recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Kesselberg**, proksime de Edenkoben en Rejnlando-Palatinata distrikto Südliche Weinstraße estas kun alteco de 661,8 m post la monto Kalmit (alteco 672,6 m) la dua plej alta monto de la Palatinata Arbaro kaj tria plej alta monto de Palatinato (la plej alta estas Donnersberg (alteco 686,5 m).

Geografia situo
---------------

La monto Kesselberg troviĝas kiel la monto Kalmit en la montara ĉeno de la Haardt inter la valo de Edenkoben en la nordo kaj Modenbach-valo en la sudo. La antaŭe situanta monto Blättersberg (alteco 618 m) baras la rigardon de la rejna ebeno. Pro la kompleta arbarkovrado de la monto ne eblas rigardi al la najparaj rgionoj de la Palatinata Arbaro.

Rokgrupok Kuglorokoj
--------------------

Sur la pinta ebenaĵo troviĝas sabloŝtono-rokoj, kiuj havas rondajn profundaĵojn , nomataj *Gletschermulden* (= glaĉeraj muldiloj). Ili estas protektitaj kiel naturmonumento *Felsengruppe Kugelfelsen*. La muldiloj ekestis kiel veterdisfalo el kugloformaj sabloŝtonaj partoj de la Karlstal-tavoloj.

Bildoj
------

* Kesselberg, rigardo de la valo de ModenbachKesselberg, rigardo de la valo de Modenbach
* Ritter-ŝtono 185 ĉe Dr.-Sprater-padoRitter-ŝtono 185 ĉe Dr.-Sprater-pado
* malnoma nomŝildo sur Kesselberg (julio 2005) kun indikoj al muelejoj „Gletschermühlen"malnoma nomŝildo sur Kesselberg (julio 2005) kun indikoj al muelejoj „Gletschermühlen"
* Nova indikilo sur Kesselberg (majo 2012)Nova indikilo sur Kesselberg (majo 2012)
* kuglorokoj, kompleta aspektokuglorokoj, kompleta aspekto
* kuglorokoj, parta aspektokuglorokoj, parta aspekto

Referencoj
----------

1. ↑  ND-7337-181, vgl. Datenexport Naturdenkmale (Flächen) in: Naturschutzverwaltung Rheinland-Pfalz: Landschaftsinformationssystem der Naturschutzverwaltung Rheinland-Pfalz; elŝutita la 11an de aprilo 2015

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kesselberg (Palatinato) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
kvar diversaj korboj
Palmaj korboj (antaŭaj) kaj vimenaj korboj (malantaŭaj)
**Korbo** estas portebla ujo el kunplektitaj salikvergetoj (vimenaĵo), bastorubandoj, pajlaj aŭ junkaj trunketoj, metalfadenoj kaj similaj, por enteni diversajn objektojn.

Speciala korbo estas la **naso**, kiu estas konusforma korbo el salikaj vergetoj aŭ el dratoj por kapti fiŝojn. Tra ĝi povas flui la akvo, sed la fiŝoj ne povas tranaĝi ĝin. La serĉnaso estas tia naso, kies fundo mankas : oni premas ĝin al akvofundo kaj desupre provas kapti la fiŝojn (per reto).

De la Biblio estas fama la Korbo de Moseo kiu estis fakte plektita korbo el kaŭĉuko kovrita per argilo kaj gudro, por malebligi la eniron de akvo. La antikvaj egiptoj scipovis plekti grandajn korbojn por navigi sur la akvo.

En tradiciaj kaj antaŭindustriaj socioj estas ofta vidaĵo spekti kampara virino iranta kaj portanta korbon sur la kapo; En la antikva Grekio estis akceptita la kutimo de la kaneforo, en kiu junaj virinoj, kiuj ankoraŭ ne edziĝis, ricevis la honoron porti korbon kun la akcesoraĵoj destinitaj al tradiciaj oferaj ritoj.

En la retumila mondo, la nomo Korbo povas esti retpaĝa aĉetokorbo. La korbo ankaŭ foje simbolas uteron  aŭ virinecon.

Kreivo
------

Estas diversaj teknikoj uzataj por kunplekti korbon, kaj la elekto dependas kaj de la materialo kaj de la uzo de la produkto. La kapablo mane teksi diversajn ujon, per multfoja rigida ripetado de iuj bazaj nodoj (kunigoj), implicas la imagopovo de la homo elpensi kaj rigide sekvi teknikajn instruojn.

Plivaloriga recikligo
---------------------

Dosiero:סל מלופף 2 .jpgKorbo farita el envolvado de pecetoj de malnovaj vestaĵoj sur malnova ŝnuro
Ekde la lastaj jaroj de la 20-a jarcento, kun la disvolviĝo de ekologia konscio kaj la grandanta bezono kaj neceso de recikligo, okazas pli kaj pli la produktado de korboj kaj ujoj el industriaj materialoj ne plu uzataj kiel, pecetoj da ŝtofo, malnova fotografia filmo, ĉiaspecaj ŝnuroj, elektraj kabloj kaj diversaj dratoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kameropso
* Korbopilko
* Pendkorbeto
* Fajrokorbo

Popoldiraĵoj
------------

Ne metu ĉiujn ovojn en unu korbo!

Proverbo
--------

Ekzistas proverbo pri korbo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Pano estas alportita, korbo estu forĵetita.* **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑  J.E. Cirlot, **A Dictionary of Symbols**,: Jack sage, New York: Barnes & Noble, 1995, 1971, עמ' 23, ISBN 0-88029-702-6.
2. ↑   Lernu. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2010-01-27.

* Korbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Korbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Korbo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
La **Ortodoksa Partio**, en hispana *Partido del Pueblo Cubano (Ortodoxos)* (Partio de la Kuba Popolo) aŭ *Partido Ortodoxo* estis politika partio de Kubo fondita en la 15-a de majo 1947 fare de Eduardo Chibás. Ĝi estis, kun la Kuba Aŭtentika Revolucia Partio (*Partido Auténtico*), unu de la du ĉefaj partioj de Kubo antaŭ la Kastrisma revolucio. En 1951, post la memmortigo de Eduardo Chibás, la estreco de la partio venis al Emilio Ochoa.

La Ortodoksa Partio estis tradicie opozicianto de la Aŭtentika Partio, estrita tiam de Carlos Prío Socarrás, ĉar Chibás, jam estis separinta precize de la Aŭtentika Partio, pro la korupto kiu estis denoncita en ties estroj.

La Ortodoksa Partio havis motojn *«Honto kontraŭ mono»* kaj *«Ni promesas ne ŝteli»* kaj kiel simbolon ili montris balailon kiu "balaus" la malbanoĵojn de la korupta ŝtato. Ili subtenis ideologion fondita sur kontraŭimperiismo kaj la lukto kontraŭ la politika korupto. La programo de la Ortodoksa Partio estis bazita sur la diversigo de la agrikultura produktado, la nuligo de la latifundioj, la disvolvigo de la industrio, la ŝtatigo de la publikaj servoj, la luktado kontraŭ la korupto kaj la sociala justeco.

Post la morto de Chibás, aspektis, ke la ortodoksa kandidato Roberto Agramonte estos la venkinto, sed okazis puĉo kiu elpostenigis Prío Socarrás, de la Aŭtentika Partio, kaj enpostenigis kiel diktatoro Fulgencio Batista, la 10an de marto 1952. La 26a de julio 1953 grava kvanto de membroj de la Ortodoksa Junularo, estritaj de Fidel Castro, tiam gravuloj de la junaj ortodoksuloj, partoprenis en la atako al la Kazerno Monkada. 

Elstaraj membroj de la Ortodoksa Partio estis Hugo Mir Laurencio, Roberto Agramonte, José Pardo Llada, Pepe Suárez, Manuel Dorta Duque, Fidel Castro, Jorge Mañach, Manuel F. Gran, Fernando Ortiz, Vicentina Antuña, Pastor Albear, Carlos Israel Cabrera Rodríguez, José Smith Comas, Tomás David Royo Valdéz, Cándido González Morales, Miguel Saavedra Pérez, Ñico López, René Bedia Morales, Eduardo Reyes Canto, René Orestes Reiné García, Noelio Capote Figueroa, Andrés Luján Vázquez ("Chibás"), Armando Mestre Martínez, Juan Manuel Márquez, Haydée Santamaría, Huber Matos, inter aliaj. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717162
* LCCN: n85280062
* VIAF: 132597260
* NKC: ko2015877660
 |
Sesĥora Al-udo
Je plukinstrumento kaj kordaj klavinstrumentoj **kordoĥoro** (plej ofte nomata simple „ĥoro") signifas du aŭ pli kordojn apartenajn unu al la alia, kiuj estas argordataj je la sama tono (unutonaj aŭ laŭ okta distanco) kaj kiujn oni dum la ludado komprenas kiel unuecon.

Plukinstrumentoj
----------------

Hamburga cistro (iaspeca liuto) havas naŭ kordojn: unuopan baskordon (tute maldekstre) kaj kvar ĥorojn po du kordoj. La agordo estas c gg c'c' e'e' g'g'
Ĥoraj plukinstrumentoj estas ekzemple baroka gitaro, buzuko, liuto, al-udo, mandolino kaj dekdu-korda gitaro. La du kordoj, kiuj konsistigas ĥoron, estas kune prenataj kaj plukataj resp. frapataj. Dekdu-kordan gitaron oni ofte agordas tiel, ke la kvar malsupraj ĥoroj sonigas oktojn kaj la du supraj unutojn, ekzemple  *Ee Aa dd' gg' h'h' e'e'* .

Kordaj klavinstrumentoj
-----------------------

Je pianoj kaj prapianoj la kordotegaĵoj estas nur en la subbasa registro unuĥoraj. Jam baldaŭ la tegaĵo fariĝas duĥora, kaj ekde la tenoro ĉiam triĥora, malofte (je eksperimentaj konstruaĵoj) ankaŭ kvarĥoraj. La kordoj ene de ĥoro ĉiam estas agordataj samfrekvencaj. Je moderna pianego funkciigo de la maldekstra pedalo ŝovas la meĥanikon maldekstren, tiel ke la marteletoj frapas nur unu kordon; tio malpliigas la laŭtecon kaj ŝanĝas la sonkoloron.

Klavikordoj havis kaj havas preskaŭ ĉiuj duopajn kordojn, do estas duĥoraj. Ankaŭ ĉikaze la ideala agordo estas tiu je la sama frekvenco, tamen validis resp. validas minimumaj disagordoj unu kontraŭ la aliaj kiel sonvigligaj. Je klavikordo ĉiam ambaŭ kordoj estas frapataj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kuba gitaro
Kopepodoj el la verko de Ernst Haeckel nome *Kunstformen der Natur*.
Веслоногие ракообразные разных видов.jpgDiverseco de kopepodoj
**Kopepodoj** (signife "remil-piedoj") estas grupo de malgrandaj krustuloj troviĝantaj en maroj kaj apudaj habitatoj de nesala akvo. Kelkaj specioj estas el planktono (flosantaj en maraj akvoj), kelkaj estas bentosaj (loĝantaj sur la oceana grundo), kaj kelkaj kontinentaj specioj povas loĝi en ŝlim-teraj habitatoj kaj aliaj en malsekaj teraj lokoj, kiaj marĉoj, sub folia subkreskaĵaro en humidaj arbaroj, fontoj, porptempaj lagetoj kaj flokoj, marĉa musko, aŭ akvujoj (fitotelmatoj) de plantoj kiaj la bromeliacoj kaj aliaj karnovoraj plantoj. Multaj vivas subgrunde en maraj kaj nemaraj kavoj, akvotruoj, aŭ rojoj. Kopepodoj estas foje uzataj kiel bioindikiloj.

Klasigo kaj diverseco
---------------------

Kopepodoj formas subklason apartenantan al la subfilumo de krustuloj. Kopepodoj estas dividataj en dek ordoj. Oni konas ĉirkaŭ 13,000 speciojn de kopepodoj, kaj 2,800 el ili loĝas en nesalaj akvoj.

Karakteroj
----------

Notoj
-----

1. ↑  Geoff A. Boxhall, Danielle Defaye (2008). "Freshwater Animal Diversity Assessment", *Hydrobiologia* **595** (1), p. 195–207. doi:10.1007/s10750-007-9014-4.

* Kategorio Kopepodo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kopepodo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
La **Kodekso Azkatitlan**, aŭ en hispana ***Códice Azcatitlan*** aŭ ***Azcatitlán***, formas parton de la grupo de meksikaj kodeksoj realigitaj post la Konkero de Meksiko. Oni ne konas la precizan daton de ties produktado, sed oni supozas, ke iam inter meze de la 16a jarcento kaj fino de la 17a jarcento. 

Paĝo de la Kodekso kie oni montras la hispanan armeon, kun Cortés kaj la Malinĉe antaŭantoj.

Karakteroj
----------

Tiu kodekso estas verkita en eŭropa papero kaj bindita ankaŭ kiel eŭropa kajero ankaŭ en eŭropa formato. Ĝi konsistas el 25 folioj (50 paĝoj) de 21 cm per 28 cm. Ĉiuj paĝoj montras kolorajn bildojn kiuj troviĝas en eksterordinara konservostato. Ses paĝoj de tiu dokumento estas perditaj, kaj tion oni scias ekde antikvaj tempoj. La dokumento estis restaŭrita en 1959.

Referencoj
----------

* Nacia Biblioteko de Francio: *Codez Azcatitlan*, faksimila eldono kun komentario.

* Kategorio Kodekso Azkatitlan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 588787
 |
emblemo de la Korea Olimpika Komitato
La **Korea Olimpika Komitato** (koree 대한체육회) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de la Respubliko de Koreio, do la suda parto de la lando. Ĝi kreiĝis en 1920, kaj estis oficiale agnoskita en 1948. En 2009 ĝi fuziis kun la Korea Sporta Konsilio (대한체육회), asocio pri ĝenerala sporta eduko kaj subteno de sportaj kluboj en la lando, kaj plue havas la nomon Korea Olimpika Komitato. Kiel NOK, la Korea Olimpika Komitato celas subteni koreajn atletojn, sporton en Koreio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Koreio. Ĝis la stato de somero 2012, temis pri la Somera Olimpiko 1988 en Seulo. Aparte de tiu-ĉi komitato, ankoraŭ ekzistas Olimpika Komitato pri Norda Koreio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Korea Olimpika Komitato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo (koree kaj angle)
* paĝo en la retejo de Internacia Olimpika Komitato (angle kaj france)
Ekzemplo de redaktata manuskripto

Presejo
-------

**Korektisto** estas persono, kiu kontrolas presotaĵojn dum la antaŭpresa fazo laŭ ortografio, gramatiko, tipografio (laŭ stilo kaj enhavo nur post interkonsento kun redaktoro, eldonejo, aŭ aŭtoro) kaj indikas erarojn korektindajn. Kvankam aŭtomataj korektiloj estas utilaj helpiloj por tekstokreantoj, ili ne sufiĉas por altkvalitaj kaj iom komplikaj verkoj. Provlegado estas la unua paŝo, la dua kontrolo necesas post enpaĝigo kaj tria revizio por presprovaĵoj el la presilo. Tiaj kontroloj necesas en la presindustrio, tamen ankaŭ por elektronikaj publikigoj ekzistas similaj.

Teknikoj
--------

Laŭ PIV 2005 *korektisto* metie korektadas preserarojn en presejo. Dum la riskoj kaj malfacilecoj de presejo malpliiĝas pro elektronika publikigo, la laboro de korektisto ampleksiĝas kaj perdas sian iaman difinon. Tiele nuntempe korektisto povas esti tiu, kiu korektas tekston laŭ lingva, gramatika, stila, kaj enhavaj vidpunktoj, dum la iama metio estus pli precize *tipografia korektisto*. Programoj aŭ informadikaj sistemoj por korekti tekstojn estus *korektiloj*, ekzemple rilate ortografion.

* Kategorio Korektisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kodekso Mendoza** estas kodekso farita de meksikoj en la 1540-aj jaroj sur eŭropa papero. Posta al la konkero de Meksiko fare de la hispanoj, ĝi estis prilaborita de *tlakuiloj* (nome pentristaj skribistoj) meksikaj, kiuj uzis la antikvan sistemon bildograman sur formato de tipo ekranego. Poste, hispana skribisto aldonis notojn en alfabeta skribmaniero kaj en hispana interpretante tion kion la tlakuiloj esprimis danke al la helpo de interpretistoj indiĝenaj.

Unua paĝo de la kodekso, kie oni montras la fondan alegorion de Tenoĉtitlano.Ĝi nomiĝas tiele pro la fakto ke ĝi estis mendita de la unua vicreĝo de Nova Hispanio, nome don Antonio de Mendoza, kiu plenumis tiun postenon de 1535 al 1550, por sendi al Karlo la 5-a informojn pri la meksikoj. Probable ties fontoj estas diversaj originalaj kodeksoj kopiitaj de la tlakuiloj kvankam parto povas esti originala verko de la indiĝenoj specialistoj en tiu fako.

Vidu ankaŭ
----------

* Kodekso Boturini

Bibliografio
------------

* Kupriienko, Sergii; V. Talakh (2013). Kodekso Mendoza. Kyiv: Видавець Купрієнко С.А. p. 308. ISBN 978-617-7085-05-7. «Kupriienko».
* Códice Mendoza facsimilar digital en PDF

* Kodekso Mendoza en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kodekso Mendoza en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 588525
* GND: 4234132-2
* LCCN: n78095593
* VIAF: 181439937
* SUDOC: 083459065
* BIBSYS: 90775058
* BNE: XX3627603
 |
Kastelo de Keszeg

Bazaj informoj
--------------

**Keszeg** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Nógrád, en subregiono de Rétság. La vilaĝonomo signifas: bramo.

* Areo: 10  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.8365/19.2378
* Loĝantaro: 690
* Poŝtkodo: 2616
* Telefonprefikso: 35

Situo
-----

La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Rétság kaj Vác troviĝas po 16, Budapeŝto 45 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1294 en formo *Keysyg*. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Baldaŭe slovakoj alvenis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo nur por la subaj studjaroj.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo omaĝe al Emeriko de Hungario de 1755, en 1786 turo 22 m-ojn alta alkonstruiĝis
* baroka kastelo de Huszár (husAr) kun parko de 1749, nun infanĝardeno

Famulo
------

* ofte gastigadis en la kastelo Imre Madách

* Kategorio Keszeg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kopriva** estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Štajerska, en statistika regiono Pomurske, en Občina Razkrižje, en Intermurejo.

Municipo Razkrižje en Slovenio, kie Kopriva troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 0.5 km²
* Alto super marnivelo: 230-251 m
* Koordinatoj: 46° 30′ 37.52″ N 16° 15′ 52.4″ O﻿ / ﻿46.5104222 °N, 16.264556 °O﻿ / 46.5104222; 16.264556 (mapo)
* Loĝantaro: 19
* Poŝtkodo: 9240
* Aŭtokodo:

Situo
-----

Kopriva situas sub monto 287 m-ojn alta sur deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ la kroata landlimo. Muro (rivero) preterfluas.

Historio
--------

Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csákvár, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* w.ms.sik.si
* w.geopedia.si
La **Kodekso Telleriano-Remensis** estas manuskripto de enhavo rita, kalendara kaj historia produktita en Meksiko en la 16-a jarcento.

Tonatiuh priskribita en la Kodekso Telleriano-Remensis.
Ĝi estas pentrita en kvindek folioj de eŭropa papero de 32x22 cm kiu markas la survivadon de tre fajnega montro de azteka manuskripta pentrarto.

Krom la tipaj kalendaroj, la historia parto de la kodekso Telleriano-Remensis reprezentas la historion de la aztekoj el ilia migrado legenda en la 12-a jarcento al la unuaj jardekoj de hispana okupacio.

Speciale elstara estas la fakto, ke en la kodekso oni reprezentas per piktogramo, ke 20 000 viktimoj estis forbuĉitaj dum la dediĉo de la Plejgranda Templo en 1487.

Eble tiu kodekso kopiis fonton nuntempe perdita, nome la kodekso nomita *Huitzilopochtli*, kaj same oni supozas ke parto de ties kastililingvaj glosoj estis verkitaj de la monaĥo fray Pedro de los Ríos. Aliflanke oni pruvis ke ĝi utilis kiel fonto al la Kodekso Ríos aŭ kodekso Vatikana A.

La **Kodekso Telleriano-Remensis** estas konservita en la Nacia Biblioteko de Francio en Parizo.

Literaturo
----------

* Kupriienko, Sergii; V. Talakh (2013). Códice Telleriano-Remensis. Kyiv: Видавець Купрієнко С.А. p. 317. ISBN 978-617-7085-06-4. «Kupriienko».

* Kodekso Telleriano-Remensis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 588630
 |
**Korenovsk** (ruse *Кореновск*) estas urbo en Krasnodara regiono en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 03221501.

La urbo estis fondita en jaro 1794.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1961.

La interurba telefona kodo estas 86142, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 45° 28′ N 39° 27′ O﻿ / ﻿45.467 °N, 39.450 °O﻿ / 45.467; 39.450 (mapo)Koordinatoj: 45° 28′ N 39° 27′ O﻿ / ﻿45.467 °N, 39.450 °O﻿ / 45.467; 39.450 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Bejsuĵek Levij (Бейсужек Левый), kiu enfluas en riveron Bejsug (Бейсуг).

En la urbo estas fervoja stacio.

En la jaro 1959 la urbo havis 18,2 mil loĝantojn, en la jaro 2002 estis 40,8 mil loĝantoj.

* Kategorio Korenovsk en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [[oficiala retejo}}
* Nia Korenovsk Arkivigite je 2022-01-20 per la retarkivo Wayback Machine ruse

Flago de Krasnodara regiono
Urboj de Krasnodara regiono

**Ĉefurbo**: Krasnodar

Abinsk |
Anapa |
Apŝeronsk |
Armavir |
Beloreĉensk |
Gelendĵik |
Gorjaĉij Kluĉ |
Gulkeviĉi |
Ĥadiĵensk |
Jejsk |
Korenovsk |
Krimsk |
Kropotkin |
Kurganinsk |
Labinsk |
Novokubansk 
Novorossijsk |
Primorsko-Aĥtarsk |
Slavjansk-na-Kubani |
Soĉi |
Temrjuk |
Timaŝjovsk |
Tiĥoreck |
Tuapse |
Ustj-Labinsk
mapo de la ekstera kaj interna partoj de la malnova burgo Trauchburg (Germanujo).
burgo Topoľčany (Slovakujo) kun interna kaj ekstera burgoj.
la frumoderna fortreso de la Hohensalzburg (Aŭstrio) kun malnova interna kerno centre.
La **kernburgo** (ankaŭ nomata **ĉefa burgo**, **alta burgo** aŭ **interna burgo**) estas ĉe grandaj burgoj, tiu parto de la burgo, kiu, estas speciale protektita de antaŭburgo, ĉirkaŭfermejo, fosaĵoj, ringmuro kaj pliaj defendaj konstruaĵoj kaj tiel estas la kerno de mezepoka fortikaĵo.

Ĝi konsistas el gravaj loĝkonstruaĵoj kaj defendkonstruaĵoj kiel ekzemple la halo, la palaco, la loĝturo kaj la burgfrido. Ofte tie troviĝas ankaŭ burgputo aŭ cisterno, ĉar akvorezervejoj estis tre gravaj dum la sieĝo de la burgo.

Ofte la kernburgo estas la plej malnova parto de burgo. Ofte ĝi havas flankajn turojn.
Ĉe kompleksaj burgaj konstruaĵoj la konstruaĵoj staras ringforme ĉirkaŭ la burga korto, servas kiel centra ejo de burgo kaj, se sufiĉe granda ankaŭ kiel turnira placo.

La nomo "alta burgo" ekzistas, ĉar la kernburgo ĉe montburgoj kaj ĉe akvoburgo estas pli alta ol la antaŭburgo.

Literaturo
----------

* Horst Wolfgang Böhme, Reinhard Friedrich, Barbara Schock-Werner (Eld.): *Wörterbuch der Burgen, Schlösser und Festungen*. Philipp Reclam, Stuttgart 2004, ISBN 3-15-010547-1, S. 169.
**Korjun** (armene: **Կորիւն** , reformita literumo: **Կորյուն**; ankaŭ transliterumita kiel *Koriwn* , *Koriun* ) estis la plej frua armenlingva aŭtoro. Verkante en la 5-a jarcento, lia *Vivo de Maŝtoc* ĝi enhavas multajn detalojn pri la evangelizado de Armenio kaj la invento de la armena alfabeto de Mesrop Maŝtoc. Iuj armenaj kaj eŭropaj kleruloj, kiel G. Alishan, O. Torosyan, G. Fintigliyan, A. Sarukhan, G. Ter-Mkrtchyan (Miaban), S. Weber kaj aliaj, konjektis, ke Korjun povus esti etna kartvelo (Iberio) aŭ kartvel-armena. Ricevinte sian fruan edukadon sub Maŝtoc, Korjun iris al Bizanco por pli altaj studoj, revenante al Armenio kun aliaj studentoj en 432. Li estis intima amiko de Jeznik Koghbaci kaj Ghevond. Poste, li estis nomumita episkopo de Kartvelio. Li estis listigita inter la junaj tradukistoj. Lia stilo estas originala, sed iom obskura pro gramatikaj neregulaĵoj. Al li estis atribuitaj la tradukoj de la tri apokrifaj libroj de la Makabeoj. Korjun estis la origino de la aserto, ke la kartvela alfabeto estis kreita de Maŝtoc.

Post la morto de Maŝtoc, Korjun estis taskigita de Hovsep Hoghotsmeci, unu el la tiamaj spiritaj gvidantoj, ekverki la biografion de Mesrop. Nun lia verko estas konata kiel "Varq Maŝtoci" (Vivo de Maŝtoc). Li finis sian laboron antaŭ la batalo de Avarajr en 451 kaj novaj politikaj evoluoj en la regiono. En la moderna periodo ĝi estis tradukita al la rusa, angla, franca kaj germana lingvoj.

Piednotoj
---------

* (1994) *Koriwns Biographie des Mesrop Maštocʻ : Übersetzung und Kommentar*. Romo: Pontificio istituto orientale. ISBN 9788872102985.

* Kategorio Korjun en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Nurdo kun poleno en la korbeto.
*Apis mellifera* kun la korbeto plenplena je poleno.
La **korbeto** aŭ **polena korbo** estas parto de la tibio de la malantaŭa kruro de abelo, ĉeestanta en kvar triboj *Apinae* aŭ Apenoj (subfamilio de la familio Apedoj): mielabeloj (tribo *Apini*), burdoj (tribo *Bombini*), nepikaj abeloj (tribo *Meliponini*) kaj orkideaj abeloj (tribo *Euglossini*). Ĉi tiuj kvar triboj estas nomataj korbethavaj abeloj. La polena korbo estas pli speciala organo ol la skopo, kiu servas ankaŭ por transporti polenon kaj troviĝas sur la kruroj aŭ abdomeno de plej multaj specoj de abeloj. La abeloj malsekigas siajn antaŭajn krurojn per sia longa lango kaj brosas la polenon, kiun ĝi kolektis sur sia kapo, korpo kaj unua kaj dua paro de kruroj, transdonante ĝin al la lasta paro de kruroj. Ili unue transdonas ĝin al la kombiloj de la malantaŭaj kruroj, brosas ĝin kaj kunpremas ĝin kaj transdonas ĝin al la ekstera surfaco de la tibio de la malantaŭaj kruroj. Tie (en la regiono de la tibio, kiu ĉe plej multaj aliaj abeloj prezentas la skopan aŭ polenan penikon) la poleno estas deponita en polurita konkaveco, ĉirkaŭita de haroj, la korbeto aŭ polena korbo. Ununura haro funkcias kiel najlo, kiu tenas la polenan ŝarĝon en sia loko. La abelo uzas mielon aŭ nektaron por malsekigi la sekigitan polenon kaj tiel plibonigi sian algluadon. La koloro de la kolektita poleno povas esti uzata por identigi ĝian originon. Nur inoj havas korbeton por kolekti polenon.

Vidu ankaŭ
----------

* Skopo

Referencoj
----------

* Hodges, Dorothy. (1952) *The Pollen Loads of the Honeybee*, published by Bee Research Association Limited (en angla)
* Proctor, M. Yeo, P. & Lack, A. (1996). *The Natural History of Pollination*. Timber Press, Portland, OR. (en angla)

* Kategorio Korbeto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 726306
 |
**Kertészsziget** [kertEsiget] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en Distrikto Szeghalom. La loknomo signifas: ĝardenisto-insulo.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 39 km²
* Loĝantaro: 460
* Poŝtkodo: 5526
* Telefonprefikso: 66

Situo
-----

Kertészsziget situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Füzesgyarmat estas proksime.

Historio
--------

Dum la historio la loko estis marĉo. Post la turkoj oni komencis sekigi la regionon. En 1909 lernejo ekfunkciis, kiu apartenis al Füzesgyarmat. La loko iĝis municipo en 1952. La loĝantaro okupiĝas pri terkultivo kaj bestbredado. Vilaĝservoj estas migra poŝto, kulturdomo, lernejo, infanĝardeno, kuracejo, sportejo.

Ĝemelkomunumo
-------------

* Tusnád, Rumanio

Komunumoj pri *sziget* (= insulo) en Hungara reĝlando
-----------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dunasziget | Gelsesziget | Kertészsziget | Kissziget | Kunsziget |
| Máramarossziget | Murasziget | Őrisziget | Szécsisziget | Sziget |
| Sziget | Szigetbecse | Szigetcsép | Szigethalom | Szigetmonostor |
| Szigetszentmárton | Szigetszentmiklós | Szigetújfalu | Szigetvár | Tiszasziget |
| Torontálsziget |  |  |  |  |

* Kategorio Kertészsziget en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koridoro de Speguloj, Palaco de Versajlo.
La **Koridoro de Speguloj** (france *Grande Galerie* aŭ Galerie des Glaces) estas la centra galerio de la Palaco de Versajlo en Versajlo, Francio.

Kiel ĉefa kaj plej rimarkinda atingo de la tria konstruigkampanjo fare de la reĝo Ludoviko la 14-a de Francio en la Palaco de Versajlo (1678–1684), la konstruado de la Koridoro aŭ Galerio de Speguloj ekis en 1678. Por havigi lokon por la Koridoro de Speguloj same kiel por la *salono de la milito* kaj la *salono de la paco*, kio konektas la *grandan apartamenton de la reĝo* kun la *granda apartamento de la reĝino*, la arkitekto Jules Hardouin Mansart alproprigis tri ĉambrojn el ĉiu apartamento same kiel la terason kiu estis separinta ambaŭ apartamentojn.

La ĉefa trajto de tiu koridoro estas la deksep spegul-ornamitaj arkoj kiuj respegulas la deksep arkajn fenestrojn tra kiuj rigardeblas la ĝardenoj. Ĉiu arko enhavas dudek-unu spegulojn kun totala komplemento de 357 uzitaj en la dekoracio de la *galerie des glaces*. La arkoj mem estas fiksitaj inter marmoraj pilastroj kies kapiteloj montras la tiamajn simbolojn de Francio. Nome tiuj orumitaj bronzaj kapiteloj montras la lilifloron kaj la Gaŭlan virkokon. Multaj el la aliaj atributoj de la Koridoro de Speguloj perdiĝis pro financaj celoj, kiel la arĝentaj tabloj kaj la tabletoj *guéridons*, kiuj estis fanditaj pro ordono de Ludoviko la 14-a en 1689 por financi la Militon de la Ligo de Aŭgsburgo.

Notoj
-----

1. ↑  Fiske Kimball, "Mansart and LeBrun and the Genesis of the Grand Galerie de Versailles." *The Art Bulletin* volume 22, (March 1940): 1–6.
2. 1 2  Alfred Marie, *Naissance de Versailles.* (Paris: Édition Vincet, Feal & Cie, 1968).
3. 1 2  Alfred kaj Jeanne Marie, *Mansart à Versailles.* (Paris: Editions Jacques Freal, 1972).
4. ↑  Pierre de Nolhac, *La Création de Versailles.* (Versailles: L. Bernard, 1901).
5. ↑  Pierre de Nolhac, *Versailles, Résidence de Louis XIV.* (Paris: Louis Conrad, 1925).
6. ↑  Pierre Verlet, *Le Mobilier royal Français.* (Paris: 1945).
7. 1 2 3  Pierre Verlet, *Le château de Versailles.* (Paris: Librairie Arthème Fayard, 1985).
8. ↑  Marquis de Dangeau, (1854). *Journal avec les additions inedites du duc de Saint-Simon*, vol. 3 (1689–1692) (Paris: Firmin Didot Freres, 1854).
9. ↑  Gabriel-Jules, comte de Cosnac, *Mémoires du marquis de Sourches sur le règne de Louis XIV*, (Paris: Librairie Hachette et Cie, 1984).
10. ↑  *Mercure galant*. (Decembro 1682; Septembro 1686; Decembro 1686).

* Kategorio Koridoro de Speguloj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Korczak ZIÓŁKOWSKI** [KORĉak ZJUŬkovski] (naskiĝis la 6-an de septembro 1908 en Bostono, mortis la 20-an de oktobro 1982 en Crazy Horse, Suda Dakoto) estis usona skulptisto poldevena.

Orfigita en la aĝo de du jaroj estis edukito en kelkaj infandomoj. Kvankam li neniam finis artisman lernejon, de la plej junaj jaroj montris grandan skulptartan talenton. Post fino de teknikumo eklaboris kiel ŝipa ĉarpentisto en ŝipfarejo, kie post laborhoroj komencis ankaŭ skulpti lignon, kio donis al li rekonon de kreinto de artismaj mebloj. Lia unua skulptaĵo en marmoro estis busto de financanta lin bostona juĝisto Frederick P. Cabot.

En 1932 translokiĝis al Hartford en la subŝtato Konektikuto, kie komencis profesie skulpti. Jam baldaŭ vendis siajn verkojn en Bostono, Nov-Jorko kaj en teritorio de Nov-Anglio. En 1939 skulptisto Gutzon Borglum proponis al li postenon de asistanto dum kreado de monumenta verko - Kapoj de Prezidentoj en la deklivo de la Monto Rushmore en la Nigra Montaro de Suda Dakoto. La saman jaron lia marmora busto de Ignacy Jan Paderewski gajnis la unuan premion en Internacia ekspozicio en Nov-Jorko.

Dum laborado en la Monto Rushmore venis al li kelkaj estroj de la gento Siuoj kun la demando, ĉu li ne povus krei monumenton omaĝe al indianoj. La estro Henry Standing Bear skribis la li: *Ni, estroj, volus, ke la blanka homo eksciu, ke la ruĝa homo ankaŭ havas siajn heroojn*.

Ziółkowski tuj alpaŝis ekplani monumenton al Freneza Ĉevalo.

* Kategorio Korczak Ziółkowski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 375474
* LCCN: n82044699
* VIAF: 89061963
* ISNI: 0000 0001 1477 2018
* SUDOC: 102426023
* ULAN: 500334682
* RKD: 241048
 |
kapiteloj de la kvin klasikaj kolonaj ordoj (kaj aldone la "moderna ionika ordo") en superrigardo
La **korinta ordo** estas la lasta el la tri antikvaj grekaj arkitekturaj kolonaj ordoj. Ĝi diferenciĝas per precipe riĉa dekoracio kaj kornico ornamita de du vicoj da akantaj folioj al kiuj sekvas iaj helikfiguroj nome kaŭlikloj.

Tia vegetala dekoracio estis jam uzita en Antikva Egiptio aŭ en Asirio, sed la grekoj modernigis kaj purigis la antaŭajn formojn, tiel kreante novan stilon. Kvankam la nomo de la ordo devenas de la greka urbo Korinto, tiu stilo estis iom pli uzita en Ateno.

korinta kolono en la kirko Sankta Maria de la Anĝeloj en Romo
Laŭ Francisko Azorín **korinta ordo** estas *Tipa ordo de la greka k. romana arkitekturo, kies kolonaj kapiteloj estas tre ornamitaj per akantofolioj.* Li indikas etimologion el *Korinto*, propra nomo de greka urbo kaj de tie la latina *corinthius*.

Vidu ankaŭ
----------

* Kompozita ordo

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 117.
2. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Korinta ordo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Keynote-ŝelakdisko de Dave Lambert k Buddy Stewart kun Red Rodney's Be-Boppers: „A Cent and a Half" (1947)
Coleman Hawkins: „I'm in the Mood for Love", sonregistraĵo de la 31-a de januaro 1944 por Keynote Records, kiu poste aperis ĉe Mercury Mercords
**Keynote Records** estis  usona diskeldonejo pri ĵazo.

Historio de la eldonejo
-----------------------

En 1940 Eric Bernay, kiu laboris kiel kasisto por la revuo *New Masses*, fondis la sondisko-eldonejon „Keynote Records". Unue ĝi aperigis novpublikigon de kantoj el Sovetunio, kiuj estis kantataj dum la Hispana Enlanda Milito. En 1943 alvenis muzikproduktisto Harry Lim kaj komencis sonregistri kaj publikigi ĵazdiskojn por *Keynote*. En 1943 aperis la unua grava furorkanto de Dinah Washington, *„Evil Gal Blues"* ĉe la eldonejo. Unu el la unuaj gravaj ĵazaj registradkunsidoj okazis la 31-an de januaro 1944; Coleman Hawkins ludis kun Roy Eldridge kaj Teddy Wilson plurajn registraĵojn de „I Only Have Eyes for You" kaj „Bean at the Met", kiuj elmontris unuajn eksonojn de ekestanta bibopo. *Keynote Records* ankaŭ eldonis diskojn de Red Norvo, Benny Carter kaj Lester Young. La spektro de la sonregistraĵoj etendiĝis ekde diksilando ĝis malpasia ĵazo; lasta stelulo de la eldonejo estis pianisto Lennie Tristano. En 1947 ankoraŭ Dave Lambert kaj Buddy Stewart surdiskigis kun Red Rodney kaj ĉiustelularo el bibop-muzikistoj; en la jaro 1948 *Keynote Records* bankrotis; la katalogon poste transprenis Mercury Records.

Literaturo
----------

* Ken Bloom: *The American Songbook – The Singers, the Songwriters, and the Songs – 100 Years of American Popular Music – The Stories of the Creators and Performers.* Black Dog & Leventhal, Novjorko 2005, ISBN 1-579-12448-8.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Diskolisto
*Por aliaj uzoj, vidu la paĝon Kordo (apartigilo).*
**Kordo** estas maldika vibranta fadeno el bestaj intestoj, plantaj fibroj, drato, plasto, besta haro aŭ alia materialo, streĉita sur kordinstrumento aŭ ekz. tenisrakedo.

Kordo en muziko
---------------

Streĉilo de gitarkordo 
Kordo eksonas, kiam oni vibrigas ĝin. Tio povas okazi diversmaniere:

* frotante per arĉo
* tiretante per fingroj, plektro aŭ plumostangeto
* batetante per fingroj aŭ marteletoj
* nerekta ekscito per aliaj sonigiloj de instrumento (t. n. bordunaj aŭ resonancaj kordoj)

Ĉe la plej multaj instrumentoj la kordan sonon plifortigas resonanca korpo ligita kun la kordoj.

La tono altiĝas pro mallongigo de la kordo, fortigo de la streĉiteco, aŭ malpliigo de la diametro, kaj kordo sonas malpli alte pro longigo, malfortigo de la streĉiteco aŭ pliigo de la diametro.

Pitagoro malkovris la matematikan rilaton inter longeco de kordo kaj la alto de tono. La franca matematikisto Marin Mersenne priskribas en sia *Harmonie Universelle* 1636 la vibrajn ecojn de diverstipaj kordoj laŭ longeco, materialo kaj diametro.

Jam antaŭ jarmiloj homoj produktis kordojn el bestaj intestoj por pafarkoj. En la muziko de la antikva Grekio oni konis intestajn kordojn. En Ĉinio estis uzataj kordoj el silko, kiajn oni ankaŭ uzis ĝis la komenco de la 18a jarcento en Eŭropo. En okcidenta Azio kaj norda Afriko oni uzas de jarcentoj metalajn kordojn (el arĝento kaj latuno).

Oni distingas laŭ:

* instrumento: kordoj por piano, gitaro, arĉaj instrumentoj;
* materialo: intesto, silko, ŝtalo, plasto; ĉiuj specoj povas esti ĉirkaŭŝpinitaj per arĝenta, volframa aŭ aluminia drato.

Kordo en sporto
---------------

Kordojn el natura intesto aŭ plasto oni uzas ankaŭ por rakedoj tenisaj kaj aliaj uzataj en pilkosportoj.

* Kategorio Kordo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Korlát** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc. La loknomo signifas: balustrado.

Blazono de Korlát

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 8  km²
* Alto super marnivelo: 136 m
* Loĝantaro: 310
* Poŝtkodo: 3886
* Telefonprefikso: 46

Situo
-----

La vilaĝo situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Hidasnémeti-Szerencs. Encs kaj Abaújszántó troviĝas po 14, Sárospatak kaj Szerencs po 30, Miskolc 55 km-ojn.

Historio
--------

Korlát estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis en 1332 en formoj *Corardi, Cunradi, Conradi, Corradi*, sed oni menciis ankaŭ la kirkon. En 1640 la turkoj detruis la vilaĝon kaj dum jarcento ĝi ne estis loĝata. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 608 homoj, escepte 4 ĉiuj hungaroj.

En Korlát migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo, en 2000 renovigita
* Kalvinana preĝejo (Korlát) el la 12-a jarcento, turo alkonstruiĝis en 1925
* nobeldomoj de Téglássy [tEglAŝi], Hercor kaj Szepessy [sepeŝi]

Famuloj
-------

En Korlát naskiĝis kuracisto, akademiano Mihály Kováts.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Korlát en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Bildoj pri Korlát Arkivigite je 2005-04-14 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Korea abio** |
| --- |
|  |
| Korea abio Abies koreanaKorea abio *Abies koreana* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Pinofitoj *Pinophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Pinopsidoj *Pinopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pinaloj *Pinales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Pinacoj *Pinaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Abio *Abies* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ****Abies koreana****E.H.Wilson, 1920 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Korea abio  |

 |
| v • d • r |

*Abies koreana* - Muzeo de Tuluzo
**Korea abio** (*Abies koreana*) estas daŭre verda pinglarbo kiu apartenas al la pinofamilio. Ĝi estas malrapide kreskanta arbo kiu estas plantata en ornamĝardenoj kaj estas kultivata kiel kristnaskarbo. La pingloj ne defalas de sege tranĉita arbo.

La arbo nature troviĝas en la montoj de la ekstrema sudo de Koreio kaj tie fariĝas 6 ĝis 16 m alta. En Eŭropo la arbo ne fariĝas pli alta ol 3 ĝis 4 m kaj tiam estas 2,5 m larĝa. La glata arboŝelo estas grizbruna kaj kovrita per rezinveziketoj.

La branĉojn abunde kovras molaj, suprenstarantaj, je la supra flanko brilantaj pingloj. La 1,2 ĝis 2,5 cm longaj, plataj, ĉe la pinto plilarĝiĝintaj pingloj estas malhel- ĝis grizverdaj. Sur la suba flanko estas la stomoj aranĝitaj en du tre larĝaj arĝentblankaj laŭlongaj strioj, apartigitaj de la mallarĝa meznervuro. La pinto de la pinglo estas malakra kaj noĉhava.

La arbo jam de junaĝo formas multajn konusojn longajn de 5 ĝis 7,5 cm, kiuj staras en grandaj grupoj sur la branĉoj. Pro tio la arbo havas gravan ornamvaloron. La junaj konusoj havas arĝentbluan koloron. La maturaj konusoj havas brunan koloron kaj disfalas. Nur la akso restas sur la branĉo. La semoj estas maturaj en aŭtuno.

maldekstra
suba flanko de la pingloj

* Korea abio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Korea abio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Korea abio en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Jeremy Bentham, patro de la utilismo, nome unu de la ĉefaj konsekvencismaj teoríoj.
En etiko, **konsekvencismo**, konata ankaŭ kiel *teleologia etiko* (de la greka τέλος telos, celo) referencas al tiuj ĉiuj teorioj de la normiga etiko kiuj subtenas, ke la ĝusteco aŭ malĝusteco de oniaj agoj estas determinita de la valoro aŭ malvaloro kiu okazas pro ili. Por la konsekvencismaj teoríoj, ago estas taksita ĝusta se ĝi generas la plej grandan bonon eblan aŭ surpluson de la kvanto de bono super malbono. Tiel, en la konsekvencisma konsidero la bona agado estas tiu kiu plibonigas kelkajn valorojn difinitajn aksiologie fare de metaetiko, kondiĉe ke la valoroj referencu al efiko sur la mondo.​

Notoj
-----

1. ↑   Singer, Peter (2004). «Capítulo 17 La Deontología». En Jorge Vigil Rubio, eld. Compendio de Ética. Madrid: Alianza. p. 296. Arkivita el la originalo en la 14a de septembro 2017. Konsultita la 11an de Julio 2021.

Bibliografio
------------

* Singer, P. (Eld.). (1995). Compendio de ética. Alianza.
* Hernández, A. (2006). La teoría ética de Amartya Sen. Siglo del Hombre Editores.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 731773
* GND: 4327570-9
* LCCN: sh85031247
* NKC: ph481717
 |
**Ki Haĝar DEVANTARA**, nome "Raden Mas" (nobeleta funkciulo) *Soewardi Soerjaningrat* (en indonezia literumado EYD: *Suwardi Suryaningrat*); el 1922 konata ankaŭ kiel *Ki Hadjar Dewantara* (EYD: *Ki Hajar Dewantara*), kio estis literumita ankaŭ kiel *Ki Hajar Dewantoro* por montri la sonojn en Java lingvo (2a de majo 1889 en Pakualaman – 26a de aprilo 1959 en Ĝoĝakarto), estis grava aktivulo de la movado por Indonezia sendependigo, verkisto, ĵurnalisto, politikisto, kaj pioniro de edukado por la indiĝenaj indonezianoj en la epoko de la Nederlanda koloniismo. Li fondis la instruskolon Taman Sisŭa, nome institucio kiu havigis edukadon por indonezianoj, sed kiu fakte estis limigita al java aristokratio kaj al nederlandaj koloniuloj.

Ki Haĝar Devantara en monbileto de 20 000 Indoneziaj rupioj.
Li estis honorita kiel Nacia Heroo de Indonezio fare de la unua prezidento de Indonezio, nome Sukarno, la 28an de novembro, 1959. Li estis ankaŭ la unua Ministro de Nacia Edukado de la Respubliko Indonezio.

Notoj
-----

1. ↑  Dekreto de la Prezidento de la Respubliko Indonezio No. 305 de 1959, datita la 28an de novembro, 1959.

* Kategorio Ki Haĝar Devantara en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 704929
* GND: 1033080268
* LCCN: n81079048
* VIAF: 45624357
* ISNI: 0000 0000 6339 2671
* SUDOC: 12962358X
 |
**Kormalsano** (aŭ medicine, **kormuskolopatio**) estas termino por nombro da diversaj malsanoj, kiuj influas la koron. Ĉirkaŭ la jaro 2007, ĝi estas la ĉefa kaŭzo de morto en Usono, Anglio, kaj Kimrio, mortiganta unu persono ĉiu 34 sekundoj en Usono sole.

La korinfarkto, konata popole kiel koratako estas medicina situacio en kiu la koro ne ricevas sangon pro obstrukco en unu el la arterioj kiuj kondukas al la kormuskolo. Ĉi tiu plej ofte okazis pro hernio de la ateroma nivelo de lipidoj kaj rubo-celoj. La rezulta iskemio (manko de oksigeno) kaŭzas damaĝon kaj eblan morton de kora histo. Ĝi estas medicina krizo, kaj la ĉefa kaŭzo de morto por viroj kaj virinoj tutmonde.

La perikardiito estas nekontaĝa malsano okazigita pro ŝveliĝo de la perikardio, nome la tavolo kiu kovras la koron. perikardiito estas kormalsano kiu kutime estas okazigita pro virusaj infektoj, ĉu gravaj ĉu malgravaj, ĝenerale produktitaj de eĥoviruso aŭ Coxsackie-viruso (laŭ studoj de mezo de la 20a jarcento). Infekto en la spirtuboj, por ekzemplo, pro normala kataro, povas esti la tialo de perikardiito. Ankaŭ la bakteriaj infektoj povas rezulti en bakteria perikardiito, kvankam tio maloftas. Simile, kelkaj tipoj de mikozaj infektoj kapablas okazigi kvankam rare perikardiiton; inter la plej oftaj en imunokompetenta malsanulo estas la histoplasmozo, dum ĉe pacientoj kun imunokompromito, la agentoj estas pli diversaj, inter kiuj *Candida*, *Aspergillus* kaj *Coccidioides*.

Vidu ankaŭ
----------

* Alta sangopremo
* Trombozo
* Aorta stenozo

Referencoj
----------

1. ↑  Esperanta-Franca Medicina Vortaro
2. ↑  
Division of Vital Statistics; Arialdi M. Miniño, M.P.H. Melonie P. Heron, Ph.D. Sherry L. Murphy, B.S. Kenneth D. Kochanek, M.A. (2007-08-21).  Deaths: Final data for 2004 (angle). *National Vital Statistics Reports 55(19)*, p. 7. Center for Disease Control. Alirita 2007-12-30.
3. ↑  White House News (2007-07-16).  American Heart Month, 2007 (angle).
4. ↑   National Statistics Press Release (Angla) 25-a de majo 2006
5. ↑  Hitti, Miranda (2007-12-30).  Heart Disease Kills Every 34 Seconds in U.S. (angle). Fox News - WebMD. Alirita 2004-12-07.

  

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |

* Kategorio Kormalsano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Bildo de budho Gotamo ĉe la groto Seokguram ĉe la templo Bulguksa en Sudkoreio.
**Korea budhismo** distingiĝas de aliaj formoj de budhismo per sia peno solvi kion estas konsideritaj malkonsistoj en Mahajana budhismo. Koreaj bikŝuoj de frua korea budhismo kredis, ke la tradicioj, kiujn ili ricevis el fremdaj landoj estis interne malkonsistaj. Por sin direkti al tio ĉi, ili disvolvis novan holisman teniĝon antaŭ budhismo. Tiu ĉi teniĝo estas karakteriza de preskaŭ ĉiuj grandaj koreaj pensuloj kaj rezultis en diversa vario de budhismo, kiu estas *Tongbulgyo* (*Interpenetrita budhismo*), formo, kiu celis konkordigi ĉiujn disputojn (principo nomata *hwajaeng* 和諍) de koreaj erudiciuloj. Koreaj budhanaj pensuloj fajlis la ideojn de siaj antaŭuloj en diversan formon.

Referencoj
----------

1. ↑  Choi, Yong Joon.  (30-an de junio de 2006) *Dialogue and antithesis* **2**. Hermit Kingdom Press. ISBN 978-1-59689-056-5.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Budhismo |

* Kategorio Korea budhismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kornico Dejra, Dubajo.
**Kornico Dejra** aŭ *Deira Corniche* (en araba: كورنيش ديرة) estas ĉemara promenejo kaj distrikto en Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Dejra. Tiu komunumo, foje referencata kiel Dubaja Kornico, kuŝas en nordorienta Dubajo. La Kornico Dejra estas flankigita norde de la Persa Golfo kaj konsistas el larĝa porpiedira promenejo kiu etendiĝas ĝis la Dubaja Kanalo.

Vario de tradiciaj kaj modernaj instalaĵoj kaj hospitalaj areoj estas laŭlonge de la Kornico Dejra. La Kornico limas kun loĝlokoj Aldagaja, Ajal Naser kaj Alhamrija Haveno, ĉiuj el kiuj estas parto de la pli granda Dejra centra negoca distrikto. La Dubaja Bazaro por Fiŝoj kaj Vegetaloj same kiel la Dubaja Orsoŭko kaj la Dubaja Spicsoŭko estas proksime al la kornico.

Simila promenejo ekzistas ankaŭ en la flanko de Bur Dubajo de la Kanalo etende el Al Ghubaiba ĝis Al Seef Marstacio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistriktoj de Dejra en Dubajo |
| --- |
| Abu Hejl  ~ Ajal Naser ~ Albaraha ~ Albutin ~ Aldagaja ~ Algarhud ~ Alhamrija Haveno ~ Alĥabisi ~ Alkarama ~ Alkusajs ~ Almamzar ~ Almizhar ~ Almorar ~ Almotina ~ Almurakkabat ~ Alnahda ~ Alras ~ Alraŝidija ~ Alrigga ~ Alsabĥa ~ Altŭar ~ Alŭarka ~ Alŭohejda ~ Dubaja Internacia Flughaveno ~ Hor Alanz ~ Kornico Dejra ~ Mirdif ~ Muhajsna ~ Nad Alhamar ~ Nad Ŝamma ~ Naif ~ Rigga Albutin ~ Said Haveno ~ Um Ramul ~ Ŭarsan |

 |
Koordinatoj: 35° 42′ 20″ N 139° 44′ 57″ O﻿ / ﻿35.70556 °N, 139.74917 °O﻿ / 35.70556; 139.74917 (mapo)

Panoramo de aŭtunaj koloroj
Lageto en Ĝardeno Koishikawa Kōrakuen Garden
Koiŝikaŭa Korakuen (elĉiela rigardo)
La ĝardeno **Koiŝikaŭa Korakuen** (japane, **小石川後楽園**) estas parko en Koraku, Bunkjo-kvartalo, Tokio, situanta apud Tokia Domurbo. Ĝi estas unu el du ankoraŭ ekzistantaj klanaj ĝardenoj el la Edo-epoko en la hodiaŭa Tokio. (La alia estas Ĝardeno Kyu Shiba Rikyu.)

La konstruadon de la ĝardeno iniciatis Tokugaŭa Jorifusa, feŭda reganto, en 1629, kaj finis lia posteulo, Tokugaŭa Micukuni.

Micukuni nomis la ĝardenon "Kōraku-en" ("Ĝardeno de posta ĝuo") laŭ ĉina instruo (en poemo de ) ke "reganto ĉagreniĝu antaŭ la popolo, kaj ĝuu post la popolo". La ĝardeno montras fortan ĉinan influon, precipe de la Okcidenta Lago de Hangzhou.

Kōrakuen ricevis duoblan protekton sub la japana leĝo pri protektado de kulturaj propraĵoj, kaj kiel speciala loko de pejzaĝa beleco kaj kiel speciala historia loko. Ĝi estas unu el nur sep lokoj, kiuj havas tian duoblan protekton. La sepopo estas Kinkaku-ji, Ginkaku-ji kaj Sampo-in de Dogoji en Kioto, Nibo-no-miya en Nara, sanktejo Icukuŝima en Hiroŝima kaj ĝardenoj Hamarikju kaj Kōrakuen en Tokio.

La parko estas alirebla piedire de stacioj Idabaŝi kaj Korakuen, inter la 9-a kaj la 17-a horoj; enirkotizo estas 300 enoj.

Citaĵoj
-------

1. ↑
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-03-22. Alirita 2012-05-01.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Koiŝikaŭa Korakuen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo Arkivigite je 2006-04-07 per la retarkivo Wayback Machine (en la angla)
**Korespondisto** estas ĵurnalisto aŭ komentisto, kiu kontribuas reporteraĵojn por gazeto aŭ por radiaj, respektive televidaj novaĵ-elsendoj.

Eksterlanda korespondisto raportas el iu alia lando. La vorto *korespondisto* aludas la iaman praktikon sendi raportojn per poŝtletero.

Kompare al raportisto, korespondisto ĝenerale pli inkludas propran vidpunkton, dum raportisto prezentas esence fakto-bazitan raportojn.

Konataj korespondistoj
----------------------

* Charles Dickens (1812 – 1870), angla verkisto kaj ĵurnalisto
* Theodor Fontane (1819 - 1898), germana verkisto kaj ĵurnalisto
* Mark Kellogg (1831 - 1876), mortigita dum la Batalo de Little Bighorn
* Taisir Alluni (\* 1955), korespondisto de la araba televidstacio Al-Ĝazira, momente enkarcerigita en Hispanio
* Anna Politkovskaja (1958 - 2006), rusia ĵurnalisto kaj milit-korespondisto pri la milito en Ĉeĉenio
* Giuliana SGRENA (\* 1948), itala ĵurnalisto kaj milit-korespondisto

Vidu ankaŭ
----------

Militkorespondisto

Filmo
-----

*Foreign correspondent* (Eksterlanda korespondisto) de Alfred Hitchcock, 1940

* Kategorio Korespondisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)