recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Urinujo por analizo.
**Ĝenerala ekzameno de urino**, nomita ankaŭ **analizo de urino** aŭ **urinanalizo**, konsistas en serio de ekzamenoj faritaj al la urino, kio konstituas unu de la plej oftaj metodoj de medicina diagnozo. Kompleta ekzameno konsistas el variaj determinoj: makroskopa ekzameno, fizik-kemia ekzameno, mikroskopa ekzameno kaj, se necese, urinkultivo. La fizik-kemia analizo povas esti farata pere de reakciaj bendoj kies rezultoj estas legataj laŭ kolorŝanĝoj.

Jam en la Antikveco estis ofta la diagnozo de malsanoj surbaze de la observado de la urino. La metodo, nomita *uroskopio* aŭ *urinoskopio*, surbaze de la observado de la organoleptikaj propraĵoj de la urino estis jam priskribita de Galeno kaj ties aplikado okazis dum multaj jarcentoj en la kunteksto de la teorio de la kvar humoroj apogita de Hipokrato.

Kvankam la teknologio de kemia analizo kaj kvalita kaj kvanta permesis ekde fino de la 19-a jarcento la superigon de la urinoskopia metodo, la organoleptikaj propraĵoj de la urino, tipe odoro kaj koloro, permesas ankoraŭ tujan diagnozon de nombraj malsanoj.

Notoj
-----

1. ↑  Simerville JA, Maxted WC, Pahira JJ (marto 2005). «Urinalysis: a comprehensive review». Arkivigite je 2005-06-02 per la retarkivo Wayback Machine American family physician (6a eldono) 71: 1153-62. PMID 15791892.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Urinanalizo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Lab Tests Online: Urinalysis.
* Elementoj videblaj per mikroskopo en la sedimento de la urino - IQB.

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 730434
* NDL: 00568748
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la pluraj lagoj nomataj *Bear Lake*, do **Ursa Lago**, en la usona ŝtato Alasko. Kompreneble ankaŭ aliloke en la mondo ekzistas pliaj lagoj nomataj **Ursa Lago**, ekzemple atentiĝas la vikipedia artikolo pri la Ursa Lago (Idaho-Utaho). |

En la usona ŝtato Alasko estas pluraj lagoj nomataj *Bear Lake*, do **Ursa Lago**. Ĝis kiam vikipedie mankas pli precizaj informoj, la sekva listo donu ĝermajn informojn pri iuj el ili:

---

la Ursa Lago sur la Kenaia Duoninsulo
Unu el ili situas proksime de la urbo *Seward* kaj de la Golfo  *Resurrection Bay*, sur la Kenaia Duoninsulo kaj ene de la teritorio de la Nacia Naturrezervejo Kenai, proksime de la suda marbordo de Alasko. Ekde la jaro 1962 en la lago oni akvokultive bredas salmojn. La lago kaj sia ĉirkaŭaĵo provizas sciencistojn per gravaj geologiaj informoj pri la epoko de Mioceno kaj aparte pri la tiutempaj krustacoj..

Koordinatoj de tiu lago estas 60° 12′ 03″ N 149° 21′ 11″ U﻿ / ﻿60.20083 °N, 149.35306 °U﻿ / 60.20083; -149.35306 (mapo).

---

verda norda brilo ĉe la Ursa Lago proksime de la loĝloko *Moose Creek*
Alia lago samnoma troveblas centre de Alasko, ĉe la koordinatoj 64° 42′ 45″ N 147° 9′ 40″ U﻿ / ﻿64.71250 °N, 147.16111 °U﻿ / 64.71250; -147.16111 (mapo). Ĝi situas proksime de la loĝloko *Moose Creek*, en la komunumo (laŭ ŝtata lingvouzo nomata "borough") *Fairbanks North Star*. La regiono de tiu lago aparte konatiĝis pro impresaj bildigoj de norda brilo, luma fenomeno perceptebla sur la nokta ĉielo en ambaŭ polusaj regionoj, sed en la laga ĉirkaŭaĵo kaptita en iuj impresaj fotoj.
  


---

Notoj
-----

1. ↑   *"Initial Report on Decapod Crustaceans from the Miocene Bear Lake Formation, Alaska"* (angle), vidita je 2007-02-03. Arkivita el la originalo je 2011-06-08. Alirita 2012-12-19.

|  |  |
| --- | --- |
| Helppaĝo pri apartigiloj | **Ĉi tiu paĝo estas apartigilo: listo de artikoloj kun sama aŭ preskaŭ sama titolo.**
Se vi venis ĉi tien per ligilo en artikolo, bonvolu direkti tiun ligilon rekte al la celita paĝo. |
**Pál Bíró,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bíró Pál** estis hungara negocisto, politikisto. Lia nobela antaŭnomo estis *hámori,* lia origina familia nomo estis ĝis 1898 *Brüll, liaj parencoj estis Gyula Lánczy kaj Béla Zerkovitz.*

Pál Bíró naskiĝis la  7-an de julio 1881(nun 1881-07-07) en Budapeŝto, li mortis la 6-an de majo 1955 en Novjorko.

Biografio
---------

Pál Bíró devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Scienca Universitato de Budapeŝto, pli poste en Berlino kaj Freiburg, fine li doktoriĝis en 1902. En la sekva jaro li estis oficisto en familia fabriko, ekde 1912 li estris ĝin. Inter la mondomilitoj li havis plurajn postenojn en la fera industrio, krome ekde 1922 li estis parlamentano. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li rifuĝis al Usono en 1940. Li ricevis la titolon ĉefkonsilisto en 1922. Pro vidviĝo en 1927 li edziĝis dufoje en 1909 kaj 1929.

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto legebla en la 55-a paĝo
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 5-a punkto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845820
 |



* Portalo pri Biografio
Koordinatoj: 56° 56′ 27″ N 24° 17′ 10″ O﻿ / ﻿56.94083 °N, 24.28611 °O﻿ / 56.94083; 24.28611 (mapo)

**Ulbroka** estas vilaĝo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la centro de Latvio. Ĝi estas ĉefvilaĝo de distrikto Ropaži. La distanco al centro de Rigo estas 16 km. Laŭ la stato de la jaro 2022 en la urbo vivis 3 035 personoj.

La nomo Ulbroka venas de la grandbieno donita al la urbestro de Rigo H. von Ulenbrock en la dua duono de la 16-a jarcento.

Geografio
---------

Urbo situas en la Meza Latvia malaltebenaĵo (latve *Viduslatvijas zemiene*). La rivero Piķurga, fluanta tra Ulbroka, estis artefarite vastigita, kreante Ulbroka lago, iam elfosado kiel grandbiena lageto, kaj poste mueleja lago. Rivereto Dauguļupīte enfluas en Piķurga en la nordo de la vilaĝo.

Averaĝa temperaturo estas -6°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 700 mm jare.

Ekonomio
--------

La plej granda kompanio registrita en Ulbroka laŭ spezo en 2020 estis fabrikisto de ligna pakaĵo SIA "Kronus".

Apud Ulbroka estis mezonda radiostacio.

### Transporto

Ulbroka situas ĉe la intersekciĝo de la vojoj Rigo - Ērgļi (P4) kaj Ulbroka - Ogre (P5). Ulbroka konstruaĵoj estas etenditaj laŭlonge sur same flankoj de Ogre vojo. La Rigaj urbobusoj veturas al Ulbroka.

Bildoj
------

* Tombeja kapelo.Tombeja kapelo.
* Ulbroka radiostacio en 2006.Ulbroka radiostacio en 2006.
* Ulbroka granbieno.Ulbroka granbieno.
* Loĝkonstruaĵoj.Loĝkonstruaĵoj.
* Monumento al la revolucio de 1905Monumento al la revolucio de 1905

Referencoj
----------

1. ↑  Toponavi.com. Distancoj.
2. 1 2  Latvijas ģeogrāfijas atlants - Latvia geografia atlaso. "Jāņa sēta", 2020
3. ↑  Lursoft statistiko

Eksteraj ligiloj
----------------

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Ulbroka en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758265
 |
La Batalo de Caseros
La **Urugvaja Enlanda Milito** (hispane *Guerra Grande*, "Granda Milito") estas la nomo kiun samtempuloj de la okazintaĵoj kaj historiistoj poste uzis por la konflikto kiu okazis en la areo de la Rivero Plata el la 10a de marto de 1839 al la 8a de oktobro de 1851. La kontraŭantoj estis la blankuloj de Urugvajo, estre de Manuel Oribe, aliancanoj de la argentinaj federaloj, estre tiam de Juan Manuel de Rosas, kontraŭ la *colorados* (ruĝuloj), aliancanoj de la unueciguloj de Argentino. La konflikto trapasis amplekse la propran medion de la riverplataj respublikoj kaj suferis la intervenon, kaj diplomatian kaj militistan, de la Brazila Imperio, Francio kaj Granda Britio, krom la partopreno de eksterlandaj trupoj (italoj de Giuseppe Garibaldi, hispanoj, francoj) kelkaj el kiuj agadis kiel solduloj. La interesoj de ĉiu flanko estis diversaj kaj ankaŭ la disvolviĝo kaj rezultoj estis komplika ŝakludejo.

* Kategorio Urugvaja Enlanda Milito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Trichoglossus haematodus** |
| --- |
|  |
| 
Trichoglossus haematodusTrichoglossus haematodus |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Papagoformaj *Psittaciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Papagedoj *Psittacidae* |
| Subfamilio: | Loriinae |
|
|
|
|
| Genro: | Trichoglossus |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Trichoglossus haematodus***Linnaeus, 1771 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Trichoglossus haematodus  |

 |
| v • d • r |

**Trichoglossus haematodus** estas tre bela multkolora birdo de familio papagedoj. *Trichoglossus haematodus* apartenas al ŝatataj birdoj de multaj birdobredistoj, kvankam ili ne "parolas" multe, ili kapablas lerni nur kelkajn vortojn. Estas pli ol 30 subspecioj. Ili povas vivi pli ol 20 jarojn.

Bazaj informoj
--------------

### Geografia disvastiĝo

Nordo kaj oriento de Aŭstralio, Nov-Gvineo kaj kelkaj indoneziaj insuloj.

### Kresko

Longeco estas 26 ĝis 30 centimetroj, longeco de vosto estas 9,3 ĝis 11,8 centimetroj, longeco de aloj estas 13,5 ĝis 15 centimetroj.

### Reproduktiĝo

 *Trichoglossus haematodus* - MHNT
Inbesto metas du aŭ tri ovojn en neston en arba kavo. Ŝi kovas ilin dum 25 tagoj.

* Trichoglossus haematodus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Trichoglossus haematodus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Trichoglossus haematodus en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑
2. ↑
Urumaco.
Preĝejo de Urumaco.
Fosiliaj spuroj en Urumaco.
**Urumaco** estas vilaĝo en la subŝtato Falcón en Venezuelo. Ĝi estas ĉefurbo de la municipo samnoma, kaj situantas je 75 km okcidente de Coro. Por 2000 ties populacio estis ĉirkaŭkalkulata en 1.970 personoj.

Ĝi estas de monda gravo pro siaj fosilioj. La arida klimato de la regiono helpas ke la fosilioj ne kaŝiĝas inter vegetaĵaro. Tiuj fosilioj venis al scienco danke al geologoj kiuj estis serĉante nafton (abunda en kelkaj partoj de Venezuelo). La paleontologia riĉo de Urumaco faras ĝin la plej fosil-riĉa zono de norda Sudameriko.

La testudo *Stupendemys geographicus*, nome la plej granda iam ekzistinta estis trovata tie en la 1970-aj jaroj fare de priserĉistoj el la Universitato Harvard. Pli ĵuse allogis malkovro de la giganta rodulo *Phoberomys pattersoni* el Mioceno.

Ekde 2000 estis muzeo tie nome *Museo Paleontológico de Urumaco*.

Koordinatoj: 11° 12′ N 70° 15′ U﻿ / ﻿11.200 °N, 70.250 °U﻿ / 11.200; -70.250 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑  "Giant rodent astonishes science" *BBC News* 18a Septembro 2003
2. ↑   Retejo de la Muzeo. Arkivita el la originalo je 2012-02-04. Alirita 2012-07-28.

* Kategorio Urumaco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 44° 43′ 56″ N 5° 32′ 30″ O﻿ / ﻿44.73222 °N, 5.54167 °O﻿ / 44.73222; 5.54167 (mapo)

**Treschenu-Creyers** estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 133 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.

Geografio
---------

Treschenu-Creyers etendiĝas sur 82.04 km², kaj havis 133 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 1.6 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.

Historio
--------

La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Anne Roiseux, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Treschenu-Creyers apartenas al la kantono de Châtillon-en-Diois, kies ĉefurbo estas Châtillon-en-Diois. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Drôme
* Kantono de Châtillon-en-Diois
*El Juramento de los Treinta y Tres Orientales* (La ĵuro de la Orientaj Tridektriuloj aŭ Tridek Tri Orientanoj), pentraĵo de Juan Manuel Blanes.
Flago de la Tridek Tri Orientanoj, legeblas Libero aŭ Morto.
La **Tridek Tri Orientanoj**, **Orientaj Tridektriuloj** aŭ en hispana **Treinta y Tres Orientales** estas la nomo per kiu historie oni konas la grupon kiu estre de Juan Antonio Lavalleja kaj Manuel Oribe en 1825 insurekciis ekde kio estas nune Argentino, por rekuperi la sendependecon de la Orienta Provinco (teritorio kiu enhavis kio estas nune Urugvajo kaj parto de la aktuala ŝtato brazila de Suda Rio-Grando), tiam sub dominado de Brazilo.

La invado
---------

Lavalleja estis la elektita por estro de la danĝera entrepreno, rekomendita pro sia sentima kuraĝo. La agado okazis la 19an de aprilo de 1825, kiam elŝipiĝis borde de la Rivero Urugvajo, ĉe la strando de Agraciada, kun kelkaj armiloj kaj nedifinita grupo de orientanoj kaj anoj de aliaj argentinaj provincoj, kiu la tradicio nomigos kiel Tridek Tri Orientanoj, ĉefe oficiroj.

La 24an ili sukcesis eniri en Santo Domingo de Soriano kaj poste sekvis serĉe de la kolonelo Rivera, kiun ili trafis ĉe Monzón la 29an. Post interkonsento, Rivera aliĝis al la patriotoj kun siaj soldatoj. Estis polemiko ĉu Rivera estis surprizita kaj arestita de Lavalleja en Monzón, kiel tiu leteris al sia edzino el San José la 2an de majo, aŭ Rivera akceptis la sintenon de la invadantoj, aŭ ĉio estis konsekvenco de antaŭplano, kiel ŝajnas natura, sed ĉiukaze Rivera bezonis ŝajnigi.

Poste la grupo kaptis la vilaĝojn San José kaj Canelones, kaj la 14a de junio estis starigita en Florida Provizora Registaro sub la prezidenteco de Manuel Calleros kaj tie, la 25an de aŭgusto de 1825, la Reprezentantoj proklamis la sendependecon de la provinco kaj tuje oni deklaris ties unuigon al la aliaj de Unuiĝintaj Provincoj de Rivero Plata. Rivera venkis super siaj kontraŭuloj en Rincón de Haedo la 24a de septembro kaj la 12an de oktobro Lavalleja venkis en Sarandí Grande.

La insurekciantoj
-----------------

La listo plej akceptata enhavis la jenajn: Juan Acosta, Basilio Araújo, Joaquín Artigas, Pantaleón Artigas, Felipe Carapé, Andrés Cheveste, Carmelo Colman, Manuel Freire, Santiago Gadea, Tiburcio Gómez, Manuel Lavalleja, Juan Antonio Lavalleja, Francisco Lavalleja, Ignacio Medina, Manuel Meléndez, Avelino Miranda, Santiago Nievas, Ignacio Núñez, Dionisio Oribe, Manuel Oribe, Juan Ortiz, Ramón Ortiz, Simón del Pino, Luciano Romero, Celedonio Rojas, Juan Rosas, Gregorio Sanabria, Atanasio Sierra, Andrés Spikerman, Juan Spikerman, Jacinto Trápani, Agustín Velázquez kaj Pablo Zufriategui.

Notoj
-----

1. ↑  J. A. Baldrich, *Historia de la Guerra del Brasil*, página 77. Buenos Aires, 1905. Ver links:  Arkivigite je 2014-06-22 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2016-03-29 per la retarkivo Wayback Machine

Vidu ankaŭ
----------

* Treinta y Tres
Tridimensia printilo MakerBot.
**Tridimensia printado**, ankaŭ **3D printado** estas ajna el variaj procezoj en kiuj materialo estas arigita aŭ solidigita pere de komputila kontrolo por krei tri-dimensian objekton, dum kiu la materialo estas kunaldonita (kiel likvaj molekuloj aŭ polveroj por esti kunfuziitaj). 3D printado estas uzata kaj por rapida prototipoj kaj por aldona fabrikado. Objektoj povas esti de preskaŭ ajna geometria formo kaj tipe estas produktitaj uzante ciferecajn modelajn mezurojn el 3D modelo aŭ alia elektronika informofonto kiel Aldonfabrika Dosiero (AFD) (kutime en sekvencaj tavoloj). Estas multaj diversaj teknikoj, kiel stereolitografio (SL) aŭ fuzi-stoka modelado (FSM). Tiele, male al la materialo forigita el stokado en la konvencia maŝinprocezoj, 3D printado aŭ la Aldonfabrikado konstruas tri-dimensian objekton el komputil-helpa desegno (CAD) modelo aŭ dosiero AFD, kutime pere de sinsekva aldona materialo el tavolo post tavolo.

La termino "3D printado" origine aludis al procezo kiu metas ligenton sur polvan kuŝejon pere de inkoĵeta printilo el tavolo post tavolo. Pli ĵuse, la termino estas uzata populare por enhavi pli ampleksan varion de aldonfabrikaj teknikoj. Usono kaj internaciaj teknikaj normigoj uzas la oficialan terminon *aldona fabrikado* (*additive manufacturing*) por tiu larĝa senso.

Notoj
-----

1. ↑  Excell, Jon. "The rise of additive manufacturing".[*rompita ligilo*] The Engineer. Alirita la 6an de Novembro 2018.
2. ↑   Hamzah, Hairul Hisham; Shafiee, Saiful Arifin; Abdalla, Aya; Patel, Bhavik Anil (2018). "3D printable conductive materials for the fabrication of electrochemical sensors: A mini review". Electrochemistry Communications. Elsevier. 96: 27–371. doi:10.1016/j.elecom.2018.09.006. Alirita la 6an de Novembro 2018.
3. ↑   Taufik, Mohammad; Jain, Prashant K. (12 January 2014). "Role of build orientation in layered manufacturing: a review". International Journal of Manufacturing Technology and Management. 27 (1/2/3): 47–73. doi:10.1504/IJMTM.2013.058637.
4. ↑   Bin Hamzah, Hairul Hisham; Keattch, Oliver; Covill, Derek; Patel, Bhavik Anil (2018). "The effects of printing orientation on the electrochemical behaviour of 3D printed acrylonitrile butadiene styrene (ABS)/carbon black electrodes". 8. Nature Publishing group: 9135. doi:10.1038/s41598-018-27188-5.

* Kategorio Tridimensia printado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉefa placo de Umag
kazino de Umag
**Umag** (itale:Umago) estas urbo en Istarska Županija, la plej okcidenta provinco de Kroatio, situanta sur la duoninsulo Istrio.

Origino
-------

La kolonio Unlacus ekestis dum la romia epoko sur eta insulo kaj estas ligita kun la kontinento, pro kio ekestis duoninsulo kun haveno.

La slavoj konkeris en la 9-a jarcento la regionon kaj la urbon. Unlago, kiel poste oni nomis la lokon, sub la superregado de la Venecianoj, akiris gravan havenan funkcion pro la ŝiptransportado de istria vino. Umago estis prirabita de la Ĝenovanoj en la 14-a jarcento sed la urbo kapablis restariĝi.

La urbo
-------

Granda jakthaveno nuntempe estas parto de la granda haveno de Umag. La urbo situas ĉirkaŭ la haveno kaj konsistas el stretaj stratetoj, laŭlonge de la akvo situas kelkaj fiŝrestoracioj, barokaj kaj renesancaj konstruaĵoj kaj la kampanilo (Venecia sonorilturo). Ĉi tiu turo apartenas al la Ĉielenpreno de Maria- kaj Sankta Peregrino-kirko (1757) kun orgeno kiu datiĝas el 1776. Ŝtona reliefo el la 14-a jarcento de Sankta Peregrino (patrono de la urbo) videblas sur la muro de la kirko.

Arto
----

Je la placo *Trg Sveta Marina*, ĉe la moleo, troviĝas la Urba Muzeo kun arkeologia kolekto pri la riĉa pasinteco de la nordokcidenta parto de Istrio.
Proksime Galerio *Dante Marino Cettina* ekspozicias verkojn de la hodiaŭaj kroataj, slovenaj kaj italaj artistoj.

Literaturo
----------

En la vilaĝo Materada, kiu apartenas al la komunumo Umago, naskiĝis la verkisto Fulvio Tomizza, de kiu en Esperanto aperis la verko "Materada" (Edistudio).
**Treviana** [treBJAna] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Haro.​ 

La municipa teritorio de Treviana.
Preĝejo.
Ermitejo.
Oni trovis restaĵojn de romia epoko. Sed la loko aperas en la dokumento plej antikva kiu referencas al la ekzistado de vitoj en Rioĥo kaj kiu datas de la jaro 873. Ĝi devenas el San Millán kaj temas pri donaco en kiu aperas la Monaĥejo de San Andrés de Trepeana (Treviana). En 1151 Alfonso la 7-a inkludis Treviana en la foruo de Cerezo.

Ŝajne en la 14-a jarcento estis sinagogo kaj moskeo, krom la kristanaj preĝejoj. En 1162 estis urbestro de Treviana Sanĉo Díaz, filo de Diego López la 1-a de Haro. La terenoj de la setlejoj Junquera kaj Arto ekapartenis al Treviana kiam tiuj iĝis senhomejoj. El la 14-a ĝis la 16-a jarcentoj ĝi apartenis al Cerezo.

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, de kies komenco oni malaltiĝis el 1 200 loĝantoj ĝis nunaj 145. 

Nuna ekonomio ege dependas de industrio de vinproduktado. 

Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----

1. ↑   Abad León, Felipe (2003). «XXVII. De los llanos de Valpierre a la hoz de Foncea». En Colegio Oficial de Ingenieros Técnicos Industriales de La Rioja, eld. *Otras veinte rutas por la Rioja*. Gráficas Ochoa SA. p. 133. ISBN 84-7359-551-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795480
 |
**Umberto STOPPOLONI** estis itala esperantisto, Honora Membro de UEA ekde 1992, kaj UEA-delegito pri Esperanto-instruado kaj juro. Li naskiĝis 1917, kaj mortis la 6-an de aŭgusto 2001 en Pistoia.

Esperantisto de 1951, Stoppoloni markis la italan movadon dum 30 jaroj, ekde 1963 en diversaj estraraj funkcioj de Itala Esperanto-Federacio (IEF), interalie kiel prezidanto (1966–71). Li kuraĝis alfronti gravan statutŝanĝon en la 1970-aj jaroj, per longa kaj kompleksa proceduro akirigis al IEF ŝtatan agnoskon de ne-profitcela organizaĵo; dum jardekoj li laboris kun la gefratoj Mario kaj Catina Giulia Dazzini por konsciigi la deputitaron pri la oportuneco enkonduki Esperanton en la italajn lernejojn.

Li vizitis preskaŭ ĉiujn italajn klubojn kaj ofte prelegis; verŝajne li atingis rekordon kiel inaŭguranto de stratoj, monumentoj kaj similaj dediĉitaj al Zamenhof aŭ al Esperanto. Li verkis informajn broŝurojn kaj zorgis pri itala traduko de pluraj Esperanto-dokumentoj.

Homo ĉiam trankvila kaj pensema, Stoppoloni klopodis persiste kaj kunlaboreme, sed ankaŭ sindoneme kaj malavare, antaŭenigi siajn ideojn. Li transdonis siajn moralajn valorojn al tuta generacio de esperantistoj, el kiuj rekrutiĝis movadaj gvidantoj je nacia kaj internacia skalo.
**Usher Raymond [la 4-a]** - naskiĝis la  14-an de oktobro 1978(nun 1978-10-14) (45‑jara) en Dallas, Teksaso, Usono - estas usona kantisto, aktoro kaj muzikproduktisto. Publike li prezentiĝas nur sub lia persona nomo, *Usher* (kio en la angla lingvo principe havas la signifon de pedelo, malaltranga helpisto zorganta pri negravaj taskoj).

Usher vaste konatiĝis meze de la 1990-aj jaroj, kiam li prezentis la multfoje venditajn muzikalbumojn *My Way* ("mia vojo") en 1997 kaj *8701* en 2001. La sukceso daŭriĝis en 2004 kiam publikiĝis la albumo *Confessions* ("konfesoj"), kiu 10-milion-foje vendiĝis nur en Usono. Ĝis la nuntempo, tutmonde vendiĝis pli ol 40 milionoj da albumoj de lia muziko, iom pli ol la duono (21,5 milionoj laŭ informo de la asocio RIAA el marto 2009) en Usono. Kvinfoje la premio Grammy estis atribuita al li.

Usher sursceneje kun Stevie Wonder kaj Shakira dum la inaŭgura celebraĵo de la nova usona prezidanto Barack Obama ĉe la Monumento de Lincoln en Vaŝingtono januare 2009
  

Krom verki kaj registri proprajn muzikaĵojn, Usher ankaŭ aktivas en aliaj komercoj. Li kreis sian propran muzikproduktan firmaon *US Records*, kaj estas kunposedanto de la korbopilka teamo *Cleveland Cavaliers*. Interalie li subtenis la karieron de la juna popkantisto Justin Bieber. Ekde la jaro 1998 li ankaŭ aktoris en pluraj kinejaj kaj televidaj filmoj.

Usher dum produktoprezento en 2007

Diskografio
-----------

* *Usher* (1994)
* *My Way* (1997)
* *8701* (2001)
* *Confessions* (2004)
* *Here I Stand* (2008)
* *Raymond vs. Raymond* (2010)

Filmografio
-----------

* *Moesha* en la rolo de *Jeremy* (1997-1998)
* *The Bold And The Beautiful* en la rolo de *Raymond* (1998)
* *The Faculty* (1998)
* *She's All That* (1999)
* *Light It Up* (1999)
* *Texas Rangers* (2001)
* *In the Mix* (2005)
* *Five Killers* (2010)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Usher Raymond en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Usher Raymond en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo
* dua oficiala retejo
* Usher Raymond en la retejo MySpace

Usher Raymond ĉe Interreta filma datumbazo (angle)
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo VS en Trient VS staras por la svisa Kantono Valezo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Trient**. |


---


**Trient** estas komunumo en la distrikto Martigny en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 148 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. La ĉefloko de la komunumo estas Gillot.

Geografio
---------

La komunumo Trient situas en la franclingva Suba Valezo norde de la montmasivo de Monto Blanka apud la limo al Francio. Tra la komunumo fluas la rivereto Trient, alfluanto de Rodano, kiu fontas sur al komunuma teritorio el la Trient-Glaĉero. La komunumo konsistas el entute 22 vilaĝetoj el inter kiuj la ĉefloko Gillot, Les Jeurs, Forclaz, Tissot, Les Perreires, Praillon, La Berte, Le Peuty, Vers-les-Ponts, Le Taque kaj Cretton.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 39,56 km², de kiuj 31,2% estas kovritaj de arbaro, 11,0% servas por agrikulturo kaj 0,9% por setlado. Pli ol la duono de la komunuma teritorio estas kovrita de altmontara dezerto kaj glaĉeroj.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Trient limas en nordoriento al Martigny-Combe,en sudoriento al Orsières, en sudo al Chamonix-Mont-Blanc (Francio), en sudokcidento al Vallorcine (Francio), en okcidento al Finhaut, kaj en nordnordokcidento al Salvan.

Trafiko
-------

Tra Trient pasas la kantona ĉefvojo n-ro 203 de Martigny trans Forclaz-Pasejo al Chamonix en Francio. La plej priksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 15 kilometrojn norde de la komunumo apud Martigny. Per la poŝtaŭtolinio de Martigny ĝis la svisa landlimo en Châtelard la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Trient datiĝas el la jaro 1025 kiel *Trioncia*. Dum mezepoko kaj ĝis en la 19-a jarcento Trient apartenis al la komunumo Martigny kaj poste Martigny-Combe, kaj dividis ties historian sorton. En la jaro 1899 post bloto Trient estis disigita de Martigny-Combe kaj fariĝis memstara komunumo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Trient

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *David Rey*: *Trient* en *Historia Leksikono de Svislando* (2012-11-02)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Trient VS en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Trient

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Trient** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* La preĝejo de Trient kaj en la fono Monto BlankaLa preĝejo de Trient kaj en la fono Monto Blanka
* Vilaĝeniro de TrientVilaĝeniro de Trient

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Martigny |
| --- |
| Bovernier  •  Charrat  •  Fully  •  Isérables  •  Leytron  •  **Martigny**  •  Martigny-Combe  •  Riddes  •  Saillon  •  Saxon  •  Trient |  |

 |
**Usinsk** (ruse *Усинск*) estas urbo en Komiio en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 87423. La interurba telefona kodo estas 82144, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005). Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 66° 00′ N 57° 32′ O﻿ / ﻿66.000 °N, 57.533 °O﻿ / 66.000; 57.533 (mapo)Koordinatoj: 66° 00′ N 57° 32′ O﻿ / ﻿66.000 °N, 57.533 °O﻿ / 66.000; 57.533 (mapo). En jaro 2002 la urbo havis 45,4 mil loĝantojn.

Historio
--------

La urbo estis fondita en jaro 1966. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1984.

Geografio
---------

La urbo estas apud Uralo, sur dekstra bordo de rivero Usa (Уса), apud ĝia enenfluo dedekstre en riveron Peĉora (Печора), en 3 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo.

Famuloj
-------

* Valerij Leontjev

Flago de Komiio
Urboj de Komiio

**Ĉefurbo**: Siktivkar

Inta |
Jemva |
Mikun |
Peĉora |
Sosnogorsk |
Uĥta |
Usinsk |
Vorkuta |
Vuktil
Umbilika ŝnuro de novnaskito, fermita per umbilika buko.
La **umbilika ŝnuro** (*funiculus umbilicalis*) estas multfoje tordita (ĉirkaŭ sia longa akso), ĉ. 50 cm longa (post plentempa gravedeco), (montro)fingrodika, grizkolora, mola feta aldonaĵo, kiu interkonektas la uteron kaj la embrion / feton. En la umbilika ŝnuro lokiĝas laŭlonge spirale du arterioj (umbilikaj arterioj) kaj unu vejno (umbilika vejno), kiujn ĉirkaŭas elasta, ĵelea materialo, la t.n. Wharton-ĵeleo, kiu fakte donas la materialon de la umbilika ŝnuro. Ĝia ĉefa tasko estas protekto de la angioj kontraŭ la kunpremo. La tri angioj transportas la nutraĵajn materialojn kaj la oksigenon al la embrio resp. al la feto: la vejno liveras oksigenriĉan, nutraĵ-abundan sangon al la feto, la arterioj reliveras al la patrina sangocirkulado sangon malriĉan je oksigeno kaj nutraĵaj materialoj. Pro la spirala lokiĝo de la sangovaskuloj (angioj), ili pli longas ol la umbilika ŝnuro mem, tiel per tiro (etendiĝo) de la umbilika ŝnuro, ili ne fermiĝas. La sango trafluanta la umbilikan ŝnuron tenas ĝin en streĉa stato, tiel ĝi nur malofte rompiĝas aŭ nodformas.

Post naskiĝo de la bebo, oni detranĉas la umbilikan ŝnuron (ĝenerale post 5-10 minutoj). La besta patrino mem tramordas la ŝnuron aŭ ĝi mem deŝiriĝas. La restaĵo de la umbilika ŝnuro defalas post 3-10 tagoj kaj estiĝas umbiliko en mezo de la ventro.

Novtempe, oni povas kolekti sangon de la umbilika ŝnuro, ĉar ĝi entenas t.n. praĉelojn.

Aliaj uzoj de la esprimo
------------------------

En la kosmoesploro, se iu astronaŭto laboras ekste la kosmoŝipo kaj ĝi estas ligita al ĝi per vivtena kablo, tiam oni parolas pri umbilika ŝnuro. Similsence, se iu nura kablo vivtenas homon en iu ajn danĝera situo, oni povas simile paroli pri umbilika ŝnuro.

La metaforo uzo "detranĉi la umbilikan ŝnuron" signifas, ke infano forlasas la gepatran hejmon, la hejman helpon.

* Umbilika ŝnuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Umbilika ŝnuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Trezorejo de Brisbano

**Trezorejo** estas loko kie mono aŭ altvaloraj eroj (oro, diamantoj, ktp.) estas/estis konservitaj. La estro de trezorejo estas tipe konata kiel trezoristo aŭ plej ofte kasisto. Tiu pozicio eble ne nepre havas la finan kontrolon de la agoj de la trezorejo, precipe se ili ne estas elektitaj reprezentantoj.

La adjekto por trezorejo estas normale "trezoreja". Ankaŭ la adjekto "trezora" povas esti uzita, sed tio normale intencas aparteni al kasisto.

En historio unuaj konataj trezorejoj foje rilatas al milit-akiroj. Plej antikva estas eble tiu de artefaktoj el arĝento kaj oro el la Lago Varna en Bulgario date de 4250–4000 a.K. kaj pli frua el kupro date el 9000–7000 a.K.

En moderna epoko la trezorejoj rilatas al la naciaj bankoj.

Notoj
-----

1. ↑  S La Niece – Gold Harvard University Press, 15a Dec 2009, konsultita 2012-04-10 ISBN 0674035909
2. ↑  T Mohide – The International Silver Trade Woodhead Publishing, 28a Jul 1992, konsultita 2012-07-05 ISBN 1855730677
3. ↑  I McNeil – An Encyclopaedia of the History of Technology Taylor & Francis, 2a Feb 1990, konsultita 2012-07-05 ISBN 0415013062
**Umbro** estas fabrikisto de sportaj vestaĵoj, ŝuoj, kaj futbala ekipaĵo precipe, fondita en 1924 en Anglio. La ĉefaj oficejoj de la firmao estas en la urbo Cheadle en Anglio kaj la agadoj de la firmao estas internaciaj .

Umbro dezajnas, produktas kaj surmerkatigas futbalan ekipaĵon kaj uniformojn por profesiaj teamoj. Ĝiaj produktoj estas venditaj en pli ol 90 landoj tra la mondo. Ekde 2012 la firmao estas posedata de la usona korporacio Iconix Brand Group .

Umbro funkcias kiel la oficiala vesta firmao de la futbalaj kluboj Everton FC, Bournemouth kaj West Ham United de la F.A. Supra Ligo, 1. FC Nürnberg, Schalke 04 kaj Werder Bremen de la Bundesliga kaj aliaj altrangaj kluboj ĉie en Eŭropo, same kiel de pluraj privataj sportteamoj kaj ankaŭ funkcias kiel sponsoro de pluraj naciaj teamoj .

Referencoj
----------

1. ↑  Umbro at Iconix Brand website. Arkivigite je 2013-02-10 per la retarkivo Wayback Machine. Retrieved 11 February 2013
2. ↑ .  The history of Umbro (en-gb). Arkivita el la originalo je 20 September 2020. Alirita 3 April 2020.

 Arkivigite je 2020-09-20 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Umbro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* https://www.umbroitalia.it/it Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 835816
 |
**Used** [uSED] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Used estas municipa teritorio en la sudokcidento de la komarko Daroka Kamparo inter tiu de Fombuena oriente kaj tiuj de Villadoz kaj Romanos okcidente. Ĝi estas proksime de la montaro Sierra de Santa Cruz en la deklivaroj de la Iberia Sistemo norde de la Lageto Gallocanta. La municipa teritorio estas en ebenaĵo nomita Campo de Bello, kaj ĝi limas norde kun Atea, Orcajo kaj Balconchán, sude kun La Yunta kaj Embid de la provinco Gvadalaĥaro en la regiono Kastilio-Manĉo kaj Torralba de los Frailes; oriente kun Santed, Gallocanta kaj Las Cuerlas, kaj okcidente kun Torralba de los Frailes kaj Cubel. 

La loĝloko Used mem estas je 100 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 1 050 msm. Ĝi estas inter Torralba de los Frailes okcidente, kaj Santed kaj Val de San Martín oriente.

Historio
--------

Preĝejo.
Ermitejo.
Ruinoj de nefinita palaco "La Obra".
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. La plej frua dokumenta mencio al Used estas de la jaro 1199. Tiam estis uzitaj aliaj literumoj nome Fuset, Huset, Uset, Usset, kaj ekde fino de la 17-a jarcento kaj komenco de la 18-a jarcento jam aperis kiel Used. 

En la Milito de la du Petroj Used estis en la centro de la konflikto, nome de 1356 ĝis 1361. En 1356, Used estis preskaŭ detruita kaj fine de 1357 ĝiaj lokanoj devis rifuĝiĝi en la kastelo de Cubel. En la dua parto de tiu konflikto, kiam la kastilia reĝo Petro okupis Calatayud, ankaŭ Used suferis la agadojn de la kastilianoj. Tamen Used superis tiun konflikton kaj la epidemion de nigra pesto.

Used formis parton de la *Sesma del Campo de Gallocanta*, integrita de la lokoj proksimaj al la lageto, escepte Tornos kaj aliaj pli proksimaj de la rivero de la rivero Jiloca, proksimaj al Daroko kiel Manchones, Murero, Báguena, San Martín del Río kaj Villanueva de Jiloca. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Used kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 271 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj), forstado kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun renesanca orgeno, urbodomo, ermitejo, blazondomoj, ruinoj de nefinita palaco "La Obra" kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la lagetoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802531
* BNE: XX451749
 |
**Umbrías** [umBRIas] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Umbrías* estas komprenebla etimologie kiel *Ombrejoj*.

Umbrías en la provinco Avilo.

Geografio
---------

La municipo estas komponita de loĝlokoj Umbrías, Canaleja, Retuerta, Venta de las Veguillas, Casas de Maripedro, Hustias kaj Casas del Abad. En la foto de la tabelo videblas Umbrías, La Venta kaj Retuerta kaj fone monto La Covacha [koBAĉa].

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 103 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 96 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Solana de Ávila, La Carrera, Gil-García, Navatejares kaj Nava del Barco. Ĉefa trajto de la municipo estas la valo de la rivero Aravalle, alfluanto de Tormes, konata kiel Vega del Escobar. En la sudorienta pinto estas la plej altaj areoj apartenantaj al la Sierra de Gredos, ĉefe Cabeza Redonda (1538 m). La altitudo gamas inter 1538 metroj (Cabeza Redonda) kaj 1030 borde de la rivero Aravalle. La domaro estas je 1086 metroj super la marnivelo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763172
 |
Vaalserberg: Trilanda punkto (DE-NL-BE) Kvarlanda punkto de 1830 ĝis 1919
Treriksröset: FI-NO-SE
Monto Forno: IT-SI-AT
Trilanda punkto BR-GY-VE
**Trilanda punkto** estas geografia punkto, kie renkontiĝas tri limoj inter samrangaj teritorioj (regnoj, landoj, ŝtatoj, subŝtatoj ktp.).

Kelkaj el tiuj punktoj estas tre konataj, precipe se tie kunvenas tri malsamaj kulturoj aŭ etnaroj. Foje tian punkton markas monumento aŭ la flagoj de la koncernaj teritorioj.

Nun sur Tero ekzistas 157 trilandaj punktoj inter suverenaj regnoj; pli ol triono estas en Afriko (55). El la 195 regnoj 134 havas almenaŭ unu. Ĉar ĉiu trilanda punkto ja apartenas al tri landoj, ekzistas 3×157 = 471 limecoj al tiaj punktoj, do multaj landoj havas pli ol du aŭ eĉ tri.

La ŝanco, ke iu lando havas trilandan limpunkton, dependas precipe de la nombro de najbaraj landoj, sed ankaŭ de la ekzisto de marborda limo. Evidente enklavo, kiu havas nur unu najbaron, ne povas havi trilandan punkton. Ankaŭ insulaj regnoj, ekz. Japanio, ne povas havi. Eĉ du-najbara lando ne nepre havas, ekz. Usono, kies du ter-limaj najbaroj, Kanado kaj Meksiko, estas disigitaj per maroj.

Pro la proksimeco de maroj en Centra Ameriko estas nur du trilandaj punktoj:

* Norde de Gvatemalo, kun Belizo kaj Meksiko
* Sude de Gvatemalo, kun Honduro kaj Salvadoro

La regno kun plej da trilandaj punktoj estas Ĉinio; ĝi havas 15. Aŭstrio, malgranda, sed kun multaj najbaroj, havas dek, unu pli ol Rusio.

Kelkaj ekzemploj
----------------

* Kremenec (monto)
* Nevado del Quindío
* Triple Frontera
* Vaalserberg
* Monto Forno
* Hrčava

Vidu ankaŭ
----------

* Kvarlanda punkto
* Amikejo
* Tripunkto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Listo de trilandaj punktoj Arkivigite je 2009-05-08 per la retarkivo Wayback Machine

* Trilanda punkto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Trilanda punkto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Usona Nacia Radi-Kvieta Zono** (angle *United States National Radio Quiet Zone*) estas tereno ĉirkaŭ la Nacia Radio-Astronomia Observatorio (**NRAO**) ĉe Green Bank en Okcidenta Virginio. Ĝi estas ortangula tereno de ĉ. 34.000 km² en la subŝtatoj Virginio kaj Okcidenta Virginio. Oni elektis ĝin, ĉar ĝiaj geografiaj cirkonstancoj grandparte ekranas eksterajn elektromagnetajn signalojn de la tera surfaco; per tio la radiaj teleskopoj de la observejo kapablas kapti signalojn, kiuj alie dronus en la normala radia bruo.

La zonon instalis *Federal Communications Commission* (federacia komisiono pri komunikado) en 1958 por protekti la radioteleskopojn kontraŭ ĝena radiado. Oni malŝatas ĉiudirektajn kaj fortajn radio-elsendojn; konstantaj radio-konektoj ofte estas konstruitaj per mallarĝe fokusitaj radioj, por ne ĝeni la amplifilojn de la teleskopaj sistemoj.

La Nacia Radi-Kvieta Zono protektas ne nur la observejon de *Green Bank*, sed ankaŭ la antenojn de la *Navy Information Operations Command* (NIOC, mar-armea informa operaca komandejo) ĉe *Sugar Grove* en Okcidenta Virginio. NIOC Sugar Grove delonge estas hejmo de elektronikaj spionaj inform-kolektejoj kaj nun estas konsiderata gravega stacio en sistemo Echelon mastrumata de la sekreta servo National Security Agency.

Radiaj elsendoj ne estas nepre malpermesitaj en la kvieta zono, sed posedantoj de radiaj stacioj devas interkonsenti sian aktivadon kun NRAO. Permes-petoj por radio-sendiloj estas unuope ekzamenataj kaj permesoj donataj prefere al servoj pri publika sekureco.

Skiza mapo de la zono

La limoj de la kvieta areo estas difinitaj kiel ekzaktaj longitudoj kaj latitudoj; la areo do estas sfera ortangulo, kun jenaj lim-koordinatoj:

* nord-okcidente: 39° 15′ 0.4″ N 80° 29′ 59.2″ U﻿ / ﻿39.250111 °N, 80.499778 °U﻿ / 39.250111; -80.499778 (mapo)
* sud-oriente: 37° 30′ 0.4″ N 78° 29′ 59″ U﻿ / ﻿37.500111 °N, 78.49972 °U﻿ / 37.500111; -78.49972 (mapo)

La nord-suda distanco do estas precize 1,75 gradoj (194 km), la orient-okcidenta 2 gradoj (sude 176, norde 172 km). Ankaŭ malgranda peco de Marilando (kun suda pinto ĉe 39° 12' N) apartenas al la zono.

La areo ĉirkaŭ la observejo estas plantita per pinoj, kies pingloj absorbas radiajn ondojn de certa longo multe uzata en la observejo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo Arkivigite je 2013-05-09 per la retarkivo Wayback Machine (en)
La usona tri-cenda arĝenta monero de 1851
La **tri-cenda arĝentaĵo** estis monero stampita de la Usona Monfarejo por cirkulado de 1851 ĝis 1872, kaj kiel proba monero por kolektantoj en 1873. Malaltiĝo de letera afranko ĝis tri cendoj motivis la Kongreso en 1851 aprobi krei la moneron. Tiutempe, profitegistoj eksportis kaj fandis usonajn arĝentajn monerojn por negoce akiri kontraŭ tiu metalo la oron tiam abundiĝantan en Kalifornio. La tri-cenda arĝentaĵo malsukcesigis tiun skemon, estante la unua usona monero kies metalo valoris rimarkinde malpli multe ol la nominala valoro, kaj la unua arĝenta monero ne uzebla laŭleĝe kiel pagilo en senlimaj kvantoj. Desegnita de James B. Longacre, ĉefgravuristo de la Monstampejo, la monero multe uziĝis de 1851 ĝis 1853, kiam la Kongreso protektis la aliajn arĝentajn monerojn per maltigo de ilia arĝenta procentaĵo, kio malhelpis al profitegantoj. La ekonomia ĥaoso de la Usona Enlanda Milito (1861-1865) kaj la eldonado de kupronikela tricendaĵo en 1865. detruis la rolon de la tri-cenda arĝentaĵo, kaj post pluraj jaroj de malmulta stampado, la Kongreso abolis la moneron per la Monerstampeja Akto de 1873. La tri-cenda arĝentaĵo ne estas multe kolektata, do la prezoj restas malaltaj kompare al aliaj simile raraj usonaj moneroj.
La templa komplekso de Letoon.
La **Trilingva steleo de Letoon** estas steleo, ĉifrita en la aramea, malnovgreka kaj likia lingvoj (Likia A). Ĝi estis malkovrita en 1973 en Letoon ĉe Ksanthos, la antikva ĉefloko de Likio (Malgranda Azio). Ĝi estas hodiaŭ videbla en muzeo de Fethiye (Turkio).

Letoon-steleo kun likia,...
...aramea...
...kaj greka skribaĵo
La steleo altas ĉ. 135 cm, la pli larĝaj flankoj (57,5 cm) estas skribitaj en la likia kaj greka, dum la mallarĝaj flankoj (30 cm) en la aramea. La greka kaj likia estas enhave identaj, dum la aramea estas mallongigita teksto.

La skribaĵo temas pri dekreto de karia satrapo Piksodaros (likie *Pigesere*). Tiu estis plej juna filo de Hekatomnos (lik. *Hekatamla*), kiun igis satrapo de Kario la persa Grandreĝo Artakserkses la 2-a. La dinastio de la Hekatomn-idoj atingis duon-aŭtonomion por Kario en la malfrua periodo de la malnovgreka imperio. La aramea teksto komenciĝas per datado je la monato Sivano (junio-julio) en la unua jaro de reĝo Artakserkses. La unua eldonanto de la teksto identigis tiun reĝon je Artakserkses la 3-a kaj tiel datis la skribaĵon je 358 a.K. Tiutempe do regis kiel satrapo de Kario, Mausolos la 2-a kaj nenio pruvas rompon de sia regado. En la postaj esploroj, oni supozas, ke temas pri Arses, plej juna filo de Artakserkses la 3-a, kiu ekis la regadon sub tron-nomo *Artakserkses (4-a)*. Tiel la teksto estus datebla je 337 a.K. 

La teksto temas pri enkonduko de kulto por *Basileus Kaunios* kaj *Arkesimas*.
| Trilemo |
| --- |
|  |
| Antaŭa en la vico: | dilemo |
| Sekva en la vico: | tetralemo |

**Trilemo** (analogie kun dilemo, greke *δί-λημμα*, sed kun *tri-* anstataŭ *di-*) estas polemika argumento kun tri reciproke ekskludantaj premisoj, kiuj elĉerpas la elekteblojn. En ĉiutaga parolado uzo de la vorto signifas, ke ĉiujn elekteblojn malfacilas akcepti kaj elekto estas farata laŭ la principo de plej malgranda el tri malbonaĵoj; tipa ekzemplo de trilemo en fabeloj estas «veturinte rekten vi estos en malvarmo kaj malsato, veturinte dekstren vi perdos vian ĉevalon, veturinte maldekstren vi pereos».

En la apologetiko estas uzata la argumento, konata kiel trilemo de Lewis.

Etimologio
----------

La vorto devenas el la angla lingvo kie ĝi estis elpensita kelkfoje:

* en 1672 ĝin uzis predikisto Philip Henry;
* en 1725 ĝin sendepende reinventis teologo Isaac Watts;
* la vorto estis reinventita en la 19-a kaj 20-a jarcentoj.

Referencoj
----------

* Kategorio Trilemo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑  An Inventive Trilemma // Allan A. Metcalf. Predicting New Words: The Secrets of Their Success. Houghton Mifflin Harcourt, 2004. С. 106—107. (angle)

Literaturo
----------

* Гетманова А. Д. Трилемма // Логика для юристов. Издательство «Проспект», 2013. С. 184. (ruse)
Sigelo de la Departmento de Hejmlanda Sekureco
Janet Napolitano, Departmento de Hejmlanda Sekureco, 2009-    
La **Usona Sekretario de Hejmlanda Sekureco** (angle **United States Secretary of Homeland Security**) estas la estro de la Departmento de Hejmlanda Sekureco, kiu havas la taskon protekti la usonan hejmlandon kaj la sekurecon de usonaj civitanoj. La sekretario estas membro de la tiel nomata Kabineto de la Prezidento, t.e. la usona departmento. Tiu posteno estas kreita post la teroraj eventoj de la 11-a de septembro, 2001. Komence, antaŭ ol la kreiĝo de la departmento, estiĝis la posteno de Asistanto al la Prezidento pri Hejmlanda Sekureco.

La aktuala sekretario, konfirmita de la Senato la 20-an de januaro, 2009, estas Janet Napolitano.

Antaŭaj sekretarioj pri hejmlanda sekureco estis:

* Tom Ridge, de la 24-a de januaro, 2003, ĝis la 1-a de februaro, 2005, sub prezidento George W. Bush
* George M. Loy, provizore, de la 1-a de februaro, 2005, ĝis la 15-a de februaro, 2005, sub prezidento George W. Bush
* Michael Chertoff, de la 15-a de februaro, 2005, ĝis la 21-a de januaro, 2009, sub prezidento George W. Bush (kaj dum unu tago sub Barack Obama))

Referencoj
----------

1. ↑  Homeland Security Act
2. ↑  Obama Picks Confirmed, But Clinton Is on Hold, Shailagh Murray kaj Paul Kane, en The Washington Post, 2009-01-21, 2010-09-02

* Kategorio Usona Sekretario de Hejmlanda Sekureco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Batalo de Wadi-al-Khazandar** (ankaŭ konata kiel la **Tria batalo de Homs**), estis mongola venko super la mamelukoj en 1299.

La batalo komenciĝis per la ŝarĝado de la mameluka infanterio kontraŭ la mongoloj. Tiam la mongola peza kavalerio atakis la mamlukojn dum mongolaj pafarkistoj staris malantaŭ siaj ĉevaloj kaj pafis la mamelukojn per sagoj.

Ŝajnas ke frue en la batalo, la du fortoj alvenis por la batalo. La mamelukoj estis pli bone poziciitaj ol la mongoloj ĉar la ĝeneralaj taktikoj de la mongoloj en batalo estis bazitaj sur uzo de surĉevalaj pafarkistoj, tial la mamelukoj estis en avantaĝo kvankam estante laŭdire kvante superitaj.

Mamelukaj fontoj deklaras ke nur 200 mamelukaj soldatoj estis mortigitaj dum mongolaj viktimoj estis kalkulitaj je 5,000-10,000. Tiuj datumoj povas esti konsiderataj suspektemaj kiam grava faktoro en la batalo estis la onidiro ke dekstra flanko de la mamelukoj kolapsis kaj ne eblas ke nur 200 soldatoj mortis dum la tuta batalo. Aliaj fontoj citas mongolajn viktimojn je 14,000 dum mamelukaj viktimoj estis nur 1,000. 

Post la batalo la mongoloj daŭrigis sian premadon en Sirio. La mongoloj povis atingi la periferion de Damasko. Tamen, en 1303 ĉe la Batalo de Ŝakhabo la mongoloj estis venkitaj de la mamelukoj finante mongolajn trudenirojn en Sirio.