recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gáspár Bernát** [gAŝpAr bernAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bernát Gáspár** estis hungara humuristo, komponisto. Lia nobela antaŭnomo estis *bernátfalvi*, lia familia nomvarianto estis *Bernáth*.

Gáspár Bernát naskiĝis la 26-an de junio 1810 en Tiszafüred, li mortis la 4-an de januaro 1873 en ĝuste tiam fondita Budapeŝto.

Biografio
---------

Gáspár Bernát frekventis gimnaziojn en Debrecen kaj Sárospatak, poste li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Pest, spite tion li neniam estis advokato. Li restis en Pest (urbo) kaj okupiĝis pri literaturo, ĉefe pri humuraĵoj. Li kontribuis anekdotojn, ŝercojn, poemojn en pluraj gazetoj (Hölgyfutár, Vasárnapi Ujság, Napkelet, ktp). Li verkis kaj komponis ankaŭ artkantojn.

Elektitaj verkoj
----------------

* *Freskó-képek* (3+1 volumoj, 1848–1851, 1852)
* *Lavotta élete* (biografia romano, 1857)
* *Ki a vivát?* (teatraĵo, 1861)
* *Adomái, élczei, apró freskóképei és gazsiádái* (kolektitaj ŝercoj, 1878)

Elektitaj artkantoj kun tekstoj
-------------------------------

* 6 ĉardaŝoj (1834)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Gáspár Bernát en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697301
* VIAF: 121411556
* ISNI: 0000 0000 7960 8377
 |
**Lafayette** estas suburba urbeto en Kantono Contra Costa, Kalifornio, en la San-Francisko marborda areo. Dum la 2000 popolnombrado, la urbeto havis 23 908 loĝantojn.

Geografio
---------

Ĝi estas lokata apud la urboj de Moraga, Walnut Creek, Orinda, kaj Pleasant Hill, Kalifornio. Aliaj proksime urboj inkluzivas Concord, Oakland kaj Berklio.

La urbeto havis tutan areon de 39.9 km² (15.4 mejlo²). Nur 1.36% de ĝi estas akvo.

La loknomo venis pri Marie-Joseph Motier, markizo de La Fayette. La pli granda Lafayette estas grandurbo en Luiziano.

Demografioj
-----------

Kiel de la popolnombrado de 2000, Lafayette estas 23 908 homoj, 9 152 domanaroj, kaj 6 754 familioj logas en la urbo. La loĝantara denseco estas 607.3/km² (1,572.5/mejlo²). Estas 9 344 komadaj unitoj ĉe mezanombra denseco de 237.1/km² (613.9/mejlo²). La rasa konsisto de la urbo estas 86.81% blankulo, 0.55% nigrulo (afroamerikulo), 0.22% indiĝeno, 8.23% aziano, 0.90% el aliaj rasoj, kaj 3.30% el du aŭ pli rasoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

*
**Lafat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 384 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Lafat etendiĝas sur 21,28 km², kaj havis 384 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 18 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Lafat situas je alteco de 368 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Lafat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Lucien Chevrinais, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Lafat apartenas al la kantono de Dun-le-Palestel, kies ĉefurbo estas Dun-le-Palestel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Dun-le-Palestel
**Comitán de Domínguez** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Comitán de Domínguez. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07019.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 121263 loĝantojn. El tiuj estis 58237 viroj kaj 63026 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1043 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1660 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 67187 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 55339 scipovis legi kaj skribi kaj 11810 personoj estis analfabetoj. Do 82% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 18% estis analfabetoj.

105210 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3770 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 3.58% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Comitán de Domínguez

Eksteraj ligiloj
----------------

* Comitán de Domínguez Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)

1. ↑  INEGI. Censo 2010

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 285196
* GND: 1094908037
* LCCN: n82201010
* VIAF: 146609608
 |
***Comic Cuts*** estis brita komiksa gazeto. Ĝi estis kreita de la ĵurnalisto Alfred Harmsworth pere de sia kompanio *Amalgamated Press* (AP). Ĝi estis publikigita el 1890 al 1953, kaj daŭris 3006 numerojn, kaj en siaj fruaj tagoj inspiris aliajn publikigistojn por produkti rivalajn komiksojn. Ties unua numero estis miksaĵo de represaĵoj el usonaj publikaĵoj. Dum sia vivo, la komikso kuniĝis kun multaj aliaj kiel *Golden Penny* (1928), *Jolly Comic* (1939) kaj *Larks* (1940). *Comic Cuts* finfine malaperis en Septembro 1953 kiam ĝi estis kunigita kun *Knockout*. *Comic Cuts* tenis la rekordon pri la plej multnombraj numeroj de Brita ĉiusemajna komikso dum 46 jaroj, ĝis The Dandy superis ĝin en 1999.

Tiu komikso estis menciita en la verko de G. K. Chesterton de 1905 nome *Heretics* kaj en la libro de 1910 nome *Alarms and Discursions*, kaj en linio de la kanto de Cyril Tawney nome *Chicken on a Raft* - "He's looking at me Comic Cuts again". Ankaŭ en la la sukceso de Clive Dunn de 1971 nome "Grandad" - "Comic Cuts, all different things." La rolulo Annie Twohig aludas al ĝi en la teatraĵo de Lennox Robinson nome "Drama at Inish" ("Annie: I'll stay at home and read a magazine." "Constance: Which magazine?" "Annie: Comic Cuts.").

Notoj
-----

1. ↑  Comic Cuts ĉe britishcomics.com  Arkivigite je 2016-03-03 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 24an de Januaro 2018.
2. ↑  Comic Cuts ĉe britishcomics.com  Arkivigite je 2016-03-03 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 24an de Januaro 2018.
3. ↑   "On Mr. Rudyard Kipling and Making the World Small" el Heretics  Alirita la 24an de Januaro 2018.
4. ↑   "The Three Kinds of Men" el *Alarms and Discursions*  Alirita la 24an de Januaro 2018.
***Los cuatro jinetes del Apocalipsis*** (La kvar rajdistoj de apokalipso) estas romano de la hispana verkisto Vicente Blasco Ibañez, publikita la unuan fojon en 1916.

Kunteksto
---------

En tiu epoko la verkisto estis jam konata romanisto, kiu estis alveninta en Parizon julie de 1914 el Bonaero per germana ŝipo kies kunveturantoj parolis pri militdeziro. Tiu babilado poste iris al la romano. Septembre de 1914 Parizo estis trista urbo, kies loĝantoj kaj registaro foriris ĉar proksime okazsi la plej terura batalo konita ĝis tiam nome Batalo de Marne, kie luktis pli ol du milionoj da soldatoj laŭlonge de 150 km. La franca prezidanto Poincaré dankis lian verkadon favore al la aliancanoj kaj invitis lin viziti la batalan regionon, kio ege impresis lin. La bildo de la germanoj estos teruriga.

Resumo
------

La romano temas pri familio franc-argentina, kies patro Marcelo Desnoyers estis elmigrinto en Argentinon, kie li edzigis riĉulinon, kies fratino edziniĝis germanon. Ambaŭ familio revenas al Eŭropo nome unu al Francio, alia al Germanio. Ambaŭ trakuras la epokon. Dum la bildo de la francaj membroj estas favoraj la bildo de germanoj (rakonto de ruso pri la alproksimiĝantaj malamikoj kaj konduto de la germanoj kiuj okupas la kastelon de Marcelo).

Sekvo
-----

La versio tradukita al angla estis la plej vendita libro en Usono en 1919, laŭ Publishers Weekly. Tio famigis ĝin kaj en Usono kaj en la aliancanaj landoj, venkintoj de la Unua Mondmilito.

La traduko al angla estis farata de Charlotte Brewster Jordan.

Adaptoj al kino
---------------

Oni filmis variajn adaptojn al kino el la romano:

* The Four Horsemen of the Apocalypse (1921), usona filmo de 1921, reĝisorita de Rex Ingram kun la tiame famega stelulo Rudolph Valentino, kiel protagonisto.
* The Four Horsemen of the Apocalypse (1962), usona filmo de 1962, reĝisorita de Vincente Minnelli kun agado translokigita al la Dua Mondmilito. Glenn Ford, Ingrid Thulin kaj Charles Boyer estis la ĉefaj geaktoroj.

Referencoj
----------

1. ↑  Manuel Citoler, "Patriotismo por encargo" en "La I Guerra Mundial, como nunca se la habían contado, y 8. Clemenceau", suplemento de "La aventura de la historia", nº 143, Madrido, septembro 2010. Por la tuta ĉapitro paĝoj 40-41. Por tiuj lastaj informoj paĝo 40.
2. ↑  Manuel Citoler, "Patriotismo por encargo" en "La I Guerra Mundial, como nunca se la habían contado, y 8. Clemenceau", suplemento de "La aventura de la historia", nº 143, Madrido, septembro 2010. Por la tuta ĉapitro paĝoj 40-41. Por tiuj lastaj informoj paĝo 41.
3. ↑  Manuel Citoler, "Patriotismo por encargo" en "La I Guerra Mundial, como nunca se la habían contado, y 8. Clemenceau", suplemento de "La aventura de la historia", nº 143, Madrido, septembro 2010. Por la tuta ĉapitro paĝoj 40-41. Por tiuj lastaj informoj paĝo 30.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teksto en E-book Arkivigite je 2015-09-23 per la retarkivo Wayback Machine
* Teksto en Projekto Gutenberg
* referenco de *The Four Horsemen of the Apocalypse* en la datumbazo de plej venditaj verkoj en Usono de Publishers Weekly, en angla[*rompita ligilo*]
La **distrikto Weißeritz** [vajseric] estis parto de la Respubliko Saksio, kiu estas federacia lando de Germanio, kaj ekzistis ĝis la 31-a de julio 2008. La 1-an de aŭgusto 2008 ĝi kunfandiĝis kun la iama distrikto Sächsische Schweiz al la distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro (germane *Landkreis Sächsische Schweiz-Osterzgebirge*). La distrikto apartenis al la administra distriktaro Dresden, kaj ĝis la 1-a de marto 2012 ankaŭ la nova distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro apartenis al ĝi - ekde tiu dato en Saksio ne plu ekzistas la antaŭaj tri distriktaroj Chemnitz,  Dresden kaj Leipzig.

La urbo Dippoldiswalde estis la administra centro de la distrikto Weißeritz. Sur ties areo de 765 km² loĝis 124.091 homoj; do meznombre 162 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio la koncerna nombro estas 238, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la distrikto Weißeritz estas signita per **21**.
maldekstra
Najbaraj distriktoj estis okcidente Freiberg, norde Meißen, oriente Sächsische Schweiz. Nordoriente najbaras Dresdeno kaj sude la ĉeĥa distrikto  Teplice.

La oficala germana nomo de la distrikto estis **"Weißeritzkreis"**.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rSaksio |
| --- |
| Distriktoj | Bautzen • Erzgebirgskreis • Görlitz • Leipzig • Meißen • Mittelsachsen • Nordsachsen • Sächsische Schweiz-Osterzgebirge • Vogtlandkreis • Zwickau | Saksio |
| Eksterdistriktaj urboj | Chemnitz • Dresden • Leipzig |

 |

* Kategorio Distrikto Weißeritz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Distrikto Vámosmikola** [vAmoŝmikola] (hungare *Vámosmikolai járás*) estis distrikto en Hungara reĝlando, en Hont (historia departemento). Ĝi situis en valo de Ipoly kaj en Börzsöny en la suda parto de la departemento (en la meza parto de Hungariio).

Komunumoj de Distrikto Vámosmikola (vidu ruĝa ’’’2’’’) kiel parto de Distrikto Szob (historia) sur mapo de Hont en 1890
La distrikta ĉefurbo estis Vámosmikola. La loĝantoj okupiĝis pri agrikulturoj, arbaraj laboroj kaj bredadoj.

En 1910 dum la popolnombrado oni komputis en la distrikto 21 komunumojn. La areo estis 335 km², kie loĝis 16 844 homoj.

Historio
--------

Tiu distrikto estis kreita en 1907 el parto de Distrikto Szob (historia). Ĝi funkciis ĝis Traktato de Trianon.

Komunumoj restintaj en Hungario depost Traktato de Trianon
----------------------------------------------------------

* distrikta ĉefurbo: **Vámosmikola**
* Ipolytölgyes
* Nagybörzsöny
* Perőcsény

Komunumoj aligitaj al Ĉeĥoslovakio depost Traktato de Trianon
-------------------------------------------------------------

* Alsófegyvernek nun parto de Zbrojníky
* Felsőfegyvernek nun parto de Zbrojníky
* Garampáld nun Pavlová
* Garamsalló nun Šalov
* Hontfüzesgyarmat nun Hontianska Vrbica
* Ipolybél nun Bielovce
* Ipolykiskeszi nun Malé Kosihy
* Ipolypásztó nun Pastovce
* Ipolyszakállos nun Ipeľský Sokolec
* Kisgyarmat nun Sikenička
* Kisölved nun Malé Ludince
* Kispeszek nun parto de Kukučínov
* Lontó nun Lontov
* Nagypeszek nun parto de Sikenica
* Szete nun Kubáňovo
* Tergenye nun parto de Sikenica
* Zalaba ankaŭ nun Zalaba

Fontoj
------

* hungare
**Distinga trajto** estas potence sencodistinga eco de lingvaj objektoj. La termino estis unue uzita en fonetiko kaj fonologio por distingi malsamajn fonemojn unu de la alia kaj por karakterizi tiujn distingojn. 

La koncepto de distinga trajto estis disvolvita en la 1930-aj jaroj en la Praga Lingvistika Rondo, origine de Roman Jakobson. Ĝi poste disvastiĝis etenditasence al morfologio, leksikologio kaj komputa lingvistiko.

Distingaj trajtoj de fonemaj segmentoj
--------------------------------------

Oni povas dividi la aron da malsamaj segmentoj, kiuj aperas en la parolo, en naturajn klasojn (fonemojn kaj fonemklasojn) uzante nur kombinojn de distingaj trajtoj. Tiuj estas plej ofte konsiderataj kiel duumaj, kaj estas indikata per plus (+) aŭ minus (-) ĉu aparta sono havas la trajton aŭ ne. Ekzemple la fonemo /d/ havas la trajton /+ voĉa/, dum /t/ estas /-voĉa/. Kaj /d/ kaj /t/ estas /- nazala/j, dum /n/ estas /+ nazala/ (kaj ankaŭ /+ voĉa/ kaj /+ sonora/). 

Evidentas, ke retroviĝas la samaj malmultaj distingaj trajtoj en la fononemsistemoj de multaj malsamaj lingvoj. Kelkaj lingvistoj kredas, ke sufiĉas malgranda nombro da "universalaj" dinstingaj trajtoj por priskribi la fononemsistemojn de ĉiuj naturaj lingvoj. Pri tio tamen restas duboj. 

Distingaj trajtoj utilas ekzemple por kompreni lingvohistoriajn ŝanĝojn kaj socilingvistikajn interrilatojn kiel laŭregulajn fenomenojn, kiuj baze afektas tutajn fonemklasojn en la sama maniero. Notindas, ke pluraj iom malsamaj sistemoj de distingaj trajtoj estas uzataj de lingvistoj. La ĉi-sekva klasigo tamen estas vaste uzata.

Klasigo
-------

### Fundamentaj trajtoj

Trajtoj per kiuj distingiĝas la ĉefaj klasoj de parolsonoj: 
± silaba (silabokerna), ± konsonanta, ± aproksimanta (inkluzivas vokalojn), ± sonora.

### Laringaj trajtoj

Trajtoj kiuj priskribas la staton de la gloto: 
± voĉa, ± malferma gloto, ± ferma gloto. 

### Maniero

Trajtoj kiuj priskribas la manieron de artikulacio.

### Loko

Trajtoj kiuj priskribas la lokon de artikulacio.

Suprasegmentaj trajtoj
----------------------

Krom la segmentoj ekzistas en la parolo ankaŭ suprasegmentaj trajtoj. Tiuj povas esti sencodistingaj en certaj lingvoj kaj ne en aliaj. Al tiuj apartenas ecoj de la voĉo kiel tonalteco, tonkonturo kaj voĉtipo, kaj la relativa daŭro de segmentoj - ilia tiel nomata "kvanto".

Literaturo
----------

* John Wells (1978) *Lingvistikaj aspektoj de Esperanto Arkivigite je 2015-02-22 per la retarkivo Wayback Machine*, ĉapitro 2 (*Fonetiko*)
**Kreis** aŭ **Landkreis**, en Esperanto **distrikto** aŭ iam **subdistrikto** (vidu sube), estas politika kaj administra unuo en Germanio. Hierarkie ĝi troviĝas sub la nivelo de administra distriktaro (*Regierungsbezirk* aŭ *Bezirk*), federacia lando (Land) kaj la federacio (=Germanio).

Sur la sama nivelo kiel la distrikto ekzistas urboj sen aparteno al distrikto (*kreisfreie Stadt*).

Distrikto subdividiĝas je komunumoj. Komunumo estas la plej suba administra unuo, kiu povas ampleksi aŭ urbon aŭ urbon kaj vilaĝo(j)n aŭ vilaĝojn.

Tiu urbo, en kiu troviĝas la administra centro de la distrikto, germane nomiĝas *Kreisstadt*. Ofte, sed ne ĉiam, la distrikto nomiĝas laŭ tiu urbo.

*Landkreis* = (sub)distrikto?
-----------------------------

Fakte nur en 5 el la 16 federaciaj landoj de Germanio (Baden-Virtembergo, Bavario, Hesio, Nordrejn-Vestfalio kaj Saksio) ankoraŭ ekzistas la koncepto de "Regierungsbezirk" aŭ "Bezirk", en la aliaj 11 landoj **ne**: la **sola** administra unuo en la plimulto de Germanio do inter "komunumo" respektive "urbo" kaj la "federacia lando" estas la **"Landkreis"** aŭ **"Kreis"** (Nordrejn-Vestfalio, Ŝlesvigo-Holstinio) respektive **"kreisfreie Stadt"** aŭ **Stadtkreis** (Baden-Virtembergo).

En **Esperanto** (preskaŭ ekskluzive en Vikipedio) oni foje ankaŭ uzis la vorton **subdistrikto** por "Landkreis", sendepende ĉu ekzistas distrikto "super" tiu subdistrikto, kaj sendepende de tio, ke la "sub"distrikto multe pli konatas ol la "super"distrikto, ĉar ekzemple ĝi videblas sur ĉiu aŭtokoda ŝildo ... Estis pli saĝe interkonsenti (kaj ĉi tie estas uzata tia lingvouzo), ke la *Landkreis* simple nomiĝu **distrikto** kaj la *Regierungsbezirk* aŭ *Bezirk*, en tiuj federaciaj landoj kie ĝi ekzistas, nomiĝu (administra) **distriktaro**.

Traduko de la germana termino *(Land-)kreis* per "distrikto" cetere respondas al la vortoj por **"Landkreis"** ekzemple en la angla *(district)*, hispana (distrito), indonezia (distrik), itala (distretto), nederlanda (district), portugala (distrito), rumana (districtul) kaj serba (дистрикт=distrikt).

* Kategorio Distrikto (Germanio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 49° 10′ 17″ N 13° 41′ 33″ O﻿ / ﻿49.17139 °N, 13.69250 °O﻿ / 49.17139; 13.69250 (mapo)

**Růždí** estas solejo en Ĉeĥio, kiu troviĝas norde en katastro de vilaĝo Maleč en municipo Strašín. La domo troviĝas en valo de rojo Růžďský potok sub monto Kůstrý en supermara alteco proksimume 720 m s. m. Kiel metafora laŭloka nomo la nomo *Růždí* estas uzata por la tuta arbarkovrita valo de rojo Růžďský potok, kiu situas sur limo de Regiono Plzeň kaj Sudbohemia regiono – sur dislimejo de vilaĝoj Maleč, Lhota pod Kůstrým kaj Zálesí.

Růždí situas en katastra teritorio **Maleč** kun areo 3,75 km2.

Priskribo
---------

En la loko troviĝis du akvomuelejoj – senĉese ekzistanta muelejo *Voldřichův mlýn* kaj jam pereinta muelejo *Matouškův mlýn*. Krom ili tie situis ankoraŭ segejo. En la lokon ne kondukas ŝoseo, sole arbara vojo. Proksime (senĉese en Růždí en pli vasta senco) troviĝas ŝtona formacio *Kovadlina*, oni indikas ties konekson kun Obří hrad ĉe Popelná. En Růždí troviĝas ankaŭ fontejo.

Norde de Růždí troviĝas domaro Parýzek apartenanta al municipo Soběšice.

Rilataj artikoloj
-----------------

* Maleč (Strašín)
* Zálesí (Drážov)
* Lhota pod Kůstrým
* Růžďský potok
* Kůstrý

Pluaj fotoj
-----------

* Rokformacio KovadlinaRokformacio *Kovadlina*
* Rojo Růžďský potokRojo Růžďský potok
* Vido al domo de KovadlinaVido al domo de *Kovadlina*
* Suba domo (duondetruita)Suba domo (duondetruita)
* FontejoFontejo
* Soldanelo (Soldanella montana) en RůždíSoldanelo (*Soldanella montana*) en Růždí
* Arbaro direkte al Beneda kaj ZálesíArbaro direkte al *Beneda* kaj Zálesí

Vidu ankaŭ
----------

* Požaha
La longdistanca biciklada vojo ***EuroVelo  1***, nomata ***Atlantika vojo***, estas internacia eŭropa vojo nur por bicikloj kaj aliaj senmotoraj veturiloj (precipe vicradaj glitiloj). Ĝi longas 11 150 kilometrojn kaj vojas en la eŭropaj ŝtatoj  Norvegio,  Britio,  Irlando,  Francio,  Hispanio kaj  Portugalio.

skema mapo
Pli detale, la internacia vojo pasas tra la lokoj 

Norda Kabo (EV7, EV11) - Tromsø - Vestvågøy - Trondheim (EV3) - Bergen (EV12) - Aberdeen (EV12) - Inverness (EV12 ) - Glasgovo - Stranraer - Belfasto - Lisburn - Strabane - Derry - Sligo - Galivo (EV2) - Limerick - Waterville - Cork/Corcaigh - Rosslare - Fishguard - Newport - Bristol (EV2) - Plymouth - Roscoff (EV4) - Nantes (EV6) - La Rochelle - Arcachon - Bayonne - Hendaye - Iruno - Pamplono (EV3) - Burgoso - Valadolido - Salamanko - Cáceres - Ayamonte - Faro - Sagres - Lisbono - Porto - Caminha kaj interligas ilin.

* Kategorio EuroVelo 1 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


Eŭropaj biciklaj vojoj

**1** (Atlantika vojo) ◇ **2** (Ĉefurba vojo) ◇ **3** (Pilgrima vojo) ◇ **4** (Centreŭropa vojo) ◇ **5** (Vojo al Romo) ◇ **6** (Atlantiko-Nigra Maro) ◇ **7** (Suna vojo) ◇ **8** (Mediteranea vojo) ◇ **9** (Sukcena vojo) ◇ **10** (Baltmara vojo) 
...
**Xavier Cortés ROCHA** (nask. en Tampico) estas meksika arkitekto. Dum iom da tempo li estis rektoro de la UNAM. Nacional Autónoma de México (UNAM).

Biografio
---------

Cortés studis arkitekturon ĉe la Escuela Nacional de Arquitectura (Fakultato de arkitekturo, UNAM). Poste li ankaŭ studis urboplanadon. En la universitato de Parizo li plustudis ĉe urboplanada instituto. Ekde 1968 li instruas arkitekturon ĉe la UNAM. Inter la 12a ĝis la 17a de novembro 1999 li estis rektoro de la UNAM. Nun li estas direktoro de la CONACULTA (Sitios y Monumentos del Patrimonio Cultural) kaj prezidanto de la nacia akademio de arkitektoj.

En 2007 li publikigis la libron "El clasicismo en la arquitectura mexicana 1524-1784" (La klasisismo de la meksika arkitekturo 1524-1784). La libron eldonis la UNAM (Fakultato de Arkitekturo) kaj Miguel Ángel Porrúa, eldonisto kaj libristo.

* Kategorio Xavier Cortés Rocha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 260861
* GND: 1212803493
* LCCN: n00100696
* VIAF: 77550301
* ISNI: 0000 0000 2007 6353
* SUDOC: 133047113
* BNE: XX4898157
 |
**Al Butnan** (arabe البطنان شعبيـة, latinliterigo laŭ DMG al-Buṭnān) estas distrikto de Libio, situanta en al nordoriento de la lando, borde de la Mediteranea Maro. La distrikto limas oriente al Egiptio. La distrikta ĉefurbo estas Tobruk.

Geografio
---------

En la tuta teritorio de Al Butnan en la jaro 2003 vivis 144 527 loĝantoj, el ili 84 procentaĵoj (121 052 loĝantoj, stato de 2005) en la distrikta ĉefurbo Tobruk (arabe). La distrikto ampleksas areon de 83 860 km² kaj kiel la plejparto de Libio pejzaĝe konsistas el dezerto. La distrikto limas al la Mediteranea Maro kaj al la sekvaj distriktoj:

* Darna - nordokcidente
* Al Ŭahat - okcidente
* Al Kufra - sude

Oriente la distrikto limas al Egiptio.

Gravaj loĝlokoj aparte de Tobruk estas Bardia kaj Al Ĝagbub. Ĉi-lasta urbo ĝis la jaro 2007 estis aŭtonoma urbo, kaj nur tiam integriĝis en la distrikton.

Historio
--------

La distrikto kaj aparte ties ĉefurbo en la Dua Mondmilito havis gravan rolon por la armeo de la kolonia potenco Italio.

Flago de Libio
Distriktoj de Libio ekde la jaro 2007

Bengazi |
Al Butnan |
Darna |
Al Ĝabal Al Aĥdar |
Al Ĝabal Al Garbi |
Al Ĝifara |
Al Ĝufra |
Gat |
Al Kufra |
Al Marĝ |
Misrata |
Al Murgub |
Murzuk |
Nalut |
An Nukat Al Ĥams |
Sabha |
Sirto |
Tripolo |
Uedo Al Haja |
Uedo Aŝ Ŝati |
Al Ŭahat |
Az Zaŭija
**Alexandra (Xandra) Brood-Jansen** (Breda, 8-an de aŭgusto 1958), stilistino, konatiĝis kiel vidvino de la nederlanda kantisto kaj pentristo Herman Brood.

Biografio
---------

Jansen elkreskis en Ulvenhout. Ŝia patro estis kapitano ĉe la komerca ŝipveturado, tiel ke ŝi kaj sia pliaĝa fratino grandparte edukiĝis fare de ilia patrino.

Jansen trapasis la mezlernejon havo, kaj foriris al Amsterdamo, kie ŝi laboris en drinkejo kaj en la diskoteko *36 op de Schaal van Richter*. Ŝia onklo Gert-Jan Dröge estis tie kompanigvidanto. Tie ŝi renkontis la kantiston Herman Brood. En 1985 ili geedziĝis. La geedzoj havis adoptitan filinon kaj ekhavis du filinojn, Lola Brood en 1985 kaj Holly Mae Brood en 1994. Jansen laboris kiel stilistino por HMG kaj kelkfoje enkolorigis desegnaĵojn de sia edzo.

Post la morto de Herman en 2001 Jansen restis loĝi en Amsterdamo, kie ŝi laboras kiel memstara stilistino por inter aliaj Manuëla Kemp, Ruud de Wild kaj Nance. En 2004 ŝi televide videblis kiel partoprenantino de la Yorin-programo *Bobo's in the Bush*. Nuntempe ŝi loĝas en Amstelveen.

En 2016 aperis ŝia biografio *Rock-'n-roll-widow*, verkita de Rutger Vahl.

En 2019 Jansen kun siaj filinoj Lola kaj Holly videblis en la RTL 4-programo *Groeten uit 19xx*.

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 684540
* VIAF: 286602591
* ISNI: 0000 0003 9256 0189
 |
**Graflando Ravensberg** estis teritorio de la Sankta Romia Imperio kaj ekestis en la 12-a jarcento. Ĝi lokis en la oriento de la Malsuprorejna-Vestfalia imperia cirklo, ĝia ĉefa loko estis Bielefeld. Ekestinta en la 12-a jarcento, ĝi estis ekde 1346 ligita kun Berg, ekde 1437 kun Jülich-Berg kaj per tio en 1511 kun Kleve. Ekde 1614 finfine ĝi apartenis al Brandenburgio-Prusujo, kiu en 1719 ligis la graflandon kun la princlando Minden kiel Minden-Ravensberg. En 1807 la teritorio integriĝis en la nova Reĝlando Vestfalio, por jam en 1810 parte iri al Francujo.

Grafoj
------

* Johano Vilhelmo (Jülich-Kleve-Berg)
* Vilhelmo (Jülich-Kleve-Berg)
* Vilhelmo la 2-a (Berg)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Graflando Ravensberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri Graflando Ravensberg en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* 
* Historio de Graflando Ravensberg
* Stammwappen der Grafen von Ravensberg im Blazonaro de la vestfalia nobelaro

52.0921648.57070940Koordinatoj: 52° 5′ 31,8″ N, 8° 34′ 14,6″ O (mapo)
Elbert L. **Burt Rutan** estas aer- kaj spacvetura inĝeniero, meĥanika arkitekto, naskiĝis en Dinuba, Kalifornio en Usono. 1965 finstudis en la Kalifornia Politeĥnika Universitato. De 1965 ĝis 1972 li estis flugtest-inĝenirero de la usona aerarmeo (US Air Force) en la Edwards Aerarmea Bazo (Kalifornieo). En marto 1972 posteniĝis li kiel dierektoro de Bede Test Centrer. En 1974 li translokiĝis kun sia familio al la Mohave-dezerto, Kalifornio kaj fondis tie 'Rutan Aircraft Factory' (Rutan Aviadila Fabriko). Lia firmao produktas eksperimentajn flugmaŝin-tipojn. Lia ĝis nun plej fama konstruaĵo estas Vojaĝisto flugmaŝino (laŭ angle Voyager), kiu dum 9 tagoj sen potplenigo ĉirkaŭflugis la Teron (1986. 12. 14-23). Lia firmao Scaled Composites prilaboras jare la novajn flugmaŝin-tipojn kun 130 kunlaborantoj.

Li planis la asimetriajn aviadilojn Proteus kaj Boomerang. Li partoprenis en la planado kaj konstruado de SpaceShipOne, kaj ĝiaj posteuloj.

* Kategorio Burt Rutan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 21515
* GND: 1020114967
* LCCN: n81006022
* VIAF: 263592345
* ISNI: 0000 0003 8190 410X
* NKC: js20040112004
 |
blazono de la graflando Zweibrückenblazono de la graflando Zweibrücken
graflando Zweibrücken (malhelverda) kaj Zweibrücken-Bitsch (helroskolora) ĉ. 1400graflando Zweibrücken (malhelverda) kaj Zweibrücken-Bitsch (helroskolora) ĉ. 1400
La **graflando Zweibrücken** estis graflando en la Sankta Romia Imperio kun la sidejo en Zweibrücken, en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi ekestis inter 1182 kaj 1190 el hereda parto de la graflando Saarbrücken. Inter 1286 kaj 1302 la grafa domo dividiĝis en la du linioj Zweibrücken-Bitsch kaj Zweibrücken(-Zweibrücken). La pli juna linio kun la burgo kaj la urbo finiĝis en 1394.

Ekesto
------

Situo de la Graflando
---------------------

Evoluo
------

### La Graflando Zweibrücken-Bitsch

dekstra
→ ĉefartikolo Zweibrücken-Bitsch  

→ ĉefartikolo Bitche

* Blazono: leono kun bluaj ungoj kaj lango, ora fono.

### La Graflando Zweibrücken(-Zweibrücken)

dekstra

* blazono: ora fono kaj leono kun bluaj ungoj kaj lango kaj blua turnira kolumo.

Grafoj de Zweibrücken
---------------------

Referencoj
----------

1. ↑  Hans-Walter Herrmann: *Die Grafschaft Zweibrücken.* In: *Geschichtliche Landeskunde des Saarlandes.* Band 2, Saarbrücken 1977, S. 316–322
2. ↑  Carl Pöhlmann: *Regesten der Grafen von Zweibrücken aus der Linie Zweibrücken*, bearbeitet durch Anton Doll, Speyer 1962, S. XXVII, Abb. 12, S. XXIX, Abb. 18-20, S. XXX, Abb. 22–25
Koordinatoj: 49° 30′ 40″ N 12° 48′ 12″ O﻿ / ﻿49.51111 °N, 12.80333 °O﻿ / 49.51111; 12.80333 (mapo)

**Poběžovice** (ankaŭ *Ronšperk*) estas burgo alikonstruita en barokan kastelon en samnomata urbo en distrikto Domažlice. Ĝi situas en centro de la urbo sur nekarakteriza monteto en supermara alteco proksimume 440 m. Ĝi estas protektata kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.

Historio
--------

En la urbo menciata unuafoje en la jaro 1359 ekzistis burgejo de neklara lokumigado. La burgon fondis Dobrohost z Ronšperka, kiu akiris Poběžovice-on en la jaro 1459. En la jaro 1510 konkeris la burgon reĝa soldataro de Vladislao Jogajlido gvidata de Zdeněk Lev z Rožmitálu, por ke ili haltigu rabemajn ekskursojn de Zdeněk Dobrohost z Ronšperka, filo de Dobrohost, kiu fuĝis el la lando kkaj la senjorujon dividis liaj fratoj Volf kaj Václav. Plej malfrue en la jaro 1526 la burgon akiris Albrecht z Gutštejna, kiu pli poste lombardis ĝin, sed fine en la jaro 1542 vendis al fratoj Bartoloměj kaj Jan ze Švamberka. Švamberkidoj la burgon renesance alikonstruis, sed post malsukceso de nobelara ribelo ili perdis la posedaĵon, kaj la reĝa kamerao en la jaro 1522 vendis ĝin al Severin Táhlo z Horšteina. Post li alternis vico da posedantoj, el kiuj pilzena hetmano kaj praga advokato Matyáš Bohumír z Vunšic post edziĝo kun Anna Feliciánová Pachtová z Rájova meritis pri baroka alikonstruo en la jaroj 1682–1695. Pluaj familioj, al kiuj Poběžovice apartenis, estis ekzemple grafoj el Königsfeld, Thun-Hohensteinidoj aŭ grafoj el Coudenhoven. En la kastelo restadis grafino Mitsuko Coudenhove-Kalergi, kiu estas ankaŭ konata el kastelo en Horšovský Týn.

Pluaj fotografioj
-----------------

* Rondaspekta bastiono en ngulo de pli nova konstruaĵoRondaspekta bastiono en ngulo de pli nova konstruaĵo
* Kuniga pordego inter antaŭburgejo kaj interna kasteloKuniga pordego inter antaŭburgejo kaj interna kastelo
* ŜtuparejoŜtuparejo
* Interna kasteloInterna kastelo
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

Mapo de Glubbdubdrib, Lugnagg, kaj aliaj landoj oriente de Japanio (Hermann Moll, antaŭ 1726)
**Glubdubdribo** (angle *Glubbdubdrib*) estas fikcia lando de la libro *La vojaĝoj de Gulivero* de brita verkisto Jonathan Swift. Ĝi lokiĝas sur insulo apud Balnibarbio. Laŭ la libro, Gulivero vizitis ĉi tiun insulon en la jaro 1708. Ĉiuj loĝantoj de ĉi tiu lando estas sorĉistoj.

Loĝantaro de Glubdubdribo estas unu tribo de sorĉistoj. Anoj de la tribo edziĝas nur anojn de la sama tribo. Plej maljuna homo (aŭ, eble, plej maljuna viro) de la tribo estas reganto de la insulo.

Ĉi tiu reganto scipovas elvoki animojn de mortintoj. Ofte li elvokas ilin, por ke ili plenumu laboron de servistoj. Krom tio, la reganto elvokis animojn de variaj famaj homoj, por ke Gulivero interparolu kun ili.

La aŭtoro uzas informon de ĉi tiuj animoj, por ke eldiru siajn opiniojn pri historio kaj historiaj agantoj.

Fontoj
------

* La vojaĝoj de Gulivero (kompleta teksto en la angla, Projekto Gutenbergo)
* La vojaĝoj de Gulivero (kompleta teksto en la rusa)
**Glotizita konsonanto** (aŭ **ploziv-glota konsonanto** aŭ **glotaligita konsonanto**) estas konsonanto produktata kun grava partopreno (moviĝo, fermiĝo) de gloto.

Glotaligita konsonanto povas esti ejektiva (elĵeta, ĉe la movo de la gloto supren) kaj injektiva (enspira, ĉe la movo de la gloto malsupren). La ejektivoj estas preskaŭ ĉiam senvoĉaj plozivoj aŭ afrikatoj, la injektivoj estas preskaŭ ĉiam voĉaj plozivoj.

IFA markas glotaligitecon per apostrofo: [k’], [p’] kaj tiel plu.

Glotizitaj konsonantoj en lingvoj
---------------------------------

Multaj lingvoj de Afriko, Ameriko, Kaŭkazio kaj Siberio havas ejektivajn glotalizitajn konsonantojn. Versimile, nur du hindeŭropaj lingvoj havas tiajn sonojn: la armena kaj la oseta (tion oni klarigas per longaj kontaktoj kun kaŭkaziaj lingvoj aŭ eĉ per kaŭkazia lingva substrato). Inter la tjurkaj lingvoj nur dialekto de la kumika lingvo havas tiajn sonojn, same pro la longa kontakto kun kaŭkaziaj lingvoj.

La injektivaj glotaligitaj konsonantoj estas renkonteblaj nur en la lingvoj de Afriko kaj Sud-Orienta Azio.

Vidu ankaŭ
----------

* Glotaligo
Keleti Újság (Orienta Ĵurnalo) estis la plej longvivanta hungarlingva ĵurnalo inter la du mondmilitoj aperinta en Kluĵo (Rumanio) inter kristnasko de 1918 kaj verŝajne 6-a de oktobro 1944. Oni ŝanĝigis la 15-an de junio 1944 ĝian titolon je *Keleti Magyar Újság* (Orienta Hungara Ĵurnalo).

Redaktoroj kaj kunlaborantoj
----------------------------

La ĵurnalon aperigis la *Lapkiadó Részvénytársaság* sub prezideco de Gyula Ferenczy. Ĝiaj unuaj respondecredaktoroj estis: Szentmiklósi József, István Zágoni. Ĝia spirita gvidanto ekde la komenco de 1920 ĝis oktobro de 1924 estis Árpád Paál. Intertempe – en la dua parto de 1922 – la ĉefredaktorajn farendojn faris Ignotus, la civila radikala elmigrinto. Inter la internaj kunlaborantoj troviĝis Ottó Ámon, Hajdu István, Szentimrei Jenő, Kádár Imre, Ligeti Ernő, Kőmíves Lajos, Imre Mikes, Győző Murányi , Székely Béla, László Dienes, Ormos Ede, Darvas Simon, Sándor Kacsó, József Nyírő.

Ĝia politika tendenco
---------------------

En ĝiaj unuaj jaroj ĝi estis civila radikala, sed ekparolis en ĝi ankaŭ socialistaj kaj komunistaj aŭtoroj. Ĝi luktis kontraŭ la konservativa kaj nacionalista politiko kaj por la pliprosimiĝo rumana-hungara. Ekde aŭtuno 1924 ĝia programo gradece mallarĝiĝas kaj pro tio kelkaj kunlaborantoj eliĝis (Paál Árpád, Nyírő József, Zágoni István, Kacsó Sándor kaj Gergely Jenő stenografisto, matematikinstruisto). La 14-an de aŭgusto 1927 la advokato Sándor Weiss, la ĉefakciulo de la *Lapkiadó Társaság* vendis la ĵurnalon al Országos Magyar Párt. De tiam ĝis 1939 la ĉefredaktoro estis Endre Szász kaj sekve la respondecredaktoro József Nyírő, la direktoro Somodi András, poste Jenei László. Ekde 1927 ĝiaj literaturaj redaktoroj estis Dsida Jenő kaj sekve Finta Zoltán.

Literaturo en la ĵurnalo
------------------------

Ĝi havis gravan rolon en la disvolviĝo de la transilvania hungara literaturo. Ĝia plej grava verkisto estis sendube Domokos Sipos. Kune kun li aperis Ede Ormos, Kiss Ida, Sándor Kacsó. Ĝi publikas ankaŭ de Tibor Déry (*Utolsó pillanatban*, 1921) és Zsigmond Móricz (*Bajban*, 1924). Dum kelkaj jaroj ĝi aperigis verkojn de 86 poetoj, 144 prozaistoj, 10 dramverkistoj, 85 literaturkritikistoj kaj publicistoj, 39 tradukistoj. La plej ofte publikantaj aŭtoroj estis: Ferenc Balázs, Oszkár Bárd, Lajos Barta, János Bartalis, Irén Becski, Elek Benedek, Lajos Biró, Darvas Simon, Hajnal László, Jakab Géza, Illés Kaczér, Imre Kádár, Endre Kakassy, Benő Karácsony, Sándor Kibédi, Kiss Ida, Ernő Ligeti, Dániel Nagy , Ormos Ede, Pap József, Somlai Károly, Jenő Szentimrei, István Szombati-Szabó kaj Béla Zsolt. Je ĝia unua novelkonkurso (1922) sendis Áron Tamási ĝian unuan kreaĵon (*Szász Tamás, a pogány*), kiu aperis en ĵurnalo la 23-an de julio 1922. En ĝia literatura rubriko regas la mallongaj verkoj, sed ekde 1925 ĝi aperigis ankaŭ felietonromanojn (Rodion Markovits *Szibériai garnizon*).

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
La **glukoneogenezo** (de la grekaj *gluko* (dolĉa), *neo* (nova) kaj *genezo* (kreado)) estas metabola anabola vojo kiu permesas la biosintezon de glukozo el antaŭaĵoj neglukozaj. Inkludas la uzadon de variaj aminoacidoj, laktacido, piruvato, glicerolo kaj ajna el la perantoj de la ciklo de trikarboksilaj acidoj (aŭ ciklo de Krebs) kiel fontoj de karbono por la metabola vojo. Ĉiuj aminoacidoj, escepte la leŭcino kaj la lizino, povas havigi karbonon por la sintezo de glukozo.

Kelkaj histoj, kiel tiuj de cerbo, eritrocitoj, renoj, la korneo de la okulo kaj muskoloj, kiam la individuo faras lacigan agadon, postulas kontinuan liveradon de glukozo, kaj akiras ĝin el la glikogeno devena el la hepato, kiu povas plenumi tiujn necesojn nur dum 10 ĝis 18 horojn maksimume, kio estas la tempo en kiu elĉerpiĝas la glikogeno stokita en la hepato. Poste ekas la formado de glukozo el substancoj diferencaj el la glikogeno.

La glukoneogenezo okazas preskaŭ nur en la hepato (10% en la renoj). Estas ŝlosila procezo ĉar ebligas, ke la supraj organismoj akiru glukozon en difinitaj metabolaj statoj kiel la fasto.

Bibliografio
------------

* Álvarez Rodríguez Bertha Adriana kaj kunlabor. *Bioquímica: Metabolismo de carbohidratos*. Academia de Bioquímica. pp. 64-70
* Benyon S. Roach J. O`Neale. *Lo esencial en metabolismo y nutrición*. Editorial Harcourt Brace. Madrid, España. pp. 89-91
* Campbell Mary K. Farrell Shaw O. *Bioquímica*, 4a eldono. Editorial Thomson International. México D.F. 2004. pp. 497-501
* Murray Robert K. Mayes Peter A. Granner Daryl K. Rodwell Victor W. *Bioquímica de Harper*, 14a eldono. Editorial Manual Moderno, México D.F. 2001, pp. 233 – 244
* Mathews, Van Holde, Adhern. *Bioquímica*, 3a eldono. Editorial Pearson Addison Wesley. Madrid, España, 2002, pp. 628-639

* Kategorio Glukoneogenezo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 697341
 |
**Kellie A. FLANAGAN** (naskiĝinta 1959) estas usona aktorino kaj produktoro.

Ŝi havis mallongan aktoran karieron kiel infano en la 1960-aj jaroj, aperante en proksimume 100 reklamoj, kaj en televidserioj inkluzive de The Andy Griffith Show, Family Affair, Mannix, The Red Skelton Show, Star Trek, kaj unu filmon, *Wild in the Streets*. Kellie estas plej konata pro sia rolo kiel *Candice Muir* en la komediserio de 1968-1970, The Ghost & Mrs. Muir, kiu estis ŝia lasta aktora laboro.

Dum la 1980-aj jaroj Flanagan vivis en Kalifornio, prizorgante sian propran kompanion por videoludado kun partnero. Ŝi produktis bendojn por geedziĝoj, naskiĝtagoj, *bar mitzvah*-oj, kaj tiel plu. En la 1990-aj jaroj Flanagan komencis televidajn produktadojn, laborante por Allen Funt de Candid Camera. Sekvis skribado kaj produktado de scenaroj por programado pri nefikcio inkluzive de *The Civil War Journal* kaj *A & E's Biography*. Flanagan estas la administra redaktoro de la sukcesa novaĵretejo *Sierra News Online*, kaj produktas radio-segmenton por la publika radio de *KRYZ Mariposa*.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 641182
 |
La **Orienta Markio** aŭ **Aŭstra Markio** (ankaŭ **Ostarrichi** aŭ **Ostarrîchi**, komence ankaŭ *Marcha orientalis*, pli poste **Marcha Austriae** aŭ **Osterland**, ankaŭ **Markio Aŭstrio** - *Mark Österreich* aŭ **Margraflando Aŭstrio** - *Markgrafschaft Österreich*; ekde la 19-a jarcento kelkfoje ankaŭ "Ostmark") estis formale parto de la duklando Bavario ekde 976 ĝis sia sendependeco kiel "Duklando Aŭstrio" en 1156. Origine ĝin kreis Karolo la granda kiel *Avara markio* por la defendo de atakoj fare de la Hungaroj.

Priskribo
---------

Ĝi situis inter Enns kaj Erlau, la Antaŭalpoj kaj Viena Arbaro kun strio mallarĝa norde de Danubo (ekde la 11-a jc plilongigita ĝis Thaya kaj Moravo, poste eĉ ĝis Leitha.

En la jaro 976, la markio estis formita kiel memstara parto sed ankoraŭ ligita al la duklando Bavario. La markion donacis imperiestro Oto la 2-a al la babenbergano Leopoldo la 1-a. Tiu markio nomitis ekde 996 *Regio Ostarricchi*, ekde 1130/1135 *Marchio Austriae*. En 1156 ĝi estis efektive apartigita de Bavario kaj plialtigita al **duklando Aŭstrio**; ĝi iĝis poste arkiduklando Aŭstrio kaj kerno de la nuna Aŭstrio.

Nova uzo en la 20-a jarcento
----------------------------

Post la tiel nomata *Anschluss* en 1938 la perforte nuligita ŝtato Aŭstrio ĝis 1942 nomitis oficiale *Ostmark*. Poste oni malpermesis tion por estingi ĉiujn spurojn je ia ajn iama ŝtata memstareco de la enkorpigitaj teritorioj aŭstriaj.

Kontraŭsorba markio
-------------------

Alia *Ostmark* iĝis sub la regado de Oto la 1-a kiel defendoteritorio kontraŭ la Soraboj. Ĝi estiĝis post la divido de *Elbmark* situanta inter Elbo kaj Spree. Ĝia teritorio egalas grandparte la areon de Malsupra Luzacio.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Auguste Delaune (Tramtransporto en Parizo). |

**Auguste DELAUNE** (naskiĝis la  26-an de septembro 1908(nun 1908-09-26) en Graville-Sainte-Honorine, departemento Seine-Maritime, mortis la 12-an de septembro 1943, departemento Sarthe) estis ĝenerala sekretario de "Fédération sportive et gymnique du travail" (FSGT) (Federacio sporta kaj gimnastika de laboro). Membro de Franca Komunista Partio, klandestina regiona gvidanto en Normandio-Bretonio, li estis arestita pro rezistado, kaj estis internigita en lagero de Aincourt (departemento Val-d'Oise). Forfuĝinta, li estis denove kaptita en 1943 fare de franca polico kaj ĝismorte torturita de germana polico. Li mortis la 12-an de septembro 1943 (34‑jara). Citita al la ordeno de Nacio, li estis farita kavaliro de la Honora legio postmorte en majo 1947.

Omaĝo
-----

* En Bobigny, strato kaj haltejo *Auguste Delaune* de tramvojo T1 omaĝas al li.

* Kategorio Auguste Delaune en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 580582
* VIAF: 121699241
* ISNI: 0000 0000 8031 6101
* SUDOC: 16615718X
* BNF: 108193749
 |
**Tropfest** estas la plej granda festivalo de mallongaj filmoj en la mondo.  Ĝin fondis la aktoro/reĝisoro John Polson. La subteno kaj implikiĝo de filmpersonecoj el la tuta mondo fariĝis unu el la varmarkoj de la festivalo.

Ĉiu filmo devas esti ne pli longa ol sep minutoj, neniam estu montrita publike antaŭe kaj enhavu la "Tropfest Signature Item", kiu ŝanĝiĝas ĉiun jaron, por montri, ke la filmo estis farita specife por la festivalo.

Historio
--------

Tropfest 2013 en Aŭstralio
La festivalo Filmfest ekestis unuafoje en Sidnejo, Aŭstralio en la jaro 1993 sub la nomo "**Tropicana Short Film Festival".** Ĝi okazas ĉiujare kaj estas dissendata vive per satelito al ejoj en Melburno, Kanbero, Brisbano, Hobarto, Adelajdo kaj Perto. 

Famuloj helpis financi la okazaĵon inkluzive de Russell Crowe, Nicole Kidman kaj Tom Cruise. Ankaŭ grandaj biletsponsoroj kiel ekzemple Intel, Sony, Cointreau kaj MadFish Wines helpis. Movie Extra estas nuntempe la ĉefsponsoro de Tropfest.

Mezgajnintoj estas selektitaj fare de juĝistoj konsistanta el aŭstraliaj kaj internaciaj filmreĝisoroj, aktoroj, scenaristoj kaj produktoroj, same kiel la gajnintoj de la antaŭa jaro.

Tropfest Aŭstralio 2011 estis la plej granda Tropfest iam enscenigita, kaj atingis nacian spektantaron de ĉirkaŭ 1,000,000 homoj (ne inkluzive de la interreto).

Internacieco
------------

Tropfest disvastiĝis tra la mondo inkluzive al Japanio, Turkio, Afriko, Abudabio, Londono, Berlino, Toronto, Bankoko kaj Novjorko. La inaŭgura Tropfest Arabio, kiu ampleksas ĉirkaŭ 33 landojn ĉie en Mezoriento kaj Nord-Afriko, okazis en Abudabio en novembro 2011. Tropfest Nov-Zelando estis lanĉita en 2013 kaj Tropfest Sud-Orienta Azio ĉe Penang, Malajzio en 2014.

Esperanto
---------

Inspirite de Tropfest, Rainer Kurz kunorganizis en Germanio retan kinfestivaleton pro 125 jaroj da Esperanto, bazitan sur la simila ideo de 5-minutaj mallongaj filmoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kinfestivalo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tropfest en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Intervjuo kun John Polson pri la plej bonaj kaj plej malbonaj iam ajn Tropfest-filmoj ĉe WHO.com Arkivigite je 2007-02-18 per la retarkivo Wayback Machine
* SquatFest alternativa filmfestivalo al Tropfest

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Tropfest en la indonezia Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 811347
 |
La **Franca Armeo**, oficiale **Terarmeo** (france *Armée de terre*, aʀme də tɛʀ, laŭvorte *Terarmeo*) por distingi ĝin el la Franca Aerforto aŭ Aerarmeo, estas la surtera kaj plej granda komponanto de la Francaj Armitaj Fortoj. Ĝi dependas el la Registaro de Francio, kun la aliaj kvar komponantoj de la Armitaj Fortoj. La Ĉefo de la Alta Stabanaro de la Franca Armeo (CEMAT) estas dependa parte el la Ministerio de Armitaj Fortoj por organizado, preparado, uzado de fortoj, same kiel por planado kaj por programado, ekipado kaj estontaj akiroj de la Armeo. Por la aktiva servo, la Armeaj unuoj estas metitaj sub la aŭtoritato de la Ĉefo de la Defenda Stabanaro (CEMA), kiu estas responsa antaŭ la Prezidento de Francio pri la planado kaj uzado de la fortoj.

Ĉiuj soldatoj estis konsiderataj profesiuloj post la nuligo de la deviga militservo, aprobita en parlamento en 1997 kaj validigita en 2001.

Je 2017, la Franca Armeo estis dunginta 117 000 personojn (inklude la unuojn de la Fremdula Legio kaj de la Pariza Fajrobrigado). Aldone, la rezervuloj de la Franca Armeo konsistis el 15 453 personoj de la Operaca Rezervo.

Notoj
-----


* Franca Terarmeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Franca Terarmeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**August von Mackensen** (n. 6-an de decembro 1849, Haus Leipnitz, Saksio, nun Germanio – mortis la 8-an de novembro 1945, Celle), unu el la plej sukcesaj germanaj militestroj (marŝalo) de la unua mondmilito.

Lia militista kariero komenciĝis en 1869.

Li partoprenis en la batalo de Gumbinnen (1914), batalo de Tannenberg (1914). Li transprenis en aprilo de 1915 la komanditecon de la unuigita germana-aŭstra (11-a) armeo, en okcidenta Galicio. Mackensen - per helpo de la generalstaba estro Hans von Seeckt – efektivigis la grandan germanan trarompon (per uzo de kemia armilo) inter Gorlice kaj Tarnów (en la hodiaŭa Pollando), pro tio li rangaltiĝis al marŝalo, la 2-an de junio de 1915. Per tiu trarompo komenciĝis la venka serio de Mackensen: li venkis la rusojn ĉe Brest-Litovsk kaj Pinsk (aŭg-sept. 1915), konkero de Serbio (okt.-nov. 1915), okupo de Rumanio (1916–17), kie li agadis kiel militista guberniestro. Post la armistico de 1918. li estis internita en Hungario kaj Saloniki. Li hejmenvenis en decembro de 1919.

Li tute rifuzis la Vejmaran Respublikon, li ĝojis pri morto de Matthias Erzberger („La damaĝulo estas for"), li admiris Hitleron, simpatiis kun lia politiko, sed rifuzis kelkajn barbarismojn de la nazioj (kontraŭ neniigo de SA).

Familio
-------

Li geedziĝis en 1879 kun Dorothea von Horn (1854–1905), naskiĝis kvin infanoj:

* Else Mackensen (1881/2–1888)
* Hans Georg von Mackensen (1883–1947), ŝtata sekretaro
* Manfred von Mackensen
* Eberhard von Mackensen (1889–1969), oficiro
* Ruth von Mackensen (1897–1945)

Post morto de lia edzino en 1905, edziĝis li en 1908 denove la ĉ. 30-jaran Leonie von der Osten (1878–1963). Tiu edziĝo restis seninfana kaj daŭris ĝis lia morto en 1945.

Literaturo
----------

* Theo Schwarzmüller: *Zwischen Kaiser und „Führer" Generalfeldmarschall August von Mackensen. Eine politische Biographie*. dtv, München 2001, ISBN 3-423-30823-0

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio August von Mackensen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografie des Deutschen Historischen Muzeo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 161528
* GND: 119243334
* LCCN: no96044856
* VIAF: 67271443
* ISNI: 0000 0001 2102 0447
* SUDOC: 050761277
* BNF: 13544468z
* NDL: 00725615
* NKC: js20051017039
 |
La **franca uverturo** estas muzika formo
vasta uzata en la baroka periodo.
Ĝi dividiĝas en du partojn:
la unua estas malrapida,
ofte havanta duoble-punktitajn ritmojn
(duoble-punktitan kvaronan noton
sekvata de dek-sesona noto),
kaj la dua estas rapida kaj fuga.
Iafoje la unua parto revenas je la fino.

Kiam ĝi estas verkita por orkestro,
la franca uverturo estas ofte aranĝita
kun trumpeto kaj timbalo,
kaj celas al grandeco.
La formo tiel tre taŭgis por epoko,
en kiu ĉiaj orkestroj estis utiligitaj
de la reĝa familio aŭ aliaj nobeloj.

La nomo estas agnosko de la graveco
de Jean-Baptiste Lully,
la franca baroka komponisto,
por la disvolvo de la formo.
Li ofte ĝin uzis por malfermi
siajn operojn (tragédies en musique).
Pli malfruajn ekzemplojn
oni povas trovi en la malfermaj movimentoj
de ĉiu orkestra suito de Johann Sebastian Bach,
kaj en la malfermo al multaj oratorioj
de Georg Friedrich Händel
(inkluzive de la *Mesio*).
La 16-a variaĵo en
la *Goldberga variaĵaro* de Bach
estas franca uverturo malgrandskala.

La franca uverturo ne konfuziĝu kun la itala uverturo,
triparta rapid-malrapid-rapida strukturo.