recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Borg** estas ekster-tera kolektiva vivoformo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek, inteligenta sed en multaj kriterioj tre malsama al la homoj aŭ aliaj individuecaj fikciaj ekster-teraj vivoformoj. La Borg-kolektivo origine estas la modelo de totalisma, sed ne-hierarkia socio. Nur en postaj epizodoj de la Star Trek-filmoj la socio, simile al insekta popolo, prezentiĝis kiel kolektivo gvidata de reĝino. La vivkoncepto de la Borg-kolektivo estas la konstanta adapto de la korpoj al la ŝanĝiĝantaj mediaj cirkonstangoj kaj la senkompromisa ekspansio en la universo.

La Borg-kolektivo pluevoluas, "asimilante" aliajn rasojn kaj iliajn teknikojn. La ideo estas enpreni la sciojn kaj spertojn de konkerataj fremdaj individuoj al la konscio de la kolektivo. Individuoj aŭ individua konscio en la Borg-vivoformo ne ekzistas. Asimilitaj individuoj estas korpe transformata al pli praktika funkcio, per operacia aldono de teknologiaj korpopartoj kaj de nanoteknologiaĵoj. Tiu neniigo de individueco por la Borg-kolektivo estas kvazaŭ "paradiza stato", ĉar la sciaro kaj spertaro de al asimilita specio per la kolektivigo iĝis praktike "senmorta". Tial la kolektivo ne povas kompreni, ke iuj specioj povus havi la deziron ne kolektiviĝi, kio malfaciligas la kontakton de aliaj kosmaj vivoformoj kun la Borg-kolektivo. Perfektiĝo estas la idealo de la Borg-kulturo. Ankaŭ la simbiozo kun teknologiaj aŭ ali-speciaj biologiaj eroj konsideratas vojo al pliperfektiĝo. La identigo de la membroj kun la kolektivo cent-procentas. Enkorpa radia komunikado ebligas interŝanĝon de informoj je grandegaj kosmaj distancoj.

  

* Borg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Borg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 47° 46′ 32″ N 4° 17′ 48″ O﻿ / ﻿47.77556 °N, 4.29667 °O﻿ / 47.77556; 4.29667 (mapo)

**Jully** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 142 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Jully etendiĝas sur 19.76 km², kaj havis 142 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 7.2 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

La komunumo dividiĝas en kvin domaretojn : Jully-les-Forges,Jully-la-Loge,Jully-Frace,Jully-la-Folie kaj Jully-la-Maine.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Roland Raverat, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

* Abatejo de Jully-les-Nonnains (ankaŭ nomata "Kastelo de Jully")

Administrado
------------

Jully apartenas al la kantono de Ancy-le-Franc, kies ĉefurbo estas Ancy-le-Franc. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Ancy-le-Franc


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 361053
* GND: 4692290-8
* VIAF: 244748932
* BNF: 15279667r
 |
Genius estis hungarlingva monata literatura revuo en Arad, Rumanio inter januaro kaj aŭgusto 1924. Ĝi aperis per subteno de Kölcsey Egyesület sub ĉefredaktado de Zoltán Franyó, respondecredaktado de Dániel Nagy, direktorado de Béla Zala. Ĝia subtitolo en puraj lingvoj estis: "Az egyetemes kultúra folyóirata" (Revuo de universala kulturo). El mondliteraturo ĝi publikis de Hugo von Hofmannsthal, Li Tai-Po, Paul Verlaine, W. B. Yeats; Luigi Pirandello, Ivan Goll, Walter Hasenclever; Lucian Blaga, Alfred Moşoiu, Al. A. Philippide, Perpessicius.
Kvazaŭ 25 transilvaniaj verkistoj publikis en ĝi: Bartalis János, Becski Irén, Berde Mária, Endre Károly, Fekete Tivadar, Olosz Lajos, Ormos Iván, Salamon László, Szentimrei Jenő, Tompa László, Nagy Dániel, Szántó György , Asztalos Sándor, Dienes László, Molter Károly. Tie aperis de Zoltán Fábry *Emberirodalom*.

* Új Genius (januaro-februaro-marto 1925) same aperis sub redaktado de Zoltán Franyó. Ĝi donis pli grandan atenton al modernaj literaturaj tendencoj kaj al belarto.

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
**Fortresopreĝejo Sankta Maria Helpanto de Kristanoj** estas gotika romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Óföldeák.

Historio
--------

Dokumento mencias en 1332 la vilaĝon kun preĝejo. Oni supozas, ke la nun videbla preĝejo konstruiĝis en la malfrua 15-a jarcento. Post jaroj defenda muro estis konstruita ĉirkaŭ la kirko kun turoj kaj bastionoj. (Ili jam malaperis, restis nur la preĝejo mem.) En fino de la la sekva jarcento la vilaĝo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj, nur en 1723 alvenis denove vilaĝanoj. La preĝejo baldaŭ estis trakonstruita, pro la trakonstruo la gotiko grandparte pediĝis, sed tiam estis konstruita la kasona plafono. En 1845 inundo forviŝis la vilaĝon, la loĝantoj fondis novan vilaĝon iom for. La nova funkcio de la preĝejo estis grenejo, sed oni metis la moveblaĵojn al la nova preĝejo. Paŝo post paŝo iom da homoj revenis al la iama vilaĝo, eĉ oni refondis la vilaĝon. En 1874 la preĝejo estis jam pligrandigita, en 1924 renovigita, samtempe turo estis konstruita. Arkeologoj esploris la preĝejon ekde 1989, en la sekva jardeko plena renoviĝo okazis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola sur supozebla kurgano en rando de la vilaĝo. Remparo kaj defenda muro ĉirkaŭas la preĝejon, sed hodiaŭ kaj la muro, kaj la remparo nur apenaŭ estas videbla. Origine la muro estis 5 metrojn alta, la remparo 6 metrojn larĝa, 3 metrojn profunda. Tra malgranda ponto estas alirebla fasado de la preĝejo. En mezo de la simetria fasado funkcias la pordo. La navo apogita kun pilieroj formas briko. La sakristio estas baroka el la 18-a jarcento. Interne la ĉefaltaro prezentas la iamajn hungarajn kermesejojn. Sub la sanktejo kripto estis konstruita en 1759.

Interno de la pregxejo

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun 2 fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2017-02-02 per la retarkivo Wayback Machine

* Aerfoto pri la fortresopreĝejoAerfoto pri la fortresopreĝejo
* La fasadoLa fasado
* Vido al la fortresopreĝejoVido al la fortresopreĝejo
* La turoLa turo
* Flanko de la preĝejoFlanko de la preĝejo
* La enirejoLa enirejo

* Kategorio Fortresopreĝejo de Óföldeák en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Marianna BIERNACKA**, fraŭlina nomo **Czokało** (naskiĝis en 1888 en Lipsk en rusa aneksaĵo de Pollando, mortis la 13-an de julio 1943 en Naumowicze en Grodna regiono) estis pola kristana martirino, beatigita de la Romkatolika Eklezio.

Ŝi verŝajne devenis de grekokatolika familio. Marianna kaj ŝia edzo Ludwik Biernacki mastrumis 20-hektaran bienon. Ili havis sesopon da infanoj. Post la morto de la edzo la filino memstariĝis kaj filo Stanisław edziĝis. Marianna ekloĝis ĉe la filo kaj lia edzino Anna. Komence de julio 1943 gestapo kondamnis ŝian filon kaj bofilinon al morto. La filo jam havis dujaran filinon Genia, kaj lia edzino estis denove graveda. Tial Marianna decidis morti anstataŭ la bofilino kaj ŝia naskiĝonta infano. Oni ŝin pafmortigis la 13-an de julio 1943 en Naumowicze, apud Grodno, en grupo de 49 loĝantoj de Lipsk. Marianna havis unu peton: ke oni antaŭ la morto donu al ŝi rozarion.

Ŝi estis beatigita la 13-an de julio 1999 de papo Johano Paŭlo la 2-a en Varsovio en grupo de 108 beatigitaj martiroj de la dua mondmilito.

Aparta loko de ŝia kulto estas Lipsk.

Ŝia liturgia rememoro estas tradicie celebrata dum la tago de ŝia morto kaj ankaŭ en la grupo de 108 beatigitoj la 13-an de junio.

Bibliografio
------------

* Bł. Marianna Biernacka (pole). *Diecezja Łomżyńska (diocezo Łomża)*. Alirita 2017-06-11.
* Antonio Borrelli (2005).  Beata Marianna Biernacka Martire (itale). *Santi Beati e Testimoni*. Alirita 2017-06-11.
* L.Peterson (2017).  The Grandma Martyr of Poland, Marianna Biernacka (angle). *Aleteia*. Alirita 2017-06-11.
* Бернацкая, Марианна (ruse). Alirita 2017-06-11.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 445811
* GND: 106338303X
* VIAF: 312620777
 |
Mapo el la 19-a jarcento kiu montras la regionon, kie oni uzas njemodlinan dialekton
**Njemodlina dialekto** (ŝleza: **djalykt ńymodliński ślůnskij godki**, pronunco: ['dʲalɨkt ɲɨmɔd'liɲski 'ʃlunskʲij 'gɔtki]) estas dialekto de la silezia-pola lingvo kiu estas parolata en la regiono de urbo Niemodlin (Pollando). Ĝiaj atributoj, kiuj diferencas tiun dialekton de normala silezia-pola lingvo estas ĝia fonetiko, ekzemple *mazuřyńy* fenomeno, kiu signifas ke la konsonantojn *č š ž dž* oni legas ĝuste kiel *c s z dz* (IPA: /ʦ/, /s/, /z/, /ʣ/). En njemodlina dialekto iufoje aperas naza vokalo **y**, legata kiel /ɨ̃/).
Njemodlina dialekto estas simila al la prudnika dialekto.

Ekzemplo de njemodlina dialekto
-------------------------------

|  |
| --- |
|  |
|  | 

|  |
| --- |
| **„** Jak my byli chopcy, to my śli tys cansto na gřiby. Noubaři my śe radowali, jak my nouwjancyj prawikůw a růtkopůw nazbjyrali, bo te bůuy bardzo twardy do krouńou. Prawiki a růtkopy – z wjankša rosnům we břuskach. Śińouki a kuřůntka – te z wjankša rosnům zajś we śwjyrckach. Majślouki tys sům dobry, yno te žoudyn ńe chćou zajś roud uodźyrać, bo te musům zajś być uodźyrany, a bardzo śe lepjům po palcach. Bźony – te rosnům zajś na ślagach, na tych uodźymkach uod strumůw. I poram muchorůutkůw my tys přinůjśli, co na muchy jadźić. **"** |

 |
La **Inter-Aga Konsilio** (angle *Inter Action Council*, mallonge *IAC*) estas malformala ligo de eksaj ŝtatestroj kaj registaraj gvidantoj, kiun en 1983 iniciatis la eksa japana ĉefministro Takeo Fukuda, en proksima kunlaboro interalie kun la eksa germana federacia kanceliero Helmut Schmidt.

La membroj, ekskluzive eksaj posedintoj de plej altaj ŝtataj oficoj, havu la ŝancon pludoni siajn spertojn kaj sciojn. La internacia kunlaboro en la agoterenoj paco kaj sekureco, monda ekonomio, socia evoluo kaj medioprotekto estu fortigata per analizoj de problemoj kaj rekomendoj pri solvoj, kiuj rekte estu komunikataj al nuntempaj plej altrangaj politikaj decidistoj. Ĉiujare okazas kunveno de la konsilio, kiu verkas kaj ratifas finan deklaracion.

En 1997 la Inter-Aga Konsilio proponis "Universalan Deklaracion de Homaj Respondecoj" aldone al la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, kiu estas la fundamento de la Unuiĝintaj Nacioj kaj de la interŝtata kunlaboro post la Dua Mondmilito.

Literaturo
----------

* Hans Küng (eldonisto), *Dokumentation zum Weltethos* (germane, "dokumentado pri monda etiko"), Munkeno 2002.

Eksteraj ligiloj
----------------

* retejo de la Inter-Aga Konsilio (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 287335
* GND: 5319284-9
* LCCN: n91100485
* VIAF: 132249045
 |
**Gábor Melegh** [meleg], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Melegh Gábor** estis hungara pentristo, grafikisto.

Portreto de Gábor Melegh pri Franz Schubert
Gábor Melegh  Arkivigite je 2018-01-10 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 14-an de majo 1801 en Versec (Habsburga Imperio, Hungara reĝlando, nuntempa Vršac en Serbio), li mortis la 4-an de aprilo 1835 en Trieste (Habsburga Imperio, nuntempe en Italio).

Biografio
---------

Gábor Melegh komence lernis pentradon en sia naskiĝurbo, poste inter 1817 kaj 1829 li studis en Akademio de Belartoj de Vieno. En tiu periodo kelkfoje li havis stipendiojn kaj interrompe la lernadon kelkfoje li pentradis hejme. Ekde 1829 liaj grafikaĵoj aperis en revuo. Li pentradis foje en Versec, foje en Vieno. Plej ofte li pentradis portretojn de hungaraj kai aŭstraj aristokratoj, krome li kreis ankaŭ grafikaĵojn. En Versec li ankaŭ instruis pentradon. En 1835 li studvojaĝis al Italio, sed en la unua stacio li tragike droniĝis en la maro. Li ricevis premiojn en 1819, 1823 kaj iam en kortegan arĝentan medalon.

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Franz Schubert (1827)
* Ĉasado (1829)
* Gabriella Károlyi (1829)
* Junulino (1830)
* Sankta Maria kun la bebo kaj Sankta Jozefo (1827)
* Utcaseprő fiú (akvaforto)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Károly Brocky

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildoj Arkivigite je 2018-06-27 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* (la koncerna teksto estas legebla en la 70-a paĝo

* ĈasadoĈasado
* Gabriella KárolyiGabriella Károlyi
* JunulinoJunulino
* Sankta Maria kun la bebo kaj Sankta JozefoSankta Maria kun la bebo kaj Sankta Jozefo

* Kategorio Gábor Melegh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614103
* GND: 1043302247
* VIAF: 96362413
* ULAN: 500093034
* RKD: 133714
 |
**Marianne SÄGEBRECHT** [mariane Segebreĥt] (naskiĝis la 27-an de aŭgusto, 1945 en Starnberg, Bavario) estas germana aktorino.

Antaŭ ol ŝi aŭtodidakte lernis la aktoradon, ŝi laboris kiel helpantino de kuracisto kaj kiel fotistino en sia hejmurbo. Kiel juna virino ŝi ekloĝis en Munkeno, kie ŝi elprovis sin en diversaj teatraj ensembloj.

En la jaro 1979 la reĝisoro Percy Adlon malkovris ŝian talenton kaj invitis ŝin al televida produktaĵo. Vastan popularecon ŝi gajnis en la jaro 1984, kiam Percy Adlon ŝin okupis por la ĉefrolo en la filmo *Zuckerbaby*. Marianne Sägebrecht, kiu mem cetere ne vere kongruas al la modernaj malserenaj belecnormoj sed fakte vere kaj ege belas kaj radias vivĝuon kaj homecon, en tiu filmo prezentis dikan virinon, kiu vivis tristan vivon. Amante viron tiu virino gajnis memfidon kaj optimismon, kiu restis en ŝi eĉ post la fino de la amrilato.

En 1987 ŝi en la filmo *Out of Rosenheim* unuafoje prezentis sin en Usono. El pliaj filmoj menciindas *The War of the Roses*, en kiu ŝi aperas apud Michael Douglas kaj Kathleen Turner.

En la jaro 1994 ŝi publikigis sian membiografion *Ich trau' der Zukunft*.

Listo de filmoj
---------------

* *Zuckerbaby* (Germanio, 1984)
* *Out of Rosenheim* (Usono, 1987)
* *The War of Roses* (Usono, 1989)
* *Martha und ich* (Germanio/Francio, 1989)
* *Rosalie goes shopping* (Rozalio butikumas) 1991
* *Der Unhold* (1996)
* *Eine Frau nach Maß* (Germanio/Francio, 1996)
* *Die Sekretärin des Weihnachtsmanns* (Germanio/Francio, 1999)
* *Scheidung auf Amerikanisch* (Germanio, 2000)
* *Marga Engel kocht vor Wut* (Germanio, 2002)

* Marianne Sägebrecht en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Marianne Sägebrecht en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 24145
* GND: 119135752
* LCCN: no95016549
* VIAF: 118070407
* ISNI: 0000 0001 1497 4285
* SUDOC: 060852054
* BNF: 140362877
* MBA: c4bd125b-e654-49ff-9292-b3c463ee97f3
* NKC: pna2012730951
* BNE: XX1295624
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **Ĉi tiu artikolo pri medicino citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Januaro 2021)* |

La **intensa medicino** aŭ **intensiva prizorgado** (angle *'intensive care*') estas medicina fako traktanta la diagnozadon kaj terapion de vivdanĝerigaj situacioj kaj malsanoj. La fako plejparte aplikiĝas en speciale ekipitaj stacioj de malsanulejoj ("intensaj stacioj"), kiuj gvidiĝas fare de speciale edukitaj fakaj kuracistoj, kiel anestezistoj, internaj medicinistoj, kirurgoj kaj neŭrologoj.

Intensaj stacioj de malsanulejoj en la industriaj ŝtatoj estas el konstrua kaj aparatara vidpunkto amplekse ekipitaj. Pro la tempe ampleksa neceso de intensa prizorgo flegisto en intensa stacio prizorgas nur 1 ĝis 3 pacientojn – en "normala stacio" de malsanulejo unu flegisto prizorgas ĉirkaŭ 20 pacientojn.

La intensa medicino havas siajn historiajn radikojn en la anestezologio, ĉar la artefarita spirigado estis la origina kaŭzo por kreo de tiom kompleksaj medicinaj metodoj kaj lokoj. Alia antaŭŝtupo por la nunaj intensaj stacioj estis "kardiologiaj prizorgaj unuoj". Tiuj stacioj per daŭra elektrokardiografio povis kontroli pacientojn post korinfarkto kaj havis aparatojn por revivigo en okazo de kormuskolaj misfunkcioj. 

En intensaj stacioj akceptiĝas pacientoj, kies stato estas aŭ povus iĝi vivdanĝeriga. Tiel ne nur severaj malsanoj aŭ la sufero je forta akcidento, sed ankaŭ statoj post grandaj operacioj gvidas al intensa medicina kontrolo kaj se necese terapio. Principe devas esti iugrada pozitiva prognozo pri la medicina trakteblo de la vivdanĝeriga stato. Malsanoj kun granda probablo gvidantaj al morto, kiel kanceroj en fina stadio, do ne gvidas al akceptiĝo en intensa stacio. 

* Kategorio Intensa medicino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |
**Marianne Szemes** [semeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szemes Marianne** estis hungara reĝisoro, scenaristo. Ŝia origina familia nomo estis *Magaziner,* ŝia iama familia nomo estis *Mátrai*, ŝia pli mallonga persona nomo estis *Mari*. Ŝia edzo estis Mihály Szemes.

Marianne Magaziner naskiĝis la 10-an de aprilo 1924 en Budapeŝto, ŝi mortis la 3-an de novembro 2003 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Marianne Szemes devenis el juda familio. Ŝi akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1949. **Ŝi estis la unua hungaro, kiu iĝis ina reĝisoro.** Ŝi komencis sian reĝisoran karieron en produktejo pri novaĵfilmoj. Tiu filmoj tiam estis videblaj en kinejoj antaŭ la kutimaj filmoj. Ŝi reĝisoris 500 novaĵfilmojn, poste pro disvastiĝo de televido ĉiuspecajn filmojn. Ŝi edziniĝis en 1946, ŝi naskis 2 filinojn en 1950 kaj 1952, en 1977 ŝi vidviniĝis. Ŝi ricevis premiojn en 1966 kaj 1969, krome ŝiaj filmoj festivalajn premiojn.

Ŝiaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto)
--------------------------------

* *Egyiptomi útijegyzetek* (dokumenta filmo, 1958)
* *Amiért a nő mindent elkövet* (dokumenta filmo, 1966)
* *Érted haragszom* (1970)
* *Zendül az osztály* (televida filmo, 1975)
* *A játszma* (televida serio, 3 epizodoj, 1976-1977)

Ŝiaj scenarlibroj (elekto)
--------------------------

* *A szánkó* (mallonga filmo, 1955)
* *Dani* (1957)
* *A csodakalap* (televida filmo, 1959)
* *Fotó Háber* (1963)
* *Hétköznapi történet* (televida serio, 1966)
* *Ketten a tavon* (televida filmo, 1977)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* filmoj
* filmoj

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 780393
* GND: 1246693690
* VIAF: 121447488
* ISNI: 0000 0000 7969 0171
 |



* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
**Gábor Novák,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Novák Gábor** estis hungara kanuisto, olimpiano, trejnisto.

Gábor Novák naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1934 en Budapeŝto, li mortis la 5-an de aŭgusto 2021.

Biografio
---------

Gábor Novák akiris licencon pri seruristo en 1952. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1967. Li laboris ĝis la pensiuliĝo en pluraj laborlokoj ankaŭ en aliaj profesioj. Lia edzino naskis du filojn.

### Sporta kariero

Gábor Novák inter 1949-1963 estis kanuisto en ĉefurba sportklubo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kun arĝenta medalo individue en distanco 10 000 m, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la unua en 1957 same individue en distanco 1000 m. Depost fino de sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto, kie lia plej konata disĉiplo estis István Vaskuti. Li plene forlasis la sportan vivon en 1969.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieca intervjuo kun foto
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 809502
 |



* Portalo pri Biografio
**Rudolf CZELNAI** [celnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Czelnai Rudolf** estas hungara meteologiisto, esplora profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1987).

Rudolf Czelnai  naskiĝis la 3-an de majo 1932 en Miskolc.

Biografio
---------

Rudolf Czelnai frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1950-1954, poste eklaboris en Tihany en Tutlanda Meteologia Servo. En 1964 helpe de stipendio li estis en Japanio. Inter 1967-1968 li laboris en Afrikokiel fakulo de UNO. En 1974 li iĝis prezidento de Tutlanda Meteologia Servo, baldaŭe li ekhavis diversajn internaciajn poziciojn. Li emeritiĝis en 1994. Li ricevis 3 premiojn inter 1997-2007.

Verkaro (elekto)
----------------

* *On the Statistical Structure of Meteorological Fields* (1966)
* *Légkörtani alapismeretek* (1979)
* *A meteorológia eszközei és módszerei* (Iloj kaj metodoj de la meteologio) (1981)
* *Az Országos Meteorológiai Szolgálat 125 éve* (125 jaroj de Tutlanda Meteologia Servo) (1995)
* *A világóceán* (La mondoceano) (1999)

Fontoj
------

* biografieto kun foto
**Lacjarak,** serbe **Лаћарак,** slave **Laćarak,** hungare **Latyarak** [latjarak] estas vilaĝo (en la praktiko dormanta urbo) en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.

Lacjarak situas en la mapo en la verda municipo
Mapo pri municipo de Sremska Mitrovica
Preĝejo de Lacjarak

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 56  km²
* Koordinatoj: 45°00′05″N 19°34'04″E
* Alto super marnivelo: 78 m
* Loĝantaro: 10890
* Poŝtkodo: 22221
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

Situo
-----

Lacjarak situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo Beogrado-Zagrebo preteriras.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Lacjarak 10893 homoj, (9858 serboj (91 %), 181 kroatoj, 148 hungaroj, 132 ukrainoj, 109 ciganoj, 68 jugoslavianoj, 27 rutenoj, 21 slovakoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Lacjarak en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Nona GAPRINDASHVILI** (kartvele ნონა გაფრინდაშვილი, naskiĝis la  3-an de majo 1941(nun 1941-05-03) estas kartvela ŝaka grandmajstro la sesa virina ŝaka mondĉampiono (1962-1978) kaj la unua virino, kiu atingis sen seksodistingan titolon de grandmajstro. Ŝi naskiĝis en Zugdidi, Kartvelio (tiam parto de Sovetunio) ŝi estas la plej forta virina ŝakisto el sia generacio.

En 1961 en aĝo de 20, Gaprindashvili gajnis la virinan kandidatan turniron kaj tiel okazis titoldefendan matĉon kontraŭ rusa mondĉampiono Elisabeth Bykova. Ŝi venkis en la matĉo facile, per fina poentaro de 9-2 (+7-0=4), kaj daŭre sukcese defendis sian titolon kvar fojojn: tri fojojn kontraŭ Alla Kushnir (1965: 10-6; 1969: 12-7; 1972: 12-11) kaj unu foje kontraŭ Nana Alexandria (1975: 9-4). Ŝi finfine perdis sian kronon en 1978 kontraŭ samlanda kartvela 17-jara Maia Chiburdanidze, per poentaro de 6½-8½ (+2-4=9).

Gaprindashvili partoprenis kiel parto de la sovetunia teamo en la Ŝakolimpikoj de 1963, 1966, 1969, 1972, 1974, 1978, 1980, 1982, 1984, 1986, 1990 kaj por Kartvelio en 1992. Ŝi estis unu el la kontribuantaj ludantoj de la sovetunia teamo kiu dominis la virinajn olimpikojn dum la 1980-aj jaroj. Ŝi gajnis nekredeblajn 25 medalojn, inter kiuj 11 orajn teamajn medalojn kaj 9 individuajn orajn medalojn. Ĉe la Olimpiko de Dubajo 1986 ŝi venkis en ĉiuj dek ludoj en kiuj ŝi partoprenis por fari perfektan poentaron.

Ŝi estis kvin-foja gajninto de la Virina Sovetunia Ŝaka Ĉampionumo: en 1964, 1973, 1981, 1983 kaj 1985.

En 1978 Gaprindashvili fariĝis la unua virino, kiu ricevis la grandmajstran titolon. Ŝi estis premiita per la titolo post gajnado de du normoj kaj sumo de 23 ludoj, la lastan ŝi gajnis en Lone Pine 1977 kontraŭ ludantaro de 45 ŝakistoj, plejparte grandmajstroj. Kvankam ŝi ne atingis la teknikajn postulojn por la GM titolo, kiu postulis 24 ludojn, FIDE trovis ŝiajn rezultojn ekvivalentaj al 24 ludoj kaj igis ŝin la unua virina senseksodistinga Grandmajstro (GM).

En 2005 en la aĝo de 64, Gaprindashvili venkis en la BDO Ŝakturniro okazigita en Harlemo, Nederlando per poentaro de 6½ /10 kaj mezuma Elo-nombro de 2510.

Referencoj
----------

1. ↑   Nona Gaprindashvili wins BDO Chess Tournament Haarlem (angle). Chess News. Alirita 2021-01-04.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de Grandmajstroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nona Gaprindashvili en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Nona Gaprindashvili profilo kaj Elo-nombro ĉe la FIDE
* Nona Gaprindashvili profilo ĉe ChessGames.com
* Nona Gaprindashvili profilo ĉe 365chess.com

* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Ludo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712892
* GND: 1089697961
* LCCN: n96077236
* VIAF: 4200200
* ISNI: 0000 0000 4251 5409
 |
La **Jerusalema Leĝo** (en hebrea:חוֹק יְסוֹד: יְרוּשָׁלַיִם בִּירַת יִשְׂרָאֵל‎, en araba: قانون القدس‎) estas komuna nomo de la "Baza Leĝo: Jerusalemo, Ĉefurbo de Israel", aprobita de la Kneset la 30an de julio 1980 (17a de Abo, 5740).

Kvankam la leĝo mem ne uzas la terminon, la Israela Suprema Tribunalo interpretis la leĝon kiel efektiva aneksigo de Orienta Jerusalemo. La Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj kondamnis la klopoditajn ŝanĝojn en la statuso de Jerusalemo kaj konsideris la leĝon "nula kaj vakua" per la rezolucio de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj numero 478. 

La Jerusalema Leĝo diras, ke "Jerusalemo, kompleta kaj unuiĝinta, estas la ĉefurbo de Israelo" kaj la urbo servas kiel la sidejo de la registaro, la hejmo de la prezidenta loĝejo, registaraj oficejoj, supera kortumo, kaj parlamento. La sekureca rezolucio 478 de la Unuiĝintaj Nacioj (20-a aŭgusto 1980; 14-0, Usono sin detenis) nuligis la Jerusaleman Leĝon kaj alvokis, ke membraj ŝtatoj fortiru siajn diplomatiajn misiojn el Jerusalemo. Krom Israelo kaj, ekde decembro 2017 pro decido de Donald Trump, Usono, neniu membra lando de la Unuiĝintaj Nacioj rekonas la Jerusaleman Leĝon (vidu Kellerman 1993, p. 140) kaj ili tenas siajn ambasadejojn en aliaj urboj kiaj Telavivo, Ramat Gan, kaj Herzlija (vidu la CIA Faktlibro Arkivigite je 2018-12-25 per la retarkivo Wayback Machine kaj Mapo de Israelo).

Notoj
-----

1. ↑   Eyal Benvenisti (23a de Februaro 2012). The International Law of Occupation. OUP Oxford. pp. 205–. ISBN 978-0-19-958889-3.
2. ↑  United Nations News Centre. "Jerusalem must be capital of both Israel and Palestine, Ban says", 28-a de oktobro 2009. Kontrolita 30-a de julio 2015.
3. ↑   ''Basic Law: Jerusalem, Capital of Israel''. Knesset.gov.il. Alirita 14-a de oktobro 2013.
**Malferma haveno** aŭ **malfermita haveno** aŭ **traktata haveno** estas tia haveno, kiujn la aziaj landoj – ĉefe Ĉinio – devis malfermi por la libera komerco kaj setliĝo de la eksterlandanoj (Grand-Britio, Francio, Germanio, Usono kaj Japanio). En Ĉinio, tio okazis laŭ la Traktato de Nankino (1842), post la ĉina malvenko en la unua opia milito (1839–42). 

Japanio cedis en 1854, kiam veselkapitano Matthew C. Perry alhaveniĝis en Edo kun kanonboata ŝiparo de Usono kaj trudis la japanojn, permesi eniron de la usonaj komercistoj. Aliaj okcidentaj landoj rapide sekvis la britan ka jusonan ekzemplon kaj akiris privilegiojn pri malfermaj havenoj por siaj ŝtatanoj en nur en Ĉinio akj Japanio, sed ankaŭ en Vjetnamio, Koreo kaj Siamo. 

Fine de la 19-a jarcento, la nombro de la malfermaj havenoj kreskis de 5 (1842) al pli ol 50 (1911). Japanio havis pli fortan armeon, tiel ĝi malfermis nur 6 havenojn. En la pli malgrandaj landoj oni malfermis maksimume 2-3 havenojn. 

En la malfermaj havenoj, la okcidentaj ŝtatanoj ĝuis ekster-teritorian staton, tiel ili en respondecis al la lokaj leĝoj. Baldaŭ en ĉiu haveno estiĝis memstara jura, juĝista, polica kaj impostada sistemo. La setliĝo de okcidentanoj alportis la okcidentan kulturon, pensmanieron kaj azianoj ofte tie renkontiĝis unufoje tie la okcidentan vivmanieron. En la 19-20 jc. la centroj de la industriigo de Ĉinio estis la malfermaj havenoj (Ŝanhajo kaj Kantono). 

Japanio ĉesigis la malfermajn havenojn en 1899 danke al la rapida industriigo kaj fortiĝanta militista forto. En Ĉinio akj alaij landoj, la privilegioj de la okcidentanoj restis ĝis fino de la dua mondmilito. 

La Aŭstra-Hungara Monarĥio havis ekde 1902 apud Tienĉin luitan komerca areon en grando de 0,75 km2, kun simialj komercaj rajtoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Politiko de la malferma pordo
La **Mezkaspia naftogasa baseno** estas naftogasa baseno, kiu troviĝas en la Meza Kaspio.

Situo
-----

Norde ĝi estas limigita de la orogeneza-surŝovfaŭlta zono de la kuniĝo al la Ĉekaspia kaj Ustjurta depresioj. La suda limo estas la Nord-Apŝerona fleksejo. Okcidente ĝi limas al la Nord-Kaŭkaza naftogasa provinco. Oriente ĝi estas limigita de la Sud-Mangiŝlaka naftogasa provinco. 

Geografie ĝi estas ligita al la zono de la kuniĝo de la Alpa-Himalaja sistemo kaj la Uralo-Mongola orogenezo, kio difinas ŝov-surŝovan karakteron de la kuniĝaj zonoj (la Centro-Mangiŝlaka kaj Apŝerona faŭltosistemoj).

Plejparte la baseno troviĝas en la teritorio de Rusio (la okcidenta parto), Kazaĥio (la orienta parto). Malpli grandaj partoj troviĝas en la sud-okcidenta (Azerbajĝano) kaj sud-orienta (Turkmenio) sektoroj de la Kaspia maro.

Strukturo
---------

La basena fundamento estas heterogena kaj inkluzivas diverstempajn konsolidiĝajn blokojn, ĉefe de fanerozoikoen. La sedimenta kapoto formiĝis pere de rokaĵoj de la malfrua paleozoiko ĝis kenozoiko. La komuna dikeco de la sekco estas 6-12 mil metroj. En la sedimenta kapoto estas du tektono-sedimentaj kompleksoj. La antaŭplata komplekso estas formita de la terrigeno-vulkandeveno-efuzivaj sedimentaĵoj de la malfrua paleozoiko — triaso, dikaj 2 ĝis 3 mil metrojn. La plata komplekso inkluzivas la terrigeno-karbonatajn sedimentaĵojn de ĵurasio, kretaceo kaj kenozoiko.

La ĉefaj tektonaj elementoj de la baseno:

* la Tereko-Kaspia fleksejo (la parto de la Antaŭkaŭkaza sistemo de randaj fleksejoj);
* la Samura volbo;
* la Segendika fleksejo (parto de la Sud-Mangiŝlaka fleksejo);
* la Nogaja ŝtupo;
* la Sablo-Kalkoŝtona levozono;
* la Kaspia levozono;
* la Mangistaŭ levozono.

Ili estas ligitaj al la juntozono de la Karpinskij-kresto kaj la Centra Mangiŝlako.

Naftogasaj kuŝejoj
------------------

La naftogasaj kompleksoj estas ligitaj al permio-triasaj, ĵurasio-frukretaceaj, malfrukretaceaj kaj paleogeno-neogenaj sedimentaĵoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Nord-Kaŭkaza naftogasa provinco
* Astraĥano-Kalmuka naftogasa distrikto

Referencoj
----------

1. ↑  Силантьев, Ю. Б..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Среднекаспийский нефтегазоносный бассейн // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 419. ISBN 5-85270-327-3.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Tibeta junipero** |
| --- |
|  |
| Juniperus tibetica en Tangu*Juniperus tibetica* en Tangu |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Pinofitoj *Pinophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Pinopsidoj *Pinopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pinaloj *Pinales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Cipresacoj *Cupressaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Junipero *Juniperus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***J. tibetica*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Juniperus tibetica****Vladimir Leontjeviĉ Komarov |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Tibeta junipero  |

 |
| v • d • r |

***Juniperus tibetica*** (**Tibeta junipero**) estas specio el la genro junipero de la familio cipresacoj. Ĝi estas indiĝena de okcidenta Ĉinio en suda Gansuo, sudorienta Ĉinghajo, Siĉuano, kaj Tibeto, kie ĝi kreskas je altaj altitudoj de 2600–4800 m. Tiu specio eble posedas la plej altan arbolinion en la mondo.

Priskribo
---------

Ĝi estas ĉiamverda konifera arbusto aŭ malgranda ĝis mezgranda arbo kiu kreskas ĝis 5–15 m (rare ĝis 30m) alte, kun trunko de ĝis 2 m de diametro. La folioj estas de du formoj, junaj pinglecaj folioj 5 mm longaj en semplantoj kaj foje (rekreskoj post nutrodamaĝo) en plenkreskaj plantoj, kaj plenkreskaj skvam-folioj 1.5–3 mm longaj en pli aĝaj plantoj; ili estas aranĝitaj en dekusataj opoziciaj paroj de verticiloj de tro. La strobiloj estas ovoecaj, berecaj, 9–16 mm longaj kaj kun 7–13 mm diametro, blu-nigraj kaj enhavas unusolan semon; ili estas maturaj post ĉirkaŭ 18 monatoj. La masklaj strobiloj estas 1.5–2 mm longaj, kaj lasas sian polenon en printempo.

Konservado kaj uzado
--------------------

Ĝi estas la nura lignoplanto en grandaj areoj de altaltituda Tibeto, kaj kreskas tre malrapide en akraj klimataj kondiĉoj tie. La ligno estas ege grava por la lokaj komunumoj por konstruado kaj energio, kaj ankaŭ bruligita por incenso. Ankaŭ la foliaro estas tre utila por la aldomigitaj kaproj kaj alia gregaro. Ambaŭ uzoj rezultis en grava malpliigo en la specia abundo; iam listigita (1998) kiel neminacata, ĝi estis pli ĵuse (2005) rekategoriigita kiel Preskaŭ Minacata.

Referencoj
----------

1. ↑  Farjon, A. (2013). "*Juniperus tibetica*", *IUCN Red List of Threatened Species* **2013**, p. e.T42256A2967451. doi:10.2305/IUCN.UK.2013-1.RLTS.T42256A2967451.en.
2. 1 2 3  Adams, R. P..  (2004) **Junipers of the World**. Trafford. ISBN 1-4120-4250-X.
3. 1 2 3 4  Farjon, A..  (2005) **Monograph of Cupressaceae and Sciadopitys**. Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 1-84246-068-4.
4. ↑   (2007) "Highest Treeline in the Northern Hemisphere Found in Southern Tibet", *Mountain Research and Development* **27** (2), p. 169–173. doi:10.1659/mrd.0792.  Alirita 30a de aŭgusto 2017..
5. ↑  Conifer Specialist Group (1998): *Juniperus tibetica*

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699533
 |
La **preĝejo Johano Baptisto** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Balatonberény.

Historio
--------

En tiu loko estis sanktejo onidire en la 13-a jarcento. Kompleta gotika kirko estis konstruita laŭ la arkeologoj en mezo de la 14-a jarcento. Pro la kontraŭturkaj bataloj ĝi parte estis detruita, en la 18-a jarcento ĝi renoviĝis kaj turo estis konstruita antaŭ la navon. La orgeno estis farita en 1928. La preĝejo estis renovigita en la jaroj 2014 kaj 2015.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto, sed apude estas skulptaĵo pri Sankta Vendelo ekde 1793. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas kaj altiĝas. La enirejo funkcias tra la turo, sed origine restis gotika porto ĉe flanko de la navo. Originaj pilieroj apogas la navon. Interne la gotika baptujo estis farita el ŝtono.

Kermeso okazas en la 24-an de junio.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* Arkivigite je 2019-06-26 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
En kosmoscienco, la **stranga rapido** estas komponanto de rapido galaksio kiu ne povas esti eksplikita per leĝo de Hubble.

Laŭ leĝo de Hubble, ĉiu galaksio forflugas de observanto je rapido *v* proporcia kun ĝia distanco *r* al la observanto.

*v = H0r*
kie *H0* estas konstanto de Hubble. La interrilato inter rapido kaj distanco devus esti akurata se forestus la alia efikoj.

Galaksioj estas ne distribuita homogene en spaco de la universo, sed tipe estas en grupoj aŭ akumuliĝoj, en kvanto inter malpli ol dek kaj kelkaj miloj. Ĉi ĉiuj apudaj galaksioj havas gravitan interagon, kaj tirl aparta galaksio povas havi rapidon eĉ de pli ol 1000 km/s en hazarda direkto. Ĉi tiu rapido estas vektore adicita kun , rapido donita per leĝo de Hubble.

Oni povas mezuri radiusan komponanton de rapide de galaksio per ŝovo de Doppler de ĝia lumo, kaj poste per leĝo de Hubble ekscii distanco ĝis la galaksio. La ĉefa konsekvenco de ekzisto de stranga rapido estas ke, dum ekcsio de la distanco ĝis la galaksio per ĉi tiu maniero, povas aperi eraro. Ĉi tiu eraro iĝas pli malgrandan, relative al la tuteca rapido, se la distanco pligrandiĝas.

Pli preciza pritakso povas esti farita per preno de la averaĝa rapido de grupo de galaksioj. Strangaj rapidoj de galaksioj en la sama grupo estas ĝenerale hazardaj, kaj dum sumado forigas unu la alian, donante multe pli precizan mezuron.

Eksteraj ligiloj
----------------

* [*rompita ligilo*] Pri distribuo de strangaj rapidoj de Munelar de Assis Falcão kaj André Luís Batista Ribeiro
La **preĝejo Kristo Reĝo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Barcs.

Historio
--------

La preĝejo estis konstruita inter 1814 kaj 1821, la konsekro okazis en 1821. Pri la eblaj pli fruaj preĝejoj mankas informoj. En la origina Barcs tiu preĝejo estas la sola katolika preĝejo, tamen en vilaĝoj aliĝintaj al Barcs funkcias ankaŭ aliaj katolikaj preĝejoj. La preĝejo plurfoje estis trakonstruita, tial iomete la baroko malaperis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en granda parko. La fasado estas simetria (escepte la surmuran krucon). Malsupre meze troviĝas la enirejo, la plej supre la turo, meze estas po unu niĉoj kun skulptaĵoj. En la navo krom la ĉefaltaro ankaŭ flankonavo estas videbla. La absido estas kvadrata kaj estas nur iomete pli mallarĝa, ol la navo. Interne la mebloj estas klasikismaj.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare
* hungare kun mapo
* hungare kun fotoj
* hungare kun multe da fotoj

preĝejo Kristo Reĝo en Barcs

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Jorma Olavi "Jope" RUONANSUU** (naskiĝis la 15-an de aprilo 1964 en Kemi – mortis la 18-an de julio 2020 en Heinola) estis finna komikisto, imitulo, kantokomponisto, kantisto kaj aktoro. Li publike prezentiĝis de la 1980-aj jaroj ĝis la jaro 2018. Li komencis kiel imitulo kaj starkomediisto 16-jara. Li aperis en la 1980-aj jaroj en *Klaustrofobia*, programo de Klaus Thomasson. En aŭtuno 1988 estis publikita lia unua disko. En sama jaro li imitis en programo *Vesku show* en finna reklama televido. En la sekva jaro Ruonansuu kaj Visa Mäkinen publikigis humorprogramon *Matkiva kulkuri*. En la 2000-aj jaroj Ruonansuu aperis kun aliaj en programo *Jopet-show*. Personoj, kiujn li imitis, estas inter aliaj Esko Aho, Martti Ahtisaari, Tarja Halonen, Raimo Ilaskivi, Urho Kekkonen, Mauno Koivisto, Pekka Vennamo, Veikko Vennamo, Mika Häkkinen, Marja-Liisa Kirvesniemi, Juha Mieto, Matti Nykänen, Kimi Räikkönen, Marco Bjurström, Esko Hukkanen, Ensio Itkonen, Heikki Kahila, Hannu Karpo, Spede Pasanen, Jorma Pulkkinen, Kirsi Salo, Aarne Tanninen en Folke West, Remu Aaltonen, Juice Leskinen, Vesa-Matti Loiri kaj lia amiko M. A. Numminen. Jope Ruonansuu kreis kaj kantis multajn parodiajn muzikaĵojn.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 727573
* ISNI: 0000 0004 0669 7187
* MBA: fb50177c-d4b7-407e-95dc-40f15274041a
 |
La **preĝejo Koro de Jesuo** estas romkatolika moderna preĝejo en Hungario, en urbo Szombathely, en loĝkvartalo "Szőllős" [sOlOŝ]. (La vorto Szőllős estas legebla laŭ nekutima ortografio en fontoj, tiun formon sekvas la artikolo!)

Historio
--------

La katolika grupo formiĝis en loĝkvartalo Szőllős en 1930. Oni aranĝis la mesojn en aparta ĉambro de la lernejo. En 1942 oni komencis konstrui kirkon, ĝi estis konsekrita en la sekva jaro fare de József Grősz. Jam en 1944 bombo plene disrompis la preĝejon. La mesoj denove okazis en la lernejo. En komenco de la socialismo la ŝtato forprenis la ruinan areon, sed en 1998 la municipo donis alian areon konvenan. La konstruado daŭris inter 2001 kaj 2005.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo kune kun la paroĥo situas sola laŭ stratangulo. La fasado estas malsimetria, ĉar la turo maldekstre altiĝas. Granda pluvŝirmilo etendiĝas laŭ la fasado, same ĉe la turo. La turopinto estas ruĝa koro anstataŭ kruco. Sub la preĝejo estas aparta nivelo por publikaj celoj. Post la navo la paroĥo troviĝas. Interne en la navo tuj estas okulfrapa granda vitralo malantaŭ la ĉefaltaro, sed estas ankaŭ aliaj pli malgrandaj vitraloj. En la sanktejo estas videblaj 22 pentraĵoj pri martiroj kaj sanktuloj. En la navo estas seĝoj anstataŭ la konvenciaj benkoj.

Kermeso okazas en la tago de Koro de Jesuo.

Fontoj
------

* hungare kun video
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Alconada de Maderuelo** [alkoNAda demadeRŬElo] estas municipo en la plej oriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. La loknomo *Alconada de Maderuelo* estas komprenebla etimologie kiel A. de Maderuelo (lignaĵeto), sed alude al Maderuelo, iama pli ĉefa urbo. Ĝi enhavas ankaŭ la submunicipon Alconadilla.

Alconada de Maderuelo en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 12,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 22 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 300 el jaro 1900. 

Ĝi distas 90 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Maderuelo, Aldealengua de Santa María, Campo de San Pedro, Riaguas de San Bartolomé kaj Languilla.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Ĝi estis iam en la *Comunidad de Villa y Tierra de Maderuelo* kaj en la provinco Burgoso.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769007
 |
**Kirko Mario Magdaleno** estas katolika historia monumento (ekde 1997) en Hungario, en Budapeŝto, en urboparto *Cinkota*.

Historio
--------

Dum regado de Béla la 4-a (Hungario) estis konstruita jam preĝejo en Cinkota. La loĝantoj iĝis kalvinanoj en la 1560-aj jaroj, luteranoj post 1605, ili akiris la preĝejon. La katolikoj neniam rericevis ĝin, tial ili konstruis pli novan kirkon en 1747. La paroĥo funkciis en Csömör ĝis 1926. En 1979 interna trakonstuo okazis, la plena renoviĝo finiĝis en 1985. La nun aŭdebla orgeno alvenis en 1909.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola ĉe stratangulo laŭ ambaŭ trotuaroj. Apud la kirko kruco estas videbla. En mezo de la fasado supre la turo altiĝas. La sanktejo estas plurlatera, apude la sakristio etendiĝas. Interne la ĉefaltaro restis origina kun bildo pri Mario Magdaleno. En la sanktejo troviĝas ankaŭ skulptaĵoj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. La flanka altaro estis farita ankoraŭ pli frue en 1637 en Komárom.

Kermeso okazas en 22-a de julio.

Fontoj
------

* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* hungare Arkivigite je 2016-03-06 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Arkta Oceano.
Laŭ internacia juro, al neniu lando apartenas la norda poluso aŭ la regiono de la arkta oceano kiun ĝi ĉirkaŭas. La ŝtatoj ĉirkaŭ la Arkto, nome Rusio, Usono (pro Alasko), Kanado, Norvegio, kaj Danio (pro Groenlando), havas nur 370 kilometran regionon ekonomian ĉirkaŭ siaj marbordoj.

Post ratifo de la Konvencio de la Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro (*United Nations Convention on the Law of the Sea*), ŝtato havas dek jarojn por peti pli grandan regionon ol la 370-kilometran regionon. Pro tio, Norvegio (ratifinta la konvencion en 1996), Rusio (ratifinta en 1997, Kanado (ratifinta en 2003) kaj Danio (ratifinta en 2004) ekstaris projektojn por montri kiujn partojn devas aparteni al iliaj teritorioj. Usono subskribis ĝin sed ne ankoraŭ gin ratifis, tamen George W. Bush petis al la Usona Senato ratifi ĝin la 15-an de majo 2007.

Piednotoj
---------

1. ↑  **angle** news.yahoo.com
2. ↑   United Nations Convention on the Law of the Sea (Annex 2, Article 4). Alirita 2007-07-26.
3. 1 2 3 4   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2007-07-11. Alirita 2008-06-11.
4. ↑  President's Statement on Advancing U.S. Interests in the World's Oceans
5. ↑  Drawbaugh, Kevin, "U.S. Senate panel backs Law of the Sea treaty", *Reuter*, Oct. 31 2007.
**Éva Kutrucz** [kutruc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kutrucz Éva** estis hungara kantisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.

Éva Kutrucz naskiĝis la 3-an de februaro 1926 en Budapeŝto, ŝi mortis la 1-an de aŭgusto 1997 (laŭ alia fonto la mortotago estis la 3-a).

Biografio
---------

Éva Kutrucz akiris pianistan kaj kantistan diplomojn en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1942 kaj 1948. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis hu:Szegedi Ernő (zongoraművész), Ilona Durigó, Ferenc Székelyhidy, Imre Molnár kaj Pálné Molnár C.. Inter 1949-1962 ŝi instruis en muziklernejo en Szeged, ekde 196l en la menciita altlernejo. Inter 1946 kaj 1962 ŝi ofte kantis en koncertoj.

Ŝiaj disĉiploj (elekto)
-----------------------

* Zsuzsanna Dobránszky
* Anna Gonda

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 165-a paĝo)

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 784248
 |


* Portalo pri Biografio
**Éva Héczey** [hEcei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Héczey Éva** estis hungara aktoro, logopedo. Ŝia edzo estis István Verebes, ilia filo estis Pater Sparrow.

Éva Héczey naskiĝis en 1948 en Miskolc, ŝi mortis **antaŭ** la 10-an de februaro 2015 en Szeged.

Biografio
---------

Lernejaj jaroj de Éva Héczey estas nekonata. Inter 1969 kaj 1976 la spektantaro povis vidi ŝin en 28 teatraĵoj en Nacia Teatro (Miskolc). Tiutempe ŝi estis belulino de la teatra trupo. Ŝi edziĝis kaj naskis 2 gefilojn en 1978 kaj 1980. Baldaŭ ŝi estis aktoro nelonge en Nacia Teatro (Szeged), sed ofte ŝi ne havis rolojn. La geedza paro divorcis, ŝi estis logopedo. Pro la malsukcesoj ŝi fuĝis al la alkoholo. Ŝi vivis plene sola, tamen ŝi zorgis pri sia patrino (preskaŭ cenjarulo). Fine ŝi suferis pro kancero, tial ŝi mortigis sin. Ŝi estis trovita jam post kelkaj tagoj de la supozita mortotempo.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* – Ledér
* Károly Szakonyi: *Hongkongi paróka* 1974
* Jacques Offenbach: *La Belle Hélène* – Venus
* Ferenc Lehár: *Luxemburg grófja* – Juliette
* Thomas Brandon: *onklino Charley* – Kitty

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 735844
 |



* Portalo pri Biografio