recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Santa Cruz Tacache de Mina** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Cruz Tacache De Mina*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 381.

Geografio
---------

Santa Cruz Tacache de Mina apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2483 loĝantojn. El tiuj estis 1152 viroj kaj 1331 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33,17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1080 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 18 indiĝenoj. El tiuj 14 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa Cruz Tayata** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Cruz Tayata*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 383.

Geografio
---------

Santa Cruz Tayata apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 541 loĝantojn. El tiuj estis 267 viroj kaj 274 virinoj. La komunumo havas surfacon de 42,10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2120 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6 indiĝenoj. El tiuj 6 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Cruz Tayata[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa Cruz Xoxocotlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Cruz Xoxocotlan*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 385.

Geografio
---------

**Santa Cruz Xoxocotlán** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 65873 loĝantojn. El tiuj estis 31132 viroj kaj 34741 virinoj. La komunumo havas surfacon de 76,55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1530 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4666 indiĝenoj. El tiuj 3437 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3437 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Cruz Xoxocotlán Arkivigite je 2011-06-16 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Santa Cruz Zenzontepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Cruz Zenzontepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 386.

Geografio
---------

**Santa Cruz Zenzontepec** apartenas al la distrikto Sola de Vega al kiuj apartenas entute 16 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16773 loĝantojn. El tiuj estis 8167 viroj kaj 8606 virinoj. La komunumo havas surfacon de 361,06 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 950 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 8042 indiĝenoj. El tiuj 6204 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6204 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Cruz Zenzontepec Arkivigite je 2006-04-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa Cruz del Valle** [santaKRUZ delBAlje] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Santa Cruz del Valle* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Kruco de la Valo* alude al la valo de Tiétar.

Santa Cruz del Valle en la provinco Avilo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,62 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 324 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn el la 1960-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 75 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Mombeltrán, San Esteban del Valle, Arenas de San Pedro kaj Pedro Bernardo. Santa Cruz del Valle estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 724 msm.

Historio
--------

Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Santa Cruz del Valle ricevis de Karolo la 4-a la titolo de *villa* kiu sendependigis ĝin disde Mombeltrán la 24an de Decembro 1791.​

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaĵoj estas preĝejo de la 16-a jarcento, pilorio, ermitejo, muzeo, ponto ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* García Ivars, Flora; Lezcano, Ricardo (1992). *Santa Cruz del Valle: historia y otros aspectos de un pueblo serrano del sur de Gredos*. Ayuntamiento de Santa Cruz del Valle. ISBN 84-606-0690-2. OCLC 34151242.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763581
* LCCN: n94096491
* VIAF: 139711827
 |
**Santa Eufemia del Barco** [santaeŭFemja delBARko] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. *Santa Eufemia del Barco* estas etimologie tradukebla al *Sankta Eŭfemia de la Boato*.

Municipoj de la komarko Tierra de Alba en la centro de la provinco Zamoro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Losilla, San Pedro de las Cuevas kaj Santa Eufemia del Barco, tiu lasta kiel municipa ĉefurbo, okupas totalan areon de 52,18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 177 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 34 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. 

Estas atestaĵoj de prahistoria kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la 13-a kaj 14-a jarcentoj la komarko apartenis al la Templanoj. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 756315
 |
**Santa Lucía Monteverde** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Lucía Monteverde*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 392.

Geografio
---------

**Santa Lucía Monteverde** apartenas al la distrikto Putla al kiuj apartenas entute 10 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6397 loĝantojn. El tiuj estis 3040 viroj kaj 3357 virinoj. La komunumo havas surfacon de 74 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2480 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3831 indiĝenoj. El tiuj 3122 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3122 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Lucía Monteverde Arkivigite je 2007-03-24 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa Lucía Ocotlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Lucia Ocotlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 393.

Geografio
---------

**Santa Lucía Ocotlán** apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3580 loĝantojn. El tiuj estis 1652 viroj kaj 1928 virinoj. La komunumo havas surfacon de 12,76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2803 indiĝenoj. El tiuj 2486 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2486 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Lucía Ocotlán Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María Ixcatlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Ixcatlán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 416.

Geografio
---------

**Santa María Ixcatlán** apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 573 loĝantojn. El tiuj estis 267 viroj kaj 306 virinoj. La komunumo havas surfacon de 201,58 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 31 indiĝenoj. El tiuj 28 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 28 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Ixcatlán Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María Jacatepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Jacatepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 417.

Geografio
---------

**Santa María Jacatepec** apartenas al la distrikto Tuxtepec al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8936 loĝantojn. El tiuj estis 4210 viroj kaj 4726 virinoj. La komunumo havas surfacon de 429,95 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 30 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5718 indiĝenoj. El tiuj 4686 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4686 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**Santa María Lachixío** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Lachixío*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 420.

Geografio
---------

**Santa María Lachixío** apartenas al la distrikto Sola de Vega al kiuj apartenas entute 16 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1454 loĝantojn. El tiuj estis 693 viroj kaj 761 virinoj. La komunumo havas surfacon de 113,55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2260 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 908 indiĝenoj. El tiuj 773 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 773 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Lachixío Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María Tataltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Tataltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 430.

Geografio
---------

Santa María Tataltepec apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 303 loĝantojn. El tiuj estis 150 viroj kaj 153 virinoj. La komunumo havas surfacon de 42,1 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 38 indiĝenoj. El tiuj 33 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 33 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Tataltepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María Teopoxco** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Teopoxco*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 434.

Geografio
---------

**Santa María Teopoxco** apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4436 loĝantojn. El tiuj estis 2126 viroj kaj 2310 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1820 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4086 indiĝenoj. El tiuj 3427 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3427 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Teopoxco Arkivigite je 2006-04-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santa María Yavesía** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝis *Santa María Yavesía*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 443.

Geografio
---------

**Santa María Yavesía** apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 409 loĝantojn. El tiuj estis 195 viroj kaj 214 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2000 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 127 indiĝenoj. El tiuj 112 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 112 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Yavesía Arkivigite je 2007-03-08 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Municipa teritorio de Santa María de Cayón, centroriente de Kantabrio.
**Santa María de Cayón** [santamaRIa dekaĜON] estas municipo en centrorienta Kantabrio, Hispanio, en la komarko *Valles Pasiegos* kaj subkomarko Pas-Miera. La loknomo *Santa María de Cayón* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Maria de Cayón*, alude al samnoma valo.

Geografio
---------

La Penilla kaj Santandero fone.
Ĝi limas norde kun Villaescusa, Penagos kaj Liérganes, oriente kun Miera kaj San Roque de Riomiera, sude kun Villafufre kaj Saro, kaj okcidente kun Castañeda kaj Santiurde de Toranzo. 

La municipo estas sur la baseno de la rivero Pas.

Demografio
----------

Por areo de 48,23 km² estas 9 205 loĝantoj (laŭ censo de 2021). 

La 9 205 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: La Abadilla, Argomilla, La Encina, Esles, Lloreda, La Penilla, San Román, Santa María de Cayón (ĉefurbo), Sarón kaj Totero.

La ĉefurbo estas loĝloko Santa María de Cayón, en la fundo de la valo, inter la riveroj Pisueña kaj Parayas. Ĝi distas 2 km de Sarón, la plej loĝata loĝloko de la municipo, 19 de Torrelavega kaj 23 de Santandero, regiona ĉefurbo.​ 

La rura karaktero de la municipo industriiĝis dum la 20-a jarcento kaj tio favoris pliigon de la loĝantaro kiu triobliĝis dum la jarcento, absorbante populacion de najbaraj areoj.

Demografia evoluo| 1900 | 1910 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 2000 | 2010 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2845 | 3290 | 3515 | 3859 | 4310 | 4573 | 4995 | 5576 | 5854 | 6062 | 6354 | 8814 | 9167 |

Fonto: INE

Ekonomio
--------

La Valo Cayón vivtenas sin ĉefe de fabriko de Nestlé en La Penilla. Tio rilatas al industrio pri lakto de la valo, kiu plue estas unu de ties ĉefaj ekonomiaj aktivecoj. Pro malpliigo de la baza prezo de la lakto kaj sekve de la valoro de bovinoj, ene de la Eŭropa Unio, la Valo klopodis konverti sian ekonomion al aliaj sektoroj sed el la antaŭaj bazaj industrioj (ekzemple produktado de fromaĝoj). Estas ankaŭ industrio pri eldonado. 

Inter vidindaĵoj menciindas la tradicia arkitekturo kaj la preĝejoj. Pri arkitektura heredo, elstaras la preĝejo de Sankta Andreo en Argomilla de Cayón, romanika kaj deklarita Havaĵo de Kultura Intereso de Kantabrio. Estas romanika ankaŭ la preĝejo de Sankta Maria de Cayón, de fino de la 12-a jarcento, Havaĵo de Loka Intereso. Same estas jde Loka Intereso la Palaco de Ceballos en Argomilla de Cayón kaj la Ermitejo de Sankta Mikaelo (La Penilla). Aliaj katalogitaj havaĵoj estas la Tur-domego de Abadilla de Cayón kaj la Ponto de la Diablo.

Bildaro
-------

* Romanika preĝejo de Sankta Andreo (Santa María de Cayón).Romanika preĝejo de Sankta Andreo (Santa María de Cayón).
* Absido de tiu preĝejo.Absido de tiu preĝejo.
* Ermitejo de Sankta Mikaelo (La Penilla).Ermitejo de Sankta Mikaelo (La Penilla).

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de municipoj de Kantabrio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 783872
* LCCN: n94093044
* VIAF: 127998389
 |
**Santa María de la Isla** [santamaRIa delaISla] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de La Bañeza* (Tero Banjeza), en la suda centro de la provinco. *Santa María de la Isla* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Maria de la Insulo*, ĉar ĝi iam estis ĉirkaŭata de marĉoj.

Komarkoj de la provinco Leono; *La Bañeza* sude, centre, violkolora.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Santa María de la Isla kaj Santibáñez de la Isla, okupas totalan areon de 12,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 468 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 51 km de Leono, provinca ĉefurbo, ĉe la rivero Tuerto laŭ du apartaj kvartaloj. Ĝi limas kun Riego de la Vega, San Cristóbal de la Polantera, San Cristóbal de la Polantera, Soto de la Vega kaj Palacios de la Valduerna.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado kun plej fruaj mencioj en 1095. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. Dum jarcentoj estis orminado en apudaj areoj.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo de irigacio (fazeoloj, beto) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758478
 |
**Santa María de las Hoyas** [santamaRIa delaSOĝas] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Tierras del Burgo*. La loknomo *Santa María de las Hoyas* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Maria de la Kavaĵoj*.

Geografio
---------

Komarko *Tierras del Burgo* en la okcidento de la provinco Sorio.
Loko de Santa María de las Hoyas en la provinco Sorio.
Preĝejo de Santa María de las Hoyas.
Preĝejo de Sankta Petro, Muñecas.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,41 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 87 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 800 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 62 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas atingebla per la provinca ŝoseo SO-934. La municipo enhavas la loĝlokojn Muñecas kaj Santa María de las Hoyas.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. En la Censo de 1785, ordonita de la Grafo de Floridablanca,​ ĝi apartenis al la Partio de Aranda en la *Intendencia de Burgos*, kun jurisdikcio de reĝlando sub la aŭtoritato de ordinara urbestro.

Ekonomio
--------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj kaj ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (hispane)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierras del Burgo |
| --- |
| Alcubilla de Avellaneda • El Burgo de Osma-Ciudad de Osma • Caracena • Carrascosa de Abajo • Castillejo de Robledo • Espeja de San Marcelino • Espejón • Fresno de Caracena • Fuentearmegil • Fuentecambrón • Langa de Duero • Liceras • Miño de San Esteban • Montejo de Tiermes • Nafría de Ucero • Recuerda • Retortillo de Soria • San Esteban de Gormaz • Santa María de las Hoyas • Ucero • Valdemaluque • Villanueva de Gormaz |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 780609
* VIAF: 316734853
 |
**Santa María del Rosario** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa Maria del Rosario*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 408.

Geografio
---------

Santa María del Rosario apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 441 loĝantojn. El tiuj estis 226 viroj kaj 215 virinoj. La komunumo havas surfacon de 37 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2320 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 43 indiĝenoj. El tiuj 34 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 34 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María del Rosario[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Siĥote-Alin** (ruse *Сихотэ-Алинь*) estas montaro en la Ĉemara regiono kaj la Ĥabarovska regiono, Rusio, kiu etendiĝas proksimume tra 900 km ĝis la nordoriento el la rusa haveno ĉe la Pacifiko de Vladivostoko. La plej alta altaĵo korespondas al la Monto Anik (1933 m s.m.).

La Siĥote-Alin enhavas unu de la plej eksterordinaraj moderklimataj zonoj de la mondo. Tipaj specoj de la tajgo kiaj la rangifero kaj la bruna urso kunekzistas kun tropikaj specioj kiel la siberia tigro, la Amura leopardo kaj la Azia nigra urso. 

En 1978, la Unesko registris Siĥote-Alin kiel Biosfera rezervejo.​ En 2001, ĝi iĝis Monda heredaĵo, kaj la Unesko citis ties gravon por la survivado de minacitaj specioj kiel la siberia tigro.

Inter 1910 kaj 1920, Siĥote-Alin estis etende esplorita de Vladimir Arsenjev (1872–1930) kiu priskribis sian sperton en kelkaj libroj, speciale en Dersu Uzala (1923), kiu en 1975 estis adaptita al kino fare de Akira Kurosawa, kiu pro tio ricevis Oskar-premion. 

* Koordinatoj 45°19′59″N 136°10′01″E

Notoj
-----

1. ↑  «Biosphere Reserve Information SIKHOTE-ALIN». Unesko. Konsultita la 10an de Aprilo 2015.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 741254
* GND: 4124193-9
* VIAF: 248126181
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Mikso | **Oni proponas alinomi la artikolon «Skalmodelo» al «Maketo».****Atentu:** la celpaĝo «Maketo» jam ekzistas. Nur administrantoj povas forigi ĝin, por ke alinomado eblu.

---

Se vi konsentas aŭ kontraŭas la proponon, bonvolu skribi viajn argumentojn sur la diskutan paĝon. |

Skalmodelo de la Turo de Londono. Tiu maketo troviĝas ene de la turo mem.
Skalmodelo de akvopelada elektrogeneratoro
**Maketo** aŭ **Skalmodelo** estas plej ĝenerale fizika reprezentado de objekto, kiu konservas precizajn rilatojn inter plej superregaj aspektoj de la modelo, kvankam absolutaj valoroj de la originaj trajtoj ne devas esti konservitaj. Tio ebligas ĝin montri iom da karakteraro aŭ trajtaro de la origina objekto sen ekzamenado de la origina objekto mem. La plej konataj skalmodeloj reprezentas la fizikan aspekton de objekto en miniaturo, sed ekzistas multaj aliaj specoj.

Skalmodeloj estas utiligitaj en multaj kampoj inkluzive de inĝenierado, arkitekturo, kino, armea komando, vendkapablo kaj eĉ distro en ŝatokupa modelismo. Dum ĉiu kampo povas utiligi skalmodelon por malsama celo, ĉiuj skalmodeloj estas bazitaj sur la samaj principoj kaj devas renkonti la samajn ĝeneralajn postulojn esti funkciaj. La detalpostuloj varias depende de la bezonoj de la modeliganto.

Por esti vera skalmodelo ĉiuj signifaj aspektoj devas esti precize modeligitaj, kiel ekzemple materialaj trajtoj, tiel ke la interagado de la skalmodelo kun la ekstera mondo estu fidinde rilatita al la interagado de la origina objekto kun la reala mondo.

Vidu ankaŭ
----------

* Maketo (arkitekturo)
* Ludiltrajno
* Soldatludilo

Referencoj
----------

1. ↑  maketo en PIV

Literaturo
----------

* Crowe, Clayton t..  (2010) *Engineering Fluid Mechanics*. John Wiley & Sons, Inc.. ISBN 978-0-470-40943-5.

* Harris, Harry G..  (1999) *Structural Modeling and Experimental Techniques*. CRC Press LLC. ISBN 9780849324697.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Vintage Airfix - All the Airfix Catalogues recorded online.
* kids books Arkivigite je 2014-10-18 per la retarkivo Wayback Machine - Collection of books for kids with only miniatures.
* xdiecast.com the scale model car info bank
* Skalmodelo ĉe la Projekto por Malferma Katalogo
* [*rompita ligilo*] - architectural scale modeling studio in Lithuania.
Bronzepokaj kulturoj ĉirkaŭ 1200 a. K.
La **Skandinava bronzepoko** estas la nomo donita de Oscar Montelius al kultura subperiodo de la Bronzepoko en la historio de Skandinavio. Ĝi disvolviĝis en la teritorioj de Skandinavio, inkluzive de lokoj pli orientaj kiaj nun Estonio, inter **1800 a. K. - 500 a. K.** Ĝi estas konsiderata heredinto de la batalhakila kulturo kaj estas kutime konsiderata origino de la praĝermana kulturo (aŭ Jastorfkulturo) de la Ferepoko.

Kvankam la skandinavoj ekuzis la bronzon tre malfrue kaj nur pro la komercado, la skandinavaj setlejoj montras riĉajn kaj bone konservitajn lanaĵojn, lignaĵojn kaj bronzon kiujn ili importis el Centra Eŭropo kaj el oro ankaŭ. La micena Grekio, la Villanova kulturo, Fenicio kaj eĉ antikva Egiptio estis identigitaj kiel eblaj influfontoj por la skandinava arto de ĉi periodo. La ekstera influo verŝajne okazis pro la komercado de sukceno. Multaj petroglifoj reprezentas ŝipojn, kaj la grandaj ŝtonformaĵoj konataj kiel ŝtonŝipoj sugestas ke la maraj transport-ŝipoj ludis gravan rolon. Pluraj petroglifoj reprezentas ŝipojn kiuj estis identigitaj kiel eble mediteraneaj. 

La sunĉaro de Trundholm (dane *Solvognen*) estas objekto de la malfrua Skandinava bronzepoko eltrovita en Danio, kiu estas interpretita kiel la suno trenita de ĉevalino, kio povus havi ian rilaton kun elementoj de la malfrua skandinava mitologio trovitaj en la fontoj de la 13-a jarcento.
**William John DOWNES** (naskiĝis la 19-an de marto 1892, mortis la 29-an de decembro 1987 en Kembriĝo) estis angla kongregaciisma pastro, membro de la Akademio de Esperanto de post 1950, aktiva instruisto kaj kontribuinto al Kristana Esperantista Ligo Internacia. 

Profesie li pasigis 35 jarojn kiel profesoro pri mondreligioj kaj la bibliaj lingvoj (precipe la hebrea, aramea kaj malnovgreka) ĉe la Universitato de Bristolo, kie li ankaŭ estis administristo de la kongregaciisma teologia *Okcidenta Kolegio* de la universitato. Sian fakan scion li uzis por traduki la *Apokrifajn Librojn de la Biblio* en Esperanton (la tradukoj aperis en Dia Regno) kaj la "[[Hajdelbergo|Hajdelbergan] Kateĥismon" de la kalvinisma reformita Eklezio. Li ankaŭ tradukis kaj originale verkis himnojn, estis kunredaktoro de la esperantlingva himnaro *Adoru kantante* 1971, ofte gvidis Esperantajn ĥorojn kaj estis populara predikanto ĉe internaciaj kongresoj. Dum 20 jaroj li estis sekretario de la korespondaj kursoj de Brita Esperanto-Asocio; preskaŭ same longe li estis ekzamenisto pri Esperanto ĉe la Reĝa Societo de la Artoj. Liaj spertoj rezultigis la lernolibron *Esperanto, The International language* (1982).


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Referencoj
----------

1. 1 2  *Ökumenisches Esperanto-Forum*, junio 1992 en retejo gastigata de Bernhard Eichkorn (germane)
La MDR-ĉefsidejo en Lepsiko. **Mitteldeutscher Rundfunk** (mallongigo: **MDR**, laŭvorte: *Mezgermana Radio*) estas aŭtonoma ŝtata radiostacio kaj televida sendostacio por la federaciaj landoj Saksio, Saksio-Anhalto kaj Turingio kun centra oficejo en Lepsiko kaj pluraj filioj en aliaj urboj de la tri federaciaj landoj. Krome ĝi estas membro de ARD. Inter la tie unuigitaj landaj programoj, MDR estas la kvina plej granda.

Historio
--------

Antaŭinta organizo estis la en la 1924-a jaro fondita akcia kompanio *Mitteldeutsche Rundfunk*, antaŭe privata poste duonŝtata entrepreno. Ĝi estis ŝtatitiga komplete en 1933 kaj ŝanĝis la nomon al *Mitteldeutsche Rundfunk S.R.L.*, en 1934 al *Reichssender Leipzig*. De 1945 ĝis 1952 ĝi nomiĝis *Landessender Leipzig/Mitteldeutscher Rundfunk*; post la centraligo de GDR-televido ĝi ĉesis ekzisti.

Post la Germana reunuiĝo naskiĝis por mallonga tempo tri malsamaj sendostacioj en la menciitaj, nove kreitaj federaciaj landoj, kies programofertantoj kunfandiĝis en 1991 kaj iĝis finfine *Mitteldeutscher Rundfunk*.

Ofertoj, strukturo, taskoj
--------------------------

La MDR havas tri regionajn radiprogramojn (MDR 1 Radio Sachsen, MDR 1 Radio Sachsen-Anhalt kaj MDR 1 Radio Thüringen) kaj 4 centralajn programojn kovrantajn la tutan elsendozonon: JUMP (moderna popmuzikprogramo), MDR-info (informado sen muziko kaj sen varbaĵoj), MDR FIGARO (kulturprogramo) und SPUTNIK (projunularaj programaĵoj).

Televide MDR dissendas ekde 1992 propran tuttagan programon (MDR Fernsehen). Krome MDR je 11,45 % partoprenas la komunan televidprogramon de ARD (Das Erste) kaj pluse tri satelitkanalojn (3sat, ARTE, KiKA kaj PHOENIX).

Ĝi respondecas amaskomunikile pri zono de ĉirkaŭ 55 000 kvadrataj kilometroj kun ĉirkaŭ 9,3 milionoj da spektantoj kaj aŭskultantoj. Ĉirkaŭ 4,4 milionoj da radio- kaj ĉirkaŭ 4 milionoj da televidaparatoj estas registrigitaj.

Taskoj
------

Kiel organizaĵo de publika juro, ŝtata traktato devigas MDR-on servi al *informado kaj klerigado, konsilado kaj amuzigo* kun samtempa *subteno de identeco kaj solidareco en unuiĝinta Germanio*.

La plej grava kontrola komisiono estas la *Rundfunkrat* konsistanta el 43 membroj. Afergvidanto estas intendanto elektita por la daŭro de ses jaroj. Estante publika radio, ĝi ĉerpas 80 % de sia financado el la kotizoj devigaj por ĉiuj loĝantoj de Germanio.

Literaturo
----------

* Angelika Gummelt: *Von der Pleiße an die Saale – Ein kleiner Streifzug durch die Geschichte und Vorgeschichte der MDR-Hörfunkzentrale.* Leipzig 2007.
* Hagen Pfau: *Mitteldeutscher Rundfunk – Radio-Geschichte(n).* Altenburg 2000, ISBN 3-930550-10-5
* Jörg Clemen: *Mitteldeutscher Rundfunk – die Geschichte des Sinfonieorchesters.* Altenburg 1999, ISBN 3-930550-09-1

Vidu ankaŭ
----------

* MDR Turingio
* MDR Thüringen-Journal

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mitteldeutscher Rundfunk en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Mitteldeutscher Rundfunk en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo
**Senco** estas la "maniero, kiel vorto aŭ frazo estas komprenota". Tio estas la signifo kiu estas aljuĝita al vorto, esprimo, parolado ktp. Temas pri la elementa komponanto de la parolo. La vortoj posedas partikularan signifon propra al la lingvo kaj krome ili havas apartan sencon (vidu artikolon pragmatiko), depende de la parolinto, la intenco, la situacio kaj la kunteksto (tempo kaj spaco). Ekzemple en Esperanto la vortoj *sama* kaj *ideo* havas proprajn signifojn, sed la kunmetaĵo "samideano" havas apartan sencon.

Tiu radiko estas tre uzata en kunmetaĵoj, kiel dusenca, dubasenca, plursenca, sencoriĉa kaj sensenca.

Vidu ankaŭ
----------

* Konotacio
* Senso
* Sento

Notoj
-----

1. ↑  PIV NPIV Alirita la 4an de decembro 2019.

Bibliografio
------------

* Barthes, Roland. Elements of Semiology (trans. Annette Lavers & Colin Smith). London: Jonathan Cape. (1967).
* Chandler, Daniel. (2001/2007). Semiotics: The Basics. Londono: eldonejo *Routledge*.
* Fiske, John. Introduction to Communication Studies. Londono: eldonejo *Routledge*. (1982)

* Senco en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Sendunga pago**, **sendunga subvencio** aŭ **pago al sendungitoj**, estas pago farita de registaro al persono kiu estas senlabora, sendunga, kaj en kelkaj landoj kiu kotizis dum tempo en kiu tiu estis dungita kaj salajrata.​ Tiu lasta kondiĉo faras, ke temas pri simpla redono kaj ne pri helpo al la bezonantoj. Tre ofte oni organizas tiun pagon kiel provizora kontentigo por la bazaj necesoj kaj ne plena salajro, ponto ĝis la venonta labortempo kaj ebligo por ke la sendungito povu konsumu kaj kontribuu al la konsumisma socio, kiel necesa levilo de la landa ekonomio.

La instalo de tiu sistemo starigis kritikojn el diversaj sektoroj, nome ke tiu sekureco malhelpu la deziron de senlaboruloj serĉi laborpostenojn kaj akcepti tiun malabundan vivmanieron. La diversaj landoj havas tre diversajn sistemojn por pago al sendungitoj, el la plej riĉaj landoj, kie ĉiu baza neceso estas plenumita, tra la landoj kie ekzistas baza enspezo, ĝis la plej malriĉaj landoj, kie ne estas tiaj pagoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Baza enspezo
* Senlaboreco
* Subvencio
* Sociala sekureco

Notoj
-----

1. ↑  Unemployment Assistance and Transition to Employment in Argentina, 2008 Alirita la 25an de oktobro 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 706239
* GND: 4137265-7
* LCCN: sh85067038
* BNF: 11967802p
* NDL: 00571292
* NKC: ph118368
* BNE: XX526993
 |
**Santed** [sanTED] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Panoramo kaj kastelo.
Santed estas municipa teritorio en la sudokcidento de la komarko Daroka Kamparo inter tiu de Val de San Martín oriente kaj tiu de Used okcidente. 

Ĝi estas en la deklivaroj de la Iberia Sistemo sur la valo de la rivero Huerva.

La loĝloko Santed mem estas je 73 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 922 msm. 

Ĝi estas tute inter Val de San Martín nordoriente kaj la natura rezervejo de la Lageto de Gallocanta sude, kiu estas parte ene de la municipa teritorio.

Historio
--------

Preĝejo.
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de *Sesma de Langa* en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Santed kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 64 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj sed ĉefe vitejoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la restaĵoj de la kastelo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la Lageto de Gallocanta.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802500
* VIAF: 316734809
 |
**Santiago Apoala** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Apoala*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 451.

Geografio
---------

**Santiago Apoala** apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 815 loĝantojn. El tiuj estis 385 viroj kaj 430 virinoj. La komunumo havas surfacon de 57,41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1970 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1191 indiĝenoj. El tiuj 1087 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)
**Santiago Ayuquililla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Ayuquililla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 455.

Geografio
---------

Santiago Ayuquililla apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2261 loĝantojn. El tiuj estis 1050 viroj kaj 1211 virinoj. La komunumo havas surfacon de 48,48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1580 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaĥako.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14 indiĝenoj. El tiuj 5 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Lalopa** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Lalopa*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 471.

Geografio
---------

**Santiago Lalopa** apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 414 loĝantojn. El tiuj estis 191 viroj kaj 223 virinoj. La komunumo havas surfacon de 112,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1200 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 437 indiĝenoj. El tiuj 368 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 368 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Lalopa Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Ixcuintepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Ixcuintepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 465.

Geografio
---------

**Santiago Ixcuintepec** apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1441 loĝantojn. El tiuj estis 711 viroj kaj 730 virinoj. La komunumo havas surfacon de 102,07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 800 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 988 indiĝenoj. El tiuj 831 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 831 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Ixcuintepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
***Bwana*** (Bŭana) estas hispana filmo reĝisorita de Imanol Uribe, kiu premieris en 1996, kies titolo estas termino kiu en svahilo signifas «sinjoro»-n.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Antonio (Andrés Pajares) kaj Dori (María Barranco) ferias en la marbordo de Andaluzio. Tie ili trafas kun nigra enmigranto nome Ombasi (Emilio Buale) kiu ne scipovas la hispanan. Li devs kunvivi kun li sekve de la perdo de la ŝlosiloj de la aŭto. Unu nokton ili trafas kun grupo de razkapuloj kiuj malbonfartigos ilin. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Andrés Pajares, kiel Antonio.
* María Barranco, kiel Dori.
* Emilio Buale, kiel Ombasi.
* Alejandro Martínez, kiel Iván.
* Andrea Granero, kiel Jessy.
* Miguel del Arco, kiel Román.
* Paul Berrondo, kiel Michael.
* César Vea, kiel Joaquín.
* José Quero, kiel Pepe.
* Rafael Yuste, kiel Rafa.
* Santiago Nang, kiel Yambo.
* Patricia López Schlichting, kiel Uta.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Bwana en la hispana Vikipedio.*