recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Vital MÖSL** (ankaŭ: *Vitalis Moesl*; naskiĝinta la 19-an de novembro 1735 en Salcburgo, mortinta la 2-an de novembro 1809 samloke) estis aŭstra filozofo kaj benediktano.

Vivo
----

En 1753 Mösl iĝis novico ĉe la Arkiabatejo Sankta Petro kie li faris la votojn en 1754. Post studo de teologio li ordiniĝis sacerdoto en 1758. Venis li kiel instruisto pri fundamentaĵoj kaj gramatiko ĉe la filozofia fakultato de la Salcburga universitato kie li ekde 1762 profesoris pri teoria filozofio. En 1764 li fariĝis akademia predikisto ĉe Kolegia Preĝejo (Salcburgo).

En 1766 li retiriĝis pro sanecaj kialoj de la altlerneja medio vivonte foje je Maria Plain foje je Petro-konvento. Li tiam estis arkivisto, verkisto kaj tradukisto. Li ekzemple germanigis la paroladojn de Francisko el Sales (*Reden des heiligen Franz von Sales*, eldono en 1777 en kvar volumoj), *Mangin's Sonntags-, Fest- und Christenlehrpredigten* (eldono en 1785 en pluraj volumoj) kaj medicinan leksikonon (en 1752; el la franca).

Verkoj (elekto)
---------------

* *Über die Ursache periodisch fließender Quellen und die Verbesserung moosiger Gründe*, premiolaboraĵo 1764
* *Epitome historiae philosophicae Salisburgensis. Periodus I.*, Mayr, Salzburg 1765.
* *Geistliche Reden von der heutigen Lauigkeit und dem heiligen Geheimnisse des Altars*, Salzburg 1770.
* *Geistliche Reden auf die Festtage des Jahres*, Mayr, Salzburg 1774.
* *Betrachtungen über die Regel des heiligen Vaters Benedicti*, Wolff, Augsburg 1776.

Literaturo
----------

* Judas Thaddäus Zauner: *Verzeichnis aller akademischen Professoren zu Salzburg*, Mayr, Salzburg 1813, p. 61–64.
* Art. „Mösl, Vitalis" fare de Franz Stanonik, ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, Band 22 (1885), p. 400–401 (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* ligiloj ĉe DDB

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Vital Mösl en la germana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818535
* GND: 123707129
* VIAF: 37832464
* ISNI: 0000 0000 8117 3210
* NKC: mzk2010589923
 |
**Vital Anatoljeviĉ Rimaŝeŭski** (Beloruse: *Віталь Анатольевіч Рымашэ́ўскі*) naskiĝis la 3-an de marto 1975 en Babrujsk, BSSR — estas belorusa politika kaj socia aktivisto, kandidato por la prezidanteco en 2010, kunestro de la neregistrita partio Belorusa Kristana Demokratio (BKD).

Sociaj kaj politikaj aktivecoj
------------------------------

Li komencis sian politikan karieron en 1996. Ekde 1996 - Membro de la Kunordiga Kongreso de la "Belorusa Asocio de Junaj Politikistoj." En 2002-2004 - membro de la Prezidio de la Belorusa Nacia Kongreso de Junularaj kaj Infanaj Publikaj Organizoj "Rada". Unu el la disvolvigantoj de la nova koncepto de junulara politiko en Belorusio.

En 1999 li lernis en Germanio en la kursoj de la Supera Lernejo de Registaro en la lernejo de "Kuniĝo de Publika Administrado", kaj li studis la ekonomian kaj politikan strukturon de Germanio.

La 31-an de oktobro 2009, la Kongreso de la BKD proponis ke Rimaŝeŭski estu kandidato de la Belorusa Kristana Demokratio por la prezidanteco 2010 de la Respubliko de Belorusio. Li kaj preskaŭ ĉiuj aliaj opoziciaj kandidatoj estis arestitaj nokte de la 19-a de decembro 2010 post la polico dispelis demonstracion kontraŭ falsitaj prezidantaj elektoj. La 20-an de majo 2011 la kortumo kondamnis Rimaŝeŭski laŭ la artikolo 342 de la Krima Kodo de Belorusio - estas "La organizo de grupaj aktivecoj kiuj rompas publikan ordon aŭ aktiva partopreno en ili"- al du jaroj de malliberejo kun la malakcepto de 2 jaroj.

Eksteraj referencoj
-------------------

* La radikoj de belorusa politiko. Vital Rimaŝeŭski

Notoj kaj faktoj
----------------

1. ↑  Виталий Рымашевский — биография Arkivigite je 2010-02-05 per la retarkivo Wayback Machine.
2. ↑  Сайт сторонников кандидата в президенты Республики Беларусь Виталия Рымашевского Arkivigite je 2019-07-02 per la retarkivo Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKandidatoj por la prezidanteco de Belorusio 2010 |
| --- |
| Dzmitrij Vus | Rihor Kastusjoŭ | Alaksandar Lukaŝenka | Ales Miĥaleviĉ | Uladzimir Njaklajeŭ | Jaraslaŭ Ramanĉuk | Vital Rimaŝeŭski | Andrej Sannikaŭ | Mikalaj Statkeviĉ | Viktar Cjareŝĉanka |  |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 410067
* GND: 1238143555
* LCCN: n2013047227
* VIAF: 305128666
 |
**Sándor BLÉNESI** [blEneŝi], origine *Blénessy* hungara *feldzeugmeister* (alta militrango) en aŭstra-hungara armeo. Li naskiĝis en Gyergyószentmiklós la 15-an de januaro 1856 kaj mortis en Oradea la 20-an de decembro 1937.

Kariero
-------

Sándor Blénesi studis inter 1875 kaj 1879 en la klaso de Teknika kaj Milita Akademio de Vieno, poste inter 1886-1888 li frekventis la pli altan teknikan kurson same en Vieno. Je la eksplodo de la unua mondmilito en la aŭtuno 1914 oni nomumis lin komandanto de pontkapo en Tulln, kiun postenon li havis ĝis majo 1915, dume restinte plue teknika ĉefinspektisto. Al lia nomo ligiĝas interalie la konstruado de fortikaĵoj de Trient, Cattaro kaj pluraj aliaj en Galicio. La 1-an de majo 1917 oni nomumis lin *feldzeugmeister*, ricevante santempe ankaŭ la titolon de inĝeniero. Kiel feldzeugmeister li estis teknika inspektisto subordigita al ministro por militaj aferoj. Post la unua mondmilito oni pensiuligis lin la 1-an de de januaro 1919 en Vieno. Li loksidiĝis en sia naskiĝurbo, poste en 1928 en Oradea. Li estis la ununura aŭstra-hungara generalo, kiu havis ŝtatan entombigon en Rumanio.

Distingoj
---------

* 1-a klasa Ferkrona Ordeno, ano de Ordeno Leopoldo, 2-a klasa Germana Ferkruco en 1918.

Fonto
-----

* Kronika.ro[*rompita ligilo*]
La **Universitato de Kordovo** (hispane ***Universidad de Córdoba***), fondita kiel tia en 1972, sed fakte havas 2 jarcentojn da historio kio pruvas sian sukceson kiu radikas en la *Libera Universitato de Kordovo*, en la agado de la provinco de la fino de la 19a jarcento kaj karakterizaĵoj de antikvaj studoj kiel la Fakultato de Veterinara Medicino, nurunua en Andaluzio, kun proksimume 21 000 studentoj kaj scienca kunlaborantaro de 1 900 dungitoj.

Sed la historio de loko de alta kulturo en Kordovo iras de la tempo de la Umaja kalifujo ĝis la 18-a jarcento, longa periodo, en kiu estis aktiva universitato konata pro la studo de homecoj kaj sciencaj fakoj, kiu estis unu el la plej malnovaj en la mondo kaj la unua ekzemplo de tiu studejo en Eŭropo.

Kvankam Kordovo jam havis islaman universitaton en la 10-a jarcento, la moderna Universitato de Kordovo ne estas ĝia posteulo. Ĝi estis fondita en la 19-a jarcento kiel libera universitato kaj estis lastatempe establita baldaŭ antaŭ la fino de la diktatureco de Franco en 1972.

La florado de la andaluzia kulturo, kaj la malkovro de siaj propraj scioj kaŭ teknikoj, igis la centron de Kordovo unu el la ĉefaj kiuj disvolvis la Renesancon en Eŭropo en la 15-a kaj 16-a jarcentoj.

Heredante riĉan kulturon, Kordovo estis universitato konata pro sia nutra, agrikultura kaj media kompetenteco, etendante siajn kampojn en la scion pri kemio kaj biologio.

Organizo
--------

La Universitato de Kordovo havas la jenajn fakultatojn kaj esplorcentrojn: 

### Fakultatoj

* Agronomio
* Ekonomio
* Juro
* Inĝenieristiko
* Filozofio kaj Beletroj
* Veterinara medicino
* Scienco
* Edukaj Sciencoj
* Ekonomiaj Sciencoj

### Esplorcentroj

* Eŭropa Dokumenta Centro;
* Andaluzia Eksperimenta Centro por Besta Sano (CEASA);
* Klinika veterinara hospitalo;
* Hispana Aerobiologio Ruĝa Teamo;
* Reina Sofia Universitata Hospitalo;
* Kordova Botanika Ĝardeno;
* Andaluzia Interuniversitata Instituto pri Kriminologio (IAIC).

Referencoj
----------

1. ↑  hispane Centri universitari Arkivigite je 2023-04-25 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Universitato de Kordovo (Hispanio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845273
* GND: 43415-2
* LCCN: n79019524
* VIAF: 150178832
* ISNI: 0000 0001 2183 9102
* SUDOC: 029118735
* BNF: 12081149z
* NKC: ko2004236377
* BNE: XX135414
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Amura vito** |
| --- |
|  |
| Vitis amurensis*Vitis amurensis* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonoj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Vitaloj *Vitales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Vitacoj *Vitaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | **Vito** *Vitis*L. 1753 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | Amura vito *Vitis amurensis*L. |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Amura vito  |

 |
| v • d • r |

**Amura vito** aŭ ***Vitis amurensis*** estas specio de vito origina de la azia kontinento. Ties nomo devenas el la valo de la rivero Amuro entre Rusio kaj Ĉinio. Estas tre rezista kontraŭ la frosto (survivas al vintraj temperaturoj de ĝis -35 °C), sed ne toleras sekecon. Per hibridiĝo kun la eŭropaj variaĵoj (*Vitis vinifera*), oni produktaj diversajn kultivaĵojn rezistajn al malaltaj temperaturoj.

Priskribo
---------

Vitoj estas grimpaj arbedoj kun ĉiroj. La malgrandaj verdetaj floroj grupiĝas en grapoloj. La fruktoj estas beroj.

Burĝonoj
--------

Habitato
--------

Kultivaĵoj
----------

Taksonomio
----------
**VÁNDOR József** (va:ndor jo:ĵef) estis hungara prikemia inĝeniero naskita en Temeŝvaro la 19-an de septembro 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de septembro 1955.

Kariero
-------

Vándor havigis diplomon en 1919 en la Reĝa Teknika Universitato József kaj li komencis sian karieron en la fabriko Wander Gyógyszer- kaj Tápszergyár. De 1925 li faris esplorlaboron en Germanujo en instituto Kaiser Wilhelm kaj a Fritz Haber, poste de 1932 li laboris en Sovetunio. Post reveno en Hungarujon en 1938 li subtenis sian vivon per tradukaĵoj. Post 1945 li partoprenis la organizadon de scienca vivo. En 1948 kaj 49 li estis gastprofesoro de Beogrado. En 1950 – 52 li organizis kaj gvidis la *Műanyagipari Kutató Intézet* (Instituto Esplora pri Plastikmateriindustrio). De 1953 ĝis sia morto li gvidis la sekcion de silikatkemio de la *Építőanyagipari Kutató Intézet* (Esplorinstituto pri Konstrumateriindustrio). Al lia nomo ligiĝas la fabrikado de la unua hungara nilono.

Verkoj
------

* *Die Malzextrakte* (Berlin, 1928);
* *Egy új állapotegyenletről* (Az SZU Akadémiájának Ért. IV. 1936);
* *Az állapotegyenlet* (I. és II. Magy. Kém. L. 1949. 4. és 5. sz.);
* *Az abszolút nullapont és a hőfokskála értelmezése* (Magy. Kém. F: 1950);
* *Kémiai termodinamika* (Bp. 1952).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
La **Malferma Universitato de Japanio** (japane 放送大学, *Hōsō Daigaku*, angle *Open University of Japan*, akronime konata OUJ, antaŭe angle *The **University of the Air***), la angla nomo de la universitato estis ŝanĝita la 1an de oktobro 2007) estas japana privata universitato dedistanc-eduka, kiu havas studentojn de ĉie en Japanio ; ĝi akceptis siajn unuajn studentojn en 1985.

Ĝi sidejo situas ĉe 2-11 Wakaba, Mihama - ku, Ĉiba Urbo, Gubernio Ĉiba. Fondita en 1981 kaj establita kiel universitato en 1983. Ĝi estis establita kaj funkciigita sub la jurisdikcio de la Ministerio de Edukado, Kulturo, Sporto, Scienco kaj Teknologio kaj la Ministerio pri Internaj Aferoj kaj Komunikadoj bazita sur speciala Leĝo pri la Malferma Universitato. La lernado baziĝas pri korespondado kaj la universitato/diplomiĝa lernejo ĉefe faras elsendajn klasojn kaj retajn klasojn .

Nuntempe ekzistas bakalaŭroj, magistro- kaj doktecaj kursoj. Studentoj povas registriĝi kiel ĝeneralaj studentoj por akiri gradon; ili ankaŭ povas elekti nur kursojn de intereso, kaj la kreditaĵoj gajnitaj povas esti registritaj en la grado de la studento kiam ili estas antaŭenigitaj al ĝeneralaj studentoj en la estonteco.

Kun preskaŭ 90,000 studentoj aliĝintaj (en 2007), 45,000 studentoj diplomiĝis de la universitato. Ĝi estas unu el la plej grandaj akademiaj institucioj en la lando kaj kvalifikas kiel unu el gigantaj universitatoj de la mondo. Ekde ĝia fondo, pli ol 780,000 studentoj prenis kursojn de la institucio.

Gradaj kursoj de Bakalaŭro estas haveblaj en ses areoj de studo: Vivo kaj Bonfaro, Psikologio kaj Edukado, Socio kaj Industrio, Homecoj kaj Kulturo, Informadiko, Naturo kaj Medio.

La instruplano konsistas el fundamentaj temoj, kursaj temoj (enkonduko, specialaĵo kaj integrigo) kaj diplomiĝaj esplorunuoj. Ĉiu studunuo estas subtenita de dediĉite verkita lernolibron, kune kun dek kvin 45- minutoj longaj registritajn lekciojn. Multe da vizaĝ-al-vizaĝaj lekcioj, densigitajn somerajn kursojn kaj enretaj unuoj estas ankaŭ haveblaj. Plejparte studoj estas ofertitaj en la japana sole.

Kunlaboro
---------

La 1-a de novembro 2021, ekzistas 406 universitatoj kaj malaltgimnazioj kiuj finis kredittransigajn interkonsentojn kun La Malferma Universitato de Japanio, proksimume 36% de ĉiuj universitatoj kaj malaltgimnazioj en Japanio. Krome, oni finis kreditajn transigajn interkonsentojn kun 11 diplomiĝaj lernejoj kaj 16 altlernejoj de teknologio. La nombro da studentoj akceptitaj de aliaj universitatoj ĉiujare atingas proksimume 4,700 (ĉirkaŭ 10,000 temoj entute), kontribuante al la riĉigo de instruplano en aliaj universitatoj.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* La Malferma Universitato de Japanio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845946
* GND: 6510902-8
* LCCN: n88196470
* VIAF: 125597887
* ISNI: 0000 0000 8667 6925
* NDL: 00646432
 |
**Vitold Ceraskij** (ruse *Витольд Карлович Цераский*, pole *Witold Michał Henryk Ceraski*; naskiĝis la 9-an de majo 1849 en Sluck, Minska regiono, mortis la 29-an de majo 1925 en Troick) - astronomo, profesoro de Moskva Ŝtata Universitato, direktoro de la universitata observatorio.

Post fino de gimnazio en Sluck ekstudis ĉe Moskva Universitato. Estante studento laboris kiel kalkulisto ĉe la observatorio. Post magistriĝo pri astronomio en 1882 lekciis en la universitato. En 1883 estis sendita al Germanio, kie laboris en kelkaj observatorioj kaj frekventis lekciojn de Hermann Helmholtz. En 1887 doktoriĝis en Peterburga Universitato. Post tri jaroj fariĝis direktoro de observatorio. En 1901 oni provis sensukcese alvenigi lin al katedro de astronomio ĉe Jagelona Universitato en Krakovo. En 1914 fariĝis membro-korespondanto de Rusia Akademio de Sciencoj. 

Unu el kreintoj de vida fotometrio de steloj; observis ŝanĝiĝemajn stelojn. Inter la unuaj pritaksis videblan magnitudon de la suno. En 1895 surbaze de mezurado de suna radiado konstatis, ke la temperaturo de suno superas pli ol 3500 kelvinojn. Komencis sisteman fotadon de la ĉielo por esplori ŝanĝiĝeman stelaron.

Pro malboniĝanta sanstato en 1916 rezignis pri la direktoreco de observatorio kaj foriris al Krimeo. Dum la revolucio spertis ekstreman malriĉecon sen materia helpo. Nur en 1922 ricevis registaran poŝmonon kaj povis translokiĝi proksime al Moskvo, kie lia filo estis kuracisto en sanatorio por nervozuloj. Maje 1924 solenis sian 75-an naskiĝdatrevenon. Plu science laboris, estis membro de pluraj internaciaj astronomiaj societoj. Verkis en la franca kaj rusa pri la brilecoj de subpolusaj steloj, stelaraj nebulozoj, kaj novaj steloj kun la suno.

Fontoj
------

* Artur Kijas, *Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku* (Poloj en Rusio de la 17-a jarcento ĝis 1917), Instytut Wydawniczy Pax, Wydawnictwo Poznańskie, Warszawa, Poznań 2000, ISBN 83-211-1340-0, ISBN 83-7177-004-9
* Wielka Encyklopedia PWN, tom 5, Warszawa 2001

Vidu ankaŭ
----------

* 807 Ceraskia


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 321385
* GND: 11648019X
* VIAF: 57367879 297568305, 57367879
* ISNI: 0000 0004 0234 0201, 0000 0000 1030 8587
* SUDOC: 184410630
 |
**Golgota Kapelo** dediĉita al Sepdolora Virgulino estas romkatolika historia monumento en urbo Baja.

Historio
--------

La unua kapelo estis konstruita en 1795 en tiu loko. Post malkonstruo la dua kapelo konstruiĝis en 1836. Ĝi estis renovigita en la jaroj 1928, 1970, 1998.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola sur malalta monteto, ŝtupoj gvidas al la kapelo. Antaŭe skulptaĵoj pri Sankta Maria, apostolo Sankta Johano kaj Mario Magdaleno estis faritaj en 1795. Laŭ la ŝtupoj la reliefoj fariĝis el 1766 kaj renoviĝis en 1973. Sur fasado de la kapelo meze situas kvar kolonoj, kiuj tenas triangulon. Inter la kolonoj estas la enirejo. Super la triangulo kvadrata malalta turo estis konstruita, la plej supre estas kruco. La kapelo havas unusolan navon, al kiu sakristio aliĝas. En la muro de la sanktejo tomboŝtono el 1841 troviĝas. La mebloj devenis el la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. La altara bildo estis pentrita en 1837 kaj ĝi prezentas Sepdoloran Virgulinon.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare Arkivigite je 2014-04-07 per la retarkivo Wayback Machine

Golgota kapelo de Baja
**Gergely Kollmann** [gergej], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kollmann Gergely** estas hungara ekonomikisto.

Gergely Kollmann naskiĝis la  31-an de aŭgusto 1975(nun 1975-08-31) en Ajka.

Biografio
---------

Gergely Kollmann akiris akciistan licencon en 1998, poste ekonomian diplomon en Internacia Negoca Altlernejo en 2002, plian ekonomian diplomon en Universitato de Okcidenta Hungario post 3 jaroj, juran diplomon en Kalvinana Universitato Gáspár Károli en 2010, aliajn ekonomiajn diplomojn en Universitato Károly Marx en 2012 kaj 2013. Lia sesa diplomo datiĝis en 2018 en Universitato Reĝo Sankta Stefano. Inter 2002-2009 li estis urbestrano en Fonyód, poste li estis levita al Somogy. Li multe strebis por plibonigi la eblecojn en Balatono. Lia edzino naskis 3 filojn inter 2013-2015.

Fontoj
------

* traduko el Hungarlingva Vikipedio

Referencoj
----------

1. ↑   dateno legeblas pli malsupre



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 848656
 |


* Portalo pri Biografio
**Géza LÁNG,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Láng Géza** estis hungara agronomo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1970).

Géza Láng  naskiĝis la 8-an de marto 1916 en Békéscsaba. Li mortis la 18-an de februaro 1980 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Láng frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, ĉeflernejon en Keszthely inter 1934-1937. Li eklaboris samloke, kie li ricevis agrarajn taskojn, krome li instruis kaj ankaŭ plulernis. Dum la 2-a mondmilito li estis fojfoje soldato. Ekde 1950 li laboris en la ministerio, sed li ankaŭ instruis en Keszthely, kie li estis katedrestro kaj inter 1965-1968 rektoro. Li okupiĝis precipe pri terpomoj, sed kun Lajos Kreybig ili okupiĝis ankaŭ pri sterkoj. Li ricevis diversajn premiojn.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Növénytermesztés* (1952) - lernolibro por studentoj
* *Szántóföldi növénytermesztés* (1976)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Géza Láng en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Vitroharmoniko en la Unterlinden-Muzeo je Colmar
**Vitroharmoniko** estas frotidiofono, kiun en 1761 evoluigis Benjamin Franklin. Ĝi okupis en la historio de la muziko elstaran pozicion, estas tamen nuntempe plejparte forgesita. Por la tongenerado servas diversgrandaj vitrosonoriloj enŝovita unu en la alian, kiuj troviĝas sur komuna horizontala akso, kiun muzikisto rotaciigas per pedalo. Li ludas la vitroharmonikon per tuŝado de la sonorilaj randoj per malseka fingro. La tonamplekso de la kromate agordita vitroharmoniko estas du kaj duono ĝis kvar oktoj. Variaĵo estas klava vitroharmoniko kun klavaro kaj meĥaniko por arĉado de la vitroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Vitroharmoniko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Notoj kaj aŭddosieroj por la verkoj deMozart por vitroharmoniko Adaĝo en c-minoro KV 617 kaj Adagio in C-Dur KV 617a(KV356)[*rompita ligilo*] ĉe IMSLP
* YouTube, Mozart: Adaĝo kaj rondelo c-minoraj por vitroharmoniko (KV 617) – filmeto, 10:27 min.
* Vitroharmoniko Benjamin Franklin[*rompita ligilo*]
* 
* Glasharmonika von Sascha Reckert
* Historio de la vitroharmoniko.
**Géza Kresz** [kres], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kresz Géza** estis hungara kuracisto, ambulancisto, framasono , ,
 Arkivigite je 2013-02-17 per la retarkivo Wayback Machine. Lia nobela antaŭnomo estis *szemlőhegyi* ekde 1900. Li estis boparenco de Hugó Böckh, lia filo estis Géza Kresz (violonisto), lia nepo estis Mária Kresz.

Géza Kresz
Géza Kresz  naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1846 en Pest (urbo). Li mortis la 10-an de aprilo 1901 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Kresz devenis el germana familio. Kiel studento li fondis la unuan hungaran klubon pri sketado en 1869. Li akiris kuracistan diplomon en Universitato de Pest en 1871. Komence li estis simpla kuracisto, poste magistrata kuracisto. Post jaroj li komencis okupiĝi pri la epidemioj. Li edziĝis en 1877, baldaŭe li havis 6 gefilojn. En 1887 li establis memservan ambulancon, kiun li mem longe gvidis. Tiu ambulancejo strebis multe kontraŭ epidemio pri ĥolero en 1892, en la sama jaro li fondis muzeon pri ambulanco, poste ankaŭ bibliotekon.

Géza Kresz

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Elmeállapotok megvizsgálása.* (1879)
* *A mentés és első segély szervezése a fővárosban.* (Aranĝo de savo kaj unua helpo en la ĉefurbo), (1885)
* *A cholera és az ellene való védekezés.* (1892)

Memorigiloj
-----------

* memortabuloj en Budapeŝto
* strato en Budapeŝto
* la muzeo pri ambulanco prenis la nomon Kresz Géza

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Memortabulo pri Géza Kresz en strato Kresz Géza
Memortabulo pri Géza Kresz ĉe la ambulancejo

* Kategorio Géza Kresz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 524675
* VIAF: 121475192
* ISNI: 0000 0000 7955 177X
 |
**Julian Lowell Coolidge** (naskiĝis la 28-an de septembro 1873, mortis la 5-an de marto 1954) estis usona matematikisto kaj profesoro. Li estis prezidanto de la fakultato de matematiko de Universitato Harvard.

Biografio
---------

Naskiĝinta en Brookline, Masaĉuseco, li diplomiĝis en la Universitato Harvard kaj Universitato de Oksfordo. 

Inter 1897 kaj 1899, Julian Coolidge instruis ĉe ptivata lernejo en Groton, Masaĉuseco, kie unu el liaj studentoj estis Franklin D. Roosevelt. Li forlasis la privatan lernejon por akcepti postenon de instruisto en Harvard kaj en 1902 ricevis postenon de asista instruisto, sed prenis du jarojn for por perfektigi sian edukon per studoj en Torino, Italio, antaŭ ol ricevi lian doktoriĝon de la Universitato de Bonn. Julian Coolidge tiam revenis por instrui en Harvard, kie li restis dum sia tuta akademia kariero, interrompita nur por jaro ĉe la universitato Sorbono en Parizo kiel interŝanĝa profesoro. 

Dum la Unua Mondmilito, li servis en la Usona Armeo en Francio, releviĝanta al la rango de majoro. Fine de la milito, la registaro de Francio aljuĝis lin membreco en la Honora Legio. 

Coolidge denove instruis ĉe Harvard, kie li ricevis plenan profesoron. En 1927 li estis nomumita prezidanto de la Matematiko Departemento ĉe Harvard, pozicio kun li tenis ĝis sia emeritiĝo en 1940. Li estis membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj. Coolidge funkciis kiel prezidanto de la *Matematika Asocio de Ameriko* kaj vicprezidanto de la *Usona Matematika Societo*. Li verkis plurajn librojn pri matematiko kaj pri la historio de matematiko.

Julian Coolidge mortis en 1954 en Cambridge, Masaĉuseco, en aĝo de 80 jaroj. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 610169
* GND: 122807502
* LCCN: n86858018
* VIAF: 32079469
* ISNI: 0000 0001 1051 4564
* SUDOC: 032907168
* BNF: 12384631h
* NKC: jx20120227006
 |
**Internacia Viŝegrada Tago** (angle: *International Visegrad Day*) - festo celebrata ĉiujare la 15-an de februaro laŭ iniciato de Internacia Viŝegrada Fonduso kaj publikaj amaskomunikiloj de ŝtatoj el Viŝegrada grupo (Telewizja Polska, Pola Radio, Ĉeĥa Televido, Ĉeĥa Radio, Slovaka Radio kaj Televido kaj la hungara MTVA). Fiksita laŭ interkonsento pri kunlaboro de organizaĵoj de publikaj amaskomunikiloj el la landoj de Viŝegrada Grupo enkadre de kunlaboro inter amaskomunikiloj el la 18-a de junio 2015.

La tago memorigas datrevenon de subskribo fare de prezidentoj de Pollando, Ĉeĥoslovakio kaj Hungario de la pakto pri fondo de Viŝegrada grupo la 15-an de februaro 1991 en kastelo de la hungara urbo Viŝegrado. Celo de la starigita festo etas substreko de historiaj ligoj inter la socioj kaj institucioj de Pollando, Ĉeĥio, Slovakio kaj Hungario, kaj ankaŭ de ilia nuna kunlaboro. Amaskomunikiloj de la viŝegradaj ŝtatoj festas la tagon helpe de forsendo de enhavoj ligitaj kun kunlaboro de ĉi tiuj kvar ŝtatoj.

La festo unuafoje estis celebrata la 15-an de februaro 2016, en la 25-an datrevenon de la renkontiĝo de ŝtatprezidantoj el Pollando, Ĉeĥoslovakio kaj Hungario en Viŝegrado.

Eksteraj lgiloj
---------------

* Telewizja Polska SA - OMI, *TVP wśród sygnatariuszy porozumienia przedstawicieli mediów publicznych z krajów Grupy Wyszehradzkiej - Telewizja Polska S.A. - tvp.pl* centruminformacji.tvp.pl
* Telewizja Polska SA - OMI, *Międzynarodowy Dzień Wyszehradzki na antenach TVP - Telewizja Polska S.A. - tvp.pl* centruminformacji.tvp.pl
**Weisslingen** estas komunumo en la distrikto Pfäffikon, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 3105 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Sunsubiro en Weisslingen
Weisslingen situas en la Zurika Oberlando sur altaĵo, kiu estas akvodislimo inter la valoj de la riveroj Töss kaj Kempt. Al Weisslingen apartenas krom la ĉefvilaĝo mem ankaŭ la setlejoj Dettenried, Lendikon, Theilingen, Neschwil kaj Schwändi.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Weisslingen limas en nordo al Kiburgo, en nordoriento al Zell, en oriento al Wildberg, en sudo al Russikon, kaj en okcidento al Illnau-Effretikon.

Trafiko
-------

Weisslingen atingeblas de la distriktĉefurbo Pfäffikon ZH per la buslinio 832 kaj de la urbo Illnau-Effretikon per la buslinio 640 de la Zurika Trafik-Unio.

Historio
--------

Unua skriba mencio de Weisslingen kaj la setlejo *Theilingen* datiĝas de la 10-a de septembro 745 kiam Landbert de la familio Landolt-Beta fordonacis bienojn *Hwisinwan* (Weisslingen) kaj en *Tekilinwanc* (Theilingen) verschenkte. Iu Otger transskribis sian hereditan havaĵon en *Wizinwanc* (Weisslingen) kaj *Techilinwanc* (Theilingen) la 22-an de decembro 764 al la Monaĥejo Sankt-Galo. Proksimume je la jaro 1000 estis konstruita la Kastelo Weitherburg en Weisslingen. Ek de la jaro 1218 troviĝis sub regado de la Grafoj de Kiburgo kaj poste de la Habsburgo. En la jaro 1452 ĝis la Helveta Revolucio la voktoj de la urbo Zuriko regis en Weisslingen.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Weisslingen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Weisslingen

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Pfäffikon |
| --- |
| Bauma • Fehraltorf • Hittnau • Illnau-Effretikon - Kiburgo - Lindau ZH - **Pfäffikon ZH** - Russikon - Sternenberg - Weisslingen - Wila - Wildberg ZH |  |

 |
**MÉSZÁROS Sándor László** (pro. me:sza:roŝ) estis hungara aktoro naskita en Arado la 19-an de aprilo 1889 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de septembro 1972.

Biografio
---------

Sándor László Mészáros post fino de la aktorakademio de Budapeŝto estis dungito de la teatro Nemzeti Színház de Budapeŝto. Dum sia militkaptiteco li estigis la Oficiran Teatron en Krasnojarsko. Li estis sekretario de la Nemzeti Színház (1923–35), li reigis kaj redaktis la akmanakojn de la teatroj Nemzeti Színház kaj Kamaraszínház (1930, 1931). Pli poste li estis referanto pri teatroj de la Ministerio pri Religio kaj Publikinstruado, en 1942–45 ministerikomisaro de la Országos Színészegyesület (Landa Aktorunuiĝo). De 1945 ĝis sia pensiuliĝo li estis la ĉefsekretario de la aktorakademio, poste ĝis sia morto kunlaboranto de la Színháztudományi Intézet (Instituto pri Teatroscienco).

Verkoj
------

* *Ódry Árpád* (indikaro, Bp. 1957);
* *Gyenes László* (indikaro; postmorto, preparis al presado Ágnes Alpár, Bp. 1976).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
Volanoj el naturaj plumoj.
**Volano** estas plumprovizita pilketo, kiun ludantoj de badmintono interŝanĝas inter si per rakedoj (volanbatiloj). Volanoj ekzistas en diversaj specoj kaj estas dekoj da markoj. Kelkaj volanoj povas atingi rapidecon de 350 km/h. La pezo de volano estas proksimume 5 gramoj.
Akireblas du tipoj da volanoj : nilonaj volanoj kaj plumaj volanoj

Nilonaj volanoj
---------------

Nilonaj volanoj (multe) malpli rapide difektiĝas ol plumaj volanoj. Malavantaĝo tamen estas ke ili estas iom malpli preciza (ili ne ĉiam falas sur la sama loko kiam oni uzas la saman forton). La rapideco de nilonaj volanoj ne povas esti adaptita kaj tial ili haveblas en tri rapidecoj:

* rapida / frida / ruĝa
* meza / normala / blua
* lanta / varma/ verda

Plumaj volanoj
--------------

Plumaj volanoj konsistas el dekses anseroplumetoj. La plumetoj estas fiksitaj per peco da korko kun diametro de ĉirkaŭ 2,5 - 2,8 cm. La korko estas tegita per eta, maldika peco da ledo. La malavantaĝo de plumaj volanoj estas ke plumeto rapide difektiĝas. Pro difektita plumeto la rapideco de la volano malpliiĝas. La avantaĝo de plumaj volanoj estas ke ili, kiam sendifekta, havas tre precizan trajektorion. Per kurbigado de la plumetoj oni povas reguli la rapidecon. La plej bonaj volanoj estas faritaj el la plumoj de la maldekstra flugilo de ansero.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Volano (sporto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Internacia (Badmintono, Volanludo) Federacio
* WorldBadminton
* Badmintono Centralo
Ĉi tiu artikolo temas pri aŭtomobilo. Por informoj pri la rusia rivero, vidu la artikolon Volgo.
*Volga* (GAZ-24)
**Volga** estas nomo de aŭtomobilo, produktita dum dekjaroj en la Sovetunio kaj poste en Rusio de granda aŭtoproduktanta uzino GAZ en Niĵnij Novgorod.

Relative grandaj kaj fidindaj, la aŭtomobiloj de serio *Volga* estis uzataj kiel taksioj kaj (kutime farbitaj nigre) kiel imponaj aŭtomobiloj de gravuloj (estroj de fabrikoj kaj aliaj institucioj). Estis aparte multe produktitaj aŭtomobiloj GAZ 24 (la unua aperis en 1967, la lasta en 1992).

Plej multe da *Volga*-aŭtoj oni produktadis en la jaroj 1990-1995 kun ekstremo de pli ol cent mil aŭtoj jare.

Ekde 2007 uzino GAZ ne plu produktos pasaĝerajn aŭtomobilojn de la serio *Volga*, koncentriĝante je busetoj kaj kamionoj.

* Volga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Volga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Multenombraj fotoj de *Volga* en paĝaro pri aŭtoj de sovetia erao (angle)
Koordinatoj: 47° 55′ 05″ N 3° 19′ 38″ O﻿ / ﻿47.91806 °N, 3.32722 °O﻿ / 47.91806; 3.32722 (mapo)

**Volgré** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 322 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Volgré etendiĝas sur 9.55 km², kaj havis 322 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 33 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro David Sevin, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Volgré apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Aillant-sur-Tholon
**Volken** estas komunumo en la distrikto Andelfingen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 296 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008, kaj estas la plej malgranda memstara komunumo de la tuta kantono.

Geografio
---------

Ĝardenskulpturo en la centro de Volken
Volken situas en la Zurika Vinlando sude de Andelfingen kaj norde de la ĵurasa montĉeno Irchel.

De la komunuma teritorio de 3,21 km² 65,1% servas por agrikulturo, 28,0% estas kovritaj de arbaro, 4,4% servas por la trafiko kaj 2,5% por setlejoj.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Volken limas en nordokcidento al Flaach, en nordoriento al Andelfingen, en oriento al Dorf, en sudo al Buch ĉe Irchel kaj en sudokcidento al Berg ĉe Irchel.

Trafiko
-------

Volken estas per poŝtaŭtobuslinio al Andelfingen konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio kaj ankaŭ havas facilan aliron al la nacia svisa aŭtovojo A4 de Vinterturo al Ŝafhaŭzo.

Historio
--------

Unua dokumenta mencio de la komunumo okazis en la jaro 1044 kiel *Volchinchoven*. La bienoj de Volken en la malfrua mezepoko plej parte estis sub eklezia kontrolo. Ek de la 13-a jarcento ekzistas multaj dokumentoj pri bienposedo en Volken ekzemple de la Monaĥejo Rejnaŭo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Volken en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Volken

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Andelfingen |
| --- |
| Adlikon • **Andelfingen** • Benken ZH • Berg ĉe Irchel • Buch ĉe Irchel • Dachsen • Dorf ZH • Feuerthalen • Flaach • Flurlingen • Henggart • Humlikon • Kleinandelfingen • Laufen-Uhwiesen • Marthalen • Oberstammheim • Ossingen • Rejnaŭo ZH • Thalheim ĉe Turo • Trüllikon • Truttikon • Unterstammheim • Volken • Waltalingen |  |

 |
Protestoj en la Regiono Aisén pro alta vivkosto en Patagonio en la jaro 2012.
**Vivokosto** aŭ **vivkosto** estas la kosto de konservado de certa vivnivelo. Ŝanĝoj en la vivkosto dum tempo ofte estas montritaj laŭ diversaj vivkost-indicoj. Vivkostkalkuloj ankaŭ kutime estas komparataj por scii la koston de konservado de certa vivnivelo en malsamaj geografiaj lokoj. Diferencoj en vivkosto inter lokoj ankaŭ povas esti mezuritaj laŭ aĉetpovaj egalecaj tarifoj.

Ŝanĝoj en la vivkosto dum tempo estas reflektitaj en la konsumpreza indico (foje nomita la "vivkosto-indico"). Daŭra altiĝo en la konsumpreza indico estas nomita inflacio, kaj daŭra malkresko estas nomita deflacio.

Indeksoj de vivkosto estas plej ofte uzataj por kompari la koston de elspezoj necesaj por konservi certan vivnivelon en malsamaj geografiaj areoj. La geografiaj diferencoj en la vivkosto povas esti mezuritaj laŭ komparado de aĉetpova egaleco-tarifoj en malsamaj landoj aŭ grandurboj ĉirkaŭ la mondo. Limigita komparo en ĉi tiu areo estas farita en la Big Mac-indekso, kiu komparas la prezon de "Big Mac" hamburgera sandviĉo en la "McDonald's" ĉeno en malsamaj landoj.

La vivkosto estas pli alta en evoluintaj landoj ol en emerĝantaj merkatoj, kaj eĉ pli alta kompare kun evolulandoj. Ekzemple, en lando kiel Somalio la kvanto de varoj kaj servoj kiu povas esti aĉetita por dek dolaroj estas konsiderinde pli granda ol povas esti aĉetita por la sama kvanto en evoluinta lando kiel ekzemple Usono, kvankam la kvalito kaj havebleco de la varoj estas malriĉa respektive al la landoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Konsumpreza indico

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Vivokosto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Economist Intelligence Unit worldwide cost of living survey results (postulas registron)
* Cost-of-Living Calculator el American Institute for Economic Research (AIER)
* US Consumer Price Index FAQ
* Expatistan porkompara retejo
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Vizaĝoj*** estas 60-paĝa novelaro verkita de Ivo Andrić kaj publikigita en Sarajevo en la jaro 1981 fare de Esperanto-Ligo de Bosnio kaj Hercegovino. La verko en la serbokroata lingvo estas tradukita de Roger Imbert. 

Temas pri ok mallongaj rakontoj aŭ noveletoj.

Enhavo
------

La unua, *Vizaĝoj*, kiu nomigas la kolekton, pritraktas kiel diversaj vizaĝoj restis en la memoro de la rakontanto kaj kiel emocie tiuj scenoj restis. *Byron en Sintra* rakontas scenon kiam la fama brita verkisto Lord Byron trafis knabinon en soleca etoso en Sintra, Portugalio. *Detruoj* pritraktas teruron dum bombardado dum mondmilito. *Vortoj* kontrastigas du historiojn: unu pri renkonto kun malnova amiko ĉarlatana dum trajna veturado, kies lavango de vortoj absolute ne helpas komunikadon, dum en la alia kazo maljunulino kiu ĵus perdis sian edzon konfesas ke la geedzoj apenaŭ parolis vortojn dum la komuna vivo, sed kiam la edzo estis mortanta, li petegis vortojn. Tiukaze *vorto* estus preskaŭ sinonimo de *paroli*.

La kvina, *Sur la stadiono*, temas pri solulo kiu sentas sin komforte en la anonimeco de plenplena stadiono kie okazas sporta evento; tiam li aŭdas virinon diri "morgaŭ" kaj tio venigas al li memorojn. La sesa, *Striko en la tekseĵo de tapiŝoj* rakontas pri unua striko en Sarajevo; laboristinoj estis arestitaj kaj dum restado en prizono ili kantas, kio kaŭzas maltrankviligon de policestro kaj solidarecon el konatuloj. La sepa, *Somerumado en la sudo*, nome la plej longa, temas pri paro kiu ferias en marborda loko; la natura etoso iel allogas kaj la edzo malaperas. La oka kaj lasta, *Pontoj*, estas meditado pri la bildo kaj signifo de tiaj konstruaĵoj.

Citaĵo
------

1. ↑  

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Mi restis [...] kun miaj senlimaj meditoj pri l'vivo de la homoj kaj pri la senco kaj valoro de l'vorto. **"** |
| — Ivo Andric, *Vizaĝoj*, Esperanto-Ligo de Bosnio kaj Hercegovino, pp 21-29,(p. 28) |

 |

Fonto
-----

* Ivo Andric, *Vizaĝoj*, Esperanto-Ligo de Bosnio kaj Hercegovino, Sarajevo, Jugoslavio, 1981. 60 p.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
*Tiu ĉi artikolo estas pri la urbo **Wells** en sud-okcidenta Anglio. Ekzistas propra artikolo pri esperantisto **John C. Wells** kaj verkisto H. G. Wells.*

---

**Wells** estas urbeto en la distrikto *Mendip* en graflando Somerset en Anglio.
Kun nur 10.000 loĝantoj ĝi laŭdire estas la plej malgranda urbo de Anglio.
(Laŭ strikta konsidero la "urbo Londono" (urba centro) havas nur 7.000 loĝantojn kaj do povus pretendi tiun titolon.)
Wells kaj Bath en distrikto Bath and North East Somerset estas la solaj urboj en Somerset.

Wells estas ŝatata turismejo, parte pro propraj historiaj vidindaĵoj kaj parte pro sia proksimeco al Bath, Stonehenge kaj aliaj allogaĵoj.
Partoj de ĝia katedralo de Sankta Andreo, konsiderata unu el la plej belaj en Anglio, venas el la 10-a jarcento;
la strato "Vicars' Close" pretendas esti la plej malnova daŭre loĝata strato en Eŭropo.
La nomo de la urbo devenas de tri fontoj (angle: *wells*) ĉe la episkopa palaco.

Laŭdire William Penn trapasis la urbon survoje al Ameriko kaj tranoktis en la gastejo "La Krono".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Urba retejo
Giotto di Bondone: Vizito de Maria, ĉ. 1305
*Die Heimsuchung* en la katedralo de Ulm, Peter Hemmel von Andlau, ĉ. 1480
Je la festo **Vizito de Maria** (latine: *Visitatio Mariae*) la Latina Eklezio kaj la Prakatolika Eklezioj samkiel parte la anglikanaj kaj luteranismaj eklezioj memoras pri la epizodo rakontata en Lk 1,39 sekve de la Anunciacio: Maria ekvojaĝas por viziti sian parencon Elizabeto (pro tio la nomo "vizito") kaj partigi la ĝojon kun ŝi. Elizabeta, mem graveda je la sesa monato (vd. Johano la Baptisto), salutas ŝin per la vortoj: „Benata vi estas inter la virinoj, kaj benata estas la frukto de via ventro. Kaj pro kio okazas al mi ĉi tio, ke la patrino de mia Sinjoro venas al mi?" Maria respondas per sia fama laŭdokanto, la Magnificat.

Dato
----

La malnova dato de ĉi tiu festo estas la 2-a de julio. La feston enkondukis en 1263 la ordengeneralo de la Franciskanoj Bonaventura por sia ordeno. Pro la rapida kreskado de la ordeno ĝi disvastiĝis en la tuta okcidenta eklezio. Sub papo Pio la 5-a la festotago estis enprenita en la ĝeneralan roman kalendaron la 2-an de julio. Ĉar la 2-a de julio situas *post* la naskiĝfesto de Johano la Baptisto (24-an de junio) (ekzakte unu tagon post la oktava tago de la johanofesto), la postkoncilia liturgireformo antaŭenigis la feston sur la 31-an de majo (ĝis tiam dato de la festo Maria Reĝino), tiel ke ĝi samtempe fariĝis la fino de la tradicia mariamonato.

En la prakatolika eklezio oni festas Viziton de Maria la 2-an de julio.

Eklezia muziko
--------------

La ĥorkantaĵo *Übers Gebirg Maria geht* de Johann Eccard, ofte kantata je advento, origine estas festkanto pri Vizito de Maria.

Johann Sebastian Bach komponis por ĉi tiu festo la kantatojn *Meine Seele erhebt den Herren* (1724, BWV 10) samkiel *Herz und Mund und Tat und Leben* (1723, BWV 147) kun la fama ĥoralaranĝo *Jesus bleibet meine Freude (Herz und Mund und Tat und Leben)*. Plia muzikigo de ĉi tiu temo far Bach estas ties *Magnificat*.

En la unua duono de la 19-a jarcento (eble ankaŭ klare pli frue) supozeble en Eichsfeld ekestis la sakrala popolkanto *Maria durch ein' Dornwald ging*, kiu ligas la biblian rakonton pri la vojaĝo de Maria al Elizabeto kun la legenda motivo de la dornarbaro, kiu estis formortinta dum sep jaroj kaj je la alveno de Maria kun la Difilo ekfloras. La kanto fariĝis en Germanio dum la 20-a jarcento unu el la plej popularaj adventkantoj.

En Oberndorf (Salcburgio) staras altebenaĵe bela pilgrimokirko estnante sub la patroneco de vizito de Mario.

Eksteraj ligiloj
----------------

* La unua ĉapitro de la evangelio laŭ Lukaso Arkivigite je 2010-03-28 per la retarkivo Wayback Machine
* Kanto

---

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Mariä Heimsuchung en la germana Vikipedio.* 

* Vizito de Maria en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Vizito de Maria en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **filmindustrio** aŭ **kinindustrio** konsistas el la teknologiaj kaj komercaj rimedoj de filmofarado, t.e. filmoproduktorado, filmo-studioj, kinematografio, animacio, filmoproduktado, scenarverkado, antaŭ-produktado, postproduktado, kinfestivaloj, distribuado; kaj aktoroj, kino-reĝisoroj kaj alia filmteama laboristaro.

Kvankam la elspezo implikita en farado de filmoj preskaŭ tuj igis filmoproduktadon koncentriĝi sub la eltenado de produktor-entreprenoj, progresoj en alirebla filmofarada ekipaĵo, kaj vastiĝo de ŝancoj akiri investitan kapitalon de ekster la kinindustrio mem, permesis la evoluon de sendependa kinproduktado. Holivudo estas la plej malnova filmindustrio de la mondo kaj la plej granda laŭ biletvendado kaj nombro da ekranoj. Laŭ spektantaro Bolivudo estas plej rigardata nome de 3.2 mil milionoj da spektantoj plejparte en Azio, komparite kun Holivudo kiu havas nur 2.6 mil milionojn da spektantoj kaj produktas 1,986 longajn filmojn ĉiujare.

La iluzioj aŭ vidotrukoj uzitaj en kino, televido, teatro, videoludoj, kaj similaj industrioj simulilaj de imagitaj okazaĵoj en rakonto aŭ virtuala mondo estas tradicie nomitaj **specialaj efektoj**.

Notoj
-----

1. ↑   La plej frua dokumentita rakonto de montro de projekciita filmo en Usono estis en Junio 1894 en Richmond (Indianao) fare de Charles Francis Jenkins
2. ↑   Matusitz, J. & Payano, P. (2011). The Bollywood in Indian and American Perceptions: A Comparative Analysis. India Quarterly: A Journal of International Affairs, 67(1), 65–77. doi:10.1177/097492841006700105
3. ↑  "INDIAN FEATURE FILMS CERTIFIED DURING THE YEAR 2017". Film Federation of India. 31a de Marto 2017.  Arkivigite je 2018-11-24 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 3an de Septembro 2018.

* Kategorio Kinindustrio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Viña del Mar** (esperante Vitejo de la Maro) estas municipo, urbego, signifa universitata urbo kaj banloko laŭ Pacifiko en meza Ĉilio en Valparaiso (regiono) fondita la 30-an de majo 1878. Ĝi estas parto de la Granda Valparaiso, kiu estas la 2-a plej granda urbo de ĉi lando. Viña del Mar estas bone konita pro la Festivalo de Viña del Mar kiu okazas ĉiujare ĉirkaŭ februaro. Ĝi estas nomita la **Ĝardenurbo,** ĉar ĝi havas multajn verdajn areojn kaj grandajn parkojn.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 286,931 (sen aglomeraĵo) en 2012
* Supermara alteco: 2 m
* Areo: 122 km²
* Telefonkodo: +56 32
* Poŝtkodo:
* Horzono: UTC – 4 (somere UTC – 3)
* 33° 00′ 00″ S 71° 31′ 00″ U﻿ / ﻿33.00000 °S, 71.51667 °U﻿ / -33.00000; -71.51667 (mapo)

Geografio
---------

Marborda panoramo de Viña del Mar
Viña del Mar situas laŭ la marbordo apud Valparaiso. Tiu lasta urbo troviĝas 9, Santiago de Ĉilio 93, Puente Alto 110, Koncepciono 448, Antofagasta (urbo) 1047 km.

Historio
--------

En tiu ĉi loko plej frue indiĝenoj vivis, kiuj okupiĝis pri fiŝkaptado. La alvenintaj hispanoj profitis la areon bienoj. Viña del Mar estis fondita en 1873, tiutempe brita firmao ekfunkciis. En 1917 mararmea bazo establiĝis.

Klimato
-------

Viña del Mar situas en mediteranea klimato kun marborda influo. Jare pluvas po 480 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed en junio kaj julio pli ofte, inter decembro kaj marto apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 13-20 °C.

Trafiko
-------

Viña del Mar estas ligita al Valparaiso per ĉefvojo. En la urbego flughaveno funkcias.

Vidindaĵoj
----------

Vidindaĵoj estas en Viña del Mar muzeo kaj diversaj palacoj.

Ĝemelurboj
----------

* Argentino Mar del Plata, Argentino (1993)
* Usono Sausalito, Usono (1960)
* Urugvajo Punta del Este, Urugvajo
* Meksiko Isla Mujeres, Meksiko (2001)
* Kolombio Cartagena de Indias, Kolombio
* Ekvadoro Salinas, Ekvadoro
* Meksiko Cancún, Meksiko
* Brazilo Sao Paulo, Brazilo
* Anglio Ipswich, Anglio
* Anglio Cardiff, Anglio

Fontoj
------

* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* mapo, distancoj[*rompita ligilo*]

Horloĝo fare de floroj en Viña del Mar.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉilio
* Valparaiso
* Trajno Limache-Puerto

Eksteraj ligiloj
----------------

* turisma TTT-ejo
* oficiala TTT-ejo
**Viñas** [BInjas] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Aliste, en la okcidento de la provinco, angule kun plej nordorienta Portugalio. *Viñas* estas etimologie tradukebla al *Vitejoj*. La municipa teritorio estas inter la montaroj Culebra kaj Tras Os Montes.

Preĝejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Ribas, San Blas, Vega de Nuez kaj Viñas, okupas totalan areon de 40,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 159 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 78 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. 

Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluetas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, popola arkitekturo, piedirado laŭ Jakoba Vojo, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754651
 |
**Viñegra de Moraña** [biNJEgra demoRAnja] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. 

Viñegra de Moraña en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 50 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 35 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761836
 |