recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Fingraj Lagoj** estas aro de 11 lagoj en Novjorkio, el kiu sep estas ĝenerale konataj. La lagoj havas longan, rektan, mallarĝan formon; iliaj aksoj orientiĝas proksimume nord-sude, iom konverĝante al imaga punkto ĉirkaŭ 100 km norde. Tiel ili similas la etenditajn fingrojn de mano, kies pojno situus en lago Ontario.

Mapo de la Fingraj Lagoj
La lagoj estas ŝatata turisma allogaĵo. La du plej longaj el ili, Kajuga Lago kaj Seneka Lago, estas ĉirkaŭ 60 km longaj, malpli ol 6 km larĝaj kaj apartenas al la plej profundaj lagoj en Ameriko. La Kajuga Lago estas, kun 61,3 km, la plej longa, sed Seneka estas la plej grand-area kaj plej profunda (188,4 m). La fundo de Kajuga Lago, kies surfaco situas je alto de 116,4 m, estas sub marnivelo. La Fingraj Lagoj ekestis per la moviĝoj de glaĉeroj.

De oriento al okcidento la lagoj situas jene (la unuaj sep estas ĝenerala nomataj Fingraj Lagoj, la aliaj tamen estas tute similspecaj):

| Nomo | Longo | Surfaca alto | Maks. profundo |
| --- | --- | --- | --- |
| Otisco | 10 km | 239 m | 18 m |
| Skaneateles | 25,8 km | 263 m | 96 m |
| Owasco | 17 km | 217 m | 54 m |
| Kajuga Lago | 61 km | 116,4 m | 133 m |
| Seneka Lago | 60 km | 134 m | 188 m |
| Keuka | 32 km | 213 m | 57 m |
| Canandaigua | 25 km | 210 m | 84 m |
| Honeoye | 7,2 km | 245 m | 9.2 m |
| Canadice | 6 km | 334 m | 29 m |
| Hemlock | 12 km | ? | 28 m |
| Conesus | 13 km | ? | 20 m |

* Owasco
* Kajuga Lago
* Seneka Lago
* Keuka
* Canandaigua
* Honeoye
* Canadice
* Hemlock
* Conesus

Foje oni diras, ke lago Oneida, oriente de urbo Sirakuso, estas la "dikfingro" de la Fingraj Lagoj.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Nordameriko |

* Alegan-altaĵaj arbaroj

* Kategorio Fingraj Lagoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Navatalgordo** [nabatalGORdo] estas municipo en la sudcentro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *Navatalgordo* estas komprenebla etimologie kiel *Altbieno de la Dikulo*.

Navatalgordo en la provinco Avilo.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 243 loĝantojn. Ĝi perdis 1 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 48 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Navaquesera, Navalacruz, Navarredondilla, San Juan del Molinillo, Navalosa, Burgohondo kaj Villanueva de Ávila. La municipa teritorio estas montara inter la Valo de rivero Alberĉe kaj la Sierra de Gredos.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la 12-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Ĉirkaŭ 1350 Gil Blázquez reloĝigis la nomitajn *Navas de Ávila*, tio estas Navamorcuende, Nava la Cruz, "Nava el Talgordo", Nava el Moral, Navalosa kaj aliaj. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj. legomoj, perdikoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado (vinproduktado). Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762569
 |
Hahnenbach bei der Ruine der Schleifmühle Götzenau
kanuoj en la 1970aj jaroj
La rojo **Hahnenbach** estas apenaŭ 20 km longa maldektra flankrivero de la rivero Nahe en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
*Idarbach* kaj *Hahnenbach* havas longecon de apenaŭ 38 km. Kune kun la 23 km longa rojo *Kyrbach* la *Hahnenbach* longas eĉ 43 km.

Rivervojo
---------

La rojo Hahnenbach havas sian komencon en la distrikto Birkenfeld apud Hausen, kiu situas en la mezmontaro Hunsrück inter la arbaro Idarwald en la okcidento kaj la arbaro Lützelsoon en la oriento per la kunfluo de la Kyrbach, kiu fontas apud Kappel en alteco de ĉ. 500 m super marnivelo. Ĝi ŝanĝas sur la unuaj kilometroj plurfoje sian nomon (ekszemple Kehrbach).

En la supra parto inter Hausen kaj Rudolfshaus la Hahnenbach fluas funde en pitoreska valo, kiu nur estas atingebla piede. Pluraj ne plu funkciantaj ardezaj ŝtonminejoj troviĝas tie. Supre staras la ruino Schmidtburg, iam la plej granda rejnlanda burgkomplekso. Vid-al-vide de ĝi sur la alia flanko de la rojo estas la rekonstruita kelta setlejo Altburg.

En la parto inter Rudolfshaus kaj Kirn troviĝas la turisma strato Hunsrück Schiefer- und Burgenstraße paralele al la Hahnenbach. La rojo tralfuas la vilaĝojn Hahnenbach kaj Kallenfels kaj enfluas en la rivero Nahe en la centro de la urbeto Kirn.

Literaturo
----------

* Uwe Anhäuser: *Sagenhafter Hunsrück.* Rhein-Mosel-Verlag, Alf/ Mosel 1995, ISBN 3-929745-23-2.
* Uwe Anhäuser: *Schinderhannes und seine Bande.* Rhein-Mosel-Verlag, Alf/ Mosel 2003, ISBN 3-89801-014-7.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hahnenbach (Nahe) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Infos zum Wassererlebnispfad Hahnenbachtal
* Online-Pegel Hahnenbach in Kirn-Kallenfels[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

1. ↑
2. 1 2  Topografische Karte 1:25.000
**Dharmavaram** (telugue **ధర్మవరం**) estas urbego, municipo en suda Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, en distrikto Sri Sathya Sai.

Stacidomo de Dharmavaram

Demografio
----------

Laŭ la censo en 2011 Dharmavaram havis populacion de 121 874. La legopovo estas 71%, iomete pli malalta ol la landaveraĝo de 73%.

Geografio
---------

Dharmavaram etendiĝas sur montetaro en alteco de 345 metrojn de la marnivelo. Tadipatri troviĝas 17, distrikta sidejo Puttaparthi 30, Anantapuramu 66, Hindupur 71, Guntakal 91, Proddatur 97, Ballari 117, Kadapa (urbo) 120, Ĉitradurga 144, Nellore (kun la orienta marbordo) 241, Hajderabado 337, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 378, Mumbajo 726, Kolkato 1442, tutlanda ĉefurbo Delhio 1581 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

La 3-agrada municipo estis formita en 1964, la distrikto en 2022.

Ekonomio
--------

Dharmavaram estas centro por puraj silkaj sarioj kaj estas nomita kiel silkurbo de Andra-Pradeŝo. La ekonomio de la urbo dependas de la teksindustrio. Kamparanoj dependas de la pluvo pro manko de akvoresursoj. Grava kultivaĵo en tiu areo estas muelaj nuksoj kaj kotonoj.

Edukado
-------

En Dharmavaram mankas iu ajn altlernejo. La instruaj lingvoj estas la angla, telugua kaj urdua.

Lingvoj
-------

La telugua estas la oficiala kaj vaste parolata lingvo.

Religio
-------

Preskaŭ 86% de la populacio estas hinduoj, proksimume 14% estas islamanoj.

Klimato
-------

Dharmavaram situas en semi-arida klimato kun influo de musono. La meza jara pluvo estas inter 500-600 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 34 °C.

Trafiko
-------

Al Dharmavaram kuras 3 fervojaj linioj, 4 ĉefvojoj kaj kelkaj lokaj vojoj. La plej proksima internacia flughaveno estas ĉe Bengaluro.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans
**Navarredondilla** [nabaredonDIlja] estas municipo en la sudcentro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *Navarredondilla* estas komprenebla etimologie kiel *Rondoforma Altbieneto*. Iam estis nomita ankaŭ Navarredonda, Redonda kaj Redondilla, ĉiam samsignife.

Navarredondilla en la provinco Avilo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 175 loĝantojn. Ĝi perdis 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 35 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun San Juan del Molinillo okcidente kaj norde, Navalacruz oriente, Burgohondo sudokcidente, Navatalgordo sude kaj ĉe nur orienta pinto kun Navaquesera. La municipa teritorio estas montara inter la Valo de rivero Alberĉe kaj la Sierra de Gredos sur la montaro Paramera en la Centra Sistemo.

Historio
--------

Kvankam estas tomboj pli antikvaj, en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La loĝloko estis fondita inter 12-a kaj 14-a jarcentoj. Dekomence ĝi apartenis al Burgohondo, eklezie ĝis fino de la 15-a jarcento. Ĝis la 19-a jarcento la vilaĝestroj kunsidis tie.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) ĉefe brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762561
* VIAF: 119144648636783092022
 |
**Prenita juĝisto** aŭ prenita (kaptita) juĝistaro estas historia esprimo pri juĝado, okazinta en la Hungario (hungare *fogott bíró, fogott bíróság*). Ĝi estas speco de arbitracianto.

Prenita juĝisto (pli precize **juĝinto**) estis tiu persono, kiun petis la disputantoj laŭ komuna interkonsento por juĝi plenrajte en iu afero - anstataŭ la juĝisto. Tio okazis, ĉar la afero superis juĝrajton de la juĝisto aŭ la disputantoj volis neglekti lin. Prenita juĝinto (iu reputacia persono) decidis precipe en familiaj aferoj aŭ en komercaj aferoj. 

La institucio de la prenita juĝinto iĝis daŭra dum la turka okupado de (parto de) Hungario kaj ĝi surprenis la juĝadan respondecon en la kamparurboj de la Granda Hungara Ebenaĵo (ekz. Kecskemét, Cegléd, Nagykőrös). Oni kreis komunan juĝistaron kun invititaj juĝistoj de la najbaraj urboj, la urbon hazarde vizitantaj fremduloj. Tiu juĝistaro decidis ekde meze de la 17-a jarcento, en tago de la foiro, en civilaj kaj punaferoj, kun senlimigita rajto. Ili deklaris la decidon tuj. Ĝi agadis ĉefe en la epoko inter 1598–1750, la reguloj de la juĝado bazis sur kutimoj.

  

hungare
**Piblokto** (Inuite, *Pibloktoq*) aŭ **Arkta histerio** estas stato nur aperanta en eskimaj socioj loĝantaj en la Arkta Cirklo. Aperanta prefere dum vintro, ĝi estas konsiderata kiel kultura simptomaro.

Simptomoj
---------

La simptomoj povas inkludi histerion (ekkriadon, nekontrolatan sovaĝan konduton), deprimon, fekmanĝadon, nesensadon de ekstrema malvarmo (kiel nude kuri sur la neĝo), eĥbabiladon (sensencan ripetadon de ekaŭskultitaj vortoj) kaj pli.

Teorioj pri la kialo
--------------------

La kultuta simptomaro eble estas ligita al la veneneco de la vitamino A. La indiĝena eskima nutromaniero estas riĉa je vitamino A kaj verŝajne estas la kaŭzo aŭ kaŭza faktoro. La manĝado de arkta fiŝa hepato kaj aliaj organoj, kie la vitamino troviĝas en venenaj kvantoj, povas esti morta.

Referencoj
----------

Parker, S: Eskimo psychopathology in the context of Eskimo personality and culture. En: American Anthropologist, 1962, 64: pp. 76–96.

Eksteraj ligiloj
----------------

* National Library of Medicine
**Hail** (ankaŭ konata ankaŭ *Hajlon* aŭ Hajil), arabe **حائل** estas universitata urbego kaj ĉefurbo de Regiono Hail en Sauda Arabio.

Aerpanoramo de Hail

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Supermara alteco: 992 m
* Loĝantaro: 441,900
* Horzono: UTC+3 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo: (+966) 016
* Poŝtkodo:
* 27° 31′ 00″ N 41° 41′ 00″ O﻿ / ﻿27.51667 °N, 41.68333 °O﻿ / 27.51667; 41.68333 (mapo)

Geografio
---------

Hail situas en nordokcidenta parto de la lando inter montoj norde kaj sude. Rijado troviĝas 585 km .

Historio
--------

Hail estis ĉefurbo de emirlando de 1836 ĝis la sauda konkero en 1921. En la 1890-aj jaroj la urbo estis nediskutebla ĉefurbo de la tuta dezerta Arabio. La oazourbo estis ĉefa pilgrima itinero de Irako al Mekko. La konstruado de fervojo inter Damasko kaj Medino subfosis la tradician karavanan ekonomion de Hail. Baldaŭ la urbego profitas el la agrikulturo.

Panoramo de Hail

Ekonomio
--------

Hail estas agrikultura loko kun la ĉirkaŭaĵo, la irigaciitaj bienoj produktas grenojn, datojn, kaj aliajn fruktojn. Ekzistas ankaŭ multaj bienoj por produktado de laktaĵoj proksime de la urbego.

Trafiko
-------

Hail estas ligita per pluraj aŭtoŝoseoj al diversaj partoj de la lando. La fervoja linio funkcias ekde 2015. La regiona flughaveno daŭre funkcias, sed oni planas internacian flughavenon.

Klimato
-------

Hail havas dezertan klimaton kun varmaj someroj kaj malvarmaj vintroj. Ĝi havas iomete pli malvarman klimaton ol aliaj saudaj urboj pro ĝia pli alta alteco. En la jaro pluvas 185 mm, inter junio kaj aŭgusto ne pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* palaco
* muzeo

Fontoj
------

* WikiTrans
* 
* oficiala paĝo Arkivigite je 2018-07-01 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 602088
* GND: 1243143-6
* LCCN: n83168464
* VIAF: 157145479
 |
**Nero Claudius Drusus** (14-a de januaro -38 — 14-a de septembro -9), ankaŭ nomita „la pli aĝa Druso" (lat. *Drusus maior*) aŭ simple **Drusus**, esperante **Druso**, estis romia politikisto kaj militisto, duonfilo de imperiestro Aŭgusto Cezaro.

Familio
-------

Li estis filo de Livia, edzino de Aŭgusto, el ŝia unua geedzeco kun Tiberius Claudius Nero. Lia pli aĝa frato estis Tiberius, kiu poste fariĝis imperiestro.

Drusus edziĝis al Antonia Minor, filino de Marcus Antonius kaj Octavia, fratino de Aŭgusto. Iliaj gefiloj estis Germanicus, Livilla kaj - posta imperiestro - Claudius.

Drusus kreskis en la domo de Aŭgusto (falsa onidiro vidis lin kiel filon de Aŭgusto - certe maltrafe). Jam en frua aĝo li komencis politikan kaj militistan karieron samkiel lia frato. En jaro 15 a.K. la du fratoj gvidis militiron kontraŭ Raetia kaj faris ĝin romian provincon. Depost 13 a.K. Druso estis prefekto de la tri gaŭliaj provincoj. En 12 a.K. li inaŭguris altaron por diino Roma kaj Aŭgusto en *Lugdunum*, la hodiaŭa Lyon.

Militiroj kontraŭ la ĝermanoj (12 ĝis 9 a.K.)
---------------------------------------------

Militiroj de Druso en Ĝermanio
Cenotafo de Druso (Citadelo Majenco).
Druso entreprenis kelkajn militirojn kontraŭ la ĝermanoj, parte esplorcele, parte konkercele. En la jaro 12 a.K. li atingis la Nordan Maron kaj konstruigis kanalon *fossa Drusiana* inter Rejno kaj Zuiderzee.

En 11 a.K. li batalis ĉe rivero Lippe kontraŭ la Sikambroj kaj konstruis du fortikaĵojn, unu supozeble ĉe Bergkamen-Oberaden la alia eble en Hedemünden ĉe rivero Werra, krome plurajn sur romia teritorio ĉe Rejno en Neuss (*Castrum Novaesium*) kaj Bonn.

En 10 a.K. li batalis kontraŭ la Ĥatoj, sukcesinte li fariĝis konsulo en 9 a.K. kaj daŭrigis la bataladon kontraŭ la Keruskoj, sed dum retromarŝado mortis pro vundo de rompita kruro. Lia frato Tiberius reportis la kadavron al Romo.

Pri la konkeroj de Druso raportas la romiaj historiistoj Cassius Dio, Florus kaj Velleius Paterculus.

Literaturo
----------

* Karl Christ: *Drusus und Germanicus: der Eintritt der Römer in Germanien*. Schöningh, Paderborn 1956. germane

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nero Claudius Drusus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nero Claudius Drusus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Informoj pri Nero Claudius Drusus en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 284660
* GND: 119241811
* LCCN: n91011284
* VIAF: 3407155345596206430000, 17481854, 52494701 305405952, 3407155345596206430000, 17481854, 52494701
* ISNI: 0000 0000 7995 9986
* SUDOC: 084677147
* BNF: 146418210
 |
**HALMAY Tibor** [halmai] estis hungara aktoro (danckomikulo) naskita en Nagyszentmiklós en 1894 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de novembro 1944.

Kariero
-------

Li estis honvedoficiro kaj fariĝis aktoro post la unua mondmilito. Ekde 1919 ĝis 1926 li ludis en la operettreatroj de Budapeŝto: Városi Színház (1919–1921), Blaha Lujza kaj Scala (1922), Király Színház (1922, 1927), Fővárosi Operettszínház (1922, 1924–1925). En 1926 li luis la distrejon Casino, poste li aperis en Vieno. Inter 1928 kaj 1930 li elpaŝis ankaŭ en la teatro de Max Reinhardt de Berlino. Poste li ludis nur en Budapeŝto: Pesti Színház (1933), Andrássy úti Színház (1935), Városi Színház (1936), Fővárosi Operettszínház (1941). En la 1930-aj jaroj li estis stelo de la hungaraj kaj germanaj sonfilmoj.

El liaj roloj
-------------

* Spaghetti (Ferenc Lehár: A három grácia);
* Calicot (Fall: Pompadour);
* Czibere (Imre Farkas: A király rózsája);
* Tóni (Imre Kálmán: Cirkuszhercegnő);
* Rudi (Béla Zerkovitz: Hulló falevél);
* Fehér bolond (Dénes Buday: Csodatükör).

Fonto
-----

* Magyar Színházművészeti Lexikon

* Kategorio Tibor Halmay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 311668
* GND: 1062403908
* LCCN: no2014070264
* VIAF: 306262324
* ISNI: 0000 0004 2623 6468
* BNF: 167396866
* MBA: a3223893-4788-47ae-ade7-aee83f079f7f
 |
Ford Rheinland 1932
**Ford-Werke GmbH** estas germana fabrikanto de aŭtoj kun sidejo en Niehl, Kolonjo, Nordrejn-Vestfalio, kaj filio de Ford de Eŭropo, kiu siavice estas filio de Ford Motor Company.

Historio
--------

Fine de 1924 la usona entrepreno Ford Motor Company establis vendejon en Berlino kiu komence de 1925 ricevis permeson importi milon da traktoroj.

Dum 1925 oni konstruis muntofabrikon en luita stokejo en la distrikto Westhafen (okcidenta haveno) de de Berlino, kiu estis bone lokita por ricevi liveradon de komponantoj tra lalanda kanalreto. La 1an de aprilo 1926 oni fabrikis la unuan en Germanio muntitan Ford Modelo T, uzante importitajn partojn. Tiu Berlina muntofabrikado produktis 1,177 Modelojn T en 1926 kaj pluajn 2,594 dum 1927 kiu estis la fina jaro de la Modelo T: en aŭgusto 1927 finis la fabrikado de la Modelo T en Berlino, kaj post preskaŭ unu jaro, nome la 20an de aŭgusto 1928, Ford rekomencis fabrikadon de aŭtoj en Berlino, tiam de la Ford Modelo A.

Marte 1929 General Motors aĉetis kontrolan 80% el Opel. La reago de Henry Ford estis tuja decido konstrui kompletan Ford aŭto-fabrikon en Germanio, kaj antaŭ la fino de 1929 loko en Niehl, Kolonjo, disponebligita de la urbestro, Konrad Adenauer estis akirita de Ford. La loko kun 170,000 m2 estis origine intencita por ĉiujara produktado de 250,000 aŭtoj, sugestante pluigon de la optimisma spirito de la okcidenta industrio en la monatoj antaŭ la Borsa Katastrofo de 1929. Lokigante la fabrikon rekte ĉe la rivero Rejno sekurigis, ke, same kiel ĉe la aliaj ĉefaj fabrikoj de Ford en Eŭropo, nome en Manĉestero, Dagenham kaj Berlino, tre konvena aliro estis al la akvotransporta reto. La 2an de oktobro 1930 Henry Ford, tiam 67-jaraĝa, kun Adenauer, tiam 55-jaraĝa, metis la fondoŝtonon de la Kolonja Ford Fabriko: konstruado, kiu kostis 12 milionojn da markoj, progresis rapide. La muntoperacio en Berlino finis la 15an d aprilo 1931, kaj la 4an de majo 1931 eliris la unua en Kolonjo produktita Ford. La unua vehiklo produktita estis kamiono bazita sur la Ford Modelo A kiu, ĉu koincide aŭ planite estis ankaŭ la unua vehiklo produktita en la nova fabriko de Ford en Dagenham, Anglio, en oktobro 1931. Ekde tiam pliiĝanta proporcio de Ford vehikloj venditaj en Germanio estis ankaŭ produktita en Germanio pli ol importita. Al la Modelo A aliĝis en Kolonjo en 1932 la Modelo B.

Notoj
-----

1. ↑  "Datenschutz und rechtliche Hinweise". ford.de. Alirita la 14an de januaro 2020.
2. 1 2   Georgano, N. (2000). Beaulieu Encyclopedia of the Automobile. London. ISBN 1-57958-293-1.
3. ↑   Oswald, p 411
4. ↑  Oswald, p 412
5. ↑  Oswald, p 413

Bibliografio
------------

* Oswald, Werner (2001). Deutsche Autos 1920-1945, Band (vol) 2 (germane). Motorbuch Verlag. ISBN 3-613-02170-6.

* Kategorio Ford Germanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 677057
* GND: 2010508-3
 |
Polica identiga foto
**Charles Milles MANSON**, pli konate **Charles Manson** (naskiĝis la  12-an de novembro 1934(nun 1934-11-12) en Cincinnati, Ohio, mortis la 19-an de novembro 2017) estis usona krimulo, kiun oni prijuĝis pro planado de la Tate-LaBianca-murdoj en la 1960-aj jaroj. Li iĝis en folkloro de Usono simbolo de la Fiulo.

Li estis konata krimulo jam antaŭ la murdoj: li sidis en prizono pro aŭtomobil-ŝtelo, fraŭdo, falsado. Lin trafis multaj personaj fiaskoj, li sensukcese elprovis sin kiel poeto, gitarludisto, sed li ne havis kapablon pri tio. Li estis mallongtempe ĝigolo. Li turnis sin pro la pli fruaj fiaskoj al la satanismo. Manson iĝis vera psiĥopato, kiu vidis sin kiel enkorpiĝon de Kristo kaj la Satano. Li iĝis fine de la 1960-aj jaroj gvidanto de hipi-scientologia skismagrupo kaj plananto de kelkaj brutalaj murdoj. La grupo Manson-familio murdis la aktorinon Sharon Tate, la (8,5 monatojn) gravedan edzinon de la reĝisoro Roman Polanski.

La juĝistaro kondamnis lin pro organizado de la "krimafero Tate-La Bianca", kvankam oni ne akuzis lin je persona partopreno en la murdoj. Li mortis en Bakersfield.

Manson eldonis kelkajn albumojn, sed ne estis sensukcesa muzikisto. Unu rifuzo trafis lin en domo de Sharon Tate.

Li multe korespondis el la prizono kun Mark David Chapman, murdinto de John Lennon.

La usona provokema kantisto Brian Hugh Warner kunmetis lian familian nomon kun la persona nomo de Marilyn Monroe por krei sian scennomon «Marilyn Manson».

* Kategorio Charles Manson en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 244275
* GND: 11857728X
* LCCN: n/79/115986
* VIAF: 92121423
* ISNI: 0000 0001 1497 1770
* LIBRIS: 333419
* SUDOC: 067637957
* BNF: 12314180w
* MBA: db3d7002-d9e8-4803-82c4-d85dad3f29bb
* NLA: 35326687
* NDL: 00471010
* BIBSYS: 4078241
* NKC: jn20000701140
* BNE: XX1237276
* Toolserver: viaf/92121423
 |
**Tibor Király** [kirAJ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Király Tibor** (1920-2021) estis hungara juristo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1987).

Tibor Király  naskiĝis la 11-an de julio 1920 en la ĵus formiĝanta Ĉeĥoslovakio, en Malčice kaj mortis la 28-an de decembro 2021 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tibor Király apartenis al la hungara minoritato. Li frekventis universitaton en Bratislavo, sed post la 2-a mondmilito li plulernis jam en universitato de Budapeŝto. Li komence faris jurajn taskojn, sed en 1951 li komencis instrui en la universitato. Baldaŭe li iĝis vicrektoro. En 1971 li doktoriĝis antaŭ MTA. Inter 1971-1974 li havis postenon en la ministerio. Li longe partoprenis en redakta laboro de fakrevuo *Acta Juridica*. Li okupiĝas precipe pri la kriminala kodo. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1965-2011.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A védelem és a védő a büntető ügyekben* (1962)
* *Büntetőítélet a jog határán* (1972)
* *A büntető eljárási jog alkotmányos szabályozása* (1986)
* *Büntetőeljárási jog* (2007)

Fontoj
------

* biografio kun foto

* Kategorio Tibor Király en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 446546
* GND: 126482187
* LCCN: n88075769
* VIAF: 91707586
* ISNI: 0000 0001 0924 3437
* SUDOC: 032661312
* BNF: 12364855n
* NLA: 35184806
 |
**Charles Vancouver Piper** (16a Junio 1867 – 11a Februaro 1926) estis usona botanikisto kaj agrikulturologo. Naskiĝinta en Viktorio, Brita Kolumbio, Kanado, li pasigis sian junaĝon en Seattle, Vaŝingtona Teritorio kaj gradiĝis el la Universitato de Vaŝingtonio en 1885. Li instruis botanikon kaj zoologion en 1892 ĉe la Vaŝingtonia Agrikultura Alltlernejo (nune Vaŝingtoniŝtata Universitato) en Pullman. Li akiris magistran gradon en botaniko en 1900 el la Universitato Harvard.

Piper verkis la unuajn seriozajn gvidilojn al flaŭro en nordokcidenta Usono. En 1906 la Smithsonian Institution publikigis lian katalogon *Flora of the State of Washington*. Li publikigis ankaŭ *Flora of Southeast Washington and Adjacent Idaho* kaj *Flora of the Northwest Coast* (1915).

Poste li dediĉis sin al enkonduko de kultiveblaj herboj, nome de la sudana sorgo unue kaj poste de sojfabo.

Referencoj
----------

1. ↑   (1912) "**PIPER, Charles Vancouver**", *The International Who's Who in the World*, p. p. 858.

* John H. Perkins. "Piper, Charles Vancouver"; *American National Biography Online*, Feb. 2000. Alirita la 10an de Novembro, 2006 (subskribo postulata).
* "Cage 317 - Piper, Charles Vancouver - Papers, 1888-1926" (2005). Washington State University Libraries: Manuscripts, Archives, and Special Collections. Alirita la 10an de Novembro, 2006.
* Micah Woods (2006). "Charles Vancouver Piper: The Agrostologist" Arkivigite je 2007-02-05 per la retarkivo Wayback Machine. United States Golf Association. Alirita la 10an de Novembro, 2006.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 508270
* GND: 117688894
* LCCN: n87113876
* VIAF: 27855069
* ISNI: 0000 0000 8210 7805
* SUDOC: 108854477
* NKC: av2015895147
 |
**Tibor Házi,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Házi Tibor** estis hungara-usona tablotenisisto, mondĉampiono. Lia origina familia nomo estis *Hoffmann*.

  

Tibor Házi naskiĝis la 9-an de februaro 1912 en Miskolc, li mortis la 18-an de februaro 2000 en Bethesda (Marilando).

Biografio
---------

Tibor Házi devenis el juda familio. Li edziĝis en 1937. Post 2 jaroj ili rifuĝis al Usono, kie ili ricevis ŝtatanecojn en 1941. Li vidviĝis en 1999.

### Sporta kariero

Tibor Házi inter 1931-1938 estis tablotenisisto en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono naŭfoje unuoble, duope aŭ teame inter 1932-1938. Li estis la unua en mondĉampionumoj trifoje teame en 1934, 1935 kaj 1938. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1938 en Hungario, sed poste en Usono li ludis plu 30 jarojn sub usona flago.

Fontoj
------

* biografio angle
* biografio germane

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820004
 |




* Portalo pri Biografio
La strando de la Blaarmeersen
Ludejo en la Blaarmeersen
La **Blaarmeersen** estas sporta kaj distra parko en la centro de Gento. Ĝia ampleksa sporta kaj rekrea infrastrukturo, la lago kun strando kaj akompana herbaĵoj formas unikan kadron por diversaj sportaktivecoj kiel lernejaj kaj entreprenaj sportotagoj, sportrestadoj, eventoj, kajakado, ktp.

La Blaarmeersen estas alireblaj senpage.

Tri ĉefaj ejoj
--------------

### La strandejo

Ĉi tie vi povas rezervi aktivecojn.
  
Zuiderlaan 5 - 9000 Gent
  
tel. +32 (0)9 266 81 70
  
fax +32 (0)9 266 81 74
  
e-poŝto reservaties.blaarmeersen@gent.be

### La tenisejo

Ĉi tie vi povas rezervi tenison kaj skvaŝo
  
Zuiderlaan 10 - 9000 Gent
  
tel. +32 (0)9 266 81 50
  
e-poŝto tennis.blaarmeersen@gent.be

### La kampadejo

En Blaarmeersen troviĝas kvarstela kampadejo. Estas tie ankaŭ loko por
kampadaŭtoj kaj 8 kabanoj por migremuloj.
  
Zuiderlaan 12 - 9000 Gent
  
tel. +32 (0)9 266 81 60
  
fax +32 (0)9 266 81 66
  
e-poŝto camping.blaarmeersen@gent.be

Trinkejo 'Waterkant'
Trinkejo 'Piereput'

Kvar trinkejoj
--------------

* Trinkejo 'Piereput'

Zuiderlaan 5, 9000 Gent
  
tel. +32 (0)9 220 56 89 - fax +32 (0)9 220 96 45
  
depiereput@skynet.be
  
 Arkivigite je 2007-12-22 per la retarkivo Wayback Machine
  
Situo: ĉe la strando

* Trinkejo 'Smash'

Zuiderlaan 10, 9000 Gent
  
tel. +32 (0)9 221 28 50
  
Situo: tenisejo

* Trinkejo Camping

Zuiderlaan 12, 9000 Gent
  
tel. +32 (0)9 220 24 07
  
Situo: kampadejo

* Trinkejo 'Waterkant' (eo:'bordo de la akvo')

tel. (0497)14 05 03
  
Situo: ĉe la granda ludejo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Blaarmeersen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Kunfondintoj de Lonly Planet.
**Lonely Planet** estas la plej granda gvidlibro kaj bita amaskomunikilo en la mondo. La firmao estas posedaĵo de BBC Worldwide, kiu aĉetis 75% parton de la fondintoj Maureen kaj Tony Wheeler en 2007 kaj la ceteran 25% en februaro 2011. Originale nomita *Lonely Planet Publications*, la firmao ŝanĝis sian nomon al Lonely Planet en julio 2009 por reflekti la larĝan vojaĝindustrion kaj la emfazon sur bit-produktoj.

Post Let's Go Travel Guides, ĝi estis unu el la unuaj serioj de vojaĝpriskriboj direktitaj al dorsosakuloj kaj aliaj malalt-kostaj vojaĝantoj. En 2010, ĝi publikigis proksimume 500 numerojn en 8 lingvoj, same kiel televidoprogramoj, revuo, poŝtelefonaj aplikaĵoj kaj retejoj.

Lonely Planet ankaŭ havas sian propran kompanion kiu produktas multajn televidseriojn: *Lonely Planet Six Degrees*, *The Sport Traveller*, *Going Bush*, *Vintage New Zealand*, *Bluelist Australia kaj Lonely Planet: Roads Less Travelled*. Lonely Planet ĉefsidejas en Footscray, antaŭurbo de Melburno, Aŭstralio, kun branĉaj oficejoj en Londono kaj Oakland, Kalifornio. En 2009, ĝi pliigis la retan ĉeeston kaj komencis publikigi ĉiumonatan vojaĝrevuon nomita Lonely Planet Magazine en Britio, kaj en 2010 ĝi lanĉis la baratan kaj argentinan eldonojn.

* Kategorio Lonely Planet en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hugo Marie de Vries** (16-a de februaro 1848, Haarlem — 21-a de majo 1935, Lunteren) estis nederlanda genetikisto kaj biologo kaj unu el la tri remalkovrintoj de Gregor Mendel kaj ties heredoleĝoj (la du aliaj estis Erich Tschermak kaj Carl Correns).

Li verkis teorion de mutacio (1901 kaj 1903), granda instigo por esplorado de evoluo. Lia oficiala botanika aŭtorkodo estas „de Vries".

De Vries ĉefe eksperimentis pri fiziologio de plantoj kaj evoluscienco. Li esploris pri planta spirado, la estiĝo de gajloj kaj longtempe pri osmozo.

Biografio
---------

Hugo de Vries devenis el respektata nederlanda familio. Lia patro Gerrit de Vries estis justicministro de Vilhelmo la 3-a; la patrino Maria Ereardina estis filino de Jacob Christiaan Reuvens, la unua profesoro pri arkeologio de la Universitato Leiden.

Hugo de Vries jam kiel knabo interesegiĝis pri botaniko. En 1866 li ekstudis biologion en la universitato Leiden. Paralele li laboris en hejma laboratorio. En 1870 li finis sian doktoriĝon (*"Pri la efiko de temperaturo sur la fizilogio de la plantoj"*) kaj plustudis en Heidelberg ĉe botanikisto Wilhelm Hofmeister kaj la plantfiziologiisto Julius Sachs.

Hugo de Vries
Li fariĝis juna docento pri naturhistorio en Amsterdamo, post kvar jaroj li mem denove plustudis en Würzburg por esplori la osmozon (publikigita kiel profesoriga laboro *"Pri la mekanikaj kaŭzoj de ĉela ekstenziĝo"*). En 1878 li estas eksterordinara profesoro por plantofiziologio ĉe la Universitato Amsterdamo.

Li priskribis pli ol 20 plantspeciojn, multaj el la genro enotero (Oenothera).

Distingoj
---------

* 1902 - *Socio Straniero* de Accademia Nazionale dei Lincei en Romo.
* 1905 - „Foreign Member" de Royal Society, Londono.
* 1906 - Darwin-medalo de Royal Society
* 1928 - honora membro de Hungara Scienca Akademio

Literaturo
----------

* Ilse Jahn, Michael Schmitt (Hrsg): *Darwin & Co. Eine Geschichte der Biologie in Porträts. Band II.* C.H. Beck, München 2001, ISBN 3-406-44639-6

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hugo de Vries en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hugo de Vries en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri Hugo de Vries en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Hugo de Vries ĉe IPNI: Aŭtora registro kaj Listo de priskribitaj specioj.



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 271970
* GND: 117452122
* LCCN: n85243612
* VIAF: 29603419
* ISNI: 0000 0001 0883 4550
* SUDOC: 035763655
* BNF: 123248712
* BPN: 47847006
* NLA: 35757613
* NDL: 00527086
* BIBSYS: 90634291
* NKC: xx0076190
* BNE: XX1666518
 |
La **Marxistisch-Leninistische Partij Nederland**, MLPN, (esperanto: Marksista-Leninista Partio de Nederlando) estis maoisma politika partio de 1969 ĝis 1982 en Nederlando. La partio fakte havis nur 20 anojn kiuj organizis sin en ĉeloj kaj kiuj per financa apogo el Ĉinio atingis larĝan publikecon. Ties ĝenerala sekretario Pieter Bouvé estis instruisto de matematiko. Lin dungis la sekreta servo jam en 1957 kiel antaŭpreparon por la Monda Junulara Renkontiĝo en Moskvo. Post la malboniĝo de la soveta-ĉina rilato, la nederlanda sekreta servo komisiis lin fondi la maoisman partion.

La partieto havis ĝeneralan sekretarion, prezidanton, eĉ centran komisionon. Ĉiun funkcion plenumis dungitoj de la sekreta servo, kiuj eĉ verkis kaj presigis la gazeton *La komunisto* en la presejo de la sekreta servo.

Oni ne permesis al la eta honesta anaro - pro "konspira devo" - la partoprenon en la decidaj organoj. Oni laborigis ilin en "neleĝaj ĉeloj"; ilian energion katenigis per disdonado de flugfolioj.

La partio en Nederlando agadis por malebligi, kompromiti la maldekstrajn partiojn, ĉefe la Nederlandan Komunistan Partion. Ili sukcese skurĝis kaj vivtenis disputojn senfinajn kaj disigis la partion al frakcioj. Ĝi okupiĝis ĉefe pri Ĉinio, sed ankaŭ pri Albanio. La pseŭdogvidanto vojaĝis ĉ. 25-foje en Ĉinion, kies koston pagis la ĉinoj kaj ili pagis krom tio ĉ. unu milionon da britaj pundoj. Tiel la nederlanda sekreta servo prenis monon de la observato por observado.

Unu partiano pagis 20 % el sia salajro dum la tuta ekzisto de la partio. La nun (2005) universitata instruisto postulas la enpagojn kun rentumo de la sekreta servo. Tiun partianon nomis idioto ties iama gvidanto, eĉ amiko.

La iama gvidanto de kontraŭspiona sekcio ĉe la nederlanda sekreta servo, Frits Hoekstra, malkovras en sia libro "En servo de BVD", ke MLPN estis fondita far sekreta servo BVD (Binnenlandse Veiligheidsdienst) kun la celo, ke oni akiru resumon pri la influo de maoismo je studentoj kaj intelektuloj kaj ke ĝi ricevu ankaŭ informojn pri geopolitikaj ambicioj de Ĉinio. La tuta agado estis apogita far CIA, kiu nomis tion Operacio Ruĝa Haringo ("Operation Red Herring") kaj kiu havis enrigardon en ĉiun akton. La Nederlanda sekreta servo nun volas eki proceson kontraŭ la verkisto por timigi eĉ aliajn pli fruajn dungitojn pri publikigo de la informoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

*
La **Londona Biblio** estas la Esperanta eldono de la Biblio eldonita en 1926 de la Brita kaj Alilanda Biblia Societo komune kun la Nacia Biblia Societo de Skotlando en Edinburgo. La Malnovan Testamenton tradukis L.L. Zamenhof el la hebrea, kaj la Novan Testamenton tradukis komitato de anglaj kaj skotaj pastroj el la malnova greka. Ĉio estis ankaŭ redaktita de la anglaj kaj skotaj pastroj, sed ŝajnas, ke la redaktoroj ne multe ŝanĝis la tekston de Zamenhof. Ludovikito poste eldonis faksimile la manuskripton de Zamenhof, ebligante komparon.

Ekesto
------

Pli da informoj pri la ekesto kaj tradukintoj de la Londona Biblio troviĝas en la artikolo pri la Biblio.

Lingvaj kaj tradukaj aspektoj
-----------------------------

Ne nur el religia, literatura kaj kultura vidpunkto la Londona Biblio pro ĝia granda disvastiĝo estis kaj estas grava, sed ankaŭ el lingva perspektivo. Jam *Plena Vortaro de Esperanto* (PV, 1930/1934) abunde citas el ĝi kaj uzas ĝin kiel modelan referenc-verkon pri "ĝusta kaj imitinda" Esperanto. En *Plena Ilustrita Vortaro* (PIV), 1970, 2002, 2005) ĝia modela karaktero eĉ fariĝis pli granda kaj eble la plej ofte citata unuopa referenc-verko (indikita per "X"). 

La terminaraj diskutoj pri ĝustaj tradukoj en la Londona Biblio bone reflektas la diversajn tendencojn en Esperanto, ĉu plivastigi "neologismojn" el eŭropaj lingvoj, ĉu limigi sin al la Fundamentaj kaj oficialaj vortoj kaj laŭeble esprimi novajn konceptojn per kunmetaĵoj, vd. 

* Wackrill, Alfred Edward. (**1913**).Raporto pri la novaj vortoj uzitaj de la tradukintoj de la "Nova Testamento". En: Oficiala Gazeto Esperantista 6-a jaro 1913, n-ro 1 (56), p. 1-14. Kun enkonduka letero de Théophile Cart, Direktoro de la Akademia Sekcio pri la Komuna Vortaro Esperanta, kiu pledas kontraŭ "akuzi", "heziti" kaj "menso".

En 1958 aperis propono por nove traduki kelkajn partojn de la Malnova Testamento: Douglas Bartlett Gregor. La Esperanta traduko de la malnova testamento - dek-biblia konkordanco de 518 diskutindaj versoj (Scheveningen: Heroldo de Esperanto 1958, XII, 57 p. kiu estis vigle diskutata, vd. ekzemple 

* Kohen-Cedek, Josef (**1959**). La Malnova Testamento en tradukoj Esperanta kaj alilingvaj. Recenzo pri D.B. Gregor: "La Esperanta traduko de la Malnova Testamento...". En: Scienca Revuo 11-a jaro, 1959, n-ro 3 (43), 104-115

* Cherpillod, André (**1959**). La Esperanta Traduko de la Malnova Testamento de D.B. Gregor. En: Franca Esperantisto 27-a jaro, 1959, n-ro 185, p. 93

Pliaj diskutoj okazis en la iama faka periodaĵo Biblia Revuo, vd. ekzemple 

* Rust, G. (1970). Leteroj pri la Esperanto-Biblio. En: Biblia Revuo 1970/1, p. 7-41

Komparu ankaŭ la klarigojn en Biblia Vortaro 1975/1984.

Vidu ankaŭ
----------

* Esperantaj tradukoj de la Biblio
**Hugó BAINTNER** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Baintner Hugó** estis hungara juristo, altlerneja instruisto. Lia patro estis János Baintner, lia filo estis Géza Baintner.

Hugó Baintner naskiĝis la 16-an de majo 1851 en Pozsony (Hungara reĝlando, Aŭstria Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la 23-an de decembro 1925 en Košice (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).

Biografio
---------

Hugó Baintner studis juron en Universitato de Vieno kaj Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li soldatiĝis kun rango leŭtenanto kaj partoprenis en okupado de Bosnio (1878). Hejmenveninta post 2 jaroj li akiris diplomon por advokato, poste li studis en Parizo. En 1882 li ekinstruis en la reĝa universitato, post jaroj li havis juran postenon en Kolozsvár. Ekde 1895 li instruis en Reĝa Jura Akademio (Kassa), kie li estis la lasta dekano en la studjaro 1921. Li estis ankaŭ ĉefredaktoro de hungarlingva gazeto en 1915. Li havis edzinon.

Liaj kontribuoj
---------------

* *Az avatkozás. Tanulmányok a perjog köréből* (1896)
* *Jogi oktatásunk és főiskolai rendszerünk* (1914)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 696962
* VIAF: 397156565713223500001
 |
Burgruino Schauenberg
Mezepoka loĝoturo sur Schauenberg
La **Burgruino Schauenberg** estas kastela ruino supre de Turbenthal sur la teritorio de la komunumo Elgg en Kantono Zuriko en Svislando.

Historio
--------

Surbaze de arkeologia enketo de la 1970-aj jaroj eblas konkludi, ke la Burgo Schauenberg estis loĝata dum diversaj fazoj.

Bronzepoko
----------

Dum la bronzepoko ek de la jaro 2200 a.K. ekzistis muro kaj foso sistemo kun palisaro ĉirkaŭ la monteto.

Romia epoko
-----------

Estas verŝajna, ke la burgo ankaŭ dum la romia epoko de 15 a.K. ĝis proksimume 400 estas uzata, kvankam mankas informoj. En la mezepoka kastelo estis trovita ŝlosilo de la romia epoko.

Mezepoka lignoburgo
-------------------

Proksimume en la jaro 1200 sur la okcidenta flanko de la monteto estis starigita ligna konstruaĵo super kelo en la roko. Aliflanke de la monteto oni trovis spurojn de simplaj lingokonstruaĵoj. La mezepoka kastelo estis protektita de foso kaj muro.

Loĝoturo
--------

En la jaro 1250 la burgo estis alikonstruita al masiva ŝtona loĝoturo. En la jaro 1344 la Habsburgoj kun helpo de civitanoj de Zuriko kaj Vinterturo detruis la kastelon por puni Beringer de Hochlandenberg, kiu krimis kontraŭ la landa paco.

Altobservejo
------------

En la 17-a jarcento dum la 30-jara milito la registaro de Zuriko instalis sur la monteto Schauenberg altobservejon.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Schauenberg

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: La informoj de tiu-ĉi artikolo baziĝas sur la koncerna artikolo en la germana vikipedio.

Eksteraj ligikoj
----------------

* Retpaĝo pri la Burgruine Schauenberg

* Kategorio Burgruino Schauenberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


| Listo de Kasteloj de Kantono Zuriko |
| --- |
|  | Kavalirejo Bubikon - Kastelo Kiburgo - Kastelo Laufen - Burgruino Schauenberg - Kastelo Uster

 |
**Ŝtata baleto Kievo** estas ŝtata baleta kompanio de Kievo (Ukrainio).

Fondaĵo
-------

* Oni fondis la baletkompanion de Ŝtata akademia muzikoteatro de Kievo en la jaro 1985.

Direktoroj
----------

* Ekde 1989 ĝis 2004 Valeriy Kovtun, unua de eminentaj baletĥoreografistoj – (koreografo) – de Ukrainio, estis direktoro.
* Ekde januaro 2005 Viktor Litvinov, honora artisto de Ukrainio kaj gajninto de multaj internaciaj koregrafiaj konkursoj, estis direktoro.

Kompanio
--------

La ĉirkaŭ 50 dancistoj venas de koregrafaj akademioj en Kievo kaj Moskvo. 
La baleto dancas la klasikan repertuaron kaj ankaŭ novajn klasikajn produktaĵojn. 
Solistoj en La Nuksrompilo en jaro 2010 estas en rolo de "Marie": Olga Goltisa kaj Konstantyn Winowoy dancas la princon.

La kompanio turneas ofte en Barato, Rumanujo, Kroatio, Japanujo, Francujo, Italujo, Germanujo, Kanado, Slovenujo, Hispanujo kaj Svisujo.

Vidu ankaŭ
----------

* Rusa Ŝtatobaleto
* Ŝtatobaleto Berlino

Eksteraj ligiloj
----------------

* turneo en 2008[*rompita ligilo*] germane
* baleto La Nuksrompilo (Щелкунчик) en Zuriho (Svisujo), decembro 2010
Blazonŝildo de la Armena Soveta Socialisma Respubliko.
La **blazonŝildo de la eksa Armena Soveta Socialista Respubliko** estis kreita surbaze de antaŭa simila realigita en 1922 de la pentristo Martiros Sarjan, kaj adoptita en la jaro en 1937 de la registaro de la SSR Armenio.

Ĝi reprezentas la monton  Ararato, konsiderata kiel la nacia simbolo de Armenio. La vinberoj referencigas la tracidian biblian Araraton, la unua vitejo plantita de Noa post lia eliro de la arkeo kiel simbolo de la homara renaskiĝo. La tritiko reprezentas la teron kaj la naturajn rimedojn de Armenio. Super la monto Ararato troviĝas la Rikoltilo kaj martelo kaj fone la ruĝa stelo (komunaj simboloj por la tiamaj sovetaj respublikoj). Sur la ekstera bordo estas presitaj la vortoj « Armena Soveta Socialista Respubliko » armene (*Հայկական Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետություն* -Haykakan Sovetakan Socialistakan Hanrapetutyun-), kaj malsupre ruĝa bendo havas la sloganon « Proletoj de la tuta mondo, unuiĝu! » armene (*Պրոլետարներ բոլոր երկրների, միացե'ք* -Proletarner bolori erkrneri, miaceq!) kaj ruse (*Пролетарии всех стран, соединяйтесь!*).

La blazonŝilo estis anstataŭita la 19-a de aprilo 1992 okaze de la malapero de Sovetio kaj uzata nova blazonŝildo.

* Kategorio Blazonŝildo de soveta Armenio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Blazono de la urbo Teruelo.
La **blazono de la urbo Teruelo** konsistas en dispartita blazono, maldekstre el oro (ĉu flava ĉu orkolora) kun kvar strioj de gorĝo (ruĝa); kaj dekstre el lazuro (blua) kun piediranta bovo el oro sur tero de sinoplo (verda) kaj superita de stelo okpinta de la sama metalo (koloro). Sube sur gorĝo estas kanono el arĝento kaj haŭbizo de la sama metalo, metitaj en ikso, sur amaseto de kugloj, de sablo (nigra), kaj superitaj de grenado, samkolora.

Supre estas reĝa krono, malferma kaj sen diademoj nome cirklo el oro, kun juveloj, komponita el ok floraĵoj, el kiuj videblas kvin, el kiuj du flanke, markitaj de perloj.

La ora kampo kun kvar ruĝaj strioj estas la blazono de Aragono. La kanono, la haŭbizo, la grenado kaj la kugloj estis aligitaj al la blazono kiel agnosko de la defendo de la urbo fare de ties loĝantoj dum la sieĝo suferita pro la agado de la trupoj de la Leŭtenanto Generalo Manuel Enna en 1833, dum la Karlismaj Militoj.

La reĝa krono malferma estas la formo kiun havis la antikva reĝa krono, uzita ĝis la 16a jarcento, uzata ofte en la heraldiko de plej malgrandaj teritoriaj entoj, municipoj kaj provincoj.

Blazono de la provinco
----------------------

Blazono de la provinco Teruelo.
La blazono de la provinco Teruelo estis adoptita en la 10a de majo 1957, kaj konsistas ankaŭ en diskadrigita blazono:

* La du supraj kvaronoj estas samaj kiel la ĉefaj duonoj de la cefurba blazono,
* La tria, el arĝento, montras bildon de la Sankta Maria nature, kun lazura mantelo, kio estas la blazono de Albarracín.
* En la kvara, el arĝento, estas kastelo el oro, kun tri kreneloj, ŝtonmasona flankigita de du kanoj, kio estas la blazono de Alcañiz.

Centre sur ruĝa fono, rajdanto kiu vundas surteran drakon, nome Sankta Georgo.

Supre estas reĝa krono, malferma kaj sen diademoj nome cirklo el oro, kun juveloj, komponita el ok floraĵoj, el kiuj videblas kvin, el kiuj du flanke, markitaj de perloj, same kiel sur la ĉefurba blazono.
**Yeoman** [joŭmen] estis membro de socia klaso en Anglujo dum mezepoko. En Usono ĝi estas ankaŭ milita rango.

Etimologio
----------

La vorto unue estas registrita c. 1300. Ĝia etimologio ne estas klara, eble estas kuntiriĝo de la malnova angla *iunge man*, signifanta "juna viro", sed estas alternativaj sugestoj, kiel derivadoj de iu neatestita  *\* ġeaman*  (hipoteza vorto de malnova frisa  *gaman* , el  *gea-* '"provinca", do yeoman signifus "provincano; rustikulo".

Anglujo
-------

En fruaj registritaj uzoj, *yeoman* estis servisto ĉe nobelo; tial titoloj kiel "Yeoman de la ĉambro", "Yeoman de la krono", "Yeoman de la kofrego", "Yeoman de la reĝo", "Yeomen gardisto".

En la *The Canterbury Tales* de Geoffrey Chaucer montriĝas *yeoman* kiel servisto bone vestita, sed malriĉa. En la plej malnovaj rakontoj pri Robin Hood, kiel "Gest of Robyn Hode", Robin Hood estas *yeoman*, kvankam pli postaj rakontoj faras lin kavaliro.

Pli poste, de 15-a ĝis la 18-a jarcento, *yeoman* signifas plebulo, kiu posedas sian propran bienon. *Yeoman* povis okupi malgrandajn postenojn en publika administrado kiel konestablo, subjuĝisto (*bailiff*), kirkozorganto (*churchwarden*), kaj gardisto. En malproksimaj provincoj, *yeoman* povus anstataŭigi nobelojn en kelkaj okazoj.

Usono
-----

En Usono, *yeoman* estis en la 18-a kaj 19-a jarcentoj kiel, malgrandaj terposedantoj, kiuj ne posedis sklavojn, nome familiaj farmistoj. Thomas Jefferson diris ke la *yoman* estis la bazo de la respubliko .

Milita posteno
--------------

La *yeoman* dum mezepoko konsistis el milita klaso aŭ statuso kutime konata kiel en la tria ordo de la batalanta klaso, inter varleto kaj paĝio. Ili ĉefe estis pafarkistoj. Tiu rango malaperis en la 19-a jarcento, sed ĝis hodiaŭ la ceremoniaj gardistoj de la Turo de Londono estas nomataj *Yeoman Warder*. En Brita Mararmeo komence de la 17-a jarcento, *yeoman* estis suboficisto, kiu zorgis provizojn.

En la Usona Mararmeo kaj en la Usona Marborda Gardistaro, la varbado de *yeoman* priskribas membron, kiu plenumas administran laboron en ŝipoj. Ili pritraktas protokolon, mararmeajn instrukciojn, rekrutigojn, rekomenditajn taŭgajn raportojn, ŝipajn mesaĝojn, vizitantojn, telefonvokojn. Ili organizas dosierojn kaj funkciigas oficejajn ekipaĵojn kaj mendas kaj distribuas oficejajn provizojn. Ili skribas kaj tajpas komercajn kaj sociajn leterojn, avizojn, direktivojn, formojn kaj raportojn.

Referencoj
----------

1. ↑  Fowler, H.W. and F.G. (eds.).  *Concise Oxford English Dictionary*, 1972‑a eldono, Oksfordo: Clarendon Press, p. 1516.
2. ↑  Samuel C. Hyde Jr. "Plain Folk Yeomanry in the Antebellum South", in John Boles, Jr. ed. *Companion to the American South,* (2004) pp. 139–155

* Kategorio Yeoman en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)