recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Moscardó dum sia vizito al Berlino oktobre de 1940 (inter Serrano Súñer, kun malhela uniformo, kaj Heinrich Himmler).
**José Moscardó Ituarte**, (Madrido, 26-a de oktobro de 1878 - samloke, 12-a de aprilo de 1956), estis militisto hispana. Li aliĝis al la puĉo de julio de 1936 kontraŭ la registaro de la Popola Fronto, kiu kondukis al la Hispana Enlanda Milito, kaj estris tiun en Toledo, ĉar estis la militisto de plej alta rango inter la implikitaj, kaj akiris famon pro sia defendo de la Alkazaro de Toledo kontraŭ la respublikaj trupoj.

La Alkazaro estis uzata de la ribeliĝinta kolonelo José Moscardó kiel defenda punkto kaj rezistejo de la Civila Gardistaro kaj tute sieĝata kaj detruita de la trupoj lojalaj al la Dua Hispana Respubliko dum la sieĝo kiu daŭris 70 tagojn de la 22-a de julio ĝis la 28-a de septembro 1936. Ĝi estis liberigata tiun lastan tagon fare de la Armeo de Afriko sub la gvido de la generalo José Enrique Varela kaj vizitata sekvatage de la generalo Francisco Franco, ĉefo de la naciisma bando, kiuj prokrastis la antaŭeniron al Madrido por liberigi la Alkazaron.

La frankisma propagando laŭdegis la heroan reziston kaj eĉ la rolon luditan de la kolonelo Moscardó, inklude legendojn pri supozata ĉantaĝo farata al la kolonelo petante kapitulacon kontraŭ lia filo, kiu ne estos mortigita dum tiuj semajnoj, sed nur tre poste kaj senrilate al la toledaj okazintaĵoj. La frankisma propagando levigegos la figuron de la kolonelo Moscardó, kiu ŝajne ne estis tiom kuraĝa militestro ĉar reale la direkton de la rezisto faris civilgvardinao Pedro Romero.

Post la liberigo de la Alkazaro fare de la frankismaj trupoj la kolonelo estis levigita al rango de generalo kaj aktivis dum la resto de la milito. Li estis ankaŭ levigita al rango de grafo, ĉar nereĝa kaj eĉ nenobela persono kia Francisco Franco permesis al si ekde la ŝtataj registaraj instancoj nomumi supozatajn nobelojn.

* Kategorio José Moscardó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 393638
* GND: 12884616X
* VIAF: 18286839
* ISNI: 0000 0001 1488 3594
* ICCU: SBLV082517
* BNE: XX1525532
 |
Proksimuma situo de la Jastorfa kulturo
Eŭropo en la antaŭ-romia periodo dum fera epoko:  

- ﻿ nordiaj grupoj

- ﻿ Jastorfkulturo

- ﻿ grupo de Harpstedt-Nienburg

- ﻿ celtaj gentoj

- ﻿ pomeria kulturo

- ﻿ kulturo de domaj urnoj

- ﻿ kulturo orientbalta

- ﻿ kulturo de tumultoj okcidentbaltaj

- ﻿ kulturo de milograd

- ﻿ estonaj grupoj

La **Jastorfkulturo** estas prahistoria kulturo, ankaŭ konata kiel la antaŭromia Ferepoko en la nordo de Eŭropo, pli specife en Skandinavio, Nederlando kaj la zono de la valo de la rivero Rejno norde de Germanio. Tiu ĉi estas la unua el la tri periodoj de la konologia sistemo de Oscar Montelius. Ĝi ekzistis inter la 4a kaj la 1a jarcentoj a.K.

Tiu ĉi speco de kulturo estas praĝermana, kun limoj sude kun la La-Tène-kulturo, kiuj havis avancojn en la teknologio de la fer-ellaborado, akirante per tio konsiderindan influon, precipe ekde la jaro 600 a.K. kiam la nordianoj komencis elfosi la feron, danke al teknologio kiun ili ekposedis de siaj najbaroj de centra Eŭropo. Tamen, komence la fero estis uzata nur kiel dekoraciaĵo, poste por la kreado de iloj kaj glavoj. Ankaŭ postvivis la uzon de bronzo dum tiu ĉi tuta periodo, sed nur kiel dekoraciaĵo.

Ĝiaj tradicioj estis la daŭrigo de la Skandinava bronzepoko, sed kun fortaj influoj de la Hallstatt-kulturo en centra Eŭropo.

La funebraj praktikoj, tamen, daŭre sekvis la tradicion kremacii la kadavrojn por poste meti ilin en la urnojn, io karakteriza de la urnar-kulturo.

Vidu ankaŭ
----------

* Historio de Skandinavio
* Historio de Svislando
* Historio de Danio
* Erao de Vendel

* Kategorio Jastorfkulturo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Presley kaj Tyler
***Jailhouse Rock*** (***Mallibereja rok-muziko***) estas usona filmo de Richard Thorpe aperinta en 1957. Ĝi estas ĉefe fama pro ties kanzonoj, kantitaj de Elvis Presley, kiu ankaŭ estas ĉefrolanto.

En 2004, la filmo estis elektita por konservado en la Nacia Filmarkivo de Usono fare de la Biblioteko de Kongreso por havi "kulturan, historian kaj estetikan gravecon".

Temo
----

Presley ludas la rolon de "Vince Everett", eks-kondamnito laboranta en la muzika industrio, kun simila tiama publika bildo kiel Presley. Enirinte en malliberejon post batalo en trinkejo kiun li ne provokis, Everett renkontas kaptiton Hunk Houghton, kaj ambaŭ homoj ligiĝas. Houghton, eksmoda kantisto de kontrea muziko, instruas gitar-ludadon kaj kantadon al Everett.

Post sia liberigo, Everett eklaboras en nokto-kluboj, tamen ne kiel kantisto. Li renkontas Peggy Van Alden, talent-serĉanton por muzika kompanio, kiu ebligas al Everett registri kanzonon. Ili alportas lian prov-bendon al direktoro de malgranda disk-kompanio, kiu rifuzas ĝin sed kaŝe registras la saman aranĝon kun unu el siaj propraj steluloj. Everett kaj Van Alden tiam lanĉas sian propran kompanion por eldoni kaj disvastigi la diskojn de Everett, kaj famo, riĉeco kaj film-kariero sinsekvas.

Teĥnikaĵoj
----------

* Titolo: *Jailhouse Rock*
* Reĝisoro: Richard Thorpe
* Scenaro: Nedrick Young kaj Guy Trosper
* Produktado: Pandro S. Berman
* Muziko: Jeff Alexander
* Foto: Robert J. Bronner
* Muntado: Ralph E. Winters
* Devenlando: Usono
* Formato: Nigra/blanka - 2,35:1 - Monofonia
* Ĝenro: Muzika, romanco
* Daŭro: 96 minutoj
* Aperdato: 1957

Rolularo
--------

* Elvis Presley: Vince Everett
* Judy Tyler: Peggy Van Alden
* Mickey Shaughnessy: Hunk Houghton
* Vaughn Taylor: S-ro Shores
* Jennifer Holden: Sherry Wilson
* Dean Jones: Teddy Talbot

Filmmuziko
----------

* "Jailhouse Rock" (Jerry Leiber, Mike Stoller)
* "Treat Me Nice" (Jerry Leiber, Mike Stoller)
* "I Want To Be Free" (Jerry Leiber, Mike Stoller)
* "Don't Leave Me Now" (Aaron Schroeder, Ben Weisman)
* "Young And Beautiful" (Abner Silver, Aaron Schroeder)
* "(You're So Square) Baby, I Don't Care" (Jerry Leiber, Mike Stoller)

Fato
----

Kun-stelulino Judy Tyler mortis en aŭto-akcidento la 4-an de julio 1957, tri tagojn post la fino de filmado. Presley konsekvence rifuzis spekti la filmon.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Filmo |

* *Jailhouse Rock en IMDb*

* Kategorio Jailhouse Rock (filmo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Julio César Turbay Ayala** (Bogoto, 18-a de junio de 1916 - Bogoto, 13-a de septembro de 2005) estis politikisto kaj diplomatisto kolombia, integra de la Liberala Partio kaj prezidento de Kolombio en la periodo 1978-1982 pere de la liberala partio .

Jŭrceremonio de Turbay en la KapitolioLi unue estis urbestro de tri diversaj lokoj en la 1930-aj jaroj. Li iĝis parlamentano de Kundinamarko ĝis 1942. En 1943 li estis elektita deputito kaj antaŭ 1949 li jam prezidis ĝin dufoje. Estro de la opozicio kontraŭ la konservativaj rgistaroj, en 1953 li iĝis parto de la Liberalisma Stabanaro, kaj en 1957, Ministro de Minoj kaj Nafto.

En 1958 la nova prezidento, Alberto Lleras Camargo, igis lin Ministro de Eksteraj Rilatoj, ĝis 1961. Li iĝis Senatano en 1962, 1966, 1970 kaj 1974. En 1967 li estis foje anstataŭanto de la Prezidento Carlos Lleras Restrepo. Li estis ambasadoro ĉe la Unuiĝintaj Nacioj (1967-1969), Granda Britio (1973-1974) kaj Usono (1975-1976).

En 1978 venkis en la balotado al prezidenteco, kies plenumo karakteris pro kritikoj kontraŭ lia perforta subpremado de opozicio kaj geriloj. Ekzemple Gabriel García Márquez ekziliĝis pro tio. Li akceptis nivelojn de koruptado kaj kontraŭleĝeco de la funkciado de la administracio. Poste li reiĝis ambasadoro ĉe Vatikano (1987-1989) kaj ĉe Italio (1991-1993).

Notoj
-----

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-10-31. Alirita 2014-06-11.

* Kategorio Julio César Turbay Ayala en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 483869
* GND: 1057516198
* LCCN: n80139186
* VIAF: 44314379
* ISNI: 0000 0000 2128 316X
* SUDOC: 089287479
* BNF: 12032935p
 |
**Jaime PRESSLY** (30-an de julio 1977 en Kinston, North Carolina) estas usona aktorino kaj modelo, same Emmy-premiitino.

Jaime Pressly (2008)

Biografio
---------

Pressly fruaĝe sportis ritman gimnastikon, vivis ekde la 15-a jaraĝo aparte de la gepatroj kaj povis sin vivteni kiel fotomodelo komence en la Usono, pli poste en Tokio kaj Milano.

Li laboris en 1997 kiel duoblisto de Drew Barrymore en filmo *Poison Ivy: The New Seduction*, ŝia aktorina kariero komenciĝis en 1997 per la filmo *The Journey: Absolution*. Pli poste ŝi ludis en B-kategoria filmoj, sed iĝis konata per junadoleskaj komedioj kiel *100 Girls* (2000), parodioj kiel *Tomcats* (2001) kaj malĝentilaj komedioj kiel *Joe Dirt* (2001).

Krom filmo *Not Another Teen Movie*, Pressly aperis en muzikaj videoj (*The Space Between* de Dave Matthews Band, *Girls of Summer* de Aerosmith kaj *Tainted Love* de und Marilyn Manson) kaj surscenis kun Pussycat Dolls.

Pressly aperis dufoje en Playboy (marto 1998 kaj februaro 2004). Ŝi ludis en 2006 en agfilmo *DOA: Dead or Alive*. Krom tio ŝi posedis firmaon *J'aime Production*, kiu disvastigis la modomarkon *J'aime Clothing*.

Pressly naskis en 2007 filon de iama amiko Eric Calvo (kiel DJ Eric Cubiche). Kelkajn monatojn poste, oni premiis lin pro rolo de *Joy Turner* en televida serio *My Name is Earl* per Emmy kiel *Plej bona epizodistino en komedia serio*.

Inter 2004 kaj 2008, ŝia partnero estis DJ Eric Calvo (DJ Eric Cubeechee). Pressly naskis bebon en 2007, Dezi James Calvo.

Ekde julio 2009, Pressly vivis kun advokato Simran Singh, ŝia edzo ekde septembro 2009. Ili ekis divorcan proceson en 2011.

En 2017, Pressly iĝis patrino de ĝemeloj. La patro estas la partnero Hamzi Hijazi.

Filmografio (elekto)
--------------------

Pressly en Austin (2009)
* 1997: *The Journey: Absolution*
* 1997: *Poison Ivy: The New Seduction*
* 1997: *Against the Law*
* 1998: *Mortal Kombat: Conquest* (televida serio)
* 1998: *Can't Hardly Wait*
* 1998: *Ringmaster*
* 1999: *Inferno*
* 1999–2001: Jack & Jill (televida serio)
* 2000: *100 Girls*
* 2001: *Ticker*
* 2001: *Tomcats*
* 2001: *Joe Dirt*
* 2001: *Not Another Teen Movie*
* 2004: *Torque*
* 2005: *Death to the Supermodels*
* 2005–2009: My Name Is Earl (televida serio)
* 2006: *DOA: Dead or Alive*
* 2008: *Horton Hears a Who!*
* 2009: *I Love You, Man*
* 2010: *Rules of Engagement* televida serio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jaime Pressly en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala paĝo de Jaime Pressly


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 385503
* GND: 1013307658
* LCCN: no2006109024
* VIAF: 64231640
* ISNI: 0000 0001 2136 7555
* SUDOC: 163269491
* BNF: 14468382k
* MBA: 1aa196d0-6db0-4ba2-8ec8-0f17c147b645
* NKC: xx0223129
* BNE: XX1608329
 |
**José SANJURJO Sacanell** [sanĥUrĥo sakanEl] (Pamplona, 28-a de marto de 1872 - Estoril, Portugalio, 20-a de julio de 1936), estis hispana militisto, unu el la insurekciantoj en la puĉo de la 17a kaj 18 de julio de 1936 kontraŭ la Respubliko.

Biografio
---------

Li estis militisto en la militoj de Kubo fine de la 19a jarcento kaj de Maroko komence de la 20a jarcento. Li iĝis generalo en tiu lasta post la rekonkero de la teritorio perdita dum la katastrofo de Annual en 1921. Poste li posteniĝis en Larache.

Kiam en septembro de 1923 okazas la puĉo de Primo de Rivera, Sanjurjo estis militista guberniestro de Zaragozo kaj apogis la insurekcion kaj la postan Diktaturon.

En 1925 partoprenis en la elŝipiĝo de Alhucemo, kaj en 1927, post la fino de la Milito de Rif, la reĝo Alfonso la 13-a donis al li la titolon de markiso de Rif. Fine de la 1920-aj jaroj kaj komence de la 1930-aj plu akiras altajn postenojn kaj honorojn.

Dua Respubliko
--------------

Spite la antaŭaj montroj de fido je la reĝo, post la eko aprile de 1931 de la 2a Respubliko, Sanjurjo senkondiĉe aliĝis al respublikanoj, kaj tiele pluhavis siajn postenojn. Tiu ŝanĝo ŝajne havis tialon en la abandono de Primo de Rivera fare de la reĝo post la falo de la Diktaturo en 1929. Ankaŭ militaj reformoj fare de Manuel Azaña malkontentigis lin.

Fine de 1931 kaj komence de 1932 okazis en diversaj hispaniaj lokoj tumultoj kaj mortoj inter policanoj kaj laboristoj. Ankaŭ la maniero per kiu oni traktis tiujn eventojn malkontentigis lin. Pro tio li preparis kun kelkaj karlistoj de Manuel Fal Conde kaj la grafo de Rodezno, kaj aliaj militoficiroj, ribelon en Sevilo la 10a de aŭgusto de 1932. Ĝi sukcesis nur dekomence en Sevilo, sed malsukcesis absolute en Madrido kaj poste ankaŭ en la andaluza ĉefurbo post ĝenerala striko, pro kio li rezignis kaj fuĝis al Portugalio, sed li estis arestita en Onubo kun sia filo. Li estis juĝita kaj kondamnita je morto, sed la respublika registaro ŝnaĝis ĝin al dumviva mallibero, sed finfine li estis amnestiita novembre de 1933 fare de la nova dekstra registaro. Ĉiukaze Sanjurjo ne povis reveni al la armeo kaj iris al ekzilo al Portugalio.

Tria puĉo
---------

Kiam oni organizis la puĉon de julio de 1936, ŝajne Sanjurjo estis iĝonta la ŝtatestro, sed mortis la 20a de julio en estoril an akcidento de la aviadilo kiu estis ekfluganta. Tiam Emilio Mola nomunis Franco kiel ŝtatestro. Ĉar la propra Francisco Franco estis respondeca pri la alporto de Sanjurjo al la insurekcia teritorio, aperis onidiroj ke tiu akcidento estis intenca, ĉar okazis la morto pro manko de sekuriga ligo de Sanjurjo, dum la piloto survivis.

* Kategorio José Sanjurjo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351968
* GND: 1154416356
* LCCN: nr93048824
* VIAF: 68807184
* ISNI: 0000 0000 5932 6356
* SUDOC: 220830223
* BNF: 165608547
* BNE: XX1186901
 |
**Julius Augustus SCHNEITHER** (aŭ *Schneider*; naskiĝinta la 27-an de septembro 1803 en Leiden, mortinta la 14-an de julio 1860 estis nederlanda juristo, filologo kaj leksikografo.

Vivo
----

La unuan trejniĝon li ricevis fare de la frato Agathon Schneither. Li studis jursciencojn en Deventer, doktoriĝis en 1827 kaj fariĝis advokato en Nijmegen. Li posteulis en 1829 la fraton Georg Antoon kiel lernejestro de la latina lernejo de Wageningen. Pro katastrofa infrastrukturo regis tie ankaŭ malabundo da lernigistoj kaj Schneither devis instrui ĉiujn fakojn. En 1835 li iĝis lernejestro en Zierikzee apud Schouwen-Duiveland. Ekde 1841 ĝismorte li rektoris ĉe la gimnazio de Groningen.

Verkoj (elekto)
---------------

* *Disputatio de Euripide philosopho*, 1828
* *Handwoordenboek der latijnsche taal naar de tiende uitgave van het Lateinisch-Deutsches Handwörterbuch van Karl Ernst Georges, met de noodige bekortingen voor het Nederlands bewerkt*, Bolthuis-eldonejo, Groningen 1854 (8-a eldono en 1926)

Fonto
-----

* prifilologa biografiaro de Richard Wolf

Notoj
-----

1. ↑  regiona arkivo de Nijmwegen



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Julius Mařák** (naskiĝis la 29-an de marto 1832 en Litomyšl - mortis la 8-an de oktobro 1899 en Prago) estis ĉeĥa pentristo kaj grafikisto. Li verkis en stilo de malfrua romantismo influita de idealoj de la epoko de ĉeĥa nacia renaskiĝo.

Li naskiĝis en Litomyšl, pli poste li studis pentroarton en Akakademio de figuraj artoj en Prago kaj en Akademio en Munkeno. De tie li foriris al Vieno, kie li instruis en nobelaj kaj urbanaj familioj desegnoarton. Li desegnis ankaŭ por gazetoj *Waldheims illustrierte Monatshefte*, *Über Land und Meer*, *Květy*, *Světozor*.

Ekde 1887 li estis profesoro en Akademio de figuraj artoj en Prago.

Mařák estis precipe bonega desegnisto. La unuaj sukcesojn li havis pro siaj desegnaĵoj de arbaraj internaĵoj, kiel unusola pejzaĝisto li grave engaĝiĝis en generacio de Nacia teatro kaj kreis por ili bildojn de elstaraj lokoj de ĉeĥa historio en spirito de romantikaj ideoj de la nacia renaskiĝo. Ĉe romantika koncepto pri la pejzaĝo li restis, kvankam li montris komprenon por revoluciaj postsekvoj de pejzaĝa pentrado ĉe siaj disĉiploj.
Lia plej fama lernanto estis Antonín Slavíček.

* Reveno el paŝtejoReveno el paŝtejo
* Lago de PlešLago de Pleš
* ArbaroArbaro
* Rande de la arbaroRande de la arbaro

* Julius Mařák en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Julius Mařák en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 219367
* GND: 121859746
* LCCN: nr00019542
* VIAF: 117203851
* ISNI: 0000 0000 8413 8832
* SUDOC: 05953334X
* BNF: 149123014
* ULAN: 500087091
* RKD: 52443
* NKC: jk01080423
 |
**Jozefo de Arimateo** estis laŭ kristanaj evangelioj (Biblio, Nova Testamento) estiminda membro de juda sinedrio, kiu eldonis Jesuo Kriston al la romianoj por punigo kaj samtempe sekreta apostolo de Jesuo. Post tio, kiam Jesuo estis krucumita, li petis la romian prokuratoron Pontio Pilaton pri la korpo de Jesuo. Pilato konsentis, Jozefo poste kun Nikodemo deprenis la korpon el la kruco, envolvis en tolaĵon kaj metis en tombon elhakita en rokon (laŭ kelkaj eldiroj en sian propran). Tiuj ĉi eventoj antaŭis la resurekton de Jesuo.

Multe da legendoj ĉirkaŭas Jozefon. Dum la dekdua jarcento oni ligis lin al la legendaro pri Reĝo Arturo, ujo, el kiu trinkis Jesuo dum Lasta Vespermanĝo kaj kiun Jozefo pli poste dum la krucumado plenigis de lia sango. Laŭ la legendoj, li ricevis la Sanktan gralon kaj portis ĝin al Anglio - ĝenerale al Glastonbury, kie, laŭ iuj versioj de la legendo, li enkarceriĝis. Li boate venis al Glastonbury trans la ĉirkaŭaj marĉoj, kaj kiam li alteriĝis li metis sian bastonon en la teron, kie ĝi mirakle floris kaj iĝis la Glastonbury kratago kiu floris po dufojoj ĉiujare. Jozefo komandis la konstruon de la Abatejo Glastonbury por enhavi la gralon. Laŭ legendoj Josefo kaj Jesuo antaŭe vizitis Glastonbury kiam Jesuo estis infano.

* Jozefo de Arimateo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jozefo de Arimateo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana kirko** estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Márokpapi (en la iama vilaĝo Márok).

Historio
--------

La gotika (tiam katolika) preĝejo konstruiĝis en la 13-a jarcento, la unua mencio okazis en 1332 kiel kirko Sankta Maria. Jam en la 14-a jarcento la kalvinanoj forprenis la konstruaĵon. En 1775 oni kovris la freskojn per kalkoj. Inter 1857 kaj 1902 la kirko plurfoje estis renovigita, poste en 1937. Post 2 jaroj fulmo trafis la kirkon, sed poste oni rekonstruis ĝin. En 2003 plena renoviĝo okazis.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en korto, sed antaŭe etendiĝas la sonorilostablo. La absido estas kvarlatera. Ekstere pilieroj apogas la navon kaj absidon. Ankaŭ ekstere estas pentritaj ornamaĵoj en la 17-a jarcento. Interne la restintaj freskoj estis pentritaj en la 15-a jarcento. En la sanktejo estas videbla niĉo por sidadi.

Sonorilostablo
--------------

Antaŭ la kirko ligna sonorilostablo estis konstruita en la 18-a jarcento. En 1874 ĝi estis renovigita.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* Arkivigite je 2016-09-19 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* hungare
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2016-09-20 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2016-09-19 per la retarkivo Wayback Machine interna video


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Jay ROBINSON** (14-an de aprilo 1930 - 27-an de septembro 2013) estis usona aktoro ĉefe rolante fiulojn kaj maliculojn.

Li komencis sian karieron ĉe teatro. Robinson partoprenis teatraĵojn kiel *As You Like It* and *Much Ado About Nothing* de William Shakespeare dum sia junaĝo.

Robinson debutis en kino per The Robe en 1953, li daŭris sian kinan karieron per Demetrius and the Gladiators, The Virgin Queen, The Wild Party, My Man Godfrey inter aliaj. Lia unua apero en televido estis ĉe televidserio *Wire Service* en 1956.

Li estis arestita en 1958 pro posedo de narkotaĵoj (metadono) kaj post proceso kondamnita al jaro en malliberejo; lia kondamno estis renversita dum apelacio. Senpage sub garantiaĵo, la okazaĵo kaj rezulta malbona famo ruinigis lian aktoran karieron. Li estis devigita pasigi 15 monatojn en malliberejo ĉar li senscie forestis sian rejuĝon. 

Post sia aresto, li preskaŭ ne sukcesis akiri laboron pro malbona famo. Nur en 1965 li sukcesis atingi ekstrulan rolon en kinfilmo *Tell Me in the Sunlight*. En 1968 kaj 1969 li aperis en popularaj televidserioj The Wild Wild West, Star Trek, *Judd for the Defense* kaj Bewitched.

En 1970 li aperis en The Virginian kaj en sekva jaro li havis sian unuan listigitan rolon en kino dum multaj jaroj ĉe filmo *Bunny O'Hare*. Dum la 1970-aj jaroj li partoprenis televidaĵojn kiel Hawaii Five-O, Search, Planet of the Apes, Kolchak: The Night Stalker, The Waltons, Buck Rogers in the 25th Century, kaj kinfilmojn Everything You Always Wanted to Know About Sex \* But Were Afraid to Ask de Woody Allen, Nightmare Honeymoon, Shampoo, Born Again, inter aliaj.

Dum 1980-aj jaroj li aktoris en kinfilmoj The Man with Bogart's Face, Partners, The Sword and the Sorcerer, Big Top Pee-wee, krom en televidserioj kiel Voyagers!, CHiPs, Tales of the Gold Monkey, The Malibu Bikini Shop, The Real Ghost Busters (voĉe), inter aliaj.

Robinson aperis dum la fino de 20-a jarcento en televidaĵoj kiel Murder, She Wrote, Sinatra, Murder Between Friends,The Nanny, kaj ankaŭ en kinfilmoj Dracula, Skeeter, inter aliaj. Lia lasta laboro estis en televidserio *Mad Jack the Pirate* 1998.

Referencoj
----------

1. ↑  Anderson, Nancy, "Jay Robinson Rebounds from Prison Sentence", 10a de julio, 1984, paĝo B6.

* Kategorio Jay Robinson en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 638665
* LCCN: no92022866
* VIAF: 76912164
* ISNI: 0000 0000 4500 8744
* ICCU: RAVV329055
* BNE: XX1647127
 |
**Jaye DAVIDSON** (naskiĝis kiel **Alfred Amey** 21-an de marto 1968) estas brita aktoro, nomumita al Akademia Premio.

Vivo
----

Davidson naskiĝis en Riverside (Kalifornio) kiel filo de ganaa patro kaj angla patrino. Li transloĝiĝis al Britio, kiam lia patro transloĝiĝis el Usono. Li tiam estis dujara.

Kariero
-------

Davidson estas plej multe konata por sia rolo kiel transvirino Dil en filmo *The Crying Game* (1992). Por tiu ĉi rolo li estis nomumita al Akademia Premio por la plej subtenanta aktoro. Davidson ankoraŭ aperis kiel Ra en filmo *Stargate* el la jaro 1994.

Li ne estas longdaŭra aktoro, li prefere laboras en moda industrio.

Filmografio
-----------

| Jaro | Filmo | Rolo |
| --- | --- | --- |
| 1992 | *The Crying Game* | Dil |
| 1994 | *Jiggery Pokery* (TV) | Himself |
| 1994 | *Stargate* | Ra |
| 1996 | *Catwalk* (dokumenta) | Himself |
| 1999 | *Cousin Joey* |   |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 279680
* GND: 1149848022
* LCCN: no95054675
* VIAF: 37115345
* ISNI: 0000 0001 0888 6692
* SUDOC: 055670199
* BNF: 14024948k
* NLA: 35493727
* BIBSYS: 98058580
* NKC: xx0150490
* BNE: XX1106500
 |
**Jakob KAISER** [jAkop kAjza] (naskita la 8-an de februaro 1888 en Hammelburg, mortinta la 7-an de majo 1961 en Berlin) estis germana politikisto, unue ano de la Centra Partio, poste de CDU.

Kaiser, laŭprofesie librobindisto, estis ano de la Centra Partio kaj estro de kristana sindikato; li estis konsiderata la plej elstara inter tiu ĉi. De majo ĝis novembro 1933 li anis en la Regna Parlamento, *Reichstag*, kiel deputito de la Centra Partio. Samjare li estis membro de la sindikata iniciatgrupo *Führerkreis der Vereinigten Gewerkschaften* (= gvidula rondo de unuiĝintaj sindikatoj), kiu strebis kunigi la sindikatojn al unueca sindikato en batalo kontraŭ la nazioj.

En 1934 li aniĝis al la rezista movado kaj kunlaboris kun Wilhelm Leuschner kaj Max Habermann. En 1938 li estis arestita de Gestapo pro la suspekto de ŝtatperfido kaj pasigis plurajn monatojn en malliberejo. De 1941 li daŭrigis sian rezistan agadon kune kun Carl Friedrich Goerdeler (eksa urbestro de Lepsiko) kaj gviduloj de la armea opozicio. Post la atenco de la 20-a de julio 1944 li sukcesis eviti arestadon per fuĝo. Li estis la ununura ano de la kerna rondo de sindikata rezisto en Berlino, kiu postvivis la militon.

Post la Dua mondmilito Kaiser, Andreas Hermes kaj Josef Ersing fondis kristanan partion, CDU, en la Sovetie Okupata Zono de Germanio. Li sensukcese batalis kontraŭ submeto de tiu partio al la socialisma reĝimo (kiel t. n. bloka partio).

Je la 5-a kaj 6-a de februaro 1947 Kaiser aranĝis CDU-konferencon en Ahlen (Nordrejn-Vestfalio, do okcidenta Germanio), kiu decidis partian programon, kiu enhavis ankaŭ kelkajn maldekstrulajn erojn. Tiuj ĉi tre ĉagrenis la tiaman okcidentan partiestron Konrad Adenauer. En decembro 1947 la sovetia armea administracio eksigis Kaiser kaj Ernst Lemmer kiel zonajn estrojn de CDU. Ambaŭ transloĝiĝis al okcidenta Berlino, kie Kaiser ĝis 1949 estis magistratano.

Honora tombo de Jakob Kaiser
Agante en la okcident-germana CDU Kaiser ne subtenis la politikon de Konrad Adenauer, kiu favoris senkondiĉan submetiĝon al Usono, sed pledis por ekster-bloka Germanio, kiu estu ponto inter oriento kaj okcidento. Kiel ano de kristana socialismo li kredis, ke la katolika etiko estu bazo de nova ŝtata ordo. Li pledis ŝtatigon de la entreprenoj de peza industrio, sed ne trovis kunbatalantojn en sia partio.

De 1949 ĝis 1957 Kaiser estis membro de la nova federaci-germana parlamento, *Bundestag*, kaj ankaŭ ano de la registaro, kiel ministro pri tut-germaniaj aferoj. De 1950 ĝis 1958 li estis federacia vicprezidanto de CDU.

En 1961 Kaiser mortis post longa malsano. Li ripozas en honora tombo en la Arbara Tombejo en Berlin-Zehlendorf.

* Kategorio Jakob Kaiser en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 98048
* GND: 11855946X
* LCCN: n88645230
* VIAF: 61575128
* ISNI: 0000 0000 8140 471X
* SUDOC: 029359333
* BNF: 12100277r
 |
La **Internacia Unio de Kristalografio** (angle *International Union of Crystallography*; en inicialoj : **IUCr**) estas internacia scienca organizaĵo kiu estas membro de la Internacia Scienca Konsilio (ISC).

Historio
--------

En marto 1944, la germana fizikisto kaj kristalografo Paul Peter Ewald proponis la ideon establi la asocion kiel rimedon por eldoni internacian revuon pri kristalografio ĉe kunveno de la "X-Ray Analysis Group" konata per ĝia angla akronimo XRAG Group). La prezidanto de XRAG, la Nobel- premiita fizikisto William Lawrence Bragg, akceptis la ideon kun entuziasmo kaj en julio 1946 organizis internacian kongreson de kristalografoj en Londono. La renkontiĝo, kiu inkludis proksimume 300 kristalografojn de malsamaj landoj, faris decidon establi provizoran komisionon kiu ekzamenus la publikigon de Bitown pri la temo de kristalografio. Tiu ĉi komitato, gvidata de Paul Peter Ewald, formulis, krom la proponoj por la publikigo de Bitown, la bazajn gvidliniojn de la Internacia Unio de Kristalografio. La unua numero de la Bitown, kiu ricevis la nomon proponitan de la rusaj komitatanoj - *Acta Crystallographica* - estis publikigita en aprilo 1948. La fondkonferenco de la unio estis okazigita en Universitato Harvard en la urbo Kembriĝo, en Usono inter la 28-an de julio kaj la 3-an de aŭgusto 1948. La du fizikistoj plej respondecaj por la evoluo de la kampo estis metitaj ĉe la kapo de la unio, William Lawrence Bragg estis nomumita prezidanto kaj Max von Laue estis nomumita honora prezidanto.

Celoj kaj metodoj de agado
--------------------------

Ĝiaj celoj estas: antaŭenigi internaciajn kunlaborojn en kristalografio, kontribui al ĉiuj aspektoj de kristalografio, antaŭenigi la publikigon de internaciaj publikaĵoj de kristalografia esplorado, kaj normigi la metodojn, terminologiajn unuojn kaj simbolojn.

La asocio provas plenumi tiujn celojn per presado de sciencaj revuoj nun disponeblaj en la interreto, unuavice la "Acta Crystallographica", preparante ĝisdatigitajn tabelojn de kristalografio, disdonante kvaronjaran bultenon, administrante mondan adresaron de kristalografoj, distribuante la Premion Ewald. kaj organizante la asembleon Ĝenerala unufoje ĉiujn tri jarojn.

La oficejoj de la organizaĵo situas en la urbo de Chester en la Cheshire distrikto en Anglio. Aktuale en 2020, membroj de la organizaĵo estas sciencaj organizaĵoj de 52 landoj.

Naciaj societoj por kristalografio, kiuj estas filiigita al la ĝia Nacia Akademio de Sciencoj reprezentas la landon en la organizaĵo.

Referencoj
----------

1. ↑   *Crystallography Journals Online*. The International Union of Crystallography.
2. ↑   International Tables for Crystallography. International Union of Crystallography.
3. ↑   IUCr Newsletter. The International Union of Crystallography.
4. ↑   World Directory of Crystallographers. The International Union of Crystallography.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la Internacia Unio de Kristalografio

### Arkivaj kolektoj

* Internacia Unio de Crystallography Paul Peter Ewald registraĵoj, 1936-1967, Niels Bohr Bibliotekaj & Arkivoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828306
 |
**João SMITH DE VASCONCELOS SUPLICY** (n. la 14-an de junio 1974) estas brazila kantisto, filo de senatoro grafo Eduardo Suplicy kaj de eks-ministrino Marta Suplicy, edzo de komediaktorino Maria Paula kaj frato de plej fama kantisto Supla. João Suplicy ekinteresiĝis pri muziko tuj en la infanaĝo, je la sono de Beatles, kiun lia frato, Supla, ludis hejme.

Kaj ekde tiam li jam skizis siajn unuajn komponaĵojn, kaj studis kun la instruistoj Flávio Martins, Mozart Mello kaj Jargas Barboza. Estante 16-jaraĝa, post kantado en la televidprogramo de Roni Von kune kun sia patro, João ricevis inviton de eldonejo Sony por registri diskon, sed celante perfektiĝi li rifuzis kaj iris al Los-Anĝeleso por studi gitaron ĉe Musicians Institute. Ankaŭ en eksterlando li ricevis kelkajn lecionojn pri kantado de Kevin Lettau.

Denove en Brazilo, João formis la Bandon Os Viscondes, kun kiu prezentiĝis en pluraj spektaklejoj de Rio-de-Ĵanejro. Post unu jaro kaj duono, influita de João Bosco, Lenine, Chico Buarque kaj aliaj, João komencis solo-karieron. Profundigis siajn konojn pri harmonio kun la majstro Sérgio Benevenuto kaj ekverkis kun la komponisto João Pellegrino, kun kiu jam kreis pli ol 70 muzikaĵojn. Lia unua KD, lanĉita en 1998 ĉe la Eldonejo ST2, estis produktita de Bid (produktisto de Chico Science) kaj nomita Musiqueiro, nomo de unu el liaj kanzonoj. Muzikvideo direktita de André Abujamra estis farita por la muzikaĵo Vozes, kaj fariĝis nepra en sambrokaj baloj.

Ekde la lanĉo de Musiqueiro, João prezentiĝas ofte en pluraj spektaklejoj de San-Paŭlo, faris koncertsezonon ĉe Blen Blen kun pluraj invititoj, kiel Toquinho, Jair Rodrigues, Toni Garrido, André Abujamra, Chico César, Zeca Baleiro, Simoninha, Supla, Marcos Suzano kaj aliaj.

Nun, lanĉante kune kun la eldonejo Circuito Musical sian duan KDon, Cafezinho, respondecante pri la produktado kune kun Guga Stroeter, João Suplicy solidigas sian stilon per matura verko kaj komencas novan fazon en sia kariero.
**Joĝu** (koree 여주시, laŭ ĉinaj literoj **驪州市**) estas urbego en Sud-Koreio.

Urbodomo en Joĝu

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 608,64 km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 111,558 en 2017
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodoj:
* Telefonkodo: (+82) 31
* 37° 17′ 38″ N 127° 38′ 18″ O﻿ / ﻿37.29389 °N, 127.63833 °O﻿ / 37.29389; 127.63833 (mapo)

Geografio
---------

Joĝu situas en la meza-norda parto de la lando en montara regiono.

Poŝto en Joĝu

Historio
--------

Tiu teritirio estis loĝata jam dum la paleolitiko. Joĝu estis geografie strategia punkto por la regantoj dum la historiaj tempoj. Inter 80-112 post Kristo fortikaĵo estis konstruita montopasejo. La fortikaĵo daŭre estis uzita en la pli postaj dinastioj. La plimulto de la muro daŭre staras eĉ hodiaŭ. Joĝu estis distrikto, sed estis levita al la statuso de grandurbo en 2013.

Ekonomio
--------

Joĝu estas konata kiel grava centro de nuntempa sudkorea ceramikaĵo. La urbego gastigas la Mondan Ceramikan Ekspozicion ĉiun jaron. Aliaj lokaj produktoj inkludas rizojn, batatojn kaj melonojn.

Trafiko
-------

Joĝu havas fervojan stacidomon kaj bonajn vojkontaktojn al la najbaraj landpartoj.

Enirejo de Teknologia instituto en Joĝu

Eduko
-----

En Joĝu funkcias Teknologia Instituto, kvazaŭ universitato.

Vidindaĵoj
----------

* budhismaj temploj en la distrikto
* fortikaĵo en la proksimeco
* maŭzoleo
* Ceramika Muzeo

Fontoj
------

* WikiTrans

* PolicejoPolicejo
* StacidomoStacidomo
**Jaunoji Lietuva** ("Juna Litovio") estas nacia junulara organizo en Litovio, kiu fondiĝis dum la jaro 1927 kiel junulara branĉo de la Unio de litovaj naciistoj (*Lietuvių tautininkų sąjunga*). Dum la jaro 1988 ĝi refondiĝis kadre de la Kantanta Revolucio, kaj dum la jaro 1994 Iĝis memstara politika partio de Litovio.

Dum 1988 ĝi nomiĝis *Lietuvos Tautinio Jaunimo Sąjunga* (Unio de litovaj naciema junularo), dum 1989 *Lietuvių Tautinio Jaunimo Sąjunga „Jaunoji Lietuva"* (Unio de litovaj naciema junularo "Juna Litovio"), dum 1994 *Lietuvių Nacionalinė Partija „Jaunoji Lietuva"* (Litova Naciisma Partio "Juna Litovio"), dum 2000 *„Jaunosios Lietuvos" ir naujųjų tautininkų sąjunga* (Unio de "Juna Litovio" kaj novaj naciistoj) kaj ekde 2005 simple *Partija „Jaunoji Lietuva"* (Partio "Juna Litovio"). La partia prezidanto laŭ la stato de aŭtuno 2008 estas *Stanislovas Buškevičius*.

En la parlamenta baloto en Litovio 2008 la partio gajnis 1,75 procentojn de la voĉoj, malpli ol la necesaj miniumaj 5 procentoj, kaj sekve ne reprezentiĝas en la nacia parlamento Seimas.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de la partio Arkivigite je 2008-10-21 per la retarkivo Wayback Machine
Jean-Claude Mailly
**Jean-Claude Mailly**, naskinĝinta la 12-an de marto 1953 en Béthune, estas franca sindikatisto, ĝenerala sekretario de la franca sindikato « Force ouvrière » ekde 2004.

Li studis ekonomikajn kaj sociajn sciencojn en la universitato kaj poste li komencis labori en la CNAM ("nacia kaso de malsan-asekuro"). Li tuj membriĝis en la sindikaton FO por kiu lia patro kaj aliaj liaj familianoj jam estis aktivuloj.

Elektita delegito de la laboristoj kaj poste mandata sindikata delegito, li iĝas helpanto de la ĝenerala sekretario de *Force ouvrière* en 1981. De 1994 al 1999 li estis membro de la Nacia Ekonomia Konsilio. En 2000 li iĝis federacia sekretario pri la ĵurnalaro.

La 7-an de februaro 2004 li postvenas Marc Blondel kiel ĝenerala sekretario de *Force ouvrière*. Li estis reelektita en 2007.

* Jean-Claude Mailly en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jean-Claude Mailly en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 309100
* GND: 1238698077
* LCCN: no2011060456
* VIAF: 76624049
* ISNI: 0000 0001 2140 4790
* SUDOC: 130252905
* BNF: 15522619p
 |
**Jean-Claude VAN CAUWENBERGHE** [van KOvenberg], ankaŭ konata kiel **Van Cau** (naskiĝis en Charleroi, la 28-an de aprilo 1944) estas valona/belga politikisto de la partio PS (francalingva socialisma partio de Belgio).

Van Cauwenberghe estas la filo de la PS-politikisto André Van Cauwenberghe. Lia patrino estis flegistino. Je la franclingva Libera Universitato de Bruselo Van Cauwenberghe akiris la diplomon de doktoro en la Juro. Li komence laboris kiel advokato ĉe la advokataro en Charleroi.

De 1977 ĝis 1983 li estis parlamentano. En 1995 Van Cau estinte 12 jarojn urbestro de Charleroi, iĝis ministro pri buĝeto en la registaroj de la Franclingva Komunumo de Belgio kaj de la Valona Regiono.

En la jaro 2000 Van Cau sekvis Elio Di Rupo kiel ministro-prezidanto de Valonio. Post la balotado en 2004 li ekigis duan terminon.

Je la 30-a de septembro 2005 Van Cauwenberghe devis eksiĝi pro ekzameno kontraŭ li rilate aferon je la socia enloĝiga entrepreno "La Carolorégienne" en Charleroi, post kiam antaŭe li dum emocia parolado petegis de tri PS-skabenoj ke ili eksiĝu. Van Cau emfazas sian senkulpecon.

Van Cauwenberghe estas framasono. Lia gepatra lingvo estas la franca, sed dum siaj jaroj kiel militisto en Charleroi li ankaŭ lernis la valonan; lingvon kiun li ankoraŭ regule parolas inter geamikoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jean-Claude van Cauwenberghe en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* vancau.wallonie.be Arkivigite je 2005-09-27 per la retarkivo Wayback Machine Oficiala retpaĝo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 52395
* GND: 131615599
* VIAF: 57750336
* ISNI: 0000 0000 1953 8434
* BNF: 15038905m
 |
*Las Ninfas del Ocaso* (1899), Komarka Muzeo de la Garrotxa.
*Retrato de Niña*, 1912.
**Juan BRULL y Vinyolas** aŭ **Joan Brull i Vinyoles** ​(Barcelono, 1863 - 1912) estis hispana pentristo de fino de la 19-a jarcento, reprezentanta de la kataluna simbolismo kun aliaj artistoj kiel Adrià Gual, Josep Maria Tamburini aŭ Alexandre de Riquer.

Li rilatis kun diversaj intelektuloj de la epoko, kiel tiuj de *Els Quatre Gats*, aŭ de la *Real Círculo Artístico*. Li amikiĝis ankaŭ kun Ramón Casas kaj Santiago Rusiñol kadre de la kataluna modernismo.

Li ekkarieris en la realismo, kaj poste ĝi centriĝis en la simbolismo, reprezentante rolulojn de la mitologio, plejparte inajn. Li estas konata ankaŭ pro la kvanto de portretoj kiujn li faris, la plej parto infanoj kaj almozuloj de Barcelono en fino de la jarcento.

Bibliografio
------------

* Guia del Museu Nacional d'Art de Catalunya. MNAC, 2004. ISBN 84-8043-136-9
* Socías, Jaume (1982). Modernisme a Catalunya. Barcelona, Ed. Nou Art Tgor. ISBN 84-7327-052-5.
* Domènech Vives, Ignasi. *Els Masó: artistes i col·leccionistes. The Masó family: artists and collectors*. Girona. Fundació Rafael Masó - Úrsula llibres, 2017.

* Kategorio Juan Brull en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 756053
* LCCN: no2009130777
* VIAF: 95901100
* ISNI: 0000 0000 7246 2360
* ULAN: 500035405
* RKD: 13477
* BNE: XX4875700
 |
La cisterciana Paradizo-monakejo en hodiaŭa Świebodzin, kie Jakobo ankaŭ restadis
**Jakobo de Jüterbog** (vere: *Benedikt Stolzenhagen*; naskiĝinta ne antaŭ 1381 en la ĉirkaŭaĵo de Jüterbog, mortinta la 30-an de aprilo 1465 en Erfurto) estis renomita ekleziulo germana kaj verkisto de la 15-a jarcento. Lia nomo ankaŭ alie konatas, ekz. *Iacobus Cisterciensis / Carthusianus / de Paradiso* depende de la ordeno aŭ de la monaĥejo al kiu li konkrete dum certa tempo apartenis.

Vivo
----

Pri sia malriĉa origino kamparana li mem parolis en prediko kies fragmento konserviĝis. Sian sciencan kleriĝon kaj postajn bonajn postenojn li tute ŝuldiĝis al frokuliĝo memkompreneble. Kiamaniere li venis en la polujan Paradizo-monaĥejon apud Świebodzin ne klaras. Ĝi apartenis al la cistercianoj kaj la abato sendis lin al Krakovo por plukleriĝo. Tie li akiris la dignecon de magistro pri filozofio kaj de doktoro pri teologio kio tre maloftis ĉe polaj aŭ germanaj cistercianoj. Reveninte en sian monaĥejon li baldaŭ iĝis abato. Poste, en 1441, li forlasis kun aprobo de la papa legato ĉe la Koncilio de Bazelo la cistercianan ordenon pro ties ne malofta malobservemo de monaĥeja disciplino. Lia nova familio iĝis la kartuzianoj, pli konkrete la Kartuzio de Erfurto ĉe la Monto de la Sankta Savinto. Samloke li iĝis prioro prelegante paralele ĉe la Universitato de Erfurto. En 1455 li iĝis rektoro altlerneja.

Graveco
-------

Jakobo estis ĉiam fervora monako kaj pro tio li ade pensis pri nepra reformo de la monaĥeja vivo kiu riskis pli kaj pli malboniĝi. Tiuteme li verkis *Petitiones religiosorum pro reformatione sui status*; li eĉ iris paŝon plien kritikante la maltaŭgecon de la superuloj ĉe *De negligentia praelatorum*. Ja, li eĉ intencis varbi papon Nikolao la 5-a iĝi eklezia reformanto per *Avisamentum pro reformatione ecclesiae*.

Pro ke reagoj pozitivaj mankis li verkis la plej fortan kaj vekantan skribitaĵon, nome *De septem ecclesiae statibus* kie li kritike taksis la efikojn de la reformaj koncilioj. Interesegas liaj pensoj pri vojoj kaj rimedoj antaŭenigi reformon.

Literaturo
----------

* Walch: *Monumenta medii aevi*, vol I+II, 1757/1771
* Engelbert Klüpfel: *Vetus bibliotheca ecclesiastica*, Freiburg 1780
* Meier, Ludger: *Die Werke des Erfurter Kartäusers Jakob von Jüterbog in ihrer handschriftlichen Überlieferung*, (=Beiträge zur Geschichte der Philosophie und Theologie des Mittelalters, 37/5), Verlag Aschendorff, Münster 1955

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe NDB

Fonto
-----

Gotthard Lechler: "Jakob von Jüterbog", en: *Allgemeine Deutsche Biographie* 13/1881, p. 554-555, kio relegeblas tie ĉi interrete.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 622862
* GND: 118556754
* LCCN: n86113723
* VIAF: 22933358
* ISNI: 0000 0004 5301 7981, 0000 0000 7986 8689
* SUDOC: 033798060
* BNF: 13010493q
* NLA: 44753054
* NKC: ola2002158729
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Juan Carlos MONTERO MEDINA** (naskiĝis la  28-an de julio 1957(nun 1957-07-28) en Sagua la Grande, Villa Clara) estas kuba militisto, oficiro, librotenisto kaj esperantisto. Li diplomiĝis pri librotenado en 1999 kaj loĝas en la municipo Cotorro, ĉe vilaĝo Cuatro Caminos, ĝuste en la limo kun provinco Mayabeque. Li aliĝis al KEA komence de la jaro 1984 kaj lernis la lingvon, post la 95-a UK en Havano li denove revenis al la movado kaj partoprenis en Kuba Esperanto-Renkontiĝo (KERo) 2013 en la kampadejo "Escaleras de Jaruco" ka. Naciaj aranĝoj. Diplomito de la KEA-ekzameno, tradukanto kaj ofta kunlaboranto de la revuo Monato. Li trapasi la mezan ekzamenon de KEA, kiu okazis dum KERo 2014.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Juan Carlos Montero Medina ĉe Facebook


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biografio |
| Portala ikono | Portalo pri Esperanto |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803143
 |
**Juan Valdez** [ĤŬAN balDES] estas rolulo kaj varmarko kiu identigas la kafon el Kolombio. Ĝi estis kreita de la agentejo Doyle Dane Bernbach (DDB) en 1959 pro mendo de la Federación Nacional de Cafeteros (FNC) cele al reprezentado de pli ol 500 000 kolombiaj kafproduktitstoj kaj ties familioj.

Juan Valdez estas unu el kafvendaj entreprenĉenoj plej gravaj en la mondo.Keil rolulo kaj kiel varmarko, Juan Valdez iĝis reklama kaj rekona mejloŝtono, ĉar malmultaj markoj kreitaj kaj disvastigitaj fare de agrikulturaj produktistoj atingis nivelojn similajn de disvastigo kaj rekono. Montrante Juan Valdez, lian mulinon (Conchita [konĈIta]) kaj la montojn de kolombiaj Andoj fone, la celo de la logoo estas identigi kaj garantiir la distribuadon de la markoj kiuj reprezentas la kafon 100% kolombia.

En 2002, la FNC lanĉis la franĉizon de kafovendejoj Juan Valdez. Ĝi havas pli ol 200 lokalojn en Kolombio kaj en aliaj landoj de Ameriko, Eŭropo kaj Azio.

La rolulo estis ludita historie de aktoroj José Duval, inter 1959 kaj 1969, kaj Carlos Sánchez, inter 1969 kaj 2006 kaj ekde tiam de la kafproduktisto Carlos Castañeda Ceballos.

Notoj
-----

1. ↑   Juan Valdez pone a temblar las grandes marcas de café, alirita la 6an de aprilo de 2010, La República, Gaitán, Ricardo.

* Juan Valdez en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 709752
 |
Jean-Luc **Raharimanana** (naskiĝis en Antananarivo la 26-an de junio 1967) estas madagaskara verkisto skribanta en franca lingvo.

En sia gepatra lando li skribis sian unuan pecon, *Le prophète et le président* (La profeto kaj la prezidento), sed ĝi ne povis sursceniĝi, kaŭze de la politika situacio.

Poste li venis al Francio por studi etnolingvistikon. Li estis ĵurnalisto, instruisto, verkis rakontojn, teatropecojn kaj romanojn. En stilo kaj agresa kaj lirika li en ili priskribas la korupton kaj la malriĉecon kiuj furiozas sur lia insulo, dum li memorigas la dolororiĉan historion de la lando.

Raharimanana partoprenis en multaj aranĝoj kaj laborrenkontiĝoj de verkistoj. Pluraj el liaj verkoj estis tradukitaj en la germanan, anglan, italan kaj hispanan.

Verkoj
------

* *Le prophète et le président*, teatro (1989)
* *Le lépreux et dix-neuf autres nouvelles* (Hatier, 1992)
* *Rêves sous le linceul* (Le Serpent à Plumes, 1996)
* *Le puits*, teatro (Actes Sud Papier, 1997)
* *Lucarne* (Le Serpent à Plumes, 1999)
* *Nour, 1947*, romano (Le Serpent à Plumes, 2001)
* *Landisoa et les trois cailloux*, por la junularo (Edicef, 2001)
* *L'arbre anthropophage*, rakonto (Joëlle Losfeld, 2004)
* *Madagasacar, 1947*, fotoalbumo (Vents d'ailleurs, 2007)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jean-Luc Raharimanana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pli kompleta noto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 289991
* GND: 115378871
* LCCN: n95067318
* VIAF: 266144782724798542444
* ISNI: 0000 0001 2137 4106
* SUDOC: 147299691
* BNF: 12513807v
* BIBSYS: 66043
* NKC: mub2016901258
 |
**Jakovlev Jak-12** (NATO raportnomo: **Creek**) estis sovetia plurcela aviadilo, evoluigita ekde 1944 por anstataŭigi la aviadilon Po-2 de Nikolaj Polikarpov. Ĝi servis en diversaj taskoj de la medicina helpo ĝis la agrikultura laboro. Ĝi estis produktita ankaŭ en Pollando laŭ licenco.

Evoluigo
--------

Jak-12M en Muzeo de la Pola Aviado en Krakovo
dekstra
Aleksander Jakovlev direktis sin en la konstruado post Jak-10, dusideja konekta aviadilo. La plej gravaj ŝanĝiĝoj kompare al la antaŭulo estis nova porta surfaco kun ŝanĝiĝinta profila diko, trakonstruita gvidilo kaj grandsurface vitrizita kabino. Jak-12 havis krom tiuj ankoraŭ unu mizersidejon same multfunkcian alteriĝan ekipaĵon, kiun oni povis tramunti al skia aŭ hidroplana versio. La motoro estis aer-malvarmigita M-11FR piŝta motoro kun stelforme aranĝitaj cilindroj.  

La unuaj provflugoj okazis en 1946/47 kaj ekde 1949 la seria produktado ĝis 1960. Komence de la 1950-aj jaroj, Jak-12 ricevis povumkapablan motoron *Ivĉenko AI-14R*, tiu tipo estis uzata ĝis fino de la produktado.

Versioj
-------

* **Jak-12**

milita uzo

* **Jak-12G**

hidroplana versio

* **Jak-12SĤ**

agrikultura versio

* **Jak-12S**

sanitara versio

* **Jak-12R**

produktata ekde 1951/52, pli granda porta surfaco

* **Jak-12M** kvarsideja versio de Jak-12R, tute el metalo, produktita ekde 1955
* **Jak-12A** civila versio
* **Jak-12P**

Teknikaj datenoj
----------------

| Mezuro | Jak-12M | Jak-12A |
| --- | --- | --- |
| Enverguro | 12,60 m |
| Longo | 9,00 m |
| Alto | 3,10 m | 2,44 m |
| Flugila surfaco | 23,90 m² | 22,66 m² |
| Starta maso | 1.435 kg | 1.588 kg |
| Motoro | unu *Ivĉenko AI-14R* |
| Starta povumo | 190 kW |
| Maksimuma rapido | 220 km/h | 230 km/h |
|
| Altiĝa maksimumo | 4.600 m | 4.550 m |
| Atingopovo | 760 km | 1.070 km |

---

* Jakovlev Jak-12 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jakovlev Jak-12 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Junkers Ju 52/3m
La **Junkers Ju 52** (karesnomo: *onklo Ju*) estas aviadila tipo de la germana aviadilprodukta firmao Junkers. La hodiaŭ kiel *Ju 52* konata aviadilo estas la trimotora versio de **Junkers Ju 52/3m** el jaro 1932, kiu estis pluevoluigita el la unumotora modelo **Ju 52/1m**.

La Junkers Ju 52 estis originale evoluigita kiel unumotora ŝarĝ-transporta aviadilo, oni decidis en 1931 por konstruado de la trimotora versio. La junkers ricevis mendon en 1933 je 450 bombaviadiloj.

La ju 52/3m servis ankaŭ kiel transporta aviadilo en la civila merkato kaj en la armeo. Oni produktis el ĝi ĉ. 4.800 ekzempelrojn ĝis fino de la dua mondmilito.

la civila versio popularis dismonde, konkuris kun Douglas-avidiloj el Usono. Germanio vendis kelkajn ekzempelerojn printempe de 1941 eĉ al la Sovetunio.

JU-Aero
-------

En Svisa aerarmea centro en Dübendorf, Svisujo, oni povas flugi kun
Junkers Ju 52 kun JU-Aero.

Literaturo
----------

Wolfgang Miertsch *Junkers Ju 52/3m*, Bernard & Graefe Verlag, Bonn 1998. ISBN 3-7637-6015-6

Eksteraj ligiloj
----------------

* Junkers Ju 52 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Junkers Ju 52 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* paĝo pri turistaj flugoj kun malnovaj germanaj Junkers JU-52 -aviadiloj kaj pri muzeo
* oficiala paĝo Arkivigite je 2012-04-03 per la retarkivo Wayback Machine en germane,angle, japane (kaj ankaŭ pri "*Junkers*"-flugoj" "JU-Aero")