recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Ranunculus repens*** |
| --- |
|  |
| Ranunculus repens*Ranunculus repens* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonoj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ranunkolaloj *Ranunculales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ranunkolacoj *Ranunculaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Ranunkolo *Ranunculus*L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Ranunkolo rampanta** (*Ranunculus repens* L. 1753) |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Ranunculus repens*  |

 |
| v • d • r |

**Rampa ranunkolo** (*Ranunculus repens L*) estas herba planto el familio Ranunkolacoj.

Priskribo
---------

**Tigo**: 10 - 50 cm alta, iom haroza, kuŝa aŭ stara kun longaj stolonoj surfacaj (el kio la specia epiteto), formiĝantaj ofte ĉe intersekca punkto el kiu naskiĝas folio.  

**Folioj**: la bazaj, ligitaj al sensulkaj petioloj, havas tri lobojn triangulajn kaj harozajn, ĝisbaze dividitajn. Ĉiu lobo posedas propran petioleton.  
  

maldekstra  

maldekstra
**Floroj**: diametro 2-3 cm; solaj fine de longaj sulkaj pedunkloj naskiĝantaj aksele de folio; sepaloj 5, sterniĝantaj; petaloj 5, flavaj; karpeloj kun mallonga beko.  

maldekstra
**Fruktoj**: akenaro.

maldekstra
**Reproduktado:** hermafrodita, polenado fare de insektoj.

Kresklokoj
----------

En malsekaj herbejoj, kampoj, vojrandoj, ĝardenoj en Eŭropo, Azio kaj disvastiĝinta en Ameriko. Floras de majo al septembro.   

Tiu toksa planto povas kaŭzi morton, same kiel la aliaj ranunkoloj.

maldekstra

* Rampa ranunkolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Rampa ranunkolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Rampa ranunkolo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Kagera** estas regiono de Tanzanio. Ĝia ĉefurbo estas Bukoba. Ĝi havas areon de 28 388 km² (ne kalkulante akvan surfacon) kaj iom pli ol du milionojn da loĝantoj (en 2002).

Kagera situas nord-okcidente de la lando, inter Viktoria Lago oriente kaj Ruando kaj Burundo okcidente. Norde ĝi limas al Ugando, sude al la regionoj Kigoma, Shinyanga kaj Mwanza. Tra la regiono fluas rivero Kagero, venanta el Ruando kaj iranta en Viktorian Lagon.

Kagera situas inter 1° 0' kaj 2° 45' sude de la ekvatoro, sed ĝia alto de pli ol 1 000 metroj kaj la proksimeco de Viktoria Lago iom mildigas la klimaton. Pro sia situo ĉe la lago kaj inter pluraj landoj ĝi estas grava por trafiko, komerco kaj turismo.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTanzanio Regionoj de Tanzanio |
| --- |
| Tanganjikio | 
* Arusha
* Daresalamo
* Dodomao
* Geita
* Iringa
* Kagera
* Katavi
* Kigoma
* Kilimanĝaro
* Lindi
* Manyara
* Mara
* Morogoro
* Mbeya
* Mtwara
* Mwanza
* Njombe
* Pwani
* Rukwa
* Ruvuma
* Shinyanga
* Simiyu
* Singida
* Songwe
* Tabora
* Tanga
 | Blazono de Tanzanio |
| Zanzibaro | 
* Norda Pembo
* Suda Pembo
* Centra-Suda Unguĵo
* Norda Unguĵo
* Urba-Okcidenta Unguĵo
 |

 |
**Ákos Seress** [Akoŝ ŝereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Seress Ákos** estis hungara matematikisto, altlerneja instruisto.

Ákos Seress naskiĝis la 24-an de novembro 1958 en Budapeŝto, li mortis la 13-an de februaro 2013 en Columbus (Ohio).

Biografio
---------

Ákos Seress maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la diplomo li laboris en la universitata matematika instituto. Li doktoriĝis (Ph.D.) en 1985 en en:Ohio State University, poste li esploris en la instituto en Budapeŝto. En 1989 li reiris al universitato en Colombus, kie li estis asistanto, poste docento (1995), fine profesoro (2000). Tamen en tiu periodo li ofte prelegis en en:University of Western Australia kaj en aliaj universitatoj. Li okupiĝis pri kombinatoriko kaj grupoteorio. Li mortis frue pro kancero.

Elektitaj artikoloj
-------------------

* *An introduction to computational group theory*, 1997
* *Codes and Designs*, kun iu alia, 2002
* *Construction of 2-Closed M-Representations*, 2012

Lia libro
---------

* *Permutation Group Algorithms*, 2003

Fontoj
------

* anglalingva biografio kun foto
* anglalingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 669784
* GND: 1103463705
* LCCN: n00006356
* VIAF: 39610296
* ISNI: 0000 0001 1057 4583
* SUDOC: 076135926
* BNF: 14513977k
* BIBSYS: 1013700
 |
Romanushaus Leipzig La **Romanus-domo** (germane: *Romanushaus*) ĉe la fino de Katharinen-strato en la direkto de Brühl estas la plej impona barokkonstruaĵo de la grandurbo Lepsiko, Germanio.

Historio
--------

Ĝi konstruitis por la urbestro Franz Conrad Romanus. En 1770 aĉetis la vinkomercisto Richter la domon kaj tenadis inter 1772-94 en sep ĉambroj de la dua etaĝo kafejon, kiu iĝis socia centro de la urbo.

Tie ĉi ankaŭ Friedrich Schiller dum la lepsika restado estis plurfoje (1785).

Priskribo
---------

En la angula niĉo videblas Merkuro, dio de la komerco, sabloŝtona plastiko el la skolo ĉirkaŭ Permoser (gipsa kopio).

Nur el la distanco videblas apartaĵo de la domo - la unuetaĝa tegmenta pavilono, belvidejo super la norda fasado kiu ŝajnas esti ĉina tepavilono. La superkonstruaĵo jam forigitis en 1874 sed remetitis en la originalan lokon post la fino de la restaŭradlaboroj en la jaro 1990-a.

Fonto
-----

Mundus, Doris: *Leipzig an einem Tag. Ein Stadtrundgang*, Eldonejo Lehmstedt, Leipzig 2007 (6-a eldono de 2015), p. 21

* Kategorio Romanus-domo (Lepsiko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lívia JÁRÓKA** (naskiĝis la 6-an de olktobro 1974 en Tata (Hungario), estas hungara politikistino kaj antropologo de romaa deveno. Ŝi estas historie la unua romaa Membro de la Eŭropa Parlamento (MEP) kaj la dua romaa reprezentanto ĝenerale. La unua kaj nur vira romaa eŭropa parlamentano estis Juan de Dios Ramírez Heredia de Hispanio de 1986 ĝis 1999.

Biografio
---------

Ŝi naskiĝis en 1974 en Tata al etne miksita familio. Ŝia patrino estas hungarino, la patro estas romao. Ŝi kreskis en la urbo Sopron ĉe la aŭstria landlimo. De 1995 ĝis 1998 ŝi studis ĉe la popollernejo Berzsenyi Dániel Tanárképző en Szombathely. Ŝi daŭrigis siajn postdiplomajn studojn ĉe la sociologia instituto de la Mezeŭropa Universitato. Ŝi ankaŭ studis en Universitato-Kolegio de Londono*.* De 1998 ĝis 2001 ŝi laboris kun romaaj studentoj en la gimnazio Gandhi en Pécs.

Politika vivo
-------------

Membro de Fidesz, ŝi estis membro de la Eŭropa Parlamento de 2004 al 2014 poste ekde septembro 2017. Ŝi apatenas al la grupo de la Eŭropa Popola Partio (PPE) kaj Eŭropaj Demokratoj.

Lívia Járóka estas tre engaĝita en la batalo por la rajtoj de la romaa komunumo en Hungario.

La 15-an de novembro 2017, ŝi estis elektita vicprezidantino de la Eŭropa Parlamento, anstataŭante Ildikó Gáll-Pelcz, same membro de la PPE kaj de Fidesz. Ŝi estis elektita kun 290 voĉoj en ŝia favoro.

Referencoj
----------

1. 1 2  (it) «*Parlamento Ue: due nuovi vicepresidenti, l’italiano Castaldo e l’ungherese Livia Jaroka di origine rom*» [arkivo], Agensir, la 15-an de novembro 2017

* Kategorio Lívia Járóka en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769121
* VIAF: 311580953
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Rietheim |


**Rietheim** estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 728 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Rietheim situas ĉe la suda flanko de la ebenaĵo *Rietheimer Feld*, kiu etendiĝas sude de *Achenberg*, kiu apartenas al la Tavola Ĵuraso. La nordan limon de la komunumo formas la rivero Rejno, kiu estas la landlimo inter Svislando kaj Germanio. Malnova brako de la rivero formas en la nordo la insulon *Grien*.

La teritorio de la komunumo etendtiĝas sur areo de 3,92 km², de kiuj 1,55 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,33 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 511 m s.m. sur la altebenaĵo *Achenberg* dum la plej malalta punkto sur alteco de 316 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Rejno.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Rietheim limas en nordo al Küssaberg, en oriento kaj sudo al Bad Zurzach, en sudokcidento al Klingnau, kaj en okcidento al Koblenco.

Trafiko
-------

Rietheim estas konektita al la publika trafikreto per la trajnlinio de Koblenco tra Bülach al Vinterturo, kiun servas la turgovia fervojkompanio THURBO. Krome la komunumo estas konektita per loka buslinio kun Bad Zurzach.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefovjo n-ro 7 de Bazelo al Vinterturo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Rietheim datiĝas de la 26-a de decembro 1239 kiel *Riethein*.

En mezepoko la Baronoj de Rietheim posedis malgrandan turon en Rietheim. La malalta jurisdikcio apartenis al la Monaĥejo Reichenau, kiu vendis sian havaĵon en la regiono de Zurzach 1265 al la Episkopejo Konstanco. La altan jurisdikcion apartenis al la Garfoj de Habsburgo-Laufenburg, kaj en la 14-a jarcento transiris al la ĉeflinio de la Habsburgoj.

Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Rietheim estis atribuita al la subvoktejo Zurzach de la Grafejo Baden.

Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden. Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Rietheim fariĝis komunumo de la argovia distrikto Zurzach.

Vidu ankaŭ
----------

* Rietheim
* Rietheim (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rietheim AG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Rietheim
* Rietheim ein la Historia Leksikono de Svislando

| Distrikto Zurzach |
| --- |
|  |  |
| **Bad Zurzach** - Baldingen - Böbikon - Böttstein - Döttingen - Endingen - Fisibach - Full-Reuenthal - Kaiserstuhl - Klingnau - Koblenz - Leibstadt - Lengnau - Leuggern - Mellikon - Rekingen - Rietheim - Rümikon - Schneisingen - Siglistorf - Tegerfelden - Unterendingen - Wislikofen

 |
**Interna Enspenza Servo** (angle *Internal Revenue Service*, **IRS** [ajarEs]) estas la enspeza instanco de la usona registaro. Ĝi estas fako de la Departmento de la Trezorejo, kaj estas rekte regata de la Komisionanto de Interna Enspezo. IRS havas respondecon pri la kolektado de impostoj kaj la administrado de la Kodo de Enlanda Enspezo. Ĝi administris/administras ankaŭ aliajn registarajn programojn, inkluzive de parto de la kurac-asekura leĝo "Affordable Care Act". 

La instanco fondiĝis en 1862 por administri la unuan usonan enspezimposton, kiun oni kreis por subvencii la Enlandan Militon. Ĝi ricevis la nunan nomon en 1918.

La Enlanda Enspeza Servo havas ĉefsidejon en Vaŝingtono, ĉe 1111 Constitution Avenue NW. Tra la tuta lando ĝi havas proksimume 90 mil dungitojn. Ĉiujare ĝi kolektas pli ol 2 400 000 000 000 usonajn dolarojn, kaj ricevas impostajn dokumentojn de proksimume 234 milionoj da enspezantoj.

Referencoj
----------

1. ↑

Vidu ankaŭ
----------

* Usona Departmento de la Trezorejo

* Kategorio Enlanda Enspeza Servo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 549860
* GND: 19540-6
* LCCN: n79063888
* VIAF: 123679859
* ISNI: 0000 0001 2150 4193, 0000 0004 0513 3769
* SUDOC: 095139273
* BNF: 12008079n
* NLA: 35568456
* NDL: 01093597
* NKC: ko2003203498
 |
**Rifferswil** estas komunumo en la distrikto Affoltern, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 812 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Rifferswil situas okcidente de la Albispasejo meze en la Prefektujo Knonaŭo kiel iam nomiĝis la distrikto Affoltern. Tra la komunumo fluas la rivero Jonen. Rifferswil limas oriente al Hausen ĉe Albis, norde en unu punkto al Aeugst ĉe Albis, okcidente al Mettmenstetten kaj sude al Kappel ĉe Albis.

La vilaĝon trafluas la rivereto Jonenbach, kiu fontas en Hausen kaj alfluas en Jonen as Reuss.

Trafiko
-------

Rifferswil apartenas al la Zurika Trafik-Unio. Per poŝtaŭtobusoj Rifferswil estas ligita kun la najbaraj komunumoj kaj per la pasejvojo trans la Albis kun Langnaŭ ĉe Albis kaj Zuriko.

Historio
--------

Rifferswil estis unuan fojon dokumente menciita sub la nomo *Renifriedeswile* en la jaro 1019.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rifferswil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Rifferswil

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Affoltern |
| --- |
| Aeugst ĉe Albis • **Affoltern ĉe Albis** • Bonstetten ZH • Hausen ĉe Albis • Hedingen • Kappel ĉe Albis • Knonau • Maschwanden • Mettmenstetten • Obfelden • Ottenbach ZH • Rifferswil • Stallikon • Wettswil ĉe Albis |  |

 |
**Zoltán Feicht** [fejĥt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Feicht Zoltán** estas hungara dancisto, baletisto, koreografo.

Zoltán Feicht naskiĝis la 6-an de decembro 1978 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zoltán Feicht en sia aĝo 12 debutis kiel dancisto en muzikalo. Li studis en baleta instituto de Imre Dózsa kaj Gábor Keveházi, respektive en Hungara Dancarta Altlernejo, kie li akiris diplomon en 1999. Pli frue en 1996 kaj 1997 helpe de stipendio li studis dancarton en en:University of North Carolina School of the Arts. Post la diplomo li partoprenis en baletaj spektakloj de la Budapeŝta Ŝtata Operejo, Baldaŭ li ricevis taskojn ekzemple en Salzburg, Graz, Dublino. En 2005 li akiris koreografian diplomon en la Dancarta Altlernejo. Li ricevis premiojn dufoje.

Liaj roloj (elekto)
-------------------

* Bati: Lidérc - dancisto
* Nyersanyag - dancisto
* Szilánkos Porszemek - dancisto
* Fekete hattyú / Blue Velvet - dancisto
* Pál Frenák: Hymen - dancisto

Liaj koreografiaĵoj (elekto)
----------------------------

* Fordul
* Second
* Ajtó / Düh

Fontoj
------

* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795732
 |



* Portalo pri Biografio
**Andromedo** estas unu inter la 88 konstelacioj de la tera ĉiela mapo.

Ĝi enhavas la Andromedan Galaksion (M 31), la trian plej proksiman galaksion al nia propra (Lakta vojo), post la Magelanaj Nuboj.

Steloj
------

M31
Andromedo konsistas el kvar steloj, kiuj preskaŭ situas sur rekta linio. La plej brila, *α Andromedae*, nomiĝas ankaŭ Alferaco aŭ Siraho; ĝi havas magnitudon de 2,1 kaj situas ĉe la okcidenta ekstremo de la linio, lime al la konstelacio Pegazo. Iam ĝi estis atribuata al tiu konstelacio kiel *δ Pegasi* aŭ "ŝultro de la ĉevalo". Direkte al oriento sekvas la steloj δ, β (*Miraĥ*) kaj γ (*Almaĥ*), kiu en teleskopo aperas kiel pluropa stelo.

Ĉe la ne tre brila stelo υ (ipsilono) oni konstatis tri planedojn, kiuj havas masojn de 4,61, 2,11 kaj 0,71 jupiteraj masoj. Iom norde de β troviĝas stelo μ, kaj transe de ĝi, proksimume je la duobla distanco al β, troviĝas la Andromeda galaksio. Por ĝin vidi sen iloj necesas tre favoraj kondiĉoj.

Mitologio
---------

*Perseo savas Andromedon* (Pierre Mignard, 1679)
Laŭ la helena mitologio Kasiopeo estis tre bela virino. Ŝi edziniĝis kun Cefeo kaj tiel fariĝis la reĝino de la antikva Etiopujo. Iam ŝi fanfaronis pri sia beleco.

Ŝi certigis, ke ŝi estis pli bela ol la Nereidinoj. Ĉi tiuj estis la kvindek filinoj de la maljuna Nereo, kiu zorgis pri la pereintaj maristoj. La Nereidinoj akompanadis la dion de la maro, Pozidono. Kompreneble tia temereco malplaĉis al li. Li dronigis Etiopujon kaj sendis maran monstron por mortigi ĝiajn loĝantojn. Cefeo petis helpon de orakolo, ke li parolu en la nomo de la dioj. La orakolo konsilis al li oferi sian filinon Andromedo al la monstro. Pro tio, ŝi estis katenigita al rifo en la maro. Sed tute neatendite, alflugis Perseo.

Li ĵus senkapigis la Meduzon en norda lando. La Meduzo estis monstro, kiu havis serpentojn anstataŭ harojn. La kapon de la monstro Perso portis en sia sako. Rajdante la flugilhavan Pegazon hejmen, li ekvidis etulon sola sur rifo. Li malsupreniris kaj vidis belulinon, alkroĉigitan. Subite, li sentis sin enamiĝi en ŝin. Rapide, Perseo surmetis sian kaskon, kiu nevidebligis lin, metis al la piedoj la flugilhavajn sandalojn kaj per sia serpo, mortigis la beston. Kune la geamantoj forflugis ĝis la insulo de Serifo, unu el la Cikladoj en la Egea Maro. Tie vivis Danao, la patrino de Perseo.

Nuntempe la konstelacio de Andromedo brilas en la nokta ĉielo, ne malproksime de Perseo, Pegazo, Kasiopeo, ĉiuj aktoroj de la legendo. Keto, la marmonstro, fariĝis la konstelacio de la Baleno, iom pli sube.

Referencoj
----------

1. ↑  Les plus belles histoires de la Mythologie (la plej belaj rakontoj de la Mitologio), eld. Fernand nathan

Eksteraj ligiloj
----------------

* Andromedo (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Andromedo (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
*
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Rana temporaria*** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Bestoj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Amfibioj *Amphibia* |
| Subklaso: | Lisamfibioj *Lissamphibia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Superordo: | Salientuloj *Salientia* |
|
|
| Ordo: | Anuroj *Anura* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ranedoj *Ranidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Rano *Rana* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Rana temporaria*** |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Rana temporaria*  |

 |
| v • d • r |

**Rana temporaria** estas specio de amfibio el la familio de ranedoj (*Ranidae*). Tiu specio simile kiel *rana dalmatina* kaj *rana arvalis* apartenas al brunranoj (la nomo devenas de haŭtkoloro). Prezentiĝo de la specio atingas preskaŭ tutajn teritoriojn de Eŭropo kaj de okcidenta Azio. Ĝi vivas en diversaj lokoj karakterizaj por la modera klimato, precipe en arbaroj. Ĝia reprodukado okazas en malprofundaj akvorezervejoj. La reproduktadon forte influas ĉefe temperaturo kaj krome latitudo kaj predado. En individugenezo estas ranido kiu nutras sin per algoj, akvaj plantoj, etaj akvobestoj. Plenkreskaj individuoj estas viandmanĝantoj. Post reprodukta sezono ĝi kontinuigas surteran vivmanieron ĉasante dumkrepuske kaj nokte. Foje okazas ĉe tiu specio seksoŝanĝo. Al tiu ordinara amfibio ne minacas perdiĝo sed malgraŭ tio ĝia nomo figuras en La Ruĝaj Libroj kaj Listoj. Malbone influas ĝin interalie mediaj malpurigoj, krome dispartigado aŭ ŝanĝoj de la vivloko.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Żaba trawna en la pola Vikipedio.*
**Cigno** estas unu inter la konstelacioj de la tera ĉiela mapo. Ĝi bone videblas dum aŭgusto kaj estas inter la plej bone rekoneblaj.

La alfa stelo nomiĝas Deneb el la araba lingvo, kaj signifas *"vosto"*. Ĝi estas la plej brila stelo en Cigno kaj la 19a plej brila stelo en la nokta ĉielo, kun averaĝa ŝajna magnitudo de +1.25.

Mitologio
---------

Laŭ la helena mitologio Orfeo ludadis liron dum sia tuta vivo. Li partoprenis la ekspedicion de la Argonaŭtoj por preni la Oran Ŝaffelon. Danke al sia muziko, li haltigis rokojn, kiuj minacis frakasi la ŝipon. Li kuraĝigis la ramistojn, li ensorĉis la serpenton, kiu prigardis la Oran Ŝafelon, li venkis la Sirenojn.

Li amegis Eŭridikon. Kiam ŝi mortis, li malsupreniris en la inferon por serĉi ŝin. Bedaŭrinde, li retrorigardis dum sia suprenvojaĝo, kaj ŝi mortis duan fojon.

Nuntempe Orfeo flugas en la nokta ĉielo, ĉar li fariĝis la konstelacio de la Cigno. Kompreneble la Liro muzikas apud li.

Vidu ankaŭ
----------

* Cigno (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Cigno (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

1. ↑  les plus belles histoires de la mythologie ( La plej belaj rakontoj de la Mitologio), eld. Fernand Nathan 1977
**Rancagua** [rankagua] estas urbego, universitata urbo kaj diocezo en meza Ĉilio. Ĝi estas parto de la samnoma urbaro, krome provinca ĉefurbo. Ĝia antaŭnomo estis ’’’Santa Cruz de Triana’’’.

Mapo pri Ĉilio, kie estas trovebla Rancagua apud la ĉefurbo Santiago

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 206,971 en 2012 (sen aglomeraĵo)
* Supermara alteco: 572 m
* Areo: 260 km²
* Telefonkodo: + 72
* Poŝtkodo: 2820000
* Horzono: UTC – 4 (somere UTC – 3)
* 34° 10′ 00″ S 70° 45′ 00″ U﻿ / ﻿34.16667 °S, 70.75000 °U﻿ / -34.16667; -70.75000 (mapo)

Geografio
---------

Rancagua situas ĉe antaŭmontoj de Andoj laŭ rivero. San Bernardo (Ĉilio) troviĝas 63, ’’’Santiago de Ĉilio’’’ 80, Viña del Mar kaj Valparaiso po 147, Koncepciono 362, Temuco 534, Puerto Montt 835, Antofagasta (urbo) 1170, Punta Arenas 2111 km.

Historio
--------

Strato nur por piedirantoj en Rancagua
Panoramo en Rancagua
Rancagua estis fondita en 1743 fare de hispanoj, sed pli frue vivis jam triboj en tiu loko, eĉ dum Inkaa Imperio. En 1814 tie okazis signifa batalo inter respublikaj ĉiliaj trupoj kaj hispanoj, kie la hispanoj venkis. En 2010 sismo okazis.

Ekonomio
--------

En ĉirkaŭaĵo de Rancagua oni okupiĝas ĉefe pri vitoj, krome pri grenoj, fruktoj kaj legomoj. Menciindas brdado de bovoj. En la urbego mem oni okupiĝas pri prilaborado de nutraĵoj, turismoj kaj komercadoj.

Trafiko
-------

Rancagua estas atingebla per la Tut-Amerika Ŝoseo kaj per fervojo. La urbego havas flughavenon. En Rancagua aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Klimato
-------

Rancagua situas en mediteranea klimato, tamen kun longa seka sezono. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C, tio kulminas en januaro kaj februaro kun 30 °C. Ĝenerale ne okazas frostoj. Jare pluvas iomete pli, ol 500 mm. En decembro kaj januaro neniam pluvas, sed en junio kaj julio pluvas pli olla pluvo pli, ol 100 mm.

Katedralo de Rancagua
Kirko en Rancagua

Vidindaĵoj
----------

* katedralo kaj aliaj kirkoj
* en la ĉirkaŭaĵo arkeologiaj restaĵoj
* granda minejo pri kuproj en la proksimeco

Ĝemelurboj
----------

* Argentino Mendoza (urbo), Argentino
* Argentino Pergamino, Argentino
* Argentino Rancagua (Argentino), Argentino
* Ĉilio San Fernando (Ĉilio), Ĉilio
* Brazilo Curitiba, Brazilo
* Ĉina Popola Respubliko Tunĉĵou, Ĉinio
* Sud-Koreio Paju, Sud-Koreio
* Hispanio Logroño, Hispanio
* Hispanio Miajadas, Hispanio
* Norvegio Bergen, Norvegio
* Pollando Bielsko-Biała, Pollando

Fontoj
------

* hispane
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-10-15 per la retarkivo Wayback Machine
* angle
La metropola **regiono Rejno-Majno** (germane *Rhein-Main-Gebiet*) estas ekonomia regiono kaj urba aglomeraĵo en okcidenta Germanio, ĉe kaj relative proksime de la kunfluo de la du riveroj Majno kaj Rejno. La regiono kovras la sudon de la federacia lando Hesio kaj partojn de la najbaraj federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato (*Rejnhesio, Rheinhessen*) okcidente kaj kaj Bavario (*Malsupra Frankonio, Unterfranken*) oriente. Depende de la teritoriaj difinoj de la aliaj metropolaj regionoj, temas pri la laŭ nombro de loĝantoj dua aŭ tria plej granda metropola regiono de Germanio, kaj pri unu el tiuj kies loĝantaro plej rapide kreskas. Centro de la regiono estas la urbo Frankfurto ĉe Majno. Sude la teritorio rekte limas je alia metropola regiono de Germanio, la metropola regiono Rhein-Neckar.

Limoj
-----

La regiono fakte ne havas unuece difinitajn limojn. Plej konatas la relative vasta difino uzata en la regiona forumo de la germana industria kaj komerca ĉambro (germane *Forum Rhein-Main der Deutschen Industrie- und Handelskammer*). Laŭ ĝi membras en la regiono

La distrikto Lahn-Dill ne estas en tiu listo, ĉar ĝi ne estas parto de la regiona forumo de la germana industria kaj komerca ĉambro kaj ne parto de la eŭropunia metropola regiono Rejno-Majno, sed historie ĝi apartenas al la regiono kaj fakte inkluzivigeblas.

Laŭ tiu difino la metropola regiono ampleksas areon de 14 800 kvadrataj kilometroj kaj en ĝi vivas proksimume 5,5 milionoj da homoj.

La distrikto Bergstraße kaj la urbo Worms paralele ankaŭ membras en la najbara metropola regiono Rhein-Neckar.

la urbocentra silueto de Frankfurto ĉe Majno

Vidu ankaŭ
----------

* *Rhein-Main-Flughafen*: la flughaveno frankfurta
* *Rhein-Main*-Ligo Esperantista (Romolo)
* *Rhein-Main-Verkehrsverbund*
**Right Here Waiting** estas kanto de usona kantisto kaj muzikisto Richard Marx. La kanto estis eldonita en junio 1989 kiel la dua unuopaĵo el dua albumo *Repeat Offender* kaj iĝis tutmonda furoraĵo. En Usono ĝi atingis la unuan lokon en ranglisto Billboard Hot 100.

Malantaŭo de ekesto
-------------------

Richard Marx skribis la kanton *Right Here Waiting* dum siaj vojaĝoj kiel amletero por sia edzino, aktorino Cynthia Rhodes, kiu estis tiutempe filmita en Sudafriko.

Listo de kantoj
---------------

|  |  |
| --- | --- |
| **7"-unuopaĵo**1. „Right Here Waiting" — 4:23
2. „Wait for the Sunrise" — 4:13
 | **KD-Unuopaĵo**1. „Right Here Waiting"
2. „Hold on to the Nights" (live)
3. „That Was Lulu" (live)
4. „Wild Life"
 |
| **3"-unuopaĵo**1. „Right Here Waiting" — 4:23
2. „Wait for the Sunrise" — 4:13
3. „Hold on to the Nights" (live at the Palace Theatre, Los Angeles, CA) — 4:48
 | **Sonkasedo**1. „Right Here Waiting" — 4:23
2. „Wait for the Sunrise" — 4:13
3. „Right Here Waiting" — 4:23
4. „Wait for the Sunrise" — 4:13
 |

Referencoj
----------

1. ↑  Billboard Allmusic.com
2. ↑   *Right Here Waiting by Richard Marx* [online]. songfacts.com, [cit. 2014-02-27].

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Right Here Waiting en la ĉeĥa Vikipedio.*
Perlokultivejo en la laguno
**Rangiroa** estas atolo kaj parto de la Tuamotuoj en Franca Polinezio.
Ĝi situas proksimume 350 km nordoriente de Tahitio. Tie loĝas pli ol 2000 homoj en tri vilaĝoj.

Geografio
---------

Pro la grandeco de la laguno (80 x 32 km) Rangiroa estas la dua plej granda atolo en la mondo (Kwajalein, parto de la Marŝala Insularo estas la plej granda). Tamen la maksimuma profundo de la laguno estas nur 35 metroj.
nur 2 el la 418 insuloj estas loĝataj.

Naturfenomeno estas la Blua laguno pri ĝi oni verkis libron kaj faris filmojn.

Ekonomio
--------

Rangiroa havas eksterordinaran submarmondon. Tio altiras multajn turistojn. Plue oni tie produktas perlojn, ostrojn kaj eĉ ruĝan kaj blankan vinon.

Historio
--------

* En la 10-a jarcento la unuaj Polinezianoj venis al Rangiroa.
* Je la 18-a de aprilo 1616 la atolo estis malkovrita de esploristo Jacob le Maire.
* La unuaj eŭropaj loĝantoj setlis tie en 1851.

Mapo de Rangiroa

La blua laguno
La laguno de Rangiroa
Vilaĝo Tiputa

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Listo de insuloj en Franca Polinezio

* Kategorio Rangiroa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tri stadioj de ranida evoluo
La granda ranido de *Rana catesbeiana*
Evoluo de ranido de bruna bufo
La **ranido** estas la larva stadio de ranoj, kies ontogenezo okazas per plena transformiĝo. Ranido - laŭ PIV - ankoraŭ ne havas krurojn kaj spiras per brankoj. Tiel oni povas nomi la besteton raneto en la krurohava stadio de la rana ontogenezo.

Lingva noto
-----------

En multaj naciaj lingvoj ekzistas ofte komuna esprimo por larvoj de amfibioj (ranidoj kaj salamandridoj), kiuj aspektas simile. La suba priskribo por ranidoj validas grandparte ankaŭ pri salamandridoj. (Escepto: La amfibia specio aksolotlo vivas sian tutan vivon en la branka larvoformo, en la akvo.)

Ĝenerala priskribo
------------------

El ovoj de la ranoj (kaj de amfibioj) elkoviĝas brankaj larvoj, kiuj plej multe estas tiel devigataj vivi en la akvo. La kombilaj brankoj ne similas al la internaj brankoj de la fiŝoj. La ranida branko estas en fakto apendico apud la du flankoj de la kapo, abunde retumita per sangovaskuloj kaj kapabla por gasoŝanĝo. Tiuj organoj rudimentiĝas dum la ontogenezo, fine plene atrofiiĝas. En la dua duono de la ranida ontogenezo evoluas la pulmo - paralele kun atrofiiĝo de la kombilaj brankoj - kaj la ranidoj pli kaj pli ofte alvenas surfacon de la akvo por enspiri aeron.

La korpokonstruon de la ranidoj karakterizas, ke la membroj mankas ĉe naskiĝo, sed ili havas longan remilan voston. En la suba kaj supra mezlinio de la korpo estas naĝiloj, per kiuj ĝi popvas naĝi kiel fiŝo. La vosto estas samptempe rezervejo por vitelo. Dum forkonsumo de la vitelo, la vosto reevoluas, formiĝas la kruroj.

Plimulto de la ranidoj estas plantovoraj, ili manĝas algojn. Ekzistas do ĉiovoruloj, kiuj povas esti kanibaloj. La kanibalismo mem malofte aperas, ĉar en aro de la ranidoj kunvivas samgrandaj kaj samaĝaj individuoj.

La ranida stato estas diveresa ĉe la ranoj, la ranido de kelkaj specioj de Scaphiopodidae restas en tiu stato dum 12 tagoj, la ranido de Bufo calamita dum 17 tagoj, tiu de la Lithobates catesbeianus dum 2-3 jaroj kaj poste ili aliras la sekan teron.

Interesaj tipoj
---------------

Ĉe la *vivnaskaj ranoj* (kaj ĉe la salamandroj) okazas, ke la ranido eloviĝas jam en la ovodukto, tiam naskiĝas la ranido. En ekstrema okazo, kiam la rano tute alkutimiĝis al la seka tero, el la ovo naskiĝas plene evoluigita rano. La ranidoj de la Hemiphractidae koviĝas sur dorso de la femalo, la ranidoj de (Rheobatrachidae) koviĝas en ties stomako (stomakokovaj ranoj). La Rhinoderma darwinii apartenas al la buŝokovaj ranoj.

Rabobestoj
----------

La ovojn kaj la larvojn de la ranoj (kaj amfibioj) detruas la fiŝoj. Krom tiuj gravaj damaĝantoj estas la akvobirdoj kaj la pli grandaj insektaj larvoj, ekzemple la timiga larvo de la odonatoj.

Krom la naturaj malamikoj, danĝerigas ilian vivmedion la homa agado, tio estas sekigo de la marĉoj, venenigo de la akvoj per diversaj poluaĵoj. Oni ankaŭ ekstermas la ranidojn en la fiŝ-produktaj lagoj pro tiu erara konvinko, ke la ranidoj konsumas la nutraĵojn de la fiŝoj.
Ordo de la operacioj
Matematike, la **prioritato de la operacioj** aŭ **ordo de la operacioj** precizigas la ordon en kiu la kalkuloj devas esti plenumitaj en kompleksa esprimo.

La reguloj de prioritato estas :

1. la kalkuloj enhavitaj inter parentezoj (aŭ hokoj) prioritatas la kalkulojn lokitajn ekster tiuj parentezoj. La stango de frakcio aŭ de kvadrata radiko afektas la rolon de parentezo ;
2. La potencigantoj prioritatas la multiplikojn, dividojn, adiciojn kaj subtrahojn ;
3. La multiplikoj kaj dividoj prioritatas sur la adicioj kaj subtrahoj;
4. Kiam la parentezoj estas plenumitaj, legi la multiplikojn kaj dividojn de maldekstro dekstre. Poste, sama afero por la adicioj kaj subtrahoj.[1]

Ekzemploj
---------

Se oni interpretas la subtrahon kiel la adicio de la kontraŭa kaj la divido kiel la multipliko per la inversa, oni povas liberigi sin de la lasta regulo. Tiel, kalkulo kiel 2 - 0,5 + 1,5 estas plenumita en la ordo de lia elekto interpretante lin kiel sumo de pozitivaj aŭ negativaj termoj

2 - 0,5 + 1,5 = 1,5 + 1,5 = 3
2 - 0,5 + 1,5 = 2 + (-0,5 + 1,5) = 2 + 1 = 3
2 - 0,5 + 1,5 = 2 + 1,5 - 0,5 = 3,5 - 0,5 = 3
(Sed oni ne faros : 2 - (0,5 + 1,5) = 2 - 2 = 0) 

En kalkulo kiel 7 + 2 × 6, prioritato estas donita al la multipliko :

7 + 2 × 6 = 7 + 12 = 19
(Kaj oni ne faros tiel : (7 + 2) × 6 = 9 × 6 = 54, kiel oni volu fari ĝin per lego de maldekstre dekstren).

La uzo de parentezoj permesas do krei escepton al la operaciaj prioritatoj (multiplikoj kaj prioritataj dividoj sur la adicioj kaj subtrahoj).

Tiel, kalkulo kiel (7 + 2) × 6 plenumas sin tiel : 

(7 + 2) × 6 = 9 × 6 = 54.
Tiuj kvar reguloj kompletigas sin la unuj la aliaj : tiel la kalkulo 50 × 2 - [ 3 + 4 × (11-6+3) - 1 ] plenumas sin tiel :

Al = 50 × 2- [ 3 + 4 × 8- 1 ] (prioritato al la kalkuloj inter parentezoj 11 - 6 + 3 )
Al = 100 - [ 3 + 4 × 8 - 1 ] (prioritato al la multipliko 50 × 2 sur la subtraho antaŭante la hokojn )
Al = 100 - [ 3 + 32 - 1 ] (prioritato al la multipliko al la 4 × 8 sino de la hokoj)
Al = 100 - 34 (prioritato al la sumo 3 + 32 - 1 inter hokoj)
Al = 66 (fina diferenco)
Scienca kalkulemulo prenas en konsideron tiun ordon de la operacioj sed plenumos la adiciojn kaj subtrahojn miksitaj same kiel la produktoj kaj dividoj miksitaj en la ordo de apero de la operaciatoj.

Referencoj
----------

1. ↑
**Blake kaj Mortimer** estas bildstrio de Belgio kreita de Edgar Pierre Jacobs. La unua aventuro de la du britaj herooj, *Le secret de l'espadon*, estis lanĉita en la unua numero de la revuo *Tintin* en 1946. Poste venis *Le mystère de la grande pyramide*, *La marque jaune*, *L'énigme de l'Atlantide*, *S.O.S. Météores*, *Le piège diabolique*, *L'affaire du collier* kaj *Les 3 formules du professeur Sato* (unua parto).

Bedaŭrinde, E.P. Jacobs mortis antaŭ la finpretigo de la dua parto de ĉi tiu aventuro, kaj la dua parto estis findesegnita de Bob de Moor.

Kelkajn jarojn poste, la serio estis relanĉita, kun du teamoj : Jean Hamme kaj Ted Benoit (*L'affaire Francis Blake*, *L'étrange rendez-vous*), kaj Yves Sente kaj André Juillard (*La machination Voronov*, *Les sarcophages du 6ème continent*).

Blake kaj Mortimer en muro de BruseloDum siaj aventuroj, Sir Francis Blake, oficiro de la Britaj sekretaj servoj kaj

Philip Mortimer, sciencisto, fakulo pri nuklea fiziko, ofte devas batali kontraŭ la fifama kolonelo Olrik. La mikso inter scienco kaj fantazio, la preciza desegnarto de Jacobs estas la ĉefaj kialoj por la sukceso de tiu serio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Blake kaj Mortimer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La oficiala paĝaro de Blake kaj Mortimer (france).


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 52011
* GND: 4500072-4
* LCCN: nr2003034075
* VIAF: 177347956
* SUDOC: 078071445
* BNF: 14538755b
 |
La orienta hemisfero en la 2a jc. p.K.
La **rilatoj inter la Romia imperio kaj Ĉinujo** estis nerektaj laŭlonge de la ekzistado de ambaŭ imperioj. La Romia Imperio kaj la Ĉina Imperio de la dinastio Han progresive proksimiĝis dum la romia ekspansio al la Antikva Oriento kaj la samtempaj ĉinaj militistaj rajdoj en Centrazio; tamen, potencaj imperioj en la mezo, kiaj la partoj kaj la kuŝanoj, daŭre disigis la du eŭraziajn potencojn. Tial, la konscio pri la alia estis malmulta kaj la reciproka konatiĝo estis nebula.

Oni nur scias pri kelkaj provoj por rekta kontakto pere de du fontoj: en la jaro 97, la ĉina generalo Ban Ĉao nesukcese provis sendi ambasadon al Romo. Pluraj supozataj ambasadoj de Romio al Ĉinujo estis registritaj de antikvaj ĉinaj historiistoj. La unua el ili, supozeble de la romia imperiestro Antonino Pio aŭ de la posta Marko Aŭrelio, kiu atingis Ĉinujon en 166.

La nerekta interŝanĝo surtera (konata kiel Silka Vojo) kaj la marvojoj, rilatis al la ĉina silko, la romia vitro kaj altkvalitaj vestoj.

En la klasikaj fontoj, la problemo pri la identigado de la referencoj pri Ĉinujo estas pligrandigita pro la interpretado de la termino en latino "Seroj", kies signifo varias kaj povas esti pluraj aziaj popoloj en ampleksa teritorio de Hindujo en Centrazio ĝis Ĉinujo. En la ĉinaj fontoj, la Romia Imperio estis konata kiel "Da Qin", Granda Qin; verŝajne, ili pensis pri ia kontraŭflanka-Ĉinujo en la alia ekstremo de la mondo. Laŭ Pulleybank, "la ĉina vidpunkto pri Da Qin estis konfuzita ekde la komenco kun mitologiaj nocioj pri la Fora Okcidento."

Referencoj
----------

1. ↑  Hill (2009), p. 5.
2. ↑  Pulleybank (1999), p. 77f.
3. ↑  Hill (2009), p. 27.
4. 1 2  Pulleybank (1999), p. 78
5. ↑  Thorley, J. (1971). "The Silk Trade between China and the Roman Empire at Its Height, 'Circa' A. D. 90-130", *Greece & Rome*, 18 (1): 71-80.
6. ↑  Schoff (1915), p. 237
7. ↑  Pulleybank (1999), p. 71
la provincoj de Taĝikio, brune la teritorio de la registare administrataj regionoj
La **registare administrataj regionoj** de Taĝikio, taĝike Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ, *Nohijahoi tobei Ĝumhurij*, ruse: Районы республиканского подчинения, *Raionij respublikanskogo podĉinenija*, antaŭe konata kiel **Karotegin** aŭ *Kofarnihon*) estas administra unuo en Taĝikio samranga al provinco, kiu estas rekte administrata fare de la centra registaro de la ŝtato. Kodo laŭ la normo ISO 3166-2 estas *RR*.

La areo grandas proksimume 28.600 km² kaj havas 1 606 900 loĝantojn, kio egalas al loĝdenso de 56,2 homoj po km². La ĉefurbo estas Duŝanbeo, kiu samtempe estas ĉefurba distrikto de Taĝikio ene de la teritorio *Nohijahoi tobei Ĝumhurij*.

La teritorio norde limas al la provinco Sugd, sudokcidente al la provinco Ĥatlon kaj oriente al la aŭtonoma provinco Monta Badaĥŝano. Interne ĝi estas dividita en 13 distriktojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* nombroj de loĝantoj en la retejo *citypopulation.de* (germane)

  

flago de Taĝikio
Administra divido de Taĝikio

**Provincoj:**
Ĥatlon kaj Sugd

**Aŭtonoma provinco:**
Monta Badaĥŝano

**Kroma administra unuo:**
Registare administrataj regionoj de Taĝikio (Nohijahoi tobei Ĝumhurij)

**Ene de tio, ĉefurba distrikto:**
Duŝanbeo
**Rillo** [RIljo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo.

Geografio
---------

Ĝi estas je 47 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri nordaj, tiu centra nome N-420 venas laŭ la valo de la rivero Alfambra. Laŭ tiu vojvalo, Rillo estas la sepa plej proksima municipo al la ĉefurbo inter Perales del Alfambra kaj Pancrudo. La municipa teritorio estas trapasata de la ŝoseo A-1510. 

La orografio de la municipo estas markita de la valo de rivero kaj la neregula tereno kiu ĉirkaŭas ĝin, pere de nombraj ravinoj kiuj enfluas en la riveron. La loĝloko mem kuŝas je 1269 msm.​ Rillo estas je 7 km de Pancrudo kaj 3 km de Fuentes Calientes. Pertenece al municipio de Rillo la aldea de Son del Puerto.

Historio
--------

Ermitejo.
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), brutobredado (ŝafoj) kaj turismo; iam estis minado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Rillo oni malaltiĝis ĝis nunaj 92 loĝantoj.

Vizitindaĵoj estas preĝejo, du ermitejoj, naturaj lokoj, kaj surstrataj statuoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

1. ↑   «Instituto Geográfico Nacional».. Arkivita el la originalo je 2021-04-18. Alirita 2022-10-05.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 797562
 |
**Raoul-Auger FEUILLET** (1659 - 14a de junio 1710) estis franca dancisto, koregrafo kaj *maître à danser* (dancinstruisto), inventinto de sistemo de danconotacio.

En 1700, li publikigis sian verkon «Chorégraphie, ou l'art de décrire la danse par caractères, figures et signes démonstratifs», kiu ricevos konsiderindan atenton dum pli ol unu jarcento kaj duono. Helpe de tiu teoria sistemo, li publikigis ĉiujare po unu «Recueil de danses» (Kolekto de dancoj) enhavanta baldancojn kaj pecojn de modaj baletoj, komponitaj plejparte de Louis Pécour kaj de li mem. En 1706, li same publikigis unu «Recueil de contredanses» (Kolekto de kontraŭdancoj), el kiuj plurahj estis elprenitaj el operoj de Jean-Baptiste Lully aŭ Marin Marais. Estante vera fakulo de la koregrafia sciaro de la epoko, liaj verkoj estis tradukitaj en anglan fare de P. Siris (ĉ. 1670 - pr. 1735) kaj John Weaver, kaj en germana fare de Taubert. La «sistemo Feuillet» favoros la rapidan disvastigon de la franca repertorio tra tuta Eŭropo. La publikigo de *Recueils de danses* estos sekvita post lia morto fare de Dezais ĝis 1724. 

Li estis kun Pierre Beauchamp kreinto de la notacio Beauchamp-Feuillet.

Notoj
-----

1. ↑   Le Moal 1999.

Bibliografio
------------

* Marie Glon, «Ce que la Chorégraphie fait aux maîtres de danse (XVIIIe siècle)», Corps, Dilecta, no 7,‎ février 2009, p. 57-64 (ISSN 1954-1228, DOI 10.3917/corp.007.0057, rete arkive) Alirita la 2an de marto 2019
* Philippe Le Moal (dir.), Dictionnaire de la danse, Larousse, 1999


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633596
* GND: 12450003X
* LCCN: n50001234
* VIAF: 79596336
* ISNI: 0000 0001 2141 2897
* SUDOC: 03026488X
* BNF: 12766533p
* NLA: 36299533
* BIBSYS: 3115070
* NKC: xx0076334
* ICCU: SBLV187271
* BNE: XX4581266
 |
**Portreto de Viro** (ĉ. 1512) (itale *Ritratto d'uomo Grimani*) estas oleo sur tolo de Ticiano. Montras la bildon de viro de la venecia familio Grimani, probable sia dekstra brako ripozas sur balustradon kaj lia gantata dekstra mano estis montrita.

Wilhelm von Bode asignis ĝin al la Giorgione, Richter al la Jacopo Palmo, sed Roberto Longhi, Suida, Phillips, Morassi kaj Pallucchini Pignatti atribuis ĝin al Ticiano.

Posedo de Grimani en Venecio, ĝi estis de pluraj posedantoj, inter ili de W. Savage en Londono kaj Altman en Novjorko.; nuntempe ĝi estas en la Metropola Muzeo de Arto en Nov-Jorko.

Referencoj
----------

1. 1 2 3   MMA

Literaturo
----------

* Francesco Valcanover, *L'opera completa di Tiziano*, Rizzoli, Milano 1969.

Eksteraj ligiloj
----------------



* Metropola Muzeo de Arto

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Retrato de um Homem (Ticiano) » el la portugallingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston. 
 |
**Aira Laila SUVIO-SAMULIN** (denaske Suvio; 27-a de februaro 1927 Ignoila, Salmi - 23-a de oktobro 2023 Helsinko) estis finna dancinstruisto kaj entreprenisto.

Samulin estis naskita en 1927 en la vilaĝo de Ignoila, kiu apartenis al la municipo Salmi ĝis 1931 kiam ĝi iĝis parto de Suojärvi. Ignoila estis la plej orienta el la vilaĝoj en la tielnomita Hyrsylä-kurbregiono.

La patro de Samulin falis kiel teamgvidanto komence de la Daŭriga milito la 27-an de julio 1941. La onklo de Samulin Sten Suvio estis olimpika ĉampiono en boksado.

En 1954, Samulin estis elektita kiel la modelreĝino.

Interalie, Samulin prizorgis sian propran danclernejon kaj laboris kiel filmsekretario ĉe la Finna Filmindustrio. En la 1960-aj jaroj, Samulin fondis la moddanclernejon Rhythmic manequins.

En la jaroj 1989–1996, Samulin estis en la urbodelegitaro de Espoo en grupo de Finnlanda Centro. De 1997, ŝi estis en la Helsinka urbodelegitaro en grupo de Nacia koalicio.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840759
* ISNI: 0000 0004 8435 3427
 |
Simbolo de Ciudadanos
**Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía** (Cs), aŭ pli simple **Ciudadanos** (Civitanoj), estas hispana politika partio estrita de Albert Rivera.

Ĝi estis fondita en 2006 en Barcelono, baze sur la civitana platformo *Ciutadans de Catalunya* oponzicianta al katalunisma naciismo. Ĝi etendiĝis tra la tuta Hispanio, kaj atingis reprezentadon en la Eŭropa Parlamento, la Hispana Senato, la Congreso de los Diputados, diversaj regionaj parlamentoj kaj en kelkaj municipoj. En la 2010-aj jaroj ĝi estis la kvara politika forto malantaŭ PSOE, Popola Partio (PP) kaj Podemos kaj tiamaniere ĝi havis la povon koalicii kun aliaj partioj por akiri majoritaton. Plej ofte ĝi apogis lokajn aŭ regionajn registarojn de dekstraj fortoj, kio ebligis la potencprenon fare de la Popola Partio, kio donis al ĝi klaran bildon de dekstrema partio.

Ĝi akiris tre malbonajn rezultojn en la ĝeneralaj balotoj de la jaro 2019, post kio ĝi eniris fortan krizon. Post la sekva demisio de la ĝis tiam gvidanto Albert Rivera, la nuna prezidanto estas Inés Arrimadas.

Referencoj
----------

1. ↑  Ties dekomenca nomo estis katalunlingva nomo *Ciutadans*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ciudadanos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ciudadanos en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 591129
* GND: 1041405286
* LCCN: no2015158685
* VIAF: 212230396
* SUDOC: 136811906
 |
La **dua-kanonaj libroj** ĝenerale temas pri tiuj libroj de la Malnova Testamento, kiuj estas laŭ la katolika eklezio validaj partoj de la Biblio, dum judoj kaj protestantoj rigardas ilin kiel apokrifojn, t.e. kiel ekster-kanonajn librojn. La termino estas uzebla ankaŭ pri la propraj kanoneroj de aliaj eklezioj.

Tiujn ĉi librojn oni nomas ankaŭ, malpli precize, *malfruaj skriboj de la Malnova Testamento*.

La romkatolikaj dua-kanonaj libroj
----------------------------------

Temas pri la sekvaj libroj:

* Tobit
* Judit (libro)
* Aldonoj al Ester
* 1 Makabeoj
* 2 Makabeoj
* Saĝeco de Salomono
* Siraĥ
* Baruĥ
* Aldonoj al Daniel

La orient-ortodoksaj dua-kanonaj libroj
---------------------------------------

Krom tio ekzistas ankaŭ pluraj libroj, kiujn la katolika eklezio ne konsideras kanonaj, sed kiuj ja enestas en la Biblio de la Greka Ortodoksio aŭ / kaj de la Rusa Ortodoksio.

Temas pri la sekvaj libroj:

* Psalmo 151
* La preĝo de Manase
* 1 Ezra
* 2 Ezra (ankaŭ foje nomata 4 Ezra, nur en la Rusa Ortodoksio)
* 3 Makabeoj
* 4 Makabeoj (apendice en la Biblio de la Greka Ortodoksio)

La etiopaj dua-kanonaj libroj
-----------------------------

La Etiopa Ortodoksa Eklezio agnoskas la (dua)kanonecon (ዲዩትሮካኖኒካል) ankaŭ de kvin aliaj libroj, kiujn ne konas la eŭraziaj eklezioj. Ili estas:

* Ĥanoĥ
* Jubileoj
* 1-a, 2-a kaj 3-a Mekabjan (ofte konfuzita kun la dua-kanonaj libroj de Makabeoj en la aliaj eklezioj)

La dua-kanonaj libroj en Esperanto
----------------------------------

La esperanta Biblio de 1926 kaj ĝiaj postaj represoj ankoraŭ ne entenis la dua-kanonajn librojn.

Tiuj ĉi tamen aperis en la traduko de Gerrit Berveling en 1997 sur la kompaktdisko espeRom de Germana Esperanto-Asocio kaj en 2001 kiel duvoluma eldono ĉe Fonto; poste ili estis inkluzivitaj en la represo de la esperanta Biblio de 2003.

En 2006 aperis tute nova reeldono de tiu ĉi Biblio ĉe KAVA-PECH sub la titolo *Biblio*. Nun la dua-kanonaj libroj estas envicigitaj en la tradicia romkatolika sinsekvo inter la cetero de Malnova Testamento.

En 2008 aperis en traduko de Gerrit Berveling ankaŭ la orient-ekleziaj dua-kanonaj libroj: *La Duakanonaj Libroj, volumo 3*, trad. el Grekaj kaj Latina originalaĵoj (eldono de VoKo, Voĉoj Kristanaj n-ro 26, 233 paĝ. Zwolle).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dua-kanonaj libroj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La Biblio kun Dua-Kanonaj libroj ĉe Fontoj.net

* Sergio Pokrovskij: Inter kanono kaj apokrifo Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine (aperis en LOdE, 2008:2)
La **Ŝtato de la Respubliko de Indonezio** (indonezie: *Negara Republik Indonesia*, malnova literumo: *Negara Repoeblik Indonesia*) estis subŝtato de la Unuiĝintaj Ŝtatoj de Indonezio (RUSI) kiu estis establita la 27an de decembro 1949. La teritorio de la ŝtato inkludis partojn de Javo kaj la plej grandan parton de Sumatro, kaj ĝia ĉefurbo estis Jogjakarto. La portempa prezidanto de la Respubliko estis Assaat (Sukarno iĝis prezidanto de la RUSI) kaj la ĉefministro unue estis Susanto Tirtoprodjo ĝis la 16-a de januaro 1950, tiam Abdul Halim. La 17an de aŭgusto, la Unuiĝintaj Ŝtatoj de Indonezio ĉesis ekzisti kiam la lasta el la komponentŝtatoj dissolvis sin en unuecan Respublikon de Indonezio ampleksanta la tutan teritorion de la antaŭaj Nederlanda Hindio krom Okcidenta Nov-Gvineo.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Indonezio |

* Historio de Indonezio

Referencoj
----------

1. ↑  Reid 1974, p. 162.
2. ↑  Ricklefs 2001, p. 355.
3. ↑  Feith 2008, p. 57.
4. ↑  Simanjuntak 2003, pp. 102-106.
5. ↑  Ricklefs 2001, p. 374.
6. ↑  Kahin 1952, p. 445.