recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La esprimo **Duobla enspezo sen Infanoj** (angle *Double Income no Kids*) kiu ankaŭ estas konata per la akronimo **DESI,** estas ofta esprimo en la okcidenta mondo kiu rilatas al paroj inter la aĝoj de 25 ĝis 45 kiuj estas en longdaŭra rilato (edziĝinta aŭ fraŭla), kiuj vivas kune, laboras, kaj kiuj elektis ne havi infanojn pro profesiaj aŭ financaj kialoj. Ĉar ili ne havas infanojn, kutime la elspezoj de tiuj paroj estas relative malaltaj kaj tial ilia komuna enspezo estas ankaŭ pli alta kompare kun paroj kun infanoj kie ofte nur unu enspezo kovras tri aŭ pli da homoj. Ankaŭ, la fakto, ke ĉi tiuj partneroj povas plene engaĝiĝi al siaj karieroj, ofte kondukas al ili povi progresi pli rapide en siaj karieroj kaj tiamaniere pliigi sian komunan enspezon pli signife laŭlonge de la tempo. Paroj de ĉi tiu tipo iom post iom iĝis pli kaj pli oftaj en okcidentaj landoj. 

La esprimo ne rilatas al plenkreskaj paroj kiuj vivas sole ĉar iliaj plenkreskaj infanoj fariĝis sendependaj kaj translokiĝis por vivi aparte

Historio
--------

Ĉi tio estas relative nova fenomeno en okcidenta socio, kiu estis tre influita de la sociaj ŝanĝoj kiuj okazis en la jaroj post Dua Mondmilito. Dum en la pasinteco tio ne estis socie akceptebla, kaj por la plej multaj paroj la edzo ĉiam estis tiu, kiu zorgis por la familio, dum la edzino faris la mastrumadon kiam samtempe la paroj kune edukis grandajn familiojn kun multaj infanoj. Krome, en la pasinteco havi infanojn ankaŭ estis garantio, ke la idoj povos prizorgi siajn maljunajn gepatrojn en la estonteco.

Tamen, en la ekonomio de multaj landoj en la okcidenta mondo, havi infanojn estas ege multekosta, kaj ankaŭ dum la jaroj fariĝis multe pli klare, ke signifa nombro da paroj ne daŭre restas kune la tutan vivon. Krom tio, en multaj kazoj, ĉar la vivkostoj hodiaŭ estas multe pli altaj ol en la pasinteco, kaj ĉar unuopa enspezo ofte ne plu sufiĉas por kovri familion en la nuntempo, ambaŭ geedzoj estas ofte devigitaj labori. Aliaj rimarkindaj ŝanĝoj kiuj okazis en socio dum la 20-a jarcento kiuj kontribuis al la fakto ke multaj homoj en la okcidenta mondo elektas ne havi infanojn inkluzivas la evoluon de la kontraŭkoncipa pilolo, la emancipiĝon de virinoj en okcidenta socio, same kiel la malkreskon. en la influo de la eklezio. Krome, kun la pliiĝo de individuismo, pli da homoj malpli zorgas pri tio, kion aliaj atendas de ili.

La esprimo foje estas uzita kiel malestima esprimo fare de homoj kiuj kredas ke ĝi estas egoisma aŭ hedonisma sinteno de homoj por kiuj materialismo regis super familiaj valoroj.

La esprimo estis elpensita en la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento ĉe la alteco de la juppia kulturo. La recesio tiutempe plifortigis ĉi tiun socian tendencon, ĉar en tiu tempo relative granda kvanto da junaj paroj en la okcidenta mondo elektis atendi pli longe por havi infanojn, aŭ elektis ne havi infanojn.

Vidu ankaŭ
----------

* negepatreco
* fekundindico
* Juppio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 817828
 |
**Bicerin** estas kafbazita trinkaĵo originanta de Torino. La trinkaĵo enhavas parton da Espreso, ĉokolado kaj iom da lakto kaj estas kutime servata en malgranda, ronda glaso. En Usono oni foje servas la trinkaĵon kun vipkremo anstataŭ lakto.

En 2001, la trinkaĵo estis rekonita en la oficiala organo de la Piemonta regiono kaj estis deklarita kiel "havanta Piemonta tradicio".

Origino
-------

*Caffè al Bicerin*, la historia kafejo en Torino servanta Bicerin
La signifo de la vorto bicchierin signifas "malgranda taso" en la Piemonta, dialekto de la itala kie la sama vorto estas skribita en la formo "bicchierino".

La trinkaĵo estas konata ekde la 18-a jarcento kaj ĝi eĉ estis menciita pozitive en la skribaĵoj de Alexandre Dumas en 1852. Kelkaj kredas ke la trinkaĵo baziĝas sur alia trinkaĵo de la 17-a jarcento nomita "Beverze", trinkaĵo kun similaj ingrediencoj kiuj, male al bicherin, estis servita miksita kaj ne en formo de tavoloj.

"Cafe Bicherin" estas historia kafejo en Piazza della Consolata en Torino, kiu servas Bicherin ekde la 18-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Espressino kaj marocchino, similaj trinkaĵoj

* Bicerin ĉe prodottitipici.it (en la itala)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bicerin en la New York Times
* Bicerin Usono
* Caffè al Bicerin


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 825090
 |
**Toaso** (latine *Thoas*) estas en la greka mitologio sufiĉe ofta nomo.

Toaso - reĝo sur insulo Lemnos
------------------------------

Lia filino Hipsipilo ja vere unue degradis lin de la trono, sed pli poste male savis lian vivon. Kiam ĉiuj lemnaninoj murdis siajn virojn pro tio, ke ili venigis el kontinento novajn edzinojn al si, sola Hipsipilo rompis la konsenton kaj sian patron savis tiel, ke ŝi en kestoŝranko sendis lin sur maron. 

Pro tiu ĉi perfido la ceteraj virinoj vendis ŝin en sklavecon al nemea reĝo Likurgo. Kiam tie pro ŝia malzorgo estis de granda serpento mortsufokita, la reĝa fileto Ofelto, minacis al ŝi per morto kaj nur pledo de soldatoj irantaj en militon Sep kontraŭ Tebo savis al ŝi la vivon.

Toaso - reĝo sur Taŭrido
------------------------

Li regis sur Taŭrido (nuna Krimeo) en tempo, kiam tie estis pastrino de diino Artemiso filino de la reĝo Agamemno Ifigenia.

Plie estas el mitoj konataj du militistoj el la Troja milito. La unua Toaso estis aĥajo kaj estro de aitolia armeo, la dua estis trojano kaj falis en duelo kontraŭ Menelao, reĝo el Sparta.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Thoás en la ĉeĥa Vikipedio.*
1962 "Ribeli". Ligna rapidboato kun ekstera motoro.
**Motorboato** estas akva veturilo funkciigita per unu aŭ pli elektra, dizela aŭ benzina motoro. Ĝi uzatas en lagoj kaj borda maro. La motorboatoj ne taŭgas por la maro pro la grandaj ondoj. En Germanio oni devas havi atestilon pri stirado de motorboato ĉe pli ol 5 ĈP.

Eŭropa Motorboata Ĉampioneco en (Pollando)
Oni ofte malpermesas uzadon de motorboatoj pro naturprotektaj kaŭzoj. Tiel sur la plej granda lago de Mez-Eŭropo, la Balatono, oni ne rajtas uzi motorboaton, jetskion por distraj celoj (permeson havas nur la akvopolicistoj kaj la akvosavistoj).

Motorboatoj, kiujn oni uzas por libertempaj celoj, nomatas motorjaĥtoj. Tiuj jam taŭgas por tramara veturado.

* Motorboato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Motorboato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Motorŝipo
* Jaĥto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 41942
* GND: 4040375-0
* LCCN: sh85087642
* BNF: 119769843
* NDL: 00567873
* NKC: ph257864
 |
**Edwin BURG** (naskiĝis en 1925, mortis en 2016) estis nederlanda esperantisto kaj honora membro de UEA ekde 2003.

Vivo
----

Burg naskiĝis en la iama kolonio Nederlanda Hindio (nuna Indonezio). Post malliberigo (1942-1945) en japanaj koncentrejoj en la insulo Javo pro la dua mondmilito, li en 1946 ekloĝis en Nederlando, studis ekonomion kaj laboris en banko. En 1965 li eklernis Esperanton kaj ekde tiam dediĉis sin al disvastigo de la lingvo, skribis leterojn al aŭtoritatuloj kaj artikolojn por ĵurnaloj, mecenatis plurajn Esperanto-organizojn. Dume li fariĝis estrarano de la Haga Sekcio de la Nederlanda Esperanto-asocio LEEN. Ekde 1979, tuj post sia emeritiĝo, li ĉiutage vizitis la oficejon de la Internacia Esperanto-Instituto (IEI) kaj poste starigis kaj gvidis la tiean informejon Esperanto-Centro Nederlanda. Li eldonis skriban kurson kaj varbis plurdekojn da novaj Esperantistoj. Ekde 1995 li estis estrarano de IEI. Edwin Burg estis, cetere, Honora Membro de IEI de 2002 kaj de 2003 de UEA. Lia agado estis altnivela kaj profesia, li multloke kreis grandan respekton por la lingvo Esperanto.
**Polidoro** (helene *Πολύδωρος*, latine *Polydorus*) estas ofta greka nomo, kiu en la helena mitologio kelkfoje ripetiĝas.

Polidoro - filo de Kadmo
------------------------

Teba reĝo Polidoro estis filo de Kadmo, kiu Tebon fondis; edzino de Kadmo kaj patrino de Polidoro estis  Harmonia. 
Polidoro havis kun sia edzino Nikteido filon Labdakon, kaj ties filo estis pli posta teba reĝo Laio kaj nepo de Edipo. Laŭ Labdako oni nomas la familiaron Labdakidoj, en Tebo signifoplena. 
Polidoro tro frue mortis kaj sian filon edukigis al bopatro Nikteo. Sed kiam Labdako ankaŭ frue mortis, restis post li juna Laio, neplenkreskinta por transpreno de la reĝa potenco. Pro tio regadon transprenis Nikteo. Ankaŭ li regis nelonge, post lia morto teba reĝo fariĝis lia frato Liko. 
Liko pro impetego de sia edzino Dirka persekutis Niktean filinon  Antiopon, kiun li eĉ prizonis en burga turo. Kiam ŝi savis sin, ŝiaj filoj Amfiono kaj Zeto - ilia patro estis Zeŭso - punis Dirkon, Likon mortigis kaj uzurpis la reĝolandon.

Polidoro - filo de Hipomedonto
------------------------------

Tiu ĉi Polidoro ĉeestis militon de epigonoj (posteuloj de la Sep kontraŭ Tebo. En ĝi estis Tebo konkerita kaj detruita.

Polidoro - filo de Priamo
-------------------------

La plej juna filo de troja reĝo Priamo kaj lia edzino Hekabo. Post subita atako kontraŭ Trojo fare de Aĥajoj oni sendis lin al trakia reĝo Polimestoro, sia bofilo (lia edzino estis Priama filino Iliono). Sed kiam Trojo falis, Polimestoro murdis Polidoron, por ke li akiru liajn trezorojn. Li mem sed pli poste pereis per kruela morto, per kiu la reĝino Hekaba venĝis mortigon de sia filo. Ŝi elskrapis okulojn de li. Pune ŝi estis turniĝita en hundinon.

Polidoro el Rodoso
------------------

La plej fama homo de tiu ĉi nomo estas verŝajne Polidoro el Rodoso, konata el kunkreado de la konata statuaro Laokoonto, sur kiu li laboris kun artistoj nomataj Atenodoro jak Agesandro.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Polydóros en la ĉeĥa Vikipedio.*
**と** (hiragana) aŭ **ト** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [to] Tiu litero estas 20-a litero de Goĵūon, 7-a litero de Iroha.

Variantoj
---------

Kombinaĵoj **トゥ**, **ドゥ** estas legata kiel [tu, du], por Fremdlingvaj vortoj.

### Do

**ど** (hiragana) aŭ **ド** (katakana) estas prononcata kiel [do]. Tiu litero estas signifata Te kun Dakuten, Sekve voĉa [to].

### Tu ajnua

**ト゚** estas uzata por ajnua lingvo historie. Tiu prononco estas [tu]. Ankaŭ tiu litero ne ekzistas en la Unikodo sed JIS X 0213. **Vidu ankaŭ: ツ゚(Bazo: Cu)**.

### Malgranda To

**ㇳ** estas uzata por Ajnua lingvo. Tiu litero havas ne-ĵetitan [-t] sonon. Nun litero ッ (sokuon) estas uzata.

Origino
-------

* Hiragana: 止
* Katakana: 2 strokoj de 止

Transliterumoj
--------------

### To

* Latinigo
	+ Esperanto: to
	+ Transskribado Hepburn: to
	+ Kunrei-siki: to
	+ Ĉeĥa/ Slovaka: to
	+ Hungara: to
* Ciriligo
	+ Rusa: то
	+ Ukraina: то

### Do

* Latinigo
	+ Esperanto: do
	+ Transskribado Hepburn: do
	+ Kunrei-siki: do
	+ Ĉeĥa/ Slovaka: do
	+ Hungara: do
* Ciriligo
	+ Rusa: до
	+ Ukraina: до

Aliaj informoj
--------------

* Brajlo:
* Morsa kodo: • • - • •
* Literuma alfabeto: 東京のト[tōkjō no to] (To en Tokio)

Komputilaj kodoj
----------------

### Hiragana

* Unikodo:
	+ To: U+3068
	+ Do: U+3069
* JIS X 0213:
	+ To: 1-04-40
	+ Do: 1-04-41

### Katakana

* Unikodo:
	+ To: U+30C8
	+ Do: U+30C9
	+ Malgranda: U+31F3
* JIS X 0213:
	+ To: 1-05-40
	+ Do: 1-05-41
	+ Malgranda: 1-06-81
	+ Tu ajnua: 1-05-94

* Kategorio To (kanao) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ĵurnalo** estas vorto sen precize fiksita signifo en Esperanto. Ĝi povas signifi la jenajn aferojn:

* Gazeto
* Taggazeto
* Revuo
* Taglibro

La vorto *ĵurnalo* aperas en la Fundamento nur en ekzerco pri prononcado, kaj ĝia senco ne estas difinita en la Fundamento. La Akademio de Esperanto ĝin oficialigis per la 1-a Oficiala Aldono, kaj agnoskis ĝin kiel fundamentan per la 8-a Oficiala Aldono.

En la 1-a Oficiala Aldono la Akademio difinis la signifon de ĵurnalo per serio da similsonaj sed sence malkoheraj tradukoj, kiuj egalas al *taggazeto* (france), *gazeto, ia ajn periodaĵo* (angle), *revuo* (germane kaj ruse), *taggazeto, taglibro* (pole). La komuna trajto de ĉiuj ĉi sencoj estas *gazeto*, kio farus la vorton malnecesa duoblaĵo (ĉar *gazeto* estas forte enradikiĝinta kaj pli klare Fundamenta por tiu senco). PIV2 atribuas al la vorto la francajn sencojn (taggazeto, taglibro, registrolibro).

Oni povus doni al la vorto pli ĝeneralan sencon surbaze de la vorto *ĵurnalisto*, kies senco estas pli ĝenerala kaj pli kohera internacie; tiam ĵurnalaro estus ĉiaj „amasinformiloj" (ne nur presitaj kiel "gazetaro"). Tamen ĝis nun tia uzo ne estas registrita.
**Ĵorĵeta Ĉolakova** (1959) estas bulgara bohemistino. 

Ekde 1984 ŝi instruas pri *Historio de la ĉeĥa literaturo* kaj pri *Historio de slavaj literaturoj* ĉe universitato de Plovdiv. En 1993 ŝi sukcese defendis disertacian laboron ĉe Karola Universitato, kiu estis poste eldonita libroforme (*Český surrealismus 30. let. Struktura básnického obrazu*, Praha: Karolinum, 1999 - La ĉeĥa surrealismo de la 1930-aj jaroj. Strukturo de poezia bildo). Ŝia multjara esplora intereso pri la ĉeĥa avangardo donis rezulton en formo de docenteciga laboro (*Лицата на човека в поезията на чешкия авангардизъм*, Plovdiv: Makros 2000, 1993). Ŝi estis aŭtoro de pli ol 60 artikoloj, kiuj estis publikigitaj en fakaj prelegaroj kaj gazetoj en Bohemio, Francio, Rumanio, Slovakio, Pollando, Aŭstrio, Bulgario.

Ŝi prelegis ĉe multaj eŭropaj universitatoj: Karola Universitato en Prago, Masaryk-Universitato en Brno, Universitato en Aix-en-Provence, Sorbono en Parizo, Universitato en Toruń.

Daŭre ŝi okupiĝas per tradukado de poezio, ĉefe de la ĉeĥa kaj ankaŭ de la franca. Libroforme aperis en ŝia traduko „Majo" de Karel Hynek Mácha kaj „Testamentoj" de Vladimír Křívanek (1997). En gazetoj estis eldonitaj tradukoj el poemoj de Vítězslav Nezval, Jaroslav Seifert, Konstantin Biebl, Otokar Březina, Antonín Sova k.a.

En 2004 ŝi fondis gazeton *Slavaj dialogoj*, kiu estas organo de Filologia fakultato de Universitato en Plovdiv. Ekde tiu tempo ĝis nun ŝi estas ĝia ĉefredaktoro.

Ŝi plenumis plurajn administraciajn funkciojn ĉe la Universitato en Plovdiv: estro de katedro pri slavistiko (2003–2008 kaj ekde 2011), vicdekano por scienco kaj esploro (2007–2010). Ekde 2011 ŝi estas vicrektoro de Universitato en Plovdiv.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
[[Dosiero:ERAEmerita\_138.JPG|eta|Latina surskribo ĉe Mérida, Hispanio, en la Nacia Muzeo pri Roma Arto. En la suskribo legeblas: M(arco) Cornelio M(arci) f(ilio) Pap(iria) Pollio / M(arco) Cornelio Urbano / M(arco) Cornelio Celeri / Cornelia M(arci) l(iberta) Iucunda / sic nuncquam Fortuna sinat te nosse dolo[rem] / praeterisse potes quasm pius o iuvenis / sit datus in flammas nosse doloris rit nunc petit i[---] / quisquis ades dicas **sit tibi terra levis' *h(ic) ---***

***Sit tibi terra levis*** (ofte mallongigita kiel *S·T·T·L* aŭ *S.T.T.L.* aŭ *STTL*) estas latina surskribo uzita sur tomboŝtonoj dum antikvaj romiaj tempoj. Ĝi tradukeblas pli malpli kiel "Tero estu malpeza al vi". Laŭvorte estas *sit* "estu", *tibi* "al vi", *terra* "tero, grundo", *levis* "malpeza". Ĝi esprimas poezie la timon senti la pezon de la tero sur sia korpo post la morto.

La deveno de la frazo povas esti trovita en la verko Alcestiso de Eŭripido; la frazo en la greka estas κούφα σοι χθὼν ἐπάνωθε πέσοι, *koupha soi chthon epanothe pesoi.*Ĉi tiu frazo havas multajn variaĵojn, kiel atestas pluraj latinaj poemaĵoj, ekzemple tiuj faritaj de Propercio, Ovidio, Martialis kaj Persius. Ĝi devenis ofta formulo en la romiaj tomboŝtonoj, kutime mallongigita. Tre ofte ĝi restis uzata eĉ dum postaj jarcentoj en areoj kie restis la latinlingva influo.

Ĉi tiu frazo egalas la nuntempan "Requiescat in pace" (Restu en paco).

Referencoj
----------

1. ↑  Tolman, Judson Allen.  (1910) *Dissertation: A study of the sepulchral inscriptions in Buecheler's *Carmina epigraphica latina**. University of Chicago press, p. 3,6.
2. ↑  cf. Menander.  (1961) "Fragment 538, Verse 3", *The Fragments of Attic Comedy* **IIIB** (Greek, English). E. J. Brill, p. 778–9.
3. ↑  Martial.  "Book 9, Epigramo 29, Verso 11", *Epigrammata* (latine).
4. ↑  Ovidio.  "Book 3, Poem 9, Verse 68", *Amores* (latine).
5. ↑  Propertius.  "Book 1, Poem 17, Verse 24", *Elegiae* (latine).
6. ↑  cf. Seneca.  "Verse 602", *Troades* (latine).

Vidu ankaŭ
----------

* *Memento mori*
* Nekropolo
* Steleo
**Barna Pély,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pély Barna** estis hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto), mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Barna Pély en 2016
Barna Pély naskiĝis la 26-an de novembro 1975 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Barna Pély frekventis bazlernejon, samtempe muziklernejon, kie li violonadis. Li frekventis franciskanan gimnazion en Esztergom, sed li maturiĝis en Budapeŝto en 1993. Dum la gimnaziaj jaroj li gitaradis en kluboj en pluraj amatoraj orkestroj. Li fondis propran ŝlagrorkestron en 1994, krome li ricevis kantlecionojn de Tamás Berki. Li akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2000, lia ĉefinstruisto estis denove Tamás Berki. Dum la studentaj jaroj li atingis la unuan lokon en kantokonkurso de komerca televizio. Post la diplomo li instruis en muzika mezlernejo ĝis 2007, poste en Altlernejo János Kodolányi. En 2011 li denove fondis ŝlagrorkestron, kie li ankaŭ komponis kaj eldonis sondiskojn. Inter 2003-2013 li vivis kune kun kantistino, poste ili geedziĝis, sed en 2018 ili eksiĝis. Pély ricevis muzikpremiojn inter 2000-2014.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Veszprém (urbo) (2012)

Elektitaj ŝlagrotekstoj
-----------------------

* Boldog szülinapot!
* Hófehér Jaguár
* Volt már jobb napom

Vidu ankaŭ
----------

*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2019-08-21 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Barna Pély en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 654573
* MBA: b8b4aaaf-0cef-48bf-91f4-1e03b066e1e3
 |
**Sitapur,** hindie **सीतापुर**, urdue **سیتاپور** estas urbego en norda Barato, en meza parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en kantono de Laknaŭo, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas. La loknomo estis nomita pri Sito (Ramajano).

Vojo en Sitapur

Demografio
----------

En 2011 Sitapur havis 177 234 da loĝantoj. La legopovo estis 68% en 2001.

Geografio
---------

Sitapur situas sur ebenaĵo ĉe rivero sur averaĝa alteco de 138 m. super la marnivelo. Lakhimpur troviĝas 45, Hardoj 56, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 83, Ŝahĝahanpur kaj Barabanki po 85, Bahrajĉ 91, Unnao 114, Kanpur 124, Agra 265, tutlanda ĉefurbo Delhio 360, Kolkata 952, Mumbajo 1247 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

La areo de Sitapur jam dum la frua mezepoko havis templojn kun sanktemaj homoj. La islama periodo ŝanĝiĝis al brita epoko en 1856. Sitapur aperis kiel distrikta sidejo en la sekva jaro. La britoj havis tie garnizonon, ili restis en la urbo ĝis 1947.

Ekonomio
--------

En la 17-a kaj 18-a jarcentoj Sitapur estis fama pro la teksa industrio. La Brita Orienthinda Kompanio komencis eksporti vestaĵojn faritajn en la ĉirkaŭaĵo. Alia areo estis fama pro ceramikaĵoj. Nuntempe la urbego ne estas grava el industria vidpunkto. Ekzistas 5 sukermuelejoj, riz- kaj grenmuelejoj. Oni prilaboras kotonojn kaj produktas lanajn tapiŝojn. En Sitapur granda okulhospitalo funkcias.

Monumento en Sitapur

Lingvoj
-------

En Sitapur la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj urdua.

Religio
-------

En Sitapur la plej ofta religio estas la hinduismo kaj islamo.

Trafiko
-------

Sitapur havas du stacidomojn kaj 5 rektajn fervojajn liniojn al Lakhimpur, Ŝahĝahanpur, Gonda, Laknaŭo kaj Unnao. Escepte unu ankaŭ la ĉefvojoj kuras al tiuj urbegoj, krome ekzistas sola flankovojo. La plej proksima flughaveno estas atingebla en Laknaŭo.

Klimato
-------

En Sitapur la temperaturo varias inter 19-31 °C. En la plena jaro pluvas resume averaĝe 1018 mm, plej ofte pro la musonoj inter junio-septembro. Inter novembr-aprilo apenaŭ pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans

Moskeo

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**biribao** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonuloj *Dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Magnoliales*  |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | *anonacoj*  *Annonaceae*  |
|
|
|
|
|
| Genro: | "Sponidias" |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **anono**  *Annona*  |
|

 |
| Dunomo |
| ***"Annona mucosa*** **Jacq.** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri biribao  |

 |
| v • d • r |

***Annona mucosa*** aŭ **Biribao** specio el la familio anonacoj (Annonaceae). Ĝia origino estas la meksikaj subŝtatoj Verakruco kaj Ĉiapaso, Belizo, Kostariko, Honduro, Nikaragvo, Panamo, Hispaniolo, Gvadelupo, Martiniko, Portoriko, Trinidado, Gujano, Venezuelo, Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, Peruo kaj la brazila subŝtatoj Acre, Amazonas, Bahia, Mato Grosso, Minas Gerais, Parao, Rio Grande do Sul, Rio de Janeiro, Sao Paulo. Ĝi estas tre ŝatata pro siaj bongustaj fruktoj kaj estas ofte kultivataj en la Tropikoj.

Popolaj nomoj
-------------

La frukto estas konata internacie per sia brazila nomo **Biribá**. Pliaj nomoj estas *Wild sugar apple* (angla), *Biribazeiro* (Brazilo), *mulato* (Kolombio), *nabosa/zambo* (Meksiko), *cachiman* (Guadalupo, Portoriko) kaj *aratiku*. 
Taŭga nomo en Esperanto ŝajnas **biribao**.

Priskribo
---------

*Annona mucosa* estas rapide kreskanta tropika arbo, kiu atingas alton de 15 metroj. 

Daŭras 4 jaroj ĝis kiam la arbo frukta la unuan fojon. La frukto estas kor- aŭ konusforma, en nematura stato verda kaj mature flava. Ĝi pezas inter 0,2 kaj 1 kg. La fruktŝelo havas simile al duriano multajn pikilojn, kiuj estas pli molaj. La pikiloj fariĝas pli kaj pli nigraj dum la maturiĝo. La fruktkarno estas kremeca kaj dolĉa kun aromo de citruso. Ĝi entenas multajn nigraj, ne manĝeblaj semoj.

Sistematiko
-----------

La unua priskribo de *Annona mucosa* okazis en 1764 fare de Nikolaus Joseph von Jacquin en *Observationum Botanicarum*, 1, p. 16. sinonimoj por *Annona mucosa* Jacq. estas: *Rollinia jimenezii* Saff. *Rollinia mucosa* (Jacq.) Baill. *Rollinia orthopetala* A.DC. *Rollinia pulchrinervia* A. DC. *Rollinia sieberi* A.DC..

Referencoj
----------

1. 1 2  *Biribao* en *Germplasm Resources Information Network* (GRIN), Agrikultura ministerio de Usono (USDA), Agrikultura esplora servo (ARS), National Genetic Resources Program. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Marilando.
2. ↑  Biriba *Rollinia mucosa*, In: Julia F. Morton: *Fruits of Warm Climates*, 1987, S. 88–90.
3. ↑  Jules Janick, Robert E. Paul: *The encyclopedia of fruit & nuts*, Cabi Publishing, 2008, ISBN 978-0-85199-638-7, S. 68–69. (PDF Arkivigite je 2014-10-29 per la retarkivo Wayback Machine)
4. ↑  *Biribao* ĉe Tropicos.org. Missouri Botanical Garden, St. Louis
La **preĝejo de Stefano la 1-a (Hungario)** estas romkatolika historia monumento en urbo Sülysáp (Hungario).

Historio
--------

En la iama Sáp [ŝAp] jam estis paroĥa kirko laŭ eklezia listo el 1332. Dum dominado de la turkoj ĝi ruiniĝis, sed poste ĝi estis renovigita inter 1748-1759. La lasta renoviĝo okazis en 2008.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola ĉe la tombejo. Ankaŭ tombeja ronda kapelo estas apartenaĵo de la preĝejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata kaj malalta turo reliefas kaj altiĝas. La enirejo funkcias tra la turo. Super la enirejo estas pluvŝirmilo. La absido estas duonronda. Ankaŭ sakristio aliĝas al la navo. La ĉefaltara bildo el la 18-a jarcento prezentas, kiam reĝo Stefano dediĉas la hungaran kronon al Sankta Maria. La flankaj altaraj bildoj temas pri Lucia el Sirakuzo, Luigi Gonzaga, morto de Sankta Jozefo kaj virino vestita en Sunon. La ekleziaj instalaĵoj estis faritaj en la 18-a jarcento.

Kermeso okazas la 20-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare
* aŭdebla sonorilado de la kirko


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Unuiĝo de Esperantistaj Virinoj** (UDEV) fondiĝis okaze de la 21-a Universala kongreso de 1929 en Budapeŝto, ĉefe per la klopodoj de s-ino Marcelle Tiard, kiu funkciis kiel prezidantino ĝis sia morto en 1932; s-ino Marie Borel, edzino de Emile Borel, Liono, sekretariino por Francio; s-ino Theresa Yelland, fondinto kaj mastrino de la Internacia Hejmo Esperantista en Aspremont, Francio, kaj s-ino Nóra Kozma, 6-a distrikto de Budapeŝto, ĝenerala sekretario ekde ĝia fondiĝo. En 1932 s-ino Elise Jacobs, Flensburg, Germana Regno, fariĝis prezidantino kaj pliaj membroj akceptis la delegitecon por siaj landoj. La kotizo de unu svisa franko nun fariĝis nedeviga, por ke UDEV ricevu la subtenon almenaŭ moralan de kiel eble plej multaj esperantistinoj en ĝiaj klopodoj: interesigi por Esperanto ligojn virinajn, feministajn kaj porpacajn kaj pruvi, per praktika laboro en aŭ por tiaj organizaĵoj, ĝian taŭgecon, eĉ neceson, kiel oficiala helplingvo en ĉia internacia kunlaboro, (ĉe kongresoj, konferencoj ktp). De ĝia fondiĝo UDEV aranĝis fakkunsidojn ĉe ĉiu Universala kongreso de Esperanto.

En la Enciklopedio de Esperanto de 1934 la unuiĝo prezentiĝis per artikolo de Amalia Berger, Vieno.

Vidu ankaŭ
----------

* Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Lučina |

Koordinatoj: 49° 25′ 55″ N 12° 40′ 51″ O﻿ / ﻿49.43194 °N, 12.68083 °O﻿ / 49.43194; 12.68083 (mapo)

**Grafenried** (ankaŭ germane *Grafenried*, post la dua mondmilito mallongtempe **Lučina**) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nemanice, en distrikto Domažlice. Ĝi situis apud nuntempaj bohemia-bavaria limoj okcidente de Nemanice, en kies katastron ĝi hodiaŭ apartenas, kaj ĝi pereis en la 1950-aj jaroj sekve de konstruado de limzono. Restis post ĝi nur kelke da ruinoj.

Historio
--------

Grafenried estis devene bavaria vilaĝo. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1282 en urbolibro por Malsupra Bavario. En la jaro 1764 okazis reguligo de bohemia-bavaria limo, pro kiu la norda parto de la vilaĝo estis alligita al Bohemio kaj ĝi ricevis nomon Obergrafenried. La suda parto restis en Bavario kiel Untergrafenried. Reformo de eklezia administrado sekvis 44 jaroj pli poste: en la jaro 1808 transiris Grafenried de sub administrado de Regensburga diocezo sub diocezo de České Budějovice.

Jam en la 18-a jarcento situadis en la vilaĝom kapelo, al kiu posedanto lasis en la jaro 1753 alkonstrui ůpregejan navon, el la devena kapelo fariĝis presbitero. En la jaro 1775 estis al la navo alkonstruita ankaŭ turo, en la jaro 1786 estis fondita loka tombejo, en la jaro 1787 baronino Anna Katharina von Müller lasis proksime konstrui paroĥon, kun teretaĝa parto por ekleziaj celoj kj etaĝo por siaj propraj celoj post emeritiĝo. Sed ŝi mortis pli baldaŭ, ol ŝi emerititiĝis.

Post la jaro 1913 estis en Obergrafenriedu 38 domoj kasj vivis en ili preskaŭ 300 logntoj, estis ĉi tie 4 vendejoj, bierfarejo, tri gastejoj, brikfarejo kaj lernejo, kiu estis reguligita en la jaro 1876 el malnova kasteleto.

Laŭ popolnombrado en la ajro 1930 vivis en Grafenried 244 loĝantoj, el tio 14 ĉeĥoj. Signifon de la negranda municipo plialtigis sufiĉe uzata limpasejo kaj paroĥa pregejo de sankta Georgo.

Post la dua mondmilito estis granda plimulto de la loĝantoj perforte ellandigita, sekva ĝisloĝigo estis nur parta. La municipo ricevis novan nomon Lučina. Komence de la 1950-ja jaroj la loĝantaro sekve de kreo de severe gardata limzono foriri. La turoj de la pregejo estis deŝiritaj inter la jaroj 1970 ĝis 1975.

Pluaj fotoj
-----------

* Grafenried/LučinaGrafenried/Lučina
* Grafenried/LučinaGrafenried/Lučina
* Grafenried/LučinaGrafenried/Lučina
* Grafenried/LučinaGrafenried/Lučina
* Grafenried/LučinaGrafenried/Lučina

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Nemanice (7) |
| --- |
| Lísková ~ Nemanice ~ Nemaničky ~ Nová Huť ~ Novosedelské Hutě ~ Novosedly ~ Stará Huť ~ pereintaj vilaĝoj Lískovec ~ Lučina ~ Mýtnice ~ Pila ~ Úpor |

 |
**Kruzenŝterna minejo** estas la gasokondensata minejo, unika laŭ gaskapacito kaj situanta en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto (Tjumena provinco, Rusio), 396 km nord-okcidente de vilaĝo Nov-Porto kaj estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1976 kaj plu esplorata.

Geologio
--------

La minejo estas ligita al la samnoma kupolforma levaĵo de ĉe nord-okcidenta finaĵo de la Okcidentsiberia plato. Plejparto de la minejo troviĝas en la Karaa maro. Laŭ tegmento de la cenomanianaj sedimentaĵoj de la supra kretaceo la minejo estas antiklinala falto, etendiĝinta meridiane kaj granda laŭ nivellinio -800 metroj estas 24 x 70 km, amplitudo 70 metroj. 

Natura gaso haveblas en cenomanianaj, albionaj, aptianaj, baremianaj de la malsupra kretaceo. Je la profundeco 665-2340 metroj estas registritaj 11 kuŝejoj, el kiuj 7 estas gasaj en terigenaj rokaĵoj de la pokura tavolaro de la aptiano-cenomaniano (PK1, PK9, PK10), de la ĥanta-mansa tavolaro de la albiano (ĤM2), de la neokomaj tavoloj (TP1-3, TP4-5, TP9) kaj 4 gasokondensataj kuŝejoj en neokomo (TP10, TP13, TP14 kaj BJa3).

La precipa kaskapacito estas ligita al grejso-aleŭrolitaj sedimentaĵoj de cenomaniano je la fundo 665-815 metroj. Gasenhava dikeco de la produktohavaj sedimentaĵoj estas 57,8 metroj, poreco 32%, gasosatureco 0,74, komenca tavolpremo 8 MPa. Elminigado de gaso 247 mil m³/tage (kun diametro de niplo 19 mm). 

La kuŝejo estas masiva volba. Gasakva kontakto estas registrita je absoluta marko -798 metroj. La malsupraj produktohavaj tavoloj havas malpli grandan gasosaturitan dikecon 1,9-20 metroj, poreco 18-29%, tavolpremo 11,3-22,9 MPa. Elminigado de gaso dum elprovo estis 255-528 mil m³/tage. Kun profundeco kreskas enhavo de kondensato en gaso (gramoj/m³): 23,1 (tavolo TP10 je la fundo 1690 metroj), 150 (tavolo BJa2 je la fundo 2340 metroj).

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 964,7 miliardoj da kubaj metroj.

Literaturo
----------

* Старосельский, В. И..  [2004] Р. И. Вяхирев: *Крузенштернское месторождение // Российская газовая энциклопедия* (ruse). Москва: Большая Российская энциклопедия, p. 219. ISBN 5-85270-327-3.
La Macchi M.C.202 "Folgore" estis itala ĉefa ĉasaviadilo dum la Dua Mondmilito. Ĝi estis unumotora, monoplana avio projektita de Mario Castoldi en 1940 de "Aeronautica Macchi" en Italio kaj produktita de "Breda-SAFAT", "S.A.I. Ambrosini" ekde 1941 ĝis la 1943. La aviadilo utiligis la germanan motoron DB61A.

La enverguro de avio estis 10.58 m, ĝia longo 8.85 m, ĝi pesis 2350 kg.

La prototipo de Macchi M.C.202 
Macchi M.C.202 pilotita de Franco Lucchini

Plenumoj
--------

La aviadilo estis tre facile manipulebla, ĝia maksima rapideco 600 Km/h de supreniro estis tre bona: 25 m/s. La aŭtonomio de la Macchi 202 estis de 760 km kaj la tanĝo de 11 500 m.

Armilprovizo
------------

La avio ne havis sufiĉan armilprovizon; por rezisti al malamikaj ĉasaviadoj ĝi nur disponis de du mitraloj "Breda-SAFAT" de 12.7 mm kaj okaze de du aldonaj aliaj mitraloj de 7.7 mm.

Operaca uzado
-------------

La avio batalis en ĉiuj Italaj operacaj zonoj.

Utiligantoj
-----------

Ĉefe la Macchi 202 estis uzita de Itala "Regia Aeronautica" , sed la *Luftwaffe* aĉetis almenaŭ dek du aviadilojn kaj transdonis poste ilin al Sendependa Ŝtato Kroatio. Post la Itala armistico de 8-a de septembro 1943 aviadiloj fariĝis kaj al "Aviazione Nazionale Repubblicana" kaj al "Aeronautica Cobelligerante Italiana".

* Macchi M.C.202 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Macchi M.C.202 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
4Q120
**4Q120** (ankaŭ **pap4QLXXLevb**; **VH 46**; **Rahlfs 802**; **LDAB 3452**) estas manuskripto de Septuaginto (LXX) de la biblia Libro de Levidoj, kiu estis trovita ĉe Qumran. La Rahlfs-Ne estas 802. Palaoegrafie ĝi devenas de la unua jarcento a.K. Nuntempe la manuskripto estas konservita en la Rockefeller-Muzeo en Jerusalemo.

Teksto
------

[αφεθησεται ]αυτωι εαν[ δε ψυχη μια]   

[αμαρτ]η[ι α]κουσιως εκ[ του λαου της]   

[γης ]εν τωι ποιησαι μιαν απ[ο πασων]   

των εντολων ιαω ου πο[ιηθησε] 

Lev 3:12–13

[τωι ιαω] 12 εαν δ[ε απο των αιγων]   

[το δωρ]ον αυτο[υ και προσαξει εν]   

[αντι ι]αω 13 και ε[πιθησει τας χει]

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. 1 2  Meyer, pp. 220.

Bibliografio
------------

* Meyer, Anthony R.  (2017) *The Divine Name in Early Judaism: Use and Non-Use in Aramaic, Hebrew, and Greek*. McMaster University.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699665
* GND: 1129472744
* VIAF: 9298149198352074940003
 |
Drumlino ĉe Markdorf, Konstanca Lago
Skemo de Drumlin-kampo
Skemo
**Drumlinoj** (de la gaela lingvo *droim*), kiu signifas dorso estas longecaj montetoj kun formo de guto. La akso estas al la direkto de la glacio dum la glaciepoko. La Drumlinoj estas parto de fundmorena pejzaĝo.

Estiĝo
------

En kelkaj partoj de glaĉero la sedimentiĝo de materialo estas pli alta ol la forigo. Sub specialaj kondiĉoj (kiuj ne estas tute klaraj ĝis hodiaŭ estiĝas regulaj ondoformaj korpoj, la drumlinoj.

Formo
-----

Drumlinoj havas altecon de ĉirkaŭ 10 metroj kaj longecon de ĉirkaŭ 100 metroj. Ili ĉefe konsistas el materialo de la morenoj.

Disvastigo
----------

En meza Eŭropo oni konas la drumlinojn ĉefe el la alpa glaĉera zono, speciale el la regiono de la konstanca lago (ĉirkaŭ Konstanco). En norda Germanio kaj Eŭropo drumlinoj ne estas ofta fenomento. Estas kelkaj konataj drumlinregionoj en norda irlando, pollando kaj la baltaj ŝtatoj. Tre oftaj estas la drumlinoj en norda ameriko.

* Drumlino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Drumlino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La barono de Breteuil fare de Hyacinthe Rigaud
**Louis Nicolas Le Tonnelier**, barono de Preuilly en Touraine, kaj **de Breteuil** estis oficiro de la *maison du Roi* (reĝa instanco) dum la regado de Ludoviko la 14-a, *introducteur des ambassadeurs* (enkondukisto de ambasadoroj), naskiĝinta la 14an de septembro 1648 ĉe Montpellier kaj mortinta la 24an de majo 1728.

Biografio
---------

Louis Nicolas Le Tonnelier estis la plej juna filo de Louis Le Tonnelier, *intendant du Languedoc* kaj konsilisto de la Parlamento de Parizo.

Iama legisto de la Reĝo, kio permesis al li ĉeesti dum lia ellitiĝo, li estis sendita en 1682 de Ludoviko la 14-a ĉe la duko de Mantovo kiel eksterordinara sendito. Lia misio estis kontroli la aplikon de la sekreta traktato farita inter Karolo la 3-a Gonzago, kaj antaŭvidi la ŝancojn de Francio en Mantovo kaj Montferrat.

Li ricevis kaj liberiĝis el diversaj postenoj per vendado kaj aĉetado kio estis kutima inter nobeloj kaj altaj funkciuloj tiame (Antikva Reĝimo).

Louis Nicolas Le Tonnelier edziĝis en 1697 kun Gabrielle Anne de Froulay. Li estis la patro de la markizino du Châtelet kaj de la abatino Élisabeth Théodore Le Tonnelier de Breteuil, nome abatino de Breteuil.

Li iĝis *introducteur des ambassadeurs* (enkondukisto de ambasadoroj) kvankam li ne estis ankoraŭ nobelo. En 1699, li aĉetis la bienon de Preuilly, unua baroneco de Turanĝio, kies titolon li ekprenis. En 1706, li akiris rajtigon porti la nomon de Breteuil nure, aŭ kun tiu de Preuilly.

Bibliografio
------------

* Marie-Lan Nguyen: *Les officiers de la Maison du Roi et le cérémonial public de Henri III à Louis XVI*. Mémoire de DEA, University de Paris-IV, 2000

* Kategorio Louis Nicolas Le Tonnelier de Breteuil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 519806
* GND: 119184974
* LCCN: no2009185754
* VIAF: 49289998
* ISNI: 0000 0000 7246 8906
* SUDOC: 031834213
* BNF: 122975492
* NKC: jcu2015874357
 |
**Carabias** [kaRAbjas] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, preskaŭ enmetita en la provinco Burgoso kaj en ties komarko *Ribera del Duero*, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. Ĝis 2016 la municipo nomiĝis Pradales, sed en Junio tiujare la municipo decidis ŝanĝi sian nomon al Carabias, kiel plej loĝata loĝloko de la municipo. Tiu alinomigo estis aprobita decembre 2016.​

La municipo estas komponita de la unuigo de tri loĝlokoj nome Carabias, Ciruelos kaj Pradales. Ĉiu el ili estis en aparta iama komunumaro, nome la jenaj:

* *Comunidad de Villa y Tierra de Maderuelo* (Carabias)
* *Comunidad de Villa y Tierra de Sepúlveda* (Ciruelos).
* *Comunidad de Villa y Tierra de Montejo* (Pradales)

Carabias en la provinco Segovio.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 25,86 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 50 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 20 el jaro 1991. 

Ĝi distas 91 km de Segovio, provinca ĉefurbo, 25 km de Aranda de Duero (Burgos), kaj 30 km de Sepúlveda; ĝi limas kun municipoj Fuentenebro, Honrubia de la Cuesta, Villaverde de Montejo, Valdelasfuentes (Navares de Enmedio), Navares de las Cuevas, Moral de Hornuez, Navares de Enmedio, Encinas, Fresno de la Fuente kaj Cedillo de la Torre.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 769325
 |
**Eduka filmo** estas filmo, kies unuarangaj celoj estas eduki. Edukaj filmoj estis uzataj en lernejoj kiel alternativo al aliaj instrumetodoj. Krome ili estas parto de la komerca kina industrio, ne tiom grava kiom la distra kino, sed sufiĉe populara, ĉefe kiam la filmoj estas produktitaj rekte por televido kaj ne nur por kinejoj. Ofte dokumentaj filmoj povas esti uzataj por edukaj celoj kaj tiele ili iĝas ankaŭ edukaj filmoj. La uzado de edukaj filmoj en la instrusistemo pliiĝis pro la apero de la videoindustrio kiu permesis havi tiujn aparatojn en ĉiu klasejo.

Listo de produktentreprenoj de edukaj filmoj
--------------------------------------------

* AIMS Media
* Avis Films
* Barr Films
* Bell System
* Centron Corporation
* Coronet Films
* Crawley Films
* Encyclopaedia Britannica Films
* ETRI Films
* Highway Safety Foundation
* Louis Kirk
* Martin Moyer
* Moody Institute of Science
* James Myer
* National Film Board of Canada
* Rarig's
* Schlessinger Media
* Sid Davis
* The Walt Disney Company
* Sandeep Marwah

Vidu ankaŭ
----------

* Dokumenta filmo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eduka filmo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Simpligita Historio de Produktoroj de Edukaj Filmoj
* Educational Filmoj pri Azio Arkivigite je 2005-02-07 per la retarkivo Wayback Machine
**KOZÁN Imre** rumanuja hungara priagrikultura inĝeniero, fakverkisto, memuaristo: Csíkzsögöd, 23-a de septembro 1897 - Miercurea Ciuc, 20-a de novembro 1984.

Biografio
---------

Imre Kozán la mezlernejon finis en Romia Katolika Ĉefgimnazio de Miercurea Ciuc. Li havigis diplomon pri agronomio en ekonomia akademio de Koloĵvaro (1919). Li estis privatoficisto (1919-24), ekonomiinspektisto (1924-47), loka gvidanto de EMGE (1947-49), instruisto (1956-68), poste ĝis sia pensiiĝo li estis direktoro de *Domo de Agronomoj* de Distrikto Harghita. Li publikis en Csíki Lapok, Székely Nép, Csíki Néplap, Gyergyói Lapok, Erdélyi Gazda, Magyar Lapok, Falvak Népe, Népi Egység, Erdélyi Barázda, Szövetkezeti Értesítő, Zöld Mező, Vörös Zászló, Hargita, Falvak Dolgozó Népe kaj Korunk.

Verkoj
------

* *A búza termelése a csíki viszonyok szerint* (Csíkszereda 1932);
* *Az állattenyésztés és a mezőgazdasági szövetkezetek megteremtése és azok közgazdasági fontossága* (en daŭrigoj, Csíki Lapok 1933);
* *Fekete ugar* (aŭtobiografio, 1978).

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 256802
* LCCN: n78061910
* VIAF: 52947262
* ISNI: 0000 0001 0972 4230
 |
**Łochów** estas urbo en la Mazovia Provinco de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Węgrowski. En la jaroj 1975–1998 la urbo apartenis al vojevodio Siedlce. En 2011 estis 6761 loĝantoj.

Situo
-----

Situita en Mazovio, en la Valo de Malsupra Bugo apud la rivero Liwiec, najbaras kun arbaroj.

Historio
--------

Konata en mezepoko kiel setlejo, de kiu lokaj princoj ekiris al ĉasado.

De 1795 Łochowo troviĝis en aŭstra aneksaĵo. En la jaroj 1809–1815 en Varsovia Duklando, kaj depost 1815 en Kongresa Pollando.

En 1868 ekfunkciis person-vara fervoja stacidomo Łochów.

En 1882 pro rusigo de polaj nomoj en Kongresa Pollando Łochowo ricevis la nomon Łochów.

En 1931 estis establita ĉevalejo, kiu en la jaroj 1935–1939 konatiĝis pri rajdado, kun la unua loko inter la ceteraj en Dua Pola Respubliko.

La 10-an de septembro 1939 sur la stacidomo estis bombita de Luftwaffe kirasita trajno „Generał Sosnkowski". Fine de septembro en Łochów estis Adolf Hitler, kiu tiutempe vizitis unuojn de Wehrmacht, partoprenantaj sieĝon de Varsovio.

Dum la germana okupado la ĉevalaro estis forveturigita al Brandenburgio.

En 1944 varoj kaj bienoj estis ŝtatigitaj kaj dispartigitaj fare de komunistaj regopovoj. En la 50-aj jaroj pro rekonstruo de Varsovio sekvis periodo de dinamika evoluo, danke al kamparanoj-laboristoj.

La 17-an de decembro 1968 Łochów ricevis urborajtojn. Julie 2007 komunumo Łochów iĝis laŭreato de „Rzeczpospolita" en kategorio *La plej Bona Urba Komunumo*.

Transporto
----------

Tra la urbo pasas fervoja linio liganta Zielonka kun Kuźnica (distrikto Sokólski) kaj 2 landvojoj Ostrów Mazowiecka – Ciechanów kaj Siemiatycze – Strzelno.

Konindaj personoj ligitaj kun la urbo
-------------------------------------

* Szymon Kobyliński – desegnisto, karikaturisto kaj satiristo
* Cyprian Kamil Norwid – poeto

Bibliografio
------------

* Stanisław Sęczyk. *Dzieje Łochowa i okolic* Historio de Łochów kaj de ĉirkaŭaĵo

Esperanto-movado
----------------

Inter la 30-a de majo kaj la 2-a de junio 2019 en la urbo okazis la 38-a Pola Esperanta Kongreso.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Gmina Miejska Łochów
* Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w Łochowie
**Bürgenstock** estas monto de la Svisaj Antaŭalpoj kun alteco de 1 127,9 m s.m..

Geografio
---------

Bürgenstock leviĝas sur douninsulo meze en la Kvarkantona Lago en Centra Svislando. La monto situas sur la tereno de la komunumoj Ennetbürgen kaj Stansstad. La norda flanko de la monto, kiu atingas norde la kreston kaj la kulminon estas eksklavo de la urbo Lucerno.

Historio
--------

La monto estis Nunatako en la glaciamaso de la lasta malvarmepoko. Ĝi postrestis, kiam la Reuss-Glaĉero retiriĝis kiel giganta rominuslo en la Kvarkantona Lago. Sudoriente kaj oriente de la monto dum la lastaj kelkmiljaroj la lago estis plenigita per la alportaĵoj de la rivero Engelberger Aa, tiel ke estiĝis la flotebenaĵo, kie hodiaŭ situas la komunumoj Stansstad, Stans, Buochs kaj Ennetbürgen.

Dum mezepoko la monto nomiĝis *Bürgenberg*. La nomo aperas en abitracia verdikto el la jaro 1378, per kiu estis juĝita 38-jara limdisputo inter la kantonoj Lucerno kaj Nidvaldo.

Fine de la 19-a jarcento sur la monto estis konstruitaj hoteloj, veturebla vojo kaj la Bürgenstock-Funikularo.

En la jaro 2002 sur Bürgenstock estis kontraktita la *Bürgenstock-Konvencio* inter la partioj de la Secesia Milito de Sud-Sudano.

Turismo
-------

Hammetschwand-Lifto
Sur la kulmino de Bürgenstock situas tradicia grandhotelo kaj kongrescentro de la luksa klaso. Ĝi atingeblas ek de Stansstad per poŝtaŭto aŭ dum la somera sezono per funikularo ek de Kehrsiten, kiu estis malfermita en julio 1888.

Sur la montokulmino troviĝas la *Hammetschwand-Lifto*, tiu estas la plej alta liberaera lifto de Eŭropo. Dum la kulmino de Bürgenstock troviĝas sur teritorio de Kantono Nidvaldo, la lifto situas sur lucerna grundo. Pro ĝia formo popole la lifto nomiĝas ankaŭ Lucerna Minareto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la Hotelo Bürgenstock

* Kategorio Bürgenstock en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 320802
* GND: 4202588-6
* VIAF: 245044055
* BNF: 15592171v
 |
**Imre Kisberk,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kisberk Imre**  estis hungara pastro, episkopo, kanoniko.

Imre Kisberk  naskiĝis la 8-an de septembro 1906 en Pereszteg. Li mortis la 24-an de aprilo 1982 en Székesfehérvár.

Biografio
---------

Imre Kisberk frekventis gimnazion en Sopron, poste li lernis teologion en Székesfehérvár. Li pastriĝis en 1930. Li eklaboris en kirko de Ráckeve, poste li instruis en Székesfehérvár. En 1936 li havis postenon en Perkáta, sed inter 1941 kaj 1950 li revenis al Ráckeve. En 1949 li estis nomumita kanoniko, en 1951 titulara episkopo. Post falo de Hungara revolucio de 1956 li ne plu povis esti funkcianta ekleziulo ĝis 1958, poste li estis paroĥestro en Székesfehérvár. Li estis nomumita episkopo de Székesfehérvár en 1974. Li abdikis en 1982, sed ĝis sia morto li havis diversajn ekleziajn taskojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* angle


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Frigyes Mamcserov** [fridjeŝ mamĉerov], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mamcserov Frigyes** estis hungara reĝisoro, scenaristo. Li apartenis al la bulgara minoritato.

Frigyes Mamcserov  naskiĝis la 9-an de marto 1923 en Budapeŝto, li mortis la 7-an de novembro 1997 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Frigyes Mamcserov frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris filmreĝisoran diplomon en Teatra Altlernejo en 1953. Liaj ĉefaj instruistoj estis Gyula Háy kaj Márton Keleti. Post siaj studoj li laboris en la filma produktejo precipe apud László Ranódy. Inter 1956-1958 li faris filmojn en Bruselo kaj Londono (supozeble li forlasis la landon dum la Hungara revolucio de 1956, sed pri tio mankas informoj), en 1958 li hejmenvenis. Ekde 1962 li reĝisoradis ankaŭ en la Hungara Televizio.

Elektitaj reĝisoraĵoj
---------------------

* ’’Tanár úr kérem’’ (1956)
* Ambaŭ vivoj de onklino Mici (1962)
* ’’Vidám elefántkór’’ (1971 kun festivala ĉefpremio en Veszprém (urbo))
* ’’Csicsóka és a Moszkitók’’ (1988)

Elektitaj scenarlibroj
----------------------

* ’’Teljes gőzzel’’ (1951)
* *Az orvos halála* (ankaŭ reĝisoro, 1966)
* *Illetlenek* (ankaŭ reĝisoro, 1977)

Fontoj
------

* 
*
**Frigyes Kovács** [fridjeŝ kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Frigyes** estas jugoslavia-serbia hungara aktoro, reĝisoro, altlerneja instruisto, teatrestro.

Frigyes Kovács  naskiĝis la 20-an de februaro 1955 en Jugoslavio, en Tornjoŝ (nun en Serbio).

Biografio
---------

Frigyes Kovács frekventis gimnazion en Baĉka Topola kaj li aranĝis amatoran teatran lernejan trupon. Li akiris diplomon en Arta Akademio en Novi Sad en 1978, sed ekde 1977 li jam estis reĝisoro en pluraj amatoraj trupoj. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de teatro en Subotica, sed li fondis ankaŭ migrantan trupon. Inter 1985 kaj 1993 li laboris en radio de Novi Sad kaj ankaŭ en la teatro en la sama urbo. En 1994 li fondis en Subotica hungaran teatron nomatan pri Dezső Kosztolányi, inter 1998-2006 li estis teatrestro. Li ofte estis ankaŭ reĝisoro, foje en Teatro Jókai (Békéscsaba). Ekde 1987 li instruis en pedagogia altlernejo en Subotica, ekde 2012 li instruas en la menciita Arta Akademio. Li ricevis plurajn premiojn inter 1979–2012.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* William Shakespeare:
	+ La ventego - Gonzalo
	+ Romeo kaj Julieta - monaĥo
	+ *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Vitéz Böföghy Tóbi
* Károly Nóti–Mihály Eisemann: Hyppolit, la lakeo (teatra versio) - titolrolo
* István Örkény: *Tóték* - vira ĉefrolo

Aliaj laboroj
-------------

* pluraj reĝisoraĵoj
* radiaj teatraĵoj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2017-03-18 per la retarkivo Wayback Machine