recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Internacia arabvirina forum** (angle *Arab International Women's Forum* aŭ *AIWF*) estas organizaĵo kun sidejo en Londono (Britio), al kiu aliĝis 1 500 asocioj el 45 landoj en ses kontinentoj.

Historio
--------

La organizaĵo estis fondita en Londono en 2001 fare de Haïfa Fahoum Al Kaylani.

Projekto
--------

La ĉefa celo de internacia arabvirina forumo estas promocii la rajtojn de la virinoj, por alveni al jura kaj socia egaleco kun la viroj. Tiucele ĝi kreis projekton por alkuraĝi la disvolviĝon de la ina edukado, la aliron de virinoj al universitatoj kaj al novaj teknologioj. La forumo antaŭenigas ĉefe sukcesintajn virinojn en la mondo de komerco kaj mastrumado.

Tiu laboro estas ankrita en la lastatempa disvolviĝo de la feminigo de la socio en la araba mondo. Efektive, grava nombro de virinoj aliris ekde pluraj jaroj al respondecaj postenoj en politikaj, diplomatiaj kaj ekonomiaj fakoj. Tiel, en ĉiuj landoj de la araba mondo, escepte de Pakistano kaj Sauda Arabio, oni kalkulas almenaŭ virinojn en ministeriaj pozicioj. En 2007 ĉirkaŭ 70 % de la universitate diplomita studentaro en la tuta araba mondo estis virinoj. Tamen  gravaj malekvilibroj supervivas: virinoj estas nur 6,5 % en la arabaj ŝtataj sistemoj (kontraŭ 15,7 % mezume en la mondo). Nur inter 25 kaj 30 % de la aktivaj dungitinoj (kontraŭ 45 % mezume en la mondo) estas virinoj. En tiu optiko la organizaĵo deziras ke pli da virinoj akirus aliron al salajrajtaj laboroj kaj al altaj postenoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Internacia Alianco de Virinoj
* Soroptimist Internacia

Referencoj
----------

1. 1 2 3  (angla) Women in politics 2017, UN Women.
La **Urbodomo de Cegléd** estas impona historia monumento en Cegléd, laŭ la ĉefplaco. La konstruaĵo estas dekomece urbodomo.

Urbodomo de Cegléd

Historio
--------

En tiu loko jam estis malmoderna urbodomo, kiu estis malkonstruita en 1891. La pli nova unuetaĝa domego pretiĝis en 1893. En la 1930-aj jaroj ankaŭ la interna alo ricevis etaĝon. En 1968 kaj 1993 la urbodomo plene renoviĝis.

Iomete ligiĝas al la historio, ke en la ĉefplaco faris varban paroladon Lajos Kossuth dum la Hungara revolucio de 1848, pli frue György Dózsa en 1514.

Dosiero:1588 Design 100.pngPoŝtmarko pri paroladoj de Dózsa kaj Kossuth

Konstruaĵo
----------

La fasado estas simetria, meze troviĝas rizalito kun la enirejo. En la teretaĝo ankaŭ turista oficejo funkcias. Malantaŭ la ĉefenirejo granda ĉambrego etendiĝas. Ornama ŝtuparejo gvidas al la etaĝo, kie troviĝas inter 2 konferencaj ĉambroj la ĉefĉambro kun galerio. Oni aranĝas tie ankaŭ konferencojn, kulturajn aranĝaĵojn.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* Arkivigite je 2015-12-08 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]

* Fasado de la urbodomoFasado de la urbodomo
* Fenestroj de la urbodomoFenestroj de la urbodomo
* Duonronda angulo de la urbodomoDuonronda angulo de la urbodomo
* Koridoro en la urbodomoKoridoro en la urbodomo
* Vido al la urbodomoVido al la urbodomo
* Vido al la urbodomoVido al la urbodomo
* Memortabulo sur la ekstera muroMemortabulo sur la ekstera muro
* Memortabulo sur la ekstera muroMemortabulo sur la ekstera muro
* La turista oficejoLa turista oficejo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
*Tio estas kataluna nomo. La patronomo estas* **Oller** *kaj la patrinonomo estas* **Roca**

**Joseph Oller**, naskonome **Josep Oller i Roca** (naskiĝis la  10-an de februaro 1839(nun 1839-02-10) en Terrassa, mortis la 19-an de aprilo 1922 en Parizo) estis hispana entreprenisto kiu loĝis en Parizo la plejparton de sia vivo. Li fondis la faman kabaredon Moulin Rouge kaj estis la inventisto de la mutuala vetado.

Biografio
---------

Naskiĝinta en Terrassa, Josep Oller elmigris al Francio kun sia familio, ankoraŭ infano. Poste, li revenis al Hispanio por studi en la universitato de Bilbao. Tie, li pasiiĝis pri koko-bataloj kaj komencis sian karieron de vet-peranto.

Denove en Parizo, en 1867, Joseph Oller inventis novan metodon de vetado, kiun li nomis *Pari Mutuel* (franca vorto por mutuala vetado). Li sukcese enkondukis sian sistemon en francajn ĉeval-vetkurojn. Tamen, en 1874, Joseph Oller estis kondamnita al dek kvin tagoj en malliberejo kaj estis monpunita pro kontraŭleĝa praktiko de hazarludo. Poste, en 1891, francaj aŭtoritatoj laŭleĝigis lian sistemon kaj malpermesis vetadon per antaŭfiksitaj ŝancoj. Rapide, la *Pari Mutuel* de Oller disvastiĝis tra plej multaj kurejoj ĉirkaŭ la mondo, sed la metodo estis operaciita per inĝenieraj sistemoj kiel tiu de la aŭtomata sumigilo (*Totalisator*), inventita de George Alfred Julius.

en 1870, li momente translokiĝis al Londono por eviti la Francian-Prusian Militon. Tie li renkontis la mondon de la scenejo.

Ekde 1876, Joseph Oller fokusigis sian atenton al la spektakla industrio. Unue li malfermis plurajn aŭditoriojn kaj spektaklejojn: Fantaisies Oller (Fantazioj Oller), La Bombonnière (La Bombonujo), Théâtre des Nouveautés (Teatrejo de Novaĵoj), Nouveau Cirque (Nova Cirko) kaj la Montagnes Russes (onda fervojo "Rusaj Montoj"). Sed estis en 1889, kiam li inaŭguris la faman kabaredon Moulin Rouge. Kvar jarojn poste, li malfermis la unuan parizan muzik-halon: "Olympia".

Li estis entombigita en Tombejo Père-Lachaise.

Bibliografio
------------

* CANYAMERES, Ferran, *Josep Oller i la seva època. L'home del Moulin Rouge*, Editorial Aedos, Barcelono, 1959.
* SOLDEVILA, Carles, *Figures de Catalunya*, Editorial Aedos, Barcelono, 1955.
* ROMAGUERA i RAMIÓ, Joaquim, *Josep Oller i Roca, un emprenedor de l'espectacle tot terreny*, Revista de Catalunya, núm. 157, Barcelono, 2000.

Referencoj
----------

1. 1 2   Joseph Oller, the founder.
2. ↑   Inventor of the "Pari Mutuel" System Of Wagering.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Joseph Oller en la angla Vikipedio.* 

* Kategorio Joseph Oller en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 476048
* VIAF: 172099786
* ISNI: 0000 0001 2239 3683
* SUDOC: 114474850
* BNF: 102837344
* BNE: XX1525809 XX5160487, XX1525809
 |
La **Urbodomo de Kecskemét** estas historia monumento en Kecskemét, laŭ la ĉefplaco.

Aerfoto pri Urbodomo de Kecskemét

Historio
--------

La Urbodomo en Kecskemét estis klasikisma, malmoderna kaj malbela konstruaĵo en la 18-a jarcento. Pli nova, jam impona secesia urbodomo estis konstruita inter 1893 kaj 1897 fare de Ödön Lechner kaj Gyula Pártos. La urbodomo funkcias seninterrompe ekde la konstruo. En 1911 sismo okazis en la urbo, sed Lechner tujfaris la renovigojn. Inter 1897 kaj 1996 ankaŭ biblioteko funkciis en la domego.

Konstruaĵo
----------

Bildoj pri la urbodomo en KecskemétEnirejo de la urbodomo
Urbodomo de Kecskemét
Horloĝo super la enirejo
Koridoro en la urbodomo
Fresko en la urbodomo

La duetaĝa urbodomo situas sola inter 4 trotuaroj, ĝi formas brikoformon kaj interne kortoj troviĝas. La fasado estas simetria, la meza parto etendiĝas pli antaŭe, tie estas la ĉefenirejo post 3 arkoj. La meza fasado havas triangulon plej supre, flanke po 1 ornamturoj altiĝas. Inter la triangulo kaj la enirejaj arkoj situas horloĝo kaj sonorila ilaro pli malsupre en la balkono, kiu ofte muzikas melodion. La eksteraĵo ofte estas kovrita per ceramikaĵoj kun hungarecaj motivoj. Interne Bertalan Székely pentris la freskojn.

En la ĉefsalono krom la kunsidoj foje okazas turistaj vizitoj, krome edziĝfestoj.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* funciaj datenoj hungare
* hungare kun fotoj
* hungare

* Kategorio Urbodomo de Kecskemét en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Juan Ponce de LEÓN** (naskiĝis ĉ. 1460 en Santervás de Campos, provinco Valladolid, Hispanujo; mortis en julio 1521 en Havano, Kubo) estis hispana konkistadoro.

En 1508 li fondis la unuan sidejon en Porto-Riko, *Caparra*, kiu iĝis poste San Juan. Lin kore bonvenigis la indiĝena ĉefo Agüeybaná. Leon estis nomumita guberniestro.

La 27-an de marto 1513 li ekvidis unua Nordamerikon, t.e. Floridon, kaj opiniis ĝin alia insulo. Ofte oni diras, ke li malkovris la golfan marfluon en 1513, sed fakte rimarkis tiun marfluon lia navigaciisto, Antón de Alaminos. Unue la konkistadoro supozis, ke la varma akvo venis el la golfo de Meksiko. Dum sia ekspedicio al Florido en 1513, Leon vane serĉis la mitan junecfonton.

En 1514 li ricevis la rajton koloniigi la "insulon Florido", sed revenis tien nur en 1521. Li surteriĝis ĉe la orienta marbordo de Florido la 2-an de aprilo 1521 kaj postulis la landon por Hispanujo.

Li estis atakita de indiĝenoj kaj trafita de venenigita sago. Post la atako, li reiris al Havano, kie li mortis.

La komunumoj Ponce de Leon en la usona ŝtato Florido kaj Ponce sur Porto-Riko portas lian nomon.

Referencoj
----------

1. ↑  "Santervás de Campos, hispana komunumo kun 156 loĝantoj" (itale)

* Juan Ponce de León en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Juan Ponce de León en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 280695
* GND: 118792814
* LCCN: n50023981
* VIAF: 27867698
* ISNI: 0000 0000 5929 6898
* SUDOC: 061725811
* BNF: 16017110g
* BNE: XX1177745
 |
La **Urbodomo de Szolnok** estas impona konstruaĵo en Szolnok, laŭ la ĉefplaco.

La urbodomo en Szolnok

Historio
--------

En la ĉefplaco de Szolnok funkciis urbodomo en la 18-a jarcento. En 1811 en la sama loko pli nova teretaĝa urbodomo estis konstruita, tiam oni profitis ŝtonojn de la jam superflua fortikaĵo. La urbodomo estis trakonstruita en 1884. La ĉefplaco longe estis bazarejo, en la urbodomo longe funkciis ankaŭ diversaj butikoj en la teretaĝo.

Apartenas al la historio, ke Lajos Kossuth en 1848 tie faris varban paroladon. Pri tio memortabulo memorigas.

Konstruaĵo
----------

La urbodomo dumnokte
La unuetaĝa urbodomo situas laŭ trotuaro de la placo. Antaŭ la konstruaĵo fontano funkcias. La fasado estas simetria, meze estas la enirejo helpe de 3 pordoj. Pli supre en la unua etaĝo 2 balkonoj estas videblaj.

Fontoj
------

* oficiala paĝo Arkivigite je 2015-12-06 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2016-06-10 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare
* hungare
* [*rompita ligilo*] hungare
Kunó Klebelsberg
Grafo **KLEBELSBERG Kunó** estis hungara politikisto pri kulturo inter la du mondmilitoj. Li esti ankaŭ akademiano, minitsro inter 1921 kaj 1931 pri internaj aferoj, poste pri religio, pri publikedukado, popolbonfara kaj laborafera ministro naskita la 13-an de novembro 1875 en Magyarpécska kaj mortinta la 12-an de oktobro 1932 en Budapeŝto.

Kariero
-------

Kunó Klebelsberg studis en Budapeŝto, Berlino, Munkeno kaj Parizo. Li laboris ekde 1914 kiel ŝtatsekretario. Li estis fondinta membro de la Partio de Nacia Unuiĝo en 1919, pli poste li estis parlamenta reprezentanto de diversaj partioj. Li estis nomumita kulturministro en registaro de István Bethlen (1921). Lia politiko estis nacia ŝtatcentra, elitkultura, kontraŭ la analfabetismo. Li reorganizis la universitatan edukadon, starigis novajn universitatojn en Pécs kaj Szeged, institutojn kiel „Országos Magyar Gyûjteményegyetem". Li iniciatis ŝtatn apogon de la Hungara Scienca Akademio (1921), fondon de eksterlandaj i (Róma, Isztambul, Berlin, Bécs, Zürich) Collegium Hungaricum (1927) kaj stipendiojn por eksterlana studado. Klebelsberg reformis la mezlernejan (1924–27) kaj bazlernejan instruadon. Lia celo estis la ĝenerala, okklasa lernodevo. Dum lia ministreco formiĝis el Telefonhírmondó Rt. la Magyar Telefonhírmondó és Rádió Rt. Li ĉiam reprezantis en la instruado, scienco kaj arto la senpolitikan kvalitan principon, dum li mem estis konservativa.

Liaj verkoj
-----------

* Neonacionalizmus
* Küzdelmek könyve
* Jöjjetek harmincas évek
* Világválságban
* Utolsó akkordok.

Memorigiloj
-----------

* memortabuloj kaj skulptaĵoj diversloke

Literaturo
----------

HUSZTI József: Gróf Klebelsberg Kunó életmûve. (1942).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Kunó Klebelsberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 188859
* GND: 119321343
* LCCN: nr91000662
* VIAF: 68976333
* ISNI: 0000 0001 0912 1093
* SUDOC: 030582423
* BNF: 12196903f
* BIBSYS: 1507616673906
* NKC: jx20090820005
 |
**José LOPES da Silva TROVÃO** aŭ simple Lopes Trovão (1848-1925) (\* Angra dos Reis, en la 23-a de marto 1848 - Rio-de-Ĵanejro, en la 17-a de julio 1925) estis brazila historiisto, oratoro, kuracisto, ĵurnalisto kaj politikisto.

Biografio
---------

Lopes Trovão.
Filo de José Maria dos Reis Lopes Trovão kaj Maria Jacinta Lopes Trovão, li diplomiĝis pri Medicino de la Fakultato de Rio de Ĵanejro, kaj estis diplomato kaj elektita deputito por la mandatoj 1891-1894, kaj poste, senatano de la Respubliko inter 1895 kaj 1902. Li estis ankaŭ unu el la respublikanaj propagandistoj pli aktivaj, kaj arda aboliciisto, atakante la strukturon de la brazila imperio ĝis ties falo, en 1889, krom estis unu el la subskribintoj de la Respublikana Manifestado en 1870.

Li estris grupon da respublikanoj ĝis la domo de la marŝalo Deodoro da Fonseca, en la mateno de la 19-a de novembro 1889 kun la nova Konstitucia Flago de Brazilo. Deodoro malakceptis la flagon prezentitan de Lopes Trovão, konsiderinte ĝin kopion de la usona flago. La respublikanoj insistis ke Deodoro nur devis sankcii la flagon de ili prezentita, konsiderante ke ĝi jam tremetis sur la masto en la alta maro, sur la pinto de Alagoaso, la ŝipo kiu kondukis la imperiestron Petro la 2-a al la ekzilo.

Li estis eldonisto de la "Jornal da Tarde" (Vesperĵurnalo) kaj ankaŭ de la ĵurnalo "O Combate" (La batalo), krom kunlabori en la Respublikana Galerio (1882-1883).

Verko
-----

* Le Vicomte de Rio Branco, Joseph Marie da Silva Paranhos 16-a de marto, 1819.

Literaturo
----------

* senado.gov.br
* Literatura Digital

Vidu ankaŭ
----------

* Adelino Fontoura (1859-1884)
* Deodoro da Fonseca (1827-1892)
* Petro la 2-a (1825-1891)

Referencoj
----------

1. ↑  La Respublikana Manifestado, en la Historio de Brazilo, estis deklaracio publikigita de la disiĝaj membroj de la Liberala Partio, estritaj de Quintino Bocaiúva kaj Saldanha Marinho (1816-1895).
2. ↑  Saldanha Marinho (1816-1895) - Museu Maçônico Paranaense, framasona ĉefmajstro de la loĝio Granda Oriento.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | **Rilataj artikoloj troviĝas en** Portalo pri Homoj |

* Kategorio Lopes Trovão en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 479468
* LCCN: no96066460
* VIAF: 24198561
 |
**Martin WEINEK** (30-a de junio 1964 en Leoben, Steiermark, Aŭstrio) estas aŭstra teatra kaj filma aktoro kaj reĝisoro, entreprenisto kaj vitkultivisto. Li ludas rolon de inspektoro Kunz en la televida serio *Kommissar Rex*.

Weinek studis aktoradon de 1983 ĝis 1986 ĉei Prof. Peter P. Jost, ekde 1986 laboris li en *Theater Gruppe 80* en Vieno kaj ricevis sian unua filman rolon en *Nachsaison*, kie li aperigis liftserviston.

Li ludis en 1987 en *Ruhrfestspiele* en Recklinghausen, sub reĝisorado de Georg Mittendrein en *Der Lechner Edi schaut ins Paradies*, kaj mueliston en filmo *Müllomania* sub reĝisorado de Dieter Berner. Li aniĝis al *Jura Soyfertheater Wien* (1988-1989) kaj al aliaj teatroscenoj, ankaŭ eĉ kiel reĝisoro, en la dramaturgio kaj produktado art-gvidis li de 1990 ĝis 1991 la Urban Teatron de Hernals.

Intertempe Weinek pli kaj pli aktiviĝis en filmoj kaj televido, ekzemple en 1989 en la sesparta televida serio *Calafati Joe*.

Li kaj lia edzino Eva -kiu studis teatran sciencon kaj laboris kiel dramaturgino - agadas kiel vinkultivistoj. Ili komencis en 1993 kiel hobivinistoj kaj kultivas ĉe Heiligenbrunn tri hektarojn da vinbero.

Filmo kaj televido
------------------

* 1989: Calavati Joe (televida serio)
* 1999-2004, 2008- : *Kommissar Rex* (televida serio)
* 2004: *Silentium*
* 2005: *Grenzverkehr*
* 2006: *Unter weißen Segeln*
* 2007: *Die Rosenheim-Cops*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Martin Weinek ĉe Interreta filma datumbazo (angle)
* Lebenslauf beim ORF Arkivigite je 2011-06-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Lebenslauf bei der Agentur Nielsen/Bremen Arkivigite je 2009-07-26 per la retarkivo Wayback Machine
* Weinek kiel Vitkultivisto Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine

* Martin Weinek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Martin Weinek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 245270
* GND: 143562835
* VIAF: 102356324
* ISNI: 0000 0001 1479 0240
* BNE: XX4863542
 |
**Michel Platini** (naskiĝis en Jœuf (Meurthe-et-Moselle) la 21-an de junio 1955) estas franca futbalisto.

Michel Platini, Rafał Dutkiewicz, Grzegorz Lato (Vroclavo, 2009).
Ofte, li estas menciita el la plej talentaj futbalistoj kun la brazila Pelé, la argentinaj Diego Maradona kaj Alfredo Di Stefano, la nederlanda Johan Cruyff, la franca Zinedine Zidane kaj la germana Franz Beckenbauer.

En la lastaj jaroj, li estis elektita dufoje (de la revuo France Football) kiel la plej talenta franca futbalisto.

Nune, li estas membro de la konsilio ekzekutiva de la FIFA, li estis ankaŭ elektisto de la franca teamo de futbalo de 1988 ĝis 1992 kaj kun-organizanto kun Fernand Sastre de la Futbala Mondpokalo de 1998 en Francio.

La 26-an de januaro 2007, li estis elektita kiel prezidento de UEFA vice veninte Lennart Johansson.

* Kategorio Michel Platini en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 161768
* GND: 119328186
* LCCN: n89653017
* VIAF: 79033261
* ISNI: 0000 0001 1030 0013
* SUDOC: 027076156
* BNF: 11920018b
* MBA: ef5a4206-721c-47a8-8bc0-bbb89e970f56
* NLA: 40862512
* NDL: 01059121
* NKC: xx0012044
* ICCU: CFIV112185
* BNE: XX985961
 |
**Mazepa** (en rusa: Мазепа), estas opero triakta (ses scenoj) de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij. La libreton verkis Viktor Burenin bazitan sur la poemo de Aleksandr Puŝkin nome *Poltava*, parto de la kultura heredo de la hetmano Ivan Mazepa.

*Mazepa* estas sangosoifa rakonto de freneza amo, rabado, politika persekutado, ekzekuto, kaj revenĝa murdo. La agado okazas en Ukrainio komence de la 18-a jarcento. La protagonistoj estas la historiaj figuroj Ivan Stepanoviĉ Mazepa (1639–1709), nome Hetmano de la ukrainaj kozakoj, kaj Vasili Leontijoviĉ Koĉubej (ĉirkaŭ 1640–1708), tre prospera Ukrainia nobelo kaj politikisto.

Instrumentaro
-------------

* *Kordinstrumentoj*: Violono I, Violono II, Vjoloj, Violonĉeloj, kaj kontrabasoj
* *Lignoblovo*: Flutetoj, 3 Flutoj, 2 Hobojoj, Angla korno, 2 Klarnetoj (B-flat kaj A), 2 Fagotoj
* *Metalblovo*: 4 Kornoj, 2 Trumpetoj, 3 Trombonoj, Tjubo,
* *Perkutado*: Timbaloj, Triangulo, Tamburino, Tambureto, Cimbaloj, Bastamburo
* *Alia*: Harpo

Fonto: Tchaikovsky Research

1. ↑   Mazepa - Tchaikovsky Research. Alirita 3a de Majo, 2023.
Tamura Nobuyoshi je la internacia renkonto de Ajkido en La Colle-sur-Loup en 2005.
Tamura Nobuyoshi je la internacia renkonto en Lesneven en 2006.
**TAMURA Nobuyoshi** (Hepburn-Transskribo), (田村 信義; [tamura nobujoŝi]), naskiĝis la  2-an de marto 1933(nun 1933-03-02) en la gubernio Osaka, Japanio, mortis la 9-an de julio 2010, estis fama luktosportisto de Ajkido kiu venis praktiki kaj vivi en Francio ekde 1964.

Vivo
----

La patro de Tamura estis profesoro de kendo kaj post lia morto, li decidis iri al doĵo de Morihei Ueshiba. Li fariĝis disĉiplo (*uchi deshi*) kaj venis francien kun sia edzino (Rumiko Tamura) en 1964 por disvastigi ajkidon en Francio kaj Eŭropo.

Li fariĝis nacia teknika direktoro de la FFAB (Francan Federacio de aikido kaj budo). Kishomaru Ueshiba donis al li la 8-an danon. Pli frue, Moriteru Ueshiba deziris doni al li la 9-an sed Tamura rifuzis argumente ke O sensei volis nur iri ĝis la 8-a. Li havas la titolon de Shihan *shihan*, sed la praktikantoj nomas lin *sensei* (« mastro ») kiu montras markon de respekto kun lia persono kaj lia nivelo. Li instruis kiel internacia profesoro en multaj landoj.

Lia doĵo, doĵo Shumeikan, sidas ĉe la urbeto de Bras (Var, Francio).

Li aĝis 77 jarojn kiam li mortis en 2010.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tamura Nobuyoshi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Nobuyoshi Tamura (FFAB) Arkivigite je 2012-02-05 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
* Arkivigite je 2010-09-29 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 331122
* GND: 133409376
* LCCN: n78074236
* VIAF: 33187057
* ISNI: 0000 0000 2283 2634
* SUDOC: 027154475
* BNF: 11925983g
 |
**Hermann Friedrich Gräbe** (naskiĝis 19-an de junio 1900 en Gräfrath ĉe Solingen germanio; mortis 17-an aprilo 1986 en San Francisco) estis germana resistmovadano.

Li estis inĝeniero. Ekde 1941 li laboris kiel regiona estro de konstru-firmao en Ukrainio, tiam okupita de germanio. Li realigis por la milito gravajn taskojn en Volhinio, gvidis riparo- kaj konstru-laborojn. En Rivno kaj Dubno li observis Masakrojn kontraŭ judoj.

Li sukcesis provizi falsigitajn dokumentojn al miloj da judoj kaj dungi ilin kiel oficialaj laboristoj ĉe liaj konstrulokoj. "Oni ne povas vidi tiom da sangoverŝo kaj ne esti tuŝita" li poste diris. "Mi devis fari ion. Mi devis protekti tiom multajn homojn kiom mi povis".

Dum la kaoso de la lastaj monatoj de la milito li sukcesis savi siajn raportojn kaj kunpreni ilin hejmen. Per ili la Usonanoj povis trovi amastombejojn en Ukrainio kaj ankaŭ trovi la respondeculojn. 1946 Gräbe estis atestanto dum la procesoj kontraŭ militkrimuloj en Nürnberg. Liaj detalaj atestaĵoj kontribuis decide al la kondamno de multaj krimuloj. Por li kaj lia familio tio havis aĉajn konsekvencojn. Ili ricevis mortminacojn. Li ne trovis laboron. Oni ne volis kunlabori kun la "denuncanto de sia patrujo" kaj "nestmalpuriganto".

1948 li elmigris kun edzino kaj filo al Kalifornio. 1953 li fariĝis usona ŝtatano..

1965 li estis honorigita en Israelo kiel "Justulo inter la popoloj" en la holokaŭst-memorejo Yad Vashem. Sed en germanio li estis forte atakita. Eĉ la serioza magazino "Der Spiegel" provis denunci lin kiel ne kredinda.

En proceso kontraŭ nazi-krimulo Georg Marschall, regiona komisaro de Zdolbunov, Ukrainio, la juristo Friedrich Schümann atakis lin. Inter aliaj Schümann faris jenajn malkaŝigajn frazojn: "Dum la tempoj de la nazioj estis merito, persekuti judojn. Nun ŝajnas speciala merito, persekuti supozitajn nazi-krimulojn".

Gräbe mortis 1986 en Usono. Lia rehabilitado nur pli poste komencis dum la 1990-aj jaroj. Ĝi komencis kiel unu sekvo de la filmo Schindlers Liste, listo de Schindler de Steven Spielberg
La politikisto Wolfgang Thierse skribis: je la sorto de Gräbe evidentiĝis, kiom longe la germana postmilita socio rifuzis, akcepti sian respondecon.

Okaze de lia 100-a naskiĝtagreveno junularcentro en Solingen estas nomita laŭ li kaj je lia naskiĝdomo estas memortabulo..

Referencoj
----------

1. 1 2 3  Wolfram Wette: *Verleugnete Helden*, artikolo en Die Zeit N-ro 46, 2007, p. 96 (online)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hermann Friedrich Gräbe en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hermann Friedrich Gräbe Arkivigite je 2008-03-17 per la retarkivo Wayback Machine bei Yad Vashem.
* Radio--Dokumentado pri Hermann Friedrich Gräbe
* Atestado de Gräbe Arkivigite je 2013-01-13 per Archive.today en Nürnberg (Nazi Conspiracy and Aggression Vol. V, pp. 696-703, U. S. Government Printing Office, Washington, 1946).
* Informoj pri Hermann Friedrich Gräbe en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 250604
* GND: 121596796
* LCCN: n85092172
* VIAF: 77743549
* ISNI: 0000 0000 7866 2339
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Fajrgorĝulo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Luscinia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***L. pectardens'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Luscinia pectardens****(David, 1871) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Preskaŭ minacata** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Fajrgorĝulo  |

 |
| v • d • r |

La **Fajrgorĝulo** (***Luscinia pectardens***) estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro *Luscinia* kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo (*Muscicapidae*). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj. 

Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Ĉinio, Barato kaj Birmo. Ties natura habitato estas moderklimata arbaro. Ĝi estas minacata de habitatoperdo. Ili reproduktiĝas en densa makiso kaj arbustejo en valfundoj kaj laŭlonge de riveroj, en montarbaroj je 2,800-3,700 m. Laŭ BirdLife International la populacio estas kalkulata inter 10,000 kaj 20,000, sed malpliiĝanta pro malpliiĝo de habitato. Tiu specio reproduktiĝas en Siĉuano, Junano kaj sudorienta Tibeto, en Ĉinio, kaj estas nereproduktanta vizitanto ĉe la montoj de Arunaĉal Pradeŝ kaj Meghalajo, Barato, norda Birmo kaj Bangladeŝo. Ŝajne estas tre rara, kun la nuraj ĵusaj vidaĵoj en la reproduktaj teritorioj de la Rezervejo de Biosfero de Volongo en Siĉuano, kvankam tre verŝajne la malmultaj vidaĵoj estas kaŭzataj de malproksimeco de la teritorio kaj malmulteco de vizitoj de ornitologoj. 

Ili manĝas artropodojn sur arbara grundo.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Luscinia pectardens[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.
**Enikő Győri** [djOri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Győri Enikő** estas hungara diplomato, politikisto, altlerneja instruisto.

Enikő Győri (dekstre)
Enikő Győri naskiĝis la  17-an de julio 1968(nun 1968-07-17) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Enikő Győri akiris ekonomikan diplomon en fakultato de internaciaj rilatoj de Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1992, poste ŝi estis politika konsilisto. Inter 1999-2003 ŝi estis ambasadoro en Italio, inter 2004-2009 ŝi instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Intertempe en 2000 ŝi akiris sciencan gradon Ph.D.. Inter 2010-2014 ŝi estis subministro, poste ambasadoro en Hispanio ĝis 2019, pli poste membro de la Eŭropa Parlamento. Ŝi havis edzon kaj naskis 2 filojn. Ŝi ricevis precipe eksterlandajn premiojn inter 2002-2013.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A Földközi-tenger lovagjai, avagy A legkisebb szigetország az Unióban. Málta* (2004)
* *A nemzeti parlamentek és az Európai Unió* (2004)
* *Ezt főztük (ki) Európának* (kunaŭtoro, 2012)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* datenoj hungare kun foto
* datenoj angle kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 847082
 |



* Portalo pri Biografio
Alĝeriaj militregionoj.
La **Popola Nacia Armeo** (PNA) (arabe الجيش الوطني الشعبي) estas la armeo (terarmeo) de la Armitaj Fortoj de Alĝerio. La ekipado de la Alĝeria Armeo estas havigita de Rusio, de Ĉinio, kaj de variaj aliaj landoj.

Tiu Armeo inkludas du armigitajn kaj tri mekanizitajn diviziojn (Laŭ IISS Military Balance 2007), unu el kiuj estas la 8a Armigita Divizio baze ĉe Ras El Ma, 90 kilometrojn el Sidi Bel Abbes, en la 2a Militregiono. La divizio estis formita el la 8a Armigita Brigado post 1988 (la 8a Armigita Brigado ŝjne estis formita en 1976). Alia estas la 40a Mekanizita Infanteria Divizio ŝajne baze en la 3a Militregiono. La misio de la 40a Mekanizita Divizio estas kutime la protektado de la limo inter Alĝerio kaj Maroko, kiu estas la najbara lando kun kiu Alĝerio tenas plej neamikajn rilatojn. La *IISS Military Balance 2013* nomigis unu el la aliaj Mekanizitaj Divizioj kiel 12a Mekanizita Infanteria Divizio.

Referencoj
----------

1. ↑  Le Soir Algerie, Voyage au cœur de la 8e Division blindée Arkivigite je 2015-10-03 per la retarkivo Wayback Machine, 1997.
2. ↑  .

* Kategorio Alĝeria Armeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 576949
* LCCN: n50067029
* VIAF: 132494160
* ISNI: 0000 0001 2160 8830
 |
Sigelo de la Prezidento de Niĝerio
**Goodluck Ebele JONATHAN** (naskiĝis la 20-an de novembro 1957) estas niĝeria politikisto kaj nuna Prezidento de Niĝerio. La antaŭnomo Goodluck signifas, en la angla lingvo, "Bona sorto".

Li estis Guberniestro de la Ŝtato Bajelso ekde la 9-a de decembro 2005 ĝis la 28-a de majo 2007, kaj enposteniĝis kiel Vicprezidento de Niĝerio la 29-an de majo 2007. Jonathan estas membro de la reganta partio, la Popola Demokratia Partio (*People's Democratic Party*, PDP). La 13-an de januaro 2010, federa tribunalo transdonis al li la povon dum la Prezidento Umaru Yar'Adua ricevis kuracan traktadon en saŭdarabia hospitalo. Decido de la Niĝeria Senato de la 9-a de februaro 2010 konfirmis tiujn povojn por agadi kiel Prezidento. La 24-an de februaro 2010 Jar'Adua revenis en Niĝerion, sed Jonathan pluagis kiel prezidento. Post la morto de Jar'Adua's la 5-an de majo 2010, Jonathan oficiale transprenis la prezidentecon, kaj enposteniĝis la 6-an de majo 2010.

Kurioze Umaru Jar'Adua estis nordniĝeria islamano kaj elektis sudan kristanon Goodluck Jonathan kial sukcedonto precize post gravaj konfliktoj inter ambaŭ enlandaj komunumoj kiuj kaŭzis centojn da mortintoj dum la jaro 2010.

Dum la baloto de la 29-a de majo 2015, li perdis sian postenon vid-al-vide de sia posteulo Muhammadu Buhari; li iĝis la unua Nigeria prezidento, kiu akceptis sian voĉdonan malvenkon.

Notoj
-----

1. ↑  Lawson Heyford, "Jonathan: A Colossus at 49" Arkivigite je 2009-01-15 per la retarkivo Wayback Machine, *The Source* (Lagos), 11-a de decembro 2006
2. ↑  "Nigeria's Goodluck Jonathan 'is acting president'", *BBC*, 25an de februaro 2010. Kontrolita 25an de februaro, 2010. (angle)
3. ↑  Max Siollun. "How Goodluck Jonathan lost the Nigerian election", 1a de aprilo 2015. (angle)

* Kategorio Goodluck Jonathan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 321016
* GND: 105106371X
* LCCN: n2008059658
* VIAF: 4407716
* ISNI: 0000 0000 4786 9636
 |
Paĝo de la verko de Fibonacci nome *Liber Abaci* el la Nacia Centra Biblioteko de Florenco montranta (en la dekstra skatolo) la Fibonacci-sekvencon kun la loko en la sekvenco etikedita per romiaj nombroj kaj la valoro per hind-arabaj nombroj.
***Liber Abaci*** (1202, literumita ankaŭ kiel ***Liber Abbaci***, signife *Libro de abako*) estas historia libro pri aritmetiko fare de Leonardo of Pisa, konita poste laŭ kromnomo Fibonacci.

*Liber Abaci* estis inter la unuaj okcidentaj libroj kiuj priskribis la hind–arabajn nombrojn tradicie priskribitaj keil "Arabaj Nombroj". Direktante la aplikaĵojn de kaj komercaj negocistoj kaj de matematikistoj, ĝi kontribuis konvinki publikon pri la supereco de la novaj nombroj.

La titolo *Liber Abaci* signifas "La libro de kalkulado". Kvankam ĝi estis tradukita al "La libro de abako", Sigler (2002) verkis ke tio estas eraro: nome intenco de la libro estas priskribi metodojn fari kalkulon sen helpo de abako, kaj Ore (1948) konfirmis, jarcentojn post ties publikigo ke sekvantoj de algorismoj (sekvantoj de la stilo kalkulo montrita en *Liber Abaci*) restis en konflikto kun la abakistoj (tradiciistoj kiuj plue uzis la abakon kun la romaj nombroj).

La dua versio de *Liber Abaci* estis dediĉita al Mikaelo Skoto en 1227. Oni ne trovis versiojn de la originala manuskripto de 1202.

Notoj
-----

1. ↑  MacTutor, T.C. Scott, P.Marketos, Michael Scot.
2. ↑  Scott, T.C.; Marketos, P. (March 2014) (PDF), *On the Origin of the Fibonacci Sequence*, MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews,

Bibliografio
------------

* Grimm, R. E. (1973), "The Autobiography of Leonardo Pisano", *The Fibonacci Quarterly* **11** (1): 99–104,  .
* Sigler, Laurence E. (trans.) (2002), *Fibonacci's Liber Abaci*, Springer-Verlag, (ISBN 0-387-95419-8) .
* Ore, Øystein (1948), *Number Theory and its History*, McGraw Hill . Dover version also available, 1988, ISBN 978-0-486-65620-5.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 553833
 |
La **fibonaĉi-poemo** estas eksperimenta poezia formo bazita sur la fibonaĉi-sinsekvo, influita de fiksformaj poemoj kiel la hajko. La tipa fibonaĉi-poemo estas 20-silaba poemo el ses versoj de 1, 1, 2, 3, 5 kaj 8 silaboj; la silabokvanto de ĉiu linio respondas al sia numero en la fibonaĉi-sinsekvo. Ne ekzistas kondiĉoj pri rimo, temo, aŭ vortospecoj; la nura postulo estas, ke la silaba kalkulo sekvu la fibonaĉi-sinsekvon.

John Frederick Nims diskutis la koncepton kaj ties formalajn esprimojn jam en 1974, en sia enkonduko al poezio, *Western Wind*. En 1981, Figures Press eldonis "Tjanting" de Ron Silliman, en kiu Silliman adoptis la nombran sinsekvon al alineaj longecoj. En sia enkonduko al *The Penguin Book of the Sonnet*, la redaktoro Phillis Levin diskutis manierojn, kiel la fibonaĉi-nombra sinsekvo rilatis al la evoluado de la soneto. Tony Leuzzi verkis tri-stanzajn, 21-liniajn poemojn, kiuj sekvas strukturon de 1, 1, 2, 3, 5, 8, kaj 13 silaboj, kun totale 99 silaboj. Marcia Birken kaj Anne C. Coon ankaŭ diskutis la fibonaĉi-nombran sinsekvon en sia libro *Discovering Patterns in Mathematics and Poetry*. Kiel Deborah Haar Clark rimarkis, "Fibonaĉi-poezio ne estas nova. Ĝi ekzistas jam jarcentojn en unu formo aŭ alia, en verkoj, kiuj aplikis la nombro-sinsekvon al silaboj, vortoj aŭ leteroj."

Tamen, la ses-linia, 20-silaba fibonaĉi-poemo mem atingis pli vastan publikan atenton pro blogaĵo de Gregory K. Pincus. Post kiam Pincus eldonis sian blogon pri fibonaĉi-poemoj, ili komencis aperi vaste en la interreto. Pincus skribis sur sia blogo, "Al mia surprizo (kaj ĝojo), mi daŭre trovas novajn fadenojn de fibonaĉi-poemoj ĉie en TTT. Mi vidis fibonaĉi-poemojn en pli ol dek du apartaj lingvoj."

Vidu ankaŭ
----------

* Cio
* Hajko

Referencoj
----------

1. 1 2   GottaBook: The Fib.
2. ↑   No Other Sentence Could have Followed but This. Arkivita el la originalo je 2004-07-07. Alirita 2019-01-13.
3. ↑   Interview with Tony Leuzzi.
4. ↑   Discovering Patterns in Mathematics and Poetry.
5. ↑   1, 1, 2, 3, 5, 8, Fun..
6. ↑  "Fibonaĉi-poemoj multobliĝas sur TTT post la invito de blogo". The New York Times, la 14-an de aprilo, 2006.
La **Usona Departmento de Komerco** (angle *United States Department of Commerce*) estas departmento de la usona registaro, kiu aparte zorgas pri la ekonomia kreskado de la komercaj entreprenoj kaj industrioj de la lando. Ĝia estro estas la Usona Sekretario de Komerco. La celo de la Departmento estas "akceli la kreadon de postenoj kaj pli altaj vivnormoj por ĉiuj usonanoj, per kreado de infrastrukturo antaŭeniganta ekonomian kreskadon teknologian konkurencipovon, kaj daŭrigeblan disvolvadon". Inter ĝiaj taskoj estas kolekti ekonomiajn kaj demografiajn informojn por komerca kaj registara decidado, la emisiado de patentoj kaj varmarkoj, kaj partoprenado en la establado de industriaj normoj.

Historio
--------

Origine la Departmento kreiĝis la 14-an de februaro, 1903, kiel la *Departmento de Komerco kaj Laboro*.  Je la 4-a de marto, 1913, oni renomis ĝin la Departmento de Komerco, kiam oni transigis ĝiajn prilaboristarajn funkciojn kaj buroojn al nova Departmento de Laboro.

Fakoj
-----

La Usona Patenta kaj Varmarka Oficejo estas agentejo de la Usona Departmento de Komerco kiu prizorgas la eldonadon de patentoj kaj la registradon de varmarkoj. Ĝi estis fondita je 2 Januaro 1975 el la antaŭa patenta oficejo. La nuna direktoro de la oficejo estas Andrei Iancu, kiu ekprenis sian oficon je 8a de februaro 2018.

Referencoj
----------

1. ↑  Steve Charnovitz. *Reinventing the Commerce Dept.* Journal of Commerce, 12-an de julio 1995. angle

Eksteraj ligiloj
----------------



* Oficiala retejo de Departmento de Komerco

Vidu ankaŭ
----------

* Usona Sekretario de Komerco
* Nacia Oceana kaj Atmosfera Administracio (NOAA)
* Usona Buroo de la Censo
* Usona Patenta kaj Varmarka Oficejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 394667
 |
**Kapelo de Sankta Rozalia** estas grekokatolika centro kiel paroĥa preĝejo en Hungario, en urbo Szeged.

Historio
--------

La unua vota kapelo konstruiĝis en 1739 post malgranda epidemio pri pesto. La preĝejeto iĝis grava por la loĝantoj, oni aranĝis kermesojn la 2-an de julio. Oni ofte vizitis ĝin en la 19-a jarcento dum epidemioj pri ĥoleroj. En 1879 la granda inundo kaŭzis damaĝojn, tial oni malkonstruis ĝin kaj en la proksimo oni rekonstruis pli novan kapelon inter 1881-1883. Baldaŭe alvenis multnombre grekokatolikanoj, kiuj ricevis tiun kapelon en 1921. Pro konstruado de Vota Baziliko-Katedralo oni denove malkonstruis la kapelon kaj oni rekonstruis ĝin en 1929 en alia loko, kie ĝi iĝis iom pli granda. En 1939 ĝi ricevis la rangon de paroĥa preĝejo. En 1969 oni metis novajn benkojn. La kapelo-preĝejo renoviĝis en 1997.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo havas turon en mezo de la fasado. Sub la turo ĉefenirejo situas. Post la turo la ĉefnavo sekvas, en la alia flanko estas ankaŭ kruconavo. Fine sanktejo estas videbla. Interne sur la baldakeno fresko pri Kristo estas videbla. La altaro venis el kapelo postinunda.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Kapelo Sankta Rozalia (Szeged) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sekretario** estas homo, kiu tenas la korespondadon, zorgas pri kurantaj aferoj, organizas kaj protokolas kunsidojn de firmao aŭ organizaĵo. Ĝi povas esti dungita aŭ elektita.  

En grandaj organizaĵoj aŭ firmaoj ofte komitato aŭ ĝenerala asembleo elektas **Ĝeneralan Sekretarion**, kiu aplikas la decidojn de tiuj organoj inter du kunsidoj kaj entreprenas iniciatojn en okazoj de urĝa neceso. En la usona registaro, kaj en la registaroj de ĝiaj subŝtatoj, *Secretary* estas la kutima termino por "Ministro".  

Tiel nomata **privata sekretario** estas dungito, kiu helpas al privata persono en la korespondado, literatura verkado, informserĉado kaj aliaj konfidencaj taskoj.

En historiaj tempoj sekretario estis konsilisto, al kiu estis konfiditaj la sekretaj aferoj de la ŝtato.

En grandaj organizaĵoj, ekz. UN, Unesko ks, **sekretariato** estas stabo el superaj funkciuloj, kiuj devas kunordigi la funkciadon kaj la servojn de la organizaĵo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sekretario en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Sekretario en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* 

-->
**Karitata organizaĵo** estas nekorporacia neprofitcela asocio, fondita sole por antaŭenigi iujn bonajn (ekzemple lingvokulturajn) aŭ karitatajn celojn.

Ili kutime provizas servojn kaj asiston al tiuj, kiuj mankas socialajn necesaĵojn - ekz. helpado al senlaboruloj trovi laboron, aŭ administrado de lernejoj kaj sportejoj. Aliaj organizaĵoj prizorgas la diskonigon de iu religio. En multaj landoj, la nombro de karitataj organizaĵoj nuntempe rapide grandiĝas, ĉar ili ofte deĵoras pri socialaj servoj ne plu prizorgataj de la registaroj, ekzemple prizorgado de maljunuloj, sanservoj, asisto al senlaboruloj ktp.

La leĝoj, kiuj regas la agadojn de karitataj organizaĵoj, varias de jurisdikcio al jurisdikcio; en kelkaj landoj, kiel tiuj kiuj sekvas la komunan leĝon, oni sendevigas karitatajn organizaĵojn pagi imposton je siaj enspezitaj monoj, kaj la donacintoj de la mono povas profiti de sendevigo pagi imposton je la donacita mono. En aliaj ŝtatoj kiel Usono, estas kompleksaj malsamoj inter la reguloj por tiel nomataj "privataj" kaj "publikaj" karitataj organizaĵoj.

Ĝenerale, karitataj organizaĵoj estas reguligitaj de siaj naciaj registaroj. En la plejmulto da landoj, tiaj organizaĵoj estas devigataj enregistriĝi kaj akurate raporti siajn agadojn (precipe la financajn) al la registaro — kutime tio okazas po unu fojo jare. Ĉi tia kontrolado povas malpliigi la eblon ke malhonestaj organizaĵoj povus defraŭdi monon, aŭ misuzi imposto-sendevigojn donitajn de la registaro. Tamen, povus okazi ke la kontroladu influus la amplekson kaj celojn de la organizaĵoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Industrio de mizero
* World Central Kitchen

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Karitata organizaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Esperanto en Evoluo Arkivigite je 2014-05-17 per la retarkivo Wayback Machine esperante
La **Regno Ahom** (1228–1826) estis regno sur la valo de la rivero Bramaputro en Asamo, Barato, kiu retenis sian suverenecon dum preskaŭ 600 jaroj kaj sukcese rezistis kontraŭ la etendo de Mogoloj en Nordorienta Barato.

Reĝlando Ahom.

La Ahoma Armeo
--------------

La Ahoma Armeo konsistis kavalerion, infanterion kaj ankaŭ militŝiparoj. La regno ne havis profesiajn soldatojn armeanojn de fino de 18a jarcento kaj frua 19a jarcento, tiam Purnandan Burhagohain rimarkis la efikon de soldatoj de kapitano Thomas Welsh kontraŭ la Moamora ribelo.

La Ahoma Armeo alfrontis multajn agadojn kaj la plej signifaj estis kontraŭ la sultanoj de okcidenta Bengalo kaj la Mogola Imperio; kaj kontraŭ la suda dinastio Konbaung (Birmo). Ahoma Armeo venkis kontraŭ armeo de Turbak (1532), de la Mogola Imperio en la Batalo de Saraighat (1671), kaj en la fina batalo de Itaĥuli (1682) kiu forigis mogolan armeon for de Asamo. La falo de la Ahoma Armeo okazis kontraŭ la armeo de Ĉilarai (1653), kaj la armeo de Mir Jumla la 2-a (1662), kaj fine pro la invado de Asamo fare de birmanoj (1817, 1819, 1921). La Ahoma regno kontraŭis kaj venkis kontraŭ multajn invadojn de okcidento, sed la tuta regno estis detruita kiam venis unu signifa defio el sudo.

Organizo
--------

La Ahoma armeo baze insistis partoprenon de membroj pere de Paik-sistemo, ili sekvis la laborsistemon de servuto. Paikoj formis grupojn de 4 (kaj poste 3) nomate ‘gots’, ĉiam minimume unu el paik el unu ‘got’ estas en armeo aŭ publika servo. Ili ankaŭ ricevis terpecon por agrikulturo, kaj en la tempo de paik, la aliaj membroj de sia ‘got’ protektis lian terpecon. Viroj inter aĝo 15 kaj 50 devigis esti membro de Paik-sistemo. Do la tuta popolo formis kiel armeo sur kiu Ahoma Armeo dependis; kaj en la tempo de militoj la ekonomiaj kaj agrikulturaj aferoj funkciis.

| Paik Oficisto | Membroj |
| --- | --- |
| Phukan | 7000 |
| Rajkhowa | 3000 |
| Hazarika | 1000 |
| Saikia | 100 |

Estroj
------

Purandar Singha (1818-19 kaj 1833-1838), estis la lasta reĝo de la regno Ahom en Asamo.

* Kategorio Regno Ahom en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 554428
 |
Skema sekco de kokina ovo: 1. kalkŝelo, 2. ŝelhaŭto, 3. ŝelhaŭto, 4. kalazo, 5. ekstera ovoblanko (maldikflueca), 6. meza ovoblanko (dikflueca), 7. ovoflavohaŭto, 8. krea ovoflavo, 9. ĝermo, 10. flava ovoflavo, 11. blanka ovoflavo, 12. ena ovoblanko (maldikflueca), 13. kalazo, 14. aerejo, 15. kutiklo
La **kokina ovo** estas produkto de la kokino por krei idaron. Homoj uzas ĝin kiel nutraĵon.

Ovo de kokino kiu ne vivas en kaĝo nomiĝas gratkokina ovo

Ovokreado
---------

La tuta procezo de ovokreado daŭras ĉirkaŭ 24 horojn. Tial kokino ne povas eligi ovon pli ol unufoje tage. La ovoeligpovon de kokinoj oni kalkulas kiel nombro de ovoj (dum unu tago) por 100 kokinoj kaj esprimita kiel parto de 1. Legpovo de 0,9 signifas do 90 ovoj por 100 kokinoj kaj ne 90 ovoj por unu kokino dum 100 tagoj.

Pri la koloro de kokinaj ovoj
-----------------------------

La koloro de la kalkŝelo de kokina ovo havas genan kaŭzon. Purrasaj kokinoj kun blankaj orelloboj eligas plej ofte blankajn ovojn, tiuj kun ruĝaj orelloboj plej ofte brunŝelajn. Elstaraj estas Araŭkan-kokinoj, kies orelloboj estas multkoloraj, kiuj ĉiam eligas verd-bluajn ovojn. Ne ekzistas ligo inter la koloro de la plumaro kaj de la ovoj. Se la kokinoj ne estas purrasaj, ne eblas antaŭscii la koloron de la ovoj. Ĉiuj kombinoj eblas.

La koloro de la ovoflavo dependas de la nutraĵo. Maizo kaj verdaĵoj igas la ovoflavon helflava, papriko kaj krustuloj igas ĝin pli ruĝa. Sed oni povas ankaŭ ruĝigi la ovoflavon per aldono de - multe malplikostaj - sintezaj farboj. Ekologiaj produktejoj produktas ĉefe flavajn ovoflavojn pro kostkialoj. Dum en Eŭropo ruĝaj ovoflavoj estas konsiderataj sanaj, en Usono, pro la samaj kialoj, konsumantoj petas palajn aŭ helflavajn ovoflavojn.

Ovokodo
-------

En la EU, la breda metodo povas esti determinita per la produktanto-kodo presita sur ĉiu ovo uzante la gvidan nombron:

```
(0 = ekologia vivmedio, 1 = libera elirejo; 2 = gratkokinejo kaj 3 = kaĝo);
```

La sekvaj literoj indikas la membroŝtaton de EU. La aliaj donas informojn pri la preciza origino.

Vidu ankaŭ
----------

* Paradokso de kokino kaj ovo
* Gratkokina ovo

Eksteraj ligiloj
----------------

En la germana:

* "Mirovo" ĉe Quarks & Co Arkivigite je 2006-05-16 per la retarkivo Wayback Machine

En la angla:

* La ovo-enciklopedio

  

* Kokina ovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kokina ovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 99388
* GND: 4026050-1
* LCCN: sh85041229
* BNF: 119758837
* NDL: 00565368
* BNE: XX529302
 |
**Surfotabulo** estas akvorezista, naĝkapabla tabulo, servanta kiel sportilo por „rajdi" sur la maraj ondoj.

Ekzistas diversaj tipoj por la ondorajdado. La tabulo, uzata por ventosurfado aŭ tabulvelado estas pli granda kaj havas velon sur masto.

Ĉiu **surfotabulo** estas ekipita per stabiligilo, kiu troveblas ĉe la mezo de la poŭpo (malantaŭa parto). Ĉe la ventosurfotabuloj troviĝas ĝenerale 3 fiksaj stabiligiloj, ĉe la klasoj de Longboard kaj Formula eĉ movebla speco de stabiligilo proksime al la mezo.

La grandeco de la tabulo estas mezurita en futo kaj colo, la volumeno ĉe ventosurfotabuloj en litroj.

Tabulvelado
-----------

Ĉe ventosurfado aŭ tabulvelado la tabulo nomatas **veltabulo** kaj oni distingas tabulspecojn laŭ uzocelo:

* ***Wave***: ĉirkaŭ 75 ĝis 95 litroj, malgranda kaj turnema - ĝi ne donas sufiĉan suprenpelan forton, sed tion ĝi kompensas per rapida movo.

* ***Freeride***: tre ŝatata inter hobiaj sportantoj de ĉiuj aĝoj, ĉar ĝi estas facile portebla, grandas 85 kaj 150 litrojn.

* ***Freestyle***: tre turniĝema, movigebla kun volumeno de 95 ĝis 120 litroj. Ĝi servas por specialaj prezentoj: saltoj aŭ rotaciaj trikoj.

* ***Freemove***: kombinas la ecojn de Wave- kaj Freestyle-tabuloj kun volumeno de ĉirkaŭ 85 ĝis 105 litroj kaj tiel apartenas al la "sink-tabuloj" (Arkimedo).

* ***Formula***: ĝi estas pli larĝa kaj volumena ol la supre priskribitaj. Ĝi uzatas ĉefe en profesiaj konkursoj. Ĝin karakterizas balanciĝa stabileco kaj samtempe relative eta frotado: dum glisado nur duonkorpo de la surfotabulo tuŝas la akvon.

* ***Speed***: tiun kategorion uzas la profesiaj sportistoj (ekz. Finian Maynard, Björn Dunkerbeck) por akiri novaj rapidecan rekordon (Finian Maynard plibonigis la 13-an de novembro 2004 la ĝistiaman rekordon je 46,82 knotoj).

Ondorajdado
-----------

Ĉe ondorajdado oni uzas du diversajn tipojn de tabulo: *Longboard* kaj *Shortboard*. Ilin distingas la diferenco je longo: Longboard estas la tabulo se ĝi pli longas ol 240 centimetroj. Sub 240 centimetroj, oni parolas pri Shortboard.

La normaj surfotabuloj longas 180 ĝis 210 centimetrojn kaj uzatas por konkursaj celoj. La pli mallongaj havas fantaziajn nomojn kiel fiŝo, rano, ovo ktp.

La baza materialo de surfotabuloj estas plej ofte „Epoxy". La tavoloj estas el vitrofibro respektive el vitrofibro-fortigita plasto. Oni jam produktas tiajn tabulojn, ĉe kies centro troviĝas helioplenigita veziko, kio reduktas la pezon de la surfotabulo. Por certigi la laŭlongan stabilecon, oni enkonstruas maldikan lignospecon, la t.n. trabeton.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Surfotabulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kajta surfado
* Neĝosurfo
* Sablotabulado
* Ventosurfado
* Surfado
* Surfjeto
* Velado
* Apogflugila surftabulo


1. ↑  artikolo *veltabulo* en la Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), eldono de 2020, reta versio (en la eldono de 1970 tiu vorto ankoraŭ ne listiĝis)