recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Elmore JAMES** (27a de Januaro, 1918 – 24a de Majo, 1963) estis usona gitaristo, kantisto, kantoverkisto kaj bandestro de bluso. Li estis konata kiel "King of the Slide Guitar" (reĝo de la glitogitaro) kaj famiĝis pro sia uzado de laŭta amplifikado kaj de sia emociplena voĉo.

James estis tre influita de Robert Johnson, Kokomo Arnold kaj Tampa Red. Li registris kelkajn el la kantoj de Tampa Red. Li ankaŭ heredis el la bando de Tampa Red du muzikistojn kiuj aliĝis al lia propra bando, titole Broomdusters, nome "Little" Johnny Jones (piano) kaj Odie Payne (drumoj). Estas polemiko ĉu estis Johnson aŭ James kiu verkis la reprezentan kanton de James nome "Dust My Broom".

Dum la Dua Mondmilito, James aliĝis al la Usona Mararmeo, kaj partoprenis en la Batalo de Guamo (1944). Poste li revenis al sia areo de centra Misisipio kaj setlis en la urbo Canton kun sia adoptita frato Robert Holston. Laborante ĉe la elektra vendejo de Holston, li ekfaris sian unikan elektran sonon, uzante aĵojn de la vendejo.

Notoj
-----

1. ↑   Strong, Martin C. (2000). The Great Rock Discography (5th ed.). Edinburgh: Mojo Books. pp. 493–494. ISBN 978-1-84195-017-4.
2. ↑   Franz, Steve (2003). The Amazing Secret History of Elmore James. BlueSource Publications.
3. ↑  Franz, Steve (2003)

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614444
* GND: 128959126
* LCCN: nr89008940
* VIAF: 49408406
* ISNI: 0000 0000 7975 039X
* LIBRIS: 216576
* SUDOC: 128957964
* BNF: 13895561m
* MBA: 6fbd2cfb-5f9c-497c-8e06-3c6668367681
* NKC: js20060804010
* ICCU: UBOV507256
* BNE: XX979291
 |
**Grandes y San Martín** [GRANdes isanmarTIN] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Grandes y San Martín* estas komprenebla kiel *Grandaj* kaj *Sankta Marteno*, konsiderante, ke temas pri du loĝlokoj: nome Grandes kaj San Martín de las Cabezas, distantaj inter si 2 kilometroj.

Grandes y San Martín en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 38 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762011
 |
**Domokos Szász** [domokoŝ sAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szász Domokos** estas hungara matematikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1990, ordinara en 1995) de Hungara Scienca Akademio. Lia praavo estis akademiano, poeto, tradukisto Béla Szász (patro).

Domokos Szász  naskiĝis la 18-an de aŭgusto 1941 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Domokos Szász frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1959-1964, poste tuj li estis vicprofesoro samloke en la universitato. Li doktoriĝis en 1967 en Universitato de Budapeŝto. Inter 1968-1971 li plulernis en Lomonosov-Universitato en Moskvo. Hejmenveninta li laboris en matematika instituto, kie li iĝis direktoro en 1993. En 1975 li edziĝis baldaŭe havanta 3 gefilojn. Li doktoriĝis en 1982 antaŭ la akademio. En 1999 li profesoriĝis en la teknikuniversitato en Budapeŝto, krome li estis gastoprofesoro en Usono, Germanio, Italio. Li okupiĝas precipe pri stokastiko. Li ricevis 4 premiojn inter 1969-2005.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Limit Theorems for the Distribution of the Sums of a Random Number of Random Variables* (1972)
* *Bounds for the Limiting Variance of a Heavy Particle* (1986)
* *Káosz és ergodicitás* (1997)
* *Local Limit Theorem and Recurrence for the Planar Lorentz Process* (2004)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 462848
* LCCN: n82117207
* VIAF: 94785835
* ISNI: 0000 0001 0926 9709
* SUDOC: 073262544
* BNF: 12292444v
* ORCID: 0000-0002-7295-7472
* NLA: 36535376
* BIBSYS: 90320366
 |
**Aladár Halász** [halAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halász Aladár** estis hungara advokato, altlerneja instruisto, parlamenta deputito.

Aladár Halász naskiĝis la 25-an de januaro 1892 en Budapeŝto, li mortis la 10-an de januaro 1966 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Aladár Halász devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1915. Post la diplomo li laboris en advokata ateliero aŭ en juĝejo. Li havis ŝtatan postenon dum la Hungara Sovetrespubliko, poste li rifuĝis al Vieno. En 1924 li hejmenvenis kaj akiris advokatan diplomon, sed nur ekde la sekva jaro li vivis en Budapeŝto, jam kiel advokato. Dum la nazia erao (1944) li estis arestita. Inter 1945–1951 li denove estis advokato, inter 1951-1956 docento de la Scienca Universitato de Szeged, inter 1956-1959 docento de la Universitato de Pécs, inter 1959-1966 profesoro kaj katedrestro. Li estis ankaŭ parlamentano (1947-1950). Intertempe li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1958. Li pensiuliĝis en 1965. Li ricevis 2 medalojn (1959, 1965). Li edziĝis en 1934.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A közrend elleni bűncselekmények* (1951)
* *Római jog* (kunaŭtoro, studenta lernolibro, 1952)
* *Szászy-Schwarz tanítása a jogalanyról* (disertaĵo, 1956)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712487
 |
**Zoltán Magyary** [madjari], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Magyary Zoltán** estis hungara profesoro, oficisto.

Busto de Zoltán Magyary
Zoltán Magyary  naskiĝis la 10-an de junio 1888 en Tata (Hungario). Li mortis la 24-an de marto 1945 en Héreg.

Biografio
---------

Zoltán Magyary frekventis piaristan gimnazion, poste li akiris 2 diplomojn en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1910 kaj 1912. Inter 1910 kaj 1930 li laboris en ministerio pri religio kaj eduko. En 1927 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato, post 3 jaroj li estis katedrestro kaj publika ordinara profesoro. Ekde 1931 li estis komisaro pri ŝtata administrado. Li fondis instituton, krome li instruis plu. En la studjaro 1937 li estis dekano. Li studvojaĝis al Germana Regno, Italio, Usono, Soveta Rusio. edziĝis dufoje, resume li havis 3 gefilojn. En 1945 li sinmortis pro la alvenanta Ruĝa Armeo.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A magyar tudománypolitika alapvetése* (1927, ankaŭ germane)
* *Amerikai államélet* (1934, ankaŭ angle)
* *Magyar közigazgatás* (1942, 1994)

Memorigiloj
-----------

* busto, kulturdomo kaj 2 memortabuloj en Tata
* memortabulo en Héreg
* kolegio, premio kaj stipendio portas la nomon Magyary Zoltán

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2015-07-01 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Zoltán Magyary en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 528275
* GND: 120170256
* LCCN: n88082713
* VIAF: 72217603
* ISNI: 0000 0001 1885 2787
* SUDOC: 075228688
* BNF: 10363055x
 |
**Domoszló** (domoslO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Heves, en subregiono de Gyöngyös.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 40  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.8271/20.1181
* Loĝantaro: 2140
* Poŝtkodo: 3263
* Telefonprefikso: 37

Situo
-----

La vilaĝo situas sur deklivoj, ĉe sudaj piedoj de Mátra, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Gyöngyös troviĝas 18, Eger 25, Budapeŝto 97 km-ojn.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata ekde la neolitiko. En 1263 falkistoj de la reĝo loĝis en *Dumuzlo*. Inter 1686-1695 la vilaĝo estis neloĝata. Poste slovakoj alvenis. Domoszló akiris la rangon grandvilaĝo. Dum la socialismo kolĥozo nomata Dobó funkciis. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko.

Oroszlánvár (oroslAnvAr)
------------------------

La nomo signifas leono-fortikaĵo. 5 km-ojn for de Domoszló troviĝas 602 m-ojn alta monto, sur la pinto restaĵoj de mezepoka fortikaĵo. Ŝajnas, la turkoj detruis ĝin.

Vidindaĵoj
----------

* gotika katolika preĝejo, en 1739 barokiĝis
* memorparko pri miljara datreveno de 1996
* fiŝkaptista lago

Ĝemelkomunumo
-------------

* Slovakio Krásnohorské Podhradie

* Kategorio Domoszló en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Aladár PETZ** [pec], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Petz Aladár** estis hungara kuracisto, kirurgo, profesoro.

Aladár Petz  Arkivigite je 2013-12-20 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 10-an de decembro 1888 en Győr. Li mortis la 27-an de februaro 1956 en Győr.

Biografio
---------

Aladár Petz frekventis universitaton en Budapeŝto. Post lernado li estis armea kuracisto dum la 1-a mondmilito, baldaŭe li estis profesoro en Budapeŝto. Inter 1922-50 li estis direktoro de hospitalo en Győr. Baldaŭe la hospitalo portas la nomon Petz Aladár. Li inventis gravan ilon, kiun tutmonde profitis la kirurgoj.

Fontoj
------

* biografieto kun foto Arkivigite je 2013-12-20 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto

* Kategorio Aladár Petz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 493684
* VIAF: 121324868
* ISNI: 0000 0000 7942 712X
* NKC: xx0117391
 |
**Zoltán Mericske** [meriĉke], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mericske Zoltán** estas hungara drumisto, komponisto, muzikinstruisto, orkestrestro.

Zoltán Mericske naskiĝis la 12-an de januaro 1954 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Mericske devenis el muzikema familio. Ekde 1968 li estis frapinstrumentisto en lerneja simfonia orkestro. Li maturiĝis en gimnazio en 1972 kaj li studis ankaŭ en muzikarta mezlernejo. Li akiris 2 diplomojn en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1975, respektive en 1979. Lia ĉefinstruisto estis Ida Tarjáni Tóth. Dum la studentaj jaroj li studis frapinstrumentojn ankaŭ en Universitato de Pécs. Inter 1972 kaj 1980 li instruis en bazlernejo de Óbuda kaj gimnazio de Szentendre. Inter 1976-1979 li ankaŭ apartenis al orkestro, kiu muzikis Latin-Amerikan muzikon, inter 1981-1987 al orkestro de István Bergendy, kiu muzikis tiam distran muzikon. Ekde 1979 li instruas en muziklernejo, kie li establis frapinstrumentistan orkestron en 1996. Li ricevis premiojn inter 1980-2011.

Liaj simfoniaj komponaĵoj
-------------------------

* "Versenymű két szaxofonra" (konĉerto)
* "Karácsonyi mise" (Meso (muziko), 1975)
* Passió (1975)

Elektitaj teatraj komponaĵoj
----------------------------

* Feri világgá megy (1994)
* Ludas Matyi (1996)
* Holle anyó (2002)
* A kétbalkezes varázsló (2004)

Elektitaj filmaj komponaĵoj
---------------------------

* Kis magyar burleszk (mallonga filmo, 1979)
* Irka-Firka (mallonga filmo, 1980)
* Csúzli (televizia serio, 1981)
* Suli-buli (televizia serio, 1982)
* Tanmesék a szexről (1989)
* Töf-töf elefánt (desegna filmo, televizia serio kun 35 partoj, 1991–1994)
* Kék egér (televizia serio kun 19 partoj, 1994–1998)
* A Ritter napja (televizia filmo, 2005)
* Hany Istók legendája (televizia filmo, 2008)

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* Elindul egy induló (1983) - gasto
* Öcsi, a sztár (1988, televizia) - dirigento
* Csinibaba (1997)

Fontoj
------

* hungarlingva membiografio kun fotoj

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 660247
 |
**János NAGY** [jAnoŝ nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy János** estis hungara lingvisto, instruisto, teologo, pastro, abato, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1876).

János Nagy  naskiĝis la 30-an de marto 1809 en Szombathely. Li mortis la 21-an de majo 1885 en Szombathely.

Biografio
---------

János Nagy frekventis lernejojn en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Pest (urbo). Post lernado li hejmenvenis kaj li pastriĝis. Lia unua laborejo estis preĝejo de Baltavár, kie li okupiĝis ankaŭ pri lingvoj. En 1835 li doktoriĝis el teologio en urbo Pest. En la sekva jaro li ekinstruis en porpastra lernejo en Szombathely. En 1840 li estis elektita juĝisto en Zala (reĝa departemento). En 1872 li iĝis abato, baldaŭe li ricevis pastrajn rangojn. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo).

Verkaro (elekto)
----------------

* *Grammatica linguae Hungaricae cum parallelismo inter Aramaeam, Hebraeam, Arabicam et Hungaricam orientales linguas ducto in usum cleri junioris Regni Hungariae adornata* (1832)
* *Hierolexicon polymathicum latino-hungaricum* (1845)
* *Weinhofer József ünnepnapi és alk. egyházi beszédei, melyeket megmagyarított s a szombathelyi székesegyházban tartott saját beszédei függelékével közrebocsátott* (1866)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj N, Ny kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
**Elmyr de HORY** (naskiĝis kiel **HORY Elemér** [hori eleme'r] en Budapeŝto, 1905. ? ? - Ibiza, 1976. ? ?) estis hungara pentristo, onidire la plej granda pentraĵ-falsisto de la 20-a jarcento.

Li trejnis sin en Hungario aŭtodidakte, poste elmigris al Germanio kaj dum mallonga tempo studis en la munkena Akademio pentroarton. Meze de la 1920-aj jaroj li vivis en Parizo. Tie li studis ĉe Léger. Li ekspoziciis en 1926, en la pariza Aŭtuna Ekspozicio unu pentraĵon sian. Li konatiĝis en la parizaj aristaj rondoj kun Picasso, Derain, Matisse.

Ĉar li ne estis tro sukcesa per la propraj pentraĵoj, li ekde 1946 okupiĝis preskaŭ senescepte pri pentraĵ-falsado. Li grandnombre postpentris pentraĵojn en stilo de Modigliani, Matisse, Dufy kaj Derain, sed li eĉ provis imiti la desegnajn stilojn de Picasso. Inter 1946-67 li pentris ĉ. 1000 pentraĵojn. Oni ne sukcesis pruvi liajn falsaĵojn, ĉar li ne falsis subskribojn de la grandaj majstroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2006-03-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2005-11-10 per la retarkivo Wayback Machine
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 53505
* GND: 118707213
* LCCN: nr88002653
* VIAF: 63850172
* ISNI: 0000 0003 9921 369X
* SUDOC: 078853958
* ULAN: 500084541
* NDL: 00620837
* RKD: 39892
 |
**Zoltán Lenkey** [lenkei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lenkey Zoltán** estis hungara grafikisto (akvafortisto).

Zoltán Lenkey  naskiĝis la 21-an de februaro 1936 en Miskolc, li mortis la 15-an de aprilo 1983 en Miskolc.

Biografio
---------

Zoltán Lenkey frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1962. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Barcsay, Géza Fónyi, Sándor Ék, Crescencia Zelenák, András Csanády kaj István Szőnyi. Jam dum la studentaj jaroj li vizitis artistkolonion de Miskolc, post la diplomo li ricevis atelieron kun loĝejo en la kolonio. Inter 1964 kaj 1967 li havis stipendion. En la sekvej jaroj li pasis la somerojn en Bulgario. En la malfruaj 1970-aj jaroj li gvidis artan klubon en Universitato de Miskolc. Li ricevis premiojn inter 1963-1975, postmortan en 1983. Li edziĝis dufoje, ambaŭ edzinoj naskis filojn.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1968, 1983)
* Miskolc (1969, 1975, 1978, 1984)
* Debrecen (1974)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Miskolc (1961 – 1983)
* Tokio (1966)
* Budapeŝto (1968)
* Parizo (1970)

Elektitaj grafikaĵoj
--------------------

* diplomiĝa laboro: akvaforta serio al poemoj de Attila József
* Micsurin (akvaforto)
* Erzsébet híd (akvaforto)
* Figura madárral

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* István Püspöky
* István Tellinger

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* Arkivigite je 2018-08-01 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 615619
* VIAF: 121472295
* ISNI: 0000 0000 7967 3195
 |
**Pál Rozlozsnik** [rozloĵnik], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rozlozsnik Pál** estis hungara geologo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1927).

Pál Rozlozsnik  naskiĝis la 24-an de decembro 1880 en Bindtbánya (nuntempa vilaĝparto de Hnilčík en Slovakio). Li mortis la 24-an de aŭgusto 1940 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Pál Rozlozsnik frekventis akademion en Selmecbánya, kie li ricevis diplomon. Ekde 1903 ĝismorte li laboris en geologia instituto en Budapeŝto. Li estis nomita ĉefgeologo kaj direktoro en 1927. Li okupiĝis konstante pri minejoj, li esploris minadajn eblecojn de la montoj. Liaj plej gravaj esplorejoj estis en Ajka, Dorog, Tokod, Tatabánya, Pilisvörösvár, Dobsina, Recsk, Aranyida, Montaro Bihar. En proksimeco de Fót li esploris nafton.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A Maros-Körös közének erupciós kőzetei Arad és Hunyad vármegye határos részein* (1905)
* *Aranyida bányageológiai viszonyai* (1912)
* *Bevezetés a nummulinák ér assilinák tanulmányozásába* (1924)
* *Dobsina környékének földtani viszonyai* (1935)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero R kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla ekde la 25-a paĝo)[*rompita ligilo*]
**Miklós Neményi** [miklOŝ nemEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Neményi Miklós** estis hungara inĝeniero, profesoro, membro korespondanta (2010), ordinara (2016) de Hungara Scienca Akademio.

Miklós Neményi  naskiĝis la 7-an de aprilo 1947 en Szombathely.

Biografio
---------

Miklós Neményi abiturientis en sia naskiĝurbo, poste plenumis militservon. Li akiris diplomon en 1972 en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, poste ĝis 1979 li instruis en universitato en Körmend. Ĝis 1987 li faris la samon en Mosonmagyaróvár, dume li doktoriĝis en 1985. Post 2 jaroj li estis elektita katedrestro, en la sama jaro li instruis ankaŭ en Stuttgart. En 1993 li profesoriĝis, en la sekva jaro li doktoriĝis antaŭ la akademio. En 1997 li instruis en Yale. Inter 2000-2007 li estis vicdekano, en 2008 vicrektoro. Li havas edzinon. Li ricevis premiojn inter 1985-2003.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Energiatakarékosan szárítható kukoricahibridek jellemzõi* (1988)
* *Environmental Protection in Agriculture of the Carpathian Basin* (1997)
* *A valószínűsíthető klímaváltozás agrárműszaki vonatkozásai* (2005)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* informoj kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Pál Ottó Geszti** [gesti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Geszti Pál Ottó** estis hungara inĝeniero, profesoro, membro (korespondanta en 1967, ordinara en 1976) de Hungara Scienca Akademio.

Pál Ottó Geszti  naskiĝis la 19-an de novembro 1922 en Budapeŝto. Li mortis la 6-an de aprilo 1985 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Pál Ottó Geszti akiris diplomon en 1946 en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, poste li laboris kelkajn jarojn en firmao pri karbominejo. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1953, li doktoriĝis en 1957 antaŭ la akademio. Li ekinstruis en la teknikuniversitato en 1957, kie li estis elektita katedrestro en 1959. Inter 1967-1973 li estis dekano. Li fondis instituton en 1971, kiun li gvidis ĝismorte. Li okupiĝis precipe pri elektrejoj. Li ricevis premiojn inter 1952-1982.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Ipari energianormák* (1952)
* *Új üzemzavari szinkronozási eljárás* (1958)
* *Villamosművek I–II* (1967)
* *Villamosenergia-rendszerek I–III* (1983–1985)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
**Dénes Kemény** [dEneŝ kemEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kemény Dénes** estas hungara sportisto pri akvopilkado, trejnisto, bestkuracisto.

Manplatoj de Dénes Kemény en Miskolc
Dénes Kemény  naskiĝis la 14-an de junio 1954 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Dénes Kemény komencis ludi akvopilkadon en 1972 en sia naskiĝurbo, poste en diversaj kluboj, eĉ en Como ekde 1987. En 1973 li apartenis al venkinta teamo en Junulara Eŭropa Ĉampionado en Duisburg. Inter 1974 kaj 1986 li estis 17-foje membro de la nacia teamo. En 1978 li akiris diplomon pri bestokuracado, en 1990 kaj 1998 diplomojn pri trejnisto de akvopilkado. Li okupiĝis pri esplorado de bestomalsanoj en Hungario ĝis 1986, poste jardekon en Italio. Inter 1997 kaj 2012 li estis trejnisto de la hungara nacia teamo pri akvopilkado por viroj. En tiu periodo la teamo estis la unua en Someraj Olimpikoj en 2000, 2004, 2008, ankaŭ Monda Ĉampiono en 2003 (krome la teamo havis aliajn menciindajn pokalojn kaj rezultojn). Li estas titulara docento en Universitato Semmelweis. Li ricevis diversajn premiojn.

Memorigiloj
-----------

* naĝejo de Miskolc prenis la nomon Kemény Dénes

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Dénes Kemény (trejnisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Miklós Neogrády** [miklOŝ neogrAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Neogrády Miklós** estis hungara pentristo, dekoraciisto. Lia nobela antaŭnomo estis *nógrádi*, lia edzino estis Margit Beleznay, lia filo estis Antal Neogrády (1944).

Miklós Neogrády  naskiĝis la 30-an de decembro 1903 en Budapeŝto, li mortis la 8-an de novembro 1968 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Miklós Neogrády akiris pentristan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo, li ekspoziciis ekde 1920. Ekde la sekva jardeko li kreis ankaŭ ceramikaĵojn, sed ekde 1939 li estis teatra kaj filma dekoraciisto, komence en Gaja Teatro, ekde 1945 en Teatro Ifjúsági kaj ekde 1956 en Teatro József Attila (kelkfoje ankaŭ en aliaj teatroj, eĉ en provincaj teatroj). Dum 20 jaroj li kreis 250 teatrajn dekoraciojn. Post la pensiuliĝo li denove okupiĝis pri pentrado.

Lia plej grava ekspozicio
-------------------------

* Arthalo Budapeŝto - kun pentraĵo *Napraforgók* (1927)

Lia sola filma dekoraciaĵo
--------------------------

* *Viharbrigád* (1943, kun iu alia)

Elektitaj teatraj dekoraciaĵoj
------------------------------

* Andor Gábor: Dolarpaĉjo (teatra versio)
* Rostand: *A sasfiók*
* Maugham–Nádas–Szenes: *Imádok férjhez menni*
* G. B. Shaw: *Warrenné mestersége*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2017-08-14 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Dénes Pázmándy** [dEneŝ pAzmAndi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pázmándy Dénes** estis hungara politikisto, parlamentano. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *szomor* kaj *somodor*.
Dénes Pázmándy  naskiĝis la 7-an de aprilo 1816 en Kömlőd. Li mortis la 24-an de januaro 1856 en Baracska.

Biografio
---------

Dénes Pázmándy studis komence en Reĝa Jura Akademio (Pozono), poste en Reĝa Universitato de Pest. En 1802 li advokatiĝis kaj eklaboris en la departementa administrado, kie li akiris paŝo post paŝo pli altajn rangojn. En 1825 li estis elektita parlamenta deputito, tial li dekomence partoprenis en la reforma movado. Post 3 jaroj li iĝis ankaŭ subdepartementestro. Ekde 1843 li estis unu el la ĉefoj de la modera liberala opozicio. Dum la Hungara revolucio de 1848 komence li estis elektita ĉefdepartementestro kaj ankaŭ membro de la senato. Kabineto Batthyány sendis lin kune kun László Szalay al la germana parlamento por strebi al la hungaraj interesoj. Li malsukcese diskutis kun Imperia Kortego de Habsburgoj en septembro. Li ne sekvis la hungaran registaron al Debrecen post okupado de Buda, tial li estis arestita en aprilo de 1849. Lajos Kossuth aranĝis enketon kontraŭ li, sed poste li estis liberigita fare de Sebő Vukovics. Post la revolucio li retiriĝis al sia bieno.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* parlamentaj paroladoj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Dénes Pázmándy (1816) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 505168
* GND: 118814087
* LCCN: n86090055
* VIAF: 65490385
* ISNI: 0000 0000 2746 2687
* BNF: 12004049r
 |
**Öcs** [oĉ] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento departemento Veszprém, en Distrikto Ajka.

Lago apud Öcs
Baskulputo en la vilaĝo

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 14 km²
* Loĝantaro: 230
* Poŝtkodo: 8292
* Telefonprefikso: 88

Situo
-----

La vilaĝo situas en montaro Bakony, laŭ traira flankovojo inter Ajka kaj Nagyvázsony, for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Ajka troviĝas 14 km-ojn for.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1278 en formo *Ech*. Dum la mezepoko loĝis tie nobeloj. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1950 kolĥozo pri Nova Vivo formiĝis. Nuntempe la loĝantoj laboras precipe en Ajka. La vilaĝo nuntempe partoprenas en festivalo Valo de Artoj, kies centro estas Kapolcs.

En Öcs migra poŝto servas.

Festivalo
---------

Ĉiujare somere okazas festivalo pri teatraĵoj, koncertoj, spektakloj ekde 1988. La partoprenantaj komunumoj estas:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Kapolcs | Monostorapáti | Nagyvázsony |
| Öcs | Pula | Taliándörögd |
| Vigántpetend |  |  |

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo
* kalvinana preĝejo
* luterana preĝejo
* iama sinagogo, nun loĝejo
* muzeo pri la vilaĝo
* bazalta ebenaĵo, (naturprotekta areo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Situo kaj priskribo hungare Arkivigite je 2004-09-28 per la retarkivo Wayback Machine
**Miklós Mézes** [miklOŝ mEzeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mézes Miklós** estis hungara agronomo, inĝeniero, profesoro, membro korespondanta (2010), ordinara (2016) de Hungara Scienca Akademio.

Miklós Mézes  Arkivigite je 2013-09-27 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis en 1953 en Hungario.

Biografio
---------

Miklós Mézes frekventis agraran universitaton en Gödöllő inter 1972-1977, poste li laboris 2 jarojn en instituto. En 1979 li doktoriĝis en universitato de Gödöllő, baldaŭe li profesoriĝis samloke en 1994. Jam en 1978 li komencis instrui en Gödöllő, ekde 1994 li estas katedrestro (foje ankaŭ vicrektoro). En la 1990-aj jaroj li studvojaĝis al diversaj eksterlandaj universitatoj. Li doktoriĝis en 2000 antaŭ la akademio. En 2001 li estis nomita ĉefredaktoro de *Baromfi*.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Effect of sexual steroids on carotene, vitamin A and zinc metabolism of chickens* (1981)
* *Szelén kiegészítés hatása a GnRH válaszreakcióra kosokban* (1992)
* *Antioxidáns rendszerek és a membrán védelem* (2003)
* *Allometric scaling of fatty acyl chains in fowl liver, lung and kidney but not in brain phospholipids* (2010)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2013-09-27 per la retarkivo Wayback Machine
* la komcerna teksto estas legebla pli frue


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Miklós Németh** [miklOŝ nEmet], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Németh Miklós** estis hungara lancoĵetisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, entreprenisto. Lia patro estis Imre Németh (martelĵetisto).

Miklós Németh naskiĝis la 23-an de oktobro 1946 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Miklós Németh maturiĝis en mezlernejo kun teknika licenco en sia naskiĝurbo en 1965, poste li akiris pedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1969, fine ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1973. Li edziĝis same en 1973. Li inventis en 1986 novan trejnilon, poste novan lancon. En la 2000-aj jaroj li fondis propran firmaon, kiu okupiĝis pri rekonstruoj de atletikejoj.

### Sporta kariero

Miklós Németh inter 1962-1984 estis lancoĵetisto en du ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 1973-1983, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1965-1983. Li estis olimpiano en ĉiuj Olimpikoj inter Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun ora medalo en 1976, krome en Universiado li estis la unua en 1970. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1984, sed ekde 1981 li estis ankaŭ trejnisto ankaŭ eksterlande.

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Eksteraj ligiloj
----------------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* aprezo kun foto
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 821329
 |



* Portalo pri Biografio
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Miklós Mattyasovszky** [miklOŝ matjaŝovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mattyasovszky Miklós** estis hungara juristo, politikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1931).

Miklós Mattyasovszky  naskiĝis la 30-an de septembro 1875 en Budapeŝto. Li mortis la 12-an de oktobro 1939 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Miklós Mattyasovszky studis juron en l universitato, poste li havis postenon en la ministerio pri agrario ekde 1900. En 1911 li iĝis privata profesoro en la universitato. En 1920 li partoprenis en kodigo pri bienoj. Li strebis kontraŭ dispeciĝoj de la bienoj, krome li daŭre instruis en Universitato de Budapeŝto.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Törzsöröklési jog és törzsöröklési szokás* (1894)
* *Telepítés, földöröklés* (1907)
* *A vízjog* (Rajto pri la akvo), (1914)
* *Adórendszerünk agrárpolitikai bírálata* (1929)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 452741
* GND: 139210326
* VIAF: 100505061
* ISNI: 0000 0000 7888 0619
 |
**Miklós Nyárádi** [miklOŝ njArAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nyárádi Miklós** estis hungara advokato, politikisto, ministro, parlamentano.

Miklós Nyárádi  naskiĝis la 21-an de majo 1905 en Budapeŝto. Li mortis la 12-an de majo 1976 en Vieno.

Biografio
---------

Miklós Nyárádi doktoriĝis en Reĝa Universitato Pázmány Péter en 1928, li advokatiĝis en 1936. En 1933 li eklaboris en banko, kie post jaroj li estis prokuroro. En la jaroj 1946 kaj 1947 li estis subministro, en la jaroj 1947 kaj 1948 ministro pri financo. Li estis elektita parlamenta deputito en 1947. En la sekve jaro li oficiale vojaĝis al eksterlando, kie li deklaris, ke li ne revenos. Tiu paŝo kaŭzis abdikon de la Kabineto Dinnyés. En 1951 li ekinstruis en usona universitato. Inter 1969 kaj 1974 li estis konsilisto en usona ministerio pri eksteraj rilatoj. En 1976 li loksidiĝis en Eŭropo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj N, NY, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 512308
* GND: 139001921
* LCCN: n84215119
* VIAF: 211556764
* ISNI: 0000 0003 8566 7818
* LIBRIS: 309376
 |
**Ponce** - prononco per la Internacia Fonetika Alfabeto [ˈponθe], loke ankaŭ [ˈponse] - estas urbego, havenurbo kaj municipo en Porto-Riko, situanta ĉe la suda marbordo de la insulo. Fine de 2020 en la komunumo vivis 137 491 loĝantoj sur areo de 118,56 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 1 160 loĝantoj/km². Per tiuj nombroj, laŭ loĝantoj temas pri la kvara plej granda municipo de la insulo, kaj pri la plej signifa insula urbo ekster la metropola areo de la ĉefurbo San-Juano. 

Ĝi estas oficiale konata kiel la Aŭtonoma Komunumo de Ponce, Ponce estis la unua, kiu deklaris sin aŭtonoma komunumo en la insulo.

La municipa teritorio situas 10 metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis en 1692. Kvankam rekte ĉe la maro, la bordo kompreneble situas je la marnivelo, tamen mezume la tuta municipa teritorio situas 10 metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis en 1692.

Geografio
---------

Ponce situas laŭ la marbordo, pli precize la urbo mem situas proksimume tri kilometrojn de la suda marbordo de la insulo. Caguas troviĝas en distanco de 64 km.

Marbordo ĉe Ponce

Historio
--------

Ponce estis fondita kiel vilaĝo en 1692 fare de hispanaj kolonianoj. La loknomo devenis honore al Johano Ponce de León y Loayza. En 1848 ĝi ricevis pli altan statuson, en 1877 ĝi urbiĝis. Tiu kresko okazis ĉefe pro diversaj agrikulturaj rikoltoj (sukerkano, maizo, kafo) kaj komercado de la rumo. En 1883 granda incendio okazis. En 1897 Ponce iĝis regiona ĉefurbo, sed ekde la sekva jaro la insulo apartenis jam al Usono. En 1937 dum paca manifestacio masakro okazis. En 1948 oni fondis katolikan universitaton.

Ekonomio
--------

la urbodomo
Oni produktas en Ponce ladskatolojn, rafinitajn sukerojn, cementojn, paperojn, ŝuojn, teksaĵojn, elektrajn aparatojn.

Trafiko
-------

Ponce estas ligita al Mayagüez kaj Guayama per modernaj vojoj kaj al San-Juano (Porto-Riko) per ŝoseo, krome flughaveno funkcias.

Ĝemelurboj
----------

* Hispanio Zaragozo, Hispanio
* Meksiko Veracruz (komunumo), Meksiko

Eksteraj ligiloj
----------------

* plej bazaj informoj (hispane, angle, dane, germane kaj pole)
* artikolo pri la urbo en la Brita Enciklopedio angle

* Kategorio Ponce (Porto-Riko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jorge Antunes** (naskiĝinta la 23-an de aprilo 1942 en Rio-de-Ĵanejro) estas brazila komponisto de Nova Muziko. Jorge Antunes studis violonon, kompozicion kaj orkestrodirektadon ĉe la Federacia Universitato de Rio-de-Ĵanejro.

Li estis la unua nuntempa komponisto de brazila muziko, kiu ekde 1961 konsekence utiligis la eblecojn de elektronika muziko. Ĉi tiu muziko nomiĝis *música cromofônica*. Ekde 1973 Li profesoras ĉe la Universitato de Braziljo. La 14-an de oktobro 2006 lia opero „Olga" travivis ĉe la Urba Teatrejo de San-Paŭlo sian unuan prezentiĝon. Laŭ libreto de Gerson Valle la opero montras la vivon de Olga Benario-Prestes.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jorge Antunes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de Jorge Antunes


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 522183
* GND: 136608248
* LCCN: no89012827
* VIAF: 32198698
* ISNI: 0000 0000 8111 6486
* SUDOC: 079944876
* BNF: 14040454k
* MBA: 6266e6ec-654c-477c-9a43-8f13ec2453a2
* BNE: XX1343665
 |
**Albert GyÖrGy** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **György Albert** estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia familia nomo ĝis 1898 estis **Gschwandtner** [gŝvandtner].

Albert György  naskiĝis la 22-an de decembro 1862 en Hungara reĝlando en Aknaszlatina (nuntempa Solotvino en Ukrainio), li mortis la 13-an de oktobro 1941 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Albert György akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1884, poste samloke li estis asistanto. Ĝis 1890 li instruis en la akademio en pli altaj instruaj rangoj, poste li estis inĝeniero en Dorog, baldaŭ minejestro en Szászvár. En 1899 en Resica li uzis unua betonon por la vertikala ŝakto. Same li estis la unua, kiu uzis kurentojn por pumpi la akvojn el la minejoj. En 1910 li pensiuliĝis, sed post jardeko li ektrovis baŭksitojn en Halimba. Estis li, kiu enkondukis la hungaran saluton por ministoj: "Bonŝancon!

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Tengermaradvány-e a Balaton?* (1884)
* *Mennyiségileg elemzõ vegytan különös tekintettel a fém- és vaskohó-laboratóriumban elõforduló elemzésekre* (1894, 1907)
* *Bauxittelep Halimbán és környékén Veszprém vármegyében* (1923)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 76-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Ne konfuzenda kun Óbidos (Brazilo)  

**Óbidos** estas urbo kaj komunumo en la portugala distrikto Leiria. La komunumo havas suman areon de 142 km² kaj havis 10.875 loĝantojn en 2001. Óbidos estas Literatura Urbo de Unesko.

Historio
--------

De ĉirkaŭ 713 la urbo estas en la manoj de la islamanoj de Al-Andalus, kiuj konstruis fortikaĵon sur la monteto. En marto 1147, la urbo falas en la manoj de Alfonso la 1-a de Portugalio, kiu kaptis ĝin de la islamanoj. La legendo rakontas pri la kavaliro Gonçalo Mendes da Maia, kiu sola respondecas pri la venko super la kastelo. La kapto de Óbidos markis la finon de la Rekonkero en Ekstremaduro .

Vidindaĵoj
----------

La plej malnova parto de Óbidos, kiu estas ankoraŭ tute murita, estas grava allogaĵo entute. La Kastelo ( *Castelo de Óbidos* ) el la 12-a jarcento situas en ĉi tiu ĉirkaŭmurita parto de la urbo. Tre tipaj estas la blankkalkitaj domoj, preskaŭ ĉiuj konturitaj per bluaj, ruĝaj aŭ flavaj strioj. En la stratoj estas tre agrabla promeni (kaj relative malvarmeta en varmaj periodoj). De la remparoj vi ne nur havas spektaklan vidon de la malnova urbo, sed ankaŭ de la ĉirkaŭa regiono.

Bildaro
-------

* ÓbidosÓbidos
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 729272
* GND: 4218354-6
* VIAF: 151262074
 |
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

**Miana** estas senhoma loĝloko en la nuna komunumo Ejea de los Caballeros, en la komarko *Cinco Villas*, de la provinco Zaragozo, regiono Aragono, Hispanio. Antaŭe ĝi estis parto de la municipo *Farasdués* kaj nuntempe de Ejea de los Caballeros, ĉar nune *Farasdués* apartenas al ĉi tiu municipo.

Historio
--------

La unua konata mencio pri la loko Miana, datiĝas el la jaro 938. 

Alia referenco al la urbeto *Miana* estas de 1087, kaj korespondas al la regado de aragona reĝo *Sancho Ramírez*, de 1063 ĝis 1094 (en kolekto de dokumentoj por la studo de la Historio de Aragono, III, Zaragoza, 1907).  La urbo estis rekonkerita de la kristanoj fine de la 11-a jarcento, post la konstruo de la kastelo de Obano (1083-1086) kaj la konkero kaj restarigo de kristanaj loĝantoj en Luna (1092-1093). 

En 1295 la loko Miana apartenis al Ruy Jiménez de Luna. En aprilo de 1328, la aragona reĝo Alfonso la 4-a donis la lokon Miana, tiam en la komunumo Luna, al Guillermo Entenza. 

Post la rekonkero estis luktoj por decidi, ĉu ĝi dependos de la monaĥejo de Leyre, kiu kontrolis aliajn urbojn en la nordo kaj okcidento de la nuna komarko *Cinco Villas*, aŭ la monaĥejo de San Juan de la Peña, kiu kontrolis teritoriojn en la oriento, kiel ekzemple Luna. Fine, ĝi restis en la povo de Leyre, sur limo, kiu baldaŭ fariĝis tiu de la episkopujoj de Pamplono kaj Zaragozo, kaj kiu hodiaŭ estas la limo inter la diocezoj de Jaca kaj Zaragozo.

Loknomo
-------

La nomo de la urbo *Miana* povas rilati al romiaj terposedantoj. Ĝi povus veni de *Vilao Mediana*, tio estas, la urbo en la mezo, kiu povas esti indiko de urbo situanta inter du aliaj sur la romia vojo, kiu pasis tra ĝi. La loknomo *Miana* estas tre proksima al la nomo de la municipo *Mianos*, ankaŭ en la provinco Zaragozo, kaj kiu historie apartenis al *Corregimiento de las Cinco Villas*, kvankam ĝi nuntempe apartenas al la komarko *Jacetania*.

Estas menciinde
---------------

Nuntempe en la areo de *Cinco Villas* ekzistas la familia nomo *Miana* sed ĝi ne estas tre ofta.

Vidu ankaŭ
----------

* Aragona regioneto Cinco Villas.

Referencoj
----------

1. ↑  Martín Duque. *Documentación Medieval de Leyre*, nº 7.
2. ↑  Ubieto Arteta, Agustín: Toponimia aragonesa medieval, Valencia, 1972.
3. 1 2  Ubieto Arteta. *Los Pueblos y los despoblados. II*, p 851. Zaragoza, 1985. ISBN: 84-7013-180-0
4. ↑   Luis Javier Fortún Pérez de Ciriza: Leire, un señorío monástico en Navarra (siglos IX-XIX), Gobierno de Navarra, Pamplona, 1993, ISBN 84-235-1189-8.
5. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 804419
 |
Pri la komunumo
---------------

**Grandfontaine** estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 361 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Grandfontaine estas kampara vilaĝo, kiu etendiĝas en vala kaldrono en la okcidento de la regiono Ajoie. La komunumo troviĝas sur karsta grundo, kial la valo ne disponas pri supertrera akvofluo, sed senakviĝas subtere. La lavdomo kaj la puto el la 19-a jarcento situas apud la karstfonto, kiu donis al la vilaĝo la nomon. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 740 m s.m. ĉe la norda deklivo de *Roche d'Or*. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,94 km², de kiuj 30% estas kovritaj de arbaro, 65% servas por agrikulturo kaj 5% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Grandfontaine limas en nordoriento al Fahy, en oriento al Rocourt, en sudo al Haute-Ajoie, en okcidento al Dannemarie (Francio), en sudokcidento al Glay (Francio), kaj en nordokcidento al Abbévillers (Francio).

Trafiko
-------

Grandfontaine situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto ĝi estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Damvant al Porrentruy. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A16 situas 10 kilometrojn ortiente en Courtedoux.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Grandfontaine datiĝas el la jaro 1136 kiel *Granfontana*. Ek de la 13-a jarcento Grandfontaine estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. En la 16-a jarcento ĝi estis atribuita al la majorejo Chevenez de la princepiskopa voktejo Ajoie. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento *Mont Terrible* estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Grandfontaine apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Grandfontaine apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Grandfontaine

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Dominique Prongué*: *Grandfontaine* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-08-06)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Grandfontaine JU en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Grandfontaine
* Grandfontaine en la Historia Leksikono de Svislando

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Porrentruy |
| --- |
| maldekstraAlle • Basse-Allaine • Beurnevésin • Boncourt • Bonfol • Bressaucourt • Bure • Clos du Doubs • Coeuve • Cornol • Courchavon • Courgenay • Courtedoux • Damphreux • Fahy • Fontenais • Grandfontaine • Haute-Ajoie • La Baroche • Lugnez • **Porrentruy** • Rocourt • Vendlincourt |  |

 |
La vidva patrino de reĝino Elizabeth la 2-a estis konata kiel Reĝino Elizabeth the Queen Mother (Reĝino Elizabeto la Reĝino Patrino).
La **Reĝino Patrino** (en la angla : **Queen mother**) estas titolo donita en monarkioj al la patrino de reganta monarko. Tiu ĉi titolo ofte venas de kombinaĵo de du atribuoj: ŝi estas "reĝino" kiel edzino aŭ vidvino de antaŭa reĝo, kaj samtempe ŝi estas la patrino de la nuna reĝo (aŭ reĝino). Se ŝi estas nur la patrino de reganta reĝo sed ne estis la edzino de reĝo antaŭe, ŝi ne rajtas al la titolo "Reĝinpatrino", kaj estas simple nomita "Patrino de la Reĝo". Se ŝi estis la edzino de antaŭa reĝo sed ne estas la patrino de la nuna reĝo, ŝia titolo daŭre estas "Reĝino" (kiel Reĝino Noor, la kvara edzino de Husejn, reĝo de Jordanio, kiu ne estas la patrino de reĝo Abdullah la 2-a).

La plej fama lastatempa portanto de ĉi tiu titolo estis Elizabeth Bowes-Lyon, patrino de la reĝino Elizabeth la 2-a de Britio kaj vidvino de reĝo George la 6-a. Ŝia plena titolo estis "Her Majesty Queen Elizabeth, The Queen Mother" (Ŝia Moŝto Reĝino Elizabeto, La Reĝino Patrino). Ŝi mortis pace en 2002 en la aĝo de 101, post akiri grandegan popularecon ĉe la brita publiko, plejparte dank'al ŝia morala subteno por la nacio dum Dua Mondmilito.

En 1952, kun la morto de reĝo George la 6-a en Britio, lia vidvino, Elizabeto, iĝis la patrino de la juna reĝino. La patrino de George 6-a, Reĝino Maria, iĝis, en efiko, la antaŭa Reĝinpatrino. Laŭ ŝia peto, ŝia titolo estis ŝanĝita al nur "Reĝino Maria". Ĝis la morto de reĝino Maria en la printempo de 1953, ekzistis tri reĝinoj en Britio: reĝino Elizabeto la 2-a - la reganta reĝino, reĝino Elizabeto la reĝino patrino, kaj reĝino Maria, la avino de la reĝino.

En Nederlando, aliflanke, la titolo "Reĝino Patrino" ne estas uzata: la reĝino Juliana abdikis la kronon por sia filino, reĝino Beatrikso, en 1980, kaj ekde tiam estas konata kiel "Princino Juliana". En 2013, reĝino Beatrikso faris la samon kiam ŝi abdikis la kronon por sia plej aĝa filo, reĝo Willem-Alexander, kaj ekde tiam ŝi estas fakte konsiderata la nura reĝinpatrino en la nuntempa mondo kiu estis reĝino en sia propra rajto kaj ne reĝino edzino.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Reĝino Patrino** en Vikimedia Komunejo
* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo המלכה האם en la hebrea Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808989
 |
**Melgar de Abajo** [melGAR deaBAĥo] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Melgar de Abajo* estas etimologie komprenebla kiel *Luzernejo de Malsupro* aŭ pli malverŝajne "Draŝejo de Malsupro".

Melgar de Abajo en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 120 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 93 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. La rivero Cea trafluas la teritorion kaj havigas trinkakvon.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. La rivero ebligas la kultivadon de fruktoĝardenojn kaj la forstado de poploj. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas ankaŭ du vinproduktejoj ka unu fabriko de kolbasoj, tradiciaj de Melgar de Abajo. 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la du preĝejoj, nome tiu de El Salvador (restaŭrita en 2010) kaj la mudeĥara preĝejo de Sankta Johano. Estas interesaj ankaŭ la kolombejoj en la ĉirkaŭajo, tipaj de la komarko.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764041
 |
**Grandpriora Placo** (ĉeĥe *Velkopřevorské náměstí*) estas unu el la plej trankvilaj anguloj de la Malgranda Kvartalo en Prago, ĉirkaŭata de atentindaj palacaj arkitekturoj: la estinta baroka '**palaco de Granda Prioro de la Maltana ordeno'** estas bela ekzemplo de verko de Bartolomeo Scotti (1726-1738) kun skulptaĵoj sur la portalo kaj interna ŝtuparo el la verkejo de M. Braun. En la placo estas hodiaŭ muzika sekcio de la Nacia muzeo, kiu posedas valoran kolekton de historiaj muzikinstrumentoj; en la ĝardeno estas dum somero aranĝataj koncertoj. Kontraŭflanke staras '**la Buquoy-palaco'** (hodiaŭ la franca ambasadejo), konstruita en la jaro 1719 kaj alikonstruita 1738 kaj en la dua duono de la 19-a jarcento. Apud ĝi staras domo de la familio Mettych de Čečov en renesanca kaj baroka stilo; 1588 konstruita, 1617 alikonstruita; la alon rigardantan al "Čertovka" barokigis meze de la 18-a jarcento ĝia tiama posedanto Hrzán de Harasov. En tiu ĉi domo naskiĝis en la jaro 1859 komponisto J. B. Foerster.

* Kategorio Grandpriora Placo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)