recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Villalengua** [biljaLENgŭa] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko *Comunidad de Calatayud* kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo *Villalengua* estis iam *Villaluenga*, kiu estus etimologie komprenebla kiel *Granda Vilaĝo*.

Geografio
---------

Villalengua estas municipa teritorio en la centro de la komarko *Comunidad de Calatayud*, kie ĝi estas inter Torrijo de la Cañada norde kaj Moros sude. Ĝi estas borde de la rivero Manubles, alfluanto de la rivero Jalón. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-1502. 

La loĝloko Villalengua mem estas je 106 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 770 msm en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Manubles. Oriente estas Cervera de la Cañada.

Historio
--------

Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Calatayud. 

Dum la Mezepoko ĝi estis filio kaj senjorlando de la Ordeno de Sankta Johano de Jerusalemo.​ 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Villalengua kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 291 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.

Aktualo
-------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. 

Aliaj altiraĵoj estas la gotika preĝejo kun baroka kupolo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Villalengua en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803208
 |
**Villalán de Campos** [biljaLAN deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Villalán de Campos* estas etimologie komprenebla kiel *Vilaĝo de Kampoj*, *Vilaĝo de Egila* aŭ *Vilaĝo de Alanoj*.

Villalán de Campos en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.
Brajla murartaĵo.
Murpentraĵo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villalán de Campos kaj Pajares de Campos, okupas totalan areon de 18,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 35 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 69 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Villavicencio de los Caballeros, Ceinos de Campos, Aguilar de Campos kaj Bolaños de Campos. La municipo estas trapasata de la rivero Navajos, konata ankaŭ kiel Bustillo aŭ Ahogaborricos, alfluanto de Valderaduey.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Villalán estis (Villa Egilani) de la 11-a jarcento. Temas fundamente pri dokumentoj de donaco aŭ interŝanĝo de havaĵoj inter individuoj kaj la monaĥoj de la monaĥejo de Sankta Fakundo (Sahagún). La toponimo "Villalán" estis konsiderita de fakuloj kiel Ramón Menéndez Pidal kiel restaĵo de la kultura influo de la ĝermanaj alvenintaj popoloj (Alanoj) post la romia epoko. Aktuale tamen la loknomo estas konsiderata kiel komponaĵo de Villa + nomo de la posedanto de la tereno, kio estas la plej ofta strukturo en las loĝlokoj de la zono de Tierra de Campos. Tiel "Villa Egilani" estus la "Villa de Egila"​ kio kongruus kun la ekzisto en la zono en la 10-a jarcento de iu Egila, dokumentita en la transigoj de terenoj, proksime al la aktuala Aguilar de Campos. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitinda vidindaĵo la preĝejo kaj krome estas lastempaj montroj de moderna arto.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764237
 |
Pri la komunumo
---------------

**Berg ĉe Irchel** (germane: *Berg am Irchel*) estas komunumo en la distrikto Andelfingen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 576 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Vilaĝa centro
Faktrabdomoj en Berg ĉe Irchel
Vilaĝa puto en Berg ĉe Irchel
La komunumo situas inter la rivero Rejno en la nordo kaj la ĵurasa mondoĉeono Irchel en la sudo je la plej orienta angulo de la distrikto Andelfingen. Al la komunumo Berg ĉe Irchel apartenas ankaŭ la municipo Gräslikon.

Trafiko
-------

La komunumo apartenas al la Zurika Trafik-Unio kaj estas poŝtaŭto konektita kun Andelfingen kaj Eglisaŭ.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Berg okazis sub la nomo *Berge* en la jaro 1243. En la jaro 1268 Ida de Teufen transdonis la jurisdikcion pri Berg al la Abatejo Kappel. Laŭ la dokumentaro *Memorabilia Tigurina* posedis en la 14-a jarcento la kapitulo Embrach la subinstancan jurisdikcion pri la komunumo kaj la rajton al la baza dekono. Post la reformacio tiuj rajtoj transiris al Zuriko. En la 17-a jarcento Berg fariĝis la sidejo de kamparvokta tribunalo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Berg

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Berg ĉe Irchel
* Berg ĉe Irchel en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Berg ĉe Irchel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Andelfingen |
| --- |
| Adlikon • **Andelfingen** • Benken ZH • Berg ĉe Irchel • Buch ĉe Irchel • Dachsen • Dorf ZH • Feuerthalen • Flaach • Flurlingen • Henggart • Humlikon • Kleinandelfingen • Laufen-Uhwiesen • Marthalen • Oberstammheim • Ossingen • Rejnaŭo ZH • Thalheim ĉe Turo • Trüllikon • Truttikon • Unterstammheim • Volken • Waltalingen |  |

 |
La **blazono de Brazilo** en sia nuna formo validas ekde la jaro 1968, sed principe sen grandaj ŝanĝoj fontas el la unua oficiala versio de 1889.

La blazonŝildo havas la formon de kvinpinta stelo en la naciaj koloroj flavo kaj verdo. Centre de la stelo situas blua cirklo, kaj en ties mezo situas bildigo de la stela konstelacio Suda Kruco. Tiu konstelacia bildo ĉirkaŭiĝas per kadro el pliaj 27 steloj, kiuj simboligas la 27 federaciajn ŝtatoj de Brazilo kaj la ĉefurban federacian distrikton.

Maldekstre de la granda stelo situas branĉo de kafarbo, kaj dekstre floranta branĉo de tabako. Ambaŭ estas la tradicie dominaj agrikulturaj produktoj de Brazilo. Sube la du branĉoj intrligiĝas per blua rubando, kiu reprezentu la unuecon kaj sendependecon de la ŝtato. Fona gloriolo, do abundo de lumaj radioj, per 20 stelpintoj substreku tion. Sub la blazonŝildo troveblas plia blua rubando, kiu portas la tekston *República Federativa do Brasil*, do Federacia Respubliko Brazilo, kaj la daton 15-a de novembro 1889 - en tiu tago deklariĝis la Respubliko Brazilo. Vertikala glavo, kies pinto troveblas sub la blazonŝildo, sed super la gloriolo, simboligu la protekton de la ŝtata sendependeco.

Laŭ oficialaj informoj la rilato de alto al larĝo estu 15:14.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Sud-Ameriko |
| --- |
| Argentino • Bolivio • Brazilo • Ĉilio • Ekvadoro • Gujano • Kolombio • Paragvajo • Peruo • Surinamo • Urugvajo • Venezuelo |  |
| Dependaj teritoroj | Falklandoj • Franca Gviano |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |

* Kategorio Blazono de Brazilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La dekstre bildigita **blazono de Estonio** jam uziĝis dum la jaroj 1918 ĝis 1940, kiam Estonio estis sendependa demokratia ŝtato. Post la konkero de Estonio fare de Sovetunio la komunismaj regantoj por la nova "Estona Soveta Socialisma Respubliko" (ESSR) difinis alian blazonon similan al tiu de aliaj respublikoj de Sovetunio, kaj malpermesis la tradician nacian blazonon. Ekde la jaro 1990 la origina ŝtata blazono denove estas oficiala.

Ĝi konsistas el la bazaj koloroj oro kaj bluo. Sur la orkolora ŝildo bildiĝas tri bluaj leopardoj unu sub la alia. La leopardoj marŝas dekstren (laŭ la heraldika vidpunkto, kiu difinas la dekstran direkton laŭ la vidpunkto de la leopardoj) kaj levas la dekstran antaŭan kruron. La ŝildon enkadrigas orkoloraj kverkobranĉoj.

Origine tiu nacia emblemo estis la blazono de la kavaliroj de Estonio kaj ankaŭ dum la okupo de la lando fare de la Rusia Regno estis la blazono de ĝia gubernio Estonio. Samtempe ĝi estas la blazono de la ŝtata ĉefurbo Talino. La simboloj devenas de la blazono de Danio, ĉar la urbo Talino estis fondita de danoj.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belarusio • Belgio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio •  Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kazaĥio • Kipro • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgio • Nord-Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |  |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |

* Kategorio Blazono de Estonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **blazono de Finnlando** havas siajn originojn en la jaro 1581, kiam Finnlando ankoraŭ apartenis al Svedio.

Historio
--------

La sveda reĝo Johano la 3-a donis al Finnlando blazonon, kiu konsistis el ruĝa ŝildo sur kiu videblis ora leono.

stiligita blazono sur la "finnlanda domo" en Hamburgo, Germanio
Sur la blazonŝildo ŝvebas krono. Tiu blazono tamen nur validis por "Vera Finnlando" (svede *Egentliga Finnland*, finne *Varsinais-Suomi*), la teritorio ĉirkaŭ la urbo Turku (svede *Åbo*) inkluzive de la insularo Alando (*Åland*) kun Turku kiel ĉefurbo.

Kiam Finnlando iĝis sendependa ŝtato en 1917, la sveda blazono por Finnlando deklariĝis la finna ŝtata blazono. Tamen la krono estis forprenita kaj oni faris iujn ŝanĝojn: ekzemple nur bildiĝas naŭ rozoj, kiuj nun ne estas tie pri dekoro, sed reprezentas la naŭ historiaj provincoj de Finnlando.

La ora leono en sia karapace protektita brako tenas rektan eŭropan glavon, per la kruroj detruante tataran sabron. En la nuna ŝtata flago de Finnlando tiu blazono ankaŭ videblas en la mezo de la kruco.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belarusio • Belgio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio •  Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kazaĥio • Kipro • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgio • Nord-Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |  |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |

* Kategorio Blazono de Finnlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **blazono de la Marŝala Insularo** validas ekde la proklamo de la sendependa respubiko en 1990 kaj baze konsistas el blua fono, kiu reprezentu la maron.

Priskribo
---------

Sur la blua fono videblas stiligita "spirito de la paco". Malantaŭ ĝi montratas du insuloj kun balanciera kanuo kaj palmo. Plue la blazono ankoraŭ montras tradiciajn laborilojn kaj fiŝkaptistan reton.

Supre maldekstre kaj dekstre en la blazonŝildo por estas blanka-oranĝa strio, kiu ankaŭ videblas en la  ŝtata flago. La blanka banderolo reprezentas la *Ratak* (sunleviĝon), dum la oranĝa banderolo simboligas la *Ralik* (sunsubiron).

La stelo simboligas la kristanisman krucifikson. La 24 radioj staras por la 24 administraj distriktoj de la Marŝala Insularo, la kvar grandaj radioj por la kvar ĉefaj distriktoj: 'Majuro, Ebeye, Jaluit *kaj* Wotje*.*

Sube en la ŝildo videblas tradicia polinezia bastonmapo.

En la ringo ĉirkaŭ la ŝildo videblas supre en la angla

„*Government of the Marshallislands*"
(„*registaro de la Marŝala Insularo.*")
Sube en la ringo skribatas en la marŝala lingvo:

„*Jepilpin ke Ejukaan.*"
(„*Perfektigo per komuna peno.*")

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Oceanio |
| --- |
| Aŭstralio •  Fiĝioj • Kiribato • Marŝala Insularo • Federacio de Mikronezio • Nauro • Nov-Zelando • Palaŭo • Papuo-Novgvineo • Salomonoj • Samoo • Tongo • Tuvalo • Vanuatuo |  |
| Aliaj, ne aŭ ne plene suverenaj teritorioj | Usona Samoo • Kukinsuloj • Franca Polinezio • Gvamo • • Nov-Kaledonio • Niuo • Nord-Marianoj • Pitkarna Insulo • Tokelao • Valiso kaj Futuno |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |

* Kategorio Blazono de la Marŝala Insularo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **ŝtata blazono** de **Malto** enkondukiĝis la 19-an de oktobro 1988, post kiam en 1987 ekregis la konservativa-kristdemokrata Partio Naciista (malte *Partit Nazzjonalista*, PN).

Priskribo
---------

La blazono daŭrigas la tradicion de la blazono de 1964 kaj anstataŭigas la tre modernan blazonon de 1975, kiu bildigis maltan fiŝistan boaton ĉe sabla plaĝo de Mediteranea Maro sub brilanta suno.

La aktuala blezono de 1988 montras blazonŝildon en la naciaj koloroj de Malto, blanko kaj ruĝo, sub "mura krono", signo de ŝtata suvereneco precipe uzata de respublikoj liberiĝintaj el antaŭa nobela aŭ reĝa regno.

En la supra heraldike dekstra flanko de la blazonŝildo, do el la spektanta vidpunkto supre maldekstre, bildiĝas la "Georga Kruco", la plej alta civila ordeno de Britio, kiun kolektive ricevis la loĝantaro de Malto pro sia kuraĝo dum la atakoj fare de la armeoj de faŝista Italio kaj nazia Germanio dum la Dua Mondmilito - la ordenon atribuis la brita reĝo Georgo la 6-a la 15-an de aprilo 1942.

La blazonŝildon ĉirkaŭas po oliva kaj palma branĉoj, kiel simboloj de paco. La branĉojn kuntenas teksta banderolo kun la skribaĵo *Repubblika Ta' Malta*, malte por *Respubliko Malto*.

* la blazono de Malto de 1975 ĝis 1988la blazono de Malto de 1975 ĝis 1988
* la blazono de Malto de 1964 ĝis 1975la blazono de Malto de 1964 ĝis 1975

Vidu ankaŭ
----------

* Maltaj eŭro-moneroj

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belarusio • Belgio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio •  Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kazaĥio • Kipro • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgio • Nord-Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |  |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |

* Kategorio Blazono de Malto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Bubikon (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Bubikon** estas komunumo en la distrikto Hinwil, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 6087 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Bubikon situas en la Zurika Oberlando inter Wetzikon kaj Rüti ja proksimume duonhora distanco de Zuriko. Al la komunumo Bubikon apartenas krom la ĉefvilaĝo Bubikon mem la vilaĝetoj Barenberg, Berlikon, Bürg, Wändhüslen kaj Wolfhausen.
La teritorio troviĝas en vasta valujo inter Hinwil, Dürnten, Grüningen, Gosaŭo ZH kaj Rüti ZH. En sudoriento la teritorio de la komunumo etendiĝas ĝis la kresto de Pfannenstil, kie ĝi limas al la komunumoj Hombrechtikon en la distrikto Meilen kaj al Rapperswil-Jona en la Kantono Sankt-Galo.

Trafiko
-------

Bubikon situas sur la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Uster al Rapperswil-Jona kaj estas per ĝi kaj diversaj aŭtobuslinioj bone konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. Bubikon situas ĉe la Zurika Oberlandaŭtovojo al Rapperswil-Jona kaj de la aŭtoŝosecirklo ĉe la limo inter Bubikon kaj Hinwil deiras ankaŭ la kantona aŭtoŝoseo tra la pasejo Forch al Zuriko.

Historio
--------

La unuaj dokumentaj mencioj de setlejoj sur la teritorio de Bubikon datas en kuntekstoj de donacoj al la Monaĥejo Sankt-Galo el la jaroj 744 (bieno *Perolvinchova*, hodiaŭ *Berlikon*) kaj 811 (*Puapinchova*, *hodiaŭ Bubikon*).
En la jaro 1192 Diethelm de Togenburgo heredigis siajn bienojn en Bubikon al la Ordeno de Johanitoj. Tio ebligis la konstruadon de la Kavalirejo Bubikon, kiu estas hodiaŭ la plej bone konservita iama johanita komandorejo de Eŭropo. En ĝi hodiaŭ troviĝas muzeo pri la ordeno de la johanitoj. La johanitoj de Bubikon kontrolis en mezepoko vastajn teritoriojn en la hodiaŭa Kantono Zuriko, kiuj en la 15-a jarcento kun la tuta komandorejo venis sub regadon de la urbo Zuriko.

Vidu ankaŭ
----------

* Kavalirejo Bubikon
* Bubikon (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Bubikon
* Bubikon en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Kategorio Bubikon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Hinwil |
| --- |
| Bäretswil • Bubikon • Dürnten • Fischenthal • Gosaŭo • Grüningen • **Hinwil** • Rüti • Seegräben • Wald • Wetzikon |  |

 |
**Dägerlen** estas komunumo en la distrikto Vinterturo, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 972 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Faktrabdomo en Rutschwil
Oberwil
Dägerlen situas en la Zurika Vinlando proksimume 10 km norde de la urbo Vinterturo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj setlejoj Oberwil, Rutschwil, Berg kaj Bänk. De la komunuma areo de 7,9 km² 67,5% servas por agrikulturo, 24,7% estas kovritaj de arbaro, 2,9% servas por trafiko, 4,4% estas kovritaj de konstruaĵoj kaj 0,4% akvejoj.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Dögerlen limas en nordo al Adlikon, en nordoriento al Thalheim ĉe Turo, en okcidento al Dinhard, en sudo al Seuzach, en sudokcidento al Hettlingen, en okcidento al Henggart, kaj en nordokcidento al Humlikon.

Trafiko
-------

Per la poŝtaŭtobuslinio 676 al Vinterturo Dägerlen estas konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. La veturado al la stacidomo de Vinterturo daŭras 18 minutojn.

Historio
--------

Unua dokumenta mencio de municipo de la hodiaŭa komunumo Dägerlen datiĝas de la jaro 1219, kiam la episkopo Konrado de Konstanco intervenis en kverelo en *Rutschwil*. La unua mencio de *Berg* datiĝas el la jaro 1291, kiam la Monaĥejo Töss aĉetis bienon. El la jaro 1297 datas mencio de *Oberwil*, dum la unua skriba mencio de *Dägerlen* mem okazis nur en la jaro 1306 kiel *Tegerlo*. Ĝis la mezo de la 15-a jarcento la municipoj de Dägerlen apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj iliaj heredantoj, la Habsburgoj, kiuj ne la jaro 1452 devis vendi tiun-ĉi posedaĵon al la urbo Zuriko, kiu integris la regionon al la nova administra voktdistrikto Grafejo Kiburgo. Dum la erao Helveta Respubliko oni kunigis la kvin municipojn al la nuna komunumo, kiu poste en la jaro 1803 estis integrita al la distrikto Vinterturo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Dägerlen
* Dägerlen en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Dägerlen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Vinterturo |
| --- |
| Altikon • Bertschikon • Brütten • Dägerlen • Dättlikon • Dinhard • Elgg • Ellikon ĉe Turo • Elsau • Hagenbuch • Hettlingen • Hofstetten • Neftenbach • Pfungen • Rickenbach • Schlatt • Seuzach • Turbenthal • Wiesendangen • **Vinterturo** • Zell |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo ZH en Erlenbach ZH staras por la svisa Kantono Zuriko. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Erlenbach**. |


---


**Erlenbach ZH** estas komunumo en la distrikto Meilen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 5112 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 5193 ĝis la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Erlenbach situas ĉe la tiel nomita ora bordo de la Lago de Zuriko meze inter Meilen kaj Zuriko. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,97 km², de kiuj 22,6% estas kovritaj de arbaro, 24,2% servas por agrikulturo, 43,1% por setlado, 9,7% por trafiko kaj 1,1% estas akvejoj.

Trafiko
-------

La komunumo situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 17, la tiel nomita *Lagovojo* (Seestrasse). Tra Erlenbach pasas la orborda linio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj, kiu de la Ĉefstacidomo Zuriko tra Zürich Stadelhofen kaj Meilen kondukas al Rapperswil. Tra ĝi kaj lokaj aŭtobusoj la komunumo estas bonege konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipoj de la Zuriklaga Ŝipkompanio.

Historio
--------

Restaĵoj de surfostaj konstruaĵoj ĉe la lago-bordo pruvas, ke en Erlenbach jam en la bronzepoko antaŭ 5000 jaroj vivis homoj. Unua dokumenta mencio datiĝas de la jaro 981 post Kristo, kiam okazis tereninterŝanĝo inter la grafo de Lencburgo kaj la Monaĥejo Einsiedeln. Dum mezepoko Erlenbach estis plejparte en monaĥeja posedo, ĝis ĉirkaŭ en la jaro 1400 la komunumo estis pandigita al la urbo Zuriko. En la epoko de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 sinsekve francaj, rusaj kaj aŭstraj trupoj bivakadis en Erlenbach.

Vidu ankaŭ
----------

* Erlenbach ZH (stacidomo)
* Winkel am Zürichsee (stacidomo)

* Kategorio Erlenbach ZH en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo *Erlenbach ZH*
* Erlenbach en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Meilen |
| --- |
| Erlenbach • Herrliberg • Hombrechtikon • Küsnacht • Männedorf • **Meilen** • Oetwil ĉe la lago • Stäfa • Uetikon ĉe la lago • Zollikon • Zumikon |  |

 |
**Flurlingen** estas komunumo en la distrikto Andelfingen, kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 1406 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Flurlingen situas sude de la monto Cholfirst ĉe la bordo de la rivero Rejno ĵus supre de la Rejn-Akvofalo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,40 km², de kiuj 55,8% estas kovritaj de arbaro, 18,3% servas por agrikulturo, 4,2% por trafiko kaj 17,9% por setlado, 3,8% estas akvejoj.

Najbaraj komunumoj
------------------

La najbaraj komunumoj de Flurlingen estas en oriento Feuerthalen en sudo Laufen-Uhwiesen, kaj aliflanke de la rivero Rejno en okcidento Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo kaj en nordo la urbo Ŝafhaŭzo.

Trafiko
-------

Flurlingen apartenas kaj al la Zurika Trafik-Unio kaj al la Ŝafhaŭza Tarif-Unio Flextax. En Flurlingen mem ne troviĝas stacidomo, de oni per buso aŭ eĉ piede rapide povas atingi la stacidomon de Feuerthalen, de Kastelo Laufen aŭ de Dachsen. Tra Flurlingen kondukas ankaŭ la svisa aŭtovojo A4, kiu pasas oriente de la vilaĝo per impresa nova ponto la Rejnon.

Historio
--------

Unua dokumenta mencio de Flurlingen datiĝas de la jaro 876 kiel *Flurlingin*. En mezepoko jurisdikcio pri Flurlingen apartenis al la Grafejo Kiburgo kaj falis kun tiu en la 15-a jarcento al la urbo Zuriko. La voktorajtojn pri Flurlingen posedis ankoraŭ ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la episkopoj de Konstanco. En la jaro 1814 Flurlingen estis kunigita kun Dachsen al komunuma unio, kiu tamen en la jaro 1841 estis denove dissolvita.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Martin Illi*: *Flurlingen* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-01-27)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Flurlingen
* Flurlingen en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Flurlingen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Bildoj
------

* Flurlingen vidita de NeuhausenFlurlingen vidita de Neuhausen
* Malnova lernejo kun horloĝturoMalnova lernejo kun horloĝturo

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Andelfingen |
| --- |
| Adlikon • **Andelfingen** • Benken ZH • Berg ĉe Irchel • Buch ĉe Irchel • Dachsen • Dorf ZH • Feuerthalen • Flaach • Flurlingen • Henggart • Humlikon • Kleinandelfingen • Laufen-Uhwiesen • Marthalen • Oberstammheim • Ossingen • Rejnaŭo ZH • Thalheim ĉe Turo • Trüllikon • Truttikon • Unterstammheim • Volken • Waltalingen |  |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 231573
* GND: 4759158-4
* LCCN: n97004359
* VIAF: 130355243
 |
La **germana marko** estis la valuto de Germanio antaŭ la enkonduko de la eŭropa valuto eŭro. Ĝia kodo laŭ ISO 4217 estas DEM. Centono de la valuto estis la *pfenigo* (germane *Pfennig*), kredeble la sola Esperanto-vorto komenciĝanta per «pf».

2-marka monero de 1991
La marko cirkulis de la 21-a de junio 1948 ĝis la 31-a de decembro 2001. Je la 1-a de julio 1990 ĝi anstataŭis la markon de GDR; antaŭe ĝi estis la oficiala pagilo de tiama (okcidenta) Federacia Respubliko Germanio kaj de la okcidentaj sektoroj de Berlino. Por distingi ĝin de la GDR-a marko germanoj ofte nomis ĝin «D-Mark». La kutima mallongigo ne estis la ISO-a «DEM», sed la pli konciza «DM».

La oficiala kurzo de la marko al la eŭro estis definitive fiksita al 1 EUR = 1,95583 DEM.

Ekde la enkonduko de la eŭro je la 1-a de januaro 1999 la marko ne ekzistas kiel memstara valuto, sed estas nedecimala subunuo de la eŭro. Moneroj kaj biletoj restis oficia pagilo ĝis la 31-a de decembro 2001 kaj povas elŝangŝiĝi nefinie apud la germana federa banko aŭ ĝiaj lokaj filioj.

La DM estis ankaŭ ofica monunuo en Kosovo kaj Montenegro, kaj en tuta orienteŭropa regiono kiel neoficiala pagilo preferita kontraŭ la usona dolaro. La konvertebla marko de Bosnio-Hercegovino kaj la bulgaria levo estis
ligita al la marko per kurso 1:1, kaj nun havas (ŝtate garantite) la saman kurzon rilate al la eŭro.

Stampejoj
---------

La markaj moneroj — kaj nun la germanaj eŭro-moneroj — estas signitaj kun letero laŭ ĝiaj stampejoj:


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Signo: | **A** | **D** | **F** | **G** | **J** |
| Loko: | Berlino | Munkeno | Stutgarto | Karlsruhe | Hamburgo |

* 
* 

* Germana marko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Germana marko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Germana ormarko
* la paĝon pri la nunaj germanaj eŭro-moneroj.
* *Reichsmark*

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj eŭropaj valutoj, kiuj enfluis la eŭropan valuton Eŭro |
| --- |
| Aŭstra ŝilingo • Belga franko • Estona krono • Finna marko • Franca franko • Germana marko • Hispana peseto • Irlanda pundo • Itala liro • Kipra pundo • Kroata kunao • Latva lato • Litova lido • Luksemburga franko • Malta liro • Moderna Greka draĥmo • Nederlanda guldeno • Portugala eskudo • Slovaka krono •Slovena tolaro | Flago de la Eŭropa Unio |

 |
**Géza Niczky** [niki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Niczky Géza** estas hungara poeto, komponisto, tekstopoeto.

Géza Niczky
Géza Niczky  naskiĝis la 29-an de aprilo 1953 en Sátoraljaújhely.

Biografio
---------

Géza Niczky frekventis muzikan bazlernejon, poste li maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo, fine li studis en studio en Miskolc, kie li akiris diplometon. Li vivas daŭre en Sátoraljaújhely, kie li verkas poemojn, komponas artkantojn. Liaj poemoj estas legeblaj en antologioj, revuoj aŭ en memstaraj poemlibroj, liaj artkantoj en radioj, videoj, en KD aŭ interrete. Li havas propran orkestron, kiu recitalas la necesajn kantojn. Li estas ankaŭ muzikisto (gitaristo, pianisto, kantisto) en la orkestro. Li havis edzinon, kiu naskis 5 gefilojn.

Elektitaj poemlibroj
--------------------

* *Olthatatlan vágy* (1997)
* *Ahol a nő* (2007)
* *Ott* (2018)

Elektitaj artkantoj
-------------------

* Fohász
* Csodás magyarnóta
* Drága Édesanyám
* Gyermekemnek

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* aŭdebla muziko de Niczky
* video Arkivigite je 2019-06-17 per la retarkivo Wayback Machine
* video

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Géza Niczky en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 647752
* VIAF: 121498449
* ISNI: 0000 0000 7926 3110
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo ZH en Gosaŭo ZH staras por la svisa Kantono Zuriko. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Gosaŭo**.. |


---

Pri la komunumo
---------------

**Gosaŭo** (germane Gossau) estas komunumo en la distrikto Hinwil, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 9178 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Gosaŭo konsistas el la municipoj *Bertschikon*, *Grüt*, *Ottikon* kaj *Herschmettlen* kaj al ĝi apartenas pliaj setlejoj kiel *Hellberg* kaj *Brüschweid*.

Geografio
---------

Gosaŭo situas en la Zurika Oberlando en iam marĉa ebenaĵo de la inter la montoĉeno de Pfannenstil kaj Bachtel. La kamparo de Gosaŭo estas markita de drumlinoj, tio estas grundmorenaj montetoj, kiujn formis la glaĉeroj de la lasta malvarmepoko antaŭ proksimume dekmil jaroj.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunjumo Gosaŭo limas okcidente al Egg kaj Mönchaltorf en la distrikto Uster, norde al Wetzikon kaj Hinwil, oriente al Bubikon kaj sude al Grüningen.

Trafiko
-------

Inter 1909 kaj 1950 Gosaŭo disponis pri regiona tramlinio, la tiel nomita Wetzikon-Meilen-Fervojo, kiu konektis Meilen kun Wetzikon. En la jaro 1950, tiu tramlinio estis anstataŭigita per busolinio, kiu ankoraŭ hodiaŭ konektas la komunumon kun la reto de la Zurika Trafik-Unio. La komunumo disponas ankaŭ pri propra konekto al la Zurika Oberlandaŭtovojo A53.

Historio
--------

La diversaj setlejoj kaj municipoj sur la teritorio de la komunumo Gosaŭo estas alemanaj fondaĵoj al la 7-a kaj 8-a jarcento. En la 8-a jarcento iu Beata Landolt posedis multajn bienojn en Gosaŭo, kiujn ŝi vendis kaj donacis en la jaroj 744 kaj 745 al la Monaĥejo Sankt-Galo. La unuan fojon Gosaŭo mem skribe menciiĝis en la jaro 859 kiel *Cozzesouwo*. Gosaŭo dum longa tempo estis plej-parte sankt-gala posedaĵo. En la 15-a jarcento tiu-ĉi posedaĵo transiris al la urbo Zuriko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Gosaŭo ZH
* Gosaŭo ZH en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Kategorio Gosaŭo ZH en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Hinwil |
| --- |
| Bäretswil • Bubikon • Dürnten • Fischenthal • Gosaŭo • Grüningen • **Hinwil** • Rüti • Seegräben • Wald • Wetzikon |  |

 |
Pri la komunumo
---------------

**Greifensee** estas historia mezepoka urbeto en la distrikto Uster, Kantono Zuriko, Svislando. La urbeto havis la 31-an de januaro 2007 4816 loĝantojn, kiu nombro kreskis ĝis la 31-a de decembro 2009 al 4968.

Geografio
---------

Greifensee situas rekte ĉe la okcidenta bordo de la samnoma lago, laŭ kiu ĝi nomiĝas. La urbeto konservis sian mezepokan karakteron.

Najbaraj komunumoj
------------------

La urbeto limas en sudo kaj sudoriento al Uster, en nordoriento al Volketswil, en nordokcidento al Schwerzenbach, kaj aliflanke de la lago en okcidento al Fällanden kaj en sudokcidento al Maur.

Historio
--------

Preĝejo kaj urbodomo de Greifensee
Urbocentro kun preĝejo
La unua dokumenta mencio de Greifensee datiĝas el la jaro 1260 kiel *Grifense*.

Greifense jam estis loĝita en la ŝtonepoko. Oni trovis multnombrajn restaĵojn de fostkonstruantoj el la ŝton- kaj bronzepoko. En la 12-a jarcento la grafo de Rapperswil konstruis la kastelon Greifensee, kiu fariĝis la centro de la posta urbo. En la jaro 1402 la loko estis pandigita al la urbo Zuriko kaj ek de tiam fariĝis la sidejo de la vokto. Konata estas la vokto Salomon Landolt, kiu regis en la Kastelo Greifensee de 1781 ĝis 1786. Lin eternigis Gottfried Keller en sia libro "La Kamparvokto de Greifensee" (germane "Der Landvogt von Greifensee"). En la Malnova Zurikmilito la kastelo detruiĝis en la jaro 1444. De la 64 defendantoj kun escepto de 3 ĉiuj estis masakritaj. En la 16-jarcento la kastelo estis rekonstruita. En la jaro 1831 estis kreita la distrikto Uster, kaj Greifensee perdis sian signifon kiel administra centro de la regiono.

Trafiko
-------

Greifensee situas sur la fervojlinio inter Zuriko kaj Uster, kaj estas trajne kaj buse bone konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio.

Vidu ankaŭ
----------

* Greifensee (Lago)
* Nänikon-Greifensee (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala Retejo de la urbo Greifensee
* Retejo de la Kastelo Greifensee
* La urbo Greifensee en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Greifensee (urbo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Uster |
| --- |
| Dübendorf  •  Egg ZH  •  Fällanden  •  Greifensee  •  Maur  •  Mönchaltorf  •  Schwerzenbach  •  Uster  •  Volketswil  •  Wangen-Brüttisellen |  |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 230819
* GND: 4093951-0
* LCCN: no99014889
* VIAF: 237268428
 |
**Villamuriel de Campos** [biljamuRJEL deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Villamuriel de Campos* estas etimologie komprenebla kiel *Vilaĝo de la Muro de Kampoj*.

Villamuriel de Campos en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 18,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 49 loĝantojn. Ĝi perdis 40 loĝantojn el 1991 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 58 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi estas proksima al Villalón de Campos, Tordehumos, Villagarcía de Campos, la monaĥejo de *la Santa Espina* kaj Urueña. La municipo estas trapasata de la rivero Navajos, konata ankaŭ kiel rojo Bustillo aŭ Ahogaborricos, alfluanto de Valderaduey.

Historio
--------

Estis setlejo de keltiberoj plej verŝajne romanigitaj apud romia ŝoseo. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Villamuriel de Campos estis de 1251.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, ĉerizarboj) kaj brutobredado (ĉefe ŝafoj), forstado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la fino de la 18-a jarcento konstruita sur restaĵoj de alia antaŭa.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764255
* LCCN: n97043778
* VIAF: 132699688
 |
**Villanubla** [biljaNUbla] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montes Torozos* en la centrokcidento de la provinco. 

Villanubla en la provinco Valadolido.
La *Montoj Torozos* de la provinco Valadolido, flave, okcidente.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 45,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 828 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel okazis en aliaj samregionaj loĝlokoj, sed male pro proksimeco al la provinca ĉefurbo, ĝi akiris loĝantojn. Ĝi distas 14 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. En ĝia municipa teritorio estas la Flughaveno de Valadolido, kaj proksime sed ne precize en ĝia municipa teritorio estas la Prizono de Valadolido.

Ĝi limas kun Peñaflor de Hornija, Valladolid, Fuensaldaña, Wamba, Ciguñuela kaj Zaratán.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado) sed ĉefe funkciado kiel dormurbo de Valadolido.

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la romanika preĝejo kaj la domo de la Inkvizicio. Aparte konvento estas reuzata kiel kafejo-restoracio.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764489
 |
**Hagenbuch** estas komunumo en la distrikto Vinterturo, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 1115 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Egghof kun Schneitberg en la malantaŭo
Hagenbuch situas sur la orienta deklivo de la monto *Schneitberg*, kiu estas la akvodislimo inter la Eulachvalo kaj la rivero Aa, kiu alfluas la riveron Murg, alfluanto de la Turo. La komunumo tiel geografie kaj ekonomie estas pli orientita al la Kantono Turgovio ol al la Kantono Zuriko al kiu ĝi politike apartenas. De la pinto de Schneitberg oni havas belan rondvidon tra la tuta Zurika Vinlando, al kies orienta pinto Hagenbuch apartenas.

La komunumo konsistas el la municipoj *Hagenbuch* kaj *Schneit* kiuj konsistas el la vilaĝo kaj setlejoj *Hagenbuch* kaj la setlejoj *Oberschneit*, *Mittelschneit*, *Unterschneit*, *Schneitberg*, *Kappel*, *Egghof* kaj *Hagenstal*.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Hagenbuch limas en nordo al Frauenfeld (Kantono Turgovio), en oriento al Aadorf (Kantono Turgovio), en sudo al Elgg, kaj en okcidento al Bertschikon.

Trafiko
-------

Hagenbuch estas per la buslino 834 de Fraŭenfeld al Ettenhausen konektita al la reto de la Trafik-Unio Ostwind. Hagenbuch kiel unu-nura komunumo en la Kantono Zuriko ne disponas pri rekta konekto al la Zurika Trafik-Unio.

Historio
--------

Unua dokumenta mencio de Hagenbuch kaj Schneit datiĝas el la jaro 856 post Kristo *Haganbuah* kaj *Sneita*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Hagenbuch
* Hagenbuch en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Hagenbuch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Vinterturo |
| --- |
| Altikon • Bertschikon • Brütten • Dägerlen • Dättlikon • Dinhard • Elgg • Ellikon ĉe Turo • Elsau • Hagenbuch • Hettlingen • Hofstetten • Neftenbach • Pfungen • Rickenbach • Schlatt • Seuzach • Turbenthal • Wiesendangen • **Vinterturo** • Zell |  |

 |
La **suda distrikto** (hebree מחוז הדרום, *Meĥoc haDarom*), estas unu el ses ĉefaj administraj unuoj de Israelo. Laŭ areo ĝi estas la plej granda, kaj en komparo ĝi estas la distrikto malplej dense loĝata. Distrikta ĉefurbo estas Be'er Ŝeba. En 2005 en la teritorio vivis 1 000 000 loĝantoj.

La distrikto pludividiĝas al du subdistriktoj, nomataj נפות ("nafot", plurale; singulare *nafa*):

* Aŝkelon
* Be'er Ŝeba

La Suda Distrikto kovras la plejparton de la geografiaj regionoj Negevo kaj Arabaho. Laŭ la stato de januaro 2007, entute 1.002.400 homoj loĝas en ĝi - el inter la loĝantoj 86 procentoj estas judoj kaj 14 procentoj araboj (plejparte islamanoj). La administra centro de la distrikto estas Be'er Ŝeba (באר שבע), kvankam la plej larĝa urbo estas Arad (ערד). Relative prosperaj urboj respektive antaŭurboj estas Omer (עומר), Meitar (מיתר) kaj Lehavim (להבים), malpli prosperaj estas Sderot (שדרות), Netivot (נתיבות) kaj Ofakim (אופקים) *(fonto )*.

La geografia centro de la regiono cetere proksimume lokigeblas per la koordinatoj 30° 40' norde kaj 34° 50' oriente.

Urboj
-----

* Arad ערד
* Aŝdod אשדוד
* Aŝkelon אשקלון
* Be'er Ŝeba באר שבע
* Dimona דימונה
* Eilat אילת
* Kirjat Gat קריית גת
* Kirjat Mal'aĥi קריית מלאכי
* Netivot נתיבות
* Ofakim אופקים
* Rahat רהט
* Sderot שדרות

Lokaj konsilioj
---------------

parko en la distrikta ĉefurbo Be'er Ŝeba
* Ar'ara BaNegev (aŭ arabe Ar'arat an-Nakab) عرعرة ,ערערה בנגב
* Hura حورة ,חורה
* Kuseife كسيفة ,כסיפה
* Lakija اللقية ,לקיה
* Lehavim להבים
* Meitar מיתר
* Micpe Ramon מצפה רמון
* Omer עומר
* Segev Ŝalom (aŭ arabe Ŝakib al-Salam) شقيب السا ,שגב-שלום
* Tel Ŝeva (aŭ arabe Tel as-Sabi) تل السبع ,תל שבע
* Jeroĥam ירוחם

Regionoj, administrataj de regionaj konsilioj
---------------------------------------------

* Abu Basma
* Be'er Tuvia
* Bnei Ŝimon
* Centra Arava (HaArava HaTikhona)
* Eŝkol
* Hevel Eilot
* Hof Aŝkelon
* Laĉiŝ
* Merĉavim
* Ramat HaNegev
* Sdot Negev (Azata)
* Ŝa'ar HaNegev
* Ŝafir
* Tamar
* Joav

  

Flago de Israelo
Distriktoj de Israelo

Norda distrikto |
Ĥajfo |
Centra distrikto |
Tel-Avivo |
Jerusalemo |
Suda distrikto

 

* Kategorio Suda distrikto de Israelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo ZH en Hütten ZH staras por la svisa Kantono Zuriko. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Hütten**.. |


---

Pri la komunumo
---------------

**Hütten ZH** estas la plej malgranda komunumo de la distrikto Horgen en la Kantono Zuriko, Svislando. Je la 31-a de decembro 2007 ĝi havis 913 loĝantojn.

Geografio
---------

Hütten situas sur la montoĉeno Zimmerberg tute en la sudo de la distrikto Horgen kaj do estas la plej suda komunumo de la Kantono Zuriko. Je la suda flanko en natura ujo troviĝas la Lageto de Hütten, kies suda bordo troviĝas sur tereno de la vilaĝo Samstagern en la komunumo Richterswil.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,24 km², de kiuj 36,2% estas kovritaj de arbaro, 54,05 servas por agrikulturo kaj 3,2% por setlado. 2,3% estas trafiksurfaco kaj 3,2% akvejoj.

Najbaraj komunumoj
------------------

Hütten limas en nordoriento al Richterswil, en oriento al Wollerau (SZ), en sudoriento al Feusisberg (SZ), en sudo al Oberägeri (ZG), en sudokcidento al Menzingen (ZG), kaj en nordokcidento al Schönenberg.

Ekonomio
--------

La plej granda parto de la komunuma areo estas agrikultura tereno kaj agrikulturo precipe bovbredado kaj fruktplantado estas la ĉefa enspezfonto de la komunumo.

Trafiko
-------

Hütten troviĝas en la plej suda parto de la teritorio de la Zurika Trafik-Unio. Ĝi estas ligita per Poŝtaŭto kun la komunumo Wädenswil.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Hütten okazis en la jaro 1270 kiel *ze dien Hütten*. Oficiale fondita estis la politika komunumo en la epoko de la Helveta Respubliko la 15-an de decembro 1799, kiam okazis la unua komunuma asembleo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Informoj pri Hütten en la retejo de la oficejo pri statistiko de Kantono Zuriko
2. ↑  Fonto: *Karl Kuprecht*: *Hütten* en *Historia Leksikono de Svislando* (2008-01-16)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Hütten ZH
* Hütten ZH en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Kategorio Hütten ZH en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Horgen |
| --- |
| Adliswil • Hirzel • Horgen • Hütten • Kilchberg • Langnau ĉe Albis • Oberrieden • Richterswil • Rüschlikon • Schönenberg • Thalwil • Wädenswil |  |

 |
**Villanueva de las Peras** [biljaNŬEba delasPEras] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. *Villanueva de las Peras* estas etimologie tradukebla al *Nova Vilaĝo de la Piroj*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 17,32 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 78 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 68 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj 33 km de Benavente. 

Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.

Bildaro
-------

* Preĝejo de VillanuevaPreĝejo de Villanueva
* Preĝejo de VillanuevaPreĝejo de Villanueva
* Panoramo de VillanuevaPanoramo de Villanueva

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755731
* VIAF: 316735961
 |
**Johana de Loreno** (angle Joan of Lorraine) estas teatraĵo ene de teatraĵo verkita de Maxwell Anderson en 1946. Ĝi temas pri intertempa kompanio kiu dramigis la historion de Johana de Arko kaj la efiko kiun la rakonto havas sur ili. Kiel en la muzikalo Viro de Manĉo, la plej multaj el la aktoroj en la dramoteatraĵo ludas du aŭ pli da roloj. Ingrid Bergman estis la stelulino de la origina produktado, pozante kiel Johana kaj Mary Grey, la fikcia aktorino kiu portretas ŝin. La teatraĵo komenciĝas kiam Mary Grey kaj la fikcia direktoro de la teatraĵo ene de teatraĵo, Jimmy Masters, estas en konflikto pri kiu rolos kiel Johana. La konflikto estas solvita dum la teatraĵo.

En 1948, adaptado de *Johana de Loreno* estis filmita en Teknokoloro kiel *Johana de Arko*. En tiu filmo ankaŭ ĉefrolis Ingrid Bergman, sed ĝi ne uzis la saman formaton teatraĵo-ene de-teatraĵo. Anstataŭe, ĝi igis la rakonton simpla klarigo de la vivo de Johana, preterlasante la fikcian intertempan kompanion entute.

Eksteraj ligiloj
----------------

*Joan of Lorraine*  en Interreta filma datumbazo (angle)
*Joan of Arc*  en Interreta filma datumbazo (angle)
La **irlanda pundo** (irlande *punt Éireannach*, angle *Irish pound*) inter la jaroj 1925 kaj 1999 estis la nacia valuto de la Respubliko de Irlando kaj ankoraŭ uziĝis kiel pagilo ĝis la fino de la jaro 2001. Dum januaro kaj februaro 2002 eblis pagi kaj per la malnova nacia kaj per nova eŭropa valuto, kaj ekde la 1-an de marto 2002 la moneroj kaj monbiletoj ne plu uzeblas por pagado, sed nur interŝtanĝeblas al la valuto eŭro. Unu pundo korespondis al 100 «pinginoj» (pencoj). Oficiala mallongigo de la valuto estas IEP — el tio «IE» (aŭ en interretaj adresoj «.ie») estas la internacia mallongigo por Irlando (angle *Ireland* kaj irlande *Eire*) kaj P estas la unua litero de pundo.

La moneroj de la irlanda pundo signife pli grandis ol la paralelaj moneroj de la brita pundo. Post la restrukturiĝo de la valuto laŭ la dekuma sistemo dum la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento en Irlando samkiel en Anglio validis la simpla regulo, ke unu pundo egalis al 100 pencoj. Antaŭe la sistemo estis la jena:
12 pencoj = 1 ŝilingo, 2 ŝilingoj= 1 floreno, 2 ŝilingoj kaj 1 sespenca monero)= 1 duona pundokvarono, 5 ŝilingoj= 1 pundokvarono, 10 ŝilingoj = 1 duona ora pundmonero kaj 20 ŝilingoj = 1 ora pundomonero.

Tuj antaŭ la enkonduko de la valuto eŭro ekzistis moneroj en valoro de 1, 2, 5, 10, 20, 50 pinginoj (pencoj) kaj 1 pundo, kaj monbiletoj en valoro de 5, 10, 20, 50 kaj 100 pundoj.

La membreco de Irlando en la Eŭropa Valuta Sistemo signifis la finon de la antaŭa egaleco inter la irlanda kaj la angla pundoj.

Komence de la jaro 2002 la irlanda pundo en rilato 0,787564:1 anstataŭiĝis per la nova valuto eŭro.

Vidu ankaŭ
----------

* Irlandaj eŭro-moneroj

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj eŭropaj valutoj, kiuj enfluis la eŭropan valuton Eŭro |
| --- |
| Aŭstra ŝilingo • Belga franko • Estona krono • Finna marko • Franca franko • Germana marko • Hispana peseto • Irlanda pundo • Itala liro • Kipra pundo • Kroata kunao • Latva lato • Litova lido • Luksemburga franko • Malta liro • Moderna Greka draĥmo • Nederlanda guldeno • Portugala eskudo • Slovaka krono •Slovena tolaro | Flago de la Eŭropa Unio |

 |

* Kategorio Irlanda pundo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)