recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Morirás en Chafarinas** (Vi mortos en Chafarinas) estas hispana filmo de 1995 reĝisorita de Pedro Olea. Ĝi estas protagonistigita de Jorge Sanz, inter aliaj.

Ĝi estas bazita sur la samnoma novelo verkita de Fernando Lalana en 1990.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

En hispana kazerno en Melilo okazis kelkaj mortoj de soldatoj. La kapitano Contreras komisias al soldato Cidraque la esploradon pri ebla rilato inter ili, sed kiam oni ekmalkovras faktojn, Cidraque estas tuj apartigita for de la kazo. Tamen, li pluas la esploradon ku sia amiko Jaime, kaj alvenas al la konkludo ke ĉiuj mortoj estas rilataj al la trafiko de heroino, kaj kun kelkaj oficiroj.

Kvankam la filmo sekvas sufiĉe fidele la originan rakonton, en la lasta triono la historio ŝanĝiĝas, speciale kiam la agado translokiĝas al la aparta insuleta soldatejo de Ĉafarinoj. La propra verkisto Lalana faris la scenaron de la filmo kun la reĝisoro Olea. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Jorge Sanz ... Jaime
* Javier Albalá ... Cidraque
* María Barranco ... Elisa
* Óscar Ladoire ... Contreras
* Esperanza Campuzano ... Victoria
* Tony Zenet ... Adolfo
* Ramón Langa ... Gayarre
* Miguel del Arco ... Brigada Marmolejo
* David González ... Aguado
* Ramón Goyanes ... Villalba
* Javier Lago ... Teniente Comesaña
* Ernesto Alterio ... Judez
* Guillermo Toledo ... León Zambrano

Detaloj
-------

Tiu estis unu el la filmoj de Jorge Sanz, kiu faros pli ol 60 filmoj.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Morirás en Chafarinas (película) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 841533
 |
Koordinatoj: 47° 22′ 07″ N 3° 59′ 54″ O﻿ / ﻿47.36861 °N, 3.99833 °O﻿ / 47.36861; 3.99833 (mapo)

**Quarré-les-Tombes** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 731 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.

Geografio
---------

Quarré-les-Tombes etendiĝas sur 46.05 km², kaj havis 716 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 16 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Daniel Soeuvre, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Quarré-les-Tombes estas la ĉefurbo de la kantono Quarré-les-Tombes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono Quarré-les-Tombes
Heparina natrio por injekto.
**Antikoagulanto** estas kemia substanco, kiu malhelpas aŭ malpliigas la sangokoaguliĝon, plilongigante la koaguliĝan tempon. Ĝi estas konata komune ankaŭ kiel **sango-maldensigilo**.

Iuj el ili aperas nature ĉe sangosuĉantaj bestoj, kiel hirudoj kaj moskitoj, ĉe kiuj antikoagulanto helpas teni la mordan regionon sufiĉe longe sen-koagulado, por ke la besto akiru iom da sango. Kiel klaso de medikamentoj, antikoagulantoj estas uzataj en terapio por trombaj malsanoj. Trabuŝaj antikoagulantoj estas prenitaj de multaj homoj en formo de pilolo aŭ tablojdo, kaj diversaj intravejnaj antikoagulaj dozaj formoj estas uzataj en hospitaloj. Iuj antikoagulantoj estas uzataj en medicina ekipaĵo, kiel ekzemple provtuboj, sangotransfuzaj sakoj, kor-pulmaj maŝinoj kaj dializa ekipaĵo. Unu el la unuaj antikoagulantoj, *Warfarin* estis komence aprobita kiel rodenticido.

Antikoagulantoj estas proksime rilataj al kontraŭtrombaj drogoj kaj trombolizaj drogoj per manipulado de la diversaj vojoj de sanga koaguliĝo. Specife, kontraŭtrombaj drogoj malhelpas trombocitajn agregadojn (kuniĝon), dum antikoagulantoj malhelpas specifajn vojojn de la koagula obliĝo, kio okazas post la komenca trombocita agregado kaj finfine kaŭzas formadon de fibrino kaj stabilaj agregitaj trombocitaj produktoj.

* Kategorio Antikoagulanto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 727946
* LCCN: sh85005656
* BNF: 119647705
* NKC: ph202649
 |
**Prévonloup** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 140 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

La komunumo Lovatens situas en la Friburga Mezlando sur la molasaj montetoj inter la valo de la riveroj Brojo kaj Glano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Prévonloup kaj la setlejoj Le Rot, L'Epine kaj Champ Briand, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,84 km², de kiuj 12,0% estas kovritaj de arbaro, 79,3% servas por agrikulturo kaj 7,6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Prévonloup limas en nordo al Dompierre, en oriento al Romont (FR), en sudo al Billens-Hennens (FR), kaj en okcidento al Lovatens.

Trafiko
-------

Tra Prévonloup pasas la kantona ĉefvojo n-ro 156 de Lucens al Romont. Flanka vojo kondukas de Prévonloup al Dompierre. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 20 kilometrojn norde de la komunumo apud Estavayer-le-Lac. Pere de la poŝtaŭtolinio de Moudon al Romont la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1336 kiel *Provalour*. Dum mezepoko Prévonloup apartenis al la episkopo de Laŭzano kaj dependis de la Subvoktejo Lucens. Post la konkero de Vaŭdo fare de Berno en la jaro 1536 Prévonloup estis atribuita al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 surbaze de la administracia reformo de Kantono Vaŭdo estis atribuita al la nove kreita Distrikto Brojo-Vully.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Boris Anelli*: *Prévonloup* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-07-28)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficialaj informoj pri la komunumo Prévonloup[*rompita ligilo*]

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Prévonloup** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brojo-Vully |
| --- |
| Avenches • Brenles • Bussy-sur-Moudon • Carrouge • Champtauroz • Chavannes-sur-Moudon • Chesalles-sur-Moudon • Chevroux • Corcelles-le-Jorat • Corcelles-près-Payerne • Cremin • Cudrefin • Curtilles • Dompierre • Faoug • Forel-sur-Lucens • Grandcour • Henniez • Hermenches • Lovatens • Lucens • Missy • Moudon • **Payerne** • Prévonloup • Ropraz • Rossenges • Sarzens • Syens • Trey • Treytorrens (Payerne) • Valbroye • Villars-le-Comte • Villarzel • Vucherens • Vulliens • Vully-les-Lacs |  |

 |
RS–82
La **RS–82** kaj la **RS–132** (ruse:  *Реактивный Снаряд*  en esperanto „reakcia pafaĵo") estis nedirektita raketo, fabrikita kaj uzita en la dua mondmilito en la Sovetunio. Ĝi estis muntita al aviadiloj kaj oni uzis ĝin ĉefe al surteraj celoj, sed ankaŭ kiel aerbatalo-raketon. La konstruo kaj la funkcio de la du tipoj samis, ili diferencis nur en la grando, la tipsigna numero aludas je diametro de la raketo. Ĝiaj modifitaj versioj estis uzataj poste kiel pafaĵoj de la raketa seria-ĵetiloj BM.

Historio
--------

La konstruado de la raketoj ekis en komenco de la 1930-aj jaroj kun gvido de Georgij Landemak. Dum la planado, oni elektis la 82-mm-an kaj 132 mm-an diametron por la raketo, ĉar la diametro de la premita, senfuma pulvujo estis 24 mm, tiel oni povis lokigi sep stangojn en la 82 mm-a raketo. La unua provpafado okazis en novembro de 1929. Oni pretigis en 1937 relan lanĉilon (RO–82) por la raketo, muntita al aviadilo. Landemark estis arestita, mortpunita, ekzekutita en 1937. Post tio, la evoluigo de la raketo malrapidis.

La unua batala apliko okazis la 29-an de aŭgusto de 1939 en la Batalo de Halhin Gol. Oni muntis raketojn al ses ĉasaviadiloj Polikarpov I–16, kiuj atakis la japanajn ĉasaviadilojn. Oni sukcesis pafi per la raketoj du japanajn aviadilojn. Oni uzis ĝin – por eksperimentado – dum la vintra milito, sed tiam oni muntis ilin al bombaviadiloj SB. Oni oficiale ekservigis la raketon en 1940. Oni uzis ilin dum la dua mondmilito karakterize sur la batalaviadiloj Il–2, sed oni transformis nur parton de la aviadiloj por transportebleco de la raketoj.

Kiel plimulto de la negvidata raketoj, la RS–82 kaj RS–132 estis nepreciza armilo. Dum la testoj, ekz. el distanco de 500 m, nur 1 % de 186 db RS–82 trafis unuopan tankon, tanko-kolonon trafis 3,7%. La trafa precizeco de RS–132 estis eĉ pli malbona; dum provoj, el 134 lanĉoj neniu trafis la celon. En la praktiko, la trafa proporcio estis pli malalta, ĉar en batalo oni devis ekpafi eĉ pli fore.

Tipoj
-----

* *RS–82* kaj *RSZ–132* – baza tipo,
* *BRS–82* kaj *BRS–132* – kirasrompa tipo,
* *ROFS–132* – kaseta,
* *M–8* – plibonigita (pli peza kaj forta) versio de RS–82, uzata en katjuŝoj
* *M–13* – plibonigita RS–132

Teknikaj datenoj
----------------

### RS–82

* Raketa diametro: 82 mm
* Enverguro ĉa la stabiliziloj: 200 mm
* Longo: 600 mm
* Starta maso: 6,8 kg
* Maso de eksploda parto: 0,36 kg
* Maksimuma rapido: 340 m/s
* Atingopovo: 6,2 km

### RSZ–132

* Raketa diametro: 132 mm
* Enverguro ĉa la stabiliziloj: 300 mm
* Longo: 845 mm
* Starta maso: 23,0 kg
* Maso de eksploda parto: 0,9 kg
* Maksimuma rapido: 350 m/s
* Atingopovo: 7,1 km

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio RS-82 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ruse
Heparina natrio por injekto.
**Heparino** estas antikoagula substanco, sulfata glukozamina polisakarido, produktata interalie en hepato, pulmoj kaj intestoj (PIV). Kiel medikamento ĝi estas uzata kiel antikoagulanto.

Specife ĝi estas uzata ankaŭ en la kuracado de koratakoj kaj malstabila angino. Ĝi estas aldonita per injekto en vejnon aŭ sub la haŭton. Aliaj uzoj okazas en provtuboj kaj renaj dializaj maŝinoj.

Oftaj kromefikoj inkluzivas sangadon, doloron ĉe la injekta loko kaj malaltan nombron de sangaj trombocitoj. Gravaj kromefikoj inkluzivas trombocitopenion induktitan de heparino. Okaze de malbona rena funkcio necesas pli granda zorgo en tiuj kazoj.

Heparino estas neproponita ĉe suspektataj kazoj de vakcin-induktita pro-trombota imuna trombocitopenio (VIPIT) aldone al SARS-CoV-2-vakcinado, ĉar heparino povas plue pliigi la riskon de sangado en anti-PF4/-heparina kompleksa aŭtoimuna maniero, favore al alternativaj kontraŭkoaguladaj kuraciloj (kiel argatrobano aŭ danaparoido).

Heparino ŝajnas esti relative sekura por uzo dum gravedeco kaj mamnutrado. Heparino estas produktita de bazofilaj granulocitoj kaj mastocitoj ĉe ĉiuj mamuloj.

Ĝi estis malkovrita de Jay McLean en 1916, kiu ekstraktis ĝin el la hepato.

* Kategorio Heparino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 727940
* LCCN: sh85060283
* BNF: 11965281p
* NDL: 00563122
* NKC: ph1144691
 |
**Prévondavaux** (malnova germanlingva nomo **Tiefental**) estas komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 64 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Prévondavaux estas malgranda komunumo en la friburga eksklavo Surpierre en la ebenaĵo de la rivero Brojo, proksimume 12 kilometrojn okcidente de Payerne. La komunumo konsistas el la vilaĝo Prévondavaux kaj la setlejo Les Noyers kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,80 km², de kiuj 32,2% estas kovritaj de arbaro, 62,8% servas por agrikulturo kaj 4,9% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Prévondavaux limas en nordo al Combremont-le-Petit (VD) en nordnordoriento al Cheiry, en oriento al Forel-sur-Lucens (VD), en sudoriento al Villars-le-Comte (VD), kaj en sudo kaj okcidento al Denezy (VD).

Trafiko
-------

Tra Preevondavaux pasas la kantona ĉefvojo n-ro 150 de Estavayer-le-Lac al Laŭzano. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn nordoriente apud Estavayer-le-Lac. La komunumo ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Prévondavaux datiĝas el la jaro 1403 kiel *Profunda vallis*. Dum mezepoko Prévondavaux estis aparta savoja kaj poste friburga senjorujo. Ek de 1603 ĝi apartenis al la Voktejo Vuissens. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis atribuita al la distrikto Estavayer, kun kiu ĝi en la jaro 1848 surbaze de la nova friburga konstitucio estis atribuita al la distrikto Brojo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Marianne Rolle* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-02-11)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Prévondavaux

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Prévondavaux** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brojo |
| --- |
| Bussy • Châbles • Châtillon • Cheiry • Cheyres • Cugy • Delley-Portalban • Domdidier • Dompierre • **Estavayer-le-Lac** • Fétigny • Gletterens • Léchelles • Les Montets • Lully • Ménières • Montagny • Morens • Murist • Nuvilly • Prévondavaux • Rueyres-les-Prés • Russy • Saint-Aubin • Sévaz • Surpierre • Vallon • Vernay • Villeneuve • Vuissens |  |

 |
laŭlonga sekco tra ksilemo (komplete dekstre) kaj floemo (meze ĝis dekstre). La malgrandaj cirkloj en la floemo estas la kibrila zono de la kribrotubaj ĉeloj, la solidaj zonoj en la floemo havas parenkimajn ĉelojn.
kversekco tra kvinjara pinotrunko
**Basto** estas la vivanta histo sub la ritidomo de arboj kaj aliaj lignaj plantoj (sekundara floemo). Tiu histo kondukas en akvo solvitaj nutraĵoj – saĥarozo (la transportformo de glikozo), jonoj, sekundaraj substancoj – de la arbokrono ĝis la radikoj; malofte ankaŭ en kontraŭ direkto. La transporto de la radikoj al la krono okazas normale en la ksilemo).

La basto konsistas el kibriltubaj ĉeloj *(en la kibriltuboj ), el* akompanantaj ĉeloj*,* bastfibroj *kaj* rezerĉeloj*. Tial la basthisto de vivanta arbo estas malseka kaj kompare al la ligno kaj ritidomotre mola, sed ĉiam tenaca kaj rezistema.*

La *floemfirbroj* estas flekseblaj, longaj ĉeloj, sur kiuj estas molaj fibroj (ekzemple en lino aŭ kanabo). La korkeca basto estas la protektotavolo de la tigo ka radikoj de plantoj.

Historio
--------

Bastfibroj de arboj (precipe kverko, tilio, saliko kaj ulmo) estis jam uzataj en mezolitiko por malfajnaj plektaĵoj, retoj, rimenojn, ŝnuroj kaj tekstilaĵoj.

Per "rostado", procedo por ricevi rezistemajn fibrojn, preparitaj materialoj oni trovis ĉirkaŭ la Alpoj en malsekgrundaj setlejoj de la Neolitiko. El la Cortaillod-kulturo kaj Egolzwiler kulturo troviĝis kverkan baston kaj tilian baston el la ŝnurceramika kulturo.

Referencoj
----------

1. ↑  Rast, A.: *Die Verarbeitung von Bast.* en: Die ersten Bauern. Pfahlbaufunde Europas. Forschungsberichte zur Ausstellung im Schweizerischen Landesmuseum. Zürich 1990, volumo 1, p. 119–121
2. ↑  Rast-Eicher, A.: *Die Textilien.* In: J. Schibler u. a. (Hrsg.): *Ökonomie und Ökologie neolithischer und bronzezeitlicher Ufersiedlungen am Zürichsee*, Band A, Zürich 1997, S. 300–328
3. ↑  Jens Lüning, *Steinzeitliche Bauern in Deutschland.* Habelt, Bonn 2000, S. 100
4. ↑  Johannes Hoops, Heinrich Beck, Dieter Geuenich, Heiko Steuer: *Stichwort „Wald"*. Reallexikon der germanischen Altertumskunde, volumo 33, p.. 114–115
5. ↑  Anne Reichert: *Be- und Verarbeiten von Lindenbast*. AEAS (Arbeitsgemeinschaft Experimentelle Archäologie der Schweiz), Anzeiger 2005, p. 5–7 (PDF Arkivigite je 2014-08-12 per la retarkivo Wayback Machine)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Basto (planto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Bast, Binsen, Brennnessel: textiles Material der Steinzeit Arkivigite je 2014-08-07 per la retarkivo Wayback Machine afiŝserio: speciala ekspozicio "Museum für Archäologie und Ökologie Dithmarschen|Museums für Archäologie und Ökologie Dithmarschen"


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 513788
* GND: 4350482-6
 |
La rivereto **Queidersbach**, ankaŭ nomata **Steinalb**, estas apenaŭ 11 km longa alfluanto de la rivereto Moosalb en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La valo de la Queidersbachs estas la limo inter Sickinger Höhe en la okcidento kaj la Naturparko Palatinata Arbaro en la oriento.

Geografio
---------

### Rivervojo

Ka rivereto fontas en la nordo de „Sickinger Höhe" en la distrikto Kaiserslautern. La fonto situas norde de la komunumo Bann en alteco de ĉ. 350 m s.m..

Survoje suden paralele de la strato L 363 (Landstuhl–Steinalben) la rojo trafluas la komunumojn Bann, Queidersbach kaj Linden, poste en la distrikto Südwestpfalz la komunumoj Horbach. En Steinalben ĝi enfluas de dekstre la rivereton Moosalb.

La rivervojo estas grandparte kanaligita en la trafluantaj komunumoj. Proksime al la domareto *Neuhof* iam estis muelejo. La malgrandaj flankrojoj enfluas de dekstre, de „Sickinger Höhe". La plej longa el ili estas la apenaŭ 3 km longa rojo Horbach.

### Alfluantoj

* Rosentalbach (*maldekstre*), 0,6 km
* Gabelsbach (*dekstre*), 1,2 km
* Horbach (*dekstre*), 2,6 km

Eksteraj ligiloj
----------------

* Karte bei Naturschutz RLP

Referencoj
----------
|  |  |
| --- | --- |
|   | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

**MEKANISMO DE ENZIM-EFIKO**

Oni proponis teorion por klarigi la katalizan konduton de enzimoj. Laŭ
tiu teorio, enzimo unue kombiniĝas kun sia **substrato** por formi **komplekson**.
Tiam la komplekso fendiĝas formante la reakci-produktojn. La enzimoj
liberiĝas por plua katalizado.

```
                                          H2O
sakarozo + sakarazo -- (UTC)-->[komplekso]--> glukozo + fruktozo + sakarazo
```

```
substrato   enzimo—komplekso de—produktoj         enzimo
                          substrat-enzimo
```

```
  S     +    E     --->    [S-E]    --->         P          +    E
```

Etendo de tiu teorio estas uzata por klarigi la grandan specifecon de
enzima aktiveco.

.

**TEORIO DE ŜLOSILO KAJ SERURO**

Laŭ tiu etendo, nomata la teorio de ŝlosilo kaj seruro, enzim-surfacoj estas adapteblaj nur al tiuj substratoj, kiuj havas specifajn formojn kaj grandojn.

Tiel, nur **specifaj substratoj ĝuste "sidas" sur donita enzimo kaj povas**
formi komplekson kun ĝi**.**

**aktiva centro**
La regiono de enzimo, **kie la substrato ligiĝas**, estas nomata aktiva
centro. La teorio de ŝlosilo kaj seruro havas limigon, ĉar ĝi
subkomprenigas ke la figuroj de enzimoj estas fiksitaj aŭ rigidaj.

**TEORIO DE ADAPTIĜO**

Nuna modifo de la teorio de ŝlosilo kaj seruro, konata kiel la **teorio de adaptiĝo**, premisas ke enzimoj posedas iom **flekseblajn figurojn**, kiuj
povas adaptiĝi al la alvenantaj substratoj.

La alproksimiĝo de konvena substrato, oni pensas, subtile ŝanĝas la
aktivan centron por krei **favoran orientiĝon**.

La kombiniĝo de koenzimo kun apoenzimo, por formi aktivan enzimon estas
ankaŭ klarigebla kiel per la teorio de ŝlosilo kaj seruro tiel per tiu de
adaptiĝo. Povas esti, ke la necesa figuro de enzimo ne ĉeestas, aŭ ke la
aktiva centro ne estas kompleta, ĝis la du enzim-komponantoj kombiniĝas.

La modelo de ŝlosilo kaj seruro kaj la teorio de adaptiĝo ankaŭ donas
klarigon pri la neorganikaj jonaj aktivigantoj (metalaj jonoj) en kelkaj
enzim-sistemoj. Oni kredas ke la jono servas kiel ligilo por teni kune
la enzimon kaj substraton.
**Psikedela ĵazo** (laŭ la angla **acid Jazz**) estas muzikstilo, kiu unuigas en si elementojn el elektronika muziko, soŭlo, funko kaj ĵazo. Per tio ekestis kombinaĵo el multaj modernaj dancmuzikaj formoj ekde regeo ĝis hiphopo kaj haŭzo, kiu samtempe citis soŭlon, funkon kaj ĵazon.

Historio
--------

La terminon „acid jazz" inventis en 1988 la diskludistoj Gilles Peterson kaj Eddie Piller. Kun „acid"-tekno-muziko aŭ „acid"-haŭzo tamen principe ne havas ion komunan: Pli ĝuste onidire Peterson kaj Piller kaprice elektis la nomon, kiam ili primokis la tiaman supron de „acid"-haŭzo. „Acid" estas multsignifa vorto en la angla. Ĉefa signifo estas acida aŭ acido, sed ankaŭ estas kaŝnomo por LSD. Paralele al la traduko de la vorto „acid rock" en psikedela roko laŭ Bertilo Wennergren [1] estas rekomendinda la traduko psikedela ĵazo.

Laŭ taksado de *Rough Guide Jazz* temas pli multe pri aperaĵo de la merkato ol pri kohera muzikstilo. Kompareble kun la revivigo de tradicia ĵazo ankaŭ ĉi tiu revivigo estis iniciita per la ludado de malnovaj diskoj – ĉefe el la kampo de soŭlĵazo kaj de ĵazfunko – kaj ne per koncerta muziko. Je tio diskeldonejoj kiel MPS atingis novan rangon.

Aparte en Britujo ekestis en la rondoj de psikedela ĵazo ankaŭ ekestis koncertoj de klasikaj ĵazmuzikistoj kiel ekzemple de Steve Williamson. La plej multaj muzikistoj, kiuj iam koncertis psikedelan ĵazon, sentis la limojn de la ĝenro kaj relative baldaŭ rezignis ĝin.

Fama muzikisto de psikedela ĵazo estas la bando Jamiroquai.

Ligo eksteren kaj fonto
-----------------------

* Roko kaj popo – indekso laŭ la angla
* Ian Carr u. a.: *Rough Guide Jazz*. Stuttgart 1999, ISBN 3-476-01584-X

Referencoj
----------

1. ↑   vidu Roko kaj popo
*"Psiko" alidirektas ĉi tien. Por aliaj uzoj, vidu la paĝon Psiĥo (apartigilo).*

'La mita Psiĥo malfermanta la pordon en la ĝardenon de Kupido', pentraĵo de John William Waterhouse.
**Psiko** aŭ **psiĥo** estas termino uzita de diversaj psikologiistoj, i.a. Karlo Jung kaj Sigmund Freud por eviti la popularan distingon inter menso kaj korpo. Biologoj kaj aliaj fakuloj studas la funkciadon de la cerbo kaj la diversaj partoj de la cerbo, por trovi la interrilaton inter ili kaj la pensoj aŭ perceptoj de homoj. Tradicie, psikologiistoj emis malatenti la korpan substraton kaj konsideri la pensenhavon kaj la interrilaton de pensenhavoj. Sed la ektrovo de la malkonscio indikis ke ne eblas fari klaran distingon inter tiuj du fakesploroj.

Sekve, la vorto psiko (kiu venis el la antikva greka vorto tradicie literumata "psyche" kaj havis diversajn signifojn, inter ili papilio, animo, menso, vivo) estis akceptita de Jung kaj Freud por eviti la neceson deklari ke iu aŭ alia fenomeno estas pure korpa aŭ pure pensa.

Oni povas diri ke la psiko estas la tuta psikologia mekanismo de homo, inkluzive de ĝia fizika/korpa/biologia substrato, de la malkonscio kiu estas argumenteble egale korpfunkcia kaj subpensa, kaj de la pensanta menso. La memorado estas psika funkcio, oni povas rigardi ĝin el diversaj vidpunktoj, fari diversajn konkludojn, kc. Mismemorado povas havi plurajn kaŭzojn, ofte samtempajn, ekz. la morton de neŭronoj, emociaj konfliktoj, la influon de drogoj kaj aliaj kemiaĵoj, intencitan aŭ neintencitan subpremon de malagrablaj sentoj, kaj aliajn kaŭzojn. Ĉiuj ĉi estas aspektoj de la psiko. Same pri pensado, emocioj, misfaroj, kiaj abundaj aliaj temoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Psiĥo (mita persono)

Referencoj
----------

1. ↑  Mult­lin­gva tra­duk­vortaro

* Psiko en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la biciklo. Por informoj pri la lernometodo, vidu la artikolon Tandemo (lernometodo).
Tandemo kie du veturantoj lokiĝas unu post la alia.
**Tandemo** estas veturilo kie la pelantoj estas unu antaŭ la aliaj.

Tandemo estas nomo de kaleŝo tirata de ĉevaloj, kie la ĉevaloj estas jungitaj unu post la aliaj.

Tandemo estas nomo de biciklo, kie la veturantoj sidas unu post la alia. Kutime tandemo havas du sidlokojn, sed ekzistas tandemoj por pli da veturantoj. La antaŭa homo havas stirilon, kiu estas fiksita al la antaŭa forko kaj tiel al la antaŭa rado. La malantaŭa homo (aŭ homoj) havas tenilojn por la manoj, sed tiuj teniloj ne turniĝas. Ĉiuj veturantoj havas pedalojn, kiuj estas konektitaj al la sama ĉeno. Do ĉiuj devas pedalumi je la sama rapideco. Dum la antaŭa homo stiras, li/ŝi ankaŭ devas atentigi la alian (aŭ aliajn) antaŭ turniĝo, por ke ĉiuj povu movi sin (kaj tiel sian pezon) al tiu flanko por bona turniĝo.

Tandemo povas signifi veturilon kun proksimaj paroj de aksoj.

Malnova ekzemplo por kvaropo da biciklantoj. Foto de 1989.

### Filmoj

* Tandem estas franca filmo (1987) de Patrice Leconte kun Gérard Jugnot kaj Jean Rochefort
* Tandem estas japana filmo (1994) de Toshiki Sato kun Hotaru Hazuki kaj Yuri Ishihara.
* Tandem estas itala filmo (2000) de Lucio Pellegrini kun Luca Cavallaro kaj Fabrizia Dal Farra.

### Vidu ankaŭ

* Biciklo

### Eksteraj ligiloj

* Tandemo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tandemo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2016-03-12 per la retarkivo Wayback Machine (france)
* *Tandema franca kluba* (france)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Psio** (majuskla **Ψ**, minuskla **ψ**) estas la 23-a litero de la greka alfabeto kaj en grekaj numeraloj ĝi havas valoron 700. En ambaŭ klasika greka lingvo kaj novgreka lingvo, la litero indikas la kombinaĵon /ps/. En la greka, ĉi tiu konsonanto povas okazi en la silaba komenca pozicio, kiel en la greka vorto "ψάρι" [psári = fiŝo]. Tamen, en iuj lingvoj ĉi tiu kombinaĵo estas ne ebla je la komenco de silabo. En latina lingvo, grekaj vortoj komencantaj je psio estas transskribataj per *ps-*, sed ŝajne reale estas prononcata simple kiel *s-*, kun malklara *p*.

La litero eble devenis de la praktiko skribi la sigmon super la pion, eble farante la kombinaĵon solan literon. Psio estis ankaŭ adoptita en la frua cirila alfabeto, vidu e psio (cirila alfabeto) (Ѱ, ѱ). Ĉi tio povas estas ankaŭ pro tio ke la litero, ambaŭ en minuskla kaj majuskla formoj, similas la tridento, simbolo de Pozidono, la greka dio de akvo kaj oceano.

La litero psio estas kutime uzata en fiziko por prezento de ondfunkcio en kvantummekaniko, aparte kun la ekvacio de Schrödinger kaj angulo-krampa skribmaniero: {\displaystyle \langle \phi |\psi \rangle }. Ĝi estas ankaŭ uzata por prezenti la (ĝeneraligitajn) poziciajn statojn de kvantumbito en kvantuma komputilo.

Psio estas ankaŭ uzita kiel la simbolo por la plurgama funkcio, difinita kiel

{\displaystyle \psi \_{n}(x)={\frac {d^{(n)}}{dx^{(n)}}}{\frac {\Gamma '(x)}{\Gamma (x)}}}
kie {\displaystyle \Gamma (x)} estas la gama funkcio.

La literoj Ψ aŭ ψ povas ankaŭ esti simbolo por:

* Psikologio, psikiatrio, kaj iam parapsikologio (aparte en fikcio).
* En matematiko, la superora rilatumo, proksimume 1,4, kiu estas la solvaĵo al la kuba ekvacio x3=x2+1.
* Akva potencialo en movado de akvo inter ĉeloj de planto.
* Unu el la duedraj anguloj en la karakteroj de proteinoj.
* Planedo Neptuno
* Indianaa Universitato (kiel surmetitaj literoj I kaj U)
* Farmakologio, ĝenerala farmacio
* En studado de virusoj la ψ situo estas virusa enpakanta signalo.
* La J/ψ mezono en partikla fiziko.

* Psio (litero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Psio (litero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Rabe situas en la mapo en la verda munucipo
**Rabe,** serbe **Рабе,** hungare **Rábé** estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Norda** Banato, en municipo de Novi Kneĵevac.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 130
* Poŝtkodo: 23xxx
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: KI

Situo
-----

Rabe situas sur ebenaĵo, ĝuste ĉe renkontiĝo de serba, rumana kaj hungara landlimoj (sen limpasejoj), fine de sakovojo. Dum Hungara reĝlando tie preteriris la fervojo, kiu konstruiĝis jam en la komencaj jaroj inter Budapeŝto kaj regiono Suba Danubo. Post la 1-a mondmilito la trafiko ĉesis, sed nuntempe oni okupiĝas pri la restarto.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1256. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1773 tabakkulturistoj refondis la komunumon. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Torontál, en distrikto de Törökkanizsa, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Rabe 135 da homoj, (hungaroj 123 (91 %), jugoslavianoj 5 (4 %), serboj 4 (3 %), kaj aliaj).

Monumento pri trilanda punkto en Beba Veche
Vilaĝservo estas unusola vendejo.

Trilanda punkto Kübekháza-Rabe-Beba Veche
-----------------------------------------

Ĝi naskiĝis post Traktato de Trianon.

Vidindaĵo
---------

* katolika preĝejo omaĝe al Sankta Adalberto de 2005

* Kategorio Rabe en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Orfa | **Ĉi tiu artikolo estas orfa, ĉar malmultaj aŭ neniuj aliaj artikoloj ligas al ĝi**.

---

Bonvolu enmeti ligilojn al ĉi tiu paĝo el rilataj artikoloj; sugestoj estas troveblaj ĉi tie.Precizigu la daton: {{Orfa|temo|monato jaro}} |

Venceslaa Placo
**Venceslaa Placo** (ĉeĥe: Pri tiu ĉi sono *Václavské náměstí*), kies amplekson difinis Karolo la 4-a mem, estas la plej granda placo de Prago kaj ekde sia fondiĝo ĝi estas centro de la komerca vivo.

Ĝi ludis gravan rolon en la historio de Prago; ekz. en 1848 oni celebris tie tri naciajn Pentekostajn mesojn, kiuj iniciatis la ekflagron de revolucio. Ankaŭ en la 20-a jarcento la placo estis scenejo de gravaj politikaj manifestaĵoj. La domoj de la placo devenas el la lasta kvarono de la 19-a kaj el la 20-a jarcentoj. Supre fermas la placon monumenta novrenesanca konstruaĵo, la Nacia muzeo, kiun oni konstruis laŭ la planoj de arkitekto *Josef Schulz* en la jaroj 1885-1890.

Monumento de Sankta Venceslao, malantaŭ ĝi Nacia muzeo
Sub la Muzeo, iomete pli proksime al centro de la placo, staras Monumento de Sankta Venceslao, eminenta verko de la skulptisto Josef Václav Myslbek el la jaroj 1912-1913, formanta optikan kulminon de la tuta placo.

La supera duono de la Venceslaa placo havas ankaŭ tri novajn konstruaĵojn, kiuj reprezentas la nuntempan ĉeĥan arkitekturon, ili estas nome: la *"Domo de nutraĵoj"* (Dům potravin), la moderna *hotelo "Jalta"*, kaj la *"Domo de la modo"* (Dům módy). Menciinda estas plue *la novrenesanca domo* de arkitekto A. Wiehl sur angulo de strato Vodičkova, kun fasado ornamita per pentraĵoj de L. Novák laŭ proponoj de Mikoláš Aleš kaj de arkitekto J. Fanta.

Venceslaa Placo dum vespero - supre kun Nacia muzeo

Vidu ankaŭ
----------

* Venceslaa Placo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Venceslaa Placo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Jan Palach


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Psaltero en "porkokapa" formo
Psaltero en "flugila" formo (el mezepoka manuskripto de abatino Kunigunde, 1319-1321)
**Psaltero** aŭ **psalterio** (de la malnovgreka vorto *psallo*, „pluki kordon") laŭ PIV estas "hebrea kordinstrumento, simila al citro, sed kun supra resonkesto". El la praformo, evoluis la moderna popolmuzika citro (germane kaj angle *Zither*), kaj ankaŭ la harpo estis influita de ĝi. La resonkesto de psaltero plej ofte havas formon trapezan aŭ rektangulan, sed historie ankaŭ ekzistis en "porkokapa" kaj "flugila" formo. Ofte la instrumento estis dekoraciita.

Historio
--------

La psaltero originis en la kultura zono de okcidenta Azio, aparte de la hebreoj kaj ĉirkaŭaj kulturoj. Kiam en Eŭropo dum la mezepoko ekestis kulturo de instrumenta muziko, la psaltero komence de la 14-a jarcento laŭ la multaj tiutempaj bildigoj havis fundamentan rolon.

La muzikila korpo povas havi multajn formojn: psaltero foje estas simpla triangulo, trapezo aŭ duontrapezo, ĝi povas havi "korpokapan", "flugilan" aŭ rektangulan formon. La lasta formo jam ĉirkaŭ la jaro 1450 ricevis aldonan klavaron kaj evoluis ĝis la muzikilo klaviceno. Konfuzige por la pentristoj de la 14-a kaj 15-a jarcento estis, ke inter la psalteraj muzikistoj ekestis la kutimo ne nur pluki la kordojn per la fingroj aŭ per plektro el metalo aŭ ligno, sed ankaŭ ekbati la kordojn per maleetoj (psalteroj luditaj per maleetoj bezonis pli da interspaco inter la unuopaj kordoj, kaj ofte en pentraĵoj aperis muzikistoj maleete batantaj instrumenton, kies kordoj tro proksimis unuj al la aliaj, kaj nur taŭgis por plukado.

Fine de la mezepoko la instrumento eksmodiĝis. Tamen ĉirkaŭ la jaro 1700 ĝi sub la nomo *Salterio* en Italio ankoraŭ havis renaskiĝon: Tiu formo de la muzikilo klare estis dezajnita por batado per maleetoj, do ĝi havis kompare vastajn interkordajn spacojn, sed tamen kutime estis plukita per ringoformaj plektroj.

Moderna revivigo de la psaltero estas la "arĉa psaltero", kies kordoj ne estas vibrigataj kaj sonigataj per plukado aŭ batado, sed per frotado fare de arĉo.

Referencoj
----------

1. ↑  Tekstaro de Esperanto
2. ↑  Laŭ Reta Vortaro
3. ↑  Laŭ NPIV
4. ↑  Laŭ "Großes Wörterbuch Esperanto-Deutsch", paĝo 623
5. ↑  Ulrich Michels: *dtv-Atlas zur Musik* (germane), volumo 1, paĝo 35, eldonejo dtv, Munkeno 1977, ISBN 3-423-03022-4

Vidu ankaŭ
----------

* la artikolojn pri zimbalono, la ĝenerala grupo de muzikiloj batataj per maleetoj, inkluzike de la teksto pri jangĉino, ĉina formo de zimbalono,
* kaj pri la moderna formo de citro, muzikilo aspekte simila al zimbalono.

Eksteraj ligiloj
----------------

* citaĵo pri la muzikilo el la germana enciklopedio "Die Musik in Geschichte und Gegenwart "(MGG, "muziko en historio kaj nuntempo")
* anglalingva historia superrigardo Arkivigite je 2007-03-09 per la retarkivo Wayback Machine
* germanlingva retejo de psaltera ensemblo kun detalaj priskriboj de historiaj (plukinstrumentaj) kaj modernaj (arĉinstrumentaj) psalteroj kaj kun sonekzemploj
**Rabé de las Calzadas** [raBE delaskalZAdas] estas loĝloko kaj municipo en la centrokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,107 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 232 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo. 

Demografia evoluo| 1991 |  | 1996 |  | 2001 |  | 2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 149 |  | 177 |  | 221 |  | 154 |

Ĝi distas 14 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. 

La 20an de februaro 1085, la reĝo Alfonso la 6-a donis la lokon al la Hospitalo de la Imperiestro en Burgoso, kaj en 1128 Alfonso la 7-a donis tiun hospitalon al la burgosa katedralo; ekde tiam estis senjoroj la episkopoj de Burgoso. 

La loknomo *Rabé de las Calzadas* eble estas klarigebla kiel *Rabeno de la Ŝoseoj* el la epoko de la romianoj (pro la ŝoseoj) kaj rabeno pro rilato al la tiam oftaj judaj komunumoj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775652
* LCCN: n81109444
* VIAF: 130198187
 |
Per **pseŭdoepigrafio** (el la antikva greaka ψευδής, *pseŭde*, "falsa" kaj ἐπιγραφή, epigraphe, "skribaĵo") oni intencas verko de aŭtoro neresponsa pri la redakto de la iu teksto.

Tiu falsa atribuo povas deveni el eraro de la tradicio aŭ el elektita volo erare informi.

La atribuo de verko al fama kaj ofte antaŭa persono, ĉiukaze konata de multaj, celas altiri la atenton de la legantaro kaj doni al la teksto fidindecon kiun alimaniere ĝi ne atingus.

En la antikva epoko troviĝas diversaj ekzemploj de verkoj kies aŭtoreco estis atribuita al personoj malsamaj ol tiuj realaj, kiel la Homeraj himnoj, la *Mitologia biblioteko* atribuita al Apolodoro el Ateno aŭ la prozeliteca *Letero de Aristea* de aleksandria judo sed ruze atribuigita al greko sekvanto de la "Olimpa religio".

Multaj famaj aŭtoroj, kiel Sankta Aŭgusteno de Hipono, Platono Aristotelo, Isidoro de Sevilo, Moseo havis tian sorton…

Malsaman juĝon postulas la problemo de pseŭdoepigrafio rilate la pribibliajn studojn: protestantaj bibliistoj difinas *pseŭdoepigrafaj* la judajn verkojn de bibliaj enhavoj kompilitajn inter la 2-a jarcento a.K. kaj la 1-a p.K. kiujn alikonfesiaj kristanoj difinas apokrifoj, termino male rezervita ĉe protestantoj ekskluzive al la Dua-kanonaj libroj, kiuj estas parto de la Biblia kanono akceptita de la Katolika Eklezio kaj aliaj konfesioj kristanaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Apokrifo
* Biblia kanono
* Letero de Aristea
* Apokrifoj de la Nova Testamento

* Kategorio Pseŭdoepigrafio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 48′ 03″ N 14° 23′ 10″ O﻿ / ﻿50.80083 °N, 14.38611 °O﻿ / 50.80083; 14.38611 (mapo)

**Rabštejn** estis dum la dua mondmilito koncentrejo lokigita en valo de rivero Kamenice okcidente de hodiaŭa Česká Kamenice. La koncentrejo estiĝis en aŭgusto de 1944 kiel Auβenkomando Rabstein filio de koncentrejo Flossenbürg, mezproksime estis en ĝi malliberigata preskaŭ 650 viroj de 12 naciecoj. La nombro devis plialtiĝi ĝis preskaŭ 1400 personoj ĝis fino de la milito. Ĝis majo de 1945 ĉi tie mortis minimume 56 malliberigitoj pro elfortigo dum peza laboro en nehomaj kondiĉoj, pro malsanoj kaj sekve de perforto de gardistaroj kaj tendaja ĉefuloj. La gardadon de la koncentrejo faris germanaj kaj rumanaj membroj de SS. La koncentrejo havis 2 loĝigblokojn, malsanulĉambron kaj kadavrejon. Ekster la gardata spaco estis lokigita gardistarejo komune kun loĝigejo de membroj de SS, kaj 3 gardoturoj.

Historio
--------

La koncentremjo estiĝis en najbareco de labortendaro *Neu-Bremen* kaj ambaŭ tendarejoj sekurigis laborfortojn por proksima subtera fabriko de germana kompanio *Weser-Flugzeugbau GmbH*, kiu fabrikis konsisterojn de aviadiloj kaj helikopteroj. La malliberigitoj de la koncentrejo estis donitaj precipe por profundigado de galerioj en grejso, en malpli granda mezuro ili partopremnis ankaŭ dum la produkatado mem. Ĝis aprilo de 1945 la malliberigitoj forhakis spacojn kun volumeno proksimume 17 500 m3 el sume planitaj 80 000 m3.

Post fino de la dua milito la spacoj de la koncenrejo servis por koncentrigi kaptitajn anojn de NSDAP, membrojn de gestapo, SS kaj SA, arestitaj gvidantoj de regnaj oficoj, gardotaĉmentoj ktp. La 21-an de oktobro 1945 la internigejo ests transdonita refe de armea administracio, reprezentita de staba kapitano Štěpán, al Distrikta administra komisiono en Děčín, kiu la 11-an de aprilo 1946 nuligis la internigejon. En plua periodo la tendaro servis por internigo de germanoj antaŭ ilia ellandigo. La 25-an de septembro 1946 la kolektejo estis nuligita. Ĝis nuntempo konserviĝis el la tendaro nur fundamentoj de kelkaj konstruaĵoj, en kies proksimeco estas lokigita monumento al viktimoj de faŝismo. La historio de la koncentreji estas dokumentita en ekspozicioj de muzeo lokigita en proksima subtereja komplekso de aviadila fabriko, kiun trafikas civitana asociiĝo Rabštejn.

Ligiloj
-------

### Notoj

1. ↑  Krom tiuj ĉi du tendaroj estis en proksimeco konstruita nebarita tendaro por totale laborigitaj personoj.

### Referencoj

1. 1 2  Veselý, Miroslav.  *Podzemní továrna Rabštejn u České Kamenice*, p. 38–47.
2. ↑  Petr Joza: Rabštejna valo. Historio de industria fabrikado kaj koncentrejo en Rabštejn ĉe Česká Kamenice.

### Rilataj artikoloj

* Koncentrejo
* Subtera fabriko Rabštejn

### Eksteraj ligiloj


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Dua mondmilito |

* www.podzemirabstejn.cz
* Muzeo de koncentrejo kaj aviadila fabriko Rabštejn Arkivigite je 2020-02-15 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Falsa lariko** |
| --- |
|  |
| Pseudolarix amabilis*Pseudolarix amabilis* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Pinofitoj *Pinophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Pinopsidoj *Pinopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pinaloj *Pinales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Pinacoj *Pinaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | **pseŭdolariko** *Pseudolarix*Gordon |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | *Pseudolarix amabilis*(J.Nelson) Rehder |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Falsa lariko  |

 |
| v • d • r |

Ilustración
La **pseŭdolariko** (latine *Pseudolarix*) estas monotipa genro de konifero en la familio Pinacoj. La unusola specio, ***Pseudolarix amabilis***, estas komune konata kiel **ora lariko**, kvankam ĝi ne estas vera lariko (*Larix*), kaj tiele ankaŭ **falsa lariko** pli proksime rilata al *Keteleeria*, *Abies* kaj *Cedrus*. Ĝi estas indiĝena planto de orienta Ĉinio, kun teritorioj en malgrandaj areoj en montoj de suda Anhujo, Ĝeĝjango, Fuĝjano, Ĝjangŝio, Hunano, Hubejo kaj orienta Siĉuano, je altoj de 100-1500 m. Tiu falsa lariko estas foje konata laŭ malnova scienca nomo *Pseudolarix kaempferi*, sed tio povas okazigi konfuzon kun *Larix kaempferi*, nome la Japana lariko.

* Pseŭdolariko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Pseŭdolariko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Pseŭdolariko en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
(iama) Sofia Gimnazio en Vajmaro, verko de Has, proksime de Muzeo Nova Vajmaro; nun la domon uzas la negimnazia lernejo *Parkschule*
gimnastikejo en Bessungen, farite laŭ plano de Has
**Reinhardt Ferdinand Albert HAS** (naskiĝinta la 23-an de decembro 1850 en Kaselo, mortinta la 6-an de decembro 1940 en Darmstadt-Arheilgen) estis germana arĥitekto.

Vivo
----

Has komencis sian karieron kiel fintrejnita maŝinkonstruisto. En 1870/71 li soldatis dum la Prusia-Francia Milito. Post studo de arkitekturo en Zuriko kaj Vieno li laboris kiel liberprofesiulo en Meiningen. Has estis en Vajmaro inter 1879 kaj 1889 ĉefkonstruisto municipa. Li starigis Sofian Gimnazion (1886-88) ĉe Rathenau-placo en Vajmaro. En Bessungen (Darmstadt) li planis, post reveno en 1891, sporthalon kaj plurajn tiam tre modernajn loĝdomojn. Krome li okupiĝis pri demandoj matematikaj-fizikaj rilataj al la Fermat-principo. Pri tio ĉi li ankaŭ publikigis verkojn.

Sporthalo en Bessungen
----------------------

origina aspekto de la gimnastikejo en Bessungen!
La sportejo je Heidelberger Straße 131 konstruitis en 1899/1900 por la tradiciega sportklubo *Turngemeinde (TG) 1865 Bessungen* en urbokvartalo de Darmstadt. Antaŭula funkcio ĝia estis porlernanta. La originalo estis stile historiisma. Ekde 1943 loĝis ene ĉ. 30 punlaboristoj el Belgujo kaj Nederlando kiun dungis la maŝinkonstrufirmao Carl Schenck AK. Post detruiĝo dummilita ĝi rekonstruitis laŭ plano de Peter Grund inter 1949 kaj 1953 paŝo post paŝo kion iniciatis anoj de bessungen-aj societoj (TG 1865 Bessungen, Karnevalsverein 1905, Gesangsverein Einigkeit). 

Inaŭguriĝo nova sukcesis en la 14.11.1953: tiam temis pri la ununura, granda halo je publika dispono (post detruo de aliaj lokoj dummilite). Poste ĝi evoluis je multfunkciejo. Apartenas al la komplekso ankaŭ knajpo kaj ekde 1996 varieteo *Comedy Hall*. Ankaŭ *Kikeriki-Theater* uzas ĝin ĉefe pupteatre. Sed gimnastikeja funkcio tute ĉesis. La altvalora pargeto troviĝas nun en proksima privata domo.

Verkoj
------

* *Das Fermatsche Prinzip. Der Beweis des Fermatschen Prinzips auf Grund des Koeffizientengesetzes. Die Ermittelung kleinster Restwerte bei höheren Potenzen und der Formel zur systematischen Entwicklung pythagoreischer Zahlen* (1912)
* *Der Beweis des allgemeinen Fermatschen Prinzips auf Grund der Faktorenzerlegung der Werte xn und yn der Formel xn+yn=zn* (1913)

Literaturo
----------

* *Darmstadt: Turnhalle der Turngemeinde Bessungen*, 1918

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* 
* 
*

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑  Ursula Krause-Schmitt: *Heimatgeschichtlicher Wegweiser zu Stätten des Widerstandes und der Verfolgung 1933–1945*, Band 1, Verlag für akademische Schriften, Frankfurt am Main 1995, p. 59-60
3. ↑
4. ↑  Cora Trinkaus: "Wohnen an der Orangerie. Darmstädter Wohnkultur". P-Ausgabe, 131/2021
La **publika sektoro** estas la aro de administraciaj organismoj pere de kiuj la ŝtatoj plenumas, kaj plenumigas la politikon aŭ popolan volon esprimita en la landa juro.

Tiu klasigo inkludas ene de la publika sektoro: la entojn de la leĝdona povo, plenuma povo, justica povo kaj aŭtonomajn publikajn organismojn, instituciojn, entreprenojn kaj personojn kiuj realigas ekonomian aktivecon je la nomo de la ŝtato kaj kiuj estas reprezentataj de tiu, tio estas, la tuton de la aktivecoj pri kiuj la ŝtato (lokaj kaj centra administracio) respondecas kaj kontrolas.

Tre rimarkindaj estas la sansistemo, eduksistemo, armitaj fortoj kaj polico, transporto, nome fervojoj kaj ŝoseoj, kiu sekurigu la liveradon de bazaj necesoj ktp. Tamen tre ofte granda parto de tiuj servoj estas plenumataj kaj profitataj de privata sektoro, nome privatposedataj entreprenoj. La dispartigo inter ambaŭ sektoroj dependas de la landa juro. Ju pli la ŝtato kliniĝas al ekonomia liberalismo, des pli malgranda estas la publika sektoro; kaj inverse ju pli la ŝtato kliniĝas al socialismo, des pli granda proporcie estas la publika sektoro.

Kiel ekzemplo, oni povas montri la rezulton de la oficiala Sondenketo de Laboristaro de Hispanio kiu nombris la tuton de publikaj dungistoj en 3 088 400 personoj en la unua trimestro de 2010, kio estis 13,46 % de la laboristaro, nome 23 006 900 personoj en la sama trimestro.

Vidu ankaŭ
----------

* Miksa ekonomio
* Privata sektoro
* Privatigo
* Publika ordo
* Sektoro servoj
* Ŝtatigo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 706225
* GND: 4056673-0
* NKC: ph127090
 |
**Sankta Demetrio de Tesaloniko** (malnovgreke: Άγιος Δημήτριος της Θεσσαλονίκης) estas kristana martiro kies martireco okazis en Sirmium (la nuna Mitroviĉ, en Serbio) komence de la 4-a jarcento, en la jaro 306. Same kiel sankta Artemio de Antiokio, sankta Georgo kaj aliaj sanktuloj de oriento, li ricevas la titolon "granda martiro", pri lia militista alta rango.

Naskiĝinta en Tesaloniko, Grekio ĉirkaŭ 270 p.K.. Ekde tre frua aĝo li atingis altan postenon en la romia armeo. Tamen, malgraŭ lia posteno, li restis fidela al sia kristana kredo, eĉ proklaminte la Evangelion inter liaj armeanoj kaj provi kelkajn konvertiĝojn. Pro tiu kialo, li estis malliberigita kaj sendita al la imperiestro Maksimiano, antaŭ kiu li proklamis sian kredon, kaj konsekvence de tio li estis mortkondamnita kaj ekzekutita laŭ la tradicio la 26-an de oktobro de la jaro 306.

Oni konstruis du preĝejojn en la 5-a jarcento, laŭ ordono de la prefekto de Ilirio, je honoro de la sanktulo, unu en Sirmium kaj alia en Tesaloniko. Ĉirkaŭ 418, la relikvoj de Demetrio estis metitaj en la preĝejo de Tesaloniko. Lia festotago estas celebrata la 26-an de oktobro en la juliana kalendaro kaj la 8-an de oktobro en la gregoria kalendaro.

* Kategorio Demetrio de Tesaloniko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 400115
* GND: 118677691
* VIAF: 27865375
* NKC: js2010612063
 |