recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Granma*** estas kuba ĵurnalo fondita en 1965, kiu estas la organo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Kubo. Ties nomo devenas de la jaĥto kiu transportis el Meksiko Fidel Castro kaj aliajn 81 ribelulojn al la kubaj marbordoj en 1956, kio iniciatis la procezon de la Kuba Revolucio. La vorto "Granma" devenas de neformala korupto de la anglalingva vorto "grandmother", kiu signifas "avino"n, tio estas "avinjo" en usona slango.

Ekde 1966 la gazeto publikigis internacian version, nome "Granma Weekly Review". Ekde 1991 tiu eldono estas nomata "Granma Internacional". "Granma" estas publikigita ĉiutage kaj estas amplekse legita en Kubo. Ekzistas ankaŭ kelkaj diversaj internaciaj eldonoj, disponeblaj en hispana, angla, franca, germana, itala kaj portugala, ĉiuj el ili alireblaj tra Interreto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Granma (ĵurnalo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Granma (ĵurnalo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717458
 |
**Albinen** estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 266 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Albinen situas en la mezo de Valezo ĉe la eniro al la valo de la rivero Dala, kiu formas la okcidentan limon de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Albinen kaj la setlejoj Chermignon, Torrent, Ober Dorbu kaj Tschingere.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,48 km², de kiuj 29,9% estas kovritaj de arbaro, 51,% servas por agrikulturo kaj 3,3% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Albinen limas en nordo al Leukerbad, en oriento al Guttet-Feschel, en sudo al Leuk, kaj en okcidento al Inden.

Trafiko
-------

Albinen situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas du flankaj montarvojoj ek de Leuk, kaj alia mallarĝa vojo kondukas al la kuracloko Leukerbad. Pere de poŝtaŭtolinioj al Leuk kaj al Leukerbad la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Albinen datiĝas el la jaro 1224 kiel *Albignun*. En la jaro 1291 Albinen la unuan fojon enstis menciita kiel komunumo. En la 14-a jarcento ĝi iom post iom disiĝis de la vicepiskopejo Leuk kaj elektis du prokuristojn. La komunumaj statutoj datiĝas el la jaro 1552. Ĝis en la 1950-aj jaroj Albinen vivis ĉefe de kamparana ekonomio. La konstruo de la veturebla vojo al Leuk en la jaro 1956 transformis la komunumon al loĝloko de laboristoj, kiuj laboris en Leuk kaj Vispo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Alma Treyer*: *Albinen* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-06-30)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Albinen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Albinen

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Albinen** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Leuk |
| --- |
| Agarn  •  Albinen  •  Ergisch  •  Gampel-Bratsch  •  Guttet-Feschel  •  Inden  •  Leuk  •  Leukerbad  •  Oberems  •  Salgesch  •  Turtmann-Unterems  •  Varen |  |

 |
**COPE** (mallongigo de *Cadena de Ondas Populares Españolas*) estas unu el la ĉefaj radistacioj naciskalaj de Hispanio. Unuafoje ĝi elsendis en la jaro 1979 kaj la ondoj krom Hispanio, atingas la najbarajn teritoriojn Andoro, Portugalio kaj Francio.

La nomo *COPE* estas la komerca marko uzata de la anonima societo **Radio Popular**, kies akciistoj estas la Episkopara Konferenco de Hispanio (50%), la diocezoj (20%) kaj religiaj ordenoj kial jezuitoj kaj dominikanoj, resume posedo de la Katolika Eklezio. Ankaŭ membras en ĝi ONCE, kaj antaŭ la kreado de la novaj radistacioj, la grupo Vocento (Punto Radio) kaj Planeta (Onda Cero). En 2005, la grupoj Vocento kaj Planeta forlasis ĝin pro la novaj radistacioj Punto Radio kaj Onda Cero.

La radistacio havas programerojn pri ĝeneralaj aferoj, kvankam ĝi inkluzivas programerojn religiajn, precipe dimanĉe kaj dum religiaj festoj kiel Kristnasko kaj Sankta Semajno.La programoj de *COPE* apogas la doktrinon de la Katolika Eklezio, kaj montras ĝenerale konservemajn ideojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio COPE en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 396603
* VIAF: 155302424
 |
Orienta Anatolio
**Orienta Anatolio** aŭ **Orienta Anatolia regiono** (turke *Doğu Anadolu Bölgesi*) estas unu el la 7 popolnombradaj regionoj de Turkio. Ĝi situas en orienta parto de la lando. Ĝi havas la plej grandan averaĝan alton, plej grandan areon kaj plej malgrandan loĝdenson el ĉiuj regionoj de Turkio.

La regiono kaj la nomo estis unue difinitaj en la Unua Geografia Kongreso en Turkio en 1941 en Ankara por anstataŭigi terminojn "Armena altebenaĵo" kaj "Armena montaro" uzitajn en ne-turkaj eldonoj por priskribi la regionon.

Situo
-----

Orienta Anatolio situas en la plej orienta parto de Anatolio en Turkio. Ĝi estas barita per Centra Anatolio de okcidento, Nigra Mara regiono de nordo, Sudorienta Anatolio kaj Irako de sudo, Irano kaj Naĥiĉevano kaj Armenio de oriento.

La areo de la regiono estas 171.061 km², kio estas 21 % de la tuta areo de Turkio.

Provincoj
---------

* Provinco Ağrı
* Provinco Ardahan
* Provinco Bingöl
* Provinco Bitlis
* Provinco Elazığ
* Provinco Erzincan
* Provinco Erzurum
* Provinco Hakkâri
* Provinco Iğdır
* Provinco Kars
* Provinco Malatya
* Provinco Muş
* Provinco Tunceli
* Provinco Van

Loĝantaro
---------

La tuteca loĝantaro de la regiono estas 6.100.000 homoj laŭ popolnombrado de 2000.
La kampara loĝantaro estas pli granda ol la urba loĝantaro.
La migrada nivelo al la aliaj regionoj, aparte al Marmora regiono, estas alta, kaj loĝdenso (35 personoj/km²) estas pli malgranda ol la averaĝa por Turkio (85 personoj/km²).

Geografio
---------

Averaĝa alto estas 2200 m. Estas multaj ebenaĵoj kaj altebenaĵoj. Estas iu vulkana agado hodiaŭ.

* Lagoj:
	+ Van estas la plej granda lago en Turkio
	+ Hazar
	+ Balık
	+ Bulanık
	+ Nazik
	+ Çıldır
	+ Erçek
* Riveroj:
	+ Fırat,
	+ Dicle,
	+ Aras,
	+ Kura,
	+ Zap

Klimato kaj naturo
------------------

Pro tio, ke la plejparto de la regiono estas malproksime de maro kaj havas grandan alton, ĝi havas longan vintron kaj mallongan someron.
Dum la vintro ĝi estas malvarma kaj neĝkovrita, dum somero la vetero estas malvarmeta en la montaro kaj varma en la malalta tereno.

* Kategorio Orienta Anatolio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Robledillo de Trujillo** (Kverkejeto) estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de 2023 en la municipo vivis 356 loĝantoj sur areo de 44,78 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 8 loĝantoj/km². Estas tri vilaĝoj en la provinco kun la sama nomo Robledillo, signife (Kverkareto aŭ Kverkejeto) plus unu plia Robledo signife (Kverkaro aŭ Kverkejo).

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *robledilleños*.

Situo
-----

Robledillo de Trujillo: ornamita steleo
Robledillo de Trujillo estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo. La areo de ties teritorio estas de 44,78 km².

Ekonomio
--------

Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

Historio
--------

En Robledillo de Trujillo (Cáceres) oni trovis steleon de granito ornamita per gravuraĵoj de ŝildo, glavo kaj lanco, kio supozeble reprezentas la armilaron de la enterigita gravulo. Ĝi datiĝas el la Bronzepoko (jarcentoj 9a-8a a.K.). La plej grava vidindaĵo estas la preĝejo de Sankta Petro.
**Villamesías** [Villamesías] estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de 2023 en la municipo vivis 276 loĝantoj sur areo de 46,47 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 6 loĝantoj/km². La nomo de *Villamesías* signifus en rekta traduko "Vilaĝo de la Mesio", sed tute ne temas pri religia signifo, kion multaj kredas, sed pri disŝanĝo de familinomo *Mexía* [meĥIa] kiu estis senjoroj de la vilaĝeto kaj ties teritorio.

Loĝantoj
--------

La loĝantoj nomiĝas *pirondos*.

Situo
-----

Villamesías estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo. La areo de ties teritorio estas de 46.47 km².

Historio
--------

La vilaĝo iam nomiĝis Búrdalo, kio nuntempe estas nomo de trafluanta rivero.

Ekonomio
--------

Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

Vidindaĵo
---------

Katolika preĝejo de Sankta Domingo.
**La Aldea del Obispo** (La domaro de la Episkopo) estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de 2023 en la municipo vivis 297 loĝantoj sur areo de 0,3 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 990 loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *aldeanos*.

Situo
-----

La Aldea del Obispo estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 444 m. La surfaco de ties teritorio estas de 0,3 km².

Ekonomio
--------

Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

Historio
--------

Temas pri unu el la unuaj setlejoj kreitaj post la definitiva konkero de Trujillo fare de la kristanoj. Ĝis la unua duono de la 19a jarcento ĝi formis parton de Trujillo kiel kvartalo. Tiam sendependiĝis kaj konstituis propran municipon. Dum kelkaj jardekoj ĝi nomiĝis "Aldea de Trujillo" (Domaro de Trujillo) kaj ekde 1997 rekuperis sian antikvan nomon: "La Aldea del Obispo".
**La Folie** (esperanta signifo: La Frenezo)  estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso, france *Calvados*) kaj en la regiono Normandio. Laŭ la stato de 2021 en la komunumo vivis 103 loĝantoj sur areo de 6,53 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 16 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bayeux kaj al la kantono *Trévières*. 

La teritorio havas komunan limon kun Bernesq, Bricqueville, Cartigny-l'Épinay, Castilly, Saint-Marcouf, Sainte-Marguerite-d'Elle kaj Saint-Martin-de-Blagny.

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Toponimio
---------

Unu el la klarigoj de la urbonomo estas la jena: dum mezepoko, la franca termino ***les folies*** ("la frenezoj") estis uzata por priskribi rudimentajn konstruojn, faritajn el "folioj" kaj branĉoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Calvados

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio La Folie en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La Folie ĉe CdC Isigny-Omaha Intercom
**Fortikaĵo de Visegrád** estas parte ruina, parte renovigita fortikaĵo en Hungario, ĉe urbo Visegrád, sur alta monto.

Fortikaĵo de Visegrád (fone estas Danubo)

Historio
--------

Dum la historio jam antaŭ la hungaroj estis tie fortikaĵo. Post la alveno de hungaroj la rekonstruita fortikaĵo estis administra centro de la departemento, kiun la tataroj faris ruina en 1242. Baldaŭe Béla la 4-a konstruigis komence de Danubo loĝejturon, kiun oni erare konas kiel "turo de Salomono". Ankaŭ la reĝino konstruigis fortikaĵon samtempe jam sur la montopinto. Ambaŭ konstruaĵoj estis kunligitaj per muro. Baldaŭe oni konstruis palacon laŭ la Danubo, kiu havis gloran periodon de Matiaso la 1-a. La unua sieĝo de turkoj okazis en 1544, poste la posedantoj foje estis la turkoj, foje la hungaroj. Poste ĝi estis forlasita.

Longe okazis nenio. En la 1960-aj jaroj komenciĝis rekonstruoj, kiuj daŭras ankaŭ en la 21-a jarcento. La turistoj ŝatas la lokon ne nur pro la historio, sed ankaŭ pro la panoramo. Samtempe okazas rekonstruoj en la palaco, kie nuntempe diversaj someraj revuoj estas videblaj.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Fortikaĵo de Visegrád en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Lago de Thun** (germane *Thunersee*) estas lago en kantono Berno en Svislando. Ĝi situas norde de la Alpoj, je proksimume 46° 41′ N 7° 43′ O﻿ / ﻿46.683 °N, 7.717 °O﻿ / 46.683; 7.717 (mapo).

Geografio
---------

La Lago de Thun estas 17,5 km longa kaj 3,5 km larĝa je sia plej larĝa punkto. La surfaca areo mezuras 48,3 km². La maksimuma profundo estas 217 m, el kio rezultas akva volumeno de 6,5 km³. La urbo Thun situas ĉe la nordokcidenta fino de la lago kaj donas al la lago ĝian nomon. Ĉe la sudorienta fino situas la urbo Unterseen kaj la turisma centro Interlaken. Ĉe la suda lagobordo situas la urbo Spiez.

La Lago de Thun situas 558 metrojn super marnivelo. La baseno ampleksas proksimume 2.500 km². Ĉi-tiu granda baseno ofte kaŭzas lokajn inundojn post pezaj kvantoj da pluvo. Tio okazas, ĉar rivero Aro, kiu elfluas el la Lago de Thun, havas nur malgrandan akvotransportan kapaciton.

La lago estas nutrata tra la rivero Aro per akvo de la Lago de Brienz de la suda oriento, kiu situas 6 metrojn pli alte ol la Lago de Thun, kaj de diversaj torentoj en la *Berna Oberlando*, interalie torento Kander. La lago de Thun estis kreita post la lasta glaciepoko kaj estis origine parto de Brienzersee. La historia kombinita lago estas nomita *Wendelsee* de geologoj kaj historiistoj.

En nordoriento super la lago situas la konataj Sankt-Beato-Kavernoj, kiuj atingeblas ŝipe tra Sundlauenen.

Ekonomio kaj turismo
--------------------

Fiŝkaptado donas okupon al malpleno da profesia fiŝistoj. En 2001 la kaptaĵo estis 53.000 kg. Ekde 1835 pasaĝeraj ŝipoj trafikas sur la lago. Estas dek pasaĝeraj ŝipoj, mastrumataj de la loka fervoja kompanio (*BLS Lötschbergbahn*). La plej konate el inter tiuj ŝipoj estas la radvaporŝipo Blümlisalp, kiu estis lanĉita sur la lago en la jaro 1906, trafikis ĝis 1971 kaj poste en la jaro 1992 estis relanĉita kaj deklarita nacia kultura heredaĵo de Svislando.

Je la orienta fino de la lago troviĝas la komunumo Interlaken kaj okcidente ĉe la elfluejo de la rivero Aro la urbo Thun, kiu donis al la lago la nomon.

Kulturo
-------

**Ludoj de Lago de Thun** estas organizaĵo por duonoperoj sur la laga scenejo en Thun, Kantono Berno, Svislando. ( Arkivigite je 2011-07-11 per la retarkivo Wayback Machine

* kontraŭinunda projekto Arkivigite je 2005-02-03 per la retarkivo Wayback Machine
* hidrologiaj datenoj por la Lago de Thun ĉe Spiez Arkivigite je 2007-12-17 per la retarkivo Wayback Machine

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Lago de Thun** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Alfluejo de Aro al la Lago de Thun, kun rigardo al la monto Harder KulmAlfluejo de Aro al la Lago de Thun, kun rigardo al la monto Harder Kulm
* Infana velboato optimisto sur la lago de ThunInfana velboato optimisto sur la lago de Thun
* Kastelo Oberhofen kaj Lago de Thun, rigardo de la vaporŝipo BlümlisalpKastelo Oberhofen kaj Lago de Thun, rigardo de la vaporŝipo Blümlisalp

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4 5   Seen (Bundesamt für Umwelt BAFU). Alirita 2020-01-19, en germana vikipedio.

* Kategorio Lago de Thun en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Ankaŭ vidu la artikolon Alto pri itala komunumo.*
*Alto estas unu el du argumentoj de supereksponento.*

---

**Alto** estas eco de objekto, kiu karakterizas ties distancon de ia difinita baz-nivelo (nulo).

Oni povas difini ekzemple meznombrajn marnivelojn (normalnulo)

Alto estas unudimensia grando, kion oni priskribas per mezurunuoj de longo (metro). Oni uzas en la aertrafiko la unuojn futo. En la geodezio oni difinas alton ankaŭ fizike - kiel potencialon en tera gravita kampo.

Ankaŭ kiel alto oni nomas grandecon de iu aĵo laŭ vertikala direkto, aŭ laŭ direkto, kiu estas perpendikulara al direktoj de ĝiaj longo kaj larĝo.

**Alto** estas ankaŭ grando, kio esprimas diferencon inter punkto kaj meza nivelo. Sur Tero tiu nivelo estas ofte la marnivelo. La altecojn de la kulminoj permesas kalkuli diversaj rimedoj pere (geodezio, triangulado). La alto estas ankaŭ datumo ekstera utila por nombra kalkulo en diversaj fakoj : meteologio, fiziko, biologio.

Geometrio
---------

En geometrio oni parolas pri alto de plurlatero (ĉefe ĉe triangulo) aŭ de pluredroj (multflankojn). Tiu simila alto estas orta al unu latero (ĉe plurlatero), al flanka surfaco (ĉe pluredro).

Astronomio
----------

En la astronomio ekzistas la altitudo (foje nomata *alto* aŭ *leva angulo*), kiu estas la komplemento de la zenita distanco; do estas angulo tia, kiom alte staras astro super la horizonto.

Referencoj
----------

1. ↑  Altitudo laŭ NPIV

Vidu ankaŭ
----------

* Mezurunuoj
* Longo
* Larĝo
* Altitudo
* Supermara alteco
* Diko
* Profundo
* Akrofobio
* Altebenaĵo
* Alto (triangulo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Alto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2006-07-05 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2011-06-24 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2005-12-19 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2012-03-29 per la retarkivo Wayback Machine
plej aĝa bildigo de la fortikaĵo Burg Hohenstaufen el la jaro 1470 (preĝejo *Oberhofen* en Göppingen
La ruino de la historia fortikaĵo **Burg Hohenstaufen** situas super la urboparto *Hohenstaufen* de la germana urbo Göppingen. Ĝi situas en la distrikto Göppingen de la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio.

Konstruite sur la monto *Hohenstaufen*, la fortikaĵo estis la hejmo de dinastio Ŝtaŭfoj - germana nobela familio, el kiu eliris pluraj imperiestroj de la germanlingva Sankta Romia Imperio (1138–1254) kaj reĝoj de la Sicilia Regno (1197-1268).

Historio
--------

La fortikaĵo konstruiĝis laŭ historiaj dokumentoj dum la dua duono de la 11-a jarcento. Ĝis la 13-a jarcento ĝi estis la familia fortikaĵo de la nobela dinastio Ŝtaŭfoj. Dum 1188 la germana imperiestro Frederiko Barbarosa loĝis en la konstruaĵo, dum 1208 ĉi-tie mortis la reĝino *Irene*, edzino de la germana reĝo *Filipo de Ŝvabio*. Ŝtaŭfaj kavaliroj, kiuj devis servi ĉe la kortego de la dinastia fortikaĵo, en la ĉirkaŭa regiono konstruigis proprajn rezidejojn, ekzemple la fortikaĵon *Burg Hohenrechberg*.

Post kiam la dinastio de Ŝtaŭfoj perdis sian politikan potencon kaj ekregis la Habsburga dinastio, la reĝo *Rudolfo de Habsburgo* deklaris la fortikaĵon Burg Hohenstaufen imperia posedo. La strategie kaj simbole grava loko dum la sekvaj generacioj estis daŭra objekto de konfliktoj inter la grafoj de Virtembergo kaj la Sankta Romia Imperio.

Ekde la jaro 1372 la monto kaj fortikaĵo Hohenstaufen estis firma posedo de la grafoj de Virtembergo. Post la forpelo de la duko Ulriko de Virtembergo dum la jaro 1519, kavaliro, kiu deklaris sin posteulo de la ŝtaŭfa dinastio, postulis la fortikaĵon por si kaj ricevis ĝin. Tial la fortikaĵo nur estis loĝata de malgranda nombro de soldatoj, kiam kadre de la germana kamparana milito dum la jaro 1525 ribelantaj kamparanoj konkeris kaj detruis ĝin. Ŝtonoj de la fortikaĵo poste uziĝis por la konstruo de la kastelo de la urbo Göppingen.

Fine de la 19-a jarcento la fortikaĵa monto konsideriĝis nacia monumento, kaj multaj germanlingvanoj vizitis ĝin. Ekzistis planoj por starigo de reprezenta monumento apud la ruino, sed tiuj planoj ne realiĝis.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Burg Hohenstaufen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Burg Hohenstaufen, el la germanlingva paĝaro historisches-wuerttemberg.de Arkivigite je 2008-12-07 per la retarkivo Wayback Machine*
* *Burg Hohenstaufen, el la samlingva paĝaro *burgenwelt.de**
Koordinatoj: 49° 55′ 46″ N 15° 10′ 20″ O﻿ / ﻿49.92944 °N, 15.17222 °O﻿ / 49.92944; 15.17222 (mapo)

**Karlov t. Doubrava** (germane *Karlsdorf*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vidice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume du kilometrojn norde de Vidice kaj unu kilometro nordokcidente de Tuchotice. En la jaro 2021 daŭre vivas ĉi tie 34 loĝantoj.

Karlov t. Doubrava situas en katastra teritorio **Tuchotice** kun areo 3,32 km².

Historio
--------

La devena nomo de la vilaĝo Karlov estas derivita de la nomo de ĝia fondinto Jan Bedřich Karel Maxmilián z Osteinu el komeco de la 19-a jarcento. La nomo Doubrava aperis plej malfrue en la jaro 1886.

La vilaĝo estis fondita en la jaro 1804 fare de Jan Bedřich Karel Maxmilián z Osteinu

Nomo
----

La nuntempa oficiala nomo de la setlejo estas "Karlov t. Doubrava". En la devena signifo temas pri duobla nomo, ĉar la vilaĝo estis markata aŭ kiel Karlov, aŭ kiel Doubrava. En la statistikaj leksikonoj de municipoj kaj aliloke estis ambaŭ nomoj indikataj ambaŭ egalrajtaj nomoj kunigitaj per adverbo ĉeĥe "také", mallongigata kiel "t." (en Esperanto "ankaŭ", do la nomo estas Karlov ankaŭ Doubrava).

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 76 |
| 1880 | 76 |
| 1890 | 85 |
| 1900 | 77 |
| 1910 | 75 |
| 1921 | 79 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 69 |
| 1950 | 56 |
| 1961 | 62 |
| 1970 | 39 |
| 1980 | 41 |
| 1991 | 41 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 30 |
| 2011 | 37 |
| 2021 | 34 |

Pluaj fotoj
-----------

* La okcidenta parto de la vilaĝoLa okcidenta parto de la vilaĝo
* La nordokcidenta parto de la vilaĝoLa nordokcidenta parto de la vilaĝo
* Transporta tabulo nur kun la unua nomo de la vilaĝoTransporta tabulo nur kun la unua nomo de la vilaĝo

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Vidice (5) |
| --- |
| Karlov t. Doubrava ~ Nová Lhota ~ Roztěž ~ Tuchotice ~ Vidice ~ cetera: Stará Lhota |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |

**Miguel de MOLINOS Zuxia** (Muniesa, provinco Teruel, 30a de junio 1628 - Romo, 28a de decembro 1696) estis hispana verkisto kaj mistikisma teologo, kreinto de kvietismo. Lia persona doktrino kutime nomiĝas *molinosismo* (ne konfuzu kun molinismo de Luis de Molina, alia hispana teologo de la 16-a jarcento).

Ŝi studis en Valencio kaj tie ekkarieris en ekleziaj postenoj. En 1665 veturis al Italio, kaj poste tie setliĝis kaj tiukadre ekrilatis kun tre altnivelaj fravuloj, kiel la reĝino Kristina de Svedio, kaj la papo Inocento la 11-a.

Lia *Guía espiritual* (Spirita gvidilo) publikiĝis dekomence en itala (Roma, 1675). En ĝi Molinos expone el mejor camino para llegar a Dios; el último objetivo es el amor de Dios, para el cual el alma no ha de hacer nada: ha de estar pura y sin pecado, aligerada de toda preocupación o meditación, quieta. Dios hará lo demás. Esto produce un vacío espiritual, una nada, como el camino más corto para llegar a Dios. Estas doctrinas son curiosamente muy cercanas al budismo y a su búsqueda del nirvana
**Paul BLAISE** [blejz] (pseŭdonimoj **P. B.** kaj **PoBo;** naskita la 22-an de decembro 1880 en Loveno, Belgio, mortodato nekonata) estis belga esperantisto kaj sekretario de Belga Komerca Ĉambro en Londono. Profesoro de lingvoj kaj komerca korespondanto en Belgujo, Francujo kaj Anglujo.

En la tri landoj propagandis, instruis Esperanton kaj fondis diversajn grupojn. Instruis ĉe "Academie des Beaux Arts", Loveno (1903), "Ass. Polytechnique" k. a. Parizo (1904-1907), Londono (1908-1932). Helpsekretario de Universala Kongreso (UK) en Kembriĝo 1907 kaj Parizo 1914; kasisto de UK en Oksfordo 1930. Direktoro de Internacia Propagandejo Esperantista; sekretario de Ĉekbanko Esperantista (1907-10). Kunfondinto de Universala Esperanto-Asocio (UEA), ĝia delegito kaj komitatano de 1908; ĝia komisionano. Komitatano de Brita Esperanto-Asocio (BEA) de 1913, ĝia kasisto (1929-31). Multaj artikoloj diversspecaj por Esperanto-gazetoj.

Post la dua mondmilito li loĝis en Liverpool.

Fontoj
------

1. ↑  *Kie estas kiu?* En: *Esperanto* novembro-decembro 1946, paĝo 6.

Paul Blaise (la unua dekstre) dum UK 1930 en Oksfordo

* Kategorio Paul Blaise en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
La Vera inter la komarkoj Valo de Jerte kaj Campo Arañuelo.
***La Vera*** (fakte nomo hispanlingva, kvankam ĝi aspektas esperanta) estas hispania regioneto aŭ komarko situa en nordoriento de la Provinco Kacereso, en la regiono Ekstremaduro. Ĝi enhavas pli ol dudekon da vilaĝoj, ekzemple jenajn: Madrigal de la Vera, Valverde de la Vera, Villanueva de la Vera, Viandar de la Vera, Talaveruela de la Vera, Losar de la Vera, Robledillo de la Vera, Jarandilla de la Vera, Guijo de Santa Bárbara, Aldeanueva de la Vera, Cuacos de Yuste, Jaraíz de la Vera, Collado, Garganta la Olla, Pasarón de la Vera, Arroyomolinos de la Vera, Gargüera de la Vera, Torremenga, Tejeda de Tiétar. Temas pri terkultura kaj turisma regioneto atingebla de oriento tra urbo Navalmoral de la Mata kaj de okcidento tra Plasencia. Laŭ la stato de  en la komarko vivis loĝantaro ne ĉeestas en vikidatumoj loĝantoj sur areo de 888 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de **Esprima eraro: Neatendita operacisimbolo <** loĝantoj/km².

Geografie la vilaĝoj de tiu regioneto La Vera situas en la sudaj deklivoj de la Montaro Gredos, kio influas la klimaton kaj la naturon de tiu ĉi teritorio. Sude de La Vera troviĝas la rivero Tiétar [TJEtar], kien enfluas la rojoj, kiuj naskiĝas en la montaro.

Aldeanueva de la Vera sub la Montaro Gredos.

La klimato
----------

La klimato de La Vera ĝuas markitan atlantikan influon kiu kaŭzas sufiĉe da pluvo aŭtune kaj vintre. Ankaŭ la maksimumaj kaj minimumaj temperaturoj estas pli mildaj ol la de najbaraj zonoj, ĉar la montaro Gredos protektas ties sudan deklivon kontraŭ la nordaj ventoj vintre kaj sendas freŝecon per montaraj ventetoj somere.

Ekonomio
--------

Krom la lastatempa turismado, ĉefe de urbanoj ĉu el Madrido ĉu el Katalunio aŭ Eŭskio kaj eksterlande, kiuj serĉas naturon kaj trankvilecon, la ĉefa resurso de La Vera estas terkulturado (kiu profitas la favorajn klimat- kaj terkondiĉojn) ekzemple de papriko kaj tabako. Tiu ekonomio allogas enmigrintojn ĉu el Sudameriko ĉu el Maroko.

Vidu ankaŭ
----------

* Komarkoj de Ekstremaduro

* Kategorio La Vera en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  



|   Komarkoj de Ekstremaduro |  |
| --- | --- |
| **Komarkoj de Cáceres**Valo de Alagón | Tierra de Alcántara | Valo de Ambroz | Campo Arañuelo | Llanos de Cáceres | Sierra de Gata | Tierras de Granadilla | Hurdes | Ibores | Valo de Jerte | Tierra de Trujillo | komarko Valencia de Alcántara | La Vera | Villuercas**Komarkoj de Badaĥozo**Campiña Sur | La Serena | La Siberia | Llanos de Olivenza | Sierra Suroeste | Tentudía | Tierra de Badajoz | Tierra de Barros | Vegas Bajas | Vegas Altas | Zafra-Río Bodión |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 215399
 |
**Abd al-Rahman ibn Muhámmad ibn Marŭan ibn Junus al-Jiliki al-Maridi**,​ konata kiel **Ibn Marŭan al-Jiliki**, **Ibn Marŭan**, «la fiko de la galego» aŭ «la galego», ĉar tiel oni nomis tiam la kristanojn de la nordo de Iberio, estis hispanislama senjoro kiu dominis la teritoriojn de Malsupra kaj Meza Guadiana kaj de la sudo de la aktuala Portugalio en la dua duono de la 9-a jarcento.

Biografio
---------

Juna Ibn Marŭan estis en 852 kiel kaptito en Kordovo, kie li amikiĝis kun Muhammad kaj kapablis per ruzeco atingi la postenon de kapitano de la reĝa gvardio. Tamen malmikeco kun Hassin, haĝib aŭ ĉefministro de la emiro, rezultis en insulta kverelo kaj li fuĝis el Kordovo kun grupo de sekvantoj kaj iris al Merido por kuraĝigi lokanojn ribeliĝi kontraŭ la kordovaj araboj kiel revenĝo de suferita hontigo. Muhammad sendis trupojn kiu devigis la urbon kapitulaci kaj Abd al-Rahman (Ibn Marŭan) devis reveni al Kordovo, kie li restis en la emirlanda ĉefurbo ĝis 875, kiam li revenis al Merido, kie, kun helpo de klientoj de la familio, ribelis kontraŭ la emiro. Li fortikiĝis en la kastelo de Alange, sed Muhammad sendis denove trupojn kaj devigis lin kapitulaci post tri monatoj de sieĝo. Tiam li devis ekloĝi en Badajoz (Bataljaŭs), ĉefurbo de fekunda teritorio, promesante ne reribeliĝi kontraŭ la emiro, lia iama amiko.

Li fondis la urbon Badajoz en 875 sur la monteto Muela, borde de la rivero Guadiana, sur restaĵoj de iamaj setlejoj. Marvão, vilaĝo en la Distrikto Portalegre, en apuda Portugalio, ricevas sian nomon liahonore. Dum tempo Ibn Marŭan rezidis en la kastelo de Marvão, nekonkerebla loko norde de siaj teritorioj. Li ribelis denove en 876 aŭ 877, estis venkita en Serra da Estrela kaj devis rifuĝiĝi en kristana regno ĝis li revenis al Badajoz en 884. Tiam li paciĝis kun la emiro por regi etendan princlandon. Tio pluis kun la emiroj Al-Múndir (886-888) kaj Abdalah ben Muhámmad (888–912).

Bibliografio
------------

* E. Codera, *Los Benimeruán en Mérida y Badajoz*
* E. Levi-Provençal, *Historia de la España musulmana*
* González Rodríguez, Alberto. *Historia de Badajoz*. ISBN 978-84-87762-22-2.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ibn Marŭan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Ibn Marwán en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 853562
 |
La **Seckendorff-palaco** (germane: *Seckendorffsches Palais*) troviĝas en Altenburg en la germana federacia lando Turingio post la fama skato-puto. Rekte kontraŭe troviĝas la historia frizejo de Grosse.

Historio
--------

La palaco konstruiĝis en 1724 laŭ la planoj de *Johann-Georg Hellbrunn*, post 1990 ĝi profesiece restaŭriĝis. Konstruigis ĝin la regna grafo *Friedrich Heinrich von Seckendorff*, kiu havis sian hereditan bienon ĉe Kastelo Meuselwitz. La iaman simplan akvoburgon li malavare pligrandigis al baroka kvar-ala komplekso. La plej konata loĝanto estis tamen la eldonisto kaj librovendisto Friedrich Arnold Brockhaus, kiu ekde 1816/17 metis surloke la fundamentan ŝtonon por la ekfloro de sia entrepreno en Lepsiko. Nuntempe uzas la ĉambrojn diversaj publikaj servoj (ekz. priteatra).

Arĥitekturo
-----------

Supre de la portalo videblas vostita balkono, je kies supro estas meza fenestro kun la nomoŝildo de la konstrumendinto. Rimarkiĝas la gabla triangulo kun reliefo el porfiro de la urbo Rochlitz. La militaj simboloj (pafilegoj, kuglegoj, tamburoj) dokumentas la soldatan rangon de Seckendorff kaj la aglo kun la grafokrono simbolas la regnan grafecon.

* Kategorio Seckendorff-palaco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Notoj
-----

1. ↑   Arkivigite je 2021-02-04 per la retarkivo Wayback Machine
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ĉina saknestulo** |
| --- |
|  |
| Ĉina saknestuloĈina saknestulo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Remizedoj *Remizidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Remiz* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***R. consobrinus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Remiz consobrinus****(Swinhoe, 1870) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ĉina saknestulo  |

 |
| v • d • r |

La **Ĉina saknestulo** (***Remiz consobrinus***) estas paserina birdo de la genro *Remiz*. Ĝi estas relative disvastigata tra orienta Azio. Ĝi troviĝas en Ĉinio, Japanio, ambaŭ Koreioj kaj orienta Rusio.

Ĝi estas specio de la genro Remiz kiu karakteras por konstrui **sakformajn nestojn** kiujn ili pendigas el maldikaj kaj pendantaj branĉetoj.

La specio montras similajn karakterojn kiel la parenca specio Eŭrazia saknestulo, sed kun ne tiom koloraj markoj. Precize temas pri grizeca specio kiu montras, kiel tiu, kiel karakteran markon **nigran maskon** el la frunto tra la okulo, sed ĝi ne estas tiom larĝa kiom ĉe la aliaj specioj de la genro. Tamen kiel ĉe la aliaj, tiu marko estas ĉirkaŭita de pli hela nuanco ol la cetero de la griza kapo. Tiu specio ankaŭ montras brunecan nuancon kiel kolumo. La cetero de la plumaro estas **grizbruna**, se pli hela sube.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Remiz consobrinus[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 27an de julio 2007.
La **Nacia Parko Dzukio** (litove *Dzūkijos nacionalinis parkas*) estas nomita laŭ la etna regiono Dzukio (Litovio), estis kreita en 1991.

Situo, politika aparteno
------------------------

Ĝi troviĝas en la plej suda parto de Litovio, inter la urboj Varėna kaj Druskininkai. La teritorio estas tre maldense priloĝata. La plej granda loĝloko estas Merkinė en la nordo, dua plej granda estas Marcinkonys en la oriento. Al ties du komunumoj, ambaŭ en la subdistrikto de Varėna, granda parto de la parko apartenas politike.

Naturo
------

Plej grandan parton de la teritorio kovras pinaj arbaroj, konvenaj al la tre sabla grundo. En kelkaj lokoj dum finiĝanta glaciepoko el tiu sablo estiĝis dunoj. Aliajn arbojn oni trovas precipe apud la riveroj kaj lagoj. Plej granda rivero estas Nemunas, poste Merkys (enfluantan Nemunas-on ĉe Merkinė) kaj Ūla (siavice enfluantan Merkys-on). Krome ekzistas diversaj malgrandaj riveretoj, ekzemple Skroblus, kiu estas tre akvoriĉa kompare al sia malgranda longeco. Krom arboj kompreneble ekzistas kompreneble multaj aliaj plantoj kaj ankaŭ bestoj. Inter ili estas diversaj raraj kaj protektindaj.

Infrastrukturo
--------------

Tra la parko, preter Merkinė, kondukas la ĉefstrato A4 Vilno - Druskininkai. Ankaŭ pli kaj pli de la aliaj stratoj nun estas asfaltataj, tamen multaj malgrandaj vilaĝetoj ankoraŭ estas nur atingeblaj laŭ sablaj stratoj, parte firmigitaj per gravelo.

Trans la riverojn Nemunas kaj Merkys la nura sola ponto ene de la parka teritorio troviĝas apud Merkinė.

Marcinkonys estas nun fakta finpunkto de fervojo el Vilno: La suda kontinuo de la iama ĉefa linio Varsovio - Sankt-Peterburgo pro la politika situacio (mallonga parto tra Belorusio) ne plu estas uzata. Per publika transporto oni povas krome atingi la parkon per busoj, kiuj pli-malpli sekvas la menciitan straton A4.

Turismo
-------

La naturo invitas al migrado, biciklado kaj boatado. Biciklado tamen estas ofte malfacila forlasante la asfaltitajn stratojn pro la sablo. Sed ankaŭ sur la asfaltitaj stratoj plejparte estas malmulte da motortrafiko. Por boatado ĉefe taŭgas Ūla kaj Merkys, sed necesas pagenda permeso eldonata en limigita kvanto pro naturprotekto.

Tranokti oni povas en gastejo en Marcinkonys, sur tendumejoj kaj en diversaj kamparaj domoj. Krome Druskininkai kun multaj hoteloj estas proksima.

En Merkinė kaj Marcinkonys ekzistas turismaj informejoj. Tiu en Marcinkonys ofertas ankaŭ luadon de bicikloj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia Parko Dzukio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala paĝo de la parko (en la litova)
**István Földes** [iŝtvAn foldeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Földes István** estis hungara matematikisto, astronomo, profesoro.

István Földes  naskiĝis la 12-an de oktobro 1908 en Budapeŝto. Li mortis la 26-an de majo 1977 en Vác.

Biografio
---------

István Földes akiris diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1932, sed li lernis ankaŭ muzikon. Inter 1934 kaj 1945 li laboris en astronomia observatorio en Budapeŝto, tamen interrompoj okazis: en 1936 li havis postenon en la ĉefurba municipo, en la studjaro 1937 li instruis en gimnazio, en 1939 li laboris en la Hungara Nacia Banko, en 1944 li estis soldato. En 1946 li doktoriĝis, en 1952 li kandidatiĝis. Inter 1949-1974 li estis docento kaj katedrestro en la menciita universitato, poste li pensiuliĝis. Li parolis 10 lingvojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Csillagászat (I-VII.)* (Astronomio (1-7.)), (1954) – studenta lernolibro

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2013-07-29 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 539123
 |
Ráfales.
**Ráfales** [RAfales] (*Ràfels* en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la nordorienta komarko *Matarraña*, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres. Laŭ la fama arabisto Miguel Asín Palacios, la loknomo devenas de la araba raḥl (رحل), kiu signifas *gastejon*, *kampardomon*.​ Tamen la popola etimologio rilatis ĝin al ĉefanĝelo Rafael, kiu aperas en la municipa blazono.

Geografio
---------

Ĝi estas je 169 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 627 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko; ĝi komunikas kun apuda La Cerollera okcidente kaj norde kun La Portellada. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo kun kruta municipa teritorio enhavanta nombrajn ravinojn inter altaĵoj de *Sierra de las Viñas*. La rivero Tastavins faras limon kun la municipa teritorio de Fuentespalda. La altitudo gamas inter 968 m sude (La Molinera) ĉe la limo kun Monroyo, kaj 510 m borde de la rivero Tastavins.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Fórnoles | *Norde:* Fórnoles kaj La Portellada | *Nordoriente:* La Portellada |
| *Oeste:* La Cerollera |  | *Oriente:* Fuentespalda |
| *Sudokcidente:* La Cerollera kaj Monroyo | *Sude:* Monroyo | *Sudoriente:* Fuentespalda |

La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.

Historio
--------

La preĝejo Asunción.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. La loko estis donita al la Ordeno de Kalatravo kies kruco aperas en la municipa blazono. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe. La preĝejo Asunción estis ekkonstruita en la 14-a jarcento kiel gotika templo sed estis ampleksigita en la 16-a kaj 17-a jarcentoj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Ráfales kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 544 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.

Ekonomio
--------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

1. ↑  "Contribución a la toponimia árabe de España", de Miguel Asín Palacios.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801874
 |
Magdalena Rivero blue kun la asocia baseno (kaj valo) en nuanco pli hela ol la cetero de la mapo
La **Magdalena Rivervalo** (en hispana El Valle del Río Magdalena) estas valo en Kolombio situanta ene de la kolombiaj Andoj. La valo estas specife situanta inter la Cordillera Central kaj la Cordillera Oriental kaj trapasata de la rivero samnoma, nome rivero Magdalena.

Plantoj
-------

"la unua registrita de eŭropanoj kontakto kun terpomoj estis en 1537 en la Magdalena valo. La hispanaj invadantoj familiariĝis kun tiu produkto kaj probable ĉirkaŭ 1570 hispana ŝipo la unuan fojon enmetis terpomojn en Eŭropon."

Geologio
--------

La Magdalena Rivervalo estis formata per serio de tektonaj depresioj kiuj pleniĝis per kontinentaj sedimentoj en epoko Terciaro. Tiuj sedimentoj venis el la Cordillera Central.

Faŭno
-----

Estas multaj endanĝeritaj birdoj kaj mamuloj troviĝantaj en la regiono, kiaj la Bruna aranesimio kaj la endemia Blubeka krakso kaj la Blankdorsa kapito. Tiuj specioj estas minacataj pro habitatoperdo, inter aliaj tialoj.

Enkadrigo
---------

La Magdalena Rivervalo estas parto de regiono Tumbesiaj, ĉokoaj kaj magdalen-valaj tropikaj arbaroj signita kiel biodiverseco-varmpunkto de la organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International).

Vidu ankaŭ
----------

* Cordillera Central (Kolombio)

Referencoj
----------

1. ↑  *Evolution of crop plants*, de Simmonds.
2. ↑   Historia de la Geología en Colombia. Arkivita el la originalo je 2007-10-27. Alirita 2013-10-10.
**ICANN** estas la **Interreta Korporacio por atribui Nomojn kaj Ciferojn** (angle *Internet Corporation for Assigned Names and Numbers*).
Ĝi estas senprofita korporacio kreita en 18-a de septembro 1998 celante transpreni iujn taskojn rilatajn j’ai datumbazon al Interreto antaŭe plenumitajn de aliaj organizaĵoj, inter kiuj IANA. La kontrakto por ICANN venis de la Usona Komerca Departemento kaj estis "sola fonto" (*sole sourced*), kio signifas ke neniu alia (kiel *Open Root Server Confederation* - Malferma Radik-Servila Konfederacio- kiu ankaŭ fondiĝis en tiu tempo) rajtas proponi peton por plenumi la taskon.
Tiuj taskoj entenas regi la nomizadon de domajnaj nomoj kaj IP-adresoj.  

Ĝis nun la plej grava parto de ĝia laboro koncernis la enkondukon de sep novaj generaj supranivelaj domajnoj. Ĉiel ajn ĝia aktiveco estas tre diskutata.
La 14an de Marto 2002, en publika renkontiĝo en Accra, en Ganao, ICANN decidis interalie redukti la partoprenon de rekta publiko. La venonta renkontiĝo devus okazi en Ŝanhajo, Ĉinio.

Historio
--------

.xxx estas domajno de plej alta nivelo, kiu estas atribuota al TTT-ejoj de pornografia karaktero. La unua retejo sub tiu domajno estis casting.xxx, kreita en 2011. Tiu domajno estis proponita jam en 2001 al la ICANN kiu malakceptis ĝin post la premo de konservismaj kaj religiaj grupoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio ICANN en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* (esperanto) ICANN (Internacia Kampanjo por Nuligi Nukleajn Armilojn), ICANN Aŭstralio
* angle  estas la TTT-ejo de ICANN
* angle  Arkivigite je 2020-09-18 per la retarkivo Wayback Machine estas TTT-ejo kie aperas kritikoj pri ICANN
* angle  Arkivigite je 2007-09-13 per la retarkivo Wayback Machine estas TTT-ejo de *Open Root Server Confederation* - Malferma Radik-Servila Konfederacio
**Ivan Paskvić** [paskvicj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pasquich János,** konata en Habsburga Imperio *Johann Pasquich* estis kroata hungarlandana pastro, profesoro, astronomo, matematikisto.

Ivan Paskvić  naskiĝis la 3-an de januaro 1754 en Kroatio en Senj (Kelkaj fontoj metas la naskiĝurbon al Vieno kaj mencias aliajn naskiĝdatojn!). Li mortis la 15-an de decembro 1829 en Vieno.

Biografio
---------

Ivan Paskvić post lernado (Zagrebo, Graz, Buda) li iĝis romkatolika pastro en Kroatio. En 1784 li ekinstruis en Reĝa Universitato de Pest, post 2 jaroj li ankaŭ laboris en observatorio en Buda. Ekde 1788 li instruis matematikon en la menciita universitato, ekde 1792 mekanikon en Institutum Geometricum. En 1791 li ricevis premion. En 1797 li abdikis, poste li laboris en observatorioj de Vieno, Lejpcigo, Gotha. En 1802 li revenis al Pest (urbo), en la sekva jaro li estis nomumita vicobservatoriestro, en 1807 ordinara profesoro en *Reĝa Universitato de Pest*. En 1815 li establis pli novan observatorion en Buda, poste li gvidis ĝin ĝis 1824. Li estis ofte atakita false, tial en 1825 li pensiuliĝis kaj translokiĝis al Vieno. Krom la astronomio li okupiĝis pri mekaniko kaj matematiko.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Compendiaria euthymetriae institutio. Quam in usum studiosae juventutis exaravit...* (1781)
* *Mechanische Abhandlung von der Statik und Mechanik der festen Körper...* (1785, 1809)
* *Elementa analyseos et geometriae sublimioris ex evidentissimis notionibus principiisque deducta* (1799)
* *Rechenschaft von meinen Vorschlägen zur Beförderung der Astronomie auf der königl. Universitäts-Sternwarte in Ofen* (1808)
* *Anfangsgründe der gesammten theoretischen Mathematik...* (1812-13) - 2 volumoj
* *Pasquich Joh. an Daniel Kmeth. Ehrenrettung Pasquich's.* (1824)

Memorigiloj
-----------

* 11191 Paskvić

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2013-07-29 per la retarkivo Wayback Machine
* kroate
la Kebeka Ponto.**Modilonpontoj** aŭ **kantilevraj pontoj** estas konstruitaj uzante modilonajn aŭ kantilevrajn horizontalajn trabojn subtenitajn nur sur unu pinto. Plej modilonpontoj uzas paron de kontinuaj malfermoj kiuj etendas el malaj flankoj de subtenaj pilieroj por kuniĝi ĉe la centro de la baro kiun la ponto supertrapasas. Modilonpontoj estas konstruitaj uzante multe la samajn materialojn kaj teknikojn kiel trabopontoj. La diferenco estas je la agado de la fortoj tra la ponto.

Kelkaj modilonpontoj havas ankaŭ pli malgrandan trabon konektante la du modilonojn, por atingi kroman forton.

La plej granda modilonponto estas kun 549 m la Kebeka Ponto en Kebekio, Kanado.

Ekzemploj
---------

* Ponto San Francisco – Oakland Bay

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Modilonponto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "Cantilever Bridge" de Sándor Kabai, The Wolfram Demonstrations Project, 2007.
* Bridges – Their Structure and Function Arkivigite je 2014-06-06 per la retarkivo Wayback Machine, Brantacan
* *Biggest of Finished Girders Go Traveling: six giants of 70 tons gave engineers a hard nut to crack*, *Popular Science* monata gazeto, Februaro 1919, paĝo 79, Skanita de Google Books:
**Ágnes Szendrei** [Agneŝ sendrei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szendrei Ágnes** estas hungara-usona matematikisto, altlerneja instruisto, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (2022). Ŝi estis ĝemelo kun Mária Szendrei.

Ágnes Szendrei naskiĝis la  14-an de julio 1953(nun 1953-07-14) en Szeged.

Biografio
---------

Ágnes Szendrei maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris matematikistan diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1976. Post la diplomo ŝi instruis en la universitato ĝis 2003, poste en Universitato de Koloradio ĉe Boulder. Konkrete ŝi estis praktikanto kun stipendio (1976-1978), asistanto, lektoro (1978-1984), docento (1984-1993), poste profesoro. Intertempe ŝi doktoriĝis en 1979 en la universitato, ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1982, ŝi doktoriĝis (DSc) en 1993 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, ŝia habilitiĝo okazis en 1993. Ŝi edziniĝis al Keith Alan Kearnes, poste ili vivis en Usono. Ŝi ricevis hungarajn premiojn inter 1975-2000.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Clones in Universal Algebra* (libro, 1986)
* *The operation ISKP on classes of algebras* (1976)
* *Algebras with p-uniform principal congruences* (kunaŭtoro, 1981)
* *Diszkrét matematika: logika, algebra, kombinatorika* (libro, 1994)
* *Clones of finite groups* (2005)
* *Growth rates of algebras, I: pointed cube terms* (kunaŭtoro, 2016)
* *Neutrabelian algebras* (kunaŭtoro, 2021)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto (legebla pli malsupre)
* datenoj kun foto
* aprezo kun foto (legebla pli malsupre)
* datenoj kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 858326
 |



* Portalo pri Biografio