recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Campeche** estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Campeche, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko)

Sentinelbudo malantaŭ kanono en la Fortikaĵo San Miguel, Kampeĉo, Meksiko.
La ĉefurbo de la komunumo estas **San Francisco de Campeche**, kiu samtempe estas la ĉefurbo de la provinco Campeche. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 04002.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 238850 loĝantojn. El tiuj estis 115531 viroj kaj 123319 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3410,64 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 75 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 182086 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 14530 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 7,98 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Campeche Arkivigite je 2007-05-25 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Puerto Peñasco** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Puerto Peñasco. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26048. *Puerto Peñasco* signifas en la hispana "Montopasejo de la Rokego".

Geografio
---------

La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 57342 loĝantojn. El tiuj estis 29460 viroj kaj 27882 virinoj. La komunumo havas surfacon de 9774,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 91 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 20273 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 19633 scipovis legi kaj skribi kaj 610 personoj estis analfabetoj. Do 3,01 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 27274 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 398 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,46 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Puerto Peñasco[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La hungara **Parlamentejo** estas la plej konata ŝtata konstruaĵo de Budapeŝto, sidejo de parlamento kaj ties kelkaj institutoj (ekz. Parlamenteja biblioteko). Ĝi situas en la 5-a distrikto Belváros-Lipótváros de la hungara ĉefurbo, sur riverbordo de Danubo, sur Placo Kossuth Lajos.

La kandidataĵoj
---------------

Parlamentejo nokte
Pri konstruo de la parlamento akceptis leĝon, laŭ kiu oni konkurigis la kandidatojn. Venkis plano de Imre Steindl, la dua iĝis Alajos Hauszmann, laŭ kies planoj konstruiĝis la iama Kurio (nuntempe Ortografia Muzeo).

La konstruado
-------------

La parlamentejo, junio 2005
La konstruado de la novgotika Parlamentejo komenciĝis en la jaro 1885, kaj jam meze de la sekva jaro kunsidis en ĝi la Parlamento, sed ĝi estis finkonstruita nur en 1906 kun surfaco 17745 m². Ĝi estas 268 metrojn longa 118 metrojn larĝa. La alteco de la kupolo estas 96 m, ĝi havas 27 pordegojn kaj 29 ŝtuparojn. La eksterajn murojn ornamas 88 elstaroj figuroj de la hungara historio.

La ĉefa enirejo de la Parlamentejo estas de la Placo Kossuth (*Kossuth Lajos tér*). La ŝtuparo, kiun gardas du leonoj, kondukas al la meza kupolo de la konstruaĵo. Dekstre de ĝi troviĝas la tielnomata kongresa halo, maldekstre la kunsidejo de la Parlamento. Ankaŭ ene de la Parlamentejo multaj pentraĵoj, statuoj reliefoj gobelinoj ornamas la opajn salonojn. En la Salono Munkácsy videblas la fama pentraĵo de Mihály Munkácsy: Patrujkonkero. En la Parlamentejo funkcias ankaŭ publika biblioteko en kiu troveblas 400 mil libroj.

Interesaĵoj
-----------

* La interno de la Parlamentejo estas ofte ornamita per oro, ofte sur la muroj troviĝas tapetoj el mikron-dikaj orlamenoj. (entute uzatas 40 kg da oro por ornamaĵoj)
* Pinton de la Parlamentaja kupolo ornamis grandega ruĝa stelo inter 1950 kaj 1990.
* En la konstruaĵo uzis oni unuafoje en Hungario la telehejtadon.
* La parlamento funkciis antaŭe en Pozsony [poĵonj]

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiale

  

* Parlamentejo (Budapeŝto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Parlamentejo (Budapeŝto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ĝang** (urdue جھنگ‎) aŭ pli longe *Ĝang-Sadar* estas universitata urbego en provinco Panĝabo (Pakistano), kie ĝi estas sidejo de la samnoma kantono.

Maŭzoleo en Ĝang

Bazaj informoj
--------------

* areo: km²
* supermara alteco: 157 m
* loĝantaro: 414,131 (2017)
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo: 35200
* telefonkodo: (+92) 047

Geografio
---------

Ĝang situas laŭ orienta bordo de Ĉenabo. Fajsalabado troviĝas 76, Multano 146, Lahoro 195, Rawalpindi 267, **Islamabado** 280, Peŝavaro 312, Kveta 520, Sukur 521, Hajderabado 761, **Karaĉio** 884 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Proksime estis urbo Ŝorkot, kiun Aleksandro la Granda okupis en 325 antaŭ Kristo. Sub la brita dominado (1847-1947) la urboj Ĝang kaj Magjana - kuŝante du kilometrojn dise - estis komuna municipo kiel Ĝang-Magjana. Magjana estis pli grava ol Ĝang, kiu estis fondita en 1462 kaj reestablita en 1688, ĉar la inundo plene detruis la urbon. La urboduopo ricevis municipan statuson en 1867. En la nuntempaj tempj en 2014 okazis inundo.

Malnova templo

Eduko
-----

Ekzistas du universitataj kampusoj en Ĝang, krome multe de mezlernejoj kaj bazlernejoj.

Ekonomio
--------

La areo ĉirkaŭ Ĝang estas ĉefe agrikultura. Akvumado per la sistemo kanalo estas uzata por kultivi tritikojn kaj kotonojn. En Ĝang estas diversaj tekstilaj uzinoj, Magjana estas lano-kolektanta centro kun manufakturoj (sapoj, ledoj, latunoj).

Klimato
-------

Ĝang situas en duonarida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BWh) kun influo de musono. La averaĝa jara temperaturo varias inter 17-32  ℃. La varmo kulminas en junio averaĝe kun iom pli, ol 40  ℃. Inter decembro-februaro foje frostas. La averaĝa jara precipitaĵo estas 346 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen julie kaj aŭguste la musono portas pluvegon.

Bildoj pri Ĝang
Kolegio
Kolegio

Kolegio
Maŭzoleo
Fasado de halo
Koridoro de la halo

Trafiko
-------

Ĝang kuŝas laŭ ĉefŝoseo inter Fajsalabado kaj Multano, krome estas multe da vojoj al la prosima regionoparto. En Ĝang servas la flanka fervojo Sargodha-Ĥaniual. La urbego havas ponton tra la Ĉenabo.

Vidindaĵoj
----------

* moskeoj
* maŭzoleo
* urba halo

Fontoj
------

* WikiTrans
* 

* Moskeo kun mirinda minaretaroMoskeo kun mirinda minaretaro
* PontoPonto
* La maŭzoleo interneLa maŭzoleo interne
**Mingora,** paŝtune مینګورہ, urdue مینگورہ estas komerca urbego en provinco Ĥajber-Paŝtulando, en Sŭat distrikto. Mingora apartenas la la plej grandaj urboj en la provinco, tamen ne havas sidejan funkcion. 

Hotelo en Mingora

Bazaj informoj
--------------

* areo: km²
* supermara alteco: 984 m
* loĝantaro: 331 091 (2017 )
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo: 19130
* telefonkodo: (0946)

Geografio
---------

Mingora situas en rivervalo de altebenaĵo en nordokcidenta Pakistano. La kantona ĉefurbo Sajdu Ŝarif troviĝas nur 2, la provinca ĉefurbo Peŝavaro 114, **Islamabado** 135, Rawalpindi 145, Fajsalabado 381, Lahoro 403, Multano 516, Kveta 712, Sukur 854, Hajderabado 1113, **Karaĉio** 1217 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Multaj budhanaj restaĵoj kaj skulptaĵoj estis malkovritaj proksime de Mingora en la rivervalo. Ĉe la flughaveno de Sajdu Ŝarif tomba kulturo estis malkovrita de italaj arkeologoj kaj datita ĝis 1000 antaŭ Kristo. En 2007 dum la talibana ribelo Mingora estis invadita de la talibanoj. Ili transprenis la estrecon. La subpremo de edukado de knabinoj fariĝis tuja en la urbego. Post 2 jaroj Mingora revenis al ŝtata pakistana kontrolo. 

Domoj en Mingora

Loĝantaro
---------

Loĝantaro| 1961 | 1972 | 1981 | 1998 | 2012 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | 51 117 | 88 078 | 174 469 | 231 370 |

Ekonomio
--------

Marketo en Mingora
Mingora estas komerca kaj serva urbo, krome la fremdultrafiko estas grava. La urba ĉirkaŭaĵo estas tradicie agrikultura loko.

Trafiko
-------

Mingora havas trairan ĉefvojon kaj solan flankovojon. Riĉa vojreto ne povas esti pro la altebenaĵo, tial la urbego ne havas fervojan kontakton. La flughaveno funkcias en la najbara Sajdu Ŝarif.

Bildoj pri MingoraStrato
Panoramo
Muzeo

Klimato
-------

Mingora situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa jara temperaturo estas 19,3  ℃. Junio estas la plej varma monato kun meza temperaturo de 29,2  ℃. La plej malvarma monato januaro havas averaĝan temperaturon de 7,5  ℃. La jara precipitaĵo averaĝas 897 mm, en ĉiuj monatoj pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* muzeo

Famuloj
-------

En Mingora naskiĝis Malala Yousafzai, aktivulino pri homaj rajtoj.

Fontoj
------

* WikiTrans
*
Koordinatoj: 49° 22′ 59″ N 12° 47′ 02″ O﻿ / ﻿49.38306 °N, 12.78389 °O﻿ / 49.38306; 12.78389 (mapo)

**Čerchov** (germane *Schwarzkopf*) estas monto en sudokcidenta Bohemio, kun supermara alteco 1042 m ĝi estas la plej alta punkto de Haltravská hornatina, de la tuta Bohemia arbaro kaj distrikto Domažlice. Ĝi elstaras netutaj 2 km de la germana limo proksimume 12 km sudokcidente de Domažlice, sur trilanda punkto de katastroj de municipoj Česká Kubice, Pec kaj Chodov. Mezproksima pojara temperaturo de aero sur Čerchov faras 4,2  ℃, mezproksima pojara sumo de precipitaĵoj 1168 mm.

Konstruaĵoj sur la monto
------------------------

Sur la monto situas soldata betona turo alta pli ol 30 metroj kaj ŝtona Belvedero de Kurz el la jaro 1905, alta 24 metrů, kun bonega belvido (dum idealaj kondiĉoj preskaŭ ĝis Alpoj).

Aliro
-----

Ĝis la jaro 1990 la aliro estis neebla, la soldataj objektoj sur la monto estis severe sekretaj. Ĝi estis airebla nur tra parcelo de soldata formacio. Dum la milito la objektojn sur Čerchov uzis germana armeo kiel gvatejon.

Nuntempe la aliro estas facila el disvojiĝo Pod Čerchovem, kien eblas veni sur ruĝa marko ruĝa turisma marko el Česká Kubice (6 km) kaj Capartice (4 km) aŭ sur blua marko blua turisma marko el Černá Řeka (3 km). De la disvojiĝo kondukas verda marko verda turisma marko supren al sudo ĝis montpasejo inter Čerchov kaj Skalka. Al la montopinto de Čerchov kondukas de Česká studánka la tn. Vojo de Han. Ŝtonaj ŝtupoj kaj reguligta tereno de tiu ĉi vojo volvanta sin intter roketoj estas ĝis nun videbla. Nordoriente de la montopinto fontas reguligita fonto de puto de Emerich.

Faŭno kaj flaŭro
----------------

Nuntempa konsisto de arbara kreskaĵaro estas superiganta lignaĵo piceo.

La konservitaj arbaroj sur deklivoj de la monto estas protektataj kiel nacia naturrezervejo Čerchovské hvozdy.

Inter daŭran konsiston de animaloj apartenas ruĝa cervo, damao, kapreolo, apro, leporo, kuniklo, marteso kaj aliaj. Al la plej kutimaj rabobirdoj apartenas komuna buteo, turfalko.

Pluaj fotoj
-----------

* Vido al ČerchovVido al Čerchov
* Montopinto Čerchov, enirejo en la eksan soldatan areonMontopinto Čerchov, enirejo en la eksan soldatan areon
* Čerchov - pikdratojČerchov - pikdratoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Čerchov en Vikimedia Komunejo
* Čerchov en ttt pri ŝtatlimoj kaj limregiona turismo
Sunflora oleo kaj sunfloro
Sunfloraj semoj kun kaj sen ŝelo
**Sunflora oleo** estas oleo ĉerpita el la semoj (botanike nomataj akenoj) de la planto nomata sunfloro (*Helianthus annuus*). Sunflora oleo estas ofte uzata por friti kaj, en kosmetikaĵo, kiel moliganto.

Ĥemia strukturo
---------------

Ĉi tiu oleo enhavas trigliceridojn, kun alta enhavo de linoleata acido. La konsisto de grasacidoj estas tre influita de la mediaj kondiĉoj de kresko de la sunflora planto. La *British Pharmacopoeia* donas la sekvan konsiston:

* Palmitata acido: inter 4.0% kaj 9.0%.
* Stearata acido: inter 1.0% kaj 7.0%
* Oleata acido: inter 14.0% kaj 40.0%
* Linoleata acido: inter 48.0% kaj 74.0%

Sunflora oleo tipe enhavas lecitinon, tokoferolojn, karotenoidojn kaj vaksojn.

La nutra valoro estas: energio 3 669 Kiloĵuloj, karbonhidrato 0 g, proteino 0 g, grasoj 100 g (el kiuj saturita 9,75 g, mononesaturita 83,6 g, polinesaturita 3,8 g.) vitamino E 41,08 mg, vitamino K 5,4 µg (fonto USDA)

Estas tri sunfloraj kulturvarioj, kiuj provizas oleojn de malsama konsisto: alta en linoleata acido, alta en oleata acido kaj meza en oleata acido (komerca nomo NuSun).

Fizikaj propraĵoj
-----------------

Ĝi estas likva oleo ĉe media temperaturo, kiu solidiĝas je konsiderinde pli malalta temperaturo ol oliv-oleo. Ĝi komencas fumi ekde 232  ℃. Se rafinita, ĝi estas travidebla, kun sukcena koloro kaj havas iomete grasan odoron. La denseco je 20  ℃ estas inter 0,918 kaj 0,923 kg/dm³ kaj je tiu ĉi temperaturo la refrakta indico estas inter 1,472 kaj 1,476.

Uzoj
----

Por fritado ĝi kondutas kiel tipa vegetaĵa oleo konsistanta el trigliceridoj.

Produktado
----------

| Produktado de sunflora oleo en 2018 |
| --- |
| Ŝtato | Milionoj da tunoj |
|   Ukrainio  |  5,1 |
|   Rusio  |  4,6 |
|   Argentino  |  1,3 |
|   Turkio  |  1,0 |
|   Hungario  |  0,7 |
|  **Mondo**  |  **18,4** |
| Fonto: FAOSTAT (UN) |

En 2018, 18 milionoj da tunoj da sunflora oleo estis produktitaj tutmonde. El tiuj, 53% estis produktitaj en Rusio kaj Ukrainio.

Referencoj
----------

1. ↑   "Ph Eur monograph 1371", British Pharmacopoeia Commission: *British Pharmacopoeia 2005*. ISBN 0-11-322682-9.
2. ↑   Scheda tecnica dell'olio di semi di girasole. Arkivita el la originalo je 2006-06-03. Alirita 2010-06-19.
3. 1 2   Sunflower oil production, 2018; Crops/Regions/World list/Production Quantity; unofficial data (pick lists). UN Food and Agriculture Organization, Corporate Statistical Database (FAOSTAT) (2020). Alirita 7 aprilo 2021.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Sunflora oleo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Sunfloro
* Helianto

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Oli de gira-sol en la kataluna Vikipedio.*
La **Kalvinana preĝejo** estas religia monumento historia en urbo Kaba (Hungario).

Historio
--------

La unua mencio pri (katolika) kirko de Kaba okazis en 1220. Laŭ priskribo el 1569 ĝi estis ĉirkaŭita per defenda muro kaj remparo. En 1660 la turkoj parte detruis ĝin. La revenintaj loĝantoj (tiutempe jam kalvinanoj) supozeble faris la necesajn renovigajn laborojn. Pli nova kalvinana kirko estis konstruita inter 1736-1741, sed la turo estis preta nur en 1744. Ŝtormo en 1851 detruis la turpinton, post 6 jaroj la turpinto estis plene trakonstruita. En 1919 la rumanoj kanonpafis la komunumon, ankaŭ la preĝejon, en la sekva jaro okazis la renovigo, samtempe oni konstruis apogpilierojn al la turo. Dum la 2-a mondmilito la kirko denove ricevis pafojn, oni denove rekonstruis ĝin en 1956. Tiam oni konstruis la rondan terason por la turo. La unua orgeno estis kreita en 1878, la dua en 1895, la tria en 1957.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola laŭ la trotuaro. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. Interne 2 galerioj estas videblaj.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto Arkivigite je 2016-05-13 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Lanús** estas urbego kaj universitata urbo en Argentino en Bonaera Provinco. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero. Ĝi estas la ĉefurbo de la Partio Lanús. Remedios de Escalada estas unu kvartalo de Lanús-

Vojo en Lanús

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 34° 42′ S 58° 24′ U﻿ / ﻿34.700 °S, 58.400 °U﻿ / -34.700; -58.400 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 212 152 en 2010
* Supermara alteco: 9 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1824
* Telefonkodo: +54 11

Geografio
---------

Stacidomo de Lanús
Vido de Lanús
Lanús situas ĵus sude de la ĉefurbo de Bonaero sur la apudmara ebenaĵo. Quilmes troviĝas 13, Bonaero 28, La Plata 48, Rosario 286, Mar del Plata 373, Resistencia 810, Posadas 850, San Miguel de Tucumán 1093, Saltaurbo 1295 km.

Historio
--------

Lanús establiĝis en 1888 kiel "Villa General Paz" fare de Guillermo Gaebeler. En la sama jaro sismo okazis. La komunumo ricevis la nunan loknomon laŭ Anacarsis Lanusse, kiu posedis pli frue la kampojn. Li ŝanĝis sian nomon al Lanús, kiu estis pli komforta al la hispana lingvo. Pli frue jam en 1860 fervojo funkciis tie.

Ekonomio
--------

Lanús dum la fondo estis bovobredejo, sed nun kiel urbego estas grava industria centro, kie oni okupiĝas pri kemiaĵoj, armilaroj, teksaĵoj, paperoj, vestajoj.

Klimato
-------

Lanús situas en subtropika klimato, kie jare pluvas ĉ. 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26  ℃, en julio 31  ℃.

Sporto
------

Internacie Lanús aparte konatas pro la futbalklubo *Club Atlético Lanús*, kiu aktivas en la urbo.

Famuloj
-------

En Lanús naskiĝis:

* Diego Armando Maradona, futbalisto
* Gerardo Barbero, ŝakisto

Fontoj
------

* angla kaj hispana Vikipedioj helpe de Guglo
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-04-21 per la retarkivo Wayback Machine
* angle
**San Fernando del Valle de Catamarca** (pli longe **Catamarca**) estas urbego kaj diocezo en nordokcidenta Argentino en provinco Katamarkio, kie estas ties ĉefurbo.

Flago de Catamarca

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 28° 28′ S 65° 47′ U﻿ / ﻿28.467 °S, 65.783 °U﻿ / -28.467; -65.783 (mapo)
* Areo: 684 km²
* Loĝantaro: 141 260
* Supermara alteco: 500 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: K 4700
* Telefonkodo: +54 3833

Geografio
---------

Katedralo en Catamarca
Catamarca situas sur montetaro laŭ rivero ĉe piedoj de Andoj. Santiago del Estero (urbo) troviĝas 167, San Miguel de Tucumán 192, Kordobo (Argentino) 361, Saltaurbo 411, Mendoza (urbo) 570, Resistencia 677, Corrientes (urbo) 692, Rosario 699, Formosa (Formosa) 793, **Bonaero** 958, Posadas (Argentino) 980, La Plata 1032, Mar del Plata 1307 km.

Historio
--------

Em 1558 hispanoj fondis tie ĉi vilaĝon, kies nomo estis **Londres**. Ĝi ne estis stabila aŭ konstanta vilaĝo ĝis 1683. Post 5 jaroj la fervoja linio jam atingis la vilaĝon. En 1694 la loko iĝis pli grava, kiu defendis kontraŭ atakoj de indianoj, krome kirko kaj franciskana monaĥejo konstruiĝis. En la sekvaj jarcentoj la evoluo estis malrapida.

Ekonomio
--------

En Catamarca oni okupiĝas pri agrikulturo spite tion, ke irigacio necesas.
En la ĉirkaŭaĵo oni kreskigas fruktojn, vinberojn kaj kotonojn, sed gravas ankaŭ la brutobredado. En la urbo oni prilaboras la nutraĵojn, la plej menciinda estas produktado de vinoj. Ankaŭ minejoj funkcias, kie oni minadas orojn, arĝentojn, kuprojn kaj stanojn.

Klimato
-------

En Catamarca la averaĝa temperaturo varias inter 14-28 ℃, sed en decembro kaj januaro tio estas 34 ℃ (la rekordo estis 43 ℃), en junio kaj julio 4 ℃. Jare pluvas po 459 mm.

Trafiko
-------

Finhaltejo por busoj en Catamarca
Apud Catamarca internacia flughaveno, en la urbo mem impona finhaltejo por aŭtobusoj funkcias.

Vidindaĵoj
----------

* diversaj muzeoj
* katedralo
* franciskana monaĥejo

Fontoj
------

* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* angle
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-05-12 per la retarkivo Wayback Machine
**Floridablanca** estas urbego en norda Kolombio, en departemento Santandero (Kolombio). Ĝi estas parto de urbaro de Bucaramanga.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 271,728 en 2012
* Supermara alteco: 925 m
* Areo: 101 km²
* Telefonkodo: 57 + 7
* Poŝtkodoj:
* Horzono: UTC – 5
* 07° 04′ 11″ N 73° 05′ 52″ U﻿ / ﻿7.06972 °N, 73.09778 °U﻿ / 7.06972; -73.09778 (mapo)

Panoramo de Floridablanca

Geografio
---------

Floridablanca troviĝas sur altebenaĵo en la Centra Montoĉeno en la nordorienta parto de la lando. Bucaramanga troviĝas 8, Cúcuta 112, Medeĝino (Kolombio) 284, **Bogoto** 295, Soacha 303, Monteria 361, Ibagué 376, Valledupar 380, Pereira 382, Armenia (Kindio) 402, Soledad (Atlantiko) 466, Kartageno (Kolombio) 457, Barranquilla 472, Santa Marta 481, Neiva 523, Santiago de Cali 554, San Juan de Pasto 800 km.

Historio
--------

La plej frue indianoj vivis en Floridablanca. En 1543 hispana kapitano estis tie. En 1596 en la proksimeco oni konstruis domon kaj preĝejon laŭ la rivero. Ĝi estas eble la unua setlejo, kiu nun estas Floridablanca.

Ekonomio
--------

Ekonomio de la regiono estas bazita sur produktado de nutraĵoj kaj vestaĵoj.

Vidindaĵoj
----------

Floridablanca estas konata pri siaj parkoj.

Klimato
-------

Floridablanca havus tropikan klimaton, sed la alteco baras ĝin. La averaĝa temperaturo estas konstante 25  ℃. Jare pluvas pli ol 1200 mm. En ĉiuj monatoj pluvas.

Trafiko
-------

La loĝantoj uzas internacian flughavenon en la proksima Bucaramanga.

Fontoj
------

* hispane
* mapo, distancoj
* Angla Vikipedio helpe de Guglo
**Sincelejo** [sinseleho] estas urbego, diocezo kaj universitata urbo en norda Kolombio, en departemento Sukreo. Ĝi estas ankaŭ departementa kaj regiona ĉefurbo.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 255,675 en 2012
* Supermara alteco: 180–240 m
* Areo: 278 km²
* Telefonkodo: 57 + 5
* Poŝtkodoj:
* Horzono: UTC – 5
* 09° 17′ 42″ N 75° 23′ 46″ U﻿ / ﻿9.29500 °N, 75.39611 °U﻿ / 9.29500; -75.39611 (mapo)

Geografio
---------

Sincelejo troviĝas sur montetaro en la norda parto de la lando. Kariba Maro troviĝas 30, Monteria 81, Kartageno (Kolombio) 122, Soledad (Atlantiko) 192, Barranquilla 196, Santa Marta 253, Valledupar 269, Medeĝino (Kolombio) 336, Bucaramanga 348, Cúcuta 355, Pereira 501, Armenia (Kindio) 532, Soacha 541, Ibagué 542, **Bogoto** 543, Santiago de Cali 664, Neiva 709, San Juan de Pasto 924 km.

Historio
--------

La nuna Sincelejo estis loĝata jam antaŭ alveno de hispanoj. Ĝi estis fondita en 1535 (tiam hispanoj alvenis en la indianan vilaĝon) por profiti la laborfortojn. Vera hispana fondo okazis en 1775. La konstruado de la urbo komenciĝis per kirko. En 1812 Sincelejo iĝis ŝirmejo por la revoluciemaj pastroj. En 1912 la urbo preskaŭ malaperis pro incendio. En 1966 kun la kreado de la Sukreo Sincelejo iĝis la ĉefurbo. En 1980 la stadiono kolapsis, mortigante almenaŭ 200 homojn.

Ekonomio
--------

Motoro de la ekonomio de Sincelejo estas la butaro-bredado. Oni kultivas en la ĉirkaŭaĵo maizojn, maniokojn, ignamojn, bananojn. La industrioj ĵus komencas vekiĝi.

Klimato
-------

Sincelejo situas en tropika klimato, tial la temperaturoj ne ŝanĝiĝas tro multe laŭ la jaro. La averaĝa temperaturo varias inter 18-38  ℃. Jare pluvas po 1161 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo kaj oktobro pluvas pli.

Trafiko
-------

Sincelejo situas laŭ la ĉefa ŝoseo, kiu ligas Barranquilla kaj Medeĝino. En la urbego mikrobusoj, taksioj kaj motorciklo-taksioj liveras la pasaĝerojn. 15 kilometrojn de Sincelejo enlanda flughaveno funkcias.

Vidindaĵoj
----------

* katedralo
* teatro

Ĝemelurboj
----------

* Usono Ocala, Usono

Fontoj
------

* Arkivigite je 2013-08-11 per la retarkivo Wayback Machine hispane
* angle
* mapo, distancoj Arkivigite je 2015-02-07 per la retarkivo Wayback Machine
* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans
*En la tepidejo* (1881) de Lawrence Alma-Tadema
**Tepidejo** (latine *tepidarium* de la vorteto *tepidus* "varmeta") estas varmaera ĉambro, en kiu la benkoj kaj seĝoj, muroj kaj la planko estas varmigitaj. La aero estas seka, la aera temperaturo estas kutime ĉirkaŭ 38 ĝis 40 ℃. Oni vizitas ĝin malpeze vestita, ekzemple per banmantelo.

Kiel la nomo supozigas, la koncepto estas de roma origino kaj estis parto de la banada kulturo en la Romia Imperio. En kontrasto al la iama praktiko, hodiaŭ uzata iomete pli alta temperaturo.

moderna *tepidejo* en luksa hotelo
Pro la ĉambra temperaturo iomete pli alta ol la korpa temperaturo, la sangofluo de la korpa histo estas plibonigata; tio faciligas malstreĉiĝon, kaj ankaŭ eblas provi tiamaniere kuraci vaskulajn malsanojm, mildajn infektojn; mildigi reŭmatismon kaj metabolajn malsanojn.

Francisko Azorín registras anstataŭe la terminon **tepidario**, pli proksima al la latina *tepidarium*, kiel *En la termoj de la antikva Romo, loko kun akvo malvarmeta por bani.* Li indikas etimologion el la latina *tepidarium*, el *tepidus* de *tepeo* (malvarmeta).

Vidu ankaŭ
----------

* Frigidario
* Kaldario
* Romiaj termoj

Referencoj
----------

1. ↑  noto "Tepidarium" en la enciklopedio Meyers de 1905
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 200.
3. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Tepidejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Cumacea*** estas ordo de malgrandaj maraj krustacoj en la superordo *Peracarida*. Ilia unika aspekto kaj unuforma korpa strukturo faciligas distingi ilin de aliaj krustacoj. Ili loĝas en molaj fundoj kiel ŝlimo kaj sablo, plejparte en mara medio. Pli ol 1500 specioj de *Cumacea* estas formale priskribitaj. La specia diverseco pliiĝas kun profundeco.

Anatomio
--------

Ĝenerala korpa strukturo de *Cumacea*
*Cumacea* havas relative grandan cefalotorakon kun karapaco, maldikan abdomenon, kaj dubranĉan voston. Ili plejparte longas inter 1 kaj 10 mm..

La karapaco de tipa kumaco konsistas el pluraj kunkreskintaj kapdorsaj partoj kaj la tri plej antaŭaj somitoj de la torako. Ĝi ŝirmas la membroj, kiuj uziĝas por spirado kaj manĝado. La plejparto de la specioj havas du okulojn sur la fronto de la kapkarapaco, ofte kunkreskintaj en unu dorsan okulan lobon. La kvin malantaŭajn somitojn de la torako konsistigas la pereonon. La abdomeno konsistas el ses cilindraj somitoj.

La unua anteno havas du flagelojn, el kiuj la ekstera kutime estas pli longa ol la malekstera. La dua anteno estas malgranda ĉe inoj sed multsegmenta ĉe virbestoj.

*Cumacea* havas ses parojn da buŝpartoj: unu da mandibloj, unu da makzeletoj, unu da makzeloj kaj tri da makzelkruroj.

Ekologio
--------

*Bodotria scorpioides*
*Cumacea* plejparte estas maraj krustacoj, kvankam iuj specoj kapablas vivi en malpli sala aŭ saleta akvo (ekz. estuaroj). En la Kaspio ili eĉ atingas kelkajn enfluajn riverojn. Iuj malmultaj specioj vivas en vadoj.

Plejparte ili vivas nur jaron aŭ malpli, kaj naskas dufoje en la vivo. Marprofundaj specioj havas malpli rapidan metabolismon kaj supozeble multe pli longan vivon.

*Cumacea* manĝas ĉefe mikroorganismojn kaj organikan materion en la sedimento. Ŝlimloĝaj specioj akiras sian nutraĵon filtre, dum sabloloĝaj plukas ĝin de unuopaj sableroj. La genro *Campylaspis* kaj kelkaj parencaj havas mandiblojn evoluintajn en pikajn organojn, per kiu ili predas foraminiferojn kaj malgrandajn krustacojn.

Multaj malprofunde loĝantaj specioj havas tagociklan konduton, laŭ kiu la virbestoj elsedimentiĝas kaj amase rapidas al la akvosupro nokte.

Referencoj
----------

1. ↑  N. S. Jones.  (1976) *British Cumaceans*, Synopses of the British Fauna No. 7. Academic Press. ISBN 978-0-12-389350-5.
2. ↑   (2003) *Invertebrates*, 2‑a eldono, Sunderland, Massachusetts: Sinauer Associates. ISBN 978-0-87893-097-5.
3. ↑   (1999) "Traité de zoologie. Crustacés Peracarides. 10 (3 A). Ordre des Cumacés", *Mémoires de l'Institut Océanographique de Monaco* **19**, p. 391–428.
4. ↑   (2004) "Life history of *Nippoleucon hinumensis* (Crustacea: Cumacea: Leuconidae) in Seto Inland Sea of Japan. I. Summer diapause and molt cycle", *Marine Ecology Progress Series* **284**, p. 211–225. doi:10.3354/meps284211.
La **kalvinana grandpreĝejo** estas religia monumento historia en urbo Karcag (Hungario). Ĝi estas unu el la 3 kalvinanaj kirkoj en la urbo, ankaŭ la plej granda kaj malnova konstruaĵo en la urbo.

Historio
--------

Pri erao de reformacio (16-a jarcento) en Karcag informoj ne restis. En la sekva jarcento ekzistis kirko ĉirkaŭita per defenda muro, la turo estis alkonstruita en 1633. La muro kaj kirko estis malkonstruita en 1743 kaj sen permeso estis konstruita nova preĝejo, kiu finiĝis en 1756. Inter 1793 kaj 1797 precipe la fasado estis trakonstruita, la turo ricevis ĉambreton por la fajrobrigado. Inter 1860-1867 la turo ricevis ĉirkaŭbalkonon, la navo pligrandiĝis. La preĝejo klasikismiĝis en 1906. La orgeno estis kreita en 1866, trakonstruita en 1906, fine moderna elektronika orgeno alvenis el Italio en 2012. 4 sonoriloj loĝas en la turo.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola ĉe la ĉefplaco en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo kun la enirejo estas videbla. Flanke ekzistas ankoraŭ 3 enirejoj. La turpinto estas piramida. Interne galerio etendiĝas. La predikejo estis farita en ligno. La mebloj estis faritaj en la 19-a jarcento.

Navo

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 
* 

Interna bildo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**József RÁCZ** [jOĵef rAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rácz József** estas hungara kuracisto, psikiatro, profesoro.

József Rácz  Arkivigite je 2015-06-21 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 28-an de aprilo 1957 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Rácz abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Universitato Semmelweis en 1981. Post siaj studoj li laboris 2 jarojn en neŭrologia instituto, poste en psikologia instituto ĝis 2011. Li dekomence interesiĝas pri drogaĉaj gejunuloj kaj homoj vivantaj surstrate. En 1989 li akiris psikologian diplomon en 1989, plian diplomon en 1994 kaj en la sama jaro li kandidatiĝis. Ekde 2000 li instruas en Universitato de Pécs, ekde 2009 en *Universitato Semmelweis*, ekde 2011 en Universitato de Budapeŝto (foje ankaŭ en aliaj universitatoj). En 2009 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis 5 premiojn inter 1989 kaj 2001.

Elektitaj libroj
----------------

* *A drogfogyasztó magatartás* (1988)
* *Addiktológia* (1999)
* *Kvalitatív drogkutatások* (2006)
* *Út a túléléshez - nyílt színi droghasználat és "belövőszobák" Budapesten* (2010)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2015-06-21 per la retarkivo Wayback Machine
* angle

* Kategorio József Rácz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 527414
* LCCN: n2008070668
* VIAF: 63487038
* ISNI: 000000003907717X
* SUDOC: 254600581
* ORCID: 0000-0003-3354-1738
* RID: H-8541-2017
 |
Adventfjorden situas en la suda parto de Isfjorden, ĉe la okcidenta bordo de Spicbergo.
**Adventfjorden** estas 7-kilometrojn longa kaj 4-kilometrojn larĝa fjordo, lokita en la suda parto de la pli granda fjordo Isfjord, ĉe la okcidenta bordo de Spicbergo (Norvegio). La nomo devenas de la angla *Adventure Bay* : tio mem verŝajne devenis de la balenŝipo *Adventure*, kiu atingis la fjordon en 1656.

La eksa minejo Longyearbyen situas ĉe la sudokcidenta bordo de la bordo, dum alia eksa minejo, Hiorthhamn, troviĝas ĉe ĝia norda bordo.

Fontoj
------

* Conway, W. M. 1906. No Man’s Land: A History of Spitsbergen from Its Discovery in 1596 to the Beginning of the Scientific Exploration of the Country. Cambridge: At the University Press.
* Norwegian Polar Institute Place Names of Svalbard Database Arkivigite je 2007-06-23 per la retarkivo Wayback Machine

Koordinatoj: 78° 10′ N 15° 40′ O﻿ / ﻿78.167 °N, 15.667 °O﻿ / 78.167; 15.667 (mapo)

* Kategorio Adventfjorden en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lyse-fjordo** estas fjordo situanta en Forsand en Ryfylke en sudokcidenta Norvegio. La fjordo estis ĉizita per la laboro de glaĉeroj en la glaciepokoj kaj estis inundita per la maro kiam la pli postaj glaĉeroj retiriĝis. De fino ĝis fino, ĝi longas 42 km kun ŝtonaj muroj falantaj preskaŭ vertikale pli ol 1000 m en la akvon. Pro la malfavora tereno, la fjordo estas nur maldense loĝata kaj nur havas du vilaĝojn sur sia longo - Forsand kaj Lysebotn, situantaj ĉe kontraŭaj finoj de la fjordo. La malmultaj homoj kiuj vivas aŭ vivis laŭ la fjordo povas nur forlasi iliajn hejmojn per boato, ĉar la deklivoj estas tro krutaj por vojoj. Lysebotn estas do interligita kun monta vojo atingante alton de 900 m kaj haavante 27 akrajn kurbiĝojn.

Lysebotn, ĉe la ege orienta fino, estas plejparte loĝata fare de laboristoj ĉe la proksimaj hidroelektraj centraloj ĉe Lyse kaj Tjodan, ambaŭ konstruitaj ene de la montoj. Ĉe la Lyse-centralo, la akvo falas 620 m al la turbinoj, produktante ĝis 210.000 kW da elektro; ĉe Tjodan, la akvo falas 896 m por doni produktadon de 110.000 kW. La du elektrocentraloj disponigas elektron por pli ol 100.000 homoj.

Lyse-fjordo estas ekstreme populara vidindaĵo kaj tagekskurso de proksima Stavanger, de kie krozoŝipoj vojaĝas la plenan distancon de la fjordo. Same kiel la speciala pejzaĝo de la fjordo mem, du lokoj estas popularaj flankaj ekskursetaj celoj. La roko de Preikestolen, situanta super vertikala falalteco de 600 metroj, povas esti vidata de la fjordo, sed estas pli impona de supre. Ĉe la fino de la fjordo situas la Kjerag, monto, populara migra celloko.

La fjordo estas nur 13 m profunda ĉe la mara renkotiĝo proksime de Stavanger, profundas al 400 m sub la Preikestolen.

BASE-saltado estas laŭleĝe permesita tie.

* Kategorio Lyse-fjordo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Rust** estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de decembro 2022 la komunumo havis 5002 loĝantojn.

Eŭropa Parko Rust
-----------------

En la komunuma centro, plejparte sur parka areo de eksa historia kastelo, situas la Eŭropa Parko Rust, la plej granda amuzparko de Germanio. La rivereto Elz (pronoco "Elc"), survoje el la Nigra Arbaro al la Rejno, trafluas la komunumon kaj la parkon. En parka akva energicentralo oni uzas la forton de la rivereto por produkti elektran kurenton, kaj pluraj akvaj ondaj fervojoj ("Tirola sovaĝa rojo", "Piratoj en Batavio", "Pozidono", "Fjorda flosado", "Atlantika ŝprucego") kaj la vasta laga pejzaĝo de la parko utiligas la riveretan akvon.

Natura parko *Taubergießen*
---------------------------

En la okcidenta parto de la komunuma teritorio, proksime de la Rejno, al Rust apartenas parto de la natura parko *Taubergießen*, apudrivera herbejaro tuj oriente de la nun kanaligita riverego Rejno: la ekologie protektita natura parko estas nur la centra parto de grandega ĉerivera arbaro, kiu en tempo de alta akvonivelo estas inundata.

junuloj dum kanuado tra la natura parko kun pluraj esperantistoj en 2012
Ĝi gastigas la tipajn plantojn kaj bestojn de ĉeriveraj arbaroj, aparte akvobirdojn kiel anasoj kaj cignoj, kaj aldone iujn dumtage pasantajn homojn, kiuj komforte en tradiciaj lignaj boatoj estas navigataj tra la malsekejoj, aŭ sporte en propramane alportitaj kanuoj kaj kajakoj malkovras ilin. Krome vasta reto da vojetoj ankaŭ ebligas al migrantoj kaj biciklantoj voji tra ĝi. La areo en 1979 iĝis ekologie protektata, kaj estas inter la plej grandaj tiaj areoj en la sudokcidento de Germanio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (germane)

* Kategorio Rust (Badeno) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rurbaj kaj neurbaj komunumoj en la distrikto Ortenau |
| --- |
| Achern | Appenweier | Bad Peterstal-Griesbach | Berghaupten | Biberach | Durbach | Ettenheim | Fischerbach | Friesenheim | Gengenbach | Gutach (Nigra Arbaro) | Haslach im Kinzigtal | Hausach | Hofstetten | Hohberg | Hornberg | Kappel-Grafenhausen | Kappelrodeck | Kehl | Kippenheim | Lahr | Lauf | Lautenbach | Mahlberg | Meißenheim | Mühlenbach | Neuried | Nordrach | Oberharmersbach | Oberkirch | Oberwolfach | Offenburg | Ohlsbach | Oppenau | Ortenberg | Ottenhöfen im Schwarzwald | Renchen | Rheinau | Ringsheim | Rust | Sasbach | Sasbachwalden | Schuttertal | Schutterwald | Schwanau | Seebach | Seelbach | Steinach | Willstätt | Wolfach | Zell am Harmersbach | blazono de la distrikto Ortenau |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 185358
* GND: 4285527-5
* VIAF: 125672000
 |
**Rudi Carrell**, artistnomo de **Rudolf Wijbrand Kesselaar** (Alkmaar, 19-an de decembro 1934 – Bremeno, 7-an de julio 2006), estis distristo, kantisto, televidoprezentisto, filmproduktisto kaj aktoro. Kvankam li venis el Nederlando, li antaŭ ĉio tre populariĝis kiel tv-personeco en Germanio. Li loĝis ekde 1974 in Syke, loko sude de Bremeno.

Vivo
----

Carrell unue furoris en sia patrujo Nederlando antaŭ startigo de amuzigaj televidaj programoj en Germanlando, i.a. de *Rudi-Carrell-Show* (inter 1965 kaj 1973 kaj inter 1988 kaj 1992) respektive *Am laufenden Band* (inter 1974 kaj 1979).

Sed menciindas ankaŭ la komikaĵaro *Rudis Tagesshow* (1981–1987), imitado de novaĵelsendoj, kaj la partnerperantaj formatoj *Herzblatt* (1987–1993) respektive *Laß dich überraschen* (1988–1992).

Carrell ankaŭ gvidis leĝerajn intervjuspektaklojn titole *7 Tage, 7 Köpfe* (1996–2003) por la privata kanalo RTL.

Honoroj (elekto)
----------------

* Bambi
* Deutscher Comedypreis
* Deutscher Fernsehpreis
* Goldene Kamera (por la dumviva laboro; 2006)

Vidu ankaŭ
----------

* Esther Ofarim

* Rudi Carrell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Rudi Carrell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pál Lővei** [pAl lOvei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lővei Pál** estis hungara arthistoriisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2022).

Pál Lővei naskiĝis la  6-an de marto 1955(nun 1955-03-06) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Pál Lővei maturiĝis en gimnazio, poste li akiris arthistorian kaj matematikan diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la diplomoj li ĉiam laboris en firmaoj pri historiaj monumentoj, sed en la lernojaro 1983 li esploris en Universitato de Vieno helpe de stipendio. Intertempe li akiris sciencan gradon Ph.D. en 1997 en la universitato, li doktoriĝis (DSc) en 2010 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1993-2015.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *The Sepulchral Monument of Saint Margaret of the Arpad Dynasty* (1980)
* *A siklósi plébániatemplom szentélye és középkori falképei* (1995)
* *Uralkodói lovagrendek a középkorban, különös tekintettel Zsigmond Sárkányrendjére* (libroĉapitro, 2006)
* *Egy 1358. évi dubrovniki sokpecsétes oklevél pecsétjei* (kunaŭtoro, 2014)
* *Porfír, kő, márvány. Kőanyagok, kőfaragók, kőberakások a középkori Magyarországon* (libro, 2022)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* intervjuo kun foto
* datenoj kun foto
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 856701
 |


* Portalo pri Biografio
La **preĝejo Sankta Anna** estas sakrala konstruaĵo en urbo Kerepes (Hungario).

Historio
--------

Dum la malfrua mezepoko Kerepes havis kirkon kun patroneco de Sankta Nikolao. Dum dominado de turkoj la loĝantoj iĝis kalvinanoj, sed ĝis 1690 la tiama vilaĝo senhomiĝis. La novaj alvenintoj refondis la paroĥon en 1702 kaj la kirko estis pligrandigita en 1739. Fulmo trafis ĝin en 1907, tial pli nova estis konstruita inter 1910-1912 jam kun patroneco de Sankta Anna. La orgeno estis farita en 1912.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, kiu kuŝas laŭ la trotuaro. La fasado estas malsimetria, ĉar la kvadrata turo altiĝas ĉe la dekstra angulo. La enireja pordo iomete reliefas en la fasado. La turo havas niĉon kun statuo en la strata flanko. La navo havas fenestrojn ambaŭflanke. La absido estas plurlatera kaj kontaktiĝas kun sakristio.

Kermeso okazas en la 26-an de julio.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Igor SMIRNOV** (ruse *Игорь Николаевич Смирнов*; naskiĝis la 3-an de oktobro 1941 en Petropavlovsk-Kamĉatskij) ekde 1991 estas prezidento de memdeklarita ŝtato Ĉednestria Moldava Respubliko.

En moldava urbo Tiraspolo Smirnov loĝas ekde 1987. En 1987-1990 li estris la uzinon "Elektromaŝ". Ekde aŭgusto de la jaro 1989 li aktivis en sovetunia politiko, elektiĝis kiel deputito al la soveto de la Moldava Sovetia Socialista Respubliko.

En marto de 1991 li organizis en Ĉednestrio malpermesitan en la resto de la Moldava Respubliko Referendumon pri konservado de Sovetunio (en la tuto de Sovetunio, inter la voĉdonintaj regionoj, 77,85% partoprenintoj estis por plu vivi en unu ŝtato).

En 1992, kiam Moldavio provis repreni Ĉednestrion sub sian regon per armita operacio, Smirnov estris la armitajn fortojn de la memproklamita respubliko.

Li elektiĝis kiel prezidento de Ĉednestrio kvarfoje (tion la loka leĝaro permesis) — en 1991 (65,4% de la voĉoj, laŭ la publikitaj rezultoj), 1996 (71,9%), 2001 (82%) kaj 2006 (82,4%). Li ankaŭ kandidatis por la kvina periodo en 2011, sed ricevis nur 24,6% de la voĉoj rezignante transiri al la dua voĉdono.

* Kategorio Igor Smirnov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 135335
* GND: 136048323
* LCCN: n2002023030
* VIAF: 307174584
* ISNI: 0000000425849158
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Amo per Proverboj*** (en la portugala *Amor por Anexins*) estas unuakta teatra komedio verkita de Artur Azevedo en 1872. Ĝi estas unu el liaj plej famaj teatraĵoj.

Ĝi unuafoje aperis en Esperanton tradukita de Alberto Couto Fernandes en 1920. Dua eldono aperis en 1932. En 1964 la Brazila Esperanto-Ligo publikigis ĝin kune kun la *Esperanta-Portugala Proverbaro*, ankaŭ preparita de Alberto Couto Fernandes. En 1988 SAT represis ĝin laŭ la dua eldono de 1932.

La Esperanto-traduko
--------------------

Oni konsideras ĝin oportuna por Esperanto, ĉar, krom sprita kaj gajga teatraĵeto, ĝi tute taŭgas al amatoraj prezentadoj pro sia mallongeco, facile uzebla vortstoko kaj malgranda nombro da personoj. Ĝi havas du virajn kaj unu virinan rolojn. La traduko estas bona, en klasika modela lingvaĵo, kaj la tradukinto uzis kiom plej eble la proverbojn el la Zamenhofa *Proverbaro Esperanta*. Oni konsideras ĝin taŭga por grupaj festoj.

Recenzoj
--------

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Amuza komedieto por grupaj festoj. 2 viraj kaj 1 virina roloj. La verketo de la brazila teatra verkisto estas bonege tradukita en Esperanto. La tradukinto kiom eble plej uzis la proverbojn el «Proverbaro Esperanta» de D-ro Zamenhof. **"** |
| — Belga Esperantisto n085-086 (mar-apr 1922) |

 |

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Jen reeldono de la facile ludebla kaj plaĉa teatrajeto kiun ni konsilas al ĉiuj teatraj sekcioj de niaj grupoj. **"** |
| — Belga esperantisto n198 (nov-dec 1932) |

 |

Bildaro
-------

* Represo de SAT el 1988.Represo de SAT el 1988.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Georgie Fame, unu el ĉefaj figuroj de la Brita Ritmenbluso en 1968.**Brita bluso** estas formo de muziko deriva el usona bluso kiu originiĝis fine de la 1950-aj jaroj kaj kiu atingis sian pinton de ĉefa populareco en la 1960-aj jaroj, kiam ĝi disvolviĝis kiel distinga kaj influa stilo dominata per la uzado de la elektra gitaro kaj ĝi disponis el internaciaj steluloj kiaj The Rolling Stones, The Animals, Eric Clapton, Fleetwood Mac kaj Led Zeppelin.

Dum kelkaj bandoj fokusiĝis al blusartistoj, partikulare al tiuj de la ĉikaga elektra bluso, aliaj adoptis pli ampleksan intereson en ritmenbluso, kiel tiuj kiuj laboris por Chess Records kiel Muddy Waters kaj Howlin' Wolf, sed ankaŭ en rokanrolaj pioniroj kiel Chuck Berry kaj Bo Diddley. Plej sukcesaj estis Rolling Stones, kiu abandonis bluspurismon antaŭ ilia stilo plifirmiĝis kaj ili produktis sian unuan samnoman albumon en 1964, kiu ege konsistis el ritmenblusaĵoj. Sekvante la tajdon de la enlanda kaj poste eksterlanda sukceso de Beatles, Rolling Stones tuj establiĝis kiel la dua plej populara brita bando kaj aliĝis al la Brita Invado al la usona diskopintaro kiel estroj de la dua tajdo de ritmenblusaj bandoj. Aldone al la jam uzitaj elementoj de Ĉikaga bluso, la Rolling Stones uzis ankaŭ kantojn de Chuck Berry kaj The Valentinos, kies *It's All Over Now* havigis al ili ilian unuan britan unuan rangon en 1964. Blusaj kantoj kaj influoj plue aperis en la muziko de Rolling Stones, kiel en ilia versio de "Little Red Rooster", kiu iĝis numero 1a en la brita listo de pintaj pecoj en Decembro 1964.

Aliaj Londonaj bandoj estis The Yardbirds (inter kies anoj estis tri gravaj gitaristoj, nome Eric Clapton, Jeff Beck kaj Jimmy Page), The Kinks (kun la pionira kantoverkisto Ray Davies kaj la rok-gitaristo Dave Davies), kaj Manfred Mann (konsiderita posedanta de unu el la plej aŭtentaj sonvoĉistoj sursceneje en la figuro de Paul Jones) kaj Pretty Things, ĉe la pli ĵaz-influitaj grupoj kiel Graham Bond Organisation, Georgie Fame kaj Zoot Money. Bandoj aperintaj el aliaj ĉefaj Britaj urboj estis The Animals el Newcastle (kun la klavaro de Alan Price kaj la voĉo de Eric Burdon), The Moody Blues kaj Spencer Davis Group el Birmingham kaj Them el Belfast (kun sia kantisto Van Morrison). Neniu el tiuj bandoj ludis ekskluzive ritmenbluson, ofte fide sur vario de fontoj, kiel Brill Building kaj ingrupaj kantoj por unuopaĵoj, sed ĝi restis en la kerno de iliaj unuaj albumoj.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4 5  V. Bogdanov, C. Woodstra kaj S. T. Erlewine, *All Music Guide to Rock: the Definitive Guide to Rock, Pop, and Soul* (Milwaukee, WI: Backbeat Books, 3a eld. 2002), (ISBN 0-87930-653-X), pp. 1315-6.
2. 1 2  Gilliland 1969, show 38.
3. ↑  Bill Wyman, *Rolling With the Stones* (DK Publishing, 2002), (ISBN 0-7894-9998-3), p. 137.
4. ↑  S. T. Erlewine, [Brita bluso ĉe Allmusic angleŜablono:Allmusic/zorgado/deviga parametro ID mankas "Rolling Stones"], *Allmusic*, alirita en 16a Julio 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614747
 |
[[Dosiero:2795819 orig.jpg|eta|center|755px|{{centre|Amara en 1916]]

**Amara,** laŭ araba lingvo *العمارة* estas metropolo, ĉefurbo de Gubernio Majsan (Irako).

Riverbordo en Amara

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Supermara alteco: 12 m
* Loĝantaro: 511,542 (en 2012)
* Horzono:
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj:
* 32° 00′ 00″ N 47° 00′ 00″ O﻿ / ﻿32.00000 °N, 47.00000 °O﻿ / 32.00000; 47.00000 (mapo)

Geografio
---------

Amara situas sur ebenaĵo en sudorienta Irako laŭ Tigriso. Limoj de Irano troviĝas 50, Nasirija 124, Basra 162, Bagdado 309, Faluĝa 360, Ramadi 403, Sulajmanija 443, Mosulo 624 kilometrojn.

Kurdoj en Amara en 1919
Infanoj kaj soldatoj en Amara en 2008

Historio
--------

Amara estis establita en 1862 en la Otomana Imperio kiel garnizono fare de turkoj por kontroli plurajn militemajn tribojn. Apud la garnizono estis marĉaj teritorioj, ili estis sekigitaj kaj vigla agrikultura produktado komenciĝis. En 1915 Amara estis kaptita fare de la britoj. Antaŭ la revolucio en 1958 en la urbo ŝejĥoj regis anstataŭ la iraka administrado. Dum la okjara iraka-irana milito la orientaj partoj de la provinco okazis bataloj. Post la Golfa Milito en 1991 la loĝantoj ribeliĝis kontraŭ Saddam Hussein, poste multaj estis mortigitaj kaj krude entombigitaj en amastombo ekster la urbo. Dum la invado de Irako (2003) la Amara estis centro de rezisto al Saddam Hussein. La urbego baldaŭ estis okupita fare de britoj.

Ekonomio
--------

Amara pro la regiona agrikulturado iĝis grava komerca centro pri rizoj, daktiloj, sukerkanoj, brutoj, ŝafoj. En la urbego oni produktas tapiŝojn, prilaboras arĝentojn.

Trafiko
-------

Amara estas haltejo laŭ la ĉefvojo Bagdado-Basra. La rivera haveno ligiĝas al komerca vojo al la maro.

Klimato
-------

La klimato de Amara estas seka dezerta. Jare pluvas 177 mm, inter junio-aŭgusto ne pluvas. La jara averaĝa temperaturo varias inter 17-32  ℃.

Fontoj
------

* WikiTrans
* angle
* Arkivigite je 2016-03-03 per la retarkivo Wayback Machine
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-02-03 per la retarkivo Wayback Machine