recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Zoltán Csemniczky** [ĉemnicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csemniczky Zoltán** estas hungara skulptisto. 

Monumento en Püspökhatvan fare de Csemniczky
Busto pri Lajos Kossuth en Karácsond fare de Csemniczky
Zoltán Csemniczky  naskiĝis la 16-an de aprilo 1953 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Csemniczky frekventis baz- kaj mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász en 1976. Post siaj studoj li instruis du jarojn en bazlernejo en Balassagyarmat, poste li havis postenon en kulturdomo de la sama urbo. Inter 1988-1991 li ricevis stipendion. Inter 2007 kaj 2016 li estis gvidanto de la kulturdomo. En 2008 li akiris plian diplomon en sindikata akademio. Li ricevis premiojn inter 1986-2007.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Salgótarján (1984, 2001)
* Balassagyarmat (1986, 1993, 2005)
* Budapeŝto (1989, 1998, 2003)
* Parizo (1990)
* Prago (1994)
* Miskolc (2001)
* Eger (2006)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Szeged (1972, 1997, 2001)
* Salgótarján (1979 – 1987, 1998, 2006)
* Budapeŝto (1986 – 1991, 2001, 2007)
* Ankaro (1988)
* Balassagyarmat (1980-)
* Szécsény (1994-)
* Arthalo Budapeŝto (1997, 2001)
* Pécs (2006)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* busto pri Lajos Kossuth, (Karácsond, vidu la bildon!)
* *Guardiano dell'anima* Belgirate
* *Corpus* Liptovské Sliače
* monumento pri la miljaro (Püspökhatvan, vidu la bildon!)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 620259
 |
**Zita Gordon,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gordon Zita** estis hungara aktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Grüszner Erzsébet Klotild Hedvig* [grusner erĵEbet].

Zita Gordon  naskiĝis la 2-an de decembro 1911 en Gyöngyös, ŝi mortis la 9-an de februaro 2006 ie en Anglio.

Biografio
---------

Zita Gordon lernis komence en sia naskiĝurbo, poste en Svislando. Ŝi akiris aktoran diplomon en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi. Ŝi debutis en 1933 en Teatro Belvárosi. Kelkfoje ŝi havis rolojn ankaŭ en Operetoteatro (Budapeŝto). En 1936 ŝi apartenis al Nacia Teatro (Szeged). En la sekva jaro ŝi edziniĝis al anglo kaj vivis plu en Anglio, ŝi naskis filinon en 1945. Ŝi edziniĝis denove, tamen ŝi vidviniĝis en 1956. Dum la 2-a mondmilito ŝi estis memservanta soldato de la brita armeo.

Ŝiaj kinaj filmaj roloj
-----------------------

* *Budai cukrászda* (1935) – flegistino
* *Az új földesúr* (1935) – Ankerschmidt Hermin
* *Évforduló* (1936) – edzino

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Maalula** aŭ Malula, Malulo (arabe معلولا, aramee : ܡܥܠܐ *maʿlā*, 'enirejo') estas komunumo nordoriente (ĉ. 56 km) de Damasko en Sirio, en Qalamun-montaro. La loĝantoj de Maalula parolas la aramean lingvon, laŭ ties novokcidenta dialekto.

La plimulto de la kristanoj apartenas al la melkita grek-katolika eklezio. La komunumo estas konata en Mez-oriento pro sia soleneco de kruc-starigo la 14-an de septembro.

En Maalula troviĝas kristana preĝejo, kiu estas onidire la plej malnova en la mondo. Ĝi konstruiĝis jam kelkajn jarojn post la krucumo de Jesuo Kristo. Specifaĵo de tiu preĝejo estas la altarplato en formo de pagana ofera altaro. La lokon vizitas ĉiuj kristanaj kredkonfesuloj el Sirio kaj Libano. Inter la pilgrimantoj estas ankaŭ multaj sunaismaj islamanoj.

En la komunumo troviĝas ankaŭ grek-ortodoksa monaĥejo Mar Thekla, kiu estis konstruita ĉirkaŭ la groto kaj tombo *(Mağarat Mār Taqlā)* de Sankta Tekla. Sur altaĵoj super la komunumo troviĝas la antikva monaĥejo, kiu estas konsekrita al martiroj Baĥos kaj Sergios. Ilia memortago estas la 7-a de oktobro. La pligrimejo Ajatekla en turka komunumo Silifke estas plia loko, kiu pretendas por si la tombon de la Sanktulo. En 2014 islamistoj estis forpelitaj el Maalula, kaj tuj komenciĝis restarigo de la urbo kaj la monaĥejo.

* Maalula en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Maalula en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas fruktarbojn, precipe pomarbojn.

Referencoj
----------

1. 1 2  *La monaĥejo de St. Tekla* en *Maalula* denove ekfunkcias, La vojaĝo, la 2)an de septembro 2018.
**Bruno la 2-a** (1034-1049) estis Grafo de Walbeck kaj episkopo de Verden inter 1034 kaj la 21-a de aŭgusto 1049.

Biografio
---------

Li apartenis al la domo de la grafoj de Walbeck. Liaj gepatroj estis grafo "Siegfried la 2-a de Walbeck" (947-991) kaj Gerberga von Stade (971-1007). Li estis la frato de la historiisto kaj episkopo Thietmar de Merseburg (975-1018) kaj la episkopo Siegfried von Münster (1001-1032). La frato Henriko de Walbeck (974-1004)
sukcedis sian patron, kaj frato Frederiko de Magdeburgo (998-1067) heredis la Burggraflandon en Magdeburgo. La fratino Oda von Walbeck edziĝis al grafo Goswin de Falkenburgo (1051-1128).

Bruno ricevis sian edukadon en la monaĥejo de Corvey. Li eniris ĉi tiun monaĥejon ĉirkaŭ 996. Tie li ekkonis la saksian historion de la kronikisto Widukind von Corvey kaj probable disponigis ĝin al sia frato Thietmar de Merseburgo. Li poste fariĝis abato en Nienburgo kaj sukcedis sian fraton Siegfried en Berge, apud Magdeburgo. Li direktoris la monaĥejon tie inter 1025 kaj 1034.

Dum lia administrado kiel episkopo, la diocezo suferis invadojn de la vendoj. Krome la malsupra preĝejo de la monaĥejo Michaelis, en Luneburgo, estis konsekrita. Estis ankaŭ disputo kun la ĉefepiskopo de Bremeno, Adalbrando de Bremeno (aktiva inter 1035 kaj 1043).

Bildo de Monaĥejo de Berge, kie Bruno la 2-a sukcedis al sia frato Siegfried.

Literaturo
----------

* Personensuche
* Wikisource
* Deutsche Biographie
* FreeJournal Arkivigite je 2021-09-21 per la retarkivo Wayback Machine
* Biographical Index of the Middle Ages
* Allgemeine Deutsche Biographie

Vidu ankaŭ
----------

* Thietmar de Merseburg
* Bruno la 1-a, Episkopo de Verden (962-976)
* Dietrich von Nieheim
* Bruno de Querfurt
* Siegfried la 2-a von Walbeck (1040-1087)

Referencoj
----------

1. ↑  Geni
2. ↑  Geneanet

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 738949
* GND: 135669944
* VIAF: 75074628
 |
PapoPapo

**Nikolao la 5-a**, denaske **Tommaso Parentucelli** (naskiĝinta en Sarzana la 15-an de novembro 1397; mortinta la 24-an de marto 1455) estis papo de la 6-a de marto 1447 ĝis sia morto.

Biografio
---------

Tommaso Parentucelli naskiĝis en Sarzana (Ligurujo) en familio de kuracisto. Kiam li estis juna pastro, li servis al la kardinalo Niccolò Albergati, unu el aŭtoroj de la Florenca unio. Poste oni nomumis lin episkopo de Bolonjo, kaj li estis papa legato en Germanio kaj Napolo. Li akcelis multe kontraktadon de Viena konkordato, kiu reguligis rilatojn inter papo kaj germanaj princlandoj (1448). Li ne havis grandajn ambiciojn, admiris tradiciojn de la antikvo. Li kreis ankaŭ Vatikanan Bibliotekon, kiu estas ĝis nune valorega aro da manuskriptoj.

Nikolao la 5-a aspiris pacon inter kristanoj. En 1452 li ellasis buleon *Romanus Pontifex*, kiu deklaris militon kontraŭ ĉiuj ne-kristanoj. La buleo permesis al portugaloj pretendi terojn en Okcidentafriko kaj konkeri ilin. La 23-an de majo 1453 turkoj prenis Konstantinopolon post 53 tagoj de sieĝo. La kristana Bizanca imperio ĉesis ekzisti. Ĉi tiu novaĵo ŝokis Eŭropon, sed la provoj de Nikolao la 5-a rekomenci krucmilitojn kontraŭ Otomana imperio ne trovis subtenon.

En lastaj jaroj de vivo la papo, kiu suferis pro podagro, okupiĝis pri beligo de Romo per belartaĵoj. Li volis rekonstrui Vatikanan katedralon, sed ne havis sufiĉe fortojn kaj rimedojn. Iu Stefano Porcaro organizis konstante komplotojn kontraŭ la papo. Li estis prenita kelkfoje de la papa gardantaro, sed ricevis pardonon. La papo eĉ gratifis lin per oro kaj nomumis provincestro de Kampanio. Tamen poste Porcaro revenis en Romon por nova komploto, kaj Nikolao la 5-a kondamnis lin al morto. La humanistoj en Romo nomis ĉi tiun decidon kontraŭdira al idealoj de la antikva filozofio.

persona papa blazono de li
portreto de li el la Nurenberga Kroniko

* Kategorio Nikolao la 5-a en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 142076
* GND: 118734911
* LCCN: n85301589
* VIAF: 120732037
* ISNI: 000000012149188X
* LIBRIS: 302221
* SUDOC: 033582262
* BNF: 124434672
* ULAN: 500216046
* NKC: jn20030728002
* ICCU: BCTV000087
* BNE: XX1048131
 |
**Pelagio la 1-a**, latine **Pelagius** (naskiĝis nekonatan daton en Romo kaj mortis en 561) estis papo de 556 ĝis sia morto. En jaro 536 Pelagio estis kunulo de papo Agapeto la 1-a en sia vojaĝo al Konstantinopolo kaj tie iĝis reprezentanto de papo Vigilio apud la konstantinopola kortego. Pelagio estis papigita de imperiestro Justiniano la 1-a. Kiam la papo Vigilio estis alvokita al Konstantinopolo de la imperiestro, Pelagio restis kiel reprezentanto de la Papo en Romo, dum tiu tempo, li bezonis defendi la urbon kontraŭ la gota ĉefo Totilo, kiu sieĝis Romon. Poste, Totilo sendis Pelagion al Konstantinopolo por trakti la pacon kun Justiniano, sed la imperiestro preferis sendi sian generalon Bazilio kontraŭ la malamikoj.

Dum la dua koncilio de Konstantinopolo, Pelagio gvidis skismon kontraŭ la papo Vigilio, kaj disigis la diocezojn de Milano kaj Raveno el la eklezio. Tiu skismo daŭris ĝis 651. Kiam la papo Vigilio mortis, Justiniano kaj Pelagio akordigis kaj la imperiestro nomis lin papo; pro tio, granda parto de la okcidenta pastraro ne agnoskis lin kiel papon.

* Kategorio Pelagio la 1-a en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 241690
* GND: 118968335
* LCCN: no2002046961
* VIAF: 77159518069732770969, 4789168048994838410008, 1333168049025738410001 232286287, 77159518069732770969, 4789168048994838410008, 1333168049025738410001
* ISNI: 0000000078187064
* SUDOC: 113894953
* BNF: 101353120
* NKC: xx0025805
* BNE: XX1149853
 |
**GÁBOS Zoltán** (ga:boŝ) estas rumanuja hungara fizikisto, ekstera ano de Hungara Scienca Akademio. Li naskiĝis en Huedin la 24-an de oktobro 1924.

Biografio
---------

La mezlernejon Zoltán Gábos finis en la reformita kolegio de Koloĵvaro (1943), kaj li akiris diplomon de instruisto pri matematiko -fiziko en Universitato Bolyai de Kluĵo (1947). En 1949 li doktoriĝis kiel disĉiplo de Imre Fényes per disertacio *Pri la formalaj principoj de mekaniko*. Ekde 1962 li estis universitata profesoro en la Universitato Babeş–Bolyai, dum dek jaroj li estis dekano de fakultato de matematiko-fiziko (1966–76). Li aperigis sciencajn laborojn en rumana, hungara, germana, angla kaj rusa lingvoj en enlandaj kaj eksterlandaj revuoj (*Revue Roumaine de Physique*, *Revue d'Optique*, *Il Nuovo Cimento*, *Acta Physica Polonica*, *Optikai Spektroszkópia*). En tiuj li priokupiĝis la problemojn de teoria fiziko, ĝenerala teorio de relativeco, teorio pri kvantomo. Ekde 1967 li estis redakciano de serio *Physica* de *Studia Universitatis "Babeş–Bolyai"*. En hungara lingvo li publikigis studojn en Matematikai és Fizikai Lapok kaj Korunk. Li estis kunulredaktoro de *Fizikai kislexikon* (1976).

Premioj
-------

* 2005 - premio Arany János de MTA.

Volumoj
-------

* *A kémiai termodinamika alapjai* (Kv. 1957);
* *Termodinamica fenomenologică* (1959);
* *Fundamentele mecanicii* (kunulredaktoroj: D. Mangeron, I. Stan, 1962);
* *Termodinamica şi fizica statistică* (kunulredaktoro Oliviu Gherman, 1964);
* *Curs de termodinamică şi fizica statistică* (Kv. 1981);
* *Az elméleti fizika alapjai* (Kv. 1982).


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Zoltán Halmay** [halmai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halmay Zoltán** estis aŭstrohungara naĝisto, trifoja olimpiano, dufoja olimpika ĉampiono, fabrikestro. Lia nobela antaŭnomo estis *erdőtelki*.

Zoltán Halmay naskiĝis la 18-an de junio 1881 en Magasfalu (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Vysoká pri Morave en Slovakio), li mortis la 20-an de majo 1956 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Halmay devenis el varia aŭstra-hungara familio. Li venis al Budapeŝto en sia aĝo 10, kie li maturiĝis en mezlernejo, sed tiutempe li jam naĝis. En la sensporta vivo li havis postenojn, pli poste li estis fabrikestro. 

### Sporta kariero

En 1897 Zoltán Halmay naĝis jam en signifa sportklubo en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono sesfoje inter 1905-1907 (rapida naĝo en pluraj distancoj). Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1900, Hungario en la Somera Olimpiko 1904 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1908 kun 2 oraj, 4 arĝentaj kaj bronza medaloj, krome en Inter-Olimpiko 1906 li estis unufoje la unua, unufoje la dua. Depost fino de sia aktiva sporta kariero ekde 1910 li estis trejnisto de junuloj.

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Vysoká pri Morave
* reliefo en Hódmezővásárhely

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingvaj datenoj kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 804544
 |



* Portalo pri Biografio
Zmrzlé pleso somere
**Zmrzlé pleso** (slovake: "frostinta lago") estas montlago, havas areon de 2,19 ha kaj maksimuman profundecon de 9,9 m. Ĝi kuŝas 1762 m s.m. en supra parto de Malfacila valo en Altaj Tatroj en Slovakio en distrikto Poprad. Je la bildo estas rigardo de Rysy.

Akva reĝimo
-----------

El lago elfluas al nordoriento *Malfacila torento* tra sojleto al Malfacila lago, kiu kuŝas en la suba parto de valo. Ĉirkauaĵo de lago estas ŝtonoza - kovrita per rokaj alŝutaĵoj. Sub ili la akvo enlfluas en lago. Rektan enfluon la lago ne havas.

Ĉirkaŭaĵo
---------

Oriente de lago en kelkaj ŝtupoj leviĝas montadorso kun roka turo Kačacia veža, kiu estas kunigita per montdorso kun Malý Ganek kun fama norda muro por montgrimpado, Daŭrigas roka montdorso okcidenten tra Vysoka, Ťažký štít. Tie montdorso turniĝas norden tra selo Váha, Rysy,Male Rysy. Tie eliras branĉo kun Ťažka veža, kiu staras super la lago de nordo. Nordoriente estas elfluo de lago, tra sojlo en la pli suba parto de valo.

Aliro
-----

La lago estas alirebla nur kun montara gvidanto de la montopasejo Váha de supro aŭ de subo de vilaĝoTatranská Javorina tra Bielovodská valo kaj poste preter Ťažký vodopád tra sojlo de Tažka valo, poste preter de *Malfacila lago*. La montirado de Javorina prenas 5 horoj.

* Kategorio Zmrzlé pleso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Zoltán HOSSZÚ, dro** [hosU]  hungara aktoro, reĝisoro, scenaristo naskita en Kálnok la 14-an de oktobro 1897 Kaj mortinta supozeble en 1944 en nekonataj cirkonstancoj. Lia filo estis Zoltán Gera (aktoro).

Kariero
-------

Zoltán Hosszú pristudis filologion en Szeged, sed post duonjaro li decidis fariĝi aktoro. En 1925 li finis la aktorlernejon de Landa Aktorsocieto. Li ludis en Budapeŝto en Kamaraszínház, en Nacia Teatro (Budapeŝto), reĝisoris en Belvárosi Színház. Li malaperis dum la dua mondmilito. En 1928 oni distingis lin per premio Farkas–Ratkó, krome li estis nomumita eterna membro de Nacia Teatro. En 1931 li edziĝis. Li estis konata kiel epizodisto.

Roloj ĉefaj
-----------

* Tiborc (Katona J.: Bánk bán); Palóc (Ferenc Herczeg: Ocskay brigadéros); Tanító (Zilahy L.: Süt a nap).

Filmroloj
---------

* János Kodolányi: Földindulás.
* Ombrelo de Sankta Petro (filmo de 1935) – Ekleziulo

Lia scenarlibro
---------------

* *Negyedíziglen* (1942)

Fontoj
------

* Magyar életrajzi lexikon
* [hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Zoltán Hosszú en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Zoltán Joó** [jO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Joó Zoltán** estas hungara pentristo, geodeto, inĝeniero.

Zoltán Joó  naskiĝis la 17-an de decembro 1956 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Joó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto, baldaŭ samloke plian diplomon en 1. Lia plej grava instruisto estis Ákos Detrekői. Post siaj studoj Zoltán Joó laboris kiel inĝeniero, sed paŝo post paŝo li interesiĝis pri pentrado. Li havis jam edzinon, kiu naskis trifoje. En 1998 ili translokiĝis al Veresegyház. Zoltán konatiĝis kun pentristo Tamás Péli, kiu instruis lin. Baldaŭ li ne nur pentradis, sed ankaŭ faris skulptaĵojn, komputilajn grafikaĵojn kaj libroilustraĵojn.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Érd (1998, 1999)
* Budapeŝto (2000, 2003)
* Veresegyház (2010, 2015)

El artaĵoj
----------

* vidu la bildojn!

Fontoj
------

* oficiala paĝo

* Kasona plafono en ĉefplaco en VeresegyházKasona plafono en ĉefplaco en Veresegyház
* Rigardu supren!Rigardu supren!
* Kasona plafono en preĝejo en VeresegyházKasona plafono en preĝejo en Veresegyház
* A Csodaszarvas legendája*A Csodaszarvas legendája*

* Kategorio Zoltán Joó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612181
 |
**Zoltán Kásás** [kAŝAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kásás Zoltán** estas hungara akvopilkisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto. Lia filo estis Tamás Kásás.

Zoltán Kásás naskiĝis la 15-an de septembro 1946 en Alpár.

Biografio
---------

Zoltán Kásás lernis jam en Budapeŝto, kie li maturiĝis en gimnazio. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1981. Li edziĝis en 1974, lia edzino naskis filon post 2 jaroj. Li ricevis premiojn inter 2004-2013. 

### Sporta kariero

Zoltán Kásás inter 1958-1977 estis akvopilkisto en ĉefurba sportklubo, poste en provinco ĝis 1984. Li estis hungara ĉampiono en 1968, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1966-1975 91-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kun arĝenta medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1973. Li estis trejnisto ekde 1973, ankaŭ eksterlande.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 805003
 |



* Portalo pri Biografio
**Zoltán Magyar** [madjar], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Magyar Zoltán** estas hungara gimnastikisto, olimpiano, dufoja olimpika kaj trifoja monda ĉampiono sur boko, bestkuracisto.

Zoltán Magyar naskiĝis la 13-an de decembro 1953 en Budapeŝto.

Zoltán Magyar
Busto pri Zoltán Magyar

Biografio
---------

Zoltán Magyar akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1979, bestkuracistan diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto en 1985. Post la dua diplomo li laboris en bestohospitalo, sed en 1992 li malfermis en privatan kuracejon. Li edziĝis en 1988. Li ricevis premiojn inter 1973-2018. 

### Sporta kariero

Zoltán Magyar inter 1965-1980 estis gimnastikisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono trifoje unuoble en kompleksa branĉo, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1972-1980. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun po unu oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1974, 1978, 1979. Ekde 1986 li havis ankaŭ postenojn en la hungara sporta vivo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto
* medaloj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818661
* VIAF: 121387549
* ISNI: 0000 0000 7948 8416
 |




* Portalo pri Biografio
Flava Zokiedro, montrante 28
**Zokiedro** (angle *Zocchihedron* [zakiHIdren], "La (plur)edro de ZOCCHI") estas nomo de la plej ofta 100-edra ĵetkubo, inventita kaj patentita de Lou Zocchi. Ĝi unuafoje aperis en 1985. Ĝia angla nomo estas registrita komerca marko, sed tiu registriĝo kompreneble ne entenas la esperantigon. Malgraŭ la nomo, zokiedro ne estas pluredro, sed pilketo kun 100 ebenetoj. Kelkfoje ĝi nomatas "La golfa pilketo de Zocchi".

Zocchi evoluigis ĉi tiun "ĵetkubon" dum tri jaroj, kaj post tri pluaj jaroj efektivigis ĝian produktadon. Zocchi venis al konkludo, ke 13,85 milimetrojn dika ĵetkubo funkcius plej bone.

Zokiedroj povas esti uzataj por krei hazardajn procentaĵojn en ludoj, aparte en rolludoj. Ili ne multe estas uzataj, parte pro malrapida stabiliĝo (plurajn sekundojn post rulo), kaj parte pro ilia malofteco. Ludantoj ofte preferas anstataŭe ruli du dekfacajn ĵetkubojn diverskolorajn, kun unu koloro reprezentanta la "dekojn" kaj la alia la "unuojn". Por krei dekojn ankaŭ troviĝas apartaj dekfacaj ĵetkuboj markitaj per 00, 10, 20...

Laŭ ekzameno en gazeto *White Dwarf magazine* la distribuado de numeroj de la testita zokiedro iomete nestabilis, sed ĝi ne aparte emis montri altajn nek malaltajn numerojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Pluredraj ĵetkuboj
**Zoltán Závory** [zAvori], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Závory Zoltán** estis hungara pentristo, restaŭristo, vitralisto, instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Závori*.

Zoltán Závory naskiĝis la 20-an de januaro 1906 en Pápa, li mortis la 26-an de januaro 2000 en Szilsárkány.

Kristo fare de Závory en preĝejo Sankta Sebastiano (Kapuvár)
Monumento fare de Závory en Pápa
Reliefo fare de Závory en Pápa

Biografio
---------

Zoltán Závory maturiĝis en la fama kalvinana kolegio en sia naskiĝurbo, poste li akiris pentristan-pedagogian diplomon en Belarta Altlernejo en 1928. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Bosznay, Aladár Edvi Illés (pentristo), István Réti, Ede Balló kaj Andor Dudits. Post la diplomo li estis samloke asistanto 2 studjarojn, poste li instruis en bazlernejo, samtempe li kreis artaĵojn, ofte sakralajn. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato. Li estis apoganto de la hungara revolucio de 1956, tial poste li ne rajtis instrui. Resume li kreis artaĵojn en 280 preĝejoj, li pensiuliĝis en 1968, tamen li kreis daŭre. Li ricevis premiojn inter 1927-1997. Li havis edzinon.

Liaj solaj ekspozicioj (elekto)
-------------------------------

* Pápa (1924, 1987)
* Oroszlány (1966, 1986, 1994)
* Tatabánya (1967)
* Csorna (1996)

Liaj grupaj ekspozicioj (elekto)
--------------------------------

* Pápa (1925-1942)
* Komárom-Esztergom (1959-1965)

Elektitaj murpentraĵoj
----------------------

* Preĝejo de Naskiĝo de Maria (Pápa) (1935–1937)
* Preĝejo Sankta Francisko el Asizo (Kapuvár) (1942)
* Preĝejo Sankta Kruco (Nagyatád) (1991–1992)

Elektitaj restaŭraĵoj
---------------------

* Ĉefkatedralo Ĉieliro de Maria (Kalocsa)
* Preĝejo Stefano la 1-a (Ajka)
* Preĝejo Katarina de Aleksandrio (Egervár)
* Preĝejo de Sankta Kruco (Hőgyész)
* Preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Tatabánya)

Elektitaj vitraloj
------------------

* Preĝejo Sankta Francisko el Asizo (Kapuvár)
* Preĝejo de Sankta Mikaelo (Salköveskút)
* Preĝejo de Marteno de Tours (Und)

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764680
 |



* Portalo pri Biografio
**Zoltán Balogh** [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balogh Zoltán** estis hungara poeto, bienulo, membro de Societo Petőfi (1876). Lia nobela antaŭnomo estis *fertősalmási* [fertOŝalmAŝi], lia nomvarianto estis *Zoltán Almási Balogh*. Lia patro estis Pál Balogh, lia frato estis Tihamér Balogh.

Zoltán Balogh naskiĝis la 7-an de februaro 1833 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la 9-an de junio 1878 en Tokaj (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).

Biografio
---------

Zoltán Balogh frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, samtempe pentristan akademion de Jakab Marastoni, sed li lernis ankaŭ muzikon. Li finbatalis la liberecbatalon (1848-1849), poste li rifuĝis al Vieno kaj studis pentroteknikon de Ferdinand Georg Waldmüller. En 1851 li hejmenvenis, lia pentrista kaj aktora kariero fiaskis, tial li okupiĝis pri poemoj, kiuj aperis en Hölgyfutár. Li edziĝis en 1857, iom poste li denove studis pentradon de de:Carl Rahl en Vieno. Inter 1858-1861 li vivis en familia bieno en Csobaj, poste li revenis al Pest. Li fondis literaturan revuon, sed ĝi estis malpermesita pro la oftaj politikaj artikoloj. Li mortis abrupte dum vojaĝo. Li estis entombigita en Csobaj.

Liaj verkoj (elekto)
--------------------

* *Balogh Zoltán költeményei* (1855)
* *Balogh Zoltán költeményei* (1863)
* *Báthory Erzsébet* (tragedio, 1865)
* *Alpári* (poemeca romano, 1871, 1872)
* *Összes művei* (tri volumoj, 1882–1883)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 24-a punkto)

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 746821
 |


* Portalo pri Biografio
La **Nacia Biblioteko de Serbio** (serbe *Народна библиотека Србије*, literumado *Narodna biblioteka Srbije*) estas la nacia biblioteko de Serbio situanta en Beogrado kaj la plej granda biblioteko en la lando.

Historio
--------

La establo de la biblioteko estas ligita al historia okazaĵo kiu okazis en februaro 1832 kiam Dimitrije Davidović, eldonisto de la unua gazeto en Serbio, sendis leteron pri la establado de nacia biblioteko en honoro de Milos Obernovic, en novembro de tiu jaro la princo ordonis la nacia biblioteko iĝi deponeja biblioteko.

Dum la Unua Mondmilito la konstruaĵo de la biblioteko kaj ĝiaj kolektoj estis difektitaj kaj kio restis de ĝi estis transdonita al ŝirmejoj en Niŝo kaj Kragujevac por protekto. Post la milito kaj post promulgo de la leĝo de la nacia biblioteko en 1919 la biblioteko ricevis la rajton aĉeti kopion de ajna literatura verko publikigita en la Regno Jugoslavio.

La bombardo fare de Luftwaffe sur la biblioteko en Dua Mondmilito tute detruis la bibliotekkonstruaĵon kune kun 500 000 librovolumoj, kolekto de 1424 cirilaj manuskriptoj, kolekto de 4 000 ĵurnaloj kaj 1 800 gazetoj, arkivoj de ĉeffiguroj en serba historio same kiel la administraj listoj kaj katalogo de la biblioteko.

Post la liberigo de Beogrado en 1944 estis periodo de intensa restarigo de la damaĝitaj bibliotekkolektoj kaj disvolviĝo de la biblioteko, en 1947 la loko estis oficiale remalfermita al la publiko, en 1954 la konstruado de la renovigita bibliotekkonstruaĵo estis aprobita.

La biblioteko havas specialan kolekton de raraj libroj de la 18-a kaj 19-a jarcentoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Nacia Biblioteko de Serbio** en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774545
* GND: 2143555-8
* LCCN: n97055301
* VIAF: 134362762
* ISNI: 0000 0001 2288 6568
* SUDOC: 03011182X
* BNF: 12159302b
* NLA: 35756052
* NKC: ko2003184476
* BNE: XX96678
 |
La nova filio
La **Nacia biblioteko de Skotlando** (skotgaele *Leabharlann Nàiseanta na h-Alba*; skote *Naitional Leebrar o Scotland*; angle *National Library of Scotland*) estas la laŭleĝa deponeja biblioteko de Skotlando kaj unu el la naciaj bibliotekoj de Britio. Ĝia centro situas sur la ponto de Georgo la 4-a inter la Malnova urbo de Edinburgo kaj la Universitato-Kvartalo kaj estas disigita super kelkaj aliaj konstruaĵoj tra en la urbo. La biblioteko enhavas ĉirkaŭ 7 milionojn da libroj kaj ĉirkaŭ 7 milionojn da aliaj presitaj objektoj (afiŝoj, planoj, broŝuroj, ktp.) kaj ĉirkaŭ 2 milionojn da mapoj. La biblioteko enhavas la plej grandan kolekton de gaela literaturo en la mondo.

Historio
--------

La nacia deponejo-biblioteko de Skotlando estis origine la biblioteko de la fakultato de la advokatoj. Tiu estis privata instanco kiu alportis kune advokatojn aperantajn antaŭ la tribunaloj de Skotlando. La biblioteko estis fondita en 1689 kaj ricevis juran statuson kiel deponeja biblioteko en 1710. En la 1920-aj jaroj, grupo de redaktistoj serĉis transdoni la bibliotekon al publiko kiel nacia korpo. En 1925 la parlamento de Skotlando realigis la leĝon de la nacia biblioteko.

Laboro sur la nova ĉefkonstruaĵo de la biblioteko, kiu anstataŭigis la viktorianan konstruaĵon ĉe la "Reĝa Mejlo", komenciĝis en 1938, estis haltita pro Dua Mondmilito kaj kompletigita en 1956. En 1989, pintnivela konstruaĵo estis inaŭgurita en suda Edinburgo, kiu estis pligrandigita en 1995.

En 2005, John Murray la 7-a vendis al la biblioteko la arkivon de John Murray Publishing inter 1768 kaj 1920, kiu enhavis multajn originajn manuskriptojn, inkluzive de la origina manuskripto de *La Origino de specioj*.

Specialaj eroj
--------------

* originala manuskripto de *La origino de specioj* de Charles Darwin
* la unua poliomjeliteldono de la teatraĵoj de William Shakespeare
* pluraj kopioj de la Biblio de Gutenberg
* unua eldono de *De revolutionibus orbium coelestium* de Koperniko

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Nacia biblioteko de Skotlando** en Vikimedia Komunejo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774215
* GND: 4070657-6
* LCCN: n80044899
* VIAF: 132075128
* ISNI: 0000 0004 0606 761X
* SUDOC: 028325591
* BNF: 120184340
* NLA: 35282625
* NKC: kn20070610007
 |
La **Nacia Biblioteko de Kazaĥio** (kazaĥe *Қазақстан Республикасының ұлттық кітапханасы*, transliterumado Qazaqstan Respýblıkasynyń ulttyq kitaphanasy; ruse *Национальная Библиотека Республики Казахстан*) estas la nacia biblioteko de la Respubliko de Kazaĥio, situanta en Almato.

Historio
--------

La biblioteko estis fondita en 1910 per decido de la vernija urba konsilio (nun Almato). Jardekon poste, en 1920 la biblioteko iĝis publika biblioteko de la distrikto. En 1931 la prezidanteco de la Laborista Konsilio de Kazaĥio decidis turni la bibliotekon en la Ŝtata Biblioteko de Kazaĥio. Februaro 1937 markis la 100-an datrevenon de la morto de Aleksandr Puŝkin kaj estis decidite doni lian nomon al la biblioteko.

Ekde 1992, la biblioteko estas membro de la Internacia Federacio de Bibliotekaj Asocioj kaj Institucioj. En 2020 la Prezidanto de Kazaĥio decidis doni al la biblioteko la statuson de **nacia biblioteko**. 

La konstruaĵo kie troviĝas la biblioteko ekkonstruiĝis en 1970 kun tri etaĝoj, en 2019 la Ministro pri Kulturo kaj Sporto de Kazaĥio decidis deklari la konstruaĵon de la biblioteko kiel konstruaĵo destinita al konservado.

La bibliotekkonstruaĵo konsistas el 14 legadaj aŭloj, kun 1 500 sidlokoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Национальная библиотека Республики Казахстан

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia Biblioteko de Kazaĥio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774573
* GND: 5174544-6
* LCCN: no95034030
* VIAF: 141018024
* ISNI: 0000000095610055
* SUDOC: 150865473
* BNF: 16905997f
* NKC: ko2007416561 kn20071021019, ko2007416561
 |
**Zontecomatlán de López y Fuentes** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Zontecomatlán de López y Fuentes. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 202.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13091 loĝantojn. El tiuj estis 6482 viroj kaj 6609 virinoj. La komunumo havas surfacon de 216.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 46 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 20 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 500 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11632 personoj. En la jaro 2000 temis pri 12339, do temis pri kresko / malkresko je 1.19 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 10475 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 8610 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 82.20 % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Zontecomatlán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Zontecomatlán de López y Fuentes Arkivigite je 2006-11-16 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Zoltán Bán,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bán Zoltán** estis hungara komikisto, redaktoro. Lia origina familia nomo estis *Beck*.

Zoltán Bán naskiĝis la 1-an de aprilo 1916 en Budapeŝto, li mortis la 15-an de majo 1998 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Bán komencis sian aktoran karieron en Sopron en 1933, samtempe li estis ankaŭ redaktoro ĉe gazeto. Dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo. Depost 1945 li denove estis redaktoro jam en Budapeŝto, ekde 1953 komikisto. Li laboris en kabaredo, Hungara Radio, Hungara Televizio, produktejo de filmoj. Li emeritiĝis en 1976, tamen li ricevis plu komikistajn rolojn. Li ricevis premiojn en 1976 kaj 1996.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Endre Nagy (verkisto): *A miniszterelnök* - gazetvendisto
* Ferenc Molnár: *A doktor úr* - 2-a policano
* Károly Nóti-István Zágon: Hyppolit, la lakeo - kuiristo

Liaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* *Bogáncs* (1959) - spektaklanto
* *Patyolat akció* (1965) - piloto
* *Szerelem* (1971) - hararisto
* *Cha-Cha-Cha* (1982) - vendisto
* *Frici, a vállalkozó szellem* (1993) - vendisto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 728274
 |
La **Nacia biblioteko de Irano** (perse سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران) estas nacia biblioteko situanta en Teherano, la ĉefurbo de Irano. 

Entenanta tutan stokon de pli ol 15 milionoj da konservaĵoj, ĝi estas konsiderata unu el la plej grandaj bibliotekoj en la mondo.

Historio
--------

La biblioteko estis establita en 1937 kaj ĝiaj filioj estas disaj ĉie en la urbo de Teherano. En 1979 aldoniĝis al ĝi la "Librodisvolva Centro" kaj en 1999 ankaŭ la "Kultura Dokumentada Organizo" venis sub la aŭspicio de la biblioteko. En 2002, la "Nacia Arkivo de Irano" estis aldonita.

Antaŭ ĝia malfermo ekzistis aliaj bibliotekoj kiuj ludis similan rolon sed neoficiale. Ekzemple, la Dar al-Punon kolega librejo funkcias ekde 1851. En 1899 alia biblioteko estis establita en Teherano nomita la "Biblioteko de la Nacio".

Funkciado
---------

Ekde 2004, la nacia biblioteko de Irano konservas interŝanĝajn rilatojn kun la kongresa biblioteko de Usono. Ambaŭ bibliotekoj provizas unu la alian per libroj publikigitaj en Irano kaj Usono por pliigi kaj plibonigi siajn kolektojn. 

La biblioteko estas gvidita, ekde 2014, fare de Raza Salehi Amiri, kiu ankaŭ funkcias kiel Ministro de Kulturo kaj Islama Gvidado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* La retejo Arkivigite je 2022-06-08 per la retarkivo Wayback Machine (perse kaj angle)

 **Nacia biblioteko de Irano** en Vikimedia Komunejo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774134
* GND: 4350983-6
* LCCN: n82006471
* VIAF: 173787488
* ISNI: 0000 0001 0692 1554
* NKC: ko2006325364 ko2006325365, ko2006325364
 |
*Datenoj de la informkesto estas misaj!*

**Zoltán Báthory** [bAtori], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Báthory Zoltán** estas hungardevena ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto, orkestrestro), luktosportisto (kungfuisto, ĵudisto, ĵuĵicuisto).

Zoltán Báthory naskiĝis la 15-an de majo 1978 en Szentendre (Hungario),.

Biografio
---------

Zoltán Báthory dum la kutimaj lernejaj jaroj decidis esti muzikisto. En 1995 li translokiĝis al Novjorko. En 2004 li aliĝis al en:U.P.O. iom poste li fondis propran sukcesan orkestron en:Five Finger Death Punch. Li vivas en Las Vegas kaj la orkestro aranĝas ankaŭ krizhelpajn koncertojn. En lia privata vivo Zoltán estas ankaŭ batalsportisto. En 2010 li ricevis usonan muzikistan premion, lia orkestro mem post 3 jaroj.

Elektitaj ŝlagrotekstoj
-----------------------

* 100 Ways to Hate
* Hard to See
* Wrong Side of Heaven

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Zoltán Báthory en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 653370
* MBA: d8c22bbe-1e08-475f-9d4b-f0536cf70706
 |
Signo de la 80-jaraĝa Ibero
La **Universitato Iberoamerika de Meksikurbo** (hispane ***Universidad Iberoamericana del Ciudad de México***, akronime **UIA** aŭ mallonge **La Ibero**) estas privata universitato en Meksiko fondita en 1943 de la jezuitoj sub la nomo *Centro Cultural Universitario* (CCU). Ĝi estas unu el la elitaj universitatoj de la lando .

Historio
--------

Universidad Iberoamericana
Post ĝia fondo, la UIA estis komence situanta en konstruaĵo ĉe *Avenida Hidalgo 120* (San Ángel-kompromiso) de Meksikurbo, kiu hodiaŭ enhavas la restoracion "San Angel Inn". La UIA Lernejo de Filozofio kaj Homarscienco estis komence situanta sur la kampuso de la Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM). Instruado komenciĝis kun sep profesoroj kaj 13 studentoj; La unua rektoro estis Gabriel García Rojas. En 1952 la universitato ricevis sian nunan nomon. Ĝi estas sendependa de UNAM ekde 1974.

La plej granda kampuso kaj ĉefsidejo daŭre estas en Meksikurbo, aliaj lokoj inkluzivas Gvadalaharon, León, Torreón, Pueblan, Tijuanan kaj Akapulkon.

La arkitekto Augusto H. Álvarez estis la respondeca de planado de la campus de Meksikurbo en la *disvolviĝo de Campestre Churubusco*. Post kiam la kampuso estis detruita en sismo en 1979, la nunaj konstruaĵoj estis konstruitaj kaj la arkitektoj J. Francisco Serrano Cacho.

Organizo
--------

* arkitekturo
* Komerca Administrado
* Kemio
* dezajno
* Edukaj sciencoj
* Sciencoj pri Sano
* Homaj Sciencoj
* historiaj sciencoj
* Internaciaj Studoj
* juraj Sciencoj
* Sciencoj de komunikado
* Arto
* Inĝenieristiko
* filozofio
* Fiziko kaj matematiko
* psikologio
* Religiaj Studoj
* Sociaj kaj politikaj sciencoj

* Ekonomiko

Biblioteko Francisco Xavier Clavigero
La ĉefa biblioteko de la UIA, la "Biblioteca Francisco Xavier Clavigero ", estas nuntempe la plej granda privata biblioteko en Latinameriko kaj tenas pli ol 280,000 librojn kaj revuojn, inkluzive de specialaj malnovaj, plejparte historiaj kopioj kiel ekzemple: la kolekto de Porfirio Díaz .

La universitato funkciigas lokan radiostacion en Meksikurbo nomita *Ibero 90.9*.

Ibero ankaŭ konservis fortajn ligilojn kun indiĝenaj komunumoj kaj kun sociaj organizaĵoj kiel ekzemple "Cáritas, IAP", kaj aliaj ligitaj al Teologio de liberigo, same kiel kun sociaj organizaĵoj kiuj batalas por liberecoj kaj homaj rajtoj kiel ekzemple la "Fundación Prensa kaj Demokratio".

Fontoj
------

* Espinosa, David. *Jesuit Student Groups, the Universidad Iberoamericana, and Political Resistance in Mexico.* Albuquerque: University of New Mexico Press 2014 (ISBN 978 0 8263 5461 7)
* Meneses Morales, Ernesto. *La Universidad Iberoamericana en el Contexto de la Educación Superior Contemporanea*. Mexico City: UIA 1979.

Referencoj
----------

1. ↑   Sistema Universitario Jesuita (angle). Arkivita el la originalo je 2020-12-10. Alirita 2017-10-07.
2. ↑   Universidad Iberoamericana (IBERO). Arkivita el la originalo je 2015-03-18. Alirita 15 December 2018.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 847409
* GND: 38647-9
* LCCN: n50060927
* VIAF: 262523114
* ISNI: 0000000121564794
 |
**Zacoalco de Torres** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Zacoalco de Torres. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 119.

Geografio
---------

**Zacoalco de Torres** apartenas al la regiono Sur kiu situas en la centra suda parto de la subŝtato. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25529 loĝantojn. El tiuj estis 12328 viroj kaj 13201 virinoj. La komunumo havas surfacon de 491,27 km². La meza alteco estas 1350 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 22,7 C. En la komunumo estas 578,7 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7959 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 7225 scipovis legi kaj skribi kaj 722 viroj estis analfabetoj. Do 9.07 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 8777 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 7942 sciis legi kaj skribi kaj 825 virinoj estis analfabetoj. Do 9,4 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Zacoalco de Torres vivis 22936 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 23 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,1 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Zacoalco de Torres Arkivigite je 2007-05-26 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La okcidenta enirejo de la zoo Elefantejo La **Zoologia ĝardeno de Halle** (germane: *Zoologischer Garten Halle*) estas municipa zoo en Halle (Saale), Germanio, Fasanenstraße 5a. Pro la situo ĝi ofte ankaŭ nomiĝas *monta zoo*.

Historio
--------

Supre de la valo, tra kiu la rivero Saale romantike kurbe fluas laŭlonge de montetoj kaj malnovaj burgoj, troviĝas la zoo de Halle sur la monteto Reilsberg. Ĝi estas unu el la plej gravaj atrakcioj turismaj en Saksio-Anhalto. Malfermite en majo 1901 kiel historiisma pejzaĝoĝardeno ĝi gravas ankaŭ kiel vidindaĵo kultura. La alterno de artefarita pejzaĝigo kaj oferto de pluraj belvidoj super la urbon sen paroli pri diversaj specialaj eventoj igis ĝin travivaĵo por ĉiuj aĝogrupoj.

Priskribo
---------

Sur 9 hektarajn granda areo vivas nuntempe ĉ. 1700 bestoj de 250 specioj el 5 kontintentoj. En la centro estas la bredado de montaj bestoj kaj la faŭno de Suda Ameriko kun maloftaj animaloj kiel folivoroj, doliĥotinoj, tukanoj, kariamoj, vikunoj, fenikopteroj, sajmirienoj aŭ formikomanĝuloj.

Multaj sekcioj plimodernigitis antaŭ malmultaj jaroj aŭ eĉ novkonstruitis, i.a. por otariedoj, elefantoj, leonoj kaj krokodiloj. Danke al imponaj arkitekturaj solvoj la vizitantoj povas admiri ĉion de tre proksime sen iu ĝeno por la bestoj. Du atrakciegoj estas la nova domo de la rabobestoj kaj ejo moderna por la elefantoj. Disde terasoj eblas vidi ilin ankaŭ elaere kvazaŭ.

Multe da kafejoj kaj bierĝardenoj plifaciligas la restadon pluan en la zoo.

Vidu ankaŭ
----------

* Johann Christian Reil

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Zoo de Halle en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la zoo
* Hejmpaĝo de la amikoj de la zoo Arkivigite je 2015-10-17 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj: 50° 55′ 12″ N 14° 23′ 34″ O﻿ / ﻿50.92000 °N, 14.39278 °O﻿ / 50.92000; 14.39278 (mapo)

**Zadní Doubice** (germane *Hinterdaubitz*) estas pereinta vilaĝo, kiu troviĝis en senpera proksimeco de ĉeĥa-germana ŝtatlimo en distrikto Děčín. En la jaro 1890 ĉi tie vivis 26 loĝantoj en sep domoj, en la jaro 1932 estis da ili ĉi tie 37; ili anonciĝis al ĉeĥaj evangelikoj. Post la jaro 1945 la domaro estis ellandigita kaj ĝi pereis. En la jaro 1950 la malplenaj domoj estis detruitaj, iliaj surkreskintaj restaĵoj estas en la loko ĝis hodiaŭ videblaj.

La domaro falis sub administradon de municipo Doubice. Sed lokaj infanoj vizitis lernejon en saksia Hinterhermsdorf, post la jaro 1918 ĝis Brtníky.

Sur teritorio de la domaro situis fama restoracio kaj hotelo Český mlýn (*Böhmische Mühle*). Ĝi estis malfermita en la jaro 1836. Sed jam en la 16-a jarcento la konstruaĵo servis kiel akva segejo, pli poste ankaŭ kiel muelejo por faruno. Dum la dua mondmilito fariĝis el ĝi resanigejo por germanaj oficiroj. Post la ellandigo de posedantoj ĝi komencis kadukiĝi, en la jaro 1950 ĝi estis detruita komune kun la ceteraj domoj de Zadní Doubice.

En proksima Temný důl troviĝas monumento, kiu estas rememorigaĵo de murdo de ok malliberigitoj, pli multe judoj, dum marŝo de morto el koncentrejo en Schwarzheide en la jaro 1945. La marŝo apartenis al unu el la plej longaj - ĝi daŭris de la 19-a aprilo kaj finis la 7-an de majo en Terezín. Ekiris en ĝi proksimume 600 viroj, en la celon ĝisiris proksimume duono, ceteraj pereis pro elĉerpiĝo aŭ ili estis pafmortigitaj.

Pluaj fotoj
-----------

* Restaĵoj de Zadní DoubiceRestaĵoj de Zadní Doubice
* Restaĵoj de Zadní DoubiceRestaĵoj de Zadní Doubice

Referencoj
----------

1. ↑   Zadní Doubice. Zaniklé obce.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Doubice (1) |
| --- |
| Doubice ~ pereinta vilaĝo Zadní Doubice |

 |
**Lina Heydrich**, naskiĝinta **Lina Mathilde von Osten**, (la 14-an de junio 1911, Avendorf, insulo Fehmarn – la 14-a de aŭgusto 1985, Avendorf) estis edzino de Reinhard Heydrich, la frunta reprezentanto de nazia partio, gvidanto de ĉefa ofico de regna sekureco kaj ankaŭ reprezentanta regna protektoro de Bohemio kaj Moravio. Konata ŝi estas ankaŭ pro tenado de senjorujo en Panenské Břežany ĉe Prago, kie por ŝiaj personaj bezonoj en malbonaj vivkondiĉoj devige laboris ĉirkaŭ 150 malliberigitoj el ghetto Terezín kaj el kloncentrejo Flossenbürg.

Vivo kun Reinhard Heydrich
--------------------------

La 6-an de decembro 1930 en aĝo de 19 jaroj ŝi partoprenis balon de remista klubo en Kiel, kie ŝi renkontiĝis kun tiama marista leŭtenanto Reinhard Heydrich. Ili baldaŭ anoncis sian gefianĉiĝon, kiu okazis la 18-an de decembro 1930. Sed Heydrich estis sekve akuzita pro nedeca konduto, kiu estas neunuigebla al posteno de "oficiro". Li devis fari ĝin per tio, ke antaŭ interkonatiĝo kun Lina li onidire estis promesonta geedzecon al alia virino. Sur tiu ĉi bazo Heydrich estis tralasita el mararmeo, kio neniigis liajn belvidojn al planata kariero. Sed la juna Lina subtenis Reinhardon. Ŝi avertis lin antaŭ membedaŭro. Ŝi ekcelis lin en la nazian partion kaj ŝi kontribius al tio, ke okazis sukcesa akcepto de Heydrich ĉe ĉefulo de SS Heinrich Himmler.

Ŝi edziniĝis kun Reinhard Heydrich la 26-an de decembro 1931 kaj el la geedzeco naskiĝis kvar infanoj: 

* Klaus Heydrich (\* 17-a de junio 1933; † 24-a de oktobro 1943)
* Heider Heydrich (\* 28-a de decembro 1934)
* Silke Heydrich (\* 9-a de aprilo 1939)
* Marte Heydrich (\* 23-a de julio 1942, kiel posttombulo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Lina Heydrich en Vikimedia Komunejo
**Zoltán Gulyás** [gujAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gulyás Zoltán** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.

Zoltán Gulyás naskiĝis la 10-an de aprilo 1930 en Budapeŝto, li mortis la 10-an de junio 2000 (laŭ hungara Vikipedio la mortotago estas la 16-a) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Gulyás maturiĝis en luterana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1952. Post siaj studoj li laboris en pluraj ŝtataj entreprenoj. Li estis memservanto en rekonstruado de Pjongjango (1954-1956). Hejmenveninta li studis en majstrolernejo. Paŝo post paŝo li akiris pli altajn postenojn. Inter 1960-1968 li estis asistanto en la teknikuniversitato, poste li instruis jardekon en la majstra lernejo. En la jaroj 1963 kaj 1964 li studvojaĝis al Londono. En 1988 li pensiuliĝis. Li ricevis premion en 1962.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* medicina universitato (Pjongjango, 1955)
* restoracieto en Hévíz (1966–69)
* loĝdomo en Budapeŝto en la mezepoka kvartalo (1973–1974, kun Péter Reimholz)
* lernejo en Révfülöp (1976–1981)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-03-19 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 693179
* VIAF: 201234897
* ISNI: 0000 0003 5796 3222
* SUDOC: 145776751
 |