recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*La malsupra mapo metis malĝuste lokon de la urbo!*

**Kargone,** laŭ (hindie **खरगोन**) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. 

Fortikaĵo de Kargone

Demografio
----------

Kargone havis populacion de 133 368 (la plena municipo 138 291) laŭ la germana Vikipedio en 2011. La legopovo estis 82%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

Geografio
---------

Kargone situas 258 metrojn super la marnivelo laŭ rivero Kunda. Kandva troviĝas 76, Burhanpur 85, Pithampur 88, Indaur 102, Nandurbar 151, subŝtata ĉefurbo Bopalo 245, Mumbajo 431, tutlanda ĉefurbo Delhio 774, Kolkato 1316 kilometrojn (aere) .

Konstruaĵo ĉe Kargone

Historio
--------

En malsamaj tempoj en historio la areo estis regita fare de pluraj regnoj. Post formado de Madhja-Pradeŝo 1956 la areo apartenis al Okcidenta Nimar (पश्चिम निमाड़). En 1998 pro certaj administraj bezonoj la distrikto estis disigita kaj nova distrikto Kargone formiĝis.

Ekonomio
--------

Kargone estas ĉefe agrikultura urbego kun pluraj aliaj industriaĵoj. La plej gravaj agrikulturaj produktoj estas kotonoj, sojfaboj kaj kapsikoj.

Lingvoj
-------

En Kargone la ĉefa lingvo estas la hindia lingvo.

Religioj
--------

62% de la populacio estas hinduoj, krome ĝajnistoj 26%, iomete ankaŭ aliaj religioj.

Eduko
-----

En Kargone ekzistas registara postbakalaŭra kolegio kun tri inĝenieraj kaj apotekaj altlernejoj.

Trafiko
-------

Al Kargone kuras 4 ĉefvojoj (ekzemple el Agra kaj Mumbajo) kaj 2 flankovojoj. 3 pontoj tra la rivero helpas la trafikon. La plej proksima stacidomo kaj flughaveno funkcias en Kandva.

Templo ĉe Kargone

Klimato
-------

Kargone havas transiran klimaton inter tropika kaj subtropika klimatoj kun influo de musono. Tri apartaj sezonoj estas observitaj: somero, musono kaj vintro. La someroj estas ekstreme varmaj kaj sekaj de marto ĝis junio, poste venas la musonsezono. La temperaturoj en somero estas kutime super 40 °C, dum musono 29 °C. Jare pluvas po 914 mm. Vintroj komenciĝas novembre kaj estas sekaj, mildaj kaj sunaj kun temperaturoj inter 4-15 °C.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj, plej ofte hinduaj temploj
* fortikaĵo
* festivaloj

Fontoj
------

* WikiTrans
**Margilan,** (uzbeke *Марғилон*, ruse *Маргилан*) estas urbego en orienta Uzbekio, en la regiono aŭ regiono Fergano. Ĝi estas silka centro de la lando.

Bazaj informoj
--------------

Strato en Margilan
* Areo: 40 km²
* Supermara alteco: 487 m
* Loĝantaro: 215,400 (2014)
* Horzono: UTC+5
* Telefonkodo: +998 73
* Poŝtkodoj: 151100
* Aŭtokodo: 40
* 40° 28′ N, 71° 43′ O (mapo)40.47111111111171.724722222222

Geografio
---------

Subĉiela bazarejo en Margilan
Margilan situas en la orienta parto de la lando. Fergano troviĝas 10, Andiĝono 57, Namangano 58, Taŝkento 228, Samarkando 416, Termezo 528, Karŝio 538,Navojo 540, Buĥaro 625, Urgenĉo 938, Nukus 1033 kilometrojn.

Loĝantaro
---------

* uzbekoj (91,9 %)
* rusoj (3,1 %)
* tataroj (1,4 %)

Historio
--------

Laŭ eŭropa legendo Margilan estis fondita fare de Aleksandro la Granda. Estas fakto, ke la loko estis grava haltejo laŭ la Silkvojo de la 9-a jarcento. Margilan estis grava komerca urbo inter la 10-a kaj 12-a jarcentoj. Dokumento en la frua 16-a jarcento menciis, ke "la granatoj kaj abrikotoj estas elstaraj, blankaj cervoj povas esti trovitaj proksime. La urbo apartenis al ĥanlando de Kokando en la 18-a jarcento, en 1876 la rusoj okupis ĝin. Margilan hodiaŭ estas grava loko de Islamo.

Ekonomio
--------

Margilan estas loko de la plej granda tradicia silka uzino de Uzbekio kun pli ol 2,000 laboristoj. Jare oni produktas po 250,000 kvadratajn metrojn de altagrade altkvalita silkŝtofo laŭ la tradicia maniero. La najbara Margilan uzino laborigas 15,000 laboristojn uzanta modernan maŝinaron kaj produktas jare po 22 milionoj laŭ kvadrataj metroj.

Trafiko
-------

El Margilan forkuras 4 vojoj.

Klimato
-------

Jare pluvas/naĝas en Margilan preskaŭ 200 mm. En ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter junio-septembro iom malpli. La averaĝa temperaturo estas 14 °C, ĝi varias laŭ la monatoj inter 9-20 °C. Inter julio-aŭgusto foje oni mezuras pli ol 40 °C, inter oktobro-aprilo ofte frostas, eĉ inter novembro-februaro la temperaturo foje falas sub -20 °C.

Vidindaĵoj
----------

* moskeoj

Fontoj
------

* WikiTrans
* mapo, distancoj Arkivigite je 2017-08-28 per la retarkivo Wayback Machine
* angle
**Midland** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Teksaso, grandparte en la same nomata kantono Midland. La loknomo signifas: meza lando. 

Situo de Midland en Teksaso kaj en la same nomata distrikto

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 185 km²
* Loĝantaro: 111.147 (en 2010)
* Supermara alteco: 848 m
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodoj: 79701-79712
* Telefonkodoj: 432

Interna urboparto de Midland
Panoramo en Midland

Geografio
---------

Midland situas en la suda landparto de Usono, en la okcidenta parto de Teksaso.

Historio
--------

Dum kunstruado de fervojo en 1881 oni konstruis stacidometon, kiu estis nomita pro ĝia centra loko inter Fort Worth kaj El Paso. En 1884 poŝto ekfunkciis kaj la loknomo oficialiĝis. En la sekva jaro Midland ricevis la taskon esti administrejo de distrikto. La stacidomo estis grava transporto-punkto por brutoj. En 1923 oni trovis nafton en la ĉirkaŭaĵo kaj la urbeto tuj iĝis administra centro de naftoesploro en la ĉirkaŭaĵo.

Trafiko
-------

Midland havas internacian flughavenon. Ĉefvojoj kaj trajnoj kuras al El Paso kaj Dallas.

Klimato
-------

Midland situas en senpluva stepa klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 10-25  ℃. La varmo kulminas en junio kun iama mezurita rekordo 47  ℃, la malvarmo kulminas en januaro kun iama mezurita rekordo -24  ℃. Jare pluvas po 371 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. Plej ofte pluvas en septembro, plej malofte januare.

Vidindaĵoj
----------

Nubskrapulo por banko en Midland
* muzeo pri petrolo
* arta muzeo
* muzeo pri aviadiloj
* historia muzeo

Famuloj
-------

* familio de eksprezidento George W. Bush

Ĝemelurboj
----------

* Meksiko Chihuahua, Meksiko
* Popola Respubliko Ĉinio Dōngyíng, Ĉinio)
* Gujano Nov-Amsterdamo, Gujano
* Kanado Saskatuno, Kanado
* Unuiĝinta Reĝlando (Britio) Wirral Britio

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva Vikipedio

Mapo pri Teksaso, kie estas trovebla Midland en la okcidenta parto de Teksaso
Larĝa bildo pri universitato en Ĉangvon

**Ĉangvon** (en korea 창원시) estas milionurbo, universitata urbo, kaj grava marhaveno en Sud-Koreio en provinco Sud-Gjeongsang.

Urboparta panoramo de Ĉangvon
Avenuo en Ĉangvon
Urbodomo de Ĉangvon

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 747 km²
* Supermara alteco: 2 m
* Loĝantaro: 1,070,199 (2015)
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso:
* Horzono: UTC+9
* 35° 16′ 15″ N 128° 39′ 47″ O﻿ / ﻿35.27083 °N, 128.66306 °O﻿ / 35.27083; 128.66306 (mapo)

Geografio
---------

Marborda Gvardio
Policejo en Ĉangvon
Ĉangvon situas laŭ la sudorienta marbordo de la lando ĉirkaŭita de serio de montoj. Ankaŭ insuloj estas parto de la milionurbo. Seulo troviĝas 300 km .

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Ekde 209 la loko havis diversajn nomojn. La vera Ĉangvon naskiĝis en 2010, tiam 3 najbaraj urboj estis kunfanditaj.

Ekonomio
--------

Ĉangvon estas konata kiel peza industria grandurbo. En 1974 la urbo estis nomumita "Areo de Industria Disvolviĝo No. 92." Rezulte la grandurbo estis evoluigita kaj signife vastigita.

Klimato
-------

Jare averaĝe pluvas en Ĉangvon 1545 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter aprilo-septembro. La averaĝa jara temperaturo estas 15  ℃, ĝi varias laŭ la monatoj inter 11-19  ℃. Ĉefe en januaro la temperaturo foje falas sub frostopunkto.

Trafiko
-------

Ĉangvon havas internacian flughavenon (35 km fore de la urbocentro) kaj armean kaj ekonomian havenojn. La kontaktoj trajne kaj voje estas bonaj. En la urbo metroo funkcios en 2021. Helpas la trafikon ankaŭ kvin mil prunteblaj bicikloj.

Ĝemelurboj
----------

* Usono Usono
	+ Jacksonville
	+ Jersey City
	+ Annapolis
* Meksiko Meksiko
	+ Zapopan
	+ Guadalajara
* Popola Respubliko Ĉinio Popola Respubliko Ĉinio
	+ Ŝulan
	+ Maanŝan
* Vjetnamio Vjetnamio
	+ Danango
	+ Mỹ Tho
* Japanio Japanio
	+ Kure
	+ Himeĝi
	+ Jamaguĉi
* Ĉilio Viña del Mar, Ĉilio
* Rusio Ussurijsk, Rusio

Fontoj
------

* WikiTrans
* 

* Presbitera preĝejoPresbitera preĝejo
* PontoPonto
* Katolika katedraloKatolika katedralo

* Ĉangvon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ĉangvon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mapo de Ameriko montranta ejojn antaŭ la kulturo Clovis.
La **Kulturo Clovis** estas pra-historia amerika kulturo kiu aperis unue en arkeologia registro de Nordameriko ĉirkaŭ 13 500 jarojn antaŭ ni kaj finiĝis dum la glaciepoko. Ĝia nomo devenas de trovejo apud Clovis (Nov-Meksiko), kie oni elfosis ĝiajn unuajn ilojn en 1932.

"Clovisa popolo" estas rigardata dum 20-a jarcento kiel prauloj de indiĝenaj kulturoj de tuta Ameriko. Sed multaj eltrovaĵoj igis onin repensi tion.

Priskribo
---------

Clovisa lancpinto
Ĉeftrajto de Clovisa kulturo estas la uzo de distinge akurata lancpinto, konata kiel Clovisa pinto. La Clovisaj pintoj estas klare dufacaj kaj splitvibrataj de ambaŭ la flankoj. Tio permesas la adaptigon al lanco kaj pligrandigi la efikon de impakto. Arkeologoj ne scias ĉu tiuj lancpintoj apartenas al nur unu popolo aŭ al multaj popoloj kiuj uzis la saman teknikon.

Estas ĝenerale akceptata ke Clovisa popolo ĉasis mamutojn, ĉar oni trovis multajn mamutajn restaĵojn miksitaj kun Clovisaj lancpintoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kulturo Clovis en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* CNN article on the South Carolina discoveries
* 40,000 year old human footprints in Puebla, Mexico Arkivigite je 2017-09-12 per la retarkivo Wayback Machine
*Ne konfuziĝu kun la Institut Ramon Llull*

---

La **Fondaĵo Ramon Llull** (katalune ***Fundació Ramon Llull***, IFA fundəsiˈo rəˈmoɲ ˈʎuʎ, akronime FRL) estas fondaĵo laŭ andora juro kun sidejo en Andoro Malnova, Andoro, kies celo estas promocii la katalunajn lingvon kaj kulturon internacie. En la fondo kunlaboras publikaj politikaj instancoj de Hispanio, Andoro, Francio kaj Italio.

Ĝi estas konstituita de la Instituto Ramon Llull, konsorcio kun sidejo en Barcelono kaj Palma de Majorko, de la Registaro de Andoro, la Ĝenerala Konsilio de la Pireneoj-Orientaj (es), la Urbodomo de Alghero kaj la Reto de Valenciaj Urboj Ramon Llull, kiu inkluzivas urbon. salonoj de valenciaj urboj kiel Vinarozo, Gandía, Sueca, Morella aŭ Ĝijono .

Referencoj
----------

1. ↑  Gandia s'integra a l'Institut Ramon Llull front la negativa del govern valencià (el Retarkivo 20100304033735) (en español)
2. ↑   (en catalán)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Instituto Ramon Llull: Oficiala Retpaĝo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 852016
* LCCN: no2005054966
* VIAF: 138732826
 |
***Völuspá*** aŭ ***La Antaŭdiro de la Aŭguristino*** estas poemo pri la origino, evoluo kaj falo de la mondo laŭ la nordeŭropa aŭ skandinava paganismo. La poemo ĉefe estas konservita en la fama manuskripto Codex Regius (Libro de la reĝo) kaj sendube io mankas en la poemo. Oni opinias ke la poeto estis pagano influita de la kristanismo. La poemo estas prezentita kiel eldiro de iu tre saĝa völva (aŭguristino) kaj de tio devenas la nomo. En la komenco ŝi alparolas dioj kaj homoj kaj poste ŝi rakontas laŭ deziro de Óðinn (Odin), reĝo de la dioj, la tutan historion de la universo, ek de la kreo de la mondo ĝis ĝia pereo kaj plue ĝis kiam nova tero ekstaras el la maro. Fakte la aŭguroj nur estas en la lasta parto kiu temas pri la futuro de dioj kaj homoj. En la unua parto kaj la meza parto la aŭguristino rakontas pri la pasinteco kaj elmontras ke malbonaj agoj de la dioj kaj malbonaj moroj kaŭzas la disvolviĝon de la mondo kaj la pereon de dioj kaj homoj. La morala subtorento, kiu trafluas la poemon, estas tre forta. La vizioj de la poeto estas grandiozaj kaj bildoj el la naturo akre konturitaj.

En Esperanto aperis
-------------------

* *Völuspá* (La Antaŭdiro de la Aŭguristino) aperis en Esperanto en *Islandaj Pravoĉoj*, Malmö 1964 en traduko de Baldur Ragnarsson.

Vidu ankaŭ
----------

* Poezia Edda
* Ragnaroko
* Norena lingvo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Völuspá en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Völuspá en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* esperante *Islandaj Pravoĉoj* en katalogo "Erfgoedbib" de *LibraryThing*
Navedantoj atendante je la matentrajno en Maplewood, Nov-Ĵerzejo, por vojaĝi al Novjorko
**Dormurbo**, **dormejurbo**, **pendolurbo**, aŭ **navedurbo** estas urbo kies loĝantoj normale laboras aliloke, plej ofte en plej granda urbo, kvankam ili vivas kaj dormas en tiuj najbarecoj. La nomo ankaŭ indikas ke tiuj komunumoj havas malmulte da komerca aŭ industria agado preter malgranda kvanto de podetala komerco, orientita direkte al servado de la loĝantoj.

Antaŭurbo aŭ ĉeurbo kaj dormurboj estas ofte ĉe samaj lokoj, sed foje ne. La termino *dormurbo* priskribas la ĉefan ekonomian funkcion de la loko. Antaŭurbo male estas komunumo de malplia grando, denseco, politika gravo aŭ komerco ol ĉe najbara komunumo.

Vidu ankaŭ
----------

* Pendolado

Eksteraj ligiloj
----------------

* "Commuters," Arkivigite je 2016-03-25 per la retarkivo Wayback Machine (19a Dec. 2011) poezis priskribo de la pendolado el Nov-Ĵerzejo al Novjorko, fare de Steve Peacock. Ĉe InDigestMag.
* Central City White Flight: Racial and Nonracial Causes
* Rybczynski, Witold (Nov. 7, 2005). "Suburban Despair". *Slate*.
* Spectorsky, Auguste C..  (1955) *The Exurbanites*. Lippincott, Philadelphia. OCLC 476943.

* Living Large, by Design, in Middle of Nowhere New York Times privata enhavo
* Finding exurbia: America's fast-growing communities at the metropolitan fringe. Berube, A. Singer, A. Wilson, J.H. & Frey, W.H. (2006, Oktobro). The Brookings Institution. Konsultita la 23an de Decembro, 2006.
Siiri Taimla-Rannala desegnante vidan resumon ĉe la konferenco "Interesa lernejo".
**Vida resumo** (angle: *graphic facilitation (**grafika faciligo**)*, *graphic recording* (***grafika registrado** aŭ visual facilitation **(vida faciligo),** visualising **(videbligo),** visual note taking **(vida protokolado)** aŭ infodoodle)* estas bildiga metodo, kie dum evento (konferenco, seminario, laborrenkontiĝo, ktp.) kreiĝas mane desegnita granda bildo de la plej gravaj ideoj en reala tempo. 

La celo de vida resumo estas helpi partoprenantojn vidi la grandan bildon de la tuta diskuto, elstarigante la plej gravajn ideojn kaj la ligojn inter ili. Ĉi tio ebligas al la partoprenantoj pli bone okupiĝi pri la temo, moviĝi al komuna celo kaj pli bone memori gravajn informojn.

Metodo
------

Vida resumado okazas en reala tempo ĉe evento (ekz. konferenco, seminario, laborrenkontiĝo) kaj ĝenerale antaŭ ĉiuj partoprenantoj. La bildilo aŭskultas tre atente la prezenton de la parolanto aŭ la diskuton de la partoprenantoj, rapide distingas la gravan de la malpli gravan kaj notas la plej gravajn mesaĝojn tuj kaj desegnas pliajn bildojn. Ĉi tiu kombinaĵo de bildoj kaj ŝlosilvortoj en la desegno provizas la plej precizajn eblajn informojn. 

Vida resumo povas esti uzata en diversaj eventoj, kiel seminarioj, konferencoj, laborrenkontiĝoj, lernejaj klasoj.

Referencoj
----------

1. ↑  (en) *What is graphic recording?*, UN Today, n-ro dec 23-jan 24, p. 52
2. ↑  (en) *Taimla, S. Taylor, M. Burry, B. Rannala, T. (2014). GRAPHIC EXPRESS: First steps to graphic facilitation in youth work.*
***Invader***, estas la pseudonimo de Franck Slama (Francio, 1969), estas franca artisto kaj mozaikisto.

 Invad-mozaiko en Shoreditch, Londono.
Li estas urba artisto kiu algluas mozaikojn de roluloj inspiritaj de la videoludo *Space Invaders* (1978). Ĝi konsistas el mozaiko de malgrandaj kvadrataj koloraj kaheletoj aranĝitaj en mozaiko por formi karakteron de la ludo sur la muro. Li produktis verkojn de ĉi tiu mozaiko ĉirkaŭ la mondo al kiuj li donis la nomon "Invadado", kun libroj kaj mapoj kie trovi ĉiujn verkojn .

Loko
----

Invader komencis sian projekton en 1998 kun verkoj disigitaj tra la stratoj de Parizo - la urbo kie li vivas kaj kie li plej laboris - kaj daŭris en pli ol 31 urboj en Francio kiel Montpellier, Marsejlo, Avignon, Rennes, Bordeaux, Lille, Chartres. kaj Bastia. Li ankaŭ kreis verkojn en eŭropaj urboj kiel Londono, Kolonjo, Ĝenevo, Novkastelo, Romo, Raveno, Berlino, Laŭzano, Barcelono, Bonn, Ljubljano, Vieno, Graz, Amsterdamo, Bilbao, Manĉestro, Istanbulo kaj en urboj sur aliaj kontinentoj kiel Los-Anĝeleso, Novjorko, San-Diego, Toronto, Bangkok, Tokio, Katmanduo, Varanasio, Melburno, Perto kaj ankaŭ Mombasa .

La Invad-mozaikoj
-----------------

La mozaikoj prezentas karakterojn de la videoludo *Space Invaders* kaj aliajn videoludojn de la fruaj 1980-aj jaroj. La bildoj de ĉi tiuj videoludoj estis produktitaj per malgranda bilda distingokapablo, kaj tiel taŭgas por mozaika produktado, kun la kaheloj reprezentantaj la pikselojn. La uzitaj materialoj malfacilas difekti kaj estas rezistemaj al atmosferaj agentoj. Invader instalis sian unuan mozaikon en la mez-1990-aj jaroj en Parizo. Por la artisto ĝi estis avangardo, restis la sola dum pluraj jaroj por labori tiamaniere. La instalprogramo komenciĝis en 1998 .

 Invad-mozaiko en Romo.
La pozicio de la mozaikoj ne estas hazarda, sed estas elektita laŭ diversaj kriterioj, kiuj povas esti estetikaj, strategiaj aŭ artaj. Invader preferas lokojn vizitatajn de multaj homoj kaj ankaù kaŝitajn lokojn. En Montpellier la pozicio de la mozaikoj estis elektita por formi, kiam rigardite per mapo al giganta persono de la videoludo de Space Invader.

Ligoj
-----

* Oficiala retejo de Invader en la angla


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 853006
* GND: 13569521X
* LCCN: no2010032958
* VIAF: 5305149198262074940000
* ISNI: 0000000121332221, 0000000373971070
* SUDOC: 083481788
* BNF: 14595634m
* BIBSYS: 12013100
 |
Germanaj kaj Aŭstriaj limpolicanoj dismuntas landlimejon en 1938.
**Anschluss** (germana vorto kiu signifas "aneksiĝo") estis la aneksado en 1938 de Aŭstrio ene de la nazia Germanio kiel provinco de la Tria Regno, kaj ricevis novan nomon: de la origina *Österreich* al *Ostmark* (Orienta Markio).

La okazintaĵoj de la 12-a de marto 1938 estis la unuaj grandaj paŝoj por la ekspansio de Germanio longtempe dezirata de Adolf Hitler. Ĉi tiu ago sekvis la redonon al Germanio de la regiono Sarlando, sub kontrolo de la Ligo de Nacioj dum 15 jaroj kiel interkonsentiĝis en la Traktato de Versajlo, kaj antaŭis la aneksadon de la Sudetio pli malfrue en 1938, la invado de Ĉeĥoslovakio en 1939, kaj fine kondukis ĝin al la Dua Mondmilito per la Invado en Pollandon fare de trupoj de Germanio, Sovetio kaj Slovakio.

La *Anschluss* estis antaŭata de periodo de kreskanta politika premo sur Aŭstrion, okazigita de Germanio, postulante la agnoskadon de la Nazia Partio, malpermesita en Aŭstrio, kaj poste ĝian partoprenadon en la regado. Kiam la Kanceliero de Aŭstrio Kurt Schuschnigg, en lasta intenco konservi la sendependecon de Aŭstrio, anoncis referendumon por determini la sendependecon aŭ aliĝon al Germanio, ĉi tiu premis al Schuschnigg por ke li cedu la regadon al la Nazia Partio. Ĉi tiu ŝtatpuĉo estis bone planita de la Nazia Partio de Aŭstrio, pro kio ne estiĝis rezistado kiam la trupoj de la Wehrmacht invadis Aŭstrion por okazigi la *Anschluss* (aneksadon). La 10-an de aprilo, referendumo validigis la aneksadon per 99,73% de la loĝantaro favore al ĝi.

La internacia respondo al la Anschluss estis frida: La aliancitoj de la Unua Mondmilito nur prezentis diplomatiajn protestojn, sed prenado de konkretaj agoj kiuj povos kontraŭi la Anschluss-on, eĉ kiam la aliancitoj estis la respondeculoj de la plenumado de la Traktato de Versajlo, kiu specife malpermesis la union inter Aŭstrio kaj Germanio. Aŭstrio ne plu estis sendependa nacio ĝis la 27-a de aprilo 1945 kiam kreiĝis aŭstria registaro, agnoskata de la aliancitoj kelkajn monatojn poste.

Vidu ankaŭ
----------

* Anekso
* Germana okupo de Ĉeĥoslovakio
* Kontraŭfaŝisma Liberigmovado de Aŭstrujo (katolike)
* Rezistadmovado kontraŭnaziisma O5

* Anschluss en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Anschluss en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Anschluss en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
La **Tutlanda Rumana Arkivo** aŭ **Nacia Arkivo de Rumanio** (rumane ***Arhivele Naţionale ale României***), ĝis 1996 la Ŝtato Arkivo (ruse ***Arhivele Statului***) estas la nacia arkivo de Rumanio, la arkivo estas administrata de la rumana Ministerio de la interno, la centra arkivo situas en Bukareŝto kaj la reto de arkivoj havas filiojn en ĉiu el la distriktoj de la lando, la organizo estas membro de la Internacia Konsilio de Arkivoj .

La arkivo enhavas dokumentojn kaj rekordojn pri la rumana registaro kaj la komunista reĝimo en la lando, la arkivbiblioteko havas proksimume 70,000 librojn kaj 50,000 periodaĵojn kaj multaj el ĝiaj skribaj materialoj estas konsideritaj maloftaj. La dokumentoj konservitaj en la Ŝtatarkivo de Rumanio estas oficialaj kaj privataj, diplomatiaj kaj konsulaj, memuaroj, manuskriptoj, proklamoj, alvokoj, planoj, desegnaĵoj, mapoj, filmpresaĵoj kaj similaj objektoj, fotoj, same kiel fotarto, vidbendo, aŭdio. kaj komputilaj registradoj, de historia valoro, produktitaj en Rumanio aŭ de rumanaj kreintoj eksterlande .

Jam en la 18-a jarcento, la danubaj princlandoj havis arkivon, la arkivo de Valaĥio estis fondita en 1931 kaj de la princlando de Moldavio en 1832 .

En 1951, kun la ekesto de komunismo, la administrado de la arkivo estis transdonita al la Ministerio de la Interno kaj la sovetia organiza modelo estis adoptita, en 1996, kun la kolapso de la reĝimo, leĝo estis eldonita koncerne la administradon de la arkivo.

Referencoj
----------

1. ↑  (ro) Colaborare Instituţională Arkivigite je 2008-12-17 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑  (ro) Biblioteca Arkivigite je 2008-12-17 per la retarkivo Wayback Machine
3. ↑  (ro) Legislaţie Arkivigite je 2008-12-17 per la retarkivo Wayback Machine
4. ↑  (ro) Istoricul ANR Arkivigite je 2008-12-17 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tutlanda Rumana Arkivo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* (rumane) Oficiala retpaĝo Arkivigite je 2008-12-17 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 843513
* GND: 5209457-1
* LCCN: nr97012016
* VIAF: 151724754
* ISNI: 0000000110915325
* SUDOC: 069378932
* NKC: ko2004250291 ko2004250290, ko2004250291
 |
Batalo de la **Alida ribelo de 762–763** aŭ **Ribelo de Muhammad la Pura Animo** estis ribelo de la Hasanida branĉo de Alidoj kontraŭ la ĵus establita Abasida Kaliflando. La Hasanidoj, estritaj de la fratoj de Muhammad (Muhammad al-Nafs al-Zakijja, nomita "la Pura Animo") kaj Ibrahim, malakceptis la legitimecon de la povopostulo de la Abasida familio. Reage al pliiĝanta persekutado fare de la Abasida reĝimo, en 762 ili lanĉis ribelon, kun Muhammad estre de la ribelo en Medina en Septembro kaj Ibrahim sekvante en Basra en Novembro.

La Hasanida manko de efike kunordigo kaj organizado, krom la malforta apogo de iliaj sekvantoj, ebligis al Abasidoj sub la kalifo al-Mansur rapide reagi. La kalifo retenis la ribelon de Muhammad en Heĝazo kaj venkegis ĝin nur du semajnojn post la ribelo de Ibrahim, antaŭ rekonduki siajn fortojn kontraŭ tiu. La ribelo de Ibrahim atingis ioman sukceson en suda Irako, sed malkonsento inter rivalan ŝijaismaj grupoj malhelpis la daŭron de la milito kaj la atingon de politikaj celoj. Finfine la armeo de Ibrahim estis venkira en Baĥamra en januaro 763, kaj Ibrahim mem mortis pro siaj vundoj tuj poste.

La malsukceso de la ribelo ne markis la fino de la maltrankvileco de Alidoj, sed plifortigis la povon de la Abasida dinastio.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Alid revolt of 762–763 en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 853596
 |
**Laganj** (ruse *Лагань*) estas urbo en Kalmukio en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 85215501.

La urbo estis fondita en jaro 1870.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1963.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Laganj (Лагань) ĝis 1944;
* Kaspijskij (Каспийский) en 1944 ... 1991.

La interurba telefona kodo estas 84733, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 45° 23′ N 47° 22′ O﻿ / ﻿45.383 °N, 47.367 °O﻿ / 45.383; 47.367 (mapo)Koordinatoj: 45° 23′ N 47° 22′ O﻿ / ﻿45.383 °N, 47.367 °O﻿ / 45.383; 47.367 (mapo).

La urbo estas en 9 km de Kaspia Maro.

En jaro 1959 la urbo havis 10,9 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 14,3 mil loĝantojn.

Flago de Kalmukio
Urboj de Kalmukio

**Ĉefurbo**: Elista

Gorodovikovsk |
Laganj 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Ustj-Dĵeguta** (ruse *Усть-Джегута*) estas urbo en Karaĉajio-Ĉerkesio en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 91235501.

La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1975.

La interurba telefona kodo estas 87875, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 44° 05′ N 41° 58′ O﻿ / ﻿44.083 °N, 41.967 °O﻿ / 44.083; 41.967 (mapo)Koordinatoj: 44° 05′ N 41° 58′ O﻿ / ﻿44.083 °N, 41.967 °O﻿ / 44.083; 41.967 (mapo).

La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Kubanj (Кубань) ĉe enenfluo en ĝin de rivero Dĵeguta (Джегута).

En jaro 1959 la urbo havis 4,4 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 32,9 mil loĝantojn.

Flago de Karaĉajio-Ĉerkesio
Urboj de Karaĉajio-Ĉerkesio

**Ĉefurbo**: Ĉerkessk

Karaĉajevsk |
Teberda |
Ustj-Dĵeguta 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Luktado ĉe la pordegoj de Alĝero.
La **Invado de Alĝero en 1830** estis grand-skala militoperaco laŭ kiu la Regno de Francio, regata de Karlo la 10-a, invadis kaj konkeris la Otomana Regentaĵo de Alĝero. Alĝero estis estanta provinco de la Otomana Imperio ekde la Kapto de Alĝero (1529) fare de Hajredin Barbarosa.

Diplomatia incidento en 1827, nome la tiel nomita "Afero de la Ventumilo" kiam la Bejo frapis la konsulon Deval per vipa ventumilo, utilis kiel ekskuzo por eki blokadon kontraŭ la haveno de Alĝero. Post tri jaroj de halto kaj pli serioza incidento en kiu franca ŝipo portanta ambasadoron al la dejo kun propono por negocado estis bombardita, la francoj decidis ke necesas pli forta agado. Karlo la 10-a krome bezonis eviti atenton el la tumultemaj francaj internaj aferoj kiuj finis per lia elpostenigo dum la lastaj stadioj de la invado okazinta en la Julia Revolucio.

Abd El-Kader.
La invado de Alĝero ekis la 5an de julio 1830 per ŝipa bombardado fare de ŝiparo estrita de la Admiralo Duperré, kaj surteriĝo de trupoj regata de Louis Auguste Victor de Ghaisne, grafo de Bourmont. La francoj rapide venkis sur la trupoj de Hussein Dejo, la Otomana reganto, sed disvastiĝis inidĝena rezistado. Tio rezultis en longdaŭra militkampanjo, dum pli ol 45 jaroj, por forigi ĉian popolan opozicion al la koloniigado. La tiel nomita "pacigo" estis markita de rezistado de figuroj kiaj Ahmed Bejo, Abd El-Kader kaj Lalla Fatma N'Soumer.

Estas malfacile kalkuli la mortojn okazigitajn de tiu invado, sed oni ĉirkaŭkalkulas iom pli ol 400 inter francoj kaj el 600 al 1500 inter indiĝenoj.

La invado markis la finon de kelkaj jarcentoj de Otomana regado en Alĝerio kaj la komenco de Franca Alĝerio. En 1848, la teritorioj konkeritaj ĉirkaŭ Alĝero estis organizitaj en tri *département*, difinante la teritoriojn de nuntempa Alĝerio.

* Kategorio Invado de Alĝero en 1830 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
situo de la duoninsulo Fischland-Darß-Zingst
**Fischland-Darß-Zingst** [**fiŝ**lant-da:s-**cingst**] estas 45 kilometrojn longa duoninsulo ĉe la germania bordo de la Balta Maro inter la urboj Rostock kaj Stralsund. Ĝi dividas lagunaron nomatan "Darß-Zingster Boddenkette" sude de la maro norde. La sudokcidentan parton de la duoninsulo konsistigas la malvasta teritorio Fischland, sekvas la pli larĝa teritorio Darß, kaj de tie orienten etentiĝas la duoninsulo Zingst: Origine la kernoj de ĉiuj tri teritorioj estis insuloj. La kreo de tajdofluaj fosaĵoj en la 14-a jarcento ligis la teritoriojn Fischland kaj Darß al la kontinenta parto de Germanio, kaj plia tia fosaĵo en la 19-a jarcento ankaŭ ligis la teritorion Zingst al la tereno Darß. Sur la nuna duoninsulo Fischland-Darß-Zingst situas la komunumoj Wustrow, Ahrenshoop, Born auf dem Darß, Wieck auf dem Darß, Prerow kaj Zingst.

La plej norda parto de la duoninsulo estas la kabo "Darßer Ort" kun lumturo.

La orienta parto de la duoninsulo Zingst kaj la centro de la teritorio Darß apartenas al la areo de natura parko nomata *"Nationalpark Vorpommersche Boddenlandschaft"* (nacia parko antaŭpomeria laguna pejzaĵo").

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fischland-Darß-Zingst en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo de la duoninsulo *Fischland-Darß-Zingst*

Vidu ankaŭ
----------

* Meiningenbrücke


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 395934
* GND: 7692517-1
* VIAF: 240584543
* NKC: ge259813
 |
**Jelska distrikto** (belaruslingve: *Ельскі раён*, ruse: *Ельский район*) estas administrada subdivido en sudorienta parto de Homela regiono. La distrikto estis fondita en 1928a jaro, en 1955a jaro estis inkludita en Homelan regiono (antaŭe eniris en konsisto de aliaj administradaĵoj). La areo de la distrikto estas 1400 da km2. Administrada centro estas urbo Jelsk. En la distrikto estas eldonada gazeto "Popola voĉo".

Naturo
------

La areo de la distrikto estas ĉefe ebena, nordorienta kaj nordokcidenta partoj estas pli altaj. Tra la distrikto fluas la rivero Slaveĉna kun flankriveroj. Arbaro okupas 51 % de la distrikto.

Loĝlokoj kaj administrada subdivido
-----------------------------------

Post Ĉernobila katastrofo loĝantaro de parto de tiatempaj loĝlokoj estis elmigrita pro forta radioakivaĵa malpurigado. La distrikto estas dividita je 9 vilaĝaj sovetoj, kaj nuntempe en la distrikto situas 74 da loĝlokoj, pli granda el kiaj estas Jelsk.

Agrokulturo
-----------

En la distrikto estas disvastiĝitaj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĵplantado. Pro Ĉernobila katastrofo ĉi-tio estas iagrade ŝrumpita.

Industrio
---------

Elfosaĵoj
---------

Torfo, argilo.

Komunikado
----------

Tra la distrikto trairas fervojo kaj aŭtovojo inter Kalinkaviĉi kaj Ovruĉ.

Aliaj projektoj
---------------

* Jelska distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jelska distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kalinkaviĉia distikto** (beloruse – Калінкавіцскі раён, ruse – Калинковичский район) estas administra subdivido en Homela regiono (situas en centra parto de la regiono) de Belorusio. La distrikto estis fondita en 1924 kaj en 1954 eniĝis en Homelan regionon. La areo de la distrikto estas 2.800 km2. Ĝia administrada centro estas urbo Kalinkaviĉi. En la distrikto estas eldonata la gazeto "Kalinkoviĉiaj novaĵoj"

Loĝlokoj kaj administra subdivido
---------------------------------

En la distrikto situas ĉirkaŭ 130 loĝataj lokoj, la plej grandaj el kiuj estas Kalinkaviĉi kaj Azariĉi. La distrikto estas subdividita je 22 vilaĝaj sovetoj.

Agrokulturo
-----------

En la distrikto situas 21 kolĥozoj, 11 sovĥozoj. En la distrikto estas disvastigitaj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĝplantado.

Industrio
---------

Naturo
------

La tereno estas ebena, sudoriente estas altaĵo. Tra la distrikto fluas rivero Pripjac kaj ĝiaj flankriveroj Tremlja, Ipa, Vic, Zakovanka.

Elfosaĵoj
---------

En la distrikto oni minas nafton kaj torfon.

Komunikado
----------

Tra la distrikto trairas fervojoj inter Brest kaj Homel, inter Mahiljoŭ kaj Ovruĉ, aŭtovojoj inter Lelĉici kaj Minsk, inter Mazir kaj Brest, inter Petrikaŭ kaj Lojeŭ, inter Babrujsk kaj Mazir.

Vidindaĵoj
----------

En vilaĝo Juraviĉi situas templo kaj kolegiejo konstruitaj de jezuitoj (bedaŭrinde nuntempe ambaŭ konstruaĵoj estas duonruinigitaj); bieno kun pejzaĝa parko en vilaĝo Lipava; inter la du vilaĝoj Malgrandaj kaj Grandaj Aŭcjuki ĉiujare efektiviĝas popolhumura festivalo.

* Kategorio Kalinkaviĉia distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Svetlahorska distikto** (beloruse - *Светлагорскі раён*; ruse - *Светлогорский район*). Administra subdivido en Homela regiono. Eksa Pariĉia distrikto estis en 1961 jaro alinomita en Svetlahorska distrikto. Areo estas 1800 da km2. Administra centro estas urbo Svetlahorsk. En la distrikto estas eldonata gazeto "Svetlahorskaj novaĵoj".

Loĝlokoj kaj administra subdivido
---------------------------------

En la distrikto estas ĉirkaŭ 100 loĝlokoj, pli grandaj el kiaj estas Svetlahorsk kaj Pariĉi. La distrikto estas subdividita je 9 vilaĝaj sovetoj.

Naturo
------

Altaĵoj en la distrikto estas ĝis 150 metroj sur marnivelo. Arbaroj okupas 54 % de areo. Tra la distrikto fluas rivero Berezina kun flankriveroj.

Agrokulturo
-----------

En la distrikto estas disvastigitaj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĝplantado.

Industrio
---------

Elfosaĵoj
---------

En la distrikto estas mintavoloj de salo, nafto, argilo.

Komunikado
----------

Tra la distrikto trairas fervojo el Ĵlobin ĝis Kalinkaviĉi, aŭtovojoj: el Pariĉi tra Svetlahorsk ĝis Reĉica, el Svetlahorsk ĝis Ĵlobin.

* Kategorio Svetlahorska distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Emma L. OSMOND** (naskiĝis la 7-an de oktobro 1868 en Londono; mortis en 1944) estis angla esperantistino. Ŝi estis esperantisto de 1917 kaj instruis Esperanton de 1918 ĝis 1929. Ŝi multe korespondis, kaj ŝi verkis ĉirkaŭ 250 artikolojn en diversaj Esperantaj kaj anglaj gazetoj. Ŝi tradukis al Esperanto el multaj lingvoj, ekzemple ŝi esperantigis la *Vojaĝojn de Gulivero* de Jonathan Swift.

Pere de Esperanto ŝi eksciis pri la irlanda lingvo kaj ellernis ĝin. Kun permeso de Douglas Hyde ŝi tradukis irlandajn popolrakontojn al Esperanto. De 1924 ĝis 1931 ili aperis en *International Language.*

Rima portreto pri ŝi
--------------------

*Plej milda kaj kompata larmo,*
*Pri homa sorto malfacila.*
*En Old Vic, la Shakespeare-azila,*
*Inter la tragedia svarmo,*
*Sin ne altiras murd-alarmo,*
*Sed saĝa fraz' virinsubtila ...*
(Kálmán Kalocsay: *Rimportretoj*)

Du recenzoj de ŝi
-----------------

* artikolo «La submetiĝo de la megero» el la revuo Literatura Mondo en novembro 1922 (p. 38-39)
* artikolo «La "Old vic" teatro» el la revuo Literatura Mondo en januaro 1923 (p. 18-19)

  


|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 26700
 |
**Grýla** estas figuro en la islanda mitologio. Originale ŝi estis gigantino kaj tiel ŝi estas nomita en rimversaroj de Snorra-Edda. Sed poste dumtempe ŝi en Islando ŝanĝiĝis en aĉan trolinon ligite al la Julo. Unue ŝi troviĝas ligita al Julo en la 17-a jarcento en *Poemo de Grýla* de la pastro Guðmundur Erlendsson (ĉ.1595–1670) en la bieno Fell en Sléttuhlíð. Kaj en islandaj popolrakontoj ŝi estas dirata patrino de la islandaj Julo-knaboj (islande: *jólasveinar*) kaj ŝia edzo, Leppalúði, kredeble ilia patro, sed antaŭ ol Grýla edziniĝis al Leppalúði ŝi havis multajn trolinfanojn kun aliaj gigantoj kiuj nomiĝis Boli (Virbovo) kaj Gustur (Blovego). Antaŭ Julo Grýla iras al la kamparo kaj tie klopodas trovi manĝaĵon, ĉefe malobeemajn infanojn en la bienoj, kiujn ŝi enmetas en sian sakegon kaj portas ilin en ĝi al sia groto en la montoj.

Fontoj
------

* *Íslenskar þulur og þjóðkvæði.* Ólafur Davíðsson hefir safnað.  Hið íslenska bókmenntafélag, Kaupmannahöfn 1898–1903. (*Islandaj rimversaroj kaj popolkantoj.* Kolektitaj de Ólafur Davíðsson. La Islanda literatura asocio. Kopenhago 1898–1903).

Vidu ankaŭ
----------

* Ogroj, mitaj gigantaj homvoruloj
La Eŭropa ŝoseo 6 proksime de Grong en Namdalen
Bangsund en la komunumo Namsos
**Namdalen** - laŭvorte "valo de rivero Namsen" - estas vala geografia regiono en centra Norvegio, en la nordo de la provinco Trøndelag. Ĝi inkludas la komunumojn Flatanger, Namsos, Nærøysund, Leka, Overhalla, Høylandet, [[Grong] ] , Namsskogan, Røyrvik kaj Lierne.

Oni distingas inter la ekstera Namdal (*Ytre Namdal*) kaj la interna Namdal (*Indre Namdal*).

La pejzaĝo ne havas propran administradon, sed disvolviĝas interkomunuma kunlaboro.

La rivero Namsen, kiu fluas tra la samnoma valo, estas unu el la plej bonaj salmaj akvoj en Eŭropo.

Antaŭ la norvega reĝo Harald la -1a, nomata *Hårfagre*, Namdalen estis unu el la etaj regnoj de Norvegio.

La centro de la valo lokiĝas proksimume ĉe la koordinatoj 64° 38′ 0″ N 12° 35′ 0″ O﻿ / ﻿64.63333 °N, 12.58333 °O﻿ / 64.63333; 12.58333 (mapo), kaj, kiel la foto dekstre jam aludas, la Eŭropa ŝoseo 6 vojanta inter la plej norda parto de Norvegio, apud Kirkenes ĉe la limo al Rusio, kaj la pleja sudo de Svedio, vojas tra la valo.
Koordinatoj: 49° 45′ 13″ N 18° 15′ 15″ O﻿ / ﻿49.75361 °N, 18.25417 °O﻿ / 49.75361; 18.25417 (mapo)

**Nová Bělá** estas ekde la 24-a de novembro 1990 urba parto de la statuta urbo Ostrava en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie 2 207 loĝantoj (2021).

Historio
--------

La unua skriba mencio estas el la jaro 1392, kiam olomouca episkopo Nikolao konfirmis doton al edzino de episkopa marŝaleto. Nová Bělá estis fondita verŝajne dum interŝanĝo de la 13-a kaj la 14-a jarcentoj kaj nome pli poste ol la najbara Stará Bělá, kiel signas ĝia nomo. En la dua duono de la 18-a jarcento estiĝis proksime vilaĝeto **Mitrovice**, kiu en la jaro 1830 havis 24 domojn kaj 173 loĝantojn. En la jaro 1850 ĝi fariĝis parto de Nová Bělá kaj en la jaro 1945 kun Nová Bělá ĝi konstrue kuniĝis. En la jaro 1952 la nomo Mitrovice estis nuligita.

Kiel plimulto de ĉirkaŭaj municipoj ankaŭ Nová Bělá havis pure agrikulturan karakteron. Tiu ĉesis dank' al industriigo de la ĉirkaŭaĵo en la dua duono de la 19-a jarcento kaj la unua duono de la 20-a jarcento. Ĉi tieaj loĝantoj senĉese pli ofte serĉis laboron en la industriaj entreprenoj. Plialtiĝis ankaŭ nombro de loĝantoj - el 556 en la jaro 1843 je 1756 en la jaro 1940.

Baza lernejo estis establita en la jaro 1862. Antaŭe la infanoj vizitadis malnovbelan lernejon. La vilaĝo ne ĝistendis la propran paroĥon kaj ĝi restis alparoĥigita al Stará Bělá. En la municipo troviĝas sole kapelo de sankta Kruco el la jaro 1795. La loĝantoj el Mitrovice falis sub paskovan paroĥon kaj al Paskov ili ankaŭ sendis siajn infanojn. Nur ekde la jaro 1909 la lernantoj vizitadis lernejon en Nová Bělá.

La devene memstara municipo estis la 1-an de julio 1941 aligita al Moravia Ostrava. En la jaro 1954 ĝi memstariĝis kaj la memstara ĝi restis ĝis la jaro 1974. Ekde la 1-a de januaro 1975 ĝi estas denova parto de Ostrava.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de statuta urbo Ostrava |
| --- |
| urbaj partoj: | Hošťálkovice ~ Hrabová ~ Krásné Pole ~ Lhotka ~ Mariánské Hory kaj Hulváky ~ Martinov ~ Michálkovice ~ Moravia Ostrava kaj Přívoz ~ Nová Bělá ~ Nová Ves ~ Ostrava-Jih ~ Petřkovice ~ Plesná ~ Polanka nad Odrou ~ Poruba ~ Proskovice ~ Pustkovec ~ Radvanice kaj Bartovice ~ Silezia Ostrava ~ Stará Bělá ~ Svinov ~ Třebovice ~ Vítkovice |
| lokaj partoj: | Antošovice ~ Bartovice ~ Bělský Les ~ Dubina ~ Heřmanice ~ Hrabůvka ~ Hrušov ~ Hulváky ~ Koblov ~ Kunčice ~ Kunčičky ~ Mariánské Hory ~ Moravia Ostrava ~ Muglinov ~ Přívoz ~ Radvanice ~ Silezia Ostrava ~ Výškovice ~ Zábřeh |

 |
La **Ĝardenoj Moody**, en angla *Moody Gardens*, estas edukturisma celo, kun golfejo kaj hotelo en Galveston, Teksaso, Usono, kiu malfermiĝis en 1986. Tiu neprofitcela destinejo uzas naturon por eduki kaj instigi vizitantojn al konservado kaj naturo.

La Ĝardenoj Moody enhavas tri ĉefajn piramidajn altiraĵojn: nome la *Aquarium Pyramid* (akvaria piramido), kiu estas unu el la plej grandaj en la regiono kaj tenas multajn speciojn de fiŝoj kaj aliaj marbestoj; la *Rainforest Pyramid* (pluvarbara piramido), kiu enhavas tropikajn plantojn, animalojn, birdojn, papiliojn, reptiliojn, kaj varion de aliaj pluvarbaraj animaloj kiel libervagantaj simioj kaj unaŭoj; kaj la *Discovery Pyramid* (piramido de malkovroj), kiu celas al scienc-orientitaj eventoj kaj aktivecoj.

Alia grava altiraĵo en la Ĝardenoj Moody estas Palm Beach, nome pejzaĝa strando kun blanka sablo malfermita ĉefe somere, kun malgranda akvoparko por infanoj, nesalakvaj lagetoj, lanta rivero, tur-toboganoj kaj diversaj ludejoj por infanoj. La Ĝardenoj Moody ankaŭ havis kinejon kun la plej granda ekrano en la subŝtato Teksaso, boatejo, hotelo, golfejo kaj konvenciejo. La Ĝardeno estas malfermita ĉiutage de 10:00 a.m. ĝis 4:00 p.m. krom sabato de 10:00 a.m. ĝis 5:00 p.m.

Rimarkoj
--------

1. ↑   Moody Gardens. Arkivita el la originalo je 2022-08-3. Alirita 2022-11-03.

* Kategorio Ĝardenoj Moody en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 785205
 |
**György Gosztonyi** [djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gosztonyi György** estas hungara neŭrologo, altlerneja instruisto.

György Gosztonyi naskiĝis la  30-an de marto 1932(nun 1932-03-30) en Budapeŝto.

Biografio
---------

György Gosztonyi akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1956. Post la diplomo ĝis 1968 li laboris en neŭrologia branĉo de Scienca Universitato Jannus Pannonius kiel asistanto sub István Környey. Inter 1968-1980 li instruis en Universitato Semmelweis, inter 1972-1980 li estis konsilisto en instituto. Li kandidatiĝis (CSc) en 1979 antaŭ la Hungara Scienca Akademio kaj estis akceptita ekstera membro en 2004. Ekde 1980 li instruis en Okcidenta Berlino en Libera Universitato Berlino (post 4 jaroj en statuso profesoro). Baldaŭ li pensiuliĝis sed restis aktiva en la esplorado, dum li ofte revojaĝis al Hungario. Li edziĝis en 1962, lia edzino naskis 2 filojn. Li ricevis 2 memormedalojn en 1976 kaj 2009.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

*

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 855488
 |


* Portalo pri Biografio
La **3-a libro de la Makabeoj** estas apokrifa dokumento de la Malnova Testamento: ĝi estas akceptita kiel kanona, kaj do ne kiel apokrifaĵo, nur de la Ortodoksaj Eklezioj, kiuj akceptas kanona ankaŭ la 4-an. Kaj ĝi aperas ankaŭ en la greka Biblio de la Septuaginto, sed estas refuzata de la biblia kanono de Judoj ĉar verkita ne hebrelingve.

De nekonata aŭtoro, ĝi estis verkita en greka lingvo fine de la 1-a jarcento a.K..  

Ĝi rakontas la persekuton suferitan de hebreoj de la aleksandria komunumo sub la helenisma suvereno Ptolemeo la 4-a (221-204 a.K. patro de Ptolemeo la 5-a), priskribante iujn savajn miraklajn intervenojn de Dio por ilin helpi.  

La enhavo sendependas el la eventoj rakontataj en la unua kaj dua libroj de la Makabeoj, kvankam ĝi montras kun ili stilajn afinecojn kaj aludojn al ili. La persekuto suferita ne trovas konfirmon en aliaj historiaj fontoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* : Greka teksto kun traduko al la angla lingvo
* Libroj de la Makabeoj

Vidu ankaŭ
----------

* Apokrifoj de la Nova Testamento
* Makabeoj fratoj
* 1-a libro de la Makabeoj
* 2-a libro de la Makabeoj
* 4-a libro de la Makabeoj (d:Q230255)
* 5-a libro de la Makabeoj (d:Q521768)

Bibliografio
------------

* : Juda enciklopedio
**Árpád Lázár,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lázár Árpád** estis hungara altlerneja instruisto, konsilisto, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (1988).

Árpád Lázár naskiĝis la  7-an de januaro 1935(nun 1935-01-07) en Gyula.

Biografio
---------

Árpád Lázár maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto. Li disidis dum la hungara revolucio de 1956 kiel soldatrifuĝinto, poste li akiris ŝtatsciencan diplomon en Universitato de Vieno en 1959. Li translokiĝis al Usono, kie li akiris diplomon MSc en Universitato Duke en 1961, eĉ post 2 jaroj sciencan gradon Ph.D.. Ekde 1963 li instruis en pluraj universitatoj (ankaŭ ekster Usono) ĝis la emeritiĝo, dum li estis konata spertulo pri krudmaterialoj, energipolitiko kaj financoj.

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografieto hungare
* datenoj kun foto

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 855496
 |


* Portalo pri Biografio
*Vlčí jámy alidirektas ĉi tien. Ne konfuzu tiun ĉi artikolon kun Vlčí Jámy.*
*Estas ankaŭ Vlčí.*

Koordinatoj: 50° 23′ 52″ N 12° 46′ 44″ O﻿ / ﻿50.39778 °N, 12.77889 °O﻿ / 50.39778; 12.77889 (mapo)

**Lupaj truoj** (ĉeĥe *Vlčí jámy*) nun estas protektata natura memorindaĵo. Ĝi enhavas du "kanjonojn" - restaĵojn de la minejoj Wolfgang kaj Georgo. Tie videblas la t.n. "grota glacio": dum somero la varma aero ne descendas; nur vintre tien descendas pli peza malvarma aero ege malvarmiganta restintan akvon. Ĉar la meznombra temperaturo en ĉi tiu regiono estas malalta (ekz. nur 2 ℃), ankaŭ dum somero tie oni povas vidi glacion. Laŭ malnovaj referaĵoj en la jaro 1813 oni prenis tie 6 veturilojn da glacio por flegi vunditojn el la batalo de nacioj apud Lepsiko kontraŭ Napoleono la 1-a de Francio.

Unu kanjono proksimume 200 m longa, ie 40 m larĝa kaj profunda ĝis 25 metrojn estas minejo Wolfgang (origine profunda ĝis 70 m). En la kanjono oni minis stan-ercon ĝis falo de la plafonoj en koridoroj. Tiel estiĝis "Wolfpinge" - "Truo de Lupoj" aŭ "Lupejo". En la kanjono videblas restaĵoj de la minej-koridoroj.

Unu groto estas t.n. "Glacia groto", ĉar tie eĉ dum somero videblas glacio.

La instrua vojo "Lupaj Truoj" (aŭ "Truo de lupoj", "Nesto de lupoj", "Lupujo") - estis malfermita en la jaro 1975. Ĝi ne estas nur naturscienca, sed informas vizitantojn ankaŭ pri kulturaj kaj teknikaj memorindaĵoj.

Pluaj fotoj
-----------

* Turisma vojo en Lupaj truojTurisma vojo en Lupaj truoj
* Lupaj truojLupaj truoj
* Lupaj truojLupaj truoj
* Lupaj truojLupaj truoj

Eksteraj ligiloj
----------------


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Lupaj truoj en Vikimedia Komunejo
**Amreli,** laŭ guĝarata lingvo **અમરેલી,** laŭ hindia lingvo **अमरेली** estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Guĝarato, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.

Inundo en Amreli

Demografio
----------

Amreli havis populacion de 146 014 en 2021  kun legopovo de 78%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

Geografio
---------

Amreli situas sur ebenaĵo en meza parto de duoninsulo Katiavaro 128 metrojn super la marnivelo. Ĝasdan troviĝas 48, Gondal 61, Ĝetpur 65, Botad 78, Mahuva 79, Ĝunagad 80, Bhavnagar 98, Veraval 118, Porbandar 167, Surat 173, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 210, Vadodara 216, Mumbajo 338, tutlanda ĉefurbo Delhio 986, Kolkato 1769 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Onidire en 534 post Kristo Amreli jam ekzistis sub nomo Anumanĝi, baldaŭ Amlik, Amravati kaj Girvanvalli, sed la mitologia nomo estis Amravali. Inter la restaĵoj de la praa urbo restis memorŝtonoj kaj du malnovaj temploj. La moderna Amreli originis el 1793. En la frua 19-a jarcento la urbeto evoluis multe. Dum naskiĝo de Barato en 1947 multe da homoj formigris al la alia nova najbara ŝtato Pakistano.

Lingvoj
-------

En Amreli la oficiala lingvo estas la guĝarata, sed estas akceptata la ankaŭ angla kaj hindia.

Religioj
--------

En Amreli plejparto de la populacio estas hinduoj, iomete muslimoj.

Eduko
-----

En Amreli pri universitatoj informoj ne estis trovitaj.

Klimato
-------

En Amreli jare pluvas averaĝe 562 mm. Inter junio kaj septembro pli ofte pluvas pro la musonoj, sed inter decembro-aprilo praktike ne pluvas. La temperaturo varias averaĝe inter 20-34  ℃.

Trafiko
-------

Amreli estas aligita al la landa fervoja reto. 6 vojoj kuras al la urbego. La mapo signas loke flughavenon, sed pri la funkcio informoj ne estis trovitaj.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj, plej ofte hinduaj
* palaco
* turo

Fontoj
------

* WikiTrans