recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Miño de Medinaceli** [MInjo demedinaZEli] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, sude de la provinco Sorio kaj en la komarko *Tierra de Medinaceli* en la plej sudoriento de la provinco, nome en la subkomarko de Arcos de Jalón.

Geografio
---------

*Tierra de Medinaceli* en la sudoriento de la provinco Sorio.
Loko de Miño de Medinaceli en la provinco Sorio.
Conquezuela.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 56,25 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 83 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 400 loĝantojn el la 1970-aj jaroj. 

Ĝi distas 75 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Ambrona, Conquezuela, Ventosa del Ducado kaj Miño de Medinaceli. Ĝi limas kun Sienes, Sigüenza, Yelo kaj Medinaceli.

En ĝia teritorio estas grava areo por naturo, nome flaŭro kaj faŭno.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Miño estis unu el 28 loĝlokoj de Sorio kiu formis parton de la teritorio de la nobela Familio de Medinaceli, ekde ĝia kreado kaj dum jarcentoj, kun Alcubilla de las Peñas, Ambrona, Arbujuelo, Avenales, Azcamellas, Beltéjar, Benamira, Blocona, Conquezuela, Corvesín, Fuencaliente de Medinaceli, Lodares del Ducado, Medinaceli, Salinas, Somaén, Torralba del Moral, Ures, Ventosa del Ducado, Velilla de Medinaceli kaj Yelo, inter aliaj. Fine de la 15-a jarcento ĝi iĝis Duklando.

Meze de la 19-a jarcento la loĝloko havis 39 domojn. Kiel kuriozaĵo, en la tiama *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* oni informas, ke la abundo de "bonkvalitaj" hirudoj de la lageto malpliiĝis pro la forta elpreno kiun faris el ili la francoj dum la Milito de Hispana Sendependigo.

Estis fervojo (kaj farunfabriko) ekde 1892 ĝis la 1980-aj jaroj. Ankaŭ la banko fermiĝis en la 2010-aj jaroj.

En la 1960-aj jaroj la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Ambrona.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Estas ventogeneratoroj.

Inter vidindaĵoj estas la romanika preĝejo de Sankta Mikaelo, tradicia arkitekturo, paleontologia muzeo, neolitika tombejo Túmulo de la Sima, arkeologia muzeo, mezepokaj gvatoturo kaj nekropolo, ermitejo kaj groto.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierra de Medinaceli |
| --- |
| Alcubilla de las Peñas• Alpanseque• Arcos de Jalón• Baraona• Medinaceli• Miño de Medinaceli• Villasayas• Yelo |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 350083
* VIAF: 236573923
 |
**Palomares** estas malgranda loko ĉe la hispana sudorienta bordo inter Almeria kaj Cartagena. Ĝi apartenas al komunumo Cuevas del Almanzora kaj havis en 1966 ĉirkaŭ 2.000 loĝantojn, en 2004 ĉirkaŭ 1.258. La loko iĝis dismonde konata pro akcidento pri usonaj hidrogenbomboj, kiuj falis en la cirkaŭon.

La akcidento
------------

La usona fuel-plostpleniga aviadilo KC-135 provis plenigi fuelujon de bombaviadilo B-52, sed la du aviadiloj interpuŝiĝis en alto de 9.000 m super la hispanaj marbordoj. Okazis ekplodo kaj ĉiu 150.000 litro da fuelo de KC-135 ekbrulis, ambaŭ aviadiloj subfalis. Sep el la 11 skipanoj mortis.

Tri el kvar hidrogenbomboj de Tipo B28 falis sur loĝataj areoj de Palomares, la kvara falis en la maron. Kvankam termonuklea eksplodo ne okazis, sed ĉe du bomboj eksplodis la tradicia eksplodaĵo kaj poluis plurajn hektarojn radioaktive. Oni kolektis en trimonata agado 1.750 tunojn da poluita grundo. 

La areon fermis pli ol 33 usonaj militŝipoj por serĉi la kvaran bombon. Oni trovis la bombon kaj elmarigis ĝin la 7-an de aprilo 1966 per submarŝipo DSV Alvin. La savagado kostis ses milionojn da USD.

La 522 loĝantoj de Palomares ricevis kompension en 1985 de ĉirkaŭ 600.000 USD kaj la urbeto pluajn 200.000 USD por sensaliga instalaĵo.

Postaj mezuroj en 2004 montris ankoraŭ altan radioaktivan radiadon, pro tio oni tuj konfiskis la teron por obstakli konstruadon sur tio aŭ kultivo de tio. En oktobro de 2006, la hispana kaj usona registaroj interkonsentis pri tuta purigo de la areo.
Koordinatoj: 50° 33′ 28″ N 14° 27′ 00″ O﻿ / ﻿50.55778 °N, 14.45000 °O﻿ / 50.55778; 14.45000 (mapo)

**Obrok** (germane *Wobrok*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tuhaň. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Tuhaň. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/260 el Tuhaň ĝis Blíževedly. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 12 loĝantoj.

Obrok situas en katastra teritorio **Domašice** kun areo 9,15 km².

Historio
--------

Memorige protektata domo n-ro 13
En skribaj fontoj la vilaĝo estas unuafoje menciata en la jaro 1367, kiamm ĝi apartenis al monaĥejo en Roudnice nad Labem.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 94 |
| 1880 | 131 |
| 1890 | 126 |
| 1900 | 108 |
| 1910 | 129 |
| 1921 | 111 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 104 |
| 1950 | 68 |
| 1961 | 40 |
| 1970 | 42 |
| 1980 | 32 |
| 1991 | 23 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 12 |
| 2011 | 14 |
| 2021 | 12 |

Pluaj informoj
--------------

La ĉirkaŭaĵo de la municipo estas arbaroriĉa, tra la vilaĝeto kondukas okcidenta rando de Protektita pejzaĝa regiono Kokořínsko – Regiono de Mácha kaj samtempe ankaŭ sudokcidenta limo de teritorio de eŭrope signifa loko Roverské skály. Estas ĉi tie vico da konstruaĵoj de popola arkitekturo kaj fontas ĉi tie rojo Obrtka.

Transporto, turismo
-------------------

Tra la vilaĝo kondukas biciklovojo 0058 kaj blue blua turisma marko markita turisma vojo (en tiu ĉi parto nomita *Obrocká cesta*) el Dubá ĝis Holany. Estas ĉi tie aŭtobusa haltejo. Trajno en la proksima ĉirkaŭaĵo ne veturas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Tuhaň (6) |
| --- |
| Dolní Dubová Hora ~ Domašice ~ Obrok ~ Pavličky ~ Tuhaň ~ Tuhanec |

 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

La **Komunista Frakcio de SAT** estas unu el kelkaj frakcioj ĉe SAT. Ĝi konsistas el SAT-membroj, kiuj akceptas ĝian regularon. La celoj de la Komunista Frakcio estas la "propagando kaj aplikado de Esperanto ĉe la respektivaj partioj kaj movadoj, la reciproka informado de ĝiaj membroj kaj la faciligo de kunlaboraj rilatoj inter komunistoj, laboristoj kaj progresuloj en la tuta mondo". Ĝi estas unu el plej aktivaj frakcioj ene de la esperantlingva organizo. Pri regularoj vidu ĉe SAT

Historio
--------

La komunista frakcio de SAT skismis pro la antagonismo inter Lanti, (kiu mem fondis komunistan frakcion en jaro 1923 en urbo Kassel ) nome la fondinto de SAT, kaj Ernesto Drezen, aktivulo en Sovetunio. Dum SAT-kongreso 1935 la komunistoj forlasis la asocion kantante himnon "La Internacio" kaj sekve ili fondis apartan asocion IPE (Internacio de Proletaj Esperantistoj), kiu poste alinomiĝis KEK (Kolektivo de E-Komunistoj) kaj IKEK (Internacia kolektivo).

La Komunista Frakcio de SAT estis akceptata kiel tia nur post la Dua mondmilito. en jaro 1996.

Prezidas la frakcion S-ino Echapee .

Notoj
-----

1. ↑  Komunista Frakcio de SAT Arkivigite je 2021-08-09 per la retarkivo Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801255
 |
**Duŝan MARUZZI** [maruci] (en kroata literumo *Dušan Maruzzi*, naskiĝis la 1-an de julio 1883; mortis en 1956) estis kroata esperantisto, doktoro de juro kaj ĉefo de la statistika oficejo en Zagreb. 

Li estis esperantisto de 1919. Tuj li okupis plej elstaran rolon. Li organizis la unuan jugoslavan Esperanto-kongreson en 1923 kaj estis unu el ĉefaj preparintoj de la tutŝtata asocio Jugoslava Esperanto-Ligo (JEL), fondita en 1923. Dum multaj jaroj li estis prezidanto de la zagreba societo kaj de JEL. Krome li fondis Sudslavan Esperanto-Servon en 1922. Li estis iniciatinto de unuaj jugoslavaj Esperanto-organoj *Provo* kaj *Konkordo* (1921). Krome li verkis Esperanto-gramatikon (tri kroataj kaj unu slovena eldonoj) kaj (kunlabore kun Ivo Rotkviĉ) la unuan Kroatan-Esperantan vortaron. En 1929 li akiris ĉe la komerca fakultato en Zagreb docentecon pri Esperanto. Al li dankiĝas sennombraj propagandaj paroladoj en multaj jugoslavaj urboj, multego da artikoloj en naciaj gazetoj kaj pluraj Esperanto-kursoj.


|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
La **katolika teologio** estas tiu disvolvigita ene de la Katolika Eklezio. La katolika teologio studas la rilaton inter Dio kaj la homoj sur la bazo de tri fontoj: nome la Sankta Skribaĵo, la Sankta Tradicio kaj la eklezia instruaro.

Unu de la karakteroj de la katolika teologio estas ties alta grado de sistematigo, formita dum la periodo de la Skolastikismo kaj la universaligo de la lernejoj, kaj la apero de la universitatoj.

La ĉefaj temoj referencas tre ofte al la neceso plinovigi la bildon de la Eklezio kiel loko de la graveco de Kristo kaj la rilato inter Dio kaj la ĉimonda dimensio de la historio. Maritain kaj Gilson, esprimis sin favore al kristana humanismo, Yves Congar proponis eklezion ne tiom kiom institucio, sed kiel komunumo por elaĉeta savado. Pierre Teilhard de Chardin serĉis sintezon inter la fido kaj la evoluo en la leĝoj de la mondo, kaj la fido en Dio.

Vidu ankaŭ
----------

* Kristana teologio
* Teologio de liberigo

Bibliografio
------------

* E. COLOM- A. RODRÍGUEZ LUÑO, Scelti in Cristo per essere santi, Edizioni Università della Santa Croce, Roma 2003, 3a edición, ISBN 88-8333-086-2, p. 24.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 710578
* GND: 4030005-5
* NKC: ph114892
 |
La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Rumanio, en Transilvanio, en vilaĝo Izvoru Crișului (ĝis Traktato de Trianon la loknomo estis laŭ tiama oficiala hungara lingvo: Körösfő).

Historio
--------

En la 15-a aŭ en la 16-a jarcento katolika kirko konstruiĝis en tiu loko. En 1601 la kalvinanoj transprenis la preĝejon. Baldaŭe la turkoj faris ruina la preĝejon kaj en la 1690-aj jaroj oni konstruis novan preĝejon. En 1754 dokumento informas, ke la preĝejon ekstera muro defendas. En 1763 tertremo okazis, tial oni faris riparojn en la sekva jaro. En 1834 oni faris pli granda kaj pli bela la preĝejon. La orgeno estas aŭdebla ekde 1841.

Konstruaĵo
----------

La kvadrata turo (ankaŭ bastiono) estas super la enirejo. La renesanca baldakeno estis unue pentrita en 1687 fare de János Gyalui Asztalos, el kio restis nur negrava parto. La pli novan pentradon kun hungarlingvaj tekstoj Lorenco Umling faris en 1834. Ankaŭ li faris la galerian pentradon. La preĝejo havas turkan tapiŝon de 1754.

Apud la preĝejo estas malnova tombejo kaj ekde 1995 monumento pri Pál Vasvári.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* La predikejoLa predikejo
* La preĝejo interneLa preĝejo interne

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Izvoru Crișului) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉefa enirejo al la malsanulejo.
La **Katolika hospitalo de Sankta Johano Nepomuka** (germane: ***Katholisches Krankenhaus***) estas malsanulejo en Erfurto.

De la mezo de la 19-a jc. ĝis 2003 ĝi situis en la urbocentro en la stratoj *Kartäuserstraße* kaj *Puschkinstraße*. Poste ĝi translokiĝis al la pli suda urbokvartalo *Windischholzhausen*. Ĝia kapacito estas de 420 litoj. Ĝi estas trejnadkliniko por la Friedrich-Schiller-Universitato Jena.

Komenco de la malsanulejo estis fondaĵo de 1735. Fondinto estis la entreprenisto kaj bonfarulo Sebastian Lucius. En 1844 venis de Fulda fratinoj vincentaninaj.

Literaturo
----------

* M. Hannappel: *Das Katholische Krankenhaus vom Hl. Johannes Nepomuk - 1735-1935*. Erfurt, 1936
* Ulrich Völkel: *Miteinander Füreinander. Das Katholische Krankenhaus St. Johann Nepomuk in Erfurt*. Rene Burkhardt-Verlag, Erfurt 2010. ISBN 978-3-937981-51-2

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Katolika hospitalo de Erfurto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Hejmpaĝo de la malsanulejo
La **Kalvinana kirko** estas religia konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Kispest.

Historio
--------

La nuna Kispest preskaŭ ne estis loĝata ankoraŭ en la frua 19-a jarcento. Post jardekoj oni disdonis parcelojn kaj venis la loĝantoj. La municipo donacis senpage parcelon por konstrui kalvinanan preĝejon en 1873. La unua kalvinisma meso okazis en 1885 en privata ĉambro. La kirko estis konstruita inter 1896-1898. La orgeno estis kreita en 1906. En dekstra flanko de la kirko kalvinisma novbaroka domego estis konstruita en la 1920-aj jaroj, kie trovis lokon la kalvinana oficejo, pastraj loĝejoj kaj aliaj kalvinismaj ĉambroj, la ceteraj ĉambroj estis lueblaj. En 1952 la ŝtato forprenis la domegon. Depost la socialismo la ŝtato pagis kompenson, la kalvinanoj aĉetis en la maldekstra flanko parcelon kaj estis konstruita nova domego kun biblioteko kaj aliaj kalvinismaj ĉambroj. En 1998 la plena kirko renoviĝis, eĉ tiutempe nova orgeno alvenis.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas en granda parko, kie trovis lokon ankaŭ la katolika kaj luterana kirkoj. Inter ili la kalvinana estas la plej malgranda. Ĝi situas preskaŭ sola en korto, nur ambaŭflanke estas ligaj koridoroj al la supre menciitaj domegoj. La fasado havas meze la enirejon, plej supre la turon. La enireja-tura parto reliefas el la fasado. La iomnete pli mallarĝa absido aliĝas al la navo kun 3 lateroj el la okangulo. La koloraj fenestraj bildoj estis kreitaj en 1910. Interne la predikejo situas en la sanktejo.

Fontoj
------

* hungare kun foto

Panoramo en Kispest kun la 3 preĝejoj
La **Kalvinana preĝejo** estas la kvara kalvinisma kirko en Hungario, en urbo Hódmezővásárhely en loĝkvartalo *Tabán*.

Historio
--------

La kalvinana eklezio decidis konstrui kirkon en 1897 en la tiutempe dikiĝinta urboparto Tabán. Tamen oni malpermesis la plian eklezian imposton, tial oni komencis kolekti monojn. En 1903 oni aĉetis parcelon kaj tuj komenciĝis la konstruado laŭ planoj de loka arkitekto József Borsos. Post 2 jaroj ĝi estis preta. La orgeno estis farita en 1937.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto ĉe stratangulo, sed la fasado etendiĝas laŭ la trotuaro. En la preĝejkorto estas videbla busto pri pastro kaj eklezia verkisto. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas, meze la ĉefenirejo funkcias. La turo estas tre longa kaj havas ankaŭ horloĝon, kiu venis en 1725 el Nagyecsed. La horloĝo estis renovigita en 2012. Estas interese, ke ĝi havas nur etmontrilon, tial la horoj estas videblaj, la minutoj ne. La ĉefnavo havas ankaŭ krucnavon. Interne laŭ la kutimoj oni konstruis galeriojn.

Fontoj
------

* hungare kun foto Arkivigite je 2018-10-31 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto
* hungare kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* turomuziko


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Steleo de Barros** (hispane *Estela de Barros*) estas disko-forma kaj granda kantabra steleo datita je la 3-a jarcento. Ĝi estis trovita en la vilaĝo Barros, en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi estas grava simbolo en la kantabra identeco kaj eĉ aperas en la regiona blazono.

Ĝia nuna nomo estas tre populara hodiaŭ, sed ĝi ankaŭ estas nomita *La rado de Sankta Katalino* (enkoduke de H. Breuil) kaj en la pasinteco ankaŭ *Rado de la Virgulino*. Plie, ekzistas Dua steleo de Barros, kiun oni rekonstruis per la fragmentoj trovitaj en muro de kirko. Oni pensas, ke per ĝi oni indikis la tombejon de batalisto mortinta en Bronzepoko aŭ frua Ferepoko, antaŭ ol ĝi estis movita al ĝia nuna loko. Ĝia diametro estas 1,66 m kaj ĝia dikeco estas 0,40 m. Ĝi staras sur bazo alta je 1 m kaj dika je 0,80 m. Kvankam ĝi estas la plej konata steleo en Kantabrio, ĝi ne estas tiu plej granda. En kontraŭ-lintelo de la ermitejo de la Virgulino de la Rado estas parto de alia giganta steleo, kun diametro je 1,90 m. Ĝis nun konserviĝis aliaj steleegoj, kaj romiaj kaj mezepokaj, kelkaj en Barros mem.

Ĝi estis eltajlita el grejso. Ene de ĝi ekzistas 14 fendetoj, sed la ekstera surfaco estas bone konservita. Ĝiaj ornamaj motifoj, ligitaj al kulto je suno, estas perimetra bordero kun izocela triangulo kaj serio de samcentraj cirkloj tajlitaj je basa reliefo. Ĉi tia ornamaĵo aperas en ambaŭ flankoj dorsa kaj maldorsa. En la disko-rando ekzistas kvar cirkle unuiĝintaj sulkoj.

En 1946 oni delokis ĝin al la Muzeo de Prahistorio kaj Arkeologio de Kantabrio, en la regiona ĉefurbo, Santandero. Tio estigis protestojn en la vilaĝo Barros, kies loĝantoj petis redonon al si. Post unu jaro, oni redonis ĝin al origina vilaĝo kaj nun ĝi staras en la *Parko de la Steleoj* de Barros, post inaŭguro en 2001. Oni povas viziti ĝin senpage kaj same aliajn steleojn eltrovitajn en apuda ermitejo.

Bibliografio
------------

* Blanco Freijeiro, Antonio; *Boletín de la Real Academia de la Historia. Tomo 180, número 2* (1983).
* VVAA; *Actas, vol. 1 (Asociación Española de Arqueología Medieval)*. Ed. Universidad de Oviedo. ISBN 978-84-40441270.
* VVAA; *III Congreso Nacional de Arqueometría: Prospección ultrasónica para determinar el deterioro de la Estela de Barros (Cantabria)*, pp 49–57. Ed. Universitato de Sevilla (2001). ISBN 978-84-47205523.

Vidu ankaŭ
----------

* Kantabra labaro
* Kantabra steleo

* Kategorio Steleo de Barros en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Keszthely (Hungario).

Historio
--------

La unua mencio pri kalvinanoj en Keszthely okazis en 1634 dum dominado de turkoj, sed tiutempe estis plena religilibereco. Depost la turka erao la kontraŭreformacio disfrakis la kalvinanojn kaj en 1781, nur kelkaj kalvinanoj apartenis al la plej proksima kalvinana grupo en Galambok. Ekde 1893 la kalvinanoj apartenis eklezie al Nagykanizsa. En 1922 ili ricevis areon por konstrui kirkon, post 4 jaroj la grupo sendependiĝis de Nagykanizsa. La kirko estis konstruita en la jaroj 1931 kaj 1932. Dum la 2-a mondmilito la turo parte detruiĝis. La uzita orgeno estis aĉetita en 1968, poste ĝi estis plene renovigita. En 2007 la preĝejo ekstere estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La kirko imitas la eklezian arkitekturon de Transilvanio. La fasado estas malsimetria, dekstre la kvadrata turo altiĝas kun piramida turpinto. En la turo sola sonorilo loĝas.

Aŭdu ankaŭ
----------

* sonorado

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 
* 

Preĝejpordo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Katreo** - (helene **Κατρεύς**, latine *Catreus*) estis en la helena mitologio filo de la kreta reĝo Minoo kaj lia edzino Pazifao. 

Katreo estis la plej aĝa reĝa filo. Li havis filinojn Aeropon, Klimenan kaj Apemosinan kaj ununuran filon Altaimenon. Lia orakolo estis, ke li foje mortos per mano de unu el siaj posteuloj. 

Altaimeno kaj Apemosina foriris propravole en insulon Rodison, filinojn Aeropon kaj Klimenan la patro forpeligis. Aliloke oni sciigas, ke Apemosinan perforte uzurpis dio Hermeso kaj la patro pro tiu malgloro mortigis ŝin kaj la ceterajn du filinojn li vendis en sklavecon. 

Sed post kelkaj jaroj Katreo eksopiris trovi sian filon kaj ekspedis al Rodoso. Tie, tuj post albordiĝo atakis lin paŝtistoj, kiuj pro mallumo opiniis, ke elŝipiĝas piratoj. Okazis batalo kaj pli frue ol la reĝo povis ekparoli, mortigis lin lia propra filo, kiel estis antaŭdirite.

La malfeliĉa filo petis diojn, ke prefere absorbos lin la tero. Kaj tiel okazis - la tero malfermiĝis antaŭ li kaj Altaimeno malaperis en la abismo.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Katreus en la ĉeĥa Vikipedio.*
La **Kalvinana preĝejo** estas la tria kalvinisma kirko en Hungario, en urbo Hódmezővásárhely en loĝkvartalo Újváros (=Nova Urbo).

Historio
--------

La kalvinanoj vane peticiis jam en 1843 kaj 1847 por konstrui almenaŭ preĝdomon en la tiutempe dikiĝinta urboparto. Spite la fiaskon ili komencis kolekti monojn. Fine en 1897 la eklezio permesis konstruadon de nova preĝejo laŭ planoj de signifa arkitekto Gyula Sándy. Ĝi estis konstruita en la sekva jaro, samtempe la kalvinisma grupo formiĝis. La orgeno estis farita en 1796, la sonorilo en 1934.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola ĉe stratangulo. En la preĝejkorto estas videbla busto de la unua pastro, kiu servis tie ĉi. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas kaj plene reliefas, meze la ĉefenirejo funkcias. La turo estas tre longa kaj havas ankaŭ horloĝon.La turopinto imitas suprojn de transilvaniaj turoj. Interne laŭ la kutimoj oni konstruis galeriojn.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj Arkivigite je 2018-11-05 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto Arkivigite je 2020-10-01 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Kapelo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Alsóújlak.

Historio
--------

Laŭ arkeologoj tiu ĉi kirko estis konstruita en la 13-a jarcento. La unua mencio okazis en 1465. Dum la kontraŭturkaj bataloj (precipe en 1685) la vilaĝo senhomiĝis. La vilaĝanoj revenis en 1687, sed al pli nova loko. Ili konstruis pli novan preĝejon en la nova loko. Laŭ priskribo en 1698 la malnova kirko situas en arbaro kaj jam mankas muro de la tombejo. La pli nova priskribo en 1733 ĝi estas ruina, la pli nova priskribo en 1758 jam mencias nur la novan preĝejon, sed en 1786 ĝi jam estis renovigita. Ankaŭ Flóris Ferenc Rómer vizitis la kapelon. En la 19-a jarcento oni konstruis firstotureton. Arkeologoj esploris la kapelon en 1994, post 3 jaroj ĝi estis restaŭrita.

Konstruaĵo
----------

La kapelo situas sola en la malnova tombejo ekster la vilaĝo sur malalta monteto. Ekster la kapelo la tomboŝtonoj ankaŭ nun estas videblaj. En mezo de la fasado estas la enirejo, pli supre estas tre malgranda fenestro. La absido estas duonronda kaj nur iomete pli mallarĝa, ol la navo. La renesanca altaro estis farita en 1635 kun ligna statuo pri Sankta Maria, la ligna galerio en la 1700-aj jaroj.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto
* Arkivigite je 2018-12-19 per la retarkivo Wayback Machine
Tramo de la linio G en la haltejo Tennisplatz
Gmunden, urbo en Supra Aŭstrujo, havas unu **tramlinion** nomatan "G", funkciigatan de la entrepreno Stern & Hafferl. Ĝi konektas la stacion Gmunden ĉe la Fervojo de Salzkammergut al la placo Franz-Josef-Platz en la urbocentro. Ĝia traklarĝo estas 1000 milimetroj kaj ĝia longo 2,315 kilometroj; temas do pri unu el la plej malgrandaj tramretoj de la mondo.

Historio
--------

La tramo estis malfermita en 1894 de la stacio ĝis la placo Rathausplatz (urbodoma placo). En 1975 la parto de la Franz-Josef-Platz ĝis la Rathausplatz estis fermita pro la pliiĝinta motora trafiko. Estas planate kunigi la tramlinion kun la Loka Fervojo de Gmunden al Vorchdorf, konstruante konekton tra la urbocentro de Gmunden kaj trans la rivero Traun. Tio inkluzivus rekonstruon de la parto fermita en 1975.

Konduko
-------

La strateto Kuferzeile estas la sola segmento, kie la tramo dividas sian vojon kun aŭtoj.
La tramlinio estas unutraka kun du preterpasejoj en la haltejoj Gmundner Keramik kaj Tennisplatz (tenisludejo).

Ĝi komenciĝas ĉe la stacio Gmunden kaj kondukas apud la strato Bahnhofstraße preter la haltejo Grüner Wald, ĉe kiu la tramvojo faras fortan kurbon, kaj subpasinte la landstraton B145 ĝi kondukas plu ĝis la haltejo Gmundner Keramik kun la unua preterpasejo. Tuj sude de tiu haltejo troviĝas la sola remizo. La tramvojo kondukas plu apud la stacio Alois-Kaltenbruner-Straße, preter la haltejoj Rosenkranz kaj Tennisplatz (kie troviĝas dua preterpasejo), ĝis kurbo en la mallarĝan strateton Kuferzeile. Inter la haltejoj Rosenkranz kaj Tennisplatz la tramvojo kondukas signife pli malsupre ol la strato.

En la strateto Kuferzeile, kiu por la motora trafiko estas unudirekta, sed tra kiu tamen iras tramoj sur unu trako en ambaŭ direktoj, estas samnoma haltejo. Forlasinte ĝin, la tramvojo kondukas ĉe la norda flanko de la strato Esplanade apud la Traŭnlago (*Traunsee*), preter la haltejo Bezirkshauptmannschaft (distriktadministrejo), ĝis la finhaltejo Franz-Josef-Platz.

Vagonoj
-------

Ĉiuj motorvagonoj de la tramo de Gmunden antaŭ la remizo. Sur la maldekstra trako staras GM 100 antaŭ GM 5, la aliaj estas de maldekstre al dekstre GM 8, GM 9 kaj GM 10
Por la tramtransporto en Gmunden disponeblas en 2013 tri aktualaj kaj du historiaj motorvagonoj. La aktualaj vagonoj estas GM 8 (konstruita en 1961), GM 9 (konstruita en 1952) kaj GM 10 (konstruita en 1952). La motorvagono GM 5 estis konstruita en 1911 kaj la malfermita "somera" vagono GM 100 en 1898. La vagonoj estas dudirektaj kaj havas do kondukistejon ĉe ĉiu fino, sed ili tamen havas pordojn nur en unu flanko; tio eblas, ĉar la kajoj en ĉiuj haltejoj estas sur la sama flanko.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4  Gmundner Straßenbahn - Fahrzeuge

Vidu ankaŭ
----------

* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tramtransporto en Gmunden en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tramtransporto en Gmunden en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Tramtransporto |

* Retpaĝaro de Stern & Hafferl[*rompita ligilo*]
**Kapelo Sankta Vito** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Velem, sur montopinto (568 m).

Historio
--------

Dum la bronzepoko arkeologoj trovis signifan urbon (!) sur la monto, baldaŭ la romianoj havis tie turon. Dum la mezepoko hungaraj magnatoj havis tie fortikaĵon, sed en 1291 la parlamento ordonis la detruon. En 1561 estis menciata preĝejo. Laŭ alia informo en 1713 monaĥo konstruis kapelon kun ermitejo el restaĵoj de la iama fortikaĵo, poste la kapelo iĝis pilgrimloko. La nun videbla formo estas videbla ekde 1859. La orgeno estis farita en 1891. Dum la socialismo tiu kapelo estis finstacio de la tutlanda (blua) turista vojo, poste la finstacio estis translokita al Kőszeg. Tamen memortabulo kaj memorkolono memorigas pri tio ĉe la kapelo. En 1990 ŝtelistoj ŝtelis skulptaĵojn el la kapelo.

Konstruaĵo
----------

La kapelo situas sur la montopino inter multe da arboj. En mezo de la fasado (farita en 1830) kaj la paroĥejo (konstruita en la 19-a jarcento. En mezo de la fasado la kvadrata turo iomete reliefas, malsupre situas la enirejo, sed estas ankaŭ aliaj 2 enirejoj ĉe la fasado. La turopinto estas oklatera piramido. Interne la plej malnova bildo pri Ĉieleniro de Maria estis donaco el 1700. La alia bildo estis pentrita en Kőszeg en 1890. Apude estas skulptaĵoj pri Sankta Roĥo kaj Sankta Vendelino. La skulptaĵo pri Sankta Vito troviĝas ĉe la flanka altaro. 

Ĉefkermeso okazas en la sekva dimanĉo de la 15-an de julio, alia kermeso okazas en oktobro (tago de marono. Pilgrimado nuntempe ne okazas, tamen escepte ĉiujare en la lasta dimanĉo de septembro el Perenye memore al ĥolero en 1849.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 

* Malantaŭa parto de la kapeloMalantaŭa parto de la kapelo
* Montopinto kun la kapeloMontopinto kun la kapelo
* Ekvido de la kapeloEkvido de la kapelo
* Vido al la kapeloVido al la kapelo
* Solena marŝo pri marono en la vilaĝoSolena marŝo pri marono en la vilaĝo
* Memortabulo pri la turista vojoMemortabulo pri la turista vojo
* Monumento pri la turista vojoMonumento pri la turista vojo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Variaĵoj de maizo en la oficejo de la rusa plantogenetikisto Nikolaj Vavilov.
**Genetika diverseco** estas la totala nombro de genetikaj karakteroj en la genetika formado de specioj. Ĝi distingiĝas el "genetika varieblo", kiu priskribas la tendencon de la genetikaj karakteroj al variado.

Genetika diverseco utilas kiel vojo por ke la populacioj adaptiĝu al ŝanĝoj en la medioj. Per pli da variado, estas pli facile ke kelkaj individuoj en populacio posedu variaĵojn de aleloj kiuj estas kongruaj por la medio. Tiuj individuoj plej facile survivos por produkti idojn kiuj portu tiun alelon. La populacio pluos dum pluaj generacioj pro la sukceso de tiuj individuoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Biodiverseco
* Mutacio
* Neŭrodiverseco

Notoj
-----

1. ↑   National Biological Information Infrastructure. *Introduction to Genetic Diversity*. U.S. Geological Survey. Arkivita el la originalo je 25a de februaro, 2011. Alirita 1a de marto, 2011.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-02-25. Alirita 2019-10-15.

* Kategorio Genetika diverseco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Anna Maria Anders** (naskiĝis la 22-an de novembro 1950 en Londono) – pola politikistino kaj diaspora agantino, de 2016 ŝtatsekretario en la registaro de Beata Szydło kaj prokuristo de la ĉefministrino pri internacia dialogo, senatano de la 9-a kadenco. Ambasadoro de Pola Respubliko en Italio (2019–).

Vivo
----

Filino de generalo Władysław Anders kaj Irena Anders. En 1986 ŝi edziniĝis al usona kolonelo Robert Costa (1934–2007), kun kiu havas filon Robert Władysław (n. 1993). Ŝi havas la britan, usonan kaj polan civitanecon.

Ŝi edukiĝis en la brita Universitato de Bristolo, kie finis romanistikon, kaj en la usona Universitato de Bostono, kie diplomiĝis pri ekonomio. Ŝi laboris en UN en la Gazetara Buroo de Unesko en Parizo kaj en nafta entrepreno.

Post morto de la patrino iĝis prezidantino de la Fondaĵo je la nomo al Generalo Władysław Anders, okupiĝanta interalie pri disdono de stipendioj al poldevenaj studentoj el ŝtatoj de la antaŭa Sovetunio.

En parlamentaj balotoj en Pollando ŝi sensukcese kandidatis en 2015 por la posteno de senatano kadre de Juro kaj Justeco, gajninte 40,76%.

La 15-an de januaro 2016 iĝis prezidantino de la Protekt-Konsilio de Memoro pri Bataloj kaj Martireco, sed marte de la sama jaro rezignis pro ricevo de la mandato al Senato.

Distingoj
---------

* Ora Merit-Kruco pro agado favore al la medio de polaj postmilitistoj en Britio kaj populrigo de la Dua Pola Korpuso (2014)
* Honora Merit-Distingo por la Asocio de Siberianoj (2015)
* Honora membreco al Asocio de Rezervistaj Oficiroj de la Pola Respubliko (2015)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Anna Maria Anders en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 558647
* GND: 1077008775
* LCCN: no2015129730
* VIAF: 315717773
* ISNI: 0000 0004 4859 6667
* SUDOC: 20104840X
 |
**George Gower** (n. ĉ. 1540, m. 1596 en Londono) estis angla portretopentristo, kiu dum la jaro 1581 iĝis la persona kortuma pentristo de la angla reĝino Elizabeto la 1-a.

Vivo
----

Malmulto estas konata pri la infanaĝo de la pentristo, krom ke li estis la nepo de la nobelo  *Sir John Gower of Stettenham* el la angla historia regiono *Yorkshire* (Jorkio). La unuaj dokumentitaj pentraĵoj estas la du paralelaj portretoj de *Sir Thomas Kytson* kaj lia edzino *Lady Kytson* el la jaro 1573, kiuj nun videblas en la arta muzeo Tate Gallery en Londono.

portreto de la reĝino Elizabeto la 1-a fare de George Gower, ĉ. 1588
Gower dum la jaro 1579 pentris memportreton, videblan dekstre, kiu montras lian familian blazonon kaj diversajn artistajn laborilojn – probable li volis simboligi ke li kaj konsideris sin nobelo kaj metilaboristo, kaj tio rimarkindis en epoko dum kiu pentristoj kutime konsideriĝis ne multe pli ol metilaboristoj kaj ne havis aparte altan socian statuson.

Post kiam George Gower iĝis persona pentristo de la reĝino Elizabeto dum la jaro 1581, li havis okazon pentri la plej multajn aristokratojn de Anglio. La posteno ankaŭ igis lin respondeca pri pentra dekoro de la reĝaj rezidejoj inkluzive de kaleŝoj kaj mebloj. Inter liaj laboroj estis fontano (intertempe detruita) kaj astronomia horloĝego en la palaco Hampton Court. Li ankaŭ inspektis portretojn de la reĝino fare de aliaj artistoj, antaŭ ol tiuj verkoj estis oficiale permesitaj.

Eta galerio de pentraĵoj
------------------------

* Thomas KytsonThomas Kytson
* Lady KytsonLady Kytson
* Lettice KnollysLettice Knollys
* Elizabeth KnollysElizabeth Knollys
* Richard DrakeRichard Drake
* la reĝino (detale supre)la reĝino (detale supre)
* Mary CornwallisMary Cornwallis
* Elizabeto la 1-aElizabeto la 1-a

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio George Gower en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* biografio de George Gower en la retejo de la arta galerio de la brita nacia marmuzeo (angle) Arkivigite je 2006-05-12 per la retarkivo Wayback Machine
* paĝo pri la artisto en la retejo de la usona fondaĵo *J. Paul Getty* (angle)
* portretoj fare de George Gower en la retejo de la arta muzeo Tate Britain Gallery en Londono (angle) Arkivigite je 2011-08-03 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 274392
* GND: 135583837
* LCCN: nr00039827
* VIAF: 95880088 65226012, 95880088
* ISNI: 0000 0000 8251 2456
* ULAN: 500032228
* RKD: 33098
 |
**Anna Marie Cseh** [ĉe], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cseh Anna Marie** estas hungara aktoro, manekeno. Ŝiaj personaj nomvariantoj estis *Anna Mária* aŭ *Annamária*.

Anna Marie Cseh naskiĝis la 17-an de septembro 1977 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Anna Marie Cseh en la aĝo de 14 frekventis kurson pri manekenoj. Iom poste ŝi trovis sin en fokuso de modistoj. En 1995 ŝi gajnis konkurson en Las Vegas, tial poste ŝi laboris plu jam en Novjorko kaj Parizo. Ŝi studis en Universitato Corvinus de Budapeŝto kaj ricevis diplomon en en:Cergy-Pontoise University en Parizo. Intertempe ŝi estis videbla en modaj spektakloj ekzemple de Valentino, Coco Chanel, a Gucci, Dolce & Gabbana, Giorgio Armani, Christian Dior. Ŝi estis la reklammodelo de la tre populara parfumo „Angel" de *Thierry Mugler*. Tiu famo tiris atenton de la filma industrio. En 2004 ŝi ricevis rolon en mallonga filmo, en la sekva jaro ŝi ricevis la ĉefrolon en filmo. Ŝi edziniĝis dufoje. La unua edzo estis Lajos Kovács (aktoro), sed ŝi naskis al la dua nederlanda edzo en 2010.

Ŝiaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* *The Porter* (mallonga filmo, 2004)
* *A fény ösvényei* (ĉefrolo, 2005)
* *Doktorok* (televizia serio, 2014) - Aliska Levĉenko
* *Le Cineaste - A Director's Journey* (2020) - Stacy

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Fjodor Dostojevskij: La idioto - Varja

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 733731
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**George F. SLAVIN** (1916-2001) estis usona verkisto kaj scenaristo ĉe kino kaj televido. Li verkis por ĉirkaŭ 300 filmoj, epizodoj kaj provepizodoj por usona televido. Li ankaŭ uzis variaĵojn de sia nomo kiel *George P. Slavin* aŭ simple *George Slavin*.

Li komencis sian karieron ĉe radio dum la 1940-aj jaroj verkante scenarojn por radioserioj kiel "Lux Radio Theater" kaj ankaŭ scenarigis por kinofilmoj Intrigue kaj The Woman on Pier 13. 

En la jaro 1950 li scenarigis por kvin kinofilmoj, nome The Nevadan, Peggy, Experiment Alcatraz, Mystery Submarine kaj The Fighting Stallion. En la sekvaj 1950-aj jaroj, li daŭre verkis por multaj filmoj kiel Red Mountain, Week-End with Father , Thunder Bay, City of Bad Men, Big House, U.S.A. Smoke Signal. Uranium Boom, The Halliday Brand, Son of Robin Hood kaj Desert Sands. Por televido li verkis por televidserioj My Friend Flicka, Tales of the 77th Bengal Lancers kaj The Texan inter aliaj.

Dum la 1960-aj jaroj li verkis por televidserioj kiel The Untouchables, Bat Masterson, Bronco, Maverick, Laramie, The Virginian, Combat!, Bonanza, Tarzan. Hondo, Star Trek, Daniel Boone, Love, American Style kaj The Flying Nun.

En 1970-aj jaroj li verkis por televidaĵoj The Name of the Game, Mission: Impossible, Mannix, Barnaby Jones, S.W.A.T. kaj Charlie's Angels inter aliaj. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634778
* GND: 106161011X
* VIAF: 297966123
* ISNI: 0000 0004 0239 3960
* BNF: 16672209m
* BNE: XX1666810
 |
Rezultoj de la referendumo:  
- ﻿ Jes

- ﻿ Ne

Situo de Skotlando ene de la Britaj Insuloj
La 18-an de septembro 2014 okazis **referendumo pri sendependeco de Skotlando** for de Unuiĝinta Reĝlando (Britio).

Kalkulado de voĉoj komencis post fermo de balotejoj je la 21:00 UTC kaj la rezultoj estis prezentitaj frue de la 19-a de Septembro. La entuta rezulto estis por "Ne sendepndiĝi" kun 55,3 % (2 001 926 voĉoj). Por sendependiĝo voĉdonis 44,7 % da voĉdonantoj (1 617 989). La referendumon partoprenis 84,59 % de rajtigitaj voĉdonantoj.

La 30-an de novembro 2009 publikiĝis proponaro, kiu prezentis kvar eblecojn inter rezigno pri ajna ŝanĝo ĝis plena ŝtata sendependeco de Skotlando. Leĝa propono pri publikaj debatoj publikiĝis la 25-an de februaro 2010: ĝi enhavas du jes-ne-demandojn, kiu voĉdonigas kaj plian regionan aŭtonomion, do plian transdonon de ŝtataj taskoj kaj decidopovoj al la regionaj parlamento kaj registaro, kaj plenan ŝtatan sendependiĝon de Skotlando. La tiutempa registaro de la Skota Nacia Partio (SNP), subtenata de nur malplimulto el la membroj de la skota parlamento, ne sukcesis akiri la necesan subtenon fare de la aliaj politikaj partioj de la regiona parlamento kaj sekve antaŭ la parlamenta baloto de 2011 retiris la proponon. En la kampanjo de tiu parlamenta baloto la partio promesis, kaze de gajno organizi referendumon pri la ŝtata sendependeco de Skotlando, kaj sekve akiris absolutan plimulton en la parlamenta baloto. La 10-an de januaro 2012 la skota registaro anoncis ke la referendumo okazu en aŭtuno 2014, kaj la 21-an de marto 2013 ĝi precizigis la daton je la 18-a de septembro 2014.

Kiel dato pri ebla ŝtata sendependiĝo la partio SNP proponis la 24-an de marto 2016. Tiu tago estos ekzakte 413 jarojn post la "Unuiĝo de la Kronoj" (*Union of the Crowns*) de la Reĝlando Skotlando (843-1707) kaj la Reĝlando Anglio (927–1649 kaj
1660–1707, interrompita per la Komunumo de Anglio) en la regotempo de Jakobo la 1-a de Anglio kaj Irlando respektive Jakobo la 6-a de Skotlando el la dinastio de Stuartoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Brita insularo: Timigitaj per mensogoj en **retgazeto** Nia Mondo

Referencoj
----------

1. ↑  artikolo "*Salmond calls for independence referendum in 2014*" de januaro 2012 en la retejo de la brita amaskomunikila korporacio BBC angle
2. ↑  "Scottish referendum: Scotland votes no to independence", 19 September 2014. Kontrolita 19 September 2014.
3. ↑  artikolo "*Timeline:Scotlands road to independence referendum*" de marto 2013, same en la retejo de la brita amaskomunikila korporacio BBC angle
4. ↑  artikolo "*Proposed date for Scottish independence named*" de novembro 2013, ankaŭ ĝi en la retejo de la korporacio BBC same angle

* Kategorio Referendumo pri sendependeco de Skotlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Referendumo pri sendependeco de Skotlando en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
**Anna Patai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Patai Anna** estas hungara ŝlagrokantisto, infana aktoro.

Anna Patai naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1999 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Kiel infano, la juna Anna ŝatis kantadi. En sia aĝo 11 ŝi prezentis sin en la televizio en programo pri talentoj. Tio portis al ŝi tutlandan konatecon, post la programo ŝi ricevis muzikalajn rolojn en teatro kaj ŝiaj muzikdiskoj aperis. Oni malkovris similecon pri ŝi al Britney Spears. En 2015 ŝi estis la unua en kantokonkurso en Japanio.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* P.L. Travers: Mary Poppins (muzikala versio)
* László Dés: En Eŭropo ie (muzikala versio)

Ŝiaj kantoj (elekto)
--------------------

* *Küldd el a mosolyod* (2011)
* *Jogom van szeretni* (2015)
* *Te vagy a város* (2019)

Fontoj
------

* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 740751
* MBA: f55280f6-bfcd-4ea6-a82e-f11a932ce840
 |


* Portalo pri Biografio
**George CUNNINGHAM** naskiĝis en Edinburgo 1852 kaj mortis, malriĉa, en Londono en la 5-an de marto 1919. Li studis medicinon en Edinburgo, poste dentistikon en Parizo. Li estis pioniro de preventa dentistiko. Li estis defonda membro de la Brita Dentista Asocio, kaj ekzercis sian profesion en Cambridge. Li estis multflanka klerulo, interesiĝanta pri belarto, scienco, kaj literaturo; vojaĝemulo, oratoro, kaj ŝatata preleganto; pioniro ne nur de Esperanto sed ankaŭ de "ĝardena golfludo". Li tre okupiĝis pri instruado al infanoj pri buŝhigieno kaj eĉ rolis en filmeto pri tio. Li grave rolis en la kampanjo kontraŭ uzo de fosforo en alumetfabrikado. En lia malriĉiĝo, kaj en lia morto, ŝajne rolis alkoholismo en postaj jaroj.

Li partoprenis, kune kun John Pollen kaj Harold Bolingbroke Mudie, en la grupo Trio por la Tria kaj, sekve, estas unu el la membroj de Loka Kongresa Komitato de UK 1907. Kurioze li estas la sola ano de Trio por la Tria kiu ne estis citita en Enciklopedio de Esperanto.

* Kategorio George Cunningham en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 257014
* VIAF: 265212307
* SUDOC: 169051471
 |
**George Duvivier** (\* 17-an de aŭgusto 1920 en Novjorko; † 11-an de julio 1985 samloke) estis usona ĵazmuzikisto (kontrabaso, aranĝado).

Duvivier lernis junaĝe violonon kaj bazaĵojn de kompozicio. Li ludis jam ekde 1937 en Royal Baron Orchestra. Poste li muzikis en 1941 ĉe Coleman Hawkins kaj ĝis 1942 ĉe Lucky Millinder. Ekde 1943 ĝis 1945 li devis militservi kaj araranĝis dume por Jimmy Lunceford, ĉe kiu li laboris, ĝis kiam li en 1947 transiris al Sy Oliver. Dum la fruaj 1950-aj jaroj li laboris kiel akompanisto de kantistinoj kiel Nellie Lutcher, Pearl Bailey, Billy Eckstine kaj Lena Horne, laboris tamen ankaŭ ĉe Terry Gibbs kaj ĝis 1956 ĉe Bud Powell samkiel por Herbie Nichols („Love, Gloom, Cash, Love", 1957) kaj por Eubie Blake (1959). Dum la fruaj 1960-aj jaroj li muzikis ĉe Oliver Nelson, Eric Dolphy kaj Mal Waldron, prezentis tamen ankaŭ ĉe diversaj ĵazfestivaloj en Usono kaj Eŭropo. La nombro de liaj surdiskigoj estas ne-superrigardebla - krom Ray Brown li verŝajne estis la entute plej laborigita muzikisto sur sia instrumento. Lia sento de harmonio kaj de tempo – nepra por ĵazo – estis proverba.

Eksteraj ligiloj
----------------

* www.answers.com Informoj pri George Duvivier


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 365347
* GND: 119186004
* LCCN: n81149140
* VIAF: 10033055
* ISNI: 0000 0000 8089 3849
* SUDOC: 084289716
* BNF: 138935587
* MBA: fda81bdf-37b1-47e2-86fe-d639b04f8006
* BIBSYS: 1008531
* ICCU: LO1V270036
* BNE: XX912830
 |
**Eduardo Kobra**, artista nomo de Carlos Eduardo Fernandes (n. en São Paulo, la 1-an de januaro 1976) estas brazila artisto, kiu komencis oficiale sian karieron en 1987 kiam li estis 12-jaraĝa. Depost tiam, li pentris diversajn murpentraĵojn en kvin diversaj kontinentoj.

Verkaro
-------

En la projekto "*Olhares al Paz*" (Steluloj de Paco), Kobra portretas historiajn personecojn kiuj luktis kontraŭ perforto, por la disvastigo de kulturo de paco en la tuta mondo, inter kiuj elstaras interalie Mahatma Gandhi (1869-1948), Anne Frank (1929-1945), la pakistana aktivistino Malala Yousafzai (1997-) kaj la germana sciencisto Albert Ejnŝtejno (1879-1955).

En 1995, li fondis la Kobran Studion, specialiĝintan pri artaj paneloj, kie li havas teamon de dek du artistoj.

En liaj verkoj ĉeestas temoj kiel la paco, la diverseco kaj neperforto. Inter liaj artaj influoj situas Banksy, Eric Grohe (1944), Keith Haring (1958-1990) kaj la meksikano Diego Rivera (1886-1957).

Bibliografio
------------

* Kiriakos, L; Publikat (2008). Mural Art: Murals on huge public surfaces around the world from graffiti to trompe l'oel. Mainaschaff: Publikat Verlags-und Handels Sayfa
* Walde, C (2015). Murals XXL. New York: Thames and Hudson. Sayfa
* "Eduardo Kobra", Urban Forms. 2019.
* Campos Jr. Celso (2016), Kobra. Rio de Janeiro: Arte Ensaio Editoria Ltda. ISBN 9788560504879. OCLC 995121094.

Vidu ankaŭ
----------

* Grafitio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eduardo Kobra en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Eduardo Kobra
* Bildoj pri la murpentraĵo Steluloj de Paco (*Olhares al Paz*)

Referencoj
----------

1. ↑  (pt) «*Biografio*». Eduardo Kobra
2. ↑  (pt) Carolina Cunha, *Eduardo Kobra, um muralista da arte urbana Arkivigite je 2017-09-26 per la retarkivo Wayback Machine*. la 21-an de junio 2012.
George F. Root
**George Frederick ROOT** (naskita la 30-an de aŭgusto, 1820 – mortinta la 6-an de aŭgusto, 1895) estis populara usona kantverkisto/komponisto dum kaj post la Usona Enlanda Milito.

Li naskiĝis en Sheffield, Masaĉuseco, kaj estis nomita laŭ la germane naskita brita komponisto George Frideric Handel. Li frue montris muzikan talenton; dek-trijara li fieris pri tio, ke li povis ludi 13 instrumentojn. Post muziklernado en Bostono (kiel studento de George James Webb), li transloĝiĝis al Novjorko, kie li estis preĝeja orgenisto kaj instruisto en lernejo por knabinoj. Post tio li vojaĝis en Eŭropo dum unu jaro. Reveninte Usonon, li akceptis postenon en la Bostono Muzika Akademio, sub Lowell Mason. En 1859 li iris al Ĉikago, kie li laboris en muzikeldonejo, Root & Cady, estrata de sia frato.

Himno uzanta la melodion "Tramp tramp tramp" de G F Root
Dum la Enlanda Milito, Root ekkonatiĝis kiel la verkinto de pluraj furoraj militkantoj, interalie *Tramp, tramp, tramp the Boys are Marching* ("Paŝ', paŝ', paŝ', la knaboj marŝas"), *Just before the Battle, Mother* ("Antaŭ la batalo, Panjo"), kaj *The Battle Cry of Freedom* ("La batalkrio de Libero"). La melodio de "Tramp, tramp, tramp" estas konata en Esperantio kiel *La fluanta tajdo* ("Jen la kanto de kuraĝ'...")

En 1872 la unua Universitato de Ĉikago faris lin Doktoro pri Muziko. Li mortis, preskaŭ 75-jara, ĉe sia somera hejmo en Bailey Island, Majno.

Root solene enkondukiĝis en la Halon de Famo de Kantverkistoj en 1970.

Eksteraj ligiloj
----------------

* George Frederick Root en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio George Frederick Root en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* George Frederick Root's entry at the Songwriters' Hall of Fame Arkivigite je 2006-10-01 per la retarkivo Wayback Machine angle
* The Cyber Hymnal: George Frederick Root kun ligoj al pluraj liaj religiaj kantoj kaj melodioj Arkivigite je 2007-05-13 per la retarkivo Wayback Machine angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 179667
* GND: 135059887
* LCCN: n79140936
* VIAF: 102347843
* ISNI: 0000 0000 8170 9062
* SUDOC: 193749122
* MBA: 98ce3091-ac68-4dd4-ae54-59fd5ef5e9ab
* NLA: 35748503
* BIBSYS: 4104154
* NKC: jx20041202006
* BNE: XX1777782
 |