Ili plendis ke, i.a. la CPGB perdadis membrojn kaj la ĵurnalo perdadis legantojn. La CPGB, kiu ĉiam estis firme ligita al la Soveta Komunista partio, disiĝis en 1991 post la disfalo de Sovetunio.

La CPB havas amikajn rilatojn kun multaj alilandaj komunistaj partioj sed, malkiel ĝia antaŭaĵo, estas pli sendependa. Hodiaŭ la Komunista partio de Britio havas ĉirkaŭ 1000 membrojn, kaj inkluzivas junularan frakcion (Ligo de Junaj Komunistoj / Young Communist League). Por la Brita Ĝenerala Elekto de 2005 la Partio kandidatiĝis en ses elektodistriktoj. Tamen ĝi estas precipe konata por ĝia rolo en la Sindikata movado, kie ĝi havas grandan influon pro ĝia amplekso. La Partio organizas ĉiujaran "Komunistan Universitaton" kiu allogas konatajn politikistojn kaj sindikatestrojn el diversaj landoj.

La CPB uzas du simbolojn: la martelo kaj falĉilo kaj ĝia propra **martelo kaj kolombo**.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Komunista Partio de Britio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Communist Party of Britain
**San Juan Yatzona** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Yatzona*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 223.

Geografio
---------

San Juan Yatzona apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 561 loĝantojn. El tiuj estis 267 viroj kaj 294 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1300 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 430 indiĝenoj. El tiuj 368 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 368 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Yatzona Arkivigite je 2005-08-31 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan Yucuita** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Yucuita*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 224.

Geografio
---------

San Juan Yucuita apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 656 loĝantojn. El tiuj estis 295 viroj kaj 361 virinoj. La komunumo havas surfacon de 75.27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2080 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7 indiĝenoj. El tiuj 6 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Juan de la Encinilla** [sanĤŬAN delaenziNIlja] estas municipo en la nordocentro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *San Juan de la Encinilla* estas komprenebla kiel *Sankta Johano de la Anzineto*.

San Juan de la Encinilla en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,38 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 74 loĝantojn. Ĝi perdis 450 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 32 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Papatrigo, Albornos, Riocabado, San Pedro del Arroyo, Aveinte, Las Berlanas kaj Monsalupe.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762328
 |
Saduo en la sudbarata urbo *Madurai*
Saduoj in Katmanduo
**Saduo** (sanskrite साधु, *sādhu*, laŭvorte „bonulo") en hinduismo estas kategoria termino por kredantoj, kiuj dediĉis sin al aparte religia, parte strikte asketisma vivo. Aparte ĝi grupigas la monaĥojn de la diversaj hinduismaj ordenoj.

Saduo, kiu plene rezignis pri ĉiuj posedaĵoj, ĉiuj familiaj kaj sociaj ligoj kaj vivas asketisme, nomatas *sanjasino*, "abstinulo". Sed ankaŭ ekzistas saduoj, kiuj edziĝas kaj fondas familiojn, kiel la *Baul*, anoj de reforma ordeno en la oriento de Barato: Ili vagas tra la lando, en vilaĝoj kaj urboj kantas siajn tipajn religiajn kantojn kaj vivas el donacoj ricevitaj, estante posedantoj de tre modesta loĝejo.

Aliaj saduoj kreas komunumojn en aŝramoj aŭ vivas en loĝejoj ligitaj al temploj. Tie ili dediĉiĝas al spirita vivo, studas kaj instruas la sanktajn tekstojn de hinduismo. Multaj saduoj okupiĝas krom pri spiritaj aktivaĵoj ankaŭ pri filantropaj kaj humanismaj taskoj - aparte konataj pri tio estas la monaĥoj de la Ramakriŝno-misio kaj de la Sŭaminarajano-ordeno, ambaŭ en Barato tre popularaj. Ili organizas helpon por povruloj kaj por viktimoj de naturaj katastrofoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Saduo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* fotogalerio
* retejo de la Ramakriŝno-ordeno
* retejo de la Sŭaminarajano-ordeno


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri hinduismo |
**San Juan del Monte** [sanĤUAN delMONte] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-337, en la provinco Burgoso, memstara komunumo Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *San Juan del Monte* estas komprenebla kiel *Sankta Johano de la Monto*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Ribera del Duero, plej sude.
La preĝejo.
La ermitejo.
Ĝi havas areon de 26.499 km² kun 156 loĝantoj (2021). Ĝi estas je 106 km el Burgoso, provinca ĉefurbo.

Demografio
----------

Demografia evoluo| 1991 |  | 1996 |  | 2001 |  | 2004 |  | 2017 |  | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 186 |  | 167 |  | 164 |  | 167 |  | 138 |  | 149 |

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269605
* VIAF: 236145542515596640317
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon San Juan del Río (Oaxaca). |

**San Juan del Río** estas unu el la 18 komunumoj de la meksika subŝtato Keretaro, kiu situas en la centro parto de Meksiko, ĉirkaŭ 200 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan del Río*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 22016.

**San Juan del Río** signifas en la hispana "Sankta Johano de la Rivero".

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 208462 loĝantojn. El tiuj estis 100766 viroj kaj 107696 virinoj. La komunumo havas surfacon de 779,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1920 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 157174 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 928 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,59 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan del Río Arkivigite je 2011-05-18 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Safenwil (stacidomo). |



**Safenwil** estas komunumo en la distrikto Zofingo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 3279 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Safenwil situas en kaldrono ĉe la transirejo de la valoj de la riveroj Wigger kaj Uerke. Tra la komunumon pasas la svisa aŭtovojo A1 kaj la grava fervojlinio de Zuriko al Berno, kiuj distranĉas la komunuman teritorion kaj la setlejojn.

La teritroiko de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,99 km², de kiuj 2,75 km² estas kovritaj de arbaro kaj 1,61 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 644 m s.m. sur la montopinto *Hochwacht*, kaj la plej malalta punkto sur alteco de 450 m s.m.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Safenwil limas en nordo al la soloturnaj komunumoj Walterswil kaj Gretzenbach, en oriento al Kölliken, en sudoriento al Uerkheim, en sudo al la distriktĉefurbo Zofingo, kaj en okcidento al Oftringen.

Trafiko
-------

La komunumo Safenwil disponas pri du stacidomoj (Safenwil kaj Walterswil-Striegel) ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Zofingo, per kiuj ĝi estas konektita bone al la publika trafikreto.

Safenwil disponas pri propra alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 kaj tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Zuriko al Berno.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Safenwil datiĝas el la jaro 893 kiel *Sabenewilare*.

En mezepoko la jurisdikcio pri Safenwil apartenis al la Grafoj de Lencburgo kaj ek de 1173 al la Grafoj de Kiburgo kaj post ties formorto al la Habsburgoj. En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj Safenwil falis sub berna servuteco. En la jaro 1458 la urbo Soloturno akiris la malaltan jurisdikcion pri Safenwil. Berno nun decidis unuigi la tutan povon pri la regiono en unu mano kaj akiris ĉiujn rajtojn en la jaro 1460. Safenwil fariĝis nun propra subvoktejo de la berna voktejo Lencburgo. Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, Safenwil fariĝis parto de la distrikto Zofingo en la nove kreita Kantono Argovio.

Bildaro
-------

* Preĝejo kaj tombejo de SafenwilPreĝejo kaj tombejo de Safenwil
* ĈefstratoĈefstrato
* Rigardo al la vilaĝo de la preĝejo (oriento)Rigardo al la vilaĝo de la preĝejo (oriento)
* Rigardo al la vilaĝo de la preĝejo (okcidento)Rigardo al la vilaĝo de la preĝejo (okcidento)

Vidu ankaŭ
----------

* Safenwil (stacidomo)
* Walterswil-Striegel (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Safenwil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Safenwil
* Safenwil en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Zofingo |
| --- |
| Arburgo • Attelwil • Bottenwil • Brittnau • Kirchleerau • Kölliken • Moosleerau • Murgenthal • Oftringen • Reitnau • Rothrist • Safenwil • Staffelbach • Strengelbach • Uerkheim • Vordemwald • Wiliberg • **Zofingo** |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Pri aliaj loĝlokoj ankaŭ nomataj "Santa Ana" vidu la apartigan liston Santa Ana. |

**Santa Ana Cuauhtémoc** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomigas *Santa Ana Cuauhtémoc*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 355.

Geografio
---------

Santa Ana Cuauhtémoc apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 783 loĝantojn. El tiuj estis 367 viroj kaj 416 virinoj. La komunumo havas surfacon de 24,24 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1080 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 419 indiĝenoj. El tiuj 357 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 357 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Ana Cuauhtémoc Arkivigite je 2005-07-21 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Supra Niĝero en Gvineo kun la Sankarani laŭ la tuta dekstra bordo.

La rivero **Sankarani** estas alfluanto de la rivero Niĝero.

Ĝi ekfluas en Gvineo sur la montoj Futa Ĝalon. Ties longo estas pli malpli de 400 km. Ekde sia ekfluo, la rivero fluas norden, kaj tuj venas al la landlimo de Eburbordo, kiun ĝi ne trapasas, sed ĝi estas unu el ties partoj, kaj sekve, ĝi revenas al la teritorio de Gvineo kie ĝi fluas ekskluzive. Ĝi trapasas la landimon kun Malio en la lasta parto de sia fluejo. Ĝi poste sekvas dum cento da kilometroj - inklude sektoron kie ĝi formas la landlimon inter Gvineo kaj Malio. Tuj antaŭ sia kunfluejo kun Niĝero, ĝi alvenas al la konstruita granda Akvorezervejo Selingeo. Finfine ĝi enfluas en la riveron Niĝero, ĉe la dekstra bordo, inter la urbetoj Kangaba kaj Kenieroba. La akvokvanto de la rivero estis observata dum 27 jaroj (1964-1990) en Selingeo, situa proksime de la kunfluejo de Sankarani kun la Niĝero. En Selingeo, la averaĝa jara fluo nome "modulo" observita en tiu periodo estis de 286 m³/sekundo por zono konsiderata pli malpli de 34 200 km², nome preskaŭ la tuta drenbaseno de la rivero. La akvokvanto laŭlonge de la tuta baseno atingis la ciferon de 264 mm jare. Sankarani estas rivero abunda kaj tre bone nutrita dum la tuta jaro. La monata averaĝo observita en marto (kiam la akvo malaltiĝas ĝis minimumo) alvenis al 53 m³/sekundo, tio estas 18 fojojn malpli ol la mediana akvokvanto de septembro, kio estas sufiĉe klarigebla. En la periodo de observado de 27 jaroj, la minimuma monata akvokvanto estis de 14 m³/sekundo, dum la maksimuma monata akvokvanto estis de 1800 m³/sekundo.

Notoj
-----

1. ↑  GRDC - La Sankarani en Sélingué

Koordinatoj: 12° 00′ 15″ N 8° 18′ 46″ U﻿ / ﻿12.00417 °N, 8.31278 °U﻿ / 12.00417; -8.31278 (mapo)

* Kategorio Sankarani (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 747394
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Pri aliaj loĝlokoj ankaŭ nomataj "Santa Ana" vidu la apartigan liston Santa Ana. |

**Santa Ana Tavela** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomigas *Santa Ana Tavela*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 357.

Geografio
---------

Santa Ana Tavela apartenas al la distrikto Yautepec al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1012 loĝantojn. El tiuj estis 515 viroj kaj 497 virinoj. La komunumo havas surfacon de 81,65 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 700 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 11 indiĝenoj. El tiuj 8 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 8 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Ana Tavela Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
{{Aŭskultu|dosiero=Brahms, Symphony No. 4 in E Minor, Op. 98 - I. Allegro Non Troppo.ogg|titolo=I. Allegro Non Troppo (12:41) }}
La **Simfonio Numero 4** en E-minoro, Op. 98 de Johannes Brahms estas la lasta el siaj simfonioj. Brahms ekverkis ĝin en Mürzzuschlag, tiam en Aŭstrio-Hungario (nun Aŭstrio), en 1884, ĝuste unu jaron post finkompletigi sian Trian Simfonion. Ĝi estis premierita la 25an de Oktobro, 1885, en Meiningen, Germanio.
dekstra
dekstra
dekstra
dekstra

Instrumentaro
-------------

Tiu simfonio estis planita por 2 flutoj (el kiu unu fluteto), 2 hobojoj, 2 klarnetoj, 2 fagotoj, 1 kontrafagoto (3a kaj 4a movimentoj) 4 kornoj, 2 trumpetoj, 3 trombonoj (nur 4a movimento), timbaloj, triangulo (nur 3a movimento) kaj kordinstrumentoj.

Movimentoj
----------

La kvar movimentoj estas la jenaj:

1. Allegro non troppo (E-minoro)
2. Andante moderato (E-minoro – E-maĵoro)
3. Allegro giocoso (C-maĵoro)
4. Allegro energico e passionato (E-minoro)

Tipa ludado daŭras ĉirkaŭ 40 minutojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kvara Simfonio de Brahms en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* En Jutubo Alirita la 30an de Majo 2018


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612914
* GND: 300026897
* LCCN: n81016230
* BNF: 13909064j
 |
***Zadok the Priest*** (Zadok la pastro) (HWV 258) estas brita himno kiu estis komponita de George Frideric Handel por la kronigo de la reĝo Georgo la 2-a en 1727. Kun *The King Shall Rejoice*, *My Heart is Inditing* kaj *Let Thy Hand Be Strengthened*, *Zadok the Priest* estas unu el la kronigaj himnoj (*Coronation Anthems*) de Handel. Ĝi estas unu el la plej bone konataj verkoj de Handel, tiel ke *Zadok the Priest* estis konatita antaŭ la konsakron de la suvereno dum la kronigo de ĉiu Brita monarko ekde ties kompono kaj estas agnoskita kiel Brita patriota himno.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 

|  |
| --- |
| Zadok the Priest |
|  |
| Ludita de St Matthew's Choir, 2013; Damien Giromella, dirigento |
| 

---

 |

 |
| *Ĉu problemoj aŭdigi ĉi tiun dosieron? Vidu helpon.* |

Kvankam la vortumado de "God Save the Queen" estas bazita sur sama skribaĵo de la Biblio kiel "Zadok the Priest", la vortumado de "Zadok the Priest" ne ŝanĝas kun bazo en la sekso de la monarko. Ĉar ĝi estas himno prenita rekte el la skribaĵo, kaj ĉar la koncerna reĝo estas Salomono, ĝi restas "reĝo" eĉ se la monarko estas ino.

Referencoj
----------

1. ↑  Blumsom, Amy, "Zadok the Priest: a champion's anthem", 23ade oktobro 2015. Kontrolita 15a de aŭgusto 2016.
2. ↑  sussexchorus.org Arkivigite je 2020-11-07 per la retarkivo Wayback Machine, Coronation Anthems, HWV 258 - 261. Alirita la 15an de aŭgusto 2016.
3. ↑  drwestbury (24a de aprilo 2011). "Zadok The Priest – Westminster Abbey Choir and Choristers of the Chapel Royal" – via YouTube.
**Saint-Martin-Sepert** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 256 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.

Geografio
---------

Saint-Martin-Sepert etendiĝas sur 15,71 km², kaj havis 256 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 16 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Martin-Sepert antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro André Henaux, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Martin-Sepert apartenas al la kantono de Lubersac, kies ĉefurbo estas Lubersac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Lubersac
**Santa Catarina Cuixtla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Catarina Cuixtla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 362.

Geografio
---------

**Santa Catarina Cuixtla** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1291 loĝantojn. El tiuj estis 576 viroj kaj 715 virinoj. La komunumo havas surfacon de 125,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 341 indiĝenoj. El tiuj 282 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 282 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Catarina Cuixtla[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
saguaj patkukoj, nur faritaj el akvo kaj la medolo de saguaj palmoj, estas baza nutraĵo ekzemple en grandaj partoj de Novgvineo
krudaj saguaj "perloj"
**Saguo** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas "nutra grio ekstraktata el medolo de iuj palmarboj". Origine ĝi produktiĝis en Papuo-Novgvineo kaj ĉirkaŭaj landoj el la medolo de la sagua palmo (*Metroxylon sagu*), jam en prahistoria tempo disvastiĝis ankaŭ al la regiono de la Hinda Oceano kaj nuntempe ankaŭ produktatas el ameloriĉaj radikoj de aliaj tropikaj plantoj, ekzemple el manioko.

La vorto *sago* en la papua lingvaro havas la signifon de "pano", ĉar la amelo de saguaj palmoj en multaj insuloj de la sudokcidenta Pacifika Oceano liveras la farunon por panoj kaj flanpanoj. La itala vojaĝisto Marco Polo en la jaro 1280 unuafoje portis saguon al Eŭropo, kaj tie raportis pri la saguaj palmoj kaj ilia signifo kiel grava nutrofonto de sudorienta Azio. En la 16-a jarcento portugalaj komercistoj komencis grandkvante transporti saguon al Eŭropo kaj komerce disvastigi ĝin tie. Nuntempe saguo aparte en Singapuro estas grava eksportata produktaĵo.

Perla saguo proksime similas al perla tapioko. Ambaŭ tipe estas malgrandaj, sekaj, opakaj buloj, havantaj diametron de ĉirkaŭ 2 milimetroj. Ambaŭ povas esti blankaj (se tre puraj) aŭ koloraj - nature grizaj, brunaj aŭ nigraj, aŭ artefarite rozkoloraj, flavaj, verdaj ktp. Kiam trempitaj kaj kuiritaj, ambaŭ fariĝis multe pli grandaj, diafanaj, molaj kaj spongecaj. Ambaŭ estas vaste uzataj ekzemple en la kuirartoj de Barato, Bangladeŝo kaj Srilanko en vario de pladoj, kaj ĉirkaŭ la mondo, kutime en pudingoj. En Barato, perla saguo nomatas சவ்வரிசி, *javvarisi* (tamile), साबूदाना, *sabudana* (hindie) kaj simile সাবুদানা, *sabudana* (bengale), સાબુદાણા (guĝarate), *sabbakki* (kannade) kaj *saggubeeyam* (telugue) inter aliaj regionaj kaj lokaj nomoj kaj estas uzata en vasta gamo de pladoj - interalie en desertoj boligitaj kun dolĉigita lakto okaze de religiaj fastadoj.

En Britio, ambaŭ saguo kaj tapioko ekde la 16-a jarcento tre popularas en dolĉaj laktaj pudingoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

ReVo  saguo en ReVo