recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Basilius FABER** (ĉ. 1520 en Żary; mortinta ĉ. 1576 en Erfurto; ankaŭ *Basilius Schmidt*) estis germana pedagogo. Li gravis kiel verkisto de la unua eklezihistoriaĵo *Magdeburger Centurien* el ekskluzive protestanta vidpunkto.

Vivo
----

Estante parenco de la instruisto Michael Neander li frekventis unue la lernejon de sia naskiĝurbo kaj - sub la estreco de Valentin Trotzendorf - la lernejon en Złotoryja. je pasko 1538 li ekstudentis ĉe la Universitato de Wittenberg kie li konatiĝis kun Filipo Melanktono kaj Marteno Lutero. Longa tamen ne estis lia restado tie, ĉar baldaŭ li iĝis privata instruisto en Nordhausen, kie li instruis la filojn de Johann Spangenberg kaj iĝis en 1550 lernejestro.

Engaĝiĝante en la idearo de la gnesioluteranoj ĉirkaŭ Matthias Flacius li havis kverelojn kiuj kondukis lin en 1556 al Bad Tennstedt. De tie li iris al Magdeburg kaj nomumitis lernejestro de la fare de la abatino Anna la 2-a, grafino de Stollberg-Wernigerode nove fondita instituto en Quedlinburg. Sed kiam la abatino postulis de ĉiuj lernigistoj kaj klerikoj la personan agnoskon de la melanktona *Corpus Doctrinae*, Faber rifuzis fari tion pro siaj konvinkoj.

Tio demisiigis lin en 1570 pro kio li iris unue al Ummendorf (Börde). En 1571 li iris al Erfurto, kie li dungitis ĉe la Evangelia Konsilantargimnazio: tie li ĝismorte deĵoris. Faber konsideratas impona pedagogo de Saksio en la 16-a jarcento kiu havis daŭrajn kontaktojn kun Georg Fabricius kaj Adam Siber. Li evoluigis la lernejaron saksian eldonante plurajn skribitaĵojn kun pedagogia enhavo.

Verkoj (elekto)
---------------

* *Libellus de Synonymia Terentii et copiosa phrasium et locutionum commutatione*, Leipzig 1553, 2-a volumo en 1556.
* *Loci observatorium atque expositionum indices numerosissimi in Cicerone Epistolae Familiares omnes*, Leipzig 1553.
* *Libellus de ratione genuina dicendi et scribendi, monstrata e Terentio et Cicerone*, Leipzig 1554.
* *Elenchus legum et disciplinae scholasticae*, 1571.
* *Libellus de disciplina scholastica*, 1572.
* *Thesaurus eruditionis scholasticae*, 1571, 1587, 1623, 1625, 1691, 1749.

Literaturo
----------

* Heinz Scheible: Melanchthons Briefwechsel Personen 12 Stuttgart-Bad Cannstatt 2005 ISBN 3-7728-2258-4
* Heinrich Julius Kämmel: *Faber, Basilius.* En: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 488–490.
* Artikolo en la Zedler-leksikono


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700478
* GND: 12444282X
* LCCN: n92080704
* VIAF: 42771384
* ISNI: 0000000108569662
* LIBRIS: 241159
* SUDOC: 076372650
* BNF: 10640512d
* NLA: 61541547
* BIBSYS: 97023133
* NKC: ola2002158914
* ICCU: BVEV043554
* BNE: XX1232065
 |
La Benedikto-preĝejo
La bela interno kirka
Altardetalo
La **Preĝejo Sankta Benedikto** (germane *Benedictuskirche*) estas protestantisma preĝejo en Sieber, Germanio.

Historio
--------

La arkitektura juvelaĵo en la vilaĝocentro konstruitis laŭ norda stilo en 1887, estante tute ligna trabfakaĵo. La turo estas 35 metrojn alta, kies horloĝon donacis en 1887 la vilaĝa komunumo. En 1968 riparis ĝin membro de la estraro de la preĝeja komunumo mem, tiel ke ŝi sen iu plendo funkcias precizege ĝis nun.

Ambono, altaro, pupitro, benkaro kaj galerio faritis de la loka ĉarpentisto Karl Reuper. La belegaj kaj buntaj vitraloj supre de la altaro estas verko de la lokulo Karl Bruns. La eksteron oni kovris per harca ardezo. Ankaŭ en niaj tagoj fakuloj admiras la simplan sed efikan konstrumanieron de tiu ĉi kirketo. Ĝi havas tri belsonajn sonorilojn kun granda sonvolumo.

Dum la ILEI-konferenco en julio 2013 okazis tie ĉi diservo en la Lingvo Internacia.

Orgeno
------

Nova allogaĵo turisma-kultura povas esti konsiderata la en la 2008-a jaro restaŭrita orgeno. Reprenante la historian orgenfasadon de Engelhardt oni novkonstruis ĝin kun 27 registroj kaj pli ol 1500 orgenfajfiloj. Rezulto estis vera koncertorgeno kun riĉa manipuladebleco kaj belega sonkvalito. Ties detala priskribo troviĝas en festlibreto eldonita okaze de la rekonsekro de la nova instrumento.

Fonto
-----

Informoj sur la vilaĝa retpaĝaro
**Aŝoto la 3-a** (armene: Աշոտ Գ) estis reĝo de Armenio, regante la mezepokan reĝlandon de Armenio de 952/53-77. Konita kiel Aŝoto la 3-a la kompatema (Աշոտ Գ. Ողորմած) kaj agnoskita de eksterlandaj regantoj kiel la ŝahanŝaho (reĝo el reĝoj) de Granda Armenio, li translokigis sian reĝan sidejon al Ani kaj kontrolis ĝian evoluon kaj de la regno ĝenerale. Armenio atingis la altecon de sia ora epoko dum lia regado kaj tiu de liaj filoj kaj posteuloj, Smbato la 2-a (977-89) kaj Gagiko la 1-a (990-1020).

Dum la unua jaro de la regado, Aŝoto lanĉis militan atakon por liberigi la urbon Dvin de islama regado, entrepreno finfine malsukcesa. Malgraŭ ĉi tiu malsukceso, li faris paŝojn por centralizi la potencon en la regno, patronante la armenan eklezion kontraŭ ĝia subteno. Dum lia regado Katolikoso Anania Mokaci translokigis sian patriarkan sidlokon al Argina, proksime al la urbo Anio.

En 961 Anio estis proklamita la ĉefurbo de la regno, kaj Aŝoto ekregis kaj vastigis la urbon. Li konstruis muron enfermanta Anion kaj kiu poste prenus sian nomon post li, kaj sponsoris la konstruadon de monaĥejoj, hospitaloj, lernejoj kaj domoj. Lia edzino, la reĝino Ĥosrovanujŝ, dume sponsoris la konstruadon de la preĝejoj en Sanahin kaj Haghpat.

En la milito inter la bizanca imperiestro Johano Tzimisko kaj la araboj, Armenio faris sian eblon por resti neŭtrala kaj devigis la du batalpartiojn respekti la limojn de la lando. La bizanca armeo komencis marŝi trans la ebenaĵon de Muŝ, por decide frapila arabojn de Armenio, sed kiam ili renkontiĝis kun la 30.000-forta armeo de Aŝoto la 3-a, ili ŝanĝis sian planon kaj forlasis Armenion. Aŝoto anstataŭe donis al Tzimisko 10.000 soldatojn, kiuj akompanis lin en la militkampanjo en Mezopotamio.

Akademiuloj sugestis, ke li estas entombigita en Anio aŭ ĉe la proksima monaĥejo de Horomos.

* Kategorio Aŝoto la 3-a en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 643025
* GND: 1225045789
* LCCN: n2001051683
* VIAF: 51033012
 |
**Gospođinci,** Pri tiu ĉi sono prononco origine serbe **Госпођинци,** hungare **Boldogasszonyfalva,** germane **Frauendorf** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto *Suda* Baĉka, en municipo de Ĵabalj.

Geografio
---------

Gospođinci situas sur ebenaĵo 80 metrojn super la marnivelo.

Historio
--------

La unua mencio devenis en 1410 en formo *Bódogasszonytelke*. Post la turka erao ekde 1746 limgardistoj loĝis en la vilaĝo kaj ĝi apartenis al la limgarda zono. En 1770 ortodoksaj sudaj slavoj alvenis. Dum la hungara revolucio de 1848 Mór Perczel sukcese atakis la serbajn rezistantojn. En 1873 plene ĉesis la limgarda zono. En 1910 loĝis en la tiama Boldogasszonyfalva 3 611 da homoj, (3018 serboj, 316 germanoj, 172 hungaroj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, al distrikto de Zsablya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, pli poste al Serbio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Gospođinci serboj 3322 (85 %), rutenoj 142 (4 %), ciganoj 151 (4 %), hungaroj 84 (2 %) kaj aliaj.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo

Famuloj
-------

* János Kolta, hungara juristo

* Kategorio Gospođinci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Socifilozofio** aŭ **socia filozofio** estas la branĉo de la filozofio kiu temas pri la studado de la socia homa konduto.

Priskribo
---------

Ĝi kunhavas kun la sociologio sian materialan celon, nome la socio, sed, dum la sociologio studas kiaj estas la rilatoj inter la diversaj komunumoj, la socifilozofio direktas sin al sciaro kiaj devas esti tiuj rilatoj por ke reale estu formaligitaj kiel perfekteco por la homo. Krome ĝi kunhavas kun la scienco pri politiko la juran raciecon en la socio por ke ĉio tio estu efika en la praktiko.

La esenco mem de la socifilozofio estas konsistigita de la koncepto de rilato, nome ke la socio estas nur aro de rilatoj libere konstituitaj inter la homoj ekde sia plej frua antikveco. Pro tio, la socifilozofio direktas sin al la studo de la homo kiel libera kaj rilatebla ento, ĉar ties esenca socieblo nepre devenas el la kreivo kunsubstanca al sia naturo. Nur el sia libereco la socifilozofio komprenas la socion kiel determinaĵo de sia propra volo, kaj pro tio ĝi estas respondeco kolektiva de la grupo kiu konstituas ĝin. Ekde la antikveco la filozofio estas komprenata kiel amo al la saĝo, kaj oni povas pridemandi la koncepton de tiu nemateriala esprimivo.

Socifilozofoj
-------------

Listo de filozofoj kiuj zorgis, kvankam plej el ili ne ekskluzive, kun socifilozofio:

* Theodor Adorno
* Hannah Arendt
* Jean Baudrillard
* Jeremy Bentham
* Miĥail Bakunin
* Walter Benjamin
* Judith Butler
* Ĉanakja
* Cornelius Castoriadis
* Noam Chomsky
* Konfuceo
* Simone de Beauvoir
* Guy Debord
* Émile Durkheim
* Terry Eagleton
* Friedrich Engels
* Julius Evola
* Michel Foucault
* Sigmund Freud
* Erich Fromm
* Henry George
* Giovanni Gentile
* Erving Goffman
* Jürgen Habermas
* Georg Wilhelm Hegel
* Thomas Hobbes
* Max Horkheimer
* Ivan Illich
* Carl Jung
* Ibn Ĥaldun
* Peter Kropotkin
* Henri Lefebvre
* Emmanuel Levinas
* John Locke
* Georg Lukács
* Herbert Marcuse
* Karl Marx
* Marshall McLuhan
* Terence McKenna
* John Stuart Mill
* Huey P. Newton
* Friedrich Nietzsche
* Antonie Pannekoek
* Platono
* Karl Raimund Popper
* Pierre-Joseph Proudhon
* Jean-Jacques Rousseau
* Bertrand Russell
* Sokrato
* Herbert Spencer
* Tiravaluvaro
* Max Weber
* John Zerzan
* Slavoj Žižek

Notoj
-----

1. ↑  «Definition of SOCIAL PHILOSOPHY». www.merriam-webster.com (en angla). Konsultita la 7an de novembro 2019.

Vidu ankaŭ
----------

* Politika filozofio
* Socia scienco

Eksteraj ligoloj
----------------

* Retejo pri Socifilozofio

* Kategorio Socifilozofio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 667719
* GND: 4055876-9
* NDL: 00571920
* NKC: ph125785
 |
Tipa prezentado de franca *Haute cuisine*.
La **alta kuirarto** (de la franca, *haute cuisine*, [ot kɥizin]; ankaŭ *grande cuisine*, [gʀɑ̃d kɥizin] «granda kuirarto») estas stilo de kuirarto karakterizata per alta rafinemo en la prezentado, uzado de manĝoproduktoj tre altkvalitaj, alta profesieco de la kuiristoj kaj multekosteco. Ĝi havas sian originon en la 19-a jarcento en Parizo post la Franca revolucio, kiam eksaj palacaj kuiristoj devis proponi siajn servojn al la nova burĝa klaso,​ kaj aktuale ĝi estas praktikata ĉefe en grandaj hoteloj kaj prestiĝaj restoracioj de la okcidenta mondo. La alta kuirarto ne estas difinita per partikularaj stiloj; temas ĉefe pri ĝenerala praktiko. Gustoj, teksturoj, odoroj kaj koloroj (per kvar el la kvin sentoj) estas organizita per perfekteco kaj harmonio kiel suprema montro de la virtuozismo de la kreivaj kapabloj de la grandaj kuiristoj kiuj ofte konkurencas en amaskomunikiloj kun aliaj famuloj de la etosoj de kino, sporto, muziko ktp.

Prezentado de *nova kuirarto*.

Klasigo
-------

La tradicio dividis la "altan kuirarton" en diversaj branĉoj de la franca kuirarto:

1. *Haute cuisine* ("alta kuirarto") mem estas konata kiel la plej bonkvalita el la plej bonkvalita en la kuirarta mondo.
2. *La cuisine bourgeoise* ("burĝa kuirarto") estas la hejma kuirarto proponita al invititoj sub la samaj preceptoj de la alta kuirarto; kelkaj fakuloj kiel M. Proust metas ĝin samrange kun la *Haute cuisine*.
3. *La cuisine regionale* ("regiona kuirarto") dise en la 33 historiaj provincoj de Francio, kiel diris Brillat-Savarin "la tapiŝo de la *Haute Cuisine*".
4. *La cuisine impromptue* (la improvizita kuirarto) estas fakte formo de arto.

Notoj
-----

1. ↑   Valerdi, María del Carmen (1a de Aprilo 2019). «¿Qué es la alta cocina?». Estudios Superiores Abiertos en Hostelería (ESAH). Konsultita la 28an de Februaro 2021.

* Kategorio Alta kuirarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717598
 |
Situo de la biodiverseco-riĉaĵejo/tutmondaj 200-regiono.
Situo de la kvin mediteraneaj zonoj de la mondo (verde)
La **sudokcident-aŭstralia biodiverseco-riĉaĵejo** estas biogeografia regiono kiu ampleksas la sudokcident-aŭstraliajn ekoregionojn en la biomo de la mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj. Ĝi estas difinita de la organizaĵo Naturprotekto Internacie. La regiono havas mediteranean klimaton kun humidaj vintroj kaj sekaj someroj, unu el kvin tiaj regionoj en la mondo. La regiono kovras 356 717 da kvadrataj kilometroj, konsistante el larĝa marborda ebenaĵo 20-120 kilometrojn larĝe, transiranta al milde montetaj ĉirkaŭaj regionoj konsistigataj el eroziita granito, gnejso kaj laterito. Dezertoj kaj kserofitaroj situas en la nordo kaj oriento tra la centro de Aŭstralio, apartigante la biodiverseco-riĉaĵejo de la aliajn mediteraneaj kaj humid-klimataj regionojn de la kontinento.

La vegetaĵaro en la regiono estas plejparte ligneca, inkluzive de arbaroj, duonarbaroj, arbustaroj, kaj erikejoj, sed neniuj herbejoj. La superregaj vegetaĵartipoj estas eŭkaliptaj duonarbaroj, eŭkalipt-dominataj mali-duonarbaroj, arbedaroj kaj erikejoj. Ili similas al la ĉaparaloj, makisoj kaj finbosoj de aliaj mediterane-klimataj regionoj.

La regiono havas ĝenerale malriĉajn sablajn aŭ lateritajn grundojn, kiuj subtenis riĉan speciigon de plantoj adaptataj al specifaj ekologiaj niĉoj. La regiono gastigas grandan diversecon de endemiaj specioj, precipe pri la proteacoj.

La biodiverseco-riĉaĵejo kongruas kun la tutmondaj 200-regiono **sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj**.

Flaŭra provinco
---------------

La regiono respondas al la flaŭra provinco de Sudokcidenta Aŭstralio. La Monda Natur-Fonduso (WWF) kaj la Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio (IBRA) subdividas la regionon en nombron da ekoregionoj :

* Kulgardiaj duonarbaroj (IBRA : *Coolgardie*)
* Esperancaj mali-eŭkaliptaroj (IBRA : *Esperance Plains kaj Mallee*)
* Ĵarah-kari-arbaroj kaj arbustaroj (IBRA : *Warren*)
* Kvongan-erikejoj (IBRA : Cigna marbordebeno)
* Sudokcident-aŭstralia savano (IBRA : *Geraldton Sandplains*, *Avon Wheatbelt*, kaj *Yalgoo*)
* Sudokcident-aŭstraliaj duonarbaroj (IBRA : *Jarrah Forest*)

Bibliografio
------------

* angle Thackway, R and I D Cresswell 1995 : An interim biogeographic regionalisation for Australia : a framework for setting priorities in the National Reserves System Cooperative Program *Version 4.0 Canberra,* Australian Nature Conservation Agency, Reserve Systems Unit*. ISBN 0-642-21371-2*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Sudokcident-aŭstralia biodiverseco-riĉaĵejo (Naturprotekto Internacia)
* angle Tutmondaj 200; numero 119 : Sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj (WWF) Arkivigite je 2014-07-14 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
| Portala ikono | Portalo pri Aŭstralio |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |
**Kaldoŝoj**, en la franca *Caldoche* [kaldOŝ] estas la nomo donita al eŭropdevenaj loĝantoj de la franca transmara teritorio de Nov-Kaledonio, plejparte indiĝen-naskitaj francaj setlantoj. La formala nomo por rilati al tiu preciza loĝantaro estas *Calédoniens* (kaledonianoj), fuŝadapto por la tro formala *Néo-Calédoniens* (novkaledonianoj), sed tiu endonimo teknike inkludas ĉiujn loĝantojn de la novkaledonia arkipelago, ne nur la *Kaldoŝojn*. Alia "blanka" demografia elemento (kvankam ili povas bone esti francoj de malsamaj etnaj fonoj) en la teritorio estas elmigrantoj de metropola Francio kiuj loĝas tie provizore kiel ŝtatoficistoj. *Kaldoŝoj* fervore emas diferencigi sin de tiuj loĝantoj, substrekante ilian pozicion kiel la permanentaj lokuloj, prisignante la aliulojn kiel *métros*, mallongige por *métropolitains* aŭ populare kiel *zoreilles* kaj eĉ pli populare kiel *zozos* en la loka ĵargono.

Nov-Kaledonio estis utiligita kiel punkolonio de 1854 ĝis 1922 fare de Francio. De tiu periodo kaj de tiam antaŭen, multaj eŭropanoj (precipe de franca kaj, iagrade, germana originoj) setlis en la teritorio kaj miksiĝis kun aziaj kaj polineziaj setlantoj. La *Code de l'indigénat* (kodo por indiĝenoj), lanĉita en 1887, provizis la liberan setlantan loĝantaron per avantaĝa statuso super la indiĝenaj melaneziaj homoj, konataj kolektive kiel Kanakoj. La Kaldoŝoj ekloĝis kaj gajnis posedaĵon sur la seka okcidenta marbordo de la ĉefinsulo Grande-Terre kie situantas ankaŭ la ĉefurbo Noumeo, puŝante la Kanakojn al malgrandaj rezervejoj en la nordo kaj oriento. Kun la supera pozicio, ili konstituis la regantan klason de la kolonio kaj ili estis tiuj kiuj larĝigis la uzokutimon de la vorto *kanako* kiel pejorativa.

La kulturo de Kaldoŝoj ofte estas komparita kun kulturoj de kamparaj aŭstralianoj kaj buroj. Ili estas, ĉe politika nivelo, tipaj lojaluloj (en la kunteksto de Nov-Kaledonio, ili kontraŭbatalas sendependecon disde el Francio). Ili estis viditaj kiel subtenantoj de forta kaldoŝa RPCR (*Rassemblement pour une Calédonie dans la République*, Amaskunveno por Kaledonio ene de la Respubliko) ĝis 2004, kiam sia subteno ŝanĝis konsiderinde direkte al *L'Avenir Ensemble* ("Estonteco Kune"), kiu havas la celon de multrasa Nov-Kaledonio ene de la kadro de la franca respubliko.

Vidu ankaŭ
----------

* Kanakoj
* Nigrapiedulo
* Europanoj en Oceanio
**Leelah ALCORN** (naskiĝis la 15-an de novembro, 1997, mortis la 28-an de decembro, 2014) estis usona transgenra knabino, kies sinmortigo allogis tutmondan atenton. Alcorn afiŝis sinmortigan leteron je sia Tumblr-blogo, skribante pri sociaj normoj, kiuj tuŝas transgenrulojn, kaj esprimante la esperon, ke sia morto kreu dialogon pri diskriminacio, mistrakto (kaj specife kaj tre ofte seksa mistrakto) kaj manko de subteno por transgenraj homoj.

Allasignite al vira sekso kiam ŝi naskiĝis, ŝi kreskis en konservisma kristana hejmo en Ohio. Dum sia 14-a jaro, ŝi *elŝrankiĝis* kiel transgenra al siaj gepatroj, Carla kaj Doug Alcourn, kiuj rifuzis akcepti ŝian inan sekson. Kiam ŝi aĝis 16 jarojn, ili rifuzis ŝian peton ricevi sekstransigan kuracon, kaj anstataŭe sendis ŝin al kristan-bazita konverta terapio kun la intenco konvinki ŝin malakcepti sian sekson kaj akcepti la sekson, kiun oni asignis al ŝi kiam ŝi naskiĝis. Post kiam ŝi rivelis sian allogon al viroj al siaj samklasanoj, ŝiaj gepatroj fortiris ŝin de la lernejo kaj revokis ŝian atingeblon al interkonaj retejoj. En sia sinmortiga letero, Alcorn citis solecon kaj fremdiĝon kiel ĉefajn kialojn por sia decido finigi sian vivon, kaj kulpis siajn gepatrojn por kaŭzi al ŝi tiujn sentojn. Ŝi mortigis sin marŝante en la usonan Interŝtatan Ŝoseon 71 fronte de trafiko.

Alcorn aranĝis ke sia sinmortiga letero afiŝiĝu enrete je pluraj horoj post sia morto, kaj ŝi baldaŭ allogis tutmondan atenton en tradiciaj kaj sociaj amaskomunikiloj. Aktivistoj por GLAT-aj rajtoj vokis atenton al la incidento kiel evidentaĵo pri la problemoj, kiujn transgenraj junuloj devas alfronti, dum oni funebris por ŝi en Usono kaj la Unuiĝinta Reĝlando. Peticioj formiĝis, petante la establon de "Leĝo de Leelah," forbaro de konverta terapio en Usono, kiu ricevis subtenan respondon de usona prezidento Barack Obama. Post malpli ol jaro, la urbo Cincinnati kontraŭleĝigis konvertan terapion.

Oni kritikis la gepatrojn de Alcorn pro ilia seks-misnomado de Leelah en rimarkoj, kiujn ili diris al la gazetaro, dum GLAT-a rajtaktivisto Dan Savage kulpis ilin pri la morto de ilia infano kaj uzantoj de interkonaj retejoj atakis ilin rete. Ili defendis sian rifuzon akcepti la sekson de sia infano kaj sian uzon de konverta terapio, citante siajn kristanajn kredojn. Sur ŝia tombo ankoraŭ estas ŝia vira nomo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Leelah Alcorn en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* (esperante) "Leelah Alcorn kaj la danĝero esti transgenra" ĉe Egalecen.
La Kupolo, vidita el Emirates Air Line kun Canary Wharf fone.
La Kupolo, vidita el supre.
La **Kupolo de la Jarmilo**, (angle *Millennium Dome*, referencata ankaŭ simple kiel *The Dome* (La Kupolo), estas la origina nomo de granda kupol-forma konstruaĵo origine uzita kiel hejmo por la *Millennium Experience*, grava ekspozicio okazinta por la komenco de la tria jarmilo. Ĝi estas la oka pli granda konstruaĵo en la mondo laŭ sia uzebla volumo. Situa sur la Duoninsulo Greenwich en Sudorienta Londono, Anglio, la ekspozicio estis malfermita al la publiko el la 1a de Januaro ĝis la 31a de Decembro 2000. La projekto kaj ekspozicio estis tre politikaj kaj altiris apenaŭ la duonon de la 12 milionoj da vizitantoj kiujn la organizantoj antaŭplanis, kaj tial ĝi estis konsiderita malsukceso fare de la gazetaro. Ĉiuj elementoj de la origina estis venditaj aŭ dismuntitaj.

En informo de 2005, la kosto vendi la Kupolon kaj la ĉirkaŭan terenon (kio pliigis ĝis 170 akreojn el la dekomenca propono de 48 akreoj enhavataj de la Kupolo) kaj administrado de la Kupolo ĝis la vendo estis fermita estis 28.7 milionoj da pundoj. La valoro de la 48 akreoj okupitaj de la Kupolo estis ĉirkaŭkalkulita je 48 milionoj da pundoj, kion povis esti rekuperita per la detruo de la strukturo, sed oni konsideris preferinda konservi la Kupolon. La strukturo mem ankoraŭ ekzistas, kaj ĝi estas nuntempe grava ekstera trajtoj de la distra distrikto "The O2".

La Nula Meridiano pasas tra la okcidenta rando de la Kupolo kaj la plej proksima stacio de la Metroo estas North Greenwich en la linio Jubilee line.

51° 30′ 10″ N 0° 0′ 11″ O﻿ / ﻿51.50278 °N, 0.00306 °O﻿ / 51.50278; 0.00306 (mapo)

Referencoj
----------

1. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kupolo de la Jarmilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kupolo de la Jarmilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Aerial view of the Millennium Dome Bing Maps
* Aerial view of the Millennium Dome Google Maps
* The Millennium Dome: A Collection Dome2000 – One individual's collection of Millennium Dome objects
* Photos from Ground Up (1997–2000) O2MillenniumDome.co.uk


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 724815
* VIAF: 240540003
 |
**Mikroekonomiko** aŭ **entrepren-ekonomiko** estas parto de ekonomiko kiu studas la konduton de konsumaj unuoj (individuoj kaj familioj) flanke al tio de la firmaoj kaj la estigon de prezoj de havaĵoj, servoj kaj produktaj faktoroj.

Funkcio de elementa merkato
---------------------------

Kompreno de elektoj de individuoj kaj grupoj estas centra en mikroekonomiko. Ofte elekto de unu alternativo subkomprenas rezignon de alia alternativo. Ekonomikistoj emas akcepti ne elektitan alternativon kiel kosto de eventualeco. Por ekzemplo, lernado de iu scipovo implicas maldediĉon de tempo al alia arto. En fako de merkato, manko de ia varo estas esprimita pere de prezaj interrilatoj.

Oni difinas la individuan demandon kiel la kvanto de iu ajn havaĵo kiu la konsumanto volas konsumi en iu ajn tempperiodo. Grave: demando, en tiu kazo, estas ***volo*** konsumi, ne la fakta konsumado. Demando, do, estas la ***deziro*** al aĉeto.

Teorio pri demando deriviĝis de hipotezo pri la elekto de konsumanto inter la havaĵoj ke ties monon permesas akiri. Tiu individua demando dependas de prezo de havaĵo; prezo de aliaj havaĵoj; persona rento kaj emoj aŭ preferoj. Preskaŭ ĉiuj varoj obeas la *leĝon* de malkreskanta demando, laŭ kiu, la kvanto da varo serĉata malkreskas kiam ĝia prezo pligrandigas. Tio okazas ĉar la individuoj emas aĉeti pli malmultkostajn varojn.

Teorie, ekvilibro de ofertado kaj mendado en konkureca merkato okazus kiam la prezo ekvilibras la forton de ofero kaj demando. Ekvilibra prezo okazus kiam la demandata kvanto estas ekzakte la sama ol la ofera kvanto. Kompreneble estas multaj faktoroj kiu ne permesas tion okazi kaj la merkato nur ekvilibriĝas relative.

Krome, estas du tipoj da varoj: varoj de elasta demando kaj varoj de malelasta demando. Varoj de elasta demando estas tiuj kiuj ne estas nepraj al survivo de konsumantoj, kiel luksaĵoj, juveloj, kolektaĵoj, hobiaĵoj, ktp. Varoj de malelasta demando, male, estas tiuj kiuj estas nepraj al survivo, kiel manĝaĵon, medikamentojn, ktp. Kompreneble, tiu nepraĵo dependas ne nur de naturo, sed ankaŭ de kulturo. Ekzemple, vino kaj oleo estas nepraj en multaj Eŭropaj landoj, sed ne rizo kaj kafo, male, en Brazilo, rizo kaj kafo estas nepraj, sed vino kaj oleo estas luksaĵoj.

Varoj de elasta demando sekvas la t. n. *leĝon* de ofero kaj demando ĉar se la prezo kreskas, la demando malkreskas, sed varoj de malelasta demando ne sekvas tiun leĝon, ĉar homoj pagos kion ili povas por havigi ili. Al vendanto estas grava scii se la demando de lia varo estas elasta aŭ ne. Se ĝi estas elasta, li devas malgrandigi la prezon por grandigi siajn profitojn, male, se ĝia demando estas malelasta, li ne devas malgrandigi la prezon por ne malgrandigi la profiton.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mikroekonomiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* 

* 
* 
*
**Blefarito** estas inflamo de palpebro, aŭ pli ekzakte, de la palpebra rando, tre ofta ĉe infanoj, sed ankaŭ konstatebla en ĉiuj aĝoj.
Ĝiaj ĉefaj kaŭzoj estas nefavora higiena medio, manko de pureco, kronika konjunktivito, perturboj de la larma aparato, maldormado, nebona korpa kondiĉaro, neĝustitaj refraktaj difektoj (precipe malmiopeco kaj astigmatismo), irita atmosfero pro fumo, vento, polvo ktp.
Ĝiaj simptomoj estas ŝvelo, ruĝeco, doloro kaj jukado ĉe la palpebra rando, epiforo (larmelfluo), troa sensiveco al la lumo kaj okula laciĝado dum laboro, speciale ĉe lampa lumo. La palpebroj kelkfoje kungluiĝas matene, kaj prezentas grandan kvanton da blanketaj skvamoj ĉe la radikoj de la okulharoj. Tiuj ĉi ofte elfalas, sed estas anstataŭigataj per novaj. Ĉe ulcera formo la palpebra rando prezentas flavetajn krustojn, kiuj kungluas la okulharojn. Forigante tiujn krustojn, oni rimarkas ĉe la bazo de la okulharoj ulceretojn, kiuj facile sangas. La elfalintaj okulharoj ĉi-kaze ne estas anstataŭigataj per novaj, ĉar ties harfolikloj estas detruitaj. Sekve la palpebra rando prezentiĝas tute aŭ parte senhara.

* Kategorio Blefarito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Stadiono Letzigrund dum la atletika renkontiĝo Weltklasse Zürich en 2007
**Letzigrund** estas kombinita sportstadiono por futbalo kaj atletiko. La stadiono servas ankaŭ por koncertoj kaj kulturaj eventoj. En la stadiono Letzigrund ĉiu jare regule okazas la atletika renkontiĝo *Weltklasse Zürich* *Monda Klaso Zuriko*, kiu apartenas al la ses renkontiĝoj de la *Ora Ligo*. La stadiono estas la hejma stadiono de la du urbaj futbalkluboj FC Zürich kaj GC Zürich.

La malnova stadiono estis konstruita en la jaro 1925 kaj servis ĝis 2006.La nuna stadio estis novkonstruita en la jaro 2007 okaze de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008. La ludokampo de la stadiono mezuras 105 x 68 m. La nova stadiono disponas ekskluzive pri sidlokoj. Depende de la uzo la kapacito de la stadiono varias. Por koncertoj kun scenejo estas lokoj por ĝis 50,000 personoj. Por atletikaj eventoj estas 26,000 sidlokoj, por futbalo 23,333 sidlokoj. Por la eŭropa ĉampionado estis grandigita la kapacito al 30,500 sidlokoj.

Dum la atletika renkontiĝo Weltklasse Zürich la 28-an de aŭgusto 2009 Jelena Gaĝijevna Isinbajeva kun salto super 5,06 m atingis novan mondan rekordon en la stangoaltsaltado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Letzigrund en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la stadiono Letzigrund
**Sentripigado** estas la forigo de kelkaj aŭ ĉiuj el la organoj de la gastrointesta tubaro (nome tripoj), kutime pere de horizontala tranĉado farita tra la abdomena areo. Sentripigado povas rezulti el akcidento sed estis uzata ĉe homoj kiel metodo de torturo kaj ekzekutado. En tiaj praktikoj, sentripigado povas esti akompanata de aliaj formoj de torturo, kaj/aŭ la forigo de aliaj vivesencaj organoj. Tamen ankaŭ ĉe homoj, sentripigado povas esti necesa parto de nekropsio, ĉar el la intesta kaj digesta aparataro povas veni grava informo pri la lastaj manxgoj kaj eventuale pri venenoj aŭ simile. Sentripigado necesas kiel nepra paŝo al preparado de mumio.

Ĉe aliaj bestoj sentripigado povas esti unua paŝo al manĝopreparado, ĉar en tripoj kaj aliaj internaĵoj povas veni la komenco de putriĝo, ĉefe ĉe fiŝoj tio foje devas esti farita tuj kaj nepre antaŭ sekigado, saligado aŭ aliaj tipoj de manĝopreparado. En pli precizaj kazoj kiel en la tradicia buĉado ekzemple de porkoj, post sentripigado, oni uzis la tripojn kiel ujoj por kolbasoj.

Ĵakvo la Buĉisto estis konata ankaŭ kiel Ĵakvo la Sentripigisto.

En la romano *Crónica de una muerte anunciada* (Kroniko de morto antaŭsignita) de la kolombia verkisto Gabriel García Márquez, la ĉefrolulo estas ponardita kaj la tripoj eliras surgrunde, tiele li eĉ kolektas kaj purigas ilin per mano el la algluita sablo, kiel horora detalo de la morto, kiu okazas tuj poste.

* Kategorio Sentripigado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Municipa teritorio de Ampuero, oriente de Kantabrio.
**Ampuero** [amPŬEro] estas municipo en nordorienta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Asón-Agüera.

Geografio
---------

Domego de Espina kun turo kaj pordego.
Ĝi limas kun Limpias, (Angustina) Liendo, Ruesga, Voto, Guriezo kaj Rasines. Ĝi estas je 55 km de Santandero.

Pro strategia situo en la centro de la komarko Asón-Agüera ĝi estas konsiderata grava centro de komarko, kun gravaj servoj kaj industria zono proksime. Tiu municipo profitas de allogaĵoj kiel fiŝkaptado de truto kaj salmo kaj la respektiva kuirarto, krom popolaj festoj.

Demografio
----------

Por areo de 32,34 km² estas 4 368 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Tiuj 4 368 loĝantoj estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: Ahedo, Alisas, Ampuero (ĉefurbo), La Aparecida, La Bárcena, Bernales, Bulco, El Camino, Cerbiago, Coterillo, Las Entradas, Las Garmillas, Hoz de Marrón, Marrón, El Perujo, Pieragullano, Rascón, Regada, Rocillo, Santisteban, Solamaza, Tabernilla, Udalla kaj Vear de Udalla.

Ampuero kreskiĝis ĉefe ĝis la mezo de la 20-a jarcento, kaj poste stabiliĝis.

Ekonomio
--------

Sanktejo *de la Bien Aparecida*.
Preĝejo de Sankta Marina, en Udalla.
Ĉirkaŭ 7,7 % de la municipa laboristaro dediĉas sin al la unuaranga sektoro, 16,6 % al konstruado, 31,7 % al industrio kaj 44 % al sektoro servoj.

Heredo
------

De ĝia heredo elstaras tri Havaĵoj de Kultura Intereso, nome:

* Preĝejo de Sankta Marina, en Udalla, kun kategorio de Monumento. Gotika de la 14-a kaj 15-a jarcentoj kun du absidoj kaj du navoj paralelaj.
* La Domego de Espina kun turo kaj pordego, kun kategorio de Monumento. En la kvartalo La Bárcena.
* La Sanktejo *de la Bien Aparecida*, ĉe Hoz de Marrón, kun kategorio de historia ensemblo, laŭ deklaro de la jaro 1983.

Estas Havaĵo de Loka Intereso, kiu estas la preĝejo de Sankta Maria, kaj la tipa popola arkitekturo montara kun domoj kun balkonegoj, rigardejoj kaj ŝtonpavimitaj stratoj. 

Krome, estas katalogitaj havaĵoj nome jenaj: Forĝejoj praindustriaj.

Bildoj
------

* Hoz de Marrón.Hoz de Marrón.
* Rivero Asón ĉe Udalla.Rivero Asón ĉe Udalla.
* Urbodomo.Urbodomo.

Vidu ankaŭ
----------

* Marrón (stacidomo)
* Listo de municipoj de Kantabrio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 784358
* LCCN: n92077595
* VIAF: 136186895
 |
**John Francis „Jack" WELCH Jr.** (19-an de novembro 1935 en Peabody, Massachusetts, mortis la 1-an de marto 2020) estis ekde aprilo 1981 ĝis septembro 2001 la CEO de General Electric.

Li studvizitis la ŝtatan Universitaton de Meseĉuseco kaj diplomiĝis en Universitato de Illinois kiel kemia inĝeniero. Li laboris ekde 1960 en diversaj pozicioj de General Electric, en 1981 venis en la gvidantaron de la entrepreno. Lia politiko estis la vendo aŭ malfermo de la neprofitdonaj branĉoj kaj aĉeto de esperplenaj teknologioj. Tiu politiko igis la konzernon profitdona kaj kreskanta entrepreno.

Welch kreskigis la spezon de General Electric de 27 miliardoj da USD (1981) al 130 miliardoj da USD (2001), la jara profito sep-obliĝis je 12,7 miliardoj da USD. Li samtempe malpliigis nombron de la dungitoj de 400.000 al 300.000.

Li estas ekde 2001 en tria geedzeco kun Suzy Welch (24 jarojn pli juna ol li), iama ĉefredaktorino de Harvard Business Review.

La privata posedaĵo de Jack Welch valoras 900 milionojn da USD (stato: 2005).

Welch estis nomata en 1999 – fare de la ekonomia gazeto Fortune – al „Manaĝero de la jarcento". Liaj kritikistoj nomumas lin *Neŭtron*, aludante al neŭtronbombo, kiu neniigas nur la organismojn, dum konstruaĵoj restas.

Verkoj
------

* Jack Welch, *WAS ZÄHLT, Die Autobiografie des besten Managers der Welt*, ISBN 3-548-36398-9, Ullstein-Verlag
* Jack Welch, *Winning - Das ist Management*, 2005, ISBN 3-593-37767-5, Campus-Verlag

* Kategorio Jack Welch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 214572
* GND: 120747820
* LCCN: n92031200
* VIAF: 56871118
* ISNI: 0000000110641475
* SUDOC: 059792841
* BNF: 14651970p
* MBA: c4f65af8-6eb3-44a2-9d89-d5d519646ee3
* NLA: 41172966
* NDL: 00621639
* BIBSYS: 2112840
* NKC: jn20000701951
* BNE: XX1459173
 |
**Ĵabalj** (serbe *Жабаљ*, hungare *Zsablya*, germane *Jozefsdorf*) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en Vojvodino. La hungaroj (kaj germanoj) uzas ankaŭ la nomon *Józseffalva* (=vilaĝo de Jozefo). La slava esprimo signifas: *žleb* (=kluzo). Ankoraŭ 2 vilaĝoj apartenas al la municipo.

Preĝejo en Ĵabalj

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 9500
* Poŝtkodo: 21230
* Telefonprefikso: +381 21

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Zrenjanin-Novi Sad.

Historio
--------

La hungaroj okupis la Karpatan basenon en 895. La unua mencio devenis el 1272 en formo *Seble*. La turkoj okupis la regionon en la 16-a j.c. La kristana armeo venkis la turkojn en 1686, la regiono iĝis limgarda zono apartenanta al la Habsburga Imperio. En 1784 pro la oftaj inundoj de Tiso la komunumo translokiĝis iom for de la rivero. En 1910 loĝis 7993 da homoj ˙(5090 serboj, 1722 hungaroj kaj 1074 germanoj). Ĝis 1920 la loko apartenis al Bács-Bodrog, kie estis distriktejo. En 1918 taĉmentoj de SHS (=Serba-Kroata-Slovena Reĝlando) okupis la urbon kaj kun okupitaj regionoj de Pécs, Baja kaj aliaj ili proklamis respublikon. Ekde 1920 ĝi apartenis al SHS, ekde 1929 kiel Jugoslavio. Inter 1941-1944 la hungara armeo okupis la urbon. En 1942 la serbaj partizanoj suferigis la loĝantaron. Responde la hungara armeo faris regionan razion, kie murdis 400 da serboj. La ĉefaj raziantoj estis tuj enkarcerigitaj. La serbaj partizanoj venĝis tion kaj en 1944 ili murdis 2000 da hungaroj kaj germanoj.

En 2002 loĝis 9598 da homoj (8672 serboj, 202 ciganoj, 119 jugoslavianoj, 88 kroatoj, 85 hungaroj, kaj 31 rutenoj ktp).

Vidindaĵoj
----------

* preĝejoj ortodoksa, luterana kaj katolika (tiu lasta omaĝe al Neĝa Beata Dipatrino de 1901)

Katolika preĝejo de Ĵabalj
Monumento pri razio en Ĵabalj
La **paroĥa preĝejo Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵo en urbo Göd (Hungario), iam en Felsőgöd (=Supra Göd).

Historio
--------

Göd havis jam kirkon dum la mezepoko, sed ĝi neniiĝis dum dominado de turkoj. La loknomo Felsőgöd aperis en 1873, kiel ekstra parto de Sződ, kie katolika kirko funkciis. En 1911 en Felsőgöd oni metis ŝtonan krucon kaj sonorilostablon. Post 3 jaroj Felsőgöd memstariĝis kaj komenciĝis pretendo pri propra preĝejo. En 1923 katolika grupo formiĝis kaj diservoj okazis en lernejo. Ankaŭ la konstruado komenciĝis kaj finiĝis jam en la sekva jaro. Tamen pro financaj problemoj unu el la flankonavoj ne estis farita. La paroĥo estis konstruita en 1927. La orgeno ekfunkciis en 1957, ĝi estis trakonstruita en 1997. Renovigaj laboroj okazis en 1992 kaj 1993. La mankanta flankonavo estis konstruita en la jaroj 2004 kaj 2005.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en parko inter arboj. La fasado estas malsimetria, ĉar dekstre altiĝas la kvadrata turo. La turpinto estas tre malalta piramido. Meze estas arkado kun tri aperturoj. Antaŭ la turo staras la menciita ŝtona kruco. La ĉefnavo estas alta, ambaŭ flankonavoj esta malaltaj. 

Kermeso okazas en la unua dimanĉo depost 14-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* 
* 
* 

Absido
Navo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **prilaborhorizonto** estas nocio el la agrokultivado. Ĝi estas la plej supera tavolo de la grundo (proksimume 40 cm, ankaŭ nomata plugsulkejo), kiu kongruas kun la A-horizonto - simbolo: Ap (p staras por plugilo). Tiu tavolo ordinare estas tre humoriĉa kaj facile traradikebla. Krome la akvo- kaj oksigenkondiĉoj estas bonaj.

La grundprilaborado intencas optimumigi la kreskokondiĉojn por la kulturplantoj. La celo estas plej eble stabila strukturo el agregaĵoj (partetoj), kiun formas la grundvivaĵoj.

Malsuprarande de la prilaborhorizonto kuŝas la plugadfundo. Sub tio situas la pli solidaj horizontoj, ekzemple de la primarpetro. Tie ofte ekestas subfundodensiĝo kun negativaj efikoj por la traradikado, aer- kaj akvokondukado de la grundostrukturo.

Pro tio la prilaborhorizonto, ankaŭ se disponeblas pli kaj pli alta maŝinefiko, ne estu tro profunda. En pezaj grundoj la ekestantaj damaĝoj alikaze preskaŭ ne plu estas forigeblaj. En pli malpezaj grundoj kontraŭe pli profunda prilaborhorizonto estas avantaĝa.

Vidu ankaŭ
----------

* Grundhorizonto
* Plejsupera grundo
* Profundlozigo
* Grundostrukturo
* Turbacio
La **makronutroelementoj**, aŭ **ĉefaj nutroelementoj**, kiuj necesas por la nutrado de la planto, estas bezonataj en relative granda kvanto por la kreskado kaj vivtenado de la planto. Kom la kvar "organikaj" bazajn elementoj karbono, hidrogeno, oksigeno kaj nitrogeno fosforo, kalio, sulfuro, kalcio kaj magnezio apartenas la la ĉefaj nutroelementoj en la plantnutrado.

Flanke de la sterkaĵtekniko nitrogeno, fosforo kaj kalio estas la "kernaj nutroelementoj" bezeichnet. Ili estas komponantoj de plurnutraĵa sterko, ĉar ili ne troviĝas en sufiĉa kvanto en la naturo, kiel C, O kaj H.

Aldoniĝas sep esencaj mikroelementoj - fero, mangano, zinko, kupro, kloro, boro, molibdeno – kaj aliaj utilaj elementoj, kiuj eventuale necesas ĉe kelkaj plantoj, por nutri la vaskulajn plantojn. Eble kromaj elementoj – en etaj spuroj – estas eblaj nutroelementoj. 

Multaj elementoj estas kreskigaj en malaltaj koncentraĵoj, eventuale ankaŭ kiel anstataŭaĵoj de esencaj nutroelementoj. Natrio, aluminio, silicio kaj kobalto estas por kelkaj plantoj tre utilaj.

| H |   | He |
| --- | --- | --- |
| Li | Be |   | B | C | N | O | F | Ne |
| Na | Mg |   | Al | Si | P | S | Cl | Ar |
| K | Ca | Sc |   | Ti | V | Cr | Mn | Fe | Co | Ni | Cu | Zn | Ga | Ge | As | Se | Br | Kr |
| Rb | Sr | Y |   | Zr | Nb | Mo | Tc | Ru | Rh | Pd | Ag | Cd | In | Sn | Sb | Te | I | Xe |
| Cs | Ba | La | \* | Hf | Ta | W | Re | Os | Ir | Pt | Au | Hg | Tl | Pb | Bi | Po | At | Rn |
| Fr | Ra | Ac | \*\* | Rf | Db | Sg | Bh | Hs | Mt | Ds | Rg |  |
|   |
|   | \* | Ce | Pr | Nd | Pm | Sm | Eu | Gd | Tb | Dy | Ho | Er | Tm | Yb | Lu |  |
|   | \*\* | Th | Pa | U | Np | Pu | Am | Cm | Bk | Cf | Es | Fm | Md | No | Lr |  |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| la kvar organikaj bazaj elementoj | amaselementoj | esencaj mikroelementoj | eblaj esencaj mikroelementoj |

Vidu ankaŭ
----------

* plantnutrado
* Plantoziĝo
* sterkaĵo
* grundo-pH
* nutraĵo (planto)
* mikoelementoj
* nutrado
* mineralaĵo

Literatur
---------

* Arnold Finck: *Pflanzenernährung in Stichworten*. 3. überarbeitete Auflage. Hirt, Kiel 1976, ISBN 3-554-80197-6, (*Hirts Stichwortbücher*).
Koordinatoj: 38° 49′ 22″ N 0° 36′ 23″ U﻿ / ﻿38.82278 °N, 0.60639 °U﻿ / 38.82278; -0.60639 (mapo)

**Ontinyent**, kaj *Onteniente* en la hispana, estas hispana municipo kiu apartenas al Valencia Komunumo kaj lokas en sudokcidento de provinco Valencio. Tiu surhavas 125,43 km2 kaj estis loĝejo de 36,671 personoj en 2020.

Fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcentoj estis nur ĉirkaŭ 11 000 loĝantoj. Poste oni preskaŭ triobligis la loĝantaron ĝis ĉirkaŭ 30 000 loĝantoj fine de la 20-a kaj komence de la 21-a jarcentoj.

La ekonomio de Ontinyent dependis ĉefe de la tekstila industrio, kun grandaj entreprenoj kiuj laŭlonge de la jaroj estis referenco kaj en Hispanio kaj eksterlande: ATRIVM, Manterol, Colortex, Paduana, Revert, Tejidos Reina, "Textils Mora, SAL", "Mopatex", estas kelkaj ekzemploj. Tamen, krizo de la sektoro okazis en la regiono kaj en tiu urbo fermiĝis grandaj entreprenoj kiel "textil Paduana" kaj la fabriko de Joaquín Torró, kaj ankaŭ multaj aliaj kuj dependis de la tekstila sektoro.

Ponto Santa María.
La agrikulturo estis ĉiam konsiderata grava sektoro. Gravas la forstado de pinoj kaj menciindas odorherboj kiel timiano, rosmareno kaj genistoj. La kultivoj kiuj okupas la valojn estas jenaj: vitoj, olivarboj, karobarboj, migdalarboj, cerealoj kaj fruktarboj.

Referencoj
----------

1. ↑  Buscador de Códigos Postales de Correos
2. ↑  Datos Generales | Ontinyent - ARGOS
**AmigaOS** estas la operaciumo de la Amiga persona komputilo. Ĝi inkluzivas la baza kerno, nomata *exec*, sur kiu restas diskoperaciumo *AmigaDOS*, GUI *Intuition* kaj grafika labormedio *Workbench*. Oni kutime dividas la operaciumon en du partojn; la *Kickstart* ROM-o kaj la surdiska porcio *Workbench*.

Kickstart
---------

Sur la ROM-o estas la plej gravaj partoj de la operaciumo - *exec*, *Intuition* kaj la plej bazaj elementoj de *AmigaDOS*. Tial ĉi, eĉ sen disko AmigaOS havas multe de la operaciumo - ekzemple la fenestra sistemo - kaj povis starti rapide de diskedo, kontraste al la Vindoza sistemo kiu nur havas tre malgranda porcio de la operaciumo ĉe ROM-o.

Ĝis *AmigaOS 3.1*, la versioj de *Kickstart* kaj *Workbench* ĉiam kongruis; *AmigaOS 3.5*, eldoninta post longa paŭzo inter ĝi kaj versio 3.1, uzas *Kickstart 3.1* ROM-oj kaj nur la softvara parto ŝanĝis, kaj same por eldono 3.9.

Workbench
---------

La grafika labormedio de *AmigaOS* uzas metaforo de labor; anstataŭ dosieroj Workbench havas *tirkestoj*; programoj estas *iloj* kaj tiel plu. Unikaĵo de AmigaOS estas ebleco havi plurajn ekranojn samtempe, ĉui kun aliaj specoj de grandeco ktp, kiu estas tre utile por grafikaj aplikaĵoj kaj por ne tro plenigi unu ekranojn kiam oni uzas multajn programojn samtempe. Oni ŝangas inter ekranojn aŭ per butono ĉe la supra-dekstra angulo aŭ tirante la ekrantitolon ĉe la supro.

Eksteraj Ligiloj
----------------

* Kategorio AmigaOS en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Oficiala retejo de Amiga.com (angle) Arkivigite je 2008-07-24 per la retarkivo Wayback Machine

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rOperaciumo |
| --- |
| Operaciumoj • Historio • Kronologio • Listo |
| Kernoj | Monolita kerno • Mikrokerno • Exokernel • Nanokernel • Hibrida • Kernel space • Server • Loadable kernel module • Pelilo • User space • Userland |
| Procezadministado | Procezo • Plurprogramado • Process control block • Interrompo • Reĝimoj: (Protektita reĝimo • Supervida reĝimo) • Plurtaskado • Planado |
| Memoradministrado | Protektado • Segmentado • Paging • Segmentada eraro |
| Ekzemploj | AmigaOS • BeOS • Haiku (operaciumo) • BSD • Chrome OS • GNU • Linux • IBM OS/2 • Mac OS X • MS-DOS • ReactOS • OpenSolaris • Unix • Windows |
| Rilataj artikoloj | Praŝargilo • PXE • API • Virtuala dosiersistemo • CLI • TUI • GUI • VUI • HAL |

 |
Domenoj
**Domeno** estas speco de ludo konsistanta el 28 dukvadrataj tabuletoj, kiujn oni devas kunigi laŭ la nombro de la punktoj gravuritaj sur ĉiu el iliaj duonoj. Laŭ iuj, ĝi estis inventita de ĉino Hung Ming en la 2 jarcento a. K.

Ekzemple, se tabuleto havas sur unu duono 3 punktojn kaj sur la alia 5 punktojn (3/5), ĝi povas kuniĝi je unu flanko kun 3/1, 3/2, 3/3, 3/4 aŭ 3/6, kaj je la alia kun 5/1, 5/2 ktp. Tiaj kunligiĝoj de tabuletoj kutime formas kvazaŭ ĉenon. Ofte venkas tiu ludanto, kiu sukcesas surtabligi la unua ĉiujn siajn hazarde ricevitajn tabuletojn.

Kiel **duoblo** estas nomata ero kun la sama kvanto de punktoj en ambaŭ siaj duonoj. Estas 6 duobloj inter 28 eroj.

Reguloj
-------

Unu el varianto de reguloj de la ludo (kutime uzata en Rusio) estas ĉi tia:
Ludantoj estas 2, 3 aŭ 4.
Eroj estas metataj kun punktoj malsupren kaj intermiksataj.

Ĉiu ludanto prenas po 7 erojn kaj ne montras ilin al la aliaj ludantoj. La restaj eroj daŭre kuŝas kun punktoj malsupren.

Ĉiu ludanto kulkulas kvanton de duobloj, la unuan movon havas ludanto kun la plej granda kvanto de duoboloj. Ĝenerale oni movas laŭ rondo unu post la alia, sukceso aŭ malsukceso de la antaŭa movo ne ŝanĝas ordon de movoj.

Dum la unua movo la unua ludanto metas sur tablon iun sian eron kiu ne estas duoblo.
Dum ĉiu sekva movo ludanto metas unuon el siaj eroj tiel ke ĝi tuŝu jam ekzistantan ĉenon je unu el finoj, kaj en loko de la tuŝo devas esti la samoj kvantoj de punktoj sur najbaraj duonoj de diversaj eroj. Duoblon oni kutime metas orte al direkto de la ĉeno. La ĉeno ne povas branĉiĝi.

Se ludanto ne havas kion meti ĝi devas prenas eron el ankoraŭ ne prenitaj kaj provas ĝin meti. Se la ludanto denove ne havas kion meti ĝi devas preni ankoraŭ unu eron dum la sama movo. Dum unu movo iu ajn kvanto de la eroj povas esti prenita. Se plu ne estas restaj eroj kaj ne estas kion meti la ludanto trapasas la movon.

Venkinta estas tiu kiu la plej unua metis ĉiujn siajn erojn, tiam la venkinta ludanto plu ne prenas erojn kaj ne partoprenas la ludon. Malvenkinta estas tiu kiu la plej lasta havas erojn.

Aliaj uzoj
----------

Aliflanke, oni povas fizike vicigi domenajn tabuletojn en stara pozicio kun tia interspaco, ke faligo de la unua el ili siavice faligas ĉiujn ceterajn. Figurasence oni uzas la esprimon domena efiko por la fenomeno, ke, ekzemple, revolucio en unu regno kvazaŭ kontaĝe estigus revolucion en regno najbara.

Vidu ankaŭ
----------

* Domeno (ludo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Domeno (ludo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ludoj |

* Triominoj
* Domeno Domo
* Domena teorio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 41564
* GND: 4012698-5
* LCCN: sh85039007
* BNF: 12573194x
* NKC: ph114341
 |
Supra Orienta Flanko
La Guggenheim Muzeo
**Upper East Side** (Supra Orienta Flanko) estas kvartalo en Manhattan en Novjorko.

Situo
-----

Upper East Side havas areon de 4,7 km². La kvartalo etendiĝas de la Plaza Hotel je la 59-a strato ĝis la fino de la *Museum Mile* je la 96-a strato. Je la okcidenta flanko limigita de la Centra Parko, je la orienta flanko de la East River. Je la sudo situas la kvartalo Meza Manhatano kaj je la nordo Orienta Harlemo. La grava Kvina Avenuo trairas la kvartalon.

La kvartalo
-----------

Upper East Side estas rigardata kiel la plej eminenta kvartalo de Novjorko kaj havas la kromnomon *Silk Stocking District* (silka ŝtrumpodistrikto). Antaŭ ĉio je la okcidenta flanko de la Centra Parko estas multaj elegantoj urbaj domoj. En norda kaj orienta direkto ĝi estas pli normala urbokvartalo por la meza klaso. Upper East Side estas konata pro la altaj prezoj de la nemoveblaĵoj. Kelkaj el la plej multekostaj domoj de Usono situas en tiu kvartalo. La Universitato Rockefeller kaj la prestiĝa Hunter Kolegio establiĝis en Upper East Side.

Muzeo
-----

Nombro de la plej gravaj muzeoj, inkluzive la Guggenheim Muzeo, la Metropola Muzeo de Arto, kaj la Juda Muzeo de la urbo situas en Upper East Side. Ĉefe je la Museum Mile en la Fifth Avenue.