recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Attila Komzsík** [komĵIk], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Komzsík Attila** estas slovakia hungara matematikisto, altlerneja instruisto.

Attila Komzsík naskiĝis la  26-an de februaro 1974(nun 1974-02-26) en Štúrovo (Ĉeĥoslovakio, poste Slovakio).

Biografio
---------

Attila Komzsík apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, poste en Slovakio kaj li estis edukita en Svodín. Li maturiĝis en mezlernejo en Komárno en 1992, poste li akiris matematikistan diplomon en Universitato de Konstantino Filozofo (Nitro) en 1997. Post 2 jaroj li doktoriĝis, en 2005 li akiris sciencan gradon Ph.D.. Inter 1997–2005 li estis lektoro, en la studjaro 2006 li estis katedrestro, ekde 2008 dekano. Li ricevis premiojn inter 2009-2016.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *On quotient base of sets of natural numbers* (kunaŭtoro, 1998)
* *Some notes about unit fractions* (kunaŭtoro, 2002)
* *Comments on the Remaining Velocity Project with reports of school-experiments* (kunaŭtoro, 2012)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto
* slovaklingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836061
* VIAF: 8407156565707423500007
* NKC: xx0263710
 |




* Portalo pri Biografio
**Lacigitaj de la suno**  (ruse ***Утомлённые солнцем***, Utomlonnije solncem signifante forbruligita de la suno; france *Soleil trompeur*; signifante trompa suno) estas rus - franca kunproduktaĵo kaj aklamita ruslingva filmo reĝisorita de Nikita Michaelkov. La filmo gajnis la Oskaron por la Plej bona Fremda Filmo kaj la Ŝtata premio de Rusia Federacio. Krome, la filmo gajnis la Oran Palmon ĉe la 1994-datita Festivalo de Cannes .

La filmo havis 2 daŭrigojn publikigitaj en 2010-2011: "Lacigitaj de la suno 2: La Atendo" kaj "Lacigitaj de la suno 2: La Citadelo".

Tio estas potenca historia dramo, kiu okazas en la koro de la familio de rusa generalo dum la grandaj elpurigoj de Stalin en la 1930-aj jaroj. En tiun ĉi ĉeĥovan idilion, sur ties tritikaj kampoj, la tradiciaj samovaroj kaj baladaj kantoj, estas penetrita de la eks-amanto de la edzino, kiu servas kiel agento en la sekreta polico, la oficiala ekzekutisto de la murda reĝimo .

Intriga resumo
--------------

Sovetunio, somero 1936. Ŝiaj familianoj kaj amikaro, plejparte artistoj, muzikistoj kaj verkistoj, pasigas la somerajn tagojn en paca kampara domo ĉe la periferio de Moskvo. La idilio estas rompita fare de la agento de la sekreta polico de Stalin, Dmitri, kiu revenas por viziti Marussian, sian iaman amanton post ne vidi unu la alian dum dek jaroj. Intertempe, ŝi geedziĝis kun altranga kaj honorita komandanto en la Ruĝa Armeo, Sergei Kutov, kaj ili havis filinon, Nadia. Montriĝas, ke intertempe Dmitri aliĝis al la vicoj de la NKVD sekreta polico kaj okupiĝas pri la elimino de tiuj, kiuj kontraŭas la reĝimon. Baldaŭ la vero pri lia vizito estas rivelita: kombinaĵo de persona venĝo kun laboro.

Sergey Kutov - estas respektata armea oficiro, komunisto ĉe koro kaj animo, ornamita per insignoj kaj heroo de la civita milito. Li vivas en domo kun sia edzino Marusia, ilia knabineto Nadia kaj la parencoj de Marusia, familio de intelektuloj kun glora pasinteco devenanta de la tempo de la Caro.

En ilian trankvilan vivon eksplodas Mitja - iama nobelo kaj aktivulo de la Blanka movado kiu estis la amanto de Marusia, antaŭ lia malapero en 1928. Revenante en ŝia vivo, li estas prezentita al Nadia kiel "Onklo Mitja", sed baldaŭ iĝas klare ke li venis al la vilaĝo por aresti Kotov per ordo desupra kaj kiel parto de la grandaj elpurigoj.

Referencoj
----------

1. ↑   The 67th Academy Awards (1995) Nominees and Winners. *oscars.org*. Alirita 26 September 2015.
2. ↑   Outomlionnye Solntsem. *festival-cannes.com*. Alirita 9 July 2017.
3. ↑   Historia fono (angle). Alirita 18 May 2021.
4. ↑   NKVD. Encyclopedia Britannica. Alirita 18 May 2021.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Lacigitaj de la suno ĉe AllMovie (angle)
* *Lacigitaj de la suno*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* Mikhalkov Produktaĵoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837641
* GND: 4644307-1
* LCCN: n2001038214
* VIAF: 177538544
* BIBSYS: 1026299
* BNE: XX4039004
 |
Motorbloko kun alumini-magnezia muldilo.
**Metalmuldado** estas metalfanda procezo kiu estas karacterizita per perfortigo de fandita metalo je alta premo en muldilo. Tiu muldujo estas kreita uzante du plifortigitajn iloŝtalajn pecojn kiuj estis maŝinitaj en formo kaj laboro simile al injektomuldado dum la procezo. Plej metalmuldiloj estas faritaj el neferaj metaloj, specife el alojoj bazitaj en zinko, kupro, aluminio, magnezio, plumbo, plumbostano kaj stano. Depende el la tipo de metalo fandota, oni uzas ĉambromaŝinon ĉu varman ĉu malvarman.

La fandekipado kaj metalfandado postulas grandajn kapitalkostojn kaj tio tendencas limigi la procezon al grandvoluman produktadon. Fabrikado de partoj uzante metalmuldadon estas relative simpla, plenumante nur kvar ĉefajn paŝojn, kiuj tenas la pliiĝantan koston por fabrikaĵo sufiĉe malalte. Ĝi estas speciale taŭga por granda kvanto de malgrandaj al mezgrandaj fandaĵoj, kio estas kial metalmuldado produktas pli da fandaĵoj ol ajna fandoprocezo. Metalmuldado estas karakterizita per tre fajna surfaco (kompare al fandostandardoj) kaj dimensia konsisteco.

Du variantoj estas senpora metalmuldado, kio estas uzata por nuligi gasporecajn fandodifektojn; kaj rekta injekta metalmuldado, kio estas uzata ĉe zinkofandado por malpliigi restaĵojn kaj pliigi la produktokvanton.

Vidu ankaŭ
----------

* Muldometala ludilo
* Metalfarado
* Pezmetalo
* Solido

Referencoj
----------

1. ↑   *FAQ About Die Casting*, retrieved 12a de Aprilo 2008 .

### Bibliografio

* Davis, J. (1995), *Tool Materials*, Materials Park: ASM International, (ISBN 978-0-87170-545-7).
* Degarmo, E. Paul; Black, J T.; Kohser, Ronald A. (2003), *Materials and Processes in Manufacturing* (9th ed.), Wiley, (ISBN 0-471-65653-4).
* Andresen, Bill (2005), *Die Casting Engineering*, New York: Marcel Dekker, (ISBN 978-0-8247-5935-3), .

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Metalmuldado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Die Casting Information and FAQ's Arkivigite je 2014-03-13 per la retarkivo Wayback Machine
* Tolerances for die casting (according to DIN 1688 GTA 13, German Standards)
* General Die Casting Design Data Sheet Arkivigite je 2012-06-11 per la retarkivo Wayback Machine
Ŝuoj estas riparitaj de lerta ŝuisto, ĉi tie li taksas paron de ŝuoj kun kliento rigardanta
**Metio** estas manlabora profesio, precipe hejme aŭ et-industrie praktikata, kutime rilatanta al unu speciala fako (metio de ĉarpentado, de ŝufarado, de buĉisto, de meblisto).

**Metiisto** laboras en sia **metiejo**, havas siajn **meti-lernantojn** kaj estas membro de **metiaj korporacioj** (en la mezepoko nomataj gildoj).

Metiejo estas eduka agado interalie por lerni tute aŭ parte metion en kiu aktiva partopreno de partoprenantoj ludas gravan rolon. Metiejo povas esti kelkhora ĝis kelktaga.

Laŭ Francisko Azorín **metio** estas simple *Manlabora profesio.* Li indikas etimologion el la latina *ministerium* (metio, profesio, verko). Kaj li aldonas la terminojn *metiisto*, *metiejo*.

Vidilaj ludoj
-------------

maldekstra
En vidilaj ludoj, metio formas ebleco de ludaj roluloj pro faronta portaĵojn. Ludaj reguloj mezuras eɔerojn do malŝlosas kapablon aŭ kreskas nivelo en ebleco.

Bildaro
-------

Japana ceramikisto ĉe sia rado (1914)
Bagh Printo. Tradicia manobloka presilo en Barato
Strata artmetio: ĉi tie lerta metalforĝisto en Agra, Barato sidas inter skoteroj en komerca areo farante zorgajn observojn pri la praktikado de sia metio.
* Irana ceramikaĵoIrana ceramikaĵo
* artmetia foiro en San Isidro, Bonaero, Argentinoartmetia foiro en San Isidro, Bonaero, Argentino
* historia metio: barelfaradohistoria metio: barelfarado
* kusenoj kaj ludiloj en merkatokusenoj kaj ludiloj en merkato

Vidu ankaŭ
----------

* Metiartoj
* Metia edukado
* Alfo

Proverbo
--------

Ekzistas pluraj proverboj pri metio en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Al posedanto de metio mankas nenio.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Ĉiu klopodu nur en sia metio, tiam al la urbo mankos nenio.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Metio manĝon ne bezonas kaj manĝon tamen donas.* **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑  Plena Ilustrita Vortaro
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 138.
3. ↑  Azorín, samloke.
4. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2008-08-15.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* 
* Arkivigite je 2017-10-30 per la retarkivo Wayback Machine
* 

* Kategorio Metio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Metio en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
* Metio en Vikifontaro (Universala biblioteko)
***Metronome*** estas usona ĵaz-revuo, kiu unuafoje aperis en januaro 1885 en Novjorko. Komence fondita kiel ĝenerala muzikrevuo, ĝin ŝanĝis ekde 1935 George T. Simon en ĉefan svingan kaj ĵazan revuon. Dum la ĵazbandega areo por la revuo verkis i.a Leonard Feather, Amy Lee, Barbara Hodgkins, Peter Dean, Bob Bach, Inez Cavanaugh, Timme Rosenkrantz kaj Doron K. Antrim, kiu en 1935 estis eldonisto, kiam Simon eniris en la eldonejon. Simon poste estis eldonisto de 1939 ĝis 1955 kaj raportis regule pri la enmodaj bandegoj. Li uzis je tio rangigosistemo, kiu etendiĝis ekde A ĝis D, inkluzive plus kaj minus. Grave estis ankaŭ la antaŭenigo de la bibopo-movado en la revuo per Barry Ulanov. Fine de la 1950-aj jaroj komencis la malleviĝo, kaj en 1961 la revuo ĉesiĝis (lasta jarkolekto vol. 78, 1961).

Ekde 1939 ĝis 1961 Metronome okazigis ĉiujarajn leganto-enketojn kaj surdiskigis regule la venkintojn (1939 ĝis 1942, 1945 ĝis 1950, 1953, 1956) kiel Metronome All-Stars, ekz. kun Charlie Parker kaj Dizzy Gillespie 1949.

Literaturo
----------

* George T. Simon: *Die Goldene Ära der Big Bands.* Hannibal, Höfen 2004, ISBN 3-854-45243-8

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Metronome (revuo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Prezentado de la Metronome All Stars de Scott Yanow

Referencoj
----------

1. ↑  Ĉefkonkurantoj estis Down Beat, fondita en 1934, kaj Melody Maker, fondita en 1926
Situo de la **Metropola areo de Alikanto-Elĉo** ene de la provinco de Alikanto: flave alikanto, verde Elĉo kaj ruĝe la resto de la areo.
La **Metropola areo de Alikanto-Elĉo** enhavas 760 431 loĝantojn (2007), kaj estas la oka areo metropola de Hispanio laŭ populacio. Temas pri aro de la urbaj areoj de Alikanto (446 994) kaj Elĉo-Krevijento (313 437).

La *Plano de Teritoria Agado de la Metropola areo de Alikanto-Elĉo* aŭ *PATEMAE* difinas komunan areon fokusitan ĉe la municipoj de Alikanto kaj Elĉo kiu enhavus municipojn de Agost, Aguas de Busot, Alikanto, Busot, Crevillente, Elĉo, Campello, Jijona, Muchamiel, San Juan de Alicante, San Vicente del Raspeig kaj Santa Pola. Male al la projekto AUDES5, ls PATEMAE nr inkludas municipojn de la *Vega Baja* kiel apartenanta al la metropola areo, sed inkludas Jijona.

Notoj
-----

1. ↑  Conurbaciones en 2006 laŭ la projekto AUDES5
2. ↑  Informoj pri urbaj areoj en 2006 Arkivigite je 2011-08-22 per la retarkivo Wayback Machine laŭ projekto AUDES5
La **Metropola areo de Murcio** estas la metropola areo de la provinco de Murcio, en Hispanio, kiu havus kiel centra kerno la urbon de Murcio.

La Ministerio pri Loĝado de Hispanio konsideras, ke la «urba areo» de Murcio estas formata de 10 municipoj: Murcio, Molina de Segura, Alcantarilla, Las Torres de Cotillas, Archena, Santomera, Beniel, Ceutí, Alguazas kaj Lorquí.

Laŭ la censo de 2009 ĝi havus populacion de 633.683 loĝantoj, dise en totala areo de 1.230,92 km2, rezulte en loĝdenseco de 515 loĝ/km2.

Francisco Ruiz, partoprenanto de la projekto AUDES, limigis la etendon de la «metropola areo» *Murcia - Molina de Segura - Alcantarilla* super la bazo de la censo de 1998. Tiu areo enhavus la municipojn de Murcio, Molina de Segura, Alcantarilla, Las Torres de Cotillas, Archena, Ceutí, Alguazas, Lorquí kaj Librilla. 

Laŭ la municipa censo de 2009 ties populacio estus de 611.965 loĝantoj, kuo areo de 1233,2 km², kio okazigas densecon de 496,24 hab/km².

Krome konsiderindus kunurbaĵo *Murcia-Orihuela* kiel aglomeraĵo de la «metropola areo» *Murcia - Molina de Segura - Alcantarilla* kaj de la «urba areo» de *Orihuela* kun populacio totale de 776.784 personoj (2009), areo de 1.787,7 km² kaj loĝdenseco de 445,54 hab/km².

Notoj
-----

1. 1 2   Arkivigite je 2009-12-14 per la retarkivo Wayback Machine Municipios que forman las áreas urbanas y metropolitanas Francisco Ruiz Arkivigite je 2009-02-03 per la retarkivo Wayback Machine 2009.
2. ↑   Población de España - informo kaj mapoj (de Francisco Ruiz). Arkivita el la originalo je 2009-02-03. Alirita 2011-02-17.
3. ↑   Arkivigite je 2011-08-22 per la retarkivo Wayback Machine Población de las areas metropolitanas Francisco Ruiz Arkivigite je 2009-02-03 per la retarkivo Wayback Machine 2009.
4. ↑   Conurbaciones en 2008 Francisco Ruiz Arkivigite je 2009-02-03 per la retarkivo Wayback Machine 2009.
La mezfingra suprengesto
Basbalisto Charles Radbourne montras mezfingron al la fotisto, 1886. Ĉi tiu estas la unua konata foto de la gesto.
En la okcidenta kulturo, la **mezfingra suprengesto** estas obscena kaj insulta man-gesto. La gesto komunikas moderan ĝis ekstreman malestimon kaj estas malprecize ekvivalenta al "iru kacen", "fiku vin mem", "forfikiĝu", ktp... Ĝi estas elfarita per montro de la malantaŭo de mano kun nur la mezfingro etendita supren. Tamen en kelkaj lokoj, la dikfingro estas etendita anstataŭe. Suprengesto per la mezfingro estas konsiderata kiel simbolo de malestimo en pluraj kulturoj, precipe en la Okcidento. Multaj kulturoj uzas similajn gestojn por montri sian malestimon, kvankam aliaj uzas ĝin nur por indiki aĵojn sen intenca malestimo al aliaj kulturoj. La gesto estas kutime uzata por esprimi malestimon sed ankaŭ povas esti uzata humore aŭ lude.

La gesto datiĝas el Antikva Grekio kaj estis ankaŭ uzata en Romio. Historie, ĝi reprezentis la faluson. En kelkaj modernaj kulturoj, ĝi akiris pliiĝantan famon kiel signon de malestimo kaj estis uzita de muzikaj artistoj (menciinde pli ofte inter hardkorpunkaj bandoj kaj repistoj), aktoroj, famuloj, atletoj kaj politikistoj.
 La plimulto ankoraŭ vidas la geston kiel obscenan. La montrofingro kaj ringofingro, krom la meza fingro, en pli lastatempaj periodoj estis komparitaj al la testikoj.

Iuj nomas la geston kiel *doni la trian fingron*.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo The finger en la angla Vikipedio.*

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4  Nasaw, Daniel, "When did the middle finger become offensive?",  *BBC News Magazine*, *BBC*, 2012-02-06. Kontrolita 2012-02-07.
2. ↑   A Greek–English Lexicon: σκιμαλίζω. Oxford University Press (tra la *Perseus Project*) (1940). Alirita la 17-an de julio 2012.
3. ↑   Cobra Starship's 'Middle Finger' Video Is Bird-Flipping Fun – Music, Celebrity, Artist News. MTV.com (2012-01-19). Alirita 2012-07-09.
4. ↑   WTF! Ariana Grande & Jennifer Lawrence Middle Finger Drama! - Hollywire.
5. ↑  Gardner, Tim (2012-02-05).  M.I.A. flips middle finger during Super Bowl halftime show. Alirita 2012-02-06.
6. ↑  Frere-Jones, Sasha (2012-02-06).  M.I.A. Shouldn't have apologized. *The New Yorker*. Alirita 2012-02-15.
7. ↑ .  Adele turns tables on TV execs with finger gesture. Reuters. Alirita la 11-an de julio 2012.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-04-22. Alirita 2017-11-01.
8. ↑  Kaufman, Gil.  M.I.A. Super Bowl Middle Finger Joins Long List Of Celebrity Flip-Offs. MTV.com (2012-02-06). Alirita 2012-07-09.
9. ↑  Rosewarne, Lauren.  (2013) *American Taboo: The Forbidden Words, Unspoken Rules, and Secret Morality of Popular culture*, p. 51.

* Mezfingra suprengesto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Mezfingra suprengesto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Skizo de komponantaro
**Mezprogramaro** estas komputila programaro, kiu konektas programarkomponantojn aŭ iujn personojn al ties aplikacioj. La programaro konsistas el servaro kiu ebligas al diversaj prilaboroj plenumataj en unu aŭ pluraj maŝinoj interagi. Tiu teknologio evoluis por ebligi interfunkciadon helpe al la movo por koheraj disaj arkitekturoj, kiuj estas plej ofte uzataj por ebligi kaj simpligi kompleksajn disajn aplikaciojn. Ĝi inkluzivas vebserviloj, aplikaciserviloj, kaj similaj iloj kiuj ebligas aplikacian disvolvon kaj liveron. Mezprogramaro estas aparte integra parto de moderna informteknologio bazita sur XML, SOAP, vebservoj, kaj servorientita arkitekturo.

Mezprogramaro sidas "en la mezo" inter aplikacia programaro, kiuj povas funkcii sur diversaj mastrumaj sistemoj. Ĝi similas al la meza tavolo de tritavola unuopa sistemarkitekturo, escepte de sia etendiĝo tra multaj sistemoj kaj aplikacioj. Ekzemploj inkluzivas programaron por integrado de entreprenaj aplikacioj, telekomunikan programaron, sistemon por transakciaj prilaboradoj kaj programaron por mesaĝado kaj atendovicoj.

Distingo inter mastruma sistemo kaj mezprogramaro estas certagrade arbitra. Kiam kernaj funkcioj povas esti provizataj nur de la mastruma sistemo, iuj funkcioj antaŭe provizataj per aparte vendata mezprogramaro, estas nun integritaj en mastrumaj sistemoj. Tipa ekzemplo estas la stako TCP/IP por telekomunikado, nuntempe inkluzivigita en preskaŭ ĉiuj mastrumaj sistemoj.

Ekzemplero de libera mezprogramaro estas Ginga, konstruita por ciferecaj televidoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Servorientita arkitekturo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mezprogramaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Web Middleware Blog Arkivigite je 2011-02-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Web Middleware Wiki[*rompita ligilo*]
* Internet2 Middleware Initiative
* Dynamically Self Configuring Automotive Systems Arkivigite je 2018-03-08 per la retarkivo Wayback Machine
* Middleware Abstraction Layer Arkivigite je 2011-02-03 per la retarkivo Wayback Machine
* SWAMI - Swedish Alliance for Middleware Infrastructure
* Element (commercial offering from Enea) Arkivigite je 2012-01-21 per la retarkivo Wayback Machine
* dSPEED (commercial offering from Enea) Arkivigite je 2012-01-20 per la retarkivo Wayback Machine
* Open Middleware Infrastructure Institute (OMII-UK) Arkivigite je 2004-02-20 per la retarkivo Wayback Machine
* Common XML Vocabularies Arkivigite je 2011-01-26 per la retarkivo Wayback Machine
* Specific XML Vocabularies Arkivigite je 2010-12-19 per la retarkivo Wayback Machine
* European Broadcasting Union (EBU) Middleware report.
* More detailed supplement to the European Broadcasting Union Middleware report.
* ObjectWeb - international community developing open-source middleware
* C++ Middleware Writer - free on line code generation
Mezurbendo
Rulvolvebla mezurbendo el teksaĵo
Mezurrubando por tajloro
**Mezurbendo** estas longa mallarĝa peco de fleksebla materialo (tolo, metalfolio k.a.), gradigita laŭ longa mezurunuo (kutime centimetroj aŭ coloj), uzata por mezuri longojn kaj rektajn kaj kurbajn.

Ŝtalaj mezurbendoj estas faritaj el maldika strio de tolo kovrita de verniso kaj rulvolvita en plasta aŭ metala skatolo. Je la ekstremaĵo de la strio, interne de la skatolo troviĝas spirala risorto, kiu retiras la eltiratan bendon en la skatolo. Por eviti tion dum mezurado, ekzistas blokilo, kiu tenas la eltiratan mezurstrion.

Troveblas ŝtalaj mezurbendoj kun longo egala al 2 m, 3 m, kaj 5 m.

Longaj mezurbendoj estas plejofte faritaj el tola aŭ plasta teksaĵo kaj gradigitaj sur la teksaĵo mem, aŭ sur ĝia kovrilo el plasto aŭ verniso. Ili estas rulvolvitaj en aparta skatolo kaj revolveblaj per kranko. Tiuj mezurbendoj troveblas kun longoj inter 10 m kaj maksimume 100 m. Ili estas uzataj en metioj, por terenmezurado kaj en sportoj.

Aparta tipo estas tola mezurbendo (mezurrubando) kun longo kutime egala al 150 cm, uzata en tajlorejoj. Ĝi estis unue enkondukitaj en Francio dum la jaroj 1825-1830.

Referencoj
----------

1. ↑  Farid Chenoune: *Des modes et des hommes. Deux siècles d’élégance masculine*, Paris 1993, S. 42

* Kategorio Mezurbendo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mihály Polgár** [mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Polgár Mihály** estis hungara pastro, kalvinana episkopo, instruisto.

Mihály Polgár  naskiĝis la 24-an de decembro 1782 en Törökszentmiklós. Li mortis la 9-an de majo 1854 en Kecskemét.

Biografio
---------

Mihály Polgár frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li lernis en altlernejo en Debrecen inter 1795-1806. Post lernado li estis ordinara instruisto. Li plulernis ekde 1809 en Göttingen kaj en aliaj universitatoj. Li estis pastro en 1812 en Hódmezővásárhely, poste en Kecskemét. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:

* eklezia dekano en 1827
* eklezia ĉefnotario en 1836
* kalvinana episkopo en 1846.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* ’’A dunamelléki ref. egyházi kerület rövid históriája’’ (1836)
* ’’A magyarhoni helv. vallástételt követők Budán 1791. tartott nemzeti zsinatjok rövid históriája’’ (1842)
* ’’A kecskeméti ref. elklézsia rövid históriája’’ (1858)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
Marpetromizoj sur lagotruto.
Buŝa aperturo de mara petromizo kun evidentaj dentoj kaj lango.
Petromyzon marinus2.jpgPetromyzon marinus2
La **Marpetromizo** (*Petromyzon marinus*) estas parazita petromizo indiĝena de la Norda Hemisfero.

Iliaj okuloj estas bone evoluintaj, ili havas 1–2 dorsonaĝilojn, vostonaĝilon, nazaperturon kaposupre, 7 parojn da brankaj truoj ambaŭ korpoflanke. Ili ne havas ostojn, makzelojn kaj parajn naĝilojn. La interna skeleto de la petromizo estas kartilaga; la buŝo estas ronda suĉaperturo, la dentoj estas kornodentoj.

La petromizoj komence estas dolĉakvaj larvoj en la ŝlimo (*ammocoetes*). Tiutempe ili estas sendentaj, kun rudimentaj okuloj, kaj nutras sin per mikroorganismoj. Ili plenkreskas post kelkaj jaroj kaj migras en la maron por komenci la parazitan vivon. Ili buŝadheras al fiŝoj kaj nutras sin per sango kaj histoj de la gastiganto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Marpetromizo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Marpetromizo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Marpetromizo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Invading Species.com Ontario Ministry of Natural Resources and Ontario Federation of Anglers and Hunters
* GLANSIS Species Fact Sheet, United States Geological Survey
* Species Profile – Sea Lamprey (*Petromyzon marinus*), National Invasive Species Information Center, United States National Agricultural Library. Lists general information and resources for Sea Lamprey.
* Vidu la Lamprey genome en Ensembl.
* "Battle of the Great Lakes" de CleLand Van Dresser, *Popular Mechanics*, Februaro 1950, pp. 159–161/244.
**Cheetos** (en la angla : **Cheetos**) estas marko de kriskaj maizaj pufmanĝaĵoj produktitaj fare de la Frito-Lay Company, filio de la PepsiCo Corporation.

La origina kreinto de la manĝeto, Charles Elmer Dolin, inventis Cheetos en 1948.

En 2010, la manĝeto estis vicigita kiel la plej vendata marko de fromaĝpufoj en la amerika merkato. Ĉiujaraj podetalaj vendoj de la manĝeto tutmonde sumiĝas al proksimume 4 miliardoj da dolaroj. Dum la originala versio de la manĝeto daŭre estas produktita nuntempe, tra la jaroj la Frito-Lay firmao aldone produktis 20 kromajn gustojn de Cheetos .

La origina maskoto de Cheetos estis la Cheetos Muso. De 1986 pluen la karaktero de la humanigita gepardo Chester Cheetah estas la oficiala maskoto de la marko .

Referencoj
----------

1. ↑   Frito-Lay History. Arkivita el la originalo je 12 April 2012. Alirita 20 December 2010.
2. ↑  Fernandez, Manny, "Cheese Whatevers, City Has Them by the Handful", 3 August 2010.
3. ↑   (21 December 1987) "How Borden Milks Packaged Goods", *Fortune Magazine*.  Alirita 1 July 2011..

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 838291
 |
Oranĝa marmelado farita el mandarinoj.
**Marmelado** estas ŝmiraĵo el fruktoj kuiritaj kun sukero, kutime manĝata sur pano.

Oni uzas por la marmelado la freŝajn, maturajn, sukerriĉajn fruktojn (ekzemple frago, frambo, rubuso, acida kaj dolĉa ĉerizo, vakcinio, abrikoto, persiko, piro, rozbero, pruno, pomo, ktp..)

La aldonita sukerkvanto dependas de la fruktotipo, propra gusto, varias inter nenio kaj 1–1,2 kg da sukeroj je kilogramo da fruktoj. (En orienta Hungario gravis la marmelado el pruno, sen sukero. Tion oni kuiris dum 12-24 horoj en kaldronoj.)

La marmelado densiĝas depende de la sukerkvanto, ĵeleigaj materialoj de la frukto mem (pekteno), kuira tempo. Oni ofte aldonas iom da acida likvaĵo (citrona acido, natura citronsuko, tartrata acido) por certigi viglan koloron kaj intensan guston.

La originaj marmeladoj de Orienta Eŭropo estas densaj, la fruktopecetoj ne estas aparte videblaj. La marmeladoj de Okcidenta Eŭropo - ĉefe en la anglosaksaj landoj - (fruktopeca marmelado) enhavas videblajn fruktopecojn kaj la tuta marmelado estas ĵele-simila.

Kuirado
-------

Oni komence rikoltas la konvenajn fruktojn kaj antaŭpreparas ilin (purigo-lavado, senkernigo, senŝeligo).

### Orienta Eŭropo

Oni poste muelas la fruktojn aŭ dispremas, trapremas ilin tra kribrilo, dispecigas ilin. Tiam oni aldonas iom da sukero (10–15%) kaj rezervas en malvarma loko dum 8-12 horoj. Tio certigas, ke la frukto ellasu la sukon, tiel oni povas mallongigi la kuirtempon. Alia metodo estas, ke oni tuj kuiras la fruktokaĉon sen sukero. Tiam oni aldonas la sukeron nur ĉe konvena densiĝo de la kaĉo (duontempo). La proporcia, malfrua aldono de la sukero celas malhelpi la karameliĝon de la sukero.

La kuirado daŭras ĝis dezirata denseco, tiam oni verŝas la marmeladon en konfitujon kaj fermas ĝin. Oni poste rezervas inter papero, ĉifonoj ĝis plena malvarmiĝo.

Oni ofte aldonas salicilon aŭ natrian benzoaton por eviti la eblan ekputriĝon.

### Okcidenta Eŭropo

Oni kuiras la dispecigitajn fruktojn en sukersiropo (100%) dum 10–15 minutoj, poste oni elprenas la frukterojn per kribra kulero kaj metas en konfitujojn, poste surverŝas per likvo kuirita ĝis gelatena konsisto.

### Aliaj informoj

Oni hodiaŭ jam uzas ankaŭ sintezitajn pektenojn por ĵeleigi la marmeladon.

Vidu ankaŭ
----------

* Gelatenaĵo
* Kompoto
* Konfitaĵo

* Kategorio Marmelado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Martinus Adrianus (Mart) STAM** (naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1899 en Purmerend, mortis la 23-an de februaro 1986 en Goldach) estis nederlanda meblofasonisto kaj arkitekto. Li estis probatalanto de la arkitektura movado por "Nova Konstruado". Ĝis la 1950-aj jaroj Stam estis fervora komunisto kaj en 1920 li estis malliberigita dum ses monatoj pro militserva rifuzo.

Seĝo
----

Ŝtalaj tubseĝoj de Lorenz (maldekstre) kaj de Breuer.
Stam inventis la unuan seĝon sen malantaŭaj kruroj, la tiel nomita "ŝtala tubseĝo" aŭ *Freischwinger* en la germana. Sur la malantaŭa flanko de la edziĝa anonco de pentristo Willi Baumeister Stam faris per blua grifelo skizon de tiu seĝo je la 22-a de novembro 1926 dum vespermanĝo en Hotel Marquart en Stutgarto en la ĉeesto de interalie Ludwig Mies van der Rohe. Tiu anonco nun lokiĝas en la arkivo de Mies van der Rohe en la Muzeo de Moderna Arto de Novjorko (MoMA). La seĝo unue ekproduktiĝis dum 1927 fare de la germana firmao Lorenz. Stam poste havis juran disputon kun Marcel Breuer pri la intelekta propraĵo de la seĝo. En 1932 germana tribunalo konfirmis, ke ne Breuer sed Stam inventis la seĝon.

Funkciismo
----------

Stam opiniis, ke la funkcio kaj la fareblo de iu konstruaĵo estis plej gravaj. La konstruaĵo devas servi la homon. Per tiu opinio Stam estis bonvena en la Sovetunio, kie li laboris de 1930 ĝis 1934. En 1935 li reestis en Amsterdamon, kie li desegnis serion de enveturaj domoj en la Anthonie van Dyckstrato. De 1934 ĝis 1948 li estris la Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs (Instituto pri Artmetia Instruado).

Germana Demokratia Respubliko
-----------------------------

Pro sia aŭtoritata agmaniero li ne estis amata kiel estro de la Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs. Li en 1948 iris al la sovetunie okupita zono de Germanio, kie li fondis instituton pri industria fasonado kaj kie li estris la Kunsthochschule Weißensee. Tie Stam devis helpi la Komunistan Partion kun starigo de nova industrio. Stam luktis kun la manko de libereco.

Reiro kaj rea foriro
--------------------

Je la 31-a de decembro 1952 Stam revenis al Nederlando, kie ne ĉiuj varmkore bonvenigis lin. Li ricevis postenon ĉe firmao "Merkelbach en Elling", sed rapide starigis propran firmaon. Komisiojn li ricevis plejparte de Benjamin Merkelbach, kiu estis unu de liaj lernantoj.

Post malsano li fermis en 1966 la firmaon kaj transloĝiĝis kun sia tria edzino, Olga Stam-Heller, al Svislando. Tie li lastfoje faris du domojn kaj kiel maljunulo konvertiĝis al la Katolika Eklezio.

Literaturo
----------

* S. Lissitzky-Küppers, *El Lissitzky*, Dresden 1976.
* Simone Rümmele, *Mart Stam*, Zürich/München 1991.

Referencoj
----------

1. ↑  Stef Jacobs, *Mart Stam. Dichter van staal en glas*, 2016
2. ↑  Biografie Mart Stam bij het Nederlands Architectuur Instituut

* Mart Stam en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Mart Stam en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**ANTAL György** [*djordj*] estis hungara dirigento, altlerneja instruisto. Li naskiĝis en Gyimesbükk, (hodiaŭ Rumanio) la 9-an de decembro 1917 kaj mortis en Pécs la 12-an de decembro 2007.

Kariero
-------

György Antal studis en Pécs, poste inter 1940 kaj 1943 en Muzikakademio de Budapeŝto. Inter 1942–1949 li instruis en la porinstruista lernejo de Pécs, poste en la pedagogia altlernejo. Inter 1949–1952 li estis lernejestro de la urba konservatorio, inter 1952–1967 lernejestro de la muzikarta faklernejo, inter 1965–1987 direktoro de la sekcio de Pécs de Muzikarta Altlernejo Liszt Ferenc. En 1951 li partoprenis en fondo de orkestro, baldaŭ de koruso en Pécs.

Distingoj, premioj
------------------

* Premio Grastyán (1993)
* Magyar Köztársasági Érdemrend Kiskeresztje
* Orgrado de Munka Érdemrend (1977)
* Premio Liszt
* Közművelődési Díj
* Pro Urbe
* Magyar Népköztársaság Csillagrendje

Fontoj
------

* Biografiaj indikoj Arkivigite je 2018-01-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto Arkivigite je 2018-01-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto Arkivigite je 2018-01-20 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Martin Kušej** (n. 14a de Majo 1962) estas Aŭstria teatra kaj opera reĝisoro, kaj nuna Arta Direktoro ĉe la *Residenztheater* en Munkeno.

Naskiĝinta en la sloven-parolanta minoritato de la aŭstria ŝtato Karintio, li studis germanan, kiteraturon kaj sportosciencojn ĉe la Universitato de Graz el 1979-82.

En 1986, post sia alternativa civilservo, li iĝis asista direktoro ĉe la Ŝtata Teatro en Salcburgo el kie li translokiĝis al la Slovena Nacia Teatro en Ljubljana en la sama posteno.

Ekde 1990, li laboris en Slovenio, Aŭstrio, Italio kaj Germanio. Kun la aŭstria desegnisto Martin Zehetgruber kaj dramaturgo Sylvia Brandl, li fondis la sendependan grupon "my friend martin". Ili produktoris variajn teatraĵojn por internaciaj festivaloj, kiaj *Franz Falsch F Falsch Dein Falsch Nichts Mehr Stille Tiefer Wald* bazita sur verkoj de Franz Kafka.

* Kategorio Martin Kušej en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 587513
* GND: 124240216
* LCCN: no2003063798
* VIAF: 84246144
* ISNI: 0000 0000 7869 2685
* SUDOC: 133511952
* BNF: 15517727k
* BIBSYS: 7013808
* NKC: js20060210005
 |
**Johann Martin Radeck** (naskiĝinta en 1640 - mortinta en 1684) estis komponisto kaj orgenisto de la Nordgermana Orgenskolo.

Estas tradiciita, ke Radeck en 1674 estis orgenisto ĉe la preĝejoj *Trinitatis Kirke* kaj *Helligåndskirke* kaj en 1676 donis klavarleciojn. Je la 8-a de novembro 1670 li edziĝis kun Magdalene Sybille Schindler.

Kelkaj esploristoj supozas, ke Martin Radeck estas identa kun la orgenisto kaj vikario **Johann Martin Radeck** naskiĝinta je 1623 en Mühlhausen kaj entombigita je 1683 en Roskilde.

De Radeck tradiciiĝis mallonga manuskripto, kiu enhavas unu kantaton *Herr, wenn ich nur dich habe*, kelkajn variaciojn pri la ĥoralo *Jesus Christus unser Heiland* por orgeno samkiel suito por klavarilo.

Literaturo
----------

* Harald Kümmerung: Eintrag „Radeck, Martin" in Friedrich Blume (Hrsg.): *Die Musik in Geschichte und Gegenwart.* 1. Auflage. Bärenreiter-Verlag, Kassel 1949–1986
* John Bergsagel: Eintrag „Radeck, Johann Martin" in Stanley Sadie, John Tyrrell (Hrsg.): *The New Grove Dictionary of Music and Musicians.* 2. Auflage. Oxford University Press, 2001, ISBN 978-0-19-517067-2
**Martiherrero** [martieREro] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Martiherrero* estas komprenebla kiel *Marteno la Forĝisto*; en la blazono estas simboloj de forĝisto.

Martiherrero en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 336 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 10 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Marlín, Bularros, Ávila, Sanchorreja, Casasola kaj La Colilla.

Historio
--------

Estas tomboj kaj kelkaj "verraco" [beRAko] de epoko de Vetonoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762126
 |
**Maros-Torda** (maroŝ-) estis historia reĝa departemento en orienta parto de la Hungara Reĝlando, pli proksime en Transilvanio, germane **Mieresch-Thorenburg**.

Hungara reĝlando kun Kroatio, loko de departemento Maros-Torda
Departementejo de Maros-Torda
* Departementejo: Marosvásárhely
* Areo: 4188  km²
* Loĝantaro: 219.589 en 1910

Demografio
----------

Laŭ la censo de 1880

* 89 730 (56,5%) hungaroj
* 6 506 (4,1%) germanoj
* 55 635 (35%) rumanoj
* 6 906 (4,3%) ceteraj

Laŭ la censo de 1910

* 134 166 hungaroj
* 8 312 germanoj
* 71 909 rumanoj
* 5 202 ceteraj

Administracio
-------------

Estis 5 distriktoj:

* Suba-Maros, distriktejo: Marosvásárhely samtempe departementejo kaj municipa urbo
* Supra-Maros, la sama, kiel Suba-Maros
* Nyárádszereda, distriktejo: Nyárádszereda
* Suba-Régen, distriktejo: Szászrégen samtempe konsilantrajta urbo
* Supra-Régen, distriktejo: Magyarrégen

La departemento situis sur malebenaĵo, parte en orientaj Karpatoj, parte en baseno de Transilvanio. Grava rivero estas Mureş. La departemento estas kultura centro de la hungara minoritato.

Dum la turka erao la departemento apartenis al Princlando Transilvanio, kiu estis sub aŭspicio de Turkio. Tie okazis libera praktikado de religio. Dum la historio ofte venis ekzekutitoj, ekzemple armenoj. Krome estis ofte atakoj de tataroj, turkoj, aŭstroj. La departemento formiĝis en 1876 el diversaj partoj.

Ekde 1920 la departemento estas parto de Rumanio. Inter 1938-1945 laŭ Dua Packontrakto de Vieno la pli granda parto revenis al Hungario. Inter 1947-1965 oni formis aŭtonoman teritorion por la hungareco. En 1990 en Marosvásárhely rumanoj draste atakis la hungarojn, estis eĉ mortintoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Maros-Torda en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Censo de Hungario en 1880 (hungare)
* Censo de la Aŭstra-Hungara Monarĥio en 1910 (hungare, angle kaj germane) Arkivigite je 2014-10-06 per la retarkivo Wayback Machine

Vidu ankaŭ
----------

* Departementoj de reĝlando Hungario
* Hungara reĝlando
**Mariska VÍZVÁRY** [mariŝka vIzvAri], hungare **Vízváry Mariska** estis hungara aktoro. Ŝiaj gepatroj estis Gyula Vízvári kaj Jolán Szigeti, ŝiaj edzoj estis György Kürthy kaj Dezsö Tapolczai, ŝia filo estis Gyula Tapolczai.

Mariska Vízváry en 1900
Mariska Vízváry naskiĝis, kiel *Viszkidenszky Mária* la 27-an de majo 1877 en Budapeŝto - mortis la 9-an de januaro 1954 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mariska Vízváry devenis el aktora familio, tial, kiel filino, ŝi ricevis roletojn en teatro. Ŝi frekventis aktoran akademion en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian veran aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1896. Ŝi restis tie ano ĝismorte. Ŝi emeritiĝis en 1935, sed poste ŝi gastroladis en aliaj teatroj, ekzemple en Teatro Madách. En 1902 ŝi verkis dramon, baldaŭe furoran kuirlibron.

Ŝiaj roloj (elekto)
-------------------

* 28 kinejaj filmoj inter 1935-1948, ekzemple *Légy jó mindhalálig* (Ĝismorte estu bona), 1936; *Az én lányom nem olyan* (Mia filino ne estas tia), 1937
* diversaj teatraj roloj, ekzemple Johann Wolfgang von Goethe: Faust - Martha; Zsigmond Móricz: *Légy jó mindhalálig* (Ĝismorte estu bona), onklino Török

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Mariska Vízváry en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Marqués de Comillas** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Zamora Pico de Oro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07116.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8538 loĝantojn. El tiuj estis 4377 viroj kaj 4161 virinoj. La komunumo havas surfacon de 933 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 200 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3974 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2757 scipovis legi kaj skribi kaj 1209 personoj estis analfabetoj. Do 69% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 30% estis analfabetoj.

8580 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 2583 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 30.10% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Marqués de Comillas Arkivigite je 2011-06-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Interno de Mars 96.
Mars 96 lanĉota.
**Mars 96** (foje nomata **Mars-8**) estis malsukcesa misio al Marso lanĉota en 1996 por esplori Marson fare de Rusiaj Spacfortoj kaj ne rekte rilata al la Soveta Marsa Sondilprogramo samnoma. Post la malsukceso de la dua kvar-stadia bruligado, la sondilo re-eniris en la Atmosfero de la Tero, disiĝante tra ĉirkaŭ 320 km longa parto de la Pacifika Oceano plus de Cilio kaj Bolivio. La kosmoŝipo Mars 96 estis bazita sur Fobos-sondiloj lanĉitaj al Marso en 1988. Ili estis de nova dezajno tiame kaj ambaŭ finfine malsukcesis. Por la misio Mars 96 la dezajnistoj kredis, ke ili estis korektintaj la misojn de la Fobos-sondiloj, sed la valoro de iliaj plibonigoj neniam estis pruvita pro la detruo de la sondilo dum la lanĉofazo.

Notoj
-----

1. ↑   James Oberg (6a de Marto 1999). "The probe that fell to Earth". New Scientist. Alirita la 14an de Januaro 2022.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mars 96 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* NASA
* The probe that fell to Earth


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 751501
 |
**Atomium** estas monumento en la ekspozicia parko *Hejzeloparko* en la urboparto Laken de Bruselo, Belgio. Temas pri ŝtala konstruaĵo kiu konsistas el naŭ grandaj sferoj, kiuj kune bildigas kuban kristalstrukturon de fero, 165-miljardoble pligrandigita. La konstruaĵo estas kovrita de aluminio kaj malplena havas mason de 2500 tunoj.

Atomium estis konstruata por la Internacia ekspozicio en Bruselo en 1958. La konstruaĵo estas kreita de arkitekto André Waterkeyn kaj estis celita ne resti tie pli longe ol dum ses monatoj. Post la fino de la ekspozicio oni decidis ne malkonstrui ĝin, ĉar ĝi intertempe iĝis tre populara.

La monumento, laŭ la diagonalo de la kubo, altas 102,705 metrojn. La bazo estas sesangulo kun diagonalo de 94,75 metroj.

La sferoj, kiuj havas diametron de 18 metroj, estas ligitaj pere de rulŝtuparoj. La tri plej eksteraj altaj sferoj ne havas vertikalajn fostojn kaj pro kialoj de sekureco ne estas alireblaj por la publiko. En la plej alta sfero oni havas panoraman elvidon je la urbo, kaj en la aliaj sferoj estas diversaj ekspozicioj.

En marto 2004 komenciĝis dujara renovigo de la monumento. Dum tiu periodo oni interalie anstataŭis la aluminian kovraĵon per korodimunŝtala inokso. Tial Atomium estis nealirebla por turistoj de oktobro 2004 ĝis januaro 2006. Entute la renovigo kostis 26 milionojn da eŭroj. Ĝi denove malfermiĝis al la publiko je la 18-a de februaro 2006.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Atomium en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Atomium en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo de Atomium *(angle, france, nederlande)*
* Atomium ĉe "Structurae"
* Retkamerao de la Atomium
**Mariska Gazsi** [mariŝka gaĵi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gazsi Mariska** estis hungara aktoro. Ŝia oficiala aŭ geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Porzsolt Kálmánné*; ŝia edzo estis Kálmán Porzsolt.

Mariska Gazsi kun Dezső Kertész
Mariska Gazsi naskiĝis la 22-an de julio 1879 (laŭ alia informo la naskiĝjaro estas 1879) en Kisharsány, ŝi mortis la 27-an de oktobro 1953 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mariska Gazsi studis en privata aktorlernejo de Elek Solymossy, poste ŝi havis rolojn en provincaj teatroj. En 1893 ŝi membriĝis en Népszínház. Inter 1903 - 1931 ŝi apartenis al Gaja Teatro escepte de 1921 (tiam ŝi estis en Teatro Renaissance). Inter 1931-1936 ŝi havis rolojn en Gaja Teatro sen membreco. Ŝi edziniĝis en 1905 kaj vidviniĝis en 1940.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Ede Tóth: *A falu rossza* - Boriska
* Gergely Csiky: *A nagymama* - Márta
* Ferenc Molnár: *Az ördög* - Elza
* Kálmán Mikszáth: *A Noszty fiú esete Tóth Marival* - onklino Ági
* Menyhért Lengyel: *Postáskisasszony* - Izabella Szalánczy
* Béla Szenes: *Az alvó férj* - Olga
* Oscar Straus *Riquette* - Blanche

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Mariska Gazsi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 735357
 |



* Portalo pri Biografio
Mark I *male* dum Batalo ĉe Somme, 25-an de septembro 1916
**Mark I** estis brita tanko dum la unua mondmilito kaj traktata hodiaŭ kiel la unua uzebla tanko en historio de la militoj.

La evoluigon de la tanko proponis la brita oficiro Ernest Dunlop Swinton, sed komence li estis rifuzita fare de la milita ministro Lordo Kitchener kaj la generala stabo. Post tio Swinton ekuzis siajn politikajn kontaktojn por akiri la celon. Lin apogis **Winston Churchill** kiu nomis la tankon *tera ŝipo* kaj tiel certigis resurson de la mararmeo por la projekto.

La finan prototipon konstruis ekde 17-a de septembro leŭtenanto Walter Gordon Wilson, pli poste nomumita *Mother* (patrino). La preta maŝino ricevis la kaŝnomon ***tank***o.

Tankista masko kontraŭ splitaĵoj
La unua apliko de tanko okazis ĉe Flers la 15-an de septembro 1916 (46 ekzempleroj).

Teknikaj datenoj
----------------

(versio *Female* en krampoj)

|  |  |
| --- | --- |
| Maso | 28 t (27 t) |
| Longo | 32' 6" (≈ 9,9 m kun stir-rado), 26' 5" (≈ 8,05 m sen stirrado) |
| Larĝo | 13' 9" (≈ 4,17 m) |
| Alto | 8" (≈ 2,44 m) |
| Motoro | benzina kun 106 ĈP |
| Raŭpĉena larĝo | 52 cm |
| Maksimuma rapido | ca. 6 km/h |
| Benzinujo | 227 l |
| Atingokapablo | 36 km |
| Armiloj | du 6-funtaj kanonoj, kvar maŝinfusiloj (»Male«); ses maŝinfusiloj (»Female«) |
| Kirasado | 6 - 10 mm |
| Skipo | ok personoj |

Literaturo
----------

* David Fletcher: *Landships - British Tanks in the First World War*, HMSO 1984, ISBN 0-11-290409-2
* George Forty: *Tank Action*, Alan Sutton Publishing Limited 1995, ISBN 0-7509-1346-0

* Kategorio Mark I (tanko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mihály Sághy** [mihAj ŝAgi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sághy Mihály** estis hungara instruisto.

Mihály Sághy naskiĝis la 18-an de septembro 1870 en Csongrád (urbo), li mortis la 23-an de novembro 1944 en urbo Csongrád.

Biografio
---------

Mihály Sághy akiris pedagogian diplomon en Kiskunfélegyháza en 1891, poste li ekinstruis en Kiskunhalas. Post monatoj li revenis instrui al lia naskiĝurbo, kie li estis intertempe soldato. En 1893 li instruis en Kiskunfélegyháza, en 1898 denove en Csongrád. Post 4 jaroj li akiris plian, pli altan pedagogian diplomon en Budapeŝto. En 1902 li estis lernejestro. En la sekvaj jaroj li finstudis 2 kursojn. En 1903 li fondis gazeton kaj redaktis ĝin 3 jarojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Szárnyszegetten* (1896)
* *Két férj, egy feleség* (1898)
* *Csongrádmegye földrajza* (kunaŭtoro, lernolibro)
* *Pünkösd* (1905)
* *Verstan. A hangsúlyos verselés.* (1905)

Memorigiloj
-----------

* lernejo en Hódmezővásárhely portas la nomon "Sághy Mihály"

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 725684
 |
Reprezento de maŝa reto.
**Maŝa reto** estas reta tipologio en kiu ĉiu nodo resendas datumojn por la reto. Ĉiuj maŝaj nodoj kunlaboras en la dissendado de datumoj en la reto.

Maŝaj retoj povas resendi mesaĝojn uzante la teknikojn *inunda* aŭ *vojplanada*. Vojplanade, la mesaĝo estas distribuata laŭ vojo "saltante" de nodo al nodo ĝis la fina adreso. Por certigi la disponebleco de ĉiuj ĝiaj vojoj, la reto devas permesi daŭrajn konektojn kaj devas reagordi sin mem ĉirkaŭ difektitaj vojoj, uzante *memresanigajn* algoritmojn kiel *Shortest Path Bridging*. Memresanigo permesas vojplanan reton funkcii eĉ kiam nodo rompiĝas aŭ kiam la konekto iĝas nefidinda. Kiel rezulto, la reto estas ĝenerale tre fidinda, ĉar ofte estas pli ol unu vojo inter fonto kaj fina adreso en la reto. Kvankam pli uzata en sendrataj okazaĵoj, ĉi tiu koncepto ankaŭ povas esti aplikata al drataj retoj.

Maŝa reto kiuj nodoj estas ĉiuj konektataj inter ili estas plene konektata reto. Plene konektataj drataj retoj avantaĝas pro siaj sekureco kaj fidindeco: problemoj en drato nur influas la du nodojn ataŝitaj al ĝi. Tamen, en tiaj retoj, la nombro de dratoj, kaj do la kosto, grandiĝas rapide kiam oni grandigas la nombron de nodoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Maŝa reto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* MeshWiki Arkivigite je 2012-01-31 per la retarkivo Wayback Machine
**Medan** (en hebrea מְדָן Məḏān "disputo; sensenta; frapo;". estis laŭ la Hebrea Biblio filo de Abraham, nome patriarko de Izraelidoj, kaj Keturah, kun kiu li estis edziĝinta post la morto de Sarah. Zimran havis kvin fratojn, nome Zimran, Jokŝan, Midjan, Iŝbak, kaj Ŝuaĥ.

Abraham, plej probable, klopodis teni ilin aparte el Isaak por eviti konflikton pri la dia ordono etendi kaj loĝigi la tutan mondon.

Krome li havis du duonfratojn: nome Iŝmael kaj Isaak. Li estis la tria filo de Keturah kaj la kvina de Abraham.

Oni scias malmulte pri Medan, kaj oni ne konas konekton kun la Madanoj de Irano kaj Irako.

Vidu ankaŭ
----------

* Medan

Referencoj
----------

1. ↑  Jozefo Flavio, *Antikvaĵoj*, 1.15.1
2. ↑   Genezo 25:2-6
3. ↑   Kronikoj 1:32
4. ↑  Genezo 25:1-6
5. ↑   Genezo 1:27,28
6. ↑   Genezo 9:1
7. ↑  Jozefo Flavio, *Antikvaĵoj*, 1.4.1-3

* Calmet, Augustin (1837). Calmet's Dictionary of the Holy Bible. Boston: Crocker & Brewster. LCC BS440.C3.
* "Genezo 25:2"

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Easton's Bible Dictionary*: Zimran