recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**preĝejo Sankta Kruco** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en Ferencváros (distrikto).

Historio
--------

En ekstera parto de Ferencváros katolika societo formiĝis en 1921 por nova kapelo aŭ preĝejo. Ekde la sekva jaro en proksima lernejo oni aranĝis mesojn. En 1925 paroĥo estis fondita, samtempe la mesoj okazis en aparta provizora loĝdomo, kiu estis kapelo. Post 5 jaroj jam la nova preĝejo ekfunkciis. En 1941 la apuda paroĥo ekfunkciis. En la 1960-aj jaroj granda kolonio estis konstruita en la proksimeco, kiu pligrandigis vizitantojn de la preĝejo. La plena renoviĝo finiĝis en 2003.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas ĉe vojkruciĝo de 2 gravaj vojoj, krome inter tramaj kaj fervojaj reloj. La fasado havas 2 simetriajn turojn flanke, meze troviĝas la enirejo. Resume estas 3 navoj. Ĝenerale la preĝejo imitas la mezepokajn bazilikajn preĝejojn. En la interna parto la oni pentris multe da freskoj.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun 2 fotoj
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Kruco (Ferencváros) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Larĝa foto pri interna parto de la preĝejo 

**Preĝejo Sankta Kruco** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Cegléd, en la urbocentro.

Historio
--------

Pri la mezepoka preĝejo la unua mencio okazis en 1417. Inter 1528 kaj 1752 kalvinanoj uzis la preĝejon. La katolikoj malkonstruis la konstruaĵon en 1821, poste ili konstruis la nun videblan preĝejon. La orgeno alvenis en 1838, post 2 jaroj freskoj estis pentritaj. En 1941 pli moderna orgeno alvenis, ĝi renoviĝis en 1993. Dum la 2-a mondmilito ĝi estis trafita per kugloj, la renoviĝo finiĝis en 1948, tamen la turo nur en 1968. Denovaj internaj pentradoj okazis en 1955 (tiam estis faritaj la sekpentraĵoj) kaj 1986, ekstera renoviĝo okazis en 1990.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas laŭ placo. Antaŭ la preĝejo monumento pri Sankta Triunuo, apud la enirejo kruco estas videblaj. En mezo de la fasado malsupre la enirejo, pli supre timpano, plej supre la turo estas. La turo havas rondbalkonon, kiun longe profitis la fajrobrigado, dum la 2-a mondmilito ĝi estis grava observejo de soldatoj. Malantaŭ la navo la absido estas duonronda. La interno estas ornamriĉa, ene 4 flankaj altaroj kaj la ĉefaltaro troviĝas. La ĉefaltara bildo de 1830 prezentas Kriston dum sufero, apude estas skulptaĵoj pri Kristo kaj Sankta Maria. Estas ankaŭ alia skulptaĵo pri Sankta Maria, kiun laŭkutime oni portas dum kermesa rondirado. Menciindas aliaj skuptaĵoj pri Sankta Familio, Jesuo, Sankta Jozefo, Sankta Antonio.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro. Kermesa kruco estas rara historia memoraĵo, nun troviĝas en la Hungara Nacia Muzeo. Malofte oni aranĝas ankaŭ orgenajn koncertojn.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun 3 fotoj
* hungare
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Bildoj pri Sankta Kruco (Cegléd)La preĝejo en 1848
Vido al la preĝejo
Malantaŭa parto de la preĝejo
La enirejo
Pentraĵo en la kirko
Vitrobildo en la preĝejo
Interna parto de la preĝejo
Interna parto de la preĝejo
**Golgota preĝejo de Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en Kőszeg, sur montopinto 393 metrojn alta.

Historio
--------

Ekde 1686 granda kruco estis videbla sur la monto. En 1715 memore al la pesto oni konstruis ankaŭ kapelon omaĝe al Sankta Donato (ankaŭ nun videbla). En 1726 oni metis sur la montodeklivon 8 lignajn krucojn. La nun videbla preĝejo kaj apude loĝejo de ermito konstruiĝis en la 1730-aj jaroj. La Via crucis estis konstruita en 1763, sed en 1891 oni konstruis novajn. Post 4 jaroj alvenis la novaj skulptaĵoj, la malnovajn oni metis en muron, kiu ĉirkaŭas la preĝejon. En 1870 fulmo trafis la preĝejon, kiu lastfoje estis renovigita en 1971.

La origina altaro pro incendio neniiĝis en 1947, poste oni portis altaron de Ják. La orgeno estis farita jam en 1647.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas 3 turojn, inter ili 2 estas malaltaj. Antaŭ la konstruaĵo estas ŝtuparo (konstruita en 1775) kune kun skulptaĵo pri Sankta Petro. La kvadrata navo finiĝas per duonronda absido. Malantaŭ ambaŭ flankoturoj po unu duonrondaj kapeletoj aliĝas.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun bildoj[*rompita ligilo*]
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Kruco (Kőszeg) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Sankta Ladislao**, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en Hungario, en vilaĝo Agyagosszergény, pli ekzakte en la iama vilaĝo *Szergény*.

Historio
--------

La unua, origina preĝejo de Marteno de Tours estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento, kiun la turkoj detruis en 1529. La sekva novromanika kaj baroka preĝejo estis konstruita en 1777, sed la novgotika turo nur en 1792. En 1865 renovigo, en 1883 pligrandigo okazis. En 2010 ĉirkaŭ la preĝejo oni faris parkon.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas unusolan kvadratan turon super la enirejo. Ankaŭ la navo estas unusola, tamen ĝi havas 5 partojn. La vitraj fenestraj bildoj estis faritaj parte en 1890, parte en 1947. La ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Ladislaon. La ceteraj bildoj sur la muroj estis pentritaj en 1938.

Kermeso okazas la 27-an de junio.

Fontoj
------

* hungare Arkivigite je 2012-04-16 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Kirko de Sankta Ladislao la 1-a (Hungario)** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Angyalföld, laŭ placo. Ĝi estis la unua paroĥa kirko de la distrikto.

Historio
--------

Por fondi katolikan kirkon grupo formiĝis en 1910. Post 2 jaroj ili aĉetis domon, kie ili instalis provizoran kapelon. En 1916 konstanta pastro alvenis, la paroĥo estis fondita en 1919. La preĝejo konstruiĝis en la malfruaj 1920-aj jaroj. En 1939 la kapelo transformiĝis al kulturdomo. La orgeno estis farita en 1942. Dum la 2-a mondmilito la kirko parte detruiĝis, plena restaŭrado okazis en la 1970-aj jaroj. Inter 1974-1994 la preĝejo renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola, antaŭ la preĝejo kruco estas videbla. La preĝejo havas 3 navojn. La ĉefenirejo troviĝas en mezo de la fasado sub la alta turo. La absido estas duonronda. Interne la plej menciinda estas 3 altaroj, kiujn Pál Molnár C. kreis. La ĉefaltaraj bildoj prezentas vivon de Sankta Ladislao. La maldekstra flanka altaro estis dediĉita al Koro de Jesuo, la dekstra al Reĝino de Rozario.

Krom la kutimaj mesoj oni aranĝas monate po unu meson kun gitarludo. 2 korusoj funkcias en la kirko. Kermeso okazas en la 27-an de junio aŭ en la proksima dimanĉo.

Fontoj
------

* hungare kun malnova foto
* hompaĝo Arkivigite je 2014-02-24 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Preĝejo Sankta Ladislao (Angyalföld) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Polaj Legioj en Italio** – polaj militistaj unuoj estiĝantaj sur teritorio de Italio, kies celo estis batalo por sendependeco. Batalantaj apud la francaj kaj italaj armeoj en la jaroj 1797–1807 kaj kreitaj laŭ iniciato de Jan Henryk Dąbrowski de francoj en la norda Italio. Tie la pola armeo planis rekonstruiĝi kaj prepari sin por plua militado, ĉar post la tria dispartigo de Pollando pola militistaro estis certagrade senpova.

Polaj legioj plifortigantaj Lombardujon
---------------------------------------

Post la tria dispartigo de Pollando sekvis elmigrado de soldatoj kaj oficiroj de Pollando ĝis Italio kaj Francio. Danke al influoj de Napoleono, pere de Agencja (pola diaspora organizo fondita en Parizo post fiasko de la Insurekcio de Kościuszko en 1794), Jan Henryk Dąbrowski subskribis la 9-an de januaro 1797 pakton kun nova registaro de Respubliko de Lombardujo. Kunkreintoj de la Legioj estis ankaŭ Karol Kniaziewicz, Józef Wybicki kaj Antoni "Amilkar" Kosiński. 

Dąbrowski garantiis al volontuloj lombardan civitanecon kun rajto reveni al la patrio kiam Lombardujo estos jam libera kaj sekura.
En majo 1797 jam estis 7 mil de soldatoj, ĉefe poloj vivantaj diaspore kaj polaj militkaptitoj kaj dizertintoj de aŭstra armeo de generalo Dogobert Wurmser en Mantuo (6 mil poloj), enkorpigitaj al ĝi pli frue kaj devigataj batali kun francoj.

Soldatoj
--------

* Józef Chłopicki
* Cyprian Godebski
* Berek Joselewicz
* Józef Wybicki

Vidu ankaŭ
----------

* Pola himno
* Legio
* Polaj Legioj (1914-1918)

Bibliografio
------------

* Jan Pachoński, *Sztuka wojenna Legionów Polskich* (Batalarto de Polaj Legioj), en: Witold Biegański, Piotr Stawecki, Janusz Wojtasik, *Historia wojskowości polskiej. Wybrane zagadnienia* (Historio de pola militistiko. Elektitaj problemoj), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej (Eldonejo de Ministerio pri Nacia Defendo), Varsovio, 1972.
* Jan Pachoński, *Wojskowość polska w dobie Legionów i Księstwa Warszawskiego 1795-1815* (Pola Militistaro en la periodo de Legioj kaj Varsovia Duklando 1795-1815), en: *Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864* (Skizo pri la historio de pola militistaro ĝis 1864). 2-a volumo (1648-1864). Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Varsovio 1966.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Legiony Polskie we Włoszech Arkivigite je 2015-12-22 per la retarkivo Wayback Machine Polaj Legioj en Italio
La **preĝejo Sankta Ladislao**, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia (ekde 1925) en Hungario, en vilaĝo Tiszasüly.

Historio
--------

La unua gotika preĝejo konstruiĝis en la 14-a jarcento. Laŭ la kutimoj la sanktejo (konstruita en 1490) situas en la orienta flanko. Supozeble en 1733 la preĝejo estis pligrandigita, kiel baroka preĝejo. La pli nova turo konstruiĝis en 1833. Renovigoj okazis en 1853, 1873 kaj en 1886. La orgeno estas aŭdebla ekde 1876. En 1971 arkeologa esplorado kaj nova renovigo okazis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo havas po unu navon kaj turon. La sanktejo estas okangula, el kio 3 flankoj fermas la konstruaĵon. En la norda flanko sakristio situas. Interne en la okcidenta flanko (kontraŭ la sakristio) galerio (precipe por la orgeno) etendiĝas.

En la korto estas ŝtona kruco de 1854.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare
* hungare

Sankteja flanko de preĝejo de Tiszasüly

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Pointe-Noire** estas metropolo, la dua plej granda urbo de la lando, regiona ĉefurbo kaj marhaveno en Respubliko Kongo. La loknomo signifas: nigra punkto. Laŭ la interna administra divido de la lando, la urbo konsideriĝas unu el sume dek du departementoj, kies ISO 3166-2 kodo estas CG-BZV.

Bazaj informoj
--------------

* 
* Areo: 1 144 km²
* Supermara alteco: 0-20 m
* Loĝantaro: 1 158 331 (en 2017)
* Horzono: UTC +1
* Poŝtkodo:

Geografio
---------

Pointe-Noire situas laŭ Atlantiko sur ebenaĵo.

Historio
--------

Portugaloj vidinte tiun lokon el la ŝipoj vidis nigran rokon "Ponta Negra", tial ĝi iĝis grava navigada punkto ekde 1484. Baldaŭe ĝi estis fiŝkaptista vilaĝo de 1883. Tiutempe francoj komencis koloniadi la regionon. En 1934 fervojo konstruiĝis al Brazavilo 512 km-ojn longa, ĉar Kongo ne estas plene navigebla. En la 1980-aj jaroj en la ĉirkaŭaĵo oni trovis nafton.

Ekonomio
--------

Pointe-Noire estas centro de naftoindustrio, sed gravas ankaŭ la fiŝkaptado.

Klimato
-------

Pointe-Noire havas tropikan klimaton. En septembro kaj oktobro la pluvo estas malpli, ol en aliaj monatoj. En ĉiuj monatoj la temperaturo estas tage 24-30 °C, nokte 22-26 °C.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Petro
* plaĝo

Trafiko
-------

Pointe-Noire havas havenon, stacidomon kaj flughavenon, ĉiuj havas vojon al la ĉefurbo Brazavilo.

Ĝemelurboj
----------

* Francio Le Havre, Francio
* Usono New Orleans, Usono
|  |  |
| --- | --- |
|  Stilo | Tiu ĉi artikolo enhavas gravajn lingvajn mankojn. |

maldekstra
**Gene KRUPA** (naskita la 15-an de januaro 1909 en Ĉikago, Ilinojo; mortinta la 16-an de oktobro 1973 en Yonkers, Nov-Jorkio) estis fama kaj influa usona ĵaza muzikisto (tamburisto).

Vivo
----

Krupa ekludis meze de la 1920-aj jaroj kun bandoj en Viskonsino. Li transloĝiĝis al Nov-Jorkio en 1929 kaj laboris kun la bando de Red Nichols. En 1934, li aliĝis al la bando de Benny Goodman; ĉi tiu posteno famigis lin en tuta Usono.

Krupa havis sian propran bandon de 1938 ĝis 1943. Tiam li realiĝis al la bando de Goodman kaj poste al la bando de Jimmy Dorsey. Ambaŭ postenojn li tenis mallonge. Post kelkaj monatoj li formis novan grandan bandon. Ĉi tiu nova bando estis unu de la plej grandaj bandoj de la epoko. Ĝi enhavis iom temp al tempo 40 muzikistojn. Le malrapide malkreskis la bandon kaj el 1951 li gvidis trion aũ kvarteton. KRUPA aperas regulare sur la *Jazz At the Philharmonic* radiaj programoj.

Krupa emeritigis en la malfruaj 1960-aj jaroj. Li frekvente ludis en publiko ĝis mallonge pri lia morto el leũkemio.

Influo
------

La primara influo de Krupa ekis en la 1930-aj jaroj kun lia kunlaborado kun la Slingerland tambura kompanio. Li jam faris historion en 1927 kiam li faris sonbendon kun bastambura pedalo. Li estis la unua uzi tia kiel pedalo por rekordanta. KRUPA eldonis lian tamburan metodon (instrulibro) en 1938 kaj ĝi tuj estiĝis la norma teksto.

Lia influo normigis la kombinaĵon de 8 x 12 cola kaj 9 x 13 cola pendanta tomoj multanta sur la bastamburo. Li ankaŭ disvolvigis kaj popularigis multajn cimbalajn teknikojn kiuj ĝis normoj. Kun Armand Zildjian (Avedis Zildjian Kompanio), Krupa disvolviĝis la altĉapela stativo kaj normigis la nomojn kaj uzadojn de multoj specialaj cimbaloj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gene Krupa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *(angle)*
* Arkivigite je 2007-09-07 per la retarkivo Wayback Machine *(angle)*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 35698
* GND: 118567225
* LCCN: n81129496
* VIAF: 59270053
* ISNI: 0000 0000 8138 6398
* LIBRIS: 276726
* SUDOC: 087452189
* BNF: 13896182q
* MBA: fb23b49b-f964-46d0-a089-ae5e39956321
* NLA: 36514373
* BIBSYS: 4026386
* NKC: ola2002153731
* ICCU: TO0V260962
* BNE: XX856313
 |
**Preĝejo martiro Sankta Laŭrenco** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Pásztó.

Historio
--------

Monaĥejo kun kapelo funkciis jam en la 12-a jarcento en la komunumo. En 1277 dokumento mencias jam ankaŭ romanikan kirkon, kiu estis tiam pligrandigita. En la 15-a jarcento ĝi denove pligrandiĝis kaj gotikiĝis. En 1723 la turo estis trakonstruita, la sanktejo konstruiĝis en 1734, fine en 1763 la preĝejo barokiĝis. La orgeno estis farita en 1950.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en la urbomezo. La plurfoje trakonstruita preĝejo havas po 1 turon kaj brikoforman navon. La fasado komenciĝas meze kun kvadrata turo. La kvadrata saktejo estas pli mallarĝa, ol la navo. Sakristio aliĝas al la sanktejo. En la suda parto plurlatera kapeleto estas videbla. Interne la murpentraĵoj estis pentritaj en 1981.

Tuj apud la preĝejo estas moderna sesangula kapelo, tamen la fundamento estas mezepoka.

Kermeso okazas en la 10-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun multe da fotoj
Pokalo el Lüneburg, 16-a jarcento
**Pokalo** (el la itala *boccale*) estas trinkujo kun kruro kaj piedo simile al kaliko. Iom post iom la pokalo fariĝis pompa kaj ekspozicia ujo kaj ekde la 15-a kaj 16-a jarcento ĝi estis farita el oro aŭ orizita arĝento, kaj ornamita per figuroj, juveloj kaj perloj. Samforman ujon el valora metalo oni uzas kiel trofeo en konkursoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kaliko
* Sankta gralo
* Hari Poter kaj la Pokalo de Fajro
* Kafo laŭ maniero de Aosta Valo
* glaso

Proverbo
--------

Ekzistas proverboj pri pokalo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Inter pokalo kaj lipoj povas multe okazi.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *En via malica regalo vin atendas ankaŭ pokalo.* **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2008-08-24.

* Kategorio Pokalo (trinkujo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Pokalo (trinkujo) en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Oficiala flago de Milvokio.
The People's Flag of Milwaukee"Sunrise Over the Lake" de Robert Lenz, de 2016 ne agnoskita kiel oficiala flago de Milvokio.
Estas oficiala flago de Milvokio, Usono, de 1954 tute taksita kiel ege malbona pro troaj elementoj ne nepre identigeblaj kiel propraj de la urbo, kio postulis fakte aldonon de la urbonomo, por esti rekonata, kaj alia tre populara de 2016 elektita per intereta voĉdonado, sed ne agnoskita kiel oficiala.

La oficiala de 1954 anstataŭis siavice alian pli malnovan de 1927 helblua kun oranĝkolora sigelo de la urbo. Tiu de 1954 sur fono ankaŭ helblua, sed ne tiom hela montras en la centro blanka rado simbola de industrio sur konturo de la urbo mem kaj tre diversaj simboloj ĉie.

Notoj
-----

1. ↑   The People's Flag of Milwaukee (2016-10-09). Alirita 2016-10-09.
2. ↑  "2004 American City Flags Survey" (PDF). Arkivigite je 2017-08-09 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 28an de Marto, 2021.
3. ↑  Matthew Early, "La flagrakonto de Milvokio", en VENTO, 8a numero (aprilo 2021) pp. 16-19.

Eksteraj ligiloj
----------------

* En retejo *Flags of the World*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719617
 |
Elfosita fundamento de la kirko.
La **Preĝejo Sankta Leonardo** (germane: *Leonhardskirche*) estis paroĥa preĝejo sur la citadelo Petersberg en Erfurto.

Historio
--------

Oni komencis konstrui ĝin en 1172 kaj la altaro konsekritis en 1185: pro tio oni supozas la finkonstruon fariĝinta samjare. En 1290 oni alikontruis en la romanikstila kirko la fenestrojn laŭ la nova gotika modo.

Kiam dum la 17-a jarcento la citadelo etendiĝis kaj fariĝis baroka urbofortreso, oni ne plu tre bezonis la kirkon. Sekve oni simple ŝanĝis ĝin en deponejon por armiloj; la grandajn gotikajn fenestrojn oni fermis per muro. La militara uzo restis eĉ ĝis 1945, kiam la ejo detruitis aŭ per bomboj respektive (laŭ alia fonto) per eksplodigo fare de usonaj soldatoj..

En 1996 oni elfosis la fundamentojn kaj ekmontris ilin al la vizitantoj de la citadelo, ege ŝatata ekskursocelo en monteto super la ĉefurbo turingia.

Subnotoj
--------

1. ↑   Informoj sur *erfurt-web*. Arkivita el la originalo je 2008-12-09. Alirita 2014-01-03.
2. ↑  Schöneburg, p. 111

Literaturo
----------

* Gerd Schöneburg: *Kirchen im Erfurter Gebiet*, Erfurt 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri la kirko ĉe *erfurt.web*.
La **federacia prezidanto de Aŭstrujo** (germanlingve *Bundespräsident*) estas la ŝtatestro de Aŭstrujo. La sidejo de la prezidanto estas la *Hofburg* en Vieno.

Elektiĝo
--------

La federacian prezidanton elektas por sesjara periodo rekte ĉiuj aŭstroj balotrajtaj por la nacia konsilio. Reelektiĝo por la tuj sekva periodo eblas nur unufoje, kaj la prezidanto devas aĝi almenaŭ 35 jarojn. Anoj de "regantaj aŭ ekse regantaj familioj" ne povas prezidantiĝi.

La nuntempe (2012) lasta prezidant-baloto estis en 2010; tiam Heinz Fischer estis elektita al dua agperiodo.

Taskoj kaj povoj
----------------

La prezidanto reprezentas Aŭstrujon kontraŭ la eksterlando kaj signas ŝtatajn kontraktojn. Formale la prezidanto estas la plej supera komandanto de la armeo.

La prezidanto nomumas la federacian registaron memstare kaj povas ankaŭ eksigi ĝin memstare; por eksigo de unuopaj anoj necesas propono de la kanceliero. La prezidanto povas post propono de la federacia registaro eksigi la nacian konsilion sed "nur unufoje pro la sama kialo", kaj ankaŭ ajnan landan parlamenton post propono de la federacia konsilio, same nur unufoje pro la sama kialo. Tiujn sufiĉe grandajn povojn la prezidanto tamen nur malofte uzas; ĝenerale la ĝisnunaj prezidantoj ne enmiksiĝis en ĉiutagajn politikajn aferojn.

Leĝojn devas subskribi la prezidanto, antaŭ ol ili validiĝas; la prezidanto ne rajtas rifuzi subskribi ilin pro enhavaj kialoj, sed nur se ili kontraŭkonstitucie kreiĝis.

Ĝisnunaj prezidantoj
--------------------

| Prezidanto | Vivtempo | Oficperiodo |
| --- | --- | --- |
| Karl Seitz | 1869 – 1950 | 1918 – 1920 |
| Michael Hainisch | 1858 – 1940 | 1920 – 1928 |
| Wilhelm Miklas | 1872 – 1956 | 1928 – 1938 |
| Karl Renner | 1870 – 1950 | 1945 – 1950 |
| Theodor Körner | 1873 – 1957 | 1951 – 1957 |
| Adolf Schärf | 1890 – 1965 | 1957 – 1965 |
| Franz Jonas | 1899 – 1974 | 1965 – 1974 |
| Rudolf Kirchschläger | 1915 – 2000 | 1974 – 1986 |
| Kurt Waldheim | 1918 – 2007 | 1986 – 1992 |
| Thomas Klestil | 1932 – 2004 | 1992 – 2004 |
| Heinz Fischer | 1938 – | 2004 – 2016 |
| Alexander Van der Bellen | 1944 – | 2016 – |

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPrezidantoj de Aŭstrio la ŝtata blazono de Aŭstrio |
| --- |
| Unua Respubliko(1918-1938) | Karl Seitz • Michael Hainisch • Wilhelm Miklas | la ŝtata blazono de Aŭstrio |
| Dua Respubliko(1945-) | Karl Renner • Theodor Körner • Adolf Schärf • Franz Jonas • Rudolf Kirchschläger • Kurt Waldheim • Thomas Klestil • Heinz Fischer • Alexander Van der Bellen |

 |

Vidu ankaŭ
----------

* Historio de Aŭstrio
* Politiko de Aŭstrio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Prezidanto de Aŭstrujo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Aŭstria Prezidentejo
Flago de Pollando.
Flago de Pollando montrita dum la ŝtata funebro de Pola prezidento Lech Kaczyński en 2010.
**Pola naciismo** estas la naciismo kiu asertas ke poloj estas la pola nacio, kaj helpas la kulturan unuecon de Poloj. Norman Davies, en la kunteksto de Pola naciismo, difinis naciismon ĝenerale kiel "doktrino... por krei nacion plialtigante la konscion de la popolo por ties nacieco, kaj mobilizi siajn sentojn en vehiklo por politika agado".

Historio
--------

La antikva Pola pra-naciismo de la Pol–Litova Unuiĝo bazita sur la pola-litova identeco estis mult-etna kaj mult-religia, kvankam etnaj Poloj estis ankoraŭ la majoritato kaj Romkatolikismo estis ankoraŭ la plej dominanta religio en la nacio. La naciisma ideologio disvolvigis tuj post la Dispartigoj de Pollando-Litovio estis dekomence liberaj el "etna naciismo" de ajna tipo. Ĝi estis Romantisma movado por la restaŭrado de Pola suverena ŝtato. Pola Romantisma naciismo estis priskribita de Maurycy Mochnacki kiel "la esenco de la nacio" ne plu difinita de limoj sed de ideoj, sentoj, kaj pensaroj rezultintaj el la pasinteco. La nasko de moderna naciismo sub eksterlanda regado koincidis kun la Novembra Ribelo de 1830 kaj la posta Printempo de Nacioj. Tamen, la malvenko suferita de Poloj rompis ankaŭ la Polan revolucian spiriton. Multaj intelektuloj turniĝis al la socia darvinismo de Herbert Spencer, kulpigante la Romantisman filozofion pro la perdo de la propraĵoj, amasdetruo, kaj finfine la perdo de la lando. Je la alveno de Pozitivismo inter 1860 kaj 1890 Pola naciiso iĝis elitisma tendenco. Ĉar la dispartigaj potencoj ne povis identigi sin kun la Pola nacio, tiele la ideologio iĝis pli limiga laŭ terminoj de etneco kaj religio.

Vidu ankaŭ
----------

* patriotismo
* *Pensoj de la moderna polo*
* Templo de Dia Providenco en Varsovio
* Marŝo de Sendependeco en Varsovio

Bibliografio
------------

* Stefan Auer: *Liberal Nationalism in Central Europe*. Routledge. 2004. ISBN 978-1-134-37860-9.
* Jarosław Tomasiewicz: *Rewolucja narodowa. Nacjonalistyczne koncepcje rewolucji społecznej w Drugiej Rzeczypospolitej* (Nacia revolucio. Naciimaj konceptoj de socia revolucio en la Dua Pola Respubliko). 2012. ISBN 978-83-64125-01-0.
* Stanisław Potrzebowski: *Słowiański ruch Zadruga* (Slava movado Zadruga). Szczecin: Wydawnictwo Triglav, 2016. ISBN 978-83-62586-96-7.

Notoj
-----

1. 1 2 3   Norman Davies (24a de Februaro 2005). God's Playground A History of Poland: Volume II: 1795 to the Present. Oxford University Press. p. 8. ISBN 978-0-19-925340-1.  Alirita la 7an de Majo 2018.
2. 1 2 3 4 5   Nolan Kinney (Spring 2009). "The Positive Reawakening Of Polish Nationalism" (PDF file, rekta elŝuto 69.8 KB). Western Oregon University Department of History.  Alirita la 7an de Majo 2018.
3. ↑   Thomas K. Nakayama; Rona Tamiko Halualani (21a de Marto 2011). The Handbook of Critical Intercultural Communication. John Wiley & Sons. p. 296. ISBN 978-1-4443-9067-4.  Alirita la 7an de Majo 2018.
La **Preĝejo Sankta Mario** (germane: *Frauenbergkirche*) estas protestantisma preĝejo en la nordo de Ellrich, Germanio. 

Suprenirado al la preĝejo monta de la Dipatrino

Historio
--------

La setlejo Alarichi, norde de la hodiaŭa urbo Ellrich, situante inter la rivero Zorge kaj la monto Frauenberg, menciitas unuafoje jam en la jaro 876. Sur la tiea monto verŝajne jam en antaŭkristanismaj tempoj troviĝis ia pagana kultloko, sur kiu oni starigis en la 9-a/10-a jarcento lignan preĝejon. Ne antaŭ la 11-a jarcento ĝi anstataŭigitis per konstruaĵo el ligno. En la 14-a/15-a jarcento ĝi pligrandigitis.

Post la t.n. Reformacio la ejo uzitis ĉefe por edifaj vesperaj liturgiaĵoj kaj funebraj ceremonioj. Kiam en 1957 estis decidite fermi la urban Preĝejon Sankta Johano, la Mario-preĝejo regule ekfunkciis krom vintre.

Priskribo
---------

Temas pri ununava preĝejo kun altarejo kaj norde alkonstruita sakristio. l
La okulfrape malgrandaj fenestroj estas eble dokumentilo pri defenda funkcio dum la frua Mezepoko. En la 13-a jarcento la ĥorejo kaj la tiea surtegmentero ricevis sonorilaron frugotikan.

En la altarejo troviĝas frugotika altara krucifikso el la 13-a/14-a jarcento kun malfrugotika Madono funebranta (mezo de la 15-a jarcento). Ĉe la orienta ekstera muro troviĝas ŝtona reliefo el la 15-a jarcento montrante Marion kun la bebo. Manlavujo kun defluejo eksteren-a de la sama tempo estas en alia niĉo.

La du sonoriloj mulditis en 1957 fare de la firmao Schilling & Lattermann en Apolda. La baptoŝtono estas de 1596 originante el Steinrode. Ĝi estis starigita tie ĉi en la jaro 1967-a. La orgeno de Robert Knauf el la jaro 1889 estis antaŭe en la preĝejo de Mauderode.

Fonto
-----

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1*, 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3, p. 66

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Mario (Ellrich) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Prie sur la urba retejo
* Prie sur barsch-ellrich.de Arkivigite je 2016-02-22 per la retarkivo Wayback Machine
**Pola notacio**, ankaŭ konata kiel **antaŭmeta operaciskribo**, estas maniero skribi matematikajn esprimojn. Ĝin proponis Jan Łukasiewicz precipe por plisimpligi certajn matematikajn pruvojn. Ĝia specialaĵo estas tio, ke ĝi ĉiam metas operatorojn antaŭ la argumentoj.

Ekzemple, anstataŭ "1+2, oni uzas ĉi tiun esprimon:

```
+ 1 2
```

kiu komputiĝas al 3.

Pola notacio estas aplikebla nek al nur du valoroj, nek al nur adicio. Ekzemple, ĉi tiu esprimo:

```
(× (+ 0 1) (+ 2 3))
```

komputiĝas al 5.

En la ĉi-supraj ekzemploj estas uzitaj krampoj, tamen unu el la avantaĝoj de pola notacio estas tio, ke se la loknombro de ĉiu operatoro estas konata, tiam krampoj ne estas necesaj: la ordo de operacioj estas unika kaj facile determinebla. Ekzemple, se operacioj "×" kaj "+" estas duargumentaj, tiam ĉi tiu esprimo:

```
× + 0 1 + 2 3
```

povas signifi *nur* ĉi tion:

```
(× (+ 0 1) (+ 2 3))
```

Pola notacio ne estas vaste aplikata, sed inversa pola notacio, aŭ *postskriba* notacio, estas uzata en multaj stako-bazitaj programlingvoj, kaj estas la operacia principo de certaj kalkuliloj.

  

  


|  |  |
| --- | --- |
|  <!-- --> | Ĉi tiu artikolo enhavas dume forkomentitajn partojn de la teksto, ĉar ili ankoraŭ ne estas sufiĉe bonaj. Vi povas redakti la paĝon kaj plibonigi kaj malkomenti la forkomentitajn partojn. |

* Kategorio Pola notacio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Robert Eugene "Bob" RICHARD** (la 20-an‏ de februaro 1926 - la 26-an de februaro 2023) estis usona atleto, dufoja olimpka ĉampiono en Stanga altsalto. Li estis la ununura stangosaltisto en historio por defendi sian olimpikan titolon.

Vivo
----

Richards naskiĝis en Champaign, Ilinojso. Li studis ĉe la Universitato de Ilinojso ĉe Urbana-Champaign.

Ĉe la Somera Olimpiko 1948 Richards gajnis bronzan medalon en la stangosalto kun rezulto de 4,20 metroj, post sia samlandano Gan Smith (4,30 metroj) kaj Arki Katia el Finnlando (4,20 metroj).

En la unuaj Tut-Amerikaj Ludoj, okazigitaj en Bonaero, Argentino en 1951, Richards gajnis oran medalon en la stangosalto kun rezulto de 4,50 metroj.

Olimpika ĉampiono
-----------------

Ĉe Somera Olimpiko 1952 Richards gajnis oran medalon en la stangosalto kun nova olimpika rekordo de 4,55 metroj, antaŭ sia samlandano Don Laz (4,50 metroj) kaj Ragnar Lundberg el Svedio (4,40 metroj).

En la Panamerikaj Ludoj okazigitaj en Meksikurbo, Meksiko en 1955, Richards gajnis oran medalon en la stangosalto kun rezulto de 4,50 metroj kaj arĝentan medalon en Dekatlono kun rezulto de 6886 poentoj.

Ĉe la Somera Olimpiko 1956 Richards gajnis oran medalon en la stangosalto kun nova olimpika rekordo de 4,56 metroj, antaŭ sia samlandano Bob Gutovsky (4,53 metroj) kaj Iorios Rubenis el Grekio (4,50 metroj). Aldone al tio, li partoprenis la Battle of Ten-konkuradon sed post 9 konkuradoj li devis retiriĝi de la konkurado pro vundo.

Atingoj kaj titoloj
-------------------

* Entute, Richards gajnis la titolon de la Usona Ĉampioneco 20 fojojn, el kiuj 17 en la stangosalto kaj 3 fojojn en la dekatlono.
* En 1951, Richards gajnis la James A. Sullivan Award, premion por la plej bona amatora atleto .
* En 1975, Richards estis induktita en la American Athletics Hall of Fame .
* En 1983, Richards estis induktita en la Usonan Olimpikan Halon de Famo.

Personaj rekordoj
-----------------

* Altosalto : 1.91 metroj (1954)
* Longosalto : 7.09 metroj (1954)
* Stanga altsalto : 4.72 metroj (1957)
* Dekatlono : 7313 poentoj (1954)

Referencoj
----------

1. ↑  Bob Richards, retejo *James E. Sullivan Award* (angla)
2. ↑  Bob Richards, retejo *USA Track & Field - Hall Of Fame* (angla)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bob Richards en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Bob Richards ĉe Internacia Asocio de Atletikaj Federacioj
* Bob Richards ĉe the USATF Hall of Fame
* Bob Richards ĉe Internacia Olimpika Komitato
* Bob Richards ĉe Olympic.org (arkivita)
* Bob Richards ĉe Olympedia


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812733
* GND: 118744933
* LCCN: n50045835
* VIAF: 52484805
* ISNI: 0000 0000 8232 2628
* BIBSYS: 90657309
 |
Urba kirko Sankta Mario
Tombaro
La luterana paroĥuja **Preĝejo Sankta Mario** (germane: *Stadtkirche St. Marien*) en Gräfenthal, Germanujo, menciitis la unuan fojojn en 1340. Ĝi staras komunumkarakterizante sur ardeza roko malsupre de Kastelo Wespenstein.

Historio
--------

La unua mencio de tiu ĉi kirko kiu iam estis pilgrimkapelo fariĝis en 1340 en indulgencletero. Contz Steinbach paroĥestris ĉ. en 1386 kaj en 1503 ekzistis enkirke kvin altaroj. En 1525 Sebastian von Pappenheim enkondukis Reformacion en Grafenthal kaj kvin jarojn poste Marteno Lutero mem predikis ĉi tie. Post incendio en 1554 la kirko rekonstruigitis; tiam ĝi estis klasika defend-preĝejo. Pro kadukiĝemo iĝis novkonstruiĝo kompleta en la nuna formo inter 1724 kaj 1731 - i.a. per bieraj impostoj. Restaŭradlaboroj sekvis en 1840 kaj 1915/16. Ĉi-lasta venigis komplete novan secesian internon anstataŭ barokaĵoj. Rekonsekro fariĝis en la 1.10.1916. Denova interna renovigo realiĝis inter 1989 kaj 1993.

Meblaro
-------

Altarejo
Centre de la ĥoro estas la altaro kun supra predikejo kiuj ĝis 1972 konekson inter si havis. La altarkrucifikso estas el 1716, la kandelabroj 1613. Survande pendas tabuloj de prapatroj kaj parencoj de Christoph Ullrich von Pappenheim († 1599). Li mem reprezentitis epitafe kontraŭe al la ĉefa enirejo kiel lasta reganta grafo de la gräfenthal-a linio de la Pappenheim-dinastio, kune kun sia edzino Magdalena.

Sub la altarej estas la tomboj de la Pappenheim-oj. La gotika kripto estas la plej malnova parto de la preĝejo kies volban plafonon dekoracias pentraĵoj el la 15-a kaj 16-a jarcentoj. La interno havas trietaĝan galerion kaj suprenumatas de ebena plafono kun bildo pri la transfiguriĝo de Jesuo Kristo. La 38 metrojn alta turo montras la jardaton 1518 supre de la norda fenestro de la tria etaĝo. Iam ĝi estas parto de la burga rempararo. Teretaĝe oni havas transirejon en la direkto de la urbo. Ture pendas eta baptosonorilo el 1592 kaj sonoriloj de 1923 kiuj anstataŭis por la en 1917 dummilite fanditaj antaŭuloj.

Orgeno
------

Orgeno
La unuan instrumenton faris en 1726 la orgenkonstruisto Jahn el Meura. Pro iel fuŝita laboro ĝi devis anstataŭiĝi per nova jam en 1730 (fare de Johann Georg Fincke). En 1880 s-ro Loesche enmetis novan instrumenton kun 20 registroj: sed la bela sonaranĝo povis apenaŭ krei belajn efektojn pro spacmalabundo sur la galerio. Sekve la nuna instrumento venis en 1916: temis pri verko de la nurenberga firmao de Johannes Strebel. Kune kun la novkonsekro kirka ĝi ekfunkciis. La instrumento disponis ri 29 registrojn el kiuj post 1945 perdiĝis kvin kaj du klavaroj kaj pedalo. En 1992 faritis restaŭro fare de Rösel & Hercher el Saalfeld.

Klavaro orgena

Literaturo
----------

* Kirchenführer Gräfenthal / Großneundorf, Herausgegeben vom Orgelbauverein Großneundorf e. V.

Notoj
-----

1. ↑  *Orgelbau-Nachrichten*, vol. 37, nr 2+3/1916, Leipzig, p. 22

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Mario (Gräfenthal) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj sur la paĝaro de la eklezidistrikto

50.52633411.30477Koordinatoj: 50° 31′ 35″ N, 11° 18′ 17″ O (mapo)
**Pola parlamenta balotado en 1989** jaro (tiel nomata *Junia Balotado*, *Balotado por Kontrakta Parlamento*) — okazis la 4-an de junio kaj 18-an de junio. Ĝi estis la unua, parte libera balotado en postmilita historio de Pollando. Pro ĉi tiu balotado Pollando estis la unua ŝtato de orienta bloko, kie balotataj reprezentantoj havis realajn influojn en regado de la ŝtato.

Genezo
------

Pro malkontento de socio en 1988 en la tuta lando sekvis serio da strikoj. Unu el ĉefaj postuloj estis legalizado de Solidareco. Je 31-a de aŭgusto Lech Wałęsa kaj generalo Kiszczak renkontiĝis; post la renkontiĝo Wałęsa alvokis, ke ĉesu strikoj. Sekve okazis kelkaj renkontiĝoj kun reprezentantoj de registaro. Malgraŭ manko de progreso en interparolado la 18-an de decembro oni formis Civitanan Komitaton (pole: *Komitet Obywatelski*) ĉe prezidano de "Solidareco" Lech Wałęsa, kiun konsistis adeptoj de kompromisaj solvoj. Antaŭ konstituo de komitato, la 30-an de novembro okazis televida debato inter Lech Wałęsa kaj prezidanto de OPZZ (Tutpola Interkonsento de Sindikatoj) Alfred Miodowicz. Ĉi tiu debato kaŭzis plifortigon de populareco de Lech Wałęsa. Inter decembro kaj januaro okazis konferenco de la 10-a ĝeneralkunveno de la Centra Komitato de PZPR (Pola Unuiĝinta Laborista Partio), dum kiu partianoj akceptis interkonsenton kun "Solidareco". Inter la 6-a de februaro kaj 5-a de aprilo konferencis t.n. Ronda Tablo. Rezultoj de la konferenco inter aliaj estis ŝango de balotsistemo kun kompetenteco de prezidento kaj ekformado de Senato. Oni fiksis, ke 65% de parlamento estos por PZPR, ZSL (Unuiĝinta Popola Partio), SD (Demokratia Partio) kaj aliaj proregistaraj frakcioj, kaj 35% por senpartiaj kandidatoj. Tute libera baloto ekvalidos por Senato. La 7-an de aprilo parlamento ŝanĝis balotan ordoregularon kaj konstitucion. La 17-an de aprilo Suverena kortumo denove registris la Sendependan Aŭtonomecan Sindikaton *Solidareco*.

Elekta kampanjo kaj balotado
----------------------------

Civitana Komitato decidis, ke ĝi proponos sume 161 kandidatojn al parlamento kaj 100 kandidatojn al Senato. Ĉiu kandidato, krom Piotr Baumgart estis fotografiita kun Lech Wałęsa. Naskiĝis *Gazeta Wyborcza* kaj reaktiviĝis *Tygodnik Solidarność*.

Interesaĵoj
-----------

* La balotadon bojkotis interalie Solidareco Batalanta.
* Civitatan Komitaton "Solidareco" apogis i.a. internacikonatajn famulojn: Jane Fonda, Nastassja Kinski kaj Yves Montand.

Vidu ankaŭ
----------

* Revolucioj de 1989

Bibliografio
------------

* Jakub Karpiński, *Trzecia niepodległość. Najnowsza historia Polski* (Tria sendependeco. La plej nova historio de Pollando), Świat Książki, Varsovio 2001, ISBN 83-7311-156-5.
* Wojciech Roszkowski, *Najnowsza historia Polski 1980–2002* (La plej nova historio de Pollando 1980-2002), Świat Książki, Varsovio 2003, ISBN 83-7391-086-7.

* Kategorio Pola parlamenta balotado en 1989 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo temas pri la montaro Aïr en Niĝero. Pri aliaj signifoj, vidu Aïr (apartigilo). |

Salkaravano en Aïr
La **Aïr-montaro** [aˈiːr] (haŭse *Abzin*) estas alta montaro en centra Niĝero (Afriko). Ĝi konsistas el ĉeno de montoj, kiuj altas en norda-suda direkto ĝis 1 500 m kaj altiĝas el la orienta sablodezerto Ténéré. La plej alta monto estas la 2 022 m alta Idoukal-n-Taghès (ankaŭ nomata *Mont Bagzane*). La nordorienta vento blovas en la ombro de la montoj sablon al ĝis 400 metroj altaj dunoj. Precipe je la okcidenta flanko ekzistas multaj vadioj.

Ekzistas kelkaj oazoj, kie loĝas nenomadaj tuaregoj, precipe Kel Ewey, kiuj vivas de ĝardenkultivado kaj besttenado. La necesa akvo ili ricevas el putoj. Ili nur havas kamelojn kaj kaprojn. La plej famaj oazoj estas Timia, montoazo, Iferouane kaj Tabelot. La ekonomio de la Kel Ewey-tuaregoj baziĝas je triangula komerco inter la Aïr, Bilma kaj Kano en Nigeria. Ĉe la okcidenta etendiĝo de la Aïr situas la uranminejoj de Arlit.

La norda parto de la Aïr-montaro apartenas kun la nordorienta parto de la dezerto Ténéré ekde 1991 al la monda natura heredaĵo de UNESKO. La Aïr- kaj Ténéré- naturrezervejo estas kun 77.000 km² la plej granda protektejo de Afriko.

La monta regiono formas sahela enklavo meze en la Saharo kaj ĝi estas la plej norda punkto, kie ankoraŭ troviĝas vegaĵojn. Jenaj arboj kreskas tie: *Salvadora persica* kaj *Faidherbia albida*, *Maerua crassifolia*, *Balanites aegyptiaca*, *Hyphaene*, *Boscia senegalensis*, akacioj kaj *Calotropis procera*. La plantoj kreskas rande de la riveraj valoj, se pluvis ĉe la supra riveroparto. Eĉ mediteraneaj plantoj troviĝas tie, ekzemple olivoj, *Pennisetum glaucum* kaj sorgo. La faŭno konsistas el 40 mamuloj, 165 birdoj kaj 18 reptilioj.

Literaturo
----------

* Gerd Spittler: Dürren, Krieg und Hungerkrisen bei den Kel Ewey (1900–1985). Stuttgart: Franz Steiner, 1989.

Referencoj
----------

1. ↑  Edmond Séré de Rivières: *Histoire du Niger*. Berger-Levrault, Paris 1965, S. 62.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Aïr-montaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Schätze der Welt - Erbe der Menschheit Arkivigite je 2009-09-06 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 611667
* GND: 4084829-2
* VIAF: 237715030
 |
**Herbert von MAROUSCHEK** (naskiĝinta la 1-an de novembro 1909 en Vieno, mortinta samloke la 11-an de februaro 1961) estis aŭstra publicisto kaj verkisto.

Vivo
----

Marouschek verkis multajn regionhistoriaĵojn kiel *Wien, wie es weint und lacht*. Inter 1933 kaj 1944 kaj denove inter 1955 kaj 1956 li pubikigis la monatkajerojn *Mein Böhmerwald*, fakgazeton pri hejma literaturo, arto kaj historio. Ekde 1952 li ekkolektis kulturaĵojn el la Bohemia arbaro kaj okazigis per ili ekspoziciojn en vienaj gastejoj. Sekve estiĝis la muzeo Böhmerwaldmuseum.

Ĉemorte Marouschek jam plurajn jarojn vivis en mizero.

Referencoj
----------

1. ↑   Informoj ĉe Biblioteko scienca de Sudetendeutsches Haus. Arkivita el la originalo je 2018-06-12. Alirita 2018-06-07.
2. ↑  Historio de la muzeo

Literaturo
----------

* Biblioteko scienca de České Budějovice

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Herbert von Marouschek en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 613182
* GND: 116786000
* VIAF: 311066837
* ISNI: 0000 0000 1337 0829
* NKC: xx0207027
 |
**Prezmekanismo** estas ekonomika esprimo kiu rilatas al la maniero laŭ kiu la prezoj de krudvaroj influas la postulon kaj liveradon de varoj kaj servoj. Prezmekanismo influas kaj aĉetantojn kaj vendistojn kiuj negocas prezojn de varoj aŭ servoj. Prezmekanismo aŭ merkat-bazita mekanismo rilatas al vasta gamo de vojoj kongruigi aĉetantojn kaj vendistojn tra prezoŝpara porciigo.

Ekzemplo de prezigaj mekaniskoj sciigas oferto- kaj demando-prezojn. Ĝenerale parolante, kiam du partioj deziras okupiĝi pri komerco, la aĉetanto sciigos prezon kiun ĝi volas aŭ pretas pagi (la aĉetkurzo) kaj vendisto sciigos prezon kiun ĝi volas akcepti (la demandoprezo).

La unuaranga avantaĝo de tia metodo estas tiuj kondiĉoj kiuj estas aranĝitaj anticipe kaj transakcioj povas daŭrigi kun neniu plua permeso aŭ aprobo de iu partoprenanto. Kiam ajnaj oferto kaj demando estas kongruaj, transakcio okazas, en la plej multaj kazoj aŭtomate.

Notoj
-----

1. ↑  Shaw, W.H. (2008). Business Ethics: Sixth Edition. Belmont, Ca: Thomson Wadsworth
2. ↑   Grava artikolo estas R. H. Coase (1937), "The Nature of the Firm," *Economica* 4(16), pp. 386–405, kiu listigas 41 uzojn de "prezmekanismo".
**Sudriogranda germana dialekto** (propralingve ***Riograndenser Hunsrückisch***, tiel nomata ekde 1996 de lingvisto Cléo Altenhofen antaŭe **Brasildeutsch**) estas dialekto de germana lingvo parolata en Sudriogrando, Brazilo de ĉirkaŭ 200 mil germanidoj. Ĝi estas la 4-a lingvo de Brazilo laŭ parolantaro, post la portugala, la japana kaj la itala.

Historio
--------

Kvankam ĉiam estis germanoj en Brazilo, ĉefe kiel pagsoldatoj kaj pastroj, nur en 1824 komencis oficiala amasa enmigrado de germanoj kiel kvazaŭsklavoj por anstataŭigi nigrajn sklavojn, kies komerco estis malpermesata de Britio. Unuaj germanoj venis al Rio de Janeiro kaj parolis platgermana lingvo sed multaj el ili fuĝis al ĝangalo kaj estas germanaj familioj kiuj vivis kun aliaj sovaĝulo dum du aŭ tri generacioj kaj formis kelkajn germanidajn tribetojn, kiu forgesis la skribon kaj la kristanan religion. Ili estis rigarditaj kiel sovaĝuloj kaj preskaŭ mortitaj dum genocida kampanio kontraŭ minoritatoj dum komenco de 20-a jarcento. Ankoraŭ hodiaŭ kelkaj tre izolitaj kaj malgrandaj komunumoj parolas la platgermanan.

Poste oni preferis konduki germanojn al tiam senhomaj regionoj de la sudo de Brazilo, kie ili ne povis fuĝi. Alie, oni preferis protestantojn, ĉefe luteranoj ĉar ili vere kredas ke ili devas pagi ŝuldojn per laboro.

En tiuj lokoj, germanoj estis tre influitaj de indiĝenaj lingvoj kaj de la portugala, tio estigis multajn modifojn en la originala lingvo.

Ĉirkaŭ la Dua Mondmilito, oni malpermesis la paroladon de la germana lingvo en Brazilo, kaj multaj de la parolantoj de la brazila dialekto rezignis ĝin. Hodiaŭ oni rigardas la germanan kiel indiĝena lingvo en Brazilo, kaj la parolantoj rajtas estigi bazajn lernejon en sia lingvo, krom havi protekton de la registaro se ili bezonas uzi la portugalan lingvon.

Specimenoj
----------

* *Alles gut?*: Kiel vi fartas? (Laŭlitere "Ĉu ĉio bone?");
* *Wir gehen botschen.*: Ni ludos petankon;
* *Nach dem Botschen gehen wir in die Wende, trinken Cachaça und essen einen Churrasco.*: Post la petankludo ni iros al vendejo, trinki pingon kaj manĝi rostviandon.

Vidu ankaŭ
----------

* Antônio Carlos (Santa Catarina)
Apostolo Andreo sur preĝeja benkoflanko de Kirkjubøur.
**Preĝejaj benkoj de Kirkjubøur** el la frua 15-a jarcento estas la plej grava nacia arta trezoro de Ferooj.

Temas pri entute 18 benkoflankoj el pinoligno kiuj montras valorajn gravuraĵojn pri 11 apostoloj kaj tri pliaj bibliaj figuroj. Oni ankaŭ gravuris ankaŭ Sanktan Brendanon, episkopon Erland de Ferooj kaj reĝon Olavo la 2-a. La gravuraĵo pri la 12-a apostolo iam malaperis, du el la 11 apostoloj ne estas identigeblaj.

La radiokarbona datado de la lignaj gravuraĵoj pruvas la pretigan tempon je 1405-10. Unu preĝeja benka gravuraĵo montras la blazonon de Eriko la 7-a (Danio) kaj ties edzino Filipa de Anglio. Ili geedziĝis en 1406.

La pregeĵaj benkoflankoj estis parto de la Preĝejo al Sankta Olavo (Kirkjubøur) (konstruita en ĉ. 1250), kiu tiam estis sidejo de Episkopejo de Ferooj. La lignajn gravuraĵojn mencias unuafoje en 1817 la dana esplorvojaĝisto Hans Christian Lyngbye. 

La preĝejo en 1874 estis renovigata kaj oni pretigis novajn benkojn. La malnovaj preĝejaj benkoj estis traktataj kiel „senvaloraj" kaj oni metis ilin en deponejon. La ekleziulo V. U. Hammershaimb kaj la prefekto Hannes Finsen rekonis do la valoron de la benkaj gravuraĵoj kaj zorgis pri ilia rezervado. Ili ofertis ilin en letero al Kopenhago kiel „mezepokajn reliktojn" kaj ili estis transportitaj en vintro de 1874/75 per postoŝipo *Diana* al Kopenhago, kie ilia finstacio estis la Reĝa Muzeo pri Nordaj Antikvaĵoj, la hodiaŭa Dana Nacia Muzeo. La aĉetprezo estis 200 danaj kronoj.

En junio de 2002, la benkoflankoj estis redonitaj al Ferooj. Je Ólavsøka de tiu jaro, malfermiĝis daŭra ekspozicio en la subtera etaĝo de la Nacia Muzeo de Ferooj en Hoyvík.

Kune kun la preĝejaj benkoj alvenis ankaŭ 200 pliaj trezoraĵoj al Ferooj, kiuj kompletigas la ekspozicion de la preĝejbenkaj flankoj en la subtera etaĝo de la muzeo. Inter ili estas:

* konfesa seĝo, la t. n. „episkopa trono"
* ĥor-pupitro konsistanta el du ornamitaj flankopartoj
* du benkoflankoj kun gravuritaj ornamaĵo, okulfrape el alia epoko
* pasiona kruco

Galerio
-------

La Poŝto de Ferooj havas tri poŝtmarkojn kun bildoj de la benkoflankoj. Ili aperis en 1980, 1984 kaj 2001. 

* Maria (patrino de Jesuo) kaj JesuoMaria (patrino de Jesuo) kaj Jesuo
* Johano la BaptistoJohano la Baptisto
* Sankta PetroSankta Petro
* Sankta PaŭloSankta Paŭlo
* Apostolo JohanoApostolo Johano
* Jakobo la pli aĝaJakobo la pli aĝa
* Sankta Tomaso.Sankta Tomaso.
* Judaso TadeoJudaso Tadeo
* Sankta AndreoSankta Andreo
* Apostolo BartolomeoApostolo Bartolomeo
* Neidentigebla apostoloNeidentigebla apostolo
* Neidentigebla apostoloNeidentigebla apostolo
Pavilono de Portugalio en la Monda Ekspozicio de 1998 kun cementa vual-tegmento.
**EXPO'98**, **Monda Ekspozicio de 1998**, aŭ, oficiale, *Exposição Internacional de Lisboa de 1998*, kies moto estis "Os oceanos: um património para o futuro" (La oceanoj: heredo por la estonteco), okazis en Lisbono, Portugalio de 22a de Majo ĝis 30a de Septembro 1998. Ĝi celis la datrevenon de 500 jaroj de la Portugalaj malkovroj.

La zono elektita kiel sidejo de la ekspozicio estis la orienta limo de la urbo ĉe la rivero Taĵo. Oni konstruis diversajn pavilonojn, kelkaj el kiuj ankoraŭ servas al loĝantoj kaj vizitantoj, integritaj en la nune nomita *Parque das Nações* (Parko de la Nacioj), el kiuj elstaras la *Oceanário* (unu el plej grandaj akvarioj de la mondo kun reproduktado de 5 oceanoj kaj multnombraj specioj de mamuloj, fiŝoj, birdoj ktp. verko de la arkitekto Peter Chermayeff) kaj komplekso de transportoj kun ligiloj al metroo kaj fervojo (Estação do Oriente (Orienta Stacio), de la arkitekto Santiago Calatrava).

Tiu ekspozicio altiris ĉirkaŭ 11 milionjn da vizitantoj, spite de komencaj ĉirkaŭkalkuloj de 15 milionoj, kio rezultis en kritikoj kaj perdoj ĉe entreprenoj. Parto de la sukceso estis rilata al la kultura vigleco - por ekzemplo, ĉirkaŭ 5000 muzikeventoj konsistigis unu el plej grandaj muzikfestivaloj de la historio de la homaro. Arkitekture la Ekspo revoluciis tiun parton de la urbo kaj influis la strategiojn de urba reformo en Portugalio.

* Kategorio Monda Ekspozicio de 1998 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799144
 |