recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Intestaj parazitoj** estas parazitoj kiuj loĝas en la digesta sistemo en homoj kaj aliaj bestoj. Ili povas vivi ĝenerale en la korpo, sed plej preferas la intestan muron. Sistemoj de ekspono inkludas: manĝadon de nesufiĉe kuirita viando, trinkadon de sepsa akvo, kaj haŭtosorbadon. Parazito estas organismo kiuj manĝas el alia organismo, nome gastiganto.

La plej gravaj grupoj de parazitoj inkluzivas protozoojn (organismoj havante nur unu ĉelon) kaj parazitajn vermojn (helmintoj). De tiuj, protozooj, inkluzive de criptosporidium, microsporidia, kaj isospora, estas plej ordinaraj en HIV-kontaĝitaj personoj. Ĉiu de tiuj parazitoj povas infekti la digestadkanalon, kaj foje du aŭ pli povas kaŭzi infekton samtempe.

Notoj
-----

1. ↑  Loukopoulos P, Komnenou A, Papadopoulos E , Psychas V. Lethal Ozolaimus megatyphlon infection in a green iguana (Iguana iguana rhinolopa). Journal of Zoo and Wildlife Medicine 2007; 38:131-134

Referencoj
----------

* Marlene Zuk. Riddled with Life. Orlando, Florida: Harcourt, Inc 2007
"Ne fumu!" ŝildo ĉirkaŭita de bildoj de fumanta Sherlock Holmes ĉe la metrostacio Baker Street
**Ironio** devenas de la greka substantivo εἰρωνεία (eironeía) - "ŝajnigi nescion; mokemo; neserioza sinteno"

La nuntempa signifo estas humura aŭ moka kritiko, ĉefe per ŝajna supozo ke la kritikato posedas kvalitojn, kiujn ĝi evidente ne posedas, aŭ per sinteno kvazaŭ iu afero estus normala, bona aŭ laŭdinda, dum ĝi tre evidente ne estas tia.

La ironia formo de komparo, uzata en sarkasmo, kaj iuj formoj de litotoj povas emfazi onian signifon per la intenca uzado de lingvo, kiu diras la malon de la vero, neas la malon de la vero, aŭ draste kaj evidente subkomprenas faktan ligon.

```
Ironio estas **vortfiguro** aŭ tropo kiu konsistas je **diri la malon aŭ kontraŭon** de tio kion oni volas diri kaj eĉ tiel la aŭskultanto aŭ leganto komprenas rekte kion oni volis diri. Tio celas specialan nuancon ridigan aŭ gajan. La plej tipa kazo de ironio okazas dum ĉiutaga parolado, kiam ofte nur unu vorto estas uzata en tia senco, ekzemple kiam oni diras al iu kiu faris aŭ diris stultaĵon: "Kiom inteligenta vi estas!" Kompreneble en tiu kazo la frazo estu prononcata per specifa ironia intonacio.
```

```
Interalie **ironio** estis metodo de dialektiko uzata de Sokrato, per kiu li celis demonstri la absurdecon de la kontraŭa tezo, ŝajne supozante ĝin vera kaj montrante ke tio kondukas al stultaj konkludoj. Kiel multaj aliaj verkistoj, de ĉiuj tempoj, ankaŭ Voltaire multe uzis ironion.
```

 En literaturaj tekstoj la ironio povus esti pli ampleksa kaj eĉ daŭrigi tutan libron, kaze de satiraj verkoj, ekzemple. Oni vidu suban paragrafon elplukita de Vojaĝo al Kazohinio de Sándor Szathmári (SAT, Parizo, 1998). En tiu tekstero je la komenco de la romano la ĉefrolulo parolas pri la deziro de sia "kara" edzino por vidi lin enŝipigita en danĝerega regiono, kie tre probable la ŝipo estos alfundigita de la malamikaro, kio vere okazos. La edzino estas "ideala modelo de la edzina fidelo" sed volas, ke sia edzo mortiĝu kaj ŝi vivu tre bonan vivon danke al rekompenco. La ironio koncentriĝas en la unuaj vortoj de la paragrafo, sed etendiĝas laŭ la tuta tekstero, ĉapitro kaj eĉ alimaniere tra la tuta romano.

>  "Mia edzino kiu estis ĉiam la ideala modelo de la edzina fidelo kaj de patrino, kiu laŭmaniere de fervora kaj virta vivkunulino, neniam laciĝis min senĉese admoni per siaj konsoloj kaj stimuladoj pri miaj edzaj devoj, -tuj komprenis la situacion kaj instigis min senprokraste peti translokigon al la Invincible."
> 
>

Vidu ankaŭ
----------

* Ironisigno
* Leĝo de Poe

* Kategorio Ironio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ironio en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Ignác Romsics** [romŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Romsics Ignác** estis hungara historiisto, arkivisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).

Ignác Romsics  naskiĝis la 30-an de marto 1951 en Homokmégy.

Biografio
---------

Ignác Romsics frekventis universitaton en Szeged inter 1970-1974, poste li plulernis en Universitato de Budapeŝto. En 1976 li eklaboris en arkivejo en Kecskemét. En la sekva jaro li paŝis al historia instituto de la akademio. En 1986 li ricevis postenon en alia instituto. En 1991 li ekinstruis en ELTE, kie li profesoriĝis en 1998, krome li instruis ankaŭ en Usono kaj Szeged. En 1994 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri hungara historio dum la 20-a jarcento. Li havas edzinon, kiu naskis filon. Li ricevis 5 premiojn inter 1982-2005.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Ellenforradalom és konszolidáció. A Horthy-rendszer első tíz éve, 1919–1929* (1982)
* *Helyünk és sorsunk a Duna-medencében* (1996)
* *A trianoni békeszerződés* (Traktato de Trianon), (2001, 2007)
* *Magyar sorsfordulók 1920-1989* (2012)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]


* Kategorio Ignác Romsics en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Village Bay, la pramejo de Insulo Mayne
**Insulo Mayne** estas rustika insulo de 21 kvadrat-kilometroj en la suda parto de la Golf-Insularo. Ĝi troviĝas meze inter la marbordo de la suda ĉeftero kaj Vankuvera Insulo kaj havas ĉ. 900 loĝantojn, de kiuj eble la plej konata estas Raffi, fama distristo de infanoj.

En la jaro 1794 Kapitano George Vancouver kampadis ĉe Terpinto Georgina, kie lia ŝipanaro lasis moneron kaj tranĉilon kiujn trovis fruaj setlantoj jarcenton poste.

Kapitano George Richards de la Reĝa Mararmeo esploris la regionon sur sia ŝipo HMS Plumper en 1857 kaj nomis la insulon laŭ sia leŭtenanto, Richard Charles Mayne.

Dum la oroĉasoj en la Karibuo kaj en la kanjono de la Frejzero meze de la 1800-aj jaroj, ministoj de Vankuvera Insulo kolektiĝis sur Insulo Mayne antaŭ ol ili ekremis trans la Georgia Markolo al la ĉeftero de Brita Kolumbio por serĉi sian bonŝancon. La plej fruaj (neindiĝenaj) loĝantoj de Insulo Mayne registris siajn teren-pretendoj en la regiono de Minista Golfeto (angle: Miners Bay) en la jaro 1859.

Pasejo Active
Dum la malfruaj 1800-aj jaroj Insulo Mayne estas kaj la komerca kaj la socia centro de la Golf-Insularo. En la haveno ĉe Minista Golfeto estis ĉiam multe da trafiko pro la daŭra fluo de ŝipoj kiuj trapasis Pasejon Active. La historia vilaĝo ĉe Minista Golfeto ankoraŭ estas la komerca centro de la insulo, kaj oni ankoraŭ okazigas la ĉiujaran Aŭtunan Foiron en la Agrikultura Halo, same kiel antaŭ multaj jaroj. En la proksima Pasejo Active daŭre fluas regula martrafiko, kio estas forta kontrasto al la kvietaj enlandaj vojoj de insulo. Village Bay, kun sia pramejo de Pramoj de Brita Kolumbio, ankoraŭ havas plurajn konstruaĵojn de la malfruaj 1800-aj ĝis 1930-aj jaroj. Pasejo Active prenas sian nomon de la usona esplorŝipo USS Active, kiu estis la unua vaporŝipo trapasinta la Pasejon.

Pramoj BK funkciigas pramŝipon por aŭtoj kaj piedirantoj kiu kursas inter la insulo kaj Tsawwassen (Vankuvero) unuflanke kaj Swartz Bay (Viktorio) aliflanke.

Por pliaj informoj, iru al Mayne Island

* Kategorio Insulo Mayne en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Barono **Ignác Szepesy** [sepeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szepesy Ignác,** malofte *Szepessy Ignác* estis hungara romkatolika teologo, pastro, kanoniko, episkopo, honora membro de Hungara Scienca Akademio (1831). Lia nobela antaŭnomo estis *négyesi*.

Skulptaĵo pri Ignác Szepesy antaŭ Baziliko-katedralo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo en Pécs
Ignác Szepesy  naskiĝis la 13-an de aŭgusto 1780 en Eger. Li mortis la 16-an de junio 1838 en Pécs.

Biografio
---------

Ignác Szepesy frekventis universitatojn en Pest (urbo) kaj Vieno, kie li doktoriĝis el filozofio kaj teologio. En 1803 li pastriĝis, dume li havis postenon en seminario de Eger. Baldaŭe li akiris pli altajn ekleziajn rangojn, ekzemple en 1808 li estis nomita kanoniko, fine en 1820 episkopo. En la hungara parlamento li estis la unua, kie li parolis hungare. Ekde 1827 lia rezidejo estis en Pécs. Li strebis multe pri la eklazia edukado, krome li fondis presejon. Li ricevis premion en 1835.

Memorigiloj
-----------

* strato kaj skulptaĵo en Pécs

Verkaro (elekto)
----------------

* *Memoria Ill. ac Rev. Ladislai Kámánházi Dioec. Waciensis episcopi…* (1817)
* *Epistola pastoralis* (1826)
* *Szentírás, vagyis az Ószövetségnek szent könyvei magyarul Káldy György után a közönséges deák fordításból az eredeti betűre figyelmezve* (1831-35, poste plurfoje eldonita) - nova tradukaĵo de Biblio
* *Egyházi beszédek* (Ekleziaj paroladoj), (1839-40)
* *Áhitatos fohászkodások az isteni gondviseléshez* (1876)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio



* Kategorio Ignác Szepesy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Distingu tion el la Internacia Kodo de Zoologia Nomenklaturo.

---

La **Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo**, en angla **International Commission on Zoological Nomenclature** (**ICZN** aŭ en Esperanto **IKZN**) estas organizo dediĉita al "atingo de stabileco kaj logiko en la scienca nomado de animaloj". Fondita en 1895, ĝi nune enhavas 28 membrojn el 20 landoj, ĉefe practikaj zoologiaj taksonomiistoj. La IKZN estas regata de la "Konstitucio de la IKZN" kiu estas kutime publikita kun la IKZN Kodo.

La membroj estas elektitaj de la Sekcio de Zoologia Nomenklaturo, estarigita de la Internacia Unio de Biologiaj Sciencoj (IUBS).

La regula servotempo de membro de la Komisiono estas 6 jaroj, re-elekto eblas variajn fojojn (post 18 jaroj oni preskribas foreston de 3 jaroj antaŭ la persono povu esti re-elektita).

La tasko de la Komisiono estas eltenita de malgranda sekretariaro bazita ĉe la Muzeo pri natura historio de Londono, kaj financata de la Internacia Trusto por Zoologia Nomenklaturo (ITZN), neprofita organizo. La Komisiono helpas la zoologian komunumon "pere de generado kaj disvastigo de informado pri la ĝusta uzado de la sciencaj nomoj de animaloj."

La IKZN publikigas la Internacian Kodon de Zoologia Nomenklaturo (kutime menciita kiel "la Kodo" aŭ "la IKZN Kodo"), amplekse akceptita konvencio enhavanta la regularon por la formala scienca nomigo de ĉiuj organismoj kiuj estas traktataj kiel animaloj. Novaj eldonoj de la Kodo estas prilaboritaj de la Eldona Komitato de la Komisiono. La 4a eldono de la Kodo (1999) estis eldonita de sep personoj.

La Komisiono havigas ankaŭ regulojn pri unuopaj problemoj alportitaj al ties atento, kiel arbitrado kiu povas esti necesa ĉe problemigaj kazoj, kie strikta akcepto de la Kodo povus interferi kun stabileco de uzado (ekz. vidu konservenda nomo). Tiuj reguloj estas publikataj en la ***Bulletin of Zoological Nomenclature***.

Vidu ankaŭ
----------

* Internacia Kodo de Nomenklaturo por algoj, fungoj kaj plantoj

Referencoj
----------

1. ↑   Oficiala retejo de la Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo. Arkivita el la originalo je 2019-04-25. Alirita 2013-02-03.
2. ↑  IKZN Kodo Art. 77.3.1, ICZN Constitution Art. 3.1.1. 4.4.1, 4.5, 11.1.2, 16.1.3
3. ↑  IKZN Konstitucio Art. 3.1, 3.2
4. ↑  ICZN Konstitucio Art. 16.2
5. ↑  W. D. L. Ride, H. G. Cogger, C. Dupuis, O. Kraus, A. Minelli, F. C. Thompson, P. K. Tubbs, laŭ la 4a eldono de la IKZN Kode (printita versio) p. IV.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la IKZN
* Teksto de la Kodo
* ICZN ZooBank
* ICZN (2008). "Proposed amendment of the *International Code of Zoological Nomenclature* to expand and refine methods of publication", *African Invertebrates* **49** (2), p. 1–11.  Arkivigite je 2008-12-27 per la retarkivo Wayback Machine
**Igriés** [iGRJES] estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la centro de la komarko *Hoya de Huesca* (kies ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem nome Ŭesko) apartenanta al la okcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Yéqueda (Yequeda en aragona​) estas loĝloko apartenanta al municipo Igriés.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas en la centro de la komarko *Hoya de Huesca*. Ĝi estas ĉe la valo de la rivero Isuela survoje al provinca kaj komarka ĉefurbo. La plej alta pinto de la municipa teritorio estas Santacoba (775 m).

La altitudo gamas inter 791 m norde kaj 550 m borde de la rivero. La loĝloko Igriés mem (599 msm) estas je 11 km norde de Huesca; laŭ la ŝoseo A-23 ĝi estas komunikata kun Sabiñánigo norde kaj kun Ŭesko sude.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Nueno | *Norde:* Nueno | *Nordoriente:* Ŭesko |
| *Okcidente:* Nueno |  | *Oriente:* Ŭesko |
| *Sudokcidente:* Banastás | *Sude:* Ŭesko | *Sudoriente:* Ŭesko |

Historio
--------

Plej frua mencio estas el januaro-februaro 1104, pri kunsido inter la episkopo de Ŭesko kaj la abato de Montearagón. 

Igriés iĝis loĝloko kun minoritato de kristanoj kaj majoritato de mudeĥaroj. La konverto de mudeĥaroj en moriskoj devigis la ampleksigon de la iama preĝejo en la 16-a jarcento. Dum la Nezepoko, la iama romia ŝoseo estis uzita por la reto de transmigra brutobredado inter la Valo de Ebro kaj la Pireneoj.

La Enlanda Milito estis sangelverŝa en la areo pro la atakoj de la respublikaj fortoj kontraŭ la provinca ĉefurbo Huesca, kiu estis kontrolita de la insurekciuloj ekde la komenco de la milito.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Igriés: oni malaltiĝis el 453 loĝantoj en 1910 ĝis 181 en 1986 kaj poste oni plialtiĝis ĝis nunaj 703 loĝantoj (2022) pro aligo de najbaraj loĝlokoj kaj pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.

Aktualo
-------

La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (migdaloj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj kaj bovoj) al irigaciaj kultivoj, plus natura, kultura kaj rura turismo, krom servoj propraj de dormurbo.

Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo, romanika ermitejo, kaj ekstere montaraj naturaj lokoj. Venas vizitantoj por fiŝkaptado, montogrimpado, ciklismo, motociklismo, naturaj sportoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

1. ↑  (Ubieto Arteta, Cartulario de Montearagón, n.º. 38)

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Igriés en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 813688
 |
**Insulo Santa Catalina**, ofte nomata **Insulo Catalina**, aŭ simple **Catalina**, estas rokeca insulo ĉe la marbordo de la usona subŝtato de Kalifornio kaj pli precize en la Golfo Santa Catalina. La insulo estas 35 km longa kaj 13 km plej larĝe. La insulo situas ĉirkaŭ 35 km sud-sudokcidente de Los-Anĝeleso (Kalifornio). La plej alta pinto de la insulo estas 639 m en Monto Orizaba, je 33° 22′ 29.7″ N 118° 25′ 11.6″ U﻿ / ﻿33.374917 °N, 118.419889 °U﻿ / 33.374917; -118.419889 (mapo).

Ĝi estas unu el la insularo de la Kanalinsuloj de Kalifornio kaj situas ene de la Kantono Los-Anĝeleso. Plej parto de la insulo estas administrata de la organizaĵo *Catalina Island Conservancy*.

La totala populacio laŭ la usona censo de 2000 estis 3,696 personoj, preskaŭ 85 % el kiuj loĝas en la ununura urbo de la insulo nome Avalon (pop. 3,127, kun pliaj 195 sude de la urbo, for de la urbolimoj). La dua centro de populacio estas la vilaĝo de Two Harbors (Du Havenoj), norde, kun populacio de 298. Aliaj pli malgrandaj setlejoj estas *Rancho Escondido* kaj *Middle Ranch*. La resta populacio estas disa. La insulo havas loĝdenson de 19.03/km².

En la insulo oni faris multajn filmojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Insula kverko, *Quercus tomentella*

* Insulo Santa Catalina (Kalifornio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Insulo Santa Catalina (Kalifornio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ioannis Ikonomou** (greke *Γιάννης Οικονόμου*, naskiĝis en Iraklio, Kreto en 1964) estas tradukisto kiu laboras por la Eŭropa Komisiono en Bruselo ekde 2002. Konsiderata kiel rimarkinda nuntempa ekzemplo de poligloto, li scias 32 lingvojn: la grekan, la anglan, la germanan, la italan, la hispanan, la francan, la finnan, la danan, la rusan, la svahilan, la hebrean, la araban, la ĉinan kaj la bengalan. Laŭdire li iel scipovus eĉ 47 lingvojn inkluzive de mortintaj lingvoj kiel la malnovslava lingvo. Li parolas 21 de la 24 oficialaj EU-lingvoj. Li konsideris la ĉinan lingvon kiel la plej komplikan lingvon por lerni. La ĉina estas ankaŭ lia preferata lingvo. Li estus la nura tradukisto ene de la Eŭropa Komisiono kiun oni fidus por traduki ĉinajn dokumentojn.

Edukado
-------

Inspirita de fremdaj turistoj kiuj vizitis lian hejmurbon en Kreto, li komencis studi fremdajn lingvojn je tre juna aĝo: la anglan kiam li kvinjariĝis kaj translokiĝis al Ateno kun sia familio, la germanan je la aĝo de sep, italan je tiu de 10, la rusan je tiu de 13, la orient-afrika svahilan en la aĝo de 14 kaj la turkan en tiu de 16. Li jam estis lerninta 15 lingvojn antaŭ ol esti 20-jarulo.

Li studis lingvistikon ĉe la Universitato de Tesaloniko antaŭ ol plustudi MA en mezorientaj lingvoj kaj kulturoj ĉe Universitato Kolumbio en Usono. Li daŭris per PhD en hind-eŭropa lingvistiko ĉe la Universitato Harvard. La temo de lia disertacio en Harvard estis teksto de Zaratuŝtro verkita en la avesta, lingvo parenca al la malnovpersa lingvo.

Persona vivo
------------

Li geedziĝis al Tomek kiu estas polino. Li ŝatus konversacii enrete kun indiĝenaj parolantoj el la tuta mondo por konservi lian lingvan kapablecon. Lia preferata ŝatokupo estas noti kaj legi ĉinajn librojn

Vidu ankaŭ
----------

* Poligloto
* Poliglota vortaro
* Listo de poliglotoj

Referencoj
----------

1. ↑  Noto : Ne estas sciata ĉu li scias ankaŭ Esperanton.
2. ↑  Rice, Xan, "The man who speaks 32 languages - and counting",  *New Statesman*, 2015-08-03. Kontrolita 2016-03-03.
3. ↑  Schiltz, Christoph B. "Der Mann, der 32 Sprachen fließend spricht",  *Die Welt*, 2014-06-09. Kontrolita 2016-03-03. (germane)
4. ↑  Jovanovska, Svetlana, "Ioannis Ikonomou beherrscht 47 Sprachen",  *Neue Ruhr Zeitung*, 2009-06-05. Kontrolita 2016-03-03. (germane)
5. ↑  This Man Speaks 32 Different Languages. Arkivigite je 2018-09-14 per la retarkivo Wayback Machine. Great big story.
6. ↑  Ioannis Ikonomou: The man who speaks 32 languages. linguesenzasforzo. 2013-01-15.
7. ↑   I SPEAK 32 LANGUAGES. Arkivita el la originalo je 2018-05-02. Alirita 2018-09-13.
8. ↑  Tsagari, Daphne, "A Greek Translator Equipped with 32 Different Languages",  *Greek Reporter*, 2014-09-19.
9. ↑   Nee's Language Blog: A Greek Who Speaks 32 Languages. *Nee's Language Blog*.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618694
 |
Vidaĵo de la insuloj Cíes, el la ĉirkaŭaĵoj de VigoVidaĵo de la insuloj Cíes, el la ĉirkaŭaĵoj de Vigo
Strando en la insuloj Cíes
La **insuloj Cíes** apartenas al la Nacia Parko de la Atlantikaj Insuloj. Ili havas strandojn kaj kampadejojn, kaj oni povas viziti ilin per ŝipoj elkajantaj ĉiutage el Vigo kaj Baiona. En la jaro 2007 la brita ĵurnalo *The Guardian* elektis la strandon Rodas kiel "la plej belan strandon en la mondo". Eblas ankaŭ nud-strandumi en strando Figueiras kaj promeni ĝis la alta lumturo, spektante la abrupte klifan ocean-flankon de la insularo.

Ili apartenas al la municipo de Vigo, kaj formas arkipelagon situantan en la elfluo de la rio samnoma, en la Malsupraj Rioj galegaj, en la Provinco Pontevedro (Hispanio), formata de tri insuloj: nome Norda aŭ Monteagudo, Meza aŭ de la Lumturo kaj Suda aŭ San Martiño (Sankta Marteneto). La du unuaj troviĝas artefarite unuigitaj de ond-rompilo kaj nature de la sablejo de la Strando Rodas. Estas orientataj laŭ sistemo de faŭltoj paralela al la marbordo en direkto N-S. Distas proksimume 14,5 km el urbo Vigo. Ili estis deklaritaj natura parko en 1980, kaj estas inkludataj en la Nacia Parko Atlantikaj Insuloj de Galegio kreita en 2002.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑  Memoria Xustificativa do Plan Xeral de Ordenación Municipal; documento para a súa aprobación*, Tomo I*[*rompita ligilo*]

* Insuloj Cies en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Insuloj Cies en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ignác Gálffy** [gAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo  **Gálffy Ignác** estis hungara instruisto, arkeologo. Lia nobela antaŭnomo estis *szombatfalvi*.

Memortabulo pri Ignác Gálffy
Ignác Gálffy  naskiĝis la 1-an de februaro 1859 en Szombatfalva (nuntempa urboparto de Odorheiu Secuiesc en Rumanio). Li mortis la 10-an de julio 1940 en Miskolc.

Biografio
---------

Ignác Gálffy frekventis gimnazion en Székelyudvarhely, poste li plulernis en Universitato de Budapeŝto ekde 1878. Li ekinstruis en Dés en 1880, en Miskolc en 1891. Baldaŭe li fondis komercistan faklernejon, li estis la unua lernejestro. Li fondis ankaŭ muzean arkeologian societon en Miskolc. Li edziĝis dufoje pro vidviĝo, la unua edzino naskis 3 gefilojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* ’’A miskolczi ipariskola története és szervezete 1875–1885’’ (1885)
* ’’Közönséges számtan’’ (1891)
* ’’Közművelődési egyesületeink feladatairól’’ (1905)
* ’’Csak magunkban bízhatunk’’ (1927)

Memorigiloj
-----------

* strato en Miskolc
* premio al tiuj, kiuj multe strebis por Miskolc

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj G, GY, poste serĉu la nomon)

* Kategorio Ignác Gálffy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Iolo** (helene **Ἰόλη**, latine*Iola*) estis en la helena mitologio filino de oiĥala reĝo Eŭrito.

Ŝi estis ruĝhara belulino, kiun ŝia patro promesis edziniĝi al tiu, kiu venkos lin en arkpafado. Tio ne estis facila, ĉar Eŭrito estis la plej bona arkpafisto en la tuta Grekio.

Iolo, Heraklo kaj Eŭrito festenas, proksimume 600 jaroj a,K.
Tiutempe serĉis edzinon Heraklo, kiu ĵus foriris el la unua edzeco. Iolo unuarigarde plaĉis al li kaj sekvanttage li venkis en arpafada konkurso la reĝon Eŭriton. Tiu ĉi malvenko la reĝon kolerigis tiel, ke li rifuzis plenumi sian promeson, Heraklon regalis per ofendoj kaj forpelis lin el la reĝolando. Heraklo pli malfrue trovis por si alian reĝan filinon - nome Dejaniro el Kalidono, sed honorofendon de Eŭrito li ne forgesis.

Nek forgesis la belan Iolon. Post multaj jaroj li revenis por venĝi, konkeris Oiĥalon, terebenigis ĝin, Eŭriton mortigis kaj Iolon forvenigis. Sed jam ne por si, li edzinigis ŝin al sia filo Hilo.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Iola en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Iolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Adalar.
**Insuloj de Princoj** (greke *Πριγκηπονήσια* Pringiponisia; turke *Prens Adaları*; kie la vorto "princoj" estas plurala, ĉar la ĝusta nomo estas "Insuloj de Princoj", aŭ Kızıl Adalar ("Ruĝaj Insuloj") en turka, oficiale ĝuste Adalar ("Insuloj")) estas arkipelago ĉe la marbordo de Istanbulo, Turkio, en la Marmora Maro. La insuloj konstituas la distrikton Adalar de la Istanbula Provinco. La urbestro de la distrikto Adalar estas Erdem Gül (CHP).

Ili konsistas el kvar pli grandaj insuloj, Büyükada ("Granda Insulo") kun areo de 5.46 km², Heybeliada ("Sakinsulo") kun areo de 2.4 km², Burgazada ("Fortikinsulo") kun areo de 1.5 km², Kınalıada ("Henna Insulo") kun areo de 1.3 km², kaj kvin multe pli malgrandaj, nome Sedef Adası ("Perlopatrina Insulo") kun areo de 0.157 km², Yassıada ("Ebena Insulo") kun areo de 0.05 km², Sivriada ("Kruta Insulo") kun areo de 0.05 km², Kaşık Adası ("Kulerinsulo") kun areo de 0.006 km², kaj Tavşan Adası ("Kuniklinsulo") kun areo de 0.004 km².

* Kategorio Insuloj de Princoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 702154
* GND: 4235911-9
* LCCN: n78047556
* VIAF: 146560314
 |
**Ibafa,** germane **Iwafa** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio (Hungario), en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.

Blazono de Ibafa
Kirko de Ibafa
Panoramo al Ibafa

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 29 6 km²
* Loĝantaro: 235
* Poŝtkodo: 7935
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 46°09′18″N 17°54'59″E

Geografio
---------

Ibafa situas sur montetaro kaj ĝi estas alproksimebla sur publika vojo 67, de kie oni devas devojiĝi inter Mozsgó kaj Szentlászló al flankvojeto al Ibafa. Gyűrűfű apartenas al municipo de Ibafa.

La nomo Ibafa estas landkonata en Hungario, danke al kanteto kaj langorompilo, estiĝante fine de la 19-a jarcento. ("Az ibafai papnak fapipája van, Ezért az ibafai fapipa papi fapipa"~ La pastro de Ibafa havas lignopipon, tiel la lignopipo de Ibafa estas pastra lignopipo.)

Historio
--------

La komunumon mencias en 1333 dokumento kiel *Ibafalwa*-on. Post la turka okupado de Hungario, alvenis kroataj setlantoj, poste germanoj kiuj iĝis plimulto en la vilaĝo. La vilaĝo estis tiam posedaĵo de familio Jeszenszky.

En Ibafa migra poŝto servas.

Oni malfermis en 1968 pipomuzeon. Laŭ tradicio iama plebano *Hantai Nándor* pipumis kaj kolektis pipojn en la 1860-aj jaroj. Tion kantigis la ĵurnalisto Roboz Imre, konato de la plia posta plebano **Schreyer Nándor**. La kanto disvastiĝis dislande.

La kanto pri la lignopipo

Az ibafai papnak fapipája van,  

Mert az ibafai papi pipa papi fapipa.  

Az ibafai papnak mindene a fapipája,  

Doktora és Patikája az a pipaszár.  

Tél vagy nyár, hogy nem unja már   

Mindig ott a szájában a hosszú pipaszár.  

Tehát az ibafai papnak fapipája van,   

Ezért az ibafai papi pipa papi fapipa.

Vidindaĵoj
----------

* Preĝejo Sankta Triunuo (Ibafa)
* muzeo pri pipoj

situo en Hungario Arkivigite je 2007-03-11 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Ibafa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Reklamaĵo de 1939 por internacia ruldomo "Jungle Yacht", por luksa veturo al la Belga Kongo.
Reklamaĵo de 1940 por internacia *Tanker Truck*.
La **International Harvester Company** (mallongigita unue **IHC** kaj poste **IH**) (nune konata kiel Navistar International Corporation) estis fabrikanto en Usono de agrikultura maŝinaro, konstrumaŝinaro, kamionoj, kaj hejmaj kaj komercaj produktoj. En 1902, J.P. Morgan kunigis la **McCormick Harvesting Machine Company** kaj la Deering Harvester Company, kun tri pli malgrandaj agrikulturaj ekipadaj firmaoj, por formi International Harvester. En 1985, International Harvester forvendi plej el ties agrikultura divizio al Tenneco, Inc. kiu kunigis ĝin en siaj filioj Case Corporation sub la marko Case IH. Sekve de la terminoj de la interkonsento de IH kun Tenneco, International Harvester renomigis sin kiel Navistar International Corporation en 1986.

Notoj
-----

1. ↑   *Popular Mechanics*.

Vidu ankaŭ
----------

* Sylvanus Morley

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio International Harvester en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* International Harvester History  Arkivigite je 2009-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Antique Farmall Tractor Forums
* International Harvester Forum
* International Harvester Digest
* The Binder Planet: all IH light trucks technical resource website
* McCormick – International Harvester Collection
**Ijebu Igbo** estas grandurbo en Niĝerio.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 104.977 en 2012
* Supermara alteco: 75 m
* Horzono: UTC +1
* Poŝtkodo: 120...

Geografio
---------

Ijebu Igbo situas sur la apudmara ebenaĵo en la sudokcidenta sekcio de la lando proksime de Ijebu-Ode. Ibadano situas 47, Abeokuta 75, Lagoso 89, Porto Novo 163, Abuĝo 448 km.

Historio
--------

Laŭ la legendo granda ĉasisto princo Onayelu fondis la urbon.

Ekonomio
--------

En Ijebu Igbo la ĉefa ekonomia agado estas la lignoprilaboro. Aliaj okupiĝas pri kakaoj kaj aliaj komercadoj.

Klimato
-------

Ijebu Igbo havas tropikan klimaton. Ekzistas du pluvsezonoj inter aprilo-julio kaj oktobro-novembro. Iom seka periodo estas inter aŭgusto-septembro kaj pli longa seka sezono de decembro ĝis marto. Jare pluvas ĉ. 1800 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La temperaturo varias inter 20-30 °C.

Trafiko
-------

El Ijebu Igbo vojoj kuras al la proksimaj urboj kaj vilaĝoj.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* 
* [*rompita ligilo*]
* Arkivigite je 2009-10-07 per la retarkivo Wayback Machine
*
*Isabel diktante sian testamenton*, pentraĵo de Eduardo Rosales, 1864, Prado-Muzeo
*Isabel diktante sian testamenton*, en la hispana origine *Doña Isabel la Católica dictando su testamento*, estas eble la plej konata verko de la purisma pentristo hispana Eduardo Rosales. Datas el jaro 1864, estas farita per oleo sur tolaĵo kaj estas 290 cm larĝa kaj 127 cm alta. Ĝi apartenas al Muzeo Prado de Madrido, kien alvenis post akiro en 1865. Post esti ĉe la *Museo de Arte Moderno*, ĝi venis al Prado en 1971 kiam tiu ricevis la verkojn de la 19a jarcento kiu posedis la M.A.M. post ties nuligo. Ĝi estas ekspoziciata al publiko en la ĉambro 61B.

Tiu historia pentraĵo reprezentas la momenton kiam la reĝino Isabel diktas sian testamenton. Enkadre de la pentrarto de akademia historio de la stilo de romantismo, ĉiukaze ĝi estas iom pli realista ol antaŭaj verkoj de Rosales. Li dediĉis al tiu verko unu kaj duonon laborjaron kaj li prezentis ĝin al la Universala Ekspozicio de Parizo de 1867. Poste li revenis al Romo, kie li ricevis telegramon el siaj kolegoj Martín Rico kaj Raimundo de Madrazo kiuj sciigis al li la novaĵon de la sukceso akirita de la verko: nome unua ormedalo por eksterlandanoj. Krome li ricevis la Honoran Legion.

Notoj
-----

1. ↑  Luis Suárez Fernández, *Análisis del testamento de Isabel la Católica*. *Testamento de la Señora Reyna Católica Doña Isabel, hecho en la villa de Medina del Campo, a doce de octubre del año 1504*, teksto en Wikisource.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Isabel diktante sian testamenton en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ficha en la retejo de la Muzeo Prado
Insuloj Lobos de Afuera
La **Insuloj Lobos de Afuera** (eksteraj lupoj aŭ marlupoj, nome fokoj) estas grupo de insuloj apartenantaj al Peruo situantaj en la Pacifika Oceano, je ĉirkaŭ 93 km okcidente de la marbordo de la Departemento de Lambayeque. Ili havas totalan areon de proksimume 2,36 km² kaj estas formataj de diversaj insuletoj kaj rokinsuloj ĉirkaŭ du ĉefaj insuloj separataj de kanalo 30 metrojn larĝa. Lobos de Afuera konstituas la aŭstralan limon de la distribuado de multaj specioj de la Provinco Bioekologia Panama. Estas en la insuloj du lumturoj kaj unu radio-lumturo, kiu servas kiel gvidilo kaj komunikilo por la ŝipoj kiuj kutime navigas ĉe ties marbordoj.

La insuloj Lobos de Afuera elstaras pro sia granda intereso ekologia, ĉar konstituas gravan biologian rezervejon por nombraj specioj de marbirdoj, kiuj trovas en la insuloj manĝjeon, reproduktejon kaj ripozejon. Pro tio, en 2009 la insuloj iĝis protektitaj laŭleĝe ene de la Nacia Rezervejo *Sistema de Islas, Islotes y Puntas Guaneras*, nome natura rezervejo kiu protektas kaj konservas reprezentajn montrojn de la biologia diverseco de la ekosistemoj mar-marbordaj de Peruo.

Historio
--------

Geografio
---------

Biologia diverseco
------------------

06° 55′ 42″ S 80° 42′ 38″ O﻿ / ﻿6.92833 °S, 80.71056 °O﻿ / -6.92833; 80.71056 (mapo)Koordinatoj: 06° 55′ 42″ S 80° 42′ 38″ O﻿ / ﻿6.92833 °S, 80.71056 °O﻿ / -6.92833; 80.71056 (mapo)

Vidu ankaŭ
----------

* Lobos de Tierra

Notoj
-----

1. ↑   Judith Figueroa kaj Marcelo Stucchi, Las aves de las Islas Lobos de Afuera (Perú) en la primavera de 2004, 2008, Revista Ornitología Neotropical, volumeno 19, numero 3, paĝoj 377–390, issn=1075-4377.
2. ↑   Yuri Hooker, Francisco A. Solís-Marín, Miguel Lleellish, Equinodermos de las Islas Lobos de Afuera (Lambayeque, Perú), 2005, Revista Peruana de Biología, volumeno 12, numero 1, paĝoj 77–82, issn=1727-9933.
3. ↑   Servicio Nacional de Áreas Naturales Protegidas por el Estado (SERNAMP), Expediente Técnico. Establecimiento de la Reserva Nacional Sistema de Islas, Islotes y Puntas Guaneras, novembro 2009, paĝo 144.

* Kategorio Insuloj Lobos de Afuera en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Ikono de Fjodorovskaja Dipatrino** estas la ĉefa sanktaĵo de Kostroma kaj la regiono en Rusio, kaj estis pentrita en 13-a jarcento. Laŭ la legendo, rusa reĝido Vasilij Jaroslavovoiĉ trovis ĝin surarbe en arbaro. Sur loko de ĝia mirakla ekhavo reĝido Vasilij konstruis preĝejon, kiu poste iĝis centro de Spaso-Zaprudnij monaĥejo - unu el plej antikvaj monaĥejoj, troviĝantaj ĉe Kostroma. Nuntempe parto de la arkitektura ensemblo konserviĝis.

Poste, laŭ legendo, dank`al miraklo, farita de la ikono kostromanoj venkis tatarojn en Svjatoje (Sankta) lago. En 1262 jaro al Kostroma alvenis granda tatara armeo. La Granda reĝido, urĝe formiĝinte negrandan taĉmenton, eliris por renkonti ĝin. Ne esperante per tiuj malgrandaj fortoj venki tatarojn, li ordonis porti antaŭ si miraklofaran ikonon de Fjodorovskaja Dipatrino. Kaj tuj, kiel diras la legendo, okazis miraklo: de la vizaĝo de Dipatrino al okuloj de tataroj ŝprucis brilaj radioj kaj tiuj, konsternataj de ili ekkuris dise.

Multaj el ili, kiel atestis la legendo, blindiĝis kaj en blindo mortbatis unu la alian per glavoj, multaj dronis en la lago. Ĝis niaj tagoj konserviĝis la lago mem, kaj kverkaro sur ties bordoj, en kiu la taĉmento de Vasilij Jaroslavoviĉ faris embuskon por tataroj.

La ikonon nun ĉiu povas vidi en Kostroma katedralo.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Ikono de Fjodorovskaja Dipatrino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Graellsia isabellae*** |
| --- |
|  |
| Graellsia isabellae, masklo*Graellsia isabellae*, masklo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
| Domanio: | Eŭkariotoj *Eukaryota* |
| Subdomanio: | *Unikonta* |
| Superregno: | *Opisthokonta* |
| Regno: | Bestoj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Artropodoj *Arthropoda* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Insektoj *Insecta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Lepidoptera* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **Saturniedoj** *Saturniidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Graellsia*Grote, 1896 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | *Graellsia isabellae*Mariano de la Paz Graells, 1849 |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Graellsia isabellae*  |

 |
| v • d • r |

La **isabela papilio**, *Graellsia isabellae*, estis malkovrita de la hispana sciencisto Mariano de la Paz Graells en Peguerinos, Provinco Avilo, Hispanio, en 1848. Li nomis ĝin kiel *Saturnia isabellae* omaĝe al la reĝino Isabel la 2-a de Hispanio. Poste la specio estis renomita *Graellsia isabellae* omaĝe al la malkovrinto. La raŭpo manĝas ĉefe la pinpinglojn (genro *Pinus*). Ŝajne ili malfacile adoptas neindiĝenajn pinspeciojn eĉ ene de la genro *Pinus*.

*Graellsia isabellae* estas specio de lepidoptero de la familio *Saturniidae*, unu el la plej buntaj de la eŭropa faŭno, kun enverguro de ĝis 9 cm. Ili flugas nur dumnokte, inter Aprilo kaj Julio depende de la latitudo, la altitudo kaj la klimato; tamen por plenumi la lastan paŝon de metamorfozo al plenkreska stato ili bezonas la varmon de tagaj sunradioj.

Temas pri papilioj kun koloraro hegemonie verda sulikigita per vejnoj ruĝecbrunaj. Krome ili havas en la kvar flugiloj ocelojn de variaj koloroj kaj la malantaŭaj flugiloj de ambaŭ seksoj havas romarkindajn pintojn pli longajn ĉe la masklo.

La raŭpoj denaske estas nigraj, poste griz-brunaj kaj finfine ĉefe verdaj kun blankaj punktoj. Krome ili havas longajn kaj neabundajn harojn. La raŭpoj suferas pro fumigacio per dufluorobenzino en gazoleo uzata super la pinaroj por ataki la plagon konstituatan de alia lepidoptero, nome la pin-procesipapilio (*Thaumetopoea pityocampa*).

Ili estas endemio de la nordokcidenta kvarono de Iberio, sed estas ankaŭ aliaj populacioj en sudokcidenta Francio, plej verŝajne pro enkonduko.

* masklo - dorsemasklo - dorse
* masklo - ventremasklo - ventre
* ino - dorseino - dorse
* ino - ventreino - ventre

Referencoj
----------

1. ↑  «Diez curiosidades sobre la sierra de Guadarrama: Graellsia, la mariposa real». ABC.es. 1a de Aŭgusto 2015. alirita la 17an de Marto 2022.

* Isabela papilio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Isabela papilio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Isabela papilio en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763119
* LCCN: sh98007397
 |
**Interfero** estas la rezulto de pluraj ondoj en samaj momento kaj loko. Pluraj fenomenoj eblas depende de la frekvenco, amplitudo kaj fazo de la ondoj kaj la ecoj de la medio. Ĉiuokaze ekestas interfera bildo, en kiu estas lokoj kun pli alta intenseco, kie la ondoj estas samfazaj. Tie la ondoj plifortigas unu la alian kaj tie ekestas ventro. Tio nomiĝas "adicia interfero" Ankaŭ ekestas lokoj kun malpli alta intenseco aŭ eĉ nula intenseco, kie la ondoj nuligas unu la alian. Tie la ondoj estas malfazaj kaj tie troviĝas noda punkto. Tio nomiĝas "subtraha interfero".

Interfero povas okazi ĉe elektromagnetaj ondoj, sonondoj, akvaj ondoj, ktp. La tekniko de kontraŭsono baziĝas sur interfero.

Ankaŭ lumo povas montri interferon: vidu hologramo.

Ankaŭ elementaj partikloj vidigas interferencajn patronojn, en kiuj montriĝas la onda eco de tiuj partikloj. Tiuj eksperimentaj fenomenoj estas ĉe la bazo de kvantummekaniko.

Du sonondoj, kiuj iom diferencas laŭ frekvenco okazigas sonon pulsantan laŭ ilia frekvenca diferenco.

Vidu ankaŭ
----------

Eksternaj ligiloj
-----------------

* angle Interactief Java-applet kiu ilustras la principon de interfero.

* Interfero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Interfero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Britoj en Bagdado, Irako.
La **granda revolucio de Irako de 1920**, aŭ **iraka ribelo de 1920**, ekis en Bagdado en la printempo de 1920 per amasaj manifestacioj fare de la iraka popolo, per protestoj de oficiroj de la iama Otomana imperio malkontentaj kontraŭ la brita okupacio. La ribelo akceliĝis kiam ĝi etendiĝis al regionoj majoritate ŝijaismaj de la meza kaj malsupra partoj de la Eŭfrato, kie la ŝejĥo Al-Mehdi Ĥalissi estis unu de la ŝijaismaj estroj plej elstaraj de la ribelo.

La religiaj komunumoj kaj ŝijaismaj kaj sunaismaj, la tribaj komunumoj, la urba loĝantaro kaj multaj funkciuloj irakaj en Sirio kunlaboris dum la revolucio. La celo de la ribelo estis la sendependeco for de la kolonia brita regado kaj la kreado de araba registaro. Kvankam la ribelo dekomence sukcesis, fine de oktobro 1920, la britoj sukcesis venki, ses restis ankoraŭ konfliktoj ĝis 1922.

Alia kontraŭbrita ribelo okazis en la nordo de Irako fare de la kurdoj, kiuj ankaŭ estis klopodante akiri sendependecon. Unu de la ĉefaj estroj de la ribelo kurda estis la ŝejĥo Mahmud Barzanji.

Notoj
-----

1. ↑   Atiyyah, Ghassan R. Iraq: 1908-1921 A Socio-Political Study. The Arab Institute for Research and Publishing, 1973, 307

Bibliografio
------------

* Tripp, Charles. A History of Iraq. Cambridge Univ. Press, 2007
* Fieldhouse, D.K. Western imperialism in the Middle East 1914–1958. Oxford Univ. Press, 2006
* Spector S. Reeva, Tejirian H. Eleanor. The Creation of Iraq, 1914–1921. Columbia Univ. Press, 2004
* Atiyyah, Ghassan R. Iraq: 1908-1921A Socio-Political Study. The Arab Institute for Research and Publishing, 1973
* Vinogradov, Amal. "The 1920 Revolt in Iraq Reconsidered: The Role of Tribes in National Politics." International J. of Middle East Studies 3 (2a de aprilo 1972): 123–139


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701758
* LCCN: sh85067946
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Iktiosaŭro** |
| --- |
| Troveblo de fosilioj: Frua ĵurasio |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Reptilioj *Sauropsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Fiŝosaŭroj *Ichthyosauria* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Iktiosaŭredoj *Ichthyosauridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | **Iktiosaŭro** *Ichthyosaurus*de la Beche & Conybeare, 1821 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Formortinta** |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specioj |
| * *I. breviceps* Owen, 1881
* *I. communis* (tipo)
* *I. conybeari* Lydekker, 1888
 |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Iktiosaŭro  |

 |
| v • d • r |

**Iktiosaŭro** (*Ichthyosaurus* < malnov-greka: *ιχθυς* 'fiŝo' + *σαυρος* 'lacerto') estis formortinta genro de reptilioj apartenanta aŭ al ordo de fiŝosaŭroj. Ĝi estas eble la plej bone konata fiŝosaŭra genro.

Iktiosaŭro estis malpli granda ol la plimulto de siaj parencoj, atingante longecon de 2 m. Oni trovis centojn da nekredeble bone konservitaj fosiligitaj iktiosaŭraj skeletoj en la ĵurasia roko ĉe Holzmaden en Germanio; iuj ostoj ankoraŭ estis kunligitaj. Iuj fosiliaj iktiosaŭroj ankoraŭ havis bebajn specimenojn ene de si, kio indikas ke iktiosaŭroj (kaj aliaj fiŝosaŭroj) estis vivonaskaj. La germanaj fosilioj ankaŭ montras la profilon de la iktiosaŭra haŭto, de kio oni povas konstati ke ĝi havis karnecan dorso-naĝilon kaj grandan vosto-naĝilon. Fosilioj de aliaj fiŝosaŭroj atestas pri tio ke ĉi tiu trajto ne apartenis nur al iktiosaŭro.

La orel-ostoj de iktiosaŭro estis solidaj kaj verŝajne transsendis enakvan vibradon al la interna orelo. Ĉasado per vidpovo tamen estis la maniero laŭ kiu la iktiosaŭro sin manĝigis: ĝi havis grandajn, sentemajn okulojn, kiujn protektis ostecaj ŝirmiloj. La esplorado de iktiosaŭraj koprolitoj montras ke ĝian dieton konsistigis fiŝoj kaj loligoj.

Desegnaĵo de iktiosaŭra skeleto
**Intervjuo** estas speco de konversacio inter du aŭ pli da homoj, en kiu la intervjuanto faras demandojn (almenaŭ tri) al intervjuato kun la celo akiri faktojn, opiniojn aŭ personajn informojn por raporti pri ili ekzemple en gazeto. La persono kiu starigas la demandojn estas la intervjuanto kaj la persono kiu respondas la demandojn estas la intervjuito.

Dungantoj intervjuas homojn provantajn akiri laboron por ekscii ĉu ili estas bona homo por la laboro. Esploristoj uzas intervjuon por peti homojn trovi kiel ili sentas aŭ kion ili scias pri io. Polico intervjuas atestantojn pri krimo por ekscii, kio okazis. Militaj sekretaj agentoj intervjuas malliberulojn por ekscii pri malamikaj planoj kaj kapabloj. Ĉi tiuj intervjuoj ofte nomiĝas pridemandado.

Partoprenantoj de WikiWeekend16 en Tirano , 2016Partoprenantoj de *WikiSemajnfino 16* en Tirano, 2016
* Persona intervjuo estas intervjuo dum kiu la intervjuanto persone renkontas la intervjuiton persone.
* Poŝta intervjuo (enketilo) estas enketmetodo surbaze de skribaj demandoj kaj respondoj.

Ĵurnalismo
----------

Ne ĉie oni havas samajn regulojn pri intervjuoj. En Usono ekzemple oni kutime ne ŝanĝas la originalan tekston kaj eĉ ekzistas faktokontrolistoj kiuj kontrolas ĉu veras tio kion verkas ĵurnalisto. En Nederlando estas tute alie. Ĵurnalistoj havas la liberecon interpreti la intervjuon. Jes ja la intervjuita persono plej ofte havas la rajton tralegi la tekston antaŭ ĝia publikigo.

Oficialuloj kaj famuloj kompletigas ofte faras amaskomunikilan trejnadon por trakti siajn mesaĝojn en la amaskomunikilaro aŭ ĉe gazetaraj konferencoj kaj por superi la ĵurnalistojn.

Intervjuaj metodoj en sciencoj
------------------------------

Intervjuaj metodoj havas la samajn celojn kiel tiuj de la enketo. 

* Kategorio Intervjuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Filmo *Intervista*
* Pridemandado
* Konversacia metodo

Ekstera ligilo
--------------

(eo) Kiel paroli publike kaj kiel alfronti antaŭjuĝojn pri Esperanto, filmeto

Referencoj
----------

Intervjuo Arkivigite je 2005-12-07 per la retarkivo Wayback Machine en la Reta Vortaro
rivervojo
 la rivero Ienach en Erpolzheim
La rivero **Isenach**, ĉe la malsupra partp ankaŭ nomata **Mörschbach**, estas apenaŭ 36 km longa rojo kaj maldekstra flankrivero de la Rejno en la nordorienta parto de Palatinato. La enfluejo troviĝas en la sudoriento de Rejnhesio, germana federacia lando (Rejnlando-Palatinato).

Rivervojo
---------

Ritterstein 277 ĉe la fonto
### Nomo

La unua parto „isen" de la nomo rilatas al fererco, kiu estis fosita en la regiono jam frue. La due parto „ach" rilatas la la malnovgermana vorto *aha*, kiu signifas „fluanta akvo". do, „Isenach signifas *ferrojo*.

Vidindaĵoj
----------

* Isenachweiher (lageto Isenach)Isenachweiher (lageto Isenach)
* forstdomo ĉe Isenachforstdomo ĉe Isenach
* la burgo Hardenburgla burgo Hardenburg
* monaĥejo Limburgmonaĥejo Limburg
* kelta ringrempuro Heidenmauer (Palatinato)kelta ringrempuro Heidenmauer (Palatinato)
* romia ŝtonminejo Kriemhildenstuhlromia ŝtonminejo Kriemhildenstuhl
* Salkolekta muro Bad DürkheimSalkolekta muro Bad Dürkheim
* iama kluzo de la kanalo de Frankenthaliama kluzo de la kanalo de Frankenthal

Notoj
-----


* Kategorio Isenach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ikiru** (japane 生きる, informe esperante ***Vivi***) estas japana filmo el la jaro 1952 de Akira Kurosawa.

Agado
-----

Kanji Watanabe, sekciestro de municipa oficejo, staras mallongdaŭre antaŭ sia pensiigado. Li neatendite ekscias, ke li suferas je stomakokancero kaj li havas nun malmultajn monatojn por vivi. Li ekkonas, ke por ĉiuj jaroj li forĉerpis sian vivon kiel senpotenca burokrato, kaj ke lia filo ne prizorgas lin kaj interesas nur pri la heredaĵo. Watanabe estas interne detruiĝinta. Renkontinte romaniston li decidas ĝui siajn lastajn tagojn. Li dediĉas sin al noktovivo, kaj lernas tiele drinkadi, ludi kaj danci, tamen li ne sukcesas forskui sian frustriĝon. Li komencas mallongdaŭran amikecon kun eksa kunlaborantino, sed ŝi ne povas amuzi sin kun la maljuna viro. Dum renkonto kun ŝi en kafejo, Watanabe memoras kelkajn virinojn el malriĉa kvartalo, kiujn proponis ludkampon por iliaj infanoj. Li decidis verigi tiujn ludkampojn kaj batalas kontraŭ la burokratajn oponojn, kiuj fariĝas eĉ kriminalaj. Li esperas, ke li povus sukcesi ankoraŭ, ke li povus doni denove sencon al sia vivo.

Watanabe mortas. La politikistoj disputas dum la soleno pro mortinto, al kiu konvenas la honoro pri la konstruado de la ludkampo, kaj ĉu Watanabe sciis, ke li estus suferanta pri stomakokancero. La potencega sistemo ne aliiĝos, sed por kelkaj infanoj Watanabe povis ŝanĝi la mondon. Al fino oni vidas retroscenon en kiu Watanabe rigardas la ludantajn infanojn kaj foriras.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ikiru (filmo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Ikiru* ĉe l'IMDB
* la ĉioma filmo kun anglaj subtekstoj[*rompita ligilo*]
**Lago de Iseo** aŭ **Iseo-lago** aŭ **Isea Lago** (itale: *Lago d'Iseo /'lago di'zɛo/*), el la nomo de la ĉeborda urbeto Iseo, ankaŭ **Sebino** el la antikva nomo *Sebinus*, kun 65 km² estas la kvara plej granda lago en Lombardio, Italio. Ĝi estas ankaŭ tre profunda (251 m) kompare al sia grando.

Ĝi estas en la nordo de la lando en areo Val Camonica, proksima de urboj Brescia kaj Bergamo. La lago estas preskaŭ egale disdividita inter provincoj Bergamo kaj Brescia.

Malgraŭ la proksimeco al areoj riĉaj je industrioj, la lago restas de elstara natura belo.

Meze de la lago estas Monte Isola (aŭ Montisola), la plej granda insulo de ĉiu lago en suda Eŭropo, nome 3 km longa kaj 600 m alta kaj 9 km de perimetro kun bordaj restoracioj. Aŭtoj estas malpermesitaj en la insulo, do trankvileco gravas.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Iseo (lago) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Iseo (lago) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informo Monteisola Arkivigite je 2007-11-19 per la retarkivo Wayback Machine