recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Júlia BÁLINT** [ba:lint], fraŭlinomo 'Kovács', estas rumania hungara bibliotekistino, armenologino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 27-an de oktobro 1937. Ŝi estas la vidvino de la verkisto Tibor Bálint.

Biografio
---------

Júlia Bálint diplomitiĝis pri hungaraj lingvo kaj literaturo en 1959 en la Universitato Bolyai de Kluĵo. De 19961 ĝis 1964 ŝi laboris en la katedro de lingvistiko de UBB de Kluĵo, poste ĝis 1995 ŝi estis bibliotekistino de la Centra Universitata Biblioteko de Kluĵo. De 1997 ŝi estas kunlaborantino de la kajero *Erdélyi Örmény Gyökerek* (Transilvaniaj Armenaj Radikoj) de Budapeŝto. Ŝi ricevis en 2006 premion *Kristóf Szongott* en Budapeŝto.

Libroj
------

* *Az erdélyi magyarörmények társadalmi szerepe, örmény-katolikus egyháza és identitástudata régen és ma* (Szamosújvár, 1999);
* *Aranyos-vidék magyarsága - Aranyosszék, Torda és vidéke a változó időben* kunulaŭtorino, (red. Keszeg Vilmos - Szabó Zsolt);
* *Vallomás repedt tükör előtt*. Memoraĵo de Tibor Bálint, kunulredaktorino, (Kv. 2007).

Fonto
-----

* *Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.
**Bezeréd** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 12 km²
* Loĝantaro: 150
* Poŝtkodo: 8934
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°52′09″N 17°00'47″E

Situo
-----

Bezeréd situas en Montetaro Zala sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Zalaszentgrót troviĝas 12, Zalaegerszeg 17, Hévíz 19, Pacsa 20, Keszthely 25 km-ojn.

Historio
--------

La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1236. Ekde la 1650-aj jaroj la turkoj kelkfoje ekatakis la vilaĝon, sed la vilaĝo ne senhomiĝis. En 1945 oni disdonis parcelojn el la grandbieno al la malriĉaj vilaĝanoj. Vilaĝservoj estas kulturdomo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika, parte mezepoka preĝejo omaĝe al Sankta Katerino de 1788
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Vendelo de 1776

Nomportantoj
------------

En formoj Bezerédj, Bezerédi kaj Bezerédy dum la historio kaj ankaŭ nun oni trovas tiujn familiajn nomojn, ekzemple:

* Gyula Bezerédi
* István Bezerédj
* Amália Bezerédj
* Pál Bezerédj
* Zoltán Bezerédi.

* Kategorio Bezeréd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Blind Willie McTell** (denaske **William Samuel McTier**; 5a de Majo, 1898 – 19a de Aŭgusto, 1959) estis kantisto kaj gitaristo de Piedmonta bluso kaj ragtimo. Li ludis per flua, sinkopa fingrostila gitartekniko, komuna inter multaj reprezentantoj de Piedmonta bluso. Malkiel siaj nuntempuloj, li uzis nur dudek-kordan gitaron. McTell estis ankaŭ entuziasma glitogitaristo, malofta okazo inter ragtimaj blusistoj. Lia voĉa stilo, de milda kaj ofte trankvila tenoro, ege apartiĝis el tiu de multaj el la pli akraj voĉoj de kantistoj de Delta bluso kiaj Charley Patton. McTell ludis laŭ variaj muzikaj stiloj, kiaj bluso, ragtimo, religia muziko kaj hokumo.

McTell naskiĝis en Thomson, Georgio. Li lernis ludi gitaron frue dekjarulo. Li tuj iĝis stratmuzikisto en kelkaj urboj de Georgio, kiaj Atlanto kaj Augusta, kaj sonregistris por la unua fojo en 1927 por Victor Records. Li neniam produktis ĉefan sukceson, sed li havis fekundan registrokarieron kun diversaj markoj kaj laŭ diversaj nomoj en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj. En 1940, li estis registrita de la folkloristo John A. Lomax kaj Ruby Terrill Lomax por la popolkanta arkivo de la Kongresa Biblioteko. Li estis aktiva en la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, ludante sur la stratoj de Atlanto, ofte kun sia longdaŭra asociano Curley Weaver. Du pliajn fojojn li registris profesie. Liaj lastaj registraĵoj originiĝis dum subita sesio registrita de Atlanta registrovendeja posedanto en 1956. McTell mortis tri jarojn poste, suferinta dum jaroj pro diabeto kaj alkoholismo. Spite sian mankon de komerca sukceso, li estis unu el la malmultaj blusmuzikistoj siageneraciaj kiuj plue aktive ludis kaj registris dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj. Li ne vivis sufiĉe por vidi la revivigon de la usona popolmuziko, en kiu multaj aliaj blusmusikistoj estis "remalkovritaj."

La influo de McTell etendiĝis al ampleksa gamo de artistoj, kiaj la Allman Brothers Band, kiuj ludis lian "Statesboro Blues," kaj Bob Dylan, kiu omaĝis lin per sia kanto de 1983 nome "Blind Willie McTell," kies rekantaĵo estis "And I know no one can sing the blues like Blind Willie McTell" (Kaj mi scias, ke neniu povas kanti bluson kiel Blind Willie McTell).

Notoj
-----

1. ↑   Jacobs, Hal. "Blind Willie McTell". The New Georgia Encyclopedia. 2009-11-03.  Alirita la 28an de Junio 2018.

Bibliografio
------------

* Bastin, Bruce. Red River Blues: The Blues Tradition in the Southeast. Urbana and Chicago: University of Illinois Press, 1986, 1995. ISBN 0-252-06521-2, ISBN 978-0-252-06521-7.
* Charters, Samuel, ed. Sweet as the Showers of Rain. Oak Publications, 1977, pp, 120–131.
* Gray, Michael. Hand Me My Travelin' Shoes: In Search of Blind Willie McTell. Chicago Review Press, 2009.

* Kategorio Blind Willie McTell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614176
* GND: 133717194
* LCCN: n82122641
* VIAF: 100315623
* ISNI: 0000 0003 6863 0140, 0000 0003 6863 0159, 0000 0001 2031 4937
* SUDOC: 087932539
* BNF: 13926294q
* MBA: 81e02e29-e46a-49cb-bf13-d204cbe86daa
 |
**László Benedek** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benedek László** estis hungara-usona reĝisoro, helporeĝisoro, filmmuntisto. Lia origina familia nomo estis *Berger,* lia persona nomo estis *Laslo* en Usono.

László Berger naskiĝis la 5-an de marto 1905 en Budapeŝto, li mortis la 11-an de marto 1992 en Novjorko.

Biografio
---------

László Benedek devenis el juda familio. Li studis psikoanalizon en Vieno, sed li komencis ankaŭ fotadi, poste li estis jam vickameraisto kaj filmomuntisto en Budapeŝto kaj Berlino. Pro la komenciĝinta naziismo li rifuĝis al Usono, kie li estis helporeĝisoro de en:Joe Pasternak. Baldaŭ li faris ĉiuspecajn filmajn laborojn en pluraj lokoj, eĉ li havis firmaon en Holivudo. Post la 2-a mondmilito li jam estis memstara reĝisoro. Ekde la 1970-aj jaroj li instruis en pluraj akademioj kaj universitatoj, fine en 1977 li plene retiriĝis. Li ricevis premion en 1952. Li edziĝis en 1939 kaj 1950.

Liaj kinaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto)
--------------------------------------

* *Die Geliebte* (1927)
* Hyppolit, la lakeo (helporeĝisoro, 1931)
* *Iza néni* (helporeĝisoro kaj filmomuntisto, 1933)
* *A csókos bandita* (1948)
* *Morto de Komizo* (filma adapto, 1951)
* *Kinder, Mütter und ein General* (1955)
* *Daring Game* (1968)
* *The Night Visitor* (1971)

Liaj scenarlibroj (elekto)
--------------------------

* *The Secret of Stamboul* (1936)
* *Recours en grâce* (1960)

Liaj filmaj roloj
-----------------

* *Schlock* (1973) - policano
* *King Kongs Faust* (1985) - kolektanto en Anglio

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771550
* GND: 143203894
* LCCN: no92023002
* VIAF: 46328744
* ISNI: 0000 0001 1633 9023
* SUDOC: 069072213
* BNF: 139301439
* MBA: 1d2ab524-2ba7-4907-94e7-16ef22bd5b2a
* BIBSYS: 90915556
* NKC: xx0150887
* BNE: XX1676824
 |




* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
**Gusztáv Barlay** [gustAv barlai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Barlay Gusztáv** estis hungara reĝisoro, aktoro, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Zsuzsa Bánki.

Barlay Gusztáv  naskiĝis la 4-an de julio 1922 en Kalocsa, li mortis en 2005.

Biografio
---------

Barlay Gusztáv studis juron inter 1940–1944 en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li frekventis Aktoran Akademion inter 1944–1949. Post siaj studoj li estis aktoro en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste inter 1951 kaj 1954 li estis aktoro kaj reĝisoro en Teatro Madách, baldaŭ reĝisoro en Teatro Petőfi. En 1956 li reĝisoradis ĉefe en Hungara Radio, kie li estis ĉefreĝisoro inter 1960–1977. Li denove reiris al la teatra vivo kaj li reĝisoradis komence en Teatro Attila József, poste ĝis 1984 en Nacia Teatro. Li ricevis 3 premiojn inter 1962-1975.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* József Katona: Bánk bán - soldato
* William Shakespeare: Othello - 2-a kuriero
* Shakespeare: Romeo kaj Julieta - grafo Paris

Elektitaj teatraj reĝisoraĵoj
-----------------------------

* László Tabi: A pirossapkás lány (1951)
* Ferenc Sánta: Éjszaka (1978)
* Jiří Menzel: De jó szeretni! (1982)

Elektitaj radiaj reĝisoraĵoj
----------------------------

* Mihály Vörösmarty: Csongor és Tünde (1958, 1961, 1971, 1975, 1979)
* Dezső Kosztolányi: A kulcs (1962)
* József Katona: Bánk bán (1971, 1978)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* 
* datenoj hungare kun foto
**El Salvador** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas El Salvador.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2601 loĝantojn. El tiuj estas 1240 viroj kaj 1361 virinoj. La komunumo havas surfacon de 633 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,710 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 300 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 24° 31′ norda latitudo kaj 100° 52′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 2810 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 0 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

1,966 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 1569 alfabetoj kaj 175  analfabetoj. Do 20.19 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 732 alfabetoj kaj 222 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 23.27%. Inter la viroj estas 837 alfabetoj kaj 175 analfabetoj, do 17.29% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio El Salvador (Zacatecas) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-05-18 per la retarkivo Wayback Machine
**Christie W. Roberts**, naskita en 1905, mortinta la 12-an de januaro 1976, estis kanada esperantisto.

Christie loĝis en Rose Valley (Rozvalo) en Saskaĉevano, vilaĝo proksimume cent mejloj (160 km) norde de Regina. Tie li estis estro de magazeno, juĝisto, kaj mortenketisto.

Ĉiujare li parolis pri Esperanto al la studentoj en la lasta klaso de la loka lernejo, kaj instruis al tiuj, kiuj interesiĝis. Ĉiujare, kiam ili finis la lernejon, la studentoj foriris al la grandaj urboj por labori. Denove estis neniu en Rozvalo, kun kiu Christie povis paroli Esperanton.

La Kanada Esperanto-Asocio (KEA) refondiĝis en printempo 1958, kaj la unua kongreso estis en hotelo Berkely en Montrealo en julio 1959. Por ĉeesti ĝin, Christie kaj lia edzino Minerva veturis aŭtomobile 2100 mejlojn. Sur la flankoj de lia aŭtomobilo estis anglalingva teksto: "Learn ESPERANTO, the international language" (Lernu Esperanton, la Internacian Lingvon).

La ĉefa kontribuanto en la distra vespero de la unua kongreso de KEA estis Christie Roberts, kies prezento de magio mistifikis nin. Kiam li estis junulo, Christie estis profesia magiisto kaj veturis de urbo al urbo por fari prezentojn. Kiam li devis elekti inter vivo kiel ĉiam-veturanta magiisto aū edziĝo al Minerva, li edziĝis kaj fariĝis magazenestro.

Post la magia prezento pli surprizis nin konversacio inter Christie kaj lignokapa Esperantisto "Rusty". Temas ne pri estrarano, sed pri pupo. Ni eksciis, ke Christie Roberts estis ankaŭ ventroparolisto.

Christie kaj Minerva havis du filinojn. Kiam ambaŭ filinoj edziniĝis kaj denove estis libera spaco en la domo, ges-roj Roberts adoptis orfojn.

Post emeritiĝo ges-roj Roberts transloĝiĝis al Kelowna, en la Okanaga Valo de Brita Kolumbio. Dum jaroj Christie kolektis ŝtonojn, tranĉis, poluris kaj muntis ilin. Li decidis fari tion komerce, kaj ekster sia domo, apud totemo, aperis signo "Christie's Green Star Rock Shop" (Verdstela Rokbutiko). Ili ankaŭ faris ceramikaĵojn por vendi, kaj estis tiom da interesiĝo, ke dumvintre ili gvidis kursojn por instrui al aliaj kiel fari tion.

En la lastaj jaroj de sia vivo Christie multe suferis pro dolorego en la dorso. Malgraŭ esploroj en hospitalo oni ne sukcesis trovi la kialon, kaj ne povis kuraci lin. Christie liberiĝis de la doloro, kiam li mortis la 12-an de januaro 1976, havante nur 71 jarojn.
La Nacia Biblioteko - la malnova konstruaĵo
La **Nacia Biblioteko de Rumanio** (rumane *Biblioteca Naţională a Românie*) situas en Bukareŝto kaj estas la nacia biblioteko de Rumanio. Ĝi ankaŭ servas kiel deponejo de ĉio publikigita en Rumanio.

Historio
--------

La originoj de la institucio, kiu poste iĝis nacia biblioteko, situas en la biblioteko de la Sankta Sava kolegio en Bukareŝto, inaŭgurita en 1859 kun arkivo de 1,000 volumoj en la franca.

Post la unuigo de 1859, la biblioteko akiris juran statuson kiel nacia institucio ( rumane *Bibliotecă Naţională şi Bibliotecă Centrală* - centra nacia biblioteko). En 1864 la biblioteko estis renomita la "centra ŝtata biblioteko".

En 1901 ĉiuj kolektoj estis prenitaj al la Rumana Akademia Biblioteko, kaj tiel kiel rezulto inter 1901 ĝis 1955 la Akademia Biblioteko kiu funkciis kiel la Nacia Biblioteko.

En 1955 la "Centra Ŝtata Biblioteko" spertis reorganizon, kaj estis difinita kiel nacia biblioteko.

En 1989, post la falo de la komunista reĝimo, la biblioteko estis renomita la "Rumana Nacia Biblioteko".

Nova konstruaĵo
---------------

En 1986, konstruo komenciĝis de nova, pli granda loĝejo por la biblioteko. La unua ĉefarkitekto de la projekto estis Cesar Lazarsko, kiu mortis antaŭ ol konstruo estis kompletigita.   Baldaŭ poste, en 1989, kvankam la konstruado de kelkaj partoj de la konstruaĵo estis finita aŭ proksima al ĝi, konstruo estis haltita dum pluraj jaroj pro manko de financado. En 2009, la projekto estis konfidita al la Ministerio pri Kulturo, kiu finkonstruis en 2011 kaj fiksis la oficialan malfermodaton por 2012.

Misio
-----

La Nacia Biblioteko estas kultura institucio kontrolita de la Ministerio de Kulturo de Rumanio. Ĝia celo estas administri la nacian heredaĵon de publikaĵoj, aĉetante kaj konservante dokumentojn kaj farante ilin alireblaj por la publiko, por esplorado aŭ privata uzo.

Kolektoj
--------

La rumana nacia biblioteko tenas kelkajn specialajn kolektojn inkluzive de:

* maloftaj libroj
* scenaroj
* historiaj arkivoj
* rumana gazetara arkivo
* presaĵoj
* fotoj
* aŭdio/video mapoj: filmetoj kaj registraĵoj

Referencoj
----------

1. ↑  Tîrziman, Elena (2011). "The National Library of Romania - A New Headquarters - A New Beginning" (PDF). Library and Information Science Research (angle). 15: 36–43. ISSN 2392-8107.
2. ↑  Anghelescu, Hermina; Kniffel, Leonard (la 28-an de januaro 2013). "Romania's New National Library Remains a Dream Yet to Come True". *American Libraries Magazine*

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Nacia Biblioteko de Rumanio** en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774583
* GND: 3011087-7
* LCCN: no92009019
* VIAF: 139860772
* ISNI: 0000 0001 1940 5241
* SUDOC: 026635593
* BNF: 11884533n
* NLA: 36020645
* BIBSYS: 90827615
* NKC: kn20020418014
* BNE: XX150185
 |
Duncan Charters parolas dum la Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto en Neŭŝatelo 2015
Duncan Charters, dum parolado al la esperantistaro, pri la Esperanto-movado dum la kronvirusa pandemio (Aprilo 2020).
**Duncan CHARTERS** (naskiĝis la 2-an de majo 1943) estas universitata profesoro kaj esperantisto. Ekde julio 2019 li estas la prezidanto de Universala Esperanto-Asocio (UEA).

Duncan diplomitiĝis ĉe la Universitato de Cambridge kaj doktoriĝis ĉe la  Ŝtata Universitato de Indianao. Ekde 1974 li estas profesoro pri fremdaj lingvoj ĉe la Kolegio Principia en Elsah (Ilinojso).

Li estis preleganto pri fremdaj lingvoj ĉe la Ŝtata Universitato de Humboldt en Arcata (Kalifornio) kaj instruis en regulaj kaj someraj programoj de multaj aliaj kolegioj kaj universitatoj. Li estis program-aprezisto, konsilisto kaj prelegisto por lernejoj kaj organizaĵoj inkluzive de la ŝtataj estraroj pri edukado de la usonaj ŝtatoj Kalifornio kaj Ilinojso. En 1993, li instruis en Svislando kiel direktoro de internacia seminario por prepari lingvo-instruistojn. En Hispanio li laboris por la Universala Kongreso de Esperanto, kunordigante la temon "Eduki por la 21-a jarcento". Li partoprenis internacian konferencon de instruistoj kiel invitita specialisto pri la instruado de kulturo kaj faris internacian someran universitatan prelegon pri la baza karaktero kaj signifo de hispana kulturo kaj literaturo.

Li estis ankaŭ instruisto de Esperanto. Li estis prezidanto de la Internacia Ligo de Esperanto-Instruistoj. Komence de 2016, li aniĝis en Akademio de Esperanto por 9-jara oficperiodo.

Liaj interesoj inkluzivas la hispanan lingvon kaj literaturon, instrui kulturon kaj aŭskultan komprenadon, evoluigi kompetentecon de lingvo-kapabloj, uzi teknologion en instruado.

Li plurloke prezentis faman parolaĵon titolitan "Mia eksterlanda vojaĝo", ankaŭ atribuita al John Wells, en kiu li imitas la akĉentojn kaj trajtojn de Esperantistoj el pluraj landoj kaj primokas tiujn, kiuj kredas sin pli kapablaj.

Referencoj
----------

1. ↑  Komuniko de UEA
2. ↑  Membroj kaj Korespondantoj de AdE, Februraro 2016

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Duncan Charters en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Duncan Charters en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Charters sur la paĝoj de Principia College Arkivigite je 2019-05-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Biografia longa kaj listo de la publikigitaĵoj Arkivigite je 2021-04-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Prie ĉe esperantic.org
* Artikoloj pri Charters ĉe liberafolio.org
* Kien UEA iras? El Popola Ĉinio intervjuis Duncan Chartes, prezidanto de UEA, en la 107-a UK, Montrealo, Kanado (FB Watch)
**László Bellák** [lAslO belAk], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bellák László** estis hungara-usona tablotenisisto, mondĉampiono.

László Bellák naskiĝis la 12-an de februaro 1911 en Budapeŝto, li mortis la 20-an de septembro 2006 en Miamo (Florido, Usono).

Biografio
---------

László Bellák devenis el juda familio. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li rifuĝis al Usono en 1938, kie li ricevis ŝtatanecon kaj li sportis plu sub usona flago. Li fondis presejon en Miamo en 1950. Lastfoje li revizitis Hungarion en 1994.

### Sporta kariero

László Bellák inter 1924-1937 estis tablotenisisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1926-1938 58-foje. Li estis la unua en mondĉampionumoj sepfoje inter 1928-1938 teame aŭ variduope. Li estis usona ĉampiono sesfoje inter 1937-1944 unuoble, virduope aŭ variduope. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1944.

Lia libro
---------

* *Table-tennis. How a New Sport Was Born? The History of the Hungarian Team.* (1990)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto kaj video
* biografio angle
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio legebla pli malsupre
* rezultoj angle

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819839
* LCCN: n95018202
* VIAF: 41082529
* ISNI: 0000 0000 3575 8533
 |




* Portalo pri Biografio
**Jolanta VAN HOLSTEIN**, fraŭlina nomo **Jolanta UŻLIS** (naskiĝis en Slupsko) estas pola tradukisto kaj esperantisto. En 1990 ŝi transloĝiĝis al la nederlanda vilaĝo Naaldwijk.

Profesia vivo
-------------

Van Holstein studis hortikulturon en la Universitato Adam Mickiewicz en Poznano. Denaske ŝi parolas la polan, sed ŝi ankaŭ regas la anglan, Esperanton, la germanan, la nederlandan kaj la rusan.

En 2011 Van Holstein establis propran traduk-entreprenon *Multi Modis Taalservice*, kiu ofertas tradukservojn el la nederlanda lingvo en la polan kaj la rusan lingvojn. La entrepreno ankaŭ ofertas lingvan subtenon kaj konsultservon por nederlandaj entreprenistoj.

Ŝi kunlaboras siaprofesie kun hortikulturistoj kaj grandaj eksport-entreprenoj situantaj ĉe la flor-aŭkcio *Flora Holland* en Naaldwijk.

Esperanta agado
---------------

Van Holstein esperantistiĝis en la jaro 1981. Dum la Jubilea Universala Kongreso de 1987 en Varsovio ŝi estis volontulino.

Ekde la jaro 1988 ĝis la jaro 1990, kiam ŝi translokiĝis al Nederlando, ŝi estis prezidantino de la Esperanto-klubo en sia pola naskiĝurbo Slupsko. Depost la jaro 2013 ŝi estas estraranino kaj sekretario de Internacia Esperanto-Instituto en Hago.

Vidu ankaŭ
----------

* Internacia traduka tago
* Internacia federacio de tradukistoj (FIT)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de Multi Modis Taalservice (nederlande, pole, ruse)

Referencoj
----------

1. ↑   IEI.nl, "Estraro". Arkivita el la originalo je 2018-10-08. Alirita 2018-10-08.
2. ↑  MultiModis.nl
3. ↑  LinkedIn.com, "Jolanta van Holstein"[*rompita ligilo*]
4. ↑  *Heroldo*, "Intervjuo kun Jolanta Holstein" (pdf en Google Drive)

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 469724
 |
**Zorian Dołęga Chodakowski**, **Zoriano**, precize **Adam Czarnocki**- naskiĝis la 4-a de aprilo 1784, mortis- 1825. Estis grava pola historiisto, slavisto kaj etnografisto. Unu el unuaj malkovruloj de *Slavujo*.

Plej grava tempo de lia vivo estis depost la prizoniĝo. Li perpiede iris al Siberio renkontante popolon. Li tiel enamiĝis en la popola kulturo, ke li ne revenis jam al sia hejmo. En 1818 jaro li eldonis *Pri Slavujo antaŭ kristanismo* ("O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem"). Li skribis tie, ke katolika eklezio "mortigis polan kulturon". Samtempe li skribis, ke ĉiam vivas "nomoj de dioj, nomoj apartenantaj de iliaj satuloj", ĉiam vivas *antikveco* en slava kulturo kaj parolis, ke ĉiam oni kantas malnovaj kanzonoj kaj maljunuloj rakontas fabelaj rakontoj. Poste li estis nomita *freneza Chodakowski*, ĉar li parolis, ke li estas *pagano* kaj *sovaĝulo*. Li estis memorita, kiel "malpura frenezulo kiu vagas tra la vilaĝetoj rusaj kaj polaj petegantan ian ajn kanzonon de vilaĝetanoj kaj rakonton de maljunuloj". Li penetris ankaŭ tombejoj serĉante antikvajn slavajn relikvojn de avoj. Li pruvis, ke antaŭ bapto de Pollando la pola popolo havis sian civilizan kulturon, mitologion, religion. Li pruvadis, ke tiu civilizo estis almenaŭ antikva kio estis moderne pruvita. Lia agado komencigis la esploradon de Slavujo. Post riproĉado de episkopo Jan Śniadecki, kiu ne opinis, ke sufiĉa estas por homoj nur evangelio, kaj ne propra sameco kaj kulturo, Zoriano subite mortis en juna aĝo pro neesplorita kaŭzo. Post lia morto oni eldonis parton de liaj tomoj de ekskribitaj kanzonoj. Nur en 1973 j. oni eldonis ĉiujn "Slavajn kanzonojn". Kelkaj kanzonoj devenas ankoraŭ de mezepoko. Multaj de ili trapasis la dujarcenton, ekz. "Kukułeczka kuka" aŭ "Pojedziemy na łów".

Zoriano influis en romantika pola kulturo. Pri li inspiris ekzemple Adam Mickiewicz (precipe en "Dziady") kaj Juliusz Słowacki (precipe en "Król-Duch").

* Kategorio Zorian Dołęga Chodakowski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 164865
* GND: 123844118
* LCCN: n2003057861
* VIAF: 72311435
* ISNI: 0000 0000 7148 9318
* SUDOC: 151467897
* BIBSYS: 90804843
* NKC: ola2004219889
 |
**Beugnies** estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france *Hainaut* respektive flandre *Henegouwen*), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento *Nord* [nɔʁ] (okcidentflandre *Noorderdepartement*), en la regiono Hauts-de-France (prononco [o d(ə)ˈfʁɑ̃s], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* [nor pa d' kale'], nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). 

Fine de 2020 en la komunumo vivis 619 loĝantoj sur areo de 8,92 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 69 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Avesnes-sur-Helpe* (france *Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe*, nederlande *Arrondissement Avenne aan de Helpe*), kaj ekde marto 2015 al la samnoma kantono *Fourmies*.

Blazono de Beugnies.

Geografio
---------

Beugnies estas vilaĝo, kiu troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe. Ĝi situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarberoj kaj etaj vilaĝoj. Beugnies etendiĝas sur 8,92 km².

Historio
--------

Dum la feŭda epoko, Beugnies ĉiam restis dependa de Avesnes-sur-Helpe. La altaro de ĝia preĝejo estis donacita en 1103 al la abatejo de Liessies. Ankaŭ la abatejoj de Haumont kaj Aulne posedis kelkajn bienojn sur la tereno de Beugnies.

La 14-an de junio 1815, Napoleono kaj ties Granda Armeo trapasis Beugnies survoje al la batalo de Waterloo.

Administrado
------------

Beugnies apartenas la kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord, kies ĉefurbo estas Avesnes-sur-Helpe. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord
**Carpio de Azaba** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Carpio de Azaba, Aldeanueva de Azaba, Aldehuela de los Gallegos, Fonseca, Hincapié, Manzano kaj Palacios, okupas totalan areon de 70,47 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 105 loĝantojn. Ĝi perdis 500 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.

Limas kun la loĝlokoj Gallegos de Argañán, Saelices el Chico, Ciudad Rodrigo, Espeja, Campillo de Azaba kaj El Bodón. 

Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Carpio
* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752463
 |
**Ituero y Lama** [iTŬEro iLAma] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Santa María la Real de Nieva*. 

Ituero y Lama en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 13,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 397 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste kvarobliĝis dum la 21-a jarcento pro kunigo de loĝlokoj. 

Ĝi distas 33 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Monterrubio, Villacastín, Zarzuela del Monte kaj Navas de San Antonio.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la *Comunidad de Ciudad y Tierra de Segovia*, ene de la *Sexmo de San Martín*.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767935
 |
Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/areo mankas

La **insulo La Torre** (hispane *Isla de la Torre*, insulo de la turo) estas malgranda insulo en la Golfo de Santandero, en la urbo Santandero, en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas antaŭ la strando Bikinis, kun kiu ĝi konektiĝas dum sizigiaj tajdoj per rokstrio en la nordoriento de la insulo.

La areo de la insulo estas nur iomete pli granda ol duono da hektaro, sed ĉar ĝi estas tre proksima de la marbordo kaj oni povas vidi ĝin tre bone ekde la urbo. Ĝi estas ebena kaj ĉe la rokoj estas malgranda strando. En la plej ampleksa parto estas konstruaĵo de la Kantabra Lernejo de Naŭtikaj Sportoj, kiu havas larĝan kajon. Apud la insulo estas la insulo Horadada, kiu estas tre malgranda sed tre konata pro tio, ke ĝi legende estas tre ligita al la historio de la urbo Santandero.

En pluraj mapoj la insulo La Torre aperas sub nomo insulo Los Ratones, kiu estas alia insuleto antaŭ la vilaĝo Elecha, en la proksima municipo Marina de Cudeyo.

Historio
--------

En 1700, dum la Milito de hispana sukcedo oni konstruis artilerian fortikaĵon en la insulo por protekti la urbon malhelpante eniron de malamikaj ŝipoj. La konstruaĵo, kiun uzas la naŭtika lernejo, estis konstruita en la 1930-aj jaroj, dum la Dua Hispana Respubliko.

Referencoj
----------

1. ↑  Foto dum malfluso
2. ↑  Antaŭ tiu strando estas la insulo La Torre (kiun kelkaj lokanoj nomas "insulo Los Ratones"), en kiu estas la Lernejo de velado. Kiam Isabel la 2-a vizitis Santandero en 1864, oni instalis tenton, kies krona formo donis nomon al insulo, nome "La Corona" (*La Krono*)
3. ↑  Artikolo "Islas de Cantabria. Vestigios de otra época", en gazeto *La Revista de Cantabria*, numero 55. Aprilo-junio 1989; p. 35
Larĝa panoramo pri trafiko en BlitarLarĝa panoramo pri trafiko en Blitar

**Blitar** estas urbego en oriento flanko de la ĉefa insulo Javo en same nomata kantono Blitar, en provinco Orienta Javo en Indonezio. Blitar konsistas el 3 distriktoj.

Vojo en Blitar

Geografio
---------

Blitar situas for de la maro en orienta parto de la insulo. La tre aktiva vulkano Kelud situas iom pli ol 20 kilometrojn norde. Kediri troviĝas 35, Batu 47, Malang 53, Mojokerto (urbo) 78, provinca ĉefurbo Surabajo 114, Surakarta 161, Jogjakarto 201, Semarang 229, Bandungo 519, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 627, Tangerang 647, Serang 699, Makassar 867, Palembang 998, Batam 1366, Pekanbaru 1527, Padango 1530, Medano 1982, Banda Aceh 2408 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Blitar same apartenis al influo de Nederlandaj Orienthindiaj Insuloj ĝis la japana okupo en 1942. En tiu erao en 1906 Blitar ricevis urban statuson. Ribelo okazis en 1945 kontraŭ la japanoj. 

Monumento en Blitar

Trafiko
-------

Blitar situas inter ĉefvojo kaj fervojo Kediri-Malang, krome estas grava vojo al la suda marbordo.

Klimato
-------

Blitar havas tropikan klimaton kun musona influo (Am). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 1912 mm. Inter junio-septebro iomete malpli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C kaj varias inter 22-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

Religio
-------

Plimulto de Blitar estas islama.

Vividindaĵoj
------------

* moskeoj
* monumento
* biblioteko kun muzeo
* tre komence tombo de Soekarno

Stacidomo en Blitar

Famuloj
-------

En Blitar naskiĝis Anthony Fokker.

Fontoj
------

* WikiTrans
**Atlas objektů těžkého opevnění úseku Moravská Ostrava** (esperante: *Atlaso de objektoj de pezaj fuortoj de sektoro Moravia Ostrava*) estas libro de Petr Tomašovský. La libro temas pri pezaj fuortoj de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj, nome en konstrua sektoro Moravia Ostrava, kiu estis sekve dividita en kvin subsektorojn. Ĉiu objekto de tiu ĉi sektoro estis markita per mallongigo **MO** - Moravia Ostrava kaj litero **S** (laŭ ĉeĥa vorto *srub*), per numero, nome de MO S-1 ĝis MO S-42 kaj per kaŝnomo, kiun havis ĉiu objekto. Ĉiuj objektoj de tiu ĉi sektoro havis du etaĝojn, escepte objektoj MO S-2, MO S-3, MO S-4, MO S-7, MO S-8, MO S-9 kaj MO S-36, kiuj estis unuetaĝaj pro alta nivelo de subtera akvo. Geografie la sektoro komenciĝis ĉe urbo Bohumín, unue en ties loka parto Kopytov, kie oni planis konstrui objekton MO S-1, poste fakte en loka parto Šunychl kaj finigis ĝin fuortaro Smolkov super vilaĝo Smolkov, kie poste ligis plua konstrua sektoro, sektoro Opava.

La libro estas plenigaĵo al libro *Opevňování Ostravska v letech 1935 až 1938*, verkita de Josef Durčák. La libro estiĝis en la jaroj 1998 - 2000, kiam la objektoj de la sektoro estis mezuritaj kaj desegnitaj de Petr Tomašovský, en la jaro 2000 la libro estis poste eldonita.

Galerio
-------

* La maldekstra parto de MO S-5 supra etaĝoLa maldekstra parto de MO S-5 supra etaĝo
* La dekstra parto de MO S-5 supra etaĝoLa dekstra parto de MO S-5 supra etaĝo
* La maldekstra parto de MO S-5 suba etaĝoLa maldekstra parto de MO S-5 suba etaĝo
* La dekstra parto de MO S-5 suba etaĝoLa dekstra parto de MO S-5 suba etaĝo

Rilataj temoj
-------------

* Sektoro Moravia Ostrava
* MO S-1
* MO S-5 "Na Trati"
* MO S-11 "U Posedu"
* MO S-18 "Obora"
* MO S-19 "Alej"
* MO S-20 "Orel"
* Muzeo de fortikaĵoj Hlučín-Darkovičky
* Fuortaro Smolkov

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libro Atlas objektů těžkého opevnění úseku Moravská Ostrava en Bibliografio de historio de Ĉeĥaj landoj, Historia instituto de Akademio de sciencoj de Ĉeĥa respubliko

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Atlas objektů těžkého opevnění úseku Moravská Ostrava en Vikimedia Komunejo
**Averto! La plej malsupra mapo prezentas Dahod en falsa loko! Fakte sude de la urbo ĉelime.**

**Dahod** aŭ **Dohad,** laŭ guĝarata lingvo **દાહોદ,** laŭ hindia lingvo **दाहोद,** estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, en orienta parto de subŝtato Guĝarato, en la samnomo distrikto, kie Dahod estas ties sidejo. La loknomo signifas: "du limoj", ĉar la urbego kuŝas proksime al limo de Madja-Pradeŝo. Dahod estas modelurbo, ĉar ĝi estis elektita kiel unu el la cent barataj inteligentaj urboj.

Templo ĉe Dahod

Demografio
----------

Dahod havis populacion de 159 326 en 2021 kun legopovo de 84%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

Geografio
---------

Dahod situas laŭ bordoj de rivero en alteco 279 m. Godhra troviĝas 66, Bansvara 81, Vadodara 125, Anand 136, Nagda 137, Nadiad 144, Indaur 165, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 169, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 171, Mumbajo 456, tutlanda ĉefurbo Delhio 709, Kolkato 1448 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Mogola imperiestro Aŭrangzebo naskiĝis en fortikaĵo de Dahod en 1618. Dum la regado li laŭdire ordonis al siaj ministroj fari favorojn al Dahod.

Lingvoj
-------

En Dahod la oficiala lingvo estas la guĝarata.

Religioj
--------

En Dahod plejparto de la populacio estas hinduoj (65%), muslimoj (20%), iomete ĝainistoj (preskaŭ 4%) kaj aliaj.

Eduko
-----

En Dahod la instruado okazas en baz- kaj mezlernejoj.

Klimato
-------

Dahod havas musonan kaj sekan sezonojn. Jare pluvas 755 mm. Inter junio-septembro pro la musonoj pli ofte pluvas, inter decemmbro-aprilo apenaŭ aŭ neniam pluvas. La averaĝa temperaturo ŝanĝas 19-33 °C.

Trafiko
-------

Dahod havas trairan fervojan linion. Kvin vojoj kuras al la urbego el ĉiuj direktoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Vadodara.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans
Fanoj al recitalo en Bonaero, Argentino
Geŝatantoj de Tobey Maguire.
**Fervora subtenanto** (**fano** aŭ **ŝatanto**) estas kunenergia ŝatanto aŭ admiranto de person(ar)o, famulo, ideologio aŭ kulturaĵo.

La vorto "fano" devenas de la usonangla *fan* [fan] "fan(atikul)o", kaj ĝia nociaro estas forte ligita al la Uson-devena popkulturo aperinta dum la 20-a jarcento (poramasaj muzikospektakloj, sportaranĝoj, filmoj, libroeldonoj ktp.). En Esperanto la vorto "fano" troviĝas en NPIV sed ne estas tre vaste uzata kaj povas esti anstataŭigita per samsencaj vortoj, kiel "ŝatant(in)o", "(fervora) subtenant(in)o/admirant(in)o", "adept(in)o", "fervorul(in)o", "fanatikul(in)o", "entuziasmul(in)o" aŭ "zeloto".

Fervoraj subtenantoj kun komuna admir-objekto ofte kunvenas kaj formas proprajn **fan-klubojn** kaj eĉ societojn, kaj ekzistas ĉia grado de fervoreco, ekde nura hobiumado ĝis pseŭdosektaneco; kelkaj kreas adeptogazetojn. Adeptoj de sciencfikcio longtempe kreas adepto-gazetojn kaj organizas adepto-kongreson kiel la tutjaran Mondan Sciencfikcian Kongreson ("*Worldcon*").

Aparta, ekstrema speco de fervora subtenanto estas huligano kaj zeloto.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭtografo
* Diletanto
* Fanatikfikcio
* Grupulino
* Ŝatokupo
* Admiranto kaj Fano

* Kategorio Fervora subtenanto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 245852
* GND: 4131020-2
* LCCN: sh85047108
* BNF: 133198778
* NKC: ph967245 ph1158357, ph967245
 |
Stacia konstruaĵo en eksa stacio Úštěk horní nádraží en la jaro 2008. Tiu ĉi stacio estis kunigita per kunigilo kun stacio Úštěk en estanta fervojlinio el Lovosice ĝis Česká Lípa. Sed personaj trajnoj ne veturis sur ĝi.
**Fervojlinio Velké Březno – Zubrnice – Lovečkovice – Verneřice kaj ties branĉo Lovečkovice – Úštěk** kun longeco 19 km estis trafikigitaj en la jaro 1890 kaj nuligitaj ili estis en la jaro 1978. En sektoro Velké Březno – Zubrnice la trafiko estis mallongtempe trafikaka permuzee en la jaro 1993. Pri la renovigo de la muzea trafiko en tiu ĉi sektoro klopodis ekde la jaro 1993 civitana asociiĝo **Zubrnica muzea fervojo**. Fine ĝi sukcesis kaj la trafiko estis renovigita la 28-an de oktobro 2010.

Historio
--------

### Fervojlinio en filmo

Kiam estis finonta regula trafiko, en aŭgusto de la jaro 1975 oni ĉi tie filmis epizodon de filmo Páni kluci. Pli poste, jm sub nomo de la muzea fervojo, oni ĉi tie filmis filmon Rebelové de reĝisoro Filip Renč. Krom la menciitaj filmoj en la fervojo kaj ties apudaj objektoj filmis partoj de kelke da pluaj filmoj kaj dokumentaj filmoj.

Priskribo de la fervojlinio
---------------------------

La plej malalta stacio, Velké Březno, situas ĉe Elbo en supermara alteco 148 metroj. La plej alta loko sur la fervojlinio, 575 m s. m. estas ĉe haltejo Mukařov.

Sur la fervojo estas neniaj tuneloj nek grandaj pontoj. Sed kliniĝo de la fevojlinio loke superis eĉ 40 promilojn. En vintra periodo devis la trajnon ekzemple en ĉirkaŭaĵo de Mukařov ofte savi fervojistoj kaj lokaj loĝantoj kun ŝoveliloj.

Pluaj fotoj
-----------

* Kunigo de fervojo al fervojo Ústí nad Labem – Děčín en Velké Březno.Kunigo de fervojo al fervojo Ústí nad Labem – Děčín en Velké Březno.
* Komenco de la fervojo en Velké Březno.Komenco de la fervojo en Velké Březno.
* Konstruado de la fervojo Zubrnice–Lovečkovice, fare de studentoj de VOŠ Děčín, septembro de 2019.Konstruado de la fervojo Zubrnice–Lovečkovice, fare de studentoj de VOŠ Děčín, septembro de 2019.
* Konstruado de fervojo Zubrnice–Lovečkovice, fare de studentoj de VOŠ Děčín, septembro de 2019.Konstruado de fervojo Zubrnice–Lovečkovice, fare de studentoj de VOŠ Děčín, septembro de 2019.
* Drezino en Velké Březno, destinita por riparigaj laboroj sur la fervojo.Drezino en Velké Březno, destinita por riparigaj laboroj sur la fervojo.

Vidu ankaŭ
----------

* Muzeo en naturo Zubrnice - alia muzeo en Zubrnice
* Fervojlinioj en Ĉeĥio
**Bartholomäus ELSNER** (naskiĝinta en 1596 en Erfurto, mortinta samloke en la 16-a de januaro 1662) estis germana teologo, orientalisto kaj universitata rektoro.

Vivo
----

Post la frekvento de la Konsilantargimnazio li studis teologion ekde 1613 en sia naskiĝurbo. Post la fino de la studoj li entreprenis plurajn studvojaĝojn al Norda Germanio, Norvegujo, Danujo, Nederlando kaj Anglio. En 1624 li iĝis predikisto kaj profesoro ĉe la Universitato de Erfurto, finfine en 1642 ordinara profesoro pri teologio. Li plurfoje estris la altlernejon.

Li ankaŭ estis (lastfoje en 1642) prezidanto de la Ministerio eklezia *(senior Ministerii)* kaj kunlaboris ĉe la vajmara biblia eldono (pri la 3-a kaj la 4-a libro de Tanaĥo, Levidoj kaj Nombroj), skribis i.a. disertaciojn pri *Confessionis Augustanae Collecta*, *F. Conc.* kaj popularan dogmatikon sub la titolo *Der allersicherste Himmelsweg*.

Verkoj
------

* Der allersicherste Himmelsweg oder gründlicher Bericht von allen orthodoxen Artikeln der seligmachenden evangelischen Religion
* Ein christlich Gespräch, zwischen einem Prediger und einfältigen Bawersmann, von den jetzigen bösen Zeiten ... / Martin Wandersleb; Bartholomäus Elsner. Erfurt 1640.

Literaturo
----------

Elsner ĉe ADB

* Kategorio Bartholomäus Elsner en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 521062
* GND: 116460458
* VIAF: 59836378
* ISNI: 0000 0000 1035 1147
 |
*Gusztáv Grossmann'* [gustAv grosman], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Grossmann Gusztáv** estis hungara fizikisto, inventisto.

Gusztáv Grossmann  naskiĝis la 10-an de aŭgusto 1878 en Budapeŝto. Li mortis la 17-an de januaro 1957 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gusztáv Grossmann studis en Teknikuniversitato József, poste en Zuriko, kie li akiris diplomon en 1900. Li laboris en Berlino en firmao *Siemens–Halske*, kie li okupiĝis pri maŝinoj de ikso-radioj. En 1932 li forlasis la industrion kaj li okupiĝis nur pri scienco. Post 3 jaroj li inventis la tomografon. En 1942 li hejmenvenis kaj li havis postenon en la onkologia instituto.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Einführung in die Röntgentechnik* (1913)
* *Physikalische und technische Grundlagen der Röntgentherapie* (1925)
* *Lung Tomography* (1935)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2008-09-30 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 540338
* GND: 136141315
* VIAF: 80536337
 |
**Gusztáv Hubay** [gustAv hubai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hubay Gusztáv** estis hungara aktoro, teatrestro, oficiro. Lia origina familia nomo estis *Klinger*, lia familia nomvarianto estis *Hubai*.

Gusztáv Hubay  naskiĝis la 25-an de januaro 1825 en Cegléd, li mortis la 9-an de marto 1908 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gusztáv Hubay post bazlernejo estis ŝuisto. En 1839 li vidis migrantan trupon en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la trupo. En la sekvaj jaroj li estis membro de pluraj migrantaj trupoj (ekzemple trupo de József Szabó (teatrestro)). Dum la hungara revolucio de 1848 li batalis por la revolucio kiel oficiro, post la falo li estis kondamnita je prizono. Liberiĝinta li daŭris la aktoradon ekzemple denove apud la menciita József Szabó. En 1857 li establis memstaran migrantan trupon kaj li aranĝis spektaklojn en pluraj urboj, eĉ en 1866 en Nacia Teatro de Pest. En 1872 kun Andor Sztupa li establis teatrejon en Nyíregyháza, poste li denove daŭris la migradan aktoradon. En 1889 li pensiuliĝis. Li edziĝis trifoje.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* William Shakespeare: Reĝo Lear - Edgar
* József Katona: *Bánk bán*
* Ede Szigligeti: *Cigány* - Zsiga

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Gusztáv Hubay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Gusztáv Faller** [gustAv faler], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Faller Gusztáv** estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia filo estis Károly Faller.

Gusztáv Faller  naskiĝis la 2-an de marto 1816 en Hungara reĝlando en Gölnicbánya (nuntempa Gelnica en Slovakio). Li mortis la 20-an de januaro 1881 en Jászó (nuntempa Jasov en Slovakio).

Biografio
---------

Gusztáv Faller studis minadon, arbaradon kaj metalurgion inter 1836-1840 en Akademio de Selmec en Selmecbánya, poste geologion en Vieno. Post la diplomo li estis praktikanto kelkajn jarojn en Kroatio, poste li revenis al la menciita akademio por instrui. Inter 1855 kaj 1870 li estis publika ordinara profesoro. Post la pensiuliĝo li estis reĝa minkonsilisto.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Der Schemnitzer Metall Bergbau…* (1865)
* *Beschreibung einiger wichtigerer Metall-bergbaue der Comitate Zips, Gömör und Abauj* (1868)
* *A selmeczi m. kir. Bányász- és erdészakadémia évszázados fennállásának emlékkönyve* (1871)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2013-05-20 per la retarkivo Wayback Machine
**Thoothukudi** (tamile தூத்துக்குடி) pli frue konata ankaŭ **Tuticorin** estas marhavena kaj universitata urbego, ankaŭ katolika diocezo en Distrikto Thoothukudi (kie ĝi estas la distrikta sidejo), en subŝtato Tamilnado en sudorienta Barato. Ĝi estas la mara enirejo de Tamilnado.

Katedralo en Thoothukudi

Geografio
---------

Thoothukudi situas laŭ Bengala Golfo en averaĝa alteco de 8 metrojn en suda parto de la lando (same de la subŝtato). Tirunelveli troviĝas 71, Maduraj 99, Nagerkoil 133, Thiruvananthapuram (kun okcidenta marbordo) 151, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 495, Mumbajo 1250, Kolkato 1849, tutlanda ĉefurbo Delhio 2180 kilometrojn (aere) .

Fiŝistoj laŭ la marbordo en Thoothukudi

Demografio
----------

En 2011 Thoothukudi havis 237 830 da loĝantoj.

Historio
--------

La praa urbo de Korkai (la moderna Tuticorin) estis centro de mara komerco kaj perlobredado dum pli ol 2000 jaroj, tiutempe ekzemple estis komerca rilato kun la Romia Imperio. Thoothukudi apartenis al la portugaloj ekde 1548, poste al la nederlandanoj (1658), fine al la britoj inter 1825-1947. La havenurbo ricevis municipan statuson en 1866. Libereclukto okazis jam en la frua 20-a jarcento.

Ekonomio
--------

Ekonomio de Thoothukudi konsistas el saloproduktado, fiŝkaptado, agrikulturo, karboenergia centralo, bankado, ŝipkonstruado, komerco kaj turismo.

Religio kaj lingvoj
-------------------

La ĉefa religio en Thoothukudi estas hinduismo (64.97%), poste kristanoj (30.14%) kaj islamo (4.74%). La tamila estas la plej parolita, sed uzo de la angla estas relative ofta.

Eduko
-----

Kampuso en Thoothukudi
Universitato, kolegioj, akademio kaj instituto signifas la altan edukon en Thoothukudi.

Trafiko
-------

Thoothukudi estas bone ligita voje kaj fervoje al la subŝtataj regionoj. La fervojo funkcias ekde 1874. La enlanda flughaveno estas hejme, la internacia en Maduraj. Enurbe ekzistas busservo. La haveno akceptas pramojn el Kolombo (urbo).

Klimato
-------

Thoothukudi havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musono. Averaĝe pluvas jare po 621 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter oktobro-decembro pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 25-33 °C.

Haveno de Thoothukudi

Vidindaĵoj
----------

* katedralo el la 16-a jarcento, malgranda baziliko kaj aliaj kirkoj
* temploj
* strando
* maraj insuloj kun rifoj kun signifaj flaŭro kaj faŭno
* festivaloj
* parkoj

Fontoj
------

* WikiTrans

* TemploTemplo
* 
* Malgranda bazilikoMalgranda baziliko


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
Koordinatoj: 47° 50′ 52″ N 3° 48′ 42″ O﻿ / ﻿47.84778 °N, 3.81167 °O﻿ / 47.84778; 3.81167 (mapo)

**Fontenay-près-Chablis** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 132 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Fontenay-près-Chablis etendiĝas sur 5.05 km², kaj havis 132 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 27 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Michel Ventura, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Fontenay-près-Chablis apartenas al la kantono de Chablis, kies ĉefurbo estas Chablis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Chablis
**HAJDU Gusztáv** estis hungara bestokuracisto, universitata profesoro naskita en Temeŝvaro la 13-an de oktobro 1911 kaj mortinta en Debreceno la 1-an de junio 1976.

Biografio
---------

Gusztáv Hajdu akiris diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1934, poste li iĝis kunlaboranto de la Instituto Landa pri Bestsano. Post sia doktoriĝo en jaroj 1936–39 li laboris en la Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József apud Rezső Manninger. De 1939 li estis distrikta bestkuracisto en Kisújszállás, de 1949 li laboris en la Instituto pri Bestsano de Debreceno, kies li estis direktoro ĝis sia pensiuliĝo. Li prelegis en la Agrarscienca Altlernejo (1957–62), de 1961 li estis katedrestro, de 1966 universitata profesoro.

Distingoj
---------

* Hutÿra-memormedalo (1972).

Verkoj
------

* *Adatok a lóbrucellosis elterjedtségéhez hazánkban* (doktori disszertáció, Bp. 1936).

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 348614
* VIAF: 163973532
* ISNI: 0000 0001 1251 3362
 |