recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **japana registaro** ne plu estras tradician federalan ŝtaton. La 47 gubernioj dependas pri financoj plejparte de la centra registaro. La guberniestroj, la urbestroj kaj la anoj de guberniaj kaj komunumaj asembleoj estas elektitaj de la popolo por 4 jara ofico.

La Kabineto de la Japana Registaro (japane 内閣, Naikaku) estas la plenuma povo en Japanio. Ĝi estas gvidata de la Ĉefministro de Japanio, kiu estas nomumita de la Dieto, kaj inkluzivas ĝis 14 aliajn ministrojn, kiujn la Ĉefministro nomumas, kaj li ankaŭ povas maldungi ilin. La registaro estas kolektive respondeca al la Dieto, kaj devas submeti sian eksiĝon sur ricevado de mocio de demisio en la Reprezentantĉambro (la malsupra ĉambro). La japana registaro en sia nuna formo funkciigas de la fondo de la Konstitucio, kiu ekvalidis en 1947, kvankam Konsilio de Ministroj ekzistis en Japanio sub la Meiji Konstitucio inter 1889-1946, sed tiam ĝi estis subigita al la Imperiestro.

Strukturo de la japana registaro

La imperiestro
--------------

La imperiestro de Japanio estas la simbolo de la ŝtato kaj de la unueco de la popolo. La suvereneco apartenas ne plu al la imperiestro, sed - laŭ la japana konstitucio - al la japana popolo.

Vidu ankaŭ

* Kategorio Registaro de Japanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Registaro de Japanio en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
**Péter Streicher** [ŝtrejher]?, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Streicher Péter** estis hungara dancisto, koreografo, instruisto. Lia origina familia nomo estis Molnár.

Péter Molnár naskiĝis la 28-an de majo 1991 en Pécs.

Péter Streicher

Biografio
---------

Péter Streicher maturiĝis en sia naskiĝurbo en arta mezlernejo en 2010, kie li specialiĝis pri dancoj. Dum la lernejaj jaroj li praktikadis en Nacia Teatro (Pécs). Post la licenco li estis dancisto de Nacia Teatro (Miskolc). En 2013 li partoprenis en fondo de baleta branĉo de la teatro, en la sekva jaro li estis liberprofesiulo kaj li laboris en teatroj de Szolnok kaj Budapeŝto. Inter 2015-2020 li vivis en Brito kaj instruis. Li fondis ankaŭ dancistan trupon, eĉ li ricevis premiojn en 2019 kaj 2020.

Liaj dancaj roloj (elekto)
--------------------------

* *Spartacus 2076* (baleto) - dancisto (2007)
* Bertolt Brecht: *Trigroŝa opero* (2008)
* *Carmina Burana* (2012)
* La Nuksrompilo (2012) - klaŭno
* Romeo kaj Julieta (baleto, 2013)

Liaj koreografiaĵoj (elekto)
----------------------------

* *Táncfantáziák* (2012)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Péter Streicher en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 800178
 |


* Portalo pri Biografio
**Qian Xuantong** (1887—17a de januaro, 1939) estis ĉina lingvisto kaj verkisto. Li estis profesoro de literaturo ĉe Nacia Pekina Universitato kaj kune kun Gu Jiegang, unu el la gvidantoj de la Dubanta Antikveca Lernejo.

Biografio
---------

Naskita en Huzhou, Ĝeĝjango, Qian estis nomita **Qian Xia** ĉe naskiĝo kaj ricevis la ĝentilecan nomon **Deqian** (德潜). Qian estis trejnita en tradicia ĉina filologio. Post ricevi sian universitatan edukadon en Japanio, Qian tenis nombron da instruaj pozicioj en Ĉinio. Li estis studento de Zhang Binglin; kelkaj de la laboroj de Zhang estis kopiita kaj presita en rimarkinda fermila skribo de Qian skribkaraktero. Kiel filologo, Qian estis la unua kiu rekonstruis la vokalan sistemon de la malnova ĉina en IFA.

Proksima amiko de Lu Xun, Qian estis kerna figuro en la Movado de la 4-a de majo kaj la Nova Kultura Movado. Malgraŭ sia proksima interrilato kun la ĉinaj klasikaĵoj, li antaŭenigis la forigon de la klasika ĉina lingvo. Li estis ankaŭ forta subtenanto de Esperanto, tiele ke iam li proponis la anstataŭigon de ĉina pere de Esperanto. En malferma letero en respondo al kontraŭ-Konfucea eseo de Ĉen Duŝjoŭ li deklaris tiele:

> Kara sinjoro Ĉen, en via eseo vi forte rekomendis la abolicion de Konfuceismo. Pri ĉi tiu via propono mi pensas, ke ĝi nun estas la sola maniero savi Ĉinion. Sed leginte ĝin, mi pensis pri ankoraŭ unu afero: se vi volas aboli konfuceismon, vi devas unue aboli la ĉinan [skriban] lingvon. Se vi volas forigi la infanecan, necivilizitan, obstinan pensmanieron de la averaĝa homo, des pli estas esence, ke vi unue abolu la ĉinan lingvon. Forigi Konfuceismon kaj forigi taoismon estas fundamenta maniero malhelpi la falon de Ĉinio kaj permesi al la ĉinoj iĝi civilizita nacio en la dudeka jarcento. Sed pli fundamenta maniero ol ĉi tio estas aboli la skriban ĉinan lingvon, en kiu estas registritaj konfuceaj pensoj kaj falsaj taoismaj diraĵoj.
> 
> 

 Ĉen pensis, ke aboliciante skriban ĉinon detruos ankaŭ la parolan lingvon kaj rebatis la proponon de Qian sugestanta, ke la ĉina povus uzi latinan alfabeton.

Li kaj Liu Bannong promociis kaj varbis por antaŭenigi vulgaran ĉinan, atakante tiajn klasikajn ĉinajn stilistojn kiel Lin Shu. Lia skeptiko de la ĉina heredaĵo estis tia ke iam li deziris ŝanĝi sian familian nomon al Yigu (疑古 signifanta "suspektanta aferojn antikvajn"). Li ankaŭ faris gravan laboron al la normigado de simpligitaj ĉinaj karaktroj, mandarena kaj la desegno de Pinjino.

Lia filo Qian Sanqiang estis atoma fizikisto kiu kontribuis al evoluado de atomaj armiloj en Ĉinio.

Referencoj
----------

* Li Jiuying 何九盈 (1995). *Zhongguo xiandai yuyanxue shi* (中囯现代语言学史 "Historio de moderna ĉina lingvistiko"). Guangzhou: Guangdong jiaoyu chubanshe.
* Wu Rui 吳銳 (1996). *Qian Xuantong pingzhuan* (钱玄同评传 "Biografio de Qian Xuantong"). Nanchang: Baihuazhou wenyi chubanshe.

Eksteraj ligoj
--------------



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 736790
* GND: 1038402093
* LCCN: n86013045
* VIAF: 1483256
* ISNI: 0000 0000 8192 4344
* NLA: 36730858
* NDL: 00358283
 |
Filoj de la Paŭlo-strato fare de Szanyi en Budapeŝto

**Péter Szanyi** [sanji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szanyi Péter** estas hungara skulptisto, medalisto. Lia edzino estas Éva Varga (skulptisto).

Péter Szanyi  naskiĝis la 2-an de novembro 1947 en Rákosszentmihály.

Reliefo pri Lőrinc Szabó en Miskolc fare de Péter Szanyi
Fontano Bacchus fare de Péter Szanyi en Tokaj en 1990

Biografio
---------

Péter Szanyi post la mezlernejo inter 1966-1968 frekventis liberan artlernejon kaj faklernejon pri ŝtonoskulptado. Lia plej grava instruisto estis Ferenc Laborcz. Li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1972, sed en la sekva jaro li samloke frekventis majstran kurson. Lia majstro estis József Somogyi. Li ricevis stipendiojn inter 1973-1974, en 1976 kaj inter 1982-1984. Li vivis en Artistkolonio (Miskolc) inter 1974 kaj 1991, poste en Budapeŝto. Li studvojaĝis al Sovetunio (1972, 1974, 1980), Francio (1975, 1978), Pollando (1977), Britio (1978), Rumanio (1979), Italio (1980), Bulgario (1982, 1983), Nederlando (1984, 1985, 1988), Okcidenta Germanio (1985, 1986, 1988-1990), Aŭstrio (1985), Usono (1986), Grekio (1992), Germanio (1993, 1997). Li ricevis premiojn inter 1973–2007. Lia filino estas skulptisto.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Ráckeve (1973)
* Miskolc (1976, 1985, 1995, 1998, 2008)
* Budapeŝto (1981, 1988, 2003, 2011)
* Duisburg (1985)
* Hamburgo (1996)
* Székesfehérvár (2002)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Budapeŝto (1973, 1987, 1992, 1996)
* Pécs (1974, 1989, 1993, 1995)
* Sopron (1977, 1993-1997)
* Miskolc (1980-)
* Ravenna (1981, 1983)
* Arthalo Budapeŝto (1985, 1988, 1995, 1999, 2001)
* Colorado Springs (1987)
* Neuchâtel (1996)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* Monumento en DunaújvárosMonumento en Dunaújváros
* MonumentoMonumento
* VivarboVivarbo
* Pál HunfalvyPál Hunfalvy
* Szindbád, la ŝipistoSzindbád, la ŝipisto
* Falintoj de MiskolcFalintoj de Miskolc

Elektitaj memortabuloj
----------------------

* Margit KaffkaMargit Kaffka
* Uzina memorejoUzina memorejo
* Mór JókaiMór Jókai
* Gergely BerzeviczyGergely Berzeviczy

Elektitaj medaloj
-----------------

* Genesis No. 01. (2008, bronzo)
* II.Rákóczi Ferenc születésének 300.évf.- Sárospatak (1976, bronzo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 625419
 |
Regno de Ostrogotoj.
Moneroj de Teodoriko en la jaroj 491–501 p.K.
La **Regno de Ostrogotoj**, oficiale la **Regno de Italio** (en Latino: *Regnum Italiae*), estis establita de la ĝermanaj Ostrogotoj en Italio kaj najbaraj areoj el 493 ĝis 553.

En Italio la Ostrogotoj, kondukitaj de Teodoriko la Granda, mortigis kaj anstataŭis Odoakron, nome ĝermana militisto, iama estro de la *foederati* (partneroj) en Norda Italio, kaj *de facto* reganto de Italio, kiu estis elposteniginta la lastan imperiestron de la Okcidenta Romia Imperio, nome Romulus Augustulus, en 476. Kun Teodoriko, sia unua reĝo, la Ostrogota regno atingis sian pinton, etende el teritorioj de nuntempa Francio okcidente ĝis tiuj de nuntempa Serbio sudoriente. Plej el la sociaj institucioj de la fino de la Okcidenta Romia Imperio esits konservataj dum sia regado. Teodoriko nomis sin mem *Gothorum Romanorumque rex* ("Reĝo de Gotoj kaj Romanoj"), montrante sian deziron esti estro de ambaŭ popoloj.

Startinte en 535, la Orienta Romia Imperio (Bizanca) invadis Italion dum regado de Justiniano la 1-a. La Ostrogota reganto tiama, Vitige, ne povis defendi la regnon sukcese kaj estis fine kaptita kiam la ĉefurbo Raveno falis. La Ostrogotoj realianciĝis ĉirkaŭ nova estro, Totila, kaj sukcesis haltigi la konkeron, sed estis finfine venkitaj. La lasta reĝo de la Ostrogota Regno estis Teja.

Notoj
-----

1. ↑  Flavius Magnus Aurelius Cassiodorus Senator, *Variae*, Lib. II. XLI. Luduin regi Francorum Theodericus rex.

Bibliografio
------------

* Cohen, Samuel (2016). "Religious Diversity". In Jonathan J. Arnold; M. Shane Bjornlie; Kristina Sessa (eds.). A Companion to Ostrogothic Italy. Leiden, Boston: Brill Publishers. pp. 503–532. ISBN 978-9004-31376-7.
* Edward Gibbon, History of the Decline and Fall of the Roman Empire Vol. IV, Chapters 41 & 43
* Amory, Patrick (2003). People and Identity in Ostrogothic Italy, 489-554. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52635-7.
* Barnwell, P. S. (1992). Emperor, Prefects & Kings: The Roman West, 395-565. UNC Press. ISBN 978-0-8078-2071-1.
* Burns, Thomas S. (1984). A History of the Ostrogoths. Boomington.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 695979
 |
La **provinco Gorico** (itale *provincia di Gorizia*, en Esperanto foje, jam en la tempo de la Habsburga Imperio ĝis 1918, simple nomita **Goricio**) estas provinco en la regiono Friulo-Venecio Julia, en la nord-orienta Italio. La ĉefurbo, Gorico, situas ĉe la bordo inter Italio kaj Slovenio. La teritorio ekde oktobro 2017 administre ne plu estis oficiala provinco. Ekde tiam la komunumoj apartenis al du intermunicipaj aŭ interkomunumaj teritoriaj unuoj, nomataj *Carso Isonzo Adriatico* kaj *Collio - Alto Isonzo*, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: ekde januaro 2020 ĉiuj komunumoj apartenas al tiel nomata "malcentra regiona unuo Gorico", kiu laŭ amplekso identas al la antaŭa provinco - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon *Ente di decentramento regionale di Gorizia* al Esperanto per "provinco Gorico". 

Fine de 2021 en la regiona unuo vivis 138 791 loĝantoj, el ili 70 154 virinoj kaj knabinoj kaj 68 637 viroj kaj knaboj.

Komunumoj
---------

(nombroj de la stato fine de oktobro 2022)

| komunumo | loĝantoj |
| --- | --- |
| Gorico | 33 560 |
| Monfalkono | 29 400 |
| Ronkio | 11 821 |
| Grado | 7 731 |
| Starancano | 7 173 |
| Kormonso | 7.161 |
| Gradisko ĉe Soĉo | 6 409 |
| Sankta Kanciano ĉe Soĉo | 6 029 |
|

Mapo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (itale)

Vidu ankaŭ
----------

* Regionoj kaj provincoj de Italio

Referencoj
----------

1. ↑  la nombro de loĝatoj fine de 2021 laŭ la italia instituto pri statistiko ISTAT (elektu 2021, poste landoparton "nord-est", regionon kaj provincon kaj premu "cerca")
2. ↑  nombroj de la stato fine de oktobro 2022laŭ la ĉiumonata loĝantara bilanco de la italia statistika instituto ISTAT

  


|  |  |
| --- | --- |
|   Regionoj kaj provincoj de Italio
    → Provincoj de **Friulo-Venecio Julia** | Flago de Italio |
| GO Gorico - PN Pordenono - TS Triesto - UD Udine |
**Péter Vályi** [vAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vályi Péter** estis hungara politikisto, ministro, kemiisto.

Péter Vályi  naskiĝis la 25-an de decembro 1919 en Szombathely. Li mortis la 18-an de septembro 1973 en Miskolc.

Biografio
---------

Péter Vályi frekventis teknikuniversitaton en Budapeŝto, kie li ekhavis diplomon en 1942. Li laboris en diversaj uzinoj, krome li estis soldato kaj ankaŭ trudlaboristo. En la frua 1945 li estis arestita pro komunista propagando. Post monatoj li aliĝis al la komunistoj. Paŝo post paŝo li ricevis pli signifajn ŝtatajn kaj partiajn postenojn. Inter 1948 kaj 1952 li instruis en Universitato Marx Károly. Ekde 1954 li havis postenon en la ministerio. Inter 1967 kaj 1971 li estis ministro pri financo, poste vicĉefministro, krome li havis altajn partiajn postenojn. Li apartenis al stabo, kiu kreis Novan ekonomian mekanismon. Li mortis en akcidento, li perdis la ekvilibron kaj li falis en ferfandejon. Tiu morto kreis longe temon al la publiko.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero V, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva teksto pri la akcidento Arkivigite je 2015-03-11 per la retarkivo Wayback Machine
situo de la provinco en Angolo
La **provinco Lunda Norte** estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko. Ĝi kovras areon de 103 000 kvadrataj kilometroj kaj laŭ takso pri la stato de 2014 havis proksimume 860 000 loĝantojn. Administra centro de la provinco post la ŝtata sendependiĝo komence estis Lucapa, sed pli poste la provinca ĉefurbo estis translokigita al Dundo. La teritorio situas en la nordoriento de la lando, lime de la Demokratia Respubliko Kongo, nomata Kongo Kinŝasa.

Inter la municipoj de la provinco estas Shah-Muteba, Cuango, Capemba-Camulemba, Lubalo, Caungula, Cuilo, Chitato-Dundo, Lucapa kaj Caumbo. Ĉefa etno en la provinco estas la ĉokveoj, sed malplimulte ekzistas ankaŭ etno nomata lundaoj, laŭ kiu la provinco evidente havas sian nomon, kaj aliaj etnaj grupiĝoj. La teritorio estas riĉa je diamantoj, sed tamen restas vaste subevoluita kaj la provincanoj estas plejparte tre malriĉaj.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rProvincoj de Angolo |
| --- |
| Bengo  •  Benguela  •  Bié  •  Kabindo (Cabinda)  •  Cuando Cubango  •  Cuanza Norte  •  Cuanza Sul  •  Cunene  •  Huambo  •  Huíla  •  Luanda  •  Lunda Norte  •  Lunda Sul  •  Malanje  •  Moxico  •  Namibe  •  Uíge  •  Zaire |  |

 |
ISO

**Oudewater** (52° 2′ N, 4° 52′ O (mapo)52.0333333333334.8666666666667
 )
estas malgranda urbo kaj municipo en la nederlanda provinco Utrecht. Ĝi situas je la elfluejo de la rivereto la Lange Linschoten en la Hollandsche IJssel.

La municipo Oudewater havis 9 984 loĝantojn (je la 1-a de julio 2006) ili loĝas en la urbo Oudewater kaj la vilaĝoj Snelrewaard, Hekendorp kaj Papekop. La urbo Oudewater mem havis 6 670 loĝantojn en (2004). La municipo ankaŭ enhavas la antaŭajn municipojn Hoenkoop kaj Snelrewaard. Oudewater apartenas ekde 1970 al la provinco Utrecht, antaŭ tio ĝi estis parto de Zuid-Holland. La municipo havas areon de 40,17 km², de kiu 1 km² estas akvo.

Oudewater havas multajn monumentojn. La urba centro, por granda parto, estas "protektata urba vidaĵo", kaj havas 128 komunumajn monumentojn kaj 141 regnajn monumentojn.
Tre konata estas la *Heksenwaag* (Pesilo por sorĉistinoj) kie oni dum la mezepokoj pesis la virinojn por ekscii ĉu ili estis sorĉistinoj. Se jes ili estis forbruligitaj sur ŝtiparo.

Urba vidaĵo
Pesilo por sorĉistinoj

Famuloj
-------

* Gerard David, fama pentristo

* Oudewater en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Oudewater en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


| **Provinco Utreĥto**  |  |
| --- | --- |
| Amersforto | Baarn | Bunnik | Bunschoten | De Bilt | De Ronde Venen | Eemnes | Houten | IJsselstein | Leusden | Lopik | Montfoort | Nieuwegein | Oudewater | Renswoude | Rhenen | Soest | Stichtse Vecht | Utrechtse Heuvelrug | Utreĥto | Veenendaal | Vijfheerenlanden | Wijk bij Duurstede | Woerden | Woudenberg | Zeist |
| Nederlando | Provincoj | Municipoj |
Aro de reguligaj stangoj en premakva reaktoro (2006).
La reguligo de la nukleaj reaktoroj okazas per **reguligaj stangoj** (aŭ kontrol-stangoj, kontrolaj stangoj). Tiuj stangoj estas produktitaj el neŭtronsorbaj materialoj kiel boro, arĝento, indio, kadmio, kiuj estas elementoj povantaj sorbi neŭtronojn sen fisiiĝi si mem. Per movo de la stangoj, ŝanĝiĝas la kvanto de la neŭtronabsorba materialo en la aktiva zono. Je ekfunkciigo de la reaktoro, oni singarde eltiras la reguligajn stangojn. La kreskon de la povumo montras enkonstruitaj mezuriloj de la neŭtronradiado. Kiam la reaktoro atingis la deziratan povumon, oni reŝovas iomete la stangojn. Tiam haltas la povum-kresko, la reaktoro funkcias en *kritika stato*.

Tipoj de la reguligaj stangoj
-----------------------------

1. **Sekurigaj stangoj** servas rapidan haltigon de la reaktoro.

2. **Duraj reguligaj stangoj** servas malrapidan reguligon de la povumo.

3. **Fajnaj reguligaj stangoj** daŭre alĝustigas la povumon de la reaktoro laŭ la bezonoj.

Oni povas ankaŭ reguligo per aldono de neŭtronsorba materialo al la malvarmiga likvo (ekz. borata acido en premakva reaktoro).
**Mérinchal** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 821 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Mérinchal etendiĝas sur 45,45 km², kaj havis 821 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 18 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Mérinchal situas je alto de 784 metroj. Tie fontas la riviero Cher je alto de 715 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Mérinchal apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Marie-Françoise Ventenat, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Mérinchal apartenas al la kantono de Crocq, kies ĉefurbo estas Crocq. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Crocq
**Pías** [PIas] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio. *Pías* estas etimologie devena el *Pilas*, tradukebla al baseno, akvujo aŭ trogo. Ĝi estas unu el malmultaj dulingvaj loĝlokoj de la provinco Zamoro, ĉar oni parolas kaj la hispanan kaj dialekton de la galega lingvo.

Preĝejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Asturianos, Cerezal de Sanabria, Entrepeñas, Lagarejos de la Carballeda, Rioconejos kaj Villar de los Pisones, okupas totalan areon de 43,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 108 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 157 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Rosinos de la Requejada, Espadañedo, Palacios de Sanabria, Manzanal de los Infantes, Cernadilla kaj Manzanal de Arriba.

Estas prahistoriaj restaĵoj, sed la plej antikva mencio de la setlejo estas de la 12-a jarcento en la kunteksto de la reloĝado fare de la reĝo de la Regno Leono kaj tiukadre oni donis ĝin al la Ordeno de Santiago.

Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754846
 |
**Kuperozo**, **rozaceo**, **rozacea akneo** (latine *Rosacea*, laŭ Erich-Dieter Krause: **kuperozo** aŭ **roza akneo**) estas malsano de la homa vango, karakterizita per ruĝiĝinta haŭto sur nazo, vango, mentono, ĉirkaŭ la okuloj. La haŭto tiam kun brulsento inflamas kaj povas estiĝi pusaj nodoj, vazodilato (larĝiĝo de la angioj).

Ĝi povas suferigi virojn kaj virinoj inter la aĝoj de 40-60 jaroj (ĝenerale). Ĝi estas pli ofta ĉe la virinoj, sed pli grava, forta ĉe la viroj. Ĝia aperkaŭzo estas nekonata, helpas ĝin internaj malsanoj (digestado), spicaj nutraĵoj, alkoholaĵo, troa varmo aŭ malvarmo.

La malsano aperas unuafoje rapide en formo de malgrandaj ruĝaj makuloj (2–4 mm) (*rosacea erythematosa*) kiuj poste kuniĝas kaj restas la vazodilatoj (*rosacea teleangiectatica*). En la dua stadio, inflamas ĉirkaŭo de la seboglandoj (*rosacea papulopustulosa*) kaj estiĝas ruĝaj, inflamantaj, densaj nodoj sur la vango. En la tria stadio, tiuj nodoj kuniĝas, grupiĝas, la seboglandoj obliĝas. Ĉe viroj, tiu ofte kaŭzas plimultiĝon de la konekta histo kaj seboglando de la nazo kaj elformiĝas t.n. *rhinophyma*, kiu deformas la vangoaspekton.

Ĝi estas kuracigebla parte per lasera traktado, medikamentoj.

Famaj personoj
--------------

* Bill Clinton
* J. P. Morgan
* W. C. Fields
* Alex Ferguson
* Rosie O'Donnell
* Rembrandt

Vidu ankaŭ
----------

* Kuperozo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kuperozo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Vangoruĝo
**Regulo de Titius-Bode** estas hipotezo, ke mezaj distancoj de planedoj en sunsistemo plenumas simplan aritmetikan regulon.

Historio
--------

Johann Daniel Titius.
Johann Elert Bode
Hipotezo estis proponita en 1766 jaro de Daniel Titius kaj publicita en jaro 1772
de direktoro de Astronomia Observatorio en Berlino de Johann Elert Bode.
El nomoj ĉi tiuj sciencistoj estas nomo de regulo.

Regulo
------

Komenca regulo estis:

{\displaystyle a={\frac {n+4}{10}}}
kaj:

* *a* - meza distanco de planedo el suno.
* *n* - 0, 3, 6, 12, 24, 48 ... ĉiu sekva nombro estas duobla.

Fine regulo havas formon:

**Meza distanco *a* de planedo el Suno en astronomia unuo:**

{\displaystyle a=0,4+0,3\cdot k}
kaj:

*k* = 0, 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128 (serio de potencoj de duo kune zero)

| Planedo | k | distanco laŭ T-B | Reala distanco |
| --- | --- | --- | --- |
| Merkuro | 0 | 0,4 | 0,39 |
| Venuso | 1 | 0,7 | 0,72 |
| Tero | 2 | 1,0 | 1,00 |
| Marso | 4 | 1,6 | 1,52 |
| Asteroida zono | 8 | 2,8 | 2,17 - 3,64 |
| Jupitero | 16 | 5,2 | 5,20 |
| Saturno | 32 | 10,0 | 9,54 |
| Urano | 64 | 19,6 | 19,2 |
| Neptuno | - | - | 30,1 |
| Plutono | 128 | 38,8 | 39,5 |

*Tabelo: Distancoj de plandedoj kaj Plutono kiuj estas kalkulata el regulo de Titius-Bode kaj reala meza distanco el suno.*

En tableo montras al ni du esceptoj el regulo Titius-Bode:

* Ne ekzistas planedo inter Marso kaj Jupitero. Sed inter ĉi tiuj plandoj estas asteroida zono. (Unua asteroido ,Ceres estis malkovrata de Giuseppe Piazzi en jaro 1801, ĝia meza distanco el suno estas 2,77 a.u.)
* Mankas loko por Neptuno. Sed ekzistas konvinko, ke en pasinteco tra rando de sunsistemo trairis ia granda objekto (vidu Nemezis), kiu malordis movo de finaj planedoj. Sed ĉi tiu estas nur hipotezo.

  

*Diagramo: Komparo de distancoj de planedoj laŭ regulo T-B kun realaj distancoj.*

Ĝis nun ne ekzistas korekta klarigo de kaŭzoj de ekzisto de regulo kaj ne scias ĉu estas nur koincideco, ĉu pli fundamenta regulo.

Nuntempe plej probabla klarigo estas, ke orbita resonanco kiu kreiĝas inter objektoj en sunsistemo kaŭzas, ke aperiĝas "malordonaj" zonoj, en kiu mankas orbitoj kun longaj periodoj de stabileco. Rezultoj de simulado sugestas, ke regulo similaj al regulo Titius-Bode estas natura konsekvenco de planedkreaj procesoj.

* Kategorio Regulo de Titius-Bode en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La rojo  **Rehbach**  estas ĉ. 29 km longa orografie maldekstra flankrivero de la Rejno en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato kiu estis konstruata en la 18a jarcento por la flosigado. Ĝi ricevas akvon de la rivereto Speyerbach, kies enflueja brako ĝi estas.

Rivervojo
---------

La rivereto Rehbach ne havas propran fonton, sed disiĝas sur alteco de 130m super marnovelo en Neustadt ĉe vinstrato ĉe la „skvodidigo de Winzingen *kun 1/3 de la akvokvanto d la rivereto Speyerbach maldekstren. Poste la Rehbach fluas orienten, poste nordorienten direkten al la Rejno. Ĝi tangas la komunumoj Haßloch, Böhl-Iggelheim, Schifferstadt, Limburgerhof kaj Neuhofen. Inter Altrip kaj Ludwigshafen ĝi enfluas sur alteco de90 m de maldekstre en la Rejno.*

Alfluantoj
----------

La plej gravaj alfluantoj estas Mußbach, kiu enfluas inter la Neustadt-a urboparto Mußbachkaj Haßloch, kaj la rivereto Steinbach, kiu alfluas la rivereton Rehbach supre de Schifferstadt. La plej grava dekstra alfluanto estas la Ranschgraben. Ĝi ankaŭ disĝas de la rivereto Speyerbach norde de Speyerdorf kaj enfluas oriente de Limburgerhof en la rivereton Rehbach.

Historio
--------

La rivereto Rehbach jam en mezepoko estis forkondukita en la tiama vilaĝo Winzingen, kiu hodiaŭ estas urboparto de Neustadt. Apud Haßloch kaj Ingelheim ĝi estas disigita al du paralelaj brakoj. Ili liveris akvon por lokaj akvomuelejon kaj segilejoj.

Referencoj
----------

1. ↑   Geoportal Wasser Rheinland-Pfalz. Ministerium für Umwelt, Landwirtschaft, Ernährung, Weinbau und Forsten (2001). Arkivita el la originalo je 2018-12-14. Alirita 2014-09-14.
2. ↑   Rechtsverordnung über das Landschaftsschutzgebiet „Rehbach-Speyerbach" (PDF; 26 kB). Bezirksregierung Rheinhessen-Pfalz (30. November 1981, geändert am 14. Juli 1987). Arkivita el la originalo je 2014-09-15. Alirita 2014-09-14.

* Kategorio Rehbach (Palatinato) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Gotarda Baza Tunelo. |

Montara tranĉo laŭlonge de Gotard-tuneloLa **Gotard-tunelo** estas la unua fervoja tunelo tra la Gotardmontaro, kiu trapasas la tutan alpan ĉenon. La Gotard-tunelo ligas la kantonon Tiĉino kun la kantono Urio. Dum longa tempo ĝi estis kun sia longeco de 15 003 m la plej longa tunelo tra la Alpoj, ĝis tiun rolon transprenis la tunelo de Simplono.

Vojo
----

De la norda tunelenirejo je alteco de 1106 m en Göschenen la tunelvojo supreniras dum ĉirkaŭ 8 km ĝis la disiĝpunkto je alteco de 1151 m. Post du kilometroj sekvas interne en la tunelo la kantonlimo inter Tiĉino kaj Urio kaj post pliaj kvin kilometroj sekvos la suda tunelenirejo je alteco de 1142 m super la marnivelo apud Airolo. La trajnveturado tra la tunelo daŭras nuntempe proksimume 9 minutojn.

Mermorejo por la mortintaj gotard-tunel-laboristoj

Konstruo
--------

La konstruo de la tunelo komenciĝis la 13-an de septembro 1872. Norde la enirejo situas en Göschenen; la suda enirejo situas en Airolo. Ĝis ĝia malfermo la 22-an de majo 1882 daŭris preskaŭ 10 jarojn. La konstruado kostis multajn homajn vivojn, kaj la laborkondiĉoj de la ĉefe italaj ministoj estis teruraj. 177 laboristoj mortis dum la konstrulaboroj, multaj pro falantaj rokoj aliaj pro akcidentoj de la minejtrajnoj. En tiu cifero ne inkluzivas la viktimoj de labormalsanoj. Je la 27-a de julio 1875 en Göschenen ribelis la laboristoj. Ili strikis blokante la tunelenirejon kaj postulis unu frankon pli altan salajron tage. Alvokita milictrupo de 21 soldatoj el Altdorf pafis al la strikantaj laboristoj. Kvar laboristoj mortis kaj pluraj estis vunditaj. 80 laboristoj forveturis post ĉi-tiuj eventoj.

Gotarda Baza Tunelo
-------------------

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Gotarda Baza Tunelo.
Gotarda Baza Tunelo estas en konstruo kaj devas ekuziĝi en decembro 2016. Ĝi estas 57,1 km longa. La norda enirejo situas en Erstfeld; la suda enirejo situas en Biasca. Ĝi estas la plej longa fervojtunelo en la mondo. Ĝis 2016 la plej longa tunelo estas Sejkan (tunelo) en Japanio, inter Honshu kaj Hokkaido, kiu longas je 53 km. La inaŭguro de la Gotarda Baza Tunelo okazis la unuan de junio 2016 en ĉeesto de la kompleta Federacia Konsilio, de François Hollande, prezidanto de Francio, Angela Merkel, kanceliero de Germanio, Matteo Renzi, prezidanto de Italio. Dum la konstruado, kiu daŭris 17 jarojn, mortis 9 laboristoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Gotard-tunelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Gotard-tunelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Sankt-Gotardo (montpasejo)
* Friedrich Moritz Stapff


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 226763
* GND: 4021693-7
* LCCN: sh2012000780
* VIAF: 239870827
 |
La **nacia flago de Moldavio** estas vertikala trikoloro (koloroj blua, flava, kaj ruĝa) ŝargita kun la blazono de Moldavio (aglo tenanta ŝildon kun uro). La flagoproporcio estas 1:2. La blua, ruĝa, kaj flava trikoloro de Moldavio estas preskaŭ identa al la flago de Rumanio, reflektante la kulturan familiecon de la du landoj. Sur la flago de Moldavio la flava strio havas la nacian simbolon. Kiel la rumana blazono, la moldavia blazono adoptis en 1990 ecojn de reĝa aglo prenanta kristan-ortodoksan krucon en la beko. Anstataŭ glavo, la aglo tenas olivbranĉon, simbolanta pacon. La blua kaj ruĝa ŝildo ankaŭ estas malsama kun tradiciaj simboloj de Moldavio. Tiuj du flagoj ankaŭ estas tre similaj al la flagoj de Ĉado, Andoro, kaj la flago de Queen's University en Ontario, Kanado, kiuj estas faritaj surbaze de vertikalaj strioj de blua, flava, kaj ruĝa.

Kune kun la flago el Paragvajo kaj la flago de Sauda Arabio, la flago de Moldavio estas la nura nacia flago kun malsamaj inversaj versioj. Kvankam la inversigo de la flago estas oficiale deklarita ne enhavante ajnan blazonon, moldovaj flagoj kun blazono presitaj sur la reverso ankaŭ estas uzitaj.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belgio • Belorusio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio • Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kipro • Kosovo • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgo • Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |
| **Ŝtatoj limigite agnoskitaj:** Abĥazio • Ĉednestrio • Kosovo • Montara Karabaĥo • Sud-Osetio • Turka Nord-Kipro |
| **Dependaĵoj kaj aliaj teritorioj:** Aĝario • Alando • Azoroj • Ferooj • Gagauzio • Gernsejo • Ĝibraltaro • Madejro • Manksinsulo • Naĥiĉevano • Svalbardo • Vojvodino |
| 
Vidu ankaŭ: Flagoj de Afriko, Ameriko, Azio, Oceanio, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |

* Kategorio Flago de Moldavio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jon STEWART** (naskiĝis kiel **Jonathan Stuart LEIBOWITZ** la 28-an de novembro, 1962) estas usona komediisto, televida moderigisto, satiristo, aktoro, verkisto kaj produktisto. Li estas konata kiel la gastiganto de *The Daily Show* ("La Taga Programo") kaj pro sia politika satiro.

Stewart komencis kiel staranta komediisto, sed pli malfrue ekspansiis al la televido, gastigante ĉe la "Teatro por Uloj kun Mallongaj Atentetendiĝoj" por Comedy Central. Post tio li gastigis ĉe sia propra programo por MTV, kaj poste ĉe alia programo nomita "Vi Skribis Ĝin, Vi Vidos Ĝin".

Stewart iĝis la gastiganto de La Taga Programo ĉe Comedy Central en frua 1999. Li estas ankaŭ skibisto kaj kun-produktisto de la programo. Post kiam, Stewart iĝis gastiganto, la programo komencis gajni popularecon kaj kritikan aplaŭdon gvidantan al lia unua Premio Emmy en 2001. Stewart mem ankaŭ gajnis signifoplenecon kiel vokema kritikanto de la administracio Buŝ kaj de personec-veturitaj medioprogramo, speciale Bill O'Reilly kaj la kanalo Fox News.

Stewart kun-verkis la libron *America (The Book)* ("Usono (La Libro)"), kiu estis unu el la plej altaj 15 furorlibroj en usono en 2004. Stewart gastigis ĉe la 78-a ceremonio de la Akademiaj Premioj kaj estis freŝe elektite reveni por gastigi ĉe la 80-a ceremonio de la Akademiaj Premioj dimanĉon, la 14-an de februaro, 2008.

* Jon Stewart en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jon Stewart en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 230816
* GND: 135944783
* LCCN: no98079562
* VIAF: 71010364
* ISNI: 0000 0000 5559 3748
* SUDOC: 139170383
* BNF: 14230081h
* MBA: 3c3ebf04-68b7-4140-bef3-7ed0aeda07f0
* BIBSYS: 11017851
* BNE: XX1500517
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Judasorelo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Fungoj *Fungi* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Bazidiomikotoj *Basidiomycota* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | *Agaricomycetes* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Aŭrikularialoj *Auriculariales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Aŭrikulariacoj *Auriculariaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | **Aŭrikulario** *Auricularia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio |
| *Auricularia auricula-judae* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Judasorelo  |

 |
| v • d • r |

**Judasorelo** (*Auricularia auricula-judae* ankaŭ *Hirneola auricula-judae*) estas tremfungo el la genro de la Aŭrikularioj (Orelfungoj), kiu dum seka vetero malŝvelas, sed regeneras dum pli humidaj cirkonstancoj.

Espliko pri la nomo
-------------------

Oni kelkfoje esplikas la nomon el la biblia rakonto ke Judaso kiu pendigis sin al sambuko post kiam li perfidis Jesuon. La sambuko estas la favorata gastiganto por la Judasorelo.  

La fungeto ankaŭ iom similas al orelo. En la rakonto pri la arestado de Jesuo oni diras ke Petro dehakis la orelon de romia soldato por preventi la arestadon. Judaso estis tiu kiu perfidis Jesuon per kiso.

Aspekto
-------

Dum favoraj (humidaj) cirkonstancoj la 2 – 6 cm granda Judasorelo estas sateneca malhelroza fungo, kiu estas mola laŭtuŝe. Ofte ĝi troviĝas en la formo de vejnhava, iomete travidebla orelo. Dum sekeco ĝi ŝrumpas, malmoliĝas kaj pli malhele (ĝis nigra) koloriĝas.

Troviĝo
-------

La Judasorelo troviĝas dum la tuta jaro en landoj kiel Nederlando kaj Belgio, kaj sur vivantaj arboj kaj sur mortintaj arboj. Ĝi preferas la sambukon. Ĝi estas ĝenerala kaj plivastiĝanta specio.

La Judasorelo estas manĝinda kaj estas ofte uzata en la ĉina kaj japana kuirarto.

Galerio
-------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Judasorelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Judasorelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Judasorelo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* SoortenBank.nl Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine priskribo kaj bildoj (nederlande)
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri provinco. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Limpopo.

Mapo de Sud-Afriko vidigas la 5 distriktojn de Limpopo
La **Limpopo provinco** estas la plej norda provinco de Sud-Afriko kaj havas ĉirkaŭ 5,3 milionojn da loĝantoj (2001). Ĉefurbo de Limpopo estas la urbo Polokwane (Pietersburg).

Antaŭe ĝi ordinare nomiĝis *Norda Provinco*, sed oni ŝanĝis la nomon en februaro 2002 post elektadoj okazigitaj de la provinca registaro.

Rimarkindaĵo estas Mapungubwe, la areo kie la plej malnova, oron uzanta civilizo de la provinco estis malkovrita, kelkajn jarojn pli frue. La tribo ŝajne havis fortajn ligojn kun la ruinoj kaj civilizo de Granda Zimbabvo.

La popolo de Limpopo estas relative homogena: 97% estas nigruloj, 2% blankuloj, 0,2% kolorhaŭtuloj kaj 0,2% aziandevenuloj. La plej gravaj lingvoj estas norda sota (52%), conga (22%), vendaa (16%) kaj afrikansa (2%).

La nomo Limpopo kelkfoje referencas al la rivero Limpopo. Ankaŭ la rivero Blyde estas grava geografia elemento.

Vidu ankaŭ
----------

* Nacia Parko Kruger
* Nacia Parko Limpopo
Elnestiĝinta Komuna minao ripozas sur herbo apud sia nesto.
**Elnestiĝo** estas la momento en la vivo de juna birdo kiam la plumoj kaj la flugilmuskoloj estas jam sufiĉe disvolvigitaj por flugi. Ĝi priskribas ankaŭ la fakton kreski idojn ĝis la plena stato fare de la gepatroj.

En ornitologio, la signifo de elnestiĝo estas varia, depende de la specioj. Birdoj estas konsiderataj elnestiĝantaj kiam fakte abandonas la neston, eĉ se ili ne povas ankoraŭ flugi; pro tio alia koncepto estas ekflugo. Kelkaj difinoj de elnestiĝo rilatas la sendependecon de la ido disde la plenkreskuloj, kvankam plenkreskuloj plue manĝigas la idon eĉ post la elnestiĝo kaj povas ekflugi.

Rimarkinda specio, la Malnova urieto, elnestiĝas nur du tagojn post eloviĝo, kaj kuras el la nestotruo al oceano kaj al siaj alvokintaj gepatroj. Kiam ĝi atingas la oceanon, ĝi estas zorgota dum kelkaj semajnoj de siaj gepatroj. Aliaj specioj, kiel la urioj kaj kelkaj kormoranoj, forlasas la nestolokon antaŭ ili kapablas flugi. La elnestiĝa kutimaro de la urioj estas spektakla; la plenkreskulo alportas la idon tra la tuta kolonio al grandaj deklivoj kiel klifoj, ĝi flugos malsupren kaj alvokos la idon. La ido elsaltos el la klifo, klopodonta flugi tiom malproksimen eble, frape surterigas surgrunde antaxu plusekvi la kuron al oceano.

* Kategorio Elnestiĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Alternativa propono laŭ nordia dizajno
La **nacia flago de Estonio** (estone: Eesti lipp) estas trikoloro havante tri egalajn horizontalajn striojn: blua (pinto), nigra, kaj blanka. La normala grandeco estas 105 × 165 cm. En la estona ĝi estas familiare nomata la "sinimustvalge" (laŭlitere "blua-nigra-blanka"), laŭ la koloro de la strioj. La estona flago unue fariĝis konata en la 1880-aj jaroj kiel la flago de la estona studenta asocio ĉe la Universitato de Tartu kaj estis konsekrita en la halo de la paroko de Otepää la 4-an de junio 1884. La origina flago estas konservita en la estona nacia muzeo.

En 2001, la politikisto Kaarel Tarand sugestis ke la flago estu ŝanĝita de trikoloro al nordia krucoflago konservante la samajn kolorojn. Subtenantoj de tiu dizajno asertas ke trikoloro donas al Estonio la bildon de post-sovetia aŭ orient-eŭropa lando, dum transversa dizajno simbolus la ligojn de la lando kun Nordio.

Ĵurnalisto Eerik-Niiles Kross ankaŭ proponis ŝanĝi la oficialan nomon de la lando en la angla kaj pluraj aliaj fremdaj lingvoj, de Estonio ("Estonia") al *Estland* (kiu estas la nomo de la lando en la dana, nederlanda, germana, sveda, norvega kaj multaj aliaj ĝermanaj lingvoj).Pluraj nordiaj transversaj dizajnoj jam estis proponitaj en 1919, kiam la ŝtatflago estis oficiale adoptita. Ĉar la trikoloro estas konsiderita grava nacia simbolo, la propono ne atingis ĝeneralan popularecon.

Vidu ankaŭ
----------

* Flago de Estona Soveta Socialisma Respubliko
* Listo de municipaj flagoj de Estonio

* Flago de Estonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Flago de Estonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belgio • Belorusio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio • Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kipro • Kosovo • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgo • Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |
| **Ŝtatoj limigite agnoskitaj:** Abĥazio • Ĉednestrio • Kosovo • Montara Karabaĥo • Sud-Osetio • Turka Nord-Kipro |
| **Dependaĵoj kaj aliaj teritorioj:** Aĝario • Alando • Azoroj • Ferooj • Gagauzio • Gernsejo • Ĝibraltaro • Madejro • Manksinsulo • Naĥiĉevano • Svalbardo • Vojvodino |
| 
Vidu ankaŭ: Flagoj de Afriko, Ameriko, Azio, Oceanio, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Reichenburg (stacidomo). |



**Reichenburg** estas komunumo en la distrikto March en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 2 975 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Reichenburg situas ĉe la marĝeno de la Svisaj Antaŭalpoj en la okcidenta flanko de la Linth-Ebenaĵo ĉe la trilima punkto de la kantonoj Ŝvico, Glaruso kaj Sankt-Galo. De la komunuma teritorio de 11,59 km², 3,96 km² estas kovritaj de arbaro, 6,42 km² servas al agrikulturo kaj 1,03 km² por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Reichenburg limas en nordo aliflanke de la Linth-Kanalo al Benken (SG), en oriento al Bilten respektive ek de la unua de januaro 2011 al Glaruso-Nordo (GL), kaj en okcidento al Schübelbach.

Trafiko
-------

Sur la teritorio de la komunumo situas la aŭtovoja triangulo de la svisa aŭtovojo A3 kaj la svisa aŭtovojo A53. La komunumo disponas pri propra alveturejo al ambaŭ aŭtovojoj. La stacidomo de la Svisaj Federaciaj Fervojoj estas servata de la regiona trajnlinio S2 de Ziegelbrücke al Pfäffikon, Zuriko al la Flughaveno Zuriko.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Reichenburg datiĝas el la jaro 1300 kiel *Richenburg*. Jam en la jaro 1116 estis menciitaj posedaĵoj de la Monaĥejo Pfäfers en la hodiaŭa setlejo *Hirschlen*.

Bildaro
-------

* Restaŭracio RössliRestaŭracio Rössli
* TrafikcirkloTrafikcirklo
* Vendejocentro Hirzli ParkVendejocentro Hirzli Park
* PacokapeloPacokapelo

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: Paĝo de la Svisa Federacia Oficedjo por Statistiko, komunuma n-ro 1345, konsultita la 19-an de oktobro 2010
2. ↑  Fonto: *Kaspar Michel sen.*: *Reichenburg* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-08-20)

Vidu ankaŭ
----------

* Reichenburg (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Reichenburg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Reichenburg
* Reichenburg en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto March |
| --- |
| maldekstraAltendorf • Galgenen • Innerthal • Lachen • Reichenburg • Schübelbach • Tuggen • Vorderthal • Wangen |  |

 |
Trakforko
Animeo pri trakforko
Trakforko sur denta fervojo (Štrbské Pleso, Slovakio)
**Trakforko** estas instalaĵo en fervoja trako, kiu ebligas al trajno debranĉiĝi de la linio.

Laŭ la manipula forto ekzistas tri tipoj de forkoj:

* manaj trakforkoj, manipulataj de homo per levumilo; la levumilo povas esti apuda aŭ efiki defore per ŝnuroj;
* elektromekanikaj trakforkoj, kiujn movas elektra motoro;
* oleodinamikaj (hidraŭlikaj) trakforkoj, kiujn movas premita oleo.

Ĉe ordinara trakforko la eksteraj reloj (la dekstra de la dekstra branĉo kaj la maldekstra de la maldekstra) estas seninterrompaj kaj fiksaj; la internaj estas moveblaj kaj havas breĉon por permesi al la internaj radoj kruci la neuzatan relon. La du moveblaj reloj estas ligitaj kaj moviĝas kune; aŭ unu aŭ la alia alpremiĝas al ekstera relo por direkti la radojn en la dezirata direkto.

Trakforkoj ebligas nur limigitan rapidon; tiu dependas de du faktoj:

* Almenaŭ unu el la du vojoj de trakforko devas esti kurba, kaj la kurbeco limigas la rapidon. Ju pli granda estas la kurboradiuso, des pli rapida povas esti la trajnoj, sed des pli longaj (kaj kostaj) devas esti la trakforkoj. La maksimuma rapido por la nekurba vojo (se tia ekzistas) ordinare estas pli alta.
* La breĉoj en la internaj reloj puŝas la radojn kaj portas la riskon, ke rado dereliĝu. Por eviti tion ekzistas gvidaj relpecoj, kiuj premas la alian radon al ĝia relo. Sed tiu mekanismo eltenas nur certan maksimuman rapidon. Trakforkoj por tre altaj rapidoj bezonas duan moveblan parton, kiu fermas po unu el la breĉoj.

Ekzistas trakforkoj kun kvar moveblaj partoj, kiuj ĉe kruciĝo de trakoj ebligas el ajna direkto la elekton inter du vojoj. Malgraŭ kvar moveblaj partoj ili havas nur du poziciojn: krucan (la du eblaj vojoj interkruciĝas) kaj tanĝan (ili tanĝas unu la alian).

Vidu ankaŭ
----------

* Relkomutisto

* Kategorio Trakforko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
ISO

**Reiderland** (53° 10′ N; 07° 05′ E Mapo)

(loĝantoj je la 1-a de januaro 2006: 7.000, fonto: CBS) estas antaŭa municipo en norda Nederlando, provinco Groningen, en la samnoma regiono Reiderland. La municipo havas areon de 156,72 km² (de kiu 58,16 km² akvo). En Reiderland situas la plej orienta loko de Nederlando (apud la vilaĝo Bad Nieuweschans, laŭlonge la A7).
Reiderland ekestis en 1990 pro komunuma redivido de tri municipoj: Beerta, Finsterwolde kaj Bad Nieuweschans kiuj estas kunigitaj.
Je la 1-a de januaro 2010 la municipo kunfandiĝis kun Winschoten kaj Scheemda, la nova nomo estas Oldambt.

Loĝlokoj
--------

La municipo Reiderland havas dudek oficialaj loĝlokoj. La ĉefa estas Beerta.

Nombro da loĝantoj po loĝloko je la 1-a de januaro 2004:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Beerta | 2.030 |
| Finsterwolde | 1.800 |
| Bad Nieuweschans | 1.510 |
| Drieborg | 350 |
| Ganzedijk | 190 |
| Nieuw-Beerta | 160 |

 |

Fonto: CBS

Aliaj oficialaj loĝlokoj:

|  |  |
| --- | --- |
| * Beersterhoogen
* Booneschans
* Ekamp
* Finsterwolderhamrik
* Goldhoorn
* Hamdijk
* Hongerige Wolf
 | * Kostverloren
* Kromme-Elleboog
* Nieuwe Statenzijl
* Oude Statenzijl
* Oudedijk
* Oudezijl
* Ulsda
 |

Politiko
--------

En Orienta Groningen la komunismo havas ekde la fino de la 19-a jarcento gravan influon. Tio ankoraŭ nun montiĝas en Reiderland, kie la NCPN (*Nova Komunista partio Nederlando*) hodiaŭ estas la plej granda partio en la komunuma konsilantaro kun kvin konsilantoj kaj unu skabeno.

Publika transporto
------------------

Bad Nieuweschans havas stacion je la fervojlinio de Groningen al la germana Leer. Krom tio la municipo estas servata de la buslinioj 17 (Winschoten-Beerta-Finsterwolde-Oostwold-Midwolda-Scheemda) kaj 18 (Finsterwolde-Ganzedijk-Drieborg-Bad Nieuweschans).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Reiderland en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Komunuma retejo Arkivigite je 2014-11-03 per la retarkivo Wayback Machine
**Lugar** (paŝtoe لوگر), alternative ankaŭ *Lig(h)ar*, *Lo(w)g(h)ar* aŭ *La(w)g(h)ar* (laŭ diversaj literumaj sistemoj kun aŭ sen la interkrampaj literoj), estas unu el la 34 provincoj en Afganio. Sur areo de ĉirkaŭ 3 900 km² vivas proksimume 410 000 loĝantoj. La provinca ĉefurbo estas Pul-i-Alam. Plejparte paŝtooj vivas en la provinca teritorio.

Nomo
----

Eble la nomo *Lugar* respektive *Ligar* fontas de la vorto *Loj-Ghar* el la paŝtoa lingvo. Tie ĝi signifas "granda monto".

Notoj
-----

1. ↑   *nacia enketo pri riskoj kaj vundeblo 2007/8* (angle) en la retejo de la centra statistika organizaĵo de Afganio, PDF-dokumento de 1,77 MB, stato oktobro 2009, paĝo 4. Arkivita el la originalo je 2010-12-17. Alirita 2010-09-12.

Provincoj de Afganio

Badaĥŝan |
Badgis |
Baglan |
Balĥ |
Bamijan |
Daikondi |
Farah |
Farjab |
Gazni |
Gor |
Ĝuzĝan |
Helmand |
Herat |
Ĥost |
Kabul |
Kandahar |
Kapisa |
Kunar |
Kunduz |
Lagman |
Lugar |
Nangarhar |
Nimruz |
Nuristan |
Paktia |
Paktika |
Panĝŝir |
Parvan |
Samangan |
Sar-i Pul |
Taĥar |
Uruzgan |
Vardak |
Zabul

 

* Kategorio Provinco Lugar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)