recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
du knabinoj kun bone videbla hardislimo
hardislimo ĉ viro kaj virino
detajla aspekto
La **hardislimo** estas supra loko de la homa kapo, kie la haroj faras kirlon. Ankaŭ vertebruloj havas similan linion ĉe la kapo , kiu iras de la dorsa kapozono al la frunto. Ĝi dividas la kapan hararon en dekstra kaj maldekstra duono.

Verto ĉe aliaj bestoj
---------------------

* Vidu Verto (insekto)

Homa anatomio
-------------

Ĉe la homo la verto estas formita de kvar ostoj de la kranio – de la fruntosto, de la du parietaloj kaj de la okcipitalo. Tiuj ostoj estas ligitaj de la suturo.

La hardislimo
-------------

La homo formas hardislimojn depende de la modo. Ties iro nur parte orientiĝas laŭ la anatomio de la kranio. La hardislimo formas grandparte la hararanĝon, do la klasikan hardislimon, ekzemple la flankan aŭ mezan hardislimon. Ekzistas ankaŭ pli kompleksaj hardislimoj, ekzemple la kruca hardislimo. Ĝi konsistas el du hardislimoj: la unua iras de la frunto kiel meza hardislimo, la dua de unu orelo al la alia trans la kapkulmino formante krucon. Multaj hardislimoj provas substreki la nesimetrion de la hararanĝo.

Vidu ankaŭ
----------

* vertekso
* verto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hardislimo en la Vikivortaro (Universala vortaro)

Referencoj
----------

1. ↑   NPIV paĝo 1626
2. ↑  Scheitel Duden Online, abgerufen am 10. April 2014.
Koordinatoj: 8° 14′ 31.2″ S 115° 22′ 30″ O﻿ / ﻿8.242000 °S, 115.37500 °O﻿ / -8.242000; 115.37500 (mapo)

Monto Batur de Kintamani
**Monto Batur** *(Gunung Batur)* estas aktiva vulkano situanta en la centro de du kalderoj nord-okcidente de Monto Agung, Balio, Indonezio. La sudorienta flanko de la pli granda 10×13-km kaldero enhavas kalderolagon. La interna 7,5-kilometrojn larĝa kaldero, kiu estis formita dum lokado de la balia (aŭ ubuda) ignimbrito, estis datita je antaŭ proksimume 23,670 kaj 28,500 jaroj 

La sudorienta muro de la interna kaldero situas sub Lago Batur; La centra konuso de Batur estis konstruita ene de la interna kaldero ĝis alteco super la ekstera kalderorando. La Batur stratovulkano produktis ŝaktojn en granda parto de la interna kaldero, sed nordorient-sudokcidenta fisurosistemo lokigis la Batur I, II, kaj III-kraterojn laŭ la pintokresto. Historiaj erupcioj estis karakterizitaj per milda ĝis modera erupciemo foje akompanita de lafo -elĵeto. Bazaltaj laftorentoj de kaj pinto kaj flankŝaktoj atingis la kalderoplankon kaj la marbordojn de Lago Batur en historia tempo. La kaldero enhavas aktivan, 700-metro-altan stratovulkanon leviĝanta super la surfaco de Lago Batur. La unua historie dokumentita erupcio de Batur estis en 1804, kaj ĝi estis ofte aktiva ekde tiam. La granda lafokampo de la erupcio (1968) estas videbla hodiaŭ kiam rigardite de Kintamani, urbo sur la sudokcidenta kresto de la pli granda kaldero.

La kaldero estas loĝita kaj inkludas la du ĉefajn vilaĝojn de Kedisan kaj Toya Bungkah. La tieuloj plejparte vivas de agrikulturo, sed turismo fariĝis ĉiam pli populara pro la relative simpla piedvojaĝo al la pinto de la centra kratero.

La lago, Danau Batur, estas la plej granda kraterolago sur la insulo de Balio kaj estas bona fonto de fiŝoj.

La 20-an de septembro 2012 Unesko enigis la kalderon de Monto Batur en la Mondan Geopark-Reton.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de vulkanoj en Indonezio

Referencoj
----------

1. ↑  (Wheller 1986, Sutawidjaja et al. 1992).
2. ↑  Langston-Able, Nick.  (2007) *Playing with Fire: Adventures in Indonesia*. Freakash, p. 85–98. ISBN 978-0-9553403-4-5.
3. ↑   Kaldera Gunung Batur Sebagai Taman Bumi Global (September 30, 2012). Arkivita el la originalo je 2017-09-22. Alirita 2012-11-13.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2017-09-22. Alirita 2012-11-13.

* Kategorio Monto Batur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Monto Batur en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita maŝina traduko de WikiTrans de teksto el la artikolo Mount Batur en la angla Vikipedio.* 

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Tiu ĉi paĝo jam estis permane reviziita kaj laŭeble ne enhavas erarojn.Se vi tamen trovas problemojn, vi povas ankoraŭ plibonigi jenon:
* Prilaboru tro rektan tradukon.
* Ĉe certaj kulturaj aŭ politikaj temoj povas ekzisti angleca neekvilibro de informoj.
* Kontrolu kaj korektu maltaŭgajn fakajn terminojn.

Se vi korektis unu el la menciitaj mankoj, bonvolu forigi la koncernan parametron de la ŝablono {{Pluraj problemoj}}. Detaloj estas en la dokumentado. |
Ejo de Moskva supera virina lernejo (Eta Pirogov-strato, 1, nun — ĉefa ejo de MŜPU)
**Moskva supera virina lernejo** (ruse *Московские высшие женские курсы, МВЖК*) estas altlernejo por virinoj, kiu funkciis en Moskvo en 1872 — 1888 kaj 1900 — 1918. En 1918 ĝi estis reorganizita kiel la 2-a Moskva Ŝtata Universitato kaj poste al Moskva Ŝtata Pedagogia Universitato.

Kursoj de Guerrier
------------------

La 1-an de novembro 1872 estis malfermita la unua en Rusio lernejo por virinoj kun universitata programo, komencita de la profesoro de Moskva Ŝtata Universitato Vladimir Guerrier. Dekomence la programo estis 2-jara, ekde 1886/1887-a studjaro estis 3-jara. En la programo superis historiaj-filologiaj studobjektoj; neniujn specialajn rajtojn donis ĝia studfino.

Meze de 1980-aj jaroj estis jam pli ol 200 studentinoj.

En 1986 la rusia Ministerio pri popola klerigado malpermesis funkciadon de la kursoj kaj en 1888 ĝi fermiĝis.

"Legadoj por ĉiuj" kaj komunaj lecionoj
---------------------------------------

Ekde 1886 (kiam finiĝis akceptado al la Guerrier-kursoj) en moskva Politeknika muzeo komenciĝis legado de lekcioj, alireblaj por virinoj kaj gvidataj plejparte de la samaj profesoroj. Samjare komenciĝis kolektivaj lecionoj, organizitaj de la Moskva societo de edukistinoj kaj instruistinoj.

En 1892 liberaj legadoj estis malfermitaj de la registaro. La kolektivaj lecionoj ekzistis ĝis reapero de Moskva supera virina lernejo en 1900 surbaze de ili.

Moskva supera virina lernejo en 1900 — 1918
-------------------------------------------

La nova virina altlernejo organizita en 1900 jam parte akiris monrimedojn de la Ministerio pri popola klerigado. Studperiodo en 1900 elkreskis ĝis 4 jaroj. Estis malfermitaj 2 fakoj: histori-filozofia kaj fizik-matematika.

Ĝis 1905 la lernejon gvidis Vladimir Guerrier. En 1905, kiam li estis eksterlande, la estro estis elektita Vladimir Vernadskij; tamen Vernadskij ne eklaboris pro tio, ke li samtempe estis helpanto de la estro de MŜU, kaj en la sama jaro estis elektita kiel estro Sergej Ĉapligin.

En 1911 en la lernejo aperis multaj instruistoj, forlasintaj la Moskvan Universitaton pro konflikto kun tiama ministro pri klerigado Lev Kasso. En 1912 en lernejo jam instruis 227 homoj.

En 1913 estis akceptita zoologia kolekto de Aleksander Kots, sur kies bazo aperis la Darwin-muzeo.

Dum la periodo 1900 — 1913 kvanto da studentinoj elkreskis de 223 ĝis 7155. Moskva supera virina lernejo fariĝis unu el la plej grandaj altlernejoj de Rusia Imperio.

En septembro 1918 okazis reorganizado de la kursoj al 2-a Moskva Ŝtata Universitato.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Московские высшие женские курсы. 1872—1918. Российский общеобразовательный портал. Arkivita el la originalo je 2012-05-19. Alirita 2011-11-07.

```
Arkivigite je 2013-05-26 per la retarkivo Wayback Machine (ruse)
```
**Polywell** estas relative malmultekosta fuzia projekto en Usono, kiun mone apogas la Usona Mararmeo.

Priskribo
---------

La ideo pri tiutipa fuzio venas de inĝeniero Robert W. Bussard. Temas pri apliko de proprecoj de la magneta kaj inercia fuzioj en unu projekto.

Ĉikaze, la magnetoj grupiĝas en vakuo ĉirkaŭ la centra elektrona nubo, por kunteni ĝin. La elektronoj, kiuj povas „eskapi", sekvas la magnetkampajn liniojn en internon de la maŝino. Per enfermigo de pozitive ŝarĝitaj jonoj en la elektronan nubon, tiuj forte altiras kaj akcelas ilin, tiel estiĝas granda negativa elektra potencialo. La jonoj rotacias tiel plurmilfoje je sekundo tra la nubo. Ju pli jonoj ĉeestas tion, des pli granda estas la probableco, ke kelkaj kolizias en la elektrona nubo kaj fuzias: okazas kerna fuzio.

Oni konstruis la eksperimentan reaktoron „WB-6" „Whiffelball 6" kaj evidentiĝis, ke duonmiliardo da deŭterio-atomoj povis kunfandiĝi. Tio ne sufiĉis por produktado de elektra energio. Oni nuntempe (2010) konstruas pli grandan maŝinon (3 m anstataŭ 30 cm) kaj oni supozas, ke oni jam povas produkti pozitivian energian bilancon.

Kvankam la Usona Mararmeo, la rezultojn de la testo de WB-7 sekrethaltigis, ĝi financas kaj planigas la sekvan reaktoron (WB-8). Richard Nebel, la nova ĉefevoluigisto de la EMC2, atendas, ke plej malfrue en 2012 evidentiĝas, ĉu la Polywell-reaktoro konvenas en granda kvanto por energioproduktado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Polywell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* www.strout.net/info/science/polywell/index.html
* sur jutubo, kun grafika klarigo
malgranda ĝardenŝredilo
arbustdispecigilo
iom pli granda ĝardenŝredilo
forstŝredilo laboranta
granda profesia ŝredatoro por dikaj branĉoj
moderna profesia ŝredatoro
la tranĉilo de malgranda elektra ĝardenŝredilo
**Ĝardenŝredilo**, **ĝardenŝredatoro** aŭ **ĝardendispecigilo** (de la angla *shredder*) aŭ simple **ŝredilo** estas mekanika maŝino por dispecigi diversspecan lignan materialon aŭ lignan rubon en ĝardeno. Pri ŝredatoro por dissecigi alian materialon (ekzemple malnovajn aŭtojn, plastaĵojn k.s. vidu: ŝredatoro (maŝino). 

Fortranĉitaĵojn de arboj, arbedoj kaj staŭdoj, heĝtranĉaĵojn kaj alian biogenan ampleksan rubon, de tempo al tempo malfajnan komposton, fojnon, arboŝelon, razenturfojn, fiherbon, potplantojn kun radikbuloj, foliojn, falpomojn kaj razentondaĵojn eblas dispecigi per ĝardenŝredilo. La ŝreditaĵo estas poste uzebla por plukompostigi aŭ estas bona mulĉo se la origina materialo ne enhavas ĝermojn de plantmalsanoj.

Tipoj de ĝardendispeciloj
-------------------------

Ĝardenŝrediloj ekzistas de diversaj formoj kaj kun diversaj laborprincipoj. Ankaŭ la potenco estas diversalta
La propulso venas plej ofte de elektromotoro (alterna kurento kun 220 ĝis 230 volto aŭ el trifaza alterna kurento). Ankaŭ benzinmotoro eblas. Ĉe grandaj maŝinoj la propulso ofte venas de la fortoforprenilo de traktoroj. Ju pli dikaj la branĉoj estas, des pli potenca devas esti la motoro. Malgrandaj disspecigiloj taŭgas por branĉodikecoj ĝis 4,5 cm.

Por la profesia apliko ekzistas arbustdispecigiloj, kun entirmekanismoj, kiuj entiras aŭtomate la dispecigotaĵon. Tiaj maŝinoj ofte havas altan elĵetilon por faligi la dispecigaĵon rekte en remorkon de la traktoro.

Vidu ankaŭ
----------

* disrompilo
* martelmuelo (tekniko)
* kampa ŝredatoro
* arbustŝredatoro
* ŝredatoro
* ŝredilo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ĝardenŝredilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ĝardenŝredilo en la Vikivortaro (Universala vortaro)

Referencoj
----------
Koordinatoj: 50° 44′ 08″ N 15° 34′ 12″ O﻿ / ﻿50.73556 °N, 15.57000 °O﻿ / 50.73556; 15.57000 (mapo)

**Horní Mísečky** (germane *Ober Schüsselbauden*) estas plej alte situanta montara domaro en Gigantmontaro. Laŭ administra flanko ĝi enfalas sub Vítkovice. Ĝi estis konstruita sur deklivoj de Medvědín en supermara alteco 1000 metroj. Ĝi troviĝas norde de Vítkovice kaj okcidente de Špindlerův Mlýn.

Historio
--------

La unua montara budo estis ĉi tie konstruita en la jaro 1642. En komencoj de sia ekzistado ĉi tie loĝis ĉefe germanaj lignistoj kaj ministoj. En duono de la 20-a jarcento oni ĉi tie faris ercan esploron kaj ankoraŭ hodiaŭ estas ĉi tie videblaj restaĵoj de ŝutmontoj. Nuntempe la objektoj en Horní Mísečky servas ĉefe por refreŝigado.

Rilataj artikoloj
-----------------

* Dolní Mísečky
* Jilemnica budo
* Skiareo Špindlerův Mlýn-Horní Mísečky
* Svinské louže
* Šmídova vyhlídka
* Montara ŝoseo de Masaryk
* Supraĵo de Vrbata
* Harrachovy kameny

Pluaj fotoj
-----------

* Horní MísečkyHorní Mísečky
* Horní Mísečky, haltejoHorní Mísečky, haltejo
**Operacianta kondiĉigo** separiĝas el klasika kondiĉigo ĉar ĝi estas tre komplika, integrante pozitivan kaj negativan kondiĉigon en siaj praktikoj; dume, klasika kondiĉigo aŭ klasika kondiĉiĝo fokusiĝas nur al ĉu pozitiva aŭ negativa kondiĉiĝo sed ne al ambaŭ kune. Alia trajto de operacianta kondiĉigo estas instrumenta lernado. Instrumenta kondiĉigo estis unuafoje malkovrita kaj publikigita de Jerzy Konorski kaj estis ankaŭ referencata kiel refleksoj de Tipo II. Mekanismoj de instrumenta kondiĉiĝo sugestas, ke la kutimo povas ŝanĝi en formo, frekvenco aŭ forto. La esprimoj "operacianta konduto" kaj "responda konduto" estis popularigitaj de B.F. Skinner kiu laboris ĉe reproduktado de la eksperimentoj de Konorski. Operacianta konduto signifas, ke "reago estas sekvata de plifortiga stimulo".

Operacianta kutimaro operacias sur la medio kaj estas eltenita de siaj antaŭaĵoj kaj konsekvencoj, Dum klasika kondiĉigo estas eltenita de kondiĉigo de refleksaj (reflekso) kondutoj, kiuj estas akiritaj de antaŭaj kondiĉoj. Kondiĉita kutimaro pere de klasika kondiĉiga proceduro ne estas eltenigita de konsekvencoj. Ili ambaŭ, tamen, formas la kernon de kutimara analizo kaj kreskiĝis al profesiaj praktikoj. Operanciantaj kondiĉoj estas simple kompreneblaj, post kiam oni atingis lernadon per klopodo kaj eraro.

Referencoj
----------

1. ↑  Domjan, Michael, Ed. The Principles of Learning and Behavior, Fifth Edition, Belmont, CA: Thomson/Wadsworth, 2003

1. Staddon, J. E. R. & Cerutti, D. T. (2003) Operant behavior. Annual Review of Psychology, 54:115-14
2. Kalat, J. (2013). Introduction to Psychology (10th ed.). Cengage Learning.
3. Elmes, D. (2011). Research Methods in Psychology (9th ed.). Cengage Learning.
4. Boyd, D. (2014). Lifespan Development (7th ed.). Cengage Learning.
5. Myers, D. (2011). Psychology (10th ed.). Cengage Learning.
6. Ormrod, J. (2011). Human Learning (6th ed.). Pearson.
7. Skinner, B.F. (1953). Science and Human Behavior. New York: Macmillan.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Operacianta kondiĉigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kategorio Operacianta kondiĉigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Operacianta kondiĉigo en la Vikivortaro (Universala vortaro)

* Operant conditioning artikolo en Scholarpedia
* Journal of Applied Behavior Analysis Arkivigite je 2007-02-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Journal of the Experimental Analysis of Behavior Arkivigite je 2006-08-30 per la retarkivo Wayback Machine
* Negative reinforcement Arkivigite je 2012-06-26 per la retarkivo Wayback Machine
* scienceofbehavior.com Arkivigite je 2011-10-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Society for Quantitative Analysis of Behavior  Arkivigite je 2007-08-11 per la retarkivo Wayback Machine
* An Introduction to Verbal Behavior Online Tutorial Arkivigite je 2011-12-27 per la retarkivo Wayback Machine
* An Introduction to Relational Frame Theory Online Tutorial Arkivigite je 2011-12-08 per la retarkivo Wayback Machine
* [www.usu.edu/teachall/text/behavior/LRBIpdfs/Positive.pdf]
* [www.cehd.umn.edu/ceed/publications/tipsheets/preschoolbehaviortipsheets/posrein.pdf]
Legianoj parade.
La **Hispana Legio** (hispane *Legión Española*, mallongigita **La Legión**), neformale konata ankaŭ kiel *Tercio* aŭ plurale *Tercios*, estas unuo de la Hispana Armeo. Ĝi estis kreita en la 1920-aj jaroj fare de José Millán-Astray por servi kiel parto de la Hispana Armeo de Afriko. Tiu unuo, kiu estis establita en Januaro 1920 kiel la hispana ekvivalento de la Franca Fremdula Legio, estis dekomence konata kiel *Tercio de Extranjeros* ("Triono de eksterlandanoj" aŭ *fremduloj*), nomo laŭ kiu ĝi ekmilitis an la Rif-milito de 1920–1926. Kvankam ĝi rekrutis kelkajn eksterlandanojn ĉefe el hispan-parolantaj landoj, ĝi rekrutis ĉefe hispanojn. Kiel rezulto, kaj ekde ĝi ekzistis por militservi en Hispana Maroko, ĝi estis renomita *Tercio de Marruecos* ("Triono de Maroko"). Fine de la Rif-milito ĝi jam estis etendiĝinta kaj denove ŝanĝis sian nomon, al "Hispana Legio".

La Legio ludis gravan rolon en la flanko de Naciismaj fortoj en la Hispana Enlanda Milito, ĉefe kunlabore kun marokaj koloniismaj trupoj. De tiam ĝi estis rifuĝo de desktraj, konservemaj kaj tradiciismaj rurdevenaj soldatoj. En la post-Frankisma Hispanio kaj por kontraŭi la iaman tendencon kaj bildon, la Legio ricevis taskojn en eksterlandaj kampanioj kiel ĉe la Jugoslavaj Militoj, Afganio, Iraka milito kaj Libano, normale kiel intervena intermetita forto, sed ĉefe de la flanko de la okcidentaj potencoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Fremdula Legio
* Legio
* Legiano
* Legio Condor

* Kategorio Hispana Legio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
arta botanika ĝardeno en Madejro, majo 2007.
albinditaj rozoj en la rozarejo de Val-de-Marne, junio 2007.
rozĝardeno en Bad Kissingen, junio 2007.
palasto "Het Loo" en Nedeerlando, aŭgusto 2007.
parko de la Villao Haas
La **plezurĝardeno** estas – hodiaŭ ofte publika – parko, kiu servas al ripozo.

Plezurĝardenoj ekzistas jam de multaj jarcentoj. En la antikva Romo la historiisto Kajo Salustio Krispo havis la ĝardenon de Salustio (*Horti Sallustiani*). Tiun ĝardenon akiris la romia imperiestro Tiberius. Enestas multaj pavilonoj, skulptaĵoj kaj templo. Dum jarcentoj ĝi estas publika.

la ĝardena dometo en la plezurĝardeno de la kastelo Wildegg
En la Londono de la 18a kaj 19a jarcento ekzistis multaj publikaj plezurĝardenoj. En ili estas grandaj koncertsalonoj kaj subĉielaj scenejoj. Malgranda versio de angla plezurĝardeno estas la t.n. teĝardeno, en kiu la vizitantoj povas trinki teon kaj promenadi. La plezurĝardeno estas unu el ses formoj de „perfektaj ĝardenoj" de la 18a jarcento. La aliaj estas legomĝardeno, fruktĝardeno, parko, oranĝerio aŭ plantdomo kaj menaĝerio.

Plezurparkoj, kiel Tivoli en Kopenhago estas modernaj variantoj de plezurĝardeno.

Famaj plezurĝaredenoj estas inter alie:

* en Germanujo:
	+ Lustgarten (Berlino),
	+ plezurĝardeno (Bagno Burgsteinfurt),
	+ plezurĝardeno (Detmold),
	+ la ĝardeno de la Kastelo de Heidelberg,
	+ Prinzessingarten (Jesberg),
	+ Malnova Botanika Ĝardeno (Marburg),
	+ plezurĝardeno (Munkeno) en Angla Ĝardeno,
	+ plezuĝardeno (Potsdam),
	+ parto de la kastela ĝardeno (Stuttgart)
	+ plezurĝardeno (Wernigerode),
* en Ĉeĥujo:
	+ Ahníkov en la distrikto Okres Chomutov

Literaturo
----------

* Facharbeitskreis Schlösser und Gärten in Deutschland (Hrsg.): *Lustgarten – Gartenlust. – Die schönsten historischen Gärten in Deutschland. Offizieller Führer der Schlösserverwaltungen in Baden-Württemberg, Bayern, Berlin-Brandenburg, Dessau-Wörlitz, Hessen, Rheinland-Pfalz, Sachsen, Thüringen*, Schnell & Steiner Verlag, 2003, ISBN 978-3-7954-1535-8.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Plezurĝardeno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Palacĝardeno
* Federacia Ĝardenekspozicio
* Pejzaĝparko
* Kuireja ĝardeno
* Monaĥeja ĝardeno
La kantona kortumejo en Pomeroy
Situo de Pomeroy en Kantono Garfield

**Pomeroy** estas urbo en Kantono Garfield, Vaŝingtonio, Usono. Pomeroy estas la administra sidejo de la kantono. En 2010 la loĝantaro estis 1 425 homoj laŭ la usona censo, t.e. malkresko de 6,5% depost 2000.

Geografio
---------

Pomeroy situas ĉe 46°28´24´´ N, 117°35´53´´ W. 

Laŭ la Usona Buroo de la Censo, la urbo kovras areon de 4,6 km², tute seka tero.

Historio
--------

La nezperca vojo ekzistas de antaŭhistoria epoko. La unua skriba informo pri la regiono venis de la Ekspedicio de Lewis kaj Clark, kiu trapasis en 1805. Ankaŭ kapitano Benjamin Bonneville pasis tra la nuna loko de Pomeroy kiam li espertizis la regionon por la usona registaro en 1834. En 1860 irlandano, Parson Quinn, setlis apud la nuna urbloko kaj loĝis tie 40 jarojn. Bienisto Joseph M. Pomeroy aĉetis la terenon en 1864, kaj planis la urbeto en majo 1878.

Pomeroy oficiale municipiĝis la 3-an de February, 1886. Ĝi estas la sidejo de Kantono Garfield depost 1882, malgraŭ feroca frua konkurencado de la proksimaj urbetoj Pataha kaj Asotin. 

Incendio forbrulis duonon de la komerca kvartalo (la 18-an de julio, 1900) malgraŭ urba leĝo postulanta fajr-imunajn konstru-materialojn pro antaŭaj incendioj en 1890 kaj 1898. Oni rekonstruis ĉion per brikoj dum la postaj du jaroj. En 1912, la urbo malpermesis la fabrikadon kaj vendadon de alkoholaĵoj.

Citaĵoj
-------

1. ↑
2. ↑  Washington Place Names database Arkivigite je 2008-02-20 per la retarkivo Wayback Machine, Tacoma Public Library, alirdato 2009-03-06

Eksteraj ligiloj
----------------

* Historio de Pomeroy ĉe HistoryLink
* *Pomeroy Heritage*.[*rompita ligilo*] Materialoj el la Biblioteko Denny Ashby kaj la Agrikultura Muzeo de Orienta Vaŝingtonio
* Retejo de la historikonserva komitato
* Historia retpaĝo
* Retejo kun aktualaj informoj
Ruĝe, la Keltibera Montareo
**Keltibera Montareo** (hispanlingve ***Serranía Celtibérica***) estas la nomo donata al teritorio de Hispanio formata de municipoj ĉirkaŭ la Iberia Sistemo kaj apudaj areoj, kies komuna trajto estas la tre mallalta loĝdenseco, pro kio ĝi ricevas neformale ankaŭ la nomojn **Laponio de la Sudo** aŭ **hispana Laponio**. La areo ne havas oficialan agnoskon (ili formas parton de entute dek provincoj en kvin regionoj laŭnome oficiale aŭtonomaj komunumoj), sed suferas problemojn komunajn kaj foje unuiĝis en komunaj protestoj aŭ iniciatoj.

La areo ricevas sian nomadon de la keltiberoj, antaŭromia popolo kiu loĝis tie en la antikveco.

Geografio
---------

La Keltibera ampleksas surfacon de 65.489 km² kie troviĝas 1311 municipoj okupantaj partojn de la provincoj Teruelo kaj Zaragozo en Aragono, Kvenko kaj Guadalaĥaro en Kastilio-Manĉo, Burgoso, Segovio kaj Sorio en Kastilio-Leono, Castellón kaj Valencio en la Valencia Komunumo kaj Rioĥo. Temas pri interna regiono, sen konekto kun la maro, trairata de la Iberia Sistemo, kio kaŭzas ke bona parto de la vilaĝoj estas deklarataj kiel monta areo laŭ la kriterioj de Eŭropa Unio.

La kruta orografio, la alta averaĝa alteco aŭ la diseco de la loĝlokoj estas kelkaj el la faktoroj kiuj klarigas la malaltan disvolviĝon en la infrastrukturoj de komunikadoj.

Demografio
----------

En la tuta teritorio, pli ol la 76% de la loĝlokoj distancas pli ol 45 minutojn aŭte de la plej proksima urbo, 40% de la municipoj superas aĝaveraĝon de 50 jaroj kaj la averaĝa loĝdenseco estas 7,98 loĝantoj por km². De tie venas la neformala nomado kiel Suda Laponio, pro tio ke laŭ la aktuala tendenco en malmultaj jaroj la loĝdenseco estos pli malalta ol tiu de Laponio. Fakte, ekzistas areoj, kiel la Universalaj Montoj, kie la denseco estas ankoraŭ pli malalta, atingante la kvanton de 0,98 loĝantoj por kvadrata kilometro.

Entute laŭ la oficiala censo la tuta loĝantaro estas 503.566 homoj kaj nur kvar loĝlokoj superas la 20 000 loĝantojn: Kvenko, Sorio, Teruelo kaj Calatayud, kio kontrastas kun la grandaj metropolaj areoj lokitaj en radiuso de 100 kilometroj de la randoj de la areo kiel Madrido, Valencio, Zaragozo, Bilbao aŭ Valadolido.

La malalta loĝdenseco estas nur komparebla en Eŭropo kun Laponio aŭ la Altaj Landoj de Skotlando, kvankam kontraste kun ĉi tiuj du regionoj, la Keltiberia Montareo ne havas propran administran dividon, sed inkludas parte teritoriojn de malsamaj eŭropaj regionoj, aŭtonomaj komunumoj kaj provincoj, kio malfaciligas la ricevon de eŭropaj helpoj donataj laŭ ĉiuj niveloj de klasifiko NUTS.

Referencoj
----------

1. ↑  "Laponia del Sur".
2. ↑   Celtibérica.
3. ↑  "La Laponia española queda entre Cuenca y Guadalajara".
4. ↑  "La Laponia española".

Vidu ankaŭ
----------

* Rura amasmigrado
* Geografio de loĝantaro

Eksteraj ligoj
--------------

* Asociación para el Desarrollo de la Serranía Celtibérica (ADSC)
* Proyecto Iberkeltia
En geometrio, la vorto **faceto** havas du konfliktantajn signifojn.

Ero de hiperpluredro aŭ kahelaro
--------------------------------

**Faceto** estas *(n-1)*-dimensia ero de *n*-dimensia hiperpluredro aŭ de *(n-1)*-dimensia kahelaro.

Por diversaj dimensioj de hiperpluredro, la facetoj estas:

* latero de plurlatero,
* edro de pluredro,
* ĉelo de plurĉelo (4-hiperpluredro),
* 4-hiperĉelo de 5-hiperpluredro,
* 5-hiperĉelo de 6-hiperpluredro,
* ...

Por diversaj dimensioj de kahelaroj (eŭklidaj aŭ hiperbolaj), la facetoj estas:

* latero de kahelaro de 1-dimensia linio,
* edro de kahelaro de 2-dimensia ebeno,
* ĉelo de kahelaro de 3-dimensia spaco,
* 4-hiperĉelo de kahelaro de 4-dimensia spaco,
* 5-hiperĉelo de kahelaro de 5-dimensia spaco,
* ...

Akurate du facetoj kuniĝas je ĉiu kresto en hiperpluredro aŭ kahelaro.

Ankaŭ, kiel ***j*-faceto** estas iam priskribata *j*-hiperĉelo.

Sube dimensia hiperpluredro kun la samaj verticoj
-------------------------------------------------

**Faceto** de pluredro estas ĉiu plurlatero kies anguloj estas verticoj de la pluredro. Per vastigaĵo al pli altaj dimensioj, faceto estas ĉiu *j*-dimensia hiperpluredro) kies verticoj estas verticoj de iu donita *n*-dimensia hiperpluredro, ĉi tie 0<*j*<*n*.

Povas esti eble trovi kaj kunigi ĉi tiajn facetojn kaj formi novan *n*-hiperpluredron. Ĉi tiu procezo estas **facetado** aŭ **facetigo** kaj ĝi estas la inverso de procezo de steligo.

Ekzemple, kubo, inter aliaj, havas triangulajn facetojn; kvar taŭge elektitaj ĉi tiaj facetoj formas regulan kvaredron.

Faco kaj faceto
---------------

Laŭ Francisko Azorín Faco estas *Antaŭaĵo de io.* Kaj li indikas etimologion el la latina *facies* (faco, vizaĝo). Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj **faceto**, por malgranda faco, ofte glata kiel rezultanta pro tranĉado de solido per ebeno; faceti, por fari facetojn sur io; surfaco, por limo, kiu apartigas korpon de la spaco ekster, lokaro de sinsekvaj pozicioj de linio (naskanto), gvidita de aliaj linioj (direktantoj); facebena, facrevolua, facmalebena, facduaorda aŭ kvadrikoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Edro
* Faceto
* Faco
* Kulmino (geometrio)
* Kresto (geometrio)

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 70.
2. ↑  Azorín, samloke.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Faceto* en MathWorld.
* George Olshevsky, *Faceto* en *Glossary for Hyperspace*.
Prezidento Hamid Karzai observante honoran gvardion de Afganaj Armitaj Fortoj dum la Afgana Sendependeca Tago de 2011 en Kabulo.
**Afgana Sendependeca Tago** estas celebrata en Afganio la 19an de Aŭgusto por memorigi pri la Angl-Afgana Traktaton de 1919 dum la Tria Angl-Afgana Milito. Tiu traktato garantiis kompletan neŭtralan rilaton inter Afganio kaj Britio. Kvankam Afganio estis neniam parto de la Brita Imperio, la Britoj luktis tri militojn kontraŭ Afganio.

La Unua Angl-Afgana Milito (1839–1842) kondukis al la malvenko de la Briti-estritaj hindaj invadantoj fare de Afganaj fortoj sub la estreco de Akbar Ĥan ie ĉe la soseo Kabulo-Ĝalalabado, ĉe la urbo Ĝalalabado. Post tiu malvenko, la Briti-estritaj fortoj revenis al Afganio en speciala misio por savi siajn militkaptitojn sed rapide faris kompletan retiriĝon.

La Dua Angl-Afgana Milito (1878–80) unue kondukis al Brita malvenko sekve de ties venko en la Batalo de Kandaharo, kio kondukis al fakto ke Abdur Rahman Ĥano iĝis la nova emiro kaj al komenco de amikaj Brit-Afganaj rilatoj. La Britoj ricevis kontrolon de la eksterlandaj aferoj de Afganio ŝanĝe por protekto kontraŭ la Rusoj kaj Persoj. La Tria Angl-Afgana Milito en 1919 ebligis ke Britoj malhavis kontrolon de la eksterlandaj aferoj de Afganio finfine en 1921.

Vidu ankaŭ
----------

* Kulturo de Afganio
* Hotaka dinastio
* Durana Imperio

Referencoj
----------

1. ↑   The World Factbook: Afghanistan. Central Intelligence Agency (2009-09-07). Arkivita el la originalo je 2017-09-20. Alirita 2009-08-18.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2016-07-09. Alirita 2016-09-25.
2. ↑   War-battered Afghanistan celebrates independence day. Associated Press (2000-09-18). Arkivita el la originalo je 2009-08-21. Alirita 2009-08-18.

* Kategorio Afgana Sendependeca Tago en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La teritorio de la Pola-Litova Unio tio estas Krono de la Regno de Pollando kaj Grandprinclando Litovio (Litvo), dum la jaroj 1619–1622, post la armistico (batalhalto) en **Deulino** (Dywilin), vidata sur la nunaj limoj de la landoj en Eŭropo.
  
**Legendo:**
- ﻿ Krono de la Regno de Pollando, 1635

- ﻿ Duklando Prusio – feŭdo de la Krono de la Regno de Pollando

- ﻿ Grandprinclando Litovio (Litvo)

- ﻿ Livonio – la teritoriaj posedaĵoj de la Krono de la Regno de Pollando kaj Grandprinclando Litovio (Litvo)

- ﻿ Kurlando – feŭdo de la Krono de la Regno de Pollando
La **Pola-Litova Unio** estis kuniĝo de la Krono de la Regno de Pollando kaj la Granda Duklando de Litovio (Litvo). Komencis ĝin la Kreva Unio (1385). Ĝis 1569 la konfederacio estis persona unio, en kiu kuna estis la persono de la ŝtata gvidanto, sed la ŝtataj institucioj estis apartaj. Post la Lublina Unio temis pri reala unio, federacia ŝtato nomata Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Ĝian ekziston finis la 3-a dispartigo de Pollando kaj Litovio en 1795.

Respubliko de Ambaŭ Nacioj
La ĉefa kaŭzo de la unio estis minaco flanke de agreso de Grandprinclando Moskvo, la armee ekspansiema Ordeno de germanaj kavaliroj kaj tio, ke Ludoviko la Hungara ne havis viran idon. Ludoviko volis transdoni la potencon al sia filino - Jadviga, sed laŭ pola tradicio virino ne rajtis esti surtronigita. En 1374 Ludoviko eldonis la privilegion de Košice, laŭ kiu la pola reĝo ne rajtis fari novan imposton al la nobelaro. Por la privilegio, nobelaro konsentis surtronigi Jadviga'n en 1384. Kiam ŝi geedziĝis kun Jogaila, la grandduko de Litovio, tiu transprenis la polan kronon kaj alprenis la polan reĝan nomon Ladislao la 2-a, dum lia kuzo Vytautas transprenis la kronon de la grandduko de Litovio. Kaj Jogaila kaj Vytautas en la traktato pri la Kreva Unio 1385 interkonsentis pri konstanta alianciĝo inter Pollando kaj Litovio, kaj tiu kuniĝo restis ĝis 1795.

Laŭ Oskar Halecki ĉefa premiso por la unio kaj federacio estis evito de armita konfronto de la ambaŭ ŝtatoj sur teritorioj de eksansiema Rusa carlando. La Lublina unio por kelkaj jarcentoj difinis ĉefajn direktojn de la komuna politiko. La pola historiozofo Jan Matejko pentris ĝin okaze de la 350-a datreveno.

### Vidu ankaŭ

* Unio de Horodło
* Respubliko de Ambaŭ Nacioj

* Kategorio Pola-Litova Unio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
florstikaĵo kaj funebra krono kiel tombeja ornamaĵoj
floraranĝo el freŝaj floroj por entombigo
**Florstikaĵo** aŭ **floraranĝo** estas florista laboraĵo. Ekzistas floraranĝoj el nuraj floroj, miksitaj kaj aranĝoj el neflorantaj plantoj kaj aliaj materialoj. La en la komerco aĉeteblaj floraranĝoj varias laŭ la jarsezono.

Por faru stikaĵon oni bezonas stikmaterialon. Tio estas

* modloplasto
* florstikaĵŝaŭmo aŭ tiel nomataj „metalaj erinacoj"
* musko
* stikdrato, maldika drato por stabiligi la florojn

Kromaj stikbazaĵoj povas esti etajn korbojn. La stikmaterialo povas esti freŝaj floroj, sekigitaj floroj kaj gresoj, radikoj, branĉo, strobiloj kaj aliaj naturaj materialoj. La Adventa krono estas mikso de krono kaj stikaĵo.

Bildaro
-------

* tomba ornamaĵo en formo de korotomba ornamaĵo en formo de koro
* tomba ornamaĵotomba ornamaĵo
* florornamaĵo en formo de koro sur geedziĝfesta aŭtoflorornamaĵo en formo de koro sur geedziĝfesta aŭto
* stikaĵojstikaĵoj

Vidu ankaŭ
----------

* Florbukedo
* Florkrono
* Funebra krono
* Ikebano
* Krono

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tipps zur Anfertigung von Gestecken Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Beispiele für Herbstgestecke Arkivigite je 2015-06-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Beispiele für moderne/ausgefallene Gestecke Arkivigite je 2011-12-30 per la retarkivo Wayback Machine
**Ahmet Altay Cengizer** (prononcata: ahmet altaj ĝengizer) (naskite 1954) estas turka diplomato, la nuna konstanta delegito ĉe Unesko por Turkio, kaj prezidanto de la Ĝenerala Konferenco de Unesko.

Edukado
-------

Ahmet Altay Cengizer diplomiĝis de Universitato Boğaziçi en Istanbulo pri politikaj sciencoj. Li poste ricevis M.A. diplomon pri internacia historio ĉe la London School of Economics, kaj diplomo pri Kriztraktado kaj Konfliktsolvado de Universitato Columbia. Inter 2007 kaj 2009, li estis membro de la Centro Weatherhead por Internaciaj Aferoj ĉe Universitato Harvard. Li estas edzo kaj havas tri infanojn.

Diplomatia kariero
------------------

Cengizer komencis sian diplomatian karieron en 1984. Lia diplomatia servado en internaciaj organizaĵoj komenciĝis en 2001, kiam li komencis labori en la oficejo de la turka delegito al la Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko, kie li daŭris ĝis 2005. De 2005 ĝis 2006, li estis la turka ambasadoro al Taĝikio kaj de 2009 ĝis 2016 li estis la turka ambasadoro al Irlando. En oktobro de la sama jaro li fariĝis la konstanta turka delegito al Unesko kaj estis poste elektita al la plenuma estraro inter 2017 kaj 2021. En oktobro 2019, li elektiĝis prezidi la Ĝeneralan Konferencon de Unesko inter 2019 kaj 2021. En tiu posteno, li ankaŭ estras la laborgrupon pri regado, procedoj, kaj labormetodoj de la regantaj korpoj de Unesko por la dujaro 2020-2021.

Opinioj
-------

Cengizer subtenas la aliĝon de Turkio al la Eŭropa Unio, argumentante, ke Turkio estas la sola islama lando, kiu disvolviĝas demokratie, kaj la plej industrie disvolviĝinta lando inter Japanio kaj Aŭstrio.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4  "President of the 40th session of the General Conference" (angle), Unesko, alirita je la 23a de junio 2021.
2. 1 2 3 4 5   Diplomat Talks Turkish Politics | News | The Harvard Crimson. Alirita 2021-01-30.
3. ↑ .  Ambassador Ahmet Altay Cengizer of Turkey elected as UNESCO President of the 40th session (en-GB) (2019-11-13). Arkivita el la originalo je 2021-05-18. Alirita 2021-01-30.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2021-05-18. Alirita 2022-11-12.
4. ↑ .  Turkish envoy selected for presidency of UNESCO (oktobro 2019). Alirita 31a de januaro 2021.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2020-09-02. Alirita 2021-06-23.

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Ahmet Altay Cengizer en la angla Vikipedio.*
**Poncitlán** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Ĥalisko. La ĉefurbo de la komunumo estas Poncitlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 066.

Geografio
---------

**Poncitlán** apartenas al la regiono Ciénega kiu situas en la centra parto de la subŝtato Ĥalisko. Multaj komunumoj en tiu regiono sude limtuŝas Ĉapalaan Lagon aŭ la meksikan subŝtaton Miĉoakano. Al la regiono Ciénaga apartenas entute 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 43817 loĝantojn. El tiuj estis 21310 viroj kaj 22507 virinoj. La komunumo havas surfacon de 672,61 km². La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 20,3 C. En la komunumo estas 801,2 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Ĥalisko.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10490 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9475 scipovis legi kaj skribi kaj 1002 viroj estis analfabetoj. Do 9.55 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 11343 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9891 sciis legi kaj skribi kaj 1432 virinoj estis analfabetoj. Do 12,62 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Poncitlán vivis 31871 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 24 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,075 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* hispane Poncitlán Arkivigite je 2007-03-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México*
Blazono de la Aer-Armeo de Hispanio
La **Hispana Aerarmeo** (hispane Ejército del Aire) estas aerarmeo de la Armeo de Hispanio.

Laŭ la 8-a Artikolo de la Hispana Konstitucio respondecas pri la garantio de la suvereneco kaj sendependo de Hispanio, la konstitucia ordo, la defendo de la teritoria integreco zorge ĉefe al la flugospaco kaj la pluhavo de la internacia sekureco, en operacoj de paco kaj humaneca helpo.

Historio
--------

La Hispana Aerarmeo naskiĝis en 1910. En 1913 kaj en 1914 jam agadis en Maroko, kie la unuaj aviadiloj plenumis eĉ bombardadojn. En 1925 ankaŭ en Maroko aviadiloj partoprenis en la elŝipiĝo de Alhucemo. Dum la Hispana Enlanda Milito la Hispana Aerarmeo disiĝis inter la du flankoj. Kvankam dekomence plej granda parto de la oficiroj restis fidelaj al la registaro de la Dua Hispana Respubliko, tamen la armeo de Francisco Franco plifortiĝis danke al helpo de la faŝismaj ŝtatoj de Adolf Hitler kaj Benito Mussolini kun militaviadiloj kiel BF 109 kaj He 111. La kreado de nova Hispana Aerarmeo en la 1940-aj jaroj estis konektita kun Nazia Germanio kaj ĝia helpo al reĝimo.

La moderna strukturo de la Hispana aerarmeo estas ligata al la kunlaboro kun aliaj aerarmeoj de NATO.

* Kategorio Hispana Aerarmeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Schöne Christenliche Catholisch Weinnächt oder Kindtleß wiegen Gesang*, Augsburg 1590, titolpaĝo
**Johannes HAYM** (naskiĝinta en la 16-a jc en Themar, mortinta en la 16-a aŭ 17-a jc) estis germana kleriko romkatolika kaj verkisto de ekleziaj kantoj. Li deĵoris pastrece kaj katedralvikariece ĉe la Katedralo de Aŭgsburgo. Li verkis plurajn edifajn kantojn, inter kiuj estas ankaŭ longa pasiono. En Augsburg li publikigis en 1590 kolekton de 19 kristnaskaj kantoj kies kantado regula enkatedrale fariĝis. Sur lia kanto pri Sankta Georgo baziĝas la kanto *Ritter St. Georg* de la konatega (sekulara) kolekto *Des Knaben Wunderhorn*.

Verkoj
------

* *Ein neu catholisch Creutzgesang von der glaubwürdigen Historien, wie der Ritter St. Georg in Libyen bei einer heidnischen Stadt einen schädlichen Drachen umgebracht*
* *Schöne Christenliche Catholisch Weinnächt oder Kindtleß wiegen Gesang*, Augsburg 1590

Literaturo
----------

* "Haym, Johannes" ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 11 (1880), p. 157–158, (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Johannes Haym en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ligiloj ĉe DDB


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 736060
* GND: 130413836
* VIAF: 15877021
 |
**Konrad LIMMER** (naskiĝinta ĉ. 1522 en Neustadt an der Orla, mortinta la 15-an de aŭgusto 1592 en Heilsbronn) estis germana teologo, reformanto kaj konfesisubstrekanta protestanto.

Vivo
----

Estante filo de tukfaristo li enmatrikuliĝis en la 26.12.1541 en Wittenberg kaj magistriĝis jam en la 20.1.1543. Li iĝis instruisto ĉe la latinlernejo en Zwickau antaŭ vokiĝo en la naskiĝurbon en 1544 kiel rektoro. Tiaofice li deĵoris 11 jarojn ĝis li promociiĝis laŭ la volo de la urba konsilantaro paroĥestro kaj superintendanto.

Limmer estis kunedzina ekde 1544 havante grandan familion. La duko unue rifuzis ke la 33-jaraĝulo iĝu superintendanto sed finfine jesis. Kvankam Limmer mem ĉiam taksis sin disĉiplo lutera li teologie estis fervora adepto de Filipo Melanktono. La doktrinojn de la gnesioluteranoj li malsubtenis publike estante por *Declaratio Victorini*. Kiam la fanatikuloj de Matthias Flacius akiris la potencon en Turingio en 1567 Limmer devis abdiki.

Kiam li vokitis en 1570 kiel konventa predikisto al Ansbach li forlasis Neustadt. En Frankonio li povis denove ekagi fruktodone tie. Ĝis 1573 Limmer kunlaboris en la formuligo de *Norma doctrinae* en kio la trajtoj melanktonaj ja postflareblas. Kiam Jacob Andreae en 1576 en la kuro de verkado de la t.n. konkordo-formulo venis al Ansbach li malamike akceptitis pro troa malŝato de Melanktono. Estante ekde 1578 abato en Heilsbronn Limmer profitis tie ege de siaj spertoj pedagogiaj. Sed li daŭre estis disĉiplo de Melanktono. Kiam ankaŭ en Frankonio teologia klimato ŝanĝiĝis, li devis demisii en 1589.

Literaturo
----------

* Rudolf Herrmann: "Konrad Limmer". Ĉe: Reinhold Jauernig (eld.): *Luther in Thüringen*. Berlin 1952, p. 181–189.
* Armin Kohnle: *Der Neustädter Superintendent Konrad Limmer (15221–592) in den theologischen Konflikten seiner Zeit.* In: *Der Altar von Lucas Cranach d. Ä. in Neustadt an der Orla und die Kirchenverhältnisse im Zeitalter der Reformation.* Köln i.a. 2014, p. 233–245.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ŝablono:DDB


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 732061
* GND: 132103931
* VIAF: 40527033
 |
***Nota bene***, kun plurala formo ***notate bene***, estas latina frazo signife "notu bone".
Tiu frazo aperas jam en nelatinlingva verkado ĉirkaŭ 1721.

Ofte mallongigita kiel "**NB**", "**N.B.**" aŭ "**n.b.**", *nota bene* devenas el la latinlingvaj radikoj *notāre* ("noti") kaj *bene* ("bone"). Ĝi estas en la singulara u-tempo ordone individuon noti bone la koncernan aferon. Oni uzas foje en juraj dokumentoj, por peti atento de la leganto al ia flanka aspekto aŭ detalo de la koncerma temo, traduke kiel "atentu" aŭ "notu". Dum "N.B." estas ofte uzata en akademia verkado, "note" estas komuna anstataŭanto.

Vidu ankaŭ
----------

* Nota bene

Referencoj
----------

1. 1 2   nota bene. *Collins English Dictionary - Complete & Unabridged 11th Edition*. CollinsDictionary.com. Alirita 2012-10-22.
2. ↑  Harper, Douglas (Historian) (2010).  nota bene. *Online Etymology Dictionary*. Alirita 2012-09-28.
3. ↑   nota bene. *HM Courts & Tribunals Service - Glossary of terms - Latin*. Her Majesty's Courts Service, United Kingdom. Alirita 2012-09-28.

 Arkivigite je 2012-10-03 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-10-03. Alirita 2012-11-18.
**Ludwig PRELLER** (naskiĝinta la 15-an de septembro 1809 en Hamburgo, mortinta la 21-an de junio 1861 en Vajmaro) estis germana filologo klasika kaj fakulo pri antikvaj sciencoj.

Vivo
----

Post gimnazifrekvento en Hamburgo *(Johanneum)* kaj Lübeck *(Katharineum)* Preller studis ekde 1828 en Leipzig, Berlino kaj Göttingen filologion kaj komence krome teologion, i.a. ĉe Gottfried Hermann, August Böckh kaj Karl Otfried Müller. En 1832 li doktoriĝis ĉe Müller en Göttingen per laboraĵo pri Esĥilo. Post certa tempo kiel privata instruisto en Hamburgo li estis ekde 1833 privata docento ĉe la Universitato de Kiel.

En 1838 li iĝis profesoro pri filologio en Tartu, de kie li retiriĝis en la jaro 1843-a pro kvereloj inter la germanaj profesoroj kaj la registaro rusia. Sekve li pasigis kelke da tempo en Italujo antaŭ translokiĝo je Jena en 1844 kie li prelegadis kaj nomumitis profesoro en la jaro 1846-a. Unu jaron poste li iĝos ĉefbiblitekisto kortega de la Duka biblioteko vajmara, la nuna Biblioteko Dukino Anna Amalia. En 1852 ekis granda studvojaĝo je Greklando.

Graveco
-------

Preller membris ĉe multaj akademioj kaj societoj. Li verkis plurajn librojn pri la historio de Antikveco kontribuante ankaŭ per artikoloj je la verkoj *Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste* de Johann Gottfried Gruber kaj *Real-Encyclopädie der classischen Alterthumswissenschaft* de August Friedrich Pauly. Lia primitologia libro *Griechische Mythologie* havis tri eldonojn kaj eĉ pli gravis post prilaboriĝo fare de Carl Robert ekde 1884.

Vajmare li membris ĉe la framasonisma loĝio *Anna Amalia zu den drei Rosen*.

Skribajoj
---------

* *Demeter und Persephone. Ein Cyclus mythologischer Untersuchungen.* 1837.
* kun Heinrich Ritter: *Historia philosophiae Graecae et Romanae ex fontium locis contexta.* 1838.
* *Polemonis Periegetae fragmenta.* Leipzig 1838.
* *Die Regionen der Stadt Rom.* Jena 1846.
* *Carl Otto v. Madai zur Erinnerung an ihn für seine Freunde.* Breitkopf und Härtel, Leipzig 1850.
* *Griechische Mythologie.* 2 volumoj. Weidmann, Berlin 1854.
* *Römische Mythologie.* 1858.

Literaturo
----------

* August Baumeister: *Ludwig Preller.* En: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Band 26, Duncker & Humblot, Leipzig 1888, S. 561–566.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ludwig Preller en Vikifontaro (Universala biblioteko)

* Informoj pri Ludwig Preller en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Ligiloj apud DDB
* Verkoj apud Projekt Gutenberg-DE
* Ludwig Preller ĉe Internet Archive
* Vikifontaro

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 730479
* GND: 116282290
* LCCN: no/93/6082
* VIAF: 59832056
* ISNI: 0000 0001 0906 5298
* SUDOC: 071584463
* NLA: 35765267
* BIBSYS: 1074644
* NKC: mzk2008430491
* BNE: XX1311200
 |
La **Internacia konvencio kontraŭ drogstimulado en sporto** estas plurpartia traktato de Unesko, per kiu ŝtatoj konsentas efektivigi naciajn rimedojn por evitigi kaj elimini drogstimuladon en sporto.

Enhavo
------

Ŝtatoj, kiuj konsentas al la konvencio, kunordigas siajn landajn regulojn kun la Monda Kodo Kontraŭ Drogstimulado, eldonata de la Monda Agentejo Kontraŭ Drogstimulado. Tio inkluzivas faciligi kontrolojn pri drogstimulado kaj subteni landajn testajn programojn; instigi la establon de "plej bona praktiko" en la etikedumado, merkatumado, kaj disdonado de produktoj, kiuj povas enhavi malpermesitajn substancojn; deteni financan subtenon de tiuj, kiuj faras aŭ subtenas drogstimuladon; efektivigi rimedojn kontraŭ la fabrikado kaj komerco; instigi la establon de kodoj de konduko por profesioj rilataj al sporto kaj kontraŭado de drogstimulado; kaj financi edukon kaj esploron pri drogstimulado en sporto.

Fonduso por la Elimino de Drogstimulado en Sporto
-------------------------------------------------

La konvencio provizoras helpilon por ke ŝtatoj kreu kaj efektivigu specifajn kontraŭ-drogstimuladajn kapablokonstruadon, edukon, kaj projektojn de politiko pere de la Fonduso por la Elimino de Drogstimulado en Sporto. Establita en 2008, ĝis junio 2021 ĝi estas finance helpinta 218 landajn kaj regionajn projektojn en 108 landoj.

Kreo kaj ratifado
-----------------

La Ĝenerala Konferenco de Unesko aprobis la konvencion en Parizo je la 19a de oktobro 2005, kaj ĝi efektiviĝis je la 1a de februaro 2007 post ĝia ratifiko de 30 ŝtataj partioj. Ĝi estas la konvencio de Unesko kun la plej rapida ritmo de ratifado, kaj je junio 2021 ĝi estas la dua plej ratifita el la konvencioj de Unesko, kun 191 ŝtatoj ratifintaj la konvencion, inkluzive 189 membroŝtatojn de la Unuiĝintaj Nacioj, kaj Kukinsuloj kaj Palestino.

Referencoj
----------

1. 1 2 3  International Convention against Doping in Sport, Unesco. Alirita 2021-06-18.
2. ↑  Fund for the Elimination of Doping in Sport Unesko. Alirita 2021-06-18.
3. ↑  Ratifoj. Unesco.

Eksteraj ligoj
--------------

* Teksto.
* Ratifoj (aboca ordo)
* Ratifoj (data ordo).
* Fonduso por la Elimino de Drogstimulado en Sporto
* Monda Kodo Kontraŭ Drogstimulado


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 728774
 |








*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo International Convention against Doping in Sport en la angla Vikipedio.*