recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
FIAV 23 Proporcioj 2:3
Flago de Ĉina Popola Respubliko estas ruĝa kampo ŝarĝita en la kantono (supra maldekstraflanka angulo) kun kvin oraj steloj. La dizajno havas unu grandan stelon, kun kvar pli malgrandaj steloj en duoncirklo. La ruĝo reprezentas revolucion, kiel ĉe soveta flago. La granda stelo signifas ĉinajn komunistojn kaj la malgrandaj steloj signifas ĉefajn ĉinajn nepolitikajn istarojn (du el ili estas laboristoj kaj vilaĝanoj, kiuj apartenas ankaŭ la faman sovetan signon rikoltilo kaj martelo, sed la restaj du estas specialaj ĉinaj istaroj, ekzemple "naciaj kapitalistoj", ktp.). Ne nur Ĉinio kalkulis pli ol du nepolitikajn istarojn (ekzemple, la komunisma duono de Germanujo inventis trian istaron: sciencistoj), sed certe Ĉinio kalkulis plej multe. La flago havas kaŝnomon "Kvinstela ruĝa flago".

La flago estis dizajnita de Zeng Liansong, civitano de Rui'an, Zhejiang. Li dizajnis ĝin en respondo al cirkulero distribuita de la Prepara Komisiono de la Nova Politika Konsultiĝa Konferenco en julio 1949. La dizajno de Zeng estis metita en komunkaso de 38 finalistoj. Post pluraj renkontiĝoj kaj burĝonantaj modifoj, la dizajno de Zeng estis elektita kiel la nacia flago. La unua flago estis hisita de Mao Zedong en la Placo Tian An Men de Pekino, la 1-an de oktobro 1949, dum ceremonio.

* Kategorio Flago de Ĉinio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Azio |
| --- |
| Afganio • Armenio • Azerbajĝano • Bangladeŝo • Barato • Barejno • Birmo • Brunejo • Butano • Ĉinio • Filipinoj • Indonezio • Irako • Irano • Israelo • Japanio • Jemeno • Jordanio • Kamboĝo • Kartvelio • Kataro • Kazaĥio • Kirgizio • Kuvajto • Laoso • Libano • Malajzio • Maldivoj • Mongolio • Nepalo • Nord-Koreio • Omano • Orienta Timoro • Pakistano • Rusio • Sauda Arabio • Singapuro • Sirio • Srilanko • Sud-Koreio • Taĝikio • Tajlando • Turkmenio • Turkio • Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj • Uzbekio • Vjetnamio |
| **Flagoj de ŝtatoj limigite agnoskitaj**: Abĥazio • Montara Karabaĥo • Norda Kipro • Palestino • Sud-Osetio • Tajvano |
| 
Vidu ankaŭ: Flagoj de Afriko, Ameriko, Eŭropo, Oceanio, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |
La pli rekta familio de la reĝo Filipo la 6-a, nome li kun sia edzino Letizia Ortiz kaj iliaj du filinoj en junio 2019. Ankaŭ liaj gepatroj, nome la iamaj gereĝoj, formas parton de la reĝa familio.
Ankaŭ la iamaj gereĝoj formas parton de la reĝa familio.
La **Hispana reĝa familio** estas aktuale formata de la titolhavulo de la Krono, kiu havas la postenon de Reĝo de Hispanio, lia edzino, filinoj kaj gepatroj.

Post la procezo de la abdiko de Johano Karlo la 1-a kaj sekva sukcedo fare de lia filo Filipo la 6-a en 2014, la grando de la reĝa familio malpliiĝis al ses membroj: la reĝo Filipo la 6-a kaj lia edzino, nome la reĝedzino Letizia Ortiz; iliaj filinoj, nome la princino de Asturio Leonor kaj la infantino de Hispanio Sofía; kaj liaj gepatroj, nome la emerita reĝo Johano Karlo kaj la reĝedzino Sofia.

En Hispanio, ne ĉiuj kiuj havas rajton al la sukcedo al trono estas membroj de la reĝa familio. Estas diferenco inter **reĝa familio** kaj **familio de la reĝo**. Tiu diferenco ne tuŝas la rajton de la sukceduntoj al la trono eĉ se tiuj ne posedas nobelan titolon. Ekzemple estas membroj de la familio de la reĝo la du fratinoj de la reĝo kun siaj respektivaj familioj nome la jenaj:

* Elena de Borbón y Grecia, infantino de Hispanio kaj dukino de Lugo (pli aĝa fratino de la reĝo),
	+ Felipe Juan Froilán de Marichalar y Borbón, grandulo de Hispanio
	+ Victoria Federica de Marichalar y Borbón, grandulo de Hispanio
* Cristina de Borbón y Grecia, infantino de Hispanio (pli juna fratino de la reĝo), kaj ŝia edzo Iñaki Urdangarin (bofrato de la reĝo),
	+ Juan Urdangarin y Borbón, grandulo de Hispanio
	+ Pablo Urdangarin y Borbón, grandulo de Hispanio
	+ Miguel Urdangarin y Borbón, grandulo de Hispanio
	+ Irene Urdangarin y Borbón, grandulo de Hispanio

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de regantoj de Hispanio
* Monarkio de Hispanio

Notoj
-----

1. ↑   Junquera, Natalia (3a de junio 2014). «Las infantas saldrán de la familia real cuando reine Felipe VI». El País. Alirita la 16an de aprilo 2020.

Bibliografio
------------

* Cortes Generales (27a de decembro 1978). «Constitución Española». Boletín Oficial del Estado. ISSN 0212-033X. BOE-A-1978-31229. Alirita la 16an de aprilo 2020.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 688375
 |
**Tarimoro** estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Tarimoro*.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 33014 enloĝantojn. El tiuj estas 15113 viroj kaj 17901 virinoj. La komunumo havas surfacon de 330,66 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1760 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 700 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 17′ norda latitudo kaj 100° 45′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 32807 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 68 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,21 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

23200 enloĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 18789 alfabetoj kaj 4387 analfabetoj. Do 18,91% de la enloĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2006-08-11 per la retarkivo Wayback Machine
Aŭtovojo A53 ĉe la elveturejo Schmerikon
La **svisa aŭtovojo A53** (la tiel nomita **Oberlandaŭtovojo**) estas kantona aŭtovojo kiu konektas la svisan aŭtovojon A1 ek de la kruco de Brüttisellen kun la svisa aŭtovojo A3 ĉe la disbranĉiĝo de Reichenburg. Ĝi estas ankaŭ konata sub la nomo **Oberlandaŭtovojo**.

Vojo
----

La aŭtovojo A53 komenciĝas ĉe la kruco de Brüttisellen. Ĝia kompleta longeco estas 39 km. Sekvas la elveturejoj Wangen, Hegnau, Uster Okcidento, Uster Nordo kaj Uster Oriento, kie la aŭtovojo nuntempe interrompiĝas. La vojo inter Uster Oriento kaj Hinwil devintus malfermiĝi en la jaro 2015. Pro verdikto de la Federacia Tribunalo de Svislando la mankanta parto de la aŭtovojo ne povas esti konstruita sur la planita linio, ĉar tio detruiĝintus protektitan marĉon. Oni nun devas fari alternativan projekton, kio kaŭzos plurjaran malfruon de la finkonstruo de la aŭtovojo. Tio estas ankaŭ la lasta parto, kiu mankas por kompletigi la aŭtovojringon ĉirkaŭ Zuriko.

En Hinwil la aŭtovojo rekomenciĝas unue kiel ekspresvojo ĝis la aŭtovojcirklo de Hinwil, kie alvenas la svisa aŭtovojo 52 ek de Zuriko tra Forch. Post la cirklo de Hinwil la ŝoseo denove estas 1-a klasa aŭtovojo. Sekvas nun al elveturejoj Dürnten, Rüti kaj Rapperswil, sekvas du tuneloj, tiam la elveturejo Jona, aliaj tri tuneloj, la elveturejo Eschenbach, la tunelo *Uznaberg* kaj fine la elveturejo Schmerikon, de kie la vojo tra la Ricken-Pasejo deiras. Inter Rüti kaj Schmerikon la ŝoseo estas nur 2-a klasa ekspresvojo kun nur po unu koridoro al ĉiu direkto. Ek de Schmerikon A53 denove estas 1-a klasa aŭtovojo kun po du koridoroj. Sekvas la tunelo *Buchberg*, la elveturejo Tuggen kaj fine la disbranĉiĝo Reichenburg kie A53 konektiĝas al la nacia svisa aŭtovojo A3.

La aŭtovojo A53 estas komuna kantona aŭtovojo de la kantonoj Zuriko, Sankt-Galo kaj Ŝvico.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭtovojoj de Svislando
* Listo de svisaj aŭtovojoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Svisa aŭtovojo A53 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Svisa aŭtovojo A53** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

aŭtovojoj
Aŭtovojoj en Svislando

*Naciaj aŭtovojoj:*
A 1 |
A 2 |
A 3 |
A 4 |
A 5 |
A 6 |
A 7 |
A 8 |
A 9 |
A 12 |
A 13 |
A 14 |
A 16 |
A 16 |

  

*Kantonaj aŭtovojoj:*
A 1a(GE) |
A 4a |
A 10 |
A 19 |
A 21 |
A 50 |
A 51 |
A 53 |
H 5 |
H 18 |
H 2 |
T 14 |
Panoramo en Szalafő
**Szalafő** [salafo] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La loknomo estas varianta formo de Zala, la rivero apude fontas.

Malnova domo, nun Monumento historia en Szalafő

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9942
* Areo: 27  km²
* Loĝantaro: 230

Historio
--------

La alvenintaj hungaroj en 895 trovis tie montetojn, deklivojn. La tuta regiono iĝis limgardejo, sentinelserio. Ĉi tie la vilaĝoj konsistis ne el apudaj domoj, sed el sporadaj bienoj. Ĉiu bieno konstruiĝis sur montetopintojn. La loĝdomo, stalo kaj ceteraj konstruaĵoj formis kvadraton, tiel la loko estis defendebla. Tiu sistemo en Hungario troviĝas nur ĉi tie en la ĉirkaŭaĵo.

Ĉi tie venkis en 1319 Karolo la 1-a (Hungario) soldatojn de familio **Kőszegi**, kiuj ne rekonis lin reĝo. Dum la historio la limgardado estis sukcesa, la turkoj nur rabadis, sed ne okupis la regionon. La vilaĝo situas ĉe la landlimo de Slovenio, havas flankovojojn al Szentgotthárd kaj Őriszentpéter.

En 1919 la komunumo trovis sin ĉe la nova limo de **SHS** (serba-kroata-slovena unio). Post 1945 la **fer-kurteno** estis ne tro for, krome ankaŭ la jugoslavia limo estis forte kontrolita. La tero ne estis konvena por agraraj produktoj, estis ankaŭ bestbredado kaj arbarkulturo.

Nuntempe Szalafő estas parto de Nacia Parko **Őrség** kaj Hanság, havas viglan fremdultrafikon. En la komunumo funkcias subĉiela muzeo, kiu prezentas popolan konstruadon de domoj, krome estas kalvinana preĝejo. En Szalafő migra poŝto servas.

Famuloj
-------

En Szalafő naskiĝis skulptisto Zoltán Olcsai-Kiss

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj laŭ Zala (rivero) |
| --- |
| Komunumoj | Szalafő• **Őriszentpéter**• Nagyrákos• Pankasz• Felsőjánosfa•
**Zalalövő**• Keménfa• Salomvár• Zalacséb• Kávás• Zalaszentgyörgy•
Bagod• Boncodfölde• **Zalaegerszeg**• Zalaszentiván• Pethőhenye•
Alibánfa• Vöckönd• Kemendollár• Pókaszepetk• Zalaistvánd• Dötk•
Pakod• Zalabér• Batyk• **Zalaszentgrót**• Zalaszentlászló• Kallósd•
Kehidakustány• Zalacsány• Bókaháza• Szentgyörgyvár• Zalaapáti•
Zalavár |

 |
Lev Kerbel (maldekstre) kun la kolego Vladimir Cigal antaŭ modelo de monumentego en Seelow
**Lev Jefimoviĉ KERBEL** (ruse: *Лев Ефимович Кербель*, jide: *לב קרבל*; naskiĝinta la 7-an de novembro 1917 en Semenivka, mortinta la 14-an de aŭgusto 2003 en Moskvo) estis sovetia skulptisto. Li nombriĝis inter la plejaltrange honoritaj artistoj de sia lando.

Vivo
----

Originante el juda familio Kerbel transloĝiĝis el vilaĝo en la ĉirkaŭaĵojn de Smolensko kie li jam en fruaj jaroj okupiĝis pri skulptado. Jam en 1934 Komsomolo aljuĝis al li premion por memortabulo por Lenin.

Verkaro
-------

La kreanto de heroigaj, grandegaj bronzplastikoj komisiiĝis fare de la Ruĝa Armeo, poste ankaŭ de aŭtoritatoj de GDR, faradi monumentojn. La plej gravaj aĵoj de li troviĝas en lokoj memorantaj la marŝon de la Unua blankrusa fronto inter februaro 1944 kaj la komenco de la batalo de Berlino (1945): la obelisko de Kostrzyn ĉe Odro (forigo en novembro 2008), monumento pri la batalo de la altebenaĵoj de Seelow kaj la sovetiarmea honorigilo je Tiergarten. Apud la Sovetunia Militmonumento en la Treptova Parko ili estas la plej imponaj monumentoj en Germanujo pri la Dua mondmilito.

  

Tre konata estas ankaŭ la kraniego de Karl Marx (moknomite *Nischel*) en Chemnitz. La monumentala plastiko kun pezo de pli ol 40 tunoj kaj 7 metrojn da alteco fariĝis en Moskvo kaj Leningrado kaj en 95 pecoj transportiĝis al GDR; tie ĝi senvualiĝis en la 1971-a jaro. 

Jena aliaj veroj: monumento por Ernst Thälmann je Prenzlauer Berg, monumentoj por Lenin kaj Marx en Moskvo kaj multo da Lenin-statuoj, ekz. je Birobiĝano, aĵoj kiuj en ĉiuj iam socialismaj landoj kaj en en Kubo admireblis. Post la Turniĝo ne malmulto el ili detruiĝis. La lasta verko de Kerbel datumas de 2002, memorŝtono por 118 mortintoj dum la sinko de la submarŝipo Kursk.

Kerbel persone amikiĝis kun Erich Honecker.

Honoroj
-------

* 1950: Stalin-premio
* 1961: Lenin-premio
* 1985: Heroo de Socialisma Laboro
* 1986: *Nationalpreis der DDR*, unua klaso

* SeelowSeelow
* (ne plu ekzistanta) venk-obelisko en Kostrzyn(ne plu ekzistanta) venk-obelisko en Kostrzyn
* Karl-Marx-monumento, ChemnitzKarl-Marx-monumento, Chemnitz
* Thälmann monumento en la berlina Thälmann-parkoThälmann monumento en la berlina Thälmann-parko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Lev Kerbel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri Lev Kerbel en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Ingeborg Ruthe: "Zum Tode des russischen Bildhauers Lew Kerbel: Helden müssen 30 Tonnen wiegen." - Ĉe: Berliner Zeitung, 15.8.2003

Notoj
-----

1. ↑  "Sehenswürdigkeiten – Karl-Marx-Monument."
2. ↑  "В Биробиджане коммунист «обезглавил» бюст Ленина." - Ĉe: NEWSru.com, 24.4.2015
3. ↑  "В Казани завершается отливка памятника экипажу «Курска»." - Ĉe: NEWSru.com, 20.6.2002
4. ↑  "В Казани отлит памятник экипажу «Курска». - Ĉe: NEWSru.com, 25.7.2002


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845061
* GND: 127170847
* LCCN: n89602773
* VIAF: 96470600
* ISNI: 0000 0001 1452 6626
* SUDOC: 174440367
* BNF: 179758147
* ULAN: 500105885
* RKD: 276290
* NKC: xx0075603
 |
La **flago de la Karelo-finna Soveta Socialisma Respubliko** estis adoptita en 1953.

Ĝi konsistis el ruĝa flago, kun la simbolo de la rikoltilo kaj martelo kaj ruĝa stelo en la supra kantono kaj malsupre de du strioj, blua sur verda.

Antaŭ tio, la flago estis ruĝa kun ora rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, kaj la latinaj karakteroj Karjalais-Suomalainen SNT (Karjalais-Suomalainen Sosialistinen Neuvostotasavalta) kun (Карело-Финская Советская Социалистическая Республика) sub ili en ora koloro.

Propono de 1947 sur la sama dizajno kiel la flago adoptiĝis en 1953 krom kun la mallongigoj K.- s. S.N.T. kaj К.-Ф.С.С.Р. en oro sub la martelo kaj rikoltilo. La propono ankaŭ havis vicon de nigraj stiligitaj arboj sur la blua linio kiu igis ĝin elstari inter SSR-flagoj.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Karelo-finna Soveta Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri simpla militilo aŭ enrompilo. Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilon Ramo.* |

asiria ramo (ŝtona reliefo, ĉ. 860 antaŭ nia erao)
**Ramo** aŭ **murrompilo** estas laŭ la origina senco de la vorto militilo kutima dum la antikva epoko, sed ankoraŭ vaste uzata ĝis la mezepoko, por rompi muron de sieĝata urbo, tio estas fari breĉon. Temas pri trabo, fortigita ĉe unu ekstremo, kiu estas antaŭenpuŝita por kolizii kun la detruenda muro de remparo, turo aŭ tuta fortikaĵo.

rekonstruo de mezepoka ligna ramo
En plej simpla kazo tiu trabo povas simple esti portata kaj antaŭenpuŝata de pluraj militistoj, sed ofte la ilo pendis en granda ĉaro, por unuflanke protekti la antaŭenpuŝantajn militistojn kaj aliflanke forpreni de la puŝantoj la laboron porti la pezon de la trabo, por lasi al ili pli da energio antaŭen- kaj malantaŭensvingigi la ilon.
  

Duavice laŭ la sama ideo de fortega premilo en moderna tekniko povas temi pri **maŝino** en formo de granda stampilo, uzata por enbati firme en la grundon fostojn, pavimŝtonojn kaj simile.

Vidu ankaŭ
----------

* la vorton **rostro**: en antikva armea senco temis pri kirasita beko de antikva militŝipo, kiu helpe de intenca kolizio povis esti uzata por rompi la bordon de malamika militŝipo, laŭ la sama principo laŭ kiu ramo celis detrui muron.

* Kategorio Ramo (militilo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tein SEIN**, ankaŭ literumata *Thein Sein* (birme သိန်းစိန်‎, naskiĝis la  20-an de aprilo 1945(nun 1945-04-20), do nun 78-jara) estas birma politikisto. Oficiale ekde oktobro 2007, fakte jam ekde aprilo de tiu jaro, li estis la ĉefministro de la lando, ĝis la 4-an de februaro 2011, la parlamento de Birmo elektis lin ŝtata prezidanto. Por li voĉdonis 408 parlamentanoj el 659.

### Ĉefministro

Thein Sein estis nomumita transira ĉefministro de Birmo en aprilo 2007 fare de la rega armea ĥunto, anstataŭigante la malsaniĝintan politikiston Soe Ŭin. La 24-an de oktobro de tiu jaro, li iĝis la oficiala posteulo de Soe Ŭin, post kiam la antaŭulo mortis la 12-an de oktobro. 

Sein havis la postenon de unua sekretario en la rega Ŝtata Paca kaj Evolua Konsilio, la nacia registaro. Li estas la kvara plej altranga generalo de Birmo, kaj ankaŭ funkcias kiel estro de la registare subtenata Nacia Konferenca Kunvena Komisiono. Tein Sein gvidis altnivelajn traktadojn kun la registaroj de Bangladeŝo kaj Kamboĝo, en sia unua eksterlanda vojaĝo post la nomumo kiel ĉefministro, ankaŭ kun tiuj de Laoso kaj Vjetnamo.

### Baloto de 2010

Kiel gvidanto de la Unia Solidara kaj Evolua Partio, unu el la partioj konkurantaj en la ĝenerala baloto de 2010, li kaj sia partio gajnis tiun baloton. La 4-an de februaro 2011, li sekve estis nomumita ŝtata prezidanto. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351753
* GND: 1171260091
* LCCN: n2011204841
* VIAF: 296367091
 |
Flago de la Kazaĥa SSR
1937-1940
1940-1953
Tiu **flago estis adoptita fare de la Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko** la 24-an de januaro 1953.

La flago prezentita kiel rektangula ruĝa flago kun helblua strio (kiu reprezentas la etnan unuecon de la respubliko), kiu etendiĝas laŭ la fundo iomete for de la rando, kun la orita martelo kaj rikoltilo, kaj la orumita stelo ĉe la supro de la kantono.

Antaŭ tio, la flago estis ruĝa kun la ora rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, kun la cirilaj karakteroj Казак ССР (Kazak SSR) kaj Казахская ССР (Kazaĥskaja SSR) en oro dekstren de la rikoltilo kaj martelo.

Inter 1937 kaj la adopto de ĉi-supra flago en la 1940-aj jaroj, la flago estis ruĝa kun ora rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, kun la latinaj karakteroj QAXAQ SSR kaj la cirilaj karakteroj КАЗАХСКАЯ ССР (KAZAĤSKAJA SSR) en sub la rikoltilo kaj martelo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Stacidometo de Szedres
**Szedres** (sedreŝ) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Szekszárd. La loknomo signifas: morusoarbaro.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 46  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.4774/18.6805
* Loĝantaro: 2490
* Poŝtkodo: 7056
* Telefonprefikso: 74

Situo
-----

Szedres situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Szekszárd. Tolna troviĝas 12, Szekszárd 18, Paks 26 km-ojn for.

Historio
--------

La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko, poste keltoj loĝis en Szedres. István Bezerédj fondis vilaĝon en sia bieno en 1836, li fondis tie ankaŭ la unuan hungaran infanĝardenon. Li plantis multe da morusujojn por bredi silkraŭpojn.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, poŝto, kuracejo, unusola policano.

Vidindaĵoj
----------

* novgotika katolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario) de 1863
* klasikisma katolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuka el la 19-a jarcento
* monumento
* kastelo de Bezerédj
* iama riverbranĉo, nun fiŝkaptista lago

Famuloj
-------

En apudaĵo de Szedres naskiĝis:

* István Apáthy (juristo).

En apudaĵo de Szedres mortis:

* politikisto István Bezerédj
* motoro de la hungara silkraŭpobredado Pál Bezerédj.

* Kategorio Szedres en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Flago en 1952-1991.
Flago en 1920-1921.
Flago en 1937-1940.
Flago en 1940-1952.
La **flago de Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko** unue estis adoptita en 1920, kaj estis ruĝa flago kun flava duonluno kaj stelo en la maldekstra flanka supra angulo.

De la dua periodo (1921 al 1922), Azerbajĝana SSR uzis ruĝan flagon kun la flavaj cirilaj karakteroj ССРА ("SSRA").

En 1937, ora rikoltilo kaj martelo estis aldonitaj en la supra maldeksta angulo, kun malsupre la latinaj karakteroj AXSSR kaj poste en tria versio de la flago en la 1940-aj jaroj la latinaj karakteroj estis anstataŭitaj de cirilaj karakteroj (AзССР) .

La lasta versio de la flago estis adoptita de la Azerbajĝana SSR la 7-an de oktobro 1952. Ĝi estis la flago de Sovetunio, kun horizontala blua grupo en la malsupra kvarono.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rFlagoj en Sovetunio |
| --- |
| **Flago de Sovetunio** • Armena SSR • Azerbajĝana SSR • Belorusa SSR • Estona SSR • Karelo-Finna SSR (1940–1956) • Kartvela SSR • Kazaĥa SSR • Kirgiza SSR • Latva SSR • Litova SSR • Moldava SSR • Rusia SFSR • Taĝika SSR • Transkaŭkaza FSSR (1922–1936) • Turkmena SSR • Ukraina SSR • Uzbeka SSR |

 |

* Kategorio Flago de Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Szegvár** [segvAr] estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en Distrikto Szentes. Szeg signifas angulo inter riverobranĉoj, vár estas fortikaĵo.

Kastelo de Károlyi (kAroji) en Szegvár

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 86 km²
* Loĝantaro: 4900
* Poŝtkodo: 6635
* Telefonprefikso: 63

Geografio
---------

Szegvár situas sur ebenaĵo, Tiso preterfluas, laŭ traira flankovojo inter la proksimaj Szentes kaj Mindszent, laŭ fervojo Szolnok-Hódmezővásárhely. Szentes troviĝas je 8 km-oj.

Historio
--------

Szegvár estis menciita unuafoje en 1332. Dum la mezepoko la vilaĝo havis kastelon kaj fortikaĵon. La turkoj okupis ilin en 1552. Kastelo el ruinaĵoj de fortikaĵo en 1727 konstruiĝis. Inter 1773-1883 Szegvár estis departementejo de Csongrád (reĝa departemento) kaj iĝis grandvilaĝo ekde 1872.

Ventomuelejo de Szegvár el 1865, ĝi funkciis ĝis 1948

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo (kun paroĥo) omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1737, turo 31 m-ojn alta alkonstruiĝis en 1753

Famuloj
-------

En Szegvár naskiĝis:

* antropologo Lajos Bartucz
* filologo Jenő Újfalusi Németh
* fungosciencisto Sándor Balázs (agronomo).

Famaj nomportantoj
------------------

* Katalin Szegvári

* Kategorio Szegvár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Eldonejo **Taschen** - germane *Taschen Verlag* - estas germanlingva eldonejo de grandformataj artaj libroj kun centra oficejo en Kolonjo. La firmaon en 1980 fondis *Benedikt Taschen*, kies familia nomo sekve konsistigas la eldonejan titolon. La firmao do neniel produktas malgrandajn kaj malmultekostajn poŝlibrojn, germane nomataj *Taschenbuch*, sed tute male aparte grandformatajn kaj presteknike altkvalitajn librojn kun multaj reproduktaĵoj de artaj fotoj aŭ pentraĵoj, kaj kompare malmulta teksto.

la eldoneja centro ĉe la kolonja avenuo *Hohenzollernring*
*Benedikt Taschen* origine fondis la firmaon por vendi sian ampleksan privatan kolekton de bildstrioj. Sed baldaŭ la eldonejo ricevis renomon de specialisto pri artaj libroj. En 1984 ĝi aĉetis 40 000 restajn ekzemplerojn de grandformata libro pri verkaĵoj de la belga pentristo René Magritte, kiuj en Germanio tre sukcese vendiĝis. En 1986 *Angelika Herbert* iĝis kuneldonistino. En 1990 ŝi edziniĝis je Benedikt Taschen, kaj per la nomo Angelika Taschen per publikigo de 150 libroj signife kontribuis al la firmaa sukceso. En 2004 la paro divorciĝis.

Laŭ la stato fine de la jaro 2012 la eldonejo per tutmonde pli ol 20 milionoj da grandformataj artaj libroj estas la tutmonde gvida eldonejo ĉi-speca. Ekzistas branĉoj en Germanio, Usono, Britio, Francio, Hispanio, Japanio kaj Honkongo. En 11 mondaj metropoloj ekzistas propraj eldonejaj librovendejoj. Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Taschen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* eldoneja retejo (germane, angle, france kaj hispane)
La **Konstitucia juĝejo** aŭ **Konstitucia Kortumo** estas aparta kaj sendependa kortumo, kiu okupiĝas pri leĝoj laŭ vidpunkto de la konstitucio de la lando. Ili funkcias en difinitaj landoj, foje ili havas aliajn nomojn, eĉ malsamaj taskojn. Foje la supera kortumo de la lando funkcias ankaŭ kiel konstitucia juĝejo.

La konstruaĵo de la Konstitucia juĝejo de Germanio

Historio
--------

Konstitucia juĝejo estis postulita en 1610 en Anglio, kiam estis dubinda: ĉu la parlamento agas laŭleĝe. La Usona Supera Kortumo deklaris en 1803, ke ĝi havis la rajton deklari ĝustecon pri federalaj leĝoj. En Germanio estis aparta loko (Paulskirchenverfassung) pri konstituciaj plendoj. La unua fakta konstitucia juĝejo ekfunkciis en 1920 en Aŭstrio. En Germanio reala konstitucia juĝejo estis kreita post la Dua Mondmilito kiel Federacia Konstitucia Kortumo. En Hungario ĝi ekfunkciis ĝuste en fino de la socialisma erao.

Oni povas konstatis el la historio de la 20-a jarcento, ke en Germanio Adolf Hitler ricevis potencon laŭ tutlanda baloto, tamen poste la nazioj paŝo post paŝo ŝanĝis la leĝojn, tial ili formis diktaturon. Tial nepre necesas alta tribunalo, kiu ne permesas ŝanĝojn de leĝoj por krei diktaturon.

Konstituciaj juĝejoj
--------------------

* Barata Supera Kortumo
* Federacia Konstitucia Kortumo de Germanio
* Konstitucia juĝejo de Ukrainio

Fontoj
------

* Arkivigite je 2015-04-17 per la retarkivo Wayback Machine hungare

* Kategorio Konstitucia juĝejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Juro |
La paca parko de **Tasitolu** (en la tetuma lingvo *tri akvoj* aŭ *tri lagoj*, ankaŭ *Taci Tolu*) en Orienta Timoro konsistas el tri salakvaj lagoj. Ĝi situas okcidente de la landa ĉefurbo Dilo. Ĉe la lagoj ĉiujare alvenas centoj da akvobirdoj el Rusio, kiuj ĉi-tie pasigas la vintron. Ankaŭ multaj lokaj birdoj vivas borde de la lagoj.

Origine estis planoj deklari la ekologie gravan birdan vivoregionon post la Nacia parko Nino Konis Santana la duan nacian parkon de Orienta Timoro. Fine de oktobro 2008 tamen publikiĝis planoj, ke borde de la lagoj konstruiĝu kvinstela hotelo por 350 gastoj. La unua luksa hotelo de la lando estu konstruata inter du montetoj ĝis la jaro 2012. Al la hotelo ankaŭ apartenu golfejo kun 27 golfejaj truoj inter la lagoj, kaj komerca kunvenejo.

Galerio
-------

* pelikanoj kaj fone domo en la tradicia timora stilopelikanoj kaj fone domo en la tradicia timora stilo

Referencoj
----------

1. ↑  Japan Economic Newswire, la 31-an de oktobro 2008: *"East Timor to get its 1st luxury resort"* ("Orienta Timoro ricevos sian unuan luksan hotelon"[*rompita ligilo*]

Eksteraj ligiloj
----------------

* anglaj informoj pri la regiono de la internacia birda asocio Arkivigite je 2009-01-03 per la retarkivo Wayback Machine
**Mihály Mőcsényi** [mihAj mOcsEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mőcsényi Mihály** estas hungara pejzaĝarkitekto, altlerneja instruisto.

Mihály Mőcsényi  naskiĝis la 9-an de novembro 1919 en Mőcsény, li mortis 14-an de septembro 2017 en Balatongyörök.

Biografio
---------

Mihály Mőcsényi frekventis gimnazion en Bonyhád, poste ĝardenistan akademion en Budapeŝto, baldaŭe li akiris diplomojn el ekonomio, agrario, konstrutekniko kaj arthistorio. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato, tamen li povis plulerni en tiam hungara Universitato Kolozsvár. En 1944 li estis partizano en la nuna Ĉeĥio. Spite tion dum la socialismo li havis akrajn konfliktojn. En 1969 li estis katedrestro, en la sekva jaro li profesoriĝis, fine ankaŭ rektoro. Li dufoje doktoriĝis (1962, 1970), li atingis ankaŭ la sciencan gradon PhD. Li okupiĝas precipe pri konstruado de ĝardenoj. Li estas hungara pioniro de konstruado de la pejzaĝoj. Li ricevis premion Kossuth en 2014, ekde 1988 medalojn kaj premiojn.

Elektitaj libroj
----------------

* *Eszterháza fehéren-feketén* (1998)
* *Környezetünk és védelme 1.* (1999)
* *Királyi és hercegi kertek Magyarországon* (Reĝa kaj dukaj ĝardenoj en Hungario), (2001 ankaŭ angle kaj germane)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj

* Kategorio Mihály Mőcsényi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Larĝa panoramo de Szentgotthárd

**Szentgotthárd** (germane: *St. Gotthard*, slovene: *Monošter*) estas urbo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szentgotthárd, kies administra centro estas.

Riverbordo de Szentgotthárd

Geografio
---------

Szentgotthárd situas laŭ la bordoj de Rába laŭ la landlimo de Aŭstrio. Körmend troviĝas 28, Szombathely 53, Budapeŝto 246 km.

Teatro de Szentgotthárd
Katolika kirko de Szentgotthárd-Rábakethely

Historio
--------

La urbo slovene estas Monoŝter, germane St. Gotthard. Verŝajne abatejo funkciis tie, kiu prenis nomon pri episkopo Gothardo La Sankta. En la 16a kaj 17a jarcentoj la landoparto estas milita zono. Ankaŭ ĉi tie konstruiĝis malgranda fortikaĵo. En 1664 okazis grava batalo, militestro Raimondo Montecuccoli kune kun aŭstroj kaj francoj venkis kontraŭ turkoj. En 1705 la hungaraj taĉmentoj venkis la aŭstrojn. La batalkampo apartenas nun al Aŭstrio.

Fine de la 19-a jarcento la finkonstruita fervojo inter Budapeŝto kaj Graz tuŝis la komunumon. En 1920 la komunumo iĝis limotrapasejo al Aŭstrio voje kaj fervoje. Post 1945 la ĉirkaŭaĵo estis parto de ferkurteno. La komunumo dormis. En 1983 Szentgotthárd iĝis urbo. En 1989 la ferkurteno nuliĝis, la urbo iĝis turisma kaj industria centro.

La urbo estas centro de la slovena minoritato, en la urbo funkcias Slovena Konsulejo.

Vidindaĵoj
----------

* Preĝejo de Ĉieliro de Maria (Szentgotthárd)
* Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Szentgotthárd)
* Luterana preĝejo (Szentgotthárd)
* Kalvinana preĝejo (Szentgotthárd)
* teatro, iam grenejo, la plej frue preĝejo

Famuloj
-------

* en Szentgotthárd naskiĝis:
	+ aktoro Tibor Tánczos
	+ bestokuracisto János Takács
	+ dirigento Miklós Szabó
	+ kemiisto Zoltán Gaál
	+ literaturhistoriisto Dezső Kerecsényi
	+ martelĵetisto Krisztián Pars
	+ ministro Gyula Décsi

Ĝemelurboj
----------

* Germanio Walldürn, Germanio
* Francio Delle, Francio
* Rumanio Petrilla, Rumanio
* Italio Tarvisio, Italio
* Slovenio Izola, Slovenio

Fontoj
------

* distancoj[*rompita ligilo*]

* Kategorio Szentgotthárd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Szentgotthárd en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 209858
* GND: 4105321-7
* LCCN: n82249979
* VIAF: 144278406
* NKC: ge659121
 |
Kadetoj de la École spéciale militaire de Saint-Cyr paradantaj sur la Elizeaj Kampoj je Tago de la Bastille en 2007
La **Speciala Milita Akademio Saint-Cyr** (france ***École Spéciale Militaire de Saint-Cyr***, ofte simple nomita **Saint-Cyr**) estas la plej grava franca militista akademio, kiu trejnas oficirojn por la franca armeo. La daŭro de la studoj estas tri jaroj, kaj studentoj eniras la akademion kiam ili estas 21-jaraĝaj kaj devas jam kompletigis edukon en altlernejo .

La Akademio estis establita la 1-an de majo 1802 fare de Napoleon Bonaparte .

Nuntempe ĝi estas bazita en la tendaro de Coëtquidan en la komunumo de Guer en Bretonio. La nomo de la lernejo venas de la komunumo de Saint-Cyr-l'École, departemento Yvelines, proksime de Parizo, kie la lernejo translokiĝis en 1808 de Fontainebleau. 

Post la malvenko de la franca armeo kaj dum la nazia okupado, la lernejo migris al Vichy Francio, kaj tiam en 1942 ĝi estis dissolvita. Post la liberigo de Francio, la lernejo estis reestablita en nova loko, ekde 1944 ĝi situas en Coëtquidan.

Inter la diplomitoj de la lernejo ni povas nomi 3 prezidantojn de Francio, 11 marŝalojn de Francio, du flugasoj kaj eĉ unu beatulon.

La akademio konservas muzeon surloke, dokumentante la evoluon de la franca armeo ekde la establado de la lernejo ĝis nuntempe.

Referencoj
----------

1. ↑   Les écoles de Saint-Cyr Coëtquidan / Site Saint Cyr Coëtquidan – Les écoles de Saint-Cyr Coëtquidan. Alirita 30 January 2015.
2. ↑  Government of the French Republic (Napoléon Bonaparte, First Consul) (1 May 1802). "Loi générale sur l'instruction publique du 1er mai 1802 (11 Floréal An X), Titre VI". Retrieved 23 July 2019.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (france)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 844643
* GND: 4438680-1
* LCCN: n81070763
* VIAF: 141321909
* ISNI: 0000 0001 1957 1442
* BNF: 11863516d
* NKC: kn20041102008
 |
Teksilo ĉirkaŭ 1568
**Teksilo** aŭ **teksmaŝino** estas ilo por dense interkrucigi fadenojn por fari ŝtofon.

La varpo estas la teksbazo, la paralelaj fadenoj fiksitaj sur la teksilo, inter kiujn la teksisto intermetas la vefterojn.

Historio
--------

Teksiloj estas inter la unuaj homaj iloj, oni trovis teksilojn neolitikajn.

Leonardo da Vinci desegnis modelon de teksilo.

La unuaj teksmaŝinoj ekzistis dum la 16-a jarcento por teksi rubandojn.

Jacques de Vaucanson funkciigis teksilojn per azeno aŭ ĉevalo.

En 1785 Edmond Cartwright inventis mekanikan teksilon nomitan *Power Loom*. Pro tia tekniko multaj homoj estis maldungitaj. Ekis ribeloj kaj multaj teksiloj estis detruitaj. Ĉefe la silezia teksistribelo de 1844 vidigas la socian mizeron pro la perdo de la familia metio.

Vidu ankaŭ
----------

Navedoj
* Teksado
* Teksaĵo
* Tekstilo
* Tekstilindustrio
* Industriiĝo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teksilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Teksilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Teksado (Kamparmuzeo Obermain)
* Historio de la teksindustrio en Svisio[*rompita ligilo*]
* Jacquard-teksilo[*rompita ligilo*]
* Kolekto de veftiloj por teksiloj
* Viva teksaĵmuzeo Groß-Siegharts[*rompita ligilo*]
**Szentgáloskér** [sentgAloŝkEr] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Kaposvár.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 27 km²
* Loĝantaro: 610
* Poŝtkodo: 7465
* Telefonprefikso: 82

Situo
-----

Szentgáloskér situas laŭ traira flankovojo, laŭ rojo, fervoja linio preteriras. Kaposvár troviĝas 21, Dombóvár 30 km-ojn.

Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Emeriko de Hungario
* nobeldomo de Kladnigg

Komunumoj pri *Kér* en Hungara reĝlando
---------------------------------------

Kér estas unu el la 7 hungaraj gentoj. 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Abaújkér | Bedegkér | Egyházaskér | Hajmáskér | Hontkiskér | Ipolykér |
| Kérsemjén | Kiskér | Nemeskér | Németkér | Nyírkércs | Nyitranagykér |
| Ókér | Szamoskér | Szentgáloskér | Újkér | Varjaskér |  |

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* 
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.gyaloglo.hu
* w.nagyvofely.hu
**Szentjakabfa** [sentjakabfa], germane **Jakobsdorf am Plattensee** estas malgranda feriejo kaj vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Balatonfüred. La loknomo signifas: Sankta-Jakobo-vilaĝ'.

Szentjakabfa el la aero

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 6 km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.9341/17.6762
* Loĝantaro: 110
* Poŝtkodo: 8272
* Telefonprefikso: 87

Situo
-----

Szentjakabfa situas sur malebenaĵo, fine de tre mallonga sakovojo. Balatonfüred troviĝas 21, Badacsony kaj Tapolca po 23 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1306. En 1548 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. La loĝantoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservoj estas migra poŝto kaj aŭtonomio de germanoj.

Vidindaĵo
---------

* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Vendelo de 1763

Ĝemelkomunumo
-------------

* Germanio Ramsen (Palatinato), Germanio

Komunumoj pri Sankta Jakobo en Hungara reĝlando
-----------------------------------------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Hegyhátszentjakab | Marosszentjakab | Mezőszentjakab | Szászszentjakab |
| Szentjakabfa | Tornaszentjakab | Zalaszentjakab |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Svoboda |

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto Berehove en Transkarpatio
**Svoboda** (ukraine *Свобода*) estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove. Ankoraŭ 4 setlejoj apartenas al la municipo.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 4  km²
* Alto super marnivelo: 104 m
* Loĝantaro: 850 (sen 4 setlejoj)
* Poŝtkodo: 90210
* Telefonprefikso: 3141
* Aŭtokodo:

Situo
-----

Svoboda situas sur ebenaĵo, fervojo el Ĉop preteriras. Berehove troviĝas 38, trapasejo al Hungario 12 km-ojn.

Historio
--------

Ĝis 1920 la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Mezőkaszony, poste al Ĉeĥoslovakio. Ĝis tiam nur farmoj estis sur la kampoj, sed poste la ĉeĥoj forprenis la hungaran grandbienon kaj disdonis inter la alvenantaj ĉeĥoj, slovakoj kaj rusinoj. Ili fondis 5 setlejojn. Inter 1938-1945 la setlejoj apartenis al Hungario laŭ la unua Viena Arbitracio. Ekde 1945 la komunumoj apartenis al Sovetunio, sur la kampoj kolĥozo funkciis. Tiam denove alvenis rutenoj. Post disfalo de la socialismo ekde 1991 la municipo apartenas al Ukrainio. En 2000 oni disdonis la kampojn al la loĝantoj. Post unu jaro inundo okazis.
**Mária Toldy** [toldi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Toldy Mária** estis hungara ŝlagrokantisto, muziklerneja instruisto. Ŝia unua edzo estis András Bágya, la dua Miklós Malek (pli aĝa), ŝia filo estis Miklós Malek (pli juna), ŝia filino Andrea Malek.

Mária Toldy en 1969
Mária Toldy naskiĝis la 3-an de majo 1938 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Mária Toldy studis kantadon en studio de Hungara Radio. Ŝia instruisto estis Tamás P. Balassa. Ŝi debutis en festivalo de Lejpcigo, poste ŝi populariĝis en Hungario. Baldaŭ ŝi kantadis eĉ en Britio kaj Okcidenta Germanio. En 1971 ŝi forlasis la kantadon kaj ekinstruis en muziklernejo. En 1990 ŝi ekinstruis en lernejo por muzikalkantistoj. Ŝi ricevis premiojn inter 1966-2016 (komence festivalajn, poste ŝtatajn premiojn). Ŝi naskis dufoje en la dua geedziĝo.

Elektitaj ŝlagroj
-----------------

* *Barna bőrű hableány*
* *Húszéves vagyok*
* *Békaszerenád*
* *Bumcsili*
* *Egy, velem ugye könnyen megy*
* *Például te*
* *Viaszbaba*
* *Más ez a szerelem* (1966)
* *Rövid az élet* (1967)

Ŝiaj televiziaj fimaj roloj
---------------------------

* Tánckongresszus (1966)
* Irány Mexikó (1968)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Nikolett Füredi
* Anna Györfi
* Mónika Horváth
* Judit Márkus
* Zsolt Szentirmai
* Zsuzsi Vágó

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj kaj videoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Mária Toldy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 662668
* MBA: 4d2b30d2-1568-49ae-955d-affc4e36a5ad
 |
Tel Aviv Pride 2007
La ***Tel-Aviva Parado*** (en la angla ***Tel Aviv Pride***, en la hebrea: מג הגאווה בתל אביב, en la araba: مثلي الجنس فخر تل أبيب) estas ĉiujara semajna serio de eventoj en Tel-Avivo, kiu okazigas la komunan vivon de GLAT-aj homoj, planita dum la dua semajno de junio kiel parto de la internacia observado de la monato de geja fiero. Unu el la okazaĵoj estas la Tel-Aviva defilado.

Iuj kritikistoj de la Tel-Aviva Parado argumentas, ke israelaj politikistoj, kiuj subtenas la mistraktadon de palestinanoj, estas hipokritaj samtempe subteni la paradon. Ĉi tio tuŝas la ideon pri kiel la geja fiera parado de Tel Avivo celas "reprodukti kaj glori la cionisman koloniadon bazitan sur la perforta forviŝo de palestinanoj" kaj tamen ankaŭ celas festi israelan fieron por gejaj homoj. La ideologio malantaŭ ĉi tiu kritiko estas, ke iuj israelaj politikistoj okazigas israelajn homrajtajn aranĝojn, subtenante la malrespekton de palestinaj homaj rajtoj. Alia opozicio al la parado estas, ke ĝi havas gejajn soldatojn, kiuj ofte faras krimojn kontraŭ palestinanoj.

* Kategorio Tel-Aviva Parado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Szentkozmadombja** [sentkozmadombja] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 5 km²
* Loĝantaro: 88
* Poŝtkodo: 8947
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°40′60″N 16°46'00″E

Situo
-----

Szentkozmadombja situas en Montetaro Zala sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Zalaegerszeg kaj Lenti troviĝas po 23, Pacsa 24 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo eble el 1199, poste menciiĝis en latina formo *"in villam Cosme et Damiani martirum"* en 1334. Fine de la 17-a jarcento la komunumo senhomiĝis pro la konstantaj turkaj atakoj. La rehomiĝo en 1693 okazis. En 1949 iom da kampoj kun sporadaj loĝdomoj aldoniĝis al Gutorfölde. Vilaĝservoj mankas en Szentkozmadombja. La municipa administracio en Zalatárnok, kuracejo en Zalabaksa funkcias. La plej proksima stacidomo (5 km-ojn) en Gutorfölde troviĝas.

En Szentkozmadombja migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika tombeja kapelo omaĝe al Sankta Triunuo
* kastelo de Dervarics [dervariĉ]

Famuloj
-------

En Szentkozmadombja naskiĝis kaj mortis zimbalonisto Ferenc Gerencsér.
**Szentlászló** (sentlAslo) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono **Suda** Hungario, en departemento Baranya, en subregiono de Szigetvár.

Ladislao la 1-a (Hungario), pri kiu nomiĝis Szentlászló

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 14 km²
* Loĝantaro: 870
* Poŝtkodo: 7936
* Telefonprefikso: 73

Situo
-----

La vilaĝo situas en valo, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Szigetvár, iam estis ankaŭ fervojo en la sama direkto. Pécs troviĝas 47, Szigetvár 12 km-ojn for.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1238. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, sed poste hungaroj, kroatoj kaj germanoj refondiĝis la komunumon. En 1948 la germanoj estis deportitaj, alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio.

Vilaĝservoj estas germana aŭtonomio, lernejo, infanĝardeno.

Vidindaĵoj
----------

* katolika preĝejo de 1812
* sonorilstablo
* skulptaĵo pri Johano Nepomuka
* muzeeto
* skulptaĵo pri Ladislao la 1-a (Hungario)
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj

Komunumoj pri Ladislao la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
------------------------------------------------------------

Oni fondis Asocion pri Ladislao la 1-a (Hungario).

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Bakonyszentlászló | Búcsúszentlászló | Bükkszentlászló | Homoródszentlászló |
| Jászszentlászló | Kisszentlászló | Mátraszentlászló | Nyárádszentlászló |
| Oláhszentlászló | Pilisszentlászló | Pusztaszentlászló | Szászszentlászló |
| Szécsiszentlászló | Szentlászló | Szentlászló | Tordaszentlászló |
| Vácszentlászló | Zalaszentlászló |  |  |

* Kategorio Szentlászló en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**József Bacskai** [jOĵef baĉkai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bacskai József** estas hungara ŝtatoficisto, diplomato. Lia familia nomo ofte erare estis *Bácskai*.

József Bacskai naskiĝis la  12-an de aŭgusto 1960(nun 1960-08-12) en Geszteréd.

Biografio
---------

József Bacskai maturiĝis en mezlernejo en 1968, poste li akiris militinĝenieran diplomon en en: en 1984. Post la diplomo li laboris 8 jarojn en ministeria entrepreno. Intertempe en 1988 li akiris ekonomian diplomon en Universitato Károly Marx kaj en 1992 li finis kurson pri impostaj aferoj. Inter 1992-1994 li laboris en Ŝtata Revizia Oficejo, poste en pluraj ministerioj aŭ ambasadorejo en Moskvo. Inter 2010-2015 li estis ĉefkonsulo en Uĵgorodo, poste li estis ministeria postenulo. Lia edzino naskis du filinojn. Li ricevis premiojn en 2011 kaj 2021.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

*

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845231
 |



* Portalo pri Biografio
**Szentmártonkáta** [sentmArtonkAta] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta. Szentmárton estas Sankta Marteno en la hungara lingvo.

Preĝejo de Szentmártonkáta

Bazaj informoj
--------------

* Areo:52 km²
* Loĝantaro:4810
* Poŝtkodo: 2254
* Telefonprefikso: 29

Situo
-----

Szentmártonkáta situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Nagykáta-Cegléd, laŭ fervojo Budapeŝto-Nagykáta-Szolnok apud Nagykáta. La ĉefurbo estas 55, Cegléd 37 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenas el 1349. En 1839 tertremo, en 1875 incendio okazis. En 1882 fervojo, en 1883 lernejo konstruiĝis.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo de 1784, la turo estas 37 m-ojn alta
* nobeldomo de Battha

Famuloj
-------

En Szentmártonkáta naskiĝis arkeologo István Gedai.

Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando
-----------------------------------------------

(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Alsószentmárton | Bükkszentmárton | Felsőszentmárton | Hegyszentmárton |
| Kebeleszentmárton | Kemenesszentmárton | Kisszentmárton | Kunszentmárton |
| Őriszentmárton | Rábaszentmárton | Rózsaszentmárton | Sopronszentmárton |
| Szalkszentmárton | Szentmártonkáta | Szigetszentmárton | Szilvásszentmárton |
| Tápiószentmárton | Tótszentmárton | Turócszentmárton | Zalaszentmárton |
| Zsitvaszentmárton |  |  |  |

* Kategorio Szentmártonkáta en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Todos están muertos*** (Ĉiuj estas mortintaj) estas hispana drama filmo kun nuancoj komedio kaj de magia realismo premierita en 2014, kiel unua verko de la valencia reĝisorino Beatriz Sanchís kaj protagonistigita de la aktorino Elena Anaya.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Lupe (Elena Anaya) estis elstara kantistino de la hispana rok-muziko de la 1980-aj jaroj, sed nun ŝi vestas nur hejmajn vestaĵojn kaj forgesis la famon, la koncertojn kaj la sukceson. Ŝi ne kuraĝas eliri for de la hejmo kaj ŝia patrino Paquita, meksikdevena superstiĉema, estas kiu zorgas pri ŝi kaj pri ŝia adoleska filo. Tamen Paquita suferas kanceron kaj ne volas mortiĝi ne aranĝante kelkajn aferojn. Lupe dekomence estas la nura hejme kiu kapablas vidi la fantomon de la frato mortinta en akcidento de aŭto kiun ŝi ŝoforis.​ La adoleska Diego amikiĝas kun kolego Víctor kiu interesiĝas pri muziko kaj pri Lupe mem, nome la patrino de sia amiko.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Elena Anaya. .. Lupe
* Nahuel Pérez Biscayart.. . Diego
* Angélica Aragón. .. Paquita
* Christian Bernal. .. Pancho
* Patrick Criado. .. Víctor
* Patricia Reyes Spíndola.. . Doña Rosario
* Macarena García. .. Nadia

Referencoj
----------

1. ↑  La valenciana Beatriz Sanchís estrena 'Todos están muertos', Cadena Ser, 22a de majo 2014.
2. ↑  'Todos están muertos', el realismo mágico, espsinof.com
3. ↑  'Todos están muertos', una fábula de cómo la muerte trae la vida en el Festival de Málaga, Europa Press, 23a de julio 2014​
4. ↑  Todos están muertos ĉe Fotogramas

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Todos están muertos (película de 2014) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 841287
 |
***Sweet Georgia Brown*** estas kanto, kiun verkis Kenneth Casey (teksto) kaj Maceo Pinkard (muziko) en la jaro 1925. Ĝi fariĝis per stiltransiraj versioj ĵaza normkanto kaj evoluis dumpase de la jaroj al populara titolo por improvizad-kunsidoj. La aŭtoreco multrilate estis nekutima. Unuflanke partoprenis tri aŭtoroj je la ekesto de la kanto, aliaflanke la triopo estis miksitrasa, ĉar krom la du blankuloj Casey kaj Bernie kunverkisto Maceo Pinkard estis nigrula komponisto. La kanto havas 32 resp. 16 taktojn, estas modertempa kaj la formon A'B' resp. ABAC. Ĝi staras en maĵoro kaj surmontras harmonie tiel nomatan kvintofalon.

Laŭ ASCAP ekzistas 101 versioj de la titolo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Originala teksto de *Sweet Georgia Brown*

Referencoj
----------

1. 1 2  Carlo Bohländer, *Reclams Jazz Führer*. Stutgarto, p. 299
2. ↑  Portreto de la kanto ĉe jazzstandards.com
3. ↑   Notoj de ASCAP pri *Sweet Georgia Brown*. Arkivita el la originalo je 2010-01-07. Alirita 2011-07-28.