recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Karnavalo en Bremeno 2009. Malfermado sur la foirejo
La **karnavalo de Bremeno** estas ĉiujara karnavala parado en Bremen kun postsekva balo kaj multnombro da flankaj okazaĵoj, kiu okazas ĉiun jaron ekde 1986. Ekde 1991 la karnavalo okazas laŭ devizo ŝanĝiĝanta ĉiun jaron. Temas pri karnavalo kun la pezocentro de sambo. Aliaj „kolonoj" estas maskoj, kostumoj, paŝstangoj kaj spektakloj. Organizanto estas la asocio *Initiative Bremer Karneval e.V.* Initiatinto kaj arta direktisto estas la ŝvisa artistino Janine Jaeggi. La karnavalo de Bremeno validas kiel la plej granda sambo-karnavalo en Eŭropo kaj preskaŭ samtempas kun la karnavalo en Venecio.

Historio
--------

La unua parado okazis la 15-an de februaro 1986 kun unu sambogrupo kaj proksimume 100 partoprenantoj en la kvartalo Ostertor. Ĝin fondis la unua sambogrupo de Bremeno en la jaro 1985. Baza ideo por la karnavalo de Bremeno estis por la iniciatintoj la praideo de la vintro-forpelo kaj la ludo de la ĝermantaj printempaj fortoj. Tiujn ĉi energiojn simbolas artoj kiel sambo, ladblova muziko, maskoj, kostumoj, danco, paŝstangoj kaj spektakloj. En la tempo inter 1986 kaj 1990 okazis serĉo kaj fiksigo de la randaj kondiĉoj. Por limiĝi disde la rejnlanda karnavalo oni finfine post kelkaj datoeksperimentoj decidiĝis por la semajnfino antaŭ la grandaj karnavalaj paradoj de la Rejnlando. Ankaŭ la paradejoj ŝanĝiĝis, ĝis kiam elformiĝis ekde 1991 la nuna paradovojo ekde la centra foirejo.

Ekde 1991 la karnavalo havas devizon ŝanĝiĝantan ĉiun jaron. Ekde 1992 la nombro de flankaj aranĝoj kreskis kaj la aktivecoj pliprofesiiĝis.

Bremena karnavalo de 2007
En 2008 la parado ampleksis 150 sambogrupojn kun proksimume 2.500 partoprenantoj kaj proksimume 30.000 spektantojn. Por la parado de 2007 estis aliĝintaj laŭ la okazigintoj 109 grupoj. La parado transiĝas je la fino en stratokarnavalon kun diversaj scenejoj kaj libera ludo inter aktivuloj kaj publiko.

La partoprenantaj sambogrupoj venas el Bremeno kaj ties ĉirkaŭejo, sed ankaŭ el Rejnlando, Berlino, Aŭgsburgo, Munkeno aŭ Kiel kaj el la najbaraj landoj kiel ekzemple Nederlando, Aŭstrujo kaj Svisujo.

La paradon de 2009 kun 1.400 paradantoj ĉeestis laŭ policaj taksoj 35.000 spektantoj. Februaron de 2014 proksimume 1.500 paersonoj partoprenis la samboparadon, inter ili ankaŭ homoj el Danujo, Nederlando, Britujo kaj Svisujo. La paradon je la 6-a de februaro 2015 partoprenis pli ol cent grupoj kun 1.000 muzikistoj kaj 1.200 sambodancistoj, akrobatoj kaj irilopaŝantoj.

Literaturo
----------

* Katharina Witte (eldoninto): *Jetzt kommse übern Deich - 20 Jahre Bremer Karneval*. Edition Temmen, Bremeno 2005, ISBN 3-86108-566-6.

Referencoj
----------

1. ↑  *Samba-Karneval in Bremen* Arkivigite je 2015-02-09 per la retarkivo Wayback Machine, Nordwestzeitung Online de la 24-a de februaro 2014.
2. ↑  *Sambafieber in der Stadt*, Weser-Kurier de la 7-a februaro de 2015.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Karnavalo en Bremeno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Fotoj pri la karnavalo en Bremeno
*Por aliaj uzoj, vidu la paĝon Kazan (apartigilo).*

---

Panorama vido de la Kazana kremlo, templo Vernicle kaj rivero KazankaPanorama vido de la Kazana kremlo, templo Vernicle kaj rivero Kazanka

Koordinatoj: 55° 47′ 27″ N 49° 06′ 52″ O﻿ / ﻿55.79083 °N, 49.11444 °O﻿ / 55.79083; 49.11444 (mapo)

**Kazano** aŭ **Kazanjo** (tatare *Казан* [qɑˈzɑn], ruse *Казань* [kɐˈzanʲ]) estas urbo en Tatarstano en Rusio.

Kazano estas unu el plej gravaj ekonomiaj, sciencaj, kulturaj centroj de Rusio. La urbo situas sur la maldekstra bordo de la rivero Volgo.

La interurba telefona kodo estas 843, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (ekde la jaro 2005). La loka tempo estas la sama kiel la moskva tempo (en la jaro 2005).

En Kazano ekzistas metroo. En la urbo estas fervoja stacio.

Historio
--------

La urbo estis fondita en la jaro 1177. Sed antaŭ kelka tempo post longetaj dokumentaj kaj fosaj esploroj estis fiksita la dato de la fondiĝo de la urbo - la 31-a de aŭgusto 1005. Ĝi havas statuson de urbo ekde la jaro 1708.

Geografio
---------

La urbo estas sur la maldekstra bordo de la rivero Volgo, ĉe la enfluo en ĝin de la rivero Kazan-Akvo (en la tatara: Qazan-Su (Kazan-Su); en la rusa: Казанка (Kazanka)).

Loĝantaro
---------

En la jaro 1959 la urbo havis 667 mil loĝantojn. En la jaro 2002 la urbo havis 1 105,3 mil loĝantojn.

La loĝantaro por la jaro 2017 estas 1 231 878 da homoj.

Ĝi konsistas el 48,6% rusoj, 47,6% tataroj, baŝkiroj, mordvoj kaj ĉuvaŝoj.

Vidindaĵoj
----------

* Kremlo de Kazano kun la Anunciacia Katedralo kaj la Turo Sujumbiko
* Kazana Bestoĝardeno
* Templo de ĉiuj religioj

Servoj
------

* Metroo de Kazano
* Tramtransporto en Kazano
* Kazan-Passaĵirskaja (stacidomo)
* Internacia flughaveno Kazan
* Ŝtata Universitato de Kazano

Esperanto en Kazano
-------------------

En Kazano estis la strato Esperanto. Ekde de la jaro 2015 ĝi nomiĝas strato Nazarbajev. Kazano estas la naskiĝurbo de Aleksandr Miĥajloviĉ Nedoŝivin.

Estas gastiganto de Pasporta Servo tie. En 1995 en Kazano okazis EoLA-7. En Kazano en la 1990-aj jaroj funkciis la Esperanto-klubo "Smeraldo" , kaj nune ekzistas la klubo "Rideto".

Referencoj
----------

1. ↑  PIV
2. 1 2  Esperanta-rusa vortaro de Bokarev "Kazan(j)·o назв. г. Каза́нь."
3. 1 2  Rusa-Esperanta kaj Esperanta-rusa vortaroj de Kondratjev "Kazan(j)/o геогр. Каза́нь."

Vidu ankaŭ
----------

* Ekonomio de Kazan
* Organizaĵo de mondheredaĵaj urboj
* Novruz
* Eid ul-Adha
* Eid ul-Fitr
* Listo de milionurboj
* Tatara kuirarto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kazano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kazano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Kazano
* Reta portalo de Kazano

Flago de Tatario
Urboj de Tatario

**Ĉefurbo**: Kazan

Agriz |
Almetjevsk |
Aznakajevo |
Bavli |
Bugulma |
Buinsk |
Ĉistopol |
Jelabuga |
Laiŝevo |
Leninogorsk |
Mamadiŝ |
Mendelejevsk |
Menzelinsk |
Nabereĵnije Ĉelni |
Niĵnekamsk |
Nurlat 
Tetjuŝi |
Zainsk |
Zelenodolsk
**KULIN István** estis hungara agrometeorologo. Li naskiĝis en Nagyszalonta la 5-a de marto 1901 kaj mortis en Budapest la 31-an de decembro 1987.

Biografio
---------

Kulin la mezlernejon finis en Nagyszalonta kaj li havigis diplomon en la Ekonomika Akademio de Debrecen. Ekde 1922 en Keszthely kaj Mosonmagyaróvár li estis praktikanto en la Ekonomika Akademio, pli poste asistanto en la katedro de plantproduktado. Al invito de la registaro de Turkujo li pasigis du jarojn en Ankara, kie li estigis plantproduktejon eksperimentan. En 1927-28 li organizis agrikulturajn ekspoziciojn. En 1929 komisiite de Muzeo Agrikultura en Barcelono li organizis la hungaran kioskon, kiu gajnis la 1-an premion, du ormedalojn. Ekde 1929 ĝis sia pensiuliĝo (1961) li estis laboranto ĉe la Tutlanda Meteorologia Instituto. En 1956 li estis distingita de memormedalo Lajos Steiner.

Verkoj
------

* *Országos gazdakartellt!* (kun Pál Bethlen, Miskolc, 1932);
* *Útmutatás éghajlati feldolgozásokra a tervgazdálkodás érdekében* (Bp. 1952);
* *A csapadékösszegek gyakorisága Magyarországon 50 évi (1901-1950) megfigyelések alapján* (Bp. 1953);
* *A mátraszentlászlói fagykísérleti állomás makro- és mikroklimatikus vizsgálatai* (Bp. 1954);
* *Agrometeorológia* (OMI- kiadvány, 1954).


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Kompendio de la Katolika Sociala Doktrino** (sigle KDSC), estas libro ellaborita kaj eldonita (2004 ĉe Libreria Editrice Vaticana) zorge de la Papa Konsilio de Justeco kaj Paco en kiu estas kunigitaj kaj sisteme ordigitaj la instruaĵoj de la eklezia magisterio rilate la katolikan socialan doktrinon. La iniciato startis el Papo Johano Paŭlo la 2-a kiu tiucele taskis la menciitan Konsilion.

Celo de la verko
----------------

La Katolikan Socialan Doktrinon konsistigas serio da enciklikoj kaj paroladoj de la Papoj kiuj ofte donas aŭtoritaton al la esploroj kaj studoj de la diversaj episkoparoj aŭ de la multeflanka katolika intelektularo kaj ekleziaj kaj universitatoj aŭ kulturaj institucioj. La temoj similas al tiuj precipaj pri politiko, justeco, paco, problemoj pri laborista klaso, fundamentaj rajtoj de la viro kaj virino ktp. Tiuj dokumentoj estis verkitaj en diversaj epokoj por respondi al la postuloj de la historia momento, sen tamen unuiga kaj sistema projekto, sen la celo pritrakti la objekton plenkomplete kaj ordigite.

La kompendio estis kompilita ĝuste laŭ sistema planado kaj metante ordon en la vastega materio: se ekzemple, diversaj enciklikoj jam diversfonte kaj diversvidpunkte pritraktis la temon "laboro", en la Kompendio ĉiuj tiuj kontribuoj estas kunigitaj kaj harmoniigitaj en unika ĉapitro diverscele konsulteblaj.

Enhavoj
-------

* Enkonduko: pri humanismo solidara kaj integra

UNUA PARTO 

* Ĉapitro unua: la amplano de Dio por la homaro
* Ĉapitro dua: misio de la Eklezio kaj sociala doktrino
* Ĉapitro tria: la homa persono kaj ties rajtoj.
* Ĉapitro kvara: La principoj de la Katolika Sociala Doktrino

DUA PARTO

* Ĉapitro kvina: la familio, viva ĉelo de la socio
* Ĉapitro sesa: la homa laboro
* Ĉapitro sepa: la ekonomia vivo
* Ĉapitro oka: la politika komunumo
* Ĉapitro naŭa: la internacia komunumo
* Ĉapitro deka: gardi la medion
* Ĉapitro dekunua: la promocio de la paco

TRIA PARTO

* Ĉapitro dudeka: sociala doktrino kaj eklezia agado

* KONKLUDO: por civilizo de amo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Neoficiala teksto
*

Bibliografio
------------

* *Pontificio Consiglio della Giustizia e della Pace, Compendio della Dottrina Sociale della Chiesa*, Libreria Editrice Vaticana, 2005.

Eblas legi la dokumenton en diversaj lingvoj interalie en la itala (Compendio della Dottrina Sociale, en la angla (Compendium of Catholic social teaching), kaj en la hebrea (מצבור של הקתולי(ההוראה חברתיים).
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**JAKABOS OLSEFSZKY Imola** (jakaboŝ olsefski) estas rumanuja hungara ceramikistino, pentristino naskita en Covasna la 21-an de majo 1943.

Biografio
---------

Inter 1957–62 Jakabos Olsefszky studis en la belarta sekcio de *Muzika kaj Belarta Liceo* de Târgu Mureş, inter 1962–68 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ŝiaj majstroj estis Pál Nagy, Gábor Piskolti, András Bordi, Nándor Balaskó, Margareta Nemes, Mircea Spătaru. Inter 1968–71 ŝi estis dezajnistino de popolartakooperatibvo en Braŝovo. Inter 1971–74 ŝi estis gvidantino de la *Gyárfás Emlékház* (memordomo pri Jenő Gyárfás), inter 1975–80 instruistino de la belarta liceo de Braŝovo. Ŝi partoprenis arttendarojn en 1977: Gyulafehérvár • 1984: Kecskemét • 1986: Segesvár • 1988: London, Ruthford (GB) • 1993: Szárhegy • 1996: Abádszalók.

Individuaj ekspozicioj
----------------------

* 1978, 1986 • Viktória Terem, Brassói Lapok Galéria, Braŝovo
* 1994 • Városi Múzeum, ăăTârgu Secuiescîî • Művészeti Múzeum, Braŝovo
* 1995 • Braŝvo
* 1996 • Magyar Kulturális Központ, Bukareŝto.

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* 1969, 1973, 1976, 1984, 1986, 1989, 1996, 1997 • Dalles Terem, Bukareŝto
* 1979 • Poznań
* 1978, 1982, 1986 • Internacia Artmetia Ekspozicio, Erfurt (DE)
* 1981 • Moskvo
* 1981, 1985 • Faenza
* 1984 • Monda ceramikaĵeta trienalo, Zagrebo
* 1986 • Vallauris
* 1991 • Tours
* 1991, 1994 • Médium II. III. Sepsiszentgyörgy
* 1992 • Varadinum, Nagyvárad
* 1994 • Szentendre
* 1994, 1995 • Marosvásárhely
* 1996 • Kolozsvár • Sepsiszentgyörgy
* 1997 • Barabás Miklós Céh Őszi Tárlat, Marosvásárhely.

Kreaĵoj en publikkolektoj
-------------------------

Iparművészeti Múzeum, Budapest • Művészeti Múzeum, Brassó • Városi M, Kézdivásárhely • Székely NM, Sepsiszentgyörgy • Nemzetközi Kerámia Stúdió, Kecskemét.

Kreaĵoj en publikplacoj
-----------------------

* fresko (Covasna, Poliklinika)
* mozaiko (Braŝovo, Tehergépkocsigyár homlokzata).

Literaturo
----------

* TAKÁCS G.: Jelek, jegyek, jelképek. ~ plasztikai világa
* en: TAKÁCS G.: Tizenöt erdélyi művész, Nagyvárad, 1998.

Fonto
-----

* Artportal Arkivigite je 2011-12-22 per la retarkivo Wayback Machine
**Jonathan WILD** (ĉ. 1682, Wolverhampton, Staffordshire, Anglio – 24-an de majo 1725, Londono) estis angla krimulo, gvidanto de krimuloj, ŝtelistoj, rabistoj en la Londono en komenco de la 18-a jarcento.

Li edziĝis kiel dekkelkjarulo kaj en aĝo de 21 jaroj forlais la edzinon kaj la infanon. Li iris en Londonon, kie plenumis tempon en prizono de la ŝulduloj, kie ellernis trukojn de la krimula vivmaniero.

Li estis elstara organizanto, direktis aron de ŝtelistoj kaj aliaj krimuloj, la predon dividis propramane. Tiujn personojn, kiuj forlasis, neglektis aŭ rezistis lian organizon, li perfidis. Onidire, oni pendumis ĉ. 120 homojn laŭ lia atesto aŭ kaŝdenunco. Li regis inter la krimuloj dum 15 jaroj, oni arestis lin kaj pendumis sur ekzekutejo Tyburn.

Li vivis duoblan vivon: li organizis propran policon por kapi ŝtelistojn (membrojn de rivalaj bandoj aŭ neobeantojn). Li ofte atendis aperon pri iu ŝtelo en la gazeto kaj redonis la *trovitan ŝtelitaĵon*. Pro tio li ricevis donacon, kion li uzis oficiale por vivteni la policon. Finfine lia duobla vivo malvualiĝis kaj kaŭzis konsterniĝon en Britio.

Vidu ankaŭ
----------

* Jack Sheppard, ŝtelisto, kaptita de Wild kaj kiu eskapis 4-foje el prizono, tiel iĝis rolanto en romanoj, verkoj ks.

* Kategorio Jonathan Wild en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 217638
* GND: 1076415008
* LCCN: n50019233
* VIAF: 35698000
* ISNI: 0000000021037997
* SUDOC: 13356357X
* BNF: 15102075d
 |
**Pedro ULLATE López** [uJAte] (Santoña, Kantabrio, Hispanio, 16-a de Novembro 1950) estas hispana esperantisto kaj grafika artisto. Li gradiĝis en Aplikitaj Artoj, kaj specialiĝis en ceramiko, en la lernejoj de Aplikitaj Artoj de Algeciras kaj Badalona. Profesie li estas terapeŭto, logopedo kaj gradigita en Psikopedagogio kaj laboris kiel mezlerneja instruisto.

Li tradukis kaj desegnis la porinfanan libron *Makako kaj Antono* de Alfredo Gómez Cerdá el hispana en Esperanton. Li faris ankaŭ desegnojn por la libroj *La stultaj infanoj* de Ana María Matute kaj *Platero kaj mi* de Juan Ramón Jiménez.

Li estas la sekretario de Kantabra Esperanto-Asocio (KantEA) kaj estis sekretario de la Loka Kongresa Komitato de la 80a Hispana Kongreso de Esperanto (2022) okazinta en Comillas (Kantabrio).

Referencoj
----------

1. ↑  *Marcano inaugura la exposición "Son de Mareas" del santoñés Pedro Ullate, en Santillana*, Cantabria 24 horas, 31a de Aŭgusto 2009  Arkivigite je 2016-10-03 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 29a de Septembro 2016.
2. ↑  Samloke.
3. ↑  Por la tuto ankaŭ en *Las Casas del Águila y la Parra acogen la exposición 'Son de Mareas' del ceramista santoñés Pedro Ullate* de la retejo de la regiona registaro Gobierno de Cantabria,  Alirita la 29a de Septembro 2016.

Eksteraj ligiloj
----------------

* en Jutubo Filmo pri ceramiko, kun eksplikoj de Pedro Ullate
**SÁROSI Gyula** (pro. ŝvajczer), familinomo Sárosy Lajos estis hungara poeto naskita en Borossebes la 12-an de februaro 1816 kaj mortinta en Peŝto la 16-an de novembro 1861. Li estis membro de Societo Kisfaludy.

Biografio
---------

Gyula Sárosi studis juron en kolegio de Eperjes, dume li instruis hungaran lingvon kaj literaturon en la tiea gimnazio. En 1838 li estis vicnotario de la departemento Sáros, en 1840 tribunala notario en Arado. En aprilo de 1849 oni elektis lin deputito. Li verkis kronikpoemon titolitan *Arany trombita* pri la hungara revolucio de 1848. En 1851 oni kondamnis lin al morto foreste, li kaŝvagadis kaj inter 1850 – 52 sub pseŭdnimo Sorsich Albert li estis lingvoinstruisto en Gyöngyös. En 1852 oni kaptis lin kaj oni denove kondamnis lin al morto, sed oni ŝanĝis la juĝon al dumviva malliberejo. Li elliberiĝis je la fino de 1855 el Königgrätz. En 1859 je influo de malveno de Aŭstrio ĉe Solferino pro la poemo *Krinolin-vers* internis lin al Budweis (marto- novembro 1860).

Verkoj
------

* *Költemények* (Pest 1858);
* *Sárosi Gyula összes művei I–III.*, Nemzeti Kvtár, XVII. XX. XXV. Bp. 1881 – 83);
* *Kisebb költeményei, prózai munkái és levelezése* (Bevezetéssel és jegyzetekkel közzétette Gyula Bisztray Bp. 1954).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Gyula Sárosi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 371753
* GND: 1029251479
* VIAF: 294492527
 |
Urba halo de Kaselo, kongresejo **Stadthalle** aŭ **Kongreß Palais** estas multfunkcia halaro en Kassel, Germanio, Friedrich-Ebert-Straße nr 152.

Historio
--------

Kaselo gajnis pro la centra situo en Germanio je la fino de la 19-a jarcento pli kaj pli da graveco kiel kongresa urbo. Por plenigi la mankon de grandaj salonoj, oni planis, post la finfarado de la Nova urbodomo, konstruon de Urba halo. La komerca konsiliisto Aschrott donacis por tiu ĉi projekto la grundon de la Flora-parko ĉe la okcidenta rando de la Hohencolera urbovartalo.

Priskribo
---------

La kaselaj arkitektoj Hummel kaj Rothe donis al la pli supere situanta konstruaĵo, danke al gabloportikego kaj alta tegmento, imponecon certan. Tiu efekto perdiĝis pro la dum la lastaj jaroj cirkaŭe konstruitaj domegoj. Eĉ la okaze de la 1000-a datreveno urbofonda farita fontano kun skulptaĵo de Hans Sautter perdiĝis pro tio la elradiantan ĉarmon.

Interne konservitis la fortimpresaj salonegoj *Blauer Saal* (kun belega plafono) kaj *Gesellschaftssaal* (kun pentraĵoj de Arno Weger kaj Paul Scheffer).
La okcidente situanta urbohala ĝardeno estas alloga kombinaĵo de ĝardenplanadoj el la 1920-aj - la planoj faritis fare de Rudolf Stier en 1928 - kaj de la 1950-aj jaroj.

Fonto
-----

Wurzel, Thomas (red).: *Kulturelle Entdeckungen Nordhessen. Band II*, eldonita fare de Sparkasse-Kulturstiftung Hessen-Thüringen, Stuttgart 2002, p. 70-71

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Stadthalle Kassel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo kongresdoma
La **reĝimo de Vichy** (france ***État français***), en Esperanto ankaŭ foje **Viŝia Francio**, estas la registaro de Francio post la milita malvenko de la ŝtato kontraŭ la atakinta Tria Regno, la Okupacio de Francio kaj la sekva konstitucia ŝanĝo de la 17-a de julio 1940. La reĝimo de Vichy sekvis la Trian Respublikon de Francio kaj ekzistis ĝis la jaro 1944. Ĝi havis sian sidejon en la tradicia baneja urbeto Vichy (prononco *Viŝi'* ) en la franca regiono Aŭvernjo.

Formala suvereneco
------------------

Laŭ internacia juro la reĝimo de Vichy regis la tutan Francion kun la escepto de Alzaco kaj Loreno, kiuj estis historie je signifa parto germanlingvaj regionoj kaj dum la atako de Nazia Germanio estis okupitaj de la faŝisma armeo, kaj sekve integritaj en la Germanan Regnon.
Krome eta regiono en la sudoriento de la ŝtato (kun la urboj Monako kaj Nico) estis okupita de faŝisma Italio, kvankam tiu okupo kun la registaro de nazia Germanio kaj la Francio de Vichy ne estis interkonsentita kaj de ili estis nur tolerita.

Faktaj cirkonstancoj
--------------------

la nazie okupita zono de Francio (rozkolore) norde kaj la teritorio de la reĝimo de Vichy (helverde) sude
Fakte la regoteritorio de la registaro de Vichy nur ampleksis 60 procentojn de la teritorio de kontinenta Francio kaj la transmarajn teritoriojn. La resto de Francio estis administrata de nazie germania armeestro en Parizo, kaj la pleja nordo de la ŝtato (departementoj Nord kaj Pas-de-Calais) de germania armeestro en Bruselo. En la nazie okupita zono de Francio ĉiuj leĝoj de la reĝimo de Vichy nur ekvalidis, kiam la germana armeestro eksplicite jesis kaj subskribis ilin. Sed ankaŭ en la teritorio de la reĝimo de Vichy, la franca registaro fakte ne estis sendependa de la milite venkinta nazia Germanio: eblas nomi la Vichy-an reĝimon satelita ŝtato de Nazia Germanio.

Kiam la Aliancanoj kontraŭ nazia Germanio dum novembro 1942 ekokupis nordan Afrikon kaj la germana diktatoro Hitlero ekkalkulis per invado de lia "fortikaĵo Eŭropo" fare de la malamikoj, la faŝismaj armeoj de Germanio kaj Italio ankaŭ okupis la teritorion de la reĝimo de Vichy. Post la invado de la Aliancanoj en Normandio la nazioj enkarcerigis la anojn de la registaro de Vichy dum aŭgusto 1944 kaj transporis ilin al la urbo Sigmaringen en la (ankoraŭ) nazia Germanio.

Estro
-----

La nomo de Philippe Pétain, kiel ŝtatestro de la Reĝimo de Vichy, rilatas al la armistico de junio 1940 kaj al la fifama, germanfavora reĝimo, kiu subtenis nazian Germanion.

Aliaj gravuloj
--------------

* Philippe Henriot
* Pierre Laval
* Robert Paxton
* Rastado de la Vintra Ciklodromo
* Provizora registaro de la Franca Respubliko

* Kategorio Reĝimo de Vichy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 203000
* VIAF: 248133054
* BNF: 12064507f
* NKC: ph986826
 |
La mencio pri **tradicio "en la Nova Testamento"** aperas en la epistoloj de Paŭlo en tiuj tekstoj:

* *" 15 Tial, fratoj, staru firme, kaj tenu la tradiciojn, kiujn vi lernis ĉu per parolo, aŭ per ia letero nia*" (2 Tes 2,15).
* *"Ni ordonas al vi, fratoj, en la nomo de la Sinjoro Jesuo Kristo, ke vi vin apartigu for de ĉiu frato, kiu iradas senorde kaj ne laŭ la tradicio, kiun oni ricevis de ni*" (3,6).

En tiuj du pasaĵoj la termino "tradicio" aludas, laŭkuntekste, al "transdonitaj instruaĵoj" aŭ "ricevita instruaĵo", nome al specifaj instruaĵoj de la Apostoloj de Kristo kiel ili estas registritaj en la Sanktaj inspiritaj Skriboj: do ili enkadriĝas en la Apostola Tradicio.

* *" Gardu vin, ke neniu prirabu vin per filozofio kaj vanta trompo, laŭ la tradicio de homoj, laŭ la elementoj de la mondo, kaj ne laŭ Kristo"* (Kol 2,8].
* *"... ne atentante Judajn fabelojn, kaj ordonojn de tiuj homoj, kiuj deturnas sin de la vero. "* (Tito 1,14).

En tiu du pasaĵoj, la kunteksto travidigas doktrinon, sentojn aŭ kutimojn kiuj ne povas esti deduktitaj el la Biblio, sed kiuj estas buŝe transdonitaj de generacio al generacio pere de aŭtoritato kiu sin prezentas inspirita. Laŭ la apostoloj, por esti konsideritaj validaj, devas esti kapablaj montriĝi en harmonio kun tio aŭtoritate transdonita de la apostoloj kaj registrita en la Nova Testamento. La sama sinteno estis kutimaj en la profetoj de la Malnova Testamento kiel aperas, ekzemple en Jesaja 8,20: *" Tiam al la instruo kaj al la atesto! se ili ne diros konforme al tio, ili ne havos matenan ĉielruĝon.!"*

La tradicio en katolikismo
--------------------------

La Katolika Eklezio opinias ke la publika revelacio pri la kristana mesaĝo konkludiĝis kun la morto de la lasta apostolo. Tamen al la Sankta Skribo ĝi alflankigas la "tradicio", intencita kiel doktrino, sentoj kaj kutimoj kiuj ne povas esti deduktitaj el la Biblio, sed kiuj estis buŝe transdonitaj dee generacio al generacio pere de aŭtoritato supozigita inspirita. Tiu tradicio, por esti konsiderita valida, devas esti en harmonio kun tio aŭtoritate transdonita de la apostoloj kaj registrita en la Nova Testamento. Substance la ideo pri ekskluziva subordigo al la vorto de la Skribo estas fremda jam al Patroj de Eklezio, laŭ kiuj la tradicio viva estis konsiderita la medio ene de kiu legi la samajn Sanktajn Skribojn (regula fidei)

Vidu ankaŭ
----------

* Tradicio
* Revelacio
* Patroj de la Eklezio

Notoj
-----

1. ↑  Ekzegezistoj trovas ankaŭ aliajn pasaĵojn en la Nova Testamento aludantajn al la tradicio, sed la juĝo ne estas unuanima. Krome pri la sama doktrino en la Malnova Testamento la problemo ne ekzistas ĉar ĉiuj rabenaj skoloj parolas pri Torao neskribita transdonita eksterbiblie, do laŭtradicie.
2. ↑  Enrico Cattaneo, Patres ecclesiae. Un'introduzione alla teologia dei padri della Chiesa, Il pozzo di Giacobbe, 2007.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon CSKA (BKL Moskvo). |

La klubo **CSKA Moskvo** (ruse *Центральный Спортивный Клуб Армии (ЦСКА Москва)*, latinliterigite *Centralnij Sportivnij klubo Armii (CSKA Moskva)*, do "centra sporta klubo armea" de Moskvo) estas rusia sporta klubo, kiu historie havis fortajn ligojn al la Ruĝa Armeo de Sovetunio. Ĝi aparte konatas kiel futbalklubo, sed havas sukcesajn, intertempe sendependajn, sekciojn interalie ankaŭ pri glacihokeo, lukto, flugpilko, korbpilko, manpilko kaj ŝako. Interalie, kiu ŝaka sekcio en 1986, 1988 kaj 1990 gajnis la eŭropan ĉampionadon de klubaj teamoj.

Historio
--------

La klubo nuntempe nomata CSKA Moskvo fondiĝis la 26-an de junio 1911 (laŭ la internacie pli konata gregoria kalendaro) je la nomo *OLLS* aŭ plennome ruse Общество любителей лыжного спорта (ОЛЛС}, latinliterigo *Obŝĉestbo ljubitelej lijŝnovo sporta*, do "Klubo de amikoj de la skiada sporto". Antaŭe jam en 1900 grupo da skiistoj dividiĝis de la *Moskva klubo de skiantoj*  (ruse Московский клуб лыжников (МКЛ), latinliterigo *Moskovskij klub lijŝnikov (MKL)*), cele al fondo de propra skiista klubo.

Inter la jaroj 1928 ĝis 1950 la klubo OLLS ricevis la nomon *CDKA* (ruse Спортивный клуб Центрального дома Красной Армии, ЦДКА, latinliterigo *Sportivnij klub Centralnovo doma Krasnoj Armii (CDKA)*, do sporta klubo de la centra domo de la Ruĝa Armeo), poste de 1950 ĝis 1956 la nomon *CDSA* (ruse Спортивный клуб Центрального дома Советской Армии, ЦСК МО, latinliterigo *Sportivnij klub Centralnovo doma Sovetskoj Armii, ZDSA*, do sporta klubo de la centra domo de la Sovetunia Armeo), poste de 1956 ĝis 1959 la nomon *CSK MO* (ruse Центральный спортивный клуб Министерства обороны, ЦСК МО, do centra sporta klubo de la ministerio pri defendo) kaj en la jaro 1960 en nomon CSKA Moskvo respektive centra sporta klubo armea de Moskvo, kiun ĝi havas ĝis nun.

Sukcesoj de la unua vira teamo futbala de la klubo
--------------------------------------------------

1. sovetunia ĉampionado - 7 venkoj
2. rusia pokalo - 6 venkoj
3. sovetunia pokalo - 5 venkoj
4. rusia ĉampionado - 3 venkoj
5. UEFA-pokalo - ekde 2009 nomata Eŭropa Ligo de UEFA - 1 venko

Stadiono
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Stadiona nomo | Arena Ĥimki |
| kapacito | 18 636 sidlokoj |
| fundo | natura herbejo |
| herbeja hejtado | ekzistas |
| ludejo | 105 x 68 metroj |

Vidu ankaŭ
----------

* CSKA (BKL Moskvo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio CSKA Moskvo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala kluba retejo (ruse kaj angle)
**Karbodeponejo** estis stokejo por terkarbo destinita por la transporto laŭflue de la Ruhr kaj la tiea vendado. 

Fine de la 18-a jarcento oni instalis la plej multajn karbodeponejojn lige kun la ekestanta regula ŝipiro sur la Ruhr. Esence karbodeponejo konsistis el fortikigita placo ĉirkaŭata de muro, kiu kuŝis tuj ĉeborde de la Ruhr, por ke la barĝoj povis albordiĝi tie por esti ŝarĝitaj per karboj. En la karbodeponejoj ekzistis apartaj stokoj por subdividi la stokitajn karbojn laŭ kvalito kaj deveno. 

En la Ruhr-Regiono ĉiu minejo, kies karboj estis transportata laŭflue de la Ruhr, havis propran karbodeponejon por siaj karboj. Oni transportis la karbojn tien per ĉarumo aŭ vagonetaro. Poste ankaŭ ekzistis unuaj fervojoj kiel la *Muttentalbahn*, kiuj transportis la karbojn el pluraj galerioj al la deponejo.

Pro la evoluigo de la Ruhr-Regiono per la fervojlinioj la sur-Ruhr-a ŝipiro perdis sian gravecon kaj kun ĝi la karbodeponejo.

Oni konservis kaj restaŭris la deponejon *Nachtigall* en Witten.
Portalo kun kolona grupo.
Tutaspekto de malantaŭe.
La **Frakciejo de la Turingia Landa Parlamento** estas la plej malnova el tri konstruaĵoj, el kiuj konsistas la komplekso de la Landa Parlamento de Turingio. Ĝi troviĝas en la Arnstädter-strato en Erfurto kaj enhavas la oficejon de ĉiuj frakcioj.

Priskribo
---------

La konstruaĵo konstruitis inter 1936 kaj 1939 (inaŭguro en majo 1939) en la novklasikisma arkitekturstilo fare de la arkitektoj Arthur Reck kaj Wilhelm Pook laŭlonge de la tiama Hindenburg-strato. Unue ĝi gastigis la administradejon de la prusa registardistrikto Erfurto antaŭ sia utiligo fare de la turingia landa administracio kaj (ekde 1952) fare de la distrikta administracio (kiam estis nuligitaj la landoj en la sovetie okupita zono). En 1990 tie ekloĝis la Landa parlamento.

Montrilo politika
-----------------

La konstruo estis estinta ankaŭ politika signo: Prusio montris tiel, ke Erfurto estas prusa urbo kaj neniam apartenu al iu turingia lando (kion ripetfoje estis postulintaj diversaj iniciativoj). Intence oni imitis la stilon de Karl Friedrich Schinkel mem kaj ornamis la konstruaĵon nur konservative-sobre. Ĉar la ununura allogilo de la 100 metrojn longa fasado en la direkto de Arnstädter-strato estas granddimensia kolona grupo antaŭ la enirejo.

La longa serio da lukarnoj fronte kaj poste, kiu malavantaĝe modifis la arkitekturan tuton, devenas el la GDR-tempo. Sur la firsto estas nun la plej supra parto de moderna lifto.

Literaturo
----------

* Ulrich Wieler k.a.: *arĉitekturführer thüringen 2: Vom Bauhaus bis heute*, Verlag der Bauhaus-Universität, Weimar 2006, ISBN 3-86068-278-4.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri la porfrakcia konstruaĵo. Arkivigite je 2016-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
**Castlerigg**  
—  

La ŝtoncirklo **Castlerigg** (diverse nomata, interalie **Keswick Carles**, **Carles**, **Carsles**, **Castle-rig** aŭ **Druids' Circle** [Druida Cirklo]) situas proksime de Keswick, Cumbria, nordokidenta Anglio. Unu el proksimume 1 300 ŝtoncirkloj en la Brita insularo kaj Bretonio, ĝi konstruiĝis kadre de megalita tradicio, kiu daŭris de 3 300 ĝis 900 jaroj a.K. dum la malfrua neolitiko kaj frua bronza epokoj. Diversaj arĥeologoj komentis aprobe pri la beleco kaj romantikeco de la cirklo Castlerigg kaj ties natura ĉirkaŭaĵo. En sia verko pri la ŝtonaj cirkloj de Cumbria, John Waterhouse skribis, ke ĝi estas "unu el la plej vide imponaj prahistoriaj monumentoj en Vritio." Ĉiujare, miloj da turistoj vojaĝas al la loko, farante ĝin la plej vizitata ŝtoncirklo en Cumbria. La plataĵo formas la levitan centron de natura amfiteatro, kaj el la interno de la cirklo eblas vidi kelkajn el la plej altaj montoj en Cumbria: Helvellym, Skiddaw, Grasmoor, kaj Blencathra.
54° 36′ 10″ Nordo 3° 05′ 54″ Okcidento﻿ / ﻿54.6028 °N, 3.0984 °U﻿ / 54.6028; -3.0984 (mapo)

* Kategorio Castlerigg (ŝtoncirklo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
mapo de la Kanalo de Bristol
satelita bildo
La **Kanalo de Bristol** (angle *Bristol Channel*; kimre *Môr Hafren*), estas golfo ĉe la okcidente bordo de Britio, inter Anglio (Kornvalo) kaj Kimrio. La esperantan nomon en tiu formo jam uzis L. L. Zamenhof, teorie imageblus ankaŭ variaĵoj kiel *Bristola Kanalo* aŭ *Kanalo de Bristolo*, sed respekte al la plej frua nomigo, menciita interalie en PIV, tiu formo preferindas.

Ĉiuj formoj krom tiu en la kimra kaj aliaj keltaj lingvoj aludas al tio, ke la brita urbego Bristol situas proksime de la pleja oriento de la golfo. La vorto "kanalo" povas soni misgvide, ĉar fakte (komparu la difinojn de la vorto kanalo) nek temas pri "artefarita akvovojo" nek pri "parto de maro, pli larĝa ol markolo, kaj komunikiganta du marojn", sed ĝi tamen tiom tradiciiĝis, ke ĝi pluuziĝas. Konkrete temas pri funeloforma golfo de la Atlantika Oceano, kies plej okcidenta parto konsistigas la marenfluejon de la rivero Severn. En la golfo la alta kaj malalta tajdoj estas tiom plifortigataj, ke ekestas la plej grandaj marnivelaj diferencoj de Anglio. Ĉe la kimra bordo de la Kanalo de Bristol situas la plej gravaj golfaj havenoj , Cardiff kaj Swansea, la nomdona urbo Bristol per la rivero *Avon* ligatas al la golfo. En la Kanalo de Bristol ankaŭ situas la insulo *Lundy*.

La 20-an de januaro 1607 en la Kanalo de Bristol okazis la plej katastrofa inundo de la historio de Britio, kiam inunda ondo dronigis pli-malpli 2000 homojn.

La Kanalo de Bristol estas la scenejo de partoj de la romano *Salar la salmo* de Henry Williamson.

Vidu ankaŭ
----------

* Lundy

51° 22' 20" norde, 3° 50' 23" okcidente &pagename=Kanalo\_de\_Bristol Mapo

* Kategorio Kanalo de Bristol en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sylwester Braun** pseŭdonomo *Kris* (naskiĝis la 1-an de januaro 1909 en Varsovio, mortis la 9-an de februaro 1996 samloke) – diplomito pri geodezio, laboristo de la Buroo pri Urboplanado. Konata kiel kreinto de fotoj dokumentantaj eventojn de la germana okupado kaj la ribelo de Varsovio. Li estis fotoĵurnalisto aganta kiel Kampa Armea Raportisto.

Al konspira Foto-Raportejo de la Buroo pri Informado kaj Propagando de Pola Enlanda Armeo li aliĝis nur en la unuaj tagoj de la insurekcio. Li do ne estis instruata kiel armea fotoraportisto. De ĉiuj liaj fotoj saviĝis nur tiuj dokumentantaj la ribelon de Varsovio. El inter ĉ. 3000 konserviĝis 1520. Li estis oficiro de la bataliono "Wilki" (Lupoj). En loĝejo de la brikdomo ĉe la strato Kopernika 28 sur la 3-a etaĝo li havis sian laborejon kaj laboratorion. La brikdomo bruliĝis septembre 1944. Plejofte li fotis en Mezurbo. Karakteriza por lia laboro etis fotado per serioj – kutime li ne faris unuopajn fotojn. Post kapitulaco li forlasis Varsovion la 6-an de oktobro. Fuĝis de la transporto al militkaptitejo, januare 1945 revenis al la ĉefurbo por kunporti kaŝitajn negativojn. Li foriris al Svedio kaj en 1964 al Usono. Mortis en Varsovio.

En 1981 la arkivon de ribelaj negativoj transdonis al la Muzeo de Varsovio.

Distingita interalie per la Komandora Kruco de la Merit-Ordeno de Pola Respubliko (la 26-an de julio 1994).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sylwester Braun en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Opis "Godziny W" napisany przez Sylwestra Brauna Priskribo de la Horo "W" verkita de Sylwester Braun
* Komentarze Sylwestra Brauna do własnych zdjęć (ang)  Arkivigite je 2018-03-28 per la retarkivo Wayback Machine Komentoj de Sylwester Braun al la propraj fotoj angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 545742
* GND: 1140133292
* LCCN: n84101448
* VIAF: 111282367
* ISNI: 000000011698919X
* SUDOC: 139980768
 |
La **Muzeo de la Kostumo** (hispane *Museo del Traje*) estas nacia muzeo dependa de la Kulturministerio de Hispanio, situanta ĉe la Avenuo Juan de Herrera numero 2, en la Universitata Urbo de Madrido (Hispanio). Ties fundamenta celo estas helpi al la kono de la historia evoluo de la vestaĵaro kaj de la atestiloj de la etnologia heredo reprezenta de la kulturoj de la hispaniaj popoloj.

Historio
--------

Tiu muzeo, spite esti nova institucio, estas rezulto de longa kaj kurioza historio. Nome ties deveno estas ĉe Ekspozicio de la Historia Kostumaro, okazinta en 1925. Per la diskurso inaŭgura de tiu evento, la Grafo Romanones prezentis la ideon konverti tiun ekspozicion portempan en porĉiama Muzeo de la Kostumo.

Post du jaroj oni kreis konsilantaron de la Muzeo kiu devis respondeci pri la havaĵoj de la Ekspozicio, ĉu donacitaj aŭ akiritaj de la ŝtato, kaj formi el ili la novan Muzeo de la Regiona kaj Historia Kostumo (1927-1934).

En 1934, oni realigis la ideon krei alian institucion, kiu kompilu tiujn kolektojn kaj krome trezorigu la tradiciojn de la hispaniaj popoloj. Tiu nova muzeo, nome la Muzeo *del Pueblo Español*, aldonis la kolektojn de la *Seminario de Etnografía y Artes Populares de la Escuela Superior de Magisterio*, kaj ampleksajn seriojn de objektoj kiujn la diversaj Regionaj Konsilantaroj akiris el 1934 al 1936.

Post diversaj ŝanĝoj de sidejo, oni translokigis la kolektojn, en 1983, al la konstruaĵo kiun aktuale okupas, kaj kiu tiam estis sidejo de la Hispana Muzeo de Nuntempa Arto.

Kolektoj
--------

Konstruaĵo
----------

Aliro
-----

Agado
-----

* Kategorio Muzeo de la Kostumo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 434423
* GND: 16035371-3
* LCCN: n2006095644
* VIAF: 151167156
* ISNI: 0000000121851187
* SUDOC: 109342089
* BNE: XX247977
 |
**Tomasz Rzymkowski** (naskiĝis la 31-an de julio 1986 en Kutno) estas pola politikisto, doktoro pri juro, parlamentano de la Pola Sejmo en la 8-a oficperiodo (2015 -), membro de Ruch Narodowy (Nacia Movado) kaj de la Asocio KoLiber, kandidatis el la listo de balot-komitato de Paweł Kukiz "**Kukiz'15**". Favora por Esperanto, li promesis ke baldaŭ estos membro de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE).

.

Biografio
---------

Li estas juristo kaj finis la Juran Fakultaton de Katolika Universitato de Lublin "Johano Paŭlo la 2-a" en Lublino kaj tie li estis doktoriĝ-kandidato en tiu universitato en la Katedro de Historio pri Ŝtato kaj Juro. Doktoriĝis en la jaro 2018. Li finis la postdiplomajn studojn en Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego en Varsovio kaj en la Katolika Universitato de Lublin "Johano Paŭlo la 2-a" en Lublino.

La 31-an de julio 2019 li transiris al la Parlamenta Klubo de Rajto kaj Justeco. Poste li estis kandidato de Rajto kaj Justeco en la Parlamentaj Balotoj 2019 kaj sukcese akiris la mandaton al Pola Sejmo.

Esperanto
---------

maldekstra
Favora por Esperanto, li promesis, ke baldaŭ estos membro de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) dum la renkontiĝo en sia parlamenta oficejo en Łowicz / Loviĉo kun Eduardo Kozyra - la prezidanto de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando).

Referencoj
----------

1. ↑   Serwis PKW – Parlamentaj Balotoj 2015. Alirita 2015-10-27.
2. ↑   Tomasz Rzymkowski. Arkivita el la originalo je 2015-10-05. Alirita 2015-10-25.

* Kategorio Tomasz Rzymkowski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 550701
* VIAF: 306405439
 |
Domo ĉirkaŭita de *fladry*.
**Fladry** estas ŝnuro kun helaj (kutime ruĝaj, flavaj aŭ oranĝaj) pecoj de ŝtofo ligitaj al ĝi.

Komence *fladry* estis uzita por ĉasado, plejofte por ĉasadi lupojn kaj vulpojn. Nuntempe *fladry* estas uzita por protekti paŝtejojn kontraŭ predantoj. Koloraj moviĝantaj flagoj elvokas timon en multaj bestoj, tial ili ne transiras markitan areon de la ŝnuro. Kiam bestio transpasis la ŝnuron, ĝi ne plu timas *fladry*-n.

Nuntempe *fladry* estas uzita kun elektraj bariloj, gardhundoj kaj aliaj metodoj. Kombini malsamajn aplikojn pliigas la nivelon de brutar-protektado.

Trajtoj de la ĝusta *fladry*
----------------------------

* samlongaj strioj de akvorezista materialo; strioj de ŝtofo mezurantaj 10x60 cm
* vertikalaj strioj pendantaj je egalaj distancoj, sen rompo sur maldika ŝnuro; la distanco inter la vertikalaj strioj estas 40 cm
* streĉita linio; streĉita *fladry* linio, 3–4 mm en diametro, pendis sur bastonoj fiksitaj en la grundo, 1,5–2 m super la konturo
* perfekte fermita *cirkvito*; la distanco de la malsupra rando de la pendanta, vertikala strio de la grundo estas en la gamo de 10–20 cm (averaĝe 15 cm)

Referencoj
----------

1. ↑
2. 1 2 3

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fladry en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Efikeco de la fladry ĉe YouTube


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820760
 |
**Vladimír VÁŇA** (naskiĝis la 17-an de februaro 1932 - mortis la 25-an de marto 2000) estis ĉeĥa esperantisto kaj filatelisto el Plzeň, tradukinto de la fama verko de Jaroslav Hašek, *La travivaĵoj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito*.

Li estas konata precipe el *Paŝoj al Plena Posedo* de W. Auld kiel aŭtoro de la plej komika rakonto Kiel ni mortigadis leporon por la antaŭkristnaska vespermanĝo (Paŝo 26). Li verkis ankaŭ aliajn rakontojn aprezitajn dum Belartaj Konkursoj: (Kiel mi eniris Parnason, Kisteho, Maljuna koro, Milita danco, La Fortuno, Kiel kondutas al ni kelkaj oficistoj, La konscienco). La rakontoj aperis libroforme en 2002 sub la nomo *Rakontoj ne nur ŝercaj*.

Grava parto de lia verkaro estas tradukoj. En 1965 eldonis Stafeto lian tradukon de tragedia novelo *Romeo, Julieta kaj la tenebro* de Jan Otčenášek kun antaŭparolo de Louis Aragon, verkita por tiu ĉi Esperantlingva eldono (vidu PIV, p. 1099: *Romeo, Julieta kaj la Tenebro* estas majstre tradukita").

Sian talenton li elprovis ankaŭ ĉe la ĉefverko de Jaroslav Hašek **La aventuroj de la brava soldato Švejk dum la mondmilito**, kiu aperis fine de la jaro 2004 en la serio Oriento-Okcidento, eldonita de KAVA-PECH. Jam antaŭe estis la traduko publikigita elektronike en eLibrejo.

Kiel filatelisto li gajnis ofte medalojn kaj ĉefajn premiojn pro sia Esperanto-kolekto de poŝtmarkoj modele aranĝita, plej ofte en neesperantistaj filatelaj ekspozicioj (la lastan du semajnojn antaŭ la morto). Li verkis ankaŭ artikolojn pri modela aranĝado de filatelista ekspozicio.

Verkoj
------

* *Katalogo pri Esperanto-poŝtmarkoj* (EKIK, 1967)
* *Rakontoj ne nur ŝercaj* (2002)
* *Kiel krei filatelan ekspozicio je la temo Esperanto* (1977)
* *Tutaĵoj je la temo Esperanto* (1986)

Tradukoj
--------

* Jan Otčenášek: *Romeo, Julieta kaj la tenebro* (1965)
* Jaroslav Hašek: *Aventuroj de la Brava Soldato Ŝvejk dum la Mondmilito* (2004, serio Oriento-Okcidento)

Plie li tradukis plurajn rakontojn, kiuj aperis en gazetoj:

* Stefania Grodzieńska: *Elflugos la birdeto; Kiel ĉiam*
* Jaroslav Hašek: *Kial Baĉi havis haltigita la avancon; Kunveno de nia komunuma reprezentantaro en Mejdlovary*
* Jiří Haussmann: *Danoj en Praha'*
* František Němec: *Alberto sur erara vojo; Sinjoro Sanytr postulas sian subtason*
* Eduard Petiška: *Prometeo*
* Karel Poláček: *Joakimo kaj la parencaro; La kompensa komerco I*

Eksteraj ligiloj
----------------

* eLibrejo Arkivigite je 2005-03-13 per la retarkivo Wayback Machine
* Verkoj de kaj pri Vladimír Vána[*rompita ligilo*] en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback Machine
Air dum la festivalo Eurockéennes en Belfort (Francio) en 2007.
**Air** estas franca muzikgrupo de Versailles kreita en 1995 de Jean-Benoît Dunckel kaj Nicolas Godin.

Ĝi estas ligata al la muzika movado franca tuŝo (franca elektronika muziko). Ĝia sukceso estas internacia, ĉefe en Britio kaj Usono. En 1998, ĝia unua albumo Moon Safari estas unu el la diskoj de la jaro, dank'al la ŝlagro "Sexy Boy". Du jarojn poste, la muziko de The Virgin Suicides kunmetita por la samnoma filmo de Sofia Coppola, permesas al la grupo establi sian reputacion.

Ĉe la limo de elektronika muziko, popmuziko kaj psikedela roko, la grupo kreas sian propran muzikan stilon per proponoj de kosmaj melodioj, en kiuj multaj gitaraj ripetfrazoj akompanas elektronikajn sonojn kaj voĉojn. Malgraŭ iliaj ŝajnaj timidoj, Jean-Benoît Dunckel kaj Nicolas Godin ne evitas la koncertojn kaj regule organizas internaciajn turneojn famajn por iliaj alternativaj versioj kaj iliaj senperaj reinterpretoj de iuj el iliaj titoloj.

Air kunlaboris kun Beck, Charlotte Gainsbourg, Jarvis Cocker (Pulp), Neil Hannon (The divine comedy) kaj Nigel Godrich.

* Air (rokgrupo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Air (rokgrupo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 646904
* GND: 5124946-7
* LCCN: n79085260
* VIAF: 137113344
* ISNI: 0000000123694584, 0000000123699916
* SUDOC: 077442148
* BNF: 140100943
* MBA: cb67438a-7f50-4f2b-a6f1-2bb2729fd538
* BIBSYS: 1507616672569
* NKC: xx0018769
* BNE: XX5191798
 |
Panorama vido de la akvobaraĵo Itajpuo, kun la trafalejoj (fermitaj en la tempo de fotado) en maldekstra flankoPanorama vido de la akvobaraĵo Itajpuo, kun la trafalejoj (fermitaj en la tempo de fotado) en maldekstra flanko
Koordinatoj: 25° 24′ 29″ S 54° 35′ 20″ U﻿ / ﻿25.40806 °S, 54.58889 °U﻿ / -25.40806; -54.58889 (mapo)

Interne de la akvobaraĵo
Akvobaraĵo **Itajpuo** (portugale: *Itaipu*) estas la plej granda hidroelektra centralo en la mondo. Ĝi funkcias per la rivero Parano kaj produktas 25% el la elektro de Brazilo kaj 90% de Paragvajo. Ĝi povas produkti elektron je 12.600 MW, kun 18 generatoroj de po 700 MW. La unua generatoro komencis funkcii en majo 1984 kaj el la 18-a je la 9-a de aprilo, 1991. Tamen, la centralo ĉe Jangzi-rivero en Ĉinio pli ol tio, kiam ĝi estos finkonstruita en 2009.

Strategia celo
--------------

Krom hidroelektrika centralo, Itajpuo ankaŭ estis konstruita kun milita strategia celo. Ĝi estas ekzakte en landlimo inter Brazilo kaj Argentino, kaj se oni malfermos la kluzojn, en kelkaj horoj, la akvoj detruos la ĉefajn urbojn de la plej riĉaj provincoj de Argentino, kaj, tre eble kaŭzos grandan detruon eĉ en Bonaero. Pro tio, argentinaj militistoj nomas Itajpuon "hidraulika bombo". Dum la konstruado de Itajpuo, Argentino intencis akiri atombombon por minaci Brazilon. Tio okazis dum la tempo kiam ambaŭ Brazilo kaj Argentino havis militistan registaron, sed, post la fino de militista periodo, oni ne plu parolis pri tio, kvankam la ebleco de milita uzo de Itaipuo ankoraŭ daŭras.

Akcidentoj
----------

La 10-an de novembro 2009, vespere okazis paneo, pro kiu restis sen elektro grandegaj brazilaj urboj, inkluzive de Rio-de-Ĵanejro, San-Paŭlo kaj Belo Horizonte. Entute la sekvoj de la akcidento efikis 50 milionoj da homoj. Post du horoj la elektroprovizado estis restarigita.

* 
* 

* Itajpuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Itajpuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Vivostilaj malsanoj**, nomitaj ankaŭ **malsanoj de civilizo**, povas esti difinitaj kiel malsanoj ligitaj kun propraj vivostiloj kaj partikulare de riĉuloj. Neniu el tiuj malsanoj estas netranspaseblaj malsanoj. Ili estas okazigitaj de manko de fisika aktiveco, nesana manĝokutimo, drinkado, droguzado kaj tabakfumado, kio povas konduki al korvaskula malsano, koratako, obezeco, diabeto tipo 2 kaj pulmokancero. La malsanoj kiuj ŝajnas pliiĝi en frekvenco laŭ landoj iĝas pli industriigitaj kaj la homoj vivas plu estas la Alzheimer-malsano, la artrito, la aterosklerozo, la astmo, la kancero, la kronika hepatomalsano aŭ cirozo, la kronika obstrukca pneŭmonopatio, la kojlito, la agaciĝa intesta sindromo, la diabeto tipo 2, la korvaskula malsano, la hipertensio, la metabola sindromo, la kronika renmalordo, la ostoporozo, la plurkista ovarsindromo, la koratako, la deprimo, la obezeco kaj la vaskula demenco.

Vivostilaj malsanoj povus havi efikon sur la laborforto kaj la kosto de la sanzorgo. Trakti tiujn netranspaseblajn malsanojn povas esti multekoste. Povas esti kritika por la sano de la paciento povi ricevi unuarangan preventon kaj identigi fruajn simptomojn de tiuj netranspaseblaj malsanoj. Oni supozas, ke tiuj vivostilaj malsanoj pliiĝos laŭlonge de la jaroj se la homoj ne plibonigos sian vivostilon.

Kelkaj fakuloj indikas distingon inter malsanoj pro vivodaŭro kaj malsanoj pro civilizo aŭ malsanoj de bonfarto. Kelkaj malsanoj, kiel diabeto, kario kaj astmo, aperas je pli grandaj proporcioj en junaj populacioj kiuj vivas en "okcidenta" vojo; ilia pliiĝanta frekvenco ne estas rilataj al aĝo, kaj tiel la terminoj ne povas esti akurate uzataj interŝanĝeble por ĉiuj malsanoj.

Referencoj
----------

1. ↑   Lifestyle disease. Arkivita el la originalo je 2018-12-25. Alirita 2016-05-12.
2. ↑   (2019) "LIFESTYLE DISEASES: Keeping fit for a better tomorrow", *The Indian Journal of Medical Research* **149** (Suppl 1), p. S129–S135. doi:10.4103/0971-5916.251669.
3. ↑  "Lifestyle diseases 'cost economy'",  *Cape Argus*, 13a de Septembro 2011.
4. ↑   (2017) "Who is at risk of chronic disease? Associations between risk profiles of physical activity, sitting and cardio-metabolic disease in Australian adults", *Australian and New Zealand Journal of Public Health* **41** (2), p. 178–183. doi:10.1111/1753-6405.12627. ProQuest 2290216359.
5. ↑  Bitar, Adrienne Rose.  (Januaro 2018) *Diet and the Disease of Civilization*. Rutgers University Press. ISBN 978-0-8135-8964-0.
6. ↑  Pollan, Michael.  (2008) *In Defense of Food: An Eater's Manifesto*. Penguin Press HC, The. ISBN 978-1-59420-145-5.

* Kategorio Vivostilaj malsanoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 730501
 |