recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La eksa defendo-preĝejo en Seebergen Interno La **Preĝejo Sankta Georgo** (germane: *Georgskirche*) estas belega protestanta preĝejo situanta en la centro de Seebergen, Germanio.

Historio
--------

Jam de malproksime videblas la 40 metrojn alta preĝejoturo kun okangula spajro. La konstruaĵo mem tute el surloka sabloŝtono faritis. La disktrikta ĉefurbo Gotha troviĝas nur 7 km okcidente de la loko, kiu situas ĉepiede de la monteto Großer Seeberg kaj menciitis unuafoje en 1240 en dokumento de la grafo Heinrich von Schwarzburg. Tamen la vilaĝo ĝis 1823 ne apartenis al Gotha sed ad la Duklando Schwarzburg-Rudolstadt.

Priskribo
---------

La inter 1511 kaj 1587 konstruita preĝejo kerne estis defendo-preĝejo. Ties karaktero ekkoneblas facile per la ĉirkaŭbaraĵo de la pereinta tombejo (kun kelke da belaj tomboŝtonoj el la 17-a/18-a jarcentoj) kaj per ĉirkaŭanta defendogalerio de la turo. 

Multaj dum la preĝeja novkonstruo reŭzitaj brikoj konkludigas onin je romanika antaŭula preĝejo. En la interno oni admiru la bildojn sur du galerioj kaj ambono kun scenoj el la Malnova kaj la Nova Testamento respektive de la evangeliistoj. Pentris ĉion la pentristo Michael Käseweis. Li faris la 65 tabulojn de intensa kolorigeco per gluaj koloroj en la jaro 1625-a. Restaŭro de ili faritis inter 1995-99. 

Specialaĵo de tiu ĉi preĝejo estas orgeno de Ernst Ludwig Hesse el la jaro 1822. La orgenkonstrumajstro el Dachwig nombriĝis inter la plej gravaj de sia fako en tuta Turingio. Por Seebergen li produktis instrumenton de sono elstara, de prilaborado perfekta kaj de artmetiaj formoj - marketroj kaj plakaĵoj ĉe la klavaro kaj alie - neĉiutage spekteblaj.

Literaturo
----------

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 220

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Georgo (Seebergen) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo eklezikomunuma
**Blumenau** /BLUmenaŭ/ estas urbo kaj municipo de la subŝtato Sankta Katarino de Brazilo, borde de la rivero Itajaí-Açu. La municipo havas limojn kun Jaraguá do Sul, Pomerode, Indaial, Gaspar, Botuverá, Luís Alves kaj Guaramirim.

La urbo estis fondita en 1850 de Hermann Blumenau kiu rivere alvenis en ŝipo kun 17 aliaj germanoj, dimanĉe la 2-an de septembro 1850. Hermann Blumenau dividis la teron al la koloniano, por ke ili konstruu domojn.

Hodiaŭ la municipo konservas kelkajn germanajn morojn, ĉefe propran germanan dialekton, parolata ĉefe en bienaj zonoj. Ĉiujare en la urbo festiĝas tradicia folklora Oktobrofesto. Blumenau havas plurajn entreprenojn de la teksa industrio kaj estas sidejo de la brazilaj industriaj kompanioj *Hering*, *Karsten* kaj *Teka*. Ankaŭ komputikaj firmaoj troviĝas en la urbo kaj la bierfarejo *Eisenbahn*.

German-stila domo en Blumenau, stile adaptita de la urbodomo en Michelstadt

Referencoj
----------

1. ↑  Estimativas - Contagem da População 2009. IBGE. Kontrolita en 14-a de novembro 2009.

* Blumenau en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Blumenau en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Quintanilla de Onésimo** [kintaNIlja deoNEsimo] estas municipo en la oriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco kaj foje atribuita ankaŭ al la komarko *Campo de Peñafiel* pli orienta. *Quintanilla de Onésimo* estas komprenebla etimologie kiel *Bieneto de Onésimo*, alude al faŝisma politikisto Onésimo Redondo fondinto de la faŝisma politika partio JONS.

Quintanilla de Onésimo en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Pinares* de la provinco Valadolido, verde, sude.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 55,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 031 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 550 el la 1940-aj jaroj. 

Ĝi distas 34 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Olivares de Duero, Sardón de Duero, Quintanilla de Arriba, Valbuena de Duero kaj Cogeces del Monte. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de montetoj. Trafluas la rivero Douro kaj ekfluas la Kanalo del Duero.

Historio
--------

Estis restaĵoj de Bronzepoko. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Tiam ĝi apartenis al la komunumaro de Valadolido, ĝis 1207 kiam ĝi estis aĉetita de la komunumaro de Peñafiel. Dum la Milito de Hispana Sendependigo francaj trupoj okupis la lokon por kontroli la ponton. En 1895 fervojo helpis la ekonomian disvastigon de la loko; en 1985 oni fermis la fervojan stacion.

En Julio 1941, dum la frankisma diktaturo la municipo tiam nomita de «Quintanilla de Abajo» (antaŭe «Quintanilla de Yuso» kaj «Quintanilla de Duero») ekestis nomita oficiale «Quintanilla de Onésimo», omaĝe al faŝisma politikisto Onésimo Redondo fondinto de la faŝisma politika partio JONS —naskiĝinta en Quintanilla kaj mortinta en la nunaj tagoj de la Hispana Enlanda Milito.​ En 2007, je la aprobo de la Leĝo de Historia Memoro, kiu devigis la retirigon de monumentoj rilataj al la frankisma diktaturo la toponimio de la municipo estis celo de polemiko. La socialista urbestro malakceptis la alinomadon al iama nomo, kaj kvankam aliaj monumentoj Onésimo Redondo estis retiritaj, la nomo restis, kontraŭ la Leĝo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj kalkoproduktado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la ponto, la gotikeca preĝejo de la 16-a jarcento kaj la ermitejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765690
* LCCN: n98106311
* VIAF: 138556681
* SUDOC: 268120404
* BNE: XX453616
 |
Iama orienta stampejo kaj martelejo
**Press- und Hammerwerk Ost** aŭ en eo: **orienta stampejo kaj martelejo** estas parto de la gisŝtalfabriko Krupp. Ekde 1992 la nun alikonstruita monumentprotektata laborhalo en la Okcidenta Kvartalo de la urbo Essen servas al meblomagazenego kiel garaĝodomego.

Historio
--------

La domo de la iama presejo kaj martelejo estis konstruata en la jaroj 1915 ĝis 1917. Ĝi formis kun la kontraŭa 8-a meĥanika metiejo, la nuna Teatrejo Koloseo, kaj la antaŭa fabrikfervoja ponto el la jaro 1872 pompan ĉefenirejon de la urbocentro de Essen en la tiel nomatan Krupp-Urbon. Tiel ties arĥitekturo altnivela kontrastis kun la tiu de la aliaj fabrikdomoj.

Male al la gisŝtalfabriko alikaze grave defektata dum la Dua Mondmilito, kiu tiutempe ĉefe produktis armilojn, la domensemblo de ĉi tiuj du fabrikhaloj restis konservitaj. Al tio ankaŭ apartenas la brikŝtona fabrikdomo de la iama grenadotornejo, okcidente de la 8-a meĥanika metiejo. Tiu ĉi brikdomo el la jaro 1873 estas la ununura konserviĝinta domo de la iama gisŝtalfabriko, kiu jam ekzistis dum la vivotempo de Alfred Krupp. Nun ĝi estas sidejo de instituto de studoj pri Turkujo.

En la stampejo kaj martelejo ekfunkciis en 1929 la plej granda forĝostampilo tutmonde. Per premforto da 15.000 tunoj ĝi ebligis la forĝon de altpremaj kaldronegoj el krudblokoj ĝis 300 tunoj da pezo. Tiu ĉi vaporhidraŭlika stampilo estis demuntata post la milito kaj enportata en la tiaman Jugoslavujon, tamen ne restarigata.

Post kiam la fabrikhalo la 13-an de septembro 1990 subiĝis monumentprotekton, oni alikonstruis ĝin al garaĝodomego. La karakteriza brikŝtona fasado kune kun ŝtaltrabaro je tio restis konservata. Ekde 1992 meblomagazenego uzas la garaĝodomegon.

* Rigardo ekde Altendorfer Straße
* Enkonstruitaj garaĝaj etaĝoj
* Iama enirejo al la gisŝtalfabriko Krupp, maldekstre Teatrejo Koloseo, rechts Press- und Hammerwerk
* Enirejo al la gisŝtalfabriko Krupp Gussstahlfabrik proksimume 1910

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Press- und Hammerwerk Ost en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La iama presejo kaj martelejo en la monumentolisto de la urbo Essen[*rompita ligilo*]

51.4593657.001589Koordinatoj: 51° 27′ 34″ N, 7° 0′ 6″ O (mapo)
**Ĉina Internacia Kemia Korporacio** aŭ **ChemChina** estas ĉina ŝtata kemia firmao kiu produktas agrikulturajn kemiaĵojn, kaŭĉukajn produktojn, kemiajn materialojn kaj bazajn kemiaĵojn (specialaĵkemiaĵoj uzitaj en vasta gamo de industriaj kampoj kaj petrolkemia pretigo.  En 2019, ĝi estis vicigita 144-a en la rangotabelo de Fortune Global 500-kompanioj 

Antaŭ la fino de 2016, ChemChina havis 10,800 registritajn patentojn.

Historio
--------

ChemChina komenciĝis kiel malgranda tinkfabriko nomata **Bluestar** fondita de Ren Jianxin en 1984 kun prunto de 10 000 juanoj.  Ren kreis la ChemChinan negocan konzernon prenante kontrolon de pli ol 100 ŝtataj kaj ekonomie afliktitaj fabrikoj ĉie tra Ĉinio, dum la registaro tenis proprieton. Li evitis maldungi troajn laboristojn deturnante ilin por labori ĉe la restoracioĉeno Melan Noodles. Li alportis profesiajn konsultistojn al la administrado de la firmao, kaj turnis la komercon en unu el la plej dinamikaj entreprenoj en Ĉinio. 

Meze de 2016, ChemChina aĉetis 100% de la akcioj de la itala pneŭfabrikisto Pirelli por proksimume 7,7 miliardoj da dolaroj.

En februaro 2016 sciiĝis, ke Ĉinio konsentis aĉeti Syngenta, svisan kompanion pri semoj kaj pesticidoj, por 43 miliardoj, kio estas la plej granda akiro de eksterlanda kompanio.  

En majo 2017, la agentejo Reuters raportis ke diskuto okazas koncerne la fuzion kaj firmiĝon de ChemChina kaj Sinochem, tiel preterpasante merkatgvidantojn kiel ekzemple BASF, en interkonsento kun valoro de proksimume 120 miliardoj da dolaroj.

Filioj
------

* Ĉina Nacia Agrokemia Korporacio (100%)
* Sanonda Holdings (100%)
* Sanonda (atendita 70%)
* Adama solvoj por agrikulturo (100%)
* Pirelli (100%)

Referencoj
----------

1. ↑   About Us. ChemChina. Arkivita el la originalo je 2019-04-04. Alirita 3 January 2016.
2. ↑
3. ↑   Management: Ren Jianxin. Pirelli (20 October 2015). Alirita 3 February 2016.
4. ↑  "Better than barbarians",  *The Economist*, 14 January 2016.
5. ↑   ChemChina nearing to buy Syngenta for record $43 billion (3 February 2016). Alirita 4 February 2016.
6. ↑  "ChemChina gets around 82 percent of Syngenta in $43 billion deal",  *Reuters*, 10 May 2017.
7. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839611
* ISNI: 0000 0004 1758 6482
 |
**Malcolm McDOWELL** (denaske **Malcolm John Taylor**; 13a de Junio 1943) estas angla aktoro. Naskiĝinta en la kvartalo Horsforth de Leeds kaj edukita en Liverpool, li poste trejniĝis en la "London Academy of Music and Dramatic Art" antaŭ entrepreni karieron kiu daŭris ĉirkaŭ 50 jaroj.

McDowell estis famkonata ĉefe pro polemikaj roloj kiel tiuj de Alex en la filmo de Stanley Kubrick nome *A Clockwork Orange* (1971), de titolrolulo en *Kaligulo* (1979), kaj de Mick Travis en la trilogio *if....* (1968), *O Lucky Man!* (1973), kaj *Britannia Hospital* (1982). Li krome aperis en filmoj kiel *Time After Time* (1979), *Cat People* (1982), *Gulag* (1985), *Star Trek Generations* (1994), *Tank Girl* (1995), *Gangster No. 1* (2000), *Easy A* (2010), *The Artist* (2011) kaj *Bombshell* (2019). Li aperis ankaŭ kiel Dro. Samuel Loomis en la refilmo de 2007 nome *Halloween* kaj ties sekvelo de 2009 nome *Halloween II*.

McDowell en 2008.
McDowell ludis ankaŭ serion de roloj en televidserioj kiel ripetaj roloj en *Entourage* (2005–2011) kaj *Heroes* (2006–2007); kaj stelroloj en *Franklin & Bash* (2011–2014), kaj *Mozart in the Jungle* (2014–2018). Poste en sia kariero li iĝis fekunda voĉaktoro en filmoj, televidserioj kaj videoludoj kiel *Metalocalypse* (2007–2012), *Bolt* (2008), *Fallout 3* (2008), *God of War III* (2010), *The Elder Scrolls Online* (2014) kaj *Call of Duty: Black Ops III* (2015). Li ricevis stelon en la Trotuaro de famo en Holivudo en 2012. En 2021, li havis ripetan rolon en la paranormala komedihorora serio *Truth Seekers*.

Totale li partoprenis en 150 filmoj, 80 televidaĵoj, 20 videoludoj, du muzikfilmetoj kaj sep teatraĵoj.

Notoj
-----

1. ↑  "British Actor Malcom McDowell Receives Star on Hollywood Walk of Fame". Kontrolita 3a de Januaro 2018.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Malcolm McDowell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Malcolm McDowell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kategorio Malcolm McDowell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Malcolm McDowell en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Malcolm McDowell ĉe Twitter
* Malcolm McDowell ĉe Interreta filma datumbazo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718161
* GND: 124018432
* LCCN: n87838413
* VIAF: 85098071
* ISNI: 0000 0001 0921 0053, 0000 0003 6855 8329
* SUDOC: 061785067
* BNF: 13897296x
* MBA: e8f8c9d0-09db-4bed-b4e2-cea70a77a6a1
* NKC: pna2006334396
* BNE: XX1109160
 |
modelo de la pretorejo en la romia urbo Kolonjo, administra centro de la romia provinco Germania Inferior
**Pretorejo**, latine *praetorium*, en la Romia Imperio komence estis la nomo por la centro de fortikaĵo de la romia armeo. Tie rezidis la pretoro, latine *praetor*, la ĉefa oficiro de la fortikaĵo, kaj ekkonstruante konstruaĵon, la soldatoj ĉiam unue konstruis tiun centron.

mapo de modela fortikaĵo de la romia armeo (klarigo en la teksto)
Sur la maldekstre bildigita mapo de modela fortikaĵo de la romia armeo, la numeroj signifas la jenon:  
 **1** Pretorejo *(Praetorium)*  
 **2** Pretoria vojo *(Via Praetoria)*  
 **3** Ĉefa vojo *(Via Principalis)*  
 **4** Dekstra pordego *(Porta Principalis Dextra)*  
 **5** Pretora pordejo *(Porta Praetoria)*  
 **6** Maldekstra Pordego *(Porta Principalis Sinistra)*  
 **7** Malantaŭa pordego *(Porta Decumana)*.

Poste pretorejo ankaŭ estis la nomo por la rega palaco de ĉiu romia provinco, kaj la nomo por la imperiestra palaco en Romo.

La nomo devenas de la malnovgreka vorto *praitórion*, kiu samsence signifas "ejo de armea ĉefo".

En la Nova Testamento de la kristana biblio la vorto uziĝas por la palaco de Pontius Pilatus, la romia prokuratoro de la subprovinco Judeo. Laŭ la tekstoj de la Nova Testamento Jesuo en la pretorejo estas juĝata kaj kondamnata je morto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pretorejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* paĝo pri la *Praetorium Agrippinae* en la hodiaŭa loĝloko *Valkenburg* en Nederlando (anglalingva) Arkivigite je 2007-09-14 per la retarkivo Wayback Machine
**Abaporu** (tupia lingvo: "abapor'u", abá (homo) + poro (gento) + 'u (manĝi), "homomanĝulo") estas oleopentraĵo de la brazila pentristino Tarsila do Amaral, farita en 1928 kiel naskiĝtaga donaco al la verkisto Oswald de Andrade, ŝia edzo tiutempe.

Oni konsideras ĝin la plej altvalora pentraĵo de brazila artisto, kaj oni vendis ĝin per $1.4 milionoj da dolaroj, aĉetita de argentina kolektisto Eduardo Costantini en 1995. Hodiaŭe ĝi estas montrata en la Muzeo de Arto Latinoamerika de Bonaero (MALBA).

La kunmeto: *homo, suno kaj kakto* – inspiris Oswald de Andrade verki la Antropofagan Manifeston kaj sekve krei la antropofago-movadon, kiu celis "gluti" eŭropan kulturon kaj transformi ĝin al io tre brazila.

La pentraĵo
-----------

Tarsila priskribis la subjekto de la pentraĵo kiel "monstra sola figuro, kun egaj piedoj, sidante sur verda ebenejo, sia mano subtenante la plumpezan etan kapon. Fronte, kakto eksplodas en absurda floro." Tiu "monstra" figuro, fakte estas homo. Sengarna, senvesta, sengenra, senaĝa homo kies anatomio estis distordita. Ekante kun grandegaj piedo kaj mano sube, la figuro malrapide malgrandiĝas al eta kapo supren.

La fono de la pentraĵo indikas naturan pejzaĝon. La tero estas montrita kiel simpla verda herbejo, kie la subjekto sidas. La vegetaĵaro estas reprezentita per kakto ĉe la dekstro de la figuro kaj ora suno aŭ floro kiu kronas la kunmetaĵon. La ĉielo estas helblua fono.

La stilo de Abaporu povas esti spurita reen al la francaj modernistoj, aparte Fernand Léger, kiu instruis Tarsila en Parizo en 1924. Tamen, la plej proksima simileco de Abaporu povas esti trovita en la hispanaj surrealistoj, Pablo Picasso kaj Joan Miró, kiu ankaŭ pentris figuron kun trogranda piedo en 1924.

Referencoj
----------

1. ↑   Vortaro Guarani-Tupia Malnova-Portugala. Arkivita el la originalo je 2011-03-20. Alirita 2016-05-17.
2. ↑
3. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-11-27. Alirita 2016-05-17.
4. ↑  Enciclopédia Itaú de Artes Visuais - "Antropofagia" Arkivigite je 2014-10-28 per la retarkivo Wayback Machine
5. ↑  Amaral, Aracy A. *Tarsila: Sua Obra e Seu Tempo*, São Paulo, Tenenge, 1986 p.104
La **Flughaveno de Vágar** (kodoj: IATA: FAE; ICAO: EKVG) estas la sola flughaveno de Ferooj. Ĝi situas sur insulo Vágar kaj estis originale konstruita al militista flughaveno. Ĝi estas baza flughaveno de internacia flugkompanio Atlantic Airways.

Situo
-----

Situo de la flughaveno sur Ferooj
La flughaveno troviĝas sur okcidenta parto de Ferooj, sur insulo Vágar. La plej proksima komunumo estas Sørvágur, je 1,5 km. Vágar estas interligita tra Vágatunnilin al insulo Streymoy (kie situas la ĉefurbo Tórshavn), kaj tiel al aliaj insuloj.

La flughaveno estas alirebla per aŭtomobilo, publika transporto (300-a aŭtobuso).

Historio
--------

La flughavenon konstruis la britoj en 1942, dum la dua mondmilito. Post la mondmilito, ĝi iĝis traktata de Løgting, sed oni longtempe ne uzis ĝin.

La civila aviado komenciĝis en 1963, kiam Icelandair ekis la flugon Rejkjaviko-Vágar-Bergen-Kopenhago. Alia flugo okazis al Glasgow. La koncesion transprenis poste la dana Mærsk Air, poste en 1988 aperis sur la merkato la feroa nacia flugkompanio, la Atlantic Airways, kiu kaŭzis konkuradon, malpliiĝon de la prezoj.

Mærsk Air en 2004 forlasis la merkaton, en 2006 aperis nova flugkompanio FaroeJet, kiu ĉiutage flugis al Kopenhago, sed ĝi baldaŭ ĉesis funkcii.

Ekde la 1-a de majo 2007, ĝi iĝis posedaĵo de la feroa registaro, sub direktado de la Industria kaj Komerca Ministerio. Oni plilongigis la flugan vojon je 1799 m en 2011. Danke al tio, Atlantic Airways aĉetis Airbus A319.

* Flughaveno de Vágar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Flughaveno de Vágar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **RAG Aktiengesellschaft** (iam *Ruhrkohle AG*) estas germana entrepreno laŭ formo de akcia societo kun sidejo en Herne. Origine ĝi aktivis en la karbominado, sed dum la lastaj jaroj ĝi akiris resp. aĉetis ankaŭ fortan ĥemiaĵobranĉon kaj aktivis krom tio en la konstruo de elektrocentraloj kaj sur la nemoveblaĵa kampo. La 14-an de septembro 2006 ĝi elmembrigis la tiel nomatan „blankan kampon", t.e. la nekarbajn branĉojn ĥemio, energio kaj nemoveblaĵoj, en la RAG Beteiligungs AG, kiu la 12-an de septembro 2007 alinomiĝis *Evonik*; ĝi entenas la profitdonajn ekonomiajn kampojn. La kampo de la mortanta karboekspluato restas ĉe la subfirmaoj *RAG Deutsche Steinkohle AG*, kiu tenas la restajn karbominejojn en la Ruhr-Regiono, kaj karbominejon Ibbenbüren. Tiuj ricevas ŝtatajn subvenciojn por la karbominado en la restantaj germanaj minejoj. En 2007 RAG Aktiengesellschaft kaj Evonik Industries transiĝis en posedon de la RAG-Stiftung, fondaĵo, kiu ĝuas impostajn privilegiojn.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 453022
* GND: 10008534-9
* LCCN: no2005020521
* VIAF: 153962823
* ISNI: 0000 0004 0390 1867
* NKC: osa2013768458
 |
*Pri la aliaj signifoj de ABO rigardu en ABO.*

---

**Abo**, ankaŭ nomata **Avo** (hebree אָב, "av"; rekonstruita biblia prononco: [aːβ]) estas monato de la hebrea kalendaro. Ĝi ĝenerale komenciĝas meze-fine de julio. La unuaj naŭ tagoj de abo estas speciale malĝojaj tagoj de lamento pri la detruo de la templo de Jerusalemo. La 9-a de abo (*Tiŝa B'av*) estas la datreveno kaj 24-hora fasto memore al la detruo de ambaŭ temploj en Jerusalemo. En ĝi oni solene legas la Libron de la Plorkanto, la parton de la Tanaĥo kiu priskribas la ŝokiĝon de la judoj tuj post la detruo de la templo kaj la resto de Jerusalemo, la mortigo de la lasta juda reĝo Zedekia kaj la forpelo de la tuta juda popolo al ekzilo babilona.

La 15-a de abo estas tradicia festo de amo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la hebrea kalendaro Arkivigite je 2017-03-14 per la retarkivo Wayback Machine
* pliaj informoj
* reta kalkulilo inter la kristana kaj hebrea kalendaroj
* dua,
* tria kaj Arkivigite je 2015-02-13 per la retarkivo Wayback Machine
* kvara samcelaj komputilaj kalkuliloj Arkivigite je 2007-09-29 per la retarkivo Wayback Machine

Vidu ankaŭ
----------

* Erao
* Islama kalendaro
* Judismo

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rMonatoj de la hebrea kalendaro |
| --- |
| Tiŝrio • Ĥeŝvano • Kislevo • Teveto • Ŝevato • Adaro • Nisano • Ijaro • Sivano • Tamuzo • Abo • Elulo | Davida stelo |

 |
**Kriŝnanagar,** bengale: **কৃষ্ণনগর** estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en orienta parto de subŝtato Okcidenta Bengalio, en distrikto Nadia, kie ĝi estas ties sidejo. Kriŝnanagar estas grava centro por kulturo kaj literaturo. La urbego estis nomita laŭ raĝo en:Krishnachandra Roy.

Enirejo de reĝa palaco de Kriŝnanagar

Demografio
----------

En 2011 Kriŝnanagar havis 181 182 da loĝantoj kun legopovo 88%.

Geografio
---------

Kriŝnanagar situas laŭ rivero sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 14 m super la marnivelo. Tropiko de Kankro pasas tra la periferio de la urbego. Nabadvip troviĝas 13, Ŝantipur (Okcidenta Bengalio) 18, Kaliani 49, Bordoman 66, Bolpur 89, subŝtata ĉefurbo Kolkato 94, tutlanda ĉefurbo Delhio 1267, Mumbajo 1697 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

En tiu areo estis komunumo "Reui" (রেউই) kun miljara historio. Ĝi evoluis nur malrapide, tamen ĝi estis signifa eduka centro, krome sidejo de la maharaĝo. La municipo estis establita en 1864 kaj ĝi iĝis komerca centro.

Ekonomio
--------

Kriŝnanagar estas agrikultura urbo, la ĉefkultivaĵoj en la areo estas rizoj, jutoj, sukerkanoj kaj mangoj. La bredado ankaŭ ludas gravan rolon. Sukermuelado estas la ĉefa industrio, sed gravas ankaŭ la produktado de pentritaj argilaj figuroj kaj dolĉaĵoj. La grandurbo estas hejmo de multaj administraj kaj instruejoj same kiel hospitaloj, bankoj.

Religio
-------

Katedralo de Kriŝnanagar
La hinduismo estas la primara religio en Kriŝnanagar kun preskaŭ 91%, poste sekvas la islamo kun ĉirkaŭ 6%, fine kristanismo ĉirkaŭ 3%. Kriŝnanagar estas katolika diocezo.

Eduko
-----

En Kriŝnanagar la plej altnivela instruado okazas en altlernejoj kaj akademio.

Lingvoj
-------

La oficiala lingvo en Kriŝnanagar estas la bengala lingvo, al kiu la angla aldoniĝas.

Stacidomo de Kriŝnanagar

Trafiko
-------

Al Kriŝnanagar 3 fervojaj linioj kuras el Ranaghat, Ŝantipur kaj Baharampuro, krome 7 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego. La navigebla rivero havas ponton. La plej proksima flughaveno funkcias en Kolkato. Enurbe aŭtorikiŝoj, ciklorikiŝoj, elektraj rikiŝoj kaj taksioj liveras la pasaĝerojn.

Klimato
-------

Jare pluvas en Kriŝnanagar averaĝe 1030 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen plej ofte inter majo-oktobro dum la musono. La temperaturo varias inter 20-32 °C.

Vidindaĵoj
----------

Bildoj pri KriŝnanagarKatolika kirko
Templo
Templo
Instituto
Hotelo
Administrejo

* diversaj preĝejoj, plej ofte hinduaj temploj
* reĝa palaco, en sia interna korto templo, konstruitaj en la malfrua 19-a jarcento
* arbaro (22 km for) establita en 1980
* biblioteko (1856)
* hortikultura ĝardeno
* protestanta preĝejo (1840-aj jaroj)
* katedralo

Fontoj
------

* WikiTrans
* brita enciklopedio


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
**Kabineto Németh** [nEmet] estis la oka registaro post la Hungara revolucio de 1956, samtempe la lasta kabineto de la socialismo. Tiu kabineto gvidis la landon Hungario en la jaroj 1988 kaj 1990 pli ol jaron.

Miklós Németh (meze) kun George W. Bush kaj James Baker

Historio
--------

La Kabineto Grósz ne povis solvi la ekonomiajn kaj politikajn problemojn. Miklós Németh ricevis la lastan ŝancon daŭrigi la socialismon. Lia kabineto tamen estis transiro al demokratio. Ekde 1989 novaj leĝoj kreiĝis pri strikoj, politikaj kaj ekleziaj rajtoj, ktp, eĉ oni deklaris hungaran respublikon (anstataŭ hungara popolrespubliko). Okazis traktadoj en rondotabulo, kie partoprenis ankaŭ jam nove aperantaj partioj. Tie la partoprenantoj decidis pri la paca trapaso laŭ demokrata baloto. Permesiĝis reentombiĝa ceremonio de Imre Nagy (politikisto), permesiĝis ankaŭ memora marŝo pri Hungara revolucio de 1956, kio iĝis anstataŭ kontraŭrevolucio jam revolucio. En la sekva monato mortis János Kádár. En 1990 Németh permesis iri la orientgermanajn turistojn al Aŭstrio, tio estis komenco de malkonstruo de Berlina muro, krome okazis konsento pri retiriĝo de Ruĝa Armeo, fine oni rezignis pri komuna akvoenergia centralo kun Ĉeĥoslovakio. Denove funkciis ambasadorejo en Vatikano. Németh estis la unua, kiu konfesis, ke estas grandega ŝuldo al diversaj landoj. Nemirinde 2 ministroj pri skandaloj rezignis. Fine okazis baloto, kie la socialistoj (pli frue ĉefe komunistoj) jam ne povis krei kabineton, tial ekfunkciis Kabineto Antall.

Listo de membroj
----------------

* **Miklós Németh – prezidanto de ministera konsilio** (komprenu kiel ĉefministro)
* Péter Medgyessy – vicĉefministro
* Imre Pozsgay kaj Rezső Nyers - ŝtatministroj
* István Horváth (ministro) – ministro pri enlandaj aferoj, poste Zoltán Gál
* Péter Várkonyi - ministro pri eksteraj aferoj, poste Gyula Horn
* Miklós Villányi - ministro pri financo, poste László Békesi
* Frigyes Berecz – ministro pri industrio, poste Ferenc Horváth (ministro)
* Tamás Beck – ministro pri komerco
* Jenő Váncsa – ministro pri agrikulturo kaj nutro, poste Csaba Hütter
* Kálmán Kulcsár - ministro pri justico
* Judit Csehák - ministro pri sano kaj socialaj aferoj
* Tibor Czibere – ministro pri eduko, poste Ferenc Glatz
* Ferenc Kárpáti - ministro pri defendo
* László Maróthy - ministro pri medio kaj akvo, poste Miklós Varga (subministro)
* László Somogyi (ministro) – ministro pri konstruo kaj urboevoluo, post jaro la ministerio estis kuntirita
* Lajos Urbán - ministro pri transporto, post jaro la ministerio estis kuntirita
* András Derzsi - ministro pri transporto, telekomunikado, konstruo jam nove fondita kuntirita ministerio
* János Hoós (ministro) - gvidanto de Tutlanda Planada Oficejo, poste Ernő Kemenes

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2015-04-02 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare
* hungare
katolika Jakobo-kirko en Unken
**Preĝejo Sankta Jakobo** (germane: *Pfarrkirche Unken*) estas romkatolia kirko en Unken (Salcburgio), Aŭstrio. La paroĥo apartenas al la dekanujo de Saalfelden. Kaj la kirko kaj la ĉirkaŭanta tombejo estas monumentprotektotaĵoj. La tuto staras idiliece supre de la vilaĝo.

Historio
--------

Ĝia unua mencio estis en la 1383-a jaro. Ĝis 1803 ĝi estis parto de la aŭgustenana konvento Sankta Zeno de Bad Reichenhall. Plialtrangiĝo je paroĥa preĝejo sukcesis en 1812. Post incendio de 1756 refaritis la kontruaĵo inter 1758 kaj 1760 kun utiligo de la malnova turo laŭ la planoj de ĉefkonstruisto Philipp Maurer. En 1959/1960 okazis grandaj restaŭradlaboroj.

Arkitekturo
-----------

La uesten orientiĝanta baroka halokirko estas meze en bela tombejo; la plafona fresko pri la porpetanta Sankta Jakobo la pli aĝa estis pentrita de Max Correggio en 1898. Altareje spekteblas vandpentraĵoj kun liturgiaj motivoj kaj tie arke malkovreblas krome blazono de la salcburga princ-ĉefepiskopo Sigismundo Kristoforo de Schrattenbach.

Interno kaj meblaro
-------------------

La malekstero estiĝis en 1760. La ĉefa altaro havas bildon prijakoban kun fonaj scenoj de la legendaro jakoba (el la unua duono de la 19-a jarcento). Flanke videblas statuoj de la sanktuloj Ruperto de Salcburgo kaj Virgilio de Salcburgo, kiujn faris verŝajne Simeon Fries en 1692/93. Centre estas bildigita la kronado de la Virgulino Maria el la unua duono de la 19-a jarcento kun supra figuro de la ĉefanĝelo Miĥaelo (el 1760). 

Krome ekzistas pilgrima bildo de la madono el Maria Luggau (Lesachtal) el la 17-a jarcento dume la Mario-statuo *Gföller Madonna* (19-a jarcento) ne publike eksponiĝas. 

La orgenon konstruis Albert Mauracher en la jaro 1895-a. Sonorilo indikas la nomon de sian muldinton Johann Georg Leschinger kaj la jardaton 1759.

Literaturo
----------

* "Unken, Pfarrkirche hl. Jakobus d. J. Pfarrhof, Aufbahrungshalle." Ĉe: *Die Kunstdenkmäler Österreichs. Dehio Salzburg 1986*, p. 454.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Jakobo (Unken) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* artikolo en la regiona SalzburgWiki

Notoj
-----

1. ↑  orgeninformoj ĉe *Organ index*

47.65024412.726801Koordinatoj: 47° 39′ 1″ N, 12° 43′ 36″ O (mapo)
Ciklo (nigra) kun du kordoj (verdaj). Tiu ĉi grafeo estas kordeca. Tamen, se oni forigus unu verdan lateron, la grafeo ne plu estus kordeca, ĉar en ĝi ekzistus senĥorda 4-vertica ciklo kun 3 nigraj lateroj kaj unu verda.

|  |
| --- |
| La artikolo estas parto de serio pri **grafeoteorio**.

 |
| 

---

***Plej gravaj terminoj***
grafeo
arbo
subgrafeo
ciklo
kliko
grado de vertico
grado de grafeo

---

***Elektitaj klasoj de grafeoj***
plena grafeo
plena dukolora grafeo
kohera grafeo
arbo
grafeo dudividebla
Fenda grafeo
regula grafeo
grafeo de Euler
grafeo de Hamilton
grafeo senrelifa
*pli...*

---

***Grafeaj algoritmoj***
A\* 
Bellman-Ford 
Dijkstry
Fleury
Floyd-Warshall
Johnson
Kruskal
Prim
traserĉado de grafeo
– en larĝeco
– en profundo
plej proksima najbaro

---

***Problemoj prezentataj kiel grafeaj***
problemo de vojaĝisto
problemo de ĉina leteristo
problemo de marŝrutigado
problemo de kunigado de geedzoj

---

***Aliaj***
kodo de Gray
diagramo de Hasse
kodo de Prüfer

---

Reprezentado de grafeo
Glosaro de grafeoteorio

---

 |
| vidi • diskuti • redakti |

En grafeoteorio, **ĥordeca grafo** aŭ **kordeca grafeo** estas grafeo, en kiu ĉiu ciklo kun pli ol tri verticoj havas **ĥordon** (aŭ *kordon*), t.e. lateron ne apartenantan al la ciklo, kiu ligas du verticojn el la ciklo. Ekvivalente, ĉiu induktita ciklo en la grafeo estu precize 3-vertica. Oni povas priskribi kordecan grafeon ankaŭ

1. kiel grafeon kun perfekta forigada ordo
2. kiel grafeon, kies ĉiu minimuma disigilo estas plena, kaj
3. kiel komunaĵon inter subarboj de arbo.

Perfekta forigado kaj efika rekonado
------------------------------------

Perfekta forigada ordo en grafeo temas pri ordo de la verticoj tia, ke por ĉiu vertico *v*, *v* kaj la najbaroj de v sekvantaj v en la ordo faras kliko. Grafeo havas kordecon se kaj nur se ĝi havas perfektan forigadan ordon.

Minimuma disiganto
------------------

Grafeoteorie, *verticaro disiganta* estas aro da verticoj tia, ke se forigita, la grafeo iĝos disa; disiganto estas *minimuma* se ĝi ne havas severan subaron kiu mem estas disiganto. Laŭ teoremo de Dirac (1961), ĉiu minimuma disiganto en kordeca grafeo estas plena; Dirac utiligis ĉi tiun propraĵon por pruvi ke kordeca grafeo estas perfekta.

Kordecigo kaj arbolarĝo
-----------------------

*G* estu hazarda grafeo, **kordecigito** de *G* estas kordeca grafeo, kiu enhavas *G* kiel subgrafeo. La **arbolarĝo** de *G* estas la nombro da verticoj en la plej granda kliko de la kordecigito kiu minimumigas la nombron. ***k*-arbo** estas grafeo tia, ke ne eblas aldoni novan lateron sen grandigi ĝian arbolarĝon trans *k*. Tial, *k*-arboj estas siaj propraj kordecigitoj, kaj estas subaro de kordecaj grafeoj. Oni ankaŭ povas difini variajn klasojn de grafeoj per kordecigo.
Cindroamaso de historio
-----------------------

La **cindroamaso de historio** (aŭ ofte **ruboamaso de historio** aŭ **rubujo de historio**) estas figura loko al kiu personoj, eventoj, objektoj, ideologioj, ktp. estas figure forsenditaj kiam ili estas forgesitaj aŭ bagateligitaj historie.

La esprimo, aŭ io simila, komenciĝis dum la 19a jarcento diversloke. Sed ĝi estis popularigita de Lev Trocki, responde al la Menŝevikoj, kiuj proteste formarŝis el la Dua Petrograda Kongreso de Sovetoj, la 25an de oktobro 1917 (juliakalendare), tial ebligante ke la Bolŝevikoj povu starigi sian dominecon. Trocki deklaris: "Vi estas mizeraj, izoligitaj individuoj! Vi estas bankrotuloj. Via rolo finiĝas. Iru tien, kie vi apartenas ekde nun—en la rubujon de historio!" 

La frazo ekde tiam uziĝas kaj direktsence kaj ironie, en politikaj kaj nepolitikaj situacioj.

### Notindaj ekzemploj de uzado

La frazo estis uzata de Ronald Reagan en oratoraĵo al la suba ĉambro de la brita parlamento la 8an de junio 1982. La ĉefparoladverkisto de Regano, Anthony R. Dolan, intence elektis la esprimon pro ĝia antaŭa kunteksto. Liaj ĝustaj vortoj estis: "…libereco kaj demokratio forlasos Marksismon kaj Leninismon sur la cindroamaso de historio."

La frazo estis uzata de Libia estro Muamar Kadafi dum oratoraĵo en marto de 2011. Parolante pri la nacioj kiuj atakis Libion (en:) dum la efektivigo de sen-flugo-zono (en:), Kadafi diris, "Tiu ĉi atenco…estas farite de araĉo de faŝistoj kiuj finiĝos en la rubujo de historio."

### Vidu ankaŭ

Memortruo (en:)

### Fontoj

* Deutscher, Isaac.  (2003) *The Prophet Armed: Trotsky 1879-1921*. Verso; New Ed edition. ISBN 1-85984-441-3.

1. ↑  Liberman, Mark.  The what of history?. *Language Log* (2011-12-23). Alirita 2011-12-23.
2. ↑  Sonne, Paul The Dustbunnies of History The Oxonian Review 8 June, 2009 • Issue 9.7 Arkivigite je 2017-06-14 per la retarkivo Wayback Machine ISBN 978-0-571-22875-1.
3. ↑  Bertrand M. Patenade (2009) *Stalin’s Nemesis: The Exile and Murder of Leon Trotsky*, Faber and Faber, 352 Pages ISBN 978-0-571-22875-1,
4. ↑  Maureen Healey (2004), "11 Dictator in a dumpster. Thoughts on history and garbage", in Alun Munslow, Robert A. Rosenstone, *Experiments in rethinking history* (illustrated ed.), Routledge, p. 225, (ISBN 978-0-415-30146-6),
5. ↑ .  Ash Heap of History: President Reagan’s Westminster Address 20 Years Later. Heritage Foundation (June 3, 2002). Alirita 2007-02-13.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2013-09-17. Alirita 2012-06-07.
6. ↑   Foreign forces to end in history's dustbin: Gaddafi. *Reuters Africa* (23 Mar, 2011). Alirita 10-a de aprilo 2011.

 Arkivigite je 2017-01-06 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2017-01-06. Alirita 2012-06-07.
La rivero **Lieser** estas 73,6 km longa, orografie maldekstra aŭ nordmozela alfluanto de la Mozelo en Rejnland-Palatinato (Germanio). Ĝia akvakolekta areo entenas 402,4 km².

Rivervojo
---------

La rivero Lieser fontas en la Hocheifel, la plej alta parto de la mezmontaro Ejfelo. Ĝia fonto situas Boxberg, komunumi en la distrikto Vulkaneifel.

La rivero fluas grandparte suden kaj parte paralele al la A1. Ĝi fluas tra la distrikt urbo Daun. Poste ĝi atingas la distrikton Bernkastel-Wittlich. Ĝi fluas tro Manderscheid, kie de dekstre alfluas la la rivero Kleine Kyll kiel plej longa flankrivero de la Lieser. Poste la rivero trafluas Wittlich, la distriktubo de la distrikto Bernkastel-Wittlich, la bazeno de Wittlich kaj ka Mozelaj montoj.

La rivero enfluas de nordo en la komunumo Lieser la Mozelon.

Nomo
----

La nomo Lieser estas de kelta origino. La plej frua mencio de Lieser kiel *Lesura* troviĝasen poemo el la jaro 371 Mosella de Ausonius. En veso 365 staras: „Praetereo exilem Lesuram" (la sensignifa Lieser mi preterlasas).
Testamento el decembro 634 raportis pri vinbienoj apud la Lieser: „Vineas ad Lesuram ... quas possedi". Ekde la malfrua 8a jarcento la *e* en la rivernomo *Lesura* ŝanĝiĝis al *i* aŭ *y*, el Lesura fariĝas *Lisera*. La hodiaŭa nomo *Lieser* estas unuafoje menciita en dokumento el la jaro 1357.

Turismo
-------

Dum granda parto paralele al la rivero estas la iama verfoja trako kaj nuna bisiklovojoMaare-Mosel-biciklofojo de Bernkastel-Kues trans Wittlich al Daun.

En du etapoj de Daun al Wittlich kaj pluen al Bernkastel-Kues iras Lieserpfad, migropado de la Eifelverein.

Vinkultivado
------------

Ĉe la malsupra parto de la Lieser − de Wittlich trans Platten kaj Maring-Noviand ĝis la vilaĝo Lieser − vino estas kultivata. La areoj apartenas al la vinregiono Mozelo.

Literaturo
----------

* Manuel Andrack: *Du musst wandern. Ohne Stock und Hut im deutschen Mittelgebirge*, Verlag Kiepenheuer & Witsch, Köln 2005, ISBN 3-462-03488-X – beschreibt den Lieserpfad von Daun nach Wittlich als den „schönsten Wanderweg der Welt"

* Erich Gerten, Manfred Morsbach, Alois Mayer: *Die Lieser - Geschichte und Geschichten um einen Eifeler Wasserlauf*, Herausgeber: VHS Wittlich Stadt und Land e.V. Wittlich 2000, ISBN 3-00-006760-4

Vidu annkaŭ
-----------

* listo de la alfluantoj de la Mozelo

Referencoj
----------

1. ↑  Franz Schmitt: *Chronik Weindorf Lieser.* Paulinus Druckerei, Trier 1988, S. 27.
2. ↑  Kommentar zur Mosella des Ausonius
3. ↑  Zitat und Übersetzung bei Franz Schmitt: *Chronik Weindorf Lieser.* Paulinus Druckerei, Trier 1988, S. 26.
4. ↑  Zitat bei Franz Schmitt: *Chronik Weindorf Lieser.* Trier 1988, S. 42.
5. ↑  Franz Schmitt: *Chronik Weindorf Lieser.* Trier 1988, S. 42.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lieser (rivero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Der Lieserpfad im Outdoorwiki Arkivigite je 2009-11-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Lieserpfad von Daun nach Wittlich
* Maare-Mosel-Radweg, Regio-Radler
* Gewässerwanderweg Lieser Arkivigite je 2005-03-13 per la retarkivo Wayback Machine
* Pegel Plein[*rompita ligilo*]
En geometrio, la **egaledra tetraedra kahelaro** estas kahelaro de eŭklida 3-spaco farita de identaj neregulaj kvaredraj ĉeloj.

La ĉeloj estas streĉitaj kvaredroj; ĉi tia kvaredro estas nomata egaledra tetraedro. Ĉeloj estas edro-transitivaj kun 4 identaj izocelaj triangulaj edroj.

24 egaledraj tetraedroj kuniĝas je ĉiu vertico de la kahelaro. La unio de ĉi tiuj 24 egaledraj tetraedroj formas romban dekduedron. Ĉiun lateron de la kahelaro ĉirkaŭbaras 4 aŭ 6 egaledraj tetraedroj, depende de tio, ĉu la latero estas la bazo aŭ unu el la flankoj de ĝiaj najbaraj izocelaj triangulaj edroj. Se latero formas la bazojn de ĝiaj najbaraj izocelaj trianguloj, ĝi estas ĉirkaŭbarita per 4 egaledraj tetraedroj; ili formas malregulan okedron. Se latero formas unu el la du egalajn flankojn de ĝiaj najbaraj izocelaj triangulaj edroj, la 6 egaledraj tetraedroj ĉirkaŭbarantaj la lateron formas specialan specon de paralelepipedo nomatan tritranĉa kajtopluredro.

La duala de la galedra tetraedra kahelaro estas la unuforma dutranĉita kuba kahelaro.

Vidu ankaŭ
----------

* Kuba kahelaro

Referencoj
----------

* Gibb, William (1990). "Paper patterns: solid shapes from metric paper - Paperaj ŝablonoj: solidaj formoj de metrika papero", *Mathematics in School - Matematiko en Lernejo* **19** (3), p. 2–4.
* La antaŭa estas represita: Pritchard, Chris, red..  (2003) *The Changing Shape of Geometry: Celebrating a Century of Geometry and Geometry Teaching - La ŝanĝanta formo de geometrio: festante jarcenton de geometrio kaj geometria instruado*. Cambridge University Press, p. 363–366. ISBN 0-521-53162-4.

* Senechal, Marjorie (1981). "Which tetrahedra fill space? - Kiuj kvaredroj enspacas spacon?", *Mathematics Magazine - Matematika Revuo* **54** (5), p. 227–243.
**Kirko martiro Sankta Laŭrenco** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Nagylózs.

Historio
--------

Unue en la 1250-aj jaroj oni konstruis kampanilom. En la 1440-aj jaroj oni konstruis apude ankaŭ preĝejon. Inter 1659-1663 renovigo okazis, samtempe la patrono iĝis Santa Laŭrenco. En 1713 ĝi plene barokiĝis. En 1769 la kirko bruldetruiĝis, en 1788 okazis la rekonstruo. En 1863 denove okazis incendio, la rekonstruo okazis post 2 jaroj. La unua orgeno alvenis en 1788, la dua en 1903, la tria en 1972. En 1993 kapelo aliĝis al la konstruaĵo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola sed proksime situas loĝejo por pastroj. La plurfoje trakonstruita preĝejo havas po 1 turon kaj brikoforman navon. Plurlatera absido fermas la navon. Sakristio aliĝas al la sanktejo. La ĉefaltaro venis el Sopron en 1805, krome la bildo ŝanĝiĝis en 1900-aj jaroj. Ĝi prezentas Sanktan Laŭrencon, apude estas videblaj 2 skulptaĵoj. Sub la galerio troviĝas la alia altaro dediĉita al Sankta Maria. La predikejo estis farita el marmoro depost 1863.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun multe da fotoj
La **ribosoma RNA** (mallongige **RRNA**) estas la plej abunda RNA en la ĉelo. Ĝi estas en la formo de unuopaj ĉenoj de nukleotidoj, kvankam havas plurajn regionojn forme de duopa helico, kaŭze de komplementaj sinsekvoj en malsamaj regionoj de la ĉeno.

Ĉi tia RNA havas la sekvajn karakteristikojn:

* Apartenas al la ribosomaj subunoj, kune kun kelkaj proteinoj
* Partoprenas je la faro de proteinoj en la ribosomo.
* Ekzistas pluraj tipoj de rRNA, havantaj amplekson kaj strukturon malsamajn

La ribosomajn RNAjn oni kutime klasifikas laŭ ĝiaj sedimenta koeficiento en svedverg (*S*). Tiel eblas diri, ke en prokariotoj ekzistas tri malsamaj rRNAj (5*S*, 16*S* y 23*S*) kaj en eŭkariotoj kvar (5*S*, 5'8*S*, 18*S*, 28*S*).

En prokariotoj la rRNAj 23*S* kaj 5*S* apartenas al la granda subuno de la ribosomoj, dum la rRNA 16*S* apartenas al la malgranda subuno.

En eŭkariotoj la rRNAj 5*S*, 5'8*S* kaj 28*S* apartenas al la granda subuno de la ribosomoj, dum la rRNA 18*S* apartenas al la malgranda subuno.

Ribosomajn RNAjn, ĉefe tiu de la malgranda subuno, estas uzitaj en studoj pri filogenetiko. Danke al la studo de tiu ĉi molekula horloĝo, eltrovis Carl Woese la arkeojn en 1977

Ankaŭ vidu
----------

* RNA
* DNA
* Ribosomo
Latera krado
Pli granda parto de kahelaro
En geometrio, la **dutranĉita kuba kahelaro** estas kahelaro de eŭklida 3-spaco.
Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per dutranĉo de la regula kuba kahelaro.

La kahelaro estas unu el 28 konveksaj unuformaj kahelaroj de eŭklida 3-spaco. Ĝi estas ankaŭ ero de diversdimensia familio de kahelaroj konsistantaj el permutaj hiperpluredroj.

Ĝi estas komponita nur el senpintigitaj okedroj, po 4 ĉirkaŭ ĉiu vertico.

Ĝi estas ĉelo-transitiva. Ĝi estas ankaŭ latero-transitiva, kun 2 seslateroj kaj unu kvadrato ĉirkaŭ ĉiu latero.

Dum konstruado, la kahelaro havas du fontoj de senpintigitaj okedroj. Duono estas centrita je ĉeloj de la originala kuba kahelaro, kaj duono estas centrita sur la verticoj de la originala kahelaro.

Kvankam nur regulaj kvaredroj ne povas kaheli eŭklidan spacon, la duala de ĉi tiu kahelaro dukojnosimilaĵa kvaredra kahelaro konsistas el identaj neregulaj kvaredraj ĉeloj kun izocelaj triangulaj edroj (ĉi tia kvaredro estas dukojnosimilaĵa kvaredro) kaj kahelas la spacon.

Vidu ankaŭ
----------

* Kuba kahelaro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Dutranĉita kuba kahelaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Eric W. Weisstein, *Spaco-enspacanta pluredro* en MathWorld.
***Der Freischütz (La libera pafanto)*** estas romantika opero en 3 aktoj de Carl Maria von Weber, verko numero 77 *(op. 77)*.

Libreto
-------

La libreto skribis Johann Friedrich Kind.

Surscenigo
----------

La unua surscenigo estis en 18-a junio 1821 en Teatro de Berlino  *Schauspielhaus Berlin*.
La opero dauris cirkaŭ 3 horojn. Faman dekoracion scenejan de la lupokanjono faris Carl Wilhelm Holdermann.

Filmo
-----

Jens Neubert faris operan filmon, ekde 23-a decembro 2010 en kino, kun Londona Simfonia Orkestro, dirigento estas Daniel Harding.

Kantistoj
---------

Juliane Banse kantis *(Agathe)*-n, Michael König kantis Maks *(Max)*-n, Michael Volle kantis *(Kaspar)*-n,
la juna Regula Mühlemann kantis la Ana-n *(Aennĥen)*. Ankaŭ Jenny Lind.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Der Freischütz (opero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala paĝo pri filmo de Jens Neubert kaj detala informo pri kantistoj Arkivigite je 2010-12-21 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 345270
* GND: 30017148X
* VIAF: 231986118
* BNF: 14000826m
 |
La **Rabado de Romo** la 24-an de Aŭgusto de la jaro 410 estis farita de Visigotoj estritaj de ilia reĝo, Alariko. En tiu epoko, Romo estis ne plu la ĉefurbo de la Okcidenta Romia Imperio, ĉar estis anstataŭita tiupostene unue de *Mediolanum* en 286 kaj poste de Raveno en 402. Tamen, la urbo Romo retenis elstaran pozicion kiel "la eterna urbo" kaj spirita centro de la Imperio. Tiu estis la unua fojo en preskaŭ 800 jaroj en kiu Romo falis al eksterlanda malamiko, kaj la rabado estis grava frapo al tiutempuloj, ĉu amikoj ĉu rivaloj de la Imperlo.

La rabado de 410 estas konsiderita grava mejloŝtono en la falo de la Okcidenta Romia Imperio. Sankta Hieronimo, loĝanta en Bet-Leĥem tiam, verkis: "la urbo, kiu estis konkerinta la tutan mondon, estis siavice konkerita."

La armeo de visigotoj estis komponita plej verŝajn de 40 000 militistoj, sekvitaj de civiluloj.

Notoj
-----

1. ↑  Sankta Hieronimo, *Letero CXXVII. To Principia*, s:Nicene and Post-Nicene Fathers: Series II/Volume VI/The Letters of St. Jerome/Letter 127 paragrafo 12.
2. ↑   Peter Heather, *The Fall of the Roman Empire: A New History of Rome and the Barbarians* (Oxford University Press, 2006), p. 224.

* Kategorio Rabado de Romo (410) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 737118
* GND: 113764236X
* LCCN: sh2014000440
* SUDOC: 080850901
* BNF: 14568769n
 |
La **Preĝejo Anunciacio** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Marcali.

Historio
--------

La gotika preĝejo estis konsekrita en 1455. Dum dominado de la turkoj ankaŭ tiu preĝejo ruiniĝis, la baroka rekonstruo okazis en 1738. Apud la preĝejo monumento pri sankta Triunuo estis metita en 1884. La sanktejo estis trakonstruita en la jaroj 1897-1898, malgranda pligrandiĝo okazis en 1910. La orgeno ekfunkciis en 1889, en 2003 la loka municipo donacis al la preĝejo novan orgenon. En 2004 en la interna parto muzeeto estis malfermita, en la sama jaro novaj benkoj alvenis el Transilvanio.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en parko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La navo estas apogita per apogaj pilieroj. La trapeza absido estas pli alta, ol la navo. La ĉefaltaro bildo prezentas la anĝelan saluton, alia bildo ĉe la koruso prezentas reĝidon de la rozario. En 2004 kopia skulptaĵo pri Sankta Maria alvenis el Fátima.

Kermeso okazas en la 25-a de marto.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj
**Rabak,** arabe **ربك** estas grandurbo kaj ĉefurbo de subŝtato en Sudano. Ĝi estas ankaŭ duobla urbo kun Kosti.

Riverbordo en Rabak

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 13° 11′ N 32° 44′ O﻿ / ﻿13.183 °N, 32.733 °O﻿ / 13.183; 32.733 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 202.166 (en 2012)
* Supermara alteco: 375-412 m
* Horzono: UTC +3

Geografio
---------

Rabak situas sur montetaro en la suda parto de la lando laŭ dekstra bordo de Blanka Nilo. En la alia flanko etendiĝas Kosti, inter ili ponto funkcias. Kosti troviĝas 7, Vad-Medani 164, Ĥartumo 272, Al Ubajid 273, Omdurban 278, Etiopio 340, Kassala 471 km.

Historio
--------

Rabak iĝis subŝtata ĉefurbo en 1994.

Ekonomio
--------

En Rabak grava fabriko pri cementoj funkcias. La urbo estas unu el gravaj komercaj urboj de Sudano.

Trafiko
-------

Rabak havas flughavenon. Vojoj kuras al Ĥartumo kaj Sud-Sudano, tra Kosti ankaŭ al aliaj urboj. Nun neuzitaj reloj kuras al Sudanhavenurbo kaj Al Ubajid.

Klimato
-------

En Rabak la averaĝa temperaturo varias inter 27 kaj 32 °C. La varmo en aprilo kulminas, en januaro malkulminas. Jare pluvas po 326 mm. La pluvo kulminas en aŭgusto. Inter decembro-marto neniam pluvas.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* mapo, distancoj Arkivigite je 2013-12-25 per la retarkivo Wayback Machine
* loĝantaro
* vetero