recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kenneth GRAHAME**, naskiĝinta la  8-an de marto 1859(nun 1859-03-08) en Edinburgo kaj mortinta la 6-an de julio 1932 en Berkshire estas angla romanisto, ĉefe konata pro sia libro *The wind in the willows* (*"La vento en la salikoj"*), klasikaĵo de la porinfana literaturo, origine verkita por sia filo kiu kunhavis obstinecon kun *Toad*, unu el la roluloj.

Biografio
---------

Kenneth Grahame iĝis orfo kaj vivis kun sia avino. Post studado en Oxford, li ne sukcesis aniĝi al universitato kaj laboris en la Banko de Anglio ĝis sia emeritiĝo. Lia ofico lasis al li tempon por iĝi ĵurnalisto poste novelisto. Li publikigis *Pagan Paters* en 1893, *The golden Age* en 1895, *Dream days* (kiu enhavas la faman "The reluctant dragon"), kaj finfine la romanon *The wind in the willows* en 1908. En tiu ĉi romano disvolviĝas rakonton de la historion de grupo de bestoj ĉe la bordo de la Tamizo en Anglio. La bonaj amikoj - rato, talpo, melhundo kaj bufo travivas aventurojn, sed ĉiam konservas valorojn de respekto, lojaleco kaj amikeco. La romano gajnis dramigitajn kaj filmitajn versiojn, kaj ankoraŭ estas inter la plej legitaj infanlibroj ĝis nun, ĉirkaŭ cent jarojn post kiam ĝi estis verkita. .

Li poste ĉesis verki. Mallonga postmorta novelo, titolata *Berthie's escapade*, estis publikigata en 1949.  

Kenneth Grahame edzinigis Elspeth Thomson en 1899, ili havis unu filon, Alastair, naskiĝinta en 1900 kaj mortinta en 1920. Li mortis la 6-an de julio 1932 en Berkshire kaj estis entombigata en Oxford.

* Kenneth Grahame en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kenneth Grahame en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 638840
* GND: 118718398
* LCCN: n50000823
* VIAF: 36919188
* ISNI: 0000 0001 0856 5880
* LIBRIS: 291481
* SUDOC: 026899930
* BNF: 119056461
* MBA: 25825981-6b06-445e-acae-c40172285115
* NDL: 00441492
* BIBSYS: 90589190
* RKD: 284793
* NKC: jn19990002827
* BNE: XX1163515
 |
Markemblemo de la Fondaĵo Vikimedio
Infana tago inspirita je la markoemblemo de vikipedio.
**Markemblemo** estas speciala signo uzita de firmao aŭ institucio, metita sur ion kaj servanta por rekonigi kaj distingigi ĝin. Markemblemo estas originala desegnaĵo, vorto, kombino de literoj, nombro k.a. kiu ebligas distingi la varojn de unu fabriko disde tiuj de la aliaj. Multaj firmaoj uzas kiel markemblemon la nomon skribitan en karakteriza skribotipo.

Origino
-------

La uzo de markemblemo rapide progresas dum industria epoko. Konkurenco kaj tutmonda merkata ekonomio devigis firmaojn esti videblaj. Reklamo estis pli kaj pli uzita. Ĉiu entrepreno bezonis krei sian propran videblan identecon. Por esti rekonita, fabrikistoj markis siajn produktojn per simbolo, signo aŭ emblemo kaj la nomo de sia firmao.

Fasonado
--------

Bona markemblemo estas atentokapta, facile rekonebla kaj internacie uzebla sen tro da lingvodependeco. Krei markemblemon estas grafik-fasonada laboro.

Markemblemoj kaj Esperanto
--------------------------

Esperanta eldono de la Vikipedia emblemoEsperanta eldono de la Vikipedia emblemo
Ekzistas publikaĵo en la nederlanda lingvo kiu donas superrigardon de pli ol 100 belgaj firmaoj kaj asocioj kiuj elektis nomon en Esperanto por sia aktivado.

Referencoj
----------

1. ↑  (nl) Yves Nevelsteen, *100+merknamen in het Esperanto* (100+ markonomoj en Esperanto), 2019, eld. FEL , 62 pp. formatoj A4, A5.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Markemblemo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Emblemo
**Hegyhátszentjakab** [hedjhatsentjakab] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La vilaĝo ricevis sian nomon pri la preĝejo Sankta Jakobo. La komenca parto estas nomo de la regiono, signifanta supro de la deklivo.

Preĝejo en Hegyhátszentjakab

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 9  km²
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 9734
* Telefonprefikso: 94

Situo
-----

Hegyhátszentjakab situas proksime de Zalalövő. Apud la vilaĝo estas artefarita lago **Vadása** [vadaŝa] de 1968, celo de turistoj kaj ripozuloj. La vilaĝo apartenas al Nacia Parko **Őrség** kaj Hanság.

Historio
--------

En tereno de Hegyhátszentjakab loĝis pli frue romianoj. La unua mencio okazis en 1310, poste en 1423 en formo *Zenth Jacabfalwa*.

En Hegyhátszentjakab migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romanika Preĝejo de Sankta Jakobo (Hegyhátszentjakab) barokiĝis en 1738

Komunumoj pri Sankta Jakobo en Hungara reĝlando
-----------------------------------------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Hegyhátszentjakab | Marosszentjakab | Mezőszentjakab | Szászszentjakab |
| Szentjakabfa | Tornaszentjakab | Zalaszentjakab |  |

* Kategorio Hegyhátszentjakab en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*"Tri" alidirektas ĉi tien. Por la jaro, vidu la paĝon 3.*

**Tri** estas la natura nombro kiu sekvas de 2 kaj antaŭas de 4.

La nombro **3** en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:

* en duuma sistemo : 11
* en deksesuma sistemo : 3

En matematiko
-------------

**Tri** estas aparta primo ĉar ankaŭ:

* primo de Mersenne kaj
* primo de Sophie Germain.

3 estas :

* nombro de Fermat,
* nombro de Fibonaĉi.

Laŭ skribo
----------

* Ĉina skribo: 三

La sono de *sān* (三) estas simila al *shēng* (生, "vivo"), kvankam la sono de *sì* (四, "kvar") estas simila al *sǐ* (死, "morto"). Tiel, tri estas konsiderata en ĉina kiel pli bonŝanca nombro.

* Majaa skribo:

Pri la nombro 3
---------------

La atomnumero de litio.

En Brazilo, tri estas indikas la grupon de azeno kaj rekte al struto

Estas 3 verticoj en triangulo.

Triatlono estas sporto kun 3 disciplinoj: kurado, biciklado kaj naĝado.

Estas 3 medaloj en la Olimpikoj: ora, arĝenta kaj bronza.

3-kvadrato estas geometria formo el 3 kvadratoj.

Estas 3 dimensioj de kutima fizika spaco.

Kubo (geometrio) estas hiperkubo de dimensio 3.

Kubo (algebro) estas 3-a potenco de nombro kaj iuj la aliaj matematikaj objektoj.

Vidi ankaŭ
----------

* Kategorio 3 (nombro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* 3 (nombro) en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Nombronomo
* Triunuo
* La tri Gracioj



|  |  |
| --- | --- |
| Helppaĝo pri apartigiloj | **Ĉi tiu paĝo estas apartigilo: listo de artikoloj kun sama aŭ preskaŭ sama titolo.**
Se vi venis ĉi tien per ligilo en artikolo, bonvolu direkti tiun ligilon rekte al la celita paĝo. |
La **preĝejo martiro Sankta Laŭrenco** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Győrszemere (Hungario).

Historio
--------

Laŭ eklezia fonto en la 15-a jarcento gotika kirko estis konstruita. Ĝi estis detruita fare de turkoj en 1683 kaj denove dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a en 1704. La rekonstruo okazis en 1749 laŭ baroko. Pli frue jam dum la turka erao la loĝantoj estis parte katolikoj, kalvinanoj kaj luteranoj, la kirko apartenis plej ofte al la kalvinanoj. En 1744 la katolikoj reakiris la preĝejon. La orgeno alvenis en 1912 kaj en 1985 ĝi estis trakonstruita. La kirko mem plene renoviĝis en la 1990-aj jaroj.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo, proksime estas ŝtona kruco. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. la plej supre la turo altiĝas same meze. La turopinto estas svelta plurlatera piramido. La navo finiĝas en plurlatera absido kun apogpilieroj. La altara bildo prezentas Sanktan Laŭrencon.

Kermeso okazas la dekan de aŭgusto.

Fontoj
------

* datenoj hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto Arkivigite je 2020-06-26 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2020-06-26 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Hegyhátszentpéter** [hedjhAtsentpEter] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Vasvár. La vilaĝo ricevis sian nomon pri la preĝejo Sankta Petro. La komenca parto estas nomo de la regiono, signifanta supro de la deklivo.

Preĝejo de Hegyhátszentpéter
Vilaĝa domomuzeo en Hegyhátszentpéter

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9821
* Telefonkodo: 94
* Areo: 7  km²
* Loĝantaro: 180

Situo
-----

La Hegyhátszentpéter estas ne tro for de Vasvár laŭ flankovojo, kiu troviĝas 10, Körmend 26, Szombathely 38, Budapeŝto 210 km  Arkivigite je 2016-08-08 per la retarkivo Wayback Machine.

Historio
--------

La unuaj mencioj okazis en 1381 en formo *Zentpeturfolua*, en 1404 *Zedthpeterfalua*, en 1450 *Zenthpeterfolua*.

En Hegyhátszentpéter migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

La rombaroka katolika preĝejo omaĝe al Sankta Petro konstruiĝis en la 18-a jarcento. Alia vidindaĵo estas la vilaĝa domomuzeo.

Komunumoj de Sankta Petro en Hungara reĝlando
---------------------------------------------

Pro grandeco de la tabelo vidu la ceterajn komunumojn en Transilvanio: Barcaszentpéter!

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Detrekőszentpéter | Hegyhátszentpéter | Kajászószentpéter | Kemenesszentpéter | Komáromszentpéter |
| Nógrádszentpéter | Őriszentpéter | Pogányszentpéter | Sajószentpéter | Szentpéter |
| Szentpéterfa | Szentpéterfölde | Szentpéterszeg | Szentpéterúr | Tarcaszentpéter |
| Turócszentpéter |  |  |  |  |

Fontoj
------

* 

* Kategorio Hegyhátszentpéter en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de Ludoviko la 9-a (Francio)** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Pesterzsébet (konata ankaŭ Pestszenterzsébet), en loĝkvartalo Kossuthfalva.

Historio
--------

En tiu ĉi distrikto la unua kirko konstruiĝis en 1876. En tiu ĉi loko iu donacis la parcelon por estonta kirko en 1885. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la malfruaj 1920-aj jaroj. Oni pentris la sanktejon en 1950, la absidon en 1973, la flankajn kapeletojn en 1995. La orgeno estis farita en 1950 el elementoj de 2 malnovaj orgenoj. Pli nova (elektra) orgeno alvenis en 1996.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en malgranda parko. La fasado havanta 2 turojn estas malsimetria. La maldekstra turo estas pli alta, ol la alia. La ĉefenirejo troviĝas en mezo de la fasado. La absido estas kvadrata kaj malpli larĝa, ol la navo.

Kermeso okazas en la 25-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* foto dumnokta[*rompita ligilo*]
* foto dumtaga[*rompita ligilo*]
* hungare kun foto
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Kirko Sankta Laŭrenco** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Szentlőrinc.

Historio
--------

Tiu komunumo havis jam kirkon en 1332. Dum dominado de turkoj ĝi plene ruiniĝis. Grafino konstruis la mun videblan preĝejon en la malfruaj 1720-aj jaroj, sed laŭ alia fonto tio okazis en 1718. En 1808 nova sanktejo konstruiĝis. En 1884 negrava trakonstruo okazis. La orgeno estis farita en 1880, poste modernigita en 1937.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en la urbomezo. La fasado komenciĝas meze kun kvadrata turo, kies malsupra parto la enirejo funkcias. Interne la mebloj, altaroj kaj la predikejo devenis el la frua 19-a jarcento.

Kermeso okazas en la 10-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Laŭrenco (Szentlőrinc) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hegyfalu** [hedjfalu] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár. La loknomo signifas laŭvorte hungare: monto-vilaĝo.

Aerfoto pri Hegyfalu

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9631
* Telefonkodo:
* Areo: 12  km²
* Loĝantaro: 790

Situo
-----

Hegyfalu situas laŭvoje kaj laŭfervoje inter Szombathely kaj Győr, krome estas alia ĉefvojo inter Sopron kaj Balatono. Sárvár troviĝas 15, Csepreg 18, Szombathely 27, Kőszeg 33, Budapeŝto 198 km.

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1337, sed arkeologia restaĵo estas el la pli frua(j) jarcento(j). Kelkaj konjektas, ke tie mortis Béla la 1-a (Hungario) en 1063.

Vidindaĵoj
----------

La fortresopreĝejo konstruiĝis en la 15-a jarcento. Nun restis nur ruinoj. La katolika klasikisma preĝejo konstruiĝis komence de la 19-a jarcento. Verŝajne tiam konstriĝis ankaŭ la Kastelo de Hegyfalu aŭ *Kastelo de Széchenyi* [seĉenji]. Estas menciinda la parko ĉirkaŭ la kastelo.

* Kategorio Hegyfalu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Distribuado de la grekaj dialektoj ĉirkaŭ la jaro 400 a.n.e. La atika helviola en la numero 6 ĉe Ateno kaj norde de la Egea Maro.
**Atika** estas dialekto de la antikva greka lingvo kiu estis parolita en la regiono Atiko. Estas la dialekta varianto de la antikva greka kiu estas ĝenerale studata en la lernejoj kiel lingvo de la Antikva Grekio kaj tiukadre ĝi povas esti konsiderata kiel **atika lingvo** aŭ kiel "la" antikva greka lingvo.

Kun la iona dialekto ĝi formas la ion-atikan dialektaran grupon, kies plej rimarkinda trajto estas la paso de [a:] (longa alfo) al [e:] (eto): τιμή anstataŭ τιμά. Ĝi diferencas, tamen, disde la jonia en tio ke la [a:] (longa alfo) ne pasas al [e:] (eto) post la fonemoj [e], [i] kaj [r]: γενέα, οἰκία, χώρα. La dialekta trajto plej propra de la atika dialekto rilate al ĉiuj la aliaj dialektoj konsistas en la ekzisto de la konsonanta grupo [tt] (duobla taŭo) kie aliaj dialektoj havas [ss] (duobla sigmo): πράττω, anstataŭ πράσσω. Laŭlonge de la siglo 5-a jarcento a. K. kaj venontaj la atika dialekto anstataŭis la aliajn dialektojn de la klasika greka, kio kreis la dialekton koinean, el kiu derivas la postaj variantoj de la greka.

Oni konsideras, ke la verkisto kiu uzas plej puran varianton de atika dialekto estas Aristofano, ĉar li surscenigis rolulojn de la popolo.

Vidu ankaŭ
----------

* Dialektoj de la antikva greka

Bibliografio
------------

* Duhoux, Yves (1983). Introduction aux Dialectes Grecs Anciens. Lounain-la-Neuve: Cabay. ISBN 2-87077-177-0.
* Buck, Carl Darling (1955). The Greek Dialects. The University of Chicago Press.

* Kategorio Atika (dialekto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 693123
* LCCN: sh86007831
* BNF: 11940622n
 |
**Portempa Registaro de Rusio** (ruse *Временное правительство России*) estis kreita en Rusio post februara revolucio (1917) la 15-an de marto 1917 rezulte de interkompreno de Portempa Komitato de Dumao kaj Petrograda Konsilio de Laboristaj kaj Soldataj Delegitoj.

La unua ĉefministro estis konstitucia demokrato, princo Gieorgij Lvov, de la 21-a de julio ĉefministro kaj militministro estis esero Aleksandr Kerenskij. Sidejo de la registaro ĝis fino de julio 1917 estis Maria Palaco, poste Vintra Palaco en Petrogrado.

Portempa Registaro de Rusio ne decidis forlasi Triopan Ententon kaj unuflankan finon de la unua mondmilito. Oni decidis pri forigo de cenzuro, forigo de mortpuno, malfondo de politika polico.

La 14-an de septembro 1917 r. Portempa Registaro proklamis en Rusio Rusan Respublikon.

Konkerita de bolŝevikoj la Vintra Palaco dum la Oktobra Revolucio kaj aresto de membroj de la Portempa Registaro la 26-an de oktobro/8-an de novembro 1917 je la 2.10 horo nokte finis ĝian ekziston.

Bibliografio
------------

* Richard Pipes *Rewolucja Rosyjska* (Rusa Revolucio), Scienca Eldonejo PWN, Warszawa 1994, ISBN 83-01-11521-1.
* Orlando Figes, *Tragedia narodu. Rewolucja rosyjska 1891-1924* (Tragedio de la nacio. Rusa revolucio 1891-1924), Wydawnictwo Dolnośląskie, Vroclavo 2009, ISBN 978-83-245-8764-3.

Vidu ankaŭ
----------

* Kerenskij-ofensivo

* Kategorio Portempa Registaro de Rusio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
ATLANTIC Hotel SAIL City en Bremerhaven, Germanujo, fotita vespere en Majo 2008
La **ATLANTIC Hotel SAIL City** (oficiala literummaniero) estas kvarstela hotelo en Bremerhaven kaj apartenas al la hotelkooperativo Atlantic Hotels. La hotelo havas 23 etaĝojn, 140 metrojn da alto (80 metrojn sen pinto) kaj estas la plej alta konstruaĵo de la germana federacia lando Bremeno. La hotelo estis konstruita de 2006 ĝis 2008 (inaŭguro: 1-a de Marto 2008).

La hotelo troviĝas en la areo de Alter Hafen ("malnova haveno") kaj Neuer Hafen ("nova haveno") rekte ĉe la Vezer-digo apud la Klimatdomo de Bremerhaven kaj Germana ŝipveturmuzeo, estas parto de Havenwelten kaj celas vigligi turismon.

La velforma hotelo estas planita de la Bremen-a arĥitekturejo Klumpp Architekten. Restoracio estas en la ter-etaĝo, kaj porvizitanta platformo estas en la supra parto de la konstruaĵo. Krome estas kunvenejoj kaj la tiel nomata *Captains Lounge*, t. e. aranĝejo en la plej supra etaĝo. La hotelĉambroj troviĝas en la subaj ok etaĝoj kaj disponas je 120 ĉambraj unuoj. La etaĝoj 9 ĝis 18 estas luigitaj kiel oficej-areoj.

En somero 2008 estis inaŭgurita la tiel nomata Conference Center Bremerhaven ("konferenccentro Bremerhaven"). Ĝi estas rekte ligita kun la hotelo kaj havigas spacon por aranĝoj de ĝis 500 personoj.

Ligiloj
-------

* Oficiala retejo
* Conference Center[*rompita ligilo*] (PDF-dosiero; 386 kB)

Koordinatoj: 53° 32′ 35″ N 8° 34′ 25″ O﻿ / ﻿53.54306 °N, 8.57361 °O﻿ / 53.54306; 8.57361 (mapo)

* Atlantic Hotel Sail City en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Atlantic Hotel Sail City en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pamela Anderson** estis aktorino en la televida serio, *Baywatch*
**David Hasselhoff** estis aktoro en la televida serio, *Baywatch*.
**Baywatch** estas usona televida serio kun 241 sekvoj, kiu estis scenigita en Kalifornio kaj ekde 1989 dissendita fare de la usona televido NBC. La 11 periodoj okupiĝas pri savagadoj de teamo de sunbrunumitaj, muskolaj viraj kaj plej ofte grandbrustaj, -mamaj virinaj akvosavistoj. La sceno okazas sur belega strando de Malibu, kaj la serio dissendas al la publiko pozitivan idealan bildon pri la kalifornia sonĝo (*California Dream*). La serio estis vendita kaj dissendita en 144 landoj.

Post la 9-a periodo ŝanĝiĝis la scenejo al insulo Havajo, tiel oni alinomis la serian titolon al *Baywatch Hawaii*.

La sukceso de Baywatch baziĝas plej grande je idealo pri sano kaj juneco, beleco, kiuj karakterizas la teamanojn. Grava efiko de la serio estas la plenumo de la kaŝgapa deziro de homoj tiel la apero de bonstatura seksbombo, la silikonbrusta Pamela Anderson, vira ĉefrolulo David Hasselhoff kaj pli poste aktorado de Carmen Electra, kiuj donis la erotikan guston de la serio. Erika Eleniak kaj Alexandra Daddario ankaŭ estas aktorinoj en la serio.

Krom la atraktivaj "ĉefstabanoj" aperis en la epizodoj ankaŭ homoj kun tropezo, handikapuloj, etkreskuloj aŭ blinduloj, por kiuj la teamanoj esprimis bedaŭron kaj helpemon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Baywatch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala paĝaro Arkivigite je 2016-12-27 per la retarkivo Wayback Machine (angle).
* *Baywatch* en *Internet Movie Database*. (angle).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 104206
* GND: 4326925-4
* VIAF: 184784124
* NKC: unn20221163817
 |
**Tatara patriota fronto Altin Urda** estas tatara nacia organizaĵo, oficiale registrita en Tatario en septembro de 2012, malgraŭ ĝi komencis sian agadon kelkajn jarojn antaŭe.

La nomo "Altin Urda" tradukeblas el la tatara lingvo kiel "Ora Hordo" (nomo de ekzistinta ŝtato).

Ideologio
---------

"Altin Urda" subtenas la ideon pri unuiĝo de ĉiuj grupoj de tatara etno per la komuna ideologio de ilia deveno de la Ora Hordo, ĝia ĉefa celo estas konserviĝo kaj evoluado de la tatara nacio. Ĝi estas opozicia organizo rilate al la nuna ŝtata reĝimo de Rusio, ĉar ĝiaj partoprenantoj asertas, ke la registaro ne efektivigas siajn devojn pri konservado de lokaj popoloj kaj lingvoj de Rusio.

Laŭ programo de la movado, ĝiaj celoj estas:

* defendado de rajtoj de la tarara popolo laŭeble;
* konservado kaj plifirmigo de la unueco de tataroj; kontraŭstaro al dividiĝo kaj asimiliĝo de la tatara etno laŭ tezo "tatara popolo estas unueca kaj nedividebla";
* plifirmigo kaj evoluigo de la demokratiaj valoroj de Rusia Federacio kiel bazo por libereco kaj prospero de tatara popolo.

Agado
-----

Kiel unu el ĉefaj iloj por atingo de starigitaj celoj la organizaĵo konsideras plialtigon de la memkonscio de tatara popolo, por tio ĝia estraro pasigas lekciojn pri historio de la popolo por ĉijn dezirantoj.

Kune kun la Rusia Islama Universitato "Altin Urda" organizas kursojn de tatara lingvo, tatara historio kaj islama edukado "Без Татарлар".

Ĝi regule partoprenas mitingojn kaj politikajn aranĝojn por rajtdefendado de tatara popolo (ekzemple, la mitingon por konservo de la eduko en la tatara lingvo).

Unu el la agadkampoj estas helpo pri translokiĝo de tataroj al Tatarstano (ĝis marto de 2013 translokiĝis 5 familioj).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Blogo
* Paĝo ĉe VKontakte

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Татарский патриотический фронт «Алтын Урда» en la rusa Vikipedio.*
Mapo de la traceo de la Lötschberg-fervojo
La **baza tunelo de Lötschberg** estas fervoja tunelo, kiu ligas la svisajn urbojn Frutigen kaj Raron. Ĝi longas 34,6 km kaj trairas la monton Lötschberg, laŭ sia nomo, je la baza (vala) nivelo, inter 650 kaj 830 m super marnivelo. Ĝi do situas multe malpli alte ol la antaŭa tunelo de Lötschberg de 1913, kiu situas 1200 metrojn super marnivelo.

La tunelo estis inaŭgurita la 16-an de junio 2007. Plena ekfunkcio devis okazi la 9-an de decembro 2007, kiam la jaraj horaroj ŝanĝiĝis. Ne estas klare, ĉu la persona trafiko vere efektiviĝis.

La tunelo estas parto de la svisa alt-rapida fervoja projekto AlpTransit.

Karakterizaĵoj
--------------

La tunelo estis la unua kompletigita parto de projekto *AlpTransit*. Pro kostaj restriktoj nur la orienta tubo de la tunelo estis kompletigita; la trako de la okcidenta tubo ekzistas nur en la suda parto kaj poste enbranĉiĝas al la orienta trako, uzata ambaŭdirekte. La meza parto de la okcidenta tubo ekzistas, sed ne estas instalita per trako; la lastaj, nordaj 8 km ankoraŭ ne ekzistas. La suma longo de ĉiuj tunelaj tuboj estas 88,1 km.

Kie ekzistas du tuboj, la dua servas kiel eskapejo kaj protektejo en la okazo de incendio. Kie estas nur unu plengranda tubo, la sonda tunelo servas kiel eskapejo. Krome estas du flankaj elirejoj kaj la pordo de Steg, kiu permesas al trajnoj venantaj de Berno eniri la tunelon direkte al Sion sen ŝanĝi la veturdirekton en Visp.

La maksimuma deklivo en la tunelo estas 1,3 milonoj (1,3 metroj per kilometro).

Suda enirejo de la tunelo ĉe Raron
Internaciaj varaj trajnoj tra la baza tunelo trafikos inter Germanio kaj Italio tra Basel – Olten – Bern – Thun – Frutigen – Raron – Brig. Por pasaĝeraj trajnoj la veturtempo inter Bern kaj Brig reduktiĝas de 87 al 64 minutoj. La pluveturado de *Brig* al Domodossola en Italio iras tra la Sempion-tunelo de 1906. Ankaŭ ĝi estas baza tunelo (alto ĉ. 700 metroj); inter 1995 kaj 2003 ĝi estis altigita je ĝis 40 cm.

La tunelo de Lötschberg de 1913 estos plu uzata de nerapidaj trajnoj, kiuj ne povos uzi la novan tunelon. Ĉe plena reĝimo ĉiutage iros ĉirkaŭ 66 trajnoj en la malnova kaj 110 en la nova tunelo. El la 110 estos 30 pasaĝeraj kaj 80 varaj trajnoj, inkluzive de kamionaj trajnoj.

La rapidoj de la trajnoj estos inter 100 km/h (var-trajnoj) kaj 250 km/h por rapidaj pasaĝeraj trajnoj kun kliniĝanta ĉelo.

La trakoj estis finitaj la 24-an de julio 2006; en decembro 2006 speciala mezurtrajnoj efektivigis provajn veturojn tra la tunelo kaj atingis rapidon de 281 km/h. Per tio ĝi konsiderinde superis la tiaman svisan rekordon de 244 km/h el la jaro 1996.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Baza tunelo de Lötschberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (de)
* Oficiala retejo (fr)
* Oficiala retejo (it)
* La baza tunelo de Lötschberg (de unu ties konstruinto) Arkivigite je 2009-06-03 per la retarkivo Wayback Machine(de - fr)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 203491
* GND: 4690568-6
* LCCN: sh2012000855
* VIAF: 248737875
 |
**Miklós Szent-Iványi** [miklOŝ sentivAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szent-Iványi Miklós** estis hungara bestokuracisto.

Miklós Szent-Iványi naskiĝis la 13-an de decembro 1918 en Körmöcbánya (en fino de regado de Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, poste jam Kremnica en Ĉeĥoslovakio), li mortis la 26-an de majo 2004.

Biografio
---------

Miklós Szent-Iványi maturiĝis en gimnazio en 1936 en Budapeŝto, poste li akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1940. Post la diplomo li laboris en firmao produktanta vakcinojn. En 1949 li doktoriĝis en la fakultato. Li partoprenis en establo de instituto pri vakcinoj en 1953, poste li estis ties gvidanto. En 1968 la firmao kaj la instituto estis unuigita, poste Szent-Iványi estis vicdirektoro ĝis la pensiuliĝo en 1977. Li ricevis kelkajn medalojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 716638
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Louis GLODEAU** (aŭ, esperantigite, **Ludoviko GLODO**; naskiĝis la 24-an de marto 1891 en Trélazé; mortis la 13-an de novembro 1952) estis franca esperantisto, aktivulo de la laborista movado.

Vivo
----

Profesie li estis kaldronisto. Pelite de malfacilaj vivkondiĉoj en sia naskiĝregiono, li frue elmigris al Parizo. Li esperantiĝis en 1905 kaj aliĝis al la asocio *Liberiga Stelo* en 1910. En 1918 li fariĝis sekretario de la Federacio Sindikalista Esperantista. Li kunfondis la Federacion Esperantistan Laboristan kaj estis ĝia administranto ekde ties fondiĝo. En 1921 li helpis al la starigo de SAT dum la Universala Kongreso en Prago. Li administris *Esperantistan Laboriston* kaj *Sennaciecan Revuon.* Li samtempe plu aktivis kadre de la Laborista Esperantista Federacio (FEO), kiel respondeculo pri la libroservo, ĝis la kunfandiĝo kun FEP kadre de FET en 1936.

En 1928 li edziĝis al Simone Glodeau (aŭ **Glodino**), kiu ankaŭ grave rolis en la franca laborista esperanto-movado.

En 1937 li estis unu el la ĉefaj iniciatintoj de SAT-Amikaro, kiu ekde tiam eldonis apartan bultenon, kiun li redaktis inter novembro 1937 kaj marto 1940. Li poste plu prizorgis la kason dum la militaj jaroj. 

En 1944, li estis inter tiuj, kiu reaktivigis SAT-on kaj SAT-Amikaro. Li ree prizorgis la libroservon kun Glodino, kaj incitatis interalie la reeldonon de la Racia Kurso (*Cours rationnel*) kaj de la rektmetoda *Junulkurso*.

Li aktive partoprenis en la redaktado de la *Historio de S.A.T. 1921-1952*, interalie insistante pri la kompleta publikigo de bazaj dokumentoj pri la fonda periodo de la asocio.

Li mortis sekve de kancera operacio la 13-an de novembro 1952.

Bibliografio
------------

* Plenum-Komitato de S.A.T. 1953 : Kamarado Ludoviko Glodo mortis !, *Sennaciulo*, 1(572), paĝo 1

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* Forpasis veterano de SAT, nekrologo de Lucien Bannier en SAT-Amikaro, 1952
* Por fini ĉapitron (pri la libroserva agado de ge-Glodoj), 1966
* *Enciklopedio de Esperanto*/G en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 16290
 |
**Ferenc KÓSA** [kOŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kósa Ferenc** estis hungara reĝisoro, scenaristo kaj politikisto.

Ferenc Kósa naskiĝis la 21-an de novembro 1937 en Nyíregyháza, mortis la 12-an de decembro 2018 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ferenc Kósa komence frekventis gimnazion en Nyíregyháza, baldaŭe inter 1959-1963 aktoran altlernejon en Budapeŝto. Poste komencis reĝisoradi filmojn. Li edziĝis al japanino en 1972 baldaŭe havanta filon, tial li ofte strebas por la japana kulturo. En la 1980-aj jaroj li aliĝis al opoziciuloj kaj estis parlamentano inter 1990-2006. Li ricevis premiojn Kossuth en 2007, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

Liaj reĝisoraĵoj (elekto)
-------------------------

* 12 kinejaj filmoj inter 1961-1986, ekzemple *Tízezer nap* 1965; *Ítélet*, 1970; *Guernica*, 1982

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Ferenc Kósa (reĝisoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 405865
* GND: 1062433300
* VIAF: 29794825
* ISNI: 0000 0000 7844 2328
* SUDOC: 183850742
* BNF: 14686041f
 |
**Miklós Uzsoky** [miklOŝ uĵoki] (laŭ hungarlingve kutima nomordo **Uzsoky Miklós**; naskiĝis la 6-an de decembro 1925 en Nyíregyháza, mortis la 4-an de decembro 1995 en Budapeŝto) estis hungara inĝeniero, inventisto.

Biografio
---------

Miklós Uzsoky akiris diplomon en Teknika Universitato de Budapeŝto en 1951. Post siaj studoj li laboris en telekomunikada esplora instituto, kie li okupiĝis pri antenoj. Lia sekva laborejo estis centra fizika esplora instituto, ekde 1957 li laboris en telekomunikada fabriko, sed li partoprenis ankaŭ en laboroj de diversaj institutoj. Li kreis mikroondajn telekomunikaĵojn, en la 1960-aj jaroj li profitis la diĝitan teknikon. Lia signifa kreo estis la televizia dissendilo. En 1985 li pensiuliĝis. Li ricevis premion en 1973.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Theory of super-directive linear antennas* (1956)
* *Az izobár DT csillag méretének meghatározása* (1957) - kun Károly Simonyi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla lastfoja) Arkivigite je 2015-12-08 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 563269
* VIAF: 121518469
* ISNI: 0000 0000 7967 6759
 |
La **Preĝejo de Sankta Margareta de Hungario** en Pornóapáti estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Pornóapáti, laŭ la ĉefstrato.

Historio
--------

En la 13-a jarcento en la proksimeco oni fondis monaĥejon omaĝe al Sankta Margareta de Hungario, baldaŭe oni konstruis ankaŭ kirkon. En 1799 la tuta preĝejo estis malkonstruita. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1795. En 1804 ĝi ricevis barokan aspekton, kiu iom ŝanĝiĝis fine de la 19-a jarcento. La orgeno estis farita en 1832. Ekde 1880 la mesoj okazas germane kaj hungare.

Konstruaĵo
----------

Antaŭ la konstruaĵo kolono pri Sankta Triunuo situas de 1906. La germanlingva teksto informas pri hungaroj, kiuj migris al Ameriko. La preĝejo havas unusolan turon super la ĉefenirejo. Oni supozas, ke en la turo sonas la plej malnova sonorilo de Hungario, farita en la 15-a jarcento kaj venis el la monaĥeja preĝejo. La ĉefaltaro kaj la mebloj estis faritaj en 1681. Interna pentrado okazis en 1963

Kermeso okazas en dimanĉo post la 13-a de julio.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Ferenc Kossuth** [koŝut], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj laŭ plena nomo **Kossuth Ferenc Lajos Ákos** estis hungara politikisto, ministro, inĝeniero. Liaj nobelaj antaŭnomo estis *udvardi* kaj *kossuti*. Li estis la plej aĝa filo de Lajos Kossuth.

 Ferenc Kossuth
 Ferenc Kossuth kaj Lajos Kossuth en 1892
Ferenc Kossuth  naskiĝis la 16-an de novembro 1841 en Pest (urbo). Li mortis la 25-an de majo 1914 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ferenc Kossuth frekventis universitatojn en Parizo kaj Londono, poste li eklaboris en Britio en konstruado de fervojoj kiel inĝeniero. Ekde 1861 li faris la samon en Italio, dume li partoprenis en politikado de la rifuĝintaj hungaroj. Depost 1867 li estis elektita dufoje parlamenta deputito, kiun li ne akceptis. En 1876 li edziĝis, en 1887 li vidviĝis. En 1885 li ricevis italan premion, dume li partoprenis en konstruado de pontoj tra la Nilo. En 1894 li hejmenvenis kaj partoprenis en tomba ceremonio de Lajos Kossuth, poste li oficiale ricevis la hungaran ŝtatanecon. En la sekva jaro Tapolca elektis lin parlamentano. Inter 1906-1910 li estis ministro pri komerco.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Indítvány a szabadságharc jubileumának megünneplésére* (1897)
* *Kossuth Ferenc harminc parlamenti beszéde* (30 parlamentaj paroladoj de Ferenc Kossuth), (1906)
* *Kossuth Ferenc a kiegyezésről*

Memorigiloj
-----------

* loĝkolonio en Budapeŝto
* strato en Cegléd
* memortabulo en Tapolca de 2002

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero K, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 1-a punkto)
* angle

* Kategorio Ferenc Kossuth en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 504703
* GND: 138888744
* LCCN: n2004099605
* VIAF: 38772470
* ISNI: 0000 0001 1213 9999
* SUDOC: 203767810
* NKC: xx0206990
 |
La **preĝejo Sankta Laŭrenco** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Táplánszentkereszt.

Historio
--------

Dum la mezepoko en tiu loko estis pluraj vilaĝoj, sed inter ili nur 2 havis kirkojn. Unu el la kirkoj estas dediĉita al Sankta Laŭrenco, kiu estis menciita unue en 1298. En la 16-a jarcento la protestantoj (ĉefe kalvinanoj) uzis la preĝejon. Tiutempe eĉ sinodoj okazis tie ĉi. Laŭ eklezia priskribo en 1697 la konstruaĵo estis malnova, forta, tamen estas en malbona stato kaj havis filiojn. En la 18-a jarcento interne la riĉaj nobeloj havis kriptojn. Pro la kontraŭreformacio en 1756 vivis en la vilaĝo 751 homoj, inter ili nur 16 estis nekatoliko. En 1733 la preĝejo estis renovigita, tamen en 1875 malkonstruita kaj oni konstruis tute novan. Supozeble kelkaj elementoj estis reuzitaj. La nuna unueca vilaĝo naskiĝis en 1939.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola, sed antaŭ la fasado estas videbla ŝtona kruco, apud la preĝejo diversaj skulptaĵoj. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. La fasado havas ankoraŭ flanke po 1 longajn kaj mallarĝajn fenestrojn, meze super la enirejo rondan fenestron. La plej supre malalta plurlatera turo estas. Interne la muroj estas riĉe pentritaj.

Kermeso okazas en la 10-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Valea Homorodului** [valja homoroduluj], hungare **Homoród mente**, estas malgranda regiono en distrikto Harghita kaj parte en distrikto Brașov en la valoj de la riveretoj Homorodul Mare kaj Homorodul Mic kun la iamaj foircentroj de Oklánd kaj Homoródszentmárton. En la valo de Homorodul Mare lokiĝas la jenaj vilaĝoj: Mărtiniș, Băile Homorod, Călugăreni, Ghipeș, Chinușu, Comănești (Mărtiniș), Aldea, Locodeni, Mărtiniș, Bădeni, Rareș, Sânpaul, Ighiu, Daia, Petreni (Harghita), Orășeni, Ionești, Drăușeni. En la valo de Homorodul Mic situas la sekvantaj vilaĝoj: Căpâlnița, Vlăhița, Lueta, Merești, Crăciunel, Ocland, Satu Nou (Ocland), Jimbor.

Bibliografio
------------

* Balázsi Dénes: *Ne nézze senki csak a maga hasznát...* Szövetkezeti mozgalom a Kis- és Nagy-Homoród mentén (Kooperativa movado en la valoj de Homorodul Mic kaj Homorodul Mare), Székelyudvarhely, 1995.
* Jánosfalvi Sándor István: *Székelyhoni utazás a két Homoród mellett*. Székelyudvarhely, 2003.

Vidu ankaŭ
----------

* Artisttendaro de Valea Homorodului

Fonto
-----

* Magyar nagylexikon
Harris Tweed
Harris-tvido (*Harris Tweed*) estas luksa formo de tvido, kiun oni povas produkti nur sur insuloj de Eksteraj Hebridoj.

Difino
------

La *Harris Tweed Act* el 1993 tiel difinas Harris-tvidon:

*Harris Tweed is cloth that has been handwoven by the islanders of Lewis, Harris, Uist and Barra in their homes, using pure virgin wool that has been dyed and spun in the Outer Hebrides.*
Übersetzung:

*Harris-tvido estas tiu lanaĵo el pura lano, kiu estas manteksita fare de la loĝantoj de inseloj* Lewis, Harris, Uist *kaj* Barra *kaj kolorigitajk kaj ŝpinitaj sur la eksetraj Hebridoj.*
Ĉiu vesto el Harris-tvido havas origin-etikedon.

Historio
--------

Tvido origine estis produktita en tuta Skotlando. Post la industria revolucio, la manteksado ixgsi malekonomia kaj teksomaŝinoj anstataŭigis la teksoseĝon. La manteksado restis nur ĉe eksteraj Hebridoj.

Harris-tvido en 1910 iĝis protektita marko kaj surportas ekde tiam la konmarkon *Orb and Maltese Cross*. La *Harris Tweed Authority* protektas la kvaliton kaj la ekskluzivecon de la Harris-tvido.

Specialaĵoj de Harris-tvido
---------------------------

* Kostas 5-oble ol normala tvido
* Ĝi ne traakvumas, dum pluvo materialo de tvido mal-loziĝas
* En varmo la materialo de tvido loziĝas

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Harris-tvido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La Harris Tweed Authority
* Angla teksto de *Harris Tweed Act*, akceptita en 1905, en la londona parlamento
**Espinosa del Camino** [espiNOsa delkaMIno] estas loĝloko kaj municipo en la centroriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Montes de Oca*. La loknomo *Espinosa del Camino* estas etimologie komprenebla kiel *Kratagejo de la Vojo*, alude al la Jakoba Vojo, kio aperas simbole kaj en la flago kaj en la blazono per du pektenoj.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Montes de Oca, oriente kaj flavecbruna.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 6,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 46 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Demografia evoluo| 1991 |  | 1996 |  | 2001 |  | 2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 55 |  | 52 |  | 36 |  | 36 |

Ĝi distas 38 km de Burgoso, provinca ĉefurbo,.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Espinosa del Camino formis parton de la *Jurisdicción de Villafranca de Montes de Oca* en la *partido Juarros*, kaj estis vicurbestro.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de la *Asunción de Nuestra Señora* (Maria Ĉieliro).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 776038
* VIAF: 4095156253569408110003
 |
**Henri Petiau** [petió] (naskiĝis la 1-an de junio 1877 en Grosage, mortis fine de aprilo 1936 en Gento), filo de muelisto, estis belgo, komerca direktoro en Gento. 

En 1913 li estis unu el la ĉefaj organizantoj de la *Esperantista Semajno* en la kadro de la Universala Ekspozicio en Gento.

Ekde 1913 ĝis lia morto li estis ĝenerala sekretario de Belga Ligo Esperantista. Li ankaŭ estis komitatano de UEA. De 1926 ĝis 1933 li estis prezidanto de la Ko-Ro (Konstanta Reprezentaro) de la Naciaj Societoj en la Helsinki-sistemo.

Nekrologo aperis en Belga Esperantisto, junio 1936, p. 1. Ĉar la oficiala funebra ceremonio havis intiman karakteron, okazis esperantista funebra ceremonio, je dimanĉo, la 6-a de septembro 1936 en la tombejo de Gentbrugge. Raporto pri ĝi aperis en Belga Esperantisto, oktobro 1936, p. 74-75. Ĝi ne enhavas pliajn biografiajn aŭ movadajn informojn.



|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
Bloomsday en Dublino, 2003
**Bloomsday** estas festotago (ĉefe en Irlando) la 16-an de junio. Je tiu ĉi tago oni festas kaj la vivon de la irlanda verkisto James Joyce  kaj la eventojn en lia libro *Uliso*, kiuj ĉiuj okazas la saman tagon, la 16-an de junio 1904. Tio estas la tago, en kiu Leopold Bloom piediris ĉirkaŭ la urbon Dublino. Ĝi ankaŭ estas la tago en kiu Joyce renkontis sian amatinon Nora Barnacle.

En 1929 oni por la unua fojo festis la tagon en Parizo kaj en 1954 en Dublino mem. Depost tiam estas festoj en dekoj da lokoj tra la mondo.

Okaze de la 100a *Bloomsday*, en Dublino inter la 1-a de aprilo kaj la 31-a de aŭgusto 2004 okazis diversaj eventoj sub la nomo *ReJoyce*. Ankaŭ aliloke en la mondo oni festas la tagon kun prelegoj kaj teatraĵoj.

Celebrado de Bloomsday
----------------------

La sekvaj agoj estas klasikaj faroj je Blumtago en Dublino, kiuj rilatas al enhavaj eroj de la romano:

• ekiri je Eccles-strato nr-o 7 en la Dublina nordo, kie iam staris la loĝdomo de Leopold Blum'

• legi el la libro Uliso apud la Ĝojs-Turo (Joyce Tower en Sandycove)

• bani je la Kvardekpiedo (Forty Foot en Sandycove)

• manĝi gorgonzolopanon kaj trinki glason da Burgunda vino ĉe Davy Byrne’s (21, Duke Street, proksime Grafton-strato)

• aĉeti citronsapon ĉe Sweny’s je la placo Lincoln Place. Ĉi-okaze subskribi la petskribon por la konservado de la konstruaĵo

• manĝi en butero frititan porkorenon kiel matenmanĝon

• seksumadi sur la strando de Sandymount

• finiĝi je la iama doganstacio (Custom House) apud rivero Liffey.

Kiu celebras ekstere de Dublino, tiu tradicie plenumas tiujn farojn je taŭgaj analogiaj lokoj en sia aktuala urbo aŭ areo laŭplaĉe.

Eksteraj ligiloj
----------------

Kion la \*\*\*\* estas Bloomsday?[*rompita ligilo*]

Referencoj
----------

La artikolo estas traduko tute bazita sur la nederlanda versio de vikipedio je la 14-a julio 2017.

* Kategorio Bloomsday en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Je 16-a de junio mi aldonis tekston pri tipaj faroj dum Blumtago, bazita sur la samtaga germanlingva versio en la Vikipedio.
(BelAir, kies pasvorto perdiĝis)
**Jean Joseph Henri TOUSSAINT** [tuse*n*] (naskiĝis la 30-an de aprilo 1847, mortis la 3-an de aŭgusto 1890) estis franca veterinaro naskiĝinta en Rouvres-la-Chétive, departemento Vosges.

En 1869 li diplomiĝis el la Altlernejo de Veterinara medicino en Liono. En 1876 li estis nomumita profesoro de anatomio, fiziologo kaj zoologio en la *École nationale vétérinaire* de Tuluzo.

Toussaint estas memorita pro kontribuoj kiujn li faris en la kampo de bakteriologio. El siaj esploroj, li direktoris gravajn esplorojn pri kokoĥolero, sepso, kaj tuberkulozo.

Probable, lia plej grva kontribuo estis la disvolvigo de metodo por vakcinado kontraŭ antrakso. Tamen, oni atribuis la kreadon de la vakcino kontraŭ antrakso al Louis Pasteur, post la fama pruvo fare de Pasteur de la vakcinado al ŝafoj en Pouilly-le-Fort de la 5-a ĝis la 31-a de majo 1881. En Pouilly-le-Fort, Pasteur uzis vakcinon malfortigitan per kalia dukromiato, uzante procezon similan al tiu de Toussaint, kiu estis publikiginta rimedojn de mildigo fare de alia antisepso, nome fenolo. Pasteur neniam donis agnoskon al Toussaint kaj lia malkovro. Nevo de Pasteur, bakteriologo Adrien Loir (1862-1941) konis la laboron de Toussaint pri la vakcino, kiun li dokumentis en traktaĵo de 1938 nome *À l'ombre de Pasteur* ("Sub la ombro de Pasteur").

El 1881, Toussaint estis en malbona sanstato, registrite kiel pro nervo-rilata malsano. Li mortis la 3-an de aŭgusto 1890 estante 43-jaraĝa.

Referencoj
----------

* On the Anthrax Inoculation Arkivigite je 2020-11-27 per la retarkivo Wayback Machine de Robert Koch
* *Partoj de tiu artiklo estas bazitaj sur traduko el la ekvivalenta artikolo en la Franca Vikipedio.*

1. ↑  Rom, Harré.  (2002) "The discovery of the attenuation of 'viruses'", *Great scientific experiments : twenty experiments that changed our view of the world*. Dover Publications. ISBN 0-486-42263-1.

* Kategorio Henri Toussaint en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754299
* GND: 1018734597
* LCCN: n2013181053
* VIAF: 206222394
* ISNI: 0000 0001 3929 9220
* SUDOC: 146830857
* BNF: 10710343p
 |
Bukovac situas en la mapo en la verda municipo
Municipoj de Novi Sad kaj Petrovaradin
Panoramo de Bukovac
**Bukovac,** serbe **Буковац,** hungare **Bakolc** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Petrovaradin.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13  km²
* Alto super marnivelo: 224 m
* Loĝantaro: 3580
* Poŝtkodo: 21209
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

Situo
-----

Bukovac situas sur deklivoj de monto Fruška Gora geografie apartenanta al Srem.

Historio
--------

Serboj fondis Bukovac-on en la 16-a jarcento dum la turka regado. Post 2 jarcentoj la vilaĝo apartenis al la Habsburga Imperio, al Szerém ĝis 1918, poste al la baldaŭa Jugoslavio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al sendependa Kroatio, ekde 2006 al Serbio. En 2002 loĝis en Bukovac 3585 homoj, (3343 serboj, 38 jugoslavianoj, 25 kroatoj, 17 hungaroj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* serba preĝejo de 1808

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Bukovac en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Agavoj |
| --- |
| sisalosisaloBlua agavo (*Agave tequilana*)) |
| **Taxonomio** |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| *klaso:* | Unukotiledonaj (*Liliopsida*) |
| *ordo:* | Asparagaloj (*Asparagales*) |
| *familio:* | Asparagacoj (*Asparagaceae*) |
| *genro:* | Agavo (*Agave*) |
| *specio:* | Agavo Tekila Vebera Blua (*Agave tequilana Weber Azul*) |

 |

**Blua agavo** (*Agave tequilana* ankaŭ nomata 'Agavo Tekila Vebera Blua' aŭ pli simple *Tekila agavo*) estas agavo kun blugrizaj folioj. La planto estas kultivata en la meksika ŝtato Jalisco [Ĥalisko] por prepari la alkoholan trinkaĵon Tekilo.

Apliko
------

La planto plej bone kreskas sur sablogrundoj pli altaj ol 1.500 metroj super marnivelo. Kiam la planto aĝas unu jaron la ŝosoj estas forigitaj pro kio la koro de la planto povas kreski pli granda. Kiam la planto aĝas sep jarojn, la ŝosoj denove estas forhakitaj. La interna koro kiu restas estas kuirita por havigi la dolĉan sukon. Tiu siropo sekve estas fermentita kaj prilaborita al tekilo.

Koroj de la plantoj

* Blua agavo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Blua agavo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Blua agavo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Rekonstruaĵo de la harreto el la tombo de Skrydstrup, muzeo de Haderslev, Danio.
Rekonstruaĵo de la harreto de la marĉokadavro de la virino de Arden el Danio, Anfertigung Chris Wenzel.
Rekonstruaĵo de saksa harreto el la 6-a jarcento, Hellen Schmidt.
**Harreto** estas kapvestaĵo, plejofte elasta kaj retforma, kiun oni uzas por kunteni la hararon. Harretoj estas uzataj alternative al kaptukoj por protekti laboristinojn. Ĉefe kun longaj haroj, ties fiksado necesas por certaj agadoj. Tiel la harreto malhelpas la kapton de haroj per borilo kaj eventualan skalpadon de la krania haŭto. Oni portas harreton ankaŭ pro higienaj aŭ medicinaj kialoj aŭ kiel ornamaĵo.

Historio
--------

Indikoj pri portado de harretoj troviĝas jam en la antikva Grekio. En nordokcidenta Eŭropo harretoj en sprangotekniko estis trovitaj en la virintombejo de Skrydstrup el la 15-a aŭ 14-a jarcento a.K.. Pli novaj trovaĵoj (8-a ĝis 5-a jarcento a.K.) estas tiuj de la marĉokadavroj de la virino de Haraldskær kaj de la virino de Arden el Danio. Aliaj trovaĵoj ekzistas el rubejo de la romia militkampo Vindonissa en Svislando kaj de la saksa tombejo de Liebenau el la 6-a jarcento. En Germanio kaj Anglio ekzistis fajnaj harreto el silko ekde la 13-a jarcento.

Referencoj
----------

1. ↑  "Gold Hairnet" (Ora harreto, bildo)
2. ↑  Margrethe Hald: *Ancient Danish Textiles from Bogs and Burials* National Museum of Denmark, Kopenhagen 1980 (p 245 ff.: Sprang)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Harreto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Magistra Nicolaa de Bracton: Netting for Hairnets (plektado de harretoj, artikoloj kun bildoj)