recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Dua Silezia Ribelo** estis armita interveno daŭranta de la 19/20 ĝis la 25-a de aŭgusto 1920 por forigi de la plebiscita areo germanajn sekurecajn instancojn kaj kreo de miksa pola-germana polico bazita sur principo de ekvivalento. La dua silezia ribelo estas unu el kvar sukcesintaj polaj insurekcioj.

La Sileziaj Ribeloj (estis tri armitaj konfliktoj en Supra Silezio, kiuj okazis en la jaroj 1919-1921 inter pola kaj germana loĝantaro, sed antaŭ ĉio inter polaj aŭ germanaj silezianoj. Ili okazis dum limfiksado de la pola ŝtato post fino de la unua mondmilito), malhela verda koloro: la Unua Silezia Ribelo, mezhela: la Dua Silezia Ribelo, hela verda koloro: la Tria Silezia Ribelo

Literaturo
----------

* T. Jędruszczak, *Górny Śląsk w 1920 r. Drugie powstanie Śląskie* (Supra Silezio en 1920. Dua silezia ribelo) en: Historia Polski, volumo IV, 1-a parto, PAN, Warszawa 1984 ISBN 83-01-03865-9
* K. Popiołek, *Historia Śląska. Od pradziejów do 1945 roku* (Historio de Silezio. De pratempoj ĝis 1945), Śląski Instytut Naukowy 1984.

Vidu ankaŭ
----------

* Sileziaj Ribeloj
**Bude BORJAN** (4-an de majo 1904 en Kričke, distrikto Drniš – 8-an de julio 1941) estis kroata esperantisto. Gimnazion li frekventis en Split, Agronomian fakultaton en Zagrebo. Kiel gimnaziano li estis membro de komunista junularo en Split. Post sia translokiĝo al Zagrebo, en 1923 aktivis politike en Akademia Klubo "Galilej" kaj en Klubo de studentoj marksistoj.

Li tre malfacile ricevis postenon, unue en Božjakovina, poste en Vrginmost (1930) kiel distrikta agronomo, post tio en Vrbosko (1931). Pro politika agado ofte arestita, laste antaŭ okupado de la lando (1941), kiam li estis sendita al malliberejo Lepoglava. Li estis tre elstara esperantisto. Esperantistiĝis en 1922 en Split, aktivis en Akademia Esperanto-Klubo en Zagrebo. Estis membro de ekzamena komisiono, fakdelegito de IEL por agronomio, kune kun samideanoj Granđa kaj Demetrović (fine de 1939) li estis membro de la redakta komitato de "La Suda Stelo". Li estis konata pro principaj, ideologiaj verkoj en "La Suda Stelo" dum la malkvietaj jaroj 1938-1940. La plej granda zagreba societo portas lian nomon. Sian vivon li finis kiel viktimo de ustaŝa reĝimo la 8-an de julio 1941, kiam li estis pafmortigita en Zagrebo.

Referencoj
----------

1. ↑  Josip Pleadin: "Biografia leksikono de kroatiaj esperantistoj"
La vera nomo de **Kansas of Elsass** estas **Christian Gyss** kiu estas alzaca artisto kaj komikulo konata ekde majo 2003, okaze de la eldoniĝo de **Rambo vom Elsass**. (Rambo el Alzaco). Temas pri eltiraĵo el la filmo Rambo kies sonbendo estis tute ree surbendigita de Kansas en la alzaca kaj kun humuro. Post la grandega sukceso kiun havis tiu video kiu elŝuteblas senpage el lia retejo, li surbendigis aliajn komikajn videojn laŭ la sama principo en alzac-lingva versio kaj antaŭfilmojn por sia grupo kies li estas la kantisto. La plej konata video far de li estas **Matrix en VO**, varba fulmofilmo de la filmo Matrix sed laŭvole dublita en la alzaca.

Tiuj videoj konkretiĝis en aprilo 2004 per eldoniĝo de KD kaj la 2an de aprilo 2005 per koncerto en La laiterie (koncertejo de Strasburgo) kun lia muzikgrupo la « Gang ». La KD estis unu el la plej bone vendata dum pluraj monatoj ĉe la alzacaj KD-vendejoj.

Fine, de decembro 2004, Kansas eldonas ĉiumonate humoran videan pecon pri diversaj alzacaj kuriozaĵoj.

Multe konata kaj aprezata en Alzaco, lia konateco komencas elregioniĝi.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo Arkivigite je 2005-03-09 per la retarkivo Wayback Machine el kie elŝuteblas multe el liaj verkoj.
* lia rettaglibro Arkivigite je 2006-02-03 per la retarkivo Wayback Machine
* la retejo de liaj ferveruloj forumo kaj raportaĵoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 70515
* MBA: 00f33773-c9cf-4873-893d-19ca095dc58f
 |
Eksperimento de la guto de peĉo.
La **Debora nombro** estas nombro sen dimensio, uzata en reologio por karakterizi fluidecon de materialo. Iuj amorfaj materialoj kiel gudro, iuj polimeroj aù iuj vitroj fluas se oni observas longdaùre aù je alta temperaturo kiel indikas eksperimenton de la guto de peĉo.

La nomiĝo de tiu nombro elvenas de la israela inĝeniero Markus Reiner, profesoro ĉe Technion,kaj fontas de la Biblio libro de (Juĝistoj 5:5), pli precize de la kanto de la profetino Débora :  . Oni trovas bildon same en la Libro de Miĥa 1:4, aù en la Psalmo 97:5 : « La montoj diluiĝas kiel vakso antaù la Eternelulo ».

La nombro de Debora estas la rilato inter la tempo de moliĝo, karakterizante la flueco de la materialo kaj la skalo de tempo per eksperimento de numera simulado. Des pli la nombro de Debora estas malgranda, des pli la materialo estas fluida.

Oni notas :

{\displaystyle \mathrm {De} ={\frac {t\_{\mathrm {c} }}{t\_{\mathrm {p} }}}}
kie *t*c estas la tempo de moliĝo de la materialo kaj *t*p estas la tempo de la eksperimento.

Tiel, normala vitro povus moliĝi laù sia propra pezo post pluraj jarcentoj je kelkcentoj da gradoj , dum la akvo povus fendiĝi sub tre rapida kolizio.

La materialoj kiuj havas tempon *t*c proksima de sekundo estas ("mez-likva mez-solida" nomita Visko-elasta .

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* J.S. Vrentas, C.M. Jarzebski, J.L. Duda (1975) "A Deborah number for diffusion in polymer-solvent systems", AIChE Journal 21(5):894–901, weblink to Wiley Online Library.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 760965
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ŝiŝamo** |
| --- |
|  |
| Kuirita "ŝiŝamo"Kuirita "ŝiŝamo" |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Bestoj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Aktinopterigoj *Actinopterygii* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Osmeriformes |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Osmeridae |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Spirinchus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Spirinchus lanceolatus***(Hikita, 1913) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| v • d • r |

**Ŝiŝamo**, *Spirinchus lanceolatus* (japane: 柳葉魚 *ŝiŝamo*, t.e. "Salik-folia Fiŝo"), estas salakva fiŝo, speco de osmero, ĉ. 15 cm longa. Ĝi estas svelta, aspektante simile al la folio de saliko. La japana nomo devenas de ĝia ajnua nomo, *susam*, laŭsupoze derivita el *susu* "saliko" + *ham* "folio"; la japana kanĵia formo estas t.n. *ĝukuĝikun*, kies karaktroj neniel rilatas al la prononco.

La ŝiŝamo ĝenerale havas malhelan dorson kaj arĝente blankan malsupron.

La ŝiŝamo estas japana kuirarta frandaĵo; oni prezentas ĝin ĝenerale kradrostita aŭ fritita, kun la frajo ene *(ko-moĉi-ŝiŝamo)*.

Referencoj
----------

1. ↑
Harald Schicke en 2008
**Harald SCHICKE** (naskiĝis la 22-an de marto 1953 en Hamburgo) estas germana esperantisto kaj naturmetoda kuracisto, kiu diplomitiĝis en 1978. Li estas la prezidanto de Internacia Naturkuraca Asocio (INA). Li verkis pli ol 20 faklibrojn, du en Esperanto. Li estas en Germanio konata fakulo, kiu ofte prelegas dum germanaj kongresoj de naturkuracistoj. Ankaŭ en Esperanto li prelegas ofte, ekzemple dum kunsidoj, fakseminarioj kaj konferencoj de INA, sed ankaŭ dum aliaj aranĝoj, kiel Internacia Festivalo. Schicke estas ankaŭ eldonisto de libroj pri naturkuracado kaj medicino.

Li kaj lia  edzino loĝas en la Esperanto-urbo Herzberg am Harz.
Harald Schicke estas naturmetoda kuracisto, prezidanto de la Internacia Naturkuraca Asocio, kaj redaktoro de INA-revuo kaj akceptas siajn pacientojn ankaŭ en Esperanto.

Libroj
------

* *La korpo de la homo, enkonduko al konstruo kaj funkcio*
* *Germanaj biero kaj bierkulturo*

Notoj
-----

1. ↑  Esperanto-kafejo en la Esperanto-urbo Herzberg esperante
2. ↑  Exotisches im Esperanto-Café (gazetartikolo: *Ekzotikaĵoj en Esperanto-Kafejo*) germane

Eksteraj ligiloj
----------------

* Naturkuracado.info - retpaĝo farita de Harald Schicke Arkivigite je 2011-05-01 per la retarkivo Wayback Machine esperante
* Libroj kaj aliaj dokumentoj[*rompita ligilo*] de kaj pri Harald Schicke en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback Machine
En la studo de la molekula evoluo, **haplogrupo** estas granda grupo de haplotipo, kiu estas serioj de aleloj lokitaj je specifaj lokoj en kromosomo kaj kiu estas difinitaj de mutacioj per ordinara nukleotida polimorfismo .

Y-Haplogrupo en Europo, en Afriko kaj au Mezoriento.
Por la homa genetiko, la haplogrupoj kiujn oni studas ĝenerale estas de la haplogrupoj de la kromosomo Y (Y-DNA) kaj de la haplogrupoj de DNA mitokondria (mtDNA ). Oni povas uzi la du por difini la genetikajn loĝantarojn. Y-DNA sekvas nur la patroflanko, dum mtDNA sekvas nur la patrinflanko. La homoj disponas de la du tipoj de genetikaj markiloj (mitokondria DNA de la patrino kaj kromosomo Y de la patro) ; la virinoj posedas solan tipon : DNA mitokondria de la patrino.

La klasifiko de la homaj haplogrupoj bazita sur la genetikaj markiloj rapide evoluis dum oni trovas novajn markilojn regule.

Genetika genealogio
-------------------

Homaj migradoj kaj mitokrondriaj haplogrupoj
Por la arkeogenetikistoj kaj genealogoj, haplogrupoj estas same kiel grupo de homaj havante saman komunan prapatron en patroflanke aŭ patrinflanke familinomo. Tiu scienco estas cetere uzita de la arkeologoj por iliaj studoj.

Ĉefaj haplogrupoj
-----------------

Oni decidis ekfari sistemon por klasifiki la mitokondriajn haplogrupojn per literoj de A ĝis Z:

|  |
| --- |
| Homaj mitokondriaj haplogrupoj de mtDNA |
|   | la mitokondria Eva (L) |   |   |
| L0 | L1 | L2 | L3 |   | L4 | L5 | L6 |
|   | M | N |   |
| CZ | D | E | G | Q |   | A | I  O |   | R |   | S | W | X | Y |
| C | Z | B | F | R0 |   | JT | P |  U |
| HV | J | T |  K |
| H | V |  |

|  |
| --- |
| **Haplogrupo de la homa kromosomo Y** |
|  | Unua samkromosoma homo |
|  | A |  |
|  |  | BT |  |
|  |  B | CT |  |
|  | DE | CF |  |
|  |  D | E |  | C | F |  |
|  |  G | H | IJK |  |
|  | IJ | K |  |
|  | I | J |  | LT | K2 |
|  | L | T |  |  MS |  P |  NO |
|  | M | S |  | Q | R |  | N | O |
|  | R1 | R2 |  |
|  | R1a | R1b |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|

Ekzemple : LO estas haplogrupo ĉefe de sudsahara Afriko

* Kategorio Haplogrupo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
***Hara-Kiri*** estis ĉiumonata franca satira gazeto, unufoje publikigita en 1960, nome antaŭanto de *Charlie Hebdo*. Ĝi estis kreita de Georges Bernier, Cavanna kaj Fred Aristidès. Ĉiusemajna kontraŭpartnero, ***Hara-Kiri Hebdo***, estis unuafoje publikigita en 1969.

Kontribuantj estis Melvin Van Peebles, Jean-Marc Reiser, Roland Topor, Moebius, Wolinski, Gébé, Cabu, Delfeil de Ton, Jean-Claude Fournier, Jean-Pierre Bouyxou kaj Willem. En 1966 ĝi publikigis *Les Aventures de Jodelle*, desegnita de [Guy Peellaert.

La eldonistoj de Hara-Kiri, subtitole "*Journal bête et méchant*" ("Stulta kaj malica gazeto"), estis konstante frontante establitajn povojn, ĉu politikaj partioj aŭ institucioj kiel la Eklezio aŭ la Ŝtato. En 1961 kaj 1966 la ĉiumonata gazeto estis portempe malpermestia de la franca registaro.

*Hara-Kiri Hebdo* iĝis *Charlie Hebdo*
--------------------------------------

En Novembro 1970, post la morto de Charles de Gaulle hejme en Colombey-les-Deux-Églises, la ĉiusemajna *Hara-Kiri Hebdo* montris ĉefan titolon *«Bal tragique à Colombey: 1 mort»* ("Tragika danco en Colombey: 1 morto").

Kiel kontrastigo, la elekto de la titolo aludis al la multe pli granda perdo de vivo la saman monaton: nome incendio en dancejo en kiu mortis 146 personoj. La registaro konsideris tiun elekton kiel ofendo de *lèse-majesté* (kontraŭgravula) kontraŭ la mortinta prezidento kaj la tiama ministro de enlandaj aferoj Raymond Marcellin ordonis tujan kaj definitivan malpermeson de reklamado kaj de vendado al minoritatuloj.

*Charlie Hebdo* aperis tuj poste. Charlie en la titolo aludas al la Generalo de Gaulle (diris Georges Wolinski); sed ĝi estis ankaŭ la nomo de alia gazeto el Éditions du Square nome ĉiumonata *Charlie Mensuel*, nomita laŭ la rolulo Charlie Brown el la verko de Charles M. Schulz nome *Peanuts*.
La **enmigrado en Brazilon** rilatas kun la translokiĝo de homoj antaŭe loĝintaj en aliaj mondopartoj, plejparte en Eŭropo. Ekde kiam la portugaloj ekposedis Brazilon, ili komencis en la jaro 1500 loĝigi tie kondamnitojn. Proksimume 1550 loĝis pli malpli 30.000 portugaloj en Brazilo. Inter 1500 kaj 1650 envenis proksimume 580.000 portugaloj en Brazilon, kiujn sekvis denove proksimume 600.000 enmingrantoj dum la orimpetego en Minas-Ĝerajso de 1700 ĝis 1760.

Priskribo
---------

En la sudo de Brazilo la klimataj kaj geologiaj kondiĉoj estis tiaj, kiaj ebligis al eŭropanoj ekloĝi tie ĉi kaj praktiki terkulturadon per la metodoj kutimaj al ili.

Post la sendependiĝo de Brazilo en 1822 la politika estraro provis disvolvi la malmulte evoluintajn, mezvarmajn zonojn precipe en la sudo per ekloĝigo de eŭropaj kamparaj familioj. Tio samtempe celis militprotekti la sudon de Brazilo kontraŭ eventuala minacado fare de Argentino.

Inter 1872 kaj 1940 proksimume 5 milionoj da eŭropanoj ekloĝis en Brazilo. Enmigris en Brazilon ekde 1800 ĝis 1950:

* portugaloj: 2 milionoj
* italoj: 1,5 milionoj
* hispanoj: 0,7 milionoj
* germanoj: 0,3 milionoj
* japanoj: 0,2 milionoj

La migrosaldo por 1.000 loĝantoj balanciĝis en 2014 je 0. Tio signifas, ke proksimume same multaj personoj enmigris kiel elmigris.

Statistiko
----------

|  |
| --- |
| **Enmigrado al Brazilo inter 1884-1893, 1924-1933 kaj 1945-1949**Fonto: Brazila Instituto por Geografio kaj Statistiko (IBGE) |
|   | **Jardekumoj** |
| **Nacieco** | 1884-1893 | 1894-1903 | 1904-1913 | 1914-1923 | 1924-1933 | 1945-1949 | 1950-1954 | 1955-1959 |
| Germanoj | 22.778 | 6.698 | 33.859 | 29.339 | 61.723 | 5.188 | 12.204 | 4.633 |
| Hispanoj | 113.116 | 102.142 | 224.672 | 94.779 | 52.405 | 4.092 | 53.357 | 38.819 |
| Italoj | 510.533 | 537.784 | 196.521 | 86.320 | 70.177 | 15.312 | 59.785 | 31.263 |
| Japanoj | - | 11.868 | 20.398 | 110.191 | 12 | 5.447 | 28.819 |
| Portugaloj | 170.621 | 155.542 | 384.672 | 201.252 | 233.650 | 26.268 | 123.082 | 96.811 |
| Okcidentazianoj | 96 | 7.124 | 45.803 | 20.400 | 20.400 | N/A | N/A | N/A |
| Aliaj | 66.524 | 42.820 | 109.222 | 51.493 | 164.586 | 29.552 | 84.851 | 47.599 |
| **Entute** | **883.668** | **852.110** | **1.006.617** | **503.981** | **717.223** | **80.424** | **338.726** | **247.944** |

Pri japanoj
-----------

Oni taksas, ke 15 % de la loĝantaro de Ooizumi, Japanio, parolas la portugalan kiel denaskan lingvon, kaj en 2007, Ooizumi havis la plej altan koncentriĝon de brazilanoj en Japanujo.

Vidu ankaŭ
----------

* Historio de Brazilo

Referencoj
----------

1. ↑   Länderdatenbank der Deutschen Stiftung Weltbevölkerung Stichwort Brasilien. Arkivita el la originalo je 2015-03-26. Alirita 2015-04-16.

* Enmigrado en Brazilon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Paskalo** estas komputila programlingvo kreita dum la 1970-aj jaroj de Niklaus WIRTH. Tiu programlingvo havas fortan pedagogian tradicion kaj tial ĝi estas ofte uzata en komputadaj kursoj pri programado. Pluraj idaj programlingvoj estas kreitaj el ĝi: Modula-2, Modula-3 kaj Oberono.

Dum pli ol tridek jaroj da ekzistado de Paskalo, ĝi evoluis kaj servis kiel bazo por kelkaj diversaj programaj produktoj. Malgraŭ tiu fakto, ke Paskalo estis kreita kiel simpla porinstrua programlingvo, nuntempe ĝi estas potenca profesia kaj tre fleksebla lingvo. Grandan parton da evoluo de Paskalo enigis firmao Borland (ankaŭ fifama sub la titolo Inprise (Inprajz)). La Borlanda versio de Paskalo havas la nomon *Delphi* (Delfi) aŭ *Objekta Paskalo*.

**N.B.** pri la verkisto, vidu Blaise Pascal

Paskala pseŭdokodo
------------------

En la artikolo pri pseŭdokodoj estas menciita pseŭdokodo bazita sur Paskalo. Fakte tia Paskala pseŭdokodo estas uzata por prezenti algoritmojn en la Komputada Leksikono. Ankaŭ en Vikipediaj artikoloj ĝi estas uzata (ekz-e vd iteraciaj ordonoj). Jen la tabeloj da tradukoj de ŝlosilvortoj kaj pradifinitaj identigiloj laŭ la Komputada Leksikono:

### La ŝlosilvortoj

| Angle | Esperante |
| --- | --- |
| and | kaj |
| array | tabelo |
| begin | starto |
| case | okazo |
| const | konst |
| div | div |
| do | faru |
| downto | sube |
| else | alie |
| end | fino |
| file | dosiero |
| for | por |
| function | funkcio |
| goto | al |
| if | se |
| in | en |
| label | marko |
| mod | mod |
| nil | nul |
| not | ne |
| of | el |
| or | aŭ |
| packed | pakita |
| procedure | proceduro |
| program | programo |
| record | rikordo |
| repeat | ripetu |
| set | aro |
| to | supre |
| then | tiam |
| type | tipo |
| until | ĝis |
| var | var |
| while | dum |
| with | super |

### La pradifinitaj nomoj

| Angle | Esperante |
| --- | --- |
| Abs | abs |
| ArcTan | tanArk |
| Boolean | bulea, buleaj |
| Char | signa, signaj |
| Chr | sgn |
| Cos | kos |
| Dispose | detruu |
| Eof | doFin |
| Eoln | liFin |
| Exp | eksp |
| False | malvero |
| forward | daŭrigota |
| Get | prenu |
| Input | enigo |
| Integer | entjera, entjeraj |
| Ln | ln |
| MaxInt | maksEnt |
| New | kreu |
| Odd | nepara |
| Ord | nro |
| Output | eligo |
| Pack | paku |
| Page | paĝo |
| Pred | ant |
| Put | metu |
| Read | legu |
| Readln | leguLin |
| Real | reela, reelaj |
| Round | ronde |
| Sin | sin |
| Sqr | kvad |
| Sqrt | rad |
| Succ | sek |
| Text | teksta |
| True | vero |
| Trunk | trunko |
| Unpack | malpaku |
| Reset | hejmen |
| Rewrite | reskribu |
| Write | skribu |
| Writeln | skribuLin |

* Kategorio Paskalo (programlingvo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


* Kategorio Paskalo (programlingvo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Paskalo (programlingvo) en Vikilibroj (Pedagogiaj libroj)

Vidu ankaŭ
----------

* C (programlingvo)
* Objektema Paskalo
* Ada
En geometrio, **kombinaĵo de dudek okedroj kun turna libereco** estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de 20 okedroj, konsiderataj kiel triangulaj kontraŭprismoj. Ĝi povas esti konstruita per kunmeto de du kopioj de la kombinaĵo de 10 okedroj UC16, kaj por ĉiu rezultanta paro de okedroj, turno de ĉiu okedro en la paro per egala kaj kontraŭa angulo *θ*.

Se *θ* estas 0 aŭ 60 gradoj, la okedroj koincidas en paroj kaj rezultiĝas (du koincidantaj kopioj de) la kombinaĵo de 10 okedroj UC16 kaj UC15 respektive. Je certa intera angulo la verticoj koincidas en paroj, kaj rezultiĝas la kombinaĵo de 20 okedroj (sen turna libereco).

Karteziaj koordinatoj
---------------------

Karteziaj koordinatoj de verticoj de ĉi tiu kombinaĵo estas ĉiuj ciklaj permutoj de

*(±2(√3)sinθ, ±(τ−1√2+2τcosθ), ±(τ√2−2τ−1cosθ))*
*(±(√2−τ2cosθ+τ−1(√3)sinθ), ±(√2+(2τ−1)cosθ+(√3)sinθ), ±(√2+τ−2cosθ−τ(√3)sinθ))*
*(±(τ−1√2−τcosθ−τ(√3)sinθ), ±(τ√2+τ−1cosθ+τ−1(√3)sinθ), ±(3cosθ−(√3)sinθ))*
*(±(−τ−1√2+τcosθ−τ(√3)sinθ), ±(τ√2+τ−1cosθ−τ−1(√3)sinθ), ±(3cosθ+(√3)sinθ))*
*(±(−√2+τ2cosθ+τ−1(√3)sinθ), ±(√2+(2τ−1)cosθ−(√3)sinθ), ±(√2+τ−2cosθ+τ(√3)sinθ))*
kie *τ = (1+√5)/2* estas la ora proporcio (iam skribata kiel *φ*).

Vidu ankaŭ
----------

* Kombinaĵo de 4 okedroj kun turna libereco
* Kombinaĵo de 8 okedroj kun turna libereco
* Kombinaĵo de 4 okedroj
* Kombinaĵo de 20 okedroj
* Kombinaĵo de 10 okedroj
* Kombinaĵo de 5 okedroj

Referencoj
----------

* John Skilling, *Uniform Compounds of Uniform Polyhedra* - *Uniformaj Kombinaĵoj de Uniformaj Pluredroj*, Mathematical Proceedings of the Cambridge Philosophical Society - Matematikaj Paperoj de la Kembriĝa Filozofia Socio, Volumo 79, pp. 447–457, 1976.
**Lingvo de instruado** estas la lingvo, pere de kiu, oni instruas kaj lernas en lernejoj, gimnazioj, kolegioj, universitatoj, kaj aliaj lokoj de lernado.

Instruadlingvo, riĉeco, kaj teĥnologio
--------------------------------------

Supraĵe, ŝajnas parencon inter lingvo de instruado kaj riĉeco kaj teĥnologia kapablo de socio. Samtempe, ekzistas gravaj esceptoj.

### Unua mondo

En la unua mondo, ofte la lingvo de instruado en socio estas la lingvo, kiun la socianoj parolas gepatre. La unua mondo konsistas el riĉaj kaj teĥnologie alte kapablaj nacioj, nome Francujo, Germanujo, Usono, Japanujo, Anglujo, kaj Sud-Koreujo. En tiuj ĉi landoj, la lingvo de instruado estas gepatra lingvo de la socio. Studentoj en tiuj ĉi landoj povas gajni altnivelan edukadon per sia gepatra lingvo.

### Tria mondo

En la tria mondo, ĉefe la lingvo de lernado estas aŭ la lingvo de pli influa najbara socio aŭ koloniinta lando. La tria mondo konsistas el malriĉaj kaj teĥnologie malaltnivelaj nacioj. En tiuj ĉi landoj, la lingvo de lernado ofte estas la lingvo de koloniinto, nome angla, franca, portugala, aŭ rusa. Afrikaj landoj ĉefe uzas anglan, francan, portugalan, aŭ hispanan en universitatoj. Krom araba kaj afrikansa, neniun lingvon afrikan oni uzas por altlingva edukado. La situacio sin montras ankaŭ en Azio. En Sudazio, preskaŭ ĉiom da altnivela pedagogio okazas per la lingvo de koloniinto - nome la angla.

### Esceptoj

Vietnamio, Tajlando, Indonezio, kaj la nacioj de Latinameriko instruas per la plej populara lingvo en siaj socioj. Ili nek estas riĉaj, nek teĥnologie alte kapablaj. 

Singapuro uzas anglan, kiun tie oni ne parolas gepatre. Ĝi estas unu el la plej riĉaj landoj en Azio.
**Puente Nacional** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Puente Nacional*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 134. *Puente Nacional* signifas en la hispana *Nacia ponto*.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20148 loĝantojn. El tiuj estis 9811 viroj kaj 10337 virinoj. La komunumo havas surfacon de 333.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 20 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 29 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 100 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 19341 personoj. En la jaro 2000 temis pri 18999, do temis pri kresko / malkresko je -0.36 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 16953 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 67 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al  % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------
**Noda Junko** (野田淳子 prononco: noda ĵunko) estas japana kantisto kaj kanto-verkisto. Kaj poezion kaj melodion ŝi verkas. Krom siaj propraj poezioj, ŝi donas melodion al ne malmultaj poemoj de KANEKO Misuzu ( 金子みすゞ).
  

En koncertoj ŝi kantas en kvar lingvoj: japana, angla, korea kaj Esperanto.  

Ŝia edzo NAKAJIMA Koichi (中島光一), amatora muzikisto, estas konata kiel la verkinto de "La Granda Kantado (大きなうた)".

Interesiĝo pri Esperanto
------------------------

TAKARAGI Minoru, ŝia amiko, estas esperantisto. Li verkis libron pri sia frato TAKARAGI Yutaka, kiu mortis en la 26-jara aĝo. Dum la Dua Mondmilito, pro sia agado por Esperanto kaj paco li estis mortigita de polico. Noda Junko estis kortuŝita de la libro kaj mem verkis kanton en 1987 pri Yutaka: 時を超えて(Trans la tempo).  

Tio estis komenco de interesiĝo pri Esperanto.  

En 1990 oni invitis ŝin al la 38-a Kongreso de Esperantistoj en Kansajo. Tio estis ŝia debuto en Esperantio.
Nun ŝi apartenas al Kioto-Esperanto-Societo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* paĝo de Noda Junko (japanlingva)[*rompita ligilo*]
**Nochixtlán de Mejia** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Nochistlán de Mejía*.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 26195 loĝantojn. El tiuj estas 11 892 viroj kaj 14 303 virinoj. La komunumo havas surfacon de 867 kvadratsaj kilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1 830 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 800 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 22′ norda latitudo kaj 102° 51′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 25 950 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 9 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,03 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

18 919 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 17 006 alfabetoj kaj 755 analfabetoj. Do 10,03 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 9 617 alfabetoj kaj 1 142 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 10,61 %. Inter la viroj estas 7 389 alfabetoj kaj 755 analfabetoj, do 9,27 % el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine
**Dagger of the Mind** [Ponardo de la menso]  estis la naŭa epizodo de unua sezono de Star Trek: The Original Series, verkita de Shimon Wincelberg (sub la plumnomo "S. Bar-David") kaj reĝisorita de Vincent McEveety, ĝi unue elsendiĝis la 3-a de novembro 1966. La titolo devenas de verso el *Makbeto* de William Shakespeare.

En la epizodo, la USS Enterprise (NCC-1701) vizitas planedon, kiu gastigas rehabilitejo por krimuloj, kie nova metodo havas terurajn rezultojn. En ĝi estas la unua apero de la Vulkana mensa kunfandiĝo.

Intrigo
-------

La "Enterprise" portas provizon al planedo Tantalus V, kie la krimuloj estas por "kuracado". La direktoro de la instalaĵo estas doktoro Tristan Adams (James Gregory), psikiatro fama por proklamado de pli humanan rigardon de krimuloj kiel mensaj pacientoj. Post kiam la kosmoŝipo provizas kaj ricevas ŝarĝon el Tantalus, viro eliras el unu el la ujoj prenitaj surŝipe kaj sturmas teknikiston. Alirante la komandejo, la enirinto postulas azilon, sed Spock submetas lin per vulkana nerva pinĉo. En malsanulejo, la ulo identigas sin kiel Simon van Gelder (Morgan Woodward), kaj komputila kontrolo malkaŝas, ke li ne estas paciento, sed helpanto de la D-ro. Adams.

Kiam oni informas tion al Tantalus, D-ro. Adams asertas, ke la uzo de eksperimenta metodo de *van Gelder* sur si mem kaŭzis sian perturban kondiĉon. Kirk transportiĝas al la kolonio kun unu el la psikiatroj de la stelŝipo, D-ro. Helen Noel (Marianna Hill). Adams prezentas ilin al stranga senemocia membro, Lethe (Susanne Wasson). Adams montras al Kirk kaj Noel la kuracan aparaton, kiun li nomis "neŭtraligilo". Li ke la maŝino estas uzata nur por trankviligi malliberulojn. Noel kontentas pri sia klarigo, sed Kirk restas suspektema.

En la Enterprise van Gelder, ĉiufoje pli furiozas, estas konvulsita per doloro. Spock faras "mensan kunfandiĝon" kun van Gelder, por ebligi al li rakonti kion okazis. Spock ekscias, ke la "neŭtraligilo" povas malplenigi menson je pensoj, lasante nur neelteneblan senton de soleco, kaj ke Adams uzis ĝin al malliberuloj kaj kunlaborantaro por gajni plenan kontrolon de siaj mensoj. La ĉefoficiro kunigas sekurecan teamon, sed la forta kampo de la kolonio blokas transporton kaj komunikadon.

Nesciante pri eventoj en la kosmoŝipo, Kirk decidas provi la neŭtraligilon al si mem, kun Noel ĉe la kontroloj. Ŝi trovas, ke ŝi facile povas enplanti pensojn en la menson de Kirk, eĉ ŝanĝante sian memoron pri freŝa festo-renkontiĝo inter ambaŭ. Adams tiam aperas, superfortas Noel, kaptas la kontrolojn, pliigas la intensecon de la neutralizilo, kaj progresas por konvinki al Kirk ke li freneze enamiĝis al Noel dum jaroj. Kirk kaj Noel estas tiam limigitaj al siaj kazernoj.

Laŭ ordonoj de Kirk, Noel fuĝas kaj liberigas Kirkon. Liberigita de la neŭtraligilo, Kirk atakas Adams, lasante lin sole kaj senkonscia en la kuracĉambro. Spock sukcesas veturi al la planedo kaj akcidente reaktivigas la neŭtralizilon, kiu malplenigas tute la menson de Adams, mortigante lin.

Referencoj
----------

1. ↑   aŭ  *Ponardo fantazia* laŭ la traduko de Lambert
2. ↑  Rhiannon Guy.  (2005) *The Shakespeare Companions*. Robson. ISBN 978-1-86105-913-0.
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri mitologia persono. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Dafno (apartigilo).

---

En la helena kaj , ĉefe en la romia mitologioj, **Dafno** estis sicilia paŝtisto, al kiu oni atribuas la kreon de la bukolika poezio. Li estis filo de Hermeso kaj de nimfo, kiu, post la nasko, forlasis lin en bosko da laŭro apud la urbeto Assoro, en la Provinco de Enna.

Pajno instruas Dafnon (Romia kopio de greka skulptaĵo de Heliodoro de Rodiso)

Mito
----

Li lernis kanton kaj muzikon de Pajno, kiu estis ĉu lia amanto, ĉu lia duona frato. Protektis lin la Muzoj, kiuj inspiris al li la amon por la poezio. Li kultis Dionizon, kaj disvastigis, per la poezio, tiun kulton ĉe la paŝtistojn.

Najado (ĉu Ekvenaja, ĉu Kzena, ĉu Nomia, ĉu Lica...) iĝis lia amantino, kaj faris lin ĵuri, ke li neniam amoru kun aliulo, sub minaco iĝi blinda se li perfidus. Li portempe restis fidela sed, drinkinte kun princino, li cedis al ŝia ĉarmo. Li tiam perdis la vidon (aŭ, laŭ aliaj fontoj, ŝanĝiĝis al ŝtono).

Li poste provis konsoli sin kantante kaj muzikante fluton, sed fine falis (aŭ ĵetis sin) de klifo.

Post lia morto, li estis akceptita en Olimpon inter la gedioj. Li estis kultita en la kamparo samrange kiel Dionizo, Demetra kaj Apolono.

Vergilio dediĉis al li la kvinan eklogon de Bukolikoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* france latine Dafno de Vergilio, kun franca traduko
* france helena kaj romia mitologioj, surrete legebla
* angle La morto de Dafno, de Teokrito (3a jarcento a. K.)
* angle Pajno kaj Dafno

* Kategorio Dafno (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kastelo de Lovászpatona** (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj *Kastelo de Festetics-Somogyi-Esterházy* [feŝtetiĉ-ŝomodji-esterhAzi]) estas historia monumento de Lovászpatona.

Aerfoto pri la kastelo en Lovászpatona

Historio
--------

Familio Festetics akiris la areon en 1738, supozeble li havis tie ankaŭ nobeldomon. Konstruado de la nun videbla kastelo daŭris inter 1794 - 1808, sed la finkonstruo okazis jam en tempo de familio Somogyi. Ĉirkaŭ 1850 trakonstruo okazis. La tria posedanto estis familio Esterházy. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon. Nuntempe ĝi estas bazlernejo de la vilaĝo.

Konstruaĵo
----------

La unuetaĝa baroka konstruaĵo kun mansardoj situas en mezo de parko. La kastelo formas brikon, la fasado estas simetria. La meza parto iom reliefas, antaŭ la reliefaĵo estas malferma teraso, kiun 4 kolonoj tenas. Tie funkcias la enirejo. La malantaŭa flanko similas al la fasado, sed mankas kolona teraso. Interne la konstruaĵo jam perdis la barokan kastelstilon, ja longe instruado okazas en la ĉambroj.

Parko
-----

La parko estis kreita samtempe kun la kastelo. Ĝi estas protektata kaj krom la kastelo estas ankaŭ teretaĝaj flankodomoj. Antaŭ la kastelfasado estas areo kun buksacoj, kiuj estas tranĉitaj al 2 artaj figuroj. En la malantaŭa parto estas sportejo por la lernantoj. La cetera parkoparto estas dendrologia. La plej granda arbo estas Nigra pino 22 metrojn alta. Estas videblaj ankaŭ platano, kverkoj, tilioj, fraksenoj kaj aceroj.

Fontoj
------

* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Kastelo de Lesencetomaj** aŭ pri la iama posedanto *Kastelo de Nedeczky* [nedecki] estas monumento historia en Hungario en vilaĝo Lesencetomaj.

Kastelo de Lesencetomaj

Historio
--------

En Lesencetomaj tiu ĉi baroka kastelo estis konstruita en 1752 fare de la loka bienulo Karolo Nedeczky. Oficiro aĉetis la kastelon en la frua 19-a jarcento. Okazis trifoje trakonstruoj, pligrandigaj laboroj en 1854, 1953 kaj 1984. En 1945 ĝi estis ŝtatigita, kiel ĉiuj kasteloj. La kastelo estas longe jam hejmo de mensaj handikapuloj, tial la kastelo ne estas vizitebla, sed oni zorgas pri bona stato de la kastelo kun la parko.

Aerfoto pri la kastelo

Konstruaĵo
----------

La unuetaĝa kastelo foje kun mansardoj situas sola kaj formas brikon. Tamen estas ankaŭ du aloj, la unua estas longa, la alia mallonga. La fasado estas simetria, la meza parto iomete reliefas, plej supre estas mansardo. La enirejo funkcias en la malantaŭa parto, tie etendiĝas la menciitaj 2 aloj. Iam ili estis egalaj, sed la unua estis plilongigita kun longa teretaĝa parto, sed kun mansardoj. 

Aerfoto pri la fasado

Parko
-----

La parko estis plantita ĉirkaŭ 1800. Diversaj arboj kreskiĝas, nepre menciindas ekzemple Sequoioideae.

Fontoj
------

* 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* [*rompita ligilo*]
La **kastelo de Marly-le-Roi** estis la plej intima loĝejo de la reĝo, celinta al portempa izoliteco el Versailles.
La **kastelo de Marly-le-Roi** (france *Château de Marly-le-Roi*), kune kun siaj ĝardenoj, estis konstruita je la fino de la 17-a jarcento en la nomo de la franca reĝo Ludoviko la 14-a. La plezurkastelo estis lokita en Marly-le-Roi, komunumo en la hodiaŭa franca departemento Yvelines. Tie la reĝo retiriĝis kiam li volis malproksimiĝi el la kortego de la kastelo de Versailles. Kelkaj estimitaj korteganoj plejofte akompanis lin. Tio estis elstara honoro: oni kutime devis atendi dum pluraj monatoj antaŭ ol ricevi oficialan inviton.

Marly estis la loko, kie la reĝo sentis sin la plej feliĉa. La kastelo estis pliposte detruita, kaj nenio restas hodiaŭ, escepte de la spuro de kelkaj fondaĵoj sur la grundo de la parko.

Ĉefa arkitekto estis Jules Hardouin-Mansart.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Kastelo de Marly en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ludoviko la 14-a (Francio)
* Kastelo de Versailles
**Green Project** - dumprojekta nomo de Java. En 1991 j en firmao Sun startis projekto de kreo de programada ilaro, kiu ricevis nomon **Green Proect**. 

* *Laŭ onidiroj ĉio komenciĝis jene. Patrick Naughton decidis lasi firmaon **Sun** kaj foriri al firmao Next, kion anoncis al sia direktoro Scott McNealy. McNealy ne volis perdi bonan laboranton kaj ruze proponis al Patrick verki liston de mankoj en Sun kaj vojojn de iliaj solvoj. Naughton verkis ĉion tre respondece kaj ege kritikis programadajn planojn de la firmao kaj novan arkitekturon NeWS. Nun estas komplike diri, kian sorton havis la letero, tamen altaj ĉefoj Bill Joy kaj James Gosling finfine decidis kolekti taĉmenton por inventi ion revolucian.*

Ek de komenco la projekton kovris arkaneco. Pri la projekto sciis nur kelkaj estraranoj kaj eĉ ofico por ĝi estis luita anonime. 13 kunlaborantoj ne havis komunikon kun oficejo de *Sun*. Ĉefgvidanto de **Green Proect** estis James Gosling. Celo de la projekto estis lanĉo de *nova ondo* en komputiko. Rezulte de la esploroj aperis nova aparate sendependa lingvo de programado Oak, destinita por krei operaciumon Green OS. Dua parto de **Green Proect** estis aparata bazo \*7 (*Star Seven*), kiun devis regi operaciumo *Green OS*. Unua varianto de projekto **Green** estis prezentita en septembro de 1992 j. En mezo de 1994 j *Sun* decidas receli la projekton al uzo en interreto. Aperis WebRunner, kiu poste ricevis nomon HotJava. *Oak* (pro patentaj komplikaĵoj) ricevas nomon Java.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Courfaivre (stacidomo). |



**Courfaivre** estis ĝis la 31-a de decembro komunumo kaj kaj ek de la 1-a de januaro 2013 parto de la komunumo Haute-Sorne en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1592 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Courfaivre situas ĉe la bordo de la rivero Sorne en la Kaldrono de Delemonto tri kilometrojn sudokcidente de la distriktĉefurbo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,40 km², de kiuj 40% estas kovritaj de arbaro, 51% servas por agrikulturo kaj 1% por setlado.

Iamaj najbaraj komunumoj
------------------------

La komunumo Courfaivre limis ĝis la fino de 2012 en nordo al Develier, en oriento al Courtételle, en sudo al Soulce, en sudokcidento al Undervelier, kaj en okcidento al Bassecourt.

Trafiko
-------

Courfaivre disponas pri bona trafiksituo. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 18 de La Chaux-de-Fonds al Delemonto. Du kilometrojn nordokcidente de la vilaĝocentro troviĝas apud Bassecourt la plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A16. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Glovelier al Delemonto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Courfaivre datiĝas el la jaro 1147 kiel *Curfavro*. Kiel unu de la 13 liberaj vilaĝoj de la regno Delemonto Courfaivre fariĝis en la jaro 1271 havaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Courfaivre apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la iamaj komunumoj Bassecourt, Courfaivre, Glovelier, Soulce kaj Undervelier estis kunigitaj al la nova komunumo Haute-Sorne kaj ĉesis do ekzisti kiel aŭtonomaj komunumoj.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *François Kohler*: *Courfaivre* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-03-01)

Vidu ankaŭ
----------

* Courfaivre (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Courfaivre en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Courfaivre** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

* Oficiala retejo de la komunumo Courfaivre Arkivigite je 2008-02-09 per la retarkivo Wayback Machine

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Delemonto |
| --- |
| maldekstraBoécourt • Bourrignon • Châtillon • Corban • Courchapoix • Courrendlin • Courroux • Courtételle • Delemonto • Develier • Ederswiler • Haute-Sorne (Bassecourt • Courfaivre • Glovelier • Soulce • Undervelier) • Mervelier • Mettembert • Movelier • Pleigne • Rebeuvelier • Rossemaison • Saulcy • Soyhières • Val Terbi (Montsevelier • Vermes • Vicques) • Vellerat |  |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 343498
* GND: 4439088-9
* LCCN: n83150562
* VIAF: 136080901
 |
**George ABELA**, malte *Ġorġ Abela* (naskiĝis la 22-an de aprilo 1948 en Qormi) estas malta politikisto. Post studo de artoj kaj de juro, li komence laboris kiel advokato kaj notario. Inter la jaroj 1982 kaj 1992 li estis la prezidanto de la Malta Futbala Asocio (angle *Malta Football Association*, malte *Assoċjazzjoni tal-Futbol ta' Malta*), kaj inter aprilo 2009 ĝis aprilo 2014 funkciis kiel la ŝtata prezidanto de Malto. Origine membro de la socialdemokratia Laborista Partio de Malto (malte *Partit Laburista*, PL), li forlasis la partion prepare al la prezidanta baloto de 2009, ĉar ŝtata prezidanto de Malto estu senpartiulo. Kiel posteulo, la 1-an de marto 2014 nomumiĝis kaj ekde la 4-a de aprilo de tiu jaro funkcias la politikistino Marie Louise Coleiro Preca.

| Antaŭe: | Prezidanto de Malto | Poste: |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Edward Fenech Adami | 2009 – 2014 | Marie Louise Coleiro Preca |

* Kategorio George Abela en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 512049
* GND: 1202735037
* VIAF: 4925157952118265600007
 |
**Georg Olms Verlag** estas eldonejo en Hildesheim (Germanio) kun publikigaĵoj el fakoj de homa scienco: represoj, mikrofiĉoj kaj nove aperintaj libroj el la fakoj arkeologio, arabistiko, historio, historio de la medicino kaj de la natur-sciencoj, judaj studoj, kultur- kaj literatur-scienco, art-historio, muzik-scienco, novaj filologioj, orientalistiko, filozofio, teologio kaj religi-scienco. En Esperantujo la eldonejo Georg Olms estas konata pro ĝiaj represoj de gravaj interlingvistikaj kaj esperantologiaj verkoj, ekzemple de la Bibliografio de Internacia Lingvo (BIL 1929), de la periodaĵo "La Esperantisto", de la volapuka periodaĵo "Rund um die Welt" k.a.

Historio
--------

En 1886 Hermann Olms malfermis en Hildesheim libro-vendejon, kiu jam antaŭ 1900 estis plilarĝigita al eldonejo. Tiuepoke ĝi fokusiĝis pri lernolibroj, agrikulturaj fakverkoj kaj priregionaj publikigaĵoj.

La filo Georg Olms, al kiu pro politikaj kialoj estis malpermesita librovendeja kaj eldoneja agado dum la nazia regno, fondis la 1-an de novembro 1945 plian librovendejon, kiun li transdonis al sia filo Walter Georg en 1953. Tiu evoluigis el ĝi sciencan brokantejon kaj en 1958 kreis la *Georg Olms Verlagsbuchhandlung*, kies fokuso estis reprografiaj represoj de bazaj sciencaj verkoj.

En 2007, la ret-prezento OLMS ONLINE estis prezentita al la publiko. Ĝi i.a. ofertas ĉ. 350 volumojn de la represa programo en elektronika formo, i.a. la kompletajn verkarojn de la fratoj Grimm, de Johann Gottfried Herder kaj Christian Wolff.

Literaturo
----------

* Olms, Georg W.: *Zur Geschichte des Georg Olms Verlages.* En: Menade bal püki bal (festlibro por la 50a naskiĝ-tago de Reinhard Haupenthal). Saarbrücken 1998, p. 457–461 (en la germana)
* *60 Jahre Georg Olms – 325 Jahre Weidmann.* 2006. ISBN 978-3-487-13111-5 (en la germana)
* *Festschrift 100 Jahre Olms* – Herausgegeben von W. Joachim Freyburg. 1987. ISBN 978-3-487-07920-2 (en la germana)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Georg Olms Verlag en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo germane, angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 265166
* GND: 10154376-1 2011589-1, 10154376-1
* LCCN: n80007249
* VIAF: 265362098 125058361, 265362098
* ISNI: 0000 0001 0860 4181
* SUDOC: 032981759
* NKC: kn20050426037
* BNE: XX143551
 |
**Georg Wilhelm LORSBACH** (naskiĝinta la 29-an de februaro 1752 en Dillenburg, mortinta la 30-an de marto 1816 en Jena) estis germana orientalisto, afrikanistikulo kaj teologo.

Vivo
----

Estante filo de princa justickonsilisto kaj oficejestro Lorsbach frekventis la gimnazion de sia naskiĝurbo. En 1768 li ekstudentis en Herborn pri teologio kaj speciale pri orientalaj lingvoj. Sekve li iris en 1771 al Göttingen kie havis apartan influon sur lin Johann David Michaelis. Pro malsano li revenis iam en 1773 al Hersborn. 

Post la fino de akademiaj studoj li okupiĝis pri sciencaj laboroj vivante en la gepatra domo. Post longa meditado li decidis iĝis animzorganto. Tamen li transprenis la estradon de la gimnazioj en Siegen (1778), en Dillenburg (1786) kaj de Herborn (1791). Tie li paralele ankaŭ estis profesoro pri orientalaj lingvoj ĉeuniversitate; en 1791, post kiam li devis prelegi krome pri historio kaj ekzegezo, li postlasis lernejajn devojn. En 1793 li iĝis orda profesoro pri teologio kaj poste konsistoria konsilito. En 1812 li translokiĝis al Jena kien oni vokis lin kiel profesoron. Tie li laboris ĝismorte.

Verkaro
-------

Inter liaj skribitaĵoj estis la plej grava *Neue Beiträge zu den Apokryphen des Neuen Testaments, aus den heiligen Schriften der Zabier oder St. Johannisjünger*, Marburg 1807. Krome li eldonis *Beschreibung von Africa, erste Übersetzung aus dem Italienischen in das Deutsche des La descrittione dell’Africa von Leo Africanus*.

Fonto
-----

Artikolo "Lorsbach, Georg Wilhelm" fare de Georg Christian Bernhard Pünjer, en: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, vol 19 (1884), p. 203, kio relegeblas tie ĉi interrete.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 670990
* GND: 119140004
* LCCN: n97048915
* VIAF: 57418488
* ISNI: 0000 0000 4432 0330
 |
Antarkto, geografio, pretendoj kaj esploraj stacioj.
La **Argentina Antarkta Teritorio** (hispane *Antártida Argentina*) estas areo de Antarkto, postulita de Argentino ekde 1961 (jaro de la Antarkta traktato). Tiu areo etendiĝas de la 25-a ĝis la 74-a okcidenta longitudo. Argentino alligas la areon al provinco *Tierra del Fuego, Antártida Argentina e Islas del Atlántico Sur* (*Fajrolando, argentina Antarkto kaj insuloj de suda Atlantiko*). Antarkto promesas multan resurson en la tero, kaj tiele anoncis sian pretendon ankaŭ Ĉilio kaj Unuiĝinta Reĝlando, kiuj pretendas parte la samon kiel Argentino.

La argentina pretendo (kaj pretendoj de aliaj landoj) ne estas agnoskita fare de aliaj landoj, ĉar la Antarkto devas resti netuŝita, laŭ la Antarkta traktato. Oni rajtas uzi ĝin nur por esploraj celoj. Tiun pozicion apogas ĉefe Usono, kiu alvenis malfrue por anonci pretendojn. Usono apogas "malfermon" de la uzrajtoj pro la tuta Antarkto.

* Kategorio Argentina Antarkta Teritorio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Dolgorukova altebenaĵo** (foje nomata ankaŭ *Subatkan-altebenaĵo*, ruse *Долгоруковская яйла, Субаткан-яйла*, ukraine *Долгоруковська яйла, Субаткан-яйла*, krime-tatare *Suv Batqan yayla*) estas monta masivo (altebenaĵo), parto de la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro. La altebenaĵo estas formita de marmor-tipaj kalkoŝtonoj.

La altoj de la altebenaĵo varias de 560 ĝis 1023 metroj (la pinto *Buki*) super la marnivelo. Norde ĝi iom post iom malaltiĝas kaj transformiĝas al valo inter la Ĉefa kaj Interna montoĉenoj de la Krimea montaro; sude ĝi iom post iom altiĝas, mallarĝiĝas kaj per relative mallarĝa montokresto *Tirke-Jajla* estas konektita al la norda parto de la Demerĝia altebenaĵo. Oriente ĝi estas apartigita disde la najbara Karabia altebenaĵo fare de la valo de la rivero *Burulĉa*. La okcidentaj deklivoj de la Dolgorukova altebenaĵo estas relative abruptaj, ili formas la orientan limon de la Salgira valo.

La altebenaĵo estas kovrita plejparte de herbejoj kaj malalta arbustaro; ĝiaj deklivoj kovritas de foliarbaroj. En la norda parto de la altebenaĵo fluas negranda rivero *Subotĥan*. La historia krime-tatara nomo de la altebenaĵo venas de la nomo de tiu rivero. La moderna nomo venas de la familinomo de ter-posendantoj, al kiuj apartenis la terpecoj en la apuda Salgira valo.

Sur la altebenaĵo mem kaj sur ĝiaj deklivoj multas karstaj truoj kaj kavernoj (interalie, la fama Ruĝa kaverno troviĝas ĉe ĝiaj okcidentaj deklivoj).

La altebenaĵo ne estas loĝata; nur en ĝia plej norda parto troviĝas kelkaj etaj vilaĝoj, ripozejoj kaj arbaristaj dometoj. En la nord-okcidenta parto de la altebenaĵo troviĝas monumento al la partizanoj de la Granda patriota milito.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dolgorukova altebenaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la altebenaĵo Arkivigite je 2012-07-02 per la retarkivo Wayback Machine (ruse)

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  Krimea montaro |
| --- |
| Montoĉenoj | Ĉefa montoĉeno • Interna montoĉeno • Ekstera montoĉeno |  |
| Altebenaĵoj(de okcidento al oriento) | Bajdara altebenaĵo • Ajpetra altebenaĵo • Jalta altebenaĵo • Nikita altebenaĵo • Gurzufa altebenaĵo • Babugana altebenaĵo • Ĉatirdaga altebenaĵo • Dolgorukova altebenaĵo • Demerĝia altebenaĵo • Karabia altebenaĵo |
| Rimarkindaj masivoj | Agarmiŝo • Ajudago • Bojko • Eĉkidago • Karadago • Koŝko • Paragilmeno • Tepekermeno |
| Rimarkindaj pintoj | Ajpetro • Demirkapuo • Ekliziburuno • Kemalegereko • Romankoŝo • Zejtinkoŝo |
| Ceteraĵoj | Krimea naturrezervejo • Jalta mont-arbara naturrezervejo |

 |
**Pál GÖMÖRI,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gömöri Pál** estis hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.

Pál Gömöri naskiĝis la 26-an de februaro 1905 en Budapeŝto. Li mortis la 20-an de septembro 1973 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Pál Gömöri frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris en la universitata hospitalo. En 1933 li studvojaĝis al Germanio. Hejmenveninta li daŭris la instruan, esploran kaj kuracan laborojn, kie li atingis diversajn rangojn. En 1955 li fondis kaj redaktis kuracan fakrevuon. Li ricevis premion Kossuth en 1957, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A hypochloraemiák és extrarenalis azotaemiák klinikája, pathogenesise és differential diagnosisa* 1939
* *A cukorbetegség pathogenesiséről és therápiájáról* 1942
* *Az angina pectorisról* 1944.
* *Újabb szempontok a veseműködés vizsgálatában* 1946
* *A keringés elégtelensége* 1953
* *A hypertoniabetegség néhány aktuális kérdése* 1960
* *Belgyógyászati vesebajok* 1966

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 420979
* LCCN: n87109632
* VIAF: 63053562
* ISNI: 0000 0000 7999 4351
* SUDOC: 252777891
* BNF: 17806140g
 |