recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Warm Bodies** estas usona romantika zombikomedia filmo de 2013. Ĝi estis skribita kaj direktita de Jonathan Levine surbaze de la populara romano de Isaac Marion. En la filmo ĉefrolas Nicholas Hoult, Teresa Palmer, Analeigh Tipton kaj John Malkovich.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

R (Nicholas Hoult) estas zombio, kiu moviĝas tra detruita urbo, plena je detruitaj konstruaĵoj, rustaj aŭtoj, rompitaj fenestroj kaj forlasitaj ĉielskrapantoj, post zombia apokalipso. R povas nur grunti kaj prononci kelkajn vortojn kaj kune kun sia amiko M (Rob Corddry) kaj grupo de zombioj, ili eliras por serĉi manĝaĵojn, avidajn je cerboj, ĉar kiam ili manĝas tion, la memoroj de ĉi tiuj ekbrilas en la mensoj de la mortintoj kaj tiel ili havas kelkajn minutojn da klareco. Post atako de konstruaĵo kun adoleskantoj kaj konsumado de la cerbo de unu el ili (Perry Kelvin (Dave Franco)), R komencas senti sin altirita de la partnero de la knabo, Julie Grigio (Teresa Palmer) de tiam li sentas la bezonon protekti ŝin, kunportante ŝin al sia zombia rifuĝejo, kie la rilato inter ili startas sekvencon de eventoj, kiuj komencas ŝanĝi la konduton de la lokaj loĝantoj. Jorgia decidas reveni kun sia patro kaj R decidas sekvi ŝin, endanĝeriganta sian ekziston sekvante ŝin al City Stadium, la plej granda restanta homa rifuĝejo.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Rolularo
--------

* Nicholas Hoult kiel R
* Teresa Palmer kiel Julie Grigio
* Rob Corddry kiel M/Marcus
* Dave Franco kiel Perry Kelvin
* Analeigh Tipton kiel Nora
* Cory Hardrict kiel Kevin
* John Malkovich kiel Kolonelo Grigio patro de Julie

Referencoj
----------

1. ↑   Warm Bodies (angle). slashfilm.com. Alirita 2021-07-03.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Filmo |

* Oficiala retejo (angle)
* *Warm Bodies*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* Warm Bodies ĉe AllMovie (angle)
* Warm Bodies ĉe Turner Classic Movies Datumbazo
* Warm Bodies ĉe Box Office Mojo
* Warm Bodies ĉe Metacritic
* Warm Bodies ĉe Rotten Tomatoes


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 731887
 |
Turo de la Preĝejo de la Savinto al la strato de la Savinto.
La **Turo de la Preĝejo de la Savinto** (El Salvador) de Teruelo estas konstruaĵo de la aragona mudeĥaro de Hispanio katalogita en 1986 kiel Monda heredaĵo de UNESKO. Ĝi estis starigita dum la florado de la Regno de Aragono en la 14-a jarcento, kiam la islama loĝantaro restis en la urbo danke al la foruoj de Alfonso la 2-a de Aragono.

Priskribo
---------

Ĝi staras super la strato Salvador (Savinto, respektive Kristo), kiu laŭlongas sub ĝi uzante la romparkon sur kiu ĝi staras, kaj kiu ebligas ke tiuj ties flankoj restu liberaj de apudaj konstruaĵoj, diference de la cetero de la bazo, kiu estas limigita inter loĝejoj. Ĝi estis konstruita ĉe la preĝejo de *El Salvador* (La Savinto). La simileco kun la Turo de la Preĝejo de Sankta Marteno estas evidenta.

Sebkaĵo.
La turo imitas la strukturon de la minareto de almohadoj kun du turoj kvadrataj samcentraj inter kiuj estas la ŝtuparoj. La interna turo havas tri etaĝojn surmetitajn kaj kovritajn per kruconervura volbo kaj sonorilĉambron kun rond- kaj romp-arkoj. En ties ornamaĵaro hegemonias la miksaliniaj arkoj, la *sebka* kaj la vitreca ceramiko montranta kolorojn kaj verdan kaj blankan, simbolaj por Islamo. Por la ascendo oni devas superi 122 ŝtupojn; sur la gipsokovritaj muroj oni povas observi grafitiojn de la epoko de la konstruado.

Post la fino de la masonado por restaŭrado, inter la jaroj 1991 kaj 1993, ĝi iĝis la unua mudeĥara turo vizitebla de la urbo Teruelo. Ties tri internaj ĉambroj, same kiel la sonorilĉambro kaj rigardejo, estas hejmo de la Centro de Interpretado de la Teruela Mudeĥara Arkitekturo.

Vidu ankaŭ
----------

* Mudeĥara arkitekturo de Aragono

Referencoj
----------

1. ↑   «Mudejar Architecture of Aragon» (angle). UNESCO Culture Sector.  Konsultita la 25an de Aprilo 2017.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Turo de la Preĝejo de la Savinto (Teruel) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Torre de El Salvador en teruelmudejar.com. Konsultita la 25an de majo 2010.
* Torre de de la iglesia del Salvador en aragonmudejar.com. Konsultita la 25an de majo 2010.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 584980
 |
En la amaskomunikiloj, **kromverko** aŭ **kromprodukto** estas radia programo, televida programo, videa ludo, filmo aŭ ia ajn rakonta verko, derivita de unu aŭ pli jam ekzistantaj verkoj, kiu koncentras sin pli detale al iu parto de tiu originala verko (ekz.  temo, rolulo aŭ evento). En pluraj lingvoj nomata per la angla vorto *spinoff* aŭ *spin-off* [spin **of**].

En literaturo, la termino havas similan uzon ol en amaskomunikilaj verkoj; ĝi estas kutime uzata por indiki substancan *ŝanĝon de rakontaj vidpunkto kaj agado* el alia fikciaĵo, bazita sur la agado de la ĉefa protagonisto(j) de la serio, sed kun moviĝo al aliaj agado kaj rakonta fadeno de iu(j) alia(j) protagonisto(j), kiu iĝas la centra aŭ ĉefa fadeno (intrigo) de la nova kromserio. La nova protagonisto ĝenerale aperas unue kiel negrava aŭ subtena rolulo en la ĉefa rakonto. Estas tre ofte, ke la antaŭa protagonisto havas subtenan aŭ mallongegdaŭran rolon, almenaŭ kiel historia mencio, en la nova kromserio.

Kromverkoj ofte produktas siajn proprajn kromverkojn, kie la nova verko estas nur malmulte konektita al la originala.
**Theodor LIPPS** (28a de julio 1851 – 17a de oktobro 1914) estis germana filozofo, fama pro sia teorio pri estetiko, kiu kreis la kadron por la koncepto *Einfühlung* (empatio), difinita kiel, "projekcio de si mem al la celo de la percepto." Tio kondukis poste al malfermo de nova branĉo de interfaka esplorado en la koincido inter psikologio kaj filozofio.

Lipps estis unu el la plej influaj germanaj universitataj profesoroj siaepoke, altirante multajn studentojn el aliaj landoj. Lipps estis tre interesata en konceptoj de arto kaj estetiko, fokusante multon de sia filozofio pri tiaj aferoj. Inter liaj ardaj admirantoj estis Sigmund Freud. Lipps poste estis la ĉefa subtenanto de la ideo de nekonscio. Li adoptis la nociojn de Robert Vischer pri empatio aŭ estetika simpatio (*Einfühlung*, laŭvorte tradukita kiel "senti-en"). Tiu koncepto de estetika resonado trovas paralelojn tra estetika filozofio. Poste, Lipps adoptis kelkajn ideojn el Edmund Husserl. Malŝatante lian psikologismon, kelkaj el liaj disĉiploj aliĝis al kelkaj el la ideoj de Husserl por formi novan branĉon de filozofio nome fenomenologio de esencoj. Inter ili estis Moritz Geiger kiu verkis unu el la unuaj fenomenologiaj eseoj pri la koncepto de esenco kaj signifo de empatio en kiu la influo de Lipps estas grava.

Notoj
-----

1. ↑  "Theodor Lipps | German psychologist". Encyclopedia Britannica. Alirita la 31an de januaro 2020.
2. ↑   Curtis, Robin; Elliott, Richard George (Decembro 2014). "An Introduction to Einfühlung". Art in Translation. 6 (4): 353–376. doi:10.1080/17561310.2014.11425535. ISSN 1756-1310.
3. ↑   Pigman, G.W. Freud and the history of empathy, The International journal of psycho-analysis, 1995 Apr.; 76 (Pt 2):237–56. Alirita la 31an de januaro 2020.
4. ↑   Gödel, Florian (2015), "An introduction to Moritz Geiger’s psychological contribution on empathy." Dialogues in Philosophy, Mental and Neuro Sciences, 8(1):161–8.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 679122
* GND: 117057436
* LCCN: n88297967
* VIAF: 19725350
* ISNI: 0000 0001 2319 9786
* SUDOC: 035738669
* BNF: 121993114
* ULAN: 500321547
* NDL: 00523878
* NKC: kup20030000058068
* BNE: XX1344844
 |
**Miljarismo** aŭ **Jarmilismo** estas doktrino de kelkaj kristanaj grupoj aŭ sektoj kiuj kredas je la ekzisto de Ora epoko aŭ Paradizo sur la Tero en kiu Jesuo Kristo regos dum 1000 jaroj antaŭ la fina juĝo kaj estonta eterna ŝtato (la Nova Ĉielo kaj Nova Tero). Tiu kredo estas derivita unuavice de Apokalipso.

Inter kristanoj kiuj havas tiun kredon, tio ne estas la "mondofino", sed prefere la antaŭlasta epoko, la epoko tuj antaŭ la mondofino kiam la nuna ĉielo kaj tero malaperos. Kelkaj kredas ke inter la miljara paca regno kaj la mondofino ekzistos mallonga periodo kiam fina batalo kontraŭ Satano okazos. Post tio venos la lasta juĝo.

Jarmilismo ankaŭ estas doktrino de mezepoka zaratuŝtrismo koncernante sinsekvajn jarmilperiodojn, kiuj finiĝos per naturaj katastrofoj kaj detruo, ĝis la fina detruo de la malbono kaj de la spirito de malbono kaj venkanta reĝo de paco venos ĉe la fino de la jarmila epoko.

Diversaj aliaj sociaj kaj politikaj movadoj, kaj religiaj kaj sekularaj, estis ankaŭ ligitaj al jarmilismaj metaforoj fare de akademiuloj.

Vidu ankaŭ
----------

* Jarmilo

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKristanismo |
| --- |
| Jesuo Kristo | Kristo • Filo de Dio • Virga naskiĝo • Krucumo • Reviviĝo • Enkarniĝo |
| Fundamentoj kaj Biblio | Eklezio • Kredodeklaro • Kanono • Malnova Testamento • Nova Testamento |
| Teologio | Dio • (Patro • Filo • Sankta Spirito) • Triunuo • Sankta tradicio • Sanktuloj • Savo • Sakramentoj • Bapto • Kanona juro • Kristologio • Eklezioscienco |
| Historio kaj Tradicio | Maria • Apostoloj • Petro • Paŭlo • Patroj • Apero • Konstanteno • Koncilioj • Aŭgusteno • Granda skismo • Krucmilitoj • Akvino • Reformacio • Lutero |
| Nomadoj | Adventismo • Anabaptismo • Anglikanismo • Baptismo • Kalvinismo • Katolikismo • Evangeliismo • Luteranismo • Metodisto • Pentekosto • Ortodoksa Eklezio • Orientaj Eklezioj |

 |
**Trespaderne** [trespaDERne] estas municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Las Merindades* en ties suda parto. 

En ties municipa teritorio estas la kastelo de Tedeja, verŝajne la plej antikva el tiuj kiuj aktuale videblas en Kastilio. Ĵusaj studoj sugestas, ke tiu fortikaĵo estis jam uzata el la malfrua epoko de la Romia Imperio kaj poste ankaŭ dum la regno de visigotoj.

Geografio
---------

Romanika ponto de Trespaderne super la rivero Nela.
Preĝejo de Trespaderne (ankoraŭ kun faŝisma memortabulo).
Arroyuelo.
Cardiñanos.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 36,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 757 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 600 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. Ĝi distas 80 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj ankaŭ 80 km el Bilbao.

La municipa teritorio estas trafluata de tri riveroj: nome Nela, Jerea kaj Ebro. La municipo enhavas kvin submunicipojn, nome la jenaj: Arroyuelo (Rojeto), Cadiñanos, Palazuelos de Cuesta Urria, Santotís kaj Tartales de Cilla. Iam ankaŭ Virués formis parton de tiu listo, sed ĝi estis nuligita fare de la regiona registaro en septembro 2020.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

Estas restaĵoj de prahistoria loĝado (Meza Paleolitiko) en la zono. Sur rokejo proksima al la loĝloko la romianoj konstruis kastelon, plej verŝajne por helpi al la konkero de Kantabrio. Tiu romia kastelo estis rekonstruita en la frua Mezepoko, kun la nomo de Tedeja, eble la unua kastelo de Kastilio. La proksima urbo Oña estis en la Mezepoko bazo de Sanĉo la 3-a de Navaro, pro kio venis tien navaraj reloĝantoj, kio helpis la disvolvigon de la zono. Trespaderne apartenis al la komunumaro *Merindad de Cuesta-Urria* en la *Partido de Castilla la Vieja en Laredo*,​ kun duobla jurisdikcio, kaj reĝa en la *merindad* kaj senjora de abatlando plenumita de la Monaĥejo de San Salvador kies abato estis la urbestro. 

Trespaderne havis fervojan stacion de la linio Santander-Mediteraneo, kiu funkciis el 1930 ĝis 1985. En la aktualo la iama fervojo estis konvertita en verda vojo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun natura, kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj menciindas la romanika ponto de Trespaderne super la rivero Nela ĉe la kunfluejo kun la rivero Ebro (fino de la 12-a jarcento), la iama fervoja stacio, la iama lavejo, la preĝejo, la ermitejo de Encinillas ktp.

Bildoj
------

* Santotís.Santotís.
* Tartales de Cilla.Tartales de Cilla.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 773592
* VIAF: 316734686
 |
**Eugene Lee Coon**, konata per anglalingva karesnomo *Gene* (1924 - 1973) estis usona scenaristo, televida produktoro kaj novelisto. Li estas memorita por sia laboro sur la originala serio de Star Trek.

Coon estis kantisto ĉe radio en infanaĝo. Dum la Dua Mondmilito, Coon servis en la Usona Marinfanteria Korpuso de 1942 ĝis 1946. Poste, li restis en la *Marines* kiel rezervisto dum studis radio-komunikadon ĉe Glendale Junior College, kie li agis en produktado de The Night of January 16th. Sekvante pliajn studojn ĉe la Universitato de Iovao, li revenis al aktiva militservo dum la Milito de Koreio en 1950. Li skribis pri multaj el liaj spertoj en la romanoj *Dume Back at The Front* kaj *The Short End of the Stick*.

Post sia militservo en 1952, Coon trovis laboron unue kiel radio-novaĵisto kaj helpredaktoro de *Los Angeles Times*. Ekde 1954 ĝis 1959 li ankaŭ laboris ĉe apotekon. Ekde 1956, Coon verkis scenarojn por televido inkluzive epizodoj de Dragnet (1951), Wagon Train (1957), Maverick (1957), kaj Bonanza (1959). Liaj skriptoj de Wagon Train enhavis fortajn moralajn lecionojn pri persona elaĉeto kaj kontraŭ milito, kaj li poste ripetis tre similajn temojn en siaj scenaroj de Star Trek.

Ĉe *Universal Studios* komence de la 1960-aj jaroj li igis la televidserion McHale's Navy de unu horo dramo en sukcesan 30-minutan *situacian komedion*. Kune kun Les Colodny, Coon kreis la ideon de "The Munsters" (1964), kiel satira *spin-off* de "The Donna Reed Show" (1958).

Coon kunigis al produkta teamo de Star Trek: The Original Series dum la unua sezono kaj lasis ĝin meze de la dua sezono.

Lia kreis multajn trajton de  *Star Trek*  inklude la Klingonoj kaj la *Organian Paco Traktato* (en "Errand of Mercy"), Khan Noonien Singh, Zefram Cochrane (en "Metamorfosis "), la progreson kaj la difino de la unua direktivo en The Return of the Archons "kaj" Bread and Circuses respektive, la oficiala nomado de la Unuiĝinta Federacio de Planedoj en "Arena (Star Trek)", kaj la oficiala nomado de Stelŝipara Komando en "Court Martial". Ĉar li ankaŭ havis la respondecon de reviziado de scenaroj, li prilaboris multajn aliajn epizodoj nekreditite.

Post sia periodo ĉe Star Trek, Coon produktis la televiserion de Universal Studios *It Takes a Thief*, li verkis por *Kung Fu* kaj*The Streets of San Francisco*. En 1973 li verkis kun Gene Roddenberry por la televidfilmo de NBC-TV *The Questor Tapes*. Ili ankaŭ kunlaboris por *Genesis II* kaj *Spectre*.

Referencoj
----------

1. ↑   David Gerrold - The Trouble with Tribbles writer. BBC. Alirita 2011-05-07.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 632142
* GND: 138559813
* LCCN: n96017633
* VIAF: 32196989
* ISNI: 0000 0001 1023 8926
* SUDOC: 127126686
* BNF: 14025786t
* MBA: 87eaa72e-4a94-44fc-9bed-00d9ec61e393
* BNE: XX1487886
 |
Turo de Barkhausen
La **Turo de Barkhausen** (germane *Barkhäuser Turm* aŭ *Barkhäuser Warte*) estas historia gvata kaj ronda turo inter Udestedt kaj Stotternheim en Germanio.

Situo
-----

Staras la turo sur la teritorio de Udestedt, ĉ. 2 km oriente de la vilaĝo. Disde la vojo al Stotternheim kondukas unue suden, poste okcidenten pado ŝilde markita almonten ĝis la turo. Apud ĝi oni trovas informtabulon pri la historio tura kiel ankaŭ sidbenko kaj rubujo. Ĉirkaŭite de kampoj kondukas tre proksime (birdfluge ĉ. 150 metrojn for) la federacia aŭtoŝoseo A 71.

Historio
--------

Temas pri la lasta resto de klostra bieno dependanta de Monaĥejo Georgenthal mallonge de la forlasita loko Barkhausen (kiu estas ĉ. 1 km pli norde). La bieno ĉe la en 1189 sub la nomo *Barchusen* menciita loko mastrumitis ĝis la 14-a jarcento fare de cistercianoj. Post la enloĝantara foriro kaj la permeso de landgrafo Frederiko la 2-a malkonstrui la bienon, kamparanoj de Udestedt aĉetis la terenon faronte kooperativon *(Gewerke zu Barkhausen)*. Juĝejo propra devis observi la leĝojn kooperativaj: dum jarcentoj okazis la mardon post pentekosto publika juĝotago: la unua menciita estis en 1415 kaj la lasta en 1873. Poste la kunvenoj ne estis plu por juĝi sed por festi. La turo de Barkhausen estis ankaŭ grava kiel parto de la ekstera ĉirkaŭfortikaĵo de Erfurto. 

Antaŭ 1900 la turo havis tegmenton provizoran zinkan, kaj la supra diametro estis de 2 metroj. Ĉiuj lignaĵoj kaj mebloj perdiĝis.
Vanalismo kaj ventego de 1913 ege damaĝis la truon; aŭtune de 1913 iĝis restaŭrado ĝia. En 1985 la surloka agrikultura kolĥozo refaris la tegmenton kaj la eksteran pucon. Krome muntitis veterflago supre. En 1998 oni rekonstruis la turon kaj plibeligis ĝian ĉirkaŭaĵon. En niaj tagoj la turo estas monumentprotektitaĵo.

Notoj
-----

1. ↑  P. Lehfeld: *Amtsgerichtsbezirke Großrudestadt und Vieselbach* (= *Bau- und Kunst-Denkmäler Thüringens.*: *Großherzogthum Sachsen-Weimar-Eisenach.* Band 1: *Verwaltungsbezirk Weimar*). = Heft 16. Fischer, Jena 1892, p. 88..

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Turo de Barkhausen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Barkhäuser Turm ĉe warttürme.de
Konstruaĵo de Biologio kaj Geologio ĉe Scienca Centro, Kampuso Belfield, UCD.

Negoca Altlernejo Michael Smurfit, Blackrock
UCD Quinn Negoca Altlernejo
La **Universitata Kolegio de Dublino** (angle *University College Dublin*, konata ankaŭ akronime kiel **UCD**) (irlande *An Coláiste Ollscoile, Baile Átha Cliath*, *COBÁC*), formale konata kiel **University College Dublin – National University of Ireland, Dublin** (irlande *An Coláiste Ollscoile, Baile Átha Cliath - Ollscoil na hÉireann, Baile Átha Cliath*) estas la plej granda universitato de Irlando, kun ĉirkaŭ 130 altlernejoj kaj 30 000 studentoj. Ĝi situas apud Dublino, la ĉefurbo de Irlando.

La Universitato originis el korpo fondita en 1854 kiel Katolika Universitato de Irlando kun John Henry Newman kiel unua rektoro, reformita en 1880 kaj rajtigita en 1908. La *Universities Act*, 1997, renomigis la *konstituan universitaton* kiel "Nacia Universitato de Irlando, Dublino", kaj ministeria leĝordono de 1998 renomigis la institucion kiel "University College Dublin - National University of Ireland, Dublin".

Origine ĉe la centro de la metropolo, plej el la universitataj fakultatoj estis ekde tiam translokigitaj al parka kampuso de 147 hektaroj ĉe Belfield, kvar kilometrojn sude de la ĉefurbo.

La Universitato konsistas el kvin fakultatoj, ties asociaj lernejoj (34 sume) kaj 18 enketadaj institutoj kaj centroj.

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑  History of the NUI - Constituent Universities

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Hidden History of UCD - Blogo pri radikala kaj socia historio de UCD
* UCD Rugbeo
* Catholic encyclopedia: University College Dublin
* Studenta Sindikato Arkivigite je 2017-09-13 per la retarkivo Wayback Machine
* The University Observer Online
* The College Tribune Online
* University Scarf Colours[*rompita ligilo*]

* Kategorio Universitata Kolegio de Dublino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 486004
* GND: 1014161-3
* LCCN: n50027617
* VIAF: 155872427
* ISNI: 0000 0001 0768 2743
* SUDOC: 034370943
* BNF: 12513341n
* ICCU: UFIV048382
 |
**Trey** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 263 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Trey situas en la Svisa Mezlando ĉe la suda bordo de la rivero Brojo, sude de la urbo Payerne. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Trey, Malafin kaj Granges-sous-Trey.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,81 km², de kiuj 17,6% estas kovritaj de arbaro, 71,1% servas por agrikulturo kaj 9,4% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Trey situas en nordo al Payerne, en oriento al Torny (FR), en sudo al Châtonnaye (FR), kaj en okcidento al Valbroye.

Trafiko
-------

Tra Trey pasas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 1 de Zuriko al Ĝenevo kaj n-ro 188 de Payerne al Romont. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 6 kilometrojn norde de la komunumo apud Payerne. Per la stacidomo ĉe de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Friburgo al Laŭzano la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Krome pasas tra la komunumo la poŝtaŭtolinio de Payerne al Romont.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Trey datiĝas el la jaro 1142 kiel *Treis*. Dum mezepoko trey dependis de la katedralsenjora abatejo de Payerne. En la jaro 1536 Trey estis konkerita de Berno kaj apartenis ĝis 1798 al la Voktejo Payerne, kiu tiam dum la Helveta Revolucio fariĝis distrikto, kiu en la jaro 2006 estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Gilbert Marion*: *Trey* en *Historia Leksikono de Svislando* (2012-11-02)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Trey

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Trey** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brojo-Vully |
| --- |
| Avenches • Brenles • Bussy-sur-Moudon • Carrouge • Champtauroz • Chavannes-sur-Moudon • Chesalles-sur-Moudon • Chevroux • Corcelles-le-Jorat • Corcelles-près-Payerne • Cremin • Cudrefin • Curtilles • Dompierre • Faoug • Forel-sur-Lucens • Grandcour • Henniez • Hermenches • Lovatens • Lucens • Missy • Moudon • **Payerne** • Prévonloup • Ropraz • Rossenges • Sarzens • Syens • Trey • Treytorrens (Payerne) • Valbroye • Villars-le-Comte • Villarzel • Vucherens • Vulliens • Vully-les-Lacs |  |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Saint-Amand-les-Eaux (stacidomo). |

**Saint-Amand-les-Eaux**  estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france *Hainaut* respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento *Nord* [nɔʁ] (okcidentflandre *Noorderdepartement*), en la regiono Hauts-de-France (prononco [o d(ə)ˈfʁɑ̃s], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* [nor pa d' kale'], nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de 2020 en la komunumo vivis 15 997 loĝantoj sur areo de 33,81 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 473 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Valenciennes* (france *Arrondissement de Valenciennes* respektive okcidentflandre *Arroundissement Valencyn*), kaj al la kantono *Saint-Amand-les-Eaux / Sint-Amands an de Skarpe*. 

parto de la historia abatejo
La kurac-akva urbo Saint-Amand-les-Eaux estas la naskiĝurbo de la historia esperantisto René Dubois. Tie fondiĝis Esperanto-grupo en 1906.

En la urbo estas fama Kariljono (sonorilaro). La urbocentron dominas la restanta turo de malnova abatejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Saint-Amand-les-Eaux (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (france)

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

* Kategorio Saint-Amand-les-Eaux en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Universitata katedro** estas daŭra posteno de universitata instruado kaj esplorado atribuita al instruisto, kiu atingas tiam la titolon de profesoro. La deveno de la vorto venas el la eklezia katedro ekde kiu la episkopoj predikas. 

La malfermo kaj la atribuo de katedro celas antaŭenigi iun disciplinon, kaj asignas al ĝi samkiel al ĝia tenanto gravan universitatan agnoskon. 

Ejo de produktado kaj de transdono de scioj, katedro estas ankaŭ rimedo por akceli la ligon inter instruado, esplorado kaj aplikado, tio kio faciligas ĝian financadon helpe de entreprenoj aŭ de mecenatoj.

La katedroj estas nuntempe ofte financitaj de entreprenoj aŭ fondumoj kiuj povas profiti de malimpoŝtado de la donacoj, de kiuj ili profitas.

La katedroj UNESKO
------------------

Por atingi tiun markon, la katedroj devas asocii sin al la ĉefaj programoj de UNESKO : «edukado, ekzaktaj kaj naturaj sciencoj, homaj kaj sociaj sciencoj, kulturo, komunikado kaj informado». Ekzistas (en 2015) 739 Unesko-katedroj en la mondo. Ili estas ofte asociataj al la unu aŭ pluraj retoj UNITWIN subtenitaj de UNESKO en 134 landoj.

Ekde ilia kreado, la UNITWIN internaciaj regrupiĝoj de universitatoj, institucioj kaj organizaĵoj laborante samcele, evoluis. Iuj *UNITWIN UNESCO* havas la formon de «e. Laboratory». Tiuj e.laboratorioj arigas mem la klasikajn universitatajn laboratoriojn. La direktoroj de tiuj e.internaciaj laboratorioj estas asimilitaj al tenanto de universitataj katedroj.

Ekde la kreo de la Unitwin per UNESKO, 50 *UNITWIN Network* ricevis oficiale markon de UNESKO. Ili troviĝas en 23 gastigaj landoj, kiel tiu en Togo.

Katedro UNESKO en Togo
----------------------

La celo de tiu katedro "Radiado de la afrika pensado - konservado de la afrika kultura heredaĵo", kreita en 2006 en la universitato de Lomé, estas doni la eblon al afrikaj gejunuloj iĝi etnologojn de ilia propra socio. Estas privilegiitaj fakoj kiel historio, antaŭhistorio, arkeologio, lingvistiko, buŝaj tradicioj, tradiciaj terapioj, antropologio, filozofio. La katedro substrekas la gravecon por la ŝtatoj de la afrika kontinento konservadi ilian kulturan heredaĵon.

Vidu ankaŭ
----------

Katedro interlingvistiko kaj Esperanto ĉe la universitato de Amsterdamo

Referencoj
----------

1. ↑   Programme UNITWIN UNESCO Chairs
2. ↑   Arkivigite je 2016-05-06 per la retarkivo Wayback Machine UNESCO UniTwin Programme Arkivigite je 2016-05-06 per la retarkivo Wayback Machine
3. ↑  (fr) La listo kun la landoj kaj la UNITWIN laŭlande haveblas ĉe Liste UNITWIN UNESCO
**Theodore Willard CASE** (12a de Decembro, 1888 – 13 de Majo, 1944) estis usona kemiisto, fizikisto, kaj inventisto konata pro la invento de la sistemo Movietone de sono-en-filmo.

En 1917 Theodore Case disvolvigis la detektilon de sulfido de taliumo.

Li eklaboris pri sonkino en 1921. La inventoj de lia laboratorio *Case Research Lab* el 1916 ĝis 1926 rezultis en la kreado de la entrepreno *Case and Earl I. Sponable*, kiu laboris kun Case en la laboratorio ĝis li iris kun Case al Fox Film Corporation en 1926. La ŝipalŝipa signalsistemo estis por la unua fojo testita en 1917 ĉe la marbordoj de Nov-Ĵerzejo. Atentis tion Thomas Edison, dungita de la Ŝiparmeo por taksi novajn teknologiojn. Estante kompleta sukceso, la signalsistemo estis uzita de la Ŝiparmeo dum nombraj jaroj. Li laboris ankaŭ kun aliaj fakuloj, kiel Lee De Forest, por krei sonkinan procezon similan al la sonfilmaj sistemoj uzitaj nuntempe.

Titoloj filmitaj de Case en sia procezo, ĉiuj faritaj en la Case Studioj in Auburn, Novjorkio, estis *Miss Manila Martin and Her Pet Squirrel* (1921), *Gus Visser and His Singing Duck* (1925), *Bird in a Cage* (1923), *Gallagher and Shean* (1925), *Madame Fifi* (1925), kaj *Chinese Variety Performer with a Ukulele* (1925). *Gus Visser and His Singing Duck* estis nomumita por la National Film Registry en 2002.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio de Theodore Case
* Theodore Case ĉe Interreta filma datumbazo (angle)
* Listo de fruaj sonfilmoj kiel tiuj de Case-Sponable
* Theodore Case Labs Historic Site en Auburn, New York


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798719
* GND: 138798044
* LCCN: n2004037471
* VIAF: 114149294272980521311
* ISNI: 0000 0000 6687 2590
* BNF: 17751395z
* NKC: xx0151984
 |
En geometrio, la **tri-seslatera kahelaro** estas duonregula kahelaro de la eŭklida ebeno. Estas du trianguloj kaj du seslateroj alterne ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ĝia simbolo de Schläfli estas *t1{6,3}*.

La kahelaro povas esti konstruita per rektigo de la regula seslatera kahelaro aŭ per rektigo de la regula triangula kahelaro.

Unuformaj kolorigoj
-------------------

Estas 2 diversaj unuformaj kolorigoj de senpintigita kvadrata kahelaro. La koloroj estu priskribataj per ciferoj 1, 2, 3. Tiam en la 2 variantoj de la kolorigoj, la 4 edroj (3.6.3.6) ĉirkaŭ ĉiu vertico havas kolorojn 1212, 1232.

|  |  |
| --- | --- |
| 2 koloroj, kolorigo 1212 | 3 koloroj, kolorigo 1232 |

Vico de rilatantaj pluredroj kaj kahelaroj
------------------------------------------

La tri-seslatera kahelaro estas ero de vico de rektigitaj regulaj pluredroj kaj regulaj kahelaroj de la eŭklida kaj hiperbola ebenoj kun verticaj figuroj (3.n.3.n).

En ĉi tiu vico, la lateroj projekciiĝas en ĉefcirklojn de sfero je la pluredroj kaj en malfiniajn rektajn liniojn je la ebenaj kahelaroj.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Okedro (3.3.3.3) | Kubokedro (3.4.3.4) | Dudek-dekduedro (3.5.3.5) |
| Tri-seslatera kahelaro (3.6.3.6) | Tri-seplatera kahelaro (3.7.3.7) | Tri-oklatera kahelaro (3.8.3.8) |

La 3-koloraj kolorigoj ekzistas en okazoj de para *n*:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| (3.4.3.4) | (3.6.3.6) | (3.8.3.8) |

Vidu ankaŭ
----------

* Kahelaro de 2-dimensia ebeno
* Listo de unuformaj ebenaj kahelaroj
* Krado de Kagome

Referencoj
----------

* Branko Grünbaum, Shephard G. C..  (1987) *Tilings and Patterns - Kahelaroj kaj ŝablonoj*. Novjorko: W. H. Freeman. ISBN 0-716-71193-1. (Ĉapitro 2.1: *Regulaj kaj unuformaj kahelaroj*, p. 58-65)
* Robert Williams, *La geometria fundamento de natura strukturo: Fonta libro de dizajno*, Novjorko, Dovero, 1979. p38
La **Universitata Centro en Svalbardo** (norvege *Universitetssenteret på Svalbard AS*, **UNIS**) estas centro de esploro kaj supera eduka institucio en Norvegio. Ĝi estas la plej norda eduka institucio en la mondo: ĝi situas en Longyearbyen, en la insularo Svalbardo, 78° norda latitudo. 

Ĝi tute posedita de la Ministerio de Edukado kaj Esploro, kaj la universitatoj de Oslo, Bergen, Tromsø, NTNU kaj NMBU nomumas la direktoraro. 

La kursoj ofertitaj falas en kvin ĉefaj sciencaj disciplinoj: Arkta biologio, Arkta geologio, Arkta geofiziko, Arkta teknologio kaj Arkta sekureco .

Historio
--------

La ĉefa konstruaĵo en 2003La Universitato de Svalbardo estis fondita en 1993 kaj instruas arktan biologion, arktan geologion, geofizikon kaj teknologion. La geografia pozicio de la universitato permesas uzi la ĉirkaŭan naturon kiel unikan laboratorion. UNIS havis proksimume 482 studentojn en 2021, ĉirkaŭ 40% el kiuj estas norvegaj kaj 60% estas internaciaj studentoj. Ĝi havas 20 profesorojn, 21 asistantojn kaj 120 gastlekcistojn. Pro la ekstremaj kondiĉoj de la "subĉielaj" klasoj, ĉiuj studentoj devas provizi atestilon pri sia propra sano antaŭ la akademia jaro. Mallonga pafiltrejnado estas postulata por ĉiuj: estas multaj sovaĝaj blankaj ursoj sur Svalbardo .

UNIS partoprenas en la internacia projekto "Universitato de la Arkto", dediĉita al la studo de la ĉirkaŭpolusa regiono.

Referencoj
----------

1. ↑  Jara raporto. unis.no
2. ↑   Studoj. Alirita 13 September 2022.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Universitatcentro de Svalbard


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832181
* VIAF: 687145857885523020757
* ISNI: 0000 0004 0428 2244
 |
**Tri Martolod** (***Tri Maristoj*** en la bretona) estas bretona tradicia kanzono, famiĝinta interalie pro ĝia interpretado fare de Alan Stivell, kun enkonduko per kelta harpo.

Teksto
------

Tri martolod yaouank... la la la...  

Tri martolod yaouank i vonet da veajiñ (bis)

E vonet da veajiñ, gê!  

E vonet da veajiñ (bis)

Gant 'n avel bet kaset... la la la...  

Gant 'n avel bet kaset beteg an Douar Nevez (bis)

Beteg an Douar Nevez, gê!  

Beteg an Douar Nevez (bis)

E-kichen mein ar veilh... la la la...  

E-kichen mein ar veilh o deus mouilhet o eorioù (bis)

O deus mouilhet o eorioù, gê!  

O deus mouilhet o eorioù (bis)

Hag e-barzh ar veilh-se... la la la...  

Hag e-barzh ar veilh-se e oa ur servijourez (bis)

E oa ur servijourez, gê!  

E oa ur servijourez (bis)

Hag e c'houlenn ganin... la la la...  

Hag e c'houlenn ganin pelec'h 'n eus graet konesañs (bis)

Pelec'h on-oa konesañs, gê!  

Pelec'h on-oa konesañs (bis)

En Naoned er marc'had... la la la...  

En Naoned er marc'had on-oa choajet ur walenn (bis)

Variantoj
---------

Ekzistas multaj variantoj:

* Tiu kanzono aperas en la unua disko de la grupo Tri Yann, *Tri Yann an Naoned* (La tri Johanoj de Nanto).
* En sia muzikaro de muzikoj por sakŝalmo, Polig Monjarret registras version titolitan *Tri-ugent martolod* (60 maristoj).
* La repistoj de kelta grupo Manau inspiriĝis el la harmonio kreita de Alan Stivell en sia ŝlagro, *La Tribu de Dana*.
* La mortmetala svisa grupo Eluveitie ankaŭ inspiriĝis el ĝi por fari kanzonon *Inis Mona*.
* En 2010, franca kantistino Nolwenn Leroy metis ĝin en la 1-an lokon de sia 4-a studia albumo, *Bretonne*.

Bibliografio
------------

* *Sonioù-Pobl*, eldonis Skol Vreiz

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

* Teksto kaj traduko
* Versio kantita de Alan Stivell
* Kanomp Uhel, eldonis Coop Breizh Arkivigite je 2021-01-28 per la retarkivo Wayback Machine
* Nachalo Veka feat. Hellawes - Tebya Jdala (more info / download)
La **Reĝa Katolika Jura Akademio** (hungare *Nagyváradi Királyi Jogakadémia*) estis signifa altedukejo en Hungara reĝlando en Nagyvárad (nuntempe en Rumanio) en Oradea.

Iam Jura Akademio - nun Liceo Mihai Eminescu
Iam Jura Akademio - nun Liceo Mihai Eminescu
Iam Jura Akademio - nun Liceo Mihai Eminescu

Historio
--------

Ĝermo de la akademio estis gimnazio fondita en 1699 (sed antaŭ dominado de turkoj estis tie altlernejo). Ĝi estis la unua gimnazio de la urbo post la turka erao kaj ĝi funkciis kiel hungara gimnazio ĝis 1923. Nuntempe ĝi estas rumana liceo Mihai Eminescu. De 1717 ĝi funkciis kiel jezuita lernejo, ekde 1874 kiel premonstrata ĉefgimnazio. La akademio estis fondita en 1780 kun filozofia fakultato, post 8 jaroj ankaŭ la dujara jura fakultato ekfunkciis. La akademio longe funkciis en la sama domego, kiel la altgimnazio. Post falo de la Hungara revolucio de 1848 malevoluo komenciĝis, la filozofia fakultato estis translokita al la altgimnazio en 1850, samtempe la lernado okazis germane, sed post 5 jaroj la jura fakultato jam estis trijara. En 1861 la instrua lingvo denove estis la hungara. En 1871 oni lernis jam 4 jarojn kaj estis deklarita egaleco al la universitata nivelo. Ekde 1912 jam 10 katedroj funkciis: romia juro, jurfilozofio, puna juro kun ekonomio kun financo, ŝtata statistiko, hungara kaj aŭstra privata juro, juĝeja kaj eksterjuĝeja procesoj, komerca juro, administra kaj financa juroj, jurhistorio kun eklezia juro. En 1934 la jura akademio estis integrita al Universitato de Kluĵo.

Elektitaj studentoj de la akademio
----------------------------------

* Ármin Adorján, advokato
* Ödön Alliquander (patro), inĝeniero
* József Bartóky, subministro
* István Berthóty, urbestro
* János Bokrányi, akademia instruisto
* József Bölöny (politikisto)
* Ioan Dragoș, hungara-rumana juristo
* Manó Gozsdu, hungara-rumana juristo
* Ernő György, juristo
* József Irinyi, politikisto
* Imre Kovács (nobela juĝisto)
* Lajos Kövér, dramisto
* Ákos Molnár (advokato)
* Márton Nagy, verkisto
* Sándor Nagy (juristo)
* János Papp (juristo)
* József Prick, politikisto
* Béla Rácz (advokato)
* József Szeredy, prelato
* Lajos Terényi (ĉefdepartementestro)
* Imre Vízkelety, oficisto

Elektitaj instruistoj de la akademio
------------------------------------

* Péter Ágoston, instruisto
* Mihály Balugyánszky
* Farkas Beke, instruisto
* Alajos Bozóky, profesoro
* János Faliczky, juristo
* Mihály Fogarasy, subdirektoro
* János Földy, instruisto
* Gyula Hoványi, dekano
* Géza Kiss, dekano
* Géza Magyary
* Jakab Ferdinánd Miller
* Ferenc Osvald, ĉefdirektoro
* Ervin Roszner, profesoro
* Hugó Szolcsányi
* Márton Varga (instruisto)

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Bir Zeit Universitato** (arabe جامعة بيرزيت) estas Palestina universitato lokita en la vilaĝo Bir Zeit, norde de Ramalaho. La universitato estis komence establita en 1924 kiel lernejo de knabinoj de la Nasser familio kaj ricevis universitato-statuson en 1976. Bir Zeit Universitato kaj Bethleĥem Universitato estas elstaraj en la kampo de altnivela instruado en la Palestina Aŭtoritato, kaj ekde sia komenco ili ludis elstaran rolon en formulado de palestina politiko.

Multaj el la diplomiĝintoj de la universitato ludis decidan rolon en la politika gvidado en la Okcidenta Jordanlando. Famaj universitataj diplomiĝintoj estas Marvan Barguti, palestina aktivulo aŭ teroristo (depende de la vidpunkto), kiu funkciis kiel prezidanto de la studenta sindikato de la universitato, kaj Yahya Ayash ("la inĝeniero"), aktivulo en Hamas.

En 1977, protesto estis organizita fare de studentoj en la institucio kiuj postulis ke la ĉeflingvo de studo en la institucio estu la araba kaj ne la angla kiel ĝi estis ĝis tiam.

La universitato konservas kontaktojn kun multaj universitatoj tra la mondo kaj ricevas financan helpon de ili. 

Panoramo de la Kampuso (1997)Panoramo de la Kampuso (1997)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 748488
* GND: 5182318-4
* LCCN: n80024176
* VIAF: 158149106169568491207
* ISNI: 0000 0004 0575 2412
* SUDOC: 134633318
 |
**Mariano OZORES Puchol** (Madrido, 5a de oktobro 1926) estas kina reĝisoro kaj scenaristo.

Li devenis el familio de teatraj aktoroj, el kiu fratoj estis aktoroj José Luis Ozores (1922-1968) kaj Antonio Ozores (1928-2010) kaj liaj nevinoj estas la aktorinoj Adriana Ozores (1959) kaj Emma Ozores (1961).

Biografio kaj kariero
---------------------

Li dekomence deziris same iĝi aktoro, sed finfine li dediĉis sin al verkado (ekzemple por humura gazeto *La Codorniz*), al scenaroj kaj reĝisorado. Li ekkarieris en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. Li filmis inter tri kaj kvar filmojn jare, el kiuj la plejmulto estis verkita de li mem, kio igis lin unu el ĉefaj reprezentantoj de "landismo" (laŭ Alfredo Landa). Figuris inter liaj preferitaj geaktoroj de tiu epoko antaŭdemokratia, krom liaj fratoj, la propra Alfredo Landa mem, José Luis López Vázquez, Concha Velasco, Gracita Morales, Florinda Chico, inter multaj aliaj. Li profitis ankaŭ el populareco de famaj tiamaj komediuloj kiel Paco Martínez Soria kaj Lina Morgan, kaj kantistoj kiel kiel Manolo Escobar kaj Peret por diversaj filmoj. Menciindas la trilogio *Operación cabaretera* – *Mata Hari* – *Secretaria* (1965-66-67), protagonistigita de Gracita Morales, *Crónica de 9 meses* (1967), *Objetivo Bi-ki-ni* (1968), *¡Cómo está el servicio!* (1968), *El taxi de los conflictos* (1969), *Cuatro noches de boda* (1969), *La llamaban la madrina* (1972), *Manolo la nuit* (1973), *Fin de semana al desnudo* (1974), *Celedonio y yo somos así* (1977) kaj pluraj aliaj.

Eksteraj ligiloj
----------------


* en imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Ricardo Darín en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 845564
 |
La **Tria Niĝeria Respubliko** estis la planita respublika registaro de Niĝerio en 1993 kiu estis regata pere de la konstitucio de la Tria Respubliko. Tiu estis skizita en 1989, kiam la generalo Ibrahim Badamasi Babangida (IBB), nome militista ŝtatestro, promesis finigi la militistan regadon por 1990 – dato kiu estis poste prokrastita ĝis 1993. IBB nuligis la malpermeson por politika aktiveco en la printempo de 1989, kaj lia registaro permesis du politikajn partiojn: nome la centra-dekstra Nacia Respublikana Konvencio (NRC) kaj la centra-maldekstra Socialdemokrata Partio (SDP). Balotado por gubernatoroj kaj por parlamento okazis en decembro 1991, dum la prezidentaj estis prokrastita ĝis la 12a de junio 1993 – pro politika maltrankvileco. MKO Abiola, riĉa joruba negocisto, klare venkis en la prezidenta balotado el la platformo de la SDP.

Ĝi daŭris nur 83 tagojn ĉar ĝi estis nuligita per militista puĉo kiu enpovigis la generalon Sani Abacha.

| Prezidento | Regotempo | Politika partio(dum la elekto) |
| --- | --- | --- |
| # | Portreto | Nomo | Enpostenigo | Elpostenigo | Daŭro |
| 9 |  | **Ernest Shonekan**(1936–) | 26a Aŭgusto 1993 | 17a Novembro 1993(Elpostenigita) | 83 tagoj | Sendependa |
|
**Tutarabismo**, nomata ankaŭ kiel **Araba naciismo**, estas la ideologio laŭ kiu ĉiuj arabaj popoloj devas unuiĝi, por povi ludi pli fortan kaj sendependan rolon en la mondo.

Tutarabismo fariĝis tre populara en la Proksima Oriento dum la kvindekaj kaj sesdekaj jaroj, kiel reago al okcidenta imperiismo kaj la kreado de Israelo. Ĝia plej grava representanto estis Gamal Abdel Nasser, la prezidanto de Egiptio.
La partio Baazo kiu regas en Sirio kaj regis en Irako ankaŭ estas influita de ĉi tiu ideologio.

En la praktiko, provoj unuigi specifaj arabaj landoj neniam funkciis, kaj la tutarabisma ideologio foje kontribuis al la subpremo de la kulturo de ne-arabaj minoritatoj en arabaj landoj. Tamen, diversaj neislamaj araboj ofte favoris tutarabismon, kiel koncepton kontraŭan al Tutislamismo. Fakte, la tutarabisma ideologio estas rifuzata de islamaj fundamentistoj, kiuj interesiĝas nur pri la unueco de ĉiuj islamaj popoloj, ne nur de la arabaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Araba mondo
* Araba Malvarma Milito
* Ligo de Arabaj Ŝtatoj
* Tutslavismo
* Tutgermanismo

* Kategorio Tutarabismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Rozkolore la areoj kie okazis la Tria Karlisma Milito, norde kaj oriente de Hispanio; la flamoj estis samtempaj konfliktaj areoj ne rilataj al karlisma milito
La **Tria Karlisma Milito** okazis en Hispanio inter 1872 kaj 1876 inter la sekvantoj de Karlo, duko de Madrido, pretendanto karlista laŭ la nomo de **Karlo la 7-a**, kaj la sinsekvaj registaroj de Amadeo, de la 1a Respubliko kaj de Alfonso la 12-a. En marto de 1870 Ramón Cabrera demiziis kiel politika kaj milita estro de la karlismo ĉar kredis, ke ne estis "condiciones razonables de alcanzar el triunfo por las armas" (seriozaj kondiĉoj por atingi triumfon permilite) kaj li ne volis suferigi Hispanion per nova enlanda milito. La pretendanto, kiu estis monatojn preparante la insurekcion ekde la ekzilo markis la daton de la 21-a de aprilo de 1872 por la komenco de la operacoj.

Tiu karlisma milito okazis ĉefe en Eŭskio kaj Navaro. La restaŭrado de la Foruoj (aparta propra leĝaro) fare de la pretendanto en julio de 1872, antaŭe nuligitaj per la Dekretoj de Nueva Planta fare de Filipo la 5-a, influis en la elano de la insurekcio en Katalunio kaj iom malpli en Valencilando kaj Aragono krom kelkaj disaj rotoj ne tre aktivaj tra Andaluzio, kaj iom tra la resto de la hispania teritorio, ĉefe en montaraj areoj kie ili praktikis duone gerilan militon duone ŝteladon, pro ties marĝeneco kaj malmulta atingopovo por fari ligon kun la popolo kiuj faciligus sian gerilan aktivecon.

La milito okazigis inter 7.000 kaj 50.000 mortintojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Karlismaj militoj

Notoj
-----

1. ↑  Nineteenth Century Death Tolls

Bibliografio
------------

* José Indalecio Caso. "La Cuestión Cabrera" Madrid. 1875
* Bruno Ramos Martinez: *Memorias y Diario de Carlos VII*, Madrid 1957
* Roman Oyarzun Oyarzun. "Vida de Ramon Cabrera y las guerras carlistas", Barcelona 1961
* José Extramiana: *Historia de las guerras carlistas*, San Sebastián 1978-1979
* Melchor Ferrer: *Historia del tradicionalismo español*, Sevilla, 30 vol. 1941-1979
* José María Jover(dir):*Historia de España XXXIV. La era isabelina y el Sexenio Democrático (1834-1874)*, Madrid 1988
* Joan Garrabou. "Gent Nostra. Cabrera", Barcelona 1989
* Conxa Rodriguez Vives. "Ramón Cabrera a l'exili". Abadia de Montserrat 1989
* Julio Montero: *El Estado Carlista. Principios teóricos y práctica política (1872-1876)*, Madrid 1992
* Robert Vallverdú: *El tercer carlisme a les comarques meridionals de Catalunya (1872-1876)*, Barcelona 1997
* Jordi Canal: *El Carlismo*, Madrid 2000
* Urcelay Alonso, Javier. "Cabrera. El Tigre del Maestrazgo". Barcelona, Ariel, 2006. ISBN 84-344-5205-7

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tria karlisma milito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Historio de la generalo karlista Marco de Bello
**Thomas ADÈS** (naskiĝis la 1-an de marto 1971 en Londono) estas brita komponisto, pianisto kaj dirigento.

Adès studis la pianon ĉe Paul Berkowitz kaj poste komponadon ĉe Robert Saxton en la Guildhall-Lernejo de Muziko kaj Dramo en Londono. Poste li ĉeestis University College School, li prestis dua-stelatan unuon en 1992 ĉe King's College, Cambridge, dum li studis kun Alexander Goehr kaj Robin Holloway. Li igis Britten profesoro de komponado ĉe la Reĝa Akademio de Muziko, kaj en 2004, la Universitato de Essex nomis lin doktoro pro honoro.

En 2007 retrospektiva festivalo de liaj verkoj prezentiĝis ĉe la Barbican Arts Centre en Londono kaj li estis la fokuso de la jara nuna festivalo de muziko de Radio France, "Présences" kaj la "Ultimo" festivalo en Helsinki. La Barbican Festival, "Traced Overhead: The Musical World of Thomas Adès" ("Paŭsita Supre: La Muzika Mondo de Thomas Adès"), inkluzive de la UR premiero de nova verko por Simon Rattle kaj la Berliner Philharmoniker, *Tevot*.

En la printempo de 2007 *The Tempest* revenis al la Reĝa Domo de Opero.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 284509
* GND: 129843970
* LCCN: no96016652
* VIAF: 85313314
* ISNI: 0000 0001 2142 0539
* LIBRIS: 243475
* SUDOC: 081441355
* BNF: 14850443h
* MBA: 7f557db7-8e75-434a-b96f-41b7873ce044
* NLA: 49788636
* NDL: 01024589
* BIBSYS: 1030614
* NKC: xx0001038
* BNE: XX5042774
 |
**Ekzistas poste ekestinta artikolo pri Panafrikaj koloroj. La artikoloj devus esti harmoniigitaj, kaj la titolo "tutafrikaj" (same kiel Tutarabaj koloroj kaj Tutslavaj koloroj) lingve preferindas.**

La **Tutafrikaj Koloroj** unuafoje aperis en la Etiopia flago de 1897, kiu estis horizontala trikoloro de ruĝo (supre), flavo kaj verdo, do inversa de la hodiaŭa flago. Ĉar Etiopio kiel la sola Afrika lando neniam estis kolonio (nur okupita de Italio en 1930-aj jaroj), ĝi iĝis simbolo de Afrikaj libereco kaj grandiozo por multaj sendependigaj movadoj en la Afrikaj kolonioj, kaj por la Afrika diasporo en la cetera mondo. Pro tio, multaj Afrikaj landoj elektis tiujn kolorojn (eventuale kun nigra/blanka stelo aŭ aliaj aldonaĵoj) por sia flago depost sendependiĝo en dua parto de l 20-a jarcento, kun Ganao kiel la unua en 1957. Ĝi ankaŭ inspirigis Marcus Garvey kreante la Afrik-Usonan flagon, kvankam tiu havas nigron anstataŭ flavon.

En la origina Etiopia flago ruĝo simbolis forton kaj kredon; flavo eklezion, naturan riĉon kaj amon; kaj verdo nacion kaj esperon. Ĉe la diversaj flagoj la interpretaĵoj varias, tipe kun ruĝo por sango kaj sendependiga lukto, verdo por la lando kaj pejzaĝo ks.

### Hodiaŭaj tutafrikaj flagoj

**Parentezoj montras jaron de ekuzo de flago en sia nuna formo**  
  

**Benino** (1959)
  
  

**Etiopio** (frue de la 20-a jarcento)
  
  

**Ganao** (1957)
   
  

**Gvineo** (1958)
  
  

**Gvineo Bisaŭa** (1973)
  
  

**Kameruno** (1961)
  
  

**Kongo Brazavila** (1958)
  
  

**Malio** (1961)
  
  

**Sao-Tomeo kaj Principeo** (1975)
  
  

**Senegalo** (1960)
  
  

**Togolando** (1960)
  
  

**Grenado** (1974)
  
  

**Sankta-Kito kaj Neviso** (1983)

Ankaŭ la antaŭa flago de **Ruando** havis tutafrikajn kolorojn.

*Aliaj flagoj kun la samaj koloroj (Kurdistano, Litovio) ne inkluzivitas ĉi tie, ĉar tiukaze ne temas pri iu "Afrika" simboleco.*

---

Vidu ankaŭ: Rastafarianismo - Tutarabaj koloroj - Tutslavaj koloroj