recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Temperley** estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero.

Vido en Temperley

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 16 km²
* Loĝantaro: 111 160 en 2001
* Supermara alteco: 20 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1834
* Telefonkodo: +54 11

Geografio
---------

Strato en Temperley
Temperley situas sur la apudmara ebenaĵo. Bonaero troviĝas 13, Quilmes 14, La Plata 44, Rosario 292, Mar del Plata 366, Paraná (Argentino) 393, Corrientes (urbo) 815, San Miguel de Tucumán 1099, Saltaurbo 1301 km.

Historio
--------

En 1854 industria komercisto George Temperley aĉetis tie ĉi bienon, poste li konstruis kamparan domon. La baldaŭa stacidomo prenis la nomon Temperley, same tiel la estiĝinta vilaĝo. Oficiale la fondo okazis en 1870. La komunumo urbiĝis en 1965.

Vidindaĵoj
----------

Ortodoksa rusa kirko en Temperley
* ortodoksa rusa kirko

Klimato
-------

Temperley situas en subtropika klimato, kie jare pluvas ĉ. 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio 31 °C.

Fontoj
------

* angla Vikipedio helpe de WijiTrans
* hispane
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-05-04 per la retarkivo Wayback Machine
**Martín del Río** [marTIIN delRIo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas. La loknomo *Martín del Río* estas etimologie komprenebla kiel *Marteno de la rivero*, sed Martín estas aludo al la rivero Martín.

Geografio
---------

Ĝi estas je 78 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Vivel del Río Martín (okcidente) kaj Montalbán (oriente) laŭ la nacia ŝoseo N-211. La urba kerno estas sur 909 msm, pro kio estas malvarma klimato. La altitudo de la municipa teritorio gamas inter 1368 msm sudokcidente (Cantera de las Umbrías) kaj 870 msm borde de la rivero Martín. 

Ĝi estas en montara Iberia Sistemo en areo kie ekfluas diversaj rojoj, nome Parras, Rambla kaj Vivel, kiuj unuiĝas kaj kontribuas al fluado de la rivero Martín, en direkto al Montalbán. 


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Vivel del Río Martín | *Norde:* Vivel del Río Martín | *Nordoriente:* Montalbán |
| *Okcidente:* Pancrudo |  | *Oriente:* Montalbán |
| *Sudokcidente:* Pancrudo | *Sude:* Utrillas | *Sudoriente:* Utrillas |

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Martín del Río kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 372 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801060
 |
**Martín Muñoz de la Dehesa** [marTIN muNJOZ delaDEsa] estas municipo en la plej okcidenta pinto de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana*. La loknomo *Martín Muñoz de la Dehesa* estas etimologie komprenebla ankaŭ kiel Dehesa de Martín Muñoz, tio estas Malferma Kverkaro de M.M. aŭ inverse. 

Martín Muñoz de la Dehesa en la provinco Segovio.
Placo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 244 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 125 el la 1930-aj jaroj, sed poste rekuperis 50 el la 1980-aj jaroj. 

Ĝi distas 43 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Arévalo (provinco Avilo], Donhierro, Rapariegos kaj Montuenga.

Ĉefaj arbaroj estas de pinoj, kaj duarange poploj kaj ulmoj.

Historio
--------

Estas restaĵoj de keltoj, romianoj kaj visigotoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

La plej antikva dokumenta mencio datas de 1240 kiam la loko nomiĝis San Juan de la Dehesa dum apude estis alia municipo nomita Palacios de la Dehesa. Aludoj al "dehesa" (malferma kverkaro) rilatis al ampleksa areo malpermesita por agrikulturo kaj rezervita por vaganta brutobredado.

Kvankam la iama loĝloko nomiĝis San Juan ĝi ĉiam ricevis la nomon Martimuñocillo pro ia similaĵo aŭ rilato nun neklara kun Martín Muñoz de las Posadas ĝis 1587 kiam ĝi aperis kun la nuna nomo Martín Muñoz de la Dehesa por la unua fojo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, betoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (bovoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de *Nuestra Señora de la Asunción del Castillo*, la Palaceto Villa Jesusa, arkeologia kuŝejo kaj la mudeĥara ponto La Mora survoje al Arévalo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767575
 |
Memortabulo pri Wilhelm Blumenstock sur lia domo en Villingen
**Konrad Wilhelm BLUMENSTOCK** (1889-1970 en Villingen), komercisto, juvelisto kaj horloĝisto, fondis en 1906 la unuan Esperanto-grupon en Villingen. Troviĝas memortabulo pri li sur la domo en la urbocentro, kiu ankoraŭ apartenas al familianoj (*Juweliergeschäft Blumenstock, Niedere Str. 7*, inaŭguro: 17-a de novembro 2007).

El la inaŭgura parolado:

*"En decembro 1906 Esperanto-grupo en Villingen estis fondita de J. Zinser, Wilhelm Blumenstock, H. Bürstner kaj W. Lieberknecht. Kiam Wilhelm Blumenstock kunfondis ĉi-tiun unuan Esperanto-grupon, li aĝis 17. La raporto pri la fondado aperis en la adresaro de Germana Esperantisto, n-ro 4 el la jaro 1907 sur paĝo 16. En la Esperantista Poŝkalendaro de 1908 estas denove raporto pri la fondado. Oni do povas rigardi 1906 kiel certan historian daton."*
La inaŭguran paroladon prezentis Bernhard Eichkorn. La memortabulon dezajnis Daniel Haselberger el Rietheim, realigis ĝin artforĝejo *Kreativ in Metall*, Villingen.
**Martínez** [marTInez] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Martínez* estas komprenebla etimologie kiel aludo al iama reloĝanto, nome Martínez (kiel ĉiuj finiĝantaj en sufikso -ez aŭ -z) estas unu el plej oftaj familinomoj en Hispanio, fakte kun la signifo de filo de Marteno.

Martínez en la provinco Avilo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 111 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 70 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. En 1639, la reĝo Filipo la 4-a, bezonanta monon vendis vilaĝojn inter kiuj Martínez pere de negocisto Bartolomé de Spínola, Grafo de Pezuela de las Torres, al iu Don Antonio de Valencia kun ties tuta municipa teritorio, duonleŭgo, kontraŭ 2800 dukatoj, inklude ties 30 lokanojn kontraŭ po 15 000 maravedoj, ĉio laŭ arĝentaj moneroj. La nova posedanto renomis la lokon al «Villaverde de Valencia». Pro liaj tiranemo kaj sklaveco la lokanoj plendis al la reĝo kaj tiu akceptis ilian elaĉeton en 1643 kaj renomis la lokon al «Villa de Martínez». 

Meze de la 19-a jarcento oni produktis tritikon, sekalon, karobon, terpomojn, cicerojn kaj aliajn legomojn; en brutobredado gravis ŝafoj, kaproj, bovoj kaj porkoj; en ĉasado eblis de kunikloj, leporoj, perdrikoj kaj aliaj ĉasbirdoj. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762934
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la svisia vilaĝo *Brojo*. *Brojo* estas ankaŭ vilaĝo en Francio |

**Brojo** (en la franca lingvo **Broye**, malnova germanlingva nomo **Brüw**, en la germana lingvo nuntempe prononcata **Broje**) estas rivero en la kantonoj Friburgo kaj Vaŭdo.

Fonto
-----

La rivero Brojo formiĝas pere de diversaj malgrandaj fontrojoj, kiuj alfluas de la monto *Niremont* kaj la montoĉeno *Alpettes*, kiu apartenas al la Friburgaj Antaŭalpoj kaj formas apud Semsales ĉirkaŭ la koordinatoj 47° 34′ 27″ N 6° 55′ 42″ O﻿ / ﻿47.57417 °N, 6.92833 °O﻿ / 47.57417; 6.92833 (mapo)Koordinatoj: 47° 34′ 27″ N 6° 55′ 42″ O﻿ / ﻿47.57417 °N, 6.92833 °O﻿ / 47.57417; 6.92833 (mapo) la riveron Brojo.

Fluvojo
-------

La rivero fluas unue sudokcidenten laŭlonge de la Antaŭalpoj, sed tiam turniĝas norden kaj fluas tra la Friburga Mezlando. Sude de Moudon la rivero pasas tra ravino, tiam ŝanĝas la fludirekton nordorienten. Post Payerne la valo de Brojo malfermiĝas al vasta kvin kilometrojn larĝa ebenaĵo. Antaŭ ĝia alfluo al la Lago de Morato, al ĝi alfluas ĝis ĉefa alfluanto, la Eta Glano. Apud Bas-Vully Brojo denove elfluas el Lago de Morato kaj nun en la tiel nomita Brojo-Kanalo fluas al la Lago de Neŭŝatelo.

Historio
--------

La unua historia mencio de Brojo datiĝas el la jaro 1155 kiel *Brodiam*. En la jaroj 1852, 1876, 1888, 1895 kaj 1944 la rivero kaŭzis gravajn inundojn, pro kio ĝi sur grandaj partoj de ĝia fluvojo estis kanaligita.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Marianne Rolle*: *Brojo* en *Historia Leksikono de Svislando* (2003-01-08)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Brojo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hidrodatumoj de Brojo apud Payerne

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Broye** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 414019
* GND: 4335253-4
* LCCN: sh2005008490
* VIAF: 237426248
* NKC: ge874373
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**japana brokolo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonuloj *Dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Brasikaloj *Brassicales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Brasikacoj *Brasicaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Brasiko *Brassica* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | *B. oleracea* |
|

 |
| Dunomo |
| ****Brasika oleracea****L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri japana brokolo  |

 |
| v • d • r |

**Brokoleto** aŭ **japana brokolo** (*Brassica oleracea Italica grupo x Alboglabra grupo*) japana: (ブロッコリーニ) (朝日新聞グローブ) aŭ [サイドストーリー ブロッコリー] (物語) estas verda legomo kiu similas al la italdevena brokolo, sed havas pli malgrandajn florarojn kaj pli longajn ŝosojn. Ĝi estas ofte erare identigita kiel juna brokolo. La kultivargrupo estas bredita en 1993 fare de la japana semfirmao Sakata Seed Company el Jokohamo.

La tuta legomo estas manĝebla inklude de la flavaj floroj. La gusto estas dolĉa kaj similas al brokolo kaj asparago. La legomo enhavas multe da vitamino C kaj vitamino A, respektive kalcio, foliacido kaj fero.

En Japanujo ĝi estas ŝatata kiel printempa legomo kaj estas manĝata vaporkuirita.

Vidu ankaŭ
----------

* listo de legomoj
**Elia Filippo Francesco Giuseppe Maria Millosevich** (naskiĝis la 5-an de septembro 1848 en Venecio, mortis la 5-an de decembro 1919 en Romo) estis itala astronomo Li fakiĝis en la kalkulo de orbitoj de kometoj kaj asteroidoj, ĉefe tiu de 433 Eroso.

**Malkovritaj asteroidoj : 2**| 303 Josephina | 12-a de februaro 1890 |
| 306 Unitas | 2-a de marto 1890 |

Li lernis en la Universitato de Padovo, liaj unuaj artikoloj pri la tiam venontaj
pasadoj de Venuso de 1874 kaj 1882 vekis atenton kaj faris,
ke li ricevis postenon de profesoro pri navigacia astronomio en la
*Reale Istituto di Marina Mercantile a Venezia* (Venecia Reĝa Instituto de la Komerca
Ŝiparo).

En 1879 li ricevis postenon de adjunkta direktoro en la
*Osservatorio del Collegio Romano* (Observatorio de la Roma Kolegio), asociita kun la
*Ufficio Centrale di Meteorologia* (Centra Oficejo de Meterologio) de Romo. De 1902
ĝis sia morto li estis ties direktoro.

Li malkovris du asteroidojn: 303 Josephina kaj 306 Unitas.

La asteroido 69961 Millosevich,
estis tiel nomata en lia honoro.

Noto kaj referencoj
-------------------

1. ↑  JPL Small-Body Database Browser 69961 Millosevich (1998 VS33) (angle)
 

* Kategorio Elia Millosevich en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 331835
* GND: 11704444X
* VIAF: 30303081
* ISNI: 0000 0000 8110 0230
* SUDOC: 169626261
* ICCU: VEAV005370
 |
**Chahuites** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Chahuites*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 025.

Geografio
---------

Chahuites apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9929 loĝantojn. El tiuj estis 4864 viroj kaj 5065 virinoj. La komunumo havas surfacon de 160.75 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 30 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 618 indiĝenoj. El tiuj 446 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 446 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Chahuites Arkivigite je 2005-09-22 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**József Lenhossék** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lenhossék József** estis hungara kuracisto, anatomo, kirurgo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1873). Lia patro estis Mihály Ignác Lenhossék, lia filo estis kuracisto Mihály Lenhossék, lia nepo estis Nobel-premiito Albert Szent-Györgyi.

József Lenhossék  naskiĝis la 20-an de marto 1818 en Buda. Li mortis la 2-an de decembro 1888 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Lenhossék apartenis al la germana minoritato. Li frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo, poste en Vác, kie li lernis hungare. Li lernis en universitato de Pest (urbo) ekde 1833. Li doktoriĝis kiel akuŝisto kaj okulkuracisto en 1841, sed poste li plulernis en universitato de Vieno. Li ricevis diplomon ankaŭ pri kirurgio. Li parte surdiĝis, tial li ne kuracadis, sed esploris. En 1842 li ekinstruis en universitato de Pest, kiun li interrompis por esplori en Vieno. En 1854 li instruis en Universitato Kolozsvár, poste li studvojaĝis al Germanio, Anglio kaj Francio. En 1859 li revenis al Pest por instrui, kie li baldaŭe iĝis rektoro. En 1871 li ricevis la titolon reĝa konsilanto. En Hungario li pionere faris esplorojn helpe de mikroskopo, krome li ofte okupiĝis pri kranioj. Li ricevis premion en 1878, sed li ricevis ankaŭ francan, portugalan, hispanan, italan, svedan, germanan turkan premiojn.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Dissertatio inauguralis anatomico-physica de iride* (1841)
* *Über den feineren Bau der gesammten Medulla Spinalis* (1854)
* *A Santorini viszeres fonatai férfiúnál* (1868)
* *Az emberi koponyaisme: Cranioscopia* (1875)
* *Adatok a gerinczagyi duczok ismeretéhez, a békán tett vizsgálatok alapján* (1885)

Fontoj
------

* biografio kun foto
* hungarlingva biografio

* Kategorio József Lenhossék en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 450512
* GND: 116900652
* LCCN: no2015083779
* VIAF: 3234191
* ISNI: 0000 0000 7857 2114
* SUDOC: 185102611
 |
**Jenő Szabady** [sabadi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabady Jenő** estis hungara inĝeniero, fabrikestro.

Jenő Szabady  naskiĝis la 18-an de decembro 1891 en Somogyszentpál. Li mortis la 23-an de aprilo 1972 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jenő Szabady akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József nur en 1919 pro la 1-a mondmilito. En la sekva jaro li laboris en grava fabriko en Budapeŝto. En 1928 li atingis la rangon ĉefinĝeniero. Inter 1935 kaj 1942 li estis vicfabrikestro. En 1944 li kontraŭis translokiĝon de la fabriko al Germana Regno. Post la 2-a mondmilito li laboris en diversaj fabrikoj havanta altajn postenojn, sed estis ankaŭ periodo, kiam li laboris en esplora laboratorio. Li ricevis premion en 1971. Li okupiĝis pri izoliloj kaj ties normoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Villamos gépek gyártástechnológiája az ipari technikumok számára* (1955) - industria lernolibro

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**Jenő Szervánszky** [servAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szervánszky Jenő** estis hungara post-impresionisma pentristo, altlerneja instruisto. Liaj fratoj estis Endre Szervánszky kaj Péter Szervánszky.

Jenő Szervánszky  naskiĝis la 20-an de septembro 1906 en Cegléd, li mortis la 20-an de marto 2005 en Londono.

Biografio
---------

Jenő Szervánszky akiris diplomojn unue en Industriarta Altlernejo, poste en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1935. Lia ĉefinstruisto estis Oszkár Glatz. Jam en 1930 li debutis en ekspozicio. En fino de la 2-a mondmilito li soldatiĝis, fine estis militkaptito en Sovetunio. En 1946 li hejmenvenis kaj li estis ilustristo. Ekde 1951 li instruis en la menciita Industriarta Altlernejo, sed post falo de la Hungara revolucio de 1956 li estis forigita pro apogo de la revolucio. Li longe okupiĝis pri reklamaj grafikaĵoj. Ekde 1975 li denove ekspoziciis jam ankaŭ eksterlande. Li mortis dum vizito de Londono, sed li estis entombigita en Budapeŝto.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Budapeŝto (1975, 1985, 1992, 2006)
* Debrecen (1983)
* Érd (1999)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Dunakanyar
* Virágcsendélet
* Tájkép
* Mediterrán tengeröböl
* Sugárút

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Marianne Szabó

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 617646
 |
**Ch!pz** estas nederlanda grupo de pop-muziko kreita en Amsterdamo, Nederlando. Ilia muziko estis ege aprezita de juna publiko. La grupoestis formita en 2003, post kelkaj pruvklopodoj por la kanalo Fox Kids. 

En Nederlando, multaj radistacioj ne elsendis la kantojn de Ch!pz ĉar plej el la radipubliko trovis iliajn kantojn kiel tro infanecaj. Tamen, danke al promocio fare de Fox Kids, Ch!pz iĝis unu el la plej bone konataj bandoj en Nederlando. En unu jaroj kaj duono, la bando metis tri unuopaĵojn sur la nederlanda listopinto. Plej el iliaj unuopaĵoj iris rekte al la unua pozicio, escepte *Captain Hook* kaj ilia debuta unuopaĵo *Ch!pz in Black*. Ilia debuta albumo, *The Adventures of Ch!pz*, estis publikigita en 2004 en Nederlando, kiu iris rekte al la unua pozicio en la nederlanda listopinto de albumoj. En 2005, ilia dua albumo, *The World of Ch!pz*, estis publikigita. Ĝiaj unuopaĵoj estas *1001 Arabian Nights*, *One, Two, Three!*, kaj *Carnival*. Ĉiuj el ili pintis en la la unua pozicio.

Membroj
-------

* *Rach-L* (Rachel van Hoogen) - 1983
* *C!lla* (Cilla Niekoop) - 1985
* *P3ter* (Peter Rost) - 1984
* *Kev!n* (Kevin Hellenbrand) 1985

Albumoj
-------

* The Adventures of Ch!pz
* The World of Ch!pz
* Past: Present: Future
* CDX (Ch!pz Dance Xperienz)

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Ch!pz'* Oficiala retejo
* Ch!pz en Bubblegum Dancer


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 739930
* GND: 10337813-3
* VIAF: 138004801
* ISNI: 0000 0000 8507 7656
* MBA: ef2cf3ce-9cfc-4b4d-a810-7ec5be2137de
 |
*Ne miskomprenu kun Doba.*
**Boba** estas vilaĝo en Hungario en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en subregiono de Celldömölk. Boba estas malofta virina nomo.

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9841
* Telefonprefikso: 95
* Areo: 15  km²
* Loĝantaro: 470

Geografio
---------

Boba situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Boba estas fervoja nodo al Balatono, Celldömölk kaj Veszprém. Marcal preterfluas. Celldömölk troviĝas 8 km-ojn.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata dum la ferepoko, baldaŭe romianoj alvenis. La unua mencio devenis el 1211 en formo *Boba*. Dum la mezepoko germanaj vendistoj alvenis kaj nomis ĝin **Oberdorf**, kiu poste meritis rangon kampurbo. En 1849 ĥolero okazis. Ekde 1863 la oficiala loknomo estas Boba. Nuntempe graveco de la fervojo malpliiĝas, tial la vilaĝo ne evoluas.

Vidindaĵoj
----------

* luterana preĝejo de 1783, en 1841 27 m-ojn alta turo alkonstruiĝis
* romkatolika preĝejo de 1930
* sonoriloturo de 1841

* Kategorio Boba en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Grandega komplotilo-diagramilo, kiu produktas diagramon 5 metrojn longan**Eligo**, en la kampo de komputado kaj aŭtomatigo, estas la produkto de la operacio de komputilo aŭ alia aŭtomatigita aparato. La ĉefa faktoro al kiu la eligo estas montrita estas la komputila uzanto, sed la eligo ankaŭ estas elsendita al komputil-kontrolitaj aparatoj.

La eligo de la komputilo povas esti dividita en grupojn kaj subgrupojn:

* Eligo al aliaj komputiloj
	+ Eligo por komputiloj en fermita reto
	+ Eligo al la Interreto
	+ En komputila enigita sistemo, la eligo de la komputilo estas gvidilo al la funkciado de la aparato sur kiu la komputilo estas enigita, kiel la funkciado de poŝtelefono, cifereca fotilo aŭ rulseĝmotoro.
* Eligo al ekstera memoro - al datumstokado, por estonta reuzo en la komputilo kiu kreis ilin, aŭ por transfero kiel enigo al alia komputilo. Ĉi tiuj rimedoj inkluzivas: trubendo, trukarto, magneta bendo, sonkasedo, diskaparato, kompakta disko, USB-poŝmemorilo kaj similaj.
* Eligo al fina uzanto (Tuja eligo al persono)
	+ Vida eligo (ekrano sur la ekrano, sur la projekcia ekrano aŭ presita sur la presilo)
	+ Aŭda eligo (per laŭtparolilo aŭ aŭdilo konektita al sonkarto )
	+ Lum-aŭda eligo (plurmedia ekrano aŭ projekciilo kaj laŭtparoliloj aŭ aŭdiloj)
	+ Tuŝi kaj senti eligo (per brajla ekrano, brajla presilo aŭ virtuala realeca aparato) - relative malofta

Historio
--------

La baza per eligilo, de la frua periodo de la komputado, estas la presita papero, produktita uzanta la komputilan presilo. Modernaj printiloj ankaŭ povas presi grafikan produktaĵon, sed en la fruaj tagoj de la komputilo, printiloj kutimis produkti tekstan produktaĵon nur. Por la produktado de diversaj diagramoj oni kutimis uzi la komplotilon. Alia anstataŭaĵo kiu konkuris kun la presita eligo estas la mikroafiŝo.

En la malfruaj 1970-aj jaroj, la uzo de alia rimedo de eligo komencis esti pli vaste uzata, la monitoro, kiu iĝis la domina rimedo de eligo, kaj kiu ofte eliminas la bezonon de presilo. La uzanto kontrolas la produktaĵon antaŭ li donas permeson presi ĝin.

Vidu ankaŭ
----------

* Enigo
* Interfaco

Eksteraj ligiloj
----------------
**Jenő Szilárd** [silArd], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szilárd Jenő** estis hungara geografo, profesoro, instruisto.

Jenő Szilárd  naskiĝis la 11-an de septembro 1923 en Budapeŝto. Li mortis la 5-an de majo 1988 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jenő Szilárd frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris pedagogian diplomon pri geografio kaj historio en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1947. Li instruis poste en Alsónémedi ĝis 1952. Inter 1952 kaj 1985 li laboris en geografia instituto, poste li pensiuliĝis. En 1984 li doktoriĝis el geografio. Li estis ĝismorte konsilisto en la instituto.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Külső-Somogy kialakulása és felszínalkata* (1957)
* *A Mezőföld természeti földrajza* (1959) - kun aliaj
* *A Dunántúli és Duna-Tisza közi löszfeltárások litológiai értékelése és tipizálása* (1983)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Desegnaĵo de Eva Ingman pri Lönnrot
**Elias Lönnrot** (naskiĝis la 9-an de aprilo 1802 en Sammatti, mortis la 19-an de marto 1884 samloke) estis finna kuracisto kaj kultura aganto, i.a. kompilinto de Kalevala.

Vivo
----

Lönnrot naskiĝis kiel filo de ŝuisto kaj fariĝis studento en 1822 kaj studis en Turku. En 1828 post la incendio en Turku li ekiris al sia unua poemkolekta ekskurso al Tavastio kaj Savonio, kaj plu ĝis Karelio. Post reveno al Helsinki li publikigis unuajn kajerojn pri finna popola poezio.

Li estis la dua patro de finna skriba lingvo apud Mikael Agricola. Krom kolektado de Kalevala li inventis novajn vortojn kaj kompilis vortarojn.

Lönnrot doktoriĝis en 1832 kaj poste li laboris kiel distrikta kuracisto en Kajaani. Li estis la sola kuracisto en distrikto de 4 000 homoj. De Kajaani li faris poemkolektajn vojaĝojn al rusia Karelio kaj diversaj partoj de Finnlando. La unua versio de Kalevala pretiĝis en 1835-1836 kaj la dua, pliampleksigita eldono en 1849. Lia finna-sveda vortaro aperis en 1866-1880.

Li estis ankaŭ botanikisto kaj verkis la unuan botanikan libron en la finna *Flora Fennica* – *Suomen Kasvisto* en 1860. La dua, pliampleksigita versio, farita kun Thiodolf Sælan aperis en 1866.

En la finna 500-marka monbileto aperis bildo de Lönnrot.

Li estis membro de Hungara Scienca Akademio.

Vidu ankaŭ
----------

* 2243 Lönnrot

Aperis en Esperanto
-------------------

* Elias Lönnrot en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Elias Lönnrot en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Elias Lönnrot en Vikifontaro (Universala biblioteko)

* La funebro de patrino, parto de Kalevala. Traduko de Antoni Grabowski, El Parnaso de Popoloj, 1913.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 135030
* GND: 118780301
* LCCN: n81027967
* VIAF: 7393523
* ISNI: 0000 0001 2119 245X
* LIBRIS: 218243 208476, 218243
* SUDOC: 026993961
* BNF: 11913312m
* MBA: 8332bbc0-5158-46cc-a57d-dcb3423ce7df
* NDL: 00448007
* BIBSYS: 90163341
* NKC: jn20030103005
* BNE: XX1046574
 |
**SUGÁR Jenő** [pr. ŝuga:r] *Salgó* estis rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Marosvásárhely la 21-an de marto 1907 kaj mortinta en Ramat Gan la 12-an de oktobro 1979.

Lia kariero
-----------

Jenő Sugár debutis en 1925 kaj li havis la unuajn siajn sukcesojn kiel komikulo en la trupo de d-ro Gyula Ferenczy en la Sikullando. Je la komenco de la 1940-aj jaroj oni forportis lin al laborservo, sed li povis dume elpaŝi en la *Zsidó Színház* (Juda Teatro) de Koloĵvaro. Ĝis printempo de 1948 li estis ano de la *Magyar Színház* de Kluĵo, inter 1949 kaj 1971 de la teatro de Oradea. En 1971 li elmigris en Izraelon, kie ĝis sia morto li estis ano de la tiea hungara teatro. Li ankaŭ reĝisoris.

El liaj roloj
-------------

* Miska (Szirmai A.: Mágnás Miska);
* Harrison (Jacobi V.: Leányvásár);
* Dragotin Péter (Lehár F.: Cigányszerelem);
* Mujkó (Huszka J.: Gül Baba);
* Miska főpincér (Kálmán I.: A csárdáskirálynő);
* Gardner tiszteletes (Shaw: Warrenné mestersége).

Fonto
-----

* Magyar Színházművészeti Lexikon
Aŭstralazio
**Aŭstralazio** estas la monda regiono kiu inkludas Aŭstralion, Novzelandon, Novgvineon kaj multajn aliajn proksimajn insulojn, kiuj formas la orientan parton de Indonezio. La vorto estis enkondukita de Charles de Brosses en sia *Histoire des navigations aux terres australes* (1756). Li elprenis ĝin el la latina lingvo "sude de Azio" por diferencigi ĝin disde Polinezio kaj de la sudorienta Pacifiko. Foje oni uzas la vorton Aŭstralazio por indiki nur Aŭstralion kaj Novzelandon, ĉar mankas vorto por indiki specife tiujn du landojn.

Politike, la vorto apenaŭ havas sencon. Kvankam Aŭstralio kaj Novzelando havas multajn komunajn ecojn kiel angloparolantaj landoj kaj relative disvolvitaj, ili kunhavas malmulte tiujn ecojn kun la aliaj regionaj landoj. Krome la vorto ne estas tiom popola en Novzelando, ĉar oni emfazas Aŭstralion.

Tamen, laŭ biogeografia senco, Aŭstralazio ja estas regiono diferenca, kiu enhavas komunan historion evoluan kaj grandan kvanton de\a plantoj kaj animaloj unikaj en tiu zono.

La linio de Wallace estas la disiga biologia linio, kiu apartigas Aŭstralazion disde Azio kaj estas limo inter la du tektonikaj platoj. Sulaveso kaj Lomboko troviĝas en la orienta kaj aŭstralazia flanko, dum Borneo kaj Balio troviĝas en la okcidenta kaj azia flanko.

Poste, la vorto Aŭstralazio estis uzata kiel porsporta nomo de la kombina teamo de Aŭstralio kaj Novzelando. Inter la jaroj 1905 kaj 1913 ankaŭ kombina teamo ludis en la Davisa pokalo de teniso, kiujn ili gajnis kvarfoje. Krome tiuj du landoj formis unusolan teamon laŭ tiu nomo por partopreno en la Olimpiaj ludoj de 1908 kaj 1912.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭstralazia ekozono

* Kategorio Aŭstralazio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 44° 43′ 28″ N 4° 56′ 32″ O﻿ / ﻿44.72444 °N, 4.94222 °O﻿ / 44.72444; 4.94222 (mapo)

**Chabrillan** estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 665 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.

Geografio
---------

Chabrillan etendiĝas sur 17.75 km², kaj havis 665 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.

Ĝi estas trafluata de la rivero Drôme.

Historio
--------

La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Eric Chareyre, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

La preĝejo Sankta Petro datiĝas de la 11-a jarcento.

La tuta vilaĝo staras sur reliefo kaj estas interesa pro sia mezepoka arkitekturo.

Administrado
------------

Chabrillan apartenas al la kantono Crest-Sud, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Drôme
* Kantono Crest-Sud
**Oskar Meltzl** (melcl) transilvania saksa kulturhistoriisto, ekonomikisto, politikisto: Szászrégen, 18-a de oktobro 1843 – Sibio, 1-a de decembro 1905.

Biografio
---------

Li estis adepto de la interkonsento hungara-saksa. Li studis juron kaj estis ĉefprokuroro en Marosvásárhely (1874), de 1875 profesoro de germana jurakademio de Sibio, inter 1886 – 98 deputito de Sibio. Li eldonis la manuskriptan verkon pri Braŝovo de G. Hermann kaj faris notojn al ĝi, li redaktis statistikon pri transilvaniaj saksoj. Li verkis librojn ankaŭ en hungara lingvo pri historio de Transilvanujo.

Verkoj en hungara lingvo
------------------------

* *Az erdélyi szászok állása Magyarországban* (Nagyszeben, 1878);
* *Ipar és kereskedelem az erdélyi szászoknál a 14. és 15. században* (Századok, 1893);
* *A termelő szövetkezetekről* (Pozsony, 1893).

Literaturo
----------

* F. Teutsch: Denkrede auf O. von M. (Nagyszeben, 1902).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 254901
* GND: 116875798
* VIAF: 22904446
* ISNI: 0000 0000 1354 0461
 |
**Sommer – Für die große Liebe musst du kämpfen** - en Esperanto "somero (por la granda amo necesas batali)" - estas germania kineja filmo produktita dum la jaro 2007, kiu en kinejoj videblas ekde la 17-a de aprilo 2008.

Enhavo
------

La 17-jarulo Tim Winter jam vivis en pluraj landoj - lia patro estas piloto kaj regule ŝanĝis la laborlandon. Nun la patro ne povas preni la filon kun si, kaj Tim devas translokiĝi de la urbego Berlino al la eta insulo Amrum de nordokcidenta Germanio en la Norda Maro, kie loĝas la avino. Li konsideras sin maltima grandurbano kaj opinias la etan mondon de la insulo tute maltaŭga medio por si.

Tuj post la alveno lia havas unuan konflikton kun loka samaĝulo, kiu nomiĝas Lars kaj estas la donĵuana gvidanto de la insula junularo. Tim volas protekti la iom diketan junulon Eric de la atakoj de Lars kaj lia amikaro, estas puŝita de Lars tra vitro de montrofenestro - kaj estas kondamnita pagi 1600 Eŭrojn da rekompenso. Ne havante tiom da mono, li serĉas laboron kaj dungiĝas kiel helpanto sur rajda bieno. Tie li renkontiĝas kaj enamiĝas al la knabino Vic (Victoria), kiu same ekŝatas lin, sed dum pli ol du jaroj estas la amikino de la loka "princo" Lars. La du amikiĝas, konfidas al si siajn malperfektajn erojn el la familiaj historioj, kaj aprezas la reciprokan sinceron, kiu kontrastas kun la fanfaronemo de Lars kaj lia amikaro. Klaras ke per tiu enamiĝo la konfliktoj inter la preskaŭplenkreskuloj nur komenciĝas...

Temas pri romantika komedio, kies baza rakonto unuarigarde ŝajnas tre simpla, sed kiu tamen havas ĉarmon de junula filmo kun multaj amuzaj dialogoj. Aparte la juna aktoro Jimi Blue Ochsenknecht brilas en rolo de komence iom aroganta, sed fine malperfekta kaj sincera juna simpatiulo.

Fontoj
------

* filma resumo (germanlingva) en la paĝaro "movie.de"[*rompita ligilo*]

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Sommer*  en Interreta filma datumbazo (angle)
|  |
| --- |
| Vuling-Montaro (Ĉinio)Vuling-Montaro (Ĉinio)DEC |
| Situo de Vuling-Montaro en Ĉinujo Koordinatoj: 27° 54′ 09″ N 108° 44′ 34″ O﻿ / ﻿27.9025 °N, 108.74277777778 °O﻿ / 27.9025; 108.74277777778 (mapo) |

**Vuling-Montaro** (simpligita ĉina : 武陵山脉; tradicia ĉina : 武陵山脈; pinjino : Wǔlíng Shānmài) estas montaro kiu situas en centra Ĉinujo, irante de Ĉongĉingo kaj orienta Gŭiĝoŭo al okcidenta Hunano.

La Vulingjuan-Pejzaĝo en orienta Hunano estas Monda Heredaĵo de Unesko, fama por siaj altaj montoj, fremde formitaj rokegoj, klaraj akvoj, profundaj valoj kaj kanjonoj. 
La plej alta pinto en Vuling-Montaro, Fanĝing-Monto, situas en Gŭiĝoŭ kaj havas altitudon de 2 572 m. La Nacia Arbarrezervejo Fanĝing-Monto estis starigita en 1978 kaj kovras totalan areon de 567 kvadrataj kilometroj. Ĝi estas konservejo de la origina vegetaĵaro de la meza subtropik-altmontara regiono de okcidenta Ĉinujo. La malofta *Rhinopithecus brelechi* (cerkopitekedoj) troviĝas nur en eta regiono kiu ĉirkaŭas Fanĝing-Monton. Fanĝing-Monto ankaŭ havas rangon de sankta budhisma monto.

Vuling-Montaro ankaŭ hejmas multajn etnajn grupojn, kiel tuĝioj, hanoj, hmongoj, dongoj kaj bajoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Gŭiĝoŭ-altebenaĵaj foliaj kaj miksaj arbaroj


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |
**Internacia flughaveno Kazan** (ruse *Международный аэропорт Казань*, tatare *Казан Халыкара Аэропорты*) (IATA-kodo: **KZN**, ICAO-kodo: **UWKD**) estas flughaveno de rusia urbo Kazano, situanta 25 km sudoriente de la urbocentro. Ĝi estas la ĉefa flughaveno de Tartarstano kaj la dekkvina laŭ grandeco de trafiko en Rusio. Flughaveno Kazan, krom la urbo mem, servas al 3,8 milionoj da civitanoj de la regiono.

Historio
--------

La 15-an de septembro 1979 la flughaveno konata kiel Kazan 2 estis kompletigita. La 28-an de septembro 1984, Kazan 1 (kiu situas ene de la urbo) estis fermita kaj Kazan 2 estis alinomita al Nacia flughaveno Kazan. La 21-an de februaro 1986 ĝi estis nomita Internacia flughaveno Kazan. Tio estis drasta anonco, ĉar la Konsilio de Ministroj de Sovetunio malofte permesis al siaj civitanoj flugi eksterlanden.

En 1991, post la disfalo de Sovetunio, regiono Tatarstano apartiĝis de Sovetia nacia flugkompanio Aeroflot, kaj kreis flugkompanion "Tatarstan". La flugkompanio ne ricevis la atenditajn rezultojn en siaj 22 jaroj de servo kaj ĝia mastruma licenco finiĝis la 31-an de decembro 2013. La 26-an de oktobro 1992, Kazan ricevis sian unuan regularan internacian flugon: Kazano - Istanbulo - Kazano. La flugo estis (kaj plu estas) funkciigita fare de Turkish Airlines kaj de tiam 145 vojaĝoj jare estas faritaj al kaj de Istanbulo, farante el tiu ĉi la plej popularan internacian vojon.

Konektoj
--------

La flughaveno havas konekton per trajno kun Kazan-Passaĵirskaja, la ĉefa fervoja stacidomo de Kazano.

Bildgalerio
-----------

* Terminalo 1 A (majo 2014)Terminalo 1 A (majo 2014)
* Interno de la moderna Terminalo 1 AInterno de la moderna Terminalo 1 A
* Interno de Flughaveno Kazan, forira haloInterno de Flughaveno Kazan, forira halo
* Aerfoto de la instalaĵoj en vintroAerfoto de la instalaĵoj en vintro
* Kazan Aeroekspress-LastoĉkaKazan Aeroekspress-Lastoĉka

Referencoj
----------

1. ↑

Vidu ankaŭ
----------

* Flughaveno
* Kazano
* Aviadila akcidento en Kazano (2013)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Internacia flughaveno Kazan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (ruse/tatare/angle)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Aeropuerto Internacional de Kazán en la hispana Vikipedio.*
**Salvatore Viganò** (Napolo, 25-a de marto 1769 – Milano, 10-a de aŭgusto 1821) estis itala komponisto kaj koregrafo.

Biografio
---------

Li estis filo de alia elstara koregrafo siatempe, nome Onorato Viganò, studis komponarton kun Luigi Boccherini (sia onklo), kaj en la 1780-aj jaroj li jam estis komponinta originalan muzikon. En 1788 li premieris kiel dancisto en Venecio, ludante en la festoj pro la kronigo de Karlo la 4-a de Hispanio en 1789. Li estis disĉiplo de la franca dancisto kaj koregrafo Jean Dauberval. En 1791 li atingis kun sia edzino la sukceson en Venecio pere de sia unua baleto koregrafiita, nome *Raoul de Créqui*. Li estis baletinstruisto en Vieno, kie li kunlaboris kun Ludwig van Beethoven en la baleto *Die Geschöpfe des Prometheus*. Li revenis al Italio en 1804 kaj iĝis la instruisto de la baletlernejo de La Scala de Milano. 

Li estis konsiderata la patro de nova tipo de spektaklo nomata *koredramo*, kie la danco kunvivas kun la pantomimo kaj aliaj artaj formoj. La stilo de Viganò estis klasikisma, kio atribuis grandan gravon al la *baletanaro*, nome la dancistaro kiu funkcias kiel koruso, ĝis tiam nur akompanantaro sed kun Viganò ili akiris protagonecon, kun propraj scenoj.

Verkoj
------

* *La vedova scoperta*, 1783
* *Die Geschöpfe des Prometheus*, 1801
* *Coriolano*, 1804
* *Gli Strelizzi*, 1809
* *Il noce di Benevento*, 1812
* *Numa Pompilio*, 1815
* *Mirra*, 1817
* *Otello*, 1818
* *Dedalo*, 1818
* *La Vestale*, 1818
* *I Titani* , 1819
* *Giovanna d'Arco* 1821
* *Didone*, 1821

* Kategorio Salvatore Viganò en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633648
* GND: 119029456
* LCCN: n85053191
* VIAF: 41896079
* ISNI: 0000 0000 7974 0773
* SUDOC: 221468919
* BNF: 12250846b
* MBA: 540da7b8-4e71-48a9-9523-71c289b7a1af
* NKC: mzk2010581479
* ICCU: INTV018104
 |
**Kramarovci**, hungare **Határfalva**, germane **Sinnersdorf** estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Rogašovci.

* Areo: 2  km²
* Alto super marnivelo: 278 m
* Loĝantaro: 60
* Poŝtkodo: 9262
* Aŭtokodo: MS
* Telefonprefikso:

Situo
-----

La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ la aŭstra limo, laŭ traira flankovojo al Sankt Anna am Aigen.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1366 en formo *villa seu possessio Kramarfalua*. En 1910 vivis en Határfalva 258 da homoj, (225 germanoj, 28 hungaroj, 5 slovenoj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, la ŝtatlimo estas trapasebla senĝene.
Rondpentraĵo pri la patrujokupo de Árpád Feszty
La Patrujokupo (origine hungare Honfoglalás) apartenas al la plej signifaj okazintaĵoj de hungaroj (konata ankaŭ madjaroj), same tiel de Hungario. Pri tio mankas rektaj fontoj, menciindaj fontoj estas dokumentoj de Bizanco kaj kodekso de Anonymus (hungara kronikisto). Li kolektis buŝajn rememorojn dum regado de Béla la 3-a (Hungario) kaj li kreis la unuan (latinlingvan) historion pri hungaroj.

Mapoj pri la hungara patrujokupoMigrado de hungaroj el Azio
Supozata teritorio de hungaroj laŭ rusoj

Historio
--------

Ŝajnas, la patrujokupo okazis en la jaroj 895 kaj 896. La historiistoj havis pli frue 2 opiniojn pri tio:

* tuja rifuĝo pro atako de la peĉenegoj
* planita marŝo al Karpat-baseno

La ĉefa marŝo okazis tra Verecka montpasejo, pli malgranda trupego sekvis la Danubon.
La hungaroj tiam konsistis el 7 triboj, krome ankaŭ 2 nehungaraj triboj akompanis la hungarojn, fine ankaŭ slavoj aliĝis al la marŝo en tie, kie nun estas Ukrainio. Menciindas, ke la hungaroj portis ĉiujn havaĵojn: tendojn, koĉerojn, bestojn, ilojn, grenojn, do ĉiuj venis de la beboj ĝis la maljunuloj.
Pli frue la hungaroj jam faris militirojn tra Karpat-baseno, tiam ili konstatis, ke la baseno estas konvena vivi plu, la teritorio estas loĝata maldense, signifa lando rezistanta kontraŭ hungaroj ne ekzistas. Tiutempe Grandmoravia imperio disfalis, kiun estris Svatopluk la 1-a. Postlasis neniuj fontoj pri gravaj bataloj, estis nur batalo iom poste en 907 apud la nuntempa Bratislavo, sekve plene finiĝis la patrujokupo.

Bildoj pri la hungara patrujokupoAlveno de hungaroj en hungara kroniko
Alveno de hungaroj en hungara bilda kroniko
Parto de rondpentraĵo de Árpád Feszty
Pentraĵo de Mihály Munkácsy pri la patrujokupo
Monumento pri la patrujokupo en Verecka pontpasejo (la 7 ŝtonaroj simbolizas la 7 hungarajn tribojn)

Duobla patrujokupo
------------------

Estas grava historiista opinio de Gyula László (arkeologo) pri la patrujokupo, sed plene tio ne estas pruvita. Estas fakto, ke avaroj loĝis tie antaŭ la hungaroj. Laŭ la trovitaj vilaĝaj tombejoj videblas, ke komence estis nur tomboj de avaroj, poste aperis varie ankaŭ tomboj de hungaroj. Do, la hungaroj vivis kune kun la avaroj. En aliaj neavaraj (ekzemple slavaj) vilaĝoj oni trovis rompiĝon, post la rompiĝo nur hungaraj tomboj estis. Alia pruvo estas, ke la avaraj motivoj sur iloj estas la samaj, ol ties de hungaroj.

La hungaroj vivis plu nomade, kiel pli frue, krome li ofte faris invadojn al diversaj partoj de Eŭropo.
**Patro,** origine hungare *Apa* estas signifa nigra-blanka filmo en Hungario en 1966. En la sekva jaro ĝi ricevis la unuan lokon en festivalo de Moskvo. Kritikistoj taksas la filmon apartenanta al la plej bonaj hungaraj filmoj.

Rolantoj
--------

* Miklós Gábor - patro
* András Bálint (aktoro) - filo de la patro, sed jam pli aĝa (dum la plena filmo li estas ankaŭ rakontanto)
* Klári Tolnay - patrino
* Rita Békés
* Judit Halász
* György Kézdy
* Anna Nagy (aktoro)
* Ila Lóth kaj aliaj

Historia fono
-------------

En la lasta jaro de la 2-a mondmilito regas nazia reĝimo. La judoj estas deportitaj aŭ murditaj. La Ruĝa Armeo faras finon de tiu stato post sieĝo de Budapeŝto. Sekvas erao de la socialismo kun interrompo pro Hungara revolucio de 1956. La filmo pretiĝis dum la socialismo, tial pri tiu erao reala prezentado ne povis okazi.

Historio
--------

La filmo ĉerpas multe el propra vivo de la reĝisoro-scenaristo István Szabó.

Knabo aĝis 6 en 1945, kiam lia patro mortis dum sieĝo de Budapeŝto. Baldaŭ li jam ne memoras multe de la patro, sed fantazias multe pri heroaĵoj de la patro. Pri vivo de la patro li ekscias kelkajn informojn de la patrino, sed estas pli gravaj la informoj pri la historia fono. Same li ricevas historiajn okazintaĵojn pri judino, al kiu li amindumas.

Fontoj
------

* hungare
**Mengamuñoz** [mengamuNJOZ] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. 

Mengamuñoz en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.
Hufumejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 59 loĝantojn. Ĝi perdis 220 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 38 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Muñotello, Narros del Puerto, La Hija de Dios, Villatoro, Sotalbo kaj Cepeda la Mora. Tra la teritorio fluas la rojo Aulaque.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762128
 |
**Meneses de Campos** [meNEses deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*.

Geografio
---------

Fortikeca sonorilturo de la preĝejo.
Plateresca pordego.
Titolpaĝo de la komedio *Los Tellos de Meneses*.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,21 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 120 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 560 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 42 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio limas kun Capillas, Castil de Vela, Belmonte de Campos, Palacios, Montealegre, Villerías de Campos kaj Boada.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la 10-a kaj 11-a jarcentoj, ŝajne fare de eŭska familio Meneses, anoj de la Valo Mena. Tial estis sep loĝlokoj rilataj al tiu familio kaj kun la nomo inkludita en plej parto de ili: Puebla de Meneses, Meneses, Palacios de Meneses, Arroyo Meneses, San Cebrián de Meneses, Villalla kaj Villalimbierno. La loĝloko estis senjorlando de la familio Téllez de Meneses, kelkaj el ties membroj estis gravaj gravuloj. Mayor Alfonso de Meneses estis patrino de la reĝino María de Molina (María Alfonso de Meneses). Ekde la 14-a jarcento ĝi estis senjorlando de Manuel kaj ekde fino de la 15-a jarcento de Guzmán, kiu ricevos la titolojn de Markizo de Montealegre kaj senjorlando de Meneses. 

Lope de Vega verkis komedion *Los Tellos de Meneses*, en kiu ĝi prezentas infantino de la Regno Leono kiu, donota al sudaj araboj kiel pago de imposto, por eviti tion fuĝas de la kortego de sia patro kaj rifuĝiĝas en vilaĝo de Kampartero, nome Meneses, kie ŝi restis kaŝita kaj nekonata kiel servisto ĉe loka riĉulo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771653
* VIAF: 8591153954908905680009
 |