recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Zoltán Szilágyi** [silAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szilágyi Zoltán** estis hungara naĝisto, olimpiano, advokato, altlerneja instruisto. Lia filino estis Liliána Szilágyi.

Zoltán Szilágyi naskiĝis la 21-an de junio 1967 (laŭ alia informo en januaro) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Szilágyi en 1993 suferis aŭtoakcidenton, tial tiutempe li na naĝis. Li akiris advokatan diplomon. Post sia sporta kariero li estis negocisto kaj li instruis en Katolika Universitato Péter Pázmány. En 2021 lia filino publikigis akuzojn pri sia patro, tial poste okazis pluraj procezoj.

### Sporta kariero

Zoltán Szilágyi inter 1970-2000 estis naĝisto en diversaj ĉefurbaj sportkluboj. Lia plej konata trejnisto estis Tamás Széchy. Li estis hungara ĉampiono 30-foje inter 1982-1992. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988, Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 sen medalo (en 1996 la hungaroj bojkotis la olimpikon). Li naĝis 11-foje hungarajn rekordojn.

Fontoj
------

* rezultoj
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑   WikiData
2. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808909
 |


* Portalo pri Biografio
**Zoltán Supola** [ŝupola], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Supola Zoltán** estas hungara gimnastikisto, trifoja olimpiano, eŭropa ĉampiono, akrobato, trejnisto.

Zoltán Supola naskiĝis la 25-an de septembro 1970 en Dunaújváros.

Biografio
---------

Zoltán Supola estis gimnastikisto en sia naskiĝurbo, dum li estis hungara ĉampiono 64-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 sen medalo, krome en mondĉampionumo li estis la dua en 1994. Lia plej signifa rezulto estis la unua loko en eŭropa ĉampionumo en 1992. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2000, poste li estis akrobato en Lasvegaso ĝis 2009, pli poste en la sama urbo li estis treinisto. Li ricevis hungarajn ŝtatajn premiojn en 2000 kaj 2021.

Fontoj
------

* intervjuo kun fotoj
* intervjuo kun foto
* rezultoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819289
 |



* Portalo pri Biografio
**Bonvolu Mortigi Min** (aŭ *Please Kill Me*, angle) estas libro skribita de Larry "Legs" McNeil kaj Gilliam McCain. Ĝi estas pri la punka historio, ekde ĝia komenco kun la bandoj kiuj influis la movadon (Velvet Underground kaj The Stooges), trapasante la artaman okazaĵon kiu ĉirkaŭprenis artistojn kiel Patti Smith kaj MC5 ĝis alveni al The Ramones kaj Sex Pistols kaj la morto de punko kiel revolucia muzika movado.

Ĝia ĉefa graveco ne estas en la disvastigado de la punka movado. La libro montras aliajn vizaĝojn de la punka movado kaj de la junuloj en la 60aj jaroj ĝis 80aj jaroj. La libro ankaŭ montras ke la punko movado havas nenion kune politikado. La libro estas formita por partetoj de paroladoj kaj intervjuoj de la personoj kiuj tiam vivis, sekve la komprenado de tiuj frenezaj jaroj estas pli facila.

La nomo de la libro estis inspirita el ĉemizo de Richard Hell (eksbasisto de Television). Tamen, Hell neniam uzis la ĉemizon kaj donis ĝin al Richard Lloyd. Laŭ Lloyd, li ne plu uzis ĝin ekde kiam kelkaj junuloj diris ke se li ja volus morti, ili farus tiun bonvolon al li.
(Parto de la dankoj de la libro diras: "Ni kore dankas al Richard Hell, pro permesi nin ŝteli la titolo el lia ĉemizo").


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 209529
 |
**BERSZÁN Zsolt** [pr. bersa:n] *Berszán-Márkos Zsolt* estas rumanuja hungara pentristo naskiĝinta en Târgu Mureş la 3-an de marto 1974. Li loĝas kaj laboras kaj en Ĉikŝomjo kaj en Kluĵo. Li estas ano de Bázis Csoport (Grupo Bazis) de Kluĵo kune kun István Betuker kaj Szabolcs Veres. Li estas la pli aĝa frato de de dizajnistino Ágota Antal.

Kariero
-------

Zsolt Berszán studis en la Universitato pri Arto kaj Dizajno de Kluĵo en la fako pri dizajno inter 1992 kaj 1998. Ekde 2006 li estas doktoriĝonto en la sama universitato. Li estis unu el fondintanoj de artaj revuoj kaj la memstara fondinto de revuo kaj galerio *Bázis*.

Ekspozicioj
-----------

Li ekspozicias individue ekde 1995 kaj partoprenis grupajn ekspoziciojn ekde 1998.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri artisto  Arkivigite je 2007-08-21 per la retarkivo Wayback Machine
* Filmportreto TVR.ro Arkivigite je 2015-04-24 per la retarkivo Wayback Machine

Fonto
-----

* Retejo de artisto en rumana, hungara kaj angla lingvoj
Otomana tombaka kruĉo sur telero
"Bronza" medalo de la Moskvaj Olimpiaj Ludoj de 1980, fakte tombaka
La **tombako** estas flava alojo de kupro kaj zinko. Ĝi estas uzata anstataŭ oro en medaloj, ornamaĵoj, kaj dekoracio.

Priskribo
---------

Tombako estas familio de alojoj, plejparte kupraj, kun 5–20% da zinko. Jen kelkaj specoj de tombako:

* **CuZn15**: 85% kupra, 15% zinka. Orkolora, facile martelebla.
* **CuZn10**: 90% kupra, 10% zinka. Simile martetlebla kiel CuZn15, sed pli ruĝa.
* **Emajla tombako**: 95% kupra, 5% zinka. Emajlebla.

Kelkfoje, oni povas aldoni kelkajn elcentojn da aliaj elementoj, kien plumbo, stano, arseno ktp.

Uzo
---

La tombako estas ofte uzata kiel anstataŭigaĵoj por oro; tial, la vorto *tombako* estas kelkfoje uzata por imitaĵaĉo. Krom tio, historie oni uzis tombakon por kirason kaj butonon.

La "bronzaj" medaloj de Somera Olimpiko 1980 en Moskvo estis fakte tombakaj. Dum la Dua Mondmilito, Kanado faris kvincendajn monerojn el tombako, anstataŭ la origina pura nikelo, pro manko de nikelo.

Etimologio
----------

La vorto *tombako* devenas de la indonezia vorto *tembaga* "kupro", kaj origine priskribis la tombakaĵojn, ekzemple gongojn, faritajn en Indonezio kaj venditajn de la koloniintajn nederlandanojn.

Referencoj
----------

1. 1 2  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: tombak/o

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Tombako en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Bronzo
* Latuno
* Metalurgio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 693150
* GND: 4745413-1
 |
Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/Bildo mankas

**Siikasaari** estas insulo de Päijänne en Jyväskylä. Inter Siikasaari kaj pli granda insulo Vuoritsalo situas markolo Ruokosalmi. Inter Siikasaari kaj kontinenta strando situas markolo Siikasalmi. Areo de Siikasaari estas proksimume 80 hektaroj. Siikasaari estas proksimume 1,8 km longa. En Siikasaari estis farmo Siikasaari. El la bieno estas distingitaj bienoj. En la bienoj estas konstruitaj preskaŭ 20 libertempaj loĝejoj, sed en Siikasaari estas ankaŭ medikonservaj areoj. Norda parto de Siikasaari estas alta kaj suda parto malalta. La plej granda supermara alteco estas proksimume 135 m.

Noto
----

1. ↑  La areo de la insulo estas prenita de artikolo en la svedlingva Vikipedio de la insulo, kie ĝi havis sian propran fonton.

Referencoj
----------

1. ↑  Paikkatieto: Siikasaari, paikkatietoalusta.fi, viitattu 8.9.2019
2. ↑  Siikasaari, Jyväskylä (sijainti maastokartalla) *Karttapaikka*. Helsinki: Maanmittauslaitos. Viitattu 8.9.2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764271
 |
**Zoltán Szarka** [sarka], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szarka Zoltán** estis hungara futbalisto (golulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

Zoltán Szarka naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1942 en Csorna, li mortis la 18-an de aprilo 2016 en Szombathely.

Biografio
---------

Zoltán Szarka frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris licencon por iĝi farbisto. Lia edzino naskis filon en 1963. Li ricevis premiojn inter 1968-2012. 

### Sporta kariero

Zoltán Szarka estis junulara futbalisto en Répcelak. Lia plenkreska kariero ligiĝis al sportklubo en Szombathely, inter 1961–1980 li estis golulo 244-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun ora medalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en sportjaro 1988 en Burgenlando, poste li estis trejnisto en Szombathely.

Memorigiloj
-----------

* strato en Szombathely

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 822438
 |



* Portalo pri Biografio
**Pensoj de la moderna polo** (pole: *Myśli nowoczesnego Polaka*) – politika teksto de Roman Dmowski

Bazo por unua libra eldono de la *Pensoj* el 1903 estis serio da artikoloj de Dmowski aperanta en 1902 sur paĝoj de "Przegląd Wszechpolski" (Tutpola Revuo) sub la pseŭdonomo R. Skrzycki. La eldono nombris ĉ. 1000 ekzempleroj kaj aperis sub nomo de la aŭtoro. La laŭvica aperis en Lvovo en 1904, kaj la tria samloke en 1907. La kvara kaj kvina eldonoj aperis en Varsovio respektive en 1933 kaj 1943 senŝanĝe.

En Pola Popola Respubliko eldonado de la *Pensoj*... estis malpermesita pro cenzuro, tamen aperis inter elmigrantaro (en Londono) kaj samizdate. La unua oficiala postmilita eldono, kun antaŭparolo de Jan Dobraczyński, aperis en 1989.

Enhavo
------

*La leganto ricevas al la manoj ne partian manifeston, sed plenmanon da pensoj de unu homo, kiun delonge okupis problemoj de la nacia ekzistado.*
 "
— Roman Dmowski, Antaŭparolo al la unua eldono (1903).

La teksto, krom enkonduko, konsistas el sep ĉapitroj:

* I. Sur erarvojoj de nia penso
* II. Nacia karaktero
* III. Na pasiveco
* IV. Politikaj opinioj kaj tipo de la mensa vivo
* V. Ŝparemo de fortoj kaj ekspansio
* VI. Politika renaskiĝo
* VII. Problemoj de la nacia ekzisto

Dmowski en *Pensoj de la moderna polo* prezentis sociajn kaj politikajn premisojn de la nacia movado. Li proklamis, ke la nacio estas organika unueco. Kontraŭstaris al klasbatalo disvastigata de marksismo. Laŭ li la epoko de nobeloj senrevene pasis.

Nun pri la afero de Pollando devas batali ne nur bienuloj kaj grandaj entreprenistoj, sed ankaŭ etburĝoj kaj kamparanoj.

Dmowski penis forŝovi laboristojn de socialisma ideologio. Li predikis, ke en Pollando organizita laŭ naciaj principoj atendas ilin sorto pli bona, ol en la ŝtato kreita de socialistoj, kie laboristoj liberigitaj de burĝa subpremo restos sen libereco, tradicio kaj la popraĵo.

Dmowski defendis privatan propraĵon kaj kapitalisman ekonomion. Li konsideris, ke la privata propraĵo devas esti uzata konforme kun la nacia intereso. Libereco de unuopulo ne povas ŝanĝiĝi al egoismo kontraŭstaranta al interesoj de la familio kaj la nacio.

Bibliografio
------------

* Roman Dmowski, *Myśli nowoczesnego Polaka*, 10-a eldono, enkonduko Norbert Tomczyk, NortoM, Vroclavo 1994, p. 150, ISBN 83-95829-35-0

Eksteraj ligiloj
----------------

* Roman Dmowski, *Myśli nowoczesnego Polaka*, 5-a eldono, Wydawnictwo Zachodnie, Varsovio 1934 Cifereca prilaboro en la servo Polona.pl
**Mata Amritanandamayi** (malajalame മാതാ അമൃതാനന്ദമയ, hindie माता अमृतानन्‍दमयी en nagario), internacie konata kiel *Amma* (patrino) estas barata guruo kaj fondinto de la humaneca kaj ekologia NRO *Mata Amritanandamayi Math* kies sidejo situas en la aŝramo *Amritapuri* en Kollam, Keralao, proksime de ŝia naskiĝloko, Parayakadavu.

Hinduisma eminentulo, ŝi tamen superas sian religian kadron por transdoni sian mesaĝon de Amo al «ĉiu homo, sendepende de la kredo, deveno, sekso aŭ gento de la homo». Ŝi jam publike deklaris, «mia religio estas amo».

En 2002, ŝi ricevis en la Palaco de la Nacioj, la eŭropa sidejo de Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo, la premio Gandhi-King de senperforto. La antaŭaj ricevintoj de tiu premio estis interalie Kofi Annan, Nelson Mandela kaj Jane Goodall.

Multaj eminentuloj, kleruloj, religiestroj aŭ sciencistoj agnoskis kaj kuraĝigis Amma-on en ŝia laborado. Interalie, Abdul Kalam donacis la laborpagon de siaj dek unuaj monatoj kiel prezidento de Barato al la organizaĵo kiun Amma estras.

Brakumado
---------

Hinduisme, **Darśana** (t.e. *vidado*, sanskrita esprimo esperantigebla kiel *darŝano*) estas la vida renkontiĝo inter iu adepto kaj ties spirita gvidanto (t.e. ia dio, guruo aŭ ties figuro). Tiam supozeble okazas transdono de spirita energio profite al la adepto, simile al beno.

Amma fariĝis tutmonde fama pro sia aparta darŝano, kiu konsistas el spontana brakumado. Ŝi ofertas brakumadon al ĉiu kiu prezentiĝas kaj ŝi jam unuope ĉirkaŭ-brakis kaj -premis pli ol 50 000 homoj en unu tago, kelkfoje sidante por 20 horoj. Unue, tio okazis nur en Barato, sed rapide kreskis la internacia famo kaj ŝi komencis fari mondajn turneojn. Ĝis nun, ŝi laŭrakonte brakumis almenaŭ 30 milionojn da homoj.

Humaneca aktivado
-----------------

La ne-registara organizaĵo Mata Amritanandamayi Math klopodas subteni helpbezonantajn popolojn, precipe post ekologiaj katastrofoj kiel la Hinda-Oceana Tertremo en 2004 aŭ la uragano Katrina. Pri tio, la organizaĵo ĝiris 1 milionon da usonaj dolaroj al la Bush-Clinton administracio por helpi la viktimoj de la uragano.

Mata Amritanandamayi Math konstruis kaj estras 33 lernejojn, 12 templojn, 1 faka hospitalo En Kochi, nutras milojn dum mesoj, provizas pension al 15 000 vidvinoj kaj jare konstruas 25 000 domojn por la senhejmuloj. .

Kino
----

La franca reĝisoro naskiĝinta en Utrecht *Jan Kounen* faris dokumentan filmon pri la fenomeno Amma nomita **Darshan : L'étreinte** (Darŝano: Brakumado) kiun li prezentis dum la Festivalo de Cannes en 2005.

Vidu ankaŭ
----------

* Gopinath Kaviraj

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Gazeto Hindustan Times, "Healing wounds with a hug" far Surendra Singh, 9-a de oktobro 2003

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mata Amritanandamayi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Oficiala retejo de la aŝramo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 221855
* GND: 119543125
* LCCN: n89145609
* VIAF: 5743550
* ISNI: 0000 0000 8195 0390
* SUDOC: 030184770
* BNF: 121652834
* MBA: 99441d93-dee0-4cdd-ae7f-210c3ba3dd6c
* NDL: 00728788
* NKC: mzk2010592132
 |
**Matamala de Almazán** [mataMAla dealmaZAN] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Komarko de Almazán* en la sudcentro de la provinco.

Geografio
---------

*Komarko de Almazán* en la sudcentro de la provinco Sorio.
Loko de Matamala de Almazán en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 62,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 266 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 650 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 38 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi enhavas la loĝlokojn Matamala de Almazán, Matute de Almazán kaj Santa María del Prado. En ĝia teritorio inkludita en la Reto Natura 2000 estas Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Riberas del Río Duero y afluentes*, okupanta 36 hektarojn, nome 1 % de la teritorio.​

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Meze de la 19-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Matute de Almazán kaj Santa María del Prado.

El 1892 estis fervoja stacio kiu jam ne plu funkcias.

En 1965 oni filmis en la teritorio scenojn de la filmo Doctor Zhivago de David Lean.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj kaj la urbodomo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rRegiono de Almazán |
| --- |
| Adradas• Alentisque• Almazán• Arenillas• Barca• Barcones• Berlanga de Duero• Borjabad• Caltojar• Centenera de Andaluz• Coscurita• Escobosa de Almazán• Frechilla de Almazán• La Riba de Escalote• Maján• Matamala de Almazán• Momblona• Morón de Almazán• Nepas• Nolay• Rello• Soliedra• Taroda• Velamazán• Velilla de los Ajos• Viana de Duero |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 350966
* VIAF: 316736204
 |
Hermeso de Demosteno.
Laŭ PIV **Hermo** estas cipo, kun barba kapo kaj elstara peniso, ofta ĉe la helenoj.

En la Antikva Grekio, **hermeso** (en antikva greka ἕρμα, plurale ἕρμαι *hermai*) estis piliero kvadrata aŭ ortangula el ŝtono, terakoto aŭ bronzo — nome stipito— sur kiu oni metis buston, plej ofte de la dio Hermeso, plej ofte kun barbo, simbolo de fizika forto, kaj kies bazo estis ornamita per faluso en erektiĝo, simbolo de vireco kaj preteco al armoj.

Oni diskutas ĉu ili estis tiel nomitaj ĉar la kapo de Hermeso estis la plej ofta aŭ pro sia etimologia rilato kun la greka vorto ἕρματα (‘ŝtonblokoj’), ĉar origine ili ne precize referencis al Hermeso.

Oni uzis kiel limŝtonoj por indiki kaj limigi ŝoseojn kaj landlimojn, kaj marki la limojn de la propraĵoj, kvankam ili havis ankaŭ apotropaisman funkcion, tio estas, por malproksimigo de tio malica, ĉu spirito, kontraŭaĵo aŭ malamiko. En Ateno ili estis metitaj eksterdome por allogi bonan sorton. Ĉiu kvartalo havis hermeson, kaj oni konservas ujojn kun pentraĵoj kiuj montras privatajn oferojn faritajn en ili.

Laŭ Francisko Azorín **hermeso** estas *Simpla piedestalo, ofte stipiteforma, kronita per busto de Merkuro, alnomita Hermeso, aŭ alia diaĵo: tre uzata ĉe la grekoj.* Li indikas etimologion el greka *Hermes*, propra nomo de dio, filo de Zeŭso.

Vidu ankaŭ
----------

* Hermeso

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 89.
2. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Hermo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Dulliken (stacidomo). |



**Dulliken** estas komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 4 712 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Dulliken situas sude de la rivero Aro ĉe la norda deklivo de la ĵurasa montoĉeno Engelberg. En la najbara komunumo Däniken situas la atomcentralo Gösgen, kiu produktas proksimume 15% de la svisa elektro. Al la komunumo Dulliken apartenas krom la ĉefvilaĝo Dulliken mem la setlejoj Leimgruben kaj Engelberg.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,06 km², de kiuj 33,2% estas kovritaj de arbaro, 38,4% servas por agrikulturo kaj 27,2% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Dulliken limas en nordo al Winznau, en nordoriento al Obergösgen, en oriento al Däniken, en sudoriento al Walterswil, en sudokcidento al Oftringen (AG), en okcidento al Starrkirch-Wil, kaj en nordokcidento al Olten.

Trafiko
-------

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Olten al Araŭo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Araŭo kaj Olten al Soloturno kaj Bielo. Krome tra la komunumo pasas diversaj buslinioj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 estas Araŭo-okcidento en distanco de proksimume 8 kilometroj orienten.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Dulliken datiĝas el la jaro 924 kiel *Tullinchova*. La malalta jurisdikcio pri Dulliken apartenis dum mezepoko al la Abatejo Schönenwerd kaj pere de la Habsburgoj estis transdonita al la protektovoktoj de la abatejo, la Baronoj de Gösgen-Falkenstein. Ili vendis Dulliken en la jaro 1458 kun la tuta voktejo al Soloturno. En la jaro 1627 Dulliken estis deprenita de la voktejo Gösgen kaj atribuita al la ĉefejo Olten.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
2. ↑  Fonto: *Hans Brunner*: *Dulliken* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-07-21)

Vidu ankaŭ
----------

* Dulliken (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dulliken en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Dulliken en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Oficiala retejo de la komunumo Dulliken

Bildoj
------

* Zvinglo-preĝejo en DullikenZvinglo-preĝejo en Dulliken
* Engelberg kun sendoturoEngelberg kun sendoturo
* Rigardo al la atomcentralo Gösgen (de la deklivo de Engelberg supre de Dulliken)Rigardo al la atomcentralo Gösgen (de la deklivo de Engelberg supre de Dulliken)
* Lernejo NeumattLernejo Neumatt
* Dulliken centroDulliken centro

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Olten |
| --- |
| Boningen  •  Däniken  •  Dulliken  •  Eppenberg-Wöschnau  •  Fulenbach  •  Gretzenbach  •  Gunzgen  •  Hägendorf  •  Kappel  •  Olten  •  Rickenbach  •  Schönenwerd  •  Starrkirch-Wil  •  Walterswil  •  Wangen ĉe Olten |  |

 |
**Leevi Antti MADETOJA** (naskiĝis la 17-an de februaro, 1887 mortis la 6-an de oktobro, 1947) estis finna komponisto de klasika muziko. Li estas konsiderata unu el la plej gravaj finnaj komponistoj post Jean Sibelius.

Lia vivo
--------

Li naskiĝis en Oulu kaj estis la tria infano de Anders Antinpoika Madetoja kaj ties edzino Anna Elisabeth. Lia patro aŭdis pri la naskiĝo de sia filo en Usono, kien li iris por "gajni la vivon". Leevi fakte neniam vidis sian patron, mortintan en printempo 1888 ĉe la rivero Mississippi, dum li planis la translokiĝon de sia familio al Usono.

Lin instruis Jean Sibelius kaj Armas Järnefeldt en Helsinki inter 1908 - 1910, poste li studis kun Vincent d'Indy en Parizo kaj Robert Fuchs en Vieno.

En 1913 li edziĝis al Hilja Onerva Lehtinen, la konata finna poetino, sed la rilato ne estis sukcesa; li eĉ proponis geedziĝon kun studento sia, Taru Pellinen, en 1927.

Inter 1912 kaj 1914 li estis vicdirigento ĉe la Filharmonia Societo en Helsinko, kaj inter 1914 kaj 1916 li dirigentis en Viipuri. Post la jaro 1916 li instruis, unue ĉe la Muzika Instituto, Helsinki, kaj post 1926 ĝis sia morto, ĉe la Universitato de Helsinki.

Ĉefaj verkoj
------------

### Simfonioj

* *Simfonio No.1* **Op.29** (1916)
* *Simfonio No.2* **Op.35** (1918)
* *Simfonio No.3* **Op.55** (1926)

### Baledo

* *Okon Fuoko* **Op.58** (1930)

### Operoj

* *Pohjolaisia* **Op.52** - Opero (1924)
* *Juha* (1935)

### Orkestraj verkoj

* *Huvinäytelmäalkusoitto* (Komedia Uverturo) **Op.53** (1923)
* *Kullervo* - Simfonia Poemo **Op.15** (1913)

* Kategorio Leevi Antti Madetoja en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 13330
* GND: 118854887
* LCCN: n81081339
* VIAF: 76427938
* ISNI: 0000 0000 8156 6225
* SUDOC: 031342124
* BNF: 12257571d
* MBA: a6d6e77f-e284-45b8-b54f-e6e881339d9a
* NDL: 00925276
* NKC: jx20070216004
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**British Leyland** estis industria konglomeraĵo por inĝenierado kaj fabrikado de aŭtomobiloj, fondita en Britio en 1968 kiel **British Leyland Motor Corporation Ltd** (*BLMC*), per fandado de la antaŭaj firmaoj *Leyland Motors* kaj *British Motor Holdings*. La konglomeraĵo estis parte ŝtatigitaj en 1975, kiam la brita registaro kreis holdingon nomita *British Leyland*. Ĝi korpigis multon de la brite posedita motorveturila industrio, kies radikoj komenciĝis en 1895, kaj en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj produktis 40 procentaĵojn de la aŭtoj vendataj en Britio.

Kvankam la konglomeraĵo havis profitodonajn aŭtomobilajn markojn kiel Jaguar, Rover kaj Land Rover, samkiel la multe vendita Mini, British Leyland havis maltrankvilan historion. En 1986 ĝi estis renomita *Rover Group*, poste fariĝis *MG Rover Group*, kiu en 2005 finis amasan aŭtomobilan produktadon. La firmao MG kaj la markoj Austin, *Morris* kaj *Wolseley* iĝis parto de la ĉinia firmao *SAIC Motor* en Ŝanhajo, kun kiu MG Rover provis kunfandiĝi antaŭ la malfondo.

Hodiaŭ, la aŭtomobilaj markoj MINI, Jaguar Land Rover kaj *Leyland Trucks* (nun posedata de BMW, Tata kaj Paccar, respektive) estas la tri plej elstaraj eks-partoj de la brita konzerno *Leyland* kiuj estas ankoraŭ aktivaj en la aŭtomobila industrio.

* Kategorio British Leyland en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 513854
* LCCN: n50052534
* VIAF: 65148995740659750360
* SUDOC: 027391221
* BNF: 17050145d
* NLA: 35022106
* BIBSYS: 90131362
 |
**Zoltán Skriba** [ŝkriba], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Skriba Zoltán** estis hungara inĝeniero, profesoro.

Zoltán Skriba  naskiĝis la 22-an de julio 1905 en Mesterháza. Li mortis la 13-an de junio 1984 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Skriba akiris diplomon en altlernejo de Sopron en 1929. Post siaj studoj li instruis en la sama loko. Ekde 1935 li havis postenon en fabriko en Csepel. Ekde 1949 li instruis en altlernejo en Budapeŝto kaj en Teknika Universitato de Budapeŝto, sed inter 1952 kaj 1957 li estis ankaŭ ĉefinĝeniero en alia fabriko. En 1967 li pensiuliĝis, tamen poste li instruis en altlernejo. Li ricevis premion en 1968.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Fémek képlékeny alakítása* (1959)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) Arkivigite je 2016-05-07 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Zoltán Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Zoltán** estis hungara kuracisto, ministro.

Zoltán Szabó  naskiĝis la 7-an de februaro 1914 en Patalom. Li mortis la 11-an de januaro 2007 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Szabó ricevis diplomon en Universitato de Pécs en 1939, poste li eklaboris en la kliniko. En 1944 li laboris en milita hospitalo, sed en la sekva jaro li iĝis militkaptito en Sovetunio. Li rajtis hejmenveni post 2 jaroj, poste li daŭris la kuracadon. En 1947 li aliĝis al la komunistoj, baldaŭe li ricevis taskoin. En 1951 li ricevis postenojn en Pécs en la universitato kaj en ties kliniko. Ekde 1957 li laboris en kliniko en Budapeŝto, kie li estis docento en 1963. En la sama jaro li kandidatiĝis, krome li iĝis vicministro. Inter 1964 kaj 1974 li estis ministro pri sano.

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) Arkivigite je 2011-07-22 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Tutejszy** [tutejŝi] [tuˈtɛjʂɨ] estas pola vorto signifanta "ĉi-tie-uloj", "lokuloj", kio estis memnomo de loĝantara grupo en plurlingva zono de orienta kaj norda Eŭropo, ene de regionoj en la hodiaŭa Pollando, Ukrainio, Belorusio, Litovio, Latvio, sed ĉefe en Polesio kaj Podlaĥio. Tio restis grava memdifino en la regiono de Vilniuso (Litovio) en la 20-a jarcento. Oni ekuzis la vorton en la scienca lingvo en Pollando en la 1920-30-aj jaroj. Ne estas interkonsento pri kialo, signifo, ekuzo de la vorto. Dum la pollanda popolnombrado de 1931 identigis sin 38 943 personoj "Tutejszy". En la pola censo de 1931, oni demandis pri la patrina lingvo: 707 700 respondis "Tutejszy", kiel elekteblan patrinan lingvon.

Laŭ la latvia censo de 1930, *Tutejszy*-oj estis priskribataj, kiel katolikoj de orienta Latvio, kiuj parolis pole, latve, ruse samtempe kaj al kiuj mankis etna identeco (la latvia censo ne rekonis al tiuj personoj apartan etnan identecon). La raporto notas, ke ili facile ŝanĝas sian identecon, kiam onin persekutas naciaj organizoj, kondukante al rapidaj ŝanĝoj en etna konsisto de iu regiono. La plej grava ŝango okazis en nombro de belorusoj, kies nombro duoniĝis dum 10 jaroj inter 1920 kaj 1930 el 75 630 al 36 029. La kresko de nombro de poloj dum la sama tempo superis la enmigradon, naturan kreskon, tiel oni sugestas, ke ĉ. 5000 "lokuloj" decidis elekti polan identecon. Aldone, kelkaj ĉi-tie-uloj elektis rusan aŭ ukrainian aŭ latvian identecon.

Podlaĥio
La lingvo de grupo de tutejszy (pole "Język tutejszy**"**) estis en 2003 priskribata kiel "nekodifita kaj plejparte nepriskribita belorusa popollingvo".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2011-08-23 per la retarkivo Wayback Machine
**Martínez de la Torre** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Martínez de la Torre. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 102.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 97768 loĝantojn. El tiuj estis 46975 viroj kaj 50793 virinoj. La komunumo havas surfacon de 815.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 4 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 4 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 80 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 113560 personoj. En la jaro 2000 temis pri 119166, do temis pri kresko / malkresko je 0.97 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 105350 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1547 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2007-03-03 per la retarkivo Wayback Machine
**Hermersbergerhof** estas domareto en la distrikto Südwestpfalz en Rejnlando-Palatinato, kiu havas nur dekdu domojn. Ĝi apartenas al la komunumo Wilgartswiesen. Kun alteco de 550 m super marnivelo ĝi estas unu el la plej alte situantaj setlejoj en tuta Palatinato.

Hermersbergerhof situas en la meza parto de la Palatinata Arbaro kaj en la supra Frankenweide, kies plej alta altaĵo situas norde de la domareto. Temas pri la montoj Weißenberg (alteco 610 m) kaj Hortenkopf (alteco 606 m). En la regiono ekzistas grandaj arbaroj kaj krom la kelkaj esceptoj ne troviĝas setlejo.

### Riveretoj

La ŝoseo al Hermersbergerhof sekvas la akvodislimon inter la akvokolektaj areoj de la rivero Queich en la oriento kaj la rivero Lauter, nomata ci tie *Wieslauter*, en la okcidento. Ĉiuj rojoj kiuj fontas ĉirkaŭ la domareto, fluas for de ĝi. Al tiuj rojoj apartenas ekzemple Meißenbach, Scheidbach, Wüstbach kaj Modenbach.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 575747
* GND: 7665659-7
* VIAF: 244332171
 |
**Balázs Kiss** [balAĵ kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kiss Balázs** estis hungara martelĵetisto, olimpiano, olimpika ĉampiono.

Balázs Kiss naskiĝis la 21-an de marto 1972 en Veszprém (urbo).

Biografio
---------

Balázs Kiss akiris diplomon en Universitato de Suda Kalifornio. En la sensporta vivo li okupiĝis pri nemoveblaĵoj. Lia edzino naskis en 2018. Li ricevis premion en 1996.

### Sporta kariero

Balázs Kiss ekde sia aĝo 12 estis martelĵetisto en sia naskiĝurbo. havis signifajn sukcesojn ekde 1991. Li estis hungara ĉampiono trifoje en 1995, 1998 kaj 2000. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kun ora medalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2004.

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto kun foto
* intervjuo kun foto kaj video
* biografio angle
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑   usona filma datenaro

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 821533
 |


* Portalo pri Biografio
**Duliĥio** (greklingve: longa insulo) estas insulo kiu aperas en la unua kanto de Odiseado de Homero, kaj plue en la naŭa kanto. Laŭ la Homera teksto, Duliĥio tre proksimas al la aliaj okcidentaj grekaj insuloj: Zante, Samo, Itako, Asteris. Tamen, dum Zante, Samo (t.e. Kefalinio) kaj Itako estas konataj ĝis nun, Duliĥion oni ne povas nuntempe identigi, samkiel Asteris. Pluraj kleruloj pristudis ĉi tiun misteron de la *perdita insulo Duliĥio*, kaj plejparte ili observis ke la multaj menciaĵoj de Itako en Odiseado malbone kongruas kun la lokiĝo de la nun konata Itako: ĝi devus esti pli okcidente kaj pli sude, kaj Asteris (sammaniere neidentifiebla) devus esti inter ĝi kaj Samo. Ĝenerale oni konkludas ke Odiseado estas poezia, ne geografia verko kaj sensencas tro atenti tiujn detalojn. Tamen interesa nova teorio de Bittlestone, Diggl kaj Underhill (vidu) sugestas prilumantan solvon. Laŭ ili la vera Itako povus esti la plej sudokcidenta parto de Kefalonio, kiu en Homera tempo estis - laŭ ilia konjekto - memstara insulo; Samo estus do la orienta parto de la nuna Kefalinio, kaj tial Duliĥio estus la nun nomata Itako. Eĉ Asteris tiamaniere oni povus identigi en la duoninsulo de Argostoli - sed oni devus supozi ke Homero uzis la saman vorton por insulo kaj duoninsulo.
Baseno de la Slavea Rivero
Amerikaj blankaj pelikanoj fiŝkapte ĉe la Rapidfluoj de la Dronitoj en la rivero
La **Slavea Rivero** aŭ minuskle **slavea rivero**, origine en la angla **Slave River**, estas rivero de Kanado kiu fluas el la Lago Atabaska en nordorienta Alberto kaj enfluas en la Grandan Slavean Lagon en la Nordokcidentaj Teritorioj de Kanado.

La nomo de la rivero kaj ankaŭ de la lago aludas al la popolo de la slavea grupo de deneoj, unu el la Unuaj nacioj. Angle la etno nomiĝas *Slavey*, sed jam la angla nomo *Slave River* por la rivero favorigis la misan koncepton ke povus temi pri sklaveco, misa signifo kiu plutransportiĝis al aliaj lingvoj.

Notoj
-----

1. ↑  Slave River. (2006). In Encyclopædia Britannica. Konsultita la 12-an de septembro 2006, el Encyclopædia Britannica Premium Service

* Kategorio Slavea Rivero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 424322
* GND: 4604979-4
* LCCN: sh86004169
* VIAF: 246963197
* NKC: ge1147838
 |
**Hermosillo** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Hermosillo, kiu estas la plej grava urbo en Sonora kaj samteme la ĉefurbo de Sonora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26030. **Hermosillo** signifas en la hispana "Virbelegetoj".

La teritorio de la komunumo ĝenerale estas tre ebena kun kelkaj montetoj ĝis 300 metroj super la marnivelo. Krom la ĉefurbo ekzistas kelkaj malgrandaj urboj, vilaĝoj kaj loĝlokoj inter aliaj: Miguel Alemán, San Pedro el Saucito, Bahía Kino, Kino Nuevo, La Victoria kaj La Manga.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 784342 loĝantojn. El tiuj estis 392697 viroj kaj 391645 virinoj. La komunumo havas surfacon de 14880,2 km², do temas pri unu el la plej grandaj komunumoj de tuta Sonora. La surfaco reprezentas ĉ. 8,02 % de la surfaco de la meksika subŝtato Sonora. La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 210 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo ekzistas du ĉefaj klimataj regionoj. Unu en la marborda regiono. Ĉi-tie ĉefas varma dezerteca klimato kun freŝaj vintroj kaj temperaturoj proksime al 0 °C en januaro kaj februaro ĝis temperaturoj de 48 gradoj en julio kaj aŭgusto. La pluvoj ĉefe okazoas en junio, julio, aŭgusto kaj septembro kun jara precipitaĵo de ĉ. 75 ĝis 200 milimetroj. La dua regiono en la resto de la komunumo havas temperaturojn inter 14 kaj 16 gradojn en januaro kaj februaro kaj 31 ĝis 47 gradojn en julio kaj aŭgusto. Pluvoj ĉe tie okazas en somero kaj estas jara precipitaĵo inter 200 ĝis 300 milimetroj.

Hidrogeografio
--------------

La ĉefaj riveroj estas la rivero Sonora kaj la rivero San Miguel, kiuj kuniĝas iom oriente de la komunuma ĉefurbo. La plej grava rivero estas la rivero Sonora, kiu fontas en la nordoriente de la meksika provinco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 410024 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 397307 scipovis legi kaj skribi kaj 12325 personoj estis analfabetoj. Do 3,01 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 539089 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 5,984 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,11 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hermosillo Arkivigite je 2007-02-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Castelo Rá-Tim-Bum** (prononcata [kaʃˈtɛlu ʁa.tʃĩˈbũ] aŭ [kasˈtɛlu ʁa.tʃĩˈbũ]) estas infana brazila televida serio farinta kaj montrinta per la brazila televida kanalo *TV Cultura* kiu estas inspirita de la brazila eduka programo Rá-tim-bum.
Castelo signifas Kastelo kaj Rá-tim-bum estas asocianta vorto al magiaĵo, ĝi relative estas kiel la vorto "abracadabra" estata en pluraj lingvoj, ĝi estas malfacila por traduki, estas famo kio ĝi signifas "mi malbenas vin" kaj estas aliaj legendoj sen konfirmo.
La serio estis elsendita de la 9-a de majo 1994 ĝis la 24-a de decembro 1997, havante 90 epizodojn, unu specialan aldonan kaj plurajn remontritajn.
La serio inspiris la krio de la filmo de sama nomo sed malforte konservite karakterojn de la origina serio.

Roloj
-----

* Cássio Scapin: Nino
* Sérgio Mamberti: Dr. Victor
* Rosi Campos: Morgana
* Cinthya Rachel: Biba
* Luciano Amaral: Pedro
* Freddy Allan: Zequinha

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Castelo Rá-Tim-Bum en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Arkivigite je 2015-07-06 per la retarkivo Wayback Machine
*
**Hermokrato** (geke: Έρμοκράτης) estis siracusa politikisto kaj generalo. Oni ne scias liajn ekzaktajn vivodatojn.

En la jaro -424, dum la packongreso de Gela oni unue aŭdas pri li, kiam li sukcese postulas, ke la siciliaj grekoj haltigu siajn disputojn.
En -415 li konsilas formon de alianco tra Sicilio kontraŭ Ateno. Dum mallonga tempo li estis unu el la tri atenaj strategoj, sed pro malsukceso oni maldungis lin. Poste li estis la ĉefa konsilisto kaj helpanto de Gylippos kaj tial partoprenis la venkon super Ateno.
En -412 li estis sendita kiel admiralo al Malgrand-Azio, sed pro perdo de siaj ŝipoj en la marbatalo de Kyzikos li estis malĉeeste ekzilita. Nur en -408 li revenis al Sicilio. Tie li mortis en -407 dum stratbatalo.

Hermokrato aperas en la du dialogoj Timeo kaj Kritio de Platono, kiuj priskribas Atlantidon.

Eksteraj ligiloj
----------------

Atlantis-Scout: Platonaj dialogoj, Timeo kaj Kritio.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 161810
* GND: 1249491851
* VIAF: 384159474312727662442, 17164294688108410470 55159697808403312533, 384159474312727662442, 17164294688108410470
* SUDOC: 247194344
 |
**Peter Uray** [urai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio **Uray Péter** estas aŭstra-hungara aktoro, reĝisoro, koreografo, scenaristo, altlerneja instruisto.

Uray Péter naskiĝis la 11-an de januaro 1939 en Schärding (Nazia Germanio, nuntempe en Aŭstrio).

Biografio
---------

Uray Péter estis edukita en Bad Radkersburg (Stirio), poste li studis en de:Anton Bruckner Privatuniversität, tamen li eklaboris en de:VÖEST. Li estis ankaŭ aktoro en pluraj aŭstraj urboj, fine en de:Volkstheater (Wien) inter 1983-2001. Li ankaŭ instruis de 1980 ĝis 1995 en Universitato por Muziko kaj Scena Arto je Graz. Intertempe li ofte havis filmajn rolojn. En 1982 kaj 1990 li fondis teatran trupon. Li studis laŭ koresponda lernado en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) inter 2001-2003, kaj li estis instruisto en Universitato de Kaposvár. Li specialiĝis pri movteknikoj kaj pantomimo.

Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto)
-------------------------------------

* *Zwischenfall in Antiochia* (1967) - Hans (studento)
* *Henrik und Pernilla* (1973) - vira titolrolo
* *Heiteres Bezirksgericht* (serio, 1988) - Gregor Hopf
* *Kastélyszálló* (serio, 1998) - profesoro Göttinger
* *Novotny und Maroudi* (serio, 2006-2007) - profesoro Maroudi
* *Lilly Schönauer* (serio, 2010) - D-ro Gruber

Liaj kinaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------------

* *Bécs - 1938* (1986)
* *Patient aus Leidenschaft* (1991) - kuracisto

Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto)
---------------------------------

* William Shakespeare:
	+ Romeo kaj Julieta
	+ Somermeznokta sonĝo
	+ *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas*
	+ Hamleto
	+ Makbeto

Liaj koreografiaĵoj (elekto)
----------------------------

* Don Quijote
* Ede Tóth: *A falu rossza*
* En Eŭropo ie

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Eszter Herold
* András Ticz

Lia libro
---------

* *Dráma és tánc - Az 5-6. osztály számára* (kunaŭtoro)

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 747768
* GND: 130617601
* LCCN: no97036473
* VIAF: 117175456
* ISNI: 0000 0000 8413 8592
* BNF: 165769398
* MBA: ae013e7d-aeff-4b5e-896a-39f283e7e0fa
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Peter WEIDE** estas germana denaska esperantisto. Li naskiĝis la 20-an de marto 1947 en Århus, Danio. Liaj gepatroj estis August Weide kaj ties edzino Edith. Ekde 1948 li vivis plejparte en Hamburgo. En la jaro 1956 li estis unu el la partoprenantoj de la Infana Kongreseto en Kopenhago. Jam dum siaj lastaj jaroj kiel gimnaziano li komencis instrui Esperanton en vesperlernejaj kursoj. Li ekde 1970 studis historion kaj pedagogikon ĉe la hamburga universitato por poste labori kiel instruisto. Inter 1976 kaj 1982 li estis sekretario de la Hamburga Esperanto-Societo. Kune kun sia unua edzino li iniciatis tiun evoluon, kiu gvidis al la aĉeto de klubdomo por la Hamburga Esperanto-Societo en la jaro 1979. Li estis la unua, kiu tradukis la "Esperanto Lernolibro"-on laŭ la zagreba metodo en la germanan. Tiu traduko aperis en 1981. Lia traduko de "Chruschtschows dritter Schuh" (Heinz-Georg Macioszek) aperis en 1996 sub la titolo „La tria ŝuo de Ĥruŝĉov". En 1998 li translokiĝis al Melby en Danlando, fine de la jaro 2020 al Nivå, urbeto iom sude de Elsinoro. Ekde 2003 li aktivas kiel lingvohelpanto kaj tradukanto ĉe lernu!. Li reverkis kaj modernigis la danan "ŝlosilon" en 2004. En 2006 li kompilis malgrandan Esperanto-gramatikon por danlingvanoj. Tiu kajero ekde 2011 ekzistas ankaŭ en germanlingva versio kaj ekde 2014 en anglalingva. Ekde julio 2016 haveblas ankaŭ itala versio, ekde decembro 2016 la franca. Hispana versio aperis komence de 2018, la nederlanda/flandra estas havebla ekde Novembro 2019, la turka ekde 2020 kaj la ĉina ekde Aprilo 2021.

Li estas membro de tiu laborgrupo, kiu ekde 2010 kaj ĝis la publikigo en 2014 prilaboris kaj finpreparis la de Preben Bagger disponigitan materialon por la Esperanto-dana vortaro de Preben Valdemar Bagger.

En la panteonon de edukado.net li eniris en decembro 2016.

Eksteraj ligiloj
----------------

* prezenteto en la retejo *saluton.dk*
* 
* Peter Weide en la Panteono de edukado.net


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 252499
* GND: 1050620429
* VIAF: 308210896
 |
Eichholzmaar
 Steffelner Drees (mineralakva fonto)
La **Eichholzmaar** estas unu el la malgrandaj maaroj en Vulkaneifel. Ĝi situas inter Steffeln kaj Duppach kaj havas diametron de ĉirkaŭ 120 m kaj profundecon de 3 m.

La maara kaldrono estas preska ronda. La maaro akurate situas sur geologo perturbo en nord-okcidenta kaj sud orienta direkto.

Komence de la lasta jarcento ĝi estas ĝi estis sekigita por ricevi herbejan terenon. De somero 2007 ĝis printempo 2008 okazis renaturigado kaj rearanĝo de la akvosurfaco kun grandeco de ĉirkaŭ 1,1 hat. Post nur malmulte da jaroj la maaro evoluiĝis al rifuĝejo por maloftaj akvobirdoj kaj reptilioj.

Ĉ. 100 metrojn supre kaj ĉirkaŭ 200 metrojn malsupre de la maaro troviĝas en la valo mineralan fonton. Tiaj fontoj nomiĝas en la regiono „Drees", vorto el la kelta lingvo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eichholzmaar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Das Eichholzmaar auf der Internetseite der Gemeinde Steffeln Arkivigite je 2016-03-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Touristinformation Oberes Kylltal: Eichholzmaar
**Péter Erdei,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erdei Péter** estas hungara korusestro, altlerneja instruisto.

Péter Erdei naskiĝis la 8-an de decembro 1944 en Debrecen.

Biografio
---------

Péter Erdei frekventis muzikartan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1968. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zoltán Vásárhelyi, István Párkai, Erzsébet Szőnyi, Zoltán Gárdonyi, György Kroó, András Szőllősy kaj Lajos Bárdos. Inter 1968 kaj 1972 li instruis en muzika instituto en Bostono, eĉ li partoprenis en ties fondo. Hejmenveninta li instruis en altlernejo en sia naskiĝurbo. Inter 1974 kaj 2005 li estis institutestro en Kecskemét (li estis la fondinta institutestro). En tiu longa periodo li fondis kaj gvidis plurajn korusojn, krome li instruis ankaŭ en la Muzikarta Altlernejo en rango docento inter 1973-tól 2003, eĉ li gvidis majstrokursojn en pluraj lokoj. Li ricevis premiojn inter 1992-2018.

Elektitaj korusaj dirigentaĵoj
------------------------------

* Zoltán Kodály:
	+ Jézus és a kufárok
	+ A 114. genfi zsoltár
	+ Liszt Ferenchez
	+ Esti dal

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Csaba Tőri

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj Arkivigite je 2022-12-16 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 651260
* GND: 135077591
* LCCN: n93104802
* VIAF: 71602391
* ISNI: 0000 0000 5519 4755
* SUDOC: 261399713
* BNF: 14175348c
* NKC: xx0223407
 |
**Peter Zindel** (naskiĝinta la 26-an de septembro 1841 je Hundelshausen en Hesio; mortinta la 18-an de februaro 1902 en Essen) estis germana arĥitekto de la historiismo. Li famis precipe pro siaj preĝejokonstruaĵoj, konstruaĵoj laŭ lia plano ekestis ĉefe en la Ruhr-Regiono.

Zindel studis ĉe la metia altlernejo je Kassel ĉe Georg Gottlob Ungewitter. En 1862 li estis kunlaboranto de la episkopuja konstruestro de Paderborn, Arnold Güldenpfennig. En 1864 li posteis sian instruiston Ungewitter ĉe la metia altlernejo je Kassel. En la jaro 1871 li iris al Essen kaj laboris tie kiel memstara, liberprofesia arĥitekto, komence ĝis 1876 kune kun Julius Flügge. En Essen li planis la urbodomon kaj la bankodomon de *Essener Creditanstalt* (vd. fotojn malsuprajn)

* Urbodomo en EssenUrbodomo en Essen
* Domo de la iama Essener CreditanstaltDomo de la iama *Essener Creditanstalt*

Referencoj
----------

1. ↑  Vivdatoj laŭ enskribo en la historia arĥitektoregistro *archthek*

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 475363
* GND: 1133469108
* VIAF: 172156266
* ULAN: 500256526
 |
**Péter Dávidházi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dávidházi Péter** estas hungara literaturhistoriisto, profesoro, membro korespondanta (2010), ordinara (2016) de Hungara Scienca Akademio.

Péter Dávidházi  naskiĝis la 9-an de januaro 1948 en Tata.

Biografio
---------

Péter Dávidházi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1968-1973, poste li plulernis en Sussex. Li komencis sian karieron en Scienca Universitato Loránd Eötvös, kie li instruis kaj esploris. Inter 1985–1986 li esploris en universitato de San Diego. Li doktoriĝis en 1994. Li okupiĝas precipe pri la 19-a jarcento, angla kaj hungara literaturoj. Li ricevis premiojn inter 1985-2010.

Verkaro (elekto)
----------------

* *„Isten másodszülöttje." A magyar Shakespeare-kultusz természetrajza* (1989)
* *Hunyt mesterünk. Arany János kritikusi öröksége* (1992)
* *Shakespeare and Hungary* (1996)
* *Egy nemzeti tudomány születése: Toldy Ferenc és a magyar irodalomtörténet* (2004)

Fontoj
------

* biografio kun foto
* biografio kun foto

* Kategorio Péter Dávidházi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 431124
* LCCN: n92006514
* VIAF: 66647841
* ISNI: 0000 0001 1446 7582
* SUDOC: 066925401
 |