recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tibor Bercsényi** [berĉEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plena nomo **Bercsényi Tibor Szilveszter László** estis hungara dekoraciisto.

Tibor Bercsényi  naskiĝis la 1-an de januaro 1901 en Jászberény, li mortis la 3-an de majo 1975 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tibor Bercsényi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo, poste inter 1921-1927 li apartenis al Reĝa Operejo de Budapeŝto apud Jenő Kéméndy. Inter 1930 kaj 1939 li laboris eksterlande (Hungara Teatro de Košice, Slovaka Nacia Teatro (Bratislavo), Prago, Vieno). Hejmenveninta li laboris en diversaj teatroj (Operetoteatro (Budapeŝto), Gaja Teatro), krome li partoprenis en fondo de filma produktejo kun ĉefo de Emil Martonffy. Li faris ankaŭ filmajn dekoraciojn. Post la 2-a mondmilito li faris dekoraciojn al Teatro Belvárosi, Teatro Madách, Teatro Magyar, Teatro Ifjúsági, Teatro József Attila, Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Csokonai (Debrecen), Teatro de Kecskemét. Li pensiuliĝis en 1961.

Elektitaj teatraj dekoraciaj laboroj
------------------------------------

* Eugène Scribe: *Egy pohár víz*
* Jacques Offenbach: *La Belle Hélène*
* Karel Čapek: *Fiaim*

Elektitaj filmaj dekoraciaj laboroj
-----------------------------------

* *A cigány* (1941)
* *Egy bolond százat csinál* (1942, kun Imre Sőrés)
* *Kerek Ferkó* (1943, kun Imre Sőrés)
* *A színház szerelmese* (1944, kun Mátyás Varga)

Lia kontribuo
-------------

* *Díszlettan* (1954, manuskripto, lernolibro por dekoraciistoj)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Der Tagesspiegel
***Der Tagesspiegel*** («La ĉiutaga spegulo» ; devizo : «*rerum cognoscere causas*», t.e. «koni la kialojn de la aferoj») estas germana ĉiutaga ĵurnalo.

Fondita la 27an de septembro 1945, **Der Tagesspiegel** havas sian sidejon en okcidenta Berlino, proksime de la iama muro de Berlino. **Der Tagesspiegel** estas la sola grava gazeto de la ĉefurbo, kies disvendado kreskis — nun **148,000 ekzempleroj** — depost la reunuiĝo. Tamen la gazeto estas plue ligita al la okcidenta duono de la urbo pro tio ke la blokado de 1948 haltigis ĝian disvastigon en la orienta parto kaj en Brandenburgio. La maketo de la gazeto estis freŝdate modifita, kun pli da koloroj kaj pli bone legeblaj litertipoj. La posedanto de la gazeto estas *Verlag Der Tagesspiegel GmbH*, asociita kun *Wall Street Journal*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Der Tagesspiegel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 256325
* GND: 7535453-6
* VIAF: 217311514
 |
**Kálmán Antos** [antoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Antos Kálmán** estis hungara komponisto, orgenisto, dirigento, muziklerneja instruisto.

Kálmán Antos  naskiĝis la 19-an de novembro 1902 en Körmöcbánya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario nuntempa Kremnica en Slovakio), li mortis la 16-an de majo 1985 en Novjorko (Usono).

Biografio
---------

Kálmán Antos ricevis la unuajn muziklecionojn hejme. Li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1922–1926. Liaj plej gravaj instruistoj estis Dezső Antalffy-Zsiross, Aladár Zalánfy kaj Albert Siklós. Li daŭris la lernadon en Universitato de Berlino. Hejmenveninta li estis orgenisto kaj dirigento de Vota Katedralo de Szeged inter 1930 kaj 1944, li ankaŭ instruis en la urba muziklernejo inter 1934–1944. Tiutempe li recitalis en Frankfurto ĉe Majno kaj Prago. En 1944 li translokiĝis al Romo, kie li estis orgenisto en Baziliko Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj. En 1947 li elmigris al Novjorko, kie li instruis en kolegio inter 1947-1952, poste li estis orgenisto samloke. En 1956 li akiris plian diplomon en Novjorko, poste li orgenis en en:St. Thomas More Church (New York City), samtempe li estis muzika direktoro en alia kolegio.

Interesaĵo
----------

2 sciencoj Zoltán Bay kaj Albert Szent-Györgyi aŭdis koncerton de Antos en Katedralo de Szeged. Dum la paŭzo ili konatiĝis, poste ili estis amikoj.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* Concertino (por orgeno, orkestro, 1926)
* oratorio pri Stefano la 1-a (Hungario) (1938)
* meso (muziko) pri Emeriko de Hungario (por vira koruso kaj orgeno)
* Missa XVII. poliphonia canonica
* Missa facilis

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 641120
* GND: 1047968932
* VIAF: 121528427
 |
**Pseŭdoglejo** estas A-B-C aŭ A-E-B-C grundotipo apartenanta al grundotipa klaso retenakvogrundoj. La plej tipa signo de pseŭdoglejo estas speciala B-horizonto kun mozaiko de oksidiĝaj kaj reduktiĝaj makuloj. Ili ekestis danke al grundformiĝa procezo de pseudoglejiĝo. La plej grava ekesta diferenco inter glejo (de la klaso glejoj) kaj pseŭdoglejo estas, ke la makuloj ekestas kaze de pseŭdoglejo ne pro la alta nivelo de subtera akvo, sed pro la surtera akvo (devenanta de pluvo, aŭ akvo alfluanta de deklivoj), kiu estas retenata en grundoprofilo. Kialo de reteno povas esti maltrairebla petro malprofunde sub la grundo (ekzemple neogena argilo), same kiel malfacile trairebla argiliĝita B-horizonto (ekesto de pseŭdoglejo de lesiveoj). En Mezeŭropo do pseŭdoglejoj estas plej ofte troveblaj en neogenaj basenoj plenigitaj kun argilaj petroj, kaj speciale apud kontaktoj de baseno kaj montaro, kie estas krom pluvakvo malpli frue retenata en la grundo ankaŭ alfluanta surtera akvo de montaraj deklivoj.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo traktas la rokmuzikan grupon *Bon Jovi*, por la kantisto vidu la artikolon Jon Bon Jovi. |

**Bon Jovi** [bɑːnˈdʒoʊvɪ] estas rokmuzika grupo el Nov-Ĵerzejo, Usono. Ĝi fondiĝis komence de la 1980-aj jaroj, kaj fine de la jaro 2008 superis la markon de de 120 milionoj da venditaj muzikaj albumoj. Multajn muzikaĵojn komponis la grupanoj Jon Bon Jovi kaj *Richie Sambora*, sed grandan kontribuon al la komerca sukceso de la grupo krome ankaŭ havas la komponisto *Desmond Child*, kiu kun tiuj du komponis kantojn kiel ekzemple *Livin’ on a Prayer*, *You Give Love a Bad Name*, *Keep the Faith* aŭ *This Ain’t a Love Song*.

Premioj
-------

Fine de aŭgusto 2005 la grupo en Los-Anĝeleso ricevis la "diamantan premion" *World Music Award*, atribuata al muzikistoj kiuj tutmonde vendis pli ol 100 milionoj da muzikaj albumoj. Antaŭ la grupo Bon Jovi en la historio de tiu premio ĝin ricevis nur tri aliaj muzikistoj: Mariah Carey, Céline Dion kaj Rod Stewart. Jam en 2000 la grupo ricevis la premion *Comet* por sia dumviva verkaro.

En 2006 la grupo akceptiĝis en la honora *UK Music Hall Of Fame*, kune kun la kolegaj muzikistoj George Martin, Dusty Springfield, James Brown, Led Zeppelin, Prince kaj Rod Stewart. Samjare ĝi ricevis honoran premion de la internacia televida muzika kanalo MTV, „for being the embodiment of rock for the last 20 years" ("estante la personigo de rokmuziko dum la lastaj 20 jaroj").

Februare 2007 la grupo ricevis la premion Grammy por plej bona muzika kunlaboro, pro la kanto *Who Says You Can't Go Home* kune kun la kantistino Jennifer Nettles, kaj samjare ankaŭ al ĝi atribuiĝis la germania premio *Bambi* en la kategorio "internacia muziko".

Diskografio
-----------

### Albumoj

* *Bon Jovi* (1984)
* *7800° Fahrenheit* (1985)
* *Slippery When Wet* (1986)
* *New Jersey* (1988)
* *Keep the Faith* (1992)
* *Cross Road – The Best Of* (1994)
* *These Days* (1995)
* *Crush* (2000)
* *One Wild Night Live 1985–2001* (2001)
* *Bounce* (2002)
* *This Left Feels Right* (2003)
* *100 000 000 Bon Jovi Fans Can’t Be Wrong* (2004)
* *Have a Nice Day* (2005)
* *Lost Highway* (2007)
* *The Circle* (2009)
* *What About Now* (2013)
* *Burning Bridges* (2015)
* *This House Is Not for Sale* (2016)
* *2020* (2020)

Krome publikiĝis kaj vendiĝis multnombraj unuopaĵoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bon Jovi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Bon Jovi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala internacia retejo (angle)
* oficiala germanlingva retejo
* franclingva retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 305006
* GND: 5232504-0
* LCCN: n88615903
* VIAF: 121021571
* ISNI: 0000 0001 2284 5424
* BNF: 13902067w
* MBA: 5dcdb5eb-cb72-4e6e-9e63-b7bace604965
* NLA: 35199349
* NDL: 00650571
* NKC: ko2004251305
 |
Municipo Plandište en Serbio
Ortodoksa preĝejo de Barice

Bazaj informoj
--------------

**Barice,** serbe **Барице,** hungare **Szentjános** estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato, en municipo de Plandiŝte.

* Loĝantaro: 598
* Poŝtkodo: 26 367
* Telefonprefikso: 26
* Aŭtokodo: VŠ

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Bánlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la germanoj okupis la vilaĝon.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Popolo** | **Loĝantoj** | **%** |
| rumanoj | 533 | 89,13 |
| serboj | 29 | 4,84 |
| hungaroj | 6 | 1,00 |
| ciganoj | 5 | 0,83 |
| jugoslavianoj | 4 | 0,66 |
| makedonoj | 3 | 0,50 |
| slovakoj | 2 | 0,33 |
|

Komunumoj pri Sankta Johano en Hungara reĝlando
-----------------------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Morvaszentjános | Mosonszentjános |
| Nagyszentjános | Szentjános |

Mapo pri municipo Plandiŝte

* Kategorio Barice en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Arlindo Castor de Lima** estis (1917-2007) esperantisto el la brazila subŝtato Norda Rio-Grando.

Unu el la fondintoj de Potigvara Esperanto-Asocio, kunordiga instanco de la Esperanto-movado en tiu subŝtato, kies unua sekretario li estis, kaj poste, dum jaroj, ĝia prezidanto.

Li multe laboris por la informado kaj instruado de la lingvo, kiun li amis tutkore kaj dediĉis grandan parton de liaj vivklopodoj al ĝia disvastigo en Natal kaj aliaj urboj de tiu subŝtato.

Li estis fervora, senlaca kaj entuziasm(ig)a propagandisto de nia lingvo. Ankoraŭ juna, kiel oficisto de la poŝto (li estis telegrafisto) li laboris en pluraj internlandaj urboj de tiu subŝtato. En ĉiuj el ili li instigis la fondon de esperantistaj grupoj, kiuj ekfunkciis per kursoj de li persone gviditaj.

Tiu lia internlanda laboro estis ĉesigita pro la ekpartopreno de Brazilo en la Dua Mondmilito, kio devigis lin forlasi la laboron kaj militservi.

Post la fino de la milito, li edziĝis kaj fiksis sian loĝlokon en Natal, kie li daŭrigis sian fruktodonan agadon).

En ĉi-lasta urbo, li disvastigis la lingvon senlace en la publikaj lernejoj, disaŭdigis dum pluraj jaroj radioprogramon en Esperanto (Radio Poti - ZY), inkluzive per kurtondoj, kiel oni konstatas el radirubrikoj de la revuo Esperanto.
Camerino Z. Mendoza.
**Camerino Z. Mendoza** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Mendoza. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 030.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 39002 loĝantojn. El tiuj estis 18352 viroj kaj 20650 virinoj. La komunumo havas surfacon de 37.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 48 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 11 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1340 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 37819 personoj. En la jaro 2000 temis pri 39308, do temis pri kresko / malkresko je 0.78 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 35140 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 5274 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 15.01 % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Camerino Z. Mendoza en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-06-08 per la retarkivo Wayback Machine
**Camilla Dévay** [kamila dEvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dévay Camilla** estis hungara aktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Duda Éva*, ŝia persona nomvarianto estis *Kamilla*, ŝia edzo estis Béla Udvaros, ŝia filino estis Dorottya Udvaros.

Éva Duda naskiĝis la 22-an de decembro 1922 en Budapeŝto, ŝi mortis la 10-an de novembro 1998 en Budapeŝto.

Béla Udvaros, Dorottya Udvaros kaj Camilla Dévay

Biografio
---------

Camilla Dévay maturiĝis en komerca mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Akademio pri Teatro kaj Filmo en 1947. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto), sed ŝi estis arestita, ĉar dum la nazia erao ŝi estis trudtajpistino. Inter 1947–1957 ŝi estis en prizono aŭ ŝi estis deportita. Depost fiasko de la hungara revolucio de 1956 ŝi denove estis videbla en Teatro Jókai (Békéscsaba), poste en Teatro de Kecskemét (1957-1973), pli poste ŝi revenis al Békéscsaba ĝis la emeritiĝo en 1978. Tamen dum finiĝo de la socialismo en 1989 ŝi ricevis premiorolon, kie ludis kune Dévay kaj Dorottya Udvaros.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare:
	+ Somermeznokta sonĝo - Titania
	+ Makbeto - titolrolo
	+ Othello - Blanca
	+ Romeo kaj Julieta - ina titolrolo
	+ Rikardo la 3-a - reĝino Elizabeta
* Friedrich Schiller: Maria Stuart - titolrolo
* József Katona: *Bánk bán* - Melinda; Gertrudis
* Jenő Huszka: *Mária főhadnagy* - titolrolo
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Maŝa
* Ferenc Molnár: *Olympia* – titolrolo
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* – Nokto

Ŝiaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* *Mit csinált felséged 3-tól 5-ig?* (1964)
* *Széchenyi meggyilkoltatása* (televizia filmo, 1968)
* *Elveszett illúziók* (1983)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

* Kategorio Camilla Dévay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 734381
 |
**Camfranglais** (elp. kamfrangl, vortokunfando de la franclingvaj adjektivoj ***cam**erounais*, ***fran**çais* kaj an**glais**) estas lingvaĵo parolata en Kamerunio, konsistanta el miksaĵo de variaĵoj de la kameruna franca, angla kaj piĝina angla (kreola) lingvoj, krom vortfaradaj kontribuaĵoj el diversaj indiĝenaj lingvoj de Kameruno.

La lingva miksaĵo oftas inter gejunuloj (ĉefe inter la 12-16 jaraj) en la lando kaj konkurencas al la piĝina angla (kreola) kiel la plej kutima lingvafrankao. Ĝi estas plej populara en la urbaj centroj kie renkontiĝas angla- kaj fancparolantaj gejunuloj. Iuj akademianoj konsideras ke *Camfranglais* estas survoje fariĝi taŭga sendependa lingvo.

Nuntempe, *Camfranglais* konas vastan neoficialan uzon en la kameruna eduka sistemo. Kvankam Kameruno oficiale pretendas, ke kaj la franca kaj la angla estu oficialaj lingvoj en la eduksistemo, tamen elementaj lernejoj instruas nur pere de unusola lingvo. Do lernantoj en elementaj lernejoj unuavice parolas la saman lingvon. Estas nur ekde la mezlernejo ke lernado de alia lingvo fariĝas deviga. Tio helpas klarigi kial la uzo de *Camfranglais* aŭdeblas en mezlernejaj medioj, ĉar en la mezlernejo estas la unua fojo ke multaj studentoj de malsamaj lingvaj fonoj komencas ĉeesti la samajn lernejojn. Cetere, Camfranglais estas kaŝa lingvo, plejparte uzata de parolantoj kiel maniero kaŝi iliajn konversaciojn kiuj povas esti misteraj al aliaj. Kiel tia, ĝi kreskis rapide ene de la kameruna mezlerneja sistemo, kie studentoj uzas ĝin por komuniki sen esti komprenita de eksteruloj.

Uzado kaj populareco
--------------------

Camfranglais fariĝis akceptita kaj populara inter la urba junulara loĝantaro de Kameruno, precipe en Interreto. Fakte, ĉi tiu akcepto kreis tion kion kelkaj konsideras esti '*Camfranglais*-*sekto*' inter la junularo. Kvankam la kialoj por tio ĉi estas multaj, Stein-Kanjora opinias, ke elektante ĝin super la franca, la angla aŭ indiĝenaj lingvoj, la junularo kapablis formi modernan, urban identecon, dise de la koloniaj kaj tribaj implicoj de pli malnovaj lingvoj.

Vidu ankaŭ
----------

Afrika franca lingvo

Franglais

Eksteraj ligiloj
----------------

(fr) Roboto parolanta Camfranglais

Camfranglais.net (arĥivo Wayback maŝino)

Lernu, parolu la Camfranglais

(en) Eric Tsimi pri camfranglais en retkunsido "Translating the Future: "Motherless Tongues, Multiple Belongings II"

Lydol, muzikoklipo en camfranglais

Referencoj
----------

1. 1 2  (en) Niba, Francis Ngwa, "*New language for divided Cameroon*". BBC News, la 20-an de februaro 2007.
2. 1 2  (en) Kiessling, Roland (2005). "'bak mwa me do' - Camfranglais in Cameroon". *Lingua Posnaniensis*. Poznan, Pollando: The Poznań Society for the Advancement of the Arts and Sciences. **47**: 87–107. Naskiĝinte kiel kontraŭlingvo, Camfranglais ŝajnas iĝi ikono de la aperanta nova "projekto de identeco" (Castells 1997) de la moderna kameruna urbeco.
3. ↑  Kouega 2003a.
**Ralph Henry CROWLEY** [ralf henri kroŭli] (naskita la 11-an de februaro 1869 en Croydon, Surrey; mortinta la 25-an de septembro 1953 en Tewin, Hertfordshire) estis angla esperantisto kaj kuracisto.

Li lernis en gimnazio *(Grammar School)* en Brajtono kaj en *Oliver's Mount School* en Scarborough. Poste li studis medicinon en *St Barholomew's Hospital* en Londono. En 1895 li doktoriĝis. Unue li laboris kiel kuracisto en Londono, poste li fariĝis la medicina oficisto por la lernejoj de Bradford. En 1909 li eklaboris en la ministerio pri instruado; de 1924 ĝis pensiiĝo en 1933 li estis ties medicina ĉefoficisto. Tie li esploris precipe la problemojn de handikapitaj lernantoj.

Ralph Crowley estis dumviva membro kaj vicdelegito de UEA.

Literaturo
----------

* *Obituary,* en: *British Medical Journal* 1953, paĝo 833.


 

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
La **Nacia Parko Iguacuo** estas protektita areo de Argentino kreita en 1934 kun la celo konservi la ĉirkaŭon kaj biodiversecon de la Akvofaloj Iguacuo, kiuj estis portempe unu el la «Sep naturaj mirindaĵoj de la mondo». Ĝi situas tute en la Departemento Iguacuo, ĉirkaŭante la riveron Iguacuo en la norda ekstremo de la provinco Misiones; ĝi havas areon de 67 720 ha, limante kun la urbo Puerto Iguazú; ĝia orienta limo troviĝas je 17 km de la urbo Andresito. Ĝi estas ĉirkaŭata de du naciaj ŝoseoj: la 12 kaj la 101. En la brazila bordo troviĝas la Nacia parko Iguacuo, formante kune kun la argentina parko, protektitan areon de pli ol 2500 km², al kiuj aldoniĝas aliaj rezervejoj apudaj kiel Puerto Península. Ekde la jaro 1984, ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko.

Vidu ankaŭ
----------

* Paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj

* Kategorio Nacia Parko Iguacuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 400347
* LCCN: sh95001459
* VIAF: 316747558
* NKC: ge387987
* BNE: XX460428
 |
**Feriz Berki,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berki Feriz** estis hungara ortodoksa pastro, altlerneja instruisto.

Feriz Berki naskiĝis la 31-an de decembro 1917 (laŭ nun uzata kalendaro) en Cattaro (Aŭstrio-Hungario, Dalmatio, nuntempa Kotor en Montenegro), li mortis la 7-an de januaro 2006 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Feriz Berki finis siajn studojn pri greka ortodoksa teologio kun diplomo en Ateno en 1940, baldaŭ en 1957 li doktoriĝis en Prešov (Ĉeĥoslovakio). Inter 1941 kaj 1952 li havis postenon en la religia kaj eduka ministerio en Budapeŝto, sed li instruis ankaŭ en la ortodoksa altlernejo same en Budapeŝto ĝis 1944. Dum la nazia erao li estis arestita kaj deportita. Tuj post fino de la 2-a mondmilito li estis nomumita pastro de la greka ortodoksa komunumo en Budapeŝto, kaj baldaŭ li fariĝis estro de la hungara ortodoksa eklezio. En 1954 li iĝis diakono, preĝejestro kaj pastro de la Ortodoksa katedralo Ĉieliro de Maria (Budapeŝto). Post kiam la Hungara Ortodoksa Eklezio aliĝis al la Monda Konsilio de Eklezioj, Berki ankaŭ intervenis en la laboro kaj administrado de hungara ekumenismo. En tiu agado li havis fortan apogon de komunistoj.

En 1942 li edziĝis, en 1944 kaj 1946 idoj naskiĝis. Li ricevis plurajn ekleziajn kaj hungarajn premiojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A Magyarországi Ortodox Keleti Egyház szervezése* (1942)
* *Aranyszájú Szent János Isteni Liturgiája* (tradukaĵo, 1944)
* *A keleti orthodox egyház elnevezéséről* (1945)
* *Kánonok könyve* (tradukaĵo, 1946)
* *Liturgikon I–II.* (1955–1972, 1980–2003)
* *Imakönyv az ortodox keresztények számára* (1956, 1987)
* *Ē en Ungaria, orthodoxos ekklēsia* (1964, 1994)
* *Hymnologion I–II.* (1969)
* *Újgörög társalgási zsebkönyv* (1969)

Fontoj
------

* 
* hungarlingva biografieto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 679410
* GND: 107747461X
* LCCN: n85354254
* VIAF: 28533482
* ISNI: 0000 0000 7988 1998
 |
**Edmund Antoni WOJTYŁA** (naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1906 en Krakovo, mortis la 4-an de decembro 1932 en Bielsko-Biała), pola kuracisto, doktoro de medicinaj sciencoj (latine: *doctor medicinae universae*).

Filo de Emilia Kaczorowska kaj Karol Wojtyła; la frato de Karol kaj Olga.

Vivo
----

Post eksplodo de la unua mondmilito, pro translokigo de militista unuo de la patro al Moravio, Edmund partoprenis al aŭstria lernejo de standardistoj en Hranice. Dum multaj jaroj loĝis en Wadowice, tie finis ankaŭ bazlernejon kaj gimnazion, maturecateston ricevis la 12-an de junio 1924.

En la jaroj 1924-1930 studis medicinon ĉe Jagelona Universitato en Krakovo. La 28-an de majo 1930 kiel unu el nemultaj promociis kiel doktoro de ĉiuj medicinaj sciencoj. La titolo rajtigis al scienca laboro kaj kuracista praktiko.

Post kelkmonata praktiko en Infana Kliniko en Krakovo, la 1-an de aprilo 1931 iĝis anstataŭanto de kuracestro en la Urba Malsanulejo de Bielsko. Novembre 1932 doktoro Edmund Wojtyła infektiĝis per skarlatino kuracante malsanan pacientinon. Mortis post sentebla, daŭranta 4 tagojn malsano la 4-an de decembro 1932. Lia enterigo en la tombejo de Bielsko grupigis multe da personoj. Sur la tomba ŝtono oni ĉizis: *Sian junan vivon redonis en la ofero al suferanta homaro*. Nuntempe lia korpo ripozas en Rakowicki-tombejo en Krakovo.

Por pli juna je 14 jaroj Karolo li estis mentoro kaj kuratoro, kamarado de liaj ludoj kaj montaraj vagadoj. Sur la skribotablo en lia vatikana papa apartamento ĝis fino de la pontifiko kuŝis stetoskopo el la frata hospitalo.

En 2006 oni produktis filmon pri Edmund Wojtyła sub la titolo *Frato de la Papo*, reĝisoritan de Stanisław Janicki.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Edmund Wojtyła en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala paĝo de la filmo "Frato de la Papo" Arkivigite je 2019-01-22 per la retarkivo Wayback Machine
Kuŝostatuo de **Gervaise de Dinan** en la preĝejo de Léhon
Gervaise de Dinan estis nobelulino el Francio de la 13a jarcento.

Ŝia praavo estis la filo de Alain de Dinan kiu mortis en 1157.

Dum 40 jaroj ŝi estris la regionon kiel senjorino de Dinan.

Inter 1170 kaj 1210, la ĉefurbo de Bretonujo ne lokiĝis en Rennes aŭ Nantes, sed en Léhon

Ŝi edziniĝis kun Juhel de Mayenne, Geoffroy de Rohan kaj Richard le Maréchal. El ĉiuj geedziĝoj, ŝi ricevis terojn.

Ŝi mortis en 1238.

Poste, ŝia tria filino Marguerite edziniĝis kun Henri d'Avaugour.

En 1264, la nepo de Gervaise, Alain D'Avaugour estis tiom riĉa ke ĵaluzis pro tio la duko de bretonujo Jean IV (Johano la Rufulo). La duko ne povis elteni tion. Li do bruligis grandan parton de la urbo de Dinan, kaj post kelkaj jaroj, Alain estis devigata vendi la feŭdon de Dinan kaj la kastelon de Léhon al la duko. De post 1283, Dinan kaj la kastelo de Léhon estis definitiva posedaĵo de la dukoj.

La kuŝostatuo de Gervaise kaj la kuŝostatuo de ŝia filino estas videblaj en la preĝejo de Léhon.

Referencoj
----------

1. ↑  L'histoire en héritage Peter Meazey Ed.communicom 2002

* Kategorio Gervaise de Dinan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kris DE BRUYNE** (Antverpeno, la 20-an de marto 1950, m. la 3-an de februaro 2021) estis flandra kantisto.
Kun lia nederlandlingva verkaro li estis unu el la fruaj adeptoj de la movado de kabareta arto.

Ĉar li rapide ekuzis eletran gitaron, li estis konata kiel rok-muzikisto. Konataj kantoj liaj estas i.a. "Amsterdam", "Vilvoorde City", "Lydia d'Ile Dieu" kaj "Het varken van de Hoge Venen".

Kris De Bruyne estis malkovrita de Wannes Van de Velde je "skiffle"-festivalo en Hove, kie li prezentis surprizigan version de la infana kanto "Klein, klein kleutertje".

Pinto de lia kariero estas la disko "Ook voor jou" el 1975. fine de la sepdekaj jaroj li dum kelkaj jaroj ne estis aktiva muzikisto kaj rondvojaĝis en Usono post la morto de lia frato Koen.

Post lia reveno, Kris faris alispecan muzikon kaj same kiel aliaj muzikistoj de la ĝenro, kiel Raymond van het Groenewoud, li estis malpli ŝatata. Li estis rehonorigita ekde kiam li ekkunlaboris kun aliaj artistoj kiel Patrick Riguelle kaj Wigbert Van Lierde.

En la jaro 2004 Kris De Bruyne faris koncertan vojaĝon sole. En tiu sama jaro la kanto "Amsterdam" estis uzata por televida reklamaĵo por fromaĝo.

Diskografio
-----------

* Kris De Bruyne (Vogue, 1973)
* Ook voor jou (Vogue, 1975)
* Ballerina's (Philips, 1977)
* Paprika (Philips, 1979)
* Kris De Bruyne Band (CNR, 1985)
* Oog in oog (Philips, 1989)
* Keet in de lobby (Alora, 1993)
* Mirward (Alora, 1994)
* Van mijlenver over de grens (Alora, 1996)
* Buiten de Wet (Culture Records, 2001)
* Westende Songs (2005) Producer : Jean-Marie Aerts. Specialaj gastoj : Patrick Riguelle, Henri Ylen, Filip Casteels & Luc De Vos.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kris De Bruyne en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retpaĝo Arkivigite je 2021-01-27 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 52005
* GND: 134693280
* LCCN: n2016016840
* VIAF: 286233414
* MBA: ef5e78d0-031b-4bdf-ac50-caac5e0b1110
 |
Ŝah 'Alam ĉe la subskribo de la rajtoj al Lord Clive
Membro de la Brita Orienthinda Kompanio.
La **Traktato de Allahabado** estis subskribita la 16an de aŭgusto 1765, inter la Mogola Imperiestro Ŝah Alam la 2-a, filo de la iama imperiestro Alamgir la 2-a, kaj Robert, Lord Clive, de la Brita Orienthinda Kompanio, kiel rezulto de la Batalo de Buksaro de 22a de oktobro 1764. Tiu Traktato markis la politikan kaj konstitucian situacion ĉe la komenco de la Britia regado de Hindio. Baze sur la terminoj de la interkonsento, Alam garantis al la Brita Orienthinda Kompanio *Divanajn rajtojn*, nome rajto kolekti impostadon je la konto de la Imperiestro el la orientaj provincoj Bengalio, Biharo kaj Oriso. Tiele la Brita Orienthinda Kompanio konsolidiĝis kiel imperia impostokolektisto. Tiuj rajtoj rajtigis al la kompanio ricevi enspezojn rekte el la popolo de Bengalio, Biharo kaj Oriso. Ŝanĝe la kompanio pagis ĉiujaran tributon de 26 "lakoj" da rupioj (nome 260,000 britaj pundoj) dum sekurigis por Ŝah Alam la 2-a la distriktoj Kora kaj Allahabado. La tributa mono paguta al la imperiestro estis por la eltenado de la imperiestra kortego en Allahabado. La interkonsento ankaŭ decidis, ke Ŝah Alam estus restaŭrita al la provinco Varanasio dum pli plupagu ian monkvanton al la kompanio. Udho revenis al Ŝuja-ud-Daulah, sed Allahabad kaj Kora estis tenitaj de li mem. Ankaŭ la Naŭabo de Udho devis pagi 53 lakojn de rupioj kiel militkompenso al la kompanio.

Referencoj
----------

1. ↑  Bhattacherje, S. B..  (2009-05-01) *Encyclopaedia of Indian Events & Dates*. Sterling Publishers Pvt. Ltd, p. A–96.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Wikisource: Text of Allahabad Treaty
La **krisigno** estas la marko de interpunkcio, kiun oni metas ĉe la fino de ordona ĉeffrazo, ekzemple: "Silentu**!**". Ĝi ankaŭ povas indiki krion, eksklamacion aŭ surprizon. Ĝi estas trovebla en multaj lingvoj, ankaŭ en Esperanto. 

Oni kredas, ke eble la marko devenas la latina vorto *io*, krio de ĝojo. Ĉi-tiu estis skribita kiel 'i' supren de 'o'. Ĉi-tiu marko evoluis al nia moderna simbolo.

Tipografio
----------

Plej ofte oni ne metas spaceton antaŭ la krisigno. Tamen kelkaj landoj (ĉefe Francio) kutimas uzi (eĉ postulas ke oni uzu) spaceton antaŭ tiu signo. Sed ĝi nepre estu "nedisigebla" spaceto (por eviti ke la krisigno troviĝu komence de linio), ĝenerale kun konstanta larĝeco, kaj pli malgranda ol la ordinara spaceto.

Matematike
----------

Laŭ matematiko, la krisigno signifas la faktorialon de nombro. Tiel, *n!* signifas la produton de la entjeroj de 1 al *n*. Ekzemple, 4! estas 1 x 2 x 3 x 4 = 24.

Komputike
---------

Laŭ komputiko, la krisigno estas ASCII kaj Unikoda signo 33. Multaj programlingvoj uzas la krisignon por variaj signifoj. Ĉefe, ĝi signifas logikan neon: *A != B* signifas *A ne egalas B*.

Ŝako
----

Laŭ ŝaka notado, unu krisigno indikas bonan movon. Du krisignoj indikas bonegan movon.

* Kategorio Krisigno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Traktato de Amazonia Kunlaboro**, celebrita en Braziljo, Brazilo, en 3-a de julio 1978, estis signita de ok amazoniaj landoj: Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Gujano, Peruo, Surinamo kaj Venezuelo. Ĝi estas jura, teknika ilo celante la harmonian kaj integriĝitan evoluon ĉirkaŭ la Amazonia Baseno, permesante pliboniĝon de vivkvaliton de la popoloj de tiuj landoj, la plenan integriĝon de la amazonia regiono al siaj naciaj ekonomioj, la interŝanĝon de spertoj pri regiona disvolviĝo kaj la ekonomian kreskon konservante la naturmedion.

Pro tio, la traktato diktas kunlaboron inter la membroj celante sciencesploron, racian uzadon de krudmaterialoj, kreon de infrastrukturon de transporto kaj telekomunikado, pligrandigon de komercon inter ĉelandlimaj popoloj kaj konservadon de kulturaj heredaĵoj.

En 1995, la ministroj pri eksteraj aferoj de la membrolandoj, en Limo, Peruo, konsentis krei la Organizaĵo de la Traktato de Amazonia Kunlaboro, por plifortigi institucie la traktaton kaj doni ĝin internacian personecon. La amendaĵo al la traktato estis aprubita en Karakaso, Venezuelo, en 1998, permesante la fondiĝo de permanenta sekretario ĉe Braziljo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teksto de la traktato Arkivigite je 2010-12-17 per la retarkivo Wayback Machine (portugale)
**Acajete** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Acajete. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 001.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7558 loĝantojn. El tiuj estis 3931 viroj kaj 3627 virinoj. La komunumo havas surfacon de 90.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 35 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 1 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 2020 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 7161 personoj. En la jaro 2000 temis pri 7514, do temis pri kresko je 0.97 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 6485 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 18 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.28 % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Acajete Arkivigite je 2007-03-18 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Ramagundam** (telugue **రామగుండం**) estas urbego en meza Barato, en subŝtato Telangano, en distrikto Peddapalli. La loknomo estas kombinaĵo de du vortoj: Ramo estas hindua dio, Gundam signifas "akvofontoj". 

Vojkruciĝo en Ramagundam

Geografio
---------

Ramagundam situas sur montetaro laŭ rivero en alteco de 179 metrojn de la marnivelo. Karimnagar troviĝas 46, Varangal 91, Siddipet 96, Ĉandrapur 134, Adilabad 139, Nizamabad 140, subŝtata ĉefurbo Hajderabado 186, Ĝagdalpur 275, Mumbajo 696, Kolkato 1021, tutlanda ĉefurbo Delhio 1120 kilometrojn (aere)

Demografio
----------

Laŭ la censo en 2011 Ramagundam havis populacion de 229 644, kun la aglomeraĵo 242 979. La legopovo estas 69% (laŭ germana Vikipedio 75%).

Historio
--------

Ramagundam estis parto de la ŝtato de Hajderabado, kiu estis kreita en 1726. En 1948 Hajderabado estis integrigita en la jam sendependa Barato. En 1956 subŝtato Andra-Pradeŝo, en 2014 Telangano estis kreita. La nova distrikto Peddapalli naskiĝis en 2016.

Termika centralo
Stacidomo

Ekonomio
--------

Ramagundam situas ĉe karbominejoj, ne mirinde la urbego havas grandan termikan centralon, al kiu industriaĵoj ligiĝas. Tamen granda parto de la loĝantaro vivas rekte aŭ nerekte de agrikulturo.

Lingvoj
-------

La telugua estas la plej grava lingvo kun oficiala statuso en Ramagundam.

Religioj
--------

En Ramagundam vivas precipe hinduoj (89%) kaj muslimoj (10%).

Klimato
-------

Ramagundam situas en savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw). Jare pluvas averaĝe po 1129 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter junio-septembro pli ofte pluvas, inter decembro-marto apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 22-34 °C.

Trafiko
-------

Ramagundam havas trairantan fervojan linion kun aparta fervoja ponto kaj plurajn forirantajn vojojn kun sola ponto. Enurbe estas ankaŭ aŭtobusa stacidomo. La plej proksima internacia flughaveno funkcias en Hajderabado.

Vidindaĵoj
----------

* ĉefe hinduaj temploj kaj aliaj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans

* MunicipejoMunicipejo
* HaloHalo
* TemploTemplo
* VendejegoVendejego
Koordinatoj: 49° 46′ 05″ N 18° 21′ 25″ O﻿ / ﻿49.76806 °N, 18.35694 °O﻿ / 49.76806; 18.35694 (mapo)

**Dolní Datyně** (pole *Datynie Dolne*, germane *Nieder Dattin*) estas vilaĝo, parto de urbo Havířov en distrikto Karviná. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Havířov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 173 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 580 loĝantoj.

**Dolní Datyně** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,17 km².

Historio
--------

El vidpunkto de la areo tio estas unu el la plej malgrandaj katastraj teritoraj municipoj kaj ankaŭ unu el la plej junaj en Teŝinio. En la 16-a jarcento estis nur unu vilaĝo - Datyně. En la 18-a jarcento la municipo dividiĝis en Dolní kaj Horní. Dolní Datyně estis konsisto de municipo Dolní Bludovice. En junio de 1864 la municipo memstariĝis.

Diference de la ĉeĥa (laĥia) Horní Datyně en Dolní Datyně oni parolis pollingve. Laŭ aŭstria popolnombrado en la jaro 1910 loĝis en Dolní Datyně 586 loĝantoj, el kiuj 568 (96,9%) estis pole kaj 18 (3,1%) estis ĉeĥe parolantaj, 84 (14,3%) estis katolikaj kaj 502 (85,7 %) evangelikoj.

La unua lernejo instruis en la pola kaj la germana lingvoj. Ĝi estis konstruita en la 19-a jarcent, sed ne estas klare, en kiu jaro ĝi estis finita. En la jaro 1879 estis konstruita pola brika lernejo kaj en la jaro 1920 ĉeĥa lernejo. La pola lernejo estis fermita kelke da jaroj post la dua mondmilito pro malgranda nombro de infanoj. Nun el ties konstruaĵo havas sidejon la ĉeĥa lernejo. Post divido de Teŝinio en la jaro 1920 la municipo fariĝis parto de Ĉeĥoslovakio, en oktobro de 1938 ĝi estis alligita al Pollando, dum la dua mondmilito ĝi apartenis al la nazia Germanio. Post la milito la municipo revenis al Ĉeĥoslovakio.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 507 |
| 1880 | 462 |
| 1890 | 514 |
| 1900 | 544 |
| 1910 | 586 |
| 1921 | 535 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 503 |
| 1950 | 438 |
| 1961 | 474 |
| 1970 | 464 |
| 1980 | 423 |
| 1991 | 384 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 390 |
| 2011 | 474 |
| 2021 | 580 |

Vidu ankaŭ
----------

* Horní Datyně

Pluaj fotoj
-----------

* SonorilejoSonorilejo
* Baza lernejoBaza lernejo
* ObeliskoObelisko

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de statuta urbo Havířov |
| --- |
| Bludovice ~ Dolní Datyně ~ Dolní Suchá ~ Havířov ~ Město ~ Podlesí ~ Prostřední Suchá ~ Šumbark ~ Životice |

 |
**Dezső Freund** [deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Freund Dezső** estis hungara arkitekto, framasono. Lia frato estis Kálmán Zátony.

Iama banko en Gyöngyös fare de Dezső Freund
Dezső Freund naskiĝis la 10-an de majo 1884 en Budapeŝto, li mortis la 18-an de februaro 1960 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Dezső Freund devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en sia naskiĝurbo. Post siaj studoj li laboris en komuna ateliero de Marcell Komor kaj Dezső Jakab. En 1908 li malfermis propran atelieron. Post la 1-a mondmilito li projektis plej ofte loĝdomojn en Budapeŝto. Dum la socialismo li laboris en ŝtata arkitektura entrepreno. Li havis edzinon inter 1910-1946, ŝi naskis filon en 1910, la paro eksedziĝis en 1946.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* pluraj loĝdomoj en Budapeŝto
* iama banko en Gyöngyös
* sinagogo de Józsefváros
* panproduktejo en Újpest
* uzino en Dunakeszi
* renovigo de framasona loĝio (1946)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

* Kategorio Dezső Freund en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692744
 |
w1

**Ravenna-Bryant** estas kvartalo, aŭ paro da kvartaloj, en Seatlo, Vaŝingtonio, Usono. La urbaj mapoj traktas ilin kiel apartajn kvartalojn, sed ili havas komunan komunuman lokan asocion (Ravenna-Bryant Community Association), kaj iuj instancoj kaj instalaĵoj nomataj "Bryant" (ekzemple la bazlernejo Bryant Elementary School) situas ekster la limoj de tio, kion la urbo nomas Bryant.
Ravenna-Bryant enhavas plurajn gravajn kaj vidindajn lokojn. Parko Ravenna (kaj la apuda Parko Cowen en la kvartalo Roosevelt), nomita pro sia ravino laŭ la urbo tiunoma en Italio, invitas piedmigradon sub la ombro da alta arbaro dum somera varmo. La butikaro University Village havas multajn bonajn kaj utilajn butikojn al kiuj venas aĉetemuloj el la tuta urbo. Bulvardo Ravenna estas bona vojo por promeni aŭ bicikli inter Green Lake kaj la norda parto de la Universitata Kvartalo, kaj la konata vojo Burke-Gilman Trail, pieda/bicikla vojo laŭ iama fervoja relaro, transpasas la kvartalon. En biertrinkejo sub librovendejo en Ravenna nun jam de pli ol jardeko okazas la ĉiumonataj kunsidoj de la Seatla Esperanto-Societo. Multaj profesoroj kaj postdiplomaj studentoj loĝas en la kvartalo, ofte en tre imponaj domoj laŭ la bulvardo. Alia strato, Candy Cane Lane, estas regione fama pro siaj kristnaskaj dekoracioj dum Advento.

* Butikaro (kaj aŭtoparkejo) University Village, ĉe la suda rando de Ravenna-BryantButikaro (kaj aŭtoparkejo) University Village, ĉe la suda rando de Ravenna-Bryant
* Domego super la ravino en Parko RavennaDomego super la ravino en Parko Ravenna
* Dometoj laŭ la pieda/bicikla vojo Burke-Gilman TrailDometoj laŭ la pieda/bicikla vojo Burke-Gilman Trail
* Tombejo Calvary en Ravenna-BryantTombejo Calvary en Ravenna-Bryant

Fontoj
------

Bazita sur informoj en la angla Vikipedio (en apartaj artikoloj "Ravenna" kaj "Bryant").
**Dezső LAKY** [deĵO laki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Laky Dezső** estis hungara statistikisto, ekonomikisto, politikisto, ministro, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1946).

Dezső Laky  naskiĝis la 1-an de februaro 1887 en Csurgó. Li mortis la 30-an de junio 1962 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Dezső Laky frekventis universitaton en Budapeŝto. Inter 1907-1921 li faris statistikajn laborojn en la ministerio. Lia habilitiĝo okazis en 1918, post 3 jaroj li instruis en universitato de Szeged, kie li estis katedrestro. En 1926 li instruis jam en Budapeŝto en rango ordinara profesoro. En 1939 li estis elektita deputito parlamenta, en la sekva jaro li iĝis ministro. En 1944 Gestapo arestis kaj deportis lin al Germana regno. Baldaŭe li denove instruis, sed en 1948 li iĝis trudpensiulo. En 1951 li estis deportita al Egyek por 3 jaroj, poste li ne ricevis pensiulan salajron. En 1958 li denove rajtis labori. Li ricevis premion en 1925, memormedalon en 1947.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Magyarország városainak háztartása 1910-ben* (1916)
* *Csonka-Magyarország megszállásának közgazdasági kárai* (1923)
* *Népesedéspolitika* (Demografia politiko), (1933)
* *Statisztika* (1941)
* *Statisztikai módszerek* (1959)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
**Ekeren** estas orienta distrikto de la municipo Antverpeno en la Flandra Regiono de Belgio. La antaŭurbo festis sian 850-an naskiĝtagon en 2005; la nomo de la urbo unue estis menciita en 1155, kiel *Hecerna*. La nomo eble originis de la 9-a jarcento kiam kelkaj vikingoj ekloĝis tie post uzi la lokajn kverkojn (= ekarna en la skandinava lingvo) por siaj ŝipoj.

Ekeren estis aparta municipo kun sia propra urbodomo, urbestro, kaj urbodelegitaro ĝis 1983, kiam la plej granda parto de ĝi, kune kun 8 aliaj municipoj, estis kunfandita en la grandurbon Antverpeno.

Hof van Veltwijck, hejmo de la distrikta konsilantaro
En 2000 la Antverpena urbodelegitaro iniciatis kromajn distriktajn konsilantarojn (*districtsraden*) kun respondecaj kampoj kiel sporto, kulturo, junularo kaj aĝularo. Ekde tiu malcentralizado la Antverpena municipo konsistas el naŭ distriktoj (la malnova grandurbo, sep iamaj municipoj ĉe ĝiaj limoj, kaj *Bezali*, kunfandiĝo de tri municipoj). La kvartala konsilantaro kolektiĝas en la 16-jarcent-epoka *Hof van Veltwijck*, kiu vidis gravajn restrukturajn laborojn ĉirkaŭ 2000.

Sporto
------

Ekeren kutimis esti la hejmurbo de futbalteamo *Germinal Ekeren* ĝis ĝi kunfandiĝis kun la teamo *K. Beerschot V.A.C* al *K.F.C. Germinal Beerschot* (en 1999). La nova klubo havas sian bazon en la Olimpia Sportejo de Antverpeno.

Kulturo
-------

Ekeren estas la hejmo de la municipa akademio por muziko kaj vorto Jozef Pauly, kiu havas proksimume 2000 lernantojn. (Ĝi havas ankaŭ branĉojn en aliaj distriktoj de Antverpeno, kaj unu en la proksima municipo Kapellen). La akademio gastigas multajn ĉambrajn muzikistarojn. La flutensemblo Jozef Pauly faris koncertturneojn al Aŭstralio kaj Usono. Municipaj muzikakademioj en Belgio estas apartaj de la publika eduka sistemo; sekvi tiujn akademiojn estas tute laŭvola, kaj simpla ŝatokupo por la plej multaj el la studentoj.

Naturo
------

La unu kvadratan kilometron granda teritorio *Oude Landen* estas unika kaj ekstreme varia peco de naturo situanta proksime de la limo kun la Antverpena urbocentro-distrikto. Ĉar ĝi estis armea areo ĝis 1972 (sed ne ofte uzata kiel tia) kie enirado estis strikte malpermesita, la naturo estis konservita dum jardekoj. La areo nun enhavas riĉan miksaĵon de plantoj kaj bestoj en ok apartaj mini-ekosistemoj.

Historio
--------

En 1703 Ekeren estis la loko de batalo en la Milito de hispana sukcedo, konata kiel la Batalo de Ekeren. Kelkaj stratnomoj en Ekeren (ekzemple, *Successiestraat* kaj *Tweekronenstraat*) daŭre rilatas al tiu okazaĵo.

Anoj de Ekeren
--------------

* Filip Dewinter, politikisto
* Libera Carlier, verkisto
* Ben Rottiers, aktoro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la distrikto Ekeren Arkivigite je 2013-05-15 per la retarkivo Wayback Machine nederlande
* Retejo por la municipa akademio por muziko kaj vorto Arkivigite je 2004-06-15 per la retarkivo Wayback Machine nederlande

Referencoj
----------

1. ↑   Bevolkingscijfers (nederlande). Arkivita el la originalo je 2013-01-24. Alirita 2013-05-10.
**Alija del Infantado** [aLIĥa delinfanTAdo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de La Bañeza* (Tero Banjeza), en la suda centro de la provinco. *Alija del Infantado* estas komprenebla etimologie kiel Bieno de la Infantolando. Ĝi havis la nomon de Alija de los Melones ĝis 1960.

Komarkoj de la provinco Leono; *La Bañeza* sude, centre, violkolora.
Kastelo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Alija del Infantado, Navianos de la Vega kaj La Nora del Río, okupas totalan areon de 52,31 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 594 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 69 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas norde kun San Esteban de Nogales, Quintana del Marco kaj Valcabado del Páramo, sude kun Alcubilla de Nogales de la Provinco Zamoro, oriente kun Pozuelo del Páramo kaj okcidente kun San Esteban de Nogales.

Historio
--------

Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Bildaro
-------

* Ponto Vizkana super la rivero Órbigo ĉe Alija del Infantado.Ponto Vizkana super la rivero Órbigo ĉe Alija del Infantado.
* Popola festo.Popola festo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758334
* VIAF: 316733028
 |
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri veterkondiĉo. Por informoj pri la samnoma ludo, vidu la artikolon Frosto (ludo).
Frostiĝinta arbofolio
Frostiĝintaj herboj
**Frosto** estas veterkondiĉo, dum kiu la temperaturo estas sub la fandopunkto de akva glacio. Dum periodo de frosto, akvo glaciiĝas kaj la pluvo ŝanĝiĝas al neĝo aŭ hajlo. Kompreninde, frostaj temperaturoj estas malaltaj relative al la homa korpa temperaturo.

Proverboj
---------

Ekzistas proverboj pri frosto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Urtikon frosto ne difektas. **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Malbona herbo froston ne timas. **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Frosto lin atakis. **"** |

 |

Bildaro
-------

* Glacio sur nigraj tubojGlacio sur nigraj tuboj
* Glacio sur fenestroGlacio sur fenestro

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑   Lernu. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2009-03-20.

Vidu ankaŭ
----------

* Atmosfera frosto
* Frosta baseno
* Prujno
* Frost-formigo
* Frostopunkto
* Frostiĝo
* Kristaliĝo
* Solidiĝo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Frosto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Frosto en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Saliko: FINNLANDO: Rezisti la froston, el *Monato* (2003/1, p. 16)
**Alija** (עלייה) estas hebrea vorto kiu signifas "supreniro". La vorto estas uzata por indiki judan migradon al la lando Israelo. Judo kiu migris al Israelo estas nomata *oleh* (vira formo) aŭ *olah* (virina formo). La pluralo estas *olim*. Juda elmigrado de Israelo estas nomata *jerida*, kiu signifas "malsupreniro".

Alija estas grava koncepto en la juda religio. Laŭ la juda religio, post la reveno de la Maŝiaĥ (do Mesio), ĉiuj judoj de la mondo reiros al la Lando Israelo, kie naskiĝis ilia religio kaj identeco. De la dek-tria ĝis la dek-naŭa jarcentoj estis kazoj de judoj kiuj migris al la Lando Israelo, individue aŭ grupe, pro religia fervoro. Tamen, amasa migrado de judoj al ilia "promesita lando" nur komenciĝis komence de la dudeka jarcento, pro la cionisma movado kies celo estis krei judan ŝtaton en la Lando Israelo, ankaŭ konata kiel Palestino.

Post la kreado de la ŝtato Israelo en 1948, oni kreis leĝon en Israelo nomata "Leĝo de Reveno", laŭ kiu ĉiuj judoj en la mondo rajtas migri al Israelo.

Vidu ankaŭ
----------

* *Jiŝuv*

* Kategorio Alija en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 204030
* GND: 7511613-3
* SUDOC: 182707865
* BNF: 169324253
 |