recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Unax UGALDE Gutiérrez** (Vitorio, Eŭskio, 27a de novembro 1978) estas hispana aktoro de kino, teatro kaj televido.

Kariero
-------

Li eklaboris por televidserioj kiel *A las once en casa*, *El grupo*, *Periodistas* kaj *Compañeros*. La unua grava rolo en kino venis en *Volverás* (2002). En ĝi li ludis la rolon de bona studento kiu trafas sian fraton deliktulan.

En 2005 oni premieris *Reinas*, en kiu li ludis la rolon de viro edziĝonta kun fianĉo (Daniel Hendler) en la unua samseksa nupto en Hispanio kiu ne povis elteni sian malafablan bopatrinon. Miloš Forman dungis lin por la frato de la rolulo de Natalie Portman en *Los fantasmas de Goya*. Javier Bardem, Randy Quaid, Stellan Skarsgård, Blanca Portillo kaj José Luis Gómez aktoris en la sama filmo.

En 2006, antaŭ la premiero de *Alatriste*, li filmis kun Julianne Moore en *Savage Grace*, kaj en 2007 li aperis kiel juna Florentino Ariza en la filmo adaptita el la libro *El amor en los tiempos del cólera* (*Love in the time of Cholera*).

Poste li protagonistis en *La buena nueva*, en kiu li ludis rolon de pastro dum la Hispana Enlanda Milito en Altsasu kiu suferis militajn teruraĵojn, filmo kiun li protagonistis kun Bárbara Goenaga kaj Guillermo Toledo inter aliaj reĝisorita de Helena Taberna. 

En 2011, Ugalde premieris du filmojn. La unua estas *Encontrarás dragones*, reĝisorita de Roland Joffé kaj bazita sur la vivo de la pastro José María Escrivá de Balaguer, fondinto de la katolika organizo *Opus Dei*. La alia estas *Baztan* de Iñaki Elizalde, hispana filmo farita en tiu urbo en eŭska premierita en la Kinfestivalo de San Sebastián en 2012.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 688939
* GND: 139948910
* LCCN: no2003103093
* VIAF: 85706999
* ISNI: 0000 0001 1937 0480
* SUDOC: 117581305
* BNF: 155989391
* NKC: xx0062911
* BNE: XX4581000
 |
En geometrio, la **triangula dupiramido** estas pluredro, la unua en la malfinia aro de dupiramidoj. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per kunigo de du ne nepre regulaj kvaredroj (triangulaj piramidoj) laŭ unu edro.

Se ĉiuj edroj de la dupiramido estas egalaj do ĝi estas edro-transitiva kun 6 izocelaj triangulaj edroj. Tiam gi estas la duala pluredro de la triangula prismo kun regula bazo.

Se la piramido havas egallateraj triangulaj edroj ĝi estas ankaŭ unu el la solidoj de Johnson (*J*12). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per kunigo de du regulaj kvaredroj laŭ unu edro. Ĝi estas konveksa egallatera trianguledra pluredro. Kvankam ĉiuj ĝiaj edroj estas kongruaj kaj la solido estas edro-transitiva, ĝi ne estas platona solido ĉar je iuj verticoj kuniĝas tri edroj kaj je la aliaj kuniĝas kvar.

Vidu ankaŭ
----------

* Triangula dupiramida molekula geometrio

  


| Triangulaj geometriaj figuroj |
| --- |
| Triangula piramido | Triangula prismo | Triangula kontraŭprismo | Triangula trunko | Triangula kajtopluredro | Triangula senpintigita kajtopluredro | Triangula dupiramido | Triangula dutrunko | Triangula plilongigita dupiramido | Triangula kupolo | Triangula ortodukupolo | Triangula turnodukupolo |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Dupiramido* en MathWorld.
* Eric W. Weisstein, *Triangula dupiramido* en MathWorld.
La **Unesko-atlaso de la lingvoj riskantaj malaperi** aŭ **La Unesko-atlaso de endanĝerigataj lingvoj** (angle: *UNESCO-Atlas of the World's Languages in Danger,* mondatlaso de minacataj lingvoj), antaŭe konata sub la nomo **Ruĝa libro de minacataj lingvoj** (france: *Livre rouge des langues en danger*) estas publikigata fare de UNESKO kaj donas plenan listigon de ĉiuj endanĝerigataj lingvoj, lingvoj kiuj estas minacataj de formorto. En januaro 2009 estis kreita interaga reta versio kaj presitan eldonon

La celo de la projekto estas altiri la atenton de aŭtoritatoj, lingvokomunumoj kaj ĝenerala publiko pri la problemo de endanĝerigataj lingvoj kaj la neceso konservi la mondan lingvan diversecon

Laŭ la UNESKO pli ol duono de la proksimume 6000 lingvoj (taksoj varias de 3000 ĝis 10000 depende de la maniero kiel oni difinas kio estas "lingvo") en la mondo malaperos. De tiuj 6000 lingvoj 96% estas parolataj de nur 4% de la monda loĝantaro. Mezume malaperas ĉiun duan semajnon unu lingvo.

La plej nova versio de la atlaso, eldonita en 2010 kun la subteno de la norvega registaro, enhavas ĉirkaŭ 2 500 lingvojn (el kiuj 230 malaperis depost 1950). Por ĉiu lingvo, la atlaso indikas nomon, nivelon de viveco (vidu sube), kaj la landon aŭ landojn kie ĝi estas parolata. La reta publikigo ankaŭ liveras informojn pri la nombro de parolantoj de ĉiu lingvo, la necesajn mezurojn por ĝia konservado, projektojn ligitajn al la lingvo, informfontoj, koncernaj ISO 639-3-kodoj kaj geografiaj datumoj.

Klasifiko
---------

La atlaso montras la gradon de konservado de la lingvo surbaze de naŭ faktoroj, el kiuj la plej grava estas la transdono de la lingvo inter generacioj. Depende de tio, estas atribuata al ĉiu lingvo unu el la jenaj statusoj:

* sekura (en: *safe*): multaj generacioj parolas la lingvon, la lingva transdono ne estas interrompita (tiaj lingvoj ne estas listigitaj en la atlaso);
* vundebla (en: *vulnerable*): lingvo parolata de la plimulto de infanoj, sed ĝia distribuo eble limigita al kelkaj kampoj (la lingvo ekzemple estas nur hejme uzata);
* minacata (en: *definitely endangered*): infanoj hejme ne plu estas edukataj en la gepatra lingvo;
* grave minacata ( *grave endanĝerigita* ): la pli maljuna generacio parolas la lingvon; la pli juna generacio de gepatroj povas kompreni ĝin, sed ne plu parolas ĝin kun infanoj aŭ inter si;
* kritike endanĝerigata (en: *severely endangered*): la plej multaj parolantoj estas maljunaj homoj, kiuj parolas la lingvon nur parte kaj malofte;
* formortinta (en: *extinct*): la lasta parolanto ne plu vivas (en la atlaso estas listigitaj nur lingvoj formortintaj ĝis la 1950-aj jaroj).

Vidu ankaŭ
----------

Fondumo por Minacataj Lingvoj

Eksteraj ligiloj
----------------

UNESCO-Atlas of the World's Languages in Danger

Notoj
-----

Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtema artikolo en la nederlandlingva vikipedio, je la 13-a de marto 2013.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  (5-lingva) Antaŭaj eldonoj de la atlaso (1996, 2001), Unesko
2. 1 2  (5-lingva) Endanĝeraj lingvoj, Unesko
**Trio** aŭ **triteto**[1] estas muzikensemblo kun tri muzikistoj. (Pri la muzika formo legu trio)

Klasika muziko
--------------

En la klasika muziko la plej ofta trio-ensemblo estas la *pianotrio* el violono, violonĉelo kaj piano. La plej konataj verkoj devenas de Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms, Antonín Dvořák, Felix Mendelssohn Bartholdy, Wolfgang Amadeus Mozart kaj Robert Schumann. Ankaŭ Joseph Haydn skribis gravajn verkojn el sia malfrua verkaro por ĉi tiu ensemblo, kaj jam Johann Sebastian Bach aldonis al siaj sonatoj por violono kaj klaviceno trian voĉon por basgambovjolo.

Ankaŭ disvastĝinta estas la *arĉtrio*, plejofte ensemblo kun violono, vjolo kaj violonĉelo. Verkoj por ĉi tiu devenas i.a. de Ludwig van Beethoven kaj Wolfgang Amadeus Mozart; Antonín Dvořák verkis sian tre konatan trion por du violonoj kaj vjolo.

Trio Rožmarinke (Slovenio)
Aliaj trio-ensembloj plejofte ekestis pro la bezono, sone pliampleksigi la pianotrion, anstataŭante unu el la arĉinstrumenton per blovinstrumento. Tiel ekzistas pluraj trioj por piano, violonĉelo kaj klarneto (konataj ekzemploj ĉe Beethoven kaj Brahms, kiu ankaŭ verkis trion por piano, violono kaj korno). *Kegelstatt-Trio* de Mozart konsistas el la instrumentoj piano, vjolo kaj klarneto. Tamen kvankam ekzistas kelkaj gravaj verkoj por trio-ensemblo, ili estas en la klasika muziko nur escepto; evidente du arĉinstrumentoj sin miksas sone pli bone ol du diversdevenaj instrumentoj kaj formas nur kune balancon kontraŭ la sone kaj laŭ siaj polifoniaj eblecoj pli forta piano.

Se oni tamen anstataŭis la pianon per alia akordinstrumento, miksitaj ensembloj pli bone povis establi sin, ekz. en ĉambromuziko kun gitaro, ofte kombinita kun fluto kaj violono (ekzemple en la trioj de Ferdinando Carulli aŭ Joseph Kreutzer), aŭ en la trio por fluto, vjolo kaj harpo de Claude Debussy.

Laŭnome ankaŭ la baroka triosonato apartenas al ĉi tiu kategorio: jen la uzado de la nomo *trio* tamen nur rilatas al la nombro de voĉoj. Ĉar la ĝeneralbasa voĉo povas esti realigata de pluraj muzikistoj, ĉe triosonato ofte pli ol tri realigantoj muzikas.

Jazz
----

En ĵazo ekzistas multaj ekzemploj por trioj, kiuj ludas en diversspecaj ensembloj, je kelkaj:

* piano, frapinstrumentaro, kontrabaso
* saksofono, kontrabaso, frapinstrumentaro
* saksofono, gitaro, frapinstrumentaro
* akordiono, gitaro, kontrabaso
* Hammond-orgeno, gitaro, kontrabaso

Referencoj
----------

1. ↑  Triteto en NPIV
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Trippstein-belvidejo; antaŭ la kabano videblas la fundamentoj de la dometo de Macheleid
**Trippstein** estas konata belvidejo supre de Schwarzburg, Germanujo.

Priskribo
---------

Vido disde Trippstein je Schwarzburg, 1969
Trippstein situas en alteco de 504 metroj sur argilardeza roko permesante ravan vidon de Schwarzburg. Ĝin vole malvole konstruigis la surloka industriisto Georg Heinrich Macheleid kiu tuj antaŭ la posta belvidejo estis konstruinta por si dometon; ĝin li transdonis poste al la princo. Kvankam lia firmao troviĝis en Sitzendorf li loĝis ĉiam en Schwarzburg. Lin oni memoris per tablo muntita ĉe la kabaneto tiea.

La gravecon de tiu ĉi belvedero substrekis i.a. la historiisto Ludwig Friedrich Hesse en 1816.

Jam en la fino de la 18-a jarcento la Schwarza-valo kaj implicite ankaŭ Trippstein modis kaj multaj elstaruloj gastis surloke, ekz. Johann Wolfgang von Goethe, Wilhelm von Humboldt, Arthur Schopenhauer. Kelkaj menciis Trippstein-on en leteroj aŭ rakontoj laŭdantege. Ankaŭ pentristoj kaj gravuristoj porĉiamigis ĝin, ekz. Thiele, Kämmerer kaj Martini.

En niaj tagoj ĝi troviĝas rekte ĉe la Heinrich-Cotta-naturlernpado kiu kondukas ĝis Bad Blankenburg.

Nomoj por Trippstein
--------------------

En la ne tro fora vilaĝo Bechstedt troviĝas gastejo nomita *Landgasthof und Pension Zum Trippstein*. La fervojhaltejo unua post Rottenbach sur la Schwarzatal-fervojlinio en la direkto de Katzhütte nomiĝas *Bechstedt-Trippstein*.

Notoj
-----

1. ↑  Wilhelm Slieda: *Die Anfänge der Porzellanfabrikation auf dem Thüringerwalde*, Jena 1902, S. 37: *Außerdem errichtete er auf dem Trippstein ein Häuschen, dessen Fundament daselbst unmittelbar vor der Aussichtshütte noch heute sichtbar ist und in das er zeitweilig seinen Wohnsitz verlegte. Später überliess er dieses dem Fürsten und soll sich unten im Dorf an einer anderen Stelle ein neues Haus gebaut haben.*
2. ↑  *Rudolstadt und Schwarzburg nebst ihren Umgebungen* (=Taschenbuch der Geschichte und Topographie Thüringens, 1), Rudolstadt. Jen liaj vortoj: *... rechts über sich in schwindelnder Höhe des Felsens des Trippsteines, auf dem ohne Zweifel der auserlesenste Standort ist, von wo man die Reize der Umgebung Schwarzburgs auf einen Blick überschauen kann.*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Trippstein en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Prie sur la paĝoj sitzendorfaj Arkivigite je 2021-12-28 per la retarkivo Wayback Machine
* Trippstein komparite kun aliaj ekskursoceloj
* Gastejo *Zum Trippstein* en Bechstedt Arkivigite je 2015-05-10 per la retarkivo Wayback Machine
**Ustermer Aa** aŭ simple **Aabach** (ne miksu kun Mönchaltorfer Aa) estas rivereto en Kantono Zuriko, Svislando.

Priskribo
---------

Ustermer Aa havas longecon de 11,2 km. Ĝa fonto estas la Lago de Pfäffikon, kiu situas sur alteco de 537 m s.m.. Ustermer Aa estas la plej longa alfluanto de la lago Greifensee. Post la elfluo el la Lago de Pfäffikon en la komunumo Seegräben ĝi fluas unue sudorienten, tiam turniĝas okcidenten en Wetzikon, kie alfluas al ĝi el oriento la rivereto **Wildbach**. Wildbach havas sian fonton 9 km oriente de la kunfluejo norde de la monto Bachtel sur la teritorio de la komunumo Hinwil. Post la kunfluo kun Wildbach Ustermer Aa trafluas la mallarĝan Aa-Valon, kiu ankaŭ apartenas al Seegräben, pasas la arbaron de Uster por tiam traflui la urbon Uster antaŭ ĝia alfluo al Greifensee je altecode de 435 m s.m.

Historia Industrio
------------------

Dum ĝia mallonga vojo ĝi perdas 100 metrojn de alteco, kaj tial jam en mezepoko ĝi funkciigis 5 muelilojn. En la 19-a jarcento la rivereto fariĝis la centro de la kontonindustrio de la Zurika Oberlando. Ĉe la bordo de la rivero fondiĝis 15 ŝpinfabrikoj, pro kiuj oni nomis la rivereton ankaŭ la "milionrivereton". En la 20-a jarcento okazis koncentriĝo de la ŝpinindustrio al malmultaj fabrikoj. Al la glora epoko de la industrio en Zurika Oberlando memorigas la Industriinstrupado Zurika Oberlando laŭlonge de la rivero.

Aktuala uzado de la akvoenergio
-------------------------------

Baraĵo de la elektrejo Uster en Aathal
La rivero dum la plej granda parto de sia vojo sekvas kontrolitan kaj per muroj sekurigitan riverujon. Ankoraŭ hodiaŭ la rivera akvo estas utiligita por produkti elektron. La elektrejo de la urbo Uster ofertas al sia klientaro ricevi parton aŭ eĉ sian tutan elektran energion el "ekologia" produktado de Ustermer Aa.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ustermer Aa en la Historia Leksiko de Svislando

* Kategorio Ustermer Aa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Theresa YELLAND**, rusino, edzino de Ernest Edward Yelland. Naskiĝis la 26-an de januaro 1882 en Poti (Kaŭkazo), mortis en 1971 en Aspremont, en la departemento Marbordaj Alpoj (france *Alpes-Maritimes*, okcitane *Aups Maritims*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (france *Provence-Alpes-Côte d'Azur* pʁɔ.vɑ̃s alp kot da.zyʁ) de suda Francio. Geedziĝo per Esperanto; Esperanto estis familia lingvo. Theresa Yelland vojaĝis tra Eŭropo 1926-30 kun sia edzo proprakoste por propagandi Esperanton. Dum 5 jaroj ŝi kune kun sia edzo publike paroladis pri Esperanto en Hyde kaj Finsbury Parkoj, Londono.

Konataj kiel la donacintoj de grandaj sumoj al UEA, la paro dediĉis sian tutan vivon al la Esperanto-movado.). Interalie Theresa Yelland redaktis dum 3 jaroj la gazeton Liberpensulo. Antaŭ la ĉerko kovrita per la Esperanta flago, la 3an de marto 1971, parolis en la nomo de UEA s-ro R. Fiquet, fakdelegito en Nico.

Referencoj
----------

*Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur la artikolo* Yelland *el la **Enciklopedio de Esperanto**.*

Vidu ankaŭ
----------

* Liberpensuloj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 27992
 |



1. ↑  Vidu artikolon en revuo Esperanto, n-ro 756, p. 171; n-ro 760, paĝo 43
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri simbolo. Por informoj pri la GNU/Linuksa distribuaĵo, vidu la artikolon Trisquel.
Triskelo
**Triskelo** (el la greka τρισκέλιον aŭ τρισκελής; «tri-gambaj») estas simbolo reprezentanta tri homajn krurojn (triskeloj de la unua tipo), aŭ tri interplektitajn spiralojn (triskeloj de la dua tipo) aŭ iu ajn alian simbolon kun tri elstarantaj aĵoj, kiuj elvokas ciklan simetrion de grupo.

Simbolo
-------

Flago de la insulo Man
Ĝi estas la plej elstara Kelta simbolo kaj troviĝas sur la flago de la insulo Man. Ĝi reprezentas tri spiralojn kiuj eliras el la sama centra punkto. Unuaj reprezentadoj estas el la tempo de Tène (dua feraĝo, 5a - 2a jarcento AK).

Flago de Sicilio
La simbolo ankaŭ ekzistas en Sicilio (sama reprezentado, ankaŭ meze de la flago) kaj en Irlando.

En Bretonio, ĝi estis uzata en la religia arkitekturo kaj kiel dekora motivo por la kamparaj mebloj de la pasinta jarcento. Ĝi estis popularigita de la Nazia Movado inter la du mondmilitoj kaj fariĝis la emblemo de diversaj naciaj organizaĵoj kiel la Bretona Nacia Partio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pri Bretonio, ties kutimoj, historio kaj simboloj[*rompita ligilo*]

* Triskelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Triskelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Asocio kontraŭ bestofabrikoj** estas protekta asocio pri bredado. Oni trovas tiajn asociojn en Svisujo kaj en Aŭstrio.

Asocio kontraŭ bestofabrikoj en Svisujo
---------------------------------------

La svisa asocio kontraŭ bestofabrikoj nomiĝas en germana lingvo *"VgT Verein gegen Tierfabriken"*-n. La svisa asocio kontraŭ bestofabriko, fondita la 4-an junio 1989, eldonas hodiaŭ magazinon kun eldonkvanto de 643,000 ekzempleroj en jaro 2010, ekde 18 jaroj. La svisa magazino de 18-a jarvolumo, numero 2, de junio 2010 en germana lingvo havas 39 paĝojn.

Asocio kontraŭ bestofabrikoj en Aŭstrio
---------------------------------------

La asocio, fondita en jaro 1992, estas separata asocio kaj ne kunlaboras kun la svisa asocio. 
La ascocio volas postuli bestorajtojn. 
La magazino de tiu asocio nomiĝas "bestoprotektadon konsekvencan", en germana lingvo: *Tierschutz konsequent*(-n).
La 3 magazinoj pro jaro havas la eldonkvanton de 25,000 ekzempleroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* svisa asocio kontraŭ bestofabrikoj - *"VgT Verein gegen Tierfabriken"* ankaŭ arĥivejo pri pli fruaj magazinoj, en germana lingvo
* aŭstria asocio kontraŭ bestofabrikoj, ankaŭ libroj, kuirlibroj pri vegane kuiri, KD, Videoj pri vegana kulturo, en germana lingvo
Mapo de landoj kun vendejoj de Uniqlo
**Uniqlo** (japane 株式会社ユニクロ, Kbushiki-gaisha Yunikuro) estas japana firmao kiu desegnas kaj surmerkatigas vestaĵojn .

Aktuale en 2020, la firmao laborigas proksimume 30,000 homojn kaj funkciigas proksimume 2249 butikojn en malsamaj landoj ĉirkaŭ la mondo .

La ĉefa ĉefsidejo de la firmao estas en la grandurbo de Tokio, Japanio.

Historio
--------

La firmao estis establita en 1949 sub la nomo Men's Shop OS en la grandurbo de Oba, Yamaguchi, Japanio.

En 1988, Tadashi Yanai ŝanĝis la nomon de la firmao al Uniqlo.

En April 1994, la firmao funkciigis proksimume 100 butikojn ĉie en Japanio .

En 2001, la firmao funkciigis proksimume 500 butikojn ĉie en Japanio.

En 2002, la firmao malfermis filiojn en Ŝanhajo kaj Londono.

En 2005, la firmao malfermis butikojn en Novjorko, Tsim Sha Tsui, Seulo, kaj antaŭ la fino de la jaro, la firmao funkciigis proksimume 700 vendojn kaj la volumeno de siaj vendoj transiris la 4 miliardojn da dolaroj.

En 2010, la firmao malfermis filiojn en Malajzio.

En 2011, Uniqlo malfermis la plej grandan branĉon en Sudazio en Bangkok.

En 2012, la firmao malfermis filiojn en Filipinio.

En 2013, la firmao malfermis filiojn en Bangladeŝo.

En 2014, la firmao malfermis filiojn en Aŭstralio, Francio kaj Germanio.

En 2015, la firmao malfermis filiojn en Belgio.

En 2016, la firmao malfermis filiojn en Hispanio.

En 2018, la firmao malfermis filiojn en Hindio.

Bildaro
-------

* Filio de la firmao en la grandurbo de BangkokFilio de la firmao en la grandurbo de Bangkok
* Uniqlo ĝinzoj ĉe Tokia vendejoUniqlo ĝinzoj ĉe Tokia vendejo
* Uniqlo en Perth, AŭstralioUniqlo en Perth, Aŭstralio
* Uniqlo en Metropolo ĉe Metrotown, Burnaby, brita Columbia, KanadoUniqlo en Metropolo ĉe Metrotown, Burnaby, brita Columbia, Kanado
* Uniqlo en Sanlitun, Beijing, ĈinioUniqlo en Sanlitun, Beijing, Ĉinio
* Uniqlo en Tunjungan Placo, Surabaya, IndonezioUniqlo en Tunjungan Placo, Surabaya, Indonezio
* Uniqlo ĉejova vendejo en Bandar Sri DamansaraUniqlo ĉejova vendejo en Bandar Sri Damansara
* Uniqlo en Lotte World Butikcentro, Seoul, Suda KoreioUniqlo en Lotte World Butikcentro, Seoul, Suda Koreio
* Uniqlo vendejo en Xinzhuang Distrikto, Nova Taipei, Tajvano.Uniqlo vendejo en Xinzhuang Distrikto, Nova Taipei, Tajvano.
* Ĉefa vendejo de Uniqlo en Chicago ĉe la Magnificent MileĈefa vendejo de Uniqlo en Chicago ĉe la Magnificent Mile
* Fenestra signo en Shinjuku, 2010.Fenestra signo en Shinjuku, 2010.

Referencoj
----------

1. ↑  Uniqlo estas dezajnisto, fabrikisto kaj podetalisto de vestaĵoj kaj akcesoraĵoj de virinoj, viroj kaj infanoj.
2. ↑  Group Outlets | FAST RETAILING CO. LTD. www.fastretailing.com
3. ↑  Megan Durisin, Kiel vestaĵa ĉeno Uniqlo transprenas la mondon, Business Insider (angla)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Uniqlo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion UNIQLO** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819183
* LCCN: no2008100302
* VIAF: 160959854
* SUDOC: 162489722
* BNF: 16248961s
 |
La **lago Triĥonida** (greke *Λίμνη Τριχωνίδα*, antikve-greke *λίμην Τριχωνίς*) estas la plej granda natura lago de Grekio, post la lago Granda Prespo (kiu tamen ne estas tuta en Grekio).

Geografio
---------

La lago Triĥonida kuŝas en okcidenta Grekio, norde de la Golfo de Korinto, inter la urbetoj de Agrinio kaj Nafpakto.

Ĝia areo estas ĉirkaŭ 98 km² kaj ĝia maksimuma profundeco 58 m.

La lago kuŝas je ĉirkaŭ 15 m super la marnivelo, en profunda valo inter la monto Arakinthos (984 m), kiu disigas ĝin de la Golfo de Korinto, kaj la Panajtolikaj Montoj, kiuj atingas la maksimuman alton (1924 m) ĝuste norde de la lago. Iam estis pli granda lago en la valo; nun post ĝi restas la Lago Triĥonida, la pli malgranda Lago Lisimaĥia kaj malgranda ebenaĵo ĉirkaŭe; la du lagoj estas kunligataj de kanalo longa malmultajn kilometrojn.

Bordo de la Lago Triĥonida
Ne estas gravaj enfluantoj. La akvo elfluas per la kanalo al la Lago Lisimaĥia.

Ankaŭ ne estas gravaj urboj aŭ urbetoj ĉe la rando de la lago.

Bestoj kaj plantoj
------------------

Blankokula anaso
La du lagoj de Triĥonida kaj de Lisimaĥia estas unu ekosistemo kun apartaj karakteroj, kiun la Eŭropa Unio enlistigis inter la Lokoj de Komunuma Gravo (GR2310009).

En la lago vivas du endemiaj fiŝetoj, *Salaria economidisi* (en gravega danĝero de malapero) kaj *Economidichthys trichonis* (ankaŭ en danĝero de malapero, tamen ne grava).

Vintre la du lagoj estas taŭga loko por anasoj, inter kiuj la blankokula anaso (*Aythya nyroca*).

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Ενιαίος κατάλογος περιοχών Natura 2000 greke
2. 1 2   Lakes Trichonida and Lysimachia (angle). *DataZone*. BirdLife International (2017 (2000)). Alirita 2017-04-15.
3. ↑  Crivelli,A.J. (2006). Salaria economidisi. Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Versio 2016-3. Internacia Unio por la Konservo de Naturo. Elŝutita 2017-04-15.
4. ↑  Crivelli,A.J. (2006). Economidichthys trichonis. Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Versio 2016-3. Internacia Unio por la Konservo de Naturo. Elŝutita 2017-04-15.
La **Universitata Hospitalo La Paz** (hispane *Hospital Universitario La Paz*) nome *La Paco*, estas publika hospitala centro, en la distrikto Fuenkaralo-Pardo de Madrido, Hispanio. Ĝi estas administrata de la Madrida Sanservo *Servicio Madrileño de Salud*, dependanta de la *Consejería de Sanidad*, nome sanserva instanco de la regiona registaro de la Madrida Regiono kaj ĝi estas unu de la ĉefaj hospitaloj de la lando. Ĝi estas aparte ankaŭ referenca centro je tutlanda kaj internacia niveloj en kelkaj specifaj fakoj de alta nivelo de scienca kaj teknologia disvolvigo.

Historio
--------

Ĝi malfermiĝis en 1964. La nomo "La Paco" estis elektita, ĉar tiam la Frankisma diktaturo estis realiganta propagandan eventon pri la rememorigo de "25 jaroj de paco" kvazaŭ memorinda okazaĵo post la fino de la Hispana Enlanda Milito, kiu por multaj nek finiĝis ankoraŭ nek vere malfermis pacan reĝimon, sed nur diktaturo de Francisco Franco. 

En 1984 ekfunkciis la programo de transplantoj, kaj tiukadre samjare oni faris la unuan transplanton de reno, kaj post du jaroj la unuan de hepato.

Ekde 1970 ĝi estas ligita al la Aŭtonoma Universitato de Madrido, kies Fakultato de Medicino kaj unu de ties Universitataj Altlernejoj de Flegado nome EUE La Paz estas apud ĝiaj instalaĵoj.​ 

Laŭ datenoj de 2006​ la hospitalo havis en tiu jaro totalon de 58 567 enhospitaligojn. La nombro de eksteraj konsultoj estis de 1 241 634 kaj la plenumitaj urĝoj estis 285 108. Pri kirurgaj intervenoj, oni faris 45 539. En la naskofako okazis 10 364 naskoj kaj en transplanta fako oni faris 151 intervenojn.

Servoj
------

Ĉiu de la hospitaloj kiuj kunnformas la Hospitalon La Paz havigas diversajn servojn. Kaj tiel la Ĝenerala Hospitalo havigas la jenajn servojn:

Vidaĵo de la komplekso el oriento (Avenuo de la Kastilia)
Ĝenerala Hospitalo.

|  |
| --- |
| * Alergologio
* Klinikaj Analizoj
* Patologia Anatomio
* Anestezo kaj Reanimado

      \**Dolorfako** Angiologio kaj Vaskula Kirurgio
* Korfako
* Ĝenerala Kirurgio
* Specifaj kirurgioj
* Dermatologio
* Endokrinologio
* Farmacio
* Geriatrio
* Hematologio
* Estomatologio
* Interna Medicino
* Mikrobiologio
* Nefrologio
* Neŭmologio
* Neŭrokirurgio
* Neŭrologio
* Neŭrofiziologio
* Oftalmologio
* Onkologio
* Otorrinolaringologio
* Psikiatrio
* Klinika psikologio
* Radiodiagnozo
* Reŭmatologio
* Traumatologio
* Urĝa Intensiva Medicino (UCI)
* Urĝoj
* Urologio
 |

Referencoj
----------

1. ↑  «Docencia». Hospital Universitario La Paz. 31a de majo 2018. Konsultita la 20an de decembro 2022.
2. ↑  «EL HOSPITAL / La Paz en Cifras». Arkivigite je 2022-03-31 per la retarkivo Wayback Machine Konsultita la 21an de aŭgusto 2008.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de la *Hospital Universitario La Paz*

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Hospital Universitario La Paz en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842256
* GND: 5119774-1
* VIAF: 130772587
* ISNI: 0000 0000 8970 9163
* BNE: XX223478 XX128284, XX223478
 |
En komputila programo aŭ retejo, uzanto estas ofte reprezentata per abstrakta ikono de persono.
**Uzanto** estas persono aŭ programo, kiu uzas komputilan sistemon aŭ servon.

Uzanto kutime havas konton kaj estas identigita per **uzantonomo** aŭ **uzantnomo**, ankaŭ konata kiel **salutnomo**.

Ĝi estas signoĉeno, ekzemple vorto, uzata por eniri komputilan programon aŭ sistemon, plej ofte kune kun ĝusta pasvorto. Nomoj tradicie enhavas literojn, sed uzantonomoj ofte povas enhavi aliajn signojn kiel ciferojn. Kelkaj sistemoj permesas uzadon ankaŭ sen tio, ke uzanto pruvu sian identecon. En tiaj sistemoj, se la uzanto ne havas uzantonomon, la uzanto povas eventuale krei novan konton aŭ uzi la sistemon kiel anonima gasto.

La uzantoj, kiuj havas plenan aliron al ĉiuj funkcioj de la programo aŭ sistemo, nomiĝas administrantoj aŭ sistemestroj.

Referencoj
----------

1. 1 2 3  Komputeko, uzantnomo
2. ↑  Reta Vortaro, uzantnomo
3. ↑  Reta Vortaro, salutnomo
4. ↑  Komputada Leksikono, salutnomo

* Kategorio Uzanto (komputiko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Aspekto de fasadoparto
La **Universitata Kliniko de Aachen** disponas pri la plej granda malsanuleja konstruaĵo de Eŭropo. Ĝi troviĝas en la okcidento de Aachen en la urboparto Seffent-Melaten.

Historio
--------

En la jaro 1966 la urba malsanulejo (*Städtische Krankenanstalten*) de Aachen transformiĝis je *Medicina Fakultato*, kiu leviĝis je la rango de universitata kliniko. La areo de la malnova kliniko ja estis larĝa, tamen la plej granda parto de la departementoj funkciis en pavilonoj. La malsufiĉa spaco kaj kreskanta nombro de pacientoj necesigis novan konstruaĵon.

Ties konstruado komenciĝis en 1972 kaj daŭris dum preskaŭ 10 jaroj. Dum la konstruo oni konstatis ke la grundo estis tro mola por porti la kompleton de la planita konstruaĵo. La sekvo estis rezigno pri la realigo de kelkaj supraj etaĝoj. Tiutempe oni tamen jam finkonstruis la liftokernojn ĝis plena alteco, el kio rezultas iom bizara aspekto de la malsanulejo. Ĝi ne similas al tipa malsanulejo. Tio ankaŭ validas por la interno, kie dominas verdaj koloroj kaj nekaŝitaj kondukiloj.

Post poioma ekfunkciigo okazis solena malfermo la 21-an de marto 1985.

La pavilonojn de la malnova malsanulejo oni malkonstruis. Samaloke nun troviĝas parko.

En la jaro 2005 tie laboras ĉirkaŭ 70 profesoroj, 1.300 sciencaj kaj 5.000 aliaj kunlaborantoj en 33 klinikoj, 21 institutoj kaj en la administro.

Literaturo
----------

* Ekkehard Winn: *Das Klinikum Aachen. Baugeschichte und Analyse.*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Universitata Kliniko de Aachen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Universitata Kliniko de Aachen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
Artista impreso de Proxima Centauri b kune kun la Alpha Centauri
**Proksimo b**, kiu nomiĝas ankaŭ **Proksima Centaŭro b**, estas ekzoplanedo sur orbito de ruĝa nano Proksima Centaŭro, plej proksima stelo al Tero (distanco de Tero ĉ. 4,25 lumjaroj).

Laŭ pritaksoj de esploristoj, la planedo troviĝas en la enloĝebla zono de Proksima Centaŭro.

Historio de malkovro
--------------------

Trovita dum analizo de datoj kolektitaj per spektrografo HARPS kaj Tre Granda Teleskopo per Efiko de Doppler. La unua suspekto aperis en 2013. 24-n de aŭgusto 2016 la Eŭropa Suda Observatorio anoncis la malkovron.

Fizikaj karakterizoj
--------------------

La maso egalas minimume 1,27 de la maso de Tero. Periodo de turniĝado egalas 11,2 tagoj. Tre verŝajne la periodo de turniĝo ĉirkaŭ la propra akso estas la sama, do ĉiam estas turnita al la centra stelo kun la sama flanko. La Radiuso de orbito egalas 7 milionoj da km. Laŭ diversaj pritaksoj la averaĝa temperaturo de la surfaco egalas de 0 ĝis 40 gradoj de Celsio. Tamen pro sinkrona turniĝo ĉirkaŭ centrala stelo la centra zono turnita al la stelo devus esti varmega, la mala flanko devus esti malvarmega.

Mezuritaj datoj
---------------

La bildo montras la ŝanĝojn de la rapideco de proksima centauri foren de kaj pli proksimen al la tero, ekde la 2016-01-01. La ŝanĝo de la rapideco ripetiĝas kun periodo de 11,2 tagoj, kio estas la periodo de la turniĝo de la planedo ĉirkaŭ la stelo.
mini

Referencoj
----------

1. ↑  Обнаружена ближайшая планета земного типа — Meduza

* Kategorio Proksimo b en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
400 tunoj de *Trachurus murphyi* kaptitaj de ĉilia ŝipo
Troa fiŝkaptado ĉe Usono 2010
**Troa fiŝkaptado** estas la agado de fiŝkaptado kiam la fiŝaj populacioj estas elprenitaj ĝis neakcepteblaj niveloj. Elĉerpiĝo, malaltaj biologiaj kreskindicoj, kaj kritikaj malaltaj biomasaj niveloj (ekz. pro polulacia malpliiĝo) rezultas el troa fiŝkaptado. Ekzemple, troa fiŝkaptado de ŝarkoj kondukis al falo de tutaj maraj ekosistemoj.

La kapablo de fiŝarejo por rekuperiĝi el troa fiŝkaptado dependas el ĉu la kondiĉoj de la ekosistemo taŭgas por tiu rekupero. Drastaj ŝanĝoj en specikomponoj povas rezulti en ekosistema ŝanĝo, kie alia ekvilibro dependas el specikompono diferenca el tiu kiu ekzistis antaŭ la malpliiĝo de la origina fiŝarkvanto. Ekzemple, kiam trutoj estas troe fiŝkaptitaj, karpoj povas esti anstataŭantoj tiom kiom neeblas por trutoj re-setliĝi per reprodukta populacio.

Ekzemploj
---------

Ekzemploj de troa fiŝkaptado ekzistas en areoj kiaj la Norda Maro de Eŭropo, la Novlandaj Grandaj Benkoj de Nordameriko kaj la Orientĉina Maro de Azio. En tiuj lokoj, troa fiŝkaptado ne nur rezultis katastrofa por la fiŝarkvantoj sed ankaŭ por la fiŝkaptistaj komunumoj kiuj dependas el ties rikolto. Kiel ĉe aliaj elprenaj industrioj kiaj forstado kaj ĉasado, ankaŭ fiŝkaptejoj suferas el ekonomia interagado inter trouzado kaj elteneblo aŭ daŭripovo.

Referencoj
----------

1. ↑  
Scales, Helen.  Shark Declines Threaten Shellfish Stocks, Study Says. *National Geographic News* (29a de Marto 2007). Alirita 2012-05-01.
2. ↑   Lu Hui:  Pollution, overfishing destroy East China Sea fishery. *Xinhua on GOV.cn* (16a Aŭgusto 2006). Arkivita el la originalo je 2012-02-24. Alirita 2012-05-01.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-02-24. Alirita 2012-11-07.

Vidu ankaŭ
----------

* Fiŝkaptejo

* Kategorio Troa fiŝkaptado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La ***Troado*** aŭ ***Troaso*** (Τρῳάς, - άδος, signifas *troja* (precise *trojana* el la urbo Trojo nomiĝas iumaniere laŭ la rolulo Tros : «tiuj kiuj estas el Tros») ; origine ekz. el ἐν τῇ Τρῳάδι γῇ (*en la troja lando*), simpliĝis tiel ἐν τῇ Τρῳάδι (*en la troja (lando)*) kaj iĝis kiel τῆς Τρῳάδος (*de troja (lando)*) estas malnova historia regiono nord-okcidente en la Malgrand-Azio. Ĝi estas ĉirkaŭlimita norde de la « Propontido » (helene Προποντίς, -ίδος, [Propontis, -idos]), nun la Marmora Maro, sude de la golfo de la urbo
Adramutiono (᾽Αδραμύττιον) (malfermanta al la insulo Lesbo), oriente la monto Ida kiu kulminas je pli ol 1700 m. Lia okcidenta flanko estas la Egea maro. La regiono estas marbordo de la markolo de Dardaneloj.   

Ĝi iafoje nomiĝas *Teukrio* de la poetoj, laŭ la nomo de lia unua reĝo Teukro (Τεῦκρος). Oni trovas tie la ruinojn de la urbo Trojo.

Kelkaj urboj
* Asso (Άσσος)
* Trojo
* Dardania (Δαρδανία)
* Alexandria Troja (Αλεξάνδρεια Τρωάς)

Notoj
-----

1. ↑  Ankaŭ esperantige *Troadio*?
2. ↑  Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, (1843-1996), ĉe *Perseus* angle
3. ↑  p. 886-887, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901 france
4. ↑  Herodoto, *Historioj*, Livro V [26] france kaj greke
5. ↑  Herodoto, *Historioj*, Livro V [122] france kaj greke
6. ↑  Ksenofono, *Anabasis*, Libro VII [8.7] france kaj greke

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Troade en la franca Vikipedio.*
**Universitato Ankaro** (turke *Ankara Üniversitesi*) estas publika universitato en Ankaro, la ĉefurbo de Turkio. Ĝi estis la unua alta edukada institucio fondita en Turkio post kiam la formado de la respubliko en 1923 .

La universitato havas 40 metiajn programojn, 120 studentaj programoj kaj 110 diplomitaj programoj .

Ankara Universitato estis fondita de Mustafa Kemal Atatürk, la unua prezidanto de Turkio.

Historio
--------

Ĝiaj unuaj fakultatoj (Veterinara Medicino kaj Politika Scienco) estis fonditaj en 1842 kaj 1859 respektive. La universitato administras la Centron por Instruado kaj Esplorado de tjurkaj kaj fremdlingvoj (TÖMER).

La lernejo de juro estis establita en 1925, la lernejo de Leteroj, Historio kaj Geografio en 1935 kaj la jam ekzistanta Lernejo de Politika Scienco edukis publikajn administrantojn sub la nomo de Mekteb-i Mülkiye de 1859 en Istanbulo estis transdonita al Ankaro en 1936. La lernejo de Medicino kaj Sciencoj estis establitaj en 1945. Havante ĉiujn menciitajn fakultatojn, la universitato estis oficiale establita en 1946 akirante la fakultaton de Agronomio kaj Veterinara Medicino. la lernejo de Teologio estis fondita en 1949 kaj tiu de Politikaj Sciencoj en 1950, sekvita per tiu de Apoteko en 1960 kaj Dentokuracado en 1963, ĉi-lasta levita al fakultato en 1977. La fakultato de Edukaj Sciencoj estis kreita en 1965 kiel la fakultato de Komunikado. La Agroforestuma fakultato en Çankırı kaj la fakultato de Saneduko estis malfermitaj en 1996. 

La Departemento de Japana Lingvo kaj Literaturo ricevis la Laŭdon de la Ministro pri Eksteraj Aferoj de Japanio pro siaj kontribuoj al la antaŭenigo de japanalingva edukado en Turkio la 1-an de decembro 2020.

Referencoj
----------

1. ↑   Ankara University Catalog. Arkivita el la originalo je 2021-11-26.
2. ↑   Student Hand Book. Arkivita el la originalo je 3 March 2022. Alirita 15 May 2020.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de Universitato Ankaro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832101
* LCCN: n80044802
* VIAF: 125099746
* ISNI: 0000 0001 0940 9118
* SUDOC: 026615118
* BNF: 11882853m
 |
Malnova foto de Troickij ponto
**Troickij ponto** (aŭ **la Ponto de Triunuo**) estas unu el la plej gravaj kaj belaj pontoj trans rivero Neva en Sankt-Peterburgo. Ĝi kunigas la placon Marsovo Pole kaj la Placon de Triunuo, de kiu ankaŭ startas la avenuo Kamenoostrovskij. Laŭ la akso de la ponto iras meridiano de Pulkovo.

La longeco de la ponto estas 582 metroj, la larĝeco — 23,4 metroj, maso de la metalaj konstruaĵoj — 11,2 tunoj. Funkciigita en 1903, ekde 1918 la ponto nomiĝis Ponto de Egaleco kaj post la morto de Sergej Kirov — Kirovskij Ponto (Ponto Kirov). La 4-an de oktobro 1991 la ponto rehavis sian historian nomon.

La ponto konsistas el 5 arkoj kaj unu disigebla arko ĉe la maldekstra bordo de la rivero. En la jaroj 2001-2002 la ponto estis fermita kaj grave rekonstruata. Post la rekonstruo ĝi denove estas en uzo.

Bibliografio
------------

* Антонов Б. И. Мосты Санкт-Петербурга. — СПб: Глагол, 2002.

* Kategorio Troickij ponto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Universitato James Cook** (angle *James Cook University*, akronime **JCU**) situas en Townsville kaj Cairns ene de la ŝtato de Kvinslando en Aŭstralio. Ĝi havas proksimume 13,000 studentojn kaj ofertas kursojn de medicino ĝis mara biologio .

Establita en 1961, ĝi estas nomita laŭ la brita kapitano James Cook, dank' al kiu populariĝis la malkovro kaj kolonia potencialo de la orienta marbordo de Aŭstralio .

En la mezaj 1970-aj jaroj, la ĉefa kampuso de la universitato proponita de Pimlico, antaŭurbo de Townsville, al Douglas, antaŭurbo pli for el la grandurbo, proksime de la armea bazo sur la flanko de Mt Stuart, en granda areo ĉirkaŭita de eŭkaliptoj. karakteriza por la Townsville-areo. Nuntempe, la universitato havas aliajn kampusojn en Cairns kaj Singapuro kaj aliajn pli malgrandajn centrojn en Mount Isa, Thursday Island, Mackay kaj Brisbano .

La universitato estas konata pro sia specialaĵo pri maraj sciencoj (akvokulturo kaj mara biologio, inter aliaj) kaj inĝenieristiko. En 2001, la universitato akceptis la unuajn Medicinajn studentojn en la lastatempe konstruitan Medicinan Fakultaton, kiu estas bone poziciigita kun Townsville General Hospital plej proksima. La jaro 2006 vidis la eniron de la unuaj Veterinary Science-studentoj, igante JCU la unua universitato ekster la ĉefurbo Brisbano se temas pri oferti tiun gradon en la ŝtato de Kvinslando.

Malgraŭ ĝia grandeco kaj lastatempa fondo, JCU konstante tenis tre altan reputacion sur la aŭstralia nivelo.

Referencoj
----------

1. ↑   Study Areas (en-AU) (2021-02-08). Arkivita el la originalo je 12 April 2021. Alirita 2021-04-07.
2. ↑   Brief history of JCU - JCU. Arkivita el la originalo je 4 May 2018. Alirita 3 May 2018.

 Arkivigite je 2018-05-04 per la retarkivo Wayback Machine
3. ↑   Tropical research centre opens on Thursday Island (en-AU) (2018-11-08). Arkivita el la originalo je 17 September 2021. Alirita 2021-04-07.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 829287
* LCCN: no2005010148
* VIAF: 127297219 158629700, 127297219
* ISNI: 0000 0004 0474 1797
* SUDOC: 029032644
* BNF: 120743460
* NKC: ko2010593684 ko2010593683, ko2010593684
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Djutjkovo (apartigilo) |

**Djutjkovo** (ruse *Дютьково*) ekde 2003 estas urboparto de urbo Zvenigorod (Moskva provinco, Rusio). Antaŭe ĝi estis vilaĝo en distrikto Odincovo konata ekde 14-a jarcento.

Djutjkovo situas malproksime de urba centro en nord-okcidenta parto de Zvenigorod ĉe rivero Storoĵka.

Nomo
----

Djutjkovo estis nomita ruslingve Дютьково (Djutjkovo) de nomo de ĝia posedanto *Fjodor Djutka*. Post revolucio proksime aperis fervojo kaj apuda stacio estis erare nomita Дюдьково (Djudjkovo); de tiam estis konfuzaĵo pri vilaĝonomo.

Historio
--------

Vilaĝo Djudjkovo estas malnova loĝloko aperinta en 14-a jarcento. Unua skribmencio en dokumentoj estis en 1558. En 19-a jarcento tie funkciis teksaĵa fabriko.

Post fermo de la fabriko Djatjkovo fariĝis loko de somerloĝejoj. Unu el somerloĝejoj estis luata de komponisto Tanejev.

Muzeo de Sergej Tanejev
-----------------------

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Muzeo de Sergej Tanejev.
Komponisto kaj esperantisto Sergej Tanejev ekloĝis en Djutjkovo estinte 50-jaraĝa luante somerloĝejon. Muzeo de Tanejev situas en najbara domo (ĝin posedis ĝia studinto), antaŭ la domo staras busto de la komponisto. La muzeo estis malfermita en 1962.

Aliaj vidindaĵoj
----------------

En Djutjkovo restis multaj somerloĝejoj estintaj en eko de 20-a jarcento (antaŭrevoluciaj).

Ĉirkaŭaĵoj de rivero Storoĵka estas ŝatata loko por piedpromenado de Sergej Tanejev. La loko estas defendata naturrezervejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Jerŝovo (Moskva provinco)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Priskribo kun multaj fotoj (ruse)
*Nigraj kormoranoj (Phalacrocorax carbo)* en rivero Gvadalkiviro.
Doñana vidata ekde la rivero Gvadalkiviro.
La **Nacia Parko "Doñana"** (Prononcu *Donjana*) estas grava naturrezervejo en Hispanio, grandas 50.720 Ha. kaj situas en limo inter Onuba kaj Sevilja provincoj. Ĝi estas ĉirkaŭita de alia ne tiom protektata zono, nomata *Natura Parko Doñana* kun 53.709 Ha.

Oni pensas, ke nomo *Doñana* devenas el hispana *Doña Ana* (Sinjorino Ana) omaĝe al Sinjorino *Ana MENDOZA Y SILVA* edzino de la duko de Medina Sidonia Sinjoro *Alonso PEREZ DE GUZMAN* posedanto de tiu tereno, kie li konstruis palacon en 1589 uzata de ĉasantaj nobeloj. En jaro 1969 registaro kreis la rezervejon, ampleksigita en 1978 kaj 2004, de jaro 1980 ĝi estas deklarita Biosfera rezervejo de UNESKO en 1980

La faŭno tie loĝanta estas grandega, gravaj specioj estas iberia linko, damao, apro kaj birdoj kiel flamengo, diversaj agloj kaj cikoniedoj.

Klimato estas mediteranea sed kun atlantika influo, kun vintra pluvo kaj tre seka somero, malgraŭ tio, granda parto de la Parko estas okupita de malsekejoj kie vivas pluraj birdospecioj.

Proksimas la vilaĝo de El Rocío dependanta de urbo Almonte (Onuba provinco) tre fama pro sia ĉiujara pilgrimado.

Vidu ankaŭ
----------

Naturprotekto - Kun listo de hispanaj (aŭ aliaj) naciaj parkoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala TTT-paĝo (hispane)
* Mapo

  

* Doñana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Doñana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 54684
* GND: 4195771-4
* LCCN: sh88001128
* VIAF: 169671015
* SUDOC: 028630971
* NKC: xx0084185
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Troistorrents (stacidomo). |



**Troistorrents** estas komunumo en la distrikto Monthey en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 4249 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Troistorrents Troistorrents situas en Suba Valezo en la Valo de Illiez ĉe la bordo de la rivero Vieze, okcidenta alfluanto de Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Troistorrents, Morgins, Chemex, Chenarlier, Croix-du-Nant kaj Vers-Ensier.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 36,98 km², de kiuj 47,4% estas kovritaj de arbaro, 40,8% servas por agrikulturo kaj 7,4% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Troistorrents limas en nordo al Collombey-Muraz, en oriento al Monthey, en sudoriento al Vérossaz, en sudo al Val-d'Illiez, en sudsudokcidento al eksklavo de Monthey, kaj en okcidento al Châtel (Haute-Savoie, Francio).

Trafiko
-------

Tra Troistorrents pasas la kantona ĉefvojo n-ro 201 de Saint-Triphon al Champéry. De Troistorrents la franca vojo D22 kondukas trans la Morgins-Pasejo al Châtel en Francio. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 10 kilometrojn nordoriente apud Saint-Triphon. Pere de la mallarĝspura fervojlinio de Aigle al Champéry la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Troistorrents datiĝas el la jaro 1248 kiel *Trestorrens*. Troistorrentes dum mezepoko apartenis al la savoja Subvoktejo Monthey, kiu en la jaro 1536 estis konkerita de la Valezaj Dekonoj kaj dividis la historian sorton de la Voktejo kaj poste Distrikto Monthey. En la jaro 1844 la kampara milico de Troistorrents partie de la konservema Unuiĝo Malnova Svislando partoprenis la Batalon de Trient kaj estis en la jaro 1847 okupita de la Svisa Armeo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *David Rey*: *Troistorrents* en *Historia Leksikono de Svislando* (2012-11-16)

Vidu ankaŭ
----------

* Troistorrents (stacidomo)
* Chemex (stacidomo)
* Croix-du-Nant (stacidomo)
* Les Neys (stacidomo)
* Pont de Fayot (stacidomo)
* Route de Morgins (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Troistorrents en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Troistorrents

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Troistorrents** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Monthey |
| --- |
| Champéry  •  Collombey-Muraz  •  **Monthey**  •  Port-Valais  •  Saint-Gingolph  •  Troistorrents  •  Val-d'Illiez  •  Vionnaz  •  Vouvry |  |

 |
Ĉefa ejo, nun uzata kiel maljunulejo, Hospital-placo en Erfurto.
La **Augusta-Viktoria-fondaĵo** (germane *Augusta-Viktoria-Stift*) estas fondaĵo de publika juro sub la patroneco de la Diakonio en Meza Germanio.

La institucio fondiĝis en 1864 en Erfurto, ĉefa afergvidanto estas Thomas Dewor. La sidejo de la fondaĵo estas en la urbocentro de Erfurto ĉe la Hospital-placo.

Ĝi tenadas du fleghejmojn por olduloj en Erfurto kun sume 84 lokoj. Krome apartenas al ĝi du infanĝardenoj por sume ĉ. 200 infanoj. Ekster tio menciindas la en 2003 kreita Arbara infanĝardeno (*Waldkindergarten*) en la urboparto Melchendorf. Tie la infanoj la plejmulton de la komuna tempo pasigas subĉiele.

Historio
--------

La institucio unue fonditis la 21-an de novembro 1864 fare de erfurtaj civitanoj kiel evangelia lernejo por knabinoj (*Evangelische Mädchenbildungsanstalt*). En la 1866-a jaro ĝi transformiĝis en infanvartejon (*Kinderbewahranstalt*), al kiu aldoniĝis en 1869 hejmo por servistinoj (*Mägdeherberge*).

La nova ĉefa konstruaĵo finitis en 1891 - kaj la kostoj estis de 120.000 oraj markoj. Tiu konstruaĵo gastigis sur 485 m²: lernejon por 80 etinfanoj; edukadan-vartadan sekcion por 50 prizorgotaj infanoj; hejmon porvirinan.

La saman jaron oni ricevis la privilegion nomiĝi laŭ la germana imperiestrino Auguste Viktoria von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg.

Ekde 1992 la iama ŝtata infanĝardena de ĉe la Krämpferufer estas parto de la komplekso.

Kuratoriestroj (pastoroj)
-------------------------

* 1864-88: Friedrich Karl Adolph Rudolphi
* 1888-1911: Friedrich Wilhelm Richard Bärwinkel
* 1911-30: Hermann August Hertel
* 1930-32: Karl Friedrich Heydegger
* 1932-54: Heinrich Schröder
* 1954-73: Kurt Ferdinand Franke
* 1973-95: Hans-Jochen Kittel
* ekde 1995: Thomas M. Austel

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Augusta-Viktoria-fondaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la institucio.

Referencoj
----------

1. ↑  El la urba kroniko.
2. ↑   Pri tiu feliĉa momento raportas la hejmpaĝo de la fondaĵo.. Arkivita el la originalo je 2014-02-22. Alirita 2013-09-04.
Ulustraĵo de la Raduga dum sia reeniro farita de NASA.
**VBK-Raduga** estas la nomo de reenira kapsulo kiu estis uzata por revenigi materialojn al la Tero el la kosmostacio Mir. La Raduga (ĉielarko en la rusa) estis portita al la stacio en la kupeo por la seka ŝarĝo de la kosmoŝipo Progress M. Post la kupliĝo, la Raduga estis malŝarĝita el Progress kaj plenigita per la materialo kiun ni volas revenigi. Poste la kuplosistemo de la kosmoŝipo Progress estis demetita kaj metita en tiu loko la kapsulo. Post la malkupliĝo de la Progress, kaj je alto de 120 km, la Raduga estis liberigita en la kosmo por la reeniro, dum la kosmoŝipo Progress furbrulis en la atmosferon. Fine la kapsulo alteriĝis trankvile en Rusio per grandaj paraŝutoj.

La kapsulo estis 1,5 m longa kaj 60 cm diametra, kun malplena maso de 350 kg. Ĝi povis porti Teren proksimume 150 kg. Uzado de la kapsulo minimumis la karko-kapablon de la kosmoŝipo Progress-M pli malpli 100 kg.

La Eŭropa Kosma Agentejo studis la eblecon uzi similan sistemon, nomita PARES, por ĝia uzado kun la kosmoŝipo ATV.

| Kapsulo | Lanĉo | Portita de | Notoj |
| --- | --- | --- | --- |
| VBK-Raduga 1 | 27-a de septembro, 1990 | Progress-M 5 |  |
| VBK-Raduga 2 | 19-a de marto, 1991 | Progress-M 7 | Perdiĝis dum reeniro |
| VBK-Raduga 3 | 20-a de aŭgusto, 1991 | Progress-M 9 |  |
| VBK-Raduga 4 | 17-a de oktobro 1991 | Progress-M 10 |  |
| VBK-Raduga 5 | 19-a de aprilo, 1992 | Progress-M 12 |  |
| VBK-Raduga 6 | 15-a de aŭgusto, 1992 | Progress-M 14 |  |
| VBK-Raduga 7 | 31-a de marto, 1993 | Progress-M 17 | Kapsulo revenigita per Progress-M 18 |
| VBK-Raduga 8 | 10-a de aŭgusto, 1993 | Progress-M 19 |  |
| VBK-Raduga 9 | 11-a de oktobro, 1993 | Progress-M 20 |  |
| VBK-Raduga 10 | 22-a de marto, 1994 | Progress-M 22 |  |

Vidu ankaŭ
==========

* Progress