recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Eklezioscienco** estas en kristanismo la teologia meditado pri la **eklezio**, pri ĝia esenco kaj ĝia graveco en la saviĝhistorio en la kunteksto de la dia verkado. Ĝi fomas – en katolika konceptado kaj terminaro – temaron de la dogmaro. La **eklezio** (grekaj skribo kaj lingvo: ἐκκλησία *ekklēsía*, latina lingvo: *ecclesia* la ‚elvokita‘) estas en ĝi la komunumo de tiuj, kiujn Jesuo Kristo elvokis per la evangelio el la mondo, kiuj renkontiĝas ĉirkaŭ li en la diservo kaj de li estas sendataj al atestado de la kredo kaj al servo de la amo.

Vidu ankaŭ
----------

Komparu Eklezio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eklezioscienco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Aktuala literaturo pri la eklezioscienco
* Deklaro de ÖRK pri eklezioscienco Arkivigite je 2006-09-09 per la retarkivo Wayback Machine
* La eklezioscienco de diversaj eklezioj Arkivigite je 2009-06-23 per la retarkivo Wayback Machine
* Enkonduko en kristanaj metaforoj por eklezio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 438839
* GND: 4070730-1
* LCCN: sh85025502
* BNF: 13546163w
* NKC: ph119789
* BNE: XX5800259
 |
**Dermatofitozo**, konata ankaŭ kiel **ringovermo**, estas funga infekto de la haŭto. Tipe ĝi rezultas en ruĝa, juka, skvameca, cirkla erupcio. Hararperdo povas okazi en la tuŝita areo. Simptomoj ekis kvar ĝis dekkvar tagojn post la ekspono. Multaj areoj povas esti tuŝitaj je difinita tempo.

Ĉirkaŭ 40 tipoj de fungoj povas okazigi dermatofitozon. Ili estas tipe de la tipoj *Trichophyton*, *Microsporum*, aŭ *Epidermophyton*. Riskigaj faktoroj estas uzi publikaj duŝejoj, kontaktosportoj kiaj luktado, troa ŝvito, kontakto kun animaloj, obezeco, kaj imunonuligo. Ringovermoj povas etendiĝi el aliaj animaloj aŭ inter personoj. Diagnozo estas ofte bazita sur la aspekto kaj simptomoj. Ĝi povas esti konfirmita ĉu per kultivado aŭ per rigardo de haŭtoskrapado per mikroskopo.

Prevento estas farita tenante la haŭton seka, ne piedirante senŝue en publiko, kaj ne kunhavi personajn aĵojn. Traktado estas tipe farita per kontraŭfungaj kremoj kiel klotrimazolo aŭ mikonazolo. Se temas pri la krania haŭto, trabuŝaj kontraŭfungiloj kiel flukonazolo povas esti necesaj.

Tutmonde, ĝis 20% el la loĝantaro povas esti infektata de dermatofitozo iam. Infektoj de ingvenoj estas plej oftaj ĉe maskloj, dum infektoj ĉe krania haŭto kaj korpo okazas same en ambaŭ seksoj. Infektoj de krania haŭto estas plej oftaj ĉe infanoj dum infektoj de ingvenoj estas plej oftaj en maturuloj. Priskriboj de dermatofitozo datas reen el antikva historio.

Notoj
-----

1. 1 2 3   Definition of Ringworm (6a de decembro, 2015). Arkivita el la originalo je 5a de septembro 2016. Alirita 5a de septembro 2016.
2. 1 2 3   Symptoms of Ringworm Infections (6a de decembro, 2015). Arkivita el la originalo je 20a de januaro 2016. Alirita 5a de septembro 2016.
3. 1 2 3 4  Domino, Frank J..  (2013) *The 5-Minute Clinical Consult 2014* (angle). Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 9781451188509.
4. 1 2 3   Ringworm Risk & Prevention (6a de decembro, 2015). Arkivita el la originalo je 7a de septembro 2016. Alirita 5a de septembro 2016.
5. 1 2   Diagnosis of Ringworm (6a de decembro, 2015). Arkivita el la originalo je 8a de aŭgusto 2016. Alirita 5a de septembro 2016.
6. 1 2   Treatment for Ringworm (6a de decembro, 2015). Arkivita el la originalo je 3a de septembro 2016. Alirita 5a de septembro 2016.
7. ↑   (24a de novembro 2009) *Antifungal Therapy*. CRC Press. ISBN 978-0-8493-8786-9.
8. ↑  Bolognia, Jean L..  (2012) *Dermatology*, 3‑a eldono (angle), Elsevier Health Sciences. ISBN 978-0702051821.

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |

* Kategorio Dermatofitozo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697141
 |
**Henrik Gyurkó** [djurkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyurkó Henrik** estas hungara pupteatristo, laboristo.

Henrik Gyurkó  naskiĝis la 24-an de novembro 1935 en Miskolc.

Biografio
---------

Henrik Gyurkó iĝis post la 2-a mondmilito simpla laboristo en Diósgyőr. En la fabriko li aliĝis al la amatoraj pupteatristoj, kie li havis rolojn inter 1950 kaj 1960. Li partoprenis ankaŭ en pupteatraj kursoj. En 1960 li edziĝis (baldaŭ li havis filinon). En la sama jaro li estis membro de Pupteatro (Budapeŝto), samtempe li studis en la pupteatra lernejo. Li akiris diplomon post 2 jaroj kaj plian diplomon en 1976 pri ideologio de marksismo-leninismo. Li estis subpupteatrestro inter 1988-1992. Li ricevis premiojn inter 1978-2009.

Elektitaj pupteatraj roloj
--------------------------

* Mihály Fazekas: *Lúdas Matyi* - titolrolo (profesia debuto en 1960)
* Sándor Petőfi: *János vitéz* - husarkapitano; grifo
* Gabbe: *Cindrulino* - reĝido
* William Shakespeare: La ventego - Antonio; Prospero, Ferdinand
* Zoltán Kodály: *Háry János* - titolrolo
* Béla Bartók: *La mirinda mandareno* - vagabondo

Elektitaj pupteatraj filmaj roloj
---------------------------------

* *A tücsök hegedűje* (1982)
* *Reneszánsz* (2005)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-03-19 per la retarkivo Wayback Machine
* datenoj
* hungarlingva membiografio kun foto Arkivigite je 2010-11-09 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun fotoj
Naftotavolo en la Meksika Golfo, la 25-an de aprilo
La **ekokatastrofo en la Meksika Golfo en 2010** estas la plej granda ekologia katastrofo en Usono, post la akcidento de Exxon Waldez en 1989.

Tiu ĉi katastrofo komenciĝis, post kiam eksplodis profundmara naftobora turo Deepwater Horizon la 20-an de aprilo de 2010, malaperis 11 laboristoj. La platformo sinkis du tagojn poste (la 22-an de aprilo), la suba grandega sekureca ventilo difektiĝis kaj la nafto ekfluis tra truoj. Oni komence konstatis ekziston de unu truo, post unu semajno rimarkis du pluajn truojn, difektojn, tra kiuj elfluis entute 5-oble pli da nafto ol oni opiniis pli frue (po 5 mil bareloj [800 mil litroj] anstataŭ 1 mil bareloj en tago).

La naftotavolo sur la oceano estas tre maldika, sed tre larĝe disetendiĝis. Oni provis fermi la sekurecan ventilon, sed sensukcese. Aliaj provoj - kiel kolekto, forbruligo de la nafto, uzo de metala sonorilega kolektujo, ŝtopigo de la truo per ŝlimo - same ne sukcesis haltigi la naftotavolon dum ties floso al la usonaj marbordoj. La nafto atingis la Misisipan delton vespere de ĵaŭdo (la 29-an de aprilo).

Oni deklaris esceptan staton en la federacia ŝtato Luiziano. La sinkinta naftobora platformo estis lizingita de British Petroleum, tiel tiu firmao devas pagi ĉiujn kostojn de la maldamaĝigo.

Dum majo, la nafto atingis la usonan bordon kaj komencis detrui la vivejon de bestoj, penetrante en la marĉajn zonojn. BP anoncis la 15-an de julio la sukcesan fermon de la nafto-elfiltradon.

* Kategorio Ekokatastrofo en la Meksika Golfo (2010) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**CACI International, Inc.** estas privata usona militista firmao kun sidejo en Arlington, Virginio. La entrepreno estis fondita en 1962 kiel *California Analysis Center, Inc.*, alinomita en 1967 al *Consolidated Analysis Centers, Inc.* kaj en 1973 al *CACI, Inc.*. Ĝi portas la nunan nomon ekde 1985.

*CACI International, Inc.* estis fondita fare de Herb Karr kaj Harry M. Markowitz, por surmerkatigi la simuladan programlingvon SIMSCRIPT. La entrepreno estas dividita je du branĉoj: *CACI Federal,* estas memstara en Usono, dum *CACI, Ltd.* agadas en Britio. La ĉefaj komercaj branĉoj estas:

* inĝeniera kaj loĝistikaj povumoj
* scienca gvidado
* apliko de komputila reto kaj konsilado ĉe outsourcingaj agadoj
* entreprena aplika integriĝo

Kritikantoj de CACI nomas la entreprenon kiel „Colonels and Captains, Inc." aŭ „Captains and Commanders, Inc.". Per tio oni volas aludi je ofta ŝanĝo de altrangaj militistoj al la entrepreno. Kunlaboranto de CACI estis menciita en 2004 en sciigo pri turmentoj en la iraka prizono Abu-Ghraib, sed pli poste iĝis senŝarĝita kiel ne-partoprenanto. En majo de 2008, irakanoj plendis *CACI International*, *CACI Premier Technology* kaj pluan privatan militistan entreprenon (*L-3 Communications Holdings, Inc.*), ĉar ili permesis al siaj dungitoj fizike kaj psiĥe turmenti inter septembro de 2003 kaj julio de 2004 en prizono de Abu Ghraib.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala paĝo Arkivigite je 2008-05-09 per la retarkivo Wayback Machine
**Schloßvippach** - prononco [ŜLOSvipaĥ] - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio. Fine de decembro 2021 la komunumo havis 1 361 loĝantojn.

Schloßvippach ĝis fino de la jaro 2019 estis sidejo de la administra komunumaro *An der Marke*, al kiu entute apartenas kvin komunumoj (Schloßvippach, Eckstedt, Markvippach, Sprötau, Vogelsberg), kaj ekde la komenco de la jaro 2020 estas la centro de nova, pli vasta komunumaro *Gramme-Vippach*, al kiu apartenas la komunumoj Alperstedt (746), Eckstedt (589), Großmölsen (220), Großrudestedt (1 833), Kleinmölsen (303), Markvippach (548), Nöda (809), Ollendorf (405), Schloßvippach (1 361), Sprötau (786), Udestedt (784) kaj Vogelsberg (699) - inter krampoj same la nombroj de loĝantoj fine de decembro 2021.

Historio
--------

Unuafoje oni trovas la komunumon en oficiala dokumento de la 8-a jarcento (793). En tiu tempo la monaĥejo Fulda havis fortan influon en tiu regiono. En la posedaĵa listo de tiu monaĥejo oni trovas la vilaĝon dufoje.

En la 11-a jarcento aperas la senjoroj de Vippach. La kastelo de Vippach detruiĝis dum milito inter la turingiaj nobeloj kaj la vetinaj nobeloj en la jaro 1345.  Ekde 1387 tiu kastelo dum preskaŭ 400 jaroj formis la bazon de la defendo de la regiono de Erfurt kontraŭ la teritorioj en la nordoriento. En la jaro 1483 Erfurt ankaŭ akiris la vilaĝojn Berlstedt kaj Kleinbrembach. En 1802 Schloßvippach fariĝis prusa. En 1806 ĝi fariĝis franca kaj post 1815 ĝi apartenis al la granda duklando Sachsen-Weimar-Eisenach. Ekde 1919 ĝi apartenas al la libera ŝtato Turingio. La belegan kaj bonstatan (laŭ la konstrusubstanco) Kastelon Vippach, kiu en tiu tempo estis posedaĵo de la familio Collenbusch, oni detruis laŭ la "fifama" ordono 209 de la sovetiaj okupantoj en la jaro 1948.

En la regiono oni jam setlis ekde la bronza kaj fera epoko. En 2008 kaj poste okazas arkeologiaj elfosoj fare de la Friedrich-Schiller-Universitato Jena.

Gefiloj de la urbo
------------------

* Johann Christian Wilhelm August Hopfensack
* Karl Buchholz, pentristo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala Retpaĝo de la komunumo (germane)

  

* Kategorio Schloßvippach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rUrbaj kaj neurbaj komunumoj en la distrikto Sömmerda |
| --- |
| Alperstedt | Andisleben | Büchel | Buttstädt (kun Ellersleben, Eßleben-Teutleben, Großbrembach, Guthmannshausen, Hardisleben, Kleinbrembach, Mannstedt, Olbersleben kaj Rudersdorf) | Eckstedt | Elxleben | Gangloffsömmern | Gebesee | Griefstedt | Großmölsen | Großneuhausen | Großrudestedt | Günstedt | Haßleben | Kindelbrück (kun Bilzingsleben, Frömmstedt, Kannawurf kaj Riethgen) | Kleinbrembach | Kleinmölsen | Kleinneuhausen | Kölleda (kun Beichlingen) | Mannstedt | Markvippach | Nöda | Ollendorf | Ostramondra | Rastenberg | Riethnordhausen  | Ringleben | Schloßvippach | Schwerstedt | Sömmerda (kun Schillingstedt) | Sprötau | Straußfurt (kun Henschleben) | Udestedt | Vogelsberg | Walschleben | Weißensee (kun Herrnschwende) | Werningshausen | Witterda | Wundersleben | la distrikta blazono |

 |
**FIEBER Henrik** (naskiĝis la 25-an de junio 1873 en Budapeŝto; mortis la 10-an de januaro 1920 en Budapeŝto) estis hungara pastro kaj literaturhistoriisto.

Biografio
---------

Henrik Fieber frekventis mezlernejon aŭ seminarion en sia naskiĝurbo, Esztergom, Nagyszombat, poste li studis en Pázmáneum, Budapeŝto, Romo. Post la pastriĝo ekde 1896 li estis pastro en Zseliz. En 1901 li estis familia edukisto en Szob, en la sekva jaro li estis nomunita prefekto de kolegio en sia naskiĝurbo. Tiutempe li multe vojaĝis en Eŭropo, kie li vizitis la lokajn artaĵojn. En 1908 li aranĝis la unuan eklezihistorian ekspozicion en Budapeŝto. Inter 1910 kaj 1920 li havis postenon en la religia kaj eduka ministerio, kie li okupiĝis pri ekleziaj artaĵoj. Li instruis ankaŭ en arta mezlernejo. Li multe strebis gardi la valorajn malnovajn ekleziajn artaĵojn, altarojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A kath. egy. hallg-k Szt Imre Koll-a* (1903)
* *Modern művészet* (1914)
* *Üvegfestészet* (1920)
* *Ókori keresztény középponti elrendezésű műemlékek I. és II.*
* *A műemlék-restaurálás pszichológiája. I.-II.*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 52-a paĝo)
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2016-11-26 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva aprezo
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-10-26 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Angola rokturdo** |
| --- |
|  |
| Angola rokturdoAngola rokturdo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Monticola* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***M. angolensis*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Monticola angolensis****(Sousa, 1888) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Angola rokturdo  |

 |
| v • d • r |

La **Angola rokturdo** aŭ Miomba rokturdo (***Monticola angolensis***) estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj. 

Ĝi troviĝas en Angolo, Bocvano, Burundio, Demokratia Respubliko Kongo, Malavio, Mozambiko, Ruando, Tanzanio, Zambio, kaj Zimbabvo. Kvankam loĝas en multaj landoj de Suda Afriko la esperanta nomo tradukas la latinan sciencan nomon kiu aludas al la loko kie unuafoje oni priskribis la specion ĉe Bengelo en Angolo. Ties natura habitato estas seka savano nome Miombo, al kio aludas la nomo Miomba rokturdo.

Kiel aliaj rokturdoj temas pri specio, kies masklo havas **bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn**.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Monticola angolensis[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.
**Imre Vörös** [voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vörös Imre** estas hungara juristo, juĝisto, profesoro, membro (korespondanta en 2010, ordinara en 2016) de Hungara Scienca Akademio.

Imre Vörös  naskiĝis la 20-an de oktobro 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Vörös frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1963-1968. Ekde 1969 li eklaboris en jura akademia instituto. Baldaŭe li plulernis helpe de stipendio en Strasbourg kaj Leiden. En 1984 li ankaŭ komencis instrui en universitato en Miskolc. Li profesoriĝis en 1990, inter 1994-1998 li estis katedrestro, poste li instruis en altlernejo en Győr. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1979, li doktoriĝis en 1989 antaŭ la akademio. En 1990 li estis elektita membro de la kunstitucia juĝejo, depost 1999 li laboris en diversaj juĝejoj. Li okupiĝis precipe pri la konkurenca juro. Li ricevis aŭstran premion en 1994, poste 2 hungarajn premiojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A külkereskedelmi és a belföldi vállalatok szerződései* (1977)
* *Beruházások versenytárgyalás útján* (1984)
* *A tulajdonhoz való jog* (1994)
* *A nemzetközi gazdasági kapcsolatok joga I–III.* (2004)
* *Csoportkép Laokoónnal. A magyar jogrendszer és az alkotmánybíráskodás vívódása az európai joggal* (2012)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto
* hungarlingva biografieto
**Imre Vörös** [voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vörös Imre** estis hungara inĝeniero pri maŝinoj, profesoro.

Imre Vörös  naskiĝis la 25-an de septembro 1903 en Győr. Li mortis la 24-an de aŭgusto 1984 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Vörös iĝis inĝeniero en 1926 en Budapeŝto, post jardeko li samloke doktoriĝis el ekonomia scienco. Inter 1926-1934 li estis vicprofesoro en la teknikuniversitato, dume li studvojaĝis al Usono en la studjaro 1929. Li atingis la instruan rangon publika eksterordinara profesoro en 1940, en la studjaro 1949 li estis dekano, inter 1950-1954 rektoro, katedrestro ĝis 1968. Li doktoriĝis el teknika scienco en 1970. Li pensiuliĝis en 1973. Li okupiĝis precipe pri dentoradoj. Li ricevis premion Kossuth en 1951.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Fogaskerekek I-II.* (Dentoradoj 1-2), (1943, 1945)
* *Géprajz* (inter 1954-1974 okfoje eldonita)
* *Gépelemek II.* (inter 1961-1972 trifoje eldonita)
* *Fogaskerekek fogalakja és fogalaktényezői a fogtőszilárdság méretezéséhez* (1968)
* *Műanyag fogaskerekek* (1970)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Gyöngyösfalu** [djondjosfalu] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg. Gyöngyös signifas hungare perla, sed temas pri rojo, kiu estas rapidflua, tial ŝaŭmadas. Oni nomas tion "perla". Falu signifas hungare vilaĝo.

Ĉefstrato kaj preĝejo en Ludad

Bazaj informoj
--------------

* Poŝta kodo: 9723
* Areo: 10  km²
* Loĝantaro: 1090

Historio
--------

Gyöngyösfalu konsistas el 4 vilaĝoj. Kispöse kaj Nagypöse unuiĝis en 1928, en 1950 tiu, Ludad kaj Seregélyháza unuiĝis. La vilaĝo(j) situas laŭ la vojo (kaj ankaŭ fervojo) inter Szombathely kaj Kőszeg. Inter Szombathely kaj Kőszeg la vilaĝoj situas dense kaj preskaŭ ili tuŝas unu la alian.

Novgotika katolika preĝejo en Pöse

Vidindaĵoj
----------

* En Pöse omaĝe al Sankta Marteno, konstruiĝis en 1905 en novgotika stilo.
* En Ludad omaĝe al Sankta Triunuo.
* Apud la vilaĝo arbara ŝnurglitejo (angle nomata *Fun Extreme Canopy*) funkcias (la unua en Hungario).

Famuloj
-------

En la iama Pöse naskiĝis kanuisto Tibor Tatai.

* Kategorio Gyöngyösfalu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Ivo BOROVEČKI** (naskiĝis la 25-an de februaro 1924 en Karlovac, mortis la 23-an de julio 2013 en Pula), estis kroata kuracisto, parlamentano, prezidinto de Jugoslavia Esperanto-Federacio kaj Honora membro de UEA.

Profesia vivo
-------------

Borovečki finis klasikan gimnazion kaj Medicinan fakultaton en Zagrebo, kie li doktoriĝis en 1952 kaj specialiĝis pri radiologio. Kiel kuracisto li laboris en Zagrebo (Radiologia Instituto de la Zagreba Medicina Fakultato, 1952-1956), en la Ŝtata hospitalo por malriĉuloj de Addis Abeba (Adis-Abebo, Etiopio, 1956-1960), en Alĝero kaj en Pula (ekde 1961), kie li pensiiĝis en 1987.

En 1963 li estis elektita deputito en la Kroatia Parlamento. Inter 1976 kaj 1981 li estis prezidanto de la Astronomia societo "Istrio" en Pula.

Esperanta agado
---------------

Borovečki esperantistiĝis en 1940, sed aktiviĝis en la movado nur en 1945. Dum la dua mondmilito li partoprenis kiel partizano en la kontraŭfaŝisma movado. Li aktivis kiel membro de la Esperanto-societo "Bude Borjan" en Zagrebo kaj estis plurjara komitatano de Universala Esperanto-Asocio (UEA, 1951-1953), prezidanto de Jugoslavia Esperanto-Federacio (1951-1953), prezidanto de LKK de la 38-a Universala Kongreso de Esperanto en Zagrebo (1953), redaktis Esperanto-elsendojn de Radio Zagreb (1953-1956). Lektoro pri Esperanto en la Ekonomika Fakultato de la Zagreba Universitato (1955-1956). En 1958 Borovečki gvidis Esperanto-kurson en Addis Abeba (Etiopio) kaj organizis la unuan etiopian esperantistan grupon en 1959. Li estis prezidanto de la Esperanto-societo "La Adriatika Stelo" (1967-1968) en Pula kaj kunredaktoro de la jugoslavia Esperanto-periodaĵo "La Suda Stelo" (1947-1950). En diversaj revuoj kaj antologioj li publikigis plurajn tradukojn el la kroata literaturo. De 1997 li estas Honora membro de UEA.

Literaturo
----------

* Josip Pleadin: Biografia leksikono de kroatiaj esperantistoj. Đurđevac 2002, p. 20 (kun foto)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libroj Arkivigite je 2015-09-24 per la retarkivo Wayback Machine de kaj pri Ivo Borovečki en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 44533
* GND: 1072587319
* VIAF: 316499651
 |
**KURKÓ Gyárfás** estis rumania hungara publicisto, verkisto, politikisto naskita en Csíkszentdomokos la 2-an de decembro 1909 kaj mortinta en Braŝovo la 21-an de majo 1983.

Biografio
---------

Gyárfás Kurkó estis fondantano de MADOSZ. Li partoprenis en la Vásárhelyi Találkozó (1937). Post la dua Viena arbitracio oni elpelis lin el Hungarujo. En 1943 oni malliberigis lin, ĉar li rifuzis la soldatservon. Post la dua mondmilito li fondis la organizon Magyar Népi Szövetség, kies li estis prezidento ĝis 1947. En 1949 oni erestis lin kaj malliberigis. Li liberiĝis en 1964 kaj vivis retiriĝinte kiel pensiulo de la rumana verkista ligo. Liaj publikaĵoj aperis en Világosság, Falvak Népe, Utunk, Népi Egység, kies li estis unu el ĉefredaktoroj.

Ĉefaj verkoj
------------

* *Nehéz kenyér* (visszaemlékezések, Bukarest, 1949);
* *Kurkó Gyárfás emlékére* (szemelvények cikkeiből és a róla szóló írásokból, összeáll. Lipcsey Ildikó, Budapest, 1987).

Bibliografio
------------

* Iszlai Zoltán: K. Gy. (Élet és Irod. 1983. 22. sz.);
* Beke György: Közélet, közírás, szépirodalom (Nyelv és Irod. Közl. 1983. 2. sz.);
* Lipcsey Ildikó: K. Gy. (História, 1984. 6. sz.).

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
**Zénó Kelemen,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kelemen Zénó** estas hungara skulptisto.

Zénó Kelemen  naskiĝis la 4-an de marto 1972 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zénó Kelemen abiturientis en sia naskiĝurbo en 1991. Li studis en Hungara Belarta Universitato inter 1995 - 2001. Post siaj studoj li iĝis profesia skulptisto. Li ricevis stipendion inter 2006–2009. En 2012 li doktoriĝis en la menciita universitato. Li ricevis premiojn inter 1999 - 2016.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Budapeŝto (1999, 2007)
* Győr (2010)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Budapeŝto (1997, 2008)
* Novjorko (1998)
* Arthalo Budapeŝto (2001)
* Helsinko, Bruselo (2007)
* Vieno, Romo (2008)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* Hullámpad (2008, Budapeŝto)
* Madárka (2010, Budapeŝto)
* Élet menete (2014, Budapeŝto)
* Csapásirány (2016, Győr)

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 621994
* VIAF: 100145304395978570876
 |
**Cartirana** [kartiRAna] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la okcidento de la komarko *Alto Gállego* (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco. 

La loĝloko Cartirana mem (857 msm) estas en la norda Valo *Val Ancha*. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.

Historio
--------

Preĝejo de Sankta Marteno.
Ĝi estis registrita jam en 1100.

Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico. 

Dum la Hispana Enlanda Milito, Cartirana suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj).

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Cartirana oni malaltiĝis ĝis nunaj 43 loĝantoj (2019).

Aktualo
-------

La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. 

Vidindaĵoj estas la preĝejo de Sankta Marteno, la ermitejo de Sankta Lucia, fontanoj, lavujo, bestotrinkujo ktp.

Bildaro
-------

* Enirejo al la preĝejo.Enirejo al la preĝejo.
* Tombejo.Tombejo.
* Funebra memortabulo de infano.Funebra memortabulo de infano.
* Fontano.Fontano.
* Lavujo.Lavujo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo]

* Kategorio Cartirana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814524
 |
**Rampur**, laŭ urdue kaj hindie **रामपुर** estas urbego kaj municipo en norda Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo jam en proksimeco de Utarakando, en la samnoma distrikto Rampur, kie ĝi estas ties sidejo. 

Komerca vojo en Rampur

Demografio
----------

Rampur havis populacion de 325 248 en 2011, sed laŭ takso en 2022 444 000 kun legopovo de 54%, kiu estas signife pli malalta, ol la subŝtata averaĝo.

Fakultato

Geografio
---------

Rampur situas sur ebenaĵo 192 metrojn super la marnivelo. Moradabad troviĝas 25, Barejli 61, tutlanda ĉefurbo Delhio 176, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 287, Kolkato 1164, Mumbajo 1259 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

La princlando de Rampur estis establita fare de en:Faizullah Khan en 1774 kaj regis en la urbo ĝis 1794 kun ĉeesto de britoj. La princlando estis brita protekto poste. En 2007 la ministerio deklaris la distrikton minoritata loko en la ŝtato surbaze de la censodatumoj (2001) pri populacio, sociekonomikaj indikiloj kaj bazaj agrablaj indikiloj.

Ekonomio
--------

Ekonomio de Rampur (havanta tre fekundan grundon) baziĝas sur agrikulturo. Oni okupiĝas pri vinfarado, sukerprilaborado, produktado de alkoholoj, mentola oleoproduktado, tekstila teksado kaj fabrikado de agrikulturaj iloj. La urbego famas pri specialaj tranĉiloj, sed la registaro malpermesis fari tranĉilojn kun klingoj pli longaj ol 4,5 coloj, kaŭzante falon en ilia populareco.

Lingvoj
-------

En Rampur la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj urdua.

Religioj
--------

En Rampur vivas precipe islamanoj (70%), iom hinduoj (28,5%), iomete sikistoj (1%) kaj ankaŭ aliaj.

Eduko
-----

En Rampur la plej altgrada eduko okazas en universitato, sed ekzistas ankaŭ altlernejoj.

Trafiko
-------

Al Rampur kuras tri fervojaj linioj el Moradabad, Barejli kaj Utarakando, krome po tri ĉefvojoj kaj flankovojoj el diversaj direktoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Barejli.

Klimato
-------

La averaĝa temperaturo en Rampur varias inter 15-26 °C. La meza jarpluvo estas 705 mm. Inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musono, en la ceteraj monatoj apenaŭ pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* historiaj konstruaĵoj laŭ la mogola arkitekturo
* pluraj preĝejoj, precipe moskeoj
* biblioteko havas pli ol 12,000 rarajn manuskriptojn
* fortikaĵo (ene la menciita biblioteko kaj reganta palaco)
* planetario
* festivalo

* MoskeoMoskeo
* BibliotekoBiblioteko
* PlanetarioPlanetario

Fontoj
------

* WikiTrans
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Güttingen |

Pri la komunumo
---------------

**Güttingen** estas komunumo en la distrikto Kreuzlingen de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1389 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Güttingen situas ĉe la suda bordo de Bodenlago norde de la montoĉeno Seerücken.

Najbaraj komunumoj
------------------

Güttingen limas en okicento al Altnau, en sudokcidento al Langrickenbach, en sudo al Sommeri, en oriento al Kesswil, kaj en nordo al Bodenlago, je kies alia flanko situas la germanaj komunumoj Hagnau am Bodensee, Immenstaad am Bodensee kaj Stetten (distrikto Bodensee) (kiuj tri komunumoj apartenas al Baden-Virtembergo).

Trafiko
-------

Güttingen situas ĉe la ĉefstrato de Kreuzlingen al Romanshorn. Güttingen ankaŭ disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Kreuzlingen tra Romanshorn al Rorschach.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Güttingen datiĝas el la jaro 799 kiel *Cutaningin*. En mezepoko bienposedantoj en Güttigen estis unuavice la Monaĥejo Sankt-Galo kaj la episkopo de Konstanco.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Güttingen
* Güttingen (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Güttingen
* Güttingen en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Güttingen TG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Kreuzlingen |
| --- |
| Altnau • Bottighofen • Ermatingen • Gottlieben • Güttingen • Kemmental • **Kreuzlingen** • Langrickenbach • Lengwil • Münsterlingen • Raperswilen • Salenstein • Tägerwilen • Wäldi |  |

 |
Bulvardo Saint-Michel.
La **Bulvardo Saint-Michel**, nome *Bulvardo Sankta Mikaelo*, en franca *Boulevard Saint-Michel*, estas bulvardo de Parizo, kiu separas la teritoriojn de la 5-a kaj 6-a arondismentoj ekde la rivero Sejno ĝis la kvartalo Port-Royal. Ĝia nomo estas omaĝe al la ĉefanĝelo Sankta Mikaelo ((france *Saint Michel*)
. 

La bulvardo etendiĝas el la *ponto Saint-Michel* ĝis la avenuo *de l'Observatoire* (*avenuo de la Observatorio*). Ĝi estas nomata familiere «Boul’Mich’» [bulMIŜ], kiel kuntiriĝo de «boulevard Saint Michel», kion uzis iam studentoj, eble iom pro antiklerikalismo[*mankas fonto*]. 

La norda parto de la bulvardo estas nuntempe de plej vigla etoso, aparte pro la nombraj vesto- kaj libro-vendejoj, ekzemple la fama librovendejo Gibert Joseph. En la areo estas ankaŭ la Luksemburga Ĝardeno.

El la bulvardo oni aliras al la ĉefa enirejo de la Sorbono kaj el la placo Samuel-Paty, tra la rue des Écoles, al la Muzeo de Cluny, tra la rue Du Sommerard. 

Rimarkindas estas la *fontano Saint-Michel*, kiu prezentas la ĉefanĝelo Mikaelo mortiganta la Diablon en triumfa arko ĉirkaŭita de ĥimeroj (aŭ drakoj). 

* Kategorio Bulvardo Saint-Michel (Parizo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 751105
* BNF: 157314648
 |
**Günther Becker** aŭ **Günter Becker** (naskiĝis la 25-an de januaro 1930 en Elversberg (Saar), mortis la 18-an de aŭgusto 2008 en Zweibrücken) estis germana esperantisto. Laŭ profesio, li estis mezlerneja instruisto ĝis 1983, ĝis sia pensiiĝo pro akcidento. Li parolis almenaŭ 10 lingvojn.

Günther Becker eklernis Esperanton en adoleksa aĝo tuj post la 2-a mondmilito kaj ekde 1951, kiam li estis 21-jara, konstante aktivis en la Esperanto-movado. Li aliĝis al UEA en 1955, kies dumviva membro li estis ekde 1966 kaj samtempe delegito por Blieskastel.

Plantado de Jubilea Kverko en Sopot dum la IJK 1959: Günther Becker maldekstre malantaŭ la ŝtono
Li agadis en la sekvaj postenoj:

* prezidanto de TEJO (1956-1964)
* prezidanto de Sarlanda Esperanto-Ligo (1957-1973)
* ĝenerala sekretario de UEA (1964-1974)

Distingis lin honora prezidanto TEJO en 1964 kaj Sarlanda Esperanto-Ligo en 1973.

Ekde la komenco de la 90aj jaroj apartenis sendaĵoj pri didaktiko de la lingvolernado produktitaj de prof. Max Mangold kaj Günther Becker (poste anstataŭigita de Oliver Walz) al la regula radioprogramo de Publika Kanalo Saarbrücken. Li tre fruepoke entuziasmiĝis pri Satelita televido kaj liajn ampleksajn lingvokonojn li aplikis i. a. helpe de sia "orelo al la mondo", unu el la plej grandaj privataj satelitricevaj instalaĵoj kun giganta turnebla spegulanteno. Li estis regula kunlaboranto de la magazino *Monato*.

Li estis edzo de Maria Becker-Meisberger (1925-1999).

Lia tombo estas en la tombejo de lia hejm-urbo Blieskastel.

Literaturo
----------

* Forpasis Günther Becker. [Nekrologo en:] *Esperanto aktuell* (GEA) 2008 n-ro 5, p. 18

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libroj[*rompita ligilo*] de kaj pri Günther Becker en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback Machine
* Artikoloj de kaj pri Günther Becker en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)

Referencoj
----------

1. ↑  G. Becker ofte preferis la skribmanieron *Günther*, kvankam en lia pasporto troviĝas la formo *Günter*. Laŭ informo de Markus Groß okaze de la 67-a Kultursemajnfino de SEL 2013-05-11, G. Becker mem diris, ke liaj gepatroj deziris la formon *Günther*, sed la oficialaj instancoj rifuzis tion.
2. ↑  Poloj per Pelvo Arkivigite je 2018-04-19 per la retarkivo Wayback Machine Amuza artikolo el Monato, decembro 2001, pri persatelita ricevado de Pola Radio
Maŝinhalo de la iama Harkort’schen Fabrik
Indiktabulo de la Itinero de la Industrikulturo
La **Harkort'sche Fabrik**, eo: **Harkort-a Fabriko** estis fabriko de la feraĵofabrika familio Harkort en Hagen (Germanujo).

Historio
--------

La fabriko en Hagen-Haspe estis fondata mallonge post 1800 de Johann Caspar Harkort la 4-a (1753–1818), patro de Friedrich Harkort, kiu estis pioniro de la Ruhr-Regiono. En la unua triono de la 19-a jarcento la fabriko produktis pli malgrandajn forĝo- kaj gisferajn produktojn kiel ekzemple hak-, pik- kaj pafarmilojn, kirasojn, laborilojn, serurojn, kuirilojn kaj ĉarojn. En la jaro 1818 la entrepreno eniĝis en la posedon de Johann Caspar Harkort la 5-a. Tiu ĉi ŝanĝis la fabrikon en industrian entreprenon, kiu ekde 1840 produktis interalie aksojn kaj radojn por la fervojo.

En 1850 la nevo deFriedrich Harkort, Johann Caspar Harkort la 6-a (1817–1896), transprenis la fabrikon kaj specialiĝis pri spezialisierte sie auf ŝtalo- kaj pontokonstruo. La fabriko rapide fariĝis tro malgranda, kaj Johann Caspar Harkort la 6-a translokis la produktejon dek jarojn pli malfrue al la Rejno ĉe Duisburg, kie oni liveris ekde 1863 pretajn ponterojn.

Okaze de la monda ekspozicio 1873 en Vieno Harkort starigis sub la direktado de der Johann Caspar Harkort la 5-a la rondplanan ekspozicidomon *Rotunde*. La ŝtaltraba konstruaĵoj havis kupolan alton da 84 metroj, la baza diametro estis 108 metroj. La Rotunde estis siatempe la kun distanco plej granda kupolo de la mondo. Jam antaŭe Johann Caspar Harkort la 5-a estis konstruinta en la jaro 1870 per sia entrepreno fervojponton trans la Danuba Kanalo. En 1898 oni nomis straton laŭ li en Vieno-Leopoldstadt (*Harkortstraße*).

La Harkort’sche Fabrik ricevis siajn karboliveraĵojn ekde 1829, la jaro de la ekfunkciado de karbofervojo, el Minejo Trappe. Per la translokado de la iama fabriko forfalis tiuj ĉi transportoj. La fervojo nun estas malfunkciita kaj -konstruata.

Kiel ununura domo de la Harkort'schen Fabrik konserviĝis la nun monumentprotektata maŝinhalo, kiu estis riparata en 1990. En la ankoraŭ restinta domo troviĝas ekde 1994 la produktejo de lignaĵisto. Apuda bierfarejo estis translokata en la liberaeran muzeon je Hagen. Harkort'sche Fabrik estas ero de la Itinero de la Industrikulturo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Harkort'sche Fabrik en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri pontoj de la Harkort'schen Brückenbauanstalt:

51.3447222222227.4083333333333Koordinatoj: 51° 20′ 41″ N, 7° 24′ 30″ O (mapo)
**Bumba-meu-boi** /**bum**bameŭ-**boj**/ estas brazila kampara dramo tradicie prezentata en kamparo dum kristnaska periodo. Ĝia origino estas iberiaj tradicioj de 16-a jarcento, miksitaj kun aliaj eŭropaj influoj, kiel la itala popolkomedio, kun inprovizaj dialogoj kaj ridindaj roloj. En tiu dramo, oni uzas maskojn kaj mankas inaj roluloj, kvankam, foje, maljunulinoj povas partopreni, ĉefe se mankas viroj.

dekstraLa prezentado komeciĝas per la eniro de ĉiuj roluloj, kiuj sin prezentas pere dialogoj, kanto kaj danco. Sekve eniras la ĉefa rolulo: la bovo (rolita de homo kun granda masko), kiu, post danci, mortas sen ke iu scias la kialon. La bovgardisto simbole disendas pecojn de la bovo kaj, farante improvizajn versojn, pri-mokias la ĉeestantojn, oferante al ili kelkajn pecojn plej malnoblaj, kiel kornojn, intestojn, voston, ktp. La bovon revivigas kuracisto, pastro aŭ sorĉkuracisto. Post la reviviĝo, ĉiuj kantas, dancas kaj adiaŭas la publikon.

Estas ankaŭ festo Boi-bumbá en Amazonio kiu evoluis el bumba-meu-boi kaj fariĝis sendependa festo.

* Kategorio Bumba-meu-boi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Zalaszentmihály sur monteto apud la tombejo.

Historio
--------

Laŭ la eklezio estis tie paroĥo jam en 1332. La gotika preĝejo estis konstruita en la 14-a aŭ 15-a jarcento. Feliĉe ĝi ne difektiĝis dum la kontraŭturkaj bataloj. Proksimume en 1760 la kirko estis barokigita, tiam oni konstruis ankaŭ la turon. En 1805 pro incendio la preĝejo bruldetruiĝis, restaŭroj okazis en 1939, 1965 kaj 1997. La orgeno ekfunkciis en 1928.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola sur montetopinto en mezo de la vilaĝo laŭ la ĉefvojo. La kvadrata turo reliefas flanke inter la oklatera absido kaj la navo. Tiu solvo apartenas al la franciskanoj, sed pri konkretaj franciskanoj restis neniuj pruvoj. En alia flanko de la navo sakristio aliĝas. La sanktejo direktiĝas al oriento. Kaj la navo, kaj la absido havas apogpilierojn. Parte en la navo kaj en la absido estas videblaj la belegaj gotikaj fenestroj. La ĉefaltara bildo situas iom flanke, tial estas videblaj ankaŭ interne tiuj fenestroj. La altarbildo prezentas Sanktan Mikaelon. La murpentraĵoj estis pentritaj en 1947.

Kermeso okazas la 29-an de septembro.

Fontoj
------

* 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
*La Geografo* (1668-1669), de Johannes Vermeer. Tiu konata pentraĵo ideiĝis por reprezenti la pliiĝantan influon de la scienca kono en tiama Eŭropo.
**Geografo** estas sciencisto kies pristuda celo estas la natura kaj socia **Geografio**, la pristudo de la homa agado sur la surfaco de la Tero kaj de ties fizika konsisto.

Celoj
-----

Kvankam historie oni konsideras la geografojn kiel tiuj homoj kiuj faras mapojn, tio estas vere pristuda celo de la kartografio, subcelo de la geografio. La geografo estas kapabla pristudi ne nur la geografiajn detalojn je regiona aŭ sistema niveloj, sed ankaŭ la spuron de la homo en la geografio kaj la influon de la geografio en la vivo kaj la homa kaj biologia agadoj.

La ĉefa pristudo celo estas la geografia spaco, konsiderata kiel socia konstruado. Es decir creado a partir del accionar del ser humano en un determinado territorio a lo largo de la historia.

Fakaj helposciencoj
-------------------

La bezonataj kapablecoj por iĝi geografo devenas de la geografiaj sciencoj, sed ili estas influataj ankaŭ de la sociaj sciencoj kaj de la biologiaj sciencoj. La moderna geografo en la nuntempa socio centriĝas ĉefe en la solvado de problemoj kiel la media sekvo, la Urbo-planismo, prevento de Naturkatastrofoj, la aranĝado de la teritorio kaj la konstanta loka disvolviĝo inter aliaj agaderoj.

Krome nuntempe multaj geografoj estas ĉefe fakuloj pri uzado de la Sistemoj de Geografia Informado (kaj la kartografio, kaj tiele ili laboras por la Publika administrado aŭ por la privata sektoro en Konzultaj entreprenoj.

Areoj de Studo
--------------

* Fizika geografio - Inkludante fakojn kiel Geomorfologio, Hidrologio, Glaciologio, Biogeografio, Klimatologio, Pedologio, Oceanografio, Geodezio kaj Media geografio.
* Homa Geografio - Inkludante sciencojn kiel Urba geografio, Kultura geografio, Ekonomia geografio, Politika geografio, Historia geografio, Merkata geografio, Sangeografio kaj la Socia geografio.

* Dum estas multnombraj areoj de studo ene de la geografio, specifa graveco estas lokita ĉe homaj kaj sociaj aspektoj de la natura medio. Kernaj ekzemploj de tio povas vidiĝi ĉe kampoj kiel Naturaj okazaĵoj, kie, ne estas nur geofizikaj faktoroj studotaj detale (kiel ĉe geologio), sed ankaŭ homaj faktoroj.

* La National Geographic Society identigas kvin ĉefajn fakojn por geografoj:
	+ lokigo
	+ loko
	+ interagado homo-medio
	+ movadoj
	+ regionoj

Famaj geografoj
---------------

Elisée Reclus.
Multaj elstaraj vojaĝantoj kaj esploristoj faris kontribuojn al la konoj de la geografio kaj kelkaj el ili estas konsiderindaj elstaraj geografoj, kiel jenaj:

Al-Mukaddasi
Anaksimandro
Ĉeng He
Ibn Batuta
Vitus Bering
François Bernier
Samuel de Champlain
James Cook
Petro Kropotkin
Kolumbo
Magelano
Marko Polo
Piteaso
Elisée Reclus
Strabono
Taleso
Vasco da Gama
Marc Aurel Stein

* Kategorio Geografoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 14′ 00″ N 12° 14′ 12″ O﻿ / ﻿50.23333 °N, 12.23667 °O﻿ / 50.23333; 12.23667 (mapo)

**Horní Paseky** (ĝis la jaro 1947 ĉeĥe *Horní Reuth*, germane *Oberreuth*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Aš, troviĝanta en distrikto Cheb, sur limo kun germana Saksio, en supermara alteco 675 metroj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 71 loĝantoj.

En Horní Paseky troviĝas turista limpasejo al germana banloka urbo Bad Brambach. Ĝi estas destinita nur por piedirantoj, biciklistoj kaj skiistoj. Sur la germana flanko de la limo troviĝas monumento dediĉita al Horní Paseky, kiu ensumigas ankaŭ informtabulon kun historio de la municipo kaj kelke da laŭtempaj fotografioj.

**Horní Paseky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,26 km².

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291. Ĉirkaŭ la jaro 1344 familio Zedtwitz aĉetis la vilaĝon de familio Neubergidoj.

Post ellandigo de germanaj loĝantoj en la jaro 1947 loĝis en la vilaĝo nur jam ĉirkaŭ 60 homoj. En la jaro 1950 la teritorio estis ensumigita en malpermesitan zonon kaj plimulto de domoj estis deŝiritaj. Estis ĉi tie konstruita roto de limgardistaro kaj ŝtataj bienoj uzis ĉirkaŭaj kampoj por bredado de brutaro kaj por agrikulturo. En la jaro 1968 lokon prenis sovetaj soldatoj kaj por siaj celoj ili konstruis ĉi tie kelke da paneldomoj. Tiuj ĉi domoj estis forlasitaj en la jaro 1990. Ĝis la jaro 1996 en Horní Paseky estas registrita neniu loĝanto. En la jaroj 1996-1997 la paneldomoj post la soldatoj estis riparitaj el mono de urbo Aš kaj transdonitaj al uzado. En la jaro 2001 ĉi tie en tri paneldomoj vivis 52 loĝantoj.

En Horní Paseky troviĝis ankaŭ germana tombejo, sed kiu estis post la jaro 1945 senĉese neniigata fare de vandaloj. Ties nuna stato estas katastrofa. Tomboŝtonoj elŝiritaj el tomboj estas kuŝantaj jen tie jen tie en la tuta tiama tombejo, kiu estas surkreskinta al neekkono. La saman sorton trafis ankaŭ tombejoj en Újezd, Dolní Paseky kaj Vernéřov. Sed ĉiuj ĉi tri tombejoj estis jam en ĉeĥa-germana kunlaboro revitaligitaj.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 369 |
| 1880 | 341 |
| 1890 | 336 |
| 1900 | 326 |
| 1910 | 342 |
| 1921 | 289 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 277 |
| 1950 | 30 |
| 1961 | 48 |
| 1970 | 0 |
| 1980 | 0 |
| 1991 | 0 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 52 |
| 2011 | 88 |
| 2021 | 71 |

Fotogalerio
-----------

* Monumento al Horní Paseky ĉe germana doganejoMonumento al Horní Paseky ĉe germana doganejo
* Kapelo de sankta Huberto kaj sankta GeorgoKapelo de sankta Huberto kaj sankta Georgo
* Rekonstruitaj domoj post rusaj soldatojRekonstruitaj domoj post rusaj soldatoj

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Aš (9) |
| --- |
| Aš ~ Dolní Paseky ~ Doubrava ~ Horní Paseky ~ Kopaniny ~ Mokřiny ~ Nebesa ~ Nový Žďár ~ Vernéřov |

 |
*Ĉi tiu artikolo estas pri geometriaj simetrioj. Vidu artikolon simetria grupo pri grupoj sur ĝeneralaj aroj*

---

Kvaredro povas lokiĝi en 12 diversaj pozicioj kaj esti la sama. Ĉi tio estas ilustrita pli supre en la cikla grafeo.
La **geometria simetria grupo** de objekto (bildo ktp en 1, 2, 3 ktp dimensioj) estas la grupo de ĉiuj izometrioj sub kiu ĝi estas invarianto kun komponaĵo kiel la operacio. Ĝi estas subgrupo de la izometria grupo de la koncernita spaco.

(Se ne estas skribita alia, oni konsideru simetriajn grupojn en eŭklida geometrio ĉi tie, sed la koncepto povas ankaŭ esti studita en pli larĝaj ĉirkaŭtekstoj.)

Vidu ankaŭ
----------

* Ekvivalentrilato
* Simetrio
* Simetriaj grupoj en unu dimensio
* Fiksaj punktoj de izometriaj grupoj en Eŭklida spaco
* Eŭklida ebena izometrio
* Grupa ago
* Punkta grupo
* Kristala sistemo
* Spaca grupo
* Triangulo de Schwarz

  


|  |  |
| --- | --- |
|  <!-- --> | Ĉi tiu artikolo enhavas dume forkomentitajn partojn de la teksto, ĉar ili ankoraŭ ne estas sufiĉe bonaj. Vi povas redakti la paĝon kaj plibonigi kaj malkomenti la forkomentitajn partojn. |


  

* Kategorio Geometria simetria grupo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**István Gondola** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gondola István** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto.

István Gondola naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1922 en Tiszakeszi, li mortis la 19-an de januaro 1970 en Debrecen.

Biografio
---------

István Gondola maturiĝis en komerca mezlernejo en Miskolc en 1941, poste li estis oficisto en firmao jaron, pli poste li studis iomete en agrikultura fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József. Li akiris agronomian diplomon en Agrikultura Universitato de Gödöllő en 1948, poste li estis asistanto en la sama loko 2 jarojn. Li laboris en instituto en Zsámbék (1951–1953), poste li estis jam lektoro en la universitato (1953–1958), pli poste katedrestro en Ekonomia Akademio (Mosonmagyaróvár), fine inter 1962-1966 li estis docento kaj vicrektoro en Agrikultura Altlernejo (Debrecen). Intertempe li doktoriĝis en la agrikultura universitato en 1961. Li okupiĝis plej ofte pri herbaĉoj de paŝtejoj. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis 2 filojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Csírázásnak indult gyapotmagvak hidegkezelésének hatásvizsgálata 1950-ben* (1954)
* *Előzetes közlemény a szarvaskerep – Lotus corniculatis L. – botanikai vizsgálatáról* (1959)
* *A hazai gyapottermesztés ökológiai vonatkozásai* (disertaĵo, 1961)
* *Adatok a szántóföldi gyomnövénytársulások edafikus és mikrorelief viszonyokhoz való alkalmazkodására a Nyírségen* (1968)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718291
 |