recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kim Wilson
Jimmie Vaughan
Keith Ferguson
Duke Robillard
**The Fabulous Thunderbirds** estas usona bando de blusroko formita en Teksaso en 1974.

Iliaj du unuaj albumoj estis publikigitaj en 1979 kaj 1980 respektive, kun Kim Wilson kiel ĉefkantisto kaj buŝharmonikisto, Jimmie Vaughan kiel ĉefa gitaristo, kaj Keith Ferguson kiel basgitaristo. Mike Buck estis ĉe la drumoj por la unua albumo sed lasis la bandon kaj estis anstataŭita de Fran Christina por la dua. Ambaŭ albumoj dekomence forvendis la malgrandan nombron presitan (nur ĉirkaŭ 3000 unuoj) kaj ili estas nune konsideritaj kiel gravegaj blusdiskoj. La blusa stilo de la Thunderbirds miksis elementojn de Teksasa bluso kun la buŝharmonikecaj sonoj de marĉa bluso tipaj de Slim Harpo kaj de Lazy Lester — ambaŭ el kiuj estis versiigitaj de Thunderbirds. La tria albumo de la bando, nome *Butt-Rockin'*, publikigita en 1981, metis la bandon pli proksime al la malnova ritmenbluso kaj aldonis kromajn muzikistojn kiuj ludis pianon kaj latunajn blovinstrumentojn.

Diskaro
-------

### Albumoj

* Girls Go Wild (1979)
* What's the Word (1980)
* Butt Rockin' (1981)
* T-Bird Rhythm (1982)
* Tuff Enuff (1986)
* Hot Number (1987)
* Powerful Stuff (1989)
* Walk That Walk, Talk That Talk (1991)
* Roll of the Dice (1995)
* High Water (1997)
* Painted On (2005)
* Thunderbirds! (2009, vendita nur koncerte)
* On the Verge (2013)
* Strong Like That (2016)

Notoj
-----

1. ↑   Arkivita la 13an de Marto, 2014, ĉe Wayback Machine.
2. ↑  "The BluesHarp Page:Legends:Slim Harpo". Bluesharp.ca. Alirita la 15an de Julio, 2018.

Nick Curran

* Kategorio The Fabulous Thunderbirds en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614809
* GND: 10189170-2
* LCCN: n91105650
* VIAF: 144104713
* ISNI: 0000 0001 0668 7147
* BNF: 13903412z
* MBA: 835cbbdd-4a59-45a9-bf37-6d2050aec2a9
* NKC: xx0190615
 |
Portreto de Matsuo Bashō, de Yokoi Kinkoku, ĉ. 1820, kombinita kun la plej konata hajko de Bashō: *Furuike ya / kawazu tobikomu / mizu no oto* (Olda lageto/ Malgranda ran' ensaltas/ Plaŭdad' de akvo).
**Hajgao** (japana 俳画 *haiga*) estas japandevena formo de la poeziĝenro hajkajo, kiu kombinas pentraĵon kun hajko aŭ hajkaja prozo. Tiu praktiko herediĝis de mezepoka inkpentrado (水墨畫, *suibokuga*). En hajgao, la pentraĵo povas foje ilustri la poemon, aŭ prezenti ĝian scenan aŭ rakontan etendaĵon. Alifoje, la rilato inter poemo kaj pentraĵo estas pli fora, kaj la du partoj ligiĝas nur per partoprenita atmosfero. Yosa Buson (1716 - 1784), unu el la plej grandaj majstroj de hajgao, kredis ke tiu pli fora ligo inter pentraĵo kaj poemo estis la idealo de hajgao.

Nuntempe, kvankam tradicia hajgao daŭradas fariĝi, pluraj modernaj artistoj faras hajgaojn per kombinaĵo de hajko kun fotografaĵo aŭ komputila bildo.

Referencoj
----------

1. ↑  Shirane, Haruo, *Traces of Dreams*, Stanford University Press, 1998, ISBN 0-8047-3099-7 p.93
2. ↑  Katō Shūson kaj aliaj (redaktistoj), 俳文学大辞典 (*Vortaro de hajkaja literaturo*), Kadokawa shoten, 1995, ISBN 978-4040227009, pp.665-666

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Simply Haiku*, reteja gazeto enhavanta sekciojn de hajgaoj, kaj tradiciaj kaj modernaj. (angla)
* *Haiga Online* Arkivigite je 2008-06-11 per la retarkivo Wayback Machine, reteja gazeto tute pri hajgao. (angla)

Foto-hajgao farita de Yumegusa. Kreita 2006
**Tamás Lábady** [tamAŝ lAbadi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lábady Tamás** estis hungara juĝisto, konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto.

Tamás Lábady naskiĝis la 6-an de julio 1944 en Baja, li mortis la 11-an de aŭgusto 2017.

Biografio
---------

Tamás Lábady maturiĝis en gimnazio en Pécs, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1968. Post la diplomo li laboris en administracio de Pécs, post 2 jaroj li akiris juĝistan diplomon. Inter 1970-1976 li estis juĝisto en Siklós, poste en Pécs. Inter 1974 kaj 1999 li ankaŭ instruis en la menciita universitato (ekde 1991 en rango docento), fine ekde 1996 ankaŭ en Katolika Universitato Péter Pázmány. En tiu periodo en 1988 li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Inter 1990-1999 li estis konstitucia juĝisto. Li ricevis 3 premiojn inter 1999-2012. Li havis edzinon, kiu naskis filon.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A nem vagyoni kárpótlás iránti igények a bírói gyakorlatban* (1986)
* *A nemvagyoni kártérítés újabb bírói gyakorlata* (1993)
* *A magyar magánjog (polgári jog) általános része* (1997)
* *Mozaiktöredékek a Pécsi Ítélőtábla tudományos műhelyéből* (kunredaktoro, 2007)
* *A magánjog általános tana* (2013)

Fontoj
------

* hungarlingva intervjuo kaj biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 702123
* LCCN: n94064913
* VIAF: 38606481
* ISNI: 0000 0000 7991 5166
 |
**Tamás P. Balassa** [tamAŝ pE balaŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balassa P. Tamás** estis hungara komponisto, dirigento, pianisto, instrumentadisto.

Tamás P. Balassa  naskiĝis la 17-an de novembro 1922 en Budapeŝto, li mortis la 18-an de oktobro 2010 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tamás P. Balassa frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo inter 1936 kaj 1943, samtempe li lernis private de pluraj muzikistoj. Liaj plej gravaj instruistoj estis Pál Kadosa (piano, komponado), Tamás Bródy (ĵazpiano), kaj János Ferencsik (dirigentado). Inter 1950 kaj 1954 li estis teatra dirigento kaj instrumentadisto, poste ĝis 1959 li estis membro de dancorkestro de Hungara Radio, fine ĝis 1985 li estis samloke studiestro. Inter 1977-1982 li estis studiestro ankaŭ en alia studio. Lia muzika kariero situis en larĝa skalo (ekzemple klasika muziko, ŝlagroj, kanzonoj, ĵazo).

Elektitaj muzikaj laboroj
-------------------------

* *Egy erkölcsös éjszaka* (komponisto de filmomuziko, 1977)
* *Zenés TV színház* (televizia muzika serio, muzikisto, 1983; komponisto, 1976)
* *A szabin nők elrablása* (televizia opereto, dirigento, 1977)
* *Lili bárónő* (televizia opereto, orkestrestro, 1975)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Péter Poór
* Mária Toldy

Fontoj
------

* Arkivigite je 2019-02-09 per la retarkivo Wayback Machine
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 631537
* GND: 1260014002
* VIAF: 301820741
* NKC: xx0154895
 |
La historia **tramvojo Sassi-Superga** (itale *Tranvia Sassi-Superga*) estas la nura tiaspeca en Italio. Ĝi estas la daŭrigo de jarcenta tradicio, kiu komenciĝis la 26-an de aprilo 1884 per la unua veturo farita per funikularo konstruita kun sistemo Agudio: la trajno estis movita per motoro tiranta ŝtalkablon kiu kuris paralele al la trako sur pulioj aranĝitaj laŭ la vojo.

La linio estis poste transformita, en 1934, al dentorela fervojo kun centra fervoja tirado kaj hodiaŭ, tute restaŭrita, ĝi proponas al la vizitantoj vojaĝon en la pasinteco sur la originalaj vagonoj kaj neforgeseblan panoramon.

La itinero etendiĝas je 3 100 metroj inter la stacio Sassi (situanta en Torino en Piazza Modena, 225 metrojn super la marnivelo) kaj la stacio Superga (650 metrojn super la marnivelo). La totala altdiferenco de 425 metroj estas venkita kun meza dekliveco de 13.5%, kun pintoj de 21% en la fina streĉado inter Pian Gambino kaj stacio Superga. Alveninte en Superga oni povas admiri belegan panoramon de Torino kaj Alpoj, viziti la Bazilikon de Superga konstruitan de Juvarra kaj la reĝajn tombojn de Savojo.

La biletvendejo situas ene de la stacidomo Sassi.

La tramligo estas administrita per trajno konsistanta el traktoro kaj ĝis maksimume du trenitaj vagonoj, kun totala kapacito de 210 pasaĝeroj.

En la posttagmezoj de festotagoj (ne dum la vintra periodo), la servo estas duobligita per la samtempa uzo de du trajnoj.

Itinero
-------

centra

Vidu ankaŭ
----------

* Gruppo Torinese Trasporti
* Tramtransporto en Torino
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Torino
* Baziliko de Superga

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tramvojo Sassi-Superga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (itale)
* Tramvojo Sassi-Superga ĉe "Structurae"

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rMetrooj kaj tramoj en Italio |
| --- |
|  | 
* Brescia
* Ĝenovo
* Katanio
* Milano
* Napolo
* Romo
* Torino
 |
|  | 
* Bolonjo
* Torino (+ SU)
 |

 |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rStacioj de la tramvojo Sassi-Superga |
| --- |
| 
* Sassi
* Prima Galleria
* Raddoppio
* Pian Gambino
* Superga
 |
|  |

 |
**Tamás Návay** [tamAŝ nAvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Návay Tamás** estis hungara politikisto, komisaro, departementestro. Lia nobela antaŭnomo estis *földeáki*.

Tamás Návay naskiĝis la 30-an de decembro 1815 en Földeák, li mortis la 29-an de marto 1879 en Földeák.

Portreto pri Tamás Návay
Busto pri Tamás Návay

Biografio
---------

Tamás Návay studis en Szeged kaj Pozono. En la parlamentaj staĝoj inter 1832-1836 li apartenis al la reformemuloj. En 1835 li estis honora notario en Csanád, en la sekva jaro lia posteno estis levita al honora ĉefnotario. En 1839 li estis elektita parlamentano de Csanád kaj li aliĝis al partio de Ferenc Deák. En 1842 li estis nomumita vicdepartementestro. Li partoprenis en la Hungara revolucio de 1848, li estis komisaro. Post la fiasko de la revolucio li retiriĝis, fine pro restarigo de la konstitucio en 1861 li denove apogis Deák en la parlamentaj kunsidoj. De 1867 ĝis sia morto li estis ĉefdepartementestro. Li edziĝis en 1840, lia edzino naskis 2 gefilojn.

Memorigiloj
-----------

* busto en Makó (1998)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo N, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo N, poste serĉu la nomon)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Tamás Návay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 723942
 |
La **Masakro de Ĥoĝali** kaŭzis la morton al plurcentoj da azeraj civiluloj en la urbo Ĥoĝali inter la 23-an kaj la 26-a de februaro 1992 dum la milito en Montara Karabaĥo.
Laŭ la azeraj aŭtoritatoj, la masakro estis okazigita de la armenaj armitaj fortoj helpataj de la regimento 366 de la rusa armeo. La oficiala kvanto da viktimoj de la azera registaro estas 613 civiluloj, inter ili 106 virinoj kaj 83 infanoj.
El la armena flanko, oni raportis ke la masakro kvazaŭ estis konsekvenco de militistaj agoj, parte ĉar la azeraj fortoj bremsis la evakuadon de la loĝantaro aŭ ĉar la registaro enmiksis civilulojn kun militistoj. 

La masakro de Hoĝali estis priskribita de Human Rights Watch kiel la plej granda kaj sanga masakro dum la konflikto pri Montara Karabaĥo koncerne la mortigado de civiluloj, same ĝi diras ke oni ne disponas je ekzaktaj nombroj ĉar la azera kaj la armena flankoj povas altigi aŭ malaltigi ĝin laŭ la kazo. Tamen, laŭ raporto de *Human Rights Watch* en 1993 konkludis ke eble ili estis malpli ol 161 mortintoj sed alia posta raporto pliigis la nombron al 200 viktimoj.

* 
* 
* 
* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Justice for Khojaly
* Khojalywitness.org
* The Holocaust and the Khojaly massacre through the eyes of contemporaries angle
* Tragedy Massacre in Khojaly — TIME angle
* Massacre in Khojaly a horror not forgotten by Azerbaijanis angle
* Hocalı Katliamı nedir? Hocalı Katliamı’nı kim yaptı? turke
* Genocidio de Jodyalí, una página negra de la historia hispane
* Heydər Əliyevin təşəbbüsü ilə…

* Masakro de Hoĝali en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Masakro de Hoĝali en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tamás Sas** [tamAŝ ŝaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sas Tamás** estas hungara reĝisoro, kameraisto, scenaristo, produktoro.

Tamás Sas naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1957 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tamás Sas maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1974, poste ŝi laboris kiel fotisto kaj vickameraisto en pluraj lokoj. Li akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1984. Lia ĉefinstruisto estis Elemér Ragályi. Post la diplomo li laboris en ĉiuj branĉoj de la filma industrio. Depost fino de la socialismo (1990) li establis propran firmaon. Inter 2002–2004 li instruis en Arta Universitato Moholy-Nagy. Li ricevis diversajn filmajn premiojn ankaŭ eksterlande inter 1993-2003. Ŝi edziĝis kaj naskiĝis 3 filoj inter 1976-1991.

Liaj fimaj reĝisoraĵoj (elekto)
-------------------------------

* *Presszó* (1998)
* *Apám beájulna* (ankaŭ scenaristo, 2003)
* *S.O.S. Love – Az egymillió dolláros megbízás* (2011)

Liaj fotitaj filmoj (elekto)
----------------------------

* *Tangó – a változások kora* (1982)
* *Gyerekgyilkosságok* (1993)
* *Egy bolond százat csinál* (2006)

Liaj scenarlibroj (elekto)
--------------------------

* *Rosszfiúk* (2000)
* *Szerelemtől sújtva* (2003)

Liaj filmaj produktaĵoj (elekto)
--------------------------------

* *Szélcsend* (2009)

Lia libro
---------

* *Egy szerelem naplója* (2003)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 742628
* LCCN: nb2007014237
* VIAF: 26591995
* ISNI: 0000 0000 4323 991X
* NKC: xx0192705
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
Diversaj tipoj de tondiloj - por tekstilo (maldekstre), papero (meza), kuirado (dekstre).
Vitrotajlilo.
**Tajlo** aŭ **tajlado** estas ago doni difinitan formon al materialo, eltranĉante el ĝi pecetojn aŭ eretojn, kaj tondi el ŝtofo la pecojn destinitajn fariĝi vesto, laŭ ŝablonoj aŭ laŭ la faritaj mezuroj.

Laŭ Francisko Azorín **tajli** estas *formi ion disigante pecetojn per tranĉanta, hakanta, ĉizanta ilo.* Li indikas etimologion el la latina *taliare* (detranĉi). Kaj li aldonas la terminon *tajlisto*, por homo kiu profesie tajlas.

Notoj
-----

1. ↑  NPIV  Alirita la 13an de Januaro 2018.
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 197.
3. ↑  Azorín, samloke.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉizado
* Lignoĉizado

Eksteraj ligiloj
----------------

* Optimum blade configurations for the cutting of soft solids Arkivigite je 2009-01-29 per la retarkivo Wayback Machine
* How stuff works - Handsaws
* Etching vs. traditional metal machining
**Preĝejo de Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Hőgyész, sur monteto.

Historio
--------

La kirko de Hőgyész estis menciita jam ĉirkaŭ 1500, kiun la turkoj okupis en la 16-a jarcento. Precipe alvenintaj germanoj refondis la paroĥon en 1723, poste ili renovigis la preĝejon, kiu estis videbla eĉ komence de la 19-a jarcento apud la tombejo. Nova preĝejo konstruiĝis en 1799, kiun oni renovigis en 1898 (poste en 1966). La interna parto estis preta en 1812. La orgeno muzikas ekde 1927. En 1974 oni metis la altaron al nova loko.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo apartenas al la imponaj preĝejoj de la regiono. Ĝi havas unusolan turon super la enirejo. Ankaŭ la navo estas unusola. Apud la enirejo 2 skulptaĵoj situas: Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). La ĉefaltara bildo prezentas Apoteozon de Sankta Kruco.

Fontoj
------

* hungare
* hungare Arkivigite je 2010-12-08 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare
* hungare[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Kruco (Hőgyész) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **tajfuno Haj-jano** (de la ĉina 海燕, hǎi yàn = procelario, marhirundo), en la Filipinoj nomata *Yolanda* [Jolanda], estis unu el la plej fortaj ŝtormoj iam registritaj. Ĝia internacia nomo estas **1330**, ĉar ĝi estis la 30-a tropika ŝtormo de la jaro 2013.

Ekesto
------

La tajfuno ekestis la 2-an de novembro 2013 en novembro 2013 sud-oriente de insulo Ponape, moviĝis okcidenten kaj ene de du tagoj fortiĝis al "tropika ŝtormo". La 4-an de novembro ĝi ricevis la nomon Haj-jano. Ĝis la 18-a horo de la 5-a de novembro ĝi evoluis al tajfuno, kaj je la 6-a de novembro la meteologoj deklaris ĝin super-tajfuno, kun venta rapido ĝis 240 km/h.

Vojo de la tajfuno tra la Filipinoj

Filipinoj
---------

Je la 6-a de novembro je la 22-a horo (laŭ loka tempo) la tajfuno eniris la teritorion de la Filipinoj (pli precize, de la Bisajoj), kie ĝi ricevis la nomon *Yolanda* [Jolanda]. Matene de la 8-a de novembro ĝi unuafoje trafis la teron de Orienta Samaro kaj praktike nuligis la komunumon *Guiuan*. Poste ĝi frapis la insulojn Lejteo kaj Cebuo. Nur je la 15h30 de la 9-a de novembro ĝi eliris el la filipina teritorio. Ĝi postlasis milojn da mortigitoj kaj da senhejmuloj.

Plua vojo
---------

Lasinte la Filipinojn la tajfuno frapis Vjetnamion, kie ĝi mortigis 14, malaperigis 4 kaj vundis 81 homojn, kaj Ĉinion, kie mortis 7 kaj malaperis 4 personoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

Ĉina Radio Internacia:

* "La tajfuno Haiyan trafis Vjetnamion", artikoleto kun du fotoj de la 11-a de novembro 2013 Arkivigite je 2015-06-10 per la retarkivo Wayback Machine esperante
* "Miloj da homoj mortis pro la tajfuno Haiyan", artikoleto de la 11-a de novembro 2013 Arkivigite je 2015-06-10 per la retarkivo Wayback Machine esperante

Pri la efikoj en la Filipinoj:

* "Supertajfuno 'Yolanda' - plej forta tajfuno en 2013 trafas Filipinojn", detala teksto kun komentoj en la blogo *La Filipina Junulo*, la 9-an de novembro 2013 esperante

* Kategorio Tajfuno Haj-jano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tamás Takáts** [tamAŝ takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Takáts Tamás** estas hungara ŝlagromuzikisto (gitaristo, komponisto, kantisto, tekstopoeto).

Tamás Takáts dekstre la 2-a
Tamás Takáts  naskiĝis la 20-an de junio 1957 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tamás Takáts maturiĝis en industria mezlernejo, poste li studis nur jaron en pedagogia altlernejo. Dum la lernojaroj li ŝatis sportadi. Fininta la lernadon li laboris en pluraj laborlokoj. Li aliĝis al diversaj ŝlagrorkestroj, fine en 1977 li ricevis atestilon pri profesia muzikisto. Inter 1979 kaj 1985 li apartenis al ŝlagrorkestro Karthago (kun Ferenc Szigeti), poste kun Lajos Som en Senator, iom poste en aliaj orkestroj. Laŭokaze li estis drumisto kaj buŝharmonikisto. En 1990 li fondis propran ŝlagrorkestron, kiu restis aktiva ĝis la nuntempo. Li edziĝis trifoje, la dua edzino naskis 2 filojn, la tria filinon.

Elektitaj ŝlagrotekstoj
-----------------------

* A bamám mindig hazavár
* Indulok tovább
* Zakatol a vonat

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 649564
* MBA: aad9bad8-3645-4f99-9576-60c1891bbd1e
 |
***The Lancet*** estas ĉiusemajna reviziita ĝenerale gazeto pri medicino. Ĝi estas unu el la plej antikvaj el mondo kaj unu el la plej bone konataj medicinaj gazetoj.

*The Lancet* estis fondita en 1823 de Thomas Wakley, angla kirurgo kiu nomigis ĝin laŭ la kirurgia instrumento nome angle *lancet* (skalpelo), same kiel laŭ la anglalingva termino de gotika arkitekturo "lancet arch" (ogiva fenestro), nome fenestro kun akrapinta arko, kiu indikas la "lumon de saĝo" aŭ "lumigi".

*The Lancet* publikigas originalajn esplorajn artikolojn, revuajn artikolojn ("seminarioj" kaj "revuoj"), redaktajn angulojn, librorezencojn, korespondadon, same kiel novaĵojn kaj informojn. *The Lancet* estis posedo de Elsevier ekde 1991. Je 2015, la ĉefradaktoro estas Richard Horton. La gazeto havas eldonejajn oficejojn en Londono, Novjorko, kaj Pekino.

Referencoj
----------

1. ↑   "Prestigious Medical Journal, The Lancet, Issues Family Planning Series". Population Media Center. 13a de Julio 2012.  Alirita la 13an de Julio 2014.
2. ↑   "About the Lancet Medical Journal".  Alirita la 13an de Julio 2014.
3. ↑  "The Lancet, About". 7a de Novembro 2015.  Arkivigite je 1997-12-12 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 13an de Julio 2014.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* *The Lancet* Student

* Kategorio The Lancet en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* The Lancet en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
La **Tonga Fosego** estas oceana profunda submara fosego en sudokcidento de Pacifika Oceano. Ĝi estas la plej profunda fosego en la Suda Hemisfero kaj la dua plej profunda en la Tero. La plej rapida plato-tektonika rapideco sur la Tero estas okazanta en tiu loko, ĉar la Pacifika plato estas subdukciita okcidenten en la fosegon. 

La plej malalta registrita profundeco estas en Horizon-profundo de 10 800 ± 10 m. Ĝi estis nomita laŭ la esplorŝipo *Horizon* de la Scripps Institution of Oceanography, kies ŝipanaro trovis la profundon en Decembro 1952.

Kiel unu el la plej profundaj hadopelagaj fosegoj, la sedimentos de *Horizon Deep* estas hejmo de komunumo de nematodoj. Studo de 2016 trovis, ke la abundo de individuoj en tiu komunumo estas sesfoje pli granda ol tiu de loko ĉe la bordo de fosego (ĉ. 6 250 m) apud la profundo kaj ke la diferenco en biomaso inter tiuj du lokoj estas eĉ pli granda. Specidiverseco, aliflanke, estas dufoje pli granda sur la deklivo de la fosego, probable pro malgranda nombro de oportunemaj specioj en la fosego.

Koordinatoj: 22° 56′ 41″ S 174° 43′ 59″ U﻿ / ﻿22.94472 °S, 174.73306 °U﻿ / -22.94472; -174.73306 (mapo)

Notoj
-----

1. Smith & Price 2006, p. 316
2. ↑  Smith & Price 2006, p. 316
3. ↑  Smith & Price 2006, p. 316
4. ↑  "GEBCO Gazetteer of Undersea Feature Names". GEBCO. 26a de Aprilo 2015. Alirita la 11-an de Januaro 2022.
5. ↑   Leduc et al. 2016, Abstract

Fonto
-----

* Leduc, D.; Rowden, A. A.; Glud, R. N.; Wenzhöfer, F.; Kitazato, H.; Clark, M. R. (2016). "Comparison between infaunal communities of the deep floor and edge of the Tonga Trench: Possible effects of differences in organic matter supply" (PDF). *Deep Sea Research Part I: Oceanographic Research Papers*. 116: 264–275. Bibcode:2016DSRI..116..264L. doi:10.1016/j.dsr.2015.11.003. Alirita la 11an de Januaro 2022.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 751202
 |
Tajloroj en la 16-a jarcento, Germanio
Tajloro laboranta en Honkongo
**Tajloro** estas metia profesio de la teksaĵo-prilaborado. La tasko estas formtranĉi kaj kunigi tukojn. La laboriloj estas pinglo, fadeno, tondilo, tajlorkreto kaj ekde la 19-a jarcento ankaŭ la kudromaŝino.

Tajloro kiel familia nomo
-------------------------

La nomo de tiu ĉi metiisto estas vasta familia nomo en multaj lingvoj, ekzemple:

* Angle: *Tailor*
* Ĉeĥe: *Krejčí*
* France: *Sartre*
* Germane: *Schneider*
* Hindie: दर्ज़ि *Darzi*
* Hispane: *Sastre*
* Hungare: *Szabó*
* Pole: *Krawiec*
* Ruse: Портной *Portnoy*
* Nederlande: *Kleermaker*

En la filmo *Meeting Venus* de István Szabó multaj fikciuloj nomiĝas "Tajloro", sed diverslingve.

Proverboj
---------

Ekzistas pluraj proverboj pri tajloro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Ĉiu tajloro havas sian tranĉmanieron.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Oni ne pagas per gloro al sia tajloro.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Truon de l' honoro flikos neniu tajloro.* **"** |

 |

Vidu ankaŭ
----------

* Kudrado
* Ŝtofo
* Vesto
* Modo
* Alta modo
* Vestkodo
* Jako
* Pantalono

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2008-08-16.

* Kategorio Tajloro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Tajloro en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
***The Legend of Zelda: A Link to the Past*** (ゼルダの伝説 神々のトライフォース, *Zeruda no Densetsu: Kamigami no Toraifōsu*?) estas videoludo kreita kaj eldonita de Nintendo por la videoludilo Super Nintendo Entertainment System. Ĝi estas la tria ludo de la serio de aventuraj ludoj The Legend of Zelda. Ĝi aperis en 1991 en Japanio, kaj en 1992 en Nord-Ameriko kaj Eŭropo.

En la intrigo, la ĉefrolulo Link devas vojaĝi por savi la mondon Hyrule, venki Ganon, kaj liberigi la sep fraŭlinojn parencajn de la Saĝuloj. *A Link to the Past* uzas kameraan vidpunkton similan al tiu de la unua ludo *The Legend of Zelda*, per kiu oni vidas la rolulon desupre, kiu povas moviĝi laŭ kvar direktoj. Ĝi ne plu uzas la sistemon de la dua ludo de la serio *Zelda II: The Adventure of Link*, en kiu la kamerao troviĝas flanke, kaj kie la rolulo povas moviĝi nur dekstren aŭ maldekstren.

*The Legend of Zelda: A Link to the Past* enkondukis elementojn, kiuj ankoraŭ estas oftaj hodiaŭ en la serio. Ekzemple, ĝi enkondukis la koncepton de paralela mondo, la glavon Master Sword kaj diversajn ekipaĵojn.

La ludo estis komerce kaj recenze sukcesa. *A Link to the Past* estis grava simbola videoludo de Nintendo, kaj hodiaŭ ĝi ofte estas konsiderata kiel unu el la plej bonaj videoludoj. Pli ol 4 milionoj da unuoj vendiĝis tutmonde. *A Link to the Past* estis refarita por Game Boy Advance kun kelkaj etaj ŝanĝoj (vidu *The Legend of Zelda: A Link to the Past and Four Swords*), kaj nun estas disponebla por Wii, Wii U, kaj New Nintendo 3DS per Virtual Console. Nintendo re-lanĉis *A Link to the Past* en Usono en Septembro 2017 kiel parton de Super NES Classic Edition.

Posta ludo nomita *The Legend of Zelda: A Link Between Worlds* multe inspiriĝis de tiu ludo. Ĝi aperis por Nintendo 3DS en Novembro 2013.

Referencoj
----------

1. ↑   Super NES Classic Edition. Nintendo of America, Inc. (2017-09-29). Arkivita el la originalo je 2017-09-28. Alirita 2017-10-20.
2. ↑   The Legend of Zelda: A Link to the Past sequel coming to Nintendo 3DS this holiday. Vox Media Inc.. Alirita 2014-12-31.
3. ↑   The New 3DS Zelda Is Called A Link Between Worlds. Kotaku. Alirita 2014-12-31.

* Kategorio The Legend of Zelda: A Link to the Past en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pál BALOGH** [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balogh Pál** estis hungara kuracisto, lingvisto, grotesploristo, membro de Hungara Scienca Akademio (1835). Lia frato estis Sámuel Balogh, liaj filoj estis Tihamér Balogh kaj Zoltán Balogh (poeto), lia nepo estis Loránd Almási Balogh kaj Elemér Balogh (ekonomikisto). Dum verkado li uzis la pseŭdonimon "Kákay Aranka".

La juna Pál Balogh
La maljuna Pál Balogh
Pál Balogh  naskiĝis la 18-an de oktobro 1794 en Nagybarca. Li mortis la 11-an de septembro 1867 en Pest (urbo).

Biografio
---------

Pál Balogh frekventis mezlernejon en Rimaszombat, altlernejojn en Sárospatak kaj Késmárk, universitaton en Reĝa Universitato de Pest. En 1825 li studvojaĝis al Germanio, en 1856 al Parizo, Londono, Bruselo. Tie li spertiĝis pri homeopatio. En 1865 li fondis kuracistan societon pri homeopatio, eĉ li estis elektita prezidanto. Lian imponan bibliotekon la hungara ŝtato aĉetis por la universitata biblioteko.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Baradlai utazás 1818-dik Esztendőben* 1820
* *Tudományos mívelődésünk története* (Historio de nia scienca klerigado) 1835 - premiita verko
* *Az olasz tudósok congressusa Velenczében 1847* (Kongreso de italaj sciencistoj en Venezio en 1847) 1863
* *Des dangers des mariages consangvines* 1865

Fontoj
------

* Hungarlingva Vikipedio
* biografio hungare
* biografio hungare

* Kategorio Pál Balogh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Tanacetum coccineum*
**Tanaceto** estas plantogenro (*Tanacetum*) el asteracoj, kun ĉ. 160 florplantoj, kreskantaj en la norda hemisfero. Ili estas plej ofte plurjaraj - malofte unujaraj - moltigaj plantoj aŭ malofte duonarbustoj. Ili havas aromajn odorojn, la rizomo estas la travintruma organo de la planto. La folioj staras alterne, ili estas plej ofte kunmetitaj.

La infloresko estas kapitulo, la frukto akeno.

La tanaceto-specioj estas uzataj kiel nutroplantoj por la larvoj de kelkaj lepidoptero-specioj. Oni ekstraktas la insekticidon piretro el floroj de la genro. Tiel la „dalmata insektopulvo" estas ekstraktita el la **dalmata insektofloro** (*Tanacetum cinerariifolium*).

Elektitaj specioj
-----------------

*Tanacetum abrotanifolium* (L.) Druce  

*Tanacetum achilleifolium* (M. Bieb.) Sch. Bip.  

*Tanacetum argenteum* (Lam.) Willd.  

*Tanacetum atkinsonii* (C.B.Clarke) Kitam.  

*Tanacetum balsamita* L.  

*Tanacetum bipinnatum* (L.) Sch. Bip.  

*Tanacetum camphoratum* Less.  

*Tanacetum cinerariifolium* (Trevir.) Sch. Bip.  

*Tanacetum coccineum* (Willd.) Grierson  

*Tanacetum corymbosum* (L.) Sch. Bip.  

*Tanacetum densum* (Labill.) Sch. Bip.  

*Tanacetum ferulaceum* (Sch. Bip.) Walp.  

*Tanacetum haradjanii* (Rech. f.) Grierson  

*Tanacetum huronense* Nutt.  

*Tanacetum macrophyllum* (Waldst. & Kit.) Sch. Bip.  

*Tanacetum microphyllum* DC.  

*Tanacetum parthenifolium* (Willd.) Sch. Bip.  

*Tanacetum parthenium* (L.) Sch. Bip.  

*Tanacetum poteriifolium* (Nordm.) Grierson  

*Tanacetum praeteritium* (Horw.) Heywood  

*Tanacetum ptarmiciflorum* (Webb) Sch. Bip.  

*Tanacetum vulgare* L.

Galerio
-------

* Tanacetum balsamita***Tanacetum balsamita***
* Tanacetum camphoratum***Tanacetum camphoratum***
* Tanacetum cinerariifolium***Tanacetum cinerariifolium***
* Tanacetum coccineum***Tanacetum coccineum***
* Tanacetum corymbosum***Tanacetum corymbosum***
* Tanacetum densum***Tanacetum densum***
* Tanacetum ferulaceum***Tanacetum ferulaceum***
* Tanacetum haradjanii***Tanacetum haradjanii***
* Tanacetum huronense***Tanacetum huronense***
* Tanacetum macrophyllum***Tanacetum macrophyllum***
* Tanacetum niveum***Tanacetum niveum***
* Tanacetum parthenium***Tanacetum parthenium***
* Tanacetum ptarmiciflorum***Tanacetum ptarmiciflorum***
* Tanacetum siculum***Tanacetum siculum***
* Tanacetum vulgare***Tanacetum vulgare***

*Tanacetum vulgare* estas plurjara aromodora, amargusta herbo kun plume entranĉitaj folioj, orflavaj kapituloj grandnombre kunmetitaj en korimbo.

* Tanaceto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tanaceto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Tanaceto en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
La vilaĝo Obergurgl en Tirolo, kie oni filmis la eksterajn scenojn de la filmo.
***The Mountain Eagle*** (La montaglo) estas brit-germana muta filmo de 1926, kaj dua de Alfred Hitchcock kiel reĝisoro, post *The Pleasure Garden*.

Priskribo
---------

La filmo, amafera melodramo kun agado okazanta en Kentukio, temas pri vidvo (Bernhard Goetzke) kiu ĵaluze konkurencas kun sia kripla filo (John F. Hamilton) kaj kun viro kiun li malamas (Malcolm Keen) pri la amaltiro de instruistino (Nita Naldi). La filmo estis produktita en la studioj de Emelka Film en Munkeno, Germanio, en aŭtuno de 1925, kaj la eksteraj scenoj estis filmitaj en la vilaĝo Obergurgl en Tirolo, Aŭstrio. Produktado suferis malfacilojn, kiel la detruo de vilaĝa tegmento kaj Hitchcock suferanta pro altomalsano. Ĉar oni produktis la filmon en Germanio, Hitchcock havis pli da reĝisora libero ol li estus havinta en Anglio, kaj li estis influita de la germanaj tiamaj stiloj kaj teknikoj.

La filmo estis publikigita en Germanio en majo 1926 kaj montrita por siaj britaj distribuistoj en oktobro 1926. Ĝi estis ricevita malakcepte kaj nur post la sukceso de la posta filmo de Hitchcock nome *The Lodger: A Story of the London Fog* la filmo estis publikigita en Britio en majo 1927. La filmo ricevis tre diversajn kritikojn kaj Hitchcock mem diris al François Truffaut, ke li estis konsolita ke la filmo perdiĝis. Ses survivantaj filmofotoj de *The Mountain Eagle* estas reproduktitaj en la libro de Truffaut, kaj pliaj filmofotoj estis trovitaj. En 2012, serio de 24 filmofotoj estis trovitaj en arkivo de unu el la amikoj de Hitchcock. La Kintirola Komitato priskribis ĝin kiel "la plej serĉata filmo en la mondo", kaj la British Film Institute havas la filmon sur la pinto de siaj 75 plej serĉataj filmoj kaj aktive serĉas ĝin.

Referencoj
----------

1. 1 2   Alfred Hitchcock Collectors’ Guide: The Mountain Eagle (1926).
2. ↑   The Mountain Eagle. British Film Institute. Arkivita el la originalo je 3a de aŭgusto 2012. Alirita 24a de majo 2014.

 Arkivigite je 2015-09-06 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2015-09-06. Alirita 2020-08-30.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Filmo |

* *The Mountain Eagle*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* British Film Institute 75 Most Wanted entry kun notoj
* *Alfred Hitchcock Collectors’ Guide: The Mountain Eagle* en Brenton Film
* The Mountain Eagle ĉe AllMovie (angle)
* The Mountain Eagle ĉe Turner Classic Movies Datumbazo
* The Mountain Eagle ĉe Rotten Tomatoes


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700108
 |
**Tando Adam** (urdue ٹنڈو آدم‎, sinde ٽنڊو آدم‎) estas urbego en provinco Sindo (Pakistano), en kantono de Navabŝah.

Bazaj informoj
--------------

* areo: km²
* supermara alteco: 27 m
* loĝantaro: 152,617 (2017)
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo: 68050
* telefonkodo: 0235

Geografio
---------

Tando Adam situas sur ebenaĵo proksime al la rivero Induso en sudorienta Pakistano. Ĉirkaŭ la urbego la kanaloj estas oftaj. Hajderabado (Pakistano) troviĝas 53, **Karaĉio** 196, Sukur 215, Kveta 520, Multano 563, Fajsalabado 762, Lahoro 849, Peŝavaro 856, Rawalpindi 967, **Islamabado** 980 kilometrojn (aere) .

Historio kaj populacio
----------------------

Tando Adam estis fondita en la 18-a jarcento. La loko apartenis al distrikto de Navabŝah ĝis 1955, poste de Sangar.

Loĝantaro| 1961 | 1972 | 1981 | 1998 | 2012 | 2017 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 153 | 19 739 | 29 239 | 50 259 | 59 934 | 152 617 |

La loĝantoj laŭ religio estas ĉefe islamanoj (95%), la ceteraj estas hinduoj, iomete kristanoj. kaj parolas variajn lokajn lingvojn. Estas ankaŭ malgranda hindua minoritato. La loĝantaro parolas sinde (50%, eĉ oficiala lingvo), urdue (30%), panĝabe (10%), paŝtue (6%), krome ofte uzas ankaŭ la anglan lingvon.

Mapo pri vojoj de Pakistano, kie estas videbla Tando Adam

Agrikulturo kaj industrio
-------------------------

Tando Adam estas unu el la plej riĉaj agrikulturaj regionoj de Pakistano. Oni kultivas bananojn, mango (frukto)jn, sukerkanojn, tritikojn kaj kotonojn.

Tando Adam havas la plej grandan teksaĵinindustrion en Pakistano. Ekzistas ankaŭ farmacia industrio kaj oni prilaboras fruktosukojn, paperojn. La telekomunikada industrio ankaŭ ludas decidan rolon en vivo de Tando Adam. Menciindas la komercado kun viglaj merkatoj, bazaroj.

Eduko
-----

En Tando Adam altlernejo kaj altnivelaj ŝtataj kaj privataj mezlernejoj funkcias.

Fervojaj linioj en Pakistan, kie estas videbla ankaŭ Tando Adam

Trafiko
-------

Tando Adam situas laŭ la ĉefa arteria fervoja linio inter Karaĉio kaj Lahoro, eĉ ĝi havas disbranĉiĝon al lokaj urboj. Al la urbego kuras 4 vojoj, la plej gravaj el Navabŝah, Tando Alahjar kaj Mirpur Ĥas.

Klimato
-------

Tando Adam situas en arida klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa temperaturo estas 25 °C. La plej varma monato estas majo kun 33 °C, kaj la plej malvarma januaro kun 16 °C. Jare pluvas inter 199 mm, en ĉiuj monatoj pluvetas, nur en julio kaj aŭgusto pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* hinduaj temploj
* moskeoj
* bazaroj

Fontoj
------

* WikiTrans
Shimano XTa -malantaŭaĵo ĉenrada ŝanĝilo sur montbiciklo.
**Transmisiilo** estas maŝino en povodissenda sistemo, kiu provizas kontrolitan aplikon de la povo. Ofte la termino transmisiilo simple referencas al la rapidumskatolokiu uzas rapidŝanĝilojn kaj ilarajn trajnojn provizi rapidon kaj tordmomantaj konvertiĝoj de rotacianta potenco fonto al alia aparato.

La plej ofta uzo estas en motoraj veturiloj, kie la dissendo adaptas la produktadon de la interna bruligada motoro al la stiradaj radoj. Tiaj motoroj devas funkcii ĉe relative alta rotacia rapideco, kiu estas nekonvena por komencanta, haltanta kaj pli malrapida vojaĝado. La dissendo reduktas la pli altan motoran rapidecon al la pli malrapida rada rapideco, pliigante tordmomanton en la procezo.

Bicikla rapidumŝanĝilo
----------------------

Transmisiilo estas ankaŭ uzata sur bicikloj en formo de bicikla rapidumŝanĝilo (fr. derailleur).

Aliaj uzeblecoj
---------------

Transmisiiloj trovis ankaŭ aplikon en larĝa varieco de malsamaj aplikoj kiel ventaj turbinoj, riparitaj maŝinoj kaj kie diversaj rotaciaj rapidecoj kaj tordaj momantoj estas adaptataj.

Transmisiiloj estas ankaŭ uzataj en agrikultura, industria, konstrua, minejoindustria kaj aŭtomobila ekipaĵoj. Aldone al ordinara transmisiilo ekipita kun rapidŝanĝiloj, tia ekipaĵo vaste uzas hidrostatatan stiradon kaj elektran *rapideco-adaptilon* (ekipaĵo por kontroli la rapidecon de maŝinoj).

Aŭtomata rapidumŝanĝilo
-----------------------

Transmisiiloj uzataj en aŭtomata transmisiilo.Plej moderna nord-amerikano, kelkaj eŭropaj kaj japanaj aŭtoj havas aŭtomatan dissendon kiu elektas konvenan ilaran raporton sen ajna operacianta interveno. Ili unuavice uzas hidraŭlikon por elekti rapidŝanĝilojn, depende de la premo fare de la fluidaĵo ene de la transmisiila asemblado.

Referencoj
----------

1. ↑  (angla) J. J. Uicker; G. R. Pennock; J. E. Shigley (2003). *Theory of Machines and Mechanisms* (3rd ed.). New York: Oxford University Press. ISBN 9780195155983.
2. ↑  (angla) B. Paul (1979). *Kinematics and Dynamics of Planar Machinery*. Prentice Hall.

Vidu ankaŭ
----------

* Transmisia ĉeno
* V-rimeno
* Variomatic

* Kategorio Transmisiilo (mekaniko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Banks lude kun Genesis en Danio, 2007
**Anthony George "Tony" Banks** (27-an de marto 1950) estas brita komponisto kaj plur-instrumentisto, ĉefe konata kiel klavaristo kaj fondomembro de la grupo de progresiva roko nome Genesis. Li estas unu el nur du membroj (la alia estas la basgitaristo Mike Rutherford), kiuj estis ĉe Genesis dum ĝia tuta historio.

Banks estis unu el la ĉefaj komponistoj de la muziko de Genesis, kaj ankaŭ faris ĉefajn vortumajn kontribuojn al la bandaj kantoj. Kiel klavaristo li uzis varion de instrumentoj, inklude la sintezilon ARP Pro Soloist, la melotronon, kaj la organojn Yamaha CP-70 kaj la Hammond T-102. En la plej komencaj jaroj de la bando Banks ludis akustikan gitaron por kelkaj el la mildaj kaj paŝtistecaj kantoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 415028
* GND: 133592316
* LCCN: no2004050431
* VIAF: 11039818
* ISNI: 0000 0001 1467 7889
* LIBRIS: 235375
* SUDOC: 167143565
* BNF: 138911230
* MBA: 8b96b0d8-9c36-42d1-b525-627db897d82f
* NLA: 35369935
* BIBSYS: 14014810&feltselect=bs.autid 5011570, 14014810
* NKC: xx0119623
* BNE: XX892830
 |
Iama balenstacio (1952-1962) kaj modernaj resursoj.
Distrareo kaj moleo fone.
Nutroprogramo por naturaj delfenoj ĉe la moleo.
Aŭstralia pelikano je manĝo.
Origine balenostacio, **Tangalooma** estas haveneturbo kaj distrejo en la okcidenta flanko de la Insulo Moreton en Kvinslando, Aŭstralio. Ĝi kuŝas ĉe la orienta bordo de Golfo Moreton kaj estas konata pro siaj distraj resursoj, delfen-nutra programo, sablodunoj kaj subnaĝado ĉe vrako. Naĝado estas populara ĉe la blankaj strandoj. Ĝi havas populacion de ĉirkaŭ 300 kaj ricevas pli ol 3,500 vizitantojn ĉiusemajne ĉar ĝi estas nur je 70 minutoj el Brisbane per katamarano. La Nacia Parko Insulo Moreton estas 98% de la insulo, kvankam estas aliaj malgrandaj haveneturboj tie, nome Bulwer, Kooringal kaj Cowan Cowan. La apudaj akvoj estas protektataj kiel Marparko Golfo Moreton.

Koordinatoj: 27° 10′ 36″ S 153° 22′ 33″ O﻿ / ﻿27.17667 °S, 153.37583 °O﻿ / -27.17667; 153.37583 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑  RACQ. (1980). *Seeing South-East Queensland* (2nd ed.). RACQ ISBN 0-909518-07-6

* Kategorio Tangalooma en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tony BENN** (naskiĝis la 3-an de aprilo 1925, mortis la 14-an de majo 2014) estis brita socialista politikisto, kiu estis dumlonge parlamentano por la Brita Laborista Partio. Lia plena nomo estis **Anthony Neil Wedgwood Benn** kaj dum iom da tempo li estis konata kiel **Vicgrafo Stansgate**. Li estis ĉe la maldekstra flanko de la Laborista Partio.

La patro de Tony Benn estis parlamentano por la Brita Liberala Partio, kiu transiris al la Laborista Partio. Liaj du avoj ankaŭ estis parlamentanoj por la Liberala Partio.

Li estis ano de la RAF (aerarmeo) dum la Dua mondmilito kaj estis elektita al la parlamento en 1950. Li bone konsciis ke je la morto de la patro li estus senrajtigita resti en la parlamento, ĉar li heredus la nobeltitolon Vicgrafo Stansgate. Do dum jaroj li kampanjis por ŝanĝi la leĝon.

En 1960 lia patro mortis kaj en 1961 oni elĵetis Benn el la parlamentejo. Malgraŭ la fakto ke li estis senrajtigita resti en la parlamento, la popolo denove elektis lin. La instancoj tiam donis la lokon en la parlamentejo al Malcolm St Clair, la konservativa kandidato, kiu gajnis la duan lokon en la balotado.

Benn daŭre agitis kaj fine la konservativa registaro akceptis ke oni devos ŝanĝi la leĝon. Do, la 31-an de julio 1963 nova propono, kiu permesis la rezignadon de honoraj titoloj, leĝiĝis, kaj Benn rezignis la titolon Vicgrafo Stansgate. Post nova baloto Benn estis reelektita al la parlamento la 20-an de aŭgusto.

En la registaro de Harold Wilson li fariĝis ministro pri poŝto, telegrafoj kaj telefonoj kaj poste ministro pri teknologio. En la 1970-aj jaroj li fariĝis ministro pri industrio kaj poste ministro pri energio. 

En 1981 li kandidatiĝis por la posteno de vic-estro de la Laborista Partio. Li preskaŭ gajnis sed estis venkita de Dennis Healey.

Li forte subtenis la britajn ministojn dum la longdaŭra minista striko en 1984–1985 kaj estis tre severe atakita per konservativaj tagĵurnaloj kaj aliaj.

En 1988 li kanditatiĝis por la posteno de ĉefgvidanto de la Laborista Partio sed denove estis venkita.

En 2001 li forlasis parlamenton por "doni pli da tempo al politikaj aferoj". Li fariĝis grava kontraŭulo de milito kontraŭ Irako kaj vojaĝis al Bagdado por intervjui Saddam Hussein. La intervjuo aperis en brita televido.

Dum jaroj li verkis tagĵurnalon kaj ĝis 2003 oni eldonis 7 volumojn.

Li edziĝis al la usondevena edukisto kaj verkisto Caroline Benn en 1949. Ŝi mortis en 2000. Ili havis 4 geinfanojn. La filo Hilary Benn estas parlamentano kaj ministro en la registaro de Tony Blair.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 11055
* GND: 118983296
* LCCN: n81072696
* VIAF: 109553597
* ISNI: 0000 0003 6856 0808, 0000 0001 0933 403X
* LIBRIS: 39922
* SUDOC: 03180814X
* BNF: 122949065
* MBA: 969ab2ff-7108-4e7e-bf9f-03d0313acc4e
* NLA: 36228859
* BIBSYS: 90093115
* NKC: jn19990000670
* BNE: XX5552175
 |
James Stewart portas Katharine Hepburn en la filmo.
***The Philadelphia Story*** (anglalingve: "La Filadelfia Rakonto") estas filmo el 1940 kun gesteluloj Cary Grant, Katharine Hepburn, kaj James Stewart. Ĝi estas bazita de Broadway dramo de la sama nomo de Philip Barry, pri fianĉino kies planoj estas kompleksigitaj de la samtempa alveno de ŝia eks-edzo kaj de bela ĵurnalisto. Ĝi estas konsiderata kiel unu el la plej bonaj ekzempleroj de komedio pri reedzigo, populara ĝenro en la 1930-aj jaroj kaj 1940-aj jaroj, en kiu du personoj eksedziĝas, flirtas kun aliaj, kaj tiam re-edziĝas. Ĝi estis utila strategio dum tempo kiam ekster-edzecaj amaferoj estis malpermesitaj en usona kino. La filmo tre sukcesis.

La dramo estis la unua granda sukceso de Hepburn post multaj film-katastrofoj, inkluzivante la klasikaĵo *Bringing Up Baby*. Howard Hughes aĉetis la rajtojn de la filmo kiel donaco por Helpburn, kun la kondiĉo ke Hepburn rolus la virina ĉefrolo.

La filmo estis refarita en 1956 kiel muzika filmo titolita *High Society*, kun Bing Crosby, Grace Kelly, kaj Frank Sinatra.

Premioj
-------

La filmo gajnis [[Akademia Premio|Oskarojn] por James Stewart (plej bona aktoro) kaj scenaristo Donald Ogden Stewart (plej bona adaptita scenaro). Ĝi ankaŭ estis kandidato por Oskaro por George Cukor (plej bona reĝisoro), Katharine Hepburn (plej bona aktorino), kaj plej bona filmo (Joseph L. Mankiewicz - produkisto).

En 1995, ĉi tiu filmo estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.

Aliaj projektoj
---------------

* Kategorio The Philadelphia Story en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 218270
* GND: 7500294-2
* LCCN: n85151900
* VIAF: 316751867
* BNF: 16463069m
 |
**Thierry Legault** [tjɛʁi ləɡo] (naskiĝinta en 1962) estas franca amatora astronomiisto, kiu okupiĝas pri astrofotado.

Biografio
---------

La kosmopramo Atlantis antaŭ la Suno, fotita de Thierry Legault
Thierry Legault, inĝeniero laŭ profesio, komencis okupiĝi pri astrofotado en 1994 per CCD-lumkaptilo. Li povas foti planedojn, la Sunon kaj la Lunon de sia ĝardeno en Yvelines, sed devas malproksimiĝi de urboj por foti la profundan ĉielon.

Liaj fotoj estis publikigitaj en multaj astronomiaj ĵurnaloj, precipe fotoj de objektoj antaŭ la Suno (Internacia Kosmostacio, pasado de Venuso, etc.). NASA elektis plurajn el liaj fotoj kiel astronomian bildon de la tago en sia retejo.

La asteroido 19458 Legault, malkovrita en 1998, ricevis lian nomon.

Referencoj
----------

1. ↑  Ekzemple  foto de la Internacia Kosomostacio antaŭ la Suno dum suneklipso (2011-01-05). Alirita 18-an de junio 2013.

Literaturo
----------

* Legault, Thierry; BRUNIER, Serge.  (2004) *Le Grand Atlas de la Lune* (france). Larousse, p. 128 j. ISBN 978-2035603364.
* Legault, Thierry.  (2006) *Astrophotographie* (france). Eyrolles, p. 155 j. ISBN 978-2212114720.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Persona retejo de Thierry Legault Arkivigite je 2013-06-05 per la retarkivo Wayback Machine
La **transporta ponto de Rochefort** (france *pont transbordeur de Rochefort*) aŭ **transporta ponto de Martrou** estas la lasta transporta ponto en Francio. Ĝi estis inaŭgurita en 1900 kaj deklarita historia monumento en 1976.

Priskribo
---------

La movebla platformo de la ponto
La transporta ponto de Rochefort ebligas transiri la riveron Charente inter Rochefort kaj Échillais, en la sudokcidento de la lando.

Ĝi konsistas el kvar ŝtalaj pilonoj 66,25 m altaj, starantaj duope en ambaŭ bordoj. Ili portas 175 m longan platformon, 50 m super akvo. Movebla platformo pendanta de la supra platformo portas vojaĝantojn de unu bordo al la alia. La transirado daŭras proksimume 4 minutojn kaj duonon.

Historio
--------

La ponto vidata de la suda bordo
Konstruado de la transporta ponto de Rochefort komenciĝis en la jaro 1898. Ĝi estis inaŭgurita 27 monatojn poste, la 29-an de julio 1900.

Ĝi ĉesis funkcii en 1967, anstataŭite de levponto. Ekde 1990, ĝi estis renovigata, kaj ĝi malfermiĝis denove en 1994 por piedirantoj kaj biciklistoj. Motoraj veturiloj transiras Charente per la ponto de Martrou.

Referencoj
----------

1. ↑   Pont transbordeur du Martrou (france). Datumbazo Mérimée. Alirita 13-an de junio 2013.

Vidu ankaŭ
----------

* Ponto Martrou

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Transporta ponto de Rochefort en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Transporta ponto de Rochefort ĉe "Structurae"
*En tia-ĉi artikolo, transvestismo estas priskribita kiel cross-dressing (engle), verkleidung (germane). Bv. ne konfuzu kun transvestism (angle), Transvestismus (germane)*.

---

|  |  |
| --- | --- |
|   | **Oni sugestas kunigi ĉi tiun artikolon kun Transvestulo.

---**
Bonvolu diskuti en la Diskuto:Transvestulo. Nur ensalutintaj uzantoj povas aranĝi tion. |

**Transvestismo** estas vestiĝo kiel aliseksulo pro diversaj kaŭzoj. Kialo de transvestismo ne estas ĉiam seksa plezuro.

**Erotika transvestulo** estas viro, kiu ŝatas vesti sin virine pro sia (ofte erotika) plezuro kaj fetiĉo. Transvestulo ne estas transgenrulo kaj ofte ne havas problemojn kun seksa identeco.

### Specoj de transvestismo

---

Tie nur iuj specoj de transvestismo estas priskribitaj. Certe ekzistas aliaj specoj de transvestismo, kiuj ne estis listigitaj tie.

#### Transvestismo nerilata al transseksismo

* Nombraj kulturoj havas elementojn de rita transvestismo.
* Virinoj, kiuj volas atingi vir-dominantajn aŭ nurvirajn laborpoziciojn (profesiojn).
* Multe da filmoj, libroj, ktp uzas transvestismo kiel distingilo por diversaj efektoj.

#### Transvestismo rilata al transseksismo

Transseksaj homoj, kiuj tute ŝanĝis ilian sekson kaj vivas en alia seksa rolo ofte ne estas rilatigitaj al transvestismo.

* Reĝinjo
* Transvestitoj (
* 
*

### Analizo

---

### Konkludo

---

### Vidu ankaŭ

Reĝinjo

### Eksteraj ligiloj

* Kompreni Transseksecon[*rompita ligilo*]