recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**András Mészáros** [andrAŝ mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mészáros András** estis hungara grafikisto, karikaturisto, afiŝisto, ilustristo, ĵurnalisto.

András Mészáros  naskiĝis la 8-an de aprilo 1922 en Budapeŝto, li mortis la 19-an de oktobro 2007 en Budapeŝto.

Biografio
---------

András Mészáros frekventis industriartan mezlernejon. Inter 1943 kaj 1957 li kreis plej ofte afiŝojn pri filmoj, reklamoj, politikaĵoj. Li apartenis al Népszava inter 1949-1955 (en statuso ĵurnalisto inter (1950-1957)). Inter 1957–1992 li estis kolego en simila ĵurnalo *Népszabadság*, sed liaj karikaturoj aperis ankaŭ en aliaj gazetoj. Li ricevis 3 ŝtatajn premiojn inter 1978-1983, krome ekspoziciajn premiojn. Resume li desegnis dek mil da karikaturoj.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Arthalo Budapeŝto (1968, 1975)
* Skopjo (1969, 1971)
* Budapeŝto (1970, 1985, 1989)
* Szeged (1971)
* Istambulo (1974)
* Sofio (1978)

Lia memstara libro
------------------

* *Néztem, láttam* (1985)

Elektitaj libroilustraĵoj
-------------------------

* *Mindenki benne van* (1960)
* Péter Teknős: *Jártunk a jövőben* (1968)
* István Ráth-Végh: *A fáraó átka* (1977)
* István Ráth-Végh: *A tengeri kígyó* (1980)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2019-01-14 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 629637
 |
**Bukovnica,** hungare **Bakónak** estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice.

Municipo Moravske Toplice en Slovenio, kie Bukovnica troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 4 km²
* Alto super marnivelo: 204 m
* Koordinatoj: 46° 41′ N 16° 19′ O﻿ / ﻿46.683 °N, 16.317 °O﻿ / 46.683; 16.317 (mapo)Koordinatoj: 46° 41′ N 16° 19′ O﻿ / ﻿46.683 °N, 16.317 °O﻿ / 46.683; 16.317 (mapo)
* Loĝantaro: 48
* Poŝtkodo: 9222
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Bukovnica situas flanke de monto 258 m-ojn alta, laŭ flankovojoj.

Historio
--------

Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Inter 1941-1945 Bakónak denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio.

Vidindaĵo
---------

* preĝejo de 1905

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* w.geopedia.si

* Kategorio Bukovnica en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Savušun (ankaŭ literumita kiel ***Savushun***, perse سووشون, elp. **suoŝun**) estas romano el la jaro 1969 de la irana verkistino Simin Daneshvar kiu temas pri tradicia religia kulturo de ŝijaistoj kaj malrekte pri la hodiaŭa Irano. La libro estas aparte interesa ĉar ĝi ankaŭ parolas pri aliaj etnoj en Irano ol persoj. Ĝi estas la unua romano en la persa verkita de virina aŭtoro.

La rakonto Savuŝun temas pri la vivo de familio en Ŝirazo kiu estis alfrontita kun la okupado de Irano dum la Dua Mondmilito. Daneshvar uzas folkloron kaj mitaron en *Savušun*. Lingve, *savušun* estas koruptaĵo de *Siyâvašun*, kiu referencas al la tradicia funebrado por Siyâvaš, heroo en la *Šâhnâme**.*

*Savušun* estas "revolucia" kaj tre aklamita verko en la nuntempa persa literaturo, kun kaj literatura kaj populara sukcesoj ene de kaj ekster Irano. La romano estis jam tradukita al la angla kaj 16 aliaj lingvoj. En Irano sole jam estis venditaj pli ol 500 mil ekzempleroj de la libro.

Referencoj
----------

1. 1 2 3  (en) "*Modern Iran Through Its Novels*". Michigan Quarterly Review. 2017-02-23.
2. 1 2 3  (en) S*avushun : a novel about modern Iran*, Library of Congress
3. ↑  (en) Joobin Bekhrad, "*Savushun: A novel about modern Iran Arkivigite je 2018-01-21 per la retarkivo Wayback Machine*", Your Middle East. la 7-an de septembro 2012
4. ↑  (en) Masʿud Jaʿfari Jazi, "Suvashun", Encyclopaedia Iranica, la 12-an de aprilo 2012
5. ↑  (fa) "BBC فارسی - فرهنگ و هنر - سیمین دانشور، داستان نویس و مترجم برجسته ایرانی، درگذشت". *www.bbc.co.uk*
6. ↑  Ŝablona eraro: la argumento **titolo** estas bezonata.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766755
 |
**Baskaran Adhiban** naskiĝis la  15-an de aŭgusto 1992(nun 1992-08-15) en Maiiladuturai, estas barata ŝaka grandmajstro. Li estis Monda Sub-16 Ĉampiono en 2008 kaj Barata ĉampiono en 2009.

En 2007 li venkis en la Azia sub-16 Ĉampionumo en Tashkent. Adhiban intrigis sur la unua tabulo oran medalon kun la barata teamon ĉe la Sub-16 Ŝakolimpiko de 2008.

En 2011 li venkis en la Cultural Village ŝakturniro en Wijk aan Zee kaj danke al tiu venko li kvalifikis por la Tata Steel Turniro (Grupo C) 2012. En tiu lasta turniro li kundividis la 3a-4an pozicion kun Daan Brandenburg per poentaro 8½/13. En la Ŝaka Mondpokalo 2013, Adhiban kaŭzis maltrankviliĝon en la unuaj du raŭndojn, en kiuj li venkis 2710 rangigitajn rusan GM Evgeny Alekseev en la unua raŭndo kaj Alexandr Fier en la dua.

Adhiban gajnis la Sants Malferman Turniron 2013 en Barcelono per poentaro de 8½ poentoj el 10, tiu okazaĵo inkludis 23 GM kaj 28 IM.

En julio 2014 li gajnis la Masters Malferman Turniron de la Biel Ŝaka Festivalo. En la sekva monato, li kontribuis al la bronza medalo de Barato ĉe la 41-a Ŝakolimpiko en Tromsø, Norvegio en kiu li atingis 7/11 sur tabulo kvar.

Li ankaŭ estis membro de la venka teamo *Solvay* dum la hispana ligo 2015, kune kun samteamanoj Pentala Harikrishna, Surya Shekhar Ganguly, Aleksander Delchev, Sergio Cacho Reigadas, Jesus Maria De La Villa Garcia, kaj Elizbar Ubilava.

Adhiban konkuris en la Ŝaka Mondpokalo 2015 kie li estis eliminita dum rapidaj decidludoj de Vladimir Fedoseev en la unua raŭndo, post la rapidaj poentegaloj.

En januaro de 2016 Adhiban gajnis la Tata Steel Challengers Turniro 2016, kiu kvalifikis lin por ludi en la Tata Steel Masters Turniro 2017. La kungajnintoj estis Alexei Dreev kaj Eltaj Safarli, kiuj ĉiu gajnis 9 poentojn el 13 (+6-1=6). Tamen, ĉar Adhiban venkis ilin ambaŭ, Adhiban havis la pli bonajn poentegalojn kaj tiel garantiis la partoprenon en la venonta Tata Steel Masters Turniro.

Malgraŭ tio ke li estis la plej malalte taksita ludanto dum la Tata Steel Masters Turniro 2017 li atingis la trian pozicion per poentaro de 7½/13 (+4-2=7). Li venkis Sergej Karjakin, Dmitry Andreikin, Richárd Rapport kaj Radosław Wojtaszek.

Adhiban gajnis la Reykjavik Malferman Turniron 2018 per poentaro de 7½/9 (+6–0=3), li arkivis venkojn kontraŭ Alejandro Ramírez, Maxime Lagarde and Richárd Rapport.

Referencoj
----------

1. ↑   Grandmaster title application (angle). FIDE. Alirita 2020-10-13.
2. ↑   41st Olympiad Tromso 2014 Open (angle). Chess-Results. Alirita 2020-10-13.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de Grandmajstroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Baskaran Adhiban en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Baskaran Adhiban profilo kaj Elo-nombro ĉe la FIDE
* Baskaran Adhiban ĉe OlimpBase.org (angle)
* Baskaran Adhiban profilo ĉe ChessGames.com
* Baskaran Adhiban profilo ĉe 365chess.com

* Baskaran Adhiban ĉe Facebook
* Baskaran Adhiban ĉe Twitter

* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Ludo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 707345
 |
Koordinatoj: 50° 40′ 18″ N 14° 13′ 40″ O﻿ / ﻿50.67167 °N, 14.22778 °O﻿ / 50.67167; 14.22778 (mapo)

**Buková hora** (germane *Zinkenstein, Buchberg*) estas tefrita monto, kiu estis plantigita de fagoj, kverkoj kaj pinofitaj arboj. Montopinto situas sur teritorio de urbo Verneřice, nome de ties parto, antaŭa municipo Příbram, situanta oriente de la montopinto. Buková hora kun dissendigila turo estas karakteriza dominaĵo de Bohemia mezmontaro, ĝi elstaras sur dekstra bordo de Elbo super Malé Březno kaj Těchlovice, el la suda flanko la plej proksima municipo estas Zubrnice.

Dissendigila turo
-----------------

En la jaroj 1960–1962 estis sur la monto konstruita 180 metroj alta televida elsendilo elsendilo Buková hora inkluzive de konstruaĵo. Tiu estis pro damaĝigo de incendio forpafita en la jaro 1966 kaj sekve anstataŭigita en la jaro 1967, resp. en la sekvantaj jaroj, per nova elsendilo, alta 223 metroj.

* Buková hora kun la elsendilo, vido el Belvedero de Erben al Severní terasa en Ústí nad Labem, distanco 12,6 kmBuková hora kun la elsendilo, vido el Belvedero de Erben al Severní terasa en Ústí nad Labem, distanco 12,6 km
* La elsendilo sur Buková horaLa elsendilo sur Buková hora
* Vido al Buková hora de nordo el ŝoseo super JalůvčíVido al Buková hora de nordo el ŝoseo super Jalůvčí
* Vido dum sunsubiro el Střední vrch en Luzacia montaro al Buková hora en Bohemia mezmontaroVido dum sunsubiro el Střední vrch en Luzacia montaro al Buková hora en Bohemia mezmontaro

Alirebleco
----------

De stacidomo en Malé Březno sur fervojlinio n-ro 073 el Střekov ĝis Děčín kondukas al montopinto de Buková hora proksimume 5,5 km longa blue blua turisma marko markita turisma vojo. Simila distanco dividas la montopinton de Buková hora de stacidomo en Těchlovice sur ruĝa ruĝa turisma marko marko, kiu poste daŭrigas tra Zubrnice kaj pluaj partoj de Bohemia mezmontaro.

Pereintaj municipoj
-------------------

Vagado sur blua blua turisma marko marko tra okcidenta direkto de deklivo de Buková hora el Malé Březno direkte all ties montopinto estas samtempe vojo sur historio de ĉi tieaj pereintaj municipoj: Vitín, Velké Stínky, Stará Homole kaj Načina.

Akva fluanto
------------

Sur deklivo de Buková hora fontas rojo Bobří potok.
Franziska en 2018
**Franziska WIESE** (\* 1987 en Spremberg) estas germana violonistino kaj kantistino (ŝlagroj). De 2010 ĝis 2015 ŝi en la hejmregiono ankaŭ estis konata sub la pseŭdonimo *Frencis*.

Biografio
---------

Post la abituro ŝi havis profesian edukon al administracia asistantino en la komunumo Spremberg kaj poste tie dungiĝis.

Krom ŝia lerneja edukado ŝi dum dek jaroj havis violonlecionojn je la konservatorio de Cottbus kaj partoprenis en koruso de infanoj kaj junuloj. André Stade kunprenis ŝin kaj oferis la eblecon por partopreni en sia albumo *Im Leben* kaj la unuopaĵo *Das Beste am Leben* kun Roland Kaiser kiel komponisto kaj aŭtoro. De 2010 ĝis 2015 ŝi kantis sub la pseŭdonimo *Frencis*. Pro sia malkovro Stade en 2013 ricevis la smago! Premion en la kategorio "Malkovro de la jaro" .

Je la 13-a de oktobro 2013 Wiese aperis sub la nomo *Frencis* en la *Schlager Starparade* de MDR Sachsen-Anhalt en la GETEC Areno en Magdeburg.

Ŝi dungis kiel manaĝero Veronika Jarzombek, kiu en 2015 lasis ŝin subskribi ĉe *Electrola*.

La 22-an de julio 2016 ŝi eldonis la unuan albumon *Sinfonie der Träume*, produktita de André Stadium.

Florian Silbereisen prezentis ŝin je la 16-a de aprilo 2016 kiel novulino en sia programo *Großen Schlagerfest* ĉe ARD. Aliaj tv-programoj sekvis, kiel je la 26-a de junio 2016 *ZDF-Fernsehgarten*, 9-a de julio *Die Schlager Sommers* ĉe MDR kaj 24-a de julio *Immer wieder sonntags*.

Diskaro
-------

**Albumoj**

* 2016: *Sinfonie der Träume* (Electrola, Universal Music)
* 2018: *Alles weiss* (Electrola, Universal Music)

**Unuopaĵoj**

* 2016: *Ich bin frei* (Electrola, Universal Music)
* 2016: *Mirama* (Electrola, Universal Music)

**Kompilada kontribuo**

* 2016: *Ich bin frei* sur *Die Schlager des Sommers 2016* (Polystar)

Premioj
-------

* 2013: smago! Premio kiel „Malkovro de la jaro // Ausblick 2014"

Retejoj
-------

* *Franziska Wiese* je la retejo de Universal Music Group

Referencoj
----------

1. ↑  *Die smago! Award Preisträger 2013 in der Übersicht!* Arkivigite je 2014-05-29 per la retarkivo Wayback Machine smago! Award, 23. November 2013, abgerufen am 30. Juli 2016.

* Kategorio Franziska Wiese en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 615938
* GND: 1101611316
* VIAF: 79146462565427771382
 |
**Bularros** [buLAros] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.

Bularros en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Bularros, Villaverde kaj Muñoyerro. Ĝi okupas totalan areon de 30,76 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 63 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 22 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Vadillo de la Sierra, Muñana, Poveda, Pradosegar kaj Muñotello. La municipo estas inter la Valo Amblés sude kaj la *Sierra de Ávila* norde. La zono de la *Sierra de Ávila* inkludas la montopintojn Cerro del Berruco Negro (1609 m) kaj Cerro Robledillo (1611 m) kiel plej altaj de la municipo. Tra la valo fluas la rivero Adaja.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761944
 |
Vulkano Lanino somere.
Lago Buenos Aires/General Carrera somere.
Monto Fitz Roy somere.
Oni nomas **Anda Patagonio** aŭ en hispana **Patagonia andina** unu el la du subregionoj laŭ kiuj estas dividita la Argentina Patagonio.

Ĝi estas formata de Andoj patagoni-fuegiaj, originitaj de la anda faldiĝo en la Cenozoiko. La zono etendas ekde la latitudo 30º Sudu ĝis la suda pinto de la amerika kontinento. Oriente limas kun la patagoniaj altebenaĵoj, kaj okcidente kun la Pacifika Oceano.

La montarĉenoj estas separataj de valoj okupataj de lagoj aŭ trairataj de riveroj. La ĉefaj altaĵoj estas la vulkano Lanino, kaj la montoj Tronador, San Lorenzo, Fitz Roy kaj Agassiz, el kiuj neniu superas la 4000 m. En Fajrolando, la Andoj aspektas formante montojn ne pli altajn ol 1500 m. Kompare kun la Andoj aridaj aŭ centraj, la patagoniaj Andoj havas la nivelon de la konstantaj neĝoj pli malalte, danke al la malaltaj temperaturoj kaj al la malsekaj ventoj devenaj de la okcidento kiu okazigas intensajn neĝofalojn en la zono. La abundaj precipitaĵoj ebligas la disvolviĝon de la moderklimata arbaro en la deklivoj de la montoj. En la valoj, protektitaj sektoroj, setlas la loĝantaro, de kie staras la setlejoj San Carlos de Bariloche, Ushuaia, Esquel kaj San Martín de los Andes.

Vidu ankaŭ
----------

* Patagonio
* Andoj
**Anna Pfeffer,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pfeffer Anna** estis hungara kajakisto, trifoja olimpiano, mondĉampiono, instruisto.

Anna Pfeffer naskiĝis la 31-an de aŭgusto 1945 en Kaposvár.

Biografio
---------

Anna Pfeffer akiris pedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1974, post kvar jaroj trejnistan diplomon. Baldaŭ ŝi estis instruisto. Ŝi edziniĝis, depost fino de la socialismo ili translokiĝis al Burgenlando. Ŝi ricevis premion en 1969.

### Sporta kariero

Anna Pfeffer inter 1963-1976 estis kajakisto en ĉefurba fabrika sportklubo. Ŝi estis hungara ĉampiono naŭfoje plej ofte individue inter 1967-1973, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1966-1976. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968, Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kun du arĝentaj kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumo ŝi estis la unua en 1971 duope kun Katalin Hollósy (kajakisto) en distanco 500 m. Ŝia alia paro en kajako estis ekzemple Katalin Rozsnyói. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1979, poste ŝi instruis gimnastikon.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* rezultoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 810450
 |



* Portalo pri Biografio
Koordinatoj: 47° 48′ 12″ N 4° 07′ 26″ O﻿ / ﻿47.80333 °N, 4.12389 °O﻿ / 47.80333; 4.12389 (mapo)

**Ancy-le-Libre** estas franca komunumo situanta en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 175 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Ancy-le-Libre etendiĝas sur 21.65 km², kaj havis 175 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.1 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Edmond Balandras, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Ancy-le-Libre apartenas al la kantono de Ancy-le-Franc, kies ĉefurbo estas Ancy-le-Franc. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Ancy-le-Franc

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Aeraj fotoj de Ancy-le-Libre
**Jonatán Haberern,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Haberern Jonatán** estis hungara teologo, filozofo, profesoro, tradukisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1867).

Jonatán Haberern  naskiĝis la 17-an de januaro 1818 en Hungara reĝlando, en Felka (nuntempa urboparto de Poprad kiel Veľká en Slovakio). Li mortis la 8-an de aprilo 1880 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jonatán Haberern frekventis diversajn universitatojn en Germanio inter 1839-1842. Hejmenveninta li estis ĉefamilia edukisto en Transilvanio. Baldaŭe li studvojaĝis en Germanio, Francio, Anglio, Svislando. En 1852 li ekinstruis en gimnazio de Szarvas. Ekde 1858 li instruis en Pest (urbo), ekde 1871 jam en la universitato.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Aristoteles 3 könyve a lélekről* (3 libroj de Aristotelo pri la animo), (1865)
* *Görög nyelvtan tanodai használatra* (Greka gramatiko por lernejanoj), (1870)
* *Edvi Illés Pál emléke* (Rememoroj pri Pál Illés Edvi), (1872)

Fontoj
------

* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero H kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* biografio hungare
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Stříbrné Hory (apartigilo) |

Koordinatoj: 49° 55′ 35″ N 17° 13′ 32″ O﻿ / ﻿49.92639 °N, 17.22556 °O﻿ / 49.92639; 17.22556 (mapo)

**Stříbrné Hory** (ĝis la jaro 1949 **Najfunk**, germane *Neufang*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Město en distrikto Bruntál. Ĝi situas proksimume 2,5 km nordoriente de Horní Město. Vivas ĉi tie 51 loĝantoj (2021).

**Stříbrné Hory** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,72 km².

Historio
--------

Stříbrné Hory, antaŭe *Najfung*, estas malnova minista domaro. Nomo de unu monteto *Silber-Berg*, tio signifas *Arĝenta Monto*, montras, ke oni ĉi tie minis arĝenton. La municipo estis fondita en la jaro 1542 ĝuste ĉe tiuj ĉi minejoj. Kapelo estis konstruita nur en la jaroj 1769 ĝis 1773.

Apud Stříbrné Hory estadis domaro **Ferdinandov**. La domaron fondis en la jaro 1755 grafo Ferdinand Harrach por siaj koloniistoj el Ercmontaro. Ili laboris en manufakturo en Janovice kaj en arbaro. Estis ĉi tie 12 domoj, gastejo kaj kapelo. En la jaro 1965 la domaro estis nuligita kaj la nomo malaperis el listo de municipoj.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 530 |
| 1880 | 459 |
| 1890 | 421 |
| 1900 | 355 |
| 1910 | 367 |
| 1921 | 355 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 359 |
| 1950 | 178 |
| 1961 | 113 |
| 1970 | 131 |
| 1980 | 103 |
| 1991 | 79 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 67 |
| 2011 | 62 |
| 2021 | 51 |

En Stříbrné Hory estas registritaj 44 adresoj: 42 daŭraj objektoj kaj 2 dumtempaj kaj refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 39 domoj, el tio 25 daŭre loĝigitaj.

Fotogalerio
-----------

* Stříbrné HoryStříbrné Hory
* Stříbrné HoryStříbrné Hory

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Horní Město (5) |
| --- |
| Dobřečov ~ Horní Město ~ Rešov ~ Skály ~ Stříbrné Hory |

 |
**1905: Prologo** - estas bildrakonto pri prologo de la estontaj grandaj eventoj, ŝanĝintaj la sorton de Rusio kaj la mondo. En la libro estas traktata la revolucio de 1905 en la Rusia Imperio.

* aŭtoro: Evgenija Pavlovna Nikitina
* tradukisto: Elena Ŝevĉenko, Ludmila Novikova
* pentristo: Boris Lapŝin
* pentristo de tiparo: L. Poljakov
* eldonejo: Progreso
* jaro de kompono kaj unua eldono: 1989
* jaro de la reeldono:
* presejo:
* formato: 160 paĝoj, 24 cm
* recenzoj:

Tradukita el la rusa, en la sekva jaro 1990 post apero de la libro en Esperanto la eldonejo publikigis ankaŭ versiojn en la franca kaj hispana.

La libro estas la dua el serio de tri bildrakontoj, kiuj bildigis la vojon de la rusia monarkio al Sovetunio: la unua volumo havas la titolon "1825: Komploto" kaj la tria la titolon "Rusia revolucio de 1917: Kiel tio okazis?". Aparte pri la tria volumo necesas atentigi ke ĝi forte prezentas la bolŝevikan perspektivon de la eventoj en 1917.

Eksteraj ligiloj
----------------

* koncizaj informoj pri *1905: Prologo* en katalogo de la libroservo de UEA (esperante)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |
**Sankta Dajmo** (portugale *Santo Daime*) estas brazila religio aŭ kulto, kiu naskiĝis dum la 20-a jarcento en la centro de la ĝangalo Amazonio.

La kreinto estis Majstro Irineu Serra.

La religianoj uzas trinkaĵon faritan de du herboj dum la rito. La trinkaĵo nomiĝas "Ajaŭasko" aŭ **Sankta Dajmo**, kaj per ĝi, ili faras kontaktojn kun la sankta mondo de Dio. La nomo "Daime" venas el portugallingva esprimo "Dai-me" (donu al mi), el la unua verso de ceremonia kanto, kiujn partoprenantoj kantadas dum la trinkado:

* Dai-me força, dai-me luz (Donu al mi forton, donu al mi lumon).

La oficialaj ritoj estas
------------------------

**Koncentreco:**

Tago: *En la 30a kaj 15a tago de la monatoj*
*Daŭro:* Kutime daŭras 4 horoj
*Vestoj:* Viroj kun blua pantalo kaj blanka ĉemizo. Virinoj: Bluan jupon kun blanka ĉemizo.
*4 Partoj:* La anoj trinkas la Dajmon, kaj sidiĝas por kanti "Preĝon", kiu estas 12 muzikojn el Sebastião Mota; Poste, ĉiuj retrinkas kaj restas silente dum ĉirkaŭ unu horo, kiu ne estas permesata bruojn; Trie, la tria trinkado por reeki ian eseon aŭ aliaj antaŭpretigitaj muzikoj; Kaj fine, la lasta trinkado por kanti la kantaron "O Cruzeirinho", preĝmuzikoj el Irineu Serra.

**Meso:**

Tago: *Okazas en 13 tagoj malsamaj dum la jaro*
*Tempo:* Kutime daŭras 12 horoj
*Vestoj:* Viroj tute blankaj kaj virinoj kun verda jupo, blanka ĉemizo kaj kroneto.
*4 Partoj:* Ĉiuj trinkas la Dajmon por rozaria preĝado;
Poste, alia trinkado de Dajmo por eki aron de preĝkantoj, dancante kaj redrinkante ĝis la mezo de ili,
Tiam, okazas libertempo por mallacigi (ĉirkaŭ 1 horo kaj duono);
Ĉiuj restaras en siaj lokoj kaj reekas la aron de preĝkantoj ĝis la fino.

**Stelo:**

Similas iom al la Koncentreco, sed sen muzikiloj kaj kun precizaj preĝkantoj.
Estas konata kiel la plej fortaj ritoj, okazas por sanigi la homojn el siaj pekoj aŭ aliaj aferoj.

La sanktaj libroj estas pluraj, sed la plej grava estas "O Cruzeiro" (La Granda Kruco), en kiu estas muzikoj skribitaj per Majstro Irineu dum siaj unuaj uzoj de la herboj.

Kvankam estas halucinogeno, Ajaŭasko ne kaŭzas manion.
Ankaŭ ĝi povas esti tre malagrabla kaj kaŭzi fortajn vomojn al kiuj trinkas ĝin. Sekve, neeblas uzi ĝin por plezuro ekster religia kunteksto.
Koordinatoj: 47° 50′ 10″ N 3° 02′ 57″ O﻿ / ﻿47.83611 °N, 3.04917 °O﻿ / 47.83611; 3.04917 (mapo)

**Marchais-Beton** estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento *Yonne* kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de 2018 en Marchais-Beton vivis 124 loĝantoj. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento *Auxerre* kaj al la kantono *Charny*.

Geografio
---------

Marchais-Beton etendiĝas sur 10.95 km², kaj havis 125 loĝantojn laŭ la antaŭa censo de 2006. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la historia regiono Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Régis Poirier, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

La preĝejo Saint-Jean Baptiste datiĝas de la 16-a jarcento.

Lokaj famuloj
-------------

Edgard Sajet (1922-2010) estis rezistanto kaj sekve koncentrejano dum la Dua Mondmilito. Li estas kavaliro en la ordeno de la Honora Legio.

Administrado
------------

Marchais-Beton apartenas al la kantono Charny, kies ĉefurbo estas Charny. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Charny

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Marchais-Beton Arkivigite je 2012-01-28 per la retarkivo Wayback Machine
**Sankta Donatus** (ankaŭ **Sankta Bonatus**) (1168-1249) estas romkatolika sanktulo.

Biografio
---------

Li naskiĝis kaj loĝis en Italio. Post 20-jariĝo li forlasis gepatran hejmon kaj sekvajn dudek jarojn vagadis tra kavaliraj kasteloj kiel kortegana bufono. Post grave malsaniĝi li draste ŝanĝis la vivmanieron kaj setliĝis ĉe Budrio (en Lungiano) kiel ermito.

Iom post iom ĉirkaŭ li formiĝis aro da adeptoj, kiuj deziris sekvi lian vivovojon. Lia patro nomiĝis Johannes, la patrino Bona, do li mem famiĝis kiel *Johannes Bone* (Bonus, Bonatus). La nova komunumo baptis sin *Johanbontoj* (Jamboniten). Kreiĝis reto de monaĥejoj, kiuj subiĝis al la aŭgustenana ordo.

Restaĵoj
--------

La sanktejo kun liaj restaĵoj troviĝas en la preĝejo Sankta Roĥo en Vieno (Aŭstrio). Sur la ligna kesto estas skribite *Bonatus* – same kiel en la eklezia dokumento. Tamen li famiĝis kaj nun estas konata sub alia formo de sia nomo, menciita en la dua paĝo de la sama papero — *Donatus*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Stanislavo Belov (2018-07-28) Romantika adiaŭo al Vieno (esperante). Blogger. Arkivita el la originalo je 2019-03-10. Alirita 2019-03-10. *(raporto pri vizito al preĝejo de Sankta Roĥo en Vieno en 2016)*

Referencoj
----------

1. 1 2 3  Stanislavo Belov (2018-07-28) Romantika adiaŭo al Vieno (esperante). Blogger. Arkivita el la originalo je 2019-03-10. Alirita 2019-03-10.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634437
 |
|kesteroj=

|subŝablono=jes }}}}

**Károly LOTZ** [kAroj loc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lotz Károly** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ekonomikisto, profesoro. Lia parenco estis Mária Kopp.

Károly Lotz  naskiĝis la 30-an de aprilo 1937 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Familio Lotz estis deportita al Gyöngyösoroszi en 1951. Károly devis labori jam tre frue. Li frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste li abiturientis en Szentendre en 1957, poste du jarojn li lernis en metilernejo, li iĝis instrumentisto. Fine li ricevis diplomon en 1963 en Ekonomia Universitato pri Marx Károly, poste li eklaboris en diversaj laborejoj. Li edziĝis en la sama jaro, baldaŭe li havis 3 gefilojn. Helpe de stipendio li lernis kaj laboris en Britio en 1970. Post 5 jaroj li estis spertulo en Brazilo, Meksiko kaj Kubo. En 1976 li doktoriĝis pri ekonomiko. Inter 1977 kaj 1990 li instruis en la supre menciita universitato. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1998, dume ministro pri trafiko, telekomunikado kaj akvo inter 1994 kaj 1998.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Gutierre-Muñoz** [guTJEre-muNJOZ] estas municipo en la nordoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. La nomo *Gutierre-Muñoz* estas aludo al loĝanto(j).

Gutierre-Muñoz en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 71 loĝantojn. Ĝi perdis 350 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 40 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Orbita, Arévalo, Martín Muñoz de las Posadas (provinco Segovio), Tiñosillos, Pajares de Adaja kaj Adanero.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi estis fondita ĉe reĝa brutobreda vojo el Madrido ĝis Valadolido. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Tie mortis 58-jaraĝa pro malsano Alfonso la 8-a de Kastilio "tiu de Las Navas", la 5an de Oktobro 1214, kiam li estis survoje al Plasencia por intervjuo kun sia bofilo Alfonso la 2-a de Portugalio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761653
 |
La ***Isagogo*** (en Greka lingvo: Εἰσαγωγή) aŭ "**Enkonduko**" al la Kategorioj de Aristotelo, greklingve verkita de Porfirio kaj latinigita de Boecio, estis gvida teksto por Logiko almenaŭ laŭlonge de mil jaroj post la morto de ĝia aŭtoro.

Mezepoka portreto pri Porfirio.La teksto estis skribita de Porfirio en Sicilio inter la jara periodo de 268-270, kaj sendita al la anatolia urbo de *Chrysaorium*, se kredi al iuj antikvaj historiistoj kiel al Amonio.

  

La verko enhavas enkondukon al la problemo de la "filozofiaj universalaĵoj", kaj hierarkian klasifikon (kiu riveliĝis alte influa), enfokusigita sur la koordinatoj kaj subordinatoj de la "genroj" kaj "specioj", esplorataj startante el "plej alta genro" kaj descendante al la plej "malaltaj specioj", tra kiuj "substanco", "korpa" "senkorpa":  

en la *Isagogo*, do, Porfirio pritraktas kvin fundamentajn kaj inter si ligitajn filozofiajn terminojn, tie diritajn predikebloj:

1. Genro (Greke: γένος)
2. Specio (Greke: εἶδος)
3. Malsameco (Greke: διαφορά)
4. Propreco (Greke: ἴδιον)
5. Akcidenco (Greke:|συμβεβεκός).

La traduko al la latina lingvo de Boecio estis utiligata en ĉiuj eŭropaj lernejoj kiel bazo por studi la logikon. Diversaj aŭtoroj, kiel Boecio mem, Averoeso, Petro Abelardo kaj Duns Skoto disvolvigis sur tiu libro gravajn rezonadojn dum Vilhelmo de Okhamo ĝin enkorpigis en sia *Summa Logicae*.

Porfiria arbo
-------------

Skizoj de la Arboj de Porfirio. En la mezepokaj tekstoj, la grava *Arbo de Porfirio* ilustris ties logikan klasifikon de la "substanco".

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* Barnes, Jonathan (2003). Introduction to *Introduction*, by Porphyry. Clarendon Press (modern translation of the *Isagoge*)
* King, Daniel (2010). The Earliest Syriac Translation of Aristotle's Categories: Text, Translation and Commentary. Brill
* latine Porphyrii Isagoge translatio |opera=Corpus scriptorum latinorum, 2008
* Porphyry, Introduction (or Isagoge) to the logical Categories of Aristotle. Preface to the online edition |opera= Manuscripts (|url=)
* latine Christos Evangeliou: *The Aristotelianism of Averroes and the Problem of Porphyry's Isagoge.* In: *Philosophia* Nr. 15–16, 1985–86, S. 318–331. Porphyry Isagoge translation by Octavius Freire Owen (1853)

* Kategorio Isagogo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 522492
* GND: 4664520-2
* LCCN: no98124862
* VIAF: 272303700
* SUDOC: 052481506
* BNF: 13554637f
 |
**Károly Melles** [kAroj meleŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Melles Károly,** en germana lingvoteritorio **Carl Melles** estis hungara-aŭstra dirigento, korusestro, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Judit Rohonczy, lia filino estis Melles Sunnyi. 

Károly Melles naskiĝis la 15-an de julio 1926 en Budapeŝto, li mortis la 25-an de aprilo 2004 en Vieno.

Biografio
---------

Károly Melles maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1949. Lia ĉefinstruisto estis János Ferencsik, krome li ricevis private lecionojn de Otto Klemperer. Post siaj studoj li estis korusestro 3 jarojn. Inter 1952 kaj 1956 dirigentis 3 simfoniajn orkestrojn, krome ekde 1954 li instruis en la Muzikarta Altlernejo. Intertempe li edziĝis, iom poste filo naskiĝis. La familio disidis al Aŭstrio depost falo de la Hungara revolucio de 1956. En 1958 Melles ricevis dirigentan statuson en Luksemburgo, jam tie naskiĝis la menciita filino. En 1960 li jam dirigentis en Italio, en la sekva jaro la geedza paro eksgeedziĝis. Post jaroj li akiris dirigentan laboron en Vieno, li ricevis aŭstran ŝtatanecon en 1966. Tiutempe li estis ankaŭ gastodirigento en gravaj orkestroj de Eŭropo. Pro sanproblemoj li plene retiriĝis en 1996. Li ricevis hungaran, italan kaj aŭstran premiojn inter 1953-1995.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 650671
* GND: 135031400
* LCCN: no91014662
* VIAF: 29095781
* ISNI: 0000 0000 5551 2995
* SUDOC: 08523723X
* MBA: 736c9216-7f18-46e8-ab5b-7aeee9105c2f
* NKC: xx0203827
 |
**István Szórády** [iŝtvAn sOrAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szórády István** estis hungara kuracisto, infankuracisto, profesoro, farmakologo.

István Szórády  naskiĝis la 26-an de januaro 1926 en Gyula. Li mortis la 22-an de januaro 1990 en Szeged.

Biografio
---------

István Szórády akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1950. Pli frue inter 1948-1950 li laboris en la farmacia instituto, poste ĝis 1964 en la kliniko pri infanoj. En 1954 li akiris plian fakdiplomon pri infankuracado. Ekde 1964 li laboris en infanhospitalo de Szeged kiel ĉefkuracisto, krome li estis nomumita titulara docento. En 1964 li kandidatiĝis (CSc), en 1977 li doktoriĝis (DSc). En la studjaroj 1971 kaj 1977 li estis gastoprofesoro en Helsinko. En 1974 li estis nomumita titulara universitata profesoro en Szeged. Li ricevis premiojn en 1969, 1974, 1973.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A pantothensav klinikai jelentősége* (1964, ankaŭ germane)
* *Pharmacogenetics principles and pediatric aspects* (1973)
* *Farmakogenetika* (1985)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Tepetongo** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Tepetongo.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7080 loĝantojn. El tiuj estas 3328 viroj kaj 3752 virinoj. La komunumo havas surfacon de 715 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,930 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 500 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 22° 28′ norda latitudo kaj 103° 9′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 7648 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 6 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.08 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

5,851 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 5240 alfabetoj kaj 254  analfabetoj. Do 10.34 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 2,957 alfabetoj kaj 351 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 10.61%. Inter la viroj estas 2,283 alfabetoj kaj 254 analfabetoj, do 10.01% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------
**Gutorfölde** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. Vilaĝetoj **Náprádfa** kaj **Rádiháza** apartenas al la municipo.

Panoramo de Gutorfölde
Preĝejo de Gutorfölde
Sonorilostablo de Náprádfa

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 25 km²
* Loĝantaro: 1080
* Poŝtkodo: 8951
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°38′35″N 16°44'11″E

Situo
-----

Gutorfölde situas sur mildaj deklivoj de Montetaro Zala, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Zalaegerszeg-Rédics. Nova troviĝas 8, Lenti 19, Pacsa kaj Zalaegerszeg po 28, Letenye 29 km-ojn.

Historio
--------

En Rádiháza en 1912 bienestro komencis bredadi elitajn ĉevalojn. Nun la ĉevalaro havas 200 ĉevalojn por la sportistoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, apoteko, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario) el la 1700-aj jaroj, turo alkonstruiĝis en 1860
* sonorilostablo en Náprádfa
* fiŝkaptista lago

Famuloj
-------

En Gutorfölde naskiĝis nobela juĝisto Kálmán Dervarics.

* Kategorio Gutorfölde en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


* 
* 
* Elita ĉevalaro en RádiházaElita ĉevalaro en Rádiháza
* Ĉevalkonkursejo en RádiházaĈevalkonkursejo en Rádiháza
* Fora panoramo de GutorföldeFora panoramo de Gutorfölde
* KulturdomoKulturdomo
* Domo pri manfaradojDomo pri manfaradoj
* Fiŝkaptista lago de GutorföldeFiŝkaptista lago de Gutorfölde
**Károly Lempert** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lempert Károly** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1982).

Károly Lempert  naskiĝis la 7-an de septembro 1924 en Budapeŝto kaj mortis la 27-a de aŭgusto 2019.

Biografio
---------

Károly Lempert ricevis diplomon en Universitato Pázmány Péter en Budapeŝto en 1948, poste li eklaboris en farmacia uzino, baldaŭe en kemia esplorinstituto. Ekde 1960 li instruis en la teknikuniversitato em Budapeŝto, kie li estis katedrestro inter 1962-1978. Li longe redaktis fakrevuon *Acta Chimica*. Li okupiĝis precipe pri organikaj kombinaĵoj. Li pensiuliĝis en 1994. Li ricevis premiojn en 1989 kaj 1994.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A 2-tiouracilok, izocitozinok és kondenzált származékaik (kinazolin-, tiazolopirimidin-, imidazopirimidin-sorbeli stb. analogonok) kémiája I–II* (1961–1962)
* *Szerves kémia I–II* (Organika kemio 1-2), (1964)
* *Szerves kémia* (1976)

Fontoj
------

* biografio kun foto
**Edit Farnadi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farnadi Edit** estis hungara-aŭstra pianisto, altlerneja instruisto. Ŝia persona nomo eksterlande estis *Edith*.

Edit Farnadi  naskiĝis la 25-an de septembro 1911 (laŭ alia informo la naskiĝjaro estas 1925) en Budapeŝto, ŝi mortis la 14-an de decembro 1973 en Graz.

Biografio
---------

Edit Farnadi devenis el juda familio. Ŝi estis mirinfano en la aĝo de sep ricevante unuajn lecionojn de sia patrino, kiu mem estis pianisto. Ŝi aĝis 9, kiam ŝi komencis studi en Reĝa Muzikakademio de Budapeŝto. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Arnold Székely, Lajos Kentner, Leó Weiner, Béla Bartók. Ŝi aĝis 16, kiam ŝi akiris pianistan diplomon, dum la studjaroj ŝi dufoje ricevis stipendiojn. Post la diplomo ŝi restis en la Muzikakademio por instrui. En la 1930-aj jaroj ŝi ofte estis piano-akompananto kaj ĉambro-muzikisto de Jenő Hubay. Ŝi instruis ĝis 1942, poste ŝi retiriĝis. Pro la kontraŭjudaj leĝoj ŝi pianludis nur antaŭ juda publiko. En 1946 ŝi edziniĝis kaj translokiĝis al Aŭstrio. Ŝi ofte faris koncertojn en Okcidenta Eŭropo, ekde la 1960-aj jaroj ankaŭ en Hungario, lastfoje en 1972. En la lasta jardeko de ŝia vivo ŝi instruis en muzikakademio en Graz.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2020-10-08 per la retarkivo Wayback Machine
* anglalingva biografio kun foto Arkivigite je 2018-01-05 per la retarkivo Wayback Machine
* anglalingva biografio
* anglalingva biografio
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 600060
* GND: 135229014
* LCCN: no91028373
* VIAF: 198829
* ISNI: 0000 0000 5512 989X
* BNF: 13926912g
* MBA: 82bb4473-5f4b-41dc-b6a6-a5504d893d81
* NKC: xx0159478
 |
Koordinatoj: 50° 31′ 30″ N 13° 12′ 39″ O﻿ / ﻿50.52500 °N, 13.21083 °O﻿ / 50.52500; 13.21083 (mapo)

**Jilmová** (germane *Ulmbach*) estas nomo de pereinta municipo en Ĉeĥio, en Ercmontaro, kiu troviĝis en distrikto Chomutov. Ĝi etendiĝis en senpera proksimeco de ŝtatlimo kun Germanio proksimume 3 km nordoriente de Hora Svatého Šebestiána, al kiu en la tempo de sia pereo kiel loka parto apartenis. Ĝi situis sur la dekstra bordo de lima rojo Černá kaj sur la maldekstra bordo ligis al ĝi la germana ĝis nun ekzistanta vilaĝo Satzung. La vilaĝo pereis en la jaro 1955 pro elloĝigo. Ĝis nun ekzistas katastra teritorio *Jilmová* kun areo 6,97 km². Ekde julio de 2012 la loko, kie la vilaĝo situis, estas konsisto de natura rezervejo Fontejo de Chomutovka.

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1557.

En la 18-a jarcento estis apud la vilaĝo kun oftaj paŭzoj en trafiko minejo *Černý hřebec,* en kiu oni minis nekvalitan ferercon. En la duono de la 19-a jarcento estas menciata ankaŭ *Zlatý důl.*

Evoluo de nombro de loĝantoj
----------------------------

Dum popolnombrado en la jaro 1921 ĉi tie vivis 99 loĝantoj (el tio 46 viroj), el kiuj estis unu ĉeĥoslovako kaj 98 germanoj. Ĉiuj estis romkatolikoj. Laŭ popolnombrado el la jaro 1930 la vilaĝo havis 125 loĝantojn: du ĉeĥoslovakojn.

Evoluo de nombro de loĝantoj kaj domoj|  | 1869 | 1880 | 1890 | 1900 | 1910 | 1921 | 1930 | 1950 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Loĝantoj | 166 | 198 | 184 | 175 | 154 | 99 | 125 | 3 |
| Domoj | 18 | 22 | 21 | 23 | 21 | 21 | 22 | 6 |

Fotogalerio
-----------

* Jilmová, restaĵoj de akvoturoJilmová, restaĵoj de akvoturo
* JilmováJilmová

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Hora Svatého Šebestiána (2) |
| --- |
| Hora Svatého Šebestiána ~ Nová Ves ~ pereintaj vilaĝoj Jilmová ~ Pohraniční |

 |
**Edit Hlatky** [hlatki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hlatky Edit** estis hungara aktoro. Ŝia persona nomvarianto estis *Edith*.

Edit Hlatky  naskiĝis la 2-an de aprilo 1926 en Budapeŝto (laŭ alia fonto la 8-an de aprilo 1924), ŝi mortis la 2-an de novembro 2006 (laŭ alia fonto la 14-an) en Los-Anĝeleso (Kalifornio, Usono).

Biografio
---------

Edit Hlatky komencis sian aktoran karieron jam en infanteatro de *Rózsi Feld*. Ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra Akademio en 1942 en sia nasliĝurbo. Post siaj studoj ŝi havis rolojn en kabaredoj kaj revuoj kiel subreto. Inter 1947 kaj 1950 ŝi apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto), poste ŝi disidis al Kalifornio. Ŝi ofte havis rolojn antaŭ hungara publiko en San-Francisko, Novjorko, Chicago, Cleveland, Hollywood, Toronto, Vancouver, Calgary. Ŝi edziniĝis en 1956.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Károly Nóti: *Nyitott ablak* - Marcsa
* Károly Komjáti: *Ipafai lakodalom* - Lina

Elektitaj kinaj filmaj roloj (ĉiam figuranto)
---------------------------------------------

* *Katyi* (1942) – S-ino Csóti
* *Machita* (1943-44) – dancistino
* *Janika* (1949) – aktorino

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**László Árpád Vaskovics** [lAslO vaŝkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vaskovics László Árpád** estis hungara-germana sociologo, profesoro, membro (ekstera en 1998) de Hungara Scienca Akademio.

László Árpád Vaskovics  naskiĝis la 19-an de junio 1936 en Ĉeĥoslovakio en Trstená na Ostrove.

Biografio
---------

László Árpád Vaskovics apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li frekventis mezlernejon en Hungario, universitaton en Vieno, kie li akiris sciencan gradon PhD en 1962. Li profesoriĝis en Linz en 1969. Li instruis en universitatoj de Linz, baldaŭe en Bamberg, ekde 1976 en Universitato Corvinus de Budapeŝto. Li estis dekano en universitato de Bamberg inter 1976 - 1980. Li pensiuliĝis en 2002, tamen li instruas plu en Budapeŝto en Corvinus kiel vizitanta profesoro. Li okupiĝis precipe pri la familioj kaj la senhejmuloj.

Liaj elektitaj libroj
---------------------

* *Stand der Forschung über Obdachlose und Hilfen für Obdachlose : $bBericht über „Stand der Forschung über soziale Randgruppen/Obdachlose" und "Hilfen für soziale Randgruppen/Obdachlose"* (1979)
* *Lebenslage nichtehelicher Kinder : $bZwischenbericht* (1994)
* *Lebensverläufe in der Moderne* (1997)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hompaĝo germane
1:2
La **Flago de Kiribato** estas flago kies duono estas ruĝa kun ora fregato fluganta super ora altiĝanta suno, kaj la pli malalta duono estas blua kun tri horizontalaj krispaj blankaj strioj reprezentante la oceanon kaj la 3 grupojn de insuloj (Gilbert-Insuloj, Feniksaj Insuloj kaj Liniaj Insuloj). La 17 sunradioj reprezentas la 16 ĝilbertajn insulojn kaj Banabon (iama Oceana Insulo). La insigno estis desegnita de sinjoro Arthur Grimble, kiu estis la Rezidanta Komisaro, en 1932 por la brita kolonio. La flago de Kiribato estas unu el nur 3 naciaj flagoj kiuj estas blazonaj standardoflagoj havante dezajnon proporcian al la nacia blazono.

La birdo estas fregato kiu reprezentas potencon, liberecon kaj kiribatajn kulturajn dancojn. La altiĝanta suno estas la tropika suno kiam Kiribato ĉirkaŭas la ekvatoron. La maro estas la Pacifiko kiu ĉirkaŭas Kiribaton.

La ﬂago de Kiribato (iam konata kiel "Insuloj Gilbert") estis adoptita la 12-an de julio 1979, kiam la teritorio atingis plenan sendependecon de Britio. En kelkaj versioj de la flago la radioj estas 21, t.e. la nombro da atoloj nuntempe loĝataj. Birdo fregato (*Fregata minor*) ŝvebanta sur ruĝa fono reprezentas la popolon.

Notoj
-----

1. ↑  Cristina Bollini, "Maroj kaj Ondoj", VENTO, numero 9, Aŭgusto 2021. pp. 7-8.

* Kategorio Flago de Kiribato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Oceanio |
| --- |
| Aŭstralio • Fiĝio • Kiribato • Marŝaloj • Mikronezio • Nauro • Nov-Zelando • Palaŭo • Papuo-Nov-Gvineo • Salomonoj • Samoo • Tongo • Tuvalo • Vanuatuo |
| **Dependaĵoj kaj aliaj teritorioj** Aceho • Bugenvilo • Franca Polinezio • Gvamo • Havajo • Niuo • Nov-Kaledonio • Norfolkinsulo • Nord-Marianoj • Kokosinsuloj • Kristnaskinsulo • Paskinsulo • Pitkarninsulo • Rotumo • Tokelao • Usona Samoo • Valiso kaj Futuno |
| Vidu ankaŭ: 
Flagoj de Afriko, Ameriko, Azio, Eŭropo, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |
Usona aviadilo kun sia voksigno (N98710) pentrita ĉe la benzinujo
**Voksigno** (angle *call sign*, france *indicatif*) laŭ la reguloj de la Internacia Telekomunika Unio (ITU) servas kiel identigilo de radi-komunika mesaĝejo - ekzemple flughavena centralo, aviadilo aŭ oceana ŝipo. Voksigno konsistas el specifa kombino de literoj kaj numeroj; en la internacia radia komunikado la literoj de voksigno devas esti nomataj laŭ internacia literuma alfabeto. 

La specifa kombino de literoj kaj ciferoj, kiu konsistigas voksignon, kreiĝas laŭ difinitaj skemoj. La unuaj karaktroj estas prefikso indikanta la landon de la radi-komunika mesaĝejo. Tiuj prefiksoj estas difinataj de la ITU kaj atribuataj en blokoj al la unuopaj ŝtatoj. Kutime la prefikso estas du karaktroj el kiuj almenaŭ unu estas litero. Iuj aparte grandaj ŝtatoj rajtas uzi prefiksojn el nur unu karaktro kaj nur en tre esceptaj okazoj uziĝas tri karaktroj. 

Por pli bona diferencigo la diversaj grupoj de radi-komunikaj mesaĝejoj ricevas voksignojn laŭ malsamaj skemoj:

|  |
| --- |
| **skemoj de voksignoj por diversaj grupoj de radi-komunikaj mesaĝejoj** (elekto) |
| grupo | strukturo de voksigno |
| nemoveblaj mesaĝejoj (ekz. en flughavenoj, havenoj, policejoj, fajrobrigadejoj...) | NNA, NNA9, NNA99, NNA999 |
| moveblaj maraj (ŝipaj) mesaĝejoj | NNAA, NNAA9, NNAA99, NA999, NNA9999 |
| moveblaj aeraj (aviadilaj, helikopteraj) mesaĝejoj | NNAAA, NAAAA, N9999 (estas ankoraŭ pliaj ebloj) |
| moveblaj teraj mesaĝejoj (ekz. veturiloj policaj, fajrobrigadaj, medicinaj...) | NA9999, NNA9999, NNAA9999 |
| neprofesiaj mesaĝejoj | NN9A, NN9NA, NN9NNA, NN9NNNA, A9A, A9NA, A9NNA, A9NNNA |
| radioamatoroj | W2CIL, WB8YWA, |
| (N = litero aŭ cifero, A = litero, 9 = cifero). El la unuaj du karaktroj almenaŭ unu estas litero; kutime la ciferoj 0 kaj 1 ne rajtas sekvi post litero (ĉar skribe eblus konfuzi ilin kun la literoj O respektive I).  |

La voksignoj estas distribuataj de la koncernaj naciaj ŝtataj administrejoj, konsiderante la internaciajn regulojn kaj la internacie difinitajn naciajn prefiksojn. Por laŭeble eviti miskomprenojn, oni ne atribuas ĉiujn eblajn kombinojn de karaktroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Voksigno
* ITU prefiksoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* tabelo de ITU pri naciaj prefiksoj de radi-komunikaj voksignoj
* servo MARS de ITU: serĉilo de voksignoj de registritaj maraj mesaĝejoj