recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Urubhanga** aŭ *Urubhangam*, (en nagario: ऊरुभङ्गम्), (tradukebla al: La rompo de la femuroj) estas teatraĵo en Sanskrito verkita de Bhasa en la 2-a aŭ 3-a jarcento. Bazita sur la bone konata eposo, la Mahabarato, de Vjaso, "Urubhanga" fokusas al la historio de la rolulo Durjodano dum kaj post lia lukto kontraŭ Bhima. Kvankam "Urubhanga" enhavas la saman kernan historion kiel en Mahabarato, la ŝanĝo de kelkaj aspektoj fare de Bhasa rezultis en diferenca prezentado de la historio. La plej rimarkinda el tiuj ŝanĝoj estas la portreto fare de Bhasa de Durjodano, kiu, en la Mahabarato, aperas kiel maliculo, sed en "Urubhanga" ricevas pliajn humanajn kvalitojn. Kvankam tragedio estas rara inter teatraĵoj en Sanskrito, la prezento de Bhasa de la flanko de Durjodano en la rakonto aldonas kelkajn tragediajn elementojn al la teatraĵo.

Durĝodano en la java ombroteatro.

Notoj
-----

1. ↑  Khan A.R. "Productions - Urubhangam." Arkivigite je 2011-07-25 per la retarkivo Wayback Machine Centre for Asian Theatre. 2004. CAT. 13a de Julio 2008
2. ↑   G.K. Bhat, Two Plays of Tragic Design and Tragic Intent. Mumbajo, Barato. Popular Prakasha Pvt Ltd. 1974. p. 70
3. ↑  Bhat, p. 72
4. ↑  Bhat, p. 89

* Kategorio Urubhanga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 725766
 |
Vista del Lago Titicaca desde la Isla del Sol
La **insulo de la Suno** aŭ **insulo Titikaka** estas insulo de Bolivio en la lago Titikaka, ene de la municipo Copacabana en la provinco Manco Kapac de la departemento La Paz. Ĝi havas longon de 9,6 km por 4,6 km de larĝo kaj areon de 14,3 km², kio daras ĝin la insulo plej granda de la lago. Ties origina nomo estas insulo Titikaka kaj pro tio la lago kie ĝi estas nomiĝas Titikaka, kio signifas "pumon el ŝtono".

La insulo havas krutan terenon kun variaj altoj, la deklivoj de la montetoj montras terasojn faritajn por la kultivo de antikvaj inkaaj loĝantoj.

La insulo en la inkaa epoko estis sanktejo kun templo kaj pastroj dediĉitaj al la dio Suno aŭ Inti kaj de tie la nomo.

La plej parto de la insulo estas loĝata de indiĝenoj Ajmaroj, kiuj dediĉas sin al la agrokulturo, al turismo, manfarado kaj brutobredado. La parolata lingvo estas la jarcenta, nome la ajmara lingvo, kaj krome la hispana.

En la lago estas alia insulo nome Insulo de la Luno, aŭ Insulo Koati.

* Titikako (insulo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Titikako (insulo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701641
 |
Mapo de la hispanaj Nederlandaj teritorioj kaj de la Unio de Utrecht (1579).
La **Unio de Utrecht** aŭ **Unuiĝo de Utreĥto** (nederlande *Unie van Utrecht*), estas traktato subskribita la 23-a de januaro 1579, en Utrecht en Nederlando. Ĝi estas konsiderata politika reago de la protestantaj provincoj al la Unio de Arras de 1579.

La traktato unuigis la provincojn dezirantajn deiĝi el hispanaj nederlandaj teritorioj pro motivoj kaj politikaj kaj religiaj.

La Unio de Utrecht ofte estas konsiderata kiel la akto kiu ekstartis la aliron al la sendependo de la "Unuiĝintaj provincoj", kiu estis internacie rekonata en 1648 per la pactraktato Vestfalia Paco.

Urboj kaj provincoj subskribintaj la Union
------------------------------------------

* Graflando Holando
* Graflando Zelando
* Groninga provinco
* Graflando Flandrio: Bruĝo, Gento, Ipro
* Regno Frislando
* Duklando Geldern
* Princepiskopujo Utreĥto
* Princlando Brabanto: Antverpeno, Breda, Bruselo, Lier
* Regno Overijssel
* Tournai kaj Valenciennes

Dum multaj jaroj ekde 1579 ankaŭ germanlingva teritorio oriente de la "kerna" teritorio de la Unio de Utrecht apartenis al la ŝtato, nome la historia urbo kaj graflando Lingen en la regiono Emslando de la fondiĝo de la unio ĝis la jaro 1593, kiam dum la Okdekjara Milito soldataro de la hispana linio de Habsburgoj konkeris Lingen, kaj duafoje inter 1597 kaj 1605, kiam la graflando post 25 jaroj ree iĝis hispana, kaj de 1630 ĝis 1713 denove estis parto de la Unio de Utrecht, do nederlanda. Krome menciindas, ke la Duklando Geldern ampleksis pli grandan areon ol la nuntempan provincon Gelderland, kiu egalas al tri kvaronoj de la duklanda teritorio: la duklanda ĉefurbo Geldern kaj ties ĉirkaŭaĵo apartenis al la fonda teritorio de la unio, sed ekde 1587 estis hispane okupita, de 1703 iĝis parto de Prusio, de 1794 ĝis 1814 estis france okupita kaj ekde 1815 estas parto de Prusio kaj poste Germanio.

Vidu ankaŭ
----------

* Prakatolika Eklezio
* Okdekjara Milito
* Habsburgoj

Aliaj projektoj
---------------

* Anglalingva teksto de la trakstato de Utrecht:  Arkivigite je 2019-06-11 per la retarkivo Wayback Machine.
**Sándor Balogh** [ŝAndor balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Sándor** estas hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

Sándor Balogh naskiĝis la  26-an de februaro 1932(nun 1932-02-26) en Debrecen.

Biografio
---------

Sándor Balogh frue orfiĝis, poste li estis edukita en orfejo. Li maturiĝis en hortikultura mezlernejo en Budapeŝto, poste li akiris agraran diplomon en hortikultura universitato en 1955. Post la diplomo li esploris helpe de akademia stipendio en pluraj institutoj, inter 1958 kaj 2018 li ankaŭ instruis en pluraj universitatoj aŭ altlernejoj, ekde 1988 en Szeged. Li kandidatiĝis (CSc) en 1967 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, en la sama jaro li doktoriĝis en la universitato. Lia edzino naskis dufoje.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Az innovációs készség alakulására ható tényezők az élelmiszeripari vállalatoknál* (1982)
* *Szakkifejezések a vállalati gazdálkodás gyakorlatából* (1997)
* *Az Európai Unió közös agrárpolitikája és az élelmiszer-szabályozás* (kunaŭtoro, 2008)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845392
 |


* Portalo pri Biografio
**Unio svisa de artoj kaj metejoj usam** (germane *Schweizerische Gewerbeverband sgv*, france *Union suisse des arts et métiers usam*) estas la ĉapela (ĉefa)- organizo de svisaj malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj, en germana "KMU": *Schweizer Kleine und mittlere Unternehmen - KMU*. 
La usam estas la plej granda ĉapela societo kaj estas la reprezentiva kaj gvidanta ekonomia organizo de Svisujo. 
La seĝo de asocio estas en Berno, Svisujo. 

La usam / sgv reprezentas ĉirkaŭ 280 formaciojn kun ĉirkaŭ 300000 entreprenoj.

La seĝo de asocio estas en Berno. La prezidanto estas la nacia konsilisto Bruno Zuppiger, la direktoro estas Hans-Ulrich Bigler.

---

* Nomo **Unio svisa de artoj kaj metejoj usam** -
* Nomo  **Schweizerischer Gewerbeverband sgv**
* Nomo **Union suisse des arts et métiers usam**
* Fondaĵo 1879
* Loko Bern, Svisujo
* Prezidanto Bruno Zuppiger
* Direktoro Hans-Ulrich Bigler
* Membroj 280 aliaj societoj

---

Eksteraj ligiloj
----------------

* www.sgv-usam.ch oficala paĝo
**Juan José BALLESTA Muñoz**, konata kiel **Juanjo Ballesta** aŭ **El Bola** (Parla, Madrido, 12a de novembro 1987), estas hispana aktoro.

Biografio kaj kariero
---------------------

Li ekkarieris knabe por reklamado kaj serioj. Li debutis en kino fue en la filmo *El Bola* (Achero Mañas, 2000), pro kiu li ricevis la Goya-premion al plej bona novula aktoro. Post tiu sukceso, venis aliaj labroj kiel *El embrujo de Shanghai* (Fernando Trueba, 2002), *El viaje de Carol* kaj *Planta 4ª* (Antonio Mercero, 2003). Poste li haltis en sia kariero, laboris en konstruado kaj en 2005 reaperis en *7 Vírgenes* sub reĝisorado de Alberto Rodríguez, kio havigis al li Arĝentan Konkon al la plej bona aktoro en la Donostia Kinfestivalo. 

En 2006 li laboris kun Mateo Gil en *Regreso a Moira* (klopodo relanĉi *Historias para no dormir*) kaj partoprenis en tri kromaj filmoj, nome *Cabeza de perro*, *Ladrones* kaj *La casa de mi padre*. En julio 2010, eklaboris por la hisotira serio *Hispania, la leyenda*. En la 26a de novembro 2010 premieris *Entrelobos*, filmo bazita sur reala historio, reĝisorita de Gerardo Olivares en kiu Juanjo Ballesta ludas la rolon de Marcos Rodríguez Pantoja, kiu estante infano vendita de sia patro al kapristo de la Valo Pedroches, en Sierra Morena, vivis dek du jarojn kun luparo.

La 22a de decembro de 2010 premieris *Bruc, el desafío*, en kiu li ludas la protagonistan rolon de la legendo de la Tamburisto de Bruc. En 2014 ludis en teatro per la verko *El nombre de la rosa*.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* en imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Juan José Ballesta en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 844428
* GND: 14012201X
* LCCN: nr2002035906
* VIAF: 103424057
* ISNI: 0000 0001 2146 1330
* SUDOC: 103602461
* BNF: 16234493v
* MBA: 6a5aab12-f750-4225-bdba-ccbaf8b5caef
* NKC: xx0158575
* BNE: XX1437431
 |
La **Union Jack**, ankaŭ nomata la *Union Flag*, estas la nacia flago de la Unuiĝinta Reĝolando de Britio kaj Nord-Irlando, kaj estis uzata en la tuta Brita Regno. La flago konservas oficialan kaj duon-oficialan statuson en multaj landoj de la Brita Regnaro.

La hodiaŭa formo de la flago datiĝas de 1801, kiam la kronoj de Britio kaj Irlando unuiĝis, kaj ekestis la Unuiĝinta Reĝolando.

La ĝustaj proporcioj de la flago estas 3:5 aŭ 1:2, kvankam la brita mararmeo uzas la proporciojn 1:2.

La flago ne estas simetria. La larĝa blanka strio (de la andrea kruco) estu super la oblikva ruĝa strio (de la patrika kruco) (je la flanko de la masto). Ĉi tio gravas kiam la flago estas renverse pendata kiel alarmsignalo.

Historio
--------

### Origina Union Jack

dekstra
La Union Jack ekestis kiam reĝo Jakobo la 6-a de Skotlando ankaŭ fariĝis Jakobo la 1-a de Anglio je la 12-a de aprilo 1606. La ruĝa georga kruco de la flago de Anglio estis gluita sur la flago de Skotlando. La fono de la Union Jack tamen estas pli intense blua ol tiu de la skota flago. Ankaŭ estas menciinda ke la flago de la tria hodiaŭa federacia ŝtato Kimrio, ne estas parto de la Union Jack, ĉar Kimrio estis jam pli frue aneksita de Anglio, sub Eduardo la 1-a de Anglio.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de britaj flagoj

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belgio • Belorusio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio • Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kipro • Kosovo • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgo • Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |
| **Ŝtatoj limigite agnoskitaj:** Abĥazio • Ĉednestrio • Kosovo • Montara Karabaĥo • Sud-Osetio • Turka Nord-Kipro |
| **Dependaĵoj kaj aliaj teritorioj:** Aĝario • Alando • Azoroj • Ferooj • Gagauzio • Gernsejo • Ĝibraltaro • Madejro • Manksinsulo • Naĥiĉevano • Svalbardo • Vojvodino |
| 
Vidu ankaŭ: Flagoj de Afriko, Ameriko, Azio, Oceanio, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |
**Titkivci** ukraine **Тітківці** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja, en municipo de Prislip.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Miĵgirja en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 41′ 46″ N 23° 34′ 47″ O﻿ / ﻿48.69611 °N, 23.57972 °O﻿ / 48.69611; 23.57972 (mapo)Koordinatoj: 48° 41′ 46″ N 23° 34′ 47″ O﻿ / ﻿48.69611 °N, 23.57972 °O﻿ / 48.69611; 23.57972 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 817 m
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 90014
* Telefonprefikso: 03146

Situo
-----

Historio
--------

La vilaĝo fondiĝis en 1600. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Titkivci. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1931
**Uniono di la Linguo Internaciona Ido** (ULI), t. e. "Unio de la lingvo internacia Ido", estis la oficiala organizo de la Ido-movado de 1914 ĝis 2015.

Historio
--------

ULI fondiĝis la 3-an de marto 1914. Profesoro Frigyes Schulek iĝis la prezidanto, kaj István Bakonyi la sekretario. La ok-membra estraro de la societo konsistis el universitataj kaj gimnaziaj instruistoj, i.a. Mihály Babits (1883-1941), elstara figuro de la hungara literaturhistorio, Pál Dienes kaj Valeria Dienes (1879-1978), k.a.

Formale ekfunkciis en 1918 la estraro de ULI sub la gvido de la sekretario, la 26-jara kemi-inĝeniero István Bakonyi kaj du 25-jaraj komitataninoj: Róza Lichtenstein (jam kiel Róza Bakonyi, juna edzino de la sekretario), kaj Paula Szabó, oficistino de asekurejo en la urbo Pécs. Samjare ekeldoniĝis la gazeto Progreso, organo de la unio, en la komencaj jaroj tre neregule. La unua numero de la gazeto ankoraŭ estis redaktita plene en Esperanto.

Ido-Kongreso de 1922 en Dessau
Post jaroj ULI iom revigliĝis en 1922. Kvankam mankis prezidanto, ĝi havis kiel vicprezidantojn Zsigmond Szentkereszty kaj István Bakonyi. La matematikisto Endre Reuss (1900-1968), nepo de la forpasinta prezidanto Frigyes Schulek estis la sekretario en la jaroj 1922-1924. Sukceso de la societo estis, ke ĉe la renoma eldonejo Lingua ĝi sukcesis aperigi la Ido-hungaran vortaron de Bakonyi.

En 1924 la unuaj landoj en ULI laŭ membronombro estis la jenaj: Francio 144, Svedio 137, Svislando 100, Hungario 93, Germanio 61, Luksemburgo 60, Anglio 45, Italio 25, Aŭstrio 20, Suomio 20, la ceteraj sume 17.

La 13-an de januaro 1923 barono Zsigmond Szentkereszty elektiĝis prezidanto de ULI, kaj Róza Bakonyi ĝia sekretariino. Ĝia fondinto, István Bakonyi, en 1924 forlasis Hungarion por labori en Dessau, Germanio kaj tio malorganizis tute la asocion.

Honora prezidanto ĝia estis ĝis 2021 la germana pedagogo Günter Anton.

Fontoj
------

* koncizaj informoj anglalingvaj en "datumbazo pri la Ligo de Nacioj"
**Torquay** (prononco: tɔrˈki) estas urbo en kantono Devon en sud-okcidenta Anglio. Ĝi situas ĉe la suda marbordo, ĉe golfeto Torbay, 26 km sude de Exeter kaj limas la najbaran urbon Paignton okcidente de la golfeto.

En la 19-a jarcento ĝi iĝis moda marborda feriejo. Pro sia reputacio pri salubra klimato ĝi ricevis la kromnomojn "angla riviero" kaj "angla Napolo".

La nomo de Torquay devenas de la fakto, ke ĝi estis la havena kajo (*quay*) de la malnova vilaĝo *Torre*, kies nomo devenas de granda rokejo (*tor*). Tiu rokejo estis forte minita; ĝiaj restaĵoj estas videblaj ĉe strato *Tor Hill Road*.

Konataj urbanoj
---------------

* Richard Burton, naskita tie en 1821
* Percy Fawcett, naskita tie en 1867
* Agatha Christie, naskita tie en 1890
* Peter Cook, naskita tie en 1937

Urboĝemelecoj
-------------

* Germanio Hameln en Germanio (1973)
* Nederlando Hellevoetsluis en Nederlando (1989)

Kuriozaĵoj
----------

La urba retejo de Torquay ofertas en sia menuo tradukojn al la lingvoj ĉina, germana, franca, itala, korea kaj portugala. Elektante tian tradukon oni alvenas al nefunkcianta paĝo de aŭtomata tradukservo (decembro 2007).

* Kategorio Torquay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 225422
* GND: 4405530-4
* LCCN: n81048279
* VIAF: 153613907
 |
**Unitarisma katedralo (Kluĵo)** estas Monumento historia en Rumanio, en urbo Kluĵo.

Historio
--------

Ĝis 1717 la eklezianoj uzis la romkatolikan preĝejon, poste ebleco restis nur en loĝdomo. Longe oni kolektis monon por la nova preĝejo, kiu konstruiĝis en la 1790-aj jaroj. La nuna formo de la turo pretiĝis nur en 1908. La malnova orgeno eksonis en 1806, la nova en 1930. En 1910, 1948, 1968 kaj en 2004 renoviĝoj okazis.

Konstruaĵo
----------

Ekstere la katedralo havanta 3 navojn estas parte gotiko, parte klasikismo, sed la interno estas baroka. La turo altiĝas super la enirejo, kie estas latina surskribo: *IN HONOREM SOLIUS DEI. MDCCXCVI* (Honore al la sola Dio, 1796). La predikejo estas renesanca. Sur la baldakeno estas bildo pri pelikano nutranta la idojn. En niĉo estas memorŝtono. Laŭ la onidiro en 1568 predikisto Ferenc Dávid predikis staranta sur la ŝtono pri la religiolibereco, kiu estis unika en Eŭropo. Li fondis tiun eklezion.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

La katedralo kun la kolegio
La predika ŝtono

* Unitariisma katedralo (Kluĵo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Unitariisma katedralo (Kluĵo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**László Bogár** [lAslO bogAr], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Bogár László Miklós** estas hungara ekonomikisto, politikisto, altlerneja instruisto.

László Bogár naskiĝis la  22-an de aprilo 1951(nun 1951-04-22) en Miskolc.

Biografio
---------

László Bogár maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, poste li akiris ekonomikan diplomon (MSc) en Universitato Károly Marx en 1973. Post la diplomo li praktikadis jaron en la Pezindustria Teknika Universitato, inter 1975-1986 li estis ŝtata oficisto en Miskolc, pli poste li laboris en pluraj lokoj jam en Budapeŝto. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1986, li kandidatiĝis (CSc) en 1991. Inter 1978 kaj 1989 li estis membro de la Hungara Socialista Laborista Partio, tamen ekde 1987 li partoprenis en laboro de la opozicio, ĝuste tiam fortiĝanta. Inter 1990-1996 li estis parlamenta deputito, ankaŭ subministro, inter 1998-2002 li denove estis subministro. Ekde 2002 li estis docento en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Li edziĝis en 1972, lia edzino naskis du gefilojn en 1975 kaj 1977. Li ricevis premiojn en 2011 kaj 2020.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A fejlődés ára. Gazdasági nehézségeink főbb okainak történeti aspektusa* (1983)
* *Modernizációs ciklusok* (disertaĵo, 1991)
* *Magyarország és a globalizáció* (2003)
* *A rendszerváltás bukása* (2010)
* *Hol vagyon a vagyon?* (2015)
* *Történelmi háttérkép. A szakralitástól a modernitáson át a globalitásig* (2022)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845934
 |


* Portalo pri Biografio
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri insulo. Por regiono (graflando) de Anglio rigardu la paĝon Devon. Por terhistoria epoko legu la artikolon Devonio. Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilon Devon (apartigilo).* |

La Devon-insulo
Devon-insulo kun Haughton-kratero
satelita foto
La insulo **Devon** (angle *Devon Island*) estas la due plej granda insulo de la Insuloj de Reĝino Elizabeto kaj la 27e plej granda insulo en la mondo kaj apartenas al teritorio Nunavuto, Kanado. Ĝin najbaras Insulo Ellesmere en la nordo, Bafina insulo sude. Ĝi havas la surfacon de 55.247 km² kaj estas la plej granda neloĝata insulo de la Tero. La orienta triono de la insulo estas kovrita per glacikovraĵo kun diko de 500-700 m.

La insulon malkovris en 1616 William Baffin kaj nomumis ĝin William Edward Parry al Nord-Devono, post la angla graflando Devon).

Pro ĝi alto kaj la norda situo, sur la insulo apenaŭ kreskas vegetaĵo kaj vivas pli altaj vivformoj (ovibovoj kaj lemingoj). La precipitaĵo estas tre malgranda.

La insulo estas konata pro la Haughton-kratero (krater-lago) kiu estiĝis antaŭ ĉirkaŭ 23 milionoj da jaroj por impakto de meteorito. Ĝi havas la diametron de ĉirkaŭ 20 km.

La setlejo Dundas Harbour ĉe la suda brodo estas hodiaŭ forlasita.

La Mars Society, NASA uzis la insulon por elprovi teknologiojn, izolitan vivon, uzeblajn iam sur la Marso.

* Kategorio Devon (insulo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 265053
* GND: 4090744-2
* VIAF: 238374784
* NKC: ge654647
 |
***As bestas*** estas rura trilero hispan-franca de 2022 reĝisorita de Rodrigo Sorogoyen kaj protagonistigita de Denis Ménochet, Marina Foïs, Luis Zahera kaj Diego Anido. La agado okazas en Galegio kaj estis filmita en franca, hispana kaj galega.

Ĝi ricevis la premion de la publiko *Ciudad de Donostia* al la plej bona eŭropa filmo en la Donostia Festivalo.​ En la Goya-premioj ĝi ricevis naŭ premiojn, inter kiuj al plej bona filmo, plej bona reĝisoro (Rodrigo Sorogoyen), plej bona protagonista aktoro (Denis Ménochet), plej bona diaranga aktoro (Luis Zahera) kaj plej origina scenaro (Isabel Peña kaj Rodrigo Sorogoyen).

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

La agado okazas en rura galega etoso, la intrigo sekvas francan paron kiu instaliĝas en malgranda vilaĝeto kiu serĉas konekti kun la naturo tra la ekologia agrikulturo kaj la promocio de la rura turismo. Tamen, tio rezultas en malamikeco kaj violento de paro da najbaroj ĉefe pro malkonsento pri la instalado de ventogeneratoroj en la valo, kio postulus vendon de la teroj al la firmao kiu proponas la projekton.

La filmo inspiriĝas libere en murdo reale okazinta en januaro de 2010 en la vilaĝo Santoalla, municipo Petín (provinco Ourense) kun 1 076 loĝantoj en 30,4 km².​ 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

| Aktor(in)o | Personaje |
| --- | --- |
| Denis Ménochet | *Antoine Denis* |
| Marina Foïs | *Olga Denis* |
| Luis Zahera | *Xan Anta* |
| Diego Anido | *Lorenzo Anta* |
| Marie Colomb | *Marie Denis* |
| Luisa Merelas | *Madre Anta* |
| José Manuel Fernández y Blanco | *Pepiño* |
| Federico Pérez Rey | *Cabo 1 Mariano* |
| Javier Varela | *Cabo 2 Xosé* |
| David Menéndez | *Cabo 3 Alfonso* |
| Xavier Estévez | *Sargento Espín* |
| Gonzalo García | *Breixo* |
| Pepo Suevos | *Farmisto* |
| Machi Salgado | *Rafael* |
| Emile Duthu | *Pierrot* |

Eksteraj ligiloj
----------------


* Informo pri As Bestas
* Santoalla (Daniel Mehrer kaj Andrew Becker, 2016). Dokumenta filmo pri la reala murdo.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo As bestas en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845800
 |
**József Vörös** [jOĵef voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vörös József** estas hungara ekonomikisto, profesoro, membro (korespondanta en 2013, ordinara en 2019) de Hungara Scienca Akademio.

József Vörös  naskiĝis la 18-an de majo 1951 en Szakmár.

Biografio
---------

József Vörös ricevis diplomon en Universitato Marx Károly en 1974. Li atingis la sciencan gradon CSc en 1983, DSc en 1993. Li profesoriĝis en 1994. Li instruas en universitato en Pécs, kie li estas katedrestro. Li havas edzinon. Li okupiĝas precipe pri matematika modelado de entreprenoj. Li redaktis dum 2 jardekoj revuon *Szigma*. Li ricevis premiojn inter 1993-2012.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Többállomásos termelés-tervezés konkáv és lineáris költségfüggvénnyel* (1980)
* *Termelés management* (1993)
* *A minőség és a termelési képesség stratégiai szerepéről* (2003)
* *Multi-period models for analyzing the dynamics of process improvement activities* (2013)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva membiografio Arkivigite je 2014-02-21 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

La **baslinio** estas en plurvoĉa muziko la plej malalta voĉo, kiu per aparta maniero portas la harmoniojn de muzikaĵo.

Alordigo de la baslinio
-----------------------

En orkestro kontrabasoj (kaj plejofte ankaŭ la violonĉeloj), fagotoj kaj malaltaj latunaj blovinstrumentoj, en ĵazo plejofte kontrabaso, en la rokmuziko basgitaro, en latuna blovmuziko tubjo kaj en voĉkanta muziko basoj transprenas la baslinion. En pecoj por instrumentensemblo, kiuj estas komponitaj simile al voĉkanta muziko, la pokaze plej malalta instrumento transprenas la baslinion. En klavarinstrumentaj pecoj la maldekstra mano realigas la baslinion, ĉe orgeno alternative la pedalaro.

En baroka muziko la komponistoj kutime ciferigis la notojn de la baslinio, tiel ke la basgrupo inkluzive klavar- kaj aliaj kordinstrumentoj povis improvizi la harmoniigon; vd. figurita baso.

Se la basa voĉo paŭzas, dum kiam la aliaj plumuzikas, preskaŭ ĉiam alia voĉo transprenas la basfunkcion, laŭokaze ankaŭ la aldvoĉoj aŭ la violonoj.

Baslinio, kiun dum paŭzanta ĝeneralbaso ludas vjolo aŭ alia instrumento en aldpozicio, en la barokepoko nomiĝis „baseto".

Principoj por la formado de baslinio
------------------------------------

Laŭ la reguloj de kontrapunkto baslinio iru kontraŭmove al la supravoĉo – do malsupri, kiam la supravoĉo alsupras kaj male.

Ne ĉiam la plej malalta tono en komponaĵo ankaŭ estas la toniko de la akordo sur la analoga loko. Se oni metas aldone sub ĉiun akordon la veran tonikon, oni ricevas t.n. „fundamentan bason". Ĉi tio tamen ne celas la praktikan, sed pli la analizan utilon.

Formigaj kaj mezuraj-ritmaj ecoj
--------------------------------

Ligita kun la harmonia fundamento, kiun donas la baslinio, estas mezura-ritma skafaldo de muzikpeco. Pro tio ofte la baslinio estas pli malvaste ligita al la pulso, mezuro kaj ĉefa ritmo ol aliaj voĉoj. En ĵazo oni trafas sur la funkcion mezurakcentadan egale paŝantan paŝanta baso.

Aparta formo de baslinio estas ostinato, la ekzisto de ofte ripetiĝa figuro longa nur malmultajn taktojn, sur kiu disvolviĝas la aliaj voĉoj. Muzikaj formmodeloj aplikantaj ĉi tiun principon estas ĉakono kaj pasakaljo, sed ankaŭ popmuzikaĵoj.

Plua aparta kazo estas kanto firma en la baslinio. Ĝi prezentas per plejofte longaj notvaloroj la melodion en la baso, dum kiam la pli altaj voĉoj ĉirkaŭludas ĝin.
Studentoj dum klaso en triaranga institucio: nome Helsinkia Universitato de Teknologio.
Plej alta eduko, nomata ankaŭ **triaranga**, *triastadia*, aŭ *postduaranga eduko*, estas ne-deviga eduka nivelo kiu sekvas la finkompletigon de lernejoj kiel altlernejoj aŭ mezlernejoj. Triaranga edukado estas normale komprenita por inkludi subgradan kaj postgradan edukadon, same kiel la alvokan edukadon kaj trejnadon. Kolegioj kaj universitatoj ĉefe havigas triarangan edukadon. Kolektive, tiuj estas foje konataj kiel triarangaj institucioj. Individuoj kiuj finkompletigas triarangan edukadon ĝenerale ricevas akademiajn atestilojn, diplomojn aŭ gradojn.

La Monda Banko, por ekzemplo, difinas triarangan edukadon kiel inkludanta universitatojn same kiel metilernejoj kaj kolegioj. La UNESCO asertas, ke la triaranga edukado fokusas al kapablolernado en specializitaj fakoj. Ĝi inkludas akademian kaj plej altan alvokan edukadon.

La informo de 2019 pri Monda Disvolvigo fare de la Monda Banko pri la estonteco de laboro argumentas, ke konsiderinte la estontecoj de laboro kaj la pliboniĝantan rolon de teknologio en la valorĉenoj, triaranga edukado iĝas pli kaj pli gravaj por laboristoj por konkurenci en la labormerkato.

Notoj
-----

1. ↑  "Tertiary Education". World Bank. Alirita la 8an de septembro 2019.
2. ↑  World Bank World Development Report 2019: The Changing Nature of Work. Alirita la 8an de septembro 2019.

Bibliografio
------------

* Brick, Jean (2006). "What is academic culture?". Academic Culture: A Student's Guide to Studying at University. Sydney, NSW: National Centre for English Language Teaching and Research. pp. 1–10. ISBN 978-1-74138-135-1.
Universala Forumo de Kulturoj, Barcelono 2004
La **Universala Forumo de Kulturoj** (katalune ***Fòrum de les Cultures***, hispane ***Fórum de las culturas***) estas internacia kultura okazaĵo, kiun oni celas okazigi ĉiun trian jaron. La Foruma Fondaĵo organizas la okazaĵon.

La unua forumo okazis en Barcelono, Katalunio (Hispanio), de la 9a de majo al la 26a de septembro 2004. Organizis ĝin la loka konsilio de Barcelono, la kataluna registaro (la Generalitato de Katalunio), la hispana registaro, kaj Unesko. Ĝi estas la ideo de Pasqual Maragall, la tiama urbestro de Barcelono, por reklami la kreskantan turisman industrion de la urbo post la Somera Olipiko 1992. La oficialaj celoj de la Universala Forumo de Kulturoj de 2004 inkluzivis subtenon de paco, daŭripova disvolviĝo, homaj rajtoj, kaj respekto por kultura diverseco. Tamen, multaj ne-registaraj organizaĵoj (inkluzive Greenpeace kaj Amnestio Internacia) kritikis la okazaĵon pro malsekceso de atingi ĝiajn altajn idealojn kaj rezulte bojkotis ĝin.

La okazaĵo estis polemika, kun kritikantoj indikantaj prezon de $2.3 miliardoj kaj komerca subteno de multinaciaj firmaoj (Endesa, Nestlé, Coca-Cola, Telefónica, kaj Indra) kun dubindaj reputacioj en la tria mondo. Pluraj grupoj ankaŭ kritikis la egan detruon de tereno kaj marbordo por konstrui la forumejon. Eble tial multe pli da personoj ĉeestis la 141-tagan okazaĵon ol oni atendis. Oni antaŭvidis, ke 7 milionoj da personoj venos, sed la fina oficial ciifero estas 3.5 milionoj (kaj oni ankaŭ disputas tiun ĉi ciferon).

La Universala Forumo de Kulturoj de 2007 okazis en Monterejo, Meksiko. Ĝi prezentis kaj indiĝenajn kaj "blankajn" kulturojn.

Valparaiso, Ĉilio estis elektita kiel gastiganto por la Universala Forumo de Kulturoj de 2010, Napolo, Italio por la 2013, kaj du urboj -- kaj Kebekurbo, Kanado kaj Amano, Jordanio -- por la forumo de 2016. Kebekurbo decidis doni la tuton al Amano.

Eksteraj ligoj
--------------

* Oficiala Retejo

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Universal Forum of Cultures en la angla Vikipedio.*
La *Reichskonkordat* (oficiale, *Konkordato inter la Sankta Seĝo kaj la Germana Regno*; en germana, *Konkordat zwischen dem Heiligen Stuhl und dem Deutschen Reich*; en itala, *Concordato fra la Santa Sede e il Reich Germanico*)​ estas konkordato subskribita la 20an de julio 1933, ankoraŭ valida, inter la Nazia Germanio kaj la Sankta Seĝo, en kiu oni establas kondiĉojn de religia libereco por la katolika eklezio. Ĝi estis subskribita fare de la prezidento de Germanio tiam Paul von Hindenburg —estante kanceliero Adolf Hitler, tra la vickanceliero Franz von Papen— kaj la kardinalo Eugenio Pacelli (estonta Pio la 12-a), je nomo de la papo Pio la 11-a.

Per tiu konkordato oni garantias la religian liberecon, instruadon de la katolika doktrino fare nur de instruistoj nomumitaj de la koncernaj episkopoj kaj protekton de la katolikaj organizoj, kaj aliflanke oni malpermesas la aliron de ekleziuloj al politika partio.

Vidu ankaŭ
----------

* *Mit brennender Sorge*

Notoj
-----

1. ↑  «Agreements of the Holy See». Retejo de la Sankta Seĝo (en angla). Konsultita la 18an de Decemmbro 2020.

Bibliografio
------------

* *Enciclopedia del Novecento, Tomo IV*, de la Instituto de la Enciclopedia Italiana.
* *Franz von Papen-His life and Times*, de H.W.Blood-Ryan.
* *Satan in Top Hat*, de Tibor Koeves.
* *The Churches and Third Reich*, de Klaus Scholder.
* Rhodes, Anthony: *Vatican in the Age of the Dictators, 1922-1945*. Holt, Rinehart and Winston, 1973. ISBN 0-340-02394-5.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 710708
* LCCN: n98036209
* VIAF: 179041107
 |
la Usona Senato kunvenas en la Kapitolo de Usono Vaŝingtone
La **Usona Senato** estas la supera ĉambro de la Usona Kongreso kaj konsistas de la estiĝo el 100 anoj de la 50 usonaj federaciaj ŝtatoj. Ĉiun federacian ŝtaton reprezentas 2 senatanoj elektitaj je 6 jaroj. 

La senatanoj estas elektitaj direkte ekde 1913 je ses jaroj. Ĉiun duan jaron oni novelektas la trionon de la senatanoj per simpla plimulta baloto. Oni neniam elektas samtempe la samŝtatajn senatanojn.

Laŭ la originala konstitucio de Usono, la senatanojn elektis la federaci-ŝtataj parlamentoj. 

La elektota senatano devas esti minimume 30-aĝa kaj usonano pli ol 9 jarojn kaj loĝanto de la reprezantota ŝtato. 

La elektantoj estas ĉiu ŝtatanoj de Usono, kiuj aĝas pli ol 18 kaj loĝas en iu el la 50 federaciaj ŝtatoj. Ĉar Washington D.C. Puerto Rico ktp. ne estas federacia ŝtato, ili ne havas rajton elekti. 

La Senato devas ĉiun leĝon aprobi per simpla plimulto. Se la aprobitan leĝon ne subskribas la prezidento, oni povas akceptigi tion per 2/3-a aprobo. La vicprezidento de Usono estas samtempe ankaŭ prezidanto de la Senato, sed li ne havas voĉdon-rajton, nur se temas pri egala voĉdonado.

Nur la Senato rajtas ratifiki internaciajn traktatojn, per 2/3-a aprobo, sed tion devas akcepti ankaŭ la unuopaj federaciaj ŝtatoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Usona Senato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Usona Senato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* (angle)
Koordinatoj: 53° 22′ 00″ N 55° 56′ 00″ O﻿ / ﻿53.36667 °N, 55.93333 °O﻿ / 53.36667; 55.93333 (mapo)

**Salavat** (ruse *Салават*) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80439.

La urbo estis fondita en jaro 1948 kiel loĝejo dum konstruado de naftprilaboraj kaj kemiaj uzinoj.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.

La interurba telefona kodo estas 34763, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).

La urbo estas en okcidenta parto de suda Uralo, en valo de rivero Belaja (Белая) (kiu enenfluas en riveron Kama (Кама)).

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 61 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 158,6 mil loĝantojn.

Flago de Baŝkirio
Administra divido de Baŝkirio

**Ĉefurbo**: Ufa

**Urbaj distriktoj**:
Agidel |
Kumertau |
Meĵgorje |
Neftekamsk |
Oktjabrjskij |
Salavat |
Sibaj |
Sterlitamak |
Ufa 

**Municipaj distriktoj**:
Abzelilova |
Alŝeeva |
Arĥangelska |
Askina |
Aurgaza |
Bajmaka |
Bakala |
Baltaĉeva |
Belebeja |
Belokataja |
Belorecka |
Biĵbuljaka |
Birska |
Blagovara 
Blagoveŝĉenska |
Buzdjaka |
Burajeva |
Burzjana |
Ĉekmaguŝa |
Ĉimŝa |
Davlekanova |
Duvana |
Djurtjulia |
Fjodorovka |
Gafura |
Ĥajbulina |
Janaula |
Jermekejeva |
Iglina |
Iliŝeva |
Iŝimbaja 
Kaltasa |
Karaidela |
Karmaskala |
Kiga |
Krasnokama |
Kugarĉa |
Kuŝnarenkova |
Kujurgaza |
Meleuza |
Meĉetlina |
Miŝkina |
Mijaka |
Nurimanova |
Salavata |
Sterlibaŝeva |
Sterlitamaka |
Ŝarana 
Tatiŝla |
Tujmaza |
Uĉala |
Ufa |
Zianĉura |
Zilaira
Tupungato vidita el Punta de Vacas, Argentino.
**Tupungato**, unu el la plej altaj montoj en Ameriko, estas amasa Anda stratovulkano datita el Plejstoceno. Ĝi kuŝas ĉe la limo inter la Metropola Regiono de Ĉilio (ĉe grava internacia aŭtoŝoseo ĉirkaŭ 80 km oriente de Santiago) kaj la Argentina provinco Mendoza, ĉirkaŭ 100 km sude de Akonkagvo, la plej alta pinto kaj de la Suda kaj de la Okcidenta Hemisferoj. Tuj sudokcidente estas la aktiva vulkano Tupungatito, kiu lastatempe erupciis en 1987.

La vorto *Tupungato* signifas en la lingvo de Huarpes «stelrigardanto».

La granda alto de Tupungato faras el ĝi giganto de Andoj, inter la plej altaj de Sudameriko. Oni diskutas aktuale pri ĝia vera alteco kiu laŭ kelkaj atingus 6 800 m kaj laŭ aliaj nuu 6 500 m. Pro la grava neĝotavolo de ĝis pinto, estas malfacila pritaksi ĝuste ĝian altecon.

Fonto
-----

* "Tupungatito". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Andeshandbook: priskribo, historio, lokonomo kaj vojoj de Tupungato
* Fotoj de Monto Tupungato
* Teknika informaro Arkivigite je 2006-03-17 per la retarkivo Wayback Machine
* "Cerro Tupungato, Argentina/Chile" ĉe Peakbagger
* Star Dust Plane Crash Mystery
* Andoj (hispane)  Arkivigite je 2007-08-29 per la retarkivo Wayback Machine
Prezidento Coolidge subskribas la leĝon antaŭ la Blanka Domo; John J. Pershing staras maldekstre de la prezidento.
La Usona enmiga leĝo de 1924 (angle **Immigration Act of 1924**, ankaŭ uzata en la angla **National Origins Act**, **Asian Exclusion Act**aŭ **Johnson-Reed Act**) estis federacia leĝo de Usono, kiu limigis la nombron de la enmigrantoj je 2% en proporcio de la usona loĝantaro laŭ devenlandoj. Tio celis rezervi la blankulan kaj protestantan superecon en la Usono.

Enhavo kaj signifo
------------------

La bazo de la proporcio, enmigraj kvotoj estis la popolnombrado de 1890. La leĝo ekskludis enmigradon de azianoj, precipe ĉinoj, ĉinaj prostituitoj. Tio plifortigis la efikon de *Alien Land Acts* en kelkaj okcidentaj usonaj federaciaj ŝtatoj, kiuj malebligis akiri agroposedaĵon fare de la usonaj japanoj.

La leĝo ŝanĝis la akton de 1921 (Emergency Quota Act). La leĝo celis malfaciligi nedeziritan enmigradon de sud-eŭropanoj kaj orient-eŭropanoj, kiuj amase enmigris ekde la 1890-aj jaroj. Por enmigrado el Latina Ameriko, la leĝo ne entenis limigon.

La leĝon kontraŭis 6 senatanoj kaj samgrando en domo de reprezentantoj. La plej forta kontraŭulo de la leĝo estis freŝelektita reprezentanto de
Brooklyn, Emanuel Celler. Li ofertis sian vivon dum kvar jardekoj por kontraŭbatali la leĝon.

Plej grava porparolanto de la leĝo estis Madison Grant, kiu preferis la nord-eŭropanojn pro rasismo.

Sekvo
-----

En la unuaj dek jaroj post 1900 migris ĉiujare ĉ. 200.000 italoj en Usonon, post akcepto de la leĝo en 1921 nur 4.000 povis eniri la landon ĉiujare. La kvoto samtempe estis 57.000 por Germanio. La 86% de la 165.000 eblaj enmigrontoj povis alveni el Britaj Insuloj, Francio, Germanio kaj aliaj nord-eŭropaj landoj.

La kvotoj validis kun etaj modifoj ĝis usona enmigra akto de 1965.
La **Marŝkanto** (vjetname: Tiến Quân Ca, prononcata [tjə̌n kwən kaː]), ankaŭ konata kiel la "Armeo Marŝo "kaj la "Kanto de Antaŭenirantaj Soldatoj) ", estas la nacia himno de Vjetnamio, kaj verkita kaj komponita fare de Văn Cao en 1944. La "Marŝkanto" estis adoptita kiel la nacia himno de Demokratia Respubliko de Vjetnamio en 1945, kaj estis adoptita kiel la nacia himno de la nova Socialisma Respubliko de Vjetnamio en 1976, sekvante la reunuigon de kaj Norda Vjetnamio kaj Suda Vjetnamio (Vjetnama respubliko) ĉe la fino de la Vjetnama milito.

Historio
--------

La "Marŝkanto" estis same verkita kaj kunmetita fare de Văn Cao en 1944, kaj estis adoptita kiel la nacia himno de la Demokrata Respubliko de Vjetnamio en 1945, kaj dum la Vjetnama milito.

Kiam Vjetnamio estis unuigita post la fino de la Vjetnama milito, la "Marŝkanto" iĝis la nacia himno de la unuigita Socialista Respubliko de Vjetnamio en 1976. Dum la militoj ekzistis movado por anstataŭigi la nacian himnon de Vjetnamio kiam la "Marŝkanto" estis rigardita kiel malmoderna, sed neniu akceptebla alternativo iam realiĝis.

Uzkutimo
--------

Kvankam la "Kanto de Antaŭenirantaj Soldatoj" konsistas el du strofoj, nur la unua estas agnoskita kaj utiligita kiel la oficiala himno de Vjetnamio.

Kantoteksto
-----------

Unua strofo   
   

Soldatoj de Vjetnamio, marŝantaj pluen   

Kuniĝintaj en persistemo savi la nacion,   

Niaj ŝtupoj resonas sur la longa kaj peniga vojo.   

Nia flago, ruĝa kun la sango de venko, ekhavas la spiriton de la lando.   

La malproksima tondrado de pafiloj intermiksiĝas kun nia marŝkanto.   

La vojo al gloro estas konstruita per la korpoj de niaj malamikoj.   

Venkinte ĉiujn afliktojn, kune ni konstruu niajn rezistobazojn.   

Pro la popolo, ni batalu konstante,   

ni luktu, ni hastu al la batalkampo!   

Pluen! Ĉiuj kune ni antaueniru!   

Por unu eterna Vjetnamio.   
   
 Dua strofo   
   
 Soldatoj de Vjetnamio, marŝante pluen   

La flirtanta orstela flago   

kondukas nian popolon kaj nian landon el mizero.   

Ni kune penu en nia lukto por konstrui novan vivon.   

Leviĝu unisone, frakasante la punjugojn kaj katenojn en pecetojn.   

Dum tro longa tempo ni bridis nian malamegon.   

Ni firme decidu oferi por pli brila vivo.   

Pro la popolo, ni batalu konstante,   

ni luktu, ni hastu al la batalkampo!   

Pluen! Ĉiuj kune ni antaueniru!   

Por unu eterna Vjetnamio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Vjetnamio: Tiến Quân Ca - Aŭdio de la nacia himno de Vjetnamio, kun informoj kaj kantoteksto
	+ 
	+ Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri latina esprimo por muzika stil-rimedo. Por informoj pri turniĝanta ludilo, vidu la artikolon turbo.
Kondamnado kaj mokado de Jesuo en pasionprezentaĵo. *Turba*-ĥoroj, ĉikaze soldatoj kaj la popolo, jen alprenas gravan rolon, ĉar ili incitas la animstaton kontraŭ Jesuo; pentraĵo de Giotto di Bondone, 14-a jarcento.
**Turba** (lat. „aro", "popolamaso", sed ankaŭ "tumulto", "ĥaoso", "bruego", pl. *Turbae*) estas fakvorto por ĥoroj aŭ ĥoraĵoj, kiuj en pasionoj, oratorioj kaj aliaj sakralaj muzikverkoj rolas kiel homgrupoj, kiuj rekte partoprenas je la agado, male al ĥoraĵoj, kiuj pripensas aŭ komentas la agadon. Ili krom tio kompletigas la solilokventojn, kiuj reprezentas unuopajn rolulojn de la respektivaj historioj.

Heinrich Schütz ekz. kunmetas en sia Mateo-pasiono jenajn grupojn kiel *turba*-ĥorojn:

* "la sekvantoj de Jesuo"
* "La homamaso"
* "Altaj sacerdotoj"
* "Altaj sacerdotoj, rabenoj kaj plejaĝuloj"
* "Altaj sacerdotoj kaj fariseoj"
* "Judoj kaj soldatoj"
* "Kapitano kune kun la soldatoj"

Simile *turba*-ĥoroj troviĝas en la Mateo-pasiono de Johann Sebastian Bach en malsamaj scenoj. Ili reprezentas la sekvantojn de Jesuo, la judan popolon aŭ la soldatojn. Parte la uzado de incititaj popolamasoj rezultigas fortan dramecon, kiu kontrastas akre al mildkoreco de Jesuo.

Referencoj
----------

1. ↑  Karl Ernst Georges, Ausführliches Lateinisch-Deutsches Handwörterbuch, Bd. II, Darmstadt 1995, Sp. 3257
2. ↑  *Matthäus-Passion* nach der Gesamtausgabe: Heinrich Schütz, Neue Ausgabe sämtlicher Werke, Bd. 2, hrsg. v. Bruno Grusnick, Kassel 1957
3. ↑  Vidu: *"Sie schrien noch mehr"*, en: Günter Jena, *Bachs Matthäuspassion. Erfahrungen und Gedanken eines Dirigenten*, München 1993, p. 254–261

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Turba » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3269467 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
Plena vido sur la elipsoida *Velodromo* konstruaĵo, kiel vidita de EGEA
Konstruaĵo en la nova universitatejo**Universitato Bocconi** (itale *Università Commerciale Luigi Bocconi*) estas privata universitato, situanta en Milano, Italio, kiu estis establita la 10-an de novembro 1902. La universitato temigas la kampojn de ekonomiko, juro, administrado, politika scienco kaj publika administrado. En ĉi tiuj kampoj la universitato estas konsiderata unu el la plej bonaj en Italio kaj Eŭropo ĝenerale. Ĉirkaŭ 14,000 studentoj studas en la institucio. En la kadro de la universitato, ekzistas ankaŭ ĉirkaŭ 20 esplorcentroj. La universitato estas membro de la The **Global University Leaders Forum** (GULF).

Inter la konataj diplomiĝintoj de Universitato Bocconi estas Luigi Zingales, Mario Monti. Emma Bonino kaj Luigi Einaudi.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 826765
* GND: 1011237-6
* LCCN: n79046149
* VIAF: 126230751
* ISNI: 0000 0001 2165 6939
* SUDOC: 026430452
* BNF: 11867934d
* BIBSYS: 90244183
 |
**Tlacolulan** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlacolulan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 177.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9420 loĝantojn. El tiuj estis 4733 viroj kaj 4687 virinoj. La komunumo havas surfacon de 137.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 40 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 22 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 8307 personoj. En la jaro 2000 temis pri 8899, do temis pri kresko / malkresko je 1.39 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 7570 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 18 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tlacolulan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-04-01 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Tlacotalpan** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlacotalpan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 178.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13845 loĝantojn. El tiuj estis 6748 viroj kaj 7097 virinoj. La komunumo havas surfacon de 646.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 37 minutoj norda latitudo kaj 95 gradoj kaj 49 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 15183 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14946, do temis pri kresko / malkresko je -0.31 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 13445 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 72 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Vidu ankaŭ
----------

* Papaloapano

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tlacotalpan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-03-28 per la retarkivo Wayback Machine
Flago de Vjetnamio: 2:3
La **flago de Vjetnamio** de 1976, oficiala de la socialisma Respubliko Vjetnamio, ankaŭ konata kiel la "ruĝa flago kun flava stelo" (cờ đỏ saovàng), estis dizajnita en 1940 kaj uzita tiun jaron dum ribelo kontraŭ franca rego en Koĉinĉino. La flago estis uzita de Vjet Minh, komunista organizo kreita en 1941 por kontraŭbatali japanan okupon. 

Kiam la japanoj kapitulacis ĉe la fino de Dua Mondmilito, Vjet Minh-gvidanto Ho Chi Minh proklamis la Vjetnaman Demokratian Respublikon en Hanojo kun li mem kiel prezidanto. Minh subskribis dekreton la 5-an de septembro 1945 adoptante la Việt Minh-flagon kiel la flagon de la respubliko. La VDR iĝis registaro en Nord-Vjetnamio en 1954 post la Ĝenevaj akordoj. La flago estis modifita en 1955. 

La ruĝa fono estis inspirita de la flago de la komunista partio, kiu en svingo honoras la ruĝan flagon de la Pariza komunumo (1871). Ĝi simbolas revolucion kaj sangon. La kvin-pinta flava stelo reprezentas la unuecon de laboristoj, kamparanoj, intelektuloj, komercistoj kaj soldatoj en konstrua socialismo. Ĝis la preno de Sajgono en 1975, Vjetnama respubliko uzis flavan flagon kun tri ruĝaj strioj. 

Ruĝa flago de Nord-Vjetnamio iĝis la flago de unueca Vjetnamio kiam la Vjetnama Socialisma Respubliko estis formita la 2-an de julio 1976.

* Flago de Vjetnamio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Flago de Vjetnamio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Azio |
| --- |
| Afganio • Armenio • Azerbajĝano • Bangladeŝo • Barato • Barejno • Birmo • Brunejo • Butano • Ĉinio • Filipinoj • Indonezio • Irako • Irano • Israelo • Japanio • Jemeno • Jordanio • Kamboĝo • Kartvelio • Kataro • Kazaĥio • Kirgizio • Kuvajto • Laoso • Libano • Malajzio • Maldivoj • Mongolio • Nepalo • Nord-Koreio • Omano • Orienta Timoro • Pakistano • Rusio • Sauda Arabio • Singapuro • Sirio • Srilanko • Sud-Koreio • Taĝikio • Tajlando • Turkmenio • Turkio • Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj • Uzbekio • Vjetnamio |
| **Flagoj de ŝtatoj limigite agnoskitaj**: Abĥazio • Montara Karabaĥo • Norda Kipro • Palestino • Sud-Osetio • Tajvano |
| 
Vidu ankaŭ: Flagoj de Afriko, Ameriko, Eŭropo, Oceanio, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |