recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tramacastiel** [tramakasTJEL] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo.

Geografio
---------

Preĝejo.
Parta panoramo.
Ĝi estas je 33 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo du kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la du sudaj, tiu plej okcidenta nome N-330 venas el sudokcidento. Laŭ tiu Tramacastiel estas la plej malproksima municipo de la komarko al la ĉefurbo, kun komuniko nur al Libros kaj al Rincón de Ademuz, eksklava komarko de provinco Valencio. La N-330 trapasas la municipon en la km 275, kaj krome estas loka ŝoseo kiu konektas kun Libros. 

Tra la municipa teritorio fluas oriente la rivero Guadalaviar, kiu formas valeton ĉirkaŭitan de montoj apartenantaj al la montaroj. La altitudo gamas inter 1389 m kaj 750 m borde de la rivero Turia. La loĝloko staras je 879 m super marnivelo ĉe roka monto (Peña del Águila, 1100 m) sur kiu iam estis kastelo el kiu restas nur malgrandaj ruinoj. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:*Tormón kaj Rubiales | *Norde:* Villel | *Nodoriente:* Villel |
| *Okcidente:* Castielfabib |  | *Oriente:* Villel kaj Libros |
| *Sudokcidente:* Castielfabib | *Sude:* Castielfabib kaj Libros | *Sudoriente:* Libros |

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Tramacastiel oni malaltiĝis ĝis nunaj 67 loĝantoj.

Vidindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, krucarvojo pri la Pasio de Kristo kaj ruinoj de la kastelo (nur de muregoj).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 797938
 |
**Trojan**, **Trojano** en Esperanto aŭ *Troyan* (en bulgara: Троян) estas urbo kies nomo estas memoraĵo de la nomo de la Romia imperiestro Trajano, en la Provinco Loveĉ en centra Bulgario. Estis populacio de 21,997 loĝantoj en Decembro 2009. Ĝi estas la administracia centro de la samnoma Trojan Municipo. La urbo estas je ĉirkaŭ 162 kilometroj el la landa Sofio. La plej proksima civila flughaveno estas Gorna Orjaĥovica, 105 kilometrojn for. La rivero Beli Osam trapasas la urbokernon. La censo de 2011 indikis, ke la populacio de Trojan estis 21.194 loĝantoj. La etna distribuo de loĝantoj estas Bulgaroj (87.29%), kun minoritatoj de ciganoj (1.23%) kaj Turkoj (1.03%). La etneco de 10,21% loĝantoj estas nedeklarita. Donka Mihajlova de la Bulgara Socialisma Partio estis la urbestrino ekde 2011.

Bildaro
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Notoj
-----

1. ↑   Национален статистически институт. Arkivita el la originalo je 2010-11-13. Alirita 2018-11-06.
*Tierras de Segovia* ruĝe ĉirkaŭ urbo Segovio blue en la provinco Segovio.
**Tierras de Segovia** [TJEras deseGObja] (Teroj de Segovio) konata ankaŭ kiel **Alfoz de Segovia** aŭ **Zona Metropolitana de Segovia** (Metropolita Areo de Segovio) estas unu de la komarkoj de la provinco Segovio, ĉirkaŭ la ĉefurbo Segovio (Kastilio kaj Leono, Hispanio). Ties municipoj funkcias kiel dormurboj, industriaj, komercaj kaj servaj de urbo Segovio, tiel kiel ĉe metropola areo, sed ĝi tio ne estas, ĉar en Hispanio tiuj grupigoj estas regulataj jure kaj tio ne okazas.

Integrantoj
-----------

Apartenas al tiu komarko la jenaj municipoj: Segovio, Palazuelos de Eresma, La Lastrilla, San Cristóbal de Segovia, Trescasas, Torrecaballeros, Real Sitio de San Ildefonso, Espirdo, Hontanares de Eresma, Bernuy de Porreros, Los Huertos, Valverde del Majano, Basardilla, Brieva, Valseca, Sotosalbos, Santo Domingo de Pirón, La Losa, Navas de Riofrío, Ortigosa del Monte kaj Otero de Herreros. Tiu komarko estas neoficiala dividaĵo de la Partido Judicial de Segovia.

Notoj
-----

1. ↑   Martín Gómez, Rafael (2005). «Historia». Trescasas. Hasta donde llegue la memoria (Un antes y un después en la vida de un pueblo ). Ayuntamiento de Trescasas. p. 229.
2. ↑  Informes sobre Segovia y su Alfoz 2005, alirita en 2021-10-11, 2006-10-10 el web.archive.org
3. ↑   Ángulo López, Julio Miguel (2017). El mundo perdido de las ventas: su huella en Segovia. Diputación de Segovia. pp. 25, 32. ISBN 978-84-17191-04-7. OCLC 1077597572. Konsultita la 17an de Aŭgusto 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767017
 |
**Unua Kadra Kompanio** (pole: *Pierwsza Kompania Kadrowa*) – subtaĉmento de infanterio kreita la 3-an de aŭgusto 1914 en Krakovo de Józef Piłsudski per unuiĝo de la membroj de Związek Strzelecki (Fusilista Asocio), pola kvazaŭarmea soci-eduka organizaĵo establiĝinta en 1910 en Lvovo kaj aganta ĝis 1914 - estanta fundamento por kreo de militistaj strukturoj de Polaj Legioj en la Dua Pola Respubliko - kaj membroj de Polskie Drużyny Strzeleckie (Polaj Fusilistaj Taĉmentoj), pola sendependiga organizaĵo fondita en 1911 en Lvovo ene de tiutempa aŭstra aneksaĵo laŭ klopodoj interalie de Eugeniusz Romer.

Komandantoj
-----------

La kompanio konsistis el 164-165 soldatoj, formigitaj en plotonoj kaj patroloj.

* Tadeusz Kasprzycki
* Kazimierz Piątek
* Henryk Paszkowski
* Stanisław Burhardt
* Jan Kazimierz Kruszewski
* Władysław Prażmowski
* Władysław Stryjeński

Dum formarŝo, tuj post transpaŝo de landlimo kun Kongresa Pollando en Miechów aliĝis grupo de 8 skoltoj - distingitaj de Józef Piłsudski per emblemo projektita de pola artisto Tetmajer. La plej juna soldato de Józef Piłsudski estis 14-aĝa.

Memorigo
--------

* Ekspozicio en Nacia Muzeo en Krakovo
* Du moneroj de Nacia Pola Banko enkondukitaj okaze de la 95-a datreveno de la formarŝo de Unua Kadra Kompanio
* Ĉiujare de Krakovo al Kielce la 6-an de aŭgusto ekmarŝas ĉ. 400 pafistoj kaj civiluloj

Bibliografio
------------

* Jacek M. Majchrowski, *Pierwsza Kompania Kadrowa. Portret oddziału* (Unua Kadra Kompanio. Portreto de la taĉmento), Księgarnia Akademicka, Kraków 2002

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Unua Kadra Kompanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "Pierwsza Kompania Kadrowa – zalążek wojska polskiego" La Unua Kadra Kompanio - ĝermo de la pola soldataro Polskie Radio 2014.
Trolebusa kontakta lineo sur ĉefa strato de urbo Volgogrado (2005)
**Trolebusa kontakta lineo** estas sistemo de du kontaktaj lineoj por alkondukto de elektro al la trolebusoj.

Super la vojo pendas la du dratoj, kiuj estas konektitaj kun bornoj de subcentralo kaj la potenciala diferenco inter ili estas kontinua tensio kutime inter 600 kaj 750 V.

Kun ili kontaktiĝas troleoj, kiuj estas muntitaj sur tegmento de trolebuso kaj tiel prenas elektron.

La ĉefaj dratoj pendas sub la akcesoraj kabloj per drataj pontetoj. La akcesoraj kabloj pendas sub konzoloj, muntitaj sur fostoj. Aŭ en urboj la akcesoraj kabloj povas pendi ankaŭ de apudaj konstruaĵoj. Ĉi tiu sistemo kun la akcesora kablo estas katenario.

En turnaj partoj de vojoj oni detiras la draton flanken eksteren de la turno ĉe ĉiu fosto per flankaj detiriloj. Inter la fostoj kaj la drato ie nepre estas izoliloj.

Por streĉi la ĉefajn dratojn kaj la akcesorajn kablojn oni uzas pezon de specialaj peziloj. La ĉefaj dratoj kune kun la akcesoraj kabloj estas disdividitaj je partoj de longo ĉirkaŭ 500 ... 1000 metroj.
Finoj de la partoj flankiĝas de la vojo kaj havas pezilojn. Sed ĉi tiu sistemo kun peziloj estas uzata ne ĉie, ie la dratoj estas simple streĉitaj unufoje por ĉiam kaj fiksitaj.
Tramdeponejo en Ostrava-Poruba
**Tramdeponejo Poruba** estas unu el du tramdeponejoj en Ostrava (tiu alia estas tramdeponejo Moravia Ostrava). Sian nomon ĝi portas laŭ sia lokigo.

Historio
--------

Kun konstruado de la nova tramdeponejo oni komencis kalkuli dum aĉeto de novaj tramoj de tipo T, por kiuj ne taŭgis ekzistantaj tramdeponejoj kaj kiuj bezonis modernan deponejon. Kun la konstruado de tramdeponejo oni komencis en la jaro 1955, ĝi komencis servi en 1960 kaj la tuta konstruado estis finita en 1962. La tramdeponejo estiĝis kiel traveturebla, kun sume dudek kvar reloj. Ties kapacito estis oficiale 192 veturiloj, sed en tiun nombron oni enkalkulis ankaŭ ekz. reloj destinitaj por riparoj kaj aliaj agadoj. Post la finigo estis en tiun ĉi tramdeponejon unue lokigitaj la tramoj de tipo T. Nur en la tempo, kiam ilia nombro estis pli alta, tiuj ĉi veturiloj estis lokigataj ankaŭ en la alian ostravan tramdeponejon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tramdeponejo Poruba en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ostrava |


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Tramtransporto |

* Vido al nuntempaj veturiloj lokigitaj en la tramdeponejo Poruba
* Vido al nuntempaj veturiloj lokigitaj en la tramdeponejo Poruba
Thomas Hicks kaj helpistoj, ĉe la maratonkuro de la Someraj Olimpikoj 1904
**Thomas J. HICKS** (7-an de januaro 1875 en Anglio; 2-an de decembro 1963) estis usona malpeza atleto. Li gajnis la Somerajn Olimpikojn de 1904 en maratonkuro, en St. Louis. Kvankam li atingis la celon kiel dua, sed dumtempe evidentiĝis ke la gajninto Frederick Lorz trompis, veturis duonvojon per aŭtomobilo. Tiel oni nomumis Hicks gajninto.

Kuro de Hicks montras la sportmedicinajn sciojn de la frua 20-a jarcento. Li petis je la 24-a km akvon, por gargari per destilita akvo. Tri kilometrojn poste, li ricevis unu miligramon da striknino kun kruda ovo. Tiu proceduro estis ripetita je la 32-a km, tiam li eĉ glukis konjakon. Krom tio, oni frotis lian korpon per varma akvo. Dum la lasta mejlo, li ricevis du ovojn, konjakon kaj denovan frotadon. Tiutage regis la temperaturo de 28° Celsiuso en ombro, dum oni devis kuris plej ofte sub sunbriloj.

Literaturo
----------

* Ekkehard zur Megede: *Geschichte der Olympischen Leichtathletik*. 1-a volumo
* David E. Martin: *The Olympic Marathon*

* Kategorio Thomas Hicks en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 208714
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Ubuntu |

Nelson Mandela klarigas la koncepton de Ubuntu
**Ubuntu** (Zulua / Kosa prononco: [ùɓúntú]) aŭ "uMunthu" (Chichewa) estas koncepto de subsahara Afriko pri etiko aŭ humanista filozofio, kiu temas pri la rilatoj kaj aliancoj inter homoj kaj popoloj. La vorto *ubuntu* havas sian originon en la bantuaj lingvoj de suda Afriko. 

Estas multaj malsamaj, kaj ne kongruaj, difinoj pri kio *ubuntu* estas. La vorto ne estas simple tradukebla sed oni povas diri, ke *ubuntu* signifas "la imanenta kvalito esti persono inter aliaj personoj", aŭ "mi estas, kio mi estas ĉar vi estas, kio vi estas", aŭ "mi estas, kio mi estas pro kio ni ĉiuj estas". En aliaj vortoj, la ideo de *ubuntu* estas la reciproka iniciado, la divido kiu reciproke konstruas estaĵojn.

Iuj kredas ke *ubuntu* estas klasika afrika filozofio aŭ mondkoncepto  sed aliaj opinias ke la ideo estas disvolvita en skribitaj laboroj dum la dua duono de la 20a jarcento. 

Ĉi tiu principo estis popularigita tutmonde (ekde 2004) de mastruma sistemo nomita Ubuntu, kreita de sudafrikano.

Referencoj
----------

1. ↑  Spirituality.org.za (Dion Forster 2006a:252)
2. ↑  Gade, C.B.N. 2011. "The Historical Development of the Written Discourses on Ubuntu", South African Journal of Philosophy 30(3), 303–329.
"blanka" kaj "ruĝa" Tigra Balzamo
**Tigra Balzamo** (angle *Tiger Balm*; ĉine 虎標萬金油; pinjine *hǔbiao wànjīnyóu*) estas la marka nomo de pasto (faka termino ungvento), kiu aplikeblas al la haŭto en kazoj de malvarmumoj, insektaj mordoj kaj pikoj, kaj ankaŭ de doloroj je muskoloj kaj artikoj.

La pasto aŭ ungvento evoluiĝis en la 1870-aj jaroj per la apotiksto *Aw Chu Kin* (ĉine 胡子钦; pinjine: Hú Zǐqīn) en Ranguno (nun *Jangono*). Post la morto de la inventinto, liaj filoj *Aw Boon Haw* kaj *Aw Boon Par* fondis farmacian firmaon en Singapuro kaj grandkvante produktas kaj vendas la paston, al kiu ili donis la anglan nomon *Tiger Balm*, do "tigra balzamo". Nek la pasto nek iu parenca produktaĵo de la firmao enhavas iun substancon kiu devenus de tigro: „Tiger" nur estas la traduko de la persona nomo „Haw".

La produktaĵo enhavas mentolon, kamforon, aliajn volatilajn oleojn kaj vazelinon. Krom la klasika, "blanka" variaĵo vendatas "ruĝa" variaĵo, kiu krome ankoraŭ enhavas volatilan oleon el cinamo, kiu kaŭzas la ruĝecan koloron kaj kaŭzas karakterizan odoron je cinamo, kiu aldoniĝas al la krome ankaŭ forta odoro de la aliaj volatilaj substancoj. La blanka ungvento reduktas la sangocirkulon en la haŭto je kiu ĝi aplikiĝis, tial ĝi bonas kontraŭ la doloraj simptomoj de insektaj mordoj kaj pikoj, dum la ruĝa ungvento pliigas la lokan sangocirkulon kaj tial bonas kontraŭ dolore tensiaj muskoloj. Pri medicina utilo de tigra balzamo aŭ de mentolaj ungventoj ĝenerale kontraŭ Ungomikozo (ungofungozo) ĝis nun *ne* estas konvinkaj indikoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tigra Balzamo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo angle Arkivigite je 2016-03-30 per la retarkivo Wayback Machine, ĉine kaj germane Arkivigite je 2016-03-23 per la retarkivo Wayback Machine

  

 
  

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |
Vitralo reprezentante la unuan vizion de Joseph Smith
En la teologio de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la **Unua Vizio** estis apero de Dio spertita de Joseph Smith (filo), dum la jardeko de 1820 en loko proksime de lia domo, hodiaŭ nomata la "sankta arbareto", okcidente de Nov-Jorko. Smith diris ke preĝante por scii kiu estas la vera eklezio, kiel respondo, ĉielaj mesaĝistoj diris al li ke ĉiuj ekzistantaj eklezioj estis falsaj pro koruptado kun la paso de la tempo. La mesaĝistoj ankaŭ anoncis ke li estis la elektito de Jesuo mem por la restaŭrado de la vera eklezio fondita de li.

Dum la unuaj jaroj de la movado de la mormonoj, la pozicio de Smith kiel profeto deriviĝis ĉefe el la diskonigado kaj eldonado de la Libro de Mormon, el kiu estis tradukita (laŭ li) el oraj planĉoj revelaciitaj de la anĝelo Moroni. Post la jardekoj 1830 kaj 1840, Smith rakontis pri tiu unua vizio, kaj ankaŭ aro de liaj konatoj. Kvankam la vizio ne estis emfaziga punkto dum la vivo de Smith, ĉi fariĝis kernaĵo por la kredo de la sekvantoj.

|  |
| --- |
|  |
|  | 

|  |
| --- |
| **„** *Post apartiĝi al loko antaŭe rezervita, rigardante ĉirkaŭen kaj estante tute sola, mi surgenuiĝis kaj montris al Dio la deziron de mia koro. Apenaŭ en la komenco, subite mistera forto prenis min kaj tute dominis min... kaj estis tiom granda influo sur min ke mia lango tordiĝis, tial mi ne povis paroli... precize en tiu momento je necerteco mi vidis lumkolonon, pli brila ol la suno, rekte super mia kapo; kaj ĉi tiu lumo laŭgrade descendis sur min. Mi sentis min libera de la malamiko kiu premis min. Ripozinte sur min la lumo, Mi vidis aere super mi, du estaĵojn, kies majesto kaj gloro ne eblas priskribi. Unu el ili alparolis min, vokante min per mia nomo, kaj diris, signalante la alian: Jen mia amata Filo: Aŭskultu lin!* **"** |

 |
A színezete jól elrejti a természetes élőhelyénĜia kolorigo bone kaŝas ĝin en sia natura vivejo
Deproksime
Naĝanta
Kun malantaŭ striko
La **tigrostria rano** *(Rana tigrina*, poste *Hoplobatrachus tigerinus)* el la ordo de anuroj kaj familio de ranedoj troveblas en Hubej, Hunan, Ĝjangŝji, Anhuj, Ĝjangsu, Ĝeĝjang, Fuĝjan, Gŭangdong, Gŭangŝji, Junnan, Gujĝoŭ, Tajvano de Ĉinio kaj ankaŭ vidiĝas en diversaj landoj de la Hindoĉina Duoninsulo kaj Indonezio.

Ĝiaj dorso kaj korpoflankoj estas flavverdaj kun iom da bruna koloro kaj neregulaj malhelaj strioj. Sur la dorso troviĝas multaj haŭtaj eĝetoj maksimume 10-14 en diversaj longoj, kiuj ne regule viciĝas. Ĝia haŭto estas maldelikata kun veruketoj inter la eĝetoj. Ĝia abdomeno estas blanka. La virbesto estas longa je 7 cm. kaj la bestino je pli ol 10 cm.

La tigrostria rano vivas en sovaĝejoj ĉe monteta piedo, aŭ en lageto] kaj akvokampoj. Ĝi nutras sin per diversaj insektoj, lumbrikoj, kaj ankaŭ ranetoj kaj ranidoj. Ĝi serĉas manĝajon nokte kaj tage sin kaŝas en terkavo profunda ĉ. 30 cm. apud rizejo.

La virbesto havas paron da eksteraj voĉsakoj, laŭta kvako sonas kiel bojado de hundo. La tigrostria rano de Fuĝjan demetas frajojn maje kutime en rizejo aŭ lageto. La diametro de la frajo estas ĉ. 1,8 mm. La plejparto de la elfrajiĝintaj idoj vivas surfunde de rizejo kaj lageto.

La tigrostria rano estas unu el la manĝeblaj ranoj ŝatataj de la ĉina popolo. Ĝia viando delikata povas kompari sin kun tiu de la koko, tial oni nomas ĝin rizeja koko.

Ĝi kaptas insektojn kiel sian nutraĵon. Ĉiutage ĝi manĝas multajn fiinsektojn, kiaj falenoj, tortrikoj, lokustoj ktp. Laŭ statistiko unu rano meznombre formanĝas pli ol 70 fiinsektojn ĉiutage.

|  |  |
| --- | --- |
|  Enhavo | Al ĉi-tiu artikolo ankoraŭ mankas la tabelo pri la biologia klasado. Vidu je Betulo aŭ Kvokao por ekzemploj. |



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Tigrostria rano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tigrostria rano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Tigrostria rano en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Tihuatlán** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tihuatlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 175.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 80923 loĝantojn. El tiuj estis 39298 viroj kaj 41625 virinoj. La komunumo havas surfacon de 828.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 43 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 8 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 100 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 81660 personoj. En la jaro 2000 temis pri 81088, do temis pri kresko / malkresko je -0.14 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 71750 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3113 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tihuatlán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Thomas STRUTH** (naskiĝis la 11-an de oktobro 1954 en Geldern, Germanio) estas germana fotisto. Lia laboro por fotoj de granda formato pri muzeoj, portretoj, pejzaĝoj kaj arkitekturaj internoj laŭigas sian plej konatan verkon.

En 1973 Struth komencis studi pentrarton kaj arton en la Akademio de Belaj Artoj de Düsseldorf kaj en 1976 oni ŝanĝis la klason de Bernd Becher por labori per la fotografia rimedo. En 1978 translokiĝis loĝi al Long Island atinginte stipendion de la Akademio de Belaj Artoj.

Arta aktiveco
-------------

Liaj unuaj laboroj estis urbaj pejzaĝoj kun foresto de personoj, tiel kiel scenoj en la strato; en ili oni rimarkis la influon de Bernd kaj Hilla Becher kaj siaj rekomendoj de sistema dokumentado de la urbaj kaj industriaj spacoj. Inter la urboj kiujn li iom post iom fotis laŭlonge de sia kariero estas Novjorko, diversaj urboj de Anglio, Parizo, Romo, Edinburgo kaj Tokio (1986). En 2003 li fotis diversajn urbojn de Peruo.

Sub la ebla influo de August Sander, li dediĉis sin al la realigo de portretoj de familio en la 1980-aj jaroj, uzante la komencon de la tekniko de la blanka kaj nigra kaj poste de la koloro kaj kiuj montras rilaton kun la psikologio, ĉar estis parto de kuna projekto kun la psikologo Ingo Hartmann, en kiuj uzis kiel fonto fotojn de la familioj de la pacientoj. Sed de 1989 komencis foti en la interno de la muzeoj kaj pligrandigis la fotojn al granda formato, tial ĝi establas specon de paralelismo inter la bilda reprezento kaj la fotografita. Ĉi tiuj bildoj iĝis sia plej konata laboro. Inter la muzeoj fotitaj estas la Arta Instituto de Ĉikago, la Muzeo de la Louvre, la Galerio de la Akademio de Venecio, la Panteono de Romo, la Muzeo de la Hermitage kaj la Muzeo El Prado.

Alia serio titoliĝis "Fotoj de la paradizo" kaj konsistis en realigo de ĝangalaj fotoj en lokoj de Aŭstralio, Eŭropo, Ĉinio, Japanio kaj Ameriko, inter 1998 kaj 2006. Poste daŭrigis farante fotojn de pejzaĝoj en ampleksa senso kaj de aparta modo aŭ spacoj sen personoj en kiu serĉas iun sentempecon. Unu el liaj lastaj serioj, komencita en 2010, temas pri la spacoj de esploro de la scienco kaj la industrio: institutoj de fiziko, ŝipkonstruejoj, fabrikoj, apotekoj aŭ atomajn instalaĵojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Thomas Struth (angla)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 811717
* GND: 118840592
* LCCN: n88075589
* VIAF: 46855433
* ISNI: 0000 0003 7392 8355
* LIBRIS: 307442
* SUDOC: 033642524
* BNF: 124489471
* ULAN: 500037064
* MBA: f6d13e44-645a-4f35-922f-ee3b7e385518
* NDL: 00823374
* BIBSYS: 15839
* RKD: 97816
* NKC: js20051017060
* BNE: XX1574369
 |
Ekzemplo de trompfinaĵo en C-maĵoro
**Trompfinaĵo** estas en la harmoniscienco kadenco, en kiu la dominanto ne enbuŝiĝas -kiel atendite - en la tonikon, sed en toniko-anstataŭaĵon.

La elmetado de tia kadenco laŭ la tradiciaj voĉkondukaj reguloj rezultigas la **duobligon de la trito** en la akordo atingata per la tromfinaĵo. La atendata meloditono (en la kazo de la ilustraĵo la c en a-minoro) kutime konserviĝas, estas tamen surprizmaniere harmoniigata.

Jen aliaj ekzemploj por tromfinaĵoj:

* toniko - dominanto – 6-a ŝtupo:
	+ En C-maĵoro: **C-maĵoro (toniko) - G-maĵoro (dominanto) - a-minoro** (tonikoparalelo)
	+ En c-minoro: **c-minoro (toniko) - G-maĵoro (dominanto) - A♭-maĵoro** (tonika kontraŭparalelo)

Dumpase de la kompozicia historio tamen ankaŭ ebliĝis jenaj variaĵoj de tromfinaĵo:

* En maĵoro la tromfina akordo devena el la sama tonala genro, in C-maĵoro: **C - G - A♭**
* En maĵoro la sestakordo de la subdominanto (ofta turno ĉe Mozart), en C-maĵoro: **C - G - F**
* Pro sia efiko surpriza interdominanto, en C-maĵoro: **C - G - C♯**
* Tritoparencaj akordoj, en c-minoro: **C - G - E**
* La elipso, do la ellasado de atendata akordo.
**Thomas SAVERY** (Shilstone, ĉ. 1650 - Londono, 1715) estis angla mekanikisto kaj inventisto kiu disvolvis vapormaŝinon kiu siatempe estis granfa antaŭeniro en la minindustrio.​

Maŝino de Thomas Savery
-----------------------

Fine de la 17-a jarcento, la subteraj akvoj estis granda problemo por la minado, ĉar la pumpiloj ekzistantaj ne kapablis disvolvi sufiĉan povon por elpreni akvon el la profundaĵoj de la mino.​ La maŝino de Thomas Savery konsistis en stokejo konektita al kaldrono, kaj al du tubaroj, unu el kiuj konektis ĝin al la akvo de la mino elprenenda dum la alia al la ekstero. La maŝino funkciis jene: unue oni malfermis la valvon kiu konektis la kaldronon kun la stokejo kaj tiu pleniĝis je akvovaporo, kaj la aero eliris al la ekstero tra kontraŭrevena valvo.

Poste oni malvarmigis la stokejon verŝante el la ekstero malvarman akvon, kaj malvarmiĝante, la vaporo kondensiĝis, per kio oni kreis vakuon en la stokejo. Pere de tubo kun kontraŭrevena valvo, la stokejo estis konektita al la akvo de la interno de la mino, pro kio je la kreado de la vakuo, supreniris akvo, kiu plenigis la stokejon tra kontraŭrevena valvo. Por malplenigi la stokejon, oni remalfermis la valvon kiu konektis ĝin kun la kaldrono, kaj la premita vaporo elirigis la akvon tra la sama kontraŭrevena valvo tra kiu estis elirinta la aero dekomence.

Tiu maŝino estis la unua industria ekzemplo de uzado de karbo por realigi mekanikan laboron. Sekvaj plibonigoj de tiu maŝino okazigis la disvolvon de la maŝino de James Watt.​

Referencoj
----------

1. ↑   Elizabeth H. Oakes, *A to Z of STS scientists*, Facts on File Inc - 2002, isbn 978-0-8160-4606-5 archive.org, p. 267
2. ↑   Savery, Thomas (1827). *The Miner's Friend: Or, an Engine to Raise Water* de Fire. S. Crouch.
3. ↑   Bertrand Gille (dir.), *Histoire des Techniques*, Paris, Gallimard, coll. « La Pléiade », 1680 p. (ISBN 978-2-07-010881-7

Bibliografio
------------

* Savery, Thomas (1827). *The Miner's Friend: Or, an Engine to Raise Water* de Fire. S. Crouch.
* Smiles, Samuel (1865). *Lives of Boulton and Watt*. Lippincott.

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Thomas Savery en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 834517
* GND: 117619647
* LCCN: n86075416
* VIAF: 67247678
* ISNI: 0000 0000 6319 8393
* NLA: 35756585
 |
---

 Pri la medicina signifo de la vorto **trombo** vidu la artikolon **trombo**.

---

La uragano Katrina en aŭgusto 2005
**Trombo** en meteorologia fako estas rotacianta aero (tempe kun funelforma fenomeno), kiu malsupreniĝas al la maro/lago aŭ al grundo kaj ensuĉas konsiderindan volumenon (kvanton) da akvo aŭ sablo/polvo tiel, ke la tuto prezentas kolonon (funelon) inter la akvosurfaco respektive grundo kaj la nubo. La fenomeno konsistigas (loke) fortan venton, ankaŭ ĝis ŝtormoforteco aŭ pli.

La vorto **trombo** karakterizas diversajn meteologiajn fenomenojn, kiuj krom la supra komuna difino havas malsamajn ekestojn, daŭrojn, strukturojn kaj grandecojn. Tial estas sence diferencigi:

* **Trombeto** de mallonga daŭro (20s ĝis ĉ. 5min) sen nubo, ofte nomata ankaŭ (polvo-)diablo k.s.
* **Tornado** estas trombo (kutime de 10m ĝis ĉirkaŭ 100m diametro) en la regiono de la Antiloj kaj de Norda Ameriko.
* **Uragano** estas tropika trombo en la norda atlantika oceano oriente de la 180-a longituda grado kaj la suda pacifika oceano oriente de la 160-a orienta grado;
* **Tajfuno** tropika trombo en la norda pacifika oceano okcidente de la 180-a longituda grado.
* **Ciklono** estas la nomo por trombaj ŝtormoj en la hinda oceano kaj ĉiuj aliaj regionoj de la tero.

* Kategorio Trombo (meteologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Trombo (meteologio) en ReVo
En malnovgrekaj religiaj grupoj, **Tikeo** (Τύχη , signifis "bonŝancon" en la greka, romia ekvivalento: "Fortuno") estis la patrona diino de la riĉeco kaj prospero de la urbo kaj de ĝia sorto.

La Tikeo de Antioĥio, Roma kopio el bronzo de Eŭtikido (Galleria dei Candelabri, Vatikanaj muzeoj).Ĉiufoje pli kaj pli dum la helena civilizo, urboj honoris sian propran specifan ikonecan version de Tikeo, uzante muran kronon (krono kiel la muroj de la urbo). En literaturo, ŝi eble ricevis diversajn genealogiojn, kiel filino de Hermeso kaj Afrodito, aŭ pripensita kiel unu el la Oceanidinoj, filinoj de Okeano kaj Tetiso aŭ Zeŭso. Ŝi estis ligita kun Nemezo kaj Agathos Daimon ("bona spirito"). Ŝi estis unike honorita ĉe Itanos en Kreto, kiel Tikeo Unuanaskito, ligita kun la atena Protogenio ("unuanaskito"), filino de Ereĥteo, kies oferado savis la urbon.

En Aleksandrio la templo de Tikeo estis priskribita de Libanius kiel unu el la plej grandiozaj el la konstruaĵoj de la tuta helenisma mondo.

Tikeo ekaperas sur multaj moneroj de la helena civilizo en la tri jarcentoj antaŭ la kristana epoko, precipe de urboj. Ŝi havis templojn ĉe Caesarea Maritima, Antioĥio, Aleksandrio kaj Bizanco.

En mezepoka arto, ŝi estis prezentita kiel portado de superabundo, la rudro de emblema ŝipo, kaj la ŝancrado, aŭ ŝi povas stari sur la rado, prezidante la tutan cirklon de sorto. En la Grek-budhana arto de Gandhara, Tikeo iĝis seninterspace rilata al la budisma diino Hariti.

La konstelacio Virgo foje estas identigita kiel la ĉiela figuro de Tikeo, same kiel aliaj diinoj kiel ekzemple Demetro kaj Astreo.

* Tikeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tikeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* 258 Tikeo
**Udvari** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási. La loknomo signifas: korta aŭ kortuma.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 28  km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.5964/18.5119
* Loĝantaro: 500
* Poŝtkodo: 7066
* Telefonprefikso: 74

Situo
-----

Udvari situas sur malebenaĵo, en valo de rojo, fine de sakovojo. Simontornya kaj Tamási troviĝas po 22 km-ojn for.

Historio
--------

Post la 2-a mondmilito parto de la germanoj estis deportitaj al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. Dum la socialismo kolĥozo kaj ŝtata bieno formiĝis en Udvari. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, movbiblioteko, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* baroka katolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1807

Komunumoj pri *udvar* (= korto) en Hungara reĝlando
---------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Balatonudvari | Bánudvard | Bárdudvarnok | Kisudvarnok | Méhészudvarnok | Nagyudvarnok |
| Nádudvar | Nemesnádudvar | Pécsudvard | Sárrétudvari | Somogyudvarhely | Sopronudvard |
| Szécsudvar | Székelyudvarhely | Szőllősudvarnok | Torontáludvar | Udvar | Udvard |
| Udvarfalva | Udvari | Udvarnok | Udvarszállás | Újudvar |  |

* Kategorio Udvari en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Trongisvágur** (dane *Trangisvåg*) estas vilaĝo sur insulo Suðuroy de Ferooj. Administre ĝi apartenas al distrikto Tvøroyri. Ĝi situas sur orienta bordo de la insulo, ĉe fino de **Trongisvágsfjørður**.

Geografio
---------

Trongisvágur kaj la najbara Tvøroyri jam tute kunkreskis. En la vilaĝo funkcias sporta centro, lernejo, infanvartejo. La rojo *Stórá* trafluas valon, plantaĵon kaj atingas la fjordon ĉe bela strando.

En la montoj super la vilaĝo ekzistas la valo **Rangabotnur**, kien kondukas asfalta vojo. El la valo estas bela panoramo je Trongisvágur kaj Tvøroyri.

Historio
--------

Trongisvágur kaj Tvøroyri vintre
Ĝia unua mencio en dokumento okazis en 1584. Oni konstruis en Trongisvágur en 1894 la unuan boatan glitejon de Ferooj. En valo Rangabotnur, oni minas ekde 1901 brunkarbon el longaj ŝaĥtoj. La karbon oni transportis per telfero al haveno de Drelnes.

Trafiko
-------

Malantaŭ Trongisvágur, en valo kondukas tunelo tra monto al nordo, al Hvalba. Oni konstruis la tunelon en 1963 kaj tiu estis la unua en Ferooj. Ĝia longo estis 1400 metroj, sen lumigo.

* Trongisvágur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Trongisvágur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ue** aŭ **rekta U** (Ү ү, kursive *Ү ү*) estas litero de la multaj cirilaj alfabetoj por multaj tjurkaj lingvoj, por mongolaj lingvoj kaj por la dungana lingvo. En ili Ү plejofte signifas la mavastan antaŭan rondigitan vokalon [y] aŭ la proksim-mavastan antaŭan rondigitan vokalon [ʏ], en la lingvoj kalmuka kaj mongola — la mavastan malantaŭan rondigitan vokalon [u].

La litero Ү estis derivita de la cirila litero У. Ili ambaŭ similas al la latina litero Y y, la unua al la majusklo, la dua al la minusklo.

Kodoj
-----

| Signo | Ү | ү |
| --- | --- | --- |
| **Unikoda nomo** | CYRILLIC CAPITAL LETTERSTRAIGHT U | CYRILLIC SMALL LETTERSTRAIGHT U |
| Enkodigo | dekume | deksesume | dekume | deksesume |
| Unikodo | 1198 | U+04AE | 1199 | U+04AF |
| UTF-8 | 210 174 | D2 AE | 210 175 | D2 AF |
| HTML | &#1198; | &#x4AE; | &#1199; | &#x4AF; |

Referencoj
----------

1. ↑  Neslavaj alfabetoj (Cirilaj) en la paĝaro "TITUS — Thesaurus Indogermanischer Text- und Sprachmaterialien". Alirita 2020-01-06.
2. ↑  Ager, Simon (ed.) Omniglot: writing systems & languages of the world.  Cyrillic script. Alirita 2020-01-06.

**Teĥnika noto:** Pro teĥnikaj limigoj iuj TTT-legiloj ne povas montri specialajn signojn, uzatajn en ĉi tiu artikolo. Tiaj signoj povas esti montritaj kiel kvadratetoj, demandosignoj aŭ aliaj sensencaj signoj depende de viaj TTT-legilo, operaciumo kaj instalitaj fontoj. Eĉ se via TTT-legilo kapablas interpreti UTF-8-n kaj vi instalis tiparon, kiu subtenas grandan diapazonon de Unikodo, vi eble bezonos uzi alian TTT-legilon, ĉar tiurilataj ebloj de TTT-legiloj ofte diferencas.
**Uedo Maghara** (ankaŭ literumita *Magharah*), kiu signifas **La Valon de Kavernoj** en la egipta araba lingvo, estas egiptuja arkeologia loko en sudokcidenta Sinajo. Ĝi enhavas faraonajn monumentojn kaj turkisajn minojn el epokoj de la Malnova, Meza kaj Nova Reĝlandoj de antikva Egiptujo. La Antikvaj egiptanoj konis la lokon kiel "la Terasoj de Turkiso."

Historio
--------

La ejo estis re-malkovrita en 1809 de Ulrich Jasper Seetzen, kaj de tiam vizitis ĝin pluraj arkeologaj teamoj, tiu de Richard Lepsius en 1845 estis la unua. Vizitoj de majoro C. K. McDonald al la loko, inkluzive loĝadon ĉe la ejo en 1854-1866 (kaj klopodo mini turkison tie) kondukis nur al surfacaj trovaĵoj (sagpintoj kaj similaĵoj). Li ne faris pluajn elfosadojn.

Monumentoj, konstruaĵoj kaj surskriboj
--------------------------------------

Antikvaj egiptaj monumentoj, konstruaĵoj kaj surskriboj ampleksas la periodon de la Tria al la Dudek Naŭa Dinastioj (ĉ. 2700 a.K.-1100 a.K.), kvankam plimulto de la monumentoj datiĝas nur al la Dekdua Dinastio. Du rokaj tabloj de reĝo Sanaĥt de la Tria Dinastio estis trovitaj en la valo, kiel unu de Ĝoser kaj du preskaŭ identaj tabloj de reĝo Seĥemĥet. Tabloj de Snofru kaj Ĥufu de la Kvara Dinastio ankaŭ estis trovitaj tie. La funebra templo de reĝo Sahure de la Kvina Dinastio ĉe Abusir havas reliefon, kiu reprezentas lin ekspedi floton al la Ruĝa Maro, probable por kolekti turkison ĉe Maghareh. Sahure konstruigis monumenton prezentanta lin "venkobati la Mentju de/kaj ĉiuj fremdaj teroj", kiu estis trovita en Maghareh. Rokaj tabeloj de la Kvina Dinastio inkludas tiujn de Reĝo Njuserre Ini akompanita de oferverŝa vazo kaj bildojn de la dioj Horuso kaj Toto, unu de reĝo Menkauhor Kaiu, kaj tri de reĝo Djedkare Isesi.

Krom faraonaj monumentoj, oni trovis setlejon de Malnova Reĝlando, fondita sur pinto de monteto en Ŭadi Igneh, enhavanta 125 malglatajn ŝtonajn strukturojn, lignajn cindrojn kaj potpecojn, kelkajn el Nil-vala argilo.

Bildogalerio
------------

* Reliefo de Ĥufu, Uedo Maghara.Reliefo de Ĥufu, Uedo Maghara.
* Reliefo de Menkauhor Kaiu, Uedo Maghara.Reliefo de Menkauhor Kaiu, Uedo Maghara.
* Reliefo de Djedkare Isesi, Uedo Maghara.Reliefo de Djedkare Isesi, Uedo Maghara.
* Reliefo de Snofru, Uedo Maghara.Reliefo de Snofru, Uedo Maghara.
* Reliefo de Sahure, Uedo Maghara.Reliefo de Sahure, Uedo Maghara.
* Reliefo de Njuserre Ini, Uedo Maghara.Reliefo de Njuserre Ini, Uedo Maghara.
**Timaŝjovsk** (ruse *Тимашёвск*) estas urbo en Krasnodara regiono en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 03253501.

La urbo estis fondita en jaro 1794.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1966.

La interurba telefona kodo estas 86130, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

La urbo estas ĉe rivero Kirpili (Кирпили).

En la urbo estas fervoja stacio.

En 1959 la urbo havis 19 mil loĝantojn, en 2002 estis 54,1 mil loĝantoj.

* Kategorio Timaŝovsk en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Flago de Krasnodara regiono
Urboj de Krasnodara regiono

**Ĉefurbo**: Krasnodar

Abinsk |
Anapa |
Apŝeronsk |
Armavir |
Beloreĉensk |
Gelendĵik |
Gorjaĉij Kluĉ |
Gulkeviĉi |
Ĥadiĵensk |
Jejsk |
Korenovsk |
Krimsk |
Kropotkin |
Kurganinsk |
Labinsk |
Novokubansk 
Novorossijsk |
Primorsko-Aĥtarsk |
Slavjansk-na-Kubani |
Soĉi |
Temrjuk |
Timaŝjovsk |
Tiĥoreck |
Tuapse |
Ustj-Labinsk
*Tiu ĉi artikolo temas pri burgo. Por aliaj signifoj vidu paĝon Trosky (apartigilo).*

Koordinatoj: 50° 30′ 59″ N 15° 13′ 50″ O﻿ / ﻿50.51639 °N, 15.23056 °O﻿ / 50.51639; 15.23056 (mapo)

*Ulino* al *Virgulino*
**Trosky** estas burgoruino troviĝanta sur du strangaj bazaltaj aerfumtubo super municipo Troskovice proksimume 9 km sudoriente de Turnov en distrikto Semily. Ĝi troviĝas sur teritorio de PPR Bohemia paradizo kaj samtempe ankaŭ de Geoparko Bohemia paradizo. 

La burgoruino kreas tipan dominaĵon de Bohemia paradizo. La konata germana vojaĝisto Alexander von Humboldt nomigis Trosky-on dum ties vizito kiel la oka miraklo de la mondo.

La burgo estis fondita antaŭ la jaro 1396, el kiu estas la unua mencio pri la burgo. Inter la jaroj 1395 kaj 1399 proprumis ĝin Venceslao la 2-a. En la jaro 1428 ĝi forbrulis kaj iliajn restaĵojn sieĝis husanoj.

La turoj havas siajn nomojn - la pli malalta, alta 47 m nomiĝas *Ulino* kaj la pli alta, alta 57 m nomiĝas *Virgulino*. Dum favora vetero eblas vidi el la alia turo urbojn Prago, Mladá Boleslav, Turnov kaj Rovensko pod Troskami, plu Bohemian mezmontaron, Luzacian montaron, Jizeran montaron, Gigantmontaron, grandan parton de Ĉeĥa paradizo kaj multajn aliajn belajn lokojn en la ĉirkaŭaĵo.
Tramtransporto kaj Metroo en Pjongjango
**Tramtransporto en Pjongjango** estas transporto per tramoj en Pjongjango, Norda Koreio.

Rilate al tio, ke la civitanoj de la lando ne povas proprumi aŭtomobilojn, la urba amasa transporto estas ilia ununura ebleco, kiel vojaĝi tra la ĉefurbo. La tramoj priservas tiujn partojn de la ĉefurbo, kie ne estas certigita transporto per metroo aŭ per trolebusoj.

Linioj
------

vagonaro - Tatra T6B5
Estas 3 linioj.

* Linio 1: P'yŏngyang-yŏk (평양역) — Man'gyŏngdae (만경대)
* Linio 2: T'osŏng (토성) — Rangrang (락랑) — Munsu (문수)
* Linio 3: Sŏp'yŏngyang (서평양) — Rangrang (락랑)

Kumsusana Linio
---------------

La linio estas uzata en Kumsusana Rememora Palaco. Ĝi estas maŭzoleo de Kim Il-sung, la unua prezidento de Nord-Koreio.

Vidu ankaŭ
----------

* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tramtransporto en Pjongjango en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Tramtransporto |


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Koreio |

* Fotoj de Pjongjanga tramo
**Ueli MAURER** (naskiĝis la 1-an de decembro 1950 en Wetzikon Kantono Zuriko, civitano de Adelboden Kantono Berno) estas svisa politikisto kaj membro de la Svisa Popolpartio. La 10-an de decembro 2008 li elektiĝis kiel membro de la Federacia Konsilio de Svislando. Kiel ĉefo de la Svisa Federacia Departemento de Defendo, Loĝantarprotekto kaj Sporto li estas la supera respondeculo por la Svisa Armeo.

Lia vivo
--------

Maurer faris komercistan metilernadon kaj poste akiris la svisan federacian diplomon kiel librotenisto. Inter 1994 kaj 2008 li estis afergvidanto de la *Zurika Kampara Asocio* (germane *Zürcher Bauernverband*). Aktuale li prezidas la *Svisajn Legomkamparanojn* kaj la *Svisan Maŝinringon* (germane *Schweizer Maschinenring*). Maurer loĝas en Wernetshausen (municipo e la komunumo Hinwil. Li estas edziĝinta kaj patro de ses infanoj.

Politika kariero
----------------

De 1978 ĝis 1986 Ueli Maurer estis komunuma konsilanto de Hinwil. Ek de 1983 ĝis 1991 li estis membro de la kantona konsilio de Zuriko; en 1991 li estis prezidanto de la kantona parlamento. En 1991 Ueli Maurer elektiĝis al la Nacia Konsilio de Svislando. Samjare Maurer perdis la elekton al la kantona registaro de Zuriko kontraŭ Moritz Leuenberger. Ek de 1996 ĝis 2008 li estis prezidanto de la dekstra Svisa Popolpartio. Sub lia gvido la Popolpartio fariĝis la plej forta partio de Svislando.

La 21-an de Oktobro 2007 Maurer kandidatis kiel ŝatata konsilianto por reprezenti la Kantonon Zuriko en la malgranda ĉambro de la nacia parlamento. Li tamen malsukcesis la 25-an de novembro 2007 en la dua elektorondo kontraŭ la verdliberala Verena Diener.

La 26-an de oktobro 2007 Ueli Maurer anoncis, ke li retiriĝos en marto 2008 kiel prezidanto de Svisa Popolpartio. Lin sekvis la 1-an de marto Toni Brunner. Meze de aŭgusto Ueli Maurer kandidatiĝis kaj elektiĝis kiel prezidanto de la zurika sekcio de Svisa Popolpartio.

### Federacia Konsilanto

Post la demisio de Samuel Schmid kiel membro de la Federacia Konsilio la Svisa Popolpartio anoncis la 27-an de novembro 2008, ke ili prezentos Ueli Maurer kune kun la en 2007 malektita Christoph Blocher kiel kandidato por la vaka posteno. La 10-an de decembro 2008 la Federacia Asembleo de Svislando elketis lin en la tria elektorondo kun 122 voĉoj kiel sekvanto de Samuel Schmid al la Federacia Konsilio de Svislando. Lia mandato finiĝis en 2022. Li estis prezidanto de Svisio en 2013 kaj 2019.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de la federaciaj konsilantoj de Svislando

Eksteraj ligiloj
----------------

* Profilo de Ueli Maurer en la retejo de la Federacia Administracio de Svislando


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 268071
* GND: 1023936070
* VIAF: 161789385
* ISNI: 0000 0001 1132 5853
* SUDOC: 253572851
 |
**Barthélemy BUYER** (Lyon ĉirkaŭ 1433 - ĉirkaŭ 1485) estis franca eldonisto. Li enkodukis la presarton en Lyon kaj estis la unua presisto-librovendisto en Francio kiu aperigis sian nomon sur kolofono. 

Li studis en la Sorbono kaj en Parizo li konis la enkondukon de la presmaŝino. Li muntis sian propran atelieron kun belgo Guillaume Le Roy (ankaŭ Guillaume Régis, kaj Wilhem König). Tiu estis la strato de presistoj dum jarcentoj.

La unua libro presita en la franca estis *La Légende dorée* (La ora legendo) de Jacques de Voragine fare de Barthélemy Buyer en 1476 en Lyon. Alia grava libro eldonita de Buyer estis «Le livre des merveilles du monde», 1475, nome la unua libro presita en franca lingvo.

Nune en Liono estas strato kun la nomo de Barthélemy Buyer.

Bibliografio
------------

* Auguste Bernard, *De l’origine et des débuts de l’imprimerie en Europe*, 1853
* Gustave Brunet, *La France littéraire au XVe siècle*, 1865
* Aimé Vingtrinier, *Histoire de l’imprimerie à Lyon de l’origine jusqu’à nos jours*, 1894
* Jean Porcher, *Humanisme et Renaissance*, 1934
* Edmond Werdet: *Histoire du livre en France, jusqu'en 1789* (1862)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800505
* LCCN: no2010110191
* VIAF: 151685553
* ISNI: 0000 0001 0181 3132
* SUDOC: 261927442
 |
***Thüringen, holdes Land*** (*Turingia, lando aminda*) estas la himno de Turingio. Ĝia populareco dum la lastaj jarcentoj ege malkreskis komparite al *Rennsteiglied* (de Herbert Roth). Komponis ĝin la vajmara komponisto Carl Müllerhartung laŭ teksto de Ernst Viktor Schellenberg.

Statuso
-------

Ne havas iun oficialan statuson la himno turingia ne estante parto de la oficialiaj landaj simboloj kiuj definiĝas en la turingia konstitucio. Ĝis 1918 Turingio ja estis tre separitaj en etajn kaj tre etajn ŝtatojn kiuj ĉiuj havis proprajn himnojn. Ekz. havis la Duklando Sachsen-Meiningen *Vaterlandsgesang der Sachsen-Meininger* ('Brüder, singt mit lautem Freudenschall unsern Vaterlandsgesang'), teksto de Ludwig Bechstein; la Duklando Sachsen-Weimar-Eisenach havis la de Franz Liszt muzikigitan himnon *Von der Wartburg Zinnen nieder* (refreno: 'Möge Gott dich stets erhalten, Weimars edles Fürstenhaus'), teksto de Peter Cornelius. En 1920 iĝis *Lando Turingio* (ĝis 1952) kie la himno ludu rolon de identecigilo de ĝis tiam dividita lando.

Teksto
------

Thüringen, holdes Land, wo meine Wiege stand,
Frühling ist überall, Freude und Lust.
Lieder, strömt fröhlich aus, flattert von Haus zu Haus,
sucht eine Ruhestatt an Liebchens Brust.
O frisches Waldesgrün, rosige Wangen blühn,
aus jedem Fenster winkt lächelnd ein Gruß.
Brünnlein, wie quillst du hell, Bächlein, rausch nicht so schnell,
dass nicht zu früh uns welkt Rose und Kuss.
Thüringen, holdes Land, wo meine Wiege stand,
sterb ich, so nimm mich sanft in deinen Schoß.
Lüfte, umweht das Grab, Tannen, rauscht kühl herab,
Rehe umspielen dann Hügel und Moos.

Notoj
-----

1. ↑   Traduko: *Turingio, aminda lando, kie staris mia lulilo. Printempo ĉie regas, gajo kaj ĝojo. Kantoj, disvastiĝu ĝoje, flugu de domo al domo, serĉu ripozumlokon ĉe la brusto de amantino. / Ho, freŝa verdo arbara; vangoj rozkoloraj floras kaj el ĉiu fenestro mansvingan saluton oni ricevas. Ci eta puto, kiom klare ci fontas; rojo, ne tiom rapide plaŭdu, por ke ne tro mallente forvelku rozo kaj kiso. / Turingio, aminda lando, kie staris mia lulilo. Kiam mi estos mortinta prenu min dolĉe en vian sinon. Aeroj, ĉirkaŭu la tombon; abioj, freŝon de supre faru. Tiam kaprioloj ludos ĉirkaŭ la monteton kaj la muskon!*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Notoj kaj teksto kiel pdf-aĵo
* Himno de Sachsen-Meiningen


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 648887
 |
**TŐZSÉR József Gyula** [toe:je:r] rumanuja hungara libroeldonisto kaj librovendisto. Li naskiĝis la 19-an de januaro 1945 en Joseni kaj mortis la 7-an de oktobro 2013 en Kluĵo. Li estis la edzo de verkistino Mária Kozma.

Kariero
-------

József Tőzsér laboris inter 1969 kaj 1976 en Gheorgheni ĉe la koperativo de konsumado, poste inter 1976 kaj 1993 li estis sekciestro komerca, poste direktoro de Entrepreno pri Librodisvatidago de Distrikto Harghita. Li havis gravajn meritojn pri disvatigado de libroj en tuta Transilvanio en malfacilaj kondiĉoj fare de komunista diktaturo. En 1993 li fondis kune kun la eldonejo *Akadémiai Kiadó* (Akademia Eldonejo) de Budapeŝto la libroeldonejon kaj librovendejon Pallas-Akadémia Könyvkiadó en Miercurea Ciuc.

Premioj kaj distingoj
---------------------

* 1997 - Honora civitano de sia naskiĝvilaĝo Joseni;
* 1998 - Premio Pro Urbe de Miercurea Ciuc;
* 2003 - Meritordeno kavalierkruco de Hungara Respubliko;
* 2005 - Premio Aranyalma de gazeto Erdélyi Riport;
* 2010 - Premio Szolnay Sándor de EMKE.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio József Gyula Tőzsér en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Romániai magyar irodalmi lexikon Arkivigite je 2015-06-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Retpaĝo de la eldonejo
* Nekrologo
Sankta **Timono** (antikve-greke *Τῑ́μων*) estis unu el la unuaj sep diakonoj de la kristanismo, tutekzakte de la historie unua kristana komunumo, kunvenanta en Jerusalemo. 

Laŭ legendo de la kristana tradicio Timono poste misiis en Halepo kaj tra la insulo Kipro sekve vojaĝis al la greka urbo Korinto. Tie li laŭdire pro sia kristaneco mortis kiel martiro. Lia memortago en la katolika eklezio kaj en la ortodoksismaj eklezioj estas la 19-a de aprilo.

Fono
----

La sesa ĉapitro de la Agoj de la Apostoloj (vidu sube) rakontas pri malkonsento, kiu ekestis en la eklezio de Jerusalemo ĉirkaŭ du jarojn post la Ĉieleniro de Kristo. La "helenistoj", do judaj kristanoj influitaj de la greka kulturo, de la komunumo estis riproĉintaj la "hebreojn", do judajn kristanojn, kiuj uzis la hebrean biblion, ke iliaj vidvinoj estas ne sufiĉe atentataj en la ĉiutaga komunuma servado. Tio instigis la apostolojn, enoficigi por tiu tasko sep virojn, kiujn la kunveno elektis. Ili estis: Stefano, Filipo, Proĥoro, Nikanoro, Timono, Parmenaso [foje ankaŭ esperantigata simple Parmeno] kaj Nikolao (Ago 6,1-6). Tiujn virojn kaj iliajn posteulojn la komunumo nomis "diakonoj", post kiam la sankta Paŭlo en siaj leteroj por ili uzis tiun nomon.

### Citaĵo: Agoj de la Apostoloj 6 1-6

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** 1Kaj en tiuj tagoj, kiam la nombro de la disĉiploj multiĝis, fariĝis murmurado de la grekaj judoj kontraŭ la hebreaj pro tio, ke iliaj vidvinoj estas preterlasataj en la ĉiutaga servado. 2Kaj la dek du, alvokinte la amason de la disĉiploj, diri: Ne estas dezirinde, ke ni forlasu la vorton de Dio, por servi ĉe tabloj. 3Tial elserĉu, fratoj, el inter vi sep homojn, kiujn ni difinos por tiu afero. 4Sed ni persistos en preĝado kaj la servado de la Vorto. 5Kaj tiu diro plaĉis al la tuta amaso; kaj ili selektis Stefanon, viron plenan je fido kaj de la sankta spirito, kaj Filipon kaj Proĥoron kaj Nikanoron kaj Timonon kaj Parmenason, kaj Nikolaon, prozeliton el Antioĥio.6Tiujn ili starigis antaŭ la apostoloj; kaj tiuj, preĝinte, metis sur ilin la manojn. **"** |

 |

Noto
----

1. ↑  Agoj de la Apostoloj 6 1-6: vidu ekzemple ĉi tie (retlibro en formato PDF).