recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Karima Adebibe** (naskiĝis la 14-an de februaro 1985 en Londono) estas brita fotomodelo. Ŝi estas la modelino, kiu interpretis la rolulon de Lara Croft en ŝiaj sepa kaj oka aventuroj.

Biografio
---------

Ŝiaj originoj estas marokaj kaj grekaj. Ŝi laboris kiel komizino en ateliero de la londona urbocentro kaj, por plialtigi sian salajron, laboris kiel modelino, sukcesante aperi ankaŭ en televidaj reklamaĵoj de Koka-kolao.

Ŝi plenumis kelkajn fotografiajn servojn kaj aperis ankaŭ en la filmo *Alien vs. Predator* de 2004, en kiu ŝi ludis la rolon de la oferviktimo. Ekde 2006 ŝi iĝas dublulino de *Tomb Raider: Legend*, fama videoludo, interpretante Lara Croft.

Agentejoj
---------

* FM Model Agency
* Storm Model Agency - Londono
* Riccardo Gay Model Management
* Talents Models
* Model Management - Hamburgo

Karima Adebibe kiel Lara Croft

* Karima Adebibe en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Karima Adebibe en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 333426
 |
**Olga Varjú,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varjú Olga** estas slovaka-hungara aktoro.

Olga Varjú  naskiĝis la 12-an de februaro 1957 en Jelka (Ĉeĥoslovakio).

Biografio
---------

Olga Varjú apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Ŝi havis rolojn en la hungarlingva teatro de Komárno en la teatra jaro de 1977. Ŝi lernis en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1978-1980. poste ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1984. Ŝia ĉefinstruisto estis Zsuzsa Simon. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro de Nyíregyháza, kie ŝi restis ĝis 2004, escepte inter 1989-1992 (Teatro Csiky Gergely (Kaposvár)) kaj inter 1992-1994 (Nacia Teatro (Miskolc)). Ekde la teatra jaro 2004 ŝi estas membro en malgranda teatro. Ŝi ricevis premiojn inter 1989-2000.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* William Shakespeare:
	+ Hamleto - Gertrude
	+ *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Viola
	+ La gajaj edzinoj de Windsor - S-ino Ford
* Friedrich Schiller:
	+ *Kabale und Liebe* - Lady Milford
	+ Maria Stuart - titolrolo
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Maŝa
* Gábor Presser: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo (teatra versio) - Zsuzsanna

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Itt a vége, pedig milyen unalmas napnak indult* (1995)
* *Felnőttfilm* (2009)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun datenoj
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2016-04-22 per la retarkivo Wayback Machine
* hejma paĝo
La ***Suseks-garantiaĵo*** estas promeso de Germanio en 1916 al Usono, ne sinkigi pluajn pasaĝerajn ŝipojn kaj por ke Usono ne/pli poste eniru la militon.

Komence de 1916, Germanio uzis la politikon de senlima *submarŝipa milito*, laŭ kiu ili torpedis ĉiujn komercajn ŝipojn, sen atentigo. Spite al tio, la franca pasaĝera ŝipo *Sussex* estis torpedita - sen atentigo - la 24-an de marto, 1916. Mortis 50 pasaĝeroj, inter ili usonaj ŝtatanoj. Usona prezidento Woodrow Wilson tuj minacis Germanion per militdeklaro, se Germanio daŭrigas la atakojn.

Esenco de la promeso

* oni ne atakas pasaĝerajn ŝipojn
* marketaj ŝipoj ne estos sinkigitaj, ĝis la ŝipanoj ne povas forlasi la ŝipon
* oni devas certigi sekuran fuĝon de la pasaĝeroj kaj la ŝiplaboristoj

En 1917, Germanio konvinkiĝis, ke ĝi malvenkos, se ne uzos la senliman submarŝipan militon, antaŭ ol Usono eniros la militon.

La *Suseks-promeso* malvalidiĝis en januaro de 1917, post ekbrulo de la atlantika milito. Usono deklaris militon al Germanio la 6-an de aprilo, 1917.

Vidu ankaŭ
----------

* Unua mondmilito
* RMS Lusitania
**Christian Gottfried Daniel STEIN** (naskiĝinta la 14-an de oktobro 1771 en Lepsiko, mortinta la 14-an de junio 1830 en Berlino) estis germana geografo.

Vivo kaj agadoj
---------------

De 1795 ĝismorte Stein instruistis ĉe Griza klostro. El la multo de liaj verkoj aparte menciindas lia kun Ferdinand Hörschelmann komencita fakhandlibro »Handbuch der Geographie und Statistik« (Leipzig 1809, tri volumoj; en la 7-a eldono novprilaboro fare de Johann Eduard Wappäus, Otto Delitsch, Carl Eduard Meinicke; Leipzig 1853–71, kvar volumoj); »Geographie für Schule und Haus« (27-a eldono far Wagner kaj Delitsch, Leipzig 1877); »Geographisch-statistisches Zeitungs-, Post- und Komptoirlexikon« (2-a eldono Leipzig 1818–24, kvar volumoj kun du alkroĉitaĵoj); »Handbuch der Geographie und Statistik des preußischen Staates« (Leipzig 1819); »Reisen nach den vorzüglichsten Hauptstädten von Mitteleuropa« (Leipzig 1827–1829, sep volumoj).

Fonto
-----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 18. Leipzig 1909, S. 892 (tie ĉi interrete)

* Kategorio Christian Gottfried Daniel Stein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 709672
* GND: 117237914
* LCCN: n88058302
* VIAF: 17994551
* ISNI: 0000 0000 8097 6759
* SUDOC: 081143974
* NKC: mzk2009511015
 |
**Jenő Bory** [bori], hungare **Bory Jenő** estis hungara arkitekto, poeto, profesoro, pentristo kaj skulptisto.

Jenő Bory naskiĝis la 9-an de novembro 1879 en Székesfehérvár. Li mortis la 20-an de decembro 1959 en Székesfehérvár.

Burgo de Bory
Episkopa puto en Székesfehérvár

Biografio
---------

Jenő Bory frekventis universitaton pri konstrutekniko en Budapeŝto, poste ĉeflernejon pri skulptado. Liaj majstroj estis Alajos Stróbl kaj Bertalan Székely. Poste li studadis en Germanio kaj Italio. Inter 1911-1946 li instruis konstruteknikon kaj skulptoarton en la universitato. Li batalis dum la 1-a mondmilito. Inter 1906-1944 li ekspoziciis 185 skulptaĵojn. Li kun sia edzino konstruis Bory-burgon ekde 1923. Liaj skulptaĵoj estas videblaj tutlande.

Ornamputo en Kaposvár

Verkoj (elekto)
---------------

* Bory-burgo
* poemetoj legeblaj en la burgo
* skulptaĵoj
* pentraĵoj

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gizella Barabás
* Gábor Boda
* István Kamotsay
* Jenő Kerényi
* István Koren
* Ferenc Laborcz
* András Márkos (skulptisto)
* Gyula Nagy (skulptisto)
* Kálmán Németh (skulptisto)
* Iván Szabó (skulptisto)
* István Tar
* György Ugray
* Tibor Vákár
* Géza Vida

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Jenő Bory en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 393120
* GND: 142064556
* LCCN: n85002028
* VIAF: 35872229
* ISNI: 0000 0000 8218 8334
 |
**Jenő BENEDEK,** hungare **Benedek Jenő** estis hungara pentristo kaj instruisto. Lia filo estis la samnoma Jenő Benedek (1939), lia nepo estis Imre Benedek.

Memportreto de Jenő Benedek
Jenő Benedek naskiĝis la 16-an de januaro 1906 en Kecskemét, li mortis la 19-an de julio 1987 en Budapeŝto.

Vivo
----

Jenő Benedek post abituriento eklaboris, kiel ferlaboristo. Inter 1925-1926 li lernis pentradon en Artistkolonio (Kecskemét). En la sekva jaro li eklernis en ĉeflernejo por pentristoj en Budapeŝto. Interrompe la lernadon li studvojaĝis al Italio kaj Germanio. Ekde 1932 li instruis en diversaj hungaraj urboj, dume li edziĝis baldaŭe havanta filon. Inter 1944-1953 li vivis en Artistkolonio (Szolnok). Poste li vivis en Budapeŝto, kie li instruis en mezlernejo ĝis la emeritiĝo en 1966. Foje li pentradis en Szolnok kaj en Fonyód. Li ricevis premion Kossuth en 1952, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

Liaj ekspozicioj sole (elekto)
------------------------------

* 1926 Kecskemét
* 1944, 1948, 1958, 1961, 1977, 1984, 2005 Budapeŝto
* 1948 Szolnok
* 1972 Zalaegerszeg
* 1978 Pécs
* 1981 Békéscsaba

Liaj ekspozicioj komune (elekto)
--------------------------------

* 1946, 1947, 1951 Budapeŝto
* 1953 Parizo
* 1958 Antverpeno
* 1965 Helsinko
* 1980 Veszprém

Liaj pentraĵoj (elekto)
-----------------------

* *Mit láttam a Szovjetunióban?* (Kion mi vidis en Sovetunio?)
* *Rákosi Mátyás* (Mátyás Rákosi)
* *Partizánok* (Partizanoj)
* *Önarckép* (Memportreto) 1936
* *Nyár* (Somero)

Liaj disĉiploj
--------------

* Ferenc Jeckel

* Vespera promenadoVespera promenado
* FremduloFremdulo
* Knabina kapoKnabina kapo
* RajdantoRajdanto
* TisoTiso
* FlorojFloroj
* Ĉe akvobordoĈe akvobordo

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Jenő Benedek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jenő Bernátsky** [bernAcki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bernátsky Jenő** estis hungara botanikisto, profesoro, mikologo (fungosciencisto).

Jenő Bernátsky  naskiĝis la 10-an de februaro 1873 en Hungara reĝlando en Versec (nuntempa Vršac en Serbio). Li mortis en decembro de 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jenő Bernátsky akiris diplomon en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto, poste li restis samloke por instrui. Li laboris inter 1896 kaj 1905 en la Hungara Nacia Muzeo, poste en esplora instituto pri vitoj, fine inter 1919 kaj 1923 en esplora instituto pri fungoj. Ekde 1940 li vivis en Pesthidegkút.

En 1899 estis li la unua, kiu konstatis ke la Granda Hungara Ebenaĵo ne estis senarba en la paseo, tial li sugestis la arbarigon.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A hazai Asparagus félék monográfiája* (1907)
* *A hazai Iris félék* (1911)
* *A csiperkegomba termelése* (1920)
* *Bevezetés a növénykórtan elemeibe* (1937)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Csaba Csontos** [ĉaba ĉontoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csontos Csaba** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.

Csaba Csontos en 2011
Csaba Csontos naskiĝis la 17-an de junio 1940 en Budapeŝto, li mortis la 15-an de novembro 2013.

Biografio
---------

Csaba Csontos akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato en 1963. Post la diplomo li eklaboris en ŝtata arkitektura oficejo (dum la socialismo privataj oficejoj ne ekzistis). En 1966 li revenis al la universitato por instrui. En 1971 li edziĝis, post 3 jaroj li atingis la rangon atelierestro en la oficejo. Ekde 1981 li estis ĉefinstruisto en la universitata majstrokurso. Li ricevis premiojn inter 1988-2012.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* pluraj domoj apartenantaj al kastelo de Keszthely (1966-1986, kunarkitekto)
* observatorio en Piszkéstető (1971-1974, kunarkitekto)
* hotelo laŭ Placo Kálvin (1986-1988)
* hotelo en Székesfehérvár (2002)

Elektitaj artikoloj
-------------------

* *Festetics-kastély helyreállítása* (1986)
* *Korona Szálló, Kálvin tér* (1992)
* *Novotel Hotel* (2002)

Memorigiloj
-----------

* asteroido *167018 Csontoscsaba* (2003)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Hotelo ĉe Placo Kálvin

* Kategorio Csaba Csontos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 685534
* VIAF: 121366833
* ISNI: 0000 0000 7931 2402
 |
**Csaba Hegedűs** [ĉaba hegedUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hegedűs Csaba** estas hungara luktisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto.

Csaba Hegedűs naskiĝis la 6-an de septembro 1948 en Sárvár.

Csaba Hegedűs
Csaba Hegedűs dekstre

Biografio
---------

Csaba Hegedűs akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1979. Lia edzino naskis tri gefilojn inter 1976-1982. Li ricevis premiojn inter 1971-2022.

### Sporta kariero

Csaba Hegedűs inter 1957-1967 estis luktisto en Szombathely, poste en ĉefurba sportklubo ĝis 1978. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 1971-1978 en klasik-stila luktado, unufoje en liberstila luktado en 1971, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ekde 1968. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kun ora medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1971. En 1973 li suferis vivdanĝeran aŭtoakcidenton, poste 2 jarojn li ne povis konkursi. Li estis denove olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 sen medalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1979, poste li estis trejnisto, se ne paroli pri postenoj en la sporta vivo. En 2001 li fondis lernejon por luktistoj.

Lia libro
---------

* *Mr. Tus-tankönyv* (kunaŭtoro, 2018)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun fotoj
* datenoj hungare kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio Csaba Hegedűs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816275
* LCCN: n82211224
* VIAF: 53047059
* ISNI: 0000 0000 2328 9741
 |



* Portalo pri Biografio
**Csaba Balogh** [ĉaba balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balogh Csaba** estas hungardevena-brita pentristo, filmisto, scenaristo. Lia pseŭdonimo estas **Jack C. Mancino**.

Blue Bay pentrita de Csaba Balogh
Csaba Balogh  naskiĝis en 1968 en Mezőcsát (Hungario).

Biografio
---------

Csaba Balogh estis edukita en industria urbo Leninvárosn. poste li frekventis industrian lernejon en alia industria urbo Százhalombatta. Post la lernojaroj la familio translokiĝis al Germana Demokratia Respubliko, li laboris en atomcentralo de Peenemünde. En 1987 li migris al Toronto. Li okupiĝis ankaŭ pri mallongaj filmoj. Post 3 jaroj li hejmenvenis kaj edziĝis. En 2000 li kun la familio denove iris al Kanado, sed ekde 2005 li vivas en Britio. Nuntempe li apartenas al pentristoj, kiuj kreas pentraĵojn laŭ abstraktismo-ekspresionismo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo
* 
* anglalingva oficiala paĝo[*rompita ligilo*]

* 
* 
* 

* Kategorio Csaba Balogh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Artisma reprezento de Landsat 5.
**Landsat 5** estis malaltorbita satelito lanĉita en la 1a de Marto, 1984, por kolekti satelitajn bildojn de la surfaco de la Tero. Kiel pluigo de la Landsata Programo, Landsat 5 estis kunlabore administrita de la United States Geological Survey (USGS) kaj de la NASA. La informo el la 5 estis kolektita kaj distribuita el la Centro por la Terrimedaj Observado kaj Scienco (EROS) de la USGS.

Post 29 jaropj en spaco, Landsat 5 estis oficiale malfunkciigita en la 5a de Junio, 2013. Ĉe la fino de ĝia misio, la uzado de la Landsat 5 estis malhelpita de ekiparaj paneoj, kaj ĝi estis anstataŭita per la Landsat 7 kaj la Landsat 8. La fakuloj pri la misio antaŭvidis ke la satelito reeniros en la Tera atmosfero kaj disintegriĝos ĉirkaŭ 2034.

Agnoskita de la *Guinness-libro de rekordoj* kiel la plej longdaŭre funkcianta Ter-observanta satelita misio en la historio, la Landsat 5 orbitis la planedon pli ol 150,000 fojojn dum ĝi transsendis pli ol 2.5 milionojn da bildoj de la tersurfacaj kondiĉoj ĉirkaŭ la mondo, ege superante sian originan tri-jarvivan desegnon.

Vidu ankaŭ
----------

* Landsat 5

Referencoj
----------

1. 1 2 3  Historic Landsat 5 Mission Ends
2. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Landsat 5 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de la Landsat NASA
* Retejo de la Landsat USGS
**Gracia Baptista** estas hispana aŭ portugala monaĥino kaj komponisto, kiu loĝis en Ávila, Hispanio, en la 16-a jarcento. Nenio alia estas konata pri ŝia vivo kaj estas neniu alia referenco pri ŝi, krom la antologio en kiu oni inkluzivis tre mallongan verkon de ŝia aŭtoreco.

En la jaro 1557 estis eldonata la "Libro de nova notacio por klavo, harpo kaj vihuelo" (*Libro de cifra nueva para tecla, harpa y vihuela*). Ĉi tiu volumo inkluzivas kompilaĵon de muzikaj pecoj, kiu faris Luis Venegas de Henestrosa. Nun estas konservitaj du ekzempleroj en la sekcio Maloftaj kaj Scivolaj Manuskriptoj de la Nacia Biblioteko de Hispanio. En ĝi Venegas antologias pecojn ĉefe de Antonio de Cabezón la genia blinda muzikisto, Francisco Hernandes Palermo grava orgenisto, kaj aliaj same gravaj tiutempaj komponistoj, ĉiuj viroj. Sed, kune kun ili, ekzistas ankaŭ malgranda verko titolita *Conditoro alme*, subskribita de Gracia Baptista, pri kiu oni diras kiel unika informo, ke ŝi estas monaĥino.

Tiu muziko estas la plej malnova dokumentita verko de hispana virino, eĉ probable, la sola konservita de antaŭ la 18-a jarcento. Ĝi estas polifonia komponaĵo, por tri voĉoj, bazita sur gregoria himno, por orgena aŭ klavecena akompano. La antikva kanto "Kreinto de la Noktaj Steloj" (*Conditor Alme Siderum*) estas Adventa himno, kies kantoteksto estas datitaj en la 7-a jarcento. La versio de la himno de Gracia Baptista estas konstruita laŭ renesancaj kompoziciaj principoj, kun ĝusta kontrapunkta ludo inter la tri voĉoj, kiuj alternas en la disvolviĝo de la temo. Ĝia karaktero kaj ĝia mallongeco rilatas al la instrumentaj provoj, preskaŭ de improviza naturo, kun la funkcio agordi la instrumenton kaj prepari aŭskultantojn laŭ la muzika maniero de la sekvontaj pecoj. Fakte, ankaŭ oni devas noti, ke la komponisto elektas melodian bazon malofte traktata, kio aldonas pluson de originaleco.

Venegas diras en la antaŭparolo, ke li projektis ses pliajn librojn por akompani la unuan, sed bedaŭrinde ĉi tiu ambicia plano ne realiĝis. Tio estus sendube multobliginta la hispanan renesancan repertuaron, en periodo en kiu la hispana muziko konis unu el siaj plej brilaj epokoj.

Fonto de tiu teksto estas artikolo numero 8 en la artikolserio *Virinoj en muziko* en la Esperanta Retradio, verkita de Sonia Risso el Urugvajo.



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 730449
* GND: 102834881
* LCCN: nr95001929
* VIAF: 293346363
* ISNI: 0000 0003 9941 8716
 |
Gradimir Kragiĉ
**Gradimir Kragiĉ** (serbe: *Градимир Крагић* / *Gradimir Kragić*; naskiĝis la 13-an de oktobro 1956) estas blinda serba esperantisto naskita kaj vivanta en Banja Vruĉica apud Tesliĉ (Respubliko Serba).

Gradimir Kragiĉ esperantiĝis en la 1970-aj jaroj. En 1985 li kunfondis Esperanto-societon »Tesliĉ« en Tesliĉ. Li estis loka aktivulo ĝis la milito en Bosnio kaj Hercegovino. Dum la milito, kiam la esperantista movado malaktiviĝis en tiama Bosnio kaj Hercegovino, li reaktivigis la Esperanto-Societon »Tesliĉ« kaj iom poste komencis kaj helpis ekstarigi la Urban Esperanto-Societon »La Mondo« en Banjaluko, kaj pli poste ankaŭ Esperanto-Ligon de Respubliko Serba (ELRS). Li ankaŭ estis la unua prezidanto de ELRS. Dum longa tempo li estis la plej aktiva esperantisto kaj en Bosnio kaj Hercegovino kaj en Respubliko Serba. Li plurfoje estis prezidanto de Esperanto-Societo »Tesliĉ«.

Gradimir Kragiĉ estas delegito kaj fakdelegito de UEA. Li ankaŭ estas aktiva radioamatoro (voksigno *E73KG*), kaj aktiva komputilisto por blinduloj.

Referencoj
----------

1. ↑  E73KG ĉe la radioamatora datumbazo QRZ
**Autlán de Navarro** estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Autlán de Navarro*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 015.

Geografio
---------

**Autlán de Navarro** apartenas al la regiono Costa Sur. Al tiu regiono apartenas entute ses komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 53269 loĝantojn. El tiuj estis 25967 viroj kaj 27302 virinoj. La komunumo havas surfacon de 962,9 km². La meza alteco estas 900 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 23,5 C. En la komunumo estas 719,8 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14892 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 13980 estis alfabetoj kaj 891 analfabetoj. Do 5.98 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 16047 virinoj. El tiuj estis 15074 alfabetoj kaj 953 analfabetoj. Do 5,94 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Autlán de Navarro vivis 42680 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 50 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,117 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Autlán de Navarro Arkivigite je 2007-03-31 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 271979
* GND: 1111519722
* VIAF: 142025527
* SUDOC: 14814909X
 |
**Autol** [aŭTOL] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordorienta Komarko de Calahorra, ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente). 

La municipa teritorio de Autol, en la oriento de la regiono.

Geografio
---------

La preĝejo.
La placo.
La ermitejo.
Autol estas sur la valo kaj fakte sur meandro de la rivero Cidacos, sude de la komarko, sur fruktodona agrikultura valareo, kio ebligis historie prosperan legoman produktadon. Autol havas apartan komunikadon laŭ la regiona ŝoseo LR-282, kiu komunikas norde kun Calahorra kaj laŭ la regiona ŝoseo LR-115 inter Aldeanueva de Ebro oriente kaj Quel okcidente. 

Ĉe la bordo de la rivero estas du geologiaj formacioj de sabloŝtono eroziitaj iam de la rivero, kaj aktuale de la vento. Ili estas konataj laŭ la nomoj Picuezo la plej alta (42 metrojn) kaj Picueza la alia (28 metrojn). Multaj legendoj famas pri tiuj formacioj, sed ĉiuj koincidas en ŝtelo, mensogo kaj posta konverto en ŝtono pro ĵurado antaŭ Dio. \*Municipo de Autol Arkivigite je 2020-09-23 per la retarkivo Wayback Machine

Historio
--------

Aperis restaĵoj de prahistorio kaj de romia epoko. Fondita en la Mezepoko fare de kolonoj. La abundo en produktado de vino kaj legomoj jam estis menciita en dokumento de 1158 de Sanĉo (filo de la reĝo Alfonso la 7-a), favore al García.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed male en Autol, kie oni altiĝis el 2 862 loĝantoj ĝis nunaj 4 700. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la agrikulturo (vitejoj, migdalarboj, olivarboj kaj ĉefe asparagoj kaj fungoj). Krome estas rura turismo. 

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, tri ermitejoj, la sabloŝtonaj formacioj, la Jakoba Vojo, vitgardejoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796941
* LCCN: n86046341
* VIAF: 124416886
 |
tipa insule frisa domo de la insulo Amrum en norda Germanio, kiu havas grandan gablon super la enireja pordo
Ligna domo kun gablo en Amsterdamo (Begijnhof 34)
**Gablo** estas la supra triangula parto de muro, sur kiu sin apogas la firstotrabo. Ĝiaj flankoj sekvas la deklivon de la tegmento.

Laŭ Francisko Azorín **gablo** estas *Akrepinta kronaĵo de muro kaŝanta duflankan tegmenton. Ornamo similforma.* Li indikas etimologion el latina *gabulum* el *gabula, gabel* (forko), kaj li aldonas terminon **gableto**, por *Ornamaĵo kiu kronas aperturon aŭ pilastron, tre uzata en la gotika stilo*.

Do, speciala speco de gablo troveblas en la gotika arkitekturo. Temas pri gablo kiu ne subtenas tegmenton, sed estas nura triangula ornama muro, kiu enkadrigas kaj kronas pordon aŭ fenestron. Ĝi estas ofte trarompita de bele formitaj truaĵoj.

Komparu kun
-----------

* Frontono
* Timpano
* Ŝtupogablo

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 80.
2. ↑  Azorín, samloke.
3. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Gablo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Gabriel Christoph Benjamin BUSCH** (naskiĝinta en la 19-a de oktobro 1759 en Arnstadt, mortinta samloke en la 18-a de marto 1823) estis germana teologo.

Vivo
----

La filo de Johann Benjamin Busch studis teologion en Jena ĝis 1779 kaj fariĝis privata instruisto en Crimmitschau kaj Eisenach. En 1792 li fariĝis paroĥestro de la Nova kirko en Arnstadt, en 1802 diakono kaj konsistoria asistanto, en 1806 finfine superintendanto. Sekvis ankoraŭ la funkcioj de konsistoriano (1811) kaj Eklezia konsilisto (1822).

En la 1811-a jaro Busch responsis pri la eldono de nova kantolibro por Arnstadt, en 1818 sekvis nova Devolibro *(Agende)*. Famis lia prediko en februaro 1816, okaze de la festo pro la pacfaro. Busch ankaŭ havis grandan intereson pri natursciencoj kaj tekniko.

Literaturo
----------

Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt* (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 224
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Doubravice |

Koordinatoj: 50° 29′ 21″ N 15° 21′ 45″ O﻿ / ﻿50.48917 °N, 15.36250 °O﻿ / 50.48917; 15.36250 (mapo)

**Doubravice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Železnice, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Železnice. Estas ĉi tie registritaj 13 adresoj. En la jaro 2021 daŭre vivas ĉi tie 24 loĝantoj.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 89 |
| 1880 | 102 |
| 1890 | 103 |
| 1900 | 98 |
| 1910 | 95 |
| 1921 | 94 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 79 |
| 1950 | 43 |
| 1961 | 34 |
| 1970 | 34 |
| 1980 | 27 |
| 1991 | 16 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 17 |
| 2011 | 24 |
| 2021 | 24 |

Doubravice situas en katastra teritorio **Cidlina** kun areo 4,44 km².

Agato el ŝtonminejo Doubravice

Geologia kaj mineralogia loko
-----------------------------

Proksimume 200 metroj direkte nordoriente de konstruareo de vilaĝo Doubravice apud limoj de la katasra teritorio de urbo Železnice ĉe vojkruciĝo de ŝoseoj el Doubravice ĝis Kyje kun deflankiĝo ĝis Železnice troviĝas mura duetaĝa minejo.

La minejo, kiu sub nomo *Ŝtonminejo Doubravice* estas parto de uzino Jičín de firmao Stavoka Kosice a. s. kaj kiu estas ankaŭ indikata kiel *Minejo de Kracík* aŭ *minejo Cidlina*, eventuale *minejo Kyje*, estas geologia kaj mineralogia loko de nacia signifo.

Kavaĵoj en andezitoido estadas plenigitaj de disversaj specoj de kvarco, kiel estas ekzemple ametisto, fumkvarco, citrino aŭ kristalo. Tipaj ĉi tieaj mineraloj estas agatoj, precipe de flav-ruĝaj kaj flav-brunaj koloroj, plu jaspisoj, kalcito, ankerito, barito, kalcedono, zeolitoj (heŭlandito kaj mordenito), olivino, hematito kaj goethito. rara estas apero de kuprito, pura kupro, krizokolo, azurito, malakito kaj tirolito. Troviĝas ĉi tie ankaŭ pluaj mineraloj kiel antigorito, paligorskito, montmorillonito kaj saponito.

Pluaj fotoj
-----------

* Doubravice ĉe Železnice – n-ro 5Doubravice ĉe Železnice – n-ro 5
* Doubravice ĉe Železnice – n-ro 3Doubravice ĉe Železnice – n-ro 3
* Doubravice ĉe Železnice – n-ro 14Doubravice ĉe Železnice – n-ro 14
* Doubravice ĉe Železnice – n-ro 7Doubravice ĉe Železnice – n-ro 7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Železnice (7) |
| --- |
| Březka ~ Cidlina ~ Doubravice ~ Pekloves ~ Těšín ~ Zámezí ~ Železnice |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la rivero. Por la samnoma franca departemento, vidu Doubs (departemento). |

**Doubs** estas rivero en okcidento de Svislando kaj oriento de Francio. Ĝi fontas en la Ĵuraso en alteco de 937 metroj super la marnivelo malsupre de la monto Risoux en Mouthe proksime de la svisa landlimo. Pli ol du trionoj de la akvokolekta regiono de la rivero situas en la franca departemento Doubs, kiu ricevis sian nomon laŭ la rivero.

La fluvojo
----------

Ĝi unue kurbiĝas nordoriente tra Pontarlier. Poste ĝi fluas tra bela valo, poste tra mallarĝa gorĝo ĝis Morteau. Poste ĝi atingas Svislandon en la vilaĝo Les Brenets formante ekde Les Brenets la limon inter Svislando kaj Francio unue laŭ la kantono Neuchâtel. La lago de Les Brenets estas nomata en Francio lago de Chaillexon. Post impresa larĝa gorĝo la rivero Doubs saltas de alteco de 27 metroj: le Saut-du-Doubs. Poste ĝi trafluas la liman baraĵlagon Lago de Moron (baraĵo Le Châtelot) al la direkto de Delemonto Nord-orienten: la dekstra flanko de la rivero apartenas al kantono Ĵuraso. Poste je longeco de 29 km la rivero fluas komplete en Svislando tra regiono de la Kantono Ĵuraso, kiu nomiĝas Clos du Doubs. En Saint-Ursanne la rivero alidirektiĝas okcidenten kaj elfluas nun definitive el Svislando inter la svisa komunumo Occourt kaj la franca Brémoncourt. Ek de Montbéliard la rivero nun fluas sudokcidenten, preterpasas la urbojn Besançon kaj Dole kaj finfine ĉe Verdun-sur-le-Doubs alfluas la riveron Saône, kiu siavice alfluas al Rodano.
Kuriozaĵo estas, ke la akvo norde de la kantono Neuchâtel tra la rivero Doubs fluas al Mediteranea Maro kaj la akvo sude de la kantono fluas al Roterdamo al la Norda Maro tra riveroj Aare kaj Rejno.

Vidu ankaŭ
----------

* Franca departemento Doubs

Eksteraj ligiloj
----------------

* Doubs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Doubs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri la fluvojo por kajakistoj en la germana lingvo Arkivigite je 2007-09-28 per la retarkivo Wayback Machine
* La rivero Doubs en la retejo http://sandre.eaufrance.fr (en franca lingvo)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Doubs** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 236171
* GND: 4091200-0
* LCCN: sh96004234
* VIAF: 315145191
 |
**Doubrava**, ankaŭ nomata **Doubravka** fontas el torfejo en arbaro Doubravník apud Radostín en teritorio Ranský Babylon (regiono Vysočina) en altitudo de 625 m s.m. De fonta parto ĝis Bílek Doubrava fluas okcidenten kaj kreas vastan malprofundan valon. Tie ĝi fluas tra fiŝlagoj Řeka kaj Ranský. Sub vilaĝo Bilek komenciĝas pli profunda kanjona roka valo, naturrezervejo "Doubrava valo". Ĉi tie la rivero turniĝas nordokcidenten kaj tiun ĉi ĉefdirekton jam tenas ĝis sia enfluo en Elbon. Ĝis nun trankvila, meandranta fluo sovaĝiĝas kaj falas per multaj sojloj kaj akvofaloj ĝis vilaĝo Sokolovec. En la unua supra sekcio de ĉi tiu parto sur longeco de 1340 m ĝi descendas pri 55 metroj. En naturrezervejo oni povas trovi pli ol 300 specioj de kreskaĵoj kaj 82 specioj de vertebruloj. Plu la rivero sekvas montareton Železné hory sur ĝia okcidenta flanko.

De la vilaĝeto Spačice ĝis sub Ronov nad Doubravou Doubrava fluas trans regiono Pardubice. Tuj apud vilaĝeto Pařížov Doubrava fluas tra samnoma valbaraĵo Pařížov kaj de Spačice ĝis Ronov nad Doubravou trans vasta naturparko Doubrava. Aperas ĉi tie salamandro makula (*Salamandra salamandra*), alcedo rivera (*Alcedo atthis*), lutro rivera (*Lutra vulgaris*). Parto de la naturparko estas t.n. Chittussi-valo (vidu Ronov nad Doubravou).

En Mezbohemia regiono la rivero fluas apude de romantika kastelo Žleby kaj apud Záboří nad Labem en altitudo de 198 m s.m. ĝi enfluas en Elbon.

Doubrava en Žleby
Valbaraĵo Pařížov

* Kategorio Doubrava (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Valbaraĵo Pařížov
-----------------

Valbaraĵo estis konstruita en la jaroj 1910 - 1913, konstruis ĝin 500 laboristoj, oni uzis 35 000 m3 da kruda ŝtono, 310 vagonojn da sablo kaj 460 vagonojn da cemento kaj ĝia kosto estis 1,5 mil. kronoj.

Bazaj datumoj:

* Tipo de la digo: gravita el kruda ŝtono
* Maksimuma alteco de la digo super bazejo: 31 m
* Longeco de la digo: 142 m
* Larĝeco de la digo en krono: 4,5 m
* Larĝeco de la digo en piedo: 23 m
* Tuta volumo de barlago: 1 770 000 m³
* Akumulada volumo de barlago: 300 000 m³
* Ĉiamplena volumeno de barlago: 100 000 m³
* Akvokolekta baseno: 202,4 km²
* Mezaj precipitaĵoj: 739 mm
* Meza jara defluo 48,56 mil. m³
* Meza trafluo 1,54 m³/s
* Minimuma trafluo 0,03 m³/s
* Centjara inunda trafluo 145 m³/s
* Nedanĝera trafluo sub valbaraĵo: 25 m³/s

Eksteraj ligiloj
----------------

* Raportprofiloj Arkivigite je 2010-05-23 per la retarkivo Wayback Machine ĉeĥe
* Priskribo de la rivero ĉeĥe angle ruse slovake
* Fotogalerio de la rivero Doubrava ĉeĥe


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 330712
* GND: 1044304227
* VIAF: 305352553
* NKC: ge137802
 |
**Ilona Durigó,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Durigó Ilona** estis hungara operkantisto, oratorikantisto (mezosoprano, aldo), altlerneja instruisto. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis *Kasics Ozmánné* aŭ *Kasicsné Durigo Ilona*.

Ilona Durigó  naskiĝis la 13-an de majo 1881 en Budapeŝto, ŝi mortis la 25-an de decembro 1943 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ilona Durigó studis en Muzikakademio de Budapeŝto. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Szendy, Kálmán Chován, Jozefa Maleczkyné Ellinger. Post Budapeŝto ŝi lernis en konservatorio de Vieno, poste en Frankfurto ĉe Majno de Julius Stockhausen, fine en Berlino de Etelka Gerster. Ekde la fruaj 1900-aj jaroj ŝi komencis kantadi en koncertoj en sia naskiĝurbo. En 1906 ŝi faris eŭropan turneon kun Paula Braun. En 1912 ŝi kantadis en Népopera, en la sekva jaro en Reĝa Operejo de Budapeŝto, baldaŭ en Frankfurto kaj Bazelo. En 1921 Volkmar Andreae invitis ŝin instrui en konservatorio de Zuriko, sed ŝi samtempe kantadis en koncertoj. Ekde 1938 ŝi instruis en Muzikakademio de Budapeŝto.

El ŝia repertuaro
-----------------

* Christoph Willibald von Gluck: *Orfeo ed Euridice* — Orfeo
* diversaj kantoj (Johann Sebastian Bach, Franz Schubert, Gustav Mahler, Béla Bartók, ktp)
* diversaj oratorioj

Ŝiaj disĉiploj (elekto)
-----------------------

* Éva Kutrucz

Fontoj
------

* anglalingva biografio kun foto Arkivigite je 2017-12-27 per la retarkivo Wayback Machine
* ruslingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio

* Kategorio Ilona Durigó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 599166
* GND: 11625503X
* LCCN: no89008857
* VIAF: 25349069
* ISNI: 0000 0000 7146 4954
* BNF: 141740458
* MBA: 83045ce6-d3b4-40f2-ae18-14d17c38c4ad
* NKC: xx0105351
 |
**Monreal del Campo** [monreAL delKAMpo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha. La loknomo *Monreal del Campo* estas etimologie komprenebla kiel "Reĝa Monto de la Kamparo".

Geografio
---------

Ĝi estas je 67 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas atingebla ĉefa laŭ la aŭtoŝoseo A-23 kaj la nacia ŝoseo N-234, sude de Calamocha, Fuentes Claras, Caminreal kaj Torrijo del Campo kaj norde de Villafranca del Campo. La urba kerno estas sur 939 msm.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Blancas | *Norde:* Torrijo del Campo | *Nordoriente:* Torrijo del Campo |
| *Okcidente:* Pozuel del Campo |  | *Oriente:* Rubielos de la Cérida |
| *Sudokcidente:* Ojos Negros | *Sude:* Villafranca del Campo | *Sudoriente:* Bueña |

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema, kaj la loko fondiĝis inter 1120 kaj 1124. Oni konstruis fortikaĵon kaj la loĝloko kreskiĝis ĉirkaŭ la komplekso formita de kastelo, turo kaj preĝejo.

En la Unua Karlisma Milito karlistoj detruis la ĉefajn konstruaĵojn kaj incendiis la domaron; ĉio devis esti rekonstruita aliloke. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Monreal del Campo oni malsupreniris el preskaŭ 3 678 en 1940 ĝis nunaj 2 500. Tamen la malaltiĝo ne estis tiom forta kiom ĉe najbaraj loĝlokoj, car Torrijo funkcias kiel ekonomia komarka ĉefurbo.

Aktualo
-------

muzeo pri safrano.
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (iam safrano, jam ĉefe cerealoj), forstado, kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, ermitejo, muelejoj, muzeo pri safrano, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo pri Monreal del Campo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800937
* VIAF: 316733411
 |
Larĝa panoramo de Guarapuava
**Guarapuava** estas municipo, universitata grandurbo kaj diocezo de la brazila subŝtato Paranao. La loknomo signifas en indiana lingvo: kuraĝa lupo.

Blazono de Guarapuava
Flago de Guarapuava

Bazaj informoj
--------------

Guarapuava en la subŝtato (ruĝe).
* Loĝantaro: 176,973 en 2014
* Supermara alteco: 1120 m
* Areo: 3115 km²
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* Horzono: UTC -3 (somere UTC -2)
* 25° 23′ 42″ S 51° 27′ 28″ U﻿ / ﻿25.39500 °S, 51.45778 °U﻿ / -25.39500; -51.45778 (mapo)

Geografio
---------

Aerpanoramo en Guarapuava
Konstruaĵo en Guarapuava
Guarapuava situas sur altebenaĵo en suda parto de la lando. Curitiba troviĝas 221, Porto Alegre 518, Campinas 522, San-Paŭlo (urbo) 531, Guarulhos 542, Campo Grande 637, Nova Iguaçu 863, **Rio-de-Ĵanejro** 878, São Gonçalo (Rio-de-Ĵanejrio) 902, Belo Horizonte 982, Goiânia 996, **Braziljo** 1129, Salvador de Bahio 1933, Maceió 2412, Teresina 2438, Recife 2606, Manaus 2641, São Luís 2657, Belém 2681, Natalo (Brazilo) 2782 km.

Historio
--------

La unuaj portugaloj alvenis en 1770. Vilaĝo fondiĝis en 1810, ĝi urbiĝis en 1852, post 7 jaroj la distrikto (aŭ municipo) kreiĝis.

Ekonomio
--------

En municipo Guarapuava estas plej grava la agrikulturado (terpomoj, maizoj, sojfaboj hordeoj). Menciinda ankaŭ la industrio (ligno, paperoj.

Klimato
-------

Parko kun lago en Guarapuava
Kirko en Guarapuava
Guarapuava situas en milda subtropika klimato. La temperaturo en la jaro varias inter 12-20 °C. En somero la klimato estas plaĉa, en vintro la temperaturo foje falas sub frostopunkto. En la jaro pluvas resume 1807 mm, en ĉiuj monatoj pluvas.

Trafiko
-------

Guarapuava havas flughavenon. El la urbego forkuras 4 ĉefvojoj.

Vidindaĵoj
----------

* katedralo
* entomologia kaj municipa muzeoj
* lago kun parko
* teatra festivalo

Ĝemelurboj
----------

* Germanio Rastatt, Germanio (1988)

Referencoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Guarapuava en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Municipoj de Paranao

Eksteraj ligiloj
----------------

* portugale Oficiala paĝo
* portugale Asocio de Municipoj de Paranao
* angle mapo, distancoj Arkivigite je 2016-06-02 per la retarkivo Wayback Machine

Larĝa panoramo de urbomezo de Guarapuava

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 371741
* GND: 4821401-2
* LCCN: n79116376
* VIAF: 146571805
 |
**Gâlgău Almașului** [gılgəu almaŝuluj] (hungare **Almásgalgó** [almAŝgalgO]) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Zalău. Administre ĝi apartenas al la komunumo Bălan. Ĝia unua mencio skriba estas el 1560. Ĝis 1919 kaj 1940–1944 ĝi apartenis al Hungario (departemento Szilágy). En 1910 Almásgalgó havis 1 186 loĝantojn, kaj 1 639 en 1956. La loĝantoj estis ĉefe rumanoj ambaŭ fojoj.

En la vilaĝo troviĝas la 3-hektara la naturrezervejo *Grădina Zmeilor*. Zmeu estas rumana kaptema flugkapabla mita estulo, kiu povas havi kaj la formon de drako kaj de ulo, kaj Grădina Zmeilor signifas "La ĝardeno de Zmei" (*zmei* = pluralo de *zmeu*). La vilaĝa nomo Almásgalgó apartenas al pluraj hungaraj loknomoj kun la ero *almás*, kiu signifas "pomo/poma" aŭ "pomarbo".

Naturrezervejo Grădina Zmeilor en Gâlgău Almașului

Fontoj
------

* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest

Eksteraj ligiloj
----------------

* Popolnombrado 2002
* Mapo de distrikto Arkivigite je 2009-02-01 per la retarkivo Wayback Machine
**Károly A. Tettamanti** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dr. Tettamanti A. Károly** estis hungara kemiisto kaj profesoro.

Károly A. Tettamanti naskiĝis la 3-an de decembro 1912 en Makó. Li mortis la 3-an de junio 1983 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Károly A. Tettamanti frekventis lernejojn en Makó kaj Szeged, universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto, poste li eklaboris en la universitato apud Géza Zemplén. En 1939 li eklaboris en uzino kemia en *Büdszentmihály* (nuntempa Tiszavasvári), kiun li gvidis ekde 1941. Poste li fondis uzinon pri morfinoj en Hlohovec, kie li suferis akcidenton, ambaŭ piedoj grave rompiĝis, li malsaniĝis dum 8 jaroj. En 1945 li denove eklaboris en Tiszavasvári. Ekde 1949 li direktis produktadon de penicilino en Debrecen. En la sekva jaro li komencis instrui en la unoversitato en Budapeŝto. En 1952 li ricevis la rangon kandidato. Li ricevis premion Kossuth en 1962, sed li havis ankaŭ aliajn premiojn.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Mezőgazdasági termékek, mint a vegyipar nyersanyagai* 1951
* *Vegyipari műveletek* 1951.
* *Strepromicin biológiai értékmérése* 1954

Fontoj
------

* Hungarlingva Vikipedio
**Károly Antal TÓTH** [tOt] rumania hungara ĵurnalisto, instruisto. Li naskiĝis en Satmaro la 3-an de decembro 1942.

Kariero
-------

Károly Antal Tóth akiris dipolomon pri biologio en 1965 en UBB de Kluĵo. Li estis instruisto en Oradea, inter 1976–78 gvidanto de Literatura Rondo Ady Endre de Oradea. De 1982 li estis unu el redaktistoj de samizdata revuo *Ellenpontok*. Li translokiĝis en Budapeŝton en julio 1984 kaj li laboris en Hungara Landa Arkivejo. En marto 1988 li elmigris en Svedujon kaj loksidiĝis en Göteborg. Dume li pasigis unu jaron en Montrealo (1989–90). Li publikigis kelkajn verkojn en revuo *Új Látóhatár*.

Libroj
------

* *Hova tovább?*, Szombathely 1994);
* *Ellenpon­tok*. Represita eldonaĵo de la revuo, red. Csíkszereda 2000)

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon Arkivigite je 2014-01-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Borbándi GyulaNyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia*, HITEL, Budapest 1992*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ellenpontok
**Károli Gáspár Irodalmi Társaság** (Literatura Asocio Károli Gáspár), mallongigite KGIT estis rumanihungara asocio de reformitaj verkistoj, sciencistoj kaj artistoj fondita en septembro de 1929 okaze de la 400-a naskiĝdatreveno de Biblio-tradukisto Gáspár Károli. Ĝia fondkunsido okazis en oktobro de 1931 en Oradea. Pri la agado de la asocio troviĝas indikoj ĝis 1934. La asocio nombris pli ol 400 anojn.

Gvidintaro
----------

Prezidantoj: Sándor Makkai kaj Kálmán Thury, vicprezidantoj: János Vásárhelyi kaj Sándor Nagy, ĉefsekretario: Albert Maksay, sekretario Elemér Jancsó.

Agado
-----

La asocio havis 40 elektitajn membrojn, kiuj fondis kun sidejo en Kluĵo la *Irodalmi, Tudományos és Művészeti Osztály* (Literatura, Scienca kaj Arta Sekcio). Ĝia prezidanto estis György Kristóf, la referanto Lajos Gönczy. La membroj de la sekcio estis: Miklós Bánffy, Samu Barabás, Amál Berde, Mária Berde, Vilmos Csutak, Bálint Csűry, János Gruzda, Géza Illyés, Lajos Imre, István Kecskeméthy, János Kemény, Károly Kós, Dezső Kovács, László Musnay, Géza Nagy (pastro), Sándor Tavaszy. La celo de la sekcio estis la organizado de preleg- kaj migrantkunsidoj, de ekspozicioj, fondo de popolbibliotekoj, aperigado de memstara revuo, eldonado de sciencaj libroj kaj indikaroj. El planoj efektiviĝis malmulte. El libroserio de Irodalmi, Tudományos és Művészeti Osztály Házi Kincstára aperis János Vásárhelyi *A család élete* (Kv. 1932), el libroserio Irodalmi, Tudományos és Művészeti Osztály Tudományos Könyvtára la indikaro Géza Nagy (literaturhistoriisto): *Külföldön bujdosó erdélyi diákok levelezése* (Kv. 1933). Okaze de la ekspozicio en 1932 en Kluĵo aperis unue Béla Gy. Szabó.

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
**René Llech-Walter** (aŭ, katalune, **Renat Llech-Walter**) (30-a de marto 1906 en Perpinjano ĝis 24-a de januaro 2007 en Perpinjano) estis esperantisto el Perpinjano. Li estis konata kultur-aganto en Nord-Katalunio, pro kio li ricevis en 2002 la Krucon de Sankta Georgo, la plej altan distingon de la kataluna registaro. En 1982 la franca edukministerio rekonis lian aktivadon per sia plej grava distingo, la rango de Komandoro en la Ordeno de Akademiaj Palmoj. 

Ekde 1932 ĝis sia morto Llech-Walter estis delegito de UEA. Li estis estrarano de UEA de 1955 ĝis 1964 kaj prezidanto de Unuiĝo Franca por Esperanto inter 1957 kaj 1967, kiu poste elektis lin honora prezidanto. Li estis dumviva membro de UEA kaj Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista.

Li havis filinon **Colette** (1936-2010).

Verkoj
------

* 1960: Llech-Walter, René. *Regards sur la littérature catalane*. Perpignan: Ed. du G.R.E.C. [s.j.= 1960], 44 p.
* 1967: Llech-Walter, René. *Cours d'initiation à la Langue catalane*. Perpignan: Editions de Catalogne, 70 p. (4-a eld.)

Referencoj
----------

1. ↑   literaturaj konkursoj en Perpignan. Arkivita el la originalo je 2020-10-12. Alirita 2020-01-25.

Vidu ankaŭ
----------

* *Ekzistencialistaj Herooj en la Literatura Verkaro de J.-P. Sartre*

Bibliografio
------------

* Gazetara Komuniko de UEA, n-ro 253 (2007-01-29).

| Antaŭe: | Prezidanto de la Unuiĝo Esperantista Franca | Poste: |
| --- | --- | --- |
| Henri Philippe | 1957–1967 | André Albault |
**Károly Akin** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Akin Károly** estis hungara fizikisto, membro (korespondanta en 1868) de Hungara Scienca Akademio.

Károly Akin  naskiĝis la 15-an de januaro 1830 en Buda. Li mortis la 31-an de oktobro 1893 en Fiume (tiam apartenaĵo de Hungara reĝlando, nun Rijeka en Kroatio).

Biografio
---------

Károly Akin devenis el juda familio. Post la diplomo li okupiĝis pri fiziko kaj kemio. Ekde 1862 liaj publikaĵoj aperis en Vieno, Londono kaj en germanaj urboj, ekde 1866 jam ankaŭ en Hungario. Baldaŭe li ofte prelegis en la akademio. Li ne estis elektita parlamenta deputito, tio estis granda fiasko por li. En la 1870-aj jaroj li translokiĝis al Vieno, kie li longe vivis. Li sinmortis.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A gázok összenyomhatóságáról* (1867)
* *Ideen zur Reform des höheren Unterrichtswens* (1868)
* *A magyar bank szervezéséről* (1873)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 472719
* GND: 117762261
* VIAF: 9341149068599565730004
* ISNI: 0000 0000 7818 9342
 |
**Károly Balatoni** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Balatoni Károly Ignác** estis hungara naĝisto, akvopilkisto, luktisto, banka oficisto. Lia origina familia nomo estis *Gräfl*, foje *Graefl* ĝis 1902, lia baldaŭa familia nomvarianto estis *Balatony*. Tiu nomo venis de Balatono, ja li estis ŝatanto de la hungara lago. Lia frato estis Ödön Gräfl.

Károly Gräfl naskiĝis la 19-an de julio 1878 en Budapeŝto, li mortis la 5-an de marto 1945 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Károly Balatoni en la ekstersporta vivo laboris en ŝparkaso. Li edziĝis en 1905.

### Sporta kariero

Károly Balatoni estis hungara ĉampiono kvarfoje (1898, 1900, 1901 kaj 1902) en logdistanca rapida naĝo je 1 mejlo, same hungara ĉampiono sepfoje (1896-1904). Li estis unu el la pioniroj de la hungara akvopilko. Li partoprenis en la unua hungara publika matĉo en 1899, en la sekva jaro li fondis naĝistan societon. Li estis ankaŭ hungara akvopilka ĉampiono en 1904. En 1907 jam malaktiva en sporto li establis hungaran naĝistan asocion.

Li estis ankaŭ hungara ĉampiono en klasik-stila luktado en 1904.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* koncerna teksto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 806812
 |



* Portalo pri Biografio
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Catherine Neilson**, voknome **Catie** angle kaj **Kejti** esperante, (naskiĝis en 1998) estas usona esperantisto kaj sciencisto. Ŝi estas estraro de TEJO kaj de Usona Esperantista Junularo (USEJ).

Esperanta agado
---------------

Neilson lernis Esperanton en 2016, aliĝis lokan klubon kaj iĝis ĉiujara partoprenanto de Nord-Amerika Somera Kursaro.

Dum julio de 2019 ŝi sekretariiĝis je USEJ. Ekde aŭgusto 2019 ĝis 2020 Neilson deĵoras kiel ĝenerala sekretario kadre de la estraro de TEJO.

Dum marto 2020 ŝi iĝis esperantlingva jutubisto.

Persona vivo
------------

Neilson estas patrino kaj loĝas en Durham.

Referencoj
----------

1. 1 2   Catherine Neilson (Kejti). TEJO. Arkivita el la originalo je 2020-06-20. Alirita 2020-06-18.
2. 1 2  Burton, Charlotte (2019). "Kejti Neilson", *Usona Esperantisto* (4).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jutubkanalo de Neilson.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 657939
 |