recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kornél Neuschloss** [neŭŝlos], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Neuschloss Kornél** aŭ **Neuschloss-Knüsli Kornél** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, framasono. Lia naskiĝnomo estis *Neuschloss Sámuel Kornél*.

Kornél Neuschloss naskiĝis la 17-an de junio 1864 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la 26-an de marto 1935 en Budapeŝto.

Memortabulo pri Kornél Neuschloss

Biografio
---------

Kornél Neuschloss devenis el juda familio. Li maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko. Resume li pasis 7 jarojn inkluzive la studjarojn en Svislando, Italio kaj Francio. En la lasta lando li laboris en arkitektura ateliero de en:Émile Boeswillwald. Li edziĝis al kalvinana fraŭlino en Glaruso (komunumo) en 1895, tial li hejmenveninta li aliĝis ankaŭ al hungaraj kalvinanaj rondoj, eĉ li estis presbitero. Li doktoriĝis el arthistorio en Reĝa Universitato de Budapeŝto, lia ĉefinstruisto estis Gyula Pasteiner. Inter 1893 kaj 1897 li laboris en arkitektura oficejo de Pest-Pilis-Solt-Kiskun, poste li malfermis propran firmaon. Li batalis dum la 1-a mondmilito, en 1916 li aliĝis al la framasonoj. Ekde 1921 li instruis en militakademio. En 1924 li fondis komunan firmaon kun Lajos Gyenes.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* sidejo (nun oficejo) en Budapeŝto
* loĝkolonio de poŝtistoj en Budapeŝto
* konstruaĵoj en la a Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto)
* konstruaĵo por la ĉefurba gasa servo
* meteologia instituto en Budapeŝto (1910)
* malnova urbodomo (nun muziklernejo) Soroksár (1899)
* vilao en Budapeŝto (1928)

* Domo de elefantoj en la bestoĝardenoDomo de elefantoj en la bestoĝardeno
* Enirejo de la elefantodomoEnirejo de la elefantodomo
* Konstruaĵo por la ĉefurba gasa servoKonstruaĵo por la ĉefurba gasa servo
* Meteologia instituto en BudapeŝtoMeteologia instituto en Budapeŝto
* Iama urbodomo de SoroksárIama urbodomo de Soroksár
* Vilao en BudapeŝtoVilao en Budapeŝto

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto
* postmorte fondita bronzmedalo Neuschloss-Knüssl-Kornél

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majuskloj N, NY, poste serĉu la nomon)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Kornél Neuschloss en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 689898
* VIAF: 146496247
* ULAN: 500268903
 |
**Kongreso** estas solena kunveno de samcelanoj aŭ samprofesianoj, el unu aŭ el diversaj landoj, por diskuti komunajn literaturajn, sciencajn, politikajn aŭ ekonomiajn demandojn.

En la historio estis tiel nomataj ankaŭ diplomatiaj konferencoj, ekz. la Kongreso de Vieno (1815), la Kongreso de Parizo (1856), la Kongreso de Berlino (1878).

En la modernaj ŝtatoj ĝi estas nomo de iuj leĝodonaj asembleoj, ekz-e la Kongreso de Usono (federacia asembleo de Usono) aŭ komuna kunveno de ambaŭ asembleoj en Francio.

En kelkaj landoj povas temi pri politika partio (**Hinda Nacia Kongreso**).

4-a Brazila Kongreso de Esperanto
La universalaj kongresoj de Esperanto aranĝataj de UEA estas pli malpli festivaloj de Esperanto-kulturo, kie oni demonstras la taŭgecon de Esperanto por diversaj artismaj (kantado, teatro, literaturo), fakaj (tekniko, medicino, scienco) kaj turismaj celoj (ekskursoj), sed samtempe estas tradiskutataj organizaj problemoj de Esperanto-organizoj.

La landaj esperantistaj kongresoj kunvenigas reprezentanojn de esperantistaj kluboj kaj ankaŭ unuopulojn por pritrakti la problemojn kaj taskojn de la landa asocio kaj elekti novan estraron.

Samtempe la esperantistaj kongresoj celas ankaŭ doni ŝancon por internacia komunikado de esperantistoj, kontroli tiel propran parolkapablon kaj manieron de prononcado kaj montri facilecon de komunikado per Esperanto al la neesperantista publiko.

Vidu ankaŭ
----------

* Kongresa Libro
* Forumo
* Simpozio
* Seminario
* Kolokvo
* Konferenco

* Kategorio Kongreso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Cannon's Jug Stompers.
**Kruĉobando** estas bando kiu uzas ludiston de kruĉo kaj mikson de kaj konvenciaj kaj hejmfaritaj instrumentoj. Tiuj hejmfaritaj instrumentoj estas kutime ĉiutagaj aĵoj adaptitaj aŭ modifitaj por fari sonon, kiel la unukorda sonorilo, la lavtabulo, kuleroj, ostoj, hejtiltuboj, kaj zumiloj. La termino *kruĉobando* (en angla *jug band*) estis izole uzata por referenci ensemblojn kiuj enhavas ankaŭ hejmfaritajn instrumentojn, sed estas pli ĝuste nomataj *skiffle bandoj*, *spasm bandoj*, aŭ *juke* (aŭ *jook*) bandoj (vidu artikolon *juke joint*) ĉar ili ne inkludas kruĉoludiston.

Dekomencaj kruĉobandoj estis tipe formitaj de afrik-usonaj muzikistoj de vodevilo kaj de kuracilvendaj spektaklaĉoj. Dekomence en la urba Suda Usono (nome, Louisville, Kentukio, kaj Memfiso, Tenesio), ili ludis mikson de bluso, ragtimo kaj ĵazo. La historio de kruĉobandoj estas rilata al la disvolvigo de bluso. La neformala kaj energieca muziko de kruĉobandoj estas ankaŭ kontribuo al la disvolvigo de rokenrolo.

Vidu ankaŭ
----------

* Kruĉo

* Kategorio Kruĉobando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En diferenciala geometrio, **konforma bildigo** estas glata bildigo, kiu konservas angulojn kaj rilatumojn inter longojn, sed ne la longojn mem.

Difino
------

Supozu du rimanajn sternaĵojn {\displaystyle (M,g)} kaj {\displaystyle (N,h)}. Glata bildigo

{\displaystyle f\colon M\to N}
de {\displaystyle M} al {\displaystyle N} estas **konforma bildigo** se kaj nur se ekzistas glata funkcio

{\displaystyle \phi \colon M\to \mathbb {R} }
tia ke

{\displaystyle f^{\*}h=\exp(\phi )g},
en kiu {\displaystyle f^{\*}h} estas la retrotiraĵo de la rimana metriko {\displaystyle h} sur la sternaĵon {\displaystyle M}. Pli eksplicite, ĉe ajna punkto {\displaystyle x\in M} kaj ajnaj du tanĝaj vektoroj

{\displaystyle X,Y\in \mathrm {T} \_{x}M},
do

{\displaystyle h|\_{f(x)}(f\_{\*}X,f\_{\*}Y)=\exp(\phi (x))g|\_{x}(X,Y)},
en kiu {\displaystyle f\_{\*}\colon \mathrm {T} \_{x}M\to T\_{f(x)}N} estas la antaŭenpuŝaĵo de tanĝaj vektoroj.

Propraĵoj
---------

La komponaĵo de konformaj bildigoj estas konforma.

Holomorfa bildigo inter rimanaj surfacoj estas konforma, laŭ ajna Kähler-a metriko sur la rimajan surfacoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konforma bildigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Eric W. Weisstein, *Conformal mapping* en MathWorld.
Konkoidoj de rekto (nigra) kun komuna fiksa punkto *O* (ruĝa punkto). Ĉiu paro de kolorigitaj kurboj estas konkoido. En la blua okazo *d* estas pli granda ol distanco de *O* al la rekto, tiel la supra blua kurbo havas ciklon. En la verda okazo *d* egalas al distanco de *O* al la rekto, kaj en la ruĝa okazo ĝi estas malpli granda.
Konkoido de cirklo
En geometrio, **konkoido** aŭ **konĥoido** estas kurbo produktita de fiksa punkto *O*, la alia donita kurbo, kaj longo *d*. Por ĉiu rekto tra *O* kiu sekcas la donitan kurbon je *A* la du punktoj sur la rekto kiu estas je distanco *d* de *A* estas punktoj de la konkoido.

La plej simpla esprimo uzas polusaj koordinatoj kun *O* je la fonto. Se *r=α(θ)* estas la donita kurbo tiam *r=α(θ)±d* estas la konkoido.

Ĉiu konkoido estas cisoidoj kun cirklo centrita je *O* kiel unu el la du fontaj kurboj.

La prototipo de ĉi tiu klaso estas la *konkoido de rekto de Nicomedes* en kiu la donita kurbo estas rekto.

Heliko de Pascal estas konkoido kun cirklo kiel la donita kurbo.

La konkoido de de Sluze ne estas konkoido laŭ ĉi tiu difino sed estas speco de cisoido. La konkoido de Dürer estas nek konkoido nek cisoido.

* Kategorio Konkoido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
kultivprovo pri la sekvo de kultivaĵŝanĝo kaj monokulturo: Sur la agro en la malfono oni kultivas laŭ la „Norfolk-kultivciklo" (terpomo-aveno-pizo-sekalo; en la bildo de maldekstre dekstren: pizoj-terpomoj-aveno-sekalo), sur la agro en la fono estas kultivataj de 58 jaroj nur sekalo.
**Kultivciklo**, **kultivaĵŝanĝo** aŭ kultur-rotacio (rotacio de la kulturoj) signifas tiun kultivan metodon en la agra plantokultivado, laŭ kiu oni semas, kultivas diverstipajn plantojn - unu post la alia - sur agro, por ke ĝi ne elĉerpiĝu kaj la plantaj damaĝantoj (insektoj, vermoj, fungoj, bakterioj, virusoj) ne multobliĝu. La kultivciklo helpas ankaŭ la rezervon de la grundokvalito (strukturo, mineraloj). La utilaj plantotipoj plej ofte ripetiĝas cikle en difinita tempodaŭro.

Antaŭulo de la kultivciklo estis la duagra kultivado kaj triagra kultivado.

La unua sukcesa sen-novala kulturrotacia tipo aperis fine de la 17-a jc. en Anglio kaj estis la t.n. norfolka kvarrotacio (tritiko-sarkilplantoj- printempa hordeo - ruĝa trifolio kaj angla lolo (*Lolium perenne*)). La scienca planado de la kulturrotacioj elformiĝis meze de la 19-a jc.

Esploroj - okazintaj interalie en la anglia Rothamsted - pruvis, ke la plantojn de la kultivciklo oni devas dividi je tri grupoj: sarkilbezonaj utilplantoj, dense semitaj grenoj kaj grundoripozigaj furaĝo- kaj razenplantoj. Oni elektis al la plej simpla kulturrotacio en proporcio de 1:1:1 la plantojn de la diversaj grupoj. Tiuokaze oni kultivis la unujarajn plantojn en tri agropartoj, en trijara ciklo. Tre efikis la rotacio de maizo, aveno, trifolio aŭ terpomo, tritiko, trifolio.

Plimulto de la kulturrotacioj estas maks. 8-jaraj.

ekzemplo sur iu agro por 4 jaroj:

1. sukerbeto (25%)
2. printempa hordeo (25%)
3. furaĝa pizo (25%)
4. aŭtuna tritiko (25%)

* Kategorio Kultivciklo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kumane situas en la mapo en la verda municipo
Panoramo de Kumane

Bazaj informoj
--------------

**Kumane,** serbe **Кумане,** hungare **Kumán** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato en municipo de Novi Bečej.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 3810
* Poŝtkodo: 23271
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

Situo
-----

Kumane situas sur ebenaĵo, laŭ csefvojo kaj fervojo Zrenjanin-Novi Bečej.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko, antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. Post la turka eraoserboj refondis la senhomiĝintan setlejon, kiu apartenis rekte al milita zono de Habsburga Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Kumane 3814 da homoj, (serboj 3296 (86 %), ciganoj 198 (5 %), hungaroj 12 (3 %) kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo

* Kategorio Kumane en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Mikso | **Oni proponas alinomi la artikolon «Kulturvario» al «Kultivovario».****Kialo:** konforme al NPIV ; vidu diskuton en Vikipedio:Alinomendaj artikoloj#Kulturvario → Kultivovario**Atentu:** la celpaĝo «Kultivovario» jam ekzistas. Nur administrantoj povas forigi ĝin, por ke alinomado eblu.

---

Se vi konsentas aŭ kontraŭas la proponon, bonvolu skribi viajn argumentojn sur la diskutan paĝon. |

|  |  |
| --- | --- |
|  Mikso | **Oni proponas alinomi la artikolon «Kulturvario» al «Raso (botaniko)».****Kialo:** la tradicia vorto esperanta

---

Se vi konsentas aŭ kontraŭas la proponon, bonvolu skribi viajn argumentojn sur la diskutan paĝon. |

*Osteospermum* 'Pink Whirls'   
Kulturvario selektita pro siaj intrigaj kaj kolorplenaj floroj
**Kulturvario** (ankaŭ **kultivaro**; latine *cultivar* aŭ **kultivovario**
) estas selektita formo de planto (inkludante arbojn), kiu konstante devias de aliaj formoj, apartenantaj al la sama specio, la sama subspecio aŭ eĉ la sama botanika vario (*varietas*). Tiel oni parolas pri diversaj kulturvarioj laŭ diversa rezistemeco (kontraŭ malsaniĝo), maturiĝa tempo ktp.

La kulturvario egalas al nocio „formo" (*forma*) ĉe sovaĝaj organismoj, kiu ne estas grava sistematika unuo, ĉar ĝi signifas nur ian kvantan diferencon (**formo**, grandeco de folio: *Vicia villosa f. latifolia*; lanuga vicio kun elipsa folio).

Inter la taksonoj, la **konvario** (*convarietas*) egalas al **subspecio** de la sovaĝaj organismoj.(=kultivita subspecio). Tiel la vito havas tri konvariojn: *convar. mediterranea, convar. alemannica, convar. byzantina*).

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Kultivovario laŭ PIV

* Kategorio Kulturvario en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Bibliografio
------------

* esperante Klang, Carl A. 1958 : Observoj pri novaj vinbervarioj en Svedujo, *en* Sciencaj Studoj bazitaj sur originalaj esploroj kaj observoj, pp. 209-211.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |
***Korol Parija*** (ruse *Король Парижа*, La reĝo de Parizo) filmita en la jaro 1917 estas muta filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer. Fakte la filmado iĝis katastrofa: Bauer rompis sian gambon, poste malsaniĝis je pneŭmonio, enhospitaliĝis en Jalto, mortis, kaj la aktorino Olga Raĥmanova finis la filmon.

En Parizo, Raskol prenas junan Bremond sub sia protekto. Li rakontas al li ke se li traktas virinojn kiel sklavojn, virojn kiel malamikojn kaj komercistojn kiel marionetojn, li iĝos Reĝo de Parizo. La du viroj, nun pasantaj kiel grafo de Saint-Venkov kaj markizo de Predamond aplikas la recepton tre sukcese. Tamen, kiam Bremond volas geedziĝi kun la dukino von Dorstein pro sia mono, li devos alfronti ŝian filon, kiu ŝanĝis sian nomon al Jean Hiénard kaj vivas simplan vivon kiel skulptisto.

Referencoj
----------

1. ↑  Король Парижа
2. ↑  В кинотеатре "Звезда" бесплатно покажут немое кино 1917 года

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 780925
 |
La Kastelo Książ, el la 13a jc.
Ĝardeno de kastelo Książ
**Książ** (germane *Fürstenstein*) estas mezepoka kastelo en la urbo Wałbrzych (Waldenburg) de la nuna ŝtato Pollando (regiono Malsupra Silezio). Laŭ grandeco ĝi estas la tria en Pollando, post Vavelo en Krakovo (Kraków) kaj post kastelo en Malbork (Marienburg). Parto de ĝi estas atingebla de turistoj.

Historio
--------

Ĝi estis konstruigita en la jaroj 1288-1292 de la princo Bolko la 1-a Severa el la pola dinastio Piastoj en la loko de antaŭa ligna urbo detruita de Přemysl Otakar la 2-a. Poste ĝi ofte ŝanĝis posedantojn. Je la komenco de 17-a jarcento ĝi iĝis posedaĵo de familio Hochberg. Ili alkonstruis novajn partojn de kastelo en la stilo de baroko.

En la 19-a kaj 20-a jarcentoj, la kastelon vizitis multaj famaj personoj, interalie Nikolao la 1-a, Winston Churchill, Zygmunt Krasiński kaj Izabela Czartoryska. Antaŭ la Unua Mondmilito, la familio Hochberg konstruigis ankaŭ tropikejon en apuda Lubiechów. Lasta posedanto de la kastelo de familio Hochberg estis Maria Teresa Olivia Hochberg von Pless, konata kiel princino Daisy.

Ekde la 1920-aj jaroj, la familio Hochberg havis financajn problemojn. En 1941 kastelon forprenis de ili Nazia Germanio, Organizaĵo Todt planis krei tie ĉefan sidejon de Adolf Hitler, adaptado al tiu celo detruis grandan parton de la kastelo.

Post la Dua Mondmilito, la kastelon akiris Pollando. Detruis ĝin sovetiaj soldatoj. Ekde 1974 komenciĝis renovigado de la kastelo.

Nuntempe eblas ĝin viziti. En la konstruaĵo troviĝas ankaŭ hotelo kaj restoracio.

Galerio
-------

* Orienta parto de kasteloOrienta parto de kastelo
* EnirejoEnirejo
* Ĉambro de MaksimilianoĈambro de Maksimiliano
* Kastelo „Malnova Książ", romantika ruinaĵoKastelo „Malnova Książ", romantika ruinaĵo
* TerasojTerasoj
* Malpligrandigita versio de la kastelo en Muzeo de Miniaturoj en KowaryMalpligrandigita versio de la kastelo en Muzeo de Miniaturoj en Kowary

Fontoj
------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Książ en la pola Vikipedio.* 

* Książ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Książ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Konferenco de la Unuiĝintaj Nacioj pri Komerco kaj Disvolvado (KUNKD)**, (ankaŭ: *Konferenco de la Unuiĝinta Naciaro pri Komerco kaj Disvolvado*, angle U.N. Conference on Trade and Development **UNCTAD**) aŭ laŭ alia traduko Konferenco de UN pri Komerco kaj Evoluigo (KUNKE).

Sidejo en Ĝenevo (Svislando).

La KUNKD estis starigita en 1964 danke al la volo de la evolulandoj (EL, landoj subevoluintaj kompare kun la industrilandoj kaj troviĝantaj en stato de evoluo). Ĝi helpas la malplej evoluintajn landojn en la kampoj de komerco, investado kaj disvolvado kaj konsilas ilin fronte al problemoj de la tutmondigo kaj de la ekonomia integriĝo.

Organoj : Konferenco ĉiujn tri ĝis kvar jarojn. Organo inter la konferencoj : Konsilio pri komerco kaj disvolvo (KKD, angle Trade and Development Board TDB) ; sekretariejo kun ĝenerala sekretario kaj proksimume 400 personoj. Buĝeto 2001 : ĉirkaŭ 45 milionoj da USD. [fi-2003]

* Kategorio Konferenco de la Unuiĝintaj Nacioj pri Komerco kaj Disvolvado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Ekstera ligilo
--------------

Oficiala retejo Arkivigite je 2007-08-04 per la retarkivo Wayback Machine: www.unctad.org
**Kumi NAIDOO** (naskiĝis en 1965(nun 1965-00-00) en Durbano) estas sud-afrika kontraŭ-apartisma aktivulo kaj defendanto de la Homaj rajtoj.  

De 2009 ĝis 2015, li estris la tutmondan medioprotektisman organizaĵon Greenpeace, estanta la unua afrikano atinginte ĉi-tiun postenon. Ekde aŭgusto 2018, li estas la ĝenerala sekretario de Amnestio Internacia.

Biografio
---------

Naidoo engaĝiĝis en kontraŭ-apartismaj movadoj ekde 15-jaraĝe, kaj pro tio estis eksigita el lernejo. Li ankaŭ engaĝiĝis en komunumaj solidarecaj asocioj kaj por la laboro de junuloj sine de sia komunumo. Li kontribuis al la organizo de la amas-mobilizado celanta finigi la tiaman apartisman reĝimon de Sud-Afriko..  

Dum la apartisma administrado de la lando, Naidoo estis plurfoje malliberigata kaj akuzita pro malobservo de kontraŭ-amasmobilizadaj instrukcioj, civila malobeo kaj malobservo de krizostato. Ĉi-tio igis lin iĝi senpaperulo poste ekziliĝi Brition, kie li pludaŭris siajn studadojn en la Universitato de Oksfordo kaj doktoriĝis je politika sociologio.  

Li iĝis prezidento de la NRO *Civitus* pri kunigado de civilaj movadoj kaj enoficiĝis en pluraj internaciaj NRO:

* Global Campaign for Climate Action (GCCA)
* Clinton Global Initiative
* Monda Ekonomia Forumo
* Disvolviga Fonduso de Unuiĝintaj Nacioj por Inoj

Komence de la 2000-aj jaroj, li kunfondis *Global Call to Action Against Poverty* (eo: *Tutmonda alvoko al agado kontraŭ malriĉeco*)   

En 2009, li iĝis ĝenerala direktoro de la naturdefendanta tutmonda organizaĵo Greenpeace. Li eksoficiĝis en 2015, lin sukcedis la usona Jennifer Morgan kaj la nov-zelanda Bunny McDiarmid.  

En 2018, li iĝis ĝenerala sekretario de la homrajta organizaĵo Amnestio Internacia, sed eksoficiĝis en decembro de 2019 pro sanaj kialoj, kaj lia adjunkto Julie Verhaar sukcedis lin.

Referencoj
----------

1. ↑  (franclingve) L'Atlas des mondialisations, Hors-série Le Monde/La Vie, 2010, Olivier Nouaillas, p. 159
2. ↑  (anglolingve) Nova estreco en Greenpeace (arkivo), 11-a de junio 2009
3. 1 2 3  (franclingve) Kunmi Naidoo: Sud-afrikana partiano de la civila malobeo estras je Amnestio Internacia (arkivo) ĉe *Le Monde*, 17-a de aŭgusto 2018
4. 1 2  (anglolingve) Dosiero Kumi Naidoo (arkivo), *The Huffington Post*
5. ↑  (franclingve) Inoj ekestras ĉe Greenpeace (arkivo), ĉe *Greenpeace*
6. ↑  (franclingve) Amnestio Internacia elektas Kumi Naidoo-on kiel novan ĝeneralan sekretarion (arkivo) ĉe *Amnestio Internacia*
7. ↑  (franclingve) Eksoficiĝo de la ĝenerala sekretario de AI ĉe *amnesty.fr*

* Kategorio Kumi Naidoo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719331
* GND: 185206980
* LCCN: no2001091081
* VIAF: 58739169
* ISNI: 0000 0000 4168 8615
* SUDOC: 103527230
 |



|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Kumi Naidoo » el la franclingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 7150317 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
Koordinatoj: 50° 49′ 00″ N 37° 12′ 00″ O﻿ / ﻿50.81667 °N, 37.20000 °O﻿ / 50.81667; 37.20000 (mapo)

maldekstra
**Koroĉa** (ruse *Короча*) estas urbo en Belgoroda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 14240501.

La urbo estis fondita en jaro 1638.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1708.

La interurba telefona kodo estas 07231, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Koroĉa (Короча) (baseno de rivero Severskij Donec (Северский Донец)).

En jaro 1959 la urbo havis 3 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 6 mil loĝantojn.

Flago de Belgoroda provinco
Administra divido de Belgoroda provinco

**Ĉefurbo**: Belgorodo

**Urba distrikto**:
Belgorodo 

**Municipaj distriktoj**:
Aleksejevka |
Belgoroda |
Borisovka |
Ĉernjanka |
Grajvorona |
Gubkina |
Ivnja |
Jakovleva |
Koroĉa |
Krasna |
Krasnojaruga |
Krasnogvardejska |
Novoskola 
Proĥorovka |
Rakitna |
Rovenka |
Staroskola |
Ŝebekina |
Vejdelevka |
Valujka |
Volokonovka
**Kastelo Dorfheim** troviĝas ĉe la okcidenta rando de la urbo Saalfelden.

Historio
--------

La originoj de la kastelo ne klaras. La unua endokumenta mencio estis en 1331 kaj tie ĉi aperis la dinastio de la Hunt-oj, Bastard-oj (ekstergeedzecaj filoj de altrangaj nobeloj) kaj de la *Grafoj de Plain* kiuj posedis - almenaŭ ekde 1369 - la kastelon kaj faris ĝin rezidejo.

Josef Hunt alikonstruigis la kastelon profunde en la 1601-a jaro. Li restis sen vira ido tial ke la tuto venis en la posedon de lia filino Maria Jakobe (kune kun Kastelo Rettenwörth, kiu hodiaŭ nomiĝis Lackenschlößl). Ties edzo Johann Albert von Savioli el Rovereto aĉetis la kastelon.

La Savioli-oj malriĉiĝis kaj devis vendi ĝin en 1660 al la familio Stadlmayr el Feldkirchen in Kärnten. Ambaŭ kastelojn heredis la nevino de la lasta Stadlmayer-ano; ŝi estis la edzino de Friedrich Ignaz Lürzer von Zechenttal. La Lürzer-oj restis ĝis 1860 posedantoj kun legomĝardeno, fruktoĝardeno kaj 2 fiŝlagetoj. Dum tiu ĉi tempo, Kastelo Dorfheim estis sidejo de la landa tribunalo (1811-15) pro ke la juĝejo en la urbocentro forbrulis dum la granda incendio de 1811. Ekde 1843 ĝi gastigis administradejon pri konstruado.

En 1901 la kastelo kvazaŭ tute forbrulis. Martin Hartl akiris la ruinon en 1912, renkonstruigis ĝin kaj ŝanĝis ĝin en farmbienon lupreneblan kaj loĝdomon. Teretaĝe troviĝas nun la restoracio *Schloß-Stüberl*.

Vizitado de la kastelo eblas nur de ekstere.

Literaturo
----------

Siebmacher, Johann: Johann Siebmachers Wappen-Buch. Band 28. *Die Wappen des Adels in Salzburg, Steiermark und Tirol.*  Faksimile-Nachdruck der Ausgabe Nürnberg 1701-1806. München: Battenberg.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Dorfheim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la kastelo sur tutnacia porburga retpaĝaro
* Informoj sur oficiala landa retpaĝaro pri kulturaĵoj. Arkivigite je 2015-02-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Hejmpaĝo de la restoracio ene de la kastelo.
**Kurzo** estas la prezo de la monunuoj (valuto) kaj valorpaperoj (akcio, obligacio). La kurzo de valutoj kaj devizoj povas esti merkate aŭ ŝtate determinita (ĉefe en la iamaj nekapitalismaj landoj). La ŝtata kurzo estas fiksa, la merkata kurzo ŝanĝiĝas ĉirkaŭ la prezocentro laŭ influo de postulo kaj oferto sur la devizomerkato. La prezocentro estis dum la uzo de la valuta oroenhavo la rilato inter la oficialaj oroenhavoj. Post finiĝo de la oroenhava komparo, la prezocentron difinas la merkato.

Modernaj ŝtatoj ofte permesas la valutan kurzon nur en difinita zono. Se la kurzo ŝajnas trapaŝi tiun kurzolimon, la ŝtato intervenas ĉefe per la Centra banko. Tiam la ŝtato aĉetegas fremdan valuton kontraŭ la propra (do vendas propran valuton sur la merkato, estiginte abundon je ĝi, malaltigante ties kurzon) aŭ vendegas fremdan valuton kontraŭ la propra (do reaĉetas propran valuton tiel altigante ties kurzon per malabundigo de ties ĉeesto surmerkate).

La valuto hodiaŭ jam povas ŝanĝiĝi inter larĝa linio (zono) kaj oni nomas tiun valuton „ŝvebanta valuto" kaj tian ekonomian politikon „valutoŝvebigo".

La kurzo de la valorpaperoj ŝanĝiĝas same je influo de la merkataj efikoj. La centro de la balanciĝo estas la kapitaligita valoro de la valorpapera profito je merkata intereza procento (tio estas, ke akcio, profitante dividendon de 20 USD ĉe ĉ. 5 % merkata intereza procento reprezentas kapitalon de 400 USD. Ĉe akcioj, kiuj ja ne havas antaŭdifinitan renton, ne nur la aktuala dividendo gravas por la kurzo, sed ankaŭ la atendita kurzo-evoluo, kiu ree reflektas la atenditan dividendon en (eble ankaŭ tre fora) estonto.

Oni notas la kurzon de la akcioj en absoluta sumo, la obligacion en procentoj.

En la iamaj socialismaj landoj ekzistis ofte dutipa kurzo: unu kurzo por la komercado, unu por la nekomercaj aferoj (vojaĝo). En la iamaj socialismaj landoj la valutokurzoj estis fiksaj kaj ne reprezentis la veran valoron. La ŝtato iom post iom ŝanĝis la kurzojn.

* Kategorio Kurzo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Kung Fu*** (1972–1975) estas usona televida programo en kiu ĉefrolis David Carradine. Ĝi estis kreita de Ed Spielman, direktita kaj produktita de Jerry Thorpe, kaj disvolvigita de Herman Miller. David Chow (aktoro) (kaj poste Kam Yuen) estis la teknika kaj konsilanto pri Kungfuo.

*Kung Fu* sekvas la aventurojn de monaĥo el Ŝaolina Templo, Kŭaj Ĉang Kejn ( Kwai Chang Caine) [虔官昌 Qián Guānchāng] (rolita de David Carradine kiel plenkreskanto, Keith Carradine kiel adoleskanto kaj Radames Pera kiel juna knabo) kiu vojaĝas tra la usona Sovaĝa okcidento, armita nur de lia kapabloj en Luktosporto, serĉante lian duonfraton, Danny Kejn.

Keye Luke (kiel la blinda Mastro Po) kaj Philip Ahn (kiel Mastro Kan) estis ankaŭ membroj de la kutima rolantaro.

Prezento de la serio
--------------------

En la fino de 19-a jarcento, Kŭaj Ĉang Kejn (David Carradine) estas orfa filo de usona viro kaj ĉina virino. Li estis edukita en Ŝaolina Templo, kaj trejnita de la monaĥoj por fariĝi Ŝaolina mastro.

En la pilota epizodo, la amata de Kejn kaj maljuna instruisto, Mastro Po, estas murdita de la nevo de la ĉina emperiestro, kaj Kejn respondas mortigante la nevon. Por eviti punon Kejn fuĝas el Ĉinio al okcidenta Usono kie li klopodas trovi sian duonfraton Danny Kejn.

Kvankam lia ĉefa intenco estas trovi lian fraton Danny, la trejnado de Kejn kiel pastro enmetis en lin emon al socia respondeco, devigante lin ripete lukti por justeco. Post ĉiu tia okazo, li estas devigata foriri por eskapi tiujn kiuj serĉas lin pro la murdo de la ĉina imperiestro.

La ofta uzo de retromemoroj estas uzata por memorigi specifajn lekcionojn dum la trejnado en la templo instruistaj de liaj mastroj, la blinda Mastro Po (Keye Luke) kaj Mastro Kan (Philip Ahn). Parto de la allogo de la serio estas sendube la emfazo, per la retromemoroj, sur la mensa kaj spirita potenco kiun Kejn akiris per lia rigora trejnado. En tiuj retromemoroj, Mastro Po nomas lian junan studenton "Lokustĉjo" ("Grasshopper") reference al sceno de la pilota epizodo:

> 
> **Mastro Po:** Fermu viajn okulojn. Kion vi aŭdas?  
> 
> **Juna Kejn:** Mi aŭdas la akvon, mi aŭdas la birdojn.  
> 
> **Po:** Ĉu vi aŭdas vian propran korbaton?  
> 
> **Kejn:** Ne.  
> 
> **Po:** Ĉu vi aŭdas la lokuston ĉe viaj piedoj?  
> 
> **Kejn:** Maljunulo, kiel vi aŭdas tiujn aĵojn?  
> 
> **Po:** Junulo, kiel vi ne?
> 
> 
>

Literaturo
----------

* Anderson, Robert.  *The Kung Fu Book: The exclusive, unauthorized, uncensored story of America's favorite martial arts show.* Pioneer Books, Inc. 1994. ISBN 1-55698-328-X

* Pilato, Herbie J. *The Kung Fu Book of Caine: The Complete Guide to TV's First Mystical Eastern Western*. Boston: Charles E. Tuttle, 1993. ISBN 0-8048-1826-6

* Carradine, David. *Spirit of Shaolin: A Kung Fu Philosophy*. Boston: Charles E. Tuttle, 1991. ISBN 0-8048-1751-0

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kung Fu (televida serio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* ne oficiala paĝo de *Kung Fu* angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 286540
 |
**Kunformorto** de specio estas la perdo de specio kiel sekvo de la formorto de alia. La esprimo estis origine uzita en la kunteksto de la formorto de parazitaj insektoj sekvante la perdon de siaj specifaj gastigantoj. La esprimo nun estas uzita por priskribi la postan perdon de iu interrilatanta specio, inkluzive de predantoj kun ilia predo, kaj specialistaj herbivoroj kun ilia manĝofonto. Kunformorto estas aparte ofta kiam ŝlosila specio iĝas formortinta.

La plejofte citita ekzemplo estas tiu de la formortinta Migrokolombo kaj ĝiaj parazitaj birdolaŭsoj *Columbicola extinctus* kaj *Campanulotes defectus*. Lastatempe, *C. extinctus* estis retrovita sur la Strivosta kolombo, kaj *C. defectus* estis trovita kiel verŝajna kazo de misidentigo de la ekzistanta *Campanulotes flavus*. Tamen, eĉ se la migrokolomba laŭsorakonto havas feliĉan finon (t.e. reeltrovaĵo), kunformortoj de aliaj parazitoj, eĉ sur la Migrokolombo, eble okazis. Pluraj laŭsospecioj - kiel ekzemple *Rallicola extinctus*, huia parazito - verŝajne formortis kune kun siaj gastigantoj.

Notoj
-----

1. ↑   (1999) "Taxonomy of New World *Columbicola* (Phthiraptera: Philopteridae) from the Columbiformes (Aves), with descriptions of five new species", *Ann. Entomol. Soc. Am.* **92**, p. 675–685.
2. ↑   (2000) "Pigeon lice down under: Taxonomy of Australian *Campanulotes* (Phthiraptera: Philopteridae), with a description of *C. durdeni* n.sp.", *Journal of Parasitology* **86** (5), p. 948–950. doi:[[doi:10.1645%2F0022-3395%282000%29086%5B0948%3APLDUTO%5D2.0.CO%3B2|10.1645/0022-3395(2000)086[0948:PLDUTO]2.0.CO;2]].

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo rpi Formorto Arkivigite je 2011-10-13 per la retarkivo Wayback Machine
La **Korpomasa indico** (KMI, angle mallongigite al ’’BMI’’) estas mezurnombro por taksi la homan korpopezon en kilogramoj rilate al la kvadrato de la alto en metroj. Ĝin elpensis Adolphe Quetelet. La indico estas ofte diskututa, ĉar ĝi ne kalkulas pri la individua korpokonstruo je graso kaj muskolo. Ĝi donas nur ĝeneralan informon por averaĝaj personoj. Ekz. ĉe korpokultivistoj, ĝi donas misgvidajn nombrojn (tropezon) pri trodikeco, fakte temas pri forta muskolaro.

Kalkulo
-------

Korpomasa indico

|  |
| --- |
| - ﻿ *Subpezo* — KMI sub 18; malalta sanrisko
- ﻿ *Normalpezo* — KMI inter 18 kaj 25; averaĝa sanrisko
- ﻿ *Tropezo* — KMI inter 25 kaj 30, iometa sanrisko
- ﻿ *Trodikiĝo* — KMI inter 30 kaj 40; alta sanrisko
- ﻿ *Supertrodikiĝo* (trodikiĝogrado 3) — KMI de 40 kaj pli; tre alta sanrisko
 |

Oni povas uzi la sekvantan formulon por kalkuli la korpomasan indicon:

{\displaystyle {\mbox{Korpomasa indico}}={\frac {\mbox{Maso}}{{\mbox{Alto}}^{2}}}}
Mezurunuo de la maso ... kg;

mezurunuo de la alto ... m.

La indicoj de normalpezaj personoj estas 18,5 kg/m² ĝis 24,9 kg/m². Tropezaj personoj havas indicon super 30 kg/m².

* Kategorio Korpomasa indico en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Lucas Cranach la Maljuna, Vizaĝo de la Virgulino Maria (detalo).
La **morpureco**, aŭ simple **pureco** (latine: *puritia*, estas morala koncepto formita per *purus*, «pura») kiu indikas internan kvaliton – ĉeestan en ulo senkulpa aŭ senpeka.

Kristanismo
-----------

En la kristana terminologio, korpureco indikass, ĝeneralsence, noralan inteferecon, morpurecon, honestecon, senmalicon: aplikita al la kampo de la ĉasteco ĝi esprimas la regon super la impulsoj de la korpo, apartan referencon al la sfero de la seksaj deziroj.  

Unu de la atributoj de kristanoj al Maria, patrino de Jesuo estas tiu de *Panaghìa*, nome «Tuta pura».
La «korpureco» estas predikata ankaŭ de Jesuo, en la Surmonta Parolado kiel unu el la kvalitoj kiuj permesas vidi Dion (Mt 5,8)

Aliaj religioj
--------------

La moralaj konceptoj morpureco kaj pureco troviĝas en diversaj nekristanaj religioj, kiel en Judismo. Islamismo kaj en Sufiismo, krom e
Budhismo, en Taoismo kaj en Tantrismo. Kristanaj apologetoju ĝin ĉeesta en diversaj saĝuloj kiel en la Mahatma Gandhi, kvankam foje alprokimigitaj al celoj nur netranscendaj.

Notoj
-----

1. ↑  *"Purezza"* en *Dizionario del Cristianesimo* de Piero Petrosillo, Edizioni San Paolo, 2000.
2. ↑  Vittorio Messori, *Ipotesi su Maria*, Edizioni Ares, Milano 2005, p. 239.

Vidu ankaŭ
----------

* Beatecoj
* Virto
* Honesteco

Bibliografio
------------

* + Katolikaj enciklopedioj:
* Enciclopedia\_Cattolica
* Cathopedia
* Catholic\_Encyclopedia

* Korpureco en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Reĝino **Kubaba**, laŭ la listo de Sumeraj Reĝoj, regnis dum 100 jaroj en la urbo Kiŝ, ĉ. 2500-2330 a.K. Antaŭ ol fariĝi monarĥo, ŝi estis bierfaristo. Ŝi estis la sola reĝino kiu regnis sen edzo.

Dua fonto pri Kubaba estas la kroniko de Weidner, verkita ĉ. 1800a.K, kiel letero de unu reĝo al alia. La celo de la letero estis propagandi pri oferoj al la dio Marduk en la templo de Esagilo. Laŭ la letero, la sorto de ĉiu reĝo dependis de tio.

Resumo de la parto de la teksto pri Kubaba:

> Dum la regno de Puzur-Nira, reĝo de Akŝak, dolĉakvaj fiŝkaptistoj de Esagilo kolektis fiŝojn por oferi al Marduk. Oficistoj de la reĝo forprenis la fiŝojn. Kubaba estis loka bierfaristino kaj tavernestro. Ŝi donacis panon kaj akvon al la fiŝkaptistoj, kaj instigis ilin plu oferi fiŝojn ĉe Esagilo. Marduk diris "Tiel estu!", kaj faris Kubaban la reĝino de la tutmondo. 
> 
> 

Ŝi estis postvivita de sia filo, Puzur-Suen, kiu ankaŭ regnis sur Kiŝon dum 25 jaroj.

### Referencoj

1. ↑  Weidner Chronicle, livius.org **(angle)**, alirebla 13/07/21

* Kategorio Kubaba en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kutama** (Berbere: *Iktamen*) estis grava Berbera Tribo en norda Alĝerio klasita inter la Berbera Konfederacio de Bavaroj. Kutama estas atestata multe pli antaŭe, en la formo *Koidamusi* fare de la greka geografo Ptolemeo.

Kutama ludis gravan rolon dum la Fatimida Kaliflando (909–1171), formante la kernon de la Fatimida armeo kiu finfine superis la Aglabidojn kiuj kontrolis Ifrikion, kaj kiuj poste iris al la konkero de Egiptio kaj de suda Levantenio en 969–975. La membroj de la tribo Kutama restis unu el la pilieroj de la Fatimida armeo ĝis la 11a jarcento.

Referencoj
----------

1. ↑  *Registre des Provinces et Cités d’Afrique,* éd. et trad. S. Lancel, in Victor de Vita, Belles Lettres, Paris, 2002, p. 270, Sitif. n° 29. Ptolémée, Géographie, IV, 2, 5, éd. C. Müller.

Bibliografio
------------

* Registre des Provinces et Cités d’Afrique, eld. kaj trad. S. Lancel, in Victor de Vita, Belles Lettres, Paris, 2002, p. 270, Sitif. n° 29. Ptolémée, Géographie, IV, 2, 5, éd. C. Müller.
* Virani, Shafique N. The Ismailis in the Middle Ages: A History of Survival, A Search for Salvation (New York: Oxford University Press, 2007), 47.
La algoritmo pri **Kunfanda Ordigo** (**Merge sort** en la angla) estas stabila eksterordiga algoritmo bazita sur la tekniko dividu kaj venkos. Ĝia komplekso estas O(*n* log *n*).

Priskribo
---------

Estis prilaborita je 1945 far John von Neumann.

Superrigarde, la algoritmo temas pri dividi je du samgrandaj partoj la ordigotan vektoron, ordigi ĉiun parton aparte, kaj poste kunigi ambaŭ partojn ĝustorde en nur unu ordigitan vektoron.

Jene oni montras la algoritmon (atentu ke ne konsideras specialajn okazojn kiel vakuan vektoron, ktp; serioza realigo devas konsideri tiajn okazojn):

```
**function** mergesort(**array** A[0..n])
**begin**
  **array** A1 := mergesort(A[0..(**int**(n / 2))])
  **array** A2 := mergesort(A[**int**(1 + n / 2)..n])
  **return** merge(A1, A2)
**end**
```

```
**function** merge(**array** A1[0..n1], **array** A2[0..n2])
**begin**
  **integer** p1 := 0
  **integer** p2 := 0
  **array** R[0..(n1 + n2 + 1)]
  **while** (p1 <= n1 **or** p2 <= n2):
    **if** (p1 <= n1 **and** A1[p1] <= A2[p2]):
      R[p1 + p2] := A1[p1]
      p1 := p1 + 1
    **if** (p2 <= n2 **and** A1[p1] > A2[p2]):
      R[p1 + p2] := A2[p2]
      p2 := p2 + 1
  **return** R
**end**
```

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kunfanda ordigo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Animacio de Algoritmo pri kunfanda ordigo - Merge Sort Arkivigite je 2007-02-11 per la retarkivo Wayback Machine - Ĝava realigo.
**Kuopio tanssii ja soi** estas en Kuopio en Finnlando aranĝata dancfestivalo. Normale ĝia longeco estas proksimume semajno. En programo estas danco- kaj kanto-prezentoj kaj eduko. La ideon por la festivalo ricevis Lauri Siimes. Li estis ĉefo de orkestro de Kuopio. Li planis la renkontiĝon kun urbestro de Kuopio Eino Luukkonen, atentanto de teatrejo Aimo Hiltunen kaj atentanto de baleta lernejo de Kuopio Elsa Sylverstersson. Unuan fojon la festivalo estis aranĝita en 1970. Ĝia nomo estis *Kuopio tanssii*. En la sekvanta jaro ĝi ricevis nomon *Kuopio tanssii ja soi*. Ĝi signifas "Kuopio dancas kaj sonas". Jorma Uotinen estis longe la arta atentanto. Anna Pitkänen estis longe aga atentanto. Nuna aga atentanto estas Johanna Rajamäki. Dum la renkontiĝo estas proksimume dudek dancoprezentoj de nuntempa danco, folkloro kaj baleto. Estas proksimume 40 dancokursoj por karieruloj de danco, amatoroj kaj komencantoj. En la festivalo estas ankaŭ malkostaj renkontoj ekzemple place. La festivalo estas vere konata en Finnlando. Ĝi estas la plej granda kaj plej malnova dancfestivalo en norda Eŭropo. Ĝia prezentoj povas ricevi ekzemple 8000 rigardantojn. *Finlandaj festivaloj* elektis festivalon *Kuopio tanssii ja soi* festivalo de la jaro en 2006.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 737115
 |
**Kudimkar** (ruse *Кудымкар*) estas urbo en Rusio, urbo de Permja regiono. Antaŭ 2005 estis chefurbo de Perm-Komia aŭtomoma distrikto.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57141.

La urbo estis fondita en jaro 1579.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.

La interurba telefona kodo estas 34260, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 59° 01′ N 54° 40′ O﻿ / ﻿59.017 °N, 54.667 °O﻿ / 59.017; 54.667 (mapo)Koordinatoj: 59° 01′ N 54° 40′ O﻿ / ﻿59.017 °N, 54.667 °O﻿ / 59.017; 54.667 (mapo).

La urbo estas apud Uralo, ĉe riveroj Kuva (Кува) kaj Injva (Иньва) (enenfluaĵoj de rivero Kama (Кама)).

En la urbo estas flughaveno.

En jaro 1959 la urbo havis 21,8 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 31,9 mil loĝantojn.

Flago de Permja regiono
Urboj de Permja regiono

**Ĉefurbo**: Permjo

Aleksandrovsk |
Berezniki |
Ĉajkovskij |
Ĉerdinj |
Ĉermoz |
Ĉernuŝka |
Ĉusovoj |
Dobrjanka |
Gornozavodsk |
Gremjaĉinsk |
Gubaĥa |
Kizel |
Krasnokamsk |
Krasnoviŝersk |
Kudimkar 
Kungur |
Lisva |
Nitva |
Oĉjor |
Oĥansk |
Osa |
Solikamsk 
Usolje |
Vereŝĉagino
Kudriloj
**Kudrilo** estas speciala stanget-forma ilo kun akra pinto je unu ekstremo kaj trueto ĉe la alia. Ĝi servas por kunligi materialojn plej ofte el teksaĵoj per fadenoj. Tiun procezon oni nomas kudrado, dum kudrado per maŝino nomiĝas "stebado".

Kudriloj estas uzataj por brodado, kunkudrado kaj vestflikado.

Historio
--------

Kudriloj jam estis uzataj en la ŝtonepoko. Konserviĝis kudriloj el osto aŭ mamuta dentego.

Vidu ankaŭ
----------

* Aleno, kudrilego rekta aŭ kurba, uzata de ledlaboristo, ŝuisto kaj similaj por bori truojn kaj ebligi stebon.
* Fingringo
* Kudromaŝino
* Nadlo
* Pinglo, fajna najlo por kunfiksi ŝtofojn.

Proverbo
--------

Ekzistas pluraj proverboj pri kudrilo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Fadeno iras, kien kudrilo ĝin tiras.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Kudri per fluganta kudrilo.* **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑  Vd ReVo  stebi en ReVo
2. ↑  Proverbaro Esperanta

* Kudrilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kudrilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kudrilo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Kunsziget** (kunsiget) estas vilaĝo en Hungario en regiono **Okcidenta** Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Győr. La loknomo estas hungare: kumano-insulo. En la mezepoko kumanoj setlis en Hungario, el ili kelkaj fondis vilaĝon sur insuleto, kiu poste ĉesis esti insulo.

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9184
* Telefonprefikso: 96
* Areo: 18  km²
* Loĝantaro: 1200

Situo
-----

Kunsziget situas laŭ bordo de Mosoni Duna, inter Mosoni Duna kaj aŭtoŝoseo M1 inter Budapeŝto kaj Vieno, laŭ fervojo kaj ĉefvojo Győr-Mosonmagyaróvár. Estas ankaŭ traira flankovojo al Győr kaj Mosonmagyaróvár.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1443 en formo *"Zyeth"* (=insulo). La turkoj detruis la vilaĝon, poste germanoj refondis ĝin. En 1899 granda inundo okazis.

Apud la vilaĝo fiŝista lago troviĝas.

Komunumoj pri *sziget* (= insulo) en Hungara reĝlando
-----------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dunasziget | Gelsesziget | Kertészsziget | Kissziget | Kunsziget |
| Máramarossziget | Murasziget | Őrisziget | Szécsisziget | Sziget |
| Sziget | Szigetbecse | Szigetcsép | Szigethalom | Szigetmonostor |
| Szigetszentmárton | Szigetszentmiklós | Szigetújfalu | Szigetvár | Tiszasziget |
| Torontálsziget |  |  |  |  |

* Kategorio Kunsziget en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kunszállás** (kunsAlAŝ) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunfélegyháza. La nomo signifas: tranoktejo de kumanoj.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 21 km²
* Loĝantaro: 1700
* Poŝtkodo: 6115
* Telefonprefikso: 76

Situo
-----

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Szeged. Aŭtoŝoseo M5 Budapeŝto-Szeged preteriras.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko, poste alvenis sarmatoj, hunoj, slavoj, avaroj. En la apudaĵo kumanoj setlis en la 13-a jarcento. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. La Habsburgoj en 1699 forpelis la turkojn. Formiĝis vico da farmoj, krome oni profitis la kampojn paŝtejo, kiuj apartenis al Kiskunmajsa. La vilaĝo tiam nomata Majsajakabszállás naskiĝis en 1945, kiu prenis novan nomon Kunszállás en 1950. Inter 1950-1990 la apuda vilaĝo Fülöpjakab aliĝis al Kunszállás.

Vidindaĵo
---------

* muzeeto pri la vilaĝo

* Kategorio Kunszállás en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Suĥareva placo. Videblas SKLIF
**SUĤAREVA PLACO** (ruse *Большая и Малая Сухаревские площади*) estas unu el plej grandaj placoj de Moskvo, ĉefurbo de Rusio. Nomon al ĝi donis Suĥareva turo ekzistinta tie ekde fino de la 17-a jarcento ĝis la jaro 1934. Tiam ĉi-areon gardis la regimento, kiun estris kolonelo *Lavrentij Suĥarev*, kies nomo restis en analoj.

Dum la jaroj 1934 - 1994 ambaŭ placoj havis kunan nomon Kolĥoznaja placo. En 1994 la malnovaj nomoj reaperis.

La placan vojkruciĝon formas strato Sretenka, avenuo Prospekt Mira kaj strato Ĝardena ringo. Tie funkcias la metrostacio Suĥarevskaja.

Plej ampleksa kaj luksa konstruaĵo tiea estas Scienc-Esplora Instituto de la Urĝa Helpo nome de Sklifosovskij, kiu ekfunkciis en
1810 kiel t.n. *Strannopriimnij Domo* (almozulejo aŭ hospico) konstruita laŭ ordono kaj pro mono de grafo Ŝeremetev omaĝe al memoro de lia tre amata edzino Praskovia mortinta en 1803.

Eksteraj ligiloj
----------------

* la merkato ekzistinta en la Suĥareva placo ĉ.150 jarojn ruse
* historio ruse

* Kategorio Suĥareva placo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ksio** (Ѯ por majusklo kaj ѯ por minusklo) estas malaktuala litero de la cirila alfabeto uzita en la malnova eklezia slava alfabeto, kun sono de /ks/ aŭ /x/. Ĝia formo kaj sono devenas de la greka litero ksio (Ξ, ξ).

Nombra valoro
-------------

Ĉi tiu karaktro havas valoron da 60 en la malnova sistemo eklezia slava numeralo.

Unikodo
-------

Ĉi tiu karaktro videbliĝas por unicode kun nesufiĉa kvalito. Dependas de la fonto uzita por la kodigo. Ĝiaj kodoj estas U+046E por majusklo kaj U+046F por minusklo.

Referencoj
----------

1. ↑  omniglot.com; retrieved 2010-11-20

**Teĥnika noto:** Pro teĥnikaj limigoj iuj TTT-legiloj ne povas montri specialajn signojn, uzatajn en ĉi tiu artikolo. Tiaj signoj povas esti montritaj kiel kvadratetoj, demandosignoj aŭ aliaj sensencaj signoj depende de viaj TTT-legilo, operaciumo kaj instalitaj fontoj. Eĉ se via TTT-legilo kapablas interpreti UTF-8-n kaj vi instalis tiparon, kiu subtenas grandan diapazonon de Unikodo, vi eble bezonos uzi alian TTT-legilon, ĉar tiurilataj ebloj de TTT-legiloj ofte diferencas.

* Kategorio Ksio (cirila alfabeto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Adorado de Triunuo*
**Adorado de Triunuo** (konata ankaŭ kiel **Landauer-a Altarero**; em germana: *Allerheiligenbild* aŭ *Landauer Altar*) estas ole-sur-panela pentraĵo de la germanrenesanca artisto Albrecht Dürer, realigita en 1511 kaj nun en la Muzeo de Arthistorio de Vieno, Aŭstrio.

Historio
--------

La verko estis mendita de la riĉa komercisto Matthäus Landauer el Nurenbergo por kapelo dediĉita al la Sankta Triunuo kaj al Ĉiuj Sanktuloj en la *Zwölfbrüderhaus* ("Domo de la dekdu fratoj"), kiun li estis fondinta kun Erasmus Schiltkrot en 1501. La domo estis bonfara institucio kiu estis hejmo de ĝis dekdu metiistoj kiuj estis nekapablaj vivteni sin per sia laboro; Landauer mem loĝis tie ĉi el 1510 ĝis sia morto.

La altarero estis mendita en 1508, sed estis liverita tri jarojn poste, kiam ĝi estis metita en la preĝejo.

Priskribo
---------

La altaro ne havis moveblajn panelojn, kiel en nombraj antaŭaj similaj instalaĵoj, kaj estis enmetita en riĉa kadro, desegnita ankaŭ de Durero. Estas ĉizita priskribo de la Lasta Juĝo en la pinto de la kadro, kaj ĝi montras ankaŭ la blazonojn de la donacintoj.

La homamasa altarero priskribas la Triunuon, kun Dio Patro tenante krucon kun ankoraŭ vivanta Jesuo. Super ili, en hela nubo ĉirkaŭita de keruboj, estas la Sankta Spirito en formo de kolombo. Dio Patro portas imperian kronon kaj ampleksan orkoloran mantelon kun verda interno kaj subtenita de anĝeloj.

La artisto pentris amason de viraj kaj virinaj sanktuloj de la Ĉielo, inspirite de Aŭgusteno de Hipono, kiu estas estrita de Johano la Baptisto kaj de Virgulino Maria, respektive. Sube, homa amaso estas dividita inter religiaj viroj kaj virinoj (maldekstre, estritaj de la papo), kaj ŝtatanoj, estritaj de la Sankta Romia Imperiestro — nome divido simila al tiu kiu jam estis adoptita de Durero en la *Festo de la Rozario* (1506). Maldekstre, ĉe kardinalo kiu estas eble preĝante pro li, estas la aĝa Matthäus Landauer, kiu vestas riĉajn ornamojn kaj demetis sian ĉapelon. Kamparano, portanta ilon, reprezentas la malriĉajn klasojn. Dekstre estas mistera reĝino kies vizaĝo estas tute kaŝita per vualo, kiu lasas videblaj nur la okulojn.

La plej duba sekcio estas okupita de granda pejzaĝo mateniĝe super lago, inter montetoj, inspiritaj de pejzaĝoj de Albrecht Altdorfer kaj Joachim Patinir. Estas ankaŭ mem-portreto de Durero tenanta kartuŝon kiu enhavas la subskribon kaj daton:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** ALBERTUS DURER NORICUS FACIEBAT ANNO A VIRIGINIS PARTU 1511 **"** |

 |

Galerio
-------

* La altarero kun la kadro de DureroLa altarero kun la kadro de Durero
* Detalo kun la vualita reĝino (sube, dekstre)Detalo kun la vualita reĝino (sube, dekstre)
* Detalo kun mem-portreto kaj subskriboDetalo kun mem-portreto kaj subskribo

Notoj
-----

1. ↑  Carty, 146

Bibliografio
------------

* Carty, C. M. (1985). Albrecht Dürer's Adoration of the Trinity: a reinterpretation. *Art Bulletin*, 67: 146–153.
* (2004) Porcu, Costantino: *Dürer*. Milano: Rizzoli.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la muzeo

* Kategorio Adorado de Triunuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)