recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Nicolaus Adam Strungk** (baptite 15-a de novembro 1640 en Brunsvigo; † 23-a de septembro 1700 en Dresdeno) estis germana komponisto de la baroko.

Vivo
----

Manuskripto de la *Laudate Pueri*
Nicolaus Adam Strungk estis la filo de Delphin Strungk. Nicolaus Adam, kiu jam de sia patro ricevis orgeninstruon, studis ĉe la universitato de Helmstedt. Poste li lernis ĝis 1660 violonludadon ĉe Nathanael Schnittelbach. Kiel violonisto Strungk koncertis antaŭ la duko de Wolfenbüttel samkiel antaŭ imperiestro Leopoldo la 1-a en Vieno kiel violonisto kaj klavaristo. En 1665 li ekdeĵoris kiel ĉambromuzikisto ĉe Johann Friedrich en Hanovro.

En 1679 Strungk iĝis direktoro de la hamburga urba muzikensemblo. En 1688 li sukcedis Christian Ritter kiel vickapelestro kaj ĉambrorgenisto en Dresdeno. En 1693 li transprenis la sukcedon de Christoph Bernhard kiel kortegokapelestro. Tiun ĉi postenon li forlasis en 1696, por finfine iĝi direktoro de la opero en Lepsiko. Strungk, kiu dum sia tuta vivo suferis financajn malfacilaĵojn, mortis kelkajn jarojn poste „pro akuta febro".

Verkaro
-------

Strungk komponis por Hamburgo kaj Lepsiko plurajn operojn. Je instrumentmuzikaĵoj li postlasis antaŭ ĉio klavarverkojn. Plue konserviĝis kelkaj sakralaj kantatoj.
Operoj:

* Der glückselig steigende Sejanus (1678)
* Der unglückselig fallende Sejanus (1678)
* Die liebreiche, durch Tugend und Schönheit erhöhte Esther (1680)
* David oder der königliche Sclave (1680)
* Die drei Töchter Cekrops (1680)
* Theseus (1683)
* Semiramis (1683)
* Florette (1683)
* Alceste (1693)

Literaturo
----------

* W. Wolffheim, *Nicolaus Adam Strungk. Sein Leben u. seine Werke*. Dissertation, München 1913, Freiburg im Breisgau 1915.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Nicolaus Adam Strungk en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Eintrag in der ADB


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 197099
* GND: 11734852X
* LCCN: n/87/125742
* VIAF: 20455350
* ISNI: 0000 0001 1439 2509
* LIBRIS: 373884
* SUDOC: 080733786
* BNF: 13900143p
* MBA: f0f71ae8-b6b3-4fd2-9648-489a7840e9e5
* NKC: mzk2010602724
 |



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 197099
* GND: 11734852X
* LCCN: n87125742
* VIAF: 20455350
* ISNI: 0000 0001 1439 2509
* LIBRIS: 373884
* SUDOC: 080733786
* BNF: 13900143p
* MBA: f0f71ae8-b6b3-4fd2-9648-489a7840e9e5
* NKC: mzk2010602724
 |
**Opština Novaci** estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio.Fine de 2002 vivis 3 549 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas de la vilaĝo Novaci.

Loko, priskribo
---------------

La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la ŝtato en la regiono Pelagon. Ĝia suma areo estas 753,53 km².

La rivero Černá Řeka fluas tra la teritorio de la komunumo proksimume en la direkto de sudokcidento al nordoriento.
La alteco en la rivera valo estas ĉirkaŭ 420 - 600 m. Nordokcidente de la rivero ĝi atingas ĉirkaŭ 1100 m, sed en la sudoriento ĉe la limo kun Grekio estas pli ol 2500 m.

REK Bitola - Opština Novaci
En la centra parto de la komunumo estas granda karba baseno Suvodol. En la okcidenta parto estas la centralo REK "Bitola".

Opština Novaci
La komunumo konsistas el entute 41 vilaĝoj:

Novaci, Armatuš, Baldovenci, Bač, Biljanik, Brod, Budimirci, Brnik, Veleselo, Vranevci, Germijan, Gneotino, Gnileš, Gornji Aglarci, Gradešnica, Grumaz, Gruništa, Dalbegovci, Dobroveni, Dobromir, Donji Aglarci, Donje Orehovo, Živojno, Zović, Iveni, Makovo, Meglenci, Novo Selo, Orle, Paralovo, Petalino, Polog, Rapeš, Ribarci, Skočivir, Slivica, Sović, Staravina, Suvi Dol, Tepavci.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Novaci - vilaĝoj
Opština Prilep en la nordo, Opština Mogila en la nordokcidento kaj Opština Bitola en la okcidento. Ĉe la sudorienta rando pasas la ŝtata limo kun Grekujo.


Ĉirkaŭ **Opština Novaci**|  Mogila |  Prilep |  |
|  Bitola | Opština Novaci |  |
|  |  | Grekujo |

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 3 549 homoj.

El la totala nombro estis 3.393 makedonoj (98,34 %)

Laŭ religio: 3.495 ortodoksoj (98,48 %).

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Новаци en la makedona Vikipedio.*
Fiŝkaptistoj en Bangladeŝo
**Fiŝkaptisto** estas tiu, kiu kaptas fiŝojn.  

*Fiŝisto* estas pli ĝenerala termino, kiu povas signifi: *fiŝkaptisto* aŭ *fiŝbredisto* aŭ *fiŝvendisto*.

Historio
--------

Fiŝkaptisto el la 16-a jarcento
Fiŝkaptado estis okupo jam el la unuaj homaj socioj.

La profesio de fiŝkaptisto estas ofte ligita al kasto aŭ iu specifa etno. Ekzistas ekzemple en okcidenta Afriko, laŭ la Niĝero, la fiŝkaptistpopolo de la Bozoj. Ankaŭ en Hindio ekzistas fiŝkaptistaj kastoj kaj popoloj.

Literaturo
----------

Ĉar dum jarmiloj fiŝkaptistoj kontribuadis al nutrado de la loĝantaro, oni ofte trovas ilin en literaraj verkoj. Tre konataj ekzemploj estas:

* Simon Petro en la Biblio,
* *La maljunulo kaj la maro* de Ernest Hemingway,
* *Navigado en krizo* de Gorch Fock pri la komenca industria germana fiŝkaptado je la fino de la 19-a jarcento,
* *Moby Dick* de Herman Melville.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de profesioj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fiŝkaptisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Verband der deutschen Binnenfischerei e.V. germane
* Deutscher Anglerverband e.V. germane
* Verband Deutscher Sportfischer e.V. germane


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 127839
* GND: 4140853-6
* LCCN: sh85048686
* NDL: 00562692
* NKC: ph1126918 ph349428, ph1126918
 |
**Pandesal**, tio esas *salpano*, estas esprimio uzata por du tipoj de pano, ambaŭ el hispana influo.

Variaĵoj
--------

### Filipinoj

Saketo de filipina salpano.
En Filipinoj, la salpano estas rondoforma pano kiun oni manĝas ĉefe por la matenmanĝo. Ĝi estas farita el faruno, ovoj, lardo, gipso, sukero kaj salo. Ĝi havas molan teksturon kaj pulveca kaj oni manĝas havanta diversajn farĉaĵojn. Ĝin oni manĝas ankaŭ kun kafo aŭ varma ĉokolado. Spite sian nomon, ĝi havas iom dolĉan guston. La salpano estas tre populara en Filipinoj.

### Meksiko

En Meksiko, el *pan de sal* estas pano kies pasto ne enhavas sukeron, male al dolĉa pano. Kelkaj meksikaj salpanoj estas "bolillo", "telera" (neniu rilato al telero), "bazo", "birote", "miĉa" aŭ "cemita". Inter la multaj variaĵoj la plej oftas estas tiuj de integra tritikfaruno kaj tiuj kun sezamo.

Notoj
-----

1. ↑  Pinoy Slang (en angla)
2. ↑  Spanish world-wide: the last century of language contacts *almuerzo* estas la vorto por matenmanĝo.
3. ↑   Muñoz Zurita, R. «Pan de sal». Diccionario enciclopédico de la Gastronomía Mexicana. Larousse Cocina. Konsultita la 20an de Januaro 2022.

* Kategorio Pandesal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752551
 |
Opština Novo Selo
**Opština Novo Selo** ĝi estas unu el 80 komunumoj de norda Makedonio. Ĝi situas en la sudoriento de la ŝtato en la Sudorienta regiono. Ĝia areo estas 424,82 km² kaj en 2002 havis 11 966 loĝantojn. La administra centro estas la vilaĝo Novo Selo.

maldekstra

Loko, priskribo
---------------

Opština situas en la sudorienta pinto de la regiono. En la direkto de okcidento al oriento la rivero fluas Strumica. Altitudo ĉi tie estas ĉirkaŭ 200 m. Preskaŭ ĉiuj vilaĝoj situas en la valo de ĉi tiu rivero.
Al la sudo, la limo kun Grekio, longitudo de ĉirkaŭ 5 km estas sufiĉe kruta grimpas la monton Belasica ĝis alteco de proksimume 1750 m asl.
Al la nordo estas laŭgrada grimpado, je distanco kaj estas nur ĵus ĉe la landlimo kun Bulgario alteco de proksimume 1450 m n. M. Ĉi monto estas nomita Ogražden. La montoj estas plejparte deciduaj arbaroj.

La komunumo konsistas el 16 vilaĝoj, kiuj estas:

**Novo Selo**, Badilen, Bajkovo, Barbarevo, Borisovo, Draževo, Kolešino, Mokrijevo, Mokrino, Novo Konjarevo, Samoilovo, Smolari, Staro Konjarevo, Stinik, Sušica kaj Zubovo.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Berovo en la nordo, Opština Strumica en la sudokcidento kaj Opština Bosilovo en la okcidento. Opština limas en la oriento kun Bulgario kaj en la sudo kun Grekio.


Ĉirkaŭ **Opština Novo Selo**|  |  Berovo |  |
| Bosilovo  | Opština Novo Selo | Bulgario |
| Strumica  | Grekio |  |

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Ново Село en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj:

* 

* - paĝo 35
Opština Valandovo
**Opština Valandovo** ĝi estas unu el 80 komunumoj de norda Makedonio. Ĝi situas en la sudoriento de la ŝtato en la Sudorienta regiono. Ĝia areo estas 331,4 km² kaj en 2002 havis 11 890 loĝantojn. Administra centro de la komunumo estas la urbeto Valandovo.

Loko, priskribo
---------------

Sidejo en la komunumo de Valandovomaldekstra
Opština Valandovo etendiĝas laŭ la baseno Gevgelsko - Valandsko, maldekstre laŭ la rivero Vardar. Al la nordokcidento, tiam grimpas al la montoj Serta kaj orienten en la montojn Belasica.La alteco estas ĉirkaŭ 60-100 m laŭ la rivero Vardar.En la montoj eĉ pli ol 1300 m.

Opština konsistas el la urbo Valandovo kaj aliaj 28 vilaĝoj:

Ajranlija, Arazlija, Bajrambos, Balinci, Baraklija, Bašalija, Bašibos, Brajkovci, Buluntulija, Vejselija, Gradec, Grčište, Dedelija, Đulelija, Josifovo, Kazandol, Kočulija, Marvinci, Pirava, Plavuš, Prsten, Rabrovo, Sobrija, Tatarlija, Terzelija, Udovo, Čalaklija, Čestevo.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Strumica en la nordo, Opština Dojran en la sudoriento, Opština Bogdanci en la sudo, Opština Gevgelija sudokcidento, Opština Demir Kapija okcidente, Opština Konče la nordokcidento. Oriente ĝi transiras la limon kun Grekio.


Ĉirkaŭ **Opština Valandovo**|  Konče |  Strumica |  |
|  Demir Kapija | Opština Valandovo | Grekio |
| Gevgelija  |  Bogdanci |  Dojran |

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Opština Valandovo en la makedona Vikipedio.* 
Statistikoj:

* 

* - paĝo 35
*Panelle* (malantaŭe) kaj *crocchè* (antaŭe).
*Pane e panelle* (pano kaj panelo).
La ***Paneloj*** (itale *panelle*, sicilie *panelli*), estas fritaĵoj el kikerfaruno, specialaĵoj de la surstrata kuirarto de Palermo (Sicilio), ĉeestanta ankaŭ en aliaj provincoj de Agrigento, Trapano kaj Kaltaniseto.

La paneloj naskiĝis dum la araba regado de Sicilio, en la 9-a jarcento]. Ili fariĝas el kikerfaruno, akvo, salo kaj eventuale aldoniĝas petroselo. Kutime oni manĝas ĝin kun *paninoj* kun sezamo, rondaj kaj molaj, ofte akompanataj de *crocchè* el terpomo kun mento (nomata en sicilia lingvo kiel *cazzilli*) aŭ kun aliaj fritaĵoj.

Propraĵoj de Palermo, la *paneloj* estas la tipa aperitivo de la tuta regiono. Ili aĉeteblas en multnombraj *friggitorie*, aŭ surstrataj manĝprovizejoj, ĉe la plej trairataj stratoj.

Vidu ankaŭ
----------

* *Crocchè*
* *Frittola*
* *Pane ca meusa*
* *Quarume*
* *Stigghiola*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Panelo (manĝaĵo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* «Panella» en el *Dictionnaire étymologique*[*rompita ligilo*] (itala lingvo)
Manĉaj paneroj.
Andaluzaj paneroj.
Murciaj paneroj.
**Paneroj**, en hispana origine *migas* (foje nomataj *migas de pastor* (paŝtistaj paneroj)), estas tipa plado de paŝtistoj per kiu ili profitis la restaĵojn de seka pano, kvankam estas ankaŭ paneroj el faruno, tipaj el sudoriento hispana. La paneroj devenas eble el la kuskuso magreba; en la kristanaj teritorioj estis farataj el pano kaj oni aldonis vianderojn el porko ĉefe por distingiĝi el la araba kaj juda kuirartoj.

Ili estas tipaj en la centr kaj sudo de Hispanio, ĉefe en Kastilio-Manĉo, Murcio, Andaluzio, Ekstremaduro kaj Aragono, krom en la regiono portugala de la Alentejo.

Kuirado
-------

La paneroj humidiĝas pasintan nokton. Poste oni fritas en olivoleo vianderojn, kun ajlo kaj kapsiko; oni aldonas paprikon kaj salon. Poste oni movas konstante ĝis kiam la paneroj estas flavecaj, malmoletaj kaj sekaj. Kutime oni manĝas ne el unuopaj teleroj, sed el la unika patego, al kiu ĉiu avancas, metas sian propran kuleron kaj reeniras por manĝi.

* Kategorio Paneroj (plado) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Zimran** (en hebrea זִמְרָן Zimrān "vitkultivisto; celebrata; kanto;"; greke *Ζεμραμ, Ζεμβραν*, arabe زمران), konata ankaŭ kiel **Zambran**. estis laŭ la Hebrea Biblio filo de Abraham, nome patriarko de Izraelidoj, kaj Keturah, kun kiu li estis edziĝinta post la morto de Sarah. Zimran havis kvin fratojn, Jokŝan, Medan, Midjan, Iŝbak, kaj Ŝuaĥ.

Abraham, plej probable, klopodis teni ilin aparte el Isaak por eviti konflikton pri la dia ordono etendi kaj loĝigi la tutan mondon. Pro tio Zimran estis ankaŭ provizore identigita de kelkaj kun la Arabia urbo Zabran, inter Mekko kaj Medino (tio estas, Ĝido).

Laŭ la Libro de Jaŝar, la filoj de Zimran estis Abihen, Molich kaj Narim.

Profesoro Jan Retso kaj William Hazlitt sugestis, ke la posteuloj de Zimran estas la sama popolo kiel tiu konata kiel "*Banizomenoj*" kiuj estas menciitaj en la registroj de la greka historiisto Diodoro Sicila.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑  Jozefo Flavio, *Antikvaĵoj*, 1.15.1
3. ↑   Genezo 25:2-6
4. ↑   Kronikoj 1:32
5. ↑  Genezo 25:1-6
6. ↑   Genezo 1:27,28
7. ↑   Genezo 9:1
8. ↑  Jozefo Flavio, *Antikvaĵoj*, 1.4.1-3
9. ↑  *Seventh-day Adventist Bible Commentary, Volume 1*, Review and Herald Publishing Association (Washington, D.C. USA), 1953, p.367
10. ↑  The Edinburgh review: or critical journal, Volume 50, Sydney Smith, Lord Francis Jeffrey Jeffrey, Macvey Napier, Henry Reeve, Sir George Cornewall Lewis, William Empson, Arthur Ralph Douglas Elliot (Hon.) kaj Harold Cox, A. Constable, 1830, p. 165
11. ↑  Arabs in Antiquity: Their History from the Assyrians to the Umayyads, P. 298
12. ↑  The Classical Gazetteer de William Hazlitt (1851), P. 67

* "Genezo 25:2"

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Easton's Bible Dictionary*: Zimran
La **pangasina lingvo** (pangasine *Salitan Pangasinan*) estas parolata en la Filipinoj, precipe en Pangasinano, kie ĝi estas oficiala kaj la denaska lingvo de 1,5 milionoj da homoj. Krome ĝi estas uzata en Usono de komunumo de filipinaj enmigrintoj, precipe en Kalifornio.

La lingvo transprenis hispanajn vortojn, ekzemple *lugar* (loko) kaj *santo* (sankta).

Ekzistas vikipedio en la pangasina lingvo.

La Patronia
-----------

Ama mi a wala kad tawen, nagalang so ngaran Mo, onsabid sikami so panarian Mo,
Onorey linawam, diad dalin onung ed tawen.
Say kanen min inagew-agew, iter mod sikami ed agew aya.
Tan paandian Mo ray kasalanan mi, onung na panamaandi miy kasalanan day akapankasalanan ed sikami;
Tan ag mo kami iter ya onabuloy ed tukso, ilaban Mo kami ingen ed mauges. Amen.

Ekzemplaj vortoj
----------------

* *ama* = patro
* *ngaran* = nomo
* *dalin* = tero
* *tawen* = ĉielo
* *mauges* = malbona
* *santo* = sankte (el la hispana lingvo)
* *lugar* = loko (el la hispana)

Referencoj
----------

1. ↑  La rozario en la pangasinana

* Vikipedio en la pangasina lingvo (Reta enciklopedio)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝostria kapito** |
| --- |
|  |
| Ruĝostria kapitoRuĝostria kapito |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pegoformaj *Piciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ramfastedoj *Ramphastidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Capito* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. wallacei*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Capito wallacei****(J.P.O'Neill, D.F.Lane, A.W.Kratter, A.P.Capparella & C.F.Joo, 2000) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝostria kapito  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝostria kapito** (***Capito wallacei***) estas specio de birdoj de la familio de Ramfastedoj aŭ de propra familio de Kapitonedoj, laŭ kelkaj fakuloj, sed ĉiukaze parencoj de tukanoj, tukanetoj, Sudamerikaj barbuloj ktp.

Tiu neotropisa specio montras nigrecan dorson, **flavoranĝajn subajn partojn** kun tre larĝa **ruĝa zono** inter la blanka gorĝo kaj brusto (de kie devenas la nomo de la specio). Krome montras tre rimarkindajn **ruĝajn kronon kaj nukon**. Sube estas brova blanka borda linio kaj pli sube traokula larĝa strio nigreca kiu trairas la vizaĝon, malsupreniras kaj kuniĝas kun la dorso. La beko estas grizeca, fortika, mallonga kaj tre mallarĝa en bazo. La okuloj estas malhelaj kaj la kruroj grizecaj.

Ĝi estas endemismo en Peruo. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj. La specio estas minacata pro habitatodetruo.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2006. Capito wallacei[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 27a Julio 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* BirdLife Specidatumbazo. Arkivigite je 2008-11-22 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |

* Kategorio Ruĝostria kapito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ruĝostria kapito en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Ŝuaĥ** estas la nomo de unu el kvar minoraj figuroj de la Biblio. Krome ĝi estas foje uzata kiel nomo de kvina. Ties nomoj estas diferencaj en hebrea, sed ili estas ĉiuj transliterumita kiel "Ŝuaĥ" aŭ "Ŝuah" en la Versio de la Reĝo Jakobo.

Abraham
-------

**Ŝuaĥ** (en hebrea שׁוּחַ Ŝuaĥ: elfluejo, forfluejo, humiligo. estis laŭ la Hebrea Biblio filo de Abraham, nome patriarko de Izraelidoj, kaj Keturah, kun kiu li estis edziĝinta post la morto de Sarah. Ŝuaĥ havis kvin fratojn, nome Zimran, Medan, Jokŝan, Iŝbak, kaj Midjan.

Abraham, plej probable, klopodis teni ilin aparte el Isaak por eviti konflikton pri la dia ordono etendi kaj loĝigi la tutan mondon.

Krome li havis du duonfratojn: nome Iŝmael kaj Isaak. Li estis la sesa filo de Keturah kaj la oka de Abraham.

*Ŝuaĥ* en greka estas Σωυε, transliterumita Soie. Jozefo Flavio donis sian nomon kiel Σοῦος (Sous en Whiston).

Aliaj
-----

Estas aliaj Ŝuaĥ en Genezo 38, 1 Kronikoj 4, 1 Kronikoj 7.

Referencoj
----------

1. ↑  Hitchcock's Bible Dictionary: Shuah
2. ↑  Brown-Driver-Briggs
3. ↑  Genezo 25:2-6
4. ↑  Kronikoj 1:32
5. ↑  Genezo 25:1-6
6. ↑  Genezo 1:27,28
7. ↑  Genezo 9:1
8. ↑  Jozefo Flavio, *Antikvaĵoj*, 1.4.1-3
9. ↑  El Septuaginto kaj Brenton
10. ↑  Jozefo Flavio, *Antikvaĵoj*, 1.15.1 Greka Whiston

Literaturo
----------

* Calmet, Augustin (1837). Calmet's Dictionary of the Holy Bible. Boston: Crocker & Brewster. LCC BS440.C3.

Eksteraj ligiloj
----------------

* "Genezo 25:2"
* *Easton's Bible Dictionary*: Zimran
Mapo de Pangeo
**Pangeo** (el la helena πᾶν *ĉio/ĉiu* γαῖα/γῆ *tero, lando*) estas la nomo, kiel Alfred Wegener nomumis la superkontinenton, kiu dum la mezozoiko ekzistis, antaŭ la plata tektoniko ĝin dividis je partokontinentoj.

Kiam la kontinentoj alproksimiĝis por formi la Pangeon, ili formis ĉe la koliziaj linioj faltojn nome montarojn, el kiuj kelkaj ankoraŭ ekzistas, kiel la Apalaĉoj kaj Uralo. Tiuj fruaj faltoj estas pli maljunaj ol la junaj montarlinioj kiel Alpoj en Eŭropo, la Roka Montaro en Nord-Ameriko, la Andoj en Sud-Ameriko aŭ Himalajo en Azio. Surbaze de la plurmilionjara erozio, la Apalaĉoj kaj Uralo estas hodiaŭ ankoraŭ alrondigitaj trunkomontaro.

La grandega oceano, kiu ĉirkaŭis Pangeon, ricevis la nomon Pantalaso „Panthalassa". Krom tio ekzistis ankoraŭ la Tetismaro.

Pangeo dividiĝis antaŭ 220–150 milionojn da jaroj en Mezozoiko (Erdmittelalter) je du superkontinentoj kiel je la norda kontinento Laŭrazio (Nord-Ameriko kaj Eŭrazio) kaj je la suda Gondvano.

Vidu ankaŭ
----------

* Terhistoriaj periodoj
* Terhistorio
* Geologia temposkemo

Aliaj projektoj
---------------

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Pangeo** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* mapa animacio pri la plata tektoniko (germane)
* mapa animacio pri la plata tektoniko (angle)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKontinentoj |
| --- |
| Kontinentoj | 
Afriko
Antarkto
Azio
Aŭstralio kaj Oceanio
Eŭropo

Sudameriko
Nordameriko

 |
| Hipoteza kontinento | Zelandio |
| **Geologiajsuperkontinentoj** | Gondvano, Kenorlando, Kolumbio, Laŭrazio, Pangeo, Panotio, Protogondvano, Protolaŭrazio, Rodinio, Vaalbaro |
| **Historiaj kontinentoj** | Arktido, Aziameriko, Atlantiko, Avalonio, Baltiko, Eŭrameriko, Suda Ĉinio, Kalahario, Kazaĥstanio, Kongo, Laŭrentio, Norda Ĉinio, Siberio, Uro |

 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Heĝsilvio** |
| --- |
|  |
| HeĝsilvioHeĝsilvio
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cercotrichas* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. galactotes'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cercotrichas galactotes****(Temminck, 1820) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Heĝsilvio  |

 |
| v • d • r |

La **Heĝsilvio**, Ruĝvosta makisnajtingalo (*Cercotrichas galactotes* aŭ  *Erythropygia galactotes*), ankaŭ nomata **Ruĝvosta arbustarnajtingalo** aŭ **Ruĝvosta makisnajtingalo**, estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro kiu foje oni konsideras kiel membro de la genro *Erythropygia* kaj foje de *Cercotrichas*, kiuj estas helbrunaj birdoj kun helaj kaj malhelaj strioj en vizaĝo. Ili reproduktiĝas ĉirkaŭ la Mediteraneo kaj orienten al Pakistano. Ili reproduktiĝas ankaŭ sude de Saharo el la regiono de Sahelo orienten al Somalio; tiuj birdoj estas foje konsiderataj separata specio, Malgranda makisnajtingalo (*C. minor*). Ili estas parte migrantaj, kaj vintras en orienta Afriko kaj Barato. Tiu estas tre rara vizitanto en norda Eŭropo.

Tiu estas birdo de seka malferma kamparo kaj arbustaro. Ili konstruas sian neston en arbusto; la ino demteas plej ofte el 3 al 5 ovojn.

La Ruĝvosta makisnajtingalo aŭ Heĝsilvio estas pli granda ol la Eŭropa ruĝgorĝulo. Ĝi havas helbrunajn suprajn partojn, blankecajn subajn partojn kun pli sablokolora brusto kaj tre rimarkinda blanka supraokula strio. La okcidenta raso havas pli palbrunan dorson ol la birdoj de sudorienta Eŭropo kaj Azio.

La longa ruĝecbruna vosto malfermiĝas ofte kvazaŭ ventumilo, montrante la blankajn angulojn kaj nigrajn markojn intermeze. Ĉiu plumaro estas simila.

Tiuj birdoj manĝas insektojn ĉefe kaptitajn surgrunde. Ties klara turdeca kanto havas tristan tonon.

Riĝad, SA, Apr 1993
  

ovoj de *Cuculus canorus canorus* en nesto de *Cercotrichas galactotes* - Muzeo de Tuluzo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Heĝsilvio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Heĝsilvio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Heĝsilvio en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Heĝsilvio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Heĝsilvio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Heĝsilvio en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Avibase[*rompita ligilo*]
Flugilkorno
**Flugilkorno** (ge.: **Flügelhorn**) estas sopraninstrumento el la latunblovinstrumenta familio de la arkokornoj. Ĝia konstruformo kaj agordo estas komparebla kun tiuj de trumpeto, tamen ĝi havas alie ol tiu ĉi plejparte konusan tubon, larĝan mezuron kaj buŝaĵon kun profunda kaldrono.

Origino kaj historio
--------------------

La flugilkorno devenas de la signalkorno. Ĝi ricevis, proks. samtempe kun la trumpeto, proks. 1830 valvojn. Antaŭe ekzistis klapokorno inventita en 1810 de Joseph Halliday. Jam en la 18-a jarcento „flugilkorno" signifis la instrumenton de la flankestro, kies tasko esti kunordigi per siaj signaloj la diversaj flankojn (germane "Flügel") de ĉasantaro. Samtempe oni uzis ĝin en la armeo kiel signalilo. Per tio oni uzis ĝin ankaŭ en armeaj kaj marŝbandoj, kie ĝi lokis je la maldekstra flanko antaŭ la bas-flugilkornoj (tenorkornoj). Kune kun aldo-, tenor- kaj baritonkorno la instrumento prizorgas sonan larĝecon. Nuntempe ĝi estas uzata kaj en blovorkestro kiel melodihava instrumento kaj ankaŭ en ĵazo (soloe kaj en bandego) kaj foje en klasika muziko (ekz. de Igor Stravinskij kaj Ralph Vaughan Williams). Flugilkornon ankaŭ utiligis la ĉambromuziko de la 19-a jarcento.

Apartaĵoj
---------

Je la konusa mezuro estas malfacile, enmunti agordotubon same kiell ĉe trumpeto, ĉi tiun pro tio anstataŭas kutime forŝovebla agordotubo rekte malantaŭ la buŝaĵo, fiksita per pinĉilo. La sono de flugilkorno estas pli milda ol tiu de trumpeto. Oni distingas inter ĵaz-flugilkorno kun Périnet-valvoj kaj flugilkorno de germana konstrumaniero kun turnovalvoj (ankaŭ nomata koncerta flugilkorno) ĉefe uzata por tradicia blovmuziko. Koncertaj flugilkornoj ekzistas en bohema (larĝega) kaj moravia (iomete pli mallarĝa) mezuro. La tiel nomata Kuhlo-flugilkorno estasfleksita preskaŭ cirkle, havas tre mallongan, larĝan buŝtubon, estas relative mallarĝe mezurita kaj havas agordotubon.

Konstruaj diferencoj ekzistas je flugilkornoj je buŝaĵotobo kaj buŝtubo:

* La usona buŝaĵotubo estas mallarĝega, la postsekva buŝtubo ankaŭ.
* La germana buŝaĵotubo estas mezlarĝa kaj pli larĝa en la buŝtubo.
* La flugilkorna buŝaĵo kun trumpetotubo estas larĝa, same la buŝtubo, kaj ne konusa.

Ankaŭ la sonfunelaj diametroj varias inter 140 kaj 170 mm.

Referencoj
----------

1. ↑  DTV-Atlas Musik. München 2001. S. 47

Literaturo
----------

* Ralph T. Dudgeon, Franz X. Streitwieser: *Das Flügelhorn.* Edition Bochinsky, 2004, deutsch/englisch, ISBN 3-932275-83-7

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Flugilkorno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Korneto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 357924
* GND: 4649777-8
 |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Flügelhorn » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3522760 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
"**Songbird**" (Kantobirdo) estas kanto de rokmuzika grupo Fleetwood Mac. Ĝi unue aperis en la albumo *Rumours* de la grupo en 1977, kaj estas unu el kvar kantoj skribita nur de Christine McVie sur la albumo. McVie ofte kantis la kanton ĉe koncertoj.

Komponado
---------

Christine McVie estis inspirita verki la kanton kiam la bando finis registradsesion ĉe la Sausalito Record Plant (Sausalito-Registro Fabriko). McVie skribis la kanton en duona horo ĉirkaŭ noktomezo, sed ne havis manieron registri ĝin. Certe ŝi ne forgesis la kordan strukturon kaj melodion, kaj tial ŝi restis sendorma la tutan nokton.

Muzikistoj
----------

* Christine McVie – piano, voĉoj
* Lindsey Buckingham – akustika gitaro

Eva Cassidy versio
------------------

Versio de Eva Cassidy estis publikigita en 1998 en ŝia postmorta kompilaĵo de la samnoma *Songbird*. Malgraŭ esti publikigita du jarojn post ŝia morto pro melanomo, la albumo poste atingis 1an rangon en Britio en 2001.

Willie Nelson adaptis "Songbird" por sia propra albumo de 2006 nome *Songbird*, tiel ĝi fariĝis la dua albumo nomita laŭ la kanto. La albumo atingis la rangon 87an sur la Billboard 200.

Referencoj
----------

 

1. ↑   2012-06-06
2. ↑
3. ↑  UK Albums Chart: *The Official UK Albums Chart Top 75*, 25an de Aŭgusto, 2001. Alirita la 8an de Majo, 2011.

Eksteraj ligoj
--------------

* Tekstoj de ĉi tiu kanto Arkivigite je 2021-04-25 per la retarkivo Wayback Machine ĉe MetroLyrics
**Medicina teknologio**, aŭ **medicina tekniko**, estas aplikaĵo de organizita sciaro kaj kapabloj en la formo de aparatoj, medicinoj, vakcinoj, proceduroj kaj sistemoj disvolvigitaj por solvi sanproblemon kaj plibonigon de kvalito de vivoj. Tio inkludas la farmaciaĵojn, aparatarojn, procedurojn kaj organizajn sistemojn uzitajn en sanzorgado.

Medicina teknologio, kiu estas propra subfako de santeknologio, enhavas ampleksan gamon de sanzorgaj produktoj kaj estas uzata por diagnozo kaj traktado de malsanoj aŭ medicinaj kondiĉoj kiuj tuŝas homojn. Tiaj teknologioj (aplikoj de sansciencoj) estas intencitaj por plibonigi la kvaliton de sanzorgo havigita pere de pli frua diagnozo, malpli invadaj traktadaj ebloj kaj malpliigo de estado en hospitalo kaj rehabilitado. Ĵusaj avancoj en medicina teknologio fokusigis al kosta malpliigo. Medicina teknologio povas mallarĝe konsiderata inkludas medicinajn produktojn, informan teknologion, bioteknikon, kaj sanzorgajn servojn.

La efiko de medicina teknologio povas inkludi sociajn kaj etikajn temojn. Ekzemple, kuracistoj povas serĉi objektivan informaron e4l teknologio pli ol aŭskultado de subjektivaj pacientinformoj.

Notoj
-----

1. ↑   Technology, Health. Alirita 20a de Marto 2015.
2. ↑  INAHTA (International Network of Agencies for Health Technology Assessment). (8a de Junio, 2009) HTA glossary.. INAHTA. Arkivita el la originalo je 2009-05-26. Alirita 2015-11-03.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2009-05-26. Alirita 2015-11-03.
3. ↑  ADVAMED (Advanced Medical Technology Association). (8a de Junio, 2009) What is Medical Technology?.. ADVAMED. Arkivita el la originalo je 2009-01-07. Alirita 2015-11-03.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2009-01-07. Alirita 2015-11-03.
4. ↑  Richard S. Mathis (30a de Aprilo 2010) The Impacts of Innovation. *Science*.
Larĝa panoramo de Cabo Frio
**Cabo Frio** estas municipo kaj grandurbo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio.

Blazono de Cabo Frio
Flago de Cabo Frio

Bazaj informoj
--------------

Cabo Frio en la subŝtato (ruĝe).
* Areo: 401  km²
* Supermara alteco: 4 m
* Loĝantaro: 200,380 en 2013
* Horzono: UTC -3
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo:
* Aŭtokodo: RJ

Geografio
---------

Marborda panoramo de Cabo Frio
Vojo en Cabo Frio
Cabo Frio kuŝas laŭ Atlantiko en sudorienta parto de la lando. **Rio-de-Ĵanejro** troviĝas 125, Nova Iguaçu 147, Belo Horizonte 385, Guarulhos 466, San-Paŭlo (urbo) 476, Campinas 519, Curitiba 786, **Braziljo** 1003, Goiânia 1026, Salvador de Bahio 1162, Porto Alegre 1211, Campo Grande 1330, Maceió 1616, Recife 1817, Teresina 1982, Natalo (Brazilo) 2037, São Luís 2278, Belém 2484, Manaus 2932 km.

Historio
--------

Cabo Frio estas la sepa plej malnova urbo en Brazilo. Jam en 1503 la tria portugala maramea ekspedicio alvenis al tiu marbordo. La maristoj sub la estreco de Amerigo Vespucci konstruis fortikaĵon. Tamen pli frue homoj alvenis jam antaŭ 6000 jaroj.

Post jardekoj de la portugala alveno precipe francoj alvenis, kiuj konstruis signifan konstruaĵon. En 1578 la reganto de Rio-de-Janeiro organizis ekspedicion kontraŭ la francoj. La veran Cabo Frio-n fondis la portugaloj en 1615.

Klimato
-------

En Cabo Frio jare pluvas po 771 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en decembro pli ofte, inter junio-aŭgusto malpli ofte. La averaĝa temperaturo estas 24 C (februare 29 C, inter junio-aŭgusto nur 18 C).

Haveno en Cabo Frio
Kirko en Cabo Frio

Trafiko
-------

Cabo Frio havas internacian flughavenon.

Vizitindaĵoj
------------

* 9 strandoj (ĉefa turisma celloko): Forte, Pero, Sao Bento Siqueira, Sudoeste, Dunoj, Foguete, Palmeiras, Unamar
* kirko
* muzeo
* fortikaĵo el la franca erao

### Ĝemelurboj

* Brazilo São Pedro da Aldeia, Brazilo
* Brazilo Armação dos Búzios, Brazilo
* Brazilo Arraial do Cabo, Brazilo

Referencoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Cabo Frio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Municipoj de Rio-de-Ĵanejrio

Eksteraj ligiloj
----------------

* portugale Oficiala paĝo[*rompita ligilo*]
* portugale Asocio de Municipoj de Rio-de-Ĵanejrio
* angle mapo, distancoj Arkivigite je 2016-03-14 per la retarkivo Wayback Machine
* angle

Strando en Cabo Frio
Muzeo en Cabo Frio
Fortikaĵo en Cabo Frio
Larĝa panoramo pri marbordo de Cabo Frio

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 369539
* LCCN: n83139867
* VIAF: 131135328
* BNF: 12222619r
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Blubrusta blua muŝkaptulo** |
| --- |
|  |
| Blubrusta blua muŝkaptuloBlubrusta blua muŝkaptulo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cyornis* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. herioti*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cyornis herioti****(Ramsay, 1886) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Blubrusta blua muŝkaptulo  |

 |
| v • d • r |

La **Blubrusta blua muŝkaptulo** (***Cyornis herioti***) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro *Cyornis* aŭ de Bluaj muŝkaptuloj kiu laŭnome enhavas speciojn de tre bluaj maskloj ĉefe en la supraj partoj kun brunaj inoj.

Ĝi estas endemia de Filipinoj kaj pli orienta ol la plej proksima parenco la Hajnana blua muŝkaptulo kun pli ampleksa teritorio ĉe Hajnano kaj Hindoĉinio. La natura habitato de tiu specio estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

La masklo de tiu specio estas blua supre kun helbrila nuanco en frunto kaj ŝultroj, dum la vosto estas blua borde kaj malhelbruna interne; ankaŭ la flugiloj estas malhelbrunecaj. La vizaĝo ĉirkaŭ la okulo ĝis la beko kaj la flugilbordoj estas nigrecaj. La **brusto estas blua**, anstataŭ oranĝeca kiel ĉe aliaj specioj samgenraj, kaj same kiel ĉe la plej proksima parenco la Hajnana blua muŝkaptulo. La ventro estas grizeca. La beko estas nigra, iom hokoforma en la supra makzelo, larĝa ĉebaze kaj kun kekaj harplumetoj ĉirkaŭ la bekobazo.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Cyornis herioti[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Blubrusta blua muŝkaptulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Blubrusta blua muŝkaptulo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* *Cyornis herioti*. Kunigita Taksonomia Informo-Sistemo.
Konfuceo
La **Premio Konfuceo de Unesko pri Legoscio** aŭ **UNESKO-premio Konfuceo por alfabeteco** agnoskas la aktivecojn de elstaraj individuoj, registaroj aŭ registaraj agentejoj kaj ne-registaraj organizaĵoj (NRO-j) laborantaj en la kampo de legoscio, servantaj kamparajn plenkreskulojn kaj gejunulojn kiuj forlasis la lernejon, precipe virinojn kaj knabinojn. La premio estis establita en 2005 kun la subteno de la registaro de la Popola Respubliko de Ĉinio en honoro al la granda ĉina sciencisto Konfuceo. Ĝi estas parto de la internaciaj alfabetecaj premioj, kiujn UNESKO aljuĝas ĉiujare kiel agnosko de brilaj talentoj kaj inspiraj spertoj en la kampo de alfabeteco tra la mondo. La premio Konfuceo proponas du premiojn de po 20 000 usonaj dolaroj, medalo kaj diplomo, samkiel studvizito al alfabetigaj projektejoj en Ĉinio.

La elekto de laŭreatoj estas farata de internacia ĵurio nomumita de la ĝenerala direktoro de UNESKO, kiu renkontiĝas en Parizo unufoje en la jaro. La premio estas aljuĝata dum oficiala ceremonio okazanta tiucele ĉe la sidejo de UNESKO en Parizo okaze de la Internacia Tago de Alfabeteco (la 8-an de septembro). Laŭreato estis ekzemple la Asocio Svatobor en Slovakio estis honorita pro sia programo 'Romano Barardo', kiu helpas la romaojn venki socian ekskludon kaj ĝui siajn bazajn homajn rajtojn.

Referencoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Internacia Tago de Alfabeteco
* Premio Reĝo Seĝong pri Legopovo de Unesko

Eksteraj ligiloj
----------------

* (angla) UNESKO Internaciaj Legosciaj Premioj
Rosoman lokon en Komunumo
**Rosoman** (makedone *Росоман*) estas vilaĝo situanta en la Vardar Regiono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Rosoman. En 2002 loĝis ĉi tie 2554 loĝantoj.

Loko, priskribo
---------------

La vilaĝo situas en la nordorienta parto de la komunumo.La vilaĝo situas en valo, laŭ la pli malaltaj riveroj Černá řeka en alteco de 140 metroj. La regiona vojo R1101 trapasas la vilaĝon de la aŭtovojo A1 al la urboj Prilep kaj Bitola. De Rosoman al ĉiuj vilaĝoj en la komunumo gvidas lokajn asfaltajn vojojn. La vilaĝo situas 13 km norde de Kavadarci, 22,5 km nordokcidente de Negotino kaj 32 km sude de Veles.

Laŭ la orienta rando de Rosoman, fervoja linio - industria apudrelvojo kondukas al la metalurgia fabriko proksime al la vilaĝo Šivec.

Ĉe la norda rando de Rosoman situas la Flughaveno Gradsko.

### Loĝantaro, ekonomio

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 2554 homoj.

Ekzistis 2.285 makedonoj (89,46 %), 238 serboj (9,31 %) kaj 31 aliaj.

### Altiroj

* Preĝejo de la Sankta Triunuo - estis konstruita en 1990
* Arkeologiaj lokoj en la ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Росоман en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj:
**Opština Veles** (makedone: Велес) estas unu el la 80 komunumoj en norda Makedonio. En 2002 vivis 55 108 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la urbo Veles.

Loko, priskribo
---------------

Ĝi situas en la centra parto de la lando kaj estas parto de la regiono Vardar. La areo estas 427,45 km². Ĝi kuŝas en la valo de la rivero Vardar, kiu fluas tra la vilaĝo proksimume de nordo al sudo. La rivero Topolka kaj la rivero Babuna fluas en la sudan parton de Vardar. La alteco de la areo estas de ĉirkaŭ 150 m en la sudo ĝis preskaŭ 1350 m en la okcidenta parto.

Preskaŭ paralela al la rivero, ĉi tiu estas la aŭtovojo A1 / E 75, kiu iras de Skopje al Grekio. En Veles, la ĉefa aŭtovojo A3, kiu kondukas al la urbo Štip, eliras oriente. Sudokcidente de Veles, la vojo R 1312 turniĝas al Prilep.

Ankaŭ la fervojaj linioj funkcias laŭ la vojoj. La ĉefa linio iras al Tesaloniko, Grekio.

La komunumo estas formita de la urbo Veles kaj 29 aliaj vilaĝoj. Ili estas:

la vilaĝoj en opština Veles
Bašino Selo, Beleštevica, Buzalkovo, Gorno Kalaslari, Gorno Orizari, Dolno Kalaslari, Dolno Orizari, Ivankovci, Karabunjište, Krušje, Kumarino, Lugunci, Mamutčevo, Novačani, Novo Selo (Veles), Novo Selo, Oraovec, Otovica, Raštani, Rlevci, Rudnik, S'lp, Slivnik, Sojaklari, Sopot, Crkvino, Čaloševo kaj Đidimirci.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Petrovec en la nordo, Opština Sveti Nikole en la Nordoriento, Opština Lozovo en la oriento, Opština Gradsko en la sudoriento, Opština Čaška en la sudo kaj Opština Zelenikovo en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Veles**|  |  Petrovec |  Sveti Nikole |
| Zelenikovo  | Opština Veles |  Lozovo |
|  |  Čaška |  Gradsko |

Loĝantaro
---------

Laŭ la lasta censo en 2002, Makedonoj (46.767 aŭ 84.9%), Bosnoj (2.406 aŭ 4.4%),
Albanoj (2.299 aŭ 4.2%), Turkoj (1.724 aŭ 3.1%) kaj aliaj naciecoj 3,4%

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Велес en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj:
*Pani câ meusa* en Palermo.
La ***Pano kun lienaĵo*** (sicilie ***Pani câ meusa***, itale ***Panino con la milza***), estas ekzemplo de la sicilia kuirarta tradicio nomita *surstrata manĝaĵo*, pioniro de la hodiaŭa rapidmanĝado.

Tiu plado, kiu estas ekskluziva tradicio de Palermo, estas dolĉa pano (*vastella*), kovrita de sezamo, kiu estas farĉita de pecoj de bovidaĵaj lieno kaj pulmo. Unue oni boligas la lienon kaj la pulmon kaj poste, oni haketas ĝin kaj fritas kun ŝmalco. Kiam oni aldonas al ĝi fromaĝojn (kaĉokavalo raspita aŭ rikoto), tiukoaze nomata *maritatu* ('edziĝinta'), se sola ĝi estas nomata *schettu* (fraŭla).

Tipaj kuiriloj por ĉi plado estas klinita kaserolo, en kiu la ŝmalco varmiĝas dum supre atendas la pecoj el lienaĵo kaj pulmaĵo por esti tuj fritataj kaj per dudenta forko oni prenas la fritaĵojn. Ilin oni degustigas rapide kaj metas en la panon ankoraŭ varma. Oni donas al la kliento envolvita per papero.

* Kategorio Pano kun lienaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Tabako kampo
**Opština Krivogaštani** (Makedona: *Општина Кривогаштани* ) estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Fine de 2002 vivis 6.150 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas de la vilaĝo Krivogaštani.

Loko, priskribo
---------------

maldekstra
Opština Krivogaštani situas en la centro de regiono Pelagon. Ĝia suma areo estas 93,57 km².

La komunumo situas en la malaltaj teroj de la rivero Blato, kiu fluas de nordo al sudo, kie ĝi enfluas en la riveron Nigra Rivero. La alteco de la areo estas ĉirkaŭ 590 m ĝis 900 m en la norda parto de la montoj Buševa.

La komunumo konsistas el entute 13 vilaĝoj:

Krivogaštani, Vrbjani, Slavej, Obršani, Krušeani, Pašino Ruvci, Podvis, Bela Crkva, Vogjani, Korenica, Godivje, Borotino kaj Mirče Acev.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Dolneni en la nordo, Opština Prilep en la oriento, Opština Mogila en la sudo kaj Opština Kruševo en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Krivogaštani**|  |  Dolneni |  |
|  Kruševo | Opština Krivogaštani |  Prilep |
|  |  Mogila |  |

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 6.150 homoj.

El la totala nombro estis 5.983 makedonoj (99,61 %)

Laŭ religio: 6.130 ortodoksoj.

La ĉefa ekonomia sektoro en la komunumo estas agrikulturo.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Кривогаштани en la makedona Vikipedio.*
**Kapobato** estas intencita frapo farita per la kapo, tipe (se intencita) inkludante la uzadon de fortikaj partoj de la kranio kiel areo de frapo. La plej efikaj kapobatoj frapas la plej sentemajn areojn de oponanto, kiaj la nazo, uzante la plej fortikajn ostojn de la frunto (fruntosto) aŭ de la dorso de la kranio (okcipitalo aŭ parietalo). Ĝi povas esti konsiderata rapida, tre efika sed riska manovro, ĉar mislokigita frapo povas kaŭzi plej grandan vundon al la persono kiu havigas la kapofrapon ol al la persono kiu ricevas ĝin. Kapobato ne nepre estas bato kontraŭ la kapo de alia persono, kvankam tio estas kutime la plej proksima kaj plej facila celo. Alia elstara versio de la kapobato, estas kapo-al-brusto, kiel tiu fama de Zinedine Zidane dum la Futbala Mondpokalo 2006.

En Britio, kapobato estas foje referencata kiel **Glasgova kiso**. Tio estas populara referenco al la urbo violenta reputacio de Glasgovo.

Referencoj
----------

1. ↑  Entry revised for OED Online: Glasgow Kiss, *OED*, Apr 2007, Alirita la 10an de Aprilo 2009

* Moffatt, Gerald. Headbutts or How to be a Nutter Arkivigite je 2006-04-05 per la retarkivo Wayback Machine. *stickgrappler.tripod.com*. URL Alirita la 2an de Februaro, 2006.
* WonderHowTo How to Headbutt like Kiefer Sutherland Arkivigite je 2009-03-22 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kapobato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kategorio Kapobato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kapobato en la Vikivortaro (Universala vortaro)

* Self Defense: The Standard Headbutt Arkivigite je 2017-02-25 per la retarkivo Wayback Machine
La **Lago Saltono**, en angla origine *Salton Sea* (saltona maro), estas neprofunda, salakva, senelflua rifta lago situanta rekte sur la Sanandrea Faŭlto, ĉefe en la valoj Imperia kaj Koaĉela de Kalifornio, Usono.

La lago okupas la plej malaltajn nivelojn de la Saltona Baseno en la Dezerto Kolorado en la kantonoj Imperia kaj Riverside en Suda Kalifornio. Kiel la Valo de Morto, ĝi estas sub la marnivelo. Nune ties surfaco estas je 69 m sub marnivelo. La plej profunda punkto de la lago estas 1.5 m pli alta ol la plej malalta punkto de la Valo de Morto. La lago estas nutrata de la riveroj Nova, Blankakvo, kaj Alamo, same kiel agrikulturaj elfluejoj kaj rojoj.

La **Lago Saltono** estis kreata de inundo en 1905, kiam akvo el la Rivero Kolorado fluis en la areon. Kvankam ĝi varias laŭ grando kaj areo pro fluktuoj en la agrikultura elfluado kaj pluvokvanto, la **Lago Saltono** averaĝe estas 24 km por 56 km. Kun averaĝa areo de ĉirkaŭ 1,360 km², la Saltona Lago estas la plej granda lago en Kalifornio. Averaĝa jara enfluo estas 1.68 km³, kio sufiĉas por havi maksimumam fundon de 16 m kaj totalan volumon de ĉirkaŭ 9.3 km³.

La laga saleco, nome ĉirkaŭ 44 g/L, estas pli granda ol tiu de la akvoj de la Pacifika Oceano (35 g/L), sed malpli ol tiu de la Granda Sala Lago (kiu gamas el 50 al 270 g/L). La koncentro pliiĝas je ĉirkaŭ 1% jare.

Notoj
-----

1. ↑  Bali KM (27 March 2009) Salton Sea Salinity and Saline Water. UC Davis, Cooperative Extension Imperial County. Alirita 2009-03-26.

 Arkivigite je 2008-12-03 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2008-12-03. Alirita 2012-10-27.

* Kategorio Lago Saltono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 418260
* GND: 4717033-5
* LCCN: sh85116893
* VIAF: 316432632
* SUDOC: 078695864
* BNF: 146403023
* NKC: ge602580
 |
**Opština Mavrovo kaj Rostuša** (makedone *Општина Маврово и Ростушa*, albane *Komuna e Mavrovës dhe Radostushës*) estas unu el 80 komunumoj de Norda Makedonio, situanta ĉe la limo al Albanio. En 2002 loĝis ĉi tie 8 618 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Rostuša.

Loko, priskribo
---------------

Opština Mavrovo kaj Rostuša
Ĝi situas en la okcidenta parto de la ŝtato, en la regiono Polog. Ĝi havas surfacon de 663,19 km².

La komunumo situas plejparte en la Nacia Parko Mavrovo. La alteco de la areo estas ĉirkaŭ 650 m en la valo de la rivero Radika ĝis la supro de la monto Velký Korab (Голем кораб) - 2764 m.

Ĉe la orienta rando de la komunumo pasas la ĉefvojo A2 / E65, kiu ligas Gostivar kaj Kičevo.

La komunumo konsistas el la loĝloko Rostuša kaj 41 aliaj vilaĝoj, kiuj estas Adžievci, Beličica, Bibaj, Bituše, Bogdevo, Boletin, Cerovo, Duf, Galičnik, Grekaj, Janče, Kičinica, Krakornica, Lazaropole, Leunovo, Mavrovi Anovi, Mavrovo, Ničpur, Nikiforovo, Nistrovo, Nivište, Novo Selo, Orḱuše, Prisojnica, Ribnica, Rosoki, Selce, Sence, Skudrinje, Sretkovo, Sušica, Tanuše, Trebište, Tresonče, Velebrdo, Viduše, Volkovija, Vrben, Vrbjani, Žirovnica kaj Žužnje.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Mavrovo kaj Rostuša - vilaĝoj
Opština Gostivar norde, Opština Kičevo oriente, Opština Debar sude. Ĉe la okcidenta rando estas la ŝtata limo kun Albanio.


Ĉirkaŭ **Opština Mavrovo kaj Rostuše**|  |  Gostivar |  |
| Albanio | Opština Mavrovo kaj Rostuše |  Kičevo |
|  |  Debar |  |

Loĝantaro
---------

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 8 618 homoj.

El la suma nombro, estis 1 483 albanoj (17,21 %), 4 349 makedonoj (50,46 %), 2 680 Turkoj (31,10 %), kaj la ceteraj.

Laŭ religio: islamanoj 8 355 (96,9 %) kaj aliaj.

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Маврово и Ростуше en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj: