recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
En ekonomiko, **libera merkato** estas sistemo en kiu la prezoj por varoj kaj servoj estas mem-regulataj pere de la malferma merkato kaj de la konsumantoj. En libera merkato, la leĝoj kaj fortoj de mendado kaj ofertado estas liberaj el ajna interveno fare de registaro aŭ de alia aŭtoritato kaj el ĉiuj formoj de ekonomia privilegio, monopoloj kaj artefaritaj trudoj. Proponantoj de la koncepto de libera merkato kontrastigas ĝin kun la koncepto de regulita merkato en kiu registaro intervenas por la mendado kaj ofertado pere de variaj metodoj kiel doganoj uzataj por limigi la komercon kaj por protekti la lokan ekonomion. En ideala liber-merkata ekonomio, prezoj por varoj kaj servoj estas determinataj libere fare de la fortoj de mendado kaj ofertado kaj estas rajtigitaj atingi sian punkton de ekvilibro sen interveno de la registara politiko.

Referencoj
----------

1. ↑  Karl Popper (1945/1994). The open society and its enemies. Londono: eldonejo *Routledge*. ISBN 978-0-415-61021-6.

Vidu ankaŭ
----------

* Merkata ekonomio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 271832
* LCCN: sh85073989
* NKC: ph709834
 |
La **nacia flago de Kamboĝo** estis readoptita en 1993, post elektoj kiuj restarigis la monarkion.

Ĉirkaŭ 1850, la kamboĝa flago havis bildon de Angkor Ŭat en la centro. La nuna flago, kun bluaj striaj flankoj kaj ruĝa centro (la strioj estas proporcie 1:2: 1) estis adoptitaj post la sendependiĝo de Kamboĝo en 1948. Ĝi estis uzita ĝis la 9-a de oktobro 1970, kiam nova flago estis lanĉita de la Kmera Respubliko de Lon Nol kiu daŭris ĝis la transiro al la Ruĝaj Kmeroj en 1975. Posta ŝtato de Demokratia Kampuĉeo, kiu ekzistis de 1975 al 1979, uzis ruĝan flagon kun tri-turita Angkor Ŭat-dizajno.

La Popola Respubliko Kamboĝa estis establita en 1979, post la vjetnama invado de Kamboĝo. La *Kampuĉea Nacia Unuiĝinta Fronto por Nacia Savo* revivigis la flagon adoptitan de la Kmeroj Issarak en la tagoj kontraŭ franca rezisto por la nova ŝtato.

En 1993 la kamboĝa flago de 1948 estis readoptita. La nuna kamboĝa flago havas la distingon esti la nura flago en la mondo kiu montras konstruaĵon en la dizajno. Ruĝa kaj blua estas tradiciaj koloroj de Kamboĝo.

La flago uzita hodiaŭ estas la sama kiel tio establita en 1948, kvankam ekde tiam 5 aliaj dizajnoj estis uzitaj. Preskaŭ ĉiuj uzis la bildon de la templo de Angkor Ŭat en unu formo aŭ alia. Tiu fama templo, kiu originas de la 12-a jarcento, estis konstruita de la *Mahidharapura* monarka dinastio. Ĝi havas 5 turojn, sed ne ĉiam ĉiuj prezentiĝis en la sama versio sur flagoj. La templo ankaŭ aperas sur la blazono.

* Kategorio Flago de Kamboĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Azio |
| --- |
| Afganio • Armenio • Azerbajĝano • Bangladeŝo • Barato • Barejno • Birmo • Brunejo • Butano • Ĉinio • Filipinoj • Indonezio • Irako • Irano • Israelo • Japanio • Jemeno • Jordanio • Kamboĝo • Kartvelio • Kataro • Kazaĥio • Kirgizio • Kuvajto • Laoso • Libano • Malajzio • Maldivoj • Mongolio • Nepalo • Nord-Koreio • Omano • Orienta Timoro • Pakistano • Rusio • Sauda Arabio • Singapuro • Sirio • Srilanko • Sud-Koreio • Taĝikio • Tajlando • Turkmenio • Turkio • Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj • Uzbekio • Vjetnamio |
| **Flagoj de ŝtatoj limigite agnoskitaj**: Abĥazio • Montara Karabaĥo • Norda Kipro • Palestino • Sud-Osetio • Tajvano |
| 
Vidu ankaŭ: Flagoj de Afriko, Ameriko, Eŭropo, Oceanio, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |
**H.E.A.R.** estas organizaĵo sen profita celo dediĉita al preventado de la perdo de aŭdipovo, precipe pro laŭta rokmuziko. La siglo estas konsistas el la komencliteroj de la anglaj vortoj "Hearing Education and Awareness for Rockers" (*Edukado kaj Konscieco pri Aŭdipovo por Rokmuzikistoj*). H.E.A.R. estas fondita en 1988 de la rokmuzikisto Kathy Peck kaj kuracisto Flash Gordon, M.D. (tiel!) post kiam Kathy eksuferis tiniton kaj aŭdoperdon post muzikado kun la muzikgrupo The Contractions. Kathy ofte portas orelŝtopilojn en sia monujo, kaj klopodas distribui ilin ĉe rok-koncertoj.

La komenca mono por formi la organizaĵon venis de gitaristo/lirikisto Pete Townshend (ano de The Who), kiu suferas tiniton rezulte de laŭtaj sonvolumenoj ĉe koncertoj de sia grupo, kaj pro aparta incidento dum viva prezentado de My Generation, kiam la tamburisto Keith Moon ekbruligis eksplodaĵojn ene de sia tamburaro proksimege de Townshend.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (anglalingva)
**Taftan** (perse تفتان, *Taftân*) estas aktiva stratovulkano en sud-oriento de Irano situanta en la provinco Sistano kaj Baluĉistano. Kun preskaŭ 4,000 metrojn super marnivelo, ĝi estas la plej alta monto en sudorienta Irano. La plej proksima urbo estas Ĥaŝ. Taftan estas Baluĉi vorto kiu signifas "la loko de varmego".

Laŭ la Tutmonda Vulkanisma Programo, "alt-aktiva, Sulfuro-inkrusto Fumarolo okazas ĉe la pinto de la [sud-orienta] konuso. la profunda [nord-okcidenta] sekc-konuso estas de Plejstoceno aĝo. en Januaro 1902 la vulkano estis raportita fumi peze por multaj tagoj, kun foje forta fosforesko. unu laf-fluo estis raportita ĉe Taftan en 1993, sed eble estis erar-observo de Sulfur-fluo kiu estis fandita.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de la vulkanoj en Irano (Angle)

* Listo de Ultras de Okcidenta Azio (Angle)

Referencoj
----------

* picklist.org. prenita en 2013-02-10.
* Arkivigite je 2016-03-02 per la retarkivo Wayback Machine  , prenita 10 de majo 2015.

Eksteraj Ligiloj
----------------

* "Koh Taftan, Iran" en Peakbagger
***The Philosophy of Andy Warhol (From A to B & Back Again)*** (La filozofio de Andy Warhol (el A al B & reen)) estas libro de 1975 de la usona artisto Andy Warhol (1928-1987). Ĝi estis unuafoje publikigita de Harcourt Brace Jovanovich.

La libro estas aro de mem-konsciaj ironiaj "citeblaj citaĵoj" pri amo, belo, famo, laboro, sekso, tempo, morto, ekonomiko, sukceso, kaj arto, inter aliaj temoj, el la "Princo de Poparto". Ĝi havas enkondukon kaj estas dekkvinĉapitra kaj 241paĝa.

Historio
--------

Warhol subskribis du libro-kontraktojn en 1974 kun Harcourt, unu por *The Philosophy* kaj la dua por biografio de Paulette Goddard, kiu estis fine verkita.

*The Philosophy* estis fantomverkita de la kutima kunlaboranto de Warhol, nome Pat Hackett, kaj gazeteldonisto de *Interview* nome Bob Colacello. Multo de la materialo estis elprenita el registritaj intervjuoj kiujn Hackett faris kun Warhol specife por la libro, kaj ankaŭ el konversacioj kiujn Warhol registris inter li mem kaj Colacello kaj Brigid Berlin.

Warhol propagandis la libron en Septembro 1975 per naŭurba veturado, sekvite de haltoj en Italio, Francio kaj Anglio.

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* Bockris, Victor (1989). The Life and Death of Andy Warhol. New York: Bantam Books. ISBN 0-553-05708-1.
* Warhol, Andy (1975). The Philosophy of Andy Warhol (From A to B & Back Again). New York: Harcourt Brace Jovanovich. ISBN 0-15-189050-1.
sekurecĉerko
**Tafofobio** estas timo esti entombigota vivanta. Ĝi estis ofta en Eŭropo kaj Usono de la malfrua 18-a jarcento ĝis ĉirkaŭ la Unua mondmilito.

Rimarkindaj tafofobiuloj inkludis almenaŭ Frédéric Chopin, kiu petis ke lia koro estu forigita post lia morto, George Washington, Hans Christian Andersen kaj Alfred Nobel, el kiuj du ĉi-lastaj petis ke arterio estu malfermita post morto. Por eviti esti entombigota vivanta, oni fondis "hospitaloj por mortintoj", kie la putrado de la mortintoj estis kontrolata kaj kie la korpoj rajtis esti enterigitaj nur kiam ili jam abunde putris. Al la malgranda piedfingro de kelkaj kadavroj estis fiksita aparato, kio kaŭzis alarmon se la piedo klare moviĝis. Krome, oni konstruis kaj vendis sekurecĉerkojn, t.e. entombigĉerkoj, kie aparato povus estinti uzita por signali al la ekstera mondo ke ili daŭre estis vivantaj. Tamen tio ŝajne neniam okazis.

La fakto, ke la vivanta entombigita persono estus travivinta surbaze de tia anonco, verŝajne estus neebla, ĉar eĉ se li pasus el la entombigo tiel baldaŭ ke li povintus uzi la aparaton, li verŝajne mortus pro manko de oksigeno antaŭ ol la tombo povus esti malfermita. En iujn ĉerkojn oni metis pafilon aŭ sufiĉan kvanton da veneno por mortigi, tiel ke la vivanto en la tombo povus efektivigi facilan, rapidan memmortigon. Laŭ kelkaj ideoj, la ondo de tafofobio trankviliĝis en la tria kvarono de la 19-a jarcento, sed pli postaj fontoj konkludis, ke tiu ideo estis malĝusta. La Franca Akademio premiis D-ron Jost, kiam li inventis la cicipinĉigan pinĉilon, kiu povus esti uzata por montri, ke la korpo ne plu sentas ion kaj tial estas morta.

* Kategorio Tafofobio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 818884
 |
*Els Quatre Gats*.
***Els Quatre Gats*** ("la kvar katoj" kio en Hispanio signifas "malmultopaĉon") estis gastinstalaĵo (bierumejo, kabaredo, restoracio) inaŭgurita en Barcelono, Katalunio, Hispanio, la 12an de junio 1897.​ Dum la ses jaroj en kiuj ĝi funkciis, ĝis 1903, ĝi iĝis unu el ĉefaj referenc-centroj de la kataluna modernismo. Ĝi estis reinaŭgurita samnome en la 1970-aj jaroj.

Ĝi estis ĉe la strato Montsió (aŭ Montesión) en la teretaĝo de la domo Martí, nome novgotika konstruaĵo de la arkitekto Josep Puig i Cadafalch (1896). La ĉefaj fondintoj estis la pentristoj Santiago Rusiñol, Ramón Casas, Pompeyo Gener, Joaquín Mir Trinxet kaj Miquel Utrillo.

*Els Quatre Gats* enkadriĝis en tradicio de babilrondoj, vespermanĝoj kaj artokunsidoj propraj de Barcelono, kvankam ties rekta inspiro estis la kabaredo *Le Chat Noir* ("la nigra kato") de Parizo, kies nomon ĝi parodiis, rilate al la esprimo kiu komprenigas "kvar katoj" kun malabunda ĉeestantaro.

Tie okazis ekspozicioj (ekzemple la unua individua montro de Pablo Picasso okazis tie en Februaro 1900), literaturaj kaj muzikaj eventoj, spektakloj de pupteatro kaj ombroludoj. Dum 1899 oni publikigis 15 numerojn de la revuo *Quatre Gats*.

Krom la juna Picasso, aliaj famaj partoprenantoj estis la arkitekto Antoni Gaudí, la urugvaj-kataluna pentristo Joaquín Torres García, la skulptisto Julio González, la bildstriisto Ricard Opisso kaj la muzikkomponisto Isaac Albéniz. La kinreĝisoro Woody Allen filmis kelkajn scenojn de sia filmo *Vicky Cristina Barcelona* en Els Quatre Gats.

Notoj
-----

1. 1 2 3  Els quatre gats Historia Konsultita la 26an de Septembro 2015 en 4gats.com
2. 1 2 3  Els Quatre Gats Konsultita la 26an de Septembro 2015 en Toda Cultura.com
3. ↑   Els quatre gats. «Historia». 4gats.com. Konsultita la 26an de Februaro 2022.
4. ↑  Ana Vega Els Quatre Gats-primera exposición de Picasso Alirita la 26an de Septembro 2015, 1a de Februaro 2012 en Semanario Hispánico.
5. ↑  Els Quatre Gats Barcelona Alirita la 26an de Septembro 2015 en Tourist Guide Barcelona nome Barcelona Tourist Guide.com
6. ↑   Casa Martí-"Els 4 gats" Alirita la 26an de Septembro 2015 en Turisme de Barcelona nome Barcelona Turisme.com

Bibliografio
------------

* *Els Quatre Gats: Art in Barcelona around 1900*, Marylin McCully. Princeton University Press. 1978.
* *Historia de Els Quatre Gats*, Jardi Casany. Aedos. Barcelona, 1972.

Vidu ankaŭ
----------

* Le Chat Noir

* Kategorio Els Quatre Gats en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758976
* VIAF: 240523872
* SUDOC: 035604034
 |
Tiama Brita Ministro de Eksterlandaj Aferoj Joyce Anelay diskurse dum la Tago de Homaj Rajtoj en Londono, 8a de Decembro 2016.
La **Tago de Homaj Rajtoj** estas internacia tago kiu celebriĝas ĉiujare tra la mondo la 10-an de decembro.

La dato estis elektita honori la adopton kaj proklamon de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj, la 10-an de decembro, 1948, de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, la unua tutmonda elparolo de homaj rajtoj. La memortago establiĝis en 1950, kiam la Ĝenerala Asembleo invitis ĉiujn ŝtatojn kaj interesitajn organizojn celebri la tagon kiel ili vidis konvenan.

La tago estas la alta punkto en la kalendaro de UN-a stabejo en Novjorko, Usono, kaj kutime estas markita ambaŭ per alt-nivelaj politikaj kunvenoj kaj renkontoj kaj per kulturaj okazoj kaj ekspozicioj temantaj homajn rajtajn aktualaĵojn. Krome, ĝi tradicie estas la 10-a de decembro kiu la kvin-jara Premio de Unuiĝintaj Nacioj en la Kampo de Homaj Rajtoj estas aljuĝita.

Multaj aliaj registaraj kaj neregistaraj organizoj aktivaj en la kampo de homaj rajtoj planas specialajn okazojn por memori la tagon. La temo de la tago por 2006 estas la lukto kontraŭ malriĉeco kiel problemo de homaj rajtoj. Kelkaj deklaroj ellasiĝis je tiu okazo, enhavante tiun eldirita per tridek-sep mandato-tenantoj de UN-aj Specialaj Procedoj.

La Tago de Homaj Rajtoj estas observata per multaj civilaj sociaj organizoj.

"Sekve, ni elvokas ĉiujn ŝtatojn rekoni malriĉecon kiel neado de bazaj homaj rajtoj, trakti la eliminon de malriĉeco kiel binda devo, kaj gravigi malriĉecan reduktadon en politiko kaj agado, enhavante per signifa partoprenado de la malriĉuloj kaj per disdonado de rimedoj por la lukto kontraŭ malriĉeco." -Specialaj Procedoj de la Konsilo de Homaj Rajtoj, 10-a de decembro, 2006

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tago de Homaj Rajtoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Tago de Homaj Rajtoj 2006 - nur legebla en la araba, ĉina, angla, franca, rusa, kaj hispana
**Sílvio TENDLER**, naskita en 1950, estas fama brazila dokumentfilmisto. Li estas konata kiel "la kinisto de la venkitoj" aŭ "la kinisto de la interrompitaj revoj", ĉar li traktis en siaj filmoj gravulojn kiel, inter aliajn, Jango, Juscelino Kubitschek kaj Carlos Marighella. Sílvio jam faris proksimume 40 filmojn, mallongajn, mezlongajn kaj longdaŭrajn. En 1981 li fondis la firmaon *Caliban Produções Cinematograficas Ltda.*, filmproduktejon fakan pri historiaj biografioj kun socizorgaj trajtoj.

Tendler produktis tri el la plej sukcesaj dokumentfilmoj (laŭ la nombro de la venditaj kinbiletoj) en la brazila kino-historio: "O Mundo Mágico dos Trapalhões" (1 miliono 800 mil da spektintoj), "Jango" (1 miliono da spektintoj) kaj "Anos JK" (800 mil spektintoj).

La filmoj "Jango" kaj "Anos JK", kvankam ili temas pri la armea puĉo de 1964 en Brazilo kaj pri demokratio, estis lanĉataj eĉ dum armea regado, en 1964 kaj 1980, respektive. Ekde tiam, li daŭre produktis serion da dokumentfilmoj, kiuj konkeris diversajn premiojn el la spektantaro kaj el kritikistoj, diskonigante la brazilan historion kaj kulturon en diversaj partoj de la mondo.

Plej gravaj filmoj
------------------

* Os Anos JK – Uma trajetória política (1980)
* O Mundo Mágico dos Trapalhões (1981)
* Jango (filmo) (1984)
* Castro Alves (filmo) – Retrato Falado do Poeta (1998)
* JK - O Menino que Sonhou um País (2002)
* Glauber o Filme – Labirinto do Brasil (2002)
* Encontro com Milton Santos ou O Mundo Global Visto do Lado de Cá (2007)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sílvio Tendler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Caliban Produções Cinematográficas Ltda.
**Thomas LUCKMANN** (/ˈlʌkmən/; 14a de Oktobro, 1927 – 10a de Majo, 2016) estis uson-aŭstria sociologo de germana kaj slovena deveno kiu instruis ĉefe en Germanio. Naskiĝinta en Jesenice, tiam Reĝlando Jugoslavio, Luckmann studis filozofion kaj lingvistikon en la Universitato de Vieno kaj en la Universitato de Innsbruck. Liaj kontribuoj estis ŝlosilaj por studioj pri sociologio de komunikado, sociologio de sciaro, sociologio pri religio, kaj filozofio de scienco. Liaj plej bone konataj titoloj estas la libro de 1966 nome *The Social Construction of Reality: A Treatise in the Sociology of Knowledge* (kunaŭtorita kun Peter L. Berger), *The Invisible Religion* (1967), kaj *The Structures of the Life-World* (1973) (kunaŭtorita kun Alfred Schütz). 

Luckmann dekomence ne intencis iĝi sociologo. Liaj dekomencaj akademiaj interesoj estis lingvistiko, historio kaj filozofio. Luckmann en Novjorko ĉefe studis filozofion kaj elektis studi sociologion kun kiel duaranga fako admirinte kiel liaj instruistoj specialiĝis en tiuj aferoj. Por ekzemplo, Luckmann estis enkondukita al la sociologio de religio kiam lia tiama instruisto, Carl Meyer, konsilis al li fari kampolaboron pri eklezioj en Germanio post la Dua Mondmilito. Kaptita de tiu sperto en Germanio, Luckmann uzis sian kampolaboron por atingi doktorigon en sociologio.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 805070
* GND: 11874738X
* LCCN: n80046250
* VIAF: 108189543
* ISNI: 0000 0001 0859 7014
* SUDOC: 028820460
* BNF: 12057759r
* NDL: 00448169
* BIBSYS: 90074226
* NKC: jn20010602852
* BNE: XX1008444
 |
Paĝo el kopio (ĉ. 1440).
***The Romaunt of the Rose*** (nome la *Romaunt*) estas parta traduko en meza angla de la franca alegoria poemo, nome Roman de la Rose (la *Roman*). Origine konsiderita verko de Chaucer, la *Romaunt* inspiris polemikon inter fakuloj de la 19a jarcento kiam oni trovis partojn de la teksto kiel diferencaj laŭ stilo el la aliaj verkoj de Chaucer. Oni trovis ankaŭ, ke la teksto enhavas tri diferencajn fragmentojn de traduko. Kune, la fragmentoj — A, B, kaj C - havigas tradukon de proksimume unu triono de *Le Roman*.

Estas malmulta dubo, ke Chaucer ja tradukis *Le Roman de la Rose* sub la titolo *The Romaunt of the Rose*: en *The Legend of Good Women* (La legendo de la bonaj virinoj), la rakontanto, Chaucer, deklaras tion. La demando estas ĉu la survivinta teksto estas la sama kiun Chaucer verkis. La aŭtoreca demando estis temo de esplorado kaj polemiko. Tiel la diskuto pri la *Romaunt* aliris al lingvistiko pli ol al literatura analizo.

Fakuloj nuntempe ĝenerale interkonsentas, ke nur la fragmento A estas atribuebla al Chaucer, kvankam la fragmento C ege similas al la stilo de Chaucer en lingvo kaj formo. La fragmento C diferencas ĉefe laŭ la vojo kiel la rimoj estas konstruitaj. Kaj kie fragmentoj A kaj C aliras al la Londona dialekto de la 1370-aj jaroj, la fragmento B enhavas formojn karakterajn de norda dialekto.

Referencoj
----------

1. ↑   Sutherland, Ronald (1967). The Romaunt of the Rose and Le Roman De La Rose. Oakland: University of California Press. pp. Introduction.
2. ↑   Eckhardt, Caroline (1984). The Art of Translation in The Romaunt of the Rose. Studies in the Age of Chaucer. 6. Notre Dame, Indiana: University of Notre Dame Press. pp. 41–63. ISBN 978-0-933-78405-5.
3. ↑   Li, Xingzhong (17a de Novembro, 2008). Studies in the History of the English Language--Metrical evidence: Did Chaucer translate The Romaunt of the Rose?. IV. Berlin: Mouton de Gruyter. pp. 155–179. ISBN 978-3110205879.
4. ↑  Sutherland, Ronald (1967)

Bibliografio
------------

* Rosalyn Rossignol, Critical Companion to Chaucer: A Literary Reference to His Life and Work (Infobase Publishing, 2006)
* Christopher Canon, The Making of Chaucer's English: A Study of Words (Cambridge University Press, 1998)

* Kategorio The Romaunt of the Rose en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 620953
* LCCN: n84160115
* VIAF: 179845766
* SUDOC: 050135988
* BNF: 16576439w
* BIBSYS: 90825456
 |
**Agencia EFE** estas internacia novaĵagentejo fondita en Burgoso la 3-an de januaro 1939. La tiama ministro pri internaj aferoj, Ramón Serrano Suñer, antaŭenigis la kreadon de la agentejo, en kiu ili aktive partoprenis: José Antonio Jiménez Arnau, Manuel Aznar Zubigaray kaj Vicente Gállego.

EFE estas kompanio pri informoj, kiu kovras ĉiujn informojn en la novaĵoj de la skriba gazetaro, radio, televido kaj interreto. Ĝi distribuas ĉirkaŭ tri milionojn da novaĵoj jare al pli ol du mil amaskomunikiloj, tra reto de pli ol tri mil ĵurnalistoj el 60 naciecoj. Ĝi funkcias 24 horojn tage en almenaŭ 180 urboj en 110 landoj kaj kun kvar redaktejoj en Madrido, Bogoto, Kairo (arablingva) kaj Rio-de-Ĵaneiro (portugale). Ĝi estis la unua hispana agentejo kiu havas delegaciojn en ĉiuj hispanaj aŭtonomaj komunumoj kaj urboj, kontribuante al la informada strukturado de la nacia teritorio.

* Kategorio Agencia EFE en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 646104
* GND: 5125822-5
* LCCN: n85225618
* VIAF: 133043255
* ISNI: 0000 0001 2359 0814
* SUDOC: 031891098
* BNF: 119942158
* NLA: 35778855
* BIBSYS: 90393563
* NKC: pna20221143001
* BNE: XX245091
 |
***The Secret Agent: A Simple Tale*** (La sekreta agento: simpla rakonto) estas novelo de Joseph Conrad, unuafoje publikigita en 1907. La historio okazas en Londono en 1886 kaj temas pri Sro. Adolf Verloc kaj lia laboro kiel spiono por nenomita lando (supozeble Rusio). *The Secret Agent* estas unu el la lastaj politikaj noveloj de Conrad en kiuj li foriris el siaj tipaj rakontoj pri naŭtiko. La novelo estas dediĉita al H. G. Wells kaj temas pri anarkiismo, spionado kaj terorismo. Ĝi temas ankaŭ pri la ekspluatado de vundebluloj en la rilatoj de Verloc kun lia bofrato Stevie, kiu havas lernomalkapablon. La malheltrista portreto de Londono kiun Conrad priskribas en la novelo estis influita de tiu farita de Charles Dickens en *Bleak House*.

La novelo estis modifita kiel teatraĵo fare de Conrad mem kaj ekde tiam estis adaptita al filmo, televido, radio kaj opero.

Pro sia priterorisma temo, ĝi estis unu el la tri verkoj de literaturo plej cititaj en la usona amaskomunikilaro du semajnojn post la Atencoj de la 11-a de septembro 2001.

Referencoj
----------

1. ↑  Conrad 1994, p. 5.
2. ↑  Conrad 2004, p. xiv.
3. ↑  "Charles Dickens: Eminently Adaptable but Quite Inimitable; Dostoyevsky to Disney, The Dickensian Legacy",  *The New York Times*. Kontrolita 3a de aprilo 2020.
4. ↑   Alfred Hitchcock Collectors’ Guide: Sabotage (1936). *Brenton Film*.
5. ↑  Shulevitz, Judith (27-a de septembro 2001), "Chasing After Conrad's Secret Agent", *Slate*,  .

Literaturo
----------

* Conrad, Joseph (1969), The Secret Agent, Penguin.
* (1990). Seymour-Smith, Martin (eld.). The Secret Agent. London: Penguin. ISBN 0-14-018096-6..
* (1994), The Secret Agent, London: Penguin, ISBN 0-14-062056-7.
* (2004), Lyon, John (eld.), The Secret Agent: A Simple Tale, Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-280169-4.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700257
* GND: 4127106-3
* LCCN: n80025571
* VIAF: 185884841
* SUDOC: 027742539
* BNF: 11972020d
* NLA: 35856377
 |
La **Internacia Tago por Egalaj Rajtoj de Handikapuloj** estas festata la 3an de decembro ĉiujare kaj dediĉita al antaŭenigado de kompreno al handikapuloj kaj instigado al subteno por iliaj digno, rajtoj kaj bonfarto. La tago ankaŭ celas konsciigi la avantaĝojn inkluzivi handikapulojn en ĉiuj aspektoj de politika, socia, ekonomia kaj kultura vivoj.

La eventoj de tiu ĉi estas organizataj de organizoj de handikapuloj, komercaj entoj, individuoj kaj registaraj korpoj. La partikulara tago estis desegnita por kunigi homojn el la tuta mondo, kiuj festas kaj rekonas la kontribuojn, kapablojn kaj atingojn de handikapuloj.

historio
--------

En 1976, la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj deklaris 1981 kiel "Internacia Jaro de Handikapuloj". Ŝi alvokis al agadplano je la nacia, regiona kaj internacia niveloj, emfazante egalajn ŝancojn kaj rehabilitante handikapulojn. La Deklaracio emfazis la rajtojn de handikapuloj plene partopreni en la socia vivo, vivi egale kun aliaj civitanoj kaj ĝui egalan parton de la sociaj kondiĉoj estiĝantaj de socia kaj ekonomia progresoj.

Por ebligi al ĉiu lando konstrui agplanon, kiu antaŭenigas la rajtojn de handikapuloj, UN deklaris 1983 ĝis 1992 la "Jardekon de Handikapuloj".

En 2006, la Ĝenerala Asembleo de UN adoptis la Konvencion de UN pri Rajtoj de Handikapuloj, kiu ekvalidis en 2008.

Ĉi-jare en ĉi tiu tago UN deklaras "Temojn de la Tago", bazitajn sur egaleco en homaj rajtoj kaj la partopreno de handikapuloj en la socio. De homoj kun ĉiuj kapabloj. "Ĉi tiu vortumo anstataŭigas la frazon "handikapuloj" per la pozitiva frazo "homoj kun ĉiuj kapabloj."

Vidu ankaŭ
----------

* Internacia Tago pri Konscio pri Aŭtismo

Eksteraj ligoj
--------------

 **Internacia Tago por Egalaj Rajtoj de Handikapuloj** en Vikimedia Komunejo
* Internacia Tago por Rajtoj de Handikapuloj, en la retejo de Unuiĝintaj Nacioj
* הכנסת ציינה את היום הבינלאומי לשוויון זכויות לאנשים עם מוגבלות
**The Sims** estas serio da komputilludoj kiu simulas socian aktivecon. Interalie, la ludanto krei kaj manipuli virtualajn rolfigurojn, konstrui domon por ili, aĉeti la meblaron kaj dezajni ĝardenon. Diversaj versioj de **The Sims** ĝuis grandan komercan sukceson kaj, ĝenerale, pozitive taksataj de la kritiko.

Funkciado
---------

La ludo ne havas strikte difinitan celon.

Oni devas gvidi diversajn aspektojn de la vivo de la roluloj "simoj" kiel ekzemple, trovi koramik(in)on, karieron, gajni monon, ktp. La "simoj" havas sep bazajn bezonojn: manĝado, socia interago, amuzo, bona ekstera etoso, dormemo, komforto kaj uzo de la necesejo. Por kontentigi tiujn necesojn oni interagas kun diversaj objektoj kaj aliaj "simoj". Ekzemple, televidilo plibonigas la staton de amuzo kaj lito tiun de dormemo. Kelkaj versiojn aldonas vivcelojn aŭ defiojn kies atingo donas pli da feliĉo da la rolulo. La roluloj povas agi memstare se ili ne ricevas ordonojn de la ludanto.

En la ludo ekzistas virtuala valuto, la "simelodeon". Oni povas gajni ĝin ĉefe per laborado kaj ĝi ebligas aĉetadon, konstruadon kaj konsumadon. Ĝenerale ju pli kosta estas varo, des pli ĝi efikas kaj kontentigas la rolulojn. La plenkreskuloj povas disvolvigi profesian karieron en diversaj kampoj kaj ricevi ĉiutagan salajron. La infanoj devas iri al lernejo. 

La "simoj" povas morti pro diversaj kialoj, kiel interalie elektroŝoko, sufokiĝo, malsato, malsano aŭ maljuno (dependanta de la versio) ankaŭ ili povas naski aŭ adopti idojn.

Versioj
-------

Oni lanĉis ĝis nun 4 gravajn ĉefajn versiojn por hejmaj komputiloj. Por tiuj, oni kreas plurajn amplektigojn por ĉiu ludo, vendataj aperte, instaleblaj sur la originala ludo, kiuj vastigas la eblojn. Krom tiuj, aperis aliaj versioj por diversaj platformoj (ludkonzoloj, tabelkomputiloj, ktp) kaj celoj (reta ludado)

### Ĉefa serio

* *The Sims* (jaro 2000)
	+ *Livin' Large* (2000)
	+ *House Party* (2001)
	+ *Hot Date* (2001)
	+ *Vacation* (2002)
	+ *Unleashed* (2002)
	+ *Superstar* (2003)
	+ *Makin' Magic* (2003)
* *The Sims 2* ( 2004)
	+ *University* (2005)
	+ *Nightlife* (2005)
	+ *Open for Business* (2006)
	+ *Pets* (2006)
	+ *Seasons* (2007)
	+ *Bon Voyage* (2007)
	+ *Free Time* (2008)
	+ *Apartment Life* (2008)
* *The Sims 3* (jaro 2009)
	+ *World Adventures* (2009)
	+ *Ambitions* (2010)
	+ *Late Night* (2010)
	+ *Generations* (2011)
	+ *Pets* (2011)
	+ *Showtime* (2012)
	+ *Supernatural* (2012)
	+ *Seasons* (2012)
	+ *University Life* (2012)
	+ *Island Paradise* (2013)
	+ *Into the Future* (2013)
* *The Sims 4* (jaro 2014)

### Aliaj ludoj

* *The Sims Online* (funkcianta de 2002 ĝis 2008)
* Serio *The Sims Life Stories* (de 2007)
* *The Sims FreePlay* (por tabulkomputiloj, 2011)
* *The Sims Medieval* (2011)
* *The Sims Social* (Por "Facebook", funkcianta de 20011 ĝis 2013)
* Serio *MySims* (ekde 2007, por ludkonzoloj Wii, Nintendo DS kaj poŝtelefono)

Vidu Ankaŭ
----------

* SimCity
The Strokes 2002
dekstra
**The Strokes** (La batoj) estas usona rokmuzika grupo formita en 1998 en Novjorko. La grupo konsistas el Julian Casablancas (ĉefkantisto), Nick Valensi (gitaro), Albert Hammond, Jr. (gitaro), Nikolai Fraiture (basgitaro) kaj Fabrizio Moretti (tamburoj kaj perkutado). La Batoj estis nomumita kiel unu el la plej eminentaj kaj influaj rokmuzikaj grupoj aperintaj en la 21-a jarcento.

Post la publikigo de ilia debutalbumo Is This It en 2001, la grupo ricevis multajn favorajn kritikojn. Ekde tiam, la grupo konservis grandan admirantaron, plejparte en Britio, Usono, Kanado kaj Aŭstralio. Kelkaj membroj komencis fari plurajn flankajn projektojn, kvankam kvara albumo estis publikigita la 22-an de marto 2011.

Albumoj
-------

* Is This It (2001)
* Room on Fire (2003)
* First Impressions of Earth (2005)
* Angles (2011)
* Comedown Machine (2013)
* The New Abnormal (2020)

* The Strokes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio The Strokes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 392937
* GND: 10328819-3
* LCCN: no2001090893
* VIAF: 154996965
* ISNI: 0000 0001 1547 7790
* SUDOC: 168931370
* BNF: 14045292s
* MBA: f181961b-20f7-459e-89de-920ef03c7ed0
* NKC: xx0023064
 |
**András Becsei** [andrAŝ beĉei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Becsei András** estas hungara bankisto.

András Becsei naskiĝis la  19-an de januaro 1977(nun 1977-01-19) en Moskvo.

Biografio
---------

András Becsei maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1995, poste li akiris an diplomon en Ekonomia Universitato en 2001, sed li studis en 2000 helpe de stipendio en Universitato de Suda Kalifornio. Ĝis 2006 li akiris pliajn diplomojn en Universitato de Kolonjo kaj Nacia Universitato de Singapuro. Jam depost la unua diplomo li laboris jaron en nafta firmao en Budapeŝto, poste en en:Ruhrgas en Essen, pli poste en alia firmao same eksterlande. Inter 2009-2014 li havis altajn postenojn en banko en Budapeŝto, poste en banka asocio aŭ denove en banko.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Egy sikeres forrásmenedzsment Magyarországon: az InvesTel története* (kunaŭtoro)
* *Milyen innovációs ötleteket meríthetnek a magyar lakossági bankok észak-amerikai és délkelet-ázsiai társaiktól?* (kunaŭtoro)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

Referencoj
----------



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845673
 |


* Portalo pri Biografio
situo de la insuloj kaj haligoj en la nordfrisa vadomaro
**Süderoog** (dane *Sønderog*, nordfrise *Saruug*, *Saaruuch*) estas insuleto en norda Germanio. Ĝi apartenas al la komunumo Pellworm kaj troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la nordfrisa vadomaro ĉe la bordo de la Norda Maro. Nuntempe la insuleto kovras areon de 62 hektaroj.

Süderoog estas haligo, do eta insulo kiu inundiĝas dum ĉiu alta tajdo, kaj homaj loĝlokoj de po kelkaj domoj sur ĝi troviĝas sur dek artefaritaj montetoj, kiuj tiom altas, ke ilin la alta tajdo ne sukcesas subakvigi.

Antaŭ la granda inundo de la jaro 1634 sur la haligo troviĝis tri loĝataj domoj kaj lumturo. Dum tiu inundo du domoj kaj la lumturo detruiĝis, kaj 10 homoj dronis. Dum la inundo de 1825 la lasta domo detruiĝis, sed ĝi poste rekonstruiĝis. Nun paro da ekologiistoj loĝas tie kaj oficiale prizorgas la protekton de la insuleta plantaro kaj birdaro.

La plej konata loĝinto dum la historio estis *Hermann Neuton Paulsen*, kiu inter la jaroj 1927 kaj sia morto 1951 sur la haligo organizis internacian pacisman junularan renkontejon – la Nazioj inter 1933 kaj 1945 ne sukcesis akapari la renkontejon. Post la morto de la fondinto, lia edzino plugvidis la feriejon, kiu dum 1960 iĝis fondaĵo kun sidejo en Stokholmo, kaj funkciis ĝis 1974.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Süderoog en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* paĝoj pri la biosfero Süderoog (paĝoj germanaj)[*rompita ligilo*]
transiro de kontinenta al oceana terkrusto je kontinenta rando (prezentado simpligita)
La **terkrusto** estas la ekstera, solida tavolo de la tero. Ĝi kompareblas, koncerne sian dikecon, al pomo kun ties ŝelo. Sub ĝi kuŝas la solida ĝis tenaca termantelo, kaj 2900 km pli profunde la plejparte likva terkerno.

La terkrusto kunmetiĝas el mozaiko de multaj terplatoj, kies moviĝon (po 2-10 centimetroj en jaro) priskribas la teorio de la platotektoniko. Tertremoj ekestas, kiam tensioj je la petrolimoj aŭ terplatoj puŝsubite solviĝas.

Diko
----

sekco de la tero:  
1 terkrusto (oceana kaj kontinenta krusto, dika 0 ĝis pli ol 80 km), 2 termantelo (supra mantelo inkluzive de la astenosfero (5), kaj suba mantelo), 3 terkerno (3a kaj 6 ekstera, likva kerno, 3b kaj 7 ena, solida kerno - 4 litosfero, do terkrusto kaj supra mantelo
La limo inter terkrusto kaj suba termantelo estas la Malkontinuo de Mohorovičić (mallongite **Moho**), kies profundo varias de loko al loko. Ĝi estas kutime ĉirkaŭ 35km sub la surfaco, do kutime la terkrusto estas ĉ. 35km dika; sed la terkrusto povas esti multe pli dika, ĝis 80-90km sub kelkaj montaraj areoj, kaj multe pli maldika, eĉ malpli ol 10km, sub la oceanoj.

Konsisto
--------


| Konsisto de la **terkrusto** |
| --- |
| oksigeno | 47 % |
| silicio | 28 % |
| aluminio | 8 % |
| fero | 4,5 % |
| kalcio | 3,5 % |
| kalio | 2,5 % |
| natrio | 2,5 % |
| magnezio | 2 % |
| titano | 0,5 % |
| hidrogeno | 0,2 % |
| karbono | 0,2 % |
| aliaj | <1 % |

Esplorhistorio
--------------

La detala esploro pri la terinterno komenciĝis antaŭ proksimume 200 jaroj. Sed jam la grekaj naturfilozofoj pensadis pri la strukturo de la tero, Newton kalkulis ĝian platiĝon per simpla fizika modelo, kaj ankaŭ vulkanismo kaj tertremo jam frue permesis kelkajn konkludojn. Ĉirkaŭ 1900 fine evoluis la modernaj mezurmetodoj de la gravimetrio, de la sismologio kaj de la geomagnetiko.

En 1909 la kroata sciencisto Andrija Mohorovičić eltrovis ke la konduto de iuj sismaj ondoj postulis la ekziston de subita ŝanĝo en la denso de la profundaj rokoj. Tiu malkontinuo, konfirmita de la postaj esploroj, portas nun lian nomon (Malkontinuo de Mohorovičić).

Vidu ankaŭ
----------

* Oceankrusto
* Platformo (geologio)
* geologio, geofiziko, litosfero, sismologio

Literaturo
----------

* Laszlo Egyed, *Physik der festen Erde* ["fiziko de la firma tero"], 370 p. Akadémiai Kiadó, Budapeŝto 1969.
* Karl Ledersteger, *Astronomische und physikalische Geodäsie* ["astronomia kaj fizika geodezio"], 871 p. J.E.K. volumo 5, eldonejo J. B. Metzler, Stutgarto 1969.
* Walter Kertz, *Einführung in die Geophysik, Teil I* ["enkonduko en la geofizikon, parto 1"], Hochschul-TB, 240 p. akademia eldonejo Spektrum 1970/1992.
* F. Press, R. Siever, *Understanding Earth* ["komprenante la teron", popularscienca], eldonejo W. H. Freeman, Novjorko 2000.

Eksteraj ligiloj
----------------



* USGS-mapo de la meza krustodikeco (anglalingva) Arkivigite je 2006-09-14 per la retarkivo Wayback Machine
***París-Tombuctú*** (Parizo-Timbuktuo) estas hispana filmo de 1999, reĝisorita de  Luis García Berlanga.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Michel de Assantes (Michel Piccoli) estas franca prestiĝa plastika kirurgo kiu, seniluziiĝinta disde la vivo kaj kun problemoj de impotenteco, decidas memmortigi saltante tra la fenestro de sia konsultejo en Parizo. Sed lastmomente li ŝanĝas opinion kaj rajdas la biciklon de vagulo (Antonio Resines) kaj veturi al Timbuktuo, kies ekzota nomo ŝajnas kaŝi la sekreton de la feliĉo. Lia veturo interrompiĝas kiam li suferas akcidento ĉe Calabuch, vilaĝeto de la valencilanda marbordo kiu montriĝas tiel ĥaosa kiel la ekzistado kiun li klopodis lasi en Parizo. En Calabuch li trafas serion de tre diversaj roluloj, inter kiuj elstaras la volupteca kaj impetema Trini (Concha Velasco) kaj la mistika viziulino Encarna (Amparo Soler Leal), du fratinoj kiuj baptas linn simbole kaj gastigas lin hejme, klopodante helpi lin superi sian hipotezan impotentecon. Preskaŭ koincide kun la jarmila ŝanĝo, Michel vivas serion de deliraj situacioj, kunhavataj kun la lokanoj de la ekstravaganca mediteranea marborda loĝloko: Gaby (Javier Gurruchaga), la malvirta frato de Trini kaj Encarna, anarkieca nudisto (Juan Diego), pastro kondamnita pro murdo (Santiago Segura), malobeaj enmigrantoj, koruptaj politikistoj kaj entreprenistoj. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Michel Piccoli (Michel)
* Concha Velasco (Trini)
* Amparo Soler Leal (Encarna)
* Juan Diego (Boronat)
* Eusebio Lázaro (Vicente)
* Javier Gurruchaga (Gaby)
* Santiago Segura (cura)
* Fedra Lorente (Benilde)
* Manuel Alexandre (Sento)
* Guillermo Montesinos (Planas)
* Enrique San Francisco (abogado)
* José Sancho (Artemio)
* Mabel Lozano (enfermera)
* Cristina Collado (alcaldesa)
* Pilar Ortega (Olga)
* Alexis Valdés (Dani)
* Joaquín Climent (Planelles)
* Mapi Galán (Nicole)
* Luis Ciges (Federico Baamonde)

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo París-Tombuctú en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839200
 |
***Société Nationale des Beaux-Arts*** (SNBA; en franclingva prononco: [sɔsjete nɑsjɔnal dɛ boz‿aʁ]; nome: Nacia Societo de Belartoj) estis termino sub kiu du diferencaj grupoj de francaj artistoj unuiĝis, el kiuj la unua por kelkaj ekspozicioj en la komencaj 1860-aj jaroj, nome en la Dua Imperio, kaj la dua ekde 1890 por ĉiujaraj ekspozicioj.

Fondita en 1861 en Parizo fare de Louis Martinet kaj Théophile Gautier, la *Société nationale des beaux-arts* celis elrompon el la Oficiala Pentrosalono, por fari arton malpli dependa de la publikaj mendoj kaj por instigi la artistojn administri mem siajn aferojn. Ĝi estis dekomence estrita de Théophile Gautier, kun la pentristo Aimé Millet kiel vic-prezidanto. La komitato estis komponita de artistoj Eugène Delacroix, Albert-Ernest Carrier-Belleuse, Gustave Courbet (1863), Pierre Puvis de Chavannes. Inter ekspoziciantoj menciindas Léon Bonnat, Jean-Baptiste Carpeaux, Charles-François Daubigny, Laura Fredducci, Gustave Doré, Antony Damien kaj Édouard Manet.

En 1890, la *Société Nationale des Beaux-Arts* estis re-vivigita sub regado de Puvis de Chavannes, Ernest Meissonier, Carolus-Duran, Bracquemond kaj Carrier-Belleuse, kaj ekde tiam okazas ĉiujara ekspozicio en la *Salon du Champ-de-Mars*.

Bildaro
-------

* Katalogo de 1891Katalogo de 1891
* Katalogo de 1892Katalogo de 1892
* Katalogo de 1893Katalogo de 1893
* Katalogo de 1904Katalogo de 1904

Notoj
-----

1. ↑  Petra Ten-Doeschatte Chu, Correspondance de Courbet, Paris, Flammarion, 1996, p. 196 — Lettre 63-3.
2. ↑  Historique, ĉe la retejo de la societo, salondesbeauxarts.com.

* Kategorio Société Nationale des Beaux-Arts en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 734573
* GND: 118898-7
* LCCN: n80158421
* VIAF: 144894236
* ISNI: 0000 0001 2176 4729
* SUDOC: 026424363
* NKC: xx0114345
 |
Kuracistino
**Medicina Doktoro** estas doktoro kiu dediĉas sin al medicino. En diversaj landoj tiu titolo havas diversajn oficialajn nomojn kaj mallongigojn.

**MUDr.** (el la latina *Medicinae Universae Doctor*, doktoro de ĝenerala medicino) estas ĉeĥa kaj slovaka akademia titolo de kuracisto akirita post studado en kuracista altlernejo kaj post sukceso en la finaj ekzamenoj.

En anglosaksaj landoj la kuracistoj ricevas titolon **M.D.** (angle *Medical Doctor*; latine *medicinæ doctor*) aŭ D.M. (angle *Doctor of Medicine*). Tiuj ĉi titoloj estas skribataj post la nomo.

Vidu ankaŭ
----------

* Doktoro
* Doktoriĝo

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rAkademiaj titoloj |
| --- |
| Akademiaj titoloj | 

|  |  |
| --- | --- |
| Bakalaŭraj titoloj | B / Bc. • BA / BcA. • Ir. |
| Magistraj titoloj | M / Mgr. • MA / MgA. • Inĝ. |
| Doktoraj titoloj | JUDr. • ICDr. • MDDr. • MSDr. • MUDr. • MVDr. • PaedDr. • PharmDr. • PhDr. • PhMr. • RNDr. • RSDr. • ThLic. • ThDr. |

 |
| Sciencistaj rangoj | CSc. • Ph.D. • Th.D. • DrSc. • DSc. |

 |
***The Voyage of the Beagle*** estas la titolo plej ofte donata al la libro verkita de Charles Darwin kaj publikigita en 1839 as his ***Journal and Remarks***, kio donis al li konsiderindajn famon kaj respekton. Tiu estis la tria volumo de *The Narrative of the Voyages of H.M. Ships Adventure and Beagle*, dum la aliaj volumoj estis verkitaj aŭ eldonita de la komandantoj de la ŝipoj. *Journal and Remarks* kovras la parton de Darwin en la dua esplorekspedicio de la ŝipo HMS Beagle. Pro la populareco de la rakonto de Darwin, la publikigisto reeldonis ĝin denove en 1839 kiel **Journal of Researches** de Darwin, kaj ankaŭ la reviziita dua eldono publikigita en 1845 uzis tiun titolon. Republikigo de la libro en 1905 enkondukis la titolon *The Voyage of the "Beagle"*, laŭ kiu ĝi estas nun plej bone konata.

Notoj
-----

1. ↑  Freeman, R. B. (1977), The Works of Charles Darwin: An Annotated Bibliographical Handlist (dua eld.), Cannon House Folkestone, Kent, England: Wm Dawson & Sons Ltd Alirita la 24an de majo 2019.

* Kategorio The Voyage of the Beagle en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 644796
* GND: 7677329-2
 |
**Interreta Societo** (angle *Internet Society*, mallongigite **ISOC**) estas internacia profesia organizaĵo okupiĝanta pri evoluigo kaj disponebligo de Interreto. La organizaĵo nombras pli ol 20 mil individuajn membrojn kaj pli ol 100 organizaĵojn-membrojn en pli ol 180 landoj de la mondo. La Interreta Societo provizas organizan bazon por multaj aliaj konsilaj kaj esploraj grupoj okupiĝantaj pri evoluigo de Interreto, en tiu nombro IETF kaj IAB.

Taskoj de la organizaĵo
-----------------------

La tasko de la Interreta Societo estas kontribui al evoluigo de Interreto, ellaborado de novaj interretaj teknologioj kaj disponebligo de la reto mondskale. Oficiale ISOC estas neprofitcela eduka organizaĵo. Ĝi havas oficejojn en Virginio (Usono) kaj Ĝenevo (Svislando). ISOC oficiale posedas rajtojn je ĉiuj dokumentoj RFC kaj aplikas multajn fortostreĉojn por praktika enkonduko de la Normoj de Interreto priskribitaj en RFC. Oficiale la misio de ISOC sonas jene:

|  |
| --- |
| 
Propagando de nefermita disvolviĝo, evoluo de uzo de Interreto por la bono de ĉiuj loĝantoj de la Tero.

*Originala teksto*  (ruse)

*Пропаганда открытого развития, эволюции использования Интернета на благо всех жителей Земли.*

 

 |

Sed Interreta Societo okupiĝas ne nur pri informa kaj eduka agado. ISOC okupiĝas ankaŭ pri financado kaj kunordigado de sociaj iniciatoj rilataj al Interreto. Ĝi sponsoras multajn aranĝojn tra la tuta mondo (plejparte en evolulandoj), celatajn je popularigo de Interreto kaj trejnado pri uzo de la reto por vastaj tavoloj de loĝantaro. La Interreta Societo okupiĝas ankaŭ pri kalkulado de reta statistiko kaj okazigas merkatikajn esplorojn.

ISOC ĉiujare okazigas konferencojn «Internacia Retumado» (angle *International Networking, INET*), kie reprezentantoj de la interreta komunumo pridiskutas demandojn de plua evoluigo kaj normigo de la tutmonda reto.

Konciza historio
----------------

La Interreta Societo estis fondita en 1992 por doni korporacian strukturon al organizaĵoj okupiĝantaj pri evoluigo de Interreto, tiaj kiel IETF. La temo estas, ke IETF kaj similaj organizaĵoj estis kaj restas sufiĉe malformalaj de la jura vidpunkto, sed ili bezonas financan subtenon kaj difinitan juran statuson. Ĝuste por tiuj celoj estis kreita la Interreta Societo.

En 2012 la Interreta Societo lanĉis Interretan Halon de Famo.

Vidu ankaŭ
----------

* IRTF
* IANA
* IESG
* ICANN
* W3C
* Internacia Organizaĵo por Normigado

Referencoj
----------

1. ↑   Годовой обзор Internet Society за 2009 год (ruse) (PDF). Internet Society (2009). Arkivita el la originalo je 2013-06-15. Alirita 2014-06-16.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Interreta Societo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La oficiala retejo de la Interreta Societo (angle, france, ruse, hispane)
* RFC 2031 (angle), priskribanta rilaton inter ISOC kaj IETF
* Listo de organizaĵoj-membroj de ISOC (angle)
Termohigrografo kun cilindro
**Termohigrografo** (greke: θερμός (termos) "varma", υγρός (higros) "humida", γραφειν (grafejn) "skribi") estas kombinita registradoaparato por samtempe mezuri kaj registri la aertemperaturon, la relativan aerhumidecon kaj la tempon. La unuopaj aparatoj estas la termografo kaj la higrografo. Termohigrografojn oni uzas precipe en la meteologio kiel parton de veterstacioj, sed ankaŭ en muzeoj, en la domtekniko, en stokejoj kaj en la transporto ili estas uzataj.

Klasikaj modeloj de termohigrografo estas konstruitaj kiel tamburskribilo kun naturaj haroj, bimetalo kaj mekanika aŭ elektronika horloĝmekanismo. La tamburo povas havi turniĝotempon de unu ĝis 31 tagoj. La mezurvaloroj estas registritaj kiel mezurkurboj sur papero.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rMeteologia aparataro kaj instrumentaro |
| --- |
| Meteologiaj mezuriloj | Aktinimetro • Anemometro • Balancometro • Barografo • Barometro • Disdrometro • Elvaporiĝodetektilo • Fulmodetektilo • Glacikreska detektilo • Heliografo • Higrografo • Humidekso • Lidaro • Meteologia aerostato • Nefometro • Nefoskopo • Neĝomezurilo • Nubolumĵetilo • Nubomezurilo • Pata vaporiĝo • Piranometro • Pluvmezurilo • Radaro • Radiosondilo • SODAR • Sonda raketo • Sunradiada mezurilo • Temperatursensilo • Termografo • Termohigrografo • Termometro • Ultrasona anemometro • Ventoflago • Ventosako • Vetera radiolokalizilo • Vetersatelito |

 |

* Kategorio Termohigrografo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Villa Flora*, la plej verda konstruaĵo de Nederlando, planita de Jón Kristinsson
La monda hortkultura ekspozicio **Floriade** okazis ĉiun dekan jaron ekde 1960. La Floriade estas la sekvanto de la nederlandaj florespozicioj. Ekde 1960 la Bureau International des Expositions (BIE) (esperante: „Internacia buroo de Ekspozicioj" rekonas la hortikulturan ekspozicion kiel kategorion el la mondaj ekspozicioj. Ekde tiam la Floriasde ricevas la rekonon ankaŭ ĉe AIPH. **Floriade** nomiĝas la mondaj hortikulturaj ekspozicioj en Nederlando kaj estas ankaŭ parto der la hortkulturaj ekspozicioj de AIPH, kiuj okazas tutmonde.

La Floriade 2012 okazis en Venlo. la antaŭlasta estis Floriade 2002, kiu okazis en Haarlemmermeer. Ĝi okazis kune kun la 16a Monda hortkultura ekspozicio. Antaŭaj „Floriadoj" okazis Roterdamo (Floriade 1960), Amsterdamo (Floriade 1972 kaj Floriade 1982) en Den Haag en Zoetermeer (Floriade 1992).

Historio
--------

Antaŭ 1960 en Nederlando estis organizitaj sub la nomo 'Flora' internaciaj ekspozicioj en la hodiaŭa Groenendaal apud Heemstede en 1925, 1935 kaj en 1953. En Groenendaal troviĝas restaĵoj de la florekspozicio „Flora 1953".

Organizado
----------

La Floriade estas organizita de la Nederlanda Hortkultura Konsilio (nederlande: „Nederlandse Tuinbouwraad". La nederlanda hortkultura konsilio fondiĝis en 1908. Ĝi tasko estas plibonigi la reputacion de la nederlanda hortikulturo ekonomio kaj plifortigi la eksporton. La Floriade estas ties plej grava rimedo.

La komunumoj povas kanditatiĝi. La konsilio poste elektas la plej konvinkan kanditaton

| Floriade | urbo | loko | dato | AIPH- numero |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Floriade 1960 | Roterdamo | Het Park | 25-a de marto 1960 – 25-a de septembro 1960 | 1 |
| Floriade 1972 | Amsterdamo | Amstelpark kaj Beatrixpark | 30-a de marto 1972 – 1-a de oktobro 1972 | 5 |
| Floriade 1982 | Amsterdamo | Gaasperpark | 8-a de april 1982 – 10-a de okobro 1982 | 9 |
| Floriade 1992 | Zoetermeer | Rokkeveen | 9-a de aprilo 1992 – 10-a de oktobro 1992 | 13 |
| Floriade 2002 | Haarlemmermeer | Haarlemmermeerse Bos, Geniedijk | 6-a de aprilo 2002 – 20-a de oktobro 2002 | 16 |
| Floriade 2012 | Venlo | Venlo\_Greenpark | 5-a de aprilo 2012 – 7-a de oktobro 2012 |  |
| Floriade 2022 | Almere | Almere Floriade |  |

Vidu ankaŭ
----------

* ĝardenekspozicio
* Federacia Ĝardenekspozicio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Floriade (Nederlando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Floriade (Nederlando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo