recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Nica Literatura Revuo*** (NLR) estis grava kultura kaj literatura periodaĵo en Esperanto aperinta ĉiun duan monaton inter 1955 kaj 1962 en Choisy-le-Roi (Francio). Entute aperis 42 numeroj kun sume 1680 malgrandformataj paĝoj en redakto de Gaston Waringhien. 

NLR celis daŭrigi la tradicion de la periodaĵo *Literatura Mondo*, malaperinta en 1949, kaj kolektis ĉirkaŭ si la plej gravajn aŭtorojn de la frua postmilita epoko. Ĝiaj precipaj temoj estis: 

* poemoj originale verkitaj en Esperanto
* prozo originale verkita en Esperanto
* poemoj kaj prozo tradukitaj
* recenzoj
* prilingvaj kaj priliteraturaj artikoloj

En 1988 aperis Indekso por la *Nica Literatura Revuo* (1955/56 - 1961/62) verkita de Henri Vatré en Saarbrücken ĉe la eldonejo Iltis (Reinhard Haupenthal; 1988, 16 p. Iltis-libroj 3, Esperantologio 22).

Bibliografio
------------

* Auld, William. Kulturarĥivo: la *Nica Literatura Revuo*. En: *Li kaj Ni - Festlibro por Gaston Waringhien*, Antverpeno p- 31-38

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jarkolektoj[*rompita ligilo*] de *Nica Literatura Revuo* en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
* Libroj kaj artikoloj[*rompita ligilo*] pri *Nica Literatura Revuo* en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
* Artikoloj Arkivigite je 2008-05-09 per la retarkivo Wayback Machine aperintaj en kaj pri *Nica Literatura Revuo* en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)
Koordinatoj: 49° 58′ 11″ N 16° 43′ 23″ O﻿ / ﻿49.96972 °N, 16.72306 °O﻿ / 49.96972; 16.72306 (mapo)

**Rýdrovice** (germane *Riedersdorf*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Heřmanice en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas okcidente de moravia limo apud montopiedo de granita monto Krautzberger (796 m). La supra parto situas sur plataĵo. Vivas ĉi tie 7 loĝantoj (2021).

**Rýdrovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio.

Historio
--------

La municipo estis fondita en la jaro 1790. En la supra parto loĝis germanaj loĝantoj, en la suba parto de la tiama vilaĝo loĝis ĉeĥa loĝantaro. En la jaro 1890 ĝi fariĝis memstara municipo. En la jaro 1971 ĝi estis spite al rezisto de la loĝantoj alligita al municipo Horní Heřmanice.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 280 |
| 1880 | 205 |
| 1890 | 216 |
| 1900 | 205 |
| 1910 | 227 |
| 1921 | 165 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 137 |
| 1950 | 63 |
| 1961 | 59 |
| 1970 | 44 |
| 1980 | 23 |
| 1991 | 9 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 11 |
| 2011 | 12 |
| 2021 | 7 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Horní Heřmanice (3) |
| --- |
| Dolní Heřmanice ~ Horní Heřmanice ~ Rýdrovice |

 |
**Aref AZARI** (1924, Aŝgabato, de 1919 ĝis 1927 nomita Poltorack en Sovetunio - 13-an de oktobro 2007, Tehrano) estis irana esperantisto kaj vortaristo, honora membro de UEA kaj honora prezidanto de IREA.

Familio kaj profesio
--------------------

Azari naskiĝis kiel filo de irana familio en Aŝgabato, nuntempe la ĉefurbo de Turkmenio. Lia gepatra lingvo estis la turka. Li iris al turk-lingva lernejo kaj krome lernis la rusan kiel la tiaman ŝtatan lingvon de Aŝgabato. Kiam li havis dek jarojn la familio translokiĝis al Irano. Post unu jaro en la orient-irana urbo Maŝhado li translokiĝis al Tehrano kaj tie iris al la franca lernejo. Dum ferioj li laboris en diversaj fabrikoj. Poste li studis meĥanikan inĝenieradon (maŝin-fabrikadon) en alta tekniklernejo, kie instruis germanaj instruistoj. Pro financaj kialoj li ne sukcesis fini la studadon. Li poste dum kelkaj staĝoj laboris en Germanio, Usono kaj Francio por kompletigi sian scifakon.

Azari komencis labori en irana ŝata organizaĵo kaj poste daŭrigis en privataj entreprenoj, kie li precipe okupiĝis pri maŝin-instalado kaj manaĝerado en diversaj sekcioj.

Esperanta agado
---------------

En 1945 li sciiĝis pri Esperanto per sia frato kaj iom eklernis ĝin. Serioze li okupiĝas pri Esperanto ekde 1977, kiam li partoprenis Esperanto-kurson en la Teherana universitato. Baldaŭ li ekinstruis. El liaj grandnombraj E-kursoj elkreskis multaj movadaj aktivuloj. Azari partoprenis kvar Universalajn Kongresojn en 1979, 1985, 1986 kaj 1988. En la UK de Lucerno de 1979 d-ro Pezeŝki instigis lin verki vortaron, kiu proprakoste publikiĝis post pli ol 20-jara laboro en 2000, nome la Ampleksa Esperanto-persa vortaro. La alidirektan volumon li prilaboris 70-procente, tamen ĝi ankoraŭ ne eldoniĝis.

Ekde la starigo de Irana Esperanto-Centro, li diversmaniere subtenas ĝin kaj en 2000 fariĝis honora prezidanto de IREA. En 2001 li fariĝis honora membro de Universala Esperanto-Asocio .

Literaturo
----------

* Irana Leksikologo de Esperanto. En: Irana Esperantisto 3a jaro, n-ro 7, printempo 2004, p. 3 (kun foto).

Eksteraj ligiloj
----------------

Libroj[*rompita ligilo*] de Aref Azari en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback Machine
**Vundoj de Armenio** (armene: Վերք Հայաստանի Verk Hajastani) estas historia romano de Ĥaĉatur Abovjan de 1841. Verkita en la ararata (erevana) dialekto, Vundoj de Armenio estas konsiderata kiel la ĉefverko de Abovjan. Ĝi estas la debuta romano de Abovjan, la unua armena romano kaj la unua moderna orient-armena literatura verko. Danke al *Vundoj de Armenio*, Ĥaĉatur Abovjan estas agnoskita kiel la fondinto de la moderna orient-armena lingvo. 

Ĝi unue estis publikigita en 1858 en Tbiliso, kiu estis la kultura centro de rusiaj armenoj antaŭ la Rusa Enlanda Milito, dek jarojn post kiam Abovian malaperis. 

La historio, kiun Abovjan nomis *Vundoj de Armenio*, baziĝas sur realaĵo okazinta en lia hejmurbo Kanaker dum la rusa-persa milito de 1826-1828.

Juna armena knabino nomata Taĥuni estis forrabita de soldatoj de Hosejn Ĥan Sardar, la estro de la persa politika ento ĉirkaŭ Erevano. Aghasi, kiu estas la ĉefa heroo, mortigas la virojn de Sardar kaj savas ŝin. La frato de la persa guberniestro Hasano decidas puni Aghasi kaj tiel detruas kelkajn armenajn urbojn. 

La libro de 2005 *La Heredaĵo de Armena Literaturo* de Agop Jack Hacikjan argumentas ke, "kvankam simbola, la incidento, estis sufiĉe potenca por eksciti sentojn de patriotismo, nacia fiero kaj digno". La aŭtoroj tiam rimarkas, ke "la libro legeblas kiel poemo, en kiu la aŭtoro, kiel filo, havas honestan, senpere paroladon kun la homoj, en sia propra Kanaker-dialekto".

Referencoj
----------

1. ↑   (2006) *The Armenians from kings and priests to merchants and commissars*. Londono: Columbia University Press, p. [htt://archive.org/details/armeniansfromkin00razm/e/143 143]. ISBN 9780231511339.
2. ↑   *Wayne State University Press*. ISBN 9780814327470.
3. ↑   *Writers of Disaster: Arm. Literature in the Twentieth Century*. Princeton, Nov-Jorko: Gomidas Inst. p. 87. ISBN 9781903656099.
4. ↑   *Loss: The Politics of Mourning*. Los-Anĝeleso: Eldonejo de la Universitato de Kalifornio, p. 144. ISBN 9780520232365.
5. ↑   (2000) *The philatelic History of Armenia*. Z. Hovanesian, p. 146. ISBN 9780615119984.
La **Fama Fraternitatis Rosae Crucis** aŭ simple *Fama Fraternitatis* estas rozkruca manifesto publikigita en 1614 en Kassel (Germanio).

La *Fama* rakontas la historion de Frato R.C. (poste identigita kiel legenda alĥemiisto Christian Rosencreuz) kiu pilgrimvojaĝis al Jerusalemo, kaj estis poste instruata de la sekretaj saĝuloj de la oriento, la saĝuloj de *Damcar* en Arabio, de kiuj li lernis la antikvan esoterajn sciojn, kiuj inkluzivis fizikon, matematikon, magion kaj kabalon. Li revenis tra Egiptio kaj Fes kaj restis kelkan tempon inter la *alumbrados* en Hispanio.

Reveninte al Germanio, Frato R.C. kaj kvar aliaj Fratoj fondis esoteran kristanan frataron: "La Frataro de la Rozkruco". La Fratoj de la Frataro estis senditaj misii tra la mondo, kun la unua prioritato ke ili uzu siajn sciojn por "kuraci la malsanulojn". Ili devis renkontiĝi unufoje jare en la "Templo de la Sankta Spirito".

Vidu ankaŭ
----------

* Christian Rosencreuz
* Rozkrucismo
* *Confessio Fraternitatis*
* *Nuptiae Chymicae*
* *Positio Fraternitatis Rosae Crucis*

* Kategorio Fama Fraternitatis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 49430
 |
*Pri la aliaj signifoj de DES rigardu en DES (apartigilo).*
**DES**, anglalingva mallongigo de ***Data Encryption Standard*** ("Normo de Datuma Kriptigado") estas simetria kriptiga algoritmo inventita en 1976 de IBM kaj la usona registaro. Ĝi estis la kriptiga algoritmo kiun usonaj bankoj uzis por intersendi monon ([*mankas fonto*]). Unikso uzis ĝin en la programo *crypt* por kriptigi pasvortojn[*mankas fonto*].

DES devenas de la Lucifera kriptiga algoritmo de IBM de 1970. Ĝi uzas unu kaŝan ŝlosilon longan 56 bitojn. Malsame al algoritmo RSA, kun DES la ŝlosilo devas esti iel sekure komunikita al la ricevonto.

Oni diris ke la algoritmo estis tro fortika por kompanioj sed ne por la registaro. La manko de leĝo kontraŭ ĝi implicis tion. DES estas multe pli malforta ol pli novaj algoritmoj kiel AES AKK Rijndael aŭ Twofish ĉar inter aliaj la ŝlosilo estas pli mallonga. Laŭ Michael Wiener, oni povus rompi la kripigon kun komputilo kostanta 500 kilodenaroj dum 7 horoj. Laŭ Whitfield Diffie, la malforteco de DES ne estas komputika sed politika: la sistemestro rifuzus iri al malliberejo por protekti la informon de uzanto. Tamen post 20 jaroj kaj tutmonda uzo, ĝi ankoraŭ restas sana kaj sekura[*mankas fonto*]. Intertempe oni ankaŭ uzis DES trifoje (kun diversaj ŝlosiloj), sed tio sistemo, nomata 3DES, nur havas 112 bitojn de efika ŝlosila longeco.

Anstataŭigante DES en jaro 2001 estis adoptita nova simetria ĉifro: AES AKK Rijndael.

* Kategorio DES (kriptado) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Turo de Mendoza en Álava.
La **familio Mendoza**, hispane ***Casa de Mendoza***, estas nobela hispana familio, kiu havas devenon en la urbeto Mendoza en la teritorio de la aktuala provinco Álava (Eŭskio). La Mendoza eniris al la servo de la regno Kastilio dum la regado de Alfonso la 11-a (1312-1350). Álava, nome montara regiono lima kun la regnoj Kastilio kaj Navaro, estas unu de la eŭskaj teritorioj aligitaj al la kastilia monarkio pere de foruoj. Antaŭ la Mendoza pasis al Kastilio, Álava estis batalkampo, en kiu la senjoraj familioj kveerlis dum generacioj. En 1332, la Mendoza kverelis jam dum unu jarcento batale kontraŭ la familio Guevara [geBAra]. Aliaj familioj el la alava nobelaro, kiel Ayala [aĜAla], la Velasco [beLASko] kaj Orozco [oROZko], sangelverŝe bataletis, en tiuj epizodoj, el simplaj noktaj embuskoj al veraj kampobataloj.

Post tiuj nobelaj familioj eniris al la servo de la reĝoj de Kastilio, malpliiĝis tiuj kvereloj, dum ili aliĝis al la kastilia militistaro je la servo de la reĝo, ĉefe en la procezo konata kiel *Reconquista*, pro kio ili amasigis teritoriojn kaj privilegiojn.

El la epoko de la Katolikaj Gereĝoj ĉiuj heredontoj de la Duklando de la Infantado, estis grafoj de Saldaña kaj markizoj de Santillana, kiel unua titolo kiun havis la familio Mendoza.

Gravaj membroj
--------------

* Íñigo López de Mendoza
* Pedro González de Mendoza

Bibliografio
------------

* Alegre Carvajal, Esther (Dir.) (2014). Damas de la Casa de Mendoza: Historias, leyendas y olvidos. Madrid: Polifemo. ISBN 978-84-16335-00-8.
* Nader, Helen (1985). Los Mendoza y el Renacimiento Español. Guadalajara: Institución Provincial de Cultura «Marqués de Santillana», Excma. Diputación Provincial. ISBN 84-505-3156-X.
* Fernández Madrid, Mª Teresa (1991). El Mecenazgo de los Mendoza en Guadalajara. Guadalajara: Institución Provincial de Cultura «Marqués de Santillana», Exma. Diputación Provincial. ISBN 84-87164-03-X.
* Layna Serrano, Francisco (1993-1996). Historia de Guadalajara y sus Mendozas, en los siglos XV y XVI, 4 Tomos. Guadalajara: Aache ediciones. ISBN 84-87743-28-5.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Familio Mendoza en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo pri la familio Mendoza Arkivigite je 2006-12-07 per la retarkivo Wayback Machine de José L. G. de Paz, Universidad Autónoma de Madrid.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Amazona** |
| --- |
|  |
| Kuba amazonoKuba amazono |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animalia]] |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Chordata |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Aves |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Psittaciformes |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Psittacidae |
| Subfamilio: | *Arinae* |
|
|
|
|
| Genro: | *Amazona* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Amazona  |

 |
| v • d • r |

**Amazonaj papagoj** estas komuna nomo por la papagoj de la genro *Amazona*. Ili estas mezgrandaj papagoj indiĝenaj de la Nova Mondo kun teritorioj el Sudameriko ĝis Meksiko kaj Karibio.

Plej amazonaj papagoj estas ĉefe verdaj, kun brilaj koloroj kiuj dependas el la specio kaj povas esti tre buntaj. Ili manĝas ĉefe semojn, nuksojn, kaj fruktojn, suplementita de folia materialo.

Multaj amazonaj papagoj havas rimarkindan kapablon imiti homan paroladon kaj aliajn sonojn. Parte pro tio, ili estas popularaj kiel maskotoj aŭ akompanaj papagoj, kaj malgranda industrio disvolviĝis por bredi papagojn en kaptiveco por tiu merkato. Tiu populareco kondukis al la fakto, ke multaj papagoj estis kaptitaj el la naturo ĝis etendo ke kelkaj specioj iĝis minacataj. La Konvencio CITES malleĝigis la kapton de naturaj papagoj por la maskota komerco kiel klopodo helpi protekti la naturajn populaciojn.

Kelkaj specioj
--------------

Festamazono (*Amazona festiva*), ilustraĵo de Keulemans, 1891
* Kuba amazono (*Amazona leucocephala*)
* Hispaniola amazono aŭ Hispaniola papago (*Amazona ventralis*)
* Puertorika amazono (*Amazona vittata*)

Bibliografio
------------

* Caparroz, R. kaj J.F. Pacheco, 2006: A homonymy in Psittacidae a new name for Salvatoria Miranda-Ribeiro. Ararajuba: Rev. Brasileira de Ornitologia. V. 14, n 2, pp. 91–93.

* Amazona en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Amazona en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Amazona en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712639
* NKC: ph128159
 |
**Moratinos** [moraTInos] estas municipo en la okcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 63 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 280 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 62 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio inkludas la submunicipojn San Nicolás del Real Camino (en la foto) kaj San Martín de la Fuente.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771683
 |
**Tibor Wilhelmb,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wilhelmb Tibor** (naskiĝis la 16-an de oktobro 1893 en Hungara reĝlando en Gyalár (nuntempa Ghelari en Rumanio), mortis la 20-an de junio 1968 en Budapeŝto) estis hungara inĝeniero.[*rompita ligilo*]

Biografio
---------

Tibor Wilhelmb akiris diplomon en akademio de Selmecbánya en 1919. Post siaj studoj li praktikadis jaron en fabriko de Manfréd Weiss en Csepel, kie li estis levita inĝeniero en 1920, ĉefinĝeniero en 1924, direktoro en 1938, ĉefdirektoro en 1951. En la 1930-aj jaroj li trakonstruis la fornojn pri hejtado de oleoj. Liaj aliaj agoj faris la fabrikon elstara en Eŭropo. Li pensiuliĝis en 1958. Li ricevis premion Kossuth en 1954.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Az ipari vasötvözetek metallográfiája I.* (1960) - lektoro
* *Az ipari vasötvözetek metallográfiája II.* (1964) - lektoro

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Antal Megyer-Meyer** [medjer-mejer], aŭ *Antal Megyer Meyer,* laŭ hungarlingve kutima nomordo **Megyer-Meyer Antal** estis hungara pentristo, industriartisto, altlerneja instruisto.

Antal Megyer-Meyer  naskiĝis la 28-an de aprilo 1883 en Budapeŝto, li mortis la 5-an de julio 1948 (laŭ alia informo la mortotago estas la 8-a) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Megyer-Meyer studis en Tutlanda Reĝa Industriarta Edukejo en 1906. Post siaj studoj li ekinstruis samloke, ekde 1923 en Hungara Belarta Altlernejo. Li estis rektoro de la Altlernejo inter 1937 kaj 1939. Li ofte kreis ekleziajn juvelojn aŭ pentris murpentraĵojn en kirkoj. Li ricevis premiojn en 1922, 1930, 1941.

Elektitaj artaĵoj
-----------------

* fresko (kapelo de centra seminario, 1936)
* murpentraĵoj (katolika instituto en Eger, 1941)
* Kalapos önarckép (pentraĵo)
* Naplemente (pentraĵo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2018-03-16 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
La monumento antaŭ renovigo (2006)
 Ero en la centro de la statuoLa **Holokaŭsta Memorial de Tel-Avivo** (hebree אנדרטה לשואה ולתקומה, HaAndarta LaŜoa ve LaTkuma, signifante Monumento al la Holokaŭsto kaj la Resurekto) estas monumento situanta sur Rabin Placo en la urbocentro de la Tel-Avivo, Israelo. Ĝi situas fronte de la tel-aviva urbodomo.

Historio
--------

La origina ideo konstrui monumenton sur la ĉefurba placo estis prezentita al la urba konsilio en 1951. Estis tiam kiam oni decidis konstrui monumenton al soldatoj, kiuj mortis defendante la urbon dum la sendependiĝa milito (1948-49 ). Plie, plano krei parkon estis aprobita.

En 1965, arkitekto Abraham Yaski Powsner prezentis ampleksan evoluplanon por la parko. Ĝi antaŭvidis la konstruoadn de monumento al la viktimoj de la holokaŭsto sur la placo. En 1972, la urbaj aŭtoritatoj nomumis specialan komisionon por decidi kiel la kvadrato estus evoluigota kaj kian formon alprenus la nova monumento. La projekto de la skulptisto Yigal Tumarkin estis elektita por efektivigo. Ĝi estis ekspoziciita en 1975 .

Priskribo
---------

La monumento estas metita en la nune nomata Rabin Square, antaŭ nomata hebree כיכר מלכי ישראל, Kikar Malĥej Israel signifante Placo de la Reĝoj de Israelo (Izraelo), proksime de la intersekciĝo de ĉefstratoj Ibn Gabirol kaj Friŝman. La strukturo de la monumento estis farita el metalo, betono kaj vitro. La ĉefparto de la monumento estas renversita piramido pentrita en brun-flavaj strioj. Ĉe ĝia bazo, dua plimalgranda piramido leviĝas de la grundo. Kune ili formas la Davidan Stelon - estante flavaj, ili simbole reprezentas la flava insigno, kiu estis devigite portita de judoj dum la holokaŭsto.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Holokaŭsta Monumento (Tel-Avivo)** en Vikimedia Komunejo
**Antal Neogrády** [neogrAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Neogrády Antal** estis hungara pentristo, ilustristo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *nógrádi,* lia familia nomvarianto estis *Nógrády*. Lia nepo estis Antal Neogrády (1944)

Libroilustraĵo de Antal Neogrády
Antal Neogrády  naskiĝis la 8-an de junio 1861 en Galsa (Hungara reĝlando, nuntempa Holiša en Slovakio), li mortis la 19-an de decembro 1942 en Alag (nuntempa urboparto de Dunakeszi) (Hungara reĝlando).

Biografio
---------

Antal Neogrády studis en Reĝa Modela Desegna Lernejo de János Greguss, poste en privata lernejo de Paul Nauen en Munkeno, fine enkde 1886 en belarta akademio en Munkeno. Inter 1893 kaj 1931 li instruis en la Reĝa Belarta Altlernejo. Krom la pentraĵoj li ankaŭ ilustris librojn kaj gazetojn. Lia akvareloserio pri ĉasado ricevis premion en 1894.

Ekspozicioj
-----------

* ekde 1888
* Budapeŝto (1904)
* Arad (urbo) (1908)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Memportreto
* Tanyasi udvar gémes kúttal
* Falusi utcán
* Napernyős hölgy a parkban
* Sikeres vadászat
* Kőhíd az alföldön
* vidu la bildojn!

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gizella Barabás

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildoj Arkivigite je 2018-07-09 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

* Mateno en Altaj TatrojMateno en Altaj Tatroj
* 
* CervoblekoCervobleko

* Kategorio Antal Neogrády (1861) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614543
* GND: 1078923043
* LCCN: n2016042082
* VIAF: 96598662
* ISNI: 0000 0000 7896 2294
* ULAN: 500124231
* RKD: 59134
 |
Protesto de *Black Lives Matter* en Herald Square, Manhatano, Novembro 2014. En la oranĝkolora afiŝo oni diras: "Ĉu mia filo la venonta?"
***Black Lives Matter*** (konata ankaŭ laŭ la sigloj **BLM**; tradukebla kiel «La nigraj vivoj gravas» aŭ «La vivoj de la nigruloj gravas»​) estas internacia kaj malcentrigita movado originita ene de la komunumo de afrikusonanoj. Ĝi ekis en 2013 per la uzado de la kradvorto **#BlackLivesMatter** en la sociaj retejoj, post la senkulpigo de George Zimmerman el la mortigo de la afrikusona adoleskulo Trayvon Martin pere de pafo.

*Black Lives Matter* ekestis agnoskita je tutlanda nivelo pro manifestacioj post la murdo de du afrikusonanoj fare de policanoj en 2014: nome Michael Brown kaj Eric Garner, kio rezultis en protestoj kaj tumultoj en Ferguson kaj en Novjorko.​ Ekde la protestoj en Ferguson, la partoprenantoj en la movado manifestiĝis ankaŭ kontraŭ la mortigo de nombraj afrikusonanoj fare de policanoj, kiel tiuj de Tamir Rice, Eric Harris, Walter Scott, Jonathan Ferrell, Sandra Bland, Samuel DuBose, Freddie Gray kaj George Floyd.

Ekde 2014 multaj miloj da personoj, inter kiuj multaj famaj sportistoj, kantistoj, aktoroj ktp. apogis la movadon kiu subtenas haltigon de senpuna atakemo de blankulaj policanoj kontraŭ nigruloj en Usono. La etendo de la movado atingis subtenon ankaŭ eksterlande.

En Esperanto aperis
-------------------

* Frank van Hertrooij, *Nigraj Vivoj Gravas* ĉe la blogo Scivolemo, 24-a de julio 2020

Vidu ankaŭ
----------

* Policbrutaleco

Notoj
-----

1. ↑  «La revista Nature se suma a la huelga de científicos contra el racismo». France 24
2. ↑   Elizabeth Day. «#BlackLivesMatter: the birth of a new civil rights movement». the Guardian. Konsultita la 1an de Februaro 2021.
3. ↑  «Black Lives Matter: How the events in Ferguson sparked a movement in America». cbsnews.com. 7a de Aŭgusto 2015. Konsultita la 1an de Februaro 2021.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Black Lives Matter en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 715177
* GND: 1190845202
* LCCN: sh2016001442
* VIAF: 33160060117035601650 28152079058807111043, 33160060117035601650
 |
**ORBÁN Antal** estis hungara skulptisto, altlerneja instruisto.

Antal Orbán naskiĝis en Pusztakalán (Hungara reĝlando, nuntempa Călan en Rumanio) la 24-an de aprilo 1887 kaj mortis en Budapeŝto la 2-an de novembro 1940.

Memortabulo pri Antal Orbán

Biografio
---------

Antal Orbán studis unue en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo, poste en Munkeno, Parizo kaj Bruselo. Li laboris en laborejo de György Zala. Li kreis longtempe eksterlande kaj gajnis plurajn premiojn. Dum la 1-a mondmilito li estis milita skulptisto. Ekde 1919 li instruis en la Industriarta Lernejo. Inter 1929 kaj 1934 li skulptis kune kun György Zala la skulptaĵon de István Tisza.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Ilona Kiss Roóz

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto

Fonto
-----

* netlexikon.hu Arkivigite je 2009-04-02 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Antal Orbán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 256527
 |
**Cuenca de Campos** [KŬENka deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Cuenca de Campos* estas etimologie rilatebla al loknomo de Vakceoj nome *Cancia* aŭ alude al "malsuprejo".

Cuenca de Campos en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.
Preĝejo de Sankta Justo.
Preĝejo de Campos de Sankta Maria de la Kastelo.
Konvento de Sankta Bernardino de Sieno.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 47,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 208 loĝantojn. Ĝi perdis 1 550 loĝantojn el la 1850-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 63 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado (ĉefe ŝafoj por laktoproduktado) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejoj kaj la konvento, kies plej monumenta parto estis akirita kaj forportita de la usona riĉulo William Randolph Hearst.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763810
 |
**NYÁRAI Antal** [pr. nja:rai] *Nyáray* estis hungara aktoro naskiĝinta en Nagyenyed la 13-an de aprilo 1868 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de februaro 1920.

Lia kariero
-----------

Antal Nyárai ekde 1897 ludis en provincaj trupoj. En 1902 dungis lin la Népszínház, kie li akiris sukcesojn en titolrolo de *Casanova* de Faragó Jenő–Barna Izsó kaj en rolo de Eisenstein en la *A denevér* de Strauss (filo). En 1907 li iĝis ano de la Ĉefurba Cabaret Bonbonnière. Li ludis en 1909–11 en Szeged, en 1915 en Vieno, en 1917 en la Király Színház kaj en la Apolló Kabaré. Lastfoje li aperis en la Teatro Medgyaszay. Laŭ Endre Nagy li estis *la reĝa komikulo*.

El liaj roloj
-------------

* Mercutio (Shakespeare: Romeo kaj Julieta);
* Tartuffe (Molière);
* Bolond (Shakespeare: Reĝo Lear);
* Fegya (Tolstoj: Élő holttest);
* Puzsér (Molnár F.: A doktor úr);
* Pfefferkorn (Lehár F.: Drótostót);
* Wurm, Kalb (Schiller: Ármány és szerelem);
* Celestin (Hervé: Nabáncsvirág).

Fonto
-----

* Magyar Színházművészeti Lexikon
**Cuevas de Almudén** [KŬEbas dealmuDEN] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas.

Geografio
---------

Ĝi estas je 56 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, inter Mezquita de Jarque (okcidente) kaj Jarque de la Val (oriente) laŭ la regiona ŝoseo A-1403. La altitudo de la loĝloko estas de 1281 msm, pro kio estas malvarma vetero.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo.

Historio
--------

La loknomo *Cuevas de Almudén* estas etimologie komprenebla en hispana kiel *Grotoj de Almudén*, kaj siavice *Almudén* derivas de la araba المعدن (al-maʿdin), «la mino».​ Tio klare indikas la araban devenon de la loko kaj krome la tradician dediĉon al minado. 

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Cuevas de Almudén oni malaltiĝis el 300 loĝantoj en 1877 kaj 252 en 1920 ĝis nunaj 118 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj). Nune rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

1. ↑   Asín Palacios, Miguel (1940). *Contribución a la toponimia árabe de España*. Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas. p. 50.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801196
 |
**Antal Osztrovszky** [ostrovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Osztrovszky Antal** estis hungara kemiisto, profesoro.

Antal Osztrovszky  naskiĝis la 23-an de decembro 1888 en Budapeŝto. Li mortis la 27-an de januaro 1944 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Osztrovszky akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1909, poste li laboris en Gödöllő, kie li okupiĝis pri destilado de alkoholoj. Inter 1918 kaj 1938 li laboris en simila uzino - eĉ li estis uzinestro - sed jam en sia naskiĝurbo. En 1922 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. En 1928 li doktoriĝis, en 1938 li estis nomumita publika ordinara profesoro. Li okupiĝis pri produktado de diversaj alkoholoj, vinagroj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Szeszgyártás gyümölcsökből* (Alkoholproduktado el fruktoj), (1917)
* *Borgazdasági melléktermékek értékesítése* (1921)
* *A mezőgazdasági szeszgyártás kézikönyve* (Manlibro pri agrikultura alkoholproduktado), (1943)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Ĥarovsk** (ruse *Харовск*) estas urbo en Vologda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 19252501.

La urbo estis fondita en jaro 1903 kiel loĝejo dum konstruado de fervojo.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Ĥarovskij (Харовский) en 1903 ... 1954.

La interurba telefona kodo estas 81732, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 59° 57′ N 40° 12′ O﻿ / ﻿59.950 °N, 40.200 °O﻿ / 59.950; 40.200 (mapo).

La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Kubena (Кубена).

En la urbo estas fervoja stacio Ĥarovskaja (Харовская) (malfermita en 1898).

En jaro 1959 la urbo havis 13,3 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 11,5 mil loĝantojn.

Flago de Vologda provinco
Urboj de Vologda provinco

**Ĉefurbo**: Vologda

Babajevo |
Belozersk |
Ĉerepovec |
Grjazovec |
Ĥarovsk |
Kadnikov |
Kirillov |
Krasavino |
Nikolsk |
Sokol |
Totjma |
Ustjuĵna |
Velikij Ustjug |
Vitegra
**Cubo de la Solana** [KUbo delasoLAna] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Komarko de Sorio* en la centro de la provinco. La loknomo *Cubo de la Solana* estas etimologie komprenebla kiel Turo de la Sunejo.

Geografio
---------

Komarko *Komarko de Sorio* en la centro de la provinco Sorio.
Loko de Cubo de la Solana en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 132,84 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 179 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 550 loĝantojn el la 1940-aj jaroj. 

Ĝi distas 24 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipo enhavas la loĝlokojn Almarail, Cubo de la Solana, Ituero, Lubia, Rabanera kaj Riotuerto. Ĝi limas kun Los Rábanos, Aldealafuente, Quintana Redonda, Tejado, Almazán kaj Borjabad.

Historio
--------

Estas restaĵoj de romiaj , kaj ŝoseoj kaj de gvatoturoj el la epoko de militoj inter islamanoj kaj kristanoj, ekzemple Torrejalba.

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Meze de la 19-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Lubia kaj Rabanera del Campo. Fine de la 20-a jarcento la teritorio de la municipopliiĝis ĉar ĝi aligis Almarail kaj Ituero.

Aktualo
-------

Preĝejo de Sankta Marteno.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj nun terpomoj kaj betoj), kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, ermitejo kaj dom-palaco.

Bildoj
------

* Sonoril- kaj horloĝ-turo.Sonoril- kaj horloĝ-turo.
* Subtegmenta kolombejo.Subtegmenta kolombejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rRegiono de Sorio |
| --- |
| Bayubas de Abajo• Bayubas de Arriba• Blacos• Calatañazor• Cidones• Cubo de la Solana• Fuentepinilla• Garray• Golmayo• Gormaz• Los Rábanos• Quintana Redonda• Quintanas de Gormaz• Rioseco de Soria• Soria• Tajueco• Tardelcuende• Torreblacos• Valdenebro• Valderrodilla• Velilla de la Sierra• Villaciervos |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351583
* VIAF: 316735231
 |
**Ĥartumo** (arabe ولايات الخرطوم) estas unu el la 18 administraj ŝtatoj de Sudano. Kvankam la areo de la subŝtato estas la plej malgranda inter la subŝtatoj, la nombro de ĝiaj loĝantoj estas la plej granda (pli ol 7,6 milionoj da loĝantoj en 2017). Sur la teritorio de la subŝtato troviĝas la plej granda urbo en Sudano - Omdurman - kaj ĝia ĉefurbo - Ĥartumo - laŭ kiu la subŝtato estas nomita. Pro tio, la ĉefurbo enhavas multajn oficejojn (registaraj kaj neregistaraj), kulturajn instituciojn kaj la ĉefan flughavenon de Sudano - Ĥartuma Internacia Flughaveno.

La subŝtato situas en la centro de Sudano, ĉe la kunfluejo de la Blanka Nilo kaj la Blua Nilo, kie la du riveroj kunfandiĝas en unu riveron - la Nilo. La subŝtato Ĥartumo limas Norda Kurdufano en la okcidento, la rivero Nilo en la nordo, Kassala en la oriento, kaj la substato de Al Gezira kaj la Blanka Nilo en la sudo.

79% de la loĝantoj de la subŝtato loĝas en urboj. La plej granda parto de ĝia populacio estas dungita en la publika sektoro, en bankado kaj komerco kaj la plimulto de la kampara populacio laboras en agrikulturo kaj liveras manĝaĵon al la grandaj urboj.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Ĥartumo (subŝtato)** en Vikimedia Komunejo

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFederaciaj ŝtatoj de Sudano |
| --- |
| Ruĝa Maro | Ĥartumo | Al Gezira | Gedaref | Blanka Nilo | Blua Nilo | Norda | Suda Darfuro | Suda Kurdufano | Okcidenta Darfuro | Okcidenta Kurdufano | Kassala | Rivero Nilo | Sennar | Norda Darfuro | Norda Kurdufano | Orienta Darfuro | Centra Darfuro | Flago de Sudano |

 |
Koordinatoj: 50° 08′ 03″ N 17° 32′ 10″ O﻿ / ﻿50.13417 °N, 17.53611 °O﻿ / 50.13417; 17.53611 (mapo)

**Křížová** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hošťálkovy en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km nordokcidente de Hošťálkovy. Vivas ĉi tie 28 loĝantoj (2021).

Křížová situas en katastra teritorio **Křížová ve Slezsku** kun areo 4,86 km².

Historio
--------

Ĝis la jaro 1947 vilaĝo nomiĝis **Kružberk** (germane *Kreuzberg*) kaj temis pri memstara municipo, kunigita el du partoj, kiuj estis vilaĝo Kružberk kaj malgranda vilaĝo **Hutě** (germane *Hütte*), dum kio Hutě situis proksimume 700 metroj okcidente de Kružberk. Domaro Hutě pereis post la dua mondmilito en konekso kun ellandigo de devena germana loĝantaro.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 363 |
| 1880 | 336 |
| 1890 | 312 |
| 1900 | 305 |
| 1910 | 262 |
| 1921 | 236 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 212 |
| 1950 | 2 |
| 1961 | 49 |
| 1970 | 10 |
| 1980 | 2 |
| 1991 | 0 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 1 |
| 2011 | 20 |
| 2021 | 28 |

En Křížová estas registritaj 34 adresoj: 6 daŭraj objektoj kaj 28 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 3 domoj, el tio 1 daŭre loĝigita.

Fotogalerio
-----------

* ŜoseoŜoseo
* Restaĵo de domoRestaĵo de domo
* DomoDomo

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Hošťálkovy (4) |
| --- |
| Hošťálkovy ~ Křížová ~ Staré Purkartice ~ Vraclávek |

 |
**Amine GEMAYEL** aŭ **Amin Gemayel** (**أمين الجميل**) (naskita je la 22a de januaro 1942 en Bikfaya ĉe Beirut kiel la filo de Pierre Gemayel, estas libana politikisto kaj estis prezidanto de Libano inter 1982 kaj 1988. Li apartenas al la familio de la Gemayel, kiu estas konata politika familio de Libano dum la libana historio.

Post studoj de juraj sciencoj en Beirut li fariĝis advokato. Inter 1970 kaj 1982 li estis deputito de la libana parlamento. Post la morto de sia frato pro bomba atenco tre baldaŭ post lia elekto kiel libana prezidanto, Amine elektiĝis je la 23a de septembro 1982 kiel nova prezidanto.

Inter 1883 kaj 1984 li provis pacigi la diversajn milicojn, sed sen sukceso. Poste li perdis politikan influon kaj nur estis akceptita en la kristana parto de la lando. Je la fina de sia ofica periodo la parlamento ne sukcesis trovi interkonsenton pri posteulo. Pro tio Gemayel nomis Michel Aoun kiel ĉefo de dumtempa registaro. Pro tio denove komencis la civila milito.

Post la fino de sia ofica periodo Gemayel iris al ekzilo kaj vivis en Francio. Nur en 2000 li reiris al la Libano. Je la 20a de julio 2007 Amine Gemayel informis ke li kandidatas kiel parlamentano. Tamen li ne sukcesis kaj perdis kontraŭ Camille Mansur al-Churi.

* Kategorio Amine Gemayel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 264785
* GND: 119519658
* LCCN: n83181910
* VIAF: 32019474
* ISNI: 0000 0001 2320 1815
* SUDOC: 028969227
* BNF: 12069454w
 |
**Amimona** - (helene **Αμυμωνη**, latine *Amymone*) estis en la helena mitologio filino de Danao, la reĝo en Libio kaj en Argo, prapatro de la gento de danaoj.

Danao havis kvidek filinojn, Danainojn. Ĉiuj kun sia patro fuĝis en Grekion, ĉar ilia onklo Egipto volis edzinigi ilin al siaj kvindek filoj.
Legendo rakontas, ke post albordiĝo en Argo sendis Danao siajn filinojn alporti akvon, por ke ili povu oferi al dioj. Amimona volis mortigi cervon, sed mise trafis Satiron, kiu atakis kaj ĝenis ŝin. La knabino vokis helpon kaj alrapidis la mara dio Pozidono mem, ĵetis al Satiro tridentan forkon kaj mortigis lin.
Kiam li poste permesis, ke la knabino eltiru tridenton el la tero, elŝprucis en tiu loko intensiva fonto, kiu estis nomigita per ŝia nomo.
Pozidono akiris amon de Amimona, edziĝis al ŝi kaj ili kune havis filon Naŭplion, kiu pli poste fondis faman samnoman havenurbon.

* Kategorio Amimona en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Carlos Parada, "Greek Mythology Link": Danaids
* Amymone and Poseidon. Continuous Narrative on Roman Mosaics


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 407219
* GND: 1047652544
* VIAF: 316450138 306360960, 316450138
* SUDOC: 238375838
* BNF: 16571996w
 |
Koordinatoj: 49° 10′ 30″ N 13° 42′ 27″ O﻿ / ﻿49.17500 °N, 13.70750 °O﻿ / 49.17500; 13.70750 (mapo)

**Kůstrý** (845 m), estas monto en montetaro Mladotická vrchovina en Šumava cismontaro inter vilaĝoj Zálesí, Víska (en kies katastron ĝi apartenas), Lhota pod Kůstrým kaj Maleč.

Geomorfologio kaj a geologio
----------------------------

Kůstrý estas insulmonto sur montodorso elkuranta el Javorník en formo de monto plilongigita en direkto nordokcidento - sudoriento kaj kreanta dumonton. El montoj malproksimaj de si proksimume 300 metrojestas ĉefa la nordokcidenta monto markata kiel *Altán* kun alteco 845 m (resp. 844,9 m), la sudorienta monto kun alteco pli ol 838 m estas monto apuda, sur iuj mapoj la alteco indikata kiel 837 m rilatas al trigonometria punkto. Tio estas la dua kaj la tria montopinto de distrikto Strakonice. La plej alta montopinto de la distrito Strakonice estas Zahájený (846, resp. 845,6 m), malproksima proksimume 2 km en sudsudokcidenta direkto.En la montopinta parto aperas malpli grandaj rokaroj kaj ŝtonaj maroj el moldanubikaj migmatitoj kaj gnejsoj.

Konstruaĵoj sur la monto
------------------------

Sur la montopinto situis en la 1960-aj jaroj ligna, kvinetaĝa triangula turo.
**Preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika, la plej malnova Monumento historia en vilaĝo Sitke (en Hungario).

Historio
--------

La unua mencio pri kirko okazis en 1327. En la 16-a jarcento la kalvinanoj profitis la preĝejon (en 1636 ĝi estis pligrandigita), en 1725 la katolikoj reakiris éa konstruaĵon. Plena trakonstruo okazis inter 1767 kaj 1774, nur la fundamento restis. La orgeno alvenis en 1820. Inter 1842-1865 la preĝejo interne renoviĝis (poste en 1938), ekstere en 2001.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola. En mezo de la fasado la turo iom reliefas. La absido estas ok-angula, sed interne la sanktejo jam estas duonronda. Apud la absido po unu sakristioj etendiĝas. Interne la plej impona estas la ĉefaltaro, ties bildo prezentas la Sanktan Triunuon. La flanka altaro estas dediĉita al Johano Nepomuka, kie estas videbla ŝtona reliefo restinta el la origina romanika preĝejo. La predikejo estis kreita en 1775. Ĉe la enireja parto supre galerio por la orgeno etendiĝas. Sub la preĝejo estas kriptoj por la familio Felsőbüki Nagy.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare
* hungare kun 2 fotoj
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Dana kolonia imperio** (Ŝablono:Lang-dk) aludas la koloniojn kiujn Danio (aŭ Danio-Norvegio ĝis 1814) posedis el 1536 ĝis ĉirkaŭ 1945. Ĉe sia hegemonio la kolonia imperio atendis al kvar kontinentoj (Eŭropo, Nordameriko, Afriko kaj Azio) kaj atingis areon de ĉirkaŭ 3,000,000 km² en 1800. La periodo de kolonia etendo markis plialtigon en la statuso de Danio kaj povon neviditan ekde la Vikinga erao. 

En 1536, Danio eniris en personan union kun Norvegio kaj ekposedis la norvegajn teritoriojn de Gronlando, la Ferooj, kaj de Islando. Orkadoj kaj Ŝetlandoj, estis tiam de Skotlando, kvankam estis origine regataj de Norvegio ĝis la 15a jarcento, kaj poste oni faris kelkajn klopodojn reakiri ilin.

En la 17a jarcento, sekve de teritoriaj perdoj ĉe la Skandinavia Duoninsulo, Danio-Norvegio ekfaris koloniojn, fortikaĵojn, kaj komercajn staciojn en Afriko, Karibio, kaj Barato. Post 1814, kiam Norvegio estis trapasata al Svedio sekve de la Napoleonaj Militoj, Danio retenis la koloniajn posedojn. Kristiano la 4-a iniciatis politikon etendi la danian transmaran komercon, kiel parto de la komercisma tajdo kiu estis balaante Eŭropon. La dania unua kolonio estis stablita ĉe Tarangambadi, en dana *Trankebar*) en la suda marbordo de Barato en 1620. Admiralo Ove Gjedde estris la ekspedicion kiu stablis la kolonion. 

Nune, la nuraj restintaj ŝpuroj de tiu imperio estas la Ferooj kaj Gronlando; la Ferooj estis dania lando ĝis 1948, dum la gronlanda kolonia statuso ĉesis en 1953. Ili estas nune aŭtonomaj landoj de la Reĝlando de Danio kun memregado, en rilato menciita kiel "rigsfællesskabet".

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* List of Danish colonial possessions Arkivigite je 2012-01-06 per la retarkivo Wayback Machine
**Preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Miszla.

Historio
--------

En tiu loko estis konstruita romanika kirko en la mezepoko. Dum dominado de turkoj ĝi estis detruita. En 1754 oni konstruis novan barokan preĝejon, sed kelkaj partoj estis profititaj el la mezepokaj partoj. Renovigaj laboroj okazis en 1803 kaj 1860. La orgeno estis farita en 1901. Arkeologoj laboris ĉi tie en 1995.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ vojo en korto. En la korto troviĝas statuoj pri Sankta Floriano (1810) kaj Sankta Vendelo (1913). La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. La turopinto estas plurlatera piramido. La absido estas duonronda kaj kontaktiĝas kun sakristio kaj moŝta kapelo. 

Kermeso okazas en la tago de Sankta Triunuo, tio estas la sekva dimanĉo post la pentekosta dimanĉo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* Arkivigite je 2019-04-24 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **datumbazo Mérimée** estas datumbazo pri la franca monumenta heredaĵo. Ĝi estis kreita en 1978 kaj interretigita en 1995 fare de la ministerio pri Kulturo de Francio, direkcio de Arkitekturo kaj Heredaĵo.

La nomo referencas al la verkisto Prosper Mérimée, kiu estis ankaŭ ĝenerala inspektisto de la historiaj monumentoj.

Tiu datumbazo estas regule ĝisdatigata.

Enhavo
------

La datumbazo *Mérimée* enhavas informojn venantajn de la servo de la historiaj monumentoj kaj de la ĝenerala inventaro de la kultura heredaĵo; ĝi temas pri la religia, doma, agrikultura, lerneja, milita kaj industria arkitekturo.

La datumbazo enhavas du slipotipojn :

* ĝenerala inventaro de la kultura heredaĵo : priskribaj slipoj de la inventara dosiero farita fine de surlokaj enketoj kondukitaj de la regionaj inventarservoj, kaj koncizaj informoj sekve de antaŭaj inventaroj, de malnovaj dosieroj, de esploroj por atribui markojn (heredaĵo de la 20-a jarcento, rimarkinda ĝardeno) ktp.
* monumentoj klasitaj historiaj : noticoj skribitaj laŭ la protektodecidoj faritaj laŭ la leĝo de 1913 pri la historiaj monumentoj, kun la referencoj de la dekretoj de klasado kaj de registrado kiel monumento historia.

La datumbazo *Mérimée* listigas ne nur la konstruaĵojn protektatajn kiel monumentoj historiaj.

La datumbazo *Mérimée* enhavis en 2005 ĉirkaŭ 200 000 slipojn el kiuj 147 000 por la inventaro kaj 42 000 por la monumentoj klasitaj historiaj. 35 000 noticoj estas ilustritaj per la datumbazo *Mémoire*. 13 500 kompletaj dokumentaj dosieroj estas asociitaj al la slipoj.

Referencoj
----------

1. 1 2   Datumbazo Mérimée : teknika slipo (2005-11-28). Alirita 2009-10-28..

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri komputiko |

* Ĝenerala inventaro de la kultura heredaĵo

### Eksteraj ligiloj

* Kategorio Datumbazo Mérimée en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo france
* Serĉformularo Mérimée
**Eksplodo de tanko-kaptilo en la Malnova Urbo** – eksplodo de akirita de la varsoviaj insurekcianoj germana speciala veturilo Borgward IV, kio okazis la 13-an de aŭgusto 1944 ĉe la strato Jan Kiliński en la varsovia Malnova Urbo.

Rezulte de la eksplodo de preskaŭ duontuna ŝarĝo, verŝajne intence malfruigata de germanaj nazioj, pereis pli ol 300 insurekcianoj kaj civiluloj, kiuj amase venis admiri gajnitan veturilon. La evento transiris al la historio kiel "eksplodo de tanko-kaptilo" kaj estas konsiderata kiel unu el la plej tragikaj epizodoj en la defendo de la Malnova Urbo kaj simbolo de la germana bestieco. Korpopartoj de disŝiritaj homoj pendis eĉ de balkonoj sur najbaraj stratoj.

Eksplodo
--------

Witold Pilecki asertis, ke germanoj intence ŝanĝis la veturilon en kaptilon, pri kio atestas la fakto, ke ne detruis ĝin tuj per fajro de siaj kanonoj, post kiam estis akirita de la ribelantoj, sed permesis forkonduki ĝin, kie post rompo de la germana pripafo kolektiĝis multe da personoj.

Memoro
------

Tuj post la tragedio poeto de la dua mondmilito Tadeusz Gajcy dediĉis al ĝi pintum-verson.

Post la dua mondmilito ĉe la strato Jan Kiliński 3 oni fiksis memortabulon kun la jena enhavo: *La loko sanktigita de la sango de 500 insurekcianoj kaj loĝantoj de la Malnova Urbo mortfalintaj la 13-an de aŭgusto 1944 pro eksplodo de tanko kun perfide lokigita eksplodmaterialo.*

La eksplodo ĉe la str. Kiliński estas kulmina punkto de la libro de Jarosław Marek Rymkiewicz — "Kinderszenen".

La 13-an de aŭgusto 2010 okazis sur la Kastela Placo en Varsovio premiero de mallongdaŭra filmo *La 13-an de aŭgusto '44*, (scenaro kaj reĝisorado Małgorzata Brama) dediĉita al la tragedio.

La eksplodon priskribis ankaŭ usona ĵurnalistino Rita Cosby en la libro titolita *Quiet Hero: Secrets From My Father's Past* pri travivaĵoj de ŝia patro Ryszard Kossobudzki, en 1944 soldato de Pola Enlanda Armeo, kiu travivis la eksplodon.

De 1992 la datreveno de la eksplodo estas celebrata kiel Memor-Tago de la Malnova Urbo kaj integra parto de ĉiujaraj solenaĵoj de la ribelo de Varsovio.

Literaturo
----------

* Łukasz Mieszkowski, *Tajemnicza rana. Mit czołgu-pułapki w powstaniu warszawskim* (Mistera vundo. Mito de tanko-kaptilo en la Varsovia ribelo), W.A.B. 2014, ISBN 978-83-280-0997-4