recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Santa Coloma** [santakoLOma] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la centrokcidento de la regiono. La loknomo *Santa Coloma* aludas etimologie al kristana sanktulo, sed oni dubas ĉu temas pri Sankta Kolumba de Kordovo aŭ plej verŝajne pri Sankta Kolombe de Sens (Francio).

La municipa teritorio de Santa Coloma, en la centrokcidento de la regiono.

Geografio
---------

La preĝejo.
Tiu municipo estas sur la dekstra bordo de la rivero Yalde en la Supra Rioĥo. 

Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo laŭ la loka ŝoseo al Manjarrés norde kaj Castroviejo sude. Ĝi estas je 762 metroj super marnivelo.

Historio
--------

Monumento al la *Convención de Santa Coloma*.
La Monaĥejo de Santa Coloma, en la samnoma loko, estis restaŭrita de Ordonjo la 2-a en la jaro 923 post ties konkero. Pérez de Urbel asertas, ke ĝia restaŭrado eble estis farita de monaĥoj devenaj de la monaĥejo de San Mamés kaj Santa Coloma de Ura, en Burgoso. Tiu monaĥejo ekdependis de la Monaĥejo de Santa María de Nájera pro donaco fare de la reĝino Estefanía, en nekonata dato sed inter 1054 kaj 1060. 

En 1812, dum la Milito de Hispana Sendependigo, okazis en Santa Coloma kunsido de reprezentantoj 59 loĝlokoj en kiu oni postulis la kreadon de propra provinco, kiu poste estos la provinco Logronjo kaj poste estos Rioĥo. Tial tio temas pri la plej frua pra-rioĥismo. Tiu okazaĵo estas nomita en historiografio kiel *Convención de Santa Coloma* aŭ *Junta General de La Rioja*. Monumento fare de la skulptisto Miguel Ángel Sainz omaĝas tiun fakton en la placo *de la Convención*. Ĉiujare la Parlamento de Rioĥo memorigas tiun eventon la 8an de Junio, per kio oni komencas la celebradon de la Tago de Rioĥo (9a de Junio). 

En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1950-aj jaroj oni malaltiĝis el 505 loĝantoj ĝis la nunaj 100.

Aktualo
-------

La bazo de la ekonomio estas agrikulturo, kaj ĉefe cerealoj kaj aliaj kultivoj sen irigacio, krom la fruktoĝardenoj. Estas ankaŭ produktado de kolbasoj.

La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj la ermitejo Salamanchurri ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795913
* VIAF: 316736283
 |
**San Pedro Mártir** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Mártir*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 315.

Geografio
---------

**San Pedro Mártir** apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1781 loĝantojn. El tiuj estis 766 viroj kaj 1015 virinoj. La komunumo havas surfacon de 14,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1040 indiĝenoj. El tiuj 886 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 886 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Mártir Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Koordinatoj: 48° 01′ 27″ N 3° 10′ 35″ O﻿ / ﻿48.02417 °N, 3.17639 °O﻿ / 48.02417; 3.17639 (mapo)

**Saint-Martin-d'Ordon** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 286 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Saint-Martin-d'Ordon etendiĝas sur 10.17 km², kaj havis 286 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 29 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Claude Vergnaud, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Martin-d'Ordon apartenas al la kantono de Saint-Julien-du-Sault, kies ĉefurbo estas Saint-Julien-du-Sault. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Saint-Julien-du-Sault
**Santa Colomba de Curueño** [santakoLOMba dekuRŬEnjo] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la centroriento de la provinco kaj en tradicia areo nomita Curueño, pro la rivero samnoma kiu kuniĝas kun rivero Porma. 

Komarkoj de la provinco Leono; *Tierra de León* centroriente, flave.
Preĝejo de Barrillos.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Ambasaguas de Curueño, Barrillos, Barrio de Nuestra Señora, Devesa de Curueño, Gallegos de Curueño, La Mata de Curueño, Pardesivil kaj Santa Colomba de Curueño, okupas totalan areon de 91,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 478 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 31 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun La Vecilla, Garrafe de Torío, Vegaquemada kaj Vegas del Condado.

Historio
--------

Estas restaĵoj de romia setlado kaj en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Fruaj mencioj estis de Ambasaguas (*Inter ambas aquas*) en 959, de La Mata de Curueño en 1051 kaj de Santa Colomba en 1159. La ordenoj de Templanoj kaj de Alkantara havis povon en la areo. En moderna epoko la tuta areo de Curueño formis senjorlandon.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kastelo, ermitejo).

Bildoj
------

* Gallegos de Curueño.Gallegos de Curueño.
* Preĝejo de Gallegos de Curueño.Preĝejo de Gallegos de Curueño.
* Popola leona lukto en La Mata de Curueño.Popola leona lukto en La Mata de Curueño.
* Pardesivil de Curueño.Pardesivil de Curueño.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759866
* VIAF: 5378148705714037080004
 |
**San Pedro Mártir Yucuxaco** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Mártir Yucuxaco*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 317.

Geografio
---------

San Pedro Mártir Yucŭaco apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1360 loĝantojn. El tiuj estis 627 viroj kaj 733 virinoj. La komunumo havas surfacon de 51,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2250 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 16 indiĝenoj. El tiuj 11 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 11 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Mártir Yucŭaco Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa Colomba de Somoza** [santakoLOMba desoMOza] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Astorga (Tero Astorga), en la centro de la provinco, ene de la tradicia areo La Maragatería. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan. *Santa Colomba de Somoza* estas komprenebla etimologie kiel Sankta Kolomba de Somoza.

Komarkoj de la provinco Leono; *Tierra de Astorga* (Tero Astorga) centre, verdecgriza.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Andiñuela, Argañoso, Foncebadón, La Maluenga, Murias de Pedredo, Pedredo, Rabanal del Camino, Rabanal Viejo, San Martín del Agostedo, Santa Colomba de Somoza, Santa Marina de Somoza, Tabladillo, Turienzo de los Caballeros, Valdemanzanas, Viforcos kaj Villar de Ciervos, okupas totalan areon de 179,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 518 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 800 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 61 km de Leono, provinca ĉefurbo, kaj 16 km de Astorgo, komarka ĉefurbo.

Historio kaj ekonomio
---------------------

Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado, krom tipa vagkomercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kuirarto).

Bildaro
-------

* Ermitejo Ecce Homo, Santa Colomba de Somoza.Ermitejo Ecce Homo, Santa Colomba de Somoza.
* Ponto super la rivero Turienzo, Santa Colomba de Somoza.Ponto super la rivero Turienzo, Santa Colomba de Somoza.
* Prada de la Sierra.Prada de la Sierra.
* Turego de Turienzo de los Caballeros.Turego de Turienzo de los Caballeros.
* Preĝejo de Turienzo de los Caballeros.Preĝejo de Turienzo de los Caballeros.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758311
* VIAF: 98144648478580572117
 |
**Santo Domingo Armenta** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santo Domingo Armenta*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 507.

Geografio
---------

**Santo Domingo Armenta** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3022 loĝantojn. El tiuj estis 1480 viroj kaj 1542 virinoj. La komunumo havas surfacon de 125,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 60 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 43 indiĝenoj. El tiuj 19 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 19 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santo Domingo Armenta Arkivigite je 2007-03-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pedro Ocopetatillo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Ocopetatillo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 322.

Geografio
---------

**San Pedro Ocopetatillo** apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute komunumoj. Ĝi situas en la regiono Cañada, kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 897 loĝantojn. El tiuj estis 427 viroj kaj 470 virinoj. La komunumo havas surfacon de 11,48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1720 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 758 indiĝenoj. El tiuj 652 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 652 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Ocopetatillo Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santo Domingo Tonaltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santo Domingo Tonaltepec*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Dominiko. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 521.

Geografio
---------

Santo Domingo Tonaltepec apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 291 loĝantojn. El tiuj estis 126 viroj kaj 165 virinoj. La komunumo havas surfacon de 20,41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2500 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 44 indiĝenoj. El tiuj 37 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 37 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La "Ora Ĉielo" en la absido.
**San Pietro in Ciel d'Oro** (Itala por "Sankta Petro en Ora Ĉielo") estas katolika baziliko (kaj iama katedralo) de Aŭgustenanoj en Pavio, Italio, en la regiono Lombardio. Ties nomo aludas al la mozaikoj el orfolio malantaŭ la vitraj pecoj kiuj iam ornamis la plafonon de la absido. La ĉefa ekstero estas el briko, kun sabloŝtonaj anguloj kaj fenestraj markoj. La pavimo de la preĝeja planko estas nune pli malalta ol la moderna stratonivelo de la placo Piazza San Pietro in Ciel d'Oro, kiu kuŝas antaŭ ties fasado.

Bibliografio
------------

* Shanon Dale, 2001. "A house divided: San Pietro in Ciel d'Oro in Pavia and the politics of Pope John XXII", in *JMH* 27, p. 55ff
* Harold Samuel Stone, 2002. *St. Augustine's Bones: A Microhistory* (Studies in Print Culture and the History of the Book) (Amherst: University of Massachusetts Press) 2002.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio San Pietro in Ciel d'Oro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "Pavia's Augustinian Church" Arkivigite je 2006-09-01 per la retarkivo Wayback Machine
* "The Tomb of Augustine" Arkivigite je 2006-08-25 per la retarkivo Wayback Machine
**Santo Domingo de las Posadas** [santodoMINgo delaspoSAdas] estas municipo en la centroriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo (ankaŭ atribuita al La Moraña) kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *Santo Domingo de las Posadas* estas komprenebla kiel *Sankta Dominiko de la Gastejoj*.

Blazono de Santo Domingo de las Posadas kun aludo al pasinteco de vetonoj dekstre sur verda fono.
Santo Domingo de las Posadas en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 72 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 20 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Vega de Santa María, Velayos, Pozanco, Maello, Mingorría kaj Tolbaños.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762369
* VIAF: 39144648382501299427
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo VS en Saint-Martin VS staras por la svisa Kantono Valezo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Saint-Martin (apartigilo)**. |


---


**Saint-Martin** estas komunumo en la distrikto Hérens en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 895 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

La komunumo Saint-Martin situas en la franclingva Suba Valezo, ĉe la orienta flanko de la rivero Borgne, suda alfluanto de Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Saint-Martin, Eison, La Luette, Liez, Praz-Jean, Suen kaj Trogne, kaj la setlejoj Baule, Eison-La Crêta, Grange Neuve, La Gréferic, Le Colète, Les Flaches, Les Mayens d'Eison, Les Tsijeraches, Lovégno, Ossone kaj Prarion.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 37,02 km², de kiuj 40,9% estas kovritaj de arbaro, 35,4% servas por agrikulturo kaj 2,5% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Saint-Martin limas en nordo al Mont-Noble, en oriento al Anniviers, en sudo al Evolène, en okcidento al Hérémence, kaj en nordnordokcidento al Vex.

Trafiko
-------

Tra Saint-Martin pasas en la valo apud la bordo de la rivero Borgne la kantona ĉefvojo n-ro 206 de Siono al Evolène. La vilaĝoj sur la valflanko mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra ili kondukas konekta vojo de Mont-Noble al la kantona ĉefvojo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 10 kilometrojn sude de la komunumo apud Siono. Pere de poŝtaŭtolinioj de Eison kaj de Evolène al Siono la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La hodiaŭa komunumo estiĝis en la jaro 1882 pere de divido de la grandkomunumo Héréns al Evolène kaj Saint-Martin. La unua dokumenta mencio de Saint-Martin datiĝas el la jaro 1224 kiel *Sanctum Martinum*. En la jaro 1040 la Grafo Ulirko de Lencburgo heredigis sian Senjorujon Mont de Suen al sia nevo Aimo, la episkopo de Siono. En la 12-a jarcento la Saint-Martin apartenis al la senjoroj de Bex kaj la senjoroj de Ayent, kiuj estis vasaloj de Savojo poste apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Valeza Dekono Siono kaj estis dividita en la kvartalojn Suen, Eison kaj La Luette. En la jaroj 1231 ĝis 1798 Sueno estis la sidejo de Majorejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Martin

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: [ Reta mapo 1:20000 de Swisstopo]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *David Rey*: *Saint-Martin* en *Historia Leksikono de Svislando* (2011-12-12)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Saint-Martin

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Saint-Martin** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Hérens |
| --- |
| Ayent  •  Evolène  •  Hérémence  •  Les Agettes  •  Mont-Noble  •  Saint-Martin  •  **Vex** |  |

 |
**Santa Cruz de Bravo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Cruz de Bravo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 376.

Geografio
---------

**Santa Cruz de Bravo** apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 379 loĝantojn. El tiuj estis 181 viroj kaj 198 virinoj. La komunumo havas surfacon de 112,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2 indiĝenoj, kiuj ambaŭ aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**Sainte-Feyre** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 2250 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Sainte-Feyre etendiĝas sur 29,99 km², kaj havis 2250 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 75 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Sainte-Feyre situas je alteco de 662 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Sainte-Feyre apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Villard, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

Estas en Sainte-Feyre bela kastelo de la 18-a jarcento.

Administrado
------------

Sainte-Feyre apartenas al la kantono Guéret-Sud-Est, kies ĉefurbo estas Guéret. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono Guéret-Sud-Est

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Sainte-Feyre
Distilejo Havana Club
La komunumo de **Santa Cruz del Norte** lokiĝas ĉe la norda marbordo de Kubo en la provinco Mayabeque. Ĝis 2010 ĝi apartenis al la malnova Provinco de Havano.
Ĝi najbaras oriente la provincon de Matanzas,
okcidente la komunumon de Guanabacoa,
norde la markolon de Florido
kaj la komunumojn de Aguacate kaj Jaruco.
Ĝia teritorio kovras surfacon de 131 km².

Jurisdikcio
-----------

Dungiteco
---------

La du ĉefaj fontoj de laboro de Santa Cruz del Norte estas: *ruma* kie produktiĝas la *Rumo Havana Club* kaj la terma povumcentralo kiu provizas energion al la provinco de Havano kaj al la urbo de Havano.
Krome, dum la lastaj jaroj okazis plimultiĝo de ekstraktado de petrolo kaj natura gaso.
Tio estas granda laborfonto en la firmaoj de borado kaj ekstraktado.

Civitoj, vilaĝoj kaj lokoj en tiu komunumo
------------------------------------------

Santa Cruz del Norte, Boca de Jaruco, Central Camilo Cienfuegos (iama Hershey), el Comino, Canasi, Jibacoa.

Esperanto
---------

En la somera ripozejo *Villa Trópico* ene de la komunumo Santa Cruz del Norte okazis inter la 24-a kaj la 31-a de julio 2010 la 66-a Internacia Junulara Kongreso (IJK).

Referencoj
----------



1. 1 2  Guije.com.  Santa Cruz del Norte. Alirita 2007-10-07. Hispanio
2. 1 2  Atenas.cu (2004).  2004 Population trends, by Province and Municipality. Arkivita el la originalo je 2006-07-14. Alirita 2007-10-07. Hispanio
3. 1 2   Municipios of Cuba (Julio 2003). Alirita 2007-10-07. Hispanio
**Santo Tomás Ocotepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santo Tomas Ocotepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 532.

Geografio
---------

Santo Tomás Ocotepec apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3789 loĝantojn. El tiuj estis 1765 viroj kaj 2024 virinoj. La komunumo havas surfacon de 72,72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2130 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3315 indiĝenoj. El tiuj 2811 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2811 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santo Tomás Ocotepec Arkivigite je 2007-01-26 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Koordinatoj: 47° 27′ 04″ N 4° 04′ 43″ O﻿ / ﻿47.45111 °N, 4.07861 °O﻿ / 47.45111; 4.07861 (mapo)

**Sainte-Magnance** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 353 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Sainte-Magnance etendiĝas sur 19.37 km², kaj havis 353 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 18 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Maxime Brisard, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Sainte-Magnance apartenas al la kantono de Guillon, kies ĉefurbo estas Guillon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Guillon
**Santo Tomé de Zabarcos** [santotoME dezaBARkos] estas municipo en la nordo-centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Ávila, en la centro de la provinco. 

Santo Tomé de Zabarcos en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 8,42 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 69 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 31 km de Avilo, provinca ĉefurbo, en direkto al Salamanko.

Ĝi limas kun Muñogrande, Albornos, San Pedro del Arroyo, Sigeres, Brabos kaj Villaflor.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej frua mencio estas de fino de la 12-a jarcento kiel Azuvercas, poste Zabarcos. Tamen ekde la 13-a jarcento estas konfuzoj kun alia loĝloko same nomita kaj pri la preciza loko de Zabarcos.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Iam estis forĝejo kaj fabriko de tegoloj. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, kolombejoj, muelejo, historia heredo, piedirado, kuirarto).

Bildaro
-------

* Lintelo kaj gamboj de arabstilaj brikoj.Lintelo kaj gamboj de arabstilaj brikoj.
* Lintelo kaj gamboj el granito.Lintelo kaj gamboj el granito.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761858
* VIAF: 316734868
 |
**San Román de la Cuba** [sanroMAN delaKUba] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*. La loknomo *San Román de la Cuba* estas komprenebla etimologie kiel Sankta Romano de la Turo.

Geografio
---------

Preĝejo.
Centra strato.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,03 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 62 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 400 loĝantojn el la jaro 1920. Ĝi distas 46 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio estas ĉe la valo de la rivero Valdeginate kaj limas kun Villalcón, Pozo de Urama, Valle del Retortillo kaj Cisneros.

Historio
--------

Estas restaĵoj de antaŭromia kaj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado en la 9-a kaj 10-a jarcento, plej verŝajne fare de mozaraboj (la vorto [kubo] por turo estas araba). La areo estis ligita al la monaĥejo de Sahagún (plej fruaj mencioj) kaj pli speciale al tiu de San Pedro de las Dueñas. Dum la 12-a jarcento okazis tumultoj kaj konfliktoj inter la regnoj Leono kaj Kastilio. En la 13-a jarcento estis du preĝejoj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Johano, popola adoba arkitekturo, kolombejoj ktp.

Panoramo de la loĝloko

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 772039
 |
Demoiselle de Santos-Dumont
La **Demoiselle** (numeroj 19 ĝis 22) estis la lasta invento de la brazila aviadisto Alberto Santos-Dumont. Ĝi estas la unua sportaviadilo serie produktita en la mondo, kaj oni povas diri, la unua moderna avio, ĉar ĝi estis jam tutesimile al nunaj flugaparatoj laŭ kontroliloj.

La malpeza aviadilo n° 19 estis 7.9 metrojn longa kaj havis enverguron de 5,5 metroj. La aviadilo estis konstruita el bambuo kaj havis 13-kilovatan (18 PS) Duthiel-Chalmers-motoron. La motoro pezis nur 24,5 kilogramojn kaj troviĝis super la kapo de la piloto. En pli postaj versioj la motoro troviĝis pli malsupre kaj antaŭ la piloto. Entute la aviadilo pezis nur ĉirkaŭ 110 kilogramojn.

Santos-Dumont anstataŭ peti patenton pri ĝi, stimulis la liberan kopiadon de la aparato, publikante la planojn kaj eksprese permesante kopiojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Santos-Dumont Demoiselle en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Demoiselle (portugale)
* Rekonstruo de Demoiselle en *Museu Aeronáutico*, Rio de Janeiro
* Hélène Dutrieu kaj la Demoiselle
**Saint-Médard-la-Rochette** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 608 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Médard-la-Rochette etendiĝas sur 38,92 km², kaj havis 608 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 15 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Médard-la-Rochette situas je alteco de 613 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Médard-la-Rochette apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Christian Devoize, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Lokaj famuloj
-------------

Maurice Favone (1906-1945), franca historiisto, naskiĝis en Saint-Médard-la-Rochette. Li aŭtoris multajn librojn pri la historio de Creuse.

Administrado
------------

Saint-Médard-la-Rochette apartenas al la kantono de Chénérailles, kies ĉefurbo estas Chénérailles. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Chénérailles
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Saint-Julien |

Koordinatoj: 48° 01′ 58″ N 3° 17′ 45″ O﻿ / ﻿48.03278 °N, 3.29583 °O﻿ / 48.03278; 3.29583 (mapo)

**Saint-Julien-du-Sault** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 2347 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 3 voĉdonojn (0,46 %) kaj eŭropaj balotoj 2014, [Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis ankaŭ 3 voĉdonojn (0,44 %).

Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Guy Bourras, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Geografio
---------

*Micraster*
Saint-Julien-du-Sault etendiĝas sur 23.81 km², kaj havis 2353 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 99 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo. 
La rivero Yonne trafluas en la komunumo. La rivereto Ru d'Ocq kaj la rivero Yonne tie kunfluas.

Oni trovas en la komunumo multe kretaceajn fosiliojn, ekzemple *Micraster*.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Administrado
------------

Saint-Julien-du-Sault estas la ĉefurbo de la kantono de Saint-Julien-du-Sault. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Saint-Julien-du-Sault
* Saint-Julien-du-Sault (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Saint-Julien-du-Sault
* france Ne oficiala retejo de Saint-Julien-du-Sault
**Santa Inés** estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-348, apartenanta al la jurisdikcio de Lermo, distrikto Arlanza, provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.

Geografio
---------

La preĝejo.
La baptujo.
Santa Inés estas je 39 km. de la ĉefurbo. Ĝi havas areon de 14,87 km² kun 147 loĝantoj (2021).

Ĝi estas ĉe la bordo de la rivero Arlanza. Ĝi estas proksime al Lerma (8,2 km) kaj Covarrubias (20,5 km).

Historio
--------

La unua historia informo metas ĝin en la *alfoz* de Lerma. Poste ĝi aliĝis al la partio de Candemuñó. Aperis citita en la kartulario de la Monaĥejo de Sankta Petro de Arlanza en 1062 kiel "villam sancti genesii". En 1587 estis nomita ankoraŭ de "San Ginés" sed jam en 1591 estis nomita kiel "Santa Inés de Lerma".

En la preĝejo estas romanika baptujo kaj gravaj retabloj.

Dum la Hispana Enlanda Milito multaj lokanoj estis ekzekutitaj kiel la urbestro, Heliodoro Barbero Urien. En Aŭgusto 2006, oni elterigis unu el la amastombejoj en kiuj estis amasigitaj kelkaj el tiuj personoj kaj oni faris al ili omaĝon kaj dignan entombigon.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269233
* VIAF: 316735786
 |
**Santos Reyes Nopala** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santos Reyes Nopala*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 526.

Geografio
---------

**Santos Reyes Nopala** apartenas al la distrikto Juquila al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14504 loĝantojn. El tiuj estis 7069 viroj kaj 7435 virinoj. La komunumo havas surfacon de 196,48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 460 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7145 indiĝenoj. El tiuj 5727 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 5727 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santos Reyes Nopala en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La insulo **Sant'Erasmo** (nomita laŭ Erasmo de Antioĥio) estas la dua plej granda insulo (post Venecio) en la Venecia Laguno kaj estas uzata ĉefe por la provizado de legomoj de la urbo Venecio. Estas famaj la freŝaj artiŝokoj *"castraure di Sant’Erasmo*" kaj la verdaj, tre maldikaj asparagoj *"spareselle"*.

La ĉefa vilaĝo *Sant'Erasmo Chiesa* situas meze de la insulo je la flanko de la laguno. La insulon oni povas atingi de Venecio per publika transporto.

Vastaj renovigaj laboroj estis faritaj sur la insulo ekde 2002, precipe sur la marbordaj fortikaĵoj. Ankaŭ multaj loĝejoj en la ĉefa vilaĝo estis renovigitaj por ĉesigi la elmigradon de la junuloj. Sant'Erasmo nuntempe havas proksimume 630 loĝantojn (2020), multaj el kiuj ĉiutage iras al Murano (vitrofabrikoj) aŭ Venecio (turismo). El la censo de 2011 rezultis sur la 3.26   km² granda insulo 771 konstantaj loĝantoj, 253 en la ĉefa vilaĝo kun la sama nomo (ankaŭ nomata *Sant'Erasmo Chiesa*) kaj la aliaj en disaj loĝkonstruaĵoj, kiuj ne estas asignitaj al setlejo.  La vegetalaj kampoj estas ĉefe irigaciataj per mallarĝaj kanaloj - *le barene* - kiuj estas plenigitaj per la saleca akvo de la laguno per sistemo de seruroj.

De la vaporetto-haltejo, *Sant'Erasmo Capannone*, oni povas atingi en kvaron-hora promenado la *"Torre Massimiliano"*, malnova pafileg-turo el brikoj el la periodo dum kiu Venecio estis regata de Aŭstrio-Hungario. Post jaroj de kadukiĝo, estis trovata grupo de investantoj, kiuj amplekse restarigis la turon kaj transformis ĝin en kulturan kaj ekspozician centron.

Ĉe la norda pinto de la insulo (*Punta Vela*) estas restaĵoj de iamaj fortikaĵoj kiuj malrapide kadukiĝas. Iuj el la disaj domoj estas provizore loĝataj de artistoj.

Bildaro
-------

* Turo Massimiliano, antaŭ restarigoTuro Massimiliano, antaŭ restarigo
* Turo Massimiliano, aktuala statoTuro Massimiliano, aktuala stato
* Mallarĝaj salecaj kanalojMallarĝaj salecaj kanaloj
* ArtiŝokplantejoArtiŝokplantejo

Notoj
-----

1. ↑  [residente al giorno precedente]
2. ↑   14° Censimento Generale della Popolazione e delle Abitazioni, 2011. Arkivita el la originalo je 2016-12-01. Alirita 2020-05-20.

* Kategorio Sant’Erasmo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Sebastián Coatlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Sebastián Coatlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 344.

Geografio
---------

**San Sebastián Coatlán** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2509 loĝantojn. El tiuj estis 1213 viroj kaj 1296 virinoj. La komunumo havas surfacon de 177,34 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1980 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 36 indiĝenoj. El tiuj 26 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 26 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Sebastián Coatlán Arkivigite je 2011-08-09 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sappemeer** estas loĝloko en la nederlanda provinco Groningen. Ĝi apartenas al la municipo Midden-Groningen, kaj situas oriente de Hoogezand.

Sappemeer estis memstara municipo ĝis 1949, kiam ĝi kunfandiĝis al Hoogezand, formante Hoogezand-Sappemeer. Komence de 2018, Sappemeer fariĝis parto de la nova municipo Midden-Groningen.

La vilaĝo estas la eŭropa ĉefoficejo de la japana Kikkoman Corporation, kiu startis en 1997 kaj nun jare produktas pli ol 400 milionoj da litroj soja saŭco en la fabriko.

En Sappemeer naskiĝis la kuracistino kaj feministo Aletta Jacobs en 1854. Ankaŭ ĉi tie troviĝas la kirko Sankta Vilibrordokirko. La statuo *Veengravers,* "Torfofosantoj", de Hans Mes (sube) rememorigas la torfolaboristojn en Sappemeer.

Naskiĝintoj
-----------

* Aletta Jacobs – feministo, kuracisto (1858–1927)

Referencoj
----------

La torfofosantoj de Hans Mes

1. ↑   Groningen in Beeld (nederlande). Arkivita el la originalo je 2015-06-17. Alirita 2019-01-06.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mapo de la antaŭa municipo el 1868
**Sajópüspöki** [ŝajOpuspoki] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok. Püspök signifas: episkopo.

Fora panoramo de Sajópüspöki
Preĝejo de Sajópüspöki

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 10  km²
* Alto super marnivelo: 151 m
* Loĝantaro: 580
* Poŝtkodo: 3653
* Telefonprefikso: 48

Situo
-----

Sajópüspöki situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Sajó (kontraŭe tra ponto troviĝas Bánréve), laŭ la slovaka landlimo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Ózd. Putnok troviĝas 7, Ózd 10, Borsodnádasd 23, Miskolc 43 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1263. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Inter 1969-1991 la municipo estis en Bánréve. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas kulturdomo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Eta) de 1794, turo alkonstruiĝis en 1799
* kalvinana preĝejo

Komunumoj pri *püspök* (=episkopo) en Hungara reĝlando
------------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Pozsonypüspöki | Püspökfalu | Püspökhatvan | Püspökladány | Püspökmolnári |
| Püspökszilágy | Sajópüspöki | Szurdokpüspöki | Tiszapüspöki |  |
|

* Kategorio Sajópüspöki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Santa María Apazco** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Maria Apazco*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 395.

Geografio
---------

Santa María Apazco apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1629 loĝantojn. El tiuj estis 785 viroj kaj 844 virinoj. La komunumo havas surfacon de 68,89 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2160 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2150 indiĝenoj. El tiuj 1920 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Archoplites interruptus.jpg*Archoplites interruptus*
La **Sakramenta perko** aŭ **Arkoplito** (*Archoplites interruptus*) estas fiŝo de la familio de Centrarkedoj kaj ordo de Perkoformaj, indiĝena de la areoj de la riveroj Sakramento, San Joaquin, Pajaro, kaj Salinas en Kalifornio, Usono, sed ankaŭ amplekse enmetita tra okcidenta Usono.

La indiĝena habitato de la Sakramenta perko estas en malrapidaj, vegetaĵaraj akvoj de marĉoj kaj lagoj. Ili povas atingi maksimume ĝeneralan longon de 61 cm kaj maksimuman pezon de 3.6 kg, kaj oni registris vivodaŭron de ĝis sed jaroj.

*A. interruptus* estas nune la ununura specio de la genro ***Archoplites*** Gill, 1861, sed Girard origine atribuis ĝin al *Centrarchus.* La genra nomo, *Archoplites,* devenas el la grekaj vortoj *άρχος* (reganto) kaj *οπλίτης* (soldato kun ŝildo).

Kvankam nomata Sakramenta perko, *A. interruptus*, ne estas vere perko strikte; nome perkoj estas membroj de la genro *Perca* en la familio de Perkedoj.

Referencoj
----------

* FishBase\_genus, Archoplites, 2006, Decembro
* FishBase species, Archoplites interruptus, 2006, Decembro
* ITIS: *Archoplites*[*rompita ligilo*]