recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Rivalo** estas specifa homo aŭ homgrupo, kiu aparte strebas por superi alian (homon aŭ homgrupon) - aparte rilate al artaj aŭ amaj aferoj, sed en pli vasta senco ankaŭ pri aliaj temoj, ekzemple ekonomio aŭ sporto. **Rivaleco** do priskribas tiun aparte konkuran kaj fortokomparan rilaton inter la du homoj aŭ homgrupoj (ekzemple sportaj teamoj aŭ kluboj, entreprenoj, lernejoj aŭ universitatoj, foje eĉ kompletaj urboj aŭ provincoj). Aparte sporta rivaleco bone videbligas, ke la konkura rilato inter la du rivalaj individuoj aŭ grupoj estas pli forta ol "kutima" konkuro: foje la rivaloj estas la du plej bonaj teamoj en ligo de sportaj teamoj, kaj aparte forte batalas pri la pinta pozicio, aŭ la rivaloj estas reprezentantaj individuoj aŭ kluboj de du tradicie konkuraj urboj (ekzemple Oksfordo kaj Kembriĝo en Britio).

Ankaŭ ekster sporta kunteksto, aparte ofte "duoblaj urboj", do du tre proksimaj kaj preskaŭ kunkreskiĝintaj urboj, havas rivalan rilaton, kiu foje esprimiĝas pli ŝerce ol serioze: Ekzemple en Germanio la urbaj rivalecoj inter la relative proksimaj urbegoj Duseldorfo kaj Kolonjo aŭ la duoblaj urboj Majenco kaj Wiesbaden temiĝas aparte dum la semajnoj de karnavalo ĉiujare dum januaro kaj februaro.

Etimologio
----------

La vorto origine venas el la latina lingvo: En la Romia Imperio du najbaroj, kiuj komune rajtis uzi la akvon de rojo aŭ rivereto, nomiĝis *rivalis* ("riva" estas la latina vorto por bordo - de rojo, rivero, lago aŭ maro). Per la latinidaj lingvoj la vorto penetris multajn naciajn lingvojn kaj ankaŭ Esperanton.

Vidu ankaŭ
----------

la artikolojn pri

* konkuro,
* konkurenco (specife ekonomia fortokomparo),
* konkurso kaj
* duelo.

* Kategorio Rivalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Roomba** estas robota polvosuĉilo, produktata kaj vendata ĉe iRobot. Ĝi estas surmerkatigante kiel *Robota planka polvosuĉilo* (Robotic floor vacuum cleaner). Ĝi estis unuafoje prezentita en 2002 kaj aperis en la postaj jaroj novaj modeloj. En majo de 2005, la vendonombro superis jam 1.2 milionojn tiel ĝi iĝis la plej sukcesa endoma roboto.

Modeloj
=======

* **Unua generacio**
	+ Roomba (2002, plibonigita en 2003)
* **Dua generacio**
	+ Roomba Pro (2003)
	+ Roomba Pro Elite (2003)
* **Tria generacio**
	+ Roomba Red (2004, plibonigita en 2005)
	+ Roomba Sage (2004, plibonigita en 2005)
	+ Roomba Discovery (2004, plibonigita en 2005)
	+ Roomba Discovery SE (2004, plibonigita en 2005)
	+ Roomba Pink Ribbon Edition (2005)
	+ Roomba 2.1 (2005)
	+ Roomba Scheduler (2005)

Priskribo
---------

La maŝino havas la diametron de 34 cm kaj alton de 9 cm. Ĝi mezuras la murodistancon per infraruĝa sensoro, pri la energio zorgas nikel-metalhidrida baterio. Kelkaj tipoj kapaplas trovi la ŝargejon kaj sin ŝargi.

vidu ankaŭ: Scooba.

  

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* 
* 
*
***Reader’s Digest*** estas ĝenerala magazino fondita en Usono en 1922. Ĝi resumas artikolojn el aliaj gazetoj pri diversaj temoj, kaj aldonas kelkajn konstantajn rubrikojn (ŝercoj, prisanaĵoj ktp), prezentante la tuton en konciza formato pli simila al la tipa poŝlibro ol al la tipa revuo (pli simila, ekz-e, al Pasporta Servo ol al Kontakto). Multaj abonantoj lasas ĝin en la necesejo, por havi ion por legi tie.

Dum multaj jaroj *Reader’s Digest* estis la plej multe abonata gazeto en Usono. Laŭ la anglalingva Vikipedio ĝi rangas aktuale kvina en la mondo kaj sesa en Usono laŭ abonantaro. La tutmonda abonantaro inkluzivas ankaŭ legantojn de versioj de la magazino en ĉ. 20 lingvoj, krom eldonoj brajla, sona, grandlitera, ktp.

La eldonanto estas profitcela firmao Reader’s Digest Association, Inc. kiu ankaŭ eldonas librojn kaj aŭspicias loteriojn ligitajn al la magazino. Procesoj plendantaj pri la loterioj pune devigis la firmaon elpagi milionojn da dolaroj, kio kontribuis al ĝia provizora bankroto antaŭ kelkaj jaroj.

Sidejo de la eldona firmao en Pleasantville, Novjorkio, Usono
*Reader’s Digest* estis la unua disvastiganto en Usono de novaĵoj pri la danĝeroj de fumado rilate al pulma kancero, kaj ĝia premado influis la usonan registaron ekagi kontraŭ tiu danĝero.

La redakcia politiko estis (kaj kredeble plu estas) dekstrema, kontraŭkomunisma ktp. En 1968 Reader’s Digest forte subtenis la prezidentiĝan kandidatecon de Richard Nixon, eĉ permesis lin verki artikolojn rekte por la magazino.

Vidu ankaŭ
----------

* Diĝesto

Eksteraj ligiloj
----------------

Oficiala retejo (angla)

Frontpaĝo de la unua numero
Mapo de la *Real Audiencia* en 1779.
La **Audiencia y Cancillería Real de Quito** (Reĝa Aŭskultejo, 1563-1822) estis la supra Jurtribunalo de la hispana koloniregno kun jurisdikcio sur la teritorioj de la Provinco aŭ Prezidanteco de Kito, ene de la Vicreĝlando de Peruo, kiu poste formis parton de la Vicreĝlando de Nova Granado.

La iama Gubernio Kito de Gonzalo Pizarro, jam estis pliampleksigante sian teritorion, ĝis Cali kaj Popajano norde; kaj sude ĝis la dezertoj de Piura; kaj tra Amazonio, la esplorado fare de Gonzalo Pizarro, la malkovro kaj esplorado de la rivero Amazono ĝis la Atlantiko fare de Francisco de Orellana, kaj la fondoj en Jaguarzongo kaj Brakamoros, kiel la malkovroj de la supra rivero Maranjono kaj al la rivero Ukajali fare de Juan de Salinas y Loyola, donis al la antikva Gubernio Kito novan etendon en la baseno de la rivero Amazono. Pro ĉio tio, la 4an de julio de 1560 la kitanoj petis al la reĝo de Hispanio la starigon de *Audiencia* en la Gubernio Kito.

La reĝo Filipo la 2-a, en la urbo Gvadalaĥara la 29a de aŭgusto de 1563, proklmais *Real Cédula*, nome dokumenton per kiu la Gubernio Kito de Gonzalo Pizarro estis altigita al kategorio de *Audiencia Real* kaj oni markis limojn al ĝi. Tiu estis inaŭgurita la 18an de septembro de 1564.

Vidu ankaŭ
----------

* Ekspedicio Balmis
* Batalo de Piĉinĉa
* Aŭdienco

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Real Audiencia de Quito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Cédula Real para la Audiencia de Quito (17a de novembro 1602)
* Cédula Real para la Audiencia de Quito (2a de novembro 1570)
* Cédula Real para la Audiencia de Quito (16a de Aŭgusto de 1572)
* Biografio de Juan de Salinas y Loyola Arkivigite je 2012-10-26 per la retarkivo Wayback Machine
**Robert DAVIDSON** (1804–1894) estis skota inventisto kiu konstruis la unuan konatan elektran lokomotivon en 1837. Li estis dumviva loĝanto en Aberdeen, nordorienta Skotlando, kie li estis prospera kemiisto kaj tinkturisto, inter aliaj fakoj. Davidson estis edukita en la Marischal College, kie li studis duan kaj trian jarojn el 1819-1821, inklude prelegojn de profesoro Patrick Copland. Li repagis tiun edukadon kiel laboratoria helpanto.

En la 1820-aj jaroj li formiĝis en negocado ĉe la Kanalo Aberdeen-Inverurie, dekomence liverante giston, antaŭ eniri en la fabrikado kaj liverado de kemiaĵoj.

Li interesiĝis en la novaj elektraj teknologioj de la epoko. El 1837, li faris malgrandajn elektrajn motorojn per siaj propraj principoj, kvankam William H. Taylor en Usono faris similajn motorojn el 1838. Ambaŭ homoj laboris sendepende sen kono de la laboro de la alia.

Notoj
-----

1. 1 2   John S. Reid Robert Davidson — pioneer electrician from Natural Philosophy Museum, Universitato de Aberdeen Alirita la 31an de marto 2020.

* Kategorio Robert Davidson (inventisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 685821
 |
La **Elektodistrikto Rorschach** estas administra unuo de Kantono Sankt-Galo. Ĝi fondiĝis post surbaze de la nova kantona konstitucio de la 10-a de junio 2001.

La elektodistritko Rorschach konsistas el la malnova distrikto Rorschach sen la komunumo Eggersriet, sed kun la komunumo Thal SG, kiu apertenis al la malnova disktrikto Malsupra Rejnvalo. La elektodistrikto havis 39601 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006 kaj kovras areon de 50,37 km². Ĝis la 31-a de decembro 2009 la loĝantaro kreskis al 40840 personoj.

Geografio
---------

La elektodistrikto Rorschach situas oriente de la urbo kaj elektodistrikto Sankt-Galo kaj norde la Kantono Apencelo Ekstera laŭ longe de la bordo de la Bodenlago. Al ĝi apartenas ankaŭ la svisa flanko de la delto de la Alpa Rejno. Oriente ĝi limas al Aŭstrio kaj la elektodistrikto Rejnvalo, okcidente al la Kantono Turgovio.

Historio
--------

En malfrua mezepoko de la 15-a ĝis 18-a jarcento la distrikto Rorschach estis administra unuo de la Malnova Kamparo de la Princabatejo Sankt-Galo. El ĝi fariĝis dum la tempo de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 distrikto de Kantono Säntis, kiu en la jaro 1803 per la Mediacia Akto estis transformita al distrikto de la tiam fondita Kantono Sankt-Galo. Ĉefloko ĉiam estis Rorschach. Per la nova kantona konstitucio la malnova distrikto en la jaro 2003 estis transformita al la elektodistrikto Rorschach kun kelkaj modifoj de la origina teritorio. La elektodistriktoj novaj ne plu havas administran funkcion, sed servas nur por elektoj kaj statistikaj celoj. Ĉar do ne plu estas administraj distriktinstancoj, Rorschach perdis sian rolon de ĉefloko.

Komunumoj en la elektodistrikto Rorschach
-----------------------------------------

Al la elektodistrikto Rorschach apartenas la sekvantaj komunumoj:
  
La nombroj de loĝantoj datiĝas de la 31-a de decembro 2006.

* Berg SG, 872 loĝantoj
* Goldach, 8912 loĝantoj
* Mörschwil, 3396 loĝantoj
* Rorschach, 8458 loĝantoj
* Rorschacherberg, 6549 loĝantoj
* Steinach SG, 3265 loĝantoj
* Thal SG, 5873 loĝantoj
* Tübach, 1153 loĝantoj
* Untereggen, 1023 loĝantoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rorschach (elektodistrikto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Rorschacheramt en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rElektodistriktoj de Kantono Sankt-Galo |
| --- |
| maldekstraRejnvalo • Rorschach • Sarganslando • See-Gaster • Sankt-Galo • Togenburgo • Werdenberg • Wil |  |

 |



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto Rorschach |
| --- |
| maldekstraBerg SG • Goldach • Mörschwil • Rorschach • Rorschacherberg • Steinach SG • Thal SG • Tübach • Untereggen |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Rivaz (stacidomo). |



**Rivaz** estas komunumo en la Distrikto Lavaux-Oron en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 342 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Rivaz situas ĉe la bordo de Lago Lemano, 13 kilometrojn oriente de Laŭzano kaj 3 kilometrojn okcidente de Vevey. La okcidentan limon de la komunumo al la komunumo Puidoux formas la rivereto *Le Forestay* kiu en sudokcidento de la komunumo alfluas al Lago Lemano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Rivaz kaj la vilaĝeto Sallaz.

La teritorio de la komunumo, kiu laŭ surfaco estas la plej malgranda komunumo de la kantono, etendiĝas sur areo de 0,31 km², de kiuj 0,0% estas kovritaj de arbaro, 67,7% servas por agrikulturo kaj 22,6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Rivaz limas en nordo kaj oriento al Chexbres, en sudo al la Lago Lemano, kaj en okcidento al Puidoux.

Trafiko
-------

Tra Rivaz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Vevey al Laŭzano. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 2 kilometrojn nordokcidente de la komunumo en Chexbres. Pere de la stacidomo ĉe la trajnlinio de Villeneuve al Laŭzano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

En 563, la Rivaz laŭ la legendo estis detruata de cunamo sekve de la montofalo de Tauredunum, kaj estis rekonstruata pli alte. La unua dokumenta mencio de Rivaz datiĝas el la jaro 1138 kiel *Ripa*. Ek de 1228 Rivaz apartenis unue sub la regado de la episkopoj de Laŭzano kaj ek de 1536 sub la regado de Berno al la Grandparoĥo Saint-Saphorin, de kiu ĝis sendependiĝos en la jaro 1810 kaj konstituiĝis kiel memstara komunumo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Grégoire Montangero*: *Belmont-sur-Lausanne* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-11-22)

Vidu ankaŭ
----------

* Rivaz (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rivaz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo de Rivaz

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Rivaz** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Lavaux-Oron |
| --- |
| Belmont-sur-Lausanne • Bourg-en-Lavaux (Cully, Epesses, Grandvaux, Riex kaj Villette (Lavaux)) • Chexbres • Essertes • Ferlens • Forel (Lavaux) • Lutry • Maracon • Mézières • Montpreveyres • Oron • Paudex • Puidoux • Pully • Rivaz • Saint-Saphorin (Lavaux) • Savigny • Servion |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Realp (stacidomo) kaj Realp DFB (stacidomo). |



**Realp** (en Esperanto ankaŭ **Realpo**) estas komunumo en Kantono Urio, en Centra Svislando. Ĝi havis 153 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Vilaĝocentro de Realp
Realp situas ĉe la okcidenta fino de la *Urserenvalo* oriente de la Furkopasejo. Norde de la vilaĝo fluas la rivero *Furko-Reuss*, kiu estas unu el la du ĉefaj fontriveroj de Reuss. En nordoriento de la komunumo situas la restaĵoj de la iama Reuss-Glaĉero, nome Tiefen-Glaĉero kaj Sidelen-Glaĉero. La plej alta punkto de la komunumo estas la kulmino de Galenstock sur alteco de 3586 m s.m. kiu situas sur la limo al Kantono Valezo. Realp estas la plej multe de lavangoj minacata vilaĝo de Svislando.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Realp limas en nordo al Göschenen, en oriento al Hospental, en sudoriento al Airolo (TI), en sudo al Bedretto (TI), kaj en okcidento al Oberwald (VS).

Trafiko
-------

En Realpo troviĝas la orienta portalo de la Furkotunelo de la Matterhorn-Gotthard-Fervojo. Ĉe la stacidomo de Realp ekzistas ŝarĝejo por la aŭtotrajnoj al Oberwald en Kantono Valezo. Samtempe en Realp komenciĝas la ramplo al la Furkopasejo, kiu tamen dum vintro estas fermita por la trafiko. Antaŭ la malfermo de la fervojtunelo la fervojo veturis ankaŭ trans la montpasejo. La montpaseja vojo nuntempe estas somere uzata por muzeaj vaportrajnoj.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Realp datiĝas el la jaro 1363 kiel *Riealb*.

Kiel memstara politika komunumo Realp naskiĝis en la jaro 1888 per disiĝo de la antaŭa komunumo *Urseren* surbaze de la tiam nova kantona konstitucio.

Per la konstruo de la veturebla Furkopasejovojo en la jaro 1866 la ekonomio de Realp spertis grandan kreskon pro la hoteloj laŭlonge de la pasejvojo.

Dum la 19-a jarcento la plej grava labordonanto en Realp estis la svisa armeo pro la Gotardo-Fortikaĵo. Post ties fermo en la jaro 1985 la loĝantaro duoniĝis de pli ol 300 al la hodiaŭa nombro de 153 homoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: *Hans Stadler*: *Realp* en la *Historia Leksikono de Svislando* (2009-05-29)

Vidu ankaŭ
----------

* Realp (stacidomo)
* Realp DFB (stacidomo)
* Furka DFB (stacidomo)
* Tiefenbach DFB (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Realp en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Realp
* Realp en la Historia Leksikono de Svislando

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Urio |
| --- |
| TaŭroTaŭroAltdorf • Andermatt • Attinghausen • Bauen • Bürglen • Erstfeld • Flüelen • Göschenen • Gurtnellen • Hospental • Isenthal • Realp • Schattdorf • Seedorf • Seelisberg • Silenen • Sisikon • Spiringen • Unterschächen • Wassen | Klausen-PasejoKlausen-Pasejo |

 |
**Rapariegos** [rapaRJEgos] estas municipo en la okcidenta pinto de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana*. 

Rapariegos en la provinco Segovio.
Romanika absido de la ermitejo de Kristo de la Moralejilla.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,52 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 202 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 500 el la 1930-aj jaroj. 

Ĝi distas 54 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Donhierro, San Cristóbal de la Vega, Codorniz kaj Martín Muñoz de la Dehesa.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Ĝi formis parton de la *Comunidad de villa y tierra de Arévalo* kadre de la *Sexmo de la Vega*. Ene de la teritorio estas nunaj senhomejoj:

* Carias.
* Moraleja de la Santa Cruz, kie estas konservata la preĝejo, nune konata kiel ermitejo de la Sankta Kristo de Moralejilla. Ĝi senhomiĝis fine de la 18-a jarcento.
* Palazuelos de la Vega, je 2 400 m SO de Rapariegos, en 1826 jam estis senhoma.
* Valverdón, je 3 200 m NE de Rapariegos kaj figuris ĝis meze de la 13-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo. konvento kaj ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767752
 |
Bordo de la *Ría de Huelva* (Riverbuŝo de Onubo) en la loko konata kiel *Punta del Sebo*.
La *ría* ĉe Punta Umbría nur centojn da metroj antaŭ ties marenfluo.
La **Estuaro de Onubo** aŭ **Riverbuŝo de Onubo** estas estuaro kiu troviĝas en la sudo de la provinco de Onubo; ĝi etendas inter la lokoj de Huelva, Punta Umbría kaj Palos de la Frontera (Hispanio), formita de la kunfluo de la riveroj Odiel kaj Tinto kaj ricevanta la ĉiutagan akvon de la Atlantika Oceano.

Ĉe ĝiaj bordoj troviĝas la urbo de Huelva, la Monaĥejo de La Rábida de Palos de la Frontera, Punta Umbría, la Haveno de Onubo kaj la Kemia Poluso. Ene de la media naturo estas gravaj la malgrandaj insuloj de Enmedio, Saltés, de la Azeno, Bacuta, de la Leporo (katalogitaj de la Junta de Andalucía kiel Integraj Rezervoj) kiu laŭigas la Naturan Lokon de Marmarĉoj de Odiel kaj la diversaj bordoj de la zono. De arkeologia graveco estis la trovo komence de la 1920-aj jaroj en ties akvoj de la nomita "Deponejo de la Estuaro de Huelva" datita en la 1.000 a.K. de diversaj objektoj datitaj en la bronzepoko aŭ tiu de la 1970-aj jaroj de figuretoj reprezentantaj la diaĵoj siriaj nome Reŝefo kaj Anatho.

Pro la fraĝila situacio pro drasta media poluado fare de la entreprenoj de la Kemia Entreprenarejo diversaj asocioj petas la forigon de tiuj entreprenoj kaj la rekuperadon de la *ría*.

Notoj
-----

1. ↑  [ Arkivigite je 2012-04-12 per la retarkivo Wayback Machine Leĝo 12/1984, de 19a de oktobro, de deklaro de Marmarĉoj de Odiel kiel Natura Loko kaj de la Insulo de Enmedio kaj la Marmarĉo de la Azeno kiel Integraj Rezervoj, konsultita la 14an de aŭgusto de 2008, Junta de Andalucía, 1984. PDF.
2. ↑  [Arte e historia. Depósito de la ría.  Arkivigite je 2010-03-27 per la retarkivo Wayback Machine]
3. ↑  [Ocenidas. Restos arqueológicos sumergidos en la Ría de Huelva, tal vez. 2005  Arkivigite je 2007-07-16 per la retarkivo Wayback Machine Konsultita la 13an de aŭgusto de 2008]
4. ↑  [Novagentejo EFE. Mesa de la Ría pide a Castillo que diga "qué plan tiene para el cese de vertidos, su retirada y recuperación"  Konsultita la 13an de aŭgusto de 2008]

* Kategorio Riverbuŝo de Onubo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Rosalejo** (Rozujeto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *rosalejanos*. La censita populacio en 2008 estis de 1.346 loĝantoj.

Situo
-----

Rosalejo estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campo Arañuelo. La areo de ties teritorio estas de 41,82 km².

Ekonomio
--------

Agrikulturo de irigacio (tabako, kapsiko, maizo) kaj brutobredado (bovoj).

Historio
--------

Tiu vilaĝo naskiĝis en la 1950-aj jaroj kun iom malpli da 1500 loĝantoj (80 % el tiuj kolonoj estis ĝis tiam anoj de Talavera la Vieja). En 1985 la loĥantoj iniciatis la procezon de konvertiĝo en *Entidad local Menor* (submunicipo) kio havigis kelkajn rajtojn. Ekde la 1a de marto de 1994 sendependiĝis el Talayuela, ĝis tiam supra municipo kaj en kies teroj estis ekde la fondo.

Rosalejo pozedas la jurisdikcian pilorion de Talavera la Vieja, kiu alimaniere estus restinta sub la akvoj de la Akvorezervujo de Valdecañas

Demografio
----------

|  |
| --- |
| **Demografia evoluo de Rosalejo inter 2001 kaj 2006**
 |
| **2001** | **2002** | **2003** | **2004** | **2005** | **2006**
 |
| 1698 | 1706 | 1597 | 1472 | 1417 | 1454 |
***Deadpool*** estas usona filmo pri superheroo de 2016 bazita sur la rolulo de Marvel Comics de la sama nomo. Ĝi estas la oka epizodo en la *X-Vira* filmo-serio. La filmo estis reĝisorita de Tim Miller, kun scenaro de Rhett Reese kaj Paul Wernick kaj ĉefrolas Ryan Reynolds, Morena Baccarin, Ed Skrein, T. J. Miller, Gina Carano, Brianna Hildebrand, Stefan Kapičić kaj Leslie Uggams. En *Deadpool*, Wade Wilson estas submetita al eksperimento kiu lasas lin kun novaj kapablecoj kaj li devas ĉasi la viron kiu preskaŭ detruis lian vivon.

En februaro 2004, demarŝoj por la filmo estis komencita fare de New Line Cinema. Tamen, en marto 2005, New Line Cinema metis la filmon en prokrastiĝo kaj 20th Century Fox interesiĝis pri ĝi. En majo 2009, 20th Century Fox pruntedonis la filmon al verkistoj kaj en aprilo 2011, Miller estis dungita por reĝisori. Ĉefa fotografio komenciĝis en Vankuvero, Kanado, en marto 2015 kaj finiĝis en majo.

*Deadpool* premieriĝis en Parizo la 8an de februaro 2016 kaj estis liberigita la 12an de februaro 2016 en Nord-Ameriko en IMAX, DLP, D-Box kaj superaj grandaj formatoj. La filmo havis la plej altan rekordojn de enirbiletaj vendoj, estis tre aprezita filmo en Nord-Ameriko kaj ricevis ĝenerale pozitivajn recenzojn, kun kritikantoj laŭdante la verkon de Reynolds, la humuron kaj la agajn sinsekvojn, sed kritikante la intrigon kiel formuleca. Daŭrigo estis planata.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Deadpool (filmo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Deadpool*
* *Deadpool*
* *Deadpool*
La urbo
-------

**Rapperswil-Jona** estas la nomo de svisa urbo en Kantono Sankt-Galo, en la elektodistrikto See-Gaster, kies kultura kaj ekonomia centro ĝi estas. La komunumo ekestis je la 1-a de januaro 2007 per kuniĝo de Rapperswil kaj Jona. Ĝi havis 25 400 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006 kaj areon de 22,17 km².

Geografio
---------

Rapperswil-Jona situas ĉe la orienta bordo de la Lago de Zuriko en Kantono Sankt-Galo sur delto, kiun formis la rivero Jona kaj morenoj, kiuj postrestis de la iama Linth-Glaĉero el la lasta glaciepoko. Ĉe Rapperswil-Jona digo kaj ponto transiros la tutan lagon al Hurden kaj Pfäffikon SZ en Kantono Ŝvico.

Historio
--------

La anoj de la du antaŭe apartaj komunumoj konsentis la kuniĝon per plebiscito je la 1-a de majo 2005. En Jona la konsento estis 61-%-a, en Rapperswil konsentis abundo de 89 %. Pli ol du trionojn de la loĝantaro kontribuas Jona.

La nova blazono kombinos la du rozojn de la blazono de Rapperswil kun rivero Jona. La du rozoj jam antaŭe estis ankaŭ en la blazono de Jona, sed nur en angulo.

La kuniĝo estis realigita oficiale je la 1-a de januaro 2007.

Trafiko
-------

Kvankam Rapperswil-Jona situas en la Kantono Sankt-Galo, ĝi efektive apartenas al la aglomeraĵo de la urbo Zuriko kaj tial estas membro en la Zurika Trafik-Unio. La stacidomo de Rapperswil estas fervojnodo inter la trajnlinioj de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Rapperswil tra Meilen unuflanke kaj tra Uster aliflanke kaj la linio de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Romanshorn tra Sankt-Galo al Lucerno.

Vidu ankaŭ
----------

* Rapperswil
* Jona SG
* Rapperswil SG (stacidomo)
* Jona (stacidomo)
* Blumenau (stacidomo)
* Kempraten (stacidomo)

* Kategorio Rapperswil-Jona en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la urbo Rapperswil-Jona

Bildoj
------

* Rapperswil vidita de la Lago de ZurikoRapperswil vidita de la Lago de Zuriko
* La Kastelo Rapperswil kaj la malnova urboLa Kastelo Rapperswil kaj la malnova urbo

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto See-Gaster |
| --- |
| maldekstraAmden - Benken SG - Ernetschwil - Eschenbach SG - Goldingen - Gommiswald - Kaltbrunn - Rapperswil-Jona - Rieden SG - Sankt-Gallenkappel - Schänis - Schmerikon - Uznach • Weesen |  |

 |
**Marie-Jeanne Rose Bertin** (naskiĝis la 2-an de julio 1747 en Abbeville, mortis la 22-an de septembro 1813 en Épinay-sur-Seine) estis franca dezajnisto kaj modistino. Kvankam vaste konata kiel unu el la unuaj kreintoj de franca modo, Rose Bertin teĥnike ne povas esti konsiderata kiel dezajnistino, tial ke la profesio naskiĝis nur post la franca revolucio, tio estas post kiam regularoj kaj gildoj estis aboliciitaj, kaj la tajloroj povis libere esprimi sian kreativecon.

Biografio
---------

Rose Bertin malfermis sian propran butikon, *Le Grand Mogol*, en Parizo en 1770, akirante preskaŭ tuj la favoron de la franca nobelinoj. Du jarojn poste ŝi estis konatigita al la Daŭfenino, Marie-Antoinette, kiu elektis ŝin kiel personan modistinon. Post la kronado, la nova reĝino de Francio komencis renkonti Rose Bertin dufoje semajne por ke ŝi montru al ŝi siajn kreaĵojn.

Rose Bertin ankaŭ kreis ellaboritajn hararanĝojn, modajn akcesoraĵojn kaj pupojn el vakso, ligno aŭ porcelano (nomitajn *Pandora*), kiujn la reĝino uzis kiel donacojn. Ligita al la reĝino ankaŭ per forta amikeco, Rose Bertin fariĝis tre potenca figuro en la kortego de Versailles, tiel ke ŝi estis kromnomita *ministro de la modo* de siaj disfamigantoj. Samtempe ŝiaj kreaĵoj komencis esti eksportitaj al Vieno, Londono, Venecio kaj Sankt-Peterburgo kaj Parizo fariĝis la ĉefa centro de eŭropa modo.

Rose Bertin kreis preskaŭ ĉiuj vestojn de la reĝino ĝis 1792, jaro en kiu Marie-Antoinette estis detronigita. Dum la franca revolucio Rose Bertin elmigiris al Londono kie ŝi daŭre laboris por servi siajn antaŭajn klientojn, tra la *émigrés* (francaj elmigrintoj (1789-1815)). Fine Rose Bertin retiriĝis komence de la 19-a jarcento, lasante la negocon al siaj genepoj. Ŝi mortis en 1813.

Bibliografio
------------

* *La modiste de la reine* de Catherine Guennec, 2004. Edizioni Jean Claude Lates. ISBN 84-89367-03-5

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Rose Bertin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Rose Bertin (Tramtransporto en Parizo)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Rose Bertin en la itala Vikipedio.* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 588972
* GND: 119458330
* LCCN: n2004093137
* VIAF: 62358743
* ISNI: 0000 0001 1656 6648
* SUDOC: 077768183
* BNF: 14523264h
* BNE: XX1794405
 |
D kaj L rektaj formoj de manozo desegnitaj laŭ Fischer-projekcioj.
**Manozo** estas karbonhidrato, unu el monomeroj de heksoza serio. Ĝi estas grava parto de la karbonhidrata metabolismo de multaj vivaj estaĵoj.

Konfiguro
---------

D-manozo havas saman konfiguracion de antaŭlasta karbona atomo kiel D-gliceraldehido, sed ĝi diferenciĝas de D-glukozo per inversio de C2 ĥirala centro. Tiu ŝajne malgranda ŝanĝo konduktas al grandaj diferencoj en kemiaj propraĵoj de tiuj du heksozoj.

Sintezo
-------

Manozo ofte sinteziĝas per oksidigo de manitolo. Oni ankaŭ povas krei ĝin el D-glukozo per transformo de Lobry-de Bruyn-van Ekenstein.

Metabolismo
-----------

Kutime, manozo eniras vojon de karbonhidrata metabolismo en du paŝoj:

* Unue, ĝi trairas fosforiligon ĝis manozo-6-fosfato per enzimo heksokinazo.
* Poste, ĝi estas konvertita en fruktozo-6-fosfato per manozo-fosfat-izomerazo.

Manozo estas parto de sennombraj glikoligitaj substancoj, inkluzive N-ligitan glikoziligon de proteinoj. C-manoziligo estas ankaŭ ofta.

Medicinaj efektoj
-----------------

D-manozo trovita en kelkaj fruktoj, plej noteble en oksikoko, estas kredata preventi adheron de bakterioj al epitelio de uretero kaj urinveziko tra konkura mekanizmo kun polisakarida kovraĵo de la epitelio. Kvankam tiaj asertoj ne estas iel science pruvitaj, kelkaj kuracistoj ricevis multaj raportoj de pacientoj pri grandega plibonigo de simptomoj de ureteraj kaj urinvezikaj malsanoj post ada konsumo de oksikoka suko.

Etimologio de nomo
------------------

Ambaŭ vortoj *manozo* kaj *manitolo* historie devenas de vorto manao, kiu estis, laŭ Biblio, manĝaĵo, sendita far la Dio al judoj dum ilia vojaĝo tra dezertoj de Sinaja duoninsulo. La nomon *manao* ĝis nun tenas dolĉa sekreciaĵo de kelkaj arboj kaj arbustoj, kiel *Fraxinus ornus*, kvankam oni ne scias, ĉu tio ĉi vere estis la manao el Biblio. Ĝuste en tia sekreto manozo estis unue trovita.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  D-Mannose
2. ↑  Natural Urinary-Tract Health

* Kategorio Manozo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Robert Hossein (2013)
**Robert HOSSEIN** (naskiĝis la 30-an de decembro 1927 en Parizo, mortis la 31-an de decembro 2020 en Essey-lès-Nancy) estis franca aktoro kaj reĝisoro.

Liaj antaŭuloj devenas el Rusio. Li estas unusola filo de muzika komponisto kaj pianisto. Jam en infanaĝo pli interesis lin aktoreco ol lernado kaj pianludo. Kiel dekkvarjara li komencis sendi siajn teatraĵojn por prijuĝo al literatura komisiono kaj je unu jaro pli malfue li aliĝis en aktorkursojn de Tania Balach, René Simon kaj Jean Marchat.

Ekde la jaro 1946 li agadis kiel aktoro kaj pli malfrue ankaŭ kiel reĝisoro en pariza teatro *Grand Giugnol*, kie li solenis sukceson en ludoj de Sartr *Kun elimino de publiko* kaj *Honesta ĉiesulino*.

Ekde duono de la 50-aj jaroj de la lasta jarcento li validiĝis en filmoj kiel reprezentanto de aventuremaj, krimulaj, amantaj kaj misteroplenaj tipoj, kiujn li kreigis ankaŭ en de li reĝisorataj filmoj, plimulte en komercaj hororfilmoj, krudaj melodramoj, aventuremaj kaj kostumaj filmoj.

Pli grandajn artajn ambiciojn li demonstris per sia filma adapto de romano de Victor Hugo *Bedaŭrinduloj* kun Lino Ventura en rolo de *Jean Valjean*. La plej grandan popularecon alportis al li romantika staturo de nobla grafo ***Jeoffrey de Peyrac***, pro kiu lia edzino (Michele Mercier) subigas plurajn danĝerojn, en sukcesa serio pri aventuroj de la bela markizino (Angeliko - *Angeliko, markizino de anjeloj*; *Brila Angeliko*; *Angeliko kaj reĝo*; *Nedresurema Angeliko* kaj *Angeliko kaj sultano*).

Kiam lia gloro kulminis, li forlasis Parizon, li tre limigis filmigadon, por ke li ekskluzive dediĉu sin al teatro. Li fariĝis arta ĉefo, dramaturgo kaj reĝisoro de Popola teatro en Reims.

Li famiĝis ankaŭ kiel reĝisoro de monumentalaj projektoj (Krozŝipo Potemkin, Templo de Patrino Dia en Parizo, Danton kaj Robenspierre, La viro de nomo Jesuo, Bedaŭrinduloj, Julio Cezaro, Mia nomo estis Marie-Antoinetta k.a.).

El geedzeco kun aktorino Marina Vlady (1954 – 1959) li havas filojn Igor kaj Pierre, el geedzeco kun filino de eksa ministro Caroline Eliaschef (1962 – 1964) li havas filon Nicolas. Nun jam pli ol dudek jaroj li estas edziĝinta kun aktorino Candice Patou, kun kiu li havas filon Julien.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 51343
* GND: 118979728
* LCCN: no2008026965
* VIAF: 68731836
* ISNI: 0000 0001 1068 9647
* SUDOC: 02738277X
* BNF: 11907751c
* MBA: 0aa974f9-fb08-434a-bb06-eb62bf453eef
* BIBSYS: 90720082
* NKC: xx0146543
* ICCU: NAPV079243
* BNE: XX1061584
 |
**Robert Neal RUDMOSE-BROWN** estis brita akademia botanikisto kaj polusa esploristo. Li naskiĝis la 13-an de septembro 1879, kaj estis la plej juna filo de arkta entuziasmulo. Li studadis naturajn sciencojn en la universitato de Aberdeen, kaj poste instruis botanikon en Dundee.

En Dundee, li renkontis William Speirs Bruce, kiu invitis lin aniĝi al la Skota Nacia Antarkta Ekspedicio, okaze de kiu li listigis la faŭnon de la Sudaj Orkadoj. Li poste fariĝis asistanto de Bruce en la Skota Oceanografia Laboratorio, konsultisto por la Skota Spicberga Sindikato kaj vicprezidento de la Internacia Polusa Kongreso. En 1908, li estis nomumita kiel konferencisto pri geografio en la Universitato de Sheffield, kaj pasis plurajn sezonojn kiel botanikisto en Svalbardo.

Rudmose-Brown verkis la biografion de William Speirs Bruce en 1923. Li mortis en Sheffield la 27-an de januaro 1957.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 260226
* GND: 118126865
* LCCN: no2001023172
* VIAF: 64796358
* ISNI: 0000 0001 0909 8153
* SUDOC: 104613491
* BNF: 10634595p
* NLA: 35746028
* NDL: 00550786
* BIBSYS: 1062463
* NKC: jcu20211107962
* BNE: XX5158789
 |
La **Rasa tumulto de Tulsa** estis grandskala rase motivigita konflikto la 31-an de majo kaj 1-an de junio 1921, inter la blankaj kaj nigraj komunumoj de Tulsa, Oklahomo, en kiu la plej riĉa afrik-usona komunumo en Usono, nome la Distrikto Greenwood estis bruligita al la grundo. Oni raportis eĉ pri aera fajrobombado je la nigraj vilakvartaloj. Dum la 16 horoj de la atako, pli ol 800 homoj estis enregistritaj en lokaj hospitaloj kun vundoj, pli ol 6.000 distrikto-loĝantoj estis arestitaj kaj retenitaj ĉe tri lokaj instalaĵoj. Laŭ takso 10.000 homoj iĝis senhejmaj, kaj 35 urbopartoj kunmetitaj de 1.256 loĝejoj estis detruitaj per fajro. La oficiala kalkulo de la mortintoj estis 36, sed aliaj taksoj de nigruloj estis ĝis proksimume 300. 

La okazaĵoj de la tumulto estis preterlasitaj de tiea kaj ŝtata histori-verkado; "La Tulsa rasa tumulto de 1921 malofte estis menciita en historiaj libroj, klasĉambroj aŭ eĉ private. Nigruloj kaj blankuloj plenkreskis sen konscio pri kio okazis." En 1996, la ŝtata leĝdonado komisiis raporton, kompletigitan en 2001, por establi la historian rekordon. Ĝi aprobis kelkajn kompensajn agojn, kiel ekzemple stipendiojn por posteuloj de pluvivantoj, ekonomian evoluigon de Greenwood, kaj memorparkon, dediĉitan en 2010 al la viktimoj en Tulsa.
**Redschlag,** hungare **Újvörösvágás** [UjvoroŝvAgAŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Bernstein im Burgenland. Red kaj vörös en la loknomoj signifas: ruĝa.

Fora panoramo de Redschlag

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7434
* Aŭtokodo: OW
* 47° 26′ 30″ N 16° 17′ 20″ O﻿ / ﻿47.44167 °N, 16.28889 °O﻿ / 47.44167; 16.28889 (mapo)Koordinatoj: 47° 26′ 30″ N 16° 17′ 20″ O﻿ / ﻿47.44167 °N, 16.28889 °O﻿ / 47.44167; 16.28889 (mapo)

Situo
-----

Redschlag troviĝas de Bernstein im Burgenland je 4, de la hungara landlimo ĉe Kőszeg je 19 km-oj.

Historio
--------

En 1910 vivis en Újvörösvágás 475 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.

Vidindaĵoj
----------

* Kategorio Redschlag en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
la reduto kaj Mannheim ĉ. 1750
 monumento pri la reduto kun Mannheimer ( Jesuitenkirche kaj la kastelo
La **reduto de Mannheim** aŭ **Mannheimer Rheinschanze** estis pontokapo de Mannheim al la alia bordo de la Rejno el kiu evoluiĝis la urbo Ludwigshafen am Rhein. Ludwighafen nun estas la plej grava industria urbo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato

La reduto en la 17a jarcento
----------------------------

### Fondiĝo en la jaro 1606

reduto kaj citadelo Mannheim en la jaro 1620
### Detruo en la Tridekjara Milito

Sieĝado de Tilly (dioramo en la urba muzeo Ludwigshafen)
### La „*fluganta ponto*"

tirpramo super la Rejno

### Detruo dum la Palatinata Sukceda Milito

Liselotte von der Pfalz
atako kontraŭ la reduto fare de francaj trupoj (dioramo en la urba muzeo Ludwigshafen)
### Rekonstruo sub princelektisto Johann Wilhelm

La reduto en la 18a jarcento
----------------------------

### Detruo dum la Hispana Sukceda Milito

Claude-Louis-Hector de Villars, marŝalo de Francio
### Sub bavara regado

### Detruo dum la franca Revolucio

Sieĝo de Mannheim

La reduto en la 19a jarcento
----------------------------

### Ekonomia evoluo post la militoj kontraŭ Napoleono

Monumento sur la loko de la albordiĝo de la aliancanoj sur la maldekstra riverbordo, 1814 (hodiaŭ sur la alia bordo)
Dioramo en la urba muzeo Ludwigshafen
### Vizito de la bavara reĝo Ludwig la 1a

Dosiero:Rheinschanze1829.jpgvizito de la bavara reĝo, 1829
### Konstruo de la haveno

Haveno vintre (dioramo en la urba muzeo Ludwigshafen)
### Alinomigo en Ludwigshafen

Ludwig la 1a de Bavario
 la unua blazono 1853
Dosiero:LudwigshafenWappen1900.jpg Blazono de 1900

Literaturo
----------

* Geschichte der Stadt Ludwigshafen am Rhein. Entstehung und Entwicklung einer Industrie- und Handelsstadt in fünfzig Jahren. 1853–1903. Mit einem geschichtlichen Rückblick. Aus Anlass des 50jähr. Bestehens der Stadt Ludwigshafen am Rhein. Herausgegeben vom Bürgermeisteramt. Ludwigshafen: Verlag Waldkirch, 1903
* Emil Nesseler: *Die Rheinschanze als kurpfälzisches Festungswerk*, Westmark Verlag Ludwigshafen am Rhein, 1940

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Reduto de Mannheim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde
* Die Rheinschanze – Keimzelle von Ludwigshafen[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

49.4806416666678.4522944444444Koordinatoj: 49° 28′ 50″ N, 8° 27′ 8″ O (mapo)
Robert Scheidt en 2004 
**Robert Scheidt** [robert ŝajdt] (naskita la 15-an de aprilo 1973 en *São Paulo*, Brazilo) estas brazila regattisto. Li gajnis du ormedalojn (en 1996 kaj 2004), du arĝentmedalojn (en 2000 kaj 2008) kaj unu bronzmedalon (en 2012) en kvin Olimpiaj Ludoj. Li estas unu el la plej sukcesaj regattistoj de Olimpiaj Ludoj, kaj unu el la plej sukcesaj brazilaj olimpikaj atletoj.

Li komencis velŝipi en la Optimisto-klaso de veladolernejo en la lago de Guarapiranga (sude de *São Paulo*) kaj estis dufoje brazila kaj sudamerika ĉampiona infano en tiu klaso en en 1985 kaj 1986.

Pro sia pezo kaj grandeco, li ŝanĝis la Optimisto-klason al en la Snipe-klaso por daŭrigi sian trejnadon, klasifikitante la duan en la Junula Brazila Konkurso Snipe 1989 kaj gajnante konkursojn en 1990, 1991 kaj 1992. En 1990, li komencis alterni la Snipe-n kun la Laser-n kaj ankaŭ gajnis la brazilan Junulan Laser-ĉampionadon en 1990, 1991 kaj 1992. En 1991 li gajnis la mondan Junulan Laser-ĉampionadon. Ekde 1993 li prefereble konkursis en la Laser-klaso, kaj en tiu klaso li gajnis naŭ mondĉampionadojn (1995, 1996, 1997, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005 kaj 2013). Li ankaŭ estis mondĉampiono kun Bruno Prada en la Star-klaso (pri kiu la skipo inkludas du regattistojn en la velŝipo) en 2007, 2011 kaj 2012.

En la Somera Olimpiko 2012, Scheidt gajnis sian kvinan olimpikan medalon: bronzmedalo en la Star-klaso; li bedaŭris ne havi la ormedalon, ĉar estis la lasta olimpika konkurso en la Star-klaso, sekvis ke li partoprenis en la Laser-konkurso dum la Somera Olimpiko 2016 (lia 6-a partopreno al Olimpiaj Ludoj).

Referencoj
----------

1. ↑  Olimpikaj rezultoj - Robert Scheidt. Arkivigite je 2010-02-22 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
2. ↑  Medaloj laŭ atletoj - Velado Arkivigite je 2012-11-04 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
3. ↑  Medaloj laŭ lando - Brazilo Arkivigite je 2014-11-29 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
4. ↑  Biografio de Robert Scheidt Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine (portugale)
5. ↑  Kariero de Scheidt (portugale)
6. ↑   (portugale)
7. ↑   (portugale)

* Kategorio Robert Scheidt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 569923
 |
**Rasmus LERDORF** (naskiĝis la 22-an de novembro 1968 en Qeqertarsuaq, Gronlando) estas dana programisto kun civitaneco de Kanado kaj estas konata kiel la kreanto de PHP. Li mem aŭtoris la du unuajn versiojn de PHP. Lerdorf ankaŭ partoprenis en la evoluo de sekvaj versioj per konduko de grupo de programistoj, nome Andi GUTMANS kaj Zeev SURASKI.

Li diplomitiĝis en King City Secondary School en la jaro 1988, kaj en la jaro 1993 li diplomitiĝis en la Universitato de Waterloo kun Bakalaŭro pri Aplikata Scienco en Inĝenierado de Sistema Desegno. Ekde septembro 2002 ĝis la 6-a novembro 2009 li laboris kiel Inĝeniero de Infrastruktura Arĥitekturo je Yahoo! Inc. Ekde 2011 li estas konsultanto por ekfirmaoj.

Li kontribuis al la retservilo Apache  kaj li ankaŭ adiciis la LIMIT klaŭzon al mSQL en 1995. En 2003, li estis nomita de la MIT Technology Review TR100 kiel iu de la 100 gravaj novigantoj en la mondo sub la aĝo de 35-jaroj.
Lerdorf estas ofta parolanto ĉe Malferma Fonto konferencoj ĉirkaŭ la mondo. Dum lia prelega  prezento ĉe OSCMS 2007, li prezentis sekurecon kaj vundeblecon en ĉiu de la projektoj reprezentitaj ĉe la konferenco de tiu jaro.

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2001-02-22. Alirita 2012-01-28.
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-06-06. Alirita 2012-01-28.
3. ↑   2003 Young Innovators Under 35. Technology Review (2003). Alirita 2011-08-15.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Personal Blog angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 390292
* LCCN: n99252851
* VIAF: 165765788
* ISNI: 0000 0001 1788 1471
* SUDOC: 052590178
* BNF: 135666463
* NDL: 00842997
* BIBSYS: 57591
* NKC: xx0025980
 |
Komputiko > Operaciumo > Plano 9

---

**Plano 9 de la Laboratorioj Bell** (Plan 9 from Bell Labs), aŭ Plano 9,
estas mastruma sistemo evoluas de la Laboratorioj Bell, ĝi
estas la posteulo de *Unikso Tempo-Dividanta Sistemo* (aŭ
*Unix Time-Sharing System*).  

Tamen ĝi ne estas Unikso, kvankam iom elementoj estas similataj.  

La problemoj de Unikso estis tro profundaj por esti solvintaj (« The
problems with Unix were too deep to fix »).  

La rivelado de Plano 9 komencis al 1987 dum *Unikso Tempo-Dividanta*
Sistemo 8 *(aŭ* Unix Time-Sharing System 8*) estis ankoraŭ en*
rivelado.  

Unikso Tempo-Dividanta Sistemo estis forsalinta al 1988 kiam la maturo
de Plano 9 ne pravigi plus la adapto de Unikso sub arĥitekturo de
komputero laŭmoda.  

Plano 9 estis rivelinta sub la gvidado de Rob Pike kaj Ken Thompson
(La kreinto de Unikso Tempo-Dividanta Sistemo). Iuj reserĉoj de la
Laboratorioj Bell partoprenis pro la projekto, kies Dennis Ritchie, la
aŭtoro de la C komputero lingva.  

Plano 9 estas fondinta sur la principoj de Unikso, en alportata novaj
konceptoj, kiel "ĉio estas reto".  

Ioj ideoj, aperis post Unikso, estis konstruintaj en Plano 9 kiel la TCP/IP
stako aŭ la grafika interfaco.   

La nomo devenas de la pli malbona filmo de ĉiam: *Plan 9 from Outer*
Space *de Ed Wood.*

Historio
--------

La rivelado de Plano 9 komenciĝis al 1987.  

La unua eldono estis disponebla por la universitatoj en 1992.  

La dua eldono lasis publike en 1995 por 350 dolaroj, sinrega de disko kaj
kompendio.  

La tria eldono aperis senpage en 2000 sur la reto, sub la licenco « Plan 9
License ».  

La kvara eldono naskiĝis en 2002.  

Ekde 2003, Plano 9 estas distribuanta sub la licenco « Lucent Public
License », kio estas rekonata libera de la OSI kaj de la GNU.

Glenda
------

La logotipo de Plano 9 esprimas blankan kuniklon nomas Glenda. Ĝi estis
desegnata de Renée French, la edzino de Rob Pike
**Reebok International** estas usona piedvesta firmao fondita en Anglio. Ekde 2005, ĝi estas filio de la germana sportvesta giganto, Adidas.

Historio
--------

En 1890, Joseph William Foster vivis en Bolton, situanta en Greater Manchester kaj vivtenis sin per fabrikado de sportaj ŝuoj. Li pensis pri la ideo fari sportŝuojn kun pikiloj kaj komencis fari sportŝuojn kun pikiloj kune kun siaj filoj kaj fondis la komercon "JW Foster and Sons" en 1895.

En 1958, du el la nepoj de Foster ŝanĝis la nomon de la firmao al Reebok.

Inter 2002 kaj 2012, la firmao produktis uniformojn kaj piedvestojn por la NFL. Ekde 2006, la firmao posedas la rajtojn produkti ŝuojn por la NHL. La firmao ankaŭ estas ĉefa provizanto de Grandaj Ligoj de Basbalo. En la pasinteco, la firmao ankaŭ produktis piedvestojn por Cruzeiro, Sport Club Internacional kaj São Paulo Futebol Clube.

Repisto Jay-Z estis la unua persono kiu ne estis atleto kaj ricevis specialan ŝuon faritan fare de Reebok nomita "S. Carter Collection by Rbk" kaj liberigita la 21-an de novembro 2003. La ŝuo estis la plej vendita ŝuo en la historio de la firmao. La firmao tiam subskribis kontraktojn kun aliaj repistoj kiel ekzemple 50 Cent kaj artistoj kiel ekzemple Nelly kaj Miri Ben-Ari iĝis reprezentantoj por la firmao. La firmao tiam subskribis kontrakton kun aktorino kaj modelo Scarlett Johansson por produkti vicon de ŝuoj sub la nomo "Scarlett Hearts". Reebok ankaŭ kunlaboris kun la firmao Emporio Armani kaj produktis ŝuojn nomitajn "EA7". 

En 2005, la germana sportvaro-firmao Adidas sciigis ke ĝi aĉetas Reebok por 3,8 miliardoj USD, tiel igante Reebok filio de Adidas.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819222
* LCCN: nr94011700
* VIAF: 159177323
 |
**Robert SCHOLTEN** (naskiĝinta la 30-an de aprilo 1831 en Rees; mortinta la 30-an de januaro 1910 en Kleve, Germanujo) estis germana romkatolika pastro kaj historiisto. Ekde 1879 Scholten publikigis multnombron da historiaj studaĵoj pri urboj, aliaj lokoj kaj ekleziaj institucioj de la regiono de Kleve.

Vivo
----

Li estis la plej maljuna infano de la bakisto Johann Matthias Scholten kaj de Rosina Scholten (fraŭline: *Bosch*). Li estis preskaŭ la unua finstudinto ĉe *Collegium Augustinianum* (Gaesdonck; fondita ĵus en 1849), kie li pasigis la abiturientan ekzamenon en la jaro 1854. Post la teologiaj studoj li ordinits en 1858 en Münster (Vestfalio). Doktoriĝo estis pri kristana arkeologio en 1860 en Munkeno. La saman jaron li ekdeĵoris kiel instruisto pri religio ĉe la Reĝa Gimnazio en Kleve.

Literaturo
----------

* Gregor Hövelmann: *Robert Scholten (1831–1910).* En: *Gaesdoncker Blätter.* 20. 1967/I. pj. 25–27.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Robert Scholten en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 568724
* GND: 101423713
* LCCN: n88669692
* VIAF: 69297144
* ISNI: 0000 0000 3428 3724
 |
**Rosneft Naftentrepreno** (ruse *Росне́фть*, Rosnéft, IPA: [ˌrosˈnʲeftʲ] stiligita kiel **ROSNEFT**) estas rusa integrita energikompanio kun sidejo en Moskvo. Rosneft specialiĝas en la esplorado, elfosado, produktado, rafinado, transportado, kaj vendado de petrolo, natura gaso, kaj aliaj produktoj el nafto. La kompanio estas kontrolita de la Rusia Registaro tra la holdingo Rosneftegaz. Ties nomo estas vortokunfando de la rusaj vortoj **Ros**siyskaya **neft** (ruse ***Рос**сийская **нефть***).

Rosneft estis fondita en 1993 kiel ŝtata entrepreno kaj poste integrita en 1995, akirante nombrajn ŝtat-kontrolitajn havaĵojn de gaso kaj nafto. Rosneft iĝis la ĉefa naftentrepreno de Rusio post aĉeti la havaĵojn de iama naftentrepreno Yukos per ŝtat-regata aŭkcio. Post akiri PAO TNK-BP (Tjumenskaja Neftjanaja Kompanija) en 2013, poste unu el la plej grandaj naftokompanioj de Rusio, Rosneft iĝis la plej grandaj publikkomercaj naftokompanioj.

Rosneft estas la tria plej granda kompanio de Rusio kaj la dua plej granda ŝtat-kontrolata kompanio (post Gazprom) en Rusio en terminoj de enspezoj (4 134 mil milionoj da rusaj rubloj). Internacie, ĝi estas unu el la plej grandaj naftentreprenoj, range la 24a en terminoj de enspezoj. En la informo Forbes 2020, Rosneft estis rangigita kiel la 53a plej granda publika kompanio en la mondo. La kompanio funkcias en pli ol dudek landoj tra la tuta mondo.

Igor Seĉin estas ĝia Plenumdirektoro.

Notoj
-----

1. 1 2   Rosneft at a glance (angle). Rosneft. Alirita 2a de Marto 2018.
2. 1 2 3   History of Rosneft (angle). Rosneft. Alirita 2a de Marto 2018.
3. ↑  "РБК узнал о задержании замначальника таможни Дагестана",  *Vedomosti*, 2a de Marto 2018. (ruse)
4. ↑   Эксперт 400 - рейтинг крупнейших российских компаний (ruse). Expert. Arkivita el la originalo je 4a de Julio 2018. Alirita 2a de Marto 2018.

 Arkivigite je 2018-07-04 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2018-07-04. Alirita 2022-01-03.
5. ↑   Forbes Global 2000. Alirita 31a de Oktobro 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 750230
* ISNI: 0000 0004 0559 6720
 |