En frazsintakso, **predikativo** estas vortgrupo (noma vortgrupo, infinitivo, adverbo), esprimanta kvaliton, econ aŭ identigon atribuatan per finitiva verbo al subjekto aŭ al objekta komplemento.

Sekve oni povas paroli pri **predikativo subjekta**, ekz‑e

* Mia **fratino** estas *tre bela knabino*. (FE §33);

kaj **predikativo objekta**, ekz‑e

* la publiko kutimas opinii ĉiun mokanton *saĝulo*, ĉiun atakanton *bravulo* kaj ĉiun atakaton *kulpulo*

La terminon *predikativo* enkondukis meze de la 20ª jarcento lingvistoj ĉeĥaj.

Subjekta predikativo
--------------------

En Esperanto la subjekta predikativo ligiĝas al la subjekto per kopulo (ligverbo); kune ili formas kompleksan predikaton.

En Esperanto (kaj en multaj aliaj lingvoj) la deklinaciebla predikativo ĉiam estas nominativa:

* Rozo estas *floro* (FE §5).
* Leono estas *forta* (FE §7).
* Sekve barono Brambeus estas *vi* ? (La Revizoro)

Ĉar la subjekto egale ne povas havi alian kazon ol la nominativon, tial en Esperanto la reciprokaj roloj subjekta kaj predikata ne estas markitaj morfologie. Egale nemarkitaj estas vortgrupoj nedeklinacieblaj:

* Voli estas *povi*.

Plej ofte la subjekto estas la temo, la predikativo estas la remao ĝin priskribanta aŭ identiganta, kaj tial la subjekto kutime antaŭas la predikativon. Tamen ne maleblas la inversa ordo, ekz‑e se la predikativo estas la temo, aŭ se oni volas ĝin emfazi:

* *Ne kuracilo sed veneno* estas tiu substanco!
* *Facile* estas danci, se la feliĉo kantas.
* *Sanktaj* estu, ĉar *sankta* estas Mi, la Eternulo, via Dio. (Lev 19:2)
* Roterdam’ ne imageblas  
kiel kino-iluzi’.  
Roterdamo ne filmeblas.  
*Roterdamo* estas ĝi.

Kp ankaŭ la titolon de la poemo de Julio Baghy «Estas mi *esperantisto*».

### Predikativo ĉe plensenca ligverbo

Krom la pure sintaksa kopulo *esti*, predikativon povas enkonduki pli-malpli plensenca ligverbo:

1. La juna vidvino denove fariĝis *fianĉino*.
2. Li ŝajnis *malĝoja* kaj ankoraŭ pli li ŝajnis *embarasita*. (Marta)
3. Li venis *ebria*.
4. Aristido mortis *malriĉa*. (PAG, §170)

Alia eventuala problemo estas konfuzo inter la subjekta epiteto kaj la subjekta predikativo, ĉar ambaŭ estas nominativaj, kiel en (3, 4).

En tiaj okazoj oni apartigas la subjekton kaj la predikativon per la kunteksto. En iuj lingvoj (ekz‑e la rusa, la pola) oni povas klare marki predikativon per speciala kazo (instrumentalo).

Oni atentu la diferencon inter la predikativoj esprimitaj per adjektivoj kaj tiuj adverbaj: la unuaj priskribas la staton de la subjekto dum tiu agas; la dua estas cirkonstanco de la agado. Kp:

* ŝi edziniĝis *malriĉa* (= ŝi estis malriĉa antaŭ la edziniĝo);
* ŝi edziniĝis *malriĉe* (= la geedziĝa festo estis malriĉa).

Objekta predikativo
-------------------

Objekta predikativo atribuas al la objekto ecojn aŭ trajtojn iel ŝuldatajn al la subjekto (tiajn, kiaj ili rezultas el ties ago, aperas en ties percepto aŭ opinio ktp):

1. Mi trovas la vinon *bona* (subjektiva takso).
2. Mi vidas la knabon *ludi* (percepto)
3. Mi vidas la knabon *ludanta* (samsenca kiel 2).
4. Oni nomis lin *fripono*.
5. Ne nomu min *reĝido*.
6. Oni elektis lin *prezidanto*.

La objekto laŭregule aperas en akuzativo; la predikativo (se deklinaciebla), en nominativo. La malakordo signalas la objektan predikativon, kontraste al objekta epiteto:

* Li pentris la virinon *nigrokula* (sur la portreto ŝi havas nigrajn okulojn).
* Li pentris la virinon *nigrokulan* (tiun vivan virinon, kiu havas nigrajn okulojn).
* Tra ruĝa vitro la blankajn objektojn oni vidas *ruĝaj*.

(*blankajn* estas epiteto objektiva; *ruĝa* estas predikativo esprimanta la iluzian percepton).

Cetere, la malakordo koncernas nur la kazojn; la gramatikaj nombroj ja akordas:

* Oni nomis ilin *friponoj*.

### Nerekta predikativo

Ĉe kelkaj verboj oni povas enkonduki objektan predikativon per *kiel*. En tiu rolo *kiel* ne estas regula konjunkcio, sed simile al konjunkcio ĝi tralasas la kazon de la ĉefelemento, do la akuzativon (ĉar la objekto estas en akuzativo):

* mi ĝin kalkulis kiel mian devonZ;
* vi rigardu lian amon kiel kapriconZ;
* mi estimas vian deziron kiel plej sanktan leĝon (FK);
* mi prenas vin ĉiujn kiel atestantojn;
* la registaroj devos iam elekti unu lingvon kiel internacianZ;
* la naturo elkraĉu min kiel ekstermindan bestonZ;
* li prenis kiel edzinojn Jehuditon kaj BasmatonZ;
* enskribu tiun ĉi homon kiel seninfananZ;
* mi starigis vin kiel observistonZ;
* vi sanktoleos lin kiel ĉefon super mia popoloZ.

La akuzativo necesas por eviti konfuzon kun nerekta predikativo subjekta:

* mi elektis lin kiel *prezidanto* = {mi kiel prezidanto} elektis lin
* mi elektis lin kiel *prezidanton* = mi elektis {lin prezidanto}.

Referencoj
----------

1. ↑  Laŭ «Esenco kaj Estonteco de la ideo de Lingvo Internacia», ĉap. 1ª.
2. ↑  Laŭ la artikolo ru:Предикатив.
3. ↑  Monato, «Odo al Roterdamo», traduko de Wim Jansen.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Paŭlo Moĵajevo: «Предикатив в эсперанто» (en la rusa).