recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tamás Körösényi** [tamAŝ koroŝEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Körösényi Tamás** estis hungara skulptisto, medalisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Monumento pri premiitoj Nobel fare de Tamás Körösényi
Tamás Körösényi  naskiĝis la 18-an de februaro 1953 en Budapeŝto, li mortis la 25-an de junio 2010 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tamás Körösényi frekventis mezlernejon, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1976. Lia skulptista ĉefinstruisto estis Iván Szabó. Post siaj studoj li instruis en arta mezlernejo. Li ricevis stipendion inter 1980–1982 kaj en la sekva jaro li plulernis helpe de stipendio en Akademio de Belartoj de Vieno. Lia majstro estis Bruno Gironcoli. Inter 1987 kaj 1993 li instruis en la industriarta mezlernejo, ekde 1990 ankaŭ en la Belarta Altlernejo. En 1997 li atingis la instruan rangon docento, post 2 jaroj li estis katedrestro. Li akiris sciencan gradon DLA, poste habilitiĝo okazis en 2009. Li ricevis premiojn inter 1983-2008.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Budapeŝto (1975, 1979, 1988, 1994, 1998)
* Hódmezővásárhely (1978)
* Vieno (1983, 1986, 1992)
* Arthalo Budapeŝto (1985)
* Pécs (1993)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Arthalo Budapeŝto (1976, 1980, 1995
* Budapeŝto (1977, 1985, 1989, 1994, 2000)
* Brest (1980)
* Madrido (1983)
* Toronto (1986)
* Vieno (1994)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* Mi pensadasMi pensadas
* Reliefoj en Palaco SándorReliefoj en Palaco Sándor
* Reliefoj en Palaco SándorReliefoj en Palaco Sándor
* Burĝoj de SzombathelyBurĝoj de Szombathely

Elektitaj medaloj
-----------------

* Popfesztivál

Fontoj
------

* hungarlingva koncerna teksto kun bildoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 622650
* GND: 130314153
* LCCN: nr2006015367
* VIAF: 1115778
* ISNI: 0000 0001 0947 7014
 |
Aŭtovojo A4 inter la disbranĉiĝo Rotkreuz kaj la elirejo Cham Oriento
Mapo de la svisa aŭtovojo A4
La **svisa aŭtovojo A4** respektive **svisa ekspresvojo A4** kongruas pli malpli kun la **svisa nacia ŝoseo A4**. Ĝi iras de Ŝafhaŭzo en nordo ĝis la disbranĉiĝo kun la gotarda aŭtovojo A2 en Altdorf en Kantono Urio.

Vojo
----

La aŭtovojo A4 komenciĝas en ĉe la germana landlimo en Bargen en la norde de Ŝafhaŭzo kiel ekspresvojo. Inter Neuhausen kaj Ŝafhaŭzo ĝi pasas inter du tuneloj per nova pendoponto la Rejnon. En Vinterturo ĝi kuniĝas kun la svisa aŭtovojo A2 ĝis Zuriko, tiam sekvas la okcidentan ĉirkaŭveturvojojn de Zurikoidente kun la svisa aŭtovojo A3 ĝis Birmensdorf. La parto de proksimume 20 km inter la disbranĉiĝo Birmensdorf kaj Cham, post longjara konstrudaŭro kaj multaj luktoj estis malfermita en novembro 2009. Tial inter Zuriko kaj Gotardo nun ekzistas seninterrompa aŭtovojo. En Rotkreuz disbranĉiĝas la svisa aŭtovojo A14, kiu konektas ĝin kun la svisa aŭtovojo A2. De Rotkreuz A14 nun iras suden laŭlonge de la okicdenta bordo de la Lago de Zugo preter Ŝvico kaj finiĝas kiel ekspresvojo en Brunnen. Inter Brunnen kaj la aliro al la svisa aŭtovojo A2 en Altdorf la vojo pludaŭras nur kiel simpla ĉefvojo (nacia vojo de la 3-a klaso), kio estas kaŭzo de longaj trafikvicoj. La kompleta longeco de la svisa nacia vojo N4 estas 165 km. Tiu lasta parto inter Brunnen kaj Altdorf estas konata ankaŭ sub la nomo Aksa Vojo [*mankas fonto*]

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭtovojoj de Svislando
* Listo de svisaj aŭtovojoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Svisa aŭtovojo A4** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  

aŭtovojoj
Aŭtovojoj en Svislando

*Naciaj aŭtovojoj:*
A 1 |
A 2 |
A 3 |
A 4 |
A 5 |
A 6 |
A 7 |
A 8 |
A 9 |
A 12 |
A 13 |
A 14 |
A 16 |
A 16 |

  

*Kantonaj aŭtovojoj:*
A 1a(GE) |
A 4a |
A 10 |
A 19 |
A 21 |
A 50 |
A 51 |
A 53 |
H 5 |
H 18 |
H 2 |
T 14 |
**Tamás Mendelényi** [tamAŝ mendelEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mendelényi Tamás** estis hungara skermisto (sabristo), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj, trejnisto, kirurgo. Lia unua edzino estis Judit Ágoston.

Tamás Mendelényi naskiĝis la 2-an de majo 1936 en Budapeŝto, li mortis la 6-an de septembro 1999 en Várgesztes (laŭ alia informo en Budapeŝto).

Biografio
---------

Tamás Mendelényi skermis en pluraj sportkluboj inter 1950–1964 en Budapeŝto. Li maturiĝis en gimnazio en 1954 kaj li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1961, kiun li levis al kirurgia diplomo post 3 jaroj. Spite tion li neniam kuracadis. Li apartenis al la hungara nacia skerma teamo inter 1956–1964, dum li estis hungara ĉampiono en 1956 kaj 1964. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960 kun ora medalo teame, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje same teame. Li akiris trejnistan diplomon en 1968, kiun li levis al pli valora en 1973 en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li estis ĉeftrejnisto de la brita skerma teamo inter 1979–1982, poste li disidis, tial la hungara ŝtato forprenis liajn hejmajn havaĵojn en 1983. Depost fino de la socialismo li vizitis Hungarion kaj fine li hejmenvenis en 1993. Li edziĝis dufoje en 1959 kaj 1984, lia unua edzino naskis 2 filinojn en 1962 kaj 1967. Li ricevis kelkajn premiojn inter 1960-2009 (la lastan jam postmorte).

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Tamás Mendelényi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802552
 |




* Portalo pri Biografio
Ponto de la sivsa aŭtovojo A5 trans Aro inter Grenchen kaj Arch
Mapo de la sivsa aŭtovojo A5
La **svisa aŭtovojo A5** kongruas pli malpli kun la **svisa nacia ŝoseo A5**. Ĝi disbranĉiĝas en nordoriento antaŭ Soloturno de la svisa aŭtovojo A1 pasas tra Bielo kaj Neŭŝatelo ĝis Yverdon-les-Bains en sudokcidento, kie ĝi reunuiĝas denove kun A1.

Vojo
----

La svisa aŭtovojo A5 havas longecon de proksimume 100 km. Ĝi kondukas laŭlonge de la sudorienta flanko de la Ĵurasa montaro en formo de giganta arko de sudokcidento al nordoriento. Ĝi komenciĝas sudokcidente antaŭ Yverdon-les-Bains, flankeniĝante de la svisa aŭtovojo A1, pasas la viadukton de Yverdon kun longeco de 3155 m, sekvas la elveturejoj Yverdon, Grandson, tiam la tri tuneloj de *Onnens*, *Concise* kaj *La Lance*. Sekvas elveturejo n-ro 4 ĉe Vaumarcus, du pliaj tuneloj, tiam la elveturejo St. Aubin, tiam la plej longa tunelo de la aŭtovojo nome *St. Gorgier* kun longeco de 2850 metroj. Elveturejo n-ro 6 estas Bevaix, n-ro 7 Boudry, sekvas tunelo kaj ponto *Chanélaz* kaj tiam la elveturejo Areuse. Sekvas alia tunelo, tiam la elveturejo n-ro 9 Auvernier, la tunelo de Auvernier kaj tiam Neuŝatelo Okcidento. La sekvanta tunelo en Neŭŝatelo nuntempe estas konstruata (la laboroj komenciĝis en marto 2009). Post la elveturejo Neŭŝatelo Serrières kaj la okcidenta tunelo sekvas la disbranĉiĝo al La Chaux-de-Fonds tra Vue des Alpes. La aŭtovojo nun en pliaj 6 tuneloj preter tri elveturejo pasas sub la urbo Neŭŝatelo. Sekvas la elveturejoj St. Blaise, Marin, Thielle kaj Conraux, kie la aŭtovojo nuntempe interrompiĝas kaj daŭras ĝis Le Landeron kiel kantona ĉefvojo. En Le Landeron la vojo pludaŭras kiel rapidvojo, sekvas la du elveturejoj de La Neuveville, la elveturejo kaj tunelo de Ligerz. Post la elveturejo de Twann, la aŭtovojo estas en stato de konstruo. Post Bielo la vojo denove estas finkonstruita. Ĝi tie kruciĝas kun la svisa aŭtovojo A6, kiu norde transiras al la Transĵurasa Aŭtovojo A16. Sekvas nun tunelo, tiam la elveturejoj Lengnau, Grenchen, la ponto trans la rivero Aro ĉe Arch, la tunelo de *Lüsslingen*, la elveturejoj Soloturno Okcidento, Soloturno Sudo kaj Soloturno Oriento/Zuchwil kaj tiam ĉe Luterbach la vojo reunuiĝas kun la svisa aŭtovojo A1.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭtovojoj de Svislando
* Listo de svisaj aŭtovojoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Svisa aŭtovojo A5 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Svisa aŭtovojo A5** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

aŭtovojoj
Aŭtovojoj en Svislando

*Naciaj aŭtovojoj:*
A 1 |
A 2 |
A 3 |
A 4 |
A 5 |
A 6 |
A 7 |
A 8 |
A 9 |
A 12 |
A 13 |
A 14 |
A 16 |
A 16 |

  

*Kantonaj aŭtovojoj:*
A 1a(GE) |
A 4a |
A 10 |
A 19 |
A 21 |
A 50 |
A 51 |
A 53 |
H 5 |
H 18 |
H 2 |
T 14 |
**Tamás Nagy** [tamAŝ nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Tamás** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Ilona Lovas.

Tamás Nagy naskiĝis la 14-an de junio 1951 en Csorna, li mortis la 4-an de julio 2020 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tamás Nagy frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, li maturiĝis en konstruteknika mezlernejo en Győr en 1969, fine li akiris arkitektan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1975. Post siaj studoj li havis postenon en ŝtata firmao inter 1975-1986, en tiu periodo li studis en majstra kurso (1978-1980). Li laboris en Novjorko inter 1986-1989, poste denove hejme jaron en laborejo de Imre Makovecz. Kune kun aliaj arkitektoj li fondis firmaon en 1990, kie li laboris jardekon, poste li fondis sola propran firmaon. En 1998 li akiris sciencan gradon DLA. Jam ekde 1979 li instruis en la Teknikuniversitato, inter 2004-2014 en Arta Universitato Moholy-Nagy. En la lasta universitato li estis katedrestro. Li ricevis premiojn inter 1992-2016. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

Elektitaj arkitektaj laboroj
----------------------------

* Dombegyház, biblioteko (1989)
* Luterana preĝejo (Balatonboglár) (1995)
* Dunaújváros, luterana preĝejo kaj paroĥo (1996)
* Gödöllő katolika preĝejo (2007)
* Novjorko, monumento (2016)

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Venecia Bienalo (1991, 2000, 2014)
* Budapeŝto (1994, 2001, 2009)
* Berlino (1998)
* Vieno (2004)
* Tokio (2011)

Elektitaj libroj
----------------

* *Magyar Építészet 1989-1999* (kunaŭtoro, 1999)
* *Téglaépítészet Magyarországon* (kunaŭtoro, 2002)
* *Tizenkét Kőműves* (kunaŭtoro, 2009)
* *Munkák és Inspirációk* (2017)

Fontoj
------

* hungarlingva intervjuo
* anglalingva biografio (la koncerna teksto estas legebla lasta)[*rompita ligilo*]
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Luterana preĝejo, DunaújvárosLuterana preĝejo, Dunaújváros
* Luterana gimnázium, AszódLuterana gimnázium, Aszód
* Katolika preĝejo, GödöllőKatolika preĝejo, Gödöllő


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 684254
* GND: 174333951
* LCCN: nb2004007291
* VIAF: 14283926
* ULAN: 500040810
 |
**Landenhof centro kaj svisa lernejo por malfacilaj aŭduloj** estas centro en CH-5035 Unterentfelden, Svisujo, kun mezlernejo, en germana lingvo: *Zentrum und schweizerische Schule für Schwerhörige, Landenhof* estas tre malnova kaj grava lernejo por malaŭduloj. *Landenhof* signifas en la germana "landa bieno".

Nomo
----

Ekde jaro 1940 la Landenhof havis novan nomon: la malnova nomo estis "surdaj mutaj uloj instituto (en germana lingvo: *Taubstummenanstalt*) ; la nova nomo estis Svisa malfacilaj aŭduloj lernejo Landenhof, (en germana lingvo:
*Schweizerische Schwerhörigenschule Landenhof*.

Ekde fino de jaroj 1990 oni donis novan gvidobildon kaj oni faris strukturajn reformojn. Oni devis alĝustigi ankaŭ la fondaĵan dokumenton.
La instituto havas nun la nomon en germana lingvo: *Landenhof Zentrum und Schweizerische Schule für Schwerhörige*, aŭ **Landenhof Centro kaj svisa lernejo por malfacilaj aŭduloj.**

Festskribaĵo
------------

Ekde 175 jaroj la lernejo laboris kun malfacilaj aŭduloj.

Vidu ankaŭ
----------

* Sonos

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Svisa centro kaj lernejo por malaŭduloj Landenhof en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

**Landenhof centro kaj svisa lernejo por malfacilaj aŭduloj** , CH-5035 Unterentfelden, Svisujo, (kun mezlernejo)  *Landenhof Zentrum und schweizerische Schule für Schwerhörige*
La **tiranio** (el la latina tyrannus, «neleĝa registo», el la greka τύραννος [týrannos], «suverana reĝo, registo de polis») en la senco kiun havis la termino en la Antikva Grekio, estis la reĝimo de absoluta povo, plej ofte unupersona, enkondukita de tirano, nome la registo kiu estis elpostenigita de si mem pere de la perforto, elposteniginte la antaǔan registaron de *polis* (la grekaj urbo-ŝtatoj), sed plej ofte danke al la popola apogo aǔ pere de militista puĉo aǔ eksterlanda interveno.

La tirano okupis la povon ne jure (*de iure*), sed nur fakte uzis ĝin perforte (*de facto*). Tamen por la moderna pensaro, la tiranio identiĝas kun troiga kaj kruela uzado de la politika povo okupita, nome povo ne nur eksterleĝa laǔ deveno (kvankam ne ĉiam), sed ankaŭ maljusta pro ĝia plenumo kiu subpremas ajnan opozicion; sed inter la antikvaj grekoj la termino ne estis tiom negativa: dekomence fakte havis pozitivan konotacion, ĉar multaj tiranoj estis deziritaj kaj tre popularoj intar la civitanoj de la *polis* (kelkaj eĉ estis enkalkulitaj en la listo de la Sep saĝuloj de Grekio), kvankam la demagogio aǔ popolismo de ties aliro al la povo kaj ties konservado estis kritikataj de la antaǔaj okupantoj de la povo (la aristokrataro), kaj la politika korupto de ilia plenumado fare de multaj el ili finos igante malŝatata la figuro de la tiranoi, kiuj estis foje siavice elpostenigitaj aǔ eĉ murditaj (*tiranocido*).

Notoj
-----

1. ↑   Real Academia Española kaj Asociación de Academias de la Lengua Española (2014). Alirita la 8an de septembro 2018. Diccionario de la lengua española (23a eldono). Madrid: Espasa. ISBN 978-84-670-4189-7. (hispane)
2. ↑   Beekes, RSP (2009). Etymological Dictionary of Greek (angle). Leiden: Brill. pp. 1519-1520. ISBN 978-9-004-32186-1. OCLC 950430552.

* Tiranio en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Tamás Mihály** [tamAŝ mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mihály Tamás** estis hungara ŝlagromuzikisto (gitaristo, kantisto, komponisto, sintezilisto), iama membro de Omega (rokgrupo). Lia patro estis András Mihály.

Tamás Mihály en 2010
Tamás Mihály  naskiĝis la 24-an de septembro 1947 en Budapeŝto kaj mortis la 21-an de novembro 2020.

Biografio
---------

Tamás Mihály studis klasikan muzikon en muziklernejo en sia naskiĝurbo. Tamen li interesiĝis pri ŝlagroj, eĉ li aliĝis al tiutempaj ŝlagrorkestroj. En 1967 li estis membro de Omega, kie li estis gitaristo, kantisto, sintezilisto kaj komponisto. Tamen ofte la ŝlagroj estis komunaj laboroj kun la ceteraj membroj. Lastoje li muzikadis en la rokgrupo en 2014. Li ricevis premiojn preskaŭ senescepte kune kun la rokgrupo ekde 1970, aparte menciinda la premio Kossuth en 2013.

Elektitaj teatraj komponaĵoj
----------------------------

* *56 csepp vér* (2006)
* *Ez van (Canterbury mesék)* (2014)
* *Millió dolláros bébi* (2015, táncjáték az azonos című film alapján)

Lia libro
---------

* *Basszus! Omega!* (2014)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Tamás Mihály en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 647502
* LCCN: n2016046463
* VIAF: 85861471
* ISNI: 0000 0000 5635 9275
* MBA: a37ea72f-7618-47e7-b982-69f43ad8d824
* NKC: xx0084790
 |
**Tamás PÁL** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pál Tamás** estis hungara dirigento, altlerneja instruisto.

Tamás Pál  naskiĝis la 16-an de julio 1937 en Gyula.

Biografio
---------

Tamás Pál studis en Muzikakademio Franz Liszt inter 1956-1965, liaj plej gravaj instruistoj estis András Kórodi kaj János Viski. Jam ekde 1960 li havis posteneton en Budapeŝta Ŝtata Operejo, li debutis kiel dirigento en 1964. Inter 1975 kaj 1983 li estis dirigento, orkestrestro de Nacia Teatro (Szeged), eĉ inter 1978-1982 li estis teatrestro. Lia eksterlanda konateco komenciĝis en 1978, tiam en Karakaso li dirigentis operon Aida. En 1983 li revenis al la Budapeŝta Operejo, kie li dirigentis 2 teatrajn jarojn, poste li estis muzika direktoro de festivaloj kaj kaj subĉielaj koncertoj en Budapeŝto. En 1989 li revenis al Szeged, kie inter 1996–1998 li estis muzika direktoro. Inter 2001-2006 li estis muzika gvidanto de orkestro en Szombathely. Li estis ankaŭ altlerneja instruisto en la menciita Muzikakademio inter 1999-2008, poste en Scienca Universitato de Szeged. Li dirigentis ankaŭ la muzikakademian orkestron, poste denove la orkestron de Szeged. Li ricevis plurajn premiojn inter 1975-2017, krome li ricevis la titolon "eterna membro de Teatro Szeged" en 2012.

Elektitaj muzikalbumoj
----------------------

* Johannes Brahms: *3-a simfonio* (1974)
* Domenico Cimarosa: *Il Pittor Parigino* (1986)
* Antonio Salieri: *Falstaff* (1995)
* Andrea Rost *kantoj de Mozart* (2004)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]

* Kategorio Tamás Pál (dirigento) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Suzafono
**Suzafono** estas speco de tubjo, kiun oni konstruis unuafoje laŭ iniciato de la usona komponisto John Philip Sousa, laŭ kiu la instrumento ankaŭ esta nomata. Ĝi estas laŭ funkcio kaj mezuro bastubjo en baza agordo F, E♭ oder B♭ kun 3 aŭ 4 valvoj.

La konstruformo de la suzafono devenas de la helikotubjo, kies (pli malgranda) sonfunelo tamen estas direktita flanken. Oni portas ĝin male al tubjo ne antaŭ, sed ĉirkaŭ la korpo. La alten elstara sonpeco de suzafono kun mallonga, sed tre vaste vastiĝinta sonfunelo direktita proks. 90° antaŭen (diametro proks. 65 cm) estas deprenebla. Je la originala suzafono la funelo tamen montris supren, pro kio oni ankaŭ nomis ĝin *pluvokaptilo*; vidu ĉi tie[*rompita ligilo*]. Sousa volis eviti bason rekte celantan en la publikon, pro tio la nun kutima modelo kun antaŭen direktita funelo neniam estis uzata dum lia direktado. Ekde la 1960-aj jaroj ankaŭ estas kutimaj suzafonoj el plasto, kies sonfunelo kaj lasta tuboturniĝo pro la pezoreduktado konsistas el blanka farbita fibromaterialo. 

* Kostumita suzafonisto dum Mardi Gras en Nov-OrleanoKostumita suzafonisto dum Mardi Gras en Nov-Orleano

* Suzafono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Suzafono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Sousaphon » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3470247 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
**Tirgo** [TIRgo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Haro.​ Tirgo disponas de ampleksa hidrografia reto sur fekunda ebenaĵo, trafluata de la akvo de la rivero Tirón, kaj proksima al Ebro kaj Oja. Ĝi estas nur je 15 kilometroj de la urbo Miranda de Ebro. 

La malgranda municipa teritorio de Tirgo.
La preĝejo.
Kvankam estis praloĝado en la areo kie nun estas Tirgo, ne estas referencoj dokumentaj ĝis 978, kiam oni skribas la fondatestilon de la Konvento de Covarrubias. Temad pri donaco fare de la kastiliaj grafoj García Fernández kaj lia edzino al tiu konvento pri la templo de "Santa María de Tirbo".

En venontaj jarcentoj, ĉar temas pri landlima vilaĝo inter la regnoj Kastilio kaj Navaro, ĝi apartenis alterne ĉu al unu ĉu al la alia, laŭ la diferencaj historiaj cirkonstancoj. En la 14-a jarcento ĝi ekformis parton de la graflando de Baños de Rioja, kun Leiva, Baños kaj Ochánduri.

En la 17-a jarcento, sub protekto de la reĝino Mariana de Aŭstrio, Tirgo estis agnoskita kiel "sendependa loko" fare de Santo Domingo de la Calzada. En 1713 oni konstruigis barokan retablon en la absido de la preĝejo de la Savinto por rememorigi la akiron de la titolo. 

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, de kies komenco oni malaltiĝis el 658 loĝantoj ĝis nunaj 183. 

Nuna ekonomio dependas de industrio de vinproduktado, cerealoj, terpomoj. 

Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj monaĥejo, vinkeloj, blazondomoj, vitejaj kabanoj, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----

1. ↑   Abad León, Felipe (2003). «XXVII. De los llanos de Valpierre a la hoz de Foncea». En Colegio Oficial de Ingenieros Técnicos Industriales de La Rioja, eld. *Otras veinte rutas por la Rioja*. Gráficas Ochoa SA. p. 133. ISBN 84-7359-551-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795464
 |
***The Seafarers*** (La maristoj) estas la kvara filmo de Stanley Kubrick kaj tria dokumenta kurta filmo, farita por la sindikato de maristoj Seafarers International Union, reĝisorita en Junio 1953. La filmo estas la unua de Kubrick filmita kolore.

Ĝi priskribis la logistikon de demokrata sindikato kaj fokuzas pli al la komforto de marlaboro ol al la agado de la sindikato mem. Por la kafeteria sceno en la filmo, Kubrick elektis relfilmilon por priskribi la vivon de la marista komunumo; tiu tipo de filmado estos poste persona subskriba tekniko. La sekvenco de Paul Hall, sekretari-trezorero de SIU Atlantiko kaj Golfo, parolanta al membroj de la sindiktao rememoras pri scenoj el filmoj de Eisenstein nome *Striko* (1925) kaj *Oktobro* (1928). *Day of the Fight*, *Flying Padre* kaj *The Seafarers* estas la nuraj survivantaj dokumentaj filmoj de Kubrick; sed kelkaj historiistoj kredas, ke li faris ankaŭ aliajn.

Notoj
-----

1. ↑   Duncan, Paul (2008). Stanley Kubrick: Visual Poet 1928-1999. Taschen. p. 28. Alirita la 9an de Septembro 2020.
2. ↑  Duncan 2003, p. 28.
3. ↑  Thuss 2002, p. 110.

Bibliotekoj
-----------

* Duncan, Paul (2003). Stanley Kubrick: The Complete Films. Taschen GmbH. ISBN 978-3-8365-2775-0.
* Thuss, Holger (2002). Students on the Right Way: European Democrat Students, 1961–2001. H. Thuss. ISBN 978-3-8311-4129-6.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717978
 |
**Susanna GROENEWEG**, konata kiel **Suze GROENEWEG** (naskiĝis la 4-an de marto 1875 en Strijensas, Strijen, mortis 19-an de oktobro 1940 en Barendrecht) estis nederlanda politikisto de la Socialdemokrata Laborista Partio (SDAP). Ŝi estis la unua virino en la Dua Ĉambro de la nederlanda parlamento.

Politika vivo
-------------

Groeneweg estis fervora porbatolanto de popola edukado. Ŝi mem estis instruisto en Roterdamo. Groeneweg estis feministo, sed ŝi kontraŭis virinajn organizaĵojn apartajn de la socia movado.

Groeneweg estis estrarano de SDAP dum la revizio de la nederlanda konstitucio de 1917. Parto de tiu revizio estis la pasiva balotrajto por virinoj krom la tuta balotrajto por viroj. En la parlamentaj elektoj de 1918, ŝi iĝis la unua virina parlamentano. Groeneweg restis en la parlamento ĝis 1937.

Krom parlamentano de la Ĝeneralaj Statoj, Groeneweg estis parlamentano de la Provincaj Statoj kaj komunuma konsilantarano de Roterdamo. Ŝi estis aktivulo en la kontraŭalkohola movado, la pacifista movado kaj la kontraŭmilitarista movado.

Honorigoj
---------

* 30-a de aŭgusto 1937: Kavaliro de la Ordeno de la Nederlanda Leono.

Literaturo
----------

nederlande Reta biografieto pri Groeneweg en la *Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland* (1992).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 611117
* GND: 1196999163
* LCCN: n2015011288
* VIAF: 292017723
* ISNI: 0000 0003 9697 8056
* BPN: 04186530
 |
**Honestino Monteiro Guimarães**, brazila universitata studento, naskiĝis en Itaberaí, Goiás, je la 28-a de marto 1947 kaj malaperis je la 10-a de oktobro 1973, kiam li estis arestita en Rio de Janeiro de la brazila diktatoreco.

En 1960, li kaj lia familio transloĝiĝis al braziljo (Brasília), brazila ĉefurbo, kaj tiam li tuj ekis sian agadon je la studenta movado. Li fariĝis prezidanto de la Federação dos Estudantes da Universidade de Brasília (FEUB) kaj du fojoj de la Nacia Unuiĝo de Studentoj (Brazilaj) União Nacional dos Estudantes (UNE), unu el ili kiam li jam estis kaŝita de la diktatoranaro.
Ankoraŭ kaŝita, li edziĝis kun Isaura Botelho (Nur papere, ĉar li ne povis ĉeesti la edziĝon), patrino de lia nura filino, Juliana Botelho Guimarães.

Kiam la armeo invadis lian universitaton UnB, en Aŭgusto 1968, Honestino estis arestita de la armeo dum 2 monatoj, kaj estis forigita de la universitato

AI-5
----

Pere de la Institucia Akto (???) numero 5 (AI-5), Honestino devis kaŝiĝi, sed eĉ kaŝita li daŭris kunordigante studentajn rekontiĝojn kaj batalante kontraŭ la diktatureco, ĝis esti arestita en Rio de Janeiro kiam li estis 26-jaraĝa. Post aresto, lia familio daŭrigis la serĉadon por li en kelkaj arestejoj, sed vane.

Nur je la 12-a de marto 1996, la armeo rekonis(?) lian morton. En la sekvanta jaro, li estis premiita de la Merito (?mérito) Universitata, por la Universitato de Braziljo UnB.

Dum periodo kiam Honestino kaŝiĝis, lia frato Norton Guimarães (la nura persono kiu sciis ke Honestino kaŝiĝis) estis arestita por la "krimo" esti frato de Honestino. Li estis torturita dum tri tagoj kaj poste liberigita.

Dum tiuj tri tagoj, ilia familio ne sciis pri la sorto de ambaŭ liaj filoj kaj pensis ke la du, Honestino kaj Norton, mortis aŭ estis malaperigitaj. Pro tio, ilia patro ne dormis dum tiuj tri tagoj, kaj poste la liberigo de Norton, la patro mortis en aŭtomobil-tragedio pro tio ke li dormis stirante sian aŭton.

Frazoj
------

Unu el la frazoj, kiujn li plej ofte diris, estis de Ernesto Guevara de La Serna (Che Guevara): "la povuloj povas mortigi unu, du, eĉ tri florojn, sed ili neniam haltos printempon".

* Kategorio Honestino Guimarães en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Arbaro ĉe Tiritiri Matangi
**Tiritiri Matangi** estas insulo kiu kuŝas ĉe la Golfo Hauraki de Novzelando, 4 km oriente de la Duoninsulo Whangaparaoa en la Norda Insulo kaj 30 km nordoriente de Aŭklando. Tiu insulo havas areon de 2.2 km² kaj estas malferma naturrezervejo administrata laŭ kontrolo de la Departamento de Konservado de Novzelando kaj rimarkindas pro sia gravega birdospecia diverseco, inkludante kiviojn kaj la takaheon. Ĝi allogas ĉirkaŭ 20,000 vizitantojn jare.

La nomo, signife "lanĉita de la vento" en maoria, estas ofte populare mallongigita al Tiritiri. Maoria mitologio konsideras la insulon flosilo de fiŝkapta prareto.

Referencoj
----------

1. 1 2 3   Auckland Places - Tiritiri Matangi Island. *Te Ara Encyclopedia of New Zealand*. Government of New Zealand. Alirita 3a de Marto 2010.
2. ↑  "The Hauraki Gulf Marine Park, Part 2",  *Inset to The New Zealand Herald*, 3a de Marto 2010, paĝoj 8. Kontrolita 3a de Marto 2010.

36° 36′ Sudo 174° 53′ Oriento﻿ / ﻿36.60 °S, 174.89 °O﻿ / -36.60; 174.89 (mapo)
**Tamás Toót-Holló** [tamAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Toót-Holló Tamás** estas hungara verkisto, redaktoro, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Tóth Zsolt* ĝis 2007, liaj postaj nomvariantoj estis (same hungare) *Tót H. Zsolt, Toót H. Zsolt*.

Zsolt Tóth naskiĝis la  27-an de februaro 1966(nun 1966-02-27) en Ózd.

Biografio
---------

Tamás Toót-Holló maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1984, poste li studis en Scienca Universitato Lajos Kossuth (1985-1987) kaj li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1990. Post la diplomo li esploris literaturaĵojn 3 jarojn helpe de stipendio. Li kandidatiĝis (CSc) en 1994 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1993 kaj 1996 li estis asistanto en Universitato Loránd Eötvös, inter 2013 kaj 2016 li instruis en Katolika Universitato Péter Pázmány, inter 2014 kaj 2018 en Nacia Universitato pri Publikaj Servoj, inter 2006-2020 li estis ankaŭ redaktoro. Liaj filinoj naskiĝis en 1991 kaj 1996. Li ricevis premiojn inter 1994-2023.

Elektitaj libroj
----------------

* *Pályaháborgások* (1994)
* *Apasorban* (eseoj, 2003)
* *Üsse kő - Mámor, mágia, magasság* (2012)
* *Garabonciások könyve és szerelme* (2015)
* *Csillan a hab - A Forrás Könyve II.* (2017)
* *Csordul a csepp* (2021)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837284
* GND: 1084613743
* LCCN: n2013034173
* VIAF: 304123890
* ISNI: 0000 0004 0987 293X
 |



* Portalo pri Biografio
**Tirunelveli,** Pri tiu ĉi sono aŭdu tamile திருநெல்வேலி) estas urbego en Distrikto Tirunelveli (kie ĝi estas la distrikta sidejo), en subŝtato Tamilnado en sudaorienta Barato. La loknomo estas derivita de tri tamilaj vortoj kun la signifo "sankta irlandanheĝo". Ĝi estas ankaŭ konata kiel *Nellai* kaj historie dum brita dominado kiel *Tinnevelly*.

Festivalo en Tirunelveli

Geografio
---------

Tirunelveli situas laŭ ambaŭ bordoj de la rivero Tambaraparani en interno de la subŝtato en averaĝa alteco de 47 metrojn. Nagerkoil troviĝas 67, Thoothukudi (kun orienta marbordo) 71, Thiruvananthapuram (kun okcidenta marbordo) 82, Maduraj 140, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 555, Mumbajo 1255, Kolkato 1914, tutlanda ĉefurbo Delhio 2214 kilometrojn (aere) .

Konstruata ponto en Tirunelveli

Demografio
----------

En 2011 Tirunelveli havis 473,637 da loĝantoj. Nuntempe ĝi estas preskaŭ metropolo (pli granda, ol kvin cent mil).

Historio
--------

Tirunelveli estis konata jam en la 7-a jarcento kaj longe estis vicsidejo de regno de Maduraj. Tirunelveli havis gravan fortikaĵon, kiun la britoj akiris en 1801. La municipo estis establita en 1994.

Ekonomio
--------

Industrioj en Tirunelveli inkludas administrajn servojn, agrikulturan komercon, turismon, bankadon, agromaŝinajn produktadojn, informan teknologion kaj instruajn servojn. La rivero kun siaj alfluantoj estas fonto de irigacio por agrikulturado. Ekde la 1840-aj jaroj la kotonoj produktitaj en la regiono estis postulo je britaj muelejoj. Nun la urbego estas grava areo por ventoenergio-produkto.

Religio kaj lingvoj
-------------------

La ĉefa religio en Tirunelveli estas hinduismo (69%), poste islamo (20.02%) kaj kristanoj (10.59%). La tamila estas la plej parolita, sed uzo de la angla estas relative ofta; La angla estas la instrulingvo en la plej multaj instruejoj kaj oficoj en la serva sektoro.

Eduko
-----

Dum la 1790-aj jaroj tamilaj kristanoj establis kelkajn lernejojn en Tirunelveli. La unua bazlernejo por knabinoj estis malfermita en 1821. Universitato estis establita en 2007.

Stacidomo en Tirunelveli

Trafiko
-------

Tirunelveli estas bone ligita voje kaj fervoje al la subŝtataj regionoj. La fervojo funkcias ekde 1903. La plej proksima enlanda flughaveno estas en Thoothukudi, la internacia en Maduraj kaj Thiruvananthapuram. La plej proksima marhaveno estas en Thoothukudi. En 1844 jam ponto estis konstruita tra la rivero. Enurbe ekzistas regula busservo, la aŭtobusa stacidomo konstruiĝis en 2003.

Klimato
-------

Tirunelveli havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musono. Averaĝe pluvas jare po 752 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter oktobro-decembro pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 24-33 °C.

Medicina kolegio

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj
* muzeo

Fontoj
------

* WikiTrans

* KirkoKirko
* Lernejo por virinojLernejo por virinoj
* StatuoStatuo


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |

* Tirunelveli en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tirunelveli en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tamás Végvári** [tamAŝ vEgvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Végvári Tamás** estis hungara pentristo, grafikisto, muzikisto.

Tamás Végvári  naskiĝis la 26-an de oktobro 1962 en Csorna.

Biografio
---------

Tamás Végvári abiturientis en belarta gimnazio en Szeged en 1981. Tiutempe li vivis en la proksima Hódmezővásárhely kaj li ankaŭ muzikadis jam ekde 1977. Li estas profesia pentristo ekde 1984. Ĝuste post 10 jaroj li translokiĝis al Szentendre, kie en 2012 li establis grafikistan liberan lernejon. Li havis edzinon.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Kaposvár (1987)
* Budapeŝto (1990, 1997, 2004)
* Veszprém (urbo) (1998)
* Szentendre (2000)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Lienz (1987)
* Bonn (1993)
* Budapeŝto (1998, 2006, 2011, 2015)
* Szentendre (2009, 2012)
* Viborg (2011)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* ParazitaParazita
* Rock Sámán - Waszlavik Gazember LászlóRock Sámán - Waszlavik Gazember László
* ExtremophiliaExtremophilia

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 619050
 |
***The Sound of Jazz*** estis ĵaza televidelsendo, kiun CBS rekte disradiis la 8-an de decembro 1957 el la CBS Studio 58 (Town Theater, 10-a Avenuo) en Novjorko. La filmo estas fama pro la amasa renkonto de ĵaz-mituloj de la plej variaj stiloj kaj apartenas kun „Jazz on a Summer's Day" de la Newport Festival de 1958 al la klasikaj ĵazfilmoj de la 1950-aj jaroj.

La elsendo estas aparte fama pro tio, ke ĝi kelkajn el la plej bone konservitaj filmdokumentoj de ĵazgranduloj kiel Billie Holiday kaj Lester Young nefalsite montras iliajn reagojn unu je la alia – parte kiel aŭskultantoj en la fono. Holiday kaj Young, kies kunlaboro en la 1930-aj jaroj estis fama, post longa tempo renkontas unu la alian, ambaŭ jam markitaj per drogoproblemoj. Lester Young pro sankaŭzo povis kunmuziki nur en „Fine and Mellow" kaj ne estas prezenta je la resto de la registraĵo. Ambaŭ mortis malpli ol du ĵarojn poste en 1959. En la filmo oni vidas kapjesadon de Billie Holiday je la fino de la soloo de Lester Young´s Solo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Fleming pri DVD-eldono
* Pri la disko[*rompita ligilo*]
* Entuziasmulo memoriĝas

Referencoj
----------

1. ↑  La cirkonstancojn de la koncerto, kompreneble kun Billie Holiday en la ĉefa rolo detale priskribas Julia Blackburn je la fino de la biografio de Billie Holiday (Berlin Verlag 2006)
**Tando Alahjar** (urdue خیرپور, sinde ٽنڊوالهيار) estas urbego en provinco Sindo (Pakistano), kie ĝi estas ĉefurbo de la samnoma distrikto.

Parko en Tando Alahjar

Bazaj informoj
--------------

* areo: km²
* supermara alteco: m
* loĝantaro: 156,562 (2017)
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo:
* telefonkodo:

Geografio
---------

Tando Alahjar situas sur ebenaĵo proksime al la rivero Induso en sudorienta Pakistano. Hajderabado (Pakistano) troviĝas 36, **Karaĉio** 186, Sukur 249, Kveta 554, Multano 591, Fajsalabado 788, Lahoro 873, Peŝavaro 988, Rawalpindi 996, **Islamabado** 1009 kilometrojn (aere) .

Mapo pri vojoj de Pakistano, kie estas cidebla Tando Alahjar

Historio kaj populacio
----------------------

Proksime de la nuna urbocentro argilfortikaĵo estis konstruita en 1709. Ĝi ankaŭ funkciis kiel komerca stacio. Urbeto formiĝis ĉirkaŭ la fortikaĵo, ĝi estis konata kiel *La urbo de Alahjar*. Dum dominado de britoj (1843-1947) stacidomo estis establita en 1906. Ĝi reflektis la kreskantan gravecon de la urbo kiel centro de agrikulturo kaj komerco. La loknomo ŝanĝiĝis al "Tando Alahjar". La brita estro prenis la fortikaĵon por ĝia oficiala uzo. En 1933 irigacia kanalo estis konstruita. Antaŭ la sendependiĝo (1947) la plimulto de loĝantoj estis hinduoj. La templo de Baba Ramdevji estis simbolo de hindu-islama unueco kaj paca kunekzistado. Post sendependeco multaj hinduoj foriris, samtempe alvenis muslimoj el oriento. Tamen la templo - situanta en la urbocentro - restas populara celloko por hinduaj pilgrimantoj.

Loĝantaro| 1972 | 1981 | 1998 | 2017 |
| --- | --- | --- | --- |
| 26 314 | 30 647 | 86 056 | 156 562 |

La loĝantoj estas ĉefe islamanoj kaj parolas variajn lokajn lingvojn. Estas ankaŭ malgranda hindua minoritato.

Agrikulturo, industrio
----------------------

Tando Alahjar estas unu el la plej riĉaj agrikulturaj regionoj de Pakistano. Oni kultivas bananojn, mango (frukto)jn, sukerkanojn, tritikojn, kotonojn kaj cepojn. Mangoarboj eĉ suerstrate kreskiĝas. Estas sukerfabrikoj kaj oni prilaboras ankaŭ kotonojn.

Fervojaj linioj en Pakistan, kie estas videbla ankaŭ Tando Alahjar

Trafiko
-------

Tando Alahjar situas laŭ la fervoja linio inter Hajderabado kaj Barato. Al la urbego kuras 4 ĉefvojoj, la plej grava el Hajderabado.

Klimato
-------

Tando Alahjar situas en arida klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa temperaturo varias inter 21-32 °C, sed tio estas en majo kaj junio 44 °C. Tamen ofte estas ventoj, kiuj moderigas la varmon. De aprilo ĝis julio la ventoj portas polvojn. Jare pluvas inter 150-200 mm, en ĉiuj monatoj pluvetas, nur en julio kaj aŭgusto pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* 2 hinduaj temploj

Fontoj
------

* WikiTrans
*The Toll of the Sea*
***The Toll of the Sea*** estas kina filmo produktita fare de *Technicolor Motion Picture Corporation* kaj ellasita fare de Metro Pictures en 1922, kun Anna May Wong kiel ŝia unua grava rolo. La filmo estis la 7-a kolora filmo,, la dua kolora de Technicolor, kaj la unua de Hollywood. Ĝi estis la unua kolora filmo, kiu ne bezonis specifan projektilon en la kinejo. En 1985, la UCLA Film and Television Archive rezervis la filmon el la originala 35 mm nitrata negativo.

Okazaĵo
-------

Kiam la juna Lotus Flower vidas senkonscian viron ŝvebantan en la marborda akvo, ŝi rapide helpas lin. La viro estas Allen Carver, usonano, vizitante Ĉinion. La du ĉefroluloj baldaŭ ekamas unu la alian kaj Carver promesas ŝin kunporti en sian hejmlandon. Amiko de Carver malkuraĝigas lin fari tion kaj li reveturas en Usonon sola. Kiam ili denove renkontiĝas, jam multe ŝanĝiĝis kaj ilia reunuiĝa proceso provas ilian eltenecon.

Ludantoj
--------

Anna May Wong.... Lotus Flower  

Kenneth Harlan.... Allen Carver  

Beatrice Bentley.... Barbara 'Elsie' Carver  

Priscilla Moran.... Eta Allen (kiel Baby Moran)  

Etta Lee.... dua klaĉado  

Ming Young.... unua klaĉado

Notoj
-----

1. ↑  Pli fruaj koloraj filmoj estis: *With Our King and Queen Through India* (*The Durbar at Delhi*) (1912), *The World, the Flesh and the Devil* (1914), kaj *Little Lord Fauntleroy* (1914), ĉiu en Kinemacolor; *The Gulf Between* (1917), en Technicolor; *Cupid Angling* (1918), en Douglass Natural Color; kaj *The Glorious Adventure* (1921), en Prizma.

* The Toll of the Sea en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio The Toll of the Sea en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Uĵhorodo en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

**Tisaaŝvanj,** ukraine **Тисаашвань,** ruse **,** hungare **Tiszaásvány** estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo. Ĝis 1995 la ukraina nomo estis **Мінєралноє** (minjeralnoje). Ankoraŭ Tisaujfalu apartenas al la municipo.

* 48° 25′ 0″ N 22° 15′ 0″ O﻿ / ﻿48.41667 °N, 22.25000 °O﻿ / 48.41667; 22.25000 (mapo)Koordinatoj: 48° 25′ 0″ N 22° 15′ 0″ O﻿ / ﻿48.41667 °N, 22.25000 °O﻿ / 48.41667; 22.25000 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 102-107 m
* Loĝantaro: 850
* Poŝtkodo: 89599
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Tisaaŝvanj situas sur ebenaĵo, inter riveroj Latorica kaj Tiso, laŭ hungara limo, laŭ ĉefvojo Ĉop-Berehove, laŭ fervojo Mukaĉeve-Ĉop. La lasta troviĝas 3, Uĵhorodo 25 km-ojn.

Historio
--------

La hungaraj gentoj setlis eke 895. Post la mezepoko la loko foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. En 1890 loĝis en Tiszaásvány 316 da homoj, (309 hungaroj kaj 7 germanoj). Ĝis 1920 Tiszaásvány apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio. Tiszaásvány rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La Ruĝa Armeo okupis la vilaĝon post unumonata batalo fine de 1944; poste tuj ili deportis 53 hungarojn al gulago, 17 mortis tie. Ekde 1945 Minjeralnoje apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Ekde 1948 kolĥozo pri Miĉurin funkciis. En 2001 loĝis en Tisaaŝvanj 852 da homoj, (815 hungaroj). Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, vendejoj, kafejetoj.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo de 1943
* monumento pri falintoj

* Kategorio Tisaaŝvanj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tanejo en Fez (Maroko). En ĉiu tanujo oni tinkturas al diversaj koloroj. La tuta ĉirkaŭaĵo malbonodoregas.
Tipaj (kaj malbonodoregaj) tinkturujoj de Fez.
**Tanejo** estas laborejo, kie oni tanas felojn, tio estas, oni transformas felojn en ledon per uzado de tanino aŭ aliaj kemiaĵoj. Do, tanejo aŭ tanadejo estas la loko kie oni realigas la procezon kiu konvertas la felojn de animaloj en industriigebla ledo. La kvar etapoj de la procezo de tanado de la feloj estas la jenaj: purigado, vera tanado (hardado), retanado kaj finigado. Oni devas forigi la hararon, tani per taniloj kaj tinkturi, por produkti la finan ledon.

La celo de la procezo de tanado estas produkti materialon daŭran kaj ne suferanta malkomponeblon fare de fizikaj aŭ biologiaj mekanismoj. Antaŭ tanadi, necesas moligi la felojn per banado kaj alkala kaj sala, produktante akvojn kun alta enhavo de acidoj kaj saloj. La procezo de tanado fariĝas kemiigante la felojn per kromo, vegetala tanino, aluno, metalaj saloj kaj metanalo. Tiu operacio produktas grandan kvanton de poluita akvo. La solvaĵo el tanado per kromo, post uzi ĝin, montras malmultan oksigenon ĉu biokemian aŭ kemian, kaj ĝi havas malmultajn solidojn en suspensio. Tamen, ĝi povas enhavi gravajn koncentrojn el kromo, kiu estas toksa metalo. Aliflanke, la vegetala solvaĵo por tanado postulas grandan kvanton de biokemia oksigeno kaj ĝia koloro estas tre intensa.

Vidu ankaŭ
----------

* Tinkturo

Notoj
-----

1. ↑  NPIV  Alirita la 30an de Novembro 2018.

Bibliografio
------------

* Adzet Adzet, José María, *Química técnica de tenería*, Igualada, España, 1985.
* Adzet Riba, Juan, *Cómo se trabaja la piel*, Barcelona, España, Editorial de Vecchi, 1987.
* Frankel, Aida, *Tecnología del cuero*, Buenos Aires, Argentina, Editorial Albatros,1991.
* Gerhard, John, *Posibles fallas en el cuero y su producción*, Lampartheim Alemania, 1998.
* Gratacos, Enrique, Boleda, Portavella, Adzet y Lluch, *Tecnología Química del Cuero*, Barcelona-España, 1962.

* Kategorio Tanejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tista** estas rivero kiu estis alfluanto de Gango-Padmo. Ĝi originiĝas en la Orienta Himalajo, fluas tra la Ŝtatoj de Barato nome Sikimo kaj Okcidenta Bengalio tra Bangladeŝo kaj elfluas en la Golfo de Bengalo. Ĝi drenas areon de 12 540 km². Ĝi formas la limon inter Sikkim kaj Okcidenta Bengalio. En Barato, ĝi fluas tra la distrikto de Darĝiling kaj la urboj Rangpo, Kalimpong, Jalpaiguri kaj Mekhliganj. Ĝi kuniĝas kun la Jamuno en Fulĉhari en Bangladeŝo.

La rivero Tista originiĝas el la glaĉero Pahunri (aŭ Tista Kangse) super 7 068 metrojn, kaj fluas suden tra gorĝoj kaj rapidejoj en la Sikkima Himalajo.

Ĝi estas nutrata de riveretoj (torentoj) kiuj fluas el la montaroj Thangu, Ĝumthang kaj Donĥa. La rivero tiam fluas pasinte la urbon Rangpo kie kuniĝas al la rivero Rangpo, kaj kie ĝi formas la limon inter Sikimo kaj Okcidenta Bengalio ĝis Tista Bazaro. Ĝuste antaŭ la Ponto Tista, kie kuniĝas la ŝoseoj el Kalimpong kaj Darĝiling, la rivero kuniĝas kun sia ĉefa alfluanto, nome la rivero Rangeet.

Notoj
-----

1. ↑   Mullick, M. R. A.; Babel, M. S. & Perret, S. R. (2011). "Discharge‐based economic valuation of irrigation water: Evidence from the Teesta River, Bangladesh". Irrigation and Drainage. 60 (4): 481−492. doi:10.1002/ird.597.
2. ↑   Meetei, L. I.; Pattanayak, S. K.; Bhaskar, A.; Pandit, M. K.; Tandon, S. K. (2007). "Climatic imprints in Quaternary valley fill deposits of the middle Teesta valley, Sikkim Himalaya". Quaternary International. 159 (1): 32–46. doi:10.1016/j.quaint.2006.08.018.
3. ↑   Chaudhuri, Samita; Chaudhuri, Utpal (2015). And the Teesta Flows... Niyogi Books. p. 188. ISBN 9789383098705. Alirita la 26an de majo 2020.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tista en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Teesta River[*rompita ligilo*] en GEOnet Names Server
* Mesbah-us-Saleheen (2012) "Tista River", en Sirajul Islam kaj Ahmed A. Jamal (eld.), Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh (dua eld.), Asiatic Society of Bangladesh

Koordinatoj: 25° 30′ 50″ N 89° 39′ 56″ O﻿ / ﻿25.51389 °N, 89.66556 °O﻿ / 25.51389; 89.66556 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692620
 |
Larĝa panoramo en Tangail
**Tangail** (bengale টাঙ্গাইল) estas universitata urbego en Bangladeŝo en Dako (regiono). Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma distrikto.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 155 891 (en 2010)
* Areo: 29 km²
* Supermara alteco: 14 m
* Horzono: UTC + 6
* Telefonkodo: 0921
* Poŝtkodoj: 1900, 1901, 1902
* 24° 15′ 52″ N 89° 55′ 05″ O﻿ / ﻿24.26444 °N, 89.91806 °O﻿ / 24.26444; 89.91806 (mapo)

Geografio
---------

Ĉefvojo en Tangail
Tangail situas sur ebenaĵo en meza parto de la lando. Brahmaputra fluas proksime. Dako troviĝas je 77 km .

Historio
--------

Tangail estis populara komerca centro ekde la frua 19-a jarcento. La municipo estis establita en 1887. Dum ĝia establado la urbo estis kunmetita de kvin hospitalaj sekcioj.

Ekonomio
--------

Tangail estas grava kotono-teksa centro kaj ankaŭ funkcias kiel komerca centro por la rizoj, juto, sukerkanoj, tritikoj kaj oleopalmoj, kiu kreskas en la ĉirkaŭa terkultura areo.

Trafiko
-------

Tangail havas flughavenon kaj estas rekte ligitaj al Dako per vojo kaj fervojo.

Enirejo en Tangail

Klimato
-------

Tangail situas en la tropika klimato kun influo de musonoj.

Fontoj
------

* WikiTrans
*
Svami Purnananda
**Svami Purnananda**, svamia guruo Purnananda Paramahamsa (devanagara alfabeto स्वामी गुरु पूर्णानन्द परमहंस, transliterumo svāmī guru pūrṇānanda pāramahaṃsa, traduko pūrṇānanda=tuta feliĉo) (naskiĝis la 14-an de septembro 1834 en Orienta Bengalo, mortis la 29-an de aprilo 1928 apud Ĉitagongo) – barata guruo el la joga tradicio nomata Aĝapa Jogo. Fondinto kaj la unua guruo de tiu ĉi tradicio.

Vivo
----

**Periodo antaŭ vizito en la aŝramo de sidhoj**

Patro de Purananda estis Sanaram Das, bienulo kaj kuracisto praktikanta ajurvedon, kaj lia patrino estis Alka Sundari. Li naskiĝis en malgranda vilaĝo Maligram en la distrikto Faridpur, nuntempa Bangladeŝo. Tiutempe en Barato finiĝas musono, tial li ricevis la nomon Basanta. Basanta (aŭ Vasanta) signifas unu el 6 sezonoj, ekvivalenta al la eŭropa printempo. Post studoj en universitato en ĉefurbo de la distrikto, trovis postenon de lerneja direktoro en Raĝŝaho. Serĉante spiritecan scion aliĝis al hinduisma movado de reformistoj Brahma Dharmo. Kiel persono bone edukita kaj tre elokventa iĝis tre populara ene de la movado. Dum unu renkonto, en kiu krom granda kvanto de aŭskultantoj partoprenis grupo de saduoj, Basanta renkontis sanktulon nomatan Urd Bahu, kiu siajn manojn tenis ĉiam super la kapo. Basanta estis grande impresita pro lia spirita scio. Petis lin pri inico, sed Urd Bahu rifuzis indikante Svamion Brahmanandaĝi el Sundarbans en Bengalio, kiel la homon, kiu kapablos doni al li la inicon. Basanta atinginte la urbon petis tiun ĉi realiĝintan guruon pri ĝi, sed tiu instruis lin, ke se li serĉas la veran kvieton povas tion trovi nur en la granda, legenda, kaj samtempe sekreta aŝramo de sidhoj en la tibeta parto de Himalajo.

Vidu ankaŭ
----------

* Hariharananda Giri

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficjalna Strona Związku Wyznaniowego Ajapa Yogi Oficiala paĝo de la homa komunumo Aĝapa Jogo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618726
* GND: 114624035X
* LCCN: n85142855
* VIAF: 13745834
* ISNI: 0000 0000 2822 1340
 |