recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jamunanagar,** aŭ *Jamuna Nagar,* Pri tiu ĉi sono prononco, hindie: **यमुना नगर** estas urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en nordorienta parto de subŝtato Harjano, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas.

Ĉefvojo en Jamunanagar

Demografio
----------

En 2011 Jamunanagar havis 216 628 (kun la aglomeraĵo 383 318) da loĝantoj kun legoscio 86%, signife pli alta, ol la landa averaĝo.

Geografio
---------

Jamunanagar situas en antaŭmontoj de Sivalikoj laŭ kanalo en averaĝa alteco de 255 metrojn laŭ la marnivelo. La rivero Jamuno fluas suden 10 km orienten de la urbo. Saharanpur troviĝas 30, Kurukŝetr 42, Ambala 50, Dehradun 75, Panĉkula 78, subŝtata sidejo Ĉandigaro 84, la najbara subŝtata sidejo Ŝimlao 110, tutlanda ĉefurbo Delhio 165, Mumbajo 1319, Kolkato 1386 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Jamunanagar antaŭe estis nomita **Abdullahpur**. En 1947 post la dispartigo de Brita Hindio rifuĝintoj de la lastatempe formita Pakistano alvenis tien kaj la loĝantaro draste pligrandiĝis. La aparta distrikto estis establita en 1989.

Malnova strato

Ekonomio
--------

Jamunanagar estas konata pro produktadoj de lignolamenoj kaj paperoj. La industrio produktas ne nur la necesajn maŝinojn al ili, sed ankaŭ sukermaŝinojn kaj ekipaĵojn por petrolkemiaĵoj, krome riparas fervojaĵojn. En la najbareco oni kultivas sukerkanojn, tritikojn, ajlojn kaj rizojn.

Lingvoj
-------

En Jamunanagar la oficiala lingvo estas la hindia lingvo, al kiu aldoniĝis la angla kaj panĝaba lingvoj.

Religioj
--------

Laŭ religioj en Jamunanagar vivas ĉefe hinduoj (83%), poste sikoj (10%), islamanoj (6%), iomete ankaŭ aliaj.

Stupao

Eduko
-----

En Jamunanagar la plej altnivela eduko okazas en altlernejo kaj instituto.

Klimato
-------

En Jamunanagar jare pluvas averaĝe po 1049 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, tamen pro la musono tre ofte en julio kaj aŭgusto. La jara meza temperaturo estas 24 °C. Nebulo estas ofta en decembro, januaro kaj februaro.

Dosiero:YamunaNagar Proposed.jpgStacidomo
Altlerneja konstruaĵo

Trafiko
-------

Jamunanagar havas 2 stacidomojn laŭ traira fervoja linio inter Saharanpur kaj Ambala. 5 ĉefvojoj kuras al la urbego. La internacia flughaveno troviĝas ĉe Ĉandigaro.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj, aparte menciinda stupao konstruita fare de reĝo Aŝoko
* Nacia Parko Kalesar

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |

* Kategorio Jamunanagar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Katedralo de Palermo
La **Katedral de Palermo** troviĝas en la samnoma urbo en Sicilio (Italio). Ĝi havas fortan orientan stilon pro la interna korto plena de palmoj.

Ĝi unue estis bizanca baziliko, sur kiu, en 1185, la ĉefepiskopo de Palermo konstruigis bazilikan templon kun tri absidoj. La episkopo volis konkurenci kontraŭ la beleco kaj potenco de la katedralo de Monrealo. La palerma katedralo reformiĝis kelkfoje kun la paso de la tempo, kun brilaj plibonigoj, kiaj la tri-arka portiko, el influo aragona.

La katedralo havas latinkrucan formon, kun tri navoj dividitaj per kolonoj. En la interno estas pluraj kapeloj, inter kiuj elstaras la kapelo de la Sakramento, pro ĝia ornamado per noblaj gemoj kaj lazurito kaj la kapelo de Sankta Rozalia, kie troviĝas la lignaĵo de la patronino de Palermo.

En julio 2015, la tutaĵo «Palermo araba-normana kaj la katedraloj de Cefalù kaj Monreale» estis aldonita al la listo de monda heredaĵo de Unesko. La katedralo de Palermo estas unu el la naŭ aĵoj aldonitaj al ĉi deklaro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Katedralo de Palermo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Katedralo de Palermo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Katedralo de Palermo, oficiala retpaĝaro
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |

**Bengala literaturo** (en Bengala: বাংলা সাহিত্য, latinigite: Bangla Sahityô) referencas la aron de verkoj en Bengala lingvo kio kovras malnovbengalan, mezbengalan kaj modernan bengalan lingvojn kun la ŝanĝoj laŭlonge de la tempopaso kaj la dinastiaj patronado aŭ nepatronado. Bengala disvolviĝis laŭlonge de ĉirkaŭ 1 300 jaroj. Se la apero de la Bengala literaturo sugestas datojn el ĉirkaŭ 650 n.e. la disvolvigo de la Bengala literaturo postulas esti 1 600 jarojn aĝa. La plej frua konservita verko en Bengala literaturo estas "Ĉarjapada", nome kolekto de budhismaj kantoj en malnovbengala el la 10-a kaj 11-a jarcentoj. 

La kronologio de la Bengala literaturo estas dividita en tri periodoj: nome antikva (650–1200), mezepoka (1200–1800) kaj moderna (post 1800). Mezepoka Bengala literaturo konsistas el variaj poeziaj ĝenroj, kiel Hinduismaj religiaj skribaĵoj (ekz. *Mangalkavja*), Islama eposo (ekz. verkoj de Sjed Sultan kaj de Abdul Hakim), Viŝnuismaj tekstoj (ekz. biografioj de Ĉaitanja), tradukaĵoj el Araba, Persa kaj Sanskrito, kaj nereligiaj tekstoj de islamaj poetoj (ekz. verkoj de Alaol). Romanojn oni enkondukis meze de la 19-a jarcento. Nobel-premiito Rabindranath Tagore estas la plej bone konata figuro de Bengala literaturo en la tuta mondo. Kazi Nazrul Islam, fama aktivulo kaj kontraŭ-brita verkisto, estis priskribita kiel la "Ribela Poeto" kaj estas nun agnoskita kiel la Nacia poeto de Bangladeŝo.

Kronologio
----------

* Antikva (650–1200)
* Mezepoka (1200–1800)
	+ Frua mezepoka/Transira (1200–1350)
	+ Antaŭa-Ĉaitanja (1350–1500)
	+ Malfrumezepoka periodo (1500–1800)
* Moderna (1800–nun)
	+ Unua kaj dua fazoj (1800–1900)
	+ Tria kaj kvara fazoj (1900–1947)
	+ Novelistoj
	+ Kvina fazo: post-dispartiga erao (1947–1971)
		- Prakalpana Movado
	+ Sesa fazo: du tendencoj (1971–nun)
		- Bangladeŝa tendenco
		- Okcidentbengala tendenco

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bengala literaturo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Library of Congress – Bengali Section
* Angla gazeto pri Bengala Literaturo de Sayeed Abubakar

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Bengali literature en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 855982
* SUDOC: 02755662X
* NKC: ph198681
 |



1. ↑   Azad, Humayun (2016). *Koto Nodi Sorobor Ba Bangla Vashar Jibonee* (La historio de Bengala Lingvo) (en Bengala) (2a eld.). Dhaka, Bangladesh: Agami Prokashoni. ISBN 9789840414215.
**Johannes PRETTEN** (naskiĝinta la 16-an de novembro 1634 en Naumburg, mortinta la 15-an de marto 1708) estis germana teologo kaj pedagogo.

Vivo
----

Estante filo de barelfaristo li frekventis gimnaziojn en Naumburg, de 1649 Rutheneum en Gera kaj de 1650 en Halle (Saale). En 1656 li ekstudentis ĉe la universitato de Lepsiko. Sed pro financaj kialoj li devis fariĝi privata instruisto en la 1657-a jaro en Zeitz. Poste li ekstudentis ĉe la universitato de Jena kie sukcesis magistriĝo en la 1659-a jaro. Samjare li estis vokita kiel rektoro ĉe la Katedrala gimnazio de Naumburg. Tie li deĵoris ĝis la jaro 1663-a antaŭ li iĝis diakono ĉe la Venceslaa preĝejo en Naumburg. 

En 1681 li iris kiel superintendanto al Schleusingen. Tie li respondecis pri la eldono de *Schleusinger Bibelwerk*, biblia eldono de la traduko de Marteno Lutero kun komentoj. La tuto ĝuis plurajn represojn. Li akiris lia licencion kaj en 1685 la doktoriĝon pri teologio. Sekve li docentis ĉe Hennebergia Gimnazio. Tiutempe li estis kortega animzorganto por la vidvinigita dukino Sofio Elizabeto (Schleswig-Holstein-Sonderburg-Wiesenburg), la tria edzino de duko Maŭriĉo (Saksio-Zeitz). Laŭ volo de duko Maŭrico Vilhelmo (Saksio-Zeitz) li revenis en 1684 al Naumburg kiel supera paroĥo de Vencelaa kirko kaj inspektoro de la lernejo *Ratsgymnasium*.

Verkoj (elekto)
---------------

* *De notis sive siglis antiquorum*, Zeitz 1660.
* *Kurtzes, einfältiges, und Theologisch Bedencken von dem Itzt scheinenden Cometen, welcher ohngefehr im Mittel des Monats Novembr. des 1664sten Jahrs entstanden: zu Erregung grösserer Buße*, Sengenwald, Jena ĉ. 1665.
* *Geistliche Gastwirthschafft aus den Worten: Sey nun wieder zufrieden meine Seele etc. Psalm 116. v. 7. 8. 9.*, Hetstädt, Zeitz 1687.
* *Lebens-Gang Rechtschaffener Christen/ Wie solcher geschickt 1. Sehr schmertzlich/ 2. Grund-hertzlich/ 3. Hoch-ergetzlich*, Brühl, Weißenfels 1989.

Literaturo
----------

* Friedrich Karl Gottlob Hirsching: *Historischliterarisches Handbuch berühmter und denkwürdigen Personen*, Band 8, Schwickert, Leipzig 1806, p. 94-95
* Art. „Pretten, Johannes" fare de Paul Mitzschke. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, Band 53 (1907), p. 114 (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* ligiloj ĉe DDB

Notoj
-----

1. ↑  Hans-Jürgen Schrader: *„red=arten u[nd]worte behalten die der Heil[ige] Geist gebrauchet". Pietistische Bemühungen um die Bibelverdeutschung nach und neben Luther.* Ĉe: *Pietismus und Neuzeit. Ein Jahrbuch zur Geschichte des neueren Protestantismus.* Bd. 40, 2014, p. 10–47, konkrete p. 23-24


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 855921
* GND: 124666124
* VIAF: 77253857
* NKC: mzk2009511554
 |
Fajroformikoj (*solenopsis invicta*) vivas en socioj.
En biologio, **bonsociemo** estas eco de bestaj specioj, kiuj vivas en strikte organizitaj **socioj**. Tiaj socioj estas pli ol nuraj grupoj de kune vivantaj bestoj; ili devas plenumi jenajn kriteriojn:

1. kunlabora zorgado pri idoj fare de pluraj socianoj
2. komuna akiro kaj distribuado de nutraĵoj
3. restrikto de la reproduktado al kelkaj fekundaj socianoj, dum la aliaj estas nefekundaj
4. kunvivado de pluraj generacioj

Konataj ekzemploj estas abeloj, formikoj kaj termitoj. Reproduktiva femalo de tiuj specioj estas nomata "reĝino", ne-reproduktiva femalo "laboristo".

Ekesto kaj etimologio de la termino
-----------------------------------

La esprimon proponis en 1966 la biologo Suzanne Batra, verkante pri abeloj. La angla esprimo *eusociality*, kiun ŝi uzis, estas kunmetita el la greka *ευ* (= bona) kaj la latina *socialis* (= kunulema). Komence la esprimo rilatis nur al senvertebruloj, precipe insektoj; Edward Osborne Wilson ĝeneraligis kaj precizigis ĝin.

Similaj konceptoj
-----------------

Bestaro, kiu plenumas nur la unuajn tri kriteriojn el la supra listo, nomiĝas **duon-sociema**. Bestaro, kiu plenumas nur la unuan, nomiĝas **kvazaŭ-sociema**.

Bonsociemo kaj evolucio
-----------------------

La anoj de bonsociema bestaro montras altan gradon de kunlaboro kaj altruismo; ekzemple en iuj formikaroj "batalistoj" (nomataj ankaŭ "soldatoj") donas sian vivon por la sekureco de la socio. Tia konduto estus malfacile klarigebla en specioj ne-bonsociemaj, kie mutaciuloj kun "egoisma" geno povus forte profiti, ne devante oferi sian vivon kaj do prosperante. En bonsociema bestaro tia mutacio ne povus reproduktiĝi, ĉar la batalistoj tute ne reproduktiĝas; kiam inverse (la) reĝino havas tian mutacion, eble la tuta socio pereas, kaj kun ĝi la mutacio.

Bonsociemo ekster la insektaro
------------------------------

Biologio konas unu specioj de bonsociemaj mamuloj, la heterocefalon. Ĝi vivas en kolonioj de mezume 75 individuoj kun nur unu fekunda femalo.

En 2010 Hechinger priskribis specion de trematodoj, kiu parazitas en moluskoj kaj apartigas la funkciojn de reproduktado kaj batalado (defendo). Batalistoj havas nur kvindekonon de la longo de reproduktiva individuo.

Pro la malparenceco de diversaj bonsociemaj specioj [*kiu?*] certas, ke bonsociemo plurfoje ekestis en la evoluo de specioj kaj ne estas signo de parenceco inter bonsociemaj.[*mankas fonto*]

Vidu ankaŭ
----------

* Formikaro
* Socia animalo
* Termito

Notoj
-----

1. ↑  Batra, S. W. T. (1966): Nests and social behavior of halictine bees of India (Hymenoptera: Halictidae). — Indian Journal for Entomology 28, 375–393.
2. ↑  Ryan F. Hechinger k. a..  Social organization in a flatworm: trematode parasites form soldier and reproductive castes (angle). Proceedings of the Royal Society B. Alirita 2012-10-26.

* Kategorio Bonsociemo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pumpostacio ĉe la kasela ĉefa stacidomo
La **pumpostacio relvoja** (germane *Pumpstation*) troviĝas en Kassel, Germanio, Auedamm nr 13.

Priskribo
---------

Ĉe la kaja digo Auedamm de ĉe la rivero Fulda videblas unuaasppekte malinteresa konstruaĵo kies kialo ne tuj evidentiĝas.
Sur la - verŝajne ankoraŭ baroka - fundamenta riverborda muro estas duetaĝa konstruaĵo kun terakotaj ornamoj kaj sabloŝtonaj kornicoj. Ĉe ambaŭ flankoj estas pluraj unuetaĝaj alkonstruaĵoj. La fenestroformo kiel ankaŭ la maniero de la konstruitara aranĝo dedukteblas industria konstruaĵo.
Temas pri ĉ. en 1880 konstruita iama pumpstacio por la akvoprovizo de la ĉefa stacidomo de Kaselo. Ĉar mankis fontegoj oni devis uzi akvon de la rivero Fulda por havigi la likvaĵojn al la vaporlokomotivoj en sufiĉa kvanto. Tra premkondukilo la akvo pumpitis en la pluprilaborinstalaĵon. Post filtrado kaj aldono de malduriloj la akvo alvenis en la akvoturon. De tie ĝi povis esti disdonataj al diversaj akvogruoj de sur la stacidomo.

Literaturo
----------

* Wurzel, Thomas (red).: *Kulturelle Entdeckungen Nordhessen. Band II*, eldonita fare de Sparkasse-Kulturstiftung Hessen-Thüringen, Stuttgart 2002, p. 62
En gramatiko, la **gramatika tempo** aŭ **tenso** referencas al tempo referenca de frazo, kaj povas diferenciĝi en du ĉefaj tipoj:

a) la **absoluta tempo**, mezurita el la parolanto rilate al la momento de la agado aŭ diraĵo.
b) la **relativa tempo**, mezurita rilate al la menciita absoluta tempo.
La **absolutaj tempoj** siavice kutime apartiĝas neformale en tri momentoj: pasinto, prezenco kaj estonto. Tiuj tri eblaj valoroj priskribas la intuiciajn ideojn de antaŭ/antaŭa, nuna/samtempa, posta/poste. Konsiderinte du okazaĵojn la gramatika tempo esprimas ĉu unu okazas antaŭ la alia (la unua estas pasinta rilate al la dua), ĉu ambaŭ estas samtempaj (la unua estas prezenca rilateal la dua kaj inverse) aŭ ĉu unu el ili okazas post la alia (la unua estas estonta rilate al la dua). 

Kelkaj lingvoj identigas foje prezencon kaj estonton kiel ununura gramatika tempo (pasinto/nepasinto) kaj aliaj enkondukas diferencojn enter malproksima pasinto kaj ĵusa pasinto kaj aliflanke inter tuja estonto kaj malproksima estonto.

Bibliografio
------------

* Bybee, Joan L. Revere Perkins, and William Pagliuca (1994) *The Evolution of Grammar: Tense, Aspect, and Modality in the Languages of the World*. University of Chicago Press.
* Comrie, Bernard (1985) *Tense*. Cambridge University Press. [ISBN 0-521-28138-5]
* Downing, Angela, and Philip Locke (1992) "Viewpoints on Events: Tense, Aspect and Modality". In A. Downing and P. Locke, *A University Course in English Grammar*, Prentice Hall International, 350--402.
* Guillaume, Gustave (1929) *Temps et verbe*. Paris: Champion.
* Hopper, Paul J. eld. (1982) *Tense-Aspect: Between Semantics and Pragmatics*. Amsterdam: Benjamins.
* Smith, Carlota (1997). The Parameter of Aspect. Dordrecht: Kluwer.
* Tedeschi, Philip, and Anne Zaenen, eds. (1981) *Tense and Aspect*. (Syntax and Semantics 14). New York: Academic Press.

Vidu ankaŭ
----------

* Verbotempo

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Tiempo gramatical en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 856016
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri unu el pluraj katolikaj papoj de la nomo Bonifaco. Por aliaj uzoj vidu la apartigan artikolon Bonifaco. |

**Bonifaco la 3-a** estis papo ekde 19-a de februaro ĝis 12-a de novembro 607. La filo de Johano Cataadioce, li estis romano de nasko tamen de greka deveno. Malgraŭ sia iomete mallonga tempo kiel papo, li faris gravan kontribuon al la organizado de la Katolika Eklezio.

Kiel diakono, Bonifaco impresis Papo Gregorio la 1-a (ankaŭ konata kiel Gregorio la Granda) kiu priskribis Bonifacon kiel viron "de provita fideleco kaj naturo" kaj, en 603, elektis lin esti apokrisiario al la kortumo de Konstantinopolo. Ĉi tiu tempo estis grava en lia vivo, kaj helpis lin formi sia mallonga sed eventplenan karieron.

Kiel la apokrisiario li havis la orelon de Imperiestro Fokas kaj estis estimata de li.

Bonifaco la 3-a estis entombigita en Baziliko de Sankta Petro 12-an de novembro 607.

* Kategorio Bonifaco la 3-a en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 214732
* GND: 100938175
* VIAF: 22494372
* NKC: xx0025850
 |
La Campiña de Guadalajara.
La **Kamparo de Gvadalaĥaro** aŭ en hispana **Campiña de Guadalajara**, estas hispana komarko kiu okupas la centr-okcidentan parton de la provinco Gvadalaĥaro (Kastilio-Manĉo, Hispanio). Ĝi estas la pli malgranda laŭ etendo kaj la plej malalta laŭ altitudo -650 m de proksimuma averaĝa altitudo- el la komarkoj en kiuj dividiĝas la provinco, sed ankaŭ la plej loĝata kaj disvolvigita ekonomie, pro ĝis proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj al la Madrida Regiono. Ĝi estas limigita inter la dekstra bordo de la meza fluejo de la rivero Henares kaj la maldekstra bordo de la rivero Jarama.

Kvankam ĝi povas esti konsiderata kiel komarko separita, ĉefe kiel administra limigo, ĝi povas esti subkomprenata ankaŭ kiel subkomarko de la plej ampleksa Campiña del Henares, al kiu apartenas ankaŭ la Campiña de Alcalá, koincidanta laŭ fizikaj kaj ekonomiaj trajtoj.

Azuqueca de Henares estas la ekonomia ĉefurbo de la Campiña de Guadalajara, kaj proponas grandan varion de servoj al la najbaraj vilaĝoj. La tuta zono havas grandan industrian disvolvigon, kiu havigas laboreblojn al granda parto de la laboristaro de tiuj municipoj. La infrastrukturoj de transporto inkludas la ĉefajn aksojn de fervojoj kaj ŝoseoj (aŭtoŝoseo R2 kaj aŭtovojo A2).

La fizika geografio estas karakterizata per la fakto ke ĝi estas zono de ampleksaj riveraj terasoj kiuj kunformas riĉajn kamparojn en kiuj oni kultivas cerealojn, legomojn kaj fruktarbojn.

La ĉefaj setlejoj de tiu komarko estas la jenaj:

* Alovera
* Azuqueca de Henares —plej loĝata urbo de la komarko—
* Cabanillas del Campo
* El Casar
* Humanes
* Marchamalo
* Uceda
* Villanueva de la Torre
* Yunquera de Henares

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Procesos de industrialización periférica y espacios emergentes en Castilla-La Mancha* Ricardo Méndez kaj Juana Rodríguez Moya (utilización de la denominación *Campiña de Guadalajara* en un estudio geográfico).
* *Ruta 10 - La Campiña del Henares* Arkivigite je 2017-11-08 per la retarkivo Wayback Machine Antonio Herrera Casado (utilización de la denominación *Campiña del Henares*, para la provincia de Guadalajara).
* *Geografía física* Arkivigite je 2017-11-28 per la retarkivo Wayback Machine de Guadalajara, en pntic.es
* *Comarcas* En la retejo de la Diputación de Guadalajara.

Referencoj
----------

1. ↑  Anales de Geografía de la Universidad Complutense ISSN 0211-9803 1998, n." 18: 177-204
2. ↑  Colección Tierra de Guadalajara, 25: *GUADALAJARA entera. 10 rutas para conocerla*.
3. ↑  Distingas kvar: La Alcarria, La Campiña, La Serranía kaj Señorío de Molina.
La **feminisma teologio** estas movado kiu troviĝas ene de kelkaj religioj kiel budhismo, kristanismo, judismo, aŭ islamo, kiu rekonsideras la tradiciojn, praktikojn, skribaĵojn kaj teologioj de tiuj religioj kaj eklezioj pere de feminisma vidpunkto.

Kelkaj el la celoj de la feminisma teologio direktas sin al la elstarigo de la rolo de virinoj en la religia kunteksto, reinterpreti la religian proponon hegemonian en la patriarkismo, defendi teologian interpretadon kiu fokusu al la rolo de virinoj en la religio ekde la feminisma perspektivo ekzameni la imagon de virinoj en sanktaj tekstoj. Kelkaj el la celoj de neortodoksaj sektoroj de kelkaj el tiuj religioj deziras pliigi la rolon de virinoj inter klerikaro kaj religiaj aŭtoritatoj (ordinigo de virinoj).

Inter la feminismaj teologioj naskitaj en la kristana tradicio, distingendas inter la teologioj kiuj tendencas transformi la interpretadon ene de la kristana kadro, disde feminismaj teologioj "post-kristanaj" aŭ "kontraŭ-kristanaj" kiuj konsideras kristanismon sistemo esence patriarkeca.

Vidu ankaŭ
----------

* Teologio de liberigo

Bibliografio
------------

* Anderson, Pamela Sue. A Feminist Philosophy of Religion: The Rationality and Myths of Religious Belief (Oxford; Malden, Mass.: Blackwell, 1998) ISBN 978-0-631-19383-8.
* Anderson, Pamela Sue; Clack, Beverley (eld.) Feminist Philosophy of Religion: Critical Readings (London: Routledge, 2004) ISBN 978-0-415-25749-7.
* Kassian, Mary A. The Feminist Gospel: the Movement to Unite Feminism with the Church. Wheaton, Ill.: Crossway Books, 1992. ISBN 0-89107-652-2
* Stone, Merlin, compiler. Ancient Mirrors of Womanhood: a Treasury of Goddess and Heroine Lore from around the World. Boston: Beacon Press, 1990. N.B.: ISBN 0-8070-6751-2
* Stone, Merlin. When God was a Woman. San Diego, Calif.: Harcourt-Brace-Jovanovich Publishers, cop. 1976. ISBN 0-15-696158-X
La **svisa nacia teamo de futbalo**, germanlingve mallongigite «Nati» (prononco «*Natci*»), estas la landa vira teamo de la Svisa Futbala Asocio. Ekde junio 2001 trejnisto de la temo estas *Jakob «Köbi» Kuhn*

Sian unuan internacian matĉon la teamo havis dum la jaro 1905 kontraŭ la franca nacia teamo de futbalo. La ĝis nun plej granda sukceso estas la arĝenta medalo, do la dua loko, en la Somera Olimpiko 1924.

Inter la la 1930-aj kaj 1960-aj jaroj la aŭstro *Karl Rappan* signife influis la svisan nacian teamon: li enkondukis la taktikan manovron "svisa barilo" (germane *Schweizer Riegel*) kaj prizorgis la teamon en tri mondaj futbalaj turniroj. La Futbala Mondpokalo 1954 okazis en Svislando.

Dum la 1960-aj jaroj komenciĝis erao de sensukceso, kiu daŭris preskaŭ tridek jarojn. La nacia trejnisto *Roy Hodgson* reproksimigis la teamon al la pintaj mondaj teamoj, kaj atingis, ke la svisa elekto kvalifikiĝis por la Futbala Mondpokalo 1994 kaj la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1996. Kun la nacia trejnisto *Jakob Kuhn* la teamo kvalifikiĝis por la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2004 kaj la Futbala Mondpokalo 2006. En la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 la svisa teamo samkiel la aŭstra aŭtomate partoprenis, ĉar la du landoj estis la gastigantoj de la sporta evento kaj laŭtradicie la teamoj de la gastiganta lando partoprenas sen kvalifikiĝo. De somero 2008 ĝis somero 2014, do inter la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kaj la Futbala Mondpokalo 2014, la germano Ottmar Hitzfeld estis la nacia trejnisto - li devenas el urbo Lörrach tutproksime de la limo inter Germanio kaj Svislando, proksime de Bazelo, kaj en sia antaŭa profesiado kiel aktiva futbalisto kaj poste futbaltrejnisto proksimume po-duone aktivis en germaniaj kaj en svislandaj teamoj.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rSvisa nacia teamo    Flago de Svislando    Futbala Mondpokalo 2022 |
| --- |
| 
* 1 Sommer
* 2 Fernandes
* 3 Widmer
* 4 Elvedi
* 5 Akanji
* 6 Zakaria
* 7 Embolo
* 8 Freuler
* 9 Seferovic
* 10 Xhaka (teamestro)
* 11 Steffen
* 12 Omlin
* 13 Rodriguez
* 14 Aebischer
* 15 Sow
* 16 Fassnacht
* 17 Vargas
* 18 Cömert
* 19 Okafor
* 20 Frei
* 21 Kobel
* 22 Schär
* 23 Shaqiri
* 24 Köhn
* 25 Rieder
* 26 Jashari
* Trejnisto Yakin
 | Flago de Svislando |

 |

* Kategorio Svisa nacia teamo de futbalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*El Condado* norde kaj oranĝkolore.

La sep municipoj de la komarko *El Condado* de Ĥaeno.
**El Condado** (La Graflando) estas la nomo de komarko de la Provinco Ĥaeno en Hispanio. Ĝia ĉefurbo, kiel administracia centro, estas la municipo Santisteban del Puerto.

Tiu komarko havas 21 403 loĝantojn (INE 2018), areon de 1488 km², kaj loĝdensecon de 14,38 loĝ/km².

Geografio
---------

La komarko estas norde de la provinco, kun norda limo al la Provinco Ciudad Real kaj suda al la komarkoj La Loma kaj Las Villas ene de la Provinco Ĥaeno, de kiu apartigas la rivero Guadalimar, kaj limas oriente kun la Natura Parko *Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas*.

### Municipoj

Santisteban del Puerto, administracia centro.
*El Condado de Jaén* estas formita de la jenaj municipoj:

* Arquillos
* Castellar
* Chiclana de Segura
* Montizón
* Navas de San Juan
* Santisteban del Puerto
* Vilches

Notoj
-----

1. ↑  Mapa de comarcas de Andalucía. Listado comarcal definido por la Consejería de Turismo y Deporte de la Junta de Andalucía
**Haza** ankaŭ konata kiel **Aza**, estas vilaĝo kaj municipo, kodo-155, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Ribera del Duero, plej sude.
Ĉefturo.
Preĝejo de Sankta Mikaelo.
En 2021 havis 28 loĝantojn. Je 96 km sude de la provinca ĉefurbo (Burgoso) havas areon de 83.45 km². Ĝi limas kun Hoyales, Adrada, Castrillo, Campillo, Fuentemolinos kaj Fuentecén.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Posta prospero estis ligita al fono de monaĥinejo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

Vidindaĵo
---------

Kastelo konstruita inter la 12-a kaj 15-a jarcentoj, nun en ruinoj kiu estas en planoj por restaŭrado. Ĝi apartenas al la municipo kaj estas protektata. Ĉe la muregoj estas la preĝejo de Sankta Mikaelo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Inventario IBERCASTILLOS
* Photo Album del castillo Arkivigite je 2008-08-03 per la retarkivo Wayback Machine

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269337
 |
Katolika paroĥa preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo
**Kierling** [Kirling] estas katastrala komunumo (loko) de la urba komunumo Klostronovburgo (germane *Klosterneuburg*), urbo de la Interpopola Kompreniĝo, en la federacia lando Malsupra Aŭstrio kun ĉirkaŭ 3,000 loĝantoj. Poŝtkodo: 3400. Vilaĝestro Markus Fuchs (ÖVP).

Antaŭe estis Kierling tre ŝatata ripozloko por pulmomalsanuloj, Franz Kafka loĝis la lastajn monatojn de sia vivo pro pulmomalsano en Kierling.

Geografio
---------

La katastrala areo de 11,5 km² kun 25 km limlongeco situas 213 m super la maro.
Norde kaj sude de la Kierling-valo supreniras deklivoj de la vienaj arbarmontoj kaj sekve limas la loko proksimume sude je Weidling-valo [Vajdling] kaj norde je Hadersfeld respektive Kritzendorf (Kricendorf).

Historio
--------

Unuaj fruŝtonepokaj arkeologiaj trovaĵoj atestas loĝatecon de Kierling ekde ĉirkaŭ 3 000 jaroj antaŭ Kristo. Jam en la jaro 1072 estis Kierling unuafoje dokumente menciita, sed tiam sub la nomo "Chirchlingen" [Ĥirĥlingen].

Vidindaĵoj
----------

**\* Paroĥa preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo** kun malnovaj romanikaj fundamentaj muroj de la prapreĝejo, la internaj ĉambroj de la novromanika preĝejo estis en novarta stilo.

**\* Kafka monumento** el sabloŝtona bloko kun busto el bronzo kaj monumenta skribo.

**\* Iama sanatorio Hoffmann.** En la domo de ĉefstrato n-ro 187 ekzistis ekde 1913 la privata sanatorio de d-ro Hugo Hoffmann. Je la 19-a de aprilo 1924 oni transportis Franz Kafka en la sanatorion kun laringa tuberkulozo kaj li mortis tie la 3-an de junio 1924. Nuntempe estas en la domo aranĝita kunven- kaj memorigĉambroj de la Aŭstra Societo Franz Kafka.

**\* Muzeo de Kierling** kun ampleksa kolekto da tonditaj siluetoj.

**\* Burgo de ĉaroj** estas kolekto da ĉaroj kaj veturiloj en la aera parto de la muzeo.

* Busto de Franz Kafka en KierlingBusto de Franz Kafka en Kierling
* Franz Kafka monumento en KierlingFranz Kafka monumento en Kierling
* Franz Kafka memorigejo, iama sanatorioFranz Kafka memorigejo, iama sanatorio
* Muzeo de KierlingMuzeo de Kierling
* Burgo de ĉaroj en MuzeoBurgo de ĉaroj en Muzeo
* Forĝista balgoblovilo en MuzeoForĝista balgoblovilo en Muzeo
* Armea Bakveturilforno en MuzeoArmea Bakveturilforno en Muzeo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kierling en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Kierling:  germane

Muzeo de Kierling:  germane
**ROFUSZ Ferenc** (Budapeŝto, 1946) estas desegnofilmo-reĝisoro, la unua Oskar-premiita el Hungario.

Biografio
---------

Li naskiĝis en 1946 en Budapeŝto. Li jam kiel bazlernejano interesiĝis pri la filmverkado, pro tio vizitis desegnistan fakrondon. Poste li eklaboris ĉe Mafilm kiel dekoraĵpentristo kaj filmdesegnisto.

En 1968 li faris sukcesan eniran ekzamenon al *Pannónia Filmstúdió*, kie laboris kiel fazodesegnisto, poste kiel animaciisto.

En 1972 li kunlaboris la movobildan adaptaĵon de Johano la Brava, poste, apud Marcell Jankovics, faris la desegnofilmserion *Gusztáv*.

En 1974 laŭ ideo de *Nepp József* li faris sian unuan "propran" filmon *Kő* (*Ŝtono*).

En 1981 li gajnis Oskar-premion pro sia verko *A Légy* (*La muŝo*). La tri minuta filmeto prezentas nian mondon tra la okuloj de muŝo.

En 1982 li faris sian filmon *Holtpont* (*Morta punkto*), tiun sekvis en 1984 la *Gravitáció*, kies scenaro pretiĝis jam antaŭ preskaŭ dek jaroj.

En 1988 li endonis sian peticion en la bonnan kanadan ambasadon, kaj post du semajnoj ricevis la permeson por enmigrado. Li laboras en Kanado ĉe la Nelvana.

Nuntempe li estas sekciestro de *C47 Films*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ferenc Rofusz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Rofusz Ferenc ĉe IMDB
* La Oskar-premiita filmo "A légy" ("La muŝo") ĉe www.daazo.com Arkivigite je 2009-03-22 per la retarkivo Wayback Machine
**Kritzendorf** [Kricendorf] estas komunumo (loko) de la urba komunumo Klosterneuburg, en la federacia lando Malsupra Aŭstrio de Aŭstrio kun ĉirkaŭ 3000 loĝantoj (en somera sezono loĝas ĉi tie pli ol 5000 homoj, plejparte vienanoj kun dua loĝloko).
Poŝtkodo: 3420. En la Ofica Domo troviĝas la oficejo de la vilaĝestro Ingrid POLLAUF (ekde 2015, (ÖVP), poŝtejo, vilaĝa muzeo kaj salono por aranĝoj.

* Ofica Domo en KritzendorfOfica Domo en Kritzendorf
* Stacidomo Kritzendorf en direkto TullnStacidomo Kritzendorf en direkto Tulln
* Stacidomo Kritzendorf en direkto VienoStacidomo Kritzendorf en direkto Vieno
* Bushaltejo "Profunda Kelo"Bushaltejo "Profunda Kelo"

Geografio
---------

La komunuma areo de 12,3 km² konsistas el la malnovaj lokoj Unterkritzendorf kaj Oberkritzendorf ĉe la ĉefstrato kun mallarĝejoj, la pli novaj setlejoj je la deklivoj, en la flankaj valoj kaj en la valo de Danubo norden, krome la rivera arbaro ĉe la Danubo. En la rivera arbaro de Kritzendorf ĉe la Danubo troviĝas la riverega banejo, germane *Strombad*. En la jaroj 1992-2006 ekzistis tie la vendejo kaj la etrestoracio "Esperanto-Paradizo", kiu fariĝis eĉ ZEO.

Vidindaĵoj
----------

Katolika preĝejo Sankta Vito, germane *St. Vitus*, estis konstruita ĉirkaŭ 1460. La gotika ĉefa navo kaj la masonaĵoj de la turo restis plejparte sen ŝanĝoj. La novgotika sakristio kaj la flanka kapelo estis konstruita, kiel la paroka domo, en la fino de la 16-a jarcento. La vitra pentraĵo en la meza absida fenestro verkis la fama viena vitropentristo Carl (Karlo) CEYLING [Cajling] en 1856. Inter la tri martiroj troviĝas la preĝeja patrono Vito, kiun oni boligis en oleo; sube la abateja blazono kaj vitkultadiloj. Ĉe la lasta preĝeja renovigo oni enigis krucforman baptopelvon en la plankon. Kun novaj flekseblaj seĝoj finiĝis la renovigo en la jaro 2006.

* Kirko Sankta Vito en KritzendorfKirko Sankta Vito en Kritzendorf
* Altaro en la kirko Sankta VitoAltaro en la kirko Sankta Vito
* Verda Kritzendorf, en la fono la riverego DanuboVerda Kritzendorf, en la fono la riverego Danubo
* Bildkolono Blanka Kruco el la 17-a jarcento.Bildkolono Blanka Kruco el la 17-a jarcento.
* Esperanto-Paradizo de 1992 ĝis 2006Esperanto-Paradizo de 1992 ĝis 2006

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retpaĝaro de la urbo, germane
* Oficiala retpaĝaro de la urba komunumo, germane, parte multlingve
*Sierra Mágina* sudcentre kaj markita grize.
Komarko *Sierra Mágina* de Ĥaeno en Andaluzio.
La dekkvar municipoj de la komarko *Sierra Mágina* de Ĥaeno.
**Sierra Mágina** (Montaro Maĥina) estas la nomo de komarko de la Provinco Ĥaeno en Hispanio. Granda parto de ĝia teritorio formas parton de la Natura Parko de Sierra Mágina.

Tiu komarko havas 42 172 loĝantojn (INE 2007), areon de 1 389,4 km², kaj loĝdensecon de 30,5 loĝ./km². Ties ĉefurbo kiel administracia centro estas la municipo Jódar.

Kiel kuriozaĵo, mencindas, ke fikcia urbo nomita Mágina estas la scenejo de kelkaj el la romanoj de la ubeda verkisto Antonio Muñoz Molina.

Krom la administracia komarko Sierra Mágina, estas montaro Sierra Mágina, Natura Parko Sierra Mágina kaj protektita marko de olivoleo Sierra Mágina.

Municipoj
---------

La komarko de Sierra Mágina estas komponita de la jenaj municipoj:

* Albanchez de Mágina
* Bedmar y Garcíez
* Bélmez de la Moraleda
* Cabra del Santo Cristo
* Cambil
* Campillo de Arenas
* Cárcheles
* Huelma
* Jimena
* Jódar
* Larva
* Noalejo
* Pegalajar
* Torres
* La Guardia (ankaŭ en Metropola Areo de Ĥaeno)
* Mancha Real (ankaŭ en Metropola Areo de Ĥaeno)

Notoj
-----

1. ↑  Mapa de comarcas de Andalucía. Listado comarcal definido por la Consejería de Turismo y Deporte de la Junta de Andalucía

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sierra Mágina en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Asociación para el desarrollo de la comarca de Sierra Mágina Arkivigite je 2020-02-20 per la retarkivo Wayback Machine
* Colectivo de Investigación de Sierra Mágina (CISMA)
*La Loma* centre kaj markita helflave.
Komarko *La Loma* de Ĥaeno en Andaluzio.
La dek municipoj de la komarko *La Loma* de Ĥaeno.
**La Loma** (La holmo) estas komarko de la Provinco Ĥaeno, Andaluzio, Hispanio. Ties ĉefurbo, historie kaj kiel administracia centro, estas Úbeda. Temas pri teroj tre fekundaj, pro kio la ĉefa ekonomia agado de la komarko estas derivata de la agrikulturo kaj pli precize de la kultivo de olivarboj kaj lastatempe la kultura turismo atingis gravon en Úbeda kaj en Baeza, la du renesancaj urboj, katalogitaj kiel Monda heredaĵo de Unesko.

Ĝi havas 77 162 loĝantoj (informo de INE por 2018), areon de 1037,4 km², kaj loĝdensecon de 76,5 loĝ/km².

Geografio
---------

**La Loma** estas ankaŭ natura komarko kiel interrivera altebenaĵo, klare limigita de la valoj de du riveroj: norde Gvadalimar kaj sude Gvadalkiviro.

Ĝi limas sude kun la komarko Sierra Mágina, oriente kun Las Villas kaj Sierra de Cazorla, norde kun El Condado, kaj okcidente kun la komarko Sierra Morena kaj la Metropola Areo de Ĥaeno.

Plej parto de la teritorio de tiu komarko estas fekunda kamparo de olivarboj de kultivo tre intensiva, alterne kun malgrandaj areoj sen irigacio dediĉitaj al kultivoj de herboj kaj kun la valoj de la riveroj Gvadalkiviro kaj Gvadalimar, kie elstaras speciale la industriaj kultivoj de irigacio.

Kiel ekzemplo de la konstanta oleprodukta hegemonio de la komarko ekde antaŭ 10-15 jaroj, oni atentu informojn de 2005: la komarko de La Loma estis la plej produktiva, kun 117 777 tunoj da olivoleo, sekvita de Suda Kamparo (85 508 tunoj), Norda Kamparo (79 355), Sierra Sur (45 398), El Condado (37 428) kaj Mágina (24 435).

### Municipoj

La Loma estas formata de la jenaj municipoj:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Baeza
* Begíjar
* Ibros
* Lupión
* Torreblascopedro
 |     | * Úbeda
* Rus
* Canena
* Sabiote
* Torreperogil
 |

* Kategorio La Loma (Ĥaeno) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **kalvinana preĝejo** estas sakrala historia monumento en urbo Komádi (Hungario).

Historio
--------

En 1605 Komádi estis deklarita hajduka urbo, tiutempe la loĝantoj estis kalvinanoj, onidire ankaŭ kirko ekzistis en la hodiaŭa preĝejloko. Ĝi estis plurfoje trakonstruita, rekonstruita. En 1680 laŭ dokumento estis konstruita kirko el lomoj kaj kanoj. En 1700 la trakonstruo okazis plejparte per lignoj, en 1794 turo per brikoj alkonstruiĝis. En 1839 la kirko forbruliĝis, la nova videbla ankaŭ nun estis konstruita en 1843. La orgeno estis kreita en 1895.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola, sed antaŭ la enirejo estas 3 grandaj lignaj skulptaĵoj pri Stefano Bocskai, Stefano la 1-a (Hungario) kaj Johano Kalvino. La fasado kun 3 enirejoj estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas. Super la enirejoj po unu grandaj fenestroj videblas. La turo kun 3 sonoriloj havas ankaŭ rondbalkonon, kiun iam la fajrobrigado uzis. Interne la mebloj estis faritaj ĉirkaŭ 1800. Interne la mebloj kaj instalaĵoj estis faritaj en la 19-a jarcento.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare pri la sonoriloj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Reĝino de Rozario** estas sakrala konstruaĵo en urbo Maglód (Hungario).

Historio
--------

Pri mezepoka historio de Maglód mankas informoj. Dum dominado de turkoj la loko plejparte estis senhoma. Inter 1702-1719 kaj la katolikoj kaj la luteranoj uzis la lokan kirkon. Iom poste la katolikoj eklezie apartenis al Üllő, ekde 1748 al Ecser, dum en Maglód ne okazis diservo. En 1823 katolika lernejo estis konstruita, kie poste ankaŭ la diservoj okazis. En 1891 oni aĉetis la najbaran parcelon, kie oni konstruis kapelon. En 1918 oni fondis paroĥon. Alia areo estis aĉetita, kie oni konstruis jam preĝejon en 1936, sed la sakristio kaj turo baldaŭ. Anstataŭe sonorilostablo funkciis. En 1942 oni metis ŝtonan krucon apud la kirko. Depost 1945 pluraj renovigaj laboroj okazis. La orgeno estis kreita en 1972, la turo estis fine konstruita en 2006.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre la turo altiĝas. La turpinto estas bulboforma, en la turo 3 sonoriloj loĝas. Apud la enireja pordo po unu malplenaj niĉoj troviĝas, la tria niĉo situas inter la pordo kaj la turo. 

Kermeso okazas en la unua dimanĉo de oktobro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **paroĥa preĝejo Sankta Joaĥimo** estas sakrala historia monumento en urbo Mélykút (Hungario).

Historio
--------

La unua sakrala dateno devenis el 1734, tiam ekzistis kaduka kapelo Sankta Triunuo kun pendanta sonorilo sur arbo. Laŭ la onidiro pli frue nature kirko funkciis, sed iomete for de la nuna loko. Praktike la iama vilaĝo Mélykút post la senhomiĝo rehomiĝis en 1728. Nova kirko estis konstruita en 1750 anstataŭ la kapelo. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1761 kaj 1768, sed la unua diservo okazis en 1764. Ĝi estis pligrandigita kaj trakonstruita en 1901, origine restis nur la turo, galerio kaj muroj. La statuoj estis metitaj en la kripton. La orgeno estis kreita en 1908, renovigita en 1992.

Kirko

Preĝejo
-------

La preĝejo situas sur monteto, longa ŝtuparo kuras al la enirejo. Antaŭ la fasado kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze al enirejo funkcias. Super la enireja pordo estas 3 malplenaj niĉoj, la plej supre la turo altiĝas, kiu havas 5 sonorilojn kaj horloĝon. La ĉefnavo havas 2 flankonavojn. La ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Joaĥimon, surgenue sidas la infano Sankta Maria. La 4 flankaj altaroj estas dediĉitaj al Sankta Antonio el Padovo, Sankta Familio, Koro de Jesuo kaj Lourdes. Kelkaj statuoj estas ekzemple Maria kun Jesuo jam morta, Sankta Jozefo, Emeriko de Hungario, Sankta Vendelino, Rita de Cascia, Sankta Monika, Suferanta Jesuo, Margareta de Hungario, Elizabeto de Hungario, kelkaj bildoj estas Jesuo kun Sankta Tomaso, Sankta Familio, Kompatema Jesuo, Tereza de Lisieux.

Kermeso okazas en la 16-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Pordo
**Lenti** estas kuracbanloko kaj urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti, kies centro estas.

Meza parto de Lenti

Situo
-----

Lenti situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Zalaegerszeg-Rédics, laŭ ĉefvojo Keszthely-Slovenio, en bordo de rojo *Kerka*. Budapeŝto troviĝas 238 km.

Aerfoto pri Lenti

Historio
--------

La komunumo estis loĝata de la romianoj. La unua skriba mencio devenis el 1172. En la mezepoko grava fortikaĵo konstruiĝis kaj en 1381 la loko iĝis kampurbo. La turkoj neniam povis okupi la fortikaĵon. En 1925 Lenti iĝis distriktejo kaj en 1978 urbo. En 1970 najbaraj komunumoj Bárszentmihályfa, Lentiszombathely, Lentikápolna, Máhomfa kaj Mumor aliĝis al Lenti. Urbaj servoj estas lernejo, infanĝardeno, bestokuracejo, 2 apotekoj.

Vidindaĵoj
----------

Vidindaĵoj estas katolika preĝejo Sankta Mikaelo (Lenti), fortikaĵo kaj termala banejo. Apud la urbo fiŝkaptistaj lagoj troviĝas.

Famuloj
-------

* en Lenti naskiĝis:
	+ Bálint Magyar (muzikalkantisto)
	+ komponisto József Sári

Komunumoj pri *kápolna* (= kapelo) en Hungara reĝlando
------------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Csicsókápolna | Erzsébetkápolna | Kápolna | Kápolnás | Kápolnásfalu | Kápolnásnyék |
| Kemeneskápolna | Kerkáskápolna | Lentikápolna | Sajókápolna | Sorkikápolna | Tornakápolna |

Iama vilaĝo Lentikápolna estas nun urboparto de Lenti.

Testvérvárosok
--------------

* Slovenio Lendava, Slovenio
* Aŭstrio Bad Radkersburg, Aŭstrio
* Kroatio Mursko Središće, Kroatio

* Kategorio Lenti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Lenti en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 223529
* LCCN: n85137421
* VIAF: 153670238
* NKC: ge760481
 |
|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 424197
* GND: 2011004-2
* VIAF: 148227122
* NKC: kn20020321579
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

La arta eldonejo **Ackermann** - germane *Ackermann Kunstverlag* - estas germanlingva libroeldonejo, kiu specialiĝis pri grandformataj artaj kalendaroj. Ĝi fondiĝis jam en 1597 en Munkeno fare de la libropresisto *Nikolaus Heinrich*, do estas inter la plej malnovaj kaj tradiciaj eldonejoj en Germanio. En 1806 Bavario iĝas reĝlando, kaj la komercisto *Ernst August Fleischmann* transprenas la libropresejon - li komercas kaj pri libroj kaj pri artaĵoj. Inter la jaroj 1864 kaj 1872 la komercisto *Friedrich Adolf Ackermann* unue parte, poste tute transprenas la firmaon, kiu ricevas sian nunan nomon. La komercado per altkvalitaj artaj reproduktaĵoj internacie furoras, kaj ĉirkaŭ la jaro 1900 pli kaj pli graviĝas la aldona produktado de artaj poŝtkartoj. En 1928 la zurika eldonisto *Walter Claasen* transprenas la firmaon, tenas ĝin dum la jaroj de Nazia Germanio, kaj tial post la Dua Mondmilito la firmao relative senkomplike per permeso de la Aliancanoj povas daŭrigi sian laboron. En 1957 *Hubertus Weinert* transprenas la firmaan gvidadon, poste *J. Michael Kathan*, en 2007 *Michael Kleine* - en tiuj jaroj la produktado de altformataj kaj kvalitaj artaj kalendaroj pli kaj pli iĝas la kerna firmaa komerco.

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* ackermann-kalender.de eldoneja retejo
* germanlingva detala prezento de la eldoneja historio Arkivigite je 2012-12-17 per la retarkivo Wayback Machine
La **luterana preĝejo** estas religia historia monumento en urbo Medgyesegyháza (Hungario).

Historio
--------

Dum la longa dominado de turkoj la areo senhomiĝis. La rehomiĝo okazis nur ekde 1820. Precipe luteranoj (ofte slovakoj) el Békéscsaba akiris grundojn, ili partoprenis ankaŭ en refondo de la iama vilaĝo. Ili fondis ankaŭ luteranan filian grupon, baldaŭ ili memstariĝis kaj konstruis kunvenan domon, kie oni aranĝis la diservojn. La nun videbla kirko estis konstruita en la jaroj 1898 kaj 1899. La orgeno estis kreita en 1905, post 5 jaroj la turo ricevis horloĝon. Renovigaj laboroj okazis en 1939 kaj 1999.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. En supra parto de la turo estas rondoteraso, iam por la fajrobrigado.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La Romiano-domo maldekstre, la Domo ĉe la granda Kristoforo dekstre. Ried-placo kun Ried-pordego kaj multaj historiaj domoj. La Romiano-domo, pli detale. La **Domo ĉe la romiano** (germane: *Haus Zum Römer*) estas malnova konstruaĵo en Arnstadt (Ried nr. 9).

Priskribo
---------

Ĉe la okcidenta parto de Ried-placo en Arnstadt troviĝas trietaĝa trabfakaĵo - la historia Romiano-domo.
La fasado de la je la komenco de la 17-a jc konstruita domo, havas t.n. kruciformajn trabojn *(Mannfigur)* en la regione tipa stilo de la *turingia eskalo*.
La Ried-placo havas multe da burĝaj domoj el la 16-a/17-a jc. Ili parte ankoraŭ ĝis hodiaŭ konservas la historiajn domo-signojn; ĉe la Romiano-domo bedaŭrinde ĝi jam ne ekzistas.

Ĝia nomo ŝuldiĝas al vandpentraĵo montranta romianon. En 2002 komenciĝis la restaŭradlaboroj. Hodiaŭ ĝi estas loĝdomo kaj havas hejtilon por pluraj domoj de sur Ried-placo. De tempo al tempo la domo estas ankaŭ uzita por kulturaj eventoj

Ĝenerala privilegio je bierfarado
---------------------------------

Estis rimarkinda karaktero de Arnstadt ke senescepte ĉiu civitano rajtis fari bieron. Antaŭkondiĉo estis nur, posedi taŭgan atelieron (sume estis averaĝe 130 en la tuta urbo). Fakturoj dokumentas ke en 1617/18 faritis tie ĉi la unuan fojon - ekster de Bavario - tritika biero. Sekve la Romiano-domo estas atestanta pri tre malnova tradicio bierfarada de laurbo.

Subnotoj
--------

1. ↑  Pri festivalo de kabareta arto en julio 2011.[*rompita ligilo*]

Eksteraj ligiloj
----------------

* Fonto skribita okaze de la tago de la monumentoj en la Ilm-distrikto. Arkivigite je 2014-04-16 per la retarkivo Wayback Machine
La **hindarja lingvaro** estas grupo da lingvoj, kiuj apartenas al la hindirana lingvaro, unuaranga branĉo de la hindeŭropa lingvaro.

Priskribo
---------

La lingvaro havas proksimume miliardon da parolantoj en Barato, Pakistano, Bangladeŝo, Afganio, Nepalo, Srilanko kaj Eŭropo (cigana lingvo).

La darda lingvaro antaŭe konsideriĝis subgrupo de la nuristana lingvaro, laŭ aktuala lingvistika interkonsento tamen temas pri subgrupo de la hindarjaj lingvoj.

*Rigveda* manuskripto en Nagario, komenco de la 19a jarcento.
La lingvoj de la lingvofamilio havas historion de preskaŭ kvarmil jaroj. Inter la malnovhindarjaj lingvoj ekde la 2-a jarmilo a.K. elstaras la lingvo Sanskrito kaj ĝia pli malnova praformo, la veda lingvo, en kiu estas skribitaj la sanktaj hinduismaj tekstoj Vedoj. Ĉirkaŭ la jaro 600 antaŭ Kristo ekestis la mezhindarjaj lingvoj, kiujn oni grupigas per la nomo Prakrito. La transiro de la mez- al la novmezhindarjaj lingvoj okazis inter la jaroj 900 kaj 1100 post Kristo.

Modernaj lingvoj
----------------

Inter la modernaj unuopaj lingvoj de la hindarja lingvaro menciindas interalie la

* asama,
* bengala,
* biŝnuprija
* guĝarata,
* hindia lingvo kaj urduo, nome la Hindustana lingvo, la
* marata, halbia, odia
* nepalia, tarua, dotalia
* panĝaba,
* cigana (romaa),
* sinda kaj
* sinhala

lingvoj, kaj el la darda lingvaro interalie la

* kalaŝa,
* kaŝmira kaj
* ŝinaa

lingvoj.

hinduisma mantro en la skribsistemo Nagario

Skribsistemoj
-------------

Pluraj lingvoj, interalie Sanskrito, la hindia, marata kaj nepala lingvoj, uzas la skribsistemo Nagario. Alia grupo da lingvoj, nome la bengala, asama, havas bengalan skribsistemon, kaj la panĝaba, guĝarata, orija kaj sinhala lingvoj poe havas tute unikan skribsistemon.

poemo en Urduo de la 18-jarcenta poeto *Mirza Ghalib*
Urduo, la lingvo de la barataj islamanoj, samkiel la aliaj en Pakistano uzataj hindarjaj lingvoj, nome la sinda, panĝaba kaj kaŝmira, skribiĝas per la persa-araba skribsistemo, kiu estas versio de la araba alfabeto pliampleksita je aldonaj diakritaj signoj.

Aliaj projektoj
---------------

* Kategorio Hindarja lingvaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Aŭtomata traduko de Hindarja\_lingvaro en WikiTrans el la angla artikolo : Indo-Aryan\_languages

Vidu ankaŭ
----------

* Apabhransa
* Hindirana pralingvo
* la etnografian artikolon pri la popoloj de la hindarja grupo,
* kaj la tekston pri la deveno de la vortero -arja.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 261233
* GND: 4133531-4
* LCCN: sh85065695
* BNF: 12649408b
* NKC: ph121065
 |