recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
dekstra
**Il Volo** estas itala muzikgrupo el du tenoroj kaj unu baritono: Piero Barone (Naro, 24an de junio 1993), Ignazio Boschetto (Bolonjo, 4an de oktobro 1994) kaj Gianluca Ginoble (Roseto degli Abruzzi, 11an de februaro 1995).

Ili estis la unuaj italaj artistoj subskribintaj rektan kontrakton kun usona diskeldonejo, Geffen. Ili interpretas kantojn plejparte apartenantajn al la itala kaj internacia klasika tradicio, kun moderna stilo kaj aranĝoj, kaj popkantoj en klasika maniero. Ili ankaŭ registris kantojn en la hispana, angla, franca, germana kaj latina.

La grupo venkis en la Festivalo Sanremo 2015 kun la kanto *Grande amore* kaj kun la sama muzikaĵo reprezentis Italion ĉe la Eŭrovida Kantokonkurso 2015, atingante la trian lokon.

La 5an de junio 2021 ili prezentis koncerton ĉe la Areno en Verono en honoro de la itala komponisto Ennio Morricone. La 5an de novembro 2021 ili publikigis tributalbumon dediĉitan al Morricone, titolitan *Il Volo Sings Morricone*.

Diskografio
-----------

* *Il Volo* (2010)
* *We Are Love/Más que amor* (2012)
* *Buon Natale* (2013)
* *L'Amore Si Muove/Grande Amore/Grande Amore (International Version)* (2015)
* *Ámame* (2018)
* *Musica* (2019)
* *Il Volo Sings Morricone* (2021)

Referencoj
----------

1. ↑  , Silvia Pingitore, the-shortlisted.co.uk

* Kategorio Il Volo (muzikgrupo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
A square image with a lime green background, and a curved W shape dominating the logo.Logoo de Worldometer
**Worldometer** (esperantigita **Mondometro**; antaŭe nomita **Worldometers** , pluralo), estas retejo kiu disponigas realtempajn statistikajn datumojn pri diversaj temoj. La retejo estas posedata kaj funkciigita de la datenfirmao Dadax  kies enspezon estas generita pere de reta reklamado .

La retejo estas parto de projekto nomita "Real Time Statistics" , kiu estas administrita de internacia teamo de programistoj, esploristoj kaj volontuloj .

La retejo disponeblas en 34 lingvoj kaj provizas datumojn pri temoj kiel monda loĝantaro, registaro, ekonomio, socio, amaskomunikilaro, medio, manĝaĵo, akvo, energio kaj sano .

En 2020, la retejo akiris grandan popularecon pro la publikigo de statistikoj rilataj al la koronvirusa epidemio, sed ĝia nivelo de precizeco kaj metodaro estas dubindaj.

Historio
--------

La retejo estis establita fare de Andrej Alimtov, rusa enmigrinto al Usono, en 2004 , kaj estis relanĉita la 29-an de januaro 2008. En 2011, ĝi estis elektita de la Biblioteka Asocio de Usono kiel unu el la plej bonaj senpagaj referencejoj .

En januaro 2020, la retejo ŝanĝis sian nomon de "Worldometers" al "Worldometer" (singularo), kaj por tio ĝi translokiĝis al nova domajno .

Referencoj
----------

1. 1 2   FAQ: Is it 'Worldometer' or 'Worldometers' (with a final 's')?. Alirita March 25, 2020.
2. ↑   Worldometer – About us.
3. ↑   Who is Dadax (Worldometer) (March 30, 2020). Alirita March 30, 2020.
4. ↑   Site of the week: Worldometers (July 12, 2014).
5. ↑   Powering live statistics on the web. Alirita March 25, 2020.
6. ↑   Worldometers: real-time world statistics. Alirita March 25, 2020.
7. 1 2   Worldometers - real time statistics | Blog | National Library of New Zealand.
8. 1 2  Scott McLean, Laura Perez Maestro, Sergio Hernandez, Gianluca Mezzofiore and Katie Polglase, , "The Covid-19 pandemic has catapulted one mysterious data website to prominence, sowing confusion in international rankings",  *CNN*, 19 May 2020.
9. ↑  Dyer, Henry, "The story of Worldometer, the quick project that became one of the most popular sites on the internet",  *New Statesman*, 7 May 2020. (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Worldometer COVID-19 statistics page


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816405
 |
La Korno de Afriko vidata el satelito de NASA maje de 1993. La **Valo Nugaal** estas la plej hela zono okcidente de la foto ĉe la Hinda Oceano.
**Nugaal** aŭ Nugalo (somale *Nugaal*) estas unu el la plej malgrandaj administraj regionoj (*gobol*) de Somalio. Ĝi estas en nordoriento de la lando kaj ties ĉefurbo estas Garoowe.

Nugaal limas kun Etiopio kaj la somaliaj regionoj de Sool okcidente, Bari norde kaj Mudug sude, kun la Hinda Oceano oriente.

La regiono estas centra en la areo postulita de la registaro de Puntlando, kiu serĉas agnoskon kiel federa registaro ene de unuigita Somalio.

La plej grava, granda kaj klara geografia eco de la regiono de Nugaal estas la **Nugala Valo**, granda neprofunda akvokolekta areo, nutrata de la sezonaj riveroj Nugaal kaj Dheer kiuj fluas dum la pluva sezono de aprilo al junio.

La ĉefaj somaliaj klanoj kiuj loĝas en tiu regiono estas Majeerteen kaj Leelkase subklanoj de la Darodoj. La ĉirkaŭkalkulita populacio de la regiono estas 126 000 loĝantoj sed povus esti multe pliaj.

Decembre de 2004, Nugaal estis afektita de la cunamo kaŭzita de la Tertremo en Hinda Oceano en 2004.

Nugaal konsistas el 5 distriktoj:

* Eyl
* Burtinle
* Dangorayo
* Qarxis
* Garoowe

8° 21′ 29″ N 48° 43′ 7″ O﻿ / ﻿8.35806 °N, 48.71861 °O﻿ / 8.35806; 48.71861 (mapo)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rAdministra strukturo de Somalio |
| --- |
| Bakool | Banaadir | Bay | Galguduud | Gedo | Hiiraan | Jubbada Dhexe | Jubbada Hoose | Shabeellaha Dhexe | Shabeellaha Hoose | Flago de Somalio |
| **Puntland**  | Bari/Karkaar | Mudug | Nugaal |
| **Somaliland**  | Awdal | Sanaag | Sool | Togdheer |
Woqooyi Galbeed (Maroodi Jeex) | Saaxil  |

 |

* Kategorio Nugaal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑  [*rompita ligilo*]
La **Reĝa Biblioteko de Svedio** (svede *Kungliga biblioteket*) estas la nacia biblioteko de Svedio. La biblioteko kolektas kaj konservas ĉiujn presitajn kaj aŭdvidajn materialojn en la sveda. Krome, materialoj kaj enhavo rilataj al Svedio kiuj estis publikigitaj en aliaj landoj ankaŭ estas konservitaj. La biblioteko funkcias kiel akademia biblioteko okupiĝanta pri esplorado, kaj ankaŭ enhavas kolektojn en diversaj lingvoj.

La kolektoj de la biblioteko enhavas pli ol 20 milionojn da eroj. Krom libroj ili enhavas afiŝojn, bildojn, manuskriptojn, gazetojn kaj pli. La aŭdvida kolekto enhavas pli ol sep milionojn da horoj da spektado de registritaj informoj.

En 1953, la biblioteko aĉetis kvantojn de ruslingva literaturo de Leningrado kaj Moskvo, kiuj formus la bazon de slavona biblioteko en Stokholmo. Tiu akiro kondukis al interkonsento subskribita en 1964 sub kiu la Ŝtata Biblioteko de Rusio kaj la Sveda Nacia Biblioteko interŝanĝus materialojn.

Laŭ sveda juro ĉiuj eldonistoj de presita materialo en la sveda devas sendi unu ekzempleron al la Nacia Biblioteko kaj ses aliaj akademiaj bibliotekoj. Tiu leĝo estis realigita en 1661 kaj ĝia origina celo estis ne konservi la literaturajn materialojn sed kontroli ilian enhavon.

La biblioteko respondecas pri disponigado de informoj al institucioj de pli alta lernado, kaj por kunordigado de la diversaj bibliotekoj en Svedio. Ĝi situas en Homelgarden Parko en centra Stokholmo.

En 1792, Gustavo la 3-a, reĝo de Svedio, donacis sian personan bibliotekon al la biblioteko, kaj kvar jarojn poste, Gustavo la 4-a, reĝo de Svedio, donacis 7,500 literaturajn verkojn al la biblioteko.

La bibliotekkonstruaĵo estis ekkonstruita en 1878. En la unua duono de la 1990-aj jaroj, dum la permanenta ofico de Birgit Antonsson kiel la bibliotekdirektoro ŝi spertis longecan renovigadon dum kiu novaj konstruaĵoj ankaŭ estis alkonstruitaj.

Ekde la 1970-aj jaroj, la biblioteko konservis sian LIBRIS-katalogon, kiu nun enhavas pli ol 6,5 milionojn da registraĵoj.

Ekde 2008 la biblioteko ankaŭ administris la sveda nacia arkivo de registrita sono kaj moviĝaj bildoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Reĝa Biblioteko de Svedio** en Vikimedia Komunejo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774601
* GND: 1001512-7
* LCCN: n81047048
* VIAF: 128425355 240610793, 128425355
* ISNI: 0000 0001 2337 0977, 0000 0001 2097 3713
* LIBRIS: 121848
* SUDOC: 026458993
* BNF: 118703588 16606499g, 118703588
* ULAN: 500309222
* NLA: 36289504
* BIBSYS: 90179173
* NKC: kn20020403012
* BNE: XX96727
 |
La **francisko** aŭ *franka ĵethakilo* (angle: *Francisca*, france: *Francisca/Francisque*, latine: *Bipennes / Bipennis* aŭ *Secures / Securis*), estas speciala formo de ĵettoporo, uzita antaŭ ĉiuj de la merovidaj frankoj. Ĉ. la 6a jarcento ĝi ne plu estas uzata. La plej lastaj trovaĵoj estis el la 7a jarcento.

Priskribo
---------

klingo de la francisko el alemana tombokampo de Weingarten (6a jarcento)
Multaj tombotrovaĵoj kaj dokumentoj pruvas, ke la merovida ĵethakilo estas disvastigita armilo en la 5a kaj 6a jarcentoj. Antaŭuloj de tiu batalhakilo troviĝis jam ĉe la romianoj. Oni trovis la hakilon en Suda Anglujo, kaj Alemanujo, sed precipe en la iama merovida franka regno. Laŭ Isidoro de Sevilla la nomo venis de la frankoj.  En la *Lex Ripuaria* (leĝaro de Ripuario) la armilo ne plu estas menciita.

La franka ĵethakilo estis ĵetita el distanco de ĉ. 10–12 m kontraŭ la malamiko. Pruvoj montris, ke tiel la plej forta potenco efikas. La klingo de la hakilo longas ĝis 23 cm kaj pezas 200 ĝis 1300 gramojn. La francisko ankoraŭ hodiaŭ estas ŝatata modelo ĉe sporta hakilĵetado.

Referencoj
----------

1. ↑  "*quas Hispani ab usu Francorum per derivationem Franciscas vocant*" - *Etymologiarum sive originum liber XVIII* 6.9

Literaturo
----------

* Ulrich Dahmlos: *Franzisca - bipennis - securis - Bemerkungen zu archäologischem Befund und schriftlicher Überlieferung*. in: Germania, Band 55 (1977), S. 141–165
* Wolfgang Hübener: *Franziska*. in: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde, Band 9, Walter de Gruyter, Berlin 1995, S. 470–476

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Francisko (armilo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* kolekto de faktoj pri la ĵethakilo Arkivigite je 2017-08-04 per la retarkivo Wayback Machine
La **Nacia Biblioteko de Svislando** (germane *Schweizerische Nationalbibliothek*, france *Bibliothèque nationale suisse*, itale *Biblioteca nazionale svizzera*, romanĉe *Biblioteca naziunala svizra*) estas la nacia kaj centra biblioteko en Svislando.

En 1884 la Svisa Ŝtata Konsilio aprobis sian decidon establi nacian bibliotekon, en 1885 la biblioteko ekfunkciis; sed kvar jarojn poste estis remalfermita al publiko en la centra arkivkonstruaĵo de la lando.

En 1915 estis subskribita interkonsento inter la biblioteko kaj la eldonejoj en Svislando laŭ kiu ĉiu eldonejo estas devigata doni ekzempleron de ĉiu verko kiu eliras al la biblioteko, en 1918 la oficiala biblioteka katalogo estis publikigita.

En 1996, la afiŝokolekto de la biblioteko komencis esti havebla rete.

En 2000, en la biblioteko estis inaŭgurita centro por la verkoj de Friedrich Dürrenmatt.

Unu el la celoj de la biblioteko estas reflekti la diversecon de svisa kulturo.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Nacia Biblioteko de Svislando** en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774605
* GND: 10171799-4
* LCCN: nr2007002672
* VIAF: 305117129
* ISNI: 0000 0001 2172 5391
* SUDOC: 026471817
* BNF: 11871413t
* BIBSYS: 90232065
* NKC: kn20070826003 kn20010711394, kn20070826003
* BNE: XX134384
 |
**Woyzeck** [ˈvɔʏtsɛk] estas germana drama filmo de 1979, produktorita kaj reĝisorita de Werner Herzog en kiu stelulis Klaus Kinski kaj Eva Mattes. Ĝi estas adaptaĵo de nefinita teatraĵo *Woyzeck* de la germana dramaturgo Georg Büchner.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

La bazarplaco de Telč, urbo kie oni filmis scenojn de la filmo.
Franz Woyzeck, soldato enpostenigita en germana provinca urbo, estas la patro de eksterjura infano havigita kun Marie, sia amantino. Woyzeck pligrandigas sian salajron per laboroj por la kapitano kaj per eksperimentoj por la doktoro. Tiukadre, la doktoro petas al Woyzeck manĝi nur pizojn. La mensa sano de Woyzeck malpliiĝas kaj ekhavas apokalipzajn viziojn. Ekde tiam, Marie laciĝas de Woyzeck kaj interesiĝas de bandestro, kiu en neklara sceno en la ĉambro de Marie, ŝajne perfortis ŝin.

Woyzeck, ĵaluza, kverelas kun la bandestro kiu batas kaj humiligas lin. Poste Woyzeck ponardas Marie ĝismorte proksime de baseno. Tien li forĵetas la tranĉilon kaj, klopode al la sangolavado, li entreprenas la halucinon naĝi en la sango de Marie.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Klaus Kinski : Friedrich Johann Franz Woyzeck
* Eva Mattes : Marie
* Wolfgang Reichmann : la kapitano
* Willy Semmelrogge : la doktoro
* Josef Bierbichler : la bandestro
* Paul Burian : Andres
* Volker Prechtel : la metiisto
* Dieter Augustin : la ĉarlatano
* Irm Hermann : Margret
* Wolfgang Bächler : la judo

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Woyzeck (1979 film) en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836106
* GND: 4205698-6
 |
La **Nacia Biblioteko de Hispanio** (hispane *Biblioteca Nacional de España*) estas la deponanta centro de la Bibliografia kaj Dokumenta Heredaĵo de Hispanio kaj la institucio gardas tre riĉan historian kolekton kaj ĉiajn publikigaĵojn en nacia teritorio ekde la komencoj de la 18-a jarcento. Nuntempe tiu ĉi dokumenta fonduso estas formata de pli ol 26 milionoj da objektoj kiuj inkluzivas librojn, revuojn, mapojn, bildojn, desegnojn, partiturojn, bultenojn, ktp.

La Nacia Biblioteko diskonigas sian riĉan nacian bibliografian heredaĵon per ĝia katalogo kaj la ellaborado de la Hispana Bibliografio kaj disvolvigas gravan aron de servoj al la publiko kiel la konsulthaloj kaj distanca servo tra la retpaĝo (), faka bibliografia informado kaj interbiblioteka pruntdonado. Pere de la Muzeo de la Biblioteko estas disvastigataj la kolektoj, la funkciado kaj la historio de la Nacia Biblioteko. Krom tio ĝi realigas ampleksan programon de kulturaj aranĝoj. La Nacia Biblioteko de la Hispanio partoprenas en la projekto de Virtuala Internacia Norma Datumaro (VIAF).

Ĝi troviĝas en la numero 20 de la Avenuo Rekoleto de Madrido, kundividante la konstruaĵon kun la Muzeo de Arkeologio kaj ĝi havas duan sidejon en Alcalá de Henares.

Referencoj
----------

1. ↑  Actividades culturales de la BNE.

Vidu ankaŭ
----------

Sidejo de la Nacia Biblioteko de Hispanio en Alcalá de Henares.
* Nacia biblioteko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nacia Biblioteko de Hispanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nacia Biblioteko de Hispanio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Nacia Biblioteko de Hispanio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 307870
* GND: 1027025-5
* LCCN: n79007200
* VIAF: 144917275
* ISNI: 0000 0004 1765 9012
* LIBRIS: 336472
* SUDOC: 026498545
* BNF: 11873556v
* ULAN: 500302319
* NLA: 35391277
* NKC: ko2009541427 kn20010709445, ko2009541427
* BNE: XX138802 XX4891886, XX138802
 |
**Jabłonka** estas rivero, dekstra alfluanto de Gać (siavice alfluanto de Narevo) kun longo de 30,92 km.

La rivero fluas en Podlahia provinco, ĝi fluas tra urbo Zambrów kaj vilaĝoj Wola Zambrowska, Nagórki-Jabłoń, Klimasze kaj Poryte-Jabłoń. Ĝi estas malaltebenaĵa rivero kun multaj meandroj. En Wola Zambrowska, la Zambrzyca - rivereto enfluas en Jabłonka, kaj la alia Prątnik- rivereto enfluas en la riveron tuj malantaŭ la Zambrów - Varsovia vojo (malantaŭ ponto surstrate Ostrowska ĉe Spacerowa strato). En la pola, la nomo de la rivero signifas pomarbeton. La Jabłonka estas nutrata per neĝfanda pluvakvo, tial, dum degelo aŭ peza pluvo, la nivelo de akvo en sia lito altiĝas.

Pejzaĝigado
-----------

**Zambrova akvorezervujo**

Naĝejo ĉe la akvujo de Jabłonka
Urba Parko "Pastra Arbareto" (pole "Księży Lasek") apud rivero Jabłonka en Zambrovo
Floroj en Urba Parko "Pastra Arbareto" (pole "Księży Lasek") apud rivero Jabłonka en Zambrovo
Kaskadeto sur rivero Jabłonka en Zambrovo en la parko Pastra Arbareto julie 2022
En la areo de Zambrów en Jabłonka kreiĝas akvorezervujo, kiu estis rezulto de akvobaraĵo de la rivero. Ĝi situas sur la rivera sekcio tuj malantaŭ la ponto sur la strato 71 Pułku Piechoty, kaj antaŭ la ponto sur la strato Tadeo Kosĉjusko. Ĉirkaŭ la zambrova akvorezervujo kaj laŭ la plia fluejo de la rivero al Willowa strato, sur la bordoj de Jabłonka, estas libertempaj areoj (stadiono, naĝejo, plaĝo, sketejo, subĉiela scenejo, ludejo por infanoj, hundparko, subĉielaj gimnastikejoj), parkoj (verdaj areoj ĉe la laguno, moleo, fontanoj, parko Pastra Arbareto - pole "Księży Lasek") kaj novaj verdaj areoj (ĉe Spacerowa strato). Krome, la zambrova akvorezervejo estas uzata por akvosportoj kaj fiŝkaptado. En la laguno, vi povas renkonti anasojn kaj cignojnkaj eĉ kastoroj. Monumento de la eŭropa bizono situas proksime en verdaj areoj ĉe la laguno sur rivero. Sur la riverbordo, apud la ponto surstrate Tadeo Kosĉjusko, troviĝas ŝtona monumento dediĉita al Henryk Chęciński - la defendanto de la ponto dum la dua mondmilito.

**Meandroj kaj lagoj en Poryte-Jabłoń**

Lageto "Kajtek" en Poryte-Jabłoń
Pitoreskaj meandroj de Jabłonka estas videblaj sur la sekcio inter la vilaĝoj Nagórki-Jabłoń, Klimasze kaj Poryte-Jabłoń. En la vilaĝo Poryte-Jabłoń, ĉe la okcidenta bordo de Jabłonka, troviĝas historia, novrenesanca grandbieno de familio Woyczyński kun nobeldomo kaj lagetoj. Hodiaŭ stavoj estas uzataj kiel lagetoj por fiŝbredado. Karpoj sur kristnaskaj vesperoj tabloj por loĝantoj de Zambrovo kaj pli de tie venas.

Kuriozaĵoj
----------

* 23.06.2022 dum sia vizito al Zambrów, la Prezidento de Pollando Andrzej Duda renkontiĝis kun la loĝantoj ĉe la akvorezervujo ĉe la rivero Jabłonka;
* Lagetoj sur Jabłonka en Poryte-Jabłoń estas nomitaj laŭ la nomojn de familio kaj bestoj de fondinto grafo Aleksander Dzieduszycki. La plej granda lageto daŭre nomiĝas Aleksander, la dua plej granda - Grażyna kaj plu: Kowale, Fortuna, Orlik, Kajtek, Bezimienny, Moryś;
* Sur la monteto super Jabłonka estas la plej malnova preĝejo de la Sankta Triunuo en Zambrovo.

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 781652
 |
**Ágoston Schulek** [Agoŝton ŝulek], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Schulek Ágoston Nátán** estis hungara ekonomo, kolegia kaj akademia instruisto. Lia patro estis Gáspár Schulek M. liaj plej signifaj filoj estis Frigyes Schulek kaj Vilmos Schulek.

Ágoston Schulek naskiĝis la  8-an de oktobro 1814(nun 1814-10-08) en Tiszolc (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Tisovec en Slovakio), li mortis la 20-an de junio 1869 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).

Biografio
---------

Ágoston Schulek parolis 10 lingvojn kaj en fino de la hungara reforma epoko li estis kasisto kaj sekretario en firmao de Lajos Kossuth, aŭ li estis uzinestro pri teksaĵoj. Tuj post la
hungara revolucio de 1848 li estis ekonomia konsilisto de Kossuth. Depost fino de la revolucio en 1849 li rifuĝis al Orsova (tiam hungara limpasejo, nun Orșova en Rumanio), kie li preparis eblan tujan rifuĝon al eksterlando. Inter 1855-1860 li instruis en kalvinana kolegio de Debrecen, poste en Komerca Akademio (Pest). Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis dufoje, la dua trifoje.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   Wikidata
2. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio Ágoston Schulek (ekonomo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 835800
* LCCN: n2006030734
* VIAF: 43724170
* ISNI: 0000 0000 3585 0575
 |



* Portalo pri Biografio
Lahore (1850)

**Ágoston Schöfft** [Agoŝton ŝoft], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Schöfft József Ágoston Tivadar** estis hungara pentristo, vojaĝisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Schoefft, Schofft, Schafft, Scheft*.

Ágoston Schöfft: István Széchenyi
Ágoston Schöfft  naskiĝis en 1809 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando), li mortis en 1888 en Londono (Britio).

Biografio
---------

Patro kaj avo de Ágoston Schöfft estis pentristoj, kiuj donis la unuajn desegnolecionojn al la juna Ágoston. Li frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, ekde 1828 li studis en Akademio de Belartoj de Vieno, poste en simila akademio en Munkeno. Li studvojaĝis al Italio, Francio, Svislando. En 1835 li hejmenvenis kaj pentradis portretojn. En la sekva jaro li edziĝis en Bukareŝto. En 1837 ili vojaĝis al Odeso, poste al Bombajo. Dumvoje li pentradis portretojn, ili financis la vojaĝojn. Li vivis en Indio 5 jarojn, li portretis la plej riĉajn maharaĝojn, estrojn, krome li renkontiĝis kun Sándor Kőrösi Csoma. En 1842 li hejmenvenis riĉa kaj li donacis kolektaĵon al Hungara Nacia Muzeo. Li aĉetis palacon en Venecio, establis galeriojn en Parizo kaj Vieno. Iom poste li malriĉiĝis kaj eksedziĝis. Inter 1864-1866 li estis kortega pentristo de Maksimiliano (Meksiko), poste li vojaĝadis en Usono, fine li mortis en Londono malriĉa.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Vieno (1855, 1858)
* Londono (1858)

Elektitaj portretoj
-------------------

* Sándor Kőrösi Csoma (litografiaĵo)Sándor Kőrösi Csoma (litografiaĵo)
* Maksimiliano (Meksiko)Maksimiliano (Meksiko)
* Ŝaho BahadurŜaho Bahadur
* 
* Geedza paroGeedza paro
* VirinoVirino
* Sinjorino kun blua vesto kaj turbanoSinjorino kun blua vesto kaj turbano
* SinjorinoSinjorino

Elektitaj aliaj pentraĵoj
-------------------------

* Kortego de LahoreKortego de Lahore
* Konsilio en LahoroKonsilio en Lahoro
* Rani Jindan (1817-1863) sidanta sur kusenoRani Jindan (1817-1863) sidanta sur kuseno

Memorigiloj
-----------

* strato "Képíró" (=bildoverkisto) en Budapeŝto ricevis tiun nomon pro familio Schöfft

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* germanlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616505
* GND: 1031831878
* VIAF: 95868197
* ISNI: 0000 0000 6893 3801
* ULAN: 500030254
* RKD: 70831
 |
**Omraam Mikael Ajvanhov** - bulgare Омраам Микаел Айванхов, france Omraam Mikhaël Aïvanhov, denaske Михаил Иванов (Miĥail Ivanov) - estis devene bulgara filozofo, pedagogo kaj astrologo. Li estis disĉiplo de Petr Deunov (Beinsá Dunó), la fondinto de la Universala Blanka Frataro. Ekde la jaro 1937 Omraam Mikael Ajvanhov vivis kaj instruis en Francio. Dum la sekvaj 49 jaroj, ĝis sia morto, li disvolvis la instruadon de la "Universala Blanka Frataro", donante pli ol 5000 prelegoj. 

Li instruis precipe en Francio, sed ankaŭ vojaĝis multe, en Svislando, Kanado, Usono, Britio kaj Skandinavio. Mem li tute nenion fiksis skribe, sed liaj disĉiploj publikigis lian verkaron en 44 poŝlibretoj kaj 32 kompletaj verkoj surbaze de liaj prelegoj. Liaj pensoj grave influis la movadon pri Nova Epoko en la 20-a kaj 21-a jarcentoj.

Esperanto-tradukoj
------------------

Claude Piron tradukis kvar librojn de Omraam Mikael Ajvanhov. Ili aperis ĉe eldonejo Prosveta:

* Espero por la mondo: spirita galvanoplast. N° 214-Eo, eldonita en 1991. Temo: Kiel plibonigi la rilatojn inter viro kaj virino.
* La jogo de nutrado. N° 204-Eo, eldonita en 1992. Temo: Gravas ne kion sed kiel ni manĝas.
* Sub la signo de la Kolombo: paco regu. N° 208-Eo, eldonita en 1995. Temo: Vera paco komenciĝas nur, kiam ni instalis ĝin ene de ni mem.
* Oraj reguloj por la vivo ĉiutaga. N° 227-Eo, eldonita en 2002. Temo: Kapabli transformi okazaĵon, anstataŭ pasive travivi ĝin suferante.

En 2015 aperis kvina tradukita libro: La homo, konkere al sia destino. N° 202-Eo, eldonita en 201. Temo: Respondoj al multaj el niaj demandoj.

Internacia Fondaĵo pretas senpage donaci (ĝis elĉerpiĝo de la stoko) tiujn 5 librojn al la Esperanto-bibliotekoj, kiuj petos ilin. La Fondaĵo mem pagos la sendokostojn.

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 440255
* GND: 119230402
* LCCN: n50040838
* VIAF: 29528950
* ISNI: 0000000108829794
* SUDOC: 026679698
* BNF: 118882464
* BIBSYS: 90642226
* NKC: mzk2002148188
* BNE: XX896642
 |




1. ↑
La **Nacia biblioteko de agrikulturo de Usono** (angle *United States National Agricultural Library*) estas nacia biblioteko dediĉita al agrikulturo kaj unu el la plej grandaj esplorbibliotekoj en la mondo. La biblioteko estas unu el la kvin naciaj bibliotekoj de Usono. Ĝi situas en Blatsville, Marilando, proksime de Vaŝingtono. La biblioteko estis fondita en 1862 fare de prezidanto Abraham Lincoln kaj havas pli ol 4 milionojn da libroj. Krome, la biblioteko ankaŭ funkcias kiel nacia informcentro por agrikulturo kaj ĝardenado.

En 1962 la biblioteko moviĝis al la isono-instituto de agrikultura Esplorado en Marilando kaj estis nomumita "Nacia Biblioteko" fare de tiama Agrikultursekretario Orville Freeman. En 2000 estis decidite nomi la bibliotekon laŭ prezidanto Lincoln, ĝia fondinto.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Nacia biblioteko de Agrikulturo (Usono)** en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774146
* GND: 1020746-6
* LCCN: n80009063
* VIAF: 157987477
* ISNI: 0000 0001 2113 2895
* SUDOC: 030089581
* BNF: 121575899
* NLA: 36252650
* BIBSYS: 90109416
* NKC: uzp2007419863
 |
**Ágoston Trefort** [Agoŝton trefort], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Trefort Ágoston** (pli komplete *Trefort Ágoston Ádám Ignác* estis hungara politikisto, ministro, membro (korespondanta en 1841, ordinara en 1867, prezidanta en 1885) de Hungara Scienca Akademio. Lia nepo estis grafo Ervin Batthyány.

Ágoston Trefort
Ágoston Trefort en 1862
Ágoston Trefort  naskiĝis la 6-an de februaro 1817 en Hungario en Homonna (nuntempa Humenné en Slovakio). Li mortis la 22-an de aŭgusto 1888 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ágoston Trefort frekventis universitaton en Pest (urbo), poste li lernis juron en Eperjes. En 1836 li studvojaĝis en Eŭropo. Hejmenveninta li ricevis ŝtatan postenon en Buda, kie li konatiĝis kun József Eötvös. En 1843 li helpis la parlamentan laboron. En 1847 li edziĝis, tial li iĝis fora parenco de Eötvös. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis subministro, sed en septembro li ne konsentis kun la okazintaĵoj, tial li migris al Munkeno. Li hejmenvenis en 1850, sed li rifuzis la politikadon. Nur en 1860 li estis elektita subdepartementestro, poste parlamenta deputito. Inter 1865–1892 li estis senĉese parlamenta deputito, dume li estis ministro inter 1872-1888. Li multe strebis por la kulturo kaj moderna edukado, krome li fondis muzikakademion, universitatojn, industriartan muzeon.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Bankügy* (1842)
* *Parlamentaj paroladoj* (1861)
* *Előterjesztése a gazdasági tanintézetek fejlődése és állásáról* (1878)
* *Beszédek és levelek* (Paroladoj kaj leteroj), (1888)

Memorigiloj
-----------

* skulptaĵo, strato, mezlernejo kaj gimnazio en Budapeŝto
* premio "Trefort Ágoston"

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2014-02-01 per la retarkivo Wayback Machine
* membiografio

* Kategorio Ágoston Trefort en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 468555
* GND: 117408603
* LCCN: n78084639
* VIAF: 36907944
* ISNI: 0000000078287284
* BNF: 10420349f
 |
La **usona nacia biblioteko de Transporto** (angle *National Transportation Library*, mallongigita NTL) estas nacia biblioteko dediĉita al transporto. La biblioteko estas unu el 4 naciaj bibliotekoj en Usono dediĉitaj al diversaj temoj, krom la kongresa biblioteko kiu funkcias kiel la ĉefa nacia biblioteko de Usono.

La biblioteko situas en Vaŝingtono - la ĉefurbo de Usono sub la aŭspicioj de la Bureau of Transportation Statistics (BTS) kiu estas parto de la direktoro de esplorado kaj novigado en teknologio (RITA). La biblioteko estis establita en 1998, kaj kunfandita kun la biblioteko de la Transportministerio en 2008.

La biblioteko inkludas pli ol 200,000 presitajn titolojn, 500 ĵurnalojn kaj pliajn 100 retajn datumbazojn en la Interreto. Inter la kolektoj de la biblioteko estas informoj pri tera kaj mara transporto, kaj larĝa gamo de temoj de specialaj kolektoj pri transporto. La biblioteko ankaŭ havas ampleksan ciferecan kolekton pri la temo de juraj konsiloj ligitaj al transporto kaj transporto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774144
* LCCN: no00072062
* VIAF: 157379246
* ISNI: 0000 0004 0639 4055
 |
**Ida Hort,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hort Ida** estis hungara aktoro, kulturisto, skulptisto. Inter artistoj ŝia persona nomo estis *Idy* [idi], ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Szász Istvánné,* ŝia filo estis István Tas Szász.

Ida Hort naskiĝis la  19-an de januaro 1900(nun 1900-01-19) en Alsóábrány, ŝi mortis la 9-an de januaro 1994 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ida Hort akiris licencon pri aktorado en privata lernejo de Szidi Rákosi. Dum la kalistefa revolucio li rifuĝis al Verespatak, ekde 1919 ŝi estis aktoro en Marosvásárhely. Intertempe tiu landparto apartenis jam al Rumanio, sed ŝi restis plu hungara aktoro en trupo de Jenő Janovics en Cluj. Post jaroj ŝi akiris ankaŭ licencon pri fotado de Jutka Miklós, ŝi lernis ankaŭ skulptadon de Károly Kudelász, krome ŝi estis motoro de la hungara arta vivo en Cluj. Ŝi edziniĝis en 1922, naskis en 1938, vidviniĝis en 1973. En 1977 ŝi translokiĝis al Budapeŝto.

Elektitaj roloj
---------------

* Pietro Mascagni: *Cavalleria Rusticana* - Lola
* Ferenc Molnár: *Üvegcipő* - Csitri
* Károly Bakonyi–Albert Szirmai: *Mágnás Miska*

Fontoj
------

* biografio hungare
* dateno legebla pli malsupre

Referencoj
----------



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 847874
 |


* Portalo pri Biografio
**Wuppenau** (prononcu *Vupnaŭ*) estas komunumo de la distrikto Weinfelden (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Münchwilen) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1008 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Wuppenau situas en monteta regiono inter Wil SG kaj Sulgen inter la montetoj *Nollen* (734 m s.m.) kaj *Gärteschberg* (772 m s.m.). La komunumo konsistas krom Wuppenau mem el la municipoj kaj setlejoj Almensberg, Gabris, Gärtensberg, Greutensberg, Grub, Heiligkreuz, Hosenruck, Leuberg, Mörenau, Oberheimen, Remensberg, Secki, Waldwies kaj Welfensberg.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Wuppenau limas en nordokcidento al Braunau, en nordo al Sirnach kaj Schönholzerswilen, en nordoriento al Kradolf-Schönenberg, en sudoriento Niederhelfenschwil (Kantono Sankt-Galo), en sudo Zuzwil (Kantono Sankt-Galo), kaj en sudokcidento al Bronschhofen (Kantono Sankt-Galo).

Lernejo
-------

Wuppenau apartenas kun la najbara komunumo Schönholzerswilen al la *Popollernejkomunumo Nollen*.

Trafiko
-------

Wuppenau situas ĉe la strato de Sulgen al Wil. La komunumo atingeblas per la poŝtaŭtolinio n-ro 722 ek de Wil kaj per publika taksio (nomita *Publicar*) ek de Weinfelden.

Turismo
-------

La regiono en somero invitas kun 10 parkitaj vojoj por migrado kaj en vintro por kurskiado. De la pinto de la monteto Nollen oni havas belan rondvidon al la Alpoj en la sudo kaj Bodenlago en nordo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Wuppenau okazis ĉirkaŭ en la jaro 820 kiel *Wabinowa*, dum la unua dokumenta mencio de Heiligkreuz datiĝas el la jaro 1275 kiel *Amptencelle*, kaj Hosenruck estis menciita la unuan fojon en dokumento el la jaro 1359 kiel *Hasrugg*.

La hodiaŭa politika komunumo Wuppenau estis fondita la 1-an de januaro 1971 per la kunigo de la antaŭaj lokkomunumoj Wuppenau, Heiligkreuz kaj Hosenruck.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Wuppenau
* Oficiala retejo de la Popollernejkomunumo Nollen
* Heiligkreuz en la Historia Leksikono de Svislando
* Hosenruck en la Historia Leksikono de Svislando

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Wuppenau** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Vilaĝocentro de WuppenauVilaĝocentro de Wuppenau
* Gastejo LöwenGastejo Löwen
* Katolika preĝejoKatolika preĝejo
* Katolika preĝejo de interneKatolika preĝejo de interne
* WelfensbergWelfensberg
* SeckiSecki

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Weinfelden |
| --- |
| Affeltrangen |
Amlikon-Bissegg • Berg • Birwinken • Bischofszell • Bürglen • Bussnang • Erlen • Hauptwil-Gottshaus • Hohentannen • Kradolf-Schönenberg • Märstetten • Schönholzerswilen • Sulgen • **Weinfelden** • Wigoltingen • Wuppenau • Zihlschlacht-Sitterdorf |  |

 |
**Ákos Ecsődi** [Akoŝ eĉOdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ecsődi Ákos** estis hungara pentristo, instruisto.

Memortabulo pri Ákos Ecsődi
Memortabulo pri Ákos Ecsődi en Újbuda
Ákos Ecsődi  naskiĝis la 27-an de decembro 1902 en ekstera parto de Naszály (vilaĝo), li mortis la 5-an de septembro 1983 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ákos Ecsődi frekventis mezlernejon en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1925. Li resis plu samloke 2 jarojn. Lia plej grava instruisto estis István Csók. En 1927 li studvojaĝis al Parizo helpe de stipendio. Inter 1934 kaj 1939 li instruis en Budapeŝto en gimnazio, inter 1943-1954 en Makó, fine denove en Budapeŝto. Li pensiuliĝis en 1968. Li ricevis kelkajn premiojn.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1928, 1930, 1987, 1996)
* Makó (1975)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Budapeŝto (1923, 1924, 1927, 1929, 1930, 1932)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Piroskalapos nő (1926)
* A budapesti déli vasúti összekötő híd (1932)
* Gyöngysoros hölgyel (1933)
* Csendélet teáskannával és merőkanállal

Memorigiloj
-----------

* 2 memortabuloj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 608257
 |
Wurlitzer 200A
**Wurlitzer Electric Piano** estas elektromekanika klavarinstrumento, produktita 1955 kaj 1982 de la firmao Rudolph Wurlitzer Company kaj inventita de Benjamin Meissner. La plej ofte uzata variaĵo, Wurlitzer 200A, aperis ĉefe en la 1960-aj kaj 70-aj jaroj ofte en ĵazo, funko, kontreo kaj soŭlo. Wurlitzer ekde tiam ĉiam denove estas uzata en diversaj muzikstiloj, poste pli kaj pli en specimenita formo. La sono similas al tiu de Fender Rhodes kaj varias inter relative malmilda, kava, venkebla sono je agresema ludado kaj dolĉeta, vibrafoneca, varma sono je trankvila ludado.

Instrumento
-----------

Wurlitzer estas klavarinstrumento kun 64 klavoj. La tonamplekso egalas al tiu de 88-klava pianego sen la supra kaj malsupra oktavo. La songenerado okazas po klavo per lameno, kiun frapas martelo post klavofrapo, kaj kiu per kondensiloplatoj formas elektran kampon, trans kiu la tono ankaŭ estas deprenata. Krome Wurlitzer disponas pri dampiloleva pedalo, kiu funkcias per Bowden-tirilo.

Historio
--------

Inventinto Benjamin Meissner evoluigis kutiman, amplifikatan pianon en la 1930-aj jaroj. Wurlitzer uzis la elektran sonprenokonstruaĵon, sed anstataŭis la kordojn per metallamenoj.

Aŭdekzemploj
------------

Konataj muzikaĵoj aplikantaj Wurlitzer:

* Ray Charles – „What’d I Say"
* Three Dog Night – „Mama Told Me Not To Come"
* The Small Faces – „Lazy Sunday"
* Donny Hathaway – „What's going on"
* Joni Mitchell – „Woodstock"
* The Carpenters – „Top Of the World"
* Supertramp – „The Logical Song", „Dreamer"
* Sun Ra (1956, der erste Song mit einem Wurlitzer) – „India", „Dreams Come True"
* Jamiroquai – „Black Capricorn Day"
* Queen – „You're My Best Friend"
* Marvin Gaye – „I Heard It Through The Grapevine"
* Pink Floyd – „Money"
* Sheryl Crow – „The Book", „My Favorite Mistake" (Wurlitzer Version auf der Single)
* Beck – „Where It's At"
* Steely Dan – „Do it again"
* Joanna Newsom – „Peach, Plum, Pear" (Versio sur „Walnut Whales")
* Norah Jones – „One Flight Down"

* Kategorio Wurlitzer Electric Piano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Nacia biblioteko de Gronlando** (gronlande *Nunatta Atuagaateqarfia*, dane *Det Grønlandske Landsbibliotek*) estas la publika kaj nacia biblioteko de Gronlando, situanta en Nuko, la ĉefurbo de Gronlando. Ĝi estas la plej granda referencbiblioteko en la lando, dediĉita al la konservado de nacia heredaĵo kaj kultura kulturo.

Kolektoj
--------

La bibliotekkompleksoj situas en pluraj lokoj, en la publika biblioteko en la urbocentro, kaj alia sekcio en *Ilimmarfik*, la kampuso de la Universitato de Gronlando, situanta en la distrikto Nuussuaq de Nuko, kie la kolekto de historia materialo kiu rilatis al Groenlando, nome "*Groenlandica*" estas konservita. Aktuale en 2018 ekzistas 101 824 eroj en la biblioteka datumbazo en "Ilimmarfik".

Vidu ankaŭ
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Nacia biblioteko de Gronlando** en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774199
* GND: 671494-8
* LCCN: n89629242
* VIAF: 129131394
* ISNI: 0000 0001 0685 067X
 |
**Árpád Besenczi** [beŝenci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Besenczi Árpád** estis hungara aktoro, voĉoaktoro, teatrestro.

Árpád Besenczi  naskiĝis la 18-an de julio 1965 en Pécs.

Biografio
---------

Árpád Besenczi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, jam tiam li estis statisto en filmoj. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1989, sed li ankaŭ apartenis al la universitata trupo. Spite la juran diplomon li iĝis membro de Nacia Teatro (Pécs), kie li havis eĉ ĉefrolojn. Inter 1993 kaj 2010 li apartenis al Teatro József Attila, sed tiutempe li havis rolojn en filmoj, se ne paroli pri amuzaj televiziaj programoj. Ekde 2010 li estas teatrestro de Teatro Hevesi Sándor. Li ricevis premiojn inter 1992-2013.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám (unu el la viraj ĉefroloj)
* William Shakespeare:
	+ Somermeznokta sonĝo - Zuboly
	+ Hamleto - Horatio; Laertes; Cimbora; Osric
	+ *Antonio kaj Kleopatra* - Canidius
* Zoltán Egressy: Portugál - Csipesz

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Cha-cha-cha* (1982)
* *A Brooklyni testvér* (1995)
* *Kisváros* (televizia serio, 1993-1998)
* *Made in Hungaria* (2009)
* *ZooKids - Mentsük meg az Állatkertet!* (2011)

Aliaj taskoj
------------

* hungaraj voĉoj en eksterlandaj filmoj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

emblema flago de la junulara klubo "Ondo" el ties fondojaro 1985
La **junulara Esperanto-klubo *ONDO* de Kaŭno** - litove *Kauno jaunimo esperantininkų klubas "ONDO"* - estas junulara esperantista organizaĵo en la urbo Kaŭno de Litovio. Ĝi en 1985 gvide de Arūnas Grincas kaj Kazys Tamošetis sendependiĝis de la Kaŭna Esperanto-Societo, en epoko kiam Litovio ankoraŭ estis parto de Sovetunio, kaj agado esperantista nur limigite eblis, sed paŝon post paŝon plifaciliĝis en la etoso de Glasnost, Perestrojko kaj la proksimiĝanta Kantanta Revolucio en Baltio. Tradicie la plej multaj membroj estis kaj estas studantoj de la diversaj kaŭnaj universitatoj, precipe la Vytautas-Magnus-Universitato, Kaŭna Medicina Universitato kaj Kaŭna Teknologia Universitato (en sovetuniaj tempoj aparte la politeknika kaj agrikulturaj institutoj). En la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj en la klubo interalie aktivis Laima Bagušytė, Vilius Valužis, Arvydas Kazlauskas, kaj ekde la jaro 1986 Remi Rudaitytė, studanto pri anglistiko, kiu post studo en la Vilna Universitato dum kvar jaroj laboris kiel tradukistino en la kaŭna urbocentro, gvidis la lingvan sekcion de la klubo kaj okazigis multajn lingvokursojn.

La klubo havis viglajn rilatojn kun la junularaj grupoj de aliaj urboj de Sovetunio, aparte intense en Vilno, Rigo kaj Minsko, kaj la klubanoj estis inter la movadaj motoroj de la duonleĝaj esperantistaj organizaĵoj SEJM (akronimo kiu en la litova lingvo, samkiel en la pola, ankaŭ estas la radiko de la vorto por "parlamento" kaj tial aparte asociigas la deziron pri demokratieco) kaj ankaŭ Asocio de Sovetiaj Esperantistoj. Post la ŝtata resendependiĝo de la Litova Respubliko la klubo ONDO konsideratas unu el la du ĉefaj fondoĉeloj de la nuna Litova Esperantista Junulara Ligo, la landa sekcio de TEJO en Litovio.

Ekde la jaro 1990 inter la grupaj aktivuloj estas Ramūnas Narbutas, kaj la grupanoj interalie estas la administraj motoroj de Litova Esperantista Junulara Ligo, pro tio ke la liga sidejo troviĝas en historia urbocentra domo de Kaŭno - la eksa domo de la bopatro de Zamenhof, Aleksandro Silbernik, en strato nun nomata *Zamenhofo gatvė*.
**Árpád CSURGAY** [ĉurgai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csurgay Árpád (István)** estas hungara elektra inĝeniero, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1993), membro de Academia Europaea.

Árpád Csurgay  naskiĝis la 8-an de septembro 1936 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Árpád Csurgay frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1954-1959. Li eklaboris post la diplomo en telekomunikada instituto, kie li iĝis scienca direktoro en 1976. Li ankaŭ instruis en la universitato ekde 1961. En 1996 li estis gastoprofesoro en Usono. Li okupiĝis precipe pri nanoteknologio, telekomunikado, mikroondoj.

Li edziĝis en 1962 baldaŭe havanta 3 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1971-2002.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Mikrohullámú passzív hálózatok* (1965)
* *Analóg nyomtatott huzalozású és hibrid integrált áramkörök gépi tervezése* (1979)
* *Fundamental Limits in Large-Scale Circuit Modeling and Simulation* (1983)
* *The Circuit Paradigm in Nanoelectronics* (1997)
* *Nanotechnika, tudomány és természet* (2006)

Fontoj
------

* biografio kun foto

* Kategorio Árpád Csurgay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kabineto de Danio** (dane *regering*) konsistigas la registaron kaj plenuman povon de la Regno de Danio ekde 1848. La kabineto en la lando estas gvidata de la ĉefministro, kaj krom li estas ĉirkaŭ 25 aliaj ministroj. La kabineto kutime konsistas el ministroj de du aŭ pli da partioj formantaj koalicion. Malgraŭ tio, malplimultaj registaroj ankaŭ funkciis tra la jaroj.

La ministroj estas oficiale nomumitaj de la Reĝo. Foje la registaroj estas referitaj publike sub la nomo de la ĉefministro aŭ sub la nomo de la partioj kiuj konsistigas ilin.

Ekde la 21-a de aŭgusto 2019, la ĉefministro estas Mette Frederiksen, kiu gvidas minoritatan registaron de la Socialdemokrata Partio. Tiu ĉi registaro dependas de pluraj pli malgrandaj liberalaj kaj socialismaj partioj, kaj estas la 78-a ekde 1848.

La Registaro de Danio funkcas kiel kabineta registaro, kie administra aŭtoritato estas ekzercita, formale nome de la monarko, fare de ĉefministro kaj aliaj kabinetministroj, kiuj gvidas ministeriojn. Kiel plenuma povo, la kabineto respondecas pri proponado de leĝoj kaj la buĝeto, efektivigante la leĝojn, kaj gvidante la eksterajn kaj internajn politikojn de Danio. La pozicio de ĉefministro apartenas al la persono plej fidata inter la plimulto de la parlamentanoj; tio estas kutime la gvidanto de la plej granda partio aŭ, pli efike, pere de koalicio de partioj. Ununura partio ĝenerale ne havas sufiĉan politikan forton laŭ la nombro de sidlokoj por formi kabineton per si mem. Danio ofte estis regita fare de koaliciaj registaroj, el malplimultaj registaroj dependaj de ne-registaraj partioj.

Referencoj
----------

1. ↑   Section 14. ICL. Alirita 7 September 2012.
2. ↑   Danmarks nye regering er nu på plads: Se hele Mette Frederiksens ministerhold her. Alirita 21 August 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832322
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Granda Palaco |

Kongresanoj de la UK 2015 antaŭ la kongresejo
Solena malfermo de la UK 2015 en la centra salono
**Granda Palaco (Lillo)** aŭ **Lilla Granda Palaco** (france ***Lille Grand Palais***) estas konstruaĵo situanta en Lillo, (norda Francio), pripensita de Rem Koolhaas, apud la urbocentro kaj la stacidomoj. Ĝi kungrupigas tri ejojn: kongresejon, ekspoziciejon kaj spektaklejon Zénith Arena.

Ĝi devenas de la politika volo de Pierre Mauroy fari el Lillo grandan eŭropan metropolon. La projekto estis iniciatita dum la 1980-aj jaroj kaj la konstruaĵo malfermis siajn pordojn en junio 1994 (Zénith Arena, en novembro 1994).

Lilla Granda Palaco estas mastrumata de Anonima Societo kun miksa ekonomio, el kiu urbo Lillo posedas 61 %. Ties nuna prezidanto estas Jacques Richir.

En la kongresejo de la 25-a de julio ĝis 1-a de aŭgusto 2015 okazis la 100-a Universala Kongreso de Esperanto.

 Metro-stacio:  *Lille Grand Palais*.

Infrastrukturo
--------------

* Kongresejo:
	+ 3 amfiteatroj (300, 500 kaj 1 500 sidlokoj)
	+ 28 kunveno-ĉambroj (de 10 ĝis 500 personoj)
	+ 1 ejo malgranda ekspozicio (2 500 m²)
	+ 1 ejo « poster » (1 650 m²)
	+ 1 salono por bankedo (1 200 sidlokoj)

* Ekspoziciejo:
	+ Ĝis 22 000 m² aranĝeblaj kaj apartigeblaj en tri partojn

* Zénith Arena:
	+ 4 500 sidlokoj (7 000 sidaj/staraj)

* Aŭtoparko:
	+ 1 250 lokoj

Pligrandigo de 10 000 m² de la ekspoziciejo estas antaŭvidita.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Granda Palaco (Lillo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Lille Grand Palais
* Oficiala retejo de Zénith Arena
* Lille2015 - 100a Universala Kongreso de Esperanto

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Lille Grand Palais en la franca Vikipedio.*
**Árpád Gerster,** laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj kun plena nomo) **Gerster Árpád Géza Károly** estis hungara-usona kuracisto, akuŝisto-ginekologo, kirurgo, profesoro. Lia fratino estis Etelka Gerster. Lia nomo en Usono ofte aperis en formo *Arpad Geyza Gerster*.

Árpád Gerster  Arkivigite je 2015-05-18 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 22-an de decembro 1848 en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 11-an de marto 1923 en Novjorko.

Biografio
---------

Árpád Gerster frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitaton en Vieno. Li akiris kuracistan diplomon en 1872, poste li eklaboris en soldata hospitalo de Vieno. En 1874 li studvojaĝis en Germanio, poste li migris al Usono, kie li laboris kiel kirurgo. En la sekva jaro li edziĝis, poste li havis filon. Ekde 1882 li ankaŭ instruis en Novjorko. En 1894 li ricevis ordenon de Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio), kiun li resendis, ĉar ankaŭ en Usono li apogis tiujn hungarojn, kiuj sekvis politikon de Lajos Kossuth.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *The rules of aseptic and antiseptic surgery; a practical treatise for the use of students and the general practitioner, by Arpad G. Gerster ...* (1888) - la libro estis unika en Usono en tiu temo
* *The rules of aseptic and antiseptic surgery : a practical treatise for the use of students and the general practitioner* (1890)
* *Recollection of a New York Surgeon* (1917)

Fontoj
------

* biografio kun foto angle
*
**Zacharias Frankel** (naskiĝis la 30-an de septembro 1801, mortis la 13-an de februaro 1875) estis bohem-germana rabeno kaj historiisto, kiu studis la historian evoluadon de judismo. Li naskiĝis en Prago kaj mortis en Vroclavo. Frankel estis la fondinto kaj la plej eminenta membro de la skolo **historia judismo**, kiu rekomendas esplorliberecon sed konfirmas la aŭtoritaton de la tradicia juda kredo kaj praktiko. Ĉi tiu skolo estis la intelekta naskiginto de konservema judismo.

Frankel estis, tra sia patro, posteulo de vienaj ekzilitoj el 1670 kaj de la fama rabena familio Spira, kaj flanke de sia patrino li devenis de la familio Fischel, kiu donis al la komunumo de Prago plurajn distingindajn talmudistojn. Li ricevis sian fruan judan edukadon en la jeŝivo de Bezalel Ronsburg (Daniel Rosenbaum). En 1825 li iris al Budapeŝto, kie li preparis sin por la universitato, de kiu li diplomatiĝis en 1831. En la sekva jaro li estis nomumita kiel distrikta rabeno ("Kreisrabbiner") de Litoměřice fare de la registaro, estante la unua rabeno en Bohemio kun moderna eduko. Li igis Teplice lia sidejo, kie la kongregacio, la plej granda en la distrikto, elektis lin kiel rabenon. Li estis vokita al Dresdeno en 1836 kiel ĉefrabeno kaj konfirmita en tiun pozicion de la saksa registaro. En 1843 li estis invitita al la ĉefrabeneco en Berlino, kie la posteno estis vaka ekde 1800, sed post longa korespondado li malakceptis tion, ĉefe ĉar la Prusia registaro, laŭ sia fiksita politiko, rifuzis oficiale rekoni la oficon. Li restis en Dresdeno ĝis 1854, kiam li estis vokita al la prezidanteco de la vroclava seminario, kie li restis ĝis sia morto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618727
* GND: 116715804
* LCCN: n88241450
* VIAF: 20438799
* ISNI: 0000 0000 7986 0599
* LIBRIS: 54065
* SUDOC: 077005554
* BNF: 150858943
* NKC: jo2004220462
 |