recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Caldera de Taburiente.
La **Nacia Parko Caldera de Taburiente** estas protektita natura spaco en la insulo La Palma, en la insularo Kanarioj. Kiel ĉe la cetero de la insularo, ĝi estas de naturo vulkana, sed ĝi distingiĝas pro la granda kvanto de akvo jen subtera jen surfaca.

Ĝi estis deklarita nacia parko la 6an de oktobro 1954, kio faris ĝin la dua protektita areo de Kanarioj kiu ricevis tiun nomumon, post la Nacia Parko de Teide en Tenerifo kaj la kvara de Hispanio. Krome ekde 2002, ĝi estas Biosfera Rezervejo kune kun la tuta insulo. Aktuale ĝi enhavas areon de 46,9 km², kiu kun la Periferia Zono de Protektado enhavas 59,56 km². 

Ĝi estas en la centro de la insulo koincide kun la kaldero nomita *Caldera de Taburiente*, de 7 km de maksimuma akso, kiu estas konsiderata la natura mirindaĵo plej simbola de la insulo. La depresio formita de la kaldero estas inter 600 kaj 900 metroj super la marnivelo, dum la montarkresto kiu formas la ĉirkaŭilon atingas 2 426 m en la plej alta pinto, nomita Roque de los Muchachos, kie estas la Observatorio del Roque de los Muchachos. 

De kvar naciaj parkoj kanariaj, la nacia parko Caldera de Taburiente, estas aktuale, la malplej vizitita jare, post la Nacia Parko de Teide en Tenerifo, la Nacia Parko Timanfaya en Lanzaroto kaj la Nacia Parko Garajonay en La Gomera. Je tutmonda nivelo, ĝi estas la naŭ plej vizitata kun 445 084 vizitantoj (2015), post; Teide, Guadarrama, Picos de Europa, Timanfaya, Sierra Nevada, Garajonay, Ordesa y Monte Perdido kaj Aigüestortes i Estany de Sant Maurici.

Referencoj
----------

1. ↑  Anuario Nacional de Estadística. Número de visitas a los parques nacionales

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia Parko Caldera de Taburiente en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de la nacia parko Caldera de Taburiente - *Red de Parques nacionales*

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Parque nacional de la Caldera de Taburiente en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836309
* GND: 4464661-6
* VIAF: 139884072
 |
Aranesimioj (*Ateles belzebuth*)
*Tapirus pinchaque*
La **Nacia Parko Guaĉara Kavo** (hispane *Cueva de los Guácharos*), kreita en 1960, estas la plej malnova el la 51 protektitaj areoj de Kolombio. La parko estas situanta en la okcidenta deklivo de la kolombiaj orientaj Andoj (Cordillera Oriental) en la departementoj Ujlao kaj Kaketao. Ĝi kovras areon de 90 km2 koresponda al la karstaj zonoj de la riveroj Magdalena kaj Kaketao.

Tiu parko celas protekti la ekosistemojn de pluvarbaro kaj paramo. Tiu areo estas hejmo de unu el lastaj netuŝitaj arbaroj de kverko en la lando (kun la indiĝenaj kverkospecioj *Quercus humboldtii* (Bonpl.) kaj la fago *Trigonobalanus excelsa* (Lozano, 1979)).

Birdoj
------

Oni registris ĝis 296 birdospecioj en la parko. Ĝi ricevis nomon el la nokta birdospecio Guaĉaro (*Steatornis caripensis*, ordo Kaprimulgoformaj, familio *Steatornitedoj*), kiu loĝas en kavoj en la parko.

Referencoj
----------

* INDERENA, 1984. Colombia. Parques Nacionales. Fondo para la Protección del Medio Ambiente José Celestino Mutis. FEN Colombia. Bogotá. 264 pp.
* Grzimek, Bernhard, 1979. Tierleben. Enzyklopädie des Tierreiches. Band 4-13 (Fische, Lurche, Kriechtiere, Vögel und Säugetiere). DTV. München. ISBN 3-423-03206-5

Eksteraj ligiloj
----------------

1. Parques Nacionales de Colombia-Parque Nacional Natural Cueva de Los Guácharos Arkivigite je 2007-05-13 per la retarkivo Wayback Machine oficiala retejo
La **Nacia Parko Kahuzi-Biega** estas protektita areo ĉe Bukavu en oriento de Demokratia Respubliko Kongo. Ĝi estas situanta ĉe la okcidenta bordo de la Lago Kivu kaj de la landlimo kun Ruando. Ĝi estis stablita en 1970, kaj la parkonomo laŭas du dormantajn vulkanojn, nome Monto Kahuzi kaj Monto Biega, kiuj estas ene de ties limoj. Kun areo de ĉirkaŭ 6,000 km², Kahuzi-Biega estas unu el plej grandaj naciaj parkoj de la lando. Kun kaj montara kaj malaltaj terenoj, ĝi estas unu el la lastaj rifuĝejoj de la rara specio orienta malalta gorilo (*Gorilla beringei graueri*), nome endanĝerita kategorio laŭ la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. La parko estas Monda heredaĵo de Unesko, enskribita en ties listo en 1980 pro ties unika biodiverseco de pluvarbara habitato kaj de ties orientmalaltaj goriloj.

Referencoj
----------

Bibliografio
* Barume, Albert Kwokwo.  (2000) *Heading Towards Extinction?: Indigenous Rights in Africa : the Case of the Twa of the Kahuzi-Biega National Park, Democratic Republic of Congo*. IWGIA. ISBN 978-87-90730-31-4.

Eksteraj ligiloj
----------------
**Naskanonco** aŭ **naskiĝanonco** estas avizo tradicie sendita al amikoj kaj familio de la gepatroj de bebo ene de la unua jaro da la naskiĝo de la bebo por la primara celo averti ilin pri la naskiĝo de la bebo. Beboproklamo tipe inkludos almenaŭ kelkan aŭ ĉion el la sekvantaj informoj:

* la nomo de la bebo
* unu aŭ pli da bildoj de la bebo
* la beba naskiĝodato kaj tempo
* la naskiĝpezo de la bebo kaj alteco
* la loko de la naskiĝo de la bebo
* la nomoj de la gepatroj de la bebo kaj aliaj familianoj
* esprimo de dankemo de la gepatroj por la alveno de la bebo

Tiu socia kutimo povas esti plenumata per sendo de karto, letero, fotaro, telefonalvoko, alŝuto de datumoj en socia reto ktp. depende de la kutimaj komuniksistemoj. Kelkaj landoj (kiaj Francio) eldonis specifajn poŝtmarkojn por ke letero jam bildaspektu tiurilate; eĉ en ĝi aperas ĉu temas pri filo aŭ filino. Krome kelkaj landoj disponas pri libera eldonado de personaj poŝtmarkoj, pro kio eblas pli ampleksa libero komuniki per tiu rimedo.

* Kategorio Naskanonco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Nacia Parko Lauca** [lAŭka] aŭ **Nacia Parko Laŭko** estas situanta en ĉilia pleja nordo, en terotorioj de Andoj. Ĝi enhavas areon de 1,379 km² de altiplano kaj montaro, tiu lasta konsista ĉefe el enormaj vulkanoj. La Nacia Rezervejo Las Vicuñas estas najbara sude. Ambaŭ protektataj areoj, kun la Salejo Surire, formas la Biosferan Rezervejon Laŭko. La parko bordas kun la Nacia Parko Sajama en Bolivio.

Situo
-----

La park situantas je 145 km oriente de Arica kaj je 12 km okcidente de Putre, inter 18°03' S - 18°27' S kaj 69°02' Ok - 69°39' Ok. kaj je 3.200 m al 6.342 m super marnivelo.

Geografio
---------

Unu el ĉefaj allogaĵoj de la parko estas la malgranda lagara areo formata de la lagoj Chungará kaj Cotacotani, kiuj kuŝas ĉe la montodeklivoj de Nevados de Payachata. Aliaj majestaj vulkanoj formantaj parton de la nacia parko estas Guallatiri kaj Acotango. La parko enhavas ankaŭ arkeologiajn kuŝejojn, lafejojn kaj vulkanajn kaldronojn. Ene de la parko estas la urbo Parinacota (Ĉilio) kun sia kolonia preĝejo.

Biologio
--------

La parko kuŝas ene de la ekoregiono Centr-andaj sekaj punaoj .

Povas troviĝi en la parko multaj specioj de animaloj kaj de plantoj. Mamuloj de la areo estas vikunoj, lamoj, alpakoj, gvanakoj, tarukoj, pumoj kaj viskaĉoj.

Estas ĉirkaŭ 140 birdospecioj, kio faras la parkon unu el plej bonkvalitaj naciaj parkoj por birdumo en Ĉilio. Tiuj estas, ekzemple, la Punaa ibiso, la Anda kaŭkeno, la Giganta fuliko, la Punaa tinamo, la Arĝenta grebo, la Krestanaso, la Punaa kreko, la Anda kondoro kaj la Ĉilia flamengo.

Ĉirkaŭ 400 specioj de vaskulaj plantoj kreskas en la Nacia Parko Laŭko. La parka vegetaĵaro estas adaptita al akra punaa medio, nome andaj stepoj.

Bildaro
-------

* Lago Chungará kaj Nevado SajamaLago Chungará kaj Nevado Sajama
* La preĝejo de ParinacotaLa preĝejo de Parinacota
* Aro de lamoj kaj alpakoj en la Nacia Parko Laŭko, kaj la vulkano Parinacota foneAro de lamoj kaj alpakoj en la Nacia Parko Laŭko, kaj la vulkano Parinacota fone

Referencoj
----------

1. ↑  Lauca
2. ↑  Olson (2001). "Terrestrial Ecoregions of the World: A New Map of Life on Earth", *BioScience* **51** (11), p. 933–938. doi:[[doi:10.1641%2F0006-3568%282001%29051%5B0933%3ATEOTWA%5D2.0.CO%3B2|10.1641/0006-3568(2001)051[0933:TEOTWA]2.0.CO;2]].
3. 1 2   (August 2000) "Preserving the Unique Puna Ecosystems of the Andean Altiplano: A Descriptive Account of Lauca National Park, Chile", *Mountain Research and Development* **20** (3), p. 262–271. doi:[[doi:10.1659%2F0276-4741%282000%29020%5B0262%3APTUPEO%5D2.0.CO%3B2|10.1659/0276-4741(2000)020[0262:PTUPEO]2.0.CO;2]].

* hispane Arkivigite je 2007-07-18 per la retarkivo Wayback Machine
* angle Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nacia Parko Lauca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nacia Parko Lauca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* WCMC Site Sheet (Aŭg. 1990) Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine
*Vidu ankaŭ Nacia Parko Mosi-oa-Tunya, kiu estas nacia parko de Zambio, kiun oni nomas kelkfoje ankaŭ Nacia Parko Viktoria Akvofalo*

---

**Nacia Parko Viktoria Akvofalo** estas malfermita al vizitantoj tutjare. Ĝi protektas la sudan bordon de la rivero Zambezi, tuj post fama Viktoria akvofalo. La parko troviĝas en okcidenta Zimbabvo kaj sterniĝas sur 23,4 kvadrataj kilometroj. Ĝi troviĝas apud la pli granda Nacia Parko Zambezi.

Viktoria AkvcfaloLa plej granda spektaklo estas la fama Viktoria Akvafalo, 1.700 m larĝa kaj 108 m alta. Dum la malseka sezono la kvanto de fluanta akvo atingas 9.100 kubajn metrojn ĉiusekunde. La belegecon de la akvofalo montras la fakto, ke foje la ŝpruceroj altiĝas je 400 m kaj videblas eĉ 70 km fore. Vizitantoj estas instigitaj viziti la akvofalon inter aŭgusto kaj decembro, ĉar tiu estas la plej bona sezono por ĝui la spektaklon.

Loĝejoj estas provizitaj en tendumejoj en la **Nacia Parko Zambezi**. Plie ekzistas hoteloj ĉe la vilaĝo *Viktoria Akvofalo*. Vizitantoj povas vidi elefantojn, bubalojn, blankajn rinocerojn, antilopojn, hipopotamojn kaj elandojn dum veturilaj kaj piedaj *safaroj*. Cetere, krokodilo-bieno proponas vidon de la danĝeraj krokodiloj. Vizitantoj estas postulitaj antaŭgardi sin kontraŭ malario kaj krokodiloj.

* Kategorio Nacia Parko Viktoria Akvofalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Blazono de al grafoj de (Armorial Bellenville, 14-a jc.)
**Dinastio Mark** estis germana nobelogento, kiu disponigis la regantojn de Graflando Mark. Ĝi estis flanklinio de la grafodinastio Berg resp. de ties idaro, la grafoj de Altena-Berg. La alia flanklinio de la grafoj de Altena-Berg regis ĝis 1225/26 kiel grafoj de Hövel Graflandon Hövel-Isenberg kaj ekde 1242 kiel grafoj de Limburg über die Graflandon Limburg. La gento de la grafoj de mark Mark sin pli malfrue fendis en diversajn branĉojn. Krom la pralinio de la grafoj de Mark kaj pli malfrue de la dukoj de Jülich, Kleve kaj Berg la gento ankaŭ disponigis la liniojn de la dinastio Arenberg, de la dukoj de Bouillon, princoj de Sedan kaj regantoj de Lummen kaj de la grafoj de Schleiden.

Vidu ankaŭ
----------

* Graflando Mark

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dinastio Mark en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Dinastio de la grafoj de Mark
* Arkivigite je 2008-11-21 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Blazono de la grafoj de Mark en Blazonaro de la vestfala nobelaro
La NRA dum la Dua Mondmilito.
La **Nacia Revolucia Armeo** (mallongigita **NRA**; ĉine 國民革命軍), foje mallongigita al **Revolucia Armeo** (革命軍) antaŭ 1928, kaj al Nacia Armeo (國軍) post 1928, estis la militista fako de Kuomintang (KMT, aŭ Ĉina Naciisma Partio) el 1925 ĝis 1947 en la Respubliko Ĉinio. Ĝi iĝis ankaŭ la regula armeo de tiu RĈ dum la periodo de KMT de ununura partio nome Dang Guo kiu ekis en 1928. Ĝi estis renomita kiel Armitaj Fortoj de Respubliko Ĉinio laŭ la Konstitucio de 1947, kiu instituciis la civilan kontrolon de la militistaro. 

Origine organizita pere de helpo el la Sovetunio kiel rimedo por ke KMT uniigu Ĉinion dum la Erao de la Militsenjoroj, la NRA luktis en gravaj bataloj de la Norda Ekspedicio kontraŭ la Ĉina Beijang Armeo de Militsenjoroj, en la Dua japana-ĉina milito (1937–1945) kontraŭ la Japana imperia armeo kaj en la Ĉina enlanda milito kontraŭ la Popola Liberiga Armeo.

Dum la Dua japana-ĉina milito, la armitaj fortoj de la Komunista Partio de Ĉinio estis teorie aligitaj en la Nacia Revolucia Armeo (kvankam plutenante apartajn estrarojn), sed ili rompiĝis por formi la Popolan Liberigan Armeon tuj post la fino de la milito. Kun la proklamo de la Konstitucio de la Respubliko Ĉinio en 1947 kaj la formala fino de la KMT parti-ŝtato, la Nacia Revolucia Armeo estis renomita kiel Armitaj Fortoj de Respubliko Ĉinio, kaj la kerno de la fortoj formis la Armeo de la Respubliko Ĉinio, kiu retiriĝis al la insulo Tajvano en 1949.

Bibliografio
------------

* Dreyer, Edward L. (1995) China at War 1901–1949 (reprint Routledge, 2014)
* Jowett, Philip. (2013) China's Wars: Rousing the Dragon 1894–1949 (Bloomsbury Publishing, 2013).
* Li, Xiaobing. (2012) China at War: An Encyclopedia excerpt
* Lynch, Dr Michael, The Chinese Civil War 1945–49: Modern Warfare (Guide To... Book 61) Osprey Publishing (2010), ISBN 978 1 4728 1025 0

* Nacia Revolucia Armeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nacia Revolucia Armeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 676296
 |
**Teddy Sinclair**, naskita *Natalia Noemi Keery-Fisher* la 15-an de aŭgusto 1986, kaj antaŭe konata sub la artistaj nomoj **Natalia Kills**, Natalia Cappuccini kaj Verbalicious, estas angla kantisto, aktorino kaj kantverkisto. Ŝi kreskis en Bradford kaj Leeds en Okcidenta Jorkŝiro.

Kills rompiĝis kiel aktoro en pluraj televidserioj kaj filmoj kiel juna viro, inkluzive de Ĉio pri mi, Coronation Street kaj No Angels.

En 2003, ŝi subskribis kiel repisto kun la diskokompanio Adventures in Music kaj tiam ŝi publikigis sian unuan unuopaĵon *Don't Play Nice* en marto 2005, sed la diskokontrakto finiĝis poste tiun jaron. Frue en 2008, ŝi estis numero unua sur Myspace sub sennomaj artistoj kie ŝi havis du demonstraĵojn, *Swaggeriffic* kaj *Shopaholic*. Bloganto Perez Hilton tiam rimarkis ŝin kaj la kantojn kaj skribis afiŝojn pri ili. 

En majo 2008, la artisto kaj muzikeldoneja posedanto will.i.am malkovris Kills (tiam Natalia Cappuccini) kaj subskribis kontrakton kun Interscope Records / Cherrytree Records. Ŝi estis malkovrita per la EP *Wommanequin*.

Albumoj
-------

* 2011 – *Perfectionist*
* 2013 – *Trouble*

Unuopaĵoj
---------

* 2005 – *Don't Play Nice* (Verbalicious)
* 2008 - *Body Body Language* (Natalia Cappuccini)
* 2010 - *Activate my heart*
* 2010 – *Mirrors*
* 2011 – *Wonderland*
* 2011 – *Free (featuring will.i.am)*
* 2012 – *Kill My Boyfriend*
* 2013 – *Problem*
* 2013 - *Saturday night*
* 2014 - *Trouble*
* 2016 - *Mr Watson (Cruel Youth)*
* 2016 - *Diamond Days (Cruel Youth)*
**Natan Ben-Cion ĤAVKIN** (hebree: נתן בן-ציון חבקין; naskiĝis la 20an de januaro 1874 - mortis la 18an de novembro 1957 en Israelo) estis israela esperantisto kaj vegano.

Li nakiĝis en la urbo Ĥotimsk en la distrikto Mogilev en Rusio (ĉi-tempe Belorusio) en juda familio. Lia patro estis Isral Ĥavkin, kaj lia patrino estis Zabuŝa (de Lipŝic-familio). Lernis en tradicia jeŝiva lernejo. Kiam li maturiĝis li moviĝis al Odeso, kie li lernis en gimanzio kaj eklernis desegnon. En Odeso li ekkonis la Cionistan movadon kaj ekpensis pri elmigrado al la lando de Israelo (tiama Palestino). Li eĉ ĉeestis en la dua cionista kongreso en 1898. Tamen, post la renkontiĝo kun la grava juda verkisto Mendale Moĥer Sfarim (Mendale la Librovendisto) li ekinteresiĝas pri pli kosmopolitaj aferoj, kaj malfruigis sian enmigradon. Tiam li lernis Esperanton en sia naskiĝlando Rusio

En 1897 li moviĝis al Munkeno en Germanio, kie li eklernis grafikan arton. Post kiam lia lernado finiĝis li loĝis en Munkeno kaj establis fabrikon por zinkografaĵoj. Tie li fariĝis vegetarano, kaj poste, en 1912. esperantisto.

En 1918 aperis kolekto de liaj german-lingvaj artikoloj pri vegetarismo, sub titolo »Mensch und Tier« (Homo kaj besto). En 1920 li komencis publikigi esperantan aldonon »Hebrea Esperantisto« en revuo, kiun li eldonis.

En 1921 li translokiĝis al Jerusalemo en Israelo kaj laboris kiel presartisto. Li estas rigardata – kune kun Isĥak Muĉnik – kiel fondinto de la Esperanto-movado en Palestino. Li ankaŭ fondis en 1926 "la hebrean veganistan asocion". Li provis fondi komunumon de veganoj en Jerusalemo, sed ne sukcesis.

La 26-an de junio 1952 la izraelia registaro registris kiel kultura asocio »Zamenhof-Fondon«, kies sekretario-kasisto estis N. B. Ĥavkin, kiu cetere dediĉis al tiu fonduso ĉiujn eventualajn profitojn de lia invento pri scienca ornamfarado »Ornamografio«. La celo estis »eternigi la memoron de D-ro Eliezer Zamenhof, kreinto de Esperanto per konstruo de Esperanto-templo kaj lernejo Hebrea-esperanta je nomo de D-ro Zamenhof en Jerusalemo«.

En 1954, Ĥavkin reorganizis la vegetaranan Esperanto-movadon. Li estas honora prezidanto de TEVA. Post aktivaj korespondoj kaj klopodoj li sukcesis eldoni en januaro 1955 la unuan kajeron, stencilitan, numeritan »Jaro XX, no la por memorigi, ke aperis alia revuo »Vegetarano« dum 19 jaroj inter 1913, kiam fondis ĝin Oskar Bunemann, kaj 1937. En tiu unua numero de la nova serio, li preeizigis kial laŭ li vegetarismo estas grava mondpaciga faktoro. Per la revuo N. B. Ĥavkin provas disvastigi ornamografion, kies profitojn li dediĉis al gi, sed sen sukceso.

Literaturo
----------

* Josef Kohen-Cedek: *Natan Ben-Cion Ĥavkin (ekzemplo de homa vivo)*. Tel Aviv: Esperanto-Ligo en Israelo, 1976, 15 p.
* A. Andriu: *Forpasis la patro de Vegetarano*. Vegetarano j. 22 n2. vintro 1957. p. 12.
**Franz ZWACH** (cvaĥ), aŭstro-germano, kolonelo. Naskiĝis en la 29-a de septembro 1856 en Telč (nun Ĉeĥio), mortis en la 21-a de marto 1928 en Wien. Fariĝis Esperantisto 1906 en Lwöw. Estis membro de Internacia Kuratora Komitato de IEMW, honora membro de diversaj Esperanto-societoj, Lingva Komitano. Lernis la Braille-skribon por korespondi kun blindaj Esperantistoj. Tradukis: „Poeziaĵoj" de Schiller; *La Malŝparulo* de Ferdinand Raimund kaj „Altarbaro" de Adalbert Stifter (manuskripto), tekstojn en „Katolika Kantaro", verkis multajn zorge pripensitajn, belstile skribitajn recenzojn en la aŭstriaj Esperanto-gazetoj. Li tradukis ankaŭ Zamenhofajn poemojn en la germanan lingvon kaj verkis originalajn poemojn.

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 27255
* GND: 126742707
* LCCN: n93042880
* VIAF: 10847518
* ISNI: 0000 0000 4270 1113
 |
Logoo
**Nacia Universitato Tsing Hua** (mandarene: ĉine 國立清華大學, akronime *NTHU*) estas publika esplora universitato, situanta en Hsinĉu, Tajvano, kiu estis establita en 1911. Ĉirkaŭ 15,000 studentoj studas en la universitato. Nuntempe (2020) ekzistas 10 fakultatoj, 26 sekcioj kaj 28 diplomiĝaj institutoj asociitaj kun la universitato .

La universitato estas membro de la Asocio de Universitatoj de Pacifika Oceano kaj la Asocio de Esploraj Universitatoj en Orienta Azio. Inter la konataj diplomiĝintoj de la universitato estas Ĉen Ŝjing-ŝen kaj la nobelpremiitoj Chen Ning Yang, Tsung-Dao Lee kaj Yuan Lee.

Historio
--------

Universitato Tsing Hua estis komence establita en Pekino, sed estis reestablita en Tajvano post la retiriĝo de la Kuomintango en la Ĉina enlanda milito en 1956. La establado de la universitato estis apogita fare de la administrado de Theodore Roosevelt. Komence, la celo de la akademiaj institucioj kiuj estis establitaj estis prepari la junulojn de la lando por altnivelaj studoj en Usono mem. En 1925, esploroj komencis okazi en la institucio mem, kiu fariĝis vera universitato en 1928. Ekde 1937 kaj dum la Dua japana-ĉina milito, Universitato Tsing Hua funkciis kune kun Pekina Universitato. Dum la milito la universitata biblioteko perdis proksimume 200,000 erojn el 350,000 .

En la lastaj jardekoj okazis kunlaboro kun la ĉina universitato Cinghua Universitato .

Studenta vivo
-------------

La universitato havas pli ol cent studentajn klubojn traktantajn diversajn interesojn - komunumservoj, muziko kaj sportoj, kino kaj teatro, danco kaj luktosporto, religio kaj filozofio same kiel sciencaj kaj akademiaj interesoj. Ekzistas ok dormejoj sur kampuso loĝiganta proksimume 5,000 studentojn.

Rangigoj
--------

* Ŝanhaja rangotabelo : 301-400 (2019)
* Times Higher Education : loko 251-300 (2020)
* QS-Universitato Rangotabelo : 151 (2020)

Referencoj
----------

1. ↑  校訓. National Tsing Hua University. Archived from the original on July 17, 2014. Retrieved June 24, 2014.
2. ↑  LOST MEMORY - LIBRARIES AND ARCHIVES DESTROYED IN THE TWENTIETH CENTURY( **Skripteraro: Tia modulo ne ekzistas.**)
3. ↑   Official website for National Tsing Hua University's "Center for Contemporary China". Arkivita el la originalo je 2008-09-30. Alirita 2008-09-20.

 **Skripteraro: Tia modulo ne ekzistas.**
4. ↑   World University Rankings 2021 (18 August 2017).
5. ↑   QS World University Rankings 2021 (1 February 2017).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nacia Universitato Tsing Hua (NTHU) Oficiala Retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 829689
* LCCN: n80087671
* VIAF: 132522388
* ISNI: 0000 0004 0532 0580
 |
Nigra makulozo ĉe rozo
**Nigra Makulozo** (*Diplocarpon rosae*) estas malsano ĉe rozoj kaŭzita de askofungoj, La fungo atakas krom rozoj ankaŭ aliaj plantojn, ekzemple nobla laŭro.

La folioj havas unue rondajn, nigre brunajn makulojn, kiuj ofte disvastiĝas stelforme. La koncernaj folioj flaviĝas kaj defalas. Tio reduktas la asimiladon , kiu signifas malfortiĝon de la planto. La senfoliaj plantoj kreas apenaŭ novajn florojn, novaj ŝosoj ne ligniĝas kaj ne fariĝas maturaj, kiu kaŭzas reduktitan frostrezistecon.

La malsano travintras en l grundo kiel sporo. La sporoj atingas la planton per ŝprucoj de pluvo aŭ akvumado. Depende de la sensiveco de la kultivaro la fungo rapide disvastiĝas en la rozo.

atakitaj folioj de rozo
Por preventi la planton de la malsano, estas nepre necesa plifortigi la rezistopovon per konvena sterkado de la plantoj. Ĉar la malsano nur malfacile povas esti kontraŭatakata, rekomendas preventan ŝprucado ekde majo. Akvumante evitu, ke la akvo nur atingas la radikojn. Humidaj folioj favoras la ekkreskon de la fungaj sporoj.

Atakita planto povas esti kuracata per taŭga fungicido. Forprenu malsanajn foliojn kaj atakitajn branĉojn.

Certan fungostatan efikon ankaŭ havas la ŝprucado kun infuzaĵo ekekvizeto aŭ urtiko. La plej efika prevento tamen estas la ĝusta kreskejo. Tial ne plantu rozojn en ombra starejo. Rozoj bezonas sunan lokon!

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Sternrußtau: Entblätterte Rosen im Sommer vermeiden*, *Gartentechnik.de*
* Infos zu Sternrußtau und was dagegen helfen kann
**Nacia Eŭrazia Universitato nomita laŭ L. N. Gumiljov** (kazaĥe *Л.Н. Гумилёв именый Еуразия национальный университеті* (**ЕХУ**); ruse *Евразний ский знийский знийский ет имени Л.Н. Гумилёва* (**ЕНУ**)) estas la nacia universitato de Kazaĥio kaj la plej grava universitato en la lando en terminoj de instruado kaj esploro. La kampuso Ĝia ĉefa konstruaĵo situas antaŭ la prezidanta konstruaĵo en la ĉefurbo Astano. Ĝi estas nomita laŭ la rusa historiisto kaj etnologo Lev Gumiljov, kiu studis la historion de la kazaĥaj triboj kaj esprimis subtenon al la kazaĥa. nacia movado. En 2018, la universitato estis vicigita 394-a en la QS-rangotabelo de universitatoj en la mondo kaj en la -30 en la rangigo de la kvindek plej junaj universitatoj de kvindek jaroj de la rangigo (50 sub 50). La universitato estis fondita en 1996 pere de prezidanta dekreto de Nursultan Nazarbajev, kiel fuzio de la Akmola Lernejo de Civila Inĝenierio kaj la Akmola Lernejo de Edukado. En 2000, la universitato ankaŭ estis kunfandita La Instituto por Diplomatiaj Studoj de la Kazaĥa Ministerio de Eksteraj Aferoj kaj la branĉo de Moskva Universitato kiu funkciis en Kazaĥio estis naciigita kaj integrita al ĝi. En 2001, je la deka datreveno de la sendependeco de Kazaĥio, ĝi estis nomumita kiel la nacia universitato.

La universitato ofertas studprogramojn ĝis doktoreco en la homaj sciencoj, sociaj sciencoj, natursciencoj, inĝenieristiko kaj ankaŭ inkluzivas militistan akademion. La ĉefaj studfakoj estas internaciaj rilatoj, civila inĝenierado, lingvistiko, edukado, psikologio kaj fiziko kun emfazo de astrofiziko.

Referencoj
----------

1. ↑  La universitato laŭ rangigo QS

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (kazaĥa, rusa, kaj angla)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 827980
* GND: 1075599989
* LCCN: n99262002
* VIAF: 133879830
* ISNI: 0000 0004 0398 5415
* SUDOC: 156895099
* NKC: ko2015873462
 |
Infanoj ĉe Panajachel, Gvatemalo
La **Nigrablanka fotografio** estas la ĉefa formo de unukolora fotografio. Origine ĉiuj fotoj estis unukoloraj. Estis tiel pro la kemia naturo de la emulsio plakita sur fotografaj plakoj kaj filmoj, kiu enhavis lumosentivajn arĝentajn salojn (ekzemple, arĝentan bromidon).

Dekomence, oni eksponas filmon (aŭ plakon) en senluma ĉambro al specifa kvanto de lumo por havigi latentan bildon, nevideblan ankoraŭ ĝis kiam ĝin rivelas specialaj likvoj (rivelanto), kaj poste, oni enmetas ĝin en haltigan banon. Farinte tion, oni jam havas bildon, sed necesas plua paŝo, por "fiksi la bildon", por ke tiu estu kemie stabila kaj reakciu nek kun lumo nek kun aliaj eksteraj agentoj.

Por ke nigrablanka fotografio estu konsiderata bonstila, ĝi devus eniri en **sistemo de zonoj**, kio pli malpli estas ke la fotografaĵo havu la tutan gamon de grizoj, ekde la blanko plej blanka ĝis la nigro plej nigra. La sistemo de zonoj estas tekniko kiun uzas la fotisto Ansel Adams.

**Ĉiuj fotoj estis originale unukoloraj**, ĉefe nigroblankaj. Eĉ post la apero de koloraj filmoj, nigrablanka fotografio restis populara dum jardekoj, pro malalta kosto kaj ties "klasika" karaktero. Gravas noti, ke kelkaj unukoloraj bildoj ne estas pure blanka-griza-nigraj, ĉar ili enhavas aliajn nuancojn depende de la produkta procezo. La procezo "Cianotype" produktas bildon blublankan, ekzemple. Sepiaj fotoj estis tre popularaj en la fruaj tagoj de fotografio.

Multaj fotistoj plu produktas kelkajn unukolorajn bildojn. Eĉ kelkaj tutkoloraj ciferecaj bildoj estas procesata uzante varion de teknikoj por krei nigrablankajn, kaj kelkaj fotiloj estis fabrikitaj nur por fari unukolorajn bildojn.

Ekde la amasa apero de la kolora fotografio, la publiko pli kaj pli uzas tiun ĉiutagan fotostilon kaj fototeknikon. Tamen laŭ arta vidpunkto, tre ofte unukolora fotografo estas pli taŭga ol multkolora.

Famaj fotistoj kiuj uzis nigrablankan fotografion
-------------------------------------------------

* Ansel Adams
* Robert Mapplethorpe
* Sebastião Salgado

Legu ankaŭ
----------

* Eksponperiodo (fotado)
* Kolora fotografio
* Fotado
* Fotografio
**Nativismo** (ankaŭ nomebla **denaskismo** aŭ **nasklokismo**) estas sinteno aŭ movado, kiu favoras la interesojn de difinitaj establitaj loĝantoj de regiono aŭ lando respektive la pretendojn de novalvenintoj aŭ enmigrintoj. Ĝi povas kunimplici la sinasertadon aŭ ekzistodaŭrigon de tiaj individuoj aŭ ilia kulturo.

Nativismo kutime signifas opozicion kontraŭ enmigrado aŭ klopodadon malaltigi la politikan aŭ juran statuson de specifaj etnaj aŭ kulturaj grupoj, ĉar oni konsideras ilin malfavoraj aŭ fremdaj al la establita loka kulturo kaj ĉar oni konsideras ilin neasimileblaj.

Laŭ Fetzer (2000), opozicio kontraŭ enmigrado oftas en multaj landoj pro demandoj de nacia, kultura aŭ religia identeco. Oni studis la fenomenon precipe en Aŭstralio, Kanado, Nov-Zelando kaj Usono, sed ankaŭ en Eŭropo dum la pasintaj jaroj. "Nativismo" fariĝis ĝenerala termino por "opozicio kontraŭ enmigrado" bazita sur timoj, ke la enmigrantoj misformos aŭ ruinigos ekzistantajn kulturajn valorojn. Tio povas esprimiĝi kiel kritiko al multkulturismo.

Kie la nativisma movado ekzistas ene de dominanta kulturo, ĝi tendencas ligiĝi kun ksenofobiaj kaj asimilismaj projektoj. Ĉe la alia flanko de la spektro, en situacioj, en kiuj enmigrantoj (setlantoj) grave supernombras la praloĝantojn, aŭ en kiuj la interkontakto trudas ekonomiajn kaj kulturajn ŝanĝojn, nativismaj movadoj (kutime nomataj en tiu kazo "indiĝenismaj") povas ebligi kulturan travivon.

En la etnologio oni nomas nativisma socian movadon, kiu proklamas la repotenciĝon de la indiĝenoj en koloniita loko kaj la refortiĝon de la indiĝena kulturo. En 1943, Ralph Linton publikigis referaĵon pri nativismaj movadoj, kiu establis la fenomenon kiel apartan temon de etnologiaj studoj pri kulturŝanĝiĝo.

Vidu ankaŭ
----------

* Dekstra aŭtoritatemo
* Enmigrado
* Etna naciismo
* Etna purigado
* Etnismo
* Etnokratio
* Homaj rajtoj
* Identisma movado
* Indiĝeno
* Intersekca teorio
* Ksenofobio
* Kulturismo
* Multkulturismo
* Naciismo
* Rasismo

* Kategorio Nativismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Nacia parko Aŭkŝtajtio** estas nacia parko en nordorienta Litovio, proksimume 100 km norde de Vilno. Establita en 1974, ĝi estas la plej malnova el la kvin naciaj parkoj en Litovio. Komence ĝi estis nomita "Nacia Parko de Litova SSR" por emfazi ke ĝi estis la unua tia parko en la respubliko. En 1991 kvar aliaj parkoj estis establitaj kaj estis nomitaj laŭ etnografiaj regionoj de Litovio. La parko estis renomita laŭ la kultura regiono Aŭkŝtajtio.

La parko kovras areon de 410,56 km². La komunumo Ignalina kontrolas proksimume duonon de la areo. La komunumoj Utena kaj Švenčionys kontrolas po plian kvaronon. Strikte protektitaj areoj okupas 2,1%. Oni povas eniri tiun ĉi teritorion nur akompanate de parkoficisto. Pli ol 70 procentoj de ĝia areo estas kovritaj per arbaro. 80 procentoj de la arboj estas pinoj, kelkaj atingantaj 200 jarojn.

Sesdek kvar specioj de planto, ok specioj de fungoj kaj 48 specioj de birdoj trovitaj en la parko estas inkluditaj en la Ruĝa libro de Litovio.

La parka administrejo situas en la vilaĝo Palūšė, parto de la komunumo Ignalina, proksimume kvar kilometrojn de la centra loko Ignalina. En 2011 en la vilaĝeto vivis nur 92 loĝantoj. Tamen la loko en Litovio estas relative konata, ĉar ĉi tie, borde de la lago *Lūšiai*, ofte komenciĝas *boatadoj* - parte plurtagaj, kun tendoj, vestaĵoj kaj nutraĵaj provizoj en la boatoj kaj cetere tradicie ankaŭ esperantistaj - al la vasta reto da interkonektitaj lagoj de la regiono. Krome la historia ligna kirko de la vilaĝo el la 18-a jarcento inter la 25-a de junio 1993 ĝis la ekvalido de la eŭro en Litovio komence de 2015 dekoris la nacian monbileton de 1 litova lido.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| la historia ligna kirko de la parka vilaĝo Palūšė el la 18-a jarcento | la kirko de Palūšė sur la monbileto de 1 litova lido  |  |

kabano borde de la parka lago *Lūšiai*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (litove)

Referencoj
----------

1. ↑  pri la parko en la retejo *protectedplanet.net*
dekstra
La **malgranda akordo** estis interkonsento inter Ĉeĥoslovakio, Jugoslavio kaj Rumanio kiu daŭris de 1920 ĝis 1939. Subtenis ĝin Francio kaj Pollando.

La '*malgranda akordo* estis aliancosistemo inter Ĉeĥoslovakio, Rumanio kaj Jugoslavio inter la du mondmilitoj. Ĝi evoluigis de alianco inter Ĉeĥoslovakio kaj Jugoslavio, kiu estis subskribita la 14-an de aŭgusto 1920. 1921 sekvis ĉi tiujn du potencojn Rumanio subskribante aliancon kun Ĉeĥoslovakio (23-an de aprilo 1921) kaj kun Jugoslavio (7-an de junio 1921). Ĉiuj tri ŝtatoj orientiĝis eksterlandpolitike ĉe Francio, por kiu la *malgranda akordo* estis grava parto de ĝia sekurecpolitiko en Orienta Eŭropo por la daŭrigado de la ŝtatosistemo rezultinta de la Unua Mondmilito. La celo de la *malgranda akordo* estis sekurigo de la tiama stato en la Danubo-regiono. Ĝi estis direktita precipe kontraŭ Hungario, ĉar ĉi tiu post la Unua Mondmilito kaj la kadukiĝo de la Austrihungaria monarkio devas cedi vastajn regionojn al Ĉeĥoslovakio, Rumanio kaj Jugoslavio.

Krome la *malgranda akordo* celis malhelpon de restariĝo de la Habsburgoj. Kvankam la ŝtatoj de la *malgranda akordo* unuiĝis 1933 en organizinterkonsenton, ili ekdisiĝis tuj poste. Jugoslavio kaj Rumanio alproksimiĝis eksterlandpolitike al la Hitlera Germanio. Per la munkena interkonsento de 1938, kiuj devigis Ĉeĥoslovakion cedi la sudetajn landojn al Germanio, la *malgranda akordo* finiĝis.

La **Malgranda entento** estis reciproka duflanka alianco formita en 1920 kaj 1921 kun Ĉeĥoslovakio, Rumanio kaj Jugoslavio kontraŭ la hungara Iredentismo, evito de la habsburga restaŭrado, reteno de la akiritaj teritorioj. Francio apogis la aliancon. Ĝi malfortiĝis en 1936 kaj disfalis en 1938.

Kiam Adolf Hitler enpotenciĝis en 1933, membroŝtatoj de la malgranda entento fondis konstantan sekretariejon kaj konsilion, kiu kunsidis trifoje en jaro. Post kiam Germanio okupis la rejno-landon en 1936, la franca apogo iĝis malpli valora. Germanio intence disigis la anojn de la entento, ĉar ĝi vidis en Rumanio kaj Jugoslavio potencialajn aliancanojn.

Politike neniiĝis la entento, kiam Jugoslavio kaj Rumanio rifuzis peton de Ĉeĥoslovakio (aprilo 1937) pri militara helpo okaze de (germana) agresio. Kiam Germanio okupis sudetagermanan regionon de Ĉeĥoslovakio (sept. 1938), la malgranda entento kolapsis.

* Kategorio Malgranda Entento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Ekzistas ankaŭ Krásné Pole kaj Krásné Pole (Chřibská).*

Koordinatoj: 50° 07′ 26″ N 17° 38′ 49″ O﻿ / ﻿50.12389 °N, 17.64694 °O﻿ / 50.12389; 17.64694 (mapo)

**Krasne Pole** (antaŭe *Łączki* aŭ *Krasne Łączki*, ĉeĥe: *Krásné Loučky*, germane: *Schönwiese*) estas vilaĝo en suda Pollando, en Opola provinco, en distrikto Głubczyce, en komunumo Głubczyce, en sudorienta parto de montetaro Zlatohorská vrchovina sur rivero Opavice sur ĉeĥa-pola limo.

Naturo
------

La vilaĝo troviĝas en naturparko PPR Mokre - Lewice.

Historio
--------

En Krásné Loučky estis devene paroĥo de ordeno de templanoj. En la jaro 1742 la vilaĝo estis dividita inter Aŭstrio kaj Prusio. La prusia parto hodiaŭ estas en Pollando. La aŭstria parto hodiaŭ estas parto de municipo **Krásné Loučky**, kaj tiu estas parto de urbo Krnov en Ĉeĥio.

En la jaroj 1945 – 1991 ĉi tie funkciis gardistejo de Soldataro de Defendo de limregiono. La 16-an de majo 1991 la gardistejo estis transprenita fare de Limregiona gardistaro kaj ĝi funkciis ĝis la 1-a de januaro 2003, kiam ĝi estis malfunkciigita.

Memorindaĵoj
------------

* preĝejo de Maria Magdalena el la 17-a kaj la 18-a jarcenŝanĝo kun tombotabulo de kavaliro Jan Kobyłka († 1544)

Fotoj
-----

* Krasne PoleKrasne Pole
* Krasne PoleKrasne Pole
* Krasne PoleKrasne Pole
* Konstruaĵo de eksa gardistejoKonstruaĵo de eksa gardistejo
Festa flugado en formacio kun fumo en la naciaj koloroj dum la nacia tago en 2017
La Eiffel-Turo lumiĝas per artfajraĵo omaĝe al la nacia tago, 2018
La avenuo de la Elizeaj Kampoj, dekoraciita de francaj flagoj dum la nacia tago.
La **nacia tago de Francio** estas celebrita ĉiujare la 14-an de julio. Ĝi estas oficiale konita en la franca lingvo kiel "*Fête Nationale*" (t.e. "nacia festo"), aŭ pli kutime kiel la "*14 juillet*" (t.e. "14-a de julio").

La nacia tago honoras la feston de la Federacio de la 14-a de julio 1790, kiu mem estis organizita por la unua datreveno de la popola invado de la pariza prizono Bastille, kiu okazis la 14-an de julio 1789. Tiu datreveno restas rigardita kiel simbolo de la naskiĝo de moderna franca nacio.

Dum la nacia tago tradicie okazas grandaj militistaj paradoj tra la tuta lando. La plej grava defilo estas tiu de Parizo, laŭlonge de la avenuo de la Elizeaj Kampoj, en la ĉeesto de la prezidanto de la Respubliko.

* Kategorio Nacia tago de Francio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Károly Manherz** [kAroj manherc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Manherz Károly** estas hungara germanisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Manhercz*.

Károly Manherz naskiĝis la  1-an de majo 1942(nun 1942-05-01) en Pilisvörösvár.

Biografio
---------

Károly Manherz akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1966. Post la diplomo inter 1966-1981 li instruis en bazlernejo-gimnazio de Ŝtata Baleta Instituto, ekde 1972 li estis ankaŭ gimnaziestro, eĉ ekde 1968 li instruis en Universitato Loránd Eötvös. Li kandidatiĝis (CSc kaj Ph.D.) en 1971 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 1978 li estis altigita docento, en 1980 katedrestro, inter 1992 kaj 2006 dekano. Ekde 1989 li havis ankaŭ altajn postenojn en la ministerio. Li estis institutestro ekde 1992, lia habilitiĝo okazis post 2 jaroj. Li edzino naskis filinon en 1978. Li ricevis hungarajn, aŭstran kaj germanajn premiojn inter 1984-2012.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A pilisvörösvári német nyelvjárás történeti és hangföldrajzi leírása* (disertaĵo, 1966)
* *A Pilis hegység német nyelvjárásai* (disertaĵo, 1968)
* *A Mosoni-síkság német nyelvjárásai nyelvszociológiai és nyelvföldrajzi vizsgálata* (disertaĵo, 1971)
* *Ungarndeutscher Sprachatlas* (kunredaktoro, 2008)
* *Der Sankt-Johanner Kodex* (2012)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839640
 |



* Portalo pri Biografio
La **Juda Universitato** hungare **Országos Rabbiképző – Zsidó Egyetem** estas malgranda eklezia universitato en Hungario, en Budapeŝto. Ĝi estas la plej malnova juda ekzistanta universitato de la mondo (pli frue seminarioj funkciis jam en Padovo, Metz, Parizo kaj Breslau).

Historio
--------

Ĝi estis establita en 1877, komence sen apogoj de ortodoksaj judoj. La studentoj lernis ne nur judaĵojn, sed ankaŭ sciencojn, eĉ sciojn pri Hungario.

En 1944 la nazioj okupis la konstruaĵon kaj ili profitis ĝin kiel kolektejo de judoj. Adolf Eichmann vizitis la universitatan bibliotekon, poste li sendis 3000 volumojn al estonta muzeo pri formortantaj genroj en Pragon. Nur en la 1980-aj jaroj estis la libroj trovitaj en Prago, ili estis resenditaj al Budapeŝto en 1989. La biblioteko estas konsiderita unu el la plej gravaj kolektoj de la juda teologia literaturo ekster Israelo.

Post tuj la 2-a mondmilito la universitato denove funkciis, tamen manko de profesoroj kaj studentoj kiel altlernejo por rabenoj. Tiu lernejo estis la unusola inter la socialismaj landoj, tial daŭre venis studentoj el tiuj landoj, eĉ el Israelo. Inter 1950 kaj 1985 Sándor Scheiber estis rektoro de la seminario, kiu redaktis gravajn publikaĵojn.

Depost la socialismo la konstruaĵo renoviĝis. La lernado daŭras dum dek jaroj (la duono por gimnazio, la alia por seminario). La biblioteko nun havas 25,000 volumojn.

Famuloj (elekto)
----------------

* Vilmos Bacher
* Lajos Blau
* Ármin Frisch
* Ignác Gábor
* Ignác Goldziher
* Mihály Guttmann
* Bernát Heller
* Ármin Kecskeméti
* György Kozma
* Gergely Nógrádi
* János Pelle (verkisto)
* Tamás Raj
* Tamás Ungvári
* Károly Vajda (filologo)
* Lajos Venetianer
* András Veres (literaturhistoriisto)

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* 

* Kategorio Juda Universitato (Budapeŝto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 506944
* LCCN: n84235372
* VIAF: 126137855
* ISNI: 0000 0000 8702 462X
* NKC: zmp2018986395
 |
***Le Centre Sheraton Hotel***, mallonge ***Le Centre***, estas nubskrapula hotelo kaj kongresejo en Montrealo, Kebekio, Kanado. Ĝi situas ĉe la adreso 1201 bulvardo *René Lévesque* okcidenta (ouest west) en la urbocentro de Montrealo, inter la stratoj *Stanley* kaj *Drummond*.

kafejo en la hotela vestiblo
tegmenta teraso
La konstruaĵo havas 825 ĉambrojn kaj altas 118 metrojn kun 38 etaĝoj. Ĝi estis kompletigita en 1982.

Historio
--------

La hotelo, ekkonstruita en 1984, estis planita malfermiĝi ĝustatempe por la Somera Olimpiko 1976 kiel la tutmonde plej granda konstruaĵo de la hotela ĉeno *Holiday Inn*. Tamen, la projekto suferis de kostotropasoj je 81 milionoj usonaj dolaroj. La konstruo fine daŭris ok jarojn kaj malsama hotelĉeno malfermis la konstruaĵon. La urbestro de Montrealo oficiale malfermis la konstruaĵon en majo 1982.

La hotelo gastigis kunvenon de financaj ministroj kaj estroj de centraj bankoj de la grupo de la 20 industriaj kaj sojlaj landoj la 24-an kaj 25-an de oktobro 2000, kaj ankaŭ estis la loko de la kunveno *Vikimanio 2017*. La 6-an de aŭgusto 2022 tie komenciĝis la 107-a Universala Kongreso de Esperanto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Le Centre Sheraton Hotel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la nuna hotela ĉeno *Marriott* kun multaj fotaj impresoj (angle)

Referencoj
----------

1. ↑  artikolo "Montrealo bonvenigas sian plej novan hotelon", angle la 7-an de majo 1982, eldonisto *The Gazette*, montreala gazeto
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigraŝultra arbalciono** |
| --- |
|  |
| Nigraŝultra arbalcionoNigraŝultra arbalciono |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Koracioformaj *Coraciiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Halcionedoj *Halcyonidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Halcyon* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***H. malimbica*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Halcyon malimbica****(Shaw, 1811) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigraŝultra arbalciono  |

 |
| v • d • r |

La **Nigraŝultra arbalciono**, *Halcyon malimbica*, estas arbalciono, tio estas birdo de la grupo de Alcededoj, kiu enhavas ankaŭ la alcionon, kukabaraojn kaj aliajn arbalcionojn.

Tiu ĉi specio estas amplekse distribuita en tropika okcidenta Afriko. Tiu arbalciono estas ĉefe loĝanto, sed revenas el plu sekaj savanaj areoj al pli humidaj habitatoj en la seka sezono.

maldekstra
Tiu estas granda arbalciono, 25 cm longa. La plenkreskulo havas brilbluajn dorson, flugilojn kaj voston. Ties subaj partoj estas blankaj, sed ĝi havas **bluan zonon en kolo kaj brusto**. La **ŝultroj estas nigraj**, kiel ĉe la Senegala arbalciono, sed multe pli amplekse. La flugo de la **Nigraŝultra arbalciono** estas rapida kaj rekta. La granda beko havas ruĝan supran makzelon kaj nigran suban makzelon. La kruroj estas brilruĝaj.

Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli senkoloraj ol plenkreskuloj. La voĉo de tiu bruema arbalciono estas fajfa *pu-pu-pu-pu-ku-ku-ku-ku*.

La **Nigraŝultra arbalciono** estas specio de varia arbaraj habitatoj. Ĝi gvatas kviete en profunda ombro dum atendo de predo. Ĝi estas teritoria, sed singarda. Tiu specio ĉefe ĉasas grandajn insektojn, artropodojn, fiŝojn kaj ranojn, sed ĝi manĝas ankaŭ la frukton de la Oleopalmo.

La **Nigraŝultra arbalciono** havas rimarkindan montroceremonion per kiu la flugiloj malfermiĝas por montri siajn blankajn partojn. La nesto estas truo en arbotermita nesto. La tipa ovodemetado estas ununura kaj po du rondoformaj blankaj ovoj.

Referencoj
----------

* BirdLife International (2004). *Halcyon malimbica*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 11a Majo 2006. Ne minacata
* *Kingfishers, Bee-eaters and Rollers* de Fry, Fry kaj Harris, ISBN 0-7136-8028-8

* Nigraŝultra arbalciono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nigraŝultra arbalciono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Nigraŝultra arbalciono en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Nigreca turdo** |
| --- |
|  |
| Nigreca turdoNigreca turdo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Turdedoj *Turdidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Turdus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***T. nigrescens'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Turdus nigrescens****(Cabanis, 1860) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Nigreca turdo  |

 |
| v • d • r |

la **Nigreca turdo** (*Turdus nigrescens*) estas granda birdospecio membro de la familio de Turdedoj en Ameriko. Ĝi estas endemia de la altaj teroj de Kostariko kaj okcidenta Panamo.

Temas pri abunda birdo de malfermaj areoj kaj bordoj de arbaroj de kverkoj kutime super 2200 m de altitudo. Ili konstruas tre herbokovritan tasforman neston en arbo 2–8 m supergrunde, kie la ino demetas 2 senmarkajn verdabluajn ovojn inter marto kaj majo.

La Nigreca turdo similas aliajn speciojn de la genro *Turdus* laŭ ĝenerala aspekto kaj kutimoj. Ĝi estas 24-25.5 cm longa, kaj pezas 96 g mezaveraĝe. La plenkreska masklo estas **brunecnigra kun nigraj flugiloj kaj vosto**, kaj nigreca areo inter la oranĝa beko kaj la okulo. La gamboj kaj nuda okulringo estas oranĝaj kaj la iriso estas palgriza. La ino estas simila, sed pli bruna kaj iom pli pala, kaj havas flavoranĝajn nudajn partojn. Junuloj similas al plenkreska ino, sed havas senkolorajn aŭ oranĝajn striojn en kapo kaj supraj partoj kaj malhelan punktojn en la subaj partoj. Do ĝenerale temas pri nigreca turdo, kio pravigas ĝian nomon en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *nigrescens* signifas same "nigreca".

Du ŝajne similaj parencoj kunhavas la teritorion de tiu specio. La Montoturdo estas uniforme bruna kun malhelaj nudaj partoj, kaj la Argilkolora turdo estas multe pli pala kaj flavbeka.

La Nigreca turdo kondutas kiel aliaj turdoj kiaj la Migra turdo. Ili manĝas surgrunde, sole aŭ laŭ paroj, piedirante per saltetoj kaj ekiroj kun oftaj haltoj. Ili traturnas folirubon serĉe de insektoj kaj araneoj, kaj manĝas ankaŭ etajn fruktojn, ĉefe de Ericaceae kaj *Solanum*.

La reprodukta kanto estas gorgola kriega *ĉagvik ĉagvik siiĉrrzit siiĉrrzit siiĉrrzit siiĉrrzit ceeur ceeur ceeur tseeur*, kaj la alvoko estas ĉirpa *grrrrkk*.

Referencoj
----------

* BirdLife International (2004). *Turdus nigrescens*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 10a Majo 2006. Malplej zorgiga
* Clement kaj Hathaway, *Thrushes* ISBN 0-7136-3940-7
* Stiles kaj Skutch, *A guide to the birds of Costa Rica* ISBN 0-8014-9600-4
**Nadadores** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Nadadores*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05021. 

**Nadadores** signifas en la hispana "naĝistoj".

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5822 loĝantojn. El tiuj estis 2950 viroj kaj 2872 virinoj. La komunumo havas surfacon de 834,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 520 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 5531 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,018 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. 

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 4039 personoj apartenis al la katolika religio kaj 279 personoj al la protestantisma religio. 227 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 318 personoj statistike apartenis al neniu religio. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).