recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kastelo de Verőce en la 1800-aj jaroj
La **Kastelo de Verőce (Pest)** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Migazzi**) estas baroka historia monumento en vilaĝo Verőce.

Kastelo de Verőce en 2014

Historio
--------

En tiu ĉi loko la romianoj konstruis gardoturon, iom da muropartoj estas videblaj ankaŭ nun. En la mezepoko Matiaso la 1-a (Hungario) konstruigis ĉaskastelon, dum konstruado oni profitis la romian gardoturon. Depost 1526 ĉe la apuda loko oni aranĝis trifoje parlamenton, kiun helpis la provizora ponto tra la Danubo. Dum la sekvanta dominado de turkoj la kastelo plene ruiniĝis. En 1769 episkopo Migazzi konstruigis la nun videblan kastelon, kiu klasikismiĝis en la frua 19-a jarcento. En 1977 en la alo (en la iama stalo) oni konstruis ĉambrojn.

Aerfoto pri la kastelo
En la 20-a jarcento (eĉ poste) la kastelo estas loko de gemaljunuloj, en periodo estis hejmo de maljunaj pastroj.

Konstruaĵo
----------

La unuetaĝa kastelo kun mansardo situas sola en parko kaj ĝi formas V-literon. La V-litero komenciĝas kun ornama pordo, poste la ĉefkonstruaĵo. En mezo de *V* estas pli malalta konstruaĵo-parto.

Parko
-----

Dum la socialismo en parto de la parko oni konstruis junularan tendaron, tiutempe fama inter la gejunuloj. Kelkaj arboj restis el la malnova erao.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare kun 2 fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto Arkivigite je 2016-05-04 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto Arkivigite je 2016-05-12 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Kastelo de Verőce en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kazár** estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Nógrád, en subregiono de Salgótarján.

Fora panoramo de Kazár

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 30  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.0505/19.8547
* Loĝantaro: 2150
* Poŝtkodo: 3127
* Telefonprefikso: 32

Situo
-----

Kazár situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Salgótarján troviĝas 7, Bátonyterenye 9 km.

Historio
--------

La loko estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1220 en formo *Cazar*. Meze de la 19-a jarcento minado de karbo komenciĝis. En 1893 tertremo, en 1873 ĥolero okazis. Fine de la 20-a jarcento la minado ĉesis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, biblioteko, kulturdomo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo omaĝe al Sankta Helena
* muzeo pri gladiloj

Famuloj
-------

En Kazár estis pastro kaj fine tie mortis István Szabó (tradukisto). Estas ankaŭ memorĉambro pri li.

* Kategorio Kazár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tigr-okula kvarco.
Tigr-okula kvarco
En gemologio, **kat-okuleco** ( angle : *chatoyancy* ), estas optika rebrila efiko kiun oni vidas ĉe iuj gemoj. La termino derivas de la franca *œil de chat*, signifante "okulon de kato". Kat-okuleco originas ĉu de la fibra strukturo de materialo, kiel ĉe tigr-okula kvarco, ĉu de fibraj enfermaĵoj aŭ kavaĵoj ene de ŝtono, kiel en la mineralo krizoberilo aŭ kat-okulo. La efiko estas komparebla kun rebrilo de bobeno de silko : La luma strio de reflektita lumo ĉiam estas orta al direkto de la fibroj. Por atingi tiun efikon plej bone kun gemo, ĝi estas tajlenda *kaboŝone*, kun la fibroj aŭ fibraj strukturoj paralelaj al bazo de la finlaborita ŝtono. Facetigitaj ŝtonoj ne emas bone montri la efikon.

Gemaj specoj, konataj por tiu fenomeno inkluzivas la jam menciitajn kvarcon, krizoberilon, berilon ( precipe la variaĵon akvamarinon ), turmalinon, apatiton, lunŝtonan gemon kaj skapoliton. Vitrofibro ankaŭ montreblas kat-okulecon se ĝi estas konvene tranĉita, kaj estas estinta populara ornama materialo kun granda varieco de brilegaj koloroj.

La termino kat-okulo, se uzata kiel nomo de gemo, nur povas referenci krizoberilon. Iu ajn alia ŝtono montrante tiu fenomenon devas havi la nomon de la ŝtono post la indiko kat-okula, ekzemple kat-okula akvamarino.

Kat-okuleco ankaŭ uzeblas por aludi similan impreson ĉe lignoprilaboro, kie certaj finlaboroj kaŭzos la lignoteksturon por efektivigi trafan tri-dimensian bildon. Tiu rezultato ofte estas tre serĉata; kelkfojo oni nomas ĝin "humida aspekto", ĉar humidigo de ligno ofte montrigas kat-okulecon, kvankam nur ĝis la ligno sekiĝas. Kun oleo kaj ŝelako oni povas forte atingi tiun rezulton.

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-07-11. Alirita 2010-10-02.

* Webster, R. Jobbins, E. A. (Ed.) 1998 : Gemmologist's compendium, *St Edmundsbury Press Ltd*, Bury St Edwards. angle
* Mitchell, T. et al. 1984 : Proceedings of the Electron Microscopy Society of America, EMSA. angle

* Kategorio Kat-okuleco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János Schadl** [jAnoŝ ŝadl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schadl János** estis hungara pentristo, muzikinstruisto.

János Schadl: Pentristo kaj muzo
János Schadl  naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1892 en Keszthely, li mortis la 1-an de marto 1944 en Tata (Hungario).

Biografio
---------

János Schadl frekventis baz- kaj mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste ekonomian akademion en la sama urbo, sed nur 2 jarojn. Li lernis muzikon en Vieno, poste pentradon en la lernojaro 1915 en Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Lia majstro estis Károly Ferenczy. Post siaj studoj li aliĝis al rondo de Lajos Kassák. Li debutis en ekspozicio en 1918. Depost la revolucioj (1918, 1919) Kassák kaj kremo de la rondo rifuĝis al Aŭstrio, sed li restis kaj trovis alian stilon (post-impresionismo). Li instruis muzikon en Tata, li pentradis nur libertempe.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Budapeŝto (1918, 1927)
* Parizo (1932)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Krisztus, 1921
* Falu viharban, 1922
* Emberek, legyetek tiszták!, 1923
* Levetett ruhák, 1938
* Gyermek temetés
* Keszthelyi part

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio János Schadl en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616371
* LCCN: no2023085723
* VIAF: 96336026
* ULAN: 500089935
 |
Skatolo de kaĉuoj
En franca kuirarto, la **kaĉuo** (france *cachou* IFA:[kaʃu]) estas malgranda pastelo de glicirizo aŭ anizo.

Priskribo
---------

La kaĉuo estas malgranda bombono, ofte nigra kaj vendata en skatoloj. La kaĉuo konsistas el sukero kaj glicirizo aŭ anizo, kelkfoje kun iom da kateĉuo.

Kaĉuoj estas ordinare manĝata post manĝo, por purigi la buŝon kaj forigi restantajn odorojn kaj gustojn.

Historio
--------

Reklamo por kaĉuoj, ĉ. 1890
La kaĉuo estis nomita laŭ la kateĉuo, planta ekstraktaĵo origine enhavita de la kaĉuoj. La kaĉuo estis inventita en Tuluzo en 1880 de apotekisto Léon Lajaunie (1841–1914), origine kiel medikamento kontraŭ tusoj kaj malbonodora buŝo.

La varmarko de Lajaunie famiĝis, kaj Lajaunie vendis siajn kaĉuojn en flava skatolo. Hodiaŭ, la varmarko restas fama, kaj sub tiu varmarko vendas kaĉuojn la usona firmao Mondelez International.

Referencoj
----------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: kaĉuo
2. ↑  Le Pestipon, Alain (2005-03). "Léon Lajaunie (1841 – 1914). Un Toulousain à la fois très connu et méconnu", *L’Auta* (fr), p. 104–112.

Vidu ankaŭ
----------

* Kateĉuo

* Kategorio Kaĉuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Katiu**, aŭ **Taungataki**, estas atolo en la centra Tuamotua arkipelago en Franca Polinezio. Ĝi situas 23,5 km okcidente de la plej okcidenta punkto de Makemo.

Katiu preskaŭ havas ovalan formon. Ĝi longas 27 km kaj maksimume larĝas 12,5 km. Ĝia totala areo inkluzive la laguno estas 232,5 km2 kaj ter-areo de proksimume 10 km2. Estas multaj mallarĝaj insuloj je la nordorienta flanko de ĝia longa rifo kun totala land-areo de proksimume 3 km2. Ĝia laguno estas konektita kun la oceano.

Katiu havis 250 loĝantojn en 2014. La ĉefokupoj estas fiŝkaptado, kopro-rikoltado kaj perlo-kultivado. La plej grava vilaĝo nomiĝas Toini; ĝi situas sur unu el la longaj insuloj de la nordorienta rifo.

Historio
--------

La unua registrita eŭropano kiu venis al Katiu estis la rusa oceanesploristo Fabian Gottlieb von Bellingshausen en 1820 sur la ŝipoj *Vostok* kaj *Mirni*. Li nomis la atolon "Osten-Saken" aŭ "Saken".

Estas regiona flughaveno sur Katiu kiu inaŭguriĝis en 2001.

Administracio
-------------

Katiu apartenas al la komunumo Makemo, kiu konsistas el la atoloj Makemo, Haraiki, Marutea Nord, Katiu, Tuanake, Hiti, Tepoto Sud, Raroia, Takume, Taenga kaj Nihiru.

Referencoj
----------

1. ↑  Young, J.L. (1899). "Names of the Paumotu Islands, with the old names so far as they are known.", *Journal of the Polynesian Society* **8** (4), p. 264–268.  Alirita 2015-01-07..
2. ↑  NZETC - Bellingshausen

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Katiu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Listo de atoloj (france) Arkivigite je 2007-03-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Oceanio (angle) Arkivigite je 2019-11-11 per la retarkivo Wayback Machine
Historia rekonstruado de **Katafrakto** de la epoko de Sasanida Imperio.
**Katafrakto** estis formo de armaĵita peza kavalerio uzita en militoj de Antikveco fare de nombraj popoloj en Eŭropo, Orienta Azio, kaj Meza Oriento.

Tiu vorto derivas el la Greka κατάφρακτος Kataphraktos (plurale: κατάφρακτοι Kataphraktoi), laŭvorte signife "armaĵita" aŭ "komplete enfermita". Historie, la katafrakto estis tre peze armaĵita ĉevalrajdanto, kun kaj ĉevalo kaj rajdanto kovritaj el kapo al piedo per skvama armaĵo, kaj tipe armita per lanco.

Katafraktoj servis ĉu kiel elita kavalerio aŭ kiel atakoforto por plej el la imperioj kaj landoj kiuj posedis ilin, ĉefe uzitaj por impetaj ŝarĝataokoj por rompi la infanteriajn formaĵojn. Katafraktoj aperas en kronikoj de multaj historiistoj el la plej fruaj tagoj de Antikveco ĝis la Meza mezepoko, kaj oni supozas ke ili influis sur la postaj eŭropaj kavaliroj, pere de la kontakto kun la Bizanca Imperio.

Notoj
-----

1. ↑   Nell, Grant S. (1995) The Savaran: The Original Knights. University of Oklahoma Press.

* Kategorio Katafrakto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János Seres** [jAnoŝ sereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Seres János** estis hungara pentristo, grafikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Pentraĵo de János Seres
János Seres  naskiĝis la 22-an de julio 1920 en Selyeb, li mortis la 11-an de decembro 2004 en Miskolc.

Biografio
---------

Desegnoinstruisto dum la mezlernejaj jaroj de János Seres estis Zsigmond Imreh. Post la abituriento Seres estis laboristo pro financaj problemoj, sed poste li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo en 1944. Dum la studentaj jaroj li edziĝis. Lia altlerneja ĉefinstruisto estis Gyula Rudnay. Li batalis dum la 2-a mondmilito, li estis militkaptito ĝis 1947. Post la hejmenveno li vivis plej ofte en Miskolc. Li aranĝis la artan vivon en Norda Hungario. Li instruis ankaŭ en mezlernejo. Inter 1968 kaj 1980 li instruis en Pedagogia Altlernejo Ho Chi Minh, poste li pensiuliĝis. Plej ofte li pentradis aĵpentraĵojn kaj pejzaĝojn, kie regis lia desegnoscio. Li ricevis premiojn inter 1974–2002.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Miskolc (1963, 1975, 1980, 1994, 2002)
* Budapeŝto (1968)
* Sárospatak (1987)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Sárospatak (1952)
* Miskolc (1955, 1961, 1983, 1997)
* Arthalo Budapeŝto (1953 – 1962)
* Eger (1976)
* Budapeŝto (2004)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Felhők
* Pincesor (1978)
* Avas
* Virágok

Elektitaj artaĵoj
-----------------

* Vitorlások (akvaforto)
* Kaktuszok (akvaforto)
* Béla Bartók (reliefo, 1956, Miskolc)
* Oktatás (ekstera murpentraĵo, 1964, Miskolc)
* F. Szilágyi: "Csalánok és ibolyák" (ilustraĵoj de poemlibro, 1990)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Zsolt Jószay

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2017-09-17 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio János Seres en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616711
* LCCN: n89663208
* VIAF: 33610084
 |
La **katolika eklezio en Israelo** estas parto de la Katolika Eklezio samkredanoj kun la episkopo de Romo, la papo. La katolikoj estas ĉirkaŭ 140.000, egale 2 % de la loĝantaro. La latina fidelularo estas nun gvidata de la Patriarko de Jerusalemo de la latinoj Fouad Twal (kiu regas ankaŭ la latinojn de Palestino, Kipro kaj Jordanio).

Laŭ la israela enlanda ministerio, la du precipaj enisraelaj katolikaj komunumoj estas la la greka katolika (115 miloj) kaj la latina (20 miloj). Ekzistas komunumo de maronitaj kristanoj, kaj malgranda komunumo de katolikoj lingve hebreaj kaj rusaj 

La israelaj zonoj "pli kristanaj" estas la Galileo, Ĥajfo (22.000) kaj Jerusalemo (16.000).

Eklezia organizo
----------------

### Diocezoj

* **Latina Eklezio:**
	+ Latina Patriarkato de Jerusalemo

* **Maronita eklezio**
	+ Ĉefeparkio de Ĥajfo kaj Sankta Lanto

* **Melkita Eklezio**
	+ Ĉefeparkio de Sankta Johano de Akko
	+ Ĉefeparkio de Jerusalemo de la Melkitoj

### Religiaj Ordenoj

* Gardejo de la Sankta Lando
* Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo

Apostola Nuncio
---------------

La 11-an de februaro 1948, per brevo *Supremi Pastoris*, papo Pio la 12-a starigis la *Apostolan delegacion de Palestino, Transjordanio kaj Kipro*.

Sekve de la fundamenta akordo de 1993, la 15-an de junio 1994  la Apostola Seĝo kaj Stato de Israelo alligis diplomatajn duflankajn rilatojn: la apsotola nuncio estas ankaŭ la apostola delegito en Jerusalemo kaj Palestino kaj nuncio de la Katolika Eklezio en Kipro.  

La nuna nuncio estas Giuseppe Lazzarotto, ekde la 18-a de Aŭgusto de 2012.

Notoj
-----

1. ↑   En 2012 tiu episkopujo nombris 161.400 baptitojn, laŭ la Pontifika Jarlibro,
2. ↑  Ekzistas ankaŭ vikarieja ofico de la Latina Patriarkato de Jerusalemo por la israelaj katolikoj nearabaj "hebrelingvaj", kun sidejo en Jerusalemo.
3. ↑  Duflankaj rilatoj de la Apostola Seĝo

Vidu ankaŭ
----------

* Sankta Lando
* Katolika eklezio en Palestino
* Judkristanoj
* Ortodoksa Eklezio de Jerusalemo
* Arabaj Kristanoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Katolika eklezio en Israelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Accordo fondamentale tra la Santa Sede e lo Stato di Israele (1993)
* angle Testo dell'accordo Stato d'Israele - Chiesa cattolica (1997)
* Relazioni diplomatiche Israele-Vaticano
* Il dialogo ebraico-cristiano a Gerusalemme
* angle Chiese cristiane in IsraeleArkivigite je 2017-04-26 per la retarkivo Wayback Machine
**János Somosi** [jAnoŝ ŝomoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somosi János** estis hungara teologo, bibliotekisto, lingvisto, instruisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1834). Lia origina nomo estis *Ködöbőcz János*, lia pli nova nomo aperis kelkfoje kiel *Somossy*.

János Somosi  naskiĝis la 24-an de majo 1783 en Hungara reĝlando en Bodzásújlak (nuntempa Novosad en Slovakio). Li mortis la 21-an de aŭgusto 1855 en Sárospatak.

János Somosi

Biografio
---------

János Somosi lernis en Sárospatak, poste li instruis kaj zorgis pri la biblioteko samloke. Post jaroj li plulernis en Göttingen. Hejmenveninta en 1815 li instruis en akademio de Sárospatak, kie post 3 jaroj jam instruis teologion jam kiel profesoro. Li pastriĝis en 1820. Post 3 jaroj li denove iĝis bibliotekisto, krome li havis ankaŭ ekleziajn kaj ŝtatajn taskojn.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A dogmatika theologiának első vonásai* (1827, 1835, 1843)
* *'Sidó grammatika* (Juda gramatiko), (1832-1833)
* **Sankta Biblio** (1835) - kiel eldonisto
* *A hittan vázlata* (1854)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio(la teksto estas legebla pli malsupre)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio János Somosi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Dimanĉa merkato en Kaŝgaro
**Kashgar**, **Kashi** aŭ esperante **Kaŝgaro** estas ĉina urbo.

Antaŭ 2 mil jaroj Kaŝgaro estis sidejo de la regno Shule vaste konata sur la Silka Vojo. En la 9-a jc. hujhu-oj el stepo de norda Ĉinio starigis Kala-ĥanejon en Kashi. Post tio, dum ĉirkaŭ 400-jara asimilado, la prapatroj de Kashi-anoj ekhavis trajtojn, kiajn havas la nunaj lokanoj. Menciindas, ke la reganto de tiu ĥanejo, ĉiam sin rigardante kiel posteulon de la ĉina nacio, sin titolis ĉina reĝo. Siatempe la ĥanejo havis alian gravan ŝanĝiĝon, t.e. islamo transprenis la regantan pozicion de budaismo. Pro tio Kashi fariĝis la unua islama regiono de Ĉinio.

Ĉiu evoluo de Kaŝgar intime rilatis kun ĝia geografia situo. En la tuĝjŭe-a lingvo Kashi signifas gemon. Kiel oazo inter la dezerto Taklimakan kaj la altebenajo Pamiro, Kashi distancas de Kuqa je 800 km. Ĉar ĝi situas ĉe la okcidenta fino de Ĉinio, en ĝi kuniĝis la branĉoj suda, meza kaj norda de la Silka Vojo. Danke al tio, tie ekviglis antikvaj foiroj, prosperis religioj kaj naskiĝis ujguroj, kiuj havas sangon de indiĝenoj, sed malsaman aspekton.

La moskeo Etigar staras en la centro de la urbo, ĝi konstruiĝis en 1442. Siatempe ĝi estis malgranda. En la 18-a jc iu islamanino donacis al ĝi ĉirkaŭ 70 hektarojn da tero. Poste alia islamanino donacis al ĝi sian tutan havajon antaŭ sia morto pro malsano dum la vojaĝo al Mekko. Nun la moskeo Etigar estas la plej granda en Cinio. En gi pregas ne nur islamanoj de Kaŝgar, sed ankaŭ tiuj el arbaj landoj.

La loĝdomoj ĉe landlimo estas plej simplaj kaj plej belaj. La stratetoj al moskeoj kaj bazaroj ĉiuj estas flavaj. Ĉar en Kaŝgar malmultas pluvo, la teraj etaĝdomoj kun plata tegmento estas uzeblaj por dekoj da jaroj. En ĉiuj kortoj belas floroj. En la ĉambroj bele dekoraciitaj buntas tapiŝoj kaj sur muroj kaj sur planko. En niĉoj kun gravuraĵoj estas arĝenta teservico el Pakistano.

Islama tombejo en Kaŝgar.

* Kaŝgar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kaŝgar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 54928
* GND: 4395054-1
* LCCN: n80110337
* VIAF: 158276862
* SUDOC: 027434214
* BNF: 119476450
* NDL: 00628346
 |
La **katalanaj nombroj** estas entjeroj ofte trovataj en kombinatoriko. Ili konsistigas vicon, kies *n*-a elemento {\displaystyle C\_{n}} estas difinita jene:

{\displaystyle C\_{n}={\frac {1}{n+1}}{2n \choose n}} ,
kie {\displaystyle {2n \choose n}} estas la binoma koeficiento.
La unuaj katalanaj nombroj por *n* = 0, 1, 2, 3, ... estas

1, 1, 2, 5, 14, 42, 132, 429, 1430, ... — estas la sinsekvo A000108 en OEIS.
Kvankam la difino enhavas dividon, ĉiuj katalanaj nombroj estas naturaj nombroj (pozitivaj enteroj), ĉar eblas prezenti ilin en jena formo:

por *n* ≥ 1: {\displaystyle C\_{n}={2n \choose n}-{2n \choose {n-1}}}

Aplikoj en kombinatoriko
------------------------

* {\displaystyle C\_{n}} estas egala al la nombro de la *vortoj de Dyck* de longo {\displaystyle 2n}. "Vorto de Dyck" estas vorto formita el *n* literoj X kaj *n* literoj Y tia, ke ĉiu komenca parto de la vorto enhavas ne pli la Y-oj ol da X-oj. Alivorte, kiam oni trairas tian vorton de maldekstre, la nombro de jam legitaj X-oj neniam malsuperas tiun de la jam legitaj Y-oj. Aŭ se X estas malferma kaj Y estas ferma krampoj, tiam la vortoj de Dyck estas la ĝustaj parentezaj esprimoj. Ekzemple la vortoj de Dyck de longo 6 estas jenaj:

XXXYYY, XYXXYY, XYXYXY, XXYYXY, XXYXYY.
Efektive {\displaystyle C\_{3}=5}.

* {\displaystyle C\_{n}} estas ankaŭ la nombro de malsamaj manieroj meti krampojn inter {\displaystyle n+1} faktoroj. Ekzemple por {\displaystyle n=3} ekzistas kvin parentezaj strukturoj por kvar faktoroj: a(b(cd)), a((bc)d), (ab)(cd), (a(bc))d, ((ab)c)d. Ĉar tiaj esprimoj estas reprezenteblaj per ordigitaj duumaj arboj, {\displaystyle C\_{n}} egalas ankaŭ al la nombro de de tiaj arboj kun {\displaystyle n+1} folioj.

Trianguligoj de kvinangulo
* {\displaystyle C\_{n}} estas ankaŭ la nombro de malsamaj manieroj por dispartigi plurlateron de {\displaystyle n+2} lateroj al trianguloj, ligante ĝiajn verticojn per strekoj.

* {\displaystyle C\_{n}} estas ankaŭ la nombro de

Rikura rilato
-------------

La katalanaj nombroj obeas jenan rikuran rilaton:

{\displaystyle C\_{0}=1\qquad } kaj por {\displaystyle \quad n\geq 1\qquad C\_{n}=\sum \_{i=0}^{n-1}C\_{i}C\_{n-1-i}}
Tion kaŭzas la fakto, ke ĉiu vorto *v* de Dyck de longo pli ol 2 estas skribebla unumaniere en jena formo:

*v* = X*v*1Y*v*2
per du aliaj, eble malplenaj vortoj de Dyck {\displaystyle v\_{1}}, {\displaystyle v\_{2}}.

Historio
--------

La katalana vico estis unuafoje priskribita en la 18-a jarcento de Leonhard Euler, kiu okupiĝis pri la malsamaj manieroj dispartigi plurlateron al trianguloj. La unuan publikaĵon pri la temo faris Johann Andreas Segner, kaj la vico de tiam portis la nomon "segneraj nombroj". Eugène Charles Catalan faris ligon al la nombro de parentezaj esprimoj, kaj lia nomo anstataŭis tiun de Segner.

* Kategorio Katalana nombro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar necesas spacoj post interpunkciaj signoj, kaj la gramatiko estas kompleta katastrofo.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

Katsudō Shashin(Japane:かつどう しゃしん,kanji:活動写真) aŭ *Matsumoto fragment* eble estas plej maljuna japana diafilmo. Ĝia kreintoj estas nekonata,kretempon povas certitan inter 1907 ĝis 1912,plej frua ol antaŭa Imokawa Mukuzō Genkanban no Maki(Kanji:芋川椋三 玄関番の巻) el 1917, kiu konsederitan estis plej frua Japana anima filmo.Estis profesoro malkovri en Kioto en 2005.

Enhavo
------

Katsudō Shashin
La 50 bildoj el la filmo deskribis knabo kiu porti mararmea uniformon skribi *活動写真* ĉe muro kun negra plumo.kaj li turnis lin al spektantaro kaj fari saluti kaj kliniĝi.

Male al tradiciaj animacioj,kardojn estis presaĵanimacio,sed ne estis fotografitajn bildojn.La metoro de paŝo uzis Kappa ban kun *Kappa-zuri*.Bildoj estis ruĝaj kaj nigraj,impresitajn sur filmo 35mm.

Erao
----

Inter 1896-1897,okcidenta filma tekniko eniris Japanio.Plej frua fremda animacio kiu publigis en Japanaj teatrejoj estis *Les Exploits de Feu Follet* de Émile Cohl en 15-an de aprilo 1912 en Tokio.Post artistoj kiel Ōten Shimokawa kaj Jun'ichi Kōuchi kreis plej fruaj Japanaj animacioj.Sed plej parto estis perdita.

Malkovro
--------

Brokanta komercisto en Tokio kontaktis Matsumoto Natsuki,ikonografispertulo de Osaka Universitato de Artoj en la Decembro 2004.La komercisto parolis,ri akiris kolekton de animacioj kaj projekciiloj el maljuna familio en Kioto,kaj Matsumoto aĉetis ĝin en post monato.La kolekto inkluzivis 3 projekciilojn,11 35mm filmojn kaj 13 vitrmagia lanternojn.

Matsumoto malkovris *Katsudō Shashin* en tre malbona situacio,Matsumoto kaj Tsugata Nobuyoki(つがた のぶゆき,津堅信之) pensis,la dato de *Katsudō Shashin* eble krei inter 1907 ĝis 1912,fino de Meiĝi-epoko，kinejoj estis tre malofta en Japanio.Matsumoto pensis,la prefere kompatinda kvalito de animacio kaj la *Kappa-zuri* tekniko indikas,la animacio prefere krei de malgranda kompanio.kaj kreintoj estas ankoraŭ nekonata.

Referencoj
----------

* Kategorio Katsudō Shashin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



1. 1 2
2. 1 2
3. 1 2  Frederick S. Litten.*Japanese color animation from ca. 1907 to 1945* 3.3
4. 1 2 3  Matsumoto, Natsuki (2011). "映画渡来前後の家庭用映像機器" p.98. ISBN 978-4-86405-029-6
5. ↑
6. ↑
7. ↑  Matsumoto, Natsuki (2011).p.112 ISBN ISBN 978-4-86405-029-6
8. ↑  Frederick S.Litten(2013)p.27
9. 1 2  López, Antonio (2012). "A New Perspective on the First Japanese Animation".p.584,ISBN: ISBN 978-989-97567-6-2.
10. ↑  p.15
**János Sőregi** [jAnoŝ ŝOregi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sőregi János** estis hungara muzeologo, arkeologo, muzeestro.

János Sőregi
Busto de János Sőregi en Cigánd
János Sőregi  naskiĝis la 25-an de decembro 1892 en Kiscigánd, li mortis la 13-an de aprilo 1982 en Debrecen.

Biografio
---------

János Sőregi frekventis mezlernejon en Sárospatak, poste studis juron 2 jarojn, poste oficiran lernejon. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li akiris juran diplomon. Post siaj studoj li okupiĝis pri sia bieno, laŭokaze li faris jurajn laborojn, fine li kolektis etnografiaĵojn. Inter 1922 kaj 1932 li praktikadis en muzeo de Debrecen (en 1930 li ricevis statuson), sed li ankaŭ plulernis en Universitato István Tisza kaj en Vieno. Li doktoriĝis en 1927 el historio, arkeologio kaj geografio. Li laboris plu en la menciita muzeo inter 1932-1936, inter 1936-1950 li estis muzeestro, poste li pensiuliĝis. Li multe okupiĝis pri arkeologiaĵoj en la Granda Hungara Ebenaĵo, ĉefe pri Hortobágy.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A szkíta-magyar kontinuitás* (Karcag, 1927)
* *A hortobágy-görbeháti középkori templom és temető* (Debrecen, 1935)
* *Debrecen város Déri Múzeuma és műkincsei* (Budapeŝto, 1941)
* *Írások a száz éves szabadságharc emlékezetére* (Debrecen, 1948)
* *Hajdúsági Halmok* (Hajdúböszörmény, 1981) - kunverkinto
* *Kék könyv - Ifjúkori napló* (Cigánd, 2015) - taglibro

Memorigiloj
-----------

* busto en Cigánd
* muzeeto en Cigánd
* strato en Debrecen

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo S, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

* Kategorio János Sőregi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Katalin Hetey** [hetei], hungare **Hetey Katalin** estis hungara grafikisto, pentristo, skulptisto kaj instruisto.

Katalin Hetey naskiĝis la 2-an de aŭgusto 1924 en Miskolc. Ŝi mortis la 25-an de aprilo 2010 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Katalin Hetey frekventis Belartan Ĉeflernejon en Budapeŝto inter 1942-1947, kie ŝi lernis precipe de István Szőnyi. Poste ŝi instruis en belarta gimnazio ĝis 1956. En 1957 ŝi studvojaĝis en Italio, poste ŝi vivis jam en Parizo. En 1963 ŝi pentradis en Kalifornio helpe de stipendio. En 1970 ŝi prenis ankaŭ la francan ŝtatanecon kaj ŝi okupiĝis precipe kun skulptaĵoj. En la sekva jardeko ŝi ofte vizitis Hungarion. Kun ŝia edzo Tamás Konok ŝi ekspoziciadis kune tutmonde. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2009, pli frue ankaŭ alian premion.

Ŝiaj solaj ekspozicioj (elekto)
-------------------------------

* 1962 Parizo
* 1963 Vaŝingtono, Los Angeles
* 1968 Roterdamo
* 1978 Munkeno
* 1981 Budapeŝto, Munkeno
* 1991, 2005 Győr
* 2009 Budapeŝto

Ŝiaj grupaj ekspozicioj (elekto)
--------------------------------

* 1964 Tokio
* 1979 Parizo
* 1982, 2003 Budapeŝto
* 2010 Debrecen

Ŝiaj verkoj estas troveblaj ekzemple en Parizo, La Chaux-de-Fonds, Budapeŝto, Hamburgo.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Katalin Hetey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János Vörös** [jAnoŝ voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vörös János** estis hungara oficiro, ministro.

János Vörös  naskiĝis la 25-an de marto 1891 en Csabrendek. Li mortis la 23-an de julio 1968 en Balatonfüred.

Biografio
---------

János Vörös lernis en Traisskirchen. En 1911 li atingis la rangon standardisto. Li batalis en la 1-a mondmilito, poste li plulernis en la akademio. Baldaŭe li instruis kaj li havis postenon en la ministerio. En 1939 li atingis la rangon kolonelo. En 1944 li apogis okupadon de Hungario fare de nazioj. Spite tion post monatoj li ŝanĝis politikon, li rifuĝis al Ruĝa Armeo, baldaŭe li estis ministro pri defendo. En 1946 li retiriĝis. En 1949 li estis akuzita kaj kondamnita pro spionado. En 1956 li liberiĝis, poste li jam ne plu politikadis.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio János Vörös en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 502511
* GND: 139152954
* LCCN: n81001754
* VIAF: 100454893
* ISNI: 0000 0000 8008 5083
 |
**Katalin Karády** [karAdi], hungare **Karády Katalin,** Esperante **Katerino Karády** estis elstara hungara aktorino kaj kantistino.

Katalin Karády naskiĝis, kiel **Kanczler Katalin** la 8-an de decembro 1910, Kőbánya - mortis la 8-an de februaro 1990, Novjorko.

Biografio
---------

Katalin Karády naskiĝis en malriĉa proleta familio. Ŝi frekventis lernejojn en Budapeŝto, sed pro internaciaj helpoj ankaŭ en Svislando kaj Nederlando. Ŝi komencis lerni aktoradon en 1936, poste ŝi debutis en teatro kaj en filmo. En 1944 Gestapo arestis ŝin kaj preskaŭ oni mortbatis ŝin. Ŝia amiko (kiu havis altan postenon) poste liberigis ŝin. Karády savis vivojn de infanoj, tial poste ŝi ricevis titolon **Justuloj inter la popoloj**. En 1945 pro falsa famo ŝi grave malsaniĝis. Poste kune kun Lajos Zilahy ŝi fondis Hungaran-Sovetian Amikan Societon, kie ŝi kantadis. Komence de la socialismo ŝi ne ricevis rolojn, ĉar laŭ la komunistoj ŝi apartenis al rondo de Miklós Horthy. En 1951 ŝi kaŝe forlasis la landon kaj vivis en diversaj landoj. En 1953 ŝi havis vendejon en Brazilo, en 1968 ŝi estis posedanto de vendejo de ĉapeloj en Novjorko. Foje ŝi kantis en hungara dissendo de Radio Libera Eŭropo. Ŝi mortis en Novjorko kune kun la hungara socialismo, ŝi estis orname entombigita jam en Budapeŝto.

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto
* muzeo pri Katalin Karády de 2011

Roloj (elekto)
--------------

* 24 filmoj inter 1939-1948, ekzemple **Printempo de morto (filmo)**, furora debuta filmo, 1939; ***Valamit visz a víz*** (Ion portas la akvo), 1943
* diversaj kantoj, kanzonoj, ŝlagroj
* diversaj teatraĵoj

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* Karády aŭdebla

* Kategorio Katalin Karády en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Notoj
-----

1. ↑  Katalin Karády - Jad Vaŝem website (angle)

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 398306
* GND: 119058855
* LCCN: n85326740
* VIAF: 1466932
* ISNI: 0000 0001 1790 4573
* BNF: 170267854
* MBA: f6846445-af89-492a-9796-c48b3a9f35cf
 |
**Kató Hámán,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hámán Kató,** laŭ la edzinonomo **Tóth Györgyné** estis hungara komunisto, esperantisto.

Kató Hámán  naskiĝis la 2-an de decembro 1884 en Kompolt. Ŝi mortis la 31-an de aŭgusto 1936 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Kató Hámán post lernado eklaboris kiel fervojista kasistino. Ŝi frue aliĝis al sindikato. Baldaŭe ŝi gvidis la kemian sindikaton. En 1919 ŝi esperantiĝis, baldaŭe ŝi gvidis lingvokursojn. Ŝi estis tre aktiva inter la komunistoj dum la Hungara Sovetrespubliko. En 1923 ŝi estis unu el la organizantoj de la subtera komunista movado. En 1925 kune kun Mátyás Rákosi ŝi estis akuzita, poste ofte ŝi estis en malliberejo.

Memorigiloj
-----------

Dum la socialismo stratoj kaj lernejoj portis ŝian nomon, sed ili parte estis alinomitaj post 1990. En 1960 la Poŝto de Hungario eldonis poŝtmarkon pri ŝi kaj alian — en 1984. En Budapeŝto estas memortabulo.

Fontoj
------

* hungare Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare

* Kategorio Kató Hámán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János ZAMBÓ** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zambó János** estis hungara inĝeniero pri minejoj, profesoro, membro (korespondanta en 1961, ordinara en 1972) de Hungara Scienca Akademio.

János Zambó  naskiĝis la 2-an de majo 1916 en Hegykő. Li mortis la 3-an de decembro 2000 en Miskolc.

Biografio
---------

János Zambó frekventis gimnazion kaj universitaton en Sopron. Post la diplomo en 1942 li ekinstruis samloke en la universitato, sed post la lernojaro li eklaboris en minejo pri ercoj. En 1946 li revenis por instrui, dume li doktoriĝis. En 1947 li denove havis postenon en karbominejo en Ajka. En 1954 li denove komencis instrui jam en universitato en Miskolc, kie li estis katedrestro dum 3 jardekoj. Inter 1955-1959 li estis dekano, inter 1961-1972 rektoro. En tiuj tempoj li estis motoro de altigo de la instrua nivelo. Li okupiĝis precipe pri instalado de minejoj. Li ricevis premion Kossuth en 1953, krome ankaŭ aliajn premiojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Bányaművelés* (1957)
* *Bányászati telepítések analitikája* (1960)
* *Telepítéselmélet a bányászatban* (1966)
* *A bányaművelés alapjai* (1985)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio



* Kategorio János Zambó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kamensk-Ŝaĥtinskij** (ruse *Каменск-Шахтинский*) estas urbo en Rostova provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 60419.

La urbo estis fondita en jaro 1686.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1927.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Kamenskaja (Каменская) ĝis 1927

La interurba telefona kodo estas 86365, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 48° 19′ N 40° 16′ O﻿ / ﻿48.317 °N, 40.267 °O﻿ / 48.317; 40.267 (mapo)Koordinatoj: 48° 19′ N 40° 16′ O﻿ / ﻿48.317 °N, 40.267 °O﻿ / 48.317; 40.267 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Severskij Donec (Северский Донец) (kiu dedekstre enenfluas en riveron Don (Дон)).

En la urbo estas fervoja stacio Kamenskaja (Каменская).

En jaro 1959 la urbo havis 57,5 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 75,6 mil loĝantojn.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Preĝejo en Kaimberg
La **Kavalirbieno Kaimberg** (germane: *Rittergut Kaimberg*) estas nuntempe urbokvartalo de Gera, Germanujo. Antaŭ longa tempo ĝi estis antaŭposteno ĉe la urba limo por protekti kaj provizi la enloĝantaron. Temis pri spirita, eklezia kaj ekonomia centro; la filia kirko estiĝis verŝajne en la 15-a jarcento. La malfrugotika preĝejo kaŝas sin malantaŭ la arboj de la tombejo kaj iama parko. La interno kirka novigitis en la jaro 1753-a.

Historio
--------

Kaimberg estis parlamentpartopren-rajta kavalirbieno. Apartenis al la bieno ankaŭ la juĝadpotenco pri Kaimberg, arbaro en Gorlitzsch, du domoj en Collis kaj la saksiaj-altenburgiaj komunujo Thränitz kaj Grobsdorf (je duono). La supera tribunaleco venis en 1836 al la ŝtato, dume la malsupra tribunaleco restis ĝis la 1.1.1855.

Iama ĉefloko estis Pforten, antaŭ ol ĉ. la jaro 1500 ekprenis la rolon Kaimberg: sekve ankaŭ la senjoroj kaimberg-aj juĝistis pri la najbaraj vilaĝoj (ĝis 1850 respektive 1852). Ekzistas ankoraŭ procesaktoj pri la sangega murdo de la paŝtista edzino Kraft el Kaimberg, kiun mortigis en 1748 la edzo. Post la kondamnio malkonstruitis ankaŭ la ŝafistejo de Kaimberg laŭ ordono de la ĉefakuzinto por forigi la krimlokon kruelan.

Posedis la kavalirbienon la familioj de Kaym, de Koppy kaj ekde la fino de la 16a jarcento, de Ende. La konekso kun la Kavalirbieno Pforten malekligitis en 1662 okaze de la heredaĵdivido. Ekde 1753 la tuto apartenis al la familio de Zienhierd kaj en 1766 aĉetis ĝin Heinrich Friedrich von Kutzschenbach por la sumo de 30.625 taleroj. En 1868 akiris la altenburga komercisto Theodor Schmidt la beinon fare el la manoj de Bernhard von Kutzschenbach; poste estis la posedanto la bofilo kaj kolonelo Baumbach. Ekde 1917 la fabrikestro Robert Todt proprietis.

Situo
-----

La menciita kavalirbieno troviĝas en la Gessenbach-valo en la (nuntempa) sudorienta eraro de Gera proksime de la limo al Kauern. Ĝis 1852 regnis sur la bieno kun situo supre de la vilaĝo la senjoroj de Kaimberg kiujn posteulis diversaj aliaj personoj. Post 1946 la ĉirkaŭaĵoj malurbaj ofertitis al la evolupremado de la urbo Gera.

Notoj
-----

1. ↑   Rudolf Diezel: *Übersicht über die Bestände des Landesarchivs Greiz*, 1963, p. 119
2. ↑

50.84738412.11847Koordinatoj: 50° 50′ 51″ N, 12° 7′ 6″ O (mapo)
Verda trankvileco de teplantejoj ĉe Kamerona Montaro.
**Kamerona Montaro** estas unu el plej etenda montostacioj de Malajzio. Ties grando estas kvazaŭ kiel tiu de Singapuro, ĝi okupas areon de 712 km² en la Titivangsa Montaro.

Norde, ties limo tuŝas tiujn de Kelantano; okcidente, ĝi kunhavas parton de ties bordo kun Perako.

Situanta ĉe la nordokcidenta pinto de Pahango, la "Kameronoj" estas proksimume je 90 km el Ipoh aŭ je ĉirkaŭ 200 km el Kuala-Lumpuro. Ĝi estas la plej malgranda distriktaro en Pahango.

Ĝi konsistas el tri distriktoj, nome Ringlet (5,165 hektaroj), Tanah Rata (2,081 hektaroj) kaj Ulu Telom (63,981 hektaroj). Ties altoj gamas el 1100 m al 1600 m super marnivelo.

La areo havas diversan loĝantaron de pli ol 38,000 personoj. Ĝi konsistas el *bumiputeroj* (malajoj (7,321); aliaj (5,668)), malajĉinoj (13,099), malaj hindoj (6,988), nemalajoj (5,193), kaj aliaj (202). Parolataj lingvoj estas malaja, mandarina, tamila kaj angla. Islamo, Budhismo, Taoismo, Hinduismo kaj Kristanismo estas la ĉefaj religioj.

Notoj
-----

1. ↑  "Table 3.6: Total population by ethnic group, sex, administrative district and state, Malaysia, 2010 (PDF). *Population Distribution and Basic Demographic Characteristics 2010*, Department of Statistics, Malaysia", paĝoj 67 (en PDF).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kamerona Montaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kamerona Montaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de Kamerona Montaro
* Adresaro de Kamerona Montaro
* Oficiala retejo de Kamerona Montaro
* Oficiala retejo de Regiona Mediservo (R.E.A.C.H.)
* Jim Thompson, the Thai Silk King www.YouTube.com
* Jim Thompson: Down Memory Lane de Edward Roy De Souza
* SOLVED! The "Mysterious" Disappearance of Jim Thompson, the Legendary Thai Silk King Arkivigite je 2017-09-15 per la retarkivo Wayback Machine de Edward Roy De Souza
* Vetero
Kavalkado de la Reĝo Baltazaro en El Puerto de Santa María.
La **Kavalkado de la Tri Reĝoj** estas defilo de veturiloj tipa, en urboj de Hispanio, Andoro, Ĉeĥio, Pollando, en kelkaj urboj meksikaj de la subŝtato Guanajuato kiaj ĉe la municipo Irapuato kaj en la portugala urbo Monção, en kiuj aktoroj kiel la Tri Reĝoj (nome Melkioro, Gasparo kaj Baltazaro) kaj ties helpantoj ĵetas dolĉaĵojn aŭ ludiletojn al rifargantaj geinfanoj kiuj observas surstrate. Tio okazas plej ofte la vesperon de la 5-a de januaro. Tiu de Alcoy, Alikanto (Hispanio) estas konsiderata la plej antikva de Hispanio kaj eble de la mondo.

Tio okazas tradicie la vesperon de la 5-a de januaro kio supozigas malvarman veteron en la Norda Hemisfero. Laŭ tradicio la geinfanoj devas tuj enlitiĝi ĉar frumatene ili ricevas la donacojn alportitajn de la Tri Reĝoj kiujn ili jam mendis per letero. Laŭ la tradicio se la infanoj malbone kondutis dum la pasinta jaro ili ricevas karboforman dolĉaĵon.

Kavalkado de la Tri Reĝoj de 1956, en Churra (Murcio).

Notoj
-----

1. ↑   Tu carta para los Reyes Magos. Arkivita el la originalo je 2011-01-30. Alirita 2014-05-11.

Vidu ankaŭ
----------

* Tri Reĝoj
* Belŝacaro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cabalgata de Reyes Magos de Pamplona
* Envía tu Carta a los Reyes Magos Arkivigite je 2011-01-30 per la retarkivo Wayback Machine
* Cabalgata de Reyes en Varsovia

* Kategorio Kavalkado de la Tri Reĝoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
KOVÁCS Katalin [kova'ĉ katalin] estas naskiĝa nomo de Kati Kovács, kantistino; Kata Dobó aktorino. (Similsona estas Katalin Kováts)

---

Kovács Katalin (Budapest 29-an de februaro, 1976) estas konata kaj sukcesa kajakistino, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono en Hungario.

Ŝi komencis kajakumi en Budapest Spartacus, sub gvido de trejnistino „Schmidtné Palovics Angyal". Poste ŝi trejnis sin en MTK sub gvido de Katalin Rozsnyói.

Ŝi partoprenis en la Olimpiko de Atlanta kiel rezervulo, sed en 2000, en la Olimpiko de Sydney kiel plenrajta konkursanto. Tiam ŝi venkis en la kajaka kvaropo, poste kun Szilvia Szabó en duopo arĝentajn medalojn.

Post la olimpikaj sukcesoj, ŝi komencis konkursi en unuopo kaj en 2002 venkis en ĉiu konkurso, kiujn ŝi partoprenis. Ŝi estas 12-obla monda ĉampiono, 7-obla Eŭropa ĉampiono. En 2002 ŝi iĝis la kajakisto de la jaro laŭ balotoj de la sportaj ĵurnalistoj. En 2003 ŝi estis kunigita mondpokala venkisto.

Dum la Olimpiko de 2004 ŝi venkis kun Natasa Dusev-Janics oran medalon en duopo, en 500-metra konkurso, en la kvaropo ili gajnis arĝenton. Tiu duopo iĝis tre sukcesa.

Ŝia fianĉo estas Ervin Hoffmann, kanua konkursisto.

* Kategorio Katalin Kovács en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 53729
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.



* Portalo pri Biografio
**Katalin Váradi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Váradi Katalin** estis hungara dirigento, pianisto, helpekzercisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto. Ŝi estis pioniro de la inaj dirigentoj en Hungarlando.

Katalin Váradi naskiĝis la 8-an de januaro 1948 en Budapeŝto, ŝi mortis la 24-an de septembro 2015.

Biografio
---------

Katalin Váradi akiris 2 diplomojn (pianisto, dirigento) en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1973. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Tibor Wehner kaj András Kórodi, krome ŝi partoprenis en majstrokursoj de en:Arvīds Jansons kaj en:Igor Markevitch. Jam en 1972 ŝi ekinstruis en muzikarta mezlernejo. Inter 1973-1980 ŝi estis helpekzercisto en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Intertempe ŝi instruis ankaŭ en la Muzikarta Altlernejo (1975-1977), iam ankaŭ en Teatroarta Altlernejo. Inter 1980 kaj 2004 ŝi dirigentis en la Operetoteatro (Budapeŝto), krome ŝi dirigentis 9 jarojn simfonian orkestron de Tatabánya. Ekde 2001 ŝi kelkfoje estis gastodirigento en Japanio, krome en aliaj tempoj en Eŭropo. Inter 2004-2012 ŝi dirigentis en Nacia Teatro (Miskolc), ekde 2009 ŝi estis ankaŭ muzika direktoro. Iom poste ŝi dirigentis en teatroj de Pécs, Szeged, Veszprém (urbo) kaj Zalaegerszeg. Ŝi ricevis konkursajn premiojn kaj 2 ŝtatajn premiojn en 2009 kaj 2012.

El ŝia dirigenta repertuaro
---------------------------

* Georges Bizet: *Carmen*
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij:
	+ *Eŭgeno Onegin*
	+ *La Nuksrompilo*
* László Dés: *En Eŭropo ie* (muzikala verzio)
* Jenő Huszka: *Gül baba*
* Imre Kálmán: *A csárdáskirálynő*
* Zoltán Kodály: *János Háry*
* Ferenc Lehár:
	+ *A mosoly országa*
	+ *A víg özvegy*
* Ruggero Leoncavallo: *Pagliacci*
* Giacomo Puccini:
	+ *La bohème*
	+ *Madama Butterfly*
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Katalin Váradi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 650802
* LCCN: n95046622
* VIAF: 53396206
 |
**Kamil Wiktor Stoch** (naskiĝis la 25-an de majo 1987 en Zakopane) estas pola skisaltisto, olimpika majstro de Soĉio, individua mondĉampiono kaj teama bronza medalisto el Val di Fiemme (en Trentino-Alto Adige) en 2013, dekunufoja venkinto en Monda Pokalo, venkinto de Somera Kontinenta Pokalo en 2010, dufoja gajninto de la dua loko en ĝenerala klasifiko de Somera Grand Prix, sesfoja individua majstro de Pollando, tria konkursisto de Mond-Pokalo 2012/2013, dufoja teama monda vicmajstro de junularo. Reprezentanto de Pollando, trifoja olimpikisto.

En la Monda Pokalo debutis januare 2004 en Zakopane, kie gajnis la 49-an lokon. La unuajn poentojn akiris februare 2005 en Pragelato pro la 7-a loko. En la Monda ĉampionado pri nordia skiado 2009 sur ordinara skisaltejo estis la kvara. La unuan fojon ekstaris sur podio de Mond-Pokalo januare 2011, venkante en la familia Zakopane. Februare 2013 iĝis mondĉampiono pri skisaltado sur granda skisaltejo en Val di Fiemme. En la Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio li gajnis du orajn medalojn.

La logotipo de Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio sur la monero. Kamil STOCH - du oraj medaloj

Logotipo de **Vintra Olimpiko 2018** en Pjonĉango. Kamil STOCH - unu ora medalo
De la 21-a marto 2015 memstara rekordulo de Pollando pri longeco de skisalto (238 m akirita en alpa valo en Planica, en Slovenio, en prova serio antaŭ teama konkurso). Li akiris 27 medalojn dum vintraj kaj someraj ĉampionaj konkuroj en Pollando, dekfoje venkante.

Kamil Stoch venkis la 6an de januaro 2018 en Bischofshofen, do sume li venkis en ĉiuj kvar konkursoj de la 66. Internacia Kvarsaltejturneo (2018), ripetante la sukceson de Sven Hannawald de la jaro 2002.

Karakterizas lin alta beleco pri formigo de la korpo dum flugo kaj alteriĝo, pro kio li ofte ricevas altajn pritaksojn de juĝistoj, en tio la plej altan "20".

Olimpika majstro de Pjonĉango en granda skisaltejo dum Vintra Olimpiko 2018, la ora medalo akirita la 17an de februaro 2018.

Distingoj
---------

* Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta (2014)
* Medalo Holmenkollen (2015)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kamil Stoch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo de Kamil Stoch Arkivigite je 2014-04-06 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 471034
* GND: 1258403099
* VIAF: 313026416
 |
**Katalin Makray** [makrai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Makray Katalin** estis hungara gimnastikisto, dufoja olimpiano, trejnisto, poŝtisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Schmitt Pálné*.

Katalin Makray naskiĝis la 5-an de aprilo 1945 en Vasvár.

Katalin Makray en 1969
Katalin Makray kun siaj idoj en 1976

Biografio
---------

Katalin Makray maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, ŝi akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1978. Ŝi havis postenon en Hungara Poŝto 21 jarojn, krome inter 1993-1997 kaj 1999-2002 ŝi sekvis sian (tiam ĉefambasadoro) edzon eksterlande. Ŝi edziniĝis en 1966, poste ŝi naskis trifoje. Ŝi ricevis ŝtatajn premiojn en 2010 kaj 2019.

### Sporta kariero

Katalin Makray komencis gimnastikadi ekde sia aĝo dek, ekde 1957 ŝi estis gimnastikisto en sportklubo de poŝtistoj. Ŝi estis hungara ĉampiono inter 1961-1968, krome en Universiado ŝi estis la unua en 1963. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun arĝenta medalo (1964). Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1968, poste ŝi estis trejnisto en la poŝtista sportklubo.

Televido
--------

De 1976 ĝis 1985 ŝi estis konstanta partoprenanto de la programo en (tiam unusola) Hungara Televido "Vespera Gimnastikado" kune kun siaj tri filinoj.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* biografio angle

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio Katalin Makray en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819035
* VIAF: 162794421
* ISNI: 0000 0001 1187 3235
 |



* Portalo pri Biografio
Etno-lingvaj grupoj en Kaŭkazo
Nordkaŭkaza lingvaro
Fakte estas tri **kaŭkaziaj lingvaroj**, de popoloj, loĝantaj ĉefe en Kaŭkazio, ankaŭ en najbaraj landoj. Ili estas la Abĥazo-adiga, Kartvela, kaj Naĥo-Dagestana lingvo-familioj. Plej multnombra popolo de la tri familioj estas kartveloj. Laŭ iuj lingvistoj, familioj (1) kaj (3) estas parencaj, sed tio ne estas klara. La kartvelaj lingvoj ne estas malkovreble parencaj al la aliaj du familioj.

Ĉiuj lingvoj de la tri lingvofamilioj estas konsiderataj indiĝene kaŭkaziaj. Ilin unuigas kelkaj ecoj en la niveloj de fonologio (glotizitaj konsonantoj), gramatiko (ergativo, dudeko kiel bazo de numeraloj) kaj semantiko (similaj idiomoj).

**Etnogeografia Distribuo** (mln)| Lingvogrupo | SU | Eŭropo | Azio | Afriko | Ameriko | Oceanio | Mondo |
|  **Abĥaz-adigea** | 0.65 | - | 0.23 | - | - | - | 0.88 |
|  **Kartvela** | 3.80 | - | 0.15 | - | - | - | 3.95 |
|  **Naĥ-dagestana** | 2.63 | - | 0.01 | - | - | - | 2.64 |
| **Entute** | 7.08 | - | 0.39 | - | - | - | 7.47 |

**SU** - Teritorio de iama Sovetunio sen baltaj landoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Kaŭkazio |

* Kategorio Kaŭkaza lingvaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)