recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Almeo** laŭ PIV estas egipta dancistino k kantistino.

*The Almeh* by Jean-Léon Gérôme, 1873
**Almeo** aŭ **Almeho** (en egipt-araba عالمة , plurale عوالم el araba علم "koni, instruiĝi") estis la nomo de klaso de ĉiesulinoj aŭ inaj distristinoj en araba Egiptio, nome virinoj edukitaj por kanti kaj deklami klasikajn poezion kaj inteligente babiladi, konektitaj laŭ la muzikisto Alain Weber (1997) kun la *qayna* nome sklavaj kantistinoj de antaŭislama Arabio.
Ili estis edukitaj virinoj de bona socia etoso, trejnitaj por dancado, kantado kaj poezio, oftaj ĉe festivaloj kaj distrejoj, kaj ankaŭ dungitaj kiel funebristinoj ĉe funebroj.

En la 19a jarcento, la termino *almeo* estis uzata kiel sinonimo de *ghawazi*, nome la erotaj dancistinoj de la etno *Dom* kies prezentadoj estis malpermesitaj en 1834 fare de Muhammad Ali de Egipto. Kiel rezulto de la malpermeso, la dancistinoj *ghawazi* estis devigitaj ŝajnigi ke ili estas fakte *awalim*. Tradukita al la franca kiel *almée*, la termino iĝis kvazaŭ sinonima kun "ventrodancistino" en eŭropa orientismo de la 19a jarcento.

Notoj
-----

1. ↑  Stavros Stavrou Karayanni.  (2004) *Dancing Fear and Desire: Race, Sexuality, and Imperial Politics in Middle Eastern Dance*. Wilfrid Laurier University Press, p. 28–29. ISBN 978-0-88920-926-8.
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

**Lester Rallington „Shad" Collins** (\* 27-an de junio 1910 en Elizabeth, Nov-Ĵerzejo; † 6-an de junio 1978 en Novjorko) estis usona ĵaz-trumpetistoj de svingo. Li verkis ankaŭ kiel komponisto kaj aranĝisto; li komponis ekz. la titolon „Rock-A-Bye Basie".

Shad Collins alkreskis kiel filo de pastro. Li ludis komence ĉe Charlie Dixon, laboris komence de la 1930-aj jaroj ĉe Eddie White, Chick Webb, Don Redman kaj Benny Carter, ekde 1935 ĉe Teddy Hill, kun kiu li en 1937 koncertvojaĝis tra Anglujo kaj Francujo (kaj surdiskigis kun Django Reinhardt). Fine de la 1930-aj jaroj li apartenis al la mita bando de Count Basie kun Lester Young, kun kiu ekestis la sonregistraĵoj por Decca. En 1939 li ludis ĉe James P. Johnson, en la 1940-aj jaroj li kunlaboris kun Helen Humes, Sam Price, Cab Calloway], Nat King Cole, Al Sears, Eddie Heywood kaj Cousin Joe. En la 1950-aj jaroj Collins kunlaboris kun Hot Lips Page, en 1954 li muzikis en la sepopo de Vic Dickenson, por poste ludi ĉe Sam Taylor; krome li kunlaboris je multaj projektoj de *Basie Alumnis* kiel „Basies Bad Boys" kun Lester Young, la „Basie Reunion" kaj por la disko de Paul Quinichette *For Basie* (1957).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Answers.com

Literaturo
----------

* Bielefelder Katalog Jazz, 2001
* Carlo Bohländer: *Reclams Jazzführer* Stuttgart 1970
* Richard Cook & Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*, 6th Edition, London, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 364716
* GND: 111513860X
* LCCN: no94006299
* VIAF: 74040370
* ISNI: 0000 0000 4491 4067
* BNF: 13931118b
* MBA: bb1d83a4-d839-4a87-b229-4d3e0445e596
 |
**Chatilla van GRINSVEN** (Eindhoven, 23-a de februaro, 1991) estas nederlanda basketbaloludantino, kiu ludas en la nederlanda teamo ekde 2007.

Van Grinsven studis komunikadajn sciencojn en Usono en 2008, kie ŝi ludis basketbalon por la teamo de Kolorada Ŝtata Universitato kun sporta stipendio. En 2011, ŝi translokiĝis al Saint Joseph's University kie ŝi volis ludi por la Hawks-teamo en Filadelfio. Neebla ludi la unuan sezonon pro transigaj reguloj, ŝi volontulis en loka infana hospitalo kaj helpis provizi manĝon al senhejmuloj kune kun siaj studoj. En majo 2012, van Grinsven ricevis la Roosevelt Hunter Community Community Award por ŝia socia kontribuo. 

En 2012, Van Grinsven rajtis ludi por Saint Joseph's University kaj ludis bonan sezonon (15ppg kaj 10.5rpg). Van Grinsven kaj ŝia teamo atingis la Atlantikan-10-Ĉampionecon kaj poste la NCAA-Ĉampionecan turniron por la unua fojo en 10 jaroj, rikoltante plurajn individuajn honorojn dum la sezono, kiel ekzemple la Atlantika-10-Unua Teamo Ĉia Konferenco, A-10 Ĉia Ĉampioneco. Teamo, Granda -5 Ludanto de la Jaro, kaj kie ŝi ankaŭ gajnis sian 1000-an karieran poenton gajnante la NCAA Virinon de la Jara premio en la A-10-Konferenco. Poste tiun jaron, Van Grinsven ankaŭ estis nomumita por la NCAA-Virino de la Jara Premio en Usono. Kun ĉi tiu nomumo, ŝi estis honorita pro siaj atingoj en tri kategorioj; ŝiaj notoj en universitato, ŝia agado en la basketbala korto kaj ŝia komunuma partopreno en la Filadelfia komunumo. En majo 2013, Van Grinsven ricevis sian bakalaŭron pri Internacia Komerco. 

En April 2013, ŝi estis invitita al trejnejo de WNBA kun la Connecticut Suns, sed ŝi ne estis elektita. Post tio ŝi revenis al Eŭropo. En la somero 2013, van Grinsven subskribis por la franca Euroleague-teamo kaj la franca ĉampiono Bourges Basket, kie ŝi gajnis la Francan Pokalon-Ĉampionecon kaj iĝis Final Four-finalisto en la FIBA ​​Euroleague. 2014, van Grinsven subskribis por turka superliga klubo Ormanspor en Ankaro kaj en 2015 ŝi subskribis kontrakton por franca superliga klubo en Arras, igante ŝin elstara ludanto en la franca ligo kun siaj resaltaj kapabloj (9,5 rpg) kaj kapablo. de poentado (13.5ppg). En 2016, ŝi subskribis kun turka ĉefliga teamo Osmaniye kaj kun Euroleague-potenco Galatasaray en Istanbulo. En 2018, Van Grinsven ludis por hispana superliga teamo Uni Ferrol, kie ŝi estis elstara ludanto por la teamo en poentado kaj resaltado, kaj en 2019-2020 ŝi ludis por EuroCup-teamo KP Brno en Ĉeĥio.

Van Grinsven debutis en 2007 sub la nacia trejnisto Meindert van Veen en la nederlanda nacia teamo.

Private
-------

Van Grinsven studis politikan sciencon en Londono. Ŝi diplomiĝis pri Homaj Rajtoj kaj Bestaj Rajtoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de Chatilla van Grinsven
La **persona prelateco** estas genre hierarkia institucio de la Katolika eklezio, starigita de la Apostola Seĝo por alestigi apartajn paŝtistajn aktivecojn, por diversaj regionoj aŭ por diversaj socìaj grupoj. Ĉefas en tiu persona prelateco prelato kiu, helpata de pastroj kaj diakonoj de la sekulara klerikaro enĉarnirigitaj en lia prelateco, plenumas paŝtistan mision avantaĝe de fideluloj de la prelateco mem. Povas partopreni en yiu misio ankaŭ laikoj kiuj organike kooperas en la prelateco, laŭ manieroj starigitaj en la statusoj.

La precipa karakterizo de la persona prelateco estas tiu de la neligiteco al teritorio, kiel la teritoria prelateco, sed kun havo de popolo, ankaŭ se disa ene de aliaj teritoriaj diocezoj, formita de fideluloj kiuj havas ion komunan (ekzemple: nacia deveno, specifa celo, profesio, socia kondiĉo…). Al la prelato, kiu ne estas necese episkopo, estas rekonataj iuj prerogativoj propraj de tiu kiu estas ĉefo de eklezia distrikto, (kiel enĉanirigi klerikojn, starigi seminarion kaj, ĝenerale, plenumi la paŝtistan regon de sia prelateco.

Ankaŭ la konsekritoj povas aparteni al persona prelateco, kiel estas montrate el la fakto ke tiu jura figuro estis proponita ankaŭ al la *lefevrianoj*, se ili akceptus reveni Katolikan Eklezion.
.

En la kanona juro
-----------------

Unuafoje antaŭproponita en la Dua Vatikana Koncilio en dokumento *Presbyterorum Ordinis*, la persona prelateco estis starigita de Paŭlo la 6-a per motu proprio *Ecclesiae Sanctae* kaj normigita en la kanonoj 294-295-296-297.

Ĝis nun nur la Opus Dei obtenis tiun ŝtaton (iniciate de papo Johano Paŭlo la 2-a), kaj iuj grupoj de la anglikanaj fideluloj pasintaj al katolikismo. Sume: tiu nova strukturo apartenas al la katolika hierarkio kaj do nekonfuzendas kun la oficialaj katolikaj asocioj (kunfrataroj). La membroj de la persona prelateco ne ĉesas aparteni al la loka diocezo, kies paŝtistaj normoj kaj juraj devigas ankaŭ ilin.

Notoj
-----

1. ↑  Baura: riflessioni sulle Prelature personali
2. ↑   Letero de kardinalo Baggio al mons. Del Portillo.]
3. ↑  Proponita la persona prelateco por la lefevrianoj

Vidu ankaŭ
----------

* Opus Dei
* Hierarkio
* Diocezo
* Prelato
* Kunfrataro
**Liliomfi** (aŭ *Liliulo*) estis sukcesa kolora filmo dum la frua socialismo en Hungario.

Historia epoko
--------------

Tiutempe la komunistoj firme havis la potencon. Oni permesis nur tiujn filmojn, kiuj prezentis la tiutempan laboriston aŭ kamparanon, kiu ekzemplodone vivas en la *popoldemokratio* aŭ foje ĉerpis el la hungara historio. La komedio okazas en la frua 19-a jarcento (aŭ iomete pli frue).

Rolantoj
--------

* **Iván Darvas**, Liliomfi
* **Marianne Krencsey**, fraŭlino
* Samu Balázs, kuratoro de la fraŭlino
* Sándor Pécsi,
* Margit Dajka,
* Sándor Tompa,
* Éva Ruttkai,
* Imre Soós,
* Dezső Garas,
* Erzsi Pártos,
* kaj aliaj

Historio
--------

Aktora migra trupo alvenas al Balatonfüred. Aktoro Liliomfi ekemas fraŭlinon. Ankaŭ ŝi amas la aktoron kaj ili renkontiĝas sekrete. Hazarde jam pli frue kuratoro de la fraŭlino volas aranĝi geedziĝon inter Liliomfi kaj sia zorgatino, se Liliomfi forlasas la aktoradon. Anonciĝas multe da problemoj, sed fine la latina proverbo reliefiĝas: "Omnia vincit amor" (La amoro ĉion venkas). La historio bone prezentas la tiutempan socian vivon.

Fontoj
------

* hungare
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Bornea blua muŝkaptulo** |
| --- |
|  |
| Bornea blua muŝkaptulo, maskloBornea blua muŝkaptulo, masklo
Bornea blua muŝkaptulo, inoBornea blua muŝkaptulo, ino |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cyornis* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. superbus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cyornis superbus****(Stresemann, 1925) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Bornea blua muŝkaptulo  |

 |
| v • d • r |

La **Bornea blua muŝkaptulo** (***Cyornis superbus***) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro *Cyornis* aŭ de Bluaj muŝkaptuloj kiu laŭnome enhavas speciojn de tre bluaj maskloj ĉefe en la supraj partoj kun brunaj inoj. Ĝi estas birdo troviĝanta nur en la insulo de Borneo nome en la landoj Brunejo, Indonezio kaj Malajzio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.

Ĉe tiu specio maskloj havas **tre bluajn suprajn partojn** (kun pli brilaj helbluaj frunto, superokula areo kaj ŝultroj), dum inoj havas brunajn suprajn partojn, tiele temas pri kazo de **seksa duformismo**. Tamen subaj partoj estas pli egalaj kun **oranĝeca supra brusto** kaj blankecaj suba brusto kaj ventro. La beko estas granda kaj longa kompare kun la kapo, nigra kaj iom hokoforma en la supra makzelo. La masklo havas nigrecan areon inter la okuloj kaj la bekobazo kiu estas ĉirkaŭata de harecaj plumetoj. En flugiloj kaj interna vosto videblas bruneca koloro.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Cyornis superbus[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Bruna makisnajtingalo** |
| --- |
|  |
| Bruna makisnajtingaloBruna makisnajtingalo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Erythropygia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***E. signata'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Erythropygia signata****(Sundevall, 1850) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Bruna makisnajtingalo  |

 |
| v • d • r |

La **Bruna makisnajtingalo** (*Erythropygia signata* aŭ *Cercotrichas signata*) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro kiu foje oni konsideras kiel membro de la genro *Erythropygia* kaj foje de *Cercotrichas* kiuj estas helbrunaj birdoj kun helaj kaj malhelaj strioj en vizaĝo.

Tiu specio estas tre bruna, pli malhelbruna supre kaj helgriza aŭ sablokolora en ventro. Flugiloj kaj vosto montras nigrajn kaj blankajn plumojn. La vizaĝo estas bruna kun **helaj superokula strio kaj subokula makulo**. Ankaŭ la mentono estas helbruna. La okuloj estas nigraj kaj la kruroj kaj piedoj rozkoloraj al blankecaj.

Ĝi troviĝas en Mozambiko, Sudafriko kaj Svazilando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Erythropygia signata[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Bruna rato** |
| --- |
|  |
| Bruna ratoBruna rato |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Bestoj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ronĝuloj *Rodentia* |
|
|
|
|
|
| Superfamilio: | Musoidoj *Muroidea* |
| Familio: | Musedoj *Muridae*\* |
| Subfamilio: | Musenoj *Murinae* |
|
|
|
|
| Genro: | Rato *Rattus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Bruna rato** |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Bruna rato  |

 |
| v • d • r |

La **Bruna rato**, **komuna rato**, **stratorato**, aŭ laŭ la latina scienca nomo **Norvega rato** (*Rattus norvegicus*), estas unu el plej konataj kaj plej komunaj ratoj.

Ĝi estas unu el plej grandaj musedoj, nome bruna aŭ griza rodulo kun korpo 25 cm longa, kaj simila vostolongo; la masklo pezas averaĝe 350 g dum la ino 250 g. Kvankam devena al norda Ĉinio, tiu ronĝulo disvastiĝis al ĉiuj kontinentoj escepte Antarkto, kaj estas la hegemonia rato en Eŭropo kaj multe el Nordameriko — kio faras ĝin la plej sukcesa mamulo sur la planedo post homoj. Krome, kun raraj esceptoj, la bruna rato loĝas kie ajn kie loĝas homoj, ĉefe ĉe urbaj areoj.

Selektiva bredado de *Rattus norvegicus* produktis la laboratorian raton, nome gravan model-organismon en biologia priserĉado, same kiel por maskotoj.

Nomo kaj etimologio
-------------------

Aspekto
-------

Biologio kaj kutimaro
---------------------

### Komunikado

### Manĝo

### Reproduktado

Distribuado kaj habitato
------------------------

Malsanoj
--------

Kontrolo
--------

En kaptiveco
------------

Referencoj
----------

1. ↑  Fragaszy, Dorothy Munkenbeck.  (2003) *The Biology of Traditions: Models and Evidence*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-81597-5.

* Bruna rato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bruna rato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Bruna rato en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 417699
* GND: 4189072-3
* LCCN: sh85111557
* NKC: ph136878
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Margarete SCHMID** (\* 29-a de septembro 1925 en Regensburg, † 22-a de novembro 2000 en Langenthal) estis honora membro de Germana Esperanto-Asocio kaj de Bavara E-Ligo (BELO). 

Lerninte Esperanton en 1947, ŝi aktivis ĝis 1970 kiel delegito en Regensburg kaj, post translokiĝo al Aŭgsburgo, kiel sekretariino de ties loka grupo. Kunfondinto de BELO, ŝi servis la ligon dum jaroj kiel sekretario kaj kunredaktanto de ĝia bulteno. Ŝi forte subtenis sian edzon Hermann Schmid ĉe la organizado de grandnombraj Esperanto-aranĝoj kaj kongresoj, kulmine kiel membro de LKK por la 70-a UK en Aŭgsburgo (1985).

Honore al ŝi Hermann Schmid fondis la premion Margarete Schmid. 

Nekrologo en Esperanto aktuell

NEKROLOGO por Margarete Schmid (29.09.1925 – 22.11.2000)

En la fruo de la 22-a de novembro 2000, eĉ ne du monatojn post sia 75-a naskiĝtago, forpasis en la hejma lito Margarete Schmid, honora membro kaj de GEA kaj de BELO. La emerita fervoja sekretariino lernis Esperanton en la jaro 1947 en kurso gvidita de Ludwig Goppel, frato de la iama bavara ministro-prezidanto Alfons Goppel, kaj poste fariĝis delegito de UEA por sia naskiĝurbo Regensburg. Tiun oficon ŝi plenumis ĝis 1970, kiam ŝi transloĝiĝis al Augsburg, kie ŝi ekaktivis en la loka grupo.
En 1960 la tiama f-ino Kammerer estis konatiĝinta dum Esperanto-ekzameno en München kun Hermann Schmid, al kiu ŝi edziniĝis en 1966. Krom sia aktiveco kiel sekretariino de Esperanto-Grupo Augsburg, ŝi subtenegis sian edzon ĉe preskaŭ senfina serio de Esperanto-Kongresoj kaj aliaj Esperanto-aranĝoj, kulminiĝinta sed ne finiĝinta per la Universala Kongreso de Esperanto dum la 2000-jara jubileo de la urbo Augsburg en 1985.
Ankaŭ en la historio de Bavara Esperanto-Ligo (BELO), unu el kies fondomembroj estis Margarete Schmid, ŝi ludis gravegan rolon. Dum jaroj sekretariino de la Ligo, ŝi kunredaktis ĝian Bultenon kaj zorgis pri ĝia aspekto.
Eĉ en Germana Esperanto-Instituto Margarete Schmid servis ĉirkaŭ 20 jarojn kiel membro de la loka ekzamena komisiono de Augsburg.
Loke "Grenjo", kiel ŝin nomis la edzo kaj geamikoj, riĉigis ekzemple la Zamenhofajn Festojn, per kulturaj kontribuoj, kiel "Zauberlehrling" en Esperanto, la altgermana lingvo kaj la ŝvaba dialekto, kiun ŝi kiel orientbavarino tamen majstre imitis.
Kiel BELO-prezidanto Gosbert Gehlert skribis, "Ŝia laboro por Esperanto kaj por BELO estas nepagebla!" Mi volas aldoni ke al ni ĉiuj mankos ŝia personeco: modesta, kapabla, lojala, boneca ŝi restu en nia memoro.
La sekvoj de kolapso de balkono sur kiu ŝi troviĝis en la aĝo de dek jaroj kaŭzis al ŝi multajn dolorojn kaj operaciojn, la astmo ŝian transiron en alian mondon. Nun Grenjo havas - kaj havu - la merititan pacon!
(verkita de Gerald Tucker)
**"Komunumaro"** en Germanio estas administra unuo, kiu grupigas plurajn etajn komunumojn, por komune plenumi difinitajn taskojn. La koncepto tiamaniere grupigi unuopajn komunumojn por difinitaj kunaj taskoj nur ekzistas en 9 el la entute 16 federaciaj landoj.

### Diversaj nacilingvaj nomoj laŭ la unuopaj federaciaj landoj

* En Malsupra Saksio la administra strukturo germanlingve nomiĝas **Samtgemeinde** [**zamt**gemajnde] (de *"gesamt"* = kune / komune, kaj *"Gemeinde"* = komunumo, do iusence - lingve iom duoble - tradukeblus "komuna komunumo").
* En Rejnlando-Palatinato temas pri **Verbandsgemeinde** [fer**banc**gemajnde], "liga komunumo",
* en Baden-Virtembergo, Bavario, Turingio kaj Saksio-Anhalto pri **Verwaltungsgemeinschaft** [fer**val**tu*ng*zgemajnŝaft], "administra komunaĵo", en Turingio ekde 2009 pli kaj pli ankaŭ pri *Verbandsgemeinde*,
* kaj en Brandenburgio, Meklenburgio-Antaŭpomerio kaj Ŝlesvig-Holstinio simple pri la vorto **Amt** [amt], "oficejo".

### Taskoj

Komunumaro havu minimuman nombron da loĝantoj, en Malsupra Saksio ekzemple almenaŭ 7 000. Inter la taskoj de la komunumaroj estas interalie la kolekto de uzita akvo kaj la organizado de tombejoj kaj fajrobrigadoj. La komunumaroj ankaŭ konstruas kaj prizorgas la lokajn elementajn lernejojn, la interkomunumajn stratojn, la lokajn bibliotekojn, sportejojn kaj pliajn publikajn instalaĵojn. Eblas interkonsenti pri pliaj taskoj, ekzemple pri komuna turisma varbado.
**Valentin Christian Friedrich ROST** (naskiĝinta la 16-an de oktobro 1790 en Friedrichroda, mortinta la 6-an de aŭgusto 1862 en Gotha) estis germana instruisto kaj leksikografo de la greka lingvo. Krome li estis asekurfakulo.

Vivo
----

Rost pasigis la junajn jarojn sub modestaj kondiĉoj kaj frekventis ekde 1802 la gimnazion de Gotha. En 1810 li ekstudentis en Jena okupiĝante pri teologio kaj filologio. Post mallonga tempo kiel privata instruisto li iĝis helpanta instruisto en Gotha.

La al li permesitan instruadon de la helena lingvo en la superaj klasŝtupoj li fruktodonigis por si mem per ankoraŭ pli detala okupiĝo pri la greka literaturo. Lia talento karakterizita per akra intelekto gvidis lin precipe sur la kampojn de gramatiko kaj leksikografio. Jam en la 1816-a jaro li eldonis gramatikon de la helena kiu dum la sekvantaj jardekoj havis plurfojan reeldonon. Ankoraŭ en 1856 Rost mem prilaboris ĝin, nun kun plia konsidero de Sanskrito.

Krom vortaro germana-helena (unuafoje en 1818) li reeldonis la specialajn leksikonojn de Damm (nove de Duncan) por la legado de verkoj de Homero kaj Pindaro. Rost publikigis ankaŭ la komencan version de la vortaro *Vollständiges Lexikon der classischen Gräcität* (1840) sed transprenis tiam la zorgon pri la de Franz Passow fondita vortaro *Handwörterbuch der griechischen Sprache*. Ĝi aperis kun la helpo de aliaj kunlaborantoj en kvar grandaj volumoj de 1841-57. Kaj la gramatiko kaj la leksikono, du kreitaĵoj de admirinda diligenteco, baziĝas sur memstara trafoliumado de ĉiuj haveblaj profanaj tekstoj greklingvaj. Ili atestas inteligentan aplikon (ekz. koncerne la partikulojn) de la dumstudade lernitaj metodoj de la profesoroj Wolf kaj Hermann.

Intertempe Rost nomumitis lernejestro de Gymnasium illustre de Gotha (en 1841) kie li jam estis instruinta 27 jarojn. Tiun oficon Rost plenumis ĝis la retiriĝo en 1859 honore titolite *Oberschulrat*.

Li ankaŭ estis direktoro de la Vivasekurbanko de Gotha (ekde 1842) kio atestas lian grandan praktikan karakteron. Danke al sia mensa freŝeco kaj vivoĝojeco li tute estis la kontraŭo de fermitkapa, osteca kaj pedanta lernigisto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe *ADB*
* Literaturo de kaj pri Rost


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 509604
* GND: 11553668X
* LCCN: no91022292
* VIAF: 72125514
* ISNI: 0000 0001 0986 4110
* LIBRIS: 274225
* SUDOC: 151167419
* NKC: jn20000604704
 |
**Almenara de Adaja** [almeNAra deaDAĥa] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. *Almenara de Adaja* estas komprenebla etimologie kiel *Gvatoturo de Adaja*, alude al la rivero Adaja. *Almenara* devenas el araba المنارة (al-manāra), «la gvatoturo».​ Fakte la turo de la preĝejo aspektas gvatoturo pli ol sonorilturo.

Almenara de Adaja en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Pinares* de la provinco Valadolido, verde, sude.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 23 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 200 el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 52 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Olmedo, Bocigas, Fuente-Olmedo, Ataquines, Fuente de Santa Cruz kaj Puras. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trafluata de la rivero Adaja survoje al Doŭro.

Historio
--------

Estas grava arkeologia kuŝejo kunhavata kun la najbara Puras en kiu oni studas restaĵojn de romia vilao.

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.

Almenara de Adaja en la provinco Valadolido.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----

1. ↑   Asín Palacios, Miguel (1940). *Contribución a la toponimia árabe de España*. Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas. p. 68.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765503
* GND: 1111643377
* LCCN: n2018017348
* VIAF: 316732834
 |
**Almenar de Soria** [almeNAR deSOrja] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko *Campo de Gómara* en la oriento de la provinco. La loknomo *Almenar de Soria* estas etimologie komprenebla kiel *Turo de Soria*.

Geografio
---------

*Campo de Gómara* en la oriento de la provinco Sorio.
Loko de Almenar de Soria en la provinco Sorio.
Kastelo de Almenar de Soria.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 105,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 233 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 570 loĝantojn el la 1970-aj jaroj. 

Ĝi distas 31 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Almenar de Soria, Cardejón, Castejón del Campo, Esteras de Lubia, Jaray kaj Peroniel. Ĝi estas ĉirkaŭata sude de Cabrejas del Campo, Aliud, Buberos, Villaseca de Arciel, Portillo de Soria kaj Torrubia de Soria.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. En la Mezepoko Almenar estis citita en la ĝesto de la Sep infantoj Lara kaj tial siavice ankaŭ fare de Ramón Menéndez Pidal en lia verko *La leyenda de los infantes de Lara*. 

En 1969 la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Cardejón, Castejón del Campo, Esteras de Lubia, Jaray kaj Peroniel del Campo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, la ermitejo, la kastelo, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (hispane)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rCampo de Gómara |
| --- |
| Alconaba• Aldealafuente• Aldealpozo• Aldealseñor• Aldehuela de Periáñez• Aliud• Almajano• Almaluez• Almazul• Almenar de Soria• Bliecos• Buberos• Buitrago• Cabrejas del Campo• Candilichera• Cañamaque• Carabantes• Cihuela• Ciria• Cirujales del Río• Deza• Fuentecantos• Fuentelmonge• Fuentelsaz de Soria• Gómara• Hinojosa del Campo• La Losilla• Los Villares de Soria• Monteagudo de las Vicarías• Narros• Pinilla del Campo• Portillo de Soria• Pozalmuro• Quiñonería• Renieblas• Reznos• Santa María de Huerta• Serón de Nágima• Tajahuerce• Tejado• Torlengua• Torrubia de Soria• Villar del Campo• Villaseca de Arciel |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 218390
* VIAF: 316734067
 |
**Almenara de Tormes** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. *Almenara* etimologie derivas el araba المنارة (al-manāra), «la gvatoturo» kaj Tormes estas la trafluanta rivero.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 19,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 254 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.

Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 19 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.

Estas restaĵoj de prahistoriaj tempoj, sed la setlejo mem fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko

Notoj
-----

1. ↑  «Sistema de información geográfico agrario (SIGA). Comarca agraria de Ledesma». Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente. Arkivita el la originalo la 9an de Julio 2012. Konsultita la 27an de Marto 2022.
2. ↑   Asín Palacios, Miguel (1940). *Contribución a la toponimia árabe de España*. Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas. p. 68.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752948
* GND: 7514690-3
* LCCN: nr93002929
* VIAF: 128280780
 |
*La generalo Kléber venkinta ĉe Heliopolo, 20a de marto 1800*, de Philippe Grass. Publika skulptaĵo ĉe la Placo Kléber, Strasburgo.
La **Batalo de Heliopolo** estis franca venko de la armeo de Oriento sub la Generalo Kléber super la Otomana armeo ĉe Heliopolo la 20an de Marto 1800.

Kléber engaĝiĝis en negocado kun kaj Britoj kaj Otomanoj, kun la celo honore forigi la restaĵojn de la Franca forto el Egiptio por partopreni en operacoj en Eŭropo. Oni faris interkonsenton (la konvencio de El Ariĉ) la 23an de Januaro 1800 permesante tian revenon al Francio, sed ĝi montriĝis maleble aplikebla pro internaj malkonsentoj inter la Britoj kaj la duboj de la Sultano, kaj tiele la konflikto en Egiptio restartis.

Kléber estis perfidita de la Brita Almiralo Keith, kiu ne respektis la konvencion de El Ariĉ. Kléber restartis batalemon, ĉar li malakceptis kapitulaci. Britoj kaj Otomanoj kredis ke la *armée d'Orient* estis tiam tro malforta por rezisti ilin, kaj tiele Jusuf Paŝa marŝis en Kairon, kie la loka loĝantaro obeis sian alvokon al ribelo.

Kleber kondukis la malmultnombrajn Francajn trupojn ataki la Otomanan armeon ĉe Heliopolo, klare venkante la batalon kio permesis al ili re-eniri en Kairon kaj finigi la ribelon.

* Kategorio Batalo de Heliopolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Komunuma Ĉarto** (angle *Charter of the Commonwealth*) estas Ĉarto kiu kolektas la valorojn de la Komunumo de Nacioj same kiel la engaĝiĝo de tias 53 membraj ŝtatoj kun la defendo de egalaj rajtoj, demokratio kaj tiel plu. Ĝi estis proponita en la Kunsido de Ŝtatestroj de la Komunumo de Nacioj de 2011 en Perth, Aŭstralio, adoptita la 19an de Decembro 2012 kaj oficiale subskribita de la reĝino Elizabeto la 2-a en "Marlborough House", sidejo de la Komunumo de Nacioj, Londono, en la Tago de la Komunumo, nome 11a de Marto 2013. 

Totalo de dek ses kernaj principoj estas skizitaj en la ĉarto, ĉefe, demokratio, homaj rajtoj, internaciaj paco kaj sekureco, toleremo, respekto kaj komprenemo, esprimlibereco, separado de povoj, regado de la leĝo, bona regado, daŭripova disvolviĝo, protektado de la medio, aliro al sansistemo, edukado, manĝo kaj ŝirmo, seksegaleco, gravo de junuloj en la Komunumo, agnosko de la necesoj de malgrandaj ŝtatoj, agnosko de la necesoj de vundeblaj ŝtatoj, kaj finfine, la rolo de la civila socio.

Referencoj
----------

* Oficiala retejo
* Kompleta teksto de la Komunuma Ĉarto
* Press release: Charter heralds new era for Commonwealth Arkivigite je 2019-09-01 per la retarkivo Wayback Machine (11a de Marto 2013)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 715359
 |
**Mihály János SAX** [mihAj jAnos saks], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) **Sax Mihály János Nepomuk** estis hungara juristo, profesoro.

Mihály János Sax  naskiĝis la 5-an de decembro 1750 en Hungara reĝlando en Lőcse (nuntempa Levoča en Slovakio). Li mortis la 6-an de aŭgusto 1824 en Pest (urbo).

Biografio
---------

Mihály János Sax doktoriĝis el filozofio kaj juro. Post siaj studoj li instruis en akademioj de Pécs kaj Győr. Ekde 1806 li instruis en Reĝa Universitato de Pest. En la studjaro 1812 li estis rektoro. En 1814 li nobeliĝis kaj ricevis la titolon reĝa konsilisto. En 1819 li pensiuliĝis. Li havis edzinon, kiu naskis 4 gefilojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Positiones ex jure universo, quas in universitate Pestiensi publicae eruditorum disquisitioni subjicit* (1784)
* *Positiones ex scientiis politicis quas in regia universitate scient. Pestiensi publice propugnandas suscepit Emer.* (1808)
* *Summaria institutionum politicarum adumbratio* (1808)
* *Elementa juris cambialis proposita in sc. univ. Pestiensi* (1813) - manuskripto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero S, poste serĉu la nomon)
**Mihály Ignác Lenhossék** [mihAj lenhoŝEk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lenhossék Mihály Ignác** estis hungarlandana germana-hungara kuracisto, profesoro. Lia origina naskiĝnomo estis *Linoschegg Mihály Ignác*. Lia filo estis József Lenhossék, lia nepo estis Mihály Lenhossék, lia pranepo estis Albert Szent-Györgyi.

Mihály Ignác Lenhossék  naskiĝis la 11-an de majo 1773 en Hungara reĝlando en Pressburg (nuntempa Bratislava en Slovakio). Li mortis la 12-an de februaro 1840 en Buda.

Biografio
---------

Mihály Ignác Lenhossék devenis el germana familio. Li frekventis jezuitan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Vieno kaj Pest (urbo). Li akiris kuracistan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1799. Post siaj studoj li estis ĉefkuracisto de Esztergom (historia departemento), kie li inokuladis kontraŭ varioloj. Li ekinstruis en Universitato de Pest en 1808, en la sama jaro li nobeliĝis. En la studjaroj 1809 kaj 1815, en 1816 rektoro. Inter 1819 kaj 1825 li instruis en Vieno. En 1825 li iĝis ĉefkuracisto de Hungarujo, post 4 jaroj li ordonis la inokulon kontraŭ varioloj, en 1831 li multe strebis kontraŭ ĥoleroj. En 1823 li ricevis svedan premion.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Un¬tersuchungen über Leidenschaften und Ge¬müthsaffekten als Ursachen und Heilmittel der Krankheiten* (1804)
* *Védhimlőoltás* (1804)
* *Observanda circa febrim scarlatinum* (1826)
* *Animadversiones circa curandam choleram orientalem...* (1831)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* germane

* Kategorio Mihály Ignác Lenhossék en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 530805
* GND: 116907525
* LCCN: nb2015007993
* VIAF: 32760245
* ISNI: 0000 0000 6136 3287
* SUDOC: 13154408X
* BIBSYS: 3017460
* NKC: nlk20010101092
 |
**Mihály Gácsi** [mihAj gAĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gácsi Mihály** estis hungara grafikisto, pentristo.

Mihály Gácsi  naskiĝis la 10-an de aŭgusto 1926 en Budapeŝto, li mortis la 5-an de februaro 1987 en Zalaegerszeg.

Biografio
---------

Mihály Gácsi komence studis en libera arta lernejo, poste en Belarta Altlernejo inter 1949-1952. Liaj plej gravaj instruistoj estis Endre Domanovszky, Gyula Hincz kaj Károly Koffán. Inter 1956 kaj 1974 li apartenis al Artistkolonio (Szolnok), poste al Artistkolonio (Hódmezővásárhely). En 1976 li ricevis atelieran loĝejon en Zalaegerszeg, kie li vivis ĝismorte. Li ŝatis krei akvafortojn kaj linoleumografiaĵojn. En la 1970-aj jaroj li plej ofte pentradis pejzaĝojn kaj aĵpentraĵojn. Li ricevis premiojn inter 1973-1976.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Szolnok (1961, 1965)
* Budapeŝto (1963, 1967, 1974)
* Kecskemét (1973)
* Zalaegerszeg (1975, 1983, 1989)
* Kaposvár (1979)
* Dombóvár (1989)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Arthalo Budapeŝto (1957, 1968)
* Miskolc (1961-)
* Florenco (1970)
* Budapeŝto (1971, 1978)
* Talino (1974)
* Székesfehérvár (1983)

Elektitaj akvafortoj
--------------------

* Noé (1976)
* A magyarok bejövetele (1980)
* Építkezés
* Január
* Készülődés

Elektitaj linoleumografiaĵoj
----------------------------

* A brémai muzsikusok I-III
* Dózsa I-V
* Mese
* Atombomba után

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Mosakodó leány
* Önarckép mackóval (1950)
* Tabán
* Udvar

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 628257
* LCCN: n78094966
* VIAF: 263767642
* ISNI: 0000 0003 9864 2089
* SUDOC: 099018373
* ULAN: 500109783
* RKD: 29891
 |
**Mihály Freund** [mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Freund Mihály** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1954).

Mihály Freund  naskiĝis la 25-an de majo 1889 en Budapeŝto, kaj mortis la 12-an de junio 1984 en la sama urbo.

Biografio
---------

Mihály Freund frekventis universitaton en Budapeŝto, poste inter 1911-1912 li plulernis en Karlsruhe. En 1914 li eklaboris en hungara fabriko, kie li okupiĝis pri petrolo. Baldaŭe li instruis en universitato en Budapeŝto. En 1948 li fondis instituton pri naftoj. Li ricevis premion Kossuth en 1950, krome alian premion en 1984, memormedalon en 1959.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A repülőbenzin* (Bp. 1942)
* *Az ásványolaj ipar legújabb gyártási módszerei* (1947)
* *A kőolaj* (1954)

Fontoj
------

* biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero F kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Julian Anthony PRIESTER** (naskiĝis la 29-an de junio 1935 je Ĉikago en Ilinojso) estas usona ĵazo-muzikisto (trombono, kompozicio).


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Vivo kaj verkado
----------------

Priester sekvis komence en la aĝo de dek jaroj pianludoleciojn dum unu jaro. Pli malfrue li studis, antaŭenigita de Walter Dyett, baritonkornon kaj trombonon ĉe la lernejo *Du Sable High School*. Liaj unuaj influantoj estis J. J. Johnson kaj aliaj bibopaj muzikistoj. Sian karieron li komencis kiel blusmuzikisto, ludis en 1953 kaj 1954 ĉe Sun Ra (*Super-Sonic Jazz*), en 1956 ĉe Lionel Hampton kaj en 1957/58 ĉe Dinah Washington. Someron de 1958 li transloĝiĝis al Novjorko, kie li muzikis kun Slide Hampton. Inter 1959 kaj 1965 li estis membro de la bando de Max Roach kaj kunverkis ties suiton *Freedom Now*. En 1960 li jam verkis du sondiskojn je sia propra nomo; en 1961 la pridemandado de la recenzistoj fare de Down Beat distingis lin kiel nova talentulo. Ekde tiam ankaŭ Ray Charles, Philly Joe Jones, Eric Dolphy kaj John Coltrane (*Africa/Brass* 1961) okupigis lin por sonregistraĵoj. En 1961 li kunverkis la lastajn surdiskigojn de Booker Little antaŭ ties frua morto (*Booker Little and Friend*). En 1966 li muzikis kun Clark Terry je la Newport Jazz Festival, laboris poste ĉe Art Blakey, antaŭ ol li en 1969/70 aktivis en la Orkestro Duke Ellington. Inter 1970 kaj 1973 li apartenis al la sesopo de Herbie Hancock, kun kiu li koncertaris en Nordameriko kaj Eŭropo. Poste li transloĝiĝis al San-Francisko, kie li (ankaŭ dokumentate per du diskoj) estris proprajn ensemblojn kaj pli intense eksperimentis per elektronaj sonefektoj. Krome li koncertis kun Red Garland kaj kun la ensemblo *Concert Jazz Band* de George Gruntz. Ekde 1982 ĝis 1985 li apartenis al la kvinopo de Dave Holland. Postsekve li instruis ĝis komence de la 1990-aj jaroj ĉe *Cornish College* en Detrojto kaj muzikis (kun Don Cherry) en la bandoj *Sun Ra Arkestra*, en *New York Organ Ensemble* de Lester Bowie kaj en *Liberation Music Orchestra* de Charlie Haden. Plue li ankaŭ koncertis kun Chick Corea kaj Reggie Workman.

Diskoj
------

* *Love, Love* (ECM, 1973) kun Bill Connors
* *Hints on Light and Shadow* (kun Sam Rivers)
* *In Deep End Dance*

Fontoj
------

* Martin Kunzler: *Jazz-Lexikon*, volumo 2. 2002. ISBN 3-499-16513-9
* Ian Carr u. a.: *Rough Guide Jazz*. ISBN 3-476-01584-X

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de Julian Priester Arkivigite je 2012-05-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Portreto ĉe earshot.org[*rompita ligilo*]


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 408998
* GND: 134488806
* LCCN: no91011296
* VIAF: 56797403
* ISNI: 0000 0003 6837 1548, 0000 0000 5514 6382
* SUDOC: 16110150X
* BNF: 13898678b
* MBA: ef334ada-16e2-4ee6-a3d8-b89a125ff50e
* ICCU: LO1V270093
 |
Koordinatoj: 50° 12′ 24″ N 12° 12′ 31″ O﻿ / ﻿50.20667 °N, 12.20861 °O﻿ / 50.20667; 12.20861 (mapo)

**Mokřiny** (germane *Nassengrub*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Aš, troviĝanta en distrikto Cheb. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 527 loĝantoj.

**Mokřiny** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,41 km².

Geografio
---------

Mokřiny etendiĝas sur proporcie granda teritorio. Norde alkuŝas urbo Aš, oriente troviĝas vilaĝo Vernéřov, sude Nový Žďár, sudoriente Nebesa kaj okcidente tiriĝas ŝtatlimo kun Germanio.

Historio
--------

Mokřiny estis fondita fare de Zedtwitz iam antaŭ la jaro 1413, kiam ĝi estas unuafoje menciata en historiaj dokumentoj. En la jaro 1874 ĝi forŝiriĝis de Vernéřov kaj fariĝis memstara municipo. Tiutempe vivis ĉi tie ĉirkaŭ 400 homoj. Evoluo de teksindustrio en Aš kaŭzis en la dua duono de la l19-a jarcento kreskon de loĝantoj en ĉiuj ĉirkaŭaj municipoj, inkluzive de Mokřiny, kie en la jaro 1930 vivis en 174 domoj 1726 loĝantoj. Post la dua mondmilito la nombro de loĝantoj tre malaltiĝis kaj nun vivas ĉi tie ĉirkaŭ 550 loĝantoj.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 393 |
| 1880 | 387 |
| 1890 | 402 |
| 1900 | 783 |
| 1910 | 1 287 |
| 1921 | 1 142 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 1 726 |
| 1950 | 676 |
| 1961 | 707 |
| 1970 | 624 |
| 1980 | 541 |
| 1991 | 479 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 530 |
| 2011 | 557 |
| 2021 | 527 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Aš (9) |
| --- |
| Aš ~ Dolní Paseky ~ Doubrava ~ Horní Paseky ~ Kopaniny ~ Mokřiny ~ Nebesa ~ Nový Žďár ~ Vernéřov |

 |
**Arvell SHAW** (15a de Septembro, 1923, Sankta Luiso, Misurio – 5a de Decembro, 2002, Roosevelt, Novjorkio) estis usona ĵaza kontrabasisto, plej bone konata pro sia laboro kun Louis Armstrong.

Shaw lernis ludi tubjon en altlernejo, sed ŝanĝis al baso tuj poste. En 1942 li laboris kun Fate Marable en riverŝipoj veturantaj sur la rivero Misisipo, poste servis en la mararmeo el 1942 al 1945. Post tio li ludis kun Armstrong en sia lasta granda bando, el 1945 al 1947. Shaw kaj Sid Catlett poste aliĝis al Louis Armstrong All-Stars ĝis 1950, kiam Shaw apartiĝis por studi muzikon. Li revenis por ludi kun Armstrong el 1952 al 1956, kaj ludis en la muzikalo de 1956 nome *High Society*.

Post tio li laboris ĉe la CBS kun Russ Case, kun la trio de Teddy Wilson, kaj ludis kun Benny Goodman ĉe la Brusela Monda Foiro de 1958. Post kelkaj jaroj en Eŭropo, li ludis denove kun Goodman en turneo tra Centrameriko en 1962. El 1962–64 Shaw ludis denove kun Armstrong, kaj foje akompanis lin ĉirkaŭ la fino de la 1960-aj jaroj.

Filmoj
------

* *High Society* (1956)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Arvell Shaw en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arvell Shaw ĉe IMDB


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 559708
* GND: 135042720
* LCCN: no91029603
* VIAF: 24788438
* ISNI: 0000 0000 5513 7128
* SUDOC: 244340420
* BNF: 13899714m
* MBA: 024c679b-22cc-49dd-9840-c3d75bc10336
* ICCU: DDSV004319
* BNE: XX1649426
 |
**Nieva** [NJEba] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana*. La loknomo *Nieva* estas ne-etimologie komprenebla kiel Neĝofalas. 

Ĝi estas survoje en la Jakoba Vojo de Madrido, kaj konservas gravan preĝejon de Sankta Stefano, kiu kombinas romanikon kaj mudeĥaran. Krome ĝi havas ermitejon de *Nuestra Señora del Pozo Viejo* (Virgulino de la Malnova Puto). 

Nieva en la provinco Segovio.
Preĝejo de Sankta Stefano.
Romanikaj kapiteloj sub mudeĥaraj arkoj.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 33,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 260 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte pli ol 70 el la jaro 1991. 

Ĝi distas 32 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Nava de la Asunción, Domingo García, Aldeanueva del Codonal, Juarros de Voltoya, Ortigosa de Pestaño, Melque de Cercos kaj Santa María la Real de Nieva.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj forstado (pinaroj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio
* Nieva
* Santa María la Real de Nieva

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767746
 |
La prezentado en la templo de Giovanni Bellini
**Nunc dimittis** (ankaŭ konata kiel *La Kantiko de Simeono*) estas kantiko de la Evangelio laŭ Sankta Luko, tiel nomata pro ĝiaj unuaj vortoj en la latina. Ĝi estas unu el la tri evangeliaj kantikoj kune kun Magnificat kaj Benedictus. Simeono estis fervora judo al kiu la Sankta Spirito promesis ne forpasi antaŭ vidi la Savinton. Kiam Maria kaj Jozefo portis la infanon al la templo de Jerusalemo por la konsekra ceremonio de la unuanaskito, Simeono estis tie kaj prenis Jesuon en liaj brakoj kaj recitis:

*La originala en la greka*:

Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη,  

ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου,  

ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών,  

φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ.
Latino:

Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum in pace:  

Quia viderunt oculi mei salutare tuum  

Quod parasti ante faciem omnium populorum:  

Lumen ad revelationem gentium, et gloriam plebis tuae Israel.
Esperanto

Nun, ho Eternulo, Vi ellasas Vian servanton,
Laŭ Via vorto, en paco,
Ĉar miaj okuloj vidis Vian savon,
Kiun Vi preparis antaŭ la vizaĝo de ĉiuj popoloj,
Lumon por malkaŝo al la gentoj,
Kaj gloron de Via popolo Izrael.

* Kategorio Nunc dimittis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 313934
* GND: 4283930-0
* VIAF: 175826657
* SUDOC: 029930537
* BNF: 13319490c
 |
Edinburgo el Grass Market, Cornell University Library.
Reĝino Viktoria sur 'Fyvie' kun la servisto John Brown ĉe Balmoral, 1863, National Galleries of Scotland.
**George Washington Wilson** (7a de februaro 1823 - 9a de marto 1893)  estis pionira skota fotisto.

Biografio
---------

Post studo de arto en Edinburgo kaj Londono, Wilson revenis al sia naskurbo Aberdeen en 1849 kaj setligis negocon kiel portreta miniaturisto por riĉaj familioj de Nordorienta Skotlando. Post kelkaj jaroj de mezalta sukceso, Wilson aventuris al portreta fotografio en 1852 per portreta studio kun John Hay en 25 Crown Street en Aberdeen. El tie, helpate de sia bone disvolvigitaj teknika kaj komerca sagaco kaj kontrakton por foti la Reĝa Familio dum dokumentado de la konstruado de la Kastelo Balmoral en 1854-1855, li setlis kiel unu el la ĉefaj fotistoj de Skotlando kiuj laboras por la Reĝino Viktoria kaj la Princo Alberto in 1860.

Notoj
-----

1. ↑  Roger Taylor, *George Washington Wilson, artist and photographer, 1823-93*. Aberdeen University Press, 1981.

* Kategorio George Washington Wilson en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 435030
* GND: 14237427X
* LCCN: n2006057168
* VIAF: 54421826
* ISNI: 0000 0001 0902 9430
* SUDOC: 188949534
* BNF: 14976767c
* ULAN: 500025761
* NLA: 35696141
* RKD: 376326
* BNE: XX1221526
 |