recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Vojindikilo al la Muzeo Hemingway en San Francisco de Paula
Ĉefa strato *Calzada San Miguel del Padrón*
**San Miguel del Padrón** estas komunumo de la Provinco Havano, en Kubo. Ĝia teritorio etendiĝas sur areo de 25,55 km² (3,5% de la tuta provinco) el kiu 29% servas por agrikulturo. En la komunumo loĝas 159 000 homoj.

Geografio
---------

La komunumo San Miguel del Padrón situas sude de la urbo Havano en distanco de proksimume 15 kilometroj de la marbordo ĉe la koordinatoj 23° 05′ 47″ N 82° 19′ 36″ U﻿ / ﻿23.09639 °N, 82.32667 °U﻿ / 23.09639; -82.32667 (mapo). La komunumo konsistas el la vilaĝoj Virgen del Camino, Martin Perez, Diezmero, San Francisco de Paula kaj Juanelo.

Trafiko
-------

En sudoriento de la komunumo pasas la vojo *Carratera Central*, kiu konetas la vojon *Via Blanca* kun la grava vojo n-ro 11. Per la tiel nomitaj kameloj, al busoj transformitaj kamjonoj, la komunumo estas konektita kun la centro de Havano. La busoj tamen veturas malregule kaj ilia kapacito estas malsufiĉa.
La ĉefa strato de la komunumo estas la *Calzada San Miguel del Padrón*, kiu trapasas la tutan komunumo de nordo al sudo.

Historio
--------

Ĝis en la jaro 1976 San Miguel del Padrón konstituiĝis kiel aparta komunumo, ĝia terrtorio apartenis al la komunumo Guanabacoa.

Vidindaĵoj
----------

En San Francisco de Paula troviĝas la Muzeo Hemingway en la vilao, kie la fama verkisto Ernest Hemingway pasis grandan parton de sia vivo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion San Miguel del Padrón** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)
**San Miguel del Pino** [sanmiGEL delPIno] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Vintero* (Tero de Vino, en hispana *Tierra del Vino*) en la sudokcidento de la provinco. *San Miguel del Pino* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Mikaelo de la Pino*.

San Miguel del Pino en la provinco Valadolido.
La *Vintero* de la provinco Valadolido, oranĝe, sudokcidente.
La preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 7,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 350 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 150 el la 1960-aj jaroj, sed jam dum la 21-a jarcento ĝi akiris 130 pro proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj ekfunkciigo kiel dormurbo. Ĝi distas 26 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun municipoj Tordesillas kaj Villanueva de Duero. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trapasata de la rivero Doŭro.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 12-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765309
* VIAF: 316736310
 |
Municipa teritorio de San Pedro del Romeral, centroriente de Kantabrio.
**San Pedro del Romeral** [sanPEdro delromeRAL] estas municipo en centrorienta Kantabrio, Hispanio, en la komarko *Valles Pasiegos* kaj subkomarko Pas-Miera. La loknomo *San Pedro del Romeral* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Petro de la Rosmarenejo*, kaj tiukadre en la municipa blazono videblas supre la ŝlosiloj simbolaj de Sankta Petro kaj malsupre planto de rosmareno.

Ĝi estas unu el la tri nomitaj "tres villas pasiegas" (Pas-urboj) nome Vega de Pas, San Roque de Riomiera kaj San Pedro del Romeral mem.

Geografio
---------

Ludejo por popola kegloludo.
Ĝi limas kun Vega de Pas, Luena kaj sude kun la provinco Burgoso. La municipo estas sur la baseno de la rivero Pas, en la subkomarko Pas-Miera.

Demografio
----------

Por areo de 57,44 km² estas 474 loĝantoj (laŭ censo de 2021). La 474 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: 

* Alar, 97 loĝantoj en 2006 (INE).
* Aldano, 23 loĝ.
* Bustaleguín, 37 loĝ.
* Bustiyerro-El Rosario, 52 loĝ.
* Hornedillo, 17 loĝ.
* La Peredilla, 24 loĝ.
* San Pedro del Romeral (ĉefurbo), 160 loĝ.
* La Sota, 83 loĝ.
* Vegaloscorrales, 48 loĝ.
* Vegalosvados, 20 loĝ.

La rura karaktero de la municipo kaj ties izoligo favoris malpliigon de la loĝantaro komencita en la 1940-aj jaroj konstanta ekde tiam.

Demografia evoluo| 1900 | 1910 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 2000 | 2007 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1078 | 1132 | 1223 | 1202 | 1265 | 1195 | 1165 | 1011 | 1015 | 957 | 645 | 565 | 461 |

Fonto: INE

Ekonomio
--------

Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado. Sed nuntempe oni transiris iome al turismo kaj industrio. Ĉiuokaze ankoraŭ 49,5 % de la laboristaro de la municipo dediĉas sin al la unuaranga sektoro, 20,7 % al la konstruado, 5,6 % al industrio kaj 24,2 % al triaranga sektoro. En la municipo la dungiteco estas de 46,7 % kaj sendungeco de 23,00 %, dum averaĝoj en Kantabrio estas ĉirkaŭ 52,5 % kaj 14,2 % respektive. 

Inter vidindaĵoj menciindas la tradicia arkitekturo kaj la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de municipoj de Kantabrio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 783772
* VIAF: 316732913
 |
**San Miguel del Puerto** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel del Puerto*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 266.

Geografio
---------

**San Miguel del Puerto** apartenas al la distrikto Pochutla al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7510 loĝantojn. El tiuj estis 3649 viroj kaj 3861 virinoj. La komunumo havas surfacon de 488,64 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 320 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 435 indiĝenoj. El tiuj 290 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 290 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel del Puerto Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Dionisio del Mar** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Dionisio del Mar*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 130.

Geografio
---------

**San Dionisio del Mar** apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 22 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5165 loĝantojn. El tiuj estis 2596 viroj kaj 2569 virinoj. La komunumo havas surfacon de 237.30 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2638 indiĝenoj. El tiuj 2166 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2166 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Dionisio del Mar Arkivigite je 2004-12-29 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Serba revolucio** konata ankaŭ kiel **Serbia revolucio** aludas al nacia insurekcio aktiva inter 1804 kaj 1835, dum kiu tiu teritorio evoluis el otomana provinco al konstitucia monarkio kaj al moderna Serbio. Tiu revolucio markis la komencon de erao de nacia stariĝo en Balkanio.

La unua parto de la periodo, el 1804 al 1815, estis markita de violenta lukto por sendependiĝo el la Otomana Imperio kun du armitaj ribeloj, fine per batalpaŭzo. La posta periodo (1815–1835) atestis pacan stabiligon de la politika povo de la pliiĝanta aŭtonomia Serbio, fine per la agnosko de la rajto al hereda regularo de serbiaj princoj en 1830 kaj 1833 kaj la teritoria etendo de la juna monarkio. La adopto de la unua verkita Konstitucio en 1835 abolis la feŭdismon kaj la staton de servuteco, kaj faris la landon suverena. La termino *Serbia revolucio* estis stampita de germana historiisto, nome Leopold von Ranke, en sia libro *Die Serbische Revolution*, publikigita en 1829. Tiuj eventoj markis la fondon de la moderna Serbio.

La periodo divideblas jene:

* Unua Serbia Insurekcio (1804–13), estrita de Karađorđe Petrović
* Insurekcio de Hadži Prodan (1814)
* Dua Serbia Insurekcio (1815) sub Miloš Obrenović
* Oficiala agnosko de la Serbia ŝtato (1815–1833)

Notoj
-----

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2020-07-23. Alirita 2014-08-31.
2. 1 2
3. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-03-06. Alirita 2014-08-31.
4. ↑
5. ↑  Angla traduko: Leopold Ranke, A History of Serbia and the Serbian Revolution. Tradukita el la germana de Mrs. Alexander Kerr (London: John Murray, 1847)
6. ↑  L. S. Stavrianos, The Balkans since 1453 (London: Hurst and Co. 2000), pp. 248–250.

* Kategorio Serba revolucio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Serbaj** aŭ pli ekzakte **serbiaj sportistoj** unue en 1912 kiel teamo partoprenis **olimpikon** - post tio daŭris preskaŭ jarcenton, ĝis kiam denove oficiala nur-serba teamo partoprenis la somerajn olimpikojn en 2008, sed intertempe serbaj sportistoj kontinue partoprenis en la teamoj de Jugoslavio de 1920 ĝis la vintra Olimpiko 1992, kiel sendependaj olimpiaj partoprenantoj en la vintra Olimpiko 1992 kaj en teamoj de Serbio kaj Montenegro de 1996 ĝis 2006. 

la 24-jara *Momčilo Tapavica*, bronzmedalinto de la Somera Olimpiko 1896
Tamen la serba olimpika historio jam komenciĝas en la plej unua moderna olimpiko, la legenda Somera Olimpiko 1896. Tie la 24-jara *Momčilo Tapavica* (naskita en la hodiaŭa serba provinco Vojvodino), kiu konkuris por Hungara reĝlando, fariĝis la unua atleto el la hodiaŭa teritorio de Serbio kaj la unua etna serbo, kiu gajnis olimpikan medalon, bronzon en teniso. Kutimo en la plej fruaj olimpikoj, li ankaŭ partoprenis en du pliaj disciplinoj, halterlevo, kie li vundiĝis, kaj luktado du tagojn pli poste, kie li fine malvenkis en egalforta matĉo pro sia vundiĝo el la halterleva konkurso. Krome dua serbo partoprenis la eventon kiel honora gasto: la 20-jara serba reĝo spektis la konkursojn je invito de la olimpike entuziasma dandevena greka reĝo Georgo la 1-a. En vintraj olimpikoj puraj serbaj teamoj partoprenas ekde la Vintra Olimpiko 2010 - antaŭe ekde 1924 ili partoprenis en la samaj teamaj grupiĝoj kiel la someraj sportistoj.

Kvankam tio signifis partoprenon en kompare malmultaj eventoj, kaj kvankam en vintraj olimpikoj ĝis nun ne atingiĝis medaloj, en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo en la kvin someraj olimpikoj atingis  6 orajn,  7 arĝentajn kaj  11 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **67**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Serbia Olimpika Komitato (serbe *Олимпијски комитет Србије, Olimpijski komitet Srbije*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1910 je la nomo Serbia Olimpika Klubo, ŝanĝis sian titoligon al la nuna nomo en 1912 kaj estis rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo (serbe)

Vidu ankaŭ
----------

* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

 la serbia teamo eniras en la malferma ceremonio de la Vintra Olimpiko 2010

* Kategorio Serbio en la Olimpikoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

centra
**San Miguel el Grande** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Miguel el Grande*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 269.

Geografio
---------

San Miguel el Grande apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3086 loĝantojn. El tiuj estis 1398 viroj kaj 1688 virinoj. La komunumo havas surfacon de 82,93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2460 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2075 indiĝenoj. El tiuj 1760 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1760 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Miguel el Grande Arkivigite je 2007-03-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Esteban del Molar** [sanesTEban delmoLAR] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos, en plej nordoriento de la provinco, angule kun la Provincoj Leono kaj Valadolido. *San Esteban del Molar* estas etimologie tradukebla al *Sankta Stefano de la Muelejo*; tiukadre videblas en la blazono rado de muelejo. 

Municipoj de la komarko de *Tierra de Campos* en la provinco Zamora.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 25,03 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 113 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 56 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. 

Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de la jaro 1190. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755823
 |
Municipa teritorio de San Felices de Buelna, norde de Kantabrio.
**San Felices de Buelna** [sanfeLIzes deBŬELna] (Santa Felikso de B.] estas municipo en nordcentra Kantabrio, Hispanio, en la komarko Besaya.

Geografio
---------

Ĝi limas norde kun Torrelavega kaj Cartes, sude kun Anievas, oriente kun Corvera de Toranzo kaj Puente Viesgo kaj okcidente kun Los Corrales de Buelna. La municipo estas trapasata de la rivero Besaya. La influo de la industria disvolvigo de la komarko Besaya gravis ankaŭ ĉe tiu municipo, sed malpli ol ĉe aliaj najbaraj. Ĉiuokaze, pro apudeco al Torrelavega, estis favorita de tiu disvolvigo, kaj entreprenoj kiel Sniace kaj Solvay ege influis sur la loko. 

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Rivero (tio ne signifas ĝuste rivero-n en hispana, sed ĉiuokaze temas pli pri riverano, riverbordo, riverbordano aŭ io tia), je 39 km de la regiona ĉefurbo Santandero.

Demografio
----------

Por areo de 36,24 km² estas 2 355 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 1 000 loĝantojn el la 1960-aj jaroj, post esti akirinta 2 000 en la komenco de la jarcento.

La 2 355 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: 

* La Bárcena, 3 loĝ.
* Jaín, 197 loĝ.
* Llano, 229 loĝ.
* Mata, 543 loĝ.
* Posajo Penías, 73 loĝ.
* Rivero (ĉefurbo sed ne plej loĝata), 403 loĝ.
* Sopenilla, 185 loĝ.
* Sovilla, 257 loĝ.
* Tarriba, 419 loĝ.

Ekonomio
--------

Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado. Sed nuntempe nur 4,7% de la laboristaro de San Felices de Buelna estas en la unuaranga sektoro, 18,2% en la konstruado, 37,6% en la industrio kaj 39% ĉe servoj.

Historio
--------

Kun la nuna municipo Los Corrales de Buelna, San Felices formis la Valon Buelna ĝis la kreado de la modernaj municipoj en la unua duono de la 19-a jarcento. En historia pasinteco menciindas la subaj vivindaĵoj.

Estas jenaj kvin Havaĵoj de Kultura Intereso en la municipo:

* Turo de Pero Niño en Llano, kun kategorio de monumento. Nune muzeo pri Pero Niño (nobela pirat-navigisto) kaj ties epoko (en la foto de la tabelo).
* Groto de Hornos de la Peña, en Tarriba, kun kategorio de arkeologia zono. Ĝi formas parton de la loko Monda heredaĵo de Unesko nomita Kaverno Altamira kaj paleolitika kaverna arto de norda Hispanio.
* Groto de Sovilla, arkeologia zono.
* Ĝi formas parton de la arkeologia zono nomita *Conjunto Arqueológico formado por los yacimientos de La Espina del Gallego, Cildá, el Cantón y Campo de Las Cercas* kun Corvera de Toranzo, Anievas, Molledo, Arenas de Iguña kaj Puente Viesgo.
* Kastrumoj de la Monto Dobra, arkeologia zono.

Krome, la preĝejo de Sankta Felikso en Rivero estas Havaĵo de Loka Intereso.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de municipoj de Kantabrio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 783755
* VIAF: 316733889
 |
El oro, dekstra brako helikforma el sablo kun konko el gorĝo, liva supra kantono el lazuro surigita de halebarda pinto el oro.
**Serge SIRE** , esperante **Serĝo Sir'** (naskiĝis la 7-an de marto 1944), estas franca desegnisto, verkanta ĉefe bildrakontojn (komiksojn; unu el la unuaj en tiu ĝenro en Esperanto). Li kunlaboris - kaj plu kunlaboras - en multaj gazetoj, tamen ĉefe en la satira revuo la Kancerkliniko.

Sire publikigis kelkajn "praajn" albumojn (Noktoj -1978- kaj tri "krestomatioj" de La Kancerkliniko;  

Li publikigis en 2013 du albumojn tutkolorajn "BoRoKo" (Bildaj Resumoj de Klasikaĵoj) ĉe SAT-EFK, kaj "Ĉe la lago" (kompilado de bildrakonta serio aperinta en La Sago ĉe SAT-Amikaro.  

Li ankaŭ publikigis **Kompendion pri blazonoj**, specon de elementa lernolibro pri heraldiko, en formo de bildrakonto.  

En 2014 aperis "Varma mezepoko" kaj en 2015 "Perverse" ĉe SAT-EFK.

Satiraĵo sireca.
Sire ĝenerale verkas mem la tekstojn de siaj rakontoj, komence sub la pseŭdonimo "H. Elik" - kio konsistigis pseŭdo-skipon "Elik-Sire" - el kio naskiĝis lia karakteriza "subskribo" (heliko kies korpo estas brako).   

Tamen notinde estas, ke lia plej ampleksa verko "*La Rejnoro*" laŭ la opero de Richard Wagner, profitas de la kunlaborado de Georges Lagrange, kiu majstre adaptis la vagneran libreton.

Liaj desegnoj estas tre stiligitaj, la enscenigo ofte surrealista; liaj rakontoj celas komikajn efikojn ofte absurdajn kaj/aŭ erotikajn. Oftas satiraĵoj pri la Esperanto-movado kaj ties kulto al "Zaza" (L.L. Zamenhof). Li sin etiketas "ajnista" (tiu vorto eniris en la moton de la Kancerkliniko, sekve en PIV 2002). Li ankaŭ kunlaboras en Vola Püg'!  

Serge Sire, ankaŭ aperis sur scenejo, en la kabaredo "La ruza kruĉo", en ŝercaj skeĉoj aŭ kanzonoj.

Vidu ankaŭ
----------

* La Kancerkliniko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libroj kaj aliaj dokumentoj[*rompita ligilo*] de kaj pri Serge Sire en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback Machine
* Kelkaj epizodoj de Ĉe la lago[*rompita ligilo*], ĉe SAT-kulturaj retpaĝoj
* Pentraĵoj[*rompita ligilo*] de Sir', sur retejo de SAT-Amikaro

Koloraj albumoj
---------------

* *Ĉe la lago - Kronikoj pri la ĉiutaga vivo en Anci'[*rompita ligilo*]*, SAT-Amikaro, 2013
* *BoRoKo - Bildaj Resumoj de Klasikaĵoj, SAT-EFK, 2013*
* *Varma Mezepoko - Sagao en unu prologo, tri aktoj kaj unu epilogo*, SAT-EFK, 2014
* *PerVerse - kunbildaj versaĵoj*, SAT-EFK, 2015
* *La RejnOro - Lau Rikardo Vagnero en traduko de Georgo Lagrange*, SAT-EFK, 2016


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 19942
* GND: 1078171432
* LCCN: nb2018023934
* VIAF: 103250086
* ISNI: 0000 0000 7338 9732
* BNF: 16168097j
 |
Fasado de la baziliko.
La **Baziliko de San Miniato al Monte** troviĝas sur unu el la plej altaj lokoj de la urbo de Florenco kaj estas unu de la plej bonkvalitaj ekzemploj de romaniko en Toskanio, Italio.

Historio
--------

San Miniato estis la unua kristana martiro de la urbo. Probable temis pri greka komercisto, aŭ armena princo pilgrime al Romo. Oni legendas, ke jam en Florenco ĉirkaŭ la jaro 250, faris vivon de ermitano, kaj ke li estis senkapigita dum la persekutado kontraŭkristana fare de la imperiestro Decio. Same oni legendas ke, tuj post la ekzekuto li foriris kunportante mane la fortranĉitan kapon kaj tiele li revenis al sia ermitejo, kie nun staras la baziliko, su la *Mons Fiorentinus* (Florenca monto). En la 8a jarcento oni starigis kapelon. La konstruado de tiu aktuala ekis en 1013 unue kiel monaĥejo benediktano, kaj ekde 1373 de la Ordeno de Klunizo.

Priskribo
---------

La fasado de marmoro de florenca stilo estis probable komencata en 1090, sed la supra parto apartenas sendube al la 12a jarcento. La aglo kiu kronas la fasadon estis simbolo de la gildo de lan-komercistoj kiuj financis la konstruadon.

* Kategorio San Miniato al Monte en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 513649
* GND: 4256387-2
* VIAF: 245086133
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj lokoj samnomaj vidu la apartigan paĝon San Nicolás. |

 **San Nicolás** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Nicolás*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 289.

Geografio
---------

**San Nicolás** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1037 loĝantojn. El tiuj estis 464 viroj kaj 573 virinoj. La komunumo havas surfacon de 29,34 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1460 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3 indiĝenoj. El tiuj 1 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Nicolás Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (es)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Francisco Jaltepetongo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Francisco Jaltepetongo*. Ambaŭ havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Francisko el Asizo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 144.

Geografio
---------

**San Francisco Jaltepetongo** apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiu apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 881 loĝantojn. El tiuj estis 426 viroj kaj 455 virinoj. La komunumo havas surfacon de 71.45 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2070 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 216 indiĝenoj. El tiuj 201 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pablo Tijaltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pablo Tijaltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 297.

Geografio
---------

San Pablo Tijaltepec apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2529 loĝantojn. El tiuj estis 1179 viroj kaj 1350 virinoj. La komunumo havas surfacon de 63,79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2240 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1975 indiĝenoj. El tiuj 1642 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1642 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pablo Tijaltepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pedro Juchatengo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Juchatengo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 314.

Geografio
---------

**San Pedro Juchatengo** apartenas al la distrikto Juquila al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1618 loĝantojn. El tiuj estis 751 viroj kaj 867 virinoj. La komunumo havas surfacon de 108,44 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 860 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 29 indiĝenoj. El tiuj 21 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 21 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Juchatengo Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pedro Tapanatepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Tapanatepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 327.

Geografio
---------

**San Pedro Tapanatepec** apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 22 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13647 loĝantojn. El tiuj estis 6726 viroj kaj 6921 virinoj. La komunumo havas surfacon de 544,78 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 40 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 577 indiĝenoj. El tiuj 420 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 420 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Tapanatepec Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pedro Sochiapam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Sochiapam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 326.

Geografio
---------

**San Pedro Sochiapam** apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4603 loĝantojn. El tiuj estis 2249 viroj kaj 2354 virinoj. La komunumo havas surfacon de 193.93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1220 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3627 indiĝenoj. El tiuj 2956 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2956 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Sochiapam[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pedro Tidaá** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Tidaá*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 331.

Geografio
---------

San Pedro Tidaá apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 646 loĝantojn. El tiuj estis 305 viroj kaj 341 virinoj. La komunumo havas surfacon de 15,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2300 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 388 indiĝenoj. El tiuj 346 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**San Pedro de Latarce** [sanPEdro delaTARze] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *San Pedro de Latarce* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Petro de Latarce* kaj la vorto "Latarce" estis foje rilatitaj al radikoj el araba aŭ ibera lingvoj kun la signifo de "limo".

San Pedro de Latarce en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 44,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 461 loĝantojn. Ĝi perdis 1 300 loĝantojn el 1920 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 65 km de Valadolido, provinca ĉefurbo, borde de la rivero Sequillo [seKIĝo] (Seketa).

Historio
--------

En la epoko de Romia Imperio estis kampadejo de soldatoj por defendo de limoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

Komence de la 13-a jarcento la Templanoj ricevis San Pedro de Latarce post interŝanĝo farita kun Alfonso la 9-a de Leono. San Pedro iĝis ĉefurbo de la ordeno de la Templanoj, kiel unu de la ĉefaj templanaj posedoj en la regiono.​ Post la dissolvo de la Templa Ordeno en la 14-a jarcento, iliaj havaĵoj pasis al la Ordeno de Sankta Johano. Ĝi estis lima loko inter la regnoj Kastilio kaj Leono. En 1183 estis subskribita la traktato de Fresno-Lavandera inter la reĝo de Kastilio Alfonso la 8-a kaj la reĝo de Leono Ferdinando la 2-a.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kaj la ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* Reglero de la Fuente, Carlos M. (1993). *Los Señoríos de los Montes de Torozos*. Valladolid: Universidad de Valladolid. ISBN 84-7762-364-3.
* Wattenberg, Federico (1961-1962). «El castellum romano de San Pedro de Latarce». *Homenaje al Profesor Cayetano de Mergelina*. Murcia: Universidad de Murcia. OCLC 643805560.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764072
 |
**San Pedro Quiatoni** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Quiatoni*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 325.

Geografio
---------

**San Pedro Quiatoni** apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9824 loĝantojn. El tiuj estis 4755 viroj kaj 5069 virinoj. La komunumo havas surfacon de 537,12 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1820 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 8109 indiĝenoj. El tiuj 6760 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6760 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro Quiatoni Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Pedro de Gaíllos** [sanPEdro degaIljos] estas municipo en la centroriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. La loknomo *San Pedro de Gaíllos* estas komprenebla etimologie kiel Sankta Petro de Gaíllos; tiukadre aperas en la blazono la du ŝlosiloj, simbolo de Sankta Petro sur ruĝa fono. Ĝi enhavas ankaŭ la submunicipon Rebollar [reboLJAR], krom la jam senhomajn Aldealafuente, Aldearraso, El Barruelo, kaj La Ventosilla.

San Pedro de Gaíllos en la provinco Segovio.
La preĝejo de Sankta Petro.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 26,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 278 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 47 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Cantalejo, Sepúlveda, Aldealcorvo, Rebollo, La Matilla kaj Valleruela de Sepúlveda.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Ĝi apartenis al la komarko *Villa y Tierra de Sepúlveda*.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj (vendejoj, lernejo, trinkejoj, apoteko, maljunulejo) plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo. Ekde 2009 estas muzeo pri popoldanco (*paloteo*)

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768809
 |
**San Pedro Yucunama** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro Yucunama*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Petro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 341.

Geografio
---------

San Pedro Yucunama apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 244 loĝantojn. El tiuj estis 102 viroj kaj 142 virinoj. La komunumo havas surfacon de 30,62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2440 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1 indiĝeno. La persono aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingva (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Pedro el Alto** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Pedro el Alto*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 306.

Geografio
---------

**San Pedro el Alto** apartenas al la distrikto Pochutla al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3949 loĝantojn. El tiuj estis 1927 viroj kaj 2022 virinoj. La komunumo havas surfacon de 127,58 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2300 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3353 indiĝenoj. El tiuj 2690 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2690 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro el Alto[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Sebastián Nicananduta** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Sebastián Nicananduta*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Sebastiano. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 346.

Geografio
---------

San Sebastián Nicananduta apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1412 loĝantojn. El tiuj estis 607 viroj kaj 805 virinoj. La komunumo havas surfacon de 30,62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2360 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 684 indiĝenoj, do preskaŭ duono de la loĝantaro. El tiuj 583 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Sebastián del Oeste** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas San Sebastián del Oeste. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 080.

Geografio
---------

**San Sebastián del Oeste** apartenas al la regiono Sierra Occidental kiu situas en la okcidento de la subŝato, sed ne limas al la pacifika oceano. Al la regiono Sierra Occidental apartenas entute ok komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5626 loĝantojn. El tiuj estis 2857 viroj kaj 2769 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1400,13 km². La meza alteco estas 1390 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 18,7 C. En la komunumo estas 1441,6 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.
Rigardo al la ĉefurbo de la komunumo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2181 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1841 scipovis legi kaj skribi kaj 337 viroj estis analfabetoj. Do 15.45 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2042 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1775 sciis legi kaj skribi kaj 267 virinoj estis analfabetoj. Do 13,08 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en San Sebastián del Oeste vivis 6214 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 2 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,032 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Sebastián del Oeste Arkivigite je 2007-04-01 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Vicente Coatlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Vicente Coatlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 534.

Geografio
---------

**San Vicente Coatlán** apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3378 loĝantojn. El tiuj estis 1515 viroj kaj 1863 virinoj. La komunumo havas surfacon de 135,24 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1360 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3150 indiĝenoj. El tiuj 2524 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2524 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Vicente Coatlán Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Vicente del Palacio** [sanbiZENte delpaLAzjo] estas municipo en la sudo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Medina* (Tero de Medina) en la sudo de la provinco. *San Vicente del Palacio* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Vincento de la Palaco*.

San Vicente del Palacio en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Pinares* de la provinco Valadolido, verde, sude.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 37,94 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 160 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Ĝi distas 59 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Medina del Campo, Rubí de Bracamonte, Ramiro, Fuente el Sol, Lomoviejo kaj Ataquines. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉe la rivero Zapardiel kaj ĉe la aŭtoŝoseo A-6 inter Medina del Campo kaj Ataquines.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765843
* VIAF: 316734405
* BNF: 14425010b
 |
eksa sanatorio Schwarzeck
**Sanatorio Schwarzeck** (germane: *Sanatorium Schwarzeck*) estas eksa kuracdomo en Bad Blankenburg, Germanujo, ĉe la urboelirejo en la direkto de Schwarza-valo/Schwarzburg. Malgraŭ ekstrema kadukeco ĝi havas apartan arkitekturan ĉarmon.

Historio
--------

Fondis en 1901 la reformema kuracisto Paul Wiedeburg arbaran sanatorion kun kvar vilaoj (Schweizerhaus, Turmvilla, du ĝardendomoj). La nova kuracdomo malfermitis en aprilo 1905 etendigante tre la tutan komplekson. Sekvis aliaj alkonstruaĵoj dum la sekvintaj jaroj. Lia kompano, doktoro Karl Schulze, forlasis la komunan projekton en 1908. Ĝis 1935 sole posedantis Wiedeburg. La arĥitekto de la belegaj pligrandigoj estis Rossius Rhyn: kelkaj nomis la sanatorierojn lia majstroverko. 

Post la morto de Wiedeburg transprenis la tuton la filo Paul Hermann Wiederburg. Sed jam en la 1937-a jaro li vendis la teritorion al la nazioj kiuj instalis surloke lernejon por anoj de la aerarmeo de Wehrmacht. Je la fino de la Dua mondmilito ĝi estis ripozumhospitalo por la personaro aerarmea. En 1946 transprenis la administradon la municipo antaŭ ol enmeto de partilernejo de Socialista Unueca Partio de Germanio. La komunisma instruadaĉo ĉesis en 1989 pro Turniĝo. Aĉetitis ĝi en 1990 fare de la hotelgrupo *Hotel Schwarzeck GmbH* kiu nur ĝis 1996 aktivis. De tiam la tuto estas neutiligata kaj suferas pro kadukiĝo kaj (ekde 2004) pro vandalismo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sanatorio Schwarzeck en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* ĉi-prie ĉe Rottenplaces.de

Notoj
-----

1. ↑  "Sanitätsrat Karl Leonhard Paul Wiedeburg (1872–1935)." Ĉe: *Rudolstädter Heimathefte.* Jarkolekto 2005, p. 314 ss.
2. ↑  Zyklus Schulen in „Schwarzeck". Ĉe: Rudolstädter Heimathefte. Jarkolekto 2000, p. 17 ss. 72 ss. kaj 198 ss.; jarkolekto 2001, p. 226 ss.; jarkolekto 2002, p. 27 ss.