recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Añe** [Anje] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Campiña Segoviana* kaj al la jurisdikcia partio de Santa María la Real de Nieva.

Añe en la provinco Segovio.
Preĝejo.
Ermitejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,62 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 68 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 60 el 1991. 

Ĝi distas 21 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Armuña, Yanguas de Eresma, Santa María la Real de Nieva, Anaya kaj Garcillán.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Añe estas unu de la municipoj kun plej mallonga nomo de Hispanio, kaj ties deveno datas el la Mezepoko el iama reloĝanto nome Fannius, kiu derivis en Fanne, ĝis la aktuala nomo Añe. Ĝi apartenis al *Sexmo de Santa Eulalia*, en la *Cuadrilla del Río*.

Dum la 20-a jarcento estis minaco pro inundo sub akvo de Akvorezervejo de Bernardos. La 22an de Aŭgusto 2002 okazis grava manifestacio kontraŭ tiu projekto. En 2005 tiu projekto estis abandonita pro altaj kostoj kaj supozeblaj damaĝoj al la naturo.

La 20an de Aŭgusto 2005, la urbodomo organizis referendumon por la konstruado de golfludejo. Tiu rezultis favora per 60% de voĉdonoj de lokanoj, sed pro eblaj damaĝoj al la naturo ankaŭ tiu projekto estis abandonita.

La municipo Añe, dum la periodo inter la 19a de Aprilo de 1972 kaj la 27a de Novembro 1980 ne estis sendependa, nome aligita kiel submunicipo al la municipo Armuña, kiel okazas aktuale kun Carbonero de Ahusín.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767426
 |
**Rezső Kőnig** [reĵO kOnig], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kőnig Rezső** estis hungara kemiisto, farmakologo.

Rezső Kőnig  naskiĝis la 7-an de julio 1900 en Budapeŝto. Li mortis la 24-an de oktobro 1971 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Rezső Kőnig akiris diplometon en industria altlernejo en 1919. Ekde la sekva jaro li eklaboris en signifa uzino pri medikamentoj en sia naskiĝurbo. Li atingis la rangon ĉefinĝeniero en 1938. Post 3 jaroj li akiris diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József. Ekde 1946 li estis uzinestro, post 2 jaroj li establis esploran laboratorion. En 1952 li kandidatiĝis. Inter 1963 kaj 1968 li estis laboratoriestro, poste li pensiuliĝis.

Li havis mondan patenton pri *Ultraseptyl*, krome li partoprenis en kreoj de *Hypotiazid, a Chlorurit, Fonurit*. Li ricevis premion Kossuth en 1955, en 1961 malpli gravan premion.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **civila stato** estas la situacio de la personoj laŭ siaj rilatoj de familio, devenaj el nupto aŭ parenceco, kio starigas kelkajn rajtojn kaj devojn.

Ĝenerale la ŝtatoj plenumas publikan registron kien oni enmetas la personajn bazajn donitaĵojn de la civitanoj, inter kiuj oni inkludas la civilan staton de ĉiu. Tiun registron oni nomas kiel *civila registro*.

Kvankam la distingoj de la civila stato de persono povas esti diferencaj de unu ŝtato al alia, la listo de eblaj civilaj statoj plej ofta estas la jena:

* Fraŭl(in)o
* Edz(in)o
* Divorcito
* Vidv(in)o
* Libera unio

Diversŝtataj juroj povas fari distingaĵojn de diferencaj civilaj statoj. Ekzemple, kelkaj kulturoj ne agnoskas rajton al divorco, dum aliaj konsideras eĉ intermezajn formojn de finigo de la geedziĝo (kiel la edzoseparigo).

Simile, en kelkaj landoj oni akceptas diferencajn formojn de civila geedziĝo, tiaj kiaj la samseksa edzeco aŭ la poligamio, kio kaŭzas diversajn nuancojn de la civilaj statoj.

Referencoj
----------

* Arturo Valencia Zea, Álvaro Ortiz Monsalve, Derecho Civil, Tomo I. Parte General y Personas.

**Jurprecedencoj (en la hispana)**:

* Corte Constitucional: C-109/95, M.P.:Alejandro Martínez Caballero; T-963/01, M.P.:Alfredo Beltrán Sierra; T-488/98, M.P:Martha Sáchica de Moncaleano; T-504/94, M.P.:Alejandro Martínez Caballero; C-152/94, M.P.:Jorge Arango Mejía.
* Corte Suprema de Justicia: Sentencia 067, del 5 de octubre de 1999. M.P.:José Fernando Ramírez Gómez.

* Kategorio Civila stato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Añón de Moncayo** [aNJON demonKAĝo] estas municipo de Hispanio, en la plej suda parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo* kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Añón de Moncayo estas municipa teritorio en la plej suda parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo*, kie ĝi okupas preskaŭ la tutan sudan duonon de la komarko, estante la dua plej etenda teritorio en la komako, malantaŭ nur Tarazona. Ĝi estas sur la valo de la rivero Huecha. Parto de ĝia teritorio estas okupita de la Natura Parko Moncayo.

La loĝloko Añón de Moncayo mem estas je 84 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 19 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde. Ĝi estas sur 276 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Huecha kaj atingebla nur el apuda Alcalá de Moncayo.

Historio
--------

Kastelo de Añón de Moncayo, nune rura domo.
Natura areo ravino Morana.
Panoramo.
Añón estis ekde la 12-a jarcento la unua aragona fortikaĵo antaŭ Kastilio en la vojo de la valo Huecha, natura trapasejo inter ambaŭ regnoj. Tiam ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. Ŝajne la nuna kastelo estus de la 14-a jarcento, post la abandono post la Milito de la du Petroj.​

La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo.

Añón de Moncayo demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Profite de la internacia manko pro la filoksero en Francio, kreskiĝis la kultivado de vitejoj. Poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Añón de Moncayo oni malaltiĝis ĝis nunaj 202 loĝantoj.

Ekonomio
--------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo kaj brutobredado, kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas tre diversaj. Distra kaj natura loko Las Cuevas enhavas du karstajn kavaĵojn ĉe la rivero, unu el kiuj estas hejmo de subtera fonto kiu fluas al Huecha.

La kastelo de Añón, same kiel tiu apuda de Trasmoz, estas ekzemplo de mezepoka defendofortikaĵo konstruita en la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj de la meza valo de Ebro; ĝi enhavas kvin turojn.

Ĉe la montareto Peñas de Herrera estas ankaŭ restaĵoj de aliaj du kasteloj de la 12-a jarcento nome Ferrera kaj Ferrellón.

En la teretaĝo de la urbodomo estas Interpretejo de Añón de Moncayo, pri la Natura Parko Dehesa del Moncayo kaj ties medio.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Añón de Moncayo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807456
* VIAF: 316735379
* BNE: XX4789583
 |
**Ádám Kondorosi** [kondoroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kondorosi Ádám** estis hungara biologo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1998), membro de Academia Europaea (1991). Li estas nepo de Béla Johan.

Ádám Kondorosi  naskiĝis la 29-an de julio 1946 en Budapeŝto. Li mortis la 21-an de januaro 2011 en Szeged.

Biografio
---------

Ádám Kondorosi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1964-1969, poste li eklaboris en biologia genetika instituto en Szeged. Li estis visdirektoro inter 1984-1988. En la sekva jaro kune kun lia edzino Éva Kondorosi ili ekesploris en instituto en Gif-sur-Yvette. En 1986 li doktoriĝis antaŭ MTA. En 1989 li ricevis rangon titulara universitata profesoro en universitato de Gödöllő, kie li iĝis ankaŭ katedrestro. Li okupiĝis precipe pri genetiko de kreskaĵoj. Li ricevis hungarajn kaj eksterlandajn premiojn ekde 1985.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Circular Lingage Map of Rhizobium meliloti Chromosome* (1977)
* *Organization, Structure and Symbiotic Function of Rhizobium meliloti Modulation Genes Determing Host-Specifity for Alfalfa* (1986)
* *Jelmolekulák szerepe a Rhizobium-növény szimbiózis kialakulásában* (1991)
* *A szimbiózis molekuláris alapjai* (2000)

Fontoj
------

* biografio kun foto
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio
**La civila juro** estas en juro la aro de la reguloj, kiuj aplikiĝas rilate al:

* la personoj,
* la familio,
* la posedaĵoj kaj la proprieto,
* la heredoj,
* la donacoj,
* la kontraktoj kaj la ŝuldoj,
* la civila respondeco (kompensodevo),
* la garantioj,
* la privilegioj...

Kutime por ĉiu kazo validas la civila juro de la ŝtato, en kies teritorio la koncernaj agoj okazas, aŭ kies civitanoj estas implikitaj. Escepto estas Usono, kiu per speciala leĝo (Alien Tort Claims Act) pretendas la rajton decidi pri ĉiu ajn kazo en la mondo laŭ usona juro.

La nocio "civila juro" povas ankaŭ kontrasti kun la nocioj "eklezia juro", "religia juro" kaj "armea juro" kaj tiam signifas la juron, kiu ne estas regulata de specialaj leĝoj de la koncernaj instancoj. Kontraste al "milita juro" ĝi signifas la juron, kiu validas en pacaj tempoj.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Juro |

* Administracia juro
* Franca civila kodekso
* Kriminala juro
* Privata juro
* Romiĝermana juro

* Kategorio Civila juro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 11547
* LCCN: sh85026344
* NDL: 00567683
* NKC: ph115540
* BNE: XX525818
 |
Busto de Aŭgusto, portanta la **civilan kronon**. Gliptoteko, Munkeno.

La **civila krono** (latine *corona civica*) estas krono de folioj de komuna kverko interplektitaj por formi kronon. Dum la Romia Respubliko kaj la posta Princlando, estis konsiderita kiel la dua plej alta militista honoro al kio civitano povus aspiri. Ĝi estis rezervita por Romiaj civitanoj kiuj savis vivojn de aliaj civitanoj per mortigo de malamiko sur loko kaptita al malamiko la saman tagon. La civitano savita devis akcepti tion; neniu plie povus esti atestanto.

Post la konstituciaj reformoj fare de Sulao, ĉiu ricevanto de la civila krono ricevis ankaŭ enirpermeson en la Roma Senato. Krome, la ricevanto estis postulita laŭleĝe porti sian kronon je ajna publika ceremonio, kaj estis plaŭdita eĉ de homoj multe pli veteranaj ol li mem. La **civila krono** poste iĝis privilegio por romiaj imperiestroj (origine el Aŭgusto Cezaro, kiu ricevis ĝin ĉar savis la vivojn de civitanoj finingante la serion de enlandaj militoj).

Bildaro
-------

* Blazono de PeruoBlazono de Peruo
* Blazono de la Unua Hispana Respubliko. Versio de Civila kronoBlazono de la Unua Hispana Respubliko. Versio de Civila krono
* Blazono de Eŭskio, HispanioBlazono de Eŭskio, Hispanio

Notoj
-----

1. ↑  Plinio.  (1986) "Book 16, Section 5", *Natural History*, H. Rackham (trad.), The Loeb Classical Library **4** (Latino, angla).

* Kategorio Civila krono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Uzeir JUSUPOVIĆ** (naskiĝis en 1965 - pereis dum bombardado en Sarajevo la 30-an de majo 1993) estis sekretario de Esperanto-Ligo de Bosnio kaj Hercegovino kaj eksa komitatano de TEJO.

Uzeir Jusupović estis diplomita inĝeniero pri elektrotekniko. Li esperantistiĝis en 1973 kiel ok-jara lernanto de elementa lernejo, frue ekregis la lingvon kaj dum jaroj poste estis unu el la plej aktivaj esperantistoj en Sarajevo kaj Bosnio. Kiel mezlernejano kaj studento li gvidis plurajn Esperanto-kursojn kaj aktive partoprenis en preskaŭ ĉiuj Esperanto-aranĝoj organizitaj en Bosnio kaj Hercegovino kaj la eksa Jugoslavio. Li estis la prezidanto de la urba Universitata Esperanto-Klubo, kaj en 1990 li elektiĝis sekretario de la Esperanto-Ligo de Bosnio kaj Hercegovino. 

La komenco de lia profesia kariero estis brila, same kiel liaj studjaroj. Li posteniĝis kiel scienca kunlaboranto de la Instituto pri informadiko ĉe la Elektroteknika fakultato en Sarajevo. Lia perforta morto en aĝo de nur 27 jaroj estis forte funebrata fare de la esperantistaj organizaĵoj en Eksjugoslavio same kiel de TEJO.

Fonto
-----

* Funebra mesaĵo en *TEJO tutmonde* n-ro 4/62, oktobro-novembro 1993, paĝo 4
**Kirono** (aŭ Ĥirono; helene Χείρων [Ĥejron] *mano*) estas laŭ la helena mitologio filo de Krono kaj la oceanidino Filira. Li havis du naturojn, unu homan kaj alian ĉevalan, ĉar lia patro prenis formon de ĉevalo por kuniĝi kun lia patrino.

La legendo rakontas ke Krono enamiĝis pro Filira kaj deziris amori ŝin, ĉi tiu ne korespondante al la amsentoj de la dio transformiĝis en ĉevalino por kaŝi sin, sed la amanto malkovris la fuĝantinon, transformiĝis en ĉevalo kaj kaptoprenis ŝin. De tiu kuniĝo naskiĝis Kirono, duone homo kaj duone ĉevalo. La patrino terurita de la monstra aspekto de la filo, forlasis lin. Kortuŝitaj de la sufero de la infano, la dioj prenis kaj edukis lin en Olimpo. 

Alia variaĵo de la mito diras ke li loĝis kun sia patrino en kaverno sur la monto Peliono kie li estis zorge edukita. Oni diras ke li estis instruita en ĉiuj homaj artoj kaj naturaj sciencoj kaj estis edukisto de la herooj, inter ili, Jazono, Peleo, Aĥilo kaj Asklepio. Sed la arto kiun li plej perfekte scipovis estis kuraci, ĉar li estis vundita kuracisto. Kiam okazis la militfrakaso de la Centaŭroj fare de Heraklo, Kirono kiu estis lia amiko kaj apudis lin estis hazarde vundita de venenita sago de la filo de Alkmeno. La centaŭro aplikis pansaĵon sur la vundo, sed vane, ĝi estis nekuracebla. Sin tirinta al sia kaverno, Kirono deziris morti, sed tion li ne povis, ĉar li estis nemortema. Finfine, Prometeo, kiu naskiĝis mortema, transdonis al li la rajton morti kaj la bonfarema Centaŭro povis fine ripozi. Oni rakontas ke Kirono supreniris al ĉielon sub la formo de la konstelacio de Sagitario.

Vidu ankaŭ
----------

* Ekzistas asteroido nomata 2060 Ĥirono

* Kategorio Kirono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Firstotureto sur la kirko de Sankta Katarino en Velvary (Ĉeĥujo)
**Firstotureto**, **tegmentotureto** aŭ **sanktusturo** estas tureto sur la firsto aŭ tegmento de preĝejo, kapelo, urbodomo kaj aliaj iomete luksaj publikaj aŭ privataj domoj, en kiu pendas sonorileto.

Kontraste al turo, tiu ĉi elemento ne havas propran fundamenton, ĉar sidas sur tegmenta firsto. Ĝi troviĝas normale super altarejo, aŭ, precipe sur gotikaj krucformaj kirkoj, super krucejo de la ĉefa kaj orta navoj.

La sonorilon en firstotureto oni sonorigadas ekz. dum *Sanctus* kaj dum hostilevado. Tiu ĉi kutimo hodiaŭ nur malmultloke konservatas, pli frue tamen la sonorigado estis kutima.

Ene de firstotureto oni ofte lokas dokumentojn ligitajn al estigo de la preĝejo, kiel memoraĵon por venontaj generacioj.

* Kategorio Firstotureto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Firstoturetoj komencis aperadi unuafoje en la 13-a jarcento, sur novaj preĝejoj ili ne plu estadas konstruataj.

Vidu ankaŭ
----------

* preĝejo
* kirko

Referencoj
----------

1. ↑  Werner. J. (2010) Konstruforumo de la jaroj 2001- 2010. en TAKE (2010) Jarkolekto de TAKE 2010, Wintzenheim/Fancio. p. 70-99
**Béla Barlai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Barlai Béla** estis hungara-germana inĝeniero, altlerneja instruisto. Lia familia nomo estis **Neuherz** ĝis 1904. Lia filo estis Ervin Barlai.

Béla Barlai  naskiĝis la 2-an de oktobro 1870 en Mosonszolnok, li mortis la 20-an de novembro 1921 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Béla Barlai apartenis al la germana minoritato en Hungara reĝlando. Li frekventis ekleziajn gimnaziojn en Győr, Vác kaj Kecskemét, poste li akiris metalurgian diplomon en Akademio de Selmec en 1896 (inter 1894-1896 li faris la praktikajn laborojn en diversaj fandejoj). Post la diplomo li laboris 3 jarojn en diversaj metalurgiaj objektoj. En 1899 li ekinstruis en la akademio, en 1904 li estis nomumita eksterordinara profesoro, en la sekva jaro publika ordinara profesoro aŭ katedrestro. Intertempe en 1902 li doktoriĝis el kemio en Universitato Ferenc József. Inter 1906-1908 li establis metalurgian laboratorion en la akademio. En la sekvaj jaroj li ne nur instruis, sed li vizitis la ferajn-ŝtalajn metalurgiajn objektojn en Svedio, Norvegio, Belgio, Lotaringio, Luksemburgo. Li estis ankaŭ dekano, poste rektoro inter 1912-1914. Li ricevis la rangon mina ĉefkonsilisto en 1916. Post la 1-a mondmilito li translokiĝis al rest-Hungario.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A vaskohászat kézikönyve. I. A vas metallurgiai chemiája és a vaskohászati salakok.* (1909)
* *A vaskohászat kézikönyve. II. Tüzeléstan.* (1912)
* *A m. kir. Bányászati és erdészeti főiskola vaskohászati kísérleti laboratóriuma* (1913)
* *A gazdaságosság érvényesítése az állami vasgyárak üzemeiben* (1915)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 23-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-09-18 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Béla Balogh** [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balogh Béla** estis hungara reĝisoro, scenaristo, produktoro. Lia nobela antaŭnomo estis *galántai*, lia avo estis István Balog (aktoro), lia edzino estis Margit Kornai.

Béla Balogh  naskiĝis la 1-an de januaro 1885 en Székesfehérvár, li mortis la 30-an de marto 1945 en Budapeŝto (laŭ alia informo la 2-an de aprilo 1945 en Leányfalu aŭ en Szentendre).

Biografio
---------

Béla Balogh frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, kie li jam estis amatora aktoro. En 1904 li aliĝis al ĵus fondita malgranda teatro, poste li apartenis al provincaj trupoj, li estis bonvivanto kaj reĝisoro. En 1911 li revenis al Budapeŝto, kie li faris diversajn laborojn en kabaredoj. Li batalis nur jaron en la 1-a mondmilito, poste li eklaboris en filma produktejo. En 1915 li edziĝis. Inter 1920-1924 li estis filma ĉefreĝisoro, inter 1931-1933 li vivis en Berlino sen sukcesoj. En 1941 kun sia edzino li fondis filman produktejon. Tiutempe li establis aktoran lernejon, kie lernis ekzemple Vilma Bánky, Ica Lenkeffy, Lia Putty, Ilona Mattyasovszky, Géza von Bolváry, Zita Szeleczky. Resume Balogh reĝisoris 50 mutajn filmojn kaj 17 sonfilmojn.

Elektitaj reĝisoraĵoj
---------------------

* *Toprini nász* (1917, ankaŭ scenaristo)
* *Elnémult harangok* (1921)
* *Havi 200 fix* (1936)
* *Ópiumkeringő* (1943, ankaŭ scenaristo, komponisto kaj produktoro)

Elektitaj filmoj, kie li estis produktoro
-----------------------------------------

* *Lotti ezredesei* (1916)
* *Ne kérdezd, ki voltam* (1941, ankaŭ scenaristo)
* *Isten rabjai* (1942)

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Ágyú és harang* (1915)
* *Lotti ezredesei* (1916)
* *Az elítélt* (1916)

Elektitaj scenarlibroj
----------------------

* *A Pál-utcai fiúk* (1917, pli nova en 1924)
* *Fehér galambok fekete városban (1923)*
* *Pergőtűzben* (1937)
* *Rózsafabot* (1940)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Béla Balogh (reĝisoro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 597992
* GND: 1019415754
* VIAF: 232511548
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**OkSEJT-29** (Okcidenta Sovetia Esperantista Junulara Tendaro) okazis 18-28.08.1988 en Volgograda regiono, Urjupinska distrikto, en turisma bazejo "Ĥopjor".

Partoprenis 119 personoj el 43 urboj. Diference de la kelkaj antaŭaj OkSEJT-oj la 29-a havis paroligan periodon, laŭgrupan disdividon kaj plene al ĝi apartenantan bazejon (sen neesperantistaj ripozantoj, kiel ofte okazis). Rezulte la tendaro fariĝis facile regebla, tre intensa kaj fruktodona.

La tendaran komitaton eniris: Aleksandr Malacion (Slavjansk, Donecka regiono), Vladimir Gordijenko (Nikolajev), Dmitrij Oŝĉepkov (Taŝtagol), R. Sungatullina (Tomsk), Ĵomart Amzeev (Ĉimkent) kiel grupestroj; Georgij Kokolija (Suĥumi) - verda polico, Viktoro Aroloviĉ (Moskvo) - aktivulaj aranĝoj, Elena Lebedeva (Ivanovo) kaj Gennadij Basov (Tomsk) - programo, V. Ĉekomasov (Vaĥruŝevo, Voroŝilovgrada regiono) - sanstato, Boris Granat (Voroneĵ) - mastrumado, Andrej Ananjin kaj Aleksandr Grigorjeviĉ Ĵuravljov (Volgograd) - eksteraj rilatoj.

Okazis pluraj aranĝoj: subotniko (perlaboritaj 140 rubloj esis transdonitaj al la Urjupinska infandomo), konferenco de aktivuloj, Somera universitato, Olimpiko, Konkursoj, koncertoj, Klubo de Gajaja kaj Spritaj, duŝtupa elektado de Princo kaj Princino Esperanto k.a.

Kunvenis junularaj aktivuloj, kiuj decidis refondi Sovetian Esperantistan Junularan Movadon (SEJM). Formiĝis la iniciata grupo. (Formale Sovetia Esperantista Junulara Movado aŭ SEJM-2 estis lanĉita dum la Fonda Konferenco, kiu okazis jarŝanĝe en Taŝtagol, Kemerova regiono).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 724161
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Brunmakzela arasario** |
| --- |
|  |
| Brunmakzela arasarioBrunmakzela arasario
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pegoformaj *Piciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ramfastedoj *Ramphastidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Pteroglossus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. mariae'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Pteroglossus mariae****(Gould, 1854) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Brunmakzela arasario  |

 |
| v • d • r |

La **Brunmakzela arasario** (***Pteroglossus mariae***) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. Temas pri specio ege simila al la Eburbeka arasario kaj ofte estis konsiderata kiel subspecio de tiu.

Aspekto
-------

Kiel plej multaj de tukanoj tiu ĉi specio havas nigran dorson. La kapo, kiel ĉe aliaj arasarioj, estas malhelbruna, sed kun pli **nigra krono** ol la Eburbeka arasario, kaj tie estas eble la plej ĉefa diferencilo. La brusto estas ruĝa kaj la ventro unue nigra kaj sube flava kun iom da ruĝa limo. La pugo estas ruĝa kaj la beko montras suban makzelon helbrunan kun pli flava bazo kaj pinto kaj supran makzelon helflavkoloran. La supra makzelo montras dentarecan bordon kun aspekto de segilo.

Distribuo
---------

Ĝi troviĝas en Bolivio, Brazilo kaj Peruo, kaj pli preciza sude de la Amazono en orienta Peruo kaj okcidenta Brazilo ĝis la Rivero Madeira kaj sude ĝis najbara Bolivio. Estas arborema specio.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Pteroglossus mariae[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĥa Listo de Mincataj Specioj. 27a Julio 2007.
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

La **39-a Okcidenta Sovetia Esperantista Junulara Tendaro** okazis 04-14 de aŭgusto 1999 apud Carina lago, proksime al urbo Tiĥvin en Leningrada regiono de Rusio.

La ĉeftemo estis *Mondo, kiun kreas vi*.

La tendaro estis konceptita kiel neordinara. Oni kunigis la spertojn pri la pluraj antaŭaj SEJT-oj kaj multnombraj internaciaj junularaj E-renkontiĝoj, en kiuj ekde la 1990-aj jaroj amase partoprenis rusiaj E-aktivuloj. Tre abunde estis uzita la lasta modo de rusiaj junularaj E-renkontiĝoj: psikologiaj kursoj kaj trejnadoj. 

"Ĉu vi ne rimarkis, ke ofte vi kaŝas rigardon, kiam ĝi kunpuŝiĝas kun la okuloj de nekonata persono? Ĉu vi ne provis rideti dum la interparolo? Kaj ankoraŭ, ĉu vi kurbigas ŝultrojn dum paŝado?" - demandis la unua informletero.

Dekomence, kiel atestas la informletero, la psikologiajn kursojn devus okazigi la samaj personoj, kiuj aktivis en la regionaj E-renkontiĝoj: studentoj kaj eksstudentoj de psikologiaj fakultatoj, memlernintoj kaj entuziasmuloj. Tamen, jam kiam la preparado de la tendaro startis, subite alvenis novaj fortoj. Al E-kurso de Andrej Grigorjevskij en Ivanovo aliĝis spertega psikotrejnisto Sergej Vasiljev - kun la grupo de siaj disĉiploj. Sergej mem diligente lernis Esperanton kaj instigis siajn grupanojn - li metis al ili celon apliki iliajn psikologiajn sciojn praktike - kaj en Esperanto, kadre de la preparata SEJT.

Neniam antaŭe kaj neniam poste la tema programo en SEJT-oj estis tiom altnivela kaj tiom cerbo-eksplodiga. Kaj detruanta la rutinon - kio, kompreneble ne al ĉiuj tio estis agrabla, ĉar oni estas sklavoj de siaj kutimoj. Poste oni povis kelkloke legi, ke la psikologiaj trejnadoj okazis en la rusa, sed tio ne estas vero: la tuta programo estis en Esperanto, simple la kritikantoj ne sciis, kiel esprimi sian animan perturbiĝon, krom per la plej "forta akuzo". 

La grumblado ne evoluis al ia rimarkebla konflikto inter la kritikantoj kaj organizantoj, des pli, ke la cetera programo estis bunta kaj kutima: koncertoj, konkursoj, lingvokursoj, ekskursoj, prelegoj kaj kunsidoj.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 724201
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Brunkrona mevo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ĥaradrioformaj *Charadriiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Laredoj *Laridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Larus *Larus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Brunkrona mevo** '**Larus maculipennis'** |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Brunkrona mevo  |

 |
| v • d • r |

 *Chroicocephalus maculipennis* - MHNT

La **Brunkrona mevo**, *Larus maculipennis*, estas eta nigrokapa sudamerika mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj. La nomo anstataŭ "Nigrakapa mevo" aŭ Brunkapa mevo kialas por malkonfuzo kun la azia specio Brunkapa mevo *Larus brunnicephalus*, kiu havas pli ampleksan brunan kapon.

Disvastiĝo
----------

Tiu specio reproduktiĝas en plej suda Suda Ameriko, tio estas en marbordoj aŭ proksimaj areoj de centra kaj suda Ĉilio, Argentino, Urugvajo, plej suda Brazilo kaj Paragvajo. Vintre ili migras iom norden, ekzemple al norda Ĉilio aŭ orienta Brazilo.

Aspekto
-------

Temas pri malgranda aŭ mezgranda mevo 35 ĝis 42 cm longa de **blanka korpo** (kolo, busto kaj ventro) kaj helgrizaj dorso kaj flugiloj kun nigraj pintoj. La plej diferenciga kaj rimarkinda eco estas **malhelbruna kapo** (sed blanka malantaŭe kaj nuke), do nur krono, vizaĝo kaj gorĝo, dum reproduktado, kio malaperas vintre kiam restas nur eta makulo malantaŭokula. Beko, kruroj kaj piedoj estas malhelruĝaj. Malhelaj okuloj kun blankaj duonringoj. Dumfluge videblas blankaj pugo kaj vosto. Ambaŭ seksoj estas similaj. Junuloj estas pli malhele punktitaj kun nigra fina vostostrio. Ili povas esti konfuzeblaj kun la similaspekta Franklina mevo aŭ kun la Ridmevo, kies subspecio estis iam laŭ kelkaj fakuloj.

Kutimoj
-------

La specio loĝas en akvaj medioj kaj marbordoj. Ili estas **ĉiomanĝantaj** kaj ĉefe insektojn, krustulojn, putraĵojn kaj fiŝojn. Ili moviĝas al internaj herbejoj aus terkulturejoj, por serĉi tervermojn kaj ĉe buĉejoj pro restaĵoj.

Tiu mevo nestas **kolonie** en junkejoj ĉe lagetoj aŭ lagaj insuloj, ne malproksime de marbordo. La nestoj estas vegetalaj kaj amasecaj. La ino demetas 2 ĝis 4 brunflavajn ovojn. Dum reproduktado ili manĝas ĉefe fiŝojn.

La tutmonda loĝantaro ne estis kalkulita, sed oni supozas, ke estas **inter 100,000 kaj 1,000,000** da birdoj, do ne estas minacata specio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Brunkrona mevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Brunkrona mevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Brunkrona mevo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Hispanlingva ejo pri Brunkrona mevo
**FreeCAD** estas 3D-CAD-programaro, kiu estas disponebla kiel libera programaro kaj en fontkodo kaj kiel rulebla dosiero. Per ĝi eblas desegni konstruaĵojn kaj en maŝintekniko kaj  en arkitekturo.

Areoj de apliko
---------------

FreeCAD estas taŭga por la kreado de koheraj kaj regeblaj 3D objektoj. Eĉ se ĝi ne estas intenciita kiel programo por desegnado en 2D, ĝi ebligas ankaŭ tion. Kvankam la aŭtoroj konsideras ĝin esti ankoraŭ en la Beta stadio, FreeCAD estas jam vaste aplikata.

Amplekso de funkciado
---------------------

### Generalaĵoj

FreeCAD provizas ilojn, kiuj similas al tiuj de komerca programaro kiel CATIA, SolidWorks aŭ Solid Edge. Sekve FreeCAD povas esti asociata al la kategorioj PLM, CAx kaj CAE.
La procezo de konstruado konsistas el la kreado de tri-dimensiaj objektoj. Por tio FreeCAD uzas la teknologion "Open CASCADE". Ekzistas pluraj funkcioj por konstrui kaj modifi spacajn objektojn. La objektoj estas priskribitaj per kun uzanto-difinitaj parametroj, kiuj estas konstante konservitaj kaj povas esti ŝanĝitaj.

Per la entenita interpretilo sur la bazo de la programlingvo Python la  komandoj povas esti aŭtomatigitaj kaj resumitaj.

La plimulto de la funkcioj de la programaro estas realigitaj per kromprogramoj, kiuj estas aldonitaj aŭtomate aŭ laŭ necese. Ekzistas moduloj por krei objektojn el 2D-geometrio, por la simulado de robot-movadoj, kaj aliaj. Foto-realismaj bildoj estas kreataj per eksportado al ekstera prezentilo.

2D-desegnaĵoj estas kreataj per la projekcio de vidoj de la 3D-modelo.

Krom la kutimaj enigiloj povas esti uzata ankaŭ 3D-muso.

### Subtenataj dosiero-formatoj

Dosieroj povas esti eksportataj kaj iimportataj en la FreeCAD dosiera formato (.FCSTD) kaj en aliaj  la formatoj  kiel DXF, SVG, PAŜO, IGES kaj IFC.

La DWG -formato ne estas subtenata de  FreeCAD.

Bildaro
-------

* Modelo de lagroModelo de lagro
* Modelo de korboModelo de korbo
* Modelo de laŭtparoliloModelo de laŭtparolilo
* Limigita-elementoj-metodo sur la modelo de botelo-malfermiloLimigita-elementoj-metodo sur la modelo de botelo-malfermilo
* Modelo de botelo-malfermiloModelo de botelo-malfermilo
* Modelo de servilo de Bosch RexrothModelo de servilo de Bosch Rexroth

Fontoj
------

1. ↑  *Forum FreeCAD.* Abgerufen am 3. Dezember 2013.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio FreeCAD en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala Retejo
* Fontkodo on GitHub
Reklam-bildkarto pri la 10-a UK (1914)
Interna aranĝo okaze de la 10-a UK (1914)
**Gaumont-Palace** estis originale *L'Hippodrome*, la kvina kaj lasta "hipodromo" de Parizo.

Tiuj lokoj, konstruitaj en la urbo inter 1845 kaj 1900, ne estis ĉeval-vetkurejoj kiel la nomo pensigas, sed speco de cirko por ĉevalaj spektakloj. *L'Hippodrome* troviĝis ĉe Placo Clichy, en la angulo de stratoj Caulaincourt kaj Forest. Ĝi estis inaŭgurita la 13-an de Majo 1900, okaze de la Universala Ekspozicio, per la "ĉevala pantomimo" *Vercingetorix*. Ĝi estis taŭga por 8 mil spektantoj, el kiuj 5 mil sidantaj. Oni uzis ĝin ankaŭ por operoj kaj muzikprezentado.

La ĉevalaj spektakloj iom post iom perdis sian allogon kaj oni provis tie cetere okazigi piedpilkadon, boksadon, bicikladon sed vane. Pro manko de spektantoj, ĝi definitive fermiĝis la 10-an de Marto 1907.

Oni rekonstruis ĝin kaj inaŭguris en 1911 kiel kinejo Gaumont-Palace, kun 3400 sidlokoj. La 10-a Universala Kongreso de Esperanto devus tie ekokazi la 2-an de aŭgusto 1914, sed la malferman tagon pro la Unua Mondmilito la Kongreso estis nuligita.

Renovigita en 1931, la kinejo havis 6 mil sidlokojn kaj tiam estis la plej granda en la mondo. Oni malkonstruis ĝin en 1972, por la konstruado de hotelo sur tiu loko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gaumont-Palace en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Les Hippodromes de Paris (en la franca)
* (en la franca)
***Gaudium et spes*** (latine por "Ĝojo kaj espero") estas unu el la kvar pastoralaj konstitucioj, nome unu el la plej gravaj dokumentoj de la Dua Vatikana Koncilio kaj ĝenerale de la Katolika Eklezio, kaj koncernas la "Eklezian en la nuna mondo".

Ĝi estis aprobita de 2.307 episkopoj partoprenantaj en la Koncilio, kaj neaprobita 75 da ili, kaj promulgita de papo Paŭlo la 6-a la 8an de decembro 1965, la lastan tagon de la Koncilio. La nomo *Gaudium et spes* devenas el la unuaj vortoj de la latina dokumento kiuj signifas "ĝojon kaj esperon".

Celo de la "Gaudium et spes"
----------------------------

Per la *Gaudium et spes* la konciliaj patroj direktigis la atenton de la Eklezio sur la neceson instali fruktodonan konfronton kun la kulturo kaj kun la mondo. La mondo, kvankam ofte malproksimiĝanta el la kristana moralo, estas ankaŭ ĉiam verko de Dio kaj do loko en kiu Dio manifestas sian ĉeeston.

Oni konsideris tasko de la Eklezio, de la laikoj unualoke, kaj ne nur, restarigi profundajn ligojn kun la "la viroj kaj virinoj bonavolaj", aparte en la komuna engaĝiĝo por la paco, la justeco, la fundamentaj liberoj, la scienco.

Diverslingvaj versioj de la dokumento
-------------------------------------

* Latina (origina)
* Franca
* Angla
* Germana
* Hispana
* Ĉina
* Svahila
* Itala
* Diverslingva

Enhavo de la Konstitucio "Gaudiun et spes"
------------------------------------------

* Enkonduko
* Unua parto - La Eklezio kaj la vokiĝo de la homo
	+ Capitolo I - La digno de la homa persono
	+ Capitolo II - La komunumo de la homoj
	+ Capitolo III – La homa aktiveco en la universo
	+ Capitolo IV - La misio de la Eklezio en la nuna mondo
* Seconda parte – Iuj problemoj plej urĝaj
	+ Capitolo I – Digno de la Geedziĝo kaj de la familio, kaj ĝia valorigo
	+ Capitolo II – La antaŭenpuŝo de la kulturo
	+ Capitolo III – Vivo ekonomia kaj socia
	+ Capitolo IV - La vivo de la politika komunumo
	+ Capitolo V - La promovo de la paco kaj la komunumo de la nacioj
* Konkludo.

Vidu ankaŭ
----------

* Dokumentoj de la Dua Vatikana Koncilio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gaudium et spes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* [ Integra teksto el la e.situo de la Apostola Seĝo.
* 
*

Referencoj
----------



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 393513
* NKC: kon2006374312
 |
**La Horcajada** [laorkaĤAda] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *La Horcajada* estas komprenebla etimologie kiel aludo al kunfluejo de la riveroj Tormes kaj Corneja [korNEĥa].

La Horcajada en la provinco Avilo.
Preĝejo.
Panoramo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 46,52 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 495 loĝantojn. Ĝi perdis 1 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 79 km de Avilo, provinca ĉefurbo, 82 km de Salamanko kaj 185 km de Madrido.

Ĝi limas kun Navamorales (provinco Salamanko), Villar de Corneja, El Tejado (provinco Salamanko), Hoyorredondo, El Losar del Barco, Santa María de los Caballeros, San Lorenzo de Tormes kaj La Aldehuela.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Ŝajne estis juda komunumo tie. Fine de la 11-a jarcento oni kreis la Senjorlandon de Valdecorneja fare de la reĝo Alfonso la 6-a kiel reĝdependa senjorlando kun la urbetoj El Mirón, Piedrahíta, La Horcajada kaj El Barco de Ávila. En 1366 la reĝo Henriko la 2-a donis pro interŝanĝo la senjorlandon al la familio Álvarez de Toledo kaj siavice al la dukoj de Alba de Tormes.

La preĝejo estas de la 14a-15a jarcentoj, ĝia baroka retablo de la 18-a jarcento. Estas du ermitejoj de 16-a jarcento kaj ruinoj de alia pli antikva. Estas pontoj, fontoj kaj blazondomoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Bildaro
-------

* Ermitejo de Martiroj.Ermitejo de Martiroj.
* Ermitejo de Koncipiĝo.Ermitejo de Koncipiĝo.
* Blazondomo de Barrientos.Blazondomo de Barrientos.
* Ponto de la "Ponseka".Ponto de la "Ponseka".
* Pontarko.Pontarko.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762770
* VIAF: 316734939
 |
**La Hoz de la Vieja** [laOZ delaBJEĥa] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas. La loknomo *La Hoz de la Vieja* estas popoletimologie komprenebla kiel *La Rikoltilo de la Maljunulino* (tiukadre aperas rikoltilo en la municipa blazono), sed fakte la reala etimologio estas tute alia, kaj ne tiom popolfabela.

Toponimio
---------

La loknomo *La Hoz de la Vieja* devenas el ruĝaj materialoj de Malsupra Triaso, kiel Rubiel aŭ Rubiello kaj el gorĝo kiu trapasas ilin. Tiel formiĝis Foz Rubiella, kaj Foz la Viella kaj finfine Hoz de la Vieja. Tekstoj de 1280 literumis Foz la Viela (la "ll" kiel nur uni "l"), en teksto de 1212 kiel Foz la Villa. En la 15-a jarcento oni kastiliigis la nomon. En aragona teksto de 1434 aperis kiel Foz de la Vieia, kaj en 1495 kiel Fox de la Viexa.

Geografio
---------

La kastelo.
La preĝejo.
Ĝi estas je 86 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Cortes de Aragón (norde) kaj Utrillas (sude) laŭ la ŝoseo A-222. La urba kerno estas sur 931 msm, ĉe fortikaĵa turo. Ĝi estas en montara Iberia Sistemo en areo kie ekfluas diversaj rojoj.

Historio
--------

La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1363 lokanoj konstruis sian propran kastelon.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Hoz de la Vieja kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 91 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), minado kaj brutobredado. Nune rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, la kastelo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------

* Municipo La Hoz de la Vieja


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801090
* VIAF: 316734969
 |
**André Fabre** (naskiĝis la 28-an de oktobro 1932 kaj mortis la 27-an de julio 2009) estis franca lingvosciencisto, fakulo pri korea historio, kaj profesoro ĉe la **Instituto Nacia de Orientaj Lingvoj kaj Civilizoj** (*Institut national des langues et civilisations orientales*). Li estis pioniro de esplorado de korea civilizo, kiu ludis gravan rolon en la evoluon de studado de ĉiuj aĵoj koreaj en Francujo. 

Inter 1963 kaj 1968, Fabre loĝis en Koreujo por pliprofundigi sian scion de tiu nacio. Post lia reveno, li fondis lernejon de korea studado ĉe la Instituto Nacia de Orientaj Lingvoj kaj Civilizoj. Li estas aŭtoro de multaj artikoloj kaj tradukoj, kiuj temas pri Koreujo. Krom la korea, li studis ĉinan, japanan, kaj rusan por uzi tiulingvajn historiajn dokumentojn pri Koreujo.

Li estis honora profesoro ĉe la Universitato de Kizilorda en Kazaĥujo.

Fabre kapablis paroli per lingvoj kataluna kaj okcitana.

Verkoj
------

* *La Grande Histoire de la Corée* (La Granda Historio de Koreio), éd Favre, 1988 (ISBN 2-8289-0366-4)
* *Le Coréen sans peine* (Korea sen doloro), méthode Assimil, 1999,
* *Manuel de coréen* (Manlibro de korea), avec Seung-Ja Shim, 2001

Referencoj
----------

*Tiu ĉi artikolo estas traduko de samtema artikolo en Franca Vikipedio.*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Artikolo pri André Fabre ĉe Franca Vikipedio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 470445
* GND: 1022066366
* LCCN: n89630459
* VIAF: 12308003
* ISNI: 0000 0000 3258 5809
* SUDOC: 026856093
* BNF: 11902098w
 |
*"Sesdek" alidirektas ĉi tien. Por la jaro, vidu la paĝon 60.*

**Sesdek (60)** estas la natura nombro kiu sekvas 59 kaj antaŭas 61.

La nombro 60 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:

* en duuma sistemo : 111100
* en okuma sistemo : 74
* en deksesuma sistemo : 3C
* en romiaj ciferoj : **ⅬⅩ**
* en ĉinaj ciferoj : **六十**

En matematiko
-------------

* 60 ne estas primo. 60 = 5·3·2·2
* Ĉiu angulo de egallatera triangulo estas 60°.
* La babilona numera sistemo estis la sesdekuma sistemo.

Pri la nombro 60
----------------

La atomnumero de Neodimo.

La nombro de la franca departemento Oise.

Sesdek estas la nombro da sekundoj en 1 minuto kaj la nombro da minutoj en 1 horo.
En geometrio, 60 estas la nombro da sekundoj en 1 minuto kaj la nombro da minutoj en 1 grado.

La datreveno de sesdek jaroj kune en la geedza stato estas nomata "diamanta jubileo".

En Germanio historie unu "Schock" (prononcu: ŝok) signifis 60 (pecoj da). Oni uzis tiun ĉi unuon precipe dum komercado; verŝajne estis oportune kalkuli per la konata kaj relative superrigardebla unuo dekduo kaj per la 5 fingroj de la mano.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio 60 (nombro) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Giovanni Battista BRIANO** (naskiĝis en 1902, mortis la 6-an de novembro 1978 en Ĝenovo) estis itala esperantisto.

Li ludis gravan rolon en la faka Esperanto-movado, fondinte la Muzikan Esperanto-Ligon en 1963 kaj eldoninte en 1972 sian verkon *Esperanto-lingva muzika leksikono* (ĉe la eldonejo Cekit, en Milano), kiu restas la ĉefa terminologia verko en tiu kampo. Briano estis honora membro de la Muzika Esperanto-Ligo kaj multjare servis ankaŭ kiel fakdelegito de UEA. Li postlasis ampleksan manuskripton pri la historio de muziko.

En 1979, post lia morto, oni eldonis (ĉe la eldonejo Sabatelli en Ĝenovo) lian verkon *Vita esperantista di Genova, Liguria e Lunigiana dal 1900 al 1978* (Esperanto-vivo en Ĝenovo, Ligurujo kaj Lunigiana ekde 1900 ĝis 1978).

Verkoj
------

* *L' albero sublime: canto alpino* (1960)
* *Brilanta stelo* (1964)
* *Esperanto-lingva muzika leksikono* (1972)
* *Infaneska: originala Esperanto-kanta suito - 7 parta* (1976)
* *Unu granda familio: lerneja kanto* (1964)
* *Vita esperantista di Genova e Liguria dal 1900 al 1975* (1976)
* *Vita esperantista di Genova, Liguria e Lunigiana dal 1900 al 1978* (1979)
* *Paĉugo kaj Paĉuga: Esperanto-lingva komedio (1 akto kaj 3 kadroj) (kun Mario Tiranti) (1973)*


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La plej kosta poŝtmarko de la mondo nome *Flava treskilingo* de Svedio
Normala koloro verda de la *Treskilingo*
**Flava treskilingo**, en angla **Treskilling Yellow**, aŭ *3 skilling banco error of color*, en sveda **Gul tre skilling banco**, Gul=flava), estas poŝtmarko de Svedio, kiu havas la mondan rekordon laŭ kosteco en aŭkcio por poŝtmarko. En 1996 ĝi estis vendita kontraŭ 2 875 000 svisaj frankoj.

La 22an de majo 2010 la poŝtmarko estis denove aukciita fare de la vendisto David Feldman en Ĝenevo, Svisio, kontraŭ "almenaŭ 2.3 milionoj da usonaj dolaroj" (tio estas ĉirkaŭ 1,8 milionoj da eŭroj). La preciza prezo kaj la idento de la aĉetinto ne estis diskonigita pro la sekreto je tiaj vendoj.

La kialo de ties rareco kaj sekva multekosteco estas ke la pretendita koloro estus verda dum pro eraro je la presado oni presis ĝin flave. Estas nur ununura konata ekzemplero kaj tute oni ne scias kiom da similaj poŝtmarkoj estis presitaj. En la poŝtmarko aperas la blazono de Svedio.

La presado okazis en 1855 aŭ iom poste kaj estis trovata sur koverto kiun oni uzis en 1857. Jam fine de la 19a jarcento okazis la unuaj vendoj kaj plialtigoj de la prezo.
**Liceras** [liZEras] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Tierras del Burgo*.

Geografio
---------

Komarko *Tierras del Burgo* en la okcidento de la provinco Sorio.
Loko de Liceras en la provinco Sorio.
Araba gvatoturo.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 47 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 300 loĝantojn el la 1920-aj jaroj. 

Ĝi distas 92 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj limas kun Montejo de Tiermes, Ligos, Noviales kaj Morcuera.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. En Moderna Epoko ĝi dependis el la Markizo de Villena.

Ekonomio
--------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas araba gvatoturo, preĝejo kaj ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (hispane)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierras del Burgo |
| --- |
| Alcubilla de Avellaneda • El Burgo de Osma-Ciudad de Osma • Caracena • Carrascosa de Abajo • Castillejo de Robledo • Espeja de San Marcelino • Espejón • Fresno de Caracena • Fuentearmegil • Fuentecambrón • Langa de Duero • Liceras • Miño de San Esteban • Montejo de Tiermes • Nafría de Ucero • Recuerda • Retortillo de Soria • San Esteban de Gormaz • Santa María de las Hoyas • Ucero • Valdemaluque • Villanueva de Gormaz |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351438
 |
Civila geedzeco en Svisio en la 19a jarcento.  
(Albert Anker, 1887)
**Civila geedzeco** estas geedzeco plenumita, registrita, kaj agnoskita fare de registara funkciulo. Ĉiu lando tenas registron de ties loĝantaron kun la respektiva civila stato, kaj ĉiuj membroj de la UN escepte ĉe Irano, Somalio, Suda Sudano, Sudano, kaj Tonga estis subskribintaj aŭ ratifintaj ĉu la Konvencion pri konsento al geedzeco, minimuma aĝo por geedzeco, kaj registroj de geedzeco de Unuiĝintaj Nacioj (1962) aŭ la Konvencion pri forigo de ĉiu diskriminacia formo kontraŭ virinoj (1979) kiu enhavas responson por registro de geedzecoj. Plej landoj difinas la kondiĉojn de civila geedzeco separate el religiaj postuloj. Kelkaj landoj, kiaj Israelo, permesas parojn por registriĝi nur kun la kondiĉo ke ili unue geedziĝu en religia ceremonio agnoskita de la ŝtato, aŭ estis geedzigitaj en diferenca lando.

Notoj
-----

1. ↑   Civil Marriage Definition. Marriage.about.com (2012-04-10). Arkivita el la originalo je 2023-02-27. Alirita 2013-03-24.
2. ↑
3. ↑
4. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-10-29. Alirita 2016-02-11.

* Kategorio Civila geedzeco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Peitoo** - (helene  *Πειθώ* , latine *Suada aŭ Suadela*) estis en la helena mitologio filino de Titano Oceano kaj lia edzino kaj fratino Tetiso. 

Ŝi estis diino de flata persvado, flatoj kaj tentado. Ne estas mirinde, ke kun tiu ĉi arto ŝi estis servistino de la diino de amo Afrodíto kaj ŝia filo Eroso. Ŝi ankaŭ estis kunulino de Muzoj. 

Al siaj favorantoj ŝi helpis gajni amon kaj sukcesojn. Honoris kaj amis ŝin prefere retoroj kaj amantoj. Ŝian influon kaj favoron atestas ankaŭ, ke ŝi havis sian altaron en la templo de diino Afrodito en Ateno. 

Kiel la plej eminenta ago de la diino Peitoo estas prezentata helpo al la troja princo Pariso. Kun ŝia granda helpo li persvadis la belan Helenon, ke ŝi foriĝu sian edzon Menelaon kaj forveturu kun li en Trojon.

Reflekto en arto
----------------

La fiziognomio de Peitoo estas kaptita sur kelkaj vazaj pentraĵoj, ekzemple sur

* Makronna trinkvazo el tempo de ĉirkaŭ la jaro 480 a.K. en sceno *Forrabo de Helena* (nun ĝi estas deponita en Antikvario en Munkeno) kaj ankaŭ
* sur reliefo *Afrodito kaj Peitoo persvadas Helenon sekvi Parison* (eble el la 1-a jarcento p.K. deponita en la Nacia muzeo en Napolo.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Peithó en la ĉeĥa Vikipedio.*