recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Alconchel, Ekstremaduro
**Alconchel** [alkonĉEl] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *Alconcheleros*. La censita populacio en 2007 estis de 1.970 loĝantoj.

Situo
-----

Alconchel estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 296 m; je 45 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 294,9 km². Ĝi situas sudokcidente de la provinco de Badajoz, limigita norde kun Olivenza,sude kun Villanueva del Fresno, oriente kun la najbara Táliga kaj Higuera de Vargas, okcidente kun Cheles kaj kun Portugalio, el kiu separas nur la rivero Gvadiano. Sur la monteto de Miraflores estas la Kastelo de Alconchel. Alconchel estas en la distrikto Llanos de Olivenza.

Ekonomio
--------

Brutobredado estas la ĉefa agado. Oni profitas arbarojn de anzinoj kaj korkokverkoj por bredi duonliberajn porkojn.

Historio
--------

La vilaĝo de Alconchel naskiĝis en la araba periodo kaj estis reloĝata en la dua duono de la 12a jarcento de kristanoj fare de la reĝo Afonso la 1-a de Portugalio (Alfonso Enriquez, aŭ Alfonso I de Burgonjo). En 1264, dum la reĝado de Alfonso la 10-a, Alconchel ekestis de Kastilio kaj de la Templanoj. Dum la historio estis ĉu portugala ĉu hispana. Kiel okazis en la tuta distrikto landlima, oni suferis la konstantajn militojn inter ambaŭ regnoj. Pro la escepta situo en tiu distrikto estis speciala juro rilate la posedaĵoj de la geedzoj ekde la 13a jarecnto ĝis la aktualo.

### La konkero de Ameriko

Laŭ la libro "La epopeya de la raza extremeña en Indias" de la pastro Vicente Navarro del Cstillo, 25 alkonĉelanoj iris al Ameriko. Unu el ili, Pedro de Alconchel, estis je la servo de Francisco Pizarro, iris al Peruo kaj kiel trumpetisto de la ekspedicio utile servis, ĉefe en la okazaĵoj de Cajamarca kaj en la konkero de Cuzco.

Vidu ankaŭ
----------

* Alconchel de Ariza

Bibliografio
------------

* "Llanos de Olivenza" Kelkaj aŭtoroj.
* "Memorial de la Provincia de San Gabriel". Fray Juan Batptista Moles. Presejo Pedro de Madrigal, Madrido, 1592.
**Fruktlegomo** estas legomo, de kio oni manĝas la maturajn aŭ malpli maturajn fruktojn. Dolĉaj fruktoj de ofte multjaraj plantoj ne apartenas al tiu grupo de legomoj. Sed la distingo ne estas absoluta. Fruktoj ofte venas de plurjaraj plantoj (arboj, arbustoj aŭ staŭdoj°.

Al la grupo de fruktlegomoj apartenas diversaj legomospecioj, kies fruktoj estas manĝeblaj. agrikulturaj kaj hortikulturaj entreprenoj produktas ilin. En multaj landoj la privata, ne komerca kultivado havas grandan signifon.

Ĉiuj legomspecioj havas multajn diversajn variojn, la tiel nomataj **kultivovarioj**
. Ofte grandaj specialigitaj firmaoj okupigas en la bredado de novaj varioj. Ĉiujare multaj novaj varioj aperas sur la merkato.

Diversaj tomatspecoj
Al la fruktlegomo apartenas:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * melongeno
* kukumo
* fabo
* fazeolo
* maizo
 | * kukurbo
* pizo
* melono
* gombo
* pizo
* sukerpizo
* ĉajoto
 | * kapsiko
* tomato
* kukurbeto,
* pepono aŭ *italaj kukurbetoj*
* ĉajoto
* potirono
* lufo
 |

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Kultivovario laŭ PIV
**Alcubilla de Avellaneda** [alkuBIlja deabeljaNEda] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Tierras del Burgo*. La loknomo *Alcubilla de Avellaneda* estas etimologie komprenebla kiel *Tureto de Avellaneda*, alude al nobela familinomo, fakte kun signifo de avelejo.

Geografio
---------

Komarko *Tierras del Burgo* en la okcidento de la provinco Sorio.
Loko de Alcubilla de Avellaneda en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 116 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 700 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 79 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas inter Brazacorta kaj Quintanilla de Nuño Pedro. La municipo enhavas la loĝlokojn Alcoba de la Torre, Alcubilla de Avellaneda kaj Zayas de Báscones.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Ekonomio
--------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas iama palaco, preĝejo kaj ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (hispane)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierras del Burgo |
| --- |
| Alcubilla de Avellaneda • El Burgo de Osma-Ciudad de Osma • Caracena • Carrascosa de Abajo • Castillejo de Robledo • Espeja de San Marcelino • Espejón • Fresno de Caracena • Fuentearmegil • Fuentecambrón • Langa de Duero • Liceras • Miño de San Esteban • Montejo de Tiermes • Nafría de Ucero • Recuerda • Retortillo de Soria • San Esteban de Gormaz • Santa María de las Hoyas • Ucero • Valdemaluque • Villanueva de Gormaz |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 218383
 |
**Jean-Claude Romand** (naskiĝis la 11-an de februaro 1954 en Lons-le-Saunier) estas franca murdisto.

Li estas fame konata, ĉar dum 18 jaroj li mensogis pri sia vera vivo. Li asertis ke li estis kuracisto kaj serĉisto ĉe Monda Organizaĵo pri Sano en Svislando al siaj familianoj. En 1993 li murdis sian edzinon, siajn gefilojn hejme en Prévessin-Moëns kaj siajn gepatrojn en Clairvaux-les-Lacs, kiam ili preskaŭ malkovris la veron.

Li estis kondamnita en 1996 je 22-jara enkarcerigo. Li loĝas en malliberejo en Saint-Maur (Indre), en la ĉirkauaĵoj de Châteauroux (Francio), kaj oni liberigos lin en 2015.

La romano "L'Adversaire" (esperante: "la malamiko") de Emmanuel Carrère (2000), kaj poste la filmo (2002), kiun reĝisoris Nicole Garcia kun Daniel Auteuil kiel ĉefrolludanto, estas bazita sur la vera historio de Jean-Claude Romand.

Ankaŭ hispana filmo en 2002 "La vida de nadie" (esperante: "la vivo de neniu") de Eduard Cortés estas bazita sur la historio de Jean-Claude Romand.

Eksteraj ligiloj en la franca lingvo
------------------------------------

* kroniko de la Proceso (juro)
**Hierarkio** aŭ **hierarĥio** laŭ PIV estas

*la (fiksa) klasifiko de rangoj, oficoj aŭ postenoj laŭ gradiga ordo*.

La vorto venas el la greka lingvo, kie ĝi skribiĝas ιεραρχία, kunmetaĵo el ιερή, hieré - "sankta" kaj αρχή, arché - "regado, ordo, principo".

Ekzemploj
---------

Klasika ekzemplo por hierarkio estas militaj rangoj. Tamen en la praktiko la rangoj ne nepre respegulas la ĉenon, laŭ kiu unu oficisto donas plenumendan ordonon al alia. Ankaŭ en entreprenoj ekzistas hierarkio de ĉefoj kaj departementaj subĉefoj, laŭ kiu klaras, kiu rajtas doni plenumendajn taskojn al alia. Tamen ankaŭ ĉi tie, pro multaj konferencoj kaj elbatalitaj rajtoj je kundecido, preskaŭ neniam la decidostrukturo estas pure hierarkia.

Pli strikte ordigita estas la jura sistemo de plej multaj ŝtatoj, kun juĝejaj instancoj ordigitaj hierarkie, tiel ke pli alta instanco povas malvalidigi juran verdikton de pli malalta instanco.

Por ordigo de informoj ĝenerale uzatas hierarkiaj klasifikoj. Ankaŭ la hierarkia ordigo de datumaroj en komputilo estas speco de tia klasifiko.

Hierarkioj en sociaj sistemoj
-----------------------------

En sociaj sistemoj hierarkioj plejofte signifas regadon kaj aŭtoritaton de iuj homoj super aliaj - en entreprenoj, administrejoj, armeoj, aŭ la organizaj strukturoj de kristana eklezio (la klerikaro. Ofte oni bildigas hierarkion en formo de piramido: malmultaj plej gravaj decidantoj tutsupre, kaj en la pli malaltaj tavoloj ĉiam pli da plenumantoj de ordonoj. 

La strukturo de **socia reto** teorie ne konas hierarkion. Planitaj sociaj retoj, kiuj havas malmultajn elementojn regajn kaj ordono-donajn, teorie estu liberaj je regado kaj plenumado de taskoj sed propra influo, sed en praktiko plej ofte tamen ne estas tute sen-hierarkiaj.

* Kategorio Hierarkio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Hierarkio en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Jean-Baptiste Gagnoux**, naskiĝis la 4-an de aprilo 1985 en Dole. Li estas franca politikisto. Li estas urbestro de Dole de 2017.
Li ankaŭ estas departementa konsiliano de 2015.

Junaj jaroj
-----------

Li vivis junaĝe en Saint Aubin, estis lernanto en liceo Pasteur-Mont Roland. Lia pasio estas historio, kaj ĉefe la Dua mondmilito. Li havas "licence" (unisersitata grado post 3 jaroj da studado). Li sukcese trapasis konkurson CAPES kaj do iĝis instruisto pri historio kaj geografio en 2011. Li instruis en liceo.

Politika vivo
-------------

Jean-Baptiste Gagnoux aliĝis en 2004 al UMP. En 2008, je la aĝo de 22, li estis elektita en municipa konsilio de Dole kun Gilbert Barbier kaj la opozicio. De 2011 ĝis 2016, li prezidentis "la mission locale espace jeunes", urba organo kiu zorgas pri la junuloj.

En 2014 kun la elekto de Jean-Marie Sermier kiel urbestro, li iĝis unua vicurbestro. Li respondecis pri la redinamikigo de la urba centro (komercoj, ktp) kaj zorgas ankaŭ pri la kvartalo Mesnils-Pasteur.

En 2015 li estis ankaŭ elektita kiel departementa konsiliano de kantono Dole-1.
**Muro en Cameros** [MUro enkaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Malnova Kamero. 

La municipa teritorio de Muro en Cameros, en la centrosudo de la regiono.
Ermitejo de la *Virgen del Cerro*.
Ermitejo de la Kruco de la Monto.

Geografio
---------

Ĝi estas ĉe la valo de la rivero Leza kaj ĉe la regiona ŝoseo LR-245 inter Jalón de Cameros kaj la regiona ŝoseo LR-250 (laŭ tiu estas aliaj lokoj de la komarko) oriente kaj laŭ tre montara areo al Almarza de Cameros kaj la komarko Nova Kamero. Aparte estas ankaŭ tre montara regiona ŝoseo LR-463 al Torre en Cameros. Proksime estas areoj de iknitoj, inter kiuj spuroj de dinosaŭroj.

La urba kerno estas inter la montoj El Cabezo kaj El Cerro, proksime al monto La Rasa kun altitudo de 1477 m super marnivelo. El la areo ekfluas la rivero Muro.

Historio
--------

Dum la Moderna Epoko, Muro prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 284 loĝantoj ĝis nunaj 35.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo, forstado, kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, du ermitejoj, iknitoj, arbaroj de fagoj kaj kverkoj kaj mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----

### Bibliografio

* Ernesto Reiner. *Viaje por el Camero Viejo*. Logroño 1984. ISBN 84-398-2054-2
* *Por los Cameros en los Años Noventa*. Logroño 1991. ISBN 84-87209-34-3
* Ángel F. Domínguez Tabernero. *100 años de la Historia de Muro en Cameros (La Rioja)*. 1907 - 2007. Logroño 2009. ISBN 978-84-936711-1-2


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796300
* VIAF: 316735497
 |
**Quilmes** [KILmes], (esperante, *Kilmeso*) estas orientargentina metropolo en la Provinco Bonaero ĉe Plata-rivero. La urbo apartenas al la urbaglomeraĵo de la landa ĉefurbo Bonaero. Ĝi estas ĉefurbo de la Partio Quilmes.

La loknomo de la urbego devenas de la indiĝenaj Kvilmesoj, kiuj origine vivis en la nordokcidento de la lando ĝis kiam la hispanaj koloniistoj trenis ilin ĉi tien, kie ili baldaŭ formortis.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 230,810 en 2010
* Supermara alteco: 17 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1878, B 1879
* Telefonkodo: +54 11

Geografio
---------

Stacidomo de Quilmes
Quilmes situas sudoriente de Bonaero sur la marborda ebenaĵo. La Plata distancas 38 kilometrojn, Bonaero 40, Rosario 296, Mar del Plata 370, San Miguel de Tucumán 1101 kaj Saltaurbo 1302.

Historio
--------

Fondo de Quilmes okazis post fondo de Bonaero. En 1666 misio estis establita kun nomo Sankta Kruco de los Quilmes por indianoj. En 1806 britaj ŝipoj el Montevideo atakis la marbordon por kapti Bonaeron. Tiutempe la kolonio estis forlasita (fantomurbo), en 1812 la misio ĉesis funkcii. Denova fondo okazis en 1818. En 1826 kaj en la sekva jaro argentinaj militŝipoj rezistis atakojn de la brazila floto. En 1871 granda biblioteko estis konstruita. Quilmes urbiĝis en 1916. Helpis la evoluon la bieroprodukto, ondo de enmigrantoj kaj proksimeco de Bonaero.

Sporto
------

Internacie Quilmes aparte konatas pro la futbalklubo *Quilmes Atlético Club*, kiu aktivas en la urbo.

Klimato
-------

Quilmes situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C. La rekordo de varmo estis 40 °C, de malvarmo -2 °C.

Cerveza Quilmes
---------------

Ĝia urbo ankaŭ estas konata por la fabriko de *Cerveza Quilmes*, kiu estas la plej fama bierfaristo de Argentino.

Municipa administrejo en Quilmes

Ĝemelurboj
----------

* Italio San Mauro Castelverde, Italio
* Ĉina Popola Respubliko Nanĉano, Ĉinio

Fontoj
------

* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-04-07 per la retarkivo Wayback Machine
* angle
**Bea** [BEa] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordoriento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo.

Geografio
---------

Ĝi estas je 103 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Lagueruela (okcidente) kaj Fonfría (sudoriente). La urba kerno estas sur 1134 msm, pro kio estas malvarma klimato. Ĝi estas en montara Iberia Sistemo, trapasata de la rivero Huerva.

Ĝi limas norde kun Cucalón, oriente kun Loscos kaj Fonfría, sude kun Calamocha kaj okcidente kun Lagueruela.​

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. Ĝi sendependiĝis el Daroca en 1248. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Bea kie oni malaltiĝis ĝis nunaj nur 31 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun mudeĥara turo, ermitejo, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ekzemple ĉe la rivero Huerva ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801000
 |
La **monda heredaĵo-listo** estas listo de monda heredaĵo kiun kompilis la Komisiono por la monda heredaĵo de UNESKO je la nomumo de la aliĝintaj membro-landoj.

Priskribo
---------

La Interkonsenton pri la ejoj de monda heredaĵo ĉe Unesko ratifis 191 el inter la 197 membro-ŝtatoj. La Konvencio pri kulturaj objetkoj de Den haag/Hago, kiu estas la bazo de Unesko kaj la taskoj rilate al kultura heredaĵo, priskribas la respondecojn de Unesko kaj la subskribintaj ŝtatoj rilate al la kulturaj objektoj.

La materia heredaĵo ekzistas ekde la 41a sesio de la Komisiono (2017) de 1073 mondaj heredaĵejoj de Unesko disvastigitaj trans 167 landoj. De tiuj, 832 kulturaj objektoj, 206 naturaj objektoj kaj 35 miksitaj heredaĵoj aŭ kombinaĵo. Ekzistas 54 mondaj heredaĵejoj sur la listo de endanĝerigita monda heredaĵo, ĉar kiel monda heredaĵo en danĝero ekzemple pro konstruado, senarbarigo, kontraŭleĝaj agadoj aŭ milito. 

Aldone al la nemoveblaĵa monda heredaĵo de Unesko, Unesko ankaŭ nomis dokumentojn kaj arkivojn kiel loko de kultura heredaĵo. Tiuj estas listigitaj sur la monda heredaĵo-listo por dokumentoj. La nemateria monda kultura heredaĵo de Unesko estas inkluditaj en aparta listo de ĉefverkoj de la parola kaj nemateria heredaĵo de la homaro.

Geografia distribuo de la monda heredaĵo
----------------------------------------

Ene de UNESKO kaj la Komisiono por la Monda Heredaĵo kreskas la atento por ke la mondheredaĵejoj ne nur servu por renkonti la postulojn kaj kriteriojn rilate al la monda heredaĵo, sed ke devus ekzisti ankaŭ grado de proporcieco inter la malsamaj regionoj de la mondo kaj inter la natura kaj kultura heredaĵo. Estas iu malkontenta pri la sukceso de ejoj en Eŭropo en kiu kvin landoj havas la plej multajn ejojn sur la listo de la Unesko-monda heredaĵo : Italio (51), Ĉinio (50), Hispanio (45), Francio (42) kaj Germanio (41).

Monda heredaĵo de Unesko
------------------------

Detala superrigardo sub : Monda heredaĵo de Unesko

Ĝeneralaj listoj
----------------

* Listo de Mondaj Heredaĵoj per landoj
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en danĝero
* Listo de Mondaj Heredaĵoj per jaro de enlistigo
* Eksaj Mondaj Heredaĵoj

Listoj per kontinentoj
----------------------

### Afriko

* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Afriko

### Ameriko

Mapo de la Mondaj Heredaĵoj en Ameriko
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Karibio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Centra Ameriko
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Nordameriko
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Sudameriko

### Azio

* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Orienta Azio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Centra Azio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Sud-Orienta Azio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Suda Azio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Okcidenta Azio

### Eŭropo

* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Orienta Eŭropo
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Norda Eŭropo
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Suda Eŭropo
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Okcidenta Eŭropo

### Oceanio

* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Oceanio

maldekstra

Eksteraj ligiloj
----------------

(angle) La listo de UNESKO rilate al monda heredaĵo
**André MARTY** (Perpinjano, 6-a de novembro 1886 - Tuluzo, 23-a de novembro 1956) estis franca maristo, militisto kaj politikisto, estro de la Franca Komunista Partio.

Li estis sendita al la Nigra Maro partopreni en la Blanka movado de la Rusia enlanda milito, sed tie aliĝis al la insurekcioj de la Nigra Maro de la 19a de aprilo 1919, unu kies estroj li estis, kontraŭ la interveno de Francio kontraŭ la bolŝevikoj.

En 1924 li estis elektita deputito en Seine-et-Oise de la Franca Komunista Partio, kaj tio ree okazis pliajn fojojn.

Hispana Enlanda Milito
----------------------

Li ricevis komision el la Komunista Internacio por la organizado de rekrutado kaj dispono de la Internaciaj Brigadoj post la puĉo kiu rezultis en la Hispana Enlanda Milito kun oficiala posteno de Ĝenerala Inspektisto.

Li estis politika komisaro kaj konfliktema homo, laŭ liaj propraj kolegoj de la bazo de Albacete, kie troviĝis la kerno de la organizo brigadista. La estro de la Itala Komunista Partio, Palmiro Togliatti, kiu estis kun Marty unu el la organizantoj de la Brigadoj, forte kritikis lin kaj postulis ke li ne intervenu en la militaj kaj teknikaj aferoj de la Brigadoj.

Li estis kromnomita "la buĉisto de Albacete" (*le boucher de Albacete; il macellaio di Albacete*) pro multnombraj mortpafoj de civiluloj kaj de brigadistoj kiujn li konsideris malkuraĝaj antaŭ la malamiko (kvankam li mem neniam batalis) aŭ politike nefidindaj. En raporto al la Centra Komitato de la Franca Komunista Partio li fanfaronis ke li ordonis proksimume 500 ekzekutojn, kio egalis al 10% de la brigadistaj homperdoj dum la milito.

Poste
-----

Dum kaj post la milito li estis ege kritikita kaj en Hispanio kaj en Francio. Li loĝis poste en Sovetunio, sed ne partoprenis en la Dua Mondmilito. En 1945 ene de la FKP estis la tria en hierarkio, post Maurice Thorez kaj Jacques Duclos. Lia sinteno kontraŭ la senstalinigo iniciatita en Sovetunio kaŭzis lian forpelon el la partio en 1953, kun Charles Tillon.

Bibliografio
------------

* Gillain, Nick (1938): Le Mercenaire. Carnet de route d'un combattant rouge. París: Artheme Fayard.
* Gurney, Jason (1974): Crusade in Spain. ISBN 978-0-571-10310-2
* Serrano, Carlos. L'enjeu espagnol: PCF et guerre d'Espagne. 1987.
* Dictionnaire biographique du mouvement ouvrier français.
* Dictionnaire biographique, mouvement ouvrier, mouvement social, 2006.

* Kategorio André Marty en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 604276
* GND: 122054091
* LCCN: n87933142
* VIAF: 109545865
* ISNI: 0000 0001 2032 6778
* SUDOC: 030271207
* BNF: 12172252b
* NKC: uk2011393060 uk2011393059, uk2011393060
* BNE: XX1208511
 |
**Csaba RÉTI** [ĉaba rEti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Réti Csaba** estis hungara operkantisto, (tenoro).

Csaba Réti  naskiĝis la 11-an de novembro 1936 en Mezőberény, li mortis la 4-an de aprilo 2009 en Deszk.

Biografio
---------

Csaba Réti aliĝis al koruso de Nacia Teatro (Szeged) jam en 1953. Li faris abiturienton en muzika mezlernejo en Szeged en 1960. Post 3 jaroj li estis nomumita privata kantisto de la menciita teatro. En 1965 li atingis la trian lokon en kantista konkurso en Budapeŝto. En la teatra jaro de 1971 li apartenis al Nacia Teatro (Pécs), poste li revenis al Szeged. Lastfoje li kantadis en 1999. Resume li estis operkantisto 43 jarojn, sed en tiu periodo li kantadis ankaŭ oratoriojn. Li ricevis premiojn inter 1974-2006, krome li havis la titolon "eterna membro de Teatro Szeged". Lia filo same estis operkantisto.

El lia repertuaro
-----------------

* Wolfgang Amadeus Mozart: Die Zauberflöte - Tamino
* Giuseppe Verdi:
	+ Rigoletto – duko
	+ Aida - Radames
* Gaetano Donizetti: *Don Pasquale* – Ernesto
* Giacomo Puccini:
	+ Madama Butterfly - Pinkerton
	+ Tosca - Cavaradossi
	+ Manon Lescaut - Des Grieux
* Gaetano Donizetti: *L'elisir d'amore* – Nemorino
* Georges Bizet: Carmen - Don José

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2009-09-22 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Allen Willard Engel** (naskita la 20-an de Oktobro, 1932) estas terkultivisto kaj iam politikisto de Saskaĉevano, Kanado. Li reprezentis Notukeu-Willow Bunch de 1971 ĝis 1975, kaj Assiniboia-Gravelbourg de 1978 ĝis 1986 en la Leĝdona Asembleo de Saskaĉevano kiel membro de Partio de Novaj Demokratoj. 

Li estis naskita en Gravelbourg, Saskaĉevano, la filo de Emil Engel. Engel studis ĉe *Saskatchewan Teacher's College* kaj instruis dum kelkaj jaroj. En 1955, li edziĝis al Joyce Beverly Baumbach de Lodi, Kalifornio. 

Engel estis malsukcesa kandidato por la nove kreita Assiniboia-Gravelbourg elekta distrikto en 1975 antaŭ estante elektita al tiu ofico en 1978. Li estis venkita de Ralph Goodale kiam Engel estis kandidato por la Asembleo en 1986 kaj estis refoje venkita de John Thomas Wolfe en krom-elekto de 1988 farita post Goodale kandidatiĝis por federa ofico. 

Engle servis kiel la Leĝdona Sekretario al la Ministro de Agrikulturo de 1978 ĝis 1982, kaj Agrikultura Kritikisto de 1982 ĝis 1986. Dum lia servodaŭro, Engel estis esenca en la konservado de la 'Nacia Parko Preria' en suda Saskaĉevano, hejmo de iuj el la plej malnovaj varioj de virgaj prerioj de la mondo. Engel ankaŭ fokusis siajn penojn sur internacia disvolvado inkludante superrigardadon de donacioj por agrikultura kreskigo en Afriko, kaj poste servante al estraroj pri internacia disvolvigo. 

Strato en Regina, Saskaĉevano, estis nomita honore al lia servado al la provinco en 2002.
Blazono de Galvács
**Galvács** [galvAĉ] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 15  km²
* Alto super marnivelo: 175 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4196/20.7781
* Loĝantaro: 110
* Poŝtkodo: 3752
* Telefonprefikso: 48

Situo
-----

Galvács situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Szendrő troviĝas 5, Edelény 20, Miskolc 47, Budapeŝto 212 km-ojn  Arkivigite je 2016-08-06 per la retarkivo Wayback Machine.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1332 laŭ tiama ortografio *"Kaloach"*. Post la mezepoko la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1945 oni disdonis parcelojn el la grandbieno al la malriĉaj vilaĝanoj. Vilaĝservoj estas kuratoro kune kun malgranda aŭtobuso por liverado, interretejo, migra poŝto, mobila biblioteko, vendejo, drinkejo.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika kapelo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario) de 1864
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj de 1992
* kastelo de Törley [torlei] de 1865, trakonstruita en 1910

Famuloj
-------

En Galvács naskiĝis fizikisto József Pálinkás.

Fontoj
------

* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu

* Kategorio Galvács en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**A96** (germane *Bundesautobahn 96* [BAB96], – mallonge *Autobahn 96* [A96]) estas sudgermana aŭtovojo, kiu ligas la urbojn Lindau ĉe la Konstanca Lago kaj Munkeno. La vojo origine nomiĝis ***federacia vojo 18***, iom post iom ampleksiĝis al aŭtovojo, tiel ke la federacia vojo fine malaperis.

Geografio
---------

La plej malalta punkto estas ĉe Lindaŭo (~400 metroj super maro), la plej alta punkto ĉe Leutkirch (~700 m super maro).

Survoje estas krom Lindaŭo kaj Munkeno la urboj Vangeno kaj Leutkirch en la Virtemberga Algovio, Memmingen kaj Mindelheim en la Bavara Algovio, Landsberg kaj Germering en Supra Bavario.

Ĉe Lindaŭ ĝi estas ligita al la aŭstria ekspresvojo A14. Tiu A14 kunfluiĝas tie kun la eŭropa ŝoseo 43 (E43), kiu pluiras al A96 ĝis Memmingen. Inter Sigmarszell kaj Munkeno A96 kunfluiĝas kun la eŭropa ekspresvojo E 54.

Historio
--------

La ekspresvojo preterpasas la plej nordan punkton de la lago Ammersee, kiu prezentas barilon ĉirkaŭ 20 km larĝan. Antaŭ la dua mondmilito oni planis konstrui aŭtovojon inter Lindau kaj Munkeno, kiu preterpasu la lagon Ammersee sude. La milito prokrastis tiajn planojn.

Por la olimpikaj ludoj 1972 en Munkeno la A96 estis konstruita ĝis malantaŭ Weßling-Oberpfaffenhofen kaj ĝis Germering-Süd (tiam ankoraŭ konektejo Unterpfaffenhofen) eĉ 6-stria. Komence la kilometro "0,0" tiutempe troviĝis en Munkeno.

* Germana aŭtovojo A96 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Germana aŭtovojo A96 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Plena informo (germanlingve)

Aŭtovojoj en Germanio

*Ĉefaj vojoj:*
A 1 |
A 2 |
A 3 |
A 4 |
A 5 |
A 6 |
A 7 |
A 8 |
A 9

*Regionaj:*
A 10 |
A 11 |
A 12 |
A 13 |
A 14 |
A 15 |
A 17 |
A 19 |
A 20 |
A 21 |
A 23 |
A 24 |
A 25 (nur 18 km) |
A 26 (nur 15 km) |
A 27 |
A 28 |
A 29 |
A 30 |
A 31 |
A 33 |
A 36 |
A 37 |
A 38 |
A 39 |
A 40 |
A 42 |
A 43 |
A 44 |
A 45 |
A 46 |
A 48 |
A 49 |
A 52 |
A 57 |
A 59 |
A 60 |
A 61 |
A 62 |
A 63 |
A 64 |
A 65 |
A 66 |
A 67 |
A 70 |
A 71 |
A 72 |
A 73 |
A 81 |
A 92 |
A 93 |
A 94 | A 95 |
A 96 |
A 98 | 
A 99 (92-96 kaj 99 estas aldonaj vojoj en Bavario)

*Lokaj:*
A 100 | A 103 | A 111 | A 113 | A 114 | A 115 | A 117 (100-117 estas urbaj vojoj en Berlino) | A 143 | A 210 | A 215 | A 226 | A 250 | A 252 | A 253 | A 255 | A 261 | A 270 | A 280 | A 281 | A 293 | A 352 | A 391 | A 392 | A 395 | A 445 | A 480 | A 485 | A 516 | A 524 | A 535 | A 540 | A 542 | A 544 | A 553 | A 555 | A 559 | A 560 | A 562 | A 565 | A 571 | A 573 | A 602
 |
A 620 |
A 623 (nur 10 km) |
A 643 (nur 8 km) |
A 648 (nur 5 km) |
A 650 (nur 14 km) |
A 656 (nur 11 km) |
A 659 (nur 7 km) |
A 661 |
A 671 (nur 12 km) |
A 672 (nur 2 km) |
A 831 | A 861 | A 864 | A 952 | A 980 | A 995
***Lok-Report*** estas ĉiumonata germanlingva gazeto pri fervojaj amatoroj kaj profesiuloj.
La eldonejo estas la *Lok-Report-Verlag* en Berlino. Ĉefa redaktoro estas *Martin Stertz*. En la reteja portalo oni trovas aktualan informon pri fervojoj.

Historio
--------

Ekde pli ol 25 jaroj la gazeto informas pri la evoluado de fervojoj en long- kaj mallongdistanca trafiko, pri trafika politiko, pri privataj fervojoj kaj pri historiaj veturiloj. Oni informas ankaŭ pri fervojaj veturiloj el ĉiuj mondopartoj.

Libroj
------

Krom la gazeton, la eldonejo *Lok-Report-Verlag* eldonas multajn librojn, ankaŭ publikaĵojn pri la Germana Regna Fervojo Deutsche Reichsbahn, do la nacia fervoja kompanio en la Germana Regno kaj poste en Germana Demokratia Respubliko, pri Baltio, pri la fama germana milita lokomotivo serio 52 *"Baureihe 52"* aŭ gvidlibron pri vojaĝoj tra Eŭropo, aperantan ĉiun duan jaron.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de la gazeto
* Libroj de la eldonejo en la germana nacia bibiloteko
**Ayoquezco de Aldama** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Ayoquezco de Aldama*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 398.

Geografio
---------

**Ayoquezco de Aldama** apartenas al la distrikto Zimatlán al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4385 loĝantojn. El tiuj estis 2020 viroj kaj 2365 virinoj. La komunumo havas surfacon de 58,69 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 450 indiĝenoj. El tiuj 384 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 384 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Kirovsk** (ruse *Кировск*) estas urbo en Leningrada provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 41428.

La urbo estis fondita en jaro 1929 dum konstruado de elektrocentralo.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1953.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Nevdubstroj (Невдубстрой) ĝis 1953.

La interurba telefona kodo estas 81262, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 59° 52′ N 30° 59′ O﻿ / ﻿59.867 °N, 30.983 °O﻿ / 59.867; 30.983 (mapo)Koordinatoj: 59° 52′ N 30° 59′ O﻿ / ﻿59.867 °N, 30.983 °O﻿ / 59.867; 30.983 (mapo).

La urbo estas sur alta maldekstra bordo de rivero Neva (Нева) apud lago Ladoĵskoje (Ладожское).

En la urbo estas fervoja stacio Nevdubstroj (Невдубстрой).

En jaro 1959 la urbo havis 11,1 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 24,4 mil loĝantojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Kirovgrad
* Kirovo-Ĉepeck
Besteto de Balazote
La **Besteto de Balazote**, **Besto de Balazote** aŭ en hispana **Bicha de Balazote** [bIĉa], estas skulptaĵo de la epoko de iberoj trovita en la municipa teritorio de Balazote, en la provinco Albaceto, Hispanio. Ties unuaj studintoj estis grupo de francaj arkeologoj kiuj identigis ĝin kiel speco de cervino; de tie la nomo "*biche*" (cervino) kiu estis ties unua nomo, kiu hispaniĝis poste al hispanlingva *bicha* [bIĉa] (besteto, insektaĉo). Ĝi esti datita al la 6-a jarcento a.K. Ĝi troviĝas ekspozicie en la Nacia Arkeologia Muzeo de Hispanio (situanta en Madrido) ekde 1910.

Estas malmulta informo pri ties trovo. Sed oni scias, ke okazis en la loko Majuelos, proksime de la urba kerno. Poste oni malkovris iberian tumulon kiu situis la skulptaĵon en la kunteksto de tumula nekropolo. Proksime oni trovis ankaŭ gravajn romiajn mozaikojn de romia vilao.

Estas unu el la simbolaj skulptaĵoj de la ibera Arto.

Priskribo
---------

Realigita el du blokoj de kalkoŝtono ĉirkaŭ la dua duono de la 6-a jarcento a.K. ties dimensioj estas de 93 cm de longo kaj 73 cm de alto, kaj reprezentas unu el la oftaj sintezoj inter besto kaj homo, tiukaze de kompleta korpo, nome taŭro (virbovo) ripoza kaj montranta bonan konon de la karakteroj de la animalo, kun la antaŭaj kruroj faldiaj sub la brusto kaj la malantaŭaj falditaj al la ventro. Ĝi havas kapon de homo kunbarba, turnita al spektanto kaj iome levita, kun malgrandaj kornoj kaj oreloj ankaŭ taŭraj, kun la karakteroj de la greka skulptarto arkaika: nome hieratika, kun barbo kaj hararo kiel rektaj sulkoj kaj geometrigita.

* Kategorio Besteto de Balazote en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ayotlán** estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Ayotlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 016.

Geografio
---------

**Ayotlán** apartenas al la regiono Ciénega. Al la regiono Ciénaga apartenas entute 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 35150 loĝantojn. El tiuj estis 16787 viroj kaj 18363 virinoj. La komunumo havas surfacon de 518,57 km². La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19 C. En la komunumo estas 800,2 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9615 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 7943 estis alfabetoj kaj 1665 analfabetoj. Do 17.32 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 10743 virinoj. El tiuj estis 8755 alfabetoj kaj 1978 analfabetoj. Do 18,41 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Ayotlán vivis 29576 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 6 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,02 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ayotlán Arkivigite je 2007-05-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Ongole** (telugue **ఒంగోలు**) estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, kie ĝi estas sidejo de la distrikto Prakasam. Ongole-brutaro (indiĝena raso de bovoj) derivis sian nomon de Ongole (vidu la foton!).

Panoramo en Ongole

Geografio
---------

Ongole etendiĝas sur la marborda ebenaĵo en alteco de 10 metrojn de la marnivelo kaj 15 kilometrojn de la Bengala Golfo. Ĉilakaluripet troviĝas 67, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 118, Nellore 122, Vijayawada 130, Maĉilipatnam 138, Nandjal 170, Proddatur 182, Kurnul 211, Mumbajo 859, Kolkato 1175, tutlanda ĉefurbo Delhio 1489 kilometrojn (aere) .

Komunuma halo en Ongole

Demografio
----------

Laŭ la censo en 2011 Ongole havis populacion de 208 344. La legopovo estas 83,04 %, signife pli alta, ol la ŝtata mezumo.

Historio
--------

La historio de Ongole originas de 230 antaŭ Kristo. Ekde tiam diversaj dinastioj regis. La municipo estis deklarita en 1876 dum erao de britoj, la distrikto Ongole en 1970, sed estis renomita kiel Prakasam-distrikto post 2 jaroj. En 1946 fervoja akcidento okazis proksime de Ongole: la persona rapidtrajno koliziis kun vartrajno. 36 homoj mortis kaj 81 estis vunditaj.

Ekonomio
--------

La agrikulturo estas la primara industrio de Ongole. Ĝi estas grava centro por la tabaka komerco en Andra-Pradeŝo. Komence oni minada granitojn.

Lingvoj
-------

La telugua estas la oficiala lingvo en Ongole. La alia instrua lingvo estas la angla.

Edukado
-------

En pluraj institutoj kaj kolegioj okazas la plej altnivela edukado en Ongole.

Klimato
-------

La temperaturo en Ongole varias averaĝe inter 24-34 °C. Jare pluvas po 1009 mm. Inter julio-oktobro pli ofte pluvas, en februaro apenaŭ pluvas.

Trafiko
-------

Ongole havas trairantan fervojan linion kaj 5 vojoj kuras al la urbego. Enurbe estas ankaŭ aŭtobusa stacidomo.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejoj

* HospitaloHospitalo
* TemploTemplo
* Baptista kirloBaptista kirlo
* StacidomoStacidomo
**TÉGLÁS Károly** [te:gla:ŝ] hungara inĝeniero pri arbaroj (Sepsiszentgyörgy 15-a de marto 1864 – Budapeŝto, 30-a de junio 1916).

Biografio
---------

Li finis siajn fakstudojn inter 1882 – 1885 en Akademio de Selmec kaj laboris en Zsarnóca, pli poste en Bustyaháza. Inter 1890 – 1892 li estis asistanto de Jenő Vadas en la menciita akademio, pli poste en Topánfalva arbaradminsitranto, post tiu li laboris en Braŝovo. Inter 1903 kaj 1907 li estis katedrestro en la akademio. Poste ĝis sia morto li laboris en la *Agrarafera Ministerio* en Budapeŝto. Lia fakverkaro estas grava.

Verkoj
------

* *Erdővédelemtan* (Selmecbánya, 1893)
* *A legelőgazdaság rendezéséről* (Brassó, 1902)
* *Mezõgazdasági enciklopédia* (Selmecbánya, 1907)

Bibliografio
------------

* T. K. (Erdészeti L. 1916.)

Fontoj
------

* Magyar Életrajzi Lexikon
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 174-a paĝo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
***A Letter Concerning Toleration*** (Letero pri toleremo) de John Locke estis verko origine publikigita el 1689 ĝis 1690. Ties dekomenca publikigo estis en Latino, kaj ĝi estis tuj tradukita en aliajn lingvojn. Tiu verko de Locke aperis meze de timo ke romkatolikismo povus iĝo dominanta super Anglio, kaj respondas al la problemo de religio kaj politiko proponante religian toleremon kiel respondo. Tiu "letero" estis adresita al anonima "Honored Sir": tiu estis fakte la amiko de Locke nome Philipp van Limborch, kiu publikigis ĝin sen kono de Locke.

Tiu verko proponas la esencan ideologisn fundamenton por lia politika teorio eksponita tiutempe en *Two Treatises of Government*. Ĝo dividiĝas en: "La dimensioj de la libereco" "El toleremo al religia libereco", "La protestantaj eklezioj", "La filozofia defendo de la libereco", "La Anglia afero" kaj "La Letero pri toleremo" mem. La verko kontraŭas la ideojn kiujn Thomas Hobbes eksponas en sia verko *Leviathan*; kontraŭ de la defendo de la religia unuformeco de Hobbes, Locke konsideras, ke la religia diverseco povas utili kiel elemento kiu garantias la socian pacon, kiel mekanismo kiu evitu insurekciojn kontraŭ la registaro.

Notoj
-----

1. ↑   Locke, John; Tully, James H. (1a de julio 1983). A Letter Concerning Toleration (en angla). Hackett Publishing. ISBN 978-1-60384-456-7. Konsultita la 7an de Majo 2021.

Bibliografio
------------

* Maurice Cranston, *John Locke: A Biography* (Oxford: Oxford University Press, 1985).
* Mark Goldie (eld.), *A Letter Concerning Toleration and Other Writings* (Indianapolis: Liberty Fund, 2010).
* J. W. Gough, *John Locke's Political Philosophy: Eight Studies* (Oxford: Clarendon Press, 1973).
* Raymond Klibansky kaj J. W. Gough (eld.), *Epistola de Tolerantia/A Letter on Toleration* (Oxford: Clarendon Press, 1968).
* John Marshall, *John Locke, Toleration and Early Enlightenment Culture* (Cambridge: Cambridge University Press, 2006).
* Scott Sowerby, *Making Toleration: The Repealers and the Glorious Revolution* (Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2013).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kompleta teksto Arkivigite je 2020-06-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Contains *A Letter Concerning Toleration*, iom modifita por pli facila legado


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 724190
 |
***Il primo re*** (*La unua reĝo*) estas itala filmo, publikigita la 31-an de januaro 2019. 

Ĝi estas lokita en 753 a.K. kiam laŭtradicie Romo estis fondita. 

La filmo mem estas fikcia revizitado de la mito de Romulo kaj Remo.

Lingvo
------

La lingvo de la filmo estas pralatina, supozita versio de la latina lingvo antaŭa al la arkaika mem, parolita dum la 8-a jarcento a.K. 

Ĝi estis rekreita surbaze de sciencaj esploradoj, danke al semiologoj de Universitato Sapienza, kiuj hibridigis hindeŭropajn ŝtipojn en la mankantaj punktoj.

Produktado
----------

La filmo estis turnita nur uzante naturan lumon kaj anamorfian formaton. 

Laboro de arkeologoj kaj spertuloj estis nepre necesa dum la rekonstrua proceso de urbaj instalaĵoj, antaŭaj al la fondo de Romo.

Publikigo
---------

Origine planita por la fino de 2018, la filmo estis publikigita en Italio komence de la jaro 2019. 

En la italaj kinejoj, la filmo aperis kun subtekstoj en la itala lingvo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* (itale)
* (angle)
* (itale)

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
***Il corsaro nero*** - **La korsaro nigra** - (en itala lingvo *(Il Corsaro Nero)* estas itala pirata - kaperisto filmo de 1976 laŭ la libro de Emilio Salgari. La ludogvidisto estis Sergio Sollima.
(La paĝo estas traduko de germana vikipedio).

La libroj pri "La korsaro nigra"
--------------------------------

*Il corsaro nero*, **La korsaro nero** - pozitive *Cavaliere Emilio di Roccabruna, Sinjoro de* Valpenta *kaj* Ventimiglia'**, estas apud la figuro de malaja pirato Sandokan la plej popula figuro de itala aventura verkisto** 
Emilio Salgari. **La korsaro nero** estas la ĉefa heroo de la unua dua volumoj, de serio de kvin libroj pri „ La piratoj de Antiloj ".

La kvin libroj
--------------

### La piratoj de Antiloj

1. 1898: *Il Corsaro Nero* – La korsaro nera
2. 1901: *La Regina dei Caraibi* – La reĝin de Kariboj
3. 1905: *Jolanda la figlia del Corsaro Nero* – La filino de nera Korsaro
4. 1908: Il figlio del Corsaro Rosso – La filo de ruĝa Korsaro
5. 1908: *Gli ultimi filibustieri* – La ultimaj korsaroj

### La filmoj

Laŭ romano oni faris - en Italujo multajn filmojn de la libroj.
La plej konata filmo estas la filmo de 1976 kun ludogvidisto Sergio Sollima kaj kun la "kosaro" Kabir Bedi.

Vidu ankaŭ
----------

* Emilio Salgari

Eksteraj ligiloj
----------------

* pri filmo,en germana lingvo Arkivigite je 2008-12-26 per la retarkivo Wayback Machine
**Kisvejke** [kiŝvejke] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Bonyhád. La historia nomo estis *Magyarvejke* (=hungara vejke). Kis signifas malgranda kaj faras diferencon de la proksima Nagyvejke (=granda vejke), vejke ne havas sencon en la hungara.

Blazono de Kisvejke

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 11  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.3809/18.4144
* Loĝantaro: 420
* Poŝtkodo: 7183
* Telefonprefikso: 74

Situo
-----

Kisvejke situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Szekszárd troviĝas 28, Dombóvár 25, Bonyhád 16 kilometrojn.

Historio
--------

Tiu ĉi loko estis loĝata dum la bronzepoko. En la 14-a jarcento la kampoj apartenis al la reĝo. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis. Post la turka erao germanoj refondis la vilaĝon. Iliaj posteuloj estis deportitaj post la 2-a mondmilito al Germanio.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de germanoj kaj ciganoj, migra poŝto.

Vidindaĵo
---------

* preĝejo

* Kategorio Kisvejke en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ila Lóth** [lOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lóth Ila** estis hungara aktoro. Ŝia origina nomo (hungare) estis *Rónai Margit*, ŝia filino estis Judit Rohonczy.

Margit Rónai (Ila Lóth)  naskiĝis la 10-an de septembro 1899 en Budapeŝto, ŝi mortis la 21-an de septembro 1975 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ila Lóth frekventis lernejon pri baleto ekde 1910 en sia naskiĝurbo, post 4 jaroj ŝi lernis en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi. En 1916 ŝi debutis en muta filmo kiel figuranto, sed en la sekva jaro ŝi estis jam ĉefrolanto. Ŝi havis rolojn en 30 hungaraj filmoj, sed ŝi havis rolojn ankaŭ en germanaj filmoj. En 1923 ŝi edziniĝis, tial ŝi malaperis el filmoj. Inter 1948 kaj 1973 ŝi denove estis videbla en 16 filmoj, inter 1950 - 1965 ŝi apartenis al Teatro Madách.

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *János vitéz* (1916) – dancanta feino (debuta rolo)
* *For Love and Crown* (1922)
* Subplando da tero (1948)
* *Liliomfi* (1954)
* *Szegény gazdagok* (1959)
* *A Tenkes kapitánya* (1963; televizia serio) - Csöméné
* Patro (filmo) (1966)
* *Tüzoltó utca 25.* (1973)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2016-11-12 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
**Monda Tago de Siberiano** (pole: *Światowy Dzień Sybiraka* – kunveno de siberianoj okazanta ĉiujare la 17-an de septembro, datrevene de la soveta invado en Pollandon. La unua monda Tago okazis en 2004.

Historio
--------

De 1991 estas organizata de la Asocio de Siberianoj, pola organizaĵo grupiganta estintajn ekziligitojn, Tago de Siberiano. Jaro 1993 estis proklamita la Jaro de Siberiano.

En 2013 Pola Sejmo estigis la tagon de la 17-a de septembro Tago de Siberiano. Oni voĉdonis unuanime. ("Monitor Polski" el 2013, pozicio 815).

Kunveno de siberianoj
---------------------

Ĉiujare siberianoj el la tuta mondo renkontiĝas unue en Gdańsk apud monumento de la Golgoto de Oriento sur Łostowicki-Tombejo en Gdańsk, kaj poste translokiĝas al vilaĝo Szymbark en Kaŝubio. Dum renkontiĝoj de la komenco partoprenas ĉiufoje pli ol 5 mil personoj.

**Celo**

La plej grava en tiu ĉi tago estas rememorigado de la veraj sortoj de ekziligitoj, ilia registrado de la vivantaj personoj kaj plua transdono. 

**Celebrado**

La tereno, sur kiu okazas la monda Tago de Siberianoj apartenas al la Centro de Edukado kaj Promocio de la Regiono en Szymbark (CEPR). La loko eksterordinare montras historiojn de siberianoj. Oni povas tie rigardi: Domon de Siberiano alveturigita de Siberio (konstruata ĉ. 1765), trajnon, en kiu oni deportis polojn ekziligen dum la dua mondmilito, replikon de gulago, preĝejon alvoke de sankta Rafał Kalinowski en kiu troviĝas pluraj memoraĵoj donacitaj de siberianoj.

De 2006 artistoj prezentas spektaklojn dediĉitajn al la temaro de forveturigo de poloj orienten. Ĉiuj scenaroj baziĝas sur aŭtentaj travivaĵoj de ekziligitoj. 

De 2007 la Asocio de Siberianoj atribuas premion "Ambasadoro de Siberianoj" por homoj de la arto. La premio estas danko pro firmigo, pere de arto, en la homa memoro de la tragikaj sortoj de siberianoj.

Bibliografio
------------

* Związek Sybiraków w Łodzi Asocio de Siberianoj en Lodzo

Eksteraj ligiloj
----------------

* VI Światowy Zjazd Sybiraków La 6-a Monda Kunveno de Siberianoj, kartuzy.info
**Béla András** [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **András Béla** estis hungara dirigento, komponisto. Lia plena origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Endre Béla Kálmán József* ĝis 1945.

Béla Endre  naskiĝis la 12-an de septembro 1909 en Budapeŝto, li mortis la 21-an de februaro 1980 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla András frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1934. Li lernis precipe de Zoltán Kodály. Jam pli frue ekde 1933 li dirigentis diversajn korusojn. En la malfruaj 1930-aj jaroj li estis dirigento de teatraj orkestroj (Teatro Városi, Nacia Teatro (Budapeŝto), inter 1941-1944 de Nacia Teatro (Kolozsvár). Li estis teatra direktoro inter 1946-1949, poste li estis arta aŭ muzika gvidanto en diversaj lokoj. En 1962 li pensiuliĝis.

Li edziĝis en 1937.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* *Süt a nap* (1938, kun Zoltán Kodály)
* diversaj akompanaj muzikaĵoj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.