recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun kviraj studoj. |

**Kvir-teorio** estas skolo de poststrukturisma kritika teorio, kiu elmerĝiĝis en la fruaj 1990-aj jaroj el la fakoj kviraj studoj kaj virinaj studoj. Kvir-teorio ampleksas kaj "kvirajn legojn" de tekstoj, kaj teoriadon pri *kvireco* (aŭ GLATeco) mem.

La usona sciencistino Judith Butler, lesbanino, la pionirino de la kvir-teorio (kviro)
Forte influita de la verkaroj de Lauren Berlant, Leo Bersani, Judith Butler, Lee Edelman, Jack Halberstam, David Halperin, José Esteban Muñoz, kaj Eve Kosofsky Sedgwick, kvir-teorio ellaboras kaj feminismajn defiojn al la ideo, ke sekso estas parto de la esenca memo, kaj la fokusan ekzaminadon en gejaj kaj lesbaj studoj pri la socie konstruita naturo de seksaj agoj kaj identecoj. Dum gejaj kaj lesbaj studoj koncentras sin al enketado pri natura kaj nenatura kondutoj kuntekste de samseksema konduto, kvir-teorio etendas sian fokuson por inkluzivi ĉiun specon de seksa aktivado aŭ identeco, kiu falas en normajn kaj aberaciajn kategoriojn. Itala feministo kaj filmoteoriisto Teresa de Lauretis inventis la terminon "kvir-teorio" por kongreso, kiun ŝi organizis ĉe la Universitato de Kalifornio, Santa Cruz en 1990 kaj por speciala numero de *Differences: A Journal of Feminist Cultural Studies*, kiun ŝi redaktis surbaze de tiu kongreso.

Kvir-teorio "koncentras sin al malakordoj inter biologia sekso, socia sekso, kaj deziro." "Kviro" estas asociita plej elstare kun GLAT-aj temoj, sed ĝia analiza kadro inkluzivas ankaŭ temojn kiel transvestado, intersekseco, seksa ambigueco kaj sekskorekta kirurgio. La klopodo de kvir-teorio malpruvi stablajn (kaj korelaciajn) biologiajn seksojn, sociajn seksojn, kaj seksecojn evoluas el specife lesba kaj geja reagordo de la poststruktura konceptado pri identeco kiel konstelacio de multaj nestablaj starpunktoj. Kvir-teorio ekzamenas la konstituajn diskursojn pri samseksemo evoluigitaj en la lasta jarcento por meti "kvirecon" en sia historia kunteksto, kaj enketas nuntempajn argumentojn, kaj por, kaj kontraŭ, tiu plej lasta terminologio.
Saaldorf vidata disde Heinrichstein; la kastelo estas ie meze dekstre
**Ĉaskastelo Waidmannsheil** (germane: *Jagdschloß Waidmannsheil*) estas eta kastelo en Bad Lobenstein-Saaldorf, Germanujo.

Situo
-----

Ĝi troviĝas en parko je la suda rando de Saaldorf. Temas pri unuetaĝa konstruaĵo kun horizontata prokekciaĵo de ĉ. 20 x 15 metroj. Estas sur ĝi groptegmento kaj tursimila mezo al kies enirejo kondukas libera ŝtuparo. Surture estas krenela krono kaj angulturetoj; pordo kaj fenestroj havas akrajn arkojn.

La tuto stile estas novgotika. Apartenas al la komplekso ankaŭ aliaj iam ekonomiaj domoj.

Historio
--------

Waidmannsheil starigitis inter 1834 kaj 1837 fare de la gotaa kortega ĉefkonstruisto Gustav Eberhard por Henriko la 57-a (Reuß-Ebersdorf) kiel ĉaskastelo. La kostoj por tio estis sume de 80.000 taleroj, laŭdire. La ĉasadareo etendiĝis ĝis la apudanta arbaro de Langgrün (Gefell); arbare estas ĉirkaŭbarita bestokolektejo.

Krome estis la kastelfunkcio rezideja krom la ĉefa rezidejo je Kastelo Ebersdorf. Surloke ankaŭ gastis la dancistino Lola Montez en la 1843-a jaro ĝis ŝia forpeliĝo. En 1848, kiam unuiĝis la reuß-aj regadujoj, ĝi venis kun Ebersdorf sub la ŝirmon de Duklando Reuß (pli juna linio). En aprilo 1945 la fare de la eksa kontradmiralo Hermann Lorey gvidada arsenalo de Berlino lokigitis siajn kolektojn pri flagoj al Turingio. La lasta nobela posedanto, Henriko la 59-a (Reuß pli juna linio), senproprietuligitis fare de la sovetiaj okupantoj; de tiam lia sorto estas neklara. Ekde 1965 la kastelo funkciis kiel feria kaj plukleriga hejmo de VEB  *Wasserversorgung und Abwasserbehandlung Gera*. Dume okazis en 1968 restaŭradlaboroj.

Post Turniĝo la Reuß-oj aĉetis la bienaron. En 2014 ekuzis ĝin konsultakceptantan firmaon.

Razio en 2022
-------------

En decembro 2022 la ĉastelo estis - paralele al similaj agadoj en 11 germaniaj federaciaj landoj, krome en Italujo kaj Aŭstrujo - loko de polica razio kontraŭ terorisma retejo de *Patriotische Union* ene de la regnana movado kaj ĉirkaŭ Heinrich XIII. Prinz Reuß. Imputitis al ili preparo de puĉo en Germanujo; en Bad Lobenstein la tuta kastelo estis pri priserĉita.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ĉaskastelo Waidmannsheil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ĉi-prie ĉe Castlewelt

Notoj
-----

1. ↑   "Der Beherrscher eines Kleinstaates.", Ĉe: *Die Gartenlaube*, 51/1866, p. 806-808
2. ↑  burgen-und-schloesser.net
3. ↑  [*rompita ligilo*]
4. ↑
5. ↑  Christian Unger kaj Peter Hagen: |titel=Reichsbürger-Razzia: "Warum Prinz Heinrich XIII. im Visier der Anti-Terror-Ermittler ist". Ĉe: *Berliner Morgenpost*, 7.12.2022

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 780978
 |
**Centla** estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasko, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe Meksika Golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Frontera. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27003.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 92755 loĝantojn. El tiuj estis 46411 viroj kaj 46344 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3245,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.

En la komunumo ekzistas 217 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 1695,7 mm/m² da precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 30,8  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 67221 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4556 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 6,78 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Vidu ankaŭ
----------

* Centlaj marĉarbaroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Centla Arkivigite je 2007-10-19 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Kovrilo de la deka eldono de la verko de Linnaeus *Systema Naturæ* (1758).
Tabelo de la Animala Regno el la unua eldono de *Systema Naturae* (1735).
La libro ***Systema Naturae*** estis unu el la plej gravaj verkoj de la sveda botanikisto, zoologo kaj fizikisto Carolus Linnaeus. La kompleta titolo estis latine *Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis*, aŭ tradukite "Sistemo de la naturo tra la tri regnoj de la naturo, laŭ klasoj, ordoj, genroj kaj specioj, kun karakteroj, diferencoj, sinonimoj, lokoj".

La deka eldono de tiu libro estas konsiderata kiel la ekpunkto de la zoologia nomenklaturo.

Priskribo
---------

Linnaeus publikigis *Systema Naturae* en 1735, dum sia restado en Nederlando. Kiel kutime en tiama scienca literaturo, la libro estis publikigita en la latina. En ĝi li skizas siajn ideojn por la hierarkia klasado de la natura mondo, dividante ĝin en animala regno (*Regnum animale*), vegatala regno (*Regnum vegetabile*) kaj la "minerala regno" (*Regnum lapideum*).

La klasado de la vegetala regno en la libro ne estis natura sed oportuneca kaj sekvis la seksan sistemon de Linneo, kie la specioj kun sama nombro de stamenoj estis traktataj en la sama grupo. Linnaeus kredis ke li klasigas la kreadon de Dio kaj ne esprimis rilataron laŭ evoluo. La klasado de animaloj estis pli natura. Ekzemple homoj estis unuafoje klasitaj kune kun aliaj primatoj (kiel *Anthropomorpha*).

Pro la populareco de la verko Linnaeus publikigis novajn kaj ĉiam etendiĝantajn eldonojn, kiuj kreskis
de 11 paĝoj en la unua eldono (1735) al 3000 paĝoj en la lasta kaj 13a eldono (1767). Krome, dum la verko progresis li faris ŝanĝojn: en la unua eldono balenoj estis erare klasitaj kiel fiŝoj; en la 10a eldono, publikigita en 1758, balenoj translokiĝis al mamuloj. En tiu sama eldono li enmetis la duvortajn sciencajn nomojn) por animaloj, kion li estis farinta ĉe plantoj en la verko de 1753 *Species Plantarum*.

Referencoj
----------

1. 1 2  Linnaeus, Carolus.  (1758) *Systema naturae per regna tria naturae :secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis.*, 10‑a eldono (latine), Holmiae (Laurentii Salvii).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Systema Naturae en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Linneo enrete
* 10a eldono (2 volumoj) enrete ĉe Biodiversity Heritage Library
* 12a eldono (3 volumoj) enrete ĉe gallica
* 13a eldono (Volumo I, 532 paĝoj) enrete ĉe Google Book Search


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 280371
* GND: 7565262-6
* LCCN: no98081877
* VIAF: 312443157
 |
**Comalcalco** estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Comalcalco. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27005.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 173773 loĝantojn. El tiuj estis 85645 viroj kaj 88128 virinoj. La komunumo havas surfacon de 426,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.

En la komunumo ekzistas 112 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 2675,2 mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 26,4 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 136195 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 359 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,26 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Comalcalco Arkivigite je 2007-05-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Monumento de Internacia Telekomunika Unio en Berno
**Internacia Telekomunika Unio** (**ITU**; angle *International Telecommunication Union*); france *Union internationale des télécommunications*) estas suborganizaĵo de Unuiĝintaj Nacioj. Ĝia sidejo troviĝas en Ĝenevo. Ĝi estas la institucio, kiu okupiĝas mondskale pri la teknikaj aspektoj de la telekomunikado.

Historio
--------

ITU devenas de la Interancia Telegrafia Asocio, kiu estis fondita la 17-an de majo 1865 kaj estas tiel unu el la plej malnovaj internaciaj organizaĵoj. Nuntempe ĝi estas suborganizaĵo de Unuiĝintaj Nacioj kun 191 membrolandoj. Ĝia fondotago ĉiujare estas festita kiel monda komunika tago. De 1897 ĝis 1921 ĝia direktoro estis la antaŭa membro de la Federacia Konsilio de Svislando, Emil Frey, kiu multe favoris Esperanton kaj sub kies influo Esperanto estis agnoskita kiel unu el la sep rekonitaj lingvoj por internacia telegrafiado.

ITU nuntempe
------------

La aktualaj celoj de ITU estas la interagordo kaj progresigo de la internacia kunlaboro en la komunikado laŭ jenaj punktoj:

* Internacia distribuo kaj registrado de sendo kaj ricevfrekvencoj
* Kunordigo de penadoj por la prilaboro de disturboj en la radiotrafiko
* Kunordigo de la evoluigo de radioinstalaĵoj
* Interkonsentoj de plenumiggarantioj kaj kotizoj

En la kadro de ITU naciaj registaroj, entreprenoj privataj, kaj regionaj kaj naciaj organizaĵoj kunlaboras. Bazo de ITU estas la internacia telekomunika kontrakto konkludita en Najrobio en 1982 en kiu estas fiksitaj la taksoj, rajtoj kaj devoj de la organoj de ITU.

La oficialaj laborlingvoj de ITU estas la angla, araba, ĉina, franca, hispana kaj rusa kaj rilate al tiu la Internacia Telekomunika Unio ankaŭ posedas ses oficialajn nomojn en la ses lingvoj, en kiuj ĝiaj dokumentoj estas publikigitaj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Internacia Telekomunika Unio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Internacia Telekomunika Unio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 270370
* GND: 2014969-4
* LCCN: n80089972
* VIAF: 152495097
* ISNI: 0000000121871858, 0000000111031177
* SUDOC: 050632426
* BNF: 12746185d
* NLA: 35234323
* NDL: 00360283
* BIBSYS: 90209116
* NKC: xx0171661
* BNE: XX130453
 |
Koordinatoj: 41° 22′ 14.25″ N 2° 10′ 13.9″ O﻿ / ﻿41.3706250 °N, 2.170528 °O﻿ / 41.3706250; 2.170528 (mapo)

La **Telfero de Montjuïc** (katalune *Telefèric de Montjuïc*, hispane *Teleférico de Montjuic*) estas telfero kiu ebligas aliron al la Barcelona monto de Montjuïc elde la orienta flanko. Malgraŭ ĝia nomo, ne temas tiom pri telfero, kiom pri aertelfero. La 16-an de majo 2007 ĝi remalfermiĝis post renovigo. Aktuale ĝi estas ekspluatata de la kompanio TMB.

Trairo
------

La telfero disponas pri tri stacioj: *Parc de Montjuïc* (kun interkonekto kun Funikularo de Montjuïc), *Mirador* (halto nur en la direkto *Castell* > *Parc*) kaj *Castell*.

|  |
| --- |
| Telfero de Montjuïc |
|  | FM |  | Parc de Montjuïc |
|  |  |  | Mirador |
|  |  |  | Castell |

Tarifo
------

Telfero de Montjuïc renovigita
* **Iro**: 8,20 € plenaĝuloj kaj 6,50 € infanoj (4-12 jaraĝaj).
* **Iro kaj reveno**: 12,50 € plenaĝuloj kaj 9,00 € infanoj.

Vidindaĵoj
----------

El la telfero eblas vidi la tutan urbon Barcelono kaj plurajn el ĝiaj plej reprezentaj lokoj, kiaj: Placo Katalunio, Katedralo de Barcelono, Templo Sankta Familio, krozoŝipoj ankritaj en la Haveno de Barcelono, Olimpika vilaĝo de Barcelono, Turo Agbar, zono de Universala forumo de Kulturoj 2004...

Vidu ankaŭ
----------

* Montjuïc
* Funikularo de Montjuïc
* Transports Metropolitans de Barcelona

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Telfero de Montjuïc en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de Telfero de Montjuïc

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Teleférico de Montjuic en la hispana Vikipedio.*
La **Respublikana Popola Partio** (turke: ***Cumhuriyet Halk Partisi***), mallongigita al ***CHP*** en la turka, estas socialdemokratia politika partio en Turkujo. Ekde 2002, ĝi formas la plej grandan opozicion de la reganta partio AKP.

Historio
--------

maldekstraCHP estis fondita dum la Kongreso de Sivas, kiu okazis en septembro 1919, post la malvenko en la Unua Mondmilito. Mustafa Kemal Atatürk, la gvidanto de ĉi tiu evento, renkontis samideanojn kiuj batalis kontraŭ la okupaj eksterlandaj fortoj en Turkio. En 1923, la turka respubliko estis finfine fondita kaj la CHP estis la sola reganta turka partio. Por eviti denovan politikan maltrankvilecon ĉiuj aliaj partioj, krom la CHP, estis malpermesitaj. Nur en 1945 la dua prezidanto İsmet İnönü ŝanĝis ĉi tiun leĝon.

Celoj kaj programo
------------------

Surbaze de la kemalismaj principoj la CHP strebas al modernigo de Turkio, certigi tutan egalecon por ĉiuj civitanoj, sendepende de ilia deveno kaj sekso. Ankaŭ la laikismo estas fundamenta punkto de la programo. Plenumante ĉi tiujn celojn, la CHP ankaŭ provas aliĝi al Eŭropa Unio.

Elektaj rezultoj en la parlamento kaj lokaj balotoj
---------------------------------------------------

Ĝis 1945, la CHP estis la nura turka partio. Unu jaron poste la dua partio DP estis fondita kaj preterpasis la AKP en 1950. Strebante al similaj celoj, la du partioj decidis kuniĝi en 2007. Ĉi tiu decido intencis formi pli grandan opozicion kontraŭ la kreskinta partio AKP. La kuniĝo ricevis 20,9% da voĉoj kaj eniris la parlamenton kun 112 parlamentanoj. Post longa tempo, la CHP komencis repopulariĝi. Dum la lokaj elektoj en 2019 la CHP ricevis la plejmulton da voĉoj en du urboj: Istanbulo kaj Ankaro.

Referencoj
----------

1. ↑  Turkey’s Game-Changing Election (artikolo ĉe *Carnegie Europe', vizitita la 31-an de majo 2019)*
2. ↑  Turkey's First Political Party, CHP: A Retrospective (artikolo ĉe *Reflections Turkey*, vizitita la 30-an de majo 2019)
3. ↑  CHP’s vision for EU membership (artikolo ĉe *CHP Brussels*, vizitita la 30-an de majo 2019)
4. ↑  Türkiye Cumhuriyeti Milletvekili Genel Seçimleri (artikolo ĉe *Türkiye Büyük Millet Meclisi* , vizitita la 30-an de majo 2019)

* Kategorio Respublikana Popola Partio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Fotiloj de diversaj markoj kaj modeloj.De supre kaj maldekstre: Polaroid P, Holga, Yashica A, Contax T, Sony Cybershot DSC-N2, Gowland Pocket View, Mamiya Universal Press, Minolta Pocket Autopak 460, Leica IIIf, Rollei 35, Nikon F2, Canon 5D, Fuji Instax Mini 8, Zenza Bronica kaj Voigtlander Bessa I.
Fotilo de la 19-a jarcento kun balgo por fokusado
Cifereca fotilo Canon IXUS 430
**Fotilo** estas ilo, per kiu oni fotas, aŭ unuope aŭ multsekve.

Fotografilo, per kiu oni povas registri sinsekvajn bildojn (por kinematografio, televido...) estas nomata kamerao.

Ĉiu fotilo konsistas el ia ferma ĉelo. Je unu flanko estas aperturo, tra kiu lumradio eniras la ĉelon; ĝenerale, sed ne ĉiam, estas tie lenso, kiu fokusas la lumradiojn. Je la mala flanko de la ĉelo troviĝas surfaco, kiun frapas la lumradioj; tie formiĝas renversita bildo de la ekstera sceno, kiun nun oni povas vidi aŭ registri.

Tradicia fotilo kaptas la bildon per fotografa filmo, kiu ŝanĝiĝas kemie, kiam lumfrapata. Plua kemia procezo realigas (rivelas) la filmon, kaj videblas negativa bildo. La fina bildo estas kreita per denova fotografado je fotografa papero; la negativigita negativo fariĝas normala bildo.

Historio
--------

La unua prapatro de ĉiuj modernaj fotiloj estas la *Camera Obscura* (latine: kamero malluma), tenebra kesto aŭ tendo kun eta aperturo projekciante bildon al ekranon. Tiu ilo uziĝis de astronomiistoj ekde la 13-a jarcento por observo de sunmakuloj kaj suneklipsoj, por ne rigardi sunon direkte. La unua aparato de tiu stilo konstruiĝis de Roger Bacon por lia sunobservado, sed jam en 980 Alhaceno eksperimentis pri pli malgrandaj tru-fotiloj. Leonardo da Vinci analizis la strian pason kaj diagnozis, ke la sama principo troviĝas en la homa okulo.

Poste la simpla aperturo substituiĝis per lenso, plibonigante klarecon kaj helecon de la bildoj. Tiun plibonigitan kameron priskribis la veneciulo Daniele Barbaro jare 1568. En la jaro 1686 Johann Zahn konstruis porteblan kameron obskuran, en kiu spegulo muntita en angulo de 45° je la lenso projekciis bildon en laktovitran platon. Tie oni povis kopii ĝin simple. Tiel fotiloj aliris arton longe antaŭ la invento de la fotografio.

Antaŭ pason kaj diagnoziŝ per kaj helecon.

Kiel la naskiĝan horon de fotografio oni rigardas la someron de 1826, kiam Joseph Nicéphore Niépce sukcesis generi la unuan daŭran fotografan bildon per speciala asfalto ("juda peĉo") en stana plato.

### Vidu ankaŭ historiojn pri gravaj fotiloj

* Skatolfotilo
* Fotiloj Canon Ixus kaj Canon PowerShot G
* Fotilo Contax
* Fotilo Leica
* Fotilo Nikon
* Fotilo Voigtländer

Vidu ankaŭ
----------

* Fotilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Fotilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Fotilo kun trua objektivo
* Cifereca fotilo
* Spegula fotilo

Eksteraj ligiloj
----------------

* libera enciklopedio pri fotiloj
* Arkivigite je 2005-12-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-01-29 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-01-18 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 1309
* GND: 4366655-3
* LCCN: sh85019133
* NDL: 00571974
 |
*Urbo Novokuzneck en Kemerova provinco en Rusio antaŭe nomiĝis kiel **Kuznecko**.*

---

**Kuznecko** (ruse *Кузнецк*) estas urbo en Penza provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 56405.

La urbo estis fondita en fino de la 17-a jarcento, kvankam oficilal jaro de fondo estas 1699.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1780.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Trujevo (Труево) ĝis 1699;
* Trujovo-Voskresenskoje (Труёво-Воскресенское) ekde 1699 ĝis 18-a jarcento.
* Trujevo-Nariŝkino (Труево-Нарышкино) ekde 18-a jarcento ĝis 1780.

La interurba telefona kodo estas 84157, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 53° 07′ N 46° 36′ O﻿ / ﻿53.117 °N, 46.600 °O﻿ / 53.117; 46.600 (mapo)Koordinatoj: 53° 07′ N 46° 36′ O﻿ / ﻿53.117 °N, 46.600 °O﻿ / 53.117; 46.600 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Trujev (Труев) (kiu enenfluas en riveron Sura (Сура)).

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 56,9 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 92,1 mil loĝantojn.
La **preĝejo Sankta Jozefo** estas romkatolika historia monumento en urbo Encs (Hungario).

Historio
--------

La unua mencio pri kirko en Encs okazis jam en 1332. Ĉirkaŭ 1550 la loĝantoj iĝis kalvinanoj kun la preĝejo. La loka katolika bienulo onidire reakiris la kirkon en 1721 de la kalvinanoj, tio estus la nuna sanktejo. La nun videbla konstruaĵo estis konstruita inter 1743-1746, la paroĥo estis refondita en 1747. La kirko estis trakonstruita en 1785. La orgeno estis farita en 1905. Renovigaj laboroj okazis en 1893, 1916, 1960 kaj 1970.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en tre malgranda korto. En la simetria fasado la kvadrata turo meze altiĝas. La turopinto estas baroka kaj cepoforma. Sakristio aliĝas al la absido. La altara bildo prezentas Sanktan Jozefon, krome estas 2 flankaj altaroj.

Kermeso okazas en la 1-an de majo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
*

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Stagira**, **Stagiro** aŭ **Stageira** (greke *Στάγειρα* aŭ *Στάγειρος*) estis antikvgreka urbo, situa en centra Makedonio, ĉe la orienta marbordo de la duoninsulo Ĥalkidiko, kaj ĝi estas ĉefe konata ĉar estis la naskoloko de Aristotelo, kiu estis greka filozofo kaj tutfakulo, sekvanto de Platono kaj instruisto de Aleksandro la Granda. La urbo kuŝas proksimume je 8 km nordnordoriente de la nuntempa villaĝo Stagira, ĉe la urbo Olimpiada.

En 348 a.K. Filipo la 2-a (Makedonio) okupis kaj detruis la urbon. Page al tutorado fare de Aristotelo de sia filo Aleksandro, Filipo poste rekonstruis la urbon kaj resetligis la iaman loĝantaron de la urbo, kiu estis sklavigitaj. Multaj novaj strukturoj estis konstruitaj tiame, kiaj akveduktoj, du sanktejoj al Demetra, kaj multajn domojn.

Referencoj
----------

1. ↑   Alirita la 25an de Novembro 2016.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Stagira en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo Arkivigite je 2016-03-03 per la retarkivo Wayback Machine
**Cunduacán** estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas **Cunduacán**. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27006.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 112036 loĝantojn. El tiuj estis 55075 viroj kaj 56961 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1017,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.

En la komunumo ekzistas 109 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 1947 mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 26,2  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 85392 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 154 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cunduacán Arkivigite je 2011-05-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Orsko** (ruse *Орск*) estas urbo en la Orenburga provinco kaj en la Ĉevolga federacia regiono de Rusio. Laŭ la stato de 2018 en la urbo vivis 229 255 loĝantoj sur areo de 621,33 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 369 loĝantoj/km².

La urbo estis fondita en jaro 1735. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1865.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 53423. La interurba telefona kodo estas 35372, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj. Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj.

La urbo estas en suda Uralo, ĉe enenfluo de rivero Or (Орь) en riveron Ural (Урал). Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 51° 12′ N 58° 34′ O﻿ / ﻿51.200 °N, 58.567 °O﻿ / 51.200; 58.567 (mapo).

Distanco ĝis la provinca centro Orenburgo estas 286 km.

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 176 mil loĝantojn,kaj en 2002 estis 251 mil loĝantoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Tramtransporto en Orsko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (ruse)

* Kategorio Orsko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 64789
* GND: 4478685-2
* VIAF: 246274007
 |
**Tacotalpa** estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas **Tacotalpa**. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27015.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 42833 loĝantojn. El tiuj estis 21248 viroj kaj 21585 virinoj. La komunumo havas surfacon de 794,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.

En la komunumo ekzistas 86 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 4014 mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 25,6 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 32376 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6632 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 20,48 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tacotalpa[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Teapa** estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas **Teapa**. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27016.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 49262 loĝantojn. El tiuj estis 24310 viroj kaj 24952 virinoj. La komunumo havas surfacon de 679,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 40 metroj super la marnivelo.

En la komunumo ekzistas 57 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 3862,6 mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 27,8 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 37296 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 126 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,34 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teapa[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Iĵevsko** (ruse *Ижевск* aŭ udmurte *Ижкар, Ižkar aŭ Иж, Iž*) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de Udmurtio. La urbo situas ĉe la rivero Iĵ en 40 km de ĝia enenfluo en riveron Kama. Ĝi havas 633 000 loĝantojn (2013). La urbo estas granda centro de industrio, komerco, kulturo kaj eduko en la Ĉevolga federacia regiono. Iĵevsko estas fama pro sia defenda kaj metalurgia industrio. Ĝi havas la titolon de armila ĉefurbo de Rusio.

La urbo estis fondita en jaro 1760. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1918.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Iĵevskij Zavod (Ижевский Uzino) en 1760 ... 1918;
* Iĵevsko (Ижевск) en 1918 ... 1985;
* Ustinov (Устинов) en 1985 ... 1987.

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 285 mil loĝantojn. En jaro 2002 la urbo havis 632,1 mil loĝantojn.

La 10-an de septembro 2019 la rusia sciencisto Albert Razin mortis post sinbruligo apud la konstruaĵo de la parlamento en Iĵevsko, protestante kontraŭ malfavorigo de la udmurtaj lingvo kaj kulturo.

Esperanto
---------

En Iĵevsko aktivas interalie Bronislav Ĉupin, kiu en la urbo ekzemple publikigis gazetaran kurson pri Esperanto en la udmurta lingvo.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Iĵevsko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Iĵevsko en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)

* Tramtransporto en Iĵevsko

Flago de Udmurtio
Urboj de Udmurtio

**Ĉefurbo**: Iĵevsk

Glazov |
Kambarka |
Moĵga |
Sarapul |
Votkinsk
**Plasencia de Jalón** [plaSENzja deĥaLON] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Valdejalón kies ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina, en la centro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Plasencia de Jalón estas municipa teritorio en la nordo de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas norde de Rueda de Jalón, Urrea de Jalón kaj Bardallur. Ĝi estas sur la valo de la rivero Jalón kun loĝloko inter Bardallur oriente kaj Urrea de Jalón sude.

La loĝloko Plasencia de Jalón mem estas je 39 km okcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 274 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Jalón kaj atingebla el Urrea de Jalón (ŝoseo A-122) sudokcidente kaj Bardallur oriente.

Historio
--------

Restaĵoj de la araba kastelo Caulor.
La preĝejo.
Araboj kreis reton por irigacio kaj kastelon por kontroli la aliron al la ĉefurbo Zaragozo en la nuna senhomejo Coglor. La kastelo ludis gravan rolon por defendo de la areo. La loko estis konkerita por kristanoj fare de la aragona reĝo Alfonso la 1-a en la 12-a jarcento kiu donis la lokon al la templanoj. Post ilia dissolvo, ĝi apartenis al la hospitalanoj. Kaj la kastelo kaj la loĝloko Coglor abandoniĝis post la forpelo de la moriskoj.​

La unua mencio al Plasencia estas de la jaro 1125,  kaj ekzistis diversaj literumoj nome Placencia, Placença, Placencia de Rivo Xalonis kaj Plazencia de Rivo Xalonis. Ekde la 14-a jarcento ĝi estis senjorlando de la Grafoj de Luna ĝis 1429 kiam ĝi estis de Lanuza. En la jaro 1611, Filipo la 2-a donis al Pedro de Lanuza la titolon de Grafo de Plasencia. Ankoraŭ videblas la influo de la mudeĥara arto en la loko.

La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo.

Plasencia de Jalón demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Profite de la internacia manko pro la filoksero en Francio, kreskiĝis la kultivado de vitejoj. Poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Plasencia de Jalón oni malaltiĝis ĝis nunaj 325 loĝantoj.

Ekonomio
--------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo kaj brutobredado, kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas tre diversaj, nome popola arkitekturo, la preĝejo kun barokaj retabloj, restaĵoj de la kastelo de Caulor, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo
* Plasencia

Referencoj
----------

1. ↑  laŭ la verko de José María Lacarra *Documentos para el estudio de la reconquista y la repoblación del valle del Ebro* (Estudios de Edad Media de la Corona de Aragón, Zaragoza 1946),

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Plasencia de Jalón en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807447
* VIAF: 6144648134647532315
* BNF: 131659805
 |
**Cuauhtémoc** estas unu el la 10 komunumoj de la meksika subŝtato Colima, kiu situas en la centro-okcidenta parto de Meksiko ĉe la pacifika oceano, ĉirkaŭ 500 kilometroj okcidente de la urbo de Meksiko (aere). La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas **Cuauhtémoc**. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 06005.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25576 loĝantojn. El tiuj estis 12615 viroj kaj 12961 virinoj. La komunumo havas surfacon de 373,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 600 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

La averaĝa jara temperaturo estas 23,7 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 22657 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 248 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,09 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cuauhtémoc[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Meza Makedonio** (aŭ **Centra Makedonio**, greke Κεντρική Μακεδονία - *Kentrikí Makedonía*) estas unu el la 13 administraj regionoj de Grekio kaj konsistigas la centran parton de la greka Makedonio.

La regiono dividiĝas en sep regionajn distriktojn, kiuj ĝis 2010 havis statuson de prefektujoj (νομοί - *nomí*):

1. Ĥalkidiko (Χαλκιδική - *Ĥalkidikí*), administra centro la urbo *Polígiros* (Πολύγυρος)
2. Imatio (Ημαθία - *Imathía*), administra centro la urbo *Véria* (Βέροια)
3. Kilkiso (Κιλκίς - *Kilkís*), administra centro la samnoma urbo *Kilkiso* (Κιλκίς - *Kilkís*)
4. Pelao (Πέλλα - *Pélla*), administra centro la urbo *Edesa* (Έδεσσα/Édessa)
5. Pierio (Πιερία - *Piería*), administra centro la urbo *Kateríni* (Κατερίνη)
6. Sereso (Σέρρες - *Sérres*), administra centro la samnoma urbo *Sereso*
7. Tesaloniko (Θεσσαλονίκη - *Thesaloníki*), administra centro la samnoma urbo Tesaloniko (aŭ historie Saloniko, greke Θεσσαλονίκη - *Thesaloniki*)

Setlejoj
--------

* Pella (Makedonio)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rAdministraj regionoj de Grekio |
| --- |
| Atiko • Epiro • Ioniaj Insuloj • Kreto • Meza Grekio • Meza Makedonio • Norda Egeo • Okcidenta Grekio • Okcidenta Makedonio • Orienta Makedonio kaj Trakio • Peloponezo • Suda Egeo • Tesalio | Flago de Grekio |

 |

* Kategorio Meza Makedonio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tecomán** estas unu el la 10 komunumoj de la meksika subŝtato Colima, kiu situas en la centro-okcidenta parto de Meksiko ĉe la pacifika oceano, ĉirkaŭ 500 kilometroj okcidente de la urbo de Meksiko (aere). La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas **Tecomán**. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 06009.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 98150 loĝantojn. El tiuj estis 49002 viroj kaj 49148 virinoj. La komunumo havas surfacon de 834,77 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 50 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

La averaĝa jara temperaturo estas 26 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 83.692 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 990 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tecomán Arkivigite je 2014-07-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Foŝan,** ĉine **佛山**, estas metropolo en Ĉinio. La municipo administras ankaŭ 5 proksimajn distriktojn, kiuj konsistas el 37 urboj kaj 27 subdistriktoj. Historie (ekzemple en la Enciklopedio de Esperanto de 1934) la urba nomo ankaŭ estis latinliterigita *Fatshan*.

Geografio
---------

Foŝan etendiĝas en suda parto de la lando. La maro kun Honkongo estas proksime.

Historio
--------

Historio de Foŝan komenciĝis antaŭ jarcentoj. La urbo fine de la 20-a jarcento evoluas precipe pro proksimeco de Honkongo. La plej grava estas en la urbo produktado de porcelano.

Ekonomio
--------

En Foŝan la industrio prezentas vastan skalon. Aparte menciindaj estas prilaboro de mebloj, plasto, elektroniko kaj ceramikaĵoj.

Klimato
-------

Foŝan havas subtropikan klimaton. Inter junio-septembro la temperaturo superas la 30  ℃, sed dum vintro tio ne falas sub 10  ℃. Jare pluvas 736 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter aprilo-septembro.

Trafiko
-------

Foŝan havas flughavenon kaj stacidomon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Vidindaĵoj
----------

* diversaj temploj kaj pagodoj
* malnova porcelanoforno

Ĝemelurboj
----------

* Japanio Itami, Japanio 1985
* Usono Stockton, Usono 1994
* Maŭricio Port-Luiso Maŭricio
* Francio Reunia municipo, Reunio 1997

Mapo pri Foŝan
Panoramo en Foŝan
detalo de la ponto *Tongĝi* en Foŝan
Statuo de Budho en Foŝan
Ornama templo en Foŝan
Templo en Foŝan

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Foŝan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 2789 Foŝano
* Metroo de Foŝan


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 378949
* GND: 4451521-2
* LCCN: n79117218
* VIAF: 159437769
 |

* Enhavo el la anglalingva kaj ĉinlingva vikipedioj
**Guelmim,** arabe **كلميم‎,** (antaŭe *Goulimine* aŭ *Guelmin*) estas grandurbo en Maroko. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco de Guelmim kaj ĉefurbo de la regiono Guelmim-Kaap. La urbo estas konata, kiel **Enirejo al la dezerto.**

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 28° 59′ N 10° 04′ U﻿ / ﻿28.983 °N, 10.067 °U﻿ / 28.983; -10.067 (mapo)

Palaco en Guelmim
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 114.359
* Supermara alteco: 310 m
* Horzono: UTC

Geografio
---------

Guelmim situas jam pli supre, ol la marborda ebenaĵo en sudokcidenta sekcio de la lando. Atlantika Oceano etendiĝas 30, Tiznit 110, Agadir 200 km.

Historio
--------

La urbo estis iam karavana centro laŭ la vojo al Timbuktuo. Hodiaŭ ĝi estas grava loko de komerco. La merkato pri kameloj estas la plej granda en Maroko. En oazoj de la ĉirkaŭaĵo oni okupiĝas pri palmoj. La proksima marbordo jam estas konata banloko.

Ĝemelurboj
----------

* Tanzanio Rikoua, Tanzanio, 2009
* Ebur-Bordo Marcory, Ebur-Bordo, 2009

Klimato
-------

En Guelmim la klimato estas seka kaj arida, kie la averaĝa temperaturo varias inter 12  ℃ en vintro kaj 30  ℃ en somero, sed ĝi povas facile fali sub 5 C aŭ superi 40  ℃. La averaĝa jara pluvokvanto atingas 217 mm.

Trafiko
-------

Guelmim havas tre malgrandan flughavenon. El la urbo kuras 4 ĉefvojoj al diversaj direktoj.

Fontoj
------

* Angla kaj franca Vikipedioj
Situo de Zvolenská kotlina en Slovakio
**Zvolenská kotlina**, esperante Valkaldrono de Zvolen estas geomorfologia unueco en teritorio Slovaka mezmontaro. La valkaldrono troviĝas inter urboj Banská Bystrica, Zvolen, Detva kaj Ľubietová. Norde ĝi limtuŝas kun Granda Fatro kaj Malaltaj Tatroj, oriente kun Veporské vrchy kaj Poľana, sude kun Javorie, okcidente Kremnické vrchy kaj Štiavnické vrchy.

Karakterizaĵo
-------------

Valkaldrono de Zvolen havas karakteron sufiĉe montecan, deklinecan. Plej alta montopinto estas Farská hora (846 m s.m.). Grandan parton de teritoria reprezentas foliaj arbaroj. La plej oftaj arboj estas fago, karpeno, kverko kaj acero, de koniferaj arboj troveblas pino kaj piceo. Ĉefaj venoj de la valkaldrono estas riveroj Hron kaj Slatina.

Laŭ klimataj kondiĉoj Valkaldrono de Zvolen apartenas inter mezvarmaj teritorioj de Slovakio. Averaĝa vintra temperaturo estas inter -2 kaj −4 ℃, someraj averaĝaj temperaturaj estas ĉirkaŭ 17 kaj 18 ℃ kun nombro de someraj tagoj 40 – 50, de tagoj kun neĝa kovro 50 – 70.

Protektataj areoj
-----------------

En la valkaldrono troviĝas nenia protektata pejzaĝa areo (sk: Chránená krajinná oblasť), sed plai space malgrandaj protektataj areoj. Inrwe ili apartenas nacia naturrezervejo Plavno, Ponická dúbrava, naturrezervejo Urpínska lesostep, Kozlinec, Čačínska cerina, Jelšovec, Prosisko, nacia natura memoraĵo Mičinské travertíny, natura memoraĵo Zolniansky lahar kaj rivereto Zolná, Pyramída, protektata areo Arborétum Borová hora kaj aliaj.

Geomorfologia divido
--------------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Slovakio |

* Bystrické podolie
* Bystrická vrchovina
* Sliačska kotlina
* Zvolenská pahorkatina
* Ponická vrchovina
* Povraznícka brázda
* Slatinská kotlina
* Rohy
* Detvianska kotlina

* Kategorio Zvolenská kotlina en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Isiro** estas grandurbo kaj ĉefurbo de provinco Supra Uele, universitata urbo (ekde 1998) kaj diocezo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 770 m
* Loĝantaro: 182.900 en 2012
* Horzono: UTC + 2

Geografio
---------

Isiro situas sur montetaro en la nordorienta landparto. Butembo troviĝas 345, Kisangani 367, Bukavu 603, Kinŝaso 1579, Lubumbashi 1606 km.

Historio
--------

Diagramo pri liverado, kie Isiro estas en la nordorienta parto
Belgoj fondis Isiro-on, kiun ili nomis **Paulis** pri kolonelo kaj diplomato *Albert Paulis*. Post la sendependiĝo batalo okazis inter belgaj paraŝutistoj kaj lokaj milicoj.

Ekonomio
--------

En ĉirkaŭaĵo de Isiro oni kultivas precipe kafon. La loko estas en limo inter pluvarbaro kaj savano.

Trafiko
-------

Isiro havas flughavenon. Vojoj kuras el la urbo al Kisangani, Bumba kaj Suda Sudano. Estas fervoja kontakto al Mungbere kaj Kongo (rivero), sed la fervojo ne funkcias nuntempe. Dum pluvosezono la vojoj ne estas uzeblaj.

Klimato
-------

En Isiro la averaĝa temperaturo varias inter 21 kaj 26  ℃. Jare pluvas ĉ. 1500 mm. La pluvo kulminas en oktobro kaj malkulminas en januaro.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* 
* mapo, distancoj Arkivigite je 2014-02-24 per la retarkivo Wayback Machine
**Springs** estas grandurbo en Sud-Afriko, en provinco Ĥaŭtengo, en Ekurhuleni Metropola Komunumo. La loknomo devenis de fontoj en la areo.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 172 km²
* Loĝantaro: 170.373 (en 2012)
* Supermara alteco: 1618 m
* Horzono: UTC +2 h

Geografio
---------

Springs situas sur altebenaĵo en norda parto de la lando. Johanesburgo troviĝas 50 km.

Historio
--------

En 1883 oni fondis bienon en la nuna loko de Springs. Karbo estis malkovrita en la areo en 1887 kaj tri jarojn poste fervojo estis konstruita por transporti la karbon. Oni trovis ankaŭ oron komence de la 20-a jarcento. En 1904 oni fondis vilaĝon kaj en 1908 oni komencis minadi la oron. La vilaĝo ricevis urban statuson en 1912. Fine de la 1930-aj jaroj estis ok orminejoj proksime de Springs, farante ĝin la plej granda unuopa oro-produktanto en la mondo.

Ekonomio
--------

Springs estas nuntempe unu el la industriaj centroj de la Witwatersrand. Oni produktas metalaĵojn, kemiaĵojn, paperojn kaj nutraĵojn. En la lando nur tie oni rafinas zinkojn, sed oni prilaboras uraniojn.

Klimato
-------

Springs havas subtropikan klimaton. En januaro la temperaturo estas averaĝe 26 ℃, en junio 16 ℃. Junie estas vintro, tiam malofte frostas kaj neĝas. Jare pluvas iomete pli, ol 700 mm, precipe somere pluvas.

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* loĝantaro
*
**Durán**, aŭ en Esperanto Durano, estas kantona ĉefurbo de Ekvadoro ĉe la orienta bordo (maldekstra) de la rivero Guayas, en la provinco samnoma. Estas situanta antaŭ Guajakilo, provinca ĉefurbo, al kiu ĝi estas ligata pere de ponto nome de la Unidad Nacional (Nacia Unuiĝo). Durán estas ĉefurbo de la samnoma kantono. Laŭ oficialaj informoj de la censo 2010, la kantono havas 235,769 loĝantojn

Ĝi estis kreita kiel rura paroĥejo de la kantono Guajakilo la 16-a de oktobro de 1902. La 10-a de januaro de 1986 ĝi estis separita administre el Guajakilo, kaj konvertiĝis en kantono dum la registaro de León Febres-Cordero. Aktuale ĝi formas parton de la urba aglomeraĵo de Guajakilo, ĉar ties ekonomia, socia kaj komerca agadoj estas forte ligata al Guajakilo, kies "dormurbo" estas por miloj da laboristoj kiuj trapasas al Guajakilo tra surtera vojo.

Ĝi estas konsiderata parto de la Kunurbo Guajakilo kaj estas la dua plej loĝata urbo de la kunurbo kaj ankaŭ parto de la Zono de Planado #8 kun la kantonoj Guajakilo kaj Samborondón, ambaŭ separataj de la ponto de la Unidad Nacional.

Toponimio
---------

Sinjoro José Durán y Maristany, de hispan-kataluna deveno (El Masnou- Barcelono) setlis en Durán kaj konstruis stokejon kaj hotelon nome **Hotel Durán**; lokanoj alkutimiĝis diri simple *oni iras ĉe Durán* au *al Durán*. Tio kiam Durán esti ankoraŭ nur domaro kaj ekzistis nur pro la fervojo. Josep Durán donis la terojn tra kie pasos la fervojo en la epoko de la tiama prezidento Eloy Alfaro, kaj pro tio kaj kiel omaĝo al la prezidento kaj al la terposedanto oni nomis ĝin Eloy Alfaro - Durán.

Historio
--------

Geografio
---------

Satelita bildo de Guajakilo (maldekstra) kaj Durán (dekstra)
Ĝi troviĝas en la Marborda Regiono de Ekvadoro dekstre de la rivero Guayas kaj de la insulo Santay, antaŭ Guajakilo.

### Klimato

La klimato de *Durán* dependas de variaj faktoroj. Pro ties situo en ekvatora zono, la urbo havas varman temperaturon dum preskaŭ la tuta jaro. Tamen ties proksimeco al la Pacifika Oceano faras, ke la marfluoj Humbolta (malvarma) kaj El Niño (varma) marka du klimatajn periodojn tre diferencaj. Unu *pluva* kaj *malseka*, kun varmo tipa de tropiko, kiu etendas de decembro al aprilo (konata kiel vintro kiu korespondas al la *aŭstrala somero*); kaj la alia seka kaj iom pli freŝa (konata kiel somero kiu korespondas al la *aŭstrala vintro*), kiu etendas de majo al decembro.

Pro ties situo en plena *ekvatora zono*, la urbo havas varman temperaturon de 20 ℃ al 27 ℃ dum preskaŭ la tuta jaro.

Turismo
-------

Notoj
-----

1. ↑  Población de Durán Arkivigite je 2007-08-25 per la retarkivo Wayback Machine (INEC)
2. ↑   Consejo Provincial del Guayas. Arkivita el la originalo je 2009-04-08. Alirita 2013-01-10.

  

* Durán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Durán en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Huntington Beach** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Orange (Kalifornio). Laŭ la stato de la censo 2020 en la urbo vivis 198 711 loĝantoj sur areo de 83,2 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 2 388 loĝantoj/km². 

Situo de Huntington Beach en Kalifornio
Aerfoto en Huntington Beach

Bazaj informoj
--------------

* Supermara alteco: 12 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h )
* Poŝtkodoj: 92605, 92615, 92646-92649
* Telefonkodo: 714

Geografio
---------

Huntington Beach situas sur ebenaĵo laŭ Pacifiko en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Santa Ana troviĝas 12 km.

Historio
--------

Indianoj vivis en tiu areo la plej frue. Hispanoj okupis la teron en 1784. La unua lernejo estis konstruita en 1906. La urbeto fondiĝis en 1909, kiu estis nomita pri magnato "Henry Huntington". La alia loknomoparto *Beach* signifas tion, ke la loko estas banloko de Los-Anĝeleso.

Vido en Huntington Beach

Ekonomio
--------

Huntington Beach estas finstacio de oleo-dukto el Alasko. Ankaŭ tie oni rafinas la oleon. La urbego havas malgrandan industrian areon. Spite tion graveco de la turismo pli kaj pli grandiĝas.

Klimato
-------

En Huntington Beach la temperaturo averaĝe varias inter 13-20  ℃. La varmo kulminas en septembro kun rekordo 42  ℃, la malvarmo kulminas inter januaro-februaro kun -2  ℃. Jare pluvas po 296 mm. La pluvo kulminas januare, en julio praktike ne pluvas. En majo kaj junio ofte estas nebuloj.

Vidindaĵoj
----------

Plaĝo de Huntington Beach
* Internacia Surfing Muzeo
* plaĝo 14 km longa

Famuloj
-------

En Huntington Beach mortis aktorino Mary Philbin.

Ĝemelurboj
----------

* Japanio Anjo, Japanio
* Nov-Zelando Waitakere, Nov-Zelando
* Aŭstralio Manly, Aŭstralio

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de Guglo el la rusa kaj angla Vikipedioj, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj