recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Omar al-Baŝir en la 12-a konferenco de la Afrika Unio februare 2009
**Omar Hasan Ahmad al-Baŝir** (arabe عمر حسن أحمد البشير, ʿUmar Ḥasan Aḥmad al-Baŝīr; naskiĝis la 1-an de januaro 1944 en Hoŝ Banaga proksime de Ŝandi en norda Sudano) estis la ŝtatestro de Sudano de 1993 ĝis 2019. Li estas armea generalo, kiu en 1989 ekregis la landon post neperforta armea puĉo kaj regis Sudanon en sinteno de islama fundamentalismo. Ekde 1993 li estis la ŝtata prezidanto de Sudano. La 25-an de aprilo 2010 li estis reelektita je sia posteno en prezidenta baloto. Laŭ oficialaj informoj li ricevis 68 procentojn de la voĉdonoj. Post monatoj da manifestacioj kontraŭ lia regado, la 10-an de aprilo 2019, la Defenda Ministerio anoncis, ke la armeo lin eloficigis kaj arestis.

Kondamno de la Internacia puna kortumo
--------------------------------------

La 14-an de julio 2008 la ĉefakuzisto de la Internacia puna kortumo en Hago, *Luis Moreno-Ocampo*, petis kondamni la sudananon pro genocido, krimoj kontraŭ la humaneco kaj militkrimoj en la daŭriĝanta milito en Darfuro. Temis pri la unua kazo, kiam petiĝis kondamni oficantan ŝtatestron je malliberiĝo. 

La Internacia puna kortumo la 4-an de marto 2009 vere kondamnis lin je malliberiĝo, sed nur akuzis lin pri krimoj kontraŭ la humaneco kaj militkrimoj, ne pri genocido, ĉar laŭ la kortumo mankis sufiĉaj pruvoj. Nur la latva juĝistino *Anita Ušacka* ankaŭ pledis por akuzo pri genocido. Tamen la kortumo lasis al si la liberon eventuale poste ampleksigi la kondamnon je akuzo pri genocido, se la haveblaj pruvoj plimultiĝus).

Iuj ŝtatoj kiel ekzemple Ĉinio, Rusio, la Araba Ligo kaj la Afrika Unio kritikas la kondamnon kaj konsideras ĝin malhelpo por pripacaj internegocoj en Darfuro. En julio 2009 Afrika Unio publikigis rezolucion, eksplicite ne obei la kondamnon je malliberiĝo.

Vidu ankaŭ
----------

* Milito en Darfuro
* Internacia reago al milito en Darfuro
* Sudana Revolucia Fronto

Referencoj
----------

1. ↑  Anglalingva raporto de BBC
2. ↑  novaĵo pri la kondamno en la germanlingva retejo *spiegel.de*
3. ↑   Arkivigite je 2013-09-08 per la retarkivo Wayback Machine informo de la kortumo mem en formato PDF (angle)
4. ↑   informo pri la rezolucio de la Afrika Unio en la retejo de la televida korporacio BBC (angle)

* Kategorio Omar al-Baŝir en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 319902
* GND: 119502615
* LCCN: nb2008023327
* VIAF: 251919553
* ISNI: 0000 0003 7535 7082
* SUDOC: 149757956
* BNF: 16256447k
 |
**Pino Kresto** aŭ **Pinkresto** (angle *Pine Ridge, Oklahoma*) estas nealigita komunumo en Hale Township, Kantono Caddo, Oklahomo, Usono. Ĝi situas 6 mejlojn (10 km) sude de Fort Cobb ĉe la kuniĝo de County Road 1380 kaj la Kantona Strato 2550. En la komunumo dum la 1940-aj jaroj ekzistis centro de aktiveco ĉe la ĉefa kuniĝo de la Ozark-Turo kaj la vojo de Fort Cobb, kun manĝaĵejo kaj du preĝejoj, nome tiuj de la *Hopewell Missionary Baptist Church* kaj de la *Pine Ridge Church of Christ* (kiuj poste kunfandiĝis en la Fort Cobb-Eklezio de Kristo). Hodiaŭ nur restas la ruinoj de la konstruaĵo de la Baptista Eklezio, la Plaĉa Vetkembejo, kaj la elektra substacio de Pine Ridge.

Laŭ la loĝantoj, la komunumo ricevis sian nomon de la komunumo de Pine Ridge, Arkansaso, kiu estis la elsendejo de la radioproogramo *Lum and Abner*, kiu estis elsendita de 1934 ĝis 1952. Legendo diras, ke la posedanto de la magazenejo nomis ĝin "Pine Ridge" laŭ la radio-programo kaj kun la tempo la nomo estis adoptita kiel la nomo de la tuta komunumo.

Pino Kresto situas ĉe la aliro de la nigra vojo rekte suden de Fort Cobb kaj la malnova Ozark Trail (frua antaŭaĵo de Itinero 66).

La Pine Ridge- Komunumo plejparte dependas el kultivado de tritiko kaj fojno kaj brutobredado. Ankaŭ estas vintrejo oriente de Pine Ridge sur la Ozark Trail (Woods and Waters Winery and Vineyard).

Publikaj lernejanoj en Pine Ridge ĉeestis lernejon ĉe Broxton ĝis la lerneja distrikto estis solidigita kun Fort Cobb en la 1990-aj jaroj. Telefonaj numeroj por la Pine Ridge areo dividiĝas inter la prefiksoj de Fort Cobb kaj Apache. Elektra servo estas provizita de CK Energy Electric Cooperative (kunigita de la iamaj elektraj kooperativoj de Kaddo kaj Kiwash en 2016).

Pine Ridge estas en Ŝtata Distrikto 56 kaj en Ŝtata Senato Distrikto 26.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Mapo de la Oklahoma Sekcio de Transportado: Caddo Distrikto (PDF elŝuto)
4. ↑
5. ↑
6. ↑  Intervjuo kun Lawrence McCullough de James M. Branum, ĉirkaŭ 1997
7. ↑  Dary, David *Stories of Old Time Oklahoma*, 2011 OU Press, paĝo 23
8. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2017-05-12. Alirita 2017-10-22.
9. ↑   Domo Distrikto 56 mapo kiu montras Pino Kresto (PDF elŝuto). Arkivita el la originalo je 2007-10-03. Alirita 2017-10-22.
10. ↑   Senato Distrikto 26 mapo (PDF elŝuto). Arkivita el la originalo je 2007-10-05. Alirita 2017-10-22.

*Noto: Ĉi tiu artikolo baziĝis en parto de la artikolo de angla lingvo por Pine Ridge, Oklahomo. La teksto origine estis tradukita per maŝino, sed poste reskribita kiel bezonata por gramatiko, ktp.*
**El Hadj M'Hamed El Anka** (arabe الـحــاج مــحــمــد الـعــنـقــة, Berbere ⴻⵍ ⵂⴰⴵ ⵎ'ⵂⴰⵎⴻⴷ ⴻⵍ ⴰⵏⴾⴰ), (20a de majo 1907 en Alĝero – 23a de novembro 1978 en Alĝero) konata ankaŭ kiel **Hadj Muhammed Al Anka**, **El-Hadj M'Hamed El Anka** (kaj variaj aliaj kombinoj), estis konsiderita La Granda Mastro de la Alandaluzia klasika muziko kaj de alĝeria muziko *ĉaabi*.

Jam 13jaraĝa li estis dungita en orkestro kie li ekludis mandolon, kio iĝos lia preferata muzikilo.

Post la morto de la ŝejĥo Nador en Majo 1926, en Ĉerĉel, El Anka eklaboris por la organizo de festivaloj por la grupo. La orkestro inkludis Si Said Larbi (realnome Birou), Omar Bébéo (Slimane Allane) kaj Mustafa Ulid El Meddah inter aliaj. En 1927 li komencis partopreni en la kursoj de la ŝejĥo Sid AH Ulid Lakehal, kion li sekvis ĝis 1932.

En 1928 li estis unuafoje eksponita al la ĝenerala publiko, kaj li registris 27 diskojn (78 rpm) por Columbia, lia unua publikigante, kaj partoprenis en la inaŭguro de Radio PTT Alĝero.

Kantoj
------

* *Lahmam lirabitu*
* *Sebhan ellah ja ltif*
* *Ŭin saâdi ŭin*
* *Aĥki fi ĥnata*

Bibliografio
------------

Saadallah, Rabah.  (1981) *El-Hadj M'hamed El-Anka maître et renovateur de la musique "Chaâbi "* (france). Algiers: La Maison des Livres.

Referencoj
----------

* El hadj Mohamed El Anka Arkivigite je 2001-11-18 per la retarkivo Wayback Machine Much-copied "El ANKA M'Hamed" article from WebChaabi.com. In French.
* Hadj M'hamed El Anka : La légende du siècle Arkivigite je 2016-09-08 per la retarkivo Wayback Machine Artikolo de Karim Aïnouche, ĉe *"La Kabylie de Matoub LOUNES"*

* Kategorio El Hadj M'Hamed El Anka en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 577613
* GND: 1072184699
* VIAF: 316389210
* MBA: 0e1eb365-7da1-42cd-913c-212e853fca74
 |
*Pelargonium zonale*
La **pelargonio** (***Pelargonium***) estas plantgenro el la familio de geraniacoj. Ĝi similas al la geranio.

La genro entenas 28 ĝis 300 speciojn, kiuj originas ĉefe el Suda Afriko kaj apartenas al la kaba flaŭro. Kelkaj specioj kreskas en Namibio, Tanzanio, Eritreo aŭ sur la insuloj Sankta Heleno kaj Tristan da Cunha. Pelargoniojn oni trovas ankaŭ en Aŭstralio, kio pruvas ke la genro estas tre praa.

La pelargonio havas unusimetrian floron kun 5 petaloj kaj 7 fekundaj stamenoj.

La floroj de geranio estas aktinomorfaj, havante 5 petalojn kaj 10 fekundajn stamenojn.

Specioj
-------

* Pelargonium elegans
* Pelargonium colyledonis
* Pelargonium australe
* Pelargonium reniforme
* Pelargonium echinatum
* Pelargonium oblongatum
* Pelargonium pulchellum
* Pelargonium crithmifolium
* Pelargonium lobatum
* Pelargonium spinosum
* Pelargonium tetragonum
* Pelargonium tenuicaule
* Pelargonium longicaule-angustipetalum
* Pelargonium caylae

kaj multaj aliaj

Jenaj specioj estas uzataj kiel potplantoj:

* Pelargonium grandiflorum aŭ **grandflora pelargonio**
* Pelargonium peltatum aŭ **hederofolia pelargonio**
* Pelargonium zonale au **zona pelargonio**

Ekzistas multege da kulturvarioj de la 3 specioj.

Sekcioj de la genro Pelargonio
------------------------------

Pro la granda kvanto de la specioj oni dividas la genron en 16 sekcioj

Fonto
-----

Utrecht, A. (2011) Die "Wilde Malve" aus Südafrika", in DEGA Produktion Handel 9, S. 29 bis 31 (germanlingva)

Vidu ankaŭ
----------

* Pelargonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Pelargonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Pelargonio en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Charles Louis L'Héritier de Brutelle


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri botaniko |
La ***Sobieski*** estas EuroCity (EC) internacia trajno. Ĝi estis lanĉita en 1994, ĝi konektas Vienon, la ĉefurbon de Aŭstrio, kaj Varsovion, la ĉefurbon de Pollando, tra la Ĉeĥa Respubliko.

La nomo de la trajno honoras la Sobieski-familion, faman familion de pola nobelaro.

En la jaro 2013, la norden iranta trajno forveturas post la sepa horo kaj la suden iranta trajno post tagmezo. Ambaŭ trajnoj alvenas en siajn cellokojn post ok horoj kaj tridek minutoj.

Haltoj de trajno Sobieski (entute 639 km)
-----------------------------------------

Wien Meidling - Wien Simmering - Břeclav - Hodonín - Staré Město u Uherského Hradiště - Otrokovice - Přerov - Hranice na Moravě - Ostrava-Svinov - Ostrava hl.n. - Bohumín - Zebrzydowice - Katowice - Sosnowiec Glowny - Warszawa Zachodnia - Warszawa Centralna - Warszawa Wschodnia

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

Vidu ankaŭ
----------

* Historio de fervoja transporto en Aŭstrio
* Historio de fervoja transporto en la Ĉeĥa Respubliko
* Historio de fervoja transporto en Pollando
* Listo de EuroCity trajnoj
* Listo de personaj trajnoj kun nomo de Eŭropo

*En tiu ĉi artikolo estas uzita maŝina traduko de WikiTrans de teksto el la artikolo Sobieski (train) en la angla Vikipedio.* 

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Tiu ĉi paĝo jam estis permane reviziita kaj laŭeble ne enhavas erarojn.Se vi tamen trovas problemojn, vi povas ankoraŭ plibonigi jenon:
* Prilaboru tro rektan tradukon.
* Ĉe certaj kulturaj aŭ politikaj temoj povas ekzisti angleca neekvilibro de informoj.
* Kontrolu kaj korektu maltaŭgajn fakajn terminojn.

Se vi korektis unu el la menciitaj mankoj, bonvolu forigi la koncernan parametron de la ŝablono {{Pluraj problemoj}}. Detaloj estas en la dokumentado. |
Situo (ruĝa linio)
La **Pelješacponto** estas staja pendoponto, kiu estas konstruota en la suda parto de Kroatio. La ponto transos la Neretvan markolon.

Per ĉi tiu ponto la suda provinco Dubrovnik-Neretva estos ligata kun la cetera parto de Kroatio. En 2017 la ponto devas esti preta kaj fariĝos parto de la kroata A1, nomata "Dalmatina". La intenco estas plilongigi la aŭtoŝoseon ĝis Dubrovnik sen tuŝi la teritorion de Bosnio-Hercegovino.

La plej longa spanon estos 563 m, kaj la tuta longo 2404 m. Ĝi situos 55 m super marnivelo kaj ekhavos kvar koridorojn.

Franca studado sugestis en decembro 2013 ke la ponto estas la plej bone farebla solvo kaj la kroata ministro de trafiko deklaris ke la konstruado de la ponto probable startos en 2017 kaj finos en 2022.

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-12-13. Alirita 2014-11-18.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pelješacponto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Animacia filmeto
pariza omnibuso
Benz-Omnibus, 1896
**Omnibuso** estis ĉevaltirita publiktrafika veturilo, antaŭulo de la aŭtobuso kaj trolebuso, plej malnova metodo de la urba trafiko. La nomo venas el la latina vorto *omnibus* (por ĉiuj). La omnibuso estis - krom la ĉevalfervojo - plej grava veturilo de urba trafiko en la 19-a jarcento.

La komuna veturilo aperis jam meze de la 17-a jarcento, sed ne disvastiĝis. La kaleŝo estis nur veturilo por la riĉuloj.

Iu entrepreno en 1826 (1819), en la urbo Nantes funkciigis regule ĉarojn inter la urbocentro kaj la publika banejo urboranda. Li devis konstati, ke la publikon interesas pli bone la trafika ebleco ol la banejoj. Li nomumis la veturilon al *voiture omnibus* ("veturilo por ĉiu"), tiel fondante la urban amastrafikon. La omnibusojn tiris ĉevaloj, sed en la 1830-aj jaroj oni faris eksperimentojn per vapormaŝina pelado, sed tio ne disvastiĝis.

La omnibusojn ŝanĝis la aŭtobusoj komence de la 20-a jarcento. En Budapeŝto ĝi funkciis inter 1832 (1-an de julio) ĝis 5-an de novembro 1929. En ĝi povis veturi 8-14 homoj (sidante), poste aperis la etaĝaj omnibusoj.

* Kategorio Omnibuso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pelodytes punctatus side.jpgFlanka foto de *Pelodytes punctatus* 
Arealo de genro *Pelodytes* 
La **Peloditedoj** (*Pelodytidae*), en kelkaj lingvoj nomitaj *petroselaj ranoj* aŭ *ŝlimaj ranoj*, estas familio de la ordo *Anura* de Amfibioj. La familio konsistas nur el unu genro, nome *Pelodytes*, kiu enhavas nur tri speciojn. Tiuj ranoj troviĝas en sudokcidenta Eŭropo kaj Kaŭkazo. La komuna nomo de "petroselaj ranoj" venas el la fakto ke la Ordinara pelodito (*Pelodytes punctatus*) pro ties koloro, ŝajnas spicita per petroselo.

Taksonomio
----------

* Familio Peloditedoj
	+ Genro *Pelodytes*
		- *Pelodytes caucasicus* – Kaŭkaza pelodito
		- *Pelodytes ibericus* – Iberia pelodito
		- *Pelodytes punctatus* – Ordinara pelodito

Bibliografio
------------

* Cogger, H.G.; R.G. Zweifel; D. Kirschner (2004). Encyclopedia of Reptiles & Amphibians Second Edition. Fog City Press. ISBN 1-877019-69-0.
* "ADW: Pelodytidae: Information".  Alirita la 7an de Februaro 2017.

* Kategorio Peloditedoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Peloditedoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Anna T. Surányi** [tE ŝurAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **T. Surányi Anna** estas hungara ceramikisto, mezlerneja instruisto. Ŝia (praktike neuzita) geedziĝa nomo estas *Tari Józsefné*, en ŝia nomo la sola majusklo signifas la komencan literon de la edzo. Ŝia filino estas Eszter Tari.

Ornama ceramikaĵo fare de Anna T. Surányi en 2002
Anna T. Surányi naskiĝis la 27-an de januaro 1947 en Jászárokszállás.

Biografio
---------

Anna T. Surányi maturiĝis en arta gimnazio en Pécs en 1965, poste ŝi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1971. Ŝia ĉefinstruisto estis Imre Schrammel. Inter 1971-1973 ŝi laboris en porcelana uzino de Hódmezővásárhely, poste ŝi instruis en la arta gimnazio en Pécs du jarojn, inter 1977 kaj 2008 ŝi estis artisto de porcelana uzino de Pécs. Ŝi ricevis premiojn en 2004 kaj 2005.

Elektitaj individuaj ekspozicioj
--------------------------------

* Pécs (1989, 1994)
* Komló, Paks (1990)
* Makó, Kiskunfélegyháza (1992)
* Szeged (1994)

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* Pécs (1978, 1984-1989, 1992, 1996, 2000)
* Budapeŝto (1983, 1985, 1992, 1998)
* Mohács, Siófok (1986)
* Faenza (1989)
* Valencia (1989, 1990)

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-03-19 per la retarkivo Wayback Machine
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 696683
 |
Paltroka ventsegejo en Arnhem Nederlando (Foto: Hans de Kroon)
**Paltroka segejo** estas kiel pseŭdomuelejo raraĵo kaj verŝajne nur troviĝas en Nederlando kaj Germanio.

La karakteriza silueto donis al ĝi la nomon: la mantelo de religiulo en Palatinato (*"rok"* aŭ *"rock"* signifas mantelon).

La paltroka segejo ĉefe estas konstruita kiel ventsegejo kaj verŝajne disvolviĝis en la Zaanregiono. Cornelis Corneliszoon el Uitgeest akiris en la jaro 1593 la patenton por sia invento. La unua paltroka segejo estis konstruita sur floso por plifaciligi la turnadon al la vento. Poste oni metis la segejon sur masonitan ringon, sur kiu la supra parto povis turni sur rullagroj. La paltroka segejo divideblas en tipoj kiel *trabosegilo*, *latsegilo* kaj *panelsegilo*.

La ventsegejo estas kvaredra kaj havas malfermitan postaĵon kaj alojn je ambaŭ flankoj.

En Nederlando ankoraŭ postrestas la sekvaj paltrokaj muelejo:

* *De gekroonde Poelenburg* (La kronita Marĉaburgo) en la Zaanse Schans
* *De Eenhoorn* (La Unukornulo) ĉe la Spaarne en Haarlem
* *De Held Jozua* (La Heroo Josuo) en Zaandam
* *De Otter* (La Lutro) ĉe la Kostverlorenvaart en Amsterdamo
* *Het Spinnenwiel/Mijn Genoegen* (La radŝpinilo/Mia Plezuro) en la Nederlanda Subĉiela Muzeo en Arnhem

Eksteraj ligiloj
----------------

* Paltrokaj muelejoj en Germanio Arkivigite je 2015-01-12 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Paltroka segejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pembroke Pines** estas grandurbo, universitata urbo en Usono, en subŝtato Florido, en distrikto Broward. En la loknomo "Pines" signifas: pinoj, ĉar en la areo multe da pinoj troviĝas. 

Mapo pri situo de Pembroke Pines

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 26° 01′ N 80° 19′ U﻿ / ﻿26.017 °N, 80.317 °U﻿ / 26.017; -80.317 (mapo)
* Areo: 89 km²
* Loĝantaro: 154 750 (en 2010)
* Supermara alteco: 2 m
* Horzono: UTC-5h (en somero UTC-4h)
* Poŝtkodo: 33026
* Telefonkodo: 754, 954

Geografio
---------

Pembroke Pines situas sur la marborda ebenaĵo de Atlantiko en la sudorienta parto de Usono, same de Florido. Ĝi najbaras kun Miamo kaj Hialeah.

Historio
--------

La unuaj loĝantoj estis indianoj antaŭ 4000 jaroj. Vilaĝo Pembroke Pines estis fondita en 1956. Tiutempe oni okupiĝis pri laktoproduktado. En 1959 Pembroke Pines ricevis la rangon urbeto, en la sekva jaro aperis la urbaj servoj, jam en la urbo. En 1980 ĝi ricevis najbarajn areojn. En 1992 uragano Andreo, en 1999 uragano Irene trafis la urbon, sed okazis aliaj malpli famaj uragano-detruoj.

Trafiko
-------

La loĝantaro profitas la proksiman flughavenon de Miamo. Estas bonaj kontaktoj voje al la najbaraj komunumoj.

Klimato
-------

Pembroke Pines havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 20-29 °C. La varmo kulminas inter julio-aŭgusto, la malvarmo kulminas en januaro. Jare pluvas po 666 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte en junio, plej malofte januare.

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Angla Vikipedio
Vilaĝo Rovensko (rumane Ravensca) – regiono de plej dense loĝigita de pemoj
Ĉeĥoj en Rumanio (censo el 2002)
**Pemoj** estas ĉeĥigita rumana esprimo por vilaĝanoj el Bohemio, kiuj en la unua duono de la 19-a jarcento koloniigis la rumanan Banaton. La esprimo devenas el la germana *Böhm* (loĝanto de Ĉeĥio senrilate al la nacieco). La lokaj loĝantoj tiel markas kaj la ĉeĥajn ĉeĥojn, kiuj fondis vilaĝojn Gârnic (Gerník), Ravensca (Rovensko), Sfânta Elena (Svatá Helena), Şumiţa (Šumice), Bigăr, Eibenthal, Sfânta Elizabeta (Svatá Alžběta) kaj krome laste nomita, kiu pereis jam en la jaro 1847, kaj ĝis nun ili loĝas en ili, kaj la ĉeĥajn germanojn, kiuj ekloĝis iom pli norde kaj fondis municipojn Wolfswiese, Brebu Nou (Weidenthal), Weidenheim kaj Lindenfeld.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pemoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Jaroslav Svoboda: *Z historie českého osídlení Banátu* Arkivigite je 2008-09-21 per la retarkivo Wayback Machine, In: Jaroslav Svoboda: *Česká menšina v Rumunsku*, vydalo Sdružení Banát, 1999, edice Češi na Balkáně
* germane *Böhmische Dörfer im Banat* (*České vesnice v Banátu*) Arkivigite je 2009-05-28 per la retarkivo Wayback Machine, Gerd Ballas, Mörfelden-Walldorf 26. 11. 2006, zdroj: Thomas Höhenleitner: *Das Leben zwischen Gestern und Heute* (*Život mezi včerejškem a dneškem*)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rĈeĥa diasporo (ĉefa artikolo / kategorio) |
| --- |
| Eŭropo | Bulgario • Kroatio • Pollando • Rumanio (Banato) • Unuiĝinta Reĝlando • Serbio (Banato kaj Vojvodino) • Ukrainio (Volinio) |
| Ameriko, Aŭstralio kaj Oceanio | Argentino • Aŭstralio • Brazilo • Kanado • Usono |

 |

Ĉeĥaj vilaĝoj en Banato

Ĉeĥaj vilaĝoj en la rumana Banato: **Bigăr (Bígr) • Eibenthal (Eibentál) • Frauvízn** (inundigita) **• Gârnic (Gerník) • Ravensca (Rovensko) • Sfânta Elizabeta (Svatá Alžběta)** (pereinta) **• Sfânta Elena (Svatá Helena) • Şumiţa (Šumice)**  
 Ĉeĥaj vilaĝoj en la serba Banato: **České Selo • Krušice**  
 Vilaĝoj de ĉeĥaj germanoj el Klatovy-regiono en la rumana Banato: **Wolfswiese • Brebu Nou (Weidenthal) • Weidenheim • Lindenfeld**
Kirko de Sankta Francisko el Asizo.   
(Kirketo da Pampulha).
**Pampulha** estas administra regiono kaj kvartalo de la brazila urbo Belo Horizonte kaj unu el ties ĉefaj allogaĵoj por turistoj. Pampulha havas areon de 47,13 km² kaj loĝantaron de 145.262 (2006). 
19° 51′ 44″ S 43° 58′ 14″ U﻿ / ﻿19.86222 °S, 43.97056 °U﻿ / -19.86222; -43.97056 (mapo)

La centro de la kvartalo estas la artefarita lago. Ĝi estis konstruita komence de la 1940-aj jaroj, kiam Juscelino Kubitschek estis urbestro de Belo Horizonte. 

Proksime de la lago de Pampulha troviĝas 

* kampuso de Federacia Universitato de Minas Gerais (UFMG)
* futbalstadiono *Mineirão* de klubo Cruzeiro
* futbalstadiono Mineirinho
* biologia ĝardeno Fundação Zoo-Botânica de Belo Horizonte
* Centro de Preparação Eqüestre da Lagoa
* Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo
* flughaveno de Pampulha *Carlos Drummond de Andrade* (IATA-kodo: PLU, ICAO-kodo: SBBH)
* kaj - plej konate - la Arkitektura ensemblo de Pampulha

*Conjunto Arquitetônico da Pampulha*
------------------------------------

La ensemblo estis frua granda verko de konata arkitekto Oscar Niemeyer, kiu multe influis la stilon de arkitekturo en Brazilo. Niemeyer planis ĝin laŭ instigo de urbestro Kubitschek, kiam la lago de Pampulha estis farita komence de la 1940-aj jaroj. 
Niemeyer konceptis harmonian arkitekturan aron kun

* kazino
* baldomo **Casa do Baile**
* klubo **Iate Tênis Clube**
* hotelo
* artmuzeo **Museu de Arte da Pampulha**
* kaj preĝejo Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo

### Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo

La kurbitaj konturoj denuncas ĝin kiel verkon de aŭdaca Oscar Niemeyer. Ene de ĝi oni montras 14 panelojn pri la vojo de la kruco, nome granda verko de Portinari. Ekstere imponas la kahelo-mozaikoj de la sama artisto kaj la ĝardenoj de Burle Marx. Pro kverelo inter la artistoj kaj la eklezianoj nur unufoje okazis diservo en la preĝejo, en la jaro 1956.

Vidindaĵoj
----------

* Artmuzeo de Pampulha
**Penc**
estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza Hungario**, en departemento Pest, en subregiono Vác.

Blazono de Penc

Bazaj informoj
--------------

47° 48′ 21″ N 19° 15′ 02″ O﻿ / ﻿47.80583 °N, 19.25056 °O﻿ / 47.80583; 19.25056 (mapo)Koordinatoj: 47° 48′ 21″ N 19° 15′ 02″ O﻿ / ﻿47.80583 °N, 19.25056 °O﻿ / 47.80583; 19.25056 (mapo)

* Areo: 21 km²
* Loĝantaro: 1370
* Poŝtkodo: 2614
* Telefonprefikso: 27

Situo
-----

La vilaĝo situas sur montaro Cserhát, laŭ traira flankovojo. Vác troviĝas je 9 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1326 en formo **Pinch**. Petőfi ofte vizitis la vilaĝon pro la parencoj kaj la amikoj.

Vidindaĵoj
----------

La romkatolika preĝejo konstruiĝis en la 14-a jarcento, la luterana (kun turo 23 m) en 1830. La kapelo de Mario Magdaleno en 1820, la baptista preĝdomo en 1942 konstruiĝis. En nobeldomo de Kozáky lernejo, en nobeldomo de Osztroluczky loka muzeo troviĝas.

Apud la vilaĝo geodezia observatorio funkcias.

* Kategorio Penc en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**BHP Billiton** estas la minada entrepreno plej granda de la mondo. Ties deveno originas el kunigo (2001) de la aŭstralia Broken Hill Proprietary (BHP) kaj brita Billiton entreprenoj. Ĝi havas strukturon laŭakcia duoble. Dum BHP Billiton Limited estas listita en la borso de Aŭstralio, BHP Billiton Plc estas listita en la borso de Londono.

Entreprena strukturo
--------------------

La aŭstralia *BHP Billiton Limited* kaj la brita *BHP Billiton Plc* estas listitaj laŭ sendependa maniero kaj kun diferenca akciposedantaro, sed tiuj funkcias kiel ununura entrepreno kun ununura administra konsilanatro kaj unusola administra strukturo. Ties sidejo estas en Melburno kun sidejoj en Londono, Perto, Johanesburgo, Santiago, Singapuro, Ŝanhajo, Houston kaj Hago.

La entrepreno havas ampleksan gamon de minejaj laborejoj en 25 landoj, por produktoj kiaj fero, diamantoj, mangano, karbo, kupro, nikelo, nafto kaj baŭksito. La dungitaro tutmonde estas ĉirkaŭ 40.000 personoj.

La entreprenaro publikas siajn kontojn en usona dolaro. Ties enspezoj en 2009 estis de 44.113 milionoj de dolaroj kaj la pura profito estis 12.160 milionoj de dolaroj.

Historio
--------

### Broken Hill Proprietary Company

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio BHP Billiton en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de BHP Billiton
* Alacra - BHP Billiton Company Snapshot
* BHP Billiton stokaro Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine
* Fraŭdoj fare de BHP


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 465426
* GND: 106101519X
* LCCN: no2012152783
* VIAF: 127204987
* ISNI: 0000 0000 8900 8068
 |
**One Direction**, ankaŭ referita kiel **1D** estis angla-irlanda knaba muzikbando. Ĝi komenciĝis kun Niall Horan, Zayn Malik, Liam Payne, Harry Styles kaj Louis Tomlinson. Ili finis trionon sur la sepa serio de *The X Factor*. Ili ĉiu aŭdiciis por *La X-Faktoro* aparte. Nicole Scherzinger kunmetis ilin en knaba muzikbando en 2010.

Kantoj
------

"What Makes You Beautiful" estis la unua unuopaĵo de One Direction. Post esti subskribita al Syco Music, la grupo surbendigis sian unuan albumon *Up All Night*. Sukcesoj en la albumo inkludas "One Thing" kaj "Gotta Be You". Ĝi estis tria en la furorlisto. Ili estis tre sukcesaj poste. Ili travojaĝas al lokoj ĉirkaŭ la mondo kiel ekzemple Eŭropo, Aŭstralio, Azio, kaj la Amerikoj.

La grupo publikigis duan albumon en novembro 2012, nomita *Take Me Home*. Ĝi inkludas la unuopaĵojn "Little Things", "Live While We're Young" kaj "Kiss You". La grupo publikigis sian trian albumon, *Midnight Memories*, en malfrua novembro 2013. Ĝi inkludas la unuopaĵojn "Story of My Life", "Best Song Ever", "Midnight Memories", kaj "You & I" Ilia kvara albumo, Four, estis liberigita en novembro 2014. Tiu albumo inkludas la unuopaĵojn "Steal My Girl" kaj "Night Changes". Ilia kvina albumo, *Made in the AM*, estis publikigita en novembro 2015. Ĝi inkludas la unuopaĵojn "Drag Me Down", "Perfect" kaj "History".

La 29an de aŭgusto 2013, ilia filmo *This Is Us* estis publikigita.

En April 2014, One Direction komencis ilian stadionan mondekskurson titolitan "Where We Are." 5 Sekundoj de Somero malfermiĝis por ili dum la turneo. 

La 25an de marto 2015, Zayn Malik forlasis la grupon.

En januaro 2016, la grupo diris ke ili estus prenantaj provizoran paŭzon. Ĝi estis atendita daŭri ĉirkaŭ 18 monatojn, sed pro la membroj okupiĝantaj pri solokarierojn, ili reunuiĝos poste ol promesite .

Referencoj
----------

1. ↑   One Direction - On The Road Again Tour 2015 - ON SALE NOW!. *One Direction*. Alirita 15 March 2016.
2. ↑   Louis Tomlinson Reveals How Long One Direction’s Hiatus Will Last. Arkivita el la originalo je 22 December 2015. Alirita 17 December 2015.

 Arkivigite je 2015-12-22 per la retarkivo Wayback Machine
3. ↑   One Direction Makes Final 'X Factor' Appearance Before Hiatus, Thanks Fans in New Video. *Billboard* (13 December 2015). Alirita 13 December 2015.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* One Direction ĉe Allmusic angleŜablono:Allmusic/zorgado/deviga parametro ID mankas
* One Direction ĉe Interreta filma datumbazo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832073
* GND: 1021845329
* LCCN: no2011153486
* VIAF: 250413045
* ISNI: 0000 0004 7035 041X
* BNF: 16599012w
* MBA: 1a425bbd-cca4-4b2c-aeb7-71cb176c828a
* NLA: 50077917
* BIBSYS: 12064019
* NKC: xx0155804
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Olănești |

**Olănești** [oləneŝtj] estas rivero en la rumana distrikto Vâlcea, dekstra alfluanto de Olt. Ĝi fontas ĉe la monto Gerea kaj atingas Olt-on en la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea.

Venante el montaro la rivero atingas la urbon Băile Olănești kaj trafluas la vilaĝojn Livadia kaj Olănești, kiuj apartenas al la urbo. Poste ĝi trairas la komunumojn Păușești-Măglași kaj Vlădești kaj atingas Râmnicu Vâlcea, kie ĝi trairas sub la nacia vojo DN64 kaj la fervojo kaj enfluas en Olt-on.

La komunumoj Păușești-Măglași kaj Vlădești estas relative dense loĝataj, kun pli ol 100/km²; tio estas multe pli ol en la urbo Băile Olănești, kiu administras vastan montaran terenon.

Inter Livadia kaj Râmnicu Vâlcea la nacia vojo DN64A sekvas la valon de la rivero je 19 kilometroj. La vojo komenciĝas en Livadea; pli supre, kie la rivera valo iĝas mallarĝa kaj estas malmulte loĝata, ekzistas nur vojeto.

Notoj
-----

1. ↑   SGA Vâlcea (rumane). Administrația Naționala Apele Române. Arkivita el la originalo je 2016-03-31. Alirita 2015-06-26.
2. 1 2 3   Bazinul hidrografic Olănești (rumane) (PDF). Alirita 2015-06-26.
Solena enmasonigo de la fundamenta ŝtono por neniam konstruita monumento ĉe la placo Katyński, 12-an de aŭgusto 1931
**Monumento al Ludoviko Zamenhof** (pole *Pomnik Ludwika Zamenhofa*) estas monumento en Bjalistoko , situanta sur skvaro inter la stratoj Malmeda kaj Białówny .

Historio de la monumento
------------------------

En Bjalistoko oni provis honori la iniciatinton de Esperanto jam en la 1930-aj jaroj. La 12-an de aŭgusto 1931 okazis la ceremonio de meto de la fundamenta ŝtono por la monumento en formo de la Babela turo, kiu devis estis lokita en la hodiaŭa placo de Katyń. La projekto neniam estis efektivigita.

En la 1950-aj jaroj oni faris pliajn provojn starigi monumenton. La 6-an de aŭgusto 1959, dum simpozio de la partoprenantoj de la varsovia UK 1959 en Bjalistoko, oni enmasonigis la fondoakton por la monumento al Zamenhof. La aŭtoro de la projekto estis Stanisław Lisowski, laŭ kiu ĝi devis esti grandioza figuro de Zamenhof, forĝita en blanka granito, staranta sur stelo en cirklo. La projekto neniam estis efektivigita pro financaj kialoj.

En 1973 Jan Kucz faris buston de la majstro kaj metis ĝin sur kolonon. Sur la kolono troviĝas la teksto: "Ludwik Zamenhof 1859–1917", kaj sur la busto: "Esperanto proksimigas naciojn".

La monumento iĝis unu el la punktoj de la Itinero de Juda Heredaĵo en Bjalistoko prilaborita de grupo de doktoriĝantoj kaj studentoj de Universitato en Bjalistoko, malfermita en junio 2008. Ĉi tiu objekto estis ankaŭ markita ĉe la Itinero de Esperanto kaj multaj kulturoj malfermita en junio 2009 .

Vidu ankaŭ
----------

* Monumento al juna Zamenhof
* Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Pollando

Referencoj
----------

1. ↑  Szlakiem esperanto – pomnik Ludwika Zamenhofa[*rompita ligilo*] pole
2. ↑  Esperanto-monumento en Bjalistoko 1931
3. ↑  Juda Heredaĵo en Bjalistoko pole
4. ↑  Itinero de Esperanto kaj multaj kulturoj pole

* Kategorio Monumento al L. L. Zamenhof en Bjalistoko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mai** (ĉ. 1751-1780), miskonata kiel *Omai* en Britio, estis juna ano el Raiatea kiu iĝis la dua 
indiĝeno el Pacifiko kiu vizitis Eŭropon, post Ahu-toru kiu estis alportita al Parizo fare de Louis Antoine de Bougainville en 1768. 

Omai renkontiĝis kun Samuel Wallis en 1767 kaj kun la kapitano James Cook en 1769 en Tahitio. En Aŭgusto 1773 li enŝipiĝis el Huahine sur la brita ŝipo HMS *Adventure*, komandita de la komandanto Tobias Furneaux, kiu estis veninta al Tahitio kiel parto de la dua malkovra vojaĝo de James Cook en Pacifiko. Omai veturis al Eŭropo per la *Adventure*, kaj alvenis al Londono en Oktobro 1774 kie li estis prezentita en la Brita socio fare de la naturalisto Sir Joseph Banks (kun kiu li estis renkontiĝinta dum la unua vojaĝo de Cook).

Notoj
-----

1. ↑   Quanchi, Max (2005). Historical Dictionary of the Discovery and Exploration of the Pacific Islands. The Scarecrow Press. p. 200. ISBN 0810853957.
2. ↑   Salmond, Anne (2003), The Trial of the Cannibal Dog, New Haven, CT: Yale University Press, p. 3, ISBN 978-0-300-10092-1 Alirita la 24an de Oktobro 2018.

Bibliografio
------------

* Connaughton, Richard (2000), Omai: The Prince Who Never Was, London: Timewell Press, ISBN 1-85725-205-5


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 621755
* GND: 1050466276
* LCCN: n77009504
* VIAF: 230419298
* ISNI: 0000 0000 9875 4820
* SUDOC: 077921992
 |
La ĉefa ejo de Lviva Politekniko
**Nacia universitato "Lviva politekniko"** (ukraine *Національний університет «Львівська політехніка»*) estas teknika lernejo en Lvivo. Ĝi ekfonditas en 1844 jaron kiel Teknika akademio, tial ĝi estas la plej malnova el superaj teknikaj lernejoj en Ukrainio.

Historio
--------

Teknika akademio estis ekfondita 4-an de novembro 1844 j. En 1877 j. la Akademio ekhavis novan ejon, en kiu estas al nune. Projektojn de la tiu ejo kaj domo de kemia laborejo plenumis arkitekto Julian Zachariewicz (ankaŭ estinta rektoro de la Akademio). Tiutempe la Akademio ŝanĝigis la nomon al Politeknika skolo kun rajtoj de supera lernejo. De 1939-a jaro ĝi nomiĝis Lviva politeknika instituto.

En junio 1993 la instituto ekhavis la plej altan kvaran nivelon de akreditacio, rango de universitato kaj nomo Ŝtata universitato "Lviva politeknika". En 2000 j. la Politeknika ekhavis titolon de nacia universitato.

8-an de julio 2009 Registaro de Ukrainio ekdonis al la Universitato titolon de memdirektanta eksperimentanta nacia supera lernejo.

Profesoroj
----------

* Stefan Bryła, inĝeniero kaj pioniro pri veldado

Lekciistoj
----------

* Stefan Banach, pola matematikisto
* Kazimierz Kuratowski, pola matematikisto
* Zdzisław Krygowski, pola matematikisto kaj kriptologo
* Ignacy Mościcki, pola kemiisto kaj prezidento de Pollando

Diplomitoj
----------

* Stefan Banach, pola matematikisto
* Tadeusz Komorowski, pola generalo
* Władysław Sikorski, pola generalo
* Stanisław Ulam, pola matematikisto

Vidu ankaŭ
----------

* Benka Geto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lviva Politekniko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficia retejo
* Studenta urbeto de la Universitato Arkivigite je 2017-10-10 per la retarkivo Wayback Machine
ardeo manĝanta serpenton.
**Ofiofagio** (el grekaj ὄφις + φαγία "serpento" kaj "manĝo") aŭ **serpentomanĝado** estas specializita formo de manĝo aŭ nutrada kutimaro de animaloj kiuj ĉasas kaj manĝas serpentojn. Estas ofiiofagiaj mamuloj (kiaj mefitoj kaj mungotoj), birdoj (kiaj serpentagloj, la Sekretaribirdo, kaj kelkaj akcipitroj), lacertoj (kiaj la Koluma lacerto), kaj eĉ aliaj serpentoj, kiaj la serpentoj de Centra kaj Suda Amerikoj nome musuranoj kaj la nordamerika Komuna reĝoserpento. La genro de venenaj serpentoj nome Reĝa kobro (*Ophiophagus hannah*) ricevas nomon pro ties manĝokutimo.

Ofiofagio ĉe mitoj kaj legendoj
-------------------------------

Blazono de Meksikio
Serpentomanĝanta rabobirdo aperas en legendo de meksika popolo, kiu estis bazo de Azteka Imperio, kaj ĝi estas nune reprezentata en la Meksika flago: la Meksikaj, gvidate de sia dio Huitzilopoĉtli, serĉis lokon kie la birdo surteriĝu sur opuntio, vorante serpenton. Ili trovis lokon en insulo en la Lago Tekskoko, kie ili konstruis la urbon de Tenoĉtitlano ("Loko de la opuntio" – nuna Meksikurbo) en 1325. (En la Blazono de Meksikio tiu birdo estas priskribita kiel Reĝa aglo, kvankam oni diras ofte, ke temas pri Norda karakaro Arkivigite je 2008-09-07 per la retarkivo Wayback Machine. Eblas ankaŭ, ke tiu birdo estas Ridfalko aŭ Serpenta akcipitro, rabobirdo kiu manĝas preskaŭ nur serpentojn.)

Ankaŭ Majaoj havis la legendon de ofiofagio en sia folkloro kaj mitologio.

La nomo de Gvatemalo povus deveni el naŭatla vorto *koaktlmoktl-lan*, signife "lando de la serpentomanĝanta birdo." Arkivigite je 2017-01-25 per la retarkivo Wayback Machine

Kristana folkloro asocias serpenton kun demono kaj konsideras ĉion kiu detruas ilin bona. Ekzemplo de tiu tradicio estas la novelo de Rudyard Kipling nome "Rikki-Tikki-Tavi" (en *La libroj de ĝangaloj*), kie Rikki-Tikki, nome mungoto, defendas homan familion kontraŭ paro de malicaj kobroj.

Ĉe Hindua kaj Budhista folkloroj, la Garudoj estas malamikoj de Nagaoj, raso de inteligentaj serpentoj - aŭ drakecaj estaĵoj, kiujn ili ĉasas.
**OmegaWiki** (antaŭe **WiktionaryZ** (**WZ**), antaŭe **Ultimate Wiktionary** (**UW**)) estas kunlabora projekto celante produkti **liberan multlingvan vortaron** en ĉiuj lingvoj, kun leksilogiaj terminologiaj informoj kaj tezaŭro. OmegaWiki ankaŭ estas la unua apliko de la teĥnologio Wikidata (), kiu enportas la koncepton rilata datumbazo al MediaWiki.

Historio
--------

La unuaj paŝoj al « OmegaWiki » estis faritaj la 30-an de aŭgusto 2004 kiam la unuaj ŝablonoj estis enmetitaj en la itallingvan Vikivortaron. Ĉi tiuj ŝablonoj poste ebligis pli rapidan interŝanĝon de plenaj vortlistoj de iulingva Vikivortaro al alilingva.

Tiam du kontribuantoj de la ital- kaj nederland-lingvaj Vikivortaroj ekserĉis rimedojn igi pli produktiva la tempon de la gekontribuantoj. Klare estis ke kopiadi kaj algluadi listojn el iu vikivortaro al alia estis senefika erarfonto plilongigante la necesan tempon por fari korektojn. Kun apartaj Vikivortaroj la probableco, ke iu aparta traduko estu malsinkronizigita de unu versio al alia kreskas eksponente por ĉiu vikivortaro kreita en nova lingvo.

Logika sekvo estis loki tiujn datumojn en komunan lokon. Projekto titolita *« Ultimate Wuiktionary »* ekpaŝis. En decembro 2004, la bazaj funkcioj estis klaraj : etendo de la softvaro MediaWiki konstruita sur la projekto Wikidata.

Dum la sekvantaj jaroj, dum la programado de la softvaro komenciĝis, multaj ŝanĝoj estis faritaj al la datumbazo, kaj apartaĵoj de lingvoj kiaj la ĉina, la korea, la araba, la rusa, kaj la signolingvo estis konsiderataj.

Kontraste kun la Vikivortaroj OmegaWiki ebligos la elŝuton de la datumoj precipe por la reuzo en aliaj programoj. Ekzemple la programo TAO (komputile helpata tradukilo), la vortaraj programoj sur lokaj komputiloj kaj ortografiaj korektiloj.

Momente prototipo estas ret-alirebla. La datumoj de la multlingva tezaŭro GEMET estis importitaj kiel unuaj datumoj kaj la gekontribuantoj ekaldonadas aliajn vortojn.

Vidu ankaŭ
----------

* OmegaT
* Vikivortaro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio OmegaWiki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* OmegaWiki - Ĉi-momente nur enskribitaj uzantoj rajtas kontribui
* Informoj sur meta
* Blogo de WiktionaryZ
* GEMET Arkivigite je 2006-04-24 per la retarkivo Wayback Machine
**Pankasz** [pankas] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.

Sonorilostablo (tutlande konata) de Pankasz

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9937
* Areo: 9  km²
* Loĝantaro: 480
* Telefonprefikso: 94

Situo
-----

Pankasz situas sur mildaj deklivoj laŭ Zala (rivero), laŭ fervojo Budapeŝto-Slovenio. Őriszentpéter troviĝas 6, Szentgotthárd 30, Szombathely 50, Budapeŝto 241 km.

Historio
--------

La vilaĝo estis menciita unuafoje en 1393. La sonorilostablo de Pankasz estis konstruita en 1755. Ĝi estas el kverka ligno, la sonorilegon protektas ligna ŝindo, la konstruaĵon sekala pajlaro [*rompita ligilo*]. 

En la vilaĝo funkcias ankaŭ brikoproduktejo, fondita en 1896. Aliaj vilaĝoservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracisto, dentokuracisto, vendejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

La supre menciita sonorilostablo estas tutlande konata.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj laŭ Zala (rivero) |
| --- |
| Komunumoj | Szalafő• **Őriszentpéter**• Nagyrákos• Pankasz• Felsőjánosfa•
**Zalalövő**• Keménfa• Salomvár• Zalacséb• Kávás• Zalaszentgyörgy•
Bagod• Boncodfölde• **Zalaegerszeg**• Zalaszentiván• Pethőhenye•
Alibánfa• Vöckönd• Kemendollár• Pókaszepetk• Zalaistvánd• Dötk•
Pakod• Zalabér• Batyk• **Zalaszentgrót**• Zalaszentlászló• Kallósd•
Kehidakustány• Zalacsány• Bókaháza• Szentgyörgyvár• Zalaapáti•
Zalavár |

 |


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Onzonilla** [onzoNIlja] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Esla-Campos*, en la sudoriento de la provinco.

Komarkoj de la provinco Leono; *Esla-Campos* sudoriente, oranĝece.
Preĝejo de Vilecha.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Antimio de Abajo, Onzonilla, Sotico, Torneros del Bernesga, Vilecha kaj Viloria de la Jurisdicción, okupas totalan areon de 21,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 857 loĝantojn. Ĝi perdis nur ĉirkaŭ 440 loĝantojn el la 1960-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed pro tio mem kaj pro sia proksimeco al la provinca ĉefurbo ĝi tuj reakiris ilin poste kaj kalkulinte el la komenco de la 20-a jarcento ĝi akiris pli ol 500 loĝantojn. 

Ĝi distas nur 10 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Villacedré, Armunia kaj Trobajo del Cerecedo norde, kun Vilecha nordoriente, kun Torneros del Bernesga oriente, kun Villadesoto kaj Grulleros sudoriente, kun Viloria de la Jurisdicción sude, kun Antimio de Abajo kaj Antimio de Arriba sudokcidente, kun Villanueva del Carnero okcidente kaj kun Santovenia de la Valdoncina kaj Ribaseca nordokcidente.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). El la 1a de Marto 2008 oni establis en Onzonilla la Centron de Traktado de Aŭtomataj Monpunoj de la centra trafikservo DGT.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758939
 |
**Panoramo** (greke: παν (pan) = ĉio,  ὁραμα (horama) = spektaklo) en pentraĵo estas reala bildo de pejzaĝo, mara temo aŭ historia scenejo, aplikata al cirkle etendita tolo de granda dimensio. La spektanto estas en la mezo de la agado kaj per adaptita lumigado, subtilaj sonefikoj kaj dekoro-elementoj li spertas iluzion de realeco. Panoramoj estis precipe popularaj en la 19-a jarcento. Specifaj konstruaĵoj ankaŭ estis dezajnitaj por tio. Dum tiu ĉi epoko oni dezajnis specifajn tiucelajn konstruaĵojn kiel ekzemple la Panoramo Mesdag en Hago, Nederlando. 

Panoramo Mesdag, Den Haag (Hago) en Nederlando.centra

Listo de panoramoj kaj artistoj
-------------------------------

Konsultu la liston en la nederlandlingva vikipedio tiurilate. 

 Parto de la panoramo de Sebastopolo 
### Artistoj

* Franz Roubaud

Vidu ankaŭ
----------

* Pejzaĝa pentrarto
* Panoramo Mesdag

Ekstera ligo
------------

*

Literaturo
----------

* Stephan Öttermann, *Das Panorama, Die Geschichte eines Massenmediums*, Frankfurto, 1980
* Emmanuelle Michaux, *Du panorama pictural au cinéma circulaire. Origines et histoire d'un autre cinéma, 1785-1998*, Parizo, 1999
* Bernard Comment, *The Panorama*, 2002, (ISBN 9781861891235)
* Jacky Marchal, *Les Panoramas*, Namuro, Les Amis de la Citadelle de Namur, 2005

* Kategorio Panoramo (pentraĵo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|   | Ĉi tiu artikolo **Ondo Esperanto** estas preparata por kunfandigo kun:
* Ondo-Esperanto

---

La ĉefa diskuto pri tio okazas sur la paĝo {{{diskuto}}}. |

Werner Pfennig kaj Werner Lewien en la studio de 'NB-Radiotreff 88,0
**Ondo Esperanto** (germane *Esperantowelle*) estas regula radioelsendo en la regiono ĉirkaŭ la urbo Neubrandenburg en Meklenburgio-Antaŭpomerio.

Ĝi estas nur rekte kaptebla en la urba ĉirkaŭaĵo, sed en la reta paĝaro troviĝas elŝuteblaj elsendoj.

La elsendoj estas produktataj ekde pli ol dek jaroj de tri membroj el la Esperanto-Societo Neubrandenburg. Ĉar la triopo volas informi pri Esperanto, la elsendoj estas en la germana lingvo. Kelkfoje jam partoprenis gastoj el diversaj landoj, kiel ekz. Pollando, Togolando.

* Werner Lewien
* Werner Pfennig
* René Philipp

Ekde 2011 ankaŭ ĉeestas esperantisto el Bavario, kiu nun eĉ loĝas en Neubrandenburg.

Regulaj temoj de la unua elsendo
--------------------------------

* Kion faris kaj faros la Esperanto-Societo Neubrandenburg kaj la Landa Asocio Meklenburgio-Antaŭpomerio (*LAMA*) de la Germana Esperanto-Asocio?
* Trarigardo de la gazetoj "esperanto aktuell" (de GEA), Revuo Esperanto (de UEA), "Monato" (de FEL), "La Ondo de Esperanto" (el Rusio)
* Novaĵoj el la interreto, kiuj rilatas al Esperanto.

Temo de la dua elsendo
----------------------

La temo de la dua elsendo varias, sed ĝi ĉiam rilatas al Esperanto, la aktiveco de la Esperanto-Societo Neubrandenburg, de GEA aŭ UEA.

Tempo
-----

La elsendoj daŭras unu horon. Kutime estas du elsendoj kun ripeto je la sekva semajnfino. Do, la unua elsendo okazas la unuan ĵaŭdon (ekde la 18a horo ĝis la 19a horo) de la monato kaj la dua la mezan merkredon (ekde la 16a horo ĝis la 17a horo aŭ de la 18a horo ĝis la 19a horo).

Pro organizaj kaŭzoj la ripetaj tempoj de ambaŭ elsendoj kaj la elsenda tempo de la dua elsendo varias.

La sekvaj elsendoj okazos je la jenaj tempoj:

* 06.11.2008 18a - 19a horoj, radio-elsendo pri la movado (08.11.2008 16a - 17a horoj, ripeto de elsendo de 06a. novembro),
* 19.11.2008 16a - 17a horoj, temo-elsendo, informoj pri nur unu lingva afero (23.11.2008 17 - 18 horoj ripeto de la elsendo de 19a de novembro),

Notoj
-----

1. ↑  Jen informoj pri la aŭskulteblecoj Arkivigite je 2008-09-17 per la retarkivo Wayback Machine germane
2. ↑  Elsendoj de 2005-2012

Eksternaj ligiloj
-----------------

* Jen la reta paĝo pri la elsendoj
* Jen la paĝaro de la studio Arkivigite je 2008-08-20 per la retarkivo Wayback Machine germane
* Artikolo pri la studio en la germana vikipedio germane
*Oeaso* proksime de la ekstrema maldekstro de Gaŭlujo en ĉi tiu historia mapo de la romia provinco Hispania Tarraconensis (helruĝe) kaj de la dua aliaj romiaj provincoj sur la teritorio de la Iberia duoninsulo.
*Easo* en la malsupra maldekstra angulo de ĉi mapo de Gaŭlujo el 1578 laŭ modelo de Ptolemeo.
**Oiasso**, **Oiasona** aŭ **Oiarso** estis urbeto en la eŭska parto de la romia provinco Hispania Tarraconensis. Ĝi situis ĉe la estuaro de la rivero Bidasoa ĉe la Biskaja Golfo (en la nuntempa Eŭska Aŭtonoma Komunumo de Hispanio). 

Aktuala vidaĵo de la buŝo de la rivero Bidasoa.
Arkeologiaj esploroj en 1992 evidentigis ke la kerna areo de Oiasso troviĝis en la malnova kvartalo de Iruno (provinco Gipusko, *Gipuzkoa*) ĉe la hispania-francia limo, kie ruinoj de romiaj haveno kaj banejo estis malkovritaj. Tamen, aliaj arkeologiaj trovoj ĉe la kabo *Higuer* kaj ermitejo *Ama Xantalen* (nekropolo kaj maŭzoleo) indikas pri pli ampleksa romia komplekso ekster la ĉefa urbokerno.

Fakte, iuj historiistoj opinias ke la nomo Oiasso eble aplikiĝis al la tuta valo, argumentante ke la propra nomo de la Bidasoa Rivero povas veni de latina "via ad Oiasso" (vojo al Oiasso). Plue, oni forte supozas ke la nomo de la urbeto *Oiartzun* ĉirkaŭ 10 km for eble evoluis el la formo *Oiasso*. Romia vojo ligis la urbon al la antikva urbo *Pompaelo*, la nuntempa Pamplono. La romianoj frue montris intereson pri la regiono pro trovoj de ercoj (plejparte arĝento kaj kupro) kiujn eblis mini, uzante la havenon kaj fabrikojn de Oiasso por procesi kaj fortransporti la metalojn.

Muzeo estis fondita en Iruno por ekspozicii la lokajn arkeologiajn trovaĵojn el la romia epoko kaj por diskonigi la ĝisnunajn ekkonojn pri la loka historio. 

Antaŭe historiistoj erare supozis la antikvan urbon esti en la loko de la nuntempa urbo Donostio aŭ Sankta Sebastiano, kiu tiel estas ankoraŭ kromnomata *la bella Easo* ("La bela Easo", laŭ hispanlingvigo de la historia nomo Oiasso).

Notoj
-----

1. ↑  laŭ Ptolemeo, 2, 6, 10
2. ↑  laŭ Strabono, *Geographia* III, 4, 10. La eldonoj de *Casaubonus* el 1587 kaj 1620 skribas *Oídasoûna*, kion la germana historiisto *Adolf Schulten* korektis al *Oíasoûna*.
3. ↑  laŭ Plinio la Maljuna, 3, 29