recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tecolutla** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tecolutla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 158.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24258 loĝantojn. El tiuj estis 11885 viroj kaj 12373 virinoj. La komunumo havas surfacon de 471.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 29 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 0 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 25730 personoj. En la jaro 2000 temis pri 25681, do temis pri kresko / malkresko je -0.04 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 22859 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1248 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tecolutla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Neoficiala Teroflago, de John McConnell, inkluzivante la NASA-fotaĵon *La Blua Globeto*.
La **Teroflago** aŭ foje **Tera Flago** havas malhel-bluan fonon kaj en la antaŭo la *Bluan Globeton*, faman NASA-fotaĵon de Tero faritan de kosmo en 1972. Ĝi estas nenia oficiala flago.

En 1969, John McConnell kreis la flagon por la unua Terotago. Tiu festotago ĉiujare temas pri naturmedia konscio, kaj pri celebrado de la tutgloba komunumo.

Aliaj proponoj pri Tera Flago
-----------------------------

* Originala desegno de John McConnellOriginala desegno de John McConnell
* Desegnita de Fibitz Reality AdjustmentDesegnita de Fibitz Reality Adjustment
* Desegnita de James W. CadleDesegnita de James W. Cadle
* Propono de ne konata homoPropono de ne konata homo
* Monda flago de Brandpowder TeamMonda flago de Brandpowder Team
* Propono de Pedro Manuel Quesada López por TeroflagoPropono de Pedro Manuel Quesada López por Teroflago
* Flago de Tera unuecoFlago de Tera unueco
* La Internacia Flago de la Planedo Tero, propono de Oskar Pernefeldt en majo 2015.La *Internacia Flago de la Planedo Tero*, propono de Oskar Pernefeldt en majo 2015.

La Flago de Unu Mondo de S-ro David Bartholomew bedaŭrinde ne estas libere kopiebla

Referencoj
----------

* Kategorio Teroflago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑
2. ↑
3. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2009-10-25. Alirita 2012-09-13.
4. ↑
5. ↑  Privata reta korespondado kun la aŭtoro.
**Svetlana** (ruse *Светлана*, prononcate same kiel en Esperanto) estas virina rusa propra nomo. Ĝi estas, inter rusaj virinaj nomoj, la ununura kiu estiĝis de la rusa literaturo komence de la 19-a jarcento kaj vaste uziĝas ankoraŭ nune. Pasintece oni supozis, ke la nomo havas malnovslavan aŭ malnovrusan devenon; tamen tiuj teorioj neniam pruviĝis.

La nomo estis unuafoje elpensita de A. Ĥ. Vostokov en «olda romanco» nomita «Svetlana kaj Mstislav» (de la 1802-a jaro); pli vastan famon la nomo poste akiris post la eldono de la balado «Svetlana» fare de la poeto-romancisto Vasilij Ĵukovskij. Dum la 19-a jarcento ĝi iom post iom eniris la ĉiutagan rusan kulturon, samtempe perdante ligojn al balado kaj trajtojn de artefarita, literaturo nomo. En la 19-a jarcento oni nomis ŝipojn kaj entreprenojn Svetlana; tamen, ĝi ne povis fariĝi plenforma persona nomo pro la tiama konservativismo en rusa socio pri nomado.

La nomo Svetlana fine eniris plenrajtan, plenforman uzadon nur post la Oktobra Revolucio, kiam oni nuligis la ortodoksekleziajn limigojn pri nomado de ĵusnaskitoj. Rimarkindan rolon je ĝia popularigo ludis tio, ke la ununura filino de Josif Stalin nomiĝis Svetlana. Dum la soveta epoĥo — ĉefe ekde la 1930-aj jaroj ĝis la 70-aj — la nomo akiris grandan popularecon kaj konsideriĝis kiel indiko de altstato en socio. Sed ĝia uzofteco subite malkreskis kaj jam en la 80-aj pro trouzo oni ekkonsideris ĝin eĉ malprestiĝa.

En la 1943 jaro, la rusortodoksa eklezio fine agnoskis la nomon kaj igis ĝin permesita je bapto.

Similaj nomoj
-------------

Dum la 1920-aj jaroj naskiĝis vira ekvivalento, *Svetlan* (ruse *Светлан*), kiu neniam ĝuis vastan uzon. Estiĝis kelke da aliaj, simildevenaj viraj nomoj kiel ekzemple *Svet*, *Svetoslav*, *Svetlomir*, *Svetozar* (eĉ malpli oftaj), k.t.p.

* Kategorio Svetlana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 32′ 42″ N 15° 27′ 50″ O﻿ / ﻿50.54500 °N, 15.46389 °O﻿ / 50.54500; 15.46389 (mapo)

**Tample** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svojek en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Svojek. Tra la vilaĝo fluas rojo Tampelačka kaj kondukas tra ĉi tie fervojlinio Chlumec nad Cidlinou - Trutnov. Estas ĉi tie registritaj 48 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 62 loĝantoj.

**Tample** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,18 km².

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1415.

Pri la deveno de la nomo de vilaĝo cirkulas vico da superstiĉoj de humoraj ĝis pli fidaj. Unu el la humoraj estas: kiam Kristo iradis kun sankta Petro tra la mondo kaj kiam ili estis venintaj al Jíva, Petro demandis, kien li forkraĉu, sinjoro Jesuo respondis: "TIEN KRAĈU !" (malnovĉeĥe: "TAM PLI !")

Memorindaĵoj
------------

* domoj de popola arkitekturo
* statuaro de Kalvario

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Svojek (2) |
| --- |
| Svojek ~ Tample |

 |
**Tefnut** , diino kiu personigas la humidon, reprezentas la roson kiu vivigas kaj la korpajn procezojn kiuj produktas humidon. Asociita al la militaj diaĵoj, al la *suna okulo*, de Reo, kaj al la ureuso (sunoporta serpento), en la egipta mitologio.

Tefnut estis kutime bildigita kiel virino kun kapo de leonino, kun la sundisko kaj du ureusoj, la sceptro kaj la ansa kruco. En akompano de Ŝuo, kiel du leonoj; kaj kun formo de flamengo, en Buto.

Ŝi estis filino de Reo, patrino de Geb kaj Nut. Ŝi estis fratino kaj edzino de Ŝuo (kiu reprezentas la sekan aeron), iĝante tiel la unua paro de la *heliopola Eneado*.

Ĉagrenita pro Reo ŝi foriris al Nubio; Ŝuo kaj Toto iris serĉi ŝin, kaj sukcesis ke ŝi revenu al Egiptio, favorante tiel la inundojn. Ŝi disdonis la spiron al la mortintoj.

Dum la Meza Egipta Imperio ŝi estis identigita kun Maat. En la malfrua periodo de Egiptio estis kun Seĥmeta, Bastet, Nehemetauej de Hermopolo, Menhit de Latopolo kaj Apset de Nubio.

Ŝi estis kultata en Oksirinĥo kaj Leontopolo. Parto de Dendero estis nomata *Domo de Tefnut*. En Buto, kune al Ŝuo, estis adorata kiel flamengo .

Referencoj
----------

1. ↑  The Routledge Dictionary of Egyptian Gods and Goddesses, George Hart ISBN 0-415-34495-6 angle
2. ↑   Tefnut. *Henadology*. angle
3. ↑  Pinch, Geraldine.  (2002) *Handbook of Egyptian Mythology*. ABC-CLIO. ISBN 1-57607-242-8.angle
Knoepfelstalter Teich, lageto en la Schorte-valo
La **Schorte-valo** (germane: *Schortetal*) nombriĝas inter la plej belaj valoj de Turingio, (Distrikto Ilm, Germanio). Tiu ĉi valo estis landlimo inter 1100 kaj 1919 (nomoj de la lastaj regantujoj: Schwarzburg-Sondershausen kaj Saksio-Vajmaro-Eisenach).

Priskribo
---------

Je ambaŭ flankoj de la Schorte-rojo etendiĝas migradopadoj iom deklivaj je longeco de 12 kilometroj. En la supera parto eblas kondukigi migradon ĝis akvofalo kaj ĝis la Markt-valo rokoza, ĝis Silber-valo minejoza respektive ĝis la landlimshtono Dreiherrenstein.

Disde Knöpfelstaler-lageto (de 1585 - komence artefarita baraĵlageto por flosado) oni facile atingas la ekskursocelon *Finsteres Loch*, kiun celebris Goeto en la poemo *Ilmenau*. Antaŭ la lageto Knöpfelstaler Teich troviĝas monumento natura nomita *Hochofen im Nesseltal* (1549-1727). Supre de ĝi estas la minejoj feraj *Gabe Gottes*. Nordokcidente de ĝi estas kvin muelejoj tranĉaj:

1. Obermühle (1414-1475)
2. Henneberger Mühle A (posedanto: Schaumberg)
3. Henneberger Mühle B (posedanto: Ehrhard)
4. Schneidemühle am Steinbachtal (1596-1628)
5. Schneidemühle Hirschwiese (1648)
6. Voglers Schneidemühle (1878-1972)

Minejoj
-------

En la kvartalo Schorte de la vilaĝo Oehrenstock oni ekspluatis je 2 kvadratkilometroj inter 1665 kaj 1928 manganan oksidon (germane: *Braunstein*) en minimume 162 minejoj. Ĝi uzitis en la vitro-kaj ŝtalfarado. Ĝi venditis en Geraberg, Gehren-Günthersfeld kaj Hildburghausen. La plej granda el ili estis *Lutherteufe*. La ankoraŭ nun staranta mineja domo (ĝi nomiĝas "Huthaus") konstruitis en 1665 kaj pligrandiĝis en 1812 kiel ĉefministejo. Fluorspato-ekspluatado komenciĝis surloke en 1830. La plej granda entrepreno estis "Prinz-Karl-Werk" en la Wild-valo. Tie okazis en 1928 striko; disde ĝi kondukis etŝpura fervojlinio ĝis Grenzhammer (malkonstruita en 1936). Aliaj gravaj entreprenoj estis de Otto Reinhardt (1830) kaj Oskar Messerschmidt (1928).

En 1910 oni faris kafejon sur la herbaro Hochzeitswiese. Post 1945 la tuto ighis popolproprieta entrepreno kun la nomo "VEB Fluß- und Schwerspatbetrieb Ilmenau" kies sidejo estis en Gehren.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Schorte-valo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri skikuradlinioj surlokaj Arkivigite je 2016-03-31 per la retarkivo Wayback Machine
* Hejmpaĝo de la restoracio Schortemühle
* Gapminejo Volle Rose
La ĉielskrapanto *Am Stollen*, Ilmenau
**Stollen** estas loĝeja zono en Ilmenau, Germanujo. Ĝi situas en la sudorienta zono de la urbo inter Ilm-rivero kaj Lindenberg-arbarrando (Turingia Arbaro) respektive Floßberg-monto. La nomo mingalerio klariĝis pro eksa gangaro proksime de la nuna loĝteritorio.

Historio
--------

Vido disde *Sturmheide* en la direkto de la inter 1971 kaj 1980 konstruita loĝzonero; kun turdomo
Konsistas la zono el du partoj: la sudaj modernigitaj konstruaĵoj *(Altneubauten)* kaj tipe orientgermanaj slabokonstruaĵoj norde. La unua parto havas kvar etaĝojn faritajn en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj laŭ tradicia konstrumetodo. La slabokonstruaĵoj pli modernaj estas de kvin aŭ ses etaĝoj. Tio faritis precipe por loĝigi laboristojn de la VEB-firmaoj *Werk für Technisches Glas Ilmenau* kaj *Henneberg-Porzellan*. La pli malmodernaj ceditis unue al polaj masonistoj de la entrepreno *Budimex* kies tasko estis la konstruo de la vitraĵkombinato kaj kelkaj aliaj tiutempaj grandprojektoj en Ilmenau.

Sume ekzistas 28 modernigitaj kaj 28 modernaj blokoj. Krome admireblas ankaŭ la 14-etaĝa bloko kiu ĝis hodiaŭ estas la ununura ĉielskrapul(et)o de Distrikto Ilm. Ĝi starigitis en 1983 kun alteco de ĉ. 50 metroj. Ĉefstrato apuda estas Johann-Friedrich-Böttger-Straße kiu kondukas disde Ilmenau al Oehrenstock. Ĉe ĝi ankaŭ situas la kvar bushaltejoj loĝzonaj. Ekde la plilongigo de la enurba linio C tra loĝzono *Hüttenholz* kreitis la lasta, la kvara haltejo *Schortestraße*. Krom bazlernejo *Am Stollen* kaj la negimnazia mezlernejo *Geschwister Scholl* oni havas ankaŭ junulargastejon, infanĝardenon kaj du oldulejoj ene de Stollen-mondeto.

Agomaniero malsama
------------------

Nuntempe Stollen-zono nombriĝas inter la malmultaj konserviĝintaj slabokontruaĵaroj de eksa GDR kiuj komplete restaŭritis. Intence kaj kontraŭe al aliaj urboj oni rezignis pri ioma malkonstruo pro ke demografiaj ŝanĝoj en Ilmenau neniam tre gravis. Ekster tio troviĝas tre proksime la kampuso de la Teknika Universitato Ilmenau kio igis la gestudantaron dua grava profitanta grupo krom la olduloj.

Posedas la tuton la municipa societo *Ilmenauer Wohnungs- und Gebäudegesellschaft mbH* kaj la turingia kooperativo *Wohnungsbaugenossenschaft Ilmenau/Thüringen e.G.*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la bazlernejo "Am Stollen"
* "Am Stollen wird weiter gebaut". WBG-Ilmenau, 26.3.2020

* Kategorio Stollen (Ilmenau) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

50.67694444444410.924444444444Koordinatoj: 50° 41′ N, 10° 55′ O (mapo)
**Süttő** (ŝutO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Esztergom inter Neszmély kaj Lábatlan.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 35  km²
* Loĝantaro: 2000
* Poŝtkodo: 2543
* Telefonprefikso: 33

Situo
-----

La vilaĝo situas inter monto kaj dekstra bordo de Danubo havanta havenon, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Győr, laŭ fervojo Esztergom-Komárom. Nyergesújfalu troviĝas 9 km-ojn, Komárom 26 km-ojn for.

Historio
--------

La vilaĝo kaj sia ĉirkaŭajo estis loĝita loko de praaj tempoj. Sur sia teritorio oni malkovris fru-ŝton-epokajn bronz-, kaj ferepokajn trovaĵojn, kaj fru-ferepokajn montettombojn (tumulojn).

La vilaĝo unuafoje estis menciita en 1295 laŭ la formo de sia nomo **Sedthw**, kiu laŭ la etomologio havas la signifon: enfluejo de rivereto. La rivereto „Bikoli", kiu fontas en la arbaro apud Tardos, ĉi tie fluas en la Danubon.

En 1335 la vilaĝo apartenis al la havaĵo de Andreas Süttői kaj siaj filoj el la grandfamilio „Szák". Iu filo, Johano estis reĝa homo, kaj loĝis en la vilaĝo Barancsfölde (departemento Komárom).

Laŭ la perdita ĉarto de Karolo la 1-a (Hungario) Johano filo de Andreo metis la vilaĝon kiel garantiaĵo al Tomaso filo de Petro.

Dum la turka invado Süttő restis loĝita loko, sed pro malmulte da loĝantoj oni novsetligis ĝin.

Iu interesa okupiĝo de loĝantaro estis la ŝtonhakado kaj ŝtonskulptado. En la ĉirkaŭaĵo de vilaĝo troviĝas la fama ruĝa marmoro de Süttő (en la najbara vilaĝo oni diras, ke „ruĝa marmoro de Piszke"). La ŝtonspecio estis jam hakita dum la reĝado de reĝo Matiaso, el ĝi estas farita la fama ornamputo de la palaco de Visegrád.

De la jarcento 13-a la ŝtonminejoj estis dungitaj dum iu tempo de italaj ŝtonkulptistoj (*marmorario*). 

Al la loĝantaro donis okupiĝon krom la ŝtonskulptado la kultivado la arbaregoj malantaŭ la vilaĝo.

En la presildomoj de vinĝardenoj oni povas ankoraŭ vidi tiel nomitajn idolpresilojn. El inter ili kelkaj estis faritaj ankoraŭ en la 18-a jarcento. Ili estas la memoraĵoj de malnova vinberkultivado.

Ĝemelkomunumoj
--------------

Slovakio Moča, Slovakio
Slovakio Pribeta, Slovakio
**Tejeda de Tiétar** estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres *(Kacereso)*, regiono Ekstremaduro.

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *Tejedanos*. La censita populacio en 2009 estis 887 loĝantoj.

Situo
-----

Tejeda de Tiétar estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la okcidento de la komarko aŭ distrikto La Vera, je altitudo de 446 m; je 100 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 150 km de Mérida, la regiona ĉefurbo kaj je 216 km de Madrido. La areo de ties teritorio estas de 52,83 km². Ĝi apartenas al la jurisdikcio de Plasencia kaj enhavas unu submunicipon: Valdeíñigos.

Ĝi limas kun la municipoj de Arroyomolinos de la Vera, Gargüera de la Vera, Malpartida de Plasencia, Toril, Majadas de Tiétar kaj Pasarón de la Vera.

Geografio
---------

Norde staras la Sierra de Piornal kaj la Monteto Peñalba. Ĝi ĝuas moderan klimaton, kaj hegemonias la ventoj el nordo kaj oriento. La teritorion trapasas la rivero Tiétar, kiu formas la sudan limon, kaj ankaŭ la torentoj de Gargüera de la Vera, Pasarón kaj Tejeda, kiu venas de Arroyomolínos kaj sekvas ĝis Akvorezervujo.

Limas norde kun la teritorio de Arroyomolinos de la Vera, oriente kun Pasarón, sude kun la rivero Tiétar kaj la teritorio de Malpartida de Plasencia kaj okcidente kun la torento de Gargüera kaj la teritorio de tiu vilaĝo.

Demografio
----------

|  |
| --- |
| **Demografia evoluo de Tejeda de Tiétar inter 2001 kaj 2006**
 |
| **2001** | **2002** | **2003** | **2004** | **2005** | **2006**
 |
| 1023 | 1015 | 1000 | 987 | 976 | 967 |

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado.

Monumentoj
----------

* Preĝejo de *San Miguel Arcángel*, de la 16a jarcento
* Ermitejo de la Kristo, de la 17a jarcento
* Ermitejo de *San Sebastián*, de la 17a jarcento
**Tejeda y Segoyuela** [teĤEda isegoĜŬEla] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. *Tejeda* estas tradukebla etimologie al taksusejo, dum *Segoyuela* estus derivinta el kelta kunmetaĵo de SEGOS (venko) plus BRIGA (urbo) same kiel ĉe Segovia, sed kun diminutiva sufikso -uela.

Tejeda kaj Segoyuela de los Cornejos kuniĝis ĉirkaŭ 1850 kaj en 1916 Tejeda alinomiĝis Tejeda y Segoyuela

Aspekto de la kastelo de Tejeda komence de la 20-a jarcento.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Los Arévalos, Monflorido, Puerto de la Calderilla, San Miguel de Asperones. Segoyuela de los Cornejos kaj Tejeda y Segoyuela, okupas totalan areon de 44,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 91 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 60 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis. Estas ruinoj de kastelo.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753494
 |
**Báguena** [BAgena] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo.

Geografio
---------

Ĝi estas je 91 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj laŭ la nacia ŝoseo N-234 norde de Burbáguena, Calamocha kaj de la akso de Calamocha al Teruelo kaj sude de San Martín del Río. Laŭ la ŝoseo CV-927 estas nordoriente Anento kaj Lechón.

La urba kerno estas sur 793 msm, pro kio estas malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Tornos (sude) kaj Berrueco (okcidente). 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* San Martín del Río | *Norde:* San Martín del Río | *Nordoriente:* Anento provinco Zaragozo |
| *Okcidente:* San Martín del Río kaj Castejón de Tornos |  | *Oriente:* Ferreruela de Huerva |
| *Sudokcidente:* Castejón de Tornos | *Sude:* Burbáguena | *Sudoriente:* Burbáguena |

Historio
--------

Malnova ponto.
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. Unua mencio estis de 1205. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Báguena kie oni malaltiĝis el 1 420 en 1900 ĝis nunaj 278.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun svelta mudeĥara turo, ermitejoj, konvento, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Bildoj
------

* Konvento.Konvento.
* Preĝejo.Preĝejo.
* Turo de la preĝejo.Turo de la preĝejo.
* Turo de la preĝejo.Turo de la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la municipo Burbáguena
* Burbáguena en komarko Jiloca


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800983
* VIAF: 316733407
 |
Damaĝoj post la tertremo en Taichung
La **tertremo en Ĉiĉio** (ĉine 集集大地震, pinjine: jíjí dàdìzhèn), konata ankaŭ kiel la **921-a tertremo** (ĉine: 九二一大地震) okazis la 21-an de septembro 1999 en centra Tajvano je 1:47 matene (GMT: 20-an de septembro je 17:47) kaj atingis 7,3 sur la skalo de Richter. Ĝia surcentro troviĝis ĉe 23° 46′ 19″ N 120° 49′ 20″ O﻿ / ﻿23.77194 °N, 120.82222 °O﻿ / 23.77194; 120.82222 (mapo) en Ĉiĉio (*Jiji* laŭ hanjuo-transskribo) en Nantou, ĉirkaŭ 12,5 km okcidente de la Sunlunlago. La profundeco situis je 7,0 km.

Damaĝoj
-------

La tertremo kaŭzis jenajn damaĝojn:

* 2.416 mortintoj (inkluzive ne-retrovitaj personoj)
* 11.441 grave vunditaj
* damaĝo je 9,2 bilionoj da usonaj dolaroj
* 44.338 domoj komplete detruitaj
* 41.336 domoj grave damaĝitaj

La tertremo daŭre skuis Tajvanon dum la nokto. Anekdoto rakontas pri nedetruita domo glitante de unu komunumo al la alia dum la tertremo, kio devigis la posedanton ŝanĝi adreson.

Referencoj
----------

1. ↑  National Fire Agency, Ministry of the Interior R.O.C

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tertremo en Ĉiĉio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* National Center for Research on Earthquake Engineering (NCREE)
La rivero **Tekeze**, **Tekezé** aŭ **Täkkäze** (en Geeza lingvo: ተከዘ or ተከዜ, origine kun signifo "rivero"), literumita ankaŭ **Takkaze**, estas grava rivero de norda Etiopio, alfluanto de la rivero Atbara, siavice alfluanto de Nilo. Dum parto de sia fluejo, ĝi formas parton de la plej okcidenta landlimo de Etiopio kaj Eritreo. La rivero estas konata ankaŭ kiel **Setit** en Eritreo, okcidenta Etiopio kaj orienta Sudano. Laŭ la informo publikigita de la Etiopia Centra Statistika Agentejo, la rivero Tekezé estas 608 kilometrojn longa. La kanjono kiun la rivero kreis estas la plej profunda en Afriko kaj unu el la plej profundaj en la mondo, en kelkaj punktoj kun profundo de ĉirkaŭ 2000 metroj.

La alfluantoj de Ganale Dorja en Etiopio estas dekstre Tahali, Meri, Tellare, Sullo, Arekŭa, Gheoa, Ŭari, Firafira, Tokoro kaj Gumalo; maldekstre Nili, Balagas, Saha, Bembea, Ataba, Zarima, kaj Kŭalema.

Notoj
-----

1. ↑   Ritler, Alfons. 2010. "Täkkäze." In Encyclopaedia Aethiopica: O-X: Vol. 4, edited by Siegbert Uhlig, 823-825. Wiesbaden: Harrassowitz.
2. ↑   Webster's New Geographical Dictionary, Springfield, Massachusetts: Merriam-Webster Inc. 1988, ISBN 0-87779-446-4, p. 1,194.
3. ↑   "Climate, 2012 National Statistics (Abstract)", Table A.2. Central Statistical Agency (alirita la 25an de oktobro 2015)
4. ↑  "Ethiopia's Water Dilemma" (PDF). Arkivita el la originalo (PDF) en 2007-02-08.

* Kategorio Tekeze en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Terény** [terEnj], slovake **Terany** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat.

Vilaĝdomo de Terény
Preĝejo de Terény
Fiŝkaptista lago apud Terény

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 24 km²
* Koordinatoj: 47° 56′ 47″ N 19° 26′ 26″ O﻿ / ﻿47.94639 °N, 19.44056 °O﻿ / 47.94639; 19.44056 (mapo)Koordinatoj: 47° 56′ 47″ N 19° 26′ 26″ O﻿ / ﻿47.94639 °N, 19.44056 °O﻿ / 47.94639; 19.44056 (mapo)
* Loĝantaro: 440
* Poŝtkodo: 2696
* Telefonprefikso: 35

Situo
-----

Terény situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Szécsény troviĝas 19, Balassagyarmat 21, Pásztó 24, Rétság 28 km-ojn.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1283 en formo *"Vásáros-Terjén"*. Laŭ la loknomo oni supozas, ke la komunumo estis kampurbo. Depost meze de la 16-a jarcento la urbeto apartenis al la Osmana Imperio. Vilaĝservoj estas kulturdomo, kuracejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika romanika-gotika-baroka Preĝejo Sankta Andreo (Terény)
* luterana preĝejo
* muzeeto pri la vilaĝo
* fiŝkaptista lago

* Kategorio Terény en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Strahlenburg**, prononco [**Ŝtra**lnburk], 9 kilometrojn norde de la urbo Heidelberg, parto de la administra komunumo Schriesheim de la distrikto Rhein-Neckar en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio, estas ruino de mezepoka burgo rande de la mezalta montaro Odenvaldo. Ĝi apartenas al la regiono Bergstraße [prononco ***Berk**ŝtrase*] (monta strato), kiu inter la urboj Darmstadt norde kaj Wiesloch sude signas la limon inter montara pejzaĝo de la Odenvaldo oriente kaj vasta ebenaĵo dominita de la rivero Rejno okcidente. Koresponde ankaŭ la rigardo de la ruino okcidente tra la ebenaĵo panorame kaptas lokojn en plurdekkilometra distanco, dum oriente videblas la deklivoj de ne pli ol iuj montoj dense kovritaj per arboj. Deklive de la burgo situas vastaj vitejoj.

La burga ruino nun estas en privata posedo kaj gastigas restoracion.

Eksteraj ligiloj
----------------

* informo pri la burgo en retejo de la hajdelberga universitato [*rompita ligilo*]
* retejo de la burga restoracio, kun konciza historia auperrigardo pri la burgo Arkivigite je 2012-01-12 per la retarkivo Wayback Machine
* *burga informo en regiona retejo por migrantoj*

la burgo vidata el la rejna ebenaĵo

* Kategorio Strahlenburg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**S̈** (**S** kun tremao) estas diakrita litero de la latina alfabeto. Ĝi konsistas el la litero S kun du punktoj (tremao) super ĝi.

Uzado
-----

### Uzado en lingvoj

La litero estas aŭ estis uzata:

* en la seneka lingvo por diferencigi la palato-alveolan prononcon de S̈ de la alveola prononco de S;
* en la latina skribo de la ĉeĉena lingvo, uzata de 1925 ĝis 1938; je reenkonduko de la latina alfabeto en 1992 oni ŝanĝis ĝin al Ş. La prononco estas tiu de Ŝ;
* en malnova skribo de la ĉeĥa lingvo je la fino de silabo anstataŭ š; ankaŭ tie la prononco estis tiu de Ŝ.

### Ne-lingva uzado

Struktura formulo kun sulfuro
Fiziko kaj kemio uzas simbolojn, kiuj aspektas kiel la litero S̈, sed estas komprenataj ne kiel diakrita litero, sed kiel S/s kun du punktoj.

En fiziko la litero *s* ofte estas uzata por simboli vojon (unudimensian pozicion), kaj du punktoj simbolas la duan tempan derivaĵon. Do la dua tempa derivaĵo de la vojo *s*, alivorte la akcelo, estas skribata kiel {\displaystyle {\ddot {s}}}, mallongigo de {\displaystyle {\frac {d^{2}s}{dt^{2}}}}.

En kemio la litero S simbolas sulfuron, kaj en strukturaj formuloj du punktoj povas simboli paron da elektronoj. Do S kun du punktoj simbolas atomon de sulfuro kun izolita paro de elektronoj.

Kodado
------

S̈ ne havas kodnumeron en Unikodo, sed devas esti prezentata per kombino de la litero S kun la kombina tremao, kies kodnumero estas U+0308 (dekume 776). En HTML do eblas skribi la literon kiel **S&#776;**.

Referencoj
----------

1. ↑   Onöndowá'ga:' Seneca (angle). Alirita 2016-08-07.
2. ↑  Vladimír Kyas (1952). "První česká mluvnice a její místo ve vývoji spisovné češtiny", *Slovo a slovesnost* (cs) **13** (3–4), p. 141–149.  Alirita 2016-08-07..
3. ↑   Lewis structure of Cl2SO (angle). Alirita 2016-08-07.
|  |
| --- |
| *Tesla Model S* |
|  |
| Tesla Model S |
| Produktanto: | Tesla Motors |
| Produkta tempo: | 2011 - ? |
| Klaso: | supra mezoklaso |
| Karoseriaj versioj: | sedano |
| Motoroj: | elektromotoroj |
| Longo: (mm) | 4976 |
| Larĝo: (mm) | 1963 |
| Alto: (mm) | 1435 |
| Maso: (kg) | 1735  |
| Antaŭula modelo: |  |
| Posteula modelo: |  |
| Similaj modeloj: |  |

La **Tesla Model S** estas elektra aŭtomobilo de firmao Tesla Motors, kiu estas prezentita je la 26-a de marto 2009. Ĝi estas la unua koncepto de kvinsideja elektra aŭtomobilo en la supra mezoklaso. La laboro je la koncepto jam estis anoncita en junio 2008 sub la projektonomo *Whitestar* (angle: blankostelo). La prezentita konceptveturilo jam estis stirebla prototipo. Same kiel la jam produktata Tesla Roadster la energifonto de la Model S estas litio-jonaj akumulatoroj por tekokomputiloj. Tamen estas uzataj pli ol 8000 (anstataŭ, kiel en la Tesla Roadster, 6831) ĉeloj, por akiri pli grandan kapaciton. La akumulatoroj troviĝas sub la planko de la veturilo kaj estas facile interŝanĝeblaj. Krom tio Tesla por la unua fojo mem disvolvis la ĉasion kaj karoserion. 

Tesla modelo S

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tesla Model S bone vendiĝas, (Spiegel Online), 3-an de aprilo 2009 (germane)
* Tesla Model S Retejo de Tesla Motors (angle)
**Straĵa,** serbe **Стража,** slave **Straža,** hungare **Temesőr,** germane **Lagerdorf,** rumane **Straja** estas vilaĝo en Serbio en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato en municipo de Versec.

Straĵa situas en la mapo en la verda municipo
Municipo de Versec
Centro de Straĵa
Bovaro en la proksima rivero ĉe Straĵa

Bazaj informoj
--------------

* 44° 58′ 16″ N 21° 18′ 02″ O﻿ / ﻿44.97111 °N, 21.30056 °O﻿ / 44.97111; 21.30056 (mapo)Koordinatoj: 44° 58′ 16″ N 21° 18′ 02″ O﻿ / ﻿44.97111 °N, 21.30056 °O﻿ / 44.97111; 21.30056 (mapo)
* Areo: 12  km²
* Alto super marnivelo: 79 m
* Loĝantaro: 690
* Poŝtkodo: 26345
* Telefonprefikso: +381 13
* Aŭtokodo: VŠ

Historio
--------

La neloĝata loko estis grava milita bazo de Habsburgoj por defendi la regionon kontraŭ la turkoj en 1716. Baldaŭ germanoj komencis loĝadi tie. En 1734 jam poŝto funkciis. En 1744 rumanoj pligrandigis la loĝantaron. En 1787 la turkoj okupis la vilaĝon. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1921 vivis tie 1482 homoj, (1389 rumanoj, 17 serboj, 14 hungaroj, 10 germanoj kaj aliaj). En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Straĵa 693 homoj, (557 rumanoj (80 %), 52 serboj (8 %), 35 ciganoj, 16 hungaroj kaj aliaj).

Famulo
------

* en 1804 naskiĝis János Damjanich

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa rumana preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Komunumoj pri *őr* (= sentinelo) en Hungara reĝlando
----------------------------------------------------

Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Alőr | Alsóőr | Felsőőr |
| Őr | Őraljaboldogfalva | Őrbottyán |
| Őrdarma | Őregyház | Őrfalu |
| Őrhalom | Őrhegy | Őrimagyarósd |
| Őriszentpéter | Őrmező | Őrös |
| Rábaőr | Szamosőrmező | Temesőr |

* Kategorio Straĵa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
ISO

**Teslić** (en Serba lingvo, kirilaj literoj: Теслић) estas urbo kaj komunumo en la Nord-centra Bosnio kaj Hercegovino. Ĝi estas en la centra parto de Respubliko Serba entiteto. Ĝi lokiĝas ĉirkaŭ kunfluiĝo de la riveroj Mala Usora kaj Velika Usora.

Historio
--------

La urbo estas konstruita en la 19-a jarcento dum la industriigado de Bosnio kaj Hercegovino. La ĉefaj industrioj estas lignaj produktoj kaj ĥemiaj produktoj. Ankoraŭ antaŭ la dua duono de la 20a jarcento la urbo estis inter la plej grandaj industriaj centroj de Bosnio kaj Hercegovino. Hodiaŭ, ties industrio ĉefe bazigĝas je produktado de ligno, lato, vestaĵo, telekomunikado kaj elektro-industrio.

Ĝi estas ankaŭ konata kiel turisma destino, ĉefe por Banja Vrućica banloko por kor-vaskular-sanigado,

Demografio
----------

### 1971

En la cenzo de 1971, la komunumo de Teslić havis populacion de 52,713 loĝantoj, ĉefe:

* 32,756 (62.14%) Serboj
* 10,000 (18.97%) Muzulmanoj
* 9,467 (17.95%) Kroatoj
* 108 (0.20%) Jugoslavoj
* 382 (0.72%) aliaj kaj nekonataj

### 1981

En la cenzo de 1981, la komunumo de Teslić havis populacion de 60,434 loĝantoj:

* 35,024 (57,95%) Serboj
* 11,148 (18,44%) Muzulmanoj
* 10,744 (17,77%) Kroatoj
* 3,008 (4,97%) Jugoslavoj
* 510 (0,84%) aliaj kaj nekonataj

### 1991

En la cenzo de 1991, la komunumo de Teslić havis populacion de 59,854 loĝantoj:

* 32,962 (55,07%) Serboj
* 12,802 (21,38%) Muzulmanoj
* 9,525 (15,91%) Kroatoj
* 3,465 (5,78%) Jugoslavoj
* 1,100 (1,83%) aliaj

**Note**: Plejpartoj de tiuj kiuj sinkonsideris *Muzulmanoj* en 1991 hodiaŭ sinkonsideras *Bosnoj*.
### 2006

En 2006, la plejparto de loĝantaro estis etnaj Serboj. Multaj Bosnoj (ĉirkaŭ 4,000) revenis al iliaj domoj post la civila milito.

Panoramo de la urbo Tesliĉ
### Eksteraj ligiloj

* Oficiala TTT-ejo de la komunumo Arkivigite je 2005-09-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Teslic-Danas.com[*rompita ligilo*]
* Teslic.info
Geografio > Eŭropo > Italio > Romo

---

***Testaccio*** [testaĉĉo] estas artefarita monteto en sudorienta Romo, apud praa haveno ĉe rivero Tevere.
Ĝi estas farita el pecoj da rompitaj amforoj (*Testa* signifis "poto" latine).
Ĝi altas je 45 metroj, kun ĉirkaŭo pli ol kilometra.
La areo estas kalkulita pli ol 22 000 kvadrataj metroj.

Dum 19-a jarcento, Luigi Bruzza kaj Heinrich Dressel trovis, ke, sur la amforoj, estis markoj kaj skribaĵoj (*tituli picti*) kun nomoj de komercistoj, datoj, deveno kaj enhavo.
El ties lego, ni scias, ke tiu rubejo estis uzita de la 1-a jarcento ĝis meze de la 3-a jarcento.
La plejmulto da amforoj estis el provinco *Baetica* (proksimume Sevilo, Kordovo kaj *Écija*, en Andaluzio en Hispanio) kaj ujis la imposto *annona* de olivoleo.
La oleo estis distribuita de la imperio al, inter alie, limaj soldatoj.

La sistema studo de la restaĵoj sciigas pri la romia komerco.
Oni kalkulis 24 750 000 amforojn kun 1 732 500 000 kilogramoj da olivoleo.
Laŭ tio, ĉiu romano en tiuj jarcento uzis jare po 6 kilogramoj da oleo.

Dum malfrua Mezepoko, ĝi estis ejo por karnavalaj ludoj.

Dum Dua mondmilito, kontraŭaviada kanonaro estis instalita tie.

Teamo da arĥeologiistoj de Universitato de Barcelono kaj la Universitato La Sapienza de Romo ankoraŭ esploras la restaron.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mostra 'Il monte delle anfore'[*rompita ligilo*] (angle, katalune, hispane, itale).
* Roma Segreta Arkivigite je 2004-01-05 per la retarkivo Wayback Machine (itale)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
16-a Stratparado la 11-an de aŭgusto 2007
14-a Stratparado la 13-an de aŭgusto 2005
13-a Stratparado la 7-an de aŭgusto 2004
12-a Stratparado la 9-an de aŭgusto 2003
***Street Parade*** (en Esperanto "Stratparado") estas ĉiujara subĉiela muzika evento en Zuriko, Svislando, kaj ĝi estas hodiaŭ unu el la plej gravaj teknomuzikaj paradoj en Eŭropo kun 600 000 ĝis 1 miliono da gastoj. La iama *Love Parade* estis la unua simila festo kun tekno-muziko.

Historio
--------

La unua *Street Parade* okazis la 5-an de septembro 1992. La fondisto estis la matematika studento *Marek Krynski* kun oficiala permeso pri manifestacio pri amo, paco, libereco kaj tolero.

En la unua evento oni havis 1000 ĝis 2000 gastojn kaj 2 amo-veturiloj. En la jaro 2011 por la 20-a stratparado oni atendis ĉirkaŭ 600 000 ĝis 1 miliono da gastoj. La parado de 2014 okazas la 2-an de aŭgusto.

Literaturo
----------

* Christoph Soltmannowski: *Street Parade - das Buch*. *Werd Verlag*, 2002, ISBN 3-85932-394-6 (germane Stratparado - la libro. Eldonejo Werd en 2002)

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de stratparado germane, france, itale kaj angle
* informoj en la oficiala retejo de la zurika turisma agentejo[*rompita ligilo*] germane, france, itale kaj angle
**Balthasar CELLARIUS** (naskiĝinta la 10-an de oktobro 1614 en Rottleben, mortinta la 15-an de septembro 1689 en Helmstedt) estis germana teologo kaj altlerneja profesoro. Dischiplo de li estis Kaspar Sagittarius.

Vivo
----

Estante filo de la paroĥestro de Bad Frankenhausen li pasigis la junulajn jarojn en modestegaj kondiĉoj. Frekventis li la gimnazion de Gera antaŭ ekstudo de teologio ĉe la universitato de Jena. Tie li magistriĝs en 1636 kaj docentis inter 1637 kaj 1641. Jam tiam li aktivis verkiste.

Post jaro en Wittenberg (1641–42) li iĝis mentoro de la schwarzburg-a nobelo Friedrich Hofer von Uhrfahren (Rudolstadt). En 1642 Cellarius troviĝis en Helmstedt kaj denove mem instruadis kaj konatiĝis kun Georg Calixt kaj Konrad Hornejus. Iliajn ideojn li adotpis. Post du jaroj oni vokis lin al Bruŭnschweig por esti predikisto en la Udalriko-kirko. Ekdeĵoro solena estis en la 5.7.1644. Laŭ propono de Calixt li iĝi ĝenerala superintendanto en Helmstedt; instaliĝo ne antaŭ la 1648-a jaro eblis pro diveraj postulitaj ekzamenoj. Finfine li ankaŭ iĝis tie dua profesoro pri la Nova Testamento kaj paralele ankaŭ engaĝiĝis en kontraŭkatolikismaj disputoj.

En 1650 li doktoriĝis pri teologio kun Gerhard Titius kaj poste abato de Mariental. Fakkverelojn pri sinkretismo li, almenaŭ skribe, evitis. Sed laŭdinda estis lia praktika alproksimiĝo al farotaĵoj kaj la engaĝiĝo kiel universitata vicrektoro en 1662. Por sia ŝtatata kolego Calixt li faris la funebran paroladon.

Verkoj (elekto)
---------------

* Examen potiorum controversiarum, quae ecclesiis A. Confessioni addictis cum Pontificiis intercedunt, 1657
* Theologia naturalis
* Tabulae ethicae, politicae et physicae
* De constitutione, natura et partibus theologiae

Fonto
-----

* Art. "Cellarius, Balthasar" fare de Wilhelm Gaß. Ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volulmo 4 (1876), p. 79–80 (tie ĉi interrete)
La **Testamento de Bahá'u'lláh**, Profeto kaj fondinto de la Bahaa Kredo, estis malsigelita kaj legita publike naŭ tagojn post lia forpaso , kiu okazis la 29-an de majo 1892 (2-a de *Dhi'l-Qa'dih* 1309 p.H.) en lia Vilao de *Bahjí* apud la palestina urbo Akko ( *'Akká*, nun en la norda parto de Israelo ).

Tiun testamenton sian *Bahá'u'lláh* propramane skribis, sigelis kaj transdonis al sia plej aĝa filo  *'Abdu'l-Bahá'*  (arabe : "Servanto de Bahá' "), por ke ĝin li gardu ĝis lia forpaso. Tiun testamenton *Bahá'u'lláh* titolis "la Libro de Mia Interligo" (*Kitáb-i-'Ahd*), sia "plej grava epistolo", kaj la "Purpura Libro" .

En sia testamento *Bahá'u'lláh* elektis sian plej maljunan filon  *'Abdu'l-Bahá' 'Abbás* kiel la "Centron de sia Interligo" por gvidi la bahaan komunumon kaj kiel la unusolan interpretanton senararan de la siaj skribaĵoj. Jam en sia "Plej Sankta Libro" (*Kitáb-i-Aqdas*)  kaj en sia "Surao de la Branĉo" (*Súriy-i-Ghuṣn*)  *Bahá'u'lláh* elektis iun titolitan "la branĉo el tiu praa radiko potenca" por tia ofico, sed nur en sia testamento li klarigis, ke tiu-ĉi estas ja  *'Abdu'l-Bahá* titolita la "Plej Granda Branĉo" (*Ghuṣn-i-A‘ẓam*) de *Bahá'u'lláh*. 

Por la bahaanoj, la Interligo tiel estigita de *Bahá'u'lláh* havas neniun ekvivalenton en la pasintaj religioj, kaj garantias la daŭran protekton de la bahaa komunumo kontraŭ eventualaj skismoj.

Notoj
-----

1. ↑  "God passes by" de *Shoghi Effendi*, ĉapitro 14-a, paĝo 238-a
2. ↑  "God passes by" de *Shoghi Effendi*, ĉapitro 14-a, paĝo 238-a / "purpura" estas referenco al la koloro de la ardanta arbeto de Moseo sur la monto Sinajo
3. ↑  *Kitáb-i-Aqdas* ("Plej sankta Libro") de *Bahá'u'lláh*, versoj 105-a, 121-a kaj 174-a
4. ↑  *Súriy-i-Ghuṣn* ("Surao de la Branĉo") de *Bahá'u'lláh*, en la franca lingvo
5. ↑  *Kitáb-i-'Ahd* ("Libro de Mia Interligo") de *Bahá'u'lláh*, versoj 19-a ĝis-21-a

Referencoj
----------

* *Kitáb-i-Aqdas* ("Plej Sankta Libro") de *Bahá'u'lláh*, en la lingvoj angla kaj franca
* *Kitáb-i-'Ahd* ("Libro de la Interligo") de *Bahá'u'lláh*, en la lingvoj angla kaj franca
* *Súriy-i-Ghuṣn* ("Surao de la Branĉo") de *Bahá'u'lláh*, en la franca lingvo
* "God passes by" de *Shoghi Effendi* en la lingvoj angla, franca
* "Le Covenant", kompilaĵo de tekstoj en la franca lingvo kun notoj far Nosrat Tirandaz ISBN 2950656358


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Strelec,** hungare **Muralövő** estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Mala Subotica.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 310
* Poŝtkodo: 40 321
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 46° 24′ 07″ N 16° 33′ 40″ O﻿ / ﻿46.40194 °N, 16.56111 °O﻿ / 46.40194; 16.56111 (mapo)Koordinatoj: 46° 24′ 07″ N 16° 33′ 40″ O﻿ / ﻿46.40194 °N, 16.56111 °O﻿ / 46.40194; 16.56111 (mapo)

Loknomo
-------

La historia hungara loknomo estis Sztrelec. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la komunumo ricevis pli hungarecan nomon kaj pro peto de poŝto aldoniĝis ankaŭ Muro.

Situo
-----

Strelec situas preter ĉefvojo Budapeŝto-Zagrebo.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Muralövő apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
La tekruĉo de Utaho
La **tepoto de Utaho** estas kvazaŭnorma referenca objekto de komputila grafiko. Ĝi estis difinita de Martin Newell (tiam ĉe Universitato de Utaho), kiu modelis ĝin per bezieraj surfaceroj en 1975.

Laŭdire Newell deziris referencan objekton ne tro komplikan (pro la limigoj de la tiama tekniko), sed aliflanke ne tro simplan, kaj lia edzino proponis uzi ilian te-servicon. Newell diskretigis ne nur la kruĉon, sed ankaŭ tason, telereton kaj kulereton, eĉ laktujon; sed ĉi ties datenoj ne plu ekzistas.

La tekruĉo iĝis populara inter komputil-grafikistoj, probable pro jenaj ecoj: Ĝi havas kurban surfacon kun selaj punktoj, posedas truon (pro la tenilo), estas nekonveksa kaj ĝia aspekto malmulte dependas de la surfaca strukturo. Pro la kurbeco ĝi povas interese reflekti lumon, pro la nekonvekseco ĝi povas parte ombri sin mem. La kruĉo tamen ne estas interne kava, kaj ĝia kovrilo ne estas deprenebla.

Newell publikigis la koordinatojn de la kruĉo-modelo kaj tiel disponigis al aliaj esploristoj referencan objekton. Kiel tia ĝi permesis kompari grafikajn algoritmojn, ekzemple por prezentado de diversstrukturaj bezieraj surfacetoj, kun aŭ sen lumo, ombroj kaj reflekto.

Kulto
-----

La kruĉo iusence iĝis kulta objekto. La originala porcelana kruĉo laŭdire ankoraŭ ekzistas; en 1974 ĝin aĉetis butikego en Sallaga Urbo, kiu en 1984 donacis ĝin al la Komputila Muzeo de Bostono; tie oni ekspoziciis ĝin ĝis 1990. Nun ĝi troviĝas en la Komputilhistoria Muzeo de Mountain View en Kalifornio kaj havas numeron X00398.1984 en ties katalogo.

Por multaj tridimensiaj komputilgrafikaj programoj disponeblas versioj de la kruĉo-modelo; parte oni eĉ liveras ĝin kun la programo. Kelkaj desegnaj aŭ komputilgrafikaj filmoj aperigas tekruĉojn kiel ŝercajn objektojn.

En 1987 Jim Arvo kaj Dave Kirk prezentis en la renoma konferenco SIGGRAPH kontribuon kun la titolo "Fast Ray Tracing by Ray Classification" (rapida radio-spurado per radi-klasado) kaj ilustris ĝin per bildo kun ses ŝtonaj kolumnoj, kiuj portis la kvin platonajn korpojn (regulajn pluredrojn: kvaredro, kubo, okedro, dekduedro, dudekedro) kaj tekruĉon.

La vindoza ekrankurteno "3D-tuboj" en la varia reĝimo jen kaj jen metas tekruĉon kiel ligilon de du kuboj.
Kaspar-Saggitarius
**Kaspar SAGITTARIUS** (ankaŭ: *Caspar Schütze*; naskiĝinta la 23-an de septembro 1643 en Lüneburg, mortinta la 9-an de marto 1694 en Jena), estis germana historiisto kaj altlerneja profesoro.

Vivo
----

Estante filo de lernejestro li frekventis la gimnazion kaj studis de 1661 politiksciencojn en Helmstedt ĉe Hermann Conring, historion ĉe Johann Christoph Eberhard, etikon ĉe Samuel Rachel kaj teologion ĉe Balthasar Cellarius. Post la morto patra li transprenis en majo 1663 la lernejan estradon en Saalfeld (Saale). Doktoriĝo pri filozio sukcesis en 1671 ĉe la universitato de Jena; samloke li ekigis docentadon kaj disputadojn. En 1675 li katedre posteulis la historiiston Andreas Bose kaj ĝismorte tiuloke profesoris. En 1678 li fariĝis doktoro pri teologio.

Graveco
-------

Inspirite de Conring li okupiĝis jam frue pri la historio de Turingio. En 1674 aperis lia ĉefa verko historiografia, *Nucleus historiae Germanicae* (traduko en la francan fare de J. B. de Rocoles *Histoire de l'Empire de l'Allemagne*, 1681). Lia intensa publikigado komenciĝis per verko pri la urbo Goslar kaj Lüneburg. Al multaj li konatiĝis danke al du publikigitaĵoj pri la turingia historio (1685 kaj 1688) kiujn li planis nur kiel komencon de plej granda verko. Por tio li esploradis multe en arkivoj kaj bibliotekoj de Gotao kaj Wernigerode. 

En lia ampleksa postlasitaĵaro troviĝas, krom pluraj urbhistoriaj skizoj, ankaŭ tiam modaj prelegoj pri politika kaj ŝtata historioj kaj, memkompreneblaj, pluaj aferoj rilataj al Turingujo. Postmorte oni eldonis kelkajn el ili: juste oni nomus lin unua landa historiisto de Turingio kiu propraokule vidis multajn fontojn neniam presitajn.

Aliaj verkoj
------------

* De Januis veterum, 1672
* Martyrum cruciatibus in primitiva ecclesia, 1673 (represo 1696)
* Historia antiquissimae urbis Bardevici, 1674
* Epistola de antiquo statu Thuringiae sub indigenis, Francorum Germaniaeque regibus … usque ad ortum landgraviorum, 1675
* Nucleus historiae Germanicae, origines, incrementa ac immunitatem Germanici imperii … exhibens, 1675 (represo 1682)
* Historia Joannis Friderici Electoris Saxonici, 1678 (²1729, ³1743)
* Historia antiqua libera atque imperialis civitatis Norimbergae, resp. Andreas Straub, 1679
* Bericht, wie es mit der professione theologiae Augustanae Confessionis auf der Universität zu Erfurt eigentlich für ein Bewandtnis hat, 1680
* Antiquitates gentilissimae et christianismae Thuringicae, 1685
* Antiquitates regni Thuringici, 1688
* Harmonia historiae passionis Jesu Christi libri tres, 1691
* Origines et successionem principum Arausionensium usque ad Wilhelmum III, Magnae Britanniae regem, 1691
* Christliche Vermahnung, daß man sich an die bishero wider Ihn herausgegebene Pasquillen nicht kehren … möge, 1691
* Introductio in historiam ecclesiasticam et singulas ejus partes, 1694 (eldono parte pligrandigita 1718)
* Memorabilia Historiae Luneburgicae, 1714 (kune kun H. Cause)
* Thüringische Geschichte, aus den Handschriften … gezogen, 1772
* Saalfeld. Historien, eldonis E. Devrient, 1904

Fonto
-----

Menk, Gerhard, "Sagittarius, Caspar" in: Neue Deutsche Biographie 22 (2005), S. 351-352 [Online-Version]; URL:
Strato Nursultan Nazarbajev
**Strato Nursultan Nazarbajev** (ruse *Улица Нурсултана Назарбаева*, tatare *Нурсолтан Назарбаев урамы*) estas la ĉefa strato en la centro de Kazano, Tatario, Rusio. Limas ĝin la stratoj Tiĥomirnova (Тихомирнова) kaj Gabdulli Tukaja (Габдуллы Тукая). Ĝiaj poŝtaj kodoj estas 420049, 420059 kaj 420107.

La strato nomiĝas laŭ la unua prezidanto de Kazaĥio, Nursultan Nazarbajev.

Historio
--------

Ĝis la jaro 1927 la strato nomiĝis **3-a Transversa-Granda strato** (ruse *3-я Поперечно-Большая*, tatare *3 нче Аркылы Зур урам*).

De 1927 ĝis 1949 kaj de 1988 ĝis 2015 ĝi nomiĝis **Strato Esperanto** (ruse *Улица Эсперанто*, tatare *Эсперанто урамы*). Ĝi estis la sola strato en Rusio nomita laŭ Esperanto. Ĝi ricevis la nomon pro iniciato de la Esperanto-klubo de la Laiŝeva Terkulturista Universitato, kiu troviĝis sur tiu ĉi strato.

En la periodo de 1949 ĝis 1988 ĝi nomiĝis **Strato Ĵdanov**, laŭ la politikisto Andrej Ĵdanov.

Sekve en la jaro 1988 oni redonis al ĝi ĝian antaŭan nomon pro iniciato de kazanaj esperantistoj.

Skandalo pri alinomigo en 2015
------------------------------

Per decido de la Plenumkomitato de la urbo Kazan la 26-an de junio 2015 la strato estis alinomita laŭ Nursultan Nazarbajev. Tiu ĉi decido tamen elvokis grandan malkontenton kaj ĉe la loĝantoj de la strato mem, kaj ĉe esperantistoj en Rusio kaj en la tuta mondo.

Grandan atenton altiris la novaĵo pri tio, ke dum protesto kontraŭ la alinomigo la 3-an de julio 2015 oni arestis kvar homojn el la protesto.

Petskribo por nomi laŭ Nursultan Nazarbajev iun alian straton kaj lasi al ĉi tiu strato ĝian nomon havis ĉe la 29-an de julio 2015 pli ol 5300 subskribojn.

Sed finfine la strato ne estis denove alinomita.

Referencoj
----------

1. ↑  kznlife.ru/archives/479
2. ↑   realty.newsru.com/article/03jul2015/esperanto. Arkivita el la originalo je 2015-07-25. Alirita 2015-07-31.
3. ↑  Назовите в честь Нурсултана Абишевича Назарбаева новую улицу или набережную, а название Эсперанто сохраните на карте Казани!, change.org

* Kategorio Strato Nursultan Nazarbajev, Kazano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri urbo en Mozambiko. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Tete (apartigilo).

**Tete** estas grandurbo, provinca ĉefurbo kaj diocezo en Mozambiko. La loknomo signifas: kano.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 16° 10′ S 33° 36′ O﻿ / ﻿16.167 °S, 33.600 °O﻿ / -16.167; 33.600 (mapo)
* Areo: 314 km²
* Loĝantaro: 181 806 en 2012
* Supermara alteco: 149 m
* Horzono: UTC + 2
* Telefonkodo: +258 252

Geografio
---------

Tete situas en valo laŭ dekstra bordo de Zambezi. Ĝi estas la plej granda urbo laŭ Zambezi. Maputo etendiĝas 1095 km.

Historio
--------

Tete estis grava komercejo jam antaŭ la kolonia epoko. En 1531 alvenis portugaloj laŭ la rivero. Ili konjektis, ke estas ĉi tie oro. Oni longe komercadis pri eburo kaj oro. En 1761 Tete ricevis urban statuson kaj en 1959 la urbo iĝis provinca ĉefurbo.

Trafiko
-------

Tete havas flughavenon, trairajn ĉefvojon kaj fervojon inter Zimbabvo kaj Malavio. Krome kuras ĉefvojo al nordo.

Klimato
-------

En Tete la temperaturo varias inter 7-46 °C. Jare pluvas po 592 mm. Inter majo-oktobro apenaŭ pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* pendoponto unu kilometron longa, konstruita en 1973

Fontoj
------

* Angla, dana, franca kaj portugala Vikipedioj
* 
* mapo