recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Villanueva de la Serena** estas hispana urbo de regiono Ekstremaduro en ties suda provinco Badajoz.

Situo
-----

Ĝi estas en regioneto Vegas Altas, tio estas Malalta Valo de rivero Guadiana, sojle de regioneto La Serena -kiu nomigis samnoman regionon kaj urbon en Ĉilio- kaj je nur 5 Km de najbara Don Benito, igis kun tiu laste menciita urbo kunurbon regionelstaran, formante terkulturan, industrian kaj servan centron kun influo kaj regionete kaj tutregione. 

Ties koordinatoj estas 39,97º N, 5,8º Okc.

Loĝantaro
---------

* 25.836 loĝantoj (laŭ statistikoj de 2009).

Historio
--------

Ĝi estis fondita ĉirkaŭ la 13a jarcento, laŭ pranomo de Aldeanueva de Lares, tio estas Vilaĝeto anstataŭ Vilaĝo. En 1303 la domaro estis donacita de Fernando la 4a al Ordeno de Alcántara por ties reloĝigo, laŭ nomo de Aldeanueva de Lares. En 1423 ĝi atingis rangon de vilaĝo. En 1.504 instaliĝis tie la episkoparo (Priorato) de la Ordeno translokigita de Magacela. Poste oni uzis la nomojn de Villanueva de los Freyres (de la Monaĥoj), de Lares kaj de Magacela, ĝis la nuna definitiva de la Serena en la 16a jarcento. Ekde tiu epoko la vilaĝo montras en sia blazono lemon Puerta de la Serena (Pordo). Fine de 16a jarcento kaj komence de 17a, kun loĝantaro de ĉirkaŭ 3.500, iĝis la plej grava vilaĝo de komunumo de Magacela. Kune kun Siruela, estis sidejo de kunvenoj de la Mesta (ĉiopova mezepoka kaj renesanca konsilantaro por Brutbredistoj), kaj dum la 17a jarcento estos unu el la plej gravaj regionaj centroj. 

Dum la 16a jarcento kreiĝis en Ĉilio urbo samnoma kiu poste renomiĝis nur La Serena.

En la 19a jarcento ricevis de reĝino Isabel la 2a nomumon de Urbo.

Dum la Intercivitana Milito, Villanueva estis ejo de sangaj militoj inter faŝismaj kaj respublikaj armeanoj. En Villanueva naskiĝis gravaj ekstremaduranoj kiel Pedro de Valdivia, konkeranto de Ĉilio, kaj inter beletristoj, la aŭtoro de fama romano *Jarrapellejos*, Felipe Trigo.

Monumentoj
----------

### Nereligiaj

**La Casa Consistorial** aŭ Urbodomo. Konstruita en 1583 kaj reformita poste. Kolonoj, portikaro, fenestroj, blazonoj kun ŝildo de sireno (Serena). 

**Casa de la Tercia**, historia konstruaĵo en 1310, pagejo de impostoj, sidejo de gravuloj de Ordeno de Alcántara kaj de episkoparo de Magacela. 

**La Casa de los Bolos**, familihejmo de komenco de 20a jarcento, tre ornamita. 

**La Jabonera** estas malnova fabriko de sapo, ekzemplo de industria arkitekturo de la 19a jarcento.

### Religiaj

**Monaĥejo de San Benito aŭ Palacio Prioral**, konstruita en 1494; rekonstruita dum reĝado de Karolo la 3-a, en la 18a jarcento kaj en la 19a jarcento post detruo de franca napoleona armeo.

**La Parroquia de Nuestra Señora de la Asunción,**, paroĥejo de Nia S-rino de Asunción, renesanca kirko de herrereca stilo (laŭ Herrera), konstruita el granito, finkonstruita en 1608.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Iglesia de la Asunción. Arkivigite je 2006-07-09 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 107183
* GND: 7648082-3
* LCCN: no2013024213
* VIAF: 234819504
 |
La **luterana preĝejo** estas sakrala historia monumento (deklarita en 2004) en urbo Tab (Hungario).

Historio
--------

La tiama vilaĝo senhomoĝis pro dominado de turkoj en la 1660-aj jaroj. La rehomiĝo okazis en la frua 18-a jarcento. Oni taksas, ke la luterana grupo formiĝis en 1717, ili konstruis preĝdomon en nekonata jaro, sed ĝi bruldetruiĝis en la 1780-aj jaroj. Oni konstruis novan preĝdomon, eĉ baldaŭ ĝi estis pligrandigita kaj turo alkonstruiĝis en 1800. Pro incendio la plena kirko bruldetruiĝis en 1840, sed en la sama jaro oni rekonstruis ĝin. Tamen la altaro kaj orgeno estis savita. En 1874 oni aĉetis novan orgenon. Renovigaj laboroj okazis en 1933, parto de la instalaĵoj (ekzemple altaro, predikejo) estis ŝanĝitaj en 1950. Pliaj renoviĝoj okazis inter 1980 kaj 1984.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en granda korto. La fasado estas simetria, meze la turo nur iomete reliefas. En la turo 3 sonoriloj povas sonori, la turpinto estas plurlatera piramido. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas ankaŭ alia enirejo en flanko de la navo. La altara bildo prezentas la piedirantan Jesuon sur la maro ĵus savinta Sanktan Petron.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado

Malantaŭa parto
***Captives*** estas brita krima drama filmo de 1994 reĝisorita de Angela Pope kaj verkita de Frank Deasy, en kiu stelulas Julia Ormond, Tim Roth kaj Keith Allen. La filmo estis elektita kiel malferma filmo en la fako Veneciaj Noktoj de la Venecia Kinfestivalo de 1994, kaj estis elektita ankaŭ por la Ceremonia Prezentado de la Internacia Kinfestivalo de 1994.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

En la komenco de la geedzeco kun Simon (Peter Capaldi), dentistino Rachel Clifford (Julia Ormond) eniras en plia laboro per kromga posteno en loka brita prizono. Unu el ŝiaj pacientoj estas Philip (Tim Roth), malliberulo en la fino de dek-jara kondamno pro krimo, kiun li malakceptas konfesi. Ŝi poste renkontas lin surstrate kiam li estis provizore liberigita. Ili amikiĝas, kio finfine rezultas en sekreta amrilato. Tio komplikiĝas kiam Rachel konstatas, ke Philip estis kondamnita pro la murdo de sia edzino. 

Alia kolego, Towler (Colin Salmon), vendas drogojn en la prizono. Li malkovras la rilaton de Rachel kaj Philip kaj uzas sian parteron Kenny (Mark Strong) por timigi kaj instigi ŝin al kontrabando de pistolo en la prizonon. Ŝi finfine ne faras tion kaj Philip, konstatante, ke ŝi estas en krizo, malkaŝas ilian rilaton al la aŭtoritatoj por sekurigi ŝian helpon. Kiam Kenny frontas Rachel en vespermanĝo, ŝi uzas la pistolon por pafi lin, kiam la polico alvenas. Sekve, Rachel kapablis pruvi, ke ŝi pafis Kenny memdefende kaj Philip estas transigita al aliaj prizono. Spite al tio, ŝi indikas, ke plaĉas al ŝi pluigi sian rilato kun li. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Julia Ormond kiel Rachel Clifford
* Tim Roth kiel Philip Chaney
* Keith Allen kiel Lenny
* Mark Strong kiel Kenny
* Siobhan Redmond kiel Sue
* Peter Capaldi kiel Simon
* Colin Salmon kiel Towler
* Richard Hawley kiel Sexton
* Annette Badland kiel Maggie
* Jeff Nuttall kiel Harold
* Kenneth Cope kiel Dro. Hockley
* Bill Moody kiel Klinikisto
* Nathan Dambuza kiel Moses
* Christina Collingridge kiel Katie
* Victoria Scarborough kiel Dentisto
* Anthony Kernan kiel "Blackie"

Eksteraj ligiloj
----------------

* en imdb


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 857508
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Captives en la angla Vikipedio.*
Maldetala dislokiteco de afrikaj religioj
La geupo de la origine **afrikaj religioj** estas post kristanismo kaj islamo la triagranda religiaro en Afriko, kiuj ampleksas multnombron da religiaj konfesoj, ritoj kaj mitaroj, kiuj ekzistas laŭ plej variaj elformaĵoj sur ĉi tiu kontinento kaj kiuj havas malgraŭ ĉiuj diferencoj multajn fundamentajn komunaĵojn.

La religio de la Joruboj estas praktikata ĉefe en partoj de Niĝerio kaj de najbara Benino. Ĝi estas ankaŭ la origino de aro da religiaj tradicioj florantaj nun en diversaj landoj de Ameriko. Al ĉi tiuj afrikamerikaj religioj apartenas voduo, santerio, umbando, kandombleo, makumbo kaj kelkaj aliaj pliaj, je kio la limo kaj inter si kaj ankaŭ kun la kristanismo ofte estas fluaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Afrikobrazilaj religioj
* Malnova religio de Burundo
* Religio de la Joruboj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Afrikaj religioj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Tradiciaj religioj en Afriko
* Afrikaworld.net: Tradiciaj religioj en Afriko Arkivigite je 2019-10-27 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
*
Karpoj, en japana *koi*, plurkoloraj en baseno.
**Akvarismo** (kiel rekta neologismo) aŭ *akvariismo* (pli gramatike) estas ŝatokupo kiu konsistas en la zorgado kaj bredado de fiŝoj kaj aliaj akvemaj organismoj en akvario, laŭ kontrolitaj kondiĉoj.​

Ĝi enorme evoluis laŭlonge de jarcentoj, ekde la bontenado de orkoloraj karpoj ornamcele en basenoj kaj akvujoj, ekde antaŭ du mil jaroj. Esta referencoj en antikva Ĉinio pri bredado de orfiŝoj en ceramikaj ujoj, je ĉambra temperaturo. La nivelo de tia akvarismo estis baza, sen sistemoj de viveltenado por fiŝoj, kiu postulis rezistemajn speciojn kaj konstantajn akvoŝanĝojn. Tiu arkaika sistemo pluis ĝis nuntempo pere de fiŝ-vazoj, kaj oni superis ĝin per la disvolvo de la modernaj akvarioj.

Aktuale la akvariismo estas hobio kiu povas atingi altajn nivelojn de sciaro kaj prilaborado, kaj transiras la limon de ŝatokupo kaj iĝas vera scienco, nome akvarilogio.

En Esperanto
------------

* Ŝevĉenko, Aleksandr; Nikolao Gudskov (scienca redaktoro). (2007) *Ilustrita Enciklopedio de akvariaj fiŝoj*. Moskvo: IMPETO, p. 6. ISBN 978-5-7161-0138-8.

Referencoj
----------

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Acuariofilia en la hispana Vikipedio.*

* Kategorio Akvarismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 855455
* NDL: 00574272
* NKC: ph114022
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |

***Confessions of a Dangerous Mind*** estas usona biografia prispiona trilera filmo de 2002 kiu rakontas la fikcian vivon de prezentisto de konkurencprogramoj kaj produktoro Chuck Barris. La filmo estis la reĝisora debuto de George Clooney, estis verkita de Charlie Kaufman kaj en ĝi stelulis Sam Rockwell kiel Barris, same kiel Julia Roberts, Drew Barrymore, kaj Clooney mem. Ĝi estis bazita en "nerajtigita membiografio" de Barris de 1984 samnoma, en kiu li postulis esti estinta murdisto por la CIA aldone al sia televida kariero. Tiuj postuloj estis malakaceptitaj fare de la CIA, dum Barris laŭlonge de sia vivo ĝenerale malakceptis diri ĉu la postulo estis prava aŭ malprava.

La filmo havis longan produktorprocezon. Columbia Pictures provizore planis produktori filmadaptaĵon fine de la 1980-aj jaroj, reĝisorota de Jim McBride. La filmorajtoj estis aĉetitaj en 1997 fare de la produktoro Andrew Lazar, kiu dungis Kaufman por verki scenaron; la projekto tiam tuj altiris serion de famaj reĝisoroj, kiel David Fincher, Brian De Palma kaj Bryan Singer, kaj de ĉefaktoroj, kiel Mike Myers, Ben Stiller kaj Johnny Depp. Kiam Clooney estis dungita kiel reĝisoro, li aliris Barris por konsulti pri la projekto por ekhavi aldonan aŭtentecon. Tio siavice kondukis al (eksterlista) reverko de la scenaro, kun kii Kaufman malkontentiĝis, ekzemple pro la forigo de drogomania subintrigo.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***
Vidaĵo de la Akvedukto.
Vidaĵo de la Akvedukto.
La **Akvedukto de Segovio** (vere ĝi nomiĝas *la ponto de la akvedukto*) estas Romia akvedukto kaj unu el la plej signifaj kaj plej bone konservataj monumentoj konstruitaj de la romianoj en Iberio. Ĝi estas la plej grava simbolo por la urbo kaj loĝantoj de Segovio (Kastilio-Leono, Hispanio), kio evidentiĝas en la urboŝildo kie ĝi aperas.
Pro manko de la enskribaĵo, kiu antaŭe estis en la atiko de la akvedukto, ne eblas scii la ekzaktan epokon kiam ĝi estis konstruata. La esploristoj pensas ke tio eble okazis inter la dua duono de la 1-a jarcento kaj komence de la 2-a jc. en epoko de la imperiestroj Vespasiano aŭ Nerva. La origino de la urbo ne estas konata. Tamen, oni havas la informon ke ĝi estis loĝata de la vakceoj antaŭ ĝia konkero.
La akvedukto de Segovio kondukas la akvon de la fonto Fuenfría, kiu troviĝas en la proksima montaro je 17 km de la urbo, en loko nomata La Acebeda. Ĝi trakuras pli ol 15 km antaŭ la alveno en la urbon.
Ĝi estas la plej grava arkitektura mejloŝtono de la urbo. Ĝi ĉiam estis funkcianta tra la jarcentoj kaj eble pro tio ĝi konserviĝas tiom bone en la nuntempo. Ĝi provizis la urbon kaj pli konkrete ĝian Alkazaron.

Vidu ankaŭ
----------

* Panteono
* Panteono de Parizo
* Romia akvedukto
* Romia arkitekturo

Bildaro
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* Akvedukto de Segovio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Akvedukto de Segovio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La heroo de la filmo ***Sindibado kaj tigra okulo***, (angle ***Sinbad and the Eye of the Tiger***), estas kuraĝa maristo, kapitano Sindibado, kiu estas revenanta en reĝan urbon Ĥarak, por ke li salutu sian amatan princinon Farah-on. Sed la urbo estas fermita kaj juna viro asertas al Sindibado, ke en la urbo estas pesto. Sed tuj poste li provas mortigi lin. Unue helpe de venenigita vino kaj poste helpe de tri grandegaj skeletuloj elvokitaj per magiaj fortoj. Baldaŭ li ekscias de la princino, sukcesinta fuĝi el la palaco, la veron. Princo Kassim estis en la tago de sia kronado ŝanĝita en pavianon. Kulpa estas duonpatrino de Kassim, reĝino Zenobia, kiu volas, por ke nova reganto fariĝu ŝia filo Rafi. Sindibado decidiĝos entrepreni danĝeran vojon kaj kun la princino kaj kun ŝia malfeliĉa frato sur ferdeko li eknavigacios al la saĝa Melantho, por trovi manieron, kiel savi la princon. Zenovia revivigos helpe de sorĉoj grandegan bronzan statuon kaj kun sia perfidema filo ŝi ekveturos por persekuti Sindibadon. Ilia vojo kondukas ĝis misteroplena Hiperborejo, kie situas mirinda templo, kiu povus redoni al la princo la devenan aspekton. Sed la vojaĝantojn atendas ne unu morta danĝero.

Rolantoj
--------

* Patrick Wayne (Sindbad)
* Jane Seymour (Farah)
* Damien Thomas (Kassim)
* Margaret Whiting (Zenobia)
* Taryn Power (Dione)
* Patrick Troughton (Melanthius)
* Kurt Christian (Rafi)
* Nadim Sawalha (Hassan)
* Bruno Barnabe (Balsora)
**Bendigo** (pron /ˈbɛndɪɡoʊ/ *BEN-dig-oh*) estas urbo en la subŝtato Viktorio en Aŭstralio. Ĝi formas la centron de la loka administracia areo de la Granda Bendigo.

La urbo situas 150 km nordoriente de la ĉefurbo de la lando, Melburno .La enloĝantaro de la urbo estis 82,794 en la 2011-datita censo. Ĝi estas la kvara plej granda urbo en Viktorio same kiel la kvara plej granda urbo en Aŭstralio kiu ne kuŝas sur strando. La urbo estas la centro de metropola regiono kiu kovras ĉirkaŭ 3 000 kvadratajn kilometrojn kaj havas enloĝantaron de pli ol 100 000 loĝantoj.

La eltrovo de oro en la Bendigo-teroj en la 1850-aj jaroj akcelis la evoluon de la urbo kaj ĝi estas unu el la urboj kiuj evoluis plej rapide dum la orfebro en Aŭstralio. La urbo estas konata pro sia viktoria heredaĵo kaj arkitekturo. La nomo de la urbo ricevis al ĝi laŭ la rivero apud ĝi.

Bendigo estas la plej granda financa centro en Viktorio post Melburno. La ununura banko en Aŭstralio funkcias en la urbo kun sia ĉefsidejo en la kampurbo kaj ĝi estas hejmo de borso. Oro estis unue malkovrita en la urbo en 1851. La informoj pri la malkovro de oro disvastiĝis tra la mondo kaj amasoj da orserĉantoj amasiĝis al la urbo kaj turnis ĝin de ŝafbieno en grandan setlejon en la juna kolonio de Viktorio. Ekde la eltrovo de oro, 25 milionoj da uncoj (777 tunoj) da oro estis produktitaj de la ortrovejoj de la urbo .

La *Bendigo Artgalerio*, fondita en 1887, estas unu el la plej malnovaj artaĵkolektoj de Aŭstralio. La kolekto inkluzivas pentraĵojn, skulptaĵojn, ceramikaĵon, fotarton kaj verkojn sur papero. La fokuso de la kolekto estas eŭropa pentrarto - precipe brita - de la 19-a jarcento.

Referencoj
----------

1. ↑   Bendigo en la censo de 2011. Arkivita el la originalo je 2015-09-24. Alirita 2024-03-07.
2. ↑  State of Victoria Early Postal Cancels (and History) Illustrated, Section II: 1851 to 1853, p.20

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bendigo Economic Profile
* Bendigo Visitor Information and Interpretive Centre
* Victorian Heritage Register (1999), Heritage Victoria
* Bendigo Visitor Guide


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 857805
* GND: 4308957-4
* LCCN: n81032554
* VIAF: 163961955
 |
**Algebra geometrio** estas branĉo de matematiko kiu, laŭ sia nomo, kombinas abstraktan algebron, aparte komutan algebron, kun geometrio. Ĝi povas aspekti kiel studoj de solvaĵaj aroj de sistemoj de algebraj ekvacioj. Se estas pli ol unu variablo, geometriaj konsideroj povas esti gravaj por kompreni la fenomenojn. Algebra geometrio komenciĝas kiam finiĝas solvado de ekvacioj, kaj ĝi estas grava kaj por kompreni la tutecon de solvaĵoj de ekvaciaro rilate kaj por trovi iun solvaĵon.

Nuloj de kelkaj polinomoj samtempe
----------------------------------

En klasika algebra geometrio, la ĉefaj objektoj de intereso estas la aroj de nuloj kolektoj de polinomoj. Ĉi tio estas aro de ĉiuj punktoj kiuj samtempe kontentigas unuon aŭ kelkajn polinomajn ekvaciojn. Ekzemple, la du-dimensia sfero en tri-dimensia eŭklida spaco {\displaystyle \mathbb {R} ^{3}} povas esti difinita kiel la aro de ĉiuj punktoj {\displaystyle (x,y,z)} kun

{\displaystyle x^{2}+y^{2}+z^{2}-1=0}.
"Oblikvita" cirklo en {\displaystyle \mathbb {R} ^{3}} povas esti difinita kiel la aro de ĉiuj punktoj {\displaystyle (x,y,z)} kiu kontentigas du polinomajn ekvaciojn (tiun de la sfero kaj tiun de la ebeno):

{\displaystyle x^{2}+y^{2}+z^{2}-1=0},
{\displaystyle x+y+z=0}.

Afinaj subspacoj
----------------

Unue, konsideru kampon *k*. En klasika algebra geometrio, ĉi tiu kampo estas ĉiam {\displaystyle \mathbb {C} }, la kompleksaj nombroj, sed multaj el la rezultoj restas validaj por iu ajn algebre fermita kampo *k*. Sekve, difinu afinan n-spacon {\displaystyle {\mathbb {A} }\_{k}^{n}}, super *k* realigitan kiel vektora spaco *kn*. La celo de ĉi tiu, evidente superflua, notacio estas emfazi tion, ke oni forgesu la strukturon de vektora spaco, kiun havas *kn*. Abstrakte parolante, {\displaystyle {\mathbb {A} }\_{k}^{n}} estas provizore nur kolekto da punktoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Koniko
* Kvadriko
* Listo de algebraj surfacoj
* Radiko-trovanta algoritmo
* Analitika geometrio

  


|  |  |
| --- | --- |
|  <!-- --> | Ĉi tiu artikolo enhavas dume forkomentitajn partojn de la teksto, ĉar ili ankoraŭ ne estas sufiĉe bonaj. Vi povas redakti la paĝon kaj plibonigi kaj malkomenti la forkomentitajn partojn. |

* Kategorio Algebra geometrio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 87300
* GND: 4001161-6
* LCCN: sh85054140
* BNF: 11931567c
* NDL: 00561224
* NKC: ph118344
 |
La **preĝejo Johano Baptisto** estas sakrala historia monumento en urbo Visegrád (Hungario).

Historio
--------

Arkeologoj ektrovis restaĵojn de la unua kirko el la 11-a jarcento en 1979. Baldaŭ pluraj kirkoj konstruiĝis. En eklezia listo el la 1330-aj jaroj estis menciita preĝejo Johano Baptisto en la fortikaĵo. Dum dominado de turkoj monaĥoj faris la ekleziajn servojn. La paroĥo estis refondita en 1712, en la sama jaro preĝejo konstruiĝis laŭ la Danubo. La kirko videbla nun estis konstruita inter 1773-1782. La orgeno estis kreita en 1910, trakonstruita en 1937. La konstruaĵo ekstre estis renovigita en 1960 kaj 1974, interne en 1973.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en la ĉefstrato laŭ la trotuaro en mezo de la urbo. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. En la turo 3 sonoriloj sonoras, la turpinto estas bulboforma. La enirejo funkcias tra la turo, pli supre granda fenestro estas videbla. Sakristio kun aparta enirejo aliĝas al la absido. La ĉefaltaro, predikejo, benkoj kaj baptujo estis kreitaj en la 18-a jarcento. La ĉefaltara bildo estis portita el Budapeŝto en la 1930-aj jaroj.

Kermeso okazas en la 24-an de junio kaj en la 8-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj Arkivigite je 2023-12-02 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj
* hungare kun bildoj
* hungare kun foto
* datenoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Bildoj pri Preĝejo Johano Baptisto en Visegrád

Enireja pordo

Interna vido
**Al-Aŝraf Saif ad-Din Kajtbaj**, alilingve anka**ŭ Qaitbay** kaj **Al-Ashraf Sayf ad-Din Qa'it Bay** (arabe السلطان أبو النصر سيف الدين الأشرف قايتباي, naskiĝis ĉ. 1416/1418 – mortis en 1496) estis la dekoka mamluka sultano de Egiptio de 8072 ĝis 901 laŭ la islama kalendaro (1468-1496 laŭ la okcidenta kalendaro) estis ŝerkesa (arabe شركسيا) laŭ naskiĝo kaj estis aĉetita fare de la naŭa sultano Barsbay (1422-1438) antaŭ esti liberigita fare de la dekunua sultano Jaqmaq (1438-1453). Dum lia regado, li stabiligis la mamelukan ŝtaton kaj ekonomion, plifirmigis la nordajn limojn de la sultanlando kun la Otomana Regno, okupiĝis pri komerco kun aliaj popoloj, kaj iĝis grava mecenato de la artoj kaj arkitekturo. Efektive, kvankam Kajtbaj batalis en almenaŭ 16 militaj kampanjoj, li estas plej konata pro la konstruprojektoj kiujn li sponsoris, lasante sian arkitekturan markon en urbegoj kiel ekzemple Mekko, Medino, Jerusalemo, Damasko, Alepo, Aleksandrio kaj ĉefe en Kairo. Pro la konstruado de fortikaĵo super la restaĵoj de la antikva Lumturo de Aleksandrio en 1480, rezultinte en la fina detruo de tio kio restis de ĉi tiu antikva monumento, li iĝis fifama ĉe historiistoj.

Referencoj
----------

1. ↑  A. W. Newhall, *The patronage of the Mamluk Sultan Qā’it Bay, 872–901/1468–1496* (Diss. Harvard, 1987).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828045
* GND: 119375990
* LCCN: nr92012101
* VIAF: 98134205
* ISNI: 0000000115574435
* LIBRIS: 223502
* SUDOC: 115093443
 |
**La Coronada** [lakoroNA] estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli suda provinco Badaĥozo *(Badajoz)* kaj al la komarko *La Serena*. Laŭ la stato de 2023 en la municipo vivis 2 153 loĝantoj sur areo de 81,2 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 27 loĝantoj/km². 

La loĝantoj nomiĝas *coroneles*, tio estas koroneloj.

Situo
-----

La Coronada estas situa en la centra parto de Ekstremaduro, je altitudo de 356 m; je 130 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 8 km de la urbo Villanueva de la Serena, kio iom vivigas la vilaĝon. La surfaco de ties teritorio estas de 81,2 km².

Historio
--------

La mezepoka deveno de la vilaĝo rilatas al la rilataron de la najbara vilaĝo Magacela al la religia estraro en Villanueva de la Serena.

Dum la Hispana Enlanda Milito tiu vilaĝo estis unu el la malmultaj kie apenaŭ mortis iu danke al la kunlaboro de la vilaĝanoj.

Ekonomio
--------

Agrikulturo de cerealoj, brutobredado de ŝafoj kaj komerco kaj servoj rilate al la proksima Villanueva de la Serena kaj la ŝoseo kiu iras el tie al Campanario kaj Castuera.
**Nostradamus** (naskiĝis kiel **Michel de NOSTREDAME** aŭ **Miquèl de NOSTRADAMA** la 14-an de decembro 1503, mortis la 2-an de julio 1566) estis franca kuracisto, astronomo, astrologo kaj matematikisto, kiu famiĝis pleje per La Profetaĵoj (*Les Propheties*).

Dum siaj junaj jaroj Nostradamus studis medicinon kaj fariĝis konata pro sia sukcesa kuracado de la pesto.

Iom post iom Nostradamus famiĝis pro siaj antaŭdirantaj verkoj. Ekde 1555 li eldonis almanakon enhavantan prognozojn pri vetero, rikolto, paco kaj milito kaj estontaj kometaperaĵoj por la venonta jaro. La almanako estis tre populara kaj Nostradamus komencis skribi profetaĵojn en la formo de kvarversaj strofoj.

Li verkis entute 942 kvarversajn strofojn, en kiuj li priskribas siajn viziojn ĝis la jaro 3797. La strofoj estas kunigitaj po +- 100 en 10 tiel nomataj *Centuries*.

Pro malklara lingvo-uzado, anagramoj, la miksita uzado de la franca, greka, latina kaj provenca lingvoj, la (ŝajne?) ĥaosa kaj malkronologia sinsekvo de la strofoj (verŝajne por eviti ke li estus persekutata kiel magiulo de la inkvizicio, se liaj profetaĵoj montriĝus veraj) estas malklare, ĉu la versoj estas antaŭdirantaj, aŭ ĉu oni nur post la okazintaĵo serĉas strofon pri kiu oni povus aserti ke ĝi pli-malpli korespondas.

Unu el la *Centuries* diras: (france)  

*Du plus profond de l’Occident de l’Europe,  
De pauvres gens un jeune enfant naistra,  
Qui par sa langue seduira grande troupe  
Son bruit au regne de l’Orient croistra.* (35-a antaŭdiro de la tria libro)

Portreto de Nostradamus

Vidu ankaŭ
----------

* Nostradamus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nostradamus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Astrologio
* Divenado
* Esoterismo
* Okultismo
* Nostradamus (1994)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 80533
* GND: 11858880X
* LCCN: n80009809
* VIAF: 16387613
* ISNI: 0000000083395220
* LIBRIS: 196147
* SUDOC: 026666200
* BNF: 11887127b
* NLA: 35384869
* NDL: 00451499
* BIBSYS: 90168868
* NKC: jn19990006170
* ICCU: CFIV055172
* BNE: XX1010023
 |
La **preĝejo Naskiĝo de Maria** estas monumento historia en urbo Zamárdi (Hungario).

Nova orgeno de la preĝejo

Historio
--------

Zamárdi supozeble havis kirkon ekde la 12-a jarcento ne en la nuna kirkoloko, sed la turkoj detruis ĝin en 1594. En la nuna loko estis metita kruco kaj sonorilostablo en 1740. La katolikoj eklezie apartenis al Balatonendréd. Post jardekoj abato de Tihany konstruis preĝejon videblan ankaŭ nun inter 1771-1774. La paroĥa rajto alvenis en 1785. La orgeno estis kreita en 1789, sed en 1944 ĝi neniiĝis. En 1905 pro incendio la turo kaj la tegmento forbruliĝis. En 2010 nova orgeno laŭ franca sistemo estis kreita. Ekde tiam oni aranĝas ankaŭ koncertojn pri francaj barokaj muzikaĵoj.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola, sed antaŭe estas videbla krucifikso farita en 1862, malantaŭe en aparta niĉo statuo pri Johano Nepomuko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, la turpinto estas piramideca. La absido estas plurlatera. Interne la predikejo, altaro kaj altarbildo estis kreitaj en 1779. La altara bildo prezentas naskiĝon de Maria. Super la predikejo statuo pri Sankta Mikaelo. La muroj estas blankaj. 

Kermeso okazas en la 8-an de septembro.

Absido, dekstre niĉo kun Johano Nepomuko

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* prezento

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Kantono Clark. |

**Kantono Clark** [klark] (angle: *Clark County*) estas administra unuo en la suda parto de Vaŝingtonio, Usono. Ĝia administra sidejo situas en ĝia plej granda urbo, Vankuvero, kiu estas la plej granda norda antaŭurbo de Portlando, de kiu ĝin apartigas la fluo de Kolumbio. La surfaca areo de la kantono estas 1 700 km², el kio 72 km² estas akvo. En 2000 la usona censo trovis 345 238 loĝantojn en la kantono.

Historio
--------

William Clark (1770-1838)
Kantono Clark kreiĝis la 3-an de septembro 1849 el parto de la Oregona Teritorio, kaj origine ampleksis la tutan parton de tiu teritorio norde de Kolumbio. Ĝia nomo venis de la esploristo William Clark, kiu kun la Ekspedicio de Lewis kaj Clark vizitis la regionon de la nuna kantono en decembro, 1805.

Setlejoj
--------

* Yacolt

Vidu ankaŭ
----------

Kantonoj de Vaŝingtonio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kantono Clark (Vaŝingtonio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

*(anglalingvaj)*
* Oficiala kantona retejo
* Retejo pri loknomoj en la kantono Arkivigite je 2004-11-13 per la retarkivo Wayback Machine
* Gvidilo pri la kantono Arkivigite je 2020-09-16 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj: 49° 51′ 25″ N 15° 08′ 59″ O﻿ / ﻿49.85694 °N, 15.14972 °O﻿ / 49.85694; 15.14972 (mapo)

**Svatý Jan t. Krsovice** (germane *Sankt Johann bei Groß Kralitz*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chlístovice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 kilometrojn sudokcidente de Chlístovice kaj 1 km sude de Kralice. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie loĝantaro ne ĉeestas en vikidatumoj loĝantoj.

Svatý Jan t. Krsovice situas en katastra teritorio **Kralice** kun areo 3,57 km².

Historio
--------

Vilaĝo Krsovice estis fondita en la tempo de regado de Venceslao la 2-a (1283–1305), la estiĝo de preĝejo de sankta Johano Baptisto estas datita ankaŭ en la lastan trionon de la 13-a jarcento, respektive en la tempon ĉirkaŭ la jaro 1300.

Nomo
----

La nuntempa oficiala nomo de la setlejo estas "Svatý Jan t. Krsovice". En la devena signifo temas pri duobla nomo, ĉar la vilaĝo estis markata aŭ kiel Svatý Jan, aŭ kiel Krsovice. En la statistikaj leksikonoj de municipoj kaj aliloke estis ambaŭ nomoj indikataj ambaŭ egalrajtaj nomoj kunigitaj per adverbo ĉeĥe "také", mallongigata kiel "t." (en Esperanto "ankaŭ", do la nomo estas Svatý Jan ankaŭ Krsovice).

Loĝantaro
---------

**Lua‑eraro: bad argument #1 to 'getAllStatements' (string expected, got nil).**

Memorindaĵoj
------------

* Preĝejo de sankta Johano Baptisto

Pluaj fotoj
-----------

* Domo n-ro 26Domo n-ro 26
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilitoMonumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
* Fiŝlago de KrsoviceFiŝlago de Krsovice
* Transporta tabulo sole kun la dua nomo de la vilaĝoTransporta tabulo sole kun la dua nomo de la vilaĝo

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Chlístovice (11) |
| --- |
| Chlístovice ~ Chroustkov ~ Kralice ~ Kraličky ~ Pivnisko ~ Svatý Jan t. Krsovice ~ Švábínov ~ Vernýřov ~ Všesoky ~ Zdeslavice ~ Žandov |

 |
**Benquerencia de la Serena** [benkerEnzia] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *benquerencianos* kaj pli popole *venaos*, tio estas cervoj. Al la municipa areo krom la ĉefa loĝloko Benquerencia de la Serena mem ankaŭ apartenas la municipopartoj  *Helechal, La Nava, Puerto Hurraco* kaj *Puerto Mejoral*.

Situo
-----

Benquerencia de la Serena estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 672 m; je 161 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 102,8 km². La vilaĝo situas je la sudo de montaro sur kies pinto staras ruinoj de kastelo. La vilaĝo ĉeestas la ŝoseo per kiu oni iras el Castuera al Cabeza del Buey. Kiel ties nomo indikas, la vilaĝo estas en la distrikto de La Serena (Badajoz).

La municipo estas formita de la lokoj de Helechal, La Nava, Puerto Hurraco, Puerto Mejoral kaj Benquerencia de la Serena mem, kie situas la urbodomo.

Filma temo
----------

La masakro de Puerto Hurraco, reala okazaĵo en la municipa vilaĝeto, estis temo de la filmo El séptimo día (2003), en kiu ludis interalie la aktoro Juan Diego.
La **preĝejo Sankta Anna** estas sakrala konstruaĵo en urbo Tiszafüred (ĝis 1968 en aparta vilaĝo *Tiszaörvény* (Hungario).

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1038, nuntempe arkeologoj trovis restaĵojn de la iama kirko. Oni supozas, ke ĉirkaŭ 1570 la turkoj bruldetruis ĝin. La vilaĝo senhomiĝis kaj denove estis loĝata ekde la 1770-aj jaroj. La loĝantoj tiutempe estis ankaŭ kalvinanoj. En 1846 la katolikoj konstruis lernejon kun kapelo, kiu kadukiĝis en la frua 20-a jarcento. La kirko videbla nun estis konstruita en 1914. En la sekva jaro la orgeno estis kreita. Dum la 2-a mondmilito la preĝejo difektiĝis, poste kelfoje renovigaj laboroj okazis, lastfoje plene en 2009. La paroĥo mem estis refondita en 1945, sed ekde 1988 la apuda paroĥejo ĉesis, la zorganto estas la Preĝejo Ĉieliro de Maria (Tiszafüred).

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola ĉe stranangulo en korto. En la korto troviĝas krucifikso kaj arboj, sed arkeologoj trovis tombojn inter jarcentoj inter 11-a kaj 17-a. La fasado estas malsimetria, ĉar maldekstre altiĝas la kvadrata turo kun plurlatera piramida turpinto. La navo finiĝas en rektangula absido, malpli larĝa kaj alta, ol la navo. La altara bildo estas kopiaĵo de pentraĵo de Petro Paŭlo Rubens pri Sankta Anna, kiu ornamas per floroj Sanktan Marian.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* datenoj hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Batja GUR** (hebree בתיה גור; la 1-an de septembro 1947 – la 19-an de majo 2005) estis israela verkisto. Ŝia specialaĵo estis detektiva fikcio. La romanoj de Gur estis tre sukcesaj en Israelo kaj ĉirkaŭ la mondo. Kelkaj nomis ŝin "la israela Agatha Christie". Gur memorigis la ĝenron de suspensfilmoj en maniero ne farita antaŭe en hebrelingva literaturo.

Vivo
----

Batja Gur naskiĝis en Tel Aviv en 1947 al gepatroj kiuj supervivis la Holokaŭston. Ŝi ricevis la gradon de mastro pri hebrea literaturo de la hebrea Universitato de Jerusalemo. Inter 1971 kaj 1975 Batja vivis en Greensboro (Norda Karolino), kie ŝi instruis hebreajn kaj judajn studojn al elementaj studentoj ĉe Nordkarolina hebrea Akademio ĉe Greensboro (nun nomita B'nai Shalom Taga Lernejo). Antaŭ ol verki sian unuan detektivan romanon ĉe la aĝo de 39, ŝi instruis literaturon ĉe la hebrea Universitata Mezlernejo. Gur estis ankaŭ literatura kritikanto por *Haaretz* ĵurnalo.

Literatura kariero
------------------

En 1988 ŝi komencis skribi serion en kiu ĉefrolas la rolulo de polica detektivo Mikaelo Oĥajon: edukita, pensiva kaj intelekta detektivo. Kvin daŭrigoj rezultis. La unua libro estis adaptita kiel filmo por israela televido. En ĉiu libro en la serio Mikaelo Oĥajon eniras ferman mondon, solulan societon, kun ties reguloj (ekzemple psikoanalistoj, literaturaj scienculoj en akademio aŭ membroj de kibuco). Per sia fundamenta alproksimiĝo kaj sia interna kompreno de homa naturo, Oĥajon sukcesas rompi la ringon de silento kaj solvi la murdan misteron sur sia vojo al la sekvanta libro.

Kritika aklamo
--------------

la krimaj romanoj de Gur estis priskribita kiel "malpli pri la morto de la korpo ol... daŭrigitaj, pripensemaj esploradoj de la vivo de la menso."

Verkaro
-------

### En la angla traduko

* 1992 *The Saturday morning murder: a psychoanalytic case* ((ISBN 9780060190248))
* 1993 *Literary murder: a critical case* ((ISBN 9780060190231))
* 1994 *Murder on a kibbutz: a communal case* ((ISBN 9780060190262))
* 2000 *Murder duet: a musical case* ((ISBN 9780060932985))
* 2004 *Bethlehem Road murder: A Michael Ohayon mystery* ((ISBN 9780060195731))
* 2006 *Murder in Jerusalem: A Michael Ohayon Mystery ((ISBN 9780060852948))*

### En la hebrea

* 1990 *Apud la malsat-vojoj* (eseoj)
* 1994 *Mi ne imagis, ke ĝi estus ĉi tiu vojo*
* 1998 *Ŝtono por ŝtono*
* 1999 *Spiono en la domo*
* 2000 *Rekviemo por humilo aŭ Vivanta en Jerusalemo*

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Batya Gur en la angla Vikipedio.*

Vidu ankaŭ
----------

Referencoj
----------

1. ↑  New York Times obituary
2. ↑ .  Literary Murder: A Critical Case - The Atlasphere (angle). Arkivita el la originalo je 2019-04-04. Alirita 2019-04-04.

* Batja Gur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Batja Gur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 743151
* GND: 120480433
* LCCN: nr88006107
* VIAF: 24676903
* ISNI: 0000000110228074
* SUDOC: 032496206
* BNF: 12351492t
* NDL: 00513514
* BIBSYS: 98079135
* ICCU: RAVV083643
* BNE: XX1309099
 |
La **paroĥa preĝejo Sankta Triunuo** estas sakrala monumento historia (ekde 1970) en urbo Tiszakécske (Hungario).

Historio
--------

La unua mencio pri paroĥo en la iama Kécske okazis en 1500. Dum dominado de turkoj la kirko ruiniĝis, sed en 1747 ĝi estis rekonstruita. Tamen en la sama loko pli nova kirko estis konstruita inter 1815-1820. En 1869 ĝi bruldetruiĝis, sed poste oni faris la necesajn renovigajn laborojn. La orgeno estis kreita en 1835, trakonstruita en 1904 kaj 1968. La 3 sonoriloj estis faritaj en 1899, 1925 kaj 1963. Dum la 2-a mondmilito pro eksplodo de mino la fenestroj rompiĝis. La muroj en 1962 ekstere estis restaŭritaj, plene novaj fenestroj estis faritaj en 1966. La internaj muroj estis pentritaj en 1977.

### Revolucio (1956)

Dum la revolucio amaso la pacema ariĝinta loĝantaro abrupte estis mitralita fare de batalaviadilo. Ĉiuj rifuĝis en la preĝejon, tamen multaj mortis aŭ grave vundiĝis. Post la tuja helpo en la preĝejo oni uzis eĉ ĉiujn tukojn preĝejajn.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola laŭ la ĉefplaco, antaŭe krucifikso (1844), statuo pri Johano Nepomuko (1853) kaj iomete for monumento pri hungara revolucio de 1956 estas videblaj. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo funkcias, plej supre la turo altiĝas. La fasado havas krom la fenestroj du niĉojn, ene statuoj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. La navo finiĝas en rektangula absido pli mallarĝa, ol la navo kaj flanke sakristion. La 3 altaroj estas klasikismaj. 

La preĝejo havas lignan statuon pri Sankta Maria el la 18-a jarcento, sakralan libron el 1612 kaj predikaro el 1631.

Kermeso okazas en dimanĉo de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* historio
* datenoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Interna vidoInterna vido
* Pentrita fenestroPentrita fenestro
* PentraĵoPentraĵo
**Valdebótoa** estas submunicipo de la municipo de Badajoz, en la samnoma provinco, regiono de Ekstremaduro, Hispanio.

La teritorio estas proksimume 22 hektaroj.

Fondo kaj historio
------------------

**Valdebótoa** ekkonstruiĝis kiel sekvo de la Plan Badajoz meze de la 20a jarcento. La unuaj kolonoj ekalvenis en 1958. Aktuale, la loĝantaro estas de ĉirkaŭ 1.200 personoj.

Situo
-----

Norde direkte al Alburquerque troviĝas la fama Ermitejo de Bótoa kaj la kazerno General Menacho. Oriente estas etendo de mediteranea arbaro, kie hegemonias anzinoj. Okcidente trapasas la rivero Gévora, alfluanto de la Guadiana.

Valdebótoa situas je ĉirkaŭ 12 km de Badajoz. Pli precize inter la km 64 kaj 65 de la ŝoseo Badajoz - Valencia de Alcántara (EX-110).

Ĝi situas je 38°58'0,51" de latitudo Nordo kaj 6°55'26,89" de longitudo Okcidente.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Valdebotoa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Acuamanala de Miguel Hidalgo** estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Acuamanala. Krom la ĉefurbo 5 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29022.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5081 loĝantojn. El tiuj estis 2534 viroj kaj 2547 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,48 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2300 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 502,6 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14,1 [[Celsius| ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3680 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 71 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 1,93 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Acuamanala de Miguel Hidalgo Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)

* Kategorio Acuamanala de Miguel Hidalgo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo estas pri la komunumo Acatlán en la subŝtato Hidalgo. En la subŝtato Veracruz estas samnoma komunumo. |


**Acatlán** estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. Acatlán situas proksime de la urbo Tulancingo de Bravo (ĉirkaŭ 10 km for), ĉirkaŭ 50 km for de la ĉefurbo de la subŝtato Hidalgo Pachuca de Soto kaj ĉirkaŭ 140 km for de Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Acatlán*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13001.

La nomo "Acatlán" venas de la navatla lingvo.

Geografio
---------

La komunumo troviĝas en la sudorienta parto de la subŝtato. Ĝi limas norde al la komunumo Huasca de Ocampo, Agua Blanca de Iturbide kaj Metepec, oriente al Metepec kaj Tulancingo, sude al Tulancingo kaj Singuilucan kaj en la okcidente al la komunumoj Singuilucan kaj Huasca de Ocampo

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17914 loĝantojn. El tiuj estis 8591 viroj kaj 9323 virinoj. La komunumo havas surfacon de 174,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2120 metroj super la marnivelo.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Historio
--------

Oni ne scias kiam precize unuafoje estis setlado de tiu regiono, sed ekzistas pruvoj ke la vilaĝanoj pagis impostojn al la meŝikoj. En1544 oni ekkonstruis la monaĥejon de San Miguel Arcángel kaj oni finis la konstruadon je la fino de la 18a jarcento.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Acatlán Arkivigite je 2007-01-29 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Piazza del Duomo en Milano
Placo de Sankta Petro en Vatikano
Kapitolplaco de Mikelanĝelo
Piazza des Campo en Siena
Place Etoile en Parizo
Times Square en Novjorko
**Placo** estas libera spaco, ĉirkaŭita de domoj, en urbo aŭ vilaĝo.

Placoj estas centroj de publika vivo en urboj kaj tial centra temo en urboplanado.

Ili reprezentas la urbon kaj tial estas ofte tre ornamitaj. Ofte gravaj publikaj konstruaĵoj kiel la urbodomo aŭ preĝejoj troviĝas ĉe centraj placoj. La ĉirkaŭaj konstruaĵoj havas ofte belajn montrindajn fasadojn. La placo mem estas ornamita de monumento aŭ fontano, la pavimo estas ofte el altvalora materialo.

Laŭ Francisko Azorín **placo** estas *Libera spaco, ĉirkaŭata de domoj en urbo aŭ vilaĝo.* Li indikas etimologion el la greka *plateia* (plataĵo) kaj de tie la latina *platea*. Kaj li aldonas la terminon *placeto*.

Historio
--------

De kiam ekzistas urboj, ekzistas ankaŭ centraj lokoj, kie oni kunigis kaj komercis. En la greka antikvo tia placo nomiĝis *agorao*, en laromia Romo *forumo*.

Sur planoj de mezepokaj urboj troviĝas urbodomaj placoj, ofte en la centro de la ĉirkaŭmuregita urbo. De la urbopordegoj stratoj iris al tiu placo (ekzemple en Krakovo).

La plej granda placo en la mondo estas ŝajne la *placo de ĉiela paco* en Pekino, ĝi estas 39,6 ha granda.

Nuntempaj placoj
----------------

Nuntempe urboplanistoj, arkitektoj kaj artistoj okupiĝas pri konstruado kaj ornamado de placoj. Jen kelkaj ekzemploj:

* Schouwburgplein en RoterdamoSchouwburgplein en Roterdamo
* Paternoster Square en LondonoPaternoster Square en Londono
* Ruĝa Placo en MoskvoRuĝa Placo en Moskvo
* Placo de herooj en BudapeŝtoPlaco de herooj en Budapeŝto

Famaj placoj
------------

* Placo Santa Croce de Florenco

Vidu ankaŭ
----------

* Placo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Placo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Malnovurba Placo
* Malgrandkvartala placo
* Rondoplaco
* Urboplaco
* Vendoplaco
* Skvaro

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 166.
2. ↑  Azorín, samloke.

Bibliografio
------------

* Koepf/Binding: "Bildwörterbuch der Architektur", 1999, Seite 358ff, ISBN 3-520-19403-1


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 199373
* GND: 4046326-6
* LCCN: sh85103400
* NDL: 00563255
* NKC: ph138941
 |
**Huélaga** estas municipo de Hispanio, en la provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj la regiono Ekstremaduro. La municipan nomon respegulas la blazono, kiu bildigas olivarban branĉon. Laŭ la stato de 2023 en la municipo vivis 210 loĝantoj sur areo de 11 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 19 loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *huelaganos*.

Situo
-----

Huélaga estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 286 m; je 85 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 145 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 11 km². Ĝi situas je la deklivoj de la Sierra de Gata, norde de la provinco de Cáceres (Hispanio). Estas inter riveroj kaj ties alfluantoj, kio konvertas ĝin en bela natura loko, kun teroj ege fruktodonaj ĉe la Valo de Coria.

Ĝia municipa territorio limas kun:

* Gata norde.
* Casas de Don Gómez sude.
* Calzadilla oriente.
* Moraleja okcidente.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado. La agrikulturo estas de irigacio pro la akvoj de la rivero Árrago kaj la proksima Akvorezervujo Borbollón; estas fruktarboj, legomoj, maizo, tabako kaj kotono.

Demografio
----------

|  |
| --- |
| **Demografia evoluo de Huélaga inter 1991 kaj 2007** |
| **1991** | **1996** | **2001** | **2004** | **2005** | **2007** |
| 181 | 213 | 202 | 192 | 191 | 194 |

Vidindaĵoj
----------

Male al ĉiu vilaĝo en la regiono la preĝejo ne estas la ĉefa vidindaĵo, ĉar kvankam estis baroka templo de la 18a jarcento, ĝi estis detruata en la 1960-aj jaroj. Tamen estas blazona kaj balkona senjora domego ĉe la placo kaj samloke mezepoka kruco (ebla pilorio).
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la komunumo Abasolo de la meksika subŝtato Coahuila. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Abasolo.

**Abasolo** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Abasolo*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05001.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 991 loĝantojn. El tiuj estis 492 viroj kaj 499 virinoj. La komunumo havas surfacon de 645,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 430 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1191 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 898 personoj apartenis al la katolika religio kaj 197 personoj al la protestantisma religio. 36 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 148 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Abasolo Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)