recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Opština Negotino** (makedone *Општина Неготино*) estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Ĝi situas en la suda parto de Vardar regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 18 194 homoj sur areo de 132,9 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 137 loĝantoj/km². Administraj centroj de la komunumo estas la urbo Negotino.

Loko, priskribo
---------------

Opština estas distribuita ĉefe en la valo de la rivero Vardar. Sekve, la alto de la areo estas ĉirkaŭ 120-350 m. Nur malgranda proporcio de la oriento atingas ĝis 1150 m smn. Kampara regiono estas 426,46 km².

la kirko ĉieliro de Jesuo en la vilaĝo *Krivolak*
Valo de la rivero iras tra la komunumo laŭ aŭtoŝoseo A1 / E75 de Skopje al Gevgelija kaj plue al Grekio. Paralele kun la ŝoseo kondukas fervojo.

La komunumon konsistigas la urbo Negotino kaj aliaj 18 vilaĝoj. Ili estas:

Vilaĝoj en la komunumo
Brusnik, Vešje, Vojšanci, Gorni Disan, Dolni Disan, Dubrevo, Janoševo, Kalanjevo, Krivolak, Kurija, Lipa, Pepelište, Pešternica, Timjanik, Tremnik, Crveni Bregovi, Djidimirci kaj Šeoba.

Najbaraj komunumoj estas:
Opština Štip en la nordo, Opština Konče en la oriento, Opština Demir Kapija en la sudoriento, Opština Kavadarci en la sudokcidento, Opština Rosoman en la okcidento kaj Opština Gradsko nordokcidente.


Ĉirkaŭ **Opština Negotino**| Opština Gradsko | Opština Štip | Opština Štip |
| Opština Rosoman | Opština Negotino | Opština Konče |
| Opština Kavadarci |  | Opština Demir Kapija |

Industrio
---------

maldekstra
Sur la teritorio de la komunumo estas konstruita la termika centralo *TEC Negotino*.

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Неготино en la makedona Vikipedio.* 

* Kategorio Opština Negotino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 671624
 |
**Béla SCHIFF** [ŝif] estis rumania hungara-germana ĵurnalisto, lokhistoriisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 10-an de marto 1897 kaj mortis samloke la 18-an de septembro 1950.

Kariero
-------

Béla Schiff pristudis filozofion en Kluĵo, sed ne akiris diplomon, li fariĝis ĵurnalisto en sia naskiĝurbo. En 1918 li estis unu el fondintoj kaj kunlaboranto de Temesvári Újság kaj de *Die Zeit* (pli poste *Der Morgen*) ĝis somero 1920. En 1921–22 li estis respondecredaktoro de A Hét, de oktobro 1921 ĝis 1924 de bilda revuo *Ifjúság*. En 1933 li estis respondecredaktoro de *Katolikus Munkáslap*. Li laboris en redakcioj de Schwäbische Volkpresse, Bánáti Hírlap, Temesvári Hírlap. En 1920–30-aj jaroj li estis interna kunlaboranto, redaktoro, raportisto de Temeswarer Zeitung, poste kunlaboranto de ­Erdélyi Lapok de Oradea kiel raportisto el Temeŝvaro. En 1944 li estis internita en Târgu Jiu, kie li kontribuis al aperigo de unu ekzemplera gazeto *Rab Szocialista*.

Libroj
------

* May Károly: Feltámadás (tradukaĵo, Tv. 1922); Die 150-jährige Temeswar–Josefstädter Pfarre (sl. 1925); Die letzte Belagerung Temesvárs (sl. 1929); Unser Alt-Temesvár (uo. 1937); A Temesburg név a történelem tükrében (Lugos 1941); Régi idők, régi emberek (Kv. 1941).

Fonto
-----

* RMIL Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
**HADHÁZY Zsuzsa** [hatha:zi] estis rumania hungara ĵurnalistino, redaktorino, poetino. Li naskiĝis en Kluĵo la 9-an de marto 1952 kaj mortis en Budapeŝto la 5-an de julio 2011.

Biografio
---------

Zsuzsa Hadházy diplomitiĝis pri filozofio en 1976 en UBB de Kluĵo. Ŝi debutis kiel raportistino de gazeto *Ifjúmunkás*, poste ŝi iĝis ties redaktorino. Ŝi laboris ĉe la eldonejo Babits de Szekszárd, ĉe revuo *Családi Tükör*, ĉe la hungarlingva disaŭdigo de la Rumana Radio de Bukareŝto. Ŝi publikis en *Igaz Szó*, *Korunk*, *Szabadság*, en revuo *Művelődés, en semajngazeto* A Hét*. En 1999 ŝi partoprenis la establon de ĵurnalo* Krónika*.*

Libroprizorgado
---------------

* *Kínlódni ebben az országban...?* (Ĉu suferi en ĉi tio lando...?: enketo pri spiritaj kondiĉoj de persisto de hungararo de Rumanio/ red. Levente Salat; partoprenis István Csongor Isán, Levente Salat, Miklós Tasnádi ; ... prizorgis: Zsuzsa Hadházy. Kolozsvár, Scientia Kiadó, 2002

Fontoj
------

* *Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.
* Biografiaj indikoj Arkivigite je 2011-07-12 per la retarkivo Wayback Machine
**Logopandecteision** (**Logopandekteisiono**) estas titolo de verko de Thomas Urquhart aperinta en 1653, kiu skizis (tre nebule, sen iaj ajn specifaj vortoj aŭ ekzemplaj frazoj) aprioran planlingvon. Li ankaŭ priskribis la saman planlingvon en sia pli frua verko **Ekskybalauron** (1652). Oni foje nomas la lingvon **Logopandecteision** aŭ **Ekskybalauron**, sed tiuj estas la nomoj de la verkoj priskribantaj ĝin, kaj Urquhart eble ne intencis tiujn kiel la nomo de la lingvo mem.

Urquhart en la unua libro de **Logopandecteision** superrigardas la malperfektojn kaj malsimilecojn de diversaj antikvaj kaj modernaj lingvoj, kaj poste skizas la gramatikon de sia universala lingvo (nur supraĵe); en la ceteraj kvin libroj li klarigas tion, kial li ne jam aperigas pli detalan gramatikon, vortaron, tekstojn ktp. **Ekskybalauron, aŭ la Ĵuvelo** havas similan supraĵan priskribon de lia lingvo, kun diversaj aferoj rilataj al skotlanda historio.

Laŭ la priskribo de Urquhart la lingvo havas substantivan deklinacion kun 11 kazojn, 4 nombrojn (singularo, dualo, pluralo kaj "redualo"), kaj 11 genrojn. Verboj havas 11 tempojn, 7 modojn, kaj 4 voĉojn. Ĝia alfabeto kaj fonemaro havas ĉiujn sonojn trovatajn en la diversaj eŭropaj lingvoj. Ĝi estus tute regula, sen difektaj konjugacioj. Ĉiu vorto havus almenaŭ 10 sinonimojn kun iom nuance malsamaj signifoj. 

Ŝajne ĝi estus kategoria lingvo simila iel al Ro aŭ la "Real Character" de John Wilkins, kie la formo de vorto indikas ĝian gramatikan kaj semantikan kategorion.

Estas nesciata, ĉu ĉio ĉi estas nur blago de Urquhart, aŭ ĉu serioza priskribo de lingvo kies pli detala gramatiko li ial ne sukcesis eldoni; sed la unua ebleco ŝajnas la pli probabla.

Bibliografio
============

URQUHART, Thomas   

LOGOPANDEKTEISION
OR, AN INTRODUCTION TO THE UNIVERSAL LANGUAGE
DIGESTED INTO THESE SIX SEVERAL BOOKS  

London, RICHARD TOMLINS: 1653

Eksteraj ligoj
==============

* Plena teksto de *Logopandecteision* en la angla (HTML)
* Priskribo el *International Language: Past, Present & Future* de W.J. Clark Arkivigite je 2006-05-05 per la retarkivo Wayback Machine ĉe la sitejo de Don Harlow
**Perpezac-le-Blanc** - jen france, okcitane respektive gaskone *Perpesac lo Blanc* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Corrèze*, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de 2020 en la komunumo vivis 453 loĝantoj sur areo de 19,42 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 23 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono *Yssandonnais*. 

La teritorio havas komunan limon kun Ayen, Brignac-la-Plaine, Louignac, Saint-Aulaire, Saint-Cyprien kaj Yssandon.

Geografio
---------

Perpezac-le-Blanc situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Perpezac-le-Blanc antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Ayen, malfondita en marto 2015
**Biteco de procesoro** – estas kvalito karakterizanta kapablon de procesoro prilabori datenojn. Laŭ la kvalito procesoroj aŭ, ekzemple, operaciumoj estas titolataj 8, 16, 32, 64, aŭ 128-bitaj.

Necesas rimarki, ke **biteco de procesoro** tute ne indikas maksimuman bitecon de prilaborataj nombroj. Ekzemple procesoro Intel 486 kapablis prilabori 80-bitajn nombrojn, en formato de longa duobla certeco kun glitkomo (angle *long duoble*). Interese, ke prilaborataj per SSE-instrukcioj operandoj (registroj XMM) estas 128-bitaj. Tamen la ekzemploj prezentas, ke **biteco de procesoro** ne dependas nur de longeco de prilaborataj nombroj.

**Bitecon de procesoro** certigas arkitekturo de baza instrukciaro ISA (angle *Instruction Set Architecture*) kaj bazaj ĝeneralaj registroj GPR (angle *General Purpose Registers*). Plej rimarkebla kvalito de 64-bita GPR estas kapablo uzi 64-bitan adresan spacon de memoro, kio permesas uzi pli ol 4 GB da ĉefmemoro (32-bitaj procesoroj estas limigataj je 4 GB da ĉefmemoro).

Unua 64-bita procesoro por PK estas procesoro PowerG5, far IBM, uzata en komputiloj de firmao Apple.
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**BUZA László** estis hungara bestokuracisto, fakulo pri fiŝ- kaj abelmalsanoj naskiĝinta en Koloĵvaro 11-an de februaro 1914 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de majo 1987. Lia patro estis László Buza (juristo).

Kariero
-------

Buza diplomitiĝis en 1937 en bestokuracista fakultato en Budapeŝto. Li estis samloke asistanto (1937–1940), lektoro (1940–1946) en la katedro pri epidemio kaj bakterologio. Ekde 1946 ĝis 1952 li laboris en Békéscsaba kiel bestokuracisto, poste en Debrecen li estis laboratoriestro-ĉefkuracisto en la Instituto pri Bestosanafero. Ekde 1957 li laboris en la Instituto Tutlanda pri Bestomalsanafero, kie inter 1966 kaj 1980 li estis sekciestro de la Sekcio pri Fiŝ-kaj Abelmalsanoj.

Premioj, distingoj
------------------

* 1968 insigno orkrona de Magyar Agrártudományi Egyesület,
* 1975 insigno Kálmán Sőtér.

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon
* Névpont


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 317811
* VIAF: 121361888
* ISNI: 0000 0000 7937 0370
 |
**Josef BRÜCH** (naskiĝinta la 1-an de aŭgusto 1886 en Tisová, mortinta la 27-an de marto 1962 en Vieno) estis aŭstra romanisto kaj lingvisto.

Vivo kaj agadoj
---------------

Josef Brüch studis germanistikon kaj romanistikon ĉe la universitato de Karolo kaj ĉe universitato de Lepsiko kaj universitato de Vieno. Prage li doktoriĝis en 1911 post defendo de la disertacio *Zur Sprache der Rede vom Glauben des Armen Hartmann* (Prago 1910, represo en Hildesheim 1974; pri la lingvo de la predikisto *Der arme Hartmann*) kaj habilitiĝis en 1913 ĉe Jan Urban Jarník pri *Der Einfluß der germanischen Sprachen auf das Vulgärlatein* (Heidelberg 1913; influo de la ĝermanaj lingvoj sur la neklasikan latinon). 

Inter 1915 kaj 1923 li docentis private ĉe la viena altlernejo antaŭ vokiĝo en la 1923 profesori en Rigo. En 1926 li posteulis Ernst Gamillscheg ĉe la universitato de Innsbruck, kie li fariĝis orda profesoro en 1929 kaj dekanis ĉe la fakultato pri filozofio en 1933/34. En la 20.3.1939 li petis membrecon ĉe NSDAP ĝuonte re-datumigon de ekmembreco jam por la 1.5.1938 (partimembronumero 6.380.456). 

En 1950 li iris docenti Vienon; tie li iĝis membro de la Aŭstra Akademio de Sciencoj en 1956 kaj emeritiĝis en 1957.

Kromaj verkoj (elekto)
----------------------

* *Die Anglomanie in Frankreich.* (=Frankreich. Sein Weltbild und Europa. Volkstum und Sprache. Gemeinschaftsarbeit der deutschen Romanistik). Serieldonanto Fritz Neubert. Kohlhammer, Stuttgart 1941
* *Vulgärlat. peltrum „Zinn".* Wien 1959
* *Die Sippe des französischen feutre „Filz",* Graz 1960

Eksteraj ligiloj
----------------

* Paul Videsott: historio de la romanistika seminario de Innsbruck - kun foto de Brüch
* Informoj pri Josef Brüch en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)

Notoj
-----

1. ↑  Bundesarchiv R 9361-IX KARTEI/4670373
2. ↑  Mitchell G. Ask (eld.): *Geisteswissenschaften im Nationalsozialismus: das Beispiel der Universität Wien*. Göttingen 2010, p. 500


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 848183
 |
**BENEDEK László** estas rumania hungara/perua violonisto naskita en Lipova en 1968 kaj loĝanta en Peruo ekde decembro 1995.

Kariero
-------

László Benedek studis en la muzikliceo kaj muzika altlernejo de Kluĵo. Li iĝis magistro kiel stipendiulo pri muziko en la *Bowling Green University*, en Ohio Usono. Poste li studis en *Cincinnati University*, kiel studento de Kurt Sassmahaus, Peter Ondjian kaj Henry Meyer. Li estas solisto de la Filharmonia Orkestro de Lima, de kamerorkestro de *Universidad Católica*, de la simfoniaj orkestroj de Arequipa kaj Huanuco. En 1996 li fondis la Liman Arĉkvarteton, kies li estas solisto.

Premioj
-------

* 1988 kaj 1993 unuaj lokoj en tutlandaj konkursoj de la Muzika Akademio de Bukareŝto.
* Majo 1995 premio James Paul Kennedy de Muzika Akademio de Bowling Green University;
* 1996 unua premio de la jara Starling Contest de University of Cincinnati.

Fonto
-----

* Opus Lima[*rompita ligilo*]
* Persona retejo Arkivigite je 2013-06-03 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 339512
 |
**CSELÉNYI László** (ĉele:nji) estas hungara televidredaktoro, reĝisoro naskita en Kluĵo la 1-an de februaro 1951. Li estas filo de historiisto Béla Cselényi kaj instruistino pri historio Anikó Kiss kaj frato de poeto Béla Cselényi.

Premioj, distingoj
------------------

* 1999 - Eŭropo-premio, Áron Tamási-premio.

Biografio
---------

László Cselényi studis psikologion, pli poste en Bukareŝto reĝisoradon. Li estis kreema esploristo, literatura referanto kaj reĝisoro en pupteatro de Kluĵo, pli poste en 1977 por kvar jaroj en Bukareŝto li estis reĝisoro, redaktoro de la hungara sekcio de la Rumana Televido. Post la translokiĝo en Hungarujon en 1983 dum 13 jaroj li laboris ĉe la Hungara Televido. De 1996 li iĝis redaktoro de Duna Televido, gvidanto de redakcio *Minoritates Mundi*, ĉefreĝisoro de miljardatrevenaj programoj. De 2002 li estis la afergvidanto de la Uránia Nemzeti Filmszínház de Budapeŝto. De februaro 2005 li estas elektita prezidanto de Duna Televido.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Filmoj reĝisoritaj [*rompita ligilo*]
**Przemysław Czarnek** (naskiĝis la 11-an de junio 1977 en Koło) – pola juristo kaj konservisma polikitiksto, altlerneja instruisto.

Doktoro habilita de jurisprudenco, lekciisto de Katolika Universitato de Lublin "Johano Paŭlo la 2-a". Estro de Lublina provinco (2015–2019), delegito al Sejmo de la 9-a kadenco (de 2019), ministro pri edukado kaj scienco en la dua registaro de Mateusz Morawiecki (de 2020).

Vivo
----

Infanaĝon pasigis en Goszczanów (distrikto Sieradz). Lia patrino estis flegistino, la patro ŝoforo. En la aĝo de 15 jaroj ekloĝis en Lublin, kie finis liceon je la nomo al Jan Zamoyski, kaj en 2001 juron en la Fakultato de Juro, Kanona juro kaj Administrado ĉe KUL. Samloke doktoriĝis.

En 2006 akiris gradon de doktoro pri jurisprudenco surbaze de la disertaĵo titolita *Principoj de la jura ŝtato de socia justico en la reĝima praktiko de la Tria Pola Respubliko*. Ankaŭ ĉi tie habilitiĝis en 2015 baze de la sciencaj atingoj kaj la disertaĵo *Ekonomia libereco. Unua apogilo de la socia merkata ekonomio*.

Li specialiĝas pri konstitucia juro.

* Kategorio Przemysław Czarnek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Przemysław Czarnek en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
**Puy-d'Arnac** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 258 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Puy-d'Arnac etendiĝas sur 12,27 km², kaj havis 258 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Puy-d'Arnac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Joseph Puyjalon, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Puy-d'Arnac apartenas al la kantono de Beaulieu-sur-Dordogne, kies ĉefurbo estas Beaulieu-sur-Dordogne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Beaulieu-sur-Dordogne
La ***Botargo*** (itale: bottarga, okcitane: potarga, france: poutargue, arabe: بطارخ batarej, greke: αυγοτάραχο avgotaraho) estas tipa manĝaĵo de kelkaj marbordaj regionoj de Mediteraneo kiu konsistas el la salumitaj kaj sekigitaj fiŝovoj de kelkaj fiŝoj.
Jam antikvaj egiptanoj konsumis fiŝovojn sekigitajn ĉirkaŭ 3.500 jarojn antaŭ la nuntempo. Tamen lia disvastigo tra la marbordoj de la Mediteranea Maro estis danke al la fenicoj. Tradicie ĝi estis nutraĵo de la dieto de fiŝkaptistoj dum la tagoj sur maro. Nuntempe, en ĝiaj tradiciaj areoj, ĝi iĝis luksa manĝaĵo konsumitaj kiel aperitivo (ekzemple antaŭmanĝo) aŭ kiel aldonaĵo de pastaĵoj.

En Italio estas plejparte manĝataj la ovoj de platkapa mugilo, poste la tinusovoj, trie spadofiŝovoj kaj eĉ korvofiŝovoj, kvankam multaj italoj nur perefas la botargon el platkapa mugilo, laŭ kiuj, nur el ĉi fiŝo, rajtus nomiĝi botargo. Ĝi estas precipe produktita en Sardio, tamen ĝi tre oftas en aliaj regionoj de Italio. En Sicilio la botargo kutime estas farita el la tinusaj ovoj, kaj eĉ en la regiono marborda de Toskanio nomita *Maremma grossetana* elstarante tie la botargoj de Orbetello. 

La aliaj mediteraneaj marbordaj areoj kiuj karakteriziĝas por la produktado de botargoj estas Provenco, la marbordoj de Grekio, Kipro, Turkio, Egiptio, Tunizio, en Japanio estas tre simila preparado nomita *karasumi*. En Hispanio, ili estas produktitaj kaj konsumitaj ĉefe en la sudoriento, en Murcio kaj Alakanto.

* Kategorio Botargo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Pavlov |

Koordinatoj: 49° 30′ 41″ N 16° 47′ 13″ O﻿ / ﻿49.51139 °N, 16.78694 °O﻿ / 49.51139; 16.78694 (mapo)

**Pavlov** situanta en Ĉeĥio estas domaro, parto de municipo Benešov en distrikto Blansko. La domaro, kiu kreas unu el du bazaj sidej-unuoj de Benešov, estas dividita en du partojn kun lokaj nomoj Pavlov kaj Pavlovský Dvůr. Vivis ĉi tie daŭre 126 loĝantoj. Estis ĉi tie registritaj 44 adresoj.

**Pavlov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio.

Transporto
----------

Tra Pavlovský Dvůr kondukas ŝoseoII/373 kondukanta el Žďárná tra Suchý kaj Benešov. Fine de Pavlovský Dvůr la ŝoseo estas interrompita kaj ligas al ĝi ŝoseo III/37356.

Hidrologio
----------

Lageto proksime de fontejo de rivero Bělá inter Pavlov kaj Pavlovský Dvůr
Super Pavlov fontas rivereto Bělá, kiu poste trafluas eĉ tra Pavlovský Dvůr. Ĉi tie ĝi plenigas du fiŝlagojn rekte en la domaro kaj pluajn du sub ĝi, en la naturrezervejo Pavlovské mokřady. Krom la fiŝlagoj troviĝas en ĝi ankaŭ multaj lagetoj estiĝintaj pro intensa minado de torfo en la 1960-aj jaroj.

Oriente de la domaro en arbaro troviĝas fonto de rojo Zábrana, kiu pli poste fariĝas alfluanto de Hloučela. Proksime ankaŭ troviĝas fonto de Bukový potok.

Sude de la domaro fontas rojo Žďárná.

Loĝantaro
---------

Nombro de loĝnatoj estas indikata por Pavlov laŭ rezultoj de popolnombrado inkluzive de lokaj partoj, kiuj en konkreta tempo apartenas al ili. Vivas ĉi tie proksimume 130 loĝantoj.

Evoluo de nombro de loĝantoj laŭ polnomrado| 1869 | 1880 | 1890 | 1900 | 1910 | 1921 | 1930 | 1950 | 1961 | 1970 | 1980 | 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 235 | 215 | 232 | 221 | 243 | 240 | 225 | 198 |  | 177 | 150 | 110 | 106 | 126 |

Evoluo de nombro de domoj por jaroj 1869–2011| 1869 | 1880 | 1890 | 1900 | 1910 | 1921 | 1930 | 1950 | 1961 | 1970 | 1980 | 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 33 | 35 | 35 | 36 | 37 | 37 | 38 | 39 |  | 40 | 35 | 30 | 44 | 44 |

Memorindaĵoj
------------

Kapelo de Virgulino Maria Dolora
* Kapelo de Virgulino Maria Dolora
* Pavlovské mokřady
* Tra la domaro kondukas limo de Naturparko Řehořkovo Kořenecko.

Naskiĝintoj
-----------

Joseph Alois von Helm (1795–1849), profesoro de aŭstria civitana rajto

Altaĵoj
-------

* Paprč (721 m s. m.)
* Skalky (735 m s. m.)

Fotografioj
-----------

* Kapelo de Virgulino Maria Dolora kun krucoKapelo de Virgulino Maria Dolora kun kruco
* Vido al PavlovVido al Pavlov
* Pavlov el blua turisma vojoPavlov el blua turisma vojo
* Pavlovský DvůrPavlovský Dvůr
* Fiŝlago en Pavlovský DvůrFiŝlago en Pavlovský Dvůr
* Naturrezervejo Pavlovské mokřadyNaturrezervejo Pavlovské mokřady

### Panoramo

Panorama vido al Pavlov el ŝoseo de BenešovPanorama vido al Pavlov el ŝoseo de Benešov

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Benešov (1) |
| --- |
| Benešov ~ baza sidej-unuo Pavlov |

 |
**Norma datumaro** (en la germana lingvo *Normdatei*, en pluraj aliaj lingvoj laŭvortaj tradukoj de la anglalingva termino *authority control*, kiu tamen en esperantlingva traduko "aŭtoritata kontrolo" estus tute miskomprenebla) estas listo de normigitaj vortoj por uzo kiel troviloj en dokumentado. Norma datumaro do estas formo de "kontrolita" vortaro, per kiu eblas reguligo de sistema trovo de dokumentitaj informoj.

Antaŭŝtupo de norma datumaro estas la libera atribuo de kategorioj aŭ de retaj etikedoj, kiu tamen obeas iujn regulojn, kiel uzo de aŭ singularo aŭ pluralo, aŭ konkretan formon de vortaj kunmetaĵoj.

Ekzemploj
---------

Ekzemploj pri normaj datumaroj estas la normaj datumoj de la Kongresa Biblioteko (angle: *Library of Congress Authorities Files* (LCNAF)) en anglalingvaj bibliotekoj, kaj ekde 2012, la germana Komuna Norma Datumaro (germane: *Gemeinsame Normdatei* (GND)) en Germanlingvio.

Ankaŭe, en la projekto Virtuala Internacia Norma Datumaro (angle: *Virtual International Authority File* (VIAF)), la pluraj normaj datumaroj interligiĝas al virtuala internacia norma datumaro.

Referencoj
----------

1. ↑  La usona norma datumaro "LCNAF" uzas la strukturon de la *Kontrolnumeroj de la Kongresa Biblioteko* (angle *Library of Congress Control Numbers*, LCCN).

* Kategorio Norma datumaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 402245
 |
**Makumbo** (portugale: ***macumba***) estas afriko-brazila religio, kiu tamen pli kaj pli sin malligis de siaj afrikaj radikoj kaj estas malpli klarkontura ol kandombleo.

Ofte makumbo signifas nur la multnombro de la religiaj popolaj tradicioj vivantaj en Brazilo kun afrika deveno, kiuj ne nur limiĝis je la nigrula loĝantaro, sed ankaŭ vaste enpenetris en la blankulajn loĝantotavolojn. Makumbo ofte ekzistas apud aŭ laŭ sinkretisma maniero kune kun la populara katolika kredo de grandparto de la brazila socio, kvankam eŭropemuloj kaj usonemuloj ofte tion malakceptas.

En makumbo grave rolas la kredo je sorĉistoj kaj fetiĉoj. Ne nur *blanka* (= utila), sed ankaŭ *nigra* (= malutila) magio apartenas al makumbo.

Makumbo estas tre malaproba esprimo. Se estas asertata de oni, ke li praktikas makumbo, tio signifas por kristokreda brazilano, ke li evitu ĉi tiun homon. Pri makumbo vivas simile misteraj imagoj kiel je voduo. Ambaŭ originas en okcidentafrika tradicio kaj estas en iomete ŝanĝita formo ankaŭ praktikataj en Kubo je la nomo santerio. Tamen makumbo estas pluevoluo de iama sklavoreligioj el Angolo kaj Kongo. Tiuj ĉi regionoj jam frue estis treege influataj de kristanismo. Tial preĝoj kaj kantoj en makumbo estas verkitaj en la portugala anstataŭ en afrika lingvo. Ekzistas ankaŭ plej alta estaĵo, same kiel en kristanismo, kiu nomiĝas *Zumbi*. 

Makumbo flegas apartan ligon kun la mortintoj. Pro tio temas pri tanatocentrisma religio, kio distingas ĝin de aliaj afrikobrazilaj kultoj.
**Breathanach** estas arta lingvo kreita de Geoff Allan Eddy, kiu havas influojn de kelta lingvo kaj latino.

Same al Brithenig, **breathanach** estas arta lingvo kiu celas montri la eblan aspekton de latinida lingvo en la teritorio kelta de Irlando. Malsame al Brithenig, bazita sur la branĉo britona de la kelta, **breathanach** estas bazita en gaela fonologio.

Specimeno: La Babela Turo
-------------------------

Eith ill mund tóth ún liong eith un uaràith gcomúin obhuíth.
Eith dumh ill pophal dealla oirinne ibhearann, u bplàn in Sennara inféinearann eith ibh sia steatharann.
A saoi-aile dhíscearann, "faichiomh dille laithre eith cucamh-ill plian-mhinn." Eith dille laithre por ill peathra eith dealla airghill por la airéantha ósàrann.
Eith dhíscearann, "éificheamh un urbh por nua, cu dtuirr ca ill caol dtaingith, porcha u núimh por nua fhaichirmhe, eith non dispise suibhir fàiche muinde seirmhe."
Ma Dia dill caola por fidhéir ill urbh eith eall thuirr ca ill pophal éificheabhann féiníth.
Eith díscíth, "eic! ú bpophal sunn, eith ún liong aibheann, eith ceast chuas sól ill inith de cheillean ca fhaichreann eist, eith níl ca fhóileann impoisibh seireann."
"Fàidheamh a bhas eith sa liong gconfuindeamh porcha saoi-aile no-gcoimpréindeann."
Sich inde ill suibhir ill muinde thóith dispisíth, eith eall thuirr déisearann a éifícheàir.
Sich sua nóimh Babel eist, codh ibh Dia eall liong ill poiphle confuindíth, eith inde suibhir .ill munda tóth ille dispisíth.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2008-06-10 per la retarkivo Wayback Machine
**Manjaléu** [manĵa**leŭ**] (arĥaisma vorto kiu signifas "manĝulo", portugallingve) estas monstro de brazila folkloro. Laŭ legendo, tiu monstro neniam povis morti, ĉar ĝia animo ne estas en ĝi, sed en nekonata loko. 

La reĝo de Kastilio sukcesis venki la monstron, sed ne povis mortigi ĝin, kaj arestis ĝin en malliberejo de sia kastelo. Reĝidino de Kastilio edziniĝis al viro, kiu havis magian ŝlosilon, tiu ŝlosilo malfermis ĉiujn pordojn. Foje, la reĝo kaj sia bofilo iris al ĉaso, kaj la reĝidino prenis la magian ŝlosilon por malfermi la pordon pro scivolemo. Ŝi apenaŭ malfermis la pordon por rigardi la monstron, ĝi kaptis ŝin kaj fugis al kaverno en arbaro.

Kiam al kastelo revenis la reĝon kaj la edzon de la scivolema princino, oni sciigi ilin pri la tragedio. Per magio, la edzo trovis la kavernon, sed li ne sciis kiel mortigi la monstron. Sekve li diris, magie, al sia edzino, demandi al la monstro kie estas ĝia animo por ke la edzo povu mortigi ĝin. Edzino sukcesis scii ke la animo de l' monstro estis fajro de kandelo en unu ovo, kiu estas interne kolombino, kiu estis en ŝtono, kiu estis sub la maro.

La edzo de reĝinidino estis bofrato de tri magiaj reĝoj, kies helpon li petis. Ili sukcesis trovi la ŝtonon sub la maron, rompi la ŝtonon, mortigi la kolombinon, disŝiri la ovon kaj malfajrigi la kandelon, tiel la monstro mortis kaj la princino de Kastilio restis libera.
**HEINRICH László** (hejnrih) estis hungara instruisto, scienchistoriisto, verkisto naskita en Koloĵvaro la 9-an de septembro 1910 kaj mortinta en Kluĵo la 7-an de decembro 1985. Li estis la pli aĝa frato de kuracisto Mihály Heinrich.

Biografio
---------

László Heinrich havigis diplomon en la fako pri fiziko-kemio en la Universitato Bolyai, li instruis en diversaj mezlernejoj. Li havigis doktoradon en 1952 pri fiziko kaj li instruis plue en la Universitato Bolyai. Li estis kunlaboranto de gazetoj Jóbarát kaj de Matematikai és Fizikai Lapok. De 1958 ĝis 1961 li estis esploristo en uzino Tehnofrig, de 1961 ĝis 1972 li estis inĝeniero, scienca esploristo, pli poste ĝis ĉefkemiisto de la Agrokémiai Kutató Laboratórium (Esploristo de Laboratorio pri Agrakemio).

Verkoj
------

* *Elemi részek* (kun Ferenc Koch; Kolozsvár, 1958);
* *Tudod-e? Kérdések és feleletek a természettudományok és a technika köréből* (Kolozsvár, 1960, 1962);
* *Hogyan oldjuk meg a fizika feladatokat?* (kun Koch Ferenc. Kolozsvár, 1971, Bukarest, 1972);
* *Az első kolozsvári csillagda* (Kolozsvár, 1978);
* *A Principiából és az Opticából* (selektaĵo el verkoj de Newton, enkonduko kaj notoj, Bukarest, 1981);
* *Newton klasszikus fizikája* (Kolozsvár, 1983);
* *Károly József Irén nagyváradi fizikus* (Bukarest, 1985);
* *Színes fizika* (Bukarest, 1985).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
**Jenő SOÓS** [ŝo:ŝ] estis rumania hungara matematikisto. Li naskiĝis en Satu Nou (Hălchiu) la 15-an de oktobro 1937 kaj mortis la 15-an de aŭgusto 2001 en Bukareŝto.

Kariero
-------

Jenő Soós diplomitiĝis en Bukareŝto (1960). Komence li instruis en la universitato ĝis 1965, poste li fariĝis scienca esploristo en la Matematika Instituto de la Rumana Akademio (1965–75), en la Instituto de Mekaniko de Solidaj Korpoj (1975–77) kaj en Instituto INCREST (1977–90). De 1990 ĝis sia morto li estis ĉefkunlaboranto de la Matematika Instituto de la Rumana Akademio kaj paralele universitata instruisto. Li estis doktoro de matematikaj sciencoj (1972). Li prelegis ankaŭ en la universitatoj de Francujo kaj de Usono.

Libroj
------

* Modele discrete şi continue ale solidelor (Buk. 1974); Tehnici de calcul vectorial cu aplicaţii (C. Teodosiuval, samloke. 1976); Probleme actuale în mecanica solidelor (sl. 1977); Tehnici de calcul spinorial şi tensorial neeuclidian cu aplicaţii (sl. 1979); Matematici clasice şi mate­matici moderne (sl. 1982); Calcul tensorial cu aplicaţii în mecanica solidelor (sl. 1983); Spinor and non­euclidean tensor calculus with applications. I–II. (sl. 1983); Euklidean tensor calculus with applications (sl. 1983).

Fonto
-----

* RMIL Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
**Carlos Escaleras Mejía** (naskiĝis la  10-an de aŭgusto 1958(nun 1958-08-10), mortis la 17-an de oktobro 1997) estis hondura politikisto kaj aktivulo pri naturmedio.

Biografio
---------

Escaleras estis la filo de José Andrés Escaleras kaj Ofelia Mejía, en la mezo de 1990 li komencis kunordigi agojn kontraŭ la fama entreprenisto Miguel Facussé kiu celis instali uzinon por ekstrakti palmoleon proksime de la rivero Guapinol, kio estus grandega ŝarĝo por almenaŭ kvin komunumoj plus iuj kvartaloj de Tocoa.

En 1997 li gvidis protestojn kontraŭ Kolonelo Aldana, komandanto de la Infanteria Bataliono XV, kiu, pro personaj interesoj, malhelpis aliron al akvo al la loĝantoj de Chapagua, Agua Amarilla, Aguán kaj aliaj vilaĝoj.

En aŭgusto 1997 li estis minacata de Kolonelo Aldana. En 1997 Escaleras estis nomumita por esti kandidato kiel Urbestro de Tocoa nome de la partio Unificación Democrática por la elektoj de tiu jaro.

Murdo
-----

Carlos Escaleras mortis la 18-an de oktobro 1997, dum la vespero, kiam li estis pafita per pafilo, dum li troviĝis en sia entrepreno de lavado de aŭtoj, situanta en la centro de urbo Tocoa.

Postaj okazaĵoj
---------------

Inter la ĉefaj suspektatoj de la murdo de Carlos Escaleras, estis Orlando Martínez, Lucas García Alfaro kaj Óscar Sosa. El tiuj, nur Lucas García Alfaro estis kondamnita al 17 jaroj en malliberejo, en verdikto datita de la 16-a de oktobro 2002. Poste, la tiama enketa korpo "Departamento General de Investigación Criminal" (DGIC) ricevis afidaviton de la publika notario de García Alfaro, en kiu estis identigitaj kiel incitantoj al la murdo, Salomón Martínez, Juan Ramón Salgado, Aldo Augusto Aldana kaj Miguel Facussé. Juĝisto Rogelio Clara kiu konis la aferon, ne akceptis tiun deklaron, kiel pruvon. Miguel Facussé kaj plenuma negocisto, Irene Castro, estis akuzitaj kaj agnoskis sian partoprenon en la okazaĵoj.

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-09-21. Alirita 2013-09-21.
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2016-08-27. Alirita 2017-06-22.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Carlos Escaleras en la hispana Vikipedio.*
**La Publika Aŭtoritato de Alĝerio por Radio kaj Televida Dissendado** (arabe : **la Publika Organizo por Radio kaj Televida Dissendado Alĝerio**, en france : **Télédiffusion d'Algérie**) estas la institucio kiu funkciigas la radiostaciojn kaj ŝtatajn televidstaciojn de Alĝerio. La aŭtoritato nuntempe funkciigas 3 tute-alĝeriajn televidstaciojn kaj 5 regionajn televidstaciojn, same kiel 3 tute-alĝeriajn radiostaciojn kaj 28 regionajn radiostaciojn. La elsendoj okazas en la sekvaj lingvoj: araba, franca kaj kabila (unu el la berberaj lingvoj). La regionaj radiostacioj ankaŭ dissendas en aliaj berberaj lingvoj. La Aŭtoritato ankaŭ funkciigas internacian radiostacion kiu dissendas sur mallongaj ondoj kaj per satelito al arabaj landoj, Eŭropo, Afriko kaj Nordameriko.

Alĝerianoj ĝuis radio- kaj televidelsendojn sur relative alta nivelo, tio estas ĉar ĝis akirado de sendependeco en 1962, Alĝerio estis konsiderita nedisigebla parto de Francio kaj tial la kutimaj francaj dissendaj servoj funkciis tie. La Franca Elsenda Aŭtoritato (RTF) funkciigis televidelsendojn en Alĝerio jam en 1956, long antaŭ ol tiaj elsendoj estis funkciigitaj en aliaj landoj en la Proksima Oriento kaj Nordafriko. La 28-an de oktobro 1962, kelkajn monatojn post kiam Alĝerio iĝis sendependa lando, Alĝeria Broadcasting Authority estis establita kiu komencis funkciigi radiostaciojn kaj televidstaciojn en malsamaj regionoj de Alĝerio. En 1972, koloraj televidelsendoj komenciĝis (uzante la PAL metodon). En 1980, la Alĝeria Dissendado-Adminstracio komencis uzi komunikan sateliton por elsendi radioelsendojn al suda Alĝerio.

La "Publika Aŭtoritato por Radio kaj Televida Dissendado" estis establita la 1-an de julio 1986 laŭ la dekreto de la alĝeria registaro kiu ordonis reformon de la strukturo de la Alĝeria Dissendado-Adminstracio. La reformo permesis pli da aŭtonomio por la diversaj branĉoj de la aŭtoritato. En 1990, la Aŭtoritato komencis dissendi ciferece. Dum la 1990-aj jaroj, regionaj radielsendoj estis vastigitaj kaj multaj novaj radiostacioj dissendantaj al certaj regionoj de Alĝerio estis establitaj.

Internacia Radiostacio
----------------------

La 19-an de marto 2007, Alĝeria Radio establis internacian elsendostacion kiu dissendas en la araba, la franca, la angla kaj la hispana, sur mallongaj ondoj kaj per satelito, al arabaj landoj, Eŭropo, Afriko kaj Nordameriko. La transdono al arabaj landoj estas farata per satelitoj ARABSAT kaj Nile SAT, al Afriko per NNS 7, al Eŭropo per Hot Bird kaj al Nordameriko per satelito Galaxy. La elsendoj okazas ĉiutage inter la 12-a kaj noktomezo laŭ la alĝeria tempo. La plej multaj el la elsendoj estas novaĵeldonaĵoj kaj aktualaj programoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Radio Alĝerio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Www.radioalgerie.dz
**Radio Reloj** (Esperante: *Radio Horloĝo*) estas informa hispanlingva radistacio de Kubo. Ĝi fondiĝis 1-an de julio 1947 en Havano. La elsendoj estas karakterizitaj per konstanta ĉiusekunda horloĝa frapado, kaj ĉiuminute la identigo de la stacio, anonco de la horo, kaj la sono de "R R" en Morsa kodo. Kun tio en la fono, voĉoj prezentas aktualaĵojn kaj informojn. Por legado interrompota de la ĉiuminuta anonco, leganto diros *"continuará"* (ĝi daŭros) kaj kiam la artikolo estas finlegita, leganto diros *"conclusión"* (konkludo).

Ĝi estis unu el la unuaj konstantaj radielsendoj en Iberoameriko. La kanalon posedas la registaro kuba, kaj ĝi estas parto de Radio Cubana, regata de la ŝtata instanco *Instituto Cubano de Radio y Televisión*.

Atako
-----

En 1957, revoluciisto José Antonio Echeverría kun kamaradoj atakis la stacion kaj ekregis la elsendadon. Ĝi estas flanko de atako de kubaj revoluciistoj kontraŭ la Prezidanta Palaco kaj prezidanto Fulgencio Batista. Echeverría anoncis la mortigon de Batista, kaj la falon de ties reĝimo. (Vere, la ŝtatrenverso malsukcesis kaj Batista vivis ĝis 1973). Post foriri, Echeverría estis mortigita de polico en pafbatalo.

Ligiloj
-------

* Radio Reloj retpaĝo (hispane)
* Radio Reloj reta elsendo (hispane)
**Cianokobalamino** estas la plej ofta kaj vaste produktata formo de kemiaj komponaĵoj, kiuj havas vitaminon B12. Vitamino B12 estas la ĝenerala priskribo por iu ajn tiaspeca vitamino el B12. Ĉar la korpo povas transformi cianokobalaminon en ajnan aktivan kombinaĵon surbaze de B12, ĝi faras cianokobalamin, laŭ difino, B12-vitaminon, kvankam ĝi estas plejparte artefarita.

Ĉi tiu komponaĵo ne estas produktita de bestoj, sed ili povas konverti ĉi tiun artefaritan produkton en unu el la aktivaj kun-faktoroj de vitamino B12, kiel metilkobalamino. Dum ĝia metabolo, tre malgranda kvanto de cianido restas malantaŭe.

Biokemie parolante, cianokobalamino estas kompleksa. La termino kobalamino rilatas al grupo aŭ familio de kunmetaĵoj kun specifa strukturo. Cianokobalamino estas unu el ĉi tiuj kobalaminoj rezultantaj el nesimetria kuniĝo de kvar pirrolaj ringoj, formante preskaŭ ebenan makrociklan grupon (kustina kerno) ĉirkaŭ centra kobalta jono. 

* Kategorio Cianokobalamino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Beverly Joanne LINVILLE** (naskita la 15-an de januaro 1928 - 20-an de junio 2021) estis emerita usona aktorino de kino kaj televido. Linville kaj aktorino Irene Gilbert kunfondigis la Stella Adler-Studion de Aktoradon [Stella Adler Studio of Acting] en Los-Anĝeleso en 1985. Ŝi estis edzino de Mark Rydell.

Ŝi komencis sian karieron en kino per Copper Canyon 1950 kaj en televido per *The Guiding Light* en 1952. Ŝi ankaŭ aperis en multaj televidaĵoj kiel Alfred Hitchcock Presents, *The DuPont Show of the Month* kaj *Deadline* krom en kinfilmoj The Goddess.

Dum 1960-aj jaroj ŝi aktoris en televidserioj Have Gun - Will Travel, The Twilight Zone, Laramie, Dr. Kildare, The Nurses, Empire, The Defenders, Naked City, I Spy, The Fugitive, Bonanza, The Invaders, Star Trek, Gunsmoke, Lancer ktp. 

Joanne en 1970-a jardeko aperis en televidaĵo kiel Hawaii Five-O, Columbo, Kojak, CHiPs, Barnaby Jones, Charlie's Angels, Dynasty, The Right of the People, From the Dead of Night krom kinfilmoj Gable and Lombard, A Star Is Born, The Seduction, inter aliaj.

Poste ŝi retiriĝis kaj aperis nur en televidfilmo *James Dean* (2001) kaj kurto *Beyond Lovely* (2005).

* Kategorio Joanne Linville en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 639084
* LCCN: no2011041467
* VIAF: 54357911
* ISNI: 0000 0001 1645 4507
* SUDOC: 16248478X
* BNF: 14199657j
 |
**"Court Martial"** [Militkortumo] estas la dudeka epizodo de la Star Trek: The Original Series. Estis verkita de Don Mankiewicz kaj Steven W. Carabatsos, direktita de Marc Daniels, kaj ĝi unue elsendiĝis 2 februaro 1967.

Intrigo
-------

En la epizodo, Kapitano Kirk estas akuzita de neglektado post kiam kosmonaŭto mortas. La USS USS Enterprise (NCC-1701) estis en kosmobazo *Starbase 11* por riparoj. Dum ĉi jona ŝtormo, Kapitano James T. Kirk estis devigita forpeli esploradan nacelon kie estas la leŭtenanto-komandanto Benjamin Finney (Richard Webb) por eviti la detruon de la stelŝipo; Finney estas supozate morta. Komodoro Stone, estro de la bazo, revizias la rekordojn de la ŝipo kaj malkovras ke Kirk elĵetis la nacelon dum la ŝipo estis ĉe Flava Alerto kaj ne dum Ruĝa Alerto kiel Kirk postulis. Stone akuzas Kirkon pri falsa Ĵuro kaj avertas, ke li povas esti submetita al tribunalo. La filino de Finney, Jame (Alice Rawlings), hazarde ĉeestas en la bazo.

Samuel T. Cogley (Elisha Cook Jr.), la advokato de Kirk, kontraŭdiras la komputilojn, kiu inkluzivas vidan registradon, kiu montras al Kirk elĵeti la podon dum la ŝipo estis sur Flava Averto. Dum receso, Kirk diras ke Spock eble trovu pli bonan ŝakon-kontraŭulon en sia sekva kapitano, donante al li ideon. Spock malkovras, ke li kapablas venki la komputilon en tridimensia ŝako, malgraŭ li donis al la komputilo sian tutan konon pri la ludo, kaj konkludas ke la komputilo estis trafita. Spock alvenas kun liaj trovoj antaŭ ol la verdikto de la kortumo. Spock notas ke nur tri homojn povus ŝanĝi la komputilajn registrojn de la Enterprise: Kirk, li mem, kaj Finney. Cogley sugestas, ke Finney ne mortis.

La kosmoŝipanaro iras al *Starbase 11*, kaj doktoro McCoy uzas sentivan aŭdan aparaton ligita al la komputilo, kiu povas detekti homan korbaton sur la ŝipo kaj maskas el tiuj, kiuj scias restanti enŝipe. Unu korbato restas el inĝenierejo. Kirk iras tien por trovi Finney, kiu frapas lin fizike kaj gaje informas ke li mem saboteis la kosmoŝipon, do ĝi ellasos orbiton, mortigante ĉiujn surŝipe. Kirk malkaŝas, ke la filino de Finney, Jame, ankaŭ estas enŝipe, konfuzante lin kaj donante al Kirk tempon venki lin. Kirk riparigas la difekton.

Kapitano Kirk estas liberigita de ĉiuj akuzoj kaj restarigita al posteno.
**SUBA Dani** [ŝuba] estis rumania hungara ĵurnalisto, grafikisto. Li naskiĝis en Zsilyvajdejvulkán la 13-an de januaro 1911 kaj mortis en Baia Mare la 18-an de septembro 1974.

Biografio
---------

Dani Suba de 1934 estis disĉiplo de Artistkolonio de Nagybánya, tie ĉi li lernis en libera pentristskolo. De 1932 li komencis publiki (*Petrozsényi Újság*, *Zsilvölgyi Napló*, *Erdélyi Napló* de Deva, *Mi Megyénk*, *Új Cimbora*, *Jó Estét*). Inter 1940–42 kiel sudtransilvania rifuĝinto li laboris en Salgótarján, Budapest kaj Felsőderna, en 1943 en Nagybánya. Inter 1948–55 li estis kunlaboranto de diversaj gazetoj, poste interna kunlaboranto de *Dolgozó Nép* de Satmaro kaj de *Bányavidéki Fáklya* (1955–57), samloke direktoro de Regiona Muzeo (1957–58).

Verkoj
------

* *Marika és Danika kalandjai (porinfana fabelo, Új Cimbora, Kv. 1935);*
* *Hétköznap, vasárnap* (noveloj, Nagybánya 1948);
* *Lányok a faluban* (samlike. 1966);
* *A zsák* (gaja sceno, sl. 1968).

Fonto
-----

* Romániai magyar irodalmi lexikon Arkivigite je 2016-04-17 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 430842
 |
Batalo inter Ĥosro la 2-a kaj la uzurpanto Bahram.
La **Batalo de Blaratono**, ankaŭ konata kiel la **Batalo de Ganzak** , estis batalita en 591 proksime de Ganzak inter kombinita bizanca-persa trupo kaj persa armeo gvidita de la uzurpanto Bahram Ĉobin .

La kombinita armeo estis gvidita de Johano Mistakon, Narses, kaj la persa reĝo Ĥosro la 2-a. La bizanca-persa trupo venkis, forpelante Bahram Ĉobinon de potenco kaj reenpostenigante Ĥosron kiel reganton de la Sasanida Imperio. Ĥosro estis rapide reenpostenigita sur la persan tronon, kaj kiel interkonsentite revenis Dara kaj Martiropolo. Aldone, li konsentis pri nova dispartigo de Kaŭkazo, per kiu la sasanidoj transdonis al la romanoj multajn urbojn, inkluzive de Tigranokerto, Armaviro, Manzikert, Baguana, Valarsakert, Bagaran, Vardkesavan, Erevano, Anio, Kars, kaj Zarisat. La plejmulto el la Iberia reĝlando, inkluzive de la urboj de Ardahan, Lori, Dmanisi, Lomsia, Mcĥeta kaj Tontio iĝis Romiaj dependecoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Pourshariati, Parvaneh.  (2008) *Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran*. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.
**Johann Friedrich Wilhelm von CHARPENTIER** (naskiĝinta la 24-an de junio 1738 en Dresdeno, mortinta la 27-an de julio 1805 en Freiberg) estis germana naturscienculo kaj juristo. Lia filino Julie estis la fianĉino de Novalis.

Vivo
----

Charpentier studis jur- kaj natursciencojn en Lepsiko kaj vokitis en 1766 kiel profesoro pri matematiko kaj desegnado, pri mekaniko kaj fiziko ĉe la Ministan akademion de Freiberg (prelegoj ĝis 1784). Ampleksa ĝenerala scio feliĉe ĉe li unuiĝis al praktika agado. En 1773 li iĝis montarkomisiona konsilisto de la Saksia Supera Minejara Oficejo *(Oberbergamt)* kaj estis mallongan tempon direktoro de la aluna fabriko en Schwemsal. Li vojaĝis en Hungarion kaj starigis en 1787 la amalgamigan entreprenon en Halsbrücke. En 1800 li iĝis vicĉefministo, germane *Vizeberghauptmann*, en 1802 ĉefministo, germane *Berghauptmann*, estante ĉe la pinto de la saksia minadaro.

Graveco
-------

Komisiite fari montaran mapon de Saksio li verkis la libron *Mineralogische Geographie der Kursächsischen Lande* (1778). Tiu ĉi elstara verko entenas la unuan geologian mapon de sufiĉe granda teritorio kie la plej gravaj ŝtonspecoj kaj montoformoj (gangoj, tavoloj feraj ktp) markitis per koloroj kaj akurataj signoj. Ĝi evidentiĝis helpilo elstara por konatigi la kompletan geologion de Saksio. Jen la listigo ĉefa de Charpentier (en la germana): Grundgebirge, Tonschiefer, Steinkohlengebirge kaj Flözgebirge. La pramontaro kaj la bazalto fariĝis - laŭ Charpentier kiu sekvas tie ĉi la neptunismon de G. A. Werner - el likvaĵoj. Influis la verkoj de Charpentier pli malfrue la perfektajn geologiajn mapojn pri Saksio de K. F. Naumann kaj B. von Cotta.

Krome li amikiĝis kun Johann Wolfgang von Goethe kaj helpis lin el lia laboro kiel oficisto responsa pri la minado proksime de Ilmenau.

Aliaj verkoj
------------

* Beobachtungen üb. d. Lagerstätten d. Erze, 1794 (kontraŭ G. A. Werners kaj ties studoj pri la estiĝo de la gangoj)
* *Petrographische Charte des Churfürstentums Sachsen*, 1778
* *Beiträge zur geognostischen Kenntnis des Riesengebirges*, 1804

Fonto
-----

Krenkel, Erich, "Charpentier, Johann Friedrich Wilhelm von" en: *Neue Deutsche Biographie* 3 (1957), p. 193 [versio surreta]; URL
**Johann Heinrich BUTTSTEDT** - ankaŭ *Buttstett, Buttstädt* - (naskiĝinta la 25-an de aprilo 1666 en Erfurt-Bindersleben, mortinta la 1-an de decembro 1727 en Erfurto) estis germana muzikisto.

Vivo
----

Frekventante la Konsilantargimnazion en sia naskiĝurbo li iĝis adepto de Johann Pachelbel. Li iĝis en 1684 orgenisto ĉe la Regler-kirko kaj en 1687 ĉe la Kirko de la komercistoj. Samtempe li instruis en la lernejo tiea ĉi kun kvar aliaj kolegoj. En 1691 Buttstedt transprenis la orgenistan deĵoradon ĉe la Kirko de la predikantoj kaj iĝis tiel unu el la posteuloj de Pachelbel ĉe la fama Compenius-orgeno.

Krome li ludis la orgenon en unu el la ok katolikaj kirkoj. Inter liaj disĉiploj nombriĝis la kortega komponisto de Merseburg Georg Friedrich Kauffmann kaj la orgenisto, komponisto kaj leksikografo Johann Gottfried Walther.

Graveco
-------

Buttstedt malpli gravis kiel muzika kreinto ol kiel muzika teoriisto. Li tipis por reprezentanto de malfrua reprezentanto de barokaj muzikkonceptoj en kiuj unuiĝis malfrumezepoka pensado seninterrompe kun moderna "natura teologio". Sekve por Buttstedt, kiu orientiĝis ĉefe pri ideoj de [[Andreas Werckmeister], egalis la trisono porĉiaman harmonion kaj "perfektan respegulon de la Sankta Triunuo": maĵore (Ut, Mi, Sol) de la dia naturo de Jesuo Kristo, minore (Re, Fa, La) de la homa naturo de Jesuo.

Lia skribaĵo *Ut, Mi, Sol, Re, Fa, La …*  (1716) estis repliko al la verko *Das neueröffnete Orchestre* (1713) de Johannes Mattheson per kiu tiu ĉi prezentis sin kvazaŭ multe pli lerta porparolanto de pli moderna, klerisma kaj sekularigita muzikteorio. La kverelo akriĝis je la - praktikade kaj instruade - jam delonge eksmoda sistemo de "solmisatio". Ĝin volis konservi Buttstedt por la kantvoĉa muziko; Mattheson finfine entombigis ĝin porĉiam en sia skribaĵo *Das beschützte Orchestre* (1717). Kontraŭ tio proteste faritis la buttstedt-a skribaĵo *Öffentliche Erklärung* (1718) - sed vane.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe NDB
* Notoj kaj verkoj
* Informoj pri Johann Heinrich Buttstedt en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)

* Kategorio Johann Heinrich Buttstedt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 521087
* GND: 118665618
* LCCN: nr93024877
* VIAF: 277313
* ISNI: 0000 0001 1945 9004
* LIBRIS: 344382
* BNF: 148271892
* MBA: 029c6be0-3e5b-4651-bae9-d313666452d6
* NKC: xx0166202
 |
**Martin Hochmeister** (hohmajster) estis saksa presisto, libroeldonisto, urbestro en Transilvanio naskita en Sibio la 19-an de aprilo 1767 kaj mortinta en Sibio la 9-an de januaro 1837.

Biografio
---------

Martin Hochmeister studis en Vaco, Koloĵvaro. En 1789 li transprenis la vendejon de sia patro en Sibio. En 1790 li estigis presejon kaj librovendejon ankaŭ en Koloĵvaro, kiun li donacis en 1809 al katolika liceo. Li eldonis multe da libroj en hungara lingvo. Li fondis la unuan hungaran gazeton de Transilvanio titolita *Erdélyi Magyar Hírvivő*, kiu en 1790 aperis dufoje monate en Sibio. De 1818 ĝis 1829 li estis urbestro de sia naskiĝurbo. Li eldonis kalendarojn kun ŝanĝantaj titoloj (1790, 1791. 1793, 1796; 1798–1800, 1803, 1804 ktp.). Krome li estis patro de la unua teatrejo en Sibiu en la Dika turo.

Verkoj
------

* *Versuch eines allgemeinen Handlungs-, Gewerbs- und Reisekalenders von Hermannstadt auf das Jahr 1790…* (Hermannstadt, 1790);
* *Az olvasó közönség kedvéért készített lajstroma Kolozsvárott a… typographus és könyv áruló… boltjába található magyar, deák és frantzia könyveknek…* (Kolozsvár? , 1792).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon