recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ruente** estas municipo kaj vilaĝo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi estas unu el la tri municipoj kiuj formas la valon Cabuérniga, lokitan en la okcidenta parto de la regiono Kantabrio, ene de la komarko Saja-Nansa. Ĝi situas je 7 km de Cabezón de la Sal kaj je 52 km de la provinca kaj regiona ĉefurbo Santandero.

Ĝi limas norde kun la komunumoj de Valdáliga kaj Cabezón de la Sal, sude kun Cabuérniga kaj Los Tojos, okcidente kun Cabuerniga kaj oriente Cieza. Ĝia plej alta loko estas la *Alta de Espinera* je 967,1 metroj super marnivelo, kaj ĝia plej malalta nivelo, ĝuste sub 170 metroj. Ili situas sud-oriente kaj norde de la municipo respektive.

Identecaj elementoj
-------------------

### Loknomoj

La nomo de Ruente devenas, laŭ Maria Doloroj Gordon, el latinidaj mergita, veriante latinida simila al la latina lingvo tiu triumfis. La evoluado de voĉo fonton (<fonte) en tiu parolado rezultigus la nomo de Ruente.

### Simboloj

La komunumo ne havas flagon, nur lokan blazono aprobita per Reala Dekreto en 1978. Ĉi serĉas reprezenti la plej karakteriza de la urbo kiel ekzemple arbaroj, ĝia faŭno, kaj ĝia mitologio. la priskribo de la blazono estas: Sur ora kampo, sinopla (verda) kverko akompanita de cervino en ĝia koloron; tranĉas en lazura (blua), arĝenta sireno sub truto ankaŭ arĝenta. Fermita krono.

Geografio
---------

### Apudaj municipoj

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidento:* Valdáliga | *Nordo:* Valdáliga kaj Cabezón de la Sal | *Nordoriento:* Mazcuerras |
| *Okcidento:* Cabuérniga |  | *Oriento:* Cieza |
| *Sudoriento:* Cabuérniga | *Sudo:* Cabuérniga kaj Los Tojos | *Sudokcidento:* Arenas de Iguña |

### Vilaĝoj

Ruente ampleksas jenajn vilaĝojn:

* Barcenillas, 127 loĝantoj (2006).
* Lamiña, 74 loĝantoj (2006).
* **Ruente** (ĉefurbo), 284 loĝantoj (2006), dividita en kvartaloj Gismana, Monasterio kaj Ruente.
* Ucieda, 516 loĝantoj (2006), dividita en kvartaloj Barrio de Abajo, Barrio de Arriba, La Cuesta kaj Meca.

### Reliefo kaj hidrologio

La municipo situas en la suba de Cabuérniga valon, okupante areon de 65,86 km², kio inkludas la basenoj de la riveroj Bayones kaj Barcenillas kaj parte la rivero Monto Aa. La ĉefa rivero kiu kuras tra tiu vilaĝo, de la sudokcidento ĝis la nordoriento, estas la rivero Saja, kiu enfluas en la ravino de Santa Lucia. La plej alta punkto estas 879 m kaj minimuma lokita ĉe la eliro de la valo, estas 186 m. La urba ĉefurbo estas je 192 m.

Referencoj
----------

1. ↑  (coord.) Gordón Peral, María Dolores.  [2010] *Toponimia de España: estado actual y perspectivas de la investigación* ( Hispanio). Berlín: De Gruyter, p. 96. ISBN 9783110233483.
2. ↑   «REAL DECRETO por el que se autoriza al Ayuntamiento de Ruente, de la provincia de Santander, para adoptar su escudo heráldico municipal.» ( Hispanio) (pdf). *Boletín Oficial del Estado nº. 129*. Gobierno de España (31 de mayo de 1978).
**Rátót** estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szentgotthárd. Verŝajne la nomo estas germana personnomo en formo Ratold.

Preĝejo de Rátót
Kastelo de Széll en Rátót

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9951
* Telefonkodo: 94
* Areo: 7  km²
* Loĝantaro: 250

Situo
-----

Rátót situas inter Szentgotthárd kaj Körmend laŭ la ĉefvojo, laŭ la fervojo kaj laŭ Rába en la maldekstra flanko.

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1428 en formo *Rathodfolua*. Posedanto de la 19-a jarcenta kastelo estis Kálmán Széll, tie pasigis tagojn politikisto Ferenc Deák.

La vilaĝo trovis sin en 1919 ĉe la nova landlimo laŭ Aŭstrio, perdinta ligojn al la pli nordaj vilaĝoj kaj urbo Güssing (hungare **Németújvár**). Post 1945 oni faris **fer-kurtenon**, kiu estis 5 km-ojn larĝa tre kontrolita zono. En 1989 tio nuliĝis, oni trovis tie netuŝitan arbaron dum 40 jaroj. En Rátót migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* Kastelo de Rátót
* La katolika preĝejo konstruiĝis en 1991.

* Kategorio Rátót en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ruesnes** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 496 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Ruesnes.Blazono de Ruesnes.

Geografio
---------

Ruesnes estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal. 

La vilaĝo Ruesnes troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Ruesnes etendiĝas sur 6,75 km². Ĝi havas landlimojn kun la komunumoj Bermerain, Sepmeries kaj Beaudignies

Historio
--------

La blazono de Ruesnes estis origine tiu de la familio Capy (aŭ Cappy), la lokaj landsinjoroj en la 17-a kaj 18-a jarcentoj.

Vidindaĵoj
----------

La mortmonumento de Ruesnes situas sur la placo antaŭ la urbodomo. Cetere videblas la kastelo de Ruesnes proksime al la loka preĝejo, malantaŭ la sama placo. Viziteblas malgranda lageto ĉe la vojo al Beaudignies.

Administrado
------------

Ruesnes apartenas al la kantono Quesnoy-Est, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono Quesnoy-Est
**Râu Sadului** [rıu saduluj] estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en la distrikto Sibiu (Rumanio). Ĝi situas en la randregiono de Sibiu, tute sude en la distrikto, en la valo de *Râul Sadu* en Karpatoj. Pro sia iom izolita situo la komunumo konsistas nur el la sideja vilaĝo. La setlejo *Fundu Râului*, sudokcidente, ne estas konsiderata kiel aparta vilaĝo.

Tra Râu Sadului iras la distrikta vojo 105G, kiu transiras Karpatojn kaj ligas Tălmaciu kaj Sadu en la distrikto Sibiu kun Voineasa en la distrikto Vâlcea.

Historio kaj loĝantaro
----------------------

La komunumo Râu Sadului estis fondita en 1850, do estas relative juna.

Ĝis 1919 Râu Sadului apartenis al Hungario, al *Szebeni járás* en departemento Szeben. Kiel loko en la randregiono ĝi tamen havis rumanan loĝantaron. De 1930, kiam estis 90,7 % da rumanoj, ilia parto kreskis; en 2006 nur unu loĝanto deklaris sin etne ne-rumano.

En 2002 46 % de la loĝantaro estis inoj. El 206 laborkapablaj homoj 8 estis senlaboraj. En 2004 oni registris kreskon de la loĝantaro je 4,8 %, kvankam preskaŭ ĉiuj samregionaj vilaĝoj malkreskas. De 2002 al 2007 la loĝantaro tamen iom malkreskis de 636 al 620.

Ekonomio
--------

Tradicie en Râu Sadului oni bredas ŝafojn kaj kaprojn, kiuj somere paŝtiĝas sur la montaj gresejoj kaj vintre estas nutrataj per fojno, eble eĉ estas transportitaj al pli malaltaj lokoj. La sem-taŭga tero estas la dua plej malmulta en la randregiono, antaŭ nur Poiana Sibiului.

La graveco de bestobredado malkreskis; multaj homoj nun ĉiutage iras ekster la valon por labori aliloke, precipe en Sibiu. Turismo ne estas tre signifa; tamen Râu Sadului estas konsiderata *sat de vacanţă* (feria vilaĝo), kun kelkaj turismaj pensionoj.

Notoj
-----

1. 1 2 3 4 5  Buza, Cojocariu-Costea, Turnock: Mārginenii Sibiului: The Historical Geography of a Transylvanian Carpathian Community[*rompita ligilo*]. Geographica Pannonica, 13, numero 4, p. 137–158 (2009)
2. ↑  Ŝtataj dokumentoj pri minoritatoj[*rompita ligilo*]

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Sibiu (Rumanio) |
| --- |
| Municipoj | **Sibiu** • Mediaș | Blazono de distrikto Sibiu |
| Urboj | Agnita • Avrig • Cisnădie • Copșa Mică • Dumbrăveni • Miercurea Sibiului • Ocna Sibiului • Săliște • Tălmaciu |
| Komunumoj | 
Alma •
Alțâna •
Apoldu de Jos •
Arpașu de Jos •
Ațel •
Axente Sever •
Bazna •
Bârghiș •
Biertan •
Blăjel •
Boița •
Brateiu •
Brădeni •
Bruiu •
Chirpăr •
Cârța •
Cârțișoara •
Cristian •
Dârlos •
Gura Râului •
Hoghilag •
Iacobeni •
Jina •
Laslea •
Loamneș •
Ludoș •
Marpod •
Merghindeal •
Micăsasa •
Mihăileni •
Moșna •
Nocrich •
Orlat •
Păuca •
Poiana Sibiului •
Poplaca•
Porumbacu de Jos •
Racovița •
Rășinari •
Râu Sadului •
Roșia •
Sadu •
Slimnic •
Șeica Mare •
Șeica Mică •
Șelimbăr •
Șura Mare •
Șura Mică •
Târnava •
Tilișca •
Turnu Roșu •
Valea Viilor •
Vurpăr
 |

 |
**Ruggero Leoncavallo** (esperantigite **Ruĝero Leonkavallo**) (n. 23-an de aprilo 1857 en Napolo; m. 9-an de aŭgusto 1919 en Montecatini Terme) estis itala komponisto. Li monfamiĝis pro sia verisma opero *Pagliacci* (*Gepajacoj*).

Vivo
----

Leoncavallo naskiĝis en Napolo kaj ricevis sian muzikinstruon en la Konservatorio San Pietro a Majella. Ekde 1882 ĝis 1886 li vivis en Parizo, kie ekestis sia simfonia poemo *La nuit de mai*. Post kelkaj jaroj kiel instruisto kaj malsukcesaj provoj surscenigi plurajn operojn, li travivis en 1890 la grandan sukceson de la opero *Cavalleria rusticana* de Pietro Mascagni. Post tio li komponis sian propran verisman operon *Pagliacci*. Ĝi estis prezentita unuan fojon en 1892 en Milano kaj tuj estis sukcesa; ĝi estas lia ununura komponaĵo, kiu eĉ hodiaŭ estas ero de la norma operrepertuaro.

Sekvajare oni surscenigis en Milano sian operon *I Medici*, sed nek ĉi tiu nek *Chatterton* (1896) – ambaŭ operoj el sia frua verkaro – gajnis la favoron de la publiko, kion li refoje atingis nur per la prezentado de *La Bohème* en Venecio en 1897. Du tenorarioj el ĉi tiu opero foje estas prezentataj, precipe en Italio. Pluaj operoj estis *Zazà* (1900), *Der Roland von Berlin* (1904) kaj *Zingari* (*ciganoj*, 1912), kiun oni tamen (escepte la baritonarion el *Zazà*) ne plu surscenigas. La operon *Der Roland von Berlin* (*Il Rolando di Berlino*) Leoncavallo verkis kiel mendo de la Germana imperiestro, ĝi estis unuafoje prezentata en Berlino.

Leoncavallo estas rigardata de multaj kiel la plej grava itala libretisto siatempa post Arrigo Boito.

Lia unua tombo estis en Florenco, hodiaŭ tamen ĝi troviĝas en la portiko antaŭ la preĝejo „Madonna di Ponte" en Brissago (Svisio).

Komponaĵoj
----------

### Operoj

* *I Medici*
* *Chatterton*
* *La Bohème*
* *Zazà*
* *Der Roland von Berlin*
* *Pagliacci*
* *Maia*
* *Zingari*
* *Mimi Pinson*
* *Edipo Re*
* *Goffredo Mameli*

### Operetoj

* *La jeunesse de Figaro*
* *Malbrouck*
* *La reginetta delle rose*, Teatro dell'Opera Romo kaj Teatro Giacosa Napolo 1912
* *Are you There?*
* *La candidata*
* *Prestami tua moglie*
* *A chi la giarrettiera?*
* *Il primo bacio*
* *La maschera nuda*

### Komedioj

* *La Bohème* laŭ novelo de Henri Murger

Literaturo
----------

Konrad Dryden: *Leoncavallo Life and Works*. Scarecrow Press, 350 S. MD. 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Ruggero Leoncavallo en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Ruggiero Leoncavallo bei Klassika
* Ruggiero Leoncavallo bei Operone.de Arkivigite je 2016-08-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Senpagaj partituroj de Ruggiero Leoncavallo en la International Music Score Library Project
* Homepage der Fondazione Ruggero Leoncavallo

* Ruggero Leoncavallo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ruggero Leoncavallo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 280199
* GND: 118779559
* LCCN: n79127150
* VIAF: 69116037
* ISNI: 0000 0001 2138 2499
* LIBRIS: 213345
* SUDOC: 034452257
* BNF: 13896557m
* MBA: 9bfbcb17-bd72-444e-be7d-0129b6389ca1
* NDL: 00620996
* NKC: js20020128003
* ICCU: CFIV023114
* BNE: XX1169385
 |
Ĉi tie troviĝis la finstacio en Ruhla; hodiaŭ memoras tion nur la nomo de bushaltejo
**Ruhla-fervojlinio** (germane *Ruhlaer Eisenbahn*) estis unutraka, flanka fervojlinio inter Wutha kaj Ruhla, Germanujo. Ĉe la stacidomo de Wutha ĝi trafis la ĉefan transturingian linion inter Halle (Saale) kaj Bebra. Funkcio estis inter 1880 kaj 1967.

Historio
--------

Konstruis la linion la akcia kompanio *Ruhlaer Eisenbahn-Gesellschaft* fondite en 1880. Po sesonon de la kapitalo disponigis la Granddukujo Saksio-Vajmaro-Eisenach kaj la Dukujo Saksio-Koburgo kaj Gotao. Du sesonoj venis el manoj de privatuloj. Je la stacidomo de Wutha la lokomotivoj trenis la vagonojn sur distanco de 7,29 km al Turingia Arbaro: trafiko persona startis en la 10.7.1880, vara en la 15.9.1880.

En 1901 la elstara fervojentreprenisto Herrmann Bachstein transprenis ĉiujn akciojn sekurigote la trafikon pere de anoj de *Centralverwaltung für Secundairbahnen Herrmann Bachstein*. Dum la ekonomikrizaj jaroj post la Unua mondmilito la menciita societo malfonditis kaj la tuto venis en 1926 sub la ŝirmon de la akcia kompanio *Thüringische Eisenbahn*. Posedantŝanĝiĝo tamen ne okazis.

Post la Dua mondmilito la komunistoj ŝtatigis la linion kaj en la 1.4.1949 ekis regula servo fare de Deutsche Reichsbahn. Post funkciĉeso en la 23.9.1967 la reloj forigitis.

La vojon utiligas nuntempe biciklistoj inter Wutha kaj Farnroda respektive Thal kaj Ruhla. La iama stacidomo de Ruhla kelkajn jarojn estis busa haltejaro antaŭ demoliĝo kaj starigo de supermarkto: ja ankoraŭ ekzistas la stacidomoj de Farnroda kaj Thal. Informtabuloj pri la interesa historio de la fervojo troviĝas en parketo en Wutha apud la urbodomo.

Haltejoj
--------

* (kojnforma, divida) stacidomo de Wutha (alteco de 239 metroj)
* Farnroda = 2,2 km
* Thal = 4,8 km
* Heiligenstein = 5,7 km
* Ruhla = 7,3 km (alteco de 377 metroj)

Galerio
-------

* trakero kiel monumento (Wutha)trakero kiel monumento (Wutha)
* eksa stacidomo en Thal, nun gastejoeksa stacidomo en Thal, nun gastejo
* stacidomo de Wuthastacidomo de Wutha
* trotuaro ĉe la haltejo Heiligenstein - ĝi ĝis 1967 servis kiel fervojtaluso!trotuaro ĉe la haltejo Heiligenstein - ĝi ĝis 1967 servis kiel fervojtaluso!

Literaturo
----------

* Harald Rockstuhl: *Die Geschichte der Ruhlaer Eisenbahn 1880–1967* – Die „Rühler Bimmel" – Ruhla – Thal – Farnroda – Wutha, Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza, 2015, ISBN 978-3-86777-896-1.
* Helmut Neumann: *Wir fahren in die Rühl*, Wolfgang Herdam Fotoverlag, Gernrode, 2014, ISBN 978-3-933178-31-2.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ruhla-fervojlinio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Réka Pelsőczy** [pelŝOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pelsőczy Réka** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro, fotisto, altlerneja instruisto. Ŝia patro estis László Pelsőczy.

Réka Pelsőczy
Réka Pelsőczy  naskiĝis la 29-an de aprilo 1973 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Réka Pelsőczy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, sed jam pli frue ŝi lernis ankaŭ pantomimon kaj baleton. Dum la gimnaziaj jaroj ŝi apartenis al amatora teatra trupo. En 1985 ŝi jam havis signifan rolon. En 1991 ŝi abiturientis, poste edziniĝis kaj naskis filon. Ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1998. Ŝiaj signifaj instruistoj estis Gábor Zsámbéki, László Gálffi, István Iglódi, Piroska Molnár, Tamás Ascher, Gábor Székely (reĝisoro). Post la diplomo ŝi aliĝis al trupo de Teatro Katona József. Ŝi debutis kiel reĝisoro en 2004. En 2007 ŝi debutis kiel fotisto en memstara ekspozicio. Ekde 2011 ŝi estas asistanto en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Ŝi ricevis teatrajn premiojn inter 1997-2017.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Zoltán Egressy (verkisto): *Portugál* - Masni (jam 300-foje en 2010)
* William Shakespeare: *Szeget szeggel* - sekretariino
* István Örkény: *Kulcskeresők* - Katinka
* Oscar Wilde: *Bunbury* - Gwendolen (en Teatro József Attila)
* Ferenc Molnár: *Liliom* - Marika (en Nova Teatro (Budapeŝto))

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Portugál* (filma versio) (1999)
* *Víkend* (2013)

Elektitaj reĝisoraĵoj
---------------------

* Lajos Parti Nagy: *Ibusár*
* Niel Simon - Cy Coleman - Dorothy Fields: *Sweet Charity* (muzikalo)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Béla Dóra
* Zsombor Jéger
* Tünde Kókai
* Máté Novkov
* Márton Patkós
* Lili Varga

Dubladaj roloj
--------------

* en kelkaj eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Susan Tyrrell kaj aliaj

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva membiografio kun foto Arkivigite je 2020-10-24 per la retarkivo Wayback Machine
Fera Krono de Lombardio.
**Reĝo de Italio** (Latinlingve: *Rex Italiae*; Itale: *Re d'Italia*) estis la titolo donita al la reganto de la Reĝlando Italio post la falo de la Okcident-Romia Imperio. La unua kiu uzis la titolon estis Odoakro, nome "barbara" (respektive ĝermana) militestro, en la fino de la 5a jarcento, sekvita de la Ostrogotaj reĝoj ĝis la mezo de la 6a jarcento. Pro la Franka konkero de Italio en la 8a jarcento, la Karolidoj ekuzis la titolon, kiu estis retenita de la postaj Sanktaj Romiaj Imperiestroj laŭlonge de la Mezepoko. La lasta Imperiestro kiu postulis la titolon estis Karlo la 5-a en la 16a jarcento. Dum tiu periodo, la tenantoj de la titolo estis kronitaj per la Fera Krono de Lombardio.

Kvankam Napoleono Bonaparte uzis la titolon el 1805 al 1814, nur je la Unuiĝo de Italio en la 1860-aj jaroj estis restaŭrita la Reĝlando Italio. El 1861 la Savoja dinastio tenis la titolon kiel monarkoj de la tuta duoninsulo ĝis la lasta Reĝo de Italio, Umberto la 2-a, abdikis en 1946 kiam Italio iĝis respubliko.
rigardo sur Rhede kun Gudula-preĝejo
Kastelo Rhede
La rojo *Rheder Bach*
**Rhede** estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Borken de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio kaj apartenas al la distriktaro Monastero. Fine de decembro 2019 la komunumo havis 19 299 loĝantojn.

Geografio
---------

### Geografia situo

Rhede estas baza centro, situanta en la sudokcidenta parto de la distrikto Borken, parte limiĝanta kun la nederlanda landlimo. Rhede ne nur situas en la okcidenta Monastera Lando, sed ankaŭ en la limtransira regiono Hamaland. Tra Rhede fluas la rivereto *Bocholter Aa*.

La urbocentro situas je nivelo de ĉ. 30 ĝis 32 metroj super NN. La plej supra punkto kun 51 metroj situas en la ekstrema sudo, la plej malsupra punkto kun 26 m en la okcidento je la transiro de la urboteritorio al Bocholt.

### Naturpejzaĝo

La tuta teritorio de la urbo Rhede apartenas al la naturpejzaĝo de la malsuprorejna sabloplataĵo. Ambaŭ akvofluejoj *Bocholter Aa* kaj *Rheder Bach* dividas la urboteritorion en la valebenaĵo de Rhede, la Aa-vala herbejo de Krechting kaj la suda sablovala ebenaĵo de Krechting Sandtalebene.

Laplejstocenaj sedimentoj konsistas plejparte el Rejngruzoj kaj -sabloj, intermiksitaj per aldonaĵoj de la orientaj Rejno-flankriveroj.

En la malnova urbokerno sekaj kverkoaroj kaj fagaroj dominas, dum kiam en la pli kamparaj terenoj prefere troveblas tigfruktaj kverkoj kaj karpeno. La diferencaj grundoj en la suda urboteritorio prosperigis la evoluon de pli malsekaj kverkaroj.

La fluakvoreto reliefigita en Rhede apartenas al la baseno de la Ijssel iĝanta en Nederlando deltofluejo de la Rejno. La plej granda akvofluejo estas la *Bocholter Aa* kun la alfluoj *Rheder Bach* kaj *Ketteler Bach*.

Esperanto en la regiono
-----------------------

maldekstra
En distanco de 76 kilometroj okcidenten situas la urbo Monastero (Vestfalio) kaj ties Esperanto-Societo Monastera, en distanco de 72 kilometroj sudokcidenten la urbo Essen kaj ties Esperanto-Grupo Essen, kaj en distanco de 68 kilometroj suden la urbo Duisburg kaj ties Esperanto-grupo *Asocio por internacia kompreniĝo.*

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rurbaj kaj neurbaj komunumoj en la distrikto Borken |
| --- |
| Ahaus | Bocholt | Borken | Gescher | Gronau (Vestfalio) | Heek | Heiden | Isselburg | Legden | Raesfeld | Reken | Rhede | Schöppingen | Stadtlohn | Südlohn | Velen | Vreden | blazono de la distrikto Borken |

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Rhede » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 1513015 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
Rotŝildaj ĝirafoj ĉe la Nacia Parko Lago Nakuru en Kenjo
Rotŝildaj ĝirafoj ĉe la Nacia Parko Murĉisonaj Akvofaloj en Ugando
Giraffa camelopardalis subspecies map.jpgGiraffa camelopardalis subspecies map
La **Rotŝilda ĝirafo** (*Giraffa camelopardalis rothschildi*) estas unu el plej endanĝerita subspecio de ĝirafo, kun nur kelkaj centoj da membroj en naturo. Ĝi estas nomita laŭ la fondinto de la Tringa Naturhistoria Muzeu, nome Lionel Walter Rothschild, kaj estas konata ankaŭ kiel **Baringo-ĝirafo**, laŭ la areo ĉe la lago Baringo de Kenjo, aŭ kiel **Uganda ĝirafo**. Ĉiuj el tiuj kiu loĝas en la naturo estas en protektitaj areoj en Kenjo kaj Ugando. En 2007, la Rotŝilda ĝirafo estis proponita kiel fakta aparta specio el aliaj ĝirafoj kaj ne plu kiel ĝirafa subspecio.

Dum ĝirafoj en ĝeneralo estas klasitaj kiel Malplej Zorgiga, la Rotŝilda ĝirafo estas je partikulara risko de hibridado, ĉar la populacio estas limigita en nombroj. Oni povas vidi la Rotŝildan ĝirafon nature en malmultaj lokoj, kaj elstaraj punktoj ĉe la Nacia Parko Lago Nakuru en Kenjo kaj ĉe ĉe la Nacia Parko Murĉisonaj Akvofaloj en norda Ugando.

Referencoj
----------

1. ↑  MSW3, 14200479.
2. 1 2 3  "Not one but 'six giraffe species'", *BBC News Online*, 2007-12-21. Kontrolita 2007-12-27.
3. ↑  Reed, Christopher, "Obituary - Betty Leslie-Melville", *The Guardian*, 2005-10-11. Kontrolita 2007-04-19.
4. ↑  Eric O. Odada Lake Baringo. Arkivita el la originalo je 2011-06-05. Alirita 2010-03-07.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-06-05. Alirita 2014-09-24.
5. ↑   Lake Nakuru National Park. UNESCO. Alirita 2010-03-07.
6. ↑   National Parks & Safaris. Uganda Tourist Board. Arkivita el la originalo je 2007-02-10. Alirita 2007-05-09.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2007-02-10. Alirita 2014-09-24.

* Kategorio Rotŝilda ĝirafo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Rotŝilda ĝirafo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Rouben Zachary MAMOULIAN** (/ruːˈbɛn mɑːmuːlˈjɑːn/ roo-BEN mah-mool-YAHN, en armena: Ռուբէն Մամուլեան) (8a de oktobro, 1897 – 4a de decembro, 1987) estis armen-usona kinarta kaj teatra reĝisoro. 

Li reĝisoris sian unuan filmon en 1929, nome *Applause*, kiu estis unu el la dekomencaj sonfilmoj. Ĝi estis mejloŝtona filmo kiu profitis el la plinoviga uzado fare de Mamoulian de la kameramovo kaj de sono, kaj tiuj kvalitoj estis transportitaj al liaj aliaj filmoj publikigitaj en la 1930-aj jaroj. *Dr. Jekyll and Mr. Hyde* (1931) profitis el la fakto ke ĝi estis farita antaŭ la ekvalidiĝo de la Produktora Kodo, kaj ĝi estas regule konsiderata la plej bonkvalita versio de la rakonto de Robert Louis Stevenson. *Queen Christina* (1933) estis la lasta filmo kiun Greta Garbo faris kun John Gilbert, kaj ankaŭ ĝi profitis el la fakto ke ĝi estis farita antaŭ la ekvalidiĝo de la Produktora Kodo. La muzika filmo *Love Me Tonight* estis publikigita en 1932.

Li reĝisoris la unuan tribendan filmon per Technicolor nome *Becky Sharp* (1935), bazitan sur la verko de William Makepeace Thackeray nome *Vanity Fair*, kaj ankaŭ en 1937 la muzikalon *High, Wide, and Handsome*. Liaj postaj du filmoj havigis al li ampleksan admiron, nome *The Mark of Zorro* (1940) kaj *Blood and Sand* (Sango kaj sablo, 1941), ambaŭ refilmoj de mutaj filmoj. *Blood and Sand*, pri taŭrludado, estis filmita en *Technicolor*, kaj uzis kolorskemojn bazitajn sur la verkaro de hipanaj pentristoj kiel Diego Velázquez kaj El Greco. Lia eniro en amparodia komedio en 1942 estis sukceso per *Rings on Her Fingers* en kiu stelulis Henry Fonda kaj Gene Tierney.

Aliaj filmoj
------------

* *The Song of Songs*
* La reĝino Kristina

Notoj
-----

1. ↑   Charles Earle Funk, What's the Name, Please?, Funk & Wagnalls, 1936.

* Kategorio Rouben Mamoulian en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 645796
* GND: 119464691
* LCCN: n85151614
* VIAF: 44489346
* ISNI: 0000 0001 1631 6972
* SUDOC: 078068479
* BNF: 139402475
* MBA: 0f54ae16-ba49-42a5-b1a6-c35a6ff5f4e0
* NKC: xx0122508
* BNE: XX1089468
 |
**Riein** estas komunumo de la komunumaro Ilanz kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 66 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Riein situas ĉe la orienta flanko de la valo Lumnezia alte super la rivero Glogn (germane *Glenner*). De la komunuma teritorio de 15,99 km² preskaŭ la duono, nome 6,31 km² estas altmontara dezerto. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Riein kaj Signina, krome al ĝi apartenas la setlejoj Cuzein, Fops Dado, Fops Dadens kaj la alpopaŝtejoj Alp da Riein kaj Alp da Signina.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Riein limas en nordo al Castrisch, en nordoriento al Valendas, en oriento al Tenna, en sudoriento al Safien, en sudo al Pitasch, kaj en okcidento al Sevgein.

Lingvoj
-------

Okaze de la popolnombrado de la jaro 2000 63% de la loĝantaro parolis la romanĉan lingvon.

Trafiko
-------

La komunumo Riein situas tute flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al Sevgein kaj Ilanz. Signina atingeblas per aertelfero.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Riein datiĝas el la jaro 765 kiel *Renino*.

En la jaro 840 menciiĝis en Riein propra preĝejo, kiu en la jaro 960 transiris kun la interezoprivilegioj al la episkopo de Koiro. La preĝeja partrono Sankta Nazario estis la unuan fojon menciita en la jaro 1487 kiam Riein disiĝis de la paroĥo Sagogn. En la jaro 1526 Riein aliĝis al la reformacio.

En Cresta ekzistis burgo, kiu supozeble estis la sidejo de la Senjoroj de Riein, kiuj estis menciitaj en dokumentoj de la jaroj 1325 kaj 1368.

En la jaro 1905 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Signina estis kunigita kun Riein. Signina estis fondita dum mezepoko de germanlingvaj valzoj, kiuj tamen dum la 15-a jarcento estis romanĉigitaj.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Martin Bundi*: *Riein* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-11-05)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Riein[*rompita ligilo*]
* Riein en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Riein** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Surselva |
| --- |
| 
**Komunumaro Cadi/Disentis:** Breil/Brigels  •  **Disentis/Mustér**  •  Medel (Lukomagno)  •  Schlans  •  Sumvitg  •  Trun  •  Tujetsch

**Komunumaro Ilanz:** Castrisch  •  Falera  •  **Ilanz**  •  Laax  •  Ladir  •  Luven  •  Mundaun  •  Pitasch  •  Riein  •  Ruschein  •  Sagogn  •  Schluein  •  Schnaus  •  Sevgein  •  Valendas  •  Versam

**Komunumaro Lumnezia/Lugnez:** Cumbel  •  Degen  •  Duvin  •  Lumbrein  •  Morissen  •  Sankt Martin  •  Suraua  •  **Vals**  •  Vella  •  Vignogn  •  Vrin

**Komunumaro Ruis:** Andiast  •  Obersaxen  •  Pigniu  •  **Rueun**  •  Siat  •  Waltensburg/Vuorz

**Komunumaro Safien:** Safien  •  **Tenna** |  |

 |
**Róbert Burgert,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Burgert Róbert** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto.

Busto pri Róbert Burgert
Róbert Burgert naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1924 en Ivánbattyán, li mortis la 12-an de januaro 1999 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Róbert Burgert finis agrikulturan lernejon en 1942 en Szekszárd, poste li laboris en bieno de Fürged. Ekde 1945 li havis taskojn de la ministerio en Baranya, sed en 1949 li estis akuzita false. En 1951 li estis agronomo de ŝtataj bienoj en Pécs, inter 1953-1960 li estis gvidanto. Ekde 1960 li estis gvidanto de simila laborejo en Bábolna, inter 1973-1990 la laborejo estis nomita uzinaro. En la 1960-aj jaroj li akiris agronomian diplomon en Agrikultura Universitato de Gödöllő, ekde 1978 li ankaŭ instruis en la universitato. Tamen lia plej granda ago estis kreo de uzinoj en Bábolna, kie oni produktis moderne kaj industrie agrikulturaĵojn. Li kunlaboris eĉ kun Usono (memoru, tiam estis firma socialismo en Hungario!). Li kandidatiĝis en 1967, doktoriĝis en 1985 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1970-1997. Li edziĝis en 1948, lia edzino naskis 3 gefilojn.

Liaj disertaĵoj
---------------

* *Az üzemvezetés egyes kérdései az állami gazdaságokban* (1967)
* *A bábolnai iparszerű termelési rendszerekről* (1984)

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A földművesszövetkezetek feladata a megalakulás után* (1947)
* *A jövedelmezőség útja a Pécsi állami Gazdaságban* (1957)
* *Neue Formen in der Wirtschaftstätigkeit der Staatsgüter der Ungarischen Volksrepublik* (1960)
* *Termelési Rendszerek műszaki fejlesztése* (studenta lernolibro, 1977; 1979)
* *Az Iparszerű Kukoricatermelési Rendszer születése Bábolnán* (1989)
* *Integrált Termelésszervezési Rendszerek* (1996-1998)

Memorigiloj
-----------

* busto en Bábolna (2003, vidu la foton!)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2021-04-22 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718495
* VIAF: 121372036
* ISNI: 0000 0000 7954 5433
 |
Granda Bazaro de Budapeŝto pentrita de Róbert Nádler

**Róbert Nádler,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nádler Róbert** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto, arkitekto.

Sentitola bildo de Róbert Nádler
Róbert Nádler  naskiĝis la 22-an de aprilo 1858 en Pest (urbo), li mortis la 7-an de junio 1938 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Róbert Nádler frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis arkitekton en Munkeno kaj Vieno, ekde 1874 li studis pentradon en belarta akademio de Vieno. Post siaj studoj li eklaboris en laborejo de Miklós Ybl en Budapeŝto. Li lernis pentradon de Bertalan Székely, li studvojĝis en Italio, Tirolo, Bavario, Francio, Egipto. En 1899 li ekinstruis en Modela Desegna Lernejo. Ekde 1900 li disvastiĝis novan metodon en instruadoj pentrado kaj desegnado. Inter 1915 kaj 1917 li estis lernejestro de Industriarta Altlernejo, poste li instruis en Reĝa Teknikuniversitato József ĝis 1929. Tiutempe li pentradis en Artistkolonio (Szolnok). Li multe okupiĝis ankaŭ pri la hungaraj motivoj en industriartaj objektoj. Li ricevis plurajn premiojn.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Arthalo Budapeŝto 1928

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

*Vidu la suban galerion!*

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gyula Bálint
* Gizella Barabás
* Emil László Baranski
* István Bosznay
* György Haller (pentristo)
* Álmos Jaschik
* Károly Mühlbeck
* Sándor Pataky
* Ignác Ödön Udvardy
* Tibor Vákár

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Tabán kaj fortikaĵo de BudaTabán kaj fortikaĵo de Buda
* Kálmán Tisza en kluboKálmán Tisza en klubo
* Mondekspozicio de BudapeŝtoMondekspozicio de Budapeŝto
* Altarbildo pri Sankta CeciliaAltarbildo pri Sankta Cecilia
* Nuduloj laŭ la marbordoNuduloj laŭ la marbordo
* VenecioVenecio
Gento : Retablo de la mistika ŝafido far Jan van Eyck.
**Retablo** estas vando en kristana preĝejo malantaŭ altaro kun religiaj skulptaĵoj aŭ pentraĵoj, ofte aranĝita kiel triptiko. La etimologio de la vorto esprimas la pozicion *re*- : «malantaŭ» la altaro.

Retablo dupanela nomiĝas diptiko, tripanela triptiko kaj kun pli da paneloj poliptiko.

Laŭ Francisko Azorín **retablo** estas *Ligna aŭ ŝtona verko, ĉe la fono de altaro. La unuaj retabloj de la kristanaj temploj estis porteblaj, de la 12ª jc. konstruiĝis fiksaj.* Li indikas etimologion el la latina *retabulum*, el *retro tabularium* (malantaŭa tabularo).

Artistoj
--------

* Hieronymus Bosch
* Jan van Eyck
* Benozzo di Filipuccio
* Nikolao Gerhaert
* Matthias Grünewald
* Veit Stoß

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Retablo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Altarero
* Ĉefaltaro

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 177.
2. ↑  Azorín, samloke.
**Róza Szakáll** [sakAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szakáll Róza** estis hungara aktoro, infana aktoro. Ŝia edzo estis Miklós Török (kantisto), tial ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) **Török Miklósné**.

Róza Szakáll en 1875
Róza Szakáll naskiĝis la 14-an de julio 1848 en Debrecen (Hungara reĝlando), ŝi mortis la 25-an de aprilo 1926 en Oradea (Rumanio).

Biografio
---------

Róza Szakáll estis edukita de Miklós Zöldi, kiu frue enkondukis ŝin al la teatra vivo. Szakáll debutis en 1861 en Teatro de Debrecen en teatra trupo de István Reszler. Ŝi ludis 2 jardekojn en Debrecen tamen kun interrompoj (en 1863 en Győr, inter 1865-1867 en Arad (urbo), en 1875 en Kolozsvár, en 1876 en Székesfehérvár). Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis 1881: Nyíregyháza; 1882–83: Szeged; 1883–85: Győr; 1885: Székesfehérvár; 1886: Szabadka; 1887–90: Kolozsvár; 1890–93: Székesfehérvár; Szeged, poste Győr; 1893–94: Szabadka; 1894–1900: Temeŝvaro kaj Pozono. Ŝi adiaŭis de la scenejo en Szeged en trupo de Ignác Krecsányi en 1900. Ŝi edziniĝis en 1872.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Gergely Csiky: *Proletárok* - Camilla Szederváry
* József Szigeti: *Rang és mód* - Erzsébet
* Octave Feuillet: *Delila* - Leonora
* Victorien Sardou: *A haza* - Dolores
* en:Lambert-Thiboust: *Az elkényeztetett férj*
* en:Théodore Barrière: *Tűz a zárdában*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio en artikolo de **Török Miklós**

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 742731
 |



* Portalo pri Biografio
**Drakono** (Δράκων; \*ĉ. 650 a.K.) estis Atenano, kiu donis la unuan skriban juron por la urbo Ateno ĉirkaŭ en la jaro 621 a.K. kunigante kaj redaktante ĉiujn tiam en Ateno validajn leĝojn.

Li enkondukis du gravajn novajn trajtojn en la puna juro:

* distingo inter planita (murdo) kaj senintenca mortigo
* instalado de specialigitaj tribunaloj por specifaj krimoj

**La drakona juro** estis rigardata jam en antikva Grekio kiel eksterordinare kruela, "per sango skribita". Ĝis hodiaŭ *drakona* estas proverba por rigora, eĉ maljuste severa puno.

Necesas tamen konsideri, ke Drakono esence nur fiksis skriban formon de la jam ekzistintaj leĝoj kaj tiel malebligis arbitran, ofte ekcesan punadon de la antaŭa tempo. Krome li klopodis anstataŭigi la praktikadon de sanga venĝo per ekskluziva pun-aŭtoritato de la tribunaloj. Tio estis decida paŝo al la fortomonopolo (la ŝtata monopolo pri laŭleĝa uzo de fizika forto kontraŭ civitanoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Juro |

*Vidu ankaŭ:* Solono


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 209074
* GND: 118672428
* LCCN: n79119357
* VIAF: 5724891
* SUDOC: 034127844
* BNF: 12491717w
* ICCU: BVEV017127
* BNE: XX5559207
 |
**Rózsafa** [rOĵafa], kroate **Biduš** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár. La loknomo signifas: rozo-vilaĝ'.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 17  km²
* Loĝantaro: 390
* Poŝtkodo: 7914
* Telefonprefikso: 73

Situo
-----

Rózsafa situas sur ebenaĵo, meze de sakovojo. Szentlőrinc kaj Szigetvár troviĝas po 10, Sellye 20, Pécs 34 km-ojn.

Historio
--------

La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1330 en formo *"Scentmihalfolua"*. Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. La nuna loknomo oficiale uziĝas ekde 1899. En 1910 vivis en Rózsafa 612 homoj (escepte 3 ĉiuj hungaroj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Rózsafa migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana baroka preĝejo de 1794
* kastelo de Perczel [percel]
* skulptaĵo pri Sebestyén Tinódi

* Kategorio Rózsafa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Reto de dekduedro
Dosiero:Dymaxion.jpgKiam la Tero estas mapita sur pluredron, ĝia reto, neto estas ebena monda mapo, exemple la mapo de Dymaxion uzas la regulan dudekedro kaj kelkajn subdividojn de la trilateropiramidigita dudekedro.
En geometrio, **reto** de pluredro estas ebena figuro, konsistanta el edraj plurlateroj de la pluredro, kunigitaj je parto de la lateroj en tiu ordigo ke ĝi povas esti faldita (laŭ la lateroj) kaj iĝi la edrojn de la pluredro en 3-dimensia spaco.

Modelo de pluredro povas esti konstruita el materialo simila al kartono en formo de la reto kaj poste faldita.

Estas delonge staranta malfermita problemo ĉu ĉiu konveksa pluredro *P* (do, kun ĉiuj duedraj anguloj je lateroj ne pli grandaj ol π) havas reton kiu povas esti en ebeno sen interkovroj. Alivorte, ĉu la surfaco de *P* povas esti tranĉita laŭ parto de la lateroj kaj malfaldita en ebena plurlateron sen interkovroj.
La problemo estis unua eksplicite priskribita en papero de Shephard.

La historio kaj progreso de la problemo estas diskutita en parto III de
*Geometriaj faldaj algoritmoj*
.

Ankaŭ, la plej mallonga vojo sur la surfaco inter du punktoj sur la surfaco de pluredro korespondas al rekto sur taŭga reto. La reto devas esti tia ke la rekto estas plene en ĝi, kaj oni povas devi konsideri kelkajn retojn poe vidi kiu donas la plej mallongan vojon. Ekzemple, ĉe kubo, se la punktoj estas sur najbaraj edroj unu kandidato por la plej mallonga vojo estas la vojo krucanta la komuna lateron; la plej mallonga vojo de ĉi tiu speco estas trovata uzante reton kie la du edroj estas najbara. Aliaj kandidatoj por la plej mallonga vojo estas tra surfaco de la tria edro najbara al ambaŭ la fontaj, kaj respektivaj retoj povas esti uzataj por trovi la plej mallongan vojon el ĉi tiuj.

Reto de hiperpluredro en pli altaj dimensioj
--------------------------------------------

En pli altaj dimensioj **reto** de *n*-dimensia hiperpluredro estas *(n-1)*-dimensia figuro, konsistanta el facetoj de la hiperpluredro, kunigitaj je parto de la krestoj en tiu ordigo ke ĝi povas esti faldita (laŭ la krestoj) kaj iĝi la facetojn de la hiperpluredro en *n*-dimensia spaco.

Ekzemple, reto de plurĉelo, aŭ kvar-dimensia hiperpluredro, estas komponita el pluredraj ĉeloj kiuj estas koneksa laŭ iliaj edroj kaj ĉiuj kuŝas en la sama tri-dimensia spaco.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|   4-hiperkubo |   Senpintigita 4-hiperkubo |   24-ĉelo |

Referencoj
----------

1. ↑  
Geoffrey Shephard  (1975). Konveksaj hiperpluredroj kun konveksaj retoj. Math. Proc. Camb. Phil. Soc. **78** 389-403. ISSN 1469-8064.
2. ↑  
Erik Demaine & Joseph O'Rourke.  (Julio 2007) *Geometric Folding Algorithms: Linkages, Origami, Polyhedra* (angle). Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-85757-4.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Reto (pluredro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Eric W. Weisstein, *Reto* en MathWorld.
* Retoj: ilo por prezenti pluredrojn en du dimensioj
* Pri retoj
* Malfoldaĵoj de regula 4d hiperpluredroj Arkivigite je 2011-07-17 per la retarkivo Wayback Machine
**Rieux-en-Cambrésis** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 1 360 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Rieux-en-Cambrésis.

Geografio
---------

Rieux-en-Cambrésis situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.

Rieux-en-Cambrésis etendiĝas sur 7,66 km².

Historio
--------

Rieux estis regita sinsekve de la sinjoroj de la familioj Saint-Aubert, Fagnœulles kaj De Sucre. Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Moussi, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Lokaj famuloj
-------------

Christian Bataille, franca politikisto, naskiĝis en Rieux en 1946.

Administrado
------------

Rieux-en-Cambrésis apartenas al la kantono de Carnières, kies ĉefurbo estas Carnières. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Bildaro
-------

* LernejoLernejo
* Municipa centroMunicipa centro
* Preĝejo de RieuxPreĝejo de Rieux

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Carnières
Retrospegulo de Mazda 626.
Triobla retrospegulo en buso Irizar Eurorider.
**Retrospegulo** estas normiga tipo de spegulo kiun havas aŭtomobiloj kaj aliaj vehikloj, dezajnitaj por helpi la ŝoforon vidi la areon kiu troviĝas malantaŭ sia veturilo tra la malantaŭa fenestreto. Ĝi estas plej kutime fiksita sur la ventoŝirmilo interne de la aŭto.

La antonomaziaj retrospeguloj estas tiuj kiuj troviĝas en la interno de la veturilo, kvankam la termino *retrospegulo* foje estas uzata ankaŭ por la flankaj speguloj, fakte ankaŭ ili estas retrospeguloj, sed por eviti konfuzon, ili estu nomataj *flankaj speguloj*, nome diferenca tipo de speguloj respektive sur la dekstra kaj maldekstra flankoj de multaj modernaj veturiloj. Ankaŭ tiu tipo de speguloj estas direktitaj reen, sed ties celo estas montri al la ŝoforo la staton de la trafiko dekstre kaj maldekstre de la aŭtomobilo. La leĝaro de multaj landoj postulas specife ke la interna retrospegulo kaj la flanka retrospegulo de la flanko de la ŝoforo ne estu pligrandigaj kaj tiele ili estas konveksaj.​ La ŝoforo troviĝas situa tiom proksima al tiuj speguloj ke ili povas pliampleksigi, per simpla moveto de sia kapo, sian vidkampon taŭge kaj akurate. 

Lastatempe multaj modernaj veturiloj jam disponas el kameraoj kiuj avertas kaj iom anstataŭas la utilon de la retrospeguloj.

Bicikloj
--------

Ankaŭ kelkaj bicikloj havas retrospegulojn, sed ili estas pli oftaj en la motorcikloj. Ambaŭ, logike, povas disponi nur el la flanka tipo de retrospegulo.

Notoj
-----

1. ↑   www.fmcsa.dot.gov (angle)  Alirita la 14an de Januaro 2018.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Las cámaras traseras en el coche serán obligatorias en Estados Unidos

* Kategorio Retrospegulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Retroĉena instruado** estas tekniko uzata en instruado de parolaj lingvolertoj, ekzemple en lernigado de multsilabaj aŭ prononce malfacilaj vortoj. La instruisto prononcas la lastan silabon, la lernanto ripetas ĝin, kaj la instruisto daŭrigas la instruadon, retrolaborante de la fino de la vorto ĝis la komenco.

Ekzemple, por instrui la prononce malfacilegan nomon "Knaĥoĥŝveŭpsceg", instruisto komence diros la finan silabon: *sceg*, kaj igos la lernanton ripeti ĝin. Poste la instruisto daŭrigos per *ŝveŭp-* prefiksita, do "*ŝveŭpsceg*", poste "*ĥoĥŝveŭpsceg*", kaj fine restos nur aldoni la komencan silabon: "*Knaĥ-oĥ-ŝveŭp-sceg*". Simile oni povas instrui kunmetaĵojn: "ejo" - "ulejo" - "sanulejo" - "malsanulejo"...

Retroĉena instruado plifaciligas por lernantoj akiri naturan emfazadon, ĉar ĝi metas la novan materialon (silabon) en la unuan lokon, kie estas malpli facile forgesi ĝin.

Eblas retroĉene instrui ne nur vortojn, sed tutajn frazojn. Jen ekzemplo pri angla frazo:

Instruisto: I'm studying the present progressive. *(Lernantoj trovas malfacile reprodukti la frazon.)*
Instruisto: Progressive.
Lernanto: Progressive.
Instruisto: The present progressive. *(Lernantoj imitas.)*
Instruisto: I'm studying the present progressive. *(Lernantoj ĝuste imitas la tutan frazon.)*
*Ĉenaj ordoj por la angla vorto 'aroma':*

1. *Dekomence:* [ə] - [ə.ˈɹoʊ] - [ə.ˈɹoʊ.mə]
2. *Retroĉene:* [mə] - [ˈɹoʊ.mə] - [ə.ˈɹoʊ.mə]

Laŭdire per la retroĉena lernado oni pli rapide parkerigas la prononcon kun bona emfazado.

Citaĵoj
-------

1. ↑  "Backchaining." *Glossary.* Alirdato 2009.04.04
2. ↑  "Backchaining." *Teaching English.* Arkivigite je 2011-09-27 per la retarkivo Wayback Machine Alirdato 2009.04.04
3. ↑  "Knaĥoĥŝveŭpsceg"[*rompita ligilo*]
4. ↑  Wolfgang Butzkamm kaj J.A.W. Caldwell (2009). *The bilingual reform. A paradigm shift in foreign language teaching.* Tübingen: Narr Verlag, p.148.
**Riex** estas iama svisa komunumo de la Distrikto Lavaux-Oron en la Kantono Vaŭdo. Ĝi havis 269 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010. Kun efiko de la 1-a de julio 2011 ĝi estis integrita al la nova komunumo Bourg-en-Lavaux.

Geografio
---------

Riex situas en la Vitejo de Lavaux ĉirkaŭ 8 km oriente de Laŭzano, kaj 10 km okcidente de Vevey. Male al ĝia najbaro Cully, ĝi ne etendiĝas ĝis la bordo de Lago Lemano.

Trafiko
-------

Kvankam la vilaĝo Riex mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj, ĝi bone atingeblas. Tra ĝi kondukas konekta vojo de Cully al Chexbres. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9, kiu pasas tra la komunuma teritorio, situas proksimume 4 kilometrojn oriente de la komunumo apud Chexbres. Pere de poŝtaŭtolinio de Cully al Chexbres la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Iamaj najbaraj komunumoj
------------------------

La najbaraj komunumoj antaŭ al komunuma kuniĝo estis en sude kaj okcidento Cully, en nordo Forel (Lavaux), kaj en oriento Epesses.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Riex datiĝas el la jaro 1184 kiel *Ruez*. Per referendumo la 17-an de majo 2009, la komunumoj Villette (Lavaux), Grandvaux, Cully, Riex kaj Epesses decidis unuiĝi Arkivigite je 2009-02-14 per la retarkivo Wayback Machine. Ili iĝis la komunumo Bourg-en-Lavaux je la 1-a de julio 2011.

Monumentoj
----------

Norde de Riex, estas la Turo de Gourze, kvadrata mezepoka gvatturo alta 9 metrojn. Ĝi datiĝas de inter la 9-a kaj la 11-a jarcento kaj estis forbrulita komence de la 16-a jarcento. Oni povas viziti ĝin danke al moderna ŝtuparo. Sur ĝia okcidenta angulo estas instalita piramido, kiu utilas kiel markilo por triangulado (ĝia alteco estas ekzakte 936,25 metroj).

Alia vidindaĵo estas la kapelo Sankta Teodulo, en la urbo, kiu datigas de la 15-a jarcento.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: *Emmanuel Abetel* : *Riex* en *Historia Leksikono de Svislando* (2012-01-04)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retpaĝo de Riex
* Pri la Turo de Gourze Arkivigite je 2009-05-23 per la retarkivo Wayback Machine
* Pri kulturaj vidindaĵoj[*rompita ligilo*]

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Lavaux-Oron |
| --- |
| Belmont-sur-Lausanne • Bourg-en-Lavaux (Cully, Epesses, Grandvaux, Riex kaj Villette (Lavaux)) • Chexbres • Essertes • Ferlens • Forel (Lavaux) • Lutry • Maracon • Mézières • Montpreveyres • Oron • Paudex • Puidoux • Pully • Rivaz • Saint-Saphorin (Lavaux) • Savigny • Servion |  |

 |