recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Bourganeuf (stacidomo). |

**Bourganeuf** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 3 219 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007. La urbo estas trafluata de la rivero Thaurion.

Geografio
---------

Bourganeuf etendiĝas sur 22,54 km², kaj havis 2 948 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 131 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Bourganeuf situas je alteco de 602 metroj.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

Bourganeuf kreiĝis dum Mezepoko danke al la ordeno de Sankta Johano de Jerusalemo, kies membroj daŭre loĝis en la urbo ekde la 12-a jarcento ĝis la franca revolucio. Bourganeuf tiel ĝuis prestiĝan reputacion.

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Bourganeuf apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Bourganeuf estis la tria franca urbo, kiu oficiale ricevis elektron (en 1886). Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Pierre Jouhaud, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

La loka preĝejo datiĝas de la 15-a jarcento : ĝi plej notinde entenas la tiel nomitan turon Zizim, kiu fariĝis la ekzilujo de la otomana princo Djem Sultan en la dua duono de la 15-a jarcento. En Bourganeuf ankaŭ estas muzeo pri elektro.

* Turo ZizimTuro Zizim
* Muzeo pri elektroMuzeo pri elektro

Ekonomio
--------

Bourganeuf estas grava centro rilate al ligno-industrio, kun pluraj regione gravaj firmaoj.

Administrado
------------

Bourganeuf estas la ĉefurbo de la kantono de Bourganeuf. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Bourganeuf
* Bourganeuf (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Oficiala retejo de la turisma oficejo de Bourganeuf
**Banize** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 134 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Banize etendiĝas sur 15,24 km², kaj havis 134 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Banize situas je alteco de 653 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Banize apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Bruno Servazeix, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Banize apartenas al la kantono de Saint-Sulpice-les-Champs, kies ĉefurbo estas Saint-Sulpice-les-Champs. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Saint-Sulpice-les-Champs
**Higieno** estas scienco pri la rimedoj, uzataj por konservi la sanon, kutime komprenata kiel metodo teni la korpon kaj vivmedion puraj. Ĝenerale ĝi priskribas kondiĉojn, kiujn oni bezonas por sane vivi kaj labori en la hejmo kaj laborloko. La higienaj postuloj estas plej severaj en hospitaloj kaj koncerne la nutraĵojn.

En diversaj epokoj estis la opinioj pri higieno tre diferencaj. Dum en la antikva epoko estis banejoj tute normala afero, male pri la renesanco oni ofte mencias leteron, kiun al Mikelanĝelo sendis lia patro, nome ke li neniam banu sin, sed igu foje en la jaro forskrapi malpuraĵon de sur sia korpo.

Ankoraŭ en la 19-a jarcento en malsanulejoj regis malpureco, la kuracistoj fieris pri sia antaŭtuko makulita per sango kaj puso, la oftan morton de akuŝintaj virinoj ili atribuis al iu supernatura demono. Kiam la hungara kuracisto Semmelweis asertis, ke ĝuste la malpureco mortigas la virinojn, oni fermis lin en frenezulejon.

Daŭris certan tempon, ĝis oni komprenis, ke la malsanojn kaŭzas mikroskopaj estaĵoj nomataj baciloj kaj virusoj, kontraŭ kiuj oni povas sin protekti nur per severa pureco.

Estis starigitaj funkcioj de **higienisto**, kies tasko estas zorgi pri kvalito de trinkakvo, de nutraĵoj, de higienaj kondiĉoj en bredejoj de buĉbestoj kaj buĉbirdoj kaj pri prevento (forigado de rubaĵoj).

Referencoj
----------

1. ↑  Plena Ilustrita Vortaro

Vidu ankaŭ
----------

* Higia
* Manlavado
* Necesejo
* Publika sano
* Antisepso kaj Antisepsilo

* Kategorio Higieno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Higieno en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
**Lucy Igaz,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Igaz Lucy** estis hungara dancisto, koreografo, instruisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Ehrlich Luca*.

Luca Ehrlich naskiĝis en 1924 en Budapeŝto, ŝi mortis la 30-an de marto 2017.

Biografio
---------

Lucy Igaz devenis el juda familio. Ŝi komencis lerni baleton jam en sia aĝo 3. Iom poste ŝi havis rolojn en infana teatro de Artúr Lakner ĝis 1937. Ŝia rolo estis imiti Josephine Baker en sia aĝo 5. Ekde 1940 ŝi havis rolojn nur en juda teatrejo, kie ŝi estis ne nur subreto en operetoj, sed ŝi dancis kaj instruis aliajn dancistojn. Depost la 2-a mondmilito ŝi edziniĝis, tiutempe ŝi estis kunfondinto de danclernejo en Palaco New York. Baldaŭ ŝi fondis propran danclernejon, tamen ŝia ĉefa labortereno estis krei koreografiojn en teatroj, filmoj kaj revuoj.

Ŝiaj roloj (elekto)
-------------------

* Mihály Eisemann: *Fel a kezekkel*
* Otto Nicolai: La gajaj edzinoj de Windsor (opereto) - dancisto, koreografo

Ŝia filma koreografiaĵo
-----------------------

* Mata Hari (1985)

Ŝiaj disĉiploj (elekto)
-----------------------

* Tamás Böröndi
* Katalin Csongrádi
* András Csonka
* Andrea Drahota
* Éva Igó
* András Kozák
* Zsuzsa Nyertes
* Erika Pápai
* Dóra Szinetár
* Tibor Szolnoki
* Mónika Ullmann

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2022-09-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795742
 |



* Portalo pri Biografio
**Fanklubo** estas klubo de fervoraj admirantoj de artisto, muzikgrupo, sportisto aŭ sporta teamo, eventuale de politikisto aŭ sciencisto.

La fanklubanoj akompanas sian admiraton, aklamas lin (aŭ ŝin), petas lian subskribon sur lia foto, portas T-ĉemizon kun lia portreto, kolektas liajn verkojn kaj informojn pri liaj sukcesoj. Ne ĉiam ili estas organizitaj, ofte ili nur spontane kunvenas okaze de koncerto, matĉo aŭ alia evento, kie ili povus aklami sian amatan favoraton.

Fankluboj de famuloj aperas nun abunde en la interreto, kie oni povas priskribi lian aŭ ŝian biografion, portretojn, verkojn, koncertojn, turneojn, filmojn kaj aliajn interesaĵojn pri la admirato. Tiuj retejoj ofte aperas en pluraj lingvoj kaj iliaj aŭtoroj konkursas, kies reta fanklubo estos plej bela kaj plej interesa.

Eksteraj ligoj kiel ekzemploj
-----------------------------

* Fanklubo de Tom Cruise
* Fanklubo de Fernando Alonso[*rompita ligilo*]
* Fanklubo de Paulo Coelho[*rompita ligilo*]
* Fanklubo de Michael Jackson
* Fanklubo de la Papo Arkivigite je 2014-08-27 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Fanklubo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Biezwil** estas komunumo en la distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 326 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

La komunumo Biezwil situas en Svisa Mezlando sur la dorso de la montoĉeno Bucheggberg en la kaldrono de Biezwil, kiuj ne tre deklive malaltiĝas okcidenten al la direkto de Schnottwil. La komunumo konsistas el la vilaĝo Biezlwil kaj la setlejoj Zelgli en nordo, Aspi en okcidento, Holen en sudo, la bieno Schoren tute en sudokcidento, kaj pluraj izolitaj farmdomoj en oriento. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,18 km², de kiuj 41% estas kovritaj de arbaro, 52% servas por agrikulturo, kaj 7% por setlado. Kun alteco 673 m s.m. la arbara moteto *Flüeli* estas la plej alta punkto de la komunumo.

Najbaraj komunumoj
------------------

En nordo la komunumo Biezwil limas al Oberwil ĉe Büren (BE), en oriento al Lüterswil-Gächliwil, en sudo al Messen, kaj en okcidento al Schnottwil.

Trafiko
-------

Biezwil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas flanka konekta vojo de Lüterswil al Schnottwil. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de la stacidomo Lohn-Lüterkofen al Schnottwil kaj per la taksibuso Bucheggberg. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 troviĝas proksimume 10 kilometrojn norde apud Arch.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Biezwil datiĝas el la jaro 1255 kiel *Beizwile*. En la komunuma arbaro estis trovita ujoŝtono el la neolitiko kaj en la vilaĝo diversaj objektoj el la romia epoko. Dum mezepoko Biezwil apartenis al la Senjorujo Buchegg, kiu estis parto de la kampargrafejo Etburgonjo kaj fariĝis en la jaro 1391 havaĵo de la urbo Soloturno. Ĝis 1798 la malalta jurisdikcio apartenis al la soloturna tribunalo de Aetingen, dum la supera jurisdikcio apartenis al la berna kampartribunalo Zollikofen.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 4-an de novembro 2011
2. ↑  Fonto: *Peter Lätt*: *Biezwil* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-08-10)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Biezwil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Biezwil Arkivigite je 2014-12-17 per la retarkivo Wayback Machine

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Biezwil** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Bucheggberg |
| --- |
| Buchegg (Aetigkofen  •  Aetingen  •  Bibern  •  Brügglen  •  Gossliwil  •  Hessigkofen  •  Küttigkofen  •  Kyburg-Buchegg  •  **Mühledorf**  •  Tscheppach)  •  Biezwil  •  Lüsslingen-Nennigkofen (Lüsslingen  •  Nennigkofen)  •  Lüterkofen-Ichertswil  •  Lüterswil-Gächliwil  •  Messen (Balm ĉe Messen  •  Brunnenthal  •  Oberramsern)  •  Schnottwil  •  Unterramsern |  |

 |
**Pál Ormos** [ormoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ormos Pál** estis hungara fizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).

Pál Ormos  naskiĝis la 14-an de oktobro 1951 en Szeged.

Biografio
---------

Pál Ormos frekventis universitaton en sia naskiĝurbo. Li ricevis diplomon en 1975, poste li eklaboris en la universitata instituto. Inter 1980-1991 li instruis preskaŭ senescepte en Usono. Li doktoriĝis en 1992. Li iĝis titulara profesoro en 2006 en Szeged, sed li instruas ankaŭ en Universitato de Budapeŝto. Li okupiĝas pri funkciado de DNS. Li ricevis memormedalon en 1991, premiojn en 2002 kaj 2011.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Mechanism of generation and regulation of photopotential by bacteriorhodopsin in bimolecular lipid membrane* (1978)
* *The effect of pH on proton transport by bacteriorhodopsin* (1985)
* *Three dimensional mapping of the charge motion in bacteriorhodopsin* (1995)
* *Optically controlled flow pattern in microfluidic devices* (2006)
* *Wave-guided optical waveguides* (2012)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* [*rompita ligilo*] angle


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 454982
 |
**Pál Magyar** [madjar], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Magyar Pál** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, profesoro.

Pál Magyar  naskiĝis la 27-an de marto 1895 en Cegléd. Li mortis la 18-an de aprilo 1969 en Sopron.

Biografio
---------

Pál Magyar frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste altlernejon pri minejoj kaj arbaroj en Selmecbánya. En 1915 li soldatiĝis, en la sekva jaro li eswtis militkaptito, li hejmenvenis post la 1-a mondmilito kaj li sekvis rifuĝon de la altlernejo al Sopron, kie li akiris diplomon en 1920. Post siaj studoj li laboris en diversaj institutoj. Inter 1924 kaj 1927 li respondecis pri arbarigado en Püspökladány, kie jam la grundosaliĝo etendiĝis. En 1927 li ricevis postenon en instituto pri arbaroj en Sopron. En 1930 li doktoriĝis en Debrecen, post 5 jaroj li estis nomumita privata profesoro en kampuso en Sopron. En 1938 li ricevis la titolon arbara ĉefinĝeniero, poste 2 jarojn li studis la arbarojn en Eŭropo. Hejmenveninta en 1941 li ricevis la titolon arbarkonsilisto, samtempe li iĝis institutestro. En 1947 li estis nomumita universitata profesoro. Ekde 1951 ĝis la emeritiĝo en 1965 li okupiĝis pri arbarigoj en instituto, dume en 1952 li doktoriĝis el biologio. Li ricevis premiojn en 1964 kaj 1967.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Alföldfásítás* (1960-61) - 2 volumoj

Memorigiloj
-----------

* busto (1975)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-02-16 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Banjar** [banĝar] (indonezie *Kota Banjar*), konata ankaŭ Banjar Patroman aŭ Pataruman estas urbego en interno de la insulo Javo, en provinco Okcidenta Javo en Indonezio. Banjar havas kvar distriktojn. 

Vido en Banjar

Geografio
---------

Banjar situas en interno de la insulo, sed la suda marbordo estas pli proksime. Tasikmalaya troviĝas 36, Cirebon 70, provinca ĉefurbo Bandungo 115, Jogjakarto 206, Semarang 211, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 231, Tangerang 249, Serang 298, Surabajo 464, Palembang 642, Batam 1068, Padango 1154, Pekanbaru 1179, Makassar 1228, Medano 1638, Banda Aceh 2054 kilometrojn (aere) .

Vojo en Banjar

Trafiko
-------

Banjar estas atingebla laŭ ĉefvojo el Bandungo kaj Jogjakarto, krome kuras vojo al la suda marbordo. La urbego havas fervojon kun kontakto al Ĝakarto. La plej proksima flughaveno funkcias en Tasikmalaya.

Religio
-------

Loĝantoj de Banjar kredas precipe la Islamon.

Klimato
-------

Banjar havas tropikan musonan klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume averaĝe jare 2878 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

Vidindaĵoj
----------

* moskeo
* lago Mustika ĉirkaŭita de arbaroj kun orkidea parko

Fontoj
------

* WikiTrans
**Junulara Ekumena Esperanto-Tendaro** (**JET**) estis junulara renkontiĝo organizata de la kristanaj Esperanto-asocioj IKUE kaj KELI. Ĝin fondis en 1997 la pastroj Adolf Burkhardt kaj Bernhard Eichkorn. La lasta JET okazis en 2007.

Nur la 1-a JET en 1997 (kun ĉ. 60 partoprenantoj) estis memstara aranĝo. La 2-a kaj 4-a JET okazis kadre de la (ĝenerale neesperantistaj) junularaj renkontiĝoj de la Komunumo de Taizé. Ĉiuj aliaj JET-oj okazis kadre de Ekumenaj Esperanto-Kongresoj (EEK), kie la JET-anoj loĝis ne en tendoj, sed en la kongresejo (plej ofte eklezia klerigejo) aŭ en hotelo.

La plej granda JET estis la 3-a JET en 1999 kun pli ol 80 partoprenantoj.

JET celis esti ekumena aranĝo. Tamen kutime partoprenis ĝin plejparte katolikaj junuloj, ĉefe el Pollando, Ĉeĥio kaj Hungario.

Listo de la Junularaj Ekumenaj Esperanto-Tendaroj
-------------------------------------------------

* 1-a JET 1997 Unterkirnach (Nigra Arbaro, Germanio)
* 2-a JET 1998 Taizé (Francio)
* 3-a JET 1999 Gliwice (Pollando), kadre de EEK
* 4-a JET 2000 Taizé (Francio)
* 5-a JET 2001 Zagreb (Kroatio), kadre de EEK
* 6-a JET 2003 Rimini (Italio), kadre de EEK
* 7-a JET 2005 Piliscsaba (Hungario), kadre de EEK
* 8-a JET 2007 Pelplin (Pollando), kadre de EEK

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la JET-oj ĝis 2003
**Doĝo** (*doge* [doĵe] "duko, princo, reganto") estis gvidanto de la Venecia respubliko dum pli ol mil jaroj (8-a-18-a jarcentoj), simbolo de la sendependeco de la Venecia ŝtato. La titolon oni uzis por mallonga tempo ankaŭ en la konkuranta mezepoka urboŝtata respubliko Ĝenovo.

La vorto venas el la latina vorto *dux*, „gvidanto". Ĝia historio reiras al tiu epoko, kiam Venecio ŝajne estis vazalo de la Bizanca imperio. La institucio de la doĝo elformiĝis en la 8-a jarcento. Laŭ la tradicio, la unua doĝo estis Paolo Lucio Anafesto, elektita en 697.

Dum la 8-a-12-a jarcentoj, la doĝo havis larĝan potencon kaj la titolo ne estis heredebla, ĉiu provo fiaskis, kiu volis heredigi la titolon. Ekde la 12-a jarcento, la aristokrataro limigis rajtojn de la doĝo, fondis novajn instituciojn, kiuj transprenis multajn regadajn taskojn. La enoficiĝanta doĝo devis ĵurdeklari, kio malpliigis lian regpovon.

Samtempe oni decidis pri kondiĉoj por la titolo. Oni elektis la doĝon por tuta vivo el la gvidantaj veneciaj familioj. En la 15-a jarcento, la doĝo estis tiu duko, kiu devis obei al la leĝoj. La lasta doĝo Ludovico Manin estis senpotencigita en 1797, kiam Napoleono konkeris Nord-Italion.

Famaj doĝoj de Venecio
----------------------

La plej famaj, kapablaj doĝoj havis gravan politikan rolon kiel ekzemple Enriko Dandolo (regis 1192–1205), gvidanto de la kvara krucmilito kaj Francesco Foscari (regis 1423–1457), dum kies regado komenciĝis la surteraj konkeroj de Venecio. Francesco Morosini estis Doĝo el 1688 al 1694.

Doĝo de Genova
--------------

En Genova, oni enkondukis la saman titolon, regpotencon en 1339 laŭ ekzemplo de Venecio, por fini la batalojn de la urbaj partioj. Tie elektis la doĝon la popolo ekde 1384 ĝis 1515 preskaŭ senescepte. Oni reenkondukis la institucion en 1528, sed tiam oni elektis la doĝon el la aristokratoj kaj nur por du jaroj. Tiu institucio ĉesis same kiel en Venecio, per konkero de la francoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Doĝo-palaco
* Listo de doĝoj de Venecio

* Kategorio Doĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Carrollton** estas antaŭurbo de Dallas, grandurbo de Teksaso en Usono. Ĝi apartenas al la urbara statistika areo Dallas-Fort-Worth. Carrollton estas situanta en partoj de tri distriktoj: Distrikto Dallas, Distrikto Denton kaj Distrikto Collin.

Situo de Carrollton en Teksaso
Flago de Carrollton

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 96 km²
* Loĝantaro: 119.097 (en 2010)
* Supermara alteco: 161 m
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodo: 75006-75008, 75010
* Telefonkodo: 972

Administrejo en Carrollton

Geografio
---------

Carrollton situas sur ebenaĵo en la suda landparto de Usono, en la nordorienta parto de Teksaso. Dallas troviĝas 18 mejlojn.

Historio
--------

En la 1840-aj jaroj muelejo ekfunkciis en tiu areo, ja daŭre alvenis terkultivistoj. En 1878 la fervojo atingis tiun lokon. Carrollton oficiale urbiĝis en 1913. La loĝantoj komence okupiĝis pri kultivado de kotonoj kaj grenoj, poste la metalo-industrio aperis. Post la 2-a mondmilito la urbo kreskis rapide kiel antaŭurbo de Dallas.

Trafiko
-------

Carrollton profitas la proksimajn aŭtoŝoseojn de Dallas. Inter ili la plej proksima ŝoseo kuras al Oklahomaurbo.

Klimato
-------

Carrollton havas humidan subtropikan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 13-25 °C. La varmo kulminas en julio kaj aŭgusto ofte kun 36 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun ĉ. frostopunkto. Jare pluvas po 942 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en majo, plej malofte januare.

Ĝemelurboj
----------

* Sud-Koreio Guri, Sud-Koreio

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva Vikipedio

* Carrollton (Teksaso) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Carrollton (Teksaso) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 421387
* LCCN: n83049054
* VIAF: 138410977
* SUDOC: 261017381
 |
**Estourmel** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 419 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Estourmel.

Geografio
---------

Estourmel situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.

Estourmel etendiĝas sur 5,45 km².

Historio
--------

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Bernard Plet, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Vidindaĵoj
----------

La parko de Estourmel estas bestparko kaj porinfana ludejo, lokita sur la teritorio de la komunumo. Ĝi estis inaŭgurita en 1967 kaj etendiĝas sur ses hektaroj : ĝi proponas 200 bestojn de 35 specoj, inkluzive de birdoj.

Administrado
------------

Estourmel apartenas al la kantono de Carnières, kies ĉefurbo estas Carnières. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Carnières
**Doñinos de Salamanca** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Metropola Areo de Salamanko.

Preĝejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Argentina, Doñinos de Salamanca, El Pegollo, San Julián de la Valmuza kaj Santibáñez del Río, okupas totalan areon de 14,05 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 2 014 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 1 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj ĝia proksimeco al la provinca ĉefurbo. Limas kun loĝlokoj Parada de Arriba, Carrascal de Barregas, Villamayor, Galindo y Perahuy, kaj Salamanko. Ĝi distas nur 8 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis kaj ĉefe servoj kiel dormurbo.

Vidu ankaŭ
----------

* Doñinos de Ledesma, ankaŭ en la provinco Salamanko
* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753144
 |
**Carrillo Puerto** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tamarindo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 031.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14444 loĝantojn. El tiuj estis 6859 viroj kaj 7585 virinoj. La komunumo havas surfacon de 246.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 47 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 34 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 180 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13992 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14628, do temis pri kresko / malkresko je 0.89 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12873 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 33 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.26 % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Carrillo Puerto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2006-11-29 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**L. Gábor Kovács** [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács L. Gábor** estas hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).

L. Gábor Kovács  naskiĝis la 15-an de marto 1948 en Pécs.

Biografio
---------

L. Gábor Kovács frekventis gimnazion, poste universitaton en sia naskiĝurbo inter 1966-1972. Li komence laboris samloke en la universitata instituto, poste li laboris en simila laborejo en Szeged, kie li ankaŭ instruis. En 1977 li plulernis en Utrecht. Post jardeko li eklaboris en hospitalo de Szombathely, kie baldaŭe li estis ĉefdirektoro. En 1987 li doktoriĝis antaŭ MTA. Li plej ofte okupiĝas pri malsanoj pro drogaĉoj kaj alkoholaĵoj. Li ricevis premiojn (eĉ usonan) kaj memormedalojn inter 1985-2008.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Effect of Melatonin and Prinealectomy on Avoidance and Exploratory Activity in the Rat* (1974)
* *Role of Oxytocin in Memory and Amnesia* (1982)
* *Oxytocin and Addiction: a Review* (1998)
* *Lithium Induces Phosphoglucomutase Activity in Various Tissues of Rats and in Bipolar Patients* (2006)

Fontoj
------

* biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* (la teksto estas legebla pli malsupre!)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Pro unu Bovino : elektitaj rakontoj pri la militrezistado en Vjetnamio*** - estas 265-paĝa kolekto de 18 rakontoj de vjetnamaj prozistoj, publikigita en la jaro 1960 de Fremdlingva Eldonejo el Hanojo. 

La aŭtoroj verkis en la vjetnama lingvo. La tradukistoj estis esperantistoj de la Esperanto-klubo de Hanojo. La kovrilon desegnis Minh Kinh.

Enhavo
------

La aŭtoroj rakontas pri militrezistado kontraŭ francaj koloniistoj. La rakontoj estas publikigitaj en kadro de la konkurso organizita de la Popolarmeo "La plej karakteriza memoraĵo pri mia soldata vivo". Ĉe la fino de la libro estas metitaj koncizaj biografiaj notoj pri la aŭtoroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Privata biblioteko de P. Fiŝo

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
**Dosquebradas** estas urbego en Kolombio, en departemento Risaraldo. La urbego foje estas nomita Rozkolora Zono de Pereira, ĉar ĝi havis multajn noktoklubojn.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 189,622 en 2012
* Supermara alteco: 1460 m
* Areo: 2706 km²
* Telefonkodo: 57 + 6
* Poŝtkodoj:
* Horzono: UTC – 5
* 04° 50′ 00″ N 75° 41′ 00″ U﻿ / ﻿4.83333 °N, 75.68333 °U﻿ / 4.83333; -75.68333 (mapo)

Geografio
---------

Dosquebradas situas en interna parto de la lando en altebenaĵo. Ĝi estas konektita al *Pereira* per viadukto. Armenia (Kindio) troviĝas 81, *Pereira* 94, Santiago de Cali 98, Ibagué 128, Neiva 192, Itagüí 224, Medeĝino (Kolombio) 239, Soacha 241, Bello (Kolombio) 243, **Bogoto** 256, San Juan de Pasto 359, Floridablanca 476, Bucaramanga 477, Monteria 498, Sincelejo 566, Cúcuta 584, Kartageno (Kolombio) 684, Soledad (Atlantiko) 756, Valledupar 768, Santa Marta 808 km.

Historio
--------

En tiu ĉi loko jam indiĝenoj loĝis, kiam en 1540 hispanoj atingis nunan lokon de Dosquebradas. Ĝi kreskis kiel industria centro servanta al Pereira en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. Dosquebradas sendependiĝis en 1972 kiel satelito-urbo de Pereira. En 2011 eksplodo pro benzino okazis, almenaŭ 13 homoj mortis, pli ol 80 estis vunditaj. Kiel kaŭzo de la eksplodo estas diskuto pri ebla ŝtelo de benzino.

Klimato
-------

Dosquebradas situas en tropika klimato, kiun la supermara alteco iomete mildigas.

Ĝemelurboj
----------

* Meksiko Tarimoro, Meksiko (2013)
* Meksiko Ayala (urbo), Meksiko (2013)

Fontoj
------

* hispane
* mapo, distancoj Arkivigite je 2015-02-22 per la retarkivo Wayback Machine
* Hispana Vikipedio helpe de Guglo
Blankakapa virŝafo Dorper (kaj ŝafino Romanov en la fono)
כבש דורפר בדרום אפריקה
**Dorper** estas raso de aldomigitaj ŝafoj el Sudafriko disvolvigita pre kruciĝo de Dorsetaj Kornuloj kun Persaj Nigrakapuloj ĉirkaŭ la 1930-aj jaroj. La nomo 'Dorper' estas kombinaĵo de la unuaj silaboj de la gepatraj ŝafrasoj Dorset kaj Persa.

Tiu raso estis kreita danke al klopodoj de la Sudafrika Departemento de Agrokulturo por ekbredi ŝafrason por viando taŭgan por la plej sekegaj regionoj de la lando. Ĝi estas nune bredata ankaŭ en aliaj areoj, kaj estas la dua plej ofta ŝafraso en Suda Afriko.

La Dorpera estas rapidkreskanta ŝafraso por produktado de viando. Ĝi estas facile zorgebla animalo kiu produktas ankaŭ mallongan, helan tavolon de lano kaj haro kiu estas rikolotita komence de printempo kaj somere.

Tiu raso estas bone adaptita al survivado en aridaj etendaj regionoj de Suda Afriko. Ĝi havas altan fekundecon kaj fortan patrinan instinkton, kombine kun altaj kreskindicoj. Tiu raso havas karakterajn nigrajn kapojn sed ankaŭ blankajn kapojn (White Dorper). La diferenco en koloro estas tamen nur afero de prefero fare de ĉiu bredisto. Bredistoj de Nigrakapuloj konstituas ĉirkaŭ 85% el la membroj de la bredista asocio *Dorper Sheep Breeders* de Sudafriko.

Notoj
-----

1. ↑  
 Breeds of Sheep. *Dorper (White and Black-Headed)*. Alirita 2009-04-06.
2. ↑  
 Dorper Sheep. *Breeds of Sheep*. Oklahoma Ŝtata Universitato, Dept. of Animal Science. Alirita 2009-04-06.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dorper (ŝafo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Dorperbredista Usona Societo
* Australian Dorper kaj White Dorper Association Inc
* Dorper Sheep Society of Australia Inc Arkivigite je 2008-03-07 per la retarkivo Wayback Machine
* Dorper South Africa
* Dorpera Asocio de Ĉeĥio
La **estraro** - angle *board of directors, executive board* aŭ simple *board*, france *bureau*, germane *Vorstand*, hispane *junta* aŭ *directiva*, nederlande *raad van bestuur* - en organizaĵoj, institucioj kaj entreprenoj (do en juraj personaĵoj) estas tiu organo, kiu reprezentas la organizaĵon, institucion aŭ entreprenon al la ekstero. Ofte la estraro ankaŭ estas la fakte gvida instanco de la organizaĵo, institucio (ekzemple fondaĵo) aŭ entrepreno (ekzemple akcia kompanio)- kvazaŭ la ekzekutivo de ĝi. En kompanio kun limigita respondeco la gvida instanco foje alternative nomatas "ĝenerala gvidantaro" aŭ "ĝenerala sekretariaro". La jura personaĵo povas havi tre malsamajn regulojn, fiksitajn en statuto aŭ en ĝenerala regularo, kiel elekti estraranojn, por kiom longa oficdaŭro, ĉu pagi al ili salajrojn aŭ ne ktp. Kutime estraro konsistas el prezidanto kaj pluraj estraranoj, ĉu *kun* apartaj titoloj kaj taskoj (ekzemple ĝenerala sekretario, kasisto, estrarano pri tiu aŭ jena temaro) aŭ *sen*.

Vidu ankaŭ
----------

* Estraro de UEA

* Kategorio Estraro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 278156
* GND: 4303006-3
* LCCN: sh98002035
* NDL: 00573321
 |
Ĉi tiu artikolo temas pri planlingvo. Por informoj pri la similnoma natura lingvo, vidu la artikolon gila lingvo.
**Gilo** estas planlingvo kreita de Alan GILES en 1997 kaj divastigata per multaj retpaĝoj en interreto. Ĝi iomete similas al Volapuko kvankam ne estas familiaj ligoj inter ili.

Gramatiko
---------

### Alfabeto

Gilo uzas propran artefaritan alfabeton, ĉar en latina alfabeto estus 7 valoroj por litero "a", 10 valoroj al litero "o" ktp. Ŝajne la aŭtoro konas nur la konfuzan anglan skribmanieron.

### Morfologio

Kvankam ĝia vortprovizo estas bazita en la angla lingvo (la aŭtoro diris, tuterare, ke tiu estas la unua planlingva projekto kiu uzas la angla vortprovizo kiel bazo), la radikoj estas mallongitaj. Multsilabaj anglaj radikoj estas mallongitaj, kiel en Volapuko.

Gilo ne havas artikolojn.

La pluralon de substantivoj oni faras per -i: buk/buki (libro/libroj).

La verboj havas 21 modojn kaj 6 tempojn en 2 voĉoj, similete al Volapuko.

Adjektivoj kaj adverboj finas per -a.

Gilo havas artefaritajn korelativojn simile al Esperanto. Demandaj pronomoj komencas ĉiam per k-: k = kio; kpe = kiu; kki = kia, ktp. Demonstrativoj komencas per c-: cepe = tiu, ktp. Negativoj komencas per za-: zape = neniu, ktp. Ĉiuvortoj komencas per al: alpe = ĉiu, ktp. Nedefinaj vortoj komencas per en-: enpe = iu, ktp. Krom tiuj estas ankaŭ kelkvortoj komencitaj per ic-: icpe = kelkaj homoj; icfi = kelkaj aferoj; ktp.

Personaj pronomoj estas: me (mi), yu (ci), il (li), el (ŝi), ul (ri), ol (ĝi), mi (ekskluziva ni), wi (inkluziva ni), yi (vi), ili (vira ili), eli (ina ili), uli (ria ili), oli (ĝia ili), li (simpla ili), su (singulara si), sui (plurala si). 

### Sintakso

La baza vortordo estas S-V-O (subjekto, verbo, objekto).

Ekzemplo
--------

Babela turo (Genezo 11: 1-9):

|  |
| --- |
|  |
|  | 

|  |
| --- |
| **„** 1-We al erf voz an po. 2-We xefi hãpoz, amte uli joz u ist, uli findoz plin e nax Xinar we uli xoz de. 3- We pe poz u pe, "Ask, wi makuz briki we baikuz fi". We uli voz briki søb ston we kle søb mort. 4- We uli poz, "Ask, wi bilduz vilem we hetbildo ovfi top hetuz u hev, pør namiz wi ginstas wi ubxauz osnax ros sur erfa".
5- Opre God pujoz siz vilem we hetbildo fi pe ozbildoz. 6- God poz "If, biz pei aga, piez po ama, uli ezgidioz ce, øka zafi fi uli wixuz buz oppos ad uli." 7-Lepujez wi we fŭuz po ov uli pør uli netejuz icsu. 8- Øka God xaoz uli o de ros sur erfa we uli sesbildoz vilem. 9- Fi bez re ol adnamoz Babel, re de God fŭoz po ov al erf. O de God xaoz uli ros sur al erfa. **"** |

 |

Eksteraj ligiloj
----------------

*
**Ete** estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Kisbér.

Kalvinana preĝejo en Ete

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 650
* Poŝtkodo: 2947
* Telefonprefikso: 34

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Komárom-Kisbér, laŭ nun nefunkcianta fervojo Tatabánya-Pápa. Kisbér troviĝas 7, Komárom 28, Tatabánya 42, Esztergom 86, Budapeŝto 99 km.

Historio
--------

La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko. Pri la vilaĝo la unua skribita postsigno troviĝas el 1250 en formo *Ethe*. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1529, kiu refondiĝis en 1648 kaj tuj ekfunkciis kalvinana lernejo. Okazis pesto en 1710. Kolĥozo formiĝis en 1959.

Vilaĝservoj estas lernejo nur por 1-4 studjaroj, kulturdomo, dentokuracisto.

Vidindaĵo
---------

* kalvinana preĝejo de 1649

Famuloj
-------

En Ete naskiĝis:

* reformema juristo Sándor Bertha
* Károly Nagy (fizikisto).

* Kategorio Ete (vilaĝo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Etavah,** hindie **इटावा**, (konata pli frue kiel *Iŝtikapuri*) estas urbego kaj municipo en norda Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. 

Templo en Etavah

Demografio
----------

Etavah havis populacion de 256 838 en 2011 kun legopovo 83%.

Geografio
---------

Etavah situas sur 197 metrojn super la marnivelo laŭ rivero en:Yamuna. Bhind troviĝas 33 (fervoje 36), Mainpuri 48, Ŝikohabad 57, Oraj 99, Agra 106, Kanpur 128, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 192, ĉefurbo Delhio 271, Kolkato 1054, Mumbajo 1076, kilometrojn (aere) .

Hospitalo en Etavah

Historio
--------

Tiu areo verŝajne estis loĝata eĉ en la bronzepoko. Baldaŭ arjoj vivis ĉi tie longe. Dum la mezepoko diversaj dinastioj regis. En 1857 la urbeto estis grava centrom de ribelo de sipajoj.

Ekonomio
--------

En Etavah la agrikulturo kultivas kotonojn, oleajn semojn, tritikojn, maizojn, hordeojn kaj miliojn, reproduktas kaprojn kaj bubalojn, bredas kaprojn kaj bubalojn. Enurbe funkcias rizomueliloj, brikoproduktejoj kaj ofte oni okupiĝas pri teksadoj.

Lingvoj
-------

La oficialaj lingvoj en Etavah estas la hindia kaj urdua, sed loke parolas ofte avadhe.

Religioj
--------

En Etavah la loĝantoj estas hinduoj (pli ol 74%), islamanoj (preskaŭ 24%), ĝajnistoj (1%), aliaj malpli ol 1%.

Eduko
-----

En Etavah la plej alta edukado okazas en universitato kaj altlernejoj.

Trafiko
-------

Etavah estas signifa trafika nodo, kien kuras kvar fervojaj linioj kaj sep ĉefvojoj. Enurbe aŭtorikiŝoj kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Loke ekzistas flughaveno nur porokazaj flugoj.

Klimato
-------

En Etavah la plena jaro pluvo averaĝe estas 686 mm. Inter julio-septembro pli ofte pluvas pro la musonoj. La jara temperaturo varias inter 18-32 °C.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj, precipe hinduaj temploj kaj islamaj moskeoj

Fontoj
------

* WikiTrans
**David William Donald CAMERON** (naskiĝis la  9-an de oktobro 1966(nun 1966-10-09) en Londono) estas brita politikisto kaj ekde decembro 2005 estas la estro de la Konservativa Partio. Kiel kandidato de la partio kiu ricevis plej multajn voĉdonojn en la ĝeneralaj balotoj de majo 2010, li ekde la 11-a de majo 2010 estas la ĉefministro de Britio, sekvante Gordon Brown.

Vivo
----

David Cameron kreskiĝis kiel filo de borsisto. La lernejan tempon li trapasis en la privatlernejo Eton College, poste li studis ĉe la Brasenose College ĉe la universitato de Oksfordo. Dum sia studado li membris en studenta unuiĝo *Bullingdon Club*, konata pro la riĉeco de siaj membroj kaj multe da uzado de alkoholojaĵoj. En 1988 li finis sian stutadon kun distingo en la transfaka studo PPE (filozofio, politiko, ekonomio).

Kaj David Cameron kaj lia edzino Samantha estas parencaj al la reĝa domo de Britio. Ili apartenas al la landa Eklezio de Anglio (*Church of England*). Ili geedziĝis en 1996 kaj havas tri infanojn. Unu infano mortis en infanaĝo, estinta forte handikapita.

Politiko
--------

Cameron laboris jam por la registaro de John Major kiel konsilianto. Li malsukcesis ĉe sia unua provo, en 1997, eniri la britan parlamenton (distrikto Stafford). Tiam la konservativuloj perdis la ĉefministrecon al la laborpartio. Sed en 2001 kaj 2005 Cameron venkis en la distrikto Witney, Oxfordshire. Li havis rapidan karieron interne de la rondoj de la konservativuloj. Jam en junio 2003 li fariĝis membro de la *ombra kabineto*, kiu prezentas homojn de la opozicia partio kiuj povus fariĝi mininistroj en kazo de venko. En 2004 li fariĝis eĉ unu el la plej gravaj ministroj en la konservatisma ombra registaro. Li multe kontribuis al la elektomanifesto de sia partio en 2005. 

Post la denova malvenko de la konservativuloj, en 2005, li ekrespondecis en la ombra kabineto pri lernejaj aferoj. En la parlamento Cameron ĉiam sekvis la decidojn de sia partio kaj ankaŭ subtenis la militon kontraŭ Irako.

En decembro 2005 Cameron fariĝis estro de la konservativa partio, kaj estro de la opozicio. Al tio antaŭiris konkurenco kun David Davis.

Je la 6-a de majo 2010 okazis baloto al la brita parlamento, en kiu la partio de Cameron fariĝis la plej granda politika forto. Tamen li ne havis absolutan plimulton kaj sekve devis formi koalicion kun la liberaldemokratoj. Je la 11-a de majo, samtage kiel la demisio de la antaŭa ĉefministro Gordon Brown de la laborpartio, la reĝino nomumis lin ĉefministro.

* Kategorio David Cameron en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* David Cameron en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
* David Cameron en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 321682
* GND: 13289016X
* LCCN: nr2007001108
* VIAF: 100245301
* ISNI: 0000 0000 7246 2811
* SUDOC: 119857332
* BNF: 162255141
* MBA: aa5c60e6-dd61-4519-b3d4-ee327a84e9b7
* BIBSYS: 90402302
* NKC: xx0037792
* BNE: XX4956829
 |
Jacques Piccard (fronte) kaj Don Walsh (malsupre) en la batiskafo *Trieste*.
La batiskafo *Trieste*, super la Mariana Fosego, la 23-an de Januaro 1960
**Jacques PICCARD** (naskiĝis la 28-an de julio 1922 en Bruselo - mortis la 1-an de novembro 2008 en Svisio) estis svisa oceanografia sciencisto.
Li estis la filo de la fama fizikisto Auguste Piccard kaj la patro de Bertrand Piccard, psikiatro kaj piloto de varmaera aerostato.

Jacques Piccard fariĝis fama por esti la tenanto de la mondrekordo de subakviĝo (10916 m) kune kun la usona leŭtenanto Don Walsh.

La 23-an de Januaro 1960, ili ambaŭ subakviĝis batiskafe en la Marianan Fosegon, la plej profundan lokon de la tera surfaco. Post kvin horoj je rekorda profundo de 10916 metroj kaj observinte ĝis tiam, nekonatajn fiŝojn kaj krustulojn kiuj povas elteni grandegan akvopremon, la batiskafo nomita *Trieste* resupreniris al la surfaco.

Jacques Piccard ankaŭ konceptis plurajn esploradocelajn submarŝipojn.

* Kategorio Jacques Piccard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 263655
* GND: 121534081
* LCCN: nr95016364
* VIAF: 12433745
* ISNI: 0000 0000 6651 1154
* SUDOC: 084333456
* BNF: 128105383
* NLA: 35422187
* NDL: 00525149
* NKC: jo2012705864
 |
**Hungnam** koree *흥남구역*, ĉine *興南區域* estas urbego, ankaŭ havenurbo en meza-orienta parto de Nord-Koreio, en la provinco Sud-Hamgjong.

Marbordo ĉe Hungnam
Fabriko en Hungnam

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 250 km²
* Supermara alteco: 0- m
* Loĝantaro: 346,082 (2005)
* Horzono: UTC+8:30
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* 39° 30′ N, 127° 14′ O (mapo)39.5127.23333333333

Geografio
---------

Hungnam situas laŭ Japana Maro en meza-orienta parto de la lando. Pjongjango troviĝas 188 km .

Historio
--------

En Hungnam okazis granda evakuado dum la Korea milito en 1950. Proksimume 100,000 soldatoj kaj 100.000 civiluloj kun materialoj forlasis la urbon helpe de ŝipoj al la nuna Sud-Koreio.

Kemia kompanio en Hungnam

Ekonomio
--------

Fabrikoj de Hungnam produktas diversajn kemiaĵojn, kelkaj supozas, ke ili estas kemiaj armiloj kaj brulaĵoj por raketoj.

Trafiko
-------

Hungnam havas trairan ĉefvojon, kiu sekvas proksimume la marbordon. Estas ankaŭ fervoja kontakto.

Fontoj
------

* WikiTrans
La **Ĉambro de la deputitoj** (*Chambre des députés*) estis unu el la du partoj de la legislativo de la Tria Respubliko de Francio (1871–1940); la alia estis la Senato. Ambaŭ ĉambroj kune konsistigis la Nacian Asembleon.

La deputitoj elektiĝis ĉiujn kvar jarojn en ĝenerala kaj senpera voĉdono. La Ĉambro havis 565 deputitojn, el inter ili 6 el Alĝerio kaj 10 el la kolonioj de Francio. Je voĉdono rajtis ĉiuj francoj ekde 21 jaroj, kandidatiĝi kiel deputito rajtis ĉiuj francoj ekde 25 jaroj. Ekde la jaro 1885 la civitanoj de ĉiu departemento de Francio elektis la nombron de deputitoj, je kiu laŭ la nombro de enloĝantoj rajtis la departemento. 

Samkiel la Senato, la Ĉambro de la deputitoj havis ampleksajn rajtojn pri kreado de leĝoj kaj pri kontrolo de la registaro. La Prezidento de la Respubliko rajtis malfondi la Ĉambron, kio tamen post la jaro 1877 ne okazis.

La registara sistemo de la Tria Respubliko de Francio estis relative malstabila. Post la Unua Mondmilito la Ĉambro de la deputitoj ofte delegis la rajton je leĝofarado al la registaro. 

La 10-an de julio 1940, post la kapitulaco de la Respubliko kontraŭ la atakinta Nazia Germanio, la Ĉambro de la deputitoj kaj la Senato transdonis ĉiujn siajn rajtojn al generalo *Henri Philippe Pétain*: per tiu paŝo finiĝis la Tria Respubliko de Francio kaj komenciĝis la mallonga periodo de la Reĝimo de Vichy. Post tiu tago la Ĉambro de la deputitoj ne plu kunvenis, en la konstitucio de la Kvara Respubliko de Francio ĝi ne estis antaŭvidita.

Eksteraj ligiloj
----------------

* paĝoj de la Nacia Asembleo, kun ampleksa historio de la franca demokratio (en la franca, germana, angla, hispana kaj itala)
Chimoio
**Chimoio** [ŝimojo] estas grandurbo, provinca ĉefurbo kaj diocezo en Mozambiko. La loknomo estis Vila Pery sub la portugala dominado **Vila Pery**.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 19° 07′ S 33° 27′ O﻿ / ﻿19.117 °S, 33.450 °O﻿ / -19.117; 33.450 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 272.875 en 2012
* Supermara alteco: 700 m
* Horzono: UTC + 2
* Telefonkodo: +258 251

Geografio
---------

Chimoio situas sur altebenaĵo en la centra sekcio de la lando. Zimbabvo situas 95, Maputo aere 766, voje 1100 km.

Historio
--------

La strategia pozicio de tiu regiono igis ĝin privilegia centro, tra kiu produktoj pasis de la landinterno ĝis la marbordo. Tion sciis la araboj, kiuj fondis imperion kaj ili okupiĝis precipe pri oroserĉado kaj komercado (ankaŭ sklavokomercado). En la 15-a jarcento la portugaloj okupis la marbordon kaj iom post iom ili venis al la nuna loko de Chimoio. En 1893 en la proksimo ili fondis urbeton *Vila Barreto*, kiu estis necesa por la konstruata fervojo. Sekve la urbeto ĝuis periodon de abundego. En 1899 la urbo iĝis administra centro, kiel *Mandigos*, sed en 1916 la urbo rericevis la nomon Vila Pery, kiel agrikultura centro. Fakte Vila Pery ricevis urban statuson en 1969. En 1974 la liberecbatalantoj faris atakon kontraŭ la urbo. En 1977 masakro okazis. En la 2000-aj jaroj rifuĝintoj el Zimbabvo alvenis.

Trafiko
-------

Chimoio havas flughavenon kaj fervojan linion (same ĉefvojon) de Beira ĝis Harareo.

Fontoj
------

* Angla, franca kaj kroata Vikipedio
* 
* mapo
**Nepomuk János Belházy** [jAnoŝ belhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Belházy Nepomuk János** estis hungara inĝeniero, minejestro, numismatikisto. Lia nobela antaŭnomo estis *bölcsházy*.

Nepomuk János Belházy  naskiĝis la 19-an de aprilo 1823 en Hungara reĝlando en Körmöcbánya (nuntempa Kremnica en Slovakio), li mortis la 20-an de aprilo 1901 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Nepomuk János Belházy frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Minada kaj Arbarkultura Akademio en 1847. Post siaj studoj li laboris en diversaj ŝtataj minejoj (komence en Szomolnok, poste en Plzeň, Pécs). Inter 1867–1871 li estis sekretario de la financa ministro, poste prezidento de minejoj de Kolozsvár. Li havis signifan postenon en la ministerio inter 1871–1895, poste li pensiuliĝis. Li kolektis la monerojn, lia numismatika kolektaĵo estis signifa.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A régi magyar pénzverési súlymértékek* (1889)
* *Díe Wiener Mark vor 1694 und die Wiener Pfennige im XIV. Jahrhundert* (1896)
* *Die Wiener Mark nach dem Jahre 1693* (1897)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 19-a paĝo)
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio
**Chinameca** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Chinameca. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 059.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13960 loĝantojn. El tiuj estis 6739 viroj kaj 7221 virinoj. La komunumo havas surfacon de 157.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 1 minutoj norda latitudo kaj 94 gradoj kaj 41 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 40 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13912 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14105, do temis pri kresko / malkresko je 0.28 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12690 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 273 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 2.15 % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Chinameca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-01-28 per la retarkivo Wayback Machine