recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatoj: 49° 47′ 37″ N 12° 44′ 08″ O﻿ / ﻿49.79361 °N, 12.73556 °O﻿ / 49.79361; 12.73556 (mapo)

Baroka **pilgrima preĝejo de sankta Johano Baptisto** situis sude de municipo Kočov en distrikto Tachov. Ĝi estadis ŝatata celo de religiaj procesioj, konserviĝis el ĝi jam nur torzo. La ruino de la grandega templo estas ekde la jaro 1992 protektita kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.

Historio
--------

La unua sanktejo ĉi tie troviĝis eble jam en la 11-a jarcento. En la 13-a jarcento ĉi tie povis esti konstruita preĝejo de sankta Johano Baptisto, kies konstruintoj devis esti germanaj ministoj. El la jaro 1578 ekzistas registro pri diservo en la preĝejo de sankta Johano Baptisto, kiun gvidis paroĥestro el Brod nad Tichou. Ekde la jaro 1638 la preĝejo enfalis sub planan paroĥon.

La baroka preĝejo estis konstruita en la jaroj 1728-1732 je kostoj de posedanto de la plana senjorujo, grafo Václav ze Sinzendorfu. La 24-an de junio 1732 konsekris ĝin kladruba abato Siebert. La pentraĵoj en la interno estis laboraĵo de pentristo V. S. Schmidt el Planá, sed la germana literaturo aljuĝas ĝin al Eliáš Dollhopf.

Enkadre de jozefinaj reformoj la preĝejo estis an la jaro 1781 fermita. Sed ankoraŭ en la jaro 1801 rektoro de plana lernejo Karel Okl prezentis en la fermita preĝejo oratorion "Kreo de la mondo" de Joseph Haydn. La kredantoj ne ĉesis venadi al la preĝejo, en la jaro 1804 tial estis denove oficiale konfirmita ĝia nuligo kaj en la jaro 1832 ordonita ĝia detruo. Proksimume por 13 jaroj kapablis forturni ĝin alikonstruo al porcelanfabriko, dum tio estis masonitaj la devenaj fenestroj. Sed la fabriko ne prosperis. Post malsukcesaj provoj elflanke de la plana senjorujo denove luigi la konstruaĵon aŭ vendi ĝin estis fine dismuntata por konstrumaterialo. Tio estis fatala precipe por la fasado de la templo, kiu estis dismuntita en fundamentojn.

La preĝejo troviĝis en domaro **Sankt Johann** (Sv. Jan), en kiu ja ankoraŭ en la jaro 1921 vivis 92 loĝantoj, sed hodiaŭ ĝi estas pereinta. Tre damaĝigita ĝi estis dum bataloj fine de la dua mondmilito.

### En filmo

Spite al memoriga protekto la preĝejo estis en la jaro 2000 reguligita al "inferan kavernon", kulison por fabelo Z pekla štěstí 2 de reĝisoro Zdeněk Troška. Dum tiuj ĉi reguligoj malaperis lastaj restaĵoj de la barokaj pentraĵoj. Mallongtempe post la filmado frakasiĝis granda parto de volbo.

Pluaj fotoj
-----------

* 
* 
* 
*

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4   Poutní kostel sv. Jana Křtitele. Studentský spolek Agora - Post septem.
2. 1 2 3   Kostel sv. Jana Křtitele. Dominanty.cz. Arkivita el la originalo je 2014-11-03. Alirita 2014-11-23.

Eksteraj ligiloj
----------------

* La preĝejo en programo Hororigaj lokoj (video)
**La kristana preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Pomáz.

Historio
--------

En loko de la paroĥo oni trovis ŝtonojn de mezepoka preĝejo. Ankaŭ dokumentoj mencias la iaman preĝejon, eĉ la preĝejo Sankta Nikolao ricevis kermesan permeson en 1351. La nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1763 kaj 1770. La orgeno alvenis en 1903. 2 flankonavoj estis alkonstruitaj en 1946, pli nova kapeleto ĉe la sanktejo en 1959.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto, kiu estas ĉirkaŭita per ŝtona muro. En mezo de la fasado estas rizalito kun la enirejo, la plej supre la turo altiĝas. Antaŭ la enirejo kruco estas videbla. En la fasado estas ankaŭ 2 niĉoj kun skulptaĵoj pri Sankta Antonio de Padovo kaj Johano Nepomuko. Interne menciindas murpentraĵoj de 1951.

Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* fotoj
* hungare
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Ilustracio el 1878La **Arakana arbartestudo** (*Heosemys depressa*) estas tre rara specio de testudo de familio Geoemidedoj, kiu loĝas nur en la montetoj Arakan de okcidenta Birmo. La **Arakana arbartestudo** estas duon-surterema testudo, kio signifas, ke ĝi povas survivi en akvo same kiel ĉe teraj habitatoj, sed kiel plenkreskuloj, ili preferas loĝi ĉe surteraj habitatoj.

Tiu testudo restas dormanta la majoritaton de la tempo kaŝite inter folioj kaj subkreskaĵaro se ili ne estas manĝante. La Arakana arbartestudo estas ĉiomanĝanto, kiu nutras sin el kaj animaloj kaj plantoj. Kvankam tiuj testudoj estas konsiderataj relative diskreta animalo konsiderinte la majoritato de ĝia dumtaga aktiveco, ili estas agresemaj kiam okazas ke ĝi manĝas insektojn, vermojn, kaj fiŝojn. Ili konsumas ankaŭ fruktojn kiuj falas al la arbargrundo.

La **Arakana arbartestudo** estis supozita formortinta (laste vidita en 1908), sed en 1994 ĝi estis remalkovrita kiam aperis kelkaj specimenoj en aziaj manĝomerkatoj. Kiel ĉe plej aziaj testudoj, ĝi estas kolektata ĉiujare kiel manĝofonto aŭ por "kuracado". Nur kelkaj el tiuj relikvaj testudoj estas en kaptiveco, kaj ties statuso en naturo, kiu estas ĉiukaze dubinda, estis listita kiel draste.

Referencoj
----------

1. ↑  Asian Turtle Trade Working Group (2000). "*Heosemys depressa*", *The IUCN Red List of Threatened Species* **2000**, p. e.T39596A97362840. doi:10.2305/IUCN.UK.2000.RLTS.T39596A10244762.en.  Alirita 10 January 2018..
2. ↑  (Ludwig, M. et al. 2007)
3. ↑   Arakan Forest Turtle. Zoo Atlanta. Arkivita el la originalo je 2014-03-24. Alirita 23a Marto 2014.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2014-03-24. Alirita 2014-09-23.

* Kategorio Arakana arbartestudo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Arakana arbartestudo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**József Törköly** [jOĵef torkoj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Törköly József** estis hungara advokato, politikisto.

József Törköly naskiĝis la 1-an de januaro 1878 en Rimaszombat (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio), li mortis la 17-an de aprilo 1938 (laŭ hungara Vikipedio la mortotago estas la 14-a) en Rimavská Sobota (Ĉeĥoslovakio).

Biografio
---------

József Törköly akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li estis advokato en Rimaszombat. Li ankaŭ politikadis. Depost kreo de Ĉeĥoslovakio li apartenis al la hungara minoritato de la ŝtato. En tiu periodo li partoprenis en establo de hungara partio, eĉ li estis partiestro en 1926. Li estis senatano en Prago inter 1925–1929 kaj 1935-1937; parlamentano inter 1929–1935. En 1937 li retiriĝis pro malsanaj problemoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Mentsük meg Szlovenszkót* (1930)
* *Az ellenzék feladata*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 709485
* LCCN: n2015055519
* VIAF: 94144648460638616863
 |
**Preĝejo de Vizito de Maria** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Pincehely.

Historio
--------

La turkoj en 1543 detruis la kirkon. Post la turka erao la loĝantoj komence profitis moskeon, baldaŭe oni konstruis novan preĝejon, kiu en 1729 bruldetruiĝis. La pli nova preĝejo konstruiĝis en la 1760-aj jaroj, sed la turo estis preta nur post la incendio en 1778. Oni profitis ankaŭ ŝtonojn el la malkonstruita fortikaĵo de Tamási. En 1792 denove okazis incendio. Renoviĝoj okazis en 1862, 1925, 1977. La orgeno estas aŭdebla ekde 1899.

Konstruaĵo
----------

Antaŭ la konstruaĵo situas 2 skulptaĵoj pri Sankta Maria kaj Sankta Jozefo de 1906. La preĝejo staras sola kaj havas 4 partojn. Super la enirejo estas la turo, kiun sekvas la navo, kiu finiĝas kun duonronda sanktejo, kiu estas pli mallarĝa. La kvara parto estas la etaĝa sakristio. Bildo de la ĉefaltaro estis pentrita en 1790, renovigita en 1868. Ambaŭ flankaj altaroj devenis el la pli frua preĝejo, same la predikejo kaj la benkoj. La novaj muraj bildoj estis pentritaj en 1977.

Kermeso okazas en la 2-an de julio. 2 eksteraj kapeloj de la komunumo apartenas al la preĝejo: viteja kapelo Johano Nepomuko konstruita en 1742 kaj tombeja kapelo de Reviviĝanta Jesuo konstruita en 1899.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare kun bildoj
* [*rompita ligilo*]
* [*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Vizito de Maria (Pincehely) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Bystronic** estas laborilmaŝinfabrikanto kun sidejo en Niederönz en Kantono Berno, Svislando.

Stando de Bystronic dum la ekspozicito EuroBlech en Hanovro 2008

Profilo
-------

Bystronic produktas laser- kaj akvoraditranĉmaŝinojn kaj faldmaŝinojn. Krom la fabriko kaj ĉefsidejo en Niederönz Bystronic disponas pri aldonaj produktejoj en Gotha (Germanio) kaj Tianjin (Ĉinio). La Bystronic-Grupo formas parton de la zurika industrikoncerno Conzzeta.

Ciferoj
-------

Finde de 2008 la entrepreno havis 1627 kunlaborantojn, el inter kiuj 600 ĉe la ĉefsidejo en Svislando. Ĝia vendocifero atingis (ankaŭ en 2008) la sumon de 500 milionoj €. 73 % de ĝiaj produktoj estis venditaj en Eŭropo, 11% en Azio kaj Oceanio kaj 16% en Nord- kaj Sudameriko.

Historio
--------

En 1964 estis fondita en Bützberg en Svislando la entrepreno *Bystronic Maschinen AG*. Ĝia tasko estis la evoluigo, produktado kaj vendado de sistemsolvoj por la vitroperlaborado. En la fruaj 1980-aj jaroj komenciĝis la evoluigo de lazertranĉaparatoj. En 1986 estis fondita el la antaŭa entrepreno la *Bystronic Laser AG* en Niederözn. Komenciĝis la produktado kaj vendado de lazertranĉaparatoj. En 1989 komenciĝis la evoluigo, produktado kaj vendado de la unuaj akvoraditranĉaparatoj. En 1994 Bystronic fariĝis parto de Conzzeta en Zuriko. Per la aĉeto de la svisa entrepreno *Hämmerle AG* en la jaro 1997 Bystronic fariĝis ofertanto de faldomaŝinoj. En la jaro 2002 okazis la jura disigo de la du departementoj ladoperlaborado (Bystronic) kaj vitroperlaborado (Bystronic glass). Sekvis samjare la grandigo de la produktaro en la sektoro faldado per la akiro de la *Beyeler-Grupo* kun sia produktejo en Gotha, (Germanio) kaj la firmao *AFM Fabtech* (kun la produktejo en Tianjin, Ĉinio).

Fonto
-----

Ĉi-tiu artikolo baziĝas sur libera traduko de la koncerna artikolo en la germana Vikipedio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bystronic Laser AG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de la firmao Bystronic
* Retejo de la vitrodepartemento de Bystronic Arkivigite je 2008-10-13 per la retarkivo Wayback Machine
* Retejo de la patrina koncerno Conzzeta AG
**Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo** apartenas inter novajn preĝejojn konstruitaj sur teritorio de urbo Ostrava. Ĝi troviĝas en urboparto Pustkovec.

Kun konstruado komencis poruba paroĥestro Josef Gazda aŭtune de la jaro 1997 kaj je unu jaro pli poste, la 6-a de decembro 1998, la preĝejo estis solene konsekrita de episkopo František Lobkowicz. La preĝejo estis unue filia preĝejo de paroĥo Ostrava-Poruba, sed ekde la 1-a de januaro 2007, kiam estis establita memstara paroĥo en Pustkovec, ĝi fariĝis paroĥa preĝejo.

La preĝejo estas konstruita sur bazplano de greka kruco kun kvar dominaj travitritaj fenestraj areoj. Super la enirejo estas unu pli malgranda fenestro en formo de larĝa interspaco en formo de krescento. Muro malantaŭ altaro estas travitrita kaj blankigita, dominaĵo estas granda baroka poliĥromita lignogravuraĵo de Kristo. La kruco, sur kiu li pendas, havas branĉojn direktantaj supren, kio estas en kristanismo nekutima precipe tial, ke la saman formon havas runo Algizo. La tuta interna spaco estas hela kaj aerumita.

El laborejo de lignogravuristo Josef Staněk el Bučovice devenas plimulto de la internaj ekipaĵoj de la preĝejo: statuo de Dipatrino, reliefo de sanktaj Cirilo kaj Metodo, Krucvojo, reliefo super la altaro bildiganta oferadon de Izako, sedeso kun reliefo de anonco de Sinjoro, eternan lumon super tabernaklo bildiganta brulantan arbedon de Moseo, procesian krucon, teniloj por kandeloj kaj Paska kandelo, kovrilo sur baptujo kun statuo de sankta Johano la Baptisto kaj demetigan tablon por liturgiaj ujoj.

Sonorilojn produktis en la jaro 1998 Josef Tkadlec el Halenkov. La plej granda sonorilo nomiĝas sankta Cirilo kaj ĝiu pezas 220 kg, la meza sonorilo estas sankta Silvio kun pezo 150 kg kaj la lasta sonorilo estis nomita sankta Metodo kaj tiu pezas 100 kg. Ili estas lokigitaj en 24 metroj alta turo, kiu estas netradicie lokigita apud la preĝejo.

Fontoj
------

* Sakralaj objektoj en Ostrava-Pustkovec [online]. [Cit. 2009-02-07]. Alirebla rete.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ostrava |
Pumiko el insulo Kos (Grekio) enhavas ĉitie glimon (nigrajn punktojn), muskoviton kaj zeoliton (helajn kristalojn).
**Pumiko** estas tre trua, poroza, ŝaŭmsimila vulkana vitro. Oni uzas ĝin de mallonge por purigado, smirgado kaj frotado.
Ĝi estas malpeza, kun denseco ofte malpli ol 1, kiu permesas ĝin flosi sur akvo. Oni miksas ĝin ekde 1945 al lito de fervojaj trakoj, kiel malpezigaĵo al antaŭproduktitaj konstruelementoj, transportbetono, kaj al varmo- kaj sonoizolaĵo, al murkovraĵo.

La pumiko estas tia ero de vulkana ŝtonaro (piroklastito), kiu estis dum la elŝprucado preskaŭ tute fluida, sed ĝi malvarmiĝis tiom rapide, ke la mineraloj ne povis kristaliĝi. Dum la solidiĝo, la entenintaj solvitaj gasoj kaj vaporoj liberiĝis abrupte kaj la tuta maso ŝveliĝis kiel ŝaŭmo kaj rigidiĝis en veziketa strukturo. Se ĝi rigidintus sub malpli granda premo, estigintus kompakta vulkana vitro, obsidiano. (Se oni ardigas obsidianon en forno, la obsidiano transformiĝas al pumiko post foriĝo de la solvitaj gasoj. Inter favoraj kondiĉoj, povas estiĝi pumiko el iu ajn lafo, kvankam pli ofta el la acidaj traĥit- kaj riolitlafo ol el bazalt- aŭ andezitlafoj.

En multaj pumikoj aperas etaj kristaloj de diversaj mineraloj (plej ofte feldspatoj, aŭgito, hornblendo kaj zirkono). La kavetoj de la pumiko povas esti diversformaj laŭ la moviĝo de la rigidiĝanta lafo. En pumikoj de malnovaj vulkanaj ŝtonaroj okazas, ke sekundaraj mineralaj precipitaĵoj ŝtopigas la kavetojn. La vitreca bazmaterialo estas splita, mebraneca inter la kavetoj. La riolit- kaj traĥitpumikoj estas blankaj, la andezitpumiko estas ofte flava aŭ bruna, la bazaltpumiko (sur Havajo) estas gudronigra.

Plimulto de pumikoj estiĝas el acida (riĉa je silikacido) magmorokaĵo, plej ofte kun obsidiano. Ekonomie gravaj kampoj troviĝas en Islando, Tenerifo, Nov-Zelando, Germanio, Grekio kaj Turkio. En la Usono oni minas ĝin en la Roka Montaro, ĉe la okcidenta marbordo kaj sur Havajo. En Hungario la plej gravaj kampoj troviĝas en la montaro Tokaj–Zemplén kiel riolitpumikoj.

Eroj, greboj de pumikoj troviĝas preskaŭ ĉie sur la tersurfaco, eĉ en profundo de la oceanoj, ĉefe en la profundmara ruĝa argilo. Ili venas parte el funkciado, erupcio de vulkanoj. Ĉar la pumiko povas ŝvebi akvosurface dum monatoj, la marfluoj povas liveri ĝin foren. Post iom da tempo, ili pleniĝas je akvo kaj sinkas al fundo, kie ili disfalas kaj miksiĝas kun la profundmara ŝlimo.

Post erupcio de la Krakatau-vulkano (Indonezio) en 1883, la oceanon kovris en plurkilometra zono pumika tavolo, klekfoje dika je 1,5m. Krom tio eroj, polvo de pumiko veturis per vento al malproksimaj lokoj.

* Kategorio Pumiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de sankta Anna** troviĝas en ostrava urboparto Polanka nad Odrou.

En la jaro 1872 estis fondita *Societo konstrua de preĝejo en Polanka*, en kiun kontribuis grafino Karolina el Berolingen per sumo 40 mil florenoj. Tiu ĉi sumo estis en la jaro 1885 plialtigita al 95 mil florenoj. En la jaro 1891 komencis traktadoj pri la konstruado kaj la 20-an de januaro 1892 estis konsekrita la fundamenta ŝtono. La konstruadon de komence akompanis malfacilaĵoj. La fundamentoj de la preĝejo devis esti pro fluantaj sabloj en submetaĵo firmigitaj per longaj lignaj pilotoj. Eĉ spite al tio oni sukcesis la konstruadon fini la 26-an de septembro 1893, kiam estis solene konsekrita tura kruco. Sed je kelke da tagoj pli poste, la 4-an de oktobro 1893, la templa turo ruiniĝis al la tero. Princo Blücher post tiu ĉi evento volis konstrui nur malgrandan sonorilturon, sed i.r. landa silezia registaro ordonis al li konstrui novan turon, 22 metroj altan, kun horloĝo, kun tegmenta papavujo kaj forĝita fera kruco, je liaj propraj kostoj. Princo Blücher ja subiĝis, sed poste li proklamis la preĝejon kiel privatan posedaĵon, ĉirkaŭigis ĝin per barilo kaj malpermesis en ĝin aliron al la publiko. Tiu ĉi stato daŭris ĝis la 1-a de decembro 1898, kiam la princo estis kvietigita per sumo 30 mil florenoj el fonduso de grafino Karolina kaj la sonoriloj denove eksonis. La preĝejo estis poste solene konsekrita la 22-an de aprilo 1900.

Fontoj
------

* JUŘICA, Martin. Ostravské svatostánky. Ostrava : Repronis, 2006. ISBN 80-7329-116-9. p. 16–17.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ostrava |

* Kategorio Preĝejo de Sankta Anna (Ostrava) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pummerin
La **Pummerin** estas sonorilo, pendanta ekde 1957 en malgranda norda turo de la Stefana Katedralo en Vieno. Ĝi estis gisita en 1951 en *Sankto Floriano ĉe Linz* kaj pezas 20.130 kg (sen armaturoj) kaj havas diametron de 314 cm, tiel ĝi estas la plej granda sonorilo de Aŭstrio, la dua plej granda en okcidenta kaj Mez-Eŭropo kaj dismonde la tria plej granda libera svinganta uzebla sonorilo en preĝeja turo. Ĝi estas sonorigita tradicie ĉe jarŝanĝo, gravaj eventoj. 

La antaŭulo de la sonorilo estis gisota el turkaj kanonoj de la dua viena turka sieĝo de 1783, pendis de 1711 ĝis 1945 en la granda suda turo (*malnova Pummerin*), pezinte ĉ. 22.512 kg, havinte diametron de 320 cm. Ĝi grundofalis kaj disiĝis la 12-an de aprilo de 1945 dum la dua mondmilito, pro forbrulo de la ligna sonoril-tenilo. Oni uzis ankaŭ la disigitajn pecojn de la malnova sonorilo (16.592 kg), partojn de aliaj sonoriloj de la Stefana katedralo (7.130 kg) kaj materialon de la sonorila pretigejo (1.400 kg, entute 25.122 kg) por gisado de la nova sonorilo.

La nova sonmorilo havas la entenon 80,6 procento da kupro, 18,4 da stano kaj 1 procento da aliaj metaloj.
La **Preĝejo de Sankta Francisko de Paola (Reggio Calabria)** (itale *Chiesa di San Francesco di Paola (Reggio Calabria)*) estas preĝejo de la 17-a jarcento kiu troviĝas en la kvartalo Catona de Reggio di Calabria, en Italio.

Historio
--------

La historio de tiu preĝejo estas nedisigebla de tiu de la monaĥejo de Minimuloj. La unua konstruaĵo komenciĝis en 1629, sed la preĝejo estis detruita de tertremo en 1783 kaj rekonstruita poste en 1790. En 1809, La Minimuloj estis devigataj forlasi la preĝejon post la forigo de religiaj ordenoj decidita de Napoleono.

En 1849, kongregacio estis fondita en la preĝejo. La preĝejo estis rekonstruita en 1875. Nova detruo de la vilaĝo, inkluzive la preĝejon, okazis dum la tertremo de 1908. La rekonstruado de la preĝejo, kiam la vilaĝo estis rekonstruita en 1928, donis al ĝi ties nunan aspekton.

Arĥitekturo
-----------

La konstruaĵo, kun novromanika stilo, prezentas sur sia fasado malgrandan loĝion kaj ŝtuparojn. La ĉefa pordo montras en la supera parto mozaikon kun la bildo de Sankta Francisko de Paola kaj grandan fenestrorozon.

La sonorilejo havas fenestrojn vertikale dividitajn kaj piramidan tegmenton.

Referencoj
----------

1. ↑  itale  Chiesa di San Francesco di Paola in Catona. Sistema Informativo Unificato per le Soprintendenze Archivistiche.[*rompita ligilo*]

Vidu ankaŭ
----------

* Catona
La **preĝejo martiro Sankta Georgo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Üröm (Hungario).

Historio
--------

Laŭ eklezia fonto en tiu loko estis kirko en tiu loko en 1467. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis, la kirko ruiniĝis. Depost 1686 ĉefe alvenmintaj ŝvaboj el la ruino konstruis novan kirkon. Oni trovis interne tombon de kanoniko el 1702 (tiam jam estis preta la kirko). Ĝi renoviĝis inter 1764-1766 kaj 1929-1936 (en la lasta renoviĝo oni konstruis ankaŭ longan navon). Ĝis 1803 la paroĥo funkciis en Pilisborosjenő. La orgeno estis farita en 1911. La nun videbla enirejo estis farita en 2005.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en areo inter kvar vojoj, sed antaŭ ĝi estas monumento. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre al turo altiĝas. Post la fasado la nekutime longa navo sekvas, kiu finiĝas en kuboforma absido. Apude la sakristio estas videbla. Interne la instalaĵoj estis faritaj en la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la antaŭa aŭ sekva dimanĉo al la 24-an de aprilo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
*
Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo.
Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo (Belo Horizonte), de Oscar Niemeyer.
La **Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo** estas preĝejo en Belo Horizonte, regino Pampulha, Brazilo, ĉe la Universidade Federal de Minas Gerais kaj la stadiono de futbalo Mineirão, dezajnita de Oscar Niemeyer. Ĝi estas konsiderata unu el plaj famaj majstrovekoj de la moderna arĥitekturo en Brazilo. La konstruado okazis sub enorma polemiko.

La kurbitaj konturoj denuncas ĝin kiel verkon de aŭdaca Oscar Niemeyer. Ene de ĝi oni montras 14 panelojn pri la vojo de la kruco, nome granda verko de Portinari. Ekstere imponas la kahelo-mozaikoj de la sama artisto kaj la ĝardenoj de Burle Marx. Pro kverelo inter la artistoj kaj la eklezianoj nur unufoje okazis diservo en la preĝejo, en la jaro 1956.

Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo, vidita el la lago

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo (Belo Horizonte) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 

Koordinatoj: 19° 51′ 30.11″ S 43° 58′ 44.31″ U﻿ / ﻿19.8583639 °S, 43.9789750 °U﻿ / -19.8583639; -43.9789750 (mapo)
Krokodila lacerto (*Shinisaurus crocodilurus*)
Shinisaurus crocodilurus - Tiergarten Schönbrunn 4.jpg*Shinisaurus crocodilurus* - Tiergarten Schönbrunn 4
La krokodila lacerto (*Shinisaurus crocodilurus*) el la ordo de skvamuloj kaj familio de lacertedoj vivas nur en Dajaŭ-monto de Ĝinŝiŭ-gubernio, Gŭangŝji, Ĉinio. Ĝi similas al la lacerto, tamen ĝia vosto kun du vicoj da eĝoj sur la dorso tre similas al tiu de la krokodilo. Ĝuste pro tio ĝi ricevis la nomon krokodila lacerto. Ĝia tuta korpo estas olivbruna, escepte de la korpoflankoj helbrunaj kun makuloj nigraj, persikruĝaj aŭ oranĝflavaj. Nigra horizontala strio vidiĝas de la dorso ĝis la vosta pinto. La lacerto longas 15 cm. kaj ĝia vosto 20 cm.
La krokodilaj lacertoj loĝas ĉe la malrapidfluaj montriveretoj aŭ malprofundaj lagetoj. Tage ili rigardas ĉirkaŭen sur arbobranĉoj kun levita kapo por serĉi manĝaĵojn. Surprizite, ili tuj saltas en akvon, tial la lokanoj nomas ilin dronantaj hundoj. Nokte ili dormas kuŝante sur arbobranĉoj tute senmove. Ili ne moviĝas eĉ kiam oni tuŝas mane ilian dorson. Pro tio ili havas alian kromnomon dormema serpento, kaj estas facile kapteblaj nokte. Kaptite, ili ofte ŝajnigas sin mortaj por sin savi. Ili manĝas ĉefe insektojn, lumbrikojn, ranidojn kaj fiŝetojn. En la frosta- vintro, kiam inankas manĝaĵoj, ili vintrodormas en arbotruoj, rokfendoj aŭ tcrkavoj. Ili vekiĝas ĉe varmeta printempo. Se ilia vosto rompiĝas, ĝi povas rekreski, tamen la rekreskinta vosto estas mallonga kaj ronda, sen segilforma rando. Ankaŭ la generado de krokodila lacerto estas originala. Post pariĝo la femala lacerto ne demetas ovojn eksteren, sed restigas la fekundigitajn kaj nefekundigitajn ovojn en la ovodukto. Kiam la fetoj maturiĝas, ili forlasas la patrinan korpon kune kun la nefekundigicaj ovoj. La femala lacerto ĉiufoje naskas 4-6 idojn, ĉiu kun pezo de é. 3 gramoj. Ili povas naĝi kaj sendepende agadi tuj post sia naskiĝo.

Bildaro
-------

* 
* 
* 
* 

* Krokodila lacerto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Krokodila lacerto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Krokodila lacerto en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
la preĝejo de Sankta Joakimo en Jáchymov dumvintre
La ĉefa paroĥeja **Preĝejo de Sankta Joakimo** (patrono de la urbo kaj minejoj) staras en la supra parto de la urbo Jáchymov (germane: *Sankt Joachimsthal*), sur Minista placo (Hornické náměstí). Ĝi estis konstruita en la jaroj 1534-40 laŭ projekto de la lokaj arkitektoj Hans Kopp kaj Wolf Müller. Konstruado de la interiero tre plilongiĝis. Sed en la jaroj l764-85 la preĝejo estis amplekse alikonstruita kaj poste ĝi bedaŭrinde en la jaro 1873 ple-ne forbrulis.

Laŭ projekto de la sama arkitekto, kiu projektis katedralon de la Sankta Vito en Prago, Josef Mocker, ĝi estis renovigita en la jaroj 1874-5 en pseŭdo-gotika stilo, sed la konservitaj originaj muroj restis ekstere la samaj.

La preĝejo apartenas al vico da ercmontaraj temploj fonditaj en la unua duono de la 16-a jarcento. Ĝi impresas per potenco de sia konstruaĵo, kiun tiam kapablis entrepreni nur riĉa minejurbo. Ĝi estis devene malfru-gotika konstruaĵo kun renesancaj elementoj kaj monumentaj dimensioj: - ekstera longo de la navo: 50,5 m ĝia larĝo: 28,5 m eksteraj muroj el elrompita ŝtono estas 15 m altaj.

La impreson signife subtenas granda sel-forma tegmento kovrita per ardezo, alta 14 m, kiu dum posta renovigo estis iom haltigita. Ĉe la suda muro staras 56 m alta turo, malsupre cilindro-forma, supre ok-edra. Ĝia renesanca portalo estas pli simpla ol tiuj de la preĝejo. En la turo iam estis 2 enirejoj, unu en la novan sakris-tion, la alia sur tribunojn.

Malnova belega ekipo en la interiero estis dum la incendio en la jaro 1873 tute detruita. Dum la renovigo la interiero de la preĝejo ricevis tute novan karakteron.

Origine ĝi estis unuforma salono, destinita precipe por predikado. Origina spaco estis dividita en tri navojn per vico da kunigitaj kolonoj, portantaj plafonon kaj tegmenton. Malantaŭ la ĉefa altaro estis konstruita la transversa muro.

La plej valora memoraĵo estis tri-ala altaro el la jaro 1545 pentrita de Lucas Cranach la Maljuna - fama germana pentristo, sed dum la incendio tute forbrulis.

En la preĝejo estas sepultitaj grafoj de la familio Šlik kaj minejaj hetmanoj (mastroj).

* Kategorio Preĝejo de Sankta Joakimo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Protesilao** (helene *Πρωτεσίλαος*, latine  *Protesilaus*) estis en la helena mitologio filo de la filaka reĝo Ifikleso.

Pri konkero de famo li penis fronte de ŝiparo pri 40 militŝipoj. Li estis la unua falinto en la Troja milito. Delonga orakolo diris, ke la unua viro, kiu per piedo tuŝos trojan bordon, mortos. Protesilao akre sekvis kiu la unua eniros kaj estis preta sursalti bordon tuj post li.
Post pli longa hezitado kiel la unua saltis itaka reĝo Odiseo. Sed tiu saĝe ĵetis sur la bordon sian militŝildon kaj saltis sur ĝin. Protesilao senhezite saltis kiel la dua, sed liaj piedoj tuŝis la bordon. En tiu momento la orakolo plenumiĝis kaj li mortis trafita per malamika ĵetlanco.

Lia edzino Laodamia pro morto de sia edzo tre suferis, tiel forte, ke ŝi kreigis (aŭ mem kreis) lian statuon. Senespere petis la plej altan dion Zeŭson, ke li la edzon redonos al ŝi. Zeŭso kompatis ŝin kaj por tri horoj vivigis lin. Protesilao petis la edzinon, ke ŝi foriru kun li en submondan regnon. Kaj fakte, kiam forpasis la destinitaj tri horoj, Laodamia pro bedaŭro trapikis sin per ponardo.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Prótesiláos en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Protesilao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 42° 16′ 0.26″ N 4° 24′ 24.77″ U﻿ / ﻿42.2667389 °N, 4.4068806 °U﻿ / 42.2667389; -4.4068806 (mapo)

Ĉefa fasado de Sankta Marteno de Frómista.
Preĝejo de Sankta Marteno de Tours en Frómista, Palencia.
La **Preĝejo de Sankta Marteno** estas templo katoliko starigita en la 11-a jarcento en Frómista, en la provinco Palencio (Kastilio-Leono, Hispanio), situanta ĉe la Vojo al Santiago. Ĝi apartenas al la stilo romanika kaj estas konsiderata kiel unu de la ĉefaj modeloj de eŭropa romaniko. Ĝi estis konstruita en la dua duono de la 11-a jarcento laŭ ordono de doña Mayor de Kastilio, kiel parto de Monaĥejo de Sankta Marteno, nune malaperinta. La unuaj novaĵoj en kiuj oni aludis al tiu preĝejo datas de la jaro 1066, en kiu jam estis komencita la konstruado.

La ekstera aspekto de la Preĝejo de Sankta Marteno de Frómista estas karaktera de la periodo romanika en kiu ĝi estis konstruita. Super ties navoj, ne tre altaj, elstaras la kupolbazo oklatera super la navokruciĝo kaj la du turoj cilindraj ambaŭflanke de la ĉefa fasado. La tri navoj, kun barelvolboj, tiu centra pli larĝa kaj alta ol la flankaj, finas en tri cirklaj absidoj.

Literaturo
----------

* José Maiso kaj J. Ramón Lagunilla (2010). San Zoilo de Carrión en el origen del románico pleno. El románico de las donnas. ISBN 978-84-613-9059-5.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo de Sankta Marteno (Frómista) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* "Informaciones prácticas para visitar la iglesia" Arkivigite je 2011-05-24 per la retarkivo Wayback Machine
* "San Martín de Frómista, hito del Camino de Santiago" Arkivigite je 2012-06-28 per la retarkivo Wayback Machine en la revista del *Patriomonio histórico de Castilla y León*, Año V, nº18.
* San Martín de Frómista Arkivigite je 2015-02-16 per la retarkivo Wayback Machine en la Guía del Camino de Santiago de Consumer
* Retejo de la Municipo de Frómista
* privata retejo "Terres-romanes" (france) - San Martín de Frómista Arkivigite je 2009-10-21 per la retarkivo Wayback Machine
* San Martín de Frómista - Su restauración kun fotoj de Manuel Aníbal Álvarez.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Punkto |

La **punkto** estas la marko de interpunkcio plej ofte uzata ĉe la fino de frazoj en Esperanto kaj aliaj lingvoj. Ĝi indikas, ke la antaŭa frazo estis ĉeffrazo.

Mallongigoj
-----------

Oni povas uzi punkton en mallongigoj. Ekzemple, oni povas skribi *k.t.p.* anstataŭ *kaj tiel plu*. (Tamen, ankaŭ estas bona por skribi sen la punktoj: *ktp*.) Persono povas mallongigi sian nomon kun la unua litero kaj punkto. Ekzemplo estas J.R.R. Tolkien.

Matematike
----------

Oni fojfoje uzas la punkton por grupigi la ciferojn de grandaj nombroj. Ili estas grupigitaj laŭ tri ciferoj. Tiel, miliono povas esti skribita jene: 1.000.000. En Esperanto oni tamen plej ofte uzas spacetojn por grupigi la ciferojn: 100 000 000.

Anglalingve oni uzas ĝin kiel decimalan markon (kontraste al Esperanto, kiu uzas komon).

Komputike
---------

En komputiko la punkto estas ofte disigilo, utila en DNS en domajnaj nomoj kaj IP-adresoj.

Ĝi estas ASCII kaj Unikoda signo 46.

Figura uzo
----------

Ĉar interpunkcie, punkto signas finon de frazo, figure oni uzas "Punkto" kiel interjekcia esprimo por fini diskuton aŭ disputon. Ekzempla frazo; "Jes, vi pravas. Punkto."

Vidu ankaŭ
----------

* Dupunkto
* Bulmarko
* Tripunkto
* Punktokomo
* Punkta supersigno
* Dupunkta supersigno
La romkatolika pilgrima **Preĝejo de Virgulino Maria Neĝa** (ĉeĥe *Kostel Panny Marie Sněžné*, germane *Maria Schnee beim Heiligen Stein*) troviĝas sudoriente de Rychnov nad Malší dekstre de la Tichá-valo. La kirko sur la monto Großer Zwickelberg situas sur la teritorio de la komunumo Dolní Dvořiště, Ĉeĥio, proksime de la landlimo kun Aŭstrio.

Historio
--------

Laŭ malnova legendo venis la Dipatrino dumfuĝe je Bohemia arbaro kaj ripozis sur granita roko. La ŝtono sekve taŭgigis sin karese al ŝia korpo kio ĝis hodiaŭ vdieblas: ŝtona seĝo kun apogilo kaj skabelo sur monto.

En 1653 la abatino Christina Pöperl de la klostro de la klaraninaj monaĥinoj el Český Krumlov konstruigis supre de la ŝtona seĝo la Kapelon de la Sankta Roko. Ĝi ja iĝis ŝatata pilgrimadloko sed suferis baldaŭ pro tro malgrandeco. Kun apogo de Anna Maria, princino de Eggenberg la kapelo povis anstataŭiĝi per la kirko *Panna Marie Sněžná*. Krome oni malfermis eoste de la kirko monaĥinejon. Supre de fonto mirakla estiĝis en 1709 kapelo. En 1907 oni restaŭris la tutan komplekson. Dum la komunisma reĝimo la monaĥinejo aboliciis kaj la ejoj barbare malkonstruitis. La kirko mem malfermitis kaj kadukiĝis.

Dum la 1980-aj jaroj, pro neplua atingebleco de la originala kirko en Bohemio pro la Fera Kurteno, oni konstruis en Malsupra Aŭstrio Leopoldschlag/Distrikto Freistadt novan kirkon Maria Schnee am Hiltschnerberg. Inter la du lokoj estas rekta intervidebleco. Post restaŭrado komenciĝinta en 1991 la "originala" kirko denove liturgie funkcias.

Literaturo
----------

* Jiří Černý: *Poutní místa Českobudějovicka a Novohradska.* České Budějovice 2004.
* J. Hoffelner, H. Spörker: *500 Jahre Wallfahrt zum Heiligen Stein.* Freistadt 2000.
* Anna Loistl-Sturany: *Maria Schnee einst und jetzt.* Linz 1985.
* Jan Zíka: *U Sv. Kamene.* České Budějovice 1948.

Pluaj fotoj
-----------

* Preĝejo de Virgulino Maria NeĝaPreĝejo de Virgulino Maria Neĝa
* La Sankta Roko apud la kirkoLa Sankta Roko apud la kirko

Eksteraj ligiloj
----------------

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Preĝejo Maria de la Neĝo en Vikimedia Komunejo

* Prie en regiona kulturhistoria paĝaro
* Legendoj prie
* Pri la Sankta Roko ĉe hrady.cz
* La nova kirko en Leopoldschlag Arkivigite je 2021-05-13 per la retarkivo Wayback Machine
Tipografio
----------

Plej ofte oni ne metas spaceton antaŭ la punktokomo. Tamen kelkaj landoj (ĉefe Francio) kutimas uzi (eĉ postulas ke oni uzu) spaceton antaŭ tiu signo. Sed ĝi nepre estu "nedisigebla" spaceto (por eviti ke la punktokomo troviĝu komence de linio), ĝenerale kun konstanta larĝeco, kaj pli malgranda ol la ordinara spaceto.

Historio
--------

La punktokomo devenas de la itala presisto Aldus Manutius la pliaĝa. Li uzis ĝin por apartigi vortojn de malaj signifoj, kaj marki interdependajn frazojn.

Gramatika uzado
---------------

La punktokomo estas iufoje uzata por kunigi du frazojn, kiuj povus roli kiel apartaj frazoj, sed estas en tre proksima enhava rilato. Ekzemploj:  

*Ŝi iris al la strando; la maro plaĉas al ŝi.*  
*La kalkulado de enspeza imposto estas tro malfacila por matematikisto; por tio necesas esti filozofo.*

Ĝi estas pli forta interpunkcio ol komo, kaj povas apartigi anojn de listo, kiuj havas komojn. Ekzemple: *Mi vojaĝis al Parizo, Francio; Tijuana, Meksiko; kaj Rejkjaviko, Islando.*

Komputike
---------

La punktokomo estas Unikoda kaj ASCII signo 59. En multaj programlingvoj kiel Pascal kaj Javascript ĝi apartigas komandojn. Tiel la kodo 'x; y' signifas "Faru komandon *x*, kaj tiam faru komandon *y*." En aliaj lingvoj (kiel Ada, Java, C, kaj C++) ĝi finas komandojn. Ankaŭ, en iuj lingvoj ĝi estas komentosimbolo.
**Protoplasto**, el la antikva greka *πρωτον* (unua) + *πλασσειν* (doni formon), primitive aludis al la unua organizita korpo de specio, el kiu ĉiuj aliaj devenas.

Nuntempe ĝi rilatiĝas al la jenaj biologiaj konceptoj:

* **Protoplasto** estas plant-, bakteri- aŭ fung- ĉelo kies ĉelmuro parte aŭ entute estis forigita per meĥanikaj aŭ enzimaj procezoj. Ofte tia procezo efektiviĝas far de ĉelmurerigaj enzimoj. Laŭ tiu vidpunkto oni povas havi duspecajn ĉelojn:
	+ Veraj Protoplastoj - kun ĉelmuro entute forigita
	+ Sferoplastoj - kun ĉelmuro nur duonforigita

* Pli amplekse, protoplasto sinonimas al la aro de la ĉelkerno kaj protoplasmaj materioj.

Enzimoj por kreado de protoplastoj
----------------------------------

La ĉelmuroj enhavas diversajn polisakaridoj, do protoplastojn oni povas havigi per enzima digesto kun kombino de taŭgaj polisakarid-digestaj enzimoj.

| Ĉelspeco | Enzimo |
| --- | --- |
| Plantĉeloj | Celulazo, Pektinazo, Ksilanazo |
| Gram-pozitivaj Bakterioj | Lizozimo |
| Fungĉeloj | Ĥitinazo |

Post ĉelmurdigesto, la protoplasto tre multe sentemiĝas al osmoza streso kaj devas esti tenita en izotona (samosmozprema) solvaĵo por malhelpi ĉelan disrompon.

Aplikoj de Protoplastoj
-----------------------

Protoplastojn oni povas uzi por la studado de membran- biologio, inkluzive de la enpreno de makromolekuloj kaj virusoj.

Protoplastojn oni amplekse uzas por DNA transformado (por kreado de  genetike modifitaj organismoj), aŭ por la studado de tempa genesprimo. Protoplastojn oni povas kreskigi al plenaj plantoj per mikropropagado, moderna teĥniko por la kultivo de planthistoj.

Protoplastoj ankaŭ trovas aplikon en plantreprodukto, per teĥniko de protoplastkunfandigo. Protoplastoj povas esti kunfandigitaj per apliko de elektrokampo aŭ solvaĵo de polietilenoglikolo, tiel kreante hibridaĵojn ene de histkultivado.

* Kategorio Protoplasto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** (kaj ankaŭ de Senmakula Koncipiĝo) estas romkatolika preĝejo en Kroatio, en urbo Lepoglava.

Historio
--------

Hungaraj paŭlanoj fondis tie abatejon en la frua 15-a jarcento. La gotika kirko konstruiĝis en 1415. En 1458 la turkoj bruldetruis la konstruaĵojn. Poste oni konstruis pli novan barokan preĝejon, la trakonstruita abatejo similis iomete al burgo. Pro la turka minaco la hungaraj paŭlanoj elektis Lepoglava-n tutlanda administra centro en 1570. En 1582 la pastroj fondis gimnazion, en 1570 riĉan bibliotekon. En 1637 la renovigita preĝejo estis denove konsekrita. En 1714 la kroataj paŭlanoj fondis memstaran kroatan paŭlanan ordenon. En 1786 la ordeno ne plu rajtis funkcii. La abatejo transformiĝis al malliberejo en 1854, tamen baldaŭe la pastroj rericevis ĝin. En 1880 tertremo, en 1944 la 2-a mondmilito faris detruojn. En 1989 la preĝejo plene renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La ĉefaltaro (farita en la 18-a jarcento) estas impona barokaĵo. La orgeno estas la plej malnova en Kroatio.

La preĝejo estas pilgrimloko.

Fontoj
------

* (hungare) kun bildoj
* (hungare)

Parto de la ĉefaltaro en Lepoglava

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Miranda Jane RICHARDSON** (3a de Marto 1958) estas angla aktorino kiu laboris en televido, kino kaj teatro.

Gradiĝinte el *Bristol Old Vic Theatre School*, Richardson ekkarieris en 1979 kaj debutis en West End en 1981 per la teatraĵo *Moving*, antaŭ esti nomumita por la premio Olivier en 1987 kiel plej bona aktorino pro *A Lie of the Mind*.

Inter ŝiaj filmoj elstaras *Empire of the Sun*, *The Crying Game*, *The Line, the Cross, and the Curve*, *The Apostle*, *Sleepy Hollow*, *Chicken Run*, *The Hours*, *Spider*, *The Phantom Of The Opera*, *Harry Potter and the Goblet of Fire*, *The Young Victoria*, *Made in Dagenham*, *Belle*, kaj *Stronger*.

Produktado por televido estas *Blackadder*, *A Dance to the Music of Time*, *Merlin*, *The Lost Prince*, *Gideon's Daughter*,la situacia komedio *The Life and Times of Vivienne Vyle*, *Rubicon* kaj *Good Omens*.

Richardson estis nomumita por Oskar-premio pro *Damage* kaj *Tom & Viv*, sesfoje al premioj BAFTA, el kiuj ŝi ricevis la BAFTA pro Plej Bona Duaranga Aktorino pro *Damage*. Ŝi estis nomumita por sep Premioj Ora Globo, el kiuj ŝi ricevis ĝin dufoje pro *Enchanted April* kaj pro la televida filmo *Fatherland*.

  

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Miranda Richardson en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 841096
 |
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika Monumento historia en Nagykovácsi.

Historio
--------

Unue oni konstruis kapelon komence de la 18-a jarcento, sed baldaŭ ĝi detruiĝis pro la militadoj. En 1715 jam kirko konstruiĝis kun paroĥo. pli nova preĝejo estis konstruita en la 1740-aj jaroj, poste kelkfoje oni trakonstruis ĝin. La predikejo estis farita en 1747, la etaĝa sakristio apud la sanktejo en 1753, la ĉefaltaro en 1754. En 1813 la titolo iĝis anstataŭ Senmakula Koncipiĝo la nuna Ĉieliro de Maria. La orgeno estas aŭdebla ekde 1881.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola havanta unu turon. Super la enirejo estas skulptaĵo pri Senmakula Koncipiĝo farita en 1754. La sanktejo estas kvinangula. Interne 4 lignaj skulptaĵoj estas videblaj: Sankta Sebastiano, Sankta Roĥo, Sankta Lenardo kaj Sankta Floriano. La 2 flankaj altaroj pri Sankta Kruco kaj Johano Nepomuko fariĝis en 1761.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare Arkivigite je 2015-07-12 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

La kirko ekstere
**Preĝejo de sankta Katarino** estas dominaĵo de Ostrava urba parto Hrabová. Temas pri renesanca ligna preĝejo sub patroneco de sankta Katarino, kiu estis post incendio la 2-an de aprilo 2002 renovigita en la jaro 2004. Post la incendio la preĝejo estis denove konstruita, dum kio estis uzitaj fragmentoj de la origina konstruaĵo. Ankaŭ estis uzitaj originaj ĉarpentistaj teknologioj - la traboj enfalas unu en la alian tiom perfekte, ke ne devis esti uzitaj najloj. Solena malfermo okazis la 30-an de oktobro 2004.

La origina preĝejeto estis unika konstruaĵo, unika eĉ en eŭropa mezurunuo. Ĝi verŝajne estiĝis en duono de la 14-a jarcento, sed la unuan skribmencion ni havas nur el la jaro 1564. Laŭ mito ĝi situis devene en Metylovice ĉe Frýdek-Místek, sed hrabovanoj decidiĝis aĉeti ĝin. Ili dismuntis ĝin, po partoj transportis ĝin ĝis Hrabová kaj denove kunmuntis. La preĝejo estis el larika ligno kaj konstruita ĝi estis en gotika stilo.

Al la plej valora ekipaĵo apartenis statuoj de sankta Barboro kaj sankta Katarino, kiuj estis anstataŭigitaj per gipsaj kopiaĵoj kaj kies originaloj estas metitaj en Ostrava muzeo. La plej malnova sonorilo el la jaro 1600 estis neniigita dum la incendio en la jaro 2002, la ceteraj sonoriloj estis uzitaj por militaj celoj en la unua kaj la dua mondmilitoj.

Fontoj
------

* JUŘICA, Martin. Ostravské svatostánky. Ostrava : Repronis, 2006. ISBN 80-7329-116-9. p. 13–16.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ostrava |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Punktoturdo** |
| --- |
|  |
| masklo, Punktoturdo Alvokomasklo, Punktoturdo Alvoko
inoino |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Turdedoj *Turdidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Zoothera* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***Z. wardii'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Zoothera wardii****(Blyth, 1842) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Punktoturdo  |

 |
| v • d • r |

La **Punktoturdo** (*Zoothera wardii*) estas birdospecio membro de la grupo de Aziaj turdoj, genro ene de la granda familio de Turdedoj.

Ili reproduktiĝas en Himalajo. La Punktoturdo estas entute migranta, kaj vintras ĉefe en Srilanko, kaj pli malgranda nombro en suda Barato. Tiu nekomuna specio reproduktiĝas en Himalajo inter 1500 kaj 2500 m en densa arbaro. La vintrejaj areoj estas similaj, sed inkludas ne tiom arbarajn zonojn, kaj estas ĝenerale je 750 al 1500 m de altitudo. La **Punktoturdo**, kiel multaj membroj de la turdoj de la genro *Zoothera*, povas esti tre sekretemaj, ĉefe dum reproduktado. Eble la plej taŭga loko por vidi tiun malfacile videblan specion estas Parko Viktorio en Nuvara Elija, Sri-Lanko, kie multaj birdoj ariĝas ĉerivere frumatene.

ZootheraWardiiKeulemans.jpgZootheraWardiiKeulemans
Punktoturdoj estas ĉiomanĝantaj, sed manĝas pli insektojn ol frukton. Ili manĝas surgrunde kaj estas ĝenerale solemaj, kvankam ili formas arojn vintre. 

Maskloj de tiu 22 cm longa turdo estas rimarkindaj birdoj, **nigraj supre kun longa, rimarkinda kaj kontrastega blanka superokula strio** (simila al tiu de la Siberia turdo) kaj blankaj punktoj en la flugilkovriloj, triarangaj, pugo kaj vosto. La **subaj partoj estas blankecaj kun nigraj punktoj en flankoj**. La beko kaj kruroj estas flavaj. La kanto estas kvazaŭ de bulbulo. Inoj kaj junuloj havas la saman bazan bildon, sed la nigro estas anstataŭata de malhelbruna, kaj la blanko de helbruna. La subaj partoj estas skvamecaj.

La tasformaj nestoj estas profundaj kaj kovritaj per herbo kaj lokitaj en arboforko. La ino demetas 3-4 blankajn aŭ bluecajn ovojn.

La latina scienca nomo rememoras S. N. Ward (1813-1897), britia kolonia administranto en Hindio el 1832 al 1863.

Referencoj
----------

* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN 0-691-04910-6
* *Thrushes* de Clement kaj Hathaway, ISBN 0-7136-3940-7
La **Kirko Ĉieliro de Maria** estas katolika historia monumento en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Budafok-Tétény, en iama komunumo (nun kvartalo) Nagytétény.

Historio
--------

La unua mencio pri gotika paroĥa kirko okazis en 1333, sed oni trovis proksime ŝtonojn de monaĥejo el la 11-a jarcento. Dum dominado de turkoj ĝi ruiniĝis. Depost forigo de turkoj la loĝantoj vizitis kapelon de Kastelo de Nagytétény. La nun videbla kirko estis konstruita kune kun la menciita kastelo en la 1750-aj jaroj, sed la turo kaj la sanktejo restis (tie nur riparoj okazis). La orgeno funkcias ekde 1932.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto en iama mezo de Nagytétény. En la korto troviĝas ankaŭ baroka kolono pri Sankta Triunuo (en tiu loko ekde la 1960-aj jaroj). La fasado komenciĝas per la mezepoka turo, malantaŭe etendiĝas la navo. La sanktejo estas multlatera. En la ekstera muro de la sakristio estas jam ne funkciebla pordo al la kriptoj. La interna pentrado okazis en la 1760-aj jaroj. La flanka altaro estas dediĉita al Sankta Maria.

Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]
* hungare
* hungare
* hungare kun multe da fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Preĝejo de sankta Venceslao |

**Preĝejo de sankta Venceslao** apartenas al la plej malnovaj kaj la plej signifaj kulture-historiaj ostravaj memorigaĵoj. Temas pri trinava konstruaĵo kun apudaj kapeloj kaj gotika turo finita per renesancaj kreneloj.

Historio
--------

Konstruita ĝi estis en la 13-a jarcento en malfrue gotika stilo. La plej malnova dokumentita mencio estas el la jaro 1297, sed la konstruaĵo mem situas sur pli aĝa romana fundamento. Laŭ mito foje temis pri pagana sanktejo, en kiu agadis sanktaj Cirilo kaj Metodo. Presbiteriejo de la nova konstruaĵo estis konstruita ĉirkaŭ la jaro 1310 kaj la templa navo estis finita ĉirkaŭ la jaro 1340. La nova preĝejo estis konstruita kiel trinava kun reigita presbiterio finita per kvin edroj de okangulo. La interno restis neenvolbigita kaj ĝi estis fermita sole per traba plafono. La transversa navo kaj la turo estis alkonstruitaj komence de la 14-a jarcento.

La preĝejo estis disvastigita en la 16-a jarcento. La origine traban plafonon anstataŭis en la jaro 1539 brika retvolbo. En 1583 la konstruaĵo estis nove tegmentita, en 1603 enkonstruita ĥorejo. En la sama tempo la interno estis ekipita per renesancaj plenigaĵoj, ekz. du kolonetoj kun korintaj kapoj, subvolbigo per kombileta volbo kaj dekoraj pentraĵoj en pendentivoj de arkadoj. En baroko estis alkonstruitaj flankaj centraj kapeloj kun tri absidoj finitaj per kupolo kun lanterno. Okazis ankaŭ reguligo de fenestroj kaj plilongigo de la turo.

En la 19-a jarcento okazis rekonstruado en stilo de klasicismo, kiu forigis kelkajn gotikajn elementojn. En 1803 estis detruita gotika sakristio sur evangelia (= norda) flanko, en 1839 la ligna tegmento estis anstataŭita per lada kaj en la jaroj 1893-1898 okazis ĉefa riparo en spirito de novgotiko.

Influe de longdaŭra submalsekigo, trafiko de peza transporto en la ĉirkaŭaĵo kaj nesufiĉaj riparoj okazis grava difektigo de statiko. Tial ekde la jaro 1997 okazis ampleksa rekonstruo, kiu finis en la jaro 2004. En 1998 oni ĉi tie trovis homan skeleton, kies brusto estis pezigita per ceramika tabulo kaj en la buŝo ĝi havis tri monerojn. Historiistoj opinias, ke temis pri timo, por ke el la mortinto ne fariĝu vampiro.

Proksime de la preĝejo troviĝas nova episkopujo de Ostrava-Opava.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ostrava |

* Preĝejo de sankta Venceslao – la plej malnova kaj la plej bela Arkivigite je 2009-12-20 per la retarkivo Wayback Machine
* Kostel sv. Václava[*rompita ligilo*] – Arkivo de urbo Ostrava

* Preĝejo de sankta Venceslao sur detalo de veduto de Moravia Ostrava el la jaro 1728Preĝejo de sankta Venceslao sur detalo de veduto de Moravia Ostrava el la jaro 1728
* Pli proksima vidoPli proksima vido
* Preĝejo de sankta VenceslaoPreĝejo de sankta Venceslao