recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Botino** (ruse *Ботино*) estas stacio de la Kazana direkto de la Moskva fervojo en la urba distrikto Ŝatura, Moskva provinco. La distanco de Kazana stacidomo estas 131,3 km. Ĉirkaŭ 17 paroj da elektrotrajnoj haltas en la stacio potage sur la itineroj Moskvo-Kazanskaja - Ĉerusti kaj Kurovskaja - Ĉerusti.

La stacio estis malfermita en 1952.

Estas du flankaj altaj platformoj, ne ekipitaj per turnkrucoj. La transiro de pasaĝeroj okazas sur la planko tra la reloj. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Botino kaj Novosidoriĥa. La nomo devenas de la vilaĝo Botino sudokcidente de la stacio, kiu nun estas mikrodistrikto de la urbo Ŝatura. La biletvendejo estis fermita.

La aŭtovojo P106 Kurovskoje - Samojliĥa pasas 495 metrojn sude de la stacio. La interkruciĝo kun la fervojo estas reguligita traknivela pasejo. La rivero Polja fluas du kilometrojn sudoriente, sur la sekcio Botino - Krivandino estas ponto super ĝi.

La stacio havas du altajn platformojn: unu insula en la nordo kaj unu flanka en la sudo kaj tri trakojn: du estas la ĉefa linio (la suda branĉo de Transsiberia fervojo), kiu priservas ambaŭ platformojn, kaj unu estas aparta trako Krivandino - Ŝaturskaja GRES, posedata de GRES kaj priservanta ĝin. Ĉi tiu itinero havas nek elektrizon nek pasaĝeran trafikon.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑  Железнодорожные станции СССР. Справочник. — М. Транспорт, 1981

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Botino (stacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Horaro de elektrotrajnoj por la stacio (ruse)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFervojaj haltejoj inter Luberci-1 kaj Ĉerusti |
| --- |
| 
* Luberci-1 (Luberci)
* Luberci-2 (Luberci)
* Korenjovo
* Ovraĵki
* Rodniki
* Vjalki
* Ĥripanj
* 41 km
* Donino
* 49 km
* 52 km
* Grigorovo
* 55 km
* Gĵel
* Ignatjevo
* Kuzjajevo
* Ŝevlagino
* 73 km
* Anciferovo
* Podosinki
* Kurovskaja (Kurovskoje)
* 90 km
* 95 km
* Avsjunino
* Zapolici
* Zaputnaja
* Ŝaturtorf
* Ŝatura
* Botino
* Krivandino
* Tugolesje
* Vojmeĵnij
* Ĉerusti

 |

 |
Pri la komunumo
---------------

 **Bottenwil** estas komunumo en la distrikto Zofingo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 794 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Bottenwil situas en la valo de la rivero *Uerke* orienta alfluanto de Suro, oriente de la distriktĉefurbo Zofingo. La komunumo konsistas el la tri partoj Eigen, Vorstatt kaj Winkel, kiuj tamen intertempe kunkreskis al kohera setlejo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,10 km², de kiuj 2,15 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,45 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas en la arbaro *Buechwald* sur alteco de 665 m s.m. kaj la plej mallata punkto sur alteco de 470 m s.m. ĉe la bordo de la rivero *Uerke*.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Bottenwil limas en nordo al Uerkheim, en oriento al Staffelbach, en sudoriento al Wiliberg, en sudokcidento al Wikon en Kantono Lucerno, kaj en okcidento al Zofingo.

Trafiko
-------

Bottenwil situas komplete flanke de la ĉefaj trafikvojoj. Al la publika trafikreto ĉe estas konektita per la loka buslinio n-ro 13 de Zofingo.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 4 km norde ĉe Kölliken kaj al la svisa aŭtovojo A2 4 km okcidente en Zofingo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Bottenwil datiĝas el la jaro 1189 kiel *Botanwile*.

En mezepoko Bottenwil ĝis la jaro 1173 troviĝis sub la regado de la Grafoj de Lencburgo, poste ĝi apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj post ties formorto al la Habsburgoj. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Bottenwil venis sub berna regado. Ĝis 1496 la malalta jurisdikcio pri Bottenwil apartenis al Zofingo, poste Bottenwil estis atribuita al la tribunala distrikto de Kölliken de la voktejo Lencburgo. Kiam okaze de la Helveta Revolucio Argovio estis kun helpo de francaj trupoj liberigita de la ĵurkomunumo servuteco, Bottenwil estis atribuita al la distrikto Zofingo de la nove fondita Kantono Argovio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Bottenwil
* Bottenwil en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Bottenwil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Zofingo |
| --- |
| Arburgo • Attelwil • Bottenwil • Brittnau • Kirchleerau • Kölliken • Moosleerau • Murgenthal • Oftringen • Reitnau • Rothrist • Safenwil • Staffelbach • Strengelbach • Uerkheim • Vordemwald • Wiliberg • **Zofingo** |  |

 |
**Georges WOLINSKI** (naskiĝis la  28-an de junio 1934(nun 1934-06-28) en Tunizo, mortis la 7-an de januaro 2015 en Parizo dum atenco kontraŭ *Charlie Hebdo*) kiel filo de pola patro kaj itala patrino. Li estas franca politika kaj erotika karikaturisto, bildstriisto kaj humura pensisto kun foje tre spica humuro, kaj foje profunde filozofa konsciiĝo.

dekstraLi tre ofte uzas dubsencojn, kaj dusencojn, se oni legas ilin "unuatavole", naive, multaj el liaj pensoj kaj desegnoj ŝajnas estis ege dekstrismaj - nu li afiŝas sin kiel ege maldekstrisma! divenu kie estas la eraro! li sperte kaj ĝue ludas per tiaj ambiguecoj.

Kelkaj pensoj:

"La unua homo, kiu mortis ja konjekteble estis surprizita."
"Mi preferas esti estonta komunisto, ol estinta komunisto!"
"Oni devas lasi al la malriĉuloj sufiĉe da mono, ke ili ne ribelu"
"Inter mi kaj aliulo mi ne havas elekton."
(dialogo inter riĉa turisto kaj enmigrinto:) "Mi havas ege simplajn gustojn, mi povus loĝi en kelo. - Loĝas mi en kelo!"

Vidu ankaŭ
----------

* Charlie Hebdo

* Kategorio Georges Wolinski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Georges Wolinski en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 23158
* GND: 118912631
* LCCN: n82090029
* VIAF: 57143693
* ISNI: 0000 0001 2280 4737
* SUDOC: 027199371
* BNF: 11929368w
* ULAN: 500356787
* MBA: 9bdd8472-8708-4d5e-a40c-4a072b29a25a
* NDL: 00461343
* RKD: 85409
* ICCU: CFIV090146
* BNE: XX1020498
 |
**Georges de Feure**, pseŭdonimo de *Georges Joseph van Sluijters* (Parizo, 6a de Septembro 1868 - samloke, 26a de Novembro 1943) estis franca pentristo, afiŝisto, desegnisto, scenejisto kaj artokomercisto, inter simbolismo kaj modernismo.

Li studis en la *Rijksakademie van beeldende kunsten* de Amsterdamo. En 1889 li revenis al Parizo, kie li eniris en la etoso de simbolistoj kaj laboris kiel ilustristo de *Le Courrier français* kaj *Le Figaro Illustré*. Li estis amiko de la komponistoj Claude Debussy, Maurice Ravel kaj Erik Satie. Li ricevis ankaŭ influon de la literaturo de Charles Baudelaire kaj Georges Rodenbach.

*La Femme sur le Pont* (1900).
Lia stilo estis tre ornamema kaj li prefere prilaboris teatrajn afiŝojn. Li disvolvigis tipon de figuro de virino laŭmoda kiu ege sukcesis dum la *Belle Époque*. Li verkis ankaŭ akvarelojn, meblojn kaj ornamajn objektojn. En la 1920-aj jaroj lia stilo evoluis al la artdekora stilo.

Bibliografio
------------

* Gibson, Michael (2006). *El simbolismo*. Kolonjo: Taschen. ISBN 978-3-8228-5030-5.

* Kategorio Georges de Feure en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755831
* GND: 119121875
* LCCN: nr93002376
* VIAF: 61822225 205207523, 61822225
* ISNI: 0000 0000 8387 7406
* SUDOC: 031220622
* BNF: 12247815j
* ULAN: 500005733
* RKD: 27856
* NKC: xx0096067
 |
**Alajos Kálmán** [alajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kálmán Alajos** estas hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2001), membro de Eŭropa Scienca Akademio (2003).

Alajos Kálmán  naskiĝis la 26-an de junio 1935 en Rákoskeresztúr (nuntempa urboparto en Budapeŝto).

Biografio
---------

Alajos Kálmán frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1953-1958. Li eklaboris en kemia filio de MTA. En 1975 li doktoriĝis el kemio. En 1977 li komencis instrui kristalografion en Universitato de Budapeŝto, krome li estis gastoprofesoro en Italio, Anglio, Usono, Japanio. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1975-2011.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Structure of Bis-(2-carboxyphenyl)sulphur Dihydroxide Dilactone* (1973)
* *On the Nature of Hypervalant S–O Bonds in Sulfurane* (1993)
* *Isostructurality of Organic Crystals* (1997)
* *Kristály-architektúra: szupermolekuláris szerveződések szépségei* (2001)

Fontoj
------

* biografio kun foto

* Kategorio Alajos Kálmán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Batalo de Żyrzyn** estis la batalo okazinta la 8-an de aŭgusto 1863 dum la Januara Ribelo kontraŭ Rusia Imperio.
Kelke da ribelaj taĉmentoj sub la komando de Michał Heidenreich-Kruk komence de aŭgusto 1863 ekmarŝis de Lublinio norden direkte al Podlaĥio, dezirante tiamaniere foriri de postkurantaj ilin rusaj soldataroj kaj tie vivigi la ribelon.

Trapasante ŝoseon varsovia-lublinan la ribela patrolo transprenis depeŝon, laŭ kiu evidentiĝis, ke tra la poŝtejo en Żyrzyn estas trapasonta milita eskorto veturiganta 201 milojn da rubloj. Generalo Kruk tuj decidis aranĝi embuskon. Lia plano estis simpla: la konvojon oni decidis ataki fronte kaj ambaŭflanke. La malfronton planis bloki unu el la ribelaj taĉmentoj.

Matene la 8-an de aŭgusto 1863, nombranta ĉ. 500 soldatojn kaj du pafilegojn la eskorto subgvide de leŭtenanto Laudański estis atakita de pli multnombra (sed malpli bone armita) taĉmento de ribelantoj (ĉ. 3 mil, en tio 1400 pafistoj. La unua atako kaŭzis grandan kaoson. Rusoj ordigis vicojn kaj kun granda determino pretis defendi poŝtajn veturigilojn. Post trihora batalado ili komencis retiriĝi el la batalejo, kio sukcesis nur al Laudański kun 87 homoj.

Perdoj de la rusoj estis (laŭ la raporto de Kruk) 181 mortigitoj kaj 282 kaptitoj (en tio 132 vunditoj). Poloj suferis malpli da perdoj: nur 10 mortigitaj kaj 50 vunditaj.

Oni akiris ĉ. 400 karabenojn kaj transprenis 140 milojn da rubloj. Gajnitan monon Kruk donis al organiza fortigo de taĉmentoj batalantaj en Lublinio kaj Podlaĥio. Sciigo pri la sukceso disvastiĝis ne nur en la tuta Kongresa Pollando, sed ankaŭ en Eŭropo.

Ankaŭ la okcidenta publika opinio reagis postulante de siaj registaroj doni apogon al batalantaj poloj. Tamen en Sankt-Petersburgo oni decidis retirigi el Varsovio guberniestron de la Kongresa Pollando la grandan princon Konstantino Nikolajeviĉ kaj nomumi feldmarŝalon grafon Fiodor Berg. La ŝanĝo kaŭzis plifortigon de persekutado rilate al poloj kaj finfinan likvidon de la Kongresa Pollando.

La batalon kun antaŭantaj ĝin eventoj priskribis Jarosław Iwaszkiewicz en rakonto titolita "Haydenreich", verkita maje 1963, kiun la aŭtoro dediĉis al memoro de sia patro kaj onklo, partoprenintoj de la januara ribelo.

La bataloj apud Żyrzyn (proksime al Puławy) estis memorigitaj post 1990 sur tabulo ĉe la Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio per surskribo "ŻYRZYN 8 VIII 1863"

Bibliografio
------------

* Norman Davies, *God's Playground. A History of Poland in Two Volumes*, 2005 ISBN 0-19-925340-4, en la pola lingvo: *Boże igrzysko. Historia Polski* (5-a eldono, Znak 1999)
**Georges Antoine Pons Rayet** (naskiĝis la 12-an de decembro 1839 en Bordeaux, mortis la 14-an de junio 1906 en Bordeaux) estis franca astronomo

Vivo
----

Li iris lernis en Parizon, unue en la liceon Bonaparte (nune: liceo Condorcet) kaj poste, de 1859 en la École normale supérieure.
Li iĝis instruisto pri fiziko en Orléans.

En 1863 li ricevis postenon en la Observatorio de Parizo en la servo pri meteologio. Tie, li amikiĝis kun Charles Wolf, kiu instruis lin pri spektroskopio. En 1867 ili ambaŭ malkovris grandajn spektrajn liniojn en eligo en la stelo *P Cygni*. Tiaj linioj estas tiuj de lumo elsendita el la fortega stela vento de tia nova tipo
de stelo, kiu ricevis la nomon de Wolf-Rayet stelo.

Kun Édouard Stephan kaj Félix Tisserand, li partoprenis al ekspedicio por observi suneklipson en la Malaja duoninsulo la 18-a de aŭgusto 1868.

En 1869, li estis nomumita astronomo helpanto. Sed en 1874 li malakordiĝis kun Urbain Le Verrier kaj foriris el la Observatorio de Parizo. Li donis kursojn pri fizika astronomio en Marsejlo ĝis 1876, dato kiam li ricevis la ĵus kreitan katedron pri astronomio en Bordeaux. En 1878 li fondis, sur altaĵo de Floirac (Gironde), la observatorion de Bordeaux kies direktoro li estis ĝis sia morto. De 1880 li estis ano de la municipa konsilantaro de Floirac.

Li vojaĝis en Hispanion por observi la suneklipson de la 30-a de aŭgusto 1905 en Burgoso.

Li estis entombigita en la tombejo Saint-Vincent de Floirac. Kolegio de ĉi tiu komunumo portas lian nomon.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Paĝaro de la kolegio Georges Rayet, entenas biografieton de Georges Rayet.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Georges Rayet en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* france Biografioj de sciencistoj, far de Jean-Claude Pecker[*rompita ligilo*]
* france Franclingva nekrologio de *Ernest Esclango*
* angle Anglalingva nekrologio
**Alajos Loczka** [alajoŝ locka], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Loczka Alajos** estis hungara kemiisto, profesoro, instruisto, bibliotekisto. Lia patro estis József Loczka.

Alajos Loczka  naskiĝis la 8-an de julio 1892 en Budapeŝto. Li mortis la 24-an de januaro 1972 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Alajos Loczka frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1914. Li batalis dum la 1-a mondmilito (li vundiĝis dufoje). Inter 1918 kaj 1921 li laboris en la universitata kemia instituto, sed li ankaŭ instruis en gimnazio en Budapeŝto inter 1919 kaj 1928, en 1935 li iĝis gimnaziestro. Li doktoriĝis en 1920 el organika kemio. En 1931 li estis nomumita privata profesoro. En la studjaro 1927 li studis en Usono la instruan sistemon helpe de stipendio. Hejmenveninta li ricevis ŝtatan postenon, ekde 1937 li laboris en ministerio pri religio kaj eduko. Post la 2-a mondmilito li laboris unu jaron en la Universitata Biblioteko (ELTE), poste li pensiuliĝis. Jam kiel emerito li laboris en alia biblioteko kaj laboris multe por la kemia muzeo.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Az alchemia története* (1925)
* *Organikus kém. a reálisk. 6. o-a számára* (1926) - mezlerneja lernolibro
* *A kémia-oktatás alapelvei a középfokú iskolákban* (1933)
* *Szakisk. és nemzetépítés. Tanulm-ok a gazd. szakokt. köréből.* (1944)
* *Kevert, összetett és nyomelemes műtrágyák* (1962)
* *Tüzelőanyagelemek és felhasználásuk* (1970)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**Georges Palante** (*Georgo Palanto*) naskiĝinta la 20-an de novembro 1862 kaj mortinta la 5-an de aŭgusto 1925, estis franca filozofo.

Naskiĝinte en la departemento Kaleza markolo, li estas licenciita pri beletro kaj agregaciita pri filozofio. Li instruis en la liceo de San Briego dum siaj 27 lastaj jaroj. Samtempe, li verkis sian filozofian verkon, publikante artikolojn en revuoj (li mastrumis, dum 13 jaroj, la filozofian kronikon en Mercure de France...) kaj eseojn.

Li estis individuisto kaj admiris Nietzsche, kaj li tre frue interesiĝis pri la verko de Freŭdo.

Georges Palante mortigis sin, pro kaŭzoj ne vere konataj, sed li suferis pro akromegalio: grava degenera malsano, kiu ne estis kuracebla en tiu epoko, kaj kiu pli kaj pli dolorigis lian vivon.

* Kategorio Georges Palante en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 111532
* GND: 118948385
* LCCN: n79054536
* VIAF: 24621997
* ISNI: 0000 0000 8102 9382
* SUDOC: 028817303
* BNF: 12057498t
* NDL: 00452038
* BIBSYS: 1008239
* NKC: jo2010589275
* BNE: XX1388946
 |
**Tepatlaxco** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tepatlaxco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 165.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7618 loĝantojn. El tiuj estis 3835 viroj kaj 3783 virinoj. La komunumo havas surfacon de 99.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 4 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 47 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 780 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 6841 personoj. En la jaro 2000 temis pri 7844, do temis pri kresko / malkresko je 2.77 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 6830 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 51 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al  % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Katalin Szendrényi** [sendrEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szendrényi Katalin** estas hungara operkantisto, oratorikantisto (soprano).

Katalin Szendrényi  naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1960 en Szeged.

Biografio
---------

Katalin Szendrényi frekventis muzikan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1983, post 2 jaroj ankaŭ operkantistan diplomon. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis László Polgár (operokantisto) kaj Erika Sziklay. Ŝi ricevis stipendion de studio de Teatro alla Scala inter 1986-1988. Ekde 1985 ŝi apartenas al Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi ricevis kantokonkursajn premiojn inter 1982 - 1988. Ŝi kantadas ankaŭ oratoriojn.

El ŝia repertuaro
-----------------

* Béla Bartók: *Burgo de la Blubarbulo* — Judit
* Giuseppe Verdi:
	+ *Il Trovatore* – Azucena
	+ *Aida* – titolrolo
* Richard Wagner:
	+ *Der Fliegende Holländer* — Senta
	+ *Götterdämmerung* — Brünnhilde
* Pietro Mascagni: *Cavalleria Rusticana* – Santuzza
* Giacomo Puccini: *Tosca* — Floria Tosca
* Francesco Cilea: *Adriana Lecouvreur* — titolrolo

Ŝia sola televizia filma rolo
-----------------------------

* *István király* (1993) - Cresimira

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto
**Alameda** estas andaluza rokenrola muzik-ensemblo kun flamenka inspiro kreita fine de la 1970-aj jaroj.

Historio
--------

Alameda naskiĝis en la jaro 1977-a kiam kvar studentoj finis siajn studojn en la Muzik-lernejo de Sevilo. En la jaro 1979-a aperis la unua disko de Alameda, kun tiu sama nomo, tio okazis kvar jarojn post la unua disko de la ensemblo Triana, kiu metis la bazojn de la tiel nomata andaluza rokenrolo. Malgrau esti sub la ombro de Triana, Alameda posedis propran muzikan stilon, kie la flamenko kunfandiĝis kun la rokenrolo. Tri kantaĵoj de tiu unua disko *El Amanecer en el Puerto*, *Aires de la Alameda* kaj *Matices* fariĝis tre popularaj inter la andaluza junularo. En la jaro 1979-a ili kunlaboris kun la granda flamenka kantisto Camarón de la Isla en lia disko *La Leyenda del Tiempo*.

Post la eksterordinara unua disko en la jaro 1980-a aperis la dua, *Misterioso Manantial*, kvankam ĝi ne estis tiel altkvalita. La tria albumo *Aire Cálido de Abril* aperis en la jaro 1981-a. En la jaro 1984-a aperis *Noche Andaluza*, kvankam tiutempe la membroj de Alameda havis malsimilajn opiniojn rilate la muzikan vojon sekvotan. Post tiu kvara disko la ensemblo malaperis.

En la jaro 1992-a ili ludis okaze de speciala koncerto dum la Universala Ekspozicio de Sevilo, aperis tiam kompil-diskoj sub la nomoj *Dunas* en la jaro 1994-a kaj *Ilusiones* en 1995-a. Ĝia lasta albumo estis *Concierto Veinte Aniversario* aperinta en la jaro 1999-a kun la kunlaboro de aliaj artistoj.

Membroj
-------

* Manuel Marinelli - Klavaroj.
* Rafael Marinelli – Klavaroj.
* Luis Moreno - Drumoj kaj perkutado.
* José Roca – Voĉo kaj gitaro.
* Manuel Rosa - Basgitaro.

Diskiaro
--------

### Albumoj

* 1979 - Alameda.
* 1980 - Misterioso manantial.
* 1981 - Aire cálido de abril.
* 1983 - Noche andaluza.
* 1994 - Dunas.
* 1995 - Ilusiones.
* 2008 - Calle arriba.

### Kompilaĵoj

* 1999 - Concierto - 20 Aniversario (duobla KD koncerte).
* 2001 - Noche andaluza y otros grandes éxitos.
* 2003 - Todas sus grabaciones para Discos Epic / 1979-1983 (duobla KD).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio kaj diskorezencoj de Alameda en LaFonoteca.

### Bibliografio

* Luis Clemente: *Rock Andaluz: Una discografía*. Sevilla, 2006. ISBN 84-896-1994-4

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Alameda (banda) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 259821
* MBA: fe93c58d-54cc-44d2-afd7-9f704176e41e
 |
La **bulbotubero** (latine *bulbotūber*) aŭ **firma bulbo** aŭ (laŭ PIV evitinde) **kormo** (latine *cormus*) estas la mallonga, vertikala, ŝvelinta subtera tigo (bulbosimila tubero) de plantoj (kutime ĉe unukotiledonaj), servanta kiel rezervaĵa organo por travivi vintron aŭ aliajn malfavorajn kondiĉojn kiel someran sekegon kaj varmegon (trasomerumo). La bulbotubero estas tipe ĉirkaŭata de protekta maldikaj membranoj, tunikoj aŭ skvamoj. Interne la bulbotubero konsistas el amelo-entenaj parenĥimaj ĉeloj. La bulbotuberoj povas esti elfositaj kaj uzataj por plurobligo (reprodukto) de la planto (ekz. taro aŭ kolokasio). Ili estas similaj ekstere al bulbo, tiel oni kelkfoje erare nomas ilin per tiu nomo.

Ekzemploj
---------

Jen kelkaj specioj de kultivataj plantoj, kiuj havas bulbotuberojn:

* Multaj plantoj el la familio iridacoj, kultivitaj por siaj floroj (*krokuso*, *gladiolo*, *iriso*, kaj *Montbretia*)
* kolokasio (taro) kaj similaj plantoj de arumacoj.

* Bulbotuberoj de Colocasia esculentaBulbotuberoj de *Colocasia esculenta*
* Bulbotubero de Crocosmia Bulbotubero de *Crocosmia*
* Bulbotubero de Gladiolus Bulbotubero de *Gladiolus*
* Bulbotuberoj de Crocus chrysanthus Bulbotuberoj de *Crocus chrysanthus*
* Bulbotuberoj de Kabuyea hostifolia Bulbotuberoj de *Kabuyea hostifolia*
* Bulbotuberoj de la banano (Musa) Bulbotuberoj de la banano (*Musa*)

Referencoj
----------

1. ↑   firma bulbo (esperante). *Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto 2020*.
2. ↑   kormo (esperante). *Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto 2020*.

Vidu ankaŭ
----------

* Rizomo
* Plantaj vivoformoj laŭ Raunkiær
* Tubero

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bulbotubero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Wolford, Ron.  Bulb basics (angle). *Bulbs & More*. Universitato de Ilinojso.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
**Katalin É. KISS** [kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **É. Kiss Katalin** estas hungara lingvisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2013).

Katalin É. Kiss  naskiĝis la 31-an de majo 1949 en Debrecen.

Biografio
---------

Katalin É. Kiss frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1967-1972, poste ŝi ekinstruis samloke en universitato de Debrecen. Inter 1979-1982 ŝi instruis en ELTE, poste ŝi havis postenon en lingva instituto de MTA. En 1991 ŝi doktoriĝis antaŭ MTA. Ekde 2007 ŝi estas universitata katedrestro. Ŝi ofte instruis aŭ esploris ankaŭ eksterlande, ekzemple en Montrealo, Stanford, Stuttgart. Ŝi okupiĝas precipe pri la hungara lingvo. Ŝi havas edzon, al kiu ŝi naskis 3 gefilojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1985-2011, en 1994 eĉ usonan premion.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Shakespeare szonettjei Magyarországon* (1975)
* *A magyar mondatszerkezet generatív leírása* (1983)
* *Discourse Configurational Languages* (1995)
* *Anyanyelvünk állapotáról* (Pri stato de nia gepatra lingvo), (2004)

Fontoj
------

* biografio kun foto
* hungarlingva biografio
**Alajos Szokolyi** [alajoŝ sokoji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szokolyi Alajos,** slovake **Alojz Sokol** estis slovakdevena hungarlandana atleto, bienulo, arkivisto, kuracisto. Lia familia nomvarianto estis *Szokoly* [sokoli].

Memortabulo pri Alajos Szokolyi
Alajos Szokolyi  naskiĝis la 19-an de junio 1871 en Hungara reĝlando en Rónic, li mortis la 9-an de septembro 1932 en Bernece.

Biografio
---------

Alajos Szokolyi devenis el slovaka familio. Li studis medicinon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li faris la praktikajn laborojn apud Sebestény Endre Kovács. Li estis ankaŭ ĉampiono en diversaj atletikaj branĉoj. Resume li havis 13 landajn rekordojn. En Ateno en Somera Olimpiko 1896 li atingis la trian lokon en la 100-metra kurado. En 1900 li edziĝis, baldaŭ li havis 5 gefilojn. En 1907 li estis nomumita ĉefarkivisto de Hont. Dum la 1-a mondmilito li estis armea kuracisto en la departemento. Depost Traktato de Trianon li retiriĝis kaj li okupiĝis pri sia bieno.

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Bernecebaráti

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 137-a paĝo)
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-06-18 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Alajos Szokolyi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 575519
* LCCN: n97101740
* VIAF: 60835452
* ISNI: 0000 0000 3398 8773
 |
**Katalunaj Esperantistaj Renkontiĝoj** estis jaraj Esperanto-aranĝoj organizitaj de la kataluna Esperanto-movado dum la jaroj 1970-aj kaj komenco de la 1980-aj. Pro la severaj malhelpoj al la uzado de la radiko *katalun-* longe dum la hispanaj faŝisma reĝimo, la renkontiĝoj alprenis la nomon de la provinco Barcelono ĝis 1973 (vidu: Barcelon-Provinca Esperantista Renkontiĝo), kiam ili ŝanĝis la nomon al *Katalunaj Esperantistaj Renkontiĝoj*. Ili staras en la periodo de la longa paŭzo inter la kongresoj organizitaj de Kataluna Esperantista Federacio kaj Kataluna Esperanto-Asocio kaj estas klara sinsekvo inter la aktivuloj organizintaj la divers-nomajn aranĝojn. Post la plena funkciigo de Kataluna Esperanto-Asocio en 1982, la renkontiĝoj denove alprenis la nomon *kongreso*.

Listo de renkontiĝoj
--------------------

* 15a 1973 Calella de la Costa (Maresme)
* 16a 1974 Cervera (Segarra)
* 17a 1975 Girona (Gironè])
* 18a 1976 Valls (Alt Camp)
* 19a 1977 Cornellà (Baix Llobregat)
* 20a 1978 Tortosa (Baix Ebre)
* 21a 1979 Rubí (Vallès Occidental)
* 22a 1980 Vilanova i la Geltrú (Garraf)
* 23a 1981 Moià (Bages)
* 24a 1982 Reus (Baix Camp)

Eksteraj ligiloj
----------------

Listo de Katalunaj Kongresoj de Esperanto, Barcelon-Provincaj Renkontiĝoj kaj Katalunaj Renkontiĝoj Arkivigite je 2007-07-04 per la retarkivo Wayback Machine
Suda portiko de la katedralo de Palermo
Portalo de Palaco Abatellis
**Kataluna malfrugotiko** estas gotika arĥitekturstilo, kiu elformiĝis en Sicilio de la 15-a jarcento sub la regeco de Aragono (Katalunujo) kaj tie akiris vastan influon. Tiu ĉi stilo jam ekkonigas transiron al fruaj formoj de la renesanco. 

Karakterize por la kataluna malfrugotiko estas, ke la pintarkoj de pordoj kaj fenestroj ne plu suprenstrebas kiel en la altgotiko, sed estas pli etendemaj laŭlarĝe. Alia distingilo estas la florornamaro.

Klaran ekzemplon por kataluna malfrugotiko en Palermo prezentas la suda portiko de la katedralo de Palermo, sur kiu la florecaj elementoj kaj la premitaj pintarkoj estas bone ekkoneblaj. Je la enirportalo de la Palaco Abatellis en Palermo la transpaŝo al renesanco estas plenumita jam tiom, ke ne plu estas uzita arko, sed horizonta lintelo. 

Alia ekzemplo por kataluna malfrugotiko estas la portiko de la preĝejo Sankta Maria de la Kateno en Palermo.

Literaturo
----------

Brigit Carnabuci: Sizilien. Griechische Tempel, römische Villen, normannische Dome und barocke Städte im Zentrum des Mittelmeeres (= DuMont Kunst-Reiseführer). -a, aktualigita eldono. DuMont Reiseverlag, Ostfildern 2011, ISBN 978-3-7701-4385-6.
Suplemento de Omego 3
**Grasacidoj omego−3**, ankaŭ nomitaj **grasacidoj ω−3** aŭ **grasacidoj n−3**, estas polinesaturitaj grasacidoj karakterizitaj per la ĉeesto de duobla ligo je tri atomoj for de la fina metilogrupo en ilia kemia strukturo. Ili estas vaste distribuitaj laŭ naturo, estante gravaj konsistigantoj de metabolo de lipidoj bestaj, kaj ili ludas gravan rolon en la homa dieto kaj en homa fiziologio.

Grasacidoj omego−3 estas gravaj por normala metabolo. Mamuloj ne povas sintezi la esencajn grasacidojn omego−3 ALA kaj devas akiri ilin per dieto, kiun ili tiam povas uzi por formi la longĉenajn grasacidojn omego−3, EPA.

Fontoj
------

La tri specoj de grasacidoj omego−3 implikitaj en homa fiziologio estas alfa-linolenata acido (ALA), trovebla en plantoleoj, kaj ejkosapentaenoika acido (EPA) kaj dokosaheksaenoika acido (DHA), ambaŭ ofte troveblaj en maraj oleoj. Maraj algoj kaj fitoplanktono estas ĉefaj fontoj de grasacidoj omego−3. Komunaj fontoj de plantaj oleoj enhavantaj ALA inkluzivas juglandojn, manĝeblajn semojn, salvion, algoleo, linoleo, oleo el *Plukenetia volubilis*, *Echium plantagineum*-oleo kaj kanaboleo, dum fontoj de bestaj grasacidoj omega−3 inkludas fiŝojn, fiŝoleojn, ovojn de kokinoj, kalmarojn kaj oleon de krilo.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Medicino |

* Kategorio Grasacido omego-3 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Alfa-linolenata acido
Laŭ la helena mitologio, **Alalo** (el la greka *Ἀλαλά*, el *ἄλαλος* «surda») estis dajmonino kiu personigis la milit-krion. Pro tio, oni konsideras ŝin unu el la Maĥoj. Laŭ Pindaro, Alalo estis filino de Polemo, malpli grava milita diaĵo, kaj estis "anonco de lancoj, al kiu la soldatoj oferiĝis por la bono de la urbo en sankta mort-oferado".

**Alalo** anoncas la alvenon de Areso kaj lia terura akompanantaro. Ilustraĵo de Wenzel Hollar (1607-77).
Ŝia nomo signifis *laŭta krio*, speciale tiu, milita, el la greka onomatopea vorto *ἀλαλή* [alalē], kaj la verbo *ἀλαλάζω* (alalaző), *vekigi la militan krion*. Ŝi ofte partoprenis la sekvantaron de Areso, olimpa dio pri milito, kies batal-krio, *"Alale alala"*, estis la nomo de ĉi tiu diino. Fakte, *Alalaxios* estis unu el la epitetoj de Areso. La grekaj soldatoj atakadis la malamikojn kun ĉi tiu miilit-krio, por panikigi la kontraŭan armeon. Verŝajne, la origino de tiu onomatopeo estas la teruriga kriĉado de la strigoj.

Dum la milito inter Grekio kaj Italio, kadre de la Dua Mondmilito, grekaj soldatoj uzadis similan krion, *"άέρα"* (aera). Antaŭe, dum la faŝisma *Ventennio*, iomete modifiita krio ("eja eja alalà", kie "eja" havis la saman signifon ol milit-krio, laŭ Esĥilo kaj Platono), estis adoptita de la Arditoj, specifa korpuso de la faŝisma armeo. Ĝi estis elpensita de Gabriele D'Annunzio post la konkero de Fiume.

En la televid-felietono Xenia:Warrior Princess, la milit-krio *"Alalaes"* estis propra de la ĉefrolulino.

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle Alalo ĉe Theoi.com

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Pindaro. *Ditiramba fragmento*, 78.
2. ↑  LSJ kapvorto ἀλαλή
**Red McKenzie** (\* 14-an de oktobro 1899 en Sankta-Luiso; † 7-an de februaro 1948 en Novjorko) estis blankula usona ĵaz-muzikisto (badestro, kantisto, kombiloludisto) de ĉikago-ĵazo kaj muzikagento.

Vivo
----

McKenzie ludis komence de la 1920-aj jaroj krom sia laboro kiel hotelservisto kun kelkaj amikoj (Dick Slevin sur kazuo, Jack Bland je banĝo kaj gitaro, McKenzie je kombilo kaj kiel kantisto) en Sankta Luiso (ankaŭ nomata *Mound City* laŭ proksima antikva indiano-urbo) stratmuzikon. Bandestro Gene Rodemich aŭskultis ilin kaj organizis en 1924 komunan sonregistradon por eldonejo Brunswick en Ĉikago: „Arkansas Blues" kaj „Blue Blues" kun la *Mound City Blue Blowers*, kiu vendiĝis preskaŭ milionoble. Post ĉi tiu sukceso ili prezentis en Novjorko, kie aliĝis Eddie Lang, kaj ludis kiel *McKenzie´s Candy Kids* en 1925 je Londono. Kun liaj *Mound City Blue Blowers* (je ŝanĝanta instrumentistaro) poste ludis i.a. Muggsy Spanier, Jack Teagarden, Jimmy Dorsey, Glenn Miller, Eddie Condon. Kun Condon li surdiskigis en 1927 kiel „McKenzies and Condons Chicagoans" ĉe Okeh, kun Gene Krupa kaj multaj aliaj famaj ĉikagoĵazaj muzikistoj. En 1928 Pee Wee Russell faris siajn unuajn sonregistradojn kun ili. Sur sonregistraĵo el 1929 kun Mound City Blue Blowers kunludas ankaŭ Coleman Hawkins kaj Rex Stewart, pro kio foje oni rigardis ilin kiel unu el la unuaj miksitrasaj ĵaz-surdiskigoj.

Ekde fine de la 1920-aj jaroj McKenzie laboris ankaŭ kiel muzikagento, kie ekz. peris la unuajn sonregistradojn de Bix Beiderbecke kaj Frank Trumbauer por Okeh. Krome li ankaŭ prezentis kiel kantisto, laboris dum la tutmonda ekonomikrizo de la 1930-aj jaroj en Sankta Luiso ĉe bierfarejo kaj dum la 1930-aj jaroj li ludis gravan rolon en la ĵazklubejoj de la 52-a Strato en Novjorko. Ĉar li estis koleremulo, je tio li foje ankaŭ argumentis perpugne. En 1944 li denove transloĝiĝis al Novjorko, kie li ludis Eddie Condon. Li estis alkoholulo kaj mortis relative junaĝe kun 48 jaroj pro hepata cirozo.

Disko
-----

* *Mound City Blue Blowers* (Timeless Records, 1935/36)

Rimarkoj
--------

1. ↑  de kiu neniuj pluaj sonregistraĵoj estas konataj, post kiam li forlasis la bandon en 1925

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Vivhistorio de Red McKenzie ĉe redhotjazz.com[*rompita ligilo*]
* Vivhistorio de McKenzie ĉe bluesworld.com Arkivigite je 2011-05-15 per la retarkivo Wayback Machine
* Historio kaj sonspecimeno de Mound City Blue Blowers de redhotjazz.com Arkivigite je 2011-08-05 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 365729
* GND: 1051287723
* LCCN: no93028465
* VIAF: 54335634
* ISNI: 0000 0000 4152 328X
* BNF: 139321026
* MBA: 042db999-bffd-43bb-b34e-1560aa586530
* ICCU: DDSV008033
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri monteto kaj parka arbaro en Meksikurbo. Pliaj signifoj de la vorto *Chapultepec* priskribiĝas en la listo Chapultepec (apartigilo). |

lago Chapultepec
**Chapultepec** (*Chapoltepēc*, *monteto de ortopteroj* en la navatla lingvo) estas larĝa monteto malmultajn kilometrojn sudokcidente de la centro de Meksikurbo en la urbodistrikto *delegación Miguel Hidalgo*.

La **Bosque de Chapultepec** (*arbaro de Chapultepec*) estas parka arbaro sur kaj ĉirkaŭ la monteto. La verdejo, kiu kovras areon de pli-malpli 4 kvadrataj kilometroj, estas tre ŝatata libertempejo de la urbanoj kaj la plej granda tiaspeca areo de la urbo. Dum ĝi en la hispana lingvo nomatas "arbaro", en aliaj lingvoj, inkluzive de turismaj gvidlibroj en la angla, franca aŭ germana, kutime nomatas "parko" kaj efektive havas parkan funkcion. La tuta teritorio dividiĝas en tri zonojn. Parto de ĝi estas historia kastelo kaj granda parka lago, zoologia ĝardeno, la nacia muzeo de antropologio kaj multaj pliaj distrejoj.

fontanoj en la kastela ĝardeno
rigardo de la kastelo al la *Monumento a los Niños Heroes* ("monumento de la heroaj infanoj", antaŭe) kaj la *Paseo de la Reforma* ("aleo de la reformo", fone)

* Kategorio Chapultepec en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Bulba ranunkolo** |
| --- |
|  |
| Ranunculus bulbosus*Ranunculus bulbosus* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonoj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ranunkolaloj *Ranunculales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ranunkolacoj *Ranunculaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Ranunkolo *Ranunculus*L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | Ranunkolo bulba (*Ranunculus bulbosus* L. 1753) |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Bulba ranunkolo  |

 |
| v • d • r |

**Bulba ranunkolo** (*Ranunculus bulbosus* L. 1753) estas plurjara herbeca planto de la genro ranunkolo *Ranunculus* kaj familio ranunkolacoj.

Priskribo
---------

La **tigoj** staraj kaj disbranĉiĝantaj altas ekde 20 ĝis 60 cm.

La **folioj**, alternaj, plurlobe dividitaj, perdas sian pedunklon en la supera parto de la planto. Ilia bazo formas bulbon.

La **floroj** brilflavaj havas 5 ĝis 7 petalojn.

Unu el la apartecoj de tiu ĉi planto konsistas el harozaj sepaloj refalditaj sur la flortigo aŭ pedunklo.

 Floro (petaloj kaj sepaloj refalditaj sur la pedunklo.)
 Bazo de la folioj bulbforma kaj radikoj.

Kreskloko
---------

**Bulba ranunkolo** kreskas en herbejoj, paŝtejoj. Ĝi preferas la malriĉajn kaj sekajn grundojn, prefere kalkajn de Okcidenta Eŭropo.

* Bulba ranunkolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bulba ranunkolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Bulba ranunkolo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Sophea Duch** (kmere ឌុច សុភា prononcita [kiel ː [soːpʰiaː duc]) estas populara kantistino kiu naskiĝis en Phnom Penh, Kamboĝo.  Ŝi estas nuntempe tre populara ne nur inter la plej juna generacio en Phnom Penh, kaj en la resto de Kamboĝo sed ankaŭ en aliaj landoj de la azia sudoriento. Kvankam multnombraj retejoj citas ŝian muzikon kaj ŝian personan vivon, la informo en ĉi tiuj lokoj estas ankoraŭ sufiĉe nekompleta. Oni diras, ke ŝi naskiĝis en 1986 en familio kun 9 infanoj. Poste direktoro de loka muzika grupo malkovris ŝin kaj ŝi komencis aperi en la kamboĝa televido. Ŝi kantis aŭ aktoris ĝis nun en 20 khmer-filmoj. Oni kredas, ke nuntempe estas almenaŭ 500 titoloj de KD-oj, en kiu ŝia nomo aperis en la listo de la artistoj. Ŝi estas ankaŭ populara aktorino, kiu laboras nuntempe por televida ĉeno en Kamboĝo.

Filmoj
------

Ŝia nomo aperis en la listo de 20 aŭ pli da filmtitoloj en khmera lingvo..

Muziko
------

* <<Sexy Baby>> - Karaoke KD (1996).
* <<Dalama 1, 2, 3>> - Khmer language Karaoke titles.
* Ĝis 500 aliaj solaj aŭ komunaj KD titoloj en la angal kaj khmera lingvoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 547431
 |
***Grateful Dead*** estis usona rokmuzika grupo formita en 1965 en Palo Alto, Kalifornio. Variante de kvinopo al sepopo, la grupo estas konata pro ĝia eklektika stilo, kiu kunfandis elementojn de rok-muziko, popola muziko, kontreo, blugreso, bluso, gospelo, modala ĵazo, regeo, eksperimenta muziko, psikedela kaj kosma rok-muziko, pro la vivaj koncertoj de longaj instrumentaj improvizadoj kaj pro ĝia sindonema fervorula bazo, konata kiel "Deadheads". Ĉi tiuj diversaj influoj estis distilitaj en diversan kaj psikedelan tuton, kiu igis la grupon Grateful Dead "la pioniraj Bapto-patroj de la muzikbanda mondo". La grupo estis poziciigita kiel 57-a de la revuo Rolling Stone en ĝia sekcio *The Greatest Artists of All Time*. The Grateful Dead vendis pli ol 35 milionojn da albumoj tutmonde.

Albumoj
-------

* The Grateful Dead (1967)
* Anthem of the Sun (1968)
* Aoxomoxoa (1969)
* Live/Dead (1969)
* Workingman's Dead (1970)
* American Beauty (1970)
* Grateful Dead (Skull & Roses) (1971)
* Europe '72 (1972)
* History of the Grateful Dead, Volume One (Bear's Choice) (1973)
* Wake of the Flood (1973)
* From the Mars Hotel (1974)
* Blues for Allah (1975)
* Steal Your Face (1976)
* Terrapin Station (1977)
* Shakedown Street (1978)
* Go to Heaven (1980)
* Reckoning (1981)
* Dead Set (1981)
* In the Dark (1987)
* Dylan & the Dead (1989)
* Built to Last (1989)
* Without a Net (1990)

* Grateful Dead en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Grateful Dead en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**István Szűcs** [iŝtvAn sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szűcs István** estis hungara juristo, juĝisto, advokato, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1846).

István Szűcs  naskiĝis la 1-an de majo 1811 en Tiszaderzs. Li mortis la 23-an de decembro 1891 en Debrecen.

Biografio
---------

István Szűcs lernis en Debrecen, poste nelonge li estis akademia rektoro en Mezőtúr. En 1838 li akiris diplomon pri advokato kaj li eklaboris en la ŝtata administrado. En la sekva jaro li plulernis en Vieno. En 1840 li ekinstruis en altlernejo de Debrecen. Li plenumis ankaŭ diversajn ekleziajn postenojn, ekzemple en 1847 li estis eklezia notario. Post jardeko li forlasis la instruadon havanta ŝtatan postenon. Baldaŭe li estis juĝisto kaj pedagogia inspektoro. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo).

Verkaro (elekto)
----------------

* *A magyar jogtan állásának a multhozi viszonyairól s korszerű haladásáról* (1840)
* *Házassági viszonyokat szabályozó újabb törvények s legfels. rendeletek, a tiszántúli helv. ev. lelkipásztorok részére összeszedve* (1854)
* *Szabad kir. Debreczen város történelme* (Historio de libera reĝa urbo Debrecen), (1871)
* *A debreczeni casino története...* (1884)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 465019
 |
**István Sályi** [iŝtvAn sAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sályi István** estis hungara inĝeniero, profesoro, parlamentano. Lia origina nomo estis **Springer István** ĝis 1936.

István Sályi  naskiĝis la 8-an de oktobro 1901 en Budapeŝto. Li mortis la 19-an de decembro 1974 en Miskolc.

Biografio
---------

István Sályi akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1923. En la sama jaro li edziĝis, baldaŭ li havis 2 filojn. Post siaj studoj li havis postenon en signifa fabriko ĝis 1928, sed tiutempe li lernis matematikon en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj Scienca Universitato István Tisza. Li doktoriĝis el matematiko en Debrecen, poste li instruis en Universitato József. Interrompo okazis en 1931, tiam li esploris en Vaŝingtono helpe de stipendio. Li doktoriĝis el tekniko en 1936 en Universitato József. En la jaroj 1937 kaj 1938 li laboris en juĝejo pri patentoj, poste li revenis instrui al Universitato József kiel privata profesoro. Inter 1949 kaj 1971 li estis nomumita katedrestro de Pezindustria Teknika Universitato, kie estis rektoro inter 1950-1961. Li estis parlamenta deputito inter 1953–1974, krome li havis altajn politikajn postenojn. En 1958 li doktoriiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premion Kossuth en 1953, poste aliajn malpli gravajn premiojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Bolyai János geometriai axiómájának kiegészítése* (1927)
* *A beton lassú alakváltozása* (1935)
* *Ein graphisches Verfahren zur Bestimmung der Eigenfrequenzen von Systemen mit mehreren Massen* (1942)
* *Statika* (1948)
* *Kinematikai és kinetika* (1951) - studenta lernolibro
* *Szilárdságtani példatár I.* (1957)
* *Műszaki mechanika II. – A dinamika elemei* (1966)

Memorigiloj
-----------

* busto (vidu la foton!)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2011-08-18 per la retarkivo Wayback Machine
**István Szőke** [iŝtvAn sOke], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szőke István** estis hungara reĝisoro.

István Szőke  naskiĝis la 23-an de julio 1942 en Vedresábrány (Hungario) (nuntempa Abrămuț en Rumanio), li mortis la 30-an de oktobro 2016 en Hungario.

Biografio
---------

István Szőke studis en Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István inter (1962-1966), poste li akiris reĝisoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1973. Lia ĉefinstruisto estis Endre Marton. Li komencis sian reĝisoran karieron en Teatro de Kecskemét, kie li laboris jardekon, sed tamen interrompe li reĝisoradis ankaŭ en aliaj 2 teatroj. Inter 1983 kaj 1988 li estis reĝisoro de Nacia Teatro (Miskolc), inter 1989-1994 de Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 1994 li apartenis al Teatro Jókai (Békéscsaba). Li instruis ankaŭ en aktorakademio. Li ricevis premion en 1989. Li havis edzinon.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac (1977)
* Molière:
	+ La malsanulo pro imago (1978)
	+ Tartufo (1996)
* William Shakespeare:
	+ Kiel plaĉas al vi (1986)
	+ La Venecia Komercisto (1987)
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* (2002)
* Károly Nóti: Hyppolit, la lakeo (teatra versio, 2011)

Elektitaj filmoj
----------------

* ‘‘Nincs idő’‘ (1973)
* ‘‘Majd holnap’‘ (1980)
* ‘‘Ámbár tanár úr’‘ (1998)
* ‘‘Csocsó, avagy éljen május elseje!’‘ (2001)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Krisztián Máté

Fontoj
------

* 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**Benayes** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 288 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Ĝi estas trafluata de la rivero Auvézère, kies fonto cetere situas sur la teritorio de la komunumo.

Geografio
---------

Benayes etendiĝas sur 23,12 km², kaj havis 288 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Benayes antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Louis Maury, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Benayes apartenas al la kantono de Lubersac, kies ĉefurbo estas Lubersac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Lubersac
**SZŐTS István** [pr. soe:ĉ] estis hungara filmreĝisoro, scenarlibretisto naskiĝinta en Szentgyörgyválya la 30-an de junio 1912 kaj mortinta en Vieno, la 6-an de novembro 1998. Lia edzino estis Alice Szellay.

Premioj, distingoj
------------------

* 1992 - Kossuth-premiito.

Kariero
-------

Szőts komencis sian karieron en 1940 en Filmfabriko Hunnia kiel reĝisorasistanto. Jam lia unua filmo titolita *Emberek a havason* ricevis premion en 1942 en Venecio dum la Dua Mondmilito. En 1945 li publikigis sian artprogramon en sudo titolita *Röpirat a magyar filmművászetről*. Li faris sian duan filmon en 1947 titolitan *Ének a búzamezőkről*, sed oni malpermesis ĝin. En 1957 li ne revenis el Venecio en Hungarujon, kie li ricevis premion per filmo titolita *Melyiket a kilenc közül?*. Li loksidiĝis en Vieno. Inter 1959 kaj 1971 li pretigis plurajn kulturfilmojn, kaj ekde 1964 ĝis 1969 li instruis filmreĝisoradon en la Filmakademio de Aŭstrujo. Ekde 1990 li estis altlerneja instruisto de la Aktor- kaj Filmĉeflernejo de Budapeŝto.

Filmoj
------

### Hungaraj filmoj

* Emberek a havason (1941)
* Ének a búzamezőkről (1947)

### Hungaraj mallongaj filmoj

* Kádár Kata (1944)
* Kövek, várak, emberek (1955)
* Melyiket a kilenc közül? (1956)

### Aŭstriaj mallongaj filmoj

* Kaiser Derzeitwende (Maximilian imperiestro, la lasta kavaliero), 1959;
* Hallstatter Ballade. 1960;
* Stephansdom. 1962;
* Das Grabmal des Kaisers (La tombmonumento de la imperiestro), 1962;
* Wiener Prater (La viena Pratero), 1965;
* Betty Fischer, 1968;
* Gustav Klimt 1969
* Egon Schiele, 1971;
* Remigius Geyling, 1971;
* Otto Wagner, 1971;
* Fritz Wotruba, (1971).

Libro
-----

* *Szilánkok és gyaluforgácsok*, kunkolektitaj verkoj, 1999.

Fonto
-----

* *Magyar nagylexikon*, 16-a volumo, 2003.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 316907
* GND: 124217885
* LCCN: n88049165
* VIAF: 32924230
* ISNI: 0000 0000 7867 9595
* BNF: 16536354p
 |
**Bence Vági,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vági Bence** estas hungara koreografo, reĝisoro.

Bence Vági naskiĝis la 15-an de oktobro 1981 en Budapeŝto.

Bence Vági

Biografio
---------

Bence Vági akiris diplomon en en:Liverpool Institute for Performing Arts. Post la diplomo li faris sian debutan reĝisoraĵon loke en Britio. Hejmenveninta li estis koreografo de spektakloj, iom poste li estis ankaŭ reĝisoro kaj kunscenaristo. En 2013 li fondis propran teamon por prezenti spektaklojn. Li ricevis premion en 2022.

Liaj laboraĵoj (elekto)
-----------------------

* *Obscenes - Tales of a Cabaret*
* *Cirkusz az Éjszakában* (reĝisoro, koreografo, 2014)
* *A Csodaszarvas Legendája* (reĝisoro, 2017)
* *Solus Amor* (reĝisoro, koreografo, 2020)

Liaj filmoj
-----------

* *Mi ez a cirkusz?* (dokumenta filmo, 2016)
* *Zirkus Recirquel: My Land - Akrobatik aus der Ukraine* (televida filmo, 2022)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800696
 |


* Portalo pri Biografio