recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
la kirko de Deubach
la ligna kampanilo
**Preĝejo Sankta Petro kaj Paŭlo** (germane: *Peter- und Paulskirche*) troviĝas en Deubach, urbokvartalo de Wutha-Farnroda, Germanujo.

Historio
--------

La konstruaĵo situas meze de la vilaĝo sur altaĵo estante la plej malnova ejo tie. Iam ĝi estis eĉ pilgrimada kapelo sub la patroneco de Sankta Petro fondite fare de Sankta Bonifaco aŭ de unu liaj disĉiploj. Sed la kapelo kadukis en la 16-a jarcento kaj la vilaĝanoj ĝuis animzorgadon fare de Schönau. Ĝi ne antaŭ la 18-a jarcento estis rekonstruita. En 1740 oni metis turon supren kaj en 1775 oni alkonstruis sakristion.

En 1843 terenfalis pro neklaraj kaŭzoj parto de la ŭesta vandaro. Ankaŭ pro tio ricevis la du sonoriloj lignan kampanilon sur la tombejo. Ili ĝis hodiaŭ frapiĝas mane. En 1981 la kirko estis restaŭrita kun helpo de fratio el Wernigshausen (ekz. rilate al la farbado).

Meblaro
-------

Interne estas triptiko, kiu fariĝis laŭ la tekniko de pentrado de tavolo post tavolo, kun bildigoj de scenoj el la vivo de la du preĝejpatronoj. Samo estis farita ĉe la galerioj.

Referencoj
----------

* Kategorio Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Deubach) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑  kirkohistorio kun bildoj sur la paĝaro de EKMD

50.94133610.460195Koordinatoj: 50° 56′ 29″ N, 10° 27′ 37″ O (mapo)
Koordinatoj: 49° 14′ 18″ N 16° 30′ 29″ O﻿ / ﻿49.23833 °N, 16.50806 °O﻿ / 49.23833; 16.50806 (mapo)

Digolago de Brno
Vido de la digo
Unu el la ŝipoj sur la rezervujo
Artfajraĵ konkursoj Ignis Brunensis
**Digolago de Brno** aŭ **Baraĵlago de Brno**, antaŭe konata kiel la **digolago de Kníničky** (ĉeĥe: *Brněnská přehrada*, en hanteco ankaŭ konata kiel *Prýgl*) estas digolago (baraĵlago) sur rivero Svratka rekte antaŭ urbo Brno. La konstruado de digo ĉe la 56-a rivera kilometro da rivero Svratka, kune kun inundiĝo de valo, kie estis vilaĝo Kníničky, kreis la digolagon de Brno. La digolago ekfunkciis kiel akvorezervujo por Brno, loko por ripozo, kaj ankaŭ kiel fonto de elektra energio.

Bazaj informoj
--------------

La ideo de kreado de digo ĉe rivero Svratka estas de komenco de la 20-a jarcento; tamen, ĝia konstruo estis realigita maljam en jaroj 1936-1940-a. La ĉefinvestanto estis la tiama Ministerio de Publika konstruaj laboroj.

La akvostokado komenciĝas sub la digo ĉe la Tejkalův muelejo en Veverská Bítýška kaj entute temas pri preskaŭ 10 km al la digo sur la limo de la regionoj Brno-Bystrc kaj Brno-Kníničky. La inundita areo kovras 259 ha. La neaktiva stokado atingas ĝis 7.6 milionojn m³; la rezervospaco estas 10.8 milion m³. La konkreta solida digo estas 7.14 m larĝa en korono kaj 120 m longa. Ĝi leviĝas 23.5 m super la fundo en alteco de 233.72 m.

Turismo
-------

Digolago de Brno estas populara feria areo de lokuloj kaj vizitantoj. Ekzistas vastaj arbaroj sur ambaŭ flankoj de la digolago kaj tiel ekzistas ŝancoj ne nur por naĝantoj kaj akvosportoj, sed ankaŭ piedaj promenoj kaj biciklaj ekskursoj. La Veveří Kastelo estas populara celloko por turistoj, ankaŭ. Ĝi pliiĝas super roko proksime al Veverská Bítýška. Ekzistas ponto por biciklantoj kaj piedpromenantoj tra la digolago proksime al la kastelo.

La digo povas esti vizitita dum tuta jaro. Naĝado en la akvo estas sekura. Bluverdaj bakterioj tre malofte aperas nur en la suda pinto de la digo.

Kulturo
-------

En la fino de majo kaj komenco de junio okazas sur digolago grava internacia artfajraĵ konkurso Ignis Brunensis.

Ŝipa trafiko
------------

La Transporta entrepreno de urbo Brno trafikas kvin ŝipojn sur la rezervujo de aprilo ĝis oktobro. La ŝipoj havas deponon en Bystrc kaj ofertas konekton de Bystrc al burgo Veveří kaj kelkaj eĉ al Veverská Bítýška. Biletoj povas esti aĉetitaj en la haveno ĉe la biletvendejo aŭ rekte sur ŝipoj. Ĉiuj ŝipoj havas nomojn - laŭ partneraj urboj de Brno: Dallas, Lepsiko, Stuttgart, Utrechto kaj Vieno.
**preĝejo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Ugod en la urbomezo sur tre malalta monteto.

Historio
--------

La plej frua preĝejo funkciis jam en la malfrua mezepoko. En la 18-a jarcento oni konstruis lignan preĝejon kun sonorilstablo anstataŭ la malaperinta malnova preĝejo. Pli frue en 1726 alvenis la unua pastro. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en la 1750-aj jaroj. En 1796 la granda ŝtormo kaŭzis difektojn. En 1816 kaj 1856 la preĝejo estis pentrita. En 1888 oni konstruis apud la preĝejo golgoton, kiu ricevis novajn reliefojn en 1986. La orgeno estas aŭdebla ekde 1906.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, apude troviĝas triopo de la kruco, iom da muroruinoj de la fortikaĵo. En mezo de la fasado la kvadrata turo altiĝas, malsupre la enirejo situas. La absido formas kvadraton, oni pentris interne bildojn pri Sankta Maria kaj Stefano la 1-a (Hungario) en 1852. La origina altaro funkciis ĝis 1763, la sekva altaro fariĝis el marmoro. La ĉefaltara bildo pri martireco de Sanktaj Petro kaj Paŭlo estis pentrita en 1797, ĝi estas kopiaĵo de bildo de Preĝejo Sankta Stefano (Pápa). La flanka altaro dediĉita al Sankta Karolo el Baromeo estis farita en 1763. Apude situas lignaj skulptaĵoj pri Johano Baptisto kaj Johano Nepomuko. La mebloj plej ofte estas originaj, la benkoj estas novaj el 1974.

Kermeso okazas en la 29-an de junio.

Fontoj
------

* hungare
* kun multe da fotoj
* hungare kun bildserio
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika monumento historia en vilaĝo Abasár (Hungario).

Historio
--------

La kirko supozeble konstruiĝis dum regado de Stefano la 1-a (Hungario), sed estas aliaj opinioj: ĝi konstruiĝis en la 13-a jarcento. En 1731 la kirko estis plene barokigita. En la sekvantaj tempoj ĝi ofte estis trakonstruita, eĉ en 1783 la navo iĝis pli longa, nova turo estis konstruita, interne galerio konstruiĝis. La orgeno estis kreita en 1933. La freskoj estis pentritaj en 1940 fare de Lajos Márton (pentristo).

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en korto, sed en la korto estas videbla skulptaĵo pri Johano Nepomuko el la 19-a jarcento. La fasado estas simetria, krom la enirejo estas du niĉoj kun skulptaĵoj, granda fenestro, supre la turo altiĝas. La turopinto estas bulboforma. La absido estas duonronda. Sakristio kaj kapelo aliĝas al la navo. Interne la altaroj estis faritaj en la 18-a jarcento. Sur la plafono la fresko prezentas reĝon Samuel Aba. La vitraloj estis faritaj en 1995 fare de András Szilágyi (vitroartisto).

Kermeso okazas en la 29-an de junio.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**WYSIWYG** estas akronimo de la angla esprimo  ***W**hat **Y**ou **S**ee **I**s **W**hat **Y**ou **G**et* , kio signifas "kio vidiĝas, tio presiĝos" aŭ, mallonge, "vidate-vidote". La termino en komputado priskribas sistemon en kiu la enhavo (teksto kaj grafiko) vidiĝas ekrane dum redaktado tiel, kiel ĝi proksimume aspektos kiam presita aŭ vidigita kiel fina produkto, kiu povus esti presita dokumento, retpaĝo aŭ lumbilda prezentaĵo.

Origino de la esprimo WYSIWYG
-----------------------------

Larry Sinclair, inĝeniero ĉe *Triple I* (Information International, Inc.), ekuzis la esprimon por la ideo ke tio, kiun la uzanto de paĝaranĝa sistemo vidas ekrane, tion la uzanto ricevas ĉe la presilo. La esprimon popularigis novaĵletero, nomita WYSIWYG, kiun publikigis Ariene kaj Jose Ramos en la malfruaj 1970-aj jaroj. Post tri jaroj da publikigado, oni vendis la novaĵleteron al dungitoj de la Stanford Research Institute en Kalifornio, Usono.

La frazo *What you see is what you get* estis frapfrazo popularigita de la travestiita rolo *Geraldine* de Flip Wilson, en la usona televida komedio *Rowan & Martin's Laugh-In* en la 1960aj jaroj kaj poste en *The Flip Wilson Show* ĝis 1974. *Geraldine* ofte dirus tion por senkulpigi sin pro sia kaprica konduto. Jon Seybold kaj esploristoj ĉe PARC (kompanio) simple prenis la popularan kulturan referencon.

Referencoj
----------

1. ↑  John C. Wells, *English Esperanto English Dictionary*, Mondial, 2010, ISBN 978-1-59569-149-1
2. ↑  Hiltzik, Michael.  (1999) *Dealers of Lightning: Xerox PARC and the Dawn of the Computer Age*. HarperBusiness, p. 200. ISBN 0-88730-891-0.
3. ↑  Lohr, Steve.  (2001) *Go To*. Basic Books, p. 128. ISBN 0-465-04226-0.

Vidu ankaŭ
----------

* Tekstoprilaborilo
* Tekstoredaktilo
* Surtabla tipografio
**Transplantaĵeksperimento** ankaŭ konata kiel **komuna ĝardeneksperimento**, ( kvankam tiu ĉi termino estas pli plantospecifa ) estas eksperimento kie unu aŭ pli da organismoj estas movitaj de unu medio en alia(j)n. En kutima ĝardeneksperimento, du specioj de plantoj elkreskantaj en siaj indiĝenaj medioj ambaŭ estas transplantitaj en komunan medion. Reciproka transplantaĵo implikas enkondukadon de organismoj de ĉiu de du aŭ pli da medioj en la alia(j)n. Transplantaĵeksperimentoj ofte estas plenumitaj por testi ĉu ekzistas genetika komponanto por la diferencoj en populacioj. En lastatempaj jardekoj la progresoj de molekula biologio provizis al esploristoj la eblecon de studi genetikan variadon pli senpere. Tamen, transplantaĵeksperimentoj daŭre havas la avantaĝojn de esti simplaj kaj postuli nur malmulte da teknologio. Aliflanke, ili povas postuli konsiderindan tempon kaj laboron, kaj la nombro da testorganismoj ofte estas relative limigitaj .

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

1. ↑  Molles, Manuel C. Jr..  (2002) *Ecology: Concepts and Applications*, ‑a eldono, Nov-Jorko: The McGraw-Hill Companies, Inc. p. 586. ISBN 0-07-112252-4.

Vidu ankaŭ
----------

* Ekotipo
* Fenotipo
Vintra vido de malgranda parto de la rezervejo, el la rigardoturo Sloane
Slimbridge en julio, kun ĉefaj konstruaĵoj kaj la rigardoturo Sloane. La birdoj estas aro de Muta cigno
Mandarenanaso ĉe WWT Slimbridge
**WWT Slimbridge** estas naturrezervejo en humidejo administrata de Wildfowl and Wetlands Trust (nome britia bonfara organizaĵo) ĉe Slimbridge, Gloucestershire, Anglio. Slimbridge estas duone survoje inter Bristol kaj Gloucester ĉe la estuaro de la rivero Severn. La rezervejo estis al unua centro malfermita de WWT, nome la 10a de novembro 1946, danke al strebo de artisto kaj naturalisto Sir Peter Scott. En Britio estas nune ok lokoj de WWT.

La rezervejo ekzistas por zorgi kaj studi anasojn, anserojn kaj cignojn tutmondajn. Estas dekses rigardejoj por birdumantoj ĉe la kampoj, rojoj kaj lagoj borde de la rivero Severn kaj la Kanalo Gloucester kaj Sharpness.

WWT Slimbridge estas hejmo ankaŭ de WWT Consulting, filia entrepreno de la entreprenaro kiu havigas al klientoj per prihumidejaj konsultaraj servoj.

* Kategorio WWT Slimbridge en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Daroca de Rioja** [daROka deRJOĥa] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. 

La municipa teritorio de Daroca de Rioja, en la centro de la regiono.

Geografio
---------

Ĝi estas sur la deklivaro de montaro Sierra de Moncalvillo kaj sur la baseno de la rivero Iregua kaj estas komunikebla laŭ la regiona ŝoseo LR-341; laŭ tiu estas nordoriente Medrano kaj norde estas Hornos de Moncalvillo.

Historio
--------

La preĝejo.
Daroca de Rioja kaj la montaro Sierra de Moncalvillo.
Daroca estas sur la deklivo de la nomita "Cerro Castillo" (monteto de la kastelo) kio indikas, ke tie estis la kastelo de la senjorlando de Almoravid, kiu enhavis la teritoriojn de nunaj Daroca, Medrano, Sotés, Hornos... Antaŭ la 11-a jarcento Daroca estis nur zono de paŝtado kaj kortoj de bovoj, kaproj kaj ŝafoj ktp.

El la 12-a jarcento oni konstruis la preĝejon kaj oni ekregistris la loĝantaron. Samtempe ekis kultivado ĉe la bordo de la rivero Daroca nome de fruktoĝardenoj por hejma konsumado kaj sen irigacio ĉe Cabezo, Las llecas, La Cabañera, Parejon, Val, ktp. nome de cerealoj. Komence de la 13-a jarcento oni konstruis la ermitejon de Sankta Laŭrenco.

En 1732 oni okazigis plendojn de la domaro Daroca kontraŭ Navarrete pro la posedo de la monto Moncalvillo kaj kontraŭ Hornos pro la profito de tiu. Tio oftiĝos laŭlonge de la historio. Daroca aĉetis la juran jurisdikcion el Navarrete en 1793.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis el la 1950-aj jaroj kaj tial oni malaltiĝis el 148 loĝantoj ĝis 58 en 1982 kaj poste stabiliĝis ĝis nunaj 62.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo, forstado, kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, kaj la ermitejo, kaj rigardejoj al montaro pejzaĝo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796445
 |
Daruma
Pluraj daruma-oj
**Daruma** (japane: 達磨, *Bodhidharma*) estas unu el la plej ŝatataj bonŝancohelpiloj en Japanio.

Ĝi estas el papermaĉaĵo kaj estas pezigita de pezo por ke ĝi ne falu (vidu: staremulo). Tiel ĝi kuraĝigas starigon en ĉia situo. Oni ofte vendas ilin en budhismaj temploj. Sur *daruma* troviĝas japana skribosigno signifanta bonŝanco aŭ sukceso.

La figuro prezentas budhisman monaĥon kaj faman instruiston de la zen-budhismo, (Bodhidharmo). La figuro havas nek brakojn nek krurojn, ĉar la monaĥo laŭdire sidis medite dum 9 jaroj antaŭ rokmuro por atingi lumiĝon (io simila al Nirvano). Ĉar sidante medite brakoj kaj kruroj ne necesas, ili ne estas aldonita al la figuro. La monaĥo regis ŝajne ankaŭ jogon kaj diversajn luktoartojn kaj estis fondinto de la Ŝaolin-batalarto. Laŭ la legendo, Darumo endormiĝis dum la meditado, vekinte li tiom ĉagrenis pri tiu disciplinmanko, ke li fortranĉis siajn palpebrojn, tial la figuro havas grandegajn okulojn.

Daruma estas helpanto por realigi dezirojn. Unue oni kolorigas unu okulon. Viroj kolorigas la maldekstran okulon, virinoj la dekstran. La bonŝancohelpilo estu en iu loko, kie oni pasas ĉiutage. Kiam la deziro realiĝis oni kolorigas la alian okulon. Poste la figuro estos bruligita en templo.

Bibliografio
------------

* Henry Punsmann: *Daruma, a Symbol of Good Luck*. In: *Asian Folklore Studies*, Jg. 21, 1962. (PDF; 800 KB Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Daruma en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Daruma en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Daruma-muzeo, Japanio, Gabi Greve
* Diskutforumo pri daruma, Gabi Greve Arkivigite je 2013-09-09 per la retarkivo Wayback Machine
* Ttt-ejo de la Shōrinzan-Daruma-templo en Takasaki (japane)
Aleksandro vizitas Diogenon en Korinto - Diogeneo petas lin stari for el sia suno (gravuraĵo).
**La renkonto de Diogeno la Cinika kaj Aleksandro la Granda** estas unu el la plej bone studitaj anekdotoj el la historio de filozofio. Ekzistas multaj versioj el tiu. La plej populara rakontas ĝin kiel pruvo de la disdegno de Diogeno rilate al honoro, riĉo kaj respekto. Kiam Aleksandro demandis al Diogeno la Cinika kion li povis fari por li, la filozofo disdegne petis Aleksandron stari iomete flanken, ĉar li estis blokante al li sunlumon. Tiu respondo ŝajne plaĉis al Aleksandro, kiu ŝajne diris "Sed vere, se mi ne estus Aleksandro, mi ŝatus esti Diogeno."

Plutarko kaj Diogeno Laertio rakontas ke Aleksandro kaj Diogeno mortiĝis la saman tagon, en 323 a.K. Kvankam tiu koincido estas suspektinda (ĝi eble estas inventaĵo), la anekdoto, kaj la rilato inter la du figuroj, estis temo de multaj literaturaj kaj artaj verkoj laŭlonge de jarcentoj, el la verkoj de Diogeno Laertio al la teatraĵo de 1930 de David Pinski nome *Aleḳsander un Dyogenes*; inkluzive verkojn el la Mezepoko, kelkajn verkojn de Henry Fielding, kaj eble eĉ la teatraĵo de Shakespeare nome *Reĝo Lear*. La literaturo kaj artaĵoj estas etenda.

Versioj post versioj de la anekdoto venis, kies originoj ĉefe aspektas ĉu rekte aŭ nerekte, el la rakonto de la renkonto fare de Plutarko, kies fakta historieco estis pridemandita. Kelkaj el la plibeligitaj versioj de la anekdoto ne nomigas unu aŭ ambaŭ el la ĉefroluloj, kaj kelkaj metas Sokraton anstataŭ Diogenon.

Referencoj
----------

1. ↑  Liang Shiqiu.  (2007) "On Time", Joseph S. M. Lau: *The Columbia anthology of modern Chinese literature*, tradukita de King-fai Tam, 2‑a eldono, Modern Asian literature, Columbia University Press, p. 665 et seq.. ISBN 978-0-231-13841-3.
2. ↑   Stoneman 2004, p. 21.
3. ↑   Dillon 2004, pp. 187–188.
4. ↑  Plutarko, *Moralia*, 717c; Diogeno Laertio vi. 79, citante Demetrion de Magnezio kiel sia fonto. Ankaŭ el Suda, *Diogenes* δ1143
5. 1 2  Luis E. Navia.  (1996) *Classical cynicism: a critical study*, Contributions in philosophy **58**. Greenwood Publishing Group, p. 85,98–100,115–116. ISBN 978-0-313-30015-8.
6. ↑  John David Burnley.  (1979) "The Philosopher", *Chaucer's language and the philosophers' tradition*, Chaucer studies **2**. Boydell & Brewer Ltd, p. 70–71. ISBN 978-0-85991-051-4.

Bibliografio
------------

* Dillon, John M. (2004). Morality and custom in ancient Greece. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-34526-4.
* Stoneman, Richard (2004). Alexander the Great. Routledge. ISBN 0-415-31932-3.

* Kategorio Diogeno kaj Aleksandro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Barbara Pravi**, naskita kiel **Barbara Pjević** / cirile **Барбара Пјевић** (n. la 10-an de aprilo 1993 en Parizo), estas franca kantistino, kantokomponisto kaj aktorino de serba kaj irana deveno tra siaj geavoj.

Biografio
---------

Pjević naskiĝis en la franca ĉefurbo Parizo en familio de artistoj kaj muzikistoj. Ŝia patrinoflanka avo estis la irana pentristo kaj kaligrafo Hossein Zenderoudi. Ŝia patroflanka avo estis de serba deveno, ŝia patrino havas iranajn radikojn. Ŝi adoptis la artistan nomon Pravi kiel referenco al la serba vorto *prava*, kiu signifas aŭtenta kaj en esperanto ke ŝi 'pravas'.

Ŝia unua unuopaĵo, titolita *Pas grandir*, estis lanĉita en 2017. Du jarojn poste ŝi verkis *Bim bam toi*, la francan kontribuon por la Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2019. Jaron poste ŝi verkis *J'imagine*, kun kiu Valentina Tronel gajnis la Junularan Eŭrovido-Kantokonkurson 2020. Komence de 2021, ŝi mem partoprenis la francan antaŭselektadon por la Eŭrovido-Kantokonkurso. Ŝi gajnis per la kanto *Voilà*, kio signifas ke ŝi povas reprezenti Francion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2021.

Persona vivo
------------

Pravi estas tre aktiva en la batalo por fini perforton kontraŭ virinoj. Antaŭe ŝi mem spertis hejman perforton. Ŝi ofte kontribuis al muzikaj iniciatoj kiuj celas antaŭenigi la rajtojn de virinoj. Pravi ankaŭ donis TED-prelegon ĉe la *Emlyon Business School* pri sia kariero kaj kiel ŝi trovis memfidon.

Pravi citis ke Barbara, Jacques Brel, Georges Brassens, Françoise Hardy kaj Louis Aragon influis sian muzikan stilon.

Diskaro
-------

* 2017: *Barbara Pravi*
* 2020: *Reviens pour l'hiver*
* 2021: *Les prières*

Referencoj
----------

1. ↑  (fr) "*Eurovision-fr.net – Informations -Eurovision FRANCE 2021 : Entrevue exclusive avec Barbara Pravi*". *Eurovision-fr.net*. Arkivita de la originalo, la 30-an de januaro 2021.
2. ↑  (en) "*France: Barbara Pravi to fly the flag in Rotterdam singing "Voila*". Eurofans Radio. la 31-an de januaro 2021.
3. ↑  (fr) "*L'hymne féministe du MLF, "Debout les femmes", repris par 39 musiciennes*", OBS, la 23-an de novembro 2018.
4. ↑  (fr) Barbara Pravi en intervjuo: "*C’est à nous de faire en sorte que le 8 mars soit tous les jour*s", Aficia, arkivita de la originalo, la 28-an de novembro 2020.

Vidu ankaŭ
----------

* Eŭrovido-kantokonkurso

Ekstera ligilo
--------------

* Oficiala retejo de Bababa Pravi Arkivigite je 2021-05-23 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Barbara Pravi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 725865
* GND: 1226050166
* VIAF: 12147093653825000458
* ISNI: 0000 0004 5966 4311
* SUDOC: 257854045
* BNF: 17058641b
* MBA: 65e62f84-e581-4375-a650-8f2d394b05b3
 |
**Rapún** [raPUN] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko *Alto Gállego* (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco. 

La loĝloko Rapún mem estas en la suda valo inter Sabiñánigo kaj Guarguera, tute apud Sabiñánigo. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.

Historio
--------

Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico. 

Dum la Hispana Enlanda Milito, Rapún suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj).

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Rapún oni malaltiĝis ĝis nunaj 8 loĝantoj (2019).

Aktualo
-------

La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefa vidindaĵo estas la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo]



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814775
 |
**James Komack** (3-an de aŭgusto, 1924 - 24an de decembro 1997) estis usona televida produktisto, reĝisoro, verkisto kaj aktoro.

Komack prezentiĝis en la filmo kaj en la originala teatraĵo ĉe Broadway de la muzikaĵo Damn Yankees. En ambaŭ produktoj, li ludis la rolon de bazpilkludanto plenumante la kanton "(You Gotta Have) Heart". Komack ankaŭ aperis en la filmo de Frank Capra A Hole in the Head kiel Julius Manetta, la stulta filo de Mario (Edward G. Robinson) kaj Sophie (Thelma Ritter).

Komence en lia kariero, Komack laboris kiel komika staristo kaj estis en dek ses epizodoj kiel la Usona Mararmea dentisto Harvey Spencer Blair III, en la prezentaĵo de CBS, Hennesey, ĉefrolita de Jackie Cooper kaj Abby Dalton. Komack faris diskon de komedio, *James Komack at the Waldorf*. Ĝi ankaŭ diskigis albumon de muziko ĉe RCA Victor en 1957 titolita 'Inside Me' ', sub la reĝisorado de Dennis Farnon.

En decembro 1960, Komack aperis kiel D-ro. Franklin en la epizodo "Emergency" de la CBS-a antologiserio, The DuPont Show with June Allyson.

Komack laboris ĉe pluraj televidaj sukcesoj. En The Courtship of Eddie's Father, li aperis kiel "Onklo Norman" Tinker. Li aktoris kaj kreis televidaĵon Me kaj Maxx, kies titolan karakteron inspiris kaj nomis de sia filino. Li ankaŭ aperis en Get Smart, kreis Chico and the Man kaj helpis produkti Welcome Back, Kotter. Li estis reĝisoro de la epizodo "A Piece of the Action de Star Trek.

Komack estis en 1978 la kreinto kaj plenuma produktisto de la mallonge vivanta Another Day.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633923
* LCCN: no2004009195
* VIAF: 73557718
* ISNI: 0000 0000 5491 7210
* BNF: 141112017
* BNE: XX1601837
 |
**Darány** [darAnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Barcs.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 28 km²
* Loĝantaro: 970
* Poŝtkodo: 7988
* Telefonprefikso: 82

Situo
-----

Darány situas sur ebenaĵo, Dravo 3 km-ojn preterfluas, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Pécs-Barcs. La lasta urbo troviĝas 13, Szigetvár 22, Sellye 28 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229 laŭ tiama hungara ortografio *"Dran"*. Dum la turkoj la vilaĝo ne senhomiĝis. Vilaĝservoj estas aŭtonomioj de kroatoj kaj ciganoj, infanĝardeno, lernejo, kuracejo, apoteko, familihelpa servo.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo
* kalvinana klasikisma preĝejo de 1826
* malnova kverko, protektata de 1942

Ĝemelkomunumo
-------------

* Rumanio Székelyderzs, Rumanio

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.daranykozseg.hu
* w.nagyvofely.hu

* Kategorio Darány en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Dio - unu por ĉiuj (Surata kafejo)*** estas rakonto de Lev Tolstoj. Ĝi estas originale verkita en la rusa lingvo kaj publikigita en Esperanto en 1912, laŭ traduko de Anna Ŝarapova.

La Esperanto-libro estas eldonita de la firmo "Posrednik" (Moskvo, Rusio) en 1912. La verko de 150 paĝoj aperis en libroserio "Tutmonda biblioteko je la memoro de Lev Tolstoj". La Rusia Ŝtata Biblioteko de Eksterlanda Literaturo (RŜBEL) listigas la verkon en rubriko: Русская литература-19 в.-Рассказы; УДК: 821.161.1-32"18"; ĉifro de depono: 1001702X, 00.A 151/56240; inventara numero: 2374729 (X).

Enhavo
------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

En barata urbo Surat, grava centro de komerco, estas kafejo - loko, ofte vizitata de vojaĝantoj el diversaj landoj. Ĉi tie kelkaj eksterlandanoj ekis pridiskuti, kies dio estas vera, tamen ne povis atingi interkonsenton, ĉar ili apartenis al diversaj eklezioj.

Ili demandis ĉinian vizitanton, kiu ne partoprenis la diskuton. Li estis konfuceisto. Li rakontis al ili, ke dum sia vojaĝo lia ŝipo haltis ĉe la orienta bordo de insulo Sumatro. Tie li kun aliaj vojaĝantoj renkontis blundulon, kiu strebis kompreni, kio estas la Suno. Ĉiu el la vojaĝantoj provis klarigi pri esenco de la Suno, sed plimilto pensis, ke la Suno brilas nur por sia patrujo aŭ teritorio, kiun li vizitadis dum siaj marvojaĝoj. Nur unu maristo, kiu interesiĝis pri atingoj de scienco kaj navigis ĉirkaŭ la tuta mondo, povis doni veran respondon.

Fininte sian rakonton, la ĉino atentigis la vizitantojn:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Kiel oni komprenas la sunon, tiel same — Dion. Ĉiu homo volas, ke li havu sian apartan Dion, aŭ, almenaŭ Dion de sia patrujo. Ĉiu nacio volas enfermi en sian templon Tiun, Kiun ne povas enhavi la tuta universo. Kaj ĉu povas ia templo egalvalori tiun, kiun Dio mem konstruis, por kunigi en ĝi ĉiujn homojn per unu kredkonfeso kaj unu religio?

Ĉiuj homaj temploj estas faritaj laŭ la modelo de tiu templo — mondo Dia. **"** |

 |

 Li konkludis, ke tiu, kiu klare vidas la sunon, ne malestimu blindulon, kiu ne povas ĝin ekvidi aŭ vidas nur unu radion.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Dio - unu por ĉiuj Arkivigite je 2013-05-11 per la retarkivo Wayback Machine esperanta teksto
* Surata kafejo, ruslingva teksto
* Katalogo de[*rompita ligilo*] Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Rapport sur l'Esperanto adressé à M. le Ministre de l'Instruction Publique***  (Raporto pri Esperanto adresita al S-ro Ministro de la Publika Instruado), estas franclingva raporto verkita de Théophile Cart en 1906. La teksto estas eldonita de Presa Esperantista Societo en Parizo en la jaro 1907.

Enhavo
------

La celo de la raporto estis subteni leĝoprojekton por enkonduko de Esperanto kiel nedeviga lingvo en la francaj lernejoj. Aldonita estas raporteto pri la avantaĝoj de kiuj povus profiti la blinduloj se Esperanto estus instruata en iliaj lernejoj.

Referencoj
----------

1. ↑   Stojan, Petro : *Bibliografio de Internacia Lingvo*, nro 2202 p. 236

Kompleta teksto
---------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Lingvo |
| Portala ikono | Portalo pri Edukado |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
**Bellaria-Igea Marina** estas komunumo de Italio. Ĝi situas ĉe la bordo de Adriatiko en provinco Rimini, ĉirkaŭ 15 km norde de urbo Rimini.

Stacidomo
La komunumo koncentriĝas pri marborda turismo. Ĝi konsistas el la partoj Bellaria, Igea Marina, Bordonchio kaj Cagnona. Inter Bellaria kaj Igea Marina fluas rivero Uso.

Trafiko
-------

Bellaria kaj Igea Marina situas ĉe loka fervoja linio inter Rimini kaj Ravenna. Al Rimini ekzistas antaŭurba aŭtobusa linio. La stacio Rimini Nord/Bellaria de aŭtovojo A14 situas je distanco de ĉirkaŭ 10 km. Longdistancaj trajnoj haltas en Rimini, kiu posedas ankaŭ la plej proksiman flughavenon.

Esperanto-vivo
--------------

En 1999 en Bellaria okazis la 23-a Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperanto-Junularo, lige al la 5-a itala studadsesio de AIS San-Marino.

Strando

Eksteraj ligiloj
----------------

* komunuma retejo Arkivigite je 2007-12-23 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 69096
* LCCN: n2008019009
* VIAF: 133920685
* SUDOC: 202437493
 |
Kompanio White Star Line kutime okupis sur pli grandaj ŝipoj ses virojn de **gvatista grupo**. Ili havis nenian devon ol tage-nokte du samtempe zorgi pri gardado sur posteno sur la antaŭa masto en gvatnesto. Ili deĵoris du horojn kaj kvar horojn ili ripozis. La gradistoj en la gvatnesto atenteme observis la ĉirkaŭajn akvojn kaj anoncis al ponteto ĉion, kion ili ekvidis, kiel ekz.: fumon en horizonto, malproksimajn lumojn, ruinojn, objektojn sur la surfaco kaj memkompreneble ankaŭ flosantajn glacimontojn. La viroj, kiuj plenumis tiun ĉi agadon dum longa tempo, estis tiom spertaj, ke eskapis al ili nenio, kaj jam en granda distanco ili kapablis distingi, aŭ per simpla okulo aŭ per lorno, ĉiun objekton aŭ aperaĵon. Tio estis memkompreneble la deĵoro tre peniga, postulanta dum la tuta tempo centprocentan koncentriĝon kaj atentemon, precipe dum malbona vetero kaj malaltigita videbleco. Tial ankaŭ, krom regula monata salajro, ili ricevis por ĉiu partopreninta navigacio ankoraŭ apartan krompagon en alteco de kvin sterlingoj.

George Alfred Hogg
------------------

Li havis 29 jarojn. Li naskiĝis en urbo Hull la 6-an de marto 1883. Li edziĝis kaj havis du infanojn. Antaŭ *Titanic* li deĵoris sur *Dongola*. Sur maro li estis 13 jarojn.

Alfred Frank Evans
------------------

Li estis 24-jara. Li naskiĝis en urbo Hampshire kaj vivis en Southampton. Antaŭ ol li eklaboris sur *Titanic*, li deĵoris sur *Oceanic*.

George Symons
-------------

Li estis 24-jara. Li naskiĝis en urbo Weymouth la 23-an de februaro 1888. Antaŭ *Titanic* li laboris sur *Oceanic*.

Archibald Jewell
----------------

Li naskiĝis la 4-an de decembro 1888. Tio estis filo de John Jewell, kiu estis maristo, kaj Elizabeth Jewell. Lia patrino mortis dum la nasko la 9-an de aprilo 1891.

Frederick Fleet
---------------

Li naskiĝis en Liverpool la 15-an de oktobro 1887. Li ne sciis, kiuj estas liaj gepatroj. Li vivis ĉe gezorgantoj. En sia 12-a jaro li iris en metilernejon kaj en la 16-a jaro li finis. En la jaro 1903 li fariĝis maristo kaj nelonge post tio li ellaboris sin je kvalifika maristo. Antaŭ la veno al *Titanic* li navigaciis sur *Oceanic*.

Reginald Robinson Lee
---------------------

Li naskiĝis en Bensington, Oxfordshire en la jaro 1870. Li laboris sur *Olympic*.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rHomekipo de Titanic |
| --- |
| Kapitano • Oficiroj • Stiristoj • Gvatistaro • Telegrafistoj • Ŝipa orkestro • Ŝipkuracisto • Poŝtoficistoj • Hejtistoj kaj ĵetistoj • Pluaj membroj • Loĝigo de homekipo | Titanic navigacias maldekstre |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rGvatistaro de Titanic |
| --- |
| George Alfred Hogg • Alfred Frank Evans • George Symons • Archibald Jewell • Frederick Fleet • Reginald Robinson Lee | Titanic navigacias maldekstre |

 |
**Aabach** (prononcu *abaĥ*) estas rivero en la kantonoj Lucerno kaj Argovio. Ĝia longeco estas 27 kilometroj. La valo, kiun la rivero trafluas oni nomas *Seetal* [kio en Esperanto signifas "Lago-Valo"], ĉar en ĝi situas du lagoj.

Nomo
----

Dum mezepoko la rivero Aabach nomiĝis *Lenzbach* (prononcu *lencbaĥ*), kaj estis nomodona por la urbo Lencburgo kaj la vilaĝo Niederlenz.

Fonto
-----

Ĝia fonto esta la Lago de Baldegg en la vilaĝo Richensee de la komunumo Hitzkirch (koordinatoj: 47° 13′ 0″ N 8° 15′ 2″ O﻿ / ﻿47.21667 °N, 8.25056 °O﻿ / 47.21667; 8.25056 (mapo)Koordinatoj: 47° 13′ 0″ N 8° 15′ 2″ O﻿ / ﻿47.21667 °N, 8.25056 °O﻿ / 47.21667; 8.25056 (mapo)).

Fluvojo
-------

Post ĝia elfluo el la Lago de Baldegg en Hitzkirch la rivero Aabach fluas dum kvar kilometroj tra ebenaĵo pasante la vilaĝon Ermensee kaj tiam alfluas en Mosen al la Lago de Hallwil. Post 9 kilometoj inter Boniswil kaj Seengen la rivero denove elfluas el la lago. Post la elfluejo sur rivera insulo situas la Kastelo Hallwyl. La rivero nun pasas preter Hallwil, trafluas la komunumojn Egliswil kaj Seon, tiam la urbon Lencburgo kaj fine apud Wildegg alfluas al la rivero Bünz.

En ciferoj
----------

Aabach havas akvokolektan basenon de proksimume 200 km², ĉe la alfluejo mezan akvofluon de 3,4 m³/sek. Ĝia altecdiferenco de la fonto ĝis la alfluejo estas nur 111 m.

Alfluejo
--------

Ĝi alfluas en Wildegg al la rivero Bünz, kiu siavice 200 metrojn post la alfluo de Aabach alfluas al Aro.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj riveroj kun la nomo Aabach

Fontindikoj
-----------

1. ↑  La informoj baziĝas sur la topografia landmapo de Svislando [Landeskarte der Schweiz], folio 32, Beromünster

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hidrologiaj datumoj ĉe la mezurejo Hitzkirch Arkivigite je 2009-08-22 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Aabach (Seetal) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **gvineaj arbaroj de Okcidentafriko** estas biodiverseco-riĉaĵejo signita de la organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle *Conservation International*), kiu ampleksas zonon de tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj laŭlonge de la marbordo de Okcidentafriko, irante ekde Sieraleono kaj Gvineo okcidente ĝis Sanago en Kameruno, oriente. La Benina Senarbejo (angle : *Dahomey Gap*), regiono de savanoj kaj sekaj arbaroj en Togolando kaj Benino, disigas la gvineajn arbarojn en la supra-gvineajn arbarojn de la malsupra-gvineaj arbaroj.

La supra-gvineaj arbaroj etendiĝas ekde Sieraleono kaj Gvineo en la okcidento tra Liberio, Ebur-Bordo, kaj Ganao ĝis Togo en la oriento. La malsupra-gvineaj arbaroj etendiĝas orienten ekde Benino tra Niĝerio kaj Kameruno. La malsupra-gvineaj arbaroj ankaŭ etendiĝas suden preter Sanago, la suda limo de la riĉaĵejo, en suda Kameruno, Gvineo Ekvatora, Gabono, Kongo Brazavila, Kabindo, kaj Kongo Kinŝasa.

Ekoregionoj
-----------

La Monda Natur-Fonduso (WWF) subdividas la supra-gvineajn kaj la malsupra-gvineajn arbarojn en plurajn ekoregionojn :

La **supra-gvineaj arbaroj**, kiuj kongruas kun la tutmondaj 200-regiono **gvineaj humidaj arbaroj** konsistante el tri unuopaj ekoregionoj :

* Okcident-gvineaj malaltaĵaj arbaroj (Gvineo, Sieraleono, Liberio, Ebur-Bordo)
* Gvineaj montarbaroj (Gvineo, Sieraleono, Ebur-Bordo)
* Orient-gvineaj arbaroj (Ebur-Bordo, Ganao, Togo, Benino)

La **malsupra-gvineaj arbaroj**

* Nigeriaj malaltaĵaj arbaroj (Togo, Niĝerio)
* Niĝer-deltaj marĉarbaroj (Niĝerio)
* Kros-niĝeraj transiraj arbaroj (Niĝerio)
* Marbordaj arbaroj de Kros-Sanago-Bioko (Niĝerio, Kameruno, Ekvatora Gvineo)
* Kamerunaj montarbaroj (Niĝerio, Kameruno)
* Monto-kamerunaj kaj biokaj montarbaroj (Kameruno, Ekvatora Gvineo)
* Humidaj malaltaĵaj arbaroj de Sao-Tomeo kaj Principeo (Sao-Tomeo kaj Principeo)
* Atlantik-marbordaj ekvatoraj arbaroj (Kameruno, Gvineo Ekvatora, Gabono, Kongo Brazavila, Kabindo kaj Kongo Kinŝasa)

Vidu ankaŭ
----------

* Gvineo (regiono)
* Kongaj arbaroj
* Orientafrikaj marbordaj arbaroj

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Afriko |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |

* angle Gvineaj arbaroj de Okcidentafriko (Naturprotekto Internacie)
|  |  |
| --- | --- |
| Konibodom (Taĝikio)Konibodom (Taĝikio)DMSKonibodomKonibodom

|  |
| --- |
| Konibodom  |

 |

**Konibodom** (en cirila alfabeto Конибодом; en persa alfabeto کانِ بادام) estas urbo en la provinco Sugd en la nordo de Taĝikio kaj konsideratas la "okcidenta pordego" al la *Fergana Valo*. En Konibodom vivas taĝikoj, uzbekoj, rusoj kaj kirgizoj. La precipe parolataj lingvoj estas la taĝika kaj uzbeka. Komence de la jaro 2005 la urbo havis 50 359 loĝantojn. La urba areo kovras 828,9 kvadratajn kilometrojn.

Geografio kaj klimato
---------------------

La urbo situas en la sudokcidenta parto de la *Fergana Valo* 79 kilometrojn oriente de la urbo Ĥuĝand kaj ses kilometrojn de la fervoja stacio Konibodom en alteco de 350 ĝis 600 m super la marnivelo. La klimato estas seke subtropika, la jaroaveraĝa temperaturo estas 14,4 °C. Somere atingiĝas taga temperaturo de ĝis 45 °C, vintre (komence de novembro ĝis fine de marto) la plej malalta temperaturo estas -28 °C.

Historio
--------

Konibodom skribe menciiĝis unuafoje en la jaro 1463. La urbo estas antikva loĝloko ĉe la Silka Vojo. Urbajn rajtojn Konibodom havas ekde la jaro 1937. Inter la arkitektaj vidindaĵoj elstaras interalie du madrasoj - Mir Raĝab Doĥdo (16-a jarcento) kaj Oim (17-a jarcento), pluraj moskeoj kaj la maŭzoleo de *Langari Bobo*.

Ekonomio
--------

Ĉefaj ekonomiaj branĉoj estas la prilaboro de kotono, teksaĵoindustrio kaj nutraĵoproduktado. La urbo estas centro de tradicia arta metiado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la urbo en porlerneja retejo por Taĝikio (ruse) Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine
Turdomegoj en la kvartalo *Moskauer Platz*, fotita en 2008. Loĝdomblokoj en la Völkerfreundschafts-strato en la urbokvartalo Rieth, fotitaj en 1978. **Erfurt-Nord** estas la ĝenerala nomo por ĉiuj loĝdomblokaj zonoj ĉe la norda rando de la turingia ĉefurbo Erfurto, kiuj konstruitis de 1970-90. Administre ili apartenas al jenaj urbokvartaloj: Berliner Platz, Moskauer Platz, Rieth kaj Roter Berg.

Priskribo
---------

Kiel similaj setlejoj en la sudoriento de Erfurto sed ankaŭ en Jena-Lobeda aŭ Gera-Lusan, Erfurt-Nord apartenas al la kvar grandaj GDR-loĝdomblokkolonioj en Turingio. Ĝi estis planita por 25000 loĝantoj; hodiaŭ vivas tie nur la duono.

Dum la 2000-aj jaroj oni malkonstruis ne tute kvaronon de la loĝejoj: tiu proceso nun estas finiĝinta. Oni sukcesis stabiligi la zonon kaj aktuale la loĝantaro ne plu malkreskas. La nombro de liberaj loĝejoj malgrandas kaj la agadoj por plibeligi la ĉirkaŭaĵojn bone efikis. Tio ŝuldiĝas certe ankaŭ al ĝenerala ekonomia ekfloro de Erfurto dum la lastpasintaj jaroj.

Tamen estas restanta problemo la averaĝa aĝo de la loĝantoj (ĉ. de 50 jaroj) kaj nur la venontaj jaroj vere montros, ĉu oni atingos sufiĉan kvanton da nove alvenontaj jun- respektive mezaĝuloj.

La substrukturo de Erfurt-Nord estas nun en bona kondiĉo; tramvojaj konekseblecoj kaj magazenoj abundas. Krome ekzistas ankaŭ lernejoj surloke. La substanco de la konstruaĵoj same tre pliboniĝis danke al multaj restaŭradoj.

| Urbokvartalo | Surfaco(km²) | Loĝantoj1990 | Loĝantoj1995 | Loĝantoj2000 | Loĝantoj2005 | Loĝantoj2010 | malkonstruitajloĝejojbis 2010 | konservitajloĝejoj 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Berliner Platz | 0,49 | 8.473 | 8.015 | 6.395 | 5.962 | 5.835 | 264 | 3.771 |
| Moskauer Platz | 0,88 | 14.489 | 13.648 | 9.553 | 8.792 | 7.652 | 1.405 | 4.958 |
| Rieth | 0,72 | 9.391 | 9.105 | 6.526 | 5.727 | 5.758 | 1.028 | 3.299 |
| Roter Berg | 0,77 | 13.093 | 12.114 | 8.619 | 6.663 | 5.661 | 2.075 | 3.674 |
| **Sume** | 2,86 | 45.446 | 42.882 | 31.093 | 27.144 | 24.906 | 4.772 | 15.702 |
| Loĝodenso |  | 15.890 | 14.993 | 10.872 | 9.238 | 8.708 |  |  |
|

Ŝanĝoj loĝantaraj
-----------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1990 | 45.446 |
| 1995 | 42.882 |
| 1996 | 41.502 |
| 1997 | 38.762 |
| 1998 | 35.828 |
| 1999 | 32.956 |
| 2000 | 31.093 |
| 2001 | 29.777 |
| 2002 | 28.964 |
|

 | 

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2003 | 28.709 |
| 2004 | 27.812 |
| 2005 | 27.144 |
| 2006 | 26.421 |
| 2007 | 25.559 |
| 2008 | 25.083 |
| 2009 | 24.840 |
| 2010 | 24.906 |
| 2011 | 24.906 |
|

 |

Vidu ankaŭ
----------

* Murpentraĵego Rieth
* Roter Berg (kvartalo)
* Ferdinand Schmidt

Subnotoj
--------

1. ↑   Loĝejoj je dispono en 2010.. Arkivita el la originalo je 2010-06-01. Alirita 2014-01-01.
**Robliza de Cojos** [KOĥos] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. *Robliza de Cojos* estas tradukebla etimologie al *Kverkaro de Lamuloj*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cojos de Robliza, Robliza de Cojos kaj San Fernando, okupas totalan areon de 21,83 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 201 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Limas kun loĝlokoj Aldehuela de la Bóveda, Tabera de Abajo, Canillas de Abajo, Calzada de Don Diego kaj Matilla de los Caños del Río. Ĝi distas 32 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. Dum la Hispana Enlanda Milito, en Septembro 1936, en la bieno Campo del Hospicio de la submunicipo San Fernando, oni elektis kiel Ŝtatestro de la insurekciinta flanko la Generalon Francisco Franco, kiu ekde tiam iĝis diktatoro ĝis tiam nur unu el kelkaj ribelintaj generaloj. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753417
 |
Kiritimati, foto el la Internacia Spacostacio.
**Kiritimati** aŭ **Kristnaskinsulo** estas elkorala atolo de Pacifika Oceano norde de Liniaj Insuloj, kaj parto de Kiribato.

La insulo havas la plej grandan terareon de ĉiu korala atolo en la mondo: ĉirkaŭ 388 km²; kaj ties laguno estas ĉirkaŭ samgranda. La atolo estas ĉirkaŭ 150 km laŭ perimetro, dum la bordo de la laguno etendas al ĉirkaŭ 48 km. Kiritimati enhavas ĉirkaŭ 70% el la totala terareo de Kiribato, nome lando kiu enhavas 33 atolojn kaj insulojn de Pacifiko.

Kiritimati estas bone konata pro sia bonaj kondiĉoj por fiŝkaptado kaj ankaŭ por birdumo kaj por ondorajdado.

Ĝi kuŝas 232 km norde de Ekvatoro, je 6,700 km el Sidnejo, kaj je 5,360 km el San Francisco. **Kiritimati** estas la plej komenca horo en la mondo kaj unu el la unuaj loĝataj lokoj sur la Tero kiu vivas la sperton de la Novjaro ĉiujare. Spite esti je 2,460 km oriente de la meridiano 180, ŝanĝo de 1995 ĉe la Internacia datlinio fare de Respubliko Kiribato "movis" Kiritimati okcidente de tiu datlinio.

Historio
--------

Geografio
---------

Naturo
------

Notoj
-----

1. ↑  *Kiritimati* estas konverto de *Christmas* en kiribata, nome la loka lingvo, kaj estas prononcata tre proksime al "Christmas" [krIstmas] kun sama signifo (Kristnasko).
2. ↑  Teeb'aki *en* Scott (1993)
3. ↑  Streets (1877)
4. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-08-21. Alirita 2013-02-28.
5. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2017-05-30. Alirita 2013-02-28.

* Kategorio Kiritimati en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 430659
* GND: 4394234-9
* LCCN: sh85025311
* VIAF: 239625418
* NKC: ge689717
 |
La **ergativa ŝablono** estas unu el almenaŭ kvar kazoŝablonoj. En ĝi, la kazo ergativo montras la subjekton de transitiva verbo, kaj la absolutivo montras la subjekton de netransitiva kaj la objekton de transitiva verbo. Ĉi tiu sistemo iel estas la "malo" de la akuzativa ŝablono uzata en Esperanto kaj preskaŭ ĉiuj hindeŭropaj lingvoj.

Ekzemploj
---------

### Akuzativa ŝablono

Klarigoj:

* Nominativo
* Akuzativo
* **Subjekto**
* *Objekto*

**La germana**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Netransitiva verbo** | **Der Mann** kam. | **La viro** venis. |
| **Transitiva verbo** | **Der Mann** sah *den Jungen*. | **La viro** vidis *la knabon*. |
|

### Ergativa ŝablono

Klarigoj:

* Absolutivo
* Ergativo
* **Subjekto**
* *Objekto*

**La eŭska**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Netransitiva verbo** | **Gizona** etorri da. | **La viro** venis. |
| **Transitiva verbo** | **Gizonak** *mutila* ikusi du. | **La viro** *la knabon* vidis. |

Kompare kun la unua ekzemplo, la kazoj de la subjekto-objekto en la transitiva frazo inversis ĉe la dua ekzemplo.

Parta ergativeco
----------------

En iuj lingvoj uziĝas mikso de la ergativa kaj la akuzativa sistemo. Tiukaze, la partiĝo kutime okazas depende de la persono (ekz. ĉe la djirbala) aŭ de la tempo (ĉe la hindirana lingvaro), t.e. la ergativeco okazas en la inta "perfekta" (=plenumita) tempo, ekzemple, en la hinda lingvo:

* मैंने घर देखा था = mi vidis domon

(ने « ne » signas la ergativecon de la subjekto de transitiva verbo, kaj la verbo estas singulara, kiel la objekto)

* मैंने घर देखे थे = mi vidis domojn

(tie la verbo, kaj ties akcesoraĵo, en la pluralo signas, ke temas pri pluraj domoj, kvankam la subjekto plu estas singulara)

Ergativaj lingvoj
-----------------

Al la ergativaj lingvoj apartenas inter alie

* la eŭska
* la hinda lingvo
* la samoa
* preskaŭ ĉiu kaŭkaza lingvo (ekz. la kartvela, la ĉeĉena, …)
* la inuktitutaj dialektoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Unterpullendorf,** kroate **Donja Pulja,** hungare **Alsópulya** [alŝOpuja] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en la distrikto Oberpullendorf kaj en la komunumo Frankenau-Unterpullendorf. Unter, donja kaj alsó signifas: suba.

Bazaj informoj
--------------

* Telefonprefikso: 02615
* Poŝtkodo: 7361
* Aŭtokodo: OP

Situo
-----

Unterpullendorf situas sur deklivoj laŭ flankovojoj ĉe la hungara landlimo. Oberpullendorf troviĝas je 4, Kőszeg je 9 km-oj.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam inter 4600-4400 antaŭ Kristo. Ŝajne ankaŭ romianoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1225. Tiam estis 2 komunumoj: latine *„Pule maioris et minoris"*. En la 16-a jarcento kroatoj alvenis. En 1910 vivis en Alsópulya 925 homoj, (plejparte kroatoj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Nazia Germanio). La loĝantaro longe okupiĝas pri vinkultivado.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostolo Sankta Bartolomeo de 1905
* memorŝtono pri geografia centro de Burgenlando