recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Perote
**Perote** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Perote. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 128.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 61272 loĝantojn. El tiuj estis 30084 viroj kaj 31188 virinoj. La komunumo havas surfacon de 735.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 34 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 15 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 2400 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 51688 personoj. En la jaro 2000 temis pri 54365, do temis pri kresko / malkresko je 1.02 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 47539 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 333 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Perote en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Panafrikaj koloroj
**Jam pli longe ekzistas artikolo pri Tutafrikaj koloroj** (same kiel Tutarabaj koloroj kaj Tutslavaj koloroj)**. La artikoloj devus esti harmoniigitaj, kaj la titolo "tutafrikaj" lingve preferindas.**

Ekzistas du aroj da tri koloroj difineblaj kiel **panafrikaj koloroj** : la **verdo, oro kaj ruĝo**, unue uzita por la flago de Etiopio, kaj la **ruĝo, nigro kaj verdo**, oficiale agnoskita de la ligo *UNIA* (vidu pri tio la artikolon pri Afrik-Usona flago). Tiuj koloroj do estas ofte uzitaj por simboli panafrikanismon, afrikan identecon aŭ eĉ nigrulojn kiel raso, kvankam aliaj flagoj (ekzemple tiu de Litovio) uzas la samajn kolorojn pro aliaj kialoj.

La panafrikaj koloroj estas do nigro, ruĝo, flavo kaj verdo. Nigro estas la haŭtkoloro de afrikanoj, ruĝo reprezentas la sangon de afrikanoj verŝitan dum la kolonia periodo de Afriko, flavo simbolas la oron kaj riĉaĵojn de Afriko, kaj verdo aludas al la verdaj pejzaĝoj de la kontinento.

Flagoj
------

* Angolo
* Benino
* Burkino
* Kameruno
* Centr-Afrika Respubliko
* Kongo Brazavila
* Etiopio
* Ganao
* Gvineo
* Gvineo Bisaŭa
* Kenjo
* Malavio
* Malio
* Mozambiko
* Sao-Tomeo kaj Principeo
* Senegalo
* Sud-Afriko
* Togolando
* Ugando
* Zambio
* Zimbabvo

Antaŭaj flagoj
--------------

Ĉi sube videblas nur tiuj afrikaj landoj, kiuj hodiaŭ ne plu uzas la panafrikajn kolorojn.

* Ruando (1961–2001)
* Kongo Kinŝasa (1971–1997)
* Kabo-Verdo (1975-1992)

Fontoj
------

* Znamierowski, Alfred (2001). *The World Encyclopedia of Flags.* London: Anness Publishing Ltd.
Kvartalo Palos de Moguer
**Palos de Moguer** estas la nomo de unu de la administraj kvartaloj de la distrikto Arganzuelo, en Madrido (Hispanio). Ĝi havas formon trapezan kaj estas situanta norde de la distrikto limigita de la stratoj Méndez Álvaro (kiu formas ties orientan limon), Bustamante, Ferrocarril (plilongigo de la menciita, kiuj formas la limon sude), Ambasadoroj (okcidente), Rondiro de Ambasadoroj (norkocidenta angulo), Rondiro Atoĉa (limo norda) kaj Placo Imperistro Karlo la 5-a (nordoriente).

La kvartalo estis difinita kia ĝi estas en 1971. Tiam ricevis nomon de la samnoma stacio de metroo nomita origine tiel samnome kaj inaŭgurita en 1947 (kiu siavice prenis nomon el samnoma strato, farita fine de la 19a jarcento). Ĉar Palos de Moguer jam ne estas prava kaj ĝusta nomo por aludi al la onuba urbeto Palos de la Frontera, la strato ŝanĝis sian nomon en 1979, kio kondukis post sej jaroj al ŝanĝo de nomo ĉe la metroa stacio. Tiu decido ŝanĝi la nomon de la strato fare de la municipo ne kondukis tamen al identa ŝanĝo rilate al la nomo de la kvartalo. La municipo de Palos de la Frontera direktis sin en 2004 kaj 2007 al tiu de Madrido por ke tiu ŝanĝu la nomigon de la kvartalo, ĝustigante ĝin al tiuj de la strato kaj de la metroa stacio, jam korektitaj.

Historio
--------

Populacio
---------

Stratoj
-------

Turismo
-------

Kulturo
-------

Transporto
----------

Notoj
-----

1. ↑  La estación del 'metro' Palos de Moguer se llamará Palos de la Frontera, novaĵo de la ĵurnalo El País, 13 de febrero de 1986.
2. ↑  El Ayuntamiento de Palos solicitará al de Madrid que elimine el nombre erróneo de 'Palos de Moguer'[*rompita ligilo*], ADN.es, 7a de aŭgusto de 2007.
3. ↑  Palos de la Frontera exige a la capital que cambie el nombre erróneo del barrio «Palos de Moguer» Arkivigite je 2016-03-03 per la retarkivo Wayback Machine, ABC, Madrid, 8 de agosto de 2007.

* Kategorio Palos de Moguer (Arganzuelo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Owerri,** laŭ loka lingvo **Owèrrè** estas metropolo, ĉefurbo de subŝtato Imo Ŝtato, universitata urbo kaj ĉefdiocezo en Niĝerio.

Loko de Owerri en la subŝtato

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 05° 29′ N 07° 02′ O﻿ / ﻿5.483 °N, 7.033 °O﻿ / 5.483; 7.033 (mapo)
* Areo: 104 km²
* Loĝantaro: 538 666 en 2012
* Supermara alteco: 158 m
* Horzono: UTC +1
* Poŝtkodo: 460...
* Telefonkodo: 083

Geografio
---------

Owerri situas sur ebenaĵo en la sudorienta sekcio de la lando.

Historio
--------

Owerri estis provizora ĉefurbo de Biafro en 1969.

Ekonomio
--------

Ĉirkaŭaĵo de Owerri kultivas agrikulturajn produktojn, kiel ekzemple maniokojn, maizojn, kaŭĉukojn kaj palmogrenojn.

Klimato
-------

Owerri situas en tropika klimato.

Trafiko
-------

Owerri havas enlandan flughavenon kaj internacian kargoflughavenon. Ĉefvojoj kuras al Asaba, Port Harcourt kaj Aba (Niĝerio), krome estas 2 malpli gravaj vojoj al aliaj direktoj.

Vidindaĵoj
----------

* katedralo
* beleckonkurso nomita "Miss Heartland"

Ĝemelurboj
----------

* Usono Gresham (Oregono), Usono

Esperanto
---------

En la urbo loĝas unu el gvidantoj de la Niĝeria esperanto-movado Prince Henry Ozoemena Ogúinye.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* 
* mapo
La kluzoj Gatunaj de la Kanalo de Panamo, viditaj al nordo al la Atlantika Oceano.
Diagramo de la Kanalo de Panamo kiu montras la sekvencon de kluzoj kaj de trapasejoj kiujn ŝipo trapasas dum trairas la kanalon.
La **kluzoj de la Kanalo de Panamo**, kiuj levas la ŝipojn 25,9 m en la plej alta punkto de la Kanalo de Panamo (nome la lago Gatuno), estis tiame unu el la inĝenieraj verkoj plej grandaj siaepoke, duarange nur antaŭ aliaj etapoj de la projekto de la kanalo. Ne estis konstruaĵo el ŝtalbetono komparebla laŭgrande, ĝis la konstruado de la Akvobaraĵo Hoover en la 1930-aj jaroj. La longeco totala de la strukturoj de la kluzoj, inklude la aliron de la muroj, estas de 3 kilometroj (preskaŭ 2 mejloj).

La kluzoj, kiuj havas totalon de ses etapoj, limigas la maksimuman grandon de la larĝeco de la ŝipoj kiuj povas transiri tra la kanalo, konata kiel Panamax. Ĉiu etapo havas du ĉambrojn de kluzoj, duoblante la kapablon de trafiko funkciebla; kune levas la ŝipojn el marnivelo ĝis alto de 25,9 m (85 futoj).

La kluzoj devas esti ampleksigitaj estontece por permesi ke plia kvanto da kaj ŝipoj pli grandaj povu utiligi la kanalon.

Referencoj
----------

* Preguntas Frecuentes sobre la Autoridad del Canal de Panamá:
* Historia del Canal de Panamá, de Ira E. Bennett:  en inglés
* Una historia del Canal de Panamá, La Autoridad del Canal de Panamá:  Arkivigite je 2013-01-30 per la retarkivo Wayback Machine
* Cemento kaj betono, Konstruantoj de la Kanalo de Panamo, CZ Brats:  en angla
* La Kanalo de Panamo, de kolonelo George W. Goethals:  en angla

* Kategorio Panamkanalaj kluzoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Galia Shabanova**(5 novembro 1935) estas Rusion pentristo. Galya Shabanova estas konsiderita la plej gravaj artistoj de Magia realismo el la orientaj landoj de Eŭropo. Ŝi ankaŭ estis direktoro de fotarto en pluraj filmoj. Ŝi estis avangardo artisto: ŝiaj artstiloj estis influitaj de faŭvismo. Kiel dezajnisto ŝi estis rimarkinda pro sia aro kaj kostumo kreaĵoj por filmo. Ŝi ankaŭ estis direktoro de fotarto kaj scenografisto en pluraj filmoj.

Vivo
----

Galya Shabanova en 1951 ŝi estis registrita fare de la registaro kiel mirinfano ĉe la Moskva Lernejo de Pentrarto, Skulptaĵo kaj Arkitekturo, kiel okazis por Natalia Gonĉarova (vendita por vendita por 10,8 milionoj USD)
kiu finiĝos en 1955. En 1955 ŝi frekventis la Gerasimov-Instituton de Kinematografio ĝis 1960.
En 1962 ŝi komencis labori kiel scenografisto kaj direktoro de fotarto por Mosfilm-produktado.

Dum pluraj jaroj da dediĉo al la arta kreado de vitralo, el kiuj ŝi estos la unua en Sovet-Unio, kiu uzos la teknikon de tuba aŭ retpoŝta tubo sur kolora vitro.

Shabanova estis studento de Jurij Pimenov kaj ŝi evoluigis artajn esplorlaborojn kun Sergej Parajanov kaj Andrei Tarkovsky. Ŝi estis inspirita kaj de intereso en rusa popolarto, kaj de modernismo en arto. La filmo Nostalghia (1983) de Andrej Tarkovskij estis inspirita per la Magia realismo de Galina Shabanova.

De ŝiaj komencoj mem, fantaziareoj ofte estas prezentitaj en la verkoj de Shabanova malfermante imagajn portalojn al pejzaĝoj kaj grandurboj de Italio, antaŭ ol ŝi povis viziti la landon.
Shabanova translokiĝis al Italio en 1997.

Premioj
-------

Palazzo Vecchio, Florenco, 1999

Pentraj Ekspozicioj
-------------------

* 1982, Romo, kuratoro Francesco Rosi
* 1983, Moskvo, Sekreta muzeo
* 1987, Centra Domo de Artistoj, Moskvo
* 2006, Florenco
* 2006, Moskvo, Rusia Arta Akademio, "20 jarojn poste"

Filmografio
-----------

* Malenkiy shkolonyy orkester
* Subject for a Short Story
* Silent Odessa
* Soldat i tsaritsa
* Walz
* You and Me
* Ruslan and Ludmila
* Bolshoy attraktsion
* Lone Wolf
* Vishnyovyy omut

Referencoj
----------

1. ↑  Moriarity, Bridget 2009. *Artist Dossier: Natalie Goncharova*
2. ↑   A Monet sets a record: $80.4 millions, The New York Times, 2008-06-25, Carol Vogel

Literaturo
----------

* Andrei Tarkovsky, Vladimir Zabrodin, Andrei Tarkovsky International Institute,  *"Martyrology", diaries 1970-1986*, Andrei Tarkovsky, Vladimir Zabrodin, 2008
* Sergei Parajanov,  *Letters from the Zone*, Sergei Parajanov Museum, 2005
* Parajanov, *The price of an eternal holiday* , Dekom, 2001
* Brownie,  *N. 1-6* , Kommersant Publishing House, 1997
* *The Art of Cinema*, N. 1-5, Ed. Union of Cinematographers of the USSR, 1994
* Gennady Dobrov,  *"Night Chronicles" by Gennady Dobrov*. Book 1, IPO "At the Nikitsky Gate", 2018

Vidu ankaŭ
----------

* Magia realismo
* Natalia Goncharova
* Listo de italaj pentristoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Галя Шабанова. Выставка Галины Шабановой в Галерее искусств З.Церетели, c 5 по 22 октября 2006


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802969
 |
**Palotabozsok** [palotaboĵok], kroate **Božuk** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono *Suda* Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Mohács. En la loknomo palota signifas hungare: palaco.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 20 6 km²
* Loĝantaro: 990
* Poŝtkodo: 7727
* Telefonprefikso: 69
* Koordinatoj: 46°07′48″N 18°38'32″E

Situo
-----

Palotabozsok situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ aŭtovojo **M6** Budapeŝto-Bóly, laŭ iama fervojo Pécs-Bátaszék. Mohács troviĝas 15 km-ojn.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la romianoj. La unua skriba mencio devenis el 1329 en formo *"Bozok"*. La komunumo senhomiĝis dum la dominado fare de la turkoj. En 1694 sudslavoj refondis la vilaĝon, en 1724 germanoj alvenis. En 1910 vivis en Palotabozsok 1863 homoj, (144 hungaroj, 1709 germanoj, 10 slavoj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis ambaŭ vilaĝojn. En 2001 vivis en Palotabozsok 1109 homoj, (35 % germanoj). En telefonlibro de Budapeŝto (2008) troviĝas 9 familiaj nomoj Bozsoki.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Elizabeto de Hungario de 1773
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Roĥo de 1739
* romkatolika kapelo omaĝe al Serpa Dipatrino de 1892
**Karl Gottlob August ERFURDT** (naskiĝinta la 11-an de decembro 1780 en Zörbig, mortinta la 5-an de februaro 1813 en Kenigsbergo) estis germana filologo. 

memortabulo ĉe *Griechenhaus*, domo en Lepsiko kiu estis abelujo de amikoj de Greklando ene de la klubo *Griechische Gesellschaft*; inter la unuaj membroj troviĝis ankaŭ Erfurdt

Vivo
----

Frekventinte latinlernejon ĉe Franckesche Stiftungen en Halle (Saale) li ekstudis en 1796 ĉe Universitato de Wittenberg. En 1798 li venis je la Universitato de Lepsiko. Lepsike li estis inter la unuaj anoj de la de Gottfried Hermann iniciatita porhelena klubo "Griechische Gesellschaft".

En 1801 Erfurdt iris al la gimnazio de Merseburg estonte tria profesoro. En 1807 li iĝis eĉ vicrektoro. La prusia ministerio pri edukado nomumis lin en la 6.1.1810 katedestro pri malnova literaturo de la Albertina-universitato de Kenigsbergo. Samloke Erfurdt starigis samjare filologian seminarion. Ĉe la prusiaj edukadreformpaŝoj Erfurdt ankaŭ gravis: ekde 1810 li membris en scienca komisiono kiu planis reformi la instruadsistemon laŭ la valoroj de novhumanismo. Post nur tri deĵorjaroj Erfurdt mortis pro pleŭrito.

Filologiaĵoj
------------

Li eldonis la tragediojn de Sofoklo kun malnovaj skolioj kaj komentoj propraj kaj fremdaj kaj praktika vortareto. De tio li mem prizorgis ses volumojn; la sepan, en kiu estis ankaŭ Edipo en Kolono, ne antaŭ la jaro 1825-a eldonis L. Heller kaj L. Doederlein. Krom tiu ĉi scienca eldono Erfurdt elfaris duan version senskolian kun pli malampleksaj komentoj. De ili Erfurdt finis nur du kajerojn (kun Antigona kaj Reĝo Edipo): ankaŭ tiu ĉi serio daŭrigitis postmorte fare de Gottfried Hermann. Hermann eĉ reeldonis (prilaborinte) la du unuajn numerojn.

Krome pretigis Erfurdt la grandan eldonon de la historioj de Amiano Marĉelino de Johann Augustin Wagner kiu estis mortinta antaŭ laborfino. Erfurdt tie kelkloke enmetis siajn personajn plibonigkomentojn.

Verkoj
------

* *Sophoclis tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit*. Leipzig 1802.
* *Sophoclis tragoediae ad optimorum librorum fidem recensuit et brevibus notis instruxit C. G. A. Erfurdt. Accedit lexicon Sophocleum et index verborum locupletissimus*, Leipzig 1809.
* *Antigone und Oedipus Rex*. Leipzig 1808.
* *Ammiani Marcellini quae supersunt cum notis integris Friderici Lindenbrogii, Henrici et Hadriani Valesiorum et Iacobi Gronovii quibus Thomas Reinesii quasdam et suas adiecit Ioannes Augustinus Wagner. Editionem absolvit C. G. A. Erfurdt*, Leipzig 1808.

Literaturo
----------

* "Erfurdt, Karl Gottlob August" de Conrad Bursian, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie,volumo 6 (1877), p. 195–196 (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Karl Erfurdt en Vikifontaro (Universala biblioteko)

* Nomenclator Philologorum


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 782639
* GND: 104319747
* LCCN: nb/2008/11870
* VIAF: 69366626
* ISNI: 0000 0001 0912 9802
* SUDOC: 137060718
 |
Koordinatoj: 49° 58′ 32″ N 18° 13′ 14″ O﻿ / ﻿49.97556 °N, 18.22056 °O﻿ / 49.97556; 18.22056 (mapo)

**Owsiszcze** (ĉeĥe *Ovsiště*, germane *Habergrund*) estas vilaĝo situanta en suda Pollando, en komunumo Krzyżanowice (pollingve gmina Krzyżanowice).

Owsiszcze (legu: Ovŝiŝĉe) etendiĝas en pentrinda valkaldrono, ĉirkaŭigita de monetoj laŭlonge laŭ limo al Ĉeĥio. La vilaĝo estiĝis verŝajne en la 14-a jarcento kaj la unuaj mencioj, ĉe kiuj estas indikata nomo Ovsist, devenas el la jaro 1425, kiam la vilaĝo apartenis al Opava princlando. Moravie sonanta nomo devenas de vorto „ofista" kaj ĝi signifas, ke temas pri loko, kie kreskis aveno. Sed ekzistas legendoj, laŭ kiuj la nomo estas kunigita kun ŝafinejo kaj paŝtado de ŝafinoj, per kio estis okupiĝontaj loĝantoj de tiu ĉi regiono.

En la 18-a jarcento la vilaĝo apartenis al posedaĵoj de princoj de familio Lichnovký kaj en la jaro 1772 estis ĝis parto vendita al Mariana Lasak.

Lernejo estas en la vilaĝo ekde la jaro 1865 kaj en la jaro 1923 estis ĉi tie konstruita preĝejo inicita al La plej sankta koro de Jesuo. Por memoro de viktimoj de la unua mondmilito la loĝantoj de Owsiszcze konstruis monumenton, sur kiu estas hakitaj nomoj de ĉiuj falintoj.

Kontraŭe al aliaj paroĥoj de komunumo Krzyżanowice, Owsiszcze apartenis al olomouca episkopujo, tial eblas ĝis hodiaŭ aŭdi elementojn de moravia dialekto, simile kiel en Nowa Wioska.

En lastaj jaroj ĉi tie estis farataj arkeologiaj esploroj, kiuj estis daŭrigo de hazarda trovo de pugnilo, kiu estis produktita el la tempo de paleolito. Tiun ĉi kvarcan ilon uzis nia antaŭulo proksimume antaŭ 250 – 200 mil jaroj. La ilo karakterizas aszelan kulturon, kiam homo jam sciis prilabori ŝtonon, kiu servis al niaj antaŭuloj ekster alia al tranĉado de karno eĉ al hakado de ostoj. La pugnilo el Owsiszcze pezas 420 g, ĝi mezuras 14,6 x 6 x 4,2 cm kaj ĝi estas la plej bela trovaĵo de tiu ĉi tipo en Pollando.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumo Krzyżanowice |
| --- |
| municipoj en la komunumo: | Bieńkowice • Bolesław • Chałupki • Krzyżanowice • Nowa Wioska • Owsiszcze • Roszków • Rudyszwałd • Tworków • Zabełków |
| kunlaborantaj municipoj el Hluĉinio | Hať • Píšť • Šilheřovice |

 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Palotás** [palotAŝ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Pásztó. La loknomo signifas: palaca.

Preĝejo de Palotás

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 0.2  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.7946/19.5986
* Loĝantaro: 1720
* Poŝtkodo: 3042
* Telefonprefikso: 32

Situo
-----

Palotás situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Hatvan troviĝas 18, Pásztó 20, Aszód 22 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1246. En 1439 la loko apartenis al fortikaĵo de Buják, la kampoj apartenis al Stefano Báthory. n la 17-a jarcento la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, tiam la administra centro estis en Vác. En 1678 Emeriko Thököly okupis la vilaĝon, kiu ne senhomiĝis dum la bataloj. Inter 1981-1990 Palotás unuiĝis kun Héhalom sub nomo **Palotáshalom**. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, apoteko, klubo de maljunuloj, vendejoj.

Vidindaĵoj
----------

* katolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo de 1743, en 1800 trakonstruita
* akvorezervujo
* statuo pri Stefano la 1-a (Hungario) de 2000
verko i.a. de Petr Tej, en Prago
**Petr Tej** (\*1978) estas arkitekto kaj pont-inĝeniero okupiĝanta pri la projektado de pontoj kaj pontetoj por piedirantoj.

Biografio
---------

### Edukado

Li studentiĝis ĉe la Lernejo de Arkitekturo ĉe la Akademio de Belartoj en Prago sub Emil Přikryl, ĉe Fakultato de Arkitekturo ĉe la Ĉeĥa Teknika Universitato sub Alena Šrámková kaj ĉe Fako de Pontkonstruado de la Konstru-Fakultato de Ĉeĥa Teknika Universitato.

### Verkoj

Li laboras kiel estro de la fako pri pontkonstruado ĉe la Klokner-Instituto de Ĉeĥa Teknika Universitato en Prago. Kune kun Jan Mourek kaj Oto Melter, li fondis la studion Bridge Structures.
Petr Tej estas la verkinto de kelkaj pontoj kaj piediraj pontoj, de malgrandaj interspacoj ĝis grandaj projektoj de tut-urba signifo. Liaj projektoj ofte estas kreitaj kunlabore kun renomaj ĉeĥaj kaj eksterlandaj atelieroj. En siaj kreaĵoj, li uzas altrezistan betonon, kiu ankaŭ estas uzita por unu el liaj lastaj signifaj projektoj, ponto por piedirantoj en Štvanice liganta pragajn kvartalojn Holešovice kaj Karlín, kiun li desegnis kune kun Marek Blank kaj Jan Mourek (2023).
Signifaj realigoj inkluzivas ponton en Lužec nad Vltavou, (2020), ponton super rivereto en Dřetovice (2018) aŭ ponton super rivero Lubina apud Příbor (2018), kiuj ricevis multajn premiojn.

Fontoj
------

* Ĉeĥa Vikipedio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Petr Tej en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hejmpaĝo de Bridgestructures.com
**Palovec,** hungare **Felsőpálfalva** [felŝOpAlfalva] estas ne memstara vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Mala Subotica.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 1120
* Poŝtkodo: 40 321
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 46° 23′ 20″ N 16° 32′ 53″ O﻿ / ﻿46.38889 °N, 16.54806 °O﻿ / 46.38889; 16.54806 (mapo)Koordinatoj: 46° 23′ 20″ N 16° 32′ 53″ O﻿ / ﻿46.38889 °N, 16.54806 °O﻿ / 46.38889; 16.54806 (mapo)

Loknomo
-------

La historia hungara loknomo estis Pálovec. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la komunumo ricevis pli hungarecan nomon kaj pro peto de poŝto aldoniĝis ankaŭ felső (=supra).

Situo
-----

Palovec situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, preter ĉefvojo Budapeŝto-Zagrebo.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Felsőpálfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
**Oĉjor** (ruse *Очёр*) estas urbo en Permja regiono en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57244501.

La urbo estis fondita en jaro 1759 kiel loĝejo dum konstruado de karbonferproduktanta kaj ferproduktanta uzino.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1950.

La interurba telefona kodo estas 34278, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 57° 53′ N 54° 43′ O﻿ / ﻿57.883 °N, 54.717 °O﻿ / 57.883; 54.717 (mapo)Koordinatoj: 57° 53′ N 54° 43′ O﻿ / ﻿57.883 °N, 54.717 °O﻿ / 57.883; 54.717 (mapo).

La urbo estas apud Uralo, ĉe rivero Oĉjor (Очёр) (kiu enenfluas en riveron Kama (Кама)).

En jaro 1959 la urbo havis 14 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 15,6 mil loĝantojn.

* Kategorio Oĉjor en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Flago de Permja regiono
Urboj de Permja regiono

**Ĉefurbo**: Permjo

Aleksandrovsk |
Berezniki |
Ĉajkovskij |
Ĉerdinj |
Ĉermoz |
Ĉernuŝka |
Ĉusovoj |
Dobrjanka |
Gornozavodsk |
Gremjaĉinsk |
Gubaĥa |
Kizel |
Krasnokamsk |
Krasnoviŝersk |
Kudimkar 
Kungur |
Lisva |
Nitva |
Oĉjor |
Oĥansk |
Osa |
Solikamsk 
Usolje |
Vereŝĉagino
**Pangkal Pinang** aŭ unuvorte **Pangkalpinang** (laŭ diversaj ĉinaj transskriboj **邦加槟港**; **邦加檳港**; **槟港**) estas marhavena kaj universitata urbego, ankaŭ katolika diocezo en provinco Bangka-Belitungo sur la insulo Bangka en Indonezio. Ĝi estas provinca ĉefurbo, la plej granda urbo sur la insulo kaj konsistas el kvin distriktoj. Laŭ stato de la jaro 2012 la urbo havis 327 167 loĝantojn.

Placo en Pangkalpinang

Geografio
---------

Pangkalpinang situas laŭ la orienta marbordo de Bangka sur tre mildaj deklivoj. Palembang troviĝas 184, Jambi (urbo) 293, Pontianak 423, Bandar Lampung 381, Batam 432, ĉefurbo Ĝakarto 456, Bandungo 555, Semarang 718, Jogjakarto 784, Medano 1047, Balikpapan 1188, Denpasar 1240, Banda Aceh 1477, Paluo 1529, Manado 2114, Kupango 2121, Ambon 2451, Jayapura 3836 kilometrojn (aere) .

la situo pli detale

Historio
--------

Pangkalpinang antaŭ la kolonia tempo estis parto de regno, kie hinduoj loĝis. La komunumo foje-foje estis kaŝejo de piratoj. Por venki la problemon ia sultanlando okupis la areon, samtempe komencis disvastigi Islamon. Ĉirkaŭ 1709 stanoj estis trovita kaj komercistoj de Ĉinio kaj aliaj areoj alvenis. En 1717, la sultanlando komencis rilatojn kun la Nederlanda Orienthinda Kompanio. Baldaŭ britoj alvenis, ĉar la nederlandanoj okupiĝis pri Napoleono. Laŭ la interkonsento en 1811 la nederlandanoj transdonis la insulojn Javo kaj Timoro. Pangkalpinang iĝis brita kolonio. En 1824 Nederlando rericevis Pangkalpinang. Inter 1942-1945 la japanoj regis.

Ekonomio
--------

Ĝenerale la areo estas agrikultura kun produktadoj de brutaro, fiŝoj (mara-rivera), kaŭĉukoj, piproj kaj kokosoj. Menciindas la turismosektoro.

Vojo en Pangkal Pinang

Trafiko
-------

En Pangkal Pinang gravas la haveno kaj flughaveno.

Klimato
-------

Pangkal Pinang situas en zono de ekvatora klimato (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare averaĝe 2514 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 24-31 °C. Preskaŭ ne estas diferencoj inter la monatoj.

Loĝantaro
---------

Katedralo de Pangkal Pinang
Loĝantoj de Pangkal Pinang konsistas precipe el malajoj kaj ĉinoj.

Religio
-------

Loĝantoj de Pangkal Pinang sekvas la Islamon (83.77%), Budhon (5.54%), krome estas kristanoj kaj hinduoj. La urbego estas katolika diocezo.

```
 
```

Vidindaĵoj
----------

* muzeo pri stano
* ĉina templo
* katolika katedralo kaj aliaj kirkoj
* moskeoj
* botanika ĝardeno
* mara strando
* festivalo

Ĝemelurboj
----------

* Indonezio Ambon, Indonezio

* MoskeoMoskeo
* 
* TemploTemplo
* TemploTemplo
* HoteloHotelo
* UniversitatoUniversitato
* Protestanta kirkoProtestanta kirko
* MuzeoMuzeo

Fontoj
------

* WikiTrans

Eksteraj ligiloj
----------------

* elsatelite fotita bildo en la retejo guglo-mapoj (indonezie)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Indonezio |

* Kategorio Pangkal Pinang en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **perua nova suno** (hispane *nuevo sol peruano*, prononco [ˈnweβo ˈsol], pluralo *nuevos soles*) estas la nacia valuto de Peruo. Unu nova suno estas dividita je cent *centimoj* (hispane *céntimos*). La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas PEN. Ĝi validas ekde novembro 1991.

Etimologio
----------

La nomo estas reveno al la historia perua valuto, la "perua suno" aŭ hispane "sol peruano" kiu uziĝis de la 19-a jarcento ĝis la jaro 1965. Kvankam la fonto de "sol" estas la latina vorto "solidus" (en Esperanto "solida"), historia romia monero, la nomo tamen en la hispana lingvo havas la signifon "suno", kaj tiel ankaŭ tradukiĝas al Esperanto. Estas kontinueco do al la nacia valuto valida inter 1965 kaj 1991, la "perua intio", kiu estis nomita laŭ "Inti", la suna dio de la inkaoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Perua nova suno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* retejo de la centra banko de Peruo
* currencyconverter/convert/?Amount=1&From=EUR&To=PEN
preĝejo Kalenborn
limŝtono el la jaro 1680
**Kalenborn** estas komunumparto en la okcidento de la komunumo Vettelschoß en la rejnlando-palatinata distrikto Neuwied en Germanujo.

Geografio
---------

Kalenborn situas sur alteco de 350 m super marnivelo kaj estas ĉirkauita en la sudo kaj la okcidento de la Naturparko Rhein-Westerwald. Naturregione la vilaĝo situas en la transiro de la *Asbacher Hochfläche* (altebenaĵo de Asbach) en la oriento kaj la Rejn-Vestervalda vulkana montodorso en la okcidento.

Nomo
----

La nomo venas de la ĝermanaj vortoj „kallen" = „paroli" und „born" por „buren" = rajtigisto partopreni en ĝermana renkontiĝo, nome la "thing" renkontiĝejo de la ĝermanoj. Proksime de Kalenborn situas la monto Asberg, sur kiu oni trovis en la 1930aj jaroj restaĵojn de kelta ringrempuro, kiu estis detruita de bazalt-rompado. La ringrempuro ankaŭ servas kiel renkontiĝejo.

La skribmaniero de la vilaĝa nomo ofte ŝanĝiĝis: Calenburne (1209), Kallenborn (1641), Kahlenborn kaj Kaleborn (1699), Callenborn (1736). En la Ejfelo kelkaj vilaĝoj havas la nomon Kalenborn, en la Vestervaldo ankaŭ ekzistas la vilaĝo kun la nomo Kaltenborn.

La unua mencio de Kalenborn estas en dokumento el la jaro 1209. Tiam la kolonja ĉefepiskopo Dietrich la 1-a (Kolonjo) rezignis pri sia rajto ĉasi en la arbaro de „Calenburne" favore al la kolegio Mariengraden en Kolonjo.

firmao Kalenborn Kalprotect GmbH & Co. KG, elaera foto (2016)
evoluo de la loĝnombro

| jaro | loĝantoj |
| --- | --- |
| 1816 | 99 |
| 1843 | 158 |
| 1885 | 162 |
| 1987 | 941 |
|

Vidindaĵoj
----------

ponto de la Kasbachtalbahn apud Kalenborn
la relbuso de la Kasbachtalbahn
* la katolika preĝejo Maria Königin. .
* Kasbachtalbahn

Literaturo
----------

* Hans Heinrich Mohr: *Kretzhaus. Reifstein. Vettelschoß*, Bad Tölz 2006, S. 151–192.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kalenborn (Vettelschoss) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Geschichte Kalenborns auf der Website der Ortsgemeinde Vettelschoß Arkivigite je 2017-01-16 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑  Der Regierungs-Bezirk Coblenz nach seiner Lage, Begränzung, Größe, Bevölkerung und Eintheilung... Coblenz: Pauli, 1817; Seite 88
2. ↑  *Topographisch-statistische Übersicht des Regierungs-Bezirks Coblenz*, Coblenz: Hölscher, 1843, Seite 71
3. ↑  Gemeindelexikon für das Königreich Preußen, Verlag des Königlich statistischen Bureaus (Hrsg.), 1888, Seiten 44 u. 45
4. ↑  Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Amtliches Verzeichnis der Gemeinden und Gemeindeteile
5. ↑  Katholische Pfarrgemeinde Arkivigite je 2017-01-16 per la retarkivo Wayback Machine, Ortsgemeinde Vettelschoß
6. ↑  H. H. Mohr: *Die Kalenborner Marienkirche wurde am 17. August 2008 ein halbes Jahrhundert alt* (PDF)
7. ↑  Pfarrei St. Katharina und St. Michael, Pfarreiengemeinschaft Linz

50.61577.3154Koordinatoj: 50° 36′ 57″ N, 7° 18′ 55″ O (mapo)
**Petra** estas virina persona nomo grekdevena. Vira ekvivalento estas Petro.

Diverslandaj variantoj
----------------------

**Petra** (Hungario, Germanio, Svedio, Hispanio, *katalune*, Slovenio, Slovakio, Serbio, Nederlando, Norvegio, Finnlando, Danio, Kroatio, Ĉeĥio, Unuiĝinta Reĝlando, *latine*), **Pietra** (Italio), **Piera** (Italio), **Pietrina** (Italio), **Pierina** (Italio), **Peronella** (Italio), **Петра** (Bulgario, Nord-Makedonio, Serbio), **Пенка** (Bulgario), **Петя** (Bulgario), **Πετρα** (Grekio), **Peta** (Unuiĝinta Reĝlando), **Petrina** (Unuiĝinta Reĝlando), **Perrine** (Francio), **Pierrette** (Francio)

Esperantistinoj
---------------

* Petra Nielsen – dania esperantistino
* Petra Smidéliusz – hungaria esperantistino

Konataj personoj tiel nomitaj
-----------------------------

* Petra Kvitová – ĉeĥia tenisistino
* Petra Janů – ĉeĥia kantistino
* Petra Szőcs – hungaria verkistino

Vidu ankaŭ
----------

* Petra (urbo en Jordanio)
* Personaj nomoj en Esperanto

Referencoj
----------

1. ↑  Josep M. Albaigès i Olivart, *Diccionario de nombres de personas*, Edicions Universitat Barcelona, 1993, ISBN 84-475-0264-3
**Občina Tolmin** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 72 komunumoj kovrante areon de 381,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 11147 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Tolmin, kiu en 2016 honoriĝis per la titolo Alpa urbo de la jaro.

Občina Tolmin

Loko, priskribo
---------------

La apudaj municipoj estas: Občina Kobarid en la nordokcidento, Občina Bohinj en la nordoriento, Občina Železniki en la oriento, Občina Cerkno en la sudoriento, Občina Idrija en la sudo, Občina Kanal kaj Urba municipo Nova Gorica en la sudokcidento.

Komunumoj
---------

La komunumo konsistas el la sekvaj 72 vilaĝoj:

Bača pri Modreju, Bača pri Podbrdu, Bukovski Vrh, Čadrg, Čiginj, Daber, Dolenja Trebuša, Dolgi Laz, Dolje, Drobočnik, Gabrje, Gorenja Trebuša, Gorenji Log, Gorski Vrh, Grahovo ob Bači, Grant, Grudnica, Hudajužna, Idrija pri Bači, Kal, Kamno, Kanalski Lom, Klavže, Kneške Ravne, Kneža, Koritnica, Kozaršče, Kozmerice, Kuk, Lisec, Ljubinj, Logaršče, Loje, Modrej, Modrejce, Most na Soči, Obloke, Pečine, Petrovo Brdo, Podbrdo, Podmelec, Polje, Poljubinj, Ponikve, Porezen, Postaja, Prapetno, Prapetno Brdo, Roče, Rut, Sela nad Podmelcem, Sela pri Volčah, Selce, Selišče, Slap ob Idrijci, Stopnik, Stržišče, Temljine, **Tolmin**, Tolminske Ravne, Tolminski Lom, Trtnik, Volarje, Volčanski Ruti, Volče, Zadlaz-Čadrg, Zadlaz-Žabče, Zakraj, Zatolmin, Znojile, Šentviška Gora, Žabče.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Tolmin en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko :
Kiel uzi karton "PASMO" je bilet-pordo
**PASMO** (japane: パスモ [Pasumo]) estas sistemo de pagado por publika transporto (fervojo, metroo, buso) en Tokio kaj ĝia ĉirkaŭaĵo. La sistemo estis lanĉita 18-an de marto 2007 kaj estas bazita sur RFID-ico, muntita en plastan karton "PASMO". Do, por pagi vojaĝon oni bezonas nur almeti monujon kun la karto al bilet-pordo.

Nun preskaŭ ĉiu fervoja kaj busa transporto en Tokio akceptas la kartojn "PASMO". Oni povas mon-ŝargi sian karton ĉe ĉiu stacio de metroa aŭ fervoja linio, akceptanta la karton "PASMO", uzante aŭtomatojn, situantaj ambaŭ antaŭ kaj post stacia enirejo. La kartoj mem estas aĉeteblaj ĉe grandaj stacioj.

Krom pagado por vojaĝo la karto estas uzebla en iuj super-vendejoj (ekzemple por aĉeti manĝaĵojn en vendejo de la vend-reto "*ÆON*" [ion]) kaj je iuj vend-maŝinoj por aĉeti trinkaĵojn, cigaretojn ktp. Ene de la stacioj preskaŭ ĉiuj vend-maŝinoj akceptas karton "PASMO", kaj estas tiuj ankaŭ ekster la stacioj (ekzemple en parkoj).

Vidu ankaŭ
----------

* *Suica*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio PASMO en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala paĝaro de PASMO (japane)
* Oficiala paĝaro de PASMO[*rompita ligilo*] angle
La **flago de Kuressaare** estas la flago de estona urbo Kuressaare. Ĝi estas blua kaj blanka. 

Flaga larĝeco kaj longeco rilatumo estas 11:7 kaj la normala grandeco estas 105x165cm. La koloroj de la flago estas blua Pantone *285 C*, blanka *White*, flava *108 U*, nigra *Black C*.

Historia flago
--------------

(1992-2010)
La antaŭa, blank-blu-blanka flago estis adoptita en junio 1992 kaj estis en uzo ĝis la 1-a de oktobro 2010.

### Priskribo

La antaŭa flago de Kuressaare estis dividita en tri strioj: la larĝo de la centra blua strio estis dufoje la larĝo de ĉiun blankan strion. Flaga larĝeco kaj longeco rilatumo estis 2:1 kaj la normala grandeco estis 110x220cm.

La koloroj de la flago estis blua Pantone *285 C*, kaj blanka *White*. Laŭ la kolormodelo CMYK, tio estas C91% M43% Y0% K0%.

Vidu ankaŭ
----------

* Kuressaare
* Blazono de Kuressaare
* Listo de municipaj flagoj de Estonio

Referencoj
----------

1. ↑   angle

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de Kuressaare Arkivigite je 2012-05-23 per la retarkivo Wayback Machine estone angle estone finne ruse latve germane
**Partio OWL** (angle **OWL Party of Washington**) estis malgrava, esence ŝerca politika partio fondita en ĵazmuzikejo (the Tumwater Conservatory) en Tumwater (Vaŝingtonio), Usono, por proponi kandidatojn por la balotado de 1976. Ĝin fondis muzikisto (kaj posedanto de la klubo) Red Kelly. La nomo de la partio estis vortludo pri duobla akronimo: "owl" = "strigo", sed OWL = "Out With Logic, On With Lunacy" ("For Logikon, Antaŭen la Frenezo"), kaj la devizo de la partio estis "We don't give a hoot!" ("Ne valoras ululon al ni!")" Kelly (kandidatante por la ofico de Vaŝingtoniestro) ricevis malpli ol unu procenton el la voĉoj. La plej sukcesa el la ok OWL-partiaj kandidatoj, Ruthie McInnis, kiu kandidatis por ŝtata kontrolisto, ricevis ĉ. 3,35%. La facileco de balotila aliro, kiun tiu ĉi ŝerca partio ekspluatis, instigis la vaŝingtonian parlamenton malplifaciligi la aliron. Tiuj ŝanĝoj malhelpis al pli seriozaj, jam establitaj partietoj, ekzemple la trockiana Socialist Workers Party, kiuj reagis per juraj apelacioj, tamen plejparte sen sukceso.

Fontoj
------

(la artikolo estas bazita sur la anglavikipedia artikolo)

1. ↑  Dean Katz, Seattle Times, 10-5-86, B-6
2. ↑   Paĝo pri Partio OWL ĉe ourcampaigns.com
3. ↑   MP3 of Supreme Court arguments

Eksteraj ligiloj
----------------

* Paĝo pri Partio OWL ĉe la retejo de la Federacia Ŝtato Vaŝingtonio
* Paĝo pri Partio OWL ĉe ourcampaigns.com
* Sondosiero de argumentado ĉe la Usona Ĉeftribunalo (formato MP3) mencianta la Partion OWL
Glaciraspaĵo kun siropo de ĉerizoj

|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

**Glaciraspaĵo** (hispanlingve *raspado* aŭ *raspao*) estas desertaĵo farita el glacio kaj siropoj, tipa de Panamo. Ĝi estas nek trinkaĵo nek dolĉaĵo: estas mikso de ambaŭ, ĉar ĝi estas duone solida kaj duone likva.

La vetero en Panamo estas varma, precipe dum la monatoj inter decembro kaj majo, sezono kiun ni nomas somero. Vespere la aero kutime varmas pli ol tridek gradoj. Dum tiaj tagoj, multaj panamanoj emas manĝi raspaĵojn por sin senti pli freŝa kaj dankema. Promenante sur la stratoj de Panamurbo, precipe en turistemaj lokoj, oni povas facile aĉeti raspaĵojn. La raspaĵistoj vendas ilin per ĉareto sur kiu kuŝas granda bloko de glacio. La ĉareto ankaŭ kunportas botelojn kun diversaj siropoj, mielo kaj kondensita lakto, kaj granda, bunta sun-ombrelo.

Oni alproksimiĝas al la raspaĵisto, pagas kvaronon de usona dolaro kaj mendas la raspaĵon laŭ sia prefero. La raspaĵisto pretigas la raspaĵon ĵus tiam, antaŭ oniaj okuloj. (Li ne povas pretigi ĝin multe da tempo antaŭe, ĉar la glacio rapide fandus pro la varma vetero.) Li prenas specialan tranĉilon, kiu ege similas al rabotilo sed kiu estas speciale kreita por fari raspaĵojn. Li razas el la bloko glaciajn fragmentojn por plenigi paperan konuson kiu servas kiel glaso por la raspaĵo. La pecetoj de tranĉita glacio plenumas ne nur la konuson sed ankaŭ spacon super ĝi. Estas bele rigardi kiel la tropika suno de la vespero brilas en la glacieroj, kvazaŭ diamantaro.

Tiam la raspaĵisto demandas al oni, kiun guston oni preferas. La guston donas la siropo. Ekzistas multaj siropoj, sed kelkaj estas pli tradiciaj. Iuj estas faritaj el zuko de naturaj fruktoj, miksitaj kun sukero kaj boligitaj dum longa tempo. La rezulto estas dolĉa, dika likvo kun la gusto de la frukto. Tiaj estas la siropoj de ananaso, citrono, kokoso, tamarindo kaj marakuĝao (kiu estas speco de acida pasiflora frukto). Aliaj siropoj estas faritaj el nenaturaj gustoj: tiaj estas la tiel-nomataj roza kaj vinbera siropoj.

La raspaĵisto plenigas la glason kun siropo ĝis la rando de la papera konuso. Poste li donas al oni suĉpajlon por trinki la siropon el la fundo de la glaso. La pecetoj de glacio, sub la brilanta suno, ŝajnas nun kiel juveloj de la koloro de la siropo. Kiam la siropo estas ruĝa, kiel estas la roz-gusta, la glacio aspektas kiel la koro de granato.

Oni povas aldoni "lakton kaj mielon" kun la raspaĵo. Ne temas pri simpla lakto, sed pri sukera densigita lakto, kaj ankaŭ ne pri abela mielo, sed pri densa kaj bruna siropo farita el pura suko de suker-kano. Ili estas verŝitaj kiel likvaj fadenoj sur la raspaĵo. La bruna mielo donas al la raspaĵo salan guston kiu bele kompletas la guston de la dolĉaj lakto kaj siropo.

Ankaŭ en Surinamo la raspaĵo estas konata.
Fasado de la Panvendeja Domo.
Fachada de la Panvendeja Domo.
La **Panvendeja Domo** (hispane *Casa de la Panadería*) estas konstruaĵo kvaretaĝa, kun portikara teretaĝo, kaj la lasta etaĝo kun formo de subtegmento, kaj la flankoj kronitaj per angulaj turoj. Ĝi estas situanta en la centro de la norda flanko de la Plaza Mayor, Madrido, Hispanio.

Historio
--------

La *Casa de la Panadería* estis starigita dum la konstruado de la Plaza Mayor, kaj Juan Gómez de Mora estis la respondeculo pri ties konstruado, kio finis en 1619. Post la dua incendio de la placo en 1670 ĝi estis rekonstruita de Tomás Román, kaj la pentristoj Claudio Coello kaj José Jiménez Donoso zorgis pri la interna dekorado kaj pri la freskoj de la fasado. Post la tria incendio de la placo en 1790, kiu ne tuŝis la Panvendejan Domon, ĝi utilis kiel referenco al Juan de Villanueva por la rekonstruado de la domaro de la placo.

La pentraĵoj de la fasado estas verko de Arturo Mélida.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 516469
* VIAF: 238786909
 |
**PXE** (angle *Preboot eXecution Environment*) estas medio por startigo de komputilo helpe de retkarto sen uzo de lokaj datumdeponiloj (diskaparato, USB-poŝmemorilo ktp.). Por organizi startigon de operaciumo en PXE estas uzataj protokoloj IP, UDP, BOOTP kaj TFTP.

PXE-kodo, kutime deponata en konstanta memoro de retkarto, ricevas laŭ la protokolo BOOTP adreson de TFTP-servilo kaj ricevas de tie laŭ protokolo TFTP plenumeblan dosieron, post kio transdonas al ĝi administradon.

La specifiko pri PXE limigas amplekson de startigilo per 32 kilobajtoj. Tial foje estas uzata duetapa startigo, kiam unua startigilo ricevas kaj startigas la duan, kiu jam ricevas kaj startigas imagon de operaciumo.

Unu el realigoj de ricevata laŭ PXE dosiero estas pxelinux, parto de la kompleto de programoj Syslinux. Ĝi scipovas montri al uzanto menuon, similan al la menuo de Syslinux, kaj ŝuti el reto Linukson aŭ alian programon kun la sama formato de startigo (ekzemple, Memtest86) kaj transdoni administradon al ĝi.

Estis ellaborita Tauru$ PXE Environment, speciala distribuaĵo de Vindozo, kies celo estas montri eblon elŝuti kaj transdoni administradon ne nur al Lunuksa kerno, sed ankaŭ al ISO-imagoj BartPE, prototipoj de vindoza kerno.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio PXE en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Preboot Execution Environment (PXE) Specification Arkivigite je 2011-05-24 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
* PXE (ruse)
* В. Махилёв. Сетевая загрузка QNX 4 с помощью PXE (ruse)
* Herbert Hanewinkel. How to create Network Bootable Images under Windows (angle)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rOperaciumo |
| --- |
| Operaciumoj • Historio • Kronologio • Listo |
| Kernoj | Monolita kerno • Mikrokerno • Exokernel • Nanokernel • Hibrida • Kernel space • Server • Loadable kernel module • Pelilo • User space • Userland |
| Procezadministado | Procezo • Plurprogramado • Process control block • Interrompo • Reĝimoj: (Protektita reĝimo • Supervida reĝimo) • Plurtaskado • Planado |
| Memoradministrado | Protektado • Segmentado • Paging • Segmentada eraro |
| Ekzemploj | AmigaOS • BeOS • Haiku (operaciumo) • BSD • Chrome OS • GNU • Linux • IBM OS/2 • Mac OS X • MS-DOS • ReactOS • OpenSolaris • Unix • Windows |
| Rilataj artikoloj | Praŝargilo • PXE • API • Virtuala dosiersistemo • CLI • TUI • GUI • VUI • HAL |

 |
**Pablo Emilio Gargallo Catalán** (Maella (Zaragozo), 5-a de januaro de 1881 - Reus (Taragono), 28-a de decembro de 1934). Skulptisto kaj pentristo hispana. Konsiderata unu de la plej gravaj kaj renovigaj skulptistoj de la 20a jarcento.

*La profeto*, en la Muzeo Pablo Gargallo de Zaragozo.
Naskiĝis en Maella (Zaragozo), kaj translokiĝis kun sia familio al Barcelono en 1888, kie komencos sian artan edukon. En Barcelono, li estis disĉiplo de Eusebi Arnau, por kiu li laboris en lia ateliero. Li rilatis kun la artistoj de la grupo Els Quatre Gats (la kvar katoj), kiaj Picasso aŭ Isidro Nonell. Li kunlaboris kun Lluís Domènech i Montaner.

Pasis parton de sia vivo en la kvartalo Montparnasse de Parizo. En 1903 li loĝis en la komunumejo de artistoj Le Bateau-Lavoir kun Max Jacob, Juan Gris kaj Picasso, kies kapon li mudlis en skulptaĵo. En 1915 li edziĝis al Magali Tartanson. En 1934 li suferis subitan neŭmonion kaj li mortiĝis en Reus, (Taragono), kien li estis ironta por inaŭguri ekspozicion de sia verko. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 430577
* GND: 119278774
* LCCN: n50015074
* VIAF: 76324883
* ISNI: 0000 0000 8155 972X
* SUDOC: 027362639
* BNF: 11942077r
* ULAN: 500010393
* RKD: 250411
* NKC: xx0256042
* BNE: XX958555
 |
*Milrevcom* proklamo pri la dismuntado de la Provizora Registaro.
La **Petrograda Soveto de Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj** (ruse *Петроградский совет рабочих и солдатских депутатов*, Petrogradskiy soviet rabochikh i soldatskikh deputatov) estis urba konsilantaro de Petrogrado (Sankt-Peterburgo), tiama ĉefurbo de Rusio. Mallongigite, ĝi estis kutime nomata **Petrograda Soveto** (ruse *Петроградский совет*, *Petrogradskiy soviet*).

Tiu soveto estis establita en Marto 1917 post la Februara Revolucio kiel reprezentanta ento de la laboristoj kaj soldatoj de la urbo, kvankam la urbo jam estis havinta sian bone establitan urban konsilantaron, nome la Sankt-Peterburga Urbodumao (Centra Dumao). Dum la revoluciaj tagoj, la konsilantaro klopodis etendi sian jurisdikcion tutlanden kiel rivala povocentro de la Provizora Registaro, kreante tion kio en soveta historiografio estas konata kiel la *Dvojevlastije* (Duobla povo). Ties komitatoj ludis gravan rolon dum la Rusia Revolucio kaj kelkaj el ties komponantoj estris la armitan ribelon de la Oktobra Revolucio.

Bibliografio
------------

* Wade, Rex A. (Editor) (2004). Revolutionary Russia: New Approaches. Psychology Press. ISBN 9780415307482. - 275 pp.

* Kategorio Petrograda Soveto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 721331
* LCCN: no95003552
* VIAF: 124631317
 |
Opština Bogdanci
**Opština Bogdanci** ( Makedona: *Општина Богданци* ) estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. En la jaro 2002 estis 8707 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas urbo Bogdanci.

Opština Bogdanci

Loko, priskribo
---------------

La komunumo havas areon de 114,54 km² kaj situas en la sudorienta regiono laŭ la maldekstra bordo de la rivero Vardar. La rivero Luda Mara fluas tra la mezo de la teritorio de oriento al okcidento. La alteco en la valo estas ĉirkaŭ 50 - 120 m. En la oriento ĝi atingas maksimume ĉirkaŭ 650 m.

De sudokcidento al nordoriento ĝi kondukas tra la teritorio de la Regiona Vojo R1109.

La komunumo konsistas el la urbo Bogdanci kaj 3 aliaj vilaĝoj, kiuj estas:

Gjavato, Selemli, Stojakovo.

Najbaraj komunumoj estas:

Opština Valandovo norde, Opština Dojran oriente kaj Opština Gevgelija okcidente. En la sudo pasas la ŝtata limo kun Grekujo.


Ĉirkaŭ **Opština Bogdanci**|  |  Valandovo |  |
|  Gevgelija | Opština Bogdanci |  Dojran |
|  | Grekujo |  |

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 8707 homoj.

El la totala nombro, 8.093 estis makedonoj (92,94%) kaj 525 Serboj (6,02%) kaj aliaj.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Богданци en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Kategorio:Komunumo de Nord-Makedonio
Pacifico YokohamaPacifico Yokohama
**Pacifico Yokohama** (パシフィコ横浜 [pasifiko jokohama]) estas granda konferencejo en 1-chome, Jokohama Minato Mirai 21 en Niŝi-kvartalo en Jokohamo en la Gubernio Kanagaŭa en Japanio.

Ĝia formala nomo estas La **Internacia Paca Konferencejo de Jokohamo**(横浜国際平和会議場: jokohama kokusai kaigiĵō). La nomo *Pacifiko* estas mallongigo el anglaj *Pacific* kaj *Convention*.

Unue, 29-a de julio 1991, konstruoj de la Konferenco-centro kaj la Hotelo *InterContinental Tha Grand Yokohama* finiĝis. Sekve 12-a de oktobro, la eksponejo perfektiĝis.
25-a de aprilo 1994, Nacia Granda Halo perfektiĝis.

En 2001, eksponejo pligrandiĝis por Mond-Pokalo de Futbalo 2002.

Nuntempe, oni uzas ĝin por internaciaj konferencoj, koncertoj kaj eksponoj.

Pasintaj Eventoj
----------------

* 2007
	+ 92-a UK 2007 (2007)
	+ 67-a Monda Sciencfikcia Kongreso
* 2010
	+ Azia-Pacifika Ekonomia Kunlaborado] (APEC Japan 2010)
* 2012
	+ TYPE-MOON Fes.

Referencoj
----------

1. ↑  Pacifico Yokohama: Corporate Mark Arkivigite je 2013-07-18 per la retarkivo Wayback Machine Oficiala paĝo (Japane)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pacifico Yokohama (japane kaj angle)