recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Franz Xaver Edmund MORAWETZ**, ankaŭ Rev. Kaĉano <Franc Moravec> (naskiĝis en 1900 - mortis la 31-an de decembro 1986 en Germanio) estis sekretario de Budhana Ligo Esperantista (BLE). (2)

En la 1960aj kaj komence de la 1970aj jaroj li vivis en Danlando kaj 
estis kiel ankaŭ estas menciita sube 'multjara brila gvidanto de la 
Perfektiga Studrondo ĉe La Internaciaj Feriaj Esperanto-Kursoj en 
Helsingør kaj Vejle' (3)

Baledmajstro en Prago. – Multjara brila gvidanto de la Perfektiga Studrondo ĉe La Internaciaj Feriaj Esperanto-Kursoj en Helsingør kaj Vejle. Li grave kontribuis per artikoloj en la revuo Bulteno Gepatra. (1)

En 1980 li loĝis en Flensburg en norda Germanio, proksime al la dana landlimo, sed origine li estis sudetgermano, do etna germano el Bohemio (li naskiĝis en la tiama aŭstra-hungara imperio, kiam ne ankoraŭ ekzistis Ĉeĥoslovakio). Lia gepatra lingvo estis la 
germana, sed kredeble li konis ankaŭ la ĉeĥan (lia edzino estis ĉeĥa, kaj ili uzis Esperanton inter si). (2)

Verkoj
------

* **La internacia lingvo kiel familia lingvo** (1959)
* **Letero malofta plenluna** (BLE, 1977-1983)
* **Kial ni vivas?** (BLE, 1979)
* **Kio estas feliĉo?** (BLE, 1979)

Tradukoj
--------

* Jacobsen, Werner : *Budho kaj la Moderna Homo* (La Flavaj Kajeroj de BLE, 1972)
* Zimmerman, Friedrich : *Bikŝuo Subhadro*, *Budhisma Katekismo* (BLE, 1971)

Referencoj
----------

* (1) Informo de Katalin Kováts
* (2) Gunnar Gällmo
* Trovanto de la viena muzeo (verkoj kaj tradukoj)
* (3) Informo de Roland Rotsaert
La Bazarkruco de Devizes
**Devizes** estas malgranda urbo en Wiltshire, Anglio.

En 1080 Odo, Episkopo de Salisbury, konstruis kastelon ĉe Devizes; tamen la loko ne estas menciata en la Domesday Book. Ĉar la kastelo situis ĉe la limoj de tri bienoj, oni nomis la kastelon "castellum ad divisas", t.e. la kastelo ĉe la limoj. De tio devenas la nomo Devizes. En la kastelo enkarceriĝis Roberto Curthose, filo de Vilhelmo la Konkerinto.

Dum la dekdua kaj dektria jarcentoj metiistoj kreis urbeton ĉirkaŭ la kastelo por servi ĝiajn loĝantojn. Dum la Angla enlanda milito subtenantoj de Karlo la 1-a okupis la urbon ĝis 1645, kiam Oliver Cromwell kaptis ĝin.

De la deksesa jarcenta al la fino de la dekoka, Devizes famis pro siaj teksaĵoj.

En 2001, laŭ la censo, Devizes enhavis 11,296 loĝantojn.

* Devizes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Devizes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 266854
* GND: 4493517-1
* LCCN: n84202009
* VIAF: 155993492
 |
**Konstitucifara Asembleo** aŭ **Konstituci(ant)a Asembleo**, pli simple **Konstitucifara** aŭ **Konstituciantaro** estas nacia (respektive ŝtata, landa) kunsido de personoj de la popolo — ne nepre reprezentantoj — kunside kun la specifa celo formi la novan regularon kiu regos la rilaton inter registoj kaj regitoj same kie la funkciado kaj distribuado de la povo, fundamento de ties politika kaj socia sistemo, kiel normala plenumo de aŭtoritato suverana kio estas konata kiel konstitucifara povo, kiu operacias super la konstituita povo, sen pli da limoj ol tiuj fiksitaj de la nacia intereso, la civilizacio aŭ la naturaj homaj rajtoj.

**Konstitucifara Asembleo** estas kolektiva institucio kiu celas redakti novan konstitucion, kaj por tio ĝi ĝuas el plenaj povumoj, nome konstitucifara povo al kiu devas submetiĝi ĉiuj la publikaj institucioj. Ĝi difiniĝas, laŭ tekstoj de politika scienco kaj de sociaj sciencoj kiel la "kunsido de personoj, kiuj simbolas la popolon plenumante ties aŭtoritaton, kiuj respondecas por leĝofari, por eldoni novan fundamentan superan leĝon kaj la novajn liniojn de la organizado de ŝtato, kiuj modifos la modelojn jam ekzistintajn. En tiu subkompreno, la Konstitucifara Asembleo konstituiĝas en populara kaj demokratia mekanismo, por la kunfigurado de nova modelo de leĝaro konstitucia kaj de organizado ŝtata.

Ne temas pri generado de konstituciaj ŝanĝoj propraj de la normalaj funkcioj de la parlamentoj, sed de radikalaj transformoj, orientitaj al ŝanĝo de ties bazaj strukturoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Konstitucia Asembleo
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**KESZEG Ágnes** [pr. keseg] estas rumanuja hungara grafikistino, libroilustraciistino naskiĝinta en Turda la 15-an de oktobro 1983. Ŝi estas la filino de etnografo Vilmos Keszeg kaj pli juna fratino de literaturistino Anna Keszeg

Kariero
-------

Ŝi studis tekstilarton en Kluĵo kaj nun ŝi estas doktoriĝontino. Ŝi pluinstruis sin ankaŭ en la Budapesta Iparművészeti Egyetem (Industriarta Universitato). Ekde septembro de la jaro 2005 ŝi estas konstanta kunlaborantiino de la infanrevuo Cimbora. Ekde 2007 ŝiajn ilustraciojn publikas la modrevuo *Elle*.

Retaj publikaĵoj
----------------

* www.lato.ro/news.php/Irodalom-es-a-ctiy/2/5
* www.keszegagnes.blogspot.com

Memstaraj volumoj
-----------------

* 2006. Szilágyi Domokos: Lám, egymást érik a csodák - Cerkabella Könyvkiadó, Szentendre
* 2007: Zalán Tibor: Királylányok könyve- Cerkabella Könyvkiadó, Szentendre

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo Arkivigite je 2009-06-08 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2010-03-02 per la retarkivo Wayback Machine
**El Plateado de Joaquín Amaro** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas El Plateado de Joaquín Amaro.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21021 enloĝantojn. El tiuj estas 9769 viroj kaj 11252 virinoj. La komunumo havas surfacon de 351 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 2,360 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 600 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 56′ norda latitudo kaj 103° 5′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 1863 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 0 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

1,431 enloĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 1242 alfabetoj kaj 89  analfabetoj. Do 13.21 % de la enloĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 670 alfabetoj kaj 100 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 12.99%. Inter la viroj estas 572 alfabetoj kaj 89 analfabetoj, do 13.46% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio El Plateado de Joaquín Amaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-06-01 per la retarkivo Wayback Machine
**Slaj Kuper kaj la Ŝtelius Procionus** (origale en la angla : *Sly Cooper and the Thevius Raccoonus*) estas la nomo de la unua parto de videoluda sagao, kies heroo estas usona ŝtelisto-prociono nomata "Slaj Kuper".

Scenaro
-------

Slaj Kuper estas la ido de granda familio de geŝtelistomastroj, kies ĉiu membro devas noti siajn sciojn en grandan libron nomatan « Ŝtelius Procionus ». En tiu familio, tradicio tekstas, ke ĉiu infano ricevas tiun libron je la vespero de sia oka naskiĝtago. Ve ! Kiam venis la vico de Slaj, kvin uloj interrompis la ceremonion. La gepatroj de Slaj lin kaŝis en ŝrankon kaj provis lin protekti. Sed la uloj kiuj nomiĝis « La Kvin Maliculoj » mortigis la gepatrojn kaj ŝtelis la Ŝtelius Procionus. Ili disŝiris ĝin en kvin partojn kaj malaperis. Trista kaj soleca, Slaj eniris en orfejon. Tie, li renkontris du aliajn orfojn : testudon nomatan « Bentlej », kaj hipopotamon nomatan « Muraj ». Kune, ili provis postspuri la Kvin Maliculoj, venĝi la gepatrojn de Slaj kaj repreni la Ŝtelius Procionus. Kiam dek okjaraj, ili povis forlasi la orfejon, ili iris Parizon, kie Slaj ŝtelis sekretan sliparon al sia eterna kontraŭulo, la inspektoro Karmelita Foks. Danke al tiu sliparo, ili povis venki la Kvin Maliculojn, kaj reekhavi la Ŝtelius Procionus.

Vidu ankaŭ
----------

* *Slaj 2: Bando de Ŝtelistoj*
* *Slaj 3: Honoro Inter Ŝtelistoj*
* *Slaj 4: Reĝo de la Ŝtelistoj*
**Platforma kapoto** aŭ **sedimenta kapoto** estas aro de la ĉefe sedimentaj rokaĵoj, kuŝantaj subhorizontale sur la fundamento aŭ transira komplekso ene de platformo.

Situo
-----

Ĉe surŝoviĝo de la platforma kapoto sur la fundamenton ĉiam rimarkeblas drasta angula malkongruo kaj salta ŝanĝo de nivelo de la rokaĵa metamorfismo. Kaze de suŝoviĝo de la platforma kapoto sur transiran komplekson la kontakto ankaŭ estas klara, sed malpli drasta.

Karakterizoj
------------

La platforman kapoton karakterizas platformaj formacioj, malkrutaj dislokacioj de rokaĵoj (ĝis 2-3°), nealta gradiento de la ŝanĝiĝo de dikeco, manko de signoj de la rokaĵa metamorfismo. 

### Tipaj formacioj

* la karbonataj (kalkoŝtono-dolomitaj, kun biogermoj ktp);
* la sablo-argilaj (glaŭkonitaj, grizkoloraj maraj, buntkoloraj, karbohavaj ktp);
* la argilaj;
* la kvarco-sablaj.

### Grandaj strukturoj

* sineklizoj;
* anteklizoj;
* volboj;
* enpremiĝejoj;
* sistemoj de fleksejoj;
* muroj.

Al platformaj kapotoj estas ligita plejparto de la gasa kapacito kaj granda parto de tiu nafta.

Aĝo
---

Aĝo de la platformaj kapotoj varias:

* la malnovaj platformoj — ekde ediakaro aŭ malfrua ediakaro (la Orienteŭropa kratono);
* la junaj platformoj — ekde ĵurasio aŭ permio (la Okcidenteŭropa kratono).

Vidu ankaŭ
----------

* Fundamento (geologio)
* Transira komplekso
* Platformo (geologio)

Referencoj
----------

1. ↑  Крылов, Н. А..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Платформенный чехол // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 319. ISBN 5-85270-327-3.
**Michael ALTENBURG** (naskiĝinta en la 27-a de majo 1584 en Alach, mortinta en Erfurto en la 12-a de februaro 1640) estis germana teologo kaj komponisto.

Vivo
----

Estante filo de forĝisto Altenburg frekventis la Konsilantargimnazion, studis teologion en sia naskiĝurbo, bakalaŭriĝis en 1555, magistriĝis en 1602 kaj eklernejestris en 1607 ĉe la lernejo de la Regler-komunumo. En 1609 li iĝis paroĥestro en Ilversgehofen kaj Marbach (ambaŭ lokoj apartenas hodiaŭa al la turingia ĉefurbo).

De 1610-21 Altenburg estis paroĥestro en Tröchtelborn kaj en je la fino de 1621 oni trovis lin deĵoranta en Großen-Sömmerda.

Li suferis multe pro la Tridekjara milito, perdis sian edzinon kaj fuĝis Erfurton kie li estis ekde 1638 diakono ĉe la Andreo-kirko. Altenburg edukis i.a. la filojn de Michael Praetorius.

Graveco
-------

Muzikhistorie Altenburg antaŭ ĉio gravas kiel eltrovinto de multaj ĝis nun kantataj eklezikantmelodioj kiel ankaŭ kiel prilaboranto de tiaj kantoj por pli facila instrumenta akompano. Ne klaras ĉu li estas la poeto kaj komponisto de la kanto *Verzage nicht, du Häuflein klein*, kiu estas, ekde la Batalo de Lützen, konata kiel la batalkampa kanto de reĝo Gustavo la 2-a Adolfo (Svedio) (1632).

Lia pranepo estis la komponisto, trumpetisto kaj orgenisto Johann Ernst Altenburg.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Michael Altenburg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografio ĉe NDB
* Informoj pri Michael Altenburg en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Notoj kaj komponaĵoj de Altenburg


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 521060
* GND: 11864839X
* LCCN: n84162522
* VIAF: 64190787
* ISNI: 0000 0000 8388 9378
* SUDOC: 163939365
* BNF: 14809073g
* MBA: 5e24ad37-da4e-42e2-bfd5-227b2299fe68
* NKC: pna2006322519
 |
**Couchsurfing**, ofte nomata *CS* inter uzantoj, Esperantlingve **Kanapturismo**, estas senkosta internacia gastiga servo, simila al esperantista Pasporta Servo kaj multlingva BeWelcome, sed kiu funkcias per interreto kaj ne havas temon pri iu specifa lingvo. Ĝi nombris pli ol 2 000 000 membrojn en pli ol 237 landoj (julio 2010). Proksimume kvarono de la membroj ofertas gastigadon.

La membroj uzas la retpaĝaron por kunordigi gastadojn kaj aliajn servojn (ekzemple kune viziti la urbon). La paĝaro enhavas kompletajn profilojn kaj uzas poŝtan inspekto-sistemon por la nomo kaj la adreso. Ankaŭ la membroj povas deklari alian membron fidinda, tiel iu povas taksi la fidecon de gastiganto aŭ vojaĝanto. Finfine, estas babilejo, retpoŝta mesaĝsistemo, kaj grupo-sistemo kie oni povas renkonti saminteresanojn aj samlokanojn, tute senkoste.

Urboj kun pli ol 4000 registritaj anoj de Kanapturismo la 3-an de januaro 2011
La landoj kun pli ol 500 registritaj anoj de Kanapturismo la 3-an de januaro 2011

CS kaj Esperanto
----------------

La retgrupo *Esperanto-teamo[*rompita ligilo*]* preparas tradukon de la servo al Esperanto. En Aprilo 2008, jam 489 membroj de CS indikis almenaŭ komencantan parolnivelon de Esperanto; ĝis februaro 2010 tiu nombro kreskis al 820, laŭ la serĉpaĝo de CS[*rompita ligilo*]. Bedaŭrinde, ĝis nun haveblas nur unulingvaj profiloj, do la plejparto de la homoj havas siajn profilojn nur en la angla lingvo. Tamen la uzantoj enlistigas siajn sciatajn lingvojn (kaj siajn kapablojn pri ili) en siaj profiloj, kaj eblas serĉi uzantojn kaj gastigontojn laŭ lingvo, inkluzive Esperanton.

Alia gastiga servo, BeWelcome, havas multlingvajn profilojn, kio permesas pli da diverseco, sed ĝi havas multe malpli da uzantoj ĝenerale (kaj esperantistoj specife) ol CS.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio CouchSurfing en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* CouchSurfing.com (multlingva, inkluzive esperantan version)
* CouchSurfing Wiki Arkivigite je 2008-09-05 per la retarkivo Wayback Machine
La **Lockheed** (angle Lockheed Corporation) estas usona aerospaca kompanio, kiu ekzistis de 1912 ĝis 1995. Lockheed estis rekonata por multaj altteknikaj militaj aviadiloj kiel Lockheed P-80 Shooting Star kaj Lockheed F-117 Nighthawk.

Historio
--------

Lockheed kreskis dum la Dua mondmilito. La unua jetaviadilo de Usono, Lockheed P-80 Shooting Star estis naskiĝita de ĉefinĝeniero de kompanio, Kelly Johnson (1910-1990). Li poste kreis kaj gvidis dezajnteamon de kompanio, "Skunk Works" (esperante Mefitaj Verkoj). La nomo de dezajnteamo estis derivita el karaktero en komikso de usona kartunisto Al Capp. Lockheed estis pionero de jetmotora ĉasaviadilo post la dua mondmilito.

Dum la malvarma milito, Lockheed partoprenis en pluraj konkursoj de militaviadiloj. Pluraj aviadiloj de Lockheed estis selektitaj de Usona Aerarmeo. Lockheed speciale gvidis prilaboron de kaŝaviadilo ekde 1960-aj jaroj. La skoltaviadiloj kiel U-2 kaj Lockheed SR-71 Blackbird estis uzita por skoltadon de Sovetunio, kaj unua kaŝatakaviadilo F-117 estis ellaborita de Lockheed.

La fino de malvarma milito malkreskis neceson de militaviadiloj, kiuj malbonigis financon de Lockheed. En 1995, Lockheed estis mergita kun Martin Marietta por formi Lockheed Martin en 1995. Nuntempe la legaco de Lockheed estis sukcedita al Lockheed Martin, kiu ellaboris unuajn kaŝĉasaviadilojn, Lockheed Martin F-22 Raptor kaj Lockheed Martin F-35 Lightning II.

Aviadiloj
---------

### Militaviadiloj

* Lockheed P-38 Lightning
* Lockheed P-80 Shooting Star
* Lockheed F-104 Starfighter
* Lockheed U-2
* Lockheed F-117 Nighthawk

### Civilaviadiloj

* Lockheed L-1011 TriStar

Vidu ankaŭ
----------

* Lockheed Martin

* Kategorio Lockheed en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Josef BURGER** (pseŭdonimo *Kastelano*; naskita la 21-an de julio 1881 en Klarenthal, Rejna Provinco, Prusio; mortinta la 30-an de majo 1970 en Saarbrücken-Klarenthal, Sarlando) estis germana esperantisto kaj karbministo.

Josef Burger estis la plej aĝa el naŭ infanoj. Fininte la lernejon li lernis la ministan profesion.

Serĉante pli bone salajritan laboron, li en 1913 transloĝiĝis al Essen. En la sama jaro li fariĝis esperantisto. Dum la unua mondmilito li dum tri jaroj militservis. Ĉie li privarbis kaj instruis Esperanton, eĉ en la tranĉeo.

Post la milito li laboris kiel mineja lokomotivestro. Antaŭe aktiva katoliko, li pro la militaj spertoj malmembriĝis kaj fariĝis liberpensulo. Li tiam gvidis multajn kursojn en Essen kaj ĉirkaŭaj urboj. En 1921 li fariĝis membro de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT), poste de ties Literatura Sekcio. Li gvidis internacian korespondadon en Esperanto por la Proleta Liberpensula Asocio en la Ruhr-regiono. Krome li verkis kaj en 1926 mem eldonis lernolibron germanlingvan por infanoj.

Burger estis socialista poeto; li ĉiam instruis kaj semadis socialismon. Liaj kantoj, poemoj, rakontoj kaj artikoloj abundas en la organo de SAT kaj en eldonaĵoj de laboristaj Esperanto-asocioj. Li estis fekunda kantisto de aktualaĵoj. En siaj kantoj li preferis ne miskompreneblan, senperan esprimmanieron, uzante simplajn vortojn. Li ne estis amiko de la poeziaj bombastoj, sed la ioman sekon de liaj ofte satirecaj versoj rekompencas tiuj socialistaj instruoj kaj profundaj pensoj, per kiuj plenas liaj strofoj. Ankaŭ en la rakontoj li montris nenian emon al romantiko kaj sentimentalismo.

Li estas la prapatro de la filozofo Thorsten Botz-Bornstein.

Post la ekrego de la nazioj li en marto 1933 elmigris el Germanio, sed revenis poste. Liaj postlasaĵoj troviĝas en la arkivo de Fritz-Hüser-instituto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Rido sanigas,* eksterabona kajero de *La Juna Penso,* pasko 1968.
* Liberpensuloj

Notoj
-----

1. 1 2 3  *Literatur und Kultur der Arbeitswelt. Inventar zu Archiv und Bibliothek des Fritz-Hüser-Instituts.* München: Saur, 2004. Paĝoj 131–132.

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
La **akemetoj** (el la antikva greka Άκοίμηται, nome *kiuj ne dormas* (kun la a seniga) estis bizancaj monaĥoj de la komunumo fondita de sankta Aleksandro la Akemeto. komence de la 5-a jarcento lokiĝintaj unuatempe sur la azia bordo de Bosporo, poste translokiĝintaj en Konstantinopolo.

La nomo de tiuj religiuloj devenas el la fakto ke iliaj komunumoj estis dividitaj en grupoj kiuj sinsekvis en la preĝado por realigi la kontinuan preĝon per la konstanta kantado de la psalmoj. Iliaj religiaj ritoj subŝtofis pompajn ceremoniojn kun fascinaj kantoj kiuj multe plaĉis al la kristana popolo kiu ilin amis kaj protektis. Foje la grupojn formis etna elementaro. Laŭ iuj historiistoj, eble al ilia programo inspiriĝis la proponantoj de kontinua adorado al Eŭkaristio.  

Ilia multabunda biblioteko, kiu estos konsultita ankaŭ de la Apostola Seĝo de Romo, konservis multajn manuskriptojn kopiitajn de akemetaj monaĥoj kiuj en tio anticipis la "monaĥejojn studion".

Malaperiĝo de la akemeta monaĥa ordeno
--------------------------------------

Malŝatataj de la imperiestro Justiniano la 1-a, suspektitaj pri nestorianismo, ili estis kondamnitaj de papo Johano la 2-a en 534 kaj definitive malaperis dum la 6-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Monaĥejo de Studion
* Bosporo
* Gradoj de la ortodoksa monaĥismo

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* Katolikaj enciklopedioj:
	+ Enciclopedia\_Cattolica
	+ Cathopedia
	+ Catholic\_Encyclopedia
* Carl Andresen / Georg Denzler, *Wörterbuch der Kirchengeschichte – Akoimeten*, dtv, München, 1982, ISBN 3-423-03245-6
* Karl Suso Frank, Art. Akoimeten, in: Lexikon für Theologie und Kirche, 3. Auflage, Band 1. Freiburg im Breisgau 1993, 292.
* A. M. Krjukov, Art. Akimity, in: Pravoslavnaja Enciklopedija Moskau 2000 Band 1, 393-394 (Lit.!).


1. ↑  vgl.
la enirejo
la kamero kun aldonaj modernaj apogiloj
**Grain Earth House** („grentera domo") situas en industria areo okcidente de la Kirkwall-golfo sur skotlanda Orkada insulo Mainland. La terdomo estis malkovrata en la jaro 1827. Tiam ĝi situis simile kiel Crantit Cairn, en la kamparo proksime de la urbo. La kamero restis fermata ĝis en la jaro 1857 la antikvaĵistoj Farrer kaj Petrie decidis malkovri la internon.

Priskribo
---------

La grentero havas kurban koridoron, kiu finas en ovala kamero. La kamero kaj la koridoro estas kovrataj de ebenaj ŝtonplatoj. En la interno staras rande kvar masivaj ĉ. 1,5 m altaj ŝtonaj kolonoj, kiuj portas la pezon de la 4,9 m longa kamero. La tegmento situas 2,0 m sub la tero.

Vidu ankaŭ
----------

* subteretaĝoj en Skotlando

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Grain Earth House en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

*

Literaturo
----------

* Mark Clinton: *The Souterrains of Ireland*. Wordwell, Bray Co. Wicklow 2001, ISBN 1-869857-49-6.
* I. McNeil Cooke: *Guide to Carn Euny village and fogou and other nearby ancient sites*. Men-an-Tol Studio, Penzance 1991, ISBN 0-9512371-4-4, (*Antiquities of West Cornwall and how to get there without a car* Guide 3).
* Jürgen E. Walkowitz: Das Megalithsyndrom. europäische Kultstätten der Steinzeit. Band 36 der Beiträge zur Ur- und Frühgeschichte Mitteleuropas, Beier & Beran, Langenweißbach 2003, ISBN 3-930036-70-3.



58.987643-2.972127Koordinatoj: 58° 59′ 16″ N, 2° 58′ 20″ U (mapo)
**Ágnes Roboz** [Agneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Roboz Ágnes** estis hungara koreografo, altlerneja instruisto. Ŝiaj geedziĝaj nomvariantoj estis *Békés Györgyné* aŭ *Roboz Békés Ágnes*.

Ágnes Roboz naskiĝis la 18-an de junio 1926 en Budapeŝto, ŝi mortis la 23-an de marto 2021 en Hungario (supozeble en Budapeŝto).

Biografio
---------

Ágnes Roboz lernis en baletlernejo de Sándor Troyanoff inter 1939–1944, poste ŝi akiris koreografian diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo de Budapeŝto en 1949. Ŝia ĉefinstruisto estis Olga Szentpál. Inter 1950-1956 ŝi estis koreografo de Operetoteatro (Budapeŝto), samtempe ŝi estis instruisto de la ĵus fondita Ŝtata Baleta Instituto. Inter 1958-1960 ŝi instruis en lernejo de en:Gret Palucca en Dresdeno (tiam Orienta Germanio), poste denove en la Baleta Instituto. Ŝi ankaŭ estis koreografo de hungaraj filmoj. Inter 1971 kaj 2008 ŝi instruis en konservatorio de Hago, en:Fontys School of Fine and Performing Arts, en:Royal Ballet School, Amsterdamo, Roterdamo kaj gvidis somerajn kursojn (ankaŭ en Hungario), pli malofte ŝi ankaŭ koreografis. Hejmenveninta ŝi estis aktiva kiel spertulo en baleta vivo de Budapeŝto. Ŝi ricevis premiojn inter 1954-2015. Ŝi edziniĝis en 1945, ŝi naskis unufoje, ŝi vidviniĝis en 1971.

Ŝiaj koreografiaĵoj (elekto)
----------------------------

* Egon Kemény - László Tabi: *Valahol Délen*

Ŝiaj disĉiploj (elekto)
-----------------------

* János Kiss (baletisto)
* Ildikó Pongor
* László Seregi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj Arkivigite je 2022-09-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795924
* LCCN: n97871575
* VIAF: 55916114
 |


* Portalo pri Biografio
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri geometrio. Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilon Ĉelo.* |

La romba dekduedra kahelaro estas ekzemplo de *ĉelo-transitiva* spaco-enspacanta kahelaro.
En geometrio, hiperpluredro aŭ kahelaro estas **ĉelo-transitiva**, se ĉiuj ĝiaj ĉeloj restas la samaj, kaj la tuta hiperpluredro transformiĝas en sin mem per ĉia rigida transformo, per kiu iu ĝia ĉelo estas transformita en iun alian. Do, ĉiuj ĉeloj devas esti ne nur kongruaj sed devas esti *transitivaj*, do ili devas kuŝi en la sama *simetria orbito*.

La ĉelo-transitiveco aplikeblas al hiperpluredroj de dimensio ekde 4 (do ekde plurĉeloj) kaj al kahelaroj de dimensio ekde 3 (do ekde ĉelaroj).

Ĉiuj regulaj plurĉeloj kaj kahelaroj estas ĉelo-transitivaj, kaj ankaŭ la mem-dualaj dutranĉitaj uniformaj plurĉeloj kaj uniformaj kahelaroj estas ĉelo-transitivaj. Aldone, ĉiuj dualaj plurĉeloj al la uniformaj plurĉeloj kaj kahelaroj estas ĉelo-transitivaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Vertico-transitiva
* Latero-transitiva
* Edro-transitiva
* Plurĉelo
* Ĉelaro
**Grajal de Campos** [graĤAL deKAMpos] estas municipo en la sudoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Sahagún*, en la sudoriento de la provinco. *Grajal de Campos* estas komprenebla kiel *Kornikejo de Kampoj* kie "Kampoj" estas aludo al la tradicia areo *Tierra de Campos*, sed etimologie *Grajal* povus aludi al romianoj Grakoj. Ĝi estas ĉe kunigejo de du branĉoj de la Jakoba Vojo.

Komarkoj de la provinco Leono; *Tierra de Sahagún* sudoriente, rozkolore.
Preĝejo de Sankta Mikaelo.
Palaco de la Grafoj.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 25,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 205 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 64 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

Estas restaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de 874. La areo apartenis al la Regno Leono. Ekde 960 Grajal de Campos iĝis bazarurbo kaj ĉefurbo de graflando. Estis senjoroj Tello Alfonso, (1237-1241), Alonso Tellez de Meneses (-1252), fiko de la antaŭa, Alfonso Téllez de Molina (1262-1314), Tello Alfonso de Meneses (-1315), Alfonso de Meneses (1310-15/1318), filo de Tello Alfonso de Meneses, Isabel Téllez de Meneses (1310-15/post 1370), filino de Tello Alfonso de Meneses, Hernando de Vega, fino de la 15-a jarcento, Hernando de Vega (-1526), filo de la antaŭa Hernando de Vega, edzo de Blanca Enríquez de Acuña, filino de la grafo de Buendía (Fadrique de Acuña), partiano de Karolo la 1-a kontraŭ la komunumanoj en la Milito de la Komunumoj de Kastilio, Juan de Vega (ĉ. 1507-1558), vicreĝo de Navaro, ambasadoro en Romo kaj vicreĝo de Sicilio je la servo de la imperiestro Karolo. En 1624 okazis jura plendo de la lokanoj kontraŭ la misuzo de ties devoj fare de la grafoj. Ek tiu historia pasinteco restis artileria kastelo, la Palaco de la Grafoj, preĝejo, ermitejo, konvento kaj hospitalo.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Bildaro
-------

* Kastelo.Kastelo.
* Konvento.Konvento.
* Strato kaj turo.Strato kaj turo.
* Urbodomo.Urbodomo.
* Stacidomo.Stacidomo.
* Renacentisma korto de la Palaco de la Grafoj.Renacentisma korto de la Palaco de la Grafoj.
* Hospitalo.Hospitalo.
* Ermitejo.Ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759731
* GND: 1168822874
* LCCN: n95063465
* VIAF: 154930553
* BNF: 14474736r
 |
**Ágnes Kristóf M.** [Agneŝ kriŝtOf], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kristóf M. Ágnes** estis hungara pentristo, instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Molnár Lajosné*, en la baldaŭa nomo M. aludas al la edza nomo Molnár. Menciindas, ke en hungaraj listoj ŝia nomo estas ĉe K kaj ne ĉe M.

Ágnes Kristóf  Arkivigite je 2018-06-12 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 6-an de majo 1924 en Nyíregyháza, ŝi mortis la 1-an de septembro 2001 en Miskolc.

Biografio
---------

Ágnes Kristóf akiris pedagogian diplomon en Kalvinana Pedagogia Altlernejo de Nyíregyháza, ŝiaj majstroj pri desegno-pentro estis Géza Boross (pentristo) kaj Balázs Diószegi. Ŝi studvojaĝis al Vieno, Parizo, Munkeno kaj Finnlando. Ekde 1943 ŝi instruis en bazlernejo, poste en gimnazio en Miskolc. Ŝi gvidis ankaŭ artan klubon. En 1969 ŝi ekhavis postenon en la urba bildgalerio. Ŝi pentradis precipe pejzaĝojn. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1969-1984.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Szikszó (1962)
* Miskolc (1972, 1982, 1988, 1996)
* Tokaj (1975)
* Nyíregyháza (1979)
* Budapeŝto (1981)
* Helsinko (1986)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Munkeno (1950)
* Vieno (1960)
* Helsinko (1962)
* Miskolc (1971, 1976)
* Košice (1977)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Tengerpart

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-06-12 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 613255
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Flavbeka ŝterno** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ĥaradrioformaj *Charadriiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ŝternedoj *Sternidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Sternula *Sternula* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Flavbeka ŝterno** *Sternula superciliaris*Louis Jean Pierre Vieillot 1819 |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Flavbeka ŝterno  |

 |
| v • d • r |

La **Flavbeka ŝterno** (***Sternula superciliaris***) estas specio de birdo de la ŝternoj de la familio de Ŝternedoj.

Disvastiĝo
----------

Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Franca Gujano, Gujano, Panamo, Paragvajo, Peruo, Surinamo, Trinidado kaj Tobago, Urugvajo kaj Venezuelo. Temas pri preskaŭ ĉiu sudamerikaj landoj escepte en Ĉilio.

Aspekto
-------

Temas pri malgranda ŝterno 25 cm longa. La supraj partoj estas sufiĉe uniforme helgrizaj kaj la subaj partoj kaj malalta vizaĝo estas blankaj. La kapo estas blanka, kun nigraj krono, nuko kaj strio tra la okulo ĝis la bekobazo, kaj **blanka makulo en la frunto** super la beko; vintre la blanka frunto estas pli ampleksa kun malpli granda kaj difinita nigra krono; restas nur strio ekde la okulo ĝis la nuko. La beko estas tutflava (ĉe nereproduktuloj kun malhela pinto), fortika kaj larĝega ĉebaze. La kruroj kaj piedoj estas flavecaj. La longa iomete forkoforma vosto kaj flugiloj estas ĉefe helgrizaj sed kun tre videblaj nigraj flugilpintoj. Junuloj estas brunmakulitaj.

Kutimoj
-------

Ties natura medio estas riveroj, marĉoj kaj nesalaj lagoj. Tre malofte estas marborda specio. Estas solema birdo ne tiom socia kiom aliaj ŝternoj; ĝi troviĝas ĉu pare ĉu laŭ etaj grupoj. La flugo estas rapida kaj ofte glitflugas. Ili plonĝas por kapti manĝaĵojn. Ili manĝas fiŝojn.

La inoj demetas du aŭ tri brunajn ovojn makulitajn je bruno aŭ grizo.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Sterna superciliaris[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  24an Julio 2007.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Flavbrova tukaneto** |
| --- |
|  |
| Flavbrova tukanetoFlavbrova tukaneto |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pegoformaj *Piciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ramfastedoj *Ramphastidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Aulacorhynchus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***A. huallagae*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Aulacorhynchus huallagae****(Carriker, 1933) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Flavbrova tukaneto  |

 |
| v • d • r |

La **Flavbrova tukaneto** aŭ Orkola tukaneto (***Aulacorhynchus huallagae***) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La scienca nomo de la specio *A. huallagae* aludas al la perua valo de Huallaga [uajAga], en la Departamento de San Martín, de kie devenas la ununura ekzemplero konata. Ĝi estas endemismo de Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montetoj inter 2000 kaj 2600 m de altitudo. La specio estas minacata pro habitatoperdo.

Aspekto
-------

Kiel aliaj membroj de la genro, tiu ĉi estas ĝenerale de **verda plumaro**, sed havas malmulte da bluo, nur iom da brusta nuanco kaj en ventra strio ne tiom markita kiom ĉe la Bluzona tukaneto kaj pli suba ol en la resto. Ankaŭ ne montras brunon, sed ruĝaj estas kaj la pugo, kiel ĉe la Ruĝpuga tukaneto, kaj la vostopinto, kiu ne estas bruna, kiel ĉe la aliaj membroj de la genro. Krome la subpugo estas flava kaj same flava estas brovo, sur la ĉirkaŭokula malhela haŭtaĵo. Sub la okulo estas blanka ringoduono kiu kontrastas kontraŭ la nigra okulo. Same kontrastas la blankega bordo de la bekobazo kun la **nigreca longa beko** kiu montras flavajn partojn en finaj bordoj de ambaŭ makzeloj kun la segileca dentaro.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Aulacorhynchus huallagae[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 27a Julio 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* BirdLife Specidatumbazo Arkivigite je 2008-11-22 per la retarkivo Wayback Machine
* En la hispana
Memorigtabulo por Daniel.
La domo, kun la urbodomo fone, kie Daniel malfermis en 1952 la unuan logopedian infanĝardenon de Turingio. **Adelheid DANIEL** (fraŭlina nomo: *North*; naskita en la 19-a de aprilo 1925 en Erfurto, mortinta samloke en 2003) estis germana pedagogino fondinta la unuan logopedian infanĝardenon en Turingio.

Vivo
----

Ĝis hodiaŭ ŝi estas laŭnome konata ĉe multaj erfurtanoj. Adelheid Daniel tra jardekojn faris pioniran laboron en la edukado de lingve handikapitaj infanoj. Estante filino de la fama nudelfabrikanto Gerhard North ŝi frekventis la erfurtan Superan lernejon *Goethe* por knabinoj kaj ekprofesiis en la direkto de infanĝardenistado. Ŝia trejnado interrompitis dum la milita tempo.

Aparte Daniel okupiĝis en la jaroj post la Dua mondmilito pri la infanoj rifuĝintoj kun la familioj el Orienta Eŭropo kies akĉentoj ne malofte malebligis rapidan akcepton. La 17-an de marto 1952 la ĵus 27-jaraĝa pedagogino sukcesis malfermi kaj estri la unuan logopedian vartejon en tuta Turingio. Pri ŝia unua domicilo, la Domo ĉe la arlekena tintilo memorigas onin memortabulo. Post finstudo de rehabilitadpedagogio ĉe la Humboldt-Universitato en Berlino Daniel plukleriĝis kaj ekdonis al la logopedio, krom sia praktika estrada agado, ankaŭ multajn teoriajn impulsojn.

Retiriĝinte en la 1990-a jaro ŝi honorofice tamen daŭrigis labori. En 2005 honoris ŝin la urbo Erfurto laŭ iniciato de la edzino Herbert Daniel per la muntado de la menciita memortabulo survande de la domo ĉe Stadtmünze nr 13 (erfurta urbokerno, malantaŭ la Urbodomo de Erfurto. Estante filino respektive nevino de Gerhard kaj Hans North, posedintoj de la en 1948 eksproprietigita nudelfabriko kaj de la vilao en la Liebknecht-strato (angulo al Stauffenbergallee nr 5), ankaŭ Daniel engaĝiĝis reakiri la posedaĵojn. Pro la fundamenta decido en la kuro de la Germana reunuiĝo ne redoni aferojn ŝtatanigitajn fare de la soveta okupadpotenco ŝi ne sukcesis. En 2012 la erfurta logopedia lernejo *Janusz Korczak* malfermitis, kiu estis konceptita kiel suplemento al la logopedia infanĝardeno.

Graveco
-------

Pedagogiaĵoj estis kvazaŭ jam enradikiĝintaj en la lulilo de Adelheid Daniel. En ŝia familio oni fieris pri la parencaj rilatoj kun Friedrich Fröbel, la fondinto de la unua germana infanĝardeno en Bad Blankenburg en la 1840-a jaro. Ties frato Christoph Fröbel, paroĥestro en Griesheim, estis edziĝinta al la filino de sia kolego Johann Gerhard North. Post la frua morto de la frato (1813) Friedrich Fröbel ekludis la rolon de patro por la tri neplenaĝaj infanoj petite de la vidvino. Transloĝiĝinte al Keilhau, Fröbel komencis tie la ellaboradon de la fundamentoj pri fruinfana pedagogio. Krome estas ankoraŭ alia familia konekto: la avo kaj la praavo de Daniel gvidis la tabakmuelejo en la korto de la domo Zum güldenen Rade.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pri Daniel.
* Pri la nudelfabrika dinastio North.
* Nekrologo en la gazeto *Oberschlesien-aktuell*. Arkivigite je 2015-09-24 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Flavgorĝa leporo** |
| --- |
|  |
| Flavgorĝa leporoFlavgorĝa leporo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Lagomorfoj *Lagomorpha* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Leporedoj *Leporidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Leporoj *Lepus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***L. flavigularis*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Lepus flavigularis****Wagner, 1844 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: En danĝero** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
| {{{specioj de subdivizio}}} |
| Vidu tekston |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Flavgorĝa leporo  |

 |
| v • d • r |

La **Flavgorĝa leporo** aŭ **Leporo de Tehuantepeko** (***Lepus flavigularis***) estas specio de mamulo de la ordo de lagomorfoj de la familio de Leporedoj. Oni povas distingi ĝin facile el aliaj leporoj pro la **du nigraj strioj** kiuj estas el la bazo de la oreloj ĝis la nuko kaj pro ĝiaj **blankaj flankoj**. La malsupra parto estas blanka, la supra estas brilbruna kun nigraj nuancoj, la malantaŭa parto estas griza kaj la vosto estas nigra. Temas pri unu el la plej grandaj leporoj kaj ĝi havas grandajn orelojn kaj gambojn. Plenkreskuloj pezas inter 3.500 kaj 4.500 g.

Distribuado kaj nomo
--------------------

La Flavgorĝa leporo estas specio endemia de Oaxaca (Meksiko) kaj troviĝas nur en savanoj kaj dunoj kun herboj de la bordoj de sala laguno konektata kun la Golfo de Tehuantepeko. Tri malgrandaj populacioj restas izolitaj unuj al aliaj.

La distribuado de la Flavgorĝa leporo ne estas certe dokumentata detale, sed la maksimuma atingo estas ekde la Terkolo de Tehuantepeko, ekde Salina Cruz en Oaxaca al Tonalá en Chiapas, zono de nur ĉirkaŭ 5.000 km².

De la distribuado ĉe la Terkolo de Tehuantepeko devenas la nomo de **Leporo de Tehuantepeko**. La nomo de Flavgorĝa leporo estas rekta traduko de la latina scienca nomo *Lepus flavigularis*, kiu signifas tute same kiel en Esperanto.

Reproduktado
------------

La daŭro de la sezono de reproduktado etendiĝas el februaro al decembro, kun maksimumo dum la pluvsezono (el majo al oktobro). Ili havas kutime 1 al 4 idojn ĉiun naskaron, sed la nombro de naskaroj jare estas ankoraŭ certigota.

Referencoj
----------

1. ↑  Lagomorph Specialist Group (1996). *Lepus flavigularis*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 28-09-2008.
2. ↑   Chapman, J. A. and J. E. C. Flŭ, eds.: *Rabbits, hares, and pikas. Status survey and conservation action plan*.
3. ↑   (1909) *The rabbits of North America*.
4. ↑   (1993) '**Lepus flavigularis'**. doi:10.2307/3504288.
**Anna Sophie Ondráková** konata ankaŭ kiel **Anny Ondra/ková** (15-an de majo 1903, Tarnów, Galicio, Aŭstrio-Hungario, (nun Pollando) – 28-an de februaro 1987, Hollenstedt, Germanio) estis ĉeĥa filma aktorino, edzino de Max Schmeling kaj la tutviva amikino de ĉeĥa aktoro kaj reĝisoro Karel Lamač.

Nupto de Max Schmeling kaj Anny Ondra, 1933,  
foto el Germana federacia arkivo
Ŝia patro estis i.r. oficiro de Aŭstrio-Hungario. Ŝi elkreskis en Prago. Sian aktoran karieron ŝi komencis en filmo *Palimpsest* el la jaro 1919. Tiutempe ŝi mallarĝe kunlaboris en sia propra filma kompanio kun sia tutviva amiko, ĉeĥa aktoro kaj reĝisoro Karel Lamač, kiu promesis al ŝi kelkfoje geedziĝon, sed li neniam geedziĝis kun ŝi. Pli poste venis ankaŭ pluaj proponoj por filmaj roloj. Ekzemple ŝi rolis en filmoj kiel *Tu ten kámen aneb Kterak láskou možno v mžiku vzplanout třeba k nebožtíku* el 1923, *Karel Havlíček Borovský* (1925). Ŝi ankaŭ rolis en kelkdekoj da germanaj kaj aŭstraj filmoj. En la jaro 1929 ŝi rolis en du filmoj de Alfred Hitchcock.

La 6-an de junio 1933 ŝi edziniĝis, eble tiel okazis ankaŭ iom pro rezisto rilate al Karel Lamač, kun germana boksisto Max Schmeling. Ilia geedzeco estis egaligita kaj kontenta. Dividigis ilin eĉ ne tragedio el la jaro 1936. Tiam Anny dum neklarigitaj cirkonstancoj karambolis en aŭtomobilo kaj abortis. Kiam komenciĝis la dua mondmilito, Anny vivis jam daŭre en Germanio. Ŝi kelkfoje aperis eĉ kiel gasto ĉe Goebbels-familio, sed ŝi faris tion onidire nur pro tio, por ke ili havu kun la edzo trankvilon kaj ne estu suspektataj - ŝi pro sia ĉeĥoslovaka deveno, li pro tio, ke lia antaŭa meneĝero estis judo. Ilia geedzeco eltenis ĝis la morto de Anny en la jaro 1987. Karel Lamač mortis en ŝia brakumo la 2-an de aŭgusto 1952.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Anny Ondráková en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 274759
* GND: 117456209
* LCCN: no00065888
* VIAF: 79172356
* ISNI: 0000 0001 1951 507X
* SUDOC: 060257385
* BNF: 14008010z
* MBA: 878adaf7-a254-4e77-a34d-3474354bba70
* NKC: jn20000401904
* BNE: XX1657080
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Flavbrusta paruo** |
| --- |
|  |
| Flavbrusta paruoFlavbrusta paruo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Paruedoj *Paridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cyanistes* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. flavipectus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cyanistes flavipectus****(Severtsov, 1873) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| v • d • r |

La **Flavbrusta paruo** (***Cyanistes flavipectus***) estas paseroforma birdo de la familio Paruedoj, pli eta ol granda paruo. Ĝi estas disvastiĝinta en orienta Eŭropo kaj Centra Azio al Barato, tio estas en Afganio, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Kirgizio, Pakistano, Rusio, Taĝikio, Turkmenio kaj Uzbekio.

Ties natura habitato estas moderveteraj arbaroj.

Ĝi estas sufiĉe simila al aliaj membroj de sia genro *Cyanistes* kio signifas "blueca", tio estas sufiĉe simila al ekzemple al Blua paruo kaj al Lazura paruo, tio estas **blueca dorso**, kiel ambaŭ, **blanka kapo** kiel la Lazura paruo, trapasata de **maldika nigra traokula strio** kaj ankaŭ **malhela kolumo** kiel la Blua paruo, la **subaj partoj estas blankaj**, kiel ĉe la Lazura paruo kaj havas tre rimarkinde **flavan supran bruston**, kiel ĉe la Blua paruo, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo, ĉar *flavipectus* signifas fakte **flavbrusta** kaj iom da nigra vertikala strio, kiel ĉe tiu lasta kaj eĉ kiel ĉe la Granda paruo, sed ne tiom markita. Estas nigraj ankaŭ la okuloj kaj la eta beko, kiel ĉe la aliaj paruoj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Parus flavipectus[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 26an de julio 2007.
**Quartier Militaire** (esperante *Militista Kvartiro*) estas urbo en la centro de Maŭricio dependanta de distrikto Moka kaj hejmo de la distrikta konsilio. Ĝia populacio estis 32 650 loĝantoj en 2011, plejparte hindeŭropaj. Ĝiaj kvartaloj kaj antaŭurboj nomiĝas Bonne Veine, Espérance, La Valette, Providence (kiu estas hejmo de granda islama malplimulto), Route 16, Royal Plaza, Hilton Street kaj Vuillemin.

Geografio kaj priskribo
-----------------------

Quartier Militaire estas konata pro sia relative nuboza kaj malvarmeta klimato. Ĝia rekordo de malvarmo estis 5 gradoj Celsiaj. Camp de Masques kun pli varma klimato situas oriente, same kiel Médine kun pli milda klimato. Phoenix situas sude kaj Saint-Pierre okcidente.

La bazaro de Quartier Militaire estas tre pitoreska, precipe dimanĉon matene. Ĝi estas priservata de buslinio. La urbo havas poŝtejon, multajn butikojn, dispensariojn kaj sportajn klubojn. Ĝi estas fama pro sia futbala stadiono.

Kvartalo La Valette estas konata pro sia malgranda lago, kiu ofertas vidpunkton aprezatan de vizitantoj.

Instruado
---------

Quartier Militaire havas gimnazion por knaboj kaj gimnazion por knabinoj, same kiel publikan bazlernejon *Sir Edward Walter School* kaj privatan lernejon Saint-Léon. La kvartalo Providenco gastigas la publikan lernejon por knabinoj *Lady Lydie Ringadoo* kaj Belle Rive superan lernejon de dentokuracado. Quartier Militaire estas fama pro sia privata lernejo kun plurlingva sekcio (franca, angla, germana, araba, hispana, itala, turka), lingvoj de la landoj kun maŭriciaj elmigrintoj.

Religiaj konstruaĵoj
--------------------

* Kategorio Quartier Militaire en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Quartier Militaire havas grandan hinduan templon en Providence, plurajn malnovajn hinduajn templetojn, kaj islaman kulturan centron, la sola en la distrikto. Royal Plaza gastigas katolikan preĝejon kaj du malgrandajn moskeojn.

Moskeo
*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Quartier Militaire en la franca Vikipedio.*
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo SG en Berg SG staras por la svisa Kantono Sankt-Galo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Berg**. |


---

Pri la komunumo
---------------

**Berg** estas komunumo en la elektodistrikto Rorschach, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 872 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.

Geografio
---------

Berg situas sur la deklivo de Seerücken (flanka moreno de la iama Rejn-Glaĉero). Pro tio interne de la vilaĝo ekzistas granda altecdiferneco. La vilaĝo situas ĉe la kantona strato inter Arbon kaj Sankt-Galo, tra kiu fluis antaŭ la malfermo de la aŭtoŝoseo A1 granda trafkiklavango.

La vilaĝo dividiĝas en ĉefan parton, kiu nomiĝas Unterberg, kaj flankan parton kun la nomo Oberberg. La teritorioj de la du komunumpartoj ne estas ligitaj, kaj Oberberg do formas eksklavon en la elektodistrikto Sankt-Galo.

De Berg oni havas bonan belvidon al la proksima Bodenlago.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Berg limas en nordo al Arbon, en nordoriento al Steinach, en sudoriento al Mörschwil, en sudo al Wittenbach, en sudokcidento al Häggenschwil, en okcidento al Muolen kaj en nordokcidento al Roggwil.

Trafiko
-------

Unuflanke Berg situas ĉe la kantona strato inter Arbon kaj Sankt-Galo aliflanke ĝi per la stacidomo Roggwil-Berg estas konektita al la reto de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj.

Historio
--------

Jam en mezepoko okazis la divido en Oberberg kaj Unterberg kiel evidentiĝas en dokumento en la jaro 796, en kiu la komunumo la unuan fojon estis menciita sub kiel *ad Berga*. La diversaj setlejoj fariĝis en la 9-a jarcento posedaĵo de la Monaĥejo Sankt-Galo. En la jaroj 854 kaj 901 okazis limaj korektoj kun la episkopejo Konstanco. Post la malfondo de la Monaĥejo Sankt-Galo en la jaro 1803 Berg kune kun Tübach fariĝis parto de la politika komunumo Steinach, de kiu ĝi disiĝis denove en la jaro 1832 kaj formis politikan komunumon kune kun Tübach, kiu en la jaro 1845 siaflanke estis disigita de Berg.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj komunumoj kun la nomo Berg.
* Roggwil-Berg (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Berg SG
* Berg SG en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Berg SG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto Rorschach |
| --- |
| maldekstraBerg SG • Goldach • Mörschwil • Rorschach • Rorschacherberg • Steinach SG • Thal SG • Tübach • Untereggen |  |

 |
***Blood, Sweat & Tears*** (Sango, ŝvito kaj larmoj, laŭ eldiraĵo inter aliaj de Winston Churchill) estas ĵazroka kanad-usona muzikgrupo. Ili estas konataj pro kombinaĵo de instrumentoj el latuno kaj rokmuziko. La grupo registris kantojn de rok-folkloraj verkistoj kiel Laura Nyro, James Taylor, la grupo kaj Rolling Stones same kiel Billie Holiday kaj Erik Satie. Ili ankaŭ enkorpigis muzikon de Thelonious Monk kaj Sergej Prokofjev en la aranĝoj.

Ili estis origine formitaj en 1967 en Novjorko. Ekde iliaj komencoj, la bando trairis multajn ripetojn kun diversaj personoj kaj ampleksis multajn muzikajn stilojn. La grupo estas plej rimarkinda pro fuzio de roko, bluso, popmuziko, kornaranĝoj kaj ĵaza improvizado.

Albumoj
-------

* Child Is Father to the Man (1968)
* Blood, Sweat & Tears (1968)
* Blood, Sweat & Tears 3 (1970)
* B, S & T 4 (1971)
* New Blood (1972)
* No Sweat (1973)
* Mirror Image (1974)
* New City (1975)
* More Than Ever (1976)
* Brand New Day (1977)
* Nuclear Blues (1980)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 640956
* GND: 1086024478 5179415-9, 1086024478
* LCCN: no91023296
* VIAF: 159568308
* ISNI: 0000 0001 0634 2982
* SUDOC: 156626780
* BNF: 139020191
* MBA: f81d592c-993f-4693-b53a-57db5a6257b9
* NLA: 35575415
* BIBSYS: 6044210&feltselect=bs.autid 8021685, 6044210
* NKC: xx0158671
 |