recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Francesco Mario PAGANO** (8a de Decembro 1748 – 29a de Oktobro 1799) estis itala juristo, verkisto, pensulo, kaj la fondinto de la Napola Skolo de Juro. Li estas konsiderata kiel unu el la plej influaj pensuloj de la Klerismo en Italio. Modera reformisto, li estis konsiderita pioniro de la itala unuiĝo .

Lia verko *Saggi politici* (1783–85) havigis filozofian historion de la Reĝlando de Napolo, argumentante kontraŭ torturo kaj mortopuno kaj defendante pli toleremajn punkodojn. *Considerazioni sul processo criminale* (Konsideroj pri krimproceso, 1787), havigis al li internacian popularecon kaj estis tre multe laŭdita fare de *Le Moniteur Universel*, nome ĉefa gazeto de la revolucia Francio.

En 1794 li defendis Vincenzo Galiani, Vincenzo Vitaliani kaj Emanuele De Deo – tri akuzitoj pro konspiro kontraŭ Ferdinando la 4-a; post ili estis kondamnita al mortopuno, Pagano estis senigita el sia profesoreco, arestita, enprizonigita kaj poste ekzilita. Post fuĝi el Napolo en 1796, li revenis en 1799 kaj skizis la konstitucion de la mallongdaŭra Napola Respubliko (Partenopea). La dokumento montris similecojn kun la Franca Konstitucio de 1793. Li estas konsiderata pioniro de la moderna Konstitucia tribunalo.

Post la falo de la respubliko, Pagano estis arestita kaj enprizonigita en "Castel Nuovo". Li estis ekzekutita per pendumado en la "Piazza del Mercato" en Napolo, kun aliaj revoluciuloj: nome Domenico Cirillo, Giorgio Pigliacelli kaj Ignazio Ciaia.

Notoj
-----

1. ↑  *The Cambridge History of Eighteenth-Century Political Thought*, eld. Goldie & Wokler, 2006, p. 765
2. ↑  Fulvio Tessitore, *Comprensione storica e cultura*, Guida, 1979, p.27
3. ↑  Roland Sarti, *Italy: A Reference Guide from the Renaissance to the Present*, Infobase Publishing, 2009, p. 457
4. ↑  Biancamaria Fontana, *The Invention of the Modern Republic*, Cambridge University Press, 2007, p. 140
5. ↑  Francesco Mario Pagano (1748-1799) En Webarchive  25a de Februaro 2008.
6. ↑  Maria Rosa Di Simone, *Istituzioni e fonti normative in Italia dall'Antico Regime al fascismo*, p. 111, Giappichelli, Torino, 2007.

Bibliografio
------------

* Nico Perrone. *La Loggia della Philantropia. Un religioso danese a Napoli prima della rivoluzione*. Palermo: Sellerio publ. 2006. (ISBN 88-389-2141-5).
* Herbermann, Charles, eld. (1913). "Mario Pagano". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.

Eksteraj ligiloj
----------------

* **Francesco Mario Pagano** en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 713654
* GND: 118968890
* LCCN: n79106095
* VIAF: 49383214
* ISNI: 0000 0000 8128 0307
* SUDOC: 031095895
* BNF: 13529072w
* ICCU: RAVV076790
* BNE: XX1741201
 |
Honortombo en Gotha
**Friedrich JACOBS** (naskiĝinta la 6-an de oktobro 1764 en Gotha, mortinta samloke la 30-an de marto 1847) estis germana filologo klasika.

Vivo
----

Post studoj komencitaj en 1781 en Jena kaj poste en Göttingen pri filologio kaj teologio li iĝis instruisto ĉe Ernestinum-gimnazio en sia naskiĝurbo en 1785 kaj ekde 1802 paralele bibliotekisto. En 1802 estis Franz Passow lia lernanto. En 1807 li iris al Munkeno por deĵori kiel instruisto pri malnovaj literaturoj ĉelicee. Li ankaŭ estis membro de la nove fondita Akademio de la sciencoj. En 1810 li tamen revenis al Gotha post kiam li refuzis vokon ĉeuniversitatan. Gotha li kaj instruistis kaj bibliotekistis kaj numismatikistis (al la kortego duka). Retiriĝo profesia estis en la jaro 1842-a.

Graveco
-------

Jacobs famis kiel esploristo pri antikvecaĵoj, tradukisto kaj verkisto. Jenas liaj filologiaj ĉefverkoj: *Exercitationes criticae in scriptores veteres* (Lepsiko 1796); eldonoj de *Iliaca* de Tzetzes (Lepsiko 1793); verkoj de Bion kaj Moschos (Gotha 1795); eldono de *Anthologia graeca* (Lepsiko 1794–1814), de la eŭripidaj *Phoenissae* (Munkeno 1810), de Achilleus Tatios (Lepsiko 1821), de *Philostratorum imagines et Callistrati statuae* (Lepsiko 1825, ope kun Welcker), de la ksenofona *Anabasis* (Lepsiko 1825), de *Delectus epigrammatum graecorum* (Gotha 1826) kaj de la eliana verko *De natura animalium* (Jena 1832).

Inter liaj tradukoj gravas aĵoj de Velleius (Lepsiko 1793), *Atheniensische Briefe* (Lepsiko 1799–1800), epigramoj sub la titolo *Tempe* (Lepsiko 1803), verkoj de Demosteno. Li ankaŭ eldonis, kune kun Wieland kaj Hottinger "Neues attische Museum" (Zuriko 1802–10) kaj kun Ukert "Beiträge zur ältern Literatur" (Lepsiko 1835–43)

Ofte eldonitis kaj represitis la gramatika lernolibro *Elementarbuch der griechischen Sprache* (Jena 1805–11). Liaj beletraĵoj eldonitis sub la titoloj *Auswahl aus den Papieren eines Unbekannten* (Lepsiko 1818-1822); *Ährenlese aus dem Tagebuch des Pfarrers zu Mainau* (Lepsiko 1823–25); *Schule für Frauen* (Lepsiko 1827–29); *Erzählungen* (Lepsiko 1824–37); *Schriften für die Jugend* (Lepsiko 1842–44). Interesas ankaŭ *Vermischte Schriften*, el kiuj la sepa volumo membiografia aperis sub la titolo *Personalien* en Gotha kaj Lepsiko 1823–44 - aldonite kiel 9-a volumo *Jacobs' Briefwechsel mit Franz Göller* (eldonis Düntzer, das. 1862). El la postlasitaĵoj publikigis Wüstemann: *Hellas* (Berlino 1852), prelegojn de inter 1808–09 faritajn por la tronheredanto Ludoviko de Bavario pri geografio, historio kaj literaturo de Greklando.

Fonto
-----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 10, Lepsiko 1907, p. 126-127, kio relegeblas
tie ĉi interrete.

* Kategorio Friedrich Jacobs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 621794
* GND: 117039144
* LCCN: n86821724
* VIAF: 66498552
* ISNI: 0000 0001 2281 1195
* LIBRIS: 265951
* SUDOC: 029541034
* BNF: 121145721
* BIBSYS: 90229441
* NKC: pna2007383893
* BNE: XX1322859
 |
**Gao E** (en ĉina: 高鶚, ĉ. 1738 – ĉ. 1815) estis ĉina saĝulo, verkisto kaj eldonisto en la Dinastio Qing. Li atingis la gradojn *ĝuren* en 1788 kaj *ĝinŝi* en 1795. Li estis Hano kiu apartenis al la Flavflaga Armeo, kaj iĝis membro de la Hanlin-Akademio en 1801. Lia respekta nomo estis Ĝunfu (雲甫) kaj la arta nomo Lanŝu (蘭塾,"Orkid-studejo")

En 1791, kun sia partnero Ĉeng Ŭeiĝuan (程偉元), li "rekuperis" la lastajn kvardek ĉapitrojn de la monumenta romano de Cao Xueqin nome Ruĝdoma sonĝo (foje nomita *Rakonto de la ŝtono*). La naturo kaj etendo de liaj kontribuoj al la verko kaj la fontoj de lia materialo estas ankoraŭ studita kaj polemikigita, sed granda nombro de modernaj ortodoksaj "Ruĝologoj" (fakuloj pri la verko) supozas, ke la lastaj kvardek ĉapitroj de la verko ne estis verkitaj de Cao Xueqin. Li eldonis ankaŭ la unuajn okdek ĉapitrojn kune kun Ĉeng.

En 1921, Hu Ŝih proponis, ke la lastaj kvardek ĉapitroj de la verko estis verkitaj de Gao E mem. Lia propono estis akceptita de multaj ortodoksaj Ruĝologaj fakuloj kiel Ĵou Ruĉang. La pluigo de Gao kaj Ĉeng estas supozata de kelkaj kiel konspiro fare de la imperia kortego de la Dinastio Qing en la intenco kaŝi la duon-membiografian naturon de la romano, kiu enhavas politikon de la epoko Ĝongĵeng. Meze de la 20a jarcento, la malkovro de "120-ĉapitra manuskripto" de antaŭ 1791 komplikis la demandojn pri la partopreno de Gao en la afero. Irene Eber trovis, ke la malkovrita manuskripto "ŝajne konfirmas la postulon de Ĉeng kaj Gao ke ili simple eldonis kompletan manuskripton, konsistanta el 120 ĉapitroj, anstataŭ fakte verki parton de la romano."

Notoj
-----

1. ↑   See Cai Yijiang, 蔡义江：《后四十回没有曹雪芹一个字》; 周汝昌：《流行本《红楼梦》后四十回叙书》--"一百二十回是‘假全本’"。
2. ↑  Conspiracy of the Red Mansions, Joel Martinsen,, 8a de decembro, 2006  Arkivigite je 2016-06-03 per la retarkivo Wayback Machine, alirita la 16an de februaro, 2011.
3. 1 2   Hasan-Rokem, Galit kaj David Dean Shulman (1996). Untying the knot: on riddles and other enigmatic modes. Oxford University Press. p. 237. ISBN 0-19-510856-6.

* Kategorio Gao E en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 686694
* GND: 118925202
* LCCN: n82144446
* VIAF: 54303046
* ISNI: 0000 0001 1645 3176
* LIBRIS: 55070
* SUDOC: 050153293
* BNF: 13516928z
* NLA: 36614427
* NDL: 00533789
* BIBSYS: 90942102
* NKC: jx20070509004
 |
**Andrés Alejandro Marrero CALDERÓN**, konata ankaŭ kiel Direktoro Andrés, estas produktanto, produktoro, kaj videoreĝisoro en la distra industrio en Peruo. Li laboras kaj estas la direktoro de Marrero Films kie li estas ankaŭ la ĉefoficisto de la firmao.

Biografio
---------

### Frua vivo

Dum mezlernejo, li diplomiĝis en kinlernejo kaj komencis labori kiel vicdirektoro en la venezuela filmo *No Hay Manera*, kiu estis filmita kaj publikigita en Charallave en 2015; poste li daŭre laboris kun la sama teamo kaj kunreĝisoris venezuelan filmon nomitan. *Impetum Mental* en 2016, ankaŭ filmita kaj publikigita en Charallave.

### Kariero

Li fondis la firmaon Zono de Filmistoj (*Filmkrs Zone*). Filmmakers Zone estas filma blogo kiu kunlaboris kun markoj kiel: Zhiyun\_tech, Feiyiu tech FY, Hollyland Technology, Yelangu, Yongnuo, Gudsenmoza Fulaim, YC Onion.

### Filmaro

| **Jaro** | **Artisto - Kompanio** | Nomo | Reĝisorita |
| 2015 | Grupo Juventud | No Hay Manera | Jes |
| 2016 | Grupo Juventud | Mensa Impeto | Jes |
| 2020 | Louise | Te Busque | Jes |
| 2021 | Ez Dray | Laste | Jes |
| 2021 | Moussa PF | Querida Vida | Jes |
| 2021 | Ñeño | Sin Dudas | Jes |
| 2021 | Jordan CA kaj Lulu El Fantastico | Estoy Pa Ti | Jes |
| 2022 | Prex kaj JH | Game Boy | Jes |
| 2023 | Melanie Beba Muziko | Despedida | Jes |

Referencoj
----------

* Hompilolo Andreo Marrero

Eksteraj ligiloj
----------------

* Andreo Marrero, Oficiala Retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816669
 |
**Ervin Demeter,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Demeter Ervin** estas hungara politikisto, ministro, parlamentano.

Ervin Demeter  naskiĝis la 21-an de decembro 1954 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ervin Demeter akiris diplomon en komerca altlernejo en 1977, poste li laboris en elektronika-komputila firmao ĝis 1984. En la sama jaro li akiris plian diplomon en financa altlernejo, poste li laboris en filio de ministerio pri financo. En 1988 li aliĝis al nekomunista partio. Post 2 jaroj li estis elektita membro de la ĉefurba municipo. Li estis parlamenta deputito inter 1994-1998, poste inter 2002 kaj 2014, dume li estis subministro inter 1998-2000, poste senpostena ministro pri sekretaj servoj ĝis 2002 en Unua Kabineto Orbán.

Li havas edzinon. Li ricevis ŝtatan premion en 1994.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Ervin Demeter en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 522285
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri kompanio. Por plej alta taksonomia rango de virusoj rigardu la paĝon Realmo.* |

**Realme** (ĉine 真我) estas ĉina fabrikisto de hejmaj elektronikaj aparatoj bazita en Ŝenĵeno, Gŭangdongo. Ĝi estis fondita la 4-an de majo 2018 de Li Bingzhong (konata kiel Sky Li), kiu estis antaŭe vicprezidanto de Oppo. Komencante origine kiel sub-marko de Oppo, realmi xiaomi, Realme finfine lanĉis sian propran markon. Realme tiam iĝis la plej rapide kreskanta marko de smartfonoj 5G en la tria kvaronjaro 2021.

En junio 2020, la nombro de tutmondaj uzantoj de smartfonoj de Realme atingis 35 milionojn, kaj vendoj de produktoj de Artefarita Inteligenteco rompis rekordon de 1 miliono. Laŭ la statistiko de Counterpoint, Realme okupis la 7-an rangon de la nombro de inteligentaj telefonoj produktitaj tutmonde en la unua trimonato 2020, kun jara kreskorapideco de 157%, rangante la unua en la mondo.

Nuntempe, Realme eniris 27 merkatojn tutmonde, inkluzive de Ĉinio, Barato, Indonezio, Vjetnamio, Tajlando, Malajzio, Eŭropo, Rusa Federacio, Aŭstralio, Egiptio, ktp.

Bildgalerio
-----------

* Realme 9 (averso)Realme 9 (averso)
* Realme 9 (reverso)Realme 9 (reverso)
* Realme Smart TVRealme Smart TV

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Realme en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (lingvo laŭ elektita lando)
**Erzsébet Gidai** [erĵEbet], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gidai Erzsébet** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto, parlamenta deputito. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Selyem Zsomborné* [ŝejem ĵombornE].

Erzsébet Gidai naskiĝis la  22-an de majo 1940(nun 1940-05-22) en Budapeŝto, ŝi mortis la 19-an de aŭgusto 2008 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Erzsébet Gidai estis edukita en Kulcs, ŝi maturiĝis en Debrecen, poste ŝi akiris ekonomian diplomon en Universitato Károly Marx en 1962, ŝi doktoriĝis en 1966, pli poste ŝi akiris ankaŭ psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1969. Inter 1963-1983 ŝi instruis en Universitato Semmelweis, poste ŝi havis altajn postenojn en Institutoj. Ŝi intertempe kandidatiĝis en 1975, ŝi doktoriĝis en 1988 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1966 ŝi instruis en Universitato de Okcidenta Hungario, eĉ inter 2000-2006 ŝi estis dekano. Inter 1998-2002 ŝi estis parlamentano. Ŝi edziniĝis en 1977, vidviniĝis en 1991, intertempe ŝi naskis 2 gefilojn en 1978 kaj 1980. Ŝi ricevis premiojn inter 1970-2008 (la lastan jam postmorte).

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A gazdasági prognosztizálás alapelvei, felhasználási lehetőségei és módszerei* (1971)
* *Oktatás, szabályozás, szelektivitás* (kunaŭtoro, 1987)
* *Gazdasági túlélésünk esélyei és az adósság ára* (1996)
* *Az MTA IX. Osztály Jövőkutatási Bizottságának 30 éves múltja és jövője* (kunaŭtoro, 2006)

Memorigiloj
-----------

* busto en Sopron (2014)

Fontoj
------

* biografio hungare
* datenoj hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo
2. ↑



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 847072
 |



* Portalo pri Biografio
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

Koordinatoj: 55° 46′ 58″ N 37° 36′ 50″ O﻿ / ﻿55.78278 °N, 37.61389 °O﻿ / 55.78278; 37.61389 (mapo)

**Centra Akademia Teatro de la Rusia Armeo** (ruse *Центральный академический театр Российской армии*) aperis la 6-an de februaro 1930 kiel trupo de geaktoroj prezentinta siajn spektaklojn ĉefe por militistoj de la Ruĝa Armeo. Ĝi estas la unua profesia drama teatro apartenanta al Defenda Ministerio de Rusio.

La grandioza duhala teatrejo enforme de la kvinpinta stelo (ĝi estas simbolo de la Rusia Armeo) estis konstruita en 1940 laŭ projekto de arkitektoj *Karo Alabjan* kaj *Bazilo Simbircev* en Komunumo placo (nun Suvorov placo) de Moskvo. Ĝia la Granda halo havas 1500 sidlokojn kaj plej vastan scenejon en Eŭropo. La Malgrandan halon povas samtempe viziti 450 spektantoj.

La etaton de la teatro konsistigas ĉirkaŭ 500 personoj inkluzive 100 geaktorojn. Oni ŝatas la teatron mem kaj ludon de la maljunaj geaktoroj: Ludmila Kasatkina, Ludmila Ĉursina kaj Vladimir Zeldin, kiuj ĉiam ege emociigas homojn venintajn spekti. Sendube ceteraj geaktoroj same meritas laŭdon. 11 geaktoroj havas tre altan, prestiĝan rangon - Popola artisto de Rusio, 17 personoj estas Meritaj artistoj de Rusio kaj 5 personoj estas Meritaj teatristoj de kulturo. Multaj geaktoroj havas la ŝtatajn ordenojn kaj medalojn.

En 2012 la teatro prezentas 19 spektaklojn el la klasika kaj la moderna repertuaroj. Kun permanenta furoro oni ludas ekde 1946 la spektaklon *"Dancomajstro"* (hispane *El maestro de danzar*) fare de Lope de Vega ĉ. 2000 fojojn kaj la spektaklon *"Tre antaŭlonge"* (ruse *Давным давно*) far *Aleksander Gladkov* ĉ.1200 fojojn. Gravan parton de repertuaro okupas teatraĵoj far Ŝekspiro:

* Hamleto
* La dresado de la megero
* Somermeznokta sonĝo
* Multa bruo pri nenio
* Makbeto
* Otelo

Dum sia okdekjara ekzistado la teatro aperigis 300 novajn spektaklojn kaj ĝiaj du haloj estas ĉiam plenaj. Studio de la teatro preparis multajn novajn geaktorojn, kies ludado estas tute perfekta kaj tre plaĉas al spektantoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* fotoj kaj teksto ruse
* virtuala promenado tra la teatrejo

Adreso
------

129110, Rusia Federacio, Moskvo, Suvorov placo,2
Telefono: +7(495) 681-5120
Email: catra@catra.su

* Kategorio Teatro de la Rusia Armeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
enirejo de la Obrazcov teatro kaj la fama horloĝo
**La Ŝtata Akademia Centra pupteatro Obrazcov** (ruse *Государственный академический центральный театр кукол имени С. В. Образцова*) estis fondita la 16-an de septembro 1931 en Moskvo, Rusio.

Kreinto de la teatro estas elstara rusa artisto, aktoro, direktoro, pentristo kaj verkisto - Sergej Obrazcov verkinta 20 librojn. Li surscenigis 61 spektaklojn, inkluzive la plej famajn produktojn kiel *"La eksterordinara koncerto", "Aladino kaj la mirinda lampo," "Sur la susuro de viaj okulharoj," "Muelejo de Diablo", "Don Juano"* kaj multaj aliaj.

Pli ol okdek jaroj de ĝia ekzistado teatro de marionetoj iĝis grava centro de la puparto, unika amuzejo por infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj. En la mondo ekzistas neniu sama teatro. Ĝi estas sola registrita en konataj lernolibroj, vortaroj kaj enciklopedioj (inkluzive de la fama Guinness-libro de rekordoj), valorega nacia propraĵo de Rusio.

Hodiaŭ la Obrazcov teatro havas du konstruaĵojn kun bela ĝardeno interne kaj unikan marionetan horloĝon sur la fasado. Ekzistas grandaj kaj ĉambraj salonoj ekipitaj per moderna aparataro, la muzeo de marionetoj, artaj studioj, ĉambroj por provludoj kaj laborejoj. Speciale por la spektantaro estas multaj akvarioj kun ekzotikaj tropikaj fiŝoj, kelkaj bufedoj kaj vintra ĝardeno. La personaro kalkulas pli ol 300 personoj.

La teatron ĉiutage vizitas pli ol 1.500 spektantoj. Ankaŭ tie estas la loko por ekspozicioj, konferencoj kaj internaciaj festivaloj.

La Obrazcov teatro estas membro de UNIMA (Unio Internationale de La Marionnette).

Ĝi estas krome membro de la Internacia Akademio pri la marionetarto. Studentoj kaj diplomitoj laboras ne nur en Rusio, sed ankaŭ en Germanio, Pollando, Ĉeĥio, Slovakio, Sud-Koreio, Kubo, Italio, Hispanio, Usono, Svislando kaj en multaj aliaj landoj.

Ekde 2001 oni eldonas revuon *"La teatro de mirakloj"*, en kiu specialistoj kaj ordinaraj legantoj povas trovi necesan informon pri la Obrazcov teatro mem kaj la monda marionetarto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pupteatro Obrazcov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de la Obrazcov teatro  ruse angle
* epizodo el la spektaklo *"La eksterordinara koncerto"* (video)
Ĉefa enirejo.
La ***Conservatoire national des arts et métiers*** (CNAM; *Nacia Konservatorio de Artoj kaj Metioj*) en Parizo estas doktoriga altlernejo (nome *grand établissement*) kaj *Grande école* pri inĝenierado, funkciigita de la Registaro de Francio, dediĉita al havigo de edukado kaj kondukado de esplorado por la helpo al scienco kaj al industrio. Ĝi havas grandan muzeon de inventoj alirebla al la publiko.

Ĝi estis fondita la 10an de oktobro 1794, dum la Franca Revolucio. Ĝi estis por la unua fojo proponita de la abato Henri Grégoire kiel "stokejo por maŝinoj, modeloj, iloj, desegnoj, priskriboj kaj libroj en ĉiuj fakoj de artoj kaj metioj". La abandonita Priorejo de Saint-Martin-des-Champs (kaj partikulare ties gotika manĝejo fare de Pierre de Montereau) estis elektita kiel kolektejo, kiu formale malfermiĝis en 1802.

Dekomence dediĉita al kolektado de inventoj, poste ĝi iĝis eduka institucio. Nuntempe, oni konas ĝin ĉefe kiel lernejo por konstanta edukado por plenkreskuloj cele al inĝenierado (multfaka scienca programo) kaj gradigo por financoj kaj negocado, proponante vesperajn klasojn en diversaj temoj.

La kolekto de inventoj estas nune administrata de la *Musée des Arts et Métiers*.

Notoj
-----

1. ↑  Michel Nusimovici, Les écoles de l'an III, 2010. Alirita la 12an de marto 2019.
2. ↑   'LA CONVENTION ET LA CRÉATION DU CONSERVATOIRE'. Arkivita el la originalo je 2014-02-02. Alirita 2019-03-12.

Vidu ankaŭ
----------

* Arts et Métiers (pariza metrostacio)

* Kategorio Conservatoire national des arts et métiers en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634608
* GND: 1017182-4
* LCCN: n50055168
* VIAF: 151143134
* ISNI: 0000 0001 2185 090X
* SUDOC: 027404978
* BNF: 11868459m
* ULAN: 500257276
* NKC: ko2008450228
* BNE: XX122972
 |
*Ekzistas alia longperioda kometo nomita West: C/1978\_A1 (ankaŭ konata kiel 1977 IX, 1978a).*

  

La **kometo West**, oficiale konata kiel C/1975 V1 estis spektinda kometo kiu fariĝis la Granda Kometo de 1976.

Malkovro
--------

Ĝi estis malkovrita per fotado por Richard M. West, de European Southern Observatory, la 10a de aŭgusto 1975, kaj atingis sian plej grandan brilecon en marto 1976; atingis brilecon -3 en sia perihelio. Dum sia plej granda brileco, astronomoj eĉ kapablis studi ĝin dum tage.

Spite ĝia spektinda brileco, la kometo West ne atingis grandan reperkuton en la medioj. Parte tio ŝuldis al la seniluziigo kiu kaŭzis la kometo Kohoutek.

Oni kalkulis la orbita periodo de ĉi tiu kometo en 558.000 jaroj.

Rompiĝo
-------

Dum la flugado de la kometo tra la interna Sunsistemo, eble la unuan fojon dum 500.000 jaroj, ĝia kerno rompiĝis en kvar pecoj kiam ĝi flugis je malpli ol 30 milonoj de km de la Suno.

La unua raporto pri ĉi tiu rompiĝo aperis la 7a de marto 1976 je 12:30UT. Poste la astronomo Steven O'Meara, uzante la 9-cola Refraktoro Harvard, anoncis ke unu el tiuj fragmentoj rompiĝis je du novaj pecoj la 18a de marto.
**Sándor TRAUNER** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Trauner Sándor,** eksterlande konata **Alexander Trauner** estis hungara-franca pentristo, dekoraciisto, kostumisto, produktoro. Lia origina familia nomo estis *TRAU*.

Sándor TRAU  naskiĝis la 3-an de septembro 1906 en Budapeŝto, li mortis la 5-an de decembro 1993 en Omonville-la-Petite.

Biografio
---------

Sándor Trauner devenis el juda familio. Li studis pentradon en liberaj lernejoj de József Rippl-Rónai kaj Artúr Podolini-Volkmann en sia naskiĝurbo, poste en Hungara Belarta Altlernejo. Lia ĉefinstruisto estis István Csók. En 1925 li aliĝis al avangardaj artistaj rondoj, ekzemple al Lajos Kassák. Post 4 jaroj li translokiĝis al Parizo pro la komenciĝanta antisemitismo, li trovis laboron en la filmindustrio. En 1930 li sukcese debutis kiel dekoraciisto, tiutempe li konatiĝis inter ili kun Jacques Prévert. En 1937 li jam estis ĉefdekoraciisto. Post alveno de la nazioj li kaŝiĝis. En la 1950-aj jaroj li partoprenis ankaŭ en usonaj filmoj en Holivudo. En 1975 li revenis al Francio, kie li daŭris la filmadon, sed pli malofte li kreis ankaŭ teatrajn dekoraciojn, kulisojn. Kelkfoje li estis ankaŭ aktoro en filmoj. Li ricevis premiojn (neniam hungarajn) inter 1952-1991, inter ili la plej grava estis Oskar-premio en 1960.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Budapeŝto (1981)
* Parizo, Lyon (1986)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Kép I. (1929)
* Párizsi utcarészlet

Elektitaj filmdekoracioj
------------------------

* *L’âge d'or* (1930)
* *Land of the Pharaohs* (1955)
* *Witness for the Prosecution* (1957)
* *The Apartment* (1960)
* *Irma la Douce* (1963)
* *Viadukt* (1982)
* *Subway* (1985)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio
* anglalingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Sándor Trauner en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618612
* GND: 135776937
* LCCN: n86871923
* VIAF: 95712794
* ISNI: 0000 0001 0927 5324
* SUDOC: 032790082
* BNF: 123750923
* ULAN: 500005251
* RKD: 309690
* ICCU: UFIV083026
* BNE: XX1461890
 |
**Vernon kaj Irene CASTLE** estis geedza teamo de balsalonaj dancistoj de la frua 20-a jarcento. **Vernon CASTLE** (naskiĝis la 2-a de majo, 1887, mortis la 5-a de februaro, 1918) naskiĝis **William Vernon Blyth** en Norwich, Anglio. **Irene CASTLE** (naskiĝis la 7-a de aprilo, 1893, mortis la 25-a de januaro, 1969) naskiĝis **Irene FOOTE** en New Rochelle, Nov-Jorkio, Usono.

Komencanta en 1914, la paro funkciigis pluajn dancajn klubojn en la areo de Nov-Jorko, kaj rondvojaĝis kun iliaj dancaj rutinoj. Ili faris unu silentan filmon kune, "The Whirl of Life" (*La kirlo de vivo*) en 1915. Sed Vernon servis kiel piloto dum la Unua mondmilito, kaj mortis en aeroplana kraŝo apud Fort Worth, Teksaso en 1918.

Irene stelis en ĉirkaŭ dekdu silentaj filmoj. Ŝi emeritiĝis el montraĵa komerco en la 1920-a jaroj. Ŝi edzigis tri pli tempoj, al Robert TREMAIN, Frederic MCLAUGHLIN and George ENZINGER. Ŝi vidis la historio pri ŝia vivo kun Vernon farata en filmon, *The Story of Vernon and Irene Castle* (La Historio de Vernon kaj Irene CASTLE) en 1939. Ŝi servis kiel teknika konsilanto por la filmo. Irene estis ankaŭ bestorajta aktivulo kaj fondis la hundan ŝirmejon "Orfoj de la ŝtormo", kiu estas ankoraŭ aktiva.

* Kategorio Vernon kaj Irene Castle en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 48° 05′ 46″ N 3° 07′ 33″ O﻿ / ﻿48.09611 °N, 3.12583 °O﻿ / 48.09611; 3.12583 (mapo)

**Vernoy** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 193 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Blazono

Geografio
---------

Vernoy etendiĝas sur 14.42 km², kaj havis 193 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 13 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Philippe Génius, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Vernoy apartenas al la kantono de Chéroy, kies ĉefurbo estas Chéroy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Chéroy

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Vernoy Arkivigite je 2013-05-15 per la retarkivo Wayback Machine
***Veronika Decidas Morti*** (en portugala: *Veronika decide morrer*) estas romano verkita de Paulo Coelho. Ĝi rakontas la historion de 24 jaraĝa slovena Veronika, kiu ŝajnas havi ĉion en sia vivo, sed decidas sinmortigi. Tiu ĉi libro estas parte surbaze de propra sperto de Coelho en diversaj psikiatriaj institucioj (vidu la biografion de *Konfesioj de pilgrimanto* de Juan Arias) kaj temas pri frenezeco. La esenco de la mesaĝo estas: "kolektiva frenezeco nomiĝas prudento".

Kinadaptaĵoj kaj kulturaj referencoj
------------------------------------

*Veronika decidas morti* estis adaptita al scenaro kaj publikita en la jaro 2009. Ankaŭ la japana filmo de 2005 nome "ベロニカは死ぬことにした (Beronika wa shinu koto ni shita)" estis farita surbaze de la romano.

La kanto, "Sankta Veronika" de kanada bando Billy Talent referencas tiun romanon.

La kanto, "Veronika decides to die" de Plymothian bando, ankaŭ estas rekta referenco al la romano.

Referencoj
----------

1. ↑  Rotten Tomatoes
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2016-04-14. Alirita 2019-02-26.
3. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633213
* BNF: 401807398
 |
**Vertabelo** - estas unu el manieroj por difini logikan funkcion. Vertabelo enhavas ĉiujn eblajn rezultojn de logika funkcio.

Praktike, vertabelo konsistas el kolumnoj, po unu kolumno al ĉiu variablo (ekz. *P* kaj *Q*), kaj unu fina kolumno por ĉiu ebla rezulto rilatante al la logika operacio, kiun la vertabelo estas supozita reprezenti (ekz. *P* XOR *Q*). Ĉiu linio de la vertabelo do enhavas unu eblan kunigon de la enigaj variabloj (ekz. *P* = vera, *Q* = falsa), kaj unu rezulton de la operacio pri tiuj apartaj valoroj.

Ekzemploj
---------

Vertabelo por **kaj**:

| {\displaystyle p\,\!} | {\displaystyle q\,\!} | {\displaystyle p\,\land \,q\,\!} |
| --- | --- | --- |
| 1 | 1 | 1 |
| 1 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 0 |
| 0 | 0 | 0 |

Vertabelo por **aŭ**:

| {\displaystyle p\,\!} | {\displaystyle q\,\!} | {\displaystyle p\,\lor \,q\,\!} |
| --- | --- | --- |
| 1 | 1 | 1 |
| 1 | 0 | 1 |
| 0 | 1 | 1 |
| 0 | 0 | 0 |

Vertabelo pri ĉiuj duumaraj logikaj operatoroj
----------------------------------------------

Ĉi sube estas vertabelo kun difinoj de ĉiuj 16 eblaj verfunkcioj pri 2 duumaj variabloj (*P* kaj *Q* estas do **buleaj variabloj**):

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *P* | *Q* |  |  0  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  |  8  |  9  | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| V | V |  | F | F | F | F | F | F | F | F |  | V | V | V | V | V | V | V | V |
| V | F |  | F | F | F | F | V | V | V | V |  | F | F | F | F | V | V | V | V |
| F | V |  | F | F | V | V | F | F | V | V |  | F | F | V | V | F | F | V | V |
| F | F |  | F | V | F | V | F | V | F | V |  | F | V | F | V | F | V | F | V |

kie V = vera and F = falsa.

Klarigo:

0, Opq, falsa, Kontraŭdiro
1, Xpq, NOR, Inversa disjunkcio
2, Mpq,**q** kaj **¬p**
3, Fpq, **¬p**, Negacio[1] de **p**
4, Lpq, **p** kaj **¬q**
5, Gpq, **¬q**, Negacio de **q**
6, Jpq, XOR, Ekskluziva disjunkcio[2]
7, Dpq, NAND, Inversa konjunkcio
8, Kpq, AND, Konjunkcio (logiko)[3]
9, Epq, XNOR, Se kaj nur se **p** identas al **q**
10, Hpq, **q** valoro
11, Cpq, Implico[4]
12, Ipq, **p** valoro
13, Bpq, Inversa implico
14, Apq, OR, Disjunkcio
15, Vpq, ĉiam vera, Taŭtologio

Referencoj
----------

1. ↑    negacio en ReVo
2. ↑    disjunkcio en ReVo
3. ↑    konjunkcio en ReVo
4. ↑    implico en ReVo

Vidu ankaŭ
----------

* Bulea logiko
* Kajaŭ
* s.n.s.
**Verĥni Remeti** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove, en municipo de Niĵni Remeti.

Situo
-----

48° 16′ 1″ N 22° 51′ 38″ O﻿ / ﻿48.26694 °N, 22.86056 °O﻿ / 48.26694; 22.86056 (mapo)Koordinatoj: 48° 16′ 1″ N 22° 51′ 38″ O﻿ / ﻿48.26694 °N, 22.86056 °O﻿ / 48.26694; 22.86056 (mapo)

Verĥni Remeti situas sur ebenaĵo laŭ vojo kaj fervojo Berehove-Irŝava.

Historio
--------

Felsőremete fondiĝis en 1329. Ĝis Traktato de Trianon Felsőremete apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Beregszász, poste al Ĉeĥoslovakio. Felsőremete rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Verĥni Remeti apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

Fontoj
------

* ukraina paĝo
* Wikimapia


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Verĥnja Viznicja,** ukraine **Верхня Визниця,** rutene **Вирьхня Визниця** [virĥnja viznicja], ruse **Верхняя Визница** [verhnjaja viznica], slovake **Vyšné Vyznice,** hungare **Felsőviznice** [felŝOviznice] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve. Verĥnja, vyšné, kaj felső signifas: supra.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 32′ 31″ N 22° 44′ 46″ O﻿ / ﻿48.54194 °N, 22.74611 °O﻿ / 48.54194; 22.74611 (mapo)Koordinatoj: 48° 32′ 31″ N 22° 44′ 46″ O﻿ / ﻿48.54194 °N, 22.74611 °O﻿ / 48.54194; 22.74611 (mapo)
* Areo: 2 km²
* Alto super marnivelo: 257 m
* Loĝantaro: 1450
* Poŝtkodo: 89644
* Telefonprefikso: +380 3131
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Verĥnja Viznicja troviĝas de Mukaĉeve kun stacidomo je 11, Uĵhorodo je 60, Kievo je 742 km-oj.

Historio
--------

La vilaĝo fondiĝis proksimume en 1500. En 1910 vivis en Felsőviznice 913 loĝantoj, (834 rutenoj, 59 germanoj, 20 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Verĥnja Viznicja. La Ruĝa Armeo okupis la vilaĝon en la 26-an de oktobro 1944. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* Kategorio Verĥnja Viznicja en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 48° 59′ 57″ N 15° 50′ 05″ O﻿ / ﻿48.99917 °N, 15.83472 °O﻿ / 48.99917; 15.83472 (mapo)

**Ves Blížkovice** (germane *Lispitz-Dorf*) estas unu el du bazaj setlejunuoj kaj samtempe la katastra teritorio de kampurbo Blížkovice en distrikto Znojmo. Estas ĉi tie registritaj 170 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas 445 loĝantoj. 

**Ves Blížkovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 14,20 km2.

Historio
--------

La unua skribmencio pri la urbeto estas el la jaro 1349, kiam estas samtempe menciata ankaŭ la najbara Městys Blížkovice. Ambaŭ setlejoj, eĉ kiam same nomitaj kaj situantaj senpere unu apud la alia, estis dum plimulto de sia historio memstaraj. En la jaro Roku 1910 ili estis kunigitaj en unu municipon, sed tiu ĉi stato daŭris nur unu jaron. La definitiva kunigo de Ves Blížkovice kaj Městys Blížkovice okazis en la jaro 1919, la nova municipo akiris la nomon Blížkovice.

La eksa municipo kreas la sudokcidentan parton de la municipo, ĝian konstruareon kreas precipe konstruareo ĉirkaŭ du paralelaj stratoj ambaŭflanke de rojo Syrovický potok.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 741 |
| 1880 | 730 |
| 1890 | 763 |
| 1900 | 767 |
| 1910 | 787 |
| 1921 | 806 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 790 |
| 1950 | 643 |
| 1961 | 0 |
| 1970 | 600 |
| 1980 | 530 |
| 1991 | 460 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 460 |
| 2011 | 445 |

Referencoj
----------

1. ↑   Z historie městyse. Blizkovice.cz. Alirita 2017-08-09.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de kampurbo Blížkovice (1) |
| --- |
| Blížkovice ~ ceteraj: Městys Blížkovice ~ Ves Blížkovice |

 |
**Sașa PANĂ** [saŝa panə] (pseŭdonimo de **Alexandru BINDER**; naskiĝinta la 8-an de aŭgusto 1902 en Bukareŝto; mortinta la 22-an de aŭgusto 1981 en Bukareŝto) estis rumana avangarda poeto, romanisto kaj novelisto.

Biografio
---------

Naskiĝinta al juda familio, li trejniĝis kiel kuracisto en Iași kaj Bukareŝto kaj ekhavis kvalifikon de batalkuracisto en 1927. Li interesiĝis pli pri literatura kariero, kiun li estis komencinta en 1925, post kiam li eldonis kelkajn simbolisme inspiritajn poemojn titolitajn *Răbojul unui muritor* (Kompto de mortonto). Li pli allogiĝis al dadaismaj temoj, moviĝante al superrealismo baldaŭ poste. Pană financis kaj redaktis la avangardan magazinon de 1928, kiu nomiĝis *unu* (intence minuskle). La magazino estis la bazo por eldonejo kun la sama nomo, kiun uzis Pană por presi verkojn de verkistoj kiaj Urmuz, Tristan Tzara, Stephan Roll, Ilarie Voronca, kaj ankaŭ siajn proprajn verkojn. Lia prozo estis forme de tre mallongaj verkaĵoj, kiuj unuigis la novelon kaj la poemon, reporteraĵon kaj manifeston.

Li adaptis la teknikon de *pura psika aŭtomatismo* de André Breton por siaj propraj kreaĵoj – *Diagrame* ("Figuroj"; 1930), *Echinox orbitor* ("Blindiga Ekvinokso"; 1931), *Viața romanţată a lui Dumnezeu* ("La Romantikigita vivo de Dio"; 1932). En pli malfruaj volumoj kiel *Cuvântul talisman* ("La amuleta vorto"; 1933), *Călătorie cu funicularul* ("Vojaĝo per funikularo"; 1934) Sașa Pană ekspansiis je la stilo, duobligante aŭtomatismon kun laŭŝajnaj elegioj de pli tradicia formiĝo.

Multe de la verkoj de Pană estis kombinitaj kun desegnaĵoj de notindaj artistoj kiel M. H. Maxy, Man Ray, Victor Brauner, Pablo Picasso kaj Marcel Janco.

Li ankaŭ verkis la romanon *Născut în '02. Memorii, file de jurnal* ("Naskiĝinta en '02. Memorverkoj kaj taglibreroj").


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 156788
* GND: 151373868
* LCCN: n2011066283
* VIAF: 14782265
* ISNI: 0000 0000 7729 6939
* SUDOC: 028341589
* BNF: 12019678d
* NKC: jo2010564464
 |
Salman bin Hamad Al Ĥalifa
**Salman bin Hamad Al Ĥalifa** (arabe سلمان بن حمد بن عيسى آل خليفة, *Salmān ibn Ḥamad ibn ʿĪsā Āl Ĥalīfa*) estas la kronprinco de la reĝlando Barejno. Li naskiĝis la la  21-an de oktobro 1969(nun 1969-10-21) kaj do nun estas 54-jara. Lia patro Hamad bin Isa Al Ĥalifa estas la reĝo de Barejno.

Antaŭ ol preni sian postenon de kronprinco, Salman estis vicprezidanto de la Barejna Centro por Studoj kaj Esploro inter 1992 kaj 1995, subsekretario en la ministerio de defendo de 1995 ĝis 1999 kaj prezidanto de la estraro de la Barejna Centro por Studoj kaj Esploro inter 1995 kaj 1999. Li estis en ĵura ceremonio deklarita kronprinco de la lando la 9-an de marto 1999 kaj samtempe iĝis supera komandisto de la barejna armeo. La 24-an de februaro 2001, li iĝis prezidanto de la komitato pri realigo de la Ĉarto pri Nacia Agado. Tiu ĉarto estis subtenita per pli ol 98 procentaĵoj de la barejnanoj en referendumo kaj deklariĝis prezenti gvidlinion por la landa estonta evoluo bazita je travideblo, kunlaboro kaj popola partopreno. La komitato proponis plurajn leĝojn por realigi la ĉarton, inkluzive de leĝoj pri gazetara libero. La 3-an de marto 2002 li iĝis prezidanto de la ŝtata estraro pri ekonomia evoluo, kiu interalie penas logi rektajn eksterlandajn investantojn al engaĝiĝo en Barejno. Krome li ankaŭ estas prezisnto de la komitatoj pri gaso kaj pri loĝado kaj urba evoluo.

En la protestoj de la komencaj semajnoj de la jaro 2011, li laŭdire kontaktis kun reprezentantoj de ĉiuj politikaj partioj de la lando, inkluzive de la ĉefaj ŝijaismaj opoziciaj partioj, kaj intertraktis kun la ministro pri eksterlandaj rilatoj de Britio, *William Hague*. Kiel supera komandisto de la defendaj fortoj, li laŭ amaskomunikilaj raportoj ordonis la armeon for de la stratoj.

Notoj
-----

1. ↑   raporto de la brita televida korporacio BBC la 20-an de februaro 2011

* Kategorio Salman bin Hamad Al Ĥalifa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 353351
 |
**Sam Mbah** (1963 - 6a de novembro, 2014) estis niĝeria aŭtoro, advokato, aktivulo kaj anarkiisto.

Kopio de *afrika Anarkiismo* inscribed de Sam Mbah: "Kun Komplimentoj de la kunaŭtoro"

Biografio
---------

Sam Mbah naskiĝis en 1963 en Enugu, Niĝerio. Li estis aktiva en la Konscia Ligo. Mbah skribis pri politiko, la medio, antropologio kaj anarkiismo. Li studis juron ĉe la Universitato de Lagoso kaj vivis en Enugu, en sudorienta Niĝerio.

En frua 2014 lia sano plimalboniĝis pro kora kondiĉo. De aŭtuno, li ŝajnis esti rekuperita, sed komence de novembro ekestis krizo kaj li estis rapidigita al hospitalo, kie li mortis la 6-an de novembro 2014 pro komplikaĵoj ekestantaj de lia kormalsano.

Filozofio
---------

Mbah estis aktiva kampanjanto por homaj kaj ekologiaj rajtoj kaj kontraŭ korupto.

Kiel liaj finaj vortoj en intervjuo de 2012, Mbah konigis ĉi tiun mesaĝon al la mondo.

> 
> Mi deziras diri ĉiujn vortojn al niaj anarkiismaj amikoj kaj grupo, kiuj en la pasinteco asociis nin, iel aŭ alie subtenas nin, precipe el Eŭropo kaj Nordameriko. Mi diras al ili, ke anarkiismo ne mortis en Afriko. Sed gravas por ili ŝati tiun anarkiismon kiel movadon, kiel politikan movadon, kiel ideologian platformon, ankoraŭ necesos iom da tempo por kristaliĝi ĉi tie. Sed en la malbonaj tempoj, ni devas daŭre okupiĝi kun la cetero de la socio. Ni devas daŭre pridubi la registaron en debatoj, kien ni povas atingi... Estas malfacile en ĉi tiu mondoparto komenci konstrui movadon bazitan nur sur anarkiismaj principoj. Sed ni povas konstrui movadon bazitan sur provado respondeci la registaron, provante batali por la mezpunkto, provi batali por seksegaleco, provi batali por homaj rajtoj. Ĉar temas pri minimumaj principoj, pri kiuj konsentas vasta gamo de loĝantoj, kaj havas sencon ne daŭrigi rilatojn kaj pridubi socian ekziston kaj publikan politikon sur ĉi tiu bazo. Kaj serĉante certigi, ke la civila socio ne estingiĝu tute. Dum ankaŭ tiuj el ni, kiuj vere kredas je anarkiismo, daŭrigas organizojn kaj disvolvas ilojn de organizo, kiu volas iom da tago kondukanta al la apero de anarkiisma movado.
> 
> 
>

Bibliografio
------------

* Afrika Anarkiismo: La historio de movado, kun I.e. Igariwey, See Sharp Press (Vidas Akran Gazetaron), Tucson, Arizono, 1997.

Vidu ankaŭ
----------

* Anarkiismo en Afriko
* Konscia Ligo

Referencoj
----------

 

1. ↑  Sam Mbah Arkivita 2014-11-29 en Wayback Machine Blackened.net. Alirita la 16an de Junio 2014.
2. ↑  Mbah, Sam. "About". 2a de Septembro 2012.
3. ↑  Sam resaniĝas kaj dankas la tutmondan komunumon pro sendado de subteno *Sam Mbah*. 2014-09-12. Prenita 2017-12-22.
4. ↑  Sam Mbah bezonas helpon *Sam Mbah*. 2014-05-21. Prenita 2017-12-22.
5. ↑  Intervjuo kun niĝeria anarkiisto Sam Mbah *libcom.org*. Prenita 2017-12-22.

Eksteraj ligoj
--------------

* retejo de Sam Mbah
* afrika Anarkiismo: La historio de movado ĉe Libcom.org


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 730608
* LCCN: no98085200
* VIAF: 21763448
* ISNI: 0000 0000 4574 6042
* BNF: 17913981x
 |
**Samu Czabán** [ŝamu cabAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Czabán Samu** estis hungara politikisto, instruisto, verkisto.

Memortabulo pri Samu Czabán
Samu Czabán  naskiĝis la 17-an de februaro 1878 en Hungara reĝlando en Rozsnyó (nuntempa Rožňava en Slovakio). Li mortis la 16-an de decembro 1942 en Hungario en Nagyszőlős (nuntempa Vinohradiv en Ukrainio).

Biografio
---------

Samu Czabán akiris pedagogian diplomon en Eperjes en 1897, poste li instruis en diversaj komunumoj, ekzemple en Nagyszénás. Li aliĝis al la socialdemokratoj en 1912. Post 2 jaroj li estis arestita, poste li instruis plu en Budapeŝto. Post venko de la Kalistefa revolucio li ricevis postenon en ministerio pri eduko. Li havis diversajn taskojn dum Hungara Sovetrespubliko. Depost falo de Soveto li estis nelonge en prizono, poste li translokiĝis al la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio, kie li aliĝis al la komunistoj kaj li instruis plu, krome li redaktis diversajn hungarlingvajn gazetojn. Depost Unua Viena Arbitracio li denove estis arestita kiel suspektinda komunisto.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Kertfalu* (1930) - porinfana libro
* *A főpróba* (1932) - porinfana teatraĵo
* *Mese az erdőben* (Fabelo en la arbaro), (1932) - porinfana teatraĵo
* *Utasítás a fonomimikai módszer alapján történő olvasás és írás tanításához* (1935) - pedagogiaĵo

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto
* lernejo kaj stratoj pri Czabán Samu en Nagyszénás
* ŝtonrelifo fare de György Ugray en 1959

Fontoj
------

* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 521129
* VIAF: 121465998
* ISNI: 0000 0000 7967 2686
 |

* Kategorio Samu Czabán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Samuel ABA**, hungare *ABA Sámuel* [ŝa:muel] (naskiĝis ĉirkaŭ 990; mortis la 5-an de julio 1044) estis tria reĝo de la Hungara reĝlando de 1041 ĝis sia morto en 1044. Li estas la praulo de la pli posta Aba-dinastio.

Vivo
----

### Nomo, deveno

La samepokaj fontoj neniam nomas lin Samuel Aba, sed aŭ Aba aŭ Samuel. Li mem nomis sin sur moneroj Samuel, dum verkintoj Aba. Laŭ fontoj, *Aba* estis estima nomo kaj signifis en la turka kaj hebrea same patron (patra, bonvola, pia). El tiu estima nomo formiĝis la dinastia nomo *Aba*, kies plej lasta elstara reprezentanto estis Amadeo Aba.

La nomo Samuel mem estas hebredevena, tiel oni supozas, ke li estis membro de la ĥazaroj, popolo kun akceptita juda religio. La unua hungara reĝo Stefano la 1-a edzinigis al li sian fratinon, tiel evitante internan batalon kaj firmigante sian pozicion. Samuel devis alpreni por tio la kristanismon. Krom tio la hungara reĝo donis al li titolon de kortega vokto.

Regado
------

Li surtroniĝis danke al tio, ke la hungaraj grandsenjoroj ribelis kontraŭ regado de Petro Orseolo, kiu reĝo favoris la fremdulojn. Ĉar Samuel ne sukcesis interpaciĝi kun la germana reganto Henriko la 3-a kaj eĉ plurfoje perdis batalojn, teritoriojn al li, la iam apogintaj grandsenjoroj jam malapogis lin. La reĝo eksciis pri la komploto kaj dum pasko de 1044, murdigis ilin ĉe Marosvár (Csanád).

Lia plej granda politika eraro estis, ke volis redoni liberecon de la kamparanoj kaj impostigi la nobelojn kaj eĉ la eklezion. Li ne ŝatis la nobelojn, sed ofte ĉevale manĝis kun simplaj homoj. Tiel li perdis apogon de la ĉefa gvidanta tavolo kaj precipe apogon de la ĉanada episkopo, Sankta Gelerto.

Henriko la 3-a eluzis malfortiĝon de la reĝo kaj en 1044 atakis la Hungaran reĝlandon. La decida batalo okazis ĉe Ménfő la 5-an de julio 1044. La batalon forlasis grandsenjoroj, la sorto de Samuel Aba sigeliĝis. Li devis fuĝi, li eskapis al landinterno al rivero Tibisko. La batalo de Ménfő signis ankaŭ finon de lia regado.

Dum la fuĝo, lin atingis malamikoj kaj murdis lin. Li estis entombigita en Abatejo de Feldebrő.

* Kategorio Samuel Aba en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 328932
* GND: 12852734X
* LCCN: no2013086105
* VIAF: 72446596
* ISNI: 0000 0000 1740 9292
 |
**János Vaszary** [jAnoŝ vasari], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vaszary János,** eksterlande konata kiel *Johann von Vásáry* estis hungara reĝisoro, teatrestro, verkisto, scenaristo. Liaj gefratoj estis Gábor Vaszary kaj Piri Vaszary, lia kuzo estis János Vaszary (pentristo).

János Vaszary  naskiĝis la 10-an de januaro 1899 (laŭ kelkaj fontoj la naskiĝdato estas 11-a) en Budapeŝto, li mortis la 20-an de novembro 1963 en Madrido.

Biografio
---------

János Vaszary dum la 1-a mondmilito estis memserva soldato, poste li studis juron kelkajn jarojn en Reĝa Universitato de Budapeŝto, samtempe li lernis en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Magyar. Li vivis kelkajn jarojn en Parizo, kie li estis ĵurnalisto kaj lernis reĝisoradon. Hejmenveninta li havis reĝisorajn taskojn en pluraj teatroj (ekzemple Teatro Magyar, Teatro Belvárosi, Operetoteatro (Budapeŝto), Nacia Teatro (Budapeŝto)). Li estis foje ankaŭ teatrestro kaj ĉefreĝisoro. Inter 1931 kaj 1944 li verkis 10 spektaklojn, ĉiuj estis videblaj en teatroj. En 1944 li aĉetis bienon apud Kiskunhalas, kie li kaŝiĝis dum la nazia erao, sed post la 2-a mondmilito ankaŭ la komunistoj serĉis lin. En 1945 li rifuĝis kun Lili Muráti komence al Francio, poste al Madrido. Ekde 1949 li laboris en hungarlingva dissendo de la hispana radio.

Li unue estis edzo inter 1929-1938, post 2 jaroj li denove edziĝis al Lili Muráti.

Elektitaj teatraj reĝisoraĵoj
-----------------------------

* István Békeffi–Stella A.: *Jöjjön elsején!*
* Gábor Vaszary: *Bubus*

Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj
----------------------------

* *Egy éj Velencében* (1934)
* *Egy éjszaka Erdélyben* (1941)
* *Egy nap a világ* (1944)

Elektitaj verkoj
----------------

* *A vörös bestia* (dramo, 1934)
* *Szajna-parti kaland* (romano, 1942)
* *A macska felugrott az asztalra* (romano, 1950, ankaŭ hispane kaj portugale)
* *Tubák csodálatos élete* (romano, 1958)
* *Kaland a vöröshajú lánnyal* (postmorta romano, 1990)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio János Vaszary (reĝisoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 586615
* GND: 134050754
* LCCN: nb2007022028
* VIAF: 8593630
* ISNI: 0000 0000 7879 3769
* NLA: 56972209
* NKC: xx0257709
 |
**József Bártfay** [jOĵef bArtfai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bártfay József** estis hungara juristo, dramisto. Lia familia nomvarianto estis *Bártfai*.

József Bártfay naskiĝis la 11-an de januaro 1812 en Szabadka (Hungara reĝlando, Aŭstria Imperio, nuntempa Subotica en Serbio), li mortis la 19-an de septembro 1864 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstria Imperio).

Biografio
---------

József Bártfay akiris juran diplomon. Li estis persona sekretario de József Rudics 24 jarojn. Li estis ankaŭ advokato kaj verkis dramojn. Lia frua morto haltis sian plian karieron.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Szabadka története* (=Historio de Szabadka, 1843)
* *Zaránd és Tógul* (dramo, 1834)
* *Anejka* (dramo, 1837)

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografieto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio József Bártfay (dramisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697162
 |