recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Rózsi Ilosvay** [rOĵi iloŝvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ilosvay Rózsi** estis hungara aktoro, infana aktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Pfeifer Rózsa*, ŝia filo estis Zdenkó Tamássy.

Rózsi Ilosvay naskiĝis la 2-an de oktobro 1901 en Budapeŝto, ŝi mortis la 11-an de decembro 1954 en Budapeŝto.

Rózsi Ilosvay en 1925

Biografio
---------

Rózsi Ilosvay aĝis dek, kiam ŝi debutis sur scenejo. Post la necesaj lernejaj jaroj ŝi akiris aktoran diplomon en privata lernejo de Szidi Rákosi. Ŝi ricevis rolojn en pluraj teatroj aŭ kabaredoj en sia naskiĝurbo. Ŝi ekzemple apartenis al Teatro Belvárosi, Teatro Renaissance (1924), Gaja Teatro (1926), laste en Nova Teatro (Budapeŝto). Ŝi kantis kanzonojn en kabaredoj. Ŝi edziniĝis dufoje en 1920 kaj 1924, ŝi naskis filon en 1921.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Armand Vrabély: *A mi legdrágább kincsünk* (debuto)
* Lajos Hatvany: *Noé bárkája* - Liselotte
* Béla Szenes: *A buta ember* - René
* Ernő Szép: *Lila ákác* - Manci Tóth
* Menyhért Lengyel: *A waterlooi csata* - Militta Marco

Ŝiaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* Lulu (1918)
* Lulu szerelmei (1918)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 474-a paĝo)

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

* Kategorio Rózsi Ilosvay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 736150
 |



* Portalo pri Biografio
Vojsignoj ĉe Rotweinwanderweg
La **Rotweinwanderweg** (laŭvorta traduko: ruĝvinmigrovojo) ligas alte super la valo de la rivero Ahr la vinlokojn de la samnoma vinregiono. La vojo komenciĝas ĉe la antaŭplaco de la stacidomo de Bad Bodendorf kaj iras pli ol 35 kilometrojn preter la registara bunkro riveralmonten en okcidenta direkto ĝis Altenahr. Oni diras, ke la plej bela pejzaĝo troviĝas inter Dernau kaj Mayschoß. La ĉefa parto de la vojo iras tra la vitejoj je la norda Ahr-flanko. Multaj partoj de la vojo estas asfaltitaj, ĉar ili uziĝas ankaŭ por la agrikultura trafiko.

Semajnfine kaj speciale dum la monatoj septembro kaj oktobro la plej ofte vizitata vojo de la Ejfelo estas tre multe frekventata. Dum la vinrikolto fine de septembro kaj okaze de grandaj eventoj la vojo parte povas esti fermita.

Bildoj
------

* Rotweinwanderweg ĉe AhrweilerRotweinwanderweg ĉe Ahrweiler
* Ĉe MayschoßĈe Mayschoß

Literaturo
----------

* Christoph Lüttgen: *Rotweinwanderweg*. Gaasterland-Verlag, Düsseldorf 2008, ISBN 978-3-935873-23-9
* Peter Squentz: *Die Ahr. Von der Mündung bis zur Quelle in 31 Tippeltouren. 31 Touren und der gesamte Rotweinwanderweg in drei Etappen*. Köln 2000
* Vera Kettenbach: *Das Ahrtal von Bad Bodendorf bis Altenahr.* Gaasterland-Verlag, Düsseldorf 2005, ISBN 3-935873-02-6

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rotweinwanderweg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
*
Ŝtuparo je la fino de la promenejo (Porte d'Auteuil, Bld. Périphérique)maldekstra
**Verda promenvojo René-Dumont** (oficiale en la franca lingvo: ***Coulée verte René-Dumont***, antaŭe nomata ***Promenade Plantée***) estas verdokoridoro en la 12-a arondismento de Parizo kiu antaŭe estis fervoja linio. 

La promenejo estas 4,5-a km longa. La promenvojo malfermiĝis en 1993 kaj estis dum longa tempo la sola verda vojo sur viadukto. Ĝi situas preskaŭ por la duono de sia longeco sur viadukto. Alirebla ekde ŝtuparo en *Avenue Daumesnil* eblas promeni tra parko inter Bosko de Vincennes kaj la Placo Bastille. 

La promenejo estis la unua supertera fervojo (nomata *Viaduc des Arts*) rekonstruita en publika verda areo. Ĝi iĝis modelo por multaj similaj projektoj, kiel ekzemple la en 2009 malfermita *High Line* en Novjorko. 

Similaj projektoj ekzistas ankaŭ en St. Louis (Misurio), Filadelfio, Jersey City, Ĉikago kaj Roterdamo. 

Ankaŭ en la 16-a arondismento de Parizo ekzistas komparebla promenejo.

La promenvojo *La Coulée René-Dumont* aperas en la filmo *Before Sunset* (2004).

La parizaj metrostacioj plej proksimaj al la promenejo estas Bastille, Gare de Lyon, Montgallet, Daumesnil, Bel-Air.

Vidu ankaŭ
----------

Parizo

Verda Promenvojo Parizo 16a

Verda Promenejo, Bruselo, Belgio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Verda Promenvojo René-Dumont en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Verda Promenvojo René-Dumont en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

(france) Promenade plantée

(esperante) Verdaj vojoj

Referencoj
----------

1. ↑  (angla) About the high Line. Fostering a strong community and neighborhood. (Pri la High Line. Akceli fortan komunumon kaj najbarecon). Friends of the High Line, alirita la 14-an janauaro 2017.
|  |
| --- |
| € |

**La eŭro (EUR aŭ €)** estas la komuna monunuo por 20 el la 27 landoj de la Eŭropa Unio, kaj de 4 nemembraj ŝtatetoj ene de la Eŭropa Unio, inkluzive de San-Marino. La **moneroj** kaj monbiletoj ekuziĝis je la 1-a de januaro 2002, sed la presa (stampa) jaro foje montras sin tiel frue kiel 1999, kiam la monunuo oficiale ekestis kaj oni ekproduktis la monerojn. La san-marinajn eŭro-monerojn produktigas la itala ŝtata stampejo *Istituto Poligrafico e Zecca Dello Stato* en Romo.

Ĉiuj moneroj havas flankon komunan, kiu montras la valuton de la monero, kaj ĉiu lando, kiu partoprenas la eŭron, havas proprajn desegnaĵojn sur la alia flanko de la moneroj. Ĉi tiuj varias, ekde ĉiam sama desegnaĵo (ekzemple Estonio kaj Irlando) aŭ simpla montro de la monarĥo (ekzemple Belgio kaj Nederlando) ĝis tute malsama desegnaĵo ĉe ĉiu monero (ekzemple Grekio kaj Italio). Tamen, ĉiuj moneroj iel montras 12 stelojn ankaŭ sur tiu flanko.

Bildoj de la naciaj flankoj de la san-marinaj eŭro-moneroj
----------------------------------------------------------


| Eŭro-moneroj |
| --- |
| Eŭrozono |
|  Aŭstrio
 Belgio
 Estonio
 Finnlando
 Francio
 Germanio
 Grekio
 Hispanio
 Irlando
 Italio
 Kipro
 Latvio (ekde januaro 2014)
 Litovio (ekde januaro 2015)
 Luksemburgo
 Malto
 Nederlando
 Portugalio
 Slovakio
 Slovenio |
| Landoj ekster EU kun propraj eŭro-moneroj |
|  Andoro (moneroj ekde 2014)
 Monako
 San-Marino
 Vatikanurbo |
| Ontaj membroj de la Eŭrozono |
|  Bulgario
 Ĉeĥio
 Hungario
 Pollando
 Rumanio |

La naciajn flankojn de la san-marinaj moneroj desegnis la skulptisto *František Chochola* el Hamburgo, kies inicialoj "Ch" aperas sur la moneroj. Gravuris ilin *Ettore Lorenzo Frapiccini*, kies inicialoj "ELF" same aperas kun la latina mallongigo "INC" (*incidit* = gravuris); krome ĉiu monero portas la skribon "San Marino" kaj literon "R" (por Romo).

Ĉiuj ok **san-marinaj eŭro-moneroj** havas malsamajn desegnaĵojn.

**Naciaj flankoj**| 0,01 € | 0,02 € | 0,05 € |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |
| Turo "Montale" | Statuo de Libero | Turo "Rocca" |
| 0,10 € | 0,20 € | 0,50 € |
|  |  |  |
| La baziliko de S-ta Marino | Sankta Marino | la tri turoj de San-Marino |
| 1,00 € | 2,00 € | randoteksto de 2 € |
|  |  | alterne \* \* kaj cifero "2", po ses-foje, do  entute 12 steloj |
| Respublika blazono | Publika palaco |   |

Specialaj eldonaĵoj je du eŭroj
-------------------------------

De 2004 ĉiu eŭro-lando rajtas unufoje jare eldoni specialan moneron de du eŭroj. Tia specialaj eldonoj estas validaj pagiloj en la tuta eŭro-zono. San-Marino ĝis nun eldonis specialajn monerojn pri jenaj temoj:

* 2004: Bartolomeo Borghesi, numismatikistoj kaj historiisto
* 2005: Monda jaro de fiziko (UNESKO)
* 2006: 500-a reveno de la mortotago de Kristoforo Kolumbo
* 2007: 200-a reveno de la naskiĝtago de Giuseppe Garibaldi

Vidu ankaŭ la paĝojn pri
------------------------

* bildoj de komunaj flankoj de eŭro-moneroj
* la komuna eŭropa valuto Eŭro
* la antaŭa valuto itala liro, kiu validis ankaŭ en San-Marino

Eksteraj ligiloj
----------------

* paĝoj de la Eŭropa Centra Banko en Frankfurto-ĉe-Majno
"Statuo sitelo" de Padiŝahdedet. Luvro.
La **dudeksesa dinastio** de antikva Egiptio regis ekde la jaro 664 al 525 a. K. ankaŭ nomata **Saisa**, ĉar ĝia ĉefurbo troviĝis en Sais; temas pri la lasta indiĝena dinastio kiu regis en la antikva Egiptio antaŭ la konkero fare de la persoj. Ĝi estas konsiderata kiel la Malfrua Egipta Periodo (en tiu ĉi epoko regis la 27a, 28a, 29a, 30a kaj 31a dinastioj)

La dinastio fontas el la 24a dinastio. Psametiko la 1-a estis la pranepo de Bakenrenef, kaj dum la daŭro de la invadoj de Asirio dum la regado de Taharko kaj Tanutamani, li estis agnoskata kiel ununura faraono de tuta Egiptio.

Dum la regantoj de la Asiria Imperio estis okupitaj je ribeliĝoj kaj enlandaj militoj por daŭre havi la tronon, Psametiko subskribis aliancon kun *Gigeso*, la reĝo de Lidio, kaj enigis dungitajn soldatojn el Kario kaj Grekio por bremsi la asiriaj atakoj.

Per la forrabo de Ninivo en 612 a.K. kaj la falo de la Asiria Imperio, Psametiko la 2-a kaj siaj sukcedintoj klopodis akiri la egiptajn posedaĵojn en la regionoj de Proksima Oriento, sed ili estis haltigitaj de la babilonanoj sub Nebukadnecar la 2-a. Kun la helpo de grekaj dungosoldatoj, Apries kapablis haltigi la babilonajn intencojn je konkero, sed la persoj prenis Egiption, kaj ĝia reĝo Kambizo la 2-a portis la reĝon Psametiko la 3-a enĉenigita al Suzo.

Faraonoj de la 26a dinastio
---------------------------

Skulptaĵo de la oficiro Bes. Muzeo Calouste Gulbenkian, Lisbono.

| Nomo komuna | Nisut-bitej | Filo de Reo | Komentoj | Regado |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Nekao la 1-a | Menĥepera | Nekau |  | 672 - 664 a. K. |
| Psametiko la 1-a | Uahibra | Psametiko | Ekiĝo de la malfrua Egipta Periodo | 664 - 610 a. K. |
| Nekao la 2-a | Uhemibra | Nekau |  | 610 - 595 a. K. |
| Psametiko la 2-a | Neferibra | Psametiko |  | 595 - 589 a. K. |
| Apries | Haaibra | Uahibra |  | 589 - 570 a. K. |
| Amoso la 2-a | JĤnemibra | Ahmose |  | 570 - 526 a. K. |
| Psametiko la 3-a | Anĥkaenra | Psametiko |  | 526 - 525 a. K. |
**San Agustín Chayuco** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Agustín Chayuco*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 082.

Geografio
---------

**San Agustín Chayuco** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4514 loĝantojn. El tiuj estis 2122 viroj kaj 2392 virinoj. La komunumo havas surfacon de 107.17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 250 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1854 indiĝenoj. El tiuj 1586 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1586 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Agustín Chayuco Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Koordinatoj: 47° 37′ 9″ N 3° 11′ 52″ O﻿ / ﻿47.61917 °N, 3.19778 °O﻿ / 47.61917; 3.19778 (mapo)

**Saint-Sauveur-en-Puisaye** estas franca komunumo, kiu situas en departemento Yonne kaj en regiono Burgonjo. Ĝi havis 871 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Saint-Sauveur-en-Puisaye etendiĝas sur 52,70 km², kaj havis 951 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 31 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

Muzeo Colette
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la eŭropaj balotoj en 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,33%).

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Martial Hermier, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Sauveur-en-Puisaye apartenas al la kantono de Saint-Sauveur-en-Puisaye, kies ĉefurbo estas Saint-Sauveur-en-Puisaye. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Famaj uloj
----------

* Colette

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Saint-Sauveur-en-Puisaye
Flago de la Legia Movado
La **Legio de Arkianĝelo Mikaelo**, mallonge **Legiana Movado** (rumane *Legiunea Arhanghelului Mihail* resp. Mișcarea Legionară) estis organizaĵo fondita je la 24-a de junio 1927 de Corneliu Zelea Codreanu en Rumanio. Ĝi estis kvazaŭ-armea terorista legio kun naciisma-faŝisma orientiĝo kaj mistike-religia karaktero. Ĝi konsideris sin kontraŭulo de komunismo, judoj kaj framasonismo.

Nomoj
-----

Pro taktikaj konsideroj, sed ankaŭ pro oficiala malpermeso la movado ekzistis je diversaj tempoj sub malsamaj nomoj:

* 1927–1930: Legio de Arkianĝelo Mikaelo (*Legiunea Arhanghelului Mihail)*
* 1930–1935: Fera Gvardio (*Garda de Fier*)
* 1935–1940: Ĉion por la lando (*Totul pentru Țară*)
* 1940–1941: Legiana Movado (*Mișcarea Legionară*)

La Fera Gvardio
---------------

Okaze de la elektoj de 1930 Codreanu kreis la **Feran Gvardion** (rumane *Garda de Fier*) kiel "gvardion kontraŭ la disvastiĝo de komunismo". Ĝi estu kvazaŭ ombrela partio por kolekti grupojn kun similaj celoj, kiuj kune prezentiĝu al la elektoj. Sed nur la Legia Movado partoprenis en la Gvardio. En 1933 la kombinita organizo estis malpermesita, sed pluvivis sub la ŝanĝita nomo *Totul pentru Țară* (= ĉion por la lando).

En la elektoj de 1937 la Legio iĝis la tria plej forta povo, kun 15,5 % de la voĉoj. Sed reĝo Karolo la 2-a, kontraŭulo de la Legio, tenis ĝin ekster la registaro.

En aprilo 1938 Codreanu estis arestita kaj en novembro mortigita, kun 13 pliaj anoj de la movado.

La 5-an de septembro 1940 generalo Ion Antonescu, aliancano de la Legio, iĝis ĉefministro, per kio kreskis la influo de la Legio. Tiel en novembro 1940 anoj de la Fera Gvardio povis eniri la malliberejon de Jilava kaj mortigi 66 politikajn malliberulojn por venĝi la morton de Codreanu. Sed en januaro 1941 malsukcesis puĉo de la Gvardio kontraŭ Antonescu, kaj la Legio estis dissolvita.

Notoj
-----

1. ↑  Djuvara, Neagu: O scurtă istorie a românilor povestită celor tineri
2. ↑  Rita Bartl: Faschistische Bewegungen im Vergleich: Die Eiserne Garde in Rumänien und die Falange in Spanien, GRIN Verlag, 2008, p. 4.

Vidu ankaŭ
----------

* Legio
* Legionano

---

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Mișcarea Legionară en la rumana Vikipedio.* 
*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Eiserne Garde en la germana Vikipedio.* 

* Kategorio Legiana movado (Rumanio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo VD en Rougemont VD staras por la svisa Kantono Vaŭdo. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Rougemont**. |


---


**Rougemont** estas komunumo en la distrikto Riviera-Pays-d’Enhaut en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 913 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

La komunumo Rougemont situas en la Vaŭdaj Alpoj en la supra parto de la valo de la rivero Sarino. La komunumo konsistas el la vilaĝo Rougemont kaj la setlejoj Ciernes, Flendruz, La Forcla, La Grange, La Saussa, Le Crêt, Les Allamans, Les Bodemos, Les Revers kaj Le Vanel, kaj multnombraj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 48,53 km², de kiuj 28,6% estas kovritaj de arbaro, 52,2% servas por agrikulturo kaj 2,7% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Rougemont limas en nordo al Charmey (FR), en oriento kaj sudo al Saanen (BE), kaj en okcidento al Château-d'Oex.

Trafiko
-------

Tra Rougemont pasas la kantona ĉefvojo n-ro 11 de Aigle al Zweisimmen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 15 kilometrojn sudokcidente en Aigle. Pere de la mallarĝspura trajnlinio de Montreux al Lenk en Simme-Valo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Rougemont datiĝas el la jaro 1115 kiel *Rubeus Mons* kaj *Rogemot*. Dum mezepoko Rougemont apartenis al la Grafolando Grejerco. Post la bankrotiĝo de la Grafoj de Grejerco en la jaro 1555 Rougemont estis akirita de Berno kaj integrita al ties Voktejo Sarino. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝi fariĝis komunumo de la Distrikto Pays-d'Enhaut, kiu post mallonga aparteno al Kantono Lemano en 1803 fariĝis parto de Kantono Vaŭdo kaj je la 1-a de januaro 2008 estis kunigita kun la Distrikto Vevey al la nova Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Rougemont
* Rougemont (stacidomo)
* Flendruz (stacidomo)
* Les Combes (stacidomo)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Pierre-Yves Favez*: *Rougemont* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-11-17)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rougemont VD en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Rougemont

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Rougemont** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut |
| --- |
| Blonay • Chardonne • Château-d'Œx • Corseaux • Corsier-sur-Vevey • Jongny • Montreux • Rossinière • Rougemont • Saint-Légier-La Chiésaz • La Tour-de-Peilz • Vevey • Veytaux |  |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 444206
* GND: 7559144-3
* LCCN: n79082744
* VIAF: 521144783051078562918
* BNF: 12465640g
 |
**San Agustín Yatareni** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Agustín Yatareni*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 087.

Geografio
---------

**San Agustín Yatareni** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3176 loĝantojn. El tiuj estis 1432 viroj kaj 1744 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33.17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 486 indiĝenoj. El tiuj 348 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 348 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Agustín Yatareni Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Andrés Ixtlahuaca** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Andrés Ixtlahuaca*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 092.

Geografio
---------

**San Andrés Ixtlahuaca** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1343 loĝantojn. El tiuj estis 618 viroj kaj 725 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33.17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1620 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 263 indiĝenoj. El tiuj 227 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 227 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Andrés Ixtlahuaca Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Marc Daniels** (1912 — 1989), naskita  *Danny Marcus* , estis usona televida reĝisoro.

Daniels diplomiĝis de la Universitato de Miĉigano. Post servado en la usona armeo dum la Dua Mondmilito kaj ĝis 1946, Daniels estis dungita fare de CBS por reĝisori draman antologian programon, Ford Theater, mastrumante en televida direkto. Li estis dungita por reĝisori la unuajn 38 epizodojn de "I Love Lucy". Daniels rekomendis Vivian Vance por la rolo de Ethel Mertz.

Daniels, kune kun kinematikisto Karl Freund, estis akreditita pro la enkonduko de la tri-kameraa tekniko de filmado vice al la konvencia unu-kamerao. En intervjuo en 1977, Daniels rimarkis, ke li forlasis serion "I Love Lucy" por preni alian laboron, kiu pagis pli. "Eble ĝi estis stulta afero por fari," li diris. "Sed tiam ni ne sciis, ke ni kreis historion. Ni nur faris spektaklon".

Krom *I Love Lucy*, Daniels ankaŭ reĝisoris epizodojn de *Where's Raymond?*, *Gunsmoke*, *Mission: Impossible*, *Fame*, *Alice*, *Hogan's Heroes*, kaj *The Andros Targets*.

Daniels reĝisoris dek kvin epizodojn de origina *Star Trek* (inkluzive la faman epizodon "Mirror, Mirror") kaj verkis epizodon de la animacia serio ("One of Our Planets is Missing [Unu el niaj planedoj mankas]"). Ĝi havis nelitigitan aperon (nur per fotobildo) kiel D-ro. Jackson Roykirk en la epizodo de Star Trek *The Changeling*, kiun li ankaŭ reĝisoris.

Li mortis pro koro-misfunkciado la 23-an de aprilo 1989 en Santa Monica, Kalifornio, 77-a jaraĝa nur tri tagojn antaŭ Lucille Ball.

Referencoj
----------

1. ↑  O'Donnell, O..  (1990) *Contemporary Theatre, Film and Television*, Contemporary Theatre, Film and Television. Gale. ISBN 978-0-8103-2071-0.
2. ↑  "Marc Daniels, 77, Dies; Directed 'I Love Lucy'", *The New York Times*, 29a de aprilo 1989, retrieved 2008-03-02
3. ↑  Elisabeth Edwards (2008) "I Love Lucy" Cast Biographies: Vivian Vance. CBS.com. Arkivita el la originalo je 23a de februaro 2008. Alirita 2012-09-06.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 630350
* GND: 115548309X
* LCCN: n87860184
* VIAF: 280964567
* ISNI: 0000 0000 5936 6307
* SUDOC: 161109594
* BNF: 14090770p
* BNE: XX1493099
 |
**San Antonino Monte Verde** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Antonio Monte Verde*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 105.

Geografio
---------

San Antonino Monte Verde apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6482 loĝantojn. El tiuj estis 3011 viroj kaj 3471 virinoj. La komunumo havas surfacon de 178.62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2240 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5155 indiĝenoj, do granda plimulto de la loĝantaro. El tiuj 4214 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: San Antonio |

 **San Antonio Huitepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Antonio Huitepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 108.

Geografio
---------

**San Antonio Huitepec** apartenas al la distrikto Zaachila al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4303 loĝantojn. El tiuj estis 2034 viroj kaj 2269 virinoj. La komunumo havas surfacon de 199.04 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2340 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2403 indiĝenoj. El tiuj 1913 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1913 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Antonio Huitepec Arkivigite je 2007-05-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**James GREGORY** (23an de decembro 1911 - 16an de septembro 2002) estis usona aktoro konita per lia baritona voĉo.

Li komencis sian karieron en Broadway per *Key Largo* (1939) kaj daŭrigis ĝin per ĉirkaŭ dudek kvin teatrajoj dum la dek ses sekvaj jaroj.

Li militservis tri jarojn ĉe usona mararmeo dum la Dua Mondmilito 

Post la milito, li debutis en kino per The Naked City en 1948. En televido, li aperis la unua fojo en televidaĵo *Musical Comedy Time* en 1950.

En 1950-aj jaroj, li partoprenis kinfilmojn kiel The Frogmen, The Scarlet Hour, Nightfall, The Young Stranger, The Big Caper, Underwater Warrior, Onionhead, Al Capone kaj dekon da televidprogramoj.

Dum 1960-a jardeko li aperis en televidaĵoj Wagon Train, The Twilight Zone, The Untouchables, Target: The Corruptors, Empire, Laramie, The Defenders, The Lieutenant, The Wild Wild West, Hogan's Heroes, Star Trek, The Fugitive,  Tarzan, My Three Sons, Daniel Boone, Chaparral, The Outcasts, Lancer, Bonanza, The Big Valley kaj Hawaii Five-O kaj en kinfilmoj kiel Two Weeks in Another Town, Twilight of Honor, Captain Newman, M.D. A Distant Trumpet, Quick, Before It Melts, The Sons of Katie Elder, A Rage to Live, The Silencers, Murderers' Row, Clambake, The Ambushers, The Secret War of Harry Frigg. Krome li partoprenis en la duonpropagandaĵoj de Malvarma Milito kiel X-15, The Manchurian Candidate, PT 109 kaj Walt Disney's Carousel of Progress.

Gregory en 1970-aj jaroj aktoris en kinfilmoj kiel Beneath the Planet of the Apes, The Hawaiians, The Million Dollar Duck, Shoot Out, The Main Event, krom en televidaĵoj The Name of the Game, The Virginian, That Girl, Mission: Impossible, Night Gallery, All in the Family, Search, Love, American Style, Ironside, The Partridge Family, Kolchak: The Night Stalker, M\*A\*S\*H, The Abduction of Saint Anne, Cannon, Police Story, Francis Gary Powers: The True Story of the U-2 Spy Incident, The Bastard kaj Supertrain.

En la 1980-a jardeko li partoprenis televidaĵojn kiel The Love Boat, Quincy M.E. kaj sian lastan laboron en *Mr. Belvedere*.

Referencoj
----------

1. ↑  Olive, Myrna, "James Gregory, 90; Veteran Player of Cops and Generals in Movies and Television", September 19, 2002.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 638074
* GND: 1102379506
* LCCN: no96049442
* VIAF: 213228
* ISNI: 0000 0001 1436 3492
* BNF: 140496669
* BNE: XX5152018
 |
**Roundup** estas komerca nomo de kemia konzerno Monsanto por serio de vastefikaj herbicidoj kontraŭ multaj plantospecioj. Ĝia efikaĵo estas la toksa glifosato, kiu baras la sintezadon de aromataj aminoacidoj. La unuopaj Roundup-produktoj diferenciĝas je saloformado, formato (akvosolvaĵo aŭ granulato) kaj je la glifosata koncentreco.

Ĝi efikas tra la verdaj plantopartoj (ne tra radiko), tial oni uzas ĝin antaŭ semado por neniigi ĉiujn verdaĵojn sur la agro. Por uzi la produkton eĉ en pli posta evolua stado de la kulturplantoj, Monsanto evoluigis genteknike modifitajn maizon, sojfabon, rapon, kotonon, kiuj havas toleron je Roundup. Oni timas, ke aperas eĉ Roundup-rezistaj fiherboj pro hazarda gentransdono aŭ selektado.

La sekvoj de la uzado de tiaj genmodifitaj plantoj estas neimageblaj kaj certe kondukos al terura estonteco dominata de kelkaj grandaj entreprenoj kiel Monsanto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Roundup en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Reklampaĝo de Roundup en la germana
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: San Antonio |

 **San Antonio Sinicahua** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Antonio Sinicahua*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 110.

Geografio
---------

**San Antonio Sinicahua** apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1298 loĝantojn. El tiuj estis 581 viroj kaj 717 virinoj. La komunumo havas surfacon de 48.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2100 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1177 indiĝenoj. El tiuj 1015 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1015 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Antonio Sinicahua Arkivigite je 2004-12-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Saint-Sulpice |

**Saint-Sulpice-le-Dunois** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 634 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

La komunumo situas sur plataĵo, kiun norde limas la valo de la rivero Creuse.

Geografio
---------

Saint-Sulpice-le-Dunois etendiĝas sur 30,85 km², kaj havis 634 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 20 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Sulpice-le-Dunois situas je alteco de 546 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Sulpice-le-Dunois apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gérard Delafont, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Monumentoj
----------

La preĝejo de Saint-Sulpice-le-Dunois estas rimarkinda pro sia okcidenta portalo de la 12-a jarcento kaj pro sia dika fortikigita sonorilturo.

Lokaj famuloj
-------------

* François Lassare (n. en Saint-Sulpice-le-Dunois en 1797) estis franca politikisto.

Administrado
------------

Saint-Sulpice-le-Dunois apartenas al la kantono de Dun-le-Palestel, kies ĉefurbo estas Dun-le-Palestel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Dun-le-Palestel
**San Baltazar Chichicápam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Baltazar Chichicápam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 112.

Geografio
---------

**San Baltazar Chichicápam** apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2716 loĝantojn. El tiuj estis 1262 viroj kaj 1454 virinoj. La komunumo havas surfacon de 100.79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1540 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2592 indiĝenoj. El tiuj 2405 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2405 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Baltazar Chichicápam Arkivigite je 2006-11-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La termino povas veni de la rigardo de sunbriligita nuko
**Ruĝnukulo** (en la angla: **Redneck**, laŭvorte: "ruĝkolo") estas parollingva termino kaj moknomo por blankula kampara usonano de malalta sociekonomia statuso, neklera, manlaboristo, kutime de la sudaj ŝtatoj de Usono. La kromnomo estas rilata al konservativismo, homofobio, rasismo (precipe kontraŭ afrik-usonanoj, hispanidoj kaj foje ankaŭ judoj), subteno por la rajto de la civitano porti armilojn kaj opozicio al politika korekteco.

La moknomo estas konsiderata insulta, kvankam suduloj uzas la moknomon por nomi unu la alian kaj sin humure. Ĝi estas iom simila al "blankula rubaĵo" (angle White trash), kvankam ĝi portas malpli kritikan ŝargon ol ĝi, al "biskvito" (angle cracker, uzata en Teksaso, Norda Florido aŭ Georgio)  kaj "hillbilly "(loĝantoj de la suda apalaĉa montaro kaj la Montoj Ozark. "Hillbilly" estas homo, kiu loĝas en kampara periferio, malriĉa, senscia, neklera kaj prizorgata de multaj infanoj.

Historio
--------

Blankulaj farmlaboristoj en Alabamo, 1936
En 1893, raporto aperis pri blankulaj farmistoj en la sudo laborantaj forte sub la malferma ĉielo kaj kiel rezulto iliaj nukoj estis sunbruligitaj kaj fariĝis ruĝaj. La frazo aperis jam en 1891 en balotpropagando kiel neofensiva esprimo, alvokante "Red Necks" eliri kaj voĉdoni por iliaj interesoj. Ĉirkaŭ 1900 "Red Necks" estis moknomo por malriĉaj kamparaj membroj de la Demokrata Partio de la Sudo de Usono. Tiu grupo staris precipe kontraŭ la edukitaj riĉuloj de la ŝtatoj de Nov-Anglio .

Referencoj
----------

1. ↑  Harold Wentworth, and Stuart Berg Flexner, *Dictionary of American Slang* (1975) p. 424.
2. ↑   Redneck - Definition and More. Merriam Webster. Alirita January 25, 2014.
3. ↑  John Morreall.  (2011) *Comic Relief: A Comprehensive Philosophy of Humor*. John Wiley & Sons. ISBN 9781444358292.
4. ↑  Jim Goad, *The Redneck Manifesto: How Hillbillies, Hicks, and White Trash Became America's Scapegoats* (1998) pp. 17–19
5. ↑  Anthony Harkins, *Hillbilly, A Cultural History of an American Icon*, Oxford University Press (2004), p. 39.
6. ↑  Huber, 1995,
7. ↑   (1995) "A short history of Redneck: The fashioning of a southern white masculine identity", *Southern Cultures* **1** (2), p. 145–166. doi:10.1353/scu.1995.0074.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Malriĉaj Blankuloj *New Georgia Encyclopedia* (historio)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 837895
* LCCN: sh88003432
* SUDOC: 185223311
* BNF: 169592260
 |
**San Bartolo Soyaltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Bartolo Soyaltepec*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Bartolomeo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 121.

Geografio
---------

San Bartolo Soyaltepec apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 681 loĝantojn. El tiuj estis 298 viroj kaj 383 virinoj. La komunumo havas surfacon de 70.17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2280 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 171 indiĝenoj. El tiuj 157 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝvizaĝa malkohao** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kukoloformaj *Cuculiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kukoledoj *Cuculidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Phaenicophaeus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***Ph. pyrrhocephalus*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Phaenicophaeus pyrrhocephalus****(Pennant, 1769) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝvizaĝa malkohao  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝvizaĝa malkohao**, *Phaenicophaeus pyrrhocephalus*, estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.

Disvastigo
----------

Ĝi estas endemisma de Srilanko kaj pli precize de la sudokcidenta parto de la insulo, sed for de la marbordo. La **Ruĝvizaĝa malkohao** estas birdo de densaj arbaroj; tie la specio estas malfacile videbla spite sian grandon kaj koloron.

Kutimaron
---------

Malkiel aliaj kukoloj, tiu ĉi ne estas nestoparazitoj. La neston ili faras en arbo, la tipa ovodemetado estas de 2-3 ovoj.

La **Ruĝvizaĝa malkohao** manĝas varion de insektoj inkludante raŭpojn, gigantajn fostinsektojn kaj etajn vertebrulojn kiel lacertoj. Ili eventuale manĝas berojn.

Malkiel plej parto de kukoloj, tiu ĉi estas silentema specio, kiu faras nur mildan murmuron.

Aspekto
-------

Kolorplato de Historio de la Birdoj de Cejlono, Volumo 1 fare de John Gerrard Keulemans, 1878
Tiu estas granda specio de 46 cm. La dorso estas malhelverda, kaj la supra vosto estas verda bordita de blanko. La ventro kaj suba vosto estas blankaj, la lasta striita de nigro. La krono kaj gorĝo estas nigraj kaj la suba vizaĝo estas blankaj. Sed la plej rimarkinda eco estas du **grandegaj ruĝegaj makuloj ĉirkaŭ la okuloj**, sed ĝis la beko kaj preskaŭ ĝis la nuko kaj preskaŭ ĝis la krono, kiu restas kiel nura strio, tio estas, kovras preskaŭ la tutan vizaĝon (de tie la specifa nomo) kvazaŭ du pecoj de tolaĵo. La beko estas verdeca, kun grandega supra makzelo kaj maldika suba makzelo; ĝi imponas kiel fortika armilo. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas multe pli senkoloraj.

Referencoj
----------

* BirdLife International (2004). *Phaenicophaeus pyrrhocephalus*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 11 Majo 2006. Vundebla
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN 0-691-04910-6

Eksteraj ligiloj
----------------

* Fotoj en la Datumbazo de la Klubo de Orientaj Birdoj Arkivigite je 2007-09-28 per la retarkivo Wayback Machine
* Kelkaj observaĵoj pri la dieto de la **Ruĝvizaĝa malkohao** *Phaenicophaeus pyrrhocephalus* en Sri-Lanko – Amila Salgado

Antaŭe publikita en Forktail 22 (Aŭgusto 2006) Journal of Asian Ornithology of Klubo de Orientaj Birdoj
Prezidento Truman diskursanta dum la konferenco.
La **Konferenco pri Internacia Organizado de Unuiĝintaj Nacioj** (UNCIO laŭ anglalingva nomo, KIOUN en Esperanto), ofte konata kiel **Konferenco de San-Francisko**, estis kunveno de delegitoj el la 50 ŝtatoj de Aliancanoj, kiu okazis el la 25a de aprilo al la 26a de junio 1945 en San-Francisko, Kalifornio, Usono. Dum tiu kunveno, la delegitoj reviziis kaj reverkis la interkonsentojn de Dumbarton Oaks fare dum la antaŭa jaro. La kunveno rezultis en la kreo de la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj, kiu estis proponita por subskribo la 26an de junio, nome la lasta tago de la konferenco. La konferenco okazis en diversaj lokoj, ĉefe en la *War Memorial Opera House*, dum la Ĉarto estis subskribita la 26an de junio en la Teatro Herbst en Civitana Centro. Placo apuda al la urba Civitana Centro, nome "UN Plaza," rememoras la konferencon.

Notoj
-----

1. ↑  "The United States and the Founding of the United Nations, August 1941 – October 1945". Washington: U.S. Department of State – Office of the Historian. Oktobro 2005.  Alirita la 29an de januaro 2019.

Bibliografio
------------

* Schlesinger, Stephen E. (2004). Act of Creation: the Founding of the United Nations: A Story of Superpowers, Secret Agents, Wartime Allies and Enemies, and Their Quest for a Peaceful World. Cambridge, Massachusetts: Westview, Perseus Books Group. ISBN 0-8133-3275-3.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 630727
* LCCN: n82058955
* VIAF: 158969514
* SUDOC: 03065243X
* BNF: 122026049
* NLA: 36106427
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Rümlingen (stacidomo). |


**Rümlingen** estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 369 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. (Ne miksu kiun Rümlang)

Geografio
---------

Rümlingen situas proksimume 5 kilometrojn sudoriente de Sissach en la Homburga valo, ĉe la bordo de la rivero *Homburgerbach*, alfluanto de Ergolz. De la komunuma areo de 2,28 km², 0,24 km² servas por setlado, 1,08 km² estas uzataj por agrikulturo kaj 0,92 km² kovritaj de arbaro.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Rümlingen limas en nordo al Gelterkinden, en oriento al Rünenberg, en sudoriento al Häfelfingen, en sudokcidento al Buckten, kaj en okcidento al Wittinsburg.

Trafiko
-------

Rümlingen situas ĉe la malnova Hauensteinfervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj kaj estas konektita per la regiona trajnlinio S9 kaj la buslinio 108 al la reto de la publika trafiko. La impresa fervojviadukto el la 18-a jarcento estas cetere la vidindaĵo kaj rekonilo de la vilaĝo.

La komunumo troviĝas ĉe la stato al la Suba Hauensteinpasejo.

Historio
--------

En mezepoko Rümlingen estis parto de la senjorejo *Homburg*, kun kiu ĝi en la jaro 1305 fariĝis posedaĵo de la episkopo de Bazelo. En la jaro 1400 la urbo Bazelo akiris la senjorujon kaj tiel ankaŭ la vilaĝon Rümlingen. Post la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1832 Rümlingen kun la tuta distrikto Sissach fariĝis en 1833 parto de la nova Kantono Bazelo Kampara.

Vidu ankaŭ
----------

* Rümlingen (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Rümlingen

* Kategorio Rümlingen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Bildoj
------

* Preĝejo kaj viaduktoPreĝejo kaj viadukto
* Preĝejo de internePreĝejo de interne
* Komunuma domoKomunuma domo
* Restoracio Homburger StübliRestoracio Homburger Stübli
* Gastejo zum Wilden MannGastejo zum Wilden Mann

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Sissach |
| --- |
| SissachSissach Anwil  •  Böckten  •  Buckten  •  Buus  •  Diepflingen  •  Gelterkinden  •  Häfelfingen  •  Hemmiken  •  Itingen  •  Känerkinden  •  Kilchberg  •  Läufelfingen  •  Maisprach  •  Nusshof  •  Oltingen  •  Ormalingen  •  Rickenbach  •  Rothenfluh  •  Rümlingen  •  Rünenberg  •  Sissach  •  Tecknau  •  Tenniken  •  Thürnen  •  Wenslingen  •  Wintersingen  •  Wittinsburg  •  Zeglingen  •  Zunzgen | Sissach |

 |
Koordinatoj: 48° 14′ 53″ N 3° 09′ 31″ O﻿ / ﻿48.24806 °N, 3.15861 °O﻿ / 48.24806; 3.15861 (mapo)

**Saint-Sérotin** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 437 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Sérotin etendiĝas sur 14.1 km², kaj havis 437 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 31 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacques Le Gac, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Sérotin apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Pont-sur-Yonne
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝventra turdo** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Turdedoj |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Turdus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***T. rufiventris*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Turdus rufiventris****(Vieillot, 1818) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝventra turdo  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝventra turdo** (*Turdus rufiventris*) aŭ ankaŭ simple Sabiao, nomo kiu en portugala lingvo difinas la *Turdus rufiventris* kaj estas ankaŭ bazo de la nomoj de pluraj specioj de turdoj de Brazilo, estas birdo de la Paseroformaj kiu loĝas en Sudameriko. Ĝia ruĝkolora ventro donas al ĝi la nomon (ankaŭ en la latina scienca nomo) kaj ĝia kanto estas tre belsona. Ĝi estas trovebla en centra kaj orienta Brazilo, Bolivio, Paragvajo, Argentino kaj Urugvajo. Ĝi vivas en riverbordoj, ceradoj, bovejoj kaj fruktoĝardenoj. Ĝia dieto enhavas insektojn kaj vermojn kaj karnajn fruktojn.

Ruĝventra turdo kiel simbolo de Brazilo
---------------------------------------

La Ruĝventra turdo (*Turdus rufiventris*) estas pere de landa dekreto ekde la 3a de oktobro de 2002 simbolo de la birda faŭno de Brazilo kaj laŭ la brazila popolo la nacia birdo de Brazilo. Tiu birdo estas ankaŭ pere de la sama dekreto la birda simbolo en la 5a de oktobro dum la Birda Tago (en portugala Dia da Ave) en Brazilo.

La kanto de la Sabiao estis temo de la poemo de Antônio Gonçalves Dias *Canção do Exílio* (tradukita al esperanto *Kanto de l' Ekzilo* de Francisko Valdomiro Lorenz):

**Peco de la Kanto de l' Ekzilo**

Mia lando havas palmojn,   
Kie kantas sabia'.   
 Birdoj tie ĉi kantantaj,   
Tiel ne belsonas ja.

Vidu ankaŭ
----------

* Los Chalchaleros

Referencoj
----------

* DALGAS FRISCH, Johan; DALGAS FRISCH, Christian. Aves brasileiras e plantas que as atraem. 3. Edição. São Paulo: Dalgas Ecoltec, 2005
* HÖFLING, Elizabeth; ALMEIDA CAMARGO, Hélio F. Aves no campus. 3. Edição. São Paulo: Edusp, 2002

* Ruĝventra turdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ruĝventra turdo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ruĝventra turdo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)