recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**General Cepeda** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *General Cepeda*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05011.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11284 loĝantojn. El tiuj estis 5875 viroj kaj 5409 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3517,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1470 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 10526 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,01 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 9415 personoj apartenis al la katolika religio kaj 549 personoj al la protestantisma religio. 132 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 423 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
**General Francisco R. Murguía** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Nieves.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5639 enloĝantojn. El tiuj estas 2724 viroj kaj 2915 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4,988 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,910 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 300 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 24° 0′ norda latitudo kaj 103° 1′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 20495 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 2 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.01 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

14,424 enloĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 13196 alfabetoj kaj 639 analfabetoj. Do 8.45 % de la enloĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 7,163 alfabetoj kaj 580 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 7.49%. Inter la viroj estas 6,033 alfabetoj kaj 639 analfabetoj, do 9.58% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio General Francisco R. Murguía en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2007-05-15 per la retarkivo Wayback Machine
**Aurel C. POPOVICI** (16-an de oktobro 1863 en Lugoŝ, tiam Aŭstrio-Hungario, hodiaŭ Rumanio — 9-an de februaro 1917 en Ĝenevo) estis rumana juristo kaj politikisto.

Li devenis el la multkultura Banat kaj vizitis lernejon en Kronstadt (Braşov) kaj Belényes (Beiuş). Poste li studis medicinon en Vieno kaj Graz.

Jam frue li ekagadis kontraŭ la hungara hungariga politiko en Transsilvanio, precipe en la protesta skribaĵo de *Replică* (respondo) el la jaro de 1892. Li — kun aliaj sampensantoj — agadis en rondo, al kiu apartenis eĉ la tronheredonto Franz Ferdinand, kiu apogis tiujn ideojn pri multnacia imperio. En tiu kunteksto proponis li en 1906 la transformon al federacia strukturo, kiu havintus la nomon Vereinigte Staaten von Groß-Österreich (Unuiĝintaj Ŝtatoj de Grand-Aŭstrio). La koncepto entenis establon de 16 aŭtonomajn provincojn, elformitaj laŭ nacieco.

Unu de la plej grava enteno de la koncepto estis la influperdo de Hungario. Pro kontraŭstaro de la hungaroj kaj murdo de la princo, la plano ne havis plu realecon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Aurel Popovici en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* divida plano de Popovici

Literaturo
----------

* Aurel Popovici: *Die Vereinigten Staaten von Groß-Österreich*, Leipzig 1906


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 206116
* GND: 117689793
* LCCN: n80150505
* VIAF: 29906790
* ISNI: 0000 0001 2095 8521
* SUDOC: 104414138
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Aurel Vlaicu (apartigilo) |

**Aurel Vlaicu** (naskiĝis la 19-an de novembro 1882 en Binținți, mortis la 13-an de septembro 1913 en Bănești) estis rumana aviadisto.

Vlaicu vizitis la gimnazion en Orăștie, abiturientiĝis en Sibiu kaj poste studis en Budapeŝto kaj Munkeno, kie li ricevis inĝenieran diplomon en 1907. Post laboro ĉe la uzinoj Opel en Rüsselsheim li en 1908 reiris al sia hejmloko kaj konstruis sian unuan flugmaŝinon ("Vlaicu 1"). En 1911 li konstruis duan flugmaŝinon ("Vlaicu 2"), per kiu li gajnis plurajn premiojn.

La 13-an de septembro 1913 li provis transflugi la Karpatojn kaj akcidentis proksime de Câmpina. Oni supozas, ke malgraŭ sia juneco (eĉ ne 31 jaroj) li suferis koratakon.

Aurel Vlaicu sur bankbileto
Lia naskiĝloko Binținți alprenis lian nomon por honori lin. Lian bildon montras la 50-leŭa bankbileto de 2006.

Notoj
-----

1. ↑   (1982) *Personalități românești ale științelor naturii și tehnicii*. București: Editura Științifică și Enciclopedică, p.  408.

* Kategorio Aurel Vlaicu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 424132
* LCCN: n81118303
* VIAF: 40703695
* ISNI: 0000 0000 2681 2534
* BNF: 12653416q
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ekvadora grundokolombo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kolomboformaj *Columbiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kolombedoj *Columbidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Columbina *Columbina* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Ekvadora grundokolombo** *Columbina buckleyi*(Sclater kaj Salvin, 1877) |
|

 |
|
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ekvadora grundokolombo  |

 |
| v • d • r |

La **Ekvadora grundokolombo** aŭ **terkolora grundokolombo** (*Columbina buckleyi*) estas specio de birdoj de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Ĝi vivas en la tropika Nova Mondo, partikulare en Sudameriko, kaj pli precize en Ekvadoro kaj norda Peruo. Ties naturaj habitatoj estas subtropikaj kaj tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj kaj tropikaj sekaj arbustaroj. La specifa nomo en la latina scienca nomo aludas al la uzona naturscencisto Samuel Botsford Buckley.

Oxypelia-ChamaepeliaKeulemans.jpgOxypelia-ChamaepeliaKeulemans
Temas pri malgranda kolombo tre malhelbruna (kotkolora) kun rimarkindaj vertikalaj nigraj strioj videblaj en flugiloj ripoze, ruĝaj kruroj kaj griza beko kun nigra bekopinto. La vizaĝo estas pli hela kaj flaveca ol la cetero de la korpo.

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |
**Christian Joseph JAGEMANN** (naskiĝinta en 1735 en Dingelstädt, mortinta la 4-an de februaro 1804 en Vajmaro) estis germana bibliotekisto, kortega konsilisto kaj teologo.

Vivo
----

Destinite por monaĥeco li fuĝis (post transporto el la erfurta aŭgustenana konvento al Konstanz) antaŭ la faro de la votoj al Danio kie li iĝis privata instruisto. Post du jaroj li repaciĝis kun la gepatroj kaj pente pilgrimis Romon. Tie oni ordonis al li atendi la papan neniigpardonon kiu ja ceditis post pluraj jaroj. En Romo Jagemann interesiĝis pri itala literaturo kaj estis animzorganto de la germanlingvianoj enurbaj. En 1774 li iĝis estro de katolika gimnazio en Erfurto kaj vokitis en 1775 privatsekretarionte al Vajmaro fare de Anna Amalia. Tie li protestantiĝis kaj edziĝis.

Graveco
-------

Jagemann antaŭenpuŝis la okupiĝon pri itala literaturo en Germanujo. Inter liaj skribitaĵoj menciindas »Geschichte der freien Künste und Wissenschaften in Italien« (laŭ Tiraboschi, Leipzig 1777–81, 5 vol.), »Magazin der italienischen Literatur und Künste« (Weimar kaj Halle 1780–85,8 vol.), »Italienische Sprachlehre« (Leipzig 1792) kaj »Dizionario italiano-tedesco e tedesco-italiano« (Weißenfels 1790–91, 4 vol.; Leipzig 1803). Liaj infanoj estis la aktorino Karoline Jagemann kaj la pentristo Ferdinand Jagemann.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe ADB

* Kategorio Christian Joseph Jagemann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 639704
* GND: 100289452
* LCCN: nr99001385
* VIAF: 69273167
* ISNI: 0000 0000 8149 4540
* SUDOC: 094490341
* BNF: 16008492h
* NKC: mzk2008463729
* BNE: XX1668853
 |
***Měsačne pismo k rozwučenju a wokřewjenju*** ("Monata letero por eduko kaj amuzo") estis la unua presita gazeto en la soraba lingvo. La gazeto, kiu estis eldonita je la jaro 1790 en la germana urbeto Baŭcen, ne havis registarpermesilon, kaj tial ĝia publikigo devis ĉesi post nur unu numero. Ĝiaj du eldonistoj kaj iniciatintoj, Jan Awgust Janka (1764–1833, ankaŭ konita kiel Johann August Janke) kaj Korla Bohuchwał Šěrach (1764–1836, ankaŭ konita kiel Karl Gottlob Schirach, membro de la soraba nobla familio Šěrach), kiuj estis membroj de la Soraba Prediksocio kaj studentoj de la Universitato de Lepsiko, estis inspiritaj de la franca revolucio, kaj volis eduki sian popolon, la sorabojn, en moralaj, religiaj, kaj sciencaj aferoj. La aŭtoritatoj malpermesis la gazeton por malhelpi "la sorabojn rezisti sian propran registaron surbaze de la modelo de la francoj."

Referencoj
----------

1. ↑  *Ein kleines Lexikon – Sorben/Serbja*. Domowina-Verlag, Bautzen 1989, (ISBN 3-7420-0405-0)
**Mária Zakariás** [zakariAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zakariás Mária** estas hungara kajakisto, olimpiano, instruisto. Ŝia edzo estis Csaba Giczy.

Mária Zakariás naskiĝis la 28-an de decembro 1952 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mária Zakariás akiris sportpedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1977. Ekde 1982 ĝis la emeritiĝo ŝi estis instruisto en gimnazio. Ŝi naskis tri gefilojn. 

### Sporta kariero

Mária Zakariás ekde 1966 estis kajakisto en ĉefurba sportklubo. Ŝi estis hungara ĉampiono 16-foje duope aŭ kvarope, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo ĝis 1982. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta medalo duope en distanco 500 m, krome en mondĉampionumo ŝi estis la tria en 1973 kvarope. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1982.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto (legebla pli malsupre

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 810069
 |



* Portalo pri Biografio
**Mária Zsuzsanna Ujhelyi** [ĵuĵana ujheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ujhelyi Mária Zsuzsanna** estis hungara altlerneja instruisto. Ŝia origina familia nomo estis *Heisler*, ŝia dua geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Turi Endréné* (ŝia dua edzo estis Endre Turi).

Mária Zsuzsanna Ujhelyi naskiĝis la 17-an de novembro 1933 en Sátoraljaújhely.

Biografio
---------

Mária Zsuzsanna Ujhelyi maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Instituto Lenin en 1956, ankaŭ similan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1963. Post siaj studoj ŝi instruis la rusan lingvon en pluraj lernejoj, eĉ ŝi estis lernejestro, pli poste inspektoro en Budapeŝto. Ŝi denove edziniĝis en 1972 kaj post 4 jaroj la geedza paro translokiĝis al Kecskemét. Ŝi instruis en instituto rusan kaj hungarajn lingvojn, kiu en 1985 estis levita altlernejo. Tiam ŝi ricevis la instruan rangon docento. Ŝi ofte kontribuis en pedagogiaj temoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Valaki jót akar nekem* (1971)
* *Magyarázatok a bizonyítvány körül* (1972)
* *Gyermekirodalom és anyanyelvi nevelés* (studo, 1981)
* *Beszéd és kommunikáció az óvodás és kisiskoláskorban* (1986)

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 810826
 |



* Portalo pri Biografio
**Pola Nacia Komitato** (pole: Komitet Narodowy Polski) - fondita la 15-an de aŭgusto 1917 en Laŭzano de Roman Dmowski pola politika organizaĵo aganta en la jaroj 1917–1919. Kiel sidejon elektis Parizon. Celo de la Komitato estis rekonstruo de la pola ŝtato helpe de ŝtatoj de Triopa Entento. PNK estis agnoskita de la registaroj de Francio, Britio kaj Italio kiel anstataŭaĵo de la pola registaro en ekzilo kaj reprezentantaro de la aferoj de Pollando.

Inter ties gvidantoj estis Roman Dmowski kaj Ignacy Jan Paderewski. Tio estis interkompreniĝo inter politikistoj de Nacia Demokrata Partio (ND) kaj Partio de Reala Politiko (SPR).

PNK gvidis eksterlandan politikon de la renaskiĝanta pola ŝtato kaj organizis Polan Armeon en Francio. Estis agnoskita de la registaroj de Francio (20-a de septembro), Britio (15-a de oktobro), Italio (30-a de oktobro), Usono (10-a de novembro 1917) kiel oficiala reprezentanto de renaskiĝanta ŝtate Pollando. PNK havis siajn reprezentantojn en Belgio, Italio, Svedio, Brazilio, Britio, Usono. PNK agnoskis fonditan la 16-an de januaro 1919 registaron de Ignacy Jan Paderewski kaj malfondiĝis.

Senpera kaŭzo de ĝia ekesto estis venko de februara revolucio en Rusio, kiu kontraŭstaris al kreo de iuj ajn polaj armitaj fortoj ĉe la ŝtatoj de Triopa Entento.
**Cvetkov Vasilij Nikolajeviĉ**, ruse *Василий Николаевич Цветков* (naskiĝis la 14-an de januaro 1907 en Smolenska gubernio, mortis la 19-an de junio 1976 en vilaĝo Kudinovo, distrikto Malojaroslavec, Kaluga provinco) estis sovetia bestobredisto, organizanto de agrikultura, Heroo de Socialisma Laboro (ekde 1966).

Li naskiĝis en 1907 en tiama Smolenska gubernio (Rusia Imperio) en vilaĝo Kamenka. Finstudis profesian lernejon en Leningrado, poste laboris en kelkaj regionoj kiel direktoro de agrikulturaj organizaĵoj. Ekde 1953 li estis direktoro de sovĥozo Kudinovo (distrikto Malojaroslavec, Kaluga provinco).

Pro granda sukceso pri evoluigo de bestobredado en Kaluga provinco Cvetkov akiris titolon "Heroo de Socialisma Laboro" kaj du ordenojn de Lenin.

Kelkfoje Cvetkov estis deputito de la Supera Soveto de RSFSR.

Honore al Cvetkov estas nomita la loka bestobredada fabriko "Kudinovo" kaj mezlernejo en Kudinovo.

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Цветков, Василий Николаевич en la rusa Vikipedio.* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 469627
 |
**Choisey** (prononcu [ʃwaze]) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Jura*, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (france *Bourgogne-Franche-Comté*. Fine de 2020 en la komunumo vivis 1 014 loĝantoj sur areo de 7,64 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 133 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Dole* kaj al la kantono *Dole-2* (ĝis 2015 en la kantono Dole-Sud-Ouest). Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.

La lokuloj en la franca nomatas vire *cabotins* [kabɔtɛ̃] kaj ine *cabotinnes* [kabɔtin].

Geografio
---------

Limoj de la komunumo
La kanalo el Rodano al Rejno kaj la rivero Doubs trairas tra la komunumo. La vojo D673 trairas la urbon. La aŭtovojoj A39 havas tie eniron kun vojimpostejo.

Demografio
----------

Loĝantara evoluo| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2004 | 2011 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 600 | 747 | 764 | 877 | 887 | 984 | 1 023 | 1 061 | 1 014 |

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Choisey datumas de la 1137-a jaro.

Arkitekturaj vidindaĵoj
-----------------------

la kanalo Rodano-Rejno, kaj dekstre la eŭropa bicikla vojo *EuroVelo 6*
La historia katolika preĝejo *Sankta Antonio*. Sonorilturo kun franĉ-kontea stilo estis detruita kadre de la dua mondmilito en 1940.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Preĝejo Sankta Antonio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (france)
* Paĝaro de la komunaro Arkivigite je 2014-01-08 per la retarkivo Wayback Machine
**Felipe POEY ALOY**, (n. en Havano, Kubo, la 26an de majo 1799 - m. la 28an de januaro 1891) estis naturisto kaj kuba sciencisto.

Filo de francoj, dum parto de lia infanaĝo li loĝis en Pau, Francio (inter la 5a kaj 8a vivjaroj), kie li pasigis tri lernejajn jarojn. 

Felipe PoeyPost lia reveno al Havano, post forpaso de sia patro, li eniris la Reĝan Seminarion de Sankta Karlo, kie li estis studento de Félix Varela. Tie li bakalaŭriĝis je Juro en 1820. Iom poste, en Madrido (Hispanio), li ricevis la rajton labori kiel advokato kaj laboris kiel profesoro en la Reĝa Akademio de Juro kaj Leĝoj.

En la jaro 1826 en Parizo, li kunlaboris kun elstaraj tiuepokaj zoologoj, kaj en 1832 li estis unu el la fondintoj de la Entomologia Societo de Francio. Li laboris en la laboratorio de Cuvier kaj ekpublikigis *Centuria de Lepidopteres de l'île de Cuba*. Krome li estis membro de la Londona Zoologia Societo, de la Societo de Amikoj de la Natura Historio de Berlino, estis honora membro de la Reĝa Akademio pri Scienco, de la Muzeo kaj de la Societo de Natura Historio de Madrido.

Poey fondis la Muzeon de Natura Historio en 1839. En 1842 li okupis la universitatan katedron pri Zoologio kaj Kompara Anatomio en la Havana Universitato, kaj poste elektiĝis dekano de la Fakultato de Scienco kaj Vicerektoro de la Universitato. Li fondis ĝian bibliotekon pri Iĥtiologio kaj Naturaj Sciencoj, estis fondinto de la Akademio de Medicinaj Sciencoj, Fiziko kaj Naturo, kaj prezidanto de la Antropologia Societo, ambaŭ en Havano.

Poey kunlaboris kun kelkaj presaĵoj, kaj naciaj kaj internaciaj. Li estas aŭtoro de *Geografia Kompendio de Kubo* (1836), kiu estis multfoje eldonata; de zoologia kurso de 1843; de *Memoroj pri la Natura Historio de Kubo* (1851 kaj 1856-1858), kun favaj terminaroj en la latina kaj resumoj en la franca, en du volumoj; de *Baza Kurso de Mineralogio* (1872); de *Poissons de l´Ile de Cuba* (Fiŝoj en la Kuba Insulo) (1874), kaj de la traktato *Ictiología cubana* (1955 y 1962), -en kiu li laboris dum pli ol 50 jaroj-, inter multaj aliaj.

Li tradukis kaj kompendiigis la libron *Historio de la Asiriaj Imperioj*, publikigita en Havano en 1847, kaj ankaŭ tradukis, kun Rafael Navarro, la libron *Bazaj nocioj de Natura Historio* (1844 kaj 1862), de G. Delafosse.

* Felipe Poey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Felipe Poey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 276072
* GND: 100549497
* LCCN: n87116042
* VIAF: 143831
* ISNI: 0000 0000 8349 2805
* SUDOC: 116380934
* BNF: 12993187r 15366729q, 12993187r
* NLA: 35130736
* BNE: XX1380427
 |
**Imre Aszódi** [aSódi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Aszódi Imre** estis hungara juristo, tradukisto, verkisto. Lia unua edzino estis Márta Chiovini, ilia filino estis Mária Aszódi.

Imre Aszódi naskiĝis la 4-an de januaro 1921 en Békésszentandrás, li mortis la 11-an de oktobro 2006 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Aszódi maturiĝis en Szarvas, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1943. Li komencis sian juran karieron en tiam hungara urbo Beszterce, krome li estis ankaŭ soldato. Baldaŭ li laboris en Szolnok, sed en 1952 li forlasis la juĝejon kaj estis jura konsilisto en la sama urbo. Li apogis la hungaran revolucion en 1956, tial li estis kondamnita per prizono, kie li lernis lingvojn. Li liberiĝis dum la tutlanda amnestio en 1963, poste li estis tradukisto, dum li kontribis poemojn, novelojn, dramojn. Li ricevis premiojn en 1991 kaj 2003. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis du gefilojn.

Lia verkaĵoj (elekto)
---------------------

* *Forrás fakadt* (debuta poemaro, 1956)
* *A házasélet abc-je* (kunaŭtoro, 1979)
* *Körülírtam verssel a világot* (poemaro, 1989)
* *Mese a mamutról* (fabellibro, 1998)
* *Kitagadottak* (dramo, 2001)
* *Lelkembe visszajárnak az álmok* (elektitaj poemoj, 2004)
* *Körös-parti történetek* (2005)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Békésszentandrás

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 783084
* LCCN: n2002035620
* VIAF: 60901986
* ISNI: 0000 0000 7906 7259
 |



* Portalo pri Biografio
**Imre Bach** [baĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bach Imre** estis hungara kuracisto, endokrinologo, profesoro.

Imre Bach  naskiĝis la 17-an de marto 1895 en Szeged. Li mortis la 19-an de oktobro 1966 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Bach devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Budapeŝto ekde 1913, Li soldatiĝis en 1917, dume li akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1918. Li batalis en la hungara Ruĝa Armeo dum la Hungara sovetrespubliko. Post falo de la respubliko li laboris en kliniko, poste en hospitalo. Inter 1920 kaj 1923 li studvojaĝis al germanaj esploraj institutoj, poste en Szeged en kliniko aŭ instituto. En 1933 li estis nomumita privata profesoro, en 1947 titulara publika profesoro. En 1944 li estis deportita, sed en la sekva jaro li povis hejmenveni. Inter 1946–1966 li estis ĉefkuracisto en Budapeŝto, kie li kandidatiĝis en 1952. Li okupiĝis pri endokrinologio rilate al alta sangopremo.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Gyakorlati endokrinológia a bel- és a gyermekgyógyászatban* (1964)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Felsőberecki** [felŝObrecki] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sátoraljaújhely. Felső signifas: supra.

Katolika kirko en Felsőberecki

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 4  km²
* Alto super marnivelo: 98 m
* Loĝantaro: 320
* Poŝtkodo: 3985
* Telefonprefikso: 47

Situo
-----

Felsőberecki situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Bodrog, laŭ la slovaka landlimo, fine de mallonga sakovojo. Sátoraljaújhely troviĝas 10, Sárospatak 13, Cigánd 23, Miskolc 90 km-ojn.

Historio
--------

Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, la limo estas senkontrole trairebla. Felsőberecki havas akvonivelan mezurilon, pli malsupren la rivero estas navigebla. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Spirito
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Apoteozo de Sankta Kruco

* Kategorio Felsőberecki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de Sankta Egidio** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Peresznye.

Historio
--------

La unua mencio pri preĝejo okazis en 1612, tamen oni supozas, ke dum la mezepoko estis tie preĝejo. La romkatolika eklezio fondis memstaran grupon en 1713, sed preĝejo estis konstruita jam en pli frue en 1651. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1727. La kapela parto estis pligrandigita en 1832. La orgeno ekfunkciis en 1896. Ekde 1880 la mesoj okazis kroate kaj germane, ekde 1910 kroate kaj hungare.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas unusolan kvadratan turon kaj same unu navon. Kapelo kaj sakristio aliĝas al la navo. La sanktejo estas 3 el la okanguloj. En la korto estas videblaj kruco el 1888, monumento pri la falintoj, iom apude tomboŝtonoj, fine restis parto de defenda muro. Super la ĉefenirejo estas kroata surskribo: "Hiza moja je hiza bogomolje" (Mia domo estas domo de Dio).

Interne estas galerio. La ĉefaltaro kaj la predikejo devenis el la 18-a jarcento. Inter du pentraĵoj el 1750 estas skulptaĵo, kiu venis el Horvátzsidány. Apud la ĉefaltaro estas skulptaĵoj pri apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. La ĉefa bildo pentrita en 1735 montras Egidion.

Kermeso okazas en la 1-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun bildoj[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Egidio (Peresznye) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kirko Sankta Georgo** estas moderna romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Kőbánya.

Historio
--------

Inter la mondomilitoj la katolikoj havis en tiu areo nur kapelon en hospitalo. En 1947 katolika grupo formiĝis. En la sekva jaro pli nova kapelo estis konstruita. La nova, nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1988 kaj 1994.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas en korto, sed la fasado tuŝas la trotuaron. La fasado al direkto al supro daŭre mallarĝiĝas, tio estas ankaŭ la turo. Malsupre meze la enirejo funkcias. Malantaŭ la fasado la navo etendiĝas. Interne la pentraĵoj same estas modernaj, menciindas bildo pri Sankta Georgo kaj Ladislao la 1-a (Hungario).

En proksimeco de la konstruaĵo estas videbla apudvoja kruco kun traŭbo farita en 1773.

Kermeso okazas en la 24-an de aprilo.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Esperantistoj el Wiesbaden kaj apudaj urboj dum la 4-a Visbadena Esperanto-Tago, 2008-08-17
**Esperanto-Grupo Wiesbaden** estas loka grupo de Germana Esperanto-Asocio en Wiesbaden, Hesio. Ĝi fondiĝis verŝajne en 1906, sed plej malfrue en 1909, ĉar la 1-an de marto de tiu jaro "Esperantistengruppe Wiesbaden" aperigis anonceton pri Esperanto-kurso en la loka gazeto *Wiesbadener Tagblatt*.

De 1914 ĝis 1979 la ĉefa aktivulo de la grupo estis Kurt Schönrich, kiu prezidis ĝin de ĉirkaŭ 1920 ĝis 1936 (kiam ĝi devis malfondiĝi) kaj denove de 1946 ĝis sia morto. Sekvis lin en tiu posteno Walter Wichmann (1929-2021), Paul Sikora (1930-), denove Walter Wichmann kaj ekde novembro 1999 Ulrich Matthias (1966-).

Jam de multaj jardekoj la grupo kutimas kunveni unufoje monate; ĝi nuntempe havas ĉirkaŭ 10 pagantajn membrojn. Ĝia plej nova statuto estas de 1927, kaj ĝiaj formalaj membrokunvenoj okazas nur laŭbezone (lastfoje en 1999).

Ekde aprilo 2005 la nomo de la grupo legeblas sur pavimŝtono ("Bürgerstein") sur la plej centra placo de la urbo, la "Schlossplatz" ("Kastela Placo"), inter la Hesa Parlamento kaj la urbodomo. La ŝtono estas parto de protektita monumento; la grupo pagis por ĝi 1000 € okaze de kampanjo "ŝtono por eterno", per kiu la urbo celis financi la renovigon de la placo.

La ĉefa aranĝo de la grupo estis dum kelkaj jaroj la Visbadena Esperanto-Tago kun prelegetoj kaj ekskurso. En 2008 partoprenis ĝin 22 homoj el Germanio, Britio, Rusio, Bulgario, Rumanio kaj Ĉinio, ĉiuj loĝantaj en Wiesbaden aŭ en apudaj urboj.

En Wiesbaden okazis gravaj Esperanto-aranĝoj - tamen malpli pro la loka Esperanto-grupo ol pro la ekzisto de junulargastejo, kiu ofertis favorajn kondiĉojn por aranĝoj kun ĉ. 200 - 300 homoj. Menciindas la Internacia Junulara Kongreso 2015 kaj la Novjaraj Renkontiĝoj je la jarŝanĝoj 2018/2019 kaj 2019/2020.

 Pavimŝtono ("Bürgerstein") de Esperanto-Grupo Wiesbaden

Politika agado
--------------

En la germana kaj internacia Esperanto-movado, la grupo vekis atenton pro politika agado por Esperanto. Kelkaj membroj de la grupo kunfondis en Wiesbaden la germanan sekcion de EDE (Europa - Demokratie - Esperanto) en 2008, la tutmondan esperantistan partion UNU MONDO en 2009 kaj ties germanan sekcion *Eine-Welt-Partei* en 2010.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retpaĝo de Esperanto-Grupo Wiesbaden
**Dolisie,** ĝis 1975 nomata **Loubomo** estas grandurbo, (la tria plej granda urbo) en Respubliko Kongo. Ĝi situas en la departemento Niari kaj estas ties administra centro.

Bazaj informoj
--------------

* 04° 10′ 50″ S 12° 39′ 49″ O﻿ / ﻿4.18056 °S, 12.66361 °O﻿ / -4.18056; 12.66361 (mapo)Koordinatoj: 04° 10′ 50″ S 12° 39′ 49″ O﻿ / ﻿4.18056 °S, 12.66361 °O﻿ / -4.18056; 12.66361 (mapo)
* Supermara alteco: 290 m
* Telefonkodo: 242
* Loĝantaro: 83 798 en 2007
* Horzono: UTC + 1

Geografio
---------

Dolisie situas en la norda parto de la lando.

Historio
--------

Dolisie ricevis la nomon de franca persono en 1934. Tiam la francoj konstruis fervojon, kies stacio estis tiu loko. Apud la stacidomo oni konstruis domojn por komerca urbo. La interna milito en la 1990-aj jaroj kaŭzis migradon de kamparanoj al la grandurboj, tial Dolisie signife pligrandiĝis. La urbo estas grava trafika kaj komerca centroj, kie la loĝantaro okupiĝas pri prilaboro de lignoj, produkto de nutraĵoj kaj pri metalurgio.

Trafiko
-------

Dolisie havas flughavenon kaj la fervojo ankaŭ nun gravas.

Klimato
-------

Dolisie situas en proksimeco de Ekvatoro, sekve ĝi havas tropikan klimaton. La temperaturo varias konstante inter 18-32 °C. Jare pluvas po 1255 mm, inter junio-aŭgusto neniam pluvas.

Fontoj
------

* Rusa Vikipedio
**Jenő Békessy** [jenO bEkeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Békessy Jenő** estis hungara bredisto, ministeria oficisto.

Jenő Békessy naskiĝis la 26-an de julio 1874 en Debrecen, li mortis la 14-an de majo 1958 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jenő Békessy akiris diplomon en Hungara Reĝa Ekonomia Edukejo en 1889, posta li laboris en ĉevalaro de Mezőhegyes. Inter 1902-1909 li estis ekonomia inspektoro, poste li havis postenon en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario). Ekde 1919 li gvidis la tutlandan bredadon en Hungarlando. En tiu periodo lia laboro fokusiĝis al bovinoj. Li pensiuliĝis en 1936. Li ricevis reĝan premion en 1916, ŝtatan en 1936.

Lia kontribuo
-------------

* *A tenyészállatimportok szüksége és hatása állattenyésztésünkben* (1934)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 149-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717499
 |
La atleto en januaro 1989. **Jens WEISSFLOG** (naskiĝinta la 21-an de julio 1964 en Breitenbrunn-Erlabrunn) estas ne plu aktiva germana skisaltisto. Kiel kvarfoja venkinto de la konkursaro Vierschanzentournee kaj dufoja mondĉampiono li estas unu el la plej sukcesaj atletoj de skisaltado. Profesie Weißflog estas elektroinstalisto.

Vivo
----

Weißflog jam kiel 6-jaraĝulo havis la unuajn spertojn en skisaltado. La unua granda konkurso partoprenitis de li en 1977: la Spartakaj ludoj por infanoj kaj junuloj *(Kinder- und Jugendspartakiade)*.

Liaj elstaraj sukcesoj jam en junaj jaroj rekomendis lin por la A-kadroj de nordaj sportoj de GDR. Li montris sian talentegon kiam li en 1982/83 unuafoje aperis ĉe *Vierschanzentournee* kaj gajnis la arĝentan medalon malantaŭ la finnon Matti Nykänen. La saman jaron Weißflog ricevis la unuan (el sume kvin) GDR-ĉampionotitolon. En la sekvinta sezono, dum kiu li ricevis la plejmulton da poentoj de ĉiuj atletoj, li estis venkinto ĉe *Vierschanzentournee* kun tri el kvar eblaj unuaj rangoj (en Garmisch-Partenkirchen, Insbruko kaj Bischofshofen).

Dum la Vintraj Olimpikoj en Sarajevo en la 1984-a jaro li gajnis la oran medalon sur la normala skisaltejo kaj la arĝentan sur la giganta skisaltejo. En 1984/85 li denove venkis ĉe *Vierschanzentournee* kaj iĝis krome mondĉampiono en Seefeld sur la normala skisaltejo (bronza medalo por la teama sukceso) kaj gajnis la arĝentan medalon dum la skifluga mondĉampionado en Kranjska Gora (Slovenio).

Malsukcesaj periodoj kaj ekfloroj
---------------------------------

Post kelkaj malsukcesoj Weißflog reekfloris en 1988/89 en Lahti per venko sur la normala skisaltejo kaj per la dua rango sur la giganta skisaltejo. En 1990/91 li finfine la trian fojon venkis ĉe *Vierschanzentournee* kaj gajnis du bronzajn medalojn dum la mondĉampionado en Val de Fiemme.

Lezoj kaj malfaciloj dum la stiloŝanĝo al la V-stilo malsukcesigis Weißflog kaj li ne bone pasigis la tagojn dum la Vintraj Olimpikoj de Albertville en 1992. Sed dum la Olimpikaj ludoj en 1994 en Lillehammer li denove gajnis la oran medalon sur la normala skisaltejo kaj kun la teamo (kiun konsistigis ankoraŭ Dieter Thoma, Christof Duffner kaj Hansjörg Jäkle), krome li iĝis duarangulo sur la giganta skisaltejo. En 1996 Weißflog sukcesis kiel unua atleto gajni *Vierschanzentournee* por la kvara fojo: post li faris same ankoraŭ la finno Janne Ahonen, en 2006.

En junio de 1996 Weißflog retiriĝis post surtapiŝa skisaltado en sia loĝloko Oberwiesenthal. Nuntempe li estas hotelestro en Oberwiesenthal.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jens Weißflog en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografio de Weißflog
* Hejmpaĝo de la hotelo de Weißflog.
* Statistikoj de la sukcesoj sportaj de Weißflog. Arkivigite je 2011-02-24 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 508192
* GND: 1017059179
* VIAF: 194650427
* ISNI: 0000 0003 5700 3467
 |
**Csaba ANTAL** [ĉaba], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Antal Csaba** estas hungara kostumisto, dekoraciisto, universitata instruisto.

Csaba Antal  naskiĝis la 27-an de novembro 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Csaba Antal akiris arkitektan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1976, poste li plulernis en industriarta altlernejo en Prago. Inter 1980 kaj 1987 li laboris en Teatro Szigligeti (Szolnok), poste en Teatro Katona József. En 1988 li ekinstruis en universitato en Giessen, poste en aliaj lokoj, eĉ en Kembriĝo (2001). Ekde 1990 li instruis en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Inter 1992–2007 li laboris en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li ricevis signifan premion en 1991, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Ekde 1975 li ofte ekspozicias.

Elektitaj laboraĵoj
-------------------

* József Katona: *Bánk bán* (1986)
* William Shakespeare:
	+ Rikardo la 3-a (1988)
	+ La Tragedio de Reĝo Lear (2006)
* Molière: *Don Juan* (1995)
* Róbert Koltai-Nógrádi: Ni neniam mortos! (teatra versio, 2006-2007)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 578107
* VIAF: 162597018
* ISNI: 0000 0001 1176 475X
* SUDOC: 189221755
 |
**Csaba CSÁKI** [ĉaba ĉAki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csáki Csaba** estas hungara ekonomikisto, profesoro, rektoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1993).

Csaba Csáki  naskiĝis la 13-an de novembro 1940 en Túrkeve.

Biografio
---------

Csaba Csáki frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1959-1963, poste tuj li komencis sian karieron restanta en la universitato. En 1964 li edziĝis baldaŭe havanta filon kaj filinon. Baldaŭe li akiris pli kaj pli altajn rangojn, fine en 1985 li iĝis rektoro. Inter 1971-1972 helpe de stipendio li esploris en Kalifornio. Li partoprenis en redaktadoj de diversaj fakrevuoj kaj li okupiĝis precipe pri produktado de nutraĵoj profitanta matematikajn metodojn. Li ricevis diversajn premiojn inter 1970-2010.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Mezőgazdasági vállalatok gazdaságtana* (1975, 1979)
* *Szimuláció alkalmazása a mezőgazdaságban* (1976)
* *Transformation of Agriculture in Central-Eastern Europe and the Soviet Union* (1993)
* *Agriculture in Transition: Land Policies and Evolving Farm Structures in Post Soviet Countries* (2004)

Fontoj
------

* biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 429301
* GND: 110307097
* LCCN: n82241602
* VIAF: 7518948
* ISNI: 0000 0001 1487 4460
* SUDOC: 05013938X
* BNF: 12939134c
* BIBSYS: 90632902
* NKC: jn20010601587
 |
**Gradišče,** hungare **Muravárhely** estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en občina Tišina.

Municipo Tišina en Slovenio, kie Gradišče troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 3 km²
* Alto super marnivelo: 194 m
* Koordinatoj: 46° 38′ 40.27″ N 16° 6′ 15.33″ O﻿ / ﻿46.6445194 °N, 16.1042583 °O﻿ / 46.6445194; 16.1042583 (mapo)Koordinatoj: 46° 38′ 40.27″ N 16° 6′ 15.33″ O﻿ / ﻿46.6445194 °N, 16.1042583 °O﻿ / 46.6445194; 16.1042583 (mapo)
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 9251
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Gradišče situas en vasta valo laŭ maldekstra bordo de Muro (rivero), laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1365 en formo *"Gradisa"*. Dum la hungara regado oni nombris en Muravárhely 58 domojn kaj 349 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

Fontoj
------

* hungara kaj slovena Vikipedioj
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.ms.sik.si
* w.geopedia.si

* Kategorio Gradišče (Tišina) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Esperanto-Grupo Alena** (EGA) estas la loka grupo de esperantistoj en la urbo Aleno (Aalen), urbo en la germana federacia lando Baden-Virtembergo. La grupo prizorgas la tiean Germanan Esperanto-Bibliotekon.

Historio
--------

La Esperanto-Grupo Alena fondiĝis en la jaro 1948 per iniciato de Fritz Betzler. En la 1950-aj jaroj ĝi pli kaj pli ĝi malaperis post grava malsano de la fondinto. Ĝi estis refondita en la jaro 1982 pere de Franz Zeller kaj Karl Heinz Schaeffer, kiu ekde tiam estas ĝia prezidanto.

Membroj de la grupo respondecas pri la Esperantokursoj kadre de la popola altlernejo de Aalen. Kelkaj membroj estas kunlaborantoj en la Germana Esperanto-Biblioteko. Aliaj grupomembroj estas en la komitato por la dujara premio de la FAME-fondaĵo, subtenata de la administracio de urbo Aalen.

Fine de 1980-aj jaroj la grupo tradukis la germanan urboprospekton de Aalen Esperanten, aperinta en la 4-a eldono. La grupo proponas ankaŭ ĉiĉeronadojn tra la urbo kaj regiono.

1992, okaze de 10-a jubileo de la refondiĝo – anstataŭ diboĉi bufede – la grupo tradukis la libron de Peter Härtling: *Das war der Hirbel*. 

1994 ricevis la grupo la Zamenhof-Medalon pro ĝiaj meritoj.

Ĝemela grupo
------------

Ek de la 13-a de Aprilo 1987 la Esperanto-Grupo Alena havas ĝemeliĝon kun Esperantista Esperanto-Grupo en la hungara urbo Tatabánya. La ĝemeligan dokumenton subskribis la du prezidantoj Péter Tihany kaj Karl Heinz Schaeffer en Tatabánya. En la sekvantaj jaroj reciprokaj vizitoj de la grupoj aŭ de unuopaj grupanoj firmigis la interligon. Menciinda estas, ke la ĝemeliĝo povis okazi duonan jaron pli rapide ol la oficiala ĝemeliĝo inter la urboj mem, ĉar ne ekzistis lingvaj malfacilaĵoj.

Pliaj agadoj
------------

* Instruado de Esperanto laŭ Esperanto programita de Hermann Behrmann
* Informstando okaze de urba festo *Reichsstädter Tage*, foje kun aktiva partopreno en la plurlingva Diservo.
* Ekumenaj Diservoj en Esperanto, kutime en la preĝejo laŭ Sankta Johano
* Ekde 2006 partopreno en la urba adventa kantado: la esperantistoj preparas esperantajn kantojn por komuna kantado kun ne-esperantistoj

Eksteraj ligiloj
----------------

Notoj
-----

1. ↑  Hertlingo, Petro: *Tia estis Hirblo*, Eldonejo Bleicher, Gerlingen, 1992.
La **Bazelaj Akordoj** referencas al la bankaj inspektakordoj (rekomendoj en bankaj leĝoj kaj regularoj), Bazelo I (1988), Bazelo II (2008), kaj Bazelo III (2015) eldonataj de la Bazela Komitato. Ili estas nomitaj la Bazelaj Akordoj ĉar ĝia sekretariejo estas ĉe la "Bank of International Settlements" en Bazelo, Svislando kaj la komitato normale renkontas tie.

La Bazela Komitato konsistas el reprezentantoj de centraj bankoj kaj reguligaj aŭtoritatoj el la Grupo de la Dek (malnove G8), landa grupo de dek landoj kiu inkludas Belgion, Kanadon, Francion, Germanion, Italion, Japanion, Nederlandon, Svedion, Svislandon, Anglion kaj Usonon kaj plie aliajn (specife Luksemburgo kaj Hispanio). La komitato ne havas la aŭtoritaton observigi rekomendojn, kvankam la plej multaj membrolandoj (kaj aliaj) emas efektivigi la politikojn de la komitato. Tio signifas ke rekomendoj estas observigitaj tra naciaj leĝoj kaj regularoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ne-teknika analizo pri Bazelo I kaj Bazelo II, en la angla lingvo
**Autilla del Pino** [aŭTIlja delPIno] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*. La loknomo *Autilla del Pino* estas komprenebla etimologie kiel Altejo de la Pino.

Geografio
---------

Loko de Autilla del Pino en la provinco Palencio.
Rigardejo.
Laborkabanoj.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 34,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 217 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 600 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 10 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

En la municipa teritorio estas la loĝloko Paradilla del Alcor.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Fine de la 11-a jarcento ĝi estis nomita "Villa Ota y Villa Otiella" reference al alta urbo. Estas sur altebenaĵo de 860 metroj de alteco, kun famo de rigardejo al la komarko, sub kiu estas serio de vinkeloj kiuj nuntempe estas uzataj kiel distrejoj. Autilla havis murego, sed de tiu murego oni konservis nur unu el ties pordegoj, konata aktuale kiel ĉefa arko.

La preĝejo de Autilla del Pino de stilo herera, datas de la 16-a jarcento, kun cetero de la 13-a jarcento. La ermitejo estis ekkonstruita en la 16-a jarcento kaj rekonstruita kaj ampleksigita inter 1768 kaj 1776. La stratoj konservas blazondomojn, elstare unu el ili ĉe la strato San Antón de la 16-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo kaj la laborkabanoj en la drasejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771252
 |
**Jiří LAUBE** (naskiĝis la 19-an de januaro 1923 - mortis la 18-an de septembro 2009) estis ĉeĥa esperantisto, multjara aktivisto de scienc-teknika sekcio, honora membro de ĈEA. 

En 1942 li abiturientiĝis. Post la milito li enskribiĝis en la universitaton, sed en la jaro 1948 li estis el la studado eligita pro sia malkontento pri komunisma ŝtatpotenco. Pro ĝi li estis en kvindekaj jaroj areste punita, post elarestigo li laboris kiel laboristo. En la movado li ekaktiviĝis en 1970 membriĝinte al ĈEA. 

Li fondis la Esperanto-klubon en la urbo Roudnice, kie li loĝas. Al liaj ĉefaj intereskampoj en la movado apartenas religia agado - aparte la ekumenia penado - kaj organiza kaj faka laboro en scienco kaj tekniko. Dudek jarojn li plenumis funkcion de sekretario de scienc-teknika sekcio de ĈEA. En tiu periodo la sekcio atingis bonajn rezultojn kaj realigis altnivelajn fakajn seminariojn, kunsidojn kaj renkontiĝojn. J. Laube ankaŭ instigis aperon de kelkaj fakaj eldonaĵoj. Notindas ankaŭ liaj klopodoj utiligi Esperanton en internaciaj interurbaj kontaktoj kaj ankaŭ en diversaj neesperantistaj movadoj en Ĉeĥio.

Verkoj
------

* **Ĉu kultura integriĝo de Eŭropo? Jes, sed nur per demokratia simbiozo de la kulturoj** (KAVA-PECH, 2007)
* **Kulturní integrace Evropy? Ano, ale jen cestou demokratické symbiózy kultur** (la samo ĉeĥlingve)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jiří Laube en la projekto Memoro de la nacio de la Ĉeĥa Radio - son-registrado
* Jiří Laube en la projekto Memoro de la nacio de la Ĉeĥa Radio - biografio
**Gabis** aŭ **Gabes** (arabe قابس‎, france *Gabès*) estas marborda grandurbo, universitata urbo kaj administra centro de gubernio (same nomata) en Tunizio. La urbo estas konata laŭ aliaj literumadoj Cabès, Cabes, Kabes, Gabbs, Gaps Cabè', Cabes, Kabes, Gabbs, Qābis. La historia loknomo estas *Tacape* aŭ *Tacapae* en la latina respektive *Τακάπη* en la antikva greka. 

palmaro en Gabes
havena marbordo

Geografio
---------

Gabes situas sur ebenaĵo laŭ Minora Sirto de Mediteranea Maro.

Historio
--------

Supozeble fenicianoj fondis la urbon (aŭ pli frue berberoj), baldaŭe romianoj alvenis. Jam Plinio mencias la urbon, kie terkultivistoj laboradas helpe de abundaj akvoj. En la 7-a jarcento komenciĝis dominado de araboj, kiuj post la konkero menciis la urbomuron, citadelon kaj diversajn antikvajn konstruaĵojn. En 1881 komenciĝis dominado de francoj. Inter 1940-1943 germana kontrolo okazis, dume pro la bataladoj multe da domoj difektiĝis. Oni rekonstruis la urbon en 1945. En 1956 finiĝis la franca koloniado.

Ekonomio
--------

Gabes estas grava komerca kaj industria urbo. La ĉefaj branĉoj estas produktado de cementoj, brikoj, kemiaĵoj, fiŝkaptado kaj naftorafinado.

Klimato
-------

Gabes situas en zono de la mediteranea klimato. La temperaturo varias inter 6 kaj 49 °C. Jare pluvas po 172 mm. Inter majo-aŭgusto mezurebla pluvo ne estas.

Trafiko
-------

Gabes havas internacian flughavenon, havenon, fervojon al Sfakso kaj vojojn al 4 direktoj.

Vidindaĵoj
----------

* plaĝo
* bazarejo
* moskeo

Ĝemelurboj
----------

* Aŭstrio Linz, Aŭstrio de 1977
* Francio Saint-Brieuc, Francio de 1998

Fontoj
------

* Angla Vikipedio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 393142
* GND: 4343052-1
* LCCN: n82240737
* VIAF: 145448340
* SUDOC: 027368017
 |
**VISKY Károly** (viŝki) estis hungara juristo, konsilantarprezidanto de la plej supera tibunalo naskita en Temesvár la 3-an de majo 1908 kaj mortinta en Budapeŝto la 25-an de januaro 1984.

Kariero
-------

Visky doktoriĝis en Debreceno pri jurscienco en 1930, pri ŝtatscienco en 1933. En jaroj 1930-32 li finis la kursojn de la *Scuola di Perfezionamento in Diritto Romano* en Romo. En 1939 li estis stipendiulo dum duonjaro en Parizo. De 1945 li laboris en la Landa Terofico, en 1948 en la sekcio de jur- kaj leĝprepariga Ekonomia Ĉefkonsilantaro, de 1952 en la Landa Prezofico, en la Landa Planofico, en la Ministerio por Terafero, poste denove en la Landa Planofico. De decembro 1963 li estis decidjuĝisto de la Centra Decidkomisio, de la 1-an de januaro 1973 li estis juĝisto, respektive konsilantprezidanto de la Plejsupera Tribunalo. En 1980 li iĝis titulara universitata profesoro de la katedro de la romia juro de ELTE (*Eötvös Loránd Tudományegyetem*). Li estis ano de la Société Internationale „Fernand de Vis".

Verkoj
------

* *Geistige Arbeit und die „artes liberales" in den Quellen des römischen Rechts* (Bp. 1977);
* *Spuren der Wirtschaftskrise der Kaiserzeit in den römischen Rechtsquellen* (Bonn-Bp. 1983).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
**Károly Vissy** [kAroj viŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Vissy Károly György** estis hungara meteologo, kreinto de moderna meteologia servo en la Hungara Televizio.

Károly Vissy  naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1935 en Miskolc, li mortis la 4-an de novembro 2011 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Károly Vissy akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1957. Post siaj studoj li eklaboris en la meteologia servo, komence en flughaveno de Miskolc, poste de Budapeŝto. Baldaŭ li havis postenon en centro de la servo. Ekde 1967 li ofte aperis en la Hungara Televizio kiel prognozisto. En 1971 li partoprenis en sovetia ekspedicio al Antarkto. Hejmenveninta li havis pli altajn postenojn, li okupiĝis ĉefe pri prognozoj por diversaj flugoj. Inter 1973 kaj 1999 li partoprenis en laboro de meteologia filio de UNO. En 1997 li establis studion por la televizioj en la meteologia servo. Li laboris ĝismorte. Li ricevis hungarajn premiojn inter 1970-2002, eksterlandajn premiojn en 1999 kaj 2009. Li havis edzinon, kiu naskis 3 filojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A felhőmagasság-mérés problémái a Ferihegyi Repülőtéren* (1962)
* *Concentration, Side Distribution and Chemical Nature of Atmospheric Aerosol Articles in Remote Oceanic Areas* (1974) - kunverkinto
* *Az időjárás-előrejelzések a népgazdaság szolgálatában* (1985)
* *Közlekedés-meteorológia* (1996) - kunverkinto
* *Az időjárás-előrejelzések 150 éve a gazdasági hasznosítás szempontjából: A meteorológiai szolgáltatás mint üzleti (gazdasági) tényező* (2002)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-11-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva membiografio kun foto Arkivigite je 2017-04-25 per la retarkivo Wayback Machine