recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Arnold SOMMERNAT**, ankaŭ: *Arnoldus van Bremen*, (naskiĝinta ĉ. en 1410 en Bremen, mortinta post 1466) estis germana juristo kaj urbestro de Lübeck.

Vivo
----

Sommernat ekstudentis ĉe la Universitato de Erfurto en 1432 kaj promoviĝis jurscience. Kiel sekvanto de Dietrich Zukow li estis de 1443-56 estro de la urba konsilantaro *(Syndicus)* de Lübeck.

En 1452 li skribis kronikon, kiu enkorpigitis unu generacion post al la *Chronicon Sclavicum* .

Posteŭlo en la urbestra rolo estis Simon Batz, dum Sommernat reiris Erfurton por iĝi profesoro. Ĉe la tiea fakultato pri juro li estis dekano kaj ankaŭ rektoro. En 1461/62 li iĝis urbestro en Hamburgo, en 1463-66 dekano de la katedrala kapitulo de Schwerin .

Literaturo
----------

* Johannes Baltzer kaj Friedrich Bruns: *Die Bau- und Kunstdenkmäler der Freien und Hansestadt Lübeck.* Band III: Kirche zu Alt-Lübeck. Dom. Jakobikirche. Ägidienkirche. Verlag von Bernhard Nöhring, Lübeck 1920, p. 90, represite en 2001: ISBN 3-89557-167-9
* Friedrich Bruns: *Die Lübecker Syndiker und Ratssekretäre bis zur Verfassungsänderung von 1851,* en: ZVLGA, vol. 29 (1938), p. 95

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe*Repertorium Academicum Germanicum*.]

Subnotoj
--------

1. ↑  Friedrich Bruns: *Der dritte Teil des Chronicon Sclavicum und sein Verfasser.* In: Hanseatische Geschichtsblätter, 1910, S. 127.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 470106
* GND: 1034664794
* VIAF: 301838451
* ISNI: 0000 0004 0894 3230
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Dompolvakaro** |
| --- |
|  |
| DompolvakaroDermatophagoides pteronyssinusDompolvakaro*Dermatophagoides pteronyssinus* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Artropodoj *Arthropoda* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Araneoidoj *Arachnida* |
| Subklaso: | **Akaro** ***Acarina***Trouessar, 1897 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordoj |
| * Opilioacariformes
* Parasitiformes
* Acariformes
 |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Dompolvakaro  |

 |
| v • d • r |

La **dompolvakaro** (*Dermatophagoides pteronyssinus*) estas preskaŭ nevidebla eta (ĉ. 0,3 mm) akaro. La dompolvakaro estas areaneoido kaj havas ok krurojn. En Eŭropo ankaŭ troviĝas la specio *Euroglyphus maynei*. La vivodaŭro de dompolvakaro estas 2 ĝis 3 monatoj. Dompolvakaro bezonas 3 ĝis 4 semajnojn por kreski de ovo al plenkreskulo.

Vivokondiĉoj de la dompolvakaro
-------------------------------

La dompolvakaro troviĝas ĉie en la mondo, do en ĉiuj klimatoj, escepte je granda alto kie ĝi malfacile povas reproduktiĝi. La maksimuma alteco kie la dompolvakaro ankoraŭ povas vivi estas ĉirkaŭ 1300 metroj, super tio en Eŭropo la aero estas tro seka. Idealaj cirkonstancoj por la dompolvakaro estas temperaturoj inter 20 kaj 30 ° celsiaj kaj relativa aerhumideco de 60–80%. Dompolvakaroj ne kapablas trinki sed detenas likvon direkte el la aero por vivpovi. Dompolvakaroj ne povas elteni direktan sunlumon kaj tial prefere vivas en la mallumo. Grava nutraĵofonto por la dompolvakaro estas haŭtskvametoj de homoj kaj bestoj.

Matracoj, kapkusenoj kaj ŝtofoj de mebloj tial estas ideala vivmedio por la dompolvakaro, kie la homo nevole zorgas por nutraĵo kaj humido. Dompolvakaroj ofte troviĝas sur ŝimaj muroj kaj tapiŝoj.

La ekskrementoj kaj haŭtŝanĝaĵoj de la dompolvakaro povas kaŭzi sanproblemojn ĉe la homo, kiel alergiaj reagoj (inter kiuj astmo kaj ekzemo). Laŭtakse 5 ĝis 10% de la homoj havas alergion je dompolvakaroj.

* Kategorio Dermatophagoides pteronyssinus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Dermatophagoides pteronyssinus en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Clarens (stacidomo). |

Clarens ĉirkaŭ 1882
**Clarens** estas malgranda vilaĝo en la municipo de Montreux, en la kantono Vaud, en Svisio.

Clarens famiĝis tra tuta Eŭropo pro la enorma sukceso de la libro *La nova Helojzo* de Jean-Jacques Rousseau.
Kiam li estis en Clarens, la rusa komponisto Igor Stravinski verkis siajn baletojn *La konsekro de la printempo* kaj *Pulĉinelo* kaj en Marto 1878, Ĉajkovski verkis sian *Violinkoncerton*.

Paul Kruger, heroo de la sendependigo de Sudafriko el Britio, mortiĝis tie. Pro tiu tialo, samnoma vilaĝo Clarens ricevis sian nomon en Sudafriko, nome en la Provinco Liberŝtato. Ankaŭ la anarkiisto kaj geografo Élisée Reclus loĝis en Clarens. La verkisto Vladimir Nabokov estis entombigita tie.

Ankaŭ la verkisto de la 19a jarcento, diplomato kaj MP David Urquhart de Braelangwell, kiu enkondukis la turkan necesejon en Brition, estis entombigita tie.

Referencoj
----------

1. ↑  Robinson, Gertrude (1920) David Urquhart: Some Chapters in the Life of a Victorian Knight-Errant of Justice and Liberty.

Vidu ankaŭ
----------

* Clarens (stacidomo)
* Planchamp (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Clarens (Svisio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Rescue society on the Geneva Lake "Mon Devoir", section of Clarens[*rompita ligilo*]

Koordinatoj: 46° 26′ 31″ Nordo 6° 53′ 38″ Oriento﻿ / ﻿46.442 °N, 6.894 °O﻿ / 46.442; 6.894 (mapo)

Fotaro
------

* Kastelo Châtelard ĉe ClarensKastelo Châtelard ĉe Clarens
* Clarens kaj montarvidoClarens kaj montarvido


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 528352
* GND: 4634802-5
* LCCN: n87816590
* VIAF: 129099083
 |
**Egerág**, germane **Egrad**, kroate **Egrag** aŭ *Jegrag* estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Pécs.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13 km²
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 45.9816/18.3058
* Loĝantaro: 1000
* Poŝtkodo: 7763
* Telefonprefikso: 72

Situo
-----

La vilaĝo situas sur tre mildaj deklivoj, meze de sakovojo, laŭ fervojo Pécs-Mohács. Kozármisleny troviĝas 7, Pécs 15, Siklós 17, Harkány 19, Bóly kaj Villány po 20, Pécsvárad 27, Beremend 29 km-ojn.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la kuprepoko. Antaŭ la hungaroj laŭvice romianoj kaj avaroj vivis tie. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1333. Post la mezepoko dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 la serboj okupis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al (Serpa) Dipatrino de 1774
* monumento pri falintoj dum la 1-a mondmilito

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.gyaloglo.hu

* Kategorio Egerág en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Preĝejo de Donji Miholjac
Kastelo de Mailath en Donji Miholjac
**Donji Miholjac,** germane **Unter-Miholtz,** hungare **Alsómiholjac** estas urbo en Kroatio. La nomo signifas en ĉiuj lingvoj: suba Mikaelo. Ankoraŭ 6 komunumoj apartenas al la municipo.

Bazaj informoj
--------------

* Areo de la municipo: 154 km²
* Supermara alteco: 95 m
* Loĝantaro en la municipo: 10 260, en la urbo: 6680
* Poŝtkodo: 31 540
* Telefonprefikso: 31
* Aŭtokodo: NA

Situo
-----

Donji Miholjac situas sur ebenaĵo, Dravo (samtempe hungara landlimo) preterfluas 3 km-ojn, laŭ ĉefvojoj Pécs-aŭtoŝoseo inter Zagrebo-Beogrado kaj Virovitica-Osijek.

Historio
--------

La loko estis loĝata dum la Okcident-Romia Imperio, poste avaroj alvenis. Ekde 1102 ĝi apartenis al persona unio de hungaroj kaj kroatoj. Post la mezepoko la tuta regiono apartenis al la Osmana Imperio dunm 150 jarojn. Ĝis Traktato de Trianon la urbeto apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Verőce, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo
* kastelo de Mailath

* Kategorio Donji Miholjac en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269041
* GND: 4691371-3
* LCCN: n2014029937
* VIAF: 238136382
* NKC: ge1096482
 |
**Arnoldo la 2-a de Kleve** (mortinta antaŭ 1200) regis de 1189 ĝis 1200 anstataŭe sian pli aĝan fraton Grafo Ditriĥo la 3-a/5-a de Kleve la graflandon Kleve.

Vivo
----

Arnoldo de Kleve estis pli juna filo de Grafo Ditriĥo la 2-a/4-a de Kleve kaj de Adelhejda de Sulzbach. Dokumente pruvebla li estas inter 1188 kaj 1198. Antaŭ 1191 li geedziĝis kun Adelhejda de Heinsberg, kun kiu li fondis la flanklinio de Kleve je Heinsberg. Konataj gefiloj iliaj estas Ditriĥo (mortinta en 1228), Arnoldo (mortinta en 1218) kaj Agneta. Dum la foresto de sia frato Grafo Ditriĥo la 3-a/5-a de Kleve, kiu partoprenis la krucmiliton, Arnoldo regis anstataŭe Graflandon Kleve. En la jaro 1200 Arnoldo supozeble jam estis mortinta.

Literaturo
----------

* Thomas R. Kraus: Studien zur Frühgeschichte der Grafen von Kleve und der Entstehung der klevischen Landesherrschaft, en: Rheinische Vierteljahrsblätter 46 (1982), pj. 1-47.

Fonto
-----

* de:Arnold II. (Kleve)

* Kategorio Arnoldo la 2-a (Kleve) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 569190
 |
**Gyékényes** [djEkEnjeŝ] estas vilaĝo kaj limpasejo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Csurgó. La vilaĝonomo signifas: tifaa.

Preĝejo de Gyékényes
Preĝejo en Gyékényes

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.2365/17.0039
* Areo: 34 km²
* Loĝantaro: 1080
* Poŝtkodo: 8851, 8852
* Telefonprefikso: 82

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojoj Barcs-Murakeresztúr kaj Dombóvár-Koprivnica. Csurgó troviĝas 9, Nagykanizsa 29 km-ojn.

Historio
--------

Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1380 laŭ tiama ortografio *"Gykynes"*. Inter 1600-1677 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika klasikisma Preĝejo Sankta Jozefo (Gyékényes) de 1835
* luterana preĝejo
* tre pura lago, kie ofte okazas konkurso de subakvistoj

* Kategorio Gyékényes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
akvokanonoj de la berlina polico en Germanio
egiptaj demonstrantoj grimpas sur akvokanonan veturilon en 2011
akvokanonoj de la francia polico
**Akvokanono** aŭ **akvoĵetilo** estas ilo, aŭ portebla aŭ fiksita sur aparta veturilo, per kiu per granda premo el veturilaj akvorezervujoj eblas ĵeti akvon tra moveblaj ŝtaltuboj al homoj. Akvokanonoj estas uzataj precipe fare de policaj, armeaj aŭ aliaj prisekuraj unuoj, kiuj celas dispeli amasiĝojn de nearmitaj homoj, ofte en demonstracio, sen vere vundi iun. La akvo povas enhavi kemiajn aldonaĵojn, kiuj ekzemple celas iriti la homajn mukozojn kaj kaŭzi larmojn aŭ tusadon, kaj la akva likvaĵo povas esti elĵetata per premo de ĝis 2 000 paskaloj.

Uzo
---

Akvokanonoj estas uzataj aparte en demonstracioj kaj strataj interpuŝiĝoj de nearmitaj luktantoj, por laŭ vidpunkto de la prisekuraj unuoj eviti pli grandajn danĝerojn kaj teni grandajn homamasiĝojn en kontrolo. El jura vidpunkto klaras, ke la uzo de akvokanonoj estas rekta perforto, kaj en demokratiaj ŝtatoj estas leĝoj kiuj konkrete difinas en kiaj cirkonstancoj eblas uzi ilin. Pro tio ke la akvokanonaj veturiloj eblas moviĝi ankaŭ sur neebena grundo, eblas uzi ilin ankaŭ en kazo de arbaraj brulegoj. Kaj en iuj kazoj oni ankaŭ jam uzis akvokanonojn tute ekster la kutima uzo, en helpo provizi la lokan loĝantaron per trinkakvo en katastrofaj sekegoj, aldone al fajrobrigadaj kaj aliaj akvorezervujaj veturiloj.

Uzaj ekzemploj estas inter alie

* la senhomigo de stratoj, placoj kaj aliaj areoj
* la sekurigo de policaj stratobaroj
* la sekurigo kaj protekto de difinitaj konstruaĵoj
* forigo de bruloj en policaj agoj, ekzemple se stratobaroj / barikadoj estis starigitaj kaj poste bruligitaj fare de demonstrantoj

### Uzomanieroj

La akvo povas esti ĵetata kiel "akvopafo", "akvopluvo" aŭ "akvobaro".

* La "akvopafo" estas direktata rekte kontraŭ unuopaj personoj. Se la akva premo tro altas, tia uzo povas kaŭzi fortajn vundiĝojn, tial en demokratiaj ŝtatoj estas leĝaj limigoj de tia uzo.

* "Akva pluvo" estas ĵetata nerekte kaj pli malfokuse, por repeli pli grandan homamason per sekigo.

* "Akvobaro" estas pendola celigo de du akvoĵetoj al la grundo, kiu kreu specon de "muro" kaj havu la celon ke jam senhomigita areo restu senhoma, kaj ke malantaŭ la "muro" povu formiĝi policaj unuoj. Modernaj akvokanonoj ankoraŭ havas pliajn metodojn krei akvajn "murojn".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Akvokanono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* germanlingva superrigardo de pli malnovaj kaj pli modernaj akvokanonoj Eine Übersicht la Wasserwerfer einst kaj heute bei la Berliner polico auf polizeiautos.de
* datuma folio de akvokanono de modelo Ziegler fare de la belga polico (nederlandlingve)
**Gyód** [djOd], kroate **Đoda** [djoda], germane **Jood** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs.

Blazono de Gyód

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 3  km²
* Loĝantaro: 690
* Poŝtkodo: 7668
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°00′08″N 18°10'41″E

Situo
-----

Gyód situas en valo, fine de sakovojo. Kozármisleny troviĝas je 12, Pécs 13, Szentlőrinc 19, Harkány 21, Siklós 22 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1511 laŭ tiama hungara ortografio *"Gyod"*. Dum la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio kaj fine de la erao senhomiĝis. En la 18-a jarcento germanoj refondis la komunumon. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 la germanoj havis 4 %-ojn, sed ankaŭ ciganoj vivas en Gyód.

En Gyód migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika lerneja kapelo omaĝe al Reĝo Kristo

* Kategorio Gyód en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Akvoparko en Edmontono, Kanado
Akvoparko en Lvivo, Ukrainio
Akvoparko en Slovenio
Akvoparko en Rostov-na-Donu, Rusio
**Akvoparko** estas granda objekto, enhavanta specialan infrastrukturon por amuzigo kaj ludado en akvo. En akvoparkoj estas diversaj atrakcioj kiel, ekzemple, basenoj kaj fontanoj, akvodeglitejoj, iloj por naĝado, saltado en akvon, ondorajdado. Akvoparkoj povas esti subĉielaj (plejparte) aŭ subtegmentaj (ofte en grandaj urboj).

Historio
--------

Unuaj akvoparkoj aperis en fino de 1940-aj jaroj.

Nun ĉefaj organizaĵoj kiuj okupiĝas pri akvoparkoj estas IAAPA kaj WWA.

Grandaj akvoparkoj laŭ landoj
-----------------------------

### Germanio

* Tropical Islands

### Rusio

| Loko | Akvoparko kaj ĝia areo |
| --- | --- |
| Moskvo | Moreon (55 mil m2 — plej granda subtegmenta akvoparko en Rusio); Kva-Kva-Park (4,5 mil m2); Karibija (3 mil m2) |
| Gelendĵik | Akvoparko Ora Golfo (plej granda subĉiela akvoparko en Rusio) |

### Slovakio

* Tatralandio

Vidu ankaŭ
----------

* Akva savisto

* Kategorio Akvoparko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Erato** estis reĝino de Armenio kaj la lasta membro ĉe la trono de la Artaksia Dinastio. Filino de Tigrano la 3-a kaj duonfratino kaj edzino de Tigrano la 4-a. En la jarcentoj antaŭ kristanismo, incestaj geedziĝoj estis oftaj ĉe helenismaj kortegoj por konservi la purecon de la reĝa sango. Ŝi estis la nura armena reganto kiu atingis la tronon tri fojojn. Erato regis kune kun ŝia frato Tigrano la 4-a de la jaro 8 al 5 a.K. 2 a.K. al 2 p.K. kaj de la jaro 6 ĝis 11 p.K. Aŭgusto Cezaro sendis Tiberion por nomumi Artavasdes la 3-a kiel Reĝo de Armenio, kiu estis kuzo de Tigrano kaj Erato. Tigrano kaj Erato iniciatis internan militon kun la helpo de Fraates, Reĝo de Partujo.

La partuja reĝo baldaŭ ĉesis sian subtenon por eviti plenan skalomiliton kontraŭ Romo. Gajo Cezaro estis sendita al Armenio por ĉesigi la internan militon. Antaŭ lia alveno Tigrano la 4-a estis murdita dum unu el la tumultoj kaj la armena trono estis donacita al Ariobarzanes, Medo el origino. Ariobarzanes estis mortigita en akcidento kaj Aŭgusto Cezaro nomumis la filon de Ariobarzan, Artavasdes, kiel la nova reĝo. La armena loĝantaro laciĝis je eksterlandaj reĝoj kaj Aŭgusto reviziis sian politikon per donado de la trono al Tigrano la 5-a, artaksido de nekonata deveno. La armenaj nobeluloj, malkontentaj kun Tigrano la 5-a, ribeliĝis kaj reentronigis Eraton kaj Tigrano al la trono. Ŝi estis faligita sub nekonataj cirkonstancoj en la jaro 11, post kiuj la Artaksia Dinastio formortis. Aŭgusto decidis konservi Armenion kiel vasala regno anstataŭ aneksi ĝin al la Imperio. En la jaro 12 Vonono la 1-a de Partujo estis nomumita kiel Reĝo de Armenio fare de Aŭgusto Cezaro.

* Kategorio Erato de Armenio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 346631
 |
**Tamás Almási** [tamAŝ almAŝi], hungare **Almási Tamás,** Esperante **Tomaso Almási** estas hungara reĝisoro, scenaristo, kameraisto kaj profesoro.

Tamás Almási naskiĝis la 26-an de julio 1948 en Székesfehérvár.

Biografio
---------

Tamás Almási frekventis aktoran-filman ĉeflernejon pri reĝisorado en Budapeŝto inter 1975-1979, kie li lernis de Zoltán Fábry (reĝisoro), György Illés. Poste li eklaboris en produktejo de filmoj, kie laboris kune kun István Szabó, Zoltán Fábry, Miklós Jancsó, Pál Zolnay, Géza Radványi. Li instruas en la ĉeflernejo ekde 1999. Liaj filmoj estis videblaj en pli, ol 40 landoj. Li ricevis premion Kossuth en 2010, pli frue ekde 1977 ankaŭ aliajn premiojn.

Liaj reĝisoraĵoj (selekto)
--------------------------

* diversaj filmoj ekde 1977, ekzemple *Meddig él egy fa?* (Ĝis kiam vivas arbo?), 1977; *Új idők Kárpátalján* (Nova erao en Transkarpatio), 1988; *Burgenlandi magyarok közt* (Inter hungaroj en Burgenlando), 1989; serio pri Ózd, 1990-aj jaroj; *Az út vége* (Fino de la vojo), 2002

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Tamás Almási en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 410075
* GND: 1061773183
* VIAF: 121379856
* ISNI: 0000 0000 7966 6796
 |
**Ramush HARADINAJ** (naskiĝis la 3-an de julio 1968 en Glodjane, ĉe Dečani) estas albana politikisto, iama militĉefo de la Kosova Liberiga Armeo kaj de decembro 2004 ĝis marto 2005 estis ĉefministro de Kosovo.

Li estis akuzita marte de la jaro 2005 fare de la Internacia Pun-Tribunalo por Eksa Jugoslavio de Hago pri militkrimoj, pri kiuj li respondecus kiel komandanto en la liberiga armeo. Li tial demisiis de sia posteno de ĉefministro de Kosovo. La proceso komenciĝis la 5-an de marto 2007. Almenaŭ naŭ atestantoj estis murditaj aŭ mortis en suspektigaj kondiĉoj dum tiu proceso.
Li estis senŝuldigita la 3-an de aprilo 2008. Dum lia malliberigo multaj koncertoj kaj subtenmanifestacioj estis organizitaj en Kosovo por helpi la familion Haradinaj pagi lian proceson.

Ramush Haradinaj estas ano de la politika partio, kies prezidanto li estas: la AAK (albane: *Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës*).

* Kategorio Ramush Haradinaj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ramush Haradinaj en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 329496
* GND: 133757269
* LCCN: n2001040036
* VIAF: 1815206
* ISNI: 0000 0000 4513 0643
 |
Akvonivela indikilo en Germanio
La **akvonivelo** estas alto de la maroj, riveroj, lagoj kaj kanaloj, kion oni mezuras per akvonivela indikilo. Tie oni mezuras ŝanĝojn de la supre menciitaj akvoj.

Punkto „0"
----------

Tiu punkto estas la iama plej malalta akvonivelo. La indikilo montras en skalo laŭ cm la aktualan akvonivelon. Tio estas plej ofte pozitiva, malofte negativa, kiel same mezurado de temperaturo. En Tiso oni fiksis la 0-punktojn jam en 1842.

Pleniĝo
-------

Se la indikilo montras ĝuste 0-on, la pleniĝo estas 0%. La ĉiama plej alta akvonivelo estas 100%. Inter la du valoroj povas esti:

* 0 – 20% tre malalta
* 21 – 40% malalta
* 41 – 60% averaĝa
* 61 – 80% alta
* 81 – 100% tre alta.

La ŝipistoj profitas tiujn statistikaĵojn. Kaze de inundoj la mezuradoj tre helpas la defendojn.

Aliaj indikoj
-------------

Krom la akvonivela alto kaj pleniĝo ofte mezuras ankaŭ la temperaturon kaj kaze de glacio staton de la akvo (ekzemple kovrata de glacio 20%-on aŭ la glacio estas stabile 30 cm-ojn dika).

Akvonivelaj indikiloj en Hungario
---------------------------------

Tiuj funkcias ekde la 19-a jarcento (en Buda kaj en Pozsony ekde 1823). Nun pli ol 300 funkcias en Hungario.

Ankaŭ vidu
----------

* Akvonivelprognozo (germana Nord-Mar-bordo)

* Akvonivelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Akvonivelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Je analitiko, **harmonia funkcio**[1] estas dufoje kontinue derivebla funkcio, ĉe kiu la Laplaca operatoro havas la valoron nul.

Difino
------

Se {\displaystyle (M,g)} estas Rimana sternaĵo, do oni povas difini la Laplacan operatoron

{\displaystyle \Delta =-g^{\mu \nu }\nabla \_{\mu }\partial \_{\nu }\colon {\mathcal {C}}^{2}(M)\to {\mathcal {C}}^{0}(M)}
sur dufoje kontinue deriveblaj funkcioj sur {\displaystyle M}. En la ĉi-supra esprimo, {\displaystyle \nabla } estas la kovarianta derivo difinita per la Rimana metriko {\displaystyle g}.

**Harmonia funkcio** {\displaystyle f} sur {\displaystyle M} estas dufoje kontinue derivebla funkcio, kiu apartenas al la kerno de la Laplaca operatoro, t.e. estas ejgena vektoro, kies ejgeno estas nul:

{\displaystyle \Delta f=0}.
En {\displaystyle n}-dimensia Eŭklida spaco, la Laplaca operatoro estas jena:

{\displaystyle \Delta =-\sum \_{i=1}^{n}{\frac {\partial ^{2}}{(\partial x\_{i})^{2}}}}.
Tial, harmonia funkcio sur Eŭklida spaco plenumas la jenan ekavacion (la **Laplacan ekvacion**):

{\displaystyle 0=\sum \_{i=1}^{n}{\frac {\partial ^{2}f}{(\partial x\_{i})^{2}}}}.

Ekzemploj
---------

Se {\displaystyle f\colon \mathbb {C} \to \mathbb {C} } estas holomorfa funkcio, do la reela kaj imaginara partoj

{\displaystyle \operatorname {Re} f\colon \mathbb {R} ^{2}\cong \mathbb {C} \to \mathbb {R} }
{\displaystyle \operatorname {Im} f\colon \mathbb {R} ^{2}\cong \mathbb {C} \to \mathbb {R} }
estas harmoniaj funkcioj sur la dudimensia Eŭklida spaco {\displaystyle \mathbb {R} ^{2}} (kun la plata metriko).

Historio
--------

La termino "harmonia" devenas de la fakto, ke la harmoniaj funkcioj sur la dudimensia sfero, la sferaj harmoniaj funkcioj, konsistas el sinusoj kaj kosinusoj, kiuj priskribas muzike harmonian vibradon de kordoj de kordinstrumentoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: harmoni/a "∆ *harmonia funkcio* (rilata al harmonio 2, pli precize plenumanta la ekvacion de Laplaco)"

* Nakamori, Kanzi; Yukio Suyama (1950). "Pri nelinea randoproblemo de ekvacioj Δ*u* = 0 kaj Δ*u* = *f*(*x*, *y*)", *Memoirs of the Faculty of Science, Kyūshū University A* (eo) **5** (2), p. 99–106.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Harmonic function* en MathWorld.
**Gerd BIERMANN** (naskiĝis la 19-an de septembro 1914 en Berlino; mortis la 27-an de decembro 2006 en Brixen (itale *Bressanone*, en Sudtirolo) estis germana kuracisto, fakulo pri pediatrio kaj psikiatrio de infanoj kaj adoleskuloj, kaj elstara psikoterapiisto. Biermann konsideriĝas pioniro de la psikoanaliza psikoterapio de infanoj kaj de pluraj reformoj favore al infanoj – en infanaj klinikoj samkiel en aliaj institucioj. Li estis kunfonianto kaj unua gvidanto de la "instituo pri psikohigieno" en la urbeto Brühl inter Kolonjo kaj Bonno en okcidenta Germanio. Krome li iniciatis kaj plurjare gvidis "kuracistan akademion por psikoterapio de infanoj kaj adoleskuloj", kiu havas sian sidejon en Munkeno kaj ofertas germanlingvajn seminariojn en suda Germanio, Italio kaj Grekio pri infana psikoterapio por kuracistoj de la fakoj pediatrio kaj psikiatrio de infanoj kaj adoleskuloj. La kuracisto estis kolego interalie de la psikoanalizistino Anna Freud, filino de Sigmund Freud en ties infana kliniko en Londono. Li verkis impresan nombron da germanlingvaj libroj pri infana psikoterapio, kaj ĝis sia morto estis verva luktanto por sociaj reformoj.

Lia ĉefa fokuso estis infana psikoterapio, precipe psikosomatiko. Gerd Biermann starigis psikosomatikajn fakojn en infanaj hospitaloj en Hajdelbergo kaj Hamburgo. Li estis la redaktoro de geranlingva Manlibro por Infana Psikoterapio (en 5 volumoj), pri kiu li verkis plurajn partojn, kaj kiu ankoraŭ estas norma instruilo de analiza infana psikoterapio. Pluraj monografioj, ekzemple pri infana misuzo, infanoj de Ĉernobilo kaj pri la psikologia desegna testo "La sorĉita familio" estis eldonitaj de la pioniro.

Inter liaj studentoj estis la eksa esperantista aktivulo kaj nuna kuracisto kaj psikoterapiisto Thomas Pusch. Krom tiu studento, Biermann havis plurajn pliajn esperantistajn kuracistajn konatulojn en Bulgario, la eksa Sovetunio kaj en Mezeŭropo, sed mem malgraŭ simpatiiĝo ne lernis la lingvon, realisme konsiderante ke ne ekzistas sufiĉe da esperantlingvaj profesiuloj pri infana psikoterapio por sukcese publikigi fakan literaturon en tiu lingvo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* retejo de la germanlingva "kuracista akademio por psikoterapio de infanoj kaj adoleskuloj" de Gerd Biermann
* *"Gerd Biermann †: Pionier la Kinderpsychotherapie"* – (germane: "mortis Gerd Biermann – pioniro de la infana psikoterapio"), *Deutsches Ärzteblatt* (oficiala revuo de la germana kuracistaro) 7-a semajno 2007, paĝo A-438 / B-387 / C-375
* Informoj pri Gerd Biermann en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
Slovakio > Geografio de Slovakio > Slovakaj grotoj > Harmanecká jaskyňa - (Groto de Harmanec)

---

**Groto de Harmanec** troviĝas en montaro Montoj de Kremnica en la sudorienta deklivo de la monto Kotelnica, ne malproksime de la vilaĝo Harmanec. Enireja parto, nomata "Izbica" (ĉambreto), troviĝas en alteco de 821 m super marnivelo. Tra ĉi tiu longdaŭrtempe konata aperturo estis malkovrita la groto en la jaro 1932 fare de Michal BACÚRIK. Por publiko ĝi estis alirebligita en la jaro 1950.
Subteraj areoj estis kreiĝintaj en diluviaj kalkoŝtonoj en la meza triaso. Ili havas liko-falan karakteron kaj dimensie simplan strukturon. En la groto estas multege da profundaĵoj, altaj tubformaj aperturoj kaj grandiozaj katedraloj. La gutŝtonan ornamaĵon, abundante en ĉi groto precipe la blanka koloro, kreas abunde pagodsimilaj stalagmitoj kaj ekscentraj stalaktitoj. En kelkaj partoj de la groto estas sintraj lagetoj kun raraj grotaj perloj.
Jam la enireja salono mistifikas onin per eksterordinareco de ĉi tiu natureca aspekto. La blanka katedralo kun la gotiksimila volbo havas la vandojn kreiĝintajn kaskadtavole fare de surmetita sintro. La Granda katedralo elstaras per belegaj pagodsimilaj stalagmitoj, trapendaĵoj, baldakenoj kaj eksterordinara kalkoŝtona vazo. Ne malpli interesa estas ankaŭ Piza salono, Labirinta katedralo, Riverfluejo kaj aliaj partoj de la groto. En nealirebla parto de la groto ekzistas koridor-plekto, kiu signalizas eblecon de ekzisto de pluaj areoj.
La kompleksa longeco de la groto estas 2 200 m, el kio por publiko alireblaj estas 720 metroj.
Alveturo al la groto eblas per ĉefa trako de ŝtata ŝoseo tra urboj Martin – Banská Bystrica, aŭ per la ĉefa ŝoseo Ružomberok – Banská Bystrica, per deflankiĝo 7 km direkte al Harmanec – Martin, per kiuj oni povas atingi la parkejon antaŭ la groto. El la parkejo gvidas al la enirejo de la groto komforta irvojeto, kiu plektiĝas tra eminenta naturrezervejo de taksusa arbareto.

* Kategorio Harmanecká jaskyňa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hugh HARMAN** (31a de aŭgusto, 1903 – 25a de novembro, 1982) kaj **Rudolf Carl ISING** (7a de aŭgusto, 1903 – 18a de julio, 1992) estis usona teamo por animacio konata kiel fondintoj de la animaciaj studioj de Warner Bros. kaj de Metro-Goldwyn-Mayer. Ili partikulare famiĝis pro la kontraŭmilita kartuno de Harman de 1939 en MGM nome *Peace on Earth* (Paco surtera) kaj la Oskar-premio de Ising pro la kartuno de MGM nome *The Milky Way* (La Lakta Vojo) en 1940.

Kvankam Harman kaj Ising kontribuis al multo de tio kio estos poste konata kiel stilo Disney, ili estis maldungitaj kiel simplaj kopiistaĉoj. Reale, Harman kaj Ising neniam klopodis imiti Disney; ili estis klopodante fari rafinitajn kartunojn kies kvalito brilus kompare kun la laboro de aliaj. Iliaj ripetitaj klopodoj fari bonkvalitajn kartunojn kaj iliaj malakcepto ligiĝi pere de buĝetoj kondukis al nombraj disputoj kun iliaj produktoroj. Pro tio, ili estis malkapablaj krei longdaŭrajn rolulojn. Anstataŭe, ili kreis studiojn kiuj poste produktos tiajn rolulojn.

Notoj
-----

1. ↑  "Cartoonbrewfilms.com". Arkivigite je 2007-10-28 per la retarkivo Wayback Machine Cartoonbrewfilms.com. Alirita la 12an de junio 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 647228
 |
**Harmonia**, (helene *Ἁρμονία*, latine *Harmonia*) estis en la helena mitologio filino de la milita dio Areso kaj de la diino de amo Afrodito, edzino de la unua teba reĝo Kadmo.

Statuo de Harmonio en ĝardenoj Old Economy Village, PensilvanioŜi longe vivis feliĉe, sed ne estis al ŝi de la sorto permesita en maljuneco ĝui siajn infanojn. Ŝi perdis du siajn filinojn, Semela kaj Inoa, kiujn pereigis al ŝi diino Hero kaj pli malfrue ankoraŭ nepon Aktaiono, kiu fariĝis ofero de kolero de la diino Artemiso.

Pro funebro Harmonia kun sia edzo forlasis Tebon kaj foriris en Ilirion. Foje Kadmo cerbumis pro kio ili estas punataj de dioj kaj rememoris, ke dum fondado de Tebo li mortigis de la dio Areso la sanktan serpenton, kiu disŝiris liajn kunulojn. Li ekĝemis, ke estus pli bone se li mem estu serpento, ol tiel suferi. Kiam li tiujn vortojn diris, lia korpo plilongiĝis, liaj kruroj kunkreskis kaj pli frue ol venis Harmonia, li estis transformita en serpenton. Malfeliĉa Harmonia ekkriis, ke estus pli ĝuste se la dioj transformu en serpenton ŝin mem. En tiu momento ankaŭ ŝia deziro estis plenumita.

Rebrilo en arto
---------------

Geedziĝo de Kadmo kaj Harmonia estas temo de opero de Jean-Baptiste Lully *Kadmo kaj Harmonia* el la jaro 1673. Tiu ĉi verko estas konsiderata la unua franca opero.

Vidu ankaŭ
----------

* 40 Harmonia

* Kategorio Harmonia (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Harka** estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Sopron. Horka estas hungare praa hungara rango.

Kirko de Harka

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9422
* Areo: 11  km²
* Loĝantaro: 1500.

Situo
-----

Harka situas laŭ la aŭstra landlimo sude de Sopron. Tiu urbo troviĝas 5, Fertőszentmiklós 24, Győr 85, Budapeŝto 206 km.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1245. Post disiĝo de Aŭstrio-Hungario en 1918 mallarĝa koridoro de Okcidenta Hungario aldoniĝis al Aŭstrio. Aŭstroj malrapide komencis okupi la koridoron, sed en 1921 en vilaĝo Ágfalva bataleto okazis inter aŭstroj kaj hungaraj memservantoj. La aŭstroj retiriĝis, la hungaroj fondis bonusujon **Lajta** kaj proklamis sendependecon en Felsőőr. La efemera landeto uzis eĉ apartan poŝtmarkon. Fine en 1921 okazis plebiscito en Sopron kaj en kelke da najbaraj vilaĝoj. Rezulte Sopron kaj la proksimeco restis hungara (ankaŭ **Harka**), la ceteraj koridorpartoj (tie ne estis plebiscito) iĝis aŭstra, bonusujo **Lajta** ĉesis.

Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis al Germanio kaj Fera Kurteno konstruiĝis. Laŭ la limo oni instalis minojn. Dum la socialisma erao la vilaĝo uzis la nomon **Magyarfalva**. En 1989 la fera kurteno ĉesis. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trapasebla sen kotrolo.

Vidindaĵoj
----------

* luterana preĝejo de 1787
* mezepoka romkatolika Kirko Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Harka), la turo estas 25 m-ojn alta

Famuloj
-------

* En Harka naskiĝis lingvisto Gedeon Petz.
* En apudaĵo de Harka mortis György Nagy (aktoro).

* Kategorio Harka en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**DEÁK Ferenc** estas rumanuja hungara grafikisto, librodizajnisto naskiĝinta en Chichiș la 17-an de junio 1935 kaj mortis la 3-a de majo 2013 en Szeged.

Biografio
---------

Ferenc Deák studis inter 1952–1958 en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Li estis la plej multflanka artisto de la rumania hungara gazet- kaj librografiko. Kiel grafikredaktoro de Kriterion Könyvkiadó li havis gravan rolon en formado de frafikaj profiloj de libroserioj, eldonaĵoj. Li dizajnis plurajn ekslibrisojn. En 1985 li faris en la kastelo Lázá en Lăzarea la plafonormanojn.

Premioj, distingoj
------------------

1957: Ion Andreescu-stipendio; 1967: Grafika premio de Romániai Képzőművészek Országos Szövetsége; 1968: 1-a grado de la Rumana Kultura Meritmedalo; 1970, 1973: Laŭdiplomo *La plej belaj libroj de jara ekspozicio*, Bukarest; 1973: Nivelpremio de la 2-a Balatoni Nemzetközi Kisgrafikai Biennálé; 1973: 1-a premio de la etgrafikaĵ-ekspozicio de Cegléd; 1975: Nivelpremio 2-a de la 3-a Balatoni Nemzetközi Kisgrafikai Biennálé; 1977: Laŭatestilo de internacia etgrafikaĵ-ekspozicio en Besztercebánya; 1979: 1-a dividita premio de la 8-a internacia ekslibris-ekspozicio en Malbork.

Individuaj ekspozicioj
----------------------

* 1965, 1975 • Kolozsvári Művészeti Galéria, Kolozsvár
* 1975 • Csíkszereda
* 1994 • Braunschweig

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* 1969 • Budapest
* 1973, 1975 • Nemzetközi ex libris Biennálé, Malbork
* 1973 • Ceglédi kisgrafikai kiállítás
* 1977 • Nemzetközi Kisgrafikai kiállítás, Besztercebánya
* 1981 • Kisgrafikai kiállítás, Lodzo.

Libroj
------

* *Betű és rajz*, (Bukarest, 1988).

Literaturo
----------

* Kántor L.: ~ (monogr.), Bukarest, 1982
* Banner Z.: A könyvépítő állványai, Utunk, 1986/7.

Fonto
-----

* Artportalo.hu

* Kategorio Ferenc Deák (grafikisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 250303
* GND: 1050459326
* LCCN: n94056599
* VIAF: 120759498
* ISNI: 0000 0001 0939 8340
* BNF: 162016216
 |
**Ferenc Doór,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Doór Ferenc** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.

Ferenc Doór  naskiĝis la 14-an de junio 1918 en Petrilla (Hungara reĝlando, nuntempa Petrila en Rumanio), li mortis la 10-an de julio 2015 en Szentendre.

Biografio
---------

Ferenc Doór akiris diplomon en Hungara Belarta Alternejo en 1949, sed pli frue post la 2-a mondmilito li estis militkaptito en Siberio. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Szőnyi kaj Nándor Lajos Varga. Post siaj studoj li estis asistanto samloke kelkajn jarojn. Li pentradis pejzaĝojn kaj aĵpentraĵojn ekzemple en artistkolonio (Szentendre), artistkolonio (Kecskemét), Szigliget, Hódmezővásárhely, Mártély. Li ricevis premion en 2011.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1959, 1965, 1971, 1983, 1990)
* Zalaegerszeg (1974)
* Bologna (1975, 1976)
* Dunaföldvár (1993)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Arthalo Budapeŝto
* Hódmezővásárhely
* Szeged
* Hatvan

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Őszi hajnal
* Szentendrei utca
* Őszi hajnal
* Sütkérező tehenek
* Virágok vázában
* Csendélet

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Piroska Oszoli

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 607804
* GND: 143203487
* VIAF: 166917319
* ISNI: 0000 0001 1410 0414
 |
Ferenc Deák
*Ferenc Deák (apartigilo)*

**DEÁK Ferenc**, nomata ankaŭ populare "Saĝulo de la Patrujo" (naskiĝis la 17-an de oktobro 1803 en Söjtör; mortis la 28-an/29-an de januaro 1876 en Budapeŝto), estis grava hungara politikisto, parlamenta deputito, laŭ kies traktadoj okazis la aŭstra-hungara interkonsento de 1867 kaj tiel la dualisma Aŭstra-hungara monarĥio. Lia patro estis la samnoma Ferenc Deák (juĝisto), lia frato estis Antal Deák.

**Deák** naskiĝis en bonhava hungara bienula familio. Li studis juron, poste eklaboris en la departementa administrado. Kiam lia pli maljuna frato abdikis en 1833 pri la parlamentaneco, li sekvis lin kiel reprezentanto de Zala. Li iĝis dum la parlamentaj elektoj de 1832–36 kaj 1839–41 gvidanto de la reformmovado. Kvankam oni reelektis lin en 1843, li abdikis tiel protestante pro la skandalaj cirkonstancoj de la elekto.

En 1847 ellaboris la reformprogramon de la nacia opozicio. Li iĝis en 1848 ministro pri justico en la sendependa hungara registaro.

Per gvido de **Deák** verkis oni la aprilajn leĝojn, kiujn akceptis la reĝo la 11-an de aprilo 1848. Kiam Lajos Batthyány abdikis en septembro, ankaŭ li abdikis, retiriĝis kaj ne okupiĝis pri politiko. Li vendis siajn bienojn en 1854 kaj translokiĝis al Peŝto, kie li loĝis ĝismorte en la hotelo *Angol Királynõ* ("Angla Reĝino").

Li estis obstina persono kaj ne volis rekoni iun ajn sistemonn, kiu ne rekonas la aprilajn leĝojn. Ĉar Aŭstrio havis internaciajn problemojn (malvenkoj), la reganto Francisko Jozefo la 1-a kliniĝis al deziroj de Deák kaj tiel naskiĝis la interkonsento en 1867. Deák jam verkis artikolon en 1865 pri kondiĉoj de la interkonsento, la faman *paskan artikolon*.

Li lastfoje aperis publike en novembro de 1873 kaj mortis en 1876.

* Kategorio Ferenc Deák en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 108010
* GND: 118671227
* LCCN: n50069673
* VIAF: 59138950
* ISNI: 0000 0000 7831 8466
* LIBRIS: 252864
* SUDOC: 031213154
* BNF: 12247176t
* NKC: mzk2005295151
 |
**Pluma Hidalgo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Pluma Hidalgo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 071.

Geografio
---------

**Pluma Hidalgo** apartenas al la distrikto Pochutla al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3314 loĝantojn. El tiuj estis 1581 viroj kaj 1733 virinoj. La komunumo havas surfacon de 179.89 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1300 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 193 indiĝenoj. El tiuj 127 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 127 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pluma Hidalgo Arkivigite je 2007-05-12 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Ferenc Csipes** [ĉipeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csipes Ferenc** estas hungara kajakisto, trifoja olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto. Lia edzino estis Andrea Orosz, ilia filino estis Tamara Csipes.

Ferenc Csipes naskiĝis la 8-an de marto 1965 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ferenc Csipes edziĝis en 1989 kaj divorcis en 2001, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1989 kaj 1991. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1996, poste li havis postenon en sia sportklubo, ekde 2004 li estis trejnisto. Li ricevis signifajn ŝtatajn premiojn inter 1988-2001.

### Sporta kariero

Ferenc Csipes inter 1978-1996 estis kajakisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 28-foje inter 1984-1996. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988, Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kun ora, du erĝentaj kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua okfoje inter 1985-1991. Li konkursis individue, duope aŭ kvarope en ĉiuj distancoj.

Liaj elektitaj disĉiploj
------------------------

* Tamara Csipes
* Erika Medveczky

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* anglalingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 810809
 |




* Portalo pri Biografio
**Tebing Tinggi** (pli malofte *Tebing Tinggi Deli*) estas urbego en insulo Sumatro, en provinco Norda Sumatro en Indonezio. Tebing Tinggi konsistas el 5 distriktoj. 

Salutarko en Tebing Tinggi

Geografio
---------

Tebing Tinggi situas proksime de la nordorienta marbordo en la insulo. Pematangsiantar troviĝas 43, provinca ĉefurbo Medano 61, Tanjungbalai 83, Pekanbaru 403, Banda Aceh 492, Batam 595, Palembang 939, ĉefurbo Ĝakarto 1357, Bandungo 1475, Semarang 1697, Jogjakarto 1754, Surabajo 1913, Makassar 2441 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

En tiu loko la administracio komenciĝis en 1864. Tebing Tinggi estis akceptita kiel komunumo en 1917. Dominado de japanoj okazis inter 1942-1945, poste Indonezio proklamis sian liberecon. En 1998 la kabineto deklaris reformojn sufokigitajn la vivnivelon, ankaŭ en Tebing Tinggi tumultoj okazis kontraŭ la etnaj ĉinoj. Oni prirabis la butikojn, eĉ rizmuelejojn apartenantajn al la ĉinoj. En 2001 granda inundo okazis. Ne estis mortoj, sed la materialaj perdoj estis grandaj. 

Oficejo

Loĝantoj
--------

Loĝantoj de Tebing Tinggi estas malajoj (70%), batakoj (11%), ĉinoj (8%) kaj aliaj.

Religio
-------

La plimulto de la loĝantaro estas islama, krome ekzistas pluraj kristanoj, budhanoj (5.33%), hinduoj kaj aliaj religioj.

Kirko

Trafiko
-------

Tebing Tinggi estas voja kaj fervoja nodo. Estas facile alireblaj Medano, Pematangsiantar kaj la marbordo (kie ne ekzistas haveno). La plej proksima flughaveno funkcias en Medano.

Klimato
-------

Tebing Tinggi havas tropikan pluvarbaran klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2298 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

Triciklo en Tebing Tinggi

Vididindaĵoj
------------

* pluraj preĝejoj (moskeoj, kirkoj)

Fontoj
------

* WikiTrans
Koordinatoj: 48° 13′ 38″ N 3° 36′ 17″ O﻿ / ﻿48.22722 °N, 3.60472 °O﻿ / 48.22722; 3.60472 (mapo)

**Flacy** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 146 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Flacy etendiĝas sur 12.5 km², kaj havis 146 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 9.4 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacques Den Dekker, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Flacy apartenas al la kantono de Villeneuve-l'Archevêque, kies ĉefurbo estas Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Villeneuve-l'Archevêque
La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas katolika historia monumento en Hungario, en Szeged, pli frue en apuda vilaĝo Tápé.

Historio
--------

En la iama vilaĝo Tápé estis konstruita gotika kirko en Tápé inter la 11-a kaj 13-a jarcentoj (laŭ alia fonto en la 1290-aj jaroj. Dum dominado de turkoj franciskanoj el Szeged servis en la vilaĝo, post la turka erao la kirko estis filio de Mindszent. Tápé rericevis la paroĥan titolon en 1726. La konstruaĵo plurfoje estis trakonstruita (precipe en 1754 kaj 1770), lastfoje en 1940. La orgeno estas aŭdebla ekde 1955.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en ĝardeno inter arboj. Al la baroka kvadrata turo aliĝas la gotika sakristio kun apogpilieroj. Ankaŭ la turo havas 2 apogpilierojn. Interne en la sanktejo la freskoj estis pentritaj ĉirkaŭ 1380 kaj 1480. 

Kermeso okazas en la 29-a de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* 
* 
* 
*
Flabeloj de la Antikva Egipto (en la centro, supre) kaj motivoj de lotuso. 1868, Novjorka Publika Biblioteko.
**Flabelo** (el latina: *flabellum*: ventumilo, de *flabrum*: ventoblovo; plurale: *flabella*) estas tipo de granda ventumilo kun tenilo.

Laŭ Francisko Azorín **flabelo** estas *Granda nefaldebla ventumilo de plumoj kun longa prenilo, uzata antikve por formeti insektojn k. hodiaŭ kiel insigno ĉe altrangulo.* Kaj li indikas etimologion el latina *flabellum* el *flo* (aero).

La flabeloj estis uzataj ekde la antikveco en antaŭkristanaj ceremonioj kaj politikaj kaj religiaj. Poste ili ekformis parton ankaŭ de la ritaro de la kristana eklezio el tre frue.

Pro simileco, estas nomata flabelo ankaŭ la strukturo kun formo de ventumilo situa en la kvina kruro de la hufokraboj de la ordo *Xiphosura*, nome *Limulus polyphemus*.

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 74.
2. ↑  Azorín, samloke.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Flabelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Vido de etruska flabelo
La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas romkatolika Monumento historia en Lőrinci (Hungario).

Historio
--------

En tiu loko laŭ eklezia fonto en 1492 jam jam funkciis kirko. Oni konstruis pli novan en 1695, supozeble oni profitis kelkajn partojn el la malnova kirko. La turo estis konstruita en 1740 kaj la plena kirko barokiĝis en 1775. La orgeno estis farita en 1903, trakonstruita en 1973.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto laŭ stratangulo. En la korto estas videbla ankaŭ kruco. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. La turopinto estas piramida. La navo finiĝas en plurlatera absido. La navo estas iom pli larĝa, ol la absido, sed iliaj altoj estas egalaj. La sakristio troviĝas ĝustr ĉe renkontiĝo de navo kaj absido. Tie estas ankaŭ enirejo al la kriptoj. La instalaĵoj estis faritaj en fino de la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 29-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Kisunyom (Hungario).

Historio
--------

La vilaĝo estis menciita en la 14-a jarcento, kiel *Egyházasunyom* (Unyom havanta preĝejon). La gotika kirko estis trakonstruita en la 18-a jarcento. En 1869 pro incendio ĝi bruldetruiĝis, sed en 1899 ĝi estis rekonstruita. Inter 
1960-1968 oni faris renovigon, sed arkeologia esplorado ne okazis, tial neniu scias, ĉu la preĝejo havas mezepokan parton. Inter 1977-1980 ekstera renovigo okazis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas turon super la enirejo kaj unu navon. La kvadrata sanktejo estas pli mallarĝa, ol la navo. En la suda parto situas la sakristio. Interne la ĉefa altara bildo prezentas Sanktan Mikaelon kaj Anton Spreng pentris ĝin en 1808. La alia altaro estas dediĉita al Sankta Johano.

Antaŭ la enirejo kruco situas. Kermeso okazas en la 29-an de septembro.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Velický vodopád** (esperante:*Akvofalo Velický*) troviĝas en suda parto de montaro Altaj Tatroj (slovake: Vysoké Tatry) en la distrikto Poprad sur la teritorio de urbo Vysoké Tatry parto Starý Smokovec kaj samtempe sur la teritorio de Nacia parko Vysoké Tatry. Ĝi troviĝas en la mezo de Velická valo *(pole: Dolina Wielicka)*, sur granodiorita sojlo sur Velický torento, kiu trafluas valon. La sojlo estis kreita per la glaciaro. La torento fluas en Velické pleso, kiu estas sub la akvofalo.

Aliro
-----

Aliro al akvofalo estas sur verde  markita turista piedvojo de Kabano de Silezia domo al trapasejo Poľský hrebeň, kiu kuŝas en ĉefa ĉeno de Tatroj. Ĉi tie estas ebleco al iri de Popradské pleso  per Magistralo de Tatroj, de Hrebienok aŭ rekte de Tatranská Polianka.

Vidu ankaŭ
----------

Listo de slovakaj akvofaloj

Fonto de informoj
-----------------

Paĝaro de Stata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake):

* 

* Akvofalo Velický en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Akvofalo Velický en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.