recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Monda Tago de Manĝo**, en angla *World Food Day*, estas internacia tago celebrata la 16-an de oktobro ĉiujare. Ĝi estis proklamita en 1979 fare de la Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo (FAO). Ĝia celo estas konsciigi la popolojn de la mondo pri la tutmonda manĝoproblemo kaj plifortigi la solidarecon en la lukto kontraŭ la malsatego, la malsufiĉa nutrado kaj la malriĉeco. Tiu tago koincidas kun la fondodato de la FAO en 1945.​

Historio
--------

Ĝi estis establita de la membroj ŝtatoj de la FAO en la Ĝenerala Kunsido de la Organizo, en Oktobro 1979. La hungara delegitaro, estrita de la Ministro de Agrikulturo kaj Nutrado, Paúl Romany, ludis gravan rolon en la Sesio 20a de la Konferenco de la FAO, kaj sugestis la ideon celebri tutmonde la MTM. Ekde tiam oni konvokis ĝin ĉiujare año en pli ol 150 ŝtatoj, diskonigante la problemojn kiuj kuŝas sub la malriĉeco kaj la malsatego.

La 5-an de decembro de 1980 la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj en la Rezolucio 35/70 aprobis la alvokon al la Monda Tago de Manĝo.

Notoj
-----

1. ↑  «Organización de las Naciones Unidas para la Alimentación y la Agricultura». Arkivigite je 2022-01-21 per la retarkivo Wayback Machine www.fao.org. Konsultita la 5an de Decembro 2016.
2. ↑   Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo (2005). «UNGA 35/70 - World Food Day». Konsultita la 6an de Januaro 2009.
3. ↑  «El Reto del Hambre Cero». El Reto: Erradicar el hambre en el transcurso de nuestras vidas es posible. 7a de Septembro 2012. Konsultita la 2an de Junio 2018.
4. ↑  «Resolución de la Asamblea General de la ONU». 1980. Konsultita la 16an de Oktobro 2016.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Monda Tago de Manĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la Monda Tago de Manĝo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752767
 |
**KISS Árpád** (kiŝ) estis hungara instruisto, eduksciencisto, publikinstruada politikisto nakita en Csernátfalu la 21-an de aprilo 1907 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de septembro 1979. Lia filo estis Endre Kiss.

Biografio
---------

Árpád Kiss akiris diplomon pri franca kaj germana lingvoj kaj literaturoj en la *Universitato Pázmány Péter* en Budapeŝto (1932). Li doktoriĝis en 1935 el franca filologio. Li instruis en gimnazio de Balassagyarmat (1932-39) kaj en Debreceno (1939-44). En 1946 li iĝis universitata privatprofesoro. Li estis la afergvidanta direktoro de la *Országos Köznevelési Tanács* (Landa Publikeduka Konsilantaro) (1945-48), kunlaboranto de *Országos Neveléstudományi Intézet* (Landa Instituto pri Edukscienco), (1941-50). En 1951-53 oni internis lin al Kistarcsa. Ĝis 1956 li instruis kaj ekde tiam li laboris en *Pedagógiai Tudományos Intézet* (Pedagogia Scienca Instituto), ekde 1962 en ĝia postea instituto en *Országos Pedagógiai Intézet* ĝis 1976. Li estis la prezidanto de *Magyar Pedagógiai Társaság* (Hungara Pedagogia Societo) (1974-79). Li redaktis la revuon *Köznevelés* la libroserion *Köznevelés könyvtára* (1946-48); li estis redaktoro, pli poste kunlaboranto de la revuo de MTA *Magyar Pedagógia* (1961-79).

Verkoj ĉefaj
------------

* *Az új nevelés kérdései* (kun Faragó László, Bp. 1949);
* *Műveltség és iskola* (Bp. 1969);
* *A tanulás programozása* (Bp. 1973, ankaŭ en rumana lingvo);
* *Mérés, értékelés, osztályozás* (Bp. 1978).

Bibliografio
------------

* Horánszky Nándor: K. Á. irodalmi tevékenysége. Bibliográfia (In.: K. Á.: Közoktatás és neveléstudomány. Szerk. Horváth Márton, Simon Gyula, Bp. 1982);
* Szarka József K. Á. (Ped. Szle, 1979. 12. sz.);
* Zibolen Endre: K. Á. (Magy. Pedagógia, 1980. I. sz.);
* Simon Gyula: Egy igazi pedagógus életútja. K. Á. (Ped. Szle, 1986, 12. sz.).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
**Nava de Arévalo** [NAba deaREbalo] estas municipo en la nordoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. *Nava de Arévalo* estas komprenebla kiel *Altbieno de Arévalo*.

Nava de Arévalo en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.
Preĝejo de Palacios Rubios.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Nava de Arévalo, Magazos, Noharre, Palacios Rubios kaj Vinaderos, okupas totalan areon de 58,26 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 714 loĝantojn. Ĝi akiris 1 500 loĝantojn el la mezo de la 19-a jarcento al la mezo de la 20-a jarcento, sed poste ĝi perdis 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 50 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Aldeaseca, Arévalo, Langa, San Vicente de Arévalo, Pedro-Rodríguez kaj Tiñosillos.

Historio
--------

Oni trovis romiajn restaĵojn en Magazos. Palacios Rubios jam estis loĝata en la 12-a jarcento.

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La deveno de la domaro estas rilata al setlejo de kamparanoj kiuj laboris por la feŭdaj senjoroj de Arévalo. Tial Nava de Arévalo aperas en la 17-ajarcento kiel Pinar de Arévalo (Pinaro de Arévalo). El historia pasinteco restis preĝejo kun mudeĥaraj elementoj kaj baroka retablo.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761757
* VIAF: 316733423
 |
La dorsa flanko de la Granda Sigelo de Usono. La latina frazo "*Novus Ordo Seclorum*", aperanta sur la dorsa flanko de la Granda Sigelo ekde 1782 kaj sur la dorso de la usona unu-dolara monero ekde 1935, tradukiĝas al "Nova Ordo de la Epokoj" kaj aludas al la komenco de erao kie la Unuiĝintaj Ŝtatoj de Ameriko estas sendependa ŝtato; komplotmaniuloj asertas la frazo estas aludo al la "Nova Monda Ordo".
Kiel konspira teorio, la termino **Nova Monda Ordo** aludas al la apero de totalisma monda registaro. 

La komuna temo en konspiraj teorioj pri Nova Monda Ordo estas ke sekretema potenca elito kun tutmondismaj celoj estas konspiranta cele al regado de la mondo tra aŭtoritata monda registaro, kiu anstataŭos la suverenajn ŝtatoj, kaj kiu amplekse propagandas ideologion laŭ kiu la starigo de la Nova Mondordo estus la kulmino de historia progreso. Multaj influaj historiaj kaj nunaj personoj laŭ tiuj teorioj estus parto de intrigo kiu operacius tra multaj oficialaj organizaĵoj kiuj ŝajnigu ampleksan subtenon de tia tutmonda ordo, dum la faktaj paŝoj al atingo de la monda regado decidiĝus en sekretaj politikaj kunvenoj pere de malmultaj personoj.

Antaŭ la fruaj 1990-aj jaroj, la konspiro pri Nova Monda Ordo estis limigita al du usonaj Kontraŭkulturoj, ĉefe la agrese kontraŭregistara ekstrema dekstrismo kaj parto de la movado de fundamentisma kristanismo kredanta pri la apero de la Antikristo fine de la homa historio. Skeptikaj observantoj de la fenomeno kiel *Michael Barkun* kaj *Chip Berlet* notis ke la dekstremaj popolismaj konspiraj teorioj pri Nova Monda Ordo ne nur estis akceptita de maniaj serĉantoj de "oficiale subpremata sekreta scio", sed ankaŭ iĝis parto de la populara kulturo, inaŭgurante periodon fine de la 20-a kaj komence de la 21-a jarcentoj en Usono kie homoj aktive prepariĝis por apokalipsaj scenaroj kiujn homoj supozis okazi kiam finiĝas la dua jarmilo de nia erao, la 31-an de decembro 1999. Tiuj politikaj sciencistoj zorgiĝis ke popolamasa histerio povus havi detruajn efikojn en la usona politika vivo, de sentata politika fremdiĝo de multaj civitanoj de la politike rega sistemo ĝis minaco de individuisma terorismo.

Vidu ankaŭ
----------

* Bilderberg-konferenco
* Framasonismo
* Iluminatoj
* Mapo de Gomberg
**Erzsébet Rózsa** [erĵEbet rOĵa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Rózsa Erzsébet** estas hungara filozofo, filozofihistoriisto, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Novákné Rózsa Erzsébet*.

Erzsébet Rózsa naskiĝis la  19-an de decembro 1945(nun 1945-12-19) en Nádudvar.

Biografio
---------

Erzsébet Rózsa maturiĝis en gimnazio en Hajdúszoboszló en 1964, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1970. Post 2 jaroj ŝi doktoriĝis en la sama loko, poste ŝi instruis en la universitato aŭ en ties instituto ĝis la emeritiĝo en instruaj rangoj asistanto (1972-1974), lektoro (1975-1987), docento (1987-2000), institutestro (1989-1991), katedrestro (1996-), profesoro (2000-). Ŝi plurfoje instruis aŭ esploris en Germanio. Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1984, ŝi doktoriĝis (DSc) en 2000 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, ŝia habilitiĝo okazis en 1995. Ŝi naskis 2 filojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1975-2013.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Szöveggyűjtemény a hegeli Jogfilozófia tanulmányozásához* (kunredaktoro, 1985)
* *Hegel gazdaságfilozófiája* (monografio, 1993)
* *Heller Ágnes, a fronézis filozófusa.* (monografio, 1997)
* *Hegels Konzeption praktischer Individualität.* (monografio, 2007)
* *Modern Individuality in Hegel's Practical Philosophy.* (monografio, 2012)
* *Autonómia és paternalizmus. Az orvos-beteg kapcsolat etikai kérdései a modern medicinában.* (monografio, 2017)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto legebla pli malsupre
* datenoj hungare kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839964
 |


* Portalo pri Biografio
**Majno** (germane *Main* [majn]) estas la plej grava inter la dekstraj flankriveroj de Rejno. Kun longo de 524 km ĝi estas la plej longa rivero, kiu situas tute en Germanio.

Male al la plej multaj riveroj en centra Eŭropo, la Majno fluas de oriento al okcidento. Ĝi pasas tra gravaj vin-kultivejoj kaj kelkaj mezaltaj montaroj.

Majnaj "Triangulo" kaj "Kvarangulo"
-----------------------------------

Trairante tra tiuj ĉi ĝi formas du regionojn, kiuj kvazaŭ grandaj terlangoj enfermiĝas per la rivera bordo: la al nordo malfermita "Majna Triangulo" ekestas kiam en la urbo Schweinfurt la rivera vojo turniĝas suden, en Frickenhausen am Main kaj Ochsenfurt turniĝas je pli ol 300 gradoj kaj pluvojas nordokcidenten al Würzburg kaj Gemünden, kaj la same al nordo malfermita "Majna Kvarangulo" ekestas, kiam la rivero de Gemünden vojas suden al Wertheim, sekve okcidenten al Miltenberg kaj norden al Aschaffenburg, tiel ke la suda parto de la mezalta montaro Spessart enfermiĝas en la rivere bordata "Kvarangulo".

Ŝiptrafiko
----------

Inter Bamberg kaj la riverfino ekzistas ŝiptrafiko por la navigebla longo de 296 km²;, kiun subtenas 34 akvobaraĵoj kun kluzoj. Ĉe Bamberg debranĉiĝas la Rejno-Majno-Danubo-Kanalo, kiu ligas la Majnon al la Danubo (kaj tiel la Nordan Maron al la Nigra Maro).

Alfluantoj
----------

* Tauber

Vidu ankaŭ
----------

* la kategorion urboj ĉe rivero Majno

La Majno en Germanio
  

* la rivera vojo en Germaniola rivera vojo en Germanio
* en Würzburgen Würzburg
* en Offenbachen Offenbach

Eksteraj ligiloj
----------------

* Majno (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Majno (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* aktualaj retaj informoj pri la akvoniveloj de bavaraj riveroj, por averti pri eblaj inundoj (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 81176
* GND: 4037107-4
* LCCN: sh85079900
* VIAF: 256144783106384896315
* NKC: ge320124
 |
**Nacia Parko Ŭadi-El-Gamal** estas nacia parko en Egiptio. Ĝi estas areo de 7 450 kvadrataj kilometroj, inklude 4 770 kvadratajn kilometrojn de tero kaj 2 100 kvadrataj kilometroj da mara surfaco.

En la marborda areo estas koralrifoj kun 450 specioj de koralo kaj ĉirkaŭ 1200 specioj de fiŝoj. Proksimume 17% el la marvivuloj estas indiĝena de la Ruĝa maro. La parko inkludas kvin insulojn, kie la insulo Ŭadi-El-Gamal. Tiuj insuloj estas reproduktaj areoj por 13 birdospecioj, kaj la lokaj marherboj estas grava nutrofonto por la endanĝerita dugongo kaj la verda martestudo.

La interna surtera areo estas hejmo por multaj animaloj, kiel la Dorkas-gazelo kaj la Nubia ibekso.

La parko estas la loko de prahistoria roka arto, kaj de ruinoj el la Ptolemea Regno kaj Romia Imperio, kaj la monto Smaragdo estas la loko de malgrandaj ministaj komunumoj kiuj datas el la antikva Egipto.

Ŭadi-El-Gamal estas parko de 2a kategorio por IUCN, establita en 2003.

Notoj
-----

1. 1 2  Wadi el Gamaal - Hamata National Park Arkivigite je 2015-02-16 per la retarkivo Wayback Machine, Protected Planet
2. 1 2 3 4  Wadi El Gemal National Park Integrated Development Plan Arkivigite je 2018-01-05 per la retarkivo Wayback Machine, Egyptian Ministry of Environment
3. 1 2  Tamer Mahmoud.  (2010) *Desert Plants of Egypt's Wadi El Gemal National Park*. American Univ in Cairo Press, p. 6. ISBN 978-977-416-350-0.

* Kategorio Nacia Parko Ŭadi-El-Gamal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Nuntempa monumento el la detruita kupolo
La memortabulo
La **Granda Sinagogo en Bjalistoko** ĝis amasmurda detruo en 1941 estis la ĉefa, ortodoksa sinagogo de la pola urbo Bjalistoko.

Historio
--------

La sinagogo estis konstruita en la jaroj 1909-1913 laŭ projekto de Samuel J. Rabinowicz, kaj anstataŭis malnovan tiulokan sinagogon. Monon por la konstruado oni kolektis vendante koŝeran viandon kaj de privataj donacoj. Dum la 2-a mondmilito, la 27-an de junio 1941 naziaj germanaj polictrupoj bruligis la sinagogon kun ĉirkaŭ 2000 judoj malliberigitaj en ĝi.

Monumento de la Granda Sinagogo
-------------------------------

Nuntempe en la loko de la iama sinagogo troviĝas monumento farita el ĝia detruita kupolo kaj memortabulo kiu diras:

*La sankta nia belega preĝejo iĝis viktimo de fajro, la 27-an de junio 1941. Du mil judojn la germanaj murdistoj vivbruligis en ĝi.*
Preparon de la monumento kunpagis en 1995 bjalistokaj judoj elmigrintaj tutmonde kaj la urbo Bjalistoko.

La monumento troviĝas sur - malfermita junie 2008 - Itinero de Juda Heredaĵo en Bjalistoko, prilaborita de doktoriĝantoj kaj studentoj de la Universitato en Bjalistoko - volontuloj de la universitata Fondaĵo.

Arkitekturo
-----------

La masonita konstruaĵo estis planita kiel kvarangulforma. Ĝi iĝis simbola konstruaĵo de Bjalistoko, kvankam la arkitektoj opiniis, ke ĝi estas ekzemplo de kiĉo, de senstileco kaj aĉeco. La plej okulfrapa elemento estis la granda kupolo (je diametro ĉ. 10-metra) kaj du malpli grandaj novbizancaj kupoloj flankaj. Ĉiuj kupoloj estis kovritaj per lado kaj la plej granda havis 8 fenestretojn. Ĉe la supra etaĝo troviĝis novgotikaj, duonrondaj fenestroj. La virina parto estis en la etaĝa balkono je tri flankoj. La sinagogo enhavis ankaŭ orgenon kaj korusejon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Granda Sinagogo en Bjalistoko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Wielka Synagoga w Białymstoku Arkivigite je 2016-08-11 per la retarkivo Wayback Machine La Granda Sinagogo en la portalo Virtuala Ŝtetl
La **Nova Teatro** origine hungare *Új Színház* estas malgranda teatrejo en Budapeŝto, en proksimeco de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Pli frue 4 teatraj trupoj portis tiu ĉi nomon, sed ili funkciis en aliaj lokoj.

Fasado de Nova Teatro

Historio
--------

En 1903 Lajos Szalkai establis teatron, sed ne en tiu loko. La vera teatra historio komenciĝis en 1924 fare de Tamás Emőd (poeto). Inter 1937-1944 la teatrejo estis filio de Teatro Magyar. Post la 2-a mondmilito Zoltán Várkonyi fondis novan teatran trupon. Dum la socialismo plej ofte junularaj teatroj funkciis, aŭ aliaj, kiuj ofte ŝanĝiĝis (ekzemple *Teatro Művész*). En 1994 en tiu ĉi loko Gábor Székely (reĝisoro) fondis novan teatron, sed post trijara funkcio evidentiĝis, ke la teatro ne plenumis la finacan taskon. En 1998 István Márta estis nomumita la pli nova teatrestro, kiu 13 jarojn gvidis la teatron. La aktuala teatrestro estas György Dörner.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo estis konstruita en 1909. Komence ĝi estis amuzejo, kabaredo. En 1921 signifa trakonstruo okazis por iĝi teatra scenejo. En 1991 oni kreis ankaŭ apartan scenejeton.

La teatrejo havas 330 sidlokojn.

Elektitaj aktoroj
-----------------

* filio de Teatro Magyar: Jenő Törzs, Tivadar Bilicsi, Márta Fónay, Gyula Kabos, Artúr Somlay, Vera Sennyei, Margit Makay
* trupo de Várkonyi: Klári Tolnay, Iván Darvas, Sándor Pécsi, György Bárdy, Noémi Apor, Márta Fónay, Juci Komlós, Manyi Kiss, Ági Mednyánszky, Imre Ráday, Tivadar Uray, Elma Bulla
* posta periodo: Lukács Bicskey, Irén Bordán, Márta Brunner, László Csurka, János Derzsi, István Fazekas, Bernadett Gregor, Attila Kaszás (aktoro), Karina Kecskés, Gerda Pikali, Wanda Nemes

Elektitaj teatrestroj
---------------------

* Ottó Torday (1931)
* Gábor Székely (reĝisoro) (1994-1998)
* István Márta (1998-2012)
* György Dörner (2012-)

Pli gravaj teatraĵoj (elekto)
-----------------------------

* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde*
* Molière: *Don Juan*
* Ferenc Molnár: *A hattyú*
* István Csurka: *Döglött aknák*

Fontoj
------

* 
* oficiala paĝo

* Kategorio Nova Teatro (Budapeŝto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Nacia Parko Insulo Rubondo** (svahile *Hifadhi ya Taifa ya Kisiwa cha Rubondo*) estas la nura nacia parko de Tanzanio en la Lago Viktorio. Tiu insulo allogas malgrandan nombron de vizitantoj ĉiujare, ĉefe ĉasistoj, fiŝkaptistoj kaj birdemuloj.

Geografio
---------

La **Insulo Rubondo** situantas en la sudokcidenta angulo de la Lago Viktorio, Tanzanio. La insulo Rubondo estas ĉirkaŭ 150 km okcidente de Mwanza. La ĉefa insulo, Rubondo (2o 18’ S, 31o 50’ E) estas 237 km2 laŭ grando. La insulo protektas aliajn 11 insuletojn, ne multe pli granda ol 2 km2. Tiuj 10 insuloj formas la areon de la Nacia Parko Insulo Rubondo kovras areon de 456.8 km². La Lago Viktorio estas je 1,134 metroj super la marnivelo. La plej alta pinto sur Rubondo estas la Montetoj Masa plej sude, je alto de 1,486m (350m super la lagonivelo). La ĉefa insulo estas 28 km longa el nordo al sudo kaj estas 3–10 km larĝa. Rubondo estas sur faŭlto en la lago.

Faŭno
-----

Unu el ĉefaj allogaĵoj de la parko estas la ĉimpanzoj; krom tiuj oni enmetis sep aliajn speciojn en la insulon: inter kiuj la Roana antilopo (*Hippotragus equinus*) kaj la rinocero (*Diceros bicornis*) ambaŭ nuntempe formortintaj, la Sunia antilopo (*Neotragus moschatus*), elefantoj (*Loxodonta africana*), dudek ĝirafoj (*Giraffa camelopardalis*), 20 Blank-nigraj stumposimioj (*Colobus guereza*), kaj la Griza papago (*Psittacus erithacus*) konfiskitaj el kontraŭleĝa komerco; vidu ĉe .

Pli komuna indiĝena faŭno estas la simioj *Chlorocebus aethiops*, la sitatungoj (*Tragelaphus spekei*), hipopotamoj, genotoj kaj la antilopoj *Tragelaphus scriptus*.

Notoj
-----

1. 1 2  Briggs, P. (2006). *Tanzania. Bradt Travel Guide* 5a eldono. Paĝoj 231-239.

Vidu ankaŭ
----------

* Naciaj parkoj de Tanzanio
* Sovaĝbestoj de Tanzanio

Eksteraj ligiloj
----------------

La oficiala retejo de Tanzaniaj Naciaj Parkoj - Rubondo:  Arkivigite je 2012-09-29 per la retarkivo Wayback Machine

Turismo
* Tanzania Tourist Board Arkivigite je 2010-01-13 per la retarkivo Wayback Machine
* Tanzania National Parks
* Tanzania Turismo

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTanzanio Naciaj parkoj de Tanzanio |
| --- |
| Naciaj parkoj | 
* Arusha
* Gombe Stream
* Golfo Jozani Chwaka
* Katavi
* Kilimanĝaro
* Kitulo
* Lago Manyara
* Montoj Mahale
* Mikumi
* Mkomazi
* Ruaha
* Insulo Rubondo
* Saadani
* Insulo Saanane
* Serengeti
* Tarangire
* Montoj Udzungwa
* Rivero Ugalla
 |
| Rezervejoj | 
* Amani
* Biharamulo
* Grumeti
* Mpanga-Kipengere
* Ngorongoro
* Rungwa
* Selous
* Uwanda
 |
| Mar -parkoj kaj -rezervejoj | 
* Daresalamo
	+ Bongoyo
	+ Mbudya
	+ Pangavini
	+ Fungu Yasini
* Insulo Mafia
* Insulo Maziwi
* Marparko Mnazi Bay Ruvuma Estuaro
 |

 |
La **Nacia Partio** (en Afrikansa: *Nasionale Party*) estis politika partio en Sudafriko fondita en 1915 kaj unuafoje alveninte kiel reganta partio de la lando en 1924. Ĝi estis en opozicio dum la Dua Mondmilito sed revenis al la povo kaj estis denove en regado el la 4a de Junio 1948 ĝis la 9a de Majo 1994. Dum tiu epoko, ĝi amplikis sian politikon de rasa apartismo, konata kiel 'apartheid'. Membroj de la Nacia Partio estis foje konataj kiel Naciistoj aŭ *Nats*. La politikoj de la partio inkludis la plenumadon de apartismo, la establadon de respubliko, kaj la helpon de Afrikanera kulturo (vidu artikolon pri la Afrikansa lingvo.

Dum la 1980-aj jaroj, grandaj frakcioj de la partia subtena bazo abandonis ĝin por iri al la Konservisma Partio, malfeliĉaj pro la partia laŭgrada malmuntado de la apartisma sistemo. Post 1990, la NP malfermis sian membrecon al ĉiuj rasgrupoj kaj rekonstruiĝis kiel ne-rasa, konservisma politika forto. Ĝi partoprenis en la Registaro de Nacia Unueco inter 1994 kaj 1996.

Kiel klopodo distancigi sin el sia pasinteco, la partio estis renomita kiel *Nova Nacia Partio* en 1997. Tiu klopodo estis ege malsukcesa kaj la nova partio estis malmultita en 2005.

Vidu ankaŭ
----------

* Naciismo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 582869
* LCCN: n82115566
* VIAF: 151866510
 |
**Nacia identeco** estas individua sento de identeco kaj de aparteno je ŝtato aŭ nacio, sento dividata kun grupo da homoj, senrigarde de la persona stato de civitaneco.

Nacia identeco ne estas denaska trajto; pluraj studoj montris ke la nacia identeco de persono estas rekta rezulto de la ĉeesto de komunaj, grupidentigaj elementoj en la ĉiutaga vivo: naciaj simboloj kaj koloroj, lingvo, aludoj kaj memorigoj pri la nacia historio kaj pri nacia konscio, kulturaj elementoj kiel muziko, kuirarto, literaturo aŭ teatro, kaj amaskomunikiloj kiel radiofonio, televido, gazetaro aŭ grupidentigaj interretaj servoj.

La nacia identeco de multaj ŝtatanoj aŭ nacianoj tendencas fortiĝi se la ŝtato aŭ la nacio estas minacata milite. La senco aparteni al la nacio pliklariĝas kiam individuoj serĉas grupiĝon kun samnacianoj por protekti sin kaj lukti kontraŭ la komuna minaco.

Estas kazoj kiam nacia identeco kolizias kun la persona civitana identeco: ekzemple, multaj israelaj araboj identigas sin kun araba aŭ palestina identeco, dum formale ili estas civitanoj de la ŝtato Israelo kiu estas en konflikta stato kun la Palestina Aŭtonomio kaj multaj arabaj ŝtatoj. La civitanoj de Tajvano ankaŭ havas identecan krizon: la personaj identigiloj kaj pasportoj nomas la hejmlandon "Respubliko de Ĉinio", sed pro la jardeka minaco de la Popola Respubliko de Ĉinio aŭ Kontinenta Ĉinio kontraŭ la insulo de Tajvano, signifa parto de la insulanoj pli identigas sin "tajvananoj" ol "ĉinoj". 

Krome kompreneble estas nemalmultaj kazoj en kiuj la nacia identeco de socia grupo estas subpremata fare de la registaro de la ŝtato en kiu la grupo vivas. Konata ekzemplo estis en Hispanio sub la aŭtoritata diktatoreco de Francisco Franco (1939-1975) kiu nuligis la oficialan rekonon de la eŭska, galega kaj kataluna lingvoj unuafoje en la historio de Hispanio, kaj deklaris la hispanan sola permesata lingvo de ŝtataj aferoj kaj de edukado, kvankam milionoj de la ŝtataj civitantoj parolis aliajn lingvojn.

Pozitiva esprimiĝo de nacia identeco estas patriotismo, dum negativa esprimiĝo nomatas ŝovinismo.

Eksteraj ligiloj
----------------

Nacia Identeco, Kontakto, 2016:5

Referencoj
----------
**Nacia monumento Muir Woods** estas naturprotektejo en la usona kantono Marin ĉ. 15 km norde de San Francisko en la usona federacia ŝtato Kalifornio. Tiuj naciaj monumentoj en Usono protektas la lastajn arbogigantojn de sekvojoj (*Sequoia sempervirens*), nome la plej altaj arbospecioj de la mondo. La protektejo estis fondita en 1908 fare de prezidanto Theodore Roosevelt, post kiam la deputito de la kongreso de Usono William Kent kaj sia edzino el privataj rimedoj aĉetis 120 ha kaj transdonis la terenon al la federacia registraro. Laŭ la deziro de la fondinto la tereno ricevis la nomon laŭ la naturesploristo kaj naturprotekanto John Muir.

sekvojo

Priskribo
---------

La arbara regiono situas ĉe malgranda rojo ĉe la deklivoj de la monto Tamalpais. Ĝi estas ŝatata regiona ripoza regiono por la loĝantoj de la regiono San Francisko. Ĝi estis pligrandigita al hodiaŭ ĉ. 2,2 km².

La ĉefa allogaĵo estas grandaj sekvojoj. La plej altaj ekzempleroj estas 79 m altaj. La sekvojoj povas atingi 500 ĝis 800 jaraĝon. En la ombro de la altaj arboj kreskas la kalifornia laŭro (*Umbellularia californica*), la oregona acero (*Acer macrophyllum*) kaj *Lithocarpus densiflorus*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia monumento Muir Woods en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Westküste USA: Muir Woods Ausführliche Informationen und viele Fotos aus dem Park
La naĥ-dagestanaj lingvoj:  

flav-bruna: naĥa  

verda: avar-andieca kaj cezeca  

blua: dargva  

bluega: laka  

flav-verda: lezgeca kaj ĥinaluga  

(ruĝe: la abĥaz-adigea lingvaro)
La **naĥ-dagestanaj**, **kaspiaj**, aŭ **nordorient-kaŭkazaj lingvoj** estas lingva familio de du-tri milionoj da parolantoj kiuj hejmiĝas en orienta Kaŭkazio, ĉefe en la rusaj republikoj de Inguŝio, Ĉeĉenio, kaj Dagestano, iom en Azerbajĝano.

La eroj de la naĥ-dagestana lingvofamilio estas sep:

* La naĥa lingvaro, kun la ĉeĉena k inguŝa lingvoj
* La avar-andieca lingvaro: tio estas, la avara lingvo k la andieca lingvaro, tiu ĉi kun la andia lingvo
* La cezeca lingvaro *(dideca),* kun la ceza lingvo *(dida)*, la beĵta lingvo, la hunziba lingvo kaj la hinuĥa lingvo
* La dargva lingvo (aŭ lingvoj)
* La laka lingvo
* La ĥinaluga lingvo
* La lezgeca lingvaro, kun la lezga, tabasara, kaj agula lingvoj

Iuj lingvistoj proponas parencecon inter tiuj lingvaroj kaj la ĉerkesa lingvaro, aŭ kaj la huria kaj urarta lingvoj de antikva Anatolio, sed tiu rilato ankoraŭ ne estas montrita konvinke.

* Kategorio Naĥ-dagestana lingvaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |
| --- |
| BIBLIAJ MINORAJ PROFETOJ |
| *"Naĥum"* |
| Ortodoksa ikono de la 18-a jarcento. |
| epoko = **7-a jarcento a.K.** |
| morto = **7-a jarcento a.K.** |
| nacio = **hebrea travivinta en la regno de Judujo** |
| kulto = **venerata kiel sanktulo ĉe la Katolika Eklezio kiu lin liturgie honoras la 1-an de decembro,, kaj ĉiuj eklezioj konfesantaj la komunecon kun la sanktuloj** |

**Naĥum** (hebree: נַחוּם) estas unu el la 12 minoraj profetoj: lia nomo signifas *"konsolita de Javeo"*.

La urbeto en kiu li naskiĝis, hodiaŭ nekonata, estis certe en Judujo. Oni scias ke li estis atestanto de la falo de Ninivo, la asiria urbo kiu alrigardas la riveron Tigriso kaj kiu, laŭ la Biblio, en 612 a.K. estis detruita. Naĥum estis samtempulo de Joŝija reĝo de Judujo ekde 640 a.K. ĝis 609 a.K. Dum lia predikado okazis certe ekde 662 ĝia 612.

Li verkis la libron de Naĥum kiun la hebrea kaj kristana biblioj akceptas kiel kanonikan.

Profeta Naĥum, de skulptisto Aleijadinho, Congonhas, Minas-Ĝerajso, 19. jc.
La Katolika Eklezio (1-a de decembro) kune kun la eklezioj kiuj konfesas la komunecon kun la sanktuloj lin honoras kiel sanktulon.

Aliaj projektoj
---------------

KOMUNA: Itallingve

Vidu ankaŭ
----------

* Malaĥi
* Ĥagaj
* Zeĥarja
* Ĥabakuk
* Cefanja

Fontoj
------

* Biblio
	+ Katolikaj enciklopedioj:
	+ Enciclopedia\_Cattolica
	+ Cathopedia:Voci\_indispensabili
	+ Catholic\_Encyclopedia

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 497988
* GND: 118785583
* LCCN: n2009012244
* VIAF: 47558020 316444044, 47558020
 |
**Novellaco** estas senhoma vilaĝeto, apud la ŝoseo inter Sos del Rey Católico kaj *Castiliscar*. Ĝi apartenas al municipo Sos del Rey Católico, en la komarko Cinco Villas, de provinco Zaragozo en la historia hispana regiono Aragono.

Geografio
---------

*Novellaco* estas vilaĝeto situanta sude de la municipo Sos del Rey Católico, al kiu ĝi apartenas, situanta je 827 m sur la marnivelo, en eta valo apud la rivereto "Castiliscar" kaj limanta al la municipo *Uncastillo*. 

Por atingi la vilaĝon *Novellaco*, ekde la urbo Sos del Rey Católico oni devas preni la vojon al *Castiliscar*, kaj kiam oni finas malsupreniri la montopasejon de *Sos*, oni trovas la neloĝatan vilaĝon. La vilaĝo Novellaco havis dek domojn kun loĝantaj familioj meze de la 19-a jarcento.

Loknomo
-------

La loknomo *Novellaco* ŝajnas de gaŭla origino, pro la gaŭla koloniigo post la romia okupado, do ĝi havas sian originon inter la 2-a kaj 3-a jarcentoj. La loknomo indikas la nomon de la posedanto de la tero: Novellus aŭ Novellius.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio, kiun oni havas pri la loko, devenas el 1442, en kiu la magistroj de Sos vendis la *Val de Novellaco* al Sancho de Ezcarroz, loĝanto de *Ezcarroz*, por ke li metu tien tricent bovinojn. 

Ĝia nomo denove aperas en alia dokumento de la sama jaro, kaj denove en pli posta el 1851, kaj ĉiam sub la nomo de *Val de Novellaco*, kiel registrite de Madoz en sia geografia vortaro de 1848, en kiu li aldonis, ke la loko estis formita por 10 domoj kun ĉio necesa por agrikultura laboro kaj bona kamparo, kiu estas akvumata per rivereto kaj produktas tritikon, vinon, oleon kaj legomojn.

La vilaĝo kreskiĝis, iom post iom, danke al loĝantoj devenantaj de Sos, por eltiri la plej grandan parton de siaj teroj; tiel, en 1910 la censo indikis ke ekzistis 25 loĝantoj, pliiĝante en la sekva jardeko al 32 loĝantoj, 39 animoj en 1930 kaj atingante popolnombradon de ĝis 63 loĝantoj en 1940, ĉiuj el ili dediĉitaj al agrikultura kaj brutlaboro. Novellaco havis nek lernejon nek preĝejon, do la infanoj de la vilaĝo devis piediri al la lernejo de la vilaĝo *Barués*, kie ankaŭ estis la plej proksima preĝejo.

Ekde 1940, la elmigrado malpliigis la nombron da loĝantoj de Novellaco, ĝis ili ĉiuj foriris, forlasante siajn domojn kaj agrikulturajn konstruaĵojn, kaj kiam la jaroj pasis, kelkaj konstruaĵoj kolapsis. Nuntempe, kvankam ne estas registrita loĝanto, ekzistas kamparanoj, kiuj post restarigo de siaj malnovaj domoj, kortoj kaj staloj, prizorgas kaj kultivas sian proksiman teron.

Vidu ankaŭ
----------

* Aragona regioneto Cinco Villas.

Referencoj
----------

1. ↑
2. 1 2 3
3. 1 2

Eksteraj ligiloj
----------------


* Novellaco.
* Val de Novellaco.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 806246
 |
La **naŭa krucmilito** estas ofte konsiderata kiel parto de la oka krucmilito. La princo Eduardo de Anglio, kiu estos poste Eduardo la 1-a de Anglio, unuiĝis al la krucmilito de Ludoviko la 9-a de Francio kontraŭ Tunizo, sed li alvenis al la franca kampadejo post la morto de la reĝo. Pasigante la vintron en Sicilio, li decidis pluigi la krucmiliton kaj komandis siajn sekvantojnn inter mil kaj du mil, ĝis Akko, kien li alvenis la 9an de Majo 1271. Akompanis lin ankaŭ malgranda roto de bretonoj kaj aliaj de flandroj, estritaj de la episkopo de Lieĝo, kiu abandonos la kampanjon en vintro antaŭ la novaĵo de lia elekto kiel nova papo (nome Gregorio la 10-a). Kiam li klopodos alvoki novan krucmiliton, tio malsukcesos.

Preparo
-------

La 24-an de junio Eduardo faris krucmilitan ĵuron, kune kun sia frato Edmundo Crouchback kaj Henriko de Almain. Ludoviko la 11-a (Francio) pruntis pli ol 17 mil pundoj por pagi la kostojn, sed tio ne sufiĉis, kaj necesis persvadi la anglan parlamenton konsenti al speciala imposto. La 20-an de aŭgusto 1270 Eduardo ekvelis, akompanate de sia edzino Eleanora, kun iom malpli ol mil batalistoj, inter kiuj estis ĉirkaŭ 225 kavaliroj, por partopreni la okan krucmiliton. Li iris tra Kipro al Akko, kiu estis la centro de la sola restanta kristana regno en la Sankta Lando. Tie aliĝis al li Bohemundo la 6-a de Antioĥio kaj Hugo la 3-a de Kipro.

Disvolvigo
----------

En Akko Eduardo konstatis, ke la fortoj kiujn li planis ricevi kiel helpo al la milito ne estis disponeblaj. Genovanoj kaj venecianoj trankvile komercis kun la sultano, do ili ne kunlaboros. Same la fortoj de la mongola Ilĥanlando militis en Turkestano. Finfine venis la mongoloj kiuj venkis en Alepo. Reage Bajbarso arigis armeon en Damaskokaj forpelis la mongolojn norden. Dume Eduardo klopodis avanci suden, sed malsukcese. Finfine en 1272 estis subskribita pactraktato.

Dum la batalado li grave vundiĝis kaj li malsanis multajn monatojn. Laŭ alia versio, Bajbarso komprenis, ke Eduardo intencis reveni al militado kaj ordonis al nizarianoj (haŝiŝidoj) murdi lin; tiukadre iu venene ponardis Eduardon, pro kio li tiom malsanis. En Akko Eleanora naskis filinon, kiu tial nomiĝis Johana de Akko. La 24-an de septembro 1272 li kaj Eleanora velis de Akko al Sicilio. Tie tiun decembron li informiĝis, ke Henriko la 3-a estis mortinta la antaŭan monaton kaj tial Eduardo reĝiĝis.

Vidu ankaŭ
----------

* Krucmilitoj

Notoj
-----

1. ↑   Runciman, 1994, p. 282.
2. ↑   Runciman, 1994, p. 279.
3. ↑   Runciman, 1994, p. 280.

Bibliografio
------------

* Runciman, Steven (1994). A history of the Crusades, volume III : the kingdom of Acre and the later Crusades. Folio Society. p. 448. OCLC 933889320.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 793011
* NKC: ph779434
 |
**"Ne aĉetu rusiajn varojn!"** (ukraine: «Не купуй російське!») aŭ **«bojkotu rusiajn varojn!"** (ukraine: «Бойкотуй російське!») estas neperforta kampanjo de rezistado por bojkoti rusian komercon en Ukrainio. La protesto komenciĝis la 14an de aŭgusto de 2013 kiel reago al komerca embargo de la Rusa Federacio kontraŭ Ukrainio. Ĝi estis organizita de Vidsiĉ per sociaj amaskomunikiloj. La kampanjo ekspansiiĝis al amasa dissendo de flugfolioj, afiŝoj, kaj glumarkoj en ĉirkaŭ 45 urboj kaj vilaĝoj. Ĝi fadis de la komenco de la Euromaidanaj manifestacioj en novembro de 2013, sed estis renovigita en la 2a de marto de 2014, dum la Krimea krizo kaj la rusa milita interveno en Ukrainio.

* Kievo, 22.08.2013Kievo, 22.08.2013
* Kievo, 15.03.2014Kievo, 15.03.2014
* Lvivo, 04.04.2014Lvivo, 04.04.2014
* Kievo, 29.05.2014Kievo, 29.05.2014
* 22.06.201422.06.2014

Eksteraj ligiloj
----------------

* Russia, hands off Ukraine. Oficiala paĝo de la kampanjo en Facebook, lanĉita la 2-an de marto 2014 (angle).
* Дамо відсіч зазіханням Росії на Україну. Oficiala paĝo de la kampanjo en Facebook.
* Дамо відсіч зазіханням Росії на Україну!. Oficiala paĝo de la kampanjo en VKontakte.
* Бойкот російського кіно. Oficiala paĝo de la kampanjo de bojkoto de rusaj[*Dubinda teksto*] filmoj en Facebook.
* НЕТ русским товарам Arkivigite je 2014-10-06 per la retarkivo Wayback Machine. Retejo de aktivuloj (ruse).
Detalo de la monumento al la Hispana konstitucio de 1812 en Kadizo, nome la unua de Hispanio, reprezentanta la koncepton de *nacia suvereneco*.
La **nacia suvereneco** estas koncepto kiu havigas la tutan povon de la nacio (respektive de la ŝtato) al la civitanoj. Tiuj konstatas en la konstitucio, ke ili cedas la povon al la ŝtato. Tial la ŝtatestro iĝas simpla ideologia reprezentanto aperinta el la politika teorio liberala, kiu povas esti datita el Locke kaj Montesquieu (fine de la 17-a jarcento en Anglio, 18-a jarcento en Francio). Laŭ ĝi la suvereneco apartenas al la nacio, nome abstrakta ka unika ento, ligita normale al fizika geografia spaco, al kiu apartenas la civitanoj kaj nuntempaj kaj pasintaj kaj estontaj, kaj estas difinita kiel supera al la individuoj kiuj komponas ĝin. La sama koncepto de *civitano* (subjekto de rajtoj, egalrajta al la ceteraj membroj de la nacio, kaj ne "subuloj" aŭ pasiva objekto de aparteno ak politika ento trudita al tiu) estas asocia al la principo de nacia suvereneco. En la klasika teorio, la *nacia suvereneco* estas komprenata kiel reprezenta politika reĝimo, ĉar la nacio mem ne povas regadi sin mem rekte (eĉ ne en la sistemoj de rekta demokratio, pro la maleblo kunigi fakte la "tutan nacion"). La simpla majoritato de la popolo (koncepto same svaga, sed pli egalvalora al la aro de la loĝantoj de nacio) ne estas necese la volo de la nacio, se tiu estas supera al la individuaj civitanoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Franca nacio
* Hispana naciismo
* Hispana popolo
* Kulturo
* Lando
* Naciismo
* Nacio
* Popola suvereneco
* Popolo
* Suvereneco


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 743192
 |
Otomana Sultano Selim la 3-a, kiu plenumis la reformojn.
***Nizam-i Cedid*** aŭ ***Nizam-ı Cedid*** (en Otomana turka: نظام جديد, latinigite: Niẓām-ı Cedīd, laŭvorte  'nova ordo') estis serio de reformoj plenumitaj de la Otomana Sultano Selim la 3-a dum la fino de la 18-a kaj komenco de la 19-a jarcentoj cele al kongruigo militiste kaj politike kun la okcidentaj potencoj. La reĝimo nomita de "Nova Ordo" estis lanĉita de Selim la 3-a kaj koalicion de reformistoj. Ties unuarangaj celoj estis la kreado de profesia armeo kun eŭropaj modeloj, privata trezoro por financi militekspezojn kaj aliaj administraciaj reformoj. La epoko de la Nova Ordo estas konsiderata ĝenerale kiel daŭra el 1789 ĝis 1807, kiam Selim la 3-a estis elpostenigita pere de puĉo fare de Janiĉaroj.

Kvankam la termino "Nova Ordo" ĝenerale referencas al ĉiuj el la reformoj de Selim la 3-a, la nomo estis uzata nuntempe por referenci nur al la centra plinovigo de la reformo: nome Novorda Armeo. Tiu armeo estis tre malsukcesa en sia epoko, sed estis grava paŝo en la stadioj de la Otomanaj klopodoj de reformo.

La deziro de Selim la 3-a por armeo bezonis gravajn ŝanĝojn en la burokratio kaj strukturo de la Otomana Imperio kaj profundan reorganizon de la tiutempa Otomana politiko. La Nova Ordo, laŭ la historiisto Stanford Shaw, montris profundan ŝanĝon en la Otomana pensaro pri kiel fronti al Okcidento. Tial, Otomanoj planis venki super Okcidento revenante al glora tagoj de la 16-a jarcento, sed la reformoj *Nizam-i Djedid* baziĝis sur la ideo ke la okcidentaj ideoj kaj procezoj estis adoptotaj por restarigi la Otomanan tutmondan prestiĝon.

Notoj
-----

1. ↑   Shaw 1965, p. 292.

Bibliografio
------------

* Anscombe, Fred. "The Age of Ottoman Reform". *Past and Present*. 208.
* Hanioğlu, M. Sükrü (2008). *A Brief History of the Late Ottoman Empire*. Princeton University Press.
* Finkel, Caroline (2005). *Osman's Dream*. Basic Books. pp. Ch. 11.
* Shaw, Stanford J (1965). "The Origins of Ottoman Military Reform: The Nizam-I Cedid Army of Sultan Selim III" (PDF). *The Journal of Modern History*. 37 (3): 291–306. doi:10.1086/600691. JSTOR 1875404. S2CID 145786017.
* Ustun, Kadir. "The New Order and Its Enemies: Opposition to Military Reform in the Ottoman Empire, 1789-1807" (PhD Diss. Columbia University, 2013) rete.
* Yaycioglu, Ali (2016). *Partners of the empire: The crisis of the Ottoman order in the age of revolutions*. Stanford University Press.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 750593
 |
**Nea Salamis Famagusta FC** aŭ **Nea Salamina Famagusta FC** (greke: *Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου*) estas profesia futbala klubo bazita en Famagusta, Kipro. Ĝi estas estinta rifuĝinta klubo ekde la 1974-a Turka invado de Kipro, kiam Turkio ekokupis la nordan parton de la insulo. La klubo estas portempe bazita en Larnaka.

La plej atentindaj elfaraĵoj de Nea Salamina estis ĝiaj venkoj en la Cypriot Cup (esperante: *Kipra Pokalo*) kaj la Cypriot Super Cup (esperante: *Kipra Supera Pokalo*) en 1990. Ĝia plej alta finiĝo en la Kipra Unua Fako estas la tria rango. La ludistaro partoprenis unuafoje en Eŭropea konkurso en 1990 ĉe la UEFA-pokalo de pokalvenkintoj, kaj ludis en la 1995-a, 1997-a kaj 2000-a UEFA Intertotaj Pokaloj. La ludistaro estas parto de la sporta klubo Nea Salamina Famagusta, kiu fondiĝis en 1948; la estra klubo ankaŭ enludigas viran flugpilkadan ludistaron. La klubo nomiĝis laŭ la antikva urbo de Kipro, Salamis aŭ Salamina, kiu situas apud moderna Famagusta ("Nea" signifas "nova" en la greka lingvo).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo greke
* Nea Salamina ĉe Twitter
* Salamina Nea Salamina Famagusta FC ĉe YouTube

* Kategorio Nea Salamina Famagusta FC en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Novi Banovci,** serbe **Нови Бановци** estas granda setlejo aŭ vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova. Novi kaj Нови signifas: nova.

Loko de la municipo en Serbio
Mapo pri municipo Ruma
Preĝejo de Novi Banovci

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 9  km²
* Koordinatoj: 44°57′10″N 20°16'33″E
* Supermara alteco: 86 m
* Loĝantaro: 9358 en 2002
* Poŝtkodo: 22304, 22305
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

Geografio
---------

Novi Banovci situas laŭ dekstra bordo de Danubo, laŭ flankovojoj kontaktiĝanta kun Stari Banovci.

Historio
--------

Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En la 1980-aj jaroj nova kvartalo konstruiĝis. En 2002 loĝis en Novi Banovci 8116 serboj (87 %), 331 kroatoj, 176 jugoslavianoj kaj aliaj.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Novi Banovci

* Kategorio Novi Banovci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jakob Pontusson De la Gardie** (naskiĝinta la 20-an de junio 1583 en Talino, mortinta la 12-an de aŭgusto 1652 en Stokholmo) estis sveda grafo, armea komandanto, ŝtatisto kaj marŝalo.

La gepatroj de De la Gardie estis Pontus la 1-a De la Gardie kaj Sofia Johansdotter Gyllenhielm, kiu estis filino de reĝo Johano la 3-a kaj lia amantino Karin Hansdotter. Sofio mortis en Talino naskante sian filon Jakob en 1583, kaj Pontus dronis en la rivero Narva kelkajn jarojn poste. Orfigita Jakob de la Gardie estis sendita al la grandbieno Vääks en Kangasa por esti prizorgita fare de lia avino. Jakob estis edziĝinta al Ebba Brahe, kun kiu li havis plurajn infanojn. La plej famaj el iliaj infanoj estis Axel Julius De la Gardie kaj Magnus Gabriel De la Gardie.

De la Gardie deĵoris en la armeo de Maŭrico de Oranĝo en Nederlando en 1606-1608. Li respondecis pri la enkonduko de nederlandaj taktikoj en la armeo de reĝo Karlo la 9-a de Svedio. Komence la projekto malsukcesis kaj la rezulto estis la katastrofo de la Batalo de Kirkholm en 1605. Poste De la Gardie estis pli sukcesa kaj la svedoj uzis la taktikon sukcese.

De la Gardie gvidis la svedan armeon en la rusa kampanjo en 1608-1613. Li provis apogi la aliancon de la rusia caro Bazilo la 4-a Ŝujskij kun Svedio kontraŭ Pollando-Litovio kaj alia Falsa Demetrio atakante Moskvon de Novgorod en 1610. Survoje, la fortoj de De la Gardie, konsistantaj plejparte el finnoj, ĉesigis la sieĝon de la Troitse-Sergijeva Lavra kaj tiam okupis Moskvon. En la sama jaro, aliflanke, la pola-litovoj venkis la fortojn de De la Gardie kaj la rusojn proksime de Smolensk en la Batalo de Kluŝino.

* Kategorio Jakob De la Gardie en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Nacia Ĝardeno** (greke *Εθνικός Κήπος*) (iam Reĝa Ĝardeno) estas publika parko de 15.5 hektaroj en la centro de la Grekia ĉefurbo, Ateno.

La **Nacia Ĝardeno** en centra Ateno, komisiita de Amalia de Oldenburgo, nome unua reĝino de moderna Grekio, kiel edzino de Otto la 1-a.
Ĝi situas rekte malantaŭ la konstruaĵo de la Greka Parlamento (nome la Malnova Palaco) kaj pluas suden al la areo kie estas la Zapejo, el la Panatena Stadiono aŭ Kalimarmaro Olimpia Stadiono de la Olimpiko de 1896. La Ĝardeno enhavas ankaŭ kelkajn antikvajn ruinojn, timpanojn kaj korintiajn kapitelojn de kolonoj, mozaikojn, kaj aliajn restaĵojn. Ĉe la sudorienta falnko estas la bustoj de Ioannis Kapodistrias, nome unua guberniestro de Grekio, kaj de la grekofilo Jean-Gabriel Eynard. Ĉe la suda flanko estas la bustoj de famaj grekaj poetoj Dionisios Solomos, aŭtoro de la Greka Nacia Himno, kaj de Aristotelis Valaoritis.

37° 58′ 27″ N 23° 44′ 18″ O﻿ / ﻿37.97417 °N, 23.73833 °O﻿ / 37.97417; 23.73833 (mapo)

Referencoj
----------

1. ↑   "The National Garden". Athens Info Guide , 2004-2009.  Alirita la 3an de Junio 2017.
2. ↑   "The National Garden, Zappion, Panathenaic Stadium and the Temple of Olympian Zeus". Athens Survival Guide.  Alirita la 3an de Junio 2017.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia Ĝardeno (Ateno) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Atena Urbogvidilo.
Oh My Girl
**Oh My Girl** (hangule: 오마이걸; stiligita en ĉiuj ĉapoj aŭ **OMG**) estas sudkorea knabingrupo formita fare de WM Entertainment. La grupo estas kunmetita de ses membroj: **Hyojung**, **Mimi**, **YooA**, **Seunghee**, **Yubin** kaj **Arin**. Origine ok-peca grupo, **JinE** forlasis la grupon en oktobro 2017 pro sanproblemoj, kaj **Jiho** foriris en majo 2022. Oh My Girl debutis la 20-an de aprilo 2015, kun eponima muzikalbumeto.

Oh My Girl estis diskonigita kiel la fratingrupo de etikedo-kungrupo B1A4. La 26-an de marto 2015, gustumaĵbildoj de la ok membroj estis publikigitaj same kiel iliaj konceptbildoj. La 20-an de April, la grupo publikigis sian unuan muzikalbumeto, *Oh My Girl*, kiu inkludis la unuopaĵon "Cupid". Ili okazigis sian debutekspoziciaĵon la saman tagon. Ili unue prezentis la unuopaĵon sur *The Show* de SBS MTV la 21-an de aprilo.

La 21-an de junio, la grupo sciigis ke ili nuntempe preparas novan albumon. Ilia dua EP, *Closer*, estis publikigita la 8-an de oktobro La unuopaĵo de la sama nomo estis prezentita sur *M Countdown* de Mnet la 7-an de oktobro.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828872
* VIAF: 167150468201304170853
* ISNI: 0000 0004 6099 2726
* MBA: 58dccd50-1dcf-4674-8ba6-31058695d24d
 |
**Ohain**, prononco [ɔ.ɛ̃] (Pri tiu ĉi sono aŭskulti), estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 1 184 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Ohain.Blazono de Ohain.

Geografio
---------

Ohain estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Fourmies. Ĝi situas en la norda parto de natura regiono nomita *Thiérache*, inter la landlimo de Belgio kaj la departemento Aisne.

La vilaĝo Ohain troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Ohain etendiĝas sur 11,88 km².

Vidindaĵoj
----------

La preĝejo Saint-Martin entenas belan orgenon "Delmotte" de la jaro 1885.

Administrado
------------

Ohain apartenas al la kantono de Trélon, kies ĉefurbo estas Trélon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Trélon

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Ohain
Transkarpata provinco en Ukrainio

Bazaj informoj
--------------

**Niĵni Remeti,** ukraine **Нижні Ремети,** hungare **Alsóremete,** estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove. Niĵni kaj alsó signifas: suba, remete signifas ermito. Ankoraŭ unu setlejo apartenas al la municipo.

* Areo: 2  km²
* Alto super marnivelo: 120 m
* Loĝantaro: 860
* Poŝtkodo: 90241
* Telefonprefikso: 3141
* Aŭtokodo:

Situo
-----

Niĵni Remeti situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ fervojo Berehove-Svaljava.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1329 pri monaĥejo. En la 18-a jarcento biencentro de familio Schönborn (ŝonborn) faris la prosperadon. Ĝis 1920 Alsóremete apartenis al Bereg, al distrikto de Beregszász, poste al Ĉeĥoslovakio. Alsóremete rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 la komunumo apartenis al Sovetunio (tiam ŝtata bieno funkciis), fine ekde 1991 al Ukrainio. Nun loĝas en Niĵni Remeti ukrainoj, rutenoj kaj ciganoj.

* Kategorio Niĵni Remeti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Nebersdorf,** kroate **Šuševo,** hungare **Ligvánd** estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Großwarasdorf.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso: 02614
* Poŝtkodo: 7304
* Aŭtokodo: OP
* 47° 30′ 45″ N 16° 34′ 15″ O﻿ / ﻿47.51250 °N, 16.57083 °O﻿ / 47.51250; 16.57083 (mapo)Koordinatoj: 47° 30′ 45″ N 16° 34′ 15″ O﻿ / ﻿47.51250 °N, 16.57083 °O﻿ / 47.51250; 16.57083 (mapo)

Situo
-----

Oberpullendorf troviĝas je 5 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1225 en latina formo *"Villa Nygvan"*. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la vilaĝon, poste kroatoj refondis ĝin. En 1910 vivis tie 1003 homoj, (869 kroatoj, 79 hungaroj). Ĝis 1921 Ligvánd apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto Felsőpulya, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Germanio).

Vidindaĵoj
----------

* klasikisma kastelo kun parko de familio Niczky [nicki] el la 1770-aj jaroj
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj de 1670, en 1881 trakonstruita

* Kategorio Nebersdorf en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)