recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kongregacio religia** estas difinita en la Katolika Eklezio la religia instituto kies membroj ligiĝas al la institucio per "simplaj" votoj.

La kongregacio diferenciĝas el la religia ordeno pro tio ke en tiu lasta la membroj ligiĝas per solena voto, kiu kuntrenas, interalie, la ĉiamdaŭran adheron al la ordeno.

En la historio de kristanismo estiĝis antaŭe la religiaj ordenoj kaj poste, ekde 17-a jarcento, la religiaj kongregacioj.

La Kodo de kanona juro distingas: Klerikaj kongregacioj (tiuj kies membroj povas aliri sacerdotecon kaj al kiuj estas konfidita la ofico de la regado.

Jen kion diras rilate la klerikan kongregacion la kodo de kanona juro:

(588 § 2): *Institutum clericale illud dicitur quod, ratione finis seu propositi a fundatore intenti vel vi legitimae traditionis, sub moderamine est clericorum, exercitium ordinis sacri assumit, et qua tale ab Ecclesiae auctoritate agnoscitur.* (Oni nomas klerika instituto tiun kiu, pro propra celo aŭ propono de la fondinto aŭ pro aprobita tradicio, estas regata de klerikoj, povas aliri la sanktajn ordinojn, kaj estas aprobita de la Eklezio).

Kaj plue tiu kodo distingas el tiu klerika la laikajn kongregaciojn: tiuj en kiuj, fakte, la plejgranda parto de la membraro estas ofte formita de laikoj.

La laikaj kongregacioj estas reguligitaj de la kanono 588, & 3, de la Kodo de Iuris Canonici.

La religia kongregacio povas esti vira, virina aŭ ambaŭgenra.

La vorto "kongregacio" estas uzata, en la Katolika Eklezio, ankaŭ por indiki instituciojn de malsamaj koncepto kaj funkcio. Oni vidu: Kongregacioj de la Roma Kurio

Jen listo, nekompleta, de religiaj kongregacioj:

* *Viraj kongregacioj*:
	+ Salesanoj,
	+ Rogaciistoj,
	+ Mariistoj,
	+ Kongregacio de Sankta Jozefo, ktp.
* *Virinaj kongregacioj*:
	+ Fratino de la Enkarniĝo,
	+ Filinoj de Maria Helpantino,
	+ Misiistinoj de Patrino Tereza. ktp.

Bibliografio
------------

* Pascal Arnoŭ, Abbayes et monastères : Principaŭ ordres monastiques et religieŭ des origines au XXe siècle, éditions Tableaŭ Synoptiques de l'Histoire, 1999 (ISBN 2-907854-42-9)

Vidu ankaŭ
----------

* Instituto de konsekrita vivo
* Religia instituto
* Religiaj ordenoj
* Religia voto
* Kongregacioj de la Roma Kurio
* Kleriko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kongregacio (religio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kongregacio por la institutoj de konsekrita vivo kaj societoj de apostola vivo
Usona kirasita transportilo M2 Bradley.
Pindad Panser Indonesia - ANOA 6X6 APS UN
APC Indonesia Pindad Panser - ANOA 6X6 APS
**Kirasita transportilo** ("**KT**") estas kirasita veturilo, kies unua celo estas transporto de infanterio (kaj nome rekte en batalzono), eventuale poste ankaŭ batalo kontraŭ infanterio kaj leĝere kirasitaj celoj de malamiko. Okaze de modernaj KT eĉ batalo kontraŭ kirasita tekniko de la malamiko helpe de AT (kontraŭtankaj) raketoj aŭ AA raketoj (tero-aero).

La evoluo de KT koneksas kun la dua mondmilito, Wehrmacht kaj ties strategio de Blitzkrieg - *fulma milito*. Dume kirasitaj kojnoj de tankaj taĉmentoj devas trabati la fronton per decidaj batoj, la infanterio devas esti moviĝema, por ke ĝi konkeru la konkerindajn lokojn. Same tiel ankaŭ por ilia pli bona ŝirmo estas ideala transporto per KT. Plie, ferdekaj armiloj - unue mitraloj kaj kanonoj inkluzive de pli altaj kalibroj, pli poste ankaŭ raketĵetiloj - estas alte efikaj iloj de la batalo kontraŭ taĉmentoj de kontraŭulo.

La kirasita transportilo de hodiaŭa tempo estas meze blendita, plurrada aŭ raŭpa veturilo kun diversa ekipaĵaro - aŭ jam batala, komandanta, radiokomunika aŭ kontraŭkemia ks. Ĝi devas rezisti al pafado de mitraloj kaj maksimume ŝirmi la homskipon antaŭ efikoj de AT raketoj kaj AP (kontraŭblendaj) pafaĵoj de la kontraŭulo, kvankam rilate al ties difino kaj ankaŭ trafikaj pretendoj ne eblas uzi pli fortan blendon aŭ specialajn teknologiojn. Pafigiloj de la armiloj de KT estas kutime telepriregataj por pli bona ŝirmo de la homekipo, sole la raketoj estas necese ŝargi permane.

KT estas malmultekosta, efika kaj povuma armilo, kiu en la modernaj militaferoj antaŭ longe superis la pezajn kaj multekostajn tankojn.

* Kirasita transportilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kirasita transportilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kaczawskie Montetaro. Vidaĵo el monto Ostrzyca al vilaĝo Bełczyna.
Kaczawskie Montetaro. Monto Ostrzyca.
Kaczawskie Montetaro. Monto Wielisławka. Wielisławskie Orgeno.
**Kaĉava montetaro** (pole *Pogórze Kaczawskie*, [elparolu *poguĵe kaĉavskie*], estas montetaro en Pollando kaj estas plej norda parto de Sudetaj montaroj. Ĝi estas malkrute pera tereno inter Kaczawskie-Montaro kaj orienta parto de "Silezia–Luzacia Malaltaĵo".   

Ĝi situas sur tereno de 770 km2, okcidente limigita de la rivero Bóbr, la norda kaj nord-orienta limo estas konvencia kaj tio estas stratumo de 200–250 metroj (super la mara nivelo). Oriente estas limigita pere de la rivero Nysa Szalona kaj sude atingas 400 metrojn da alteco de Kaczawskie-Montaro. Plej grava rivero de ĉi-tiu regiono estas Kaczawa. Ĝi dividas la montetaron je du partojn: okcidentan kaj orientan.   

Norda parto de la "Kaczawskie-Montetaro" estas strukturata de metamorfaj rokoj, kiuj devenas de malfrua paleozoiko (de malfrua kambrio al kambrio): ardezoj, porfiroidoj kaj aliaj. En suda parto de la regiono estas kavaĵo inter pli maljunaj fragmentoj de terkrusto, en kiu troviĝas sedimentaj rokoj: grejsoj, kalkŝtonoj, marnoj, gipsoŝtonoj, anhidritoj kaj vulkanaj rokoj: porfiroj kaj tofoj. En kelkaj lokoj pli maljunaj rokoj traiĝas terciaraj bazaltoj. Pli maljuna bazo estas kovrata pere de plejstocenaj sedimentoj: argiloj, sabloj kaj loesoj, kaj ankaŭ holocenaj sabloj, gruzoj kaj aliaj.   

Kaczawskie-Montetaro estas tre loĝdensa kaj pro tio estas plejparte destinita al agrikulturo. Nur orienta parto estas dense arbara.

  

Sudetoj en Pollando. Parto 332.27 – Kaczawskie Montetaro, 332.35 – Kaczawskie Montaro.
  

* Kategorio Kaĉava montetaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Bibliografio kaj fontaĵo
------------------------

* Janusz Czerwiński, Krzysztof R. Mazurski: *Sudety. Sudety zachodnie*. Warszawa 1983  (pole)
* (pole)
**István Antal** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Antal István** estis hungara pianisto, altlerneja instruisto, membro de Societo Ferenc Liszt. Lia patro estis Márk Antal, lia frato estis János Antal (poeto).

István Antal  naskiĝis la 27-an de januaro 1909 en Budapeŝto, li mortis la 25-an de septembro 1978 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Antal studis en muzikakademio de Vieno (1925–1929), poste li ricevis diplomojn en muzikakademio de Berlino (1932) kaj Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt (1937). Lia plej grava instruisto estis Leó Weiner. Li debutis en koncerto en Cluj en 1922, en Vieno en 1929, en Budapeŝto en Palaco Vigadó en 1936. Inter 1945–1947 li instruis en muziklernejo en Budapeŝto, poste ĝismorte en la Muzikarta Altlernejo. En 1948 li vivis en Svedio helpe de stipendio. Li ricevis premiojn inter 1946-1972. Li havis edzinon, kiu naskis filon.

Repertuaro
----------

* Bach
* Ludwig van Beethoven
* Franz Schubert
* Franz Liszt
* Béla Bartók
* György Kurtág Endre Szervánszky
* Pál Kadosa

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Zoltán Benkő
* Ernő Lendvai
* János Sebestyén

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio István Antal (pianisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 631482
* GND: 173754643
* LCCN: n2003102351
* VIAF: 23980151
* ISNI: 0000 0000 5564 7291
* SUDOC: 189218037
* BNF: 13890816d
* NKC: mzk2003202757
 |
**Iván Erőd,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erőd Iván** estis hungara-aŭstra komponisto, pianisto, altlerneja instruisto. Lia avo estis Bernát Ney, lia onklo estis Tibor Ney.

Iván Erőd naskiĝis la 2-an de januaro 1936 en Budapeŝto, li mortis la 24-an de junio 2019 en Vieno.

Biografio
---------

Iván Erőd lernis pianadon de György Kálmán en sia aĝo 5, post 5 jaroj de Pál Kadosa. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1950, poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1951 kaj 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Szabó (komponisto), Zoltán Kodály, Bence Szabolcsi, Lajos Bárdos, Olivér Nagy, Erzsébet Szőnyi, Dénes Bartha, Antal Molnár (komponisto), András Mihály kaj Katalin Nemes. Depost fiasko de la hungara revolucio de 1956 li disidis al Aŭstrio kaj inter 1957–1961 li studis en Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno. En 1960 li ricevis aŭstran ŝtatanecon, ekde tiam li vivtenis sin el piankoncertoj. Inter 1967–1989 li ankaŭ instruis en Universitato por Muziko kaj Scena Arto je Graz, poste en simila universitato en Vieno, en la studjaro 2004 en la menciita Muzikarta Altlernejo (intertempe levita al universitato). En 1993 li rericevis la hungaran ŝtatanecon kaj eĉetis domon en Csákberény. Li ricevis eksterlandajn kaj hungarajn premiojn inter 1961-2019. Li edziĝis en 1969, lia edzino naskis 5 gefilojn inter 1970-1984.

Liaj komponaĵoj (elekto)
------------------------

* *Blovtriopo, Op. 4* (1957)
* *Ricercare ed Aria S. C. H. E. Op. 11* (1965)
* *Tri violonaĵoj, Op. 27* (1979)
* *Vesperaj imagoj, Op. 38 – Nagyzenekarra* (1981)
* *2-a violonsesopo, Op. 68* (1996)
* *Pici kaj Anti, Op. 85* (2009)
* *Tripelkonzert, Op. 92* (2015)

Liaj disĉiploj (elekto)
-----------------------

* Georg Friedrich Haas
* Henrik Nánási
* Judit Varga
* Jörg-Martin Willnauer

Fontoj
------

* oficiala paĝo kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Iván Erőd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 793546
* GND: 118950762
* LCCN: n81074649
* VIAF: 35255860
* ISNI: 0000 0000 8114 6036
* BNF: 16348837t
* MBA: a5c8108e-4008-49b8-8980-37439916fe5b
* NLA: 35649128
* BIBSYS: 6056569
* NKC: jx20090219006
 |




* Portalo pri Biografio
**Kirillov** (ruse *Кириллов*) estas urbo en Vologda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 19228501.

La urbo estis fondita en jaro 1397 kiel loĝejo ĉe monaĥejo Kirillo-Belozerskij (Кирилло-Белозерский).

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1776.

La interurba telefona kodo estas 81757, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 59° 52′ N 38° 23′ O﻿ / ﻿59.867 °N, 38.383 °O﻿ / 59.867; 38.383 (mapo)Koordinatoj: 59° 52′ N 38° 23′ O﻿ / ﻿59.867 °N, 38.383 °O﻿ / 59.867; 38.383 (mapo).

La urbo estas sur bordoj de lagoj Siverskoje (Сиверское) kaj Dolgoje (Долгое).

En jaro 2002 la urbo havis 8,2 mil loĝantojn.

Flago de Vologda provinco
Urboj de Vologda provinco

**Ĉefurbo**: Vologda

Babajevo |
Belozersk |
Ĉerepovec |
Grjazovec |
Ĥarovsk |
Kadnikov |
Kirillov |
Krasavino |
Nikolsk |
Sokol |
Totjma |
Ustjuĵna |
Velikij Ustjug |
Vitegra
Konfesejo en la preĝejo de la Jezuitoj en Mannheim.
**Konfesejo** estas deviga meblaro de romkatolikaj preĝejoj. Ĝi estas ligna meblo, kie sidas la pastro por aŭskulti konfesantojn: la klasika loko por konfespreno kaj indulgenco, tamen ne la ununura ebla.

Laŭ la epokoj kaj lokoj, ĝi alprenas diversajn strukturojn, tre ofte ege artaj, konsiderinte la gravon de la konfesio por la katolika teologio. Plej ofte viroj venas konfesi rekte al la antaŭa parto de la seĝego sen baro inter li kaj la pastro, ĉiukaze oni uzas tie vualon aŭ kurteneton. Virinoj venas konfesi flanke de la sidanta pastro kun du baroj nome kurteneto kaj ĵaluzio por eviti seksan alproksimiĝon.

En grandaj preĝejoj de urboj, konfesejoj estas markita kun la nomo de la koncerna pastro: ja la klientoj havas sian preferatan. Foje eĉ lingvoj laŭ kiuj la pastroj povas konfesi, ĉefe en turismaj aŭ tre grandaj urboj. Ankaŭ la deĵoran horaron oni montras, Tio en preĝejoj de malgrandaj vilaĝoj ne necesas.

Subnotoj
--------

1. ↑  Kan. 964 de CIC en la latina originala versio: *§ 1. Ad sacramentales confessiones excipiendas locus proprius est ecclesia aut oratorium. § 2. Ad sedem confessionalem quod attinet, normae ab Episcoporum conferentia statuantur, cauto tamen ut semper habeantur in loco patenti sedes confessionales crate fixa inter paenitentem et confessarium instructae, quibus libere uti possint fideles, qui id desiderent. § 3. Confessiones extra sedem confessionalem ne excipiantur, nisi iusta de causa.*

* Konfesejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Konfesejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Herbert Julius Zipper** (naskiĝis el 27-an de aprilo 1904 en Vieno; mortis la 21-an de aprilo 1997 en Santa Monica) estis aŭstra-usona komponisto, dirigento kaj muzikinstruisto.

Herbert Zipper estis la filo de sukcesa inĝeniero kaj inventinto kies familio moviĝis en intelektaj rondoj.

Herbert Zipper studis muzikon ĉe la Viena Muzikakademio kun Joseph Marx de 1923 ĝis 1928 kaj ricevis trejnadon kiel dirigento. Li tiam kondukis la ensemblon *Wiener Madrigalvereinigung*. De 1930 ĝis 1933 Zipper estis dirigento kaj preleganto pri muzikteorio kaj komponado en Düsseldorf. Post kiam la nazioj ekregis en Germanio, Zipper iris reen al Vieno kaj fondis la *Vienan Concertan Orkestron*.

En 1938 Zipper estis arestita pro lia juda deveno kaj malliberigita en la koncentrejo Dachau, kie li estis la fondinto de la kaptito-orkestro. Kune kun la lirikisto Jura Soyfer li estis la kreinto de la kontraŭnazia kanto "Arbeit macht frei" ("Dachau-kanto"). En 1939 Zipper estis transdonita al koncentrejo Buchenwald kaj estis liberigita en la sama jaro post pagado de elaĉetomono kaj akiro de vizo por Gvatemalo.

Zipper fuĝis al la Filipinoj kaj fondis la *Manilan Simfonian Orkestron* tie, kun kiu li restis amikoj dum sia tuta vivo. Post kiam Japanio okupis Filipinion, Zipper estis nelonge arestita. Post lia liberigo li laboris subtere kaj faris spionlaboron por Usono.

En 1946 Zipper translokiĝis al Usono kaj akceptis instruan postenon en Novjorko por la historio de muziko kaj morfologio. Ankaŭ en Broklino li fondis Simfonian Orkestron. En 1952, Zipper translokiĝis al Ĉikago kaj dediĉis sin al muzikedukado fondante muziklernejon por infanoj. Ekde 1965 li estis projektestro por diversaj muzikedukaj programoj en la Filipinoj, en Sud-Koreio, en Tajvano kaj en Tajlando. En 1972, Zipper translokiĝis al Kalifornio kaj akceptis instruan pozicion ĉe la Universitato de Suda Kalifornio. En la 1980-aj jaroj li estis ofta gastdirektisto en Ĉinio.

Zipper forpasis la 21-an de aprilo 1997 en Santa Monica.

Referencoj
----------

1. ↑  Dinitia Smith: anglalingva artikolo "Herbert Zipper, 92, Fondinto De Sekreta Orkestro ĉe Dachau" *New York Times*, la 23-an de aprilo 1997, alirita la 13-an de marto 2022.

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761937
* GND: 119061708
* LCCN: n88615478
* VIAF: 127422676
* ISNI: 0000 0001 1498 2816
* SUDOC: 070327467
* BNF: 169539959
* NKC: jn20000702011
 |
**Rustavi 2 Broadcasting Company** ( "Kartvelio: რუსთავი 2), plej konata kiel Rustavi 2, estas la plej sukcesa privata komunik-entrepreno (televidkanalo) de Kartvelio. La televidkanalo Rustavi, sideje en Tbiliso, estis fondata en 1994 en la urbo Rustavi. Temas pri privata proprietaĵo de televida surtera funkciado kiu nuntempe atingas ĉ. 85% de la landa loĝantaro. La areo de Rustavi 2 etendiĝas ekster Kartvelio persatelite 24 horojn al Eŭropo, la eŭropa parto de Rusio kaj Mezoriento. Rustavi 2 estis la unua televidkanalo kiu uzis la ciferecan hardvaron en Kartvelio kaj la unua kiu aliĝis al la Eŭropa Unio de Radio. La novaĵagentejo de Rustavi 2 havas raportistojn kaj regionajn oficejojn en la ĉefaj urboj de Kartvelio (Kutaisi, Batumi, Gori, Poti, Zugdidi), kaj plentempaj raportistoj en Moskvo kaj Vaŝingtono.

Incidento kun Georgij Garbunija
-------------------------------

La 7-an de julio 2019 la ĵurnalisto Georgij Garbunija en sia aŭtora programo komencis rektan elsendon per ruslingvaj krudaj insultoj al la rusia prezidanto Vladimir Putin, abunde uzante sakraĵojn. Sian parolon li finis per jenaj vortoj: "Mi fikis vian patrinon. Ho, via patrino estas morta. Ho, kiom domaĝe. Ho, ne diru. Do ŝi brulu en infero kune kun vi kaj via patro. Mi deziras feki sur vian tombon. Amen." 

Tio kaŭzis grandan indignon en Rusio kaj Kartvelio mem, kie amasoj da homoj protestis ĉe la televidstacio, postulante eksigon de la ĵurnalisto kaj la estraro de la kompanio. La prezidanto Salome Zurabiŝvili, la ĉefministro Mamuka Baĥtadze, la parlamentestro Arĉil Talakvadze kaj ĝenerala sekretario de la reganta partio "Kartvela Revo" Kaĥa Kaladze kondamnis la elpaŝon kaj nomis la ĵurnaliston provokanto, aganta kontraŭ sia propra lando. Fine la ĵurnalisto kaj la ĝenerala direktoro estis maldungitaj, la programo likvidita.

La incidento plu fuŝis rilatojn inter la landoj, ĉar ekde la 20-a de junio en Tbiliso okazis kontraŭrusiaj tumultoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rustavi 2 oficiala retpaĝo
* Rustavi 2 Vive[*rompita ligilo*]

* Rustavi 2 en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
Aŭkcio de tinuso en Tsukiji.
**Aŭkcio** estas publika vendado, kiu estas organizata laŭ aŭkciaj reguloj.

Dum aŭkcio partoprenantoj ofertas siajn prezojn por anoncataj varoj. Varo estas aĉetata de tiu, kiu ofertas plej altan aŭkcian prezon.

Vara klasifiko kaj aŭkcia katalogo
----------------------------------

Varoj estas klasifikataj laŭ samaj indicoj al *lotoj*. *Lotoj* povas esti ankaŭ klasifikitaj al pli grandaj partoj -- *stringoj*. Ĉiuj informoj pri la varoj, vendataj en aŭkcio, estas publikataj en aŭkcia katalogo, en kiu oni povas trovi *lotojn* kaj *stringojn* kun atribuitaj nombroj. Tiuj nombrojn estas anoncataj de aŭkciisto, kiu gvidas aŭkcion.

La sistemo de aŭkcio estas grava por la plej valoraj kaj multekostaj vendeblaj artaĵoj kaj ĉefe de moderna kaj nuntempa artoj.

Esperantujo
-----------

Kadre de Universala Kongreso de Esperanto ĉiujare okazas aŭkcio de maloftaj kaj unikaj esperantaĵoj. Aŭkcio okazis ankaŭ en 2020, kadre de Virtuala Kongreso de Esperanto.

Vidu ankaŭ
----------

* Christie's
* Sotheby’s

* Kategorio Aŭkcio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 17163
* GND: 4125859-9
* LCCN: sh85009444
* BNF: 11976905z
* NKC: ph268216
 |
***Imèr*** (germana: *Imör*) estas komunumo en la provinco Trento (Italio). Ĝi estas en la malsupra de la valo de Primiero, proksime de la rivero Cismon. En la historio de Imèr estis grava la lokoj de Solivi, herbejoj supre Imèr, en kiuj la popolo kolektis la fojnon por la bovinoj. Fakte en tiu epoko estis multaj farmistoj.

Ĝenerala vido de *Imèr*
La katolika kirko de *Imèr* dediĉita al la sanktuloj Petro kaj Paŭlo.

Historio
--------

Imèr estis unuiĝita kun Canal San Bovo ĝis 1797, kiam ĝi iĝis memstara. En novembro 1966 en Imèr estis aluvio, kio detruis multajn domojn kaj buĉis personon. Ĝi estis la sama de Florenco, kie ĝi detruis artverkojn.

Kulturo
-------

### Lingvo

En Imèr la dialekto de Primiero estas parolata, kiel en tuta la valo de Primiero.

### Religio

La popolo de Imèr estas tradicie katolika, sed lastatempe ĝi estas iĝanta pli varia.

### Tradicio

La popolo havas similajn tradiciojn al la Tirola popolo, ĉefe koncerne vestadon.

Aliaj projektoj
---------------

* Kategorio Imer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Imèr
**Televido Kastilio-Manĉo** aŭ **Kastili-Manĉa Televido**, en la hispana origine *Castilla-La Mancha Televisión* (**CMT**) estas regiona televida kanalo de kastilio-Manĉo (Hispanio) kaj estas la kvara televida kanalo plej vidata de la regiono. Kun Radio Kastilio-Manĉo (**RCM**) formas la publikan enton "Radiotelevisión de Castilla–La Mancha".

Historio
--------

Ĝi estis kreata en la jaro 2000 kaj ekfunkciis regule en decembro de 2001. En la komenco estis tre sekvata de la spektantaro, sed poste la intereso falis.

Sidejo kaj Delegitaroj de *Castilla-la Mancha televisión*
---------------------------------------------------------

La centra sidejo estas en la urbo de Toledo, sed ĝi havas ankaŭ ses pliajn delegitarojn en la regiono: nome Albacete, Ciudad Real, Cuenca, Guadalajara, Puertollano kaj Talavera de la Reina.

RTVCM havas ankaŭ delegitaron en Madrido, kaj du senditejojn, nome en Novjorko kaj en Bruselo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de RTVCM Arkivigite je 2009-02-27 per la retarkivo Wayback Machine
* Centros de emisión analógicos
* Retejo de la laboristaro de CMT
* Oficiala retejo de la FORTA
**Jenő Takács** [jenO takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Takács Jenő** estis hungara-aŭstra komponisto, pianisto, altlerneja instruisto.

Jenő Takács  naskiĝis la 25-an de septembro 1902 en Cinfalva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Siegendorf en Aŭstrio), li mortis la 14-an de novembro 2005 en Eisenstadt (Aŭstrio).

Biografio
---------

Jenő Takács maturiĝis en gimnazio en Sopron en 1920, sed ekde 1914 li ankaŭ lernis pianadon en muziklernejo. Li komencis komponadi en la aĝo 15. Li akiris diplomon en Muzikarta Universitato de Vieno en 1926. Liaj plej gravaj instruistoj estis Joseph Marx, Hans Gál, Paul Weingarten. Post la diplomo li faris muzikturneojn en Germanio, Hungario kaj Jugoslavio. En 1927 li edziĝis, post 10 jaroj eksedziĝis. Li instruis en la konservatorio de Kairo de 1927 ĝis 1932, kie li konatiĝis kun la araba muziko. La sekva instrua stacio estis universitato en Manilo (1932-1934), dum la paŭzoj li kolektis popolmuzikon, krome li koncertis en Japanio, Ĉinio kaj Hongkongo. Inter 1934-1937 li denove instruis en Kairo, poste li koncertis en Usono. Hejmenveninta en 1939 li rezignis pri la germana ŝtataneco (tiam ankaŭ aŭstra) kaj instruis en Szombathely, poste en konservatorio de Pécs, kie li estis konservatoriestro ĝis 1948. En 1943 li denove edziĝis. En 1948 pro la komunismo li rifuĝis al Aŭstrio, en la sekvaj jaroj li koncertis, inter 1952-1970 li instruis en Usono, poste li hejmenvenis al la naskiĝvilaĝo. Li ricevis hungarajn kaj aŭstrajn premiojn.

Memorigiloj
-----------

* muziklernejoj en Szentgotthárd kaj Rechnitz
* memortabulo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* anglalingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Jenő Takács en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 635768
* GND: 119128454
* LCCN: n96118072
* VIAF: 92370603
* ISNI: 0000 0001 1530 059X
* LIBRIS: 95864
* SUDOC: 143383353
* BNF: 13900264x
* MBA: cc79b470-2965-468f-8f1f-d1c589c79061
* NKC: pna2011626143
 |
Jada kongo el Liangzhu-kulturo, Neolitiko (3300 - 2200 a.K.), valo de Malsupra Jangceo
**Kongo** aŭ *kong* (ĉine 琮, pinjine: cóng; Wade–Giles: ts'ung) estas formo de artaĵo el jado de antikva Ĉinio. La plej fruaj kongoj estis produktitaj dum la kulturo Liangzhu (3400-2250 a.K.); pli postaj ekzemploj datas ĉefe el la epokoj de la dinastioj Ŝang kaj Zhou.

Laŭ formo, *kong* estas tubo kun cirkla interna sekcio kaj anguleca ekstera sekcio. La ekstera surfaco estas dividita vertikale aŭ horizontale tiel ke la tuto difinas neplenan cilindron enmetitan en parte rektangula bloko. Ties proporcioj varias - *kongo* povas esti malalta aŭ pli alta ol larĝa. La ekstera flankoj estas foje dekorataj per maskecaj vizaĝoj, kiuj povas rilati al desegnoj *taotie* troviĝantaj poster ĉe bronzaj ujoj.

Kvankam ĝenerale konsiderataj kiel iaj ritaj objektoj, la origina funkcio kaj signifoj de *kongo* estas nekonataj. Postaj verkoj parolas pri la *kongo* kiel simbolo de la tero, dum la *bi* reprezentas la ĉielon. La kvadrato reprezentus la teron dum la cirklo reprezentus la ĉielojn.

Oni konas ankaŭ porcelanajn versiojn de *kong*, kiel aperis ĉe televida dokumenta filmo de BBC titole *China in Six Easy Pieces* (Ĉinio en ses facilaj pecoj, 2013) prezentita de Lars Tharp, nome fakulo pri porcelano.

Vidu ankaŭ
----------

* Bi-disko

Bibliografio
------------

* *Les jades néolithiques chinois* / [kontribuoj de Christophe Comentale, Laurent Long, Tong Peihua, Zhang Jingguo] ; [por la ACI Du chopper au brillant], [Paris] : Museum national d'histoire naturelle, cop. 2008, 1 vol. (81 p.) : ill. couv. ill. ; 30 cm
* *Art et archéologie : la Chine du Néolithique à la fin des Cinq Dynasties, 960 de notre ère* / Danielle Elisseeff ; Paris : École du Louvre : RMN, 2008
* "Neolithic Chinese Jades", Angus Forsyth, en *Jade*. Eld. Roger Keverne. New York: Van Nostrand Reinhold, 1991. pp. 88–109.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kongo (jado) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* British Museum Arkivigite je 2014-04-07 per la retarkivo Wayback Machine
Horizontala anglalingva kladogramo, kun la praulo (sennoma) maldekstre: en la unua tavolo skaraboj; en la dua, vespoj, abeloj kaj formikoj; en la tria, papilioj kaj tineoj; kaj en la kvara, muŝoj.
Du vertikalaj kladogramoj, la praulo sube.
**Kladogramo** estas diagramo uzata en kladistiko kiu montras rilatojn inter organismoj. Kladogramo tamen ne estas evolua arbo ĉar ĝi ne monttas kiel la prauloj estas rilataj al la posteuloj aŭ kiom multe ili estis ŝanĝintaj; multaj evoluaj arboj povas esti deduktata el unusola kladogramo. Kladogramo uzas liniojn kiuj elbranĉas laŭ diferencaj direktoj finantaj en grupoj de organismoj. Estas multaj formoj de kladogramoj sed ĉiuj ili havas liniojn kiuj elbranĉas el aliaj linioj. La linioj povas reveni al la punkto el kiu ili elbranĉis. Tiuj elbranĉejoj reprezentas hipotezan praulon (ne nunan enton) kiu povus havi la kombinajn trajtojn de la linioj super ĝi. Tiu hipoteza praulo povus poste havigi ŝlosilojn pri kion serĉi en nuna evolua praulo. Kvankam tiaj tradiciaj kladogramoj estis generitaj ĉefe sur la bazode morfologiaj karakteroj, informoj pri DNA kaj RNA kaj komputika filogenetiko estas nune tre komune uzataj en la generado de kladogramoj.

* Kategorio Kladogramo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Channel 4** estas brita publika dissenda reto por senpaga ricevo, kiu komencis siajn elsendojn la 2-an de novembro 1982. Ĝi estis starigita por disponigi kvaran televidkanalon en la Unuiĝinta Reĝlando. Tiutempe, la nuraj aliaj kanaloj estis pago- financitaj BBC One kaj BBC Two, kaj unu komerca dissendanto, ITV. La ĉefsidejo de la reto situas en Londono kaj Leeds, kun kromaj centroj en Glasgovo kaj Bristolo.

La reto estas publike posedata kaj financita per reklamado; la reto estis origine filio de la "Independent Broadcasting Authority" (IBA), kaj ekde 1993 ĝi estas posedata kaj funkciigita fare de "Channel Four Television Corporation", publikutila firmao posedata fare de la Ministerio de Kulturo, Amaskomunikilaro kaj Sporto de la Brita Registaro. En 2010, Channel 4 vastigis sian servon al Kimrio, kie simila kanalo nomita "S4C" funkciis ekde 1982, la plej multaj el ĝiaj elsendoj estas en la kimra lingvo.

"Channel 4 Corporation" funkciigas plurajn aliajn televidkanalojn inkluzive de "Film4" (filmkanalo), "E4" (distrokanalo) kaj "4Music" (muzika kanalo). Krome, la korporacio funkciigas "Ĉiuj 4", senpagan streaming- kaj video-laŭ-demandan servon kiu ankaŭ estas financita per reklamado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Channel 4 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* angle Oficiala retejo de Channel 4


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719136
* LCCN: n86808560
* VIAF: 275636012 124059357, 275636012
* ISNI: 0000 0001 2155 5337
* SUDOC: 03184863X
* BNF: 14043587j
 |
Rivero Sind en Nilgrar Sonamarg.
Aru Valo.
La **Kaŝmira Valo**, konata ankaŭ kiel *Valo de Kaŝmiro*, estas inter montaroj valo en la parto de la regiono Kaŝmiro administrata de Barato. La valo estas limigita sudokcidente de la montaro Pir Panjal kaj nordoriente de la ĉefa montaro de Himalajo. Ĝi estas proksimume 135 km longa kaj 32 km larĝa, kaj estas drenita de la rivero Ĝelum.

La **Kaŝmira Dividaĵo** estas administracia dividaĵo de la Barat-administrata Ĝamuo kaj Kaŝmiro. La Kaŝmira Dividaĵo bordas kun Ĝamua Dividaĵo sude kaj Ladako oriente dum la Kontrollinio formas ties nordan kaj okcidentan limon. La dividaĵo konsistas el la jenaj distriktoj: Anantnag, Baramulla, Budgam, Bandipore, Ganderbal, Kupwara, Kulgam, Pulwama, Shopian kaj Srinagar.

Notoj
-----

1. ↑  "Vale of Kashmir | valley, India". Arkivita el la originalo en la 4a de aŭgusto 2016. Alirita en la 20a de aŭgusto 2020.
2. ↑   In Depth-the future of Kashmir. BBC News. Arkivita el la originalo je 14a de junio 2017. Alirita 16a de aprilo 2013.

* Kategorio Kaŝmira Valo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699343
* VIAF: 239874470
 |
Konkoputo ĉe Schwansee-strato en Vajmaro
La **Konkoputo** (germane: *Muschelbrunnen*) troviĝas ĉe Schwansee-strato en Vajmaro, Germanujo.

Detaloj
-------

Sub la meza konko kiu nomdonis por la puto estas leono-kapo grimaca kiel gargojlo. Flanke videblas sobennaĝantaj delfenoj similantaj drakonon ties vostoj kunruliĝas kiel volutoj. Malsupre ĉe la piedo de la pelvo estas hunda trinkloko.

Laŭ Hans-Joachim Leithner staris la puto ekde 1821/22 antaŭ la Mario-pordego, ekde 1847 ĉe la iama Stieden-antaŭurbo ĉe la Stein-domo kaj post 1857 je Schwansee-strato ĉe la domo nr 5 (frajtaĵpostejo). En niaj tagoj ĝi admireblas je Schwansee-strato ĉe la uesta fino de la suda muro de Schwansee-naĝejo tuj antaŭ la angulo je Hersfelder-strato. Laŭ Leithner estis la kreinto Dornberger laŭ komisio de la supera konstruisto Clemens Wenzeslaus Coudray. Aliaj asertas ke la puto kreitis en la jaro 1847-a fare de Dornberger danke al monrimedoj el fondaĵo de Maria Pavlovna Romanova La ĉi-lastajn indikojn oni pli konfidas ke la opinio de Leithner. Ĉar Dornberger estis ŝtonskulptada majstro en Bad Berka verŝajnas tre ke oni uzis berka-an grejson ankaŭ por la Konkoputo.

Kiel kvazaŭ ĉiuj publikaj putoj vajmaraj temas ankaŭ ĉi-tie pri tuboputo ĉerpante akvon el la arbareto Rabenwäldchen. Restaŭrado faritis en 1971 fare de Kurt Stiefel.

Post la alilikigo disde Ackerswand oni metis "rekompence" antaŭ la Stein-domo en 1857 alian puton kies kreon komisiis ankaŭ fondaĵo Maria Pavlovna Romanova.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konkoputo (Vajmaro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Putara pa'go municipa
* Weimarer Brunnen auf Weimarer-Brunnen.de
* Pri putoj ĉe Weimar-Lese
* Günter Golling ĉe YouTube

Notoj
-----

1. ↑  Hans-Joachim Leithner: *Von Brunnenstuben, Röhrenfahrten und Wasserleitungen, den historischen und jüngeren Brunnen in Weimar*, memeldono, 2018, Gutenberg Druckerei Weimar (WeimarWissen, Der Weimarer Brunnenschatz), 201.
2. ↑  Malklaras tamen kiel Coudray rajtis fari tian mendon. En jena monografio pri Coudray ĉi prie silentiĝas - Rolf Bothe: *Clemens Wenzeslaus Coudray: 1775–1845; ein deutscher Architekt des Klassizismus*, Köln; Weimar; Wien: Böhlau, 2013, ISBN 978-3-412-20871-4.
3. ↑  "Muschelbrunnen", ĉe: Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte. Hermann Böhlaus Nachfolger, Weimar 1998, p. 315.
4. ↑
5. ↑  Gerd Seidel, Walter Steiner: *Baustein und Bauwerk in Weimar* (= Ständige Kommissionen Kultur der Stadtverordnetenversammlung Weimar und des Kreistages Weimar-Land in Zusammenarbeit mit dem Stadtmuseum Weimar (Hrsg.): Tradition und Gegenwart). Weimarer Schriften. Heft 32. Weimar 1988, ISBN 3-910053-08-4, p. 82 kaj p. 91/noto 66. Dum la restaŭro oni malŝparis Cotta-sabloŝtonon.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Muschelbrunnen in Weimar en la germana Vikipedio.*
**CCTV-1** estas la ĉefa televidkanalo en Ĉinio, kaj la unua komenci dissendi en la lando. Ĝi estas publika kanalo, funkciigita de Ĉina Centra Televido.

Historio
--------

La kanalo estis komence markita kiel "Pekino TV", kaj estis lanĉita kiel eksperimento la 2-an de majo 1958. La regulaj elsendoj oficiale komenciĝis dum 4-kaj-duono horoj ĉiutage komencante la 2-an de septembro 1958. La kanalo ricevis licenco por senpaga surtera elsendo ĝis 1960, Kaj kiel vi scias, la elsendoj daŭras ĝis hodiaŭ. La kanalo komencis fari kolorajn elsendoprovojn en 1971, kaj poste en 1972 lanĉis satelitelsendojn por gravaj okazaĵoj. Plenkolora dissendo komenciĝis en 1977 .

La 1-an de majo 1978, la nomo de la kanalo estis ŝanĝita al "Ĉina Centra Televido" (Ĉina Centra Televido aŭ CCTV), kun la aprobo de la Centra Komitato de la Ĉina Komunista Partio. En 1984, loka satelitelsendo komenciĝis, uzante la sateliton Song Dang Hong 2. En 1988, stereoelsendoj komenciĝis, dum en 2002, la kanalo ŝanĝis al ciferecaj elsendoj. Du jarojn poste, la 1-an de oktobro 2004, la kanalo komencis dissendi ade 24 horojn tage. Kelkajn jarojn poste, la 28-an de septembro 2009, tiuj elsendoj estis konvertitaj al altdifinaj (HD) elsendoj.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo (ĉine)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 833002
 |
La **American Broadcasting Company** (**ABC**) estas unu el la plej grandaj komercaj televidkanaloj en Usono. Fondita en 1943 ekde la antaŭa reto NBC Blue Network, ABC nun estas propraĵo de The Walt Disney Company kaj estas parto de Disney-ABC Television Group. La unua elsendo de tiu ĉi kanalo estis en 1948. Kiel unu el la "Big Three Television Networks" (*Tri Grandaj Televidkanaloj*), ĝi kontribuis al la populara kulturo de usono per la programaro.

La korporacia sidejo de ABC troviĝas en la kvartalo Upper West Side de Manhatano en Novjorko, kaj la novaĵagentejoj de la kompanio ankaŭ situas en Manhatano, dum la oficejoj por la amuzprogrameroj troviĝas en Burbank, Kalifornio, apude al Walt Disney Studios kaj la korporacia sidejo de The Walt Disney Company.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio American Broadcasting Company en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo de ABC


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 392840
* GND: 7859086-3
* LCCN: n79053131
* VIAF: 141264452
* ISNI: 0000 0001 2170 8057
* SUDOC: 030884942
* NLA: 35004619
 |
|  |
| --- |
| #954535 |

Kaŝtannuksoj povas troviĝi ĉirkaŭ kaŝtanarboj.
Kaŝtandorsaj paruoj.
**Kaŝtankolora**, konata ankaŭ kiel **ruĝecbruna**, estas koloro kun iom da bruna nuanco al ruĝa, kaj nomiĝas tiele pro la nukso de kaŝtanarbo.

Ĝi estis nomata ankaŭ *Hindia ruĝa*, laŭ la ruĝa grundo el laterito troviĝanta en Hindio, sed ebel ne temas pri sama kolornuanco. Ĉiukaze temas pri terkoloro same kiel pri ruĝa nuanco. Ĝi tiele estus komponita de natura fera oksido. Aliaj nuancoj de fera oksido estus la Venecia ruĝo aŭ la Angla ruĝo. En Usono tiu nomo de *Hindia ruĝa* estis anstataŭata de *Kaŝtankolora*, ĉar instruistoj ne volis, ke lernantoj miskomprenu la koloron kiel aludo al haŭto de indianoj.

Tiu koloro estas uzata kiel adjekto en nomoj de kelkaj birdoj por priskribi ties plumaron, ekzemple Kaŝtandorsa paruo (*Poecile rufescens*), Kaŝtanventra sito (*Sitta castanea*), Kaŝtankolora pasero (*Passer eminibey*), Kaŝtanflanka parulio (*Dendroica pensylvanica*), Kaŝtanbrusta perdriko (*Arborophila charltonii*), Kaŝtana anaso (*Anas castanea*), Kaŝtana parulio, (*Dendroica castanea*) ktp.
La **klasika armena lingvo** (armene գրաբար [grabar] - *literatura*) estas mortinta lingvo, kiu apartenas al la hindeŭropa familio. Ĝi estis la skribita lingvo de la armenoj ekde la kreado de la armena alfabeto fare de Mesrop Maŝtoc ĉ. la jaro 405 p.K. ĝis periodo ne bone difinita, kiu eble situas en la perdo de la sendependeco de la armenaj reĝlandoj ĝis la unua duono de la 11-a jarcento. Ĉi tiu lingvo restis vivanta inter la plej edukitaj kaj kleraj armenoj kaj tiel konserviĝis ĝis la 19-a jarcento. Kvankam ĝi ne plu estas uzata kiel ĉiutaga lingvo kaj anstataŭ ĝi estas uzataj du gravaj branĉoj (orient-armena lingvo kaj okcident-armena lingvo), ĝi daŭre restas kiel la liturgia lingvo de la Armena Apostola Eklezio, kaj vaste studata de la lingvistoj pro la gravaj hindeŭropaj arkaikaj vortoj kiujn ĝi havas, kaj ankaŭ studata de la historiistoj pro la riĉeco de la antikvaj armenaj manskribaĵoj. Multaj antikvaj verkaĵoj en aliaj samtempaj lingvoj kiel la malnova greka aŭ la siria ne plu konservas la originalaĵojn kaj ili ekzistas komplete en la klasika armena, ĉefe en Matenadarano.

* Kategorio Klasika armena lingvo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kaŝubio** estas regiono en Pollando, kie vivas anoj de kaŝuba minoritato. Temas pri geografia nocio sen politika aŭ administra signifo. Kaŝubio situas en Pomerio okcidente de la urboj Gdansko kaj Gdynia. La kaŝuban pejzaĝon karakterizas post-plejstocenaj montetoj, lagoj kaj la proksima Balta Maro.

La folklora ensemblo en la kaŝubaj popolaj kostumoj en la Etnografia Muzeo en Wdzydze Kiszewske
La tabulo kun tradiciaj kaŝubaj muzik-notoj el la Muzeo de Muziko de Kaŝubio-Pomerio en Wejherowo
Kaŝubio de Bernard Sychta, lokaj dialektoj
La Katedralo en Gdansko-Oliwa, kie estas la tomboj de dukoj de Kaŝubio-Pomerio
Kaŝubio de Jan Mordawski

Lokoj en Kaŝubio
----------------

* Bëtowò: Bytów
* Gduńsk: Gdansko
* Gdiniô: Gdynia / Gdinio
* Hél: Hel
* Jastarniô: Jastarnia
* Kartuzë: Kartuzy / Kartuzio
* Lãbórg aŭ Lãbórch: Lębork / Lenborko
* Łeba: Łeba / Lebo
* Pùck: Puck / Pucko
* Wiôlgô Wies: Wielka Wieś

Günter Grass
------------

Konata membro de kaŝuba familio estas la nobelpremiito pri literaturo Günter Grass, kies patrino estis kaŝubino kaj onklo estis pola esperantisto naskita en Malborko, poste loĝanta en la Libera Urbo Dancigo kaj laboranta kiel oficisto en la Pola Poŝtoficejo de la urbo. La 1-an de septembro 1939 la pola onklo defendante la poŝtoficejon mortis pro la pafvundoj fare de germanoj atakantaj la poŝtoficejon. Grass pritraktis la regionon en sia verko *La lada tambureto* (*Die Blechtrommel*).

Vidu ankaŭ
----------

* Hel (duoninsulo)
* Kaŝuboj
* Kaŝuba lingvo

* Kategorio Kaŝubio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Vikipedio en la kaŝuba lingvo (Reta enciklopedio)


  

* Kategorio Kaŝubio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Péter P. Müller** [pÉter pÉ muler], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **P. Müller Péter** estis hungara teatrohistoriisto, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto. Li uzis ekde 1983 la majusklon P por fari diferencon inter la samnomuloj.

Péter Müller naskiĝis la  11-an de julio 1956(nun 1956-07-11) en Pécs.

Biografio
---------

Péter P. Müller maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste en 1980 li akiris pedagogian diplomon en Altlernejo de Pécs, post 2 jaron pli valoran en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Depost la unua diplomo li instruis 2 jarojn en bazlernejo en Pécs, poste en Universitato Janus Pannonius (1982-1984: praktikanto kun stipendio, 1984-1986: asistanto, 1986-1996: lektoro, 1996-1999: docento), krome kelkfoje li instruis en aliaj universitatoj, eĉ eksterlande. Li estis institutestro pri teatroscienco en Budapeŝto inter 1999-2004, poste li revenis al la universitato jam kiel kaj profesoro, inter 2012-2016 katedrestro. Intertempe li kandidatiĝis en 1995, li doktoriĝis en 2010 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia habilitiĝo okazis en 2003, baldaŭ li estis vicdekano inter 2012-2016.

Li edziĝis en 1983, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1987 kaj 1999. Li ricevis premion 1989.

Elektitaj libroj
----------------

* *A groteszk dramaturgiája* (1990)
* *Hamlettől a Hamletgépig* (2008)
* *A magyar dráma az ezredfordulón* (2014)
* *Színház önmagán kívül* (2021)

Fontoj
------

* hungarlingva membiografio kun foto
* datenoj hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 833044
* GND: 1090033567
* VIAF: 25010749
* ISNI: 0000 0000 7850 8331
* SUDOC: 250178206
* NKC: jo2015883888
 |


* Portalo pri Biografio
Claude Monet: Impression, soleil levant (1872) - [Impreso, sunleviĝo]. La bildo donis sian nomon al la nova stilo
**Impresismo** aŭ **impresionismo** estas arta stilo, kiu aperis unue en la pentrarto proksimume en 1850 en Francujo. Ĝi vastiĝis al tuta Eŭropo ĝis la komenco de la 1900-aj jaroj. Oni aplikas la nomon impresismo ankaŭ por la samepoka muzika stilo, kaj certagrade por beletraĵoj.

Ecaro
-----

Influon la unuaj impresismaj pentristoj ricevis de anglaj artistoj. Ili observas kaj respegulas la impresojn el la realo, tio estas al la okula sentado de koloroj kaj lumoj en la naturo, sen konsidere la bildigotajn aĵojn, homojn, pejzaĝojn, senmovaĵojn (*mutajn naturojn*). Impresistoj favoris uzi purajn kolorojn sen enmikso de nigro aŭ blanko. Ili ankaŭ priprensis la sciencajn trovaĵojn pri funkciado de vido.

Ĉi tiu pripenso forte aperis en la lasta fazo de impresismo, kromnomata *punktismo*. En ĝi la pentristo apudmetis punktetojn de bazaj koloroj, taskigante la okulon de rigardanto per la kunmiksado de la koloroj kaj rekonstruado de bilda tuteco.

En samepoka muziko verkoj estas rigardataj kiel impresismaj pro apudmeto de mallongaj melodieroj kaj pro delikateco de sonkoloro, el kiuj aŭdanto ricevas sonan etoson, pli ol firme konstruitan melodiaron.

Artistoj
--------

### Reprezentaj pentristoj

* Claude Monet (1840-1926), fondinto kaj historia membro de la Impresionisma Grupo
* Pierre-Auguste Renoir (1841-1919), fondinto kaj historia membro de la Impresionisma Grupo
* Francesco Filippini (1841-1870), pioniro, fondinto de la italaj impresionistoj
* Édouard Manet (1853-1895), neniam apartenis al la Impresionisma grupo
* Paul Cézanne (1839-1906), fondinto kaj historia membro de la Impresionisma Grupo
* Edgar Degas (1834-1917), fondinto kaj historia membro de la Impresionisma Grupo

#### Antaŭuloj

* Joseph Mallord William Turner

#### Skolanoj

* Mary Cassatt
* Paul Cézanne
* Edgar Degas
* Fernando Fader
* Paul Gauguin
* José Malhoa
* Édouard Manet
* Claude Monet
* Camille Pissarro
* António Ramalho
* Alfred Sisley
* Adriano de Souza Lopez
* Pierre-Auguste Renoir
* Vincent van Gogh

#### Punktistoj

* Anna Boch
* Paul Signac

### Komponistoj

* Claude Debussy
* Maurice Ravel
* Ottorino Respighi
* Sigfrid Karg-Elert

Galerio
-------

* 
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Dada
* Esprimismo
* Impresisma muziko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Impresionismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Impresionismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Arkivigite je 2008-05-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2005-12-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-04-12 per la retarkivo Wayback Machine
Kaŭĉuka anaso uzata de programisto por koda sencimigo
En programarinĝenierado, **kaŭĉuka anasa sencimigo** (angle *rubber duck debugging*) estas metodo de sencimigo kaj kodreviziado. La nomo referencas rakonton en la libro *The Pragmatic Programmer* ("*La praktika programisto*") en kiu programisto havas kaŭĉukan anason kaj sencimigas sian fontkodon eksplikante ĉiun linion al la anaso. Ekzistas multaj aliaj nomoj por tiu metodo, ofte kun malsamaj senvivaĵoj.

Ofte, ekspliki problemon al alia homo (kiu eble scias nenion pri programado) helpas programistojn trovi la solvon. Ekspliki tion, kion la kodo devus fari kaj vidi tion, kion la kodo reale faras povas videbligi ajnan malkongruecon inter la du. Pli ĝenerale, instrui fakon igas la instruanton vidi ĝin el aliaj vidpunktoj, tio, kio faras plibonan komprenecon. Uzante senvivaĵon povas la programisto plenumi tion sen bezoni interrompi iun alian.

Referencoj
----------

1. ↑   *The Pragmatic Programmer: From Journeyman to Master ("La praktika programisto: de metiisto al mastro")*. Addison Wesley. ISBN 978-0201616224.

 p. 95, piednoto.

* Kategorio Kaŭĉuka anasa sencimigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**CCTV-4** (mandarene :**中国中央电视台中文国际道言**) estas ĉina publika televidokanalo, unu el la ses ĉefaj kanaloj en Ĉinio kiuj ankaŭ estas elsenditaj ekster la teritorioj de la Ĉina Popola Respubliko.

Ĉi tiu kanalo dissendas diversajn programojn, inkluzive de dokumentarioj, muziko, aktualaĵoj, dramoj, sportaj eventoj kaj porinfanaj programoj elsenditaj en la Ĉina Popola Respubliko, Honkongo, Makao kaj Tajvano.

Historio
--------

CCTV-4 estis oficiale lanĉita la 1-an de oktobro 1992 kiel la unua internacia ĉina kanalo. Komence, la programoj elsenditaj sur la kanalo inkludis programojn en la angla kaj mandarena, dum 16.5 horoj ĉiutage. Dissendado en la angla estis nuligita kun la establado de la angla kanalo CCTV-9 en septembro 2000. La kanalo ankaŭ dissendis en la kantona ĝis 2007, ekde tiam la kanalo estis elsendo nur en mandareno.

Dum la Civita Jaro de 1995, la kanalo vastigis siajn tutmondajn elsendojn kiam ĝi komencis dissendi per internaciaj komunikadsatelitoj al Nordameriko, Eŭropo, Oceanio, kaj Afriko. En la sama tempo, la kanalo komencis dissendi 24 horojn tage krom mardoj.

La 1-an de junio 1998, la kanalo komencis dissendi 24 horojn tage, 7 tagojn semajne.

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 833010
 |
Kaŭĉukaj bendoj.
**Kaŭĉuka bendo** estas ringforma elasta bendo, rubando aŭ buklo el kaŭĉuko kaj latekso. Tiu estas kutime uzata por teni plurajn objektojn kune, aŭ alidirite fiksi objektojn unu al la alia tiel, ke ili fariĝu unu fasko.

La kaŭĉuka bendo estis patentita
je la 17a de marto 1845 en Anglio fare de Stephen Perry. Ĝi estas perfekta izolilo el akvo kaj elektro, sed ĝi havas malmultan reziston kontraŭ fajro kaj varmo.

Uzoj diversmaniere
------------------

Kaŭĉukaj rubandoj ofte estas uzataj kiel ilo por meti hararanĝon en fiksita stilo, precipe por tiuj kun longaj haroj. Se la ĉirkaŭe bandita hararo estas metita malantaŭe de la kapo tiu stilo estas nomata ĉevalvosto aŭ ponevosto. Se la buklo de la hararo estas metita sur la kapopinto, kaj nuntempe tiu stil estas pli kaj pli konata de plenkresulaj viroj en la okcidento, tiu hararanĝo estas nomata "man bun" en la angla.

Kaŭĉukaj rubandoj foje estas uzataj en aviadiletoj kaj aliaj mekanikaj ludiloj, pro sia elasteco. Ili ankaŭ povas esti "lanĉitaj" sur longaj distancoj streĉante kaj liberigante ilin. Unu maniero fari tion estas meti unu flankon de la kaŭĉuka rubando sur la pinton de la montrofingro, teni la alian flankon per la fingroj de la alia mano, streĉi kaj liberigi.

Ekzistas ankaŭ kaŭĉukaj pistoloj pafintaj gumpafaĵoj, uzeblaj por lanĉi kaŭĉukajn rubandojn kun pli alta precizeco. Se kaŭĉuka rubando estas pafita al tre mallonga distanco sur nuda haŭto, ĝia vundo povas esti dolora, sed ĝi kutime ne lasas damaĝon. Tamen estas konsilinde eviti lanĉi kaŭĉukajn rubandojn sur homo, liaj okuloj aŭ senŝirma haŭto.

Oni ankaŭ povas kombini kaj ligi kaŭĉukajn rubandojn por krei saltŝnuro aŭ kaŭĉukan pilkon - elasta pilko farita tute el kaŭĉuko.

Alia uzo de kaŭĉukaj rubandoj estas plenumi ekzercojn de fizika taŭgeco streĉante kaj kuntirante ilin per la laboro de muskoloj.

vidu ankaŭ
----------

Gumo

Gumpiko

* Kategorio Kaŭĉuka bendo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**OLE** (**Originala Literaturo Esperanta**) estas la nomo de la retpaĝaro de Sten Johansson pri la Esperantlingva literaturo, konsistanta el listoj de aŭtoroj, originalaj romanoj, noveloj aŭ rakontoj, dramoj kaj poemaroj verkitaj originale en esperanto kaj aperintaj de 1898 ĝis nun, en multaj kazoj ligitaj al dokumentoj kun pliaj informoj pri la aŭtoroj (biografio, foto, bibliografio) kaj verkoj, inkluzive kelkajn centojn da recenzoj aperintaj en diversaj revuoj aŭ verkitaj speciale por ĝi. Ĝi krome enhavas ligojn al diversaj rete legeblaj verkoj (rakontoj, noveloj, poemoj ktp) de pluraj aŭtoroj. La tuto formas ampleksan kaj espereble kreskontan datenaron.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭtoroj de originala esperantlingva literaturo
* Listo de originalaj romanoj en Esperanto
* Esperantlingva literaturo en la reto


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

Originala Literaturo Esperanta