recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jacques TUINDER** (laŭ plena nomo **Jacobus Antonius TUINDER**) naskiĝis la 10-an de januaro 1933 en Hago, Nederlando kaj estas iama prezidanto de la kristanaj Esperanto-asocioj IKUE kaj KELI. Li mortis la 18-an de junio 2011 en Heemskerk, Nederlando.

Li eklernis Esperanton aŭtodidakte en 1951 kaj redaktis de 1959 ĝis 1960 la gazeton *Birdo* de la junulargrupo de IKUE. De 1966 ĝis 1971 li estis prezidanto de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE). Li ĉiam fervore engaĝiĝis por ekumenismo kaj entuziasme organizis (kune kun Stefan Maul, la tiama redaktoro de Espero Katolika, kaj Adolf Burkhardt, la tiama prezidanto de KELI), la unuan Ekumenan Esperanto-Kongreson en 1968 en Limburg (Germanio). Kiel progresema katoliko, kiu ĉiam sentis sin unuavice kristano kaj ne ano de iu specifa konfesio, li pretis transpreni la prezidantecon de la ĉefe protestanta asocio Kristana Esperantista Ligo Internacia (KELI) de 2000 ĝis 2004.

Bonfaraj agadoj kaj tutmonda helpo al malriĉaj malbonvidantoj
-------------------------------------------------------------

Laŭ profesio, li estis sociala helpisto. Li multe okupiĝis pri bonfaraj agadoj kaj klopodis ligi tian agadon kun Esperanto kiel iniciatinto de projekto kontraŭ nenecesa vidhandikapo. Ĉi tiu projekto komenciĝis en 1966 sub la nomo *Agado E3 - Esperantistoj esperigas Esperantojn*, kaj li daŭrigis ĝin sub la nomo *E-vid-ente* ĝis sia morto, post kiam la fondumo '*Stichting Zienderogen*' transprenis la agadon. Ekzistas ankaŭ fratina asocio de Stichting Zienderogen en Ukrajnio kun la nomo *Evidente Ukraina*.

La blindula asocio LIBE elektis lin honora membro,

Premioj
-------

Esperanto Nederland aljuĝis al li la premion *Verloren van Themaat* kaj la nederlanda reĝino kavalerigis lin en la Ordeno de Oranje Nassau.

Eksteraj ligiloj
----------------

(eo) Retpaĝo pri Jacques Tuinder kaj ''E-vid-ente" Arkivigite je 2006-06-15 per la retarkivo Wayback Machine

(nl) *Stichting Zienderogen*

Referencoj
----------

1. ↑  (nl) *Jacques Tuinder (78) overleden* (Jacques Tuinder mortis je la aĝo de 78 jaroj), Dichtbij.nl, le 22 juin 2011
2. ↑  (nl) Nieuwsbrief maart 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 99324
* GND: 1128449390
* VIAF: 5344149068455865730009
 |
**Ivanivci** (ukraine *Іванівці*, ruse *Ивановци* (ivanovci), hungare *Iványi*, slovake *Ivanice*) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve. Ankoraŭ unu vilaĝo apartenas al la municipo.

* 48° 28′ 12″ N 22° 38′ 24″ O﻿ / ﻿48.47000 °N, 22.64000 °O﻿ / 48.47000; 22.64000 (mapo)Koordinatoj: 48° 28′ 12″ N 22° 38′ 24″ O﻿ / ﻿48.47000 °N, 22.64000 °O﻿ / 48.47000; 22.64000 (mapo)
* Areo: 2  km²
* Alto super marnivelo: 117 m
* Loĝantaro: 1220
* Poŝtkodo: 89622
* Telefonprefikso: 3131
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Ivanivci situas sur ebenaĵo kaj deklivoj. Mukaĉeve troviĝas 6 km-ojn.

Historio
--------

La loko havis preĝejon en la 13-a jarcento. Post la mezepoko la regiono foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. En 1881 banejo konstruiĝis, kie estis ferohava fonto. En 1910 loĝis en Iványi 858 da homoj, plejparte rutenoj. Ĝis 1920 Iványi apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Munkács, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris sendependan etan respublikon **Karpata Ukrainio**. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Ivanivci/Iványi. Ekde 1945 Ivanovci apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵo
---------

* greko-katolika preĝejo el la 19-a jarcento
**Imre Fest,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fest Imre** estis hungara juristo, parlamenta deputito, subministro, bankisto.

Imre Fest naskiĝis la 3-an de novembro 1817 en Szepesváralja (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio), li mortis la 11-an de marto 1883 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Fest studis juron en kalvinana kolegio de Debrecen kaj Reĝa Universitato de Pest. En 1839 li advokatiĝis, ekde la sekvanta jaro li estis notario de ministaj urboj en Supra Hungarujo, ekde 1846 juristo de fabrikaro en la sama regiono. Li estis apoganto de la hungara revolucio de 1848. En 1863 li translokiĝis al Pest (urbo), inter 1865–1869 li estis parlamenta deputito, kie li apogis politikon de Ferenc Deák. Baldaŭ li estis subministro en la komerca ministerio, fine bankisto. Li ricevis signifan imperiestran premion.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Öt évi működése a földmivelés-, ipar- és kereskedelmi magyar kir. ministeriumnak (1867–72.)* (1872)
* *Gedichte* (1884)
* poemoj de Sándor Petőfi tradukitaj germanen

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Imre Fest en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699133
* GND: 143728482
* VIAF: 25474577
* ISNI: 0000 0000 5537 5804
* NKC: jx20081107003
 |
**Jagniątków** - [elparolu: *jagnjontkuv*]; (germane *Agnetendorf*) estas kvartalo de la pola urbo Jelenia Góra.   

Ĝis la 1970-aj jaroj ĝi estis vilaĝo, de la duono de la 19-a jarcento ĝi estas populara ferieja vilaĝo. En la kvartalo troviĝas tipaj submontaraj pensionoj.

Nomoj de la urbo
----------------

Ĝis la fino de la dua mondmilito la vilaĝo germane nomiĝis *Agnetendorf*. Tra la unu jaro post la milito ĝi pole nomiĝis *Agnieszków* [elparolu: *agnieŝkuw*] de pola ina nomo Agnieszka (esperante: Agnes). En la 1946 jaro estis ŝanĝita nomo al hodiaŭa *Jagniątków* devenanta de pola nomo "ŝafido" (latine *agnes* signifas ŝafido).

Historio de la kvartalo Jagniątków
----------------------------------

Politika historio de ĉi tiu tereno estas kunligita kun ĝia aparteno al kvar ŝtatoj. Komence ĝi apartenis al la polaj piastidoj. Tiamaniere estis ĝis 1392 jaro, kiam post morto de Agnesa de Habsburgoj, vidvino post la princo Bolko la 2-a Mały, la Svidna-Javoria princlando transdependiĝis al "Ĉeĥa Krono", al Luksemburgia dinastio. En 1526 jaro la Silezio troviĝis sub regado de Habsburgoj. En 1740 jaro sekve de sileziaj militoj ĝi troviĝis en Prusio. Kaj denove revenis al Pollando en 1945 jaro, post la dua mondmilito.   

En la 1650 jaro konstruis ĉi tiu setlejon ĉeĥaj protestantoj, kiuj fuĝis de religiaj persekutadoj. Ili transiris Gigantmontaro de sudo. Ili okupiĝis pri la teksa metio kaj poste pri la polurado de la vitro.

Konataj personoj kunligitaj kun Jagniątków
------------------------------------------

De la 1907 ĝis la morto en la 1946 jaro vivis ĉi tie germana verkisto Gerhart Hauptmann, laŭreato de Premio Nobel de Literaturo. Hodiaŭ en lia domo troviĝas la "Urba Muzeo".  

  

* La pensiono sur la monto "Grzybowiec". Malnova poŝtkarto.La pensiono sur la monto "Grzybowiec". Malnova poŝtkarto.
* La pensiono sur la monto "Grzybowiec". Malnova poŝtkarto. La pensiono sur la monto "Grzybowiec". Malnova poŝtkarto.
* La preĝejo patronita per "Dia Mizerikordo".La preĝejo patronita per "Dia Mizerikordo".
* La malgranda hidroelektra centralo.La malgranda hidroelektra centralo.

  

**Kvartaloj de Jelenia Góra** :  

**Jagniątków** \* Cieplice Śląskie-Zdrój \* Czarne \* Goduszyn \* Grabary \* Maciejowa \* Sobieszów \* Strupice \* Śródmieście \* Zabobrze \* Zatorze  

**Loĝaj kvartaloj de Jelenia Góra**:  

Orle \* Pomorskie \* Skowronków \* Widok \* XX-Lecia \* Osiedle Zabobrze I \* Osiedle Zabobrze II \* Osiedle Zabobrze III \* Żeromskiego

Bibliografio kaj fontaĵo
------------------------

* Janusz Czerwiński, Krzysztof R. Mazurski: *Sudety. Sudety zachodnie*. Warszawa 1983  (pole)
* Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński: *Sudety. Przewodnik*. Warszawa 1979  (pole)
* Jagniątków  (pole)

  

* Kategorio Jagniątków en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ivanjševci,** hungare **Jánosfa** estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice.

Municipo Moravske Toplice en Slovenio, kie Ivanjševci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 2 km²
* Alto super marnivelo: 254 m
* Koordinatoj: 46° 45′ N 16° 17′ O﻿ / ﻿46.750 °N, 16.283 °O﻿ / 46.750; 16.283 (mapo)Koordinatoj: 46° 45′ N 16° 17′ O﻿ / ﻿46.750 °N, 16.283 °O﻿ / 46.750; 16.283 (mapo)
* Loĝantaro: 46
* Poŝtkodo: 9207
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Ivanjševci situas ĉe kunfluejo de 2 rojo, laŭ ĉefvojo Hodoš-Kobilje, laŭ la hungara landlimo.

Historio
--------

Dum la hungara regado oni nombris en Jánosfa 24 domojn kaj 129 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Inter 1941-1945 Jánosfa denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio. Depost 2007 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trapasebla senkontrole.

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.geopedia.si

* Kategorio Ivanjševci (Moravske Toplice) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jacob Baart de la Faille** (a de junio 1886, Leeuwarden – 7a de aŭgusto 1959, Heemstede) estis nederlanda artkritikisto kiu kompilis la unuan kompletan katalogon de la verkaro de Vincent van Gogh, publikigita en 1928. La katalogo estis reviziita kaj republikigita de redakta kommitato en 1970, kaj tiu versio estas konsiderata la definitiva katalogo de la verkaro de van Gogh. Lia katalogciferoj estas antaŭataj de litero 'F': tiel F612 referencas al Stela nokto.

Tuj post la publikigo de la origina katalogo, de la Faille estis enkotigita en grava fraŭdafero el la berlina artokomercisto Otto Wacker. De la Faille estis atestinta la aŭtentecon de 30 pentraĵoj kiuj estis poste determinitaj kiel falsaĵoj. La patro, nome la pentristo Hans Wacker, havis du filojn en la mondo de arto nome tiu Otto Wacker kaj la same pentristo Leonhard Wacker. En 1928 la Wacker-skandalo skuis la artomondon. La tiam erotik-dancisto Otto Wacker ofertis en Berlino aron de pentraĵoj de Vincent van Gogh, kiujn pentris verŝajne lia patro Hans Wacker aŭ lia frato Leonhard Wacker. Skandalo estiĝis, ĉar la aŭtenteco de tiuj bildoj estis unue atestita de fakuloj. La en 1928 publikigita Van-Gogh-verkaro de la prestiĝa Jacob Baart de la Faille entenis 33 Wacker-falsaĵojn, kies aŭtenteco estis poste revokita. La lasta eldono de la verkaro de la Faille publikiĝis en 1970 kaj estas ĝis nun referenca verko. Ĝi entenas 913 olebildojn, kiuj tamen ŝajne ne ĉiuj rezistas al kritika kontrolo.

Li studis juron, ne arton.

Notoj
-----

1. ↑   Sorensen, Lee. "Faille, Jacob-Baart de la". Dictionary of Art Historians. Arkivita el la originalo la 11an de junio 2012. Alirita la 12a de majo 2020.
2. ↑   Brooks, D. "Catalogues Raisonnés". The Vincent van Gogh Gallery, de Van Gogh Museum, Amsterdam. David Brooks (mempublikigita). Alirita la 12a de majo 2020.
3. ↑   Dr Jacob Baart de la Faille 1886 - 1959, en: Hammacher, eld. 1970, p. 39

* Kategorio Jacob Baart de la Faille en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 691300
* GND: 155087878
* LCCN: n88627935
* VIAF: 88057264
* ISNI: 0000 0001 1451 190X
* SUDOC: 059052198
* BNF: 124078570
* BPN: 78891004
* RKD: 359164
 |
**Ivanovo,** serbe kaj bulgare **Иваново,** germane **Alexanderkirchen** aŭ *Iwanowo,* hungare **Sándoregyháza** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato, en municipo de Panĉevo.

Ivanovo situas en la mapo en la verda municipo

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 52  km²
* Alto super marnivelo: 68 m
* Loĝantaro: 1130
* Poŝtkodo: 26223
* Telefonprefikso: 13
* Aŭtokodo: PA

Situo
-----

Ivanovo situas sur ebenaĵo apud Danubo. Panĉevo troviĝas 18, Beogrado 35 km-ojn.

Preĝejo de Ivanovo

Historio
--------

La vilaĝo fondiĝis en 1876. En 1868 bulgaroj kaj germanoj, en 1883 hungaroj el Transilvanio alvenis. En 1888 kaj en 1897 inundoj okazis. En 1900 vivis en Sándoregyháza 2518 homoj (1245 hungaroj, 830 bulgaroj, 443 germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Ivanovo 1131 homoj, (452 hungaroj, 307 bulgaroj, 223 serboj, 4 germanoj).

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Vendelo de 1889

* Kategorio Ivanovo (Serbio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jacob Davis** (naskiĝis en 1834 en Rigo, Latvio, mortis en 1908 en Sanfrancisko) estis usona tajloro, inventisto kaj entreprenisto.

Mallonga biografio
------------------

Davis elmigris ĉirkaŭ 1850 al la ĉirkaŭaĵo de Sanfrancisko. Tie li rondvojaĝis klopodante enspezi monon por la vivtenado. En 1870 li ekloĝis en Reno en la ŝtato Nevado kie li fariĝis tajloro. Li ankaŭ faris akcesoraĵojn por vakeroj kiel tendoj kaj ĉevalkovriloj. La materialo estis *duck*, tenaca speco de katono, plifortigita per kupraj nitoj.

Oni petis lin fari malmultekostan, firman pantalonon por iu korpulenta persono kiu daŭre ŝiris la pantalonon pro lia dikeco. Tiu pantalono finfine estis sammaniere plifortigita: per nitoj. En 1871 tio estis lia norma maniero por plifortigi pantalonojn. Rapide la konkurencantoj transprenis tiun manieron. Jacob Davis tial kontaktis kun Levi Strauss por akiri patenton. La kostoj de 68 dolaroj li mem ne povis pagi. Levi Strauss estis la liveranto de la ŝtofo *duck* kaj *ĝinzoŝtofo*. La patento por la ĝinzo ili akiris en 1873. Levi Strauss per tio, kontraŭe al Jacob Davis, famiĝis.

Laŭ peto Jacob Davis ekaboris por la Levi Strauss kompanio por kunordigi la transmaran produktadon de ĝinzoj. Li faris tion ĝis li mortis en 1908, la sama jaro en kiu la patento de la ĝinzo finiĝis.

Lia nepo Ben Davis fondis en 1935 la pantalonan varomarkon *Ben Davis*.

Vidu ankaŭ
----------

* Levi Strauss
* Levi Strauss & Co.

Referencoj
----------

1. ↑  J.W.Davis.  Letter To Levi Strauss (angle). Ben Davis. Alirita la 2-an de marto 2014.
2. ↑  Pēteris Skorovs.  Levi’s Patent (angle). *Historical patents*. Alirita la 2-an de marto 2014.
3. ↑   Brief history (angle). Ben Davis. Alirita la 2-an de marto 2014.

* Kategorio Jacob Davis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

**Ivory Joe Hunter** (n. 10-an de oktobro 1914 en Kirbyville, Teksaso; m. 8-an de novembro 1974 en Memphis, Tenesio) estis usona ritmenbluso-kantisto, pianisto kaj kantverkisto, ne intermiksebla kun *Motown*-produktisto kaj kantverkisto Ivy Joe Hunter.

Hunter estis konata kiel „la barono de bugio", sed ankaŭ kiel „la plej feliĉa vivanta homo". Lia plej fama furorkanto estis en 1956 *Since I Met You, Baby*. Oni taksas, ke li verkis pli ol 7000 kantojn.

Ivory Joe, jen lia baptonomo, naskiĝis en muzikeman familion. Lia patro ludis gitaron, lia patrino estis gospelo-kantistino. Jam en lia junaĝo montriĝis la talento de Hunter je la piano. Alan Lomax sonregistris lin en 1933 por la Library of Congress.

Komence de la 1940-aj jaroj Hunter tenis propran radioelsendon en Beaumont (Teksaso). En 1942 li transloĝiĝis al Los-Anĝeleso, kie li muzikis kun Johnny Moore's Three Blazers. Kun ili li surdiskigis sian unuan furorkanton, *Blues at Sunrise*, kiun li eldonis per sia propra eldonejo Ivory Records.

Pli malfrue en la 1940-aj jaroj Hunter fondis la diskeldonejon Pacific Records. Multajn sonregistraĵojn de ĉi tiu fazo Four Star Records permesigis en Holivudo kaj noveldonis. En 1949 li lanĉis siajn tut-usonajn ritmenblusajn furoraĵojn *I Quit My Pretty Mama* kaj *Guess Who*. En 1950 *I Almost Lost My Mind*, publikigita je MGM Records, konkeris la pintan pozicion de la ritmensblusaj ranglistoj. Sekvis pluaj furoraĵoj, kaj en 1951 li unuafoje prezentis en la televido. En 1954 li jam estis surdiskiginta pli ol cent titolojn. En 1956 aperis lia plej granda furoraĵo, *Since I Met You, Baby* ĉe Atlantic Records, kiu atingis rangon dek du en la popmuzikaj rangolistoj.

Fine de la 1950-aj jaroj la sukceso komencis malkreski. En la 1970-aj jaroj Hunter resurscenejiĝis kiel kontreo-kantisto. Li prezentis i.a. je la Monterey Jazz Festival.

Ivory Joe Hunter mortis en 1974 pro pulmokancero.

Kelkajn pecojn de Hunter aliaj muzikistoj denove surdiskigis. Pat Boone lanĉis en 1956 per *I Almost Lost My Mind* pintan furoraĵon. Sonny James atingis en 1970 per *Since I Met You, Baby* rangon 1 de la kontreo-ranglistoj kaj enkondukis per tio reaperon de Hunter. Elvis Presley lanĉis du pintajn furoraĵojn per kantoj de Hunter: *My Wish Came True* kaj *Ain't That Loving You, Baby*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* "Let Me Dream: Ivory Joe Hunter" deJ. C. Marion Arkivigite je 2016-06-22 per la retarkivo Wayback Machine (anglalingva)
* Unua televida prezentado de Ivory Joe Hunter ĉe *You Asked for It*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 377143
* GND: 13462713X
* LCCN: n94079317
* VIAF: 37107189
* ISNI: 0000 0000 5517 3129
* BNF: 139457541
* MBA: ccf7253d-96b7-4cf3-9e11-ad916081a37b
* NLA: 62155656
* BIBSYS: 11038678
* NKC: mzk2014806804
 |
**JOCA** estas kulturcentro kaj hotelo en Kotonuo, Benino.

La domo JoCa estis konstruita en 2005. Dum la postaj jaroj ĝi estis plibonigita kaj plibeligita. Kiel hotelo kaj kulturcentro ĝi ekfunkciis en 2012.

La nomo venas el Josue kaj Caleb, du personoj el la Biblio.

La domo situas en la suda parto de la kvartalo AGLA en Kotonuo, la ekonomia ĉefurbo de Benino. La kvartalo nomiĝas Gbodjetin. La strato nomiĝas « VON zéro souci ». La telefonnumero estas +229 61 07 20 20.

Fasado de la hotelo JOCA
En la teretaĝo estas akceptejo kaj 3 ĉambroj kun loko por veturilo antaŭ ĉiu ĉambro.
En la unua etaĝo estas 6 ĉambroj.
En la dua etaĝo estas 6 ĉambroj.
En la tria etaĝo estas teraso kaj kunvenejo kun tabloj kaj seĝoj por familiaj festoj, seminarioj, kursoj.

* Ĉiuj ĉambroj havas propran banĉambron kun necesejo, televidilon kaj internan telefonaparaton. Vidu jenan artikolon: Litdimensioj
* Ĉiuj ĉambroj kaj kunvenejo estas provizitaj per ventumiloj kaj klimatiziloj.

* Estas enirkorto kaj teraso en la teretaĝo.
* Estas balkono en la unua kaj en la dua etaĝo.
* Estas granda balkono en la tria etaĝo.

Do la komuna vivo okazas ĉefe ekstere.

Hotelo JOCA nokte. Korto kaj fasado.

JOCA kaj Esperanto
------------------

En JoCa okazis kaj okazadas gravaj eventoj de la vivo de Esperanto en Afriko :

La sesa agado de «Scio Sen Bariloj» SSB, la 5-a Afrika Kongreso de Esperanto okazis en JoCa fine de 2013.

La naŭa agado de SSB, kurso SEVI 1, okazis en JoCa en 2015.

La deka agado de SSB, kurso SEVI 2, okazis en JoCa en 2015 .

La dekunua agado de SSB, enkonduko al EO, okazis en JoCa en 2015.

La dekdua agado de SSB, la 12-an de decembro 2015, Zamenhofa Tago, kunveno de antaŭaj gestudentoj kaj Tago de Homaj Rajtoj, okazis en JoCa.

La dektria agado de SSB okazis en JoCa. Kursoj pri EO okazis de januaro ĝis marto 2016. Same la dekkvara agado de SSB.

En oktobro 2016 okazis en JoCa la unua renkontiĝo de la programo "Europ-Afrika junulara lertigado" de TEJO.

La naūan de septembro 2017 okazis en JoCa Laborkunsido inter Afrika Komisiono de UEA kaj la benina landa asocio (ABeE)

La deknaŭa agado de SSB nomiĝis « Coup de Pouce » en la franca, « helpeto » en Esperanto. Kurso pri sinpreparo al akiro de laborposteno, por studentoj kaj senlaboraj junuloj, kun enkonduko pri Esperanto. Instruis Mireille Grosjean. Ĝi okazis en JoCa ankaŭ, la 28-29 oktobro 2017 kaj 11-12 novembro 2017.

La dudek tria agado de SSB, kurso SEVI 3, okazis en JoCa en okt.nov. 2019.

En 2020 okazis SEVI 4 en novembro, SEminario por VIrinoj, okazis ekzamensesio laŭ KER-sistemo (28-an de novembro) kaj okazis SEVI 5 en decembro.
**Jaime Borda Martelo** estas kolombia fotisto, naskita en 1940, piloto de aviadiloj kaj helikopteroj, instruisto pri flugado, libroeldonisto, entreprenisto kaj civitisma gvidanto.

Li ekprenis fotografadon en 1963 kiel ŝatokupo, kaj fotis i.a. pejzaĝojn, animalojn kaj nudajn virinojn. Kiel fotisto, nun li estas pli konata kiel aerfotisto. La fotoj far Borda Martelo aperis en pluraj magazinoj kolombiaj kaj el eksterlando. Li estas ĝenerale konsiderata kiel la plej bona elaera fotisto de Kolombio.

Li posedas la plej grandan arkivon de ciferecaj fotoj pri Kartageno.

Li publikigis plurajn librojn, inter ili kelkaj kun fotoj el aviadiloj pri sia havenurbo Kartageno:

* *Cartagena de Indias y su Puerto* (ISBN 9586381668, 1996)
* *Cartagena de Noche* (ISBN 9586382028)
* *Cartagena Caribe y Colonial*
* *Cartagena a Ojo de Alcatraz* (ISBN 958638022X, 1989)
* *Cartagena Industrial*
* *Armada República de Colombia*
* *Plaza de Toros Cartagena de Indias*
* *Escuela Naval Almirante Padilla*
* *Cartagena empresarial* (2005)
* *Barranquilla empresarial*

Ekster fotado, en sia entreprenisma agado li estis fondinto de la Komerca Ĉambro Kolombia-Usona (Cámara de Comercio Colombo-Americana), ano de direktantaro de pluraj kompanioj, direktoro pri turismo kaj iam komisiita kiel urbestro.

Borda Martelo estas patro de sinjorino Sandra Borda Caldas, ekonomistino kiu estis nacia belecreĝino en Kolombio en 1984, kaj nun estas entreprenistino.

Aleksteraj ligiloj
------------------

Libroj, fotoj, servoj

Jaime Borda Eldonejo Arkivigite je 2009-06-30 per la retarkivo Wayback Machine
Paul Newman en 1954
La stilo **Hedera Ligo** (angle: *Ivy League*) estas fasonmoda stilo en Nordorienta Usono ekde la 1950-aj jaroj ĝis la mezo de 1960-aj jaroj, kaj oni diras ke ĝi devenis de kolegiaj kampusoj, precipe ĉe membroj de la Ivy League.
Ekde la komenco de 1920-aj jaroj, la superaj sociaj klasanoj en Britio kaj Usono forigis surmeti tradician kostumon por praktiki la modajn sportojn en sia rondo (teniso, golfo, ktp.).

Novaj vestaĵoj evoluigitaj per simpla teksado: la poloo per ĵerzo, golfaj pantalonoj per desegnaĵo "Princo de Kimrujo" aŭ bluzoj per peza kotono kaj ledojakoj.La vestaĵoj ne taŭgis al Eŭropo, dum usonanoj pli kaj pli uzis ĉi tiujn vestaĵojn, ĉar la Dua Mondmilito helpis modernigon de usona pretportaĵo.

En la 1950-aj jaroj, studentoj en la ok gravaj orientmarbordaj universitatoj en Usono, la Ivy League — inkluzivante Harvard kaj Universitato Yale — komencis uzi ĝin amase, forlasante la kostumojn ke ĝi estas sporta vestaro (velura jako, oksfordaj ĉemizoj, mokasenoj, ktp.).

La graveco de sportaj programoj ene de tiuj universitatoj por la statuso, donita al atletaj studentoj, el libertempa klaso, favoris surmetigi ĉi tiujn sportvestojn.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 786322
 |
**Iván Fischer,** [fiŝer], hungare **Fischer Iván**, estas hungara dirigento. Ankaŭ lia frato Ádám Fischer estas dirigento, same lia kuzo György Fischer.

Iván Fischer naskiĝis la 20-an de januaro 1951 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Iván Fischer devenis el juda familio. Dum la lernojaroj li lernis ankaŭ pianludon kaj violonludon, baldaŭ li lernis komponadon en Budapeŝto, dirigentadon en Vieno. Li atingis la unuajn lokojn en dirigentaj konkursoj en Firenze en 1974, en Londono en 1976. De tiu tempo li dirigentadas tutmonde. Inter 1980 kaj 1983 li estis la ĉefdirigento de londona orkestro, poste li hejmenvenis kaj kune kun Zoltán Kocsis fondis novan orkestron nomatan "Festivalorkestro" en Budapeŝto. Lia orkestro strebis al novaj metodoj, ankaŭ la aŭskultantaro ricevis novajn eblecojn. Ekde 1984 li estas muzika direktoro de operejo de Kent. Inter 1990 kaj 1995 li gastroladis en Cincinnati, baldaŭe li havas postenon en Nacia Operejo de Lyon. Li ricevis premion Kossuth en 2006, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn (eĉ eksterlandajn) premiojn.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Iván Fischer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 409001
* GND: 134373650
* LCCN: n84088424
* VIAF: 100313618
* ISNI: 0000 0001 1079 3217
* SUDOC: 080022618
* BNF: 13893951x
* MBA: 97daee1c-c12a-4a1c-86d1-7aca79c5c4f7
* NLA: 35992852
* BIBSYS: 5023068
* NKC: jo2002159931
* BNE: XX1680772
 |
**Iváncsa** [ivAnĉa] estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Adony.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 25 km²
* koordinatoj: 47° 09′ 14″ N 18° 49′ 37″ O﻿ / ﻿47.15389 °N, 18.82694 °O﻿ / 47.15389; 18.82694 (mapo)Koordinatoj: 47° 09′ 14″ N 18° 49′ 37″ O﻿ / ﻿47.15389 °N, 18.82694 °O﻿ / 47.15389; 18.82694 (mapo)
* Loĝantaro: 2880
* Poŝtkodo: 2454
* Telefonprefikso: 25

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Pécs estas proksime. Ercsi troviĝas 15, Százhalombatta 23, Budapeŝto 51 km-ojn.

Historio
--------

La komunumo estis loĝata jam dum la bronzepoko, poste de romianoj kaj avaroj. La unua mencio devenis el 1290 laŭ tiama hungara ortografio *"Iwanch"*. La turkoj faris senhoma la komunumon, dume alvenis serbaj rifuĝintoj.

La vilaĝo havas preĝejojn novgotikan kalvinanan el 1914 kaj katolikan.

* Kategorio Iváncsa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Imre Kőmíves** [kOmIveŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kőmíves Imre** estis hungara aktoro, teatrestro, verkisto. Lia malofta pseŭdonimo estis *Csobánszky*, lia edzino estis Anna Lukács, iliaj konataj genepoj estis Erzsi Kőmíves kaj Sándor Kőmíves (1897).

Imre Kőmíves naskiĝis la 1-an de oktobro 1839 en Bodajk, li mortis en 1921 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Kőmíves frekventis bazlernejon en Lepsény, kolegion en Pápa, tiutempe li jam poemadis. Li aliĝis al migra teatra kompanio de Károly Szuper en Pápa en 1857. En la sekvaj jaroj li estis aktoro preskaŭ en ĉiuj urboj de Hungarlando. Jen kelkaj urboj aŭ teatrestroj, kie li ludis: Győr (1861, 1877), Debrecen (1865), Gerő Aradi (1866), Miskolc (1868, 1877), György Völgyi (1870, 1878), Andor Sztupa (1871), Hungara Teatro en Kassa (1879), Alajos Bogyó (1883). Li fondis 2 teatran kompanion en 1869 en Kecskemét, respektive en Nagyvárad. Li forlasis la scenejon en 1908.

Liaj kontribuoj (elekto)
------------------------

* poemoj aperintaj en gazetoj
* *Konstitució a győri színpadon, vagy a zűrzavar* (komedio, 1862)
* *A zsidó honvéd* (muzika teatraĵo, prezentita en 1868)
* *Egy nagyratörekvő szamár* (komedio, prezentita en 1871)

Liaj roloj (elekto)
-------------------

* József Szigeti:
	+ *Csizmadia mint kísértet* - Mihály Fodrák
	+ *A vén bakancsos és fia, a huszár* - Frici
* Robert Planquette: *Les cloches de Corneville* - Gáspár

Elektitaj membroj de kompanio de Kőmíves
----------------------------------------

* Anna Lukács
* Zoltán Petőfi
* György Völgyi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Imre Kőmíves en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 793911
 |
**Kaarlo Jaakko Juhani HINTIKKA** (12-a de januaro 1929 – 12-a de aŭgusto 2015) estis finna filozofo, kiu laboris en Finnlando kaj Usono kaj esploris matematikan kaj filozofan logikojn. Li estis profezoro en Universitato de Helsinko, en Universitato de Stanford kaj en Universitato de Bostono. Hintikka skribis pri sciteorio, filozofio de scienco, estetiko, filozofio de lingvo, historio de filozofio kaj nunaj branĉoj de filozofio. Laboro de Hintikka faris finnan filozofion pli internacia. Granda parto de finnaj filozofoj en 1960-aj, 1970-aj kaj 1980-aj jaroj estis liaj instruitoj. Hintikka skribis pli ol tridek librojn, el kio granda parto estas tradukita al aliaj lingvoj. Li ankaŭ redaktis aliajn librojn. Li skribis pli ol tricent sciencajn artikolojn.

* Kategorio Jaakko Hintikka en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 738461
* GND: 118933019
* LCCN: n50036813
* VIAF: 108163100
* ISNI: 0000 0001 0859 696X
* LIBRIS: 264514
* SUDOC: 028342917
* BNF: 12019785z
* NLA: 36141758
* NDL: 00443396
* BIBSYS: 90076371
* NKC: kup20030000038585
* BNE: XX1144659 XX1261294, XX1144659
 |
**Jenny JUGO**, origine: Eugenie WALTER (naskiĝis la 14-an de junio 1905, mortis la 30-an de septembro 2001) estis aŭstra aktorino.

Naskiĝinte en Mürzzuschlag, Steiermark, ŝi en la aĝo de 16 jaroj edziniĝis al la itala aktoro Emmo Jugo kaj transloĝiĝis al Berlino. Kvankam la geedzeco post unu jaro jam fiaskis, ŝi plu uzis la familian nomon Jugo.

En la jaro 1924 Jenny Jugo unuafoje aperis en mutfilmo. Aktorajn lecionojn ŝi prenis nur en la 1930-aj jaroj, kiam la sonfilmoj evoluis kaj postulis ankaŭ parolajn kapablojn. Dum la sekvaj jaroj ŝi brilis ĉefe en filmoj de la reĝisoro Erich Engel.

En 1950 Jenny Jugo edziniĝis al la aktoro Friedrich Benfer kaj retiriĝis el la aktorado. Ŝi mortis en Geretsried, Bavario.

Listo de filmoj
---------------

* *Die Puppe vom Lunapark* (1924)
* *Casanova* (1927)
* *Heute nacht – eventuell* (1930)
* *Wer nimmt die Liebe ernst?* (1931)
* *Herz ist Trumpf* (1934)
* *Allotria* (1935)
* *Pygmalion* (1935)
* *Unser Fräulein Doktor* (1940)
* *Die Gattin* (1943)
* *Träum nicht, Annette* (1948)
* *Königskinder* (1949)

* Kategorio Jenny Jugo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 26602
* GND: 117229601
* LCCN: n2011001458
* VIAF: 49486476
* ISNI: 0000 0001 1638 6460
* BNF: 14685178t
 |
Jacobaea vulgaris
La **Jakob-senecio**, **Jakob-trudherbo**, aŭ **Jakoba senecio** (*Senecio jacobaea*) estas specio kiu apartenas al genro senecio en la familio de la asteracoj (*Asteraceae*).

Proprecoj
---------

La Jakob-trudherbo estas plurjara, dujara planto, t. e. ĝi havas en la unua jaro nur foliojn, la infloresko aperas en la dua jaro.

La planto kreskas de 30 ĝis 100 cm, havas flavajn infloreskojn kun diametro de 15 ĝis 25 mm.

Kreskejo
--------

Tiu palearktisa specio kreskas en nearbaraj areoj, ne havas specifan bezonon je grundo. Ĝi estas indiĝena en moderaj zonoj de Eŭropo kaj okcidenta Azio sed estis kunportita al Argentinio, Aŭstralio, Kanado, Nov-Zelando kaj okcidenta Usono.

Ceteraĵoj
---------

La planto estas venena, la paŝtantaj bestoj evitas ĝin.

Ĝi iomete similas al Ordinara tanaceto.

En Aŭstralio, oni volis ekstermi la plantojn per natria klorato (komence de la 1930, ĉar la planto superis aliajn plantojn kaj la bestoj ekpaŝtis ĝin, kaŭzante ties malsaniĝojn), sed tiu kaŭzis brulvundiĝon, ĉar la natria klorato adheriĝis sur vestoj de la bienistoj kaj estis ekstreme bruldanĝera. Fine de la 1930-aj jaroj, oni malpermesis en Aŭstralio uzon de la natria klorato tiucele.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |

* Jakob-senecio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jakob-senecio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Jakob-senecio en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Imre Lukinich** [lukiniĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lukinich Imre** estis hungara historiisto, bibliotekisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1931), membro ekstera de Pola Scienca Akademio (1933).

Imre Lukinich  naskiĝis la 4-an de aprilo 1880 en Varjas (nuntempa Variaş en Rumanio). Li mortis la 16-an de majo 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Lukinich ricevis 2 diplomojn en Universitato Kolozsvár en 1902. Li poste ekinstruis en diversaj mezlernejoj, ekde 1919 li instruis jam en universitatoj de Kolozsvár, Budapeŝto, Pozsony kaj Pécs. En 1920 li estis rektoro. En 1922 li esploris en Vieno. En la sekva jaro li estris la Tutlandan Arkiveĵon, poste pli longe Tutlandan Bibliotekon Széchényi. Inter 1929-1949 li instruis historion en la universitato. Post la 2-a mondmilito li instruis en universitato en Budapeŝto, dume li estis dekano en 1943. Li pensiuliĝis en 1949. Li okupiĝis precipe pri historio de Transilvanio. Li ricevis premiojn (ankaŭ polan) ekde 1912.

Verkaro (elekto)
----------------

* *I. Rákóczy György és a lengyel királyság* (Georgo Rákóczi la 1-a kaj la pola reĝlando), (1907)
* *Az erdélyi fejedelmi cím kialakulása* (Estiĝo de titolo pri princo de Transilvanio), (1913)
* *A szatmári béke története és okirattára' (1925)*
* *II. Rákóczi Ferenc felségárulási perének története és oklevéltára* (1937-1943)
* *Eötvös József báró* (Barono József Eötvös), (1941)

Fontoj
------

* biografio kun foto




* Kategorio Imre Lukinich en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Jacques Clément
**Jacques Clément** murdante Henrikon la 3-an de Francio
**Jacques Clément** (naskiĝis en 1567 en Serbonnes en la franca departemento Yonne; mortis la 1-an de aŭgusto 1589 en Saint-Cloud) estis dominikana monaĥo.

Li murdis la francan reĝon Henrikon la 3-an.

Clément estis ano de la Katolika Ligo, kiu helpis pri liaj planoj murdi Henrikon, kiun li konsideris herezulon. La 31-an de julio 1589 li vojaĝis de Parizo al Saint-Cloud, tiam la ĉefa rezidejo de la reĝo.

Pretekstante transdonon de konfidenca letero li atingis aliron al la reĝo. Dum Henriko la 3-a legis la transdonitan leteron, sidanta sur sia neceseja seĝo, Jacques Clément ponardis la reĝon. La reĝo sukcesis frapi la monaĥon kaj laŭte krii *"Malbonulo! Vi mortigis min!"*, kio alkurigis liajn gardistojn, la famajn *Kvardek kvin*, kiuj tuj mortigis lin kaj ĵetis lin el la fenestro.

La reĝo mortis pro siaj vundoj sekvamatene, sed nur post kiam li anoncis sian posteulon: Henriko de Navaro.

La kadavro de Clément estis kvaronita kaj bruligita.

La papo Siksto la 5-a konsideris la monaĥon kiel martiron kaj pripensis sanktuligi lin.

Notoj
-----

1. ↑  France: *« Méchant ! Tu m'as tué ! »*

* Kategorio Jacques Clément en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 220014
* GND: 118904280
* LCCN: n85195505
* VIAF: 27870083
* ISNI: 0000 0000 2458 0848
* LIBRIS: 314339
* SUDOC: 029752868
* BNF: 121308860
 |
**Iván Szkok** [skok], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szkok Iván** estas abstraktisma hungara pentristo, skulptisto (vere pentristoskulptisto).

Iván Szkok  Arkivigite je 2018-09-03 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 19-an de junio 1944 en Szombathely.

Biografio
---------

Iván Szkok akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1970. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Kádár kaj József Somogyi. Inter 1971 kaj 1974 li havis stipendion. Laŭ lia membiografio lian ekspozicion en 1974 vizitis 30 mil da interesantoj. Liaj artaĵoj estas plene individuaj, li unuigis la pentradon kaj la skulptadon. Li kreas pentritajn skulptaĵojn kaj reliefantajn pentraĵojn.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1970, 1976, 1982, 1988, 1999)
* Arthalo Budapeŝto (1974)
* Szeged (1975)
* Houston (1989)
* Visegrád (1998)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Repkényleveles akt
* Pipacsmező
* Csendélet

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Csaba Tóth (pentristo)

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-09-03 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Iván Szkok en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 617940
* VIAF: 139462944
 |
**Imre PEKÁR,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pekár Imre** estis hungara inĝeniero pri maŝinoj, inventisto, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1921). Lia nobela antaŭnomo estis *rozsnyói* [roĵnjOi]. Lia patro estis Gyula Pekár.

Imre Pekár pentrita de Gyula Benczúr
Imre Pekár  naskiĝis la 8-an de decembro 1838 en Hungara reĝlando en Rozsnyó (nuntempa Rožňava en Slovakio). Li mortis la 12-an de julio 1923 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Pekár frekventis universitatojn en Vieno kaj Karlsruhe. Inter 1859–1863 li laboris en Anglio kaj Parizo, poste ĝis 1874 en muelejo en Debrecen li estis inspektoro. En 1876 li ricevis patenton pri ekzamenado de faruno. Tiu grava ekzamenado radikiĝis en la hungaran faklingvon kiel „pekározás", poste france *essai Pekár;* germane *pekarisieren, Pekár-Probe;* ruse *pribor Pekara, proba Pekara.* En la 1890-aj jaroj li strebis por evoluo de haveno de Fiume. Li ricevis Honoran Legion.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Sajátszerű készülékek a különféle lisztneműek megvizsgálására és összehasonlítására : szabadalom* (1876) - patento
* *Földünk búzája és lisztje a tudomány, a fogyasztó, a molnár és a termelő szempontjából* (1881)

Memorigiloj
-----------

* premio "Pekár Imre"

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio


* Kategorio Imre Pekár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ixhuatlán del Café** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ixhuatlán del Café. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 080.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19404 loĝantojn. El tiuj estis 9572 viroj kaj 9832 virinoj. La komunumo havas surfacon de 134.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 3 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 59 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1350 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 17979 personoj. En la jaro 2000 temis pri 19945, do temis pri kresko / malkresko je 2.1 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 17099 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 311 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ixhuatlán del Café en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-01-28 per la retarkivo Wayback Machine
**Jakobsberg** estas la nomo de 273 m alta monto en Rheinhessen. Ĝi situas ĉ. sep kilometrojn sudoriente de Bingen am Rhein apud Ockenheim estas unu el la tri „sanktaj montoj" en la rejnhesa montetlando.

Situo
-----

De la monto Jakobsberg oni povas rigardi trans la rejna valo en la Rejngovio kaj la najbara mezmontaro Taunus. De la Jakobsberg ankaŭ eblas vidi okcidenten la monton Rochusberg (242 m) apud Bingen kun la Rochus-kapelo kaj la pordo al la Monda heredaĵo Supra Mezrejna Valo kaj pli okcidente la mezmontaro Hunsruko. Al la sudo estas altebenaĵo sur kiu situas la urboparto Laurenziberg de la urbo Gau-Algesheim. Najbare al Jakobsberg situas la monto Westerberg.
Monda heredaĵo Supra Mezrejna Valo

Galerio
-------

* rigardo al Ockenheimrigardo al Ockenheim
* memortabulo vinfarista majstro Bungertmemortabulo vinfarista majstro Bungert
* vinlaŭbo de la Jakobsbergvinlaŭbo de la Jakobsberg

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------
**Ivánbattyán** [ivAnbatjAn], kroate **Ivanj** estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós. Ivan estas rusa formo de Johano, tiel uzata ankaŭ en Hungario.

Kirko de Ivánbattyán

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 6 km²
* Loĝantaro: 140
* Poŝtkodo: 7772
* Telefonprefikso: 72

Situo
-----

Ivánbattyán situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Siklós kaj Bóly troviĝas po 13, Mohács 28, Pécs 29, Budapeŝto 220 km.

Historio
--------

La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 en formo *"Iwan"*. En 1340 la kampoj apartenis al la eklezio. Post 1526 la vilaĝo apartenis al Osmana Imperio. Inter 1918-1920 la serboj okupis ankaŭ tiu vilaĝon. En Ivánbattyán migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Terezo el Avila de 1838
* fiŝkaptista lago
* malnova germantipa loĝdomo, nun muzeeto

Famuloj
-------

En Ivánbattyán naskiĝis agronomo Róbert Burgert.

Fontoj
------

* 

* Kategorio Ivánbattyán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Jacques de Sores rabas kaj bruligas Havanon.
**Jacques de Sores** estis franca pirato de hugenota deveno kiu atakis kaj bruligis Havanon (Kubo), en la jaro 1555. Krom lia atako al Havano, apenaŭ oni konas lian vivon. Li estis surnomata "La Ekstermiga Anĝelo" (france "L'Ange Exterminateur"). De Sores estis la gvidanto de piratoj kaj leŭtenanto de alia franca pirato, François Le Clerc. Le Clerc kaj Sores foriris de Francio en 1553 kun tri reĝaj ŝipoj kaj pluraj korsaroj, laŭ ordono de Francisko la 1-a de Francio, kiu enviis la riĉaĵojn kiujn posedis Hispanio de la kolonioj en la Nova Mondo. Le Clerc atakis la urbon Santiago de Cuba en 1554, kaj kelkaj mencias atakon al Santiago de Cuba flanke far de Sores, kvankam ne estas klare sciata ĉu li akompanis la alian piraton en tiu atako. Eble li uzis plurajn insuletojn en Kubo (Cayo Romano kaj Cayo Coco) kiel operaciejo.

En 1570 li murdis 40 jezuitojn kaj forĵetis la kadavrojn en la maron antaŭ Tazacorte, en la kanaria insulo La Palma - krucaro en la marfundo ankoraŭ markas tiun lokon ĝis niaj tagoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 302595
 |
**Ixhuatan** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ixhuatan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07042.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8734 loĝantojn. El tiuj estis 4279 viroj kaj 4455 virinoj. La komunumo havas surfacon de 72 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 500 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4927 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3446 scipovis legi kaj skribi kaj 1476 personoj estis analfabetoj. Do 70% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 30% estis analfabetoj.

8877 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3137 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 35.34% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ixhuatan Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**John Arthur "Jack" JOHNSON** (1878, Galveston, Teksaso, Usono - 1946) estis fama nigrulo-boksisto. Li laboris komence en havenoj, en aĝo de 19 jaroj decidis vivteni sin kiel profesia sportisto.

Li venkis kontraŭ blankuloj, amikiĝis kun blankaj virinoj, geedziĝis kun blankulino, havis blankan serviston, ekloĝis en kvartalo de la blankuloj kaj eĉ uzis blankan Mercedeson. Pro tiuj li iĝis defio por la blankaj rasistoj en Usono.

La kanada Tommy Burns en 1908 - spite al neoficiala bojkoto kontraŭ Johnson - ne povis kontraŭstari al la propono de 30.000 USD por boksa matĉo kaj akceptis boksadon kun li. Li invitis Johnson "Venu 'nigger', kaj batalu kiel blankulo!" al batalo en Sidnejo, Aŭstralio. La koleriĝinta "nigger" tiel subbatis la malamikon, ke la boksadon ĉesigis la polico en la 14-a raŭndo.

La rezulto, la malvenko de blankulo ŝokis la rasistojn en Usono kaj ili ekserĉis por konvena blankulo, kiu povas superi Johnson. Ili persvadis James Jeffries por pruvi superecon de la blankuloj. La boksado okazis en junio de 1910 en Reno (Nevado), Jeffries falis surplanken en la 15-a raŭndo dufoje, kies helpiloj petis Johnson ("Ne batu plu!"), poste enĵetis la viŝtukon. Venko de Johnson kaŭzis rasismajn tumultojn, ĉar la policanoj brutale disbatis la festantajn afrousonanojn. La ĉampiono prenis la monpremion de 121.000 USD kaj vivis pli lukse ol antaŭe.

Jack Johnson, 1915.
La senzorga vivo ne daŭris longe: la germandevenan amikinon de Johnson - Belle Schreiber [ŝrajber] - konvinkis la instancoj atesti kontraŭ la boksisto. Bella Schreiber estis prostituino. Oni akuzis la sportiston, ke li sendis sian amikinon el la unua al la alia ŝtato por lukri per prostituado. Johnson vane atestis, ke li aĉetis nur trajnobileton, por ke ŝi partoprenu lian boksan matĉon.

La monda ĉampiono ne atendis juĝistan decidon kaj elektis anstataŭ la prizono Eŭropon. Li vivis en Parizo luksan vivon, neglektis la trejnadojn kaj apogis nur je sia kapablo. Tiu facilanima vivmaniero kondukis al malvenko en aprilo de 1915. Lin venkis la pli juna usona Jess Willard en la 26-a raŭndo.

Johnson vivis en Kubo kaj Meksiko kaj akceptis nur prezentan boksadon. Li baldaŭ elspezis la 1,5 milionojn da USD, kiun li lukris per la boksado. Post 7-jara elmigrado, li anoncis sin en la limpasejo de Tijuana. Li plenumis 8 monatojn en prizono, poste setlis en Holivudo kun sia 3-a (same blanka) edzino.

En junio de 1946, li volis tagmanĝi kun sia amiko, sed la posedanto tuj elĵetis ilin ("La nigruloj manĝas ekstere!"). La viroj forlasis tuj la lokon, sed la kolera Johnson en la unua vojkurbo stiris al telefona stango kaj mortis. Oni entombigis lin en Ĉikago.

Oni planas rehabiliti lin en 2009 pro la falsaj akuzoj kaj prizono.

* Jack Johnson en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jack Johnson en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 273367
* GND: 118999869
* LCCN: n83049828
* VIAF: 54136247
* ISNI: 0000 0000 7359 9529
* SUDOC: 081131712
* BNF: 10275368m
* MBA: 1614b749-f53c-4374-bea3-76e9493f7c9e 6456a893-c1e9-4e3d-86f7-0008b0a3ac8a, 1614b749-f53c-4374-bea3-76e9493f7c9e
* BNE: XX5184639
 |
Iz\*One
**Iz\*One** (hangule: 아이즈원; japane: アイズワン; stiligita en ĉiuj ĉapoj) estis sudkorea-japana knabingrupo formita tra la Mnet realkonkuradspektaklo *Produce 48*. La grupo estis kunmetita de dek du membroj: Jang Won-young, Sakura Miyawaki, Jo Yu-ri, Choi Ye-na, An Yu-jin, Nako Yabuki, Kwon Eun-bi, Kang Hye-won, Hitomi Honda, Kim Chae-won, Kim Min-ju kaj Lee Chae-yeon. Ili estis administritaj fare de Off the Record kaj Swing Entertainment.

Iz\*One publikigis du studialbumojn (unu korea kaj unu japana) kaj sep muzikalbumetojn (kvar koreaj kaj tri japanoj). Malgraŭ komencaj babiladoj pri ebla kontrakt-aldono, la grupo oficiale dissolvis la 29-an de aprilo 2021.

Nomo
----

La nomo de la grupo, Iz\*One (stiligita en ĉiuj majuskloj), estis proponita fare de retumantoj tra la oficiala *Produce 48* retejo kaj elektita fare de CJ ENM. "IZ" estas numeronimo por la numero 12, omaĝo al iliaj dek du membroj, dum "One" implicas ilian unuecon kiel grupo. La asterisko inter "IZ" kaj "One" simbolas la astrologiajn signojn de la zodiako.

* Kategorio Iz\*One en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 829604
* VIAF: 1552160486071305180006
* ISNI: 0000 0004 7541 5227
* MBA: 49948ebe-bf1c-4823-b470-f2c9ab018686
 |
Dekoracio de Imre Sőrés en filmo A piros bugyelláris

**Imre Sőrés** [ŝOrEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj laŭ plena nomo) **Sőrés Imre Mihály** estis hungara dekoraciisto.

Imre Sőrés  naskiĝis la 3-an de januaro 1907 en Rákoscsaba (nuntempe urboparto de Budapeŝto), li mortis la 8-an de aprilo 1986 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Sőrés frekventis gimnazion en Kőbánya, poste li akiris diplomon en Reĝa Industriarta Altlernejo en 1929. Jam pli frue en 1926 li ricevis oran medalon en ekspozicio en Gödöllő pro projekto pri loĝejo kun mebloj. Dum la studentaj jaros li estis ankaŭ desegnisto pri konstruaĵoj, poste laboristo en filma produktejo. En 1935 li estis altrangigita subdekoraciisto, post 3 jaroj dekoraciisto. En la sekvaj jaroj li ofte projektis dekoraciojn por filmoj. Inter 1957 kaj 1967 li laboris en kooperativo, kie li okupiĝis pri reklamaj dekoracioj kaj meblaroj en loĝejoj aŭ pavilonoj. En 1967 li pensiuliĝis.

Elektitaj filmaj dekoracioj
---------------------------

* *A piros bugyelláris* (1938)
* *Emberek a havason* (1942)
* *A három galamb* (1944)
* *Tűz* (1948)
* *Rákóczi hadnagya* (1953)
* *Csigalépcső* (1957)

La sekvaj bildoj montras kelkajn dekoraciojn (sub la bildoj estas titoloj de la filmoj).

* TiszavirágTiszavirág
* Gyimesi vadvirágGyimesi vadvirág
* Elnémult harangokElnémult harangok
* Emberek a havasonEmberek a havason
* Heten, mint a gonoszokHeten, mint a gonoszok
* Rákóczi hadnagyaRákóczi hadnagya
* 2x2 néha 52x2 néha 5
* A császár parancsáraA császár parancsára
* A császár parancsáraA császár parancsára
* A császár parancsáraA császár parancsára

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* 

* Kategorio Imre Sőrés en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)