recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Manzanal de los Infantes** estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio. *Manzanal de los Infantes* estas etimologie tradukebla al *Pomarbaro de la Infantoj*, nome aludo al fruktodona arbo, kiu nomas ankaŭ la samzonan Manzanal de Arriba.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Donadillo, Dornillas, Lanseros, Manzanal de los Infantes, Otero de Centenos, Sejas de Sanabria, okupas totalan areon de 64,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 125 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 96 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.

Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755093
 |
| Matematikaj funkcioj |
| --- |
| fonta aro, cela aro • bildo, malbildo • bildaro, argumentaro |
| Fundamentaj funkcioj |
| **Algebraj funkcioj**:  konstanta • lineara • kvadrata • polinoma • racionala • Transformo de Möbius 

---

 **Aliaj funkcioj**: trigonometriaj • inversa trigonometria • hiperbola • eksponenta • logaritma • potenca |
| Specialaj funkcioj |
| erara • β • Γ • ζ • η • W de Lambert • de Bessel |
| Nombroteoriaj funkcioj: |
| τ • σ • de Möbius • φ • π • λ |
| Ecoj: |
| totaleco kaj parteco • pareco kaj malpareco • monotoneco • bariteco • periodeco • disĵeteco • surĵeteco • dissurĵeteco 

---

 kontinueco • derivaĵeco • integralebleco |

Matematika funkcio estas **disĵeto** (aŭ, paŭsante internacie rekoneblan gentalingvan formon, **injekcio**, **enĵeto** aŭ eĉ **enjekcio**), se ĝi atingas ĉiun valoron maksimume solfoje. Tio signifas, ke neniu elemento en ĝia bildaro (valoraro) estas bildo (valoro) de pli ol unu argumento. Alivorte, disaj argumentoj havas disajn bildojn (neniuj «kungluiĝas»).

Disĵeta funkcio ne nepre estas ĉie difinita.

Formala difino
--------------

Estu {\displaystyle X} kaj {\displaystyle Y} aroj, kaj {\displaystyle f:X\to Y} funkcio de {\displaystyle X} al {\displaystyle Y}.

{\displaystyle f} estas **disĵeto**, se por ĉiu {\displaystyle y} el {\displaystyle Y} ekzistas ne pli ol unu tia {\displaystyle x} el {\displaystyle X} ke {\displaystyle f(x)=y}.
{\displaystyle \forall \_{x\_{1},x\_{2}\in X}\;x\_{1}\neq x\_{2}\implies f(x\_{1})\neq f(x\_{2})}.

Ekvivalenta difino
------------------

{\displaystyle f} nomiĝas **disĵeto**, se por ĉiuj {\displaystyle x\_{1}}, {\displaystyle x\_{2}} el {\displaystyle X} kaj {\displaystyle y} el {\displaystyle Y} validas: se {\displaystyle f(x\_{1})=y} kaj {\displaystyle f(x\_{2})=y}, tiam {\displaystyle x\_{1}=x\_{2}}.
{\displaystyle \forall \_{x\_{1},x\_{2}\in X}\;f(x\_{1})=f(x\_{2})\implies x\_{1}=x\_{2}}.
* Funkcio disĵeta (sed ne surĵeta).Funkcio disĵeta (sed ne surĵeta).
* Funkcio disĵeta kaj surĵeta (dissurĵeto).Funkcio disĵeta kaj surĵeta (dissurĵeto).
* Ne-disĵeta (aŭ «kunĵeta») funkcio.Ne-disĵeta (aŭ «kunĵeta») funkcio.

Lingva noto pri «enĵeto» kaj «enjekcio»
---------------------------------------

Ekzemplo pri «ĵeto en»
Ĉar surĵeto (aŭ «surjekcio») estas «ĵeto **sur** la tutan celan aron», tial la normala lingva logiko postulas, ke *enĵeto* estu «ĵeto *en* la celan aron» (t.e. tia «ĵeto», kiu ne estas «surĵeto»). Tamen iuj matematikistoj, meĥanike paŭsante la malracian internacian terminon *injection*, uzas la vorton «enĵeto» por la signifo «disĵeto», la signifo kiu neniel ajn sekvas el «en» + «ĵeto». Tio estas ne nur tute malracia, sed ankaŭ altgrade misgvida kaj nepre evitinda. Se oni ial malvolas uzi la klaran esperantan prefikson *dis-* kaj preferas neanalizindan terminon internacian, oni prefere diru *injekcio* (samkiel oni diras *projekcio*), sen traduki la misgvidan *in-*, same kiel okaze de injekto, kiu ja ne estu "*enjekto*".

Vidu ankaŭ
----------

* Surĵeto
* Dissurĵeto
* Vikipedio:Projekto\_matematiko/Disĵeta\_funkcio
* «disĵeto» en la «Komputada leksikono».

* Kategorio Disĵeto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**FAW Group Corp. Ltd.** (ĉine 中国第一汽车; mallongigite **FAW** kiu estas akronimo de angle ***First Automobile Works***) estas ĉina ŝtat-posedata aŭtan fabrikiston kun ĉefsidejo en Ĉangĉuno, Ĝilinio. Fondita la 15a julio 1953, ĝi estas nuntempe la dua plej granda de la "Grandaj Kvar" ŝtat-posedita aŭtajn fabrikistojn de Ĉinio, kune kun SAIC Motor, Dongfeng Motor Corporation kaj Changan Automobile .

En la 2022 Fortune Global 500 listo de la plej grandaj kompanioj de la mondo, FAW estis vicigita 79-a. Koncerne veturilproduktadajn volumojn, FAW vicigas dua en Ĉinio post SAIC Motor, kun merkatparto de 13.8% en 2021 .

La firmo produktas kaj vendas veturilojn sub ties propra marko, kiel Hongqi, Bestune (Benteng) tiel kiel sub fremda-markita komunajn entreprenojn kiel FAW-Toyota kaj FAW-Volkswagen (Volkswagen, Audi).

Ties ĉefaj produktoj estas aŭtoj, aŭtobusoj, malpezaj, meznivelaj kaj pezaj kamionoj kaj aŭtomobilaj partoj. FAW fariĝis unua aŭta fabrikisto de Ĉinio kiam ĝi rivelis la unua nacie produktita pasaĝeran aŭton, la Hongqi, en 1958 .

La FAW-emblemo reprezentas la kombinaĵon de la ĉinaj karakteroj "一" ("unue") kaj "汽" ("aŭto"), prezentante falkon disvastigante ĝiajn flugilojn.

La unuaj aŭtoj de FAW

Referencoj
----------

1. ↑  FAW Today Arkivigite je 2010-03-23 per la retarkivo Wayback Machine FAW's 50th Anniversary Brochure
2. ↑   Passing bumps in the road: what we can learn from FAW's 70-year journey-Xinhua. Alirita 2023-07-15.
3. ↑   Company Profile.
4. ↑   2021全年汽车销量出炉，上汽卫冕，三家民营车企挤入前十\_腾讯新闻.
5. ↑   Fitch Affirms China FAW Group at 'A'; Outlook Stable. Fitch Ratings, Inc. (2021-11-03). Arkivita el la originalo je 2022-10-17. Alirita 2022-10-17.
6. ↑  Pri FAW Profilo FAW Official Site
7. ↑  Products Components & Parts FAW Official Site
8. ↑  Key Events, May 21, 1958/Aug. 1, 1958 Arkivigite je 2009-03-04 per la retarkivo Wayback Machine FAW Official site

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* 50a datreveno memorfesta broŝuro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836885
* VIAF: 7107151778232518130001
* ISNI: 0000 0004 1755 3867
 |
Lamb of God - 2015
**Ŝafido de Dio** (angle "Lamb of God") estas metalroka muzikgrupo el Richmond, Virginio, Usono. Origine, ili nomis sin "Burn the Priest" (Bruligu la Pastron) kaj iĝis bando dum la jaro 1994.

Ĝis nuntempe, ili diseldonis sep albumojn.

La anoj estas Randy Blythe (voĉo), Chis Adler (tamburoj), Willie Adler (gitaro), Mark Morton (gitaro), kaj John Campbell (basa gitaro).

Historio
--------

En 1994 gitaristo Mark Morton, drumisto Chris Adler kaj kontrabasisto John Campbell fondis grupon nomitan "Burn the Priest". La grupanoj jam konis unu la alian en kolegio, kaj Morton forlasis la grupon post kiam li komencis studi por sia magistro. Post tio, Adler kaj Campbell anstataŭigis lin kun Abe Spear. Dum kvin jaroj, la grupo trejnis ĉe la domo de Adler en Virginio.

En 1995, la grupo "Burn the Priest" publikigis sian unuan demonstraĵon. Post kiam la grupo publikigis tri demonstraĵojn, Randy Blythe ankaŭ interligis ĝin. En 1997 Morton revenis al la grupo. Jaron poste, la grupo publikigis sian unuan albumon, nomitan "Burn The Priest", tra la registradkompanio "Today is the Day". Kelkajn semajnojn poste, Spear forlasis la grupon, lasante lokon por alia gitaristo. La frato de Chris Adler, Willie, interligis kaj iĝis la dua gitaristo en la grupo. Jaron poste, kontrakto estis subskribita kun la registradkompanio "Prosthetic Records". Post kiam la grupo estis malpermesita fare de diversaj kluboj asertante ke la grupo havis "malican nomon", ili ŝanĝis sian nomon al "Lamb of God".

Diskaro
-------

* 1999: *Burn the Priest*
* 2000: *New American Gospel*
* 2003: *As the Palaces Burn*
* 2004: *Ashes of the Wake*
* 2005 *Killadelphia*
* 2006: *Sacrament*
* 2009: *Wrath*
* 2012: *Resolution*
* 2015: *VII: Sturm und Drang*
* 2019: *Legion: XX*
* 2020: "lamb of god"

* Kategorio Lamb of God (Ŝafido de Dio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 506701
* GND: 10335773-7
* LCCN: no2004107869
* VIAF: 124727392
* ISNI: 0000 0001 0940 7067
* BNF: 155030175
* MBA: 298909e4-ebcb-47b8-95e9-cc53b087fc65
* BIBSYS: 14025460
* NKC: xx0148563
 |
***Le Petit Bougnat*** estas franca pri infanoj filmo reĝisorita de Bernard Toublanc-Michel kaj premierita en 1970. Estis ĉefroluloj Claude Amazan kaj Isabelle Adjani, kies debuta filmo ĝi estis por posta elstarega aktorino.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

La historio temas pri du junaj geadoleskuloj kiuj renkontiĝas en somera kampadejo. Bougnat, kiun lia patrino forgesis enskribi lin, alvenas tien hazarde. Tiukadre li ekkonas Rose, malkontenta pro la troa disciplino, kaj ambaŭ klopodas fuĝi. Tamen, por ambaŭ ekaperos reciproka sento kiu iĝos vera amo. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Claude Amazan: Bougnat
* Isabelle Adjani: Rose
* Vincenzo Sartini: Roland
* Guy Allombert: un monitor
* Marie-Claude Rauzier
* Michel Théodon
* Christophe Charleroux
* Virginie Charleroux
* Michel Gérant

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Le Petit Bougnat en la franca Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837506
 |
Maraj bankostumoj en 1898.
**Marbano** konsistas en sinbanado, parte aŭ tute, en maro aŭ oceano, por profiti de la marondoj kaj de la proprecoj de mara akvo. Marbano povas esti luda, sed ankaŭ kuraca.

Prezentado
----------

La modo de la marbanoj naskiĝis en Anglio en la 18-a jc : en 1753, la kuracisto Russel publikigis france *Les effets des bains de mer sur les glandes* (La efiko de la marbanoj al la glandoj). Konvinkita per tiu teorio, la princo de Kimrujo iris al Brighton en 1783 por apogi la malfermon de la unua banentrepreno en la historio. La furoro de la marbanoj kun kuraca celo atingis Francion en la 1820-aj jaroj, kie la urboj Dieppe kaj Boulogne-sur-Mer estis la unuaj, kiuj inaŭguris marbanajn instalaĵojn. La virinoj, en sespeca bankostumo, ŝanĝis siajn vestojn en banbudoj starigitaj sur ĉaroj tirataj de ĉevaloj. Tiuj ĉaroj kondukis ilin rekte en la maron, de kiu ili malsupreniris per ŝtuparoj, helpataj de naĝgardantoj en unupeca bankostumo kaj gardataj de cenzuristoj.

Kun la disvolviĝo de la fervojaj kaj poste aŭtomobilaj transportoj, la modo de la marbanoj disvolviĝis poste fine de la 19-a jc. Tiu tendenco, plifortigata laŭlonge de la 20-a jc, aparte dank'al la kreado de la kunpagaj ferioj, instigis al la kreado de banurboj laŭ la bordo de atlantika oceano (Biarritz) kaj laŭ la Manika markolo (Le Touquet), kelkfoje je la loko de malnovaj fiŝkaptistaj vilaĝoj (Audresselles, Wissant).

Nun la marbanoj estas tre popularaj, kaj la kutimoj komence parizaj estas nun tiuj de multaj belgoj, britoj kaj germanoj.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  eldono de la servo por vivigi la arkitekturon kaj la heredaĵon de Boulogne-sur-mer, elŝutebla el  Arkivigite je 2008-12-08 per la retarkivo Wayback Machine

Aneksaĵoj
---------

### Bibliografio

* france  *Les châteaux des dunes*, sagao en 3 romanoj verkitaj de Carole Lavoie, kiu priskibas la aventuron de la marbanoj de la 19-a jc ĝis nun :

* Marbano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Marbano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Březník (apartigilo) |

Koordinatoj: 48° 58′ 16″ N 13° 28′ 57″ O﻿ / ﻿48.97111 °N, 13.48250 °O﻿ / 48.97111; 13.48250 (mapo)

**Březník** (germane *Pürstling*) estas solejo en Ĉeĥio, parto de municipo Modrava en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas en vasta valo de rojo Luzenský potok proksimume 7,5 km sudoriente de Modrava. 

Březník situas en katastra teritorio **Filipova Huť** kun areo 57,4 km2.

Historio
--------

Tra Lusena valo en mezepoko kondukis Ora pado. Tiu ĉi vojo kunigis Bohemion kun Passau. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1787. En la arbaristejon *Pürstlink* enmetis Karel Klostermann agadon de romano Ze světa lesních samot (*El mondo de arbaraj solejoj*), kiu okazas en la dua duono de la 19-a jarcento. La eksa Schwarzenberga arbaristejo estis en la jaroj 1998–2002 riparita kaj ŝanĝita en informcentrejon de Nacia parko Šumava.

Naturkondiĉoj
-------------

Březník troviĝas sur norda rando de Lusena valo de ebenaĵo Kvildské pláně, super kunfluejo de rojoj Luzenský kaj Březnický potok, per kiomestiĝas rojo Modravský potok, kiu estas ĉefa fonta alfluanto de rivero Vydra. La tuta areo estas unu el la plej pluvaj (longtempa mezproksimo 1552 mm, en la jaro 1922 eĉ 2132 mm kaj la plej malvarmaj lokoj en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en severe protektata zono de la parko.

Turismaj vojoj
--------------

El Březník kondukas tra arbaro instruvojo nomita "Ŝanĝo de montara picearo". El la valo proponiĝas unu el la plej belaj belvidoj al Luzný/Lusen, kiu situas 300 m malantaŭ la ĉeĥa-germana limo en Bavario.

Sur la vojo de la eksa Ora pado kondukis ĝis la dua mondmilito turisma pado. Post ellandigo de germanoj ĝi jam ne estis plu uzata. Mallongtempe tiu ĉi pado estis alirebla post falo de komunisma reĝimo, sed kun proklamo de la nacia parko ĝi fariĝis por turistoj el la ĉeĥa flanko denove nealirebla pro apero de urogalo. Limpasejon Modrý sloup do eblis ĝis la jaro 2009 atingi sole el la germana flanko, sed eĉ tie temas pri severe protektata areo kaj nemarkita pado. Ekde la jaro 2009 kondukas al Březník turisma trotuaro al la ŝtatlimo, kie ĝi estas liganta al limpasejo Modrý sloup kaj daŭrigas monto Luseno. La vojo ne kopias la devenan Oran padon, kondukanta tra Lusena valo, sed ĝi kondukas ĉirkaŭ la protektata areo sur deklivo de monto Špičník.

Pluaj fotoj
-----------

* Vido al Luseno (1900–1948)Vido al Luseno (1900–1948)
* Kelke da domoj kaj ŝtata arbaristejo en valo de rojo Luzenský potok (1930–1948)Kelke da domoj kaj ŝtata arbaristejo en valo de rojo Luzenský potok (1930–1948)
* Vido el Březník ĝis Lusena valo kaj al Luseno (2013)Vido el Březník ĝis Lusena valo kaj al Luseno (2013)
* Březník, arbaristejo en 2013Březník, arbaristejo en 2013

Rilataj artikoloj
-----------------

* Luseno
* Lusena valo
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Březník en Zanikleobce.cz

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Modrava (2) |
| --- |
| Filipova Huť ~ Modrava ~ ceteraj Březník ~ Javoří Pila ~ Vchynice-Tetov II |

 |
**László Szűcs** [lAslO sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szûcs László**  estis hungara geografo, geologo pri grundoj.

László Szűcs  naskiĝis la 5-an de marto 1916 en Jászberény. Li mortis la 28-an de septembro 1996 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Szűcs frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Scienca Universitato Péter Pázmány en 1942. Post siaj studoj li laboris en la geologia instituto, kie li okupiĝis pri geografiaj taskoj pri grundoj. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato, poste militkaptito. Li estis tuj kolego de la ĵus fondita grunda esplora instituto en 1949, kie li laboris ne nur ĝis la pensiuliĝo, sed ankaŭ poste. En 1962 li kandidatiĝis. Li ricevis premion en 1967, memormedalon en 1975.

Liaj partoprenoj en mapokreoj
-----------------------------

* *Magyarország genetikai talajtérképe 1:200 000* (1955)
* *Magyarország Éghajlati Atlasza* (1960)
* *Regionális Atlasz* (1974)
* *Magyarországi talajok fõbb anyagforgalmi típusai* (1981)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 557618
 |
**Dezső Rados** [deĵO radoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rados Dezső** estis hungara violonisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto. Lia filo estis Ferenc Rados.

Dezső Rados  naskiĝis la 12-an de aprilo 1891 en Győr (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la 17-an de septembro 1974 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Dezső Rados jam dum la gimnaziaj jaroj instruis private violonadon. Li akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en 1913. Liaj plej gravaj violoninstruistoj estis Jenő Hubay kaj Gyula Mambriny. Post siaj studoj li instruis en muziklernejoj de Szabadka (1913-1918), Szombathely, Budapeŝto (1920–1942). Inter 1943-1945 li estis lernejestro, kie la lernantoj estis precipe judoj, poste en alia prestiĝa muziklernejo. Inter 1947 kaj 1959 li instruis en Muzikarta Altlernejo, poste li pensiuliĝis. Ekde la lernojaro de 1966 li instruis ankaŭ en studio, kiu estis pedagogia filio de la altlernejo. Li evoluis lecionojn de József Bloch.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Baja (1916)
* Szabadka (1917)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gáspár Ernő Bobe
* László Dénes (instruisto)
* Gábor József Kozák
* György Kroó
* József Szász (violonisto)
* Péter Zsurka

Memorigiloj
-----------

* violonkonkurso nomata pri Dezső Rados

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* Arkivigite je 2019-04-12 per la retarkivo Wayback Machine hungarlingva biografio en disertaĵo

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 637848
* VIAF: 313303015
* ISNI: 0000 0003 8874 9616
* NKC: mzk2014850184
 |
Infano sentanta bonfarton post manĝo
**Malsato** estas la sento kiu indikas la neceson de manĝaĵo. Laŭ kondiĉoj de normala nutrado, tiu sento aperas ĉirkaŭ 4 horoj post la lasta manĝo, kvankam tiu tempo povas varii laŭ kutimo, individuo, aĝo ktp.

La sento de malsato estas io natura, sed maluzi nutraĵojn dum multe da tempo malplibonigas la mensan kaj fizikan sanojn. Senigo de nutraĵo kondukas al dormemo, malaltigas la nivelon de emocioj kaj malpermesas pensi normale. La deziro manĝi estas prioritata kaj pro ĝi oni malkalrigas la moralajn kaj sociajn valorojn. Ekstrema malsato povas eĉ malhumanigi tiom ke oni alvenas al ŝtelo, al murdo kaj eĉ al kanibalismo. Ofte malsato estas akompanata de malsano kaj epidemioj, kiuj havas siajn originojn en la stato de malfortigo de la afektataj.

Malsato estas konstanta temo en literaturo kaj arto. Ekzemple kiel kerna motivo de la pikareska romano al la realisma romano de la 19a jarcento. Same por la itala novrealisma kino.

Dum la historio malsano estis konstanta situacio en multaj epokoj, civilizacioj kaj sociaj tavoloj. Nuntempe estas la plej grava problemo de la monda situacio de la homaro. Tiu stato de malsato afektas multajn landojn kaj sociajn tavolojn kaj kaŭzas ĉiutage la morton de multaj personoj, ĉefe geinfanoj. La riĉaj landoj, kvankam multaj organizoj helpas, ĝenerale ne solvas tiun situacion.

La *Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo* (kutime mallongigita kiel FAO laŭ signifo en la angla) ĉirkaŭkalkulas, ke 1500 milionoj de personoj en la tuta mondo suferas pro malsato kaj malnutrado, kvanto ĉirkaŭ 200oble pli granda ol la nombro de personoj kiuj fakte mortas pro tiuj kaŭzoj ĉiujare.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Malsato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Malsato en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
* Malsato en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)

* Fasto
* Hipoglikemio
* Soifo
* Subnutrado
* Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo
* Malsatego
* Manĝorajto
* Apetito
* Malsufiĉa nutrado
**Manpreet Singh BADAL** (panĝabe:ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ; angle: Manpreet Singh Badal) (naskita la 26-an de julio de 1962) estas la fondanto de politika partio Popola Partio de Panĝabo.

Eduko
-----

Naskiĝinte en urbo Mukstar al Sardar Gurdas Singh BADAL, li venis al Doon-Lernejo, Dehradoon. Poste li studis historion ĉe Kolegio de Sankt-Stephen en Nov-Delhio. Tie li ankaŭ estis sportisto en la kolegia korbopilkado-teamo. Post akiri bakalaŭr-nivel-gradon en Nov-Delhio, li iris al Londono studi juron ĉe la Universitato de Londono.

Politika vivo
-------------

Manpreet BADAL estiĝis en 1995 la plej juna membro de la Panĝaba Leĝdona-Asembleo post gajni en la voĉdonadon en Gidderbaha. Li daŭrigis gajni la voĉdonadojn en tiu urbo ree en 1997, 2002 kaj 2007.

Komence li estis membro de Shiromani Akali Dal (SAD), forta politika partio en Panĝabo. En 2011, li kreis novan partion la Popola Partio de Panĝabo. Lia partio partoprenis en la panĝaba voĉdonando de 2012 kaj gajnis 5% voĉojn. Kvankam, neniu membro de la partio iris al la Panĝaba Leĝdona-Asembleo.

Inform-fontoj
-------------

1. 1 2 3   Biografio de Manpreet Singh BADAL ĉe la retejo de la Popola Partio de Panĝabo. Alirita 2012-03-7.
2. ↑  ANGRE, Ketki (2012-03-06) Punjab elections: Manpreet Badal finds himself a rebel without a cause. NDTV. Alirita 2012-03-07.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-03-08. Alirita 2012-03-07.

* Kategorio Manpreet Singh Badal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**María Lucía Sánchez Benítez** (Madrido, 15-an de marto 1982), pli bone konata sub sia artistnomo **Malú**, estas sukcesplena hispana popkantistino. Kun pli ol 2,5 milionoj da venditaj albumoj (novembro 2012) ŝi estas unu el la plej establitaj nomoj en la hispana muzikmondo kaj estis plurfoje premiita per grandaj premioj. Krom tio ŝi laboris kun la plej gravaj hispanlingvaj artistoj.

Biografio
---------

Malú naskiĝis kaj elkreskis en tre muzika kaj artista ĉirkaŭaĵo. Ŝia patro estas la en Hispanio konata flamenko-kantisto Pepe de Lucía kaj ŝia patrino estas nevino de la flamenko-komponisto kaj -gitaristo Paco de Lucía.

Malú eniris la muzikmondon je 15 jara aĝo, kun kiel plej grava celo lernej-evitado, sen tro da esperoj pri sia muzika kariero. Ŝia unua albumo *Aprendiz* eldoniĝis en la printempo de 1998 kaj tuj fariĝas granda sukceso per pli ol 650.000 venditaj ekzempleroj nur en Hispanio, 4 foje platino, kaj la komenco de longa kaj sukcesplena kariero. Ekde tiam ŝi ne plu foriris de la scenejo kaj fariĝis unu el la plej grandaj nomoj en la hispana muzika mondo.

Krom ŝia muzika kariero ŝi ankaŭ sin dediĉas al bonfara laboro, inter aliaj por la Ruĝa Kruco, Unicef, Save the Children, la hispana batalo kontraŭ kancero kaj diversaj hispanaj organizoj por bestoprotektado.

Diskaro
-------

Malú en koncerto en Granada (2013).
### Albumoj

* *Aprendiz* (1998)
* *Cambiarás* (1999)
* *Esta vez* (2001)
* *Otra piel* (2003)
* *Por una vez* (2004, rekte)
* *Malú* (2005)
* *Desafío* (2006)
* *Gracias* (2007, rekompilado kun rektaj kantoj)
* *Vive* (2009)
* *Guerra Fría* (2010)
* *Dual* (2012, rekompilado kun duetoj)
* *Sí* (2013)
* *Todo Malú* (2014, rekompilado)

### Unuopaĵoj

Premiitaj per ora- aŭ platina disko

* *Blanco y Negro* de la albumo *Guerra Fría* (2010)
* *Vuelvo a verte* de la albumo *Dual* (2012)

Referencoj
----------

1. ↑  20 minutos, "Malú: No he parado de trabajar desde que tenía 15 años", 11-an de novembro 2012

* Kategorio Malú (kantistino) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 527383
* GND: 138140022
* LCCN: no2009188691
* VIAF: 261492082
* ISNI: 0000 0003 7185 1964
* MBA: ba340d34-dbe4-4624-8f0c-53460e7f5325
* ICCU: UBOV879955
* BNE: XX1366967
 |
La **malsupra kava vejno** estas vejno, vejnara trunko aŭ grandkalibra vejno en la korpo de homoj kaj de aliaj mamuloj, kiu revenigas sangon el la malsupraj membroj, el la abdomenaj organoj kaj el la pelvo ĝis la dekstra aŭriklo de la koro. Estas la satelita vejno de la abdomena aorto kaj kunigas la vejnan revenon de ĉiujs vejnoj infradiafragmaj. Ĉe homo ĝi estas averaĝe 22 cm longa, el kiuj 18 cm korespondas al sia trairo en la abdomeno. La malsupra kava vejno havas kalibron de 20 mm en sia plej malsupra parto, dum ĝi estas ĝis 30 mm dika en sia supra parto kun du dikejoj je la nivelo de la renoj kaj alia super la hepato.

Notoj
-----

1. ↑   Instituto Nacional del Cáncer. «Diccionario de cáncer». Konsultita la 21an de julio 2020.
2. ↑   Bouchet, Alain; Jacques Cuilleret (1997). Anatomía de la región retroperitoneal. Editorial Médica Panamericana. ISBN 9500601524.

* Kategorio Malsupra kava vejno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697309
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Mammern (stacidomo). |



**Mammern** estas komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31- de decembro 2010 distrikto Frauenfeld) de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 585 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Mammern situas ĉe la suda bordo de la Suba Bodenlago inter Kreuzlingen kaj Ŝafhaŭzo norde de la montoĉeno Seerücken. Pro ĝia bela situo ĉe la lagobordo la vilaĝo kaj la tuta regiono estas alloga ĉefe por tagoturistoj el Zuriko kaj Vinterturo.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo limas en nordo al la Suba Bodenlago, ĉe kies alia flanko situas la germana komunumo Öhningen (Baden-Virtembergo). En oriento la komunumo limas al la distriktĉefurbo Steckborn, en sudo al Homburg, Herdern kaj Hüttwilen, kaj en okcidento al Eschenz.

Trafiko
-------

Mammern situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen. La stacidomo de Mammern estas servata per la regiona trajnlinio S1 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Mammern, kiu festas en la jaro 2009 sian 1100-jaran jubileon, datiĝas el la jaro 909 kiel *Manburron*.

Arkeologiaj trovaĵoj el la neolitiko kaj la bronzepoko pruvas, je jam en prahistoria tempo en Mammern setlis homoj. En la jaro 909 post Kristo la Monaĥejo Sankt-Galo akiris bienojn en Mammern kaj en mezepoko regis pri Mammern kaj la Kastelo Neuburg, kies ruino ankoraŭ hodiaŭ videblas sur la areo de la komunumo. En la jaro 1319 la Sinjoroj de Kastell apud Tägerwilen akiris la jurisdikcikon de Mammern kiel servuto de la Monaĥejo Sankt-Galo. En la 1620-aj jaroj la tiamaj servutsinjoroj konstruis la novan kastelon, kies posedeanto en la jaro 1687 fariĝis la Monaĥejo Rejnaŭo. La monaĥeja filio de Rejnaŭo en la jaro 1838 estis fermita pro premo de Zuriko kiel posedanto de la Monaĥejo Renjaŭo. Post diversaj posedantŝanĝoj la Kastelo Mammern estis aĉetita de d-ro Freuler, kiu en la konstruaĵo instalis klinikon, kiu funkcias ankoraŭ hodiaŭ.

Vidu ankaŭ
----------

* Mammern (stacidomo)

* Kategorio Mammern en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Mammern
* Mammern en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Frauenfeld |
| --- |
| Basadingen-Schlattingen • Berlingen • Diessenhofen • Eschenz • Felben-Wellhausen • Frauenfeld • Gachnang • Herdern • Homburg • Hüttlingen • Hüttwilen • Mammern • Matzingen • Müllheim • Neunforn • Pfyn • Schlatt • Steckborn • Stettfurt • Thundorf • Uesslingen-Buch • Wagenhausen • Warth-Weiningen |  |

 |



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la iama distrikto Steckborn |
| --- |
| Berlingen • Eschenz • Herdern • Homburg • Hüttwilen • Mammern • Müllheim • Pfyn • Raperswilen • Salenstein • **Steckborn** • Wagenhausen |  |

 |
**Maltrata** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Maltrata. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 099.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14813 loĝantojn. El tiuj estis 6969 viroj kaj 7844 virinoj. La komunumo havas surfacon de 132.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 49 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 17 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1720 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 14100 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14709, do temis pri kresko / malkresko je 0.85 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12737 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 83 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Maltrata en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-02-26 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |
| --- |
| **Klasifiko de entjeroj laŭ dividebleco** |
| Formoj de faktorado: |
| Primo |
| Komponita nombro |
| Pova nombro |
| Kvadrato-libera entjero |
| Aĥila nombro |
| Nombroj kun limigitaj sumoj de divizoroj: |
| Perfekta nombro |
| Preskaŭ perfekta nombro |
| Kvazaŭperfekta nombro |
| Multiplika perfekta nombro |
| Hiperperfekta nombro |
| Unuargumenta perfekta nombro |
| Duonperfekta nombro |
| Primitiva duonperfekta nombro |
| Praktika nombro |
| Nombroj kun multaj divizoroj: |
| Abunda nombro |
| Alte abunda nombro |
| Superabunda nombro |
| Kolose abunda nombro |
| Altkomponita nombro |
| Supera altkomponita nombro |
| Aliaj: |
| Manka nombro |
| Bizara nombro |
| Amikebla nombro |
| Kompleza nombro |
| Societema nombro |
| Nura nombro |
| Sublima nombro |
| Harmondivizora nombro |
| Malluksa nombro |
| Egalcifera nombro |
| Ekstravaganca nombro |
| Vidu ankaŭ: |
| Divizora funkcio |
| Divizoro |
| Prima faktoro |
| Faktorado |

En matematiko, **manka nombro** aŭ **deficita nombro** estas entjero *n* por kiu *σ(n)<2n* kie *σ(n)* estas la dividanta funkcio (la sumo de ĉiuj pozitivaj divizoroj de *n*).

Ekvivalenta difino estas tiu ke la sumo de ĉiuj *propraj divizoroj* de la nombro (ĉiuj divizoroj escepte la nombro mem) estas malpli granda ol la nombro. La valoro *2n-σ(n)* estas la **deficiteco** de *n*.

La unuaj kelkaj mankaj nombroj estas

1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 19, 21, 22, 23, 25, 26, 27, … .
Ekzemple, konsideru la nombron 21. Ĝiaj divizoroj estas 1, 3, 7 kaj 21, kies sumo estas 32. Ĉar 32 estas malpli granda ol 2×21, la nombro 21 estas manka. Ĝia deficiteco estas 2×21-32=10.

Senfina kvanto de kaj paraj kaj neparaj mankaj nombroj ekzistas. Ĉiuj primoj, ĉiuj potencoj de primoj kaj ĉiuj propraj divizoroj de mankaj kaj perfektaj nombroj estas mankaj nombroj.

Proksime rilatantaj al mankaj nombroj estas perfektaj nombroj kun *σ(n)=2n*, kaj abundaj nombroj kun *σ(n)>2n*. La naturaj nombroj estis unue klasifikitaj kiel mankaj, perfektaj kaj abundaj de Nicomachus en lia *Introductio Arithmetica* (proksimume 100).

Vidu ankaŭ
----------

* Abunda nombro
* Preskaŭ perfekta nombro
* Amikebla nombro
* Societema nombro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Manka nombro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* A005100 en OEIS
* La prima glosaro: Manka nombro
* Eric W. Weisstein, *Manka nombro* en MathWorld.
* Manki nombro en PlanetMath.
Altes Rathaus Leipzig 2013
La **Malnova urbodomo de Lepsiko** (germane *Altes Rathaus*) troviĝas ĉe la centra bazarplaco en la urbokerno de Lepsiko, Germanio. Ĝi gastigas la Urbohistorian muzeon.

Historio
--------

Dominas la bazarplacon la plej bela profana konstruaĵo de Lepsiko, la Malnova urbodomo. Ĝi estas ekde jarcentoj la koro de la urbo. En 1556 konstruite dum la deĵortempo de urbestro Hieronymus Lotter, ĝi reprezentas la burĝan memkonfidon de ekfloranta kaj pli poste dum longa tempo graveganta komerca urbo en la centro de Eŭropo. Kiam la Nova urbodomo inaŭguritis en 1905 oni ŝanĝis la malnovan urbdomon en muzeon.

Priskribo
---------

Belega estas la festohalo, iam la plej bela kaj granda salono de Saksio, en kiu ankoraŭ konstruaĵeroj kaj bildoj el la konstrutempo ĝis la 19-a jc admireblas. En la urbodomo ne nur oni administris kaj juĝis sed ankaŭ dancis. Sur la t.n. Fajfista seĝo, la balkono supre de la portalo al la norda alo, staris iam la urbaj fajfistoj muzikantaj dumbale aŭ dumgeedziĝfeste.
Kamenoj el la 16-a jc, la portretoj de la princoj kaj la galerioj de la juĝistoj kompletigas la imponan spacan efekton. Inter la atrakcioj de la muzeoj indas mencii la maketon de la urbo de 1821, kiu montras detalege la urbon de 1813 (en la skalo de 1:380).
Malantaŭ la festosalono estas la juĝista ĉambro, estante ankoraŭ nun verŝajne la plej bela ĉambra interno de tuta Lepsiko. Eta salono dediĉitis al Johann Sebastian Bach. Tie ĉi pendas desurvande la ununura aŭtentika portreto de li, kiun pentris en 1746 Elias Gottlob Haussmann.
Sur la turo estas memortabulo por Robert Blum, muntita en 1948 okaze de lia datreveno 100-a naskiĝtaga.

Fonto
-----

Mundus, Doris: *Leipzig an einem Tag. Ein Stadtrundgang*, Eldonejo Lehmstedt, Leipzig 2007 (6-a eldono de 2015), p. 16-17

* Kategorio Malnova urbodomo de Lepsiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Manĝelos,** serbe **Манђелос,** hungare **Nagyolaszi** [nadjolasi] estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.

Manĝelos situas en la mapo en la verda municipo
Mapo pri municipo de Sremska Mitrovica

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 40  km²
* Koordinatoj: 45°05′03″N 19°35'28″E
* Alto super marnivelo: 130 m
* Loĝantaro: 1530
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

Situo
-----

Manĝelos situas sur ebenaĵo laŭ rojo.

Historio
--------

Dum la romianoj la loko donis akvon al la nuna Sremska Mitrovica. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Manĝelos 1533 homoj, (1503 serboj (98 %), po 4 jugoslavianoj, ukrainoj kaj hungaroj, 3 kroatoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo

Komunumoj pri *olasz* (=italo) en Hungara reĝlando
--------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Bodrogolaszi | Nagyolaszi | Olasz | Olaszfa | Olaszfalu | Olaszliszka |

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Manĝelos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Marborda rokturdo** |
| --- |
|  |
| Marborda rokturdo, maskloMarborda rokturdo, masklo
Marborda rokturdo, inoMarborda rokturdo, ino |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Monticola* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***M. imerinus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Monticola imerinus****(Hartlaub, 1860) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Marborda rokturdo  |

 |
| v • d • r |

La **Marborda rokturdo** (***Monticola imerinus***), iam klasita kiel *Pseudocossyphus imerinus*, estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj.

Tiu afrotropisa birdo estas endemia de Madagaskaro de marbordaj regionoj kiel la nomo de la specio sugestas. La latina scienca nomo *M. imerinus* aludas al la gento kiu ĉefe loĝas en la marbordaj regionoj de Madagaskaro.

Ties natura habitato estas sekaj savanoj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustejoj.

Kiel aliaj rokturdoj temas pri specio, kies masklo havas **bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn**; kiel distingilo oni povas diri, ke diference de aliaj rokturdoj, tiu specio e havas tiom malhelajn flugilojn kaj almenaŭ la ŝultroj (unuarangaj kovriloj) estas same grizbluaj kiel la kapo kaj tiele la nigreca parto estas pli suba. Same la suba ventro estas tre pala, preskaŭ blankeca, el kie kontrastas la nigraj kruroj

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Monticola imerinus[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

* Marborda rokturdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Marborda rokturdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Marborda rokturdo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Marcahuasi** ([maɾkaˈwasi]) estas altebenaĵo de Andoj oriente de Lima, sur la montaro de la dekstra bordo de la rivero Rimak. Tiu formacio dominas la pejzaĝon de 4000 m de altitudo super la marnivelo. Tie estas senegala aro de gigantaj rokoj el granito kies deveno havas diferencajn teoriojn. Tiuj plej praktikaj asertas, ke tiuj rokoj estas efiko de la kaprico de la naturo sur la amasoj de diorito, ĉizitaj per la erozio de la vento kaj de la pluvo laŭlonge de jarmiloj. Tiu rokoj havas stranajn figurojn kiuj similas al skulptaĵoj aŭ bildoj. En la altebenaĵo Marcahuasi estas ankaŭ tri citadeloj en ruinoj apartenantaj, laŭ la arkeologo Julio César Tello, al la kulturo de Huankaoj.

Bildaro
-------

* Roko kun formo de homa kapo en Marcahuasi.Roko kun formo de homa kapo en Marcahuasi.
* Turistoj.Turistoj.
* Piedirado, el San Pedro de Casta, al Marcahuasi.Piedirado, el San Pedro de Casta, al Marcahuasi.

Bibliografio
------------

* López Mazzotti, Daniel (2001). A mochila en Perú. Exploradores peruanos.

* Kategorio Marcahuasi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701684
* NKC: ge272770
 |
**Malsano de Newcastle** estas tre kontaĝa birdomalsano kiu efikas sur multaj kaj aldomigitaj kaj naturaj birdospecioj. Unuafoje trovita en Newcastle, Granda Britio, en 1926, poste de Burnet en 1943 en Aŭstralio en konekto kun laboratoria infekto kie la viruso estis izolata el okula fluaĵo de malsanulo kiu montris specifan antikorpon en sia sango. Ties efiko rimarkindas ĉefe ĉe hejmaj kortobirdoj pro ties alta atakeblo kaj akiro de drastaj sekvoj pro epizoonozo ĉe la kokindustrio. Ĝi estas endemia en multaj landoj.

**Malsano de Newcastle** estis malkovrata en Newcastle upon Tyne, Anglio, en 1926 (Doyle), sed tiam ankaŭ oni malkovris kelkajn diferencajn branĉojn de la malsano en aliaj mondopartoj.

Ekspono de homoj al infektitaj birdoj (ekzemple ĉe kokindustrio) povas kaŭzi mildan konjunktiviton kaj simptomojn kiaj tiuj de gripo, sed la viruso de la malsano de Newcastle (VMN) angle NDV, aliflanke ne endanĝeras la homan sanon. Eĉ aperis intereso pri la uzo de NDV kiel kontraukancera agento pro kapablo de la NDV selektive mortigi homajn tumorajn ĉelojn kun limigita tokseco por normalaj ĉeloj.

Ne estas kuractraktado por NDV, sed uzado de profilaktaj vakcinoj kaj sanpraktiko povas malpliigi eblon de apero de la malsano.

* Kategorio Malsano de Newcastle en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Malsano de Newcastle en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Songara paruo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Paruedoj *Paridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Poecile* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. songarus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Poecile songarus****(Severtzov, 1873) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| v • d • r |

La **Songara paruo** (*Poecile songarus*, iam *Parus songarus*) estas paseroforma birdo de la familio Paruedoj. Ĝi estas la suda partnero de la Salikparuo *P. montanus*, kaj estas ofte inkludita en ĝi kiel subspecio.

Ĝi estas disvastigata en la deciduaj montarbaroj de sudorienta Kazaĥio, Kirgizio kaj norda Ĉinio.

La 13 cm longa Songara paruo havas **malhelbrunan kronon, nigrecan mentonon, tre brunajn suprajn partojn, blankajn vangojn kaj cinamokolorajn okrajn subajn partojn**. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas iome pli senkoloraj.

La plej komuna alvoko estas naza *zii, zii, zii*, sed la notoj de tiu birdo evidente varias konsiderinde.

La Songara paruo kutime elfosas sian propran nestotruon, ofte en putriĝanta stumpo aŭ en arbo, pli malpli dekadenca. Plej parto de nestoj estas tasformaj el felteca materialo, kiel ledo, haro kaj ligneroj, sed oni uzas ankaŭ plumojn. La ino demetas 5 al 6 blankajn ovojn kun ruĝecaj punktetoj aŭ makuletoj.

Ili manĝas raŭpojn, insektojn kaj semojn, kiel multaj aliaj paruoj.

Oni agnoskas kvar subspeciojn (Harrap & Quinn 1996): 

* *Poecile songarus songarus* (Severtsov, 1873). Montoj Tjanŝano.
* *Poecile songarus affinis* (Przevalski, 1876). Norda-centra Ĉinio.
* *Poecile songarus stoetzneri* (O. Kleinschmidt, 1921). Nordorienta Ĉinio.
* *Poecile songarus weigoldicus* (O. Kleinschmidt, 1921). Sudokcidenta Ĉinio.

El tiuj la lej ĵusaj genetikaj studoj sugestas ke la unuaj tri estu pli bone inkluditaj en *P. montanus*, kaj nur la lasta estus genetike distinga (del Hoyo et al. 2007).

Referencoj
----------

* Del Hoyo, J. Elliot, A. & Christie D. (eds). (2007). *Handbook of the Birds of the World*. Volume 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Lynx Edicions. ISBN 978-84-96553-42-2
* Harrap, S. & Quinn, D. (1996). *Tits, Nuthatches and Treecreepers*. Christopher Helm. ISBN 0-7136-3964-4
**(162210) 1999 SM5** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.

Ĝi estis malkovrita la 28-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Orbito
------

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero, kaj ekstere tanĝas tiun de Venuso, kun danĝere febla orbita klineco.

• Ĝia marsa MOID estas 0,10843 astronomia unuo (16,221 milionoj da km),  

• ĝia tera MOID estas 0,04964 astronomia unuo (7,426 milionoj da km),  

• ĝia venusa MOID estas 0,01317 astronomia unuo (1,970 miliono da km).

• La 21-an de septembro 1999 ĝi pasis al 0,05372 astronomia unuo (8,036 milionoj da km) de la Tero,  

• la 22-an de aprilo 2062 ĝi pasos al 0,08727 astronomia unuo (13,055 milionoj da km) de nia planedo.

• La 1-an de februaro 2010 ĝi pasis al 0,05800 astronomia unuo (8,677 milionoj da km) de Venuso,  

• la 12-an de julio 2020 ĝi pasis al 0,02455 astronomia unuo (3,673 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe la datumbazo de *NEODyS-2* angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle

  


| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (162001–163000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (162209) 1999 SD3 | **(162210) 1999 SM5** | (162211) 1999 SE18 |
La **malsupra klaso** rilatas al la segmento de la populacio kiu estas ĉe la fundo de la socia hierarkio. En modernaj socioj la pli malalta socia klaso kutime inkluzivas la plej malriĉajn membrojn de la populacio de la socio, kiuj havas la malplian aliron al malabundaj rimedoj.

La malsupra klaso en Usono
--------------------------

La sociekonomika tavoliĝo de usona socio laŭ la usona sociologo Dennis Gilbert. La kolumnoj de maldekstre al dekstre: alta, meza, laborista, malalta (en 1998) .
Estas laŭtakse ke la malsupra klaso en Usono nuntempe inkluzivas proksimume 12% de domanaroj. La meza enspezo de homoj de la malsupra klaso en Usono estas multe pli malalta ol la meza enspezo, kaj multajn fojojn homoj en la malsupra klaso estas sub la limo de malriĉeco. La granda plimulto de homoj en ĉi tiu segmento de la loĝantaro ne plu aktive partoprenas en la laborantaro, pro diversaj kialoj. Pro tio, la malsupra klaso en Usono diferencas de la aliaj de la sociaj klasoj en tio, ke homoj, kiuj apartenas al tiu ĉi klaso, dependas de ricevi monon de registaraj organoj. Nur malmultaj el la homoj kiuj apartenas al la malsupra klaso en Usono diplomiĝis de la eduksistemo aŭ de iu mezlernejo .

Vidu ankaŭ
----------

* socia klaso
* socia ekskludo
* socia egaleco
* socia moviĝeblo
* supra klaso
* supra meza klaso
* subkulturo
* ladurbo

Referencoj
----------

1. 1 2  Gilbert, Dennis.  (1998) *The American Class Structure*. New York: Wadsworth Publishing. 0-534-50520-1.
2. ↑  Williams, Brian.  (2005) *Marriages, Families & Intimate Relationships*. Boston, MA: Pearson. 0-205-36674-0.

* Malsupra klaso en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 823589
 |
**Éva Gerle,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gerle Éva** sed konata ankaŭ *Rumbold Éva Anita* estas hungara ĵurnalisto, redaktoro, instruisto. Ŝia edzo estis János Gerle.

Éva Gerle naskiĝis la  13-an de majo 1976(nun 1976-05-13) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Éva Gerle maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1999, plian diplomon en 2008. Ŝi instruis en pluraj gimnazioj post la unua diplomo, krome ekde 2005 ŝi estis ĉefe ĵurnalisto aŭ redaktoro, ekde 2008 nur ĵurnalisto. En 2010 ŝi malfermis interretan forumon. Ŝi edziniĝis en 2006, ŝi naskis dufoje, ŝi vidviniĝis en 2012. Ŝi vivis kune kun Tamás Tarján, ankaŭ tiam ŝi naskis.

Elektitaj libroj
----------------

* *Csakazolvassa* – *én szóltam címmel* (elektitaj interretaj notoj, 2016)
* Mahtob Mahmoody: *Nélkülem soha* (kuntradukisto, 2016)
* *A ketogén csoda* (2020)

Fontoj
------

* intervjuo hungare kun foto
* intervjuo hungare

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837676
 |



* Portalo pri Biografio
***Marečku, podejte mi pero!*** (*Marĉjo, donu al mi skribilon!*) estas ĉeĥa komedio, kiun filmis Oldřich Lipský en la jaro 1976. Plenkreskaj laboristoj, bezonantaj plialtigi kvalifikon, vizitas denove lernejon. Sed iliaj lernejaj kutimoj el la infanaj jaroj aperas eĉ en progresinta aĝo.

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Jiří Kroupa, majstro en fabriko pri agrikulturaj maŝinoj, povus avanci – sed li devus finstudi vesperan industrian lernejon. Sinjoro Kroupa ege rezistas al tio, sed fine li subiĝas al insistado de membroj de laboreja komitato kaj li igas sin enskribi en la lernejon. La saman kleriginstituton vizitas ankaŭ lia filo, dum tago ili eĉ sidadas en la sama benko. Subite ekmontriĝas, ke la paĉjo havas multe pli malbonan prosperon ol lia infano. Ĉu la patro kapablos rebonigi sian reputacion kaj sukcesi antaŭ profesoroj kaj kunlernantoj?

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Reeĥoj al la filmo en la ĉeĥa socio
-----------------------------------

Multaj scenoj kaj diraĵoj el la filmo estas kutime konataj, ekzemple ŝajna skarabo hrdobec, lernanto Hliník, kiu forloĝiĝis ĝis Humpolec kaj malgraŭ tio li estas senĉese enskribata en klaslibron fare de profesoro Hrbolek, prunetoj el propra ĝardeneto kiel atentemo de plaĉiga kolego Hujer, "rumana" apelo *metelescu blescu*, mesaĝo "ni renkontiĝos en tombejo", "estas tempo", "eĉ deponisto en ŝraŭb-deponejo povas tralegi Vergilion en originalo" ktp.

Amaskomunikiloj post multaj jaroj revenis al diraĵo de Václav Klaus en interparolo publikigita komence de februaro de 1999 en magazeno *Lidové noviny*: "Sed mi ne povas supervivi *Marečku, podejte mi pero!*. Mi konsideras ĝin kiel horore, horore malbonan filmon." Ekzemple la 10-an de marto 2002 en televida programo *Nedělní partie* Václav Klaus denove revenis al taksado de la filmo en reago je mencio de moderatoro Petr Šimůnek pri tio, kiel Zdeněk Svěrák (scenariisto de la filmo) taksas imagojn de Václav Klaus pri funkciado de ŝtato.

Vidu ankaŭ
----------

* Hujer (filma figuro)
* hrdobec
* Kojčice

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Marečku, podejte mi pero! en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La tuta filmo en YouTube