recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Wikimedia Polska** (WMPL) estas la pola asocio registrita en novembro 2015. Laŭ statuto ĝia celo estas apogo/subteno de kreado kaj evoluo de iniciatoj funkciantaj en vikio-teknologio laŭ liberaj permesiloj. La agado koncernas antaŭ ĉio apogon kaj promocion de tiuj projektoj, kiuj kreis Fondaĵo Vikimedio (Vikipedio kaj aliaj projektoj de Vikimedio). La asocio funkcias kiel oficiala pola partnero de Fondaĵo Vikimedio laŭ aparta kontrakto.

Ĝi apartenis al koalicio *Koalicja na Rzecz Otwartych Standardów,* neformala ligo de organizaĵoj kaj entreprenoj/firmaoj. Ĝi estis ankaŭ kunfondinto de koalico Koalicja Otwartej Edukacji (KOED). Ekde 2007 la asocio posedas statuson de OPP-organizaĵo (organizaĵo de la publika utileco). Ĝia nuna prezidanto estas Michał Buczyński, pasinte al la estraro apartenis ankaŭ interalie Piotr Cywiński, Piotr Czerniawski i Tomasz Ganicz. La asocio nombras 105 membrojn (stato el la 10-a de septembro 2013).

Dum la imposta jaro 2013 la asocio ricevis 1% de la publika imposto, ĉirkaŭ 422 mil da zlotoj, kio en indekso de la OPP-organizaĵoj metis ĝin sur 145-a lokon. En 2012 la ne-registara organizaĵo: *Centrum Cyfrowe Projekt: Polska* kvalifikis ĝin al rondo de *Rakiety otwartości*, t.e. la neregistaraj organizaĵoj kies la retaj provizoj, funkciantaj laŭ licenco Krea Komunaĵo, estas malfermaj kaj publike alireblaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Wikimedia Deutschland

Referencoj
----------

1. ↑  Koć, Daniel.  Wywiad z prezesem Stowarzyszenia Wikimedia Polska (pole). Osnews.pl (2012-11-06).
2. ↑   Stowarzyszenie Wikimedia Polska (pole). Portal organizacji pozarządowych (2012-11-06). Arkivita el la originalo je 2016-03-07. Alirita 2015-02-26.
3. ↑   Członkowie (pole). Koalicja Otwartej Edukacji (2012-11-06).
4. ↑   Krajowy Rejestr Sądowy (pole) (2012-11-06).
5. ↑   Lista członków. Wikimedia Polska (2013-05-04).
6. ↑   Informacja dotycząca kwot 1% należnego podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych organizacjom pożytku publicznego z rozliczenia za 2013 rok (pole). Ministerstwo Finansów (2014-10-06).
7. ↑
8. ↑   Otwarte organizacje (pole). Centrum Cyfrowe (2012-12-11). Arkivita el la originalo je 2015-02-15. Alirita 2015-02-26.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Wikimedia Polska en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Wikimedia Polska en Meta-Vikio (Kunordigo de la projektoj)

* https://wikimedia.pl Oficiala retejo
**Benediktana preĝejo de Sankta Maŭrico** estas romkatolika Monumento historia kaj abatejo en Hungario, en vilaĝo Bakonybél.

Historio
--------

Onidire la monaĥejo fondiĝis en 1018. En la 1020-aj jarojen la proksimeco vivis Sankta Gerardo kiel ermito. La monaĥejo bruldetruiĝis en 1287. Inter 1534-1539 la monaĥejo estis trakonstruita al defenda kastelo, kiu baldaŭe ruiniĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj. En la 1750-aj jaroj nova preĝejo konstruiĝis, sed ĝi bruldetruiĝis en 1780. La renovigo daŭris 2 jarojn. La orgeno ekfunkciis en 1822.

La rekonstruita monaĥejo ricevis pilgrimlokan rajton en 1769, oni konstruis apartan kapelon por la pilgrimantoj.

Preĝejo
-------

En mezo de la fasado troviĝas la enirejo, sed la turo altiĝas flanke de la fasado. Interne la ĉefaltaro estis farita en 1758 kaj ĝi montras sur nebulo Sanktan Maŭricon, malantaŭe la martiroj. Pli supre estas videbla kronado de Sankta Maria, malsupre estas Stefano la 1-a (Hungario) kun Gizela de Bavario. En flankoj de la altara bildo skulptaĵoj pri Ladislao la 1-a (Hungario) kaj Emeriko de Hungario situas.

En la navo 2 flankaj altaroj troviĝas. Unu estas altaro de Sankta Maria, la alia estas altaro de Sankta Benedikto. Ĉefa fresko de la navo prezentas Sanktan Familion pentritan en 1779. La predikejo fariĝis en 1760.

Monaĥejo
--------

La monaĥejo formanta U-literon aliĝas al preĝejo, tial la du konstruaĵoj formas kune kvadraton.

Fontoj
------

* hungare kun bildoserio
* hungare
* hungare kun bildoj
* hungare kun bildoj[*rompita ligilo*]

Aerfoto
Aerfoto

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Maŭrico (Bakonybél) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Anna Misley** [miŝlei], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Mislei Erzsébet Anna Margit** estis hungara baletisto, koreografo, altlerneja instruisto.

Anna Misley  naskiĝis la 31-an de januaro 1905 en Debrecen, li mortis la 7-an de novembro 1979 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Anna Misley frekventis baletlernejon de Anna Pallay. Inter 1921 kaj 1930 ŝi apartenis al baleta trupo de Reĝa Operejo de Budapeŝto, inter 1927-1931 ŝi instruis en Muzikakademio de Budapeŝto. Baldaŭ ŝi fondis privatan baletan lernejon, kie ŝi instruis ĝis 1960. Dum la 2-a mondmilito ŝi kreis koreografaĵojn en filmoj. Li havis edzon, kiu estis fotisto.

Elektitaj baletaj roloj
-----------------------

* Fokin-Zőbisch: *A rózsa lelke* - junulino
* Brada: *Mályvácska királykisasszony* - ora pomo
* Gaubier: *A háromszögletű kalap* - muelistino

Elektitaj filmaj koreografiaĵoj
-------------------------------

* *Gül baba* (1940)
* *Álomkeringő* (1942)
* *Ördöglovas* (1943)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Jenő Farkas (koreografo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo arkianĝelo Sankta Mikaelo** estas romkatolika historia monumento en grandvilaĝo Arló (Hungario).

Historio
--------

Origine gotika kirko estis konstruita en 1486. Inter 1576-1698 la kalvinanoj uzis ĝin, poste plene ĝi estis trakonstruita inter 1732-1792. La turo konstruiĝis en 1786. Nur tre malgrandaj partoj restis el la mezepoko. La orgeno estis kreita en 1905. En la 1990-aj jaroj plena renovigo okazis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas en korto, kie ankaŭ ŝtona kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La turopinto estas bulboforma. La navo finiĝas en plurlatera absido. Ankaŭ sakristio kaj kapelo aliĝas al la navo. La internaj instalaĵoj estis faritaj en la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 29-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto Arkivigite je 2016-05-28 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Boussac-Bourg** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 788 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Boussac-Bourg etendiĝas sur 38,69 km², kaj havis 788 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 20 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Boussac-Bourg situas je alteco de 499 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Boussac-Bourg apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Maurice Santinon, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Boussac-Bourg apartenas al la kantono de Boussac, kies ĉefurbo estas Boussac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Boussac
**Théophile ROUSSEAU** [teoFIL ruSO] (nask. en 1876, mortige vundita apud Verdun la 11-an de aprilo 1916) estis franca profesoro de matematiko, kies la praktikon celanta agado grave kontribuis al la starigo de Universala Esperanto-Asocio (UEA).

Rousseau studis matematikon kaj laboris kiel profesoro de matematiko en diversaj urboj de Francio, fine en Dijon. Esperanton li memlernis en 1905. Allogita de la homfratiĝo, li ankaŭ komprenis, ke Esperanto devas esti enkondukata en la ĉiutagan vivon, ke nur utiligo de Esperanto por internaciaj servoj povas reteni la aliĝintojn. Al tiuj celoj li dediĉis sian tutan laboron, reagante kontraŭ la pure predikema tendenco. Jam en 1905 li klopodis por la apliko de Esperanto al la turismo; li propagandis ĉe la hotelestroj, kaj instigis eldonadon de gvidfolioj kaj gvidlibroj. Precipe li iniciatis la Esperanto-Oficejojn, kiuj, kun la konsuloj proponitaj de Alphonse Carles, estis kondukontaj al kreo de UEA. En 1906, li kaj Hector Hodler fiksis la programon de la nova gazeto „Esperanto" (vd. la artikolon Berthelot), kiu estis fariĝonta la organo de tiuj institucioj. Dum la Ido-krizo en 1907 li opiniis, ke por defendi Esperanton kontraŭ skismaj atencoj, estas necese grupigi ĝiajn uzantojn. Tiam naskiĝis ideo por internacia organizaĵo, kiu post kelkaj monatoj konkretiĝis en UEA. Ĝis la unua mondmilito li alportis al UEA kaj al la gazeto "Esperanto" plej ageman kunlaboradon.

Rousseau aktive partoprenis ĉiujn Universalajn Kongresojn krom tiu en Krakovo.

La 11-an de aprilo 1916, dum la batalo apud Verdun en arbaro de Avocourt, trafis lin peco de obuso. Post kelkaj minutoj li mortis pro sangperdado. Li postelasis edzinon kaj du filinojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nekrologo en Esperanto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
La **Distrikto Dorog** (hungare *Dorogi járás*) estis distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom. Ĝi situis sur ebenaĵo kaj sur montaro en la nordorienta parto de la departemento (en la norda parto de la lando).

La distrikta ĉefurbo estis Dorog, kiu estis minista vilaĝo, same la ceteraj 24 komunumoj estis vilaĝoj.

La areo en 1983 estis 504 km2, kie loĝis ĉ. 69 000 homoj. La loĝantoj okupiĝis pri minadoj de karboj kaj ŝtonoj (marmoroj), agrikulturo kaj bestobredadoj.

Historio
--------

Tiu distrikto funkciis inter 1950-1983 precipe el Distrikto Esztergom. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo: **Dorog**


|  |  |
| --- | --- |
| 
* Bajna
* Bajót
* Csolnok
* Dág
* Dömös
* Epöl
* Gyermely
* Kesztölc
* Lábatlan
* Leányvár
* Máriahalom
* Mogyorósbánya

 | 
* Nagysáp
* Nyergesújfalu
* Piliscsév
* Pilismarót
* Pilisszentlélek nun urboparto de Esztergom
* Piszke
* Sárisáp
* Süttő
* Szomor
* Tát
* Tokod
* Úny

 |

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
**Felikso de Burgundio** aŭ **Felikso de Dunwich** (m. la 8-an de marto 647 aŭ 648) estis sanktulo kiu verŝajne unue misiis en East Anglia, Anglio.

Li naskiĝis en Burgundio, kaj alvenis al Babingley, Norfolk ĉ. 615. Li iris al Canterbury, Kent. Tie ĉirkaŭ 630 la ĉefepiskopo Honorio nomumis lin episkopo de East Anglia kaj sendis lin kiel misiisto al tiu regno (eble responde al peto de Sigeberht, la kristana reĝo de East Anglia). Li estigis sian bazon verŝajne ĉe Dunwich, Suffolk. Li ĝuis reputacion de ekleziulo kiu klopodis estigi reciprokan respekton inter la kelta kaj la roma ekleziaj tradicioj.

Li fondis abatejon en Soham, Cambridgeshire, kaj tie li entombiĝis. Lia tombo estis profanata kiam la vikingoj disrabis la abatejon en 869. Dum la regado de Knuto la Granda liaj restaĵoj reentombiĝis en Abatejo Ramsey. Li estas sekvata kiel episkopo de Tomaso, anglosakso de la marĉa regio (Angle, *The Fens*) de orienta Anglio.

* Kategorio Felikso de Burgundio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 286676
 |
**Anna Medek,** laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) **Medek Anna Erzsébet Hildegard** estis hungara operkantisto (soprano), instruisto. Ŝia geedziĝa nomo hungarsisteme estis *Mekler Andorné*.

Anna Medek
Anna Medek [*rompita ligilo*] naskiĝis la 1-an de oktobro 1885 en Budapeŝto, ŝi mortis la 24-an de aŭgusto 1960 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Anna Medek jam frue lernis pianludon. Ŝi studis kantoteknikon en la Muzikakademio kaj ankaŭ en konservatorio de Parizo. En 1908 ŝi debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo en rolo *Elza* (Richard Wagner: Lohengrin). En la sekva jaro ŝi edziniĝis. En 1923 ŝi estis nomumita eterna membro de la Operejo. Tiutempe ŝi estis gastokantisto ekzemple en Vieno, Berlino, Hamburgo, Ostende, ŝi kantis ankaŭ oratoriojn. En 1932 ŝi preskaŭ plene blindiĝis, tial ŝi forlasis la kantadon, sed ŝi ekinstruis en muzika mezlernejo.

Elektitaj roloj
---------------

* Giacomo Puccini:
	+ *La bohème* – Mimi
	+ *Madama Butterfly* - Ĉo-ĉo-san
* Giuseppe Verdi:
	+ *Aida* - titolrolo
	+ *Il Trovatore* – Leonora
	+ *Un balo in Maschera* – Amelia
* Richard Wagner:
	+ Tannhäuser - Elizabeta
	+ Der Fliegende Holländer – Senta
	+ Lohengrin – Elza
	+ Die Walküre — Sieglinde
	+ Die Meistersinger von Nürnberg — Eva

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun fotoj

* Kategorio Anna Medek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Blazono de Boussières-sur-Sambre.
**Boussières-sur-Sambre** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 429 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Boussières-sur-Sambre estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Hautmont, kiu situas inter Aulnoye-Aymeries kaj Maubeuge, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.

La vilaĝo Boussières-sur-Sambre troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas kerne de natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Boussières-sur-Sambre etendiĝas sur 3,28 km².

Historio
--------

La 3-an de aŭgusto 2008, grava tornado trafis la urbetojn Hautmont, Neuf-Mesnil, Maubeuge kaj Boussières-sur-Sambre. Ĝi kaŭzis la mortojn de tri homoj (alia mortigis sin pro la katastrofo). Ĝi difektis entute 1 584 domojn kaj apartamentojn, el kiuj 291 estis tute detruitaj.

Administrado
------------

Boussières-sur-Sambre apartenas al la kantono de Hautmont, kies ĉefurbo estas Hautmont. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Hautmont
La **Distrikto Dunaújváros** [dunaUjvAroŝ] (hungare *Dunaújvárosi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Danubo en la sudorienta parto de la departemento (en la meza parto de la lando).

Distrikto Dunaújváros en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Dunaújváros, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 3 aliaj urboj kaj 3 grandvilaĝoj, la ceteraj 9 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 650,05 km², kie loĝas 93 625 homoj. La loĝantoj laboras en la industrio kaj diversaj urbaj servoj, krome estas ankaŭ agrikulturoj, (fruktoj kaj bestobredadoj.

Historio
--------

Tiu distrikto la plej frue estis „Distrikto Adony", kiu funkciis ĝis 1957, poste la distrikto prenis novan nomon „Distrikto Sztálinváros". La nuna nomo aperis en 1961. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Dunaújváros**
* aliaj urboj:
	+ Adony
	+ Pusztaszabolcs
	+ Rácalmás
* grandvilaĝoj:
	+ Előszállás
	+ Mezőfalva
	+ Perkáta
* vilaĝoj:
	+ Baracs
	+ Beloiannisz
	+ Besnyő
	+ Daruszentmiklós
	+ Iváncsa
	+ Kisapostag
	+ Kulcs
	+ Nagykarácsony
	+ Nagyvenyim

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
Bruna arktocefalo
Arctocephalinae.pngArctocephalinae
**Felfoko** estas iu el naŭ specioj de pinipedoj de la familio **Otariedoj**. Unu specio, nome la Kalorino (*Callorhinus ursinus*) loĝas en Norda Pacifiko, dum sep specioj de la genro *Arctocephalus* troviĝas ĉefe en la Suda Hemisfero. Ili estas multe pli rilataj al la marleonoj ol al la veraj fokoj, kaj kunhavas kun ili eksterajn orelojn (aŭriklojn), relative longajn kaj muskolajn antaŭajn naĝilojn, kaj la kapablon piediri sur ĉiuj kvar naĝiloj. Ili estas markita de densa subfelo, kiu faris ilin dumlonge celo de komerca fokoĉasado.

Specioj
-------

subfamilio : Arktocefalenoj - *Arctocephalinae*
genro : Arktocefalo - *Arctocephalus* (Marursoj)
specio : Bruna arktocefalo - *Arctocephalus pusillus*
specio : Forstera arktocefalo - *Arctocephalus forsteri*
specio : Rabia arktocefalo - *Arctocephalus doriferus*
specio : Ĉeantarkta foko aŭ Tropika arktocefalo - *Arctocephalus tropicalis*
specio : Suda arktocefalo - *Arctocephalus australis*
specio : Gvadalupa arktocefalo - *Arctocephalus philipii*
specio : Gazela arktocefalo aŭ Antarkta marurso - *Arctocephalus gazella*
genro : Kalorino - *Callorhinus*
specio : Kalorino - *Callorhinus ursinus*

* Kategorio Felfoko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Felfoko en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Ekumena Traduko de la Biblio**, aŭ Biblio TOB laŭ la (akronimo de *Traduction Oecuménique de la Bible* (Ekumena Traduko de la Biblio) estas versio de la Biblio publikigita franclingve en 1975-76 zorge de la Eldonoj Du Cerf, kunrealigita de katolikaj kaj protestantaj ekzegezistoj, finfine garantiita de ortodoksaj fakuloj. Enkondukoj al la unuopaj libroj kaj paĝpiedaj notoj estas riĉaj kaj zorgitaj egale al tiuj de la Biblio de Jerusalemo, sed pli freŝdataj.

La libroj ne estas ordigitaj laŭ la Vulgato (tiun sinsekvon konservis ankaŭ la katolika kanono), sed sekvis la vicon de la hebrea kanono, nome post la prakanonaj de la Malnova Testamento sekvas la duakanonaj, fine la novtestamentaj. Tiu elektita kriterio kunportis ke la eldonistoj decidis prezenti duoblan tradukon de la libro de Ester, nun alveninta duteksta, hebrea kaj greka.

En 1987 eliris la dua franca eldono. En 2004 estis republikita franca eldono de Pentateŭko kun notoj kaj enkondukoj ĝisdatigitaj laŭ la freŝdataj historiaj kaj ekzegezaj studoj.

La biblio TOB estis tradukita al diversaj lingvoj foje unuvoluma foje plurvoluma. Spite ĝiajn neoficialecon kaj neliturgiecon ĉe ĉiuj kristanaj konfesioj, TOB akiris la plej altan "neoficialan" konsenton inter la bibliistoj de la diversaj kredoj.

Karakterizoj de la TOBA traduko
-------------------------------

Tiu traduko estas certe neinversigebla etapo de la ekumenismo inter la kristanaj eklezioj ankaŭ pro jenaj motivoj: ĝi estas pli atenta al la fideleco al la litera ol antaŭaj ekumenaj komunaj bibliaj liturgiaj tekstoj kiel la "Interkonfesia lingvokuranta Biblia Traduko", estas dotita je ĝeneralaj enkondukoj kaj apartaj por ĉiu libro, la notoj havas karakterizojn filologiajn, historiajn kaj doktrinajn: ili estis redaktitaj de fakuloj katolikaj kaj protestantaj en daŭra konsulto kun la teologiista ortodoksa komisiono.

La Malnova Testamento estas tradukita el la masora teksto, krom tiuj pasaĵoj kiuj estas indikitaj en notoj kiel gravaj variantoj en aliaj manuskriptoj, aparte tiuj de la Septuaginto. La maloftaj kazoj en kiuj oni malproksimiĝas el la masora teksto estas konigitaj en notoj.

Por la personaj propranomoj kaj toponomoj oni preferis respekti la originan sonon kaj literumadon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ekumena traduko de la Biblio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* france Arkivigite je 2008-11-11 per la retarkivo Wayback Machine
* La Bible de Jérusalem Arkivigite je 2012-12-18 per Archive.today, la Traduction oecuménique de la Bible Arkivigite je 2008-11-11 per la retarkivo Wayback Machine, kun integraj enkondukoj kaj notoj.
* Archives de Réforme Arkivigite je 2010-07-15 per la retarkivo Wayback Machine. Atestaĵo de Pierre Prigent. "Tiel naskiĝis TOB."
* (Biblio TOB en la itala)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑   Tob en la hebrea signifas "bona", kio tamen neniel rilatas al la TOB
**Boursies** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 285 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999, kaj estas izolita teritorio de la departemento Nord ene de la departemento Pas-de-Calais.

Blazono de Boursies.

Geografio
---------

Boursies situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.

Boursies etendiĝas sur 7,62 km².

Historio
--------

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Charles Caudrillier, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Boursies apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Marcoing
**Bousignies-sur-Roc** (jen france, nederlande *Boeschepe*) estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 403 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2005.

La teritorio de Bousignies-sur-Roc estas ĉirkaŭita je 70% de la belga landlimo.

Geografio
---------

Bousignies-sur-Roc estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.

La vilaĝo Bousignies-sur-Roc troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Bousignies-sur-Roc etendiĝas sur 12,14 km².

Vidindaĵoj
----------

En Bousignies-sur-Roc estas kurioza domo, kiu situas en Francio sed havas enirejan ponton (super la rivereto Thure) en Belgio, sur la teritorio de la komunumo Bersillies-L'Abbayes. Tiu domo estas alirebla nur el Belgio.

Sur la teritorio de Bousignies situas "ŝtoniganta" fonto : ĝia sulfata kalko bezonas nur kelkajn minutojn por kovri ĉiujn ĉirkaŭajn aĵojn kaj doni al ili aspekton de ŝtono.

Administrado
------------

Bousignies-sur-Roc apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Solre-le-Château
**Bourrignon** (malnova ne plu uzata germanlingva nomo *Bürkis*) estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 281 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Bourrignon situas sur terena teraso de la ĵurasa montoĉeno de *Les Rangiers*, proksimume 7 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Delemonto. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,56 km², de kiuj 32% estas kovritaj de arbaro, 65% servas por agrikulturo kaj 3% por setlado. La plej alta punkto de la komunumo troviĝas sur al monto *Les Ordons* sur alteco de 995 m s.m.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Bourrignon limas en nordo al Pleigne, en oriento al Delemonto, en sudo al Develier, en sudokcidento al Boécourt, kaj en okcidento al La Baroche.

Trafiko
-------

Bourrignon situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 250 de Delemonto tra Lucelle al Ferette en Francio. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio de Lucelle al Delemonto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Bourrignon datiĝas el la jaro 1136 kiel *Borognuns*.
Kiel unu de la 13 liberaj vilaĝoj de la regno Delemonto Bourrignon fariĝis en la jaro 1271 havaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Bourrignon apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *François Kohler*: *Bourrignon en la Historia Leksikono de Svislando* (2004-06-07)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bourrignon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Bourrignon
* Bourrignon en la Historia Leksikono de Svislando

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Delemonto |
| --- |
| maldekstraBoécourt • Bourrignon • Châtillon • Corban • Courchapoix • Courrendlin • Courroux • Courtételle • Delemonto • Develier • Ederswiler • Haute-Sorne (Bassecourt • Courfaivre • Glovelier • Soulce • Undervelier) • Mervelier • Mettembert • Movelier • Pleigne • Rebeuvelier • Rossemaison • Saulcy • Soyhières • Val Terbi (Montsevelier • Vermes • Vicques) • Vellerat |  |

 |
**Narros de Matalayegua** [matalaĜEgŭa] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. *Matalayegua* estas tradukebla etimologie al *Arbaro de la Ĉevalino* aŭ *Mortigu la Ĉevalinon*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Castroverde, Cortos de la Sierra, Herreros, Íñigo, Narros de Matalayegua, Peña de Cabra, Peralejos de Solís, Sanchogómez kaj Terrones, krom la senhomejoj Garcigalindo kaj Malpartida, okupas totalan areon de 29,70 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 212 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 41 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Narros de Matalayegua fondiĝis en la 14-a jarcento, sed kelkaj domaroj jam en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753328
 |
**Emmetten** estas komunumo en Kantono Nidvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis 1 219 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Emmetten situas ĉe la suda bordo de la Kvarkantona Lago. La vilaĝo mem situas sur montoteraso super la lago.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Emmetten limas en sudo aliflanke de la Kvarkantona Lago al Gersau (SZ) kaj Ingenbohl (SZ), en oriento al Seelisberg (UR), en sudo al Isenthal (UR), kaj en oriento al Beckenried.

Trafiko
-------

La komunumo Emmetten estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio al Stans. De Emmetten eliras kvin aertelferoj al la ĉirkaŭaj turismaj regionoj.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Stans al Seelisberg. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas 3 kilometrojn okcidente en Beckenried. Sub la komunumo pasas la fama Seelisberg-Tunelo de la aŭtovojo A2.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Emmeten datiĝas el la jaro 1150 kiel *Empnoten* en la urbaro de la Monaĥejo Engelberg.

En la jaro 1307 estis konstruita en Emmetten kapelo je honoro de Sankta Jakobo. La kapelo estis detruita en la jaro 1601 de tertremo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Emmetten
* Emmetten en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  Komunumoj de Kantono Nidvaldo |
| --- |
|  |  |
|   Beckenried - Buochs - Dallenwil - Emmetten - Ennetbürgen - Ennetmoos - Hergiswil - Oberdorf - **Stans** - Stansstad - Wolfenschiessen   |

 |

* Kategorio Emmetten en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Dörrberg** estas vilaĝoparto de Gräfenroda en la Distrikto Ilm (Turingio, Germanlando).

Geografio
---------

Dörrberg kaj valo Dörrtal
Dörrberg nuntempe ne estas plu memstara sed nur setlejo en la valo de la rivero Wilde Gera supre de Gräfenroda je alteco de ĉ. 430 metroj. Eoste de la citita valo komenciĝas en la direkto de Geschwenda la valo *Dörrtal*, kien etendiĝas ankoraŭ la ero de Dörrberg. Apudaj montoj estas, eoste de la rivero, Schiebigenberg (517 m), sude Dörrberg (568 m) kaj okcidente de la rivero Bergmannskopf (616 m) kaj Waldsberg (701 m) kun la pinto ekskursocelo Bärenstein. Sude de Dörrberg troviĝas la interesa ruino Alteburg. Parto de Dörrberg administracie ne apartenas al Gräfenroda sed al Geschwenda, tiel ke inter 1952 kaj 1990 estis meze en Dörrberg la landlimo inter la GDR-distriktoj Erfurto kaj Suhl.

Historio
--------

Dörrberg estiĝis el setlejo kun forstista domo kaj diversaj segmuelejoj en la administradejo Amt Schwarzwald je la fino de la 17-a jarcento. En la 20-a jarcento la setlejo kunfandiĝis nature kun Gräfenroda en la nordo, kaj sekve klara limlinio ne plu povas esti tirita. Ĝis 1920 estis Dörrberg en la landlima regiono de la duklandoj Sachsen-Gotha kaj Schwarzburg-Sondershausen. Post la inaŭguro de la fervojlinio inter Neudietendorf kaj Ritschenhausen la vilaĝo senteble disvolviĝis.

Gundermann-domo
Konstruaĵo fortimpresa estas la t.n. Gundermann-domo, faktrabaĵo forstista de 1685. Proksime pli suden staras la 110 metrojn alta ponto Talbrücke Wilde Gera por la aŭtoŝoseo A 71.

Ekonomio kaj infrastrukturo
---------------------------

Gravas en Dörrberg en niaj tagoj forstado kaj la ligno-prilaborindustrio. Krome havas la vilaĝero propran gastejon kaj junulargastejon kun idilieca arbarranda situo. Dörrberg kuŝas ĉe strato kondukanta ĝis Oberhof kaj Gehlberg, dume la strato al Geschwenda estas neasfaltita. Ekde 1884 ekzistas en Dörrberg propra fervoja haltejo kun servoj oftaj ĝis Erfurto respektive Meiningen.

Fontoj
------

* Thür. Staatsarchiv Gotha, Staatsministerium Gotha Dep.II Loc. 49 Nr. 32 (Die Vereinigung der Ortschaften Gräfenroda und Dörrberg, 1918–1919)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dörrberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Historio de la hereda forstejo Dörrberg
* Informoj pri Gundermann-domo[*rompita ligilo*]
Sfera triangulo, ĉe ĝi la angula kromaĵo estas   
 *α + β + γ - π > 0*
En geometrio, **angula kromaĵo** estas la kvanto je kiu sumo de anguloj de sfera plurlatero sur sfero superas sumon de anguloj de plurlatero kun la sama kvanto de flankoj en ebeno. Ekzemple, ebena triangulo havas sumon de anguloj 180°; oktanto estas sfera triangulo kun tri ortoj, tiel ĝia sumo de anguloj estas 270°, kaj do ĝia angula kromaĵo estas 90°. Angula kromaĵo *a* de ĉiu plurlatero sur sfero estas proporcia al la plurlatera areo *S*, kaj la proporcieca konstanto estas inverso de kvadrato de la sfera radiuso *r*:

*a=S/r2*
Sur Tero areo de plurlatero kies angula kromaĵo estas 1 angula sekundo (kio estas proksimume la precizeco de mezurado en topografiado) estas proksimume 393 kvadrataj kilometroj, aŭ proksimume kvadrato kun latera longo 20 kilometroj.

En hiperbola geometrio, **angula deficito** estas difinita simile sur pseŭdosfero (hiperbola ebeno) kaj estas la kvanto je kiu sumo de anguloj de plurlatero sur hiperbolas surfaco malsuperas sumon de anguloj de plurlatero kun la sama kvanto de flankoj en ebeno. Ankaŭ ĝi estas proporcia al la areo.

Vidu ankaŭ
----------

* Sfera trigonometrio
* Steradiano
* Angula difekto
Lokomotivo ÖBB 1116 005 kun futbalmotivo okaze de Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kun motivo de Aŭstrio
Lokomotivo **Siemens ES64U2** estas universala alterna elektra lokomotivo kun asinkronaj motoroj konstruita baze de Siemens EuroSprinter. Ili estas uzataj en Aŭstrio de ÖBB en du serioj de tiu ĉi lokomotivo: 1016 kaj 1116 (kelkaj el la lokomtivoj de serio 1116 estis prilaboritaj por uzado kun grandrapidaj trajnoj Railjet) kun nomo Taurus. Tiuj du estas inter ŝatantoj de fervojo konataj pro la sono dum ekveturo, kiu sonas kiel tonalo. En Germanio temas pri serio 182, en Hungario 1047 (de MÁV) kaj 1047.5. Maksimuma rapido estas 230 km/h, longeco estas 19 280 mm kaj oni povas ilin uzi je standarda ŝpuro 1 435 mm. Tensiga sistemo estas jena: 15 kV 16,7 Hz; 25 kV 50 Hz. Oni povas ilin vidi ankaŭ en Ĉeĥio, sed nur apud la landlimo (ili estas uzataj ĉefe je personaj trajnoj de Břeclav al Vieno kaj Payerbach kaj je kelkaj EuroCity trajnoj al Aŭstrio; poste temas pri personaj trajnoj de Vieno tra Šatov al Znojmo).
Mekanika parto de tiu ĉi lokomotivo iĝis bazo por tipo Siemens ES64U4.

* Sono de Taurus dum ekveturo

* ES64U2 de Siemens kaj Krauss-Maffei en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio ES64U2 de Siemens kaj Krauss-Maffei en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Don LUSHER** (nask. 6-an de novembro 1923 mort. 5-an de julio 2006) estis brita ĵaztrombonisto kaj ludis trombonon en la ĵazbandego de Ted Heath. Dum sia pli ol sesdekjara kariero li ludis en kelkaj ĵazorkestroj kaj bandoj kaj du fojojn li estis prezidanto de la Brita Trombono Societo.

Vivo kaj kariero
----------------

Lusher naskiĝis en Peterborough en Anglujo kaj komencis ludi trombonon en la aĝo de ses jaroj en la loka bando de la Savarmeo kiel triageneraciulo de sia familio, kiu faris la saman. Post la soldatservo dum la Dua Mondmilito li fariĝis profesia muzikisto, ludanta en la bandoj de Joe Daniels, Lou Preager, Maurice Winnick, The Squadronaires, Jack Parnell kaj finfine en la ĵazbandego de Ted Heath. Lusher estis ĉeftrombonisto en la orkestro de Ted Heath kaj koncertvojaĝis tra Usono kelkajn fojojn. Post la morto de Heath 1969 li transpenis la direktadon de la bandego. Li ankaŭ gvidis la trombonsekcion je multaj koncertvojaĝo de Frank Sinatra tra Eŭropo.

Lusher formis sian propran ensemblon, *The Don Lusher Big Band*. He ankaŭ koncertis kun la bandego *Manhattan Sound Big Band*, kun Alexis Korner kaj variaj aliaj muzikistoj interalie en la rokkunfanda bandego *CCS*, kaj ekde la 1970-aj jaroj li estis grupano de *Best of British Jazz*.

Li laboris kelkajn jarojn kiel profesoro ĉe la Reĝa Muzik-Altlernejo (ĵazbandego), antaŭ ol li fariĝis profesoro pri trombono ĉe la muziklernejo de la Reĝa Mararmeo je Portsmouth en 1997. de ĉi tiu posteno li retiriĝis en 2004.

En 2001 Don sonregistris diskon ĉe diskeldonejo *Decca Records*, kiu prezentis Kenny Ball, Acker Bilk, John Chilton and the Feetwarmers, John Dankworth, Humphrey Lyttelton kaj George Melly kaj titolis ĝin *British Jazz Legends Together*.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 357784
* GND: 134938542
* LCCN: no90012668
* VIAF: 66676496
* BNF: 142011206
* MBA: 9680d095-e57f-4679-8bb4-d5f73c2de0ce
* NKC: xx0174981
 |
Maria Wiik, "Balado" (1898)
**Balado** estas poemo aŭ muzikaĵo komprenata diference en unuopaj literaturoj kaj epokoj.

En la romidaj literaturoj ĝi estas fiksforma lirika poemo. La **franca balado** konsistas el tri strofoj kaj duonstrofo, kun unu sama verso ripetita fine de ĉiu el ili; laŭ PIV la plej ofta strofo estas el ok kvarjambaj versoj kun tri rimoj (ababbcbc). Pro tiuj nur 3 rimoj estas la formo tre malfacila. La **itala balado** uzas 14 versojn kiel soneto, sed estas nur du strofoj, kvarversa kaj dekversa, kies lastaj versoj devas rimiĝi.

En la ĝermanaj literaturoj ĝi estas poemo kun morna enhavo, koncentrita al tragedia konflikto inter la heroo kaj demoneca aŭ socia-morala forto - en la konflikto la heroo kutime pereas. Feroaj baladoj heroaj danciĝas de antaŭ jarcentoj ĝis nuntempo. Metafore estas kiel baladoj nomataj ankaŭ poetismaj filmoj kun tragedia fino. Fama balado estas **La elfreĝo** de Goethe, kiun muzikigis Franz Schubert kaj esperantigis Antoni Grabowski kaj Kolomano Kalocsay. Eminenta kolekto de baladoj estas **Bukedo el ĉeĥaj naciaj mitoj** de Karel Jaromír Erben (esperantigita komplete de Tomáš Pumpr, parte de Miloš Lukáš kaj Josef Rumler).

En la muziko estis kiel baladoj nomataj komponaĵoj diversaj laŭ la epokoj, ekz. danckanzonoj, kanzonoj kun malrapida ritmo kaj romantika enhavo aŭ muzika akompano de baladoj kun tragedia morna enhavo.

Etimologie la vorto devenas de la latinida verbo *ballare* (danci) kaj parencas kun balo (portugallingve ankoraŭ *Balada* signifas tipo de poemo, de muziko kaj balo por junuloj), ĉar origine baladoj estis popolaj dancaj kantoj pri geamantoj. Tiel ilin kulturis Danto, Petrarca, Villon. En Anglio kaj Skotlando kantis baladojn vagantaj kantistoj (menestreloj), rakontante pri militoj kaj antikvaj nordiaj mitoj. La ĝenro transiris al Germanio kaj forte impresis poetojn Herder, Bürger, Goethe, Schiller , poste poetojn ĉeĥajn Čelakovský, Erben, Neruda, Wolker, Bezruč. Al baladoj kun tragikaj finiĝoj inklinas ankaŭ la folklora poezio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Balado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **La elfreĝo** de Goethe Arkivigite je 2007-02-21 per la retarkivo Wayback Machine
* **Bukedo el ĉeĥaj naciaj mitoj** de Karel Jaromír Erben Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine
* **Baladoj el Norda Kantaro**, originalajn tekstojn kaj tradukojn en la espan Arkivigite je 2015-07-15 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 140306
* GND: 4004343-5
* LCCN: sh2007101791
* NDL: 00560520
* NKC: ph118731
 |
**Don ROSA** (aŭ plennome *Keno Don Hugo Rosa*) estas la plej konata de nuntempaj komiksaj verkistoj de Donald Duck. Li naskiĝis je la 29-a de junio 1951 kaj loĝas en Louisville, Kentukio, Usono (lia naskiĝurbo).

La plej konata verko de Rosa estas *The Life and Times of $crooge McDuck* (*La Vivo kaj Tempoj de $kruĝo MakAnaso*), kiu estas rakonto pri la vivo de Scrooge McDuck.

Oni povas trovi dediĉon al Carl Barks en preskaŭ ĉiu verko de Rosa. La dediĉo (D.U.C.K. *Dedicated to Unca Carl from Keno* - Dediĉita al onklo Carl el Keno) estas ofte kaŝita en la unua panelo aŭ la unua paĝo de la rakonto.

Krom la Donald Duck -verkoj Rosa verkis siajn proprajn komiksojn - nomataj *Pertwillaby Papers* kaj *Captain Kentucky* - en la 1970- kaj 1980- jardekoj.

* Don Rosa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Don Rosa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 31171
* GND: 128966971
* LCCN: no2010031315
* VIAF: 69995628
* ISNI: 0000 0001 1493 2587
* LIBRIS: 355523
* SUDOC: 229058310
* BNF: 16694354m
* MBA: e75d175d-e953-4ead-8437-d60f5183183b
* NLA: 40292701
* BIBSYS: 71031
* NKC: xx0214925
* BNE: XX4935881
 |
Socio > Organizaĵo > Internacia organizaĵo > Mondaj organizaĵoj > Neregistaraj organizaĵoj > EYFA < Organizaĵoj < Ekologio < Biologio

---

**EYFA** (angle *European Youth For Action* - Eŭropa junularo por aktiveco) estas ne registrara organizaĵo. La sidejo de organizaĵo estas en Amsterdamo en Nederlando.

Historio
--------

La organizaĵo komencis sian laboron en jaro 1986. Je la komenco de ĝia agado estis la aktiveco - rajdo disvolvita per iniciativo de Sveda/Germana grupo por la savi praarbarojn en Eŭropo. Tiam ĝi nomiĝis (en: European Youth Forest Action - Arbara agado de Eŭropa junularo).
De ĉi rajdo , la organizaĵo evoluis , kiel la platformo por movado de herbej-radikoj movado de kolektivoj, organizaĵoj, grupoj,
projektoj kaj unuopuloj aktivaj sur vivmedia kampo kaj en areo de sociala justeco tra la tuta Eŭropo.

Orientacio
----------

La orientacio de organizaĵo estas karakterizita per la orientacio al loka agado kaj ĝi konsideras, ke la ĉhefaj vivmediaj aŭ ekologiaj problemoj estas demando de sociala kaj ekonomia maljusteco. Ĝi laboras tiel, por ke defii la ĉefaekonomian fluon kaj presenti al ĝi voĉoj de socialaj kaj ekologiaj manieroj de vivo.

Ĉefcelo
-------

La ĉefa celo de agado de la grupo estas kuraĝigi iniciativojn kaj aŭtonomio de gejunulojn. Alia ĝia celo estas krei por ekologiaj aktivuloj , kolektivoj kaj unuopuloj de ĉiu anguleto de Eŭropo platformon por kunlaboro kaj interŝanĝado de spertoj kaj scioj. Ankaŭ subteno ne-perfortaj kampanjoj, kiuj helpas ŝanĝi nedaŭripovaj sistemoj al pli ekologiaj kaj daŭripovaj vojoj de vivo, agado kaj laboro.

Formoj de laboro
----------------

La organizaĵo faradas krom la menciitan agadon ankaŭ aranĝoj, kreivaj metiejojn, seminarojn ktp. en tuta Eŭropo.

Projektoj
---------

La ĉefaj aranĵoj de EYFA:

* Ekotopio – ĉiujara regula dusemajna somera tendaro por junaj geaktivuloj de tuta Eŭropo,
* Ecorates - helpa monsistemo uzita dum EYFAj agadoj
* Helpo kiel peti Eŭropan komisionon por subteno por Eŭropa volontula servo.

Fonto
-----

Laŭ oficiala retejo de organizaĵo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* (angle) -  - Eyfa retpaĝaro
* (angle) -  - Retpaĝaro pri ekotopio
la sportpafisto *Ri Ho-jun* en la somera Olimpiko 1972 kontribuis la entute unuan nordkorean ormedalon
**Sportistoj** de la politike tre fermita lando **Nord-Koreio** unue en 1964 partoprenis vintran **olimpikon** - ekde la jaro 1972 oficiala nord-korea teamo laŭ permeso de la tre strikta ŝtata registaro rajtas partopreni la somerajn olimpikojn, kaj nur maltrafis tri eventon ekde tiam: en 1984, kiam ĝi aliĝis al la sovetunia bojkoto de la evento en Usono, en 1988, kiam ĝi bojkotis la ludojn en Sud-Koreio, kaj en 2020/2021, kiam oni citis timojn pri la kronvirusa pandemio. En vintraj olimpikoj nur kun interrompoj estis nord-koreaj partoprenantoj, kiuj kontribuis po unu bronzan medalon en 1964 kaj 1992. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2016, la teamo sume atingis  16 orajn,  17 arĝentajn kaj  24 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **48**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La ŝtate kontrolata Olimpika Komitato de Nord-Koreio kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1953 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1957.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Laŭ stato de somero 2022 ne ekzistas oficiala retejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

* Kategorio Nord-Koreio en la Olimpikoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  | malnova emblemo, uzita ĝis antaŭ 2016 |  | la tablotenisistino Kim Song-i en la olimpiko 2016 |
Arkitekturo > Famaj Monumentoj

---

Pluraj el ili estas listigitaj de Unesko kiel Homara Posedaĵo.

Sep mirindaĵoj de la antikva mondo
----------------------------------

Egiptaj Piramidoj - Pendoĝardenoj de Babilono - Templo de Artemisa en Efeso - Statuo de Zeŭso - Maŭzoleo de Halikarnaso - Koloso de Rodiso - Lumturo de Aleksandrio

Antikva Mondo
-------------

Palaco en Knoso - Templo Abu-Simbel - Ora Pagodo - Partenono - Granda Muro de Ĉinio - Kolizeo de Romo - Sfinkso - Stonehenge

Frua Feŭda Epoko
----------------

Panteono de Romo - Kecalkoatla Piramido - Agia Sofia Templo en Konstantinopolo - Kruc-Templo de Mcĥeta - Moskeo Kubat-as-Sahra - Granda Moskeo de Damasko - Maŭzoleo Ismail Saman

Mezepoko
--------

Sofia Templo de Kievo - Piza Turo - Pokrov-Preghejo - Piramido-Templo Kastilio - Angkor-Watt - Suna Templo - Templo de Reims - Alhambro de Granado - Templo de Kolonjo - Maŭzoleo de Gur-Emiro - Ĉiela Templo de Pekino - Statuoj de Pask-insulo

Malfrua Feŭda Epoko
-------------------

Templo de Sankta Petro - Templo de Vasil Blajeni - Eskorialo - Taĝ-Mahalo - Versajla Palaco - Zwinger - Grandpalaco de Petrodvorec - Brandenburga pordego en Berlino - Kazana Palaco - Triumfarko de Parizo - Grand-Opero - Eiffel-Turo de Parizo

Moderna Mondo
-------------

Kaufman-Domo - Universitato de Karakaso - Domo de Unesko - Guggenheim-Muzeoj - Kennedy-Aeroporto - Olimpia Stadiono en Tokio - Palaco Finlandia - Statuo de Libereco en Novjorko
La **Nord-Donecka naftogasa sektoro** estas naftogasa sektoro, kiu okupas la nordan parton de Rostova provinco kaj la sudan parton de Volgograda provinco (Rusio). Sude ĝi estas limigita de la falta Donbaso, okcidente ĝi spureblas en Luhanska provinco (Ukrainio), kie ĝi kuniĝas kun la Dnipra-Donecka enpremiĝejo, oriente ĝi bordas al la Ĉekaspia enpremiĝejo. En Rusio ĝia areo estas 20 mil km².

Strukturo
---------

Tektonike la sektoro estas ligita al la sud-orienta deklivo de la Voroneĵa anteklizo de la Orienteŭropa kratono en la loko, kie ĝi kuniĝas al la Donecka orogenezo (la Antaŭdonecka ŝtupo). De Donbaso ĝin apartigas la sistemo de grandaj surŝoviĝoj (la Ĉefa, Diamanda, Marjevska kaj aliaj), kiuj formas sude de la ŝtupo la apartan strukturan elementon — la interŝurŝoviĝan zonon. Laŭ la antaŭrifeana fundamento sur la deklivo de la anteklizo spureblas la submeridiana Millerova transversa leviĝo.

La platforma kapoto enhavas sedimentaĵojn de karbonio, frua triaso kaj malfrua kretaceo. La ĉefan parton de la sekco okupas karboniaj (ĉefe karbonataj) rokaĵoj. En la suda parto la kapoto estas dika pli ol 4 km. Gasohavaj horizontoj estas trovitaj en grejsoj de la baŝkira kaj moskva ŝtupoj de la meza karbonio.

Ekspluatado
-----------

La unua gasminejo (Krasnopopovska) estis malkovrita en 1961 en Luhanska provinco. En 1972 en RSFSR estis malkovrita la Skosirska gasminejo, kiu troviĝas en la interŝurŝoviĝa zono. Ĝis 2002 estis trovitaj 14 minejoj, inkluzive de 12 gasaj, po unu naftogasa kaj nafta. La gaskapacito estis pritaksita je 24,3 miliardoj da kubaj metroj da gaso kaj 1,61 milionoj da tunoj da nafto. Ĝis 2002 estis elminigitaj 5 miliardoj da kubaj metroj da gaso.

La plej granda kaj tipa por tiu ĉi provinco estas Markovka minejo, kiu enhavas ĝis 17,55 miliardoj da kubaj metroj da gaso. En sedimentaĵoj de la meza karbonio en la intervaloj de 600 ĝis 1900 metroj estas trovitaj pli ol 20 grejsaj gasohavaj tavoloj dikaj 2 ĝis 20 metroj (180 metroj sume). 

La ekspluatataj minejoj estas ligitaj al la Nord-Kaŭkaza gasotransporta sistemo.

Vidu ankaŭ
----------

* Mezkaspia naftogasa baseno

Referencoj
----------

1. ↑  Ступаков, В. П..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Северо-Донецкий газоносный район // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 397. ISBN 5-85270-327-3.