recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Cwichelm** eble regis parton de Wessex, Anglio, sub Cynegils (reĝo de Wessex 611 - ĉ. 643). Eble li estis filo de Cynegils.

La unua mencio de Cwichelm rilatas la jaron 614: la Anglosaksa Kroniko raportis ke Cynegils kaj Cwichelm batalis ĉe Bampton (vilaĝo de Devon) kaj mortigis 2046 kimrojn. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, en 626 dungmurdisto sendita de Cwichelm, "reĝo de Wessex", malsukcese penis mortigi Edwin de Northumbria. Paulinus, episkopo de Jorko, persvadis Edwin konsenti al la bapto de sia nova filino Eanflaed (kune kun 11 aliaj anoj de la reĝa domanaro), kaj Edwin ĵuris ke, se li venkus Cwichelm, li konvertiĝus. Edwin ja venkis, kaj la 12-an de aprilo 627 li baptiĝis.

La sekvantan jaron Cynegils kaj Cwichelm batalis kontraŭ Penda, reĝo de Mercia. La Anglosaksa Kroniko - kiu plejparte favoris Wessex - ne raportis kiu venkis: do verŝajne Penda estis la venkanto.

En 636 Cynegils kaj Cwichelm baptiĝis ĉe Dorchester, kaj Oswald de Northumbria estis ilia baptopatro. Oswald edziĝis al Kyneburga, filino de Cynegils. La fontoj ne mencias Cwichelm rilate postajn jarojn, kaj eble li mortis nelonge post sia baptiĝo.

Li havis filon Cuthred kiu eble regis parton de Wessex sub Cynegils kaj Cenwalh.
la kurbiĝo el birda perspektivo
La termino **Danubokurbiĝo** (hungare *Dunakanyar*, germane *Donauknie*, "danuba genuo") estas parto de la rivero Danubo proksime de la urboj Vác kaj Visegrád, proksimume 30 kilometrojn norde de Budapeŝto, en norda Hungario.

La rivero jen fosis sian vojon per preskaŭ ortangula kurbiĝo kaj sekva plia ĉirkaŭnavigo de monto tra la montaro Visegrád. Krom la tiel pejzaĝe interesaj riverbordaj deklivoj aparte la multe de feriantoj vizitataj urboj Esztergom, Visegrád kaj Szentendre en tiu parto de la rivero estas kulture interesaj. La riverbordaj zonoj kaj riveraj insuloj precipe en somero estas la veturcelo de multaj feriantoj, banantoj kaj akvosportantoj.

La regiona grupo de Hungaria Esperanto-Asocio en la regiono norde de Budapeŝto kun administra centro en Vác baptiĝis laŭ kiu riveroparto kaj nomiĝas *Esperanto-Grupo Danubokurbiĝo*, hungare *Dunakanyar Eszperantó Csoport*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Danubokurbiĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* elaeraj fotoj de la Danubokurbiĝo (hungare)

47.79916666666719.091666666667Koordinatoj: 47° 47′ 57″ N, 19° 5′ 30″ O (mapo)
 
  

panorama bildo de la Danubokurbiĝo ĉe Visegrádpanorama bildo de la Danubokurbiĝo ĉe Visegrád

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 582047
* GND: 4012717-5
* LCCN: sh85035768
* VIAF: 248057112
* NKC: ge807951
 |
*Pri la aliaj signifoj de BSD rigardu en BSD (apartigilo).*

---

**BSD** (1978–1993) estas angla mallongigo de *Berkeley Software Distribution* ("softvara disdonaĵo de Berkeley"). Ĝi estis la Unikso de Berkeley kaj en la 1980-oj estis la ĉefa rivalo al Sistemo V, la Unikso de Bell Labs. Dum la jaroj 1980–86, BSD estis la plej avangarda Unikso. En 1987 Sistemo V adoptis la plej bonajn eblojn kaj normojn de BSD por fari, en 1989, Sistemo V Versio 4 (SVR4).

En la fruaj 1980-oj BSD estis disvastigita libere kaj preskaŭ senkoste al usonaj universitatoj kaj, per ĝia nova programo TCP/IP, multe faciligis kunigon al la tiama pra-Interreto, ARPAnet. Maŝinoj de BSD poste fariĝis la spino de la Interreto. BSD ankaŭ enkondukis virtualan memoron per paĝado.

Ĉar universitatoj plejparte havis permesilon al la fonto de la kodo (kiu estis verkita en C), multaj programistoj povis eksperimenti kun la kodo kaj plibonigis ĝin. La ideo kaj provo de libera programaro naskiĝis el tiu sperto.

BSD laŭvice estis ido de la Unikso de Bell Labs de 1976, sed ĝi estis profunde relaborita. Kiel Linukso, ĝi havas monolitan kernon.

Bill Joy, unu el la ĉefaj programistoj de BSD, poste estis
fondinto de la kompanio Sun Microsystems je 1982. Sun disvolvigis BSD-on por fari je SunOS kaj, poste, Solaris, kies NFS fariĝis la normo en Unikso por prezenti dosiersistemon trans la reto.

Idoj de BSD
-----------

* BSD/OS (arkaika)
* Darwin
* FreeBSD
	+ ClosedBSD
	+ DragonFly BSD
	+ FireFlyBSD
	+ Freesbie
	+ GhostBSD
	+ PC-BSD
	+ PicoBSD
	+ TrustedBSD
* NetBSD
* OpenBSD
	+ ekkoBSD (arkaika)
	+ MicroBSD
	+ MirOS BSD

Vidu ankaŭ
----------

* Bill Joy
* Permesiloj de BSD

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio BSD en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* 
* 
* 
* FreeBSD software

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBSD operaciumoj |
| --- |
| BSD derivaĵoj | 

|  |  |
| --- | --- |
| Aktivaj | Darwin • FreeBSD • Junos OS • NetBSD • OpenBSD |
| Ne plu evoluigataj | 386BSD • BSD/OS • SunOS • TrueOS • Ultrix |

 |
| FreeBSD derivaĵoj | DragonFly BSD • GhostBSD • MidnightBSD • NomadBSD |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rOperaciumo |
| --- |
| Operaciumoj • Historio • Kronologio • Listo |
| Kernoj | Monolita kerno • Mikrokerno • Exokernel • Nanokernel • Hibrida • Kernel space • Server • Loadable kernel module • Pelilo • User space • Userland |
| Procezadministado | Procezo • Plurprogramado • Process control block • Interrompo • Reĝimoj: (Protektita reĝimo • Supervida reĝimo) • Plurtaskado • Planado |
| Memoradministrado | Protektado • Segmentado • Paging • Segmentada eraro |
| Ekzemploj | AmigaOS • BeOS • Haiku (operaciumo) • BSD • Chrome OS • GNU • Linux • IBM OS/2 • Mac OS X • MS-DOS • ReactOS • OpenSolaris • Unix • Windows |
| Rilataj artikoloj | Praŝargilo • PXE • API • Virtuala dosiersistemo • CLI • TUI • GUI • VUI • HAL |

 |
**Grajera** [graĤEra] estas municipo en la oriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. La loknomo *Grajera* estas komprenebla etimologie kiel Kornikejo.

Grajera en la provinco Segovio.
La pilorio.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 12,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 245 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte pli ol 200 ĝis la jaro 1991; poste ĝi rekuperis pli ol 150 loĝantoj el la 2000-aj jaroj pro progreso de rura turismo kaj feritempo. 

Ĝi distas 80 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Fresno de la Fuente, Pajarejos, Encinas, Sequera de Fresno, Aldeonte, Boceguillas kaj Barahona de Fresno (Riaza).

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la *Comunidad de Villa y Tierra de Sepúlveda*, en la *Ochavo de Bercimuel*.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la pilorio, simbolo de la jura aŭtonomeco, kio aperas en la blazono.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768217
 |
danĝer-elira piktogramo laŭ ISO 7010.
danĝer-eliro en la Euerwang-tunelo sur la rapidtrajna linio Nürnberg–Ingolstadt–München.
danĝer-eliro trans la alo de Boeing 737
danĝer-eliro el la submara boato ofte kun subakvaj savistoj.
ŝlosita danĝer-eliro de aŭtopramo.
**Danĝer-eliro** aŭ  **danĝer-elirejo** estas eliro el konstruaĵo aŭ trafikilo, kiu estas uzata en danĝeraj situacioj. Ĝi estas esenca parto de fuĝvojo en kazo de incendio. Ĝi povas konsisti el ordinaraj elirejoj kaj la nombro de la elirejoj devas esti tiom, ke la homoj, kiuj ĝenerale troviĝas en konstruaĵo povas forlasi la konstruaĵon en kazo de danĝero sen paniko. La laŭleĝa larĝeco de la fuĝvojo devas esti 1,20 m po 200 personoj en multaj eŭropaj landoj.

Signigado
---------

La danĝereliro devas esti signita per piktogramo super la pordo.Kombinita estas sekurlumigado. La danĝer-elrirejo devas estiatingebla ĉiam kaj aĵoj ne devas bari ĝin. La vojo al la danĝer-eliro (fuĝvojo) devas esti bone signita.

Malavantaĵo de piktohtsmoj estas, ke blinduloj kaj vidhandikapuloj ne povas vidi ĝin.

Pordoj kaj fermiloj
-------------------

Depende de la tipo danĝer-elireja pordo nur havas pordoklinkon je la interna flanko. Gravas ke la pordo estu tiel konstruita, ke ĝi estas malfermebla nur en la direkto de la fuĝo. La pordo ja povas havi ŝloson, sed devas esti ebla, ke ĝi estas malfermebla de interne.

Por konstruaĵoj en kiuj troviĝas regule homoj kiuj ne konas la ejon, oni apliku la eŭronormon EN 1125 (ŝlosoj kaj ŝarniroj).

Vidu ankaŭ
----------

* sekursigno
* fuĝvojo
* evakuadsimilacio
* EN 1125
* sekurglitilo
* savado

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Danĝer-eliro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* DGUV Information 208-010: Verschlüsse für Türen von Notausgängen
* Türwächter erklärt Arkivigite je 2015-09-24 per la retarkivo Wayback Machine

Referemcoj
----------

1. ↑  *Rettungszeichen Notausgang* Arkivigite je 2015-09-24 per la retarkivo Wayback Machine. Erklärung zum Notausgangsschild (abgerufen 7. April 2014).
**László KONTER** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Konter László** estis hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro, teatrestro.

László Konter  naskiĝis la 12-an de aprilo 1944 en Szeged kaj mortis la 23-a de februaro 2023.

Biografio
---------

László Konter studis inter 1963–1966 en padagogia altlernejo en Debrecen, inter 1974–1979 en Teatra kaj Filma Altlernejo. Li komencis sian aktoran karieron jam pli frue en 1969 en Nacia Teatro (Szeged), post 3 jaroj en Teatro Jókai (Békéscsaba). Inter 1979 kaj 1983 li estis reĝisoro de Nacia Teatro (Pécs), poste li reĝisoradis en Budapeŝto jardekon. Ekde 1993 li estas teatrestro de Teatro Jókai en Békéscsaba. Li ricevis premion en 1996, li edziĝis en 1991.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* William Shakespeare:
	+ *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Valentine
	+ Henriko la 5-a - Montjoy
* Jenő Heltai: *Naftalin* - Kapronczay

Elektitaj teatraj reĝisoraĵoj
-----------------------------

* William Shakespeare:
	+ Otelo (1998)
	+ Kiel plaĉas al vi (1979)
* Ferenc Molnár: *Játék a kastélyban* (1978)
* Goethe: Faust (1980)

Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj
----------------------------

* *Bors* (serio, 1968)
* *A dunai hajós* (1974)
* *Mata Hari* (1985)
* *Kisváros* (serio, 1993-1998)
* *A cég - A CIA regénye* (2007)
* *Hurok* (2016)

Dubladaj roloj
--------------

* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj

Fontoj
------

* 
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 582722
* VIAF: 317275348
* ISNI: 0000 0001 2964 3243
* BNE: XX5504669
 |
***24*** estas usona premio-ricevanta televida serio. Dissenate de *Fox Network* en Usono kaj eble estis dissendita tutmonde, la programo unue estis dissendita la 6-an de novembro, 2001, kun komencaj 13 episodoj. En januaro, 2007, 24 estis ebliĝita rete al usonaj vidantoj per Fox on Demand. La unuaj ses sezonoj estis tutaj centritaj pri la fikcia Losanĝeleso fako de la uson-registara Kontraŭterorismfako (CTU, en la angla). Estas anoncite, ke de diversaj oficialaj fontoj, inkluzive de la 11a eldonaĵo de The Official 24 Magazine, ke CTU estos tute mankanta dum la dissendota sepa sezono. La ĉefaj roluloj ankoraŭ laboros por la usona registaro, kvankam ankoraŭ estas malklare, kaj fakoj estos engaĝantaj.

24 estas prezentita en vera tempo, kun ĉiu sezono figuranta 24-horan periodon en la vivo de Jack Bauer, kiu laboras kun la usona registaro kiam ĝi batalas minacoj sur usona grundo. La programo ankaŭ postiras la agojn de aliaj agentoj de CTU, de registaraj oficistoj, kaj teroristoj asociitaj al la komploto.

* 24 (televida serio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio 24 (televida serio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: László Kiss |

**László Kiss** [lAslO kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss László** estas hungara konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto.

László Kiss naskiĝis la 10-an de februaro 1951 en Jánosháza.

Biografio
---------

László Kiss maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1975. Li estis asistanto samloke ekde 1977, lektoro (1980), docento (1982), profesoro (1992). Inter 1993-1998 li estis katedrestro. En tiu instrua periodo li estis ankaŭ vicpartiestro (komprenu komunista funkciulo) en la universitato. Li havis stipendiojn en Universitato de Marburg (1988–1989) kaj enlande (1998-2001). En 1982 li kandidatiĝis, post jardeko li doktoriĝis ĉe Hungara Scienca Akademio. Inter 1998 kaj 2016 li estis membro de la konstitucia juĝejo. Li estis akuzita en gazeto pri sekreta informisto, sed post tre longa proceso la gazeto estis punita je granda sumo. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A tanácsrendeletalkotás problémái* (1982)
* *A politika és a szakmai elemek helye és szerepe a jogalkotásban, különös tekintettel a törvényalkotásra* (1991)
* *Jogállam – jogalkotás – önkormányzatok* (1998)
* *Circumstances Warranting Attention in the Examination of the Rights to Names* (2003)
* *Bevezetés a helyi jogalkotás és jogharmonizáció módszertanába* (kunaŭtoro, 2004)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva intervjuo kun biografio kaj foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701396
* GND: 1018822607
* VIAF: 228072906
* ISNI: 0000 0003 6284 0155
 |
La **Togenburganoj**, respektive **Grafoj de Togenburgo** estis fama orientsvisa nobela familio. La centro de iliaj posedaĵoj troviĝis en la regiono de la hodiaŭa regiono kaj elektodistrikto Togenburgo, kiu nuntempe portas la nomon de la nobela familio de la Togenburganoj. La familia sidejo estis la kastelo *Alt-Toggenburg*, kies ruino situas en la komunumo Kirchberg SG. Alia kastelo de la Togenburganoj troviĝis en Lütisburg.

La mortanta Grafo Friedrich la 7-aLa pli malnova formo de la blazono de la Togenburganoj

Historio
--------

La unua skriba mencio de la *Libesinjoroj de Togenburgo* datiĝas el la jaro 1044. La nomo verŝajne devenas de la alemana vorto *dokko*, kio signifas «ekscelentulo». Evidente la familio jam en frua mezepoko posedis apartajn rajtojn kaj signifajn bienojn, ĉar la konstruaĵo de la familia fortikaĵo *Alt-Toggenburg* estis en la 10-a kaj 11-a jarcento eksterordinare bone fortikita kaj ekipita. La Togenburganoj estis la fondintoj de la Johanita Kavalirejo kaj Komandorejo en Bubikon je la fino de la 12-a jarcento.

La unua skriba mencio de la grafa titolo datiĝas el la jaro 1209. Pro la divido de la heredaĵo de la Grafoj de Togenburgo eksplodis en la 15-a jarcento la Malnova Zurika Milito inter la membroj de la Svisa Ĵurkomunumo Zuriko, Ŝvico kaj Glaruso.
La Togenburganoj vivis en daŭra konflikto kun la Princabatejo Sankt-Galo, kies interesregiono almenaŭ parte kongruis kun la togenburga teritorio.
La urboj Wil SG kaj Lichtensteig estis fonditaj de la Grafoj de Togenburgo.

Listo de la Grafoj de Togenburgo ek de 1209
-------------------------------------------

* Diethelm I. († ĉirkaŭ 1229)
* Diethelm II. († ĉirkaŭ 1236)
* Kraft I. († 1253)
* Kraft II. († 1261)
* Friedrich II. (1249–1283)
* Diethelm IV. (1260–1282)
* Friedrich III. († 1303 aŭ 1305)
* Friedrich IV. († 1315)
* Kraft III. († 1339)
* Diethelm V. († 1337)
* Friedrich V. († 1364)
* Friedrich VI. († 1375)
* Diethelm VI. († 1385)
* Donat († 1400)
* Friedrich VII. († 1436)

Grizon-Aŭstria familio "de Togenburgo"
--------------------------------------

Ek de la 16-a jarcento aperas en Aŭstrio kaj Grizono familio "de Togenburgo", kiu laŭ sia familia tradicio deduktas sian devenon de la Grafoj de Togenburgo, kio povas esti vera, tamen ne estas dokumente pruvebla. Tiu familio ludis gravan rolon en la historio de la *Tri Ligoj* en Grizono, kaj diversaj de ĝiaj membroj ankaŭ okupis gravajn postenojn en la administracio de la aŭstra ŝtato. Johano Georgo de Togenburgo fariĝis en la jaro 1832 franca grafo. Li akiris en la jaro 1934 la kastelon de Sargans kaj ek de tiam nomis sin *Grafo de Togenburgo-Sargans*.

Vidu ankaŭ
----------

* Togenburgo (elektodistrikto)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Grafoj de Togenburgo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La nobela familio de Togenburgo en la Historia Leksikono de Svislando
**László Klestinszky** [lAslO kleŝtinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Klestinszky László** estis hungara advokato, dramisto. Lia nobela antaŭnomo estis *kliestinai* [klieŝtinai].

László Klestinszky naskiĝis la 9-an de junio 1809 en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la 30-an de septembro 1889 en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).

Biografio
---------

László Klestinszky frekventis lernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1832. Post siaj studoj li estis vicprokuroro en Zemplén (historia departemento) ĝis 1838, poste li estis advokato, ekde 1842 ankaŭ honora notario kaj juĝisto. Dum la Hungara revolucio de 1848 li havis plurajn jurajn postenojn en la departemento, post fiasko de la revolucio li denove estis advokato. En 1860 li denove estis prokuroro, en la sekva jaro ĉefjuĝisto en Kassa. Li pensiuliĝis en 1872. Nepre menciindas lia teatra kariero. Ekde la 1830-aj jaroj li aranĝis hungarajn amatorajn teatrajn trupojn en Supra Hungarujo, ili estis konkurencoj de la germanaj teatroj. Li verkis ankaŭ teatraĵojn, foje li estis ankaŭ teatrestro kaj aktoro.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Klestinszky eredeti színjátékai* (1836)
* *A kassai magyar színészet 1781-től 1877-ig*
* *Kis Károly* (dramo)
* *Szigetvár ostroma* (dramo, 1830)
* *A szerelem áldozata* (teatraĵo, 1836)
* *Magyar játékszíni zsebkönyv* (1839)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo K, poste serĉu la nomon)

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701484
 |
***Anno Domini*** (**A.D.**) aŭ **post Kristo** (**p.K.**), alternative nomo ankaŭ **Komuna Erao** (K.E. - vidu malsupre) aŭ **Nia Erao** (N.E.), estas temporeferenco. *Anno Domini* estas latina esprimo, kiu signifas "en la jaro de la Sinjoro". Ĝi estas utiligata ekde la aŭroro de la kristanismo per la julia kalendaro, poste kapilare disvastiĝinta en Eŭropo dum la Karolida imperio kaj fine heredita de la aktuala gregoria kalendaro, adoptita en 1582. Analoga kaj samantikva estas la formulo "Anno Salutis" (= en la jaro de la Savo aŭ en la jaro de la Graco).

La nova kristana vidpunkto, greftita ankaŭ rilate la datadon, do, dividis la tempan arkon signante tiom profunde antaŭan kaj postan tempon, ke ĝi estis universale akceptita, kaj distingomarkis la oficialan kronologion en multege da landoj, ankaŭ kulture nekristanaj, kaj fariĝis dominanta praktiko por la aferoj komercaj, sciencaj kaj komunikaj. Kaj, krome, nun ĝi estas normo de la rilatsistemo adoptita de internaciaj institucioj kiel UN kaj Universala Poŝta Unio, kiuj sugestas aldoni, en siaj oficialaj dokumentoj, ankaŭ tiun datadon al ĉiu alia malsammaniera datado.

Terminologio
------------

La esprimoj "antaŭ Kristo" kaj "post Kristo" kutime estas tradukataj inter la lingvoj, dum ke "A.D." estas uzata latine en multaj lingvoj.

### Post Kristo

Samsignifa esprimo estas "post Kristo" (p.K.), al kiu ekzistas simetria esprimo "antaŭ Kristo" (a.K.). Tiuj esprimoj vere disvastiĝis nur ekde la fino de la 14-a jarcento; hodiaŭ uzatas ankaŭ "nova erao" aŭ "kristana erao" aŭ "Komuna erao", kiuj, kvankam malpli eksplicite, aludas ĉiam al la evento: kune, nome, kalendaroj, libroj, ĵurnaloj ktp ĉiutage kaj senĉese resendas al tiu evento, kiu, laŭ konantoj de historio, ŝanĝis ĝuste la juĝon pri la historio pro la supozata enkarniĝo de Jesuo kiel Difilo. Sume, la kalendaro de la kristana erao fariĝis la kandelaro de la tuta homaro, kaj plue de la moderneco.

### Komuna Erao

Komuna Erao (mallonge K.E.) estas religie neŭtrala alternativa nomo por la temporeferenco *Anno Domini* (A.D.) aŭ post Kristo (p.K.).

Origino kaj disvastiĝo de la datado per *Anno Domini*
-----------------------------------------------------

Se la origino de la esprimo "Anno Domini" kaj ĝia signifo estas facile dokumenteblaj, ne tio okazas rilate la numeradon de la jaroj. Kiu estis la unua jaro de tiu A. D. (Anno Domini)? Por eniri la problemon utilas informiĝi pri la malsamaj tempkalkuloj de Dionizio la Eta (latine Dionysius Exiguus) kaj de Anniano, aleksandria monaĥo (ĉirkaŭ la fino de la kvara jarcento).

Vidu ankaŭ
----------

Komuna Erao

Referencoj
----------

1. ↑   United Nations Editorial Manual Online: Numbers, dates and time. Arkivita el la originalo je 2014-04-07. Alirita 2015-09-08.
2. ↑  en la itala vikipedio

* Kategorio Anno Domini en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Albelda de Iregua** [alBELda dejREgŭa] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. La loknomo *Albelda* estas etimologie komprenebla kiel *La blanka* (el araba) dum *de Iregua* aludas al la trafluanta rivero Iregua.

La municipa teritorio de Albelda de Iregua, en la nordo de la regiono.

Geografio
---------

Ĝi estas sur la malsupra fruktodona valo de la rivero Iregua je nur 13 km de la rioĥa ĉefurbo, por kiu ĝi funkcias kiel dormurbo. 

La municipa teritorio estas atingebla de la regiona ŝoseo LR-255 (paralela al la nacia N-111 (inter km 320 kaj 323). Laŭ tiu, Albelda de Iregua estas inter Nalda sude kaj Alberite, Villamediana de Iregua kaj Logronjo norde. Proksime de la urba kerno staras Riscas de Castro, kun 683 metroj de altitudo. Sudoriente, la unuaj deklivaroj de la montaro de Malnova Kamero atingas 1150 metrojn. La urba kerno mem kuŝas sur 542 metroj super la marnivelo. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Entrena | *Norde:* Lardero y Alberite | *Nordoriente:* Alberite |
| *Okcidente:* Entrena |  | *Oriente:* Clavijo |
| *Sudokcidente:* Nalda | *Sude:* Nalda | *Sudoriente:* Clavijo |

En la teritorio estas restaĵoj de nunaj senhomejoj Longares, jam en la 12-a jarcento, Morcuera, jam en la 14-a jarcento, kaj Mucrones.

Historio
--------

Urba kerno.
Enirejo.
En 1063 la episkopo de Nájera havigis al la loko loĝrajtigilon, en kiu ĝi aperis menciita kiel Longares. Tiu loĝloko apartenis al apuda loko Nalda, al kiu la domaro Albelda devis pagi dum la periodo de historio de la Senjorlando de Kameroj.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj sudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed male en Albelda de Iregua, pro proksimeco kaj bona komunikado al la provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj tiel oni altiĝis el 1 273 loĝantoj ĝis nunaj 3 484. 

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la iama brutobredado, agrikulturo (vinproduktado, vinkeloj) kaj turismo. 

Vizitindaĵoj estas la ruinoj de iama monaĥejo, la moderna preĝejo de Sankta Marteno konstruita en 2012 en la urba kerno, post iamaj preĝejoj kolapsis pro malforta fundamenta tereno, la ermitejoj, el kiuj du kun romanikaj absidoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Bildaro
-------

* Moderna preĝejo de Sankta Marteno.Moderna preĝejo de Sankta Marteno.
* Sonorilturo.Sonorilturo.
* Ermitejo de Santa Isabel, nune civita konstruaĵo.Ermitejo de Santa Isabel, nune civita konstruaĵo.
* Ermitejo de Nuestra Señora de Bueyo.Ermitejo de Nuestra Señora de Bueyo.
* Ermitejo de Santa Fe de Palazuelos.Ermitejo de Santa Fe de Palazuelos.
* Placo.Placo.

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796882
* GND: 4552031-8
* LCCN: n83049600
* VIAF: 139590411
 |
**Alberite** [albeRIte] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo, je kies sudo kaj de Lardero kaj de Villamediana de Iregua kaj tial funkcianta iom kiel ĉeurbo kaj dormurbo. 

La municipa teritorio de Alberite, en la nordo de la regiono.

Geografio
---------

Alberite estas sur la valo de la rivero Iregua, je 7,3 km de la rioĥa ĉefurbo, Logronjo, al kies komarko ĝi apartenase; ĝi okupas etendon proksimume de 20 km² kaj ties altitudo super marnivelo estas de 449 metroj. Ĝi limas norde kaj oriente kun la municipo Villamediana de Iregua, okcidente kun Lardero, sudoriente kun Ribafrecha kaj sude kun Albelda de Iregua.

Historio
--------

Preĝejo de Sankta Marteno.
Interno de la preĝejo.
En la jaro 925 Sancho Garcés la 1-a, reĝo de Pamplono, kaj lia edzino Toda Aznárez donis la lokon al la monaĥejo de Albelda. Meze de la 11-a jarcento, la reĝino Estefanía, vidvino de la reĝo García de Nájera, donis la loĝlokojn Alberite, Lardero kaj Mucrones al sia filino Urraca.

Dum la regado de Alfonso la 6-a, El Cid faris ekspedicion kaj rabadis parton de Rioĥo kun Alberite kaj Logronjo, teritorioj kiuj apartenis al sia reĝo sed kiuj dependis rekte de García Ordóñez, persona malamiko de El Cid. La kroniko de tiu diras "Tunc autem viriliter debellando et Alberith, et Lucronium cepit". Ankaŭ Alfonso la 6-a aludis al tiu atako kiam subskribis la Foruon de Logronjo en 1095 asertante "Et ego Adefonso Rex confirmavi ista Cartula, quando ambulavi ad illo Comite García pernominato sucerrere in persona in Campo Ierumi in Alberit". Alberite formis parton de la regno Navaro ĝis 1127 kiam ĝi estis konkerita de la regno Kastilio. En la 16-a jarcento ĝi estis domaro de Logronjo.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Alberite tute male, pro proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo kaj al la ĉefaj komunikvojoj oni plialtiĝis el ĝuste sub milo da loĝantoj ĝis nunaj 2 500. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. Lastatempe ĝi funkcias kiel dormurbo de la provinca kaj regiona ĉefurbo. Vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj palac-turo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Bildaoj
-------

* Blazono en blazondomo.Blazono en blazondomo.
* Preĝejo de Sankta Marteno.Preĝejo de Sankta Marteno.

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796790
* LCCN: n97102326
* BNF: 13745451t
 |
**Kolektiva agado** estas la kombinaĵo de agadoj, rimedoj kaj kapabloj de individuoj ene de ununura kadro kiu celas atingi komunajn celojn kiuj estas utilaj al la tuto.

La bezono de kolektiva agado devenas de tio, ke kelkfoje la individuo sole ne kapablas atingi iujn celojn rilatajn al sia vivo kaj konduto, kiel lia sekureco, la kvalito de sia medio, la edukado de siaj infanoj kaj pli. Estas aliaj celoj, kiujn la individuo ne povas plenumi per si mem, ĉar li bezonas la konsenton kaj subtenon de la "kolektivo".

Por pliigi la ŝancon, ke kolektiva ago sukcesos atingi siajn celojn, necesas certigi, ke la nombro de partoprenantoj en ĝi estu kiel eble plej granda. Ju la nombro de partoprenantoj pligrandiĝas, despli ankaŭ kreskas la financaj kaj homaj rimedoj necesaj por atingi la komunajn celojn. Krome, necesas kulturi senton de "aparteno al grupo" inter individuoj, kiu estas esprimita en reciproka konfido, sindonado, alpreno de homaj valoroj kaj aplikado de bonaj homaj rilatoj kaj optimismo, kiu pliigas la ŝancojn de sukceso de kolektiva agado.

Laŭ George Herbert Mead, unu el la fondintoj de socia psikologio, la socia organismo ne estas reala individuo, sed socia grupo de individuaj organismoj. Tio estas, la socia individuo ĉiam estas metita ene de socia grupo. Socia ago estas kolektiva ago, en kiu partoprenas du aŭ pli da homoj. Simile, la socia objekto estas kolektiva objekto kiu havas komunan signifon por ĉiuj partoprenantoj. Certe estas multaj specoj de sociaj agadoj, iuj tre simplaj kaj iuj kompleksaj. La vivo de socio enhavas en si la gamon da ĉiaj sociaj agadoj je ĉiuj niveloj de komplekso.

Vidu ankaŭ
----------

* Socia Influo
* Socia movado
* Endoktrinigo

Eksteraj ligiloj
----------------
Homo kapablas stabiligi sian korpon en multe da malsamaj **korpopozicioj.** La pozicioj havas malsamajn uzojn.

Sidado
------

Sidado estas difinita kiel maniero kiam parto de la korpopezo pasas de la kruroj al la postaĵo kaj femuroj. La postaĵo estas metita sur platan surfacon iagrade tiel ke la homaj gamboj estas relative malsuperaj. Kutime sidado estas farita sur seĝo, benko aŭ alia alteta objekto.

Plej ofte la seĝoj havas aldonan apogilon, kiu permesas ripozi ankaŭ la dorson de la persono. Sidado estas ripoza pozicio kompare kun starado kaj piedirado, sed ankaŭ ofta labora pozicio, kun multaj oficejaj laboroj plenumitaj en sidanta pozicio.

Starado
-------

Kiam la persono staras, lia korpo estas en vertikala pozicio, kun la pezo de la korpo subtenata de la kruroj. Kontraŭe al populara kredo, ke persono ne moviĝas starante, modernaj rimedoj montras, ke fakte la persono moviĝas tien kaj reen, kiel pendolo, por stabiliĝi.

Kvankam staro ne estas danĝera, stari longan tempon povas iam damaĝi la homan korpon.

Kaŭro
-----

Kaŭro estas sidado sur la kalkanoj, tiel ke la korpo retenas sian vertikalecon sed malaltiĝas pro ajna celo. En multaj kulturoj (ekzemple en kelkaj landoj de Centrorienta Eŭropo kaj Orienta Azio, ĝi estas uzata kiel ripoza¡ pozicio, dum tio maloftas en aliaj mondoregionoj kiel en Okcidento.

Surgenuiĝo estas priskribita kiam la kruroj estas fleksitaj malantaŭen, kaj la pezo de la persono estas metita sur liajn genuojn. Surgenuiĝi estas uzata en multaj kulturoj kiel simbolo de kapitulaco aŭ ia malsupreniĝo. Ekzistas pluraj variaĵoj por surgenuiĝi: kiam la homa korpo estas vertikala, krom siaj fleksitaj genuoj, aŭ kiam la persono sidas sur siaj piedoj (japana siza pozicio). Ankaŭ surgenuiĝas sur unu genuo, kun unu genuo tuŝanta la teron, dum la alia piedo estas laŭ 90-grada angulo al la tero kun la piedo tuŝanta la teron.

Starante kvarpiede
------------------

Stari kvarpiede estas la statika rampado, kun la homa pezo disigita inter la kvar membroj.

Kuŝado
------

Kuŝante, la tuta homa korpo estas en horizontala pozicio, tiel ke la tuta korpo tuŝas la surfacon sub ĝi. Kuŝi estas la plej ofta pozicio dum dormado kaj ripozo. Ekzistas pluraj variaĵoj por kuŝado: kuŝi sur la dorso, abdomeno aŭ flankoj, aŭ en feta pozicio kun la homaj kruroj falditaj al lia kapo.

Vidu ankaŭ
----------

* Terbesta movado
* Ergonomio

Eksteraj ligoj
--------------

 **Korpopozicioj** en Vikimedia Komunejo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717818
 |
Fotografio de anomalio de Ararato, far de Defense Intelligence Agency en 1949.
la **Anomalio de Ararato** estas nekonata objekto aperanta sur iaj fotografioj de la neĝaj kampoj ĉe la supro de monto Ararato en Turkio. Iuj, kiuj interpretas Biblion laŭ ĝia propra senco, asertas, ke tio estas restaĵoj de la arkeo de Noa, grundita sur deklivo de monto Ararato.

La objekto kuŝas ĉe la nord-okcidenta fino de la okcidenta altebenaĵo de monto Ararato, je altitudo de 4 724 metroj, al 2 kilometroj de la monta kulmino (5 137 m), sur kruta deklivo. Ĝi estis unuafoje rimarkita de aera taĉmento de United States Air Force en 1949. Aliaj fotografioj estis faritaj de aviadiloj aŭ satelitoj en 1956, 1973, 1976, 1990 kaj 1992.

En 2004, Daniel McGivern, entreprenisto de Honolulu asertis, ke li financos per 900 000 dolaroj ekspedicion por malkovri la veron pri la anomalio de Ararato.

Post preparo abunde priparolata en informiloj, (inklude aĉeto de satelitaj fotografioj), li estis haltita de malpermeso fare de Turkio atingi la montan kulminon, kiu situas en militista areo. La National Geographic Society poste akuzis la tutan ekspedicion esti nur reklama bato, surbaze ke ĝia estro, la turka profesoro Ahmet Ali Arslan estis jam akuzita de falsigado de la fotografioj de la asertita arkeo.

CIA, kiu ekzamenis la satelitajn fotografiojn de McGivern, estimis, ke la anomalio konsistiĝas el « *liniaj tavoloj da neĝo kovrataj de glacio kaj neĝo pli freŝdate kumulitaj* ».

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Anomalio de Ararato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* france Nova fotografio revigligas la "manion pri Arkeo"
La **Preĝejo episkopo Marteno de Tours** estas katolika historia monumento en Hungario en Óbudavár.

Historio
--------

La kirko estis konstruita en 1836 en Óbudavár (laŭ alia fonto en 1839). Eksteraj renovigaj laboroj finiĝis en 2008. Intertempe muzeologoj konstatis, ke tiu ĉi kirko estas bona ekzemplo por prezenti la vilaĝan kirkon en la regiono de Balatono. Fakuloj konstruis ĝuste tian kirkon en la subĉiela muzeo en Szentendre, kie ĝi estas videbla.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ la ĉefstrato en korto, sed en la korto estas videbla ankaŭ ŝtona krucifikso (1936) kaj ligna monumento (2000), malantaŭ la kirko iama loĝejo por la pastro. La kirka fasado estas simetria, meze estas la ĉefenirejo. La kvadrata turo iomete reliefas meze. La navo finiĝas en sesangula absido. Sakristio kun aparta enirejo aliĝas al la absido. 

Kermeso okazas en la 11-an de novembro.

Fontoj
------

* Arkivigite je 2019-12-16 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La paroĥa **preĝejo episkopo Marteno de Tours** estas romkatolika historia monumento en urbo Ajka (Hungario), en urboparto Ajkarendek, kiu ĝis la unuiĝo en 1977 estis memstara vilaĝo.

Historio
--------

Antaŭ 1332 la iama Rendek jam havis kirkon, sed supozeble pri nova kirko estis konstruita en 1347. La episkopujo Veszprém akiris la plenan vilaĝon en 1554. Dum la turka erao jam la kalvinanoj uzis la kirkon, sed baldaŭ katolikaj germanoj alvenis. Katolika episkopo Márton Bíró forigis la kalvinanan pastron kaj reakiris la preĝejon en 1751. La nun videbla kirko estis konstruita en 1788. La orgeno estis farita en 1824, trakonstruita en 1949. En la 1900-aj jaroj la preĝejo estis plene renovigita. En 1945 la milito parte detruis la turon, sed post 2 jaroj ĝi estis rekonstruita. La kirko mem interne en 1978, ekstere en 1988 renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. Sur la fasado la enirejo kaj 3 grandaj fenestroj estas videblaj. La navo finiĝas en rektangula absido, kiu estas pli malalta kaj mallarĝa, ol la navo. La altara bildo prezentas la episkopon.

Fontoj
------

* 
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre kun fotoj)
* 

Flanko de la kirko
Malantaŭa parto
***Cimbasso*** nuntempe nomiĝas kontrabas-valvotrombono kun 4 ĝis 5 valvocilindroj en E♭, F, C aŭ B♭. Cimbasso havas proksimume la saman tonamplekson de bastubjo, konvenas tamen laŭsone pli bone al la trombonoj. Ĝi originas el la instrumentaro de la itala blovmuzika bando.

*Cimbasso* en F
La vorto *cimbasso* unuafoje aperas en operpartituroj de Bellini (*Norma*, 1831) kaj Verdi. Verdi uzis ĉi tiun nomon, kiu origine signifas *c. in basso* (corno in Basso, corno inglese di basso), kiel arnomo por la kutimaj malaltaj konusaj blovinstrumentoj tiutempaj kiel baskorno („rusa fagoto"), serpento aŭ la pli moderna ofikleido. Moderna *cimbasso* tamen havas cilindran diametron, apartenas do al la trumpetinstrumentoj.

Indiko pri tio, ke tiutempe ekzistis instrumento nome *cimbasso*, ne ekzistas. Estas celata simple la plej malalta voĉo de la latunaj blovinstrumentoj, dum kiam la konkreta instrumento ŝanĝiĝis. Nuntempe tubjistoj ludas la „cimbasso"-voĉojn de tiuj operoj sur la moderna instrumento *cimbasso*, kio historie ne nepre pravigeblas, ĉar ĝin evoluigis la germana instrumentkonstruisto Hans Kunitz nur en la 1950-aj jaroj. Hector Berlioz en sia Instrumentad-Instruo (1844) ankoraŭ ne mencias bastrombonon kun valvoj.

Kiam Verdi dum sia milana tempo pripensis sian idealan imagon pri orkestro-instrumentaro, li deziris krom la du tenortrombonoj bastrombonon kaj kontrabastrombonon en B♭, kiun li konstruigis fare de la milana firmao Pelitti. Ĉi tian trombonsekcion Verdi preskribas en siaj operoj *Otello*, *Falstaff* kaj en la *Sacri Pezzi*. Je tio li nomas la kvaran voĉon „trombone basso".

Literaturo
----------

* Anthony Baines: *Brass Instruments, Their History and Development,* New York: Dover 1993. ISBN 978-0486275741
* Clifford Bevan: *Cimbasso Research and Performance Practice. An Update*, in: Stewart Carter (Hrsg.): *Perspectives in Brass Scholarship: Proceedings of the International Historic Brass Symposium, Amherst 1995* , Hillsdale (NY): Pendagron 1997, S. 289–299. ISBN 0-945193-97-1

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Cimbasso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Historia prezentado


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Cimbasso » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3515331 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Krono |

Artefarita krono
Krono sur modelo
**Krono** estas la videbla supra parto de dento (plejofte molaro); tiu parto estas multe pli malgranda ol la alia, ne videbla parto, *la radiko*.

La ekstera flanko de la krono konsistas el tre dura materio: emajlo. La cetera parto de dento konsistas el dentosto. Dentosto estas malpli dura ol emajlo. Interne estas angioj kaj nervoj.

Artefarita krono
----------------

Krom naturaj kronoj ankaŭ ekzistas artefaritaj kronoj. Tio estas kovrilo el ceramiko kaj/aŭ metalo kio ekzakte konformas sur la tajlita dento kaj sur ĝi estas glufiksita. Por doni al la krono tiel elba plej naturan aspekton, oni konstruas la kovrilon per tavolo da diafana porcelano. Artefarita krono estas uzata kiam estas nesufiĉa firma bazo por plombaĵo pro kario de granda parto de la dento. Plue povas esti kosmetikaj motivoj; kiel malbele formitaj aŭ senkoloriĝintaj dentoj.

* Kategorio Krono (dento) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Villar de Gallimazo** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Margañán. 

Romanika pordego de la preĝejo.
Preĝejo Sankta Petro *ad Vincula*.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villar de Gallimazo kaj Pedrezuela de San Bricho, okupas totalan areon de 44,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 196 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 37 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753663
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Cecilie KOTYZOVÁ**, nomata **Cilka** (naskiĝis la 28-an de julio 1942-mortis en la 18-a de oktobro 1997) estis ĉeĥa esperantistino, aktivulino en EK Česká Třebová kaj en asocio de handikapuloj, rulseĝulino.

La okan tagon post naskiĝo ŝi estis trafita de paralizo, nur la dekstra mano iomete funkciis. Pro tiu ĉi handikapo ŝi neniam vizitis lernejon, ĉion instruis al ŝi la patrino. Ŝi klerigis sin mem per legado de libroj. 

Malgraŭ tio ŝi laboris ĉe la magistrato de Česká Třebová, kie ŝi zorgis pri invalidoj kaj malriĉuloj. 

En 1963 ŝi lernis Esperanton ĉe Jindřich Štancl en Česká Třebová. Poste ŝi mem fariĝis instruantino de Esperanto, prezidantino de Esperanto-klubo, estraranino de AEH, laboris por IKUE kaj same por la loka romkatolika paroĥejo. Por handikapuloj ŝi organizis busajn ekskursojn. 

Multaj vidis en ŝi modelan homon, kiu ne rezignis pro sia handikapo, sed ĝis la morto aktivis en la publika vivo.

### Eksteraj ligiloj

* Nekrologo en DIO BENU
**Cilleruelo de San Mamés** [ziljeRŬElo desanmaMES] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. 

Cilleruelo de San Mamés en la provinco Segovio.
Preĝejo de Sankta Mamés.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 9,73 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 34 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 40 el jaro 1991. 

Ĝi distas 90 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Moral de Hornuez, Campo de San Pedro, Cedillo de la Torre kaj Bercimuel.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la *Comunidad de villa y tierra de Maderuelo*.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Mamés.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769389
 |
domboato sur la lago *Lake Union* en Seattle, Vaŝingtonio
**Domboato** estas boato, sur kiu homoj daŭre vivas, kaj kiu kutime restas en sama pozicio sur akvosurfaco, do estas fiksata per ankro(j) kaj/aŭ ŝnuroj. En teritorioj kun grandaj akvosurfacoj aŭ en dense loĝataj urbocentroj kun grandaj loĝkostoj domboatoj estas viva alternativo por multaj homoj.

domboato en Kaŝmiro, Barato
domboato en Amsterdamo, Nederlando
Ofte domboatoj estas trakonstruataj eksaj riveraj kargoŝipoj. En Eŭropo kaj Nordameriko ankaŭ ekzistas boataj konstruaĵoj aparte konstruitaj por loĝado. La ŝipa pruo tiam ne estas pinta, do bona por veturado, sed larĝa kaj pro pli longa vivdaŭro ofte el betono. Krome tiaj formoj de aparte por loĝado konstruitaj boatoj ofte ne havas motoron, do ne povas moviĝi sen helpo de tirboato.

La avantaĝoj kaj malavantaĝoj, sed ankaŭ kostoj de domboatoj ne nepre diferenciĝas de surgrundaj domoj. Ekzemple en Nederlando, domboatoj en la plej multaj poziciolokoj devas havi oficialan permeson tie resti. En multaj lokoj, ekzemple en la urbocentro de Amsterdamo, ekzistas striktaj regularoj pri grandeco, konstrumaniero kaj ekstera aspekto de la tie poziciigitaj domboatoj. Boataj loĝejoj tie ne nur devas havi oficialan domnumeron, sed ankaŭ esti konektitaj al la urba gasa, akva, elektra kaj kanaliza reto.

Galerio
-------

 * Domboato, Mississippi, USADomboato, Mississippi, USA
* domboatoj en Berlinodomboatoj en Berlino
* domboato en Sausalito, Kaliforniodomboato en Sausalito, Kalifornio
* veturanta domboatoj en Brandenburgioveturanta domboatoj en Brandenburgio
* ĉinstila domboata hotelo en Roterdamoĉinstila domboata hotelo en Roterdamo

 

* Kategorio Domboato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tradicia *Manashi* ĉe jurta tendaro en Karakol oriente de lago Isik Köl.
**Manas** estas tradicia epopea poemo de la kirgizoj kaj la nomo de la heroo en la epopeo. La poemo havas preskaŭ duonmilionon da linioj, tial ĝi estas preskaŭ dudek fojojn pli longa ol la *Odiseado* de Homero kaj 2.5 fojojn pli longa ol la Mahabarato. Ĝi estas konsiderata la dua plej longa epopeo en la mondo post la Epopeo de Reĝo Gesar. Ĝi estas patriota verko, kiu traktas la ekspluatadon de Manas kaj liaj posteuloj kaj sekvantoj, kiuj batalis kontraŭ la ujguroj en la 9-a jarcento por subteni la kirgizan sendependecon. Kvankam la epopeo estas menciita jam en la 15-a jarcento, ĝi ne ekzistis en skriba formo antaŭ ol 1885. Estas pli ol 65 skribaj versioj de partoj de la epopeo.

La epopeo estas la klasika centra peco el la kirgiza literaturo, kaj okaze de kirgizaj festoj partoj de ĝi ofte estas kante deklamitaj kaj akompanataj per tri-ŝnura komuzo. La *manasĉioj*, la tradiciaj deklamantoj de la epopeo, estas tre estimataj en la kirgiza socio.

Nemateria Kultura Heredaĵo de la Homaro (UNESKO)
------------------------------------------------

Ekde 2009 Manas eniris la reprezentan liston de la Nemateria Kultura Heredaĵo de la Homaro (UNESKO). La Epopeo de Manas estas konsiderata rezervejo de kirgizaj kutimoj, historio kaj etika kodo.

Referencoj
----------

1. ↑  (eo) Aizat Shailoobek kyzy, En Kirgizio ekstremnaciisma grupo prosperas uzante la kreskon de kontraŭĉina sentimento, Global Voices, la 19-an de junio 2021.

Vidu ankaŭ
----------

* Epopeo de Reĝo Gesar

* Kategorio Epopeo de Manas en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 731210
 |
Koordinatoj: 49° 01′ 36″ N 21° 41′ 50″ O﻿ / ﻿49.02667 °N, 21.69722 °O﻿ / 49.02667; 21.69722 (mapo)

**Domaša** estas komuna nomo por pereintaj municipoj kaj ties katastraj teritorioj, kiuj nun situas parte sub kaj parte apud akvorezervujo Veľká Domaša.

Pereo
-----

Pereis 6 vilaĝoj (Dobrá nad Ondavou, Kelča, Petejovce, Trepec, Veľká Domaša, Valkov) + 2 parte, kie okazis detruo de kelkaj domoj en inundiga teritorio (Bžany, Turany nad Ondavou). La municipo Kelča propre eĉ ne pereis, ĉar sur bordo de Veľká Domaša estiĝis nova municipo Nová Kelča. La estintaj inundigita municipoj Dobrá nad Ondavou, Kelča, Trepec kaj Veľká Domaša apartenis al distrikto Vranov nad Topľou. La estintaj inundigitaj municipoj Petejovce kaj Valkov apartenis al distrikto Stropkov.

La konstruado de Domaša postulis translokigi vojon el Vranov nad Topľou ĝis Stropkov, translokigi elektrajn kaj telefonajn kondukilojn apud ŝtata vojo. La municipoj kaj la vojoj, la agrikultura grundo kun areo 1100 hektaroj kaj arbara grundo kun areo proksimume 300 hektaroj estis inunditaj. Por ŝirmi memorige rarajn preĝejojn en Kelča kaj Bžany estis konstruitaj ŝirmaj digoj.

* Devis forloĝiĝi pli ol 700 hejmoj.
* Preĝejoj en la inunditaj vilaĝoj estis piroteknike forpafitaj.
* Municipo Valkov ĝis ties likvido estis neniel elektrizita.

En la jaro 1957 estis la nombro de domoj en municipo en inundiga teritorio en nombro:

1. Bžany: 44
2. Kelča: 98
3. Trepec: 56
4. Valkov: 42
5. Dobrá nad Ondavou: 130
6. Petejovce: 38
7. Turany nad Ondavou: 51
8. Veľká Domaša: 77

Al la municipo Dobrá nad Ondavou apartenis 7 domaroj, kie estis la nombro de domoj la jena:

1. Lipníky: 2
2. Pohlodok: 3
3. Polská Osada: 8
4. Suchý Potok: 4
5. Sýrový Potok: 4
6. Vrchy: 5
7. Zadné Lány: 3

Apud tombejo apud municipo Dobrá nad Ondavou estis cigana domaro kaj la alia troviĝis inter Trepec kaj Kelča sur lokoj, kie hodiaŭ estas duoninsulo Krym. En municipo Dobrá nad Ondavou vivis multe da judoj. Ĝis hodiaŭ troviĝas Juda tombejo en Dobrá malantaŭ Hotelo Domaša en arbaro en parto nomata Za Čertovou zátokou en direkto al Trepec. Sur bordoj de Veľká Domaša restis 3 preĝejoj (Nová Kelča, Trepec, Valkov), en kiujn dum indulgencoj porokaze revenadas enloĝantoj el la tuta Slovakio. En preĝejo en Valkov estas diservataj diservoj regule. En la eksa municipo Dobrá nad Ondavou estis romkatolika malfrue gotika Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo el komenco de la 16-a jarcento, reguligita en la 19-a jarcento.

En regiono de Domaša ankoraŭ troviĝas arkeologiaj trovejoj en Kvakovce kaj en Bžany kaj popoldomo en municipo Bžany.