recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Humana Societo de Usono** (angle *Humane Society of the United States*, mallongigita **HSUS**) estas organizo bazita en Vaŝingtono fokusita al antaŭenigado de besta bonfarto. Ĝi estas unu el la plej grandaj organizoj en la mondo fokusitaj al bestprotektado, kun 9,5 milionoj da membroj kaj buĝeto de 103 milionoj USD en 2006.  En 2007 ili vidis pliiĝon en kaj membrecaldonoj kaj enspezo, kun 11 milionoj da membroj kaj buĝeto de 160 milionoj USD .

La fondintoj de HSUS provis ne duobligi la klopodojn de centoj da lokaj societoj laborantaj por helpi bestojn. Anstataŭe, ĝi decidis trakti kruelecojn je nacia nivelo, provante solvi problemojn pri bestprotekto aplikante strategiojn, rimedojn kaj solvojn preter la kapablo de lokaj organizoj .

La HSUS estis fondita en 1954 fare de ĵurnalisto Fred Myers kaj tri aliaj. La plej grandaj grupkampanjoj celas kvar primarajn temojn: bestfabrikbienoj, sportoj kaj distro implikanta perforton al bestoj kaj aliajn formojn de krueleco al bestoj, la peltindustrio, kaj sportĉasadpraktikoj.

HSUS publikigas *Animal Sheltering*, dumonatan revuon por bestprotektaj profesiuloj. Ĝi ankaŭ prizorgas *Rural Area Veterinary Services*, programon de liberaj veterinaraj servoj en malriĉaj komunumoj .

Referencoj
----------

1. ↑  Merger Adds to Humane Society's Bite - Washingtonpost.com
2. ↑  "Pri Ni: Superrigardo: La Humana Societo de Usono". Humanesociety.org. Arkivita ella originaloje 2011-04-11. Prenite la 30-an de marto, 2011.
3. ↑  Fred Myers: Kun-Fondinto de la HSUS
4. ↑  "Publications-AnimalSheltering.org ". Arkivita el la originalo la 23-an de decembro 2009. Prenite la 22-an de aŭgusto, 2008 .
5. ↑  "Mobile Vet-Kliniko Treats Poor Pets - ImDiversity.com". Arkivita el la originalo la 5an de januaro 2010. Prenite la 22-an de aŭgusto, 2008

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Humana Societo de Usono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Gvidilo al la Veterinara Kuraca Asocio de la Humana Societo pere de videobenda kolekto ĉirkaŭ 1980 ĝis 2014


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816761
* LCCN: n80032092
* VIAF: 157101020
* ISNI: 0000 0004 0639 2164
* SUDOC: 154304484
 |
**Obersiggenthal** estas komunumo en la distrikto Baden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 8174 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

La komunumo Obersiggenthal situas ĉe la norda bordo de la rivero Limato ĉe la sudorienta deklivo de la montoĉeno Lägern, kiu transiras en la sudo de la komunumo al *Siggerberg*. Ĝi apartenas al la aglomeraĵo de la urbo Baden. Al la komunumo apartenas la vilaĝoj kaj setlejoj Ebnet, Rieden, Hertenstein, Nussbaumen, kiu estas la centro de la komunumo, Kirchdorf, kaj Tromsberg.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Obersiggenthal limas en nordo al Endingen kaj Lengnau, en nordoriento al Freienwil, en oriento al Ennetbaden, en sudo aliflanke de Limato al Baden, en sudokcidento al Turgi, en okcidento al Untersiggenthal, kaj en nordokcidento al Würenlingen.

Trafiko
-------

Obersiggenthal estas per la loka busreto de Baden kaj per poŝtaŭtolinioj konektita al la publika trafikreto

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Siggenthal datiĝas el la jaro 1303 kiel *Sikental*.

En mezepoko Obersiggenthal estis posedaĵo de la Grafoj de Kiburgo kaj apartenis al la voktejo Baden. Post la formorto de la Kiburgoj en la jaro 1273 ĝi fariĝis posedaĵoj de la Habsburgoj, kiuj atribuis ĝin al nove kreita voktejo Siggenthal, el kiu sub la okupado de la Svisa Ĵurkomunumo de 1415 ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 fariĝis la voktejo *Siggamt*. Dum la tempo de la Helveta Respubliko inter 1798 ĝis 1803 la komunumo Siggenthal apartenis al la tiama Kantono Baden. En la jaro 1803 la komunumo Sittenthal estis dividita en la du komunumoj Obersiggenthal kaj Untersiggenthal, kiuj estis atribuitaj al la distrikto Baden de la nove kreita Kantono Argovio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Obersiggenthal
* Obersiggenthal en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Obersiggenthal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Baden |
| --- |
| **Baden** • Bellikon • Bergdietikon • Birmenstorf • Ehrendingen • Ennetbaden • Fislisbach • Freienwil • Gebenstorf • Killwangen • Künten • Mellingen • Mägenwil • Neuenhof • Niederrohrdorf • Oberrohrdorf • Obersiggenthal • Remetschwil • Spreitenbach • Stetten • Turgi • Untersiggenthal • Vetingo • Wohlenschwil • Würenlingen • Würenlos |  |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 305436
* GND: 4412455-7
* LCCN: n97041887
* VIAF: 131520136
 |
**Lajos Pásztorniczky** [lajoŝ pAstornicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pásztorniczky Lajos** estis hungara inĝeniero, profesoro.

Lajos Pásztorniczky  naskiĝis la 24-an de marto 1925 en Ĉeĥoslovakio en Drahňov. Li mortis la 17-an de majo 1981 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Lajos Pásztorniczky apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris diplomon en Teknika Universitato de Budapeŝto en 1950. Post siaj studoj li laboris en telekomunika instituto. En 1959 li komencis instrui en la menciita universitato, kie en 1962 li estis nomumita docento. En 1961 li kandidatiĝis. Inter 1963 kaj 1966 li estis vicdekano, ekde 1963 ĝis sia morto li estis katedrestro. Li okupiĝis pri duonkonduktaĵoj kaj tekniko pri impulsoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Félvezetős impulzustechnika (Áramkörök)* (1940)
* *Rádióvételtechnikai áramkörök tranzisztorokkal (Egyes fokozatok tervezése)* (1959)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Lajos Steiner** [lajoŝ ŝtejner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Steiner Lajos** estis hungara geofizikisto, meteologo, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1917).

Lajos Steiner  naskiĝis la 15-an de junio 1871 en Vác. Li mortis la 2-an de aprilo 1944 en Budatétény (nuntempa urboparto de Budapeŝto).

Biografio
---------

Lajos Steiner devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1892 (li lernis ankaŭ en Göttingen kaj Berlino), en la sekva jaro li doktoriĝis. En 1907 li profesoriĝis, li estis kunlaboranto de Loránd Eötvös. Inter 1892-1932 li laboris en meteologia kaj terfizika instituto, kie li estis nomita direktoro en 1927. Li ellaboris modernan prognozon. En 1944 pro la molestado de judoj li sinmortis.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A Balaton vidékén az 1901. év nyarán végzett földmágnességi mérések eredményei* (1908)
* *A föld mágneses jelenségei* (1923)
* *Az időjárás* (La vetero), (1931)

Memorigiloj
-----------

* memormedalo "Steiner Lajos" fondita en 1951

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Lajos Pósa** [lajoŝ pOŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pósa Lajos** estas hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Lajos Pósa naskiĝis la 9-an de decembro 1947 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Lajos Pósa Dum frekventis bazlernejon, kiam Pál Erdős konstatis talenton de Pósa. Ili verkis komunan artikolon, tiam Pósa aĝis 13. Li maturiĝis en lernejo pri matematiko en 1966, liaj samklasanoj inkluzivis Miklós Laczkovich, László Lovász, Péter Major. Li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971, poste li instruis samloke ĝis 1982. En la sekva jaro li akiris sian doktorecon. Inter 1984-2002 li instruis en katedro pri komputado, poste li esploris en akademia instituto. Li instruis ankaŭ en mezlernejoj, dum li okupiĝis pri reformoj en matematika instruado. Li ricevis premiojn inter 1981 – 2014.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A prímszámok egy tulajdonságáról* (1960)
* *Strong embeddings of graphs into colored graphs* (kunverkisto, 1975)
* *Véletlen gráfok Hamilton körei* (disertaĵo, 1982)
* *Variációk egy témára, Matematika-tanárképzés* (1995)

Elektitaj lernolibroj
---------------------

* *Sorozatok 11.-12.* (1998)
* *Kombinatorika* (kunverkisto, 1998)
* *Analízis I. Differenciálszámítás 11.* (2000)
* *Vektorok és koordináta geometria* (2000)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio Arkivigite je 2019-11-16 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 669636
 |
Koordinatoj: 52° 55′ 25″ N 06° 47′ 32″ O﻿ / ﻿52.92361 °N, 6.79222 °O﻿ / 52.92361; 6.79222 (mapo)

Panoramo
**Borger** estas loĝloko kaj antaŭa municipo en la provinco Drenthe (Nederlando). Borger situas sur la Hondsrug, en la municipo Borger-Odoorn. Borger havis je la 1-a de januaro 2014 4728 loĝantojn (2266 viroj kaj 2462 virinoj). Ĝis la komunuma rearanĝo ja la 1-a de januaro 1998 Borger estis memstara municipo. Krom la ĉefa vilaĝo la municipo konstistis el la vilaĝoj Bronneger, Buinen, Buinerveen, Drouwen, Drouwenerveen, Ees kaj Nieuw-Buinen kaj la vilaĝetoj Bronnegerveen, Drouwenermond, Eesergroen, Eeserveen, Ellertshaar kaj Westdorp.

Borger interalie konatiĝas pro la plej granda dolmeno de Nederlando, la D27. en la apuda ĉirkaŭaĵo de Borger troviĝas ankoraŭ 2 aliaj dolmenoj D28 kaj D29. En Borger, tuaj apud dolmeno D27, situas la nova dolmencentro. Tie troveblas multe da informoj pri dolmenoj en Nederlando.

Fotaro
------

* La dolmencentro fasonita de Aldo van EyckLa dolmencentro fasonita de Aldo van Eyck
* La plej granda dolmeno de NederlandoLa plej granda dolmeno de Nederlando
* Harm Tiesing (1853-1936), verkisto el BorgerHarm Tiesing (1853-1936), verkisto el Borger
* Hans Heyting, verkisto kaj poeto el BorgerHans Heyting, verkisto kaj poeto el Borger
* Lunsveen (torfejo)Lunsveen (torfejo)
* Meindersveen kun somerdometo fasonita de Marius DuintjerMeindersveen kun somerdometo fasonita de Marius Duintjer
* MarĉlagetoMarĉlageto
* BiendomojBiendomoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Borger en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Municipo Borger-Odoorn


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 541620
* LCCN: n94118885
* VIAF: 136199799
* BNF: 144727337
 |
**Lajos Rónyai** [lajoŝ rOnjai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rónyai Lajos** estas hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2007).

Lajos Rónyai  naskiĝis la 18-an de januaro 1955 en Szekszárd.

Biografio
---------

Lajos Rónyai frekventis en Universitato de Budapeŝto inter 1974-1979, poste li eklaboris en akademia esplorinstituto. En la 1980-aj jaroj li instruis en 2 universitatoj en Usono. En 1990 li ekinstruis en la teknikuniversitato en Budapeŝto, kie li profesoriĝis en 1996, dume en 1995 li estis nomita direktoro de laboratorio. Li doktoriĝis en 1999 antaŭ la akademio. Li gvidis katedron en 2001. Li okupiĝas ekzemple pri diskreta matematiko. Li ricevis 4 premiojn inter 1985-2000.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Polynomial Time Solutions to some Problems in Computational Algebra* (1985)
* *Computations in Associatiative Algebras* (1993)
* *Efficient algorithms* (2005)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva membiografio
La **sensaj malkapabloj** enhavas tiujn malkapablajn statojn, en kiuj estas unu aŭ pli difektojn de sensaj organoj. Oni konsideras pleje la aŭd- kaj vidmalkapablojn (blindeco, parta vida malkapablo, surdeco, malfacila aŭdado, surdblindeco), ĉar aliaj difektoj de sensoorganoj okazas malofte malkapablon. Oni konas ankaŭ la staton, en kiu oni ne povas sensi doloron; tiu estas rara, kaj mortas la ulon. Ankaŭ sensenco de granda partoj de haŭto estas konata, sed plejofte ĝi venas kun movmalkapablo.

Ili povas havi multajn kaŭzojn, kaj povas esti denaskaj aŭ povas eki en la postnaska vivo. Ankaŭ ĝia severeco varias; la blindeco kaj surdeco estas pli severaj, ol parte vida malkapablo kaj malfacila aŭdado. Ĝi estas mezuritaj en vizo aŭ decibeloj, kaj komparitaj kun la sanaj vido kaj aŭdo. Ankaŭ la tipo gravas, kiu definias la restajn kapablojn. La informaciomanko estas kuna, kiun parte kompensas la aliaj sensoj kaj la atento. La malesto de kontrolo laŭ tipo manifestas ankaŭ en la movado aŭ la parolado, ankaŭ se tiuj organoj estas kapablaj. La surduloj negas, ke ili igas tiel parolmalkapablaj pro ilia signolingvo. 

La aŭdmalkapabluloj uzas aŭdilojn aŭ implantatojn. La coĥleara implanto ekigis novan grupon de aŭdmalkapabluloj, kiun la surda komunumo ne enigas. Estas pli helpiloj por vidmalkapabluloj. La plej pli konita ilo estas la blanka bastono, kiu estas ankaŭ insigno de blinduloj. La parte vidaj malkapablaj uloj uzas legotelevidilon, lupeon, okulvitron, kaj aliajn ilojn por helpi vidi. La blinduloj uzas ankaŭ parolantajn ilojn. Ili uzas komputilon per legoprogramoj kaj Braille indikiloj. Ili ankaŭ postulas helpon de bestoj, pliofte helpas hundo] aŭ ĉevalo. En la komunikado de surduloj kun aŭdantuloj helpas interpretistoj, sed ili ne konsideras ilia signolingvon kiel helpilo, sed kiel bazo de ilia kulturo.

Krom la helpiloj ankaŭ multa metodoj helpas ilian vivon. Nur kelkaj blinduloj scipovas la Brajlon. Aliaj metodoj helpas bele vesti, aŭ mezuri la nivelon de bolanta likvo. La surduloj lernas paroli kaj legi sur lipo.
***Total*** estas hispana filmo por televido de 1983 reĝisorita de José Luis Cuerda, kiu malfermis la tetralogion formitan de *Amanece, que no es poco*, *Así en el cielo como en la tierra* kaj *Tiempo después*, kion kinfakuloj nomas ofte "rura superrealismo". Ĝi estis filmita en 16 mm kaj daŭras 53 minutojn. Ĝi estis filmita en la provinco Soria, en la municipoj Oncala, San Pedro Manrique kaj Yanguas en la komarko Tierras Altas.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Jaro 2598. Antaŭ tri tagoj la mundo atingis sian finon en Londono, malgranda kaj aparta vilaĝo de kastilia rura etoso. Lorenzo, ŝafopaŝtisto, rakontas eksterordinaran serion de raraj okazaĵoj kiuj estis anonco de la fino de la mondo: la bovinoj volas ĉeesti en la lernejo, la muroj falas, kaj Doña Paquita mirakle aperas en la plej neatenditaj lokoj eĉ trapasante murojn, multaj filoj iĝas pli aĝaj ol siaj patroj kaj la kokinoj metamorfozas en serpentoj... Tio interplektiĝas kun "normalaj" aferoj: fakuloj venas interveni pri la kazo de Doña Paquita, li enamiĝas de ŝia filino kaj reciproke, sed ili kverelas ktp.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Agustín González kiel Lorenzo la paŝtisto.
* María Luisa Ponte kiel Doña Paquita.
* Manuel Alexandre kiel Herminio.
* Miguel Rellán kiel Luciano.
* Alicia Sánchez kiel Rocio.
* José María Caffarel kiel Don Alonso.
* Eusebio Lázaro kiel Don Gabriel.
* Enriqueta Carballeira kiel Macarena.
* Luis Ciges kiel Pascual.
* Chus Lampreave kiel Álvarez.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Total en filmaffinity

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Total (película) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819263
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Klokočov |

Koordinatoj: 49° 45′ 01″ N 17° 44′ 14″ O﻿ / ﻿49.75028 °N, 17.73722 °O﻿ / 49.75028; 17.73722 (mapo)

**Klokočov**, (germane *Gross Glockersdorf*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vítkov en distrikto Opava. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sudokcidente de Vítkov. Proksimume 3 kilometroj de Klokočov estas fervojlinio Suchdol nad Odrou - Budišov nad Budišovkou. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 198 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 450 loĝantoj.

Klokočov situas en katastra teritorio **Klokočov u Vítkova kaj Hadinka** kun areo 15,8 km². Preskaŭ la tuta katastro situas en Silezio, nur riveraj parceloj n-roj 2742 kaj 2743 situas en Moravio. Ekde la 1-a de januaro 2016 ĝi situas ankaŭ en malgranda katastra teritorio *Hadinka*, kiu estis eliminita el Armea spaco Libavá.

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1377.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 1 114 |
| 1880 | 1 151 |
| 1890 | 1 220 |
| 1900 | 1 197 |
| 1910 | 1 173 |
| 1921 | 1 053 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 1 170 |
| 1950 | 585 |
| 1961 | 656 |
| 1970 | 591 |
| 1980 | 577 |
| 1991 | 498 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 531 |
| 2011 | 498 |
| 2021 | 450 |

Minado de ardezo
----------------

Laŭ iuj fontoj oni minis ĉe Klokočov en la 19-a jarcento (estas indikata jaro 1836) ardezon, simile kiel en aliaj lokoj ĉe Vítkov.

Klokočov - Františkův Dvůr
--------------------------

Al ĉirkaŭajo de Vítkov jam preskaŭ 50 jaroj apartenas nesenpripenseble bredado de ĉevaloj. La bredado de ĉevaloj en ĉevalejo en Klokočov datiĝas ekde la jaro 1953. *Silezia noriko* estas produkto de bredista laboro en regiono de Silezio kaj la unuaj mencioj pri ĝi datiĝas al fino de la lasta jarcento, tiam ankoraŭ sub nomo *Sileza ĉevalo*.

Pluaj fotografioj
-----------------

* KlokočovKlokočov
* KlokočovKlokočov
* KlokočovKlokočov

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Vítkov (8) |
| --- |
| Jelenice ~ Klokočov ~ Lhotka ~ Nové Těchanovice ~ Podhradí ~ Prostřední Dvůr ~ Vítkov ~ Zálužné |

 |
***Het Volk: dagblad voor de arbeiderspartij*** (esperante ***La Popolo: ĵurnalo de la laborista partio***, mallonge ***Het Volk***) estis nederlanda socialdemokrata ĵurnalo ligita al la Socialdemokrata Laborista Partio (SDAP). La redaktejo kaj eldonejo troviĝis en Amsterdamo kaj la ĵurnalo ekaperis la 2-an de aprilo 1900.

Historio
--------

Komence de 1899 la preparoj komenciĝis. La pli malnova kaj pli riĉa Socialdemokratia Partio de Germanio donis financan subtenon. La unua redaktoro iĝis partiestro de SDAP, Pieter Jelles Troelstra, kiu estis anstataŭigita en 1903 post konflikto de Pieter Lodewijk Tak.

En 1902 la redaktaro aldonis konkurson al la ĵurnalo por trovi desegniston por desegni semajnan politikan bildon en la ĉiudimanĉa suplemento *Het Zondagsblad* (de 1907 *De Notenkraker*). La konkuron gajnis Albert Hahn, kiu tiam ricevis permanentan kontrakton. Je la 15-a de februaro 1936, satira desegno pri Adolf Hitler fare de Piet van Reen kondukis al eksigo de politika ĉefredaktisto Johan Frederik Ankersmit pro insultado de amika landestro.

Post la germana invado de 1940, posedantoj kaj redaktistoj provis certigi la sendependecon, sed je la 20-a de julio 1940, Rost van Tonningen de la nazia organizaĵo Nationaal-Socialistische Beweging in Nederland transprenis *Het Volk*. La ĵurnalo daŭris post la dua mondmilito sub la nomo *Het Vrije Volk*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Het Volk (Nederlando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La 14 055 nomeroj de *Het Volk*, inter 1900 kaj 1940 ĉe Delpher.
* La 1 232 artikoloj en *Het Volk*, kiuj mencias "Esperanto" ĉe Delpher.

* La konstruaĵo de De Arbeiderspers estis kromnomita De rode burcht (esperante La ruĝa burgo), 1931.La konstruaĵo de *De Arbeiderspers* estis kromnomita *De rode burcht* (esperante *La ruĝa burgo*), 1931.
* Kovrilo de Het Volk en 1911. Laboristo batos burĝon kun la teksto: Ni risku vivon kaj morton!Kovrilo de *Het Volk* en 1911. Laboristo batos burĝon kun la teksto: *Ni risku vivon kaj morton!*
* La unua numero de De notenkraker en 1907.La unua numero de *De notenkraker* en 1907.
**Kemiterapio** aŭ **ĥemiterapio** en ĝenerala senco estas tiu kuraciga metodo, dum kiu oni enigas kemiaĵojn (ekzemple medikamentojn, tiel nomatajn citostatikojn okaze de kancero) en la korpon por detrui grupon de infektaj mikroorganismoj aŭ kanceraj ĉeloj. Celo estas detruo de plej multaj kanceraj ĉeloj, kiel eble malplej difektante la sanajn ĉelojn.

Oni uzas la kemiterapian kuracilon en formo de envejna infuzio aŭ - pli malofte - kiel tablojdo. Male al la radioterapio, la kemiterapiaj kuraciloj efikas en la tuta korpo, eĉ en foro de la komenca kancera tumoro, origina loko. La dozigo dependas de malsaniĝo kaj de la persono. Oni uzas kemiterapion en cikloj, tio estas oni donas la kuracilojn dum unu-kelkaj tagoj, poste la malsanulo ripozas kaj oni ripetas tion po unu aŭ po 3-4 semajnoj.

Flankefikoj
-----------

* naŭzo aŭ vomado
* har-elfalo, ordinare rekreskas post la kuracado
* laciĝo, ofte pro anemio
* infektoj pro malmultiĝo de la leŭkocitoj
* sangumado kaj ekimozo pro malmultiĝo de la trombocitoj

Vidu ankaŭ
----------

* Genterapio
* Kristodorna glediĉio
* Onkologio

* Kategorio Kemiterapio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kemiterapio en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
Hetin troviĝas en (verda) Municipo Ĵitiŝte en Serbio
Mapo pri municipo Ĵitiŝte
Preĝejo de Hetin
**Hetin,** serbe **Хетин,** germane **Hettin,** hungare **Hetény** [hetEnj] estas unuigita malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Ĵitiŝte.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 28  km²
* Koordinatoj: 45°39′25″N 20°47'17″E
* Alto super marnivelo: 65 m
* Loĝantaro: 760
* Poŝtkodo: 23235
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

Situo
-----

Hetin situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ la rumana landlimo.

Historio
--------

Tabakokultivistoj fondis vilaĝon Hetény en 1841. En 1897 komunumo *Tamásfalva* aldoniĝis al Hetény. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Csene, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Hetin 763 homoj, (406 hungaroj (53 %), 306 serboj (40 %), 10 ciganoj, 8 jugoslavianoj, 4 kroatoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Hetin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ayuela** [aĜUEla] estas municipo en la nordo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Páramos-Valles*. La loknomo *Ayuela* eble povas esti komprenata etimologie kiel Fageto.

Geografio
---------

Loko de Ayuela en la provinco Palencio.
Panoramo de Ayuela.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 54 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 200 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 81 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj 125 km de Valadolido, regiona ĉefurbo.

Ĝi estas inter gravaj municipoj Cervera de Pisuerga, Guardo kaj Carrión. Sed Saldaña estas pli proksima (17 km), kaj kun tiu ĝi estas pli klare identigita kaj rilatita. Estas multaj fontoj kaj ĉefa rivero estas Avión.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 770357
 |
**José María Barreiro Manjón** estis militisto hispana naskiĝinto en Kadizo la 20-a de aŭgusto en 1793 kaj morto en Bogoto en 1819.

En la defendo de Madrido de 1808 estis vundita kaj enprizonigita, post unu jaro li ascendis al laŭtenanto. En 1810, jam liberigita, pasis al Kadizo, kaj militis en la Milito de Hispana Sendependiĝo. Kiel kapitano estis enpostenigita en Sevilo.

Kiel subkolonelo pasis al Sudameriko en 1815, en la ekspedicio ordonita de Fernando la 7-a estrata de la generalo Pablo Morillo, por pacigi Venezuelon kaj Novan Granadon, akirante plej altan rangon de kolonelo ankoraŭ 26jaraĝa. Estis multaj onidiroj pri amaferoj kun lokaj virinoj.

Ses monatojn post sia alveno en Bogoton la juna, sed neesperta Barreiro estis venkita en la batalo de Bojakao kaj enprizonigita de la soldata infano 12jaraĝa Pedro Pascasio Martínez. Barreiro kaj ĉiuj hispanaj oficiroj arestitaj estis ekzekutitaj en la 11-a de oktobro, mortpafitaj pro ordono de Francisco de Paula Santander en epizodo de la jemorta milito.

Notoj
-----

1. ↑  Simón Bolívar's quest for glory, de Richard W. Slatta

Bibliografio
------------

* Revolución Hispanoamericana, Torrente

Eksteraj ligiloj
----------------

* Portreto de Barreiro[*rompita ligilo*]
**Jeroj** estas komuna nomo de du mallongegaj vokaloj de la praslava lingvo kaj Slavono, kaj de la respondaj literoj en Kirilico (**ь** kaj **ъ**) kaj Glagolico (Ⱐ kaj Ⱏ).

Jeroj historiaj
---------------

La jeroj estiĝis el mallongiĝo de la prahindeŭropaj vokaloj *i*, *u*, kaj konservis ties kvaliton (sed ne kvanton).

Oni distingas do la du jerojn:

* la jero granda (dika, malmola) **ъ**: vokalo malantaŭa, supozeble mallongega [u]
* la jero malgranda (maldika, mola) **ь**: vokalo mezalta, antaŭa, supozeble mallongega [i].

Evoluo
------

En la parolfluo la jeroj povis aperi en *pozicio kaduka* aŭ en *pozicio forta*. Por klasi la poziciojn, necesas retroiri la fluon:

* La finvorta jero estas *kaduka* (ekz-e dom*ъ* = domo).
* Jero sekvata de plenvokala silabo estas *kaduka* (ekz-e d*ъ*va = du).
* Jero sekvata de kadukjera silabo estas *forta* (ekz-e s**ъ**nъ).
* Jero sekvata de fortjera silabo estas *kaduka* (ekz-e š*ь*vьcъ = tajloro).

En la posta evoluo la kadukaj jeroj malaperis (ekz-e pьsa→psa, dъva→dva), kaj la fortpoziciaj jeroj iĝis plenaj vokaloj, malsamaj en diversaj lingvoj slavaj; ekz-e en la rusa lingvo ь→e (dьnь→ďeń, šьv**ь**cъ→švec), ъ→o (sъnъ→son).

Tiu procezo finiĝis en la 11-a jc.
Viena Pordo, bildo de 1679: Maldekstre Leopoldomonto, dekstre Bisammonto
**Viena Pordo** (germane *Wiener Pforte*) [Viner Pforte] estas la nomo de la trarompo de Danubo ĉe la rando de Viena Arbaro en la ebenaĵo de Viena Baseno. Viena Pordo situas ĉe la nordokcidenta rando de Vieno kaj estas formita de la dekliva Leopoldomonto (germane *Leopoldsberg*) [425 m] je la dekstra kaj Bisammonto (germane *Bisamberg*) [358 m ] je la maldekstra bordo de la Danubo. Ne malproksime situas la limo de la malsupraj komunumoj Klostronovburgo kaj Langenzers-vilaĝo, germane *Langenzersdorf* [Langencersdorf], sed ankaŭ la limo de la federaciaj landoj Malsupra Aŭstrio kaj Vieno.

Estiĝo
------

Viena Pordo estiĝis antaŭ ĉirkaŭ 350 000 jaroj pro erozio de Danubo laŭlonge de la geologia romplinio inter Viena Arbaro kaj Bisam-monto. Oni supozas ke ankaŭ Kierling-a [Kirling] kaj Weidling-a [Vajdling] riveretoj influis la estiĝon de la trairo. 

Viena Pordo, mapo de 1901

Historio
--------

Viena Pordo estas historie grandsignifa, antaŭ ĉio, por la okcident-orienta trafiko laŭlonge de la riverego kaj ĝi prosperigis la evoluon de Vieno al ekonomia kaj trafika nodoj. Aldone favore efektiviĝis la kruciĝejo de la danuba intinero kun la maljuna Bernstein-vojo (germane *Bernsteinstraße*) [Bernstajnstrase] je la orienta rando de Viena Ebenaĵo. 

Fonto: Germana Vikipedio

* Rigardo al Danubo kaj Bisammonto de Klostronovburgo
* Maldekstre Bisammonto, dekstre Leopoldomonto kaj Kahlenberg al Vieno
La **ilativo** estas gramatika kazo, kiu esprimas "movon en certan direkton". Ĝi ekzistas en la finn-ugra lingvaro, kaj en la modernaj orientbaltaj lingvoj, do la litova kaj la latva, dum la lingvoevoluo formiĝis, do komence ne ekzistis en la hindeŭropa lingva fundamento.

En la litova
------------

La ilativo estas unu el la sekundaraj lokaj kazoj en la litova lingvo, ekzemple *miškan* (en la arbaron), nuntempe tiu ideo tamen plej ofte esprimatas per prepozicia frazero, *į mišką* (en la arbaron). La ilativo ankaŭ uzatas en abstrakta senco, ekzemple *viešumon* (en la publikecon).

En la finna
-----------

La ilativo ankaŭ en la finna lingvo esprimas "movon en certan direkton", kaj samtempe uzatas en fiksaj proverboj, kaj krome ankaŭ uzatas en infinitivaj formoj de verboj. Kiel ilativa formo de la infinitivo III ĝi - krom la prezencaj aktivaj formoj – esprimas la krome mankan futuran formon de verbo: 'tulen auttamaan' - 'mi helpos'; ankaŭ en kombino kun helpaj verboj kiel 'ruveta' (eki), 'ryhtyä' (proksimiĝi), 'mennä' (iri).

En la sameaj lingvoj
--------------------

Ankaŭ en la sameaj lingvoj de Laponio ekzistas ilativo, ekzemple en la anar-samea lingvo kiel unu el naŭ kaj en la nord-samea lingvo kiel unu el sep gramatikaj kazoj.

En la estona
------------

Ekzemplo el la estona lingvo estus "majasse" kaj "majja" (en la domon), de la baza vorto "maja" (domo).

En la hungara
-------------

La ilativo en la hungara lingvo havas la finaĵojn *-ba* aŭ *-be* laŭ la vokala harmonio. Ekzemplo estas *házba* (en la domon).

Paralelaĵoj en aliaj lingvoj
----------------------------

En la viena loka dialekto de la germana lingvo aŭdeblas frazoj kiel „Wir fangen jetzt ins lesen an …" (laŭvorte "ni nun komencas en la legadon..."), kio estas senriproĉa ilativa formo de infinitivo. 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rGramatikaj kazoj |
| --- |
| En Esperanto | Akuzativo • Nominativo |
| En aliaj lingvoj | Abesivo • Ablativo • Absolutivo • Adesivo • *Aequativus* • Alativo • Dativo • Dedativo • Delativo • Disjunktivo • Distributivo • Distributivo-temporalo • Egresivo • Elativo • Ergativo • Ergativo-genitivo • *Essivus* • Essivus-formalis • Essivus-modalis • *Excessivus* • *Formalis* • Genitivo • Ilativo • Inesivo • Instruktivo • Instrumentalo • Instrumentalo-komitativo • Netransitivo • Kaŭzalo • *Causalis-finalis* • Komitativo • Lativo • Lokativo • *Obliquus* • Partitivo • Posesivo • Prepozicionalo • Prolativo • Prosekutivo • Sociativo • Sublativo • Superesivo • Temporalo • Terminativo • Translativo • *Vialis* • Vokativo |

 |
**Rudolf Fabinyi** [fabinji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fabinyi Rudolf** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1915).

Rudolf Fabinyi  naskiĝis la 30-an de majo 1849 en Hungara reĝlando, en Jolsva (nuntempa Jelšava en Slovakio). Li mortis la 7-an de marto 1920 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Rudolf Fabinyi frekventis universitaton en Pest (urbo). Li komencis sian karieron loke en la universitato, sed poste helpe de stipendio li esploris en Würzburg, Graz, Heidelberg, Parizo. Hejmenveninta en 1878 li aliĝis al Universitato Kolozsvár, kie li estis katedrestro en 1881, rektoro en 1900. Li fondis la unuan hungarlingvan kemian revuon *Vegytani Lapok* en 1882. Li okupiĝis ĉefe pri organa kemio kaj farboj.

Fontoj
------

* hungare
* biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero F kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero F kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

* Kategorio Rudolf Fabinyi (kemiisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 433262
* GND: 117497347
* VIAF: 50004491
* ISNI: 0000 0000 7858 0253
 |
Jerte vesperiĝe, kun la tipaj ĉerizarboj de la zono sur la deklivo.
Jerte kaj la Sierra de Béjar en la fono.
Ne konfuziĝu kun la Rivero Jerte nek kun la komarko Valo de Jerte. Por la aliaj signifoj vidu apartigilon Jerte.

**Jerte** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *jerteños*. La censita populacio en 2008 estis de 1.333 loĝantoj.

Situo
-----

Jerte estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Jerte, je altitudo de 604 m; je 120 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 180 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 59 km². Ĝi situas ĉe la fluo de la rivero Jerte kaj estas la antaŭlasta vilaĝo de la valo antaŭ Tornavacas, kio estas jam la lasta antaŭ Kastilio.

Ekonomio
--------

Agrikulturo (ĉerizarboj kaj kaŝtanarboj ĉefe, sed ankaŭ terpomoj, vitejoj ktp.) kaj brutobredado (kapro kaj bovoj). Turismo ĉefe printempe. La epoko de la floroj de la ĉerizarboj allogas multajn vizitantojn. Sude de la vilaĝo estas kampadejo kaj kampara junulargastejo.

Preĝejo de *Nuestra Señora de la Asunción*
Ilanĝa troviĝas en (verda) Municipo Alibunar en Serbio
Mapo pri municipo Alibunar
Ortodoksa preĝejo de Ilanĝa
**Ilanĝa,** serbe **Иланџа,** slave **Ilandža,** germane **Ilandscha** [ilandŝa], rumane **Ilangea,** hungare **Ilonc** aŭ *Illancsa* [ilanĉa] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Alibunar.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 66  km²
* Koordinatoj: 45°10′06″N 20°55'06″E
* Alto super marnivelo: 59 m
* Loĝantaro: 1720
* Poŝtkodo: 26352
* Telefonprefikso: 013
* Aŭtokodo: PA

Situo
-----

Ilanĝa situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj havanta ponton al Hajduĉica.

Historio
--------

La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Alibunár, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Ilanĝa 1727 homoj, (1492 serboj (86 %), 97 ciganoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Ilanĝa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pedrajas de San Esteban** [peDRAĥas desanesTEban] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. *Pedrajas de San Esteban* estas komprenebla etimologie kiel *Ŝtonejoj de Sankta Stefano*.

Pedrajas de San Esteban en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Pinares* de la provinco Valadolido, verde, sude.
Peeĝejo de San Esteban en la provinco Valadolido.
Statuo al strobilkolektisto (sur la fino de la arbotrunko, en maldekstra supro de la foto).

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 30,7 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 334 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male fakte ĝi akiris 2 000 el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 43 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Alcazarén, Megeces, Íscar, Olmedo, Aguasal kaj Villaverde de Íscar. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kun kultivkampoj norde kaj ĉirkaŭita de montetoj kun pinaroj sude.

Historio
--------

Estis romiaj restaĵoj. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado ligita al iamaj vojoj de romianoj kaj visigotoj inter Simanko kaj Koka. En 1732 per Reĝa Dekreto de Filipo la 5-a, Pedrajas iĝis *Villa* kaj sendependiĝis disde Íscar, sed dekomence en la provinco Segovio. En 1833 oni faras novan provincan dividon kaj Pedrajas venas al aparteno al la provinco Valadolido. En 1952 forta hajlo damaĝegis la loĝlokon per halbuloj tiom grandaj kiom citronoj, kiuj detruis plej parton de la tegmentojn kaj la rikolton de pinstrobiloj. Helpis najbaroj ĉefe de la apuda Alcazarén.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj, terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj forstado (grava produktado de pinjonoj el pinaj strobiloj). Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado tra naturaj lokoj, funkcianta kinejo). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 18-a jarcento kaj la ermitejo de Sacedón.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765627
* VIAF: 316734726
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Meznokto Metropola*** estas la unua (kaj provizore sola) poemkolekto de Krys Ungar, aperinta ĉe Flandra Esperanto-Ligo el Antverpeno en la jaro 1991. 

Pluraj el la enaj poemoj kolektis laŭdojn kaj apartajn premiojn, ekzemple en la Belartaj Konkursoj de UEA, per aliaj la aŭtorino gajnis kiel unua virino la titolon "Florluda majstro" en la Internaciaj Floraj Ludoj de Kataluna Esperanto-Asocio en 1990. Pri la poemaro Gerrit Berveling skribis: "Kiaj trezoraj perloj! Kia frazritma impeto! Kia konvinka prezento!"

La poemaro aperis kiel n-ro 14 en la Serio Stafeto kaj estis menciita de William Auld en lia Baza legolisto.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Informoj pri la verko en la retejo de la eldonejo Arkivigite je 2016-06-09 per la retarkivo Wayback Machine
* Recenzo pri la verko de Antonio Valén
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Libraro Ludovika
**Mezquita de Jarque** [mezKIta deĤARke] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas. La loknomo *Mezquita de Jarque* estas etimologie komprenebla en hispana kiel *Moskeo de Jarque*, kio klare indikas la araban devenon de la loko: la termino *jarque* devenas de la araba شرق ŠARQ "oriento".​

Geografio
---------

Ĝi estas je 53 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, inter Utrillas kaj Escucha (norde) kaj Cañada Vellida (sudokcidente) laŭ la nacia ŝoseo N-420 kaj krome estas Cuevas de Almudén (sudoriente) laŭ la regiona ŝoseo A-1403 kaj Rillo laŭ loka ŝoseo. La altitudo de la loĝloko estas de 1251 msm.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo. La altitudo de la municipo gamas inter 1440 m sude kaj 1230 m borde de la rivero Val. 


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Rillo | *Norde:* Escucha | *Nordoriente:* Escucha kaj Cuevas de Almudén |
| *Okcidente:* Rillo |  | *Oriente:* Cuevas de Almudén |
| *Sudokcidente:* Cañada Vellida | *Sude:* Cañada Vellida | *Sudoriente:* Galve |

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Mezquita de Jarque oni malaltiĝis ĝis nunaj 87 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj). Nune rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801183
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Johannes Waldemar KARSCH** (*karŝ*) (7-a de majo 1881 en Dresden ĝis 14-a de aprilo 1939 en Weixdorf ĉe Dresden) estis germana esperantisto kaj ŝtata kalkulinspektisto.

Karsch esperantistiĝis en 1908. De 1910 ĝis 1914 li estis sekretario de la Dresdena grupo de Germana Esperanto-Asocio, kaj de 1924 li estis la prezidanto de tiu loka grupo.

Fine de 1913 li eniris la "Komitaton" de UEA, kio estis tiam la Estraro (nur en 1920 oni disigis "Komisionon" (Estraron) de la Komitato). En 1928 li fariĝis "komisionano" (Estrarano) kaj samtempe jam vicprezidanto. Tiam, kiam Eduard Stettler estis prezidanto, Karsch ofte anstataŭis la malsanan Stettler.

En la stokholma kongreso de 1934 oni ne reelektis Karsch al la Komitato. Sekve, proteste la prezidanto Stettler eksiĝis. Karsch restis en kontakto kun la iamaj svisaj gvidantoj de UEA, sed fariĝis neaktiva (interalie pro la Hitler-regado en sia lando) kaj ankaŭ ne kunlaboris en la "Ĝeneva UEA" de 1936.

Verkoj
------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Trovu **« Johannes Waldemar Karsch »** inter la  **Vizaĝoj de homoj rilataj al la ideo «Internacia Lingvo»** |

* *Neue Wege für die Verkehrswerbung* (broŝuro de UEA), 1929.
* multaj kongresraportoj k. s. por *Germana Esperantisto*
* propagandaj artikoloj por la lokaj gazetoj
**Vasilkova minejo** estas gasokondensata minejo kiu situas en Nenecio, Arĥangelska provinco (Rusio), 60 km nord-oriente de urbo Narjan-Maro kaj estas parto de la Timano-Peĉora naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1970 kaj ekspluatata ekde 1975.

Geologio
--------

La minejo situas ene de Denisova fleksejo kaj estas ligita al la etendita nord-okcidenten braĥiantiklinala faldo granda je 19 x 6 km, kun amplitudo 150 m.

En la sekco de la minejo estas trovitaj 8 gasokondensataj kuŝejoj, el kiuj 7 troviĝas en terigenaj sedimentaĵoj de malsupra triaso, supra permio kaj la kungura ŝtupo de malsupra permio je la fundo 1461 ĝis 1859 m. Produktohavaj tavoloj havas gasosaturitan dikecon 3,6-13 m, poreco estas 15,1-20%, gasosatureco 0,41-0,65%, tavolpremo 14,3-18,8 MPa. Enhavo de la kondensato en la gaso esas 38,9 g/m³.

La ĉefa gaskapacito (78,6%) estas ligita al la karbonataj sedimentaĵoj de malsupra permio — karbonio, kuŝantaj je la fundo 2248 ĝis 2410 m, kun gasosaturita dikeco 26,3 m, poreco 18,5%, gasosatureco 0,9, komenca tavolpremo 25,8 MPa. Enhavo de la kondensato en la gaso esas 55,8 g/m³.

Tavolgaso de la terigenaj produktohavaj sedimentaĵoj estas precipe metana, enhavo de la homologoj de metano 2,42%, kondensato 38,9 g/m³ En la karbonataj sedimentaĵoj de malsupra permio — karbonio, la gaso enhavas sulfidacidon 0,07%, homologoj de metano estas 2,62%, kondensato 55,8 g/m³.

Oni ekspluatas la kuŝejon de la tavoloj P-V-VI de la kazana ŝtupo.

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 78 miliardoj da kubaj metroj, la suma elminigado atingis 1,7 miliardoj da kubaj metroj.

Literaturo
----------

* Старосельский, В. И..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Василковское месторождение // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 41. ISBN 5-85270-327-3.
**Kenwood Corporation** (japane 株式会社 ケンウッド, *Kabushiki-gaisha Ken'uddo*) estas japana firmao kiu dezajnas, evoluas kaj komercas aŭdoaparatojn por aŭtoj, altfidelajn aŭdekipaĵojn, profesiajn ambaŭdirektajn komunikilojn, sendricevilojn kaj radioamatorajn ekipaĵojn.

Historio
--------

La kompanio startis en 1946 kiel la Kasuga Radio Co. Ltd. en Komagane City, Nagano, Japanio, en 1960 la firmao estis renomita al Trio Corporation. En 1963 la unua transoceana oficejo estis fondita en distrikto Los-Anĝeleso, Usono. En 1960 ĝi fokusiĝis en radioj por la civitana bendo.
La nomo Kenwood estis inventita de Kasuga kiel kombinaĵo de "Ken", populara nomo en Japanio kaj Nordameriko, ĝi estis testita kaj akceptita de la usonaj konsumantoj en la nomo de Kenmore-aparatoj, kaj "Wood" rilatante al la daŭrema substanco same kiel sugestante rilaton al Hollywood (Holivudo).

Radioamatoraj sendriceviloj
---------------------------

Kenwood TS-830S sendricevilo
Kenwood TS-590S sendricevilo
Kenwood ofertis liniojn de HF, VHF/UHF, kaj porteblajn radioamatorajn modelojn. Inter la produktserioj estas la "TS" serio de HF radiokomunikiloj, kiuj kovras la HF bendoj ("altfrekvenco"), frekvencoj de 1.8 ĝis 50 MHz. Tiuj sendriceviloj inkludis Kenwood TS-830S, Kenwood TS-590S, Kenwood TS-430S Hf kaj Kenwood AT-250 aŭtomata antenradioricevilo.
Aliaj serioj inkludas la 100, 500, kaj la 2000 serion. Kenwood ankaŭ ofertas "B" modelon, kio estas radiokomunikilo sen ekrano aŭ kontroloj kaj estas tute kontrolita je malproksima komputilo aŭ aparta kontrolunuo.

Referencoj
----------

1. ↑  Historio de la kompanio
2. ↑  Kelkaj datumoj pri sendriceviloj laŭ aperdato

Vidu ankaŭ
----------

* Amatora radio
* Yaesu Musen

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kenwood Corporation en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 645704
* GND: 5294287-9
* LCCN: n2001100008
* VIAF: 134984947
* ISNI: 0000 0001 0723 107X
* BNF: 138843472
 |
La **preĝejo Johano Baptisto** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en vilaĝo Uraiújfalu, ĝis 1969 en memstara vilaĝo *Szentivánfa*.

Historio
--------

La romanika kirko estis konstruita en la 13-a jarcento. En la 1360-aj jaroj oni pentris freskojn, ili estis restaŭritaj en 2012. Supozeble tiutempe oni konstruis la turon. Dum la kontraŭturkaj bataladoj ankaŭ la reformacio disetendiĝis, same en Szentivánfa. Pro la baldaŭa kontraŭreformacio la katolikoj rericevis la preĝejon, sed sen paroĥa statuso. Ĉirkaŭ en 1770 la kirko barokiĝis, krome oni konstruis sakristion kaj kapelon. István Dorfmeister (1729) pentris la ĉefaltaran bildon en 1779. En 1930 kaj 1996 oni malkovris la menciitajn freskojn.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola, apude estas ŝtona kruco. La fasado estas simetria, meze funkcias la enirejo. Super la enirejo la turo altiĝas. La navo finiĝas en kvadrata absido, kiu estas pli mallarĝa kaj pli malalta. La absido kontaktiĝas kun la sakristio kaj kapelo, ambaŭ havas apartajn enirejojn. Interne estas videblaj freskoserioj pri Tri reĝoj kaj Mirakla fiŝkaptado.

Kermeso okazas en la 24-an de junio.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun bildo
* video
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Maria Magdala** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Sopron, iam en vilaĝo *Bánfalva*.

Historio
--------

Laŭ arkeologia esploro fundamento de tiu ĉi preĝejo estas Romia. La romanika preĝejo kun navo kaj regula kvarlatera absido estis konstruita en la 12-a jarcento, la turo estis alkonstruita post 2 jarcentoj. Intertermpe en la 13-a jarcento la gotika sanktejo konstruiĝis kun internaj niĉoj kaj ŝtona predikejo. Inter 1552 kaj 1673 la luteranoj uzis la kirkon. Arkeologiaj esploroj okazis en 1942, restaŭradoj en 1943 kaj 1948.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas nur la turo reliefanta plene kaj meze. La turo estas kvadro ĝis la tergmentopinto, pli supre oklatera prismo. La enirejo kun antaŭhalo (17-a jarcento) troviĝas en flanko de la navo. La absido havas 3 apogpilierojn. Ĉe la absido situas ankaŭ la malgranda sakristio. Interne la plej gravaj estas la freskoj el la 12-a jaj la 15-a jarcentoj. La ligna kasona plafono estis farita en la 15-a jarcento.

Kermeso okazas en la 22-an de julio.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare

* Flanka kaj malantaŭa partojFlanka kaj malantaŭa partoj
* AbsidoAbsido
* EnirejoEnirejo
* Interna partoInterna parto
* SanktejoSanktejo
* FenestroFenestro
* FenestroFenestro
* FreskoFresko
* FreskoFresko
* FreskoFresko


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Koro de Jesuo** ankaŭ Lamberto el Mastriĥto estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Rábagyarmat.

Historio
--------

Oni supozas, ke en tiu loko la romanika kirko estis konstruita en la 13-a jarcento, sed povas esti, ke pli frue estis tie romia konstruaĵo. En la 15-a jarcento oni konstruis gotikan sakristiokapelon. Ekde 1576 la vilaĝanoj iĝis luteranoj kaj ili havis la preĝejon. En 1632 la loka bienulo rericevis ĝin al la katolikoj, sed en 1647 la hungara parlamento denove donis al la luteranoj. En 1664 la turkoj bruldetruis la kirkon, poste oni profitis ĝin, kiel stalo. La katolikoj reakiris la konstruaĵon eble en 1698 kaj en 1726 ili renovigis ĝin. En 1770 ĝi estis pligrandigita laŭ klasikismo kaj nova sakristio estis konstruita. En la fruaj 1950-aj jaroj oni konstruis krucnavon. En la 1980-aj jaroj kaj en 1997 arkeologoj faris esplorojn.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola sur monteto. La fasado estas malsimetria pro la oftaj trakonstuoj.

Kermesoj okazas en la tago de Koro de Jesuo kaj en la 17-an de septembro.

Fontoj
------

* 
* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.