recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatoj: 50° 13′ 26″ N 17° 05′ 47″ O﻿ / ﻿50.22389 °N, 17.09639 °O﻿ / 50.22389; 17.09639 (mapo)

**Horní Lipová** (germane *Oberlindewiese*, *Ober-Lindewiese*, *Ober Lindewiese*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Jeseník kaj ĝi estas parto de muunicipo Lipová-lázně, kun kiu ĝi oriente senpere najbaras. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 294 loĝantoj.

Historio
--------

**Horní Lipová** estas en skribfontoj unuafoje menciata en la jaro 1689 sub nomo Oberlindenwiesse kaj je dek jaroj pli poste kiel Ober Lindenwiess. Ĝi estiĝis verŝajne post la tridekjara milito pro la disvatigado de Dolní Lipová laŭlonge laŭ vojo al Ramzová. El la jaro 1696 devenas interesa ŝtonemblemo *Scholtisey 1696*, kiu estas hodiaŭ lokigita sur fronta muro de hodiaŭa Penziono Slatina. Plua informo pri Horní Lipová devenas el 1699, kiam ĉi tie estis donita permeso por konstruado de muelejo. Post la jaro 1775 okazis eksterordinara kresko de ĉi tieaj loĝantoj. Plua plinombriĝo de la loĝantoj okazis je interŝanĝo de la 18-a kaj la 19-a jarcentoj. Konstruado de lerneja konstruaĵo estis finita en 1874. Ekde la jaro 1888 tra la vilaĝo kondukas fervojlinio Hanušovice - Jeseník, kiu estas pro sia multnombraj vojkruciĝoj kaj granda superiĝo nomata kiel *Silezia semeringa fervojo*. Horní Lipová estis liberigita de Ruĝa Armeo nokte el la 8-a je la 9-a de majo 1945. En la tempo de kunigo kun Dolní Lipová ĝi havis sole 600 loĝantojn. Nuntempe Horní Lipová servas kiel centro de turismo.

La kuniĝo de ambaŭ vilaĝoj okazis nur en la jaro 1960.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 1 283 |
| 1880 | 1 360 |
| 1890 | 1 421 |
| 1900 | 1 374 |
| 1910 | 1 339 |
| 1921 | 1 201 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 1 374 |
| 1950 | 582 |
| 1961 | 591 |
| 1970 | 404 |
| 1980 | 348 |
| 1991 | 334 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 346 |
| 2011 | 304 |
| 2021 | 294 |

Panoramo de Horní Lipová.Panoramo de Horní Lipová.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Lipová-lázně (3) |
| --- |
| Bobrovník ~ Horní Lipová ~ Lipová-lázně |

 |
**Moriscos** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. *Moriscos* estas komprenebla etimologie kiell *Moriskoj* alude al iu morisko (posteulo de islamano kiu restis) kiu loĝis tie en epoko de reloĝado: iam la nomo aperis registrite singulare kiel *Morisco*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Moriscos kaj la senhomejoj Granja Capea kaj La Estación, okupas totalan areon de 12,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 459 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj sed akiris el la fino de la jarcento 300 loĝantojn pro proksimeco al la provinca ĉefurbo. Ĝi distas nur 11 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753314
 |
**István Gyöngyössy** [iŝtvAn djondjoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyöngyössy István** estis hungara ekonomikisto, ŝtata oficisto.

István Gyöngyössy naskiĝis la 19-an de aprilo 1910 en Nagyvárad (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Oradea en Rumanio), li mortis la 3-an de aprilo 1994 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Gyöngyössy maturiĝis en liceo en sia naskiĝurbo en 1928, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1932. Post la diplomo li havis altan postenon en fabriko en Újpest. En 1937 li akiris advokatan diplomon. En la jaro 1945 li laboris en la ministerio pri ekstraj aferoj, inter 1946–1948 li estis diplomato en Bukareŝto. Pro falsaj akuzoj li estis en prizono (1949–1954), poste li estis rehabilitita. Li estis juĝisto (1955–1956), fabrikestro (1956–1962), poste li havis similajn altajn postenojn. En la 1970-aj jaroj li pensiuliĝis, tamen poste li estis konsilisto de bankoj. Li kandidatiĝis en 1973, doktoriĝis en 1982 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis kelkajn premiojn. Li edziĝis en 1941, divorcis en 1956, lia edzino naskis filinon en 1949, li denove edziĝis en 1959, lia dua edzino naskis 2 gefilojn en 1960 kaj 1962.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Komplett berendezések exportja az új mechanizmusban* (1967)
* *La système bancaire en Hongrie* (1971)
* *A nemzetközi pénzmozgások hatása az érintett országok fizetési mérlegére és belső liquiditására* (disertaĵo, 1974)
* *A mai nemzetközi pénzrendszer kialakulása, működése és perspektívái* (disertaĵo, 1981)
* *Az EMS és az ECU jövője* (1987)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712330
* LCCN: n79097702
* VIAF: 16051944
* ISNI: 0000 0000 7984 5794
 |
**István György Szűts** [iŝtvAn djordj sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szűts István György** estis hungara pastro, monaĥo, profesoro, instruisto.

István György Szűts  naskiĝis la 29-an de novembro 1756 en Szekszárd. Li mortis la 20-an de aprilo 1821 en Pest (urbo).

Biografio
---------

István György Szűts studis laŭvice en sia naskiĝurbo, Baja, Pécs, Vác. En 1776 li aliĝis al la piaristoj, en 1781 li monaĥiĝis, en 1790 li pastriĝis. Inter 1779 kaj 1782 li instruis en Kőszeg. Li plulernis en Kecskemét, poste en Reĝa Universitato de Pest, kie li doktoriĝis en 1784. Post siaj studoj li instruis en seminarioj en Eger, poste en Pest. En la 1790-aj jaroj li daŭris la instruadon en diversaj urboj en diversaj lernejoj. Inter 1797 kaj 1820 li instruis en la menciita universitato, kie li estis dekano en la studjaro 1800, rektoro en 1806. Dum la pensiuliĝo li ricevis la titolon reĝa konsilisto.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Tentamen publicum ex universa metaphysica in reg. scientiarum universitate Pesthiensi...* (1808)
* *Tentamen publicum et philosophia tradita in reg. scient. universitate hungarica* (1808)
* manuskriptoj: *Psychologia empirica, Historia philosophiae, Logica, Metaphysica, Philosophia practica*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero SZ, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla iomete pli malsupre
**Moritz Michael Daffinger** (naskiĝis la 25-an de januaro 1790 kaj mortis la 21-an de aŭgusto 1849) estis aŭstria pentristo kaj skulptisto.

Vivo
----

Li naskiĝis en Lichtental, filo Johann Daffinger (1748-1796), pentristo en la loka fabriko de porcelano. Kiel 11-jarulo, li estis akceptita kiel metilernanto kaj poste estis akceptita en la Viena Akademio de Belartoj, kie li ricevis pentro-instruojn de Heinrich Füger. Lia specialaĵo estis la pentrado sur porcelano.

Portreto de la grafino Ferdinandine Karolyi, ĉ. 1840
Depost 1809 li prilaboris nur portretojn, kun speciala talento por miniaturoj pentritaj sur eburo. En 1812 li estis dungita kiel portretisto de la Ministro pri Eksterlandaj Aferoj Klemens von Metternich kaj administris la vastan kolekton de portretoj de la tria edzino de Metternich, Princino Melanie. Li ricevis influon de Jean-Baptiste Isabey kaj eĉ pli intensa de angla portretisto Thomas Lawrence, kiu vizitis Vienon en 1819. Dum liaj lastaj jaroj li koncentriĝis pri la pentrado de floroj.

Daffinger mortis en 1849 dum epidemio de ĥolero en Vieno kaj estis entombigita en la tombejo de Sankta Marx. In 1912 liaj restaĵoj estis transportitaj al tombomonumento en la centra tombejo de Vieno. Daffinger postlasis pli ol mil portretoj, multaj apartenantaj al la imperia familio de Aŭstrio.

Lia portreto troviĝas sur la 20-ŝilinga monbileto cirkulinta ĝis la enkonduko de eŭro en 1999.

* Kategorio Moritz Daffinger en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 561068
* GND: 118678558
* LCCN: n85250325
* VIAF: 49488121
* ISNI: 0000 0000 6658 1283
* BNF: 147941361
* ULAN: 500108707 500012015, 500108707
* RKD: 19657
* NKC: xx0010759
* BNE: XX5633293
 |
| Matematikaj funkcioj |
| --- |
| Fonta aro, Cela aro; Bildo, Malbildo; Bildaro, Argumentaro |
| Fundamentaj funkcioj |
| **Algebraj funkcioj**:  konstanta • lineara • kvadrata • polinoma • racionala • Transformo de Möbius 

---

 **Aliaj funkcioj**: trigonometriaj • inversa trigonometria • hiperbola • eksponenta • logaritma • potenca |
| Specialaj funkcioj |
| erara • β • Γ • ζ • η • W de Lambert • de Bessel |
| Nombroteoriaj funkcioj: |
| τ • σ • de Möbius • φ • π • λ |
| Ecoj: |
| totaleco kaj parteco • pareco kaj malpareco • monotoneco • bariteco • periodeco • disĵeteco • surĵeteco • dissurĵeteco 

---

 kontinueco • derivaĵeco • integralebleco |

**Funkcja τ** – funkcio en nombroteorio egala al funkcio σ kun nula grado. Valoro de funkcio signifas kvanton de divizoroj de argumento.

Difino
------

{\displaystyle \tau (n)\equiv \sigma \_{0}(n)=\prod \_{i=1}^{r}~(a\_{i}+1)},
kaj {\displaystyle r} – kvanto de primaj faktoroj, {\displaystyle a\_{i}} – koeficiento de disdonado en faktoroj.

Ekzemplo
--------

Se {\displaystyle n=24}, tiam estas du primaj faktoroj {\displaystyle p\_{1}=2,p\_{2}=3}, ĉar {\displaystyle 24=2^{3}\cdot 3^{1}}. Oni povas kalkuli {\displaystyle \tau (24)} laŭ ĉi suba maniero:

{\displaystyle \tau (24)=\prod \_{i=1}^{2}(a\_{i}+1)=(3+1)(1+1)=4\cdot 2=8}.

Ok faktoroj de nombro {\displaystyle 24} estas ene al aro {\displaystyle \{1,2,4,8,3,6,12,24\}}.
**Krounka** estas rivereto en Ĉeĥio, en Regiono Pardubice. Ĝi fontas sur nordaj deklivoj de protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy en arbaro norde de vilaĝo Svratouch, ĉefdirekto de ĝia fluo estas nordo kaj apud Luže - Doly enfuas el maldekstra flanko en la riveron Novohradka. Ĝi estas bela submontara rivereto en neregulita fluejo kun multaj kataraktoj kaj kaskadoj. Ĝi fluas en mallarĝa serpentuma valo, arbaraj deklivoj ie descendas tuŝapude ĝis al la akvo. Larĝeco de la rivereto en suba parto estas 4 – 8 m. Navigebla por malgrandaj ŝipoj estas proksimume 6 km. "Valo de Krounka kaj Novohradka" estas de la jaro 1998 natura parko. Geologia subtavolo de la rivereto estas kreita per sabloŝtono kaj opoko. En pura akvo de la rivereto estas multaj trutoj.

Rivereto Krounka fluas trans vilaĝoj Svratouch, Krouna, Otradov, Česká Rybná, Miřetín, Kutřín, Předhradí, Zhoř, Lhota u Skutče, Doly.

Proksimaj turismaj celoj
------------------------

* burgo Košumberk
* urbo Luže
* burgo Rychmburk
* urbo Skuteč

Bibliografio
------------

* Stanislav Štefáček:Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

* Kategorio Krounka en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Raportprofiloj de inundservo ĉeĥe
* Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR Arkivigite je 2008-12-28 per la retarkivo Wayback Machine ĉeĥe
* Mapo - fonto de Krounka apud Svratouch
* Mapo - alfluejo en Novohradka apud Luže - Doly
* Akvosportista gvidilo ĉeĥe
Skemo de akvokolektejo de Angara
**Irkut** (ruse *Иркут*) estas rivero en Burjatio kaj Irkutska provinco (Rusio), maldekstra alfluanto de Angara.

Ĝia longo estas 488 km (kun rivero Nigra Irkut (ruse: *Чёрный Иркут*), kaj akvokolektejo 15 000 km².

Geografio
---------

La rivero fontas ĉe monta punkto Nuhu-Daban (ruse: *Нуху-Дабан*) en Orienta Sajano (ruse: *Восточный Саян*) je alteco 1875 m super nivelo de maro, elfluis el lago Ilĉir (ruse: *Ильчир*). Post kunfluo kun Meza Irkut kaj blanka Irkut oni nomigas ĝin kiel Irkut, antaŭ la kunfluo ĝi nomiĝas Nigra Irkut (ruse: *Чёрный Иркут*). Enfluas en rivero Angara ĉe urbo Irkutsk.

Irkut ĉe Baklaŝi
La rivero ekglaciiĝas en fino de oktobro kaj degelas en fino de aprilo aŭ komenco de majo. La rivero kovriĝis per glacio dum 150—180 tagoj. Provizo de la rivero estas per neĝo (precipe per altmonta neĝo) kaj per pluvo. La akvokolekto areo de la rivero estas 15780 km. La mezjaro trafluo de la rivero ĉe enfluejo estas 140 m³/s.

La meza multjara trafluo de la rivero estas 142 m³/s. La plej grandan trafluon observas en julio - aŭgusto kaj la malplej grandan trafluon observas dum monatoj februaro - marto.

La rivero estas flosigebla kaj oni uzas ŝin por akvo turismo. Laŭ ŝia akvonomo nomiĝis la centro de provinco.

Loĝataj punktoj
---------------

Loĝataj punktoj ĉe rivero estas: Mondi (ruse: *Монды*), Mojgoti (ruse: *Мойготы*), Turan (ruse: *Туран*), Guĵiri (ruse: *Гужиры*), Tori (ruse: *Торы*), Dalahaj (ruse: *Далахай*), Ŝuluta (ruse: *Шулута*), Tibelti (ruse: *Тибельти*), Ŝamanka (ruse: *Шаманка*), Moti (ruse: *Моты*), Vvedenŝĉina (ruse: *Введенщина*), Pionersk (ruse: *Пионерск*), Baklaŝi (ruse: *Баклаши*), Smolenŝĉina (ruse: *Смоленщина*), Maksimovŝĉina (ruse: *Максимовщина*), Irkutsk.

Referencoj
----------

1. ↑   Река Иркут. *Государственный водный реестр*. Alirita 2013-11-17.

* Kategorio Irkut en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Egerkingen (stacidomo). |



**Egerkingen** estas komunumo en la distrikto Gäu en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 3160 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Egerkingen situas ĉe la suda flanko de Soloturna Ĵuraso, norde de la rivero Dünnern.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Egerkingen limas en nordo al Langenbruck (BL), en nordoriento al Hägendorf, en oriento al Gunzgen, en sudoriento al Härkingen, en sudo al Neuendorf, en okcidento al Oberbuchsiten, kaj en nordokcidento al Holderbank.

Trafiko
-------

La komunumo disponas pri tre bona trafiksituo. Tra Egerkingen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Olten al Soloturno. Sudoriente de la komunumo situas la grava aŭtovojtriangulo Härkingen de la svisa aŭtovojo A1 kaj la svisa aŭtovojo A2. Okcidente de la vilaĝocentro de Egerkingen la komunumo disponas pri propra alveturejo al la svisa aŭtovojo A2. Tra la komunumo pasas la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Olten al Soloturno, kiu servas la stacidomon de la komunumo per lokaj trajnoj en dunonhora kadenco. Krome ekzistas ankaŭ buskonektoj al Olten kaj Kestenholz.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Egerkingen datiĝas el la jaro 1201 kiel *in Egrichen*. Dum mezepoko Egerkingen apartenis al la Grafoj de Falkenstein. De ili la rajtoj transiris al Hans von Blauenstein, kiu ĝin vendis en la jaro 1402 al Soloturno. Egerkingen estis merkatoloko kaj ek de 1640 sidejo de la voktejo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Urs Wiesli*: *Egerkingen* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-08-23)

Vidu ankaŭ
----------

* Egerkingen (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Egerkingen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Egerkingen
* Egerkingen en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Egerkingen** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Preĝejo Sankt Marteno en EgerkingenPreĝejo Sankt Marteno en Egerkingen
* Malnova muelejo en EgerkingenMalnova muelejo en Egerkingen

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Gäu |
| --- |
| Egerkingen  •  Härkingen  •  Kestenholz  •  Neuendorf SO  •  Niederbuchsiten  •  Oberbuchsiten  •  **Oensingen**  •  Wolfwil |  |

 |
**Irma Cserey** [ĉerei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cserey Irma** estis hungara aktoro, operetkantisto. Ŝia ebla origina familia nomo estis *Scheicher* [ŝejĥer]?

Irma Cserey  naskiĝis la 28-an de majo 1878 en Budapeŝto, ŝi mortis la 8-an de oktobro 1965 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Irma Cserey komencis sian aktoran karieron en 1899. Ŝi estis primadono aŭ kantista aktoro ĝis fino de la 1910-aj jaroj en diversaj provincaj urboj. Inter 1937-1943 ŝi ofte ricevis filmajn rolojn kiel figuranto. Ŝi lastfoje ricevis rolon en Teatro Madách en la 1960-aj jaroj. Ŝi havis edzon.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* László Tabi: *Különleges világnap* (1960 (komedio), ŝia lasta rolo)

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Háromszázezer pengő az utcán* (1937) – virino en la lavejo
* *Sárga kaszinó* (1943) – damo ĉe la montrofenestro
* Budapeŝta printempo (filmo) - (1955)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografieto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Egervár** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. En la loknomo vár signifas: fortikaĵo.

Burgo de Egervár
Katolika preĝejo de Egervár

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 10 km²
* Loĝantaro: 1050
* Poŝtkodo: 8913
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°56′08″N 16°51'13″E

Situo
-----

Egervár situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Nagykanizsa-Zalaegerszeg, laŭ fervojo Rédics-Zalaegerszeg. La lasta urbo troviĝas 14, Vasvár 16 km-ojn. Trans la fervoja linio Vasboldogasszony situas. Iama vilaĝo "Lakhegy" [lakhedj] apartenas al Egervár.

Historio
--------

En 1280 ligna gotika burgo konstruiĝis, kiu renesanciĝis el ŝtono en 1712. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* Fortikaĵo de Egervár
* romkatolika gotika Preĝejo Katarina de Aleksandrio (Egervár) de 1511, baldaŭe barokiĝis
* kapelo omaĝe al Ĉieliro de Dipatrino

Famuloj
-------

En Egervár mortis palatino Tamás Nádasdy.

* Kategorio Egervár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Klára Ambrus** [ambruŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ambrus Klára** estis hungardevena usonana kuracisto, infankuracisto, hematologo, profesoro, membro (ekstera (2001)) de Hungara Scienca Akademio. Ŝia denaska familia nomo estis **Bayer**, ŝia persona nomo en Usono estis *Clara*.

Klára Bayer  naskiĝis kiel filino de diplomato la 28-an de decembro 1924 en Romo. Ŝi mortis la 26-an de februaro 2011 en Usono en Bufalo.

Biografio
---------

Klára Bayer-Ambrus aĝis 10, kiam ŝi translokiĝis al Budapeŝto. Ŝi studis en Scienca Universitato Péter Pázmány (1942–1945), poste ŝi akiris medicinan diplomon en 1949 en Zuriko, fine ŝi lernis en Sorbono kaj Institut Pasteur (1950–1954). Pli frue dum la nazia erao ŝi kaŝigis 50 judojn. Ŝi akiris sciencan gradon (Ph.D) en 1954 en Filadelfio (Pensilvanio), poste ŝi esploris en instituto en la sama urbo. En 1955 ŝi ekinstruis en universitato de Bufalo, samtempe ŝi laboris ankaŭ en instituto pri kanceroj same en Bufalo (1955–1983). Ŝi kreis novan metodon pri forigoj de plumboj el la ostoj. Ŝi ricevis premiojn inter 1972-2004. Ŝi havis edzon, same hungaran akademianon kaj kuraciston, ŝi naskis 7 geinfanojn. Ŝi aĝis 86, kiam ŝi mortis pro fajrego en la loĝejo.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Bone Marrow Protection as a Potential Aid to Chemotherapy* (1960) - kun aliaj
* *Studies on Prevention of Respiratory Distress Syndrome of Infants Due to Hyalin Membrane Disease with Plasminogen* (1975)
* *Ethics and Methodology of Studies on Major Complications in Cancer Patients: Infectious Complications, Thromboembolism, Hypercalcemia and Osteoporosis* (1989)
* *Anyagcsere és légzési betegségek újabb kezelési módjai* (2001) - parolado por iĝi akademiano

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* Arkivigite je 2015-04-07 per la retarkivo Wayback Machine angle
La **Irlanda Libera Ŝtato**, en angla *Irish Free State* kaj en irlanda Saorstát Éireann [sˠiːɾˠsˠˈt̪ˠaːt̪ˠ eːɾʲən̪ˠ]; 6-a de decembro 1922 - 29-a de decembro 1937, estis ŝtato starigita en 1922 kiel "dominio" de la brita Komunumo de Nacioj laŭ la Angl-Irlanda Traktato subskribita de reprezentantoj de Britio kaj Irlando ĝuste dekdu monatojn antaŭe. La tagon en kiu estis establita la Irlanda Libera Ŝtato, ĝi enhavis la tutan insulon Irlandon; sed, kiel oni timis, Norda Irlando tuj plenumis sian rajton laŭ la traktato foriri el la nova ŝtato. La **Irlanda Libera Ŝtato** efektive anstataŭis la memproklamitan ŝtaton de la Irlanda Respubliko (fondita la 21an de januaro 1919) kaj la konsiston de la Provizora Registaro de Suda Irlando. W. T. Cosgrave estis la Prezidento de la Plenuma Konsilantaro de la Irlanda Libera Ŝtato kaj estis kondukinta ambaŭ el tiuj registaroj ekde aŭgusto 1922.

La Irlanda Libera Ŝtato finis en 1937, kiam la civitanoj voĉdonis referendume anstataŭigi la konstitucion de 1922. Ĝi estis sukcedita de la suverena kaj nuna ŝtato Irlando, kiu, ĝis 1949, estis ofte menciita per sia irlandalingva nomo, *Éire*.

Vidu ankaŭ
----------

* Dispartigo de Irlando
* Liberŝtato

Notoj
-----

1. ↑  Anglo Irish Treaty (New York Times). La irlandaj subskribintoj de la traktato estis priskribitaj en ĝi kiel *"irlandaj subskribintoj"* kaj la *"irlanda delegitaro"*. Ne estis mencio al registaro de iu *Irlanda Respubliko,* ĉar estus estinta malkonvena priskribi la traktaton kiel farita inter du registaroj.
2. ↑

Bibliografio
------------

* Tim Pat Coogan, *Éamon de Valera* (ISBN 0-09-175030-X)
* Tim Pat Coogan, *Michael Collins* (ISBN 0-09-174106-8)
* Lord Longford, *Peace by Ordeal*
* Dorothy McCardlee, *The Irish Republic* (ISBN 0-86327-712-8)
* Donal Corcoran, *Public Policy in an emerging state: The Irish Free State 1922-25*, Irish Journal of Public Policy (ISSN 2009-1117) Arkivigite je 2013-10-29 per la retarkivo Wayback Machine

Koordinatoj: 53° 20′ 52″ N 6° 15′ 35″ U﻿ / ﻿53.34778 °N, 6.25972 °U﻿ / 53.34778; -6.25972 (mapo)

* Kategorio Irlanda Libera Ŝtato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 469251
* LCCN: n84090519
* VIAF: 143719795
* ISNI: 0000 0001 0944 0254
* NKC: ge139268
 |
laŭsezona akvotruo en suda Kalifornio
**Laŭsezonaj akvotruoj**, ankaŭ nomataj *printempaj lagetoj*, *dumtempaj akvejoj* aŭ *efemeraj akvotruoj*, estas laŭsezonaj akvoflakoj, kiuj donas vivmedion por distingaj plantoj kaj bestoj. Ili estas konsiderataj kiel distinga speco de malsekregiono kutime sen fiŝoj, kaj tiel permesas sekuran disvolviĝon de naskaj amfibiaj kaj insektaj specioj nekapablaj elteni konkurencon aŭ predadon de fiŝoj. Iuj genlinioj de tropikaj fiŝoj (kiel murdofiŝoj) tamen adaptiĝis al ĉi tiu habitato specife.

Laŭsezonaj akvotruoj estas speco de malsekejoj. Ili povas esti ĉirkaŭitaj de multaj plantaj komunumoj inkluzive de foliarbaro, herbejo, tordpina arbaro, blua kverka maldensarbaro, artemizia stepo, suka marborda arbustaro kaj prerio. Ĉi tiuj akvotruoj estas karakterizaj por mediteraneaj klimatoj, sed okazas en multaj aliaj ekosistemoj.

akvoplena roka akvotruo malfone, kun pliaj pli-malpli sekaj truoj fone - unu el ili rimarkebla pro multaj kaktusoj ĉe ĝi 

* Kategorio Laŭsezona akvotruo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701051
* LCCN: sh95001365
* BNF: 155664502
 |
**Sanne MIELOO** (Zwolle, 14-an de aŭgusto 1985) estas nederlanda aktorino kaj kantistino.

Juneco
------

Mieloo elkreskis en Bergen op Zoom. Ŝi vizitis tie la Moller-liceon kaj poste studis je la konservatorio de Tilburgo.

Biografio
---------

Mieloo interalie rolis en Tarzano kiel Kala kaj en la ensemblo. Krom tio ŝi videblis en Tanz der Vampire en Oberhausen kaj Stuttgart, en la ensemblo kaj kiel Magda, en Sister Act en Hamburgo, en Elisabeth (muzikalo) en Germanio, Italio, Svislando kaj Japanio, kaj kiel Vivienne Kensington en Legally Blonde en Vieno.
En 2019 ŝi rolis en Mamma Mia! kiel parto de ensemblo kaj kiel reludversio por Tanja kaj Donna.

Muzikgrupoj
-----------

* Grandview Avenue (ekde 2014)
* Guinevere
* Nemesea (ekde 2017).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sanne Mieloo
* Nemesea
* Guinevere Arkivigite je 2019-12-11 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑  New singer & single release

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 672034
* MBA: dddd84cd-2ec4-4560-b922-c9eb0cecc444
 |
Lazarevo troviĝas en (verda) Municipo Zrenjanin en Serbio
Mapo pri municipo Zrenjanin
Lazarevo
**Lazarevo,** serbe **Лазарево,** germane **Lazarfeld,** hungare **Lázárföld** estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Zrenjanin.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 45  km²
* Koordinatoj: 45°23′11″N 20°32'12″E
* Alto super marnivelo: 76 m
* Loĝantaro: 3300
* Poŝtkodo: 23241
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

Situo
-----

Lazarevo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj havanta ponton al Lukicjevo. Zrenjanin troviĝas 10 km-ojn.

Historio
--------

Precipe germanoj fondis la vilaĝon en 1809. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Nagybecskerek, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. Fine de la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis, iliaj preĝejo malkonstruiĝis. En 2002 loĝis en Lazarevo 3308 homoj, (3135 serboj (95 %), 52 jugoslavianoj, 40 hungaroj, 16 kroatoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Estonta ortodoksa preĝejo
Loko de iama preĝejo por la germanoj

* Kategorio Lazarevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Fervojliniaj vojoj en la meza Ruhr-Regiono, alikonstruitaj kiel biciklovojoj
Niveloprofilo de la ercfervoja pasejo
Informtabulo de la Regiona Ligo Ruhr ĉe la ercfervoja ponto 6 kun mapo kaj fonaj informoj
La **ercofervojo** en Bochum estis fervojlinio por la provizado de la altfornoj de pezindustria entrepreno *Bochumer Verein* kun fererco. Ĝi komenciĝis en Gelsenkirchen ĉe la Rejn-Herne-Kanalo kaj pasis trans proksimume naŭ kilometroj suden al la iama *Bochumer Verein* rande de la urbocentro de Bochum.

La fervojolinio estis konstruita ekde la Rejn-Herne-Kanalo en pluraj paŝoj, kaj per tio la pontoj donas enrigardon en la respektivan pontkonstruan teĥnikon trans tempospaco de tridek jaroj. La konstruo komencis en 1901, kaj oni konektis interalie la ŝtalfabrikon *Schalker Verein* kun la fervojo. Pro multaj ekzistantaj trafikaj konektoj en orient-okcidenta direkto sur la pasejo de la ercofervojo, oni metis la vojon sur digon altan proksimume 15 metrojn. Per starigo de la kolonoponto oni ligis en 1918/19 la Minejon *Alma* en Gelsenkirchen al la vojon. Nur en la lasta konstruetapo en 1930 la vojo estis finkonstruata ĝis la ŝtalfabriko *Bochumer Verein* kaj servis por la ercotransporto. Samtempe ĝi estis grava fervojkonekto por Minejo *Carolinenglück* kaj koaksigejo, kiu troviĝis nur 1,5 kilometrojn norde de la altfornoj de *Bochumer Verein*.

Ekesto de la biciklovojo
------------------------

Post finado de la altforna produktado de la Bochumer Verein en la 1960-aj jaroj la ercofervojo ne plu estis bezonata kaj kadukiĝis iom post iom. Pli fruajn planojn por alimaniera uzado de la pasejo ne estis realigataj, kaj per tio konserviĝis verdaĵozono en nord-suda direkto en dense loĝata regiono. Von 2002 bis 2008 oni alikonstruis la vojon al biciklovojo, kiu ligas la Okcidentan Parkon sen vojkruĉiĝejoj al la Emscher-Biciklovojo. La paso de la vojo sur digo eblikgas elstaran vidaĵon de la ĉirkaŭa industrian kaj loĝterenan pejzaĝon. Sur la paso de la vojo troviĝas kelkaj pli grandaj, parte spektindaj pontkonstruaĵoj, al kiuj apartenas la novkonstruitaj pontoj *Erzbahnschwinge* trans la strato *Gahlensche Straße*, *Pfeilerbrücke* kaj *Grimberger Sichel*. En la jaro 2012 la vojo estis seninterrompe asfaltata sur la sekcio *Erzbahnschwinge* (Bochum) ĝis *Pfeilerbrücke* (Gelsenkirchen).

Referencoj
----------

1. ↑  Informo pri la nomdonado por la ponto "Grimberger Sichel"
2. ↑  Informo de ADFC Bochum

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ercofervojo (Bochum) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Reta bildoprezentado pri la alikonstruo de la ercfervoja linio Arkivigite je 2013-10-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Projekta datenbanko Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Piedira kaj bicikla vojo trans la Rejn-Herne-Kanalo Arkivigite je 2011-11-25 per la retarkivo Wayback Machine
Emblemo de *Erzgebirgsverein*, 1929
**Ercmontarosocieto** (germane *Erzgebirgsverein e.V.*) estas montara klubo en Germanujo. Ĝi servas ekskluzive al komunutilaj celoj havante (laŭ stato de la 2021-a jaro) ĉ. 2390 membrojn en 48 filioj, disĵetitaj en tri germanaj federaciaj landoj.

Taskoj
------

Ernst Köhler, fondinto de la klubo
La klubanoj alvokas ĉiujn homojn kiuj en tempo de rapidaj ŝanĝiĝoj ŝatas malhaston kaj fidelecon al Ercmontaro kaj ties tradiciaj valoroj.

La flegado de kutimoj kaj moroj (ekz. popolarte, kantare, dialektoj), la pluklerigo pri regiona historio kaj natursciencaj/kultursciencaj konoj gravas. Gravegas tamen la migrado kaj travivaĵo de monta vivo, la konservado de kulturaĵoj kaj la protekto de naturo kaj ĉirkaŭaĵoj. Pri ĉio tia oni klopodas entuziasmigi aparte la junularon. Fokusas krome kunlaborado kaj interŝanĝoj kun aliaj migradaj kaj montaj societoj en Germanlando kaj Eŭropo.

Historio kaj translandlimaj projektoj nuntagaj
----------------------------------------------

Ercmontarsocieto apartenas al la plej malnovaj kluboj siaspece. Ĝi fonditis en 1878; la unua prezidanto estis la regionhistoriisto kaj pedagogo Ernst Köhler. En 1929 ĝi ĝuis pri rekorda membronombro de 28 miloj da samideanoj. Post la Dua mondmilito ĝi reestiĝis en Okcidenta Germanio en Göttingen en la 1955-a jaro. Nur post Turniĝo la klubo revenis al siaj radikoj.
Jen la detaloj pri fondiĝoj kaj refondiĝoj:

* fondo (5.5.1878) en Schneeberg en Saksio
* fondo (19.6.1955) en Göttingen en Malsupra Saksio (pro la monopolo de kluba vivo ene de Kulturligo de GDR)
* refondo en Saksio (21.4.1990) en Zschorlau
* reunuiĝo (12.10.1991) en Eibenstock

En la kadro de la kunlaborprogramo INTERREG VA inter la Liberŝtato Saksio kaj Ĉeĥio ellaboradis kuna projektaro nomita *Ad fontes*, inter la jaroj 2014 kaj 2020. Ĝia titolo estas *Hallo Nachbar. Ahoj sousede* kaj kune organizis ĝin Ercmontarsocieto kun la bohemuja asocio *Asociace turistických oddílů mládeže ČR* (aŭ simple A-TOM) kaj *Umweltzentrum Dresden e.V.*.

Literaturo
----------

* *Das schöne Erzgebirge im Sommer und Winter*, Schneeberg, 1929; Druck C. M. Gärtner, Schwarzenberg.
* Gerhard Schlegel, Erich Reuther, Dieter Schräber: *125 Jahre Erzgebirgsverein – eine Festschrift*. Schneeberg, 2003 ISBN 3-931770-41-9.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ercmontarsocieto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo
* Privata paĝo ĉi-prie
Občina Litija en la mapo de Slovenio.
**Občina Litija** estas unu el 212 municipoj de Slovenio, kiu troviĝas en la regiono Zasavska. La municipo konsistas el 106 komunumoj kaj ĝia areo estas 221,4 km². Komence de januaro 2017 ĝi havis 15215 loĝantojn. La administra centro de la municipo estas la urbo Litija.

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvantaj komunumoj:

Berinjek, Bistrica, Bitiče, Boltija, Borovak pri Polšniku, Breg pri Litiji, Brezje pri Kumpolju, Brezovo, Brglez, Cirkuše, Čateška Gora, Čeplje, Dobje, Dobovica, Dole pri Litiji, Dolgo Brdo, Gabrovka, Gabrska Gora, Gobnik, Golišče, Gorenje Jelenje, Gornje Ravne, Hohovica, Hude Ravne, Javorje pri Gabrovki, Jelenska Reber, Jesenje, Jevnica, Ježevec, Kal pri Dolah, Kamni Vrh, Kandrše, Klanec pri Gabrovki, Klenik, Konj, Konjšica, Kresnice, Kresniške Poljane, Kresniški Vrh, Kržišče pri Čatežu, Kumpolje, Laze pri Gobniku, Laze pri Vačah, Leše, **Litija**, Ljubež v Lazih, Lukovec, Magolnik, Mala Goba, Mala Sela, Mamolj, Moravče pri Gabrovki, Moravška Gora, Nova Gora, Okrog, Pečice, Podbukovje pri Vačah, Podpeč pod Skalo, Podšentjur, Pogonik, Polšnik, Ponoviče, Potok pri Vačah, Prelesje, Prevale, Preveg, Preženjske Njive, Radgonica, Ravne, Renke, Ribče, Ržišče, Sava, Selce, Slavina, Slivna, Sopota, Spodnje Jelenje, Spodnji Hotič, Spodnji Log, Stranski Vrh, Strmec, Suhadole, Širmanski Hrib, Široka Set, Šumnik, Tenetiše, Tepe, Tihaboj, Tlaka, Tolsti Vrh, Vače, Velika Goba, Velika Preska, Veliki Vrh pri Litiji, Vernek, Vodice pri Gabrovki, Vovše, Zagorica, Zagozd, Zapodje, Zavrh, Zglavnica, Zgornja Jevnica, Zgornji Hotič, Zgornji Log.

Loko, priskribo
---------------

La teritorio de la municipo etendiĝas de okcidento al oriento la rivero Sava. La alteco estas proksimume 220 m en la valo de la rivero ĝis 872 m (monto Preveški hrib).

La fervoja linio kondukas orienten de la lando tra la valo de la rivero. Paralele al la dratoj kaj Highway No.108.

Apudaj municipoj estas:

Občina Moravče, Občina Zagorje ob Savi, Občina Radeče, Občina Sevnica, Občina Šentrupert, Občina Šmartno pri Litiji, Urba municipo Ljubljana, Občina Dol pri Ljubljani.


Ĉirkaŭ **Občina Litija**|  |  |  |
|  | Občina Litija |  |
|  |  |  |

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Litija en la slovena Vikipedio.*
**Brenta** estas rivero en Italio kun longo de 174 km. Ĝi fontas en alto de 506 m kaj kolektas akvon sur areo de 5840 km².

Ĝi fontas en la lagoj de Levico kaj Caldonazzo en la regiono Trentino-Alto Adige kaj alfluas la Adriatikon. Ĝi fluas norde-sude tra la provinco Veneto. La rivero Brenta estis ĉiam grava akvovojo por la komercado dum la historio.

La Brenta estis unue enkanaligita en la 16-a jarcento kiam longa kanalo estis konstruita de la vilaĝo de Stra ĝis la Adriatiko, preterirante la venecian lagunon. Branĉo de la Brenta, nomita Naviglio Brenta, estis igita ligi rekte Venecion kaj Padovon (kiu estis speco de dua kapitalo de Venecia respubliko).

Villa Foscari "La Malcontenta"
Ek de la 16-a jarcento, multaj grandaj vilaoj estis konstruitaj laŭ la bordoj de la Naviglio Brenta kaj la areo estis poste nomita *Riviera del Brenta*. Tri el tiuj vilaoj estas alireblaj por la publiko: la masiva baroka *Villa Pisani* en Stra, *Villa Widmann-Foscari* en Mira, kaj la paladia *Villa Foscari*, nomata ankaŭ *La Malcontenta*. *Villa Ferretti-Angeli* en Dolo estas ankaŭ sur la Riviero. Nordokcidente de Padovo, proksime de la vilaĝo de Piazzola sul Brenta, ne longe de la rivero, *Villa Contarini* estas alirebla.

En Bassano del Grappa, la rivero estas transirita fare de la *Ponte Vecchio* ( malnova ponto), aŭ *Ponte degli Alpini*, kovrita ponto dizajnita fare de Palladio en 1569. La ponto estas ponton-stila kaj estas konstruita tute el ligno.

* Kategorio Brenta (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 432030
* GND: 4265834-2
* VIAF: 190145542728296642161
* BNF: 121476959
* NKC: ge617100
 |
**Občina Križevci** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 16 komunumojn kaj ĝia areo estas 46,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 3568 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Križevci pri Ljutomeru.

Loko, priskribo
---------------

Občina Križevci
La apudaj municipoj estas:
Urba municipo Murska Sobota en la nordo, Občina Veržej en la nordoriento, Občina Ljutomer en la oriento kaj sudo, Občina Sveti Jurij ob Ščavnica en la okcidento kaj Občina Radenci en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Križevci**|  Radenci |  Murska Sobota |  Veržej |
|  Sveti Jurij ob Ščavnica | Občina Križevci |  Ljutomer  |
|  |  Ljutomer  |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 16 vilaĝoj:

Berkovci, Berkovski Prelogi, Boreci, Bučečovci, Dobrava, Gajševci, Grabe pri Ljutomeru, Iljaševci, Ključarovci pri Ljutomeru, Kokoriči, **Križevci pri Ljutomeru**, Logarovci, Lukavci, Stara Nova vas, Vučja vas, Zasadi

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Križevci en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Alphonse „Phonnie" E. Trent** aŭ **Alphonso E. Trent** (\* 24-an de aŭgusto 1905; † 14-an de oktobro 1959 en Fort Smith (Arkansaso)) estis usono ĵaz-pianisto kaj direktis *teritorian bandon* de la svingo.

Vivo kaj agado
--------------

Alphonse Trent ludis jam infanaĝe pianon kaj laboris en lokaj bandoj en Arkansaso ekde sia junaĝo. Sian propran ensemblon li direktis meze de la 1920-aj jaroj (eble ekde 1923). En la jaro 1924 li ludis kun *Synco Six* de Eugene Cook kaj poste li transprenis la direktadon de la bando, kiu ekzistis ĝis 1934. Ĝi validis kiel unu el la plej kontataj teritoriaj bandoj de la sudo kaj mezokcidento de Usono; ĝi ludis ankaŭ sur rivero-vaporŝipoj. Meze de la 1930-aj jaroj Trent unue forlasis la muziknegocon, sed revenis en 1938 kun alia bandego sur la scenejojn. En ĉi tiu orkestro ludis ĵazmuzikistoj pli malfrue famiĝontoj kie Terrence Holder, Alex Hill, Stuff Smith, Snub Mosley, Charlie Christian, Harry Sweets Edison, Mouse Randolph, George Hudson kaj Peanuts Holland.

Kiel bandestro li sonregistris nur ok diskofacojn; kvar en la jaro 1928, du en 1930 kaj du en 1933. Post tio li laboris nur partatempe kun propraj ensembloj kaj okupiĝis ĉefe kiel negocisto.

Diskografio
-----------

* *Richmond Rarities* (kolekto-lumdisko kun sonregistraĵoj ankaŭ de Alex Jackson, Zack Whyte kaj Red Perkins), Jazz Oracle

Eksteraj ligiloj
----------------

* Detala biografio ĉe *encyclopediaofarkansas.net*
* Arkansas Jazz Hall of Fame Arkivigite je 2011-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Biografio[*rompita ligilo*] ĉe *blackpast.com*
* Diskografio Arkivigite je 2011-06-15 per la retarkivo Wayback Machine ĉe *redhotjazz.com*

Literaturo/Fontoj
-----------------

* Martin Kunzler: *Jazzlexikon*, Reinbek, Rowohlt, 1993
* Richard Cook & Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*, 6th Edition, London, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 362125
* LCCN: no2002040376
* VIAF: 9510721
* MBA: 8ef18be9-42bc-41d7-891b-5e0cefc174f1
 |
Občina Kostel
**Občina Kostel** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 54 komunumojn kaj ĝia areo estas 56,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 637 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Vas.

Loko, priskribo
---------------

Občina kuŝas nur de la limo kun Kroatio. Ĝi situas sur la maldekstra bordo de la Kolpas Rivero, de la vilaĝo Srobotnik proksime de Kolp ĝis la vilaĝo Grgelj. Alteco estas de 200 al 240 m super la rivero Kolpa ĝis 905 m (monto Kapič).

La sola transporta ligilo estas la ĉefa vojo No. 106 — Ljubljana-Kočevje-Petrina (-Delnice).

Najbaraj municipoj estas Občina Kočevje en la nordo kaj Občina Osilnica en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Kostel**|  Osilnica |  Kočevje |  |
|  | Občina Kostel |  |
|  |  |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 54 vilaĝoj:

Ajbelj, Banja Loka, Briga, Brsnik, Colnarji, Delač, Dolenji Potok, Dren, Drežnik, Fara, Gladloka, Gorenja Žaga, Gorenji Potok, Gotenc, Grgelj, Grivac, Hrib pri Fari, Jakšiči, Jesenov Vrt, Kaptol, Kostel, Krkovo nad Faro, Kuželj, Laze pri Kostelu, Lipovec pri Kostelu, Mavrc, Nova sela, Oskrt, Padovo pri Fari, Petrina, Pirče, Planina, Poden, Podstene pri Kostelu, Potok, Puc, Rajšele, Rake, Sapnik, Selo pri Kostelu, Slavski Laz, Srednji Potok, Srobotnik ob Kolpi, Stelnik, Stružnica, Suhor, Štajer, Tišenpolj, **Vas**, Vimolj, Vrh pri Fari, Zapuže pri Kostelu.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Kostel en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj:
Situo
Panoramo
**Praga** estas kvartalo de Varsovio, la ĉefurbo de Pollando. Ĝi situas laŭlonge la orientaj bordoj de la rivero Vistulo, kies granda atuto estas natura karaktero.

Historio
--------

La nomo devenas de la verbo *prażyć* (bruligi), ĉar ĝi establiĝis sur terenoj post forbruligita arbaro.

La plej malnovaj dokumentoj pri Praga datas el 1432.

En 1648 pola reĝo Ladislao la 4-a atribuis al ĝi urborajton, forprenitan en 1974 de Rusa Imperio pro la Insurekcio de Kościuszko.

En 1974 post la Defendo de Praga sekvis rusa genocido de ties loĝantaro.

Dum la dua mondmilito estis detruita 25%.

Administra divido
-----------------

La nuna Praga estas administre dividita en du partoj:

* Praga Północ (Praga-Norda)
* Praga Południe (Praga-Suda)

Praga Południe kaj Praga Północ enhavas la sekvajn urbopartojn:

* Saska Kępa
* Grochów
* Szmulowizna
* Gocław
* Kamionek

Konindaj personoj
-----------------

Wanda Zamenhof kaŝe loĝis tie kun filo Ludoviko Kristoforo dum la fino de la dua mondmilito. Postmilite loĝis pola spertulo pri la hinda filozofio Leon Cyboran, tradukisto el sanskrito de la unuaj traktatoj pri jogo.

Stefan Wiechecki estis ĵurnalista verkisto kiu verkis pri ĉiutaga vivo de Varsovio kaj fine de la 1930-aj jaroj malfermis ĉokoladan vendejon en la kvartalo Praga, kio iĝis lia ĉefa fonto de enspezo.

Bibliografio
------------

* *Warszawskiej Pragi dzieje dawne i nowsze Arkivigite je 2021-05-10 per la retarkivo Wayback Machine* (Malnova kaj nova historio de la Varsovia Praga), Wydawnictwo Jeden Świat, Varsovio 2006, ISBN 83-89632-34-9.
* Józef Kazimierski (red.), *Dzieje Pragi* (Historio de Praga), Państwowy Instytut Wydawniczy, Varsovio 1970

* Kategorio Praga en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Obĉina Kungota** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 19 komunumoj kovrante areon de 49 km². Komence de 2018 tie loĝis 4762 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Plintovec.

Loko, priskribo
---------------

Občina Kungota
La apudaj municipoj estas: Občina Šentilj en la nordoriento, Občina Pesnica la oriento, Urba municipo Maribor sude kaj sudokcidento. En la okcidento kaj nordokcidento, ekzistas limoj kun Aŭstrio.


Ĉirkaŭ **Obĉina Kungota**| Aŭstrio |  | Občina Šentilj |
| Aŭstrio | Obĉina Kungota | Občina Pesnica |
| Urba municipo Maribor | Urba municipo Maribor |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 19 vilaĝoj:

Ciringa, Gradiška, Grušena, Jedlovnik, Jurski Vrh, Kozjak nad Pesnico, Pesnica, Plač, **Plintovec**, Podigrac, Rošpoh, Slatina, Slatinski Dol, Spodnje Vrtiče, Svečina, Špičnik, Vršnik, Zgornja Kungota, Zgornje Vrtiče.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Kungota en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Raymond Bauduc** (\* 18-an de junio 1906 en Nov-Orleano, Luiziano, Usono; † 8-an de januaro 1988 en Houston, Teksaso, Usono) estis ĵazbandego-direktisto kaj frapinstrumentisto de antikva ĵazo.

Bauduc lernis sian instrumenton en la gepatra domo, iris meze de la 1920-aj jaroj al Novjorko kaj ludis komence ĉe Freddie Rich, Tommy kaj Jimmy Dorsey kaj ekde 1926 ĉe Joe Venuti kaj Eddie Lang; poste li estis membro de la bandoj de Ben Pollack (de 1929 ĝis 1934) kaj Bob Crosby (de 1935 ĝis 1942). Li estas ankaŭ konata pro siaj duopoj kun Bob Haggart, je kiuj i.a. en 1938 ekestis la peco „Big Noise From Winnetka". Post kelkaj jaroj en la usona armeo Bauduc estris kun Gil Rodin propran orkestron; la aranĝaĵoj originis de Tommy Dodd, Joe Reisman kaj Billy May. La sono de la mallongviva orkestro estis memoraĵo pri la bando de Crosby; ĝi ludis ĉefe en la ĉirkaŭaĵo de Los-Anĝeleso, sed ankaŭ foje koncertvojaĝis inter okcidenta kaj orienta marbordoj.

Bauduc ludis post malfondado de la bando ekde 1947 ĝis 1950 ĉe Jimmy Dorsey kaj ekde 1952 ĝis 1955 ĉe Jack Teagarden, antaŭ ol li fondis bandon kun Nappy Lamare; kun ĝi ekestis en 1957 la sondisko *Riverboat Dandies*. Laŭ *Reclams Jazzführer* de Carlo Bohländer li v validis „kiel unu el la plej bonaj diksilandaj frapinstrumentistoj" siatempaj kaj estis unu el la ĉefaj frapinstrumentistoj de ĉi tiu ĝenro en Kalifornio.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Fonto
-----

* Leo Walker: *The Big Band Almanac*. Ward Ritchie Press, Pasadena. 1978

* Kategorio Ray Bauduc en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 363099
* GND: 135032512
* LCCN: n91092864
* VIAF: 69114780
* ISNI: 0000 0000 5932 6794
* SUDOC: 196938279
* BNF: 13891239n
* MBA: 307b00b9-cf82-49bc-8c7d-e5903b66140e
* BNE: XX1116547
 |
**Občina Ljutomer** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 44 komunumojn kaj ĝia areo estas 107,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 11329 homoj. La administra centro estas la urbo Ljutomer.

Loko, priskribo
---------------

Občina Ljutomer
Ĉe la rando de la komunumo en la nordoriento fluas la rivero Mura. Tiam la rivero Ščavnica trairas la mezon. Pro ĉi tio, estas alteco de ĉirkaŭ 170-190 m. La okcidenta parto de la teritorio etendas ĝis la montoj Slovenske Gorice. Alteco ĉi tie atingas pli ol 300 m.

La apudaj municipoj estas:

Občina Veržej nordo, Občina Beltinci kaj Občina Črenšovci nordoriente, Občina Razkrižje oriente, Občina Ormož sude, Občina Sveti Tomaž en la sudokcidento, Občina Sveti Jurij ob Ščavnici kaj Občina Juršinci okcidente, Občina Križevci nordokcidente.


Ĉirkaŭ **Občina Ljutomer**|  Križevci |  Veržej | Beltinci , Črenšovci  |
|  Sveti Jurij ob Ščavnici, Juršinci  | Občina Ljutomer |  Razkrižje |
|  Sveti Tomaž |  Ormož  | Kroatio |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 44 vilaĝoj:

Babinci, Bodislavci, Branoslavci, Bučkovci, Cezanjevci, Cuber, Cven, Desnjak, Drakovci, Globoka, Godemarci, Gresovščak, Grlava, Ilovci, Jeruzalem, Krapje, Krištanci, Kuršinci, **Ljutomer**, Mala Nedelja, Mekotnjak, Moravci v Slovenskih goricah, Mota, Noršinci pri Ljutomeru, Nunska Graba, Plešivica, Podgradje, Precetinci, Presika, Pristava, Radomerje, Radomerščak, Radoslavci, Rinčetova Graba, Sitarovci, Slamnjak, Spodnji Kamenščak, Stara Cesta, Stročja vas, Šalinci, Vidanovci, Vogričevci, Zgornji Kamenščak, Železne Dveri.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Ljutomer en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko: