recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***El Hogar*** (La Hejmo) estis argentina revuo, fondita en 1904 de Alberto M. Haynes kaj eldonita de la Eldonejo Haynes.

Ĝi estis pionira ĉar eligis argentinan revuon el la enlandaj limoj al la internacia disvastigo. *El Hogar* estis unu el ĉefaj ĉiusemajnaj gazetoj presitajn en Bonaero; estis ankaŭ publikaĵo farita de argentinoj, kiu diskonigis argentinajn aŭtorojn, literaturon kaj sciaron. Elstarigis la tradiciojn (por ekzemplo de gaŭĉoj), arton, folkloron, historion, kaj ĉiutagajn uzojn kaj aferojn, la heroojn de la nacieco (por ekzemplo José de San Martín aŭ Manuel Belgrano).

*El Hogar* kontribuis al disvastigo de la argentina literaturo, elstarante la literaturan pasintecon malfermante siajn paĝojn al la ĉefaj argentinaj pensuloj, kiel Enrique Méndez Calzada, Eduardo González Lanuza, Manuel Mujica Láinez, José Quesada, Ernesto Mario Barreda, Horacio Quiroga, Conrado Nalé Roxlo, Julio Aramburu, Jorge Luis Borges, Roberto Arlt, César Tiempo kaj aliaj. Inter 1936 kaj 1939 Borges estis zorge de la fako *Libroj kaĵ eksterlandaj aŭtoroj* de la revuo, sed plie kunlaboris en ĝi inter 1935 kaj 1958.

Notoj
-----

1. ↑   Jorge Luis Borges. Borges en el hogar. Emecé. ISBN 950-04-2099-6

* Kategorio El Hogar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
dekstra
Victoria Ocampo kun ekzemplero de *Sur*.
Victoria Ocampo pozas kun la teamo de la revuo, inter aliaj videblas Silvina Ocampo, Bioy Casares, Borges, Alicia Jurado kaj Enrique Pezzoni
***Sur*** (Sudo) estas la nomo de argentina literatura revuo, kiu aperis en 1931, kaj ankaŭ de samnoma eldonejo kiu aperis post du jaroj. Ambaŭ estis fonditaj de la verkistino Victoria Ocampo. *Sur* iĝis simbola revuo de Argentino.

La unua numero aperis en somero de 1931. Ĝi estis respondecita de eksterlanda konsilantaro integrita de gravuloj de la universala literaturo: Ernest Ansermet, Drieu La Rochelle, Leo Ferrero, Waldo Frank, Pedro Henríquez Ureña, Alfonso Reyes, Jules Supervielle kaj José Ortega y Gasset; la redakta konsilantaro estis formita de Jorge Luis Borges, Eduardo J. Bullrich, Oliverio Girondo, Alfredo González Garaño, Eduardo Mallea, Maria Rosa Oliver kaj Guillermo de Torre.

El la komenco la revuo havis inter siaj kunlaborantoj figurojn unuarangajn kaj argentinaj kaj eksterlandajn. Inter ili elstaris: Jorge Luis Borges, Adolfo Bioy Casares, José Bianco, Waldo Frank, Walter Gropius, Alfonso Reyes Ochoa, José Ortega y Gasset, Pedro Henríquez Ureña, Octavio Paz, Jules Supervielle, Ramón Gómez de la Serna, Eduardo Mallea, Ernesto Sabato, Federico García Lorca, Gabriel García Márquez, Gabriela Mistral, Silvina Ocampo, Pablo Neruda, inter multaj aliaj.

La eldonejo *Sur* eldonis librojn de Federico García Lorca, Eduardo Mallea, Juan Carlos Onetti, Alfonso Reyes Ochoa, Horacio Quiroga, Adolfo Bioy Casares, Aldous Huxley, Carl Gustav Jung, Virginia Woolf, Vladimir Nabokov, Jean-Paul Sartre, Jack Kerouac kaj Albert Camus.

Bibliografio
------------

* Nora Pasternac (2002). Sur, una revista en la tormenta: los años de formación, 1931-1944. Buenos Aires, Paradiso. ISBN 9789879409213.
* Maria Cristina Parodi Lisi (1987). El proyecto cultural de la revista Sur (1931-1970) en la obra literaria de Victoria Ocampo. Berlín, OCLC 63218130: Darmstadt.
* John King (1989). Sur: estudio de la revista literaria argentina y de su papel en el desarrollo de una cultura, 1931-1970. México, Fondo de Cultura Económica. ISBN 9789681632571.
* Miguel D Mena (2012). Debates en la revista Sur: 1940-1945. Santo Domingo, Ediciones Cielonaranja. ISBN 9781477659861.
* Julio O. Chiappini (1994). Borges y la revista Sur. Rosario, Zeus Editora, OCLC 32802988.
* Carlos Altamirano kaj Jorge Myers. Historia de los intelectuales en América Latina. Buenos Aires, Katz, 2008. ISBN 9788492946051.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sur (revuo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La revuo *Sur* ciferecigita Arkivigite je 2016-04-14 per la retarkivo Wayback Machine en la Biblioteca Digital Trapalanda
* Sur Arkivigite je 2017-04-30 per la retarkivo Wayback Machine - Ministerio de Educación de la Nación
* Apuntes sobre la revista Sur (blogo)
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.f

La **Verda Promenejo** estas promen- kaj biciklo-vojo ĉirkaŭ la Brusela ĉefurba regiono kiu estas ĉirkaŭ 65 km longa. La vojo ligas la parkojn de la tiel nomata "dua ringo" ĉirkaŭ tiu regiono. Ĝi estas pli longa ol la Verda Promenvojo René-Dumont, kiu situas en Parizo.

Itinero
-------

Kun foriro en la nordo la itinero trapasas en la sekvantaj komunumoj Schaarbeek kaj Neder-over-Heembeek i.a. pere de Watermaal-Bosvoorde, Anderlecht, Ganshoren kaj Laken. Inter Vorst-Forêt kaj Anderlecht la vojo iomete forlasas la bruselan distrikton. 

Vojŝildo Groene Wandeling - Promenade VerteVojŝildo

Kvalito kaj alirebleco
----------------------

Adreso plej proksime por la ekiro kaj reveno :  Vidu itineron sub eksteraj ligiloj 

En funkcio de la alireblo, la biciklantoj foje sekvu malsaman vojon ol tiuj de la piedirantoj.

Vojo-indikiloj
--------------

Verda vojo 'Promenade verte' en BruseloVerda vojo 'Promenade verte' en Bruselo
La vojo estas indikita per verdaj ŝildoj kio estas la normo aplikata por la vojindikado de distraj promenvojoj kaj biciklaj vojoj en la regiono, en kontrasto kun la regionaj biciklo-itineroj. Tiuj ĉi celas nur ke oni povas atingi pere de biciklebla vojo lokojn de regiona intereso venante el la "pentagono" de la brusela urbo-centro 

En ĉi tiu distra reto de promen- kaj biciklovojoj, la 'verda promenado' portas la nombron "01".

Apude de gravaj orientigaj aŭ vizitindaj lokoj, troviĝas informopanelo kun informoj pri la 'verda promenado' mem kaj detaloj pri la tuja ĉirkaŭaĵo.

Iuj partoj de la vojo estas nur alireblaj por piedirantoj. Ĉe tiuj lokoj biciklantoj devas sekvi kromvojajn ŝildojn. Biciklantoj ankaŭ regule renkontos avertosignojn, ekzemple kie densa aŭtovojo alproksimiĝas.

Vidu ankaŭ
----------

* Verda promenvojo René-Dumont, Parizo, Francio
* Verda promenvojo Parizo 16a
* Verdokoridoro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bruselo Instituto por Media administrado
* Itinero sur RouteYou
La **Verda Vojeto**, germane *Grüner Pfad*, estas kombinita biciklo- kaj promenvojo proks. dek kilometrojn longa sur la iama relvojo de la Emscher-Vala Fervojo konstruita de 1872 ĝis 1878 inter Oberhausen-Sterkrade kaj Duisburg-Ruhrort (Germanujo). Ĝi estas ero de la Emscher-Parka Biciklovojo.

La Verda Vojeto uzas la relvojon de la *Emschertalbahn* (emschervala fervojo) de la vojsekcio *Sterkrade - Neumühl - Meiderich-Nord* konstruita en 1875, sur kiu okazis ĝis ĝia malfunkciigo en 1987 la vartransporto inter la minejo, koaksfarejoj, elektrejoj kaj altfornoj de la Emscher-Regiono kaj la havenoj de Duisburg-Ruhrort.

Inter 1996 kaj 2007 la fervoja segmento estis alikonstruata en tri tranĉoj por 10,4 milionoj da eŭroj al biciklo- kaj promenvojo. Malnovaj manovrofervojoj kaj fervojfaskoj je tio same konserviĝis kiel la signalŝildoj kaj hektometroŝtonoj. Super la Emscher kaj la Malgranda Emscher oni konstruis resp. novigis pontojn. La vojo iras tra la Landschaftspark Duisburg-Nord kaj havas alligon al la HOAG-Vojo en Oberhausen.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Verda Vojeto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Priskribo kaj vojpriskribo
* RVR Projektdatenbanko pri la Verda Vojeto Arkivigite je 2017-01-14 per la retarkivo Wayback Machine
Viadukto super la rivero Guadiana, nome Verda Vojo de la Valo de Guadiana kaj Villuercas.
**Verda vojo** estas la nomo kiun ricevas la vojoj por piedirantoj kaj biciklistoj en natura medio rezulte de la rearanĝo de infrastrukturoj jam ne plu uzataj, ĉefe antikvaj fervojoj sen aktuala servo aŭ trenvojo laŭlonge

de riveroj. Tiaj vojoj ekzistas en multaj landoj de la mondo.

La verdaj vojoj havas specialajn trajtojn: maksimuma alireblo, facileco kaj sekureco. Ili estas taŭgaj lokoj por helpi la moveblon elteneblan kaj la praktikon de la promenado kaj la cikloturismo, speciale altiraj por personoj kun limigita moveblo (infanoj, maljunuloj, malplikapabluloj ktp). Tiuj infrastrukturoj iĝis tre konvenaj spacoj por la distrado kaj ĉeesto de ĉiaj civitanoj, kie oni povas praktiki sanigajn kutimojn kiuj plibonigu ties bonfarton kaj plialtigu ties vivkvaliton. Samtempe, ili havigas kroman profiton al la areoj trapasataj: helpas la teritorian kongruigon kaj la sociekonomian nivelon de la ruraj areoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Verdaj vojoj en la mondo

### Hispanio

* Vías verdes.com (Fondumo de la hispanaj fervojoj)
* Vías Verdes de España
* Retejo de la registaro de Balearoj pri la Verda Vojo de Manacor-Artá Arkivigite je 2015-05-28 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Verda vojo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Signo invitanta ŝoforantojn donaci monon por planti arbojn apud rapidvojoj. Tamen, rapidaj vojoj instigas veturadon en privataj veturiloj anstataŭ uzi publikan transporton kaj tiel kaŭzas aerpoluadon kaj damaĝon al la medio. La invito por donaci monon estas verdlavado.
**Verdlavado** aŭ **Verdigo** (el la angla : **Greenwash**) estas kritika esprimo kiu priskribas la kreadon de pozitiva publika bildigo por konduto kiu supozeble antaŭenigas medie enpensigantan konduton sed fakte temas pri la kaŝado de negativaj efikoj elitemaj, ĉu al la medio aŭ aliaj aspektoj de la vivo. La termino estas uzata por priskribi misgvidajn konsumantojn de kompanioj, kiuj asertas, ke la operaciaj metodoj, varproduktoj aŭ servoj ne damaĝas la medion.

La origino de la esprimo estas la panigo de la bazoj de la esprimo "verda" (kiam rilatas al media ideologio) kun la esprimo "blankkalko" (blankigi aŭ gipsigi). Usona media aktivulo Jay Westerblad elpensis la frazon en artikolo kiun li skribis pri la gastama industrio.

La plej multaj el la asertoj kontraŭ verdlavado estas direktitaj al la komerca sektoro, sed ŝtatoj kaj ne-profitaj organizaĵoj ankaŭ subkontraktas siajn agadojn, ŝajne, por protekti la medion.

Firmaoj ofte asertas, ke la promocio de libermerkataj politikoj, la uzo de nova teknologio kaj ekonomia kresko estas necesaj por atingi daŭripovon, kaj ke ili konscias pri la media efiko. Iliaj kritikistoj argumentas ke malgraŭ tiu retoriko, ekzistas malmulte da indico ke entreprenoj ŝanĝas sian konduton en la direkto de daŭripovo; kaj ili plie asertas, ke multaj korporacioj restas la ĉefaj produktantoj de ekologie detruaj kaj nedaŭrigeblaj teknologioj, do verda lavado estas nur publikaj rilatoj aŭ merkatika tekniko.

Vidu ankaŭ
----------

* Media efiko de transporto
* Medifavora
* Pinklavado

Eksteraj ligiloj
----------------

* Roberts Ekologia Centro - taksoj de kompaniaj daŭrigeblecaj asertoj.
* How Greenwashing Works at HowStuffWorks
* Greenwashing en Populara Kulturo kaj Arto
* Kio estas Greenwashing kaj Kial estas ĝi Problemo?"


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807035
* GND: 1156036607
* LCCN: sh2021008185
 |
**Hejma vortaro** estas 62-paĝa vortareto pri hejmaĵoj en Esperanto, redaktita de Jouko Lindstedt, kun preskaŭ 600 nomoj de ĉiutagaj aferoj kun difino kaj ekvivalentoj en la angla, finna, franca, germana, hebrea, hispana, hungara, itala, japana, nederlanda, portugala, rusa kaj sveda. Ĝia unua eldono aperis en 1999, kun represo en 2000. Dum kelkaj jaroj ekzistis retpaĝo kun ĝia plena enhavo, kiu intertempe malaperis kaj estas atingebla nur per la Interreta arkivo (vidu la eksteran ligilon malsupre).

Tiu vortareto celas helpi tiujn parolantojn de Esperanto, kiuj uzas la lingvon hejme kiel ĉiutagan komunikilon. Ordinaraj vortaroj ja ne ĉiam utilas, kiam oni serĉas nomon por iu enhejma aĵo aŭ ago. Kompreneble oni ofte povas utiligi la riĉan vortfaran sistemon de Esperanto por mem krei taŭgajn vortojn, sed estas bone ekscii, kiel aliaj familioj Esperant-lingvaj solvis similajn problemojn. Hejma Vortaro tamen ne strebas al plena unueco de la enhejma Esperanto, ĉar la tre variaj lokaj cirkonstancoj ja nature speguliĝas ĝuste en la lingvaĵo ĉiutaga. Oni rigardu ĉi tiun vortaron kiel helpilon, ne kiel la normon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejma Vortaro (el Retarkivo 2009) en la Interret-arĥivo

* Hejma Vortaro (el Retarkivo 2009) en la Interret-arĥivo (la unua ligilo ne bone funkciis je 25 Aprilo 2011)

* La enhavo de Hejma Vortaro estas nun inkluzivita en Vikian Vortaron.
**Dénes Berényi** [dEneŝ berEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berényi Dénes** estis hungara fizikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1973, ordinara en 1985) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea. Lia patro estis Dénes Berényi.

Dénes Berényi  naskiĝis la 26-an de decembro 1928 en Debrecen. Li mortis la 27-an de junio 2012 en Debrecen.

Biografio
---------

Dénes Berényi frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris fizikan diplomon en Scienca Universitato Kossuth Lajos en 1953. Post siaj studoj li komence instruis samloke, sed en la sekva jaro li havis postenon en esplora instituto, kie li estis direktoro inter 1976 kaj 1990. Li kandidatiĝis en 1963, li doktoriĝis en 1971. En la 1960-aj jaroj li esploris en Moskvo kaj Oksfordo. En 1966 li estis docento, en 1976 titulara universitata profesoro. Li multe okupiĝis pri interpuŝiĝoj de atomaj eroj.

Li ricevis premiojn aŭ medalojn inter 1963 kaj 2008.

En 1956 li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Magasabb rendű effektusok atommag bomlásában és interdiszciplináris vonatkozásaik* (1974)
* *Megint atomfizika?* (1987)
* *A Spherical Mirror-double Cylindrical Mirror Electron Spectrometer for Simultaneous Energy and Angular Distribution Measurements: Design, Construction and Experiences* (1992)
* *A határon túli magyar tudományos műhelyek működésének regionális megközelítése* (2006)

Memorigiloj
-----------

* asteroido 5694 Berényi (1995)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2018-04-13 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 533860
* GND: 1101238518
* LCCN: n81125349
* VIAF: 85596145
* ISNI: 0000 0001 1075 1869
* SUDOC: 242613985
* BIBSYS: 90150436
* NKC: xx0046880
 |
**Erika Mészáros** [mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mészáros Erika** estis hungara kajakisto, trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, dufoja mondĉampiono. Ŝia patro estis György Mészáros (kajakisto).

Erika Mészáros naskiĝis la 24-an de junio 1966 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Erika Mészáros inter 1977-1996 estis kajakisto en ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono 22-foje duope aŭ kvarope. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988, Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kun ora kaj arĝenta medaloj kvarope en distanco 500 m, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua dufoje en 1986 (duope kaj kvarope). Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1996. Ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói. Ŝi ricevis signifajn ŝtastajn premiojn en 1988 kaj 1992.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* rezultoj kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 810307
 |



* Portalo pri Biografio
**Johann Christoph von LIECHTENSTEIN-KASTELKORN** (\* eble la 12-an de decembro 1591 en Leifers, mortinta la 1-an de decembro 1643) estis tirola teologo kaj inter 1624 kaj 1643 episkopo de Chiemsee.

Vivo
----

Estante filo de nobeloj li studis en Innsbruck kaj inter 1607 kaj 1612 en Romo kie li estis ĉe la pontifika kolegio *Collegium Germanicum*. Poste li troviĝis ĉe la universitato de Peruĝo. Li estis katedrala kanoniko en Passau kaj ekde 1616 en Salcburgo. Lia ĉefepiskopa moŝto Markus Sittikus von Hohenems nomumis lin en 1617 supera ĉambristo. Intertempe Liechtenstein estis ankaŭ konsistoria prezidanto kaj sekreta konsilisto en Salcburgo. Tie li ricevis la ordiancion en junio 1621. 

Post la morto de Nikolaus von Wolkenstein li nomumiĝis episkopo de Chiemsee en 1624. Kvin jarojn poste li ordonis detalan priskribon de la episkoplando. Post pilgrimo al Loreto li starigis en Salcburgo Loretan preĝejon. En la rolo episkopa li intencis plifortigi la influon de la episkopo sur sian teritorion. Pro tio li interŝanĝis kun la arkiepiskopo salcburga, inter 1635 kaj 1642 plurajn patronecojn de paroĥoj.

Kastelo Altdorf, kiun posedas la chiemsee-anoj, li cedis du jezuitoj forpelitaj de svedoj. Krome li apogis la pastron Bartholomäus Holzhaŭser kreante por li kanonikecon en Tittmoning; tie fondis Holzhauser en 1640 porpastran fration. Holzhauser iĝis en 1642 paroĥestro de St. Johann (Tirolo).

Literaturo
----------

* Erwin Naimer: "Liechtenstein, Johann Christoph Graf von (1591–1643)". Ĉe: Erwin Gatz: *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1448–1648*. ISBN 3-428-08422-5, p. 426

Eksteraj ligiloj
----------------

* Liechtenstein-Kastelkorn ene de la katolika hierarkio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 847373
 |


Kategorie:Naskiĝintoj en 1591
Kategorie:Mortintoj en 1643
Kategorie:Tirolanoj
**Balázs Heidrich** [balAĵ hejdriĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Heidrich Balázs** estas hungara altlerneja instruisto.

Balázs Heidrich naskiĝis la  24-an de februaro 1970(nun 1970-02-24) en Kazincbarcika.

Biografio
---------

Balázs Heidrich akiris ekonomikan diplomon en Universitato de Miskolc en 1993, post 6 jaroj li ekhavis sciencan gradon Ph.D. samloke. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato (1993-1998), lektoro (1998-2000), docento (2000-2010), dum lia habilitiĝo okazis en 2007. Li prelegis ankaŭ en Universitatea Babeș-Bolyai ekde 2005 kaj en:Université catholique de Lille ekde 2011. Inter 2009-2016 li estis institutestro jam en Budapeŝto, inter 2010-2016 li estis dekano de Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto), poste rektoro (tiam la altlernejo estis levita universitato). Li edziĝis en 1971. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

Elektitaj libroj
----------------

* *Szervezeti kultúra és interkulturális management*
* *Szolgáltatás menedzsment*
* *Vezetési ismeretek* (kunaŭtoro)

Fontoj
------

* dateno kun foto
* biografio hungare kun foto
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 847434
 |


* Portalo pri Biografio
**Gabriella Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Gabriella** estis hungara kajakisto, olimpiano, trifoja olimpika kaj naŭfoja monda ĉampionoj.

Gabriella Szabó naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1986 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Gabriella Szabó ekde 2022 havis postenon en la hungara olimpika komisiono. Pli frue ŝi ricevis premiojn inter 2008-2018.

### Sporta kariero

Gabriella Szabó inter 1995-2006 estis kajakisto de sportklubo de la centra sporta lernejo. Pli poste ŝi apartenis al kluboj en Dunaújváros, respektive en Budapeŝto. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008, Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kun tri oraj kaj arĝenta medaloj teame, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua naŭfoje inter 2009-2015 same teame. Ŝi finis la sportadon en 2020 pro prokrasto de Olimpiko. Ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* rezultoj kun foto
* signifaj rezultoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio Gabriella Szabó (kajakisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 810226
 |



* Portalo pri Biografio
La **Internacia Spaca Universitato** (angle *International Space University*, france *Université spatiale internationale*) estas privata universitato establita en 1987. La universitato ofertas du magistrajn programojn:

* Majstro pri spacaj studoj
* Majstro pri spaca administrado

La universitato situas proksime de Strasburgo en Francio. Krom studoj sur ĉi tiu kampuso, la universitato okazigas plurjaran programon en la semestro, kiu vojaĝas inter malsamaj urboj kaj landoj. La instruistaro de la universitato inkluzivas spacajn ekspertojn de malsamaj landoj, same kiel astronaŭtojn kaj kosmonaŭtojn. La guberniestro de la universitato estas la estro de la Eŭropa Kosma Agentejo, Jean-Jacques Durdin.

La studoj ĉe la Internacia Spaca Universitato estas unika ŝanco por studentoj el multaj landoj renkontiĝi kun altrangaj oficistoj en la spacaj industrioj de diversaj landoj, kaj disvolvi reton de sociaj rilatoj, kiu estas unu el la celoj de la universitato, kiu aspiras. al internaciaj spacaj entreprenoj.

Ĉiujara konferenco
------------------

En 1996, la Internacia Spaca Universitato komencis okazigi ĉiujaran konferencon, dediĉitan ĉiun jaron al unu centra temo. Kadre de ĉi tiu konferenco, esploristoj, inĝenieroj, manaĝeroj kaj ekzekutivoj de la diversaj spacaj industrioj en la mondo, kune kun universitataj studentoj, renkontiĝas dum pluraj tagoj da diskutoj. Ĉe la fino de ĉiu konferenco, la universitato eldonas publikaĵon pri la temo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Internacia Spaca Universitato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* ISUa Biblioteko publika paĝo sur Netvibes
* Dave Haslam pri "25 jaroj de la ISU" (YouTube Video) SpaceUp Stuttgart 2012
* Spaciala Universitato eltiras kun la unua internacia somera instituto
Ĉevalrajda foto de Al-Qawuqji en 1948.
Simbolo de la Araba Liberiga Armeo.
La **Araba Liberiga Armeo** (Jaysh al-Inqadh al-Arabi) estis armeo de volontuloj de la arabaj landoj estritaj de Fawzi al-Qawuqji. Ili luktis ĉe la araba flanko en la Arab-israela milito de 1948 kaj ili estis ekipitaj de la Araba Ligo por opozicio al la nomita Sankta Armeo de la Alta Araba Komitato, kvankam la Ligo kaj la arabaj registaroj malpermesis ke miloj de homoj unuiĝi al tiu forto de volontuloj.

En kunveno okazinta en Damasko en la 5-a de februaro 1948 por organizi la lukton, la nordo de Palestino, inklude Samarion, estis atribuita al la fortoj de al-Qawuqji; kvankam fakte Samario jam estis sub la kontrolo de Transjordanio.

La celo de rekrutitoj estis 10 000, sed meze de marto de 1948 la nombro de volontuloj kiuj estis unuiĝintaj al tiu armeo ĉirkaŭis 6 000 kaj ne pliiĝis plie. La reala nombro eble estis malpli ol 3 500 laŭ la generalo Safŭat. Inter tiuj estis sirianoj, libananoj, inter kiuj kelkaj centoj de druzoj kaj adigeoj, irakanoj, transjordanianoj, Islamaj Fratoj de Egiptio kaj palestinanoj trejnitaj en Sirio. Ene de la armeo estis ankaŭ kelkaj hispanoj, jugoslavianoj, germanoj, turkoj kaj dizertintaj britoj.

Referencoj
----------

* Levenberg, Haim (1993). *Military Preparations of the Arab Community in Palestine: 1945-1948*. Londres: Routledge. ISBN 0-7146-3439-5.
* Sayigh, Yezid (2000). *Armed Struggle and the Search for State: The Palestinian National Movement, 1949-1993*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-829643-6.

* Kategorio Araba Liberiga Armeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |

***Mon beau-frère a tué ma sœur*** (*Mia bofrato murdis mian fratinon*) estas franca filmo reĝisorita de Jacques Rouffio, elsendita la 5an de marto 1986.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Octave Clapoteau, antropologo, kaj Etienne Sembadel, psikanalizisto, estas membroj de la Franca Akademio, amikoj ekde la infanaĝo, esploras ĝis Svisio kaj Vatikani je la konto de ilia juna amikino, Esther Bouloire: ŝia fratino malaperis antaŭ du jaroj, kaj ŝi akuzas sain bofraton Raoul d'Homécourt de la Vibraye, ke li murdis ŝin. Ĉar nombraj membroj de la familio Bouloire jam mortis akcidente, ĉu tiu akuzo estu serioze atentita? 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

*

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* en IMDb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Je vous salue, Marie (film) en la franca Vikipedio.*
**Villanueva de Jiloca** [biljaNŬEba deĥiLOka] estas municipo de Hispanio, en la sudo de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo *Villanueva* estas etimologie komprenebla kiel *Nova Vilaĝo*, kaj Jiloca estas aludo al la rivero.

Geografio
---------

Preĝejo.
Villanueva de Jiloca estas municipa teritorio en la sudo de la komarko Daroka Kamparo sude de tiu de Daroko. Ĝi estas en la deklivaroj de la Iberia Sistemo sur la valo de la rivero Jiloca. La altitudo gamas inter 1000 m oriente kaj 760 m borde de la rivero. 

La loĝloko Villanueva de Jiloca mem estas je 91 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 768 msm. Ĝi estas tute inter Daroko nordokcidentekaj San Martín del Río sude kaj tute apude, la triopo ĉe la bordo de la rivero Jiloca. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Daroca | *Norde:* Daroca | *Nordoriente:* Nombrevilla |
| *Okcidente:* Daroca y Valdehorna |  | *Oriente:* San Martín del Río (Teruel) |
| *Sudokcidente:* Valdehorna kaj San Martín del Río (Teruel) | *Sude:* San Martín del Río (Teruel) | *Sudoriente:* San Martín del Río (Teruel) |

Historio
--------

La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de *Sesma de Langa* en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Villanueva de Jiloca kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 57 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj sed ĉefe vitejoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la mudeĥara preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Villanueva de Jiloca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de Villanueva de Jiloca en TYPO3 Arkivigite je 2022-05-26 per la retarkivo Wayback Machine
* Novaĵoj de Villanueva de Jiloca


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802470
 |
**Villanueva de los Caballeros** [biljaNŬEba deloskabaLJEros] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Villanueva de los Caballeros* estas etimologie rilatebla al *Villanueva de los Caballeros*.

Villanueva de los Caballeros en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.
Preĝejo de Sankta Petro el la 16-a jarcento.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 178 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn el la 1900-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 59 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas norde kun Pozuelo de la Orden, sude kun Villardefrades, okcidente kun Villagarcía de Campos kaj oriente kun San Pedro de Latarce. La rivero Sequillo [seKIljo] trapasas la lokon kaj faras sudan teritorian limon. La tereno estas karaktera de Tierra de Campos, ampleksaj ebenaĵoj kun kelkaj izolaj montetoj kaj rojoj alfluantaj al la rivero Sequillo. La domaro staras sur 714 metroj super marnivelo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Villanueva de los Caballeros estis de 1091 kiel Villa Nova de Campo de Tauro, origina nomo de Villanueva de los Caballeros, eble apud iama pli antikva loĝloko jam malaperinta. De tiu epoko estis ankaŭ la domaro Villa Albín nun konata kiel La Konvento, bieno tre proksima al la urba kerno.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Petro el la 16-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764368
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Vermiljona pego** |
| --- |
|  |
| Vermiljona pegoVermiljona pego
femalo de Vermiljona pegofemalo de Vermiljona pego |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pegoformaj *Piciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Pegedoj *Picidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Picus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. mineaceus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Picus mineaceus****(Pennant, 1769) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| v • d • r |

La **Vermiljona pego** (***Picus mineaceus***) estas birdo de la familio de pegedoj kaj genro de Pegoj, kiu estas disvastigita en tropika sudorienta Azio el Birmo kaj Tajlando tra Malajzio kaj Singapuro al Indonezio kaj Brunejo.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj manglejoj.

Paro da pegoj.
Kiel aliaj pegoj, tiu ĉi specio havas mallarĝan pintakran bekon, **fortan voston** por teni sin kontraŭ la arbotrunkoj, kaj zigodaktilajn piedojn, ku du fingroj antaŭen kaj du malantaŭen. La longa lango povas esti lanĉita kapti insekctojn.

Sed malkiel aliaj pegoj, kiuj estas ĉefe verdaj de kie venas kromnomo por la genro nome *Verdpegoj*, tiu ĉi specio apenaŭ montras verdan koloron kaj male montras hegemonian vermiljonan aŭ malhelruĝan koloron, ĉefe en flugiloj kaj kapo. Super la nuko estas iom da tufa vermiljona kresteto kaj en la nuko estas iom da flavecaj aŭ verdecaj plumetoj kiu sekvas en centra dorso. La forta vosto kaj flugilpintoj estas nigrecaj. La vizaĝo ĉu ruĝeca (preskaŭ kiel la krono) ĉu grizeca (ĉe inoj aŭ junuloj). Maskloj havas ankaŭ ruĝecan bruston, ne tiom rimarkinda kaj ĉiuj havas blankonigran striitan ventron

* Vermiljona pego en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Vermiljona pego en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Picus mineaceus Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 27a Julio 2007.
Vermiĉeloj uzitaj fari meksikan supon.
La termino **vermiĉelo** signifas italian pastaĵon el sekigita malmola tritiko, kies formato estas longa kun ronda sekcio kun diametro pli dika ol spageto; dum ekzistas tamen vermiĉelo pli maldika ol spageto, kiu estas nomita *fajna vermiĉelo*. Vermiĉelo ankaŭ uzatas malsame kaj estis adoptita en diversaj landoj, tial tutmonde oni trovas malsamajn preparojn por formo kaj komponaĵo. Ĝi estas tipa en la itala kuirarto.

La termino *vermiĉeloj* jam ĉeestas en iuj judaj tekstoj devenantaj de la 11-a jarcento (*vermishelsh*), tial ŝajnas esti atribuebla al itala origino pro ĝia implicita signifo je "*eta vermo*". Poste ĝi aperas en la latina "Liber de coquina" kiel "uermiculi", kuirlibro kompilita de nekonata aŭtoro de la napola areo inter la 13-a kaj 14-a jarcentoj  .

La **vermiĉeloj** uzatas ofte por fari supojn.

Referencoj
----------

1. 1 2    Vermiĉeloj (itale). Alirita 11a de marto 2019.
2. ↑    Vermiĉeloj (itale). Alirita 11a de marto 2019.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Vermiĉelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Nutrado kaj gastronomio |

* Celofannudeloj
* Riznudeloj
* Vermiĉelaĵo

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Vermicelli » el la itallingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston. 
 |
**Verneiges** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 90 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Verneiges etendiĝas sur 7,59 km², kaj havis 90 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Verneiges situas je alteco de 453 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Verneiges apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gilles Chassagne, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Verneiges apartenas al la kantono de Chambon-sur-Voueize, kies ĉefurbo estas Chambon-sur-Voueize. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Chambon-sur-Voueize
Verniero kun 20-foja pliprecizigado, kiu montras valoron 24,3
**Verniero** estas agordoplato aŭ montroplato, kiu pli precize ol kutima montroplato ebligas legi agordatan aŭ montratan valoron.

Ĝi konsistas el du simplaj montroplatoj, unu el ili, ĉefa, havas normalan skalan kaj plenan longon.

La alia, akcesora, estas mallonga kaj havas malmulte malpli grandan skalon. Sulko de la akcesora montroplato, kiu koincidas kun sulko de la ĉefa montroplato, montras sekvajn ciferojn de la valoro.

Pliprecizigado per uzado de verniero kutime estas 5-, 10- aŭ 20-foja.

Ekzemplo pri la uzo
-------------------

Ekzemplo
La apuda bildo montras skizon de skalo (ruĝa, supre), sur kiu mezurstreko (blua, markita per "A") indikas valoron de iom pli ol 4,7. Per okulo eblas ekkoni, ke la valoro estas proksimume meze inter 4,7 kaj 4,8, sed pli granda precizeco ne eblas, precipe se la skalo estas malgranda.

La verniero (akcesora skalo, blua, malsupre) ebligas pli grandan precizecon: Ĉar ĝiaj unuoj estas malpli grandaj ol tiuj de la ĉefa skalo (tie ĉi naŭ-dekone), ekzistas loko, kie du vernieraj strekoj estas inter du ĉefaj, aŭ kie ĉefa kaj verniera streko koincidas. Necesas trovi la numeron de tiu(j) verniera(j) streko(j), en la ekzemplo ĝi estas la kvara post la komenca mezurstreko (flava cirklo, markita per "B"). Tio signifas, ke la necerta cifero en la mezura rezulto estas "4", do la valoro estas 4,740. Se kontraŭe la tria kaj kvara vernieraj strekoj estus en la sama intervalo de la ĉefa skalo, la valoro estus 4,735. La finaj ciferoj "0" resp. "5" ne estas tute precize mezureblaj per tiu metodo, sed ja eblas distingi inter 0 kaj 5.

Historio kaj etimologio
-----------------------

La vernieran skalon en 1631 inventis la franca matematikisto Pierre Vernier, kies nomon ĝi portas en kelkaj lingvoj. Aliaj lingvoj nomas ĝin laŭ la portugala geografo Pedro Nunes aŭ laŭ ties latinigita nomo "Nonius".
  

* Verniero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Verniero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Versace** estas itala moddomo kaj firmao. La kompanio estis fondita de Gianni Versace en 1978.

Historio
--------

Versace malfermis sian unuan butikon en Milano en 1978 kaj la butiko iĝis tuja sukceso. Hodiaŭ, Versace estas unu el la ĉefaj moddomoj en la mondo. En 1994, Versace lanĉis la unuan horloĝkolekton de la marko. En 1997, Versace estis murdita fare de Andrew Cunanan. Lia fratino Donatella kaj frato Santo prenis komandon kaj iĝis la ĉef-oficuloj de la firmao. La filino de Donatella, Allegra Versace, posedas 50 procentojn de la firmao kiel Gianni deziris en sia testamento. La marko mem konsistas el malsamaj modlinioj kiuj allogas malsamajn sektorojn sed kune konsistigas la totalan markon. Aldone al vestaĵoj kaj modakcesoraĵoj, la marko ankaŭ inkludas hotelon nomitan "Palazzo Versace" kiu malfermiĝis en 2000 en Aŭstralio. Alia hotelo malfermos en Dubajo fine de 2013. La ĉefa linio de la marko nomiĝas **Versace Couture** kaj ĝi inkluzivas vestaĵojn, juvelaĵojn, horloĝojn, kosmetikaĵojn, parfumojn, sakojn kaj meblojn. En 2010, poŝtelefono dizajnita fare de Versace estis rivelita. La marko estas plejparte influita de greka mitologio kaj Mediteranea Maro kaj estas klare ke la plej granda parto de la dezajnohistorio estas apogita per revenantaj ĉeftemoj de malsamaj historiaj periodoj. La emblemo kaj varmarko de la marko omaĝas Meduzon kaj la simbolojn de la Reĝlando Francio kaj la Mediteranea Maro. La moddomo donas emfazon al arkitekturaj ĉeftemoj lasante la dezajnoliniojn de la monaĥejo de St. Harley en la sudo de Francio konataj pro mediteranea arkitekturo kun ĉeftemoj de greka mitologio.

La moddomo estas konata inter multaj famuloj kiel: Elizabeth Hurley, Jennifer Lopez, Cindy Crawford, Catherine Zeta-Jones, Beyoncé Knowles, Lady Gaga kaj Elton John. Kio distingas Versace de aliaj moddomoj estas ĝia ofta uzo de famuloj en siaj reklamoj. Kelkaj el la homoj kiuj estis la vizaĝo de la marko tra la jaroj estis Madonna, Britney Spears, Christina Aguilera, Demi Moore, Ashton Kutcher, kaj Ian Somerhalder. Hodiaŭ la vizaĝo de la marko estas la aktorino kaj modelo January Jones.

Dezajnoj de Versace
-------------------

* de 2007de 2007
* de la 1990-ja jarojde la 1990-ja jaroj
* Buntkolora jupo de VersaceBuntkolora jupo de Versace

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 681118
* GND: 6105198-6
* LCCN: n2009050362
* VIAF: 149158737
 |
**Versailles** (ヴェルサイユ, ***Versailles***?), estas japania rokgrupo kreita en marto de 2007 de la kantisto Kamijo kaj la gitaristo Hizaki.

Anaro
-----

* Kamijo - kantisto (2007-)
* Hizaki - gitaristo (2007-)
* Teru - gitaristo (2007-)
* Yuki - frapinstrumentisto (2007-)
* Masashi - basisto (2010-)

### Eksanoj

* Jasmine You † - basisto (2007-2009)

Historio
--------

**2006—2007: komenco**

Dum la aŭtuno de 2006, Kamijo kaj Hizaki ideis la koncepton por nova grupo: «*La absoluta beleco de la formo, la sono kaj la treega estetikismo*», kaj postrestis ses monatojn por elekti la muzikistojn kiu povis esprimis ĝin. Komence de 2007 oni faris kelkajn reklamojn pri la grupo, inkluzive la dato de ĝia unua prezento, kvankam ĝi estis la 29 de marto kiam unue oni rivelis la nomojn de la grupanoj kiuj kompletigis la grupon: Jasmine You ĉe la basgitaro, Teru ĉe la dua gitaro, kaj Yuki ĉe la drumo, la sekvanta jaro oni reklamis la nomon de la grupo: «*Versailles*». 

**2008—2009:**

Kompakta disko: **Noble**

Ili revenis al Usono kaj ŝanĝis grupan nomon.

Jasmine mortis kaj la grupo detenis iliajn laborojn.

**2010:**

Kompakta disko: **Jubilee**

Monda turneo: "Versailles World Tour 2010 -Method of Inheritance-"

La basgitaristo Masashi unuiĝis. Li estas la sesa grupano de Versailles.

**2011—actualidad:**

Plej Nova kompakta disko: **Holy Grail**

Notoj
-----

1. 1 2   Versailles - sptnikmusic. *Sputnikmusic*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Versailles ~Philharmonic Quintet~ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Versailles ~Philharmonic Quintet~ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (japane) Arkivigite je 2011-09-29 per la retarkivo Wayback Machine
**Versitena sistemo** estas sistemo, kiu spektas samtempajn ŝanĝojn, kiujn faras teamo de programistoj al komuna projekto.

Specoj
======

Ekzistas du ĉefaj specoj: klasika klienta-servila (ekzemple CVS) kaj disa (Git, Hg, BitKeeper). Oni povas ankaŭ inventi la trian specon, "lokala" versitena sistemo, sed ĝi estas primitiva parto de ambaŭ unuaj specoj.

Lokala speco
------------

Ĝi estas uzebla, se laboras nur unu programisto. Ĉe ĝi aperas la komandoj (se uzi terminojn de la versitena sistemo Git):

* `commit` - konservi ŝanĝojn
* `checkout` - rekonstrui unu el konservitaj situacioj
* `clean` - malekzistigi ĉiujn nekonservitajn ŝanĝojn
* `add` kaj `rm` - komandoj por elekti dosierojn el labora dosierujo, indajn al commit

### Branĉoj

Branĉoj estas utilaj se programisto ankoraŭ ne decidis, kiun direkton elekti.

La klienta-servila speco
------------------------

Samtempe laboras kelkaj programistoj. Nature, aperas konfliktoj, sed ili solvas ilin kune.
Serioza malavantaĝo: ĉiu ano de teamo suferas se servilo rompiĝas.

La disa speco
-------------

Oni *klonas* (angle: "clone") tutan centran deponejon en sian propran komputilon. Do ĉe disaj versitenaj sistemoj malmankas du pluaj komandoj: "pull" (elŝuti novaĵojn el centra deponejo) kaj "push" (sendi siajn ŝanĝojn al centra deponejo). Krom ĉi tiujn du komandojn
oni uzas ordinarajn komandojn el CVS kaj Subversion (*add*, *commit*, *update* ktp) por manipuli propran kopion de centra deponejo. Post ĉiuj disvolvantoj faru siajn taskojn, ili *puŝas* (angle: "push") la ŝanĝojn al la centra servilo, kiu kunfandas ĉies ŝanĝojn. Ĉiuj poste *tiras* (angle: "pull") la ŝanĝarojn al sia propra deponejo.

* Kategorio Versitena sistemo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
movbildo pri funkcio de vertikala levoponto
**Vertikala levoponto** aŭ ***liftoponto*** estas levoponto, kies centra planko leviĝas vertikale kvazaŭ lifto. Temas pri speco de movebla ponto en kiu spano de ponto leviĝas vertikale restante paralela kun la ferdeko de la cetera ponto.

La vertikala levoponto ofertas plurajn avantaĝojn super aliaj moveblaj pontoj kiel ekzemple la baskula ponto kaj turnponto. Ĝenerale parolante, la konstruaj kostoj malpli altas por pli longaj moveblaj interspacoj. La kontraŭpeziloj en vertikala levoponto devas esti nur egalaj al la pezo de la ferdeko, dum en baskula ponto kontraŭpeziloj devas pezi plurajn fojojn pli ol la levita interspaco. Kiel rezulto, pli pezaj materialoj povas esti uzitaj en la ferdeko, kaj tiel ĉi tiu speco de ponto estas speciale taŭga por peza fervoja uzo. La plej granda malavantaĝo al la vertikala levo- aŭ lifta ponto (kompare kun multaj aliaj dezajnoj) estas la alteca limigo por ŝipoj pasantaj sub ĝi, pro tio ke la ferdeko restas suspendita super la trairejo.

la malfermita *Botlek*-ponto, lifto-ponto de la nederlanda aŭtovojo 15 en la haveno de Roterdamo - malfone videblas la malnova lifto-ponto
La plej multaj vertikalaj liftpontoj uzas turojn, el kiuj ĉiu estas provizita per kontraŭpeziloj. Alia dezajno uzas balancotrabojn por levi la ferdekon, kun pivotantaj baskuloj situantaj sur la pinto de la liftoturoj.

Vidu ankaŭ
----------

* baskula ponto
* Faldponto
* Turnponto
* Sinkponto

Referencoj
----------

1. ↑  Leonardo Fernandez Troyano (2003). *Bridge Engineering: A Global Perspective* (angle: "Ponta Inĝenierado: Tutmonda Perspektivo"), eldonejo *Thomas Telford Publishing*. ISBN 978-0-7277-3215-6, paĝo 731
La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en Cegléd.

Historio
--------

En Cegléd la unua luterana pastro alvenis en 1802. Oni konstruis luteranan preĝejon en 1815 en la proksimeco, kiu estis malkonstruita en 1916. En la jaroj 1895 kaj 1896 pli nova, svelta, nun videbla preĝejo konstruiĝis. La orgeno estis farita en 1875 por la malnova preĝejo, poste ĝi trovis novan lokon en la nova preĝejo. En 2015 la orgeno renoviĝis, eĉ oni aranĝas koncertojn pri muzikaĵoj de Bach.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas laŭ la ĉefplaco inter bazaraj niĉoj. Antaŭ la preĝejo en la placo skulptaĵo pri Lajos Kossuth estas videbla. La fasado de la preĝejo estas simetria, meze malsupre la enirejo funkcias, pli supre estas surskribo: "Estas nia Dio fortikaĵo forta". Sur la unua etaĝo granda fenestrorozo troviĝas, plej supre la pinta turo altiĝas. Ornamaĵoj de la fasado imitas fortikaĵon. Malantaŭ la navo duonronda absido etendiĝas. Interne la muroj estas flavaj. Granda parto de la mebloj devenis el la malnova preĝejo. La pentraĵo ĉe la ĉefaltaro prezentas Jesuon. Menciindas la impona lustro.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Bildoj pri la luterana preĝejo en CeglédAerfoto pri ĉefplaco en Cegléd, kie la luterana preĝejo estas videbla maldekstre
Malantaŭa parto de la luterana preĝejo
La sanktejo
Pentraĵo de la altaro
La orgeno
La lustro
  


* Kategorio Luterana preĝejo (Cegléd) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **luterana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en Monor (Hungario).

Historio
--------

En Monor vivis nur sporade luteranoj, ili havis nur preĝdomon konstruitan en la 19-a jarcento. Ili eklezie apartenis al Péteri, la memstara grupo estis fondita en 1938. La nun videbla preĝejo estis konstrita inter 1936 kaj 1938 en la malplenigita loko de la preĝdomo. La orgeno ankoraŭ mankas el la galerio.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas en placo laŭ trotuaro. En la preĝejkorto trametita monumento estas videbla, antaŭ la kirko ornamputo videblas. La fasado estas malsimetria, kie arkado kun 2 aperturoj reliefas, sed dekstre la cilindra turo altiĝas, kie plej supre estas surskribo: "Estas nia Dio fortikaĵo forta". En la turo 3 sonoriloj sonoras. Interne la muroj estas blankaj. En la absidon oni metis la altaron en 1939.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado

Fontoj
------

* Arkivigite je 2022-10-06 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en Orosháza, en la urbomezo.

Historio
--------

En 1744 alvenis loĝantoj el Tolna, kie li ne rajtis esti luteranoj. Ili tuj konstruis provizorajn preĝejon kaj lernejon. La nun videbla preĝejo estis konstruita ekde 1777. Komence oni konstruis aparte turon kaj navon. La ĉefnavo estis preta en 1786. Interligaj partoj inter la turo kaj la navo estis konstruita en 1830. Plena renoviĝo okazis inter 1985-1987.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas en korto inter arboj, sed la ĉefa enirejo atingas la trotuaron. Ĉe la supre parto de la turo estas videbla rondira teraso, kiun longe profitis la fajrobrigado por tuj ekvidi la fajron. Interne estas galerio por la orgeno kaj la aŭskultantoj. La altara bildo estis pentrita en 1838.

Ekstera apartenaĵo de la preĝejo estas infanĝardeno, lernejo, gimnazio kaj societo pri emeritoj.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare
* Arkivigite je 2015-04-04 per la retarkivo Wayback Machine hungare

Fone turo de la ĉefa luterana preĝejo en Orosháza

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Luterana preĝejo (Orosháza) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento  en Hungario, en Szolnok.

Historio
--------

Pri luteranoj en Szolnok mankas informoj ĝis la 19-a jarcento. Laŭ popolnombrado en 1869 vivis en la urbo nur 51 luteranoj. Depost Traktato de Trianon alvenis pli ol 300 da rifuĝintaj luteranoj. La unua meso okazis en lernejo en 1923, poste en la Kalvinana preĝejo (Szolnok) aŭ denove en lernejo. En 1927 la luteranoj ricevis urban liberan areon kaj ili kolektis monojn por la memstara preĝejo, kiu estis preta en 1932. En 2001 la konstruaĵo estis plene renovigita. Ĝis 2005 la turo ne havis sonorilojn, sed en tiu jaro ĝi ekfunkciis. Mankas ankaŭ orgeno, kiun harmoniumo anstataŭas.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, sed la enirejo havas rektan kontakton kun la trotuaro. La fasado estas malsimetria, ĉar la cilindra turo maldekstre rompas tion. Super la enirejo estas Lutera rozo. Interne la predikejo, altaro kaj baptovazo estis farita el blanka marmoro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj Arkivigite je 2014-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto
* 
* [*rompita ligilo*]
*