recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Urbo** (市 [ŝi]) estas loka administra unuo en Japanio. Ili estas lokaj registaroj fonditaj laŭ Loka Aŭtonoma Juro, kaj rangas saman nivelon kiel urbeto(町 [maĉi]), vilaĝo (村 [mura]), sed urboj estas ne parto de distrikto (郡 [gun]).

Ĝenerale vilaĝo aŭ urbeto povas iĝi urbo kiam ĝia loĝantaro estas super kvindek mil, nombro de familioj en urbocentro estas super ses dekonoj de tutaj familioj, nombro de laborantoj okupiĝantaj komercon aŭ industrion estas super ses dekonoj de tutaj familioj kaj plenumas kondiĉojn difinitajn de prefektujo.

Aliflanke urbo povas iĝi urbeto aŭ vilaĝo kiam ĝi ne povas plenumi la kondiĉojn, tamen tio ne bezonas.

Grandaj urboj povas specialajn statusojn, speciala urbo, kerna urbo aŭ aldifinita urbo, akirante kvalifikon per enketo de kabineto.

Tokio estas neformale konsiderata "urbo" en la okcidenta mondo, sed ĝi estas ne urbo laŭ Loka Aŭtonoma Juro. (tamen ĝis 1943 Tokia Urbo ekzistis) La Tokia Metropola Registaro havas prefektujan potencon.

Ankaŭ vidu
----------

* Urbetoj de Japanio
* Vilaĝoj de Japanio
* Distriktoj de Japanio
* Prefektujoj de Japanio
* Listo de urboj de Japanio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Loka Aŭtonoma Juro Arkivigite je 2018-02-09 per la retarkivo Wayback Machine
**Miksa Szabolcsi** [mikŝa sabolĉi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szabolcsi Miksa** estis hungara ĵurnalisto, redaktoro. Lia origina familia nomo estis *Weinstein* ĝis 1882, liaj filoj estis Bence Szabolcsi kaj Lajos Szabolcsi. Lia pseŭdonimo estis *Ibri Anoki*.

Miksa Szabolcsi naskiĝis la  17-an de aŭgusto 1857(nun 1857-08-17) (laŭ WikiData la naskiĝtago estas la 27-a) en Nyírtura, li mortis la 17-an de junio 1915 en Balatonfüred.

Biografio
---------

Miksa Szabolcsi devenis el juda familio. Li frekventis lernejon por rabenoj, sed li neniam estis rabeno. Komence li estis ĉefamilia instruisto, sed li ankaŭ kontribuis kaj tradukis. En 1881 li iĝis ĵurnalisto en Debrecen. Pri la kontraŭjuda proceso en Tiszaeszlár li regule kontribuis eĉ al eksterlandaj gazetojn. Advokato Károly Eötvös multe aprezis lian helpon. Pro liaj artikoloj antisemitaj rondoj malpermesis lin de Nyíregyháza, tiam eĉ sensukcesa atenco okazis kontraŭ li. De 1884 li estis la respondeca redaktoro de signifaj judaj gazetoj ĝis sia morto, dum li verkis judajn religiajn kaj historiajn temojn. Li strebis por egalrajtigoj de la judaj konfesioj kaj rekomendis asimiladon de la hungara judismo.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Magyar Szanhedrin* (tradukaĵo, 1878)
* *Aradi áldás, aradi theologia* (1895)
* *Olasz zsidók között* (1903)
* de:Heinrich Graetz: *A zsidók egyetemes története I–VI.* (tradukaĵo, 1906-1908)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 833251
* GND: 1049701720
* LCCN: n2012019645
* VIAF: 98247321
* ISNI: 0000 0001 1000 5102
 |



* Portalo pri Biografio
Vido de Kleinbachselten
Sonorilostablo
**Kleinbachselten,** hungare **Kiskarasztos** [kiŝkarastoŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mischendorf.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso: 03366
* Poŝtkodo: 7511
* Aŭtokodo: OW
* 47° 12′ 10″ N 16° 18′ 15″ O﻿ / ﻿47.20278 °N, 16.30417 °O﻿ / 47.20278; 16.30417 (mapo)Koordinatoj: 47° 12′ 10″ N 16° 18′ 15″ O﻿ / ﻿47.20278 °N, 16.30417 °O﻿ / 47.20278; 16.30417 (mapo)

Situo
-----

Kleinbachselten situas laŭ rojo. Oberwart troviĝas je 15 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1387 laŭ tiama hungara ortografio *"Karasztus"*. La germana loknomo *"Bachselten"* aperis en 1720. En 1910 vivis en Kiskarasztos 226 homoj (aŭstroj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1938 la faŝistoj deportis duonon de la ciganoj. En 1971 Kleinbachselten aliĝis al Mischendorf.

Vidindaĵoj
----------

* sonorilostablo
* monumento de deportitaj ciganoj en la tombejo

* Kategorio Kleinbachselten en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Anton Felix Depauly** (naskiĝinta la 30-a de aprilo 1801 en Mies, nun: Stríbro; mortinta la 27-an de aprilo 1866 samloke) estis bohema pentristo, kiu verkis en Aŭstrujo.

Vivo
----

Franz Schubert, pentrita proksimume 1827 (aŭ ĝis aŭtuno de 1828) de Anton Depauly (1798–1866)
Anton Depauly estis filo de arĥivisto Johann Depauly kaj de Elisabetha, denaska Schmid. Li iris post la morto de sia patro kiel sepdekjarulo al la Viena Akademio de Vidaj Artoj, verŝajne subtenate de sia onklo, komercisto en Mies. Post dekjara studo (desegnado kaj historia pentrado) li geedziĝis kaj patriĝis plurfoje. En Vieno li fariĝis historia kaj portreta pentristo.

Proksimume en la 1840-aj jaroj li tamen forlasis la urbon kaj revenis al siaj parencoj en sia naskiĝloko, kie li plue laboris kiel portretisto.

Lia verkado en Vieno estas ne jam dokumentita, escepte 13 komponistoportetojn en la kolekto de la Muzikasocio; la postsekvaj jardekoj de lia vivo en Bohemujo, kie jam kvar pliaj oleopentraĵoj liaj estis registritaj, ankaŭ bezonas pluan esploradon.

Joseph Sonnleithner (el fama viena familio) mendis por sia portretogalerio, poste vendita al la Societo de Muzikŝatantoj (*Gesellschaft der Musikfreunde*), portreton de Franz Schubert, kiu montras tiun sen okulvitroj.

Literaturo
----------

* Anna Schirlbauer: *Das zeitgenössische Ölporträt Schuberts hat seinen Maler gefunden: Anton Depauly.* En: Schubert:Perspektiven. Jarkolekto 4 (2004), pj. 145–173
* Dies.: *Joseph Sonnleithners Sammlung in der Portraitgalerie der Gesellschaft der Musikfreunde in Wien. Neue Erkenntnisse über ihren Begründer, ihre Bilder und Maler. Mit Abschnitten über die Maler Mähler, Kupelwieser und Depauly und Details über die Entstehung der Sammlung.* En: Wiener Geschichtsblätter. – 62 (2007), kajero 1, pj. 29–64
* Dies.: *Der Franz Schubert-Porträtist Anton Depauly und seine Bilder (anlässlich seines 150.Todestags).* En: Internet, 25. Januar 2016, pj. 1–9

* Kategorio Anton Depauly en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 410941
* GND: 1216586659
* VIAF: 6670159880872118540008
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Villeneuve |

**Villeneuve-d'Ascq** [vil.nœv.d‿ask] estas nova urbo konstruita dum la jaroj 1960-70 oriente de Lilo / Lille, en norda Francio, inter aro (plejmultaj ĉirkaŭ Parizo, sed ankaŭ kelkaj apud privincaj urbegoj) por malŝtopi tro densajn metropolojn dissemante urbanojn al malpli loĝataj modernaj flankaj urboj. En ĝi oni translogiĝis la universitatojn de Lilo, farante el ili kampusojn usonstile; la celo estis fari de Villeneuve d'Ascq urbo de universitatanoj kaj intelektaj profesiuloj. tamen la loĝloko ankaŭ havas historiajn konstruaĵojn - ekzemple la bela akvokastelo *château de Flers* tie situis jam antaŭe. La teritorio estas en la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. La nova urbo situas en la departemento *Nord* [nɔʁ], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [o d(ə)ˈfʁɑ̃s], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* [nor pa d' kale'], nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de 2020 en la komunumo vivis 61 258 loĝantoj sur areo de 27,46 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 2 231 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj ĝi estas la administra centro de samnoma kantono *Villeneuve-d’Ascq*. 

En Villeneuve d'Ascq troviĝas grava muzo pri moderna arto.

la katolika kirko
loka akvokastelo *château de Flers*

Esperanta vivo
--------------

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 15 voĉojn (0,09% de voĉoj) en 2004, 41 voĉojn (0,26% de voĉoj) en 2009 kaj 43 voĉojn (0,27% de voĉoj) en 2014.

Tie estas klubo

* retpaĝo de la loka Esperanto-klubo

Ĝemelaj urboj
-------------

* Unuiĝinta Reĝlando Stirling, 1984 en Unuiĝinta Reĝlando
* Rumanio Iași, 2003 en Rumanio

Vidu ankaŭ
----------

* Ascq (stacidomo)
* Annappes (stacidomo)
* Pont-de-Bois (stacidomo)
* Nova Urbo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Villeneuve-d'Ascq en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Villeneuve-d'Ascq en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (france)
La **grek-katolika preĝejo episkopo Sankta Nikolao** estas sakrala historia monumento en urbo Tiszavasvári (Hungario).

Historio
--------

En la apenaŭ loĝata areo de iama vilaĝo "Bűd" rutenoj alvenis, samtempe grekokatolikoj. Ili fondis eklezian grupon en 1710 kaj laŭ dokumento ekzistis ankaŭ kirko el ligno en 1747, jam el ŝtonoj en 1762. La matrikulo malfermis en 1795. Plenaj renovigaj kaj trakonstruaj laboroj okazis en 1861. La ikonostazo estis kreita ĉirkaŭ 1870, tamen kelkaj bildoj venis el la pli frua ikonostazo. Kelkaj bildoj estis pentritaj fare de Ignác Roskovics. Komplete ĝi estis restaŭrita en la 1960-aj jaroj. La predikejo kaj altaro estis faritaj en fino de la 18-a jarcento. En 2011 la preĝejo estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en korto, sed en la korto estas videblaj ankaŭ 2 krucoj kaj tombo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas piramideca, en la turo 2 sonoriloj loĝas. La enirejo funkcias tra la turo. La navo finiĝas en trifolia formo. 

Kermeso okazas en la 6-an de decembro.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* datenoj
* datenoj legeblaj en la 2-a punkto

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Hans Egede** (n. la 31-an de januaro 1686 en Harstad, Norvegio – m. la 5-an de novembro 1758), estis norvega luterana misiisto, konata kiel la **Apostolo de Gronlando**. Li studis en la Universitato de Kopenhago kaj ekde 1706 laboris kiel pastoro. Pro lia legado, la pastoro interesiĝis pri la kolonio Gronlando kaj instigis al la Dana Registaro financi ekspedicion kun la celo reformigi la kolonion.

Li eliris el Bergen la 3-an de majo 1721 kun sia familio kaj tri ŝipoj. Alveninte al la okcidenta bordo de Gronlando la 4-an de julio, li rimarkis ke ne restis nordia loĝantaro en tiu regiono, pro kio li sindediĉis al la kristaniĝo de la loka loĝantaro. Li fondis Godthåb (Nuko), la ĉefurbo de Gronlando. Li estis grava ankaŭ por la ekiĝo de la komercado inter Danio kaj Gronlando. Li restis en la kolonio ĝis 1736, sed devis reveni al Eŭropo pro la sanstato. Li estis nomumita direktoro de la seminario de Kopenhago, kie studis la misiistoj por Gronlando. Li publikigis libron pri la natura historio de Gronlando.

Lia filo, Paul Egede, ankaŭ estis misiisto en Gronlando kaj kompletigis la komencan tradukon far lia patro de la Nova Testamento (1766). Krom tio li publikigis vortaron kun tradukoj de la inuktituta lingvo al la dana kaj latina (1750), gramatiklibro (1760) kaj kateĥismo (1756) en inuktituta.

Vidu ankaŭ
----------

Konrad Kleinschmidt

* Hans Egede en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hans Egede en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 315821
* GND: 118687980
* LCCN: n79100792
* VIAF: 17310423
* ISNI: 0000 0001 2021 6990
* LIBRIS: 184578
* SUDOC: 033230609
* BNF: 12411787d
* NLA: 61541438
* BIBSYS: 90109159
* NKC: ola2011641519
 |
**Klenak,** serbe **Кленак** estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ruma.

Loko de la municipo en Serbio
Mapo pri municipo Ruma

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 56  km²
* Koordinatoj: 44°47′10″N 19°42'23″E
* Supermara alteco: 63 m
* Loĝantaro: 3246 en 2002
* Poŝtkodo: 22424
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

Geografio
---------

Klenak situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Savo (kontraŭe Sabaĉ etendiĝas), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ruma-Sabaĉ. Estaj 2 pontoj inter tiuj lokoj.

Historio
--------

Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo, poste ĝi apartenis al limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Klenak 2821 serboj (90 %), 152 ciganoj kaj aliaj.

Vidindaĵoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara kaj kroata Vikipedioj
* Mapo pri Klenak

* Kategorio Klenak en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Envigado (Metroo de Medellín). |

**Envigado** estas urbego, komunumo kaj universitata urbo en Kolombio, en la departemento Antjokio. La urbego apartenas al urbaro.

Bazaj informoj
--------------

Urbodomo de Envigado
* Loĝantaro: 199 276 en 2012
* Supermara alteco: 1 675 m
* Areo: 79 km²
* Telefonkodo: 57 + 4
* Poŝtkodoj:
* Horzono: UTC – 5
* 06° 10′ 19″ N 75° 34′ 49″ U﻿ / ﻿6.17194 °N, 75.58028 °U﻿ / 6.17194; -75.58028 (mapo)

Geografio
---------

Envigado situas en nordokcidenta parto de la lando en Andoj. Itagüí troviĝas 5, Medeĝino (Kolombio) 14, Bello (Kolombio) 18, Manizales 123, Pereira 152, Armenia (Kindio) 183, Ibagué 196, Soacha 231, **Bogoto** 240, Bucaramanga kaj Monteria po 290, Floridablanca 291, Villavicencio 310, Santiago de Cali 322, Sincelejo 349, Neiva 362, Cúcuta 388, Kartageno (Kolombio) 470, Valledupar 542, San Juan de Pasto kaj Santa Marta po 584 km.

Historio
--------

Administrejo en Envigado
Viadukto en Envigado
En tiu ĉi loko jam indiĝenoj loĝis, kiam en 1541 hispanoj atingis nunan lokon de Envigado. Longe vivis tie indiĝenoj, sed la unua kapelo estis konstruita en 1750, poste en la ĉirkaŭaĵo bienoj de hispanoj multiĝis. En 1775 vilaĝo kun paroĥo estis fondita. Envigado estis deklarita municipo en 1814.

Ekonomio
--------

Envigado fanfaronas pri granda kaj moderna industrio, kie ĉefe estas produktado de tekstiloj.

Klimato
-------

Envigado laŭ latitudo situus en tropika klimato, sed pro sia alto super marnivelo la varmo ne estas troa kaj la urbego havas proksimume konstantan temperaturon 24 oC.

Trafiko
-------

En Envigado funkcias metroo el Medeĝino, krome aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Vidindaĵoj
----------

Kirko Sankta Gertrudis en Envigado
Kirko Sankta Jozefo en Envigado
* kirkoj Sankta Gertrudis, Sankta Jozefo, Sankta Barbara
* muzeo
* kulturdomo
* teatro

Vidu ankaŭ
----------

* Metroo de Medellín
	+ Ayurá (Metroo de Medellín)

Fontoj
------

* Arkivigite je 2012-07-22 per la retarkivo Wayback Machine hispane
* angle
* mapo, distancoj Arkivigite je 2015-04-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Hispana Vikipedio helpe de Guglo
Egipta klepsidro, de la epoko de Ptolemeo la 2-a, trovita en Iseo Campense (Romo).
Kopio de la akvohorloĝo de Su Song.
Akvohorloĝo estas ilo por mezuri la tempon, kiu uzas akvon kiel helpilon. La pasinta tempo estas difinita baze de la kvanto de akvo, kiu fluas de unu ujo al alia. La sama principo estas uzata ankaŭ en sablohorloĝoj. En la antikva Grekujo simpla akvohorloĝo estis nomata **klepsidro** (κλεψύδρα, de la greka κλέπτειν kléptein, "ŝteli", kaj ὕδωρ hydōr, "akvo"). La klepsidro estas unu de multaj malsamaj specoj de horloĝoj kiuj estis uzitaj antaŭ oni inventis la mekanikan horloĝon. La akvo fluas regule el aŭ al difinita ujo, tio estas kie oni mezuras la pasintan tempon en gradigita ujo, kaj tiele estas du diferencaj tipoj de klepsidro laŭ la direkto de la fluo.

La klepsidroj datas el Antikva Egipto (*mrḫyt*) kaj estis uzataj speciale dumnokte, kiam la sunhorloĝoj perdis utilecon. La unuaj akvohorloĝoj konsistis simple el ceramika ujo kiu enhavis akvon ĝis certa nivelo, kun truo en la bazo de preciza grando por certigi la eliradon de la likvo je difinita rapido kaj tiele dum prezicigita tempo. La ujo disponis interne de kelkaj markoj, tiele ke la akvonivelo indikis la diversajn periodojn, kaj tagajn kaj noktajn.

La klepsidroj estis uzataj ankaŭ de la atenanoj por indiki la tempon asignitan al la oratoroj. Poste ili estis enkondukitaj samcele en la tribunaloj de Antikva Romo kaj en la militoj por marki la noktajn viglotempojn. La egipta akvohorloĝo, pli malpli modifita, estis plu la plej efika instrumento por mezuri la tempon dum multaj jarcentoj.

* Klepsidro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La kirko de la herrnhutanoj en Neudietendorf, de kie Kleinschmidt senditis Gronlandon.
**Johann Konrad KLEINSCHMIDT** (naskiĝinta en la 29-a de decembro 1768 en Oberdorla, mortinta en la 23-a de decembro 1832 en Narsarmijit, Gronlando) estis germana misiisto de la Unuiĝo de fratoj.

Vivo
----

Kune kun sia familio Kleinschmidt transloĝiĝis al Neudietendorf, kie ili laŭ rekomendo de la kuracisto Sternbeck el Niederdorla ekservis por la Unuiĝo. En 1793 oni sendis Konrad en Gronlandon kie li estis unu el la plej aktivaj misiistoj.

En 1800 li edziĝis en Ny Herrnhut al Anna Maria Hammeleff, kiu mortis jam en 1812. En 1813 Kleinschmidt denove edziĝis dum vojaĝo en Anglion al la danino Christina Petersen. Ilia filo Samuel Kleinschmidt, la fondinto de la moderna gronlanda skriba lingvo, naskiĝis en 1813 en Gronlando kaj edukiĝis trilingve.

Agado
-----

En aŭgusto 1824 Kleinschmidt metis la fundamentan ŝtonon por la misia stacio Frederiksdal en la sudokcidento de la lando, proksime de Kabo Farvel, kien li transloĝiĝis kun du aliaj kunlaborantoj. La komunumo havis jam en 1828 pli ol 300 anojn. Sur la tiea tombejo li enterigitis ankaŭ.

Famega estas lia traduko de la Nova testamento (finfarite en 1812/1823), la tria traduko post tiaj de Hans Egede kaj Paul Egede. Kleinschmidt krome tradukis kelkajn partojn de la Malnova testamento.

Vidu ankaŭ
----------

* Gronlanda literaturo

Literaturo
----------

* Ove Bak: *Johan Conrad Kleinschmidt*. Ministeriet for Grønland, Kopenhagen 1975
* Paul Karmrodt: "Zwei Vogteier Wissenschaftler in Grönland", en: Zentrale Gedenkstädte Deutscher Bauernkrieg (eld.): *Mühlhäuser Beiträge* 11/1988, Mühlhausen, p. 89–92.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Dana biografia leksikono


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 515336
* LCCN: n81077845
* VIAF: 13634654
 |
bildo en la Marteno-kirko de Niedertaufkirchen
**Konrad BIRNDORFER** (konate sub la nomo *Konrad von Parzham*; naskiĝinta la 22-an de decembro 1818 en Bad Griesbach im Rottal, mortinta la 21-an de aprilo 1894 en Altötting) estis germana agrikulturista helpanto, kapucena frato kaj sanktulo.

Vivo
----

Estante la naŭa infano el dek de kamparano li frekventis la bazlernejon restonte ĝis la aĝo de 31 jaroj sur la gepatra farmbieno por fari servistajn laborojn. En septembro 1849 li eniris la Anna-monaĥejon de Altötting, faris la votojn en 1852 kaj iĝis jam kiel 34-a jaraĝulo pordisto. Danke al senlaca helpado de pilgrimantoj, infanoj kja malriĉuloj kaj apliko de neelĉerpebla pacienco li ĝuis egan ŝatiĝon de centoj da miloj da pilgrimejvizitantoj. Lia famo baldaŭ transiris la landlimojn de Bavario.

Tuj postmorte li konsideritis de multaj sanktuloj. Fakte estis la kanonizo en la 28.5.1934 fare de papo Pio la 11-a. Festotago li aestas la 21-a de patrilo. Porpetoj faritaj elaŭditis mire kun sekva helpo en ĉiaj gravaĵoj. Li fariĝsi patrono respektive kunpatrono de la provincaj bavaria kaj hungara de la kapuĉenoj, de la Diocezo de Passau, de la Bonifaco-societo en Germanujo k.a. Je ĉ. cento da lokoj staras kirkoj kaj kapeloj kun patroneco lia, ekz. en Italujo, Rumanujo, Ĉinio, Srilanko, Nov-Gvineo, Paragvajo, Ĉilio.

Fonto
-----

Hoedl OFMCap, Franz Xaver, "Birndorfer, Konrad" ĉe: *Neue Deutsche*
Biographie *2 (1955), p. 259-260 (tie ĉi interrete)*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konrad Birndorfer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* paĝaro de Konrad-societo
**Konrád Pál Wusching** [vuŝing], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wusching Konrád Pál,** germane **Conrad Paul Wusching** estis hungara komponisto, korusestro, bazlerneja instruisto.

Konrád Pál Wusching  naskiĝis la 10-an de januaro 1827 en Nagymányok (Hungara reĝlando), li mortis la 26-an de aŭgusto 1900 en Lugos (Hungara reĝlando, nuntempa Lugoj en Rumanio).

Biografio
---------

Konrád Pál Wusching studis muzikon (ĉefe orgenludon) komence hejme, poste en Pécs, krome li akiris ankaŭ pedagogian diplometon en 1843. Li komencis instrui en Kömlőd, en la sekva jaro en Buda, fine inter 1848-1893 en Lugos. Li fondis koruson en Lugos, kiun li gvidis ĝis 1895. Por la periodo 1850-1900 oni povas diri, ke Wusching estis unu el la plej gravaj muzikistoj de la Banato. Escepte en 1869 li studis en Würzburg, kie li ankaŭ instruis. Wusching komponis pli ol 150 ĉefe preĝejajn muzikverkojn. Li ricevis premiojn en 1857 kaj 1883.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* Requiem (1847, por koruso kaj orgeno, parafrazo)
* "In te Domine speravi", op. 12 (1860~, por vira koruso)
* Hazám op. 30 (1885~, por vira koruso)
* Dalcsokor (por vira koruso)
* Andante (1880~, por arĉa kvarteto)
* Ave Maria op. 164 (1898)

Fontoj
------

* germanlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Konrád Pál Wusching en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 650071
* GND: 1029794588
* VIAF: 294937924
* ISNI: 0000 0003 9982 4335
 |
**Konsekrado** estas la ago de iu, kiu konsekras. Konsekri signifas ĝenerale: apartigi de la komuna uzado, destinante por religia servado. (PIV)

Objektoj:
Oni konsekras ekzemple templon al Zeŭso aŭ brutojn kiel oferon al Dio. (laŭ PIV)

Personoj:
Konsekrataj estas ekzemple reĝoj. Homoj sin mem konsekras al Dio por vivi en stato de konsekriteco. (laŭ PIV)

Konsekrado

En la meso kristana
-------------------

Per la Eŭkaristia Preĝo la hostioj kaj la vino estas konsekrataj. Konsekrado signifas, ĉefe laŭ la kredo de katolikaj kristanoj, efiki, ke la pano fariĝas vere la korpo de Kristo kaj la vino vere la sango de Kristo. Kun la skolastika filozofio oni tradicie nomas tiun okazantaĵon transsubstanciĝo.

Substanco en la filozofio havas ne la saman signifon kiel en la kemio. Kemie nenio ŝanĝiĝas dum la konsekrado. Ĉio videbla, mezurebla, analizebla restas la samo. Aliformiĝas la (nevidebla) esenco de pano kaj vino. Substanco, esenco, formo (en la filozofia senco) estas ĝuste tio, per kio io estas tio, kio ĝi estas. La videblaĵoj estas nuraj akcidencoj.

Tiuj filozofiaj pensoj volas nur montri, kie ekzakte estas la kerno de la problemo, kaj diri, ke la miraklo de la konsekrado ne estas kontraŭ la racio. Sed ili ne povas klarigi, kiel kaj kial tia miraklo eblas. Ĝi restas, kiel diras la romkatolika liturgio mem, "mistero de la kredo".

* Kategorio Konsekrado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Okcidenta rando de la arbaro *Reichswald* ĉe la landlimo de Germanujo kaj Nederlando sude de Kranenburg
La **Klever Reichswald** (eo: **Imperia Arbaro je Kleve**) estas per areo da 51 kvadrataj kilometroj la plej granda kohera arbara regiono en la regiono Malsupra Rejno kaj la plej granda kohera kulturita arbaro en la federaciero Nordrejn-Vestfalio en Germanujo. Ĝi etendiĝas en la komunumaj teritorioj de Goch, Kleve, Kranenburg kaj Bedburg-Hau en la distrikto Kleve.

Pejzaĝo kaj arbaro
------------------

La Reichswald etendiĝas sur la Malsuprorejna Montetoĉeno, kiun glaciaro altenŝovis en la glaciepoko. La altaĵoj de ĉi tiu montetoĉeno klare elstaras el la plata Rejnebenaĵo. 31 el ĉi tiuj altaĵoj atingas altojn de pli ol 50 metroj. La plej alta estas per 95 metroj la monteto Rupenberg ĉe la orienta limo de Reichswald. Arbaro Reichswald estas kohera miksarbaro, kiun plejparte regas eŭropaj fagoj. Sur kelkaj areon ankaŭ superregas tigfoliaj kaj tigfruktaj kverkoj. Sur kelkaj areoj ankaŭ staras kulturitaj koniferaj arbaretoj.

En la okcidento la Imperia Arbaro je Kleve transiras en arbaraj regionoj de la nederlanda provinco Gelderlando. Tiuj ĉi etendiĝas preskaŭ kohere trans la komunumaj teritorioj de Milsbeek, Mook en Middelaar, Berg en Dal kaj Heumen ĝis Nimego.

Literaturo
----------

* Friedrich Gorissen: *Heimat im Reichswald.* Boss-Verlag, Kleve 1950.
* Werner Kreuer: *Der Reichswald. Erholungsgebiet am Niederrhein.* Boss-Verlag, Kleve 1985, ISBN 3-922384-15-3.
* Hans-Joachim Koepp: *Siedlungsprojekt Reichswald 1950–2000. 50 Jahre Nierswalde, Rodenwalde und Reichswalde.* Boss-Verlag, Kleve 1985, ISBN 3-89413-194-2.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Klever Reichswald en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Fotoj pri Reichswald
* Translima naturprojekto „Ketelwald"

Referencoj
----------

1. ↑  Urbo Kleve: *Der Reichswald* Arkivigite je 2016-08-13 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑  Vidu Foto de la markŝtono kun la enskribo „95 m"

51.7430555555566.0430555555556Koordinatoj: 51° 45′ N, 6° 3′ O (mapo)
**Konservada stato** de Tutmondaj 200-ekoregionoj estas uzata por klasifiki ekoregionojn en unu aŭ tri larĝajn kategoriojn : **kriza /endanĝerigita**,
**vundebla**, aŭ **relative stabila/relative sendifekta**.

La konservada stato de tersupraĵaj ekoregionoj estas notataj : **CE** por kriza ( angle : critical ) aŭ endanĝerigita, **V** por vundebla, kaj **RS** por relative stabila aŭ sendifekta.

Ekoregionoj varias kaj pri siaj biologiaj specialecoj, kaj pri sia konservada stato. Tiu ĉi reprezentas taksadon de la nuntempa kaj estonta kapablo de la ekoregiono por subteni la ekologian vivipovon kaj por reagi al vivmediaj ŝanĝoj.

Konservada stato estas bazita sur pejzaĝo ( aŭ ekvivalento por dolĉakvaj kaj maraj ekoregionoj ), kiel totala habitatodetruo , habitata fragmentado, rango de degrado, rango de bezonata protekto, rango de urĝeco por konservadaj bezonoj, kaj tipoj de konservado, praktikadaj aŭ postulataj.

La listo de Tutmondaj 200-regionoj plejofte povas kontribui al konservado je regiona skalo ( loka senarbarigo, detruo de marĉaj vivmedioj, grunda degrado ...). Tamen, certaj fenomenoj kiel migrado de cetacoj kaj birdoj dependas de pli komplikaj variabloj ne uzitaj en la difino de la nuna datumbazo ( kiel atmosferaj fluoj, dinamisma pelaga ekosistemo …). Tiuj bezonus pliajn kolektadojn de informoj, kaj koordinadon de strebadoj inter pluraj ekoregionoj. Tamen, Tutmondaj 200-ekoregionoj povas utili al tiuj strebadoj per la identigo de vivmediaj ejoj kaj de ripozejoj por migrantaj bestoj. Ĝi povas ankaŭ utili al identigo de invadaj specioj, kaj prezenti levilon por malrapidigi aŭ haltigi ilian penetradon kaj starigadon

Vidu ankaŭ
----------

* Ekozono
* Konserva statuso
Klifinsuletoj ĉe Torre Sant'Andrea, suda Italio.
**Klifinsuleto** estas geologia terformo konsista je dekliva kaj ofte vertikala kolono (aŭ kolonoj) de roko en la maro ĉe marbordo, izolata pro erozio.

Formado
-------

Klifinsuletoj en la insulo de Fårö
Klifinsuletoj estas formataj pere de procesoj de marbordaj geomorfologio, kiuj estas tute naturaj. Tempopaso, vento kaj akvo estas la ununuraj faktoroj implicaj en la formado de Klifinsuletoj. Ili formiĝas kiam parto de la marbordo estas eroziita de la hidraŭlika agado, kiu estas la forto de la maro aŭ de la akvo (ondoj kaj tajdoj) frapante kontraŭ la rokoj. La forto de akvo rompas la bordon kaj postajn falojn, formante liberajn rokkolonojn kaj foje eĉ malgrandan insulon. Sen konstanta agado de akvo, la klifinsuletoj formiĝas ankaŭ kiam natura arko falas pro gravito, pro sub-aeraj procesoj kiaj venta erozio.

Gravo
-----

Klifinsuletoj povas havigi gravajn nestolokojn por marbirdoj, kaj multaj estas popularaj por rokogrimpado.

Ekzemploj
---------

* Insuloj Farajonoj

Notoj
-----

1. ↑  Easterbrook, D.J. "Surface Processes and Landforms", p. 442, Prentice Hall, Upper Saddle River, New Jersey, 1999.
2. ↑  "Sea stacks" britannica.com

* Klifinsuletoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Klifinsuletoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hyundai Kia Automotive Group** (koree 호대자동차 가자) estas sudkorea industria konglomerato. Ĝis 2003, la firmao ricevis la nomon *Hyundai Motor Group* kaj estis parto de la Hyundai Grupo, antaŭ ol tio estis dividita en kvin malsamajn firmaojn. Hyundai Kia Automotive Group iĝis unu el ili. 

La firmao estas la plej granda aŭtoproduktanto de la lando, la due plej granda en Azio post Toyota de Japanio kaj la kvara plej granda aŭtoproduktanto de la monda post Toyota, GM kaj Volkswagen aktuale en 2010. La grupo estis establita per fuzio en kiu Hyundai Motor Company aĉetis 51% de la due plej granda aŭtoproduktanto de la lando Kia Motors en 1998.

Hyundai Motor Company produktas la aŭtomarkojn Kia kaj Hyundai, inkluzive de la modeloj de elektraj aŭtomobiloj kiuj nomas Ioniq.

Referencoj
----------

1. ↑   Hyundai 4th Largest Automaker, Overtakes Ford. The Truth About Cars. Alirita 28. januar 2011.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832381
* LCCN: nr98008954
* VIAF: 155505785
* ISNI: 0000 0000 9352 791X
 |
La **Council of the District of Columbia** (Konsilantaro de la Distrikto Kolumbio) estas la leĝofara branĉo de la loka registaro de la Distrikto Kolumbio. Kiel permesite en la Usona Konstitucio, la Distrikto ne estas parto de ajn Usona ŝtato kaj anstataŭe estas regatata rekte de federacia registaro. Ekde 1973, la Usona Kongreso redonis kelkajn povojn al la Konsilantaro kiuj estus tipe plenumitaj de ŝtata leĝofara branĉo. Tamen, la Kongreso plutenas superan aŭtoritaton super la federacia distrikto kaj tiele ĉia agado de la Konsilantaro estas metita suub la kongresa revizio kaj povas esti nuligita. La Konsilantaro kunvenas ĉe la Konstruaĵo John A. Wilson en la urbo Vaŝingtono.

Referencoj
----------

* Crew, Harvey W..  (1892) *Centennial History of the City of Washington, D. C.*. Dayton, Ohio: United Brethren Publishing House. ISBN 0-217-96242-4.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konsilantaro de la Distrikto Kolumbio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Council of the District of Columbia Arkivigite je 2005-10-18 per la retarkivo Wayback Machine, oficiala retejo
* District of Columbia City Council Records Arkivigite je 2008-09-08 per la retarkivo Wayback Machine, Special Collections Research Center, Estelle and Melvin Gelman Library, The George Washington University
Napoleono Bonaparte ricevas la delegitojn de la *Sénat conservateur* ĉe Stadtschloss, Berlino, 19a de Novembro, 1806 (pentraĵo de René Théodore Berthon, 1808).
La **Sénat conservateur** ("Konservisma Senato") estis konsilanta korpuso establita en Francio dum la Konsularo post la Franca Revolucio. Ĝi estis establita en 1799 laŭ la Konstitucio de la 8a Jaro post la puĉo de 18a de Brumero estrita de Napoleon Bonaparte. Ĝi daŭris ĝis 1814 kiam Napoleon Bonaparte estis elpostenigita pere de la Imperiestra Elpostenigilo kaj oni restaŭris la Burbonan monarkion. Ĝis tiam la Senato estis ŝlosila elemento en la Napoleona reĝimo.

Kun la *Tribunat* kaj la *Corps législatif*, la Senato formis unu el la tri leĝofaraj asembleoj de la Konsularo.

La konstitucioj de la Jaro 10a (1802) kaj de la Jaro 12a (18a de Majo 1804; instituciante la Francan Imperion sub Napoleono) ili plifortigis la gravon de la *Sénat conservateur*.

* Kategorio Konservisma Senato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Klimakteredoj** |
| --- |
|  |
| Cormobates leucophaeus*Cormobates leucophaeus* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Climacteridae**de Sélys Longchamps, 1839 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Genroj |
| * *Cormobates*
* *Climacteris*
 |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Klimakteredoj  |

 |
| v • d • r |

La **Klimakteredoj** (*Climacteridae*) estas familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj. En tiu familio ekzistas du genroj kaj sep specioj.

La disvastiĝejo situas en Aŭstralio kaj Novgvineo. Tie ili loĝas en arbaroj aŭ arbaroriĉaj regionoj.

La aspekto kaj konduto de la Klimakteredoj similas al tiuj de la Certiedoj (*Certiidae*). Per siaj akraj ungegoj je la fortaj piedfingroj ili facile kapablas iri laŭ la arbotrunkoj kaj branĉoj. Ili nur malmulte uzas la voston por apogi sin. Per sia pinta, antaŭen kurbita beko ili en la fendoj de la arboŝelo serĉborumas je insektoj. Nur malmulte diferancas la plumarkoloroj de maskloj kaj inoj. Bruna ĝis griza estas la dorsa plumaro, blanka ĝis griza la ventra plumaro. La korpo grandas inter 16 kaj 18 centrimetrojn.

Kiel neston ili uzas arbokavojn, en kiuj la inoj metas du ĝis tri ovojn.

genroj kaj specioj
------------------

* *Climacteris*
	+ *Climacteris melanura*)
	+ *Climacteris affinis*
	+ *Climacteris rufa*
	+ *Climacteris erythrops*
	+ *Climacteris picumnus*
* *Cormobates*
	+ *Cormobates placens*
	+ *Cormobates leucophaeus*

  

* Klimakteredoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Klimakteredoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Klimakteredoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Györgyi Markovits** [djordji markoviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Markovits Györgyi** estis hungara bibliotekisto. Ŝia konata frato estis Miklós Markos.

Györgyi Markovits naskiĝis la  22-an de novembro 1919(nun 1919-11-22) en Sárbogárd, ŝi mortis la 7-an de marto 1985 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Györgyi Markovits devenis el juda familio. Ŝi maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1936, poste ŝi akiris licencon pri kosmetiko, sed la kontraŭjudaj leĝoj rompis ŝin. Dum la 2-a mondmilito ŝi edziniĝis, sed en la nazia erao ŝian edzon la Gestapo forportis kaj senŝpure malaperis. Ŝi loĝis en Timișoara en 1945 kaj 1946. Hejmenveninta ŝi estis oficisto en firmao en Budapeŝto ĝis 1949, poste bibliotekisto en Tutlanda Biblioteko Széchényi ĝis 1983. Ŝi denove edziniĝis kaj naskis 2 gefilojn en 1955 kaj 1957. Intertempe ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1952. Ŝi kandidatiĝis en 1972 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ricevis premiojn en 1979 kaj 1983.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Fejezetek a magyarországi cenzúra történetéből. A haladó sajtó és irodalom küzdelme a sajtószabadságért. 1919–1944.* (disertaĵo, 1972)
* *Magyar pokol: A magyarországi fehérterror betiltott és üldözött kiadványok tükrében* (kompilaĵo, 1964)
* *A cenzúra árnyékában* (kompilaĵo, 1966)
* *Hazatért szövegek. Magyar emigráns antifasiszták írásai. (1919-1945)* (antologio, 1975)
* *A magyar írók harca a cenzúra ellen (1919-1944)* (1985)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* aprezo

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832396
* GND: 1159212317
* LCCN: n85191267
* VIAF: 301088038
* ISNI: 0000 0000 8013 5378
* BIBSYS: 98026680
 |


* Portalo pri Biografio
Fagaro en Jordà ( Hispanujo ) estas ekzemplo de klimaksa vegetaĵaro.
**Klimaksa vegetaĵaro** estas vegetaĵaro kiu starigas sin mem sur difinita tereno en difinitaj klimataj cirkonstancoj, en la malĉeesto de homa agado, post longa tempo. Ĝi estas la asimptota aŭ preskaŭ-ekvilibro stato de la loka ekosistemo.

Tropikaj ĉiamverdaj arbaroj estas ekzemplo de klimaksa vegetaĵaro, same kiel tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj, mezvarmaj koniferarbaroj, tajgoj, mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj, moderaj arbaroj , tundroj, savanoj, herbejoj k.t.p.. Tiuj ĉefaj vegetaĵaraj tipoj estas primare superregataj de la latitudo de la regiono en kiu ili troviĝas. Ene de tiuj regionoj variantoj ekzistas, depende de altitudo, geografia situo kaj medio, loka plejofta mikroklimato kaj grunda aŭ roka tipo. Tiel, en mezvarmaj regionoj, fagaroj emas kolonizi kalkajn grundojn kaj kverkaroj preferas argilojn. Montaroj, arbustetaroj, klifoj, estuaroj kaj strandoj havas siajn proprajn variaĵojn.

Ekosistemo kiu atingis sian klimakson estas pli elasteca al perturboj ( klimataj aŭ perhomaj ) ol plantejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Flaŭro de Maroko
* Sukcesio
La **Anĝelo de la Nordo** (angle ***Angel of the North***) estas skulptaĵo farita de la angla skulptisto Antony Gormley. La statuo estas metita en Gateshead en Anglion kaj estas la plej granda el la statuoj metitaj en Brition.

Priskribo
---------

La statuo estas statuo de anĝelo farita el ŝtalo. La alteco de la statuo estas proksimume 20 metroj kaj la malfermo de ĝiaj flugiloj de ekstremo ĝis fino estas 54 metroj (la statuo estas pli larĝa ol la alteco de la Statuo de Libereco en Usono).

La flugiloj de la anĝelo frontas antaŭen por egaligi la anĝelon kun brakumo. La statuo staras sur la supro de monteto preteratentanta la A1-aŭtovojon kaj la centran fervojan linion de la orienta marbordo .

Konstruado
----------

La laboro pri konstruado de la statuo komenciĝis en 1994, kaj la konstrukostoj sumiĝis al ĉirkaŭ unu miliono da pundoj (plejparte financitaj de la Nacia Loterio de Britio). Pro sia loko, la statuo devis esti sufiĉe forta por trakti ventojn je rapideco de 160 km/h, tial la statuo estas stabiligita ene de fundamentoj kiuj inkludas 600 tunojn da betono, kiuj estas 20 metrojn profundaj.

La statuo estas farita el rustorezista ŝtalo kaj estis konstruita en Hartlepool Steel Fabrications Ltd en tri apartaj partoj: la korpo de la anĝelo, kiu pezas 100 tunojn, kaj ĉiu el la du flugiloj (pezante 50 tunojn ĉiu). La statuo estis alportita al la loko kaj kunvenita kie ĝi staras. La skulptaĵo estas kava, kaj farita el ŝtala skeleto kiu estas 50 mm dika kaj estas kovrita per "haŭto" farita el ŝtalo kiu estas 6 mm dika.

La konstruado de la verko finiĝis la 16-an de februaro 1998.

Pere de la klariga signo apud la statuo Gormley klarigas la celon de la statuo:

> Homoj ĉiam demandas: "Kial anĝelo?" Mia sola respondo estas, ke la anĝelo havas tri celojn. Unu - historie - por memorigi al ni, ke kie staras la statuo, karbolaboristoj laboris en la minejoj dum ĉirkaŭ 200 jaroj; La dua - kompreni la estontecon kaj esprimi nian transiron de industria socio al la informa epoko; Kaj la tria - esti fokuso por niaj esperoj kaj timoj
> 
>

Galerio
-------

* 
* 
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑   The history of the Angel of the North. Gateshead Council. Alirita 24 November 2011.

Eksteraj ligiloj
----------------

* retejo de Gateshead Konsilio de la Anĝelo de la Nordo
* *Anĝelo de la Norda* – oficiala retejo de Antony Gormley
* La *Anĝelo de la Nordo* ĉe ikonoj.org, prezentanta bildojn de la skulptaĵo konstruita


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 833048
 |
**Konstantin Schuster,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schuster Konstantin** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, preposto, abato.

Konstantin Schuster
Episkopa blazono de Konstantin Schuster
Konstantin Schuster  naskiĝis la 31-an de julio 1817 en Hungara reĝlando en Szakolca (nuntempa Skalica en Slovakio). Li mortis la 23-an de julio 1899 en Vác.

Biografio
---------

Konstantin Schuster frekventis gimnazion ekde 1825 en Nyitra, dum lernado li aliĝis al la piaristoj en 1831. Li plulernis en Vác, foje li instruis en diversaj lernejoj, poste li studis teologion en Nyitra, filozofion en Pest (urbo), eĉ li doktoriĝis. En 1840 li pastriĝis, poste ĝis 1857 li estis ĉefamilia edukisto, poste li havis postenojn en ĉefdiocezo de Kalocsa, ekzemple li estis notario, sekretario, bibliotekisto, arĥivisto. En 1866 li estis nomumita kanoniko, en 1873 abato, en 1875 preposto. Post 2 jaroj li iĝis episkopo de Kassa, en 1866 episkopo de Vác. Li multe okupiĝis pri la katolikaj konstruaĵoj, edukejoj. Li ricevis ŝtatajn premiojn en 1869, 1882, 1888, 1896, dume li ricevis la titolon vera interna sekreta konsilisto en 1881.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Földismeret mathematikai, physikai és pol. tekintetben* (1847) - lernolibro
* *Egyházi beszédei* (1888) - ekleziaj paroladoj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun bildo
* germane


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Konstantin Schuster en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Klimovicja,** ukraine **Климовиця,** ruse **Климовица** [klimovica], slovake **Klimovice,** hungare **Kelemenfalva** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava, en municipo de Zahattja.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 25′ 54″ N 22° 56′ 09″ O﻿ / ﻿48.43167 °N, 22.93583 °O﻿ / 48.43167; 22.93583 (mapo)Koordinatoj: 48° 25′ 54″ N 22° 56′ 09″ O﻿ / ﻿48.43167 °N, 22.93583 °O﻿ / 48.43167; 22.93583 (mapo)
* Areo: 1 km²
* Alto super marnivelo: 361 m
* Loĝantaro: 390
* Poŝtkodo: 90112
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Klimovicja situas laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Kelemenfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Klimovicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Famuloj
-------

* en la iama Kelemenfalva naskiĝis hungara pentristo Béla Erdélyi
**ICOM Inc.** (アイコム株式会社 japana, Aikomu Kabushiki-gaisha) estas internacia produktanto de radiosendiloj kaj riceviloj, fondita en 1954 de Tokuzo Inoue kie la origina nomo de la firmao estis "Inoue". Ĝiaj produktoj nun inkludas ekipaĵon por radioamatoroj, pilotoj, maraj aplikoj, moveblaj stacioj, profesiaj aplikoj kaj radioskanŝatantoj.
Ĝia sidejo estas en Osako, Japanio kun oficejoj en Usono (en Kirkland), Kanado (en Delta), Aŭstralio (Melburno, Viktorio), Nov-Zelando (Auckland), Britio (Kent, Anglio), Francio (Tuluzo), Hispanio (Barcelono) kaj Ĉinio (Pekino).

D-STAR
------

ICOM evoluigis la D-STAR malferman radisistemon bazita sur ciferecaj radiaj protokoloj evoluigata fare de la Japana Amatora Radio-Ligo (JARL). Tiu sistemo estas dizajnita por provizi voĉon kaj datumkomunikao sur amatora radio ĝi uzas malfermajn normojn.

Produktoj
---------

Radioamatora stacio kun Icom sendriceviloj.
ICOM produktas radiojn kaj ricevilojn por uzo en maraj aplikoj, aeronaŭtika bendo, radioamatoraj aplikoj, tere-moveblaj aplikoj, kaj FRS/GMRS aplikoj. Kelkaj radioj produktitaj de ICOM estas kongruaj kun Motorola kaj SmarTrunk sistemoj.

### Promenradioj

* ID-51
* ID-31
* IC-70
* IC-86

### Moveblaj

* ID-5100
* ID-4100
* IC-2730
* IC-2300

### Fiksitaj

* IC-9700

### HF

* IC-7851
* IC-7700
* IC-7610
* IC-7300
* IC-7200
* IC-718

### HF/VHF/UHF ĉiuj elsendmodoj

* IC-9100
* IC-7100

Referencoj
----------

1. ↑  Informoj pri la entepreno
2. ↑  moveblaj stacioj Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine (angle)

Vidu ankaŭ
----------

* Kenwood Corporation
* Yaesu Musen

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Icom Incorporated en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (angle)
* retejo en Granda Britio (angle)
* Plena listo de radioj produktitaj de ICOM
**Konsilio de nacia sekureco kaj defendo de Ukrainio** (ukraine *Рада національної безпеки і оборони України, РНБО*) estas konstitucia korpo funkcianta ĉe la prezidento de Ukrainio kreita por kunordigi aferojn de nacia sekureco kaj defendo. La Konsilio funkcias surbaze de la artikolo 107 de la Konstitucio de Ukrainio. La 21-membra Konsilio inkluzivas, interalie, la Ĉefministron, la Ministron de Defendo, la Ministron pri Eksteraj Aferoj, la Ministron pri Internaj Aferoj, la Ĝenerala Prokuroro, kaj la estro de la Sekureca Servo de Ukrainio. La korpon gvidas la prezidanto, kiu aprobas ĝian konsiston. La graveco de la Konsilio signife pliiĝis dum la milito kun Rusio, precipe dum la prezidanteco de Volodimir Zelenskij ― la decidoj de la Konsilio postulas la konsenton de du trionoj de ĝiaj membroj kaj tiam estas aprobitaj per prezidanta dekreto, kiu provizas pli rapidan manieron ol en la kazo de decidoj faritaj de la parlamento.

Referencoj
----------

1. ↑  Конституція України, ст. 107 (ukraine)
2. ↑  *Sławomir Matuszak, Piotr Żochowski*: Rosnąca pozycja Rady Bezpieczeństwa na Ukrainie. osw.waw.pl, 2021-04-01 (pole)

* Kategorio Konsilio de nacia sekureco kaj defendo de Ukrainio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Klitemnestro** (en malnova greka: *Κλυταιμνήστρα* de *κλυτός* = "fama" kaj

*μνάομαι* = "serĉi, koketi"), en la helena mitologio, estis filino de
Tindaro, reĝo de Sparto, kaj Leda. Ŝi estis fratino de
Helena, Kastoro kaj Polukso.

Ŝi unue estis edzino de Tantalo, filo de Tiesto. Post kiam Agamemno mortigis
Tantalon, kaj ŝian infanon, li faris de Klitemnestro sian edzinon.
De Agamemno, ŝi naskis tri filojn: Ifigenio, Krisotemisa, Elektra, kaj
unu filon: Oresto. Iuj rakontoj aldonas Laodisean kaj Ifianasan
(foje identigitaj al Elektra kaj Ifigenio)

Klitemnestro murdinte Agamemnon, pentro de John Collier, 1882 (Guildhall Art Gallery, Londono)

Mito
----

La grekaj ŝipoj ne povis foriri al la Troja milito pro kontraŭaj ventoj,
Agamemno estis trudata oferi sian filinon Ifigenion al Artemiso.
Klitemnestro neniam pardonis tiun murdon al Agamemno, kaj dum li iris militi
kontraŭ Trojo, ŝi preparis sian venĝon.

Ŝi prenis amanton; Egisto, duona frato de Agamemno, al kiu tiu-ĉi konfidis
la regon de la urbo Mikeno. Laŭ iaj rakontoj, de Egisto ŝi naskis filinon:
Erigono

Kiam Agamemno revenis, ili invitis lin al bankedo post kiu li kaj lia kromedzino
Kasandra estis murditaj de Klitemnestro kaj Egisto. Laŭ rakonto de Pindaro,
Klitemnestro sole murdis Agamemnon en lia bano, senmoviginte lin per reto.

Oresto mortigis Egiston kaj Klitemnestron kelkajn jarojn poste, venĝante sian patron.

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Klitemnestro, mortonta virino de la Troja Milito Arkivigite je 2009-08-02 per la retarkivo Wayback Machine
* angle/france Klitemnestro, el "*Ribelaj virinoj de Antikva Grekio*"
* france Klitemnestro, el "*Mythorama*"
* hispane Klitemnestro, el la paĝaro de "Universitato de Valencia"

* Kategorio Klitemnestro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **kenigsbergaj klopsoj** estas orientprusia manĝaĵo, nome de germana kuirarto, kiu konsistas el viandobuloj en blanka saŭco kun kaporoj.

Nomo
----

La manĝaĵo ŝuldas la nomon al la urbo Kenigsbergo (germ. Königsberg, hodiaŭ Kaliningrado, Rusio) kaj estas unu el la plej gravaj kuirartaj specialaĵoj de Orienta Prusio. En Germana Demokratia Respubliko oficiale oni nomis ĝin Kochklopse (boligitaj viandobuloj) por eviti ajnan referencon al la urbo, kiu post la dua mondmilito ektroviĝis en Sovetio.

Preparado
---------

La klopsojn oni faras miksante viandon (bovidaĵon, porkaĵon aŭ bovaĵon) kun bulko trempita en akvo aŭ lakto, cepoj, ovoj, pipro (blanka), salo kaj muskatnukso. Tradicia ingredienco estas ankaŭ anĉovoj. La viandobuletojn oni boligas en salita akvo, kiu iĝas buljono. La buljonon oni miksas kun faruno, kremo, ovoflavo kaj kaporoj.

La kenigsbergajn klopsojn oni tradicie servas kun beto kaj boligitaj terpomoj, aŭ, malpli ofte, kun rizo.

Referencoj
----------

1. ↑  Peter Peter: *Kulturgeschichte der deutschen Küche*, C.H.Beck 2008, (ISBN 3-406-57224-3)
2. ↑  La Kenigsbergaj klopsoj ĉe *Frankfurter Allgemeine*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kenigsbergaj klopsoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La Kenigsbergaj klopsoj: Kaliningrada felietono de Halina Gorecka, Radio Esperanto, №41