recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Wilfried HASLAUER** la pli juna (naskiĝinta la 3-an de majo 1956 en Salzburg) estas aŭstra juristo kaj politikisto ene de la Aŭstria Popola Partio/ÖVP. Ekde junio 2013 li estas ministroprezidento (germane: *Landeshauptmann*) de Salcburgio.

Vivo
----

Jam lia patro Wilfried Haslauer la malpli juna estis ege ŝatita salcburgia ministroprezidanto inter 1977 kaj 1989. Li pasigis la junulajn jarojn en Neumarkt am Wallersee kie li frekventis ankaŭ la bazlernejon. Post la abiturienta ekzameno trapasita ĉe la Akademia gimnazio Salzburg li studis jursciencojn ĉe la Salcburga universitato de Salzburg kaj ĉe la Universitato de Vieno. Finstudo lia iĝis en 1979 per doktoriĝo; pluse Haslauer parte studis politikan ekonomion. Post la ĉetribunala jaro deviga en Vieno kaj Salzburg li decidis fariĝi advokato. Inter 1985 kaj 2004 li tiumetie memstare laboris kune kun kvar partneroj en Salzburg. Li estas membro en la studentaj korporacioj *K.ö.St.V. Almgau Salzburg* (ene de MKV) kaj ĉe *Rheno-Juvavia Salzburg*, *Babenberg Wien* kaj *Rupertina Salzburg* (ene de ÖCV). Li estas edziĝinta kaj havas kvar infanojn.

Kariero politika
----------------

Wilfried Haslauer laboris en la pensad-fabriko de ÖVP, ĉe Seebrunner Kreis kaj ĉe la politika-historia esplorinstituto "Dr.-Wilfried-Haslauer-Bibliothek". Estante bonkonata inter ekonomiaj kaj partiaj fakuloj li metitis en 2004 sur la pinton de la salcburgia filio de ÖVP. En la 28.4.2004 li iĝis vic-ministroprezidento sub la socialdemokratino Gabi Burgstaller kaj paralele partiestro. Li aparte responsis pri ekonomiaĵoj, turismo, esploradoj enentreprenaj, komunumoj, trafiko, landaj muzeoj kaj galerioj, kulturaj specialprojektoj.

Post sukceso de ÖVP en printempo 2013 li elektitis ministroprezidento en la 19.6.2013. En la 22.4.2018 li denove kaj fulme sukcesis danke al eĉ multe pli da voĉdonoj en lia favoro.

Verkoj (elekto)
---------------

* *Wilfried Haslauer: Rede und Antwort* Anton Pustet, Salzburg 2010, ISBN 978-3-7025-0614-8.

Referencoj
----------

1. ↑  *Machtwechsel in Salzburg: Nach SPÖ-Niederlage ist ÖVP am Zug.*
2. ↑  Prezento de la nova landa registaro 2013
3. ↑  Detalaj rezultoj de la balotoj en aprilo 2018

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Wilfried Haslauer la pli juna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* ÖVP salcburgia
* Wilfried Haslauer ĉe www.meineabgeordneten.at
* Pri la venko 2018 en loka gazeto
* Prie sur la paĝoj de la aŭstria parlamento


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 609307
* GND: 130395234
* LCCN: n2005084422
* VIAF: 65112719
* ISNI: 0000000036562452
 |
Subakviĝa kloŝo
**Subakviĝa kloŝo** aŭ **mergokloŝo** estas de sube malfermita ujo, nome kloŝo, plenigita per aero, kiu ebligas restadon kaj laboron sub akvo.

Historio
--------

En sia plej simpla aspekto temas pri la plej malnova konata ekipaĵo por pli longa laboro sub akvo. Ĝi estas priskribata jam fare de Aristotelo en la 4-a jarcento antaŭ Kristo.

En la jaro 1535 Guglielmo de Lorena fabrikis kaj uzis ekipaĵon simila al modernaj sonoriloj. La subakviĝa kloŝo estis ankaŭ uzita por elakvigo de kanonoj de sveda batalŝipo Vasa mallonge post ties subakviĝo en la jaro 1628.

En la jaro 1690 Edmond Halley proponis kloŝon de moderna konstruo ekipita eĉ per fenestroj por esploro de la mara fundo. La aero devis esti transportita en ĝin en pezigitaj bareloj.

Moderna uzo
-----------

Surprincipe de la subakviĝa kloŝo estas konstruitaj ankaŭ subakvaj loĝejoj. Dum fondado de akvaj konstruaĵoj estas uzataj specialaj tipoj de kloŝoj, nomataj kesono.

* Kategorio Subakviĝa kloŝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Yume Nikki*** (ゆめにっき, *Taglibro de sonĝoj*?) estas 2005 sendepende produktita superreala aventurludo de japana programisto Kikiyama. La ludo estis kreita uzante RPG Maker 2003, sed ne havas multaj ludo de listo (RPG) elementoj. La nuna versio de la ludo estas 0,10, la lasta ĝisdatigo ekde oktobro 2007.

Ludantoj esplori la sonĝojn de la rolulo Madotsuki. Tra la sonĝo, la ludanto povas vidi scenojn kiuj estas rekonita kiel vere perturba kelkfoje, kiel glutitis de granda ruĝa monstro en kloako, kunvenante kapo-rolulo sen korpo, kaj plenekrana turnanta bildon de knabino kun kvin armiloj.

Populareco
----------

Origine estis malmulte konata ludo kiu fariĝis populara en la japana forumo 2channel. La ludo gajnis jeno ekster Japanio poste de la neoficiala angla traduko estis disponebla. Post gajni fanoj en 2channel, la populareco de la ludo rapide altiĝis inter japana ludantoj.

Modo de ludo
------------

Ludantoj komenci la ludon kiel ina hikikomorio nomita Madotsuki, en ŝia apartamento, la sola areo kiu ŝi povas esplori kiam maldorma. Kvankam la apartamento havas balkonon, provante malfermi la pordon al la ekstera mondo rezultoj en Madotsuki simple tremas ŝian kapon.

Kiam Madotsuki dormas, ŝi komencas sonĝi, kaj la ludanto vidas la sonĝa-mondo kiu similas la sama ĉambro Madotsuki endormiĝis en, kun iuj malgrandaj diferencoj. En tiu sonĝa-mondo, la ludanto povas forlasi la ĉambron, kiu kondukos al zono de 12 pordoj, ĉiu kondukas al malsama mondo por esplori. La mondo malantaŭ ĉiu pordo estas unike superreala en lia propra maniero. La intrigo de la ludo estas por la ludanto por navigi la sonĝoj de Madotsuki kaj akiri 24 "efektojn" ("effects").

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Yume Nikki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
La **batalo de Nagakute** (japane: 長久手の戦い, Nagakute no tatakai) kun la antaŭa batalo de Komaki estis la klimakso de la konflikto inter du el la plej grandaj japanaj daimioj, Toyotomi Hideyoshi kaj Tokugawa Ieyasu.

Kaŭzoj
------

Post la batalo de Komaki Tokugawa fortikigis Komakiyama-n. Tiel Ikeda Nobuteru, unu el la ĉefaj komandantoj de Toyotomi Hideyoshi decidis ekataki tra la najbara provinco Mikawa kun armeo de 20.000 homoj. Tokugawa atendis tion kaj starigis armeon por sekvi tiun de Hideyoshi. Mizuno Tadashige gvidis la postgardon de Tokugawa kontraŭ la trupoj de Ikeda kaj la batalbruo alertis Hori Hidemasa-n la estron de unu el la divizio de Hideyoshi.

Hori Hidemasa gvidis siajn homojn por defendi la kamaradojn okupante la vilaĝon de Nagakute. Li forpuŝis la unuajn atakojn de la Tokugawa-trupoj, sed devis retiriĝi kiam alvenis la ĉefa armeo kun 9.000 soldatoj.

La batalo
---------

La batalo ekis, kiam la trupoj de Ikeda ekpafis kun siaj arkebuzoj al la divizioj de la Ii-klano de la Tokugawa armeo kaj atakis ilin. Mori Nagayoshi, alia el la komandantoj de Hideyoshi, atendis ĝis Tokugawa iris por helpi al Ii-trupoj, por ataki ilin de flanke.

Tamen, Tokugawa atakis anstataŭ turniĝi kaj malhelpis la flankan manovron. Mori Nagayoshi estis forpafita de sur sia ĉevalo, kio demoralizis la trupojn de Ikeda. Baldaŭ poste ankaŭ Ikeda estis mortigita kaj malgraŭ la alveno de Hideyoshi kun novaj trupoj ambaŭ armeoj retiriĝis, ne volante riski aliajn perdojn.

Bibliografio
------------

* Turnbull, Stephen (1998). 'The Samurai Sourcebook'. London: Cassell & Co.

* Kategorio Batalo de Nagakute en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Wilhelm Canaris** (\* 1-an de januaro 1887 en Aplerbeck apud Dortmund; † 9-an de aprilo 1945 en koncentrejo Flossenbürg) estis ĉefo de nazia spionorganizo Abwehr.

En la unua mondmilito li deĵoris kiel raportisto en germana leĝera krozŝipo *Dresden*. Kiam komence de la jaro 1933 venis al potenco Adolf Hitler, Canaris estas unu el viroj, kiuj estas rekomenditaj en lian atentemon. En 1934 Hitler nomas lin vicadmiralo kaj la 1-an de januaro 1935 Canaris fariĝas ĉefo de Abwehr. Kiel ĉefo de Abwehr li havis aliron al la plej grandaj sekretoj de Tria regno, li mem amasigis informojn pri grandaj ĉefoj de la nazia Germanio kaj pri siaj kontraŭuloj kiel estis Martin Bormann, aŭ veron pri la deveno de Hitler aŭ de Heydrich. Ĝuste Heydrich estis lia plej granda malamiko. Interalie estis malkovrite, ke Canaris dum la milito kontaktis la britan sekretan servon. Heydrich ankaŭ eksciis, ke Canaris toleras antinazian subterejon kaj li mem havas fingrojn en insidoj kontraŭ Tria regno. Ĉio ĉi en tiuj tempoj sufiĉus al tuja senigo de ĉiuj funkcioj kaj al tuja mortpuno. Sed estis neeble pruvatesti Canarison kaj plie li havis en la manoj jam la menciitajn dokumentojn pri siaj konkurenculoj. Somere de 1944 jam estis klare, ke malvenko de Germanio estas nerepuŝebla. Atenco kontraŭ Hitler la 20-an de julio en ĉefa tendo *Wolfsschanze* farita de Claus Schenk von Stauffenberg ne sukcesis. Ŝnuroj de komploto kondukas ĝis generaloj, sed ĉifoje eĉ ne admiralo Canaris eskapos al aresto. Li ja defendis sin, ke estis lia devo partopreni la komploton, aliokaze li ne povus malkovri ĝin. Sed tio ne konvinkis tribunalon, krom tio estis malkovrita lia taglibro, en kiu Canaris markas Hitleron kiel dian vipon por Germanio. Dum tagiĝo la 9-an de aprilo de 1945 li estas en koncentrejo Flossenbürg elkondukita el ĉelo kaj devigita senvestigi sin ĝisnude. Ekzekutita li estis komune kun pluaj kondamnitoj. Sed anstataŭ sur ŝnurego ili pendumis lin sur ŝtala kordo. Li estis mortanta longe kaj dolorige.

* Kategorio Wilhelm Canaris en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 123646
* GND: 118518755
* LCCN: n79061381
* VIAF: 63975769
* ISNI: 0000 0001 1067 4082
* LIBRIS: 182723
* SUDOC: 027377806
* BNF: 11943250h
* NDL: 00620449
* BIBSYS: 90513615
* NKC: jn20000700274
* BNE: XX1169877
 |
**Wilhelm Christian Friedrich BOCK** (naskiĝinta la 26-an de decembro 1815 en Stadtsulza, mortinta la 9-an de aprilo 1888 en Vajmaro) estis germana politikisto.

Vivo
----

Ĉambra sekretario Bock transprenis en 1851 la oficon de la unua urbestro de la urbo Vajmaro nomumiĝonte samjare ĉefurbestro. Tiel li posteulis Karl Georg Hase. Dum lia deĵorperiodo starigitis en 1855 la gasfabriko (kiu tuj solvis la problemon pri strata lumigo) kaj la malhumanisma supera lernejo (Realschule). En 1867 Bock iĝis distrikta direktoro en Apolda laborante krome kiel deputito de la Turingia Landa Parlamento.

Ĉepensiuliĝe li estis sekreta registarkonsilisto. La lastajn vivojarojn li denove troviĝis Vajmare. Lia tombo troveblas sur la ĉefa tombejo.

Honoroj
-------

En 1890 nomiĝis en Vajmaro strato por li, *Bockstraße*.

Literaturo
----------

* Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte.* Böhlau, Weimar 1993, p. 46.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 746677
* GND: 1163289361
* VIAF: 4879153289960632770002
 |
**Yvan CASSAR** (naskiĝis en 1966 en Rennes) estas eksa lernanto de "Conservatoire National Supérieur de Paris" ("Supera Nacia Konservatorio de Parizo") pri komponado, piano, verkado.

Biografio
---------

Yvan Cassar kunlaboris kun multnombraj francaj artistoj kiel muzika aranĝisto, realizanto aŭ muzika direktoro: Claude Nougaro, Johnny Hallyday, Charles Aznavour, Céline Dion, Jean-Jacques Goldman, Patricia Kaas, Pascal Obispo, Jacques Dutronc, Florent Pagny, Mylène Farmer kaj Grégory Lemarchal...

De 1994 ĝis 1997, li kunlaboris kun Vangelis por pluraj projektoj (Malferma Ceremonio de Monda Atletismo en Ateno, diskoj kun José Carreras, Montserrat Caballé).

Depost 1998, li estis realizanto kaj muzika direktoro de spektakloj de Mylène Farmer kaj Johnny Hallyday (Stadiono de Francio, Eiffel-Turo, Turneo de stadionoj 2003).

Samtempe, li komponis plurajn muzikojn por televidaj fikcioj kaj dokumentaroj (Jean Moulin, L’odyssée de l’espèce, Massai les guerriers de la pluie...) kaj partoprenis multnombrajn filmmuzikojn (Les Visiteurs 1 kaj 2, C’est la vie, Giorgino, Loulou Graffiti). Li partoprenis la aranĝojn por kordinstrumentoj en albumo "Era 3 - The Mass" de la grupo Era direktita de Éric Lévi.

Pasiigita de mondaj muzikoj, il registris kun la plej prestiĝaj majstroj (Nusrat Fateh Ali Khan, Baaba Maal, Denez Prigent, Wasis Diop, Les Voix Bulgares, Richard Bo-na).

Komence de la jaro 2007, li rearanĝis la ŝlagron de franca kanzono titolita "Où sont les femmes ?", kies teksto estis originale verkita de Jean-Michel Jarre kaj interpretita de Patrick Juvet, por fari la novan sloganon de magazeno "Castorama" en televido. Fine de la sama jaro, li partoprenis en "Star Academy 7" kiel ĵuriano kune kun Pascal Nègre kaj Passi.

En 2008, li partoprenis en la aranĝo, arta realigo kaj orkestra direktado de la disko *Sicilien* de Roberto Alagna.

En 2009, li denove plenumis la muzikan direktadon de la turneo de Mylène Farmer kiu trapasis tra pluraj koncertejoj kaj stadionoj en Francio, Belgio, Svislando kaj Rusio. Li jam plenumis tiun funkcion por la koncertoj de la kantistino dum turneoj de 1996, de *Mylénium Tour* kaj de la serio de koncertoj kiujn faris Mylène Farmer en POPB en 2006. Li ankaŭ kontribuis al spektaklo de Kamel Ouali, *Cléopâtre*.

Vidu ankaŭ
----------

* Laurent Boutonnat
* Mylène Farmer
Wilhelm Heyd, historiisto
**Wilhelm HEYD** (naskiĝinta la 23-an de oktobro 1823 en Markgröningen, mortinta la 19-an de februaro 1906 en Stuttgart) estis germana historiisto.

Vivo
----

Lia patro estis la paroĥestro kaj historiisto Ludwig Friedrich Heyd kiu estis verkinta trivoluman historion pri duko Ulriko (Virtembergo) (Tübingen 1841-43). Wilhelm Heyd studis en Tübingen teologion kaj iĝis paroĥestro sed jam en 1873 supera studkonsilisto deĵoronte inter 1873 kaj 1897 kiel supera bibliotekisto de la Reĝa bibliotekisto en Stuttgart. Ties historiajn manuskriptojn li publike komentis kaj konatigis (Stuttgart 1890). Krome li eldonis *Bibliographie der württembergischen Geschichte* (Stuttgart 1895-96). 

Lia ĉefverko estis la altvalora libro *Geschichte des Levantehandels im Mittelalter* (Stuttgart 1879); krome menciindas la monografio *Die große Ravensburger Gesellschaft* (Stuttgart 1890).

Fonto
-----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 9. Leipzig 1907, p. 303 (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Vikifontaro
* Informoj pri Wilhelm Heyd en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
Saimaa apud Mikkeli
**Saimaa** estas lago en sud-orienta Finnlando. Ĝi estas la plej granda lago de Finnlando kaj la kvara plej granda lago de Eŭropo. Ĝia areo estas proksimume 4,400 km². Saimaa etendiĝas de Lappeenranta kaj Imatra en la sudo ĝis Savonlinna kaj Mikkeli kaj plu ĝis Joensuu en la nordo. Ne estas tute facila difini, kiuj akvoareoj estas partoj de Saimaa. Saimaa havas plurajn preskaŭ apartajn lagopartojn, kiuj estas ligitaj de unu al alia per mallarĝaj lagokoloj. La bordoj de Saimaa longas entute 148 850 km kaj Saimaa havas 13 710 insulojn - la plej granda el ili estas Sääminginsalo, alia estas Hurissalo. Akvo de Saimaa estas normale mallumeta, sed unu de la plej grandaj lagoparto, Puruvesi, havas vere klaran akvon. Kanalo de Saimaa kontaktas Saimaan kaj Finnan golfon.

La rivero Vuoksi fluas el Saimaa al la Ladoga lago. Krome Saimaa estas ligita el Lappeenranta al Viborg kaj al la Viborga golfo ĉe Finna golfo per la Saimaa-kanalo.

En Saimaa vivas aparta subspecio de ringita puso (*Pusa hispida saimensis*) - speco de foko.

Vidu ankaŭ
----------

* Fokuloj

* Saimaa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Saimaa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

***Esperanta Bildvortaro*** estas verko de Rüdiger Eichholz, la traduko de la fama germana *Das Duden Bildwörterbuch*. Ĝi estas same ampleksa kaj valora kiel *Plena Ilustrita Vortaro* (PIV). Eichholz longdaŭre laboris proksime ĉe Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE), li estis la prezidanto de ties Terminologia Fako, ankaŭ ano de Akademio de Esperanto. Pro malŝato flanke de veraj fondintoj de Terminologia Esperanto-Centro (TEC) de Universala Esperanto-Asocio (UEA), li estis dum la TEC-periodo prisilentata kaj nerespektata. Eichholz estis ankaŭ aŭtoro de *Pekoteko* (PerKomputora Termino-Kolekto) unue sur slipoj, poste en teksta editilo.

* Kovrilpaĝo de Esperanta Bildvortaro, 1988Priskribo: "la moderna vortaro de la interetna lingvo : en kiu la terminoj por 25000 objektoj estas difinitaj per bildoj"
* Aŭtoro: Rüdiger Eichholz.
* Eldonisto: Bailieboro, Ontario: Esperanto Press,
* Eldonjaro: 1-a eldono 1988, 2-a eldono 1989
* 880 p. multaj ilustr.
* ISBN 0-919186-32-7.

Pro tiu ĉi verko la aŭtoro ricevis la OSIEK-premion de la Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj en 1994.

En 2012 Flandra Esperanto-Ligo akiris la rajton, per kontrakto kun Duden, eldoni novan Bildvortaron en Esperanto. Temas pri traduko de la 6-a, intertempe tre modernigita eldono.

Referencoj
----------

1. ↑   La nova granda *Bildvortaro en Esperanto* jam furoras (esperante). Alirita 2014 05 09.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Lingvo |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |

* Skanita versio de *Esperanta Bildvortaro* en STEB
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 13046
 |
**Wilhelm Marx** (n. 15-an de januaro 1863 en Kolonjo; m. 5-an de aŭgusto 1946 en Bonn) estis germana juristo kaj politikisto (katolika Zentrumspartei).

Wilhelm MarxEn 1923/24 kaj 1926-1928 li estis regna kanceliero (ĉefministro). Li estis tiu kanceliero kiu plej longe regis dum la Vajmara Respubliko. En 1925 li sensukcese kandidatis por la regna prezidanteco.

Vivo
----

Marx naskiĝis kiel filo de instruisto, studis en Bonn juron kaj laboris poste ĉe tribunaloj. Post fondiĝo de la respubliko en 1919 la katoliko Marx povis pli bone sekvi sian karieron ol en la imperiestra regno. Li fariĝis prezidanto de la landa tribunalo en Limburg an der Lahn, baldaŭ poste prezidanto de la landa tribunalo en Berlino.

Li estis edzo de Johanna Verkoyen ekde 1891, kun kiu li havis kvar infanojn.

Politiko
--------

Marx fariĝis aktiva en la *Deutsche Zentrumspartei* (Centro), la partio de la katolikoj en Germanio. Ekde 1899 li gvidis la lokan grupon en Elberfeld.

De 1899 ĝis 1918 li estis membro de la prusa parlamento, ekde 1910 ankaŭ de la germana. Li aktivis precipe pri lerneja kaj kultura politiko, konata kiel modera kaj trankvila politikisto.

Dum la unua mondmilito Marx subtenis la pacrezolucion de la parlamento kaj kontraŭiis tro grandajn aneksiojn. Post la milito li elektiĝis en la Nacian Asembleon en Weimar. En 1923 li akceptis fariĝi regna kanceliero kaj oficis ĝis januaro 1925, denove en 1926-1928. Liaj unuaj du kabinetoj estis burĝaj minoritataj el la Centro, bavara kaj la du liberalaj partioj, la lasta kabinedo konsistis el la samaj partioj plus la konservativa Deutschnationale Volkspartei. La socialdemokratoj subtenis la eksterlandan politiko de Marx.

Ĉe la elektoj al la regna prezidanteco Marx estis kandidato de la vajmaraj (demokratiaj) partioj, sed ĉar la bavara partio kaj aliaj katolikaj grupoj ne subtenis lin, elektiĝis la konservativa protestanto Paul von Hindenburg.

* Kategorio Wilhelm Marx en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 242578
* GND: 11873153X
* LCCN: n88083981
* VIAF: 29699414
* ISNI: 0000 0000 8108 9051
* SUDOC: 052636054
* BNF: 135706801
* NLA: 35788114
 |
Infanoj uzante modernan komputilon ĉe lernejo
***Z-Generacio*** aŭ ***Generacio Z*** estas la sociologia difino por la generacio de homoj naskitaj inter la fino de la 1990-aj jaroj kaj 2010. La plej frapa trajto de ĉi tiu generacio estas ĝia intima rilato kun teknologio kaj la cifereca medio, konsiderante, ke ĝi naskiĝis en tempo de pli granda teknologia ekspansio donita de la popularigado de interreto. Tim Berners-Lee iniciatis la TTT-sistemon, kiu fine igis la interreton navigebla loko por ajna alfabetigita persono, kun minimuma aliro al la reto kaj baza scio pri komputila funkciado. Proksimeco al interreto kaj informa teknologio igis Generacion Y la ĝermo de nova tute ligita socio. Tamen Generacio Z estis la unua naskita en tute cifereca medio. Ĉi tiu generacio ne bezonis, kiel la antaŭaj, fari bazajn komputilajn kursojn por uzi komputilojn. Ankaŭ nomataj ciferecaj denaskuloj, ili estas homoj, kiuj kreskis ludante videoludojn, kiuj atente sekvis teknologiajn novigojn kaj ofte rifuzas la tradician televidon, kaj kiuj ŝatas konsumi tiujn novigojn kiel eble plej frue.

Vidu ankaŭ
----------

* X-Generacio
* Y-Generacio

Referencoj
----------

1. ↑  Artikolo pri Z-Generacio sur la retejo Brasil Escola

* Kategorio Z-Generacio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Evolution of mobile web standardsWML (Wireless Markup Language) estas la XML-markolingvo de SAP (WAP 1) kaj estis kreita por efika uzo en mikroretumiloj. La plej disvastigita versio estis 1.2 (1.3 apenaŭ troviĝas), sed nun ĉiuj modernaj poŝtelefonoj subtenas almenaŭ XHTML MP.

Jen kiel aspektas mia\_unua\_sliparo.wml

```
 <?xml version="1.0"?>
 <!DOCTYPE wml PUBLIC "-//PHONE.COM//DTD WML 1.1//EN"
    "http://www.phone.com/dtd/wml11.dtd" >
 <wml>
   <card id="main" title="Mia unua slipo">
     <p mode="wrap">Saluton al ĉiuj!</p>
   </card>
 </wml>

```

Unu sliparo <wml>...</wml> havas unu aŭ pli da slipoj <card>...<card>. En slipo estas teksto, hiperligoj, ktp, simile al HTML.

Retservilo servas .wml dosierojn kiel text/vnd.wap.wml

En WML, oni povas interagi kun la telefono mem uzante la skemon "wtai". Sube estas ekzemplo (en HTML oni uzus skemon "tel").

```
<card id="cM" title="MY_DOMAIN.com">
<p>
<b>Call A Taxi:</b> <br/>
<a href="wtai://wp/mc;%2B19035551212">
 903-555-1212</a><br/>";
</card>

```

Ligoj
-----

* La WAP normoj (en la angla) Arkivigite je 2017-07-24 per la retarkivo Wayback Machine
* Fakule pri WML (en la angla)
* Ekzempla paĝo de WML
* Baza WAP-krozilo por moderna Fajrovulpo Arkivigite je 2013-05-12 per la retarkivo Wayback Machine
areo de la trafika ligo (ruĝe) ene de Nordrejn-Vestfalio
emblemo
La korporacio **Verkehrsverbund Rhein-Ruhr** (VRR), germana prononco [feaKEAaSfeabund rajn-RU:R], en Esperanto "Trafika Ligo Rejno-Ruhr" estas korporacio de Publika transporto en Nordrejn-Vestfalio (germane *Nordrhein-Westfalen* [NORTrajn VestFA:ln]), federacia lando en la okcidento de federacia Respubliko Germanio.
Ĝia areo ampleksas la Ruhr-regionon, la regionon Malsupra Rejno, partojn de la pejzaĝa regiono *Bergisches Land* kaj la landan ĉefurbon Duseldorfo. La areo limas norde kaj orienta al tarifa sistemo de Vestfalio (en la mapo maldekstre bildigita per diversaj nuancoj de bluo), sude al la Trafika Ligo Rejno-*Sieg* ĉirkaŭ la urboj Kolonjo kaj Bonno (en la mapo maldekstre malhelgrize), sudokcidente al la Trafika Ligo Akeno (en la mapo maldekstre grize) kaj okcidente limas al Nederlando (en la mapo maldekstre la supra maldekstra parto).

Parto de la trafika ligo estas interalie la teknike nekutima pendotrajno de Wuppertal.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Verkehrsverbund Rhein-Ruhr en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (germane)

la pendotrajno de Wuppertal
**WOMAD** estas sigloj kiuj korespondas al **"World Of Music, Arts & Dance"** (Mondo de Muziko, arto kaj Danco): festivalo organizita de la tutmonda organizaĵo WOMAD kiu inkludas popolan muzikon, etnan muzikon, metiarton kaj aliajn distrajn aktivaĵojn. Oni celebras en la urboj de Cáceres ekde 1992 kaj de Las Palmas de Gran Canaria ekde 1994 en Hispanio, en Taormina en Italio, en Charlton Park en Britio, krom en Aŭstralio kaj Novzelando; ĝi ankaŭ funkciis en aliaj landoj laŭ la jaroj. La ideo de tiu festivalo kiu celas kunfandigon de la muzikoj kaj artoj de la plej diversaj kulturoj kaj kontinentoj devenas el la agado de la brita kantisto Peter Gabriel kaj ties foondaĵo kreiĝis en 1983. Krom la organizado de festivaloj, la fondaĵo eldonas muzikon, librojn, entreprenas kontraŭrasisman agadon.

Panoramo de la granda placo de Cáceres dum la celebro de WOMAD 2009

* Kategorio WOMAD en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 287593
* GND: 128336297X
* LCCN: nb2004314459
* VIAF: 130436076
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Konkordo |

La **placo de la Konkordo** (franclingve ***place de la Concorde***) estas placo lokita en la 8-a arondismento de Parizo. Ĝi situas je la eko de la avenuo de la Elizeaj Kampoj, kaj post la ĝardenoj Tuileries.

Sur la placo, ĉe la du flankoj de la strato Royale, ekzistas du identaj konstruaĵoj : la maldekstra entenas la francan ministrejon pri maro, dum la dekstra estas la luksa hotelo Crillon. La placo de la Konkordo estas la dua plej vasta placo de Francio (post la *Place des Quinconces* en Bordeaux).

Historio
--------

La placo de la Konkordo malnovtempe nomiĝis « placo Ludoviko la 15-a », kaj estis cetere la loko, kie oni ekzekutis la kulpigitojn per la fama gilotino dum la franca revolucio.

Obelisko
--------

La placo de la Konkordo, kun sia obelisko.
Majesta obelisko, alportita el Egiptio en 1829 kaj donacita de la paŝao Muhammad Ali, hodiaŭ stariĝas centre de la placo: ĝi estas iasence la plej malnova monumento de Parizo.

Vidu ankaŭ
----------

* Concorde (pariza metrostacio)

* Placo de la Konkordo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Placo de la Konkordo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**WWT London Wetland Centre** (Londona Humideja Centro WWT) estas rezervejo de humidejo administrata de Wildfowl and Wetlands Trust ĉe la areo de Barnes de Richmond upon Thames, ĉe Barn Elms. La loko estas formata de kvar neuzataj Viktoriaj rezervejoj metitaj en meandro de Tamizo.

La centro unuafoje malfermiĝis en 2000, kaj en 2002 ĝi estis agnoskata kiel *Speciala Scienca Interesejo* laŭ la nomo de *Barn Elms Wetland Centre*.

La centro okupas pli da 40 hektaroj de tero kiu estis iam okupata de kelkaj malgrandaj rezervejoj. Tiuj estis konvertitaj en ampleksa gamo de humidejaj tipoj kaj habitatoj antaŭ la malfermo de la centro en Majo 2000. Ĝi estis la unua projekto en urba areo de tiu tipo en Granda Britio.

Multaj birdoj kiuj havas nun hejmon en la Centro ne povas troviĝi ie plie en Londono, kaj estas nacie gravaj nombroj de knaranasoj kaj de kuleranasoj. Aliaj naturaj birdoj estas la Granda botaŭro, la Pintvostanaso, la Vanelo, la Akvoralo, la Kolumpapago, la Nizo, la Bordhirundo, la Alciono, la Malgranda grebo kaj la Tufgrebo.

Tie okazas regulaj kursoj kaj eventoj koncerned kun la konservado de la Britaj humidejaj animaloj, kaj aperis en televidprogramo de la BBC nome Seven Natural Wonders en 2005 kiel unu el la mirindaĵoj de la Londona areo, kun fokuso al la psitako de la regiono, en epizodo prezentata de Bill Oddie.

Bildaro
-------

* Nigrakola cigno ĉe la CentroNigrakola cigno ĉe la Centro
* Wildfowl and Wetlands Trust London Wetland CentreWildfowl and Wetlands Trust London Wetland Centre
* Statuo de Peter Scott fare de Nicola Godden ĉe la London Wetland CentreStatuo de Peter Scott fare de Nicola Godden ĉe la London Wetland Centre
* Turo de London Wetland CentreTuro de London Wetland Centre
* Koskorobo ĉe London Wetland CentreKoskorobo ĉe London Wetland Centre

Referencoj
----------

1. ↑   Natural England, Barn Elms Wetland Centre Citation. Arkivita el la originalo je 2016-03-04. Alirita 2012-06-22.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio WWT London Wetland Centre en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo Arkivigite je 2010-12-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Neoficiala Humideja Taglibro[*rompita ligilo*]
* Natura Anglio, Mapo de Barn Elms Wetland Centre SSSI
**Ŝanhaja Esperanto-Asocio** estas la urba esperantista organizaĵo de la urbo Ŝanhajo en Ĉinio. Aktiva ekde la 1910-aj jaroj, unu el la unuaj dokumentaj mencioj de ĝi estis, kiam en 1912 Cai Yuanpei, tiutempa eduka ministro en la provizora registaro de Ĉinio, prelegis pri Esperanto en Ŝanhajo por pritrakti la neceson de la internacia lingvo kaj utilon de Esperanto por Ĉinio. Li diris: "La ĉina lingvo multe diferencas de la okcidentaj kaj ni ne povas ne komunikiĝi kun la ekstera mondo, nek peti helpon de la mondo. En tio ni bezonas helpan lingvon kaj Esperanto estas ideala." Li proponis al la Ŝanhaja Esperanto-Asocio konstruon de biblioteko de Esperantaj legaĵoj, por ke oni sciu la grandnombrecon de Esperantaĵoj. Li proponis ankaŭ, ke oni fondu privatan universitaton por instrui en Esperanto. Ekde 1925, unu el la komitatanoj de Ŝanhaja Esperanto-Asocio estis la juna negocisto kaj esperantista mecenato Naŭu Ĉanĝia Fu.

Haltigita pro la kultura revolucio en la jardeko post 1966, ĝi refondiĝis en 1982 je la nomo *Ŝanhaja Esperanto-Ligo* kadre de Ĉina Esperanto-Ligo, kun persona subteno de la esperantista dojeno Liu Huo-Zi, kaj malmultajn jarojn poste realprenis la originan asocian nomon. Laŭ stato de la jaro 2010 asocia prezidanto estis Wang Min Hao, vicprofesoro ĉe la *Ŝanhaja Universitato de Internaciaj Studoj*.

Referencoj
----------

1. ↑  el ampleksa biografio de Cai Yuanpei en la retejo *esperanto.china.org.cn* (esperante)
2. ↑  artikolo *Ronald Glossop Instruas en Ĉinio* de aŭtuno 2010 en la retejo *esperanto-usa.org*[*rompita ligilo*] (esperante)

Vidu ankaŭ
----------

* *La Verda Lumo : oficiala organo de Ŝanhaja Esperanto-Asocio*

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rEsperanto en Ĉinio |
| --- |
| Asocioj | Ĉina Esperanto-Ligo • Ĉina Junulara Esperanto-Asocio • Honkonga Junulara Esperanto-Asocio • Pekina Esperanto-Asocio • Societo de Mongolaj kaj Ĉinaj Esperantistoj • Ŝanhaja Esperanto-Asocio • Xi'an-a Esperanto-Asocio | Esperanto-flago Flago de Ĉinio |
| Revuoj | *El Popola Ĉinio* • *Informilo de ĈEL* • *Tra la mondo* |
| Aranĝoj | Komuna Seminario |
| Organizaĵoj | Ĉina Radio Internacia |
| Centroj | Esperanto-Centro Ora Ponto • Internacia Esperanto-Muzeo en Zaozhuang |

 |
"Buccaneer of the Caribbean" el la verko de Howard Pyle nome *Book of Pirates*
**Bukanero**  estis origine loĝanto de la okcidenta parto de la insulo Hispanjolo, nunaj Haitio kaj Domingo, kiu dediĉis sin al kaptado de bovinoj kaj porkoj por *bu canear*, t.e. fumumi la viandon kaj vendi ĝin al la navigantoj de la Karibo.

Dum la 16a jarcento establiĝis en la okcidenta parto de la insulo, kiu estis forlasita de la hispanoj, eŭropaj aventuremuloj, speciale francoj, plejparte el Normandio, kiu lernis de la indianoj (aravakoj) kiel konservi la viandon kaj sin dediĉis por prepari la felon de la kaptitaj bestoj por vendi ĝin al la trairantaj eŭropanoj.

Kiam la hispanaj aŭtoritatoj invadis la insulon pro nepago de impostoj al Hispanio, ili ekstermis la bestojn sur kiuj baziĝis la komerco de la bukaneroj, kaj la francaj aŭtoritatoj , kiuj regis en la insulo Testudo, kreis leĝojn kontraŭ ili, do multaj bukaneroj translokiĝis al insulo de la Testudo aliĝante al la filibustroj, por dediĉi sin al piratado, ĉefe kontraŭ la hispanoj. 
Fama bukanero/korsaro estis la francdevena Jean Laffite.

Referencoj
----------

1. ↑  Book of Pirates

Literaturo
----------

* Alexandre Oliver Exquemelin (traduko de Dr. de la Buena Maison - eldono de Carlos Barral) (novembre de 1999). «Bucaneros de América». Editorial Valdemar (enokia s.l.). ISBN 84-7702-291-7.
* Juan Bosch (decembre de 1983). «De Cristóbal Colón a Fidel Castro, el Caribe frontera imperial». Editorial de ciencias sociales, La Habana, Cuba.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ĉina aligatoro** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Reptilioj *Sauropsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Krokodiluloj *Crocodilia* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Aligatoredoj *Alligatoridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Aligatoro *Alligator* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***A. sinensis*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Alligator sinensis****Fauvel, 1879 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| CR |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ĉina aligatoro  |

 |
| v • d • r |

La **ĉina** aŭ **jangzia aligatoro** (*Alligator sinensis*) el la krokodiluloj estas propra al Ĉinio kaj troviĝas en la meza kaj malsupra basenoj de Jangzi-rivero, ĉefe en la provincoj Anhuj, Ĝjangsu kaj Ĝeĝjang. Ĝi havas mallongan sed rondan faŭkon, longas je 1-2 metroj kaj pezas 10 kilogramojn. Ĝia dorso, kiu surhavas ses vicojn da horizontalaj kornecaj skvamoj, estas malhelbruna kun flavaj makuloj kaj strioj, kaj ĝia abdomeno grizblanka.

La ĉinaj aŭ jangziaj aligatoroj vivas en riveroj kaj malprofundaj lagoj de la subtropika zono. Ili manĝas ĉefe fiŝojn, ranojn, akvobirdojn kaj malgrandajn mambestojn. Sin kaŝante sub akvo, la aligatoro.tenas nur la naztruojn kaj okulojn sur la akvo, senbrue alproksimiĝas al ĉasaĵo kaj faras surprizan atakon kontraŭ ĝi. Ĝi fosas kavon kiel sian loĝejon en bambuaro, fragmitaro kaj ĉe riverstrando kaj lago, kie kreskas herboj. En la kavo troviĝas multaj en- kaj elirejoj, el kiuj iuj kondukas al la tero kaj aliaj, pli malgrandaj, al la akvo. En la kavo troviĝas granda nesto. La jangzi-a aligatoro vintrodormas ĝenerale de la lasta tagdeko de oktobro ĝis marto de Ia sekvanta jaro. Somere, kiam la vetero far iĝas varmega kaj sekega, ĝi ankaŭ dormas dum mallonga tempo. Ĝi ordinare pariĝas en junio, ĝia pariĝa tempo tamen estas influata de vetero. Se printempo varmiĝas pli frue, ili do vekiĝas pli frue el la vintra dormado kaj fruigas sian pariĝon. Unu maskla aligatoro povas pariĝi al kvar aŭ kvin femalaj aligatoroj. Kiam la masklaj estas pli multaj ol la femalaj, okazas do kruela batalo inter la masklaj. La gealigatoroj pariĝas en akvo. La ovumado de la femala aligatoro okazas unu monaton post la pariĝo. Antaŭ ovoellaso ĝi fosas kavon, en kiu ĝi amasigas putrintajn foliojn, kaj herbojn. Ĉiufoje ĝi demetas kelke da eĉ dekojn da ovoj. Post du-monata spontanea kovado eloviĝas la idoj. Tiam ĝi fariĝas furioza kaj ĉiam gardas la neston ĉirkaŭe. Nelonge post sia eloviĝo la aligatoridoj jam povas naĝi en akvo.
  

* Ĉina aligatoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ĉina aligatoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ĉina aligatoro en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Albino CICCANTI** (naskiĝis en 1930 - mortis la 13-an de septembro 1994 en sia monaĥejo en Forli, tuj post reveno el kongreso de la italaj katolikaj esperantistoj, kies unuiĝon li iam prezidis) estis itala franciskana pastro, UEA-delegito pri katolikismo, dumviva membro, esperantisto de pli ol 35 jaroj.

Ciccanti estis konata kiel "fluganta monaĥo", ĉar li ofte petis kaj ricevis senpagan veturigon de flugkompanioj, foje oni kromnomis lin '*Padro Avio Stop*'. Li estis la celebranto de la unua Esperantlingva meso (1965). Li fondis kaj gvidis la Esperanto-Centron en Rimini. Unu el liaj lernantoj estis Duilio Magnani. El liaj multaj prelegvojaĝoj plej memorinda estas eble tiu en Svedio, pri Sankta Francisko el Asizo (1978-1979).

Ciccanti konvinkis sian amikon Giorgio Rosa adopti Esperanton kiel oficialan lingvon al lia mikronacio, la Insulo de la Rozoj.

Referencoj
----------

1. ↑  (it) *"Padres Esperanto" chi ha lasciato per l'ultimo viaggio*, Il Resto del Carlino - Rimini, la 16-an de septembro 1994

Vidu ankaŭ
----------

* insulo de la Rozoj
bildigo de (sume 21) fragmentoj de kometo *Shoemaker-Levy 9*; foto farita per kosmoteleskopo Hubble la 17-an de majo 1994
**Kometo Shoemaker-Levy 9** (astronomia formala kodo *D/1993 F2*) estis kometo kiu disrompiĝis kaj karambolis kun Jupitero en julio 1994. Ĝi astronomie provizis la unuan rektan observon de ekstertera kolizio de du objektoj el nia sunsistemo.  Tiu kolizio kaŭzis grandan kvanton de artikoloj en la populara gazetaro, kaj la kometo estis detale observata de astronomoj tutmonde. La kolizio havigis novajn informojn pri Jupitero kaj reliefigis ĝian rolon en reduktado de kosmorubo en la interna sunsistemo.

La kometo estis malkovrita de astronomoj Carolyn kaj Eugene Shoemaker kaj David Levy. La kometo estis ekobservita en la nokto de 24-a de marto 1993, rotacianta en la orbito de Jupitero, en foto prenita per la 40-centimetra Schmidt-teleskopo ĉe la Observatorio de la Monto Palomar en Kalifornio. Estis la unua observo de kometo orbitanta planedon, kaj kredeble ĝi estis kaptita de la planedo jam ĉirkaŭ 20 ĝis 30 jarojn antaŭe.

Notoj
-----

1. ↑  anglalingva artikolo *Comet Shoemaker–Levy 9 Collision with Jupiter*, "kolizio de kometo Shoemaker-Levy 9 Kolizio kun jupitero", en la retejo de NASA, la usona agentejo de kosma esplorado kaj studo, februaro 2005

* Kategorio Kometo Shoemaker-Levy 9 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Vollemia pino** |
| --- |
|  |
| Wollemia nobilisWollemia nobilis |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Pinofitoj *Pinophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Pinopsidoj *Pinopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pinaloj *Pinales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | **araŭkariacoj** *Araucariaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Wollemia*Henkel & W.Hochst. 1865 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Wollemia nobilis***W.G.Jones, K.D.Hill & J.M.Allen, 1995 |
|
|
|
|
|
| La lasta natura vivejo de la drako-pinoLa lasta natura vivejo de la drako-pinoLa lasta natura vivejo de la drako-pino |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Vollemia pino  |

 |
| v • d • r |

***Wollemia nobilis***, esperante **Vollemia pino**, estas tre rara aŭstralazia arbo de la familio de *Araucariaceae* kiu troveblas en la nacia parko de Wollemi en la aŭstralia ŝtato *New South Wales*.

Ekzistas nur ĉirkaŭ 100 tiaj arboj. Temas pri vivanta fosilio.

David Noble en 1994 malkovris 25 arbojn en Nacia Parko de Novsudkimrio. Antaŭe oni pensis ke ĝi jam de du milionoj da jaroj formortis.

Oni prenis semojn de la arbo kaj kreskigis pinidojn, vendis el ili 148 per Sotheby's je averaĝa prezo de 2272 eŭroj.

La Vollemia Nacia Parko apud Sidnejo estas la sola loko tutmonde kie oni trovas ĉi tiujn arbojn en sovaĝa stato. Ilia preciza loko estas sekreta ĉar oni timas ke vizitantoj enportos patogenojn kiuj povus kaŭzi malsanojn. La planto estas tiom endanĝerita, ke oni alportas homojn nur per helikoptero kaj per kovritaj okuloj. Dum la amasaj arbaraj incendioj en 2019 la arboj estis savitaj danke al militstila operaco, kun uzo de akvoverŝantaj aviadiloj kaj fajrobrigadistoj kiuj malsupreniris de helikopteroj per ŝnuroj.

La pino kreskas en temperaturo de 12-45º C. Ĝi estas multigebla per semado aŭ per stikaĵoj. La arbidoj kreskas 50 cm jare, la arbo altas plenkreske eĉ 40 m, unu arbo kreskigas multajn trunkojn, tiel defendas sin kontraŭ la oftaj fajroj kaj aliaj naturaj katastrofoj. Ĝi deĵetas ne nur solajn pinglojn, sed tutajn branĉojn.

La divers-seksaj infloreskoj troviĝas sur la sama arbo.
  

* Wollemia nobilis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Wollemia nobilis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Wollemia nobilis en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Doktoro **Willem Petrus ROELOFS** \*1910-03-11 †1998 en Soest, Nederlando), ankaŭ konata kiel ***Petro Rulofido*** estis ekonomisto, nederlanda esperantisto, unu el la gvidintoj de Universala Ligo (ekde 1977).

Li lernis Esperanton en 1927 kun sia patro. Estinte membro de UEA ekde 1929, ankaŭ kiel fakdelegito pri kemio, li eksiĝis en 1962 (la epoko de la debato pri "-ata/-ita") pro lingva malkonsento. Tio ne malhelpis lin subteni la Asocion grandanime kiel patrono de TEJO, ano de Societo Zamenhof kaj mecenato de diversaj iniciatoj. Studinte kemion, Rulofido doktoriĝis en 1951 per disertaĵo pri ekonomika temo, kaj ankaŭ en la Harlema UK (1954) li prelegis pri mono, "fundamenta homa kreaĵo".

De ĝia ekapero en 1949 ĝis 1954 li redaktis kun Dro G. F. Makkink la revuon Scienca Revuo daŭriganto de Internacia Scienca Revuo. Li restis kunredaktoro ĝis 1961. De 1949 ĝis 1991 li verkis tradukis kaj recenzis por Scienca Revuo kaj por CED pri tre diversaj temoj : homaj sciencoj (ekonomio, juro, sociologio, filozofio, biografio, bibliologio, instruado, politologio, religio), lingvosciencoj kaj esperantologio (lingvistiko, lingvoscienco, terminologio, esperantologio, esperanto en scienco, ISAE, literaturo) sciencoj kaj teknikoj (agrikulturo, kemio, fiziko, geografio, matematiko, ...). Li tradukis multajn artikolojn foje sub kaŝnomo ***Petro Rulofido***.

Dum pluraj jardekoj li studis la refleksivon en Esperanto, kunmetante ekzemplaron de du mil citaĵoj. De 1977 li agis kiel kasisto kaj redaktoro de Universala Ligo, malfondita en 1996. Por Rulofido - frua rifuzanto de militservo kaj aktiva pacisto - Esperanto, pacismo kaj novaj ekonomiaj konceptoj estis eroj de la sama homaranisma mondrigardo.

Eksteraj ligiloj kaj referencoj
-------------------------------

* Archiv für Geld- und Bodenreform, bibliografio en retejo de  *Materialien zur Geld-, Zins- und Schuldenproblematik* (Materialo por problemaro pri mono, interezoj kaj ŝuldoj).
* Artikoloj aperintaj en Scienca Revuo inter 1949-2000 listitigitaj laŭ fakoj
* Van Democratie t/m Esperanto, *nederlande*, korespondado kun revuo "de Volkskrant", 1994
**Willem Hesselsz de Vlamingh**, en Esperanto Vilhelmo de Vlamingo, (28a Novembro 1640, Oost-Vlieland – 1698 aŭ poste) estis nederlanda markapitano kiu esploris la centran okcidentan marbrdon de Aŭstralio (tiam "Nova Holando") fine de la 17a jarcento.

Vlamingh kaj la VOC
-------------------

Vlamingh aliĝis al la VOC (Nederlanda Orient-hinda Kompanio) en 1688 kaj faris sian unuan veturon al Batavio samjare. Post dua veturo, en 1694, li ricevis mendon munti ekspedicion serĉe de la ŝipo *Ridderschap van Holland*, ĉefa ŝipo de VOC kiu perdiĝis kun 325 pasaĝeroj kaj ŝipanaro surveje al Batavio en 1694. La funkciuoj de VOC opiniis ke ĝi povus esti veninta al la okcidenta marbordo de Nova Holando.

Helpomisio de Vlamingh
----------------------

En 1696, Willem de Vlamingh estris la helpomision al la okcidenta marbordo de Aŭstralio serĉe de survivantoj el la *Ridderschap van Holland* perdita jam antaŭ du jaroj. La mision iĝis senfrukta, sed survoje Vlamingh mapis partojn de la kontinenta okcidenta marbordo kaj kiel rezulto plibonigis la navigadon tra la Hinda Oceano el Afriko (Kabo de Bona Espero) al la Nederlanda Hindio. 

* Kategorio Willem de Vlamingh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 405247
* GND: 118954970
* LCCN: n85050760
* VIAF: 35877896
* ISNI: 0000 0000 8440 693X
* BPN: 90168384
* NLA: 35808185
* BIBSYS: 14001581
 |
vendante biletojn por lotumo estas kutima maniero kolekti financan helpon de civitanoj por neprofitcela organizaĵo
**Akiro de financa subteno** - ofte anglisme nomata **fundraising** [prononco pli-malpli *"fandrejzing"*] - estas la sistema analizado, planado, realigado kaj posta kontrolo de ĉiaj aktivecoj de neprofitcela organizaĵo (NPO), kiuj celas akiri monon por la plenumo de la laŭstatutaj celoj de la organizaĵo, kolektante donacojn de privatuloj, aliaj organizaĵoj aŭ entreprenoj, kolektante subvenciojn de ŝtataj institucioj, aŭ vendante servojn al privatulojn, kies prezo konscie pli altas ol la materia valoro de la vendata servo aŭ varo, tial ke parto de la donata mono konsidereblas donaco por la organizaĵo kaj alia parto estas pago por la ricevata varo aŭ servo.

Homoj aŭ entreprenoj, kiuj kontribuas eksterordinare grandan monsumon aŭ alian materian subtenon kompareble eksterordinaran, nomatas mecenatoj, sed la kutima celato de financa subteno estas privatuloj, kiuj poe ne donas altajn sumojn al la organizaĵo, sed la adicio de ĉiuj donacoj kaj donacetoj tamen fine rezultigas signife altan monsumon. Krome kampanjoj por la akiro de financa subteno kutime samtempe diskonatigas la agadon de la organizaĵo mem, kaj do konsidereblas ankaŭ labora tekniko de la publika agado de ne-profitaj organizaĵoj.

Komunikiloj de la akiro de financa subteno
------------------------------------------

Eblas akiri financan subtenon helpe de plej diversaj komunikiloj. La elekto de la "komunika kanalo" dependas de la dezirata celgrupo da espereblaj subtenantoj kaj de komparo inter la supozeblaj kostoj kaj supozeblaj enspezoj de la konkreta kampanjo.

* dissendo de cirkuleroj, do de samenhavaj leteroj al multaj adresoj
* vendado de servoj per telefonado
* uzo de personaj kontaktoj de unuopaj aktivaj membroj de la organizaĵo
* utiligo de amaskomunikiloj (gazetaro, radio, televido)
* utiligo de la interreto (retpoŝtaj cirkuleroj, donacoalvokoj en retejoj)
* okazigo de specialaj eventoj cele al la akiro de financa subteno (koncertoj, festoj, bazaroj)
* organizo de informstandoj en komunaj eventoj de pluraj ne-profitaj organizaĵoj



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 280659
 |
**Sabha** (arabe سبها, latinliterigo laŭ DMG Sabhā) estas distrikto de Libio, en la centro de la lando. La distrikta ĉefurbo estas la samnoma urbo Sabha, kiu kun 126 000 loĝantoj estas la plej granda urbo en la sudo de Libio. Laŭ la censo de 2012, la tuta regiono kalkulas ĉirkaŭ 157 747 loĝantojn.

La teritorio apartenas al la historia regiono Fezano (en la Libia dezerto, sekcio de la sahara dezerto), kies administra centro estas la urbo Sabha.

La urbo estas finstacio por migrantoj venantaj precipe el Niĝero, Togolando, Ganao kaj Sudano, kiuj veturas per buso tra Saharo kaj pluvojaĝas al Tripolo kun Eŭropo kiel fina celo. Tial Sabha estas la plej danĝera loko en Libio. La homkontrabandistoj vendas al araboj nigrajn afrikanojn kiel sklavoj.

Klimato
-------

Polvaj ŝtormoj kiuj povas daŭri inter kvar kaj ok tagoj estas sufiĉe ofta fenomeno dum la printempo.

Geografio
---------

La Gaberun-oazo en la Sabha distrikoLa Gaberun-oazo en la Sabha distriko estas populara turismejo.
En la tuta distrikta teritorio etendiĝas super 15 330 km².

Ĝi limas al la sekvaj libiaj distriktoj:

Uedo Aŝ Ŝati en la nordo

Al Ĝufra en la oriento

Murzuk en la sudo

Uedo Al Haja en la okcidento.

La teritorio estas parto de la dezerto Saharo kiu komencas tuj sude de la urbo.

Ankaŭ la lokoj Samnu (سمنو), Tamanhant (تمنهنت), Umm al `Abid, Umm al Ahrar, Al Mahdia (المهدية), Az Zighan (الزيغن), Sukrah (Sakra) (سكرة), Al Nssiria, Ghadduwah (Goddua) (غدوة), Hagiara kaj Al Tanawia apartenas al la distrikto.

Politiko
--------

Ekde 2016, estis 22 administraciaj distriktoj en la lando. Dum la Libia Civila Milito, tiama ŝtatestro Gaddafi per sia armeo kontrolis grandajn partojn de la distrikto kaj urbo pli longa ol aliloke en la lando. La Nacia Transira Konsilio ekregas la urbon depost la11-an de septembro 2011.

Referencoj
----------

1. ↑  (eo) Valeria Alice Colombo, "Atestaĵoj el savboato en la mediteraneo Arkivigite je 2019-12-11 per la retarkivo Wayback Machine", revuo Vrede, la 21-an de novembro 2019, alirite la 11-an de decembro 2019.
2. 1 2  (en) "*Libya profile*". 2016, arĥivita de la originalo la 24-an de decembro 2016.
3. ↑  (en) "*BBC News "Libya conflict: Anti-Gaddafi fighters take Sabha*" – alirite la 23-an de septembro 2011, arĥivita de la originalo la 17-an de novembro 2018.
  

Flago de Libio
Distriktoj de Libio ekde la jaro 2007

Bengazi |
Al Butnan |
Darna |
Al Ĝabal Al Aĥdar |
Al Ĝabal Al Garbi |
Al Ĝifara |
Al Ĝufra |
Gat |
Al Kufra |
Al Marĝ |
Misrata |
Al Murgub |
Murzuk |
Nalut |
An Nukat Al Ĥams |
Sabha |
Sirto |
Tripolo |
Uedo Al Haja |
Uedo Aŝ Ŝati |
Al Ŭahat |
Az Zaŭija