recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Huejúcar** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Huejúcar. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 041.

Geografio
---------

**Huejúcar** apartenas al la regiono Norte kiu situas en la nordo de la subŝtato Jalisco (tiu regiono preskaŭ ne havas ligojn kun la aliaj regionoj; ĝi situas tre insule). Al tiu regiono apartenas 10 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5236 loĝantojn. El tiuj estis 2402 viroj kaj 2834 virinoj. La komunumo havas surfacon de 550,23 km². La meza alteco estas 1830 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 17,4 C. En la komunumo estas 530,3 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2105 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1929 scipovis legi kaj skribi kaj 168 viroj estis analfabetoj. Do 7.98 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2516 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2291 sciis legi kaj skribi kaj 213 virinoj estis analfabetoj. Do 8,47 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Huejúcar vivis 6129 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 9 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,147 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Huejúcar Arkivigite je 2007-03-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **Internacia Flughaveno Kluĵo** (rumane *Aeroportul Internațional Cluj-Napoca*) situas 9 km oriente de Kluĵo en la antaŭurba kvartalo *Someșeni*. Ĝi estas la kvara plej grava flughaveno de Rumanio (post la du flughavenoj de Bukareŝto kaj tiu de Timișoara).

La emblemo de la flughaveno konsistas el la literoj "C" kaj "J" (la siglo de distrikto Cluj), kun aviadilo suprenfluganta el la suba arko de la "C". Pro juraj kialoj la emblemo estas videbla nur en la rumana vikipedio.

Pro la vala situo de Kluĵo necesis aranĝi la kurejon tiel, ke ĝia okcidenta fino direktiĝas al la urbocentro. Ĉe de-orienta vento la alteriĝantaj aviadiloj do flugas super la urbocentro, ĉe de-okcidenta vento la ekirantaj.

La flughaveno estas atingebla per la urbaj buslinioj 8 kaj 8L. Ili ekiras de placo *Mihai Viteazul* (Mikaelo de Valaĥio). La fervojan stacidomon ili ne atingas; por tio eblas ŝanĝi de/al tramo aŭ alia buso.

Buslinia skemo

Linioj
------

La rumanaj flugkompanioj TAROM kaj Carpatair ligas la flughavenon al Bukareŝto kaj Timișoara; krome estas ligoj al eksterlandaj flughavenoj, interalie en Aŭstrio, Britio, Germanio, Francio, Hispanio, Hungario, Italio kaj Ukrainio.

Historio
--------

La flughaveno estis ŝtate fondita la 1-an de aprilo 1932. En la 1960-aj jaroj komenciĝis modernigo; en 1969 oni inaŭguris modernan pasaĝerejon, kaj en 1970 estis instalitaj sekurecaj aparatoj.

En 2006 la flughavena direktoro *David Ciceo* publike deklaris, ke oni plilongigis la kurejon de 1.850 m al 2.100 metroj, sed la retejo *World Aero Data* plu deklaras, ke la kurejo longas 1.850 metrojn.

* La centra konstruaĵoLa centra konstruaĵo
* La pasaĝerejoLa pasaĝerejo

Notoj
-----

1. ↑   Emblemo en la rumana vikipedio. Arkivita el la originalo je 2014-04-28. Alirita 2011-03-24.
2. ↑   Priskribo de 2011-03-24. Arkivita el la originalo je 2009-12-22. Alirita 2011-03-24.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Flughavena retejo (angle, rumane)
* Flughavenaj datenoj de World Aero Data Arkivigite je 2009-12-22 per la retarkivo Wayback Machine, angle

* Flughaveno Kluĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Flughaveno Kluĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Imre Hámory** [hAmori], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hámory Imre** estis hungara popolkantisto, operkantisto, (baritono), instruisto.

Imre Hámory  naskiĝis la 9-an de junio 1909 (laŭ la hungara Vikipedio en majo) en Bakonytamási, li mortis la 12-an de novembro 1967 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Hámory frekventis pedagogian lernejon en Kalocsa, post la diplomo li instruis en Budapeŝto. Li lernis iomete ankaŭ kantoteknikon. En 1933 li estis premiita en kantokonkurso, tial li finis la kantolernadon de Ferenc Székelyhidy en Muzikakademio de Budapeŝto. En 1934 li akiris kontrakton en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li kantadis resume 80 baritonajn rolojn, ankaŭ plurajn hungarajn popolkantojn, fine li kantadis ankaŭ en la Hungara Radio kaj kelkaj filmoj. Foje en Usono li kantis malpermesitan kanton, tial hejmenveninta la Operejo forigis lin, eĉ li estis deportita al Biatorbágy. Tie li laboris kiel kampogardisto, porkisto kaj simpla fabrika laboristo. Inter 1950-1957 li havis kantistajn rolojn en Teatro Csokonai (Debrecen), poste en la Operejo. En 1965 li retiriĝis pro malsano. Li ricevis postmortan premion en 1999.

Li edziĝis en 1936, pro eksedziĝo li denove edziĝis en 1941, en la sekvaj jaroj 2 filoj naskiĝis.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* Giuseppe Verdi:
	+ *Don Carlo* - Posa
	+ La Forto de la Destino - Melitone
	+ La Traviata - George Germont
* Ferenc Erkel: *Bánk bán* - banuso Petur
* Pongrác Kacsóh: *János Vitéz* - titolrolo

Filmaj roloj
------------

* *A leányvári boszorkány* (1938)
* *Borcsa Amerikában* (1938)
* *I. Magyar Kívánsághangverseny* (1943)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto
* strato en Biatorbágy

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto

* Kategorio Imre Hámory en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Segonzac** - jen france kaj okcitane respektive gaskone - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Corrèze*, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de 2020 en la komunumo vivis 222 loĝantoj sur areo de 20,21 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 11 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono *Yssandonnais*. 

La teritorio havas komunan limon kun Ayen, Coubjours, Juillac, Rosiers-de-Juillac, Saint-Robert, Teillots kaj Sainte-Trie.

Geografio
---------

Segonzac situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Segonzac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Ayen
**Inokulado** en biologio estas agado inokuli, nome enkonduki ion kiu kreskiĝis kaj reproduktiĝos, komune uzata por enmeti en la sangon vakcinon aŭ alian substancon ene de la korpo de homo aŭ de alia animalo, speciale por okazigi imunecon kontraŭ specifa malsano. Oni uzas tiun terminon ankaŭ por referenci al komunikado de malsano al viva organismo pere de transigo de la agento kiu okazigas la malsanon, la enmeto de mikroorganismoj aŭ infekta materialo al kultivaĵo kiel povas esti por la fabrikado de biero aŭ plato Petri, aŭ meti mikroorganismojn aŭ virusojn en loko en kiu la infekto eblas.

La verbo *inokuli* devenas de la latina *inoculare*, kiu signifas *greftadon*. Ĝi ofte estas uzata kiel sinonimo de vakcino, vakcini.

Notoj
-----

1. ↑  En PIV inokuli estas "Intence aŭ akcidente enkonduki mikrobon en vivulon aŭ kulturmedion" NPIV Alirita la 11a de junio 2020.
2. ↑  «*Inoculation* en *Gardening section* de mimi.hu». En.mimi.hu. Arkivita el la originalo la 20an de julio 2011. Konsultita la 2an de novembro 2009.

Bibliografio
------------

* Hopkins, Donald R. (2002). The Greatest Killer: Smallpox in history. University of Chicago Press. ISBN 0-226-35168-8.

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 694106
* GND: 4259663-4
 |
**Imre Kinszki** [kinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kinszki Imre** estis hungara fotisto. Lia avo estis Zsigmond Schiller.

Imre Kinszki naskiĝis la 10-an de marto 1901 en Budapeŝto, li mortis en 1945 en nazia Germanio.

Memortabulo pri Imre Kinszki
Trotuarkvadrato pri Imre Kinszki

Biografio
---------

Imre Kinszki devenis el juda familio. Li maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li devis interrompi la studadon en la universitato pro la kontraŭjudaj leĝoj. Li iĝis simpla kontoristo kaj libertempe li komencis fotadi. En la 1930-aj jaroj liaj fotoj aperis ekzemple en Nyugat, Vasárnapi Újság, National Geographic. Ekde 1943 li plurfoje estis trudlaboristo en Hungarlando, fine en 1945 li estis deportita al nazia Germanio, kie li malaperis en nekonata cirkonstanco. Li edziĝis en 1926, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1926 kaj 1934.

Elektitaj fotoj
---------------

* En parko
* Flugilo de *Neuropterida*

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto (2011)
* trotuarkvadrato en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* 
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

* En parkoEn parko
* Flugilo de NeuropteridaFlugilo de *Neuropterida*

* Kategorio Imre Kinszki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 707746
* GND: 1013188837
* LCCN: nb2010031069
* VIAF: 159843633
* ISNI: 0000 0001 2019 236X
* SUDOC: 143845543
* RKD: 383790
 |
Panorama vido de la urbo Huamaĉuko
Vido de apudaj Andoj kaj kamparo
La ĉefa placo *Plaza Mayor*
Markahuamaĉuko, arkeologia kuŝejo je ĉirkaŭ 30 minutoj el Huamaĉuko
Municipa Teatro, Huamaĉuko
**Huamaĉuko** aŭ **Huamachuco** en hispana estas urbo de la nordo de Peruo, ĉefurbo de la Provinco Sánchez Carrión en la Regiono La Libertad, situanta je alto de 3.269 msm sur la deklivaro orienta de la Andoj, sur valo alt-anda je 184 km el Trujillo.

Historio
--------

Teritorio de iamaj huaĉeminoj kaj huamaĉukoj, Huamaĉuko estis fondita en 1551 de hispanaj misiistos aŭgustenanoj. Ĝi estis nomumita *Muy ilustre y fiel ciudad* fare de la generalo José de San Martín, kaj estis ejo de la Batalo de Huamaĉuko (10-a de julio de 1883), fina epizodo de la Pacifika Milito kie la peruaj trupoj estritaj de Andrés Avelino Cáceres estis venkitaj fare de ĉiliaj trupoj estritaj de la kolonelo Alejandro Gorostiaga.

Huamaĉuko konservas multe el prakulturo, kiel dancoj, kuirarto, manfarado kaj ĉefe la arkeologia kuŝejo de Markahuamaĉuko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Huamaĉuko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala municipa retejo

Koordinatoj: 7° 48′ 43.3″ S 78° 2′ 55.3″ U﻿ / ﻿7.812028 °S, 78.048694 °U﻿ / -7.812028; -78.048694 (mapo)
**Imre Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Imre** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, abato, instruisto, parlamentano, honora membro de Hungara Scienca Akademio (1869).

Imre Szabó
Imre Szabó  naskiĝis la 10-an de oktobro 1814 en Békás. Li mortis la 28-an de februaro 1881 en Szombathely.

Biografio
---------

Imre Szabó frekventis gimnaziojn en Pápa kaj Győr, kie li lernis ekzemple pri Gergely Czuczor. Li plulernis en universitato de Pest (urbo) inter 1831-1836. En la sekva jaro li pastriĝis, lia unua laborloko estis en Karád. En 1838 li iĝis instruisto en Veszprém (urbo). En 1861 li estis elektita parlamenta deputito. En 1867 li laboris en la jam sendependa ministerio. En la sama jaro li ricevis la rangojn titulara abato kaj kanoniko, fine eĉ episkopo de Szombathely. Krom la ekleziaj verkoj li verkis kaj tradukis ankaŭ novelojn, romanojn. Li estas entombigita Katedralo Vizito de Maria (Szombathely).

Verkaro (elekto)
----------------

* *Az egyház hivatása új alkotmányunk irányában…* 1848
* *Elveszett fiú* 1851 - novelo
* *A falu őrangyala* 1862 - romano
* *Egyházi beszédek. 1-3* (Ekleziaj paroladoj), 1903

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

* Kategorio Imre Szabó (episkopo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 462323
* GND: 1116650398
* VIAF: 122283609
* ISNI: 0000 0001 1781 1895
 |
**Imre Szöllősi** [solOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szöllősi Imre** estis hungara kajakisto, trifoja olimpiano, mondĉampiono, trejnisto, ekonomikisto.

Imre Szöllősi naskiĝis la 19-an de februaro 1941 en Budapeŝto, li mortis la 27-an de decembro 2022 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Szöllősi akiris ekonomian diplomon en Universitato Corvinus de Budapeŝto en 1971. Ekde 1997 li estis komerca uzinestro ĝis la emeritiĝo.

### Sporta kariero

Imre Szöllősi komence estis futbalisto kaj naĝisto, ekde 1956 kajakisto. Inter 1959-1968 li estis hungara ĉampiono individue okfoje, teame 12-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ekde 1958 ĝis la retiriĝo. Intertempe en 1963 li disidis al Okcidenta Germanio, post duonjaro li hejmenvenis. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun du arĝentaj kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1966 duope. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto (1972-1979).

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun biografio kaj foto
* datenoj kun foto
* anglalingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

* Kategorio Imre Szöllősi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 809647
 |




* Portalo pri Biografio
**Imre Lichtenfeld** [liĥtenfeld], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lichtenfeld Imre** estis juda hungara-ĉeĥoslovakiana-israela sportisto, trejnisto, kreinto de kravmagao. Li estis konata ankaŭ **Imi Sdeór,** hebree **אימי שדאור**.

Imre Lichtenfeld naskiĝis la 26-an de majo 1910 en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la 9-an de januaro 1998 en Netanja (Israelo).

Biografio
---------

Imre Lichtenfeld estis edukita en Bratislavo, kie li estis sukcesa gimnastikisto, boksisto kaj luktisto. Li konkursis sur naciaj kaj internaciaj niveloj kaj estis ĉeĥoslovakia ĉampiono kaj li apartenis al ties nacia teamo. Fine de la 1930-aj jaroj, antisemitaj ekscesoj minacis la judojn de Bratislavo. Kune kun la aliaj judaj boksistoj kaj luktistoj, li provis helpi siajn kamaradojn. Li ekkomprenis, ke tiuj sportoj helpas la memdefendon. Li komencis evoluigi simplajn memdefendajn teknikojn. En 1940 li rifuĝis de Slovakio al Palestino, kie li alvenis en 1942. Tie li instruis membrojn de judaj subteraj organizaĵoj (Hagana kaj tiel plu). Post la fondo de Israelo en 1948 li iĝis estro de la korpa edukado kaj proksimbatala trejnado ĉe defendo-trupoj. Komence de la 1990-aj jaroj li fondis la Internacian Krav Magan Federacion.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio kun foto

Referencoj
----------


* Kategorio Imre Lichtenfeld en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 816872
* GND: 124815790
* LCCN: n99042541
* VIAF: 72336412
* ISNI: 0000 0000 5542 5023
* SUDOC: 106968084
* NDL: 00858235
* NKC: xx0015463
* BNE: XX1652330
 |


* Portalo pri Biografio
**Huautla de Jiménez** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Huautla de Jiménez*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 041.

Geografio
---------

Huautla de Jiménez apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 31829 loĝantojn. El tiuj estis 14918 viroj kaj 16911 virinoj. La komunumo havas surfacon de 71.45 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1560 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 25542 indiĝenoj. El tiuj 22024 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 22024 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Mazatekaj virinoj dancas en Huatla de Jimenez

Eksteraj ligiloj
----------------

* Huautla de Jiménez Arkivigite je 2007-05-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **Institut für Sexualwissenschaft** (Esperante **Instituto pri Seksologio**) estis neprofitcela privata institucio en Germanio dediĉita al seksologia studado kaj esplorado, kiu ekzistis inter 1919 kaj 1933, kun la sidejo ĉe la parko Tiergarten de Berlino. Ĝia direktoro estis la juda kuracisto Magnus Hirschfeld (1868-1935), kiu ekde 1897 direktis la *Wissenschaftlich-humanitäres Komitee* (Humana Scienca Komitato), la unua organizaĵo por la defendo de samseksemuloj kaj transseksuloj.

Post kiam la nazioj gajnis la kontrolon de Germanio dum la 1930-aj jaroj, la Instituto kaj siaj bibliotekoj estis detruitaj kiel parto de la nacia programo de cenzuro. La nazia bruligado de libroj en Berlino inkludis la arkivojn de la Instituto.

Referencoj
----------

1. ↑  Oosterhuis, Harry. *Homosexuality and Male Bonding in Pre-Nazi Germany: The Youth Movement, the Gay Movement, and Male Bonding Before Hitler's Rise: Original Transcripts from Der Eigene, the First Gay Journal in the World*, 1991.

* Institut für Sexualwissenschaft en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Institut für Sexualwissenschaft en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Imre Pattantyús-Ábrahám** [patantjuŝ-], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pattantyús-Ábrahám Imre** estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia frato estis Géza Pattantyús-Ábrahám. Inter la studentoj lia mallonga nomo estis **Patyi** [patji].

Imre Pattantyús-Ábrahám  naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1891 en Hungara reĝlando en Illava (nuntempa Ilava en Slovakio). Li mortis la 30-an de januaro 1956 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Pattantyús-Ábrahám akiris diplomon en akademio de Selmecbánya en 1917, sed li ankaŭ batalis 3 jarojn en la 1-a mondmilito. En 1917 li edziĝis, baldaŭ li havis 4 gefilojn. Post la diplomo li instruis, sed en 1919 li rifuĝis al Sopron pro la ĉeĥa okupado. Post la instruado en Sopron ekde 1924 li instruis en altlernejo en Miskolc. En 1927 li estis nomumita ordinara profesoro, en 1931 dekano. Post 3 jaroj li forlasis la instruadon kaj li akiris altan postenon en metalurgia fabriko. Dum la nazia erao li rifuzis la ordonon pri translokiĝo de la fabriko. En 1949 li forlasis la industrion kaj li daŭris la instruadon en Miskolc, la altlernejo ricevis la statuson universitato iom poste. Li estis dekano, en 1952 li kandidatiĝis. Li ricevis premiojn en 1948, 1953, 1954.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Szakaszos üzemű elektromotorok teljesítőképessége* (1927)
* *Die Berechnung der Walzarbeit*
* *A magyar kohászat száz éve* (Cent jaroj de la hungara metalurgio), (1948)
* *Hőtárolók az energiakiegyenlítés szolgálatában*
* *Kohászati elektrotechnika. I–II.* (Metalurgia elektrotekniko) (1955–1958) studenta lernolibro

Memorigiloj
-----------

* busto en Universitato de Miskolc

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungare

* Kategorio Imre Pattantyús-Ábrahám en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 554153
 |
En la kunteksto de libera programaro, **duuma malliberumo** (angle *binary blob*) estas fermit-fonta nur-duumkoda programo sen publike havebla fontkodo. La esprimo kutime rilatas al fermit-fonta kernmodulo ŝarĝita en la kerno de libera operaciumo, kaj estas foje ankaŭ uzita por kodaĵo funkciante ekster la kerno, kiel ekzemple sistemaj mikroprogramaraj bildoj, mikrokodaj ĝisdatigoj, aŭ uzantlandaj programoj.

Kiam aparataro-vendistoj disponigas plenan teknikan dokumentaron por siaj produktoj, operaciumprogramistoj povas verki aparatarajn pelilojn por inkludi en la operaciumkernoj. Tamen, kelkaj vendistoj, kiel ekzemple NVIDIA, ne disponigas kompletan dokumentaron por kelkaj el siaj produktoj kaj anstataŭe disponigas nur-duumajn pelilojn (duumajn malliberumoj); tiu praktiko estas plej ofta por GPU-peliloj, retkartoj kaj RAID-kontroliloj.

Referencoj
----------

1. ↑  Michael Larabel (2012-08-06).  Coreboot: Replacing Intel's Binary Video BIOS Blob. Phoronix. Alirita 2015-06-23.
2. ↑  Chris Hoffmann (2015-02-13) How Intel and PC makers prevent you from modifying your laptop's firmware. Alirita 2015-06-23.
3. ↑   BIOS Freedom Status (2014-11-12). Alirita 2015-06-23.
4. ↑  Michael Larabel (2012-10-24).  Raspberry Pi GPU Driver Turns Out To Be Crap. Phoronix. Alirita 2015-06-23.
5. ↑  Jake Edge (2015-06-17).  Chromium suddenly starts downloading a binary blob. LWN.net. Alirita 2015-06-23.
**Huanusco** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Huanusco.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4239 enloĝantojn. El tiuj estas 1974 viroj kaj 2265 virinoj. La komunumo havas surfacon de 368 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,500 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 600 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 21° 46′ norda latitudo kaj 102° 58′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 4699 personoj kiuj aĝas 5 jarojn aŭ pli. El tiuj 2 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,04 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jarojn aŭ pli.

3,384 enloĝantoj aĝas 15 jarojn aŭ pli. Inter ili estas 3036 alfabetoj kaj 134  analfabetoj. Do 10,17 % de la enloĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 1,672 alfabetoj kaj 210 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 11,16%. Inter la viroj estas 1,364 alfabetoj kaj 134 analfabetoj, do 8,95% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Huanusco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine
Araneo manĝanta vespon
**Insektomanĝulo** estas karnomanĝulo besta kun dieto kiu konsistas ĉefe el insektoj kaj similaj malgrandaj bestetoj. Estas insektomanĝulo ĉiu ajn organsimo kiu predas kaj manĝas insektojn.

Individuaj malgrandaj, insektoj ekzistas en enormaj nombroj kaj formas tre grandan parton de la animala biomaso en preskaŭ ĉiuj nemaraj medioj. En paŝtejoj de Kvinslando ekzemple estas kutime ke la totala pezo de larvoj de skaraboj sub la surfaco estas pli ol tiu de la bova gregaro super ĝi.

Estas ekzemple insektomanĝuloj multaj birdoj, kiaj la Hirundedoj, la Muŝkaptuledoj, la Tiranedoj kaj la Paruedoj; mamuloj, kiaj la vespertoj kaj la Formikomanĝuloj. Ankaŭ multaj lacertoj, ranoj kaj fiŝoj estas insektomanĝaj. Praktike ĉiuj araneoj estas insektomanĝuloj. Krome multnombraj insektoj estas insektomanĝuloj, ekzemple la kokcineloj, vespoj, mantedoj, libeloj, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Insektomanĝuloj — ordo de mamuloj (ne plu uzata en moderna biologia klasado)

Divido de organismoj laŭ deveno de ilia nutraĵo

karnovorantoj (karno)   •  
herbovorantoj (herbo)   •  
ĉiovorantoj (ĉiomanĝanto)   •  
insektovorantoj (insekto)   •  
malkomponantovorantoj (malkomponiĝanta materialo)   •  
foliovorantoj (folioj)   •  
fruktovorantoj (fruktoj)   •  
semovorantoj (semoj)   •  
lokovorantoj (loka nutraĵo)   •  
nektarovorantoj (nektaro)   •  
fiŝovorantoj (fiŝoj)   •  
sangovorantoj (sango)   •  
kadavrovorantoj (bestkadavraĵoj)



* Kategorio Insektomanĝulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Georgo DEŜKIN**, Georgij Fjodoroviĉ Deŝkin, (naskiĝis la 23-an de februaro 1891 en Vilno, Litovio; mortis la 27-an de februaro 1976 apud Miĉurinsk, Rusio) estis esperantisto kaj fervojista oficiisto kiu verkis poemojn en la rusa kaj Esperanto. Inter 1922-1927 Georgo Deŝkin estis komitatano de la Tutruslanda Unuiĝo de Poetoj.

Inter 1909-1915 kaj poste inter 1922-1923 li presigis multajn originalajn versojn en la Esperanta gazetaro. Tiujn versojn distingas tre delikata lirikismo, flua kaj eleganta bonstilo, simpleco kaj melodio.

Ekde 1921 ĝis 1938 loĝis en Moskvo. En 1938, dum stalinaj reprezalioj kontraŭ esperantistoj, li estis arestita kaj kondamnita kiel angla spiono al ok jaroj da mallibero, kiujn sekvis jaroj de ekzilo. Post rehonorigo en 1955 li ekloĝis en Miĉurinsk, apud kiu Deŝkin en 1967 mortis en invalida domo .

Kune kun K. Kepalas (Litovio) kaj K. Niewenglowski (Pollando) li fondis en 1909 la *Vilnan Societon Esperantistan.* Samtempe li ankaŭ akceptis esti UEA-konsulo de turismo.

La temaron de Deŝkin limigas tamen la nuraj motivoj pri amo kaj naturo. En kondiĉoj de la rusa revolucio tia temaro ne multe harmonias kun la epoko kaj do Deŝkin jam delonge nenion plu verkis.

en juna aĝo, antaŭ la 20-a vivjaro
"*Deŝkin estis - apud Stanislav Schulhof, Edmond Privat kaj aliaj - tiu, kiu faris Esperanto-poezion vera arta fenomeno. Liaj poemoj estas, eble, ne tro profundaj, sed ĉiam ĉarmaj*." --- Nikolao Gudskov

Verkaro
-------

Lia verkado disfalas je tri apartaj periodoj:

* juneca: 1909-1922, kiam li verkis ruse kaj esperante - cetere, ruse li eldonis du poemkolektojn, solan tributon al la revolucio li faris per sia ruslingva poemkolekto *En tiaj tagoj* (1917).
* siberia: 1938-1956, kiam li estis ekzilito en la stalina gulago verkis ruse, tute deŝirita de la Esperanto-movado,
* lastaj vivojaroj, kiam aperis multaj liaj novaj poemoj en Esperanto.

En Rumanio aperis unuafoje poemoj liaj sub la titolo *Versaĵoj - Libro unua 1912**.* Represo okazis ĉe Pro Esperanto el Vieno en 1989. En 1957 aperis dua versaĵaro sub la titolo "*Georgo Deŝkin. Elektitaj versaĵoj. 1909-1956*".

Referencoj
----------

1. ↑  Jesus Moinhos Pardavila, La vivo kaj verkoj de Georgo Deŝkin, Academia.edu
2. ↑  (eo) N. Nekrasov, Enciklopedio de Esperanto, 1934, p. 107
3. 1 2  (eo) Georgo Deŝkin, La Ondo de Esperanto.
4. 1 2  (eo) Georgo Deŝkin, Lasta amo de poeto, Versaĵoj. Libro tria (1959-1959), La Dua Jarcento de Esperanto, interkultura revuo, speciala numero, jaro 3, n-ro 1, 1997, eld. Internacia Esperanto-Muzeo, Wien (Vieno).

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |

Eksteraj ligiloj
----------------

Biografio ĉe Aŭtoroj de Esperanto.

Elektitaj Versaĵoj - faksimilo, pdf-versio

Georgo Deŝkin Arkivigite je 2016-03-06 per la retarkivo Wayback Machine en la Kolekto por Planlingvo kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2016-08-02 per la retarkivo Wayback Machine

  


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 11404
* GND: 1126445355
* VIAF: 5471148876463249740000
 |
Logotipo inodo (indeksa nodo).
**Indeksnodo** aŭ **inodo** estas datumstrukturo kiu enhavas informojn pri dosiero aŭ repertuaro stokita en iuj sistemoj de dosieroj (ĉefe de tipo Linux/Unikso). En ĉiu dosiero estas numero de **inodo** en la sistemo de dosieroj en kiu ĝi loĝas, unika en la aparato sur kiu ĝi estas stokita.

Ĉiu dosiero havas unikan inodon, eĉ se ĝi povas havi plurajn nomojn (tiuj nomoj faras referencon al la sama inodo).

La inodoj povas, laŭ la dosiersistemo, enhavi ankaŭ informojn koncerne la dosiero, kiel lia kreinto (aŭ posedanto), lia tipo de aliro (ekzemple sub Unikso : lego, skribo kaj ekzekuto), ktp.

La inodoj enhavas ĉefe la meta-datenoj de la dosieroj, kaj aparte tiuj koncerne la rajtoj de aliro.

### Inodo kaj komando

La numero de inodo estas unika nombro por la dosiersistemo, kie ĝi estas. Oni povas rigardi tiun numeron per la ŝelkomando

```
ls -i mia-dosiero.txt

```

Referencoj
----------

Indeksnodo : El Komputika Vortaro 2012
En ĉiuj lingvoj aperas kiel 'inodo'.Ĉar ne povas esti eraro kun alia vorto en esperanto, inodo (indeksa nodo) taùgus.

* Kategorio Indeksnodo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 825845
 |
**Imre Komora,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Komora Imre** estas hungara futbalisto (mezulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

Imre Komora naskiĝis la 5-an de junio 1940 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Imre Komora futbalis en junulara teamo de Szombathely inter 1952-1959, poste jaron jam en la plenkreska prestiĝa futbalklubo. Inter 1961 kaj 1972 li ludis en Budapest Honvéd FC en 277 matĉoj kun 64 goloj. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1964-1968 nur dufoje. En la Somera Olimpiko 1964 lia nacia teamo ricevis ormedalon. Lia lasta futbalmatĉo okazis en 1972. Post 6 jaroj li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo. Li estis trejnisto de Honvéd FC, hungara nacia teamo kaj Olimpiakos Pireo FK inter 1982-1999, dum li havis postenojn en la hungara futbala vivo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Imre Komora en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799084
 |



* Portalo pri Biografio
La **Instituto Nacional de Industria (INI)** (Instituto nacia de la industrio) estis oficiala ento de la hispana ŝtato, fondita de Juan Antonio Suanzes Fernández, en 1941 dum frankisma periodo por antaŭenigi industrian disvolviĝon de hispana ekonomio post Hispana Enlanda Milito.

Entreprenoj
-----------

La INI fondis plurajn industriajn entreprenojn, kiuj estis la ĝermoj de la plej grandaj hispanaj nuntempaj firmaoj.

Kelkaj el tiuj ŝtataj entreprenoj estis: Ensidesa (ŝtalo), Enasa (ŝarĝaŭtoj), Seat (aŭtomobiloj), Ence, Endesa (energio), Endasa (aluminio), EN Calvo Sotelo (petrolo), EN Bazán (armiloj), EN Santa Bárbara (armiloj), Atesa, Entursa (turismo)...

Tiuj nomoj komencantaj de EN signifas "Entrepreno Nacia" (Empresa Nacional).

Malgraŭ tio, hispanaj ŝtataj monopoloj laŭleĝe, kiel Campsa (benzinstacioj), RENFE (trajnoj), Tabacalera (tabako) aŭ Telefónica (telekomunikoj) neniam estis parto de INI.

Historio
--------

El sia fondo la INI ŝtatigis kelkajn iamajn entreprenojn kiel Hispano-Suiza.

* Kategorio Instituto Nacional de Industria en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Huimilpan** estas unu el la 18 komunumoj de la meksika subŝtato Querétaro, kiu situas en la centro parto de Meksiko, ĉirkaŭ 200 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Huimilpan*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 22008.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 32728 loĝantojn. El tiuj estis 15985 viroj kaj 16743 virinoj. La komunumo havas surfacon de 396,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2280 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 24553 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 54 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,22 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Huimilpan Arkivigite je 2011-05-18 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **Instituto de Kemio Max Planck**, en germana *Max Planck Institut für Chemie - Otto Hahn Institut*, estas ne-universitata esplor-instituto sub la patroneco de la *Societo Max Planck*, en germana *Max-Planck-Gesellschaft*. Ĝi havas sidejon en Majenco.

En 2016 esplorado en la Instituto de Kemio Max Planck en Mainz celas al integra kompreno de kemiaj procezoj sur la Tero, partikulare en la atmosfero kaj biosfero. La esplorado direktas sin al ampleksa gamo de interagado inter aero, akvo, grundo, vivo kaj klimato en la fluo de la historio de la Tero ĝis la epoko de le hegemonio de homoj, nome Antropoceno. La Instituto konsistas el kvin sciencaj departementoj (Atmosfera Kemio, Klimata Geokemio, Biogeokemio, Multfaza Kemio kaj Partikla Kemio) kaj el aldonaj esploraj grupoj. La departementoj estas sendepende estrataj de propraj direktoroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la Instituto de Kemio Max Planck
* Retejo de la Societo Max Planck
* Bibliografio
* Historio de la Instituto de Kemio Max Planck en la retejo de IKMP Arkivigite je 2019-04-14 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Instituto de Kemio Max Planck en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

49° 59′ 31″ N 8° 14′ 19″ O﻿ / ﻿49.99194 °N, 8.23861 °O﻿ / 49.99194; 8.23861 (mapo)
**Huicilopoĉtli** aŭ **Huitzilopochtli** (en nahuatla Huītzilōpōchtli; AFI [wiːtsiloːˈpoːtʃtɬi]:) estis la ĉefa dio de la meksikoj (aztekoj), asocia kun la suno. Ĝi estis konata ankaŭ kiel *Ilhuicatl Xoxouhqui* aŭ *Tlacauepan Cuexcotzin*. Je la alveno de la hispanoj al Mezameriko, ĝi estis la dio plej adorata en la Centra Altebenaĵo pro entrudo fare de la meksikoj. Ties ĉefa templo troviĝis en Huitzilopochco (Huītzilōpōchco), nuntempa Ĉurubusko, nome kvartalo de Meksikurbo. En la mitologio de meksikoj, Huicilopoĉtli ordonis la fondon de Meksiko-Tenoĉtitlan en la loko kie la meksikoj trovos aglon portanta la *Atl-tlaĉinolli*, kiu estos ripoze sur kakto inter aliaj karakteroj. Tiu meksika mito pri Huicilopoĉtli kaj pri la fondo de Meksiko-Tenoĉtitlan troviĝas en la Blazono de Meksikio, parto de la aktuala Flago de Meksiko.

La hispanaj konkistadoroj nomigis lin *Huiĉilobos*. Kaj ili klopodis tujan elradikigon de ties kulto pere de la asocio de la dio kun referencaj eŭropaj malicegaj kvalitoj kaj la malaperon de skulptaĵoj, temploj, kodeksoj kaj agrikulturaj produktoj asociaj al la dio.

Huicilopoĉtli estis filo de la patrino diino Koatlikue, en la azteka mitologio, la diino de la fekundeco, patronino de la vivo kaj de la morto; Huicilopoĉtli naskiĝis komplete armita kaj neniigis siajn stelajn gefratojn. Li fortranĉis la kapon de sia fratino Kojolksauhki kaj ĵetis ĝin al la ĉielo kie ĝi iĝis la Luno dum la disŝirita korpo falis ĝis la bazo de la monteto. Tiu rakonto restis reprezentata en la Plejgranda Templo de la ceremoniejaro de Tenoĉtitlano. La granda piramido kronita per la templo de Huicilopoĉtli reprezentis la Koatepek (ĉirkaŭita de serpentokapoj el ŝtono), kaj je ties bazo kuŝis la monolito de la Kojolksauhki disirita. La homaj oferbuĉadoj okazis sur la pinto de la piramido kaj referencis al la antikva mito ĉar la korpoj de las viktimoj devis ruli malsupren same kiel la korpo de la diino Kojolksauhki.

Referencoj
----------

1. ↑   Kvankam la termino estis tradukita ofte kiel 'liva kolibro' aŭ 'suda kolibro', ekzistas malkonsento ĉirkaŭ la prava signifo ĉar la *ōpōchtli* 'maldekstra parto' estas tio modifita kaj ne tio modifanta ĉar estas dekstre, pro kio la ĝusta traduko estus 'maldekstra parto de kolibro', vidu por ekzemplo, F. Karttunen (1983), p. 91
2. ↑   González Torres, Yolotl. Diccionario de Mitología y Religión de Mesoamérica. México, Larousse, 1995.
3. ↑  Matos Moctezuma, Eudardo (2010), «Pirámides como centro del universo» Arkivigite je 2010-10-27 per la retarkivo Wayback Machine, en *Arqueología Mexicana*, XVII(101).

Bibliografio
------------

* Frances Karttunen (1983): An Analytical Dictionary of Nahuatl, University of Texas Press, Austin, ISBN 0-8061-2421-0.

* Kategorio Huicilopoĉtli en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Imre Zsoldos** [ĵoldoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zsoldos Imre** estis hungara dirigento, trumpetisto, orkestrestro. Lia edzino estis Katalin Sárosi.

Imre Zsoldos naskiĝis la 26-an de marto 1919 en Budapeŝto, li mortis la 27-an de aŭgusto 1985 en Szeged.

Imre Zsoldos (dekstre kun trumpeto) dum solena marŝo de la 1-an de majo
Imre Zsoldos dirigentas en la fono

Biografio
---------

Imre Zsoldos studis trumpetadon private inter 1938–1941. Komence li muzikadis en la plej signifaj amuzejoj en sia naskiĝurbo. Krom la trumpeto li konis ankaŭ aliajn instrumentojn, eĉ li prezentis "muzikan segilon" kaj pli malofte li kantis. Li estis nomumita dirigento kaj trumpetisto de dancorkestro de Hungara Radio en 1948. Li plene transformis la orkestron en 1963, kiun li estris ĝismorte. Ekde la 1970-aj jaroj li ofte koncertis ankaŭ eksterlande, ankaŭ en aliaj kontinetoj. Li havis edzinon, kiu naskis filon en 1962. Li ricevis 3 premiojn inter 1950–1975. Li mortis pro aŭtoakcidento.

Liaj filmoj
-----------

* Csudapest (1962, televizia filmo, kiel dirigento)
* Színészek a porondon (1963, televizia filmo, kiel dirigento)
* Zenés TV színház (1979, televizia filmo, kiel orkestrestro)
* Maya (1979, kiel orkestrestro)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2013-03-11 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografieto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Imre Zsoldos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 650836
* VIAF: 7911154260448424480005
 |
**Huautepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Huautepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 040.

Geografio
---------

Huautepec apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5672 loĝantojn. El tiuj estis 2746 viroj kaj 2926 virinoj. La komunumo havas surfacon de 35.72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1660 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5548 indiĝenoj. El tiuj 4629 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4629 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Huautepec Arkivigite je 2007-05-12 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Insularo Tjulenij** (kazaĥe *Түлен аралдары* *Túlen araldary*, ruse *Тюленьи острова*) estas insularo en la nordoriento de la Kaspia Maro ĉe la Golfeto Mangiŝlak okcidente de la Duoninsulo Mangiŝlak kaj je ĉirkaŭ 13 km nordokcidente de la Duoninsulo Tupkaragan, 27 km norde de Bautino. Eble la plej esenca grupo de insuloj en la Kaspia Maro, ili estis por la unua fojo akurate mapigita fare de Fedor Ivanoviĉ Soimonov kiu estris la Kaspian Ekspedicion de 1719, kiu studis la Kaspian Maron el 1719 ĝis 1727.

Administracie, la Insularo Tjulenij apartenas al la Provinco Mangistau de Kazaĥio. Ĝi estis nomita "Tjulenij" — kun la signifo "foko" — laŭ la nuntempe endanĝerita Kaspia foko.

La insuloj estis dekilarita Grava Birdareo kaj Nacia Protektita Zono (Ŝtata Rezervejo). Estas grandaj koncentroj de mevoj kaj birdoj de humidejoj, kiel fulikoj, anasoj, cignoj, egretoj, kaj aliaj vadbirdoj en la arkipelago dum ties nestoperiodo. La Insularo Tjulenij estas ankaŭ grava reproduktejo por la Sandviĉa ŝterno (*Sterna sandvicensis*).

|  |  |
| --- | --- |
| Mapo de 1721 de Van Verden de la Kaspia Maro en kiu Kulali estas la nura insulo de la arkipelago kiu estas nomita. | La arkipelago estas nomita laŭ la Kaspia foko *(Pusa caspica)* |

Referencoj
----------

1. ↑  Igor S. Zonn, Aleksey N Kosarev, Michael H. Glantz & Andrey G. Kostianoy, *The Caspian Sea Encyclopedia*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Insularo Tjulenij en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Geografio
* Birdlife[*rompita ligilo*]
* Caspian Sea Biodiversity Project

44° 55′ N 50° 22′ O﻿ / ﻿44.917 °N, 50.367 °O﻿ / 44.917; 50.367 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712732
 |
**Imre Pistyur** [piŝtjur], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pistyur Imre** estis hungara sendiploma skulptisto.

Sankta Floriano en Szentendre fare de Imre Pistyur
Imre Pistyur  naskiĝis la 25-an de majo 1953 en Csobánka.

Biografio
---------

Imre Pistyur frekventis pentristan klubon ekde 1967, inter 1970-1976 en belarta rondo en Szentendre. Lia plej grava instruisto estis János Pirk. Inter 1976–1978 li lernis en Dunaújváros. En 1980 li aliĝis al studio pri Lajos Vajda en Szentendre, en 2002 al asocio de hungaraj skulptistoj. Ekde 2000 li kreas nur skulptaĵojn plej ofte el andezitoj. Liaj skulptaĵoj estas kvazaŭ totemoj. Li ricevis ekspoziciajn premiojn inter 2005-2015, ŝtatan premion en 2011. Li havas edzinon.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Budapeŝto (1995, 2002, 2006)
* Szentendre (2003, 2007)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Szentendre (1972, 1975, 2000, 2005)
* Csobánka (1973)
* Budapeŝto (1974, 2003, 2008)
* Dunaújváros (1976
* Gödöllő (2008)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* Szent Flórián (2004, Szentendre, vidu la bildon!)
* Legenda a szüzességről
* Pók asszony
* Tárlatlátogató
* Bozótlakó
* Kis bogaram
* Nappal szemben
* Súgás-búgás
* Vilmos és Alexander

Fontoj
------

* hungarlingva intervjuo kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Imre Pistyur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 624401
* GND: 1035816326
* VIAF: 304409396
* ISNI: 0000 0004 0993 8708
 |
**Imre Péchy** [pEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Péchy Imre** estis hungara politikisto, juristo, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1830). Lia nobela antaŭnomo estis *pécsújfalui*.

Imre Péchy  naskiĝis la 14-an de novembro 1753 en Álmosd. Li mortis la 20-an de aprilo 1841 en Pest (urbo).

Biografio
---------

Imre Péchy frekventis universitatojn en urbo Pest kaj Göttingen. En 1787 li estis nomita vicdepartementestro de Bihar, tial li aŭtomate estis deputito en la parlamento. Li iĝis vicpalatino en 1813, ĉefjuĝisto en 1824. Li estis ankaŭ funkciulo en la kalvinana eklezio. En ĉeflernejo de Debrecen li enkondukis la hungaran lingvon. Li ricevis premion en 1835.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A magyar nyelvről a polgári és peres dolgok folytatásában* (1806)
* *parlamentaj paroladoj*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

* Kategorio Imre Péchy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 456423
 |
Insuleto Raso (Kaboverdo)Insuleto Raso (Kaboverdo)
**Raso** estas insuleto de 8 km² en la insularo Barlavento de la arkipelago Kaboverdo. Raso estas flanke de la pli malgranda Branco okcidente kaj de São Nicolau oriente. Raso estas neloĝata kaj estas nun la ununura hejmo de la Raza kampalaŭdo. La Bruna naivulo kaj la Ruĝbeka tropikbirdo vizitas la insulon por reproduktiĝi. Ĝi estas krome unu el nuraj du insuloj kie estis observata la Kaboverda skinko, specio kiu estas nun konsiderata formortinta. La Kaboverda giganta geko, *Tarentola gigas*, kaj skinko *Mabuya stangeri* ankoraŭ loĝas en la insulo.

La insulo estas proksimume 123 milionjaraĝa kaj estis formata el pli malnova oceana elstaraĵo.

La insulo kun Santa Luzia kaj Ilhéu Branco estis deklarita protektita areo en 1990.

Bildaro
-------

* Raza kampalaŭdoRaza kampalaŭdo
* Bruna naivuloBruna naivulo
* Ruĝbeka tropikbirdoRuĝbeka tropikbirdo
* Kaboverda giganta gekoKaboverda giganta geko
* Montoj en la norda parto de la insuloMontoj en la norda parto de la insulo
*

Referencoj
----------

1. ↑  Miralles, A. u. a.: An integrative taxonomic revision of the Cape Verdean skinks (Squamata, Scincidae). In: Zoologica Scripta. 2010.
2. ↑  Muller, R. Sdrolias, M. & Roest, W.: Age, spreading rates and spreading symmetry of the world’s ocean crust. In: Geochemistry Geophysics Geosystems. 9(Q04006), 2008, S. 1525-2027.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Faŭno kaj flaŭro de Kaboverdo
* Ilhéu Raso Arkivigite je 2013-07-31 per la retarkivo Wayback Machine (BirdLife International)
* « Étude de cas : Ilhéu Raso »[*rompita ligilo*] (Biosfera I)
* Áreas protegidas, Cabo Verde (Cape Verde, Protected Areas) Arkivigite je 2012-02-24 per la retarkivo Wayback Machine

Koordinatoj: 16° 37′ N 24° 36′ U﻿ / ﻿16.617 °N, 24.600 °U﻿ / 16.617; -24.600 (mapo)
**Alberto Cavos** (rusigita al **Albert Katerinoviĉ Kavos**, en rusa: Альберт Катеринович Кавос, 22a de Decembro, 1800 – 22a de Majo, 1863) estis rus–itala arkitekto plej bone konata pro siaj teatrodesegnoj, konstruinto de la Mariinskij-Teatro en Sankt-Peterburgo (1859–1860) kaj de la Bolŝoj-Teatro en Moskvo (1853–1856).

Li naskiĝis en Sankt-Peterburgo al venecia operkomponisto Catterino Cavos kaj Camilla Baglioni, edukiĝis en la Universitato de Padovo kaj poste revenis al Rusio por kompletigi praktikajn trejnadon kun Karl Rossi.

El 1826 ĝis 1836 li rekonstruis la Bolŝoj-Kamennij-Teatron de Sankt-Peterburgo por kongrui ĝin al pli moderna maŝinaro. Post la rekonstruo en 1836 la teatro havis lokojn por 3000 spektantoj (komence la spektanta halo havis 3 etaĝojn, poste 5 etaĝojn). Tiu konstruaĵo poste iĝis la Sankt-Peterburga Konservatorio.

Mariinskij-Teatro.
En 1847–1848 Kavos desegnis kaj konstruis lignan ĉevalcirkon, kiu suferis incendion en 1859. Aleksandro la 2-a ordonis al li rekonstrui la ejon por operejo. La nova teatro malfermiĝis en Oktobro 1860 kiel Imperia Mariinskij-Teatro, nomita laŭ la imperiestrino Maria Aleksandrovna, kaj tuj iĝis la ĉefa operejo de Sankt-Peterburgo.

Bolŝoj-teatro en la epoko de Kavos.
La 11an de Marto, 1853, ankaŭ la Bolŝoj-teatro en Moskvo estis detruita pro incendio kiu lasis nur la eksteran muron starantan. Kavos ricevis komision rekonstrui la teatron kaj substance ŝanĝis la originan planon, kaj tie restis Bolŝoj kiel ĝi estis konata ĝis ties restaŭrado en 2005. Kongrue kun la eklektikismo de la epoko, Kavos kombinis renesancajn elementojn kun bizanca arkitekturo. Kavos retenis personan "arkitektejon" en la Bolŝoj, kiu poste pasis al liaj posteuloj de la familio Benois.

Referencoj
----------

1. ↑  "Mariinsky theatre at Decca Classics". Arkivita el la originalo en 2008-10-12. Alirita la 3an de Novembro 2021.
2. ↑  Bereson, p. 123
3. ↑  Wachtel, p. 51

Literaturo
----------

* Benois, Alexander (1989). Zhizn khudozhnika (Жизнь художника) (in Russian). Moscow: Nauka. ISBN 5-02-012722-1.
* Bereson, Ruth (2002). The Operatic State: Cultural Policy and the Opera House. Routledge. ISBN 0-415-27851-1.
* Edwards, Henry Sutherland (1861). The Russians at Home. London: W.H. Allen and Co.
* Fitzlyon, Kiryl; et al. (2003). The Companion Guide to St Petersburg. Companion Guides. ISBN 1-900639-40-8.
* Melnikova, Irina (2006). "Bolshoy kush" (in Russian). Itogi, January 16, 2006, No. 3 (501).
* Taruskin, Richard (1996). Stravinsky and the Russian traditions: a biography of the works through Mavra. Oxford University Press. ISBN 0-19-816250-2.
* Wachtel, Andrew (1998). Petrushka: Sources and Contexts. Northwestern University Press. ISBN 0-8101-1566-2.

* Kategorio Albert Kavos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 743030
* GND: 143269828
* VIAF: 122088509
* ISNI: 0000 0001 1702 2511
* SUDOC: 167637398
* BNF: 12766548q
* ULAN: 500120701
* ICCU: VEAV034857
 |