recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **oka krucmilito** estas militekspedicio iniciatita en 1270 de la franca reĝo Ludoviko la 9-a (estonta "Sankta Ludoviko"). Kelkaj fontoj rigardas tiun krucmiliton kiel la sepan, ĉar ili konsideras la kvinan kaj la sesan krucmilitojn de la imperiestro Frederiko la 2-a kiel unu solan okazaĵon.

Sieĝo de Tunizo
---------------

Ludoviko alvokis novan krucmiliton en 1267, sed malmultaj eŭropaj reĝlandoj kandidatiĝis : Jean de Joinville, la kronikisto kiu akompanis Ludovikon dum la sepa krucmilito, rifuzis forlasi Francion denove. La frato de Ludoviko, Karlo la 1-a de Sicilio, rapide konvinkis lin, ke plej taŭgis eki la militon per la sieĝo de Tunizo, en Nord-Afriko. Post la konkero de la urbo, la krucmilitistoj kapablus ataki Egiption multe pli facile.

Ludoviko elŝipiĝis sur la afrikan marbordon en julio 1270, kio estis precipe malfavora periodo : multajn militistojn trafis malsano, pro la trinkado de netrinkebla akvo. La reĝo mem mortis la 25-an de aŭgusto pro disenterio, unu tagon post la alveno de Karlo de Sicilio. Filipo la 3-a, filo de Ludoviko, fariĝis la nova reĝo de Francio, sed la estrecon de la armeo fakte plenumis Karlo, pro la juna aĝo de la nova monarko.

Forlaso de la sieĝo kaj naŭa krucmilito
---------------------------------------

Pro aliaj epidemioj, la sieĝo de Tunizo estis forlasita la 30-an de oktobro, per akordo kun la loka sultano. Samtempe alvenis Eduardo la 1-a de Anglio kun sia armeo : Karlo kaj Ludoviko revenigis siajn soldatojn al Eŭropo, dum Eduardo plu vojaĝis direkte al Akko, la lasta grava bastiono de la krucmilitistoj en Sirio. Tion oni ofte rigardas kiel la naŭan krucmiliton.

Vidu ankaŭ
----------

* Krucmilitoj

Bibliografio
------------

* Jean de Joinville, J. Monfrin (éditeur), *Vie de saint Louis*, classiques Garnier, Paris, 1995, ISBN 2-10-002601-1
* Jacques Le Goff, *Saint Louis*, éd. Gallimard, Paris, 1996, ISBN 2-07-073369-6
* Jonathan Riley Smith, Camille Cantoni (trad.), *Atlas des croisades*, éd. Autrement, 1998, ISBN 2-862-553-0

* Kategorio Oka krucmilito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 218329
* GND: 4139112-3
* LCCN: sh85034389
* BNF: 11937437m
* NKC: ph779433
 |
**Okara** (urdue اوکاڑا‎) estas universitata urbego en provinco Panĝabo (Pakistano), kie ĝi estas sidejo de la samnoma kantono. La loknomo devenas de speco de arbo. 

Biblioteko de Okara

Bazaj informoj
--------------

* areo: 199 km²
* supermara alteco: 105 m
* loĝantaro: 357,935 (2017 )
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo: 56300
* telefonkodo:

Geografio
---------

Okara situas sur vasta ebenaĵo de Induso, la plej proksima urbo estas Sahival (39 km). Fajsalabado troviĝas 74, Lahoro 120, Multano 203, Rawalpindi 313, **Islamabado** 326, Peŝavaro 398, Sukur 565, Kveta 619, Hajderabado 782, **Karaĉio** 916 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Okara estas relative nova agrikultura urbo; dum la brita regado ekzistis arbaro en tiu loko, kie la urbo estis rekonstruita en la 19-a jarcento. Dum brita regado la areo estis parto de Distrikto Montgomery kaj enhavis grandan rafinejon. La plejparte islama populacio subtenis la estontan sendeprendan Pakistanon. Post la sendependiĝo en 1947 la islamaj rifuĝintoj el nova ŝtato Barato ekloĝis ankaŭ en Okara. En 1982 la urbo fariĝis la sidejo de la nove kreita distrikto Okara. 

Moskeo kaj bazaro en Okara

Loĝantaro
---------

Loĝantaro| 1972 | 1981 | 1998 | 2017 |
| --- | --- | --- | --- |
| 101 295 | 155 523 | 241 649 | 358 409 |

En Okara oni parolas plejparte panĝabe.

Eduko
-----

En Okara du universitatoj funkcias, krome pluraj filiaj kampusoj.

Bildoj pri KasurInterno de la antaŭa moskeo
Kanalo
Funebra preĝa loko
Publika parko
Stacidomo
Vojo
Banko

Ekonomio
--------

Okara estas floranta industria kaj komerca centro, la plej granda produktanto de la lando pri maizoj, terpomoj kaj laktaĵoj, krome kotonaj muelejoj funkcias. Oni produktas fromaĝojn por la pakistana armeo, pli frue por la brita armeo. Okara kun Sahival estas signifaj brutobredadaj lokoj (bovoj, bubaloj, ŝafoj kaj kaproj). Kanalo helpas la agrikulturon.

Klimato
-------

Okara situas en duonarida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen kun influo de musono. La temperaturo somere estas ofte 45 °C, sed vintre tio falas preskaŭ al frostopunkto. La averaĝa jara precipitaĵo estas 440 milimetroj.

Trafiko
-------

Okara kuŝas laŭ ĉefvojo kaj fervoja linio inter Lahoro kaj Multano. La fervojo estis konstruita en 1892. Ankaŭ 2 distriktaj vojoj kuras al Okara.

Vidindaĵoj
----------

* moskeoj

* HospitaloHospitalo
* MoskeoMoskeo
* MoskeoMoskeo
* VendejegoVendejego
* VendejegoVendejego

Fontoj
------

* WikiTrans
*
*The Yellow Kid*.
**Flava ĵurnalismo**, **flava gazetaro**, *flaveca gazetaro* aŭ *flavisma gazetaro*, estas tipo de ĵurnalismo kiu prezentas novaĵojn kun altiraj, skandalaj aŭ troiĝaj titoloj cele al pliigo de vendado, kvankam ĝenerale tiuj novaĵoj ne disponas de pruvoj (aŭ nur de nesufiĉaj pruvoj) nek de bone difinita esplorado. Tiu tipo de sensaciisma ĵurnalismo inkludas titolojn de katastrofoj kaj grandan nombron de fotoj kun detala informado pri akcidentoj, krimoj, adoltoj kaj politika kaoso. En aŭdiovida ĵurnalismo, abundas ŝokfrapa muziko, fortaj koloroj, ĉefe la ruĝa koloro, kaj la informado estas neorganizita. Interreto adaptiĝis al tia malhonesta praktiko, kaj en mutaj retejoj (foje de teorie seriozaj amaskomunikiloj) oni uzas titolojn kaj bildojn kaj altirajn kaj malverajn kiel maldecaj taktikoj por altiri la atenton de la uzantoj kaj instigi ilin kundividi la enhavon en sociaj retoj. 

La esprimo originiĝis dum la «gazetara batalo» inter la ĵurnaloj *New York World*, de Joseph Pulitzer, kaj la *New York Journal*, de William Randolph Hearst, de 1895 ĝis 1898, kaj povis estis specifa referenco al tiu epoko. Ambaŭ gazetoj estis akuzitaj de aliaj pli seriozaj publikaĵoj pri troigo de ia klaso de novaĵoj por pliigi la vendadon kaj eĉ pri pago al koncernitoj por atingo de ekskluziva informotraktado. La gazeto *New York Press* stampis la esprimon «flava ĵurnalismo», komence de 1897, por priskribi la agadon kaj de Pulitzer kaj de Hearst. Al tio kontribuis la sukceso de la rolulo The Yellow Kid en ambaŭ gazetoj.​

En portugala estas nomita "imprensa marrom" (bruna gazetaro). En Meksiko dum la registaro de Ernesto Zedillo Ponce de León, fariĝis premo fare de la registaro por eviti la supozitan «troan flavecon» en la elektronikaj amaskomunikiloj.​

Notoj
-----

1. ↑   *La historieta en el mundo moderno*, de Oscar Masotta, pp. 21-22.
2. ↑   Marco Tulio Flores, A pesar de la salida del aire de los programas Ciudad desnuda y Fuera de la Ley, la violencia no desaparecerá, Gaceta Universitaria, Guadalajara, Meksikurbo, 24a de novembro 1997, p. 15.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Flava ĵurnalismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Klaĉrevuo
* Klaklogaĵo
* Flava sindikato


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 806584
* GND: 4177383-4
 |
**Naciaj skoltismaj organizoj** apartiĝas en malsamaj aĝgrupoj celante transdoni la skoltismajn kaj virin-skoltismajn programojn por plena juneco.

### Historio

Origine, ekzistis nur unu sekcio por ĉiuj membroj de la Skoltismo kaj Skoltina Movadoj. Tipe, ĉi tiuj estis por 11-17 jaraĝuloj, kvankam la ĝustaj aĝoj variis inter landoj kaj organizoj.

Ene de la unua parto de Skoltismo, dudekkvinjara fondinto, nome Robert Baden-Powell, vidis ke estis petoj por havigi la skoltisman programon por junuloj, ambaŭe kaj sur kaj sub la kerna aĝa gamo.

La unua aparta programo estis la Lupetoj. Tiu celo permesis al la pli junaj fratoj de skoltoj partopreni en similaj agadoj. Poste, Roveraj Skoltoj estis kreitaj.

La Maraj Skoltoj kaj Aeraj skoltoj formis poste kio celis alporti skoltismon al junuloj kun specialaj bezonoj.

### Sekcioj ĉirkaŭ la mondo

Pro la similecoj en la skoltisma kaj virina skoltisma sekcioj ĉirkaŭ la mondo, kaj la sekvaj artikoloj enhavas ĝeneralajn informojn pri la diversaj aĝgrupoj:

* Skoltismo:
* Gvidistoj:

En plej multaj lokaj landaj organizoj, Skolta Grupo kombinas malsamajn sekciojn kune en la grupo.

La sekva tabulo montras ligilojn al artikoloj kun informoj pri specifaj sekciaj programoj ene de la diversaj organizoj kie haveblas:

Afriko
------

Azio
----

* Kategorio Aĝaj grupoj de skoltismoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mária Majláth** [majlAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Majláth Mária** estis hungara aktoro. Ŝia dua edzo estis Samu Balázs.

Mária Majláth  naskiĝis la 27-an de decembro 1916 en Sárvár, ŝi mortis la 27-an de aŭgusto 2004 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mária Majláth debutis en malgranda teatro en Budapeŝto en 1936, poste ŝi ricevis rolojn en diversaj provincaj teatroj (Miskolc, Sopron, post la 2-a mondmilito en Szeged). Ekde 1948 ŝi apartenis al la Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1989 ŝi ricevis la titolon eterna membro de la Nacia Teatro. En 1943 ŝi edziniĝis, post la eksedziniĝo ŝi denove edziniĝis, poste ŝi naskis filon. Ŝia voĉo estis aŭdebla ankaŭ en Hungara Radio. Ŝi ricevis plej ofte epizodajn rolojn.

Elektitaj roloj teatraj
-----------------------

* József Katona: *Banuso Bánk* - Melinda
* William Shakespeare:
	+ *La ŝtormego* - Miranda
	+ *A makrancos hölgy* - Kata
* Ferenc Molnár: *La cikonio* - Alexandra

Roloj en filmoj (elekto)
------------------------

* *Csempészek* (1958)
* *141 perc a befejezetlen mondatból* (1975)
* *Redl ezredes* (1985)
* *Szomszédok* (1987) - televizia serio

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
*
**Alfred Hirsch**, nomata **Fredy**, (hebree פרדי הירש; naskiĝis la  11-an de februaro 1916(nun 1916-02-11) en Aachen (Akeno), mortis la 8-an de marto 1944) estis germana-juda atleto, sporta instruisto kaj gvidanto de la cionisma junulara movado, rimarkinda pro helpado al miloj da judaj infanoj dum la nazia okupado de Ĉeĥoslovakio en Prago, en la koncentrejoj Theresienstadt kaj Auschwitz. Hirsch estis la vicinspektoro de infanoj en la koncentrejo Theresienstadt kaj la kontrolisto de la infana bloko ĉe la koncentreja familia tendaro "Theresienstadt" en la koncentrejo Auschwitz 2.

Pro lia germaneco, karismo kaj zorgema aspekto, li povis konvinki SS-gardistojn doni privilegiojn al la infanoj, inkluzive de sendevigoj de deportado kaj ekstraj porcioj, kiuj savis iliajn vivojn almenaŭ provizore. Hirsch kaj liaj asistantoj subtenis kaŝan edukadon en la malfacilaj cirkonstancoj. La insisto de Hirsch pri ekzercado, disciplino kaj strikta higieno reduktis mortoprocentaĵojn inter la infanoj.

La "familia tendaro" estis likvidota la 8-an de marto 1944; La populareco de Hirsch igis lin natura gvidanto por ribelo. Laŭ iuj rakontoj, li sinmortigis por ne devi atesti la morton de siaj protektitoj; alterne, li estis venenita de judaj kuracistoj, kiuj estus mortigitaj se ribelo eksplodintus.

* Kategorio Fredy Hirsch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 716109
* GND: 122578295
* LCCN: no00090728
* VIAF: 59969403
* ISNI: 0000 0000 5539 3914
* NKC: jn20031104010
 |
**Mária Kóródi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kóródi Mária** estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, juristo.

Mária Kóródi  naskiĝis la 30-an de julio 1950 en Vaskút.

Biografio
---------

Mária Kóródi post abituriento eklaboris en firmao pri akvoj, sed samtempe ŝi plulernis en Scienca Universitato pri Janus Pannonius, fine ŝi doktoriĝis el juro en Scienca Universitato pri Eötvös Loránd en 1979. Ŝi laboris en la ŝtata administrado inter 1975 kaj 1986, poste ŝi havis juran postenon. En 1988 ŝi aliĝis al la nekomunista organizaĵo, post 3 jaroj ŝi aliĝis al la liberaldemokratoj, kie ŝi ricevis partiajn taskojn. Ŝi estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1998. En la jaroj 2002 kaj 2003 ŝi estis ministro pri medio en Kabineto Medgyessy. Ŝi havas edzon, ŝi naskis filinon.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Remény a fennmaradásra* libro

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 522791
* LCCN: nb2009012550
* VIAF: 88450616
* ISNI: 0000 0000 5990 2958
 |
**Libera Gazetaro Senlima** (angle *Free Press Unlimited*) estas nederlanda neregistara organizaĵo fokusante liberan komunikadon. Ĝi klopodas certigi ke fidindaj novaĵoj kaj informoj estas haveblaj al homoj en la tuta mondo. Free Press Unlimited estas aktiva en pli ol 50 landoj tutmonde.

Celaro
------

*Free Press Unlimited* laboras pri la disvolviĝo de sendependaj amaskomunikiloj en landoj kie ne ekzistas (kompleta) gazetara libereco. Ĉi tio estas farita kunlabore kun lokaj partneroj en formo de subteno, ĉefe en la kampoj de ĵurnalista trejnado kaj administrado. Free Press Unlimited laboras kun partneroj por plifortigi la pozicion de esplorĵurnalismo, specife en evolulandoj, por kontribui al la ĝenerala socia, ekonomia kaj politika evoluoj.

La celo estas doni al civitanoj de la koncerna lando aliron al informoj, por ke ili povu fari informitajn sendependajn decidojn. La organizo laboras en kvardek landoj tutmonde.

Free Press Unlimited kolektas informojn pri multaj temoj ligitaj al fidindaj informoj, sendependa ĵurnalismo kaj gazetara libereco.

Kampanjoj
---------

Regulaj kampanjoj estas parto de la laboro de Free Press Unlimeted. Sendependaj amaskomunikiloj tra la mondo batalas por sia sendependeco kaj ekzisto. La temo de amaskomunikilara videbleco rilatas al ĉiuj faktoroj kiuj influas la daŭreblan ekziston de sendependaj amaskomunikiloj.

Pere de la platformo Totem, Free Press Unlimited provizas ankaŭ senpagajn kursojn pri cifereca sekureco al ĵurnalistoj tutmonde.

NetAidKit
---------

*NetAidKit* estas malfermkoda projekto de Free Press Unlimited, kiu celas protekti la privatecon de interretaj uzantoj.

Referencoj
----------


1. ↑  (en, nl) *Safety of journalists*, Free Press Unlimited

Vidu ankaŭ
----------

Freedom House

Eksteraj ligiloj
----------------

(nl) Oficala retejo de Free Press Unlimited

(en) Platformo TOTEM
**For the World Is Hollow and I Have Touched the Sky** [Ĉar la mondo estas kava kaj mi tusis la ĉielon] estas la oka epizodo de la tria sezono de Star Trek: The Original Series. Estis elsendita de NBC la 8 de novembro de 1968 kaj estis verkita de Rik Vollaerts, kaj reĝisorita de Tony Leader.

Intrigo
-------

En la epizodo, Leonard McCoy malkrovas ke li suferas fatalan malsanon nomitan *xenopolycythemia* kaj tuj mortos.

Dume, la USS Enterprise (NCC-1701) devas halti asteroidon kontraŭ kolizio kun planedo Daran V de Unuiĝinta Federacio de Planedoj. Proksime de la celon ĝi estas atakata per atomaj misiloj. La armiloj estas detruitaj, kaj oni ekscias ke asteroido estas kosmoŝipo maskita kiel granda asteroido, kiu estas en kolizio kun la planedo .

Kapitano James T. Kirk kaj Spock transportiĝas al la interno de la ŝipo, kune kun McCoy. Ili estas atakitaj kaj submetitaj de grupo de humanoidoj, kies Alta Pastrino, Natira (Kate Woodville), bonvenigas ilin al la "mondo de Yonada" kaj ordigas ilin esti metitaj antaŭ la "Orakolo". Ĉi tiu orakolo montras sian potencon administrante elektran ŝokon.

Dum ili resanigas en malliberejo, maljunulo (Jon Lormer) alproksimiĝas al ili, kaj diras, ke li grimpis la montojn de sia mondo kaj malkovris, ke "la mondo estas kava kaj mi tuŝis la ĉielon". Li tiam kolapsas kaj mortas, kaj lia temporalo brilas ruĝe. Natira eniras kaj esprimas bedaŭron pro la malsaĝeco de la viro. Ŝi tiam donas la tri permeson esplori Yonada'n, sed McCoy elektas resti kun Natira. Spock notas, ke la skriba sistemo de Yonada similas al la *Fabrinia*, kulturo kiu estis detruita de supernovao 10 mil jarojn antaŭe. La homoj de Yonada estas evidente ilia idaro, sed ne scias pri la naturo de sia mondo.

McCoy kaj Natira enamiĝis, kaj Natira petas al la Orakolo permeson por edziniĝi al McCoy, kiun la Orakolo donas kondiĉe ke McCoy akceptu "ilon de obeado". Kirk kaj Spock tiam malkovris kiel sekrete eniri la ĉambron de Orakolo. Natira diras, ke ŝi devas ekzekuti ilin pro ilia krimo, sed McCoy persvadas ŝin por pardoni ilin. Dum Kirk kaj Spock preparas reveno al la Enterprise, McCoy deklaras sian intencon resti kun Natira.

McCoy edziĝas al Natira, kaj ilo de obeado estas enplantita sur sian temporalon. Natira montras al li sian sanktan tekston, la "Libro de la Homoj". McCoy suspektas, ke ĝi subtenas la ŝlosilon por fiksi Yonada'n reen sur la kurso, kaj vokas la Enterprise por dividi ĉi tiun informon, kio kaŭzas ke sian ilon de obeado esti aktivigita. Kirk kaj Spock transportiĝas reen al Yonada, kaj Spock forigas la aparaton de McCoy dum Kirk provas klarigi la veron al Natira. Kiam la propra aparato de Natira estas aktivigita, McCoy forigas ĝin dum Kirk kaj Spock denove invadas la ĉambron de Orakolo. Spock lernas el la Libro kiel eniri en la regĉambro malantaŭ la altaro de la Orakolo, kie ili malkovras la navigaciajn kontrolojn de Yonada kaj korektas la kurson. Spock ankaŭ malkovras la arkivojn de Fabrinioj, kiuj enhavas kuracilon por la kondiĉo de McCoy. McCoy revenas al la Enterprise esperante vidi Natira'n denove kiam Yonada alvenos al sia nova hejmmondo en ĉirkaŭ jaro.
**Freerice** (esperante *Senpaga rizo*) estas senpaga eduka retejo, iniciato de la Unuiĝintaj Nacioj, por rikolti fondusojn kaj helpi malsatulojn. Ensalutado estas nedeviga por ludi.

Celo
----

La celo estas malgrandigi la malsategon tra la mondo danke al rikoltitaj fondusoj, kaj plibonigi la vorttrezoron de la partoprenantoj. La objektivo estas do duobla: malgrandigi la malsategon kaj plibonigi la kleron de la partoprenantoj.

Teamoj
------

Freerice havas teamojn de Freerice-uzantoj, inter kiuj estas teamo Esperantista.

Pago de la donacoj
------------------

Kiam uzanto bone respondas, ĝi donas 10 *grajnojn da rizo*. Tiu-ĉi rizo estas konvertita en mono, kiu estas pagita de sponsoraj afiŝoj (kiu aperas en subo de la ekrano) por finfine pagi la rizon por nutri la malsatulojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Unuiĝintaj Nacioj

Notoj
-----

1. ↑  angle Retpaĝo de Esperantista teamo "Esperanto speakers fighting hunger" Arkivigite je 2018-09-04 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Freerice en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
**Bertalan Hazslinszky** [haĵlinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hazslinszky Bertalan** estis hungara biologo, profesoro. Lia avo estis Frigyes Ákos Hazslinszky.

Bertalan Hazslinszky [*rompita ligilo*] naskiĝis la 2-an de novembro 1902 en Budapeŝto. Li mortis la 19-an de januaro 1966 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Bertalan Hazslinszky akiris diplomon, poste doktoriĝis el biologio en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1927. Post siaj studoj li instruis en la universitata instituto. En 1939 li estis nomumita privata profesoro de bestokuracista fakultato de Universitato József, en 1941 publika ordinara profesoro en altlernejo en Szeged. Inter 1950 kaj 1953 li esploris helpe de akademia stipendio, poste li estis laboratoriestro en Budapeŝto. Li okupiĝis pri polenoj, li kolektis 1100 diversajn polenojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Adatok a Prunus Nana (L.) Stokes vegetatív szerveinek anatómiájához* (1927)
* *Növénytan állatorvoshallgatók számára* (1940) - lernolibro por bestkuracistaj studentoj
* *A nemesgesztenye mint mézelő növény* (1943)
* *Növényi eredetű élelmiszerek és abraktakarmányok mikroszkópos vizsgálata* (1960)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2015-12-08 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2015-12-08 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Mária Mirkovszky** [mirkovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mirkovszky Mária** estis hungara dancisto (movartisto), instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Dettre Szilárdné.*

Mária Mirkovszky naskiĝis la 12-an de aprilo 1896 en Budapeŝto, ŝi mortis la 19-an de majo 1987 en Pécs.

Biografio
---------

Mária Mirkovszky akiris licencojn pri gimnastiko kaj kantpedagogio, ŝi frekventis ankaŭ lernejon de Valéria Dienes. Ekde 1917 ŝi instruis en tiu lernejo, pro foriro de Dienes ekde 1919 Mirkovszky gvidis la lernejon ĝis 1925. Ŝi establis propran danclernejon, kiun ŝi gvidis ĝismorte. Ŝi instruis ankaŭ en operejoj de Vieno, Parizo kaj Berlino. Krom la instruadoj ŝi aranĝis pli ol 200 dancospektaklojn. Ŝi estis la unua, kiu dancis laŭ muziko de Béla Bartók kaj laŭ poemoj de Endre Ady, Mihály Babits, Dezső Kosztolányi kaj Rabindranath Tagore. Ŝi depost la edziniĝo vivis en Parizo ĉirkaŭ 2 jarojn, sed ŝi revenis kaj daŭris la instruadon. Dum la socialismo tio estis unika, ĉar tio ne estis ŝtata instruado.

Ŝiaj disĉiploj (elekto)
-----------------------

* Gabriella Bánki
* Alice Turnay

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 669-a paĝo)

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799951
 |


* Portalo pri Biografio
**Ĝirga** (urdua lingvo: جرگہ ) estas triba konsilio de maljunuloj, kiu faras decidojn per interkonsento. Ĝi funkcias precipe ĉe paŝtunoj kaj najbaraj etnoj en Afganio kaj ĉelima Pakistano.

La vorto devenas el la persa lingvo, en kiu *ĝar gah* signifas "konsilio", "asembleo" aŭ "kunveno". Ĝi povas signifi ankaŭ "tendo".

Funkciado
---------

*Ĝirga* en la senco de komunuma konsilio ofte traktas disputojn inter du individuoj kaj provas helpi solvi la disputon. La disputantoj unue serĉas mediaciulon, laŭeble influan personon, ekzemple religian gvidanton, lokan eminentulon aŭ spertulon pri mediacio (ili nomiĝas *ĥan* aŭ *malik*). La mediaciulo aŭskultas ambaŭ flankojn kaj tiam kunvokas na *ĝirga* de komumumaj maljunuloj, kun reprezentantoj de ambaŭ flankoj. La *ĝirga* esploras la kazon kaj diskutas ĝin por trovi decidon; tiun proklamas la mediacianto. La decido de *ĝirga* estas definitiva kaj devas esti akceptita.

*Ĝirga* funkcias ankaŭ kiel kortumo en krimaj kazoj, sed tiun funkcion nun en urbecaj regionoj de Pakistano kaj Afganio anstataŭas formalaj jurkortumoj instalitaj de la registaroj.

En la tribaj regionoj de Pakistano *ĝirga* havas la prestiĝon de kortumo. La "politikaj agentoj" nomumitaj de la nacia registaro formale havas la jurisdikcion, ili konservas leĝordon helpe de *ĝirga*-oj. Tiuj rajtas kondamni je morto, ŝtonumado pro adulto aŭ forpelo el la komunumo.

La Alta Kortumo de provinco Sindh malpermesis *ĝirga*-ojn en aprilo 2004, pro kelkaj malhumane kruelaj kondamnoj precipe kontraŭ virinoj. Sed la malpermeso estas malkaŝe ignorata kaj ĝis nun ne havis ajnan efikon.

En armea operaco kontraŭ Al-Kaida kaj talibanoj en 2007 en suda Pakistano, *ĝirga*-oj havis signifan rolon kiel moderigantoj inter registaro kaj militantoj.

De tempo al tempo kunvenas loja ĝirga (granda *ĝirga*) por solvi demandojn de plurregiona aŭ tutlanda signifo.

Parlamento
----------

La malsupra kamero de la afgania parlamento havas la nomon *volesi ĝirga* (popola aŭ triba *ĝirga*), la supra kamero la nomon *meŝrano ĝirga* (*ĝirga* de maljunuloj).
La **Association to Unite the Democracies** - angle, en Esperanto *Asocio por unuigi la demokratiojn*, mallonge *AUD*, estis organizaĵo dediĉita al transformado de la Nord-Atlantika Traktat-Organizo (NATO) de milita alianco al plena politika unio ankaŭ malfermata al aliaj establitaj demokratioj. La AUD estis fondita de Clarence Streit, korespondanto de la gazeto *New York Times* ĉe la Ligo de Nacioj, kiu verkis klasika libron favore al monda registaro, kun titolo *Union Now* ("Union nun"). AUD estis la ĉefaj civitana grupo apogante la starigon de NATO post la Dua Mondmilito. La de la organizaĵo proponita unio, limigita al demokratiaj nacioj, estas en kontrasto al tiu de la iniciato *Citizens for Global Solutions*  ("Civitanoj por tutmondaj solvoj") kaj aliaj mondfederaciistaj grupoj kiuj celas starigi tujan tutmondan federacion. En ambaŭ kazoj, ĉiuj nacioj je difinitaj kondiĉoj estus elekteblaj por membreco (en la kazo de AUD, se kaj kiam ili estus demokratiaj). Moto de la organizaĵo AUD estis "Libereco venas unue, paco sekvas" (*"Freedom comes first, peace follows"*). AUD estas nun simple nur administra "ombrelo" por du posteulaj organizaĵoj, la *Streit Council* kaj *Ashburn Institute*, plejparte servanta por direkti subvenciojn de la eduka fondaĵo *Herb kaj Mayme Frank* al ambaŭ organizaĵoj en subteno de ilia eduka agado.

Referencoj
----------

* retejo de la organizaĵo *Streit Council* por Unio de Demokratioj (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 550125
* LCCN: n91010458
* VIAF: 150230917
* ISNI: 0000 0001 0093 6480
 |
**Astej** (ukraine *Астей*, hungare *Asztély*) estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove.

* Areo: 2  km²
* Alto super marnivelo: 113 m
* Loĝantaro: 670
* Poŝtkodo: 90250
* Telefonprefikso: 3141
* Aŭtokodo: A0

Situo
-----

Astej situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara landolimo kun internacia trapasejo (kontraŭe troviĝas Beregsurány), laŭ ĉefvojo Nyíregyháza-Berehove. La lasta troviĝas 6 km-ojn for.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1378. La lernejo ekfunkciis en 1785. La setlejo apartenis al Hungario, al Bereg ĝis 1920, poste al Ĉeĥoslovakio. La loko rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 la komunumo apartenis al Sovetunio (tiam multe da hungaroj estis deportitaj al gulago), fine ekde 1991 al Ukrainio. En 1988 la limotrapasejo ekfunkciis, en 2003 Astej ricevis rangon memstara vilaĝo.

Vidindaĵo
---------

* kalvinana preĝejo de 1829
**Astarto** aŭ **Astartea** (en fenica 𐤀‏𐤔‏𐤕‏𐤓‏𐤕‏ [ʔštrt], *ʾAŝtart*) estas la asimiligo fenic-kananea de diino mezopotamia kiu estis konata de sumeroj kiel Inano, de akadoj, asirianoj kaj babilonanoj kiel Iŝtar kaj de israelanoj kiel Astarot.

Moneroj reprezentataj Iŝtar.
*Siriaka Astartea*. 1877. Rossetti.Ŝi reprezentis la kulton al la natura patrino, la vivo kaj la fekundeco, same kiel la elstarigo de amo kaj de volupto. Laŭlonge de la tempo, ĝi iĝis ankaŭ diino de milito kaj ricevis sangelverŝan adoradon fare de siaj sekvantoj. Ŝi estis fote reprezentata nuda aŭ apenaŭ kovrita per fajna zono, staranta sur leono.

Francisko Azorín faras detalan priskribon de Astartea jene:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Dia patrino-virgino adorita de pluraj antikvaj ŝemidaj popoloj, nomita Iŝtar de la fenicoj. Kiel la greka Afrodita naskiĝis de la maro, estis reprezentita per la luno k. simbolis la belecon, volupton, fruktiĝon. **"** |

 |

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 24.

* Kategorio Astarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 597292
* GND: 118650750
* LCCN: n2016036345
* VIAF: 805767
* SUDOC: 027454223
 |
**SO Gilsu** (naskiĝis la 27-an de aprilo 1944) estas korea esperantisto kaj profesoro pri ekonomiko ĉe Universitato Sokyong en Seulo. Li esperantistiĝis en 1966. Ekde 2016 honora membro de UEA.

Li doktoriĝis en 1979 kaj ekde tiu jaro estis profesoro pri ekonomiko en la Universitato Sokyong en Seulo. Li estis ankaŭ direktoro de la Korea Asocio pri Ekonomika Historio kaj prezidanto de la Instituto pri la Historio de Kogurjo. Li lernis E-on en 1966 kaj unue aktivis en la junulara movado, i.a. kiel prezidanto de Korea E-Junularo. Li estis sekciestro de ILEI en Koreio kaj vicprezidanto de Korea E-Asocio. En UEA li membriĝis en 1971 kaj estis komitatano kaj estrarano pri la azia agado kaj pri faka kaj scienca aplikado 1989-1995. Kiel estrarano li redaktis la bultenon Esperanto en Azio 1990-1993 kaj fondis la Komisionon pri Azia E-Movado en 1994. Li prelegis en la Internaciaj Kongresaj Universitatoj en Varno (1978), Braziljo (1981), Budapeŝto ( 1983), Varsovio (1987) kaj Seulo (1994). Krome, en la 97-a UK en Seulo li estis rektoro de IKU. So aŭtoris la lernolibrojn Kursolibro de Esperanto (7-a eld. 1982) kaj Praktiko de Esperanto (1976, 2-a eld. 1981). Li instruis E-on i.a. en pluraj koreaj universitatoj, en la Nord-Amerika Somera Kursaro en San-Francisko kaj en Aŭstralio. 

Partoprenis en En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins.

Tradukado
---------

Li esperantigis la infanlibron de Shel Silverstein, *La sindonema arbo* (1983).

Eksteraj ligiloj
----------------

So Gilsu multe vojaĝas. Fotojn de siaj vojaĝoj li publikigas en sia dulingva blogo ĉe

Fontoj
------

1. ↑  Gazetara Komuniko de UEA, n-ro 621: Novaj Honoraj Membroj de UEA, la 24-a de julio 2016 esperante
2. ↑  Shel Silverstein, *La sindonema arbo*. (Trad. So Gilsu). Seulo: Korea Ligo de Esperantistaj Instruistoj, 1983.
La **Douglas C-54 Skymaster** estas transportaviadilo de Douglas. La C-54 estas milita versio de pasaĝeraviadilo Douglas DC-4.

Historio
--------

En 1941, Departmento de Milito prenis mendojn de DC-4 por civilaj aerlinioj kaj asignis al Usona Armea Aerforto. La Departmento nomigis DC-4 kiel **C-54 Skymaster**, kaj testis en armea aerbazo Clover field (Nuna Flughaveno Santa Monica), Santa Monica, Kalifornio.

La C-54 komencis servon en 1942 en Usona Armea Aerforto (USAAF). Dum la Dua mondmilito, C-54 estis operaciita por transporto inter longdistancan flugon de altrangaj politikistoj kiel Franklin D. Roosevelt kaj Winston Churchill. La C-54 estis uzita por transporti VIP-ojn en la Kasablanka konferenco. C-54 ankaŭ partoprenis en Blokado de Berlino, ricevis karesnomon "Sekvinbera bombaviadilo" (germane Rosinenbomber).

Post la milito, Plimulto de aviadiloj estis konvertitaj kiel civilaviadilo kaj venditaj al aerlinioj. La venditaj aviadiloj daŭrigis servon kiel pasaĝeraviadilo aŭ transportaviadilo kaj servie en aerlinioj kiel Pan Am kaj KLM. La vivintaj aviadiloj daŭrigis servon ĝis la fino de 1990-aj jaroj.

Specifaĵoj
----------

La C-54 dum la Berlina Blokado, 1948.

| Diametroj |
| --- |
|  | **C-54 Skymaster** |
| Longo | 28.6m (93ft 10in) |
| Alto | 8.38m (27ft 6in) |
| Enverguro | 35.8m (117ft 6in) |
| Maso |
| Maksimuma Ekfluga Maso(MTOW) | 33,000kg(73,000lb) |
| Povumo |
| Transporta kapableco | 50 |
| Povejo | Kvar Pratt & WhitneyR-2000-9 radiamotoro |
| Kroza rapido | 310km/h(190mph, 165kn) |
| Flugdistanco | 6,400km(4,000mi) |
|

Vidu ankaŭ
----------

* Douglas DC-3
* Blokado de Berlino
* Air Force One

* Douglas C-54 Skymaster en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Douglas C-54 Skymaster en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Krimea ponto** (ruse *Крымский мост*) estas ponto konstruita de la Rusa Federacio, por transiri la Kerĉan markolon inter la Kerĉa duoninsulo de Krimeo kaj la Tamana duoninsulo de la Krasnodara regiono. Ĝin inaŭguris Vladimir Putin, la 15an de majo 2018.

Historio
--------

Ĝis la malfermo de la ponto, la ligo estis per pramo inter la havenoj Kavkaz kaj Krim.

En januaro 2015 la kompanio de Arkadij Rotenberg SGM Grupo subskribis la kontrakton por la konstruo de la ponto. En majo 2015 la konstruado de la ponto komenciĝis; la malfermo estis planita je la 18-a de decembro 2018. Ĝi estis inaŭgurita de Vladimir Putin la 15-an de majo 2018.

La ponto estis malfermita por aŭtoj la 16-an de majo 2018. La 21-an de decembro 2019 la prezidanto de Rusio Vladimir Putin solene malfermis la fervojan parton de la ponto kaj veturis en la unua trajno lau ĝi.

La 8-an de oktobro 2022, je la 6:02 a.m. laŭ loka tempo, granda eksplodo okazis sur la vojo kondukanta de Rusio al Krimeo. Kiel rezulto, pluraj fervojaj cisternaj vagonoj transirantaj la ponton ekbrulis, dum unu spano de la vojponto estis tute distranĉita, kaj la transirejo fermiĝis. Enketado de rusiaj aŭtoritatoj montris ke bombkamiono estis uzita por difekti la ponton. Ili akuzis pri la atako ukrainajn sekurecservovjn, kiuj rifuzis doni oficialajn komentojn. Pereis almenaŭ 5 homoj — la ŝoforo de la kamiono kaj 4 homoj en aŭto kiu hazarde veturis apude (geedza paro de ĉiĉeronoj el Sankt-Peterburgo kaj iliaj akompanoj). Trafiko estis restarigita jam vespere, komenciĝis rekonstruado.

Bildgalerio
-----------

* La konstruado de la pontoLa konstruado de la ponto
* Mapo de la planita pontoMapo de la planita ponto
* Satelita foto (2011-08-30).Satelita foto (2011-08-30).
* Satelita foto (2018-04-14).Satelita foto (2018-04-14).
* Komenco de la transportado de la Fervoja arkoKomenco de la transportado de la Fervoja arko
* Pontarkoj kun en la fono sunsubiroPontarkoj kun en la fono sunsubiro
* La ponto je la 23-a de aprilo 2019La ponto je la 23-a de aprilo 2019
* Prezidento de Rusio Vladimir Putin ĉe la malferma ceremonio de la aŭtovojo de la ponto, la 15-an de majo 2018Prezidento de Rusio Vladimir Putin ĉe la malferma ceremonio de la aŭtovojo de la ponto, la 15-an de majo 2018

Videoj
------

* Putin kondukanta la unuan konvojon trans la ponton
* La unua trajno sur la ponto

Referencoj
----------

1. ↑   Путин открыл движение по железнодорожной части Крымского моста (ruse). Lenta.ru (2019-12-23). Alirita 2020-01-02.
2. ↑
3. ↑

* Kategorio Krimea ponto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 16′ 35″ N 17° 20′ 11″ O﻿ / ﻿50.27639 °N, 17.33639 °O﻿ / 50.27639; 17.33639 (mapo)

**Salisov** (germane *Salisfeld*, pole *Salisów*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Zlaté Hory. Ĝi situas 2,5 km norde de Ondřejovice kaj 4,5 km okcidente de Zlaté Hory, sur norda deklivo de monteto Stražisko, proksime de ŝoseo el Zlaté Hory al Mikulovice. Vivas ĉi tie 27 loĝantoj (2021).

Salisov situas en katastra teritorio **Ondřejovice v Jeseníkách** kun areo 17,93 km².

Historio
--------

Domaro Salisov estis fondita en la jaro 1795 fare de prusia nobelo Karl Ignaz von Salis, posedanto de bieno Ondřejovice, laŭlonge laŭ imperia ŝoseo el Zlaté Hory ĝis Mikulovice (la ŝoseo estis en la jaro 1875 transmetita pli malproksimen de la vilaĝo).

La unua ligna kapelo en Salisov estis konstruita en la jaro 1823, sed jam la sekvantan jaron ĝi subiĝis al ŝtormo. Anstataŭigis ĝin nur sonorilo. Nova ligna kapelo estis konstruita en la jaro 1880 kaj disvastigita en la jaro 1892, sed je du jaroj pli malfrue ĝi estis anstataŭigita de ĝis nun ekzistanta masonita konstruaĵo de filia preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria.

Salisov apartenis ĉiam al Ondřejovice kaj estis elmembrigita kun ĝi al Zlaté Hory la 13-an de februaro 1964.

Konsisto de Salisov estas grupo da domoj **Srncov** (antaŭe *Königova Výšina*, germane *Königsberg*), direkte al Javorná, estiĝinta en la 19-a jarcento. En la jaro 1930 ĉi tie estis 4 domoj kaj 18 homoj. en la jaro 2003 tri domoj, el tio du loĝataj.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 256 |
| 1880 | 287 |
| 1890 | 309 |
| 1900 | 306 |
| 1910 | 330 |
| 1921 | 286 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 288 |
| 1950 | 117 |
| 1961 | 107 |
| 1970 | 76 |
| 1980 | 47 |
| 1991 | 34 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 45 |
| 2011 | 31 |
| 2021 | 27 |

En Salisov estas registritaj 20 adresoj : 19 daŭraj objektoj kaj 1 dumtempa aŭ refreŝigeja objekto. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 19 domoj, el tio 15 daŭre loĝataj.

Naskiĝintoj
-----------

* Kurt Knispel (1921–1945), germana tankisto - tanka aso

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Zlaté Hory (7) |
| --- |
| Dolní Údolí ~ Horní Údolí ~ Ondřejovice ~ Rejvíz ~ Rožmitál ~ Salisov ~ Zlaté Hory |

 |
***Two Treatises of Government*** (aŭ *Two Treatises of Government: In the Former, The False Principles, and Foundation of Sir Robert Filmer, and His Followers, Are Detected and Overthrown. The Latter Is an Essay Concerning The True Original, Extent, and End of Civil Government*) estas verko de politika filozofio publikigita anonime en 1689 de John Locke. *The First Treatise* (la Unua Traktato) atakas patriarkismon en la formo de fraz-alfraze refuto de la verko de Robert Filmer nome *Patriarcha*, dum la *Second Treatise* (la Dua Traktato) skizas la ideojn de Locke por pli civilizita socio bazite sur la naturaj rajtoj kaj la teorio de la socia kontrakto.

Tiu publikaĵo kontrastas pli fruajn politikajn verkojn fare de Locke mem. En *Two Tracts on Government*, verkita en 1660, Locke defendas tre konserveman pozicion; tamen, Locke neniam publikigis ĝin. En 1669, Locke kunverkis la "Fundamental Constitutions of Carolina", kiu pritraktas aristokration, sklaveco kaj servutecon. Kelkaj disputas la etendon laŭ kiu la "Fundamental Constitutions of Carolina" enhavas la filozofion de Locke, kontraŭ la terposedantoj de la kolonio; la dokumento estis jura dokumento verkita por kaj subskribita kaj sigelitaj de la ok terposedantoj al kiu Karolo la 2-a estis garantiinta la kolonion. En tiu kunteksto, Locke estis nur pagita sekretario, kiu skribis multe kiel advokato skribas testamenton.

Referencoj
----------

1. ↑   John Locke – Biography, Treatises, Works, & Facts. Arkivita el la originalo je 19a de Julio 2017.
2. ↑  Armitage, David Armitage, D. (2004). John Locke, Carolina, and the two treatises of government. Political Theory, 32(5), 602–27. Arkivigite je 2021-04-30 per la retarkivo Wayback Machine
3. ↑   Walbert, D. (2008). A little kingdom in Carolina.. Arkivita el la originalo je 29a de Aŭgusto 2017.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kompleta teksto de la Dua Traktato
* Resumo de la Dua Traktato en UBAwiki


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 724188
* LCCN: n85310642
* VIAF: 178635360
 |
La rivereto **Allbach**, ankaŭ nomata **Altbach** kaj en sia supra parto **Königsbach**, estas ĉirkaŭ 8 km longa rivereto en la rejnland-palatinataj distrikto Birkenfeld kaj distrikto Trier-Saarburg, kiu post ĉirkaŭ sudokcidenta fluo apud la landa limo al Sarlando enfluas en la baraĵlagon Primstalsperre de la rivereto Prims. Ĝia supra parto nomiĝas *Königsbach*.

Geografio
---------

### Supra parto Königsbach

La *Allbach* fontas kiel *Königsbach* ĉe la nordokcidenta deklivo de la monto Friedrichskopfs (alteco 707,4 m) sur alteco de ĉ. 652 m en la arbara areo de la komunumo Brücken kaj fluas dum la unua duonkilometro nordokcidenten. Poste ĝi ŝanĝas sian direkton al sudokcidento kaj fluas al Neuhütten. Tie ĝi trafluas la Naturprotektejo *Gunnesbruch*, kie la komunumo Züsch troviĝas je la dekstra riveretbordo. Ĉe la sportejoj de Züsch la *Königsbach* kunfluas je alteco de 489,1 m al la dekstra *Dombach* kaj fariĝas *Allbach/Altbach*.

### Supera riverparto Dombach

La *Dombach* fontas en la arbara areo de Damflos inter la *Sandkopf* (alteco 756,8 m) kaj la *Diebskopf* (738,9 m) en alteco de ĉ. 705 m. Ĝi fluas preskaŭ suden kaj atingas jam en la arbaro la teritorion de Züsch. Tuj ankaŭ la atingo de la kampoj ĝi subfluas la ŝoseojn L 165, kaj L166 kaj daŭrigas sian vojon al la orienta rando de la setlejo Züsch. Sub la *Königsberg* ĝi kunfluas kun Königsbach.

### Allbach/Altbach

La rivereto Allbach daŭrigas sian sudokcidentan direkton. Ĝi fluas sur la komunuma limo inter Züsch kaj Neuhütten ĉe la dekstra riveretbordo. Trans ĝi iras la ŝoseo L166 kaj pasas la akvomuelejon „Züschermühle" komence de unua de du valaj meandroj. Sub la monto *Hammerberg* (alteco 548,6 m) ĝi enfluas ankoraŭ antaŭ la landa limo al Sarlando sur alteco de 458 m en la baraĵlago Primstalsperre. La baraĵlago deakviĝas trans la rivereto Prims.

La Allbach havas – kun la Königsbach – longecon de 8,1 km kaj akvokolektan areon de 17,8 km².

### Alfluantoj

De la fonto al la enbuŝigo. Plej ofte kun longeco  kaj akvokolekta areo. elekto.

* Königsbach, maldekstra supra parto
	+ (rivereto el *Gunnesbruch*), de maldekstre en la naturprotektejo, 0,8 km kaj 0,2 km².
	+ (rivereto de Zinsershütten), de maldekstre de la norda rando de la setlejo Zinsershütten de Neuhütten, 0,7 km kaj 0,3 km².
* Dombach, dekstra supra parto, 3,8 km kaj 4,5 km².

Referencoj
----------

1. ↑  Landschaftsinformationssystem der Naturschutzverwaltung Rheinland-Pfalz NETGIS
2. 1 2  GeoQuelle Alirita la 7an de Junio 2016

Eksteraj ligiloj
----------------

* Geoportal Wasser Arkivigite je 2018-12-14 per la retarkivo Wayback Machine
**Giovanni Bernardino Nanino** (ĉ.1560 – 1623) estis itala komponisto, instruisto kaj kantinstruisto dum la malfrua renesanca kaj frua baroka epokoj kaj estra membro de la Roma Skolo. Li estis la pli juna frato de la iom pli influa komponisto Giovanni Maria Nanino.

Vivo
----

Naskiĝinte en Vallerano, li unue iĝis knabosoprano en la loka katedralo, ĝuste kiel sia frato. Lia unua posteno eble estis tiu de *maestro di cappella* [kapelmajstro] ĉe Santa Maria dei Monti en la jaro 1588. Kun certeco konate estas, ke li akiris la postenon de *maestro di cappella* ĉe la preĝejo San Luigi dei Francesi en Romo en la jaro 1591, post kiam lia frato aliĝis la papan ĥoron. La du fratoj tamen loĝis kune en domo, kiun posedis la eklezio, kaj engaĝiĝis parton de ilia tempo por eduki ĥorknabojn. Sekvante la vokitecon al San Luigi dei Francesi, li estis ligita al Kardinalo Montalto, riĉa kaj influhava patrono de arto kaj muziko, kaj eble li deĵori kiel instruisto, komponisto kaj arkivisto por la Kardinalo en la preĝejo Sankta Lorenco en Damaso.

Verkoj
------

La muziko de Nanino el la 1580-aj kaj 1590-aj jaroj estas konservema laŭ esprimmaniero, evitanta la eksperimentemajn tendencojn de lia frato kaj de Marenzio, preferanta anstataŭe apliki la teknikon kaj esprimivan stilon de la pli fruaj Romaj komponistoj kiel Palestrina. Post ĉ. 1610 li enprenis la teknikon de la baso kontinua en siajn sakralajn verkojn — apenaŭ konservema tendenco — kaj, karakterize, io kion lia frato neniam. Multaj el siaj fruaj komponaĵoj estas profanaj (kiel ekz. madrigalo), sed li publikis plurajn librojn da motetoj post 1610, post kiam mortintis lia frato. Estas alloge speculacii, ke ĉiam kiam li skribis muzikon de la sama formato kiel tiu de sia frato, li elektis kontraŭajn stilrimedoj, kaj post la morto de sia frato li tujtuje alprenis la progreseman stilon de sia epoko, jen uzante ĝin en samaj formoj, kiujn lia frato estis uzinta pli konserveme.

Fontoj kaj bibliografio
-----------------------

* Reese, Gustave.  (1954) *Music in the Renaissance*. Novjorko: W.W. Norton & Co.. ISBN 0-393-09530-4.
* Bukofzer, Manfred.  *Music in the Baroque Era*. Novjorko: W.W. Norton & Co.. ISBN 0-393-09745-5.

* "Giovanni Bernardino Nanino", *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*. Londono: Macmillan Publishers. ISBN 1-56159-174-2.



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 206495
* GND: 1089453787
* LCCN: n86867053
* VIAF: 6437170
* ISNI: 0000 0000 8421 919X
* MBA: 3f742468-d19e-4c10-b73b-ec762d663623
* NKC: jx20140117004
* BNE: XX1423586
 |
***Two-Mix*** - prononco [TU:miks] - estas en Japanio nacie konata duopo de japana popmuziko (mallonge nomata J-Pop), konsistanta el la gemuzikistoj *Takajama Minami* kaj *Nagano Ŝiina*.

La unua aparte sukcesa muikaĵo de la duopo estis *Just Communication*, la titola kanto de la animea serio *Gundam Wing*, kiu la 29-an de aprilo 1995 en Japanio publikiĝis kiel unuopaĵo kaj markis la komencon de la komerce sukcesa kariero de la duopo. Ĝis la fino de la jaro 1998 en la muzikeldonejo *King Records* publikiĝis 12 unuopaĵoj kaj 9 muzikalbumoj. La 26-an de decembro 1998 la unuopaĵo *Truth – A Great Detective of Love* el la *mangao "Detektivo Konan"* publikiĝis en la muzikeldonejo *Warner Music Japan*, kie la duopo restis ekde januaro 1999, ĝis en 2003 ĝi ekkunlaboris kun la muzikeldonejo *Little Station*.

En 2008 *Ŝiina Nagano* je la nomo *ShiinaTactix* komencis soloan projekton kun la gastaj kantistinoj *Kobajaŝi Sanae, Hikasa Jōko* kaj *Tamura Mutsumi*.

En 2009 la du muzikistoj mallongtempe reunuiĝis kaj produktis la dublan unuopaĵon *Lightning Evolution / I’m Yours*, kiun ili mem eldonis, ekde la 28-a de junlio kiel reta elŝutaĵo kaj mallongtempe de la 20-a ĝis 24-a de aŭgusto 2009 ankaŭ sur sonkompaktdisko. La 1-an de majo 2012 ambaŭ anoncis denove plani pli longtempan kunlaboron.

Membroj
-------

La kantistino **Takajama Minami** (artista nomo, pasporte *Arai Izumi*) naskiĝis la 5-an de majo 1964 en Tokio, Japanio. Krom esti kantistino, ŝi sukcese laboras kiel japana voĉoaktoro. En la duopo ŝi kantas, kaj krome aranĝas kaj komponas muzikaĵojn. La 5-an de majo ŝi edziniĝis al la desegnisto de la mangao *detektivo Konan*, Aojama Goŝo, en kies animeo ŝi parolas la samoman ĉefan rolon. 

La muzikisto **Nagano Ŝiina** (same artista nomo, pasporte *Makino Joŝiki*) naskiĝis la 11-an de novembro 1964 en Kumamoto, Japanio. Liaj taskoj en la duopo estas, krom aranĝi kaj komponi muzikaĵojn, ludi klavarilon kaj verki la kantotekstojn.
La enirejo al la kaverno.
**Hira** (arabe حراء *Ḥirāʾ*) aŭ **Kaverno Hira** (غار حراء *Ġār Ḥirāʾ*) estas kaverno je ĉirkaŭ 3 km el Mekko, ĉe la monto nome Ĝabal an-Nur en la regiono Heĝazo de nuntempa Sauda Arabio.

Ĝi elstaras ĉar estas la loko kie la islamanoj kredas, ke Muhammad ricevis la sian unuajn revelaciojn el Dio tra la anĝelo Jebril (arabe: جِبرِيل ) (alternative literumita Jabraeel ((araba: جبرائيل ) kiel ĝi estas prononcata en iaj koranaj skoloj (*Qira'at*) kaj de kelkaj arabaj triboj). Por Kristanismo, Jebril estas konata kiel Gabrielo.

Post 600 ŝtupoj, la kaverno mem estas ĉirkaŭ 3.7 m longa kaj 1.60 m larĝa. La kaverno estas je alto de 270 m kaj ties radiuso estas 263.23 m. Dum la Haĝo ĉirkaŭ 5,000 islamanoj grimpas ĝis la Hira kaverno ĉiutage por vidi la lokon kie Muhammad supozeble ricevis siajn unuajn revelaciojnpor la Korano dum la *Lajlat al-Kadr*, tio estas la pov-nokto. Islamanoj tipe ne konsideras vidi la kavernon kiel integra parto de la pilgrimado. Tamen multaj vizitas ĝin pro tialoj de persona plezuro kaj spiriteco, kaj kvankam kelkaj konsideras ĝin adorloko, tio konfliktas kun la ortodoksa interpreto de la islama skribaĵaro.

Bildaro
-------

* Vidaĵo de Ĝabal an-NurVidaĵo de Ĝabal an-Nur
* Enirante en la Kavernon HiraEnirante en la Kavernon Hira
* Vidaĵo de Ĝabal an-NurVidaĵo de Ĝabal an-Nur
* Foto de Mekko en 2019, en kiu aperas la grandan moskeon Masĝid al-Haram antaŭe, kaj Ĝabal an-NurNour fone. Notu, ke la monto Abu Kubajs estas oriente de la moskeo, je la dekstra flanko de la foto.Foto de Mekko en 2019, en kiu aperas la grandan moskeon *Masĝid al-Haram* antaŭe, kaj Ĝabal an-NurNour fone. Notu, ke la monto Abu Kubajs estas oriente de la moskeo, je la dekstra flanko de la foto.

Referencoj
----------

1. 1 2  In the Cave of Hira’
2. 1 2   Saudi Tourism. Arkivita el la originalo je 2011-10-08. Alirita 2014-09-20.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hira en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* In pictures: Hajj preparations Bildoj #4 kaj #5 estas de Jabal an-Nūr kaj de la Hira kaverno.

21° 27′ 27.2″ N 039° 51′ 33.9″ O﻿ / ﻿21.457556 °N, 39.859417 °O﻿ / 21.457556; 39.859417 (mapo)
**Giovanni Battista Aliprandi** (aŭ: Alliprandi, Alibrandi), naskiĝinta ĉirkaŭ 1665 en Laino (Italio), mortinta la 13-an de marto 1720 en Litomyšl (Bohemio), estis itala arĥitekto.

Li laboris en Bohemio, ekzemple pri la konstruado de palaco *Černin* en Prago (1697–1702), de la tiea pestkolono kaj de la kastelo de Liblice (1699), kiu estas konsiderata lia ĉefverko. Krome li desegnis multaj kapelojn.

En 1706 Aliprani ricevis la titolon de imperia fortikaĵa majstro de la pragaj fortikaĵoj. En 1709 li iĝis civitano de la transvultava Prago ("malgranda flanko") kaj tie konstruis sian loĝdomon. Li estis edzo de Barbara Cecilia Bussi, kiu post lia morto reiris al Laino.

Iuj supozas, ke li estis la arĥitekto de la preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria en Neratov, kvankam ĝi estis ekkonstruita nur post lia morto, en 1723.

Lia naskiĝurbo Laino nomis laŭ li straton.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Giovanni Battista Aliprandi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Artikolo pri li ĉe de.academic.ru germane

Notoj
-----

1. 1 2  Enciklopedio Treccani
2. ↑  Appacuvi[*rompita ligilo*]

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 411355
* GND: 119097974
* VIAF: 295987544
* ISNI: 0000 0000 8372 133X
* ULAN: 500288895
* NKC: xx0005250
 |