recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Palaco Sankta Telmo.
La **Palaco Sankta Telmo** estas la sidejo de la Prezidenteco de la regiona registaro Junta de Andalucía. Temas pri konstruaĵo de baroka stilo en Sevilo, Andaluzio, konstruita inter la 17-a kaj 18-a jarcentoj por iĝi la sidejo de lernejo por maristoj. En la dua duono de la 19-a jarcento ĝi estis la ĉiutaga rezidejo de la duko de Montpensier kaj de sia edzino la infantino María Luisa. En la 20-a jarcento ĝi utilis kiel seminario por la diocezo.

La ĉefaj elementoj de la origina palaco konservitaj en la aktualo estas la ĉefa fasado, la ĉefa korto kaj la kapelo. En la unua etaĝo de la fasado estas la enirejo ege baroke ornamita kaj ambaŭflanke po tri kolonoj kun diversaj buntaj bildoj. En la dua etaĝo estas same baroke ornamita balkono kaj ambaŭflanke joniaj kolonoj kun dek du figuroj alegoriaj pri navigado. En la tria etaĝo estas korintaj kolonoj kaj figuroj de la sanktaj monarkoj Ferdinando kaj Hermenegildo kaj, ene de fenestra arko en la centro, figuro de sankta Telmo. En la supra pintetaĝo estas du statuoj siditaj kun abundokornoj.

La korto estas ĉirkaŭita de galerio kun kvadrataj pilieroj kiuj ekstere havas joniajn kapitelojn.​ Tiuj pilieroj subtenas duoncirklajn arkojn. Estas dua etaĝo de ruĝaj brikoj, kun balkonoj kiuj koincidas kun la pilieroj, dividitaj per pilastroj kun korintaj kapiteloj.

La kapelo enhavas kvin retablojn de la 18-a jarcento.

En 1895, oni finkompletigis la nordan fasadon. supre estas serio de dek du skulptaĵoj de gravaj sevilanoj (ĉu denaske ĉu loĝe) faritaj de la skulptisto Antonio Susillo. La roluloj estas jenaj: Juan Martínez Montañés (Alcalá la Real, Ĥaeno), Rodrigo Ponce de León y Núñez (naskiĝinta en Kadizo), Diego Velázquez, Miguel Mañara, Lope de Rueda, Diego Ortiz de Zúñiga, Fernando de Herrera, Luis Daoíz, Benito Arias Montano (naskiĝinta en Fregenal de la Sierra, Badajoz), Bartolomé Esteban Murillo, Fernando Afán de Ribera y Téllez-Girón kaj Bartolomé de las Casas.

Referencoj
----------

1. ↑   Antonio Sancho Corbacho (1952). *Arquitectura barroca sevillana del siglo XVIII*. Madrid: Instituto Diego Velázquez. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. p. 68.
2. ↑   Margot Molina (20a de januaro 2002). «La azarosa vida del palacio de San Telmo». El País.
3. ↑   José Amador de los Ríos (1844). Sevilla pintoresca o Descripción de sus más célebres monumentos artísticos. Sevilla: Francisco Álvarez y Compañía. pp. 271-272.
4. ↑   Sancho Corbacho, 1952, p. 79.
5. ↑  Memoria final de intervención. Retablo mayor. Capilla del Palacio de San Telmo. Domingo Martínez - José Maestre. Siglo XVIII. Instituto Andaluz de Patrimonio Histórico. Junta de Andalucía. 2009.

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Palacio de San Telmo en la hispana Vikipedio.*

* Kategorio Palaco Sankta Telmo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 823160
* GND: 4605990-8
* VIAF: 124345894
* ULAN: 500308944
* BNE: XX131162
 |
**Opština Petrovec** estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 9 150 homoj sur areo de 201,93 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 45 loĝantoj/km². La administra centro estas la vilaĝo Petrovec.

Loko, priskribo.
----------------

Ĝi situas en la sudorienta parto de la regiono Skopjo. La areo estas 201,93 km².

Opština Petrovec
De nordo al sudo fluas la rivero Pčinja. Ĉe la suda rando fluas en la riveron Vardar. Opšina tial etendiĝas ĉefe en la malaltebenaĵoj de tiuj riveroj en alteco de ĉirkaŭ 200 m en la sudo ĝis ĉirkaŭ 850 m en la nordoriento.

Al vilaĝo en la Opština Petrovec

La komunumo konsistas el 17 vilaĝoj. Ili estas:

Petrovec, Badar, Blace, Breznica, Gornji Konjari, Gradmanci, Divlje, Donji Konjari, Katlanovo, Kožlje, Letevci, Ognjanci, Ržaničino, Srednji Konjari, Sušica, Ќојliја kaj Čiflik. 

Najbaraj municipoj estas:

Opština Ilinden kaj opština Kumanovo en la nordo, opština Sveti Nikole en la oriento, opština Veles en la sudo, opština Studeničani kaj opština Zelenikovo en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Petrovec**|  | Ilinden, Kumanovo |  |
| Studeničani, Zelenikovo | Opština Petrovec | Sveti Nikole |
|  | Veles |  |

Loĝantaro
=========

Laŭ la censo de 2002 loĝis tie makedonoj (4 246 aŭ 51,4%), albanoj (1 887, do 23.0%), bosnianoj (1 442, do 17,5%), serboj (416, do 5,0%) kaj aliaj (264, do 2,2%).

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Петровец en la makedona Vikipedio.*
**Philip J. Fry** estas fikcia persono kaj la ĉefrolulo de la animacio Futurama.

Li estis liveristo en la 20-a jarcento kiu iĝas akcidente kriogenigita kaj vekas en la 30-a jarcento, kiam li iĝas liveraĵisto de firmao Planet Express prizorgita de sia 30-a pranevo Profesoro Hubert J. Farnsworth. Dum la lastaj sekundoj de la jaro 1999, li falas en tankon krionikan dum liverado de pico al *Applied Cryogenics*. Li restas frostita ĝis la lasta tago de la jaro 2999. Post vekiĝo li tiam renkontas la unuokulan konsiliston Leela kaj la roboton Bender. Kune, ili estas dungitaj de la malproksima nevo de Fry.

Li estas la plej bona amiko kaj ĉambrokunulo de roboto Bender kaj fianĉo kaj pliposte edzo de Turanga Leela. Li estas la patro de sia patro Yancy Fry (pro amafero kun sia patra avino dum tempovojaĝo) same kiel duonpatro de la idoj de Kif (pro la gravedeco de Kif kaj la akcidenta patrineco de Leela).

Frio estas karakterizita kiel simpla, kredinda, dolĉa, tamen nematura. Fry rigardas al Bender kiel sian plej proksiman amikon. Li ankaŭ havas fortajn sentojn pri Leela. En pluraj epizodoj li sentas nostalgion pri la 20-a jarcento, kaj provas konvinki siajn kunlaborantojn kiel bone ĝi estis tiam.

* Kategorio Philip J. Fry en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Palaco Vigadó de Buda** estas grava konstruaĵo de Budapeŝto, en urboparto Buda.

Palaco Vigadó en Buda
Vigadó de Buda vespere en 2018

Historio
--------

Estis malnova deziro de loĝantoj en Buda havis konvenan amuzejon en la urbo. (La vorto Vigadó proksime signifas amuzejo.) Ekde 1833 jam funkciis tia amuzejo en Pest (urbo), sed transiri la Danubon estis malfacila, foje neebla vintre. Deziro de Buda-anoj plenumiĝis nur jam depost fondo de Budapeŝto kaj jam tiam, kiam jam funkciis stabilaj pontoj. En 1894 malpleniĝis konvena loko, kie Mór Kallina projektis konstruaĵon. La Vigadó ekfunkciis en 1900. Ĝi havis grandan balhalon kaj aliajn ĉambrojn kaj restoracion. La origina celo estis aranĝi balojn kaj similajn aranĝaĵojn, tamen ofte okazis ekzemple politikaj kunvenoj, en kelkaj ĉambroj biblioteko, sur la teretaĝo diversaj butikoj. Dum la 2-a mondmilito la palaco ruiniĝis, post la renoviĝo ĝi estis longe sidejo de la Hungara Popoldanca Grupo, ĉar la halo estis konvena por dancspektakloj. En 2007 ekstera, en 2018 plena renovigaj laboroj okazis.

Aerfoto pri Vigadó de Buda
La ŝtuparejo en 2018

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas laŭ placo. Ĝi kontaktiĝas kun aliaj domoj dorsflanke kaj havas 2 etaĝojn. La fasado estas simetria.

Vidu ankaŭ
----------

* Palaco Vigadó

Fontoj
------

* hungare kun bildoj
* 
* angle

* Kategorio Palaco Vigadó de Buda en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Philip Johan von Strahlenberg** (1676–1747) estis sveda oficiro kaj geografo de germana deveno kiu faris gravajn kontribuojn al la kartografio de Rusio. Li estis la unua geografo, kiu ideigis la koncepton de "Urala limo", kiu determinis, ke la Uralaj montoj kaj rivero kiel la orientaj limoj de la Eŭropa kontinento. Poste li fiksis ĝin kun la aprobo de la Rusia Caro.

Kiel militprizonulo de la Granda Nordia Milito li studis la geografion de Siberio kaj la antropologion, lingvojn kaj kutimojn de indiĝenaj triboj. Reveninte en Stokholmon en 1730, li publikigis sian libron *Das Nord- und Ostliche Theil von Europa und Asia* kun la rezultoj de siaj studoj. La libro estis bone akceptita kaj tuj estis tradukita al la angla, franca kaj hispana.

Notoj
-----

1. ↑  Egbert Jahn (2015). International Politics: Political Issues Under Debate -, Volume 1. Springer. p. 21. Alirita la 26an de aŭgusto 2019.

* Kategorio Philip Johan von Strahlenberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 655328
* GND: 100632025
* LCCN: n87877593
* VIAF: 44294159
* ISNI: 0000 0000 8122 3425
* LIBRIS: 209521
* SUDOC: 157245551
* BNF: 11887647b
* BIBSYS: 2026782
* NKC: mzk2016930055
* BNE: XX1764031
 |
Moderna ponto ĉe Gateshead
**Gateshead** estas urbo en Tyne and Wear, nordorienta Anglio. Ĝi situas sur la suda bordo de Rivero Tyne, kontraŭe al Newcastle-upon-Tyne. Laŭ la stato de 2011 en la urbo vivis 120 046 loĝantoj sur areo de 21,68 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 5 537 loĝantoj/km².

Ekde la romia epoko homoj loĝis tie, proksime al tiama rivera transpasejo. La anglosaksa historiisto Bede menciis viron nomitan Utta kiu estis abato de Gateshead en 623. En 1068 apud Gateshead Vilhelmo la Konkerinto venkis armeon de Edgar Aetheling kaj Malkolmo la 3-a (Skotlando). En 1344 estis la unua aludo al karbominado en la ĉirkauaĵoj de la urbo, sed la minejo estis malprofunda kaj pro inundado ne eblis mini pli profunde: en 1680 la minado ĉesis.

En 1747 William Hawks fondis ferfabrikon kie fabrikiĝis ankroj, ĉenoj por ŝipoj, ktp. La entrepreno prosperis. Dum la sekvantaj jardekoj Gateshead iĝis grava industria centro. Tamen en 1889 fermiĝis granda fabriko kie laboris multaj loĝantoj. Rezultis longdaŭra grandskala senlaboreco.

En 1854 granda incendio kaŭzis eksplodojn kiuj detruis multajn mezepokajn konstruaĵojn de Gateshead.

Vidu ankaŭ
----------

* Metroo de Tyne and Wear
**John GRAUNT** (24a de Aprilo 1620 – 18a de Aprilo 1674) estis konsiderita fondinto de demografio. Graunt estis unu el la unuaj demografoj, kaj eble la unua epidemiologo, kvankam laŭprofesie li estis merceristo. Li bankrotis poste en la vivo pro perdoj suferitaj dum la Granda incendio de Londono kaj pro diskriminacio kiun li suferis post sia konverto al katolikismo.

Graunt, kun Sir William Petty, disvolvis fruan homan statistikon kaj censajn metodojn kiuj havigis kadron por la moderna demografio. Oni konsideras lin kiel produktinto kaj ampleksa distribuinto de la unua mortindica tabelo, havigante probablecojn de survivado por ĉiu aĝo. Tio rimarkindas konsiderinte, ke la londonaj *Bills of Mortality* de la fino de la 16-a jarcento ne inkludis mortaĝon; tial oni povs kompreni, ke Graunt uzis sian sciaron pri matematiko por krei tian tabelon. Oni konsideras ankaŭ, ke Graunt estis unu el la unuaj fakuloj pri epidemiologio, ĉar lia fama libro temas ĉefe pri statistiko pri publika sano.

La erudicio de la libro de Graunt, nome *Natural and Political Observations Made Upon the Bills of Mortality*, kondukis Graunt al la *Royal Society*. La 5an de Februaro 1661, Graunt prezentis kvin dek ekzemplerojn de sia libro al la *Royal Society* de Londono, al kiu li estis sekve elektita kiel membro en 1662 kun apogo de la reĝo Karlo la 2-a de Anglio. La rekomendo de la reĝo ege gravis pro la statuso de Graunt kiel komercisto, ĉar la reĝo sugestis al la Royal Society ke ĝi akceptu "plian tian komerciston." Graunt estis elektita kiel membro de la konsilantaro de la *Royal Society* en Novembro 1664 kaj reprezentis la Societon en kelkaj kunsidoj.

Referencoj
----------

1. ↑   (1963) "John Graunt and His Natural and Political Observations [and Discussion]", *Proceedings of the Royal Society of London. Series B, Biological Sciences* **159** (974), p. 2–37. doi:10.1098/rspb.1963.0065.
2. ↑   Encyclopedia of the Black Death.
3. ↑  Sutherland, Ian.  (15a de Julio 2005) "Graunt, John", *Encyclopedia of Biostatistics*, p. 1–2. doi:10.1002/0470011815.b2a17055. ISBN 047084907X.
4. ↑   %29%3D%27john%20graunt%27%29 Fellow details. The Royal Society. Alirita 2014-07-27.

 Arkivigite je 2022-04-01 per la retarkivo Wayback Machine

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo John Graunt en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832351
* GND: 120134969
* LCCN: n84212577
* VIAF: 32062949
* ISNI: 0000 0000 8111 1191
* SUDOC: 031879055
* BNF: 12301157f
* NLA: 35140884
* NDL: 00441533
* BIBSYS: 90328643
* ICCU: CFIV064773
 |
**Robin Mallapert** (fl. 1538-1553) estis franca muzikisto de la Renesanco, probable komponitso, kiu paŝis plej el sia vivo en Romo. Li estas konata ĉefe kiel instruisto de Palestrina.

Nenio klara estas konata pri la eko aŭ fino de lia vivo, sed ja ke li estis dungita sinsekve de kelkaj romaj preĝejoj kaj kapeloj: nome la *Cappella Liberiana* ĉe la Baziliko Sankta Maria la Granda, ĉe Sankta Ludoviko de la Francoj, la *Cappella Giulia* ĉe Sankta Petro, kaj ĉe la Baziliko Sankta Johano de Laterano. Dum la periodo 1538-1539, kiam li estis *maestro di cappella* ĉe Santa Maria Maggiore, Palestrina estis unu el ties kantistoj: plej verŝajne li instruis lin kantadon kaj/aŭ komponarton tiam.

Nenia muzikpaco estis atribuita al li certe. Tamen, serio de ses pecoj de Magnificat, atribuita al "Rubino", estas plej verŝajne liaj.

Referencoj
----------

1. ↑  Allan Atlas/Mitchell Brauner, Grove rete

* Allan Atlas/Mitchell Brauner: "Robin Mallapert", Grove Music Online, ed. L. Macy (Alirita la 17an de Oktobro, 2008), (subskribo postulita)Arkivigite je 2008-05-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Gustave Reese, *Music in the Renaissance*. New York, W.W. Norton & Co. 1954. ISBN 0-393-09530-4


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 533124
* VIAF: 304917232
* ISNI: 0000 0004 1638 3464
* MBA: f09cb0db-99ad-4ae9-aeeb-1ee65126a91a
 |
La **Reĝa Palaco de La Magdalena** (hispane *Real Palacio de la Magdalena*) estas reĝa palaco en la duoninsulo La Magdalena, en la urbo Santandero, en Kantabrio (norda Hispanio). Oni ekkonstruis ĝin en 1909 kaj finis la konstruadon en 1911. Oni konstruis ĝin por, ke la reĝa familio feriu en ĝi. Ĝi estas konstruaĵo de la arĥitekturistoj Javier González Riancho kaj Gonzalo Bringas Vega.

Ĝi situas antaŭ la insulo Moŭro, sur anktiva fortikaĵo uzata por defendi la Golfon de Santandero kontraŭ atakoj. Post elkonstruo, oni metis meblojn en 1913 kaj ĝi iĝis la somera feriejo de la reĝo Alfonso la 13-a kaj ties familio. Ili feriis tie ĝis la proklamo de la Hispana Dua Respubliko. En 1914 la arĥitekturisto González Riancho aldonis la ĉevalstalojn laŭ stilo de mezepoka Anglio. En 1982 oni deklaris la palacon historia-arta monumento. La urbodomo de Santandero renovigis la lokon en 1993 kaj 1995, laŭ projekto de Luis de la Fuente.

Oni uzas la palacon por aranĝi diversajn kongresojn, ekspoziciojn kaj diverspecajn okazaĵojn, inter kiuj estas la kursoj de la Internacia Universitato Menéndez Pelayo.

Bildaro
-------

* 
* 
* 
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑   eldiariomontanes.es. Arkivita el la originalo je 2013-06-12. Alirita 2014-04-11.
**Opština Tetovo** (makedone *Општина Тетово*, albane *Komuna e Tetovës*) estas unu el 80 komunumoj de Norda Makedonio. En 2016 loĝis ĉi tie 91 760 loĝantoj, kaj laŭ la censo de septembro 2021 estis 84 770. Administra centro de la komunumo estas la urbo Tetovo.

Loko, priskribo
---------------

Ĝi situas en la nordokcidenta parto de la ŝtato, en la regiono Polog. Ĝi havas surfacon de 261,89 km².

Opština Tetovo
maldekstra
La komunumo Tetovo situas parte en la valo Pološka, ​​sed la okcidenta parto en la montoj, sur la deklivoj de la montaro Šar. Ĉe la sudorienta rando fluas la rivero Vardar, en kiun la rivero Pena fluas de maldekstre, de okcidento. La alteco de la areo do estas ĉirkaŭ 450 m en la valo kaj pli ol 2500 m en la montoj.

Sudoriente ĝi pasas tra la aŭtovojo A2 / E65, kondukanta de Skopjo al Lago Ohrid. La fervoja linio funkcias preskaŭ samtempe, sed ĝi finiĝas en la urbo Kičevo.

La komunumo konsistas el la urbo Tetovo kaj 19 aliaj vilaĝoj:

Bozovce, Brodec, Džepčište, Fališe, Gajre, Ǵermo, Golema Rečica, Jedoarce, Lavce, Lisec, Mala Rečica, Otunje, Poroj, Saraḱino, Selce, Setole, Šipkovica, Vejce kaj Vešala. 

Najbaraj komunumoj estas:

Opština Tearce en la nordoriento, Opština Jegunovce en la oriento, Opština Želino kaj Opština Brvenica en la sudoriento kaj Opština Bogovinje en la sudokcidento. La ŝtata limo kun Kosovo transiras la nordokcidenton.


Ĉirkaŭ **Opština Tetovo**| Kosovo |  |  Tearce |
|  | Opština Tetovo |  Jegunovce |
|  Bogovinje |  |  Želino kaj  Brvenica |

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002, el la loĝantoj de tiam 86,580 homoj, estis 60.886 albanoj (70,3 %), 20.053 makedonoj (23,2 %), 1.882 turkoj (2,2 %), 2.357 romaoj (2,7 %) kaj la ceteraj.

Laŭ religioj: ortodoksaj kristanoj 20.182, islamanoj 65.499, katolikoj kaj aliaj.

Referencoj
----------

1. ↑  oficiala statistika retejo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Тетово  en la makedona Vikipedio.*
La **Aŭstraliaj Demokratoj** estis centra, liberala partio en Aŭstralio. La partio estis formita en 1977 el la Aŭstralio partio kaj la Nova Liberala Movado. Ĝi perdis dum la baloto de 2008 ĉiujn federalajn sidlokojn en la senato, kie ili havis siajn nurajn sidlokojn federale. La partio oficiale malaperis en 2015, kiam la *Australian Electoral Commission* forigis ĝin el siaj registroj pro neaktiveco.

Ĝi estis tre populara en Adelaide, Suda Aŭstralio.

Dum la registaro de Bob Hawke kaj Paul Keating la Aŭstraliaj Demokratoj ofte havis politikojn pli maldekstrajn ol tiuj de la Aŭstralia Laborista Partio, kontraŭante la liberan merkaton.

Federalaj partiĉefoj
--------------------

* Don Chipp (1977–1986)
* Janine Haines (1986–1990)
* Michael Macklin (1990)
* Janet Powell (1990–1991)
* John Coulter (1991–1993)
* Cheryl Kernot (1993–1997)
* Meg Lees (1997–2001)
* Natasha Stott Despoja (2001–2002)
* Brian Greig (2002)
* Andrew Bartlett (2002–2004)
* Lyn Allison (2004–2008)

* Kategorio Aŭstraliaj Demokratoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Palamedo** (helene *Παλαμήδης*, latine *Palamades*) estis en la helena mitologio filo de Naŭplio, reĝo en Eŭbeo.

Palamedo estis heroo, lerta viro, estis edukita kaj kulturigita de Kentaŭro Kirono. Li estis proklamita inventinto, inter liaj eltrovoj estas nomataj literoj de la greka alfabeto, numeroj, mono, tabulaj ludoj, mezuroj kaj pezoj, fajraj signoj. Onidire li estis eĉ poeto. Havis fraton nomatan Oiakso.

Kiam proksimiĝadis Troja milito, sendis reĝo Agamemno Palamedon al Itako por varbi tiean reĝon Odiseon por ĉeesto. Tiu nome ŝajnigis frenezecon, por ke li ne devu por longaj jaroj lasi sian reĝolandon kaj sian edzinon Penelopon. Palamedo trovis Odiseon plugantan kampon kaj semanta ĝin per salo. Palamedo preparis finton: antaŭ la ekstaŭrojn metis en sulkon malgrandan filon de Odiseo Telemaĥon kaj Odiseo senhezite haltis la jungitaron. Lia ŝajnigata frenezeco estis malkovrita. Tion Odiseo al Palamedo neniam forgesis.

Pli malfrue antaŭ Trojo Odiseo inside metis falsan leteron, kiu kulpigis Palamedon, ke prenis valoraĵon de la Trojanoj kaj nun konsilas al Aĥajoj, ke ili revenu hejmen. En Palamedan tendon li kaŝis kvazaŭ akiritan oron. Koleriĝintaj militistoj nenion atendis kaj senkulpan Palamedon ŝtonmortigis.

Lia patro kun la pli juna filo Oiakso tuj revenis de Trojo hejmen. La morton de Palamedo Naŭplio venĝis tiamaniere, ke inter edzinoj de Grekoj disvastigis raporton ke iliaj edzoj ĝuas kun kaptitaj Trojaninoj kaj ke li venigos ilin kaj iliajn infanojn post milito hejmen. Per tio li instigis multajn el virinojn al kokro, per kiu ili volis venĝi al siaj edzoj.

Plie Naŭplio post fino de la milito bruligis sur mara bordo falsajn fajrojn kaj multaj ŝipoj de Grekoj poste frakasiĝis kontraŭ danĝeraj rifoj kaj la viroj trovis sian morton en la maro.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Palamédés en la ĉeĥa Vikipedio.*

Vidu ankaŭ
----------

* 2456 Palamedo

* Kategorio Palamedo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Tempest (Tempesto)*** estas la tridek-kvina studialbumo de Bob Dylan, fare de Columbia Records kaj publikita la 10an de Septembro, 2012. La albumo estis registrita en Santa Monica, Kalifornio. Dylan verkis ĉiujn kantojn sole, krom "Duquesne Whistle", kiun li verkis kun Robert Hunter.

La kanto "Tempest" daŭras preskaŭ 14 minutojn, koncerne la subakviĝo de la ŝipo "Titanic". La kanto "Roll on John" daŭrinta nur sep minutojn kaj duonon, tributas la kantiston kaj muzikiston John Lennon.

Kantolisto
----------

1. Duquesne Whistle
2. Soon After Midnight
3. Narrow Way
4. Long and Wasted Years
5. Pay in Blood
6. Scarlet Town
7. Early Roman Kings
8. Tin Angel
9. Tempest
10. Roll on John

Dungitaro
---------

* Bob Dylan – gitaro, piano, kanto, produktado

Kromaj muzikistoj
* Tony Garnier – basgitaro
* Donnie Herron – ŝtalo gitaro, banĝo, violono, mandolino
* David Hidalgo – gitaro, akordiono, violono
* Stu Kimball – gitaro
* George G. Recile – tamburoj
* Charlie Sexton – gitaro

Referencoj
----------

1. ↑  tempest-press-release bobdylan.com, 17a de Julio, 2012.
2. ↑  Bob Dylan Announces New Studio Album NME, 17a de Julio, 2012.  de Julio, 2012}}
3. ↑
emblemo de la Svisa Olimpika Asocio
La **Svisa Olimpika Asocio** (laŭ rekta traduko el la nomoj en la tri oficialaj lingvoj, *Schweizerischer Olympischer Verband, Association Olympique Suisse* kaj *Associazione Olimpica Svizzera*, krome angle *Swiss Olympic Association* respektive pli mallonge *Swiss Olympic*) aŭ en Esperanto pli ekzakte **Svislanda Olimpika Asocio** estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Svisio. Ĝi kreiĝis la 1-an de januaro 1997 el fuzio de la Svisa Asocio pri Sporto *(germane Schweizerischer Landesverband für Sport, SLS / france Association suisse du sport, ASS / itale Associazione Svizzera dello Sport, SSA)* kaj la Svisa Olimpika Komitato *(Schweizerisches Olympisches Comité, SOC / Comité olympique suisse, COS / Comitato Olimpico Svizzero, COS)*, fondiĝinta en 1912, kun samtempa integriĝo de la Nacia Komitato pri Elita Sporto *(Nationales Komitee für Elite-Sport, NKES / Comité national pour le sport d'élite, CNSE / Comitato nazionale per lo sport d'élite, CNSE)*.

En sia funkcio kiel NOK, la Svisa Olimpika Asocio celas subteni svisajn atletojn, sporton en Svislando kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Svislando. Ĝis la jaro 2023 temis pri la Vintra Olimpiko 1928 kaj la Vintra Olimpiko 1948. En Svislando ankaŭ estus disvolviĝinta la pro la Dua Mondmilito ne okazinta Vintra Olimpiko 1940.

Kiel tegmenta sporta asocio nacia, la asocio reprezentas 22 000 sportajn klubojn kaj proksimume 1 600 000 da membroj en tiuj kluboj.

Laŭ la stato de somero 2012, prezidanto de la Svisa Olimpika Asocio estas *Jürg Schild*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo (germane kaj france)
* paĝo en la retejo de Internacia Olimpika Komitato (angle kaj france)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNacia teamo de Svislando |
| --- |
| Svislando en la Somera Olimpiko | 1896  • 1900  • 1904  • 1908  • 1912  • 1920  • 1924  • 1928  • 1932  • 1936  • 1948  • 1952  • 1956  • 1960  • 1964  • 1968  • 1972  • 1976  • 1980  • 1984  • 1988  • 1992  • 1996  • 2000  • 2004  • 2008  • 2012  • 2016  • 2020  •  |
| Svislando en la Vintra Olimpiko | 1924  • 1928  • 1932  • 1936  • 1948  • 1952  • 1956  • 1960  • 1964  • 1968  • 1972  • 1976  • 1980  • 1984  • 1988  • 1992  • 1994  • 1998  • 2002  • 2006  • 2010  • 2014  • 2018  • 2022  •  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rEŭropaj Olimpikaj Komitatoj (EOK) |
| --- |
| 
Albanio • 
Andoro • 
Armenio • 
Aŭstrio • 
Azerbajĝano • 
Belorusio • 
Belgio • 
Bosnio kaj Hercegovino • 
Britio • 
Bulgario • 
Ĉeĥio • 
Danio • 
Estonio • 
Finnlando • 
Francio • 
Germanio • 
Grekio • 
Hispanio • 
Hungario • 
Islando • 
Irlando • 
Israelo • 
Italio • 
Kartvelio • 
Kipro • 
Kroatio • 
Latvio • 
Liĥtenŝtejno • 
Litovio • 
Luksemburgo • 
Makedonio • 
Malto • 
Moldavio • 
Monako • 
Montenegro • 
Nederlando • 
Norvegio • 
Pollando • 
Portugalio • 
Rumanio • 
Rusio • 
San-Marino • 
Serbio • 
Slovakio • 
Slovenio • 
Svedio • 
Svislando • 
Turkio • 
Ukrainio
  |

 |
**Kvarteto pri la Mezoriento** (en la angla: **Quartet on the Middle East** aŭ mallongigite **Quartet** ) estas internacia organizaĵo kunmetita de Usono, Eŭropa Unio, Unuiĝintaj Nacioj kaj Rusio, kies rolo estas kontroli la solvon de la israela-palestina konflikto laŭ la Vojmapo por paco. La korpo estis establita pro la bezono de agento akceptebla de ambaŭ partioj kiel la arbitraciisto kiu determinos ĉu la partioj plenumas siajn devojn aŭ ĉu unu el ili malobservas la interkonsentojn. Tio estas pro la konkludoj de la partioj el la antaŭaj interkonsentoj kiuj ne sukcesis pro la foresto de akceptebla faktoro ambaŭflanke. 

La Kvarteto estis formita en Madrido en 2002, kiel rezulto de konferenco iniciatita de la tiama ĉefministro de Hispanio José María Aznar, kun la celo trovi vojon antaŭen en la israel-palestina intertraktado. La agadoj de la Kvarteto estas financataj de kelkaj instancoj ĉe UN.

James Wolfensohn funkciis kiel la Reprezentanto de la Kvarteto en la Proksima Oriento post sia eksiĝo kiel Prezidanto de la Monda Banko la 31-an de majo 2005. Li deĵoris en tiu posteno ĝis la 30-an de aprilo 2006. Li retiriĝis post serio de decidoj sur la israela flanko, kiuj li kredis reduktintaj la eblecojn trovi solvon al la konflikto, kiel ekzemple limigoj al kontaktoj kun Hamas, trudante malfacilaĵojn al la kapablo de Hamas akiri financadon por civilaj operacioj, konfisko de palestinaj impostaj fondusoj fare de Israelo kaj la trudado de movadlimigoj al palestinanoj.

Tony Blair estis nomumita Kvarteto-Reprezentanto la 27an de junio 2007, tuj post sia eksiĝo kiel Ĉefministro de Britio, kaj servis ĝis 2015.

Vidu ankaŭ
----------

* Vojmapo por paco (politiko)

Piednotoj
---------

1. ↑  La termino *Quartet* en la ĉiutaga parolo signifas pri la grupo da kordinstrumentoj por ludado de ĉambra muziko.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 744741
 |
Bart De Wever (prezidanto)
La Nov-Flandra Alianco aŭ nederlande **Nieuw-Vlaamse Alliantie** (**N-VA**) estas flandra politika partio.

Ĝi precipe strebas por efikeco kaj por la sendependiĝo de Flandrio. Ĝi formis kartelon kun la plej granda partio de la lando, CD&V, ĝis 2010. Kiam la N-VA neatendite iĝis la ĉefa partio de Belgio en junio 2011, ili ek-nuligis la kartelon kaj ekkreis ĉie apartajn listojn.

La partio ekestis en la jaro 2001 kiam ekzistis malkonsento ene de la tiama partio Volksunie pri la (mal)aprobo de la Lambermont-interkonsento pri plua ŝtata reformo. La partio estis disigita en dekstrema "Nieuw-Vlaamse Alliantie" kaj maldekstrema "spirit".

Elektosojlo
-----------

Sub gvido de Geert Bourgeois la partio en la jaro 2003 unuafoje partoprenis al la baloto. Ili sukcesis nur en Okcidenta Flandrio pasi la elektosojlon. Nur Geert Bourgeois do restis kiel reprezentanto en la federacia parlamento. Ankaŭ por la balotoj de la Flandra Parlamento validis elektosojlo. La partio sukcesis tiun pasi kaj havas diversajn reprezentantojn en tiu organo.

Partianoj
---------

* Bart De Wever: ĝenerala prezidanto (ekde la 23-a de oktobro 2004)
* Frieda Brepoels: vicprezidantino
* Louis Ide: vicprezidanto
* Mark Demesmaeker: ĝenerala sekretario
* Johan De Turck: ĝenerala kasisto
* Sebastian Luyten: prezidanto Jong N-VA (junularo)
* Jan Hofkens: prezidanto de la partia konsilejo

Partia krizo
------------

La kartelo kun CD&V je la 30-a de novembro 2006 estis haltigita post la membriĝo Jean-Marie Dedecker kaj Boudewijn Bouckaert al N-VA. CD&V ne povis akcepti s-ron Dedecker en la kartelo. Unue N-VA decidis sole daŭrigi, sed je la 9-a de decembro 2006 la konsilantaro de la partio decidis malfavore al tio. Rezulte de tiu ĉi decido, Jean-Marie Dedecker forlasis la partion.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nov-Flandra Alianco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retpaĝaro de N-VA

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPolitikaj partioj en Belgio |
| --- |
| 
Reprezentata en la federacia aŭ la regiona parlamento |
| Nederlandlingva | Groen!  •  CD&V  •  listo Dedecker  •  N-VA  •  SP.a  •  SLP  •  Vlaams Belang  •  Open VLD |
| Franclingva | CDh  •  Ecolo  •  FN  •  FDF  •  MR  •  PS  •  UF |
| Germanlingva | CSP  •  Ecolo  •  ProDG  •  PFF (parto de MR)  •  SP  •  Vivant |

 |
**Palazuelos de la Sierra** [palaZŬElos delaSJEra] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*. La loknomo *Palazuelos de la Sierra* estas atimologie komprenebla kiel *Palacetoj de la Montaro*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,737 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 87 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo. 

Ĝi distas 30 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas inter Cueva de Juarros kaj Villamiel de la Sierra.

Demografio
----------

Demografia evoluo| 1991 |  | 1996 |  | 2001 |  | 2004 |  | 2008 |  | 2012 |  | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 70 |  | 67 |  | 79 |  | 73 |  | 69 |  | 66 |  | 81 |

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. 

Palazuelos aperis dokumentata jam en la jaro 957 kiam la monaĥejo de Cardeña ricevis la donacon de lignarbaro; la kromnomo *de la Sierra* ekestis uzita ekde la 14-a jarcento por distingi ĝin disde aliaj samnomaj lokoj en la areo de Burgoso. 

Ĝi estis konata kiel la loko de la sep muelejoj, fakte ĉe la rivero Matanzas meze de la 18-a jarcento. Hodiaŭ el tiuj restas nur unu, nome la muelejo de Sankta Kristoforo, nun restaŭrita kaj iam komunuma, kaj uzata de la lokanoj de Palazuelos laŭvice, kaj laŭpage de najbaraj lokanoj.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Bartolomé.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775643
* VIAF: 1152153716397258820000
 |
**Ugbuga lingvo** (iam ankaŭ **kubaĉa lingvo**; propra lingvonomo estas *гӀугъбуган* [ʕūʁbugan], ruse *Кубачинский язык* [kubaĉinskij], azerbajĝane *Qubaçi dili* [gubaĉi]) estas unu el naĥ-dagestanaj lingvoj parolata ĉefe en nordorienta parto de Kaŭkazio (nun apartenanta al respubliko Dagestano).

Iam lingvosciencistoj traktas ugbugan lingvon kiel dargva dialekto; tamen laŭ opinio de ĝiaj parolantoj kaj laŭ ĝia fakta nuna stato la lingvo estas tute aparta, ugbugoj ne komprenas dargwojn.

Nuntempe la lingvo estas nur en parola formo, propran alfabeton ne havas.

Geografio
---------

La lingvo estas ĉefe parolata de loĝantoj de surmontara vilaĝo Ugbaĵilo kaj homoj devenantaj el la vilaĝo nun loĝantaj en Kaŭkazio kaj diversaj aliaj mondopartoj. Kelkaj ugbugaj familioj estis en Centra Azio, interalie en urbo Fergano.

Historio
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  Malplena sekcio | **Ĉi tiu sekcio estas ankoraŭ malplena**. Helpu nin por pligrandigi la artikolon! |

Priskribo
---------

|  |  |
| --- | --- |
|  Malplena sekcio | **Ĉi tiu sekcio estas ankoraŭ malplena**. Helpu nin por pligrandigi la artikolon! |

Referencoj
----------

1. 1 2  Ne estas la lingvo, artikolo (ruse)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informo pri la lingvo kun ugbuga-rusa vortareto en retejo de vilaĝo Ugbaĵilo (ruse)
* Rusa-ugbuga parollibro eldonita en jaro 2002
* Ugbuga teksto verkita per fonetika alfabeto kun ĝia rusa traduko (germane, angle)
Sur la rivero Havel ĉe Berlin-Spandau 2007
La **motorboato Esperanto** estis akirita de Gabi kaj Roland Schnell en printempo de 2007. 

La hejma haveno de la boato estis unue ĉe Motor Yacht Club Tegel MYCT en Berlin, sed nun troviĝas en Werder (Havel) apud la eksa vilao de la Esperanto-poeto Karl Vanselow (Am Zernsee 3).

|  |  |
| --- | --- |
| longeco | 10,40 m |
| larĝeco | 3,45 m |
| profundo | 0,85 m |
| materialo | ŝtalo |
| konstrujaro | 1988 JACHTWERF GRUNO Arkivigite je 2004-06-05 per la retarkivo Wayback Machine B.V. Zoutkamp (NL) |
| pezo | 8,5 t |
| kabino kun lito por du personoj. Dormloko por kvar personoj. |
|  | Kuirejo kaj necesejo kun duŝo |
| motoro | MWM-DEUTZ |
| potenco | 96 kW (130 PS) |
| provizo | 370 l Diesel |
| provizo da akvo | 150l |

Informoj el la blogo de Roland Schnell Arkivigite je 2007-09-10 per la retarkivo Wayback Machine

sportaj sukcesoj
----------------

Kiel membro de Motor Yacht Club Tegel MYCT la boato regule partoprenas en konkursoj, kiuj estas parto de la "Berliner Meisterschaft" de la regiona tegmenta organizaĵo Motoryachtverband Berlin e.V. (MVB). Gabi Schnell gajnis la titolon "Berliner Meister" en 2006 per alia motorboato, kiu neniam oficiale portis la nomon "Esperanto", sed kutime estis registrita sub ĉi tio nomo.

En 2007 ankaŭ la nova "Esperanto" sukcesis gajni la titolon de "Berliner Meister" por motorboatoj.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 25-a de august 2007 | Köpenicker Pokal | Gabi & Roland Schnell, Annika Rothe |
| 23-a de junio 2007 | Oberhavel Pokal (1-a rango) | Gabi & Roland Schnell, Lu Wunsch-Rolshoven (EsperantoLand) |
| 2-a de junio 2007 | Spree-Pokal | Gabi & Roland Schnell, Julika Rostenstock, Jan Wagner |
| 2007 | Tria rango en la interna konkuro de MYCT | Ĉiuj menciitaj |
| 2007 | Berliner Meisterschaft (MVB)
1-a rango | kun la teamoj de 2007 |
La paleoantropologo Donald Johanson kun kopio de la kranio de Lucy, kies fosiliaj restaĵoj utilis por difini la specion *Australopithecus afarensis*.
La **paleoantropologio** (de la greka, παλαιός, *paleos*, "antikva"; άνθρωπος, *anthropos*, "homo"; kaj λογος, *logos*, "scienco") estas la branĉo de la fizika antropologio kaj de la paleobiologio kiu okupiĝas pri la studo de la homa evoluo kaj ties registro en fosilioj, alivorte de la antikvaj homedoj. Foje ĝi estas konata ankaŭ kiel *homa paleontologio*.

Tiu scienco laboras ĉefe el fosilioj kiuj datiĝas eĉ de antaŭ kelkaj milionoj da jaroj, pro kio ĝi estas tre forte ligita ankaŭ al la paleontologio, la geologio, la paleoekologio, la biologio, la genetiko kaj la primatologio. La paleoantropologio celas analizon kaj interpretadon de la informo el la homa pasinteco cele al la klarigo de la apero de la homo kaj de ties sinsekva evoluo kio okazis tra la tempopaso. 

Alia tre forta ligilo estas tiu kun alia branĉo de la antropologio, nome la arkeologio. Tiu emfazas al la kulturaj aspektoj.

La fontoj kiujn oni uzas estas ĉefe fosiliojn de ostoj, sed ankaŭ ŝtonajn instrumentojn aŭ piedspurojn kiel tiuj de Laetoli, en Tanzanio.

Bibliografio
------------

* Ripoll López, Sergio; Muñoz Ibáñez, Francisco Javier (oktobro 2002). Economía, sociedad e ideología de los cazadores-recolectores (1a eldono). Universidad Nacional de Educación a Distancia. p. 16. ISBN 9788436247718.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 696839
* GND: 4173104-9
* LCCN: sh2001004516
* BNF: 12245000t
* NKC: ph115642
* BNE: XX526062
 |
Venuso de Willendorf, (ĉ. 30,000 jaroj)
La **arto de la Malfrua Paleolitiko** reprezentas la plej malnovan antaŭhistorian arton. Figura arto ĉeestas same en Eŭropo kiel en Sulaveso, Indonezio, komencante antaŭ almenaŭ 35.000 jaroj. Ne-figuraj surrokaj pentraĵoj, konsistantaj el manaj ŝablonoj kaj simplaj geometriaj formoj, havas almenaŭ 40.000 jarojn.

Laŭ studo de 2018 bazita sur datumado el uranio-torio, la plej malnovaj ekzemploj de iberia kaverna arto estis faritaj antaŭ 64 000 jaroj, implicante kiel aŭtorojn la neandertaloj, kiu kvalifikiĝus kiel arto de la Meza Paleolitiko.

La apero de figuraj artoj estis interpretita kiel reflektanta la aperon de plena konduta moderneco, kaj estas parto de la difinaj trajtoj apartigantaj la Malfruan Paleolitikon de la Meza Paleolitiko. La eltrovo de kaverno de komparebla aĝo al la plej malnovaj eŭropaj specimenoj en Indonezio establis, ke similaj artaj tradicioj ekzistis kaj en orienta kaj en okcidenta Eŭrazio antaŭ 40,000 jaroj. Ĉi tio sugestis, ke tia arta tradicio efektive devas datiĝi antaŭ pli ol 50.000 jaroj, kaj estus disvastigata laŭ la suda marbordo de Eŭrazio en la origina marborda migrado. Gravas mencii, ke la plej granda parto de la arto de ĉi tiu periodo verŝajne estas forperdita, ĉar ĝi estis mergita en la frua Holocena marnivelo.

Kaverna arto en Eŭropo daŭris ĝis la Mezolitiko (ĉe la komencoj de la Holoceno) antaŭ ĉirkaŭ 12.000 jaroj. Arto de eŭropa malfrua paleolitiko ankaŭ estas konata neformale kiel "Glacia arto", rilate al la lasta glacia periodo.

En novembro 2018, sciencistoj raportis la eltrovon de la plej malnova konata metafora arta pentraĵo, pli ol 40.000 (eble tiel maljuna kiel 52.000) jaroj de nekonata besto, en kaverno sur la indonezia insulo Borneo.

* Kategorio Paleolitika arto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Palestina Nacia Konsilio** (PNK) estas la leĝofara organo de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino (OLP), elektas sian Plenumkomitaton (PK-OLP), kaj plenumas la estrecon de la organizaĵon inter kongresoj. La PNK estas la maksimuma aŭtoritato de la OLP, responsa pri la formulado de ties politikoj kaj programoj. Ĝi utilas kiel parlamento de ĉiuj palestinanoj de ene kaj ekster la Palestiniaj teritorioj, kiu reprezentas ĉiujn sektorojn de la palestina komunumo en la tuta mondo, inklude la politikajn partiojn, la popolajn organizojn, movadojn de rezistado kaj sendependajn figurojn de ĉiuj sektoroj de la vivo.​

La Konsilio kunsidas normale ĉiun duan jaron. La interkonsentoj estas adoptitaj per simpla majoritato, kun kvorumo de du trionoj. La PNK elektas sian propran prezidanton.

Vidu ankaŭ
----------

* Palestina aŭtonomio
* Palestiniaj teritorioj
* Palestino
* Organizaĵo por Liberigo de Palestino

Notoj
-----

1. ↑  PLO vs. PA Arkivita la 4an de marto 2016 en la Wayback Machine. Passia, Septembro 2014. Alirita la 15an de Aprilo 201.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Palestina Nacia Konsilio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 722036
* GND: 1068345519
* LCCN: n85271511
* VIAF: 151803518
* ISNI: 0000 0001 2229 3850
* SUDOC: 030599563
 |
Opština Kriva Palanka
**Opština Kriva Palanka** estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Sed ĝi ankaŭ estas unu el la 6 komunumoj en la nordorienta regiono. En 2002 vivis 20 820 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas urbo Kriva Palanka.

Rivero Kriva Reka fluas tra urbo Kriva Palanka

Loko, priskribo
---------------

Vilaĝo en la Opština Kriva Palanka
La areo de la komunumo estas 480,81 km². Opština situas en la nordoriento de la ŝtato en la valo Slaviško-kampo. La alteco ĉi tie estas ĉirkaŭ 550 ĝis 750 m.

La valo norde estas limita per la montoj German (ĝis 1547 m super marnivelo) kaj de la sudo per la montaro Osogovska planina (pli ol 2000 m super marnivelo).

Valo kuras orienten al okcidenten Kriva Reka rivero, kiu originas proksime de la limo kun Bulgario.

Opština kondukas de okcidento al oriento Ĉefa vojo n-ro A 2 / E 871. Ĝi komenciĝas de la urbo Kumanovo kaj iras al la bulgara urbeto Kjustendil. Pluraj vojoj de loka graveco deflankiĝas de ĉi tiu vojo al la sudo kaj precipe norde. Tamen ili finiĝas en la montoj post kelkaj kilometroj.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Makedonska Kamenica en la sudoriento, Opština Kočani en la sudo, Opština Kratovo la sudokcidento kaj Opština Rankovce en la okcidento.
En la nordo estas ŝtata limo kun Serbio kaj en la oriento estas limo kun Bulgario.


Ĉirkaŭ **Opština Kriva Palanka**|  | Serbio |  |
|  Rankovce | Opština Kriva Palanka | Bulgario |
|  Kratovo | Kočani |  Makedonska Kamenica |

La komunumo konsistigas la urbo Kriva Palanka kaj pliaj 33 vilaĝoj, kiuj estas:

Bys, Baštevo, Borovo, Dlabočica, Dobrovnica, Drenak, Drenje, Duračka Reka, Gabar, Golema Crcorija, Gradec, Kiselica, Konopnica, Košari, Kostur, Krklja, Krstov Dol, Lozanovo, Luke, Mala Crcorija, Martinica, Meteževo, Moždivnjak, Nerav, Ogut, Osiče, Podrži Konj, Stanci, Tylminci, Trnovo, Uzem, Varovište kaj Ĵidilovo.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Крива Паланка en la makedona Vikipedio.*
metalruba transŝarĝado en la haveno de Bremeno, Germanujo.
**Metalrubo** aŭ **ferrubo** estas metala valora materialo, kiu utilas kiel sekundara krudmaterialo. Ĝi ekestas je metalrubigado de aŭtoj kaj aliaj veturiloj kiaj ŝipoj. Metalrubo ankaŭ estiĝas en la metalprilaborada industrio, ekzemple metaleroj dum la prilaborado de metalaj aĵoj (nova rubo). La kolektado de metalrubo okazas por ricevi valoran krudmaterialon por ŝtalfabrikoj kaj ĝisejoj. La monda konsumado de fero-rubo en ŝtal- kaj metal-fabrikoj estas de ĉirkaŭ 650 milionoj da tunoj (stato: 2016).

Ĝeneralaj informoj
------------------

La por metaloj uzata separiga kaj reciklada procezado estas multe pli energiŝpara ol la novfarado de metaloj. Pli ol 60 % de la metaloj en privata mastrumado estas recikligita.

Malpezaj metaloj kiel aluminio aŭ malplenaj ladskatoloj estas kolektataj separate.

Metalrubaj specoj
-----------------

rusa lasitaĵoj en la Retzower Heide
Oni distingas diversajn metalrubajn specojn depende de la posta uzado.

* ordinara metalrubo: la pecoj estu ne pli granda ol 150 cm × 50 cm × 50 cm kaj devas havi materialdikecon de minimume 6 mm.
* oni ankaŭ distingas ladan rubon, kuprorubon ktp.

Ekzistas tiel nomata „eŭropa metalruba indekso por Fer-rubo", kiu difinas la kriteriojn por fera rubo.

Prilabora ĉeno
--------------

miksita metalrubo
La prilabora ĉeno estas jeno: la metalrubo estas kolektita de la metalrubkolektistoj. Tiuj etaj entreprenoj vendas la metalrubon al la metalfabriko, kiu fandas la metalon kaj faras novajn produktojn el la fanditaj metaloj.

Ŝtalrubo
--------

Kompare kun la uzado de metalrubo por ricevi ŝtalon pli ol la duobla energio estas bezonata se fer-erco estas uzata.

Pro la ekonomieco mondvaste 5430 milionoj da tunoj de metalrubo estas recikligata. La procentaĵo en la diversaj landoj estas jenaj:

premita metalrubo
* Usono: 60 %
* EU: 56 %
* Sudkoreujo: 52 %
* Germanujo: 45 %
* Rusujo: 44 %
* Japanujo 42 %
* Ĉinujo: 20 %

La uzado en milionoj da tunoj:

* EU: 116
* Ĉinujo: 85
* Usono: 59
* Japanujo: 49
* Rusujo: 32
* Sudkorejo: 25
* Germanujo: 21

En Germanujo oni kovras 45 % de la ŝtalproduktado per metalrubo.

 Republic F-84

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2017-03-17. Alirita 2017-03-17.
3. 1 2  Friederike Ott: *Von wegen Schrott*, in der Zeitschrift Euro, Ausgabe 8, 2007, S. 34.
4. ↑   S.9. Arkivita el la originalo je 2010-02-16. Alirita 2017-03-17.

Literaturo
----------

* Martina Lauinger: *Alles Schrott? Ein Werkbuch zum Gestalten mit Altmetall*, Paul Haupt Verlag; 2008, ISBN 3258062935

Vidu ankaŭ
----------

* Reciklado
* Ŝredatoro
* Gisado

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Metalrubo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Schrottsortenliste Arkivigite je 2017-03-17 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 582853
* GND: 4130660-0
* NDL: 00567087
 |
blazono episkopa de Joseph Freusberg
**Joseph FREUSBERG** (naskiĝinta la 18-an de oktobro 1881 en Olpe, mortinta la 10-an de aprilo 1964 en Erfurto) estis katedralpreposto kaj helpepiskopo de la Diocezo de Fulda rezidante en Erfurto.

Vivo
----

Estante filo de politikisto li trapasis la abiturientan ekzamenon en 1902 en Montabaur kaj studis filozofion kaj teologion en Paderborn kaj Freiburg. Ordinacio okazis en la 6.4.1906. Mallongan tempon li gvidis internejon por knaboj en Gelsenkirchen antaŭ studo de kanona juro en Romo kie li loĝis en Anima-kolegoi. Post doktoriĝo li estis vikario en Bielefeld en 1909. En 1916 li iĝis paroĥestro de la Preĝejo Sankta Severo (Erfurto) kaj en 1923 li nomumitis preposto de la Katedralo de Erfurto. Paralele li estris la tiean eklezian tribunalon. Dum bombatakoj de la Aliancanoj Freusberg prizorgis protekton de kulturaĵoj kaj post 1945 li tre engaĝiĝis kune kun la katedralarĥitekto Rudolf Stein pri rekonstruoj. En 1945 li deputitis en la Turingia provizora parlamento.

Ĉar post potencakiro de la komunistoj la episkopo de Fulda ne plu facile teleorganizi povis la aferojn en Erfurto oni nomumis Freusberg en 1946 ĝenerala vikario de Fulda kun sidejo en Erfurto. Kaj en la 12.4.1953 li iĝis titulara episkopo de Hadrianopolis en Epiro (nun Distrikto Gjirokastër) kaj helpepiskopo. La konsekron faris Johann Baptist Dietz (Fulda) en la 11.6.1953 kune kun Adolf Bolte (Fulda) kaj Wilhelm Weskamm (Berlino).

Gravis ankaŭ liaj inicatoj kaj planoj de Porpastra Seminario de Erfurto.. Li estis ankaŭ ordinanto de Georg Sterzinsky kaj Joachim Meisner. En 1961 papo Johano la 23-a nomumis lin honore papa tronasistanto. Posteulo lia estis Hugo Aufderbeck. Li entombigitis en la klostro de la erfurta katedralo.

Blazono
-------

La blazona ŝildo dispartiĝas en kvar kampojn per arĝenta kaj ora ankrokruco. La ora ĉelo 1 havas verdan trifoliafolion, la verdaj ĉeloj 2 kaj 3 fluganta oran ankrokrucon kaj ĉelo 4 la blazonon de Erfurto (kaj samtempe de Majenco). Moto lia *In Cruce Salus* (savo per la kruco) prenitis de la verko *Imitatio Christi* de Tomaso de Kempis.

Honoroj
-------

* Deutsche Friedensmedaille, 1961

Literaturo
----------

* Josef Pilvousek: *Weihbischof Dr. Joseph Freusberg (1881–1964). Seelsorger und Integrationsfigur für die Katholiken Thüringens*. Che: *Jahrbuch für mitteldeutsche Kirchen- und Ordensgeschichte* 1 (2005), p. 79–95.
* "Who's who?"

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Joseph Freusberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Freusberg ene de la katolika hierarkio

Notoj
-----

1. ↑  Joseph Lenzenweger: *Sancta Maria de Anima*, Herder, Wien kaj Roma 1959, p. 161
2. ↑  "Die Ekklesiale Geographie Albaniens bis zum Ende des 6. Jahrhunderts – Beiträge der Christlichen Archäologie auf dem Territorium der heutigen Republik Albanien"
3. ↑  Josef Pilvousek: *Dieses Seminar ist zu einer wunderbaren Fülle gediehen. Vom Philosophisch-Theologischen Studium zur Theologischen Fakultät*

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807288
* GND: 105659541
* VIAF: 32466343
* ISNI: 0000 0000 0738 1193
 |
**Doire** (irlande aŭ angle *Londonderry*) estas unu el la ses historiaj graflandoj de Nordirlando. La loĝantoj de la respubliko Irlando kaj la katolikoj de Nordirlando nomas la lokon **Derry**.

Geografio
---------

La graflando situas inter Loch Feabhail (Lough Foyle), Loch nEathach (Lough Neagh) kaj la rivero Bann. Ĝi havas fekundan ebenan landon, parte konsistanta el bazalto, parte el kalkŝtonoj kaj plejparte kovranta de glaciepokaj sedimentiĝoj. En la okcidento situas la Sperrin-montaro.

Historio
--------

En la mezepoko la regiono apartenis al la reĝlando Ulster, poste al Aileach respektive Tír Eoghain. La graflando estis formita 1635 sub la nomo *County Coleraine*, ĝian hodiaŭan nomon ĝi ricevis 1713. Ekde 1920 la graflando apartenas al la Grandbritio kaj Nordirlando.

Ekonomio
--------

La industrio koncentriĝas al la urboj Doire (Londonderry) kaj Cúil Raithin (Coleraine). Troviĝas linindustrio, ŝipkonstruado kaj kemia industrio. En la agrikulturo dominas ŝafkreskado kaj la kultivado de aveno kaj terpomoj. Ĉe la marbordo ekzistas kelkaj gravaj fiŝhavenoj, krome la marbanejo Portstewart.

Urboj
-----

* Doire (Londonderry) aŭ („Derry")
* Cúil Raithin (Coleraine)
* Clóidigh (Claudy)
* Dún Geimhin (Dungiven)
* Cill Ria (Kilrea)
* Léim an Mhadaidh (Limavady)
* Machaire Rátha (Maghera)
* Machaire Fíolta (Magherafelt)

Vidindaĵoj
----------

* Ballybriest duobla kortotombo
* Ballygroll, ŝtoncirklo
* Boviel, kojnotombo
* Caulhame Souterrain
* Dunglady, Rath
* Kilhoyle Cashel
* Knockoneill, kortotombo
* Montrudel Fort
* Mussenden-templo
* Tamnyrankin, kortotombo
* Tirnony dolmeno portala tombo

Famuloj
-------

* Seamus Heaney (\* 1939), irlanda aŭtoro, nobel-laŭreato pri Literaturo de 1995
* Jennifer Johnston (\* 1930), irlanda aŭtorino


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 584846
 |