recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kongreso de Anahŭako.
La **Kongreso de Anahŭako**, en hispana *Congreso de Anáhuac*, nomita ankaŭ *Congreso de Chilpancingo*, estis kunvokita en Chilpancingo en la tiama Provinco Tecpan, la 13a de Septembro 1813 de José María Morelos y Pavón. Ĝi estis la unua sendependema kongreso kiu anstataŭis la Junton de Zitácuaro, deklarante la sendependecon de Nordameriko el la Hispana Imperio.

En tiu evento, Morelos legis dokumenton kiun li nomis *Sentimientos de la Nación* (sentoj de la lando), en kiu li emfazas la gravon de la homaj rajtoj kaj de la libereco. Tiu dokumento estas konata kiel la unua antaŭaĵo de la Politika Konstitucio de la Meksikaj Unuiĝintaj Ŝtatoj.

La Kongreso abolis la sklavecon, establis la rajtojn de la popolo, sen distingo de klasoj nek de kastoj; ordonis la dispartigon de la latifundioj (bienoj de pli ol du leŭgoj), kaj voĉdonis la deklaracion de sendependigo.

La 22an de Oktobro 1814, en Apatzingán, la kongreso ratifis la Konstitucian Dekreton por la Libereco de la Meksika Ameriko, konata ankaŭ kiel la Konstitucio de Apatzingán.

Partoprenantoj
--------------

Partoprenus en la Kongreso jenaj politikistoj:

* Ignacio López Rayón, deputito de la provinco Nueva Galicia;
* José Sixto Verduzco, deputito de la provinco Michoacán;
* José María Liceaga, deputito de la provinco Guanajuato;
* Andrés Quintana Roo, deputito de la provinco Puebla;
* Carlos María Bustamante, deputito de la provinco México;
* José María de Cos, deputito de la provinco Zacatecas;
* Cornelio Ortiz Zárate, deputito de la provinco Tlaxcala;
* José María Murguía, deputito de la provinco Oaxaca;
* José Manuel de Herrera, deputito de la provinco Tecpan;
* Carlos Enríquez del Castillo, sekretario.

Bibliografio
------------

* Flores Rangel, Juan José (2002). *Historia de México*. Limusa (p. 178). ISBN 9706861793.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 742707
 |
Domego ĉe la strato Reĝino, Centra Havano
Ĉefpordo de la Ĉina kvartalo en Centra Havano
**Centra Havano** (hispane: *Centro Habana*) estas municipo de la provinco Havano, en Kubo; ĝi troviĝas en la norda kaj centra parto de la provinco kaj okcidente de la golfeto. Ĝi limas kun la Florida Markolo, sude kun la municipo Cerro, oriente kun Malnova Havano kaj okcidente: la municipo Plaza de la Revolución. Ĝi estas la urbo en transiro inter la malnova kaj moderna Havano, en la centro, pro tio la nomo.

Ĝi apartenas al la tradicia historia urboparto, kune al la municipo Malnova Havano. Ĝi etendiĝas sur 5 kvadrataj kilometroj, t.e. 1% de la provinca areo. Ĝi estas dividata en kvin *popolajn konsiliojn*: Dragones, Cayo Hueso, Colón, los Sitios kaj Pueblo Nuevo. La municipo Centra havano ankaŭ gastigas la Ĉinan kvartalon.

Centra Havano havas 173 112 loĝantojn. Ĝi estas la plej dense loĝata municipo de havano kaj eble de tuta Kubo laŭ kvadrata kilometro.

La ekonomio de la municipo baziĝas sur la servoj, komervo, malpeza industrio kiel kreado de rteksaĵoj, higienaĵoj, kemiaĵoj, tabako, trinkaĵoj, inter aliaj. Ene de ĝiaj limoj troviĝas la tabakofabrikejoj "José Martí", "Carlos Baliño", "Antonio Briones Montoto" kaj aliaj. Ĝi ankaŭ estas la sidejo de naciaj organismoj kiaj (Centralo de Kubaj Laboristoj), la Ministerio de la Baza Industrio), Entrepreno de Telekomunikado de Kubo), la organizo Industriaj Teknologioj por la Konstruado, Radio Havano Kubo, Radio Progreso kaj la entreprenoj Nigra Koralo.

* Kategorio Centra Havano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Gazetkapo de La Quotidiana
**La Quotidiana** estas la ununura taggazeto en romanĉa lingvo. Ĝi aperas de lundo al vendredo. La redaktejo de La Quotidiana troviĝas en la urbo Ilanz (romanĉe *Glion*). La Quotidiana precipe informas pri la okazaĵoj en romanĉa Svislando kaj la grizona politiko. Nacia politiko havas malpli da pezo kaj internaciaj novaĵoj maloftas. Apartaĵo estas, ke artikoloj en La Quotidiana aperas en la kvin romanĉaj idiomoj (*sursilvana*, *valadera*, *surmirana*, *putera* kaj *sutsilvana*). Uzata estas ankaŭ la *grizonromana* (romanĉe: *Rumantsch-grischun*) la oficiala romanĉa skriblingvo kreita de Heinrich Schmid en la jaro 1982.

La Quotidiana aperis la unuan fojon la 6-an de januaro 1997. Ĝi anstataŭis Fögl Ladin (1941-1996, gazeto por Engadino kaj Val Müstair), Gasetta Romontscha (1857-1996, gazeto por Surselva) kaj Casa Paterna/La Punt (1920-1996, gazeto protestanta de Sutselva kaj Surselva). La eldonkvanto atingas 5400 ekzemplerojn (2008). Vendredon la oficiala gazeto de Surselva estas integrita en La Quotidiana kaj tiel la vendreda eldono atingas 14000 ekzemplerojn.

Kvankam La Quotidiana estas la unua superregiona gazeto en la romanĉa lingvo, ĝi ne sukcesis enradikiĝi en Engadino kaj Surmeir. La plej multajn abonantojn ĝi havas en Surselva kaj tial enhavas superproporcian parton da temoj el la regiono de Surselva. Alia malforta punkto estas, ke la sola romanĉlingva gazeto enhavas ekskluzive germanlingvajn anoncojn. (Eĉ la retpaĝo de La Quotidiana estas ĉirkaŭigita de germanlingva navigadsurfaco.)

Fonto
-----

Tiu-ĉi artikolo baziĝas sur traduko de la artikolo La Quotidiana de la romanĉlingva vikipedio.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de la gazetoj kaj revuoj de Svislando

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de "La Quotidiana"
Kongreso de Berlino, pentraĵo de Anton von Werner
La **Kongreso de Berlino** estis politika konferenco de la eŭropaj regnoj kaj la otomana imperio, kiu okazis en julio 1878 en Berlino. Ĝia celo estis revizii la traktaton de San-Stefano, do reorganizi la politikan strukturon de la Balkano kaj solvi la "Orientan Demandon".

La Orienta Demando rezultis el pretendoj de balkanaj popoloj liberiĝi de la turka regado; ĝi ekis en 1875 en Bosnio kaj Hercegovino kaj estis kondukinta al la turka-rusa milito de 1877/1878.

Partoprenis la kongreson reprezentantoj de Aŭstrio-Hungario, Britio, Germanio, Italio, Rusio kaj Turkio. Delegitoj de Grekio, Rumanio, Serbio kaj Montenegro partoprenis kelkajn sesiojn, kiuj koncernis iliajn landojn; ili ne estis efektivaj membroj de la kongreso.

La Kongreso de Berlino proponis kaj ratifis la Traktaton de Berlino, kiu lasis al Rusio la regadon de Besarabio (same kiel la traktato de San-Stefano), donis al Aŭstrio la administradon de Bosnio kaj Hercegovino, kiuj formale restis partoj de Turkio, kaj dekretis la suverenecon de Serbio kaj Bulgario.

* Kategorio Kongreso de Berlino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Space Seed** (trad. Kosma semo) estas la dudek-dua epizodo de la unua sezono de la usona televidserio *Star Trek*. Verkita de Gene L. Coon kaj Carey Wilber kaj reĝisorita fare de Marc Daniels, ĝi unue elsendiĝis la 16-an de februaro 1967.

En la epizodo, "Enterprise" renkontas *"dorman kosmoŝipon"* SS Botany Bay tenanta 84 eŭgenike selektitajn superhomojn de la pasinta Tero, 72 ankoraŭ vivas. Ilia gvidanto, Khan Noonien Singh (Ricardo Montalbán) estis potenca diktatoro dum estintaj eŭgenikaj militoj sur la Tero en la fino de 20-a jarcento. Li allogas leŭtenanton Marla McGivers (Madlyn Rhue) kaj provas, kun ŝia helpo, kontroli Enterprise'on, sed estas venkita. Li kaj sia kunularo estas metitaj sur dezerta, sed fertila planedo Ceti Alpha V.

"Kosma semo" estas rigardata unu el la plej bonaj epizodoj de la serio de Cinefantastique kaj IGN. La filmo de 1982 *Star Trek II: The Wrath of Khan* funkcias kiel sekvo de ĉi tiu epizodo. Referencoj al "Kosma semo" aperas en epizodoj de *Star Trek: Deep Space Nine*, *Star Trek: Enterprise*, kaj la 2013-filmo *Star Trek In Darkness*.

Eŭgenikaj militoj
-----------------

La epizodo raportas por la unua fojo militojn kiuj okazis en la fikcia universo de Star Trek titolitaj "La Eŭgenikaj militoj" ku okazus inter 1992 kaj 1996. Laŭ la libro *Star Trek Chronology*, ĉi tiu estas unu el la ĉefaj malsamoj inter nia universo kaj tiu de Star Trek..

Tiu milito estos menciita denove en epizodo de la animacia serio *Star Trek* nomata "La Eterna Vulkano" kie klonsciencisto de tiu tempo, la Dr. Stavos Keniclius, faras sian aperon.

En la derivita serio *Star Trek: Deep Space Nine* la rolulo Dr. Julian Bashir rilatas al la eŭgenikaj militoj, tamen oni mencias plurajn fojojn (same kiel en la filmo *Star Trek: First Contact*), ke la eŭgenaj militoj okazis en 2050 anstataŭ la dato menciita en origina serio.

Deveno
------

La baza intrigo estis origine kreita fare de Wilber por la televidserio *Captain Video kaj His Video Rangers*, kiu prezentis homojn de Antikva Grekio, kiuj estis konservitaj per kriogeno kaj resurektitaj. Dum la koncepto kaj scenarigado de la epizodo multaj ŝanĝoj estis faritaj kiel produktisto Bob Justman sentis, ke ĝi estus tro multekosta filmon. Malgraŭ tio, kaj pro la subteno de NBC-ekzekutivoj, Justman donis serion da notoj al Wilber por ke li refaru la proponon. Fine tio estis pasita al Gene L. Coon por revizii, kaj la fina projekto ankaŭ estis reviziita de serioj-kreinto Gene Roddenberry. Ĉi tiuj revizioj inkluzivas la idiotigecon de la krimuloj ĉe la fino de la epizodo, kaj la ŝanĝo de la primara villano de nordia karaktero al sikh. Roddenberry provis reklami la primarajn kreditojn por "Spaco-Semo", peton, kiu estis malakceptita de la Writers Guild of America.

Referencoj
----------

1. ↑   '**. ISBN 978-0-671-79611-2.**
La **Kongreso de Popolaj Deputitoj** de Sovetunio laŭ la konstitucio de Sovetunio de la jaro 1977 post ties signifaj ŝanĝoj la 1-an de decembro 1988 estis la supera legislativa organo de Sovetunio kaj laŭ propono de la tiama ĝenerala sekretario de la Komunisma Partio de Sovetunio (KPSU), Miĥailo Gorbaĉovo, la 26-an de marto 1989 kadre de la reformoj de perestrojko kaj glasnosto unuafoje elektiĝis. La kongreso interalie havis la potencon, al la ŝtata prezidento de Sovetunio - kies posteno nur instaliĝis post plia konstitucia ŝanĝo la 14-an de marto 1990 - doni aŭ maldoni certajn kompetentecojn.

La Kongreso de Popolaj Deputitoj ampleksis 2250 delegitojn, kiuj elektiĝis laŭ la sekva kvorumo:

* 750 delegitoj elektiĝis laŭ la balota sistemo por la Unia Soveto, kiu aplikiĝis inter la jaroj 1936 kaj 1988 (laŭ teritoriaj balotaj distriktoj).
* 750 delegitoj elektiĝis laŭ la balota sistemo por la Soveto de Nacioj (en naciecaj, parte teritorie dividitaj balotaj distriktoj).
* 750 delegitoj sendiĝis el "publikaj organizoj" kiel la ŝtata komunisma partio KPSU, ties junulara sekcio Komsomolo kaj sindikatoj. La balota leĝo antaŭvidis difinitan nombron por ĉiu organizo kaj lasis al la organizo kiel decidi pri la nomumo de la delegitoj.

Laŭ propra decido de la 5-a de septembro 1991 la Kongreso de Popolaj Deputitoj de Sovetunio prokrastigis venontan kunvenon ĝis nedifinita dato en la estonteco, kaj per la malfondo de la ŝtato Sovetunio la 26-an de decembro ankaŭ ĝi formale ĉesis ekzisti.

Kadre de la grandaj politikaj ŝanĝoj en pluraj respublikoj de Sovetunio inter la jaroj 1988 kaj 1991 la kongreso en pluraj rilatoj estis alia ol origine intencita de Miĥailo Gorbaĉovo kaj la partio KPSU. Ekzemple en la Litova Socialisma Soveta Respubliko la elektitaj naciaj kaj teritoriaj delegitoj (vidu la artikolon pri la sendependisma movado Sąjūdis) estis plejparte kontraŭaj al la ekzisto de Sovetunio kaj por plejeble rapida malaliĝo de Litovio el la komunisma ŝtata unio, en kiun la litovoj neniam per libera voĉdono jesis integriĝi - kaj en la aliaj du ŝtatoj de Baltio, do Latvio kaj Estonio, estis simile.

Sendepende de tiu Kongreso de Popolaj Deputitoj de tuta Sovetunio ekzistis ankaŭ samnoma Kongreso de Popolaj Deputitoj de la Rusa Soveta Federacia Socialisma Respubliko (RSFSR), kiu enkondukiĝis la 27-an de oktobro 1989 kaj unuafoje elektiĝis la 4-an de marto 1990. Ĝi funkciis ĝis la 21-a de septembro 1993, kiam la rusia prezidento Boris Jelcin per puĉo malfondis ĝin. Sekve de la nova rusia konstitucio de la 12-a de decembro 1993 ĝi anstataŭiĝis pere de la Federacia Asembleo de Rusio, konsistanta el la du parlamentaj ĉambroj Dumao kaj Federacia Konsilio.
**Ed Damazin** (aŭ *Ad-Damazin*), arabe **الدمازين** estas grandurbo, ĉefurbo de subŝtato kaj universitata urbo en Sudano.

Livera mapo pri Sudano, kie Ed Damazin estas trovebla sudoriente

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 11° 46′ N 34° 21′ O﻿ / ﻿11.767 °N, 34.350 °O﻿ / 11.767; 34.350 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 146.759 (en 2012)
* Supermara alteco: 487 m
* Horzono: UTC +3

Geografio
---------

Ed Damazin situas sur montetaro laŭ Blua Nilo en la sudorienta parto de la lando. Sennar troviĝas 213, Rabak 233, Kosti 240, Kassala 466, **Ĥartumo** 468, Omdurban 477 km.

Ekonomio
--------

Ĉe Ed Damazin hidroelektra centralo funkcias.

Trafiko
-------

Ed Damazin havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Ĥartumo kaj Etiopio. Estas fervoja kontakto kun Ĥartumo.

Klimato
-------

En Ed Damazin la averaĝa temperaturo varias inter 25 kaj 32 °C. La varmo en marto kulminas, en aŭgusto malkulminas. Jare pluvas po 712 mm. La pluvo kulminas en aŭgusto. Inter decembro-marto neniam pluvas.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* mapo
* mapo, distancoj Arkivigite je 2013-12-25 per la retarkivo Wayback Machine
* loĝantaro
* vetero
**Kongregaciismo** (anglalingve *Congregationalism*) estas kristana movado influita de kalvinismo, kiu aperis en Anglio dum la dua duono de la 16-a jarcento. Ĝi firme ennestiĝis en Nord-Amerikon ekde la 17-a jarcento.

La kreado de tiu doktrino estas kutime atribuita al la angla teologiisto Robert Browne (1550-1633). Browne, kune kun la unuaj kongregaciismanoj, disvolvis la ideon, laŭ kiu Eklezio devas baziĝi sur interligo (angle *covenant*, vorto kiu difinas aliancon laŭ biblia vidpunkto). Tiu interligo estu klare konsentita inter individuoj, kiuj sentas sin tuŝitaj de dia gracio.

Kongregaciismo estas do fondita sur kontraktema, iasence demokratia ideologio, ĉar ĝi subtenas Eklezion formitan per la interkonsento de kristanoj. Ene de la Eklezio estu la loka asembleo—la *kongregacio*—de adorantoj la sola institucio, kiu tenas decidpovon.

Unuaj kongregacionistaj verkistoj
---------------------------------

* Robert Browne
* Robert Harrison
* Henry Barrow
* Francis Johnson
* Henry Ainsworth
* John Robinson
* John Cotton
* Thomas Hooker
* Cotton Mather
* Robert Alfred Vaughan

* Kategorio Kongregaciismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉefaj rezolucioj de la kongreso, en la turka lingvo.
La **Kongreso de Erzurum** estis la unua asembleo de la turkaj naciismaj fortoj, de la 23-a de julio ĝis la 4-a de aŭgusto 1919 en la anatolia urbo Erzurum, en orienta Turkio, laŭ la antaŭa ellasita cirkulero de Amasya. La kongreson partoprenis delegatoj el kvin orientaj provincoj (vilajeto) de la Otomana imperio, el kiuj multaj estis jam sub eksterlanda okupado. La 56 delegatoj el la vilajetoj de Bitlis, Erzurum, Sivas, Trabzon kaj Van kunvenis sub aŭspicioj de Mustafa Kemal kaj Kazım Karabekir kaj akceptis kelkajn gravajn iniciatojn, kiuj poste kondukis al la turka milito por la sendependeco. La kongreson partoprenis Rauf Orbay, posta unua ĉefministro de la Turka respubliko.

La generalo Kazim Karabekir ofertis sian 15-an armeon kaj ties 18.000 soldatojn. 

La kongreso diskutis la armenajn kaj la grekajn teritoriajn postulojn. Oni elektis Mustafa Kemal prezidanto de la kongreso.

La ferma dokumento de la kongreso („nacia traktato") deklaris la netuŝeblecon de la osmanaj limoj, ekzistantaj dum armistico de Mudros. Fondiĝis provizora registaro, kies estro iĝis Mustafa Kemal.

Tiun ĉi unuan asembleon sekvis la dua, la Kongreso de Sivas, en septembro, samjare.
**Edwin FITZGERALD**, bone konata kiel **Eddie FOY** (naskiĝis la 9-an de marto 1856, en Nov-Jorko (Nov-Jorkio), mortis la 15-an de februaro 1928) estis usona vodevila aktoro kaj komediisto.

Foy kreskis en Ĉikago (Ilinojo). Lia patro mortis en 1862 kaj li devis helpi subteni la familion. Foy kantis kaj dancis. En 1870, Foy kuniĝis kun Jack Finnegan por formi duopon. Li ŝangis sian nomon el *Fitzgerald* al *Foy* por mallongigi la nomon de la duopo. Finnegan kaj Foy ludis en Ĉikago, kiam la granda fajro okazis en 1871. En la 1880-aj jaroj Foy rondvojaĝis tra la meza okcidento de Usono kiel sol-prezentisto kaj kun nombro da produktaĵoj.

Foy edziĝis tri fojojn. La unua edzeco finiĝis en divorco kaj ambaŭ infanoj mortis junaj. Lia dua edzino mortis en 1896 lasante neniujn infanojn. El sia tria edziĝo Foy havis sep geknabojn kaj ili ludis kun li kiel *La sep malgrandaj Foy-oj*. Tio estas lia plej granda sukceso. La plej fama el la geknaboj estis aktoro Eddie Foy la 2-a (1905–1983).

Bob Hope portretis Foy-on en plenlongeca filmo.

Foy estas notinda kiel travivanto de la fajro de la 30-a de decembro 1903, kiu ekflamis en Teatro Iroquois en Ĉikago (Ilinojo) kaj postulis la vivojn de pli ol 600 homoj. Foy estis stelulo en la teatra trupo ludanta *Mr. Bluebeard, Jr.* (Sinjoro Blubarbo la 2-a) en tiu tempo. Li savis plurajn homojn el la fajro.

* Kategorio Eddie Foy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 36364
* GND: 122051955
* LCCN: n99051889
* VIAF: 13180424
* ISNI: 0000 0000 3259 4924
 |
**Obón** [oBON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la oriento de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas.

Geografio
---------

Gastejo.
Kalvario.
Ĝi estas je 107 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, inter Josa (nordokcidente) kaj Estercuel (sudoriente). Ĝi estas en la nordo de la Iberia Sistemo. La loĝloko estas je 649 msm kun maksimuma alto de 1023 msm. La teritorio estas trapasata de la rivero Martín en la montaro *de los Moros* kiu kunfluas kun la rivero Cabra sude de la akvorezervejo Cueva Foradada.

Historio
--------

En la *Cueva de los Huesos* (Groto de la Ostoj) estas paleontologia kuŝejo kun faŭno de la meza Pleistoceno. Estas tri kompleksoj de orienta surroka pentrarto: El Hocino de Chornas, El Cerrao kaj La Coquinera.

La plej frua mencio de Obón estas de 1177 kiel Ovonciello en teksto referenca al la Komunumo de Teruel kaj ties reloĝado. En 1179 estas alia mencio, jam kiel Ovon, kiam Alfonso la 2-a donas la urbon Alcañiz al la Ordeno de Kalatravo, kun limo en la rivero Martín sed kun Ovon ekster la teritorio kalatrava. En 1247 Obón kaj ĝia kastelo estis donitaj de Jakobo la 1-a de Aragono al Peregrín de Atrosillo. Poste la loko apartenis al Rodrigo Jiménez de Luna, Teresa Sánchez de Huerta kaj Fernando López de Luna, en 1401. Fine, Don Juan López de Luna, filo de Fernando López de Luna, vendis ĝin al Berenguer de Bardaxí ĉirkaŭ la jaro 1420 kaj ekde tiam ĝi apartenis al la familio Bardaxí [bardaĤI].

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Obón kie oni malaltiĝis el 1202 loĝantoj en 1902 ĝis nunaj 32 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj, iam safrano), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj). Nune rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, la kastelo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801144
* VIAF: 316734168
 |
**François Louis, grafo Fournier-Sarlovèze**, naskita en Sarlat-la-Canéda la 28-an de aprilo 1772 kaj mortinta en Parizo la 18-an de januaro 1827, estis generalo de la Franca Imperio.

Li fariĝis stabestro de ĉi-lasta kaj distingis sin en 1807, per pluraj kavaleriaj sturmoj, ĉe la Batalo de Eylau la 8-an de februaro 1807 en Guttstadt kaj Friedland la 14-an de junio 1807. Kiel rekompenco por ĉi tiuj armilagoj, li estis promociita al rango de brigada generalo la 25-an de junio 1807.

Dum la rusa kampanjo, li komandis la 31-an Malpezan Kavalerian Brigadon konsistigitan de Badenaj husaroj, hesiaj malpeza kavalerio kaj vestfaloj kaj atakis ĉe la Batalo de Smolensk. Promociita al divizia generalo la 11-an de novembro 1812, li distingiĝis kelkajn tagojn poste ĉe la Batalo de Berezina per disbatado de 5 000 rusaj kavalerianoj en tri sturmoj faritaj kun 800 hesaj kaj badenaj ĉasistoj koste de 500 el ili. Fournier deĵoris en 1813, ĉe la batalo de Gross Beeren kaj en Lepsiko.

Liaj dueloj inspiris la romanon *The Duel* de Joseph Conrad adaptitan por kino fare de Ridley Scott sub la titolo *The Duelists*. Lia kontraŭulo ofte estis identigita kiel generalo Dupont.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

* Kategorio François Fournier-Sarlovèze en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 721708
* GND: 129880639
* LCCN: nb2005009480
* VIAF: 68920613
* ISNI: 0000 0001 2281 250X
* SUDOC: 079487912
* BNF: 10717265d
 |
**Booth GARDNER** (n. la 21-an de aŭgusto, 1936), heredinto de la riĉaĵo de la familia firmao Weyerhaeuser, estis la 19-a subŝtatestro de Vaŝingtonio, 1985–1993. Li servis ankaŭ kiel usona ambasadoro al GATT. Li estas membro de la Demokrata partio. Antaŭ ol Vaŝingtoniestriĝi, li servis kiel la unua kantonestro de Kantono Pierce.

Lia vicpatro, Norton Clapp, estis estro de la firmao Weyerhaeuser kaj unu el la originalaj proprietantoj de la seatla Spacnadlo. En 1976, Gardner proprietis la futbalan teamon Tacoma Tides, kaj en 1978 li kunposedis la teamon Colorado Caribous; tiuj entreprenoj estis antaŭ ol futbalo populariĝis en Usono.

En 1994, unu jaron post forlasi la subŝtatestradon, Gardner diagnoziĝis je malsano de Parkinson. En 2006 li neatendite anoncis sian apogon de asistata sinmortigado. En 2008 li inicis kaj gvidis la kampanjon por Initiative 1000, vaŝingtonia leĝpropono pri digna mortado, bazita sur la simila leĝo en Oregono, kaj li restas aktive engaĝita pri tiu temo. Gardner diris, ke li aprobas pli da mortrajto ol la nunaj vaŝingtonia kaj oregona leĝoj permesas, por ke fine oni permesu mortigaj preskripciojn por homoj kun neeltenebla suferado, eĉ sen la postulo ke la suferiga sanstato estu mortigonta.

En 2009, *The Last Campaign of Governor Booth Gardner,* ("La lasta kampanjo de ŝtatestro Booth Gardner"), mallonga dokumenta filmo, produktita de Just Media kaj HBO, kronikis la kampanjon por Initiative 1000. La filmo nomumiĝis por Oskar-premio por Plej bona mallonga dokumenta filmo.

Citoj
-----

*La artikolo estas bazita ĉefe sur la anglavikipedia artikolo.*

1. ↑  Postman, David (February 7, 2006), "Ex-governor backs initiative to legalize assisted suicide", *The Seattle Times*,
2. ↑  Tu, Janet I. (November 5, 2008), "'Death with dignity' act passes", *The Seattle Times*,
3. ↑  Tu, Janet I. (February 11, 2009), "Rules governing state's Death With Dignity law debated", *The Seattle Times*,
4. ↑  Bergner, Daniel (December 2, 2007), "Death in the Family", *The New York Times*,
5. ↑ .  2009 Oscar Nominees. Oscars (Feb. 2010). Alirita February 21, 2010.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Booth Gardner en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Washington Governor Booth Gardner. Alirita 2007-12-01.

* IMDB-paĝaro pri "The Last Campaign of Governor Booth Gardner"


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 392917
* GND: 1177150794
* LCCN: n84140921
* VIAF: 35858730
* ISNI: 0000 0000 2475 3876
 |
**Obĉina Benedikt** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 24,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 2514 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Benedikt.

Loko, priskribo
---------------

Občina estas situanta en la montoj Slovenske Gorice. La alteco de la areo estas proksimume 250 m.

La apudaj municipoj estas :

Občina Gornja Radgona en la nordo kaj oriento, Občina Sveta Trojica v Slovenskih goricah en la sudo, Občina Lenart en la okcidento kaj Občina Sveta Ana en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Benedikt**| Občina Sveta Ana | Občina Gornja Radgona |  |
| Občina Lenart | Občina Benedikt | Občina Gornja Radgona |
|  | Občina Sveta Trojica v Slovenskih goricah |  |

Komunumoj
---------

Občina Benedikt
La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj: Benedikt, Drvanja, Ihova, Ločki Vrh, Negovski Vrh, Obrat, Spodnja Bačkova, Spodnja Ročica, Stara Gora, Sveti Trije Kralji v Slovenskih Goricah, Trotkova, Trstenik, Štajngrova.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Benedikt en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**François DUBOIS** (1529-1584), estis franca pentristo, hugenoto, naskiĝinta en Amiens. Lia nura konservita verko estas la plej konata reprezento de la Masakro de la Sankta-Bartolomea tago de 24a de aŭgusto 1572, kiam parizaj katolikoj atakis kaj amasmortigis hugonotajn samlokanojn. Oni ne konas ĉu Dubois mem ĉeestis dum la okazintaĵoj, sed estis dokumentita ke parenco lia, nome la kirurgo Antoine Dubois, mortis en la masakro. Dubois fuĝis al Laŭzano por eskapi for el la persekutado kaj tie alia rifuĝinto, nome bankisto el Liono, mendis al li la pentraĵo por rememori la masakron.

La pentraĵo montras du el la momentoj de la masakro kiuj plej ofte aperas ripetitaj en gravuraĵoj kaj ilustraĵoj de libroj: la reĝino patrino Katerino de Mediĉo inspektanta je la pordoj de Luvro la korpojn de la murditoj, fone maldekstre, kaj dekstre la murdon de la marŝalo Gaspard de Coligny, estro de la hugenotoj, elfenestrita el fenestro de sia palaco.

Notoj
-----

1. ↑   Knecht, Robert Jean, The French religious wars 1562-1598, pp. 51-52, Osprey Publishing, 2002, ISBN 1841763950

* Kategorio François Dubois en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 710641
* GND: 121358968
* LCCN: nr2004012734
* VIAF: 37772043
* ISNI: 0000 0000 6681 9335
* SUDOC: 069846545
* BNF: 15029337m
* ULAN: 500058545
* RKD: 127390
* BNE: XX5180766
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**"Ĉielismo" WANG Tianyi** (ĉine: 王天义; pinjine: *Wáng Tiānyì*; naskiĝis la 2-an de oktobro 1957) estas ĉina fama esperantisto, prezidanto de Internacia Komerca kaj Ekonomia Federacio(IKEF), prezidanto de Xi'an-a Esperanto-Asocio, kaj prezidanto de Xi'an Da Vinci Importa-Eksporta Ko. Lta, kiu funkcias per Esperanto por sia internacia komerco. En la jaro 1979 li eklernis Esperanton kaj senlace aktivas por la Esperanto-movado.

Xi'an Esperanto-Asocio estas soci-organizo leĝe registrita ĉe la registaro, havas oficejon kaj salajratan oficiston. Ĝi estis fondita en la jaro 1935 kaj longe estas unu el la centroj de la ĉina Esperanto-movado. Ĝi havas Esperanto-libroservon jam de multaj jaroj. Ĉiujare al ĝi alvenas Esperanto-vojaĝantoj ĉinaj kaj fremdlandaj, ĉar Xi'an (Ŝiano) estas mondkonata turisma urbo kun la ĉina antikva civilizacio.

Referencoj
----------

1. ↑  Raporto pri Jarkunveno de IKEF-Ĉinio, 2011

Eksteraj ligiloj
----------------

* esperante [video] « Ĉielismo : pli ol 20 jaroj da profesia laboro per Esperanto » ĉe Tubaro
**Guardia Mitre** estas vilaĝo de la departemento Adolfo Alsina, en la provinco Río Negro, Argentino. Ĝi enhavas 856 loĝantojn. Tie naskiĝis fama aktorino Libertad Leblanc (24a de februaro de 1938).

Loko
----

Ĝi troviĝas ĉe la norda bordo de la Rivero Negro, meze survoje inter General Conesa kaj la aglomeraĵo Viedma - Carmen de Patagones, je ĉirkaŭ 70 km nordokcidente de tiu komarko. Oni povas aliri tra la Nacia Ŝoseo 250, la RP 53 aŭ la RP 50.

Polemiko
--------

La Respubliko Argentino estas organizata en 23 provincoj krom la Aŭtonoma Urbo Bonaero, kie troviĝas la sidejo de la federala registaro. Laŭ la leĝo 23512 de 1987, la Ĉefurbo de la Respubliko devas esti translokigita al nova Federala Distrikto, kreota en la municipoj de Viedma kaj **Guardia Mitre** (Río Negro) kaj parto de la Partio Patagones (Bonaero). La translokigo estis akceptita de la provincoj Río Negro (Leĝo 2086) kaj Bonaero (Leĝo 10454), sed tio senvalidiĝis ambaŭkaze en 1992 pro manko de efektivigo. Por oktobro de 2013 la nacia leĝo ankoraŭ validas, sed la translokigo estis haltigita kaj Bonaero pluestas la ĉefurbo de la respubliko plenrajte.
**Guaza de Campos** [GŬAza deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 32,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 58 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 540 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 42 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

Limas norde kun Boadilla de Rioseco, oriente kun Mazuecos de Valdeginate, Frechilla kaj Autillo de Campos, sude kun Villarramiel kaj okcidente kun Herrín de Campos (Valladolid).

La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La plej frua dokumento konata en kiu aperas la nomo de Guaza datas de la jaro 963, en ĝi iu Ferdinandus Avol Haceves donacas posedaĵojn en tiu loko al ka monaĥejo de Sahagún.

Ĝi apartenis al la Ordeno de Santiago el 1199 ĝis Karolo la 1-a vendis ĝin en 1542 al Don Pedro de Zúñiga, markizo de Águila-Vente, unuigante la senjorlandon kun tiu de la Duko de Abrantes, kio restis ĝis la fino de la Hispana Milito de Sendependigo.

La loĝloko iĝis municipo kun la nomo Guaza kaj en la censo de 1842 ĝi havis 130 domojn kaj 676 lokanojn.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, fonto, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771475
* LCCN: n94075256
* VIAF: 131504421
 |
La **Distrikto Kistelek** (hungare *Kisteleki járás*) estas distrikto en Hungario en departemento Csongrád. Ĝi situas sur ebenaĵo en la okcidenta parto de la departemento, en la suda parto de la lando.

Distrikto Kistelek en Hungario
Urbomezo de Kistelek
La distrikta ĉefurbo estas Kistelek, kiu estas urbo, la ceteraj 5 estas vilaĝoj.

La areo estas 410,20 km², kie loĝas 18 152 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj kaj ties prilaborado). Kelkaj laboras en la proksima Szeged.

Menciindas, ke en Ópusztaszer okazis la unua landkunveno de la hungaroj, pri tio estas videbla (parte subĉiela) ekspoziciejo.

Historio
--------

Tiu distrikto estis kreita en 2013. Pli frue ĝis 1983 la komunumoj apartenis al aliaj distriktoj. Inter 1983-2013 la distrikta sistemo ne ekzistis.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kistelek**
* vilaĝoj:
	+ Baks
	+ Balástya
	+ Csengele
	+ **Ópusztaszer**
	+ Pusztaszer

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
**Kubang Keria**n estas urbeto kaj ankaŭ parlamenta balota distrikto en Kota Bharu distrikto, Kelantano, Malajzio.

Historio
--------

Kubang Kerian fariĝis nova ekonomia nabo por Kelantan. La aranĝo de la USM-kampuso en Kubang Kerian ekde 1983 altiris aliajn komercojn por moviĝi al Kubang Kerian, kiuj helpas akceli la ekonomion de Kubang Kerian. Kubang Kerian nun havas freŝan merkaton, ĉiutagajn noktomerkatojn, vendredvesperen-merkaton, lundnoktomerkaton, plurajn freŝajn kokidajn buĉadellasejojn, lastatempan KFC-ellasejon, 2 bakejojn, kelkajn fotilvendistojn, 2 apotekojn, kelkajn meblomagazenojn, 2 librejojn, 1 ŝubutikon, flikiston, multajn belecklinikojn kaj multajn eaterie'ojn.

Plimulto de la homoj de Kubang Kerian estas islamanoj. Ekzistas multaj moskeoj sed neniu preĝejo nek templo. 

La plej granda moskeo estas la Kubang Kerian-blua moskeo, 5 minutojn de USM.

Geografio-Loko
--------------

Kubang Kerian estas proksimume je 40-45 minutojn de la flughaveno en Pengkalan Chepa.

La Universitato Sains Malaysia (USM) branĉokampuso situas ĉi tie. Tiu kampuso estas ankaŭ referita kiel la USM Health Campus. La kampuso gastigas 3 lernejojn - la Lernejon de Medicinaj Sciencoj, la lernejon de dentokuracado kaj la Lernejon de Medicina Fakultato. Ankaŭ 800-lita instruhospitalo situas sur kampuso. Tio estas la Hospitalo de Universitato Sains Malaysia (HUSM). Kubang Kerian estas proksimume je 10-15 minutoveturo de Kota Bharu, la ĉefurbo.

Demografio
----------

Esperanto kaj Kubang Kerian
---------------------------

Kelkaj loĝantoj konis Esperanton.

Referencoj
----------

Eksteraj Ligiloj
----------------
**Marc Athanase Parfait Oeillet Des Murs** (1804–1894) estis franca ornitologo.

Ili famiĝis pro dediĉo al klasigo de la birdoj alportataj de francaj tutmondaj ekspedicioj kaj pli precize el Sudameriko kaj ĉefe de Ĉilio. Tamen liaj studoj estis kritikataj pro ties eraroj.

Des Murs publikigis *Iconographie Ornithologique* en 1849 kaj *Traité général d’oologie ornithologique au point de vue de la classification*, (Ĝenerala traktaĵo pri birdovoj el vidpunkto de klasigo), en 1860. Ankaŭ tiu traktaĵo estis pridiskutata ĉar ovoj foje estas tiom similaj ke klasigo de birdoj laŭ tiuj, povas konduki al eraroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Marc Athanase Parfait Œillet Des Murs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* BHL Digitised Traité général d’oologie ornithologique au point de vue de la classification



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 393528
* GND: 102465703
* LCCN: nr2004036596
* VIAF: 34845447
* ISNI: 0000 0000 7990 3253
* SUDOC: 057427526
* BNF: 126014642
* NLA: 35302280
 |
Je matematiko, **valorigo** estas funkcio, kiu asignas al ĉiu elemento de komuta korpo valoron en komuta grupo, kiu mezuras ian "gradon" de la korpa elemento.

Difino
------

Supozu la jenan datenon:

* komuta korpo {\displaystyle K}
* komuta tute ordigita grupo {\displaystyle (\Gamma ,+,\geq )}.

Do, oni povas pligrandigi {\displaystyle \Gamma } al la ĉi-suba tute ordigita monoido {\displaystyle \Gamma \sqcup \{\infty \}}:

{\displaystyle \infty \geq \alpha \qquad \forall \alpha \in \Gamma }
{\displaystyle \infty +\alpha =\alpha +\infty =\infty \qquad \forall \alpha \in \Gamma }.
Do, **valorigo** sur {\displaystyle K} estas bildigo

{\displaystyle v\colon K\to \Gamma \sqcup \{\infty \}}
kiu plenumas la ĉi-subajn aksiomojn:

* Pri ajna {\displaystyle a\in K}, do {\displaystyle v(a)=\infty } se kaj nur se {\displaystyle a=0}.
* (Homomorfieco) Pri ajnaj {\displaystyle a,b\in K}, do {\displaystyle v(ab)=v(a)+v(b)}.
* Pri ajnaj {\displaystyle a,b\in K}, do {\displaystyle v(a+b)\geq \min(v(a),v(b))}, kaj {\displaystyle v(a+a)=v(a)}.

La **valorringo** de la valorigo {\displaystyle v} estas la ringo de elementoj de {\displaystyle K}, kies valoroj estas pozitivaj:

{\displaystyle \{a\in K\colon v(a)\geq 0\}}.
Tiu subaro de {\displaystyle K} fakte formas subringon de {\displaystyle K}.

### Ekvivalenteco inter valorigoj

Sur la sama komuta korpo {\displaystyle K}, du valorigoj

{\displaystyle v\colon K\to \Gamma \sqcup \{\infty \}}
{\displaystyle v\colon K\to \Gamma '\sqcup \{\infty \}}
estas **ekvivalentaj** se kaj nur se ekzistas ordo-respektanta grupa izomorfio

{\displaystyle \phi \colon \Gamma \to \Gamma '}
tia ke, por ĉiu {\displaystyle a\in K},

{\displaystyle v'(a)=\phi (v(a))}.
Tio estas ekvivalentorilato; ekvivalentoklaso de valorigoj nomiĝas **loko**.

Ekzemploj
---------

Laŭ la **teoremo de Ostrowski**, la valorigoj de la korpo de racionalaj nombroj estas ekvivalentaj al unu el la ĉi-subaj:

* la triviala valorigo,
{\displaystyle v\_{0}(x)={\begin{cases}\infty &x=0\\0&x\neq 0\end{cases}}}
* por ĉiu primo {\displaystyle p}, la *p*-ada valorigo, se {\displaystyle n\in \mathbb {Z} } estas entjero kaj {\displaystyle a,b\in \mathbb {Z} } estas primaj inter si kaj neniu el la du estas divideblaj per {\displaystyle p},
{\displaystyle v\_{p}(p^{n}a/b)={\begin{cases}\infty &a=0\\n&a\neq 0\end{cases}}}

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Valuation* en MathWorld.
Mohren-apoteko en Erfurt, Schlösser-strato nr 9, la gepatra hejmo de Lucas.
**Jacob Heinrich LUCAS** (naskiĝinta en la 10-a de oktobro 1792 en Erfurto, mortinta en la 12-a de novembro 1879 en Arnstadt) estis germana apotekisto.

Vivo
----

Estante filo de la Mohren-apotekisto en la erfurta Schlösser-strato li edziĝis al Louise Seraphine (nask. Müller). En 1820 li transprenis de la onklo la gvidadon de Engel-apoteko en Arnstadt (Holzmarkt nr 4). Pro malbonaj spezoj la apoteko devis esti vendita en la 1856-a jaro por la prezo de 8.400 taleroj al la apotekistoj Friedrich Oßwald kaj Carl Wilhelm Brockmann.

Lucas frekventis en 1811-12 la instituton de la erfurta profesoro Johann Bartholomäus Trommsdorff kiu danke substrekis ties oftan tradukon de franclingvaj eseoj pri kemio kaj farmacio por la propra fakgazeto. Lucas aktivis ankaŭ kiel botanikisto: li verkis la unuan katalogon pri muskoj de la regiono de Arnstadt. Tra jardekoj li faris regulajn meteologiajn observojn kaj ricevis en 1825, post la morto de Christian Friedrich Ernst Lucas, ties listojn pri meteologiaj fenomenoj en Erfurt ekde 1815. En 1835 Lucas publikigis pri tio resumon en la analoj eldonitaj de Berghaus pri ŝtatoj kaj popoloj *(Annalen der Erd-, Völker- und Staatenkunde)*. Por la Salakva societo kaj ties porparolanto Carl Niebergall de Arnstadt li faris (rekomendan) ekspertizon pri la sanigopovo de la salavko el la salejo Arnshall.

Lucas ankaŭ engaĝiĝis en la pormetiista asocio *Gewerbeverein Arnstadt*.

Verkoj
------

* *Resultate meteorologischer Beobachtungen, angestellt zu Arnstadt in den Jahren 1823 bis 1847 von Heinrich Lucas, Apotheker*, Arnstadt 1849
* Verzeichnis der in der Umgegend von Arnstadt und einiger in weiterer Entfernung gesammelten Laub- und Leber-Moose*, Arnstadt 1870*

Literaturo
----------

* Bernhard Krahmer: "Heinrich Jakob Lucas und das erste Moosverzeichnis unserer engeren Heimat", in: *Alt-Arnstadt* 8/1929, p. 21-27 (kun portreto)
* Matthias Deutsch: "Zu den Anfängen meteorologischer Beobachtungen in Erfurt (1500-1848)", in : *Stadt und Geschichte*, 11/2001, p. 13
* Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt* (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 343-344


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 510975
 |
**Valorizo** estas baza operacio de programlingvo por havigi valoron al variablo, elemento de tabelo, kampo de rikordo ktp. Maŝinnivele valorizo realiĝas per konservado de komputita valoro en memorĉelo aŭ reĝistro.

En la tradicio de Fortrano, kiun sekvis C kaj ties posteuloj, valorizo havas la formon

```
 valorizato = esprimo;
```

ekz-e

```
 x = x - y + 1.2;
```

Tia uzo de `=` kolizias kun ties signifo de rilato, kiun oni sekve devas prezenti alimaniere, per duobligo: `z == 0`.

En la tradicio de Algolo, kiun interalie sekvas Paskalo, oni uzas kunmetitan simbolon `:=` por signi la valorizon:

```
 x := x - y + 1.2;
```

Laŭ la modelo de tiuj programlingvoj angle kaj en kelkaj aliaj nacilingvoj oni nomas la valorizaton *Ŝablono:Lingv/L-value*, mallongigo de *Ŝablono:Lingv/Left-value*, (la **l**iva/maldekstra valoro), kaj fonton (la "esprimo"n ĉi-supre), *R-value*, mallongigo de *Ŝablono:Lingv/Right-value*, (la dekstra valoro). Tio estas konfuza terminaro, ĉar en aliaj lingvoj (precipe la asemblaj aŭ en Kobolo) oni povas uzi la inversan aranĝon:

```
 MOVU fonto valorizato
```

**Noto.** La ordonon `a := b + 1` legu «a estu bo plus unu» aŭ «a ricevas la valoron bo plus unu».
**Kuba sono**, hispane **Son cubano** aŭ foje simple mallonge **Son** (de la latina vorto *sonus* respektive la hispana *sonido*: "sono, tono") estas muzika stilo el Kubo. La historiaj radikoj de la kuba sono fontas el la mezo de la 19-a jarcento. La "sono" evoluiĝis el la fandiĝo de afriko-kubaj tamburaj ritmoj kun la gitara muziko de hispanaj farmistoj en la kampara oriento de la insulo.

Ĉangvio (hispane: Changüí) estas muzika ĝenro, kiun kelkaj aŭtoroj opinias praulo de la kuba sono.

Motivoj el dancaj stiloj de la hispanaj koloniistoj, kiel menueto, kontraŭdanco, bolero aŭ zapateado miksiĝis kun la afriko-kubaj ritmoj al memstara muzika stilo. Aldoniĝis, kiel plia karakteriza elemento, la kantado el demandoj kaj respondoj. En improvizitaj kantaj dialogoj inter unua voĉo (plej ofte tenoro) kaj dua (plej ofte baritono) traktiĝis ofte ĉiutagaj temoj, kaj sekve oni ofte komparis la kuban sonon kun la nordamerika bluso, kiu same ofte fokusigas ĉiutagajn temojn.

Komence de la 20-a jarcento la muzika stilo alvenis en la ĉefurbon Havano. La komence tre ŝpara instrumentado de la grupoj de kuba sono - ofte triopoj de la instrumentoj "tres" (kordinstrumento iom simila al gitaro), marakoj kaj "claves" (du rondaj lignobastonoj, interbatataj) - poste iom post iom ampleksiĝis je aldonaj instrumentoj (kontrabaso, gitaroj, bongoj, trumpeto) al sesopo aŭ sepopo. En la 1940-aj jaroj la grupoj pliampleksiĝis al kompletaj dancorkestroj kun piano, kantistoj kaj blovinstrumentoj. Kiel ekzemplo por tia orkestro nomiĝu la en 1949 fondita grupo "Conjunto Chappottin".

La etimologio de la stila nomo jam klarigas la memkompreno de la stilo kuba sono: por la kubaj muzikistoj ĝi estas la prasono de muziko, la "patrino de ĉiuj ritmoj". Kaj fakte el ĝi fontis tiom signifaj latinamerikaj muzikstiloj kiel la salona danco rumbo kaj la danco mambo. Ofte la kuba sono ankaŭ nomatas antaŭŝtupo de la stilo salso.

Sian altan prestiĝon en la historio de kuba muziko la stilo kuba sono ankaŭ atingis per trio, ke la post la akiro de ŝtata sendependeco de la lando de Hispanio same havis admirantojn inter blankuloj kaj nigruloj. Tamen post la kuba revolucio ĝi pli kaj pli perdis je signifo. La problemo pri rasismo ne centras en la socialisma ŝtato Kubo. La lando fermiĝis kontraŭ influoj de la okcidenta bloko, ankaŭ muzikaj, kaj tial la landan muzikon nur malmulte influis la stiloj ĵazo aŭ bluso. Iom post iom la kuba sono grandparte malaperis el la publika vivo de Kubo - ĝi iĝis muzika stilo de la maljunuloj. Malfruan reviviĝon kaj rekonatiĝon ĝi tamen havis en la jaro 1999, kiam la germana reĝisoro Wim Wenders produktis la filmon "Buena Vista Social Club", kiu tre popularigis la stilon en la ŝtatoj ekster Kubo. Sur la kuba insulo ekde tiam troveblas denove pli da novaj muzikaj grupoj, kiuj vivtenas la kuban sonon.

Son- kantistoj kaj muzikistoj
-----------------------------

* Elena Burke
* Félix Chapotín
* Miguelito Cuní
* Dúo Los Compadres
* Miguel Matamoros
* Ignacio Piñeiro
* Ramón Quián

Vidu ankaŭ
----------

* Gŭaraĉo
La **Distrikto Pannonhalma** (hungare  *Pannonhalmi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron. Ĝi situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj de Bakony en la sudorienta parto de la departemento (en la nordokcidenta parto de la lando).

Distrikto Pannonhalma en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Pannonhalma, kiu estas urbo, la ceteraj 16 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 312,35 km², kie loĝas 15 273 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, vitoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

Historio
--------

Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1941 ĝia nomo estis „Distrikto Pusztai". La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Pannonhalma**
* vilaĝoj:
	+ Bakonygyirót
	+ Bakonypéterd
	+ Bakonyszentlászló
	+ Écs
	+ Fenyőfő
	+ Győrasszonyfa
	+ Lázi
	+ Nyalka
	+ Pázmándfalu
	+ Ravazd
	+ Románd
	+ Sikátor
	+ Táp
	+ Tápszentmiklós
	+ Tarjánpuszta
	+ Veszprémvarsány

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
*La Akrigisto* de Kazimir Maleviĉ (1912 aŭ 1913)
**Kubo-Futurismo** (france *Cubo-futurisme*) estas esprimo kiu indikas la originalecon de interpretado fare de rusaj artistoj inter 1910 kaj 1915, precipe tiuj de "Fanto de Karoo" (ruse *Бубновый валет*), de geometria Cézanne-ismo, analiza kaj sinteza Kubismo kaj Futurismo, kiu kondukis al Abstraktismo kaj Konstruktivismo.

Giovanni Lista montris ke la esprimo "Kubo-Futurismo" estis fakte kreita en Francio dum salono de la Ora Sekcio en 1912. Ĝi estis uzita fare de parizaj kritikistoj, precipe por indiki la laboron de la artistoj de la "Grupo de Puteaux" aŭ la kreadon de la baleto *Parade* de Picasso, Satie kaj Cocteau. Poste Aleksandra Ekster, kiu kunpartigis la studion de la itala futuristo Ardengo Soffici en Parizo, lanĉis la esprimon en Rusio.

Rusa kubo-futurismo estas reprezentita per pluraj verkoj de Ljubov Popova, precipe *Portreto* en 1914.

Ĉi tiu movado kondukis siajn ideojn al arĥitekturo per sia laboro pri movado kaj plastika dinamiko (plano, linio kaj teksturo).

Bibliografio
------------

* Giovanni Lista, « Futurisme et Cubo-futurisme » in *Les Cahiers du Musée national d'art moderne*, N° 5, septembro 1980, Parizo, paĝoj 456-495.
* Giovanni Lista, « La Poétique du cubo-futurisme chez Fernand Léger » in *Fernand Léger*, Musée d’Art Moderne, 3-a de marto 1990-17-a de junio 1990, Villeneuve d’Ascq.
* Giovanni Lista (éditeur), *Ligeia, dossiers sur l’art : cubo-futurisme*, N° 21-22-23-24, oktobro 1997-junio 1998, Parizo.
* Giovanni Lista, *Le Futurisme : création et avant-garde*, éd. L’Amateur, Parizo, 2001 (ISBN 978-2859173227)
* Agnès Sola, *Le Futurisme russe*, Parizo : Presses universitaires de France, 1989
* Serge Fauchereau (1939-), *Avant-gardes du XXe siècle, arts et littérature, 1905-1930*, Parizo, Flammarion, 2016, (ISBN 978-2-0813-9041-6) (paĝoj 364-411)

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Kubo-Futurismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kubismo
* Futurismo
* Konstruktivismo (arto)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Cubo-futurisme en la franca Vikipedio.*
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Jacob Leendert BRUIJN** [bröjn] (naskiĝis la 24-an de novembro 1880 en Haarlemmermeer, mortis la 4-an de decembro 1954 en Leiden) estis nederlanda esperantisto kaj librotenisto. 

Bruijn esperantistiĝis en 1896 kaj estis pioniro de la laborista Esperanto-movado en Nederlando. Li estis redaktoro de *Internacia Socia Revuo* de 1910 ĝis 1911 kaj *La Holanda Pioniro* de 1912 ĝis 1913. De 1911 ĝis 1914 li estis direktoro de la Ĝenerala Librejo "Espero", de 1914 ĝis 1922 de Centra Esperanto-Librejo. Li estis membro de la Gazetar-klubo. Bruijn estis iniciatinto de *Nederland-Esperanto* kaj ĝia redaktoro de 1918 ĝis 1919. En 1920, li estis la sekretario kaj kasisto de la 12-a Universala Kongreso de Esperanto en Hago.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 10313
* GND: 1127548026
* VIAF: 6133148997606359870000
 |


|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
***Viktor Robot*** (angle *Victor Robot*) estas ukraina longa desegnofilmo.

La internacia festivalpremiero de la filmo okazis la 26-an de septembro 2020 dum la nacia konkurso de la 11-a Odesa internacia filmfestivalo. La ukraina filmpremiero de la filmo okazis la 24-an de junio 2021; la distribuanto estas Arthouse Traffic.

Temo
----

La artefarita Fera Stelo ĉesis brili pro iu nekonata kialo, kaj knabino nomita Viktorija kaj ŝiaj gepatroj alvenas sur stelŝipo por ripari ĝin. Serĉante la kreinton de la Fera Stelo, Viktorija renkontas roboton kiu iĝas ŝia amiko kaj ricevas la nomon Viktor.

Rolantoj
--------

Voĉoj de la protagonistoj:

* Vika: Marija Aglotkova
* Avo Markijan: Vasil Mazur
* Panjo: Rimma Zjubina
* Paĉjo: Viktor Ĵdanov
* Observanto (astronomo): Anton Slepakov
* Muzikistoj: Anatolij Ĥostikoev, Marjana Holovko, Bogdan Benjuk
* Fulgoroj: Solomija Melnik, Nina Haranecka, Hanna Nikitina, Natalija Halaneviĉ, Ruslana Ĥazipova, Tetjana Havriljuk
* Sukuristoj: Sergij Solopaj
* Robotilo: Marko Halaneviĉ
* Gvidistoj: «Doktor zvuk»

La kantojn prezentis «Dakh Daughters», Marjana Holovko, Anton Slepakov («Vagonovoĵatie»), Marko Halaneviĉ. La aŭtoro de la kantoteksto estas Marisja Nikitjuk, la komponisto estas Anton Bajbakov.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Filmo |

* Oficiala retejo
* *Viktor Robot*  en Interreta filma datumbazo (angle)