recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Barbara Maria Maciejczyk** (naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1981 en Biała Podlaska, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – stevardino, kiu pereis la 10-an de aprilo 2010 en katastrofo de la pola aviadilo Tu-154M en Smolensk, laboristino de la 36-a Speciala Regimento de Transporta Aviado je la nomo de la Defendantoj de Varsovio (entute pereis tri stevardinoj).

Dum la flugo PLF 101 al Smolensk la 10-an de aprilo 2010 Barbara Maciejczyk plenumis en la aviadilo Tu-154M funkcion de la ĉefino sur la ferdeko.

Vivo
----

En 2002 Barbara Maciejczyk finis mezlernejon kaj ekstudis en Fakultato de Slava Filologio ĉe Varsovia Universitato, en Supera Lernejo de Komunikado kaj Amaskomunikiloj je la nomo de Jerzy Giedroyć en Varsovio kaj en Studejo pri Administrado de Homaj Potencoj.

La 2-an de januaro 2007 komencis laboron en la 36-a Speciala Regimento de Transporta Aviado kaj de la 16-a de februaro 2009 eklaboris kiel stevardino. Flugis ĉirkaŭ 1397 horojn.

La 25-an de aprilo estis enterigita kun armea honorigo en la Armea Tombejo en Powązki en Varsovio kun tri aliaj membroj de la aviadilaj funkciuloj: subkolonelo piloto Robert Grzywna, subleŭtenanto Andrzej Michalak kaj stevardino Natalia Januszko; dum funebra solenaĵo super la tombejo traflugis kvar aviadiloj de la aviadila ensemblo *Biało-Czerwone Iskry* (Blankaj-Ruĝaj Fajreroj).

En 2010 la tomba ŝtono de Barbara Maciejczyk en la Armea Tombejo, kune kun tomboŝtonoj de 27 aliaj personoj iĝis integra parto de la monumento omaĝe al la viktimoj de la katastrofo en Smolensk, malkovritan la 10-an de novembro 2010.

La 10-an de majo 2011 en Podlaĥia Galerio en Biała Podlaska oni inaŭguris ekspozicion memorigantan armean generalon piloton Andrzej Błasik kaj Barbar Maciejczyk.

La 16-an de aprilo 2010 estis postmorte distingita de la Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.

* Kategorio Barbara Maciejczyk en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Malsupra Karabanĉelo**, en hispana origine **Carabanchel de Suso**, **de Yuso**, **Alto** (Supra Karabanĉelo) kaj **Bajo**, **de Arriba** kaj **de Abajo**, **Carabancheles** en pluralo, aŭ simple, **Carabanchel** [karabanĉEl], estas lokonomoj aludaj al la teritorio kaj al antikvaj vilaĝoj limaj kun Madrido (Hispanio) sudoriente, pasinte la Manzanares. 

La du malgrandaj agrikulturaj domaroj, dekomence apartenantal al la vilaĝo Madrido kiuj iĝis sendependaj municipoj (ĝis 1948), reiĝis denove partojn de la urba histo de la etenda najbara metropolo. 

La 20a jarcento atestis tiun grandan transformon (7.921 loĝantoj enhavis ambaŭ municipoj komence de la jarcento), ĉae la populacio ekreskis pli kaj pli rapide ĝis la Enlanda Milito, ĉefe en Malsupra Karabanĉelo (31.000 loĝantoj en 1930). 

La socio de Karabanĉeloj estis jam komponita en la jaroj 30-aj kaj 40-aj ĉefe de popolaj tavoloj, okupintaj ĉefe en konstruado, industrio kaj komerco, trajtoj kiuj karakteros en tiu urba distrikto de Madrido (post ties aneksigo meze de la 50-aj).
la kastelo *Bederkesa*, oficiala sidejo de la regnoj Bremenio kaj poste Bremen-Verden
La duobla duklando **Bremen-Verden** [**Bre**men-**Fer**dn] – nomita laŭ la urboj Bremen kaj Verden – estis teritorio de la Sankta Romia Imperio, kiu estiĝis en 1648 el la antaŭaj princepiskopujoj de Bremen kaj de Verden.  Ĝi situis inter la riveroj Weser [**Ve**za] kaj Elbo en nordokcidenta Germanio. La ŝtato kovris la areon de la nuntempaj germanaj distriktoj Cuxhaven, Stade, Rotenburg, Harburg, Osterholz kaj Verden, kaj aldone la areon de la nuntempa urbo Bremerhaven kaj de iuj areoj, kiuj nuntempe apartenas al la teritorio de la urboŝtatoj Bremen kaj Hamburgo. La urbo Bremen mem tamen ne apartenas al Bremen-Verden. Administra centro de la teritorio Bremen-Verden estis la urbo Stade.

Historio
--------

la duklando Bremen-Verden ĉirkaŭ la jaro 1655
Post la Vestfalia Paco de la jaro 1648 la eksaj ekleziaj regnoj Bremenio (princo-ĉefepiskopujo = *Erzstift*) kaj Verden (princo-episkopujo = *Hochstift*) estis forprenitaj de la eklezio kaj donitaj al la reĝlando Svedio. La tiel kreita duobla duklando Bremen-Verden sub sveda kontrolo ricevis la urbon Stade kiel ĉefurbon.

Dum la Brandenburgia-Sveda Milito – konflikto el la serio de la nordiaj militoj – inter la jaroj 1675 kaj 1676 la sveda duklando estis okupita de pluraj ŝtatoj de la Sankta Romia Imperio kaj de Danio kaj restis okupita ĝis la fino de tiu milito. Kadre de la Traktato de Saint-Germain-en-Laye de la jaro 1679 la teritorio tamen estis redonita al Svedio.

Ekde la jaro 1712 por mallonga tempo sub dana regado, la teritorio dum 1715/1719 iĝis parto de la elektoprinclando Hanovro, kaj restis tie (kun etaj interrompoj per sveda kaj franca okupoj), ĝis dum la jaro 1866 la reĝlando Hanovro estis konkerita kaj aneksita de Prusio. La teritorio ankaŭ ene de Prusio pluekzistis kiel administra unuo – ekde la jaro 1885 sub la nomo "distriktaro Stade".

Post la malfondo de la ŝtato Prusio dum la jaro 1945 la teritorio, daŭre sub la nomo "distriktaro Stade" iĝis parto de la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio.

Listo de dukoj de Bremen-Verden
-------------------------------

1648-1712: Reĝoj de Svedio

* 1648–1654 Kristina (Svedio)
* 1654–1660 Karolo la 10-a Gustavo (Svedio)
* 1660–1697 Karolo la 11-a (Svedio)
* 1697–1718 Karolo la 12-a (Svedio)
* 1718-1719 Ulrika Eleonora (Svedio), nur pretende, sen imperia feŭdo

1715-1807 kaj 1813-1823: Princoj-elektistoj/Reĝoj de Hanovro kaj Britio

* 1715–1727 Georgo la 1-a (Britio), nur pretende, sen imperia feŭdo
* 1727–1760 Georgo la 2-a (Britio)
* 1760–1820 Georgo la 3-a (Britio)
* 1820–1823 Georgo la 4-a (Britio)

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio: Dukoj de Bremen-Verden

* Kategorio Bremen-Verden en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sacaba** hispane laŭ plena loknomo: **Villa de San Pedro de Sacaba** estas grandurbo en Bolivio. Ĝi estas administra centro de provinco kaj ĝi famas pri kuirarto.

Panoramo kun festantoj en Sacaba

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 17° 24′ S 66° 02′ U﻿ / ﻿17.400 °S, 66.033 °U﻿ / -17.400; -66.033 (mapo)Koordinatoj: 17° 24′ S 66° 02′ U﻿ / ﻿17.400 °S, 66.033 °U﻿ / -17.400; -66.033 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 109.093 (en 2013)
* Supermara alteco: 2719 m
* Horzono: UTC-4h
* Poŝtkodo: 31001
* Telefonkodo: (+591)4

Geografio
---------

Mapo pri Bolivio, kie estas videbla Cochabamba (urbo) en meza parto de la lando, tuj apude estas la neindikita Sacaba
Sacaba situas en montaro en la meza parto de Bolivio. Cochabamba (urbo) troviĝas 13 km.

Historio
--------

Sacaba fondiĝis en 1761. En 2002 kontraŭ-kokaaj tumultoj okazis.

Ekonomio
--------

En Sacaba oni okupiĝas pri nutraĵoindustrio, cerealoproduktadoj, ŝuoproduktadoj.

Trafiko
-------

El Sacaba ĉefvojoj kuras al la proksima Cochabamba kaj la fora Montero (Santa Kruzio).

Klimato
-------

En Sacaba la averaĝa temperaturo en vintro varias inter 1-24 °C, dume malofte pluvas. La averaĝa temperaturo en somero varias inter 10-19 °C.

Fontoj
------

* 
* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
Loko de la provinco Oro en Papuo-Nov-Gvineo, kie estas **Buna**.
**Buna** estas vilaĝo en Provinco Oro, Papuo-Nov-Gvineo. Ĝi estis la loko parte de la Batalo de Buna-Gona dum la Dua Mondmilito, kiam ĝi konstituis nur areton de kelkaj kabanoj de indiĝenoj kaj kelkajn domojn kun aerodromo. Buna estis la vojkapo por la Kokoda Vojo kiu direktis al Kokoda (prie vidu artikolon Kampanjo de la Kokoda Vojo).

Dum la Dua Mondmilito, trupoj de la Japana Imperio invadis la areon en 21a–22a de Julio 1942 kaj establis bazon. Ses monatojn poste, Buna estis rekaptita de la armeoj de Aŭstralio kaj de Usono dum la Batalo de Buna-Gona la 2an de Januaro 1943 dum la Kampanjo de Nov-Gvineo en sudokcidento de la Pacifika Fronto. La Kvina Aerforto establis aerbazojn tie dum la aliancana kontraŭ-ofensivo kontraŭ Japanio aliris la vojon kaj pluigis la operacojn por izoligi la ĉefajn japanajn bazojn en Rabaul kaj atakis Lae irante okcidenten.

Notoj
-----

1. ↑   William Manchester, "American Caesar", 1978, Little Brown Company, 793 paĝojn, ISBN 0-316-54498-1
2. ↑  Buna Pacific Wrecks Alirita la 7an de Decembro, 2018
**Vanikoro** estas suda insulo de la insularo Santakruzaj insuloj, la plej orienta parto de Salomonoj, en Pacifiko.

Geografio
---------

Vanikoro konsistas el du insuloj :

* Banie, la ĉefa insulo
* Teanu aŭ *Tevai*, ties eta najbara insulo

La kulmina pinto, la monteto Banie estas malnova vulkano.

Loĝantaro
---------

La loĝantaro de Vanikoro konsistas el ĉirkaŭ 800 personoj. Ĝi konsistas plejparte el melanezianoj (ĉirkaŭ 500), unuaj loĝantoj de la insulo, kaj el eta loĝantaro de polineziaj kolonianoj (ĉirkaŭ 300), alvenintaj de la najbara insulo Tikopia dum la lastaj jarcentoj.

Lingvoj
-------

Dum la polinezianoj ekloĝintaj sur Vanikoro parolas polinezian lingvon (la tikopia lingvo), estas tri melaneziaj lingvoj sur Vanikoro. La teanua estas parolata de 500 personoj. La du aliaj praaj lingvoj de Vanikoro, la lovona kaj la tanema, estas malaperontaj: ili estas respektive konataj nur de kvar aŭ kvin personoj maljunaj kaj disaj sur la insulo, kaj kiu de nun parolas la teanuan. 
Tiuj tri lingvoj apartenas al la oceania branĉo de la aŭstronezia familio.

Historio
--------

Proksime de Vanikoro la ŝipoj de la ekspedicio de La Pérouse rompiĝis en 1788. Peter Dillon tie retrovis spurojn kaj atestojn de la ŝiprompiĝoj en 1826. En 2005, la ŝipruinoj de *la Boussole* kaj *l'Astrolabe*, la du ŝipoj de La Pérouse tie estis nekontesteble identigitaj, same kiel la spuroj de surgrunda kampadejo loĝata dum pluraj jaroj.

Ekonomio
--------

La ĉefaj ekonomifontoj estas la eksportado de fiŝoj, konstruligno, kopro, palmoleo, kakao kaj konkoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mapoj de Vanikoro (lingvoj, toponimio)

* Vanikoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Vanikoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri insuloj |
| Portala ikono | Portalo pri Salomonoj |
**Almazul** [almaZUL] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko *Campo de Gómara* en la oriento de la provinco. La loknomo *Almazul* estas etimologie eble derivata el araba *al-mahsul* (elfluejo, alude al la rivero Henar).

Geografio
---------

*Campo de Gómara* en la oriento de la provinco Sorio.
Loko de Almazul en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 67,86 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 65 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 500 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 11 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Almazul, Mazaterón y Zárabes. Ĝi limas kun Mazaterón, Zárabes, Gómara, Ledesma de Soria kaj Villaseca de Arciel.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Zárabes. En 1966 la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Mazaterón.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, tradicia arkitekturo, gvatoturo Algarbe kaj tiel plu.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (hispane)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rCampo de Gómara |
| --- |
| Alconaba• Aldealafuente• Aldealpozo• Aldealseñor• Aldehuela de Periáñez• Aliud• Almajano• Almaluez• Almazul• Almenar de Soria• Bliecos• Buberos• Buitrago• Cabrejas del Campo• Candilichera• Cañamaque• Carabantes• Cihuela• Ciria• Cirujales del Río• Deza• Fuentecantos• Fuentelmonge• Fuentelsaz de Soria• Gómara• Hinojosa del Campo• La Losilla• Los Villares de Soria• Monteagudo de las Vicarías• Narros• Pinilla del Campo• Portillo de Soria• Pozalmuro• Quiñonería• Renieblas• Reznos• Santa María de Huerta• Serón de Nágima• Tajahuerce• Tejado• Torlengua• Torrubia de Soria• Villar del Campo• Villaseca de Arciel |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 218403
* VIAF: 316734426
 |
**Gyöngyi Szalay** [djondji salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szalay Gyöngyi** estis hungara skermisto (spadisto), dufoja olimpiano, mondĉampiono sepfoje, trejnisto, gimnastika instruisto, municipa politikisto. Ŝiaj geedziĝaj nomvariantoj estis *Horváth Ernőné,* *Szalay-Horváth* kaj *Horváth-Szalay*.

Gyöngyi Szalay naskiĝis la 24-an de marto 1968 en Tapolca, ŝi mortis la 30-an de decembro 2017 en Veszprém (urbo).

Biografio
---------

Gyöngyi Szalay komencis skermi en 1978 kaj ŝi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1986. Ŝi akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1990, sportgvidistan diplomon post kvin jaroj, plian trejnistan diplomon en 2004 kaj sportpedagogian diplomon en 2005. Ekde 1989 ŝi estis membro de la hungara nacia skerma teamo. Ŝi estis olimpiano en Somera Olimpiko 1996 kaj Somera Olimpiko 2000 kun bronza medalo individue, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua sepfoje teame inter 1989-1999. En 2000 ŝi forlasis la aktivan sporton kaj ŝi politikis en municipo de Tapolca. Inter 
2002–2005 ŝi estis suburbestro, krome ĝismorte ŝi instruis gimnastikon en la gimnazio. Ŝi havis edzon kaj intertempe ŝi ricevis kelkajn premiojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803001
 |



* Portalo pri Biografio
Laŭ la legendo, la enkonduko de Budhismo en Japanio okazis en 552, kiam suvereno de Koreio sendis al la suvereno de Yamato statuon de ora bronza Budho kun budhanaj tekstoj. La historio de Budhismo en Japanio povas esti dividata en esence tri epokojn, la Nara-epokon, la Heian-epokon, kaj la post-Kamakura-epokon.

Sektoj de Nara-epoko
--------------------

*Sanron-shū*(Sanlun-sekto) prezentita de Ekan en 625.

*Hossō-shū* (Faŝang-sekto) prezentita de Dōshō en 653.

*Kusha-shū* (Ĵuŝe-sekto) (de Abidharmo) prezentita de Dōshō en 661.

*Kegon-shū* (Huajan-sekto) prezentita de Simsang en 736.

*Ritsu-shū* (Lju-sekto) prezentita de Ganjin en 753.

*Jōjitsu-shū* (Ĉengŝi-sekto) prezentita de Tochang.

Sektoj de Heian-epoko
---------------------

*Tendai-shū* (Tiantaj-sekto aŭ Tiantajanismo) (Sadarmapundarika-budhismdevene) prezentita de Saichō en 807.

*Shingon-shū* (Ŝingon-sekto aŭ Mantrismo) (Vajrajana-budhismdevene) fondita de Kūkai en 823

Sektoj el Kamakura-epoko
------------------------

*Jōdo-shū* (Ĵingtu-sekto aŭ Honenanismo) (Amitabha-budhismdevene) prezentita de Hōnen en 1175.

*Rinzai-shū* (Linĵi-sekto) (Zen-budhismdevene) prezentita de Eisai en 1191.

*Jōdo-Shin-shū* (Ĵodo-Ŝin-sekto aŭ Ŝinrananismo) (Amitabha-budhismdevene) fondita de Shinran en 1224.

*Sōtō-shū* (Caodong-sekto) (Zen-budhismdevene) prezentita de Dōgen en 1227.

*Nichiren-shū* (Niĉiren-budhismo) fondita de Nichiren en 1253.

*Fuke-shū* (Fuke-sekto) (Zen-budhismdevene) prezentita de Shinchi Kakushin en 1254.

*Ōbaku-shū* (Obaku-sekto) (Zen-budhismdevene) prezentita de Ingen en 1654.

Vidu ankaŭ
----------

* Zeno
* Pura Tero(Sukavato)
* Mahajano

* Kategorio Budhismo en Japanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pri la komunumo
---------------

**Eich** (prononcu: *ajĥ*) estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1613 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

La komunumo Eich situas ĉe la orienta bordo de la Lago de Sempach norde de la urbo Sempach.

La teritorio de la komunumo de la komunumo etendiĝas sen la lago sur areo de 5,89 km², de kiuj 19,5% estas kovritaj de arbaro, 67,9% servas por agrikulturo kaj 12,6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Eich limas en nordo al Beromünster, en nordoriento al Neudorf, en sudoriento al Sempach, en okcidento (alflanke de la Lago de Sempach al Nottwil kaj Oberkirch, kaj en nordokcidento al Schenkon.

Trafiko
-------

Eich situas ĉe la kantona ĉefvojo de Sursee al Sempach. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per poŝtaŭtolino de Sursee al Sempach-Station. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas en distanco de proksimume 5 kilometroj en Sursee kaj Sempach.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Eich datiĝas el la jaro 1045 kiel *Heiche*.
En mezepoko Eich apartenis al la habsburga distrikto Sempach. En 1415 ĝi estis integrita al la *Mikaela distrikto*, kiu unue estis administrita de la urbo Sursee kaj ek de 1420 rekte de Lucerno. Dum la tempo de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 la komunumo apartenis al la helveta distrikto Sempach kaj ek de 1803 al la distrikto Sursee.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Eich

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Eich
* Profilo de la komunumo sur la retejo de la kantono
* Eich en la Historia Leksikono de Svislando

| Distrikto Sursee |
| --- |
|  |  |
| Beromünster - Büron - Buttisholz - Eich - Geuensee - Grosswangen - Hildisrieden - Knutwil - Mauensee - Neudorf - Neuenkirch - Nottwil - Oberkirch - Pfeffikon - Rickenbach - Ruswil - Schenkon - Schlierbach - Sempach - Sursee - Triengen - Wolhusen

* Kategorio Eich LU en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 293815
* GND: 7567899-8
* VIAF: 238806520
* SUDOC: 161911846
 |

 |
Kornaro de cervedo

**Ramuro** (osto-korno) estas la ataka, defenda, ornama organo de cervedoj. Ĝenerale ramuro ornamas la masklojn. Ĝi estas el osteca materialo.

Anatomio
--------

Ramuro estiĝas en la dermo de la haŭto (skeletoestaĵo). Ĝi havas du evoluperiodojn:

* unue, kreskanta ramuro estas kovrata per velura histo, kiu poste sekiĝas kaj falas,
* poste, matura ramuro defalas ĉiujare (mudo) kaj kreskas denove pli granda, disbranĉiĝanta.

Du trunketoj kovrataj per hara haŭto subtenas la du ramurojn.

La ramuro de kastrita besto ne defalas, aŭ defalinte ne kreskas denove.

Uzado
-----

Jam en la ŝtonepoko ramuroj estis uzataj por fari ilojn (batiloj, pikiloj, pikarmiloj kaj pintoj por lancoj aŭ sagoj, lancoĵetiloj kaj multaj aliaj).

Hodiaŭ ĉasistoj uzas ramurojn kiel trofeojn. En kelkaj regionaj kostumoj tradicie oni uzas ramurajn butonojn („leda pantalono"). Ankaŭ ramuroj estas uzataj por fabriki kombilojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Karapaco
* Kavkorno
* Korno (anatomio)

* Kategorio Ramuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo SG en Eichberg SG staras por la svisa Kantono Sankt-Galo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Eichberg**. |


---


**Eichberg** estas komunumo en la elektodistrikto Rejnvalo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 1 358 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis ĝis decembro 2009 modeste al 1 379.

Geografio
---------

Eichberg situas en la Rejnvalo ĉe la piedo de la monto Hirschberg inter Oberriet SG kaj Altstätten SG. Al la komunumo apartenas la municipoj *Eichberg* kaj Hinterforst. En sudokcidento Eichberg limas al la komunumo Gais en Kantono Apencelo Ekstera, en nordokcidento al Rüte en Kantono Apencelo Interna, en nordo kaj oriento al Altstätten SG kaj en sudo al Oberriet SG.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Eichberg limas en nordo kaj oriento al Altstätten, en sudo al Oberriet, en sudokcidento al Rüte (AI) kaj en nordokcidento al Gais (AR).

Trafiko
-------

Eichberg estas konektita per poŝtaŭtolinio al la publika transportreto. La veturado de la poŝtoficejo de Eichberg ĝis la stacidomo de Altstätten SG daŭras 34 minutojn.

Historio
--------

Unua skriba mencio de loko sur la teritorio de la hodiaŭ komunumo Eichberg okazis en dokumento, kiu datiĝas el la jaro 891, sub la nomo Hermentines, aliaj mencioj okazis en 1282 kiel Aichilberch kaj en 1290 kiel Aitberge.

Okaze de la fondiĝo de Kantono Sankt-Galo en la jaro 1803 Eichberg unue fariĝis parto de la komunumo Oberreit sed ankoraŭ samjare kun la municipoj Unter-Chobelwies kaj Hard fariĝis propra politika komunumo. En la jaro 1833 la du menciitaj setlejoj estis integritaj al Altstätten respektive Oberriet SG.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Eichberg

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Eichberg
* Eichberg SG en la Historia Leksiko de Svislando

* Kategorio Eichberg SG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto Rejnvalo |
| --- |
| maldekstraAltstätten SG • Au-Heerbrugg • Balgach • Berneck • Diepoldsau • Eichberg SG • Marbach SG • Oberriet SG • Rebstein • Rheineck SG • Rüthi SG • Sankt-Margreto • Widnau |  |

 |
**Miki Kijoŝi** 三木 清 (naskiĝinta 1897-01-05 en la prefekturo Hjogo; mortinta 1945-09-26) estis japana filozofo.

Miki studis en Eŭropo ĉe Martin Heidegger kaj Heinrich Rickert. Post sia reiro al Japanio 1928 li prelegis pri marksisma filozofio je la Hosei-universitato, kiun li kunligis kun ideoj de ekzistadismo kaj materialismo. En 1930 li estis arestita kiel marksisto kun helpo pro Japana Komunista Partio kaj perdis sian profesorecon. Poste li laboris kiel ĵurnalisto. En 1945 li estis denove arestita kaj mortis en prizono.

Li estis grava filozofo de la tempo antaŭ la dua mondmilito. Kiel tradukisto, eldonisto kaj ĵurnalisto li diskonigis multajn verkojn de la eŭropa filozofio kaj literaturo en Japanio.

Vidu ankaŭ
----------

* Tosaka Jun

Literaturo
----------

Susan C. Townsend: "Miki Kiyoshi 1897-1945 Japan's Itinerant Philosopher", Brill 2009, ISBN 9789004175822

fonto
-----

Louis Frédéric: "Japan Encyclopedia", nova eldono ĉe Harvard University Press, 2002, ISBN 9780674017535, p. 630


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 417614
* GND: 119278030
* LCCN: n82248602
* VIAF: 54255084
* ISNI: 0000 0001 2280 1229
* SUDOC: 03441293X
* BNF: 125175624
* NDL: 00043272
* BIBSYS: 14004559
 |
Château Lynch-Bages 1996
La kastelo Lynch-Bages, **château Lynch-Bages**, estas vinkulturejo de 90 ha kiu situas en Pauillac en la regiono Gironde.

Dum la klasifikado oficiala de la vinoj de Bordeaux AOC Pauillac en 1855, ĝi estis klasifikita "kvingrada granda kreskaĵo", classification officielle des vins de Bordeaux de 1855.

La vino
-------

Château Lynch-Bages estas konata ĉefe pro sia bonega ruĝa vino, de kiu en averaĝaj jaroj estas produktitaj ĉ. 25.000 kestoj kun po 12 boteloj. La komenca fermentado estas farata precipe en grandaj ujoj el ŝtalo. Poste la vino restas dum ĉ. 15 monatoj en bareloj, en franca barriques, kiuj estas je 50-60 % novaj. La plimulto de vino-spertuloj konsentos, ke Château Lynch-Bages produktas je la nivelo de klaso duagrada Deuxième Cru kvankam sia oficiala klasifiko estas klaso kvingrada.

La plej bonaj jaroj de la lastaj 50 jaroj estas laŭ spertuloj 1961, 1982, 1989, 1990, 1996 und 2000. Dum aŭkcioj en 2004 kelkaj de tiuj jaroj atingis prezojn de pli ol 200 € po botelo.

La kastelo ankaŭ produktas malgrandan kvanton de blanka vino kun la nomo "Blanc de Lynch-Bages".

* Kategorio Château Lynch-Bages en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

La **harmonia konsumpreza indico HVPI** estas unu suplementa prezaltiĝoindikatoro. La eŭropaj membraj landoj faras la indicon HVPI laŭ komuna metodo.

HVPI-indico
-----------

Kun la HVPI-indico oni povas kompari la prezaltiĝon en Svislando kun la prezaltiĝo de eŭropaj landoj. La Eurostat, la statistika oficejo de Eŭropa Unio (EU) , publikigas la rezultojn laŭ fiksa tempoplano. En la oficiala retejo - www.hvpi.bfs.admin.ch - la BFS (svisa federacia statistika oficejo) publikas komparon de prezaltiĝo en Svislando kaj en Eŭropo. La oficiala retejo donas - kaj informojn pri metodo - kaj pezon en jaro 2009 de svisa HVPI-komercvarokorbo kaj eldonas la publikaĵon "BFS aktuala" («BFS Aktuell») pri temo HVPI. Eurostat publikis eksemple la HVPI-n de marto 2009 de la restaj eŭropaj landoj la 16-an de aprilo 2009. Oni trovas ĉiujn HVPI-rezultojn en la Eurostat-retejo en superrigardo:

Konduta kodekso de eŭropaj statistikoj
--------------------------------------

Oni eksaminas la komunikoj laŭ la bazo de konduta kodekso de eŭropaj statistikoj. La konduta kodekso sekurigas la sendependeco, la integreco kaj lojala devo (germane: *Rechenschaftspflicht*) de naciaj kaj komunaj statistikaj ejoj. Oni kontrolas la privilegajn alirejojn kaj oni metas embargon sur alirejonjn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* svisa federacia oficejo pri statistiko BFS de departamento pri internaj aferoj EDI
* Informo pri prezoj, sekcio prezoj BFS, info @bfs.admin.ch
* Gazetara oficejo de BFS, info@.bfs.admin.ch
* Mendi de publikaĵoj: order@.bfs.admin.ch
* Prezoj
* pri prezoj: ampleksaj informoj kaj publikaĵoj en pdf de BFS
* registriĝo pri abono de pdf- publikaĵo de BFS
* HVPI-rezultoj de Eurostat-retejo en superrigardo
**Miklós Balassa** [miklOŝ balaŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balassa Miklós** estis hungara advokato.

Miklós Balassa naskiĝis la 11-an de septembro 1892 en Nagykanizsa, li mortis la 13-an de marto 1966 en Pécs.

Biografio
---------

Miklós Balassa frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj en cisterciana gimnazio de Pécs, poste li studis en Ĉefepiskopa Jura Akademio (Eger), pli poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Erzsébet, fine li akiris advokatan-juĝistan diplomon en 1920. Li 1-a mondmilito interrompis la studadon, li batalis en la armeo. En 1920 li malfermis advokatan atelieron. Ekde 1929 li ankaŭ politikadis en la municipa kunsido de Pécs. Li estis membro de la Provizora Nacia Asembleo (1944-1945), poste li forlasis la politikon kaj estis nur advokato ĝis la pensiuliĝo en 1965. Li edziĝis en 1922, lia edzino naskis 2 filojn (1923, 1927).

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A magánalkalmazottak nyugdíjának átértékeléséről szóló törvény magyarázata* (1926)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 711750
 |
**Axel ROUSSEAU** [aksɛl ruso], ankaŭ konata kiel **Axel486** (naskiĝis en 1977 aŭ 1978 aŭ 1979) estas franca esperantisto kiu loĝas en Parizo. Inter la jaroj 2011 kaj 2015 li estis la prezidanto de la asocio *Espéranto-France* (ĝis 2000 nomata Unuiĝo Franca por Esperanto), kaj ekde 2017 denove gvidas la asocion.

Li esperantistiĝis ĉirkaŭ la jaro 1999 kaj poste fariĝis prezidanto kaj sekretario de Junulara Esperantista Franca Organizo kaj ĉefredaktoro de *JEFO informas*, ĝia organo. Li ankaŭ estis redaktoro de la gazeto Vola Püg' kaj lanĉis la esperantistan videopodkaston Farbskatol'. Kune kun Laurent Vignaud li tradukis la programon Kurso de Esperanto en la francan lingvon.

Referencoj
----------

1. 1 2 3   AxelR *(arĥiva kopio)*. Arkivita el la originalo je 2003-02-19. Alirita 2003-02-19.

Eksteraj ligiloj
----------------

Axel Rousseau ĉe Twitter

| Antaŭe: | Prezidanto de Espéranto-France | Poste: |
| --- | --- | --- |
| Xavier DewidehemAleks Kadar | 2011–20152017–nuntempe | Aleks Kadar— |
**Geokomputiko** aŭ internacie *geomatiko* estas uzo de komputaj rimedoj en manipulo de geografiaj informoj. Per programoj geokomputikistoj kolektas, konservas, prikalkulas kaj disponigas geografiajn datumojn. Tiuspecaj programoj multiĝis en la 2000aj jaroj.

Fontoj de geografiaj datumoj
----------------------------

Pluraj fontoj provizas formalajn geografiajn informojn:

* aviofotado
* sputnikaj bildoj
* enkomputigo de skribitaj dokumentoj, ekzemple de katastroj
* surloka registrado de geografiaj objektoj kun helpo de Tutmonda loktrova sistemo

Grandaj ŝtataj geografiaj administrejoj kaj kelkaj privataj kompanioj, ekzemple *Navteq* aŭ *Teleatlas* (ĉi-lasta pri stratinformoj) kolektas kaj disponigas geokomputikajn informojn.

Trakto de geografiaj datumoj
----------------------------

Grandaj programaroj geografiaj estas nomataj *geografiaj informosistemoj* GIS. Tiujn programojn
subtenas apartaj datumbazsistemoj, kiaj *Oracle spatial*, *ArcSDE',* PostGIS*. Ekzistas komerce kaj libere haveblaj GIS-oj.*

GIS-oj evoluas iom post iom al plur-tavola arkitekturo. Asocio de komputofirmaoj pri geografiaj sistemoj *Open GIS consortium* proponas normojn por tiaj arkitekturoj kaj por kongruo en datuminterŝanĝo.

Disponigo de geografiaj datumoj
-------------------------------

Geokomputikaj informoj estas konsulteblaj en formo de surekranaj mapoj, de paperaj maparoj, tra TTT-legiloj, en veturilaj vojtroviloj...

GIS-oj kapablas:

* supermeti geografiajn informojn el pluraj fontoj (ekzemple el katastro kaj el aviofotoj)
* trovi unuopajn informojn (kie estas hidranto 342Z, kiom da akvo ĝi provizas, kiel oni atingas ĝin?)
* trovi korelaciojn inter diversspecaj informoj (ĉu distriktoj kun ŝtate helpata loĝo montras pli densan krimecon?)
* ...

Utiligoj de geokomputiko
------------------------

Administrejoj kaj grandaj kompanioj estas ĉefaj uzantoj de geokomputaj programoj. Per tiuj programoj ili plenumas taskojn kiaj:

* administro de naturo, agrikulturo, teritorioj
* urboplanado
* administro de infrastrukturoj
* arkeologio
* reago al katastrofoj
* ...

* Kategorio Geokomputiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Situo de la regiono Awdal en Somalio
**Awdal** estas regiono de nordokcidenta Somalio, fakte la plej nordokcidenta. Ties ĉefurbo estas Borama. Ĝi estas lima kun Etiopio, Ĝibutio, la somalia regiono de Woqooyi Galbeed, kaj la Golfo de Adeno.

Awdal (literumita ankaŭ kiel Adal aŭ Adel) ricevas sian nomon el la antikva imperio de la Adala Sultanlando kies povo stariĝis en la 16a jarcento.

La regiono de Awdal estas relative pospera, kontraste kun la koncepto de la Korno de Afriko kiel detruita de la milito kaj de la malsato. La kaoso de la Somalia Enlanda Milito kaj de ties sekvoj ne afektis tiun areon kiom ĉe la resto de la lando. Ekzemple, la loĝantoj de Awdal ĝuas la plej progresan telekomunikan reton de la mondoregiono, kun poŝtelefona servo kaj aliro al interreto. Krome, agrikulturo, minado kaj industrio en la areo permesas sufiĉe altan vivnivelon por granda parto de la loĝantaro, laŭ sub-saharaj komparoj. Awdal estas ankaŭ sidejo de la Universitato Amoud.

Moderna separatisma movado, konata kiel Respubliko Awdal, luktas pro la sendependo de laregiono ekde 1995 kiam Somalio ekdissiĝis post la falo de Mohamed Siad Barre. Lamovado kie hegemonias klano Dir en la provinco de Awdal minacas batalon por sendependo se la Respubliko de Somalilando estas oficiale agnoskita.

La regiono de Awdal enhavas kvar distriktojn:

* Baki
* Borama
* Lughaya
* Saylac
* Dilla

Referencoj
----------

1. ↑   Awdal "Republic": Declaration of Independence, [Somalia]. University of Pennsylvania - African Studies Center. Alirita 2007-01-29.
2. ↑   Somaliland: The Myth of Clan-Based Statehood. Somalia Watch (2002-12-07). Alirita 2007-01-29.

10° 48′ 3″ N 43° 21′ 7″ O﻿ / ﻿10.80083 °N, 43.35194 °O﻿ / 10.80083; 43.35194 (mapo)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rAdministra strukturo de Somalio |
| --- |
| Bakool | Banaadir | Bay | Galguduud | Gedo | Hiiraan | Jubbada Dhexe | Jubbada Hoose | Shabeellaha Dhexe | Shabeellaha Hoose | Flago de Somalio |
| **Puntland**  | Bari/Karkaar | Mudug | Nugaal |
| **Somaliland**  | Awdal | Sanaag | Sool | Togdheer |
Woqooyi Galbeed (Maroodi Jeex) | Saaxil  |

 |

* Kategorio Awdal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Geoksuso** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ronĝuloj *Rodentia* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kricetedoj *Cricetidae* |
| Subfamilio: | *Sigmodontinae* |
|
| Tribo: | *Akodontini* |
|
|
| Genro: | ***Geoxus***Thomas, 1919 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***G. valdivianus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Geoxus valdivianus****(Philippi, 1858) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Malplej zorgiga (LR/lc)** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Geoksuso  |

 |
| v • d • r |

La **geoksuso** (*Geoxus valdivianus*) estas specio de mamuloj el la familio de la kricetedoj. Ĝi estas endemia en la ekoregionoj de la valdiviaj moderaj pluvarbaroj kaj de la magelanaj subpolusaj arbaroj de Argentino kaj Ĉilio. Ĝi estas la sola specio de la genro *Geoxus*.

La geoksusoj estas malgrandaj bestoj, adaptaj al fosadanta vivmaniero. Ili atingas kapo-korpo-longecon de 9 ĝis 11 centimetroj. La vosto estas, de 3 ĝis 5 centimetrojn, relative mallonga.

La geoksuso pezas 20 ĝis 40 gramojn. La talpeca felo estas egale malhele kolorita.

Karakterizaj estas la ĝis 7 milimetrojn longaj ungegoj de la antaŭaj piedoj. La kranio estas mola kaj ekstensa.

Tiuj neotropisaj bestoj vivas en suda Sudameriko ekde centraj Ĉilio kaj Argentino ĝis Magelana Markolo. Ili preferas pli humidajn biotopojn kiel arbarojn kaj herbejojn, sed evitas la stepajn regionojn. Ili faras galeriojn sub la tero, tamen uzas ankaŭ tiujn de aliaj bestoj. Kaj tage kaj nokte ili povas nutrokaptadi. Ilia nutraĵo konsistas el tervermoj same kiel koleopteroj kaj aliaj insektoj.

Laŭ la Internacia Unio por la Konservo de la Naturo (angla mallongigo : IUCN) la specio ne estas endanĝerigata, sed tiu ĉi mencio ne estas freŝdata.

Bibliografio
------------

* angle Baillie, J. 1996. Geoxus valdivianus. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 19 July 2007.
* angle Musser, G. G. and M. D. Carleton 2005 : Superfamily *Muroidea*. pp. 894–1531 *in* Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. *D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press*, Baltimore.
* angle Nowak, Ronald M. 1999 : Walker's Mammals of the World. *Johns Hopkins University Press*. ISBN 0-8018-5789-9
* angle Wilson, D. E.; D. M. Reeder 2005 : Mammal Species of the World. *Johns Hopkins University Press*, Baltimore. ISBN 0-8018-8221-4


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |
**"By Any Other Name"** [Per iu alia nomo] estas la dudek-dua epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita de D.C. Fontana kaj Jerome Bixby (bazita sur akonto de Bixby) kaj reĝisorita fare de Marc Daniels, ĝi estis unue elsendita la 23-an de februaro 1968.

La titolo estas prenita de verso parolita de Julieta en la verko de William Shakespeare Romeo kaj Julieto citita de Kirk dum la epizodo:

"that which we call a rose / By any other name would smell as sweet",
[Tio, kion ni nomas rozo/ Per iu alia nomo estus bonodora kaj dolĉa]

Intrigo
-------

La USS Enterprise respondas al helpavoko el nekonata planedo. Oni surplanetiĝas por lokalizi la devenon, kaj trovas humanoidajn virseksulon kaj inon, Rojan (Warren Stevens) kaj Kelinda (Barbara Bouchet) de la Kelvan Imperio, kiuj paralizas la teamon, kaj ordigas ke Kirk kapitulacigi la "Enterprise'n". Rojan rakontas al Kirk ke la Kelvanoj devenas de Andromedo, kaj venis al trovi planedojn taŭgajn por konkero en la Lakta Vojo. Ĉar ilia propra ŝipo estis detruita de la negativa energia baro ĉe la galaksia rando, ili bezonas la "Enterprise'n" por fari la 300-jaran reveturon. Tri aliaj Kelvanoj transportiĝas al la "Enterprise", kaj rapide prenas kontrolon de la kosmoŝipo.

Rojan ordigas ke kosmonaŭtoj estas garditaj de Kelinda. Sro Spock uzas sian kapablon telepatian por starigi Kelinda en la kavon, kie Kirk frapas ŝin ĝis senkonscio kaj kaptas ŝian kontrolilon. Ili estas rekaptitaj. Rojan ordigas ke Kelvano Hanar (Stewart Moss) aktivigu sian zonon, reduktante du el la team-membroj al malgrandaj kubokedroj. Rojan reprenas la blokojn kaj disbatas unu al polvo, mortigante *Yeoman* Thompson Julie Cobb. Li tiam transformas la alian blokon, Lt. Shea (Carl Byrd) reen en homan formon.

Reen en malliberejo, Spock rilatas la sperton de sia mensa kontakto kun Kelinda. La Kelvanoj, ŝajnas, ne estas humanoidaj, sed prenis homan formon por komforto. Kirk kaj Spock decidas klopodi adapti skanilojn de McCoy en kontraŭ la paralizilo de Kelvanoj.

Kelvanoj prenas stelŝipon kaj konduktas ili fore de la galaksio. Spock konsilas memdetrui la kosmoŝipon, sed Kirk neas. La ŝipo sukcese transiris la baron, la Kelvanoj reduktas ĉiujn kosmonaŭtojn krom Kirk, Scott, Spock kaj McCoy al blokoj. Spock memoras pli de sia mensa kontakto kun Kelinda kaj malkaŝas, ke la Kelvanoj en sia natura formo havas tre malfortajn sentojn kaj emociojn, sed en sia nuna formo ili havas homajn reagojn. Kirk decidas uzi ilian neespertecon kun fizikaj kaj emociaj stimuloj kontraŭ ili. Scott enkondukas la Kelvanan inĝenieron Tomar (Robert Fortier) al alkoholo, McCoy injektas Hanar kun "suplemento", kiu fakte estas stimulilo, kaj Kirk komencas flirton kun Kelinda, provokante ĵaluzon en Rojan. Kirk finfine kapablas fari ke Rojan ataku lin kaj, dum la batalo, rimarkas, ke Rojan kondutas kiel homo kaj ke liaj posteuloj, kiuj atingas la Andromedan Galaksion, estos fremdaj malsuperuloj en la okuloj de la Kelvanoj. Rojan redonas la kontrolon de la ŝipo al Kirk, kiu tiam promesas "hejmon" al ili en nia galaksio. La mondo, sur kiu Rojan kaj liaj homoj estis trovitaj.

Referencoj
----------

1. ↑  *Romeo kaj Julieto*, II.ii.43–44.
**Axel Fredrik RUNSTEDT** (naskiĝis la 28-an de januaro 1861, mortis 1934 aŭ 25-an de julio 1933) estis sveda teologia doktoro, paroĥa pastro en Gökhem, Västergötland en Svedio, psalmverkisto, preposto kaj frua esperantisto. Li jam en 1890 eldonis lernilon pri Esperanto.

La preĝejo en Gökhem
Interno de la preĝejo
Runstedt naskiĝis en Beateberg, Västergötland. Li verkis kaj tradukis psalmoj en kaj al la sveda, kiu estas representita en svedaj psalmaroj. Li ankaŭ estis ano de la sveda psalmarkomitato de 1908.

Kiam li estis studento de la universitato de Upsalo, li trovis en librovendejo la 31-an de marto 1889 ekzempleron de Nürnberga lernolibro de Esperanto, kaj lernis la lingvon. Korespondis i. a. kun Antoni Grabowski, Leopold Einstein kaj L. L. Zamenhof. Li verkis lernilon pri Esperanto en formo de flugfolio jam en 1890. Poste tio, li ne aktivis plu en la Esperanto-movado.

Li mortis en 1934 laŭ la reta kopio de Enciklopedio de Esperanto, kaj laŭ svedlingva Vikipedio la 25-an de julio 1933 proksime al Falköping, Västergötland.

Fontoj
------

* *Svedujo* en Enciklopedio de Esperanto (1934)
* *Runstedt* en Enciklopedio de Esperanto (1934)
Geomagnetaj inversiĝoj dum la lastaj 5 Ma
La **inversiĝo de la geomagneta kampo** aŭ simple **geomagneta inversiĝo** estas ŝanĝiĝo en la orientiĝo de tera magnetkampo tia, ke la pozicioj de magneta nordo kaj magneta sudo interŝanĝiĝas.

Kutime ĉi tiuj eventoj komenciĝas per iom longa periodo de malfortiĝanta magneta kampo, kaj poste sekvas rapida restariĝo de la magnetkampo en la nova orientiĝo. La daŭro de tia inversigo povas esti ĉ. 1.000 jaroj aŭ pli longe 

Dum la terhistorio tia inversiĝo de la magnetkampo okazis ofte, averaĝe ĉiujn 250.000 jarojn (entute ĉ. 20.000-foje dum la ekzisto de la tero). Observeblas ke en longa fazo de sama orientiĝo okazas pluraj mallongaj periodoj kun inversita orientiĝo.

La lasta inversiĝo tamen okazis antaŭ 780.000 jaroj (!). Momente la forto de la termagneta kampo malkreskas, pro tio kelkaj supozas, ke venonta inversiĝo alproksimiĝas - post eble 3-4 mil jaroj - kvankam ne estas scienca certigo de tio.

La efiko de la malfortiĝanta magnetkampo dum la inversiĝo ne estas konata. Povas esti, ke la suna vento atingas la tersurfacon pli intense, aliflanke ankaŭ povas esti, ke koresponde la observo de mikroorganismoj en sedimenttavoloj de tiuj fazoj montras, ke la specioj pli ofte ŝanĝiĝas.

Plia legado
-----------

* Behrendt, J.C. Finn, C. Morse, L. Blankenship, D.D. "*One hundred negative magnetic anomalies over the West Antarctic Ice Sheet (WAIS), in particular Mt. Resnik, a subaerially erupted volcanic peak, indicate eruption through at least one field reversal*" University of Colorado, U.S. Geological Survey, University of Texas. (U.S. Geological Survey and The National Academies); USGS OF-2007-1047, Detala resumo 030. 2007. angle

* Okada, M. Niitsuma, N. *"Detailed paleomagnetic records during the Brunhes-Matuyama geomagnetic reversal, and a direct determination of depth lag for magnetization in marine sediments*" Physics of the Earth and Planetary Interiors, Volume 56, Issue 1-2, p. 133-150. 1989. angle

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kiel geomagneta inversiĝo rilatas al intenso Arkivigite je 2009-03-16 per la retarkivo Wayback Machine angle
* The geodynamo angle
* "Look down, look up, look out!", *The Economist*, 10 Maj 2007 angle
* "Ships' logs give clues to Earth's magnetic decline", *New Scientist*, 11 Maj 2006 angle

Notoj, referencoj
-----------------

1. ↑  Kiel menciita en la angla vikipedio. Kontraŭe en la germana vikipedio (legita 2009/10/06) menciiĝas daŭron de 4.000 - 10.000 jaroj.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Dermopteroj** |
| --- |
|  |
| Desegnaĵo de galeopitekoDesegnaĵo de galeopiteko |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Dermopteroj *Dermoptera*Illiger, 1811 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
| Vivareo de la dermopterojruĝe: malaja galeopiteko (Cynocephalus variegatus) verde: filipinia galeopiteko (Cynocephalus volans)Vivareo de la dermopterojruĝe: malaja galeopiteko (*Cynocephalus variegatus*) verde: filipinia galeopiteko (*Cynocephalus volans*)Vivareo de la dermopterojruĝe: malaja galeopiteko (*Cynocephalus variegatus*) verde: filipinia galeopiteko (*Cynocephalus volans*) |
|
|
|
|
|
|
|
| Familio |
| * Plagiomenedoj *Plagiomenidae*
* Galeopitekedoj *Cynocephalidae*
 |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Dermopteroj  |

 |
| v • d • r |

La **dermopteroj** (*Dermoptera*) estas orientalisa ordo de mamuloj kun du vivantaj specioj. Ambaŭ specioj vivas en Sudorienta Azio kaj nutras sin nur per plantoj, kapablas glisflugi per haŭta membrano inter kolo, membroj kaj vosto. La ordon difinis en 1811 Johann Karl Wilhelm Illiger.

familio : † plagiomenedoj - *Plagiomenidae*
genro : † planeteterio - *Planetetherium*
genro : † plagiomeno - *Plagiomene*
specio : † plagiomeno multpinta - *Plagiomene multicuspis*
familio : galeopitekedoj - *Cynocephalidae* (2 specioj)
genro : GALEOPITEKO (KAGUANGO) - *Cynocephalus*
specio : malaja galeopiteko - *Cynocephalus temmincki* (sin. *C. variegatus*)
specio : filipina galeopiteko - *Cynocephalus volans*

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |
La **casa consistorial de Alcañiz** (tio estas, iama urbodomo) estas renesanca konstruaĵo de la 16a jarcento en Alcañiz, Aragono, Hispanio, kiu sekvas modelon de konstruarto etendita tra la teritorio aragona kiu uzas la strukturojn konstruajn de la senjoraj domegoj por realigi konstruaĵojn por publika uzado. Tiu konstruaĵo, same kiel ĉe la apuda *lonja* [LONĥa], estis deklarita Histori-arta Monumento en la 3a de junio 1931, kaj publikiĝis tiu deklaro en la *Gaceta de Madrid* de 4a de junio samjare. El 1985 ĝi ekestis konsiderita *Havaĵo de Kultura Intereso*.

La konstruaĵo estas konstruita formante angulon de naŭdek gradoj kun la *Lonja*, kaj ĝi suferis sinsekvajn reformojn kaj pliampleksigojn (ĉefe interne) laŭ la jaroj.

Priskribo
---------

Temas pri konstruaĵo trietaĝa kun du fasadoj de diferenca fabriko. La ĉefa fasado estas el ŝtono, dum la flanka fasado uzas kiel konstrumaterialo la briko sur ŝtona bazamento. La ĉefa fasado prezentas tri altaĵojn separitajn per fortaj kornicoj, dum en la flanka fasado, kiu havas ankaŭ tri altaĵojn, tiuj estas separataj pere de ŝtonaj impoŝtoj el ŝtono kun modluroj milde elstaraj en la unua altaĵo, dum oni uzas brikon en la du lastaj.

La teretaĝo, en la ĉefa fasado havas kiel centra akso romp-arkon kun diversaj ornamaĵoj, kaj flanke pilastrojn ankaŭ prilaboritajn. Ambaŭflanke, estas du lintelaj fenestroj kun modluroj. La dua etaĝo prezentas du lintelajn fenestrojn sur apogiloj. La embrazuroj prezentas kolonojn de fusto cilindra kaj strihava kun joniaj kapiteloj kiel kadro kaj tiuj subtenas la frison kaj la triangulan frontonon per kiu finas ties ornamo. Inter ambaŭ embrazuroj restas spaco por ebla centra embrazuro kiu estus fermita kaj anstataŭ kiu oni metis en 1771 la blazonon de la urbo Alcañiz.

Bildaro
-------

* Ĉefa fasado.Ĉefa fasado.
* Detalo de dua etaĝo.Detalo de dua etaĝo.
* Detalo de urba blazono.Detalo de urba blazono.

Referencoj
----------

1. ↑    Konsultita la 1an de Majo 2017.
2. ↑   Kun regiona identigilo 7-INM-TER-019-013-001 kaj ministeria noto RI-51-0000927.
3. ↑   Arkivigite je 2017-08-25 per la retarkivo Wayback Machine Konsultita la 1an de Majo 2017.

* Kategorio Casa Consistorial de Alcañiz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Béni BALOGH L.** hungara historiisto, arkivisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 3-an de majo 1961.

Kariero
-------

Béni Balogh L. akiris diplomon en UBB de Kluĵo pri filozofio-historio en 1984, kaj ĝis 1989 li instruis en Orăștie. De 1989 li estas arkivisto en Esztergom (Komárom-Esztergom Megye Önkrományzatának Levéltára). En 1993 li diplomitiĝis pri arkivismo en ELTE de Budapeŝto kaj li doktoriĝis samloke en 1997. Liaj esplorkampoj: hungara-rumana rilatoj inter 1939–1945; historio de hungararo inter 1940–1944 en Suda Transilvanio; popolmoviĝoj, en- kaj elkoloniigoj en Hungarujo inter 1945–1949.

Memstaraj verkoj
----------------

* A magyar-román kapcsolatok 1939-1940-ben és a második bécsi döntés. Csíkszereda, 2002, Pro-Print Könyvkiadó /Múltunk Könyvek/.

Fonto
-----

* Biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 456736
* GND: 1089737114
* LCCN: n00039064
* VIAF: 72624465
* ISNI: 0000 0001 0718 8112
* SUDOC: 14584014X
* BNF: 16244763z
* NKC: jo20201092003
 |
**Cary** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Norda Karolino, en Kantono Chatham kaj Kantono Wake. Ĝi estas antaŭurbo de Raleigh.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 35° 46′ N 78° 48′ U﻿ / ﻿35.767 °N, 78.800 °U﻿ / 35.767; -78.800 (mapo)
* Areo: 113 km²
* Loĝantaro: 139.633 (en 2011)
* Supermara alteco: 146 m
* Horzono: UTC-5h (en somero UTC-4h )
* Poŝtkodoj: 27511-27513, 27518, 27519
* Telefonkodoj: 919, 984

Urbodomo de Cary

Geografio
---------

Cary situas sur ebenaĵo en la orienta landparto de Usono, en la meza parto de Norda Karolino.

Historio
--------

Historio de Cary komenciĝis en 1750. Post jarcento la fervojo atingis la setlejon. En 1868 oni konstruis hotelon por akcepti la vojaĝantojn. En 1871 oni deklaris Cary urbo.

Trafiko
-------

Cary havas internacian flughavenon komunan kun Raleigh-Durham en la proksimo. Ankaŭ la aŭtoŝoseoj kuras proksime. Trajnoj kuras al Raleigh, Greensboro (Norda Karolino) kaj Suda Karolino. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Stacidomo de Cary
Hotelo-muzeo de Cary

Klimato
-------

Cary situas en humida subtropika zono. La temperaturo averaĝe varias inter 9-21 °C. La varmo kulminas inter julio-aŭgusto kun rekordo 41 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun rekordo -23 °C. Jare pluvas po 1094 mm. En ĉiuj monatoj pluvas (aŭ neĝas). La pluvo kulminas julie, malkulminas en aprilo. La plej granda ŝtormo okazis en 1996.

Vidindaĵoj
----------

* iama hotelo, nun muzeo

Ĝemelurboj
----------

* Kanado Markhamo (Ontario), Kanado
* Irlando Graflando Meath, Irlando
* Tajvano Hsinĉu, Tajvano
* Francio Le Touquet-Paris-Plage, Francio

Konataj lokanoj
---------------

* B.J. Lawson

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva Vikipedio

Mapo pri Norda Karolino, kie estas trovebla Cary meze ĉe Raleigh