recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Reliefo sur la enirejo. La **Malnova Operejo** estas teatro en la urbocentro de Erfurto (Gorkistraße nr. 1). Ĝi disponas je 970 sidlokoj.

Historio
--------

La operejo konstruitis en 1867 fare de Heinrich Sahl laŭ la klasicisma stilo. 

Unue ĝi funkciis kiel somera teatro. En 1892 la urbo aĉetis la domon kaj alikonstruigis ĝin dum 1893 - 1996 kiel urban operejon kaj teatron, sub la responso de la urba konstrukonsilanto Paul Peters.

La 15-an de septembro 1894 estis la solena inaŭguro de la modernega teatro, kie ĉiuj ajn specoj de teatraĵoj - sed ankaŭ baletoj - videblis. La domo krome estis la plej grava ludejo por la filharmonio de Erfurto, kiu realigis tie eĉ la prezenton de ne malmultaj sinfonioj.

Tamen problemo ĉiam premanta estis la malbonaj konstrumaterialoj. Pro tio jam en 1896 malfermitis la operdomo, kio poste ofte denove estis necese. 

Ekde 1923 la urbo ekfinancis la tenadon de la muzejo. Dum la Tria Regno oni alinomis la teatron *Deutsches Volkstheater* (Germana popola teatro). Kvankam la ejo ne ricevis iujn damaĝojn bombardajn en la Dua Mondmilito, la aranĝoj pli kaj pli maloftis.

Remalfermo post la milito iĝis jam la 21-an de junio 1945, nuntempe sub la nomo *Stadttheater* (urboteatro). Ekde 1956 ĝi estis parto de *Städtische Bühnen Erfurt* (Urbaj scenejoj erfurtaj) kaj alinomiĝis *Opernhaus* (operejo). En 1969 iĝis grandstila restaŭrado.

Konkurencaj ejoj kaj nova komenco
---------------------------------

La 8-an de junio 1997 la operejo devis esti fermita pro manko de sekureco. Tiam la Dramteatro restis kiel ununura teatrego en la urbo. Pro tro granda kostotakso koncerne restaŭradon, la urbo decidis konstrui novan teatron, kiu estis malfermita en 2003 en la urbokvartalo Brühl kiel Nova Teatro de Erfurto. 

La estonteco de la Operejo Malnova restis neklara, oni eĉ planis malkonstruon. La erfurta entreprenisto Wolfgang Staub ekluprenis ĝin je longa daŭro kaj restaŭrigis ĝin. Oni remalfermis ĝin la 15-an de septembro 2004 kiel teatron por kabaredoj, muzikaloj. muzikaj teatraĵoj kaj koncertoj. Ĝi estas hodiaŭ unu el tri lokoj de teatrado por la aranĝa centro *DASDIE*. Pro tio, Staub nomiĝis kandidato por la erfurta kultura premio en 2009 .

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la tri DASDIE-aranĝejoj.[*rompita ligilo*]

Subnotoj
--------

1. ↑  Michael Keller: *Der Kandidat*, en: *Thüringer Allgemeine* de la 4-a de aprilo 2009
**Neusiedl bei Güssing,** hungare **Felsőújlak** [felŝOUjlak] estas iama vilaĝo, nun parto de Kukmirn en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 7543
* Telefonkodo:
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro:
* 47° 04′ 50″ N 16° 10′ 40″ O﻿ / ﻿47.08056 °N, 16.17778 °O﻿ / 47.08056; 16.17778 (mapo)Koordinatoj: 47° 04′ 50″ N 16° 10′ 40″ O﻿ / ﻿47.08056 °N, 16.17778 °O﻿ / 47.08056; 16.17778 (mapo)

Situo
-----

Neusiedl bei Güssing situas laŭ rojo. Güssing troviĝas je 12 km-oj.

Historio
--------

Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio okazis en 1455. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la komunumon. En 1910 Felsőújlak havis 892 loĝantojn (plejparte aŭstrojn). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Neusiedl bei Güssing aliĝis al Kukmirn en 1971.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo
Kversekco de NIF.
La **National Ignition Facility** (mallonge: **NIF**) estas instalaĵo de Lawrence Livermore National Laboratory en Livermore, Kalifornio, Usono. Tiu instalaĵo estis preta en 2009 kaj la solena inaŭguro okazis tiujare la 29-an de majo. Oni planas eksperimentojn pri nuklea fuzio.

En NIF troviĝas la plej forta lasero de la mondo. La laseraj ekipaĵoj donas plimulton de la konstruaĵo, kiu grandas tri futbolajn ludejojn. Tiuj laseroj produktas lumimpulsojn daŭrajn kelkajn nanosekundojn kaj entenantajn plurajn megaĵulojn da energio. La 192 laseraj instalaĵoj estas fokusitaj je fuelglobeto el frostiginta deŭterio-tricio kaj tion gvidas al fuzio. Oni celas unuafoje atingi tiun denson kaj temperaturon, ĉe kiuj la miksaĵo el deŭterio kaj tricio "ekbrulas", tio estas, okazas ĉenreakcio-simila nukleofuzia reakcio en centro de la fuelglobeto. La fuzia zono tiam migras dum ĉirkaŭ 10 pikosekundoj de la interno al ekstero kaj ĉirkaŭ duono de la materialo fuzias. 

Celo de la eksperimento estas simulado de la eksplodoj de nukleaj armiloj anstataŭ la pli fruaj armilaj testoj. La akirotaj spertoj povas helpi ankaŭ la civilan uzon por paca energia produktado.

Informoj pri NIF-lasero
-----------------------

* nombro de laseroj: 192
* pulsenergio je lasero: 18,75 kJ
* baza ondolongo: 1053 nm
* lasera medio: Nd:vitro (fosfato)
* aperturo de lasera medio: 40 x 40 cm
* ripeta ofteco: 4 ĝis 6 pulsoj po tago
* fokusa makulgrando: 5-obla de la kliniĝa limo
* pumpa fonto: fulmaj lampoj
* efikeco (opta-opta): 0,7 %
* surfaco de la konstruaĵo: ĉirkaŭ 21.368m²
* preta: majo de 2009

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala paĝo
**Natividad** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Natividad*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 062. *Natividad* signifas en la hispana *Kristnasko*.

Geografio
---------

**Natividad** apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 546 loĝantojn. El tiuj estis 239 viroj kaj 307 virinoj. La komunumo havas surfacon de 28.07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1960 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 149 indiĝenoj. El tiuj 122 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 122 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Natividad Arkivigite je 2007-02-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Cresciano** estas komunumo de la komunumaro Riviera kaj la distrikto Riviera en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 640 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Cresciano situas en la sudo de la Valo Leventina, proksimume 10 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Belinzono ĉe la orienta flanko de la bordo de la rivero Tiĉino. La komunumo konisistas el la vilaĝo Cresciano en la valo kaj la setlejoj Sul Sasso, Cavri, Ramiogi, Moncrino kaj Donadino, kaj diversaj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 17,23 km², de kiuj 58,3% estas kovritaj de arbaro, 6,7% servas por agrikulturo kaj 3,4% por setlado. Proksimume triono de la komunuma teritorio konsitas el altmontara dezerto.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Cresciano limas en nordo al Osogna, en nordoriento al Arvigo (GR), en sudoriento al San Vittore (GR), en sudo al Claro, en sudokcidento al Preonzo, kaj en nordokcidento al Moleno.

Trafiko
-------

Tra Cresciano pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Bazelo trans Gotardopasejo al Chiasso. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2, kiu pasas aliflanke de la rivero Tiĉino paralele al la komunuma limo, situas en Biasca proksimume 4 kilometrojn norde de la komunumo. Pere de stacidomo ĉe la linio de Gotarda Fervojo de Svisaj Federaciaj Fervojoj la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Cresciano datiĝas el la jaro 978 kiel *cortis Crissianicum*. En la 19-a jarcento en Cresciano estis trovitaj restaĵoj de setlejo el la bronzepoko. Dum mezepoko Cresciano troviĝis sub la regado de la katedrala kapitolo de Milano. Post la konkero fare de la Svisa Ĵurkomunumo ĝi estis en la jaro 1499 integrita al la Voktejo Riviera, kiu post la fondo de Kantono Tiĉino en la jaro 1803 fariĝis distrikto kaj komunumaro.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Giuseppe Chiesi*: *Cresciano* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-03-10)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Cresciano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Cresciano Arkivigite je 2019-06-16 per la retarkivo Wayback Machine

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Cresciano** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Riviera |
| --- |
| 
**Komunumaro Riviera:** **Biasca**  •  Claro  •  Cresciano  •  Iragna  •  Lodrino  •  Osogna |  |

 |
**Djémil KESSOUS** (naskiĝis en 1946) estas emerita funkciulo en la franca Konsilio de la Ŝtato kaj verkisto de sociaj kaj filozofiaj verkoj. Li estas filo de la alĝeria politikisto Mohamed El Aziz Kessous.

Li verko "La Universalismo" estas politika eseo kiu unue aperis franclingve en 1997 kaj poste en esperanta traduko, eldonita de Sennacieca Asocio Tutmonda, en 2002.

Li publikigis en la franca la librojn *La théorie générale de l'évolution* kaj *L'Universalisme*. Tiun ĉi lastan libron esperantigis Jacqueline Lépeix sub la titolo *La Universalismo*. Esperanton li eklernis en 1997, tuj post la apero de la franca eldono de tiu libro.

Li verkis en la franca gazeto por la disdona ekonomio *La grande relève* (La granda transpreno) meze de la 1990-aj jaroj.

Li estas ĉefredaktoro de *L'Universaliste* (La universalisto), gazeto de la Universalista Kunigo.

Li estas aktiva en Sennacieca Asocio Tutmonda. Li verkis en Sennacieca Revuo, notinde en 2011, artikolon sub la titolo *Postmodernismo, postcionismo, raŭmismo, ktp.* pri postismaj ideologioj de la malfortiĝanta modernado. Tiu artikolo, publikigita en la franca sub la titolo *La modernisation... et après?* (La modernado... kaj poste?), estis publikita en bellacio.org.fr.

Li verkis leteron pri la siria milito publikigita en SAT-retejo.

Referencoj
----------

1. ↑  (eo) Djemil Kessou vere universala, Heroldo de Esperanto, p. 2, n-ro 10 (2022), 19 julio -10 aŭgusto 2022.
2. ↑  *La ĝenerala teorio pri la evoluado*, L'Harmattan, 1994, ISBN 2-7384-2616-6
3. ↑  *L'Universalisme*, Acratie, 1997, ISBN 2-909899-10-1
4. ↑  *La Universalismo*, Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT), 2002, ISBN 2-9502432-6-6
5. ↑
6. ↑  *L'Universaliste* oficiala retejo Arkivigite je 2014-12-29 per la retarkivo Wayback Machine
7. ↑   Arkivigite je 2018-11-09 per la retarkivo Wayback Machine

Literaturo
----------

* *Plaro, aŭ la flava terpomo, Monato (gazeto)*, 2011, pri Megalopolo
* *L’avenir de Saint-Imier et les espérantophones*, *Le Monde libertaire*, n° 1677, la 14a de juno 2012
* *Albert Camus était-il raciste?, Le Quotidien d'Oran*, 29a de decembro 2014
* *Raŭmismo kaj postmodernismo*  Arkivigite je 2015-10-01 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* 
* L'Universalisme
* La laika solvo de la palestina problemo Arkivigite je 2016-09-21 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2018-11-09 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 20934
 |
*Vidu ankaŭ la apartigan liston Juárez.*

**Oaxaca de Juárez** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Oaxaca de Juárez*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 067.

Geografio
---------

**Oaxaca de Juárez** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 265 033 loĝantojn. El tiuj estis 123 357 viroj kaj 141 676 virinoj. La komunumo havas surfacon de 85,48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1 550 metroj super la marnivelo. Norde ĝi limas kun San Pablo Etla, sude kun San Antonio de la Cal kaj Santa Cruz Xoxocotlán, oriente kun San Andrés Huayapam, San Agustín Yatareni kaj Santa Lucía del Camino kaj oriente kun Santa María Atzompa kaj San Jacinto Amilpas. Krom la ĉefurbo Oaxaca de Juárez, kiu samtempe estas la ĉefurbo de la tuta subŝtato Oaxaca nur kelkaj malgrandaj vilaĝoj apartenas al la komunumo:

* Trindad de Viguera, 1 769 loĝantoj,
* Ejido Guadalupe Victoria, 234 loĝantoj,
* Lomas Panorámicas, 155 loĝantoj,
* Loma Bonita, 114 loĝantoj.

Krome estas jenaj loĝlokoj: Arbolada Ilusión, Camino a San Luis Beltrán, Camino Ancho, Casas del Sol, Colonia Buena Vista, El Bajío (Rancho Guadalupe Victoria), El Silencio, Entrada de el Silencio, Gloria Antonio Cruz, Guadalupe Victoria, Guadalupe Victoria Segunda Sección (La Mina), Lachigulera, Las Salinas (El Arco Grande), Los Ángeles, Los Ángeles Uno, Miravalle, Paraje Caballetiyo, Paraje el Cerrito, Paraje el Pando, Paraje la Canoa, Paraje la Loma, Paraje la Mina, Paraje la Rabonera, Paraje Pio V (Ojito de Agua), Paraje Tierra Colorada, Pueblo Nuevo Parte Alta, Rancho el Chilar, Rancho los Girasoles, San Bernardo, kaj Solidaridad.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 22388 indiĝenoj. El tiuj 17815 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 17815 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Religio
-------

En la jaro 2000 laŭ la popolnombrado inter la loĝantaro, kiu aĝis pli ol 5 jarojn estis 196741 katolikoj kaj 34018 personoj kiuj ne estis katolikoj.

La *Guelaguetza* (el la Zapoteka *guendalizaa*, "kunlabori") estas festo kiu formas parton de la popularaj kultoj al la Madono de Monto Karmelo, tial ĝi okazas la du plej proksimajn lundojn al la katolika festo de Maria (la 16-an de julio).

Politiko
--------

Komunumaj prezidantoj:

* (2002 - 2004): Gabino Cué Monteagudo
* (2005 - 2007): Jesús Ángel Díaz Ortega
* (2007 - nun): Manuel de Esesarte Pesqueira

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oaxaca de Juárez[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* Komunumo Oaxaca de Juárez[*rompita ligilo*] en la oficiala retpaĝo. (hispane)
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri astronomia fenomeno de Opozicio. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Opozicio.

En astronomio, (kaj astrologio) la **opozicio** de du ĉielaj korpoj 
signifas, ke viditaj elde tria (ĝenerale, elde Tero) ili aperas en du diametre kontraŭaj
punktoj de la ĉiela sfero. Du astroj estas en opozicioj kiam iliaj rektascensioj
diferas de 12 horoj, aŭ kiam iliaj ekliptikaj longitudoj
diferas de 180°

Plej ĝenerale, oni rigardas la opozicioj de unu astro (planedo, kometo, stelo
kun Suno. Astro estas *en la opozicio* kiam ĝia rektascensio diferas de 12 horoj
de tiu de Suno; la astro pasas al ĝia kulmino je
suna noktomezo. Se temas pri objekto proksima de la ekliptiko, tio
signifas ke Suno, Tero kaj la objekto (en ĉi-tiu ordo) estas laŭliniitaj, tie
estas en sizigio.

Koncerne planedon, la opozicio estas plej taŭga momento por observi ĝin ĉar:

* Ĝi restas videbla dum tutan nokton, ĝi leviĝas je la sunsubiro kaj kuŝiĝas je la sunleviĝo
* Ĝia disko aperas tute prilumita de la Suno
* Ĝi estas tiam plej proksima de Tero. Tio estas ĉefe vera por Marso, kies distanco de Tero varias inter la opozicio (0,4 al 0,7 AU) kaj la konjunkcio (2,4 al 2,7 AU).

En la sunsistemo, nur la superaj planedoj, tio estas, kies orbitoj estas eksteraj al la tera orbito, povas esti en opozicio kun Suno: tio estas Marso, Jupitero, Saturno, Neptuno,
asteroidoj (notinde 4 Vesta, foje videbla per nuda okulo je sia opozicio),
kaj nanoplanedoj (Cereso, Plutono...)

La opozicio de Luno estas komune dirata "plenluno", kaj perfekta laŭliniiĝo Suno - Tero - Luno estigas lunan eklipson

Opozicio estas signata per la astronomia simbolo :

Vidu ankaŭ
----------

Konjunkcio (astronomio)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Malgranda notico pri la opozicioj de Marso (france), (angle)
2. ↑  Pro la granda discentreco de
la marsa orbito, la distanco Tero - Marso grande varias de unu opozicio al la alia.
3. ↑  La mistera planedo Vesta en opozicio (france)

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Opozicio, difino (el "*Ciel des Hommes*")
**István FEHÉR M.** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fehér M. István** estis hungara filozofo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (2007).

István Fehér M.  naskiĝis la 24-an de aprilo 1950 en Budapeŝto kaj mortis la 17-an de junio 2021.

Biografio
---------

István Fehér M. studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj akiris pedagogian en 1974, filozofian diplomon post 3 jaroj. En 1979 li doktoriĝis kaj estis asistanto en la universitato. Li atingis la rangojn lektoro en 1981, docento en 1987, profesoro en 1992. Li estis katedrestro inter 1990-1997. Li instruis ankaŭ en Universitato de Miskolc inter 1992-1997. Helpe de stipendioj li esploris en Italio, Germanio, Usono. Li partoprenis en redaktoj de enlandaj kaj eksterlandaj fakrevuoj. Li ricevis premion en 2013.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Jean-Paul Sartre* (1980)
* *Martin Heidegger* (1984)
* *Zeit und Freiheit: Schelling, Schopenhauer, Kierkegaard, Heidegger* (1999)
* *Religion, Theology and Philosophy on the Way to Being and Time: Heidegger, Dilthey and Early Christianity* (2010)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 433739
* GND: 115667946
* LCCN: n92032195
* VIAF: 262994164
* ISNI: 0000 0000 8095 7320
* SUDOC: 02885702X
* BNF: 12060575z
* ICCU: PUVV380601
 |
**Norman Robert Pogson** (naskiĝis la 23-an de marto 1829 en Nottingham, mortis la 23-an de junio 1891 en Madraso) estis brita astronomo

Aĝa de nur 18 jaroj li jam estis kalkulinta la orbitojn de du kometoj.

En 1851 li iĝis helpanto en la observatorio Radcliff de Oksfordo. En 1860 li iris en Baraton por iĝi direktoro de la observatorio de Madraso (nun, Ĉenajo). Tie li komponis la katalogon de Madras de 1105 steloj. Li malkovris ankaŭ tie kvin asteroidojn kaj ses variantajn stelojn.

En 1868 kaj 1871, li partoprenis al la ekspedicioj por la observo de sunaj eklipsoj en Barato.

Li restis estro de la observatorio de Madraso dum tridek jaroj, ĝis sia morto. Dum lia kariero li malkovris entute 8 asteroidojn kaj 21 variantajn stelojn.

Lia ĉefa kontribuaĵo al scienco estis rimarki, ke en la sistemo de videbla magnitudo eltrovita de la greka astronomo Hiparko, la steloj de unua magnitudo estis centope pli brilaj ol tiuj de sesa magnitudo. Li sugestis en 1856 fari ke la malsupreniro de unu magnitudo kongruu kun supreniro de brilo de la kvina radiko de 100 aŭ, ke malpligrandiĝo de la magnitudo je 1 unuo signifu pligrandiĝon de kvanto da lumo je 1001/5 ~= 2,512 fojoj.

**Malkovritaj asteroidoj : 8**| 42 Isis | 23-a de majo 1856 | Oksfordo |
| 43 Ariadne | 15-a de aprilo 1856 |
| 46 Hestia | 16-a de aŭgusto 1857 |
| 67 Asia | 17-a de aprilo 1861 | Madraso |
| 80 Sappho | 2-a de majo 1864 |
| 87 Sylvia | 16-a de majo 1866 |
| 107 Camilla | 17-a de novembro 1868 |
| 245 Vera | 6-a de februaro 1885 |

Honoroj
-------

Li estis ano de la *Royal Astronomical Society* (Reĝa Astronomia Societo).

Oni donis lian nomon al:

* La luna kratero Pogson,
* La asteroido 1830 Pogson.

Noto kaj referencoj
-------------------

1. ↑  Introduction à la notion de magnitude (*Enkonduko al la nocio pri magnitudo*)[*rompita ligilo*] (france)
2. ↑  JPL Small-Body Database Browser 1830 Pogson (1968 HA) (angle)

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio:Malkovrita de Norman Robert Pogson

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Artikolo en kiu N. R. Pogson prezentis sian formulon pri magnitudo
* portugale Biografio de Norman Robert Pogson Arkivigite je 2012-04-02 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 328583
* GND: 117687952
* VIAF: 18005883
* ISNI: 0000 0000 2056 0129
* SUDOC: 159736005
 |
*Ne miskomprenu kun Opava!*

**Obava,** ukraine, rutene kaj ruse **Обава,** slovake **Obava,** hungare **Dunkófalva** estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 30′ 49″ N 22° 48′ 36″ O﻿ / ﻿48.51361 °N, 22.81000 °O﻿ / 48.51361; 22.81000 (mapo)Koordinatoj: 48° 30′ 49″ N 22° 48′ 36″ O﻿ / ﻿48.51361 °N, 22.81000 °O﻿ / 48.51361; 22.81000 (mapo)
* Areo: 2 km²
* Alto super marnivelo: 234 m
* Loĝantaro: 990
* Poŝtkodo: 89643
* Telefonprefikso: +380 3131

Situo
-----

Obava situas laŭ rojo same tiel nomata Obava.

Historio
--------

La vilaĝo fondiĝis ĉirkaŭ 1600 apartenanta al fortikaĵo de Munkács. En 1910 vivis en Dunkófalva 694 loĝantoj, (626 rutenoj, 51 germanoj, 17 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Svaljava, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Obava/Dunkófalva. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* grekokatolika ligna preĝejo el la 18-a jarcento
|  |
| --- |
| † |

**Obeluso** estas tipografia signo en la formo de kruco, kies malsupra brako estas pli longa. Ĝi estas uzata por marki piednotojn, same kiel la asterisko. Ĝia unikoda valoro estas U+2020; ĝi havas specialan reprezenton en HTML, nome *&dagger;*.

Foje ankaŭ la dividsigno (÷) estas nomata obeluso.

Uzo de la obeluso
-----------------

Por piednotoj oni uzas la obeluson kutime nur, kiam la asterisko jam estis uzita, do kiam estas pli ol unu piednoto sur paĝo aŭ en sekcio.

La historie unua uzo de la obeluso estis en psalmlibroj de la kristana eklezio, kie ĝi markis paŭzeton. Ĉar la obeluso similas kristanan krucon, kristanoj nun ofte uzas ĝin por marki la mortodaton de persono. (Asterisko tiam markas la naskiĝdaton.) Por ne ofendi kristanojn oni tial evitu uzi la obeluson kiel piednotan markilon ĉe la nomo de persono, kiu ankoraŭ vivas.

Ĉar la obeluso estas interpretebla kiel pik-batalilo (kun la klingo malsupre, la tenilo supre kaj manprotektiloj dekstre kaj maldesktre, ĝi foje estas nomata "ponardo", laŭ la angla ekzemplo (*dagger*).

* Kategorio Obeluso (tipografio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Neutor-turo** (germane *Neutorturm*) estas unu el du konservitaj pordegoj el la je la fino de la 19-a jc grandparte detruita, iam impresega ĉirkaŭfortikaĵo de Arnstadt.

Historio
--------

Kune kun Ried-turo konserviĝis kiel dua pordego la Neutor-turo. Pro minaco fare de husitoj la loĝantoj volis protekti sin kaj tiucelen plisolidigis la murojn en la 15-a jc. Tiam konstruitis la Neutor-turo, nomita ankaŭ *Hohe Mauer*, kiu nur poste enkorpigitis en la remparojn fortikaĵajn.

La unua mencio estis en la jaro 1418-a. Por la konstruo oni uzis kalkŝtonojn el la ŝtonrompejo de Gossel. Nur en 1448 la mezepoka konstruaĵo ricevis la okangulan supran etaĝon kun pinto. Jam 1588 necesis renovigi la suprajn etaĝojn kaj en 1789 oni metis orumitan spajron.

Funkcioj
--------

Tasko de la turprizorgantoj estis i.a. la protekto kontraŭ incendioj. Sekve ĝis la fino de la 19-a jc loĝis en la turo fajrogvardisto kies devo estis alarmi la urbanojn kontraŭ ebla fajro.

En 1962 transloĝiĝis tien ĉi la fakgrupo ornitologio de la ŝtata GDR-kulturasociaro *Deutscher Kulturbund*.

La duobla muro kaj la foso ĉe la turo ĝis nun konserviĝis. Ekde 1942 jam ne estas sonorilo en la turo: ĝin oni fandis pro militaj bezonoj. Post profundaj restaŭradlaboroj la turo remalfermitis en 1980.

Eksteraj ligiloj
----------------

Fonto prenita el listo pri monumentoj en la Distrikto Ilm.[*rompita ligilo*]
La orienta flanko de la monto kun la Wellenkuppe (dekstre).
La **Ober Gabelhorn** (4063 m) estas monto en la Peninaj Alpoj en Svislando, situa inter Zermatt kaj Zinal.

La Ober Gabelhorn staras en la svisa kantono Valezo ĉe la suda fino de la Zinal-valo (parto de Val d'Anniviers). Ĝi staras, kun la Dent Blanche (okcidente) kaj la Zinalrothorn (norde), super la Zinal-Glaĉero. Ĉe la suda flanko kuŝas la Zmutt-Glaĉero en la valo Zmutt, kiu etendas okcidente de Zermatt.

La Ober Gabelhorn havas piramidan formon, simila al tiu de la najbara Matterhorn sed je pli malgranda skalo. Nur la malkruta norda flanko estas komplete glacia, la aliaj flankoj estas ĉefe rokaj. La sudokcidenta bordo estas nomata *Arbengrat* dum la nord-nordokcidenta bordo estas la *Arête du Coeur*. La sudorienta bordo al la *Ober Gabeljoch* (3,597 m) estas la *Gabelhorngrat*.

Referencoj
----------

* Dumler, Helmut kaj Willi P. Burkhardt, *The High Mountains of the Alps*, London: Diadem, 1994

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ober Gabelhorn en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ober Gabelhorn ĉe SummitPost
* Ober Gabelhorn ĉe Mount Wiki Arkivigite je 2010-01-24 per la retarkivo Wayback Machine
Membroj de nekontaktita tribo trafiraj en la subŝtato brazila Akro en 2009.
**Nekontaktitaj popoloj**, ankaŭ nomitaj kiel *izolitaj homoj* aŭ *perditaj triboj*, estas komunumoj kiuj vivas, aŭ vivis, aŭ per elekto (popoloj vivantaj en libervola izoliteco) aŭ pro cirkonstancoj, sen signifa kontakto kun tutmonda civilizo. Malmultaj homoj restis komplete nekontaktitaj fare de tutmonda civilizo. Aktivuloj por indiĝenaj rajtoj plendas ke tiaj grupoj estu lasitaj solaj, deklarante ke la malo influus kontraŭ ilia rajto al mem-determinado. La plej multaj nekontaktitaj komunumoj situas en dense arbarkovritaj lokoj en Sudameriko, Nov-Gvineo, Hindio, kaj Centrafriko. Scio pri la ekzisto de tiuj grupoj venas plejparte de maloftaj kaj foje perfortaj renkontoj kun najbaraj triboj, kaj de aerfilmaĵo. Izolitaj triboj povas malhavi imunecon al oftaj malsanoj, kiuj povus mortigi grandan procenton de siaj homoj post kontakto.

Referencoj
----------

1. ↑  Nuwer, Rachel.  Future – Anthropology: The sad truth about uncontacted tribes. BBC (2014-08-04). Alirita 2015-07-24.
2. ↑  "Isolated tribe spotted in Brazil", *BBC News*, 2008-05-30. Kontrolita 2013-08-05.
3. ↑  Adams, Guy, "Close camera encounter with 'uncontacted' Peruvian tribe",  *The New Zealand Herald*, 2a de Februaro 2012.

Bibliografio
------------

* "The Unconquered: In Search of the Amazon's Last Uncontacted Tribes," de Scott Wallace

Eksteraj ligiloj
----------------

* Survival International
* Indigenous Peoples Issues & Resources Arkivigite je 2014-12-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Cultural Survival
skema mapo de la Ora Hufumo: ruĝe la interna parto, la metropola regiono Granda Toronto, verde la pli vasta regiono
**Ora Hufumo** - angle *Golden Horseshoe* - estas dense loĝata kaj industriigita regiono aŭ metropola regiono ĉirkaŭanta la okcidentan finon de la Ontaria Lago en la kanada provinco Ontario. La loĝantaro de proksimume 8.1 milionoj egalrilatas al proksimume kvarono de la populacio de Kanado kaj du trionoj de la loĝantaro de Ontario, igante la Oran Hufumon unu el la plej dense loĝitaj regionoj en Nordameriko. La interna kaj plej loĝata areo de la Ora Hufumo estas la metropola regiono Granda Toronto.

La regiono etendiĝas de la Niagara Akvofalo ĉe la orienta fino de la Niagara Duoninsulo okcidenten ĝis Hamilton kaj tiam nordoriente tra Toronto ĝis Oshawa, okcidente al Kitchener kaj Waterloo, norde ĝis Barrie. La areo de la Ora Hufumo estas ĉirkaŭ 33 500 kvadrataj kilometroj. El tio, 7 300 km² apartenas al verda zono en la montetoj de la Niagara deklivo kaj la moreno *Oak Ridges*.

Urbegoj en la pli vasta regiono
-------------------------------

* Bramptono *(Brampton)*
* Burlington
* Kembriĝo *(Cambridge)*
* Guelph
* Hamilton
* Kitchener
* London
* Markham
* Mississauga
* Oakville
* Oshawa
* St. Catharines
* Toronto
* Waterloo
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Neuvic |

**Neuvic** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis 1887 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.

Ĝi estas trafluata de la riveroj Dordogne, Triouzoune kaj Vianon.
Blazono

Geografio
---------

Neuvic etendiĝas sur 72,88 km², kaj havis 1887 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 26 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Neuvic situas je alteco de 698 metroj.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Neuvic antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

La agrikultura lernejo datiĝis de 1851,
la akvobaraĵo de 1942.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Henri Roy, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Ekonomio
--------

La akvobaraĵo de Neuvic situas laŭlonge de la rivero Triouzoune.

Tie estas agrikultura liceo.

Administrado
------------

Neuvic estas la ĉefurbo de la kantono de Neuvic. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Neuvic

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Lycée Agricole de Neuvic[*rompita ligilo*]

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Neuvic
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Oberkulm (stacidomo) kaj Oberkulm Post (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

 **Oberkulm** estas komunumo en la distrikto Kulm de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 2374 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Oberkulm situas ĉe la bordo de la rivero Wyna proksimume 8 kilometrojn sude de la argovia kantonĉefurbo Araŭo. Al la komunumo apartenas ankaŭ la vilaĝeto Sod, kiu siutas en la oriento de la komunumo sur la kresto, kiu disigas Oberkulm de la valo Seetal.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,41 km², de kiuj proksimume triono, nome 3,40 km², estas kovritaj de arbaro, kaj 1,10 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 735 m s.m. kelkajn metrojn sub la pinto de la monto *Hoher Felsen*, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 465 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Wyna ĉe la limo al Unterkulm.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Oberkulm limas en nordokcidento al la distriktĉefloko Unterkulm, en nordoriento al Dürrenäsch, en sudoriento al Zetzwil, en sudo al Gontenschwil, en sudokcidento al Schmiedrued, kaj en okcidento al Schlossrued.

Trafiko
-------

Oberkulm disponas pri haltejoj ĉe la etŝpura tramfervojo *Wynentalbahn* [Wyna-Valo-Fervojo] de Araŭo tra Reinach al Menziken.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Araŭo tra Beromünster al Lucerno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 estas Araŭo-Oriento, kiu situas norde en distanco de proksimume 8 kilometroj de la vilaĝo-centro.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Kulm datiĝas el la jaro 1045 kiel *Chulenbare*, la unua mencio, kiu rilatas nur la Oberkulm sen Unterkulm datiĝas el la jaro 1295 per la vortumo *Obern Chulnbe*.

Ĝis la jaro 1566 la du vilaĝoj Unterkulm kaj Oberkulm formis impoŝtodistrikton, tamen ilia disiĝo en du komunumoj supozeble jam antaŭ tiu dato okazis. En mezepoko regis en Oberkulm unue la Lencburgoj, poste la Kiburgoj kaj fine la Habsburgoj.

Post la konkero fare de Berno en la jaro 1415 la vilaĝo apartenis ĝis la Helveta Revolucio al la kamparvoktejo Lencburgo. En 1798 ĝi fariĝis komunumo de distrikto Kulm en la nove fondita Kantono Argovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Unterkulm
* Oberkulm (stacidomo)
* Oberkulm Post (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Oberkulm
* Oberkulm en la Historia Leksikono de Svislando

 Vikifontaro|}}* La vikipedia komunejo
- Kunlaboru en Commons **Komunejo** proponas multimediajn dosierojn al temo sub la gloso **Oberkulm**
  

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Kulm |
| --- |
| Beinwil ĉe la lago • Birrwil • Burg • Dürrenäsch • Gontenschwil • Holziken • Leimbach • Leutwil • Menziken • Oberkulm • Reinach • Schlossrued • Schmiedrued • Schöftland • Teufenthal • **Unterkulm** • Zetzwil |  |

 |
La **Nelsona Piliero** (angle: *Nelson's Pillar*, gaele: *Colún Nelson*) estis piliero kun statuo de Horatio Nelson, kiu staris centre de strato *O'Connel Street* en Dublin. Ĝi estis konstruita en 1808, tri jarojn post la morto de admiralo Nelson, por honori lin.

La pli konata Nelsona Kolono en Londono estis starigita nur en 1849. Probable la rapido en la starigo de la piliero celis ne nur honori la admiralon, sed ankaŭ demonstri la britan superecon super Irlando, tiam plene dependa de Britio kaj de 1801 eĉ parto de la Unuigita Reĝlando (sendependa nur en 1921).

La piliero estis dorika kolono alta 36,9 metrojn (121 futojn). Ĝi portis statuon 3,9 metrojn (13 futojn) altan, skulptitan de Thomas Kirk el Cork. La suma alto de 40,8 metroj restas konsiderinde sub la pli ol 60 metroj de la londona kolono.
La tuton planis kaj desegnis Francis Johnson. La piliero interne havis spiralan ŝtuparon, kiu permesis atingi belvidan platformon. Origine la enirejo estis subtera, sed en 1894 G. P. Baxter aldonis superteran enirejon.

La detruo de la piliero
-----------------------

En la nokto de la 7-a al la 8-a de marto 1966 grupo da IRA-anoj metis bombon al la piliero, kiu eksplodis je la 2-a horo matene. Ĝi faligis la statuon sur la straton kaj disĵetis grandajn ŝtonpecojn, sed ne vundis homojn. Proksime staranta taksiisto *Steve Maughan* tamen perdis sian taksion, kiu estis detruita. Inter la atencintoj estis Joe Christle, advokato; ilia intenco eble estis memorigi la kvindekan datrevenon de la Paska Ribelo.

Dum kelkaj tagoj miloj da homoj pilgrimis al la loko por bonetose admiri "La Stumpon".

Du tagojn poste pioniroj-soldatoj de la Irlanda Armeo eksplodigis la stumpon, ĉar rekonstruado estis taksita tro danĝera. La fakule aranĝita eksplodo rompis multajn fenestrojn proksimajn kaj kaŭzis pli da detruo ol la origina atenco.

La rompaĵoj de la monumento estis transportitaj al la deponejo *East Wall*. La plato kun la monumenta surskribo estis portita al la ĝardeno de domo *Butler* en Kilkenny.

La Turo de la Lumo
------------------

En 2003 oni konstruis en la loko de la iama piliero novan monumenton 123 metrojn altan, nomatan gaele *An Túr Solais* (Turo de la Lumo) aŭ angle *Monument of Light* (Monumento de Lumo).

La evento en kantoj
-------------------

Kelkaj kantoj estis verkitaj pri la evento, ĉiuj el la irlanda vidpunkto, do ĝojaj pri la forigo de brita simbolo.

* *Up went Nelson in old Dublin*
* *Lord Nelson* de *Tommy Makem*
* *Nelson's Farewell* (la adiaŭo de Nelson) de *Joe Dolan*
**Kálmán Révész** [rEvEs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Révész Kálmán** estis hungara historiisto, altlerneja instruisto. Lia patro estis Imre Révész (pastro), li filo estis filo estis Imre Révész (episkopo).

Kálmán Révész naskiĝis la  11-an de aŭgusto 1860(nun 1860-08-11) en Debrecen, li mortis la 14-an de decembro 1931 (laŭ WikiData la mortotago estas la 4-a) en Miskolc.

Biografio
---------

Kálmán Révész akiris diplomon en Teologia Akademio de Debrecen en 1883, poste li instruis. En la lernojaro 1885 li studis en Berlino. Inter 1886-1892 li instruis en Teologia Akademio de Pápa, poste li estis pastoro en Kassa. Li estis levita dekano en 1898, kalvinana episkopo en 1918. En la sekva jaro li ne akceptis la novan ŝtaton Ĉeĥoslovakion, tial li iris al Miskolc por estis pastoro. Inter 1927–1931 li estis ankaŭ senatano. Li edziĝis en 1895.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A reformáció hatása hazánkra* (1884)
* *Százéves küzdelem a kassai ref. egyház megalakulásáért 1550–1650* (1894)
* *Alvinczy és a kassai vértanúk* (1899)
* *A Magyar reformáció kezdetéről* (1902)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 4-a punkto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839758
 |


* Portalo pri Biografio
Nevenkebla mararmeo
**La Grande y Felicísima Armada** (Granda kaj Feliĉega mararmeo), komune konata kiel **Nevenkebla mararmeo** aŭ **Hispana mararmeo**, estis la nomo kiun donis Filipo la 2-a al la granda mararmeo kiun li ordonis formi en 1588 por apogi la invadon de Anglio dum la Angla-hispana milito de 1585-1604. La sendo fare de Filipo la 2-a de tiu floto, cele proviziigi la hispanan armeon de Flandrio, kiu estis invadonta la insulon por tiele kontroli la anglan eksteran politikon (ĉefe pri piratado kaj la milito de Flandrio), okazigis la komencon de militaj kontraŭstaroj, kie fine Hispanio sukcesis akiri la fakton ke Anglio petu la pacon kaj subskribu traktaton favore al la hispanaj interesoj en Londono (1604). Tamen tiu milita operaco tradicie estas konsiderata hispana malvenko, kvankam laŭ la lastaj priserĉadoj, ĝi ne estis tiom, kvankam certe ĝi ne atingis la intencitajn celojn pro perdo de ŝipoj dum ŝtormoj. Ĉiukaze post forta ŝtormo antaŭ Skotio kaj Irlando, pli da 80 % de la ŝipoj (127 entute) revenis al hispana marbordo. La hispana tiama hegemonio en la maro restis nediskutebla ĝis la Batalo de la Dunoj (1639). Tiu pozicio kiel unua mararmeo de la mondo plifortiĝis kiam la angloj kreis Anglan Armeon post unu jaro, kaj simile malsukcesis antaŭ la marbordo de Galegio kaj Lisbono.

Notoj
-----

1. ↑  Male al komuna supozo tiu mararmeo ne celis invadi Anglion sed transporti soldatojn, municion kaj provizojn por apogi la hispanajn trupojn de Flandrio, kiuj estis invadontaj, kaj apogi ilin por la trapaso de la Kanalo. Agustín Ramón Rodríguez González, *Victorias por Mar de los Españoles*, Grafite, 2006, Madrido, ISBN 978-84-96281-38-7.
2. ↑  [ *El Diario Montañés*, *La Gran Armada, o lo difícil que es destruir con la verdad siglos de tópicos y falsedades*, 2009, konsultita la 12-10-2009, en hispana.
3. ↑  Fernando Quesada Sanz, «Los mitos de Rocroi», nº 97 de *La aventura de la Historia*, Arlanza Ediciones, Madrido, novembro de 2006

* Nevenkebla Mararmeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nevenkebla Mararmeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kolumbo alvenas al Guanahani nome de la katolikaj gereĝoj la 12-an de oktobro
La **Nacia Hispana Festotago** hispane Fiesta Nacional de España, katalune/valencie Festa Nacional d'Espanya, galege Festa Nacional de España; eŭske Espainiako Jai Nazionala, kaj arane Hèsta Nacionau d'Espanha, aŭ ankaŭ konata kiel **Tago de la Hispaneco** memorigas la historian okazintaĵon de la malkovro de Ameriko de Kristoforo Kolumbo kaj la Katolikaj Gereĝoj post la subskribo de la Kapitulacoj de Santa Fe. La celebrado okazas ĉiujare la 12-an de oktobro, per militista desfilo ĉeestata de la reĝo de Hispanio kune kun la hispana reĝa familio kaj la plej gravaj reprezentantoj de ĉiuj instancoj de la registaro kaj la plimulto de prezidantoj de aŭtonomaj regionoj de la lando.

Ĝi okazigas multajn kritikojn pro militemo de la ceremonioj, pro iama festo kiel "de la raso" signife la hispanlingvan popolaron sen konsideri ke temas pri konkero kaj invado, kaj neglekto de la aliaj hispaniaj popoloj. Same religia signifo kiel festo de la Vigulino de Pilar en Zaragozo vekas kontraŭemon de nekatolika loĝantaro.

* Kategorio Nacia Hispana Festotago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Nemeshetés** [nemeŝhetEŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. Nemes signifas: nobelo.

Preĝejo de Nemeshetés

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 7 km²
* Loĝantaro: 310
* Poŝtkodo: 8925
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°48′10″N 16°54'55″E

Situo
-----

Nemeshetés situas en Montetaro Zala en valo de rojo sur deklivoj, fine de sakovojo. Zalaegerszeg troviĝas 8, Pacsa 14, Hévíz kaj Zalaszentgrót po 25 km-ojn.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1270. Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝanoj elektis pli defendeblan lokon. En 1785 vivis tie 686 homoj en 131 domoj. En 1959 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservo estas municipa administracio kaj migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika moderna betona preĝejo omaĝe al Sankta Spirito de 1976
* kruco de 2001
* puto, kiun fonto nutras

* Kategorio Nemeshetés en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***New Super Mario Bros. Wii*** (New スーパーマリオブラザーズ Wii, *Nyū Sūpā Mario Burazāzu U~ī*?) estas plataĵa flanke-rolumanta videoludo kreita kaj eldonita de Nintendo por la videoludilo Wii en novembro 2009. Ĝi sekvas la ludon *New Super Mario Bros.*. Ĝi estas la unua ludo de la serio *Super Mario* kiu permesas al kvar homoj ludi samtempe. Ĝi estas la unua ludo de Nintendo kiu envahas "Super Guide", per kiu la rolulo povas moviĝi sen la helpo de la ludanto, por montri kiel solvi malfacilan nivelon. Por aspektigi la ludon pli unika, Nintendo elektis vendi la ludon en ruĝa skatolo, anstataŭ uzi la kutiman blankan.

La intrigo de la ludo similas al tiuj de la aliaj flanke-rolumantaj ludoj *Super Mario*. La ĉefa rolulo Mario devas plenumi diversajn nivelojn kaj mondojn por savi la princinon Peach el la ĉefa malamiko Bowser. Survoje, Mario kaj liaj kunuloj povas trovi diversajn plifortigilojn, kiel la kutimajn Fungon kaj Fajran Floron. La ludo enhavas 9 mondojn kaj sumon de 80 niveloj. La helpantoj de Bowser, Koopalings kaj Bowser Jr. provas malhelpi Mario en survojaj kasteloj.

*New Super Mario Bros. Wii* bone recenziĝis kaj vendiĝis. En septembro 2016, ĝi estas la 4-a plej vendita ludo de la Wii, pro pli ol 30 milionoj da unuoj venditaj..

La ludo estas sekvata de *New Super Mario Bros. 2*, kiu aperis por la Nintendo 3DS en aŭgusto 2012, kaj *New Super Mario Bros. U*, kiu aperis por la Wii U en novembro 2012.

Referencoj
----------

1. ↑   Nintendo Explains The Red Box, Dashes Hope For Yellow Ones. *Kotaku.com* (2017-11-06).
2. ↑   IR Information : Financial Data - Top Selling Title Sales Units - Wii Software. *Nintendo.co.jp* (2017-11-06).
**Kumanovo** (Makedona *Куманово*; Albana *Kumanova* aŭ *Kumanovë*, Turka *Kumanova*) estas urbo situanta en la nordoriento de Norda Makedonio, en la Nordorienta regiono. Ĝi estas la administra centro de la Opština Kumanovo. Laŭ la censo de 2002 loĝas ĉi tie entute 70 842 loĝantoj.

Loco,priskribo
--------------

La urbo situas sub la orientaj deklivoj de la montoj Скопска Црна Гора, en valo ĉe la kunfluejo de la rivero Lipkovska Reka kun la rivero Kumanovka. La alteco estas ĉirkaŭ 350 m.

La aŭtovojo A1 / E75, kiu iras de Skopjo al Serbio, trapasas la urbon de sudo ĝis nordo. Sekvas ĝin la ĉefa regiona vojo A2 / E871, kiu kuras orienten de la lando ĝis la limo kun Bulgario.

La urbon trapasas ankaŭ fervoja linio, kiu iras de Skopjo al Serbio.

### Loĝantaro

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 70 842 loĝantoj.

El la totala nombro, 18 277 Albanoj (25,80%), 42 840 Makedonoj (60,47 %) , 4 042 Ciganoj (5,71 %), 4 727 Serboj (6,67 %) kaj la ceteraj.

Religio: 22.483 Islamanoj (31,74 %), 46 766 ortodoksa (66,02 %) kaj la ceteraj.

### Ekonomio

Kumanovo estas la tria plej granda urbo en Makedonio.

Kumanovo estas centro de industria produktado en nordorienta Makedonio. Precipe la ŝuindustrio en ĉi tiu urbo havas grandegan tradicion kaj travivas de jardekoj. La urbo estas la centro de la piedvesta industrio en Makedonio kaj pli tie. Aldone al piedvesto, velditaj tuboj kaj profiloj estas produktitaj ĉi tie. El la nutraĵa industrio estas muelejo, bakejo, trinkaĵoproduktado.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Куманово en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj:

Pluaj fotoj
-----------

* La urbo Kumanovo en la samnoma komunumoLa urbo Kumanovo en la samnoma komunumo
* Kumanovo - kvadratoKumanovo - kvadrato
* Kumanovo - fabriko en la mezo de la urboKumanovo - fabriko en la mezo de la urbo

* Kategorio Kumanovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Nemezo*** estas tragedio en kvar aktoj verkita de Alfred Nobel.

La teatraĵo, kiu estas en prozo, estis verkita antaŭ lia abrupta morto en 1896 kaj presita dum li estis mortanta. Sekve de la morto de Nobel la tuta presita eldono estis detruita, escepte de tri ekzempleroj. La unua konservita eldono (dulingva sveda–esperanto) estis eldonita en Svedio en 2003.

Ĝi estis tradukita en la slovenan uzante la esperantan version. Ekde 2005 ĝi ekzistas en la itala. En 2008 ĝi estis tradukita en franca kaj hispana kaj en 2010 ĝi estis eldonita en dulingva rusa–esperanta eldono.

La unua kaj ĝis nun la nura, produktado estis ĉe la Intima teatro en Stokholmo en 2005.

La teatraĵo estas bazita sur la rakonto de Beatrice Cenci, itala nobelino, kiu estis mortkondamnita kiam komploto murdi ŝian patron estis malkaŝita en 1599.

Referencoj
----------

1. ↑  LONGE PERDITA TEATRAĴO DE ALFRED NOBEL SURSCENIĜAS
2. ↑  "La spica kontraŭkapitalisma teatraĵo de Nobel ricevas mondpremieron", The Guardian
3. ↑  "La teatraĵo, Nemesis, presita baldaŭ antaŭ lia morto, temas pri perforto, sekso, torturo, trompo, malpermesitaj voluptoj, venĝo kaj religia fanatikeco, laŭ la August Strindberg Intima Theatre."

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 748559
 |
Bazarplaco de Newark-on-Trent
**Newark-on-Trent** estas urbo en Nottinghamshire, Anglio. En 2001, laŭ la censo, ĝi enhavis 25,376 loĝantojn.

Historio
--------

La urbo fondiĝis eble dum la romia epoko. En 664 Wulfhere, reĝo de Mercia, donis ĝin al la abatejo de Peterborough. Poste, dum la regado de Eduardo la Konfesanto, ĝi estis posedata de Godiva kaj ties edzo Leofric, kiuj en 1055 donis ĝin al la abatejo de Stow (Lincolnshire). Post kiam Vilhelmo la konkerinto iĝis reĝo de Anglio, ĝi estis posedata de la episkopoj de Lincoln ĝis la regardo de Eduardo la 6-a.

En 1073 konstruiĝis kastelo, kiu estis ege plifortigata de 1123 al 1133.

En 1216 Johano (Anglio) mortis ĉe la urbo. Ties dungsoldato Robert de Gaugy rifuzis cedi la urbon al Henriko la 3-a sed post oktaga sieĝo estis akordo laŭ kiu Robert de Gaugy ricevis sufiĉe da mono por persvadi lin eliri.

En 1377 estis ĉirkaŭ 1,180 plenkreskaj loĝantoj, kaj la urbo estis inter la plej grandaj de Anglio.

1457-a inundo detruis la urban ponton: la episkopo de Lincoln financis la konstruon de nova ponto.

Kiam Henriko la 8-a sendependigis la anglan eklezion de la papo, la vikario de Lincoln rifuzis agnoski Henrikon kiel estro de la angla eklezio, kaj ekzekutiĝis.

Dum la angla enlanda milito Newark estis grava reĝa bazo kaj trifoje sieĝata. Majon 1646 Karlo la 1-a komandis la urbon kapitulaci al parlamenta armeo. Ĝiaj fortikaĵoj tiam plejparte malkonstruiĝis.

Famuloj
-------

* John Arderne
**Nemesmedves** [nemeŝmedveŝ] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szentgotthárd.

Kapelo de Nemesmedves
Sonorilostablo de Nemesmedves

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9953
* Telefonkodo: 94
* Areo: 5  km²
* Loĝantaro: 34

Historio
--------

La vilaĝo signifas hungare *nobela-eksrojo* la germana nomo estas Ginisdorf. Verŝajne en la vilaĝo loĝis nobeluloj. La proksima urbo estas Güssing (hungare Németújvár), kiu depost Traktato de Trianon apartenas al Aŭstrio. Tiam la vilaĝo abrupte trovis sin ĉe la nova landlimo. Post 1945 **fer-kurteno** konstruiĝis. Ĉe la limo oni faris 5 km-ojn dika zonon, praktike netuŝeblan. En la vilaĝo tiutempe loĝis ŝvaboj, kiuj estis devige forigitaj. Laŭ la komunisma propagando tiu vilaĝo estis la komunumo liberigita laste fare de Ruĝa Armeo. Tial la vilaĝnomo estis konata tutlande. En 1989 oni nuligis la fer-kurtenon kaj oni trovis laŭ la aŭstra limo regionon netuŝitan de homoj dum 40 jaroj.

En Nemesmedves migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* kapelo
* Sonorilostablo

* Kategorio Nemesmedves en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)