recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La aktuala **Konstitucio de Venezuelo de 1999**, nomata "bolivara konstitucio", ellaboriĝis fare de konstitucia asembleo en forta konsidero de proponoj el antaŭaj civitanaj kunvenoj. Pere de referendumo ĝi estis akceptita fare de 86 procentaĵoj de la balotrajtaj civitanoj en decembro 1999, kaj estis la unua konstitucio de Venezuelo, kiu akceptiĝis pere de rekta voĉdono de ĉiuj plenkreskaj venezuelanoj. Pro la krea proceso, en kiu en la civitanaj kunvenoj aktive kunagis multaj venezuelanoj, ĝi tre konatas inter la civitanoj, kaj ili sekve en rilatoj kun ŝtataj oficejoj ofte argumentas per siaj laŭkonstituciaj rajtoj.

Superrigardo
------------

La registara sistemo de Venezuelo estas speco de prezidanta respubliko, do la en rekta baloto elektita ŝtata prezidanto samtempe estas formala ŝtatestro kaj estro de la nacia registaro (ministraro): Kontraste al aliaj prezidantaj respublikoj en la venezuela sistemo impresas fortaj elementoj de rekta demokratio, komplika divido de la regado inter kvin regaj potencoj, kaj multaj balotoj en diversaj niveloj. La konstitucio de 1999 malmermesas la privatigon de la ŝtata naftoindustrio kaj de la servoj de socia sekurigo, garantias senkotizan edukadon kaj postulas la agrikulturan reutiligon de neuzataj grandaj teritorioj de riĉuloj. Aliflanke ĝi ankaŭ respektas la privatan posedon, inkluzive de la privata posedo de produktadrimedoj.

* Kategorio Konstitucio de Venezuelo de 1999 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kenneth MacMillan** (11-a de decembro 1929, Dunfermline - 29-a de oktobro 1992, Londono) estis brita koregrafo kaj dancisto.

Post studi en la lernejo de la *Sadler's Wells Theatre*, li dancis en kelkaj kompanioj de baleto el 1946. Lia unua koregrafio kaj verko estis *Somnambulism* de 1953, sekvite de *Danses concertantes* en 1955. Lia koregrafio de la baleto *Romeo kaj Julieta*, premierita de Margot Fonteyn kaj Rudolf Nurejev en 1965, atingis granda internacian atenton.

Li estis dancodirektoro de la Berlina Germanopero entre 1966 y 1969. En 1970 fue designado director de la Reĝa Baleto de Londono anstataŭ Frederick Ashton kaj en 1977 li rezignis al la posteno por esti ĉefa koregrafo de la kompanio. Inter liaj plej gravaj baletoj estas *Anastasia* (1971), *L'histoire de Manon* kaj *Elite Syncopations*, ambaŭ de (1974), *Requiem* (1976), *Mayerling* (1978), *Isadora* (1981), *The Prince of the Pagodas* (1989) kaj *The Judas Tree* (1992).

La 29a de oktobro 1992 li suferis subitan koratakon dum estis interkulise dum reludo de sia baleto *Mayerling* en Covent Garden de Londono. Fine de la ludo, lia forpaso estis anoncita el la scenejo kaj oni petis la publikon forlasi la salonon silente.

Bibliografio
------------

* Haltrecht, Montague (1975). The Quiet Showman: Sir David Webster and the Royal Opera House. London: Collins. ISBN 978-0-00-211163-8.
* Parry, Jann (2009). Different Drummer: The Life of Kenneth MacMillan. London: Faber and Faber. ISBN 978-0-571-24302-0.
* Thorpe, Edward (1985). Kenneth MacMillan: The Man and the Ballets. London: Hamish Hamilton. ISBN 978-0-241-11694-4.

* Kategorio Kenneth MacMillan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633895
* GND: 120889226
* LCCN: n82087298
* VIAF: 3819711
* ISNI: 0000 0001 0813 5733
* SUDOC: 153106581
* BNF: 14117550q
* MBA: 51dabb6a-531e-460c-ab8f-1ff6eb8b31d6
* NKC: xx0183776
* BNE: XX4953523
 |
La **Konstitucia Akto de 1791**, el 1896 konata kiel *The Clergy Endowments (Canada) Act 1791*, nome statuto aprobita en Westminster en la 31a jaro de reĝado de Georgo la 3-a, kaj samigita kiel *chapter 31 (31 Geo 3 c 31)*, estis ofte konata kiel la *Constitutional Act 1791* en angla kaj kiel *Acte constitutionnel de 1791* en franca. Ĝi estis "Act of the Parliament of Great Britain" (Akto de la Parlamento de Granda Britio).

La Akto reformis la registaron de la Provinco Kebekio (1763-1791) por reloĝigi, inter aliaj lojalistoj, la 10 000 lojalistojn de la Unuiĝinta Imperio kiuj estis alvenintaj el Usono post la Usona Revolucio. La Provinco Kebekio, kun loĝantaro de 145 000 franc-parolantaj kanadanoj, estis dividitaj en du partoj kiam la Akto ekvalidiĝis la 26an de Decembro 1791. La tre malmulte loĝata okcidenta duono iĝis Supra Kanado (nune suda Ontario) kaj la orienta duono iĝis Malsupra Kanado (nune suda Kebekio). La nomoj Supra kaj Malsupra Kanadoj devenis el ties loko laŭlonge de la rivero Sankt-Laŭrenco. Supra Kanado ricevis anglajn juron kaj instituciojn, dum Malsupra Kanado retenis francajn civilan juron kaj instituciojn.

Notoj
-----

1. ↑   Kennedy, William Paul McClure (1918). Documents of the Canadian Constitution: 1759-1915. Oxford University Press. p. 207.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 709862
 |
Kio estas plantoziĝo? Video de la jutuba kanalo Scivolemo.
**Kloaka akvo** (aŭ hejma kloakaĵo aŭ municipa kloakaĵo) estas speco de **kloakaĵo** (aŭ de **poluakvo**) kiu estas produktita de komunumo de homoj. Ĝi estas karakterizita per volumeno aŭ indico de fluo, fizika kondiĉo, kemiaj kaj toksaj substancoj, kaj ĝia bakteria statuso (nome kiujn organismojn ĝi enhavas kaj en kiuj kvantoj). Ĝi konsistas plejparte el grizakvo (de lavujoj, kuvoj, pluvperiodoj, vazlaviloj, kaj vestaĵlaviloj), kloakaĵo (la akvo irinta al akvopeliloj, kombinita kun la homa rubo kiun ĝi flulavas for); sapoj kaj lesivoj; kaj neceseja papero (malpli en regionoj kie bideoj estas vaste uzitaj anstataŭe de papero).

Kloakaĵo kutime vojaĝas de la akvo-tubaro de konstruaĵo aŭ en kloakon, kiu portos ĝin aliloken, aŭ en surlokan kloakaĵinstalaĵon (de kiuj ekzistas multaj specoj). Ĉu ĝi estas kombinita kun surfacdrenaĵo en la kloako dependas de la kloakdezajno (sanitara kloako aŭ kombinita kloako). La realeco estas, aliflanke, ke plej multe de la kloakaĵo produktita tutmonde restas netraktita kaŭzante ĝeneraligitan akvopoluadon, precipe en malriĉaj landoj: tutmonda takso fare de la Programo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Disvolvado kaj de UN-vivejo estas ke 90% de ĉiu kloakaĵo generita estas liberigita en la medion netraktita. En multaj evolulandoj la plejparto de hejma kaj industria kloakaĵo estas eligita sen iu traktado aŭ post primara traktado nur.

Vidu ankaŭ
----------

* poluo
* akvopoluado
* grizakvo
* forĵetakvo

Notoj
-----

1. ↑   Corcoran, E.; C. Nellemann; E. Baker; R. Bos; D. Osborn; H. Savelli, l.(2010). Sick water? The central role of wastewater management in sustainable development. A rapid response assessment (PDF). Arendal, Norway: UNEP/GRID-Arendal. ISBN 978-82-7701-075-5. Arkivita el la originalo (PDF) en 2015-12-18.

* Kategorio Kloaka akvo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697857
* NDL: 01173602
* NKC: ph114343
 |
La **Konstitucia Demokratia Partio**, ankaŭ **Kadet-partio**, (ruse *Конституционно-демократическая партия*) estis aktiva grupo komence de la 20-a jarcento, en la rusia Dumao. Oni nomis ilin - post iliaj mallongigo KD - ankaŭ *Kadetoj*. Politike, ili estis liberalaj.

Konata reprezentanto de la kadetoj estis Pavel Miljukov, Nikolaj Nekrasov, Georgij Lvov kaj Mikola Vassiljenko.

La partio formis en la rusia parlamento (unua dumao) plimulton (37%) post la rusia revolucio de 1905, kiam la caro Nikolao la 2-a permesis la parlamentan agadon. Tiun baloton bojkotis la maldekstraj partioj. En balooj por la Rusia Konstitucia Asembleo, ili akiris 17 reprezentajn lokojn en la dumao.

Kiam tiu Asembleo kunsidis la 5-6-an de januaro 1918, la Kadeta Partio estis jam malpermesita. La regantaj bolŝevikoj deklaris la partion - la 28-an de novembro 1917 - al "Partio de malamikoj de la popolo" kaj Lenin per dekreto arestigis ties gvidantojn.

Literaturo
----------

* Stephen J. Lee: *Lenin and Revolutionary Russia*. Londono: eldonejo *Routledge*. 2003

* Kategorio Konstitucia Demokratia Partio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Konstitucia dekreto de la prezidento de respubliko pri reguligo de la ĉeĥoslovaka ŝtata civitaneco de personoj de la naciecoj germana kaj hungara** estis dekreto de la prezidento de respubliko eldonita de la ĉeĥoslovaka prezidento Edvard Beneš kaj proklamita en Kolektaro de leĝoj sub numero **33/1945 Sb.**. Per tiu ĉi dekreto la ĉeĥoslovakaj civitanoj de la germana kaj la hungara naciecoj estis senigitaj de la ĉeĥoslovaka ŝtataneco.

Tiel ĉi estis senigitaj retroaktive de la ĉeĥoslovaka ŝtataneco ankaŭ judoj, kiuj estis murditaj dum la milito kaj kiuj deklaris dum popolnombrado en ĈSR en la jaro 1930 la germanan naciecon kaj estis plenkreskaj en la tempo de alveno de germanoj, nome sen ebleco de reguligo kaj paradokse eĉ en kazoj, kiam estis al ili pli poste agnoskita partopreno en rezistmovado laŭ leĝo 255/1946 Sb. eĉ kun atestilo subskribita de ministro de nacia defendo, ke ili onidire falis kiel ĉeĥoslovakaj civitanoj.

Referencoj
----------

1. ↑  § 1 de la konstitucia dekreto n-ro 33/1945 Sb.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Původní znění na zákony pro lidi
La **Kensington Society** (Socio Kensington) estis diskutgrupo kiu estis fondita en Londono en 1865 de malgranda grupo de virinoj. Ĝi fame organizis parlamentan petskribon pri virinbalotrajto kaj iom ekvivigis la nacian virinbalotrajtistan movadon en Britio.

Fondiĝo kaj membroj
-------------------

La socio Kensington fondiĝis en 1865 kaj kuniĝis ĉe 44, Philmore Gardens en Kensington, Londono, la hejmo de Charlotte Speir Manning. Alice Westlake priskribis la socian celon tiel:

"ĉefe por servi kiel ligilo, kvankam malgranda, inter homoj, super averaĝo en pensemeco kaj inteligenteco, kiuj interesiĝis pri komunaj temoj, sed kiuj havis malmultajn ŝancojn por interdiskuto." 
La membroj estis ĉefe fraŭlinoj kiuj celis profesiajn karierojn, kiel medicino aŭ eduko. La membraro nombris 33 je fondiĝo kaj 67 je disigo en 1868. Inter ili estis:

* Charlotte Speir Manning (prezidento)
* Louisa Garrett Smith (honorinda sekretario)
* Harriet Cook (pagata sekretario)
* Barbara Leigh Smith Bodichon
* Jessie Boucherett
* Emily Bovell
* Francis Mary Buss
* Dorothea Beale
* Anne Clough
* Sophie Collett
* Isa Craig
* Rosamond Davenport Hill
* Emily Davies
* Elizabeth Garrett
* Emilia Gurney
* Katherine Hare
* Fanny Heaton
* Sophie Jex-Blake
* Anna Keary
* Eliza Keary
* Adelaide Manning
* Mary Porter
* Frances Power Cobbe
* Jane Ronniger
* Anna Swanwick
* Alice Westlake
* Helen Taylor

Aliaj, kiel korespondantaj membroj (inter ili Elizabeth Wolstenholme-Elmy kaj Lydia Becker), ricevis diskutraportojn.

London Suffrage Committee
-------------------------

La 21-a novembro 1865, la socio diskutis pri parlamenta reformo kaj demandis ĉu parlamenta balotrajto estu ampleksita al virinoj. Ili decidis ke jes, kaj formis la **London Suffrage Committee** (Londona balotrajta komitato). La komitato verkis parlamentan petskribon por peti virinbalotrajton. Henry Fawcett kaj John Stuart Mill (duonpatro de Helen Taylor), du parlamentanoj kiuj apogis universalan balotrajton, konsentis prezenti la petskribon al parlamento. 1,499 virinoj rapide subskribis la petskribon, kiun Emily Davies kaj Elizabeth Garrett prenis al brita House of Commons.

Mill proponis amendon de la 1867 leĝpropono pri popola reprezentado kiu donos al virinoj egalan balotrajton kun viroj. Ĝi malsukcesis (73 voĉdonoj kontraŭ 196).

Tial, membroj de la socio Kensington decidis formi la London National Society for Women's Suffrage (Londona nacia socio por virinbalotrajto) kiu poste, kun aliaj similaj socioj, formis la National Union of Women's Suffrage Societies (Nacia unio de virinbalotrajto-socioj). Tamen ne ĉiuj membroj aliĝis al la nova kaj radikala organizaĵo. Notinde, Emily Davies tute forlasis la virinbalotrajtistan movadon pro ĉi tiu tro radikala politiko.

Notoj
-----

* 
* Arkivigite je 2010-01-02 per la retarkivo Wayback Machine
* 

1. ↑
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2010-01-02. Alirita 2010-10-06.
Paro de kontaktlensoj. Ili kuŝas kun la konkava parto montrante supren.
Unu-tagaj forĵeteblaj blukoloraj kontaktlensoj.
La **kontaktlenso** estas korekta, kosmetika aŭ kuraca optika lenso kutime portata sur la korneo de la okulo. Inventinto de modernaj kontaktlensoj estas ĉeĥa sciencisto Otto Wichterle kiu ankaŭ inventis la unuan ĝelon uzitan por ilia produktado.

Kontaktlensoj kutime uzatas por la samaj ĝustigaj celoj kiel konvenciaj okulvitroj, sed ili estas malpezaj kaj praktike nevideblaj. Multaj komercaj kontaktlensoj estas koloretita per helbluo por videbligi ilin, kiam ili estas mergitaj en purigaj aŭ stokaj solvaĵoj. Iu kosmetikaj kontaktlensoj estas intence kolorigitaj por ŝanĝi la aspekton de la okulo.

Ĝenerala funkcio
----------------

La plasta lenseto per aŭtomatikaj procezoj estas farita laŭmezure kaj laŭforte. Ĝi flosas sur tavoleto da larmlikvo, sen tuŝi la korneon. La interspaco inter la lenso kaj la korneo devas fariĝi pli kaj pli granda al la rando.

Aliaj gravaj postuloj:

* La korneo devas ricevi sufiĉe da oksigeno.
* La lenso ne tro ŝovu sur la okulo.
* La formo de la okulo ne ŝanĝu pro la portado de kontaktlensoj.

Ne ĉiu okulo taŭgas por la portado de kontaktlenso. Antaŭ ol oni aĉetas lensojn, oni pli bone lasu ekzameni la okulojn fare de optikisto. Tiu interalie mezuras la kvanton da larmlikvo; se la okulo estas tro seka, la lenso tuŝas la korneon anstataŭ flosi sur la larmlikvo.

Tipoj
-----

Kontaktlensoj estas krude dividitaj en duraj kaj molaj lensoj.

*Duraj aŭ fasontenaj lensoj* havas pli longan uzodaŭron kaj tralasas multe da oksigeno. Ĉi lasta estas pli bona por la sano de la homa okulo. Kontraŭe ili povas esti pli malkomfortaj ĉar ili estas malpli fleksiĝemaj. Cetere duraj lensoj ne plu estas farataj el la malkomforta vitroplasto. La plejmulto de la duraj lensoj havas uzodaŭron de kelkaj jaroj kaj estas relative malmultekostaj en prizorgado.

*Molaj lensoj* (faritaj el polimero, materialo kiu similas al perspekso kiu fariĝas fleksiĝema en kombinado kun likvo) estas pli grandaj kaj fleksiĝemaj. Estas malpli da specoj kaj mezuroj ol ĉe duraj lensoj ĉar la lenso mem adaptiĝas al la formo de la okulo. Pro la porihava strukturo la lenso ensorbas multe da akvo. La mola lenso facile sin suĉas al la okulo kaj estas komforta. Tamen ĉi tiu lenso pli rapide malpuriĝas pro la miksiĝo kun ĉiaj substancoj en la larmlikvo. Pro la prizorgado la portantoj devas pagi pli ol portantoj de duraj lensoj. Molaj lensoj devas resti malsekaj kaj do devas esti konservataj en lensolikvo alie ili duriĝas kaj povas rompiĝi.

* Kontaktlenso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kontaktlenso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Contact Lens Wearing Guide Arkivigite je 2010-09-17 per la retarkivo Wayback Machine
Konstituciaj monarkioj kun reprezenta parlamenta sistemo en **ruĝo**. Aliaj konstituciaj monarkioj (montrataj en **viola**) havas monarkojn kiuj daŭre ĝuas grandan politikan influon, sed ene de iaj leĝaj limoj.
**Konstitucia monarkio** aŭ **parlamenta monarkio** estas ŝtatformo, kie la monarko posedas la ŝtatestrecon. Temas pri povo de meze simbola karaktero, ĉar ĝi troviĝas regulita de leĝo aŭ leĝaro, ofte konstitucio. Ĝi karakteras ankaŭ pro la fakto, ke la reĝo aŭ reĝino havas moderecan aŭ arbitracian rolon en la politika konfliktaro de la registaro, kutime elektita demokratie.

Male al absoluta monarkio, politika scienco distingas inter konstitucia monarkio kaj parlamenta monarkio. En la konstituciaj monarkioj, la reĝo konservas la suverenecon aŭ kunhavas ĝin kun la popolo al kio aldoniĝas serio de rajtoj pere de ĉarto aŭ konstitucio. Male, en la parlamentaj monarkioj la suvereneco sidas, en sia praktika tuto ĉe la popola volo, kaj la monarko estas figuro esence simbola. La klasika ekzemplo de konstitucia monarkio estas la Britio, kiu ne posedas kodigitan konstitucion, sed leĝaron, kiu formas aŭ anstataŭas ĝian konstitucion.

Kvankam la aktualaj konstituciaj monarkioj estas majoritate reprezentaj de demokratiaj sistemoj (*konstituciaj demokratiaj monarkioj*), historie ne ĉiam estis tiel. Multaj el la monarkioj kunekzistis kun faŝistaj (aŭ praktike faŝismaj) konstitucioj kiel en Italio aŭ Japanio, aŭ kun diktaturoj de milita registaro kiel en Tajlando en 2007. Tiuokaze indus paroli plej bone pri diktatoraj monarkioj anstataŭ pri konstituciaj ĉar la koncepto *konstitucio* rilatas ĉefe al establo de demokratio.

Konstitucia monarkio estis intermeza aŭ evolua paŝo antaŭ la apero de la unuaj modernaj respublikoj kiel Usono kaj Francio ĉefe fine de la 19-a jarcento. Oni klopodis paŝi el absolutaj monarkioj, ĉefaj reprezentantoj de la Antikva Reĝimo, al parlamentaj monarkioj kun senlima povo.

Vidu ankaŭ
----------

* Dinastio
* Nobelo
* Respubliko
* Reĝo
* Persona unio
* Hereda monarkio
* Absoluta monarkio
* Monarko
* Prerogativo
* Tronosukcedo
* Trono
* Krono
* Monarkiismo
* Didevena rajto de reĝoj

* Kategorio Konstitucia monarkio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Konstitucio de Alĝerio** estis unuafoje adoptita per referendumo en 1963, post la Alĝeria Milito de Sendependeco (1954–62); origine, ĝi estis skizita de konstitucia asembleo kondukita de Ferhat Abbas, sed tiu skizo estis reverkita de la unua Prezidento, Ahmed Ben Bella. En sia formo de 1963, la konstitucio deklaris Alĝerion unupartia ŝtato regata de la iama rezistomovado, nome Nacia Liberiga Fronto (FLN). Tiu konstitucio estis interrompita de la militista puĉo de 1965. Post jaroj de regado pere de plenuma dekretaro fare de la estro de la Revolucia Konsilantaro, Houari Boumédienne aperigis duan konstitucion en 1976, emfaze al la gravo de socialismo kaj - formale - restaŭrante politikajn instituciojn super la militista establado. Boumédienne estis poste elektita kiel la dua prezidento de la lando, post esti lasante la postenon dum dekunu jaroj.

En 1986, la sukcedanto de Boumedienne nome Chadli Bendjedid modifis la konstitucion por permesi reformojn kondukantajn al la libera merkato, kaj, post la tumultoj de Oktobro 1988, venis al nova konstitucio en 1988. Tiu estis aprobita per referendumo en 1989 fare de 73% la 23an de Februaro 1989. Ĝi enkondukis multpartian sistemon, forigante la FLN el sia rolo kiel ĉefa partio, kaj ne faris mencion de socialismo; anstataŭ ĝi promesis "parol-, asoci-, kaj kunven-liberojn". En 1992 militista puĉo enkondukis krizostaton, kiu interrompis partojn de la nova konstitucio, dum komenciĝis la Alĝeria Enlanda Milito.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Texts of the Algerian constitution Arkivigite je 2015-12-17 per la retarkivo Wayback Machine (araba) link

Referencoj
----------

* Amendoj al la konstitucio Arkivigite je 2007-06-27 per la retarkivo Wayback Machine
**Kloro** estas nomo de tri figuroj de la helena mitologio.

1. La diino Kloro estis unu el Horoj, edzino de la dio de vento Zefiro. En Romo estis ŝia vidalvidulino diino Floro, kies domenoj estis printempo kaj floroj.

2. La plej juna el la sep belaj filinoj de la teba reĝo Amfiono kaj de lia edzino Niobo. Ŝia patrino, personigo de orgojlo, ofendis Leton, patrinon de Apolono kaj Artemiso, kiu rekompencis ŝin per morto de ŝiaj kvin filoj. Antaŭ nelonge vidviĝinta Niobo fieregis plu, ĉar ankoraŭ restis al ŝi la sep filinoj kaj senhezite ofendis Artemison ankoraŭfoje. Pro tio Niobo perdis fare de la diino ankaŭ la filinojn. Ŝian fierecon rompis nur morto de la plej juna filino, do Kloro. Sed aliaj fontoj sciigas, ke Kloro kaj ŝia plej juna frato Amiklo estis ununuraj, kiuj postvivis kaj ke orgojlon de Niobo rompis morto de la antaŭlasta filino.

3. Edzino de la pilia reĝo Neleo, filino de la reĝo Amfiono de Minio. Ŝi havis filinon Peron kaj dek du filojn, el kiuj dek unu pereis okaze de helpo al la reĝo Aŭgio en la milito kontraŭ Heraklo. Postvivis nur Nestoro, pli malfrue la plej aĝa estro de la aĥaja militistaro en ekspedicio kontraŭ Trojo.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Chlóris en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Kloro (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Geografia mapo de Kamargo
**Kamargo** (en franca lingvo *Camargue* kaj en okcitana provenca: *Camarga* [kaˈmaʀgɔ] laŭ la klasika normo aŭ *Camargo* [kaˈmaʀgɔ] laŭ la Mistrala normo) estas la marĉa regiono formita de la delto de la rivero Rodano en sudorienta Francio ĉe la Mediteraneo.

Teritorio
---------

Temas pri teritorio de 145.300 ha sudoriente de Francio, situa geografie inter la du ĉefaj brakoj de la delto de la Rodano kaj la mare Mediteraneo. Por aliaj estas enhavataj en tiu nomigo ankaŭ apudaj zonoj, ekzemple oni povas ampleksigi ĝin orienten ĝis la ebenaĵo Crau, okcidenten ĝis Aigues-Mortes kaj norde ĝis Beaucaire. Tiele Kamargo etendiĝas tra la francaj departementoj de Bouches-du-Rhône kaj de Gard.

Estas la jenaj 3 partoj:

* la Malgranda Kamargo okcidente de la Malgranda Rodano,
* la Granda Kamargo, inter la du brakoj de la rivero (por kelkaj la vera Kamargo),
* la Ebenaĵo Bourg, oriente de la Granda Rodano.

Baseno de Vaccarès en Kamargo
Centre troviĝas la laguno de Vaccarès, kies parto situa laŭlonge de la maro estas bordita de salaj lagunoj.

Kamargo troviĝas esence en la teritorio de la komunumoj de Arles, kiu estas fakte la plej granda komunumo de la metropola Francio, de Saintes-Maries-de-la-Mer kaj de Port Saint Louis du Rhône.

Tiu regiono estas komponita de du partoj: la nordo de terkulturejoj kaj la sudo de ĉemara marĉejo kaj de ebenaĵoj de sala kvo kiu formas specifan ekologian sistemon.  

Tiu ĉi ekosistemo prezentas vegetalaron ĉefe komponita de salikornioj kaj de halofilaj plantoj (tio estas plantoj kiuj eltenas salan akvon).

Rizkampo en Kamargo
Krome tiu estas same teritorio de bredado de kamargo-ĉevaloj kaj de taŭroj, de kultivo de rizo kaj de ekspluatado de salo.  

Tiu ĉi faŭno kaj flaŭro specifaj faciligis la kreadon de nacia Naturrezervejo sur 13,117 hektaroj (1927) kaj de regiona natura parko sur 30,000 hektaroj (1970).  

La ĉujara vaporado estas pli granda ol la pluva kvanto, la rivero alportas la diferencon evitante tiele ke la regiono estu bruligita de salo.

taŭroj kaj ĉevaloj en Kamargo

* Kategorio Kamargo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 258305
* GND: 4009346-3
* LCCN: sh85019069
* VIAF: 123755869
* NKC: xx0117210
 |
Europo en 1811. Malhelviola la Franca Imperio; viola la satelitaj ŝtatoj de Francio kaj okupitaj zonoj; helviola la landoj devigitaj fare de Francio apliki la Kontinentan Blokadon.
La **Kontinenta Sistemo** aŭ **Kontinenta Blokado** (konata en franca kiel *Blocus continental*) estis la eksterlanda politiko de Napoleono la 1-a de Francio en sia lukto kontraŭ Granda Britio dum la Napoleonaj Militoj. Kiel reago al la ŝipara blokado de la Franciaj marbordoj aprobita de la Brita registaro en la 16a de Majo 1806, Napoleono publikigis la Berlinan Dekreton la 21an de Novembro 1806, kiu ekvalidigis grand-skalan embargon kontraŭ la Brita komerco. Tiu embargo estis efektiva intermite. Ĝi finis la 11an de Aprilo 1814 post la unua abdiko de Napoleono. Laŭ terminoj de ekonomia damaĝo al Granda Britio, la blokado estis tre senefika; tamen, la Britaj eksportoj al la kontinento suferis perdon de 25% al 55% de ties totala valoro inter la jaroj 1802 kaj 1806. Ĉar Napoleono konstatis ke etenda komerco ekzistis tra Hispanio kaj Rusio, li invadis tiujn du landojn. Liaj fortoj estis ege ligataj en Hispanio — kie dume okazis la Milito de Hispana Sendependiĝo — kaj li ege suferis en, kaj finfine retiriĝis el, Rusio en 1812.

La Berlina Dekreto malpermesis la importadon de Britaj varoj en Eŭropaj landoj aliancaj kun aŭ dependaj el Francio, kaj instalis la Kontinentan Sistemon en Eŭropo. Ĉiuj konektoj estu tranĉitaj, eĉ poŝto. Britaj komercistoj kontrabandis multajn varojn en multaj landoj kaj la Kontinenta Sistemo ne estis povega armilo de ekonomia milito. Estis iome da damaĝo al Brita komerco, speciale en 1808 kaj 1811, sed ties kontrolo de la oceanoj kondukis al anstataŭo de la komerco kun Norda kaj Suda Ameriko, same kiel al grandskala kontrabando en Eŭropo.
Krome la perdo de Britio kiel komerca partnero frapis ankaŭ la ekonomiojn de Francio mem kaj de ties aliancanoj. Malkontentaj registaroj trovis kromaĵon por malatenti la Kontinentan Sistemon, kio kondukis al malfortigo de la koalicio de Napoleono.

Referencoj
----------

1. ↑   (Januaro 2004) *Encyclopedia of the War of 1812*. Naval Institute Press. ISBN 978-1-59114-362-8.
2. ↑   Jean Tulard, *Napoléon*, Hachette, 2008, p.207
3. ↑   *Histoire et dictionnaire du Consulat et de l'Empire*. Robert Laffont. ISBN 2-221-05858-5.
4. ↑  Paul W. Schroeder, *The Transformation of European Politics 1763–1848* (1994) pp 305-10
5. ↑  Alexander Grab, *Napoleon and the Transformation of Europe* (2003) pp 29–33
6. ↑  François Crouzet, "Wars, blockade, and economic change in Europe, 1792–1815." *Journal of Economic History* (1964) 24#4 pp 567–588 JSTOR 2115762.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Kloropseedoj** |
| --- |
|  |
| Chloropsis sonnerati*Chloropsis sonnerati* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Kloropseedoj** *Chloropseidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | ***Chloropsis***Jardine & Selby, 1827 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specioj |
| Vidu tekston. |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Kloropseedoj  |

 |
| v • d • r |

La **Kloropseedoj** (*Chloropseidae*) estas familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj. En tiu orientalisa familio estas unu genro kaj ok specioj. Kloropseedojn oni antaŭe kune kun la Egitinedoj (*Aegithinidae*) kaj la Irenedoj (*Irenidae*) enordigis en unu familion *Irenidae*.

Kloropseedoj estas disvastiĝintaj de Sudazio ĝis Sud-Orienta Azio kaj loĝas je malgrandaj grupoj en la supraj regionoj de la arboj en tropikaj arbaroj aŭ montarbaroj en alteco ĝis 1300 metroj. Sur la grundo oni malofte renkontas ilin. Iliaj kruroj proporcie al la korpo estas mallongaj kaj ilia beko longa. Ili posedas longan, verdan, densan plumaron, sed la inoj estas pli modestkoloraj. La maskloj sur la flugiloj kaj en la kaporegiono havas bluajn, ruĝajn aŭ flavajn kolormakulojn. Ilia manĝaĵo konsistas el insektoj, fruktoj, beroj, polenoj kaj nektaro.

Ili disponas pri larĝa skalo da tonoj, kiujn ili persiste recitas, kaj ili kapablas imiti la voĉojn de aliaj specioj. La plumarkoloro kaj la kantarto faras ilin ŝatataj kaĝobirdoj en iliaj landoj.

Genro kaj specioj
-----------------

* Kloropseo (*Chloropsis*)
	+ Flavflugila kloropseo (*Chloropsis flavipennis*)
	+ Palavana kloropseo (*Chloropsis palawanensis*)
	+ Sonnerat-kloropseo (*Chloropsis sonnerati*)
	+ Cejanbarba kloropseo (*Chloropsis cyanopogon*)
	+ Hindoĉina kloropseo (*Chloropsis cochinchinensis*)
	+ Orfrunta kloropseo (*Chloropsis aurifrons*)
	+ Hardwick-kloropseo (*Chloropsis hardwickii*)
	+ Gracia kloropseo (*Chloropsis venusta*)

Referencoj
----------

1. ↑  Sumatraj malaltaĵaj pluvarbaroj

  

*Chloropsis cochinchinensis*
*Chloropsis hardwickii*

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |
**Csilla Nagy** [ĉila nadj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Nagy Csilla** estis hungara kritikisto, literaturhistoriisto, mez- kaj altlerneja instruisto.

Csilla Nagy naskiĝis la  22-an de oktobro 1981(nun 1981-10-22) en Balassagyarmat.

Biografio
---------

Csilla Nagy estis edukita en Őrhalom, sed ŝi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2000. Post kvin jaroj ŝi akiris 2 pedagogiajn diplomojn en Universitato de Miskolc, fine en 2012 ŝi akiris sciencan gradon Ph.D.. Jam inter 2007-2011 ŝi instruis en mezlernejo en Balassagyarmat, sed interrompe en 2009 ŝi estis muzeologo. Ŝi estis ankaŭ redaktoro de literatura revuo inter 2011–2016. Ekde 2011 ŝi instruis en en:Matej Bel University, ekde 2019 en en:Pavol Jozef Šafárik University. Ŝi ricevis stipendion en 2009, premion en 2022.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Magánterület. Kritikák, tanulmányok* (2008)
* *Megvont határok. Tér, táj, énkoncepció József Attila és Szabó Lőrinc 1930-as évekbeli költészetében* (2014)
* *Privát dialektika. Válogatás a Penge-kritikákból* (2020)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kaj intervjuo kun fotoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 833106
* LCCN: n2011010209
* VIAF: 167705916
* ISNI: 0000 0001 1506 7724
 |



* Portalo pri Biografio
**Konto** estas baza strukturo por registri fluon kaj staton de mono kaj ĉio, kion oni povas esprimi per monunuoj. Oni distingas inter *bankokontoj* kaj *internaj kontoj* uzataj ĉe librotenado.

Por ambaŭ validas:

Oni povas reprezenti konton kiel tabelon kun ajna kvanto da linioj kaj du kolumnoj nomataj *debeto* kaj *kredito*. En tiun tabelon oni enskribas monsumojn. Ĉe praktika uzo oni aldonas helpajn kolumnojn kiel dato, klarigo aŭ sinsekva numero.

Oni identigas konton per numero. Ĉe librotenado oni aldonas nomon (kompreneblan difinon). Ĉe bankokontoj oni ricevas tian (ne ĉiam senambiguan) difinon per la nomo de la kliento kaj la tipo de la konto.

Unu konto enhavas enskribaĵojn en unu valuto. Plej ofte estas la oficiala valuto de la koncerna lando, sed ekzistas ankaŭ kontoj en eksterlanda valuto.

Kontoj ĉe librotenado
---------------------

Oni distingas inter kontoj

* aktivaj, kiuj reprezentas uzon de kapitalo
* pasivaj, kiuj reprezentas devenon de kapitalo
* profitaj
* malprofitaj

La sumo-diferenco inter la debetaj kaj kreditaj enskribaĵoj nomiĝas **saldo**. Aktivaj kaj malprofitaj kontoj altiĝas debetante, pasivaj kaj profitaj kreditante.

Bankokontoj
-----------

Principe ankaŭ bankokontoj kongruas al la supra priskribo, kaj efektive ili eniras la librotenadon de bankoj. Oni atentu, ke aktiveco kaj pasiveco estas rigardataj el vidpunkto de la banko, do bonhava konto estas pasiva, prunta konto aktiva.

Oni distingas ekzemple:

* kurantajn kontojn  por trakti pagojn kaj ricevon de pagoj, ekzemple per ĝiroj aŭ ĉekoj, sed ankaŭ interne de la banko, ekz. kotizojn por valorpapera deponejo
* ŝparkontojn por deponi monon (precipe malgrandajn sumojn) kontraŭ interezo
* fiksdatajn kontojn kun simila senco kiel ŝparkontoj, sed la kliento rericevas la monon nur je antaŭdifinita dato kaj rekompence ricevas pli altan interezon
* kreditkontojn por trakti pruntojn

### Vidu ankaŭ

* spezokonto
* bilanco
* internacia bankkonta numero (IBAN)
* saldo
* debeto
* Borel, Jean 1910/1922 : *Komerca Korespondo*, Möller & Borel, Berlino, 48 paĝoj

Referencoj
----------

1. ↑  Munniksma, F. (1990) International Business Dictionary in eleven languages – Internacia komerca-ekonomika vortaro en dek unu lingvoj. Ĉina Esperanto-Eldonejo, Pekino sub aŭspicio de Instituto por Esperanto en Komerco kaj Industrio, Nederlando (IKEV)
La dekstra bildo havas pl da kontrasto ol tiu maldekstra.
**Kontrasto** laǔ PIV estas la malsameco de du objektoj aŭ ideoj, kiuj reciproke pli klare distingiĝas pro la apudmetiĝo mem kaj ankaŭ pli tekniike en tipografio la proporcio inter la larĝoj de la plej kaj malplej dikaj strekoj de tiparo.

Pri bildoj kontrasto estas difinita kiel la relativa diferenco en intenseco inter unu punkto de bildo kaj alia aǔ la cetero de la bildo. Simpla ekzemplo estus la kontrasto inter objekto de konstanta brilo sur fono de konstanta brilo. Se ambaǔ surfacoj havas la saman brilon, la kontrasto estos nulo kaj se la aro estas en grizaj tonoj, la objekto estos kaj fizike kaj percepte nedistingebla el la fono. Se oni pliigas la diferencon en brilo, la objekto estos percepte distingebla el la fono post la atingo de la sojlo de kontrasto, kiu estas ĉirkaǔkalkulita je 0,3 % de diferenco.

Pli mallarĝe, oni povas paroli pri kontrasto inter abstraktaj konceptoj, ekzemple roluloj en fikcio, partoj en la strukturo de artaĵo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* En heraldiko Kontrastigo de la koloroj

Notoj
-----

1. ↑  NPIV  Alirita la 10a de Septembro 2018.
2. ↑  samloke

* Kategorio Kontrasto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Konteneroj en la haveno de Nov-Ĵerzeo.
Kontenero 12.19 m longa.
**Kontenero** - nomata ankaŭ **transportkestego** aŭ **transportujego** - estas ŝarĝujo kun laŭnorma kapacito de 1 ĝis 63 kubaj metroj, plejofte apartenanta al transportentrepreno kaj destinita por enteni varojn kun aŭ sen pakumo, ŝutaĵojn, fluidojn, por ebligi stokadon kaj facilan manipuladon dum transporto per sinsekve malsamaj rimedoj (ŝipo, aviadilo, fervojo, kamiono).

Historio
--------

La kontenero kiel transportilo estis inventita por transporti karbon en Britujo en la 18-a jarcento. Diversajn kontenerojn utiligis fervojkompanioj en la 19a kaj 20a jarcentoj.

La modernan ŝtalan konteneron inventis en la tridekaj jaroj de la 20a jarcento sinjoro Malcolm McLean. Kun inĝenieroj, li specifigis sistemon por konekti la kontenerojn unu al alia. La konteneroj devus ankaŭ facile adaptiĝi por esti mem ŝarĝitaj al ŝipoj kaj fervojoj kaj tiel plu. La celo estis krei ŝarĝujon dureblan kaj konektilon fortan por toleri longajn marvojaĝojn. La konektilojn, nomatajn *twistlock*, t.e. tord-ŝloso, oni insertas en ingojn ĉe la supraj anguloj de unu konteneroj al la malsupraj anguloj de la super ĝi sidanta kontenero.

Tutmonde la ISO-norma kontenero estis enkondukita nur en 1956.

Uzoj
----

La kontenero estas ofte uzata por transporto sur ŝipoj trans maroj: la plej grandaj konteneraj ŝipoj momente povas transporti inter 6500 kaj 9000 kontenerojn kun norma longeco de 6 metroj. Eĉ ekzistas planoj por konstrui ŝipojn kiuj povas transporti pli ol 12000 kontenerojn. Konsekvence, ekzistas planoj en Panamo inter aliaj por plilarĝigi diversajn kanalojn kaj ebligi trapason. Povas facile transporti tiujn ĉinormajn kontenerojn ankaŭ trajnoj kaj ŝarĝaŭtoj.

La kontenera transporto malmultekostigas la transporton. La vastigo de uzado de konteneroj grandparte senigis la bezonon por amasoj da stivistoj en havenoj por aranĝi ŝarĝojn en ŝipoj. Malgraŭ la malrapida kresko de la ekonomio, transporto per konteneroj forte kreskas je la komenco de la 21a jarcento.

Lastatempe aperis en kelkaj lokoj iuj konteneroj recikligitaj por uzoj kiaj oficejoj, loĝejoj, ŝirmejoj kaj tiel plu.

Datumoj
-------

Ĉiu kontenero estas provizita je kelkaj teknikaj datumoj. Mezuroj estas ĝenerale skribitaj en internaciaj mezurunuoj (kilogramoj kaj kub-metroj), kaj usonaj (funtoj kaj kub-futoj). Ĉiu kontenero havas sur pordo:

* Unikan identigan numeron, konsistanta el kodo por la posedanto, la kategorio de kontenero, seria numero kaj la lasta numero estas kontrolo-cifero.
* MAX GROSS: la maksimuma pezo de kontenero kaj ŝarĝo kune. (povas esti MAX GW aŭ simile)
* TARE: la propra pezo de la kontenero malplena.
* NET: la maksimume akceptebla pezo de la ŝarĝo. (povas esti MAX CW, MAX CARGO, MAX PAYLOAD aŭ simile)
* CU. CAP: interna volumeno de la kontenero.

* Kontenero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kontenero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Shantiniketan** (bengale শান্তিনিকেতন pr. Ŝantiniketan, 23° 41′ Nordo 87° 41′ Oriento﻿ / ﻿23.68 °N, 87.68 °O﻿ / 23.68; 87.68 (mapo)) estas urbeto en la nuna subŝtato okcidenta Bengalio de Barato, kie Rabindranath Tagore en 1901 fondis apartstilan universitaton, nomatan "Visva Barati". Komencita kiel aŝrama lernejo por 5 knaboj kaj financita per la propra mono de la poeto kaj lia edzino (kiam li ricevis monon pro la Nobel-premio pri literaturo, li donacis ĝin al Visva Barati, kaj poste la kopirajton de siaj poemoj), ĝi iĝis universitato en 1921, Barata Ŝtata Universitato de 1951, ĝi nun estas plenskala universitato nome Universitato Visva-Bharati, kiu (male al la komenca instituto de Rabindranath Tagore) liveras ĉiajn universitatajn diplomojn, sed plutenas la originalajn trajtojn kiujn donis al ĝi ties fondinto, kaj igas ĝin unika inter ĉiuj altlernejoj: kun klasoj subarbaj, preĝoseancoj, muziko, vilaĝa kaj agrikultura kromlaboro, lernejo por la vilaĝaj infanoj kaj tiel plu. 

Ĝi estas fama precipe pro sia Arta Instituto, el kiu venis kelkaj el la plej renomaj barataj artistoj, ekzemple Somenath Hore, K. G. Subramanyan kaj Dinkar Kowshik.

La patro de Rabindranath Tagore, Debendranath, aĉetis tie terenon, ĉar plaĉis al li la regiono. La filo ekloĝis tie en 1901 kaj fondis unue lernejon kaj dudek jarojn poste universitaton kun la celo "igi ĝin konektilo inter Barato kaj la mondo".

Eksteraj ligiloj
----------------

* pri ties arto-lernejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 26818
* VIAF: 139574411
 |
**Kepala Batas** (ĉine: 甲抛峇底) estas urbo en la norda parto de Penang, Malajzio, en Seberang Perai Utara distrikto. La membro de parlamento por Kepala Batas estas la eksa ĉefministro de Malajzio, Abdullah Ahmad Badawi, kaj tiu ĉi estas lia hejmurbo.

Historio
--------

Ĉirkaŭ la 1960-aj jaroj, Kepala Batas iĝis pli dense loĝita ĉirkaŭ Bertam, Pinang Tunggal kaj la ĉirkaŭa regiono. Kepala Batas estas ĉirkaŭita de irlandanokampoj. La Bertam-areo havis kaŭĉukajn plantejojn, kiuj estis anstataŭigitaj de eleisoplantejoj. Tial, la plimulto de la frua malaja komunumo laboris kiel rizaj kultivistoj kaj fruaj enmigrintoj kaj fremduloj laboris en la plantejaj bienoj. Nuntempe, la laboro en la irlandanokampoj estis anstataŭigita per maŝinaro. La plej granda parto de la Kepala Batas-areo estis evoluigita fare de la aŭtoritatoj kaj firmaoj kun limigitaj respondecoj.

En la Bertam loko, la biendomoj estis pli evoluigitaj per miksaĵo de evoluoj konsistantaj golfoferiejoj, loĝunuoj, loĝlernejoj kaj pli altaj instruejoj.

La koro de Kepala Batas urbo iĝis pli fama post Datuk Seri Abdullah Hj. Ahmad Badawi, kiu estis naskita en Kepala Batas aperis por iĝi la kvina Ĉefa Ministro de Malajzio. Kepala Batas nun aktive evoluas en modernan, laŭplanan grandurbon provizita per instalaĵoj kiel ekzemple hospitaloj, lernejoj, enmatrikuladinstituto, agrikulturaj esplorinstitutoj, la Jarmilo-Halo kaj multaj pli. Kepala Batas estis elektita kiel ĉefregistardistriktonabo por Seberang-perai norddistrikto. Inter la urbaj altiroj la Kepala Batas-noktomerkato kiu vendas gamon da kuirartoj de la nordo estas, kaj nudeloj kun boligita salikoko estas venditaj ĉirkaŭ la urbo Kepala Batas. En la lastatempa parlamenta balotado okaziginta la 8an de marto 2008, Abdullah gajnis la sidlokon kun plimulto de 11 232 voĉoj. Li tiam finis siajn servojn post 6 jaroj da verdikto kiel Ĉefministro. Tamen, Kepala Batas-evoluofortikaĵo daŭras kaj iĝas unu el la plej rapida kreskanta urbo en Seberangperai - norda distrikto.

Geografio-Loko
--------------

Demografio
----------

Esperanto kaj Kepala Batas (Penang)
-----------------------------------

Kelkaj loĝantoj jam konis Esperanton.

Referencoj
----------

Eksteraj Ligiloj
----------------
*Kritiosulo*. ĉ. 480 a.K. estis la unua statuo konata kiu uzas *contrapposto*.
***Contrapposto*** estas itallingva termino, esperantigebla kiel **kontraposto**, kiu signifas **kontraŭpozon**. Ĝi estas uzata en vidaj artoj por priskribi homan figuron starantan havante plej el sia pezo sur unu piedo tiele ke ties ŝultroj kaj brakoj turniĝas laŭ akso el koksoj kaj kruroj. Tio havigas al la figuro pli dinamisman, aŭ alternative trankvilan aspekton. Ĝi povas esti uzata ankaŭ por referenci multoblajn figurojn kiuj estas en kontraŭpozo (aŭ mala pozo) unu rilate al alia. Ĝi povas krome aludi al la streĉiĝo kiam figuro ŝanĝas la pozicion el ripozo sur unu kruro al piedirado aŭ al kurado sur ĝi. La kruro kiu eltenas la pezon de la korpo estas konata kiel *engaĝita* kruro, dum la nefunkcianta kruro estas konata kiel *libera* kruro. *Contrapposto* estas malpli emfaza ol la pli kurba figuro S.

Referencoj kaj fontoj
---------------------

Referencoj

1. ↑  Janson, H.W. (1995) *History of Art*. 5a eld. Reviziita kaj etendita de Anthony F. Janson. London: Thames & Hudson, p. 139. ISBN 0500237018

Fontoj
* Andrew Stewart, *One Hundred Greek Sculptors: Their Careers and Extant Works* Polykleitos of Argos, 16.72

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kontraposto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Polykleitos, The J. Paul Getty Museum Arkivigite je 2005-02-08 per la retarkivo Wayback Machine
* Polyclitus, 1911 Encyclopædia Britannica.
Komparo de la aeromovoj inter ciklono kaj anticiklono en la norda duonglobo.
Kontraŭciklono (**H**) sur meteologia mapo: ju pli la linioj de sampremo estas proksimaj, des pli la ventoj estas fortaj.
**Kontraŭciklono** (aŭ **anticiklono**) estas atmosfera maso, kirla movo de aero kun la alta premo en la centro, dekstrumen — sur la norda duonglobo, maldekstrumen — sur la suda pro la koriolisfortoj.

Distinga specialeco de la kontraŭciklonoj estas preciza direkto de vento. Vento estas direktita de la centro al la randoj de la kontraŭciklono, t.e. direkte al malaltiĝo de la aerpremo.

La kontraŭciklonoj atingas grandon de la diametro je kelkaj mil kilometroj.

Same kiel la ciklonoj, la kontraŭciklonoj translokiĝas direkte al komuna transporto de aero en la troposfero, t.e. de okcidento al oriento, kaj deflankiĝante al malaltaj latitudoj. La mezrapido de la translokiĝo de la kontraŭciklono konsistigas ĉirkaŭ 30 km/h sur la norda duonglobo kaj ĉirkaŭ 40 km/h sur la suda, sed ne malofte la kontraŭciklono porlonge akceptas preskaŭ senmovan staton.

Indicoj de la kontraŭciklono: stabila kaj modera vetero, kiu daŭras kelkajn tagojn. En la somera periodo la kontraŭciklono alportas varmegan, preskaŭ sennuban veteron. En la vintra periodo ĝi karakteriziĝas per frosta vetero kaj nebuloj.

Kontraŭciklonoj
---------------

* Acora Anticiklono
* Siberia Anticiklono

Vidu ankaŭ
----------

* Ciklono
* Depresio

Bibliografio
------------

* Rilex, Denis kaj Lewis Spolton 1987: *Vetero kaj Klimato de la Mondo*, UEA, Roterdamo, 131 paĝoj, ISBN 92 9017 035 2

* Kategorio Kontraŭciklono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Klára Farkas** [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Farkas Klára Gabriella Irén** estis hungara pentristo, instruisto. Ŝia nobela antaŭnomo estis *boldogfai*.

Pentraĵo fare de Klára Farkas
Klára Farkas naskiĝis la 25-an de januaro 1898 en Szombathely, li mortis la 8-an de junio 1944 en Kaposvár.

Biografio
---------

Klára Farkas maturiĝis en Szentgotthárd, poste ŝi akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Edukejo pri Desegno. Post siaj studoj ŝi instruis desegnon en Dombóvár, poste en Kaposvár. Ŝi edziniĝis en 1933 al pentristo. Ili ofte partoprenis en regionaj ekspozicioj kaj en la loka arta vivo.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* *Farkas Zsuzsanna zongorázik a lellei villájában* (vidu la foton!)
* *Orgonás csendélet* (1937)

Fontoj
------

* Arkivigite je 2020-06-27 per la retarkivo Wayback Machine
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Klára Farkas en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 695795
 |
La rivero Enns inter Stainach kaj Liezen.
La rivero **Enns** (*ens*) estas dekstra alfluo de la Danubo en Aŭstrio. Ĝi estas 254 km longa (laŭ pli malnovaj fontoj 320 km) kaj en ĝia malsupra parto markas la limon inter la federaciaj landoj Supra kaj Malsupra Aŭstrio. Ĝia averaĝa forfluo tie estas 201 m³/s. Jam en la frua 20-a jarcento oni konstruis kelkajn hidroelektrajn centralojn ĉe la bordoj de la Enns.

En la supra parto la Enns formas unu el la grandaj valoj de la orientaj Alpoj, vd. ankaŭ
Salzach kaj Inn.

Historio
--------

De la sesa jarcento ĝis la ekesto de la "Lando supre de la Enns" („Land ob der Enns", t.e. Supra Aŭstrio) la malsupra fluo de la Enns estis la orienta limo de la iama duklando Bavario.

Pli grandaj urboj laŭlonge de la rivero
---------------------------------------

### En Salcburgio

* Radstadt

### En Stirio

* Admont
* Gröbming
* Liezen
* Schladming
* Haus im Ennstal
* Selzthal

### En Supra Aŭstrio

* Enns
* Garsten
* Großraming
* Steyr
* Ternberg
* Weyer

* Kategorio Enns (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 262872
* GND: 4091822-1
* VIAF: 315140243
* NKC: ge369123
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**kepelo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonuloj *Dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Magnolialoj *Magnoliales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Anonacoj *Annonaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | "Stelechocarpus" |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **St. burahol** |
|

 |
| Dunomo |
| ***"Stelechocarpus burahol****= (Blume) Hook.f. & Thomson* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri kepelo  |

 |
| v • d • r |

**Kepelo** (latine *Stelechocarpus burahol*) estas planto el la familio de la *Anonacoj* (Annonaceae). Ĝi estas ĉiamverda, ĝis 25 m alta arbo kun forta, ĝis 40 cm larĝa verukoza trunko. La folitigoj estas ĝis 1,5 cm longaj. La alterne starantaj folioj estas ov- lancetformaj aŭ longece ovalaj, glatrandaj, pintaj, kalvaj, brilaj, malhelverdaj, maldikaj, ledraj kaj 12-30 x 5-10 cm grandaj. La floroj estas unuseksaj, verdaj-blankaj aŭ ruĝecaj kaj havas mallongaj tigoj. La ĝis 3 cm larĝaj, inaj floroj staras en grupoj de ĝis 16 ĉe la akseloj de la plej malaltaj partoj de la trunko (trunkflorado). La ĝis 1 cm larĝaj, viraj floroj ataras supre ĉe la trunko kaj pli maljunaj branĉoj en grupoj de 8 ĝis 16.
Multflorantaj arboj povas porti po jaro pli ol 1000 florojn. La fruktoj kreskas ĉe la malsupra parto de la trunko. La tigoj longas ĝis 8 cm. La fruktoj estas rondaj aŭ larĝe ovformaj kaj ĝis 6 x 4,5 cm grandaj beroj. Ili estas iomete oblongaj. La mallonga kolo estas pli mallarĝa. La fruktŝelo estas ĉ. 1 mm dika, bruna, ledra kaj aspra. La fruktkarno estas en matura stato heloranĝa aŭ bruna, suka kaj odoras kiel violo. Ĝi havas arome dolĉan guston. La frukto entenas ĝis 6 ovalaj, ĉ. 3 x 1,5 cm grandaj, brunaj semoj.

Kepelo estas endemia sur Javo, kie ĝi kreskas en la tropikaj malaltebenaĵoj ĝis maksimume 600 m. Ĝi estas kultivata en la ĝardenoj de la Kraton-palato. Oni trovas la arbon kultivatan ankaŭ en kelkaj lokoj en sudorienta Azio, norda Aŭstralio (Kvinslando), Mezameriko kaj Florido.

Utiligado
---------

Oni povas manĝi kepelon kruda. Kiel fruktplanto ĝi nur havas regionan signifon. En Javo la fruktoj aĉeteblas sur foiroj. La fruktoj helpas kontraŭ renaj infektoj kaj kaŭzas portempan malfekundecon ĉe virinoj. La arbo estas plantata kiel ornamarbo. La solidan lignon oni uzas por domkonstruado.

En meza Javo kepelo ankoraŭ hodiaŭ estas frukto por nobeluloj.

Literaturo
----------

* Bernd Nowak & Bettina Schulz *Tropische Früchte*, BLV, 1998, ISBN 3-405-15168-6
* Farbatlas Exotische Früchte: Obst und Gemüse der Tropen und Subtropen*, 2000, Rolf Blancke, Verlag Eugen Ulmer, ISBN 3-8001-3520-5*
* Sunarto, A.T. 1992. *Stelechocarpus burahol (Blume) Hook.f. & Thomson*. In Coronel, R.E. & Verheij, E.W.M. (Eds.): *Plant Resources of South-East Asia*. No. 2: *Edible fruits and nuts*. Prosea Foundation, Bogor, Indonesië. pp. 290-291. ISBN 979-8316-02-9

Referencoj
----------