recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Sib,** laŭ aliaj literumoj *Al-Seeb*, *As Seeb*, *As Sib*, arabe: **السيب‎‎** estas urbego kaj havenurbo en Omano.

Panoramo en Sib
Konstruaĵo en Sib
Panoramo en Sib

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Supermara alteco: 0- m
* Loĝantaro: 313,000 (takso en 2010)
* Horzono: UTC +4
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj:
* 23° 40′ 49″ N 58° 10′ 57″ O﻿ / ﻿23.68028 °N, 58.18250 °O﻿ / 23.68028; 58.18250 (mapo)Koordinatoj: 23° 40′ 49″ N 58° 10′ 57″ O﻿ / ﻿23.68028 °N, 58.18250 °O﻿ / 23.68028; 58.18250 (mapo)

Geografio
---------

Sib situas en norda parto de la lando laŭ la marbordo. Maskato troviĝas 35 km.

Stratoparto en Sib

Historio
--------

Sib estis longe nur fiŝkaptista vilaĝo. En la 1970-aj jaroj moderniga politiko komenciĝis kaj Sib iĝis centro de merkato kun industriaj areoj.

Trafiko
-------

Sib havas internacian flughavenon (la plej grandan en Omano). Estas menciinda trafiko de la haveno. Sib estas ligita al Maskato per ŝoseo.

Parko en Sib

Klimato
-------

La klimato de Sib estas varma- dezerta. La averaĝa temperaturo estas 29 °C. Jare pluvas po 100 mm. Inter junio - oktobro ne pluvas aŭ apenaŭ pluvas.

Fontoj
------

* WikiTrans
La katania plado, pasta alla Norma, ikono de sicilia kuirarto
Aranĉinoj tipaj siciliaj frititaj rizbuloj.
La **sicilia kuirarto** estas proksime ligita al la historio kaj kulturo, same kiel al la religia kaj spirita vivo de la insulo Sicilio, aŭtonoma regiono en Suda Italio. Temas pri regiona, kompleksa kaj diversa gastronomia kulturo, kiu montras klare la kontribuon de la popoloj ekloĝintaj en Sicilio dum la lastaj du jarmiloj (grekoj, normandoj, araboj, hispanoj). Unu havas, ekzemple, la nutraĵan kontribuon de antikva Grekio tra la "Monsù" de la grandaj nobelaj kuirejoj, inkluzive de magrebaj dolĉaĵoj kaj influoj de judaj kuirmanieroj.

Ingrediencoj
------------

La ingrediencoj estas tipaj de ajna mediteranea kuirarto. En la pladoj de sicilia kuirarto, olivoleo estas ekskluzive uzita, kaj por kuiri kaj por spicado. La butero estas tre malmulte uzata, eble nur en la preparo de kelkaj dolĉaĵoj. La ĉefaj ingrediencoj estas legomoj aŭ maraĵoj (fiŝoj kaj moluskoj). Viando estas relative malmulte uzata en sicilaj pladoj, unu el la plej konataj estas la *farsu magru*.

La konataj salejoj de Trapanio, de kie elstaras mara salo ekde antikvaj tempoj, faras ĝin speciala ingredienco de sicilia kuirarto. Aliaj spicoj kaj aromaj herboj ofte uzataj estas: bazilio, petroselo, mento, nobla laŭro, rosmareno, salvio, ktp. Aldone, jasmeno, pinsemoj, sekvinberoj, migdaloj, pistakoj ktp. estas uzataj. La preparo de multaj pladoj kun dolĉaj gustoj estas ofta.

En Trapanio (ĉe la plej okcidenta pinto de la insulo), la influo de la Magreba kuirarto ekaperas kaj eblas trovi lokajn specialaĵojn faritajn kun kuskuso.

Tipaj pladoj
------------

* Aranĉinoj
* Fritolo
* Kaponato
* Kasato
* Krokeo
* Pano kun lienaĵo
* *Pasta alla Norma*
* Pidono
* Pinjolato
* Sicilia glaciraspaĵo
* Sicilia pico
* Stigiolo

Vinoj
-----

* Aleksandria muskatelo
* Bianco d'Alcamo
* Frappato
* Marsala
* Nero d'Avola

* Sicilia kuirarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sicilia kuirarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **taksonomio de Sibley-Ahlquist** estas taksonomio de birdoj kiu montras konsiderindan diferencon rilate la tradician sistemon. Ĝi estis proponita de Charles Sibley kaj Jon Edward Ahlquist kaj baziĝas sur studoj de hibridiĝo DNA-DNA realigitaj fine de la 1970aj jaroj kaj laŭlonge de la 1980aj jaroj.

La hibridiĝo DNA-DNA estas ene de klaso de komparteknikoj en molekula biologio kiu anstataŭ havigi karakterajn datumojn havigas datumojn pri la distancio inter vivaj estaĵoj, kiuj povas esti analizitaj por produkti filogenetikajn rekonstruojn per uzado de algoritmoj de konstruado de fenetikaj arboj. En la hibridiĝo DNA-DNA la porcentaĵo de simileco de DNA inter du specioj ĉirkaŭkalkuliĝas per la malpliigo de hidrogena ligo inter nukleotidoj de du fadenoj malperfekte komplementaj de heterodupleksa DNA (tio estas eksperimenta DNA de duobla fadeno produktita de parigado de simplaj fadenoj de du diversaj specioj) kompare kun la perfekta ligaro inter nukleotidoj en homodupleksa DNA (kun la du fadenoj de DNA devenaj el la sama specio).

Notoj
-----

1. ↑  Sibley & Ahlquist (1990)
Nasko de Frederiko la 2-a, Sankta Romia Imperiestro kaj Reĝo de Sicilio.
Palaco de la Normanoj, unu el la lokoj kiuj estis ehjmo de la *Magna Curia* de Frederiko.
La **Sicilia Skolo** estis malgranda komunumo de Sicilianoj, kaj je pli malgranda etendo, de kontinentaj italaj poetoj arigitaj ĉirkaŭ Frederiko la 2-a, plej el ili apartenantaj al ties kortego, nome *Magna Curia*. Estrita de Giacomo da Lentini, ili produktis pli ol tri-cent poemojn de korteza amo inter 1230 kaj 1266, kaj la eksperimento pluis post la morto de Frederiko ĉe lia filo, Manfredo.

Referencoj
----------

* Migliorini, B. *Storia della letteratura italiana*. Firenze, Sansoni, 1987
* Giudice A. Bruni, G. *Problemi e scrittori della letteratura italiana*. Torino, Paravia, 1983.
* *Antologia della poesia italiana*, ed. C.Segre and C. Orsola. Torino, Einaudi, 1999.
* Bruni, F. *L'Italiano: testi e documenti*. Torino, Utet, 1984.
* *Rimatori del '200 e del '300*, eld. M. Vitale. Torino, UTET, 1989.
* Mendola, Louis, *Sicily's Rebellion against King Charles* (kun poemo de Cielo d'Alcamo), New York, 2015.
**Sidney Darlington** (\* 1906-07-18 Pittsburgh, Usono; † 1997-10-31 Exeter, New Hampshire) estis usona inĝeniero.

Vivo kaj atingoj
----------------

En 1928 li ricevis la gradon de Bakalaŭreato en Fiziko kun *magna cum laude* je la Universitato Harvard kaj en 1929 la Bakalaŭreaton en naturscienco en la fako Elektrotekniko je la MIT.
Post tio li fariĝis membro de la Bell Laboratories en Murray Hill, New Jersey, kie li restis ĝis lia emeritiĝo en 1971.

Dum tiu tempo li ricevis doktoriĝan diplomon (Doktoro je Fiziko, 1940, Columbia University) kaj diversajn honorigojn por siaj atingoj. Inter aliaj inventis la impulskomprimigan „Ĉirp-Radarteknikon". kaj la cirkviton Darlington, je kiu du transistoroj estis konektitaj unu post la alia por pli alta amplifo. Li ricevis patenton por sia ideo meti ambaŭ transistorojn sur unu komunan bazon. Tio estis kvazaŭ la unua integra cirkvito. Sed li nur patentigis sian ideon por du transistoroj, ne por pli multaj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio sur la paĝoj de IEEE angle
* Biografio de la National Academy of Sciences Arkivigite je 2012-10-21 per la retarkivo Wayback Machine (angle, PDF; 1,79 MB)

Referencoj
----------

1. ↑  Sidney Darlington, Development of a tuned laboratory vacuum tube galvanometer, 1929, B.S.-Thesis, Massachusetts Institute of Technology, Dept. of Electrical Engineering, 1929, OCLC=36620405.
2. ↑   Sidney Darlington, Synthesis of reactance 4-poles which produce prescribed insertion loss characteristics, including special applications to filter design, Cambridge Mass. 1939, Ph.D.-Thesis, Columbia University, 1940. OCLC=35806342.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 397370
* GND: 17326154X
* LCCN: n2011018560
* VIAF: 169823685
* ISNI: 0000 0001 1863 6160
 |
**Sierra Mojada** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Sierra Mojada*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05034.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5245 loĝantojn. El tiuj estis 2722 viroj kaj 2523 virinoj. La komunumo havas surfacon de 6,966,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1530 metroj super la marnivelo. Al la komunumo apartenas 78 loĝlokoj (statistike por vilaĝoj, setlejoj kaj domaroj). La ĉefaj estas Sierra Mojada, La Esmeralda, Hércules, Ejido San José de Carranza, Ejido Salinas del Rey, Ejido Providencia.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 5598 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,018 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. 

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 7619 personoj apartenis al la katolika religio kaj 334 personoj al la protestantisma religio. 150 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 277 personoj statistike apartenis al neniu religio. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Historio
--------

Historie la komunumo havis pli multajn loĝantojn. Proksime al la nuna ĉefurbo Sierra Mojada oni trovis arĝenton en la jaro 1879 fare de Néstor Arreola. Komence de la jarcento post la fino de la rezervoj la vilaĝo perdis loĝantaron kaj dum iu tempo anstataŭ Sierra Mojada la vilaĝeto Esmeralda fariĝis la administra sidejo de la komunumo.
Sierra de Aracena kiu formas parton de Sierra Morena.
**Sierra Morena** (en Esperanto estus Bruna Montaro) estas montoĉeno de la sudo de Hispanio, kiu separas la Centran Altebenaĵon de la valo de la rivero Gvadalkiviro. Geologie temas pri la bordo de la altebenaĵo rompita kaj levata de la premo de la alpaj fortoj super la hercinia soklo de la Altebenaĵo. En tiu hegemonias la faŭltoj, foje unika faŭlto, foje sistemo de sinsekvaj faŭltoj. Sierra Morena estus horsto limigita de faŭltoj, aŭ en aliaj kazoj limigita de longecaj faltetoj formantaj faltojn.

La plej alta monto estas la Bañuela (1.330 m.) situa en Sierra Madrona (Ciudad Real).

Tipa bieno en Sierra Morena.
Tiu montoĉeno etendas laŭ la nordoj de la provincoj de Onubo, Sevilo, Kordovo kaj Ĥaeno (Komarko Sierra Morena (Ĥaeno)) kaj konstituas naturan limon inter la suda regiono Andaluzio kaj la resto de Hispanio sen enkalkuli la insulojn.

Ekonomio
--------

### Mineja riĉo

Ĝenerale Sierra Morena prezentas komplikan strukturon pro la diversa geologia formado kiu enhavas grandan varion litologian. La teritorio suferis delonge gravan vulkanan aktivecon kiu produktis fortan mineraligon de la iamaj materialoj. Tiele la nordo de la provincoj de Sevilo kaj Onubo konstituis la tiel nomtan piritan zonon, ĉar en ĝi abundas piritoj ĉefe enhavantaj kupron sed kiu enhavas pli etajn kvantojn de oro, arĝento, plumbo kio permesis fortan minan aktivecon kiel ekzemple en Río Tinto aŭ la orminejoj norde de Sevilo (El Pedroso). Tio krome permesis kemian industrion kies ĉefa kruda materialo estas sulfuro akirita el pirito.

### Agrikultura malriĉo

La kruta reliefo, foje tre abrupta kaj deklivega, estas kaŭzo de la neekzisto de kultivebla grundo aŭ de la esto de malriĉaj grundoj, malmulte profundaj kaj tre ŝtonaj kaj eroziitaj, por malfacila kultivado. Nur en valoj oni trovas profundan, sablan kaj argilecan grundon kultiveblan. Tio okzas pro la procezo de detruo de la granito, kiu ĉar ne estas solvebla ne estis forigita de la akvo. La zono de plej riĉaj grundoj estas tiu de Pedroches. Sur tiu tipo de materialoj disvolviĝis malriĉa agrikulturo kaj iom pli fruktodona brutobredado. Pro tio la tuta areo, aŭ almenaŭ en la plej krutaj terenoj, historie estis ne multe loĝata, kio permesis en diversaj historiaj epokoj, la disvastiĝo de ŝtelista kulturo, el la epoko de la Romia Imperio ĝis la 18a kaj la 19a jarcento, tiel nomata de "bandoleros", el kiuj multaj estis famaj kiel José María el Tempranillo, Luis Candelas aŭ Diego Corrientes.

### Forsta uzado

Sierra Morena ĝenerale estas okupata de miksita vegetaĵaro de arbaro kaj makiso; hegemonie en la orienta parto la anzino, iom da korkokverkaroj kaj en la okcidenta parto korkokverkaroj miksitaj kun kverkoj kaj kaŝtanarboj. Unu el la riĉofontoj, en la zono de Onubo, Sevilo kaj sudo de Badajoz, konsistas en la ekspluatado de korko akirita el la arboŝelo de la korkokverko kiu permesas industrio de korko kaj ŝtopiloj.

Vidu ankaŭ
----------

* Sierra Morena (Ciudad Real)
* Sierra Morena (Jaén)

* Sierra Morena en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sierra Morena en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tipa pejzaĝo de Sierra de Gata: Rivero, olivmuelejo de Eljas
La montaro **Sierra de Gata** estas unu de la (*sierras* en la hispana) montaroj kiuj komponas la ĝeneralan montoĉenon Sistema Central. Ties pintoj markaj la limon inter la provincoj de Cáceres en regiono Ekstremaduro sude (Sierra de Gata) kaj Salamanca norde (El Rebollar). Okcidente limas kun la portugala montaro Serra da Estrela jam en Portugalio. Oriente limas kun la Sierra de Francia; la separo inter ambaŭ montaroj estus la valo formita de la rivero Hurdano.

Geografio
---------

La Sierra de Gata formas separon nature de la suda subaltebenaĵo rilate la nordan subaltebenaĵon de Hispanio, pli precize de Ekstremaduro el Kastilio. 

La plej gravaj montopintoj estas la jenaj (de okcidento orienten):

* *Mesas* 1.265 m
* *El Espinazo* 1.330 m
* Jálama 1.493 m
* *Jañona* 1.367 m
* *Bolla Chica* 1.408 m
* Bolla 1.519 m
* *Arrobuey* 1.412 m
* *La Corredera* 1.456 m
* Peña Canchera 1.592 m

### Montopasejoj

Tiujn montojn trapasas kelkj montopasejoj, naturaj pasejoj inter ambaŭ altebenaĵoj:

* *Puerto Viejo* 1.100 m, *Puerto de San Martín* (*Pto. Santa Clara*) 1.020 m, *Puerto de Perales* 910 m, *Puerto Nuevo* 950 m. La plej akra deklivo de tiuj montopasejoj estas en la suda flanko, ĉar la averaĝa alteco de la norda flanko estas pli alta, ĉirkaŭ 800 m, kio faras ke la descendo al nordo estas pli milda.

Hidrografio
-----------

La plej elstarindaj riveroj estas la jenaj:

* En la norda flanko (baseno de la rivero Doŭro) la rivero Águeda. La rojoj kiuj fluas norden estas alfluantoj de la rivero Águeda.
* En la suda flanko (baseno de la rivero Taĵo) estas la rivero Erjas kaj la rojoj alfluantoj de la Rivero Alagón, inter kiuj elstaras la rivero Árrago.

Vidu ankaŭ
----------

* Sierra de Gata (komarko)
**Sierra de los Blancos** estas nune senhoma loĝloko en Hispanio, en la regioneto *Cinco Villas*, apartenanta al la jurisdikcia distrikto de Ejea de los Caballeros, nordokcidente de la provinco Zaragozo, regiono Aragono, for 70 km de Zaragozo. Ĝi estas en alteco de 518 m.  La loknomo *Sierra de los Blancos* estas komprenebla kiel *Montaro de la Blankuloj* aŭ *Montaro de la Blankaĵoj*.

Geografio
---------

Sierra de los Blancos situas en bela loko, kaj ĝi inspiras per aero de absoluta forlaso; la konstruaĵoj malgrandiĝas pro la favoro de la vetero kaj la arbustaĵo de la loko senĉese antaŭeniras.

Historio
--------

Situanta tre proksime al Biscarrués, tiu urbo estis forlasita en la 1970-aj jaroj. Post longa periodo de forlaso, dum 2011 ĝi estis provizore loĝata de ĉirkaŭ dek homoj. Tamen, pro manko de bazaj servoj kiel fluakvo, elektroprovizo kaj rubkolekto, ĝi estis denove forlasita, kaj estas kiel ĝi restas hodiaŭ. 

Sierra de los Blancos atingis populacion de 66 loĝantoj en 1930, kvankam ekde tiam komenciĝis ĝia ada senloĝantiĝo. Dum la 19-a jarcento Sierra de los Blancos havis proksimume 33 loĝantojn, dividitaj en 8 domojn kaj en 1495, Ignacio Jordán de Asso asertis, ke "ĝi estis nur vilaĝeto, kiu havis nur du aŭ tri domojn".

Kiel tiom da vilaĝoj, kiuj vivis de sia magra agrikulturo, sia brutaro, ĉasado kaj brulligno, venis tempo, kiam ili ne povis vivteni en tiuj belaj lokoj, malhavante komunikadojn, ĉiaspecajn helpojn, sanon, edukadon, servojn, ktp. kaj devis esti forlasitaj.

Monumentoj
----------

Elstaras la preĝejo *Santa Águeda*: eta konstruaĵo kun unu navo kaj rekta kapo, kun du grandaj murapogiloj sur siaj flankaj muroj kaj belfrido-sonorilturo kun ununura okulo. 

La preĝejo, dum kelkaj jaroj estis rifuĝejo de domokupantoj. Konstruita en 1785, ĝi daŭre staras kiel simbolo de la vilaĝeto. Antaŭ ĝia konstruo, la loĝantoj de Sierra de los Blancos kutimis iri al la Miramonte-ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aragona regioneto Cinco Villas.

Referencoj
----------

1. ↑
2. 1 2
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sierra los Blancos. ĉe YouTube
* Sierra los Blancos. ĉe YouTube


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 804229
 |
Sierras de Córdoba
Lago Los Molinos ĉe la valo Paravaĉaska.
Rokaro ĉe valo Ongamira.
Turisma urbo Los Cocos
La **Sierras de Córdoba** (kordobaj montaroj) estas montaro de centra Argentino, situanta inter Pampo oriente kaj sude, Ĉako norde kaj deklivaro de Andoj okcidente. Preskaŭ la tuta montaro, escepte la sudokcidenta bordo en Provinco San Luis, situantas en Provinco Kordobo.

Origino kaj topografio
----------------------

Multe pli malnovaj ol Andoj, formitaj en Paleozoiko kaj tre eroziitaj, la Sierras de Córdoba ankoraŭ atingas alton de 2880 metroj ĉe la Monto Ĉampakio, okcidente de Villa Dolores. La norda parto, konata kiel **Sierra de Norte** (norda montaro), estas konsiderinde pli malalta kaj malpli kruta. La montoj ĵus konstruitaj formis la limon inter Gondvano kaj la tiam etendiĝanta Pacifika Oceano, kaj konsistas ĉefe el metamorfaj rokoj kiaj kvarcito, kiuj estis formitaj kiam grandaj kvantoj de maraj sedimentoj estis subjektitaj al enormaj varmoj kaj premoj.

Referencoj
----------

* Whitmeyer, Steven J. and Simpson, Carol; *Regional deformation of the Sierra de San Luis, Argentina: Implications for the Paleozoic development of western Gondwana*; **Tectonics**, Vol. 23, TC1005, doi 10.1029/2003TC001542 , 2004.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Región Traslasierra Arkivigite je 2010-01-15 per la retarkivo Wayback Machine

Koordinatoj: 31° 30′ S 65° 00′ U﻿ / ﻿31.500 °S, 65.000 °U﻿ / -31.500; -65.000 (mapo)
**Sevsk** (ruse *Севск*) estas urbo en Brjanska provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 15248501.

La urbo estis fondita en jaro 1146.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.

La interurba telefona kodo estas 08356, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 52° 09′ N 34° 29′ O﻿ / ﻿52.150 °N, 34.483 °O﻿ / 52.150; 34.483 (mapo)Koordinatoj: 52° 09′ N 34° 29′ O﻿ / ﻿52.150 °N, 34.483 °O﻿ / 52.150; 34.483 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Sev (Сев) (baseno de rivero Dnepr (Днепр)).

En jaro 1959 la urbo havis 6,2 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 7,7 mil loĝantojn.

Komence de januaro 1605 la milittrupoj de Falsa Demetrio la 1-a okupis antikvan urbon Sevsk situantan sur ambaŭ bordoj de Sev rivero, kiu iĝis ilia provizora bazo. De tie li atakis la caran armeon en vilaĝo Dobriniĉi, troviĝintan je 35 km apud maldekstra bordo de sama rivero.
Li kaj liaj soldatoj plene fiaskis. Tiam pereis ĉirkaŭ 7 000 invadintoj kaj li mem apenaŭ ne estis kaptita.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2018-11-20 per la retarkivo Wayback Machine 18 interesaĵoj pri la urbo ruse
* historio ruse
* Arkivigite je 2018-11-25 per la retarkivo Wayback Machine historio

Flago de Brjanska provinco
Urboj de Brjanska provinco

**Ĉefurbo**: Brjansk

Djatkovo |
Fokino |
Ĵukovka |
Karaĉev |
Klinci |
Mglin |
Novozibkov |
Poĉep |
Selco |
Sevsk |
Starodub |
Suraĵ |
Trubĉevsk |
Uneĉa |
Zlinka
*Empire State Building*.
**Shreve, Lamb, and Harmon**, fondita kiel **Shreve & Lamb**, estis arkitekta firmao, plej bone konata pro la desegnado de la *Empire State Building*, nome la plej alta konstruaĵo en la mondo en la epoko de sia finkompletigo en 1931.

La firmao estis fondita en 1920 kiel Shreve & Lamb, nome partnereco de Richmond Harold ("R.H.") Shreve, nome kanadano el Nova Skotio, kaj William F. Lamb, el Broklino, Novjorko, Usono, estante Shreve la administranto, dum Lamb estis la desegnisto. Ambaŭ renkontiĝis laborante en Carrère & Hastings, kaj Shreve & Lamb estis dekomence firmao el Carrère & Hastings. En 1924 la paro decidis lasi Carrère & Hastings kaj iĝis aŭtonoma arkitektura kompanio.

En 1929 Arthur Loomis Harmon, el Ĉikago, Ilinojso, Usono, aliĝis al Shreve & Lamb, kaj la firmo iĝis Shreve, Lamb & Harmon. Antaŭ aliĝi al la firmao, laboroj de Harmon estis batalmonumentoj en Tours, Cantigny kaj Somme-Py en Francio, unu YMCA en Jerusalemo, kaj la Shelton Hotel en Novjorko.

Por la konstruo de la *Empire State Building*, nome la plej elstara verko de la firmao, Lamb estis responsa por la desegno, dum la plankapabloj de Shreve faciligis la finkompletigon de la konstruado en unu jaro. La plankapabloj de Shreve estis agnoskitaj en Novjorko kaj li paroprenis ankaŭ en projektoj trans la firmao, kiel por la Komitato "Slum clearance" de Novjorko.

Notoj
-----

1. 1 2 3 4  Klose, Oliivia. "500 Fifth Avenue Designation Report" New York City Landmarks Preservation Commission (14a de decembro, 2010)

* Kategorio Shreve, Lamb & Harmon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 667247
* LCCN: nr92027525
* VIAF: 159358605
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Plena Pekoteko*** estas 1816-paĝa 3-voluma termino-kolekto. Pekoteko estas la mallongigo de "Pe(r)ko(mputora) te(rmino-)ko(lekto)".

Historio
--------

Rüdiger Eichholz, ano de Akademio de Esperanto ekde 1976, estris siatempe la sekcion pri teknikaj/fakaj vortaroj. El lia multjara kunlabora kolektado de vort-difinoj kreskis unue, de 1968, *Slipara Vortaro*. Poste, jam en la epoko komputila (li dirus: "komputora"), li eklaboris je la projekto "Perkomputora termino-kolekto" (*Pekoteko*), dokumentaro terminologia.

Precipaj kunlaborantoj al tiu ĉi projekto estis Bernhard Eichkorn, Bernhard Pabst kaj Edward Spitaels. Terminoproponoj estis kolektitaj inter 1985 kaj 1990. En la antaŭvorto de *Plena Pekoteko*, Eichholz verkas la jenon: "Ni ne perdis tempon per vanaj klopodoj normigi la en Esperanto uzotaj terminoj. Ni simple proponas ilin, kaj rekomendas al ĉiuj legantoj, kiuj bezonas iujn terminojn, konsulti niajn registraĵojn, legi la prezentitajn argumentojn kaj selekti tiujn terminojn, kiujn ili post la legado de la argumentoj taksas plej trafaj."

En la Pekoteko la redakcio faras kelkajn proponojn. Precipe la (silente mortinta) propono aldoni la sufikson "-apo" por prikomputilaj terminoj kiel *desegnapo* (komputila programo por desegni) aŭ *financaparo* (financa komputila programaro) estas rimarkebla.

Presado kaj dissendado
----------------------

*Plena Pekoteko* presiĝis en 1992 ĉe Esperanto Press en Kanado danke al la financa subteno fare de la FAME-fondaĵo. La iniciatinto de la projekto dissendis komence de la 90-aj jaroj donace 150 ekzemplerojn al ĉiuj membroj de Akademio de Esperanto, al redakcioj de gravaj Esperanto-revuoj kaj al kelkaj bibliotekoj kaj muzeoj.

La restantaj 150 ekzempleroj estis vendataj.

Estonteco
---------

Malmulton oni nuntempe ankoraŭ aŭdas pri *Plena Pekoteko*. Ĝi ja inspiris ekzemple Yves Nevelsteen krei *Komputeko*-n, prikomputilan terminokolekton. Tamen, malmultaj vortoj kiuj aperas en *Plena Pekoteko* hodiaŭ efektive estas uzataj por priskribi komputilaĵojn.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Lingvo |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* Plena Pekoteko en formato PDF, kaj en formato txt ĉe Scienca kaj Teknika Esperanto-Biblioteko, STEB
* arkivita *Plena Pekoteko* en PDF-formato
* IKEF disponigas *Plena Pekoteko*-dosierojn al E-terminologoj[*rompita ligilo*]
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo de Libraro Ludovika
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Smolenice |

**Smolenice** estas kastelo en okcidenta Slovakio sur sudorienta deklivo de Malgrandaj Karpatoj super samnoma vilaĝo  Smolenice.

Gravuraĵo de kastelo Smolenice el unua duono de 18-a jarcento

Historio
--------

Sur loko de nuna kastelo Smolenice, ĉe montpiedo de Malgrandaj Karpatoj, staris mezepoka burgo kun la sama nomo.
Ĝi ekestis jam en 14-jarcento, kiel lasta el gardburgoj ĉe Malgrand-Karpataj trapasejoj. Komence de 15-jarcento ĝi estis posedaĵo de la reĝo, poste apartenis al grafoj el Pezinok kaj Sankta Georgo (Svätý Jur), kaj de komenco de 16-a jarcento apartenis al Orszagoj. Poste, preskaŭ dum du jarcenotj estis proprieto de Erdödyoj.
Komence de 20-a jarcento komencis nuntempaj posedantoj Pálfyoj, konstrui sur ruinoj de la malnova burgo historiigan konstruaĵon de nuna burgo Smolenice. El malnova borgo oni konservis nur parton de ekstera murego. La kastelo estis finkonstruita post la jaro 1945. De pordego ĝis turo vizitantoj devas trairi 156 ŝtupojn.

Nuntempa uzo
------------

La kastelo estas posedaĵo de Slovaka Akademio de Sciencoj (SAV) kaj por publiko estas alirebla nur parte (ĝardenoj, korto, apartaj ejoj). En la kastelo oni organizas nuptofestojn, kaj ankaŭ naciajn kaj internaciajn sciencajn konferencojn.
Sur loka tombejo troviĝas ankaŭ tombokelo de Palfioj.

Galerio
-------

* 
* 
* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Smolenice (kastelo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kontaktoj al posedantoj (slovake, angle) Arkivigite je 2010-12-16 per la retarkivo Wayback Machine
**Sezen Aksu** (n. la 13-an de julio 1954) estas turka popmuzika kantistino, kantverkistino kaj muzikproduktisto. Ŝi estas unu el la plej sukcesaj artistoj en Turkio. Ŝi vendis pli ol 40 milionojn da albumoj. Ŝi estas nomata ankaŭ "Reĝino de la turka popmuziko" kaj *Minik Serçe* ("Malgranda Pasero").

Biografio
---------

Sezen Aksu naskiĝis Fatma Sezen en Sarayköy, 20 kilometrojn okcidente de Denizli. Ŝia familio translokiĝis al Bergama kiam ŝi estis trijara. La gepatroj de Aksu malinstigis ŝin kanti, ĉar ili volis ke ilia filino havu stabilan profesion kiel kuracisto aŭ inĝeniero. 

### Muzika kariero

Kune kun ŝia proksima amiko Ajda Pekkan, ŝi laŭdire metis la fundamentojn por la turka pop-muziko en la 1970-aj jaroj.  Ŝia muziko ankaŭ disvastiĝis tra Grekio kaj la balkanaj landoj. Multaj muzikistoj, ekzemple Alexander Hacke kaj pluraj el la artistoj kiujn Hacke intervjuis por la dokumenta filmo Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul -- agnoskis la influon de Sezen Aksu. Krome, ŝi faris kompaktdiskon (*Düğün ve Cenaze)* kune kun Goran Bregović en 1997.

Ŝi ankaŭ uzas la tielnomitan malnovturkan lingvon en siaj kantotekstoj, kiu ne estas uzata tre ofte nuntempe. Ŝiaj plej famaj kantoj inkludas, inter aliaj. *Sen Ağlama* (1984), *Belalım* (1989), *Hadi Bakalım* , *Her Şeyi Yak* (ambaŭ 1991), *Ben Sende Tutuklu Kaldim* (1998), *Sarı Odalar* (2000) aŭ *İstanbul İstanbul Olalı* (2002).

Ŝia plej sukcesa kanto *Hadi Bakalım* de la albumo *Gülümse* ankaŭ estis publikigita eksterlande 

Ŝi estis implikita en multaj diversaj sociaj temoj kiel ekzemple virinaj rajtoj kaj GLAT-rajtoj samkiel vivmediaj kaj edukaj reformoj en Turkio.  

### Multlingveco

La 20-an de majo 2002, Sezen Aksu publikigis ŝian albumon *I Need to Sing.* La artisto, kiu faris koncertvojaĝon post la albumo la 12-an de junio 2002, prezentis la koncertserion "*Türkiye Şarkıları*" (Kantoj de Turkio), kiu kunigis ĉiujn lingvojn kaj kulturojn de Turkio. La Infana Koruso de la Municipo Diyarbakır akompanis la artiston kune kun grekaj, ortodoksaj , armenaj kaj judaj korusoj ĉe la koncertoj. Sur la scenejo estis kantitaj (popolaj) kantoj en la lingvoj turka, kurdaj, armenaj kaj grekaj. La DVD "*Türkiye Şarkıları*" de la koncerto enhavas turkajn kaj anglajn kantotekstojn kun tradukoj en diversaj aliaj lingvoj. 

### Talenta subteno

Ŝi subtenas aliajn kantistojn kunlaborante aŭ verkante kantojn por ili. Ŝi estas la virino malantaŭ la kulisoj de steluloj kiel Sertab Erener kaj Tarkan kiu rezultis en sukceskantoj kiel "*Şımarık*" kaj "*Şıkıdım*". Ŝi ankaŭ surbendigis la kanton *Gidiyorum Bu Şehirden* (aŭdebla en la albumo *Deliveren* de Aksu (2000), kune kun Haris Alexiou, unu el la plej konataj grekaj kantistinoj.

Referencoj
----------

1. ↑  (en) CD Baby, arkivita je la 2-a de majo 2006, Wayback Maŝino.
2. ↑  (en) "6moons.com - world music: Sezen Aksu "Sarki Söylemek Lazim". *6moons.com*.

Eksteraj ligiloj
----------------

Oficiala retejo

Sezen Aksu - *Türkiye Şarkıları* - Kantoj de Turkio (tuta koncerto)

Sezen Aksu - kantoj en YouTube
Pri la komunumo
---------------

**Siat** (malnova germanlingva kaj ĝis 1943 oficiala nomo *Seth*) estas komunumo de la komunumaro Ruis kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 181 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Siat situas alte sur teraso norde de la Antaŭa Rejno en la supra parto de la Valo de Siat kaj entendiĝas al nordo ĝis preskaŭ al la Vorab-Glaĉero. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Siat mem la setlejoj Bual, Glix, Schischiu, Cuolms da Siat kaj la alpopaŝtejo Alp da Siat.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Siat limas en nordo al Glaruso Sudo (GL), en oriento al Ruschein, en sudoriento al Schnaus, en sudo kaj sudokcidento al Rueun, kaj en nordokcidento al Pigniu.

Trafiko
-------

Siat situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas veturebla vojo de Rueun. Al la publika transportreto Siat estas konektita per poŝtaŭtolinio al Ilanz.

Lingvoj
-------

La oficiala lingvo de Siat estas la romanĉa, nome ĝia sursilvana dialekto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Siat datiĝas el la jaro 840 kiel *Septe*. Dum mezepoko Siat estis senjorujo de la Senjoroj de Friberg, kiuj en Siat havis sian prakastelon. La senjorujo Friberg fariĝis en la jaro 1343 havaĵo de la Baronoj de Rhäzüns. En la jaro 1458 la Grafoj de Zollern fariĝis la mastroj de Siat kaj en la jaro 1472 la Monaĥejo Disentis. Siat apartenis ĝis la jaro 1734 al la tribunalkomunumo Waltensburg kaj ek de tiam al la tribunalkomunumo Rueun. Dum la reformacio Siat konservis la katolikan kredon.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Adolf Collenberg*: *Siat* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-10-19)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Siat Arkivigite je 2004-08-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Siat en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Siat** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Ruino de la Burgo FribergRuino de la Burgo Friberg
* Preĝejo de SiatPreĝejo de Siat

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Surselva |
| --- |
| 
**Komunumaro Cadi/Disentis:** Breil/Brigels  •  **Disentis/Mustér**  •  Medel (Lukomagno)  •  Schlans  •  Sumvitg  •  Trun  •  Tujetsch

**Komunumaro Ilanz:** Castrisch  •  Falera  •  **Ilanz**  •  Laax  •  Ladir  •  Luven  •  Mundaun  •  Pitasch  •  Riein  •  Ruschein  •  Sagogn  •  Schluein  •  Schnaus  •  Sevgein  •  Valendas  •  Versam

**Komunumaro Lumnezia/Lugnez:** Cumbel  •  Degen  •  Duvin  •  Lumbrein  •  Morissen  •  Sankt Martin  •  Suraua  •  **Vals**  •  Vella  •  Vignogn  •  Vrin

**Komunumaro Ruis:** Andiast  •  Obersaxen  •  Pigniu  •  **Rueun**  •  Siat  •  Waltensburg/Vuorz

**Komunumaro Safien:** Safien  •  **Tenna** |  |

 |
Siberia virkato.
**Siberia kato** estas raso de kato indiĝena de la orienta parto de Rusio, specife de la malvarma regiono de Siberio kaj probable rezulto de la kruciĝo inter la eŭropea mallonghara kato kaj la sovaĝa kato (*Felis silvestris*) indiĝena de la siberiaj arbaroj. Tiu raso estas ene de la kategorio de katoj de mezlonga kaj abunda hararo, kiu permesis ke la raso survivu mil jarojn eltenante temperaturojn de preskaŭ 30 °C sub nulo, nome -30 ºC.

Ĝeneralaj trajtoj
-----------------

Denaske, kaj ĝis tri monatoj de aĝo, la siberia kato havas mallongan hararon, sed poste ĝi disvolvigas abundan longan hararon de tipa tigreca kolorato inter bruna kaj griza, kun striecaj bildoj pli malhelaj kaj kaj blankaj zonoj en mentono kaj brusto, kie la hararo kreskiĝas pli longa, kio havigas la aspekton de koliero. Tiu fenotipo estas ofta en vintro, kiam la malvarmo kaj la humideco de la neĝo estas ekstremaj kaj la sebeca sekrecio kiu ĉirkaŭas la harara foliklo helpas reteni temperaturon taŭgan por povi survivi. En somero, male la kato mudas kaj restas kiel kato de mallonga hararo.

Elstaras la rondecaj formoj en la kapo, oreloj kaj okuloj. La gamboj estas larĝaj kaj la malantaŭaj estas pli longaj ol la antaŭaj. La vosto estas pli larĝa en la bazo ol en la pinto kaj havas longan kaj tre densan hararon.

Tiu tipo de felisedoj estas de fortika konstruo, pezas inter 4 kaj 9 kg, kaj posedas viglecon kaj rapidon taŭgan de granda ĉasisto.

Ties karaktero estas tre amikebla kaj ludema, kaj estas unu el malmultaj katoj al kiuj plaĉas ludi per akvo. Ili elstaras ankaŭ pro sia granda inteligento. Ili strategie turnas sin al ronronado kaj karesoj rilate al zorganto, al kiu estas tre fidela. Male al aliaj rasoj, ankaŭ la inoj de siberia kato fuĝemas speciale dum oestro. Alia speciala trajto de tiu kato, okazas ĉenaske kiam plej ofte la masklo pariĝas kun unusola ino, kaj ili restas kune kaj la masklo eĉ restas kun la ino por idozorgado; tio okazas ĉiam en siberiaj hejmaj katoj.

Partikulareco
-------------

La siberia kato havas partikularan trajton ke ili preskaŭ ne okazigas alergiojn en la homo, ĉar ili ne produktas proteinon kiu okazigas la 80% de tiuj alergioj, nome la nomita Fel D1.

La Fel D1 estas proteino molekula produktita per la sebigaj glandoj de la felisedoj, kiuj estas en ties salivo, kaj kiu alvenas al ties hararo kiam la katoj lekas sin dum sia ofta memaranĝo.

* Kategorio Siberia kato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697184
 |
***Pinus sibirica***, aŭ **Siberia pino**, aŭ **siberia cembro** en la familio Pinacoj estas specio de pino kiu vivas en Siberio: de 58°Or en la Uralaj Montoj orienten ĝis 126°Or en la montaro Stanovojo en suda Jakutio, kaj de Igarka en 68°N en la malsupra valo de la rivero Jenisejo, suden al 45°N en centra Mongolio. Ĝi estas kelkfoje ordigita kiel subspecio de cembro.

Distribuado kaj statistiko
--------------------------

En la nordo de ties teritorio, ĝi kreskas je malaltaj altitudoj, tipe je 100–200 m. Tamen pli en la sudo, ĝi estas arbo de montaro, kiu kreskas je 1,000-2,400 m altitude. Ĝi ofte atingas la alpan arbarlimon en tiu areo. La matura grando estas ĝis 30–40 m alta, kaj havas 1.5 m de trunka diametro. Ĝia maksimuma vivodaŭro estas 800–850 jaroj.

Branĉo kun pinglofolioj.
Maturaj strobiloj.
Semoj

Referencoj
----------

Literaturo
----------

* Conifer Specialist Group (1998). *Pinus sibirica*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 12a de Majo 2006.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Siberia pino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Siberia pino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Siberia pino en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Pinetum.org: *Pinus sibirica* bildo de strobilo
*Monorail* ĉe Disney World, Usono
**Unurela fervojo** estas fervojo aŭ metroo kun trako, kiu konsistas el unu relo. La veturilo veturas sur ĝi aŭ sub ĝi.

Unurela fervojo ne estas oftaj kaj ne estas uzataj por longaj distancoj. Ilia malavantaĝo estas granda kosto de ekspluatado, precipe vintre, kaj ne sufiĉa kapacito de vagonoj.

Unurelaj fervojoj laŭ landoj
----------------------------

### Britio

Ekzistas unurela fervojo ĉe la flughaveno London Gatwick, kiu ligas ties terminalojn.

### Ĉinio

* Metroo de Ĉongĉingo, linioj 2 kaj 3.

### Germanio

*H-Bahn* en Dortmund, Germanio
En la germana urbego Dortmund ekzistas unurela fervojo ĉe la universitato.

### Italio

* Marconi Express

### Japanio

Serio 1000 de Osaka Rapida Fervojo (apud Stacio Minami-Ibaraki Ibaraki, Gubernio Osaka, Japanio)
En Japanio, unurela fervojo estas speco de fervojo laŭ juro.
La plejlonga fervojo en Japanio, Osaka Rapida Fervojo estis la plejlonga unurela fervojo en la mondo laŭ Guinness-libro de rekordoj.

* Tokyo Monorail
	+ Linio Haneda 17.8 km
* Tokia Metropola Oficejo pri Transporto
	+ Ueno-Unurelvojo 0.3 km
* Tama-Toshi-Unurelvojo-Linio
	+ Linio Tama-Toshi-Unurelvojo 16.0 km
* Chiba-Toshi-Unurelvojo
	+ 1-a linio 3.2 km
	+ 2-a linio 12.0 km
* Maihama Resort Line
	+ Disney Resort Line 5.0 km
* Shonan-Unurelvojo
	+ Linio Enoshima 6.6 km
* Meitetsu
	+ Linio Monkey Park Unurelvojo 1.2 km
* Osaka Rapida Fervojo
	+ Linio Osaka Unurelvojo (ĉefa) 21.2 km
	+ Linio Saito 6.8 km
* Sky Rail Service
	+ Linio Seno 1.3 km
* Kitakyushu Kosoku Tetsudo
	+ Linio Kokura - 8.8 km
* Okinawa-Toshi-Unurelvojo
	+ Linio Okinawa-Toshi-Unurelvojo 12.9 km

### Rusio

Monorelo de Moskvo
En Rusio, Monorelo de Moskvo komencis funkcii la 20-an de novembro 2004, kiel aŭtonoma transportilo. Ĝi pasas tra Ostankino (distrikto) de la ĉefurbo kaj ligas la lokon situantan ĉe Tutrusia Ekspozicia Centro kun la loko ĉe metrostacio *Timirjazevskaja*. Ĝia longeco estas 4,7 km.

Vagonaroj veturas preter Ostankina bieno, Triunuo preĝejo, TV centro kaj ceteraj belaj vidindaj objektoj de Moskvo.

Ekde 2008 ĝi estas parto de Metroo de Moskvo.

### Sud-Koreio

* Metroo de Teguo, linio 3 - 23,1 km

* Unurela fervojo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Unurela fervojo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En Erfurto ĉe Augustmauer nr 1 troviĝas la lernejfondaĵa filio por Meza Germanio
La **Evangelia lernejfondaĵo (EKD)** (germane: *Evangelische Schulstiftung in der EKD*, mallongigo: ESS EKD) estas institucio de la Evangelia Eklezio en Germanio (EKD) evoluigante la protestantisman instruadon en Germanio. La fondaĵo fonditis en 1994, al kiu apartenas 19 filiaj eklezioj germanaj. La sidejo troviĝas en Hannover-Herrenhausen, rekte ĉe la supera eklezia administradejo de EKD.

Taskoj
------

La fondaĵo antaŭenpuŝas la evangelian instruadon en Germanlando fokusigante ĉefe la Novajn Federaciajn Landojn. Ĝis 2012 fonditis jam pli ol 160 lerniginstitutoj evangeliaj. La fondaĵo konsiladas kaj apogas lernejfondiniciativojn helpante ellabori pedagogiajn konceptojn aŭ lernejajn profilojn. Subtenatas oni ĉe administrado, lernejevoluigo, juraj problemoj, financado. Alia fokuso estas la pluklerigo de lernejestroj kaj instruistoj. Regule publikigatas informoj pri lernejfondoj kaj diversaj aliaj utilaj materialoj. Siajn proprajn monajn rimedojn ĝi ĉerpas ĉefe el mondonacoj.

Ekzemplo por lernejo administrita fare de tiu ĉi organizaĵo estas la Konsilantargimnazio evangelia de Erfurto.

Literaturo
----------

* *Lasst einen neuen Geist euer Denken bestimmen. 20 Jahre Evangelische Schulstiftung in der Evangelischen Kirche in Deutschland*. Eldonis Annerose Fromke kaj Alexander Dölecke, Hannover 2014.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo fondaĵa[*rompita ligilo*]
**Shaki,** pli frue *Saki* estas grandurbo en Niĝerio.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 08° 40′ N 03° 24′ O﻿ / ﻿8.667 °N, 3.400 °O﻿ / 8.667; 3.400 (mapo)Koordinatoj: 08° 40′ N 03° 24′ O﻿ / ﻿8.667 °N, 3.400 °O﻿ / 8.667; 3.400 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 126.416 en 2012
* Supermara alteco: m
* Horzono: UTC +1 (somera tempo ne estas)
* Poŝtkodo: 203...

Geografio
---------

Shaki situas sur montetaro en la okcidenta sekcio de la lando. Benino situas 60 km. En la montetaro 490 metrojn alta pinto staras inter la savano.

Historio
--------

Mallonga Parola historio de Saki en Saki-lingvo de denaska parolanto
Shaki iam apartenis al Oyo-Imperio. En la 1860-aj jaroj misiistoj establis anglikanan preĝejon.

Ekonomio
--------

Ĉirkaŭaĵo de Shaki estas manĝokorbo de la subŝtato. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas rizojn, maniokojn, ignamojn, maizojn, fabojn, nuksojn, indigojn kaj tabakojn. En la urbo oni produktas aluminiajn potojn, ankaŭ la kotonaj teksaĵoj tinkturitaj gravas, la brutaro same gravas en la apudaĵo.

Klimato
-------

Shaki situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo estas ĉ. 25 °C. Jare pluvas ĉ. 1000 mm.

Trafiko
-------

Shaki situas laŭ cefvojo Iseyin-Benino.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* 
* 
* Arkivigite je 2009-10-07 per la retarkivo Wayback Machine
En biologio, **kvorumsenso** estas kapablo sensi ĉelan denson kaj respondi al ĝi per gena esprimregulado. Ĝi estas speco de ĉela signalado, kaj specife interĉela signalado. Ĝi krome havas trajtojn de ĉela memsignalado, ĉar la ĉelo produktas kaj signalmolekulon kaj la ricevanton de tiu molekulo. Ekzemple, per kvorumsenso bakterioj povas limigi la esprimon de specifaj genoj al la altaj ĉeldensoj, kie la rezultaj fenotipoj estas plej avantaĝaj, kaj ne esprimi ilin en maldensaj kondiĉoj, kie ili estus senkompense kostaj. Multaj specioj de bakterioj uzas kvorumsenson. 

Ekster ĉela biologio, oni povas nomi kvorumsenso la komunikmetodon per kiu iuj sociaj insektoj decidas kie fari neston. Ĝi ankaŭ estas utile aplikata en komputiloj kaj robotoj. Ĝenerale, kvorumsenso povas utili en iu ajn sencentra sistemo kies sistemeroj havas: (a) manieron nombri la sistemerojn kun kiuj ili interagas, kaj (b) norman kondutoŝanĝon kiam la nombro da sensitaj sistemeroj superas certan sojlon.

Bakterioj
---------

Kvorumsensado de gram-negativa bakterio
Kvorumsensado de gram-pozitiva bakterio
Kelkaj el la plej bone konataj ekzemploj de kvorumsenso estas trovitaj ĉe bakterioj. Per kvorumsenso ili regulas la esprimadon de certaj kondutaj fenotipoj. Kelkaj fenotipoj, en kiuj kvorumsenso ofte rolas, estas tavoletiĝo, produktado de malignaĵoj, kaj moviĝado. Iuj bakterioj uzas ĝin en biologia luminesko, nitrogena fiksado, kaj sporiĝo.

Kvorumsensado temas pri la loka denso de bakterioj en la plej proksima medio. Ĝi povas esti samspecia aŭ interspecia. Ĝi uziĝas kaj de gram-pozitivaj kaj gram-negativaj bakterioj, sed per tre malsamaj mekanismoj.



1. ↑   (11-a de septembro, 2019) "Quorum Sensing by Monocyte-Derived Populations", *Frontiers in Immunology* **10** (2140), p. 2140. doi:10.3389/fimmu.2019.02140.
2. ↑   (11-a de februaro, 2017) "Quorum-Sensing Signal-Response Systems in Gram-Negative Bacteria", *Nature Reviews Microbiology* **14** (9), p. 576–588. doi:10.1038/nrmicro.2016.89.
3. ↑   (novembro 2009) "Quorum sensing inhibitors: a patent overview", *Expert Opinion on Therapeutic Patents* **19** (11), p. 1581–1601. doi:10.1517/13543770903222293.
4. ↑   (2001-10-01) "Quorum sensing in bacteria", *Annual Review of Microbiology* **55** (1), p. 165–199. doi:10.1146/annurev.micro.55.1.165.
5. ↑   (decembro 1999) "How bacteria talk to each other: regulation of gene expression by quorum sensing", *Current Opinion in Microbiology* **2** (6), p. 582–587. doi:10.1016/s1369-5274(99)00025-9.
**Sobinka** (ruse *Собинка*) estas urbo en Vladimira provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 17440.

La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1939.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Komavangard (mallongigita "komunisma avangardo", Комавангард) en 1920-aj jaroj.

La interurba telefona kodo estas 09242 (ĝis 2005), 49242 (ekde 2006). La enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj.

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo.

La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Klazjma (Клязьма), kiu enfluas la riveron Oka (Ока), en 3 km de fervoja stacio Undol (Ундол).

En jaro 2002 la urbo havis 21,1 mil loĝantojn, kaj laŭ la stato de 2018 en la urbo vivis 17 799 loĝantoj sur areo de 19,68 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 904 loĝantoj/km².

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (ruse)

Flago de Vladimira provinco
Urboj de Vladimira provinco

**Ĉefurbo**: Vladimir

Aleksandrov |
Goroĥovec |
Gusj-Ĥrustalnij |
Jurjev-Polskij |
Kameŝkovo |
Karabanovo |
Kirĵaĉ |
Kolĉugino |
Kosterjovo |
Kovrov |
Kurlovo |
Lakinsk |
Melenki |
Murom |
Petuŝki |
Pokrov 
Raduĵnij |
Sobinka |
Strunino |
Sudogda |
Suzdal |
Vjazniki 

 

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 79952
* GND: 7662720-2
* VIAF: 248768628
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La ripozdomo sindikata en Leutenberg, ruino en 2021
**Ripozumdomo Katja Niederkirchner** (germane: *Erholungsheim Katja Niederkirchner*) estis ege ŝatata hejmo ripozuma de la komunisma GDR-sindikataro FDGB. Ĝi troviĝis en Leutenberg, Germanujo, ĉe Am Ilmbach. Ĝi estu malkonstruitis mallonge antaŭ la fino de 2021. La lastaj loĝantoj estis meze de al 1990-aj jaroj azilpetantoj.

Historio
--------

La ripozdomo starigitis en la jaro 1974-a sur la grundo de la iama gastejo *Leutenberger Hof*, kies forigo kostis 57.000 markoj. Ĝi nomitis por la komunisma rezistadbatalantino Käthe Niederkirchner. Temas pri tipa domo ene de la programo de FDGB-Feriservoj en GDR.

La kondiĉoj geologiaj estis malfavoraj por konstruado ĉar la poste situanta branĉa etendaĵo de Löhmberg-monto moviĝas kaj daŭris minaco de altiĝanta grundakvo. Pro tio la pumpiloj estis kvazaŭ ĉiam ŝaltitaj. Tamen temis pri tiutempe modernega institucio kun 48 ĉambroj kun balkonoj ĉe la strata flanko. Belegis la refektorio teretaĝe. Dum 15 jaroj ĉefmanageradis tie Gerda Müller (\* 1935). Ĉiutage okazis kulturprogramo: vesperoj korusaj aŭ dancaj, prelegoj, koncertoj (ekz. de la bando *Sormitz-Spatzen* kaj de doma gitarluda ensemblo). Krome ofertitis ĉiun tagon du ekskursoj migradaj, ekz. sub la gvido de Elisabeth König, la posta ĉefino de la gastejo *Sormitzblick*.

Ekde 1991 ne plu eblis ludoni ĉiujn ĉambrojn kaj rapidege ekmalfloro komenciĝis. En la 4.11.2019 la urba konsilantaro decidis akiri la tuton kaj malkonstruigi ĝin je kostoj de landa registarfonduso (149.000 eŭroj). La civitanoj estis enkete alvokitaj partopreni en ideodonado por novaj utiligoj de la areo. Jen kelkaj: bushaltejo, ŝtuparo por pli bona aliro al la lernejo, aŭtoparkejo kun ŝarĝstacio elektra.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jens Voigt: *Schandfleck kommt weg, doch die Erinnerungen bleiben*, OTZ 22.12.2019
* Jens Voigt: *Noch ist offen, was auf die Katja folgt*, OTZ, 23.9.2020
* Filmeto kun internaj bildoj ĉe Jutubo

Notoj
-----

1. ↑  "Abriß von Ferienheim in Leutenberg", OTZ, 16.12.2021
La **Nablus-masakro** okazis la 22-an de februaro 2023, kiam la israela okupacia armeo eniris en la urbon Nablus. La masakro kaŭzis la morton de 11 homoj, inkluzive de 3 maljunuloj, kaj la vundigon de 102, inkluzive de 6 grave. Tio alportis la nombron de palestinaj mortoj al 63 ekde la komenco de la jaro.

Okazaĵoj
--------

Estis raportite, ke la israelaj okupaciaj armeotrupoj sturmis Nabluson kaj ĉirkaŭis domon en kiu estis du celitaj palestinaj aktivuloj. Kolizioj erupciis ĉirkaŭ 10 a.m. mortigante 11 palestinanojn kaj vundante 102 aliajn dum la atako. 82 el la vunditoj estis vunditaj per vivaj kugloj de israela pafado, kaj la kondiĉo de ses el ili estis priskribita kiel kritika.

La Palestina Sanministerio diris, ke inter la mortintoj troviĝis 72-jaraĝa viro, kaj ke dekoj estas kuracitaj pro pafvundoj, kelkaj el ili kritikaj. Estis raportite ke du el la mortintoj estis arestitaj kaj mortigitaj kiam la israelaj trupoj disfaligis la konstruaĵon en kiu ili estis post kiam ĝi estis bombita per misiloj. La Sanministerio ankaŭ diris, ke du ĵurnalistoj estis malpeze vunditaj per reala pafado, kaj medicina dungitaro estis vundita, malhelpante ilian laboron. Estis raportite, ke la serĉataj personoj estas Hossam Selim (24-jara) kaj Muhammad Al-Junaidi (23-jara).

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 812549
 |