recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Maryam NAMAZIE** (perse مریم نمازی; naskiĝis en Teherano, Irano en 1966 ) estas aktivulino pri sekularismo kaj homaj rajtoj. 

Internacie konata ĉefe por sia agado por la rajtoj de virinoj, rajtoj de azilpetantoj, rajtoj de gejoj kaj ilia lukto kontraŭ islama teokratio kaj la politika islamo. Ŝi ankaŭ estas estro de la Konsilio de Eksaj Islamanoj de Britio, estis direktoro de la Komitato pri Internaciaj Rilatoj de la Komunista Laborista Partio de Irano (WPI), membro de ĝia politika buroo kaj kunordiga konsilio, estro de la Internacia Federacio de Iranaj Rifuĝintoj kaj membro de la Centra Konsilio de la Virina Liberiga Organizo (Irano). Ŝi prezentas en "Internacia TV", elsendita per la nova tv-kanala - NCTV kaj estas la eldonisto de "*WPI Briefing*" (anglalingva eldonaĵo de la WPI)

Vivkuro
-------

Maryam Namazie naskiĝis en Teherano, sed forlasis sian familion en 1980 post la Islamisma Revolucio, translokiĝante al Barato, poste al Usono en la aĝo de 17 jaroj kaj nuntempe ŝi loĝas en Britio. 

En 2005, ŝi gajnis la premion "Laikismulo de la Jaro" de la Nacia Sekulara Societo (NSS) en Britio. Ĉi tio pliigis sian famon internacie kaj Nick Cohen verkis artikolon pri ŝi en la brita ĵurnalo "The Observer "titolita "*A Woman's War*" (milito de virino). En 2006, NSS aljuĝis al ŝi la titolon de Honora Membro. 

Post la polemiko pri desegnoj de Mohamedo, ŝi kune kun 11 aliaj aktivuloj, eldonis la manifeston "*Kune kontraŭ la nova totalismo*" (en portugala vikipedio), kiu avertas la mondon pri la ekesto de la politika islamo kiel nova totalismo.

Eksteraj ligiloj
----------------

(en) Retejo de Maryam Namazie

(en) Maryam Namazie, "Laikulo de la Jaro" Arkivigite je 2006-06-24 per la retarkivo Wayback Machine

(en) Blogo de Maryam Namazie

(en) Profilo de Maryam Namazie Arkivigite je 2006-06-19 per la retarkivo Wayback Machine (The Blanket)

(en) La milito de virino (The Observer)

Referencoj
----------

1. ↑  (nl) Janny Groen & Annieke Kranenberg, "*Enorme druk op liberale moslim*s", De Volkskrant, la 27-an de julio 2007.
2. ↑  (en) "*Profile: Maryam Namazie*", The Guardian, la 5-an de februaro 2009.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Maryam Namazie » el la portugallingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston. 
 |


* Kategorio Maryam Namazie en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 672701
* VIAF: 3620161211580540070007 305800354, 3620161211580540070007
 |
***Skalara produto** estas malsama ol skalara multipliko.*

---

**Skalara produto** aŭ **punkta produto** de du vektoroj {\displaystyle \mathbf {a} } kaj {\displaystyle \mathbf {b} } estas skribata kiel

{\displaystyle \mathbf {a} \cdot \mathbf {b} \;,}
kaj ĝi estas

{\displaystyle |\mathbf {a} ||\mathbf {b} |\cos \theta }
kie {\displaystyle \theta } estas angulo inter la vektoroj {\displaystyle \mathbf {a} } kaj {\displaystyle \mathbf {b} ,} kaj {\displaystyle |\mathbf {a} |} kaj {\displaystyle |\mathbf {b} |} estas la normoj (aŭ absolutaj valoroj) de tiuj konsiderataj vektoroj. La rezulto estas reela nombro.

Se ambaŭ vektoroj estas ne nulaj, *skalara produto* estas pozitiva se *θ<π/2*, egalas al 0 se *θ=π/2*, kaj negativa se *θ>π/2* (ĉiam *0≤θ≤π*).

*Skalara produto* estas funkcio {\displaystyle f:E\times E\rightarrow R\,,} kie {\displaystyle E\ } estas reela vektor-spaco kaj por kiu validas ĉi tiujn proprecojn :

* {\displaystyle \forall x\in E:f(x,x)\geq 0}
* {\displaystyle \forall x\in E:f(x,x)=0\iff x=0}
* {\displaystyle \forall (x,y)\in E^{2}:f(x,y)=f(y,x)}
* {\displaystyle \forall (x,y,z)\in E^{3},\forall (\alpha ,\beta )\in R:f(\alpha x+\beta y\;,\,z)=\alpha f(x,z)+\beta f(y,z)\;.}

Vidu ankaŭ
----------

* Produto de vektoroj
* Vektora produto (aŭ *kruca produto*)
* Skalara projekcio
* Vektora projekcio
Muelilo en Silvolde
**Silvolde** estas vilaĝo en la orientnederlanda provinco Gelderlando, en la regiono Achterhoek. Silvolde estas parto de la municipo Oude IJsselstreek kaj najbaras rekte al la urbeto Terborg. Dum karnavalo la vilaĝo nomiĝas *Zillewold*. Laŭ la stato de januaro 2021 en la vilaĝo vivis 5 375 loĝantoj.

Ekzistas kaj katolika kaj protestanta preĝejoj, sed ĝenerale la loko estas katolika.

Merkato

Historio
--------

Pere de Philis de Heinsberg ekde 1188 Silvolde apartenis al la arkiepiskopejo Kolonjo. Tiam en Silvolde ankoraŭ ne estis preĝejo. Malnova ŝtona domo estis tiam farita preĝejo. En la 12-a kaj 13-a jarcentoj Silvolde kreskis kaj ekde 1247 ĝi ne plu apartenis al Kolonjo.

Nomo
----

La nomo Silvolde estis registrita unuafoje en 1188 kaj venas eble de la ĝermanaj vortoj *suli* (unuĉambra domo) kaj *wold*, grundo sur kiu certaj plantoj, t.e. arbustoj, kreskas. Laŭ alternativa klarigo ĝi venas de *Isala* (Ijssel, rivero) kaj *wold* (arbaro).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Novaĵoj pri la vilaĝo (en la nederlanda), arkivigita lastfoje en marto 2009

Referencoj
----------

1. ↑  tabelo "esencaj nombroj municipaj distriktoj kaj kvartaloj" de la nederlanda statistika oficejo de aprilo 2023 pri la stato komence de 2021
***Siksta Madono***, nomita ankaŭ ***La Madonna di San Sisto***, estas olepentraĵo fare de la itala artisto Rafaelo. Komisiita en 1512 fare de papo Julio la 2-a kiel altarpeco por la preĝejo de San Sisto, Piacenza, ĝi estis unu el la lastaj madonoj pentritaj de la artisto. Relokigita en Dresdeno en 1754, la bone konata pentraĵo estis tre influa en Germanio. Post la Dua Mondmilito, ĝi estis relokigita en Moskvo dum unu jardeko antaŭ ol ĝi revenis al Germanio. Tie ĝi estas unu el la centraj pecoj en la Gemäldegalerie Alte Meister. La pentraĵo estis tre aprezata de multaj elstaraj kritikoj, kaj Giorgio Vasari nomis ĝin "vere rara kaj eksterordinara verko".

Kompono
-------

La pentraĵo, oleo sur tolo, estas 265 cm por 196 cmn. En la pentraĵo la Madono, tenas la infanon Jesuon kaj flanke estas la papo Sankta Siksto kaj Sankta Barbara, staras sur nuboj antaŭ dekduoj da keruboj, dum du distingitaj flugilhavaj keruboj ripozas sur siaj kubutoj sub ŝi.

Referencoj
----------

1. ↑  *Raphael*, Masters Collections. *The Masterpieces*: *Sistine Madonna*
2. ↑  Thomas Puttfarken.  (2000) *The Discovery of Pictorial Composition: Theories of Visual Order in Painting 1400-1800*. Yale University Press, p. 34. ISBN 978-0-300-08156-5.
3. ↑  Sweetser, Moses Foster.  (1877) *Raphael*. J.R. Osgood and company, p. 120.
4. ↑  Gilman, Daniel Coit.  (1903) "Raphael Santi", *The New International Encyclopædia* **13**. Dodd, Mead and Company.
5. ↑  Huneker, James.  (1913) *Pictures We Love to Live With ...*. The associated newspaper school, p. 4.
6. ↑  Gruyer, F.A..  (1905) "The Sistine Madonna", Esther Singleton: *Great portraits as seen and described by great writers*. Dodd, Mead and company, p. 45. ISBN 978-1-4099-4570-3.
**Silwan nekropolo** estas la plej grava antikva tombejo en Israelo, kaj estas supozita farita por la plej altrangaj funkciuloj, situanta en la Juda Tombejo de la Olivarba Monto, Jerusalemo. Tiuj tomboj estis tranĉitaj inter la 9a kaj 7a jarcentoj a.K. Ĝi situas sur la roka orienta deklivo de la Kidron Valo, alfrontante la plej malnovan parton de Jerusalemo. La araba vilaĝo Silwan estis poste konstruita sur la nekropolo.

Silwan nekropolo en Kidron Valo (Valo de Jehoŝafat)
Tombo de la filino de Faraono
Kvankam la ekzisto de antikvaj tomboj en la vilaĝo de Silwan estis konata ekde la 19-a jarcento, la unua zorgema enketo ne estis farita ĝis 1968. Charles Warren, kiu estis frustrita en siaj penadoj por efektivigi plenan enketon de la tomboj, en kelkaj el kiuj vilaĝanoj loĝis, atribuis tion al "la malfavora naturo de la vilaĝanoj", kiun li priskribis kiel "senleĝa aro." Ĉiuj el la tomboj estis antaŭlonge malplenigitaj kaj ilia enhavo forigita.

31° 46′ 24.03″ N 35° 14′ 12.55″ O﻿ / ﻿31.7733417 °N, 35.2368194 °O﻿ / 31.7733417; 35.2368194 (mapo)

Konstruaĵoj kaj monumentoj
--------------------------

* Tombo de la filino de Faraono

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Silwan nekropolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Silwan nekropolo en Universitato de Tel-Avivo retejo

  


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Vi povas plibonigi la jenon:
* La titolo de la artikolo estas malklara.
* Aldonu mankanta(j)n fontindiko(j)n al la artikolo.

Se vi korektis unu el la menciitaj mankoj, bonvolu forigi la koncernan parametron de la ŝablono {{Pluraj problemoj}}. Detaloj estas en la dokumentado. |
**Sopronnémeti** [ŝopronEmeti] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Csorna. La loknomo estas hungare: Sopron-germana.

Vilaĝdomo (administrejo) en Sopronnémeti
Luterana kirko en Sopronnémeti

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9325
* Telefonkodo: 96
* Areo: 7  km²
* Loĝantaro: 280
* Koordinatoj: 47°32′13″N 17°12'20″E

Situo
-----

Sopronnémeti situas laŭ flankovojo kaj laŭ fervojo Szombathely-Győr. Csorna troviĝas je 10 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1318 laŭ tiama hungara ortografio *"Nemithy"*. Vilaĝservoj estas vendejo, kuracejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

Vidindaĵoj estas baroka romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Andreo kun 26 m-ojn alta turo, moderna luterana preĝejo el 1997 kaj kastelo de **Sághy** (ŝAgi).

Famuloj
-------

En la iama Németi naskiĝis kemiisto Zsigmond Zalka.

Ĝemelkomunumoj
--------------

* Hungario Szécsisziget, Hungario
* Hungario Őrimagyarósd, Hungario
* Rumanio Szövérd, Rumanio

Komunumoj pri *német* (=germano) en Hungara reĝlando
----------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Hidasnémeti | Kapinémetfalu | Németbánya | Németbogsán | Németfalu |
| Németkér | Németpereg | Németremete | Németság | Németszentmihály |
| Németszentmiklós | Németszentpéter | Németújvár | Sopronnémeti | Szamosújvárnémeti |
| Tornyosnémeti |  |  |  |  |
La **magnituda skalo de Richter** [Riĥter] aŭ **magnitudo de Richter** estas komparilo por la forteco de tertremoj. La skalo ankaŭ estas nomata "Loka magnituda skalo" (angle *Local magnitude scale*). Oni simboligas magnitudon de Richter kiel "**ML**" aŭ "**ML**".

Ĝi baziĝas sur la moviĝo de la tertavoloj en la tertrema hipocentro kaj estas logaritma: Unu ŝtupo signifas 10-oble pli grandan moviĝon kaj 32-oble pli grandan energion. Teorie la skalo estas senlima; praktike la firmeco de la rokaro ne permesas tertremojn pli fortajn ol proksimume 9,5.

La skalo estis enkondukita en 1935 de Charles Francis Richter. Antaŭe oni uzis la skalon de Mercalli [merKAli], kiu baziĝas sur la rimarkeblaj efikoj ĉe la epicentro de tertremo kaj ankoraŭ estas uzata por priskribi tiujn efikojn.

Pro la fakta supra limo de 9,5 la skalo de Richter ne tre bone taŭgas por tertremoj de forto pli granda ol 8, kiuj malgraŭ malsimilaj energioj tendencas havi similajn Richter-valorojn.
Oni tial enkondukis la Momant-magnitudan skalon.

Vidu ankaŭ
----------

* Skalo de Mercalli
* Cunamo
**Silacayoápam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Silacayoapam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 537.

Geografio
---------

**Silacayoápam** apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6486 loĝantojn. El tiuj estis 2955 viroj kaj 3531 virinoj. La komunumo havas surfacon de 417,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1620 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1603 indiĝenoj. El tiuj 1401 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Silenen** estas komunumo en Kantono Urio, en Centra Svislando. Ĝi havis 2251 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

La komunumo Silenen konsistas krom el la ĉefvilaĝo Silenen mem el la vilaĝoj Amsteg kaj Bristen. Dum Silenen kaj Amsteg situas en apud la rivero Reuss en ties valo, Bristen situas kelcentmetrojn pli alte en la Maderaner-Valo, flanka valo de la Reuss-Valo. La tri vilaĝoj siaflanke konsistas el multnombraj malgrandaj setlejoj. Kun areo de 144,78 km² Silenen estas la plej granda komunumo de la kantono laŭ tereno kaj apartenas ankaŭ al la plej grandaj komunumo de tuta Svislando, tamen la plej granda parto nome 68,1% de la tereno estas dezertaj, do rokoj aŭ glaxeroj. Sur la komunuma teritorio situas la Brunni kaj la Hüfi-Glaĉero. Supre de Bristen en la Maderaner-Valo situas la Lago de Golzern, kiu atingeblas per aertelfero. La plej alta punkto de la komunumo estas la montopinto Schärhorn kun alteco de 3295 m s.m. Alia alta pinto en Silenen estas Gross Düssi kun alteco de 3256 m s.m.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Silenen limas en nordnordokcidento al Schattdorf, en nordo al Unterschächen, en nordnordoriento al Urnerboden, kiu estas eksklavo de Spiringen, en nordoriento al Linthal (GL), en oriento al Disentis (GR), en sudo al Tujetsch (GR), en okcidento al Gurtnellen, kaj en nordokcidento al Erstfeld.

Trafiko
-------

Ek de la 1990-aj jaroj en la stacidomoj de Amsteg kaj Silenen ne plu haltas pasaĝeraj trajnoj. La persontransporto funkcias per busoj de la Svisaj Federaciaj Fervojoj kaj diversaj poŝtaŭtolinioj. De Bristen al la alpopaŝtejo de Golzern ekzistas aertelfero.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo al la Gotardo-Pasejo kaj la svisa aŭtovojo A2, el kiu ekzistas alveturejo en Amsteg.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Silenen datiĝas el la jaro 857 kiel *Silana*, tiu de Amsteg datiĝas el la jaro 1280 kiel *Stege*.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: Teksto pri la historio de Silenen en la retejo de la komunumo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto:*Hans Stadler*: *Amsteg* en la *Historia Leksikono de Svislando* (2001-07-09)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Silenen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Silenen
* Amsteg en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Urio |
| --- |
| TaŭroTaŭroAltdorf • Andermatt • Attinghausen • Bauen • Bürglen • Erstfeld • Flüelen • Göschenen • Gurtnellen • Hospental • Isenthal • Realp • Schattdorf • Seedorf • Seelisberg • Silenen • Sisikon • Spiringen • Unterschächen • Wassen | Klausen-PasejoKlausen-Pasejo |

 |
Prezidento Nixon kaj liaj konsilistoj en la Blanka Domo dum **Skandalo Watergate**.
La **Skandalo Watergate** (1972-1974) estis usona politika skandalo kaj krizo, kiu kaŭzis abdikon de respublikana Richard Nixon usona prezidento. Oni nomis la aferon laŭ la nomo de la vaŝingtona hotelo, kie okazis la eka ŝtelenrompo en sidejon de la Demokrata Partio.

La skandalon ekis Bob Woodward, usona ĵurnalisto, kies sekreta informatoro **Profunda Gorĝo** sciigis lin pri sekretaj informoj pri la partopreno, tuŝiteco de la Usona prezidento, Richard Nixon en la afero. La sekretulo estis grava infordonanto por Woodward kaj Carl Bernstein, kiuj skribis la senvualigan artikolserion por la *Washington Post*. La skandalo kaŭzis abdikon de la prezidento kaj kondukis al enprizonigo de la Persona Estro de Blanka Domo, H. R. Haldeman kaj la prezidenta konsilisto John Ehrlichman.

La enrompo okazis la 17-an de junio en 1972, kiam oni volis ŝanĝi nefunkciantajn spionaparatojn kaj fari kelkajn fotojn. La partoprenantoj de la enrompo iris en prizonon.
  

* Kategorio Skandalo Watergate en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
desegnaĵo de la 19-a jarcento pri la silentoturo de Mumbajo
La **silentoturoj** (konataj ankaŭ kiel *daĥma*, *doĥma* aŭ *doongerŭadi*) estas funebraj turoj propraj al la religio zoroastra, situantaj ĉefe ĉe Mumbajo, Barato, apartenantaj al la parsioj, kaj en Jazdo kaj Kermano en Irano, apartenantaj al la iranaj zoroastristoj.

La religio zoroastra konsideras la kadavron kiel malpura elemento, pro kio estas malpermesate permesi ke tiu poluu la klasikajn elementojn de tero kaj fajro. Pro tio la korpoj de la mortintoj estas alportitaj al la silentoturoj, kie ties viando estas konsumata de la gipoj. Post kiam la ostoj blankiĝas, pro la interveno de la suno kaj de la vento, ili estas ĵetataj en ostejon situantan ĉe la centra parto de la tureto.

Poste tiu kutimo iom eksmodiĝis, krome pro malpliiĝo de la populacioj de gipoj pro la Diklofenako.

Notoj
-----

1. ↑  Las torres del silencio zoroastras, 28-12-2007, Tomás Alcoverro, Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine La Vanguardia, 01-12-2004

silentoturo en Jazdo
**Simeón Cuba Sarabia**, *«Willy»* (n. 15-a de januaro de 1932, Cochabamba, Bolivio; m. 9-a de oktobro de 1967, La Higuera, Bolivio) estis sindikatisto kaj gerilano bolivia kiu eniris en la Gerilo de Ñancahuazú estrata de Ernesto Che Guevara en 1966-1967 en la sudoriento de Bolivio. Li estis murdita samtempe kun Che Guevara en la lernejo de La Higuera (Bolivio) kie ambaŭ troviĝis arestitaj el la antaŭa tago.

Biografio
---------

Simeón Cuba estis sindikatestro de ministoj en la minoj de stano de Huanuni, kie ki okupiĝis kiel sekretario de milicoj kaj sekretario de organizo de la sindikato de la mino. Post la puĉo estrita de la Generalo René Barrientos en 1964 li estis forpelita de la mino.

Apartenis al la Komunisma Partio de Bolivio sed en 1965 disiĝis kun aliaj membroj por fondi kaj estri la Komunisman Marksisma-Leninisman Partion de Bolivio (PCML), estrita de Moisés Guevara, kiu subtenis favoran pozicion al la lukto armita kaj ideologio maoista.

### Gerilo de Ñancahuazú kaj morto

Poste de la fiaska sperto ĉe Kongo, la Che Guevara organizis fokuson gerilan en Bolivio, kie li instaliĝis la 3-a de novembro de 1967, en proksima monta zono al la urbo de Sankta Kruco, en areo kiu trairas la sezona rivero Ñancahuazú, alfluanto de la grava Granda rivero (Bolivio).

La gerila grupo prenis la nomon de *Ejército de Liberación Nacional* (ELN) de Bolivio kun apogosekcioj en Argentino, Ĉilio kaj Peruo.

Simeón Cuba aliĝis en la kolumno de avangardo estrata de Ernesto Guevara. Kiam ĉi tiu lasta estis vundita en la Quebrada de Yuro, la 8-a de oktobro de 1967 Cuba restis apud li, estante kaptitaj kune kaj translokigitaj al La Higuera (Bolivio), kie restis enfermita en la lernejo, en la apuda klasĉambro al kiu estis destinita al la enfermo de la Che Guevara. Sekvan tagon li estis murdita malmultaj minutoj antaŭ la murdo de Ernesto Guevara.

Liaj restaĵoj estis enterigitaj ankaŭ sekrete en komuna elfosaĵo kun tiuj de Ernesto Guevara kaj aliaj kvin gerilanoj mortintaj inter la 8-a kaj la 9-a de oktobro. 

La korpo estis trovata la 12-a de julio de 1997, kaj ripozas en la *Memorial de Ernesto Guevara* en Santa Clara, Kubo.

Referencoj
----------

1. ↑   *La búsqueda de los guerrilleros huesos*, de Teresa Valdés, *Revista Tricontinental*, 2003. Arkivita el la originalo je 2008-07-01. Alirita 2010-07-26.
2. ↑   *12 octubre: sentida manifestación de duelo*, AIN, 12-a de oktobro de 1997. Arkivita el la originalo je 2006-05-14. Alirita 2010-07-26.

Bibliografio
------------

* Anderson, Jon Lee, *Che Guevara. Una vida revolucionaria*, 1997, Barcelona: Anagrama, ISBN 84-339-2572-0

* Eusebio Tapia Aruni, *Piedras y espinas en las arenas de Ñancaguazú (testimonio de un guerrillero boliviano)*, 1997, Bolivio: propra eldono, (reta konsulto)

Vidu ankaŭ
----------

* Gerilo de Ñancahuazú

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Members of Che's guerrilla movement in Bolvia*Latino American Resources
* *Los que se graduaron junto al Che*, Antorcha Arkivigite je 2006-10-04 per la retarkivo Wayback Machine
* w:en:Simeon Cuba Sarabia


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 329876
 |
Loko de la Internacia Tibunalo pri Marjuro en Hamburgo, Germanio.
La **Internacia** **Tribunalo pri Marjuro** (angle:: *International Tribunal for the Law of the Sea* (**ITLOS**), france: *Tribunal international du droit de la mer)* estas interŝtata organizaĵo establita laŭ la mandato de la 3-a Konferenco de la UN pri marjuro, kiu adoptis la Konvencion de Unuiĝintaj Nacioj pri la Marjuro.

La Kongreso ekvalidis la 16-an de novembro 1994. La Kongreso ankaŭ kreis la *International Seafund Authority* (ISBA) respondeca por la ekspluato de marresursoj preter nacia jurisdikcio.

La Tribunalo aktivas ekde oktobro 1996. Laŭ la statutoj, la tribunalo havos sian sidejon kaj oficejon en Hamburgo, Germanio. Parolaj aŭdiencoj okazas en Hamburgo, sed la tribunalo povas decidi pri demandosesioj aliloke.

Dum la jaroj 1997-2007, la tribunalo juĝis 15 kazojn, la plej multaj el ili pri ŝipoj aŭ boatoj kaptitaj kaj detenitaj de ŝtato sub akuzoj de diversaj krimoj kaj malobservoj .

Konsisto
--------

La Tribunalo konsistas el 21 reprezentantoj de membrolandoj, elektitaj por periodo de 9 jaroj kun la rajto de reelekto. En la plenumado de siaj devoj ĉe la Tribunalo, ili ĝuas diplomatian imunecon. La prezidanto kaj lia deputito estas elektitaj el inter la juĝistoj de la Tribunalo por periodo de tri jaroj kun la rajto al reelekto. 11 juĝistoj formas kvorumon

Membroj
-------

Ĝiaj membroj estas 157 ŝtatoj kaj unu organizo, la Unuiĝintaj Nacioj. La membroj sin devontigis sekvi la decidojn kaj juĝojn de la tribunalo. Ne ekzistas leĝa ebleco plenumi decidojn kaj juĝojn, sed ĝi estas supozata ke la ŝtatoj memvole sekvas ilin.

Lingvoj
-------

La oficialaj lingvoj de la Tribunalo estas la angla kaj la franca. La kostoj por tribunalkonstruado kaj prizorgado estas efektivigitaj al 80 % de Germanio kaj ĝis 20 % de la urbo Hamburgo.

Referencoj
----------

1. ↑  (en) Kongresa teksto, Unuiĝintaj Nacioj
2. ↑  (en) Statutoj de la Kortumo, arkivita kopio de la originalo, la 8-an de marto 2009
3. ↑  (en) Kompleta listo "Arkivita kopio". Arkivita la originalo Arkivigite je 2009-03-08 per la retarkivo Wayback Machine la 8-an de marto 2009.
4. ↑  (en) Tribunalaj Regularoj (eldonita la 27-an de aprilo 2005) "Arkivita kopio". Arkivita la originalo Arkivigite je 2009-03-08 per la retarkivo Wayback Machine la 8-an de marto 2009

* Kategorio Internacia Tribunalo pri Marjuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sorzano** [sorZAno] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. 

La municipa teritorio de Sorzano, en la nordocentro de la regiono.

Geografio
---------

Ĝi estas iom okcidente ĉe la valo de la rivero Iregua oriente de Nalda en la orienta bordo de la valo; je 17 km de Logronjo. La municipa teritorio limas kun Sojuela nordokcidente kaj Nalda oriente, Entrena norde. Sude estas kunkomunumaro de Sorzano, Nalda kaj Viguera.

Historio
--------

La preĝejo.
En la testamento de la reĝino Estefanía, vidvino de la reĝo García Sánchez la 3-a de Pamplono, nomita de Nájera, donas al sia filo Sanĉo, kun Viguera, Albelda, Nalda, ktp. la lokon tiam nomitan *Soricano*.

En 1070 la reĝoj de Pamplono nome Sanĉo kaj Placencia donis al la monaĥejo de *Santos Cosme y Damián* la parton de dekonaĵoj de Viguera, Hornos, *Entedigone* (Entrena) "et medio molino de Solarana". Ĉiuj tiuj loĝlokoj estas proksimaj al Logronjo.

Sorzano estis domaro de Nalda ĝis 1632, kiam la lokano Juan Calvo Estefanía sukcesis havigi reĝan permesilon de Filipo la 4-a laŭ kiu la vilaĝo iĝis sendependa. Ĉiuokaze la grafoj de Aguilar de Inestrillas, senjoroj de Cameros, restis tiaj ĝis la nuligo de la senjorlandoj fare de la Kortumo de Kadizo de 1811.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis el la 1950-aj jaroj kaj tial oni malaltiĝis el 559 loĝantoj en 1920 ĝis nunaj 230.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo (cerealoj, vitoj kaj fruktarboj), kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj, kaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796357
* LCCN: n92036699
* VIAF: 157246720
 |
**Simliŝa lingvo**(angle **Simlish**) estas fikcia lingvo kiu estis speciale desegnita por la videoludo "Sims". La eldonisto pripensis ke estus tre multekosta sinkronizi (fare de voĉaktoroj) la vortojn de Sims en ĉiuj lingvoj de la ludantoj. Tial estis inventita la 'Simliŝa' parolata de Sims, la roluloj en Sims, Sims 2 kaj Sims 3. La lingvo konsistas el pecoj de la ukraina, franca, latina, finna, la angla, fiĝia kaj tagaloga (la lingvo kiun oni parolas en la Filipinoj) por krei propran lingvon. Multaj kantoj estis tradukitaj en 'Simlish', ekzemple "Smile" (rideto) de Lily Allen.

Simlish estas parolita de Sims, la fikciuloj en La Sims, *La Sims 2* kaj La Sims 3.

Frazoj en la simliŝa
--------------------

Ĉiuj ĉi frazoj estas de The Sims 

* Vira Sims parolanta - "Homina blastima."
* Virina Sims parolanta - "Enama polap."
* Infano Sims parolanta - "Sizzaza Za" kaj "The sungoos keekaf terweek."
* Virina Sims ludanta 'arcade'-ludojn - "Itwack, itcack."
* Plenkreska Sims parolanta je la telefono - "A Beboo."
* Infano Sims enirante aŭtobuson - "Yabba doochia."
* Plenkreska vira Sims dirante adiaŭon - "Mal-Mal."

Parolata Simlish
----------------

| Simlish | Esperanto |
| --- | --- |
| Sul Sul | Saluton |
| Ragen Plaga | Mi deziras dormi |
| Urr rahh | Olala |
| Myshuno | Ludo |
| NooBoo | Bebo |
| Soon Soon | Ĝis la |
| Araganda | Foriru |

Referencoj
----------

1. ↑   The Sims Bustin' Out Designer Diary #3. Arkivita el la originalo je 2006-01-06. Alirita 2017-06-19.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *La Sims* oficiala retejo Arkivigite je 2000-11-09 per la retarkivo Wayback Machine
La monumento en Huta Pieniacka
La steleo kun ĉizitaj 400 nomoj de la viktimoj
La dua steleo kun ĉizitaj 400 nomoj de la viktimoj
**Huta Pieniacka** (ukraine: *Гута Пеняцька*) – senhomiĝinta pola vilaĝo en Ukrainio, en Lviva provinco, regiono de Brodi, 5 km nord-okcidenten de vilaĝo Pieniaki; ĝis 1945 ĝi troviĝis en Pollando, en vojevodio Tarnopol, distrikto Złoczów, komunumo Pieniaki. En 1875 troviĝis ĉi tie ununura vitrofandejo en la distrikto de Brody.

La 28-an de februaro 1944 en la vilaĝo okazis kruela murdo de la pola loĝantaro (kune kun rifuĝintoj de aliaj ekstermataj lokoj), sume ĉirkaŭ 850 poloj mortigitaj de soldatoj de la 4-a Polica Regimento de SS konsistanta el ukrainaj volontuloj sub germana komando, kun partopreno de loka taĉmento de la Ukraina Ribela Armeo kaj kvazaŭmilitista taĉmento de ukrainaj naciistoj gvidataj de Włodzimierz Czerniawski.

Pola registaro starigis sur loko de bruligita preĝejo monumenton kun nomoj de 400 mortigitaj loĝantoj. Pri la masakro atestas filmo de reĝisorino Jolanta Chojecka-Kessler *Skrawek piekła na Podolu* (Fragmento de la infero en Podolio).

Detruo de la pola monumento
---------------------------

* Neniigo de la monumento Youtube

Esperanto kaj Huta Pieniacka
----------------------------

maldekstra
Esperantistino Helena Piotrowska el Olsztyn eldonis libron (en la pola) "CZYŻBY DIABEŁ OSTATNIĄ SKRZYNIĘ OTWORZYŁ? ("Ĉu vere, ke la diablo la lastan keston malfermis?") en kiu estas la rakontoj de la atestantoj pri tiu kruela murdo ().

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala interreta paĝo de Asocio Huta Pieniacka
* Oficiala kanalo de Asocio Huta Pieniacka en Youtube

Referencoj
----------

1. ↑
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por artikolo pri la samnoma tribo: vidu la paĝon Siluroj. |


| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Siluro** |
| --- |
|  |
| Silurus glanis*Silurus glanis* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Aktinopterigoj *Actinopterygii* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Siluroformaj *Siluriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Siluredoj *Siluridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Siluro *Silurus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***S. glanis*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Silurus glanis****Linnaeus, 1758 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Malplej zorgiga (LR/lc)** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Siluro  |

 |
| v • d • r |

**Siluro** (*Silurus*) estas genro de rabfiŝoj, kies plej fama membro (*Silurus glanis*) estas disvastiĝanta oriente de Rejno ĝis okcidenta Azio. Pliaj specoj de la sama genro vivas en Eŭropo kaj en Azio. Kelkaj vivas nur en malvastaj areoj: *Silurus biwaensis* nur en la japana Lago Biŭa, *Silurus aristotelis* nur en la okcidenta Grekio, *Silurus mento* nur en la ĉina Lago Dian Chi.

Ĝia kapo estas granda, la buŝo larĝa, la korpo senskvama. Ĝi vivas en profundakvaj, pigre fluantaj riveroj, lagoj, akvodeponejoj. Ĝi povas kreski en profundaj akvoj ĝis 3 m kaj pezi 250 kg. La siluro vivas sola, la virfiŝo kunestas kun ino nur dum la frajdemeta tempo (majo-junio). La frajoj nombras 25-28 mil je korpo-kilogramo de la ino.

La siluro kaŝobservas akvofunde kaj nur malofte, nokte vizitas akvosurfacon. Kvankam ĝi ŝajnas esti mallerta, ĝi estas tre rapida predanto. La siluro estas vorema besto, ĝi ofte kaptas eĉ birdidojn kaj malgrandajn mamulojn. La siluredoj nutras sin per insektoj, helikoj kaj amfibioj. Siluro havas tre bongustan karnon (sed la karno de la maljunaj siluroj, kiel pintopredanto, koncentras poluaĵojn).

* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Siluro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Siluro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Siluro en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* 
* 
* 
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |
**József Székely** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Székely József** estis hungara juristo, verkisto, oficiro, arkivisto, membro de Societo Kisfaludy (1861).

József Székely naskiĝis la  1-an de marto 1825(nun 1825-03-01) en Debrecen, li mortis la 16-an de septembro 1895 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Székely studis en kalvinana kolegio en sia naskiĝurbo, poste li estis praktikanto de juro en Miskolc kaj Pest (urbo). Fine li akiris advokatan diplomon en 1847. Li estis membro de la revolucia junulara movado dum la parlamenta sesio en 1847 en Pozono. Dum la hungara revolucio de 1848 komence li partoprenis en la landa administracio, poste li batalis en la hungara armeo laste kiel kapitano. Dum subpremado de la revolucio Székely iĝis ĵurnalisto aŭ redaktoro en urbo Pest, foje en Vieno. Tiutempe li verkis romanojn, poemojn, artikolojn. Liaj verkoj estis influitaj de la stilo de Sándor Petőfi kaj Heinrich Heine, lia politika opinio de Ferenc Deák. En la lasta vivperiodo li laboris en arkivo de Pest. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Liliputfalvi Liliputi Tóbiás* (romano, 1850)
* *Szeszélydalok.* (poemoj, 1853)
* *Kármán és M. grófné levelei* (1860)
* *Kármán és Fanni* (dramo, neniam prezentita)
* *Kossuth fogsága és Pest megye rendei* (1895)

Fontoj
------

* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 10-a punkto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 843383
 |



* Portalo pri Biografio
**Sot,** serbe **Сот** estas malgranda vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid. 

Loko de la municipo en Serbio

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 24  km²
* Koordinatoj: 45°09′20″N 19°19'01″E
* Supermara alteco: 157 m
* Loĝantaro: 791 en 2002
* Poŝtkodo: 22243
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ŠI

Geografio
---------

Sot situas en proksimeco de la kroata landlimo.

Historio
--------

Oni opinias, ke tiu loko estis loĝata jam dum la ŝtonepoko. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1297 en hungara dokumento. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. Dum disfalo de Jugoslavio etnika ŝanĝo okazis kaj la la loĝantaro malpliiĝis. En 2002 loĝis en Sot 340 serboj (43 %), 317 kroatoj (40 %), 33 hungaroj (4 %), 28 slovakoj, 15 jugoslavianoj, 7 rutenoj kaj unusola germano.

Vidindaĵoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara kaj serba Vikipedioj
* Mapo pri Sot
**Sotillo de la Adrada** [soTIljo delaDRAda] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Sotillo de la Adrada* estas etimologie komprenebla kiel *Arbareto de La Adrada*, rilate al la loĝloko La Adrada kies dependaĵo Sotillo estis. Alude al *Arbaro* montriĝas kvin poploj en la malsupra duono de la blazono.

Sotillo de la Adrada en la provinco Avilo.
Ermitejo.
La regiona ŝoseo CL-501 trapasas la loĝlokon de oriento okcidenten.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 43,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 4 721 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, sed male kiel alloga somerloko kaj komarma komerca centro kaj pro proksimeco al Madrido, ĝi akiris 2 500 el la komenco de la 20-a jarcento. Ĝi distas 67 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas oriente kun Santa María del Tiétar kaj Cenicientos, norde kun Casillas kaj El Barraco, okcidente kun La Adrada kaj sude kun Fresnedilla kaj Higuera de las Dueñas. Sotillo de la Adrada estas en la orienta parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 635 msm.

Historio
--------

Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Sotillo de la Adrada en 1393 estis parto de la senjorlando de La Adrada, de Ruy López Dávalos.​ Sotillo estis ankaŭ parto de la iama stato La Adrada, kiu apartenis al Don Álvaro de Luna ĉirkaŭ 1423 kaj al la Markizo *de la Cueva y Portocarrero* en 1570. Sotillo estis jam estis en 1561 domaro kun propraj urbestroj sed ĉiam dependa de La Adrada. En 1571, en tempo de Filipo la 2-a ili jam havis propran konsilantaron kaj dum la 16-a jarcento, la loĝantaro kreskis ĝis ekesti la plej loĝata loko de Supra Tiétar, super eĉ La Adrada. La prospero venis el agrikulturo kaj komerco, krom brutobredado. Ĝi akiris la titolon de *villa* la 7an de Februsro 1642, dum la regado de Filipo la 4-a.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaj estas la preĝejo, ermitejo, balkonoj, kaj naturaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763596
* LCCN: n95037514
* VIAF: 149084194
 |
**Silvio Santos**, artista nomo de **Senor ABRAVANEL** (Rio-de-Ĵanejro, 12 de decembro 1930), estas brazila entreprenisto kaj televida prezentisto. Li naskiĝis en Travessa Bem-te-vi (Strato Pitango), en la kvartalo Lapa, ĉe la centra regiono de Rio-de-Ĵanejro, tiam regurbo de Brazilo. Li estas la plej aĝa filo de paro da sefardaj judaj enmigrintoj (el Grekio kaj la Otomana Regno), kiuj venis al Brazilo en 1924, Alberto Abravanel (1897–1976), kaj Rebeca Caro. Li debutis televide en 1962, per la programo *Vamos Brincar de Forca (Ni Ludu Pendumon)*, elsendita de TV Paulista. Poste la distraĵo iĝis la *Programo Silvio Santos*, kiu iĝis grupiĝo de pluraj aŭditoriaj programoj kaj transformis Silvio Santos elstarulon de brazila televido. Fondinto de la Sistema Brasileiro de Televisão (pli konata kiel SBT), li posedas la konglomeraton Grupo Silvio Santos, kiu, krom SBT, inkluzivas kompaniojn kiel Liderança Capitalização (administranto de la loterio Tele Sena), Jequiti kaj TV Alphaville.

Referencoj
----------

1. ↑   Informpaĝo pri Silvio Santos en la retejo de SBT.

Eksteraj ligiloj
----------------

Informpaĝo pri Silvio Santos sur la retejo de SBT
**Silvius Magnago** (1914-2010) estis juristo kaj politikisto el Sudtirolo norda Italio.

Biografio
---------

Magnago naskiĝis la 5-an de februaro 1914 en Merano, Sudtirolo en dulingva familio. La patro estis denaske italeparolanta aŭstra-hungara juĝisto kaj la germaneparolanta patrino originis el Vorarlbergo. 

Post la fino de la unua mondmilito Sudtirolo iĝis parto de la Itala reĝlando. Magnago vizitis gimnazion en Bolzano-Bozen kaj sekve faris militservon en itala armeo, kie li iĝis oficiro. Samtempe li studis juron en la universitato de Bolonio kaj doktoriĝis en 1940. Elektinte dum la opcio en la jaro 1939 por Germanio kaj la elmigrado, li estis devigita al militservo en germana armeo. En decembro 1943, dum batalo proksime al Nikopol (Ukrainio) , li estis grave vundita kaj perdis gambon.

Post la fino de la dua mondmilito li revenis al Sudtirolo. Li aliĝis al Sudtirola Popola Partio kaj en 1948 estis elektita kiel vicurbestro de Bolzano-Bozen kaj iĝis membro de provinca konsilio. 

En 1957 Magnago iĝis estro de la Sudtirola Popola Partio kaj kunorganizis grandan manifestacion en Kastelo Sigmundskron, dum kiu 35 mil germanlingvaj sudtirolanoj postulis aŭtonomion de la provinco. 

Ek de 1960, elektita kiel registarestro de la provinco, Magnago gvidis la traktadojn kun la nacia itala registaro por la aŭtonomio de Sudtirolo. Li sukcesis kunkludi la traktaton nomata "Paketo por Sudtirolo", kiu en 1969 estis akceptita de la plimulto de sia partio kaj poste aprobita de itala kaj aŭstra parlamento. 

Magnago gvidis la registaron de la provinco ĝis 1989 kaj restis estro de sia partio ĝis 1992. Li mortis en Bolzano la 25-an de majo 2010.

Literaturo
----------

* Hans Karl Peterlini: *Silvius Magnago. Das Vermächtnis. Bekenntnisse einer politischen Legende*. Edition Raetia, Bozen 2007. ISBN 978-88-7283-300-1
* Gottfried Solderer (Hrsg.): *Silvius Magnago. Eine Biographie Südtirols*. Edition Raetia. Bozen 1996. ISBN 978-88-7283-053-6

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Silvius Magnago en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Arkivigite je 2008-10-13 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
* Europapreis


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 471893
* GND: 118730150
* LCCN: n84208738
* VIAF: 49759565
* ISNI: 0000 0001 2132 351X
* SUDOC: 149800614
* BNF: 15085318m
 |
**Sotillo del Rincón** [soTIljo delrinKON] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko *Tierras Altas* (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco kaj en subkomarko *El Valle y La Vega Cintora*. La loknomo *Sotillo del Rincón* estas etimologie komprenebla kiel *Bosketo de la Angulo*.

Geografio
---------

*Tierras Altas* en la nordo de la provinco Sorio.
Loko de Sotillo del Rincón en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 178 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 500 loĝantojn el la 1910-aj jaroj. 

Ĝi distas 31 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Aldehuela del Rincón, Molinos de Razón kaj Sotillo del Rincón

En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Sierras de Urbión y Cebollera*, okupanta 6 048 hektarojn, nome 100% de la teritorio kaj Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel *Sierra de Urbión*, okupanta 5 211 hektarojn, nome 86% de la teritorio.​

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Molinos de Razón. Dum tiu epoko la nomo ŝanĝiĝis el Sotillo al Sotillo del Rincón. En la 1a de junio 1970 la municipa teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Aldehuela del Rincón.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kun gotikaj elementoj kaj romanika baptujo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierras Altas |
| --- |
| Aldealices• Almarza• Arévalo de la Sierra• Ausejo de la Sierra• Carrascosa de la Sierra• Castilfrío de la Sierra• Castilruiz• Cerbón• Cigudosa• El Royo• Estepa de San Juan• Fuentes de Magaña• Fuentestrún• La Póveda de Soria• Las Aldehuelas• Magaña• Oncala• Rebollar• Rollamienta• San Felices• San Pedro Manrique• Santa Cruz de Yanguas• Sotillo del Rincón• Suellacabras• Trévago• Valdeavellano de Tera• Valdegeña• Valdelagua del Cerro• Valdeprado• Valtajeros• Villar del Ala• Villar del Río• Vizmanos• Yanguas |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351607
 |
Pri la komunumo
---------------

**Soubey** estas komunumo en la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 153 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Soubey situas ĉe la bordo de la rivero Doubs, norde de la altebenaĵo de la Liberaj Montoj. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝetoj Lobchez ĉe la suda bordo de Doubs, Chercenay kaj Froidevaux sur terasoj norde de la rivero kaj Clairbief ĉe la limo al Francio proksimume 4,5 km okcidente de la ĉefvilaĝo.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Soubey limas en nordo al Burnevillers (Francio), en nordoriento al Clos du Doubs, en oriento al Montfaucon, en sudo al Les Enfers, en okcidento al Saignelégier, kaj en nordokcidento al Indevillers (Francio).

Trafiko
-------

Soubey situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al St. Ursanne, kaj krome de Soubey dufoje tage cirkulas buslinio al Montfaucon kaj Saignelégier.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Soubey datiĝas el la jaro 1340 kiel *Subeis*.

Dum la mezepoko Soubey apartenis al la Senjorejo Liberaj Montoj, kiu troviĝis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Soubey apartenis dum unu jaro al la Raŭraka Respubliko kaj tiam de 1793 ĝis 1800 al la franca departemento *Mont-Terrible*, kiu tiam estis integrita al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la komunumon Soubey al la distrikto Franches-Montagnes de la svisa Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Soubey apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Soubey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Soubey


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Franches-Montagnes |
| --- |
| maldekstraLa Chaux-des-Breuleux • Lajoux • Le Bémont • Le Noirmont • Les Bois • Les Breuleux • Les Enfers • Les Genevez • Montfaucon • Muriaux • **Saignelégier** • Saint-Brais • Soubey |  |

 |
**Sotés** [soTES] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. 

La municipa teritorio de Sotés, en la nordo de la regiono.

Geografio
---------

Ĝi estas sur la okcidenta valo de la rivero Iregua, alfluanto de Ebro, kaj pli precize inter rojoj Barranco de las Alías kaj Barranco de la Tejera; je distanco de 16 km de Logronjo kaj de 10 km de Nájera. Ties altitudo estas de 672 m.s.m. La urba kerno estas sur monteto, kaj la reliefo des pli plialtiĝas kaj krutiĝas ju pli suden, ĝis Serradero de 1491 m. 

Sotés estas atingebla laŭ la regiona ŝoseo LR-341 kiu komunikas sudorienten kun Hornos de Moncalvillo kaj nordokcidenten kun Ventosa kaj la aŭtoŝoseo A-12 el Logronjo al Vigo; krome ankaŭ la regiona ŝoseo LR-341 komunikas nordorienten kun la aŭtoŝoseo A-12 pri proksime al Logronjo.

Historio
--------

Estis restaĵoj de Bronzepoko kaj frua Ferepoko.

Jam en la Mezepoko, menciindas la daton 2a de novembro 1044, pro donaco al la monaĥejo de Sankta Johano de Sojuela en kiu la reĝo Don García de Nájera mencias "Sotiello". Alia dokumento kiu referencas tiun lokon estas de 1068; en ĝi la reĝo Don Sancho de Peñalén mencias Sotés. En 1137, Alfonso la 7-a donas al la Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera la heredaĵojn kiuj li estis havinta en Sotés.

Ekde la 18-a jacento floris Sotés: oni kreis hospitalojn por pilgrimantoj de la Jakoba Vojo; oni havigis en 1747 fare de la reĝo Fernando la 6-a la titolon "Villa" kaj sekvan sendependigon de Navarrete; kaj naskiĝis Domingo Dulce y Garay en 1808, kiu estis grava generalo kaj liberala politikisto en la epoko de la Karlismaj Militoj, sed ne nur.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 571 loĝantoj ĝis nunaj 276.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo (vinproduktado), forstado, kaj la rura turismo. Oni elfosas naturan gason.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la palacoj, natura loko Fuente "El Colegial", kaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796474
* VIAF: 123144648570947215521
 |
**Soul Eater** (laŭvorte: *animmanĝanto*, japane: ソウルイーター [Sōru Ītā]) estas mangao, sur kies bazo estas kreitaj samnoma anime-serio (2008 — 2009) kaj radio-dramo "Anima Manĝanto: speciala praktika leciono pri sociaj sciencoj" (ソウルイーター特別社会科見学 [Sōru Ītā Tokubecu Ŝakaika Kengaku]), kiu aperas la 31-a de aŭgusto 2005. Ekde januaro de 2011 la nova mangao "Soul Eater Not!" estas eldonita, kies temo estas branĉo de temo de la ĉefa mangao.

Ekzistas taga kaj nokta versioj de la animeo. En la nokta versio ĉeestas aldonaj insertoj ekstertemaj kun ŝercoj, anoncoj kaj simile.

Intrigo
-------

La ĉefaj herooj estas lernantoj de Akademio, kiun kreis Ŝinigami-sama. La lernantoj dividiĝas al "armiloj" (武器 [buki]) kaj "metiistoj" (職人 [ŝokunin]). "Armilo" estas homo, kiu povas aliformiĝi al armilo uzebla kontraŭ milicaj estaĵoj. "Metiisto" estas homo, kiu povas uzi tiun "armilon", se animoj de "metiisto" kaj de "armilo" estas iusence akordigitaj unu al alia. "Metiistoj", ne bone akordanta kun "armilo", ne povas uzi ĝin. Krome, kiam "metiisto" kaj "armilo" akiras ega grado de anima resonanco, ili povas uzi multe pli fortan kapablon de "armilo". Tial la lernantoj formas paron el "metiisto" kaj "armilo" por plibonigi personan animan akordon. Tiaj paroj serĉas kaj persekutas malicajn estaĵojn, kaj "metiisto" celas fari sian "armilon" "falĉilo de morto" — potenca armilo, kiun povos uzi Ŝinigami-sama. Por tio "armilo" devas manĝi 99 malicajn animojn kaj 1 animon de sorĉistino.

La ĉefa celo de Akademio estas batali kontraŭ Kiŝin (鬼神 [kiŝin], laŭvorte: malica spirito), kiu povas ĵeti la mondon en abismon de frenezo. Por savi la mondon la lernantoj forigas malicaj estaĵoj, kiuj pretas fariĝi Kiŝin, frakasante ilin en batalo kaj manĝante iliajn animojn. Sed la ĉefa Kiŝin situas sub Akademio mem, sigelita de Ŝinigami-sama antaŭ multaj jaroj.

Roluloj
-------

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Listo de roluloj de "Soul Eater".
Ĉiu rolulo de Soul\_Eater havas unikan karakteron, kiu reprezentas iujn trajtojn de homa animo. Karaktero de rolulo speguliĝas ne nur sur aspekto de rolula animo, sed ankaŭ sur aspekto de rolulo mem.

Muziko en la animeo
-------------------

### Malfermo

* "***Resonance***" de "T.M.Revolution" (epizodoj 1—30)
* "***Papermoon***" de "Tommy heavenly" (epizodoj 31—51)

### Fermo

* "***I Wanna Be***" de "Stance Punks" (epizodoj 1—13, 51)
* "***Style***" de "Nishino Kana" (epizodoj 14—26)
* "***Bakusou Yumeuta***" de "Diggy-MO'" (epizodoj 27—39)
* "***Strength***" "Abingdon Boys School" (epizodoj 40—50)

Videoludoj
----------

* "Soul Eater: Monotone Princess" (ソウルイーター モノトーン プリンセス [Sōru Ītā monotōn purinsesu]) por "Wii", 25-a de septembro 2008.
* "Soul Eater: Medjuza no inbo" (ソウルイーター メデューサの陰謀 [Sōru Ītā Medjūza no inbō]) por "DS", 23-a de oktobro 2008.
* "Soul Eater: Battle Resonance" por "PSP" kaj "PS2", 9-a de januaro 2009.