recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**San Juan Tabaá** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Tabaá*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 216.

Geografio
---------

San Juan Tabaá apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1091 loĝantojn. El tiuj estis 514 viroj kaj 577 virinoj. La komunumo havas surfacon de 26,79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1360 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1008 indiĝenoj. El tiuj 887 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 887 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Tabaá Arkivigite je 2005-07-21 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sal SALVADOR** (\* 21-an de novembro 1925 en Monson, Masaĉuseco; † 22-an de septembro 1999 en Stamford , Konektikuto) estis usona ĵazgitaristo kaj bandestro de moderna ĵazo.

Sal Salvador komencis sian profesian karieron en 1945. En 1949 li iris al Novjorko, kiel li laboris kun Terry Gibbs, Mundell Lowe kaj en 1951 kun la *Radio City Music Hall Band*. En 1953 kaj 1954 li ludis en la bando de Stan Kenton kaj kunverkis je la albumo *New Concepts of Artistry in Rhythm* de Kenton, sur kiu li estas aŭdebla kiel soloisto ĉe la titolo „*Inventions for Guitar and Trumpet*". Ekde 1954 Salvador direktis propran ensemblon, ekde 1958 bandegon. Sal Salvador prezentis ĉe Jazz Festival in Newport kun Sonny Stitt kaj en la festivalfilmo *Jazz On A Summer's Day*. Meze de la 1960-aj jaroj li denove direktis malgrandajn ensemblojn. Salvador krome kunverkis je surdiskigoj kun Eddie Bert, Lenny Hambro kaj Don Bagley. 

En pli malfruaj jaroj Sal Salvador laboris ĉefe kiel gitarluda instruisto.

Diskoj
------

* Don Bagley Quintet: *Jazz on the Rocks* (Regent, 1958)
* *Newport Jazz Festival 1958 - Mulligan in the Main*, enhavas pecon de la kvinopo de Sonny Stitt kaj Sal Salvador (Phontastic, 1958)
* Phil Woods: *Young Woods* (Fresh Sound Records, 1956-57/aperinta en 2003)

Literaturo
----------

* Carlo Bohländer k.a.: *Reclams Jazzführer*. Reclam, Stuttgart 1990
* Richard Cook kaj Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*. 6-a eldono, Penguin, London 2002. ISBN 0-14-017949-6.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe classicjazzguitar.com Arkivigite je 2007-10-14 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 381021
* GND: 13534848X
* LCCN: n83196113
* VIAF: 92584411
* ISNI: 0000 0001 1775 2194
* BNF: 13899357s
* MBA: b3467552-4ad8-4ceb-a93f-2a06e71d01f6
* BNE: XX4919146
 |
**Röschenz** estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1823 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Röschenz situas en flanka valo de Laufenvalo ĉe la bordo de la rivero *Lützel*, alfluanto de Birs.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Röschenz limas al Burg im Leimental, Metzerlen, Kleinlützel, Dittingen, Laufen kaj Liesberg.

Trafiko
-------

La komunumo Röschenz situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas atingebla per la poŝataŭtolinio 112 ek de Laufen.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Röschenz datiĝas el la jaro 1290 kiel *Roeschentzo*.

En mezepoko Röschenz apartenis al la Baronejo Zwingen, la regejo de la baronoj de Ramstein. Post ties formorto ĝi kun la baronejo transiris al la Princepiskopejo Bazelo, kies voktoj ĝin regis ĝis la Franca Revolucio en la jaro 1792. Röschenz nun fariĝis parto de la Raŭraĥa Respubliko kaj poste kun la Kantono Laufen estis integrita en la franca departemento Mont-Terrible. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la vilaĝon Röschenz al Kantono Berno. En la jaro 1994 ĝi kun la tuta distrikto Laufen aliĝis al Kantono Bazelo Kampara.

En la jaro 2005 la komunumo Röschenz trovis mencion en la gazetaro pro kverelo inter la loka pastro Franz Sabo kun la episkopo de Bazelo, Kurt Koch, kiu kondukis preskaŭ al skismo. Post kiam Sabo kritikis la eklezion kaj la episkopon, la episkopo deprenis al Sabo la kanonikan mision, sed lia komunumo defendis lin kaj longigis sian kontrakton kiel pastro. En printempo 2009 Sabo kaj Koch povis interkonsiliĝi, kion ili demonstraciis al la publiko per komuna celebrado de la unua komunio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Röschenz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Röschenz
* Röschenz en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Laufen |
| --- |
| LaufenBlauen  •  Brislach  •  Burg im Leimental  •  Dittingen  •  Duggingen  •  Grellingen  •  **Laufen**  •  Liesberg  •  Nenzlingen  •  Roggenburg  •  Röschenz  •  Wahlen  •  Zwingen | Laufen |

 |
**San Juan Tepeuxila** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Tepeuxila*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 220.

Geografio
---------

**San Juan Tepeuxila** apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2914 loĝantojn. El tiuj estis 1502 viroj kaj 1412 virinoj. La komunumo havas surfacon de 366.16 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2150 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1820 indiĝenoj. El tiuj 1577 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1577 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan Tepeuxila Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Salajro**, aŭ **laborpago**, sur labormerkato estas prezo de laboro rilate al renkontiĝo de mendado kaj ofertado al laboro sur labormerkato. Etimologie, la nomo venas de la latina *sal* (salo), ĉar la unuaj salajroj estis ĝuste pagitaj pere de salo.

Laŭ Karlo Markso, "*La salajreco estas la ekzistanta burĝa organizo de la laboro. Sen ĝi, neniu kapitalo, neniu burĝaro, neniu burĝa socio.*" La komunismo celas aboli la salajrecon, konsiderata kiel la bazo de la ekspluatado kaj subigo de la proletaro.

Salajrosklaveco temas pri situacio, kie la vivrimedoj de homo dependas de salajro, precipe kiam tiu dependeco estas tuta kaj tuja. Ĝi ĉiam estas uzata en negativa senco por fari analogion inter sklaveco, salajrosklaveco kaj salajra laboro, koncentrante sin al similaĵoj inter posedo kaj luado de homo. La terminon oni uzas por kritiki la ekspluatadon de laboro kaj socian tavoliĝon.

La Fera Leĝo de Salajroj estas proponita leĝo en ekonomiko, redaktita aparte de Ferdinando Lasalo kaj David Ricardo. Laŭ ĉi tiu leĝo, la reala salajro emas, kun la tempo, atingi la minimuman salajron necesan por la vivtenaj bezonoj de la dungito.

Vidu ankaŭ
----------

* Dumviva salajro
* Minimuma salajro
* Senlaboreco
* *Pay Day* (filmo de 1922)
* Tago de Samrajta Pago

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Salajro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Bardhyl SELIMI: EŬROPO: Kontrastaj salajroj el Monato (2005/05, p.18)

Referencoj
----------

1. ↑  Salajro // *Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto*
2. ↑  Laborpago // *Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto*
Sammy Nestico en San Antonio 2006
**Samuel Lewis „Sammy" Nestico**, ankaŭ Sam Nestico, (naskiĝis la 6-an de februaro 1924 en Pittsburgh, Pensilvanio, mortis la 17-an de januaro 2021) estis usona ĵaz-muzikisto (muzikaranĝisto, komponisto kaj aŭtoro).

Vivo kaj verkado
----------------

Nestico studis ĉe la Universitato Duquesne muzikedukadon. En 1941 radiostacion WCAE en Pittsburgh dungis lin kiel aranĝisto. Poste li servis dum la Dua Mondmilito kiel muzikisto kaj aliĝis post kvin postmilitaj jaroj kiel daŭre dungita aranĝisto ĉe radiostacio ABC en Pittsburgh refoje al la aerarmeo. Li pasigis la lastajn 15 jarojn de sia armea kariero ĉe la mararmea bando, kiel estro de la Blanka-Doma Danc-Orkestro kaj per la komponado de muziko por rekrutadaj spektakloj.

Mallonge post sia foriro el la armeo Sammy Nestico komencis duan karieron kiel aranĝisto kaj komponisto por la Orkestro Count Basie. Ekde 1970 ĝis 1984 li direktis la sonregistradojn por 10 albumoj, el kiuj kvar gajnis Gremion. Dum la sama tempo li verkis je diskeldonejo Capitol pri multaj muzikalbumoj. Krome li aranĝis kaj direktis la sonregistradojn de famaj muzikistoj kiel Phil Collins, Sarah Vaughan, Bing Crosby, Frank Sinatra kaj multaj aliaj. Komponisto kaj aranĝisto Sammy Nestico, kiu ĉefe verkas por ĵazbandegoj, validas kiel majstro de sia fako.

Nestico renomiĝis ne nur en la muzikindustrio, sed ankaŭ en la produktado por filmoj kaj televido. Li produktis filmmuzikon por la plej gravaj filmstudioj, ekzemple por 20th Century Fox, Universal, Paramount kaj Warner Brothers.

Li estis plurfoje distingita, laste de la usona societo de muzikaranĝistoj kaj komponistoj ASMAC kaj de la bandego-akademio de Usono (Big Band Acedemy of America). En 1998-1999 li profesoris ĉe la Universitato de Georgio. Ĝis nun li eldonis preskaŭ 600 kajerojn en la muzikpedagogia fako, kiuj estas vaste disvastigitaj en usonaj lernejoj.

Laŭ Nestico nomiĝas ĵazpremio, la *Sammy Nestico Award*, ĉiujare disdonata post kompozici-konkurso al junaj usonaj ĵazkomponistoj. Ankaŭ kiel verkisto li povis publikigi multan. Krom multaj melodilibroj kun propraj komponaĵoj kaj publikaĵoj de multaj presitaj aranĝaĵoj li aŭtoris du librojn, *The Gift Of Music* kaj *The Complete Arranger* (eo: *La profesia muzikaranĝisto*).

Diskoj
------

* *No Time like the Present* (Hänssler, 2004) kun la bandego de SWR
* *Basie-Cally Sammy* (Hänssler, 2005) kun la bandego de SWR
* *Fun Time and More* (Hänssler, 2008) kun la bandego de SWR


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Referencoj
----------

1. ↑  Homepage

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 402396
* GND: 13232699X
* LCCN: n82025117
* VIAF: 49410329
* ISNI: 0000 0001 1443 5775
* SUDOC: 246213299
* BNF: 13924668s
* MBA: 019718bf-ea14-42af-8ab0-a8b46b778b53
* NDL: 00949354
* BIBSYS: 98053182
* NKC: xx0181192
* BNE: XX6048593
 |
**San Juan de los Cués** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan de los Cues*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 206.

Geografio
---------

San Juan de los Cués apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2447 loĝantojn. El tiuj estis 1217 viroj kaj 1230 virinoj. La komunumo havas surfacon de 116.10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 860 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 828 indiĝenoj. El tiuj 684 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 684 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Juan de los Cués Arkivigite je 2006-11-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Alpa salamandro, *Salamandra atra* - MHNT
La **Salamandredoj** aŭ laŭ la latina scienca nomo *Salamandridae* estas familio de salamandroj konsistanta el la **veraj salamandroj** kaj la **trituroj**. Nuntempe, 74 specioj (kaj pliaj supozeble) estis identigita en la Norda Hemisfero - Eŭropo, Azio, la norda pinto de Afriko, kaj Nordameriko. Salamandredoj estas distingitaj el la aliaj salamandroj pro la manko de ripoj aŭ ripaj fendoj laŭlonge de la flankoj de ties korpoj kaj de ties aspra haŭto.

Kun malmultaj esceptoj, salamandredoj havas bildojn de brilaj kaj kontrastaj koloroj. Ili havas kvar bone disvolvigitajn krurojn, kun kvar fingroj en la antaŭaj kruroj, kaj (en plej okazoj) kvin fingroj en la malantaŭaj kruroj. Ili varias el 7 al 30 cm en longo.

La alpa salamandro kaj la Lanzalpa salamandro naskas vivajn junulojn, sen stadio de ranidoj, sed la aliaj specioj demetas siajn ovojn en akvo. Kelkaj trituroj estas neoteniaj, kapablaj reproduktiĝi antaŭ ili estas tute metamorfozitaj.

Taksonomio
----------

Tiu familio enhavas la jenajn genrojn:

* *Calotriton*
* *Chioglossa*
* *Cynops*
* *Echinotriton*
* *Euproctus*
* *Ichthyosaura*
* *Lissotriton*
* *Lyciasalamandra*
* *Mertensiella*
* *Neurergus*
* *Notophthalmus*
* *Ommatotriton*
* *Pachytriton*
* *Paramesotriton*
* *Pleurodeles*
* *Salamandra*
* *Salamandrina*
* *Taricha*
* *Triturus*
* *Tylototriton*

Referencoj
----------

1. 1 2  Lanza, B. Vanni, S. & Nistri, A..  (1998) Cogger, H.G. & Zweifel, R.G.: *Encyclopedia of Reptiles and Amphibians*. San Diego: Academic Press, p. 73–74. ISBN 0-12-178560-2.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Salamandredoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Salamandredoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Tree of Life: Salamandridae Arkivigite je 2015-03-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Living Under World
* Tylototriton.org Arkivigite je 2006-07-22 per la retarkivo Wayback Machine
**Emma Léderer,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Léderer Emma** estis hungara oficisto, historiisto, altlerneja instruisto.

Emma Léderer naskiĝis la  30-an de junio 1897(nun 1897-06-30) en Budapeŝto, ŝi mortis la 12-an de oktobro 1977 (laŭ alia informo la mortotago estas la 14-a) en Budapeŝto.

Biografio
---------

Emma Léderer naskiĝis en juda familio. Ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto, poste en 1923 ŝi doktoriĝis. Inter 1922-1945 ŝi esis oficisto, poste arkivisto ĝis 1950. Ŝi ankaŭ instruis en la universitato, ekde 1945. Inter 1950–1969 ŝi estis ankaŭ katedrestro. Ŝi edukis filon. Ŝi ricevis premiojn inter 1967-1977.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Régi magyar űrmértékek* (1923)
* *A középkori pénzüzletek története Magyarországon 1000-1458* (1932)
* *A magyar társadalom kialakulása a honfoglalástól 1918-ig* (1947)
* *Az ipari kapitalizmus kezdetei Magyarországon* (1952)
* *A feudalizmus kialakulása Magyarországon* (1959)
* *A magyar polgári történetírás rövid története* (1969)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   WikiData
2. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842049
 |



* Portalo pri Biografio
golfeto de San Juan del Sur
**San Juan del Sur** [sanxuAn] (Sankta Johano de la Sudo) estas vilaĝo ĉe la pacifika marbordo de la Depertemento Rivas en Nikaragvo. Ĝia populacio estas 17.104 personoj.

Historio
--------

Andrés Niño (fama maristo) alvenis al la golfeto de San Juan del Sur en 1523 provante trovi aliron al Lago de Nikaragvo ekde la Pacifika oceano. Ĝia marhaveno atingis grandan gravecon meze de la 19-a jarcento dum la orimpetego en Usono. Ĝis la finigo de la unua transkontinenta fervojo en 1869 miloj da usonanoj de la orienta bordo, vojaĝis al Kalifornio per ŝipo transirante Centramerikon en Nikaragvo kaj uzante la marhavenon de San Juan del Sur.

Ekonomio
--------

La plej granda parto de la enspezoj de la vilaĝo alvenas el la marhaveno kaj la turismo. La vilaĝo estas tre grava turisma loko en Nikaragvo kun multaj hoteloj kaj belaj plaĝoj.

Eksteraj Ligiloj
----------------

* Kategorio San Juan del Sur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Pri San Juan del Sur Arkivigite je 2017-09-15 per la retarkivo Wayback Machine
**László Lukács** [lAslO lukAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lukács László** estis hungara historiisto, altlerneja instruisto. Lia nomo estis '**.**

László Lukács naskiĝis la  27-an de oktobro 1910(nun 1910-10-27) en Mecenzéf (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Medzev en Slovakio), li mortis la 16-an de novembro 1998 en Romo.

Biografio
---------

László Lukács frekventis 2 gimnaziojn en Pécs, poste li estis laboristo, sed en 1931 li aliĝis al la jezuitoj en Budapeŝto. Li studis filozofion en Scienca Universitato Péter Pázmány (1935-1937), teologion en Szeged. Li pastriĝis en 1941, monaĥiĝis post 3 jaroj, pli poste li doktoriĝis en Scienca Universitato de Szeged. En 1947 li instruis en jezuita gimnazio en Kalocsa, sed en la sekva jaro tiaj lernejoj ĉesis en Hungario. Li disidis al Romo, kie inter 1948-1956 li laboris en jezuita arkivo, poste en jezuita instituto. Depost fino de la socialismo li alterne laboris en jezuitaj arkivoj de Romo kaj Budapeŝto.

Liaj elektitaj eldonaĵoj
------------------------

* *Documenta Romana historiae Societatis Iesu in regnis olim Corona Hungarica unitis* (1959-1967)
* *Catalogi personarum et officiorum Provincae Austriae Societatis Iesu* (1978-1995)
* *Monumenta Antiquae Hungáriae* (1969-1987)
* *Catalogus generalis seu Nomenclator biographicus personarum Provinciae Austriae Societatis Iesu (1551-1773)* (3 volumoj, 1987-1988)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842053
 |


* Portalo pri Biografio
Lokomotivo Siemens ES64U4Pola versio de Siemens ES64U4: **EU44 Husarz**Lokomotivo **Siemens ES64U4** estas plursistema elektra lokomotivo kun asinkronaj motoroj konstruita baze de Siemens ES64U2. En oktobro 2003 ÖBB decidiĝis, ke ili volus havi ankaŭ lokomotivon, kiu povus uzi ankaŭ tensigan sistemon 3 kV kk kaj tiel uzi tiujn ĉi novajn lokomotivojn ankaŭ en Slovenio kaj Italio. La lokomotivo estis oficiale prezentita je la 31-a de marto 2005 en Munkeno. Komence tiuj ĉi lokomotivoj estis uzataj en Aŭstrio en serio **1216** (Taurus III) de ÖBB. Ankaŭ tiuj ĉi lokomotivoj estas uzataj en aliaj landoj, sed kun aliaj numeroj de serioj: en Slovenio 541, en Pollando EU44 (en Pollando ili ricevis nomon *Husarz* - iam ili ankaŭ aperas en Bohumín je EuroCity trajnoj de Varsovio) kaj en Germanio 183. Krom tiuj ĉi landoj ili ankaŭ estas uzataj je kelkaj EuroCity trajnoj inter Prago kaj Vieno sen bezono ŝanĝi la lokomotivon apud la landlimo en Břeclav (sed kvankam oni ne ŝanĝas en tiu ĉi kazo lokomotivon, estas en Břeclav ĉiam ŝanĝo de lokomotivestroj).

Teknikaj parametroj
-------------------

* Ŝpuro: 1 435 mm
* Maksimuma rapido: 230 km/h
* Longeco: 19 580 mm
* Tensiga sistemo: 15 kV 16,7 Hz, 25 kV 50 Hz, 3 kV kk

Referencoj
----------

1. ↑   ÖBB 1216 (angle). Arkivita el la originalo je 2012-10-25.

* Kategorio ES64U4 de Siemens en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Lorenzo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Lorenzo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 225.

Geografio
---------

**San Lorenzo** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5781 loĝantojn. El tiuj estis 2771 viroj kaj 3010 virinoj. La komunumo havas surfacon de 89.31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 230 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3608 indiĝenoj. El tiuj 3015 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3015 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Lorenzo Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**San Lorenzo Albarradas** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Lorenzo Albarradas*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 226.

Geografio
---------

**San Lorenzo Albarradas** apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2477 loĝantojn. El tiuj estis 1239 viroj kaj 1238 virinoj. La komunumo havas surfacon de 61.24 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1810 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 419 indiĝenoj. El tiuj 356 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 356 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Lorenzo Albarradas Arkivigite je 2007-03-07 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Joe Thomas kaj Eddie Wilcox (en la fono), proks. Oktobron de 1947.  
 Foto de William P. Gottlieb.
**Joseph Vankert „Joe" Thomas** (\* 19-an de junio 1909 en Uniontown (Pensilvanio); † 3-an de aŭgusto 1986 en Kansasurbo) estis usona ĵaza kaj ritmenblusa tenorsaksofonisto, kantisto kaj bandestro.

Vivo
----

Thomas konatiĝis kiel aldosaksofonisto en la orkestro de Horace Henderson (1929/1930), transiris poste dum sia membreco en la bando de Stuff Smith en 1930/31 al tenorsaksofono. Ekde 1932 li laboris ĉe Jimmie Lunceford kaj apartenis al la bando ĝis la morto de Lunceford en la jaro 1947, en kiu li ofte soloois kaj foje ankaŭ kantis. Joe Thomas kaj Ed Wilcox direktis psote dum unu jaro la Lunceford-Band kiel *fantombando*.

Fine de la 1940-aj kaj en la fruaj 1950-aj jaroj li direktis ritmenbluso-sesopon, en kiu ludis i.a. Emmett Berry kaj George Duvivier; li poste tamen forlasis la muziknegocon, por labori meze de la 1950-aj jaroj en la familia entrepreno. En la 1960-aj jaroj li denove komencis foje prezenti, ekz. en 1970 je la *New York Jazz Festival* kaj en 1968 je la Newport Jazz Festival, kie li sub Count Basie ludis aranĝaĵojn de Lunceford. Ekde fine de la 1970-aj kaj komence de la 1980-aj jaroj ekestis ankaŭ sonregistraĵoj je propra nomo, i.a. kun Jimmy Rowles (1979) kaj Jay McShann (1982).

La tenorsaksofonisto ne estas intermiksenda kun la samnoma svingotrumpetisto Joe Thomas, kiu i.a. ludis en la orkestro de Fletcher Henderson.

Diskoj
------

* *Giants of Small-Band Swing Vol. 2* (OJC, 1946)
* *Jumpin´ with Joe* (Swingtime, 1949-52)
* *Speak You Piece* (Sue, 1964
* *Raw Meat* (Uptown, 1982)
* *Blowin’ in from K.C.* (Uptown, 1984)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Literaturo
----------

* Richard Cook, Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz Recordings.* 8-a eldono. Penguin, Londono 2006, ISBN 0-141-02327-9.
* Leonard Feather, Ira Gitler: *The Biographical Encyclopedia of Jazz.* Oksfordo, Novjorko 1999, ISBN 978-0-19-532000-8.
* Carlo Bohländer u.a.: *Reclams Jazzführer.* 1989.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Joe Thomas (tenorsaksofonisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Joe Thomas (tenorsaksofonisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 374830
* LCCN: no93028480
* VIAF: 14963924
* ISNI: 0000 0000 8359 3315
* BNF: 13948580r
* MBA: 6ad5e469-2a87-4b8c-bcb4-231c11544f13
* BNE: XX1441812
 |
**San Lorenzo Victoria** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Lorenzo Victoria*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 230.

Geografio
---------

**San Lorenzo Victoria** apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 948 loĝantojn. El tiuj estis 458 viroj kaj 490 virinoj. La komunumo havas surfacon de 30.62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1190 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 24 indiĝenoj. El tiuj 17 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo Arkivigite je 2016-03-06 per la retarkivo Wayback Machine en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
*Memportreto de la pentristo Charles Le Brun*
**Charles LE BRUN** (n. 24-an de februaro 1619 - m. 22-an de februaro 1690) estis franca pentristo kaj dekoraciisto de la 17-a jarcento, kiu fariĝis fama precipe pro la dekoracio de la kastelo de Versailles.

Li naskiĝis en Parizo en 1619. Kiam li estis nur 11 jarojn aĝa, li estis rimarkita de la kanceliero Pierre Séguier, kiu konfidis lin al la ateliero de Simon Vouet. Charles lernis pentradon danke al tiu granda majstro kaj al alia pentristo, François Perrier. Le Brun faris vojaĝon kune kun Nicolas Poussin al Italio en 1642, kie li restis dum kvar jaroj danke al la financa subteno de la kanceliero. Je sia reveno al Parizo, li ricevis plurajn komisiojn : la ministro pri financoj, Nicolas Fouquet, petis lian helpon por dekoracii sian novan kastelo de Vaux-le-Vicomte (1656-1661). Pro la premo de Le Brun kaj de Philippe de Champaigne, la Reĝa Akademio pri Pentrado kaj Skulptarto (*Académie Royale de Peinture et de Sculpture*) estis plie fondita en 1648.

Post la malfavoro de Fouquet, Charles Le Brun ekverkis por la franca reĝo Ludoviko la 14-a : ekde 1660, li organizis la dekoracion de la reĝa eniro de Ludoviko en Parizon. Je la sama jaro, li kontribuis al la kreado de la manufakturo Gobelin, kiun li sekve estris. Nobeligita de Ludoviko la 14-a en 1662, Charles Le Brun tiam fariĝis la "Unua pentristo de la Reĝo" (*Premier peintre du Roi*) kaj ekricevis jaran pension da 12.000 pundoj. Li estis nomumita direktoro de la Reĝa Akademio en 1663 de Jean-Baptiste Colbert, kiu deziris reformi tiun institucion.

Je la fino de sia vivo, Charles Le Brun estis la ĉefresponsulo pri la interna dekoracio de la kastelo de Versailles, kie li estris plurajn dekojn da artistoj aŭ metiistoj. Li mortis je la 22-a de februaro 1690, kaj estis entombigita ene de la pariza preĝejo *Saint-Nicolas-du-Chardonnet*.

* Charles Le Brun en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Charles Le Brun en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 125850
* GND: 118779141
* LCCN: n78072045
* VIAF: 59097680
* ISNI: 0000 0001 2101 6536
* SUDOC: 028449975
* BNF: 120282726
* ULAN: 500016215
* MBA: 555f758c-b66c-4188-aeb0-ab9915ebf9aa
* BIBSYS: 90059266
* RKD: 48502
* NKC: ola2002150760
* ICCU: RAVV080022
* BNE: XX850665
 |
**Salcedo** estas la ĉefurbo de la provinco Hermanas Mirabal en Dominga Respubliko. Ĝi estas la naskoloko de la heroinoj de Domingo, nome Mirabal-fratinoj, kiuj mortis en la lukto kontraŭ la diktatoro Rafael Trujillo. Muzeo en la urbo memorigas la tri fratinojn; ĝi estis zorgita de la restanta fratino, nome Bélgica (Dedé) Mirabal, ĝis sia morto la 1an de Februaro, 2014.

La urbo ricevis sian nomon laŭ Francisco Antonio Salcedo kiu luktis en la nordokcidenta parto de la lando kontraŭ la aremo de Haitio dum la Doming-Haitia Milito post la sendependigo de Domingo disde Haitio en 1844. 

Agrikulturo estas la nura ekonomia agado en la municipo, escepte pri kelkaj tre malgrandaj industrioj; la ĉefaj produktoj estas kuirbananoj, manioko kaj kakao.

Notoj
-----

1. ↑   Garcia, Franklin (2014-02-03). "Last Surviving Mirabal Sister, Doña Dede, Dead at 88". Huffington Post. Alirita la 22an de Marto 2021.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719124
* LCCN: n82047928
* VIAF: 141913399
 |
**San Lorenzo de Tormes** [sanloRENzo deTORmes] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *San Lorenzo de Tormes* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Laŭrenco de Tormes*, alude al la rivero Tormes. Ambaŭ konceptoj aperas en la blazono: la sanktulo kiel rosto-krado kie supozeble estis martirigita la sanktulo; kaj la rivero per ondoj.

San Lorenzo de Tormes en la provinco Avilo.
Ermitejo de Vallehondo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj San Lorenzo de Tormes kaj Vallehondo [baĝeONdo] (Profunda Valo, tamen ĝi estas nek nek); ĝi okupas totalan areon de 14,50 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 33 loĝantojn. 

Ĝi perdis 530 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 82 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun El Losar del Barco, La Horcajada, Santa María de los Caballeros, El Barco de Ávila, Los Llanos de Tormes kaj Santa María de los Caballeros. 

La tereno estas inter la valoj de la rivero Tormes kaj de la rojo Caballeruelo, ties alfluanto, kaj inter kelkaj montaraj zonoj kiel Risco de la Encina norde kaj Cuerda de Montenegro sude. 

La altitudo gamas inter 1320 m norde kaj 970 m borde de la rivero Tormes. La domaro estas je 1031 m super marnivelo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej frua mencio estas de 1494 kiam okazis parado de kavaliroj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763069
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Hindia otido** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Gruoformaj *Gruiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Otidedoj *Otidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Ardeotis* *Ardeotis* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Hindia otido** '**Ardeotis nigriceps '**Vigors 1831 |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Hindia otido  |

 |
| v • d • r |

La **Hindia otido** (*Ardeotis nigriceps*) estas birdo el la familio de Otidedoj kiuj troviĝas en Barato -ĉefe en okcidenta parto- kaj eble en Pakistano.

Aspekto
-------

Estas granda birdo - 122 cm la masklo kaj 92 cm la femalo; tiu pezas ĉirkaŭ 18 kg-, bruna dorse kaj blanka ĝenerale kaj ĉefe sube, sed en tiu otido ambaŭ koloroj estas pli puraj kaj videblaj ol en aliaj samfamilianoj. Krome ili havas nigrajn kreston kaj antaŭajn pintoflugilojn.

Ambaŭ seksoj estas similaspektaj sed maskloj havas pli grandan kreston kaj larĝan nigran strion trabruste.

Bredado
-------

Nestoj troviĝas surplanke kaj maskloj ne partoprenas kovadon aŭ zorgadon. Ununura ovo estas demetata de la ino. La idoj restas ĉe patrino ĝis la venonta reprodukta sezono.

Kutimoj
-------

Tiuj orientalisaj birdoj loĝas en sekegaj aŭ sekaj herbajoj. Ili manĝas skarabojn, saltulojn, semojn kaj sekajn fruktojn.

Loĝantaro
---------

La loĝantaro estas supozata ĉirkaŭ malpli ol **1,000 birdoj**. La ĉefa minaco estas malpliigo de medio. Tiu birdo troviĝas en barataj ŝtatoj Raĝastano kaj Madhja Pradeŝ. Rifuĝejoj Gatigaon kaj Karera en Madja Pradeŝ havis iam similan loĝantaron sed nuntempe ne tiom en rifuĝejo Karera en Ŝivpuria distrikto. Eta loĝantaro de tiu specio ankoraŭ loĝas ĉe rifuĝejo Nanaj ĉe Solapuro en Maharaŝtro.

Literaturo
----------

* BirdLife International (2004). *Ardeotis nigriceps*. *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj*, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 11 May 2006.

Vidu ankaŭ
----------

* Narmad-valaj sekaj deciduaj arbaroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hindia otido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hindia otido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Hindia otido en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |

* ARKive - bildoj kaj fimoj de Hindia otido *(Ardeotis nigriceps)* Arkivigite je 2006-05-02 per la retarkivo Wayback Machine
* BirdLife Species Factsheet Arkivigite je 2009-01-02 per la retarkivo Wayback Machine
Montrado de salproduktado.
La **Salejoj de Poza de la Sal** estas antikva minekspluatejo de salo en la municipo Poza de la Sal kiun ili nomigas. Ili estas sur depresio ĉe la orienta limo de Páramo de Masa (stepo Masa), formata per kruta deklivo de la tereno el 1100 msm de Páramo, ĝis 650 msm de la ebenaĵo de La Bureba.

Survoje al la zono de la salejoj, estas la Domo de Administrado de la Reĝaj Salejoj kaj, ĉe la rivero, la komplekso nomita «Bona» aŭ «Malbona Fonto», formita per serio de fontoj kiuj servas al lavejoj, brutotrinkejoj kaj iama tanejo, ĉio el la 18-a jarcento, kun kelkaj malmultaj romiaj restaĵoj. La florado de la loĝloko Poza de la Sal estis ligita al siaj salejoj, jam ekspluatitaj el antaŭ la romia epoko kun tiom strategia valoro, ke ĝi rezultis en la fortikigo de la urbo por ties defendo en la Mezepoko. Tiuj salejoj kun tiuj de Añana en Alavo estis la plej gravaj de la nordo de Iberio.

La produktado de salo en Poza estis realigita kondukante akvon el la fontoj tra reto de kondukiloj ĝis horizontalaj platformoj el ligno kaj ŝtono kie la akvo estas disigita sur ortangulaj terpecoj. La vaporiĝo de akvo pretigas la salon por ĝia kolektado en ujoj protektitaj el pluvo. La propraĵoj de tiu rimedo pasis tra diversaj posedantoj ĝis en 1564 Filipo la 2-a dekretis la monopolon de la salo, kiu daŭris ĝis 1888. La uzado de aliaj konserviloj por manĝajoĵ kaj speciale la utiligo de malvarmo tiucele malgravigis la komercon de la salo. La lasta salejo estis fermita en 1974, kiam la elfosado de salo estis definitive abandonita en Poza. En 2001, la salejoj estis deklaritaj «Havaĵo de Kultura Intereso» kaj oni iniciatis ties rekuperon por turisma celo. En 2003, oni malfermis interpretejon pri salo en la iama Domo de Administrado de la Reĝaj Salejoj kaj oni rekuperis laborlokojn kaj salakvujojn por kultura disvastigo.

* Kategorio Salejoj de Poza de la Sal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 782129
 |
Dosiero:Carpet sweeper.pngRulbalailo
**Rulbalailo** estas aparato por purigi plankojn. Ĝi estas skatolo sur radetoj, kun bastono kiu povas turniĝi. Per tiu bastono oni antaŭenpuŝas la skatolon. En la skatolo troviĝas du aŭ pli rondaj brosoj aŭ kaŭĉukaj lameloj kiuj per transmisiado sur la radetoj ekmoviĝas. Kontraŭe al polvosuĉilo la rulbalailo estas malpeza kaj ĉie uzebla. Post uzado ĝi povas esti malplenigata super rubujo per malfermo de klapeto je la suba flanko. Kelkaj modeloj havas elpreneblan kaptujon.

Historio
--------

La rulbalailo estis en 1867 patentita de Melville R. Bissell el Grand Rapids en Usono. Komence Bissell mem uzis la rulbalailon por purigi la tapiŝon en la butiko. Li komencis la vendadon de rulbalailoj en 1883, post kiam klientoj regule demandis lin kie ili povis aĉeti tian aparaton.

La rulbalailo ĉefe estis uzata por forigi panerojn de la planko. Ĝi antaŭ ĉio estis populara dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. Nuntempe ili ankoraŭ haveblas ĉefe kun elektra propulso.

Vidu ankaŭ
----------

* Hejma ilaro
* Panersuĉilo
* Polvosuĉilo

* Kategorio Rulbalailo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Moderna ruldomo
Historiaj ruldomoj en Germanio
**Ruldomo** (**ruldometo**, **loĝveturilo**; *karavano* estas evitinda vorto) estas movebla domo, kiu per tirhoko povas esti fiksata al aŭtomobilo, do iaspeca remorko. Por la plejmulto de la homoj ruldomo estas loĝejo nur dum la ferioj, sed kelkiuj permanente loĝas en ĝi. Ofte tiuj estas homoj havante profesion pro kiu ili daŭre devas vojaĝi kiel kunlaborantoj de cirko.

Feriantoj vojaĝas per ruldomo al kampadejo kie ili luas starlokon.
Moderna ruldomo nuntempe estas provizita per luksaj ekstraĵoj kiel necesejo, varma fluanta akvo, hejtilo, fridujo kaj frostigilo.

Similan celon, sed propran propulson havas kampadveturiloj. Malavantaĝo kompare al ĝi estas, ke ruldomoj ne rajtas tiom rapide veturi. Avantaĝoj de ruldomo estas, ke ĝi kostas multe malpli ol kampadveturilo.

Referencoj
----------

1. ↑  Rüdiger Eichholz. *Esperanta Bildvortaro*, p. 478. (ISBN 0-919186-32-7)
2. ↑  Evitinda vorto, laŭ *PIV 2005*, p. 531.

* Kategorio Ruldomo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kago Ŝintaro** (駕籠真太郎 [Kago Ŝintarō]) naskiĝita 1969e en Tokio, Japanio, estas japana guroa mangaverkisto. Li debutis 1988e en la magazino COMIC BOX.

Stilo
-----

La stilo de Shintarō Kago estis nomita "fasonebla paranojo". Li estis eldonita en kelkajn grandaĝajn mangamagazinojn, gajnante kompreneblan disvastigon. Multaj el liaj mangaoj parolas pri groteskaj aferoj, kiel ekstreman sekson, fekmalsanojn kaj korpan modifadon.
Li ankaŭ verkis kelkajn sciencfikciajn ne-guroajn mangaojn, plej rimarkeble Choutennou Paratakushisu (超伝脳パラタクシス) por Weekly Young Jump (週刊ヤングジャンプ). Multaj el siaj mallongaĵoj estas eksperimentaj kaj bizaraj. Li ofte rompas la kvaran muron, kaj li ŝatas ludi kun la paĝo en ekstremaj kieloj, ĉefe por komika efiko.

Ligiloj
-------

* おぼろ駕籠 blogo de Shintarō Kago (japane)
* Oficiala paĝo
* ‘Shintaro Kago’ en el XIX Salón del Manga de Barcelona Arkivigite je 2014-08-11 per la retarkivo Wayback Machine (Spanish)

* Kategorio Kago Ŝintaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 289269
* GND: 1163236632
* LCCN: no2011016055
* VIAF: 160734125
* ISNI: 0000 0001 1482 5722
* SUDOC: 183339681
* BNF: 16251898c
* MBA: 6ea10a33-12b6-47e2-80c7-bb8f65ad8537
* NDL: 00804705
* RKD: 366722
* BNE: XX5250243
 |
**Războieni-Cetate** [rəzbojenj ĉetate] (hungare: **Székelyföldvár**) estas komunumo en Rumanio sude de Câmpia Turzii.

Historio
--------

La unua mencio estas en 1291. Ĝi estis ekleziejo de 1332. En 1910 ĝi havis 1 115 loĝantojn (rumanoj, hungaroj). En 2002 la vilaĝo havis 1 508 rumanojn, 6% hungarojn. Administre Războieni-Cetate apartenas al la urbo Ocna Mureş. Ĝis 1919 Székelyföldvár apartenis al Hungario, al Torda-Aranyos.

Fonto
-----

* Magyar nagylexikon, 1-18. 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

Komunumoj pri *földvár* en Hungara reĝlando
-------------------------------------------

Estas rilatoj inter komunumoj havanta la nomon *földvár*. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Bácsföldvár | Balatonföldvár | Barcaföldvár |
| Dunaföldvár | Pusztaföldvár | Tiszaföldvár |
| Székelyföldvár |  |  |

Gravaj personoj
---------------

* Sámuel Szabó (Székelyföldvár, 16-a de majo 1829 – Kolozsvár, 1-a de januaro 1905): instruisto, historiisto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mapo de distrikto
* Popolnombrado 2002
***Jamón, jamón*** (Ŝinko, ŝinko) estas erot-drama hispana filmo de 1992 verkita kaj reĝisorita de Bigas Luna en kiu stelulas, inter aliaj, famaj geaktoroj kiel Stefania Sandrelli, Anna Galiena, Penélope Cruz, Jordi Mollà, Javier Bardem kaj Juan Diego.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

José Luis (Jordi Mollà) estas diboĉema filo de riĉaj geedzoj posedantoj de fabriko de viraj subvestaĵoj en kiu laboras Silvia (Penélope Cruz), lia fianĉino. Kiam ŝi gravediĝas, José Luis promesas edziĝi al ŝi, kontraŭ la gepatra decido. La patrino de José Luis (Stefania Sandrelli), ne konsiderante Silvia sufiĉe taŭga kiel edzino de sia filo (pro ŝia malriĉa familio), decidas dungi junan modelon de siaj subvestaĵoj, sian amanton kaj aspiranton al taŭrludado, Raúl (Javier Bardem), por ke li seksallogu la junulinon. Ĉio komplikiĝas kiam Raúl enamiĝas de Silvia kaj tiu malkovras, ke ĉio estis komploto planita de la patrino de ŝia fianĉo.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

La virbovo *Toro de Osborne* estas kastrita en sceno de la filmo.
* Anna Galiena - Patrino de Silvia
* Stefania Sandrelli - Patrino de José Luis
* Juan Diego - Patro de José Luis
* Penélope Cruz - Silvia
* Javier Bardem - Raúl Gonzales
* Jordi Mollà - José Luis, la diboĉema filo

Partoprenantoj
--------------

Tiu ĉi filmo famigis la reĝisoron Bigas Luna.​ Aldone la filmo internacie sukcesis kaj same famigis du el hispanaj geaktoroj plej popularaj en Holivudo kaj en la tuta mondo, nome Penélope Cruz kaj Javier Bardem, kiuj fakte pariĝis.​

Komentoj
--------

*Duelo a garrotazos*, Francisco de Goya, Muzeo Prado estas sceno adaptita al fina sceno de la filmo.
Estas diversaj bildoj kiuj iĝis ikono de la kulturo de la 1990-aj jaroj kaj kristaligis la figurojn de la du ĉefaj protagonistoj (Silvia kaj Raúl) kaj la filmon mem. En komenca sceno Raúl persekutas motorcikle la vundeblan figuron de la juna Silvia kiu piediras pade, montrante sian maĉismon kaj brutemon. Rendevuoj de la nova paro okazas ĉe reklama gigante figuro reprezentanta nigran virbovon kiu estis reklamaĵo de alkoholaĵo kaj pro la rilato al hispana kulturo estis pardonita dum forigo de reklamaĵoj el ŝoseoj tra la tuta lando; en iu sceno oni frapas la kojonojn de la virbovo kaj tial la bestofiguro restas kastrita. En fina sceno Raúl kaj José Luis luktas uzante kiel armilojn ŝinkojn (Raúl estas gardisto en ŝinkostokejo); tiu sceno estas omaĝo al pentraĵo *Duelo a garrotazos* (Bastonluktado) de Francisco de Goya.

Referencoj
----------

1. ↑  Jamón jamón (1992): De jamones y cuernos SIIDCA. Konsultita la 21an de aŭgusto 2019.
2. ↑  Jamón, jamón ABC. Konsultita la 21an de aŭgusto 2019.

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Jamón, jamón en la hispana Vikipedio.*

* Kategorio Jamón, jamón en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819786
 |
Ekipaĵo S.A.W.E.R.
**S.A.W.E.R.** (plenvorte **Solar Air Water Earth Resource**) estas aŭtonoma sistemo por kultivi dezerton. Ties celo estas ŝanĝi almenaŭ parton de seka kaj varma dezerto en verdan oazon. La projekto kunigas fakulojn el Universitata Centro de Energetike Efektivaj Konstruaĵoj kaj Fakultato de Maŝina ČVUT kun Botanika Instituto de Akademio de Sciencoj de ĈR. En la praktiko ĝi estos validigita en ĉeĥa pavilono en la monda ekspozicio Expo 2020 en Dubajurbo.

Principo de la ekipaĵo
----------------------

S.A.W.E.R. estas ekipaĵo, kiu devas servi por ŝanĝi sekan dezerton en oazon pere de celata reproduktado de mikroorganismoj. La akvo, kiun la sistemo S.A.W.E.R. produktas, estas akirata el aera humideco. Solar Air Water Energy Resource (S. A. W. E. R.) konsistas el du sistemoj, unu por akirado de akvo el dezerta aero kaj la alia por kultivado de dezerto en fekundan grundon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio S.A.W.E.R. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Universitata centro de energetike efektivaj konstruaĵoj de ČVUT Arkivigite je 2019-01-15 per la retarkivo Wayback Machine
* Universitata centro de energetike efektivaj konstruaĵoj de ČVUT Arkivigite je 2019-01-15 per la retarkivo Wayback Machine
* Kancelario de partopreno de Ĉeĥa respubliko en Ĝenerala monda ekspozicio EXPO


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ĉeĥio |
**SAEV**, portugala mallongigo por **Superintendência de Água, Esgotos e Meio Ambiente de Votuporanga**, konata ankaŭ kiel **SAEV-Ambiental**, estas urba publika organizaĵo fondita la 5-an de decembro 1968 en administrado de urbestro Dalvo Guedes, per la dekreto n-ro 1.057/68, kaj firmigita de la leĝo n-ro 1.072 je la 30-a de decembro 1968. 

SAEV celas studi, plani kaj plenumi, ĉu rekte ĉu per kontrakto kun kompanioj fakaj pri sanitara inĝenierado, la farojn rilatajn al la konstruado, ekspansio, restrukturado kaj funkciado de publikaj trinkakvaj kaj sanitaraj kloakaĵaj provizaj sistemoj, pluvakvaj galerioj, reaperado aŭ refarado de urbaj vojoj, publika purigado kaj mediaj agoj.

Oni povas diri, ke la historio de SAEV komenciĝis en 1953, jaro en kiu la plenuma povo de Votuporango faris studojn por proviza akva sistemo kaj petis financojn de la subŝtata registaro. Sub administrado de la urbestro João Gonçalves Leite, ĉirkaŭe 1958, komenciĝis la laboroj de la distribu-sistemo, kaj la 17-an de decembro 1960 la urbestro Hernani de Mattos Nabuco inaŭguris la stacion, kiu estis produktanta 266.000 litrojn da akvo po unu horo. Tiutempe Votuporango havis 8.000 loĝantojn kaj tiu sektoro tiam estis tute 

administrata de la urba departemento pri akvo kaj kloakaĵo.

Referencoj
----------

1. ↑  Informpaĝo en la retejo de SAEV

Vidu ankaŭ
----------

* Votuporango
* Plenuma povo de Votuporango

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de SAEV portugale