recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Charlie James Shavers** (\* 3-an de aŭgusto 1917 en Novjorko; † 8-an de julio 1971 en Novjorko) estis ĵaz-trumpetisto el la svingepoko.

Biografio
---------

La unuaj instrumentoj, kiujn ludis Shavers, estis piano kaj banĝo, nur pli malfrue li transiris al trumpeto. Pianiste li prezentis en *Tilly's Chicken Shack* en Harlemo, sur banĝo li ludis kun Bobby Hackett. En la aĝo de 18 jaroj li aliĝis en 1935 al la bando de Tiny Bradshaw, en 1937 li iris al Lucky Millinder kaj finfine al la bando de John Kirby, kie li anstataŭis Frankie Newton. La bando, kiu prezentis en la klubejo *Onyx* kaj pro tio ankaŭ nomiĝis *Onyx Club Boys*, estis tre sukcesa kiel pli malgranda svingobando. Aldone li prezentis kun Johnny Dodds, Jimmy Noone kaj Sidney Bechet. Shavers nun ankaŭ aranĝis pecojn por Kirby kaj lanĉis per sia propra komponaĵo *Undecided* furoraĵon.

En 1944 li forlasis la bandon de Kirby, ludis dum unu jaro ĉe Raymond Scott kaj aliĝis poste al la orkestro de Tommy Dorsey. Krome li surdiskigis kun la Metronome All-Stars kaj vojaĝis kun Jazz at the Philharmonic. Post kiam Dorsey mortis en 1956, Shavers sin dediĉis unuarange al sia propra bando; Tiel en 1957 ekestis albumo kun kantistino Maxine Sullivan. En 1963 li kunlaboris je la novformado de la Dorsey-Orkestro, kion estris Sam Donahue. Fine de la 1960-aj jaroj li havis propran kvaropon kun Budd Johnson.

Post Digby Fairweather Shavers validis kiel unu el la plej bonaj svingotrumpetistoj. Teknika brileco, rapidaj tempoj, linia melodiaro kaj ofte sprite efika artikulacio distingis lian personan stilon. Richard Cook kaj Brian Morton akcentas lian humuron kaj "lian intensan senton" por la historio de ĵazo.

La 8-an de julio 1971 Charlie Shavers mortis en Novjorko en la aĝo de 53 Jahren pro kancero. Li mortis du tagojn post Louis Armstrong; la buŝaĵon oni metis apud ties ĉerko.

Diskoj
------

* *Horn O'Plenty* (Lonehill Jazz, 1954-58) kun Buster Bailey, Urbie Green, Russell Procope, Billy Kyle, Barry Galbraith, Bob Haggart, Specs Powell, Cozy Cole
* *The Complete Charlie Shavers with Maxine Sullivan* (Avenue Jazz, 1957) kun Bennie Moten, Buster Bailey, Russell Procope, Billy Kyle, Aaron Bell
* *Charlie Shavers & Ray Bryant Quartet Recordings, Vols. 1-3* (Lonehill Jazz, 1958-1964) kun Aaron Bell, Tommy Bryant, Oliver Jackson, Jerome Richardson, Budd Johnson
* *Here Comes Charlie* (WRC, 1960) kun Ray Bryant, Tom Bryant
* *Live* (Black and Blue, 1970) kun Budd Johnson

Literaturo
----------

* Ian Carr, Digby Fairweather kaj Brian Priestley: *Rough Guide Jazz*, Stutgarto, Metzler 2004 (2-a eldono), ISBN 978-3-476-01892-2
* Richard Cook kaj Brian Morton. *The Penguin Guide to Jazz on CD* 6-a eldono. ISBN 0-14-051521-6
* Martin Kunzler: *Jazzlexikon*. Reinbek, Rowohlt, 1988


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Kategorio Charlie Shavers en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 372223
* GND: 134520793
* LCCN: no91019551
* VIAF: 32184685
* ISNI: 0000 0000 8111 6259
* SUDOC: 084288434
* BNF: 13899712x
* MBA: 7c6607e2-dd61-4056-a56f-e46ebfa8b4c7
* ICCU: UBOV526114
* BNE: XX910449
 |
**The Venture Bros** estas animacia televidserio, de Adult Swim elsendita de Cartoon Network. Elstara pro la forta kohereco, temoj kompleksaj kaj neatenditaj tordaĵoj en la scenaroj, ĝi rakontas la aventurojn de du tipaj usonaj adoleskantoj, Hank kaj Dean Venture, de ilia patro, la sciencisto Dr. Thaddeus "Rusty" Venture kaj de la korpogardisto de la familio, la sekreta agento Brock Samson.

La serio omaĝas la animaciajn seriojn pri aventuro de Hanna-Barbera, precipe Jonny Quest.

La roluloj de Hank kaj Dean estas klare inspiritaj de Jonny kaj Hadji (Hank ankaŭ vestas kiel Fred de Scooby Doo), Dr. Venture estas karikaturo de Dr. Benton Quest, kaj Brock Samson estas pli agresema versio de Roger "Race" Bannon, kiu li mem aperis en la programo en la epizodo "*Ice Station - Impossible!*".

Elstaraj epizodoj
-----------------

En la epizodo Assisted Suicide, Minion # 21 servas trinkaĵojn al si mem kaj al sinjorino "Dr. El Monarca", nomante ĝin tranya. Ŝi respondas kun "Mi esperas, ke vi ĝuu ĝin tiel same kiel mi" antaŭ mencii, kiom ŝi timis la pli junan fraton de Ron Howard.

* Kategorio The Venture Bros en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Konstruaĵo de la Rondo de Artistoj de Arundo, kie okazis la asembleo.
La **Asembleo de Arundo**, aŭ **Asembleo de la andaluzaj provincoj en Arundo** estas la nomo kiun ricevas andaluziisma asembleo kunvokita de la Andaluzaj Centroj kiu okazis en la malaga urbo Arundo en januaro 1918. Temas pri la unua regionisma asembleo en Andaluzio, kie oni interkonsentis la adopton de tio, kion Blas Infante nomis *la insignoj de Andaluzio*: la flago kaj la blazono de Andaluzio.

En ĉi tiu asembleo, estis ankaŭ adoptita la projekto pri Federala Konstitucio por Andaluzio de 1883, konata kiel Konstitucio de Antekero, kiel la *Magna Carta* por Andaluzio kaj estis skizita politika agprogramo, kiu supozigus la daŭrigon de la disfaldiĝo de la andaluziisma movado ekiĝinta fine de la 19a jarcento kaj kies antaŭaĵoj plej fruaj estis la fondiĝo en 1916 de la unua Andaluza Centro en Sevilo, prezidita de Infante, kaj de la revuo *Andalucía*, organo kiu kunigis la simpatiantojn de andaluziismo. En la asembleo estis debatitaj kelkaj temoj kiel centrismo, kacikismo, malsato kaj pano,kaj estis postulita la aŭtonomio de «la Andaluza Patrio» ĉe la Ligo de Nacioj. En ĝi oni nomas Andaluzion «lando» kaj «nacieco».

La Asembleo de Arundo poste daŭris kiel Asembleo de Kordovo 1919.

Referencoj
----------

* BOJA: Boletín número 1 de 04/01/1983
**Astraĥana minejo** estas la unika laŭ kapacito de libera gaso gasokondensata minejo kiu situas en Astraĥana provinco (Rusio), 60 km norde de la urbo Astraĥano kaj estas parto de la Ĉekaspia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1976 kaj ekspluatata ekde 1986. La minejo liveras gason al la Astraĥana gasa uzino.

Geologio
--------

La minejo estas ligita al la samnoma volbo, kiu estas grava tektona elemento en sud-okcidenta parto de Ĉekaspia sineklizo de Orienteŭropa kratono. La Astraĥana volbo respondecas al elstaraĵo de la kristala fundamento, kies surfaco en la centra parto kuŝas je la fundo 8-9 km, dum la randoj je 11-12 km. La volbo havas longon 140-180 km, larĝon 100-140 km, amplitudon 2-3 km. Ĝin kontrolas muroforma levaĵo, kies grandeco laŭ nivellinio -4200 m estas 110 x 45 km, amplitudo pli ol 400 m. Sur la surfaco la minejo dividiĝas je du partoj: la Dekstraborda kaj Maldekstraborda.

En sekco de la sedimenta kapoto apartigeblas du strukturo-tektonaj etaĝoj: la subsala (la rifeano-paleozoika) kaj la salokupola (malsupra permio — kvaternaro).

En la subsalaj sedimentaĵoj produktohavaj estas organodevenaj karbonataj sedimentaĵoj de la baŝkira ŝtupo de meza karbonio, tegmentitaj de tavolaro de argilo-sicilio-karbonataj rokaĵoj de la aselo-artina aĝo (permio). La hidrokarbona kolektujo estas formita de la organdeveno-rompoŝtonaj kalkoŝtonoj de la poraj, poro-kavernaj kaj fendaj tipoj. La efika gasohava dikeco en la centra parto estas 101 m, en la Maldekstraborda 76,4 m, poreco 9,18-8,37%, penetrebleco 0,001 mkm². La komenca tavolpremo estas 61,06 MPa, tavola temperaturo 109 °C. 

Konsisto de la gaso: metano 51,67%, etano 2,45%, propano 0,92%, butano 0,59%, pentano kaj superaj hidrokarbonoj 3,65%, sulfuracido 25,34%, karbondioksido 14,62%, azoto 0,74%, heliumo 0,02%. La eventuala enhavo de gasokondensato estas 22,1 gramoj/m³, denseco 810 kg/m³.

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 2648,8 miliardoj da kubaj metroj, la suma elminigado atingis 84,7 miliardoj da kubaj metroj.

Literaturo
----------

* Старосельский, В. И..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Астраханское месторождение // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 26. ISBN 5-85270-327-3.
**Rafael Muniz** estas muzikproduktisto kaj elektrogitaristo de la bando *Klasiv*.

La muzikisto jam aktivis en diversaj fakoj de la muziko, ekzemple: muzikproduktado, sonteknikisto, violonisto de la Orkestro de Junuloj de la Edukado (Orquestra Jovem da Educação), kantisto de la muzikgrupo *Intermezzo*, klavaristo de la bandoj *Euphony* kaj *Symphonic Tragedy* kaj eletrikgitaristo de la bando *Klasiv*. 

Li faris plurajn kursojn kaj muzikkursojn inter kiuj elstaras: "ĵaza piano/akordiono" kun instruisto Marcos Nimrichter, "komponado por populara orkestro" kun instruisto Edson Rodrigues, "kolektiva leciono por kordinstrumento" kun instruistino Carmen Borga, "La Ritmo de Dalcroze" kun instruisto Iramar Rodrigues, "Willems metodo por muzikinstruado", krom agante kiel Asistanto de teknika direktado de Lerneja Studio de Universitato Federacia de Gojas´ (Estúdio Escola da UFG), kie li havis ŝancon aktive partopreni en registrada procezo de tutaj koncertoj okazintaj en la sezono 2005 en la Lenejo de Muziko kaj Sceno de UFG (Escola de Música e Artes Cênicas da UFG).

Nuntempe li studas kulturan produktadon kaj kulturan administradon ligite al sociaj projektoj apud vagantaj muzikaj grupoj.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBaRok' Projekto |
| --- |
| **Rafael Milhomem** • **Rafael Muniz**
Paulo Melo • Geovani Maia • Leo Yanes • Luciano Vieira |
| Albumoj | Sovaĝa Animo |
| Albumeto | Bataltemp' • Jen Nia Viv-River’ |
| Unuopaĵo | La Plej Bona Ĉasisto |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Vi povas plibonigi la jenon:
* Aldonu mankantajn ŝablonojn (kiel informkestojn) al la artikolo.
* Aldonu mankanta(j)n fontindiko(j)n al la artikolo.
* Aldonu mankanta(j)n interlingva(j)n ligilo(j)n al la artikolo.
* Aldonu bildo(j)n al la artikolo.

Se vi korektis unu el la menciitaj mankoj, bonvolu forigi la koncernan parametron de la ŝablono {{Pluraj problemoj}}. Detaloj estas en la dokumentado. |
**Al Faŝir** (aŭ *Al-Faŝer*), arabe **الفاشر** estas grandurbo, ĉefurbo de subŝtato kaj universitata urbo en Sudano.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 13° 37′ N 25° 21′ O﻿ / ﻿13.617 °N, 25.350 °O﻿ / 13.617; 25.350 (mapo)Koordinatoj: 13° 37′ N 25° 21′ O﻿ / ﻿13.617 °N, 25.350 °O﻿ / 13.617; 25.350 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 256.803 (en 2012)
* Supermara alteco: 753 m
* Horzono: UTC +3

Geografio
---------

Al Faŝir situas sur montetaro en la okcidenta parto de la lando. Njalo (urbo) troviĝas 195, El Obeid 529, Kosti 793, Omdurban 794, Ĥartumo 803 km.

Aerfoto pri Al Faŝir

Historio
--------

En la 18-a jarcento sultano de Darfuro fondis Al Faŝir-n por ĉefurbo. La urbo evoluis ĉirkaŭ la palaco de la sultano. Post krizo de Darfuro la urbo travivis signifan ekonomian kaj populacian prosperojn. Nombro da benzinostacioj triobligis en tri jaroj, kiel rezulto de la pliiĝo de aŭtoj. Laboreblecoj ankaŭ pliiĝis, kiam Unuiĝintaj Nacioj ofertis taskojn al civitanoj.

Ekonomio
--------

Al Faŝir funkcias, kiel agrikultura centro por fruktoj produktitaj en la ĉirkaŭa regiono.

Trafiko
-------

Al Faŝir havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Njalo (urbo), El Obeid kaj Ĉado.

Klimato
-------

En Al Faŝir la temperaturo varias inter 9 kaj 38 °C. La varmo kulminas en majo kaj junio, en januaro kaj decembro malkulminas. Jare pluvas po 260 mm. La pluvo kulminas en aŭgusto. Inter oktobro-majo neniam pluvas.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* mapo, distancoj Arkivigite je 2013-12-25 per la retarkivo Wayback Machine
* mapo
* loĝantaro

* Kategorio Al Faŝir en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***The Transporter*** (esperante "La Transportisto") estas agfilmo prezentita en Usono en 2002. La filmo estas produktita de Luc Besson kaj Corey Yuen.

**Frank Martin** (interpretata de Jason Statham) estas la protagonisto de la filmo kaj li plenumas multajn danĝerajn scenojn sen stuntisto. En la filmo, kiu estas lokita en Francio, la ekssoldato Frank Martin laboras kiel transportisto page kaj li paradas per nekredeblaj akrobataĵoj per aǔtomobilo.

En 2005 estas realigita sekvo, kiu nomiĝas "Transporter 2"; en 2008 estas realigita la tria filmo de la serio, "Transporter 3".

Temo
----

Frank Martin (Jason Statham), usona ekssoldato, praktikas la profesion de transportisto je malleĝaj varoj. Li devas transporti personojn aǔ pakaĵojn per sia aǔtomobilo. Li ne devas esti kaptata dum la transportado.

Por praktiki pli bone sian laboron, Frank memtrudas al si tri regulojn:

1. La interkonsento ne povas esti ŝanĝata aǔ modifata;

2. Neniam diri nomojn;

3. Neniam malfermi pakaĵojn.

Vidu andaŭ
----------

* Transporter 2
* Transporter 3
**Rafael Delgado** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Rafael Delgado*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 135.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17473 loĝantojn. El tiuj estis 8629 viroj kaj 8844 virinoj. La komunumo havas surfacon de 39.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 49 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 4 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1160 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 12682 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14730, do temis pri kresko / malkresko je 3.04 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12772 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 8130 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al  % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Baŭdruĉo** estas tre maldika membrano farita el malgrasigita intesto aŭ cekumo de bovo aŭ ŝafo, uzata por paki viandaĵojn, fari balonojn, bati orfoliojn, aŭ (sub la nomo *"dia haŭto"*), kiel pretpansaĵo kontraŭ tranĉvundoj.

Baŭdruĉo estas netralasiva al gasoj: por tio oni uzis, por fari balonojn kaj
aerŝipojn en la komenco de la 20-a jarcento, tolon de kotono tegata per tavolo
de baŭdruĉo. La fabrikado de zepelino kiel la LZ 129 Hindenburg neprigis
la intestojn de 800 000 bovinoj.

Baŭdruĉo estas ankaŭ uzata kiel "glubendo" por stopi kaj ripari ŝiratajn manuskriptojn sur pergameno aŭ veleno, ĉar ĝi estas fortika kaj travidebla.

Balonoj neĝuste diritaj "el baŭdruĉo"
Oni neĝuste nomas *"baŭdruĉo"* membranon de kaŭĉuko (aŭ elastomero),
el kiu oni faras balonojn -ludilojn aŭ aliajn enbloveblajn aĵojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Baŭdruĉo; etimologio
* france Baŭdruĉo en kuirarto
* angle Balonoj netralasivigitaj per baŭdruĉo Arkivigite je 2009-09-02 per la retarkivo Wayback Machine
* angle Pri la fabrikado de baŭdruĉo[*rompita ligilo*]
La abĥaz-adigeaj lingvoj:  

ĉerize ruĝa: ĉerkesa  

vermile ruĝa: abĥaza  

(verde: la naĥ-dagestana lingvaro)La **abĥaz-adigea**, **ponta**, aŭ **okcidenta-kaŭkaza lingvaro** estas lingva familio parolata de popoloj de okcidenta Kaŭkazio, ĉefe en Abĥazio kaj en la rusaj respublikoj de Adigio, Karaĉaj-Ĉerkesio kaj Kabardio-Balkario. Signifan parolantaron ĝi havas ankaŭ en Turkio kaj Sirio.

La eroj de la abĥaz-adigea familio estas tri:

* La abĥazaj lingvoj: abĥaza kaj abaza
* La ubiĥa lingvo (formortinta)
* La ĉerkesaj lingvoj: adigea kaj kabarda. (Foje nomigata en esperanto la "adigaj" lingvoj, sed *ĉerkesa* estas la ĝenerala nomo.)

Genealogia skemo de la abĥaz-adigea lingvaro
La abĥaz-adigeaj lingvoj karakteriziĝas je malgranda vokala fonemaro de nur du aŭ tri. Lige kun tio la kvanto de konsonantoj atingas nombrojn (ĝis 80 fonemoj, laŭ la analizo) rekordataj alie nur en la kojsanaj lingvoj.

Normala vortordo en frazo estas agento–objekto–verbo (ekz. "Knabo ŝafojn paŝtas", aŭ pli proksime, "Per knabo ŝafoj paŝtiĝas" [vidu ergativa lingvo]), tamen la vortordo (speciale en la ĉerkesaj lingvoj) ne estas fiksita kaj povas varii en parolo pro stilaj konsideroj.

Iuj lingvistoj proponas parencecon inter tiuj lingvaroj kaj la ĥata lingvo de antikva Anatolio.

Vidu ankaŭ
----------

* abĥazoj
* adigoj
	+ abazoj
	+ adigeoj
	+ ĉerkesoj
	+ kabardoj

Literaturo pri la lingvaro
--------------------------

* Dumézil G. *Études comporatives sur les langues caucasiennes du Nord-Ouest*. Paris, 1932.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Abĥaz-adigea lingvaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* Arkivigite je 2007-09-17 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|   | **Ĉi tiu artikolo estas orfa, ĉar malmultaj aŭ neniuj aliaj artikoloj ligas al ĝi**.

---

Bonvolu enmeti ligilojn al ĉi tiu paĝo el rilataj artikoloj; sugestoj estas troveblaj ĉi tie.Precizigu la daton: {{Orfa|temo|monato jaro}} |

**Baŭncero** (de la angla *bouncer*, ofte mallongigata al *BNC*) estas programo uzata por pludoni retajn trafikon kaj konektojn, simile al prokurilo. Uzi baŭnceron ebligas al uzanto kaŝi la originan fonton de ties konekto, kio provizas privatecon kaj ebligas vojigi la trafikon trans certa loko. Baŭncero povas ankaŭ esti uzata por kaŝi la veran celon de konekto.

Ofte oni uzas baŭnceron sur alia servilo en IRC, kie estas alie tre facile trovi la IP-adreson de uzanto, kaj baŭncero povas ĝin kaŝi.

Multaj baŭnceroj restas konektitaj al IRC-servilo, se la IRCumilo malkonektiĝas de la interreto. Ofte mesaĝoj al la uzanto (aŭ eĉ al ĉiuj babilejoj, kie la uzanto ĉeestas) estas konservataj kaj sendataj al la uzanto, se tiu rekonektiĝas.

Ekzemploj de baŭncerprogramoj estas psyBNC, sBNC kaj ZNC.
Muŝo vizitas nektarujon sur folitigo de *Acacia pycnantha*
Distribución natural de Acacia pycnantha.Acacia pycnanthaDistMap739
***Acacia pycnantha***, en la aŭstralia varianto de la angla lingvo ofte nomata *"golden wattle"*, kion Google Translate mistradukas kiel *"ora karunklo"* (ĝustas "**ora akacio**"), estas arbo de la familio Fabaceae indiĝena al sudorienta Aŭstralio. Ĝi kreskas ĝis alteco de 8 m kaj havas folitigojn anstataŭ veraj folioj. Serpo-formaj, la folitigoj longaj inter 9 kaj 15 cm, kaj larĝas 1 ĝis 3,5 cm. La abundaj bonodoraj, orkoloraj floroj aperas en malfrua vintro kaj printempo, sekvate de longaj semujoj. La plantojn krucpolenadas pluraj specioj de melifagedoj kaj akantizoj, kiuj vizitas nektarujojn sur la folitigoj kaj brosas kontraŭ floroj, transportante polenon inter ili. Subarbara planto en eŭkalipta arbaro, ĝi troviĝas de suda Novsudkimrio kaj la Aŭstralia Ĉefurba Teritorio, tra Viktorio kaj en sudorientan Sudaŭstralion.

Esploristo Thomas Mitchell kolektis la tipan specimenon, laŭ kiu George Bentham verkis la specian priskribon en 1842. Neniuj subspecioj estas rekonataj. La ŝelo de *Acacia pycnantha* produktas pli da tanino ol iu ajn alia akacia specio, pro kio oni komerce kultivadas ĝin por produktado de ĉi tiu komponaĵo. Ĝi estis vaste kultivata kiel ornama ĝardeno planto kaj por produkti tonditajn florojn, sed ĝi fariĝis invada sarkaĵo en Sudafriko, Tanzanio, Italio, Portugalio, Sardio, Barato, Indonezio, Nov-Zelando, same kiel en Okcidenta Aŭstralio, Tasmanio kaj Novsudkimrio. Acacia pycnantha fariĝis la oficiala emblemo flora de Aŭstralio en 1988, kaj prezentiĝis sur aŭstraliaj poŝtmarkoj.

* Acacia pycnantha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Acacia pycnantha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Acacia pycnantha en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Academia.edu** socia retejo, kiu ĉefe celas provizi tujan distribuadon de esplorlaboroj de akademianoj kaj esploristoj en ĉiuj fakoj, fondita en 2008 fare de Richard Price. Academia.edu konsideras sin distribuejo por artikoloj en *OpenAccess*, kiujn aŭtoroj mem alŝutas kaj administras. Registrado necesas por alŝuti kaj konsulti enhavon, kiu ne povas esti aŭtomate eksportata al aliaj platformoj. Pro tiuj kialoj, ĝi estis klasifikita kiel socia retejo (*social media*) je la servo de esplorado anstataŭ kiel malfermita arkivo.

Ĝi estas nun posedata de komerca kompanio kun sidejo en San Francisko (Usono), kiu administras la dokumentan servilon. La kompanio ankaŭ kontraŭis la *Research Works Act**.*

Dum ResearchGate povas esti pli disvastigita en la naturaj, sociaj kaj homaj sciencoj (inkl. de psikologio), Academia.edu fokusas pli la homajn sciencojn. En enketo de la revuo *Times Higher Education* en 2016 kun 20 670 partoprenantoj tutmonde, *ResearchGate* estis nomumita kiel la ĉefa akademia reto kaj tial estis proksimume duoble pli populara laŭ ĝenerala grandeco ol la dua plej vaste uzata akademia reto Academia.edu.

En 2019 estis pli ol 100 milionoj da uzantoj tutmonde. Neuniversitataj membroj ankaŭ povas registriĝi per Google-konto. Tiuj tiam ricevas, aldonita al sia profila URL, la mencion "*independant*" (sendepanda).

Funkcioj
--------

En 2015, kolega reviziada funkcio nomata "*Draft Session*" estis aldonita, kiu subtenas la prinotadon de PDF- dokumentoj. Alia funkcio estas povi sekvi la agadojn de aliaj uzantoj pere butono 'follow' (sekvi). En 2019 estis pli ol 100 milionoj da uzantoj tutmonde.

Kritiko
-------

Academia.edu ne estas konsiderata vera OpenAccess-servilo, ĉar ne ekzistas DOI-ŝlosila atribuo.

Male al instituciaj aŭ publikaj disciplinaj arkivoj, fermitaj kaj proprietaj datumbazoj ne garantias la ciferecan konservadon de tekstoj longtempe. Cetere, en 2019 la artikoloj de *academia.edu*ili eĉ ne povas esti arĥivitaj en la retejo *archive.org* de interreta arkivo.

Vidu ankaŭ
----------

ResearchGate

Ekstera ligilo
--------------

Oficiala retejo de Academia.edu

Referencoj
----------

1. ↑  (en) Richard Price, *The Future of Peer Review*, TechCrunch, la 5-an de februaro 2012.
2. ↑  (en) Maria Grazia Pievatolo, *ResearchGate and Academia.edu are not open access archives*, en *Telematika Bulteno de Politika Filozofio*, Universitato de Pizo, la 28-an de januaro 2016, OCLC  840819482. Libro, la 5-an de septembro 2019 ( arĥivita la 5-an de septembro 2019, gastigita de Wayback Maŝino).
3. ↑  (en) Richard Price, *The Dangerous "Research Works Act"*, TechCrunch, la 15-an de februaro 2012.
4. ↑  (en) *Do academic social networks share academics’ interests?,* En: timeshighereducation.com, la 6-an de aprilo 2016,
5. ↑  (en) Academia.edu: *Hiring.*
6. ↑  (en) Daniel Cressey, *Social network launches bid to get academics chattering about papers online,* la 25-an de septembro 2015
7. ↑  (de) Michaela Voigt, *Welcher Verlag erlaubt was? Und wie Open Access ist das eigentlich?,* artikolo ĉe RersearchGate kaj Co Hochladen, la 10-an de aŭgusto 2016,

* Kategorio Academia.edu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Baŭnti-Insularo** aŭ **Buntia Insularo**, aŭ en angla origine **Bounty Islands**, estas malgranda grupo de 13 neloĝataj granitecaj insuletoj kaj nombraj rokoj, kun kombina areo de 135 ha, sude de la Pacifika Oceano kiuj estas teritorie parto de Novzelando. Ili kuŝas je ĉirkaŭ 670 km oriente-sudoriente de la Suda Insulo de Novzelando, kaj je 530 km sudokcidente el Ĉathamaj Insuloj. La grupo estas Monda heredaĵo de Unesko.

Historio
--------

La **Buntia Insularo** estis malkovrata de la kapitano William Bligh en 1788 kaj nomita laŭ sia ŝipo, la Bounty, ĝuste monatojn antaŭ la fama ribelo. Dum la 19a jarcento, ili estis populara ĉasejo de fokoĉasistoj.

Flaŭro kaj faŭno
----------------

Ekologie, la insularo estas parto de la ekoregiono "antipoda-subantarktinsula tundro". Plantoj estas ekzemple *Lepidium oleraceum*, dum estas ankaŭ grandaj nombroj de marbirdoj, kiaj la rara Buntia kormorano.

Vidu ankaŭ
----------

* Novzelandaj ĉeantarktaj insuloj

Notoj
-----

1. ↑

* Kategorio Baŭnti-Insularo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 47° 25′ 33″ N 4° 03′ 17″ O﻿ / ﻿47.42583 °N, 4.05472 °O﻿ / 47.42583; 4.05472 (mapo)

**Bussières** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 122 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Bussières etendiĝas sur 11.62 km², kaj havis 122 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 10 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Laurent Cluzel, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Bussières apartenas al la kantono de Quarré-les-Tombes, kies ĉefurbo estas Quarré-les-Tombes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Quarré-les-Tombes
**Cobos de Cerrato** [KObos dezeRAto] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *El Cerrato*. La loknomo *Cobos de Cerrato* estas etimologie komprenebla kiel Turoj de Cerrato, alude al la komarkonomo.

Geografio
---------

La preĝejo de Sankta Romano.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 46,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 131 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 630 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. Ĝi distas 54 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio inkludas la domaron San Juan de Castellanos. La municipa teritorio limas kun Tabanera de Cerrato, Royuela de Río Franco, Torrepadre kaj Antigüedad.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Antaŭ plej frua mencio de Cpbos, jam en 1052 oni menciis la nunan senhomejon Quintanilla aŭ San Martín ("et in Rivo de Francos Quintaniella de Faton").

En oktobro de 1081 oni menciis Cobos en la dokumentaro de Cardeña kiel Cobo, sed en 1352 en la registro *Becerro de los Behetrías* oni menciis ĝin kiel "Cuevas de Riofrancos" plej verŝajne kiel fonetika korupto kaj tiukadre aperas en la blazono tri grotenirejoj. Tamen pure etimologie la signifo rilatas al cilindraj turoj. 

En 1352 oni dokumentigis Quintaniella de Rivo Francos, kiu estas nun senhomejo Quintanilla. En 1475, la reĝino Isabel la Katolika distribuis impostadon por la loĝlokoj de Cerrato inter kiuj: "A vos el conçejo de Cobos, cinco mill e quinientos e diez e syete mrs." (Segovio, 24-a de Januaro 1475).​ La 28an de Februaro 1556, Cobos ekplendis kontraŭ Palenzuela pri paŝtejoj de Castellanos.​

Meze de la 18-a jarcento, Cobos estis senjorlando, procesita inter la Dukino de Álaba kaj la Grafo de Benavente. 

Cobos de Cerrato, nomita meze de la 19-a jarcento Cobos de Río Franco, aperis en eksterlandaj publikaĵoj kiel *Dictionnaire géographique universel, par une société de géographes* (1826), *Dictionnaire géographie universel* (1839), de Auguste Wahlen, kaj *A Gazetteer of the World* (1856), de la Royal Geographical Society. En 1923, busentrepreno Autocares Javier de Miguel Moreno ekfaris funkciadon de transportoservo de pasaĝeroj el Cobos de Cerrato al Palencio.​

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj); tiukadre aperas en la blazono tri spikoj kaj ŝafo. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj ekzemple ĉe la rivero Franco. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la vinkeloj, la preĝejo de Sankta Romano, la ermitejo ktp. Ankaŭ apuda Palenzuela altiras vizitantojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 772433
 |
**Cobos de Fuentidueña** [CObos defŭentiDŬEnja] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. 

Cobos de Fuentidueña en la provinco Segovio.
Preĝejo de San Julián.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 34 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 250 el la 1960-aj jaroj. 

Ĝi distas 67 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj San Miguel de Bernuy, Tejares, Castro de Fuentidueña, Carrascal del Río kaj Navalilla. Ĉirkaŭas la urban kernon la rivero Duratón.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de San Julián kun romanika absido.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766447
 |
**Al HALL** (vere: *Alfred Wesley HALL*; naskiĝis la 18-an de marto 1915 en Jacksonville, Florido; mortis la 18-an de januaro 1988 en Novjorko) estas usona ĵazabasinstrumentisto de svingo. Li muzikis kun Teddy Wilson.

Vivo kaj verkado
----------------

Al Hall alkreskis en Filadelfio. Junaĝe li ellernis ludi violonĉelon kaj tubjon kaj transiris en 1932 al kontrabaso. Li muzikis en lokaj orkestroj, antaŭ ol li en 1936 iris al Novjorko. En la jaroj 1936/37 li laboris tie kun Billy Hicks, en 1937/38 kun Skeets Tolbert kaj ekde 1939 ĝis 1941 en la bando de Teddy Wilson. Ekde 1942 ĝis 1943 li muzikis kun Ellis Larkins, en 1943/44 kun Paul Baron. Ekde 1945 Hall laboris en teatrorkestroj en Novjorko, kunmuzikis en 1958 je la muziko por la spektaklo *Jerome Robbins’ Ballet U.S.A.* kaj akompanis 1959 kanzoniston Yves Montand. Kromprofesie li muzikis aparte de la teatrorkestroj kun ĵazmuzikistoj kiel Count Basie (1952) aŭ Erroll Garner (1956). Ekde 1946 ĝis 1950 li direktis la diskeldonejon *Wax*. Al Hall kunverkis surdiskigojn de Louis Armstrong, Don Byas, Duke Ellington/Johnny Hodges, Clyde Hart, Budd Johnson, Andy Kirk, Ben Webster, Dickie Wells, Teddy Wilson kaj aliaj. Kvankam svingomuzikisto, li surdiskigis en 1946 kun bibopmuzikistoj kiel Bud Powell, Sonny Stitt kaj Kenny Dorham (*The Bebop Boys* *Savoy*). En 1946/47 ankaŭ ekestis sonregistrĵo je lia nomo ĉe diskeldonejo *Wax*. En la 1970-aj jaroj li estis membro de la bando de Paul Gonsalves.

Literaturo
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Martin Kunzler: *Jazzlexikon*, Reinbek,. Rowohlt, 1993
* Bielefelder Katalog 1988 & 2002
* Richard Cook & Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*, 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.
* John Jörgensen und Erik Wiedemann: Jazzlexikon*. Munkeno, Mosaik, 1967*

* Kategorio Al Hall en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 405626
* GND: 134396065
* LCCN: n93007636
* VIAF: 49412026
* ISNI: 0000 0000 5518 0441
* SUDOC: 158966570
* BNF: 13937671m
* MBA: 95618f27-ee9a-4519-ba2d-06c367e4a314
 |
Vera Fontano de larmoj en Ĥana palaco en Baĥĉisarajo. Maldekstre busto de Puŝkin.
***Baĥĉisaraja fontano*** (1823, *Бахчисарайский фонтан*) estas poemo de rusa romantikisma poeto, prozisto Aleksandr Sergejeviĉ Puŝkin (1799 – 1837). La aŭtoro prilaboris en la poemo okazintaĵon de neplenigita amo de krimea ĥano Girej, kiu igis omaĝe de sia murdita amantino konstrui en urbo Baĥĉisarajo la t.n. Fontanon de larmoj.

Enhavo de la poemo
------------------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

La poemo estas dramo de amo, malamo kaj homa doloro kaj ĝi priskribas kunpuŝiĝon de du mondoj - de pola nobela socio kaj krimeaj tataroj frunte kun ĥano Girej. Tiu atakos nobelaran sidejon de princo Potocki kaj forportos lian filinon Maria. Pro ŝia beleco li estas neatendite kaj ĝis profundo de sia koro trafita kaj li prenos ŝin en sian haremon. La ĝisnunaj edzinoj de la ĥano tre malfacile egaliĝas kun lia subita neintereso. Precipe kartvelianino Zarema Marri minacas, ke ŝi trapikos ŝin per ponardo, se ŝi prenos ŝian amon de la ĥano. Foje Maria estas trovita morta kaj Zarema estas ekzekutita. Ĥano Girej poste igos omaĝe de Maria konstrui fontanon, ĉe kiu li poste tage-nokte tristas sola en sia senfina doloro.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Adaptoj
-------

### Muziko

Laŭ la poemo komponis en la jaro 1934 rusa komponisto Boris Asafjev samnomatan baleton.

### Filmo

* *Baĥĉisaraja fontano* (1909, Бахчисарайский фонтан), Rusio, reĝisoro Jakov Protazanov, muta filmo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Baĥĉisaraja fontano (Puŝkin) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Rusa teksto de la poemo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 341043
* GND: 7747418-1
* LCCN: n82223498
* VIAF: 184288393
 |
**Coatzacoalcos** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Coatzacoalcos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 039.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 280363 loĝantojn. El tiuj estis 134786 viroj kaj 145577 virinoj. La komunumo havas surfacon de 730.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 9 minutoj norda latitudo kaj 94 gradoj kaj 26 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 259096 personoj. En la jaro 2000 temis pri 267212, do temis pri kresko / malkresko je 0.62 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 239051 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 7619 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 3.19 % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2007-05-18 per la retarkivo Wayback Machine
Enirejo (2022)
Bovoj
La **Internacia Agrikultura Salono de Parizo** (france *Salon international de l'agriculture*, **SIA**) estas foiro okazigata ĉiujare en Parizo ĉe Paris Expo Porte de Versailles, kutime dum la unua semajno de marto. Ĝi estas la plej grava agrikultura ekspozicio en Francio. Ĝi estas ĉefe celata al ĝenerala publiko. Ĉiun duan jaron, la Internacia Salono de Agrikultura Teknologio (france *Salon international du machinisme agricole*) okazas samtempe en la ekspoziciejo Paris-Nord en Villepinte, celata al la profesia publiko en la kampo de agrikultura maŝinaro kaj loĝado de farmbestoj.

Historio
--------

La unua ekspozicio okazis en 1964. Tiu foiro sekvis la Ĝeneralan Agrikulturan Konkurson (france *Concours général agricole*) establitan en 1870, kiu daŭre estas okazigata hodiaŭ kiel parto de la foiro.

En 2006, la ekspozicio okazis sen ĉeesto de kokoj pro ekapero de birda gripo.

En 2007, la ekspozicia areo pligrandiĝis ĝis 138 000 m² kun 1 120 ekspoziciantoj kaj 3 800 bestoj. Rusio, Japanio kaj Sirio estis unuafoje inter la 80 landoj de eksterlando.

En 2008, la ekspozicio estis vizitita fare de 608 372 vizitantoj kaj 1 017 ekspoziciantoj, el kiuj 200 venis de eksterlando.

Vidu ankaŭ
----------

* Paris Expo Porte de Versailles
* AgroParisTech

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Internacia Agrikultura Salono de Parizo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
**Coatzintla** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Coatzintla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 040.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 43106 loĝantojn. El tiuj estis 20785 viroj kaj 22321 virinoj. La komunumo havas surfacon de 235.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 29 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 28 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 120 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 36902 personoj. En la jaro 2000 temis pri 39189, do temis pri kresko / malkresko je 1.21 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 34786 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3786 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 10.88 % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Coatzintla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-01-29 per la retarkivo Wayback Machine
**Albert Omega „Al" Sears** (\* 21-an de februaro 1910 en Macomb, Ilinojso; † 23-an de marto 1990 en Novjorko) estis usona bandestro kaj tenorsaksofonisto de svingĵazo kaj ritmenbluso.

Biografio
---------

Al Sears komencis sian profesian karieron en 1927, kiam li laboris ĉe Pul Craig en Buffalo. Poste li transloĝiĝis al Novjorko; tie li kontatiĝis, kiam li en 1928 anstataŭis Johnny Hodges en la ensemblo de Chick Webb. Poste li vojaĝis kun la spektaklo *Keep Shufflin´*, ludis en la teritoria bando de Zack Whyte, ĉe Elmer Snowden (1931-32) kaj komencis estri proprajn ensemblojn inter 1933 kaj 1941 en Bufalo, Newport (Rhode Island) kaj Kentukio, i.a. kun kantistino Helen Humes.

Komence de la 1940-aj jaroj li laboris en la bandoj de Andy Kirk (1941-42) kaj tenis en 1943 mallongvivan orkestron, al kiu apartenis ankaŭ Lester Young. Poste li ludis en 1943/44 ĉe Lionel Hampton, antaŭ ol li membriĝis en Duke Ellington Orchestra, kie li en 1944 anstataŭis Ben Webster. Li apartenis al la pli konataj soloistoj de Duke Ellington kaj restis ĉe li ĝis 1949, kiam Paul Gonsalves transprenis lian postenon. Li estis aŭdebla en „The Blues" el la suito *Black Brown and Beige* (1944), en „Carnegie Blues" kaj „It Don't Mean a Thing" (1945), „Swamp Fire", „Hiawatha" (1946) kaj en la „Liberian Suite" (1947).

Poste Sears ludis en 1951/52 ĉe Johnny Hodges kaj surdiskigis kun li la sukcesan titolon „Castle Rock". En la 1950-aj jaroj li laboris finance tre sukcese kiel studiomuzikisto kaj partoprenis multajn surdiskigojn de ritmenbluso. En 1960 li sonregistris por diskeldonejo Swingville du diskojn. En 1961 li estis membro de *Prestige Blues Swingers*, al kiu apartenis ankaŭ Vic Dickenson, Pee Wee Russell kaj Buddy Tate (*Jam Session in Swingville* ĉe diskeldonejo Prestige). En 1961 li ankaŭ akompanis kantistinon Aretha Franklin.

,Al Sears, Junior Raglin, Shelton Hemphill, Junior Raglin, Django Reinhardt, Lawrence Brown, Harry Carney, Johnny Hodges en novjorka ĵazklubejo Aquarium, proks. novembron de 1946. Foto: Gottlieb

Diskografiaj indikoj
--------------------

* *Swing's the Thing* (Prestige/Swingsville, 1960) kun Don Abney, Wendell Marshall

Fontoj
------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Jazzdisco.org

Konsultlibraj informoj
----------------------

* Richard Cook: *Jazz Encyclopedia* London, Penguin 2007
* John Jörgensen, Erik Wiedemann: *Jazzlexikon*. München, Mosaik, 1967

* Kategorio Al Sears en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 363083
* GND: 134518411
* LCCN: no93022660
* VIAF: 51880055
* ISNI: 0000 0001 0792 2444
* SUDOC: 085648027
* BNF: 139428688
* MBA: 52f9e4c8-27e2-4151-9d3c-8a505d0d044b
* NKC: ola2002158287
* BNE: XX1507280
 |
**Cirocha** [ciroĥa] estas rivero de nordorienta Slovakio. Ĝi trafluas
distrikton Snina kaj distrikton Humenné. Ĝi estas maldekstra enfluo de Laborec, kaj ĝia longeco estas 56,6 km.

Cirocha elfontas en Bukovské vrchy montaro, sub la montara pasejo de Ruske en supermara alteco de 740 m, rekte sur slovaka – pola limo. Ĝi fluas suden unue, kie alportas pli malgrandaj enfluoj kaj enfluas en Ruská kotlina (Valkaldrono de Ruske), kie alportas, dekstre *Rusky potok* kaj turniĝas sudokciedenten. Dekstre ĝi alportas *Smolník* kaj enfluas en Starina akva rezervujo - Starina valbaraĵo, jam en akva rezervujo enbuŝas rivereto *Stružnica* de nordo, kaj *Hrincov potok* de okcidento. Sub la digo rivero fluas suden tra limo inter Bukovské vrchy kaj Ondavská vrchovina, de dekstro alportas *Havrilovec* kaj eniras en Beskydské predhorie poste fulas sudokcidenten tra Stakčin kie alportas de maldekstra flanko *Kolovička* kaj de dekstra flanko *Chotinka*, (Ĉi tie la rivero lasas teritorion de Nacia parko Poloniny.), sekvas *Kuršina* de maldekstre kaj rivero turniĝas okcidenten. Ĝi alprenas maldekstran *Bystrá*,

Rivero Cirocha en Snina malantaŭ montaro Vihorlat (sk:Vihorlatské vrchy)
trafluas tra teritorio de urbo Snina, kie alprenas de dekstre *Pčolinka*, poste fluas preter Belá nad Cirochou, kie alprenas *Barnov Potok* de maldekstre, kie karakterize meandras kaj celas pli-malplim sudokcidenten. Poste la rivero alportas *Zajacov Potok*, *Trsťový potok* (dekstraj), trafluas preter vilaĝoj Dlhé nad Cirochou, Modra nad Cirochou, alportas *Voniarský potok* kaj *Dielnica* (maldekstraj) kaj *Zvoníkov potok* (dekstra). Ĝi fluas foren tra teritorio Kamenica nad Cirochou, ĉe Lackovce alprenas *Kamenica* (maldekstra) kaj kreas grandan arkon inter komunejoj Lackovce kaj Modra nad Cirochou kaj fluas okcidenten. Oriente de urbo Humenné enfluas en riveron Laborec.

Vidu ankaŭ
----------

* Slovakaj riveroj
* Distriktoj de Slovakio
* Regionoj de Slovakio
* Slovakio

* Kategorio Cirocha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Aŭstrio-Hungario. Ruĝa: Cislajtio; blua: Translajtio; verda: Bosnio kaj Hercegovino
**Cislajtio** (laŭvorte: lando maltranse de Lajto) estis neoficiala esprimo por la norda-okcidenta parto de la aŭstra-hungara imperio, regata de aŭstra Vieno. La oficiala esprimo *Die im Reichsrat vertretenen Königreiche und Länder* (la reĝlandoj kaj regnoj reprezentataj en la imperia konsilio) estis tro longa por komforta uzo.

La parto regata de hungara Budapeŝto konforme estis nomata Translajtio. Speciala estis la situacio de Bosnio kaj Hercegovino, lando okupita en 1878 kaj parto de la imperio nur ekde 1908. Ĝi estis kolege regata de Cis- kaj Translajtio ("kunregaĵo").

La administrantaro de Cislajtio portis la epiteton "imperiestra-reĝa" (germane: *kaiserlich-königlich* = "k.k."), ĉar la habsburgaj regantoj havis interalie la titolojn de imperiestro de Aŭstrio kaj de reĝo de Bohemio.

Kiel montras la mapo, geografia difino estas malfacila, kaj la referenco al rivero Lajto estas nur figura. La rivero longas nur ĉ. 180 km, sed la limo inter Cis- kaj Translajtio estis, eĉ se ignori lokajn kurbiĝojn, multe pli longa ol 1000 km. Pli grava natura limo estis, ekzemple, la Karpatoj, kiuj disigis Translajtion disde Bukovino kaj Galicio, regataj de Aŭstrio.

Partoj de Cislajtio
-------------------

Partoj de Cislajtio (kaj Translajtio) en 1910
Numeroj interkrampaj referencas al la mapo.

* Reĝlando Bohemio (1)
* Reĝlando Dalmatio (5)
* Reĝlando Galicio kaj Lodomerio (6)
	+ kun la grandduklando Krakovo kaj la duklandoj Auschwitz kaj Zator
* Arĥiduklando Supra Aŭstrio ("Aŭstrio super Enns", 14)
* Arĥiduklando Malsupra Aŭstrio ("Aŭstrio sub Enns", 8)
* Duklando Bukovino (2)
* Duklando Karintio (3)
* Duklando Krajino (4)
* Duklando Salcburgo (10)
* Duklando Silezio (Supra Silezio kaj Malsupra Silezio, 11)
* Duklando Stirio (12)
* Margraflando Moravio (9)
* Princa graflando Tirolo (13), inkluzive de Vorarlbergo (15)
* La Aŭstria Marbordo (adriatika, 7), konsistanta el
	+ princa graflando Gorica kaj Gradiška
	+ urbo Triesto
	+ margraflando Istrio

### Etnoj de Cislajtio

Ankaŭ laŭ la loĝantoj Cislajtio tute ne estis unueca. Tie loĝis

* germanlingvaj aŭstroj
* ĉeĥlingvaj bohemianoj
* italoj
* kroatoj
* poloj
* rutenoj
* bosnianoj
* slovakoj
* slovenoj

### Vidu ankaŭ

* Landopartoj de Aŭstrio-Hungario

* Kategorio Cislajtio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 291975
* GND: 4043271-3
* LCCN: sh85009712
* BNF: 12039044v
* NKC: ge487179
 |
Romia ŝoseo kun vido al Al Kantara ĉe la horizonto
La loko **Al Kantara** estas grava vojkruciĝejo en suda Tunizio, Nord-Afriko (33° 40′ 50″ N 10° 54′ 58″ O﻿ / ﻿33.68056 °N, 10.91611 °O﻿ / 33.68056; 10.91611 (mapo)Koordinatoj: 33° 40′ 50″ N 10° 54′ 58″ O﻿ / ﻿33.68056 °N, 10.91611 °O﻿ / 33.68056; 10.91611 (mapo)). Apud ĉi tiu loko komencas la 6,4 km longa Romia ŝoseo trans la Mediteraneo, kiu interligas la insulon Ĝerbao (*Djerba*) kun la afrika kontinento. Pro tio, la kruciĝejo kaj loko sur la kontinento nomiĝas **Al Kantara Continent** (33° 37′ 35″ N 10° 56′ 55″ O﻿ / ﻿33.62639 °N, 10.94861 °O﻿ / 33.62639; 10.94861 (mapo)). De tie eblas la konekto kun la *Trans-Afrika Ŝoseo*.

La araba vorto **Al Kantara** signifas "Ponto" kaj pro tio multaj lokoj en arabaj kaj eksrabaj landoj nomiĝas tiele aŭ simile. Ekzemple en Hispanio oni vidu:

* Alcántara
* Valencia de Alcántara
* San Vicente de Alcántara
* Ordeno de Alcántara
* Akvobaraĵo de Alcántara

* Kategorio Al Kantara (Tunizio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pardilla** [parDIlja] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-253, situanta en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.La municipo troviĝas je 143 km de la ĉefurbo tra la Norda Aŭtoŝoseo  de Madrido al Iruno. Ĝi havas 130 enloĝantojn.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

Festoj
------

La plej gravaj festoj estas du:

* Tago de Sankta Izabela: 2an de julio
* Sankta Johano Baptisto: 29an de aŭgusto.

Vidindaj konstruaĵoj
--------------------

La ĉefa monumento, la paroĥejo, kiu estis konstruita inter la 17-a kaj 18-a jarcentoj; estis konstruita post la detruo de la tri ekzistantaj ermitejoj, de kiu estas sciate la iama situo sed apenaŭ restas spuroj.

Alia monumento estas "el Rollo" (pilorio), ŝtona kruco sur kvarangula bazo kiu estis konstruita en la ekstremo de la placo. Tie estis ligitaj la kondamnuloj dum la epoko de la Inkvizicio, kaj la kulpuloj estis pendigitaj proksime de "Cerro de la Horca" (Monteto de la Pendumilo).

Demografio
----------

Demografia evoluo| 1991 |  | 1996 |  | 2001 |  | 2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 113 |  | 123 |  | 124 |  | 126 |

* Kategorio Pardilla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269319
* VIAF: 316432907
 |
**Dorottya Kanizsai** [dorotja kaniĵai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kanizsai Dorottya** estis hungara nobelo.

Blazono de Dorottya Kanizsai
Pentraĵo de Soma Orlai Petrics:Dorottya Kanizsai post Batalo de Mohács
Pri naskiĝo kaj morto de Dorottya Kanizsai  oni konas nenion, tamen ŝi apartenas al la famaj hungaraj virinoj. Ŝi naskiĝis en la 15-a jarcento kaj ŝi mortis en la sekva jarcento. Dokumento lastfoje mencias ŝin en 1532.

Biografio
---------

Patro de Dorottya Kanizsai estis departementestro, tial laŭ la kutimoj ŝi estis alte edukita hejme. Pro vidviniĝo ŝi dufoje edziniĝis, ambaŭ edzoj estis palatinoj. La pli fama estis la dua edzo Imre Perényi (palatino). Ŝi donis konsilojn eĉ al la reĝo. Ŝia hejmo estis signifa edukejo de altrangaj nobelaj fraŭlinoj, ĉar tiam ne funkciis lernejoj por virinoj. Post la dua vidviniĝo (1519) ŝi okupiĝis precipe pri malriĉuloj. En 1526 post la malvenka batalo ŝi vokis 400 servutulojn, kiuj entombigis la mortintojn.

Memorigiloj
-----------

* gimnazio en Szombathely
* bazlernejo en Bátaszék
* muzeo
* hospitalo
* stratoj en Budapeŝto kaj Pécs
* poemo de Mihály Babits
* pentraĵo (vidu la bildon!)
* skulptaĵo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-02-13 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-08-12 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio

* Kategorio Dorottya Kanizsai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)