recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Monzón de Campos** [monZON deKAMpos] estas municipo en la sudcentro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Tierra de Campos*.

Geografio
---------

Preĝejo La Savinto.
La kastelo.
Preĝejo de Villajimena.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 596 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 500 loĝantojn el la jaro 1950. Ĝi distas 13 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio enhavas ankaŭ la submunicipon Villajimena [biljaĥiMEna].

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En la 10-a jarcento jam estis du kasteloj kaj frua mencio de 916 jam asertas, ke la loko apartenis al la episkopo de Leono. Poste ĝi iĝis graflando de familio Ansúrez, unue de la Regno Leono kaj poste de Kastilio.

Estis grava juda komunumo; en 1366 okazis masakro de judoj de Monzón de Campos kaj de Palencia. En 1520 Diego de Rojas, senjoro de Monzón petis helpon al Palencio por lukti en Dueñas kontraŭ la komunumanoj. En 1521 la episkopo Acuña kaj la komunumanoj eniris kaj rabadis en Monzón. 

En 1780 José Pérez Ordóñez estas posedanto de unu el la unuaj farunfabrikoj de Hispanio nome en Monzón de Campos, posefis domon en la palaco kaj en la gastejo. En 1808 lokanoj de Monzón batals kontraŭ la francoj en Torquemada. 

La 22an de julio 1978 okazis en la kastelo la kunsido de la regiona pra-registaro *Consejo General de Castilla y León*.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj betoj) kaj iom da brutobredado (ŝafoj). Iam estis industrio de faruno, sukero kaj brikoj. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj, la kastelo (nune restaŭrita kaj igita gastejo) ktp. Krome estas malgranda industrio pri papero kaj pri agrikultura maŝinaro.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 771679
* LCCN: n95051705
* VIAF: 144408815
* BNF: 14500668v
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo LU en Eschenbach LU staras por la svisa Kantono Lucerno. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Eschenbach**. |


---


**Eschenbach** estas komunumo en la distrikto Hochdorf en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 3439 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Eschenbach situas 9 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Lucerno sur la akvodislimo inter la Reuss-Valo kaj la valo *Seetal*.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Eschenbach limas en nordo al Hochdorf, en nordoriento al Ballwil, en oriento al Inwil LU, en sudo al Buchrain kaj Emmen, en sudokcidento al Rain, kaj en okcidento al Rothenburg.

Trafiko
-------

La stacidomo de Eschenbach situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Lucerno, tio estas la tiel nomita *Seetal-Fervojo*.

La plej proksima alveturejo al la nacia svisa aŭtovojo A2 troviĝas en Emmen-Sudo en distanco de 8 km kaj al A14 en Gisikon en distanco de 7 km.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Eschenbach datiĝas el la jaro 924 kiel *Eskinpah* kaj *Essinpahc*.

La vilaĝo Eschenbach estis ĝis la jaro 1309 servuto de la *Baronoj de Eschenbach*. Ĉar Walter la 4-a partoprenis en la komploto por mudi la reĝon Albrecht, la Habsburgoj konfiskis lian posedaĵon kaj Eschenbach tiam apartenis ĝis la jaro 1385 al la habsburga distrikto Rothenburg. En 1385 la distrikto Rothenburg estis konkerita de la urbo Lucerno kaj fariĝis lucerna voktejo ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Eschenbach apartenis nun al helveta distrikto Hochdorf, el kiu fariĝis en la jaro 1803 la nuna lucerna distrikto Hochdorf.

Vidindaĵoj
----------

La plej signifaj vidindaĵoj en Eschenbach estas la baroka katolika preĝejo kaj la cistercianina Monaĥejo Eschenbach kun ĝia monaĥeja preĝejo kaj la gastodomo kun la sunhorloĝo.

Vidu ankaŭ
----------

* Eschenbach LU (stacidomo)
* Aliaj lokoj kun la nomo Eschenbach

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eschenbach LU en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Eschenbach
* Eschenbach en la Historia Leksikono de Svislando
* Profilo de la komunumo en la retejo de la kantono[*rompita ligilo*]

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Eschenbach** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Katolika preĝejo de EschenbachKatolika preĝejo de Eschenbach
* La katolika preĝejo de interneLa katolika preĝejo de interne
* Gastodomo de la monaĥejo kun sunhorloĝoGastodomo de la monaĥejo kun sunhorloĝo
* Monaĥeja preĝejoMonaĥeja preĝejo
* Interno de la monaĥeja preĝejoInterno de la monaĥeja preĝejo
* Arkadoj de la monaĥejoArkadoj de la monaĥejo
* Stacidomo de la Seetal-FervojoStacidomo de la Seetal-Fervojo

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Hochdorf |
| --- |
| Aesch  •  Altwis  •  Ballwil  •  Emmen  •  Ermensee  •  Eschenbach  •  Hitzkirch  •  **Hochdorf**  •  Hohenrain  •  Inwil  •  Rain  •  Römerswil  •  Rothenburg  •  Schongau |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo SG en Eschenbach SG staras por la svisa Kantono Sankt-Galo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Eschenbach**.. |


---

Pri la komunumo
---------------

**Eschenbach SG** estas komunumo en la elektodistrikto See-Gaster, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 5263 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.

Geografio
---------

Eschenbach situas okcidente de la urbo Rapperswil-Jona kaj norde de Schmerikon. La komunumo konsistas el la kvin vilaĝoj **Bürg**, **Diemberg**, **Ermenswil**, **Lütschbach** kaj **Eschenbach**.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Eschenbach limas en nordo al Wald (ZH), en sudoriento al Goldingen, en oriento al St. Gallenkappel, en sudoriento al Uznach, en sudsudoriento al Schmerikon, en sudokcidento al Rapperswil-Jona, kaj en nordokcidento al Rüti (ZH).

Trafiko
-------

Tra Eschenbach pasas la kantona ĉefvojo n-ro 8 de Rapperswil-Jona tra Ricken-Pasejo al Sankt-Galo kaj la svisa aŭtovojo A53, al kiu la komunumo disponas pri propra alveturejo. Eschenbach estas atingebla per poŝtaŭtobuso ek de la stacidomo de Rapperswil-Jona en 15 minutoj.

Vidindaĵoj
----------

Vidindaĵoj en Eschenbach estas ĝia baroka preĝejo kaj la Kapelo Sankta Familio de la familia fomdumo Domeisen en Bürg.

Historio
--------

Unua spuroj de homaj setlejoj estas restaĵoj el la epoko de la Hallstatt-kulturo. Inter Bürg kaj Neuhaus troviĝas ruino de kelta kaj romia kastelo. La unua skriba mencio de Eschenbach datiĝas el la jaro 775 en dokumento per kiu Cundlhoh kaj lia edzino Boazilane donacis siajn havaĵojn en la vilaĝo *Esghibach* al la Monaĥejo Sankt-Galo. Ĝis la 15-a jarcento Eschenbach estis kontrolita de la Grafoj de Togenburgo. En la jaro 1444 la zurikanoj dum la Malnova Zurika Milito bruligis la vilaĝon. Ek de la jaro 1469 ĝis la fondiĝo de la Helveta Respubliko en la jaro 1798 Eschenbach estis sub la regado de la Svisa Ĵurkomunumo nome de Ŝvico kaj Glaruso. Dum la Helveta Respubliko ĝi apartenis al la Kantono Linth kaj ek de 1803 ĝi apartenas la la tiam fondita Kantono Sankt-Galo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eschenbach SG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Eschenbach SG

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Eschenbach** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Preĝejo de EschenbachPreĝejo de Eschenbach
* Interno de la baroka preĝejo de EschenbachInterno de la baroka preĝejo de Eschenbach
* Bürg kun la Kapelo Sankta FamilioBürg kun la Kapelo Sankta Familio
* Plafonaj freskoj de la Kapelo Sankta Familio en BürgPlafonaj freskoj de la Kapelo Sankta Familio en Bürg

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto See-Gaster |
| --- |
| maldekstraAmden - Benken SG - Ernetschwil - Eschenbach SG - Goldingen - Gommiswald - Kaltbrunn - Rapperswil-Jona - Rieden SG - Sankt-Gallenkappel - Schänis - Schmerikon - Uznach • Weesen |  |

 |
Nacia Parko Amboseli.
Elefantoj ĉe la Nacia Parko Amboseli antaŭ la Monto Kilimanĝaro.
La **Nacia Parko Amboseli**, iam **Ĉasrezervejo Maasai Amboseli**, situas en distrikto Kajiado, en la provinco Rifta Valo en Kenjo. La parko ampleksas areon de 39 206 hektaroj aŭ 392 km² en la kerno de ekosistemo de 8 000 km² kiu etendiĝas tra la landlimo inter Kenjo kaj Tanzanio. Lokanoj estas ĉefe Masajoj, sed ankaŭ homoj el aliaj partoj de la lando setliĝis tie allogitaj de la sukcesa turismobaza ekonomio kaj intensiva agrikulturo en la sistemo de marĉoj faras tiun areon de malmulta pluvokvanto (averaĝe 350 mm ) unu el plej bonaj naturaj spertoj en la mondo kun 400 specioj de birdoj inklude akvobirdojn, pelikanojn, alcionojn, raledojn, martelbirdojn kaj 47 tipojn de rabobirdoj.

La parko protektas du el kvin ĉefaj marĉoj, kaj inkludas saligitan lagon el la Plejstoceno kaj duonaridan vegetaĵaron.

Je 140 kilometroj sude de la ĉefurbo Najrobio, la Nacia Parko Amboseli estas la dua plej populara nacia parko en Kenjo post la Nacia Rezervejo Masai Mara kaj la vizito povas facile esti farata en unu semajnfino.

Notoj
-----

1. ↑   World Database on Protected Areas: Amboseli Nationalpark. sea.unep-wcmc.org. Alirita 2008-07-28.[*rompita ligilo*]
2. ↑   Arkivigite je 2011-09-03 per la retarkivo Wayback Machine Amboseli National Park

* Kategorio Nacia Parko Amboseli en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 416267
* GND: 4355994-3
* VIAF: 216000807
* SUDOC: 031801102
 |
**Unua Kabineto István Tisza** [iŝtvAn tisa] estis la dekdua (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon inter 1903 kaj 1905.

Ĉefministro István Tisza

Historio
--------

Post skandaloj de Unua Kabineto Khuen-Héderváry István Tisza formis kabineton. La registaro faris pakton kun la opozicio: ne okazis ŝanĝoj en la parlamenta funkcio, sed la armeo ricevis pli da monoj. En 1904 Tisza krude agis kontraŭ la strikantaj fervojistoj, krome tiel li disigis kunvenon de la socialistoj kaj kamparanoj, ke 33 homoj mortis, multaj vundiĝis. En la parlamento signifa voĉdono okazis, fine la parlamentanoj luktadis kaj disbatis la meblojn. La reĝo en 1905 deklaris pli novan tutlandan baloton, samtempe la reganta partio ĉesis (ili daŭre gvidis la landon ekde 1867). Unusola pozitiva ago de István Tisza estis reentombiga ceremonio de Francisko Rákóczi la 2-a. La sekva estis Kabineto Fejérváry.

Listo de la membroj
-------------------

* **István Tisza – ĉefministro,** ankaŭ ministro pri enlandaj aferoj; ministro pri reĝaj aferoj dum la komenca duonjaro
* László Lukács (politikisto) ministro pri financo
* Sándor Plósz – ministro pri justico
* Sándor Nyíri – ministro pri defendo
* Károly Khuen-Héderváry - ministro pri reĝaj aferoj post István Tisza
* Albert Berzeviczy – ministro pri religio kaj eduko
* Béla Tallián – ministro pri agrikulturo
* Károly Hieronymi – ministro pri komerco
* Ervin Cseh senpostena ministro pri Kroatio-Slavonio-Dalmatio

Fontoj
------

* hungare
* Arkivigite je 2014-12-13 per la retarkivo Wayback Machine hungare
**A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada** (1-a de septembro 1896 – 14-a de novembro 1977) naskiĝis je la tago Nandotsav laŭ la vajŝnava kalendaro en Kolkata, alinome Kalkata aŭ Kalkuta en Okcidenta Bengalio. Lia nomo estis Abhay Ĉaran De kaj li estis sukcesa vendisto de farmaciaĵoj.

Li prenis Harinam aŭ pli bone li iĝis disĉiplo de Ŝrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura, sed post tro maljuniĝi li decidis preni Sannyas kaj iri al Usono por disvastigi tie la filozofion de Ĉaitanja Mahaprabhu aŭ alivorte la filozofion kaj vivomanieron de la gaŭdijaj vajŝnavismanoj.

En Usono li fondis ISKCON — internacian socion por kriŝna konscio. Post lia morto la ISKCON disfalis en diversajn grupojn kaj sole eksterne konservis unuecan aspekton. Ankaŭ li fondis la Bhaktivedanta Book Trust (BBT), kiu produktas ĝis hodiaŭ la famajn ISKCON-ajn librojn kun la belaj bildoj.

Post lia morto la glorado de li ne ĉesis kaj eĉ aliaj vajŝnavaj grupoj kaj sektoj vidis en li novan enkorpiĝon de Nitjanando kiu estis la frato de Kriŝno kun la nomo Balaramo aŭ Baladevo.

Ankaŭ li iniciatis konstruadon de grandaj konstruaĵoj en Majapuro en Okcidenta Bengalio kaj de la nun tre fama Kriŝna-Balarama Templo, kiu estas unu el la plej riĉaj en Vrindavan.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Jogo |


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri hinduismo |

* A.C. Bhaktivedanta Svami Prabhupada en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio A.C. Bhaktivedanta Svami Prabhupada en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 99605
* GND: 119033585
* LCCN: n79133133
* VIAF: 31993003
* ISNI: 0000 0004 4457 4495
* LIBRIS: 176385
* SUDOC: 026726971
* BNF: 118918976
* MBA: 55222944-b2f2-457c-b8ac-6376af1ff9c3
* NLA: 35018313
* NDL: 00555743
* BIBSYS: 90546080
* NKC: jn19990210501
* ICCU: TO0V196047
* BNE: XX846320
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**FARKAS Jenő** [farkaŝ] hungara literaturhistoriisto. Li naskiĝis Marosvásárhely la 17-an de aŭgusto 1944. Li estas la filo de instruisto, folkloristo Jenő Farkas kaj pli juna frato de instruisto kaj primatematika fakverkisto Miklós Farkas.

Kariero
-------

Jenő Farkas diplomitiĝis pri rumana lingvo kaj historio en 1965 en la Pedagogia Altlernejo de Târgu Mureș, poste pri franca-rumana lingvoj en 1972 en Bukareŝto. De 1972 ĝis 1982 li estis redaktoro de Tanügyi Újság. De 1982 li vivas en Budapeŝto, de 1983 li estas universitata lekciisto de ELTE de Budapeŝto. Lia esplorkampo estas la rilatoj inter hungara-rumana kaj franca-rumana literaturoj. Li estas doktoro de filologio (1986) kaj de literaturaj sciencoj (1997).

Libroj
------

* *Román nyelvtan*, Palamart Kiadó, 2007
* *Vígjátéktól az avantgárdig*, Palamart Kiadó, 2010
* *Drakula és a vámpírok*, Alfadat-Press, 2012

Fonto
-----

* *Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.
* bookline.hu


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 420120
* GND: 1197093516
* LCCN: no2011183452
* VIAF: 11772616
* ISNI: 0000 0000 8018 2246
 |
**Associazione Sportiva Dilettantistica Akragas 2018**, kutime nomata **Akragas**, estas itala futbalteamo kun bazo en Agriĝento, Sicilio. La klubo, en sia unua komenco, estis fondita en 1929 kaj ludis multajn jarojn ĉe Serie C-nivelo, kaj nuntempe ludas en la regiona amatora *Promozione* de Sicilio.

A.S.D Akragas 2018|  |
| Plena nomo | Associazione Sportiva Dilettantistica Akragas 2018 |
| Alnomo (j) | *Giganti*, *Akragantini*, *Biancoazzurri*, *Il Gigante* |
| Fondita | 1939 (neaktiva)
1952 (re-fondita)
2018 (re-fondita) |
| Kapacito | 10.000 |
| Prezidanto | Giovanni Castronovo |
| Direktisto | Krado Mutolo |
| Ligo | Promozione Sicilio |
| 2018–19 | Promozione Sicilio / A, 4a |

Historio
--------

### La fundamento

Antaŭulo de la klubo estis konata, ke tiu ludis ekde almenaŭ la fruaj 1930-aj jaroj kiel **Associazione Calcio Agrigento**. La klubo havis moderan sukceson en la malsupraj dividoj de itala futbalo; ĝi progresis preter la regiona sicilia scenejo al Serie C por la unua fojo en la 1939-40 sezono.

Je la malfruaj 1940-aj jaroj AC Agrigento falis, konkurencante en la regiona Promozione Sicilia ligo post esti malsuprigita; ilia malkresko plene enkadriĝis en 1952 kiam la klubo defunkciis pro financaj malfacilaĵoj.

### Reviviĝo kiel Akragas

Post la fermo de la antaŭa klubo, Akragas estis revigligita kaj nova teamo estis starigita fare de prezidanto Enzo Lauretta dum 1952. La klubo estis renomita **Unione Sportiva Akragas**, anstataŭ uzi la italigitan version de la nomo, la klubo omaĝis al la radikoj de *Magna Graecia* de la urbo. Rimarkita figuro en sicilia futbalo, Carmelo Di Bella estis enpostenigita kiel la unua manaĝero de la klubo, dum Gaspare Gallo estis ĝia unua kapitano. Por altiri la atenton de la subtenantoj de malfunkcia Agrigento, Akragas ŝanĝis sian koloron, forlasante sian violon kaj prenante la blankan kaj bluan agrigenton.

En la 2013-14 sezono, Akragas apenaŭ maltrafis pri reklamado al Lega Pro (Serie C) en favoro de Savoia, sed daŭriĝus por atingi tion en la venonta sezono venkante en Grupo I de la serio D-ligo. Ili komencis ludi en la Lega Pro post la 2015-16 sezono.

La prezidanto de la klubo, Silvio Alessi, anoncis la 13an de julio 2018, ke la teamo ne registriĝis por la venonta sezono de Serie D, al kiu ĝi estis malsuprigita, kaj la klubo estis likvidita.

La klubo estis sinsekve refondita kaj agnoskita en la amatora ligo Promozione de Sicilio en 2018.

Koloroj kaj insigno
-------------------

La teamo ludas kun helbluaj kaj blankaj strioj.

Honoroj
-------

**Serie C2:**

* **Dualokulo (1):** 1982–83

**Serie D:**

* **Gajnantoj (3):** 1980–81; 1991–92; 2014–15
* **Dualokulo (2):** 1958–59; 2013–14

**Sicilio Eccellenza:**

* **Gajnantoj (1):** 2012–13

**Promozione Sicilio:**

* **Gajnantoj (3):** 1956–57; 1977–78

 **Unua Kategorio de Sicilio:**

* **Aliĝanto (1):** 1952-53

* Kategorio A.S.D. Akragas 2018 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jenő Csapó** [ĉapO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csapó Jenő** estis hungara aktoro, bonvivanto. Lia origina familia nomo estis *Csernits* [ĉerniĉ], lia edzino estis Elza Báthory, kies pri konata filino estis Éva Gyulányi.

Jenő Csernits naskiĝis la 17-an de novembro 1881 en Pécs, li mortis la 10-an de novembro 1914 en batalkampo en Serbio.

Biografio
---------

Jenő Csapó maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis juron en Pécs kaj Budapeŝto. Li sukcese anstataŭis aktoron en Budapeŝto, poste li estis akceptita kiel aktoro. Baldaŭ li rolis en Nacia Teatro (Kolozsvár), sed pro la 1-a mondmilito li soldatiĝis kaj mortis dum batalado. Dum sia mallonga aktora vivo li plej ofte kantis operetojn. Lia edzino naskis 2 filinojn en 1912 kaj 1915.

Liaj mutaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------------

* *Sárga csikó* (1913)
* *Bánk bán* (1914)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 770241
 |



* Portalo pri Biografio
**Unua Kabineto Khuen-Héderváry** [kuen-hEdervAri] estis la dekunua (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon en 1903 nur dum 4 monatojn.

Ĉefministro Károly Khuen-Héderváry

Historio
--------

La opozicio malhelpis akcepton de la buĝeto en 1903, tial Kabineto Széll abdikis, kiun sekvis kabineto Khuen-Héderváry. Post monato de la nova kaboneta funkcio signifa krizo okazis: pruviĝis koruptado de la opozicio fare de la kabineto, tial Khuen-Héderváry abdikis, sed la reĝo ne akceptis ĝin. Post nelonge denova skandalo etendiĝis pri armea temo. Khuen-Héderváry faris nenion, nur skandalojn. Kion fari? Khuen-Héderváry denove abdikis, kiu jam estis akceptita. La sekva estis Unua Kabineto István Tisza.

Listo de la membroj
-------------------

* **Károly Khuen-Héderváry – ĉefministro,** ankaŭ ministro pri enlandaj aferoj kaj ministro pri reĝaj aferoj
* László Lukács (politikisto) ministro pri financo
* Sándor Plósz – ministro pri justico
* Dezső Kolossváry – ministro pri defendo
* Gyula Wlassics – ministro pri religio kaj eduko
* Ignác Darányi – ministro pri agrikulturo
* Lajos Láng (statistikisto) – ministro pri komerco
* Nikola Tomašić senpostena ministro pri Kroatio-Slavonio-Dalmatio

Fontoj
------

* hungare
* Arkivigite je 2014-12-20 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* hungare
* hungare
**David James McALLISTER** (naskiĝis la 12-an de januaro 1971 en Berlino) estas germana politikisto de la konservativa partio Christlich Demokratische Union Deutschlands. Kiel indikas lia nomo, li havas skotajn familiajn radikojn. Ekde la 1-a de julio 2010 ĝis la 19-a de februaro 2013 li estis ministroprezidanto de la germana federacia lando Malsupra Saksio.

Biografieto
-----------

David James McAllister naskiĝis kiel filo de germana patrino kaj de skota patro en Berlino. Li kreskis dulingve kaj en Berlino komence estis ano de brita bazlernejo. Kiel brito kaj germano li oficiale havas du ŝtatanecojn kaj du pasportojn. Li estas la unua ministroprezidanto de germana federacia lando kies gepatroj ne estas nur germandevenaj.

Post kiam lia familio en 1982 al Bad Bederkesa en la distrikto Cuxhaven inter la urboj Bremeno kaj Hamburgo en la nordo de la federacia lando, li en 1989 finis la gimnazion per abitura ekzameno. Post la deviga soldata servo, li inter 1991 kaj 1996 studis juron en la universitato de Hanovro. Post du jaroj da profesia praktikumo li en 1998 finis la duan ŝtatan ekzamenon pri juro kaj de tiam laboras kiel advokato.

Ekde aŭgusto 2003 David McAllister estas edzo de Dunja McAllister, naskonomo Kolleck. La familio havas du filinojn kaj loĝas en Bad Bederkesa.

Partianeco
----------

Inter la jaroj 1991 kaj 1994 li estis distrikta prezidanto de la junula branĉo de la partio CDU. En 1996 li elektiĝis membro de la distrikta kaj en 1998 membro de la landa parlamento. En 2001 kaj 2002 li estis urbestro de Bad Bederkesa, kaj de aŭgusto 2002 ĝis aŭgusto 2003 li estis ĝenerala sekretario de la landa partio CDU en Malsupra Saksio.

En kongreso de la landa partio en Celle junie 2008 li elektiĝis partiestro de la landa partio CDU en Malsupra Saksio, kiel posteulo de la politikisto Christian Wulff, ministroprezidanto de Malsupra Saksio. Post la elekto de Christian Wulff kiel prezidanto de Germanio, David McAllister la 1-an de julio 2010 en la landa parlamento elektiĝis nova ministroprezidanto de la federacia lando.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio David McAllister en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* retejo de David McAllister
* biografieto en la retejo de la registaro de Malsupra Saksio (germane)
* ĵurnalisma portreto de la politikisto de la 25-a de julio 2007 en la gazeto *die tageszeitung*
* Informoj pri David McAllister en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)

Notoj
-----

1. ↑   McAllister elektiĝis ministroprezidanto de Malsupra Saksio – retejo NDR (germane). Arkivita el la originalo je 2010-07-04. Alirita 2010-07-03.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 327642
* GND: 13679209X
* LCCN: nb2013026869
* VIAF: 81077621
* ISNI: 0000 0000 5804 471X
 |
**Jenő Gaál** [janO gAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gaál Jenő** estis hungara ekonomikisto, politikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1896, ordinara en 1908, direktora en 1931) de Hungara Scienca Akademio.

Jenő Gaál  naskiĝis la 14-an de septembro 1846 en iama loĝloko *Pusztagerendás* en Békés (historia departemento). Li mortis la 19-an de majo 1934 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jenő Gaál frekventis universitatojn en Pest (urbo) kaj Vieno akirinta diplomojn pri juro kaJ ŝtatoscienco en 1871, poste li plulernis en komerca akademio en Vieno. Ekde 1872 li havis postenon en Arad. Inter 1878-1893 li estis parlamenta deputito, poste li laboris en ministerio. Inter 1894-1816 li instruis en teknikuniversitato en Budapeŝto en instrua rango publika ordinara profesoro. Ekde 1908 li apartenis ankaŭ al la supera ĉambro. Li pensiuliĝis en 1916.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Carlyle Tamás társadalompolitikai rendszere* (1897)
* *Magyarország közgazdasági és társadalmi politikája a második ezredév küszöbén* (Ekonomia kaj socia politikoj de Hungarlando en komenco de la 2-a miljaro, (1907)
* *Thessedik Sámuel élete, alkotásai és művei* (Vivo, kreoj kaj verkoj de Sámuel Tessedik, (1918)
* *Élmények és tanulságok (Önéletrajz, Magyarország Újabbkori Történetének Forrásai* (1940)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj G, GY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
**David Kezeraŝvili** (naskiĝis la 22-an de septembro 1978 en Tbiliso) estas kartvela politikisto, ministro de defendo ekde novembro 2006. En tiu posteno li ŝanĝis Iraklion Okruaŝvili, famiĝintan per siaj akraj militemaj komentoj.

Laŭ komento de kartvela ĵurnalo „Rezonansi", Kezeraŝvili ne povos longe okupi la novan postenon. Laŭ la ĵurnalo, lin povas baldaŭ anstataŭi la nuna reprezentanto de Kartvelio ĉe UN Irakli Alasania. La prognozo tamen ne estis vera: Kezeraŝvili restas ministro de defendo somere de la jaro 2008, kiam okazas la milita provo rehavigi Sud-Osetion al la kartvela ŝtato.

En Sud-Osetio oni sen entuziasmo akceptis ŝanĝon de kartvela ministro de defendo. Ministro de internaj aferoj de la neagnoskita montara ŝtateto Miĥail Mindzajev komentis pri la enpostenigo de Kezeraŝvili: „Venis pli saĝa persono, kiu ne dirados stultaĵojn. Tamen la celoj restos la samaj, politiko de Kartvelio rilate Sud-Osetion ne ŝanĝiĝos". Mindzajev aludis al la iama promeso de la antaŭa ministro, Okruaŝvili, renkonti la novan jaron 2007 en Cĥinvalo, kion multaj traktis kiel minacon solvi la problemon milite.

Persone
-------

Kezeraŝvili estas edziĝinta kaj havas infanon. Krom la kartvela, li parolas la lingvojn anglan, hebrean, italan kaj rusan. Laŭ etna deveno, li estas kartvela judo kaj en infaneco vivis dum pli ol jaro (ekde 1992) en Israelo, sed poste revenis en Kartvelion. Laŭ informo de „Argumenti nedeli" li daŭre havas israelan civitanecon.

Referencoj
----------

1. ↑  Regnum: resumado de kartvelaj amaskomunikiloj
2. ↑  Regnum: komento de Mindzajev al la propra ĵurnalisto de novaĵagentejo Regnum
3. ↑   Argumenti nedeli, la 4-a de septembro 2008. Arkivita el la originalo je 2012-03-16. Alirita 2008-09-14.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio David Kezeraŝvili en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* David Kezeraŝvili en Lentapedio ĉe Lenta.ru ruse


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 136082
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Jenő Farkas** [jenO farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas Jenő** estis hungara dancinstruisto, koreografo.

Jenő Farkas naskiĝis la 21-an de decembro 1926 en Budapeŝto, li mortis la 3-an de januaro 2011 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jenő Farkas akiris diplomon en la ĵus fondita "Demokrata Dancedukejo" en 1946. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Nádasi kaj Anna Misley. Post la diplomo li malfermis lernejon pri sociaj dancoj. Li estis devigsoldato inter 1950–1953, dum li akiris plian diplomon pri popoldancoj. Li gvidis plurajn popoldancistajn grupojn apartenantajn al fabrikoj, krome li funkciigis studion pri sociaj dancoj, la plej prestiĝa en la lando (1955 - 1972). Li havis programserion pri danco en Hungara Radio kaj Hungara Televizio. Tiutempe li estis ankaŭ ĵuriano pri sportaj dancoj. Depost 1967 li kreis plej ofte koreografiajn laborojn por amuzejoj.

Liaj filmoj
-----------

* *Gyalog a mennyországba* (koreografia laboro)
* *Patyolat akció* (koreografia laboro)
* *Madárkák* - rolanto kiel dancinstruisto

Lia libro
---------

* *Kezdő és haladó tánctanfolyamok* (1965)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799455
 |



* Portalo pri Biografio
**Jenő Ernst,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ernst Jenő** estis hungara kuracisto, biofizikisto, profesoro, membro (korespondanta kaj ordinara en 1946) de Hungara Scienca Akademio.

Jenő Ernst  naskiĝis la 16-an de aprilo 1895 en Baja. Li mortis la 1-an de marto 1981 en Pécs.

Biografio
---------

Jenő Ernst frekventis universitaton en Pécs, kie li akiris diplomon en 1923. En 1928 li atingis la rangon privata profesoro. En 1938 Albert Szent-Györgyi invitis lin al Szeged por esplori kune. Ili okupiĝis pri funkcio de la muskoloj. Inter 1945-1972 li gvidis universitatan instituton en Pécs, krome li estis ankaŭ katedrestro inter 1948-1972. Li ricevis premiojn Kossuth en 1948 kaj 1956, krome ankaŭ aliajn medalojn kaj premiojn.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Untersuchungen über Muskelkontraktion. 1–9* (1925–1929)
* *Osmosis in Physics and Biology* (1938)
* *Bevezetés a biofizikába* (1947, 1967, 1973)
* *Die Kaliumpermeabilität des Muskels* (1953)
* *Die Muskeltätigkeit* (1958, angle 1963)
* *Biofizika* (1974, 1977)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj E, É kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Armand David Lvoviĉ** (naskiĝis en 1905, mortis la 29-an de novembro 1976 en Moskvo) estis elstara soveta geografo, aŭtoro de pli ol 700 sciencaj studoj, unu el la pioniroj de natur-defendo, elstara aganto de sovetia Esperanto-movado.

Dum vico da jaroj li plenumis taskojn de FD pri geografio, de vicprezidanto de la geografia sekcio de Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE), estis vicprezidanto de Moskva Komisiono pri Internaciaj Ligoj de Sovetaj Esperantistoj, partoprenis kelkajn Universalajn Kongresojn, kaj prelegis en Internacia Somera Universitato.

Li grave kontribuis al evoluo de la enlanda Esperanto-movado kaj multon faris por edukado de nova generacio de sovetiaj esperantistoj.

Verkoj pri Esperanto
--------------------

* **Ĉeloveĉestvo i okean informacii** (En: Problemy interlingvistiki: tipologija i evoljucija meĵdunarodnyĥ iskusstvennyĥ jazykov)
* **Problema meĵdunarodnogo jazyka dlja nauĉnyĥ kontaktov i nauĉnyĥ rabot po geografii** (1961)
* **La problemo de internacia lingvo por sciencaj kontaktoj kaj sciencaj laboroj en la geografio** (1961)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 36127
* GND: 14053685X
* LCCN: n84091364
* VIAF: 40775673
* ISNI: 0000 0001 1930 3181
* SUDOC: 092593070
* BNF: 162835483
* BIBSYS: 90537177
* NKC: jn20000600385
 |
La **akordiganto** estas privatulo aŭ nomumita de juĝisto (altoficisto aŭ profesia juĝisto) en juĝa proceduro. Kaze de nomumo fare de juĝisto, oni parolas pri *delegita akordigo" aŭ "laŭ komisio".*

Justica akordiganto
-------------------

La juĝa akordigo estas senpaga proceduro sen formalaĵo.

Akordiganto estas memvolulo, kiu klopodas progresigi, ekster kodita proceduro, praktikon de komuna akordiĝo pri lokaj malkonsentetoj inter personoj aŭ inter personoj kaj entreprenoj, kiaj : kontestoj inter luprenanto kaj ludonanto, inter najbaroj, de konsumantoj, inter vendinto kaj kliento, kontestoj de fakturo.

Okaze, la justica akordiganto redaktas konstaton pri interkonsento, kiun li deponas al la instanca tribunalo. Ĉiu partio ricevas ekzempleron de tiu konstato.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Prezento sur retpaĝo de la ministerio pri justico Arkivigite je 2007-08-11 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑  Statistika jarlibro de justico en 2006
2. ↑   Kompetentecoj de la justica akordiganto. Arkivita el la originalo je 2007-07-20. Alirita 2013-10-14.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri juro |
**Katolika Akademio de Francio**, formita je sepdek intelektuloj kaj subtenata de dekok institucioj, fondiĝis en 2009 en Parizo. Ĝi inspiriĝas el la Akademio Majenco de Germanio kaj estas sendependa el la Franca Episkopara Konferenco kaj havas sian sidejon ĉe la Kolegio de Bernardanoj, en la latina kvartalo de ĉefurbo Parizo. Nun ĝin honoras plejparto laikoj.

Ĝiaj celoj estas "plievidentigi la kontribuaĵaron de la kristana penso en la debato pri la socio". La ideo naskiĝis en grupo de universitataj profesoroj: Brague Rémi, Philippe Capelle-Dumont, Edgarde D. Carosella kaj Jean-Robert Armogathe. Krom organizi debatojn, la katolika franca Akademio volas prezenti sian vidpunkton en traktado de aktualaj problemoj koncernantaj la socion.

Referencoj kaj eksteraj ligiloj
-------------------------------

1. ↑  fr:Rémi Brague en la fraca vikipedio
2. ↑  Vendado de libroj de Capelle-Dumont
3. ↑   Biografio de Armogathe. Arkivita el la originalo je 2010-01-26. Alirita 2009-09-23.

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Burĉela stepkoko** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animalia |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Chordata |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Aves |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kolomboformaj *Columbiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Pterokledoj *Pteroclididae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Pterocles*  |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. burchelli*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Pterocles burchelli****Sclater, 1922 |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Burĉela stepkoko  |

 |
| v • d • r |

La **Burĉela stepkoko** (***Pterocles burchelli***) estas specio de birdo de la familio de Pterokledoj.

Disvastiĝo
----------

Ĝi troviĝas en sudcentra Afriko kaj pli precize en Zambio, Zimbabvo, Bocvano, Angolo, Namibio kaj Sudafriko. Temas pri loĝanta specio.

Aspekto
-------

Pterocles burchelli 1838.jpgPterocles burchelli 1838
Ĝi havas nigran grandan okulon kun ankaŭ granda kaj **larĝa flava okulringo**; la resto de la vizaĝo estas grizblua, pli **blueca en la gorĝo**. La brusto estas bruna kaj simile la resto de la korpo. Tiu specio malhavas brustan strion malkiel aliaj stepkokoj. La supraj partoj estas brunaj, sed miksas helbrunajn kaj malhelbrunajn plumajn makuletojn, dum plej rimarkindaj estas **blankaj punktoj en kolo kaj dorso**.

Referenco
---------

* BirdLife International 2004. Pterocles burchelli[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 24a Julio 2007.
Franclingva karto de Nordameriko datiĝanta de 1681, fare de iu abato Claude Bernou.
La **Franca Kompanio de Okcidentaj Hindioj** (franclingve *Compagnie des Indes Occidentales Françaises*) naskiĝis en 1664 danke al Jean-Baptiste Colbert, kiu volis komerci kun Nord-Ameriko, precipe la Antiloj. La kapitalo de la kompanio entenis ses milionojn da pundoj, kaj la sidejo troviĝis en Le Havre.

Komerco ĉefe disvolviĝis kun la plej okcidentaj kolonioj de Francio : Luiziano (Nov-Orleano), Sankta Domingo. Dum kvardek jaroj, la kompanio posedis la francajn teritoriojn ĉe la afrikaj kaj amerikaj marbordoj. Unu el ĝiaj komisioj estis la popolumo de Kanado kaj Akadio.

Inter la agrikultura produktaĵoj, la plej diskonitaj estis sukero kaj tabako. La Franca-Nederlanda milito, ekde 1672, serioze malorganizis la kompanion, kiu malaperis en 1674. La franca reĝo Ludoviko la 14-a tiam reprenis sur sin la rekta administrado de la kolonioj.

Vidu ankaŭ
----------

* Franca Kompanio de Orientaj Hindioj
* Kompanio de Senegalo
* Kompanio de Nova Francio
**Dahomeo** estis franca kolonio kaj parto de Franca Okcidenta Afriko inter 1904 kaj 1958. Post la Dua Mondmilito, pro la starigo de la Kvara Respubliko de Francio en 1947, Dahomeo iĝis parto de la Franca Unio kun pliiĝanta aŭtonomeco. La 11-an de decembro 1958, la Kvina Respubliko de Francio stariĝis kaj la Franca Unio iĝis la Franca Komunumo. La kolonio iĝis la memrega Respubliko Dahomeo ene de la Komunumo, kaj post du jaroj nome la 1-an de aŭgusto 1960 ĝi akiris kompletan sendependecon (kaj en 1975 ĝi ŝanĝis sian nomon al la nuna **Benino**).

**Reĝlando Dahomeo** estis afrika reĝlando lokita en la sud-okcidento de la nuna Benino inter la 17-a jarcento kaj la fino de la 19-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Franca kolonia imperio
* Franca Okcidenta Afriko

Referencoj
----------

1. ↑  Dahomeo en la reta eldono 2020 de PIV, same en la papera eldono de 1970 (p. 163)

Bibliografio
------------

Chafer, Tony. *The End of Empire in French West Africa: France's Successful Decolonization*. Berg (2002). ISBN 1-85973-557-6

* Kategorio Franca Dahomeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**OLÁH Sándor** (ola:) estas hungara pentristo naskita en Magyarcséke la 5-an de novembro 1886 kaj mortinta en Szabadka la 25-an de aprilo 1966.

Biografio
---------

Sándor Oláh kiel infano alvenis en urbon Szabadka, tie li finis siajn lernejojn. Iom da tempo li laboris kiel ferlaboristo, sekve li ricevis stipendion de la urbo kaj alvenia unue al Kassa, poste al Budapeŝto. Post la Industriarta Altlernejo li studis en la Belarta Altlernejo, kie li estis dum tri jaroj studento de Tivadar Zemplényi. En 1908 li estis post mallonga restado en Vieno en Munkenon al akademio de Angelo Jank, sed vespere li vizitis ankaŭ la desegnlernejon de Simon Hollósy. Al invito de Béla Iványi-Grünwald li alvenis al Kecskemét, de kie li ofte trairis al Nagybánya.

Ekspozicioj
-----------

* Ekde 1907 en Szabadka, en Budapeŝto (Műcsarnok) kaj (Nemzeti Szalon);

Literaturo
----------

* Baranyi Anna: O. S. (Újvidék, 1986);
* Gajdos Tibor: *Kékfátyolos világ*. O. S. élete és munkássága (Szabadka, 1986).

Fonto
-----

* Artportalo.hu Arkivigite je 2012-10-28 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 259377
* GND: 1077507836
* VIAF: 162396105
* ISNI: 0000 0001 1165 5983
 |
La **Franca Komitato por la Nacia Liberigo** (france *Comité français de la Libération nationale*, mallonge CFLN) fondiĝis la 3-an de junio 1943 en Alĝero. Komence samrajtaj prezidantoj de la komitato laŭ usona premo estis Charles de Gaulle kaj la pli altranga generalo *Henri Giraud*. La komitato ne miksendas kun la komitato "Libera Francio" (*France libre*), kiun dum la jaro 1940 en Londono fondis Charles de Gaulle.

Per la fondo de la organizaĵo CFLN, la komitato "Libera Francio" kaj la jam de la Aliancanoj liberigitaj francoj en norda Afriko sub komando de generalo Giraud unuiĝis en franca ekzila registaro. Celo de la Aliancanoj estis kunigi la du movadojn por la liberigo de Francio el la okupo de Nazia Germanio, kaj precipe unuigi la du gvidantojn. Charles de Gaulle alstrebis la politikan gvidon kaj lasis al Henri Giraud la armean gvidon. Post malfacilaj traktadoj, la leĝoj de la Reĝimo de Vichy, kiuj diskriminaciis kontraŭ judoj, estis malvalidigitaj, kaj la gazetara libereco regarantiita. Kiel komisaro (komparebla al la posteno de ministro) por internaj aferoj la gaŭlisto *André Philip*, por eksteraj rilatoj la gaŭlisto *René Massigli*, por armigo Jean Monnet, por malliberigitoj, deportitoj kaj fuĝintoj la rezistomovadano *Henri Frenay* kaj kiel ŝtata ministro generalo *Alphonse Georges* apartenis al la komitato. 

Dum novembro 1943 Henri Giraud perdis sian oficon, ĉar li ĝis la lasta momento kaŝis de la komitato sian planon pri liberigo de la insulo Korsiko kaj sen interkonsento kun la aliaj komitatanoj armigis la komunistan "Nacian Fronton" de la franca rezistomovado. Unu jaron post sia fondiĝo, la 3-an de junio 1944 la komitato deklaris sin la "provizora registaro de la Franca Respubliko" (*Gouvernement provisoire de la République Française*, GPRF).
**Sándor Nagy** [ŝAndor nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Sándor** estis hungara verkisto, ĵurnalisto, laboristo.

Sándor Nagy  naskiĝis la 10-an de junio 1922 en Nagybaracska, li mortis la 4-an de aprilo 1990 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Sándor Nagy frekventis bazlernejon, poste li havis diversajn laborlokojn. En 1942 li aliĝis al la subteraj komunistoj, poste li soldatiĝis. Li estis militkaptito, sed profitanta la komunistajn kontaktojn en 1945 li batalis jam en la kontraŭnazia hungara armeeto. Dum la pacaj tempoj li estis politikisto kaj li plulernis, sed pro malsano la lernado finiĝis. Ekde 1947 liaj kontribuoj (ĉefe noveloj) konstante estis legeblaj. Inter 1949 kaj 1959 li estis ĵurnalisto en Szeged kaj Budapeŝto, poste edukisto en kolegio. En la fruaj 1960-aj jaroj li kritikis la ŝtatan politikon pro rilatoj al Albanio kaj Ĉinio, tial li estis kondamnita 3 jarojn (1964-1967). Post la prizono li estis simpla laboristo kaj li ne plu verkadis. En 1971 li iĝis handikapa emerito. Li ricevis premion Kossuth en 1949 kaj tiutempe aliaj du premiojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Az Úr jó vitéze* (1948, romano)
* *A kis király hídja* (1949, novelo kun premio Kossuth)
* *Megbékélés* (1952, novelo, premiita)
* *A nép reménysége* (1953, elektitaj kontribuoj)
* *A szabadulás napja* (1960, kolektitaj kontribuoj)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva aprezo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614468
* GND: 170519163
* VIAF: 121524062
* ISNI: 0000 0000 8014 5680
 |
**Corbillos de los Oteros** [korBIljos delosoTEros] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Esla-Campos*, en la sudoriento de la provinco kaj en la historia areo Los Oteros. *Corbillos de los Oteros* estas komprenebla etimologie kiel *Korvetoj de la Montetoj*, kie la Montetoj aŭ Oteros estas aludo al la areo.

Komarkoj de la provinco Leono; *Esla-Campos* sudoriente, oranĝece.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Corbillos de los Oteros, Nava de los Oteros, Rebollar de los Oteros kaj San Justo de los Oteros, okupas totalan areon de 31,80 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 193 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 28 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj kaj beto) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758716
 |
Francisko la 1-a (maldekstre) kaj Sulejmano la 1-a (dekstre) iniciatis la Franc-Otomanan aliancon. Komponaĵo de du apartaj pentraĵoj de Ticiano, ĉirkaŭ 1530.
La **Franc-Otomana alianco**, ankaŭ **Franc-Turka alianco**, estis alianco establita en 1536 inter la reĝo de Francio Francisko la 1-a kaj la Turka sultano de la Otomana Imperio Sulejmano la 1-a. Tiu strategia kaj foje taktika alianco estis unu el la plej gravaj eksterlandaj aliancoj de Francio kaj daŭris dum pli ol du kaj duona jarcentoj, ĝis la Napoleona kampanjo en Otomana Egiptio, en 1798–1801.

La alianco estis escepta, kaj okazigis skandalon en la kristana mondo. Carl Jacob Burckhardt (1947) nomigis ĝin "la sakrilegia unio de lilifloro kaj la lunkvarono"; tamen, ĝi daŭris dum ĝi servis la interesojn de ambaŭ partioj.

Referencoj
----------

1. ↑  Merriman, p.132
2. ↑  "the first non-ideological diplomatic alliance of its kind between a Christian and non-Christian empire" Kann, p.62
3. ↑  Miller (1927), p. 2
4. ↑  
C. J. Burckhardt, *Richelieu* vol. 2 (1947; Anglalingva eldono 1970); citita laŭ Avner Ben-Zaken,
*Cross-Cultural Scientific Exchanges in the Eastern Mediterranean, 1560–1660* (2010), p. 209. Nuntempa Svisa kanto de Benedikt Gletting nomigis la union de "la daŭfeno kaj la krokodilo". R. Schwarzenbach, *Schweizerisches Archiv für Volksunde* 74 (1978), p. 6
5. ↑  Merriman, p. 133.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 590829
 |
Ekzemplo de teatro: la Comédie-Française (akvarelo de A. Meunier, Parizo, 18a jarcento).
**Franca Komedio** aŭ iam **Franca Teatro** (en franca *Comédie-Française* kaj respektive *Théâtre Français*) estas nacia teatrejo de Francio, situanta en la 1-a arondismento de Parizo de Parizo. Estas rekte subvenciita de la ŝtato, kaj estas la nura ŝtata teatrejo kiu disponas el stabila aktorara trupo.

La dramaturgo plej konata asociita kun la Comédie-Française estas Molière. Li estas konsiderata patrono de la francaj aktoroj; tamen li mortis sep jarojn antaŭ la inaŭguro de *La Maison de Molière*, kiel estas konata krome la *Comédie-Française*. La bonkvalito de la produktaĵoj de la Comédie kaj la alta preparado de ties aktoroj faras ĝin institucio ege respektata tutmonde. La historio de la Comédie estas longdaŭra, kaj ĉar temas pri publika teatro, kaj altprestiĝa, ĝi estas tre aprezata inter francoj. El la Comédie Française eliris geaktoroj kiaj Adrienne Lecouvreur, François Joseph Talma, Rachel, Sarah Bernhardt, *Coquelin*, Marguerite Moreno, Jean-Louis Barrault, Madeleine Renaud, Louis Jouvet, Edwige Feuillère aŭ Jeanne Moreau.

La Comédie-Française estis fondita pere de dekreto de Ludoviko la 14-a de la 24-a de aŭgusto de 1680 por kunigi la du parizajn teatrokompaniojn tiamajn, nome tiu de la Hôtel Guénégaud kaj tiu de la Hôtel de Bourgogne. La repertuaro de la epoko konsistis en kolekto de teatraĵoj de Molière kaj de Jean Racine, same kiel kelkaj malmultaj verkoj de Pierre Corneille, Paul Scarron kaj Jean Rotrou.

La 3an de septembro de 1793, dum la Franca Revolucio, la *Comédie-Française* restis fermita pro ordono de la Komitato por publika savado kaj la aktoroj estis enprizonigitaj. La 31an de majo de 1799, la nova registaro malfermis la Salle Richelieu kaj permesis al la aktoroj revivigi la trupon.

La Comédie-Française havas en la aktualo repertuaron de 3000 teatraĵoj kaj tri teatrejojn en Parizo (Salle Richelieu, ĉe la Palais Royal; la Théâtre du Vieux-Colombier; kaj la Studio-Théâtre).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Franca Komedio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de la Comédie-Française (en franca)

Koordinatoj: 48° 51′ 49″ N 2° 20′ 09″ O﻿ / ﻿48.86361 °N, 2.33583 °O﻿ / 48.86361; 2.33583 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 511768
* GND: 115269-5
* LCCN: n50052276
* VIAF: 134746571
* ISNI: 0000 0001 2097 9859
* MBA: fbb41140-417d-4a37-88e0-059d3404b26f
 |
**Sándor Németh Nyiba** [ŝAndor nEmet njiba], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Németh Nyiba Sándor** estis hungara luktisto, olimpiano, trejnisto, poeto, muzikisto, redaktoro, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis *Németh Sándor,* Nyiba estas prenita aldonnomo, kvazaŭ moknomo.

Németh Sándor naskiĝis la 31-an de januaro 1957 en Kenyeri.

Biografio
---------

Sándor Németh Nyiba maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, sed poste li finis ankaŭ komercan mezlernejon, fine li akiris diplomojn en sporta instituto kaj Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li aĝis 12, kiam li komencis gitaradi kaj drumadi. Li estis membro de pluraj ŝlagromuzikistoj. Li debutis kiel poeto en 1988, ekde 2000 li kreis radiajn kaj televidajn programojn. 

### Sporta kariero

Sándor Németh Nyiba inter 1972-1975 estis luktisto en Győr, poste en ĉefurba sportklubo. Li estis olimpiano, sed signifajn reultojn li neniam atingis. Fine li estis trejnisto kaj instruis en la menciita altlernejo, levita jam universitato.

Liaj volumoj
------------

* *Fűzfakereszt* (sen eldonjaro)
* *Nyibaizmus. Ne szégyelld, hogy van lelked. Németh Nyiba Sándor versei. Interjúk élő legendákkal, őskövületekkel* (2014)

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* video

Fontoj
------

* oficiala paĝo kun foto
* membiografio kun foto
* intervjuo kun fotoj
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 817138
 |



* Portalo pri Biografio