recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Amina Tyler**, ankaŭ nomata **Tyler** aŭ **Taylor,** arabe أمينة تيلر) naskiĝinta kiel **Amina Sbui,** la 7-an de decembro 1994 en Tunizio, estas studentino kaj aktivulino pri virinaj rajtoj.

Biografio
---------

Estas studentino kaj iama membro de Femen, feminisma organizaĵo kies aktivecoj kutime estas protesti parte aŭ tute nudkorpe pro politikaj motivoj kaj certe ne altrude al aliaj virinoj.

En marto 2013 ŝi estis la unua tunizia virino kiu afiŝis nudan sian foton en Facebook, kun jena frazo en la araba "جسدي ملكي ليس شرف أحد" (*Mia korpo apartenas al mi kaj al neniu alia)*.Tial la imamo Adel Almi eldiris fatvon en kiu li proponis punon de cent vipo-batojn kaj ŝtonmortigon.

La 19-an de majo 2013 ŝi pentris la emblemon de la organizaĵo Femen sur unu el la eksteraj muroj de tombejo najbara al moskeo en Kajruano por protesti kontraŭ la kongreso kiun la salafista partio *Ansar al la Sharia* tie organizis*.*

Poste ŝi estis arestita pro la mencio de la nomo de sia movado sur la muro kaj portita al la malliberejo *Messadine* en Sousse. Inter sia defendaro troviĝis la elstara advokatino Leila ben Debba. Post kiam ŝi estis liberigita ŝi elmigris al Francio por daŭrigi siajn studojn. Ŝi revenis al Tunizio kaj nuntempe ŝi vivas en Sidi Bou Said.

En la dekstra pojno ŝi portas siajn tatuaĵojn konsistante el tri vortoj: lukto, nudismo, libereco.

En 2014 estis publikigita sia libro "*Mia korpo apartenas al mi"*

Vidu ankaŭ
----------

* Aliye Macide el-Mehdi (ankaŭ kiel Alia Magda Elmahdy)
* Maryam Namazie

Eksteraj ligiloj
----------------

(angla) VIAF pri Amina Tyler/Sbui

Noto kaj referencoj
-------------------

Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samnoma artikolo en la hispanlingva vikipedio, listo de aŭtoroj.

1. ↑  (fr) Girard, Quentin, "*Amina. Un nouveau dessein*", Libération, la 5-an de septembro 2013.
2. ↑  (angla) Intervjuo de Maryam Namazie kun Amina Sbui kaj Aliye Macide el-Mehdi, FITNAH,
3. ↑  (es) "*Amina: sola frente a los radicales*", El Pais, la 25-an de majo 2013.
4. ↑  (es) "*Amina Tyler, condenada a morir a pedradas en Túnez*", Azteca Noticias, arĥivita versio de la originalo.
5. ↑  (es) "*Amina: sola frente a los radicales*", Leaders, la 25-an de majo 2013.
6. ↑  (es) "*El tribunal tunecino que juzga a Amina Tyler pospone su decisión hasta el día 5 de junio*", 20minutos.es, la 31-an de majo 2013.
7. ↑  (es) "*La feminista tunecina cuyo desnudo escandalizó al mundo árabe*", BBC-hispanlingve, la 7-an de decembro 2015.

* Kategorio Amina Tyler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 673017
* GND: 1051646669
* LCCN: no2014112326
* VIAF: 308309214
* ISNI: 0000 0004 3980 3521
* SUDOC: 177812052
* BNF: 16771233d
 |
**Preĝejo de Sankta Triunuo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en grandvilaĝo Levelek.

Historio
--------

La gotika kirko konstruiĝis supozeble en la 13-a jarcento, sed la restaĵoj pruvas devenon el la 15-a jarcento. Laŭ dokumento inter 1597-1722 la kalvinanoj profitis la preĝejon, tamen en 1699 ĝi estis forlasita. En 1959 oni trovis renesancan enirejon. En la 17-a jarcento la preĝejo estis trakonstruita, post jarcento, en la 1970-aj jaroj kaj en 1997 estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas unusolan navon kaj ne havas turon. Super la ornama ĉefenirejo estas baroka skulptaĵo pri Sankta Jozefo (laŭ alia informo Sankta Antonio). La absido estas ok-kvadrata. La klasikismaj mebloj devenas el la 18-a jarcento. Apud la preĝejo sonorilostablo funkcias.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare
* hungare[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Antal Katona,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Katona Antal** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, laboristo.

Antal Katona naskiĝis la 13-an de aprilo 1900 en Budapeŝto. Li mortis la 16-an de julio 1978 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Katona frekventis bazlernejon, poste metilernejon por esti ferlaboristo. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste ankaŭ en Hungara Sovetrespubliko. Post la mondomilito li laboris en fabriko, ankaŭ sindikata funkciulo. Komence li aliĝis al socialdemokrato, pote al komunistoj. En 1944 li partoprenis en la rezista movado. En la jaroj 1948 kaj 1949 li gvidis Hungaran Poŝton. En 1949 li estis elektita parlamenta deputito. En la jaro 1951 li estis ministro, poste subministro inter 1953-1961. Li pensiuliĝis en 1961. Li havis ankaŭ partiajn postenojn.

Referencoj
----------

1. ↑

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero K, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Koordinatoj: 48° 15′ 30″ N 3° 15′ 56″ O﻿ / ﻿48.25833 °N, 3.26556 °O﻿ / 48.25833; 3.26556 (mapo)

**Cuy** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 639 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Cuy etendiĝas sur 6.97 km², kaj havis 639 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 92 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro François Sylvestre, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Cuy apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Pont-sur-Yonne
La **preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Szombathely, pli frue en vilaĝo Olad.

Historio
--------

Laŭ dokumento kirko de Olad estis konstruita en 1660. Ĝi estis longe filio. Pro la kadukiĝo pli nova (nun videbla) preĝejo estis konstruita en 1796. Ĝi akiris la paroĥan rangon en 1801. Interne pli nova galerio konstruiĝis en 1929 kune kun orgeno. Post 4 jaroj kapelo Sankta Tombo estis aldonita al la navo. La preĝejpo estis renovigita interne en 1998, ekstere en 2004, aparte la menciita kapelo kaj sakristio en 2008. 

En la fruaj 1980-aj jaroj granda loĝkvartalo estis konstruita en la iama vilaĝo Olad. Post jaroj kapacito de tiu ĉi preĝejo ne sufiĉis, tial oni konstruis modernan preĝejon Dipatrino en la distanco 2 km.

Preĝejo
-------

La preĝejo situas sola laŭ la trotuaro. La fasado estas simetria, meze la turo reliefas. La interno estas alirebla tra la turo, kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo. Apud la konstruaĵo monumento pri falintoj dum la mondomilitoj estas videbla. Interne la ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Triunuon. Sur la plafono estas videbla fresko pri Sankta Maria. Sub la konstruaĵo kuŝas iama akvodukto de la romianoj. Ĝi estis pligrandigita kaj la loko estas urnotombejo.

Kermeso okazas en dimanĉo de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]
* hungare kun video
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Paralelorganumo, ĉikaze kvintorganumo: la distanco inter la du voĉoj ĉiam estas kvinto
**Paralelorganumo** estas tre frua formo de plurvoĉeco en la gregoria muziko proksimume en la 9-a jarcento. Ĝi aperis kiel **kvartorganumo** kaj kiel **kvintorganumo**.

Je la *kvartorganumo* la ĉefan melodion kantis la gvida voĉo, la tiel nomata *principalo*. Alia voĉo kantis kun tio la saman melodion kvarton pli malalte. Tiun ĉi voĉon foje kantis altaj voĉoj (knabvoĉoj) aldone okton pli alte.

Diference al la kvintorganumo oni ne strikte observis la kvartan distancon, sed uzis ankaŭ tritojn kaj dutojn, por eviti la tritonon.

Plejofte je tio la du voĉoj komenciĝis en la sama tono. La principalo kantis, ĝis kiam li atingis kvartan distancon de la du voĉoj, poste la du voĉoj iris paralele, ĝis kiaj ambaŭ finiĝas en la sama tono.

Je la *kvintorganumo* principalo kantis la gvidan voĉon. Alia voĉo kantis kun tio la saman melodion kvinton pli malalte.

Diference al la kvartorganumo oni strikte observis la kvintan distancon je ĉi tiu muzikformo.

Vidu ankaŭ
----------

* Organumo
* Gregoria ĥoralo
* Eklezia muziko

Eksteraj ligiloj
----------------

* La plurvoĉeco en la okcidenteŭropa muziko
**Antal Lepold,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lepold Antal** estis hungara pastro, arthistoriisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1936).

Antal Lepold  naskiĝis la 22-an de januaro 1880 en Hungara reĝlando en Szentfülöp (nuntempa Baĉki Graĉac en Serbio). Li mortis la 3-an de majo 1971 en Vieno.

Biografio
---------

Antal Lepold frekventis jezuitan gimnazion en Kalocsa, poste li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány en Budapeŝto, fine li doktoriĝis. En 1904 li pastriĝis, inter 1906-1913 li ricevis instruajn kaj predikajn taskojn en Kalocsa. En 1913 li eklaboris en Esztergom, kie li okupiĝis ekzemple pri la galerio de la ĉefepiskopo. En 1920 li estis unu el la delegitoj por Traktato de Trianon kiel eklezia fakulo. Baldaŭe li okupiĝis pri edukado, ekleziaj biblioteko, muzeo kaj arkivejo. Post la 2-a mondmilito pro la komunistoj li iris al Vieno, kie li estis rektoro de Pázmáneum de 1946 ĝismorte. En 1951 la hungara ŝtato forprenis de li la hungaran ŝtatanecon.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Az egyházi kiközösítés* (1911)
* *Magyar katolikus almanah* (1927-1931) - kunredaktoro
* *Szt István király születéshelye* (Naskiĝloko de Stefano la 1-a (Hungario), (1938)
* *Esztergomi útikalauz* (Gvidlibro pri Esztergom), (1946)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo (1980)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Sankta Urbano** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Szolnok, en ekstera loĝkvartalo Szandaszőlős, kiu longe ne havis vilaĝan statuson. Ĝi apartenas al Szolnok ekde 1963. (Memoru: en la loknomo szőlős signifas proksimume vitejo, Urbano estas sanktulo de vitistoj.)

Historio
--------

La unua kirko dediĉita al Sankta Kruco estis konstruita en 1854. La nun videbla kirketo dediĉita al Sankta Urbano konstruiĝis en 1911, en 1934 pligrandiĝis. La paroĥo estis fondita en 1951. Sakristio estis alkonstruita inter 1973-1981. Renovigaj laboroj okazis en 2001.

Preĝejo
-------

La preĝejo situas sola en korto, sed en la korto estas videblaj kruco farita en 1889, malnova skulptaĵo pri Sankta Urbano (restaŭrita en 2001) kaj sonorilostablo. La fasado estas simetria kaj senornama, meze la enirejo funkcias. En la fasado estis metita memortabulo en 1922 pri falintoj de la 1-a mondmilito. Super la enirejo ciferoj montras la konstrujaron (1911). La plej supre elstaraĵo estas videbla, kies supro kruco situas. Interne la altara bildo prezentas Sanktan Urbanon kun traŭboj.

Kermeso okazas en la 25-an de majo aŭ en la proksima dimanĉo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Navo kaj sonorilostabloNavo kaj sonorilostablo
* Statuo pri Sankta UrbanoStatuo pri Sankta Urbano
**HERRMANN Antal** estis hungra etnografo naskita en Braŝovo la 30-an de julio 1851 kaj mortinta en Segedo la 15-an de aprilo 1926.

Biografio
---------

Antal Herrmann finis siajn studojn en universitatoj de Vieno, Koloĵvaro kaj Budapeŝto. Li instruis en 1871–73 en Brassó, ekde 1875 ĝis 1879 en Pancsova, pli poste en Fehértemplom (Budapeŝto). Ekde 1883 li instruis germanan lingvon kaj literaturon en la ĉefurbo. En 1898 li estis universitata privatprofesoro en Kolozsvár pri etnografio. Ekde 1921 li instruis en Szeged, ekde 1887 kune kun Lajos Katona kaj Henrik Wlislocki li aperigis la revuon *Ethnologische Mittheilungen aus Ungarn*. Ekde 1889 kune kune Pál Hunfalvy li establis la Magyar Néprajzi Társaság. Li estis kunlaboranto de revuo Kalotaszeg. Li estis redaktoro de hungaraj partoj de la eldonaĵo *Az Osztrák-Magyar Monarchia írásban és képben*. Sekve de liaj kolektoj estiĝis pluraj muzeoj en Transilvanujo. Li mem esploris unuavice la folklorojn de ciganoj, armenoj kaj saksoj; li kolektis popolbaladojn.

Verkoj
------

* *A hegyek kultusza Erdély népeinél* (Kolozsvár, 1893);
* *A Magyarországban 1893 … végrehajtott czigányösszeírás eredményei* (Feldolgozta és az általános jelentést írta H. A. Bp. 1895).

Literaturo
----------

* Kós Károly: H. A. (Anuarul Muzeului Etnografic al Transilvaniei 1957–58. Cluj, 1958.)

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Antal Herrmann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 253489
* GND: 116746475
* LCCN: no00070682
* VIAF: 34621506
* ISNI: 0000 0000 3815 812X
* SUDOC: 085616540
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Siklós apud la Fortikaĵo de Siklós.

Historio
--------

La unua mencio pri la preĝejo (tiam Sankta Anna) devenis el 1333, tiam aŭgustenanoj havis ĝin kun la monaĥejo. Arkeologoj konstatis, ke en la 15-a jarcento la preĝejo estis trakonstruita, en la 1410-aj jaroj italaj pentristoj faris freskojn. Dum dominado de turkoj la preĝejo ne funkciis, poste en 1687 franciskanoj alvenis kaj ili faris la konstruaĵon uzebla, tiam oni konstruis la kriptojn. En 1689 ankaŭ la paroĥo estis refondita. En 1704 serboj atakis la monaĥejon kaj murdis la monaĥojn. Trakonstruoj kaj renoviĝo okazis ekde 1721. La turo kaj la flanka kapelo estis konstruita inter 1751–1755. La preĝejo mem estis dediĉita al Sankta Triunuo. La orgeno alvenis en 1891. En 1931, poste inter 1985-1995 renoviĝoj okazis, en la lasta tempo oni trovis la freskajn tavolojn, la restintaj freskoj ankaŭ nun estas videblaj. Pli frue en 1950 la franciskanoj estis forigitaj. En la 1970-aj jaroj ceramikistoj komencis uzi la monaĥejon.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas kune kun la monaĥejo apud muroj de la fortikaĵo, eĉ bastiono konstruita en 1540 kuŝas ĉe muro de la monaĥejo. En mezo de la fasado etendiĝas la navo, maldekstre la turo altiĝas, dekstre la unuetaĝa monaĥejo troviĝas. La navo kaj la trilatera monaĥejo formas kvadraton, kies mezo korto situas. Interne la altaro pri Sankta Antonio estis kreita en 1753, altaro pri Sankta Francisko en 1760, altaro en la kapelo pri la 14 helpaj sanktuloj en 1751. La predikejo estis kreita en 1755. Menciindas sida niĉo kun freskoj de 3 diakonoj.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]
* hungare kun foto
* hungare
Masklo de Himalaja kaprikorno en Sikimo.
תפוצת סרו ההימלאיהDistribuo
La **Himalaja kaprikorno** (*Capricornis thar*) estas natura kapro indiĝena de orienta Himalajo kaj orienta kaj sudorienta Bangladeŝo. Ĝi estas listigita kiel Preskaŭ minacata en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj ĉar la populacio estas konsiderata malpliiĝanta pro habitatoperdo kaj ĉasado por akiri viandon.

Distribuado kaj habitato
------------------------

Himalaja kaprikorno vivas en orienta kaj sudorienta Bangladeŝo, Butano, Nepalo, norda Barato inklude Sikimon kaj provincoj oriente de Bangladeŝo, Tibeto kaj eble en okcidenta Birmo.

Konservado
----------

*Capricornis thar* estas listigita en CITES Apendico I.

Bildaro
-------

* Habitato de la Himalaja kaprikorno en la Pangolaĥa Rezerverjo, Orienta Sikimo.Habitato de la Himalaja kaprikorno en la Pangolaĥa Rezerverjo, Orienta Sikimo.
* Ĉasisto kun Himalaja kaprikorno ĉasita en 1938 (foto el la Germana Federacia Arkivo).Ĉasisto kun Himalaja kaprikorno ĉasita en 1938 (foto el la Germana Federacia Arkivo).

Notoj
-----

1. 1 2 3  Duckworth, J.W. (2008). "*Capricornis thar*", *Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj* **2008**, p. e.T3816A10096556. doi:10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T3816A10096556.en.

* Kategorio Himalaja kaprikorno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Himalaja kaprikorno en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699504
 |
La **preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika historia monumento en urbo Ócsa (Hungario).

Historio
--------

La unua mencio pri sidejo de preposto en 1234, sed tiutempe estis jam la nun videbla romanika kirko. Dum frua dominado de la turkoj la loĝloko preskaŭ senhomiĝis, poste la alvenintaj hungaroj ĉirkaŭ 1560 jam estis kalvinanoj. Ili uzis la restintan kirkon, kiel ankaŭ nuntempe. En la 18-a jarcento ankaŭ katolikoj alvenis kaj ili ne povis reakiri la originan preĝejon. En 1754 ili konstruis kapelon, inter 1774-1777 la nun videblan kirkon. La orgeno estis kreita en 1901. La paroĥo estis fondita en 1916, plu frue la katolikoj apartenis eklezie al Alsónémedi. La konstruaĵo estis trakonstruita inter 1916-1918, ankaŭ la turo estis plialtigita. En 1977 la muroj interne estis pentritaj, pli novaj vitraloj alvenis en 1985. Pli nova trakonstruo okazis en 1993.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas en korto, sed ĉe la simetria fasado dekstre ŝtona kruco estas videbla. Malsupre meze funkcias la enirejo, la plej supre la turo altiĝas, kie 3 sonoriloj loĝas. La navo finiĝas en hufoforma absido, kiu estas pli mallarĝa, sed same alta, ol la navo. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido ĉe la dekstra flanko. Interne krom la ĉefaltaro estas 2 flankaj altaroj. La klasikisma ĉefaltara bildo (1838) prezentas la Sanktan Triunuon.

Kermeso okazas en la tago de Sankta Triunuo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 

Absido
Aerfoto pri la kirko

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Berreŝid,** arabe: **برشيد** estas grandurbo kaj provinca ĉefurbo en Maroko, en regiono Chaouia-Kaap.

Mapo pri Maroko, kie oni trovas Berreŝid-on en proksimo de Kazablanko

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 33° 16′ N 07° 34′ U﻿ / ﻿33.267 °N, 7.567 °U﻿ / 33.267; -7.567 (mapo)Koordinatoj: 33° 16′ N 07° 34′ U﻿ / ﻿33.267 °N, 7.567 °U﻿ / 33.267; -7.567 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 128.749 en 2012
* Supermara alteco: 220 m
* Horzono: UTC (somere UTC+1)

Geografio
---------

Berreŝid situas pli alte, ol la laŭmara ebenaĵo en la centra sekcio de la lando sude de Kazablanko. Tiu urbo kaj Settat situas po 30, El Jadida 90, Rabato 115, Marakeŝo 196 km.

Historio
--------

La proksimaj aŭtovojo kaj fervojo faris konvena la urbon ekonomia zono.

Ekonomio
--------

Berreŝid estas industria areo, la tria en la tuta lando, sed ankaŭ la agrikulturo estas menciinda.

Trafiko
-------

Internacia flughaveno funkcias 12 km. Rapidvojo nova kuras al Beni Mellal.

Fontoj
------

* Franca Vikipedio
**Antal Hajnal,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hajnal Antal** estis hungara inĝeniero, hidrologo.

Antal Hajnal  naskiĝis la 1-an de septembro 1838 en Makó. Li mortis la 17-an de januaro 1907 en Hungara reĝlando en Fiume (nuntempa Rijeka en Kroatio).

Biografio
---------

Antal Hajnal frekventis kolegion en Debrecen, poste li akiris diplomon en Joseph Industrieschule en 1859. Post siaj studoj li studvojaĝis en Eŭropo, poste li ricevis postenon en Békés (historia departemento), post jaroj li iĝis privata inĝeniero. En 1867 li ricevis postenon en ministerio pri laboro kaj trafiko, kie li okupiĝis pri kanalizado kaj fervojoj. Ekde 1877 li gvidis konstruadon de haveno de Fiume. En 1889 li estis nomumita ministeria konsilisto, sed li gvidis ĝismorte la havenan konstruadon.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A fiumei kikötő* (1900)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Makó de 1988

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Antal Hajnal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Sankta Urbano** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Gyöngyös. (Memoru: Urbano estas patrono de vitistoj, Gyöngyös estas signifa vitkultura urbo!)

Historio
--------

Dum la mezepoko ĉi tie estis gotika kapelo (aŭ kirko?). Ĉirkaŭ 1650 ĝi estis pligrandigita, inter 1759-1766 trakonstruita laŭ baroko. Tiam oni konstruis ambaŭ turojn. Inter 1688-1773 la jezuitoj havis la kirkon. Fajrodamaĝoj okazis en 1752 kaj 1866. Renovigaj laboroj okazis en 1794, 1808, 1840, 1887 kaj 1917. Intertempe en 1867 la turoj estis plialtigitaj.

Preĝejo
-------

La preĝejo situas sola en mezo de placo, sed antaŭ la kirko estas videbla kruco el 1827. La fasado estas simetria, en la flankaj anguloj po unu turoj altiĝas. La turopintoj estas piramidaj. Meze la enirejo troviĝas, pli supre estas malplena niĉo. La absido estas rektangula. Malgranda sakristio aliĝas al la konstruaĵo. La internaj instalaĵoj estis faritaj inter 1762-1768. La ĉefaltara bildo estis pentrita en 1762, la flankaltaraj bildoj en 1767.

Kermeso okazas en la 25-an de majo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* AbsidoAbsido
* Parto de absidoParto de absido
* Navo kaj turoNavo kaj turo
* FenestroFenestro
* FenestroFenestro
**Boldogasszonyfa** [boldogasonjfa], germane **Bodigaß**, kroate **Gospojinci** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.

Blazono de Boldogasszonyfa

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 17 6 km²
* Loĝantaro: 440
* Poŝtkodo: 7937
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 46°10′49″N 17°50'30″E

Situo
-----

Boldogasszonyfa situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Szigetvár-Kaposvár.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1344 laŭ tiama hungara ortografio *"Bodugazonfaua"*. En 1746 unue germanoj, poste hungaroj kaj slavoj. En 2001 vivis en Boldogasszonyfa krom la hungaroj 6 % ciganoj kaj 3 % germanoj.

En Boldogasszonyfa migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* nobeldomo de Igmándy [igmAndi]
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al (Serpa) Dipatrino de 1872
* monumentoj pri deportitaj germanoj de 1998 kaj pri falintoj dum la mondomilitoj
* akvorezervujo uzata fiŝlago

* Kategorio Boldogasszonyfa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 22′ 07″ N 16° 59′ 46″ O﻿ / ﻿50.36861 °N, 16.99611 °O﻿ / 50.36861; 16.99611 (mapo)

**Dancejo en Kankra valo**, (ĉeĥe *Tančírna v Račím údolí*), antaŭe **Georgshalle**, estas secesia restoracio kun dancĉambrego, kiu troviĝas en Kankra valo apud Javorník en Riĥleba montaro en Ĉeĥio. Devene malkonstruiĝanta konstruaĵo, kies posedanto estas nove municipo Bernartice, estis post rekonstruo remalfermita la 24-an de julio 2015.

Historio
--------

Malantaŭ la konstruado de objekto de la dancejo, kiu servis kiel dancĉambrego, restoracio kaj pensiono, staris vroclava episkopo Georg von Kopp, laŭ kiu la konstruaĵo estis ankaŭ nomita Georgshalle. Konstrulaboroj okazis en la jaro 1906-1907 sur loko de detruita vapora segejo. Ĉirkaŭ la dancejo estis ankaŭ konstruita parko. La dancejo oste estis ŝatata ekskursloko por loĝantoj el Javorník kaj ĉirkaŭaj municipoj, al kiu kontribuis ankaŭ pluaj ekipaĵoj en Kankra valo (ekz. sume kvin elkrajejaj aŭ restoraciaj objektoj).

La dancejo servis al sia celo ĝis la dua mondmilito, sed dancamuzoj ĉie okazis ankoraŭ en la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento.

Stato de la dancejo en la jaro 2014 (antaŭ komenco de la rekonstruo)
La konstruaĵo estis en proprumado de katolika eklezio ĝis la jaro 1954, poste ĝi fariĝis posedaĵo de ĉeĥoslovaka ŝtato, konkrete ĝi falis sub administradon de lerneja sekcio de Distrikta nacia komitato en Jeseník.

Dum sekvantaj dekjaroj alternis kelke da proprumantoj: Ĉeĥoslovakaj ŝtataj arbaroj, Unueca agrikultura kooperativo kaj fine Ĉeĥaj fervojoj. Post la jaro 2000 prikonsideris aĉeti kaj transloĝigi la dancejon unue Ostrava (la konstruaĵo devis esti lokigita en proksimeco de Sileziaostrava burgo) kaj poste Loučná nad Desnou, sed ambaŭ intencoj frakasiĝis. En la jaro 2007 aĉetis la objekton de Ĉeĥaj fervojoj municipo Bernartice. La municipo sukcesis akiri doton por renovigi la malkonstruiĝantan objekton nur en la jaro 2014 kaj la saman jaron estis komencita rekonstruo ĝis la devena stato, kiu daŭris ĝis somero de la sekvanta jaro. Nuntempe en Dancejo okazas kulturaj kaj sociaj agado, kiel estas koncertoj, ekspozicioj, prelegoj, dancvesperoj kaj literaturaj legadoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Kankra valo
* Predikejoj de diablo en Kankra valo
**VÁSÁRHELYI Boldizsár** [vaŝa:rheji boldiĵar] estis hungara inĝeniero, teknikuniversitata profesoro, doktoro pri teknikaj sciencoj (1952), laŭreato de Kossuth-premio (1958), pioniro de la moderna vojkonstruado. Li naskiĝis en Csombord la 5-a de aŭgusto 1899 kaj mortis en Budapeŝto la 7-an de aŭgusto 1963.

Memortabulo pri Boldizsár Vásárhelyi
Mapo pri ĉefaj vojoj de Hungario en 1941 laŭ Boldizsár Vásárhelyi

Biografio
---------

Vásárhelyi havigis en 1922 diplomon de inĝeniero en Reĝa Teknikuniversitato palatino József, poste li estis asistanto en la teknikuniversitato (1923 – 1934), pli poste li laboris en la ministerio por komercaj kaj trafikaj aferoj. En 1928 li havigis doktoradon pri inĝeniero de ekonomio, en 1942 pri tekniko. Ekde 1946 li estis profesoro de la katedro pri voj-kaj fervojkonstruado, pri trafikafero. Li estis ĉefredaktoro de revuoj *Magyar Közlekedés*, *Mély- és Vízépítés*.

Verkoj
------

* *Útépítéstan* (Bp. 1951);
* *Vasúti felépítmény* (Bp. 1953);
* *Közlekedésügy* (Bp. 1959).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Boldizsár Vásárhelyi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 253637
* LCCN: n85250165
* VIAF: 121500743
* ISNI: 0000 0000 9451 1792
* SUDOC: 189151730
* BNF: 10561279b
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
*Gravlakso* ĉe kraka pano kun nigra pipro kaj citron-pecoj.
La **kuirarto de Danio** estis tradicia kaj forte influita de la franca kuirarto, ĉar la francaj lingvo kaj kulturo havis profundan influon sur la danan reĝan dinastion kaj la superan klason de Danio. Ĝi ankaŭ influis aliajn eŭropajn landojn kiel Italio. La malnova landa kuirarto similas al tiu de aliaj skandinavaj landoj (sveda kaj norvega kuirartoj) kaj Germanio.

La ĝeneralaj ecoj de iliaj pladoj estas, ke ili konsistas ĉefe el fiŝoj, marfruktoj, viando kaj diversaj manĝeblaj radikoj, legomoj kaj herboj. Ĉi tiu kutimo devenas de la terkultura pasinteco de la lando, kaj ankaŭ de la geografia influo. La gastronomiaj tradicioj multe varias inter insuloj kaj regionoj de la lando.

La ĝeneralaj karakterizaĵoj asociitaj kun la tradiciaj pladoj de la kamparo estas, ke ili estas pezaj kaj grasaj, konsistantaj ĉefe el karbonhidratoj, viando, fiŝo kaj terpomoj.

La dana restoracio Noma, situanta en Kopenhago, fariĝis fama internacie kiam ĝi gajnis la titolon kiel la plej bona restoracio en la mondo en 2010 kaj 2011. Ĝi ankaŭ gajnis 2 stelojn en la Miĉelin-Gvidilo en 2008 kaj 2009. La nomo Noma estas formita de la dana frazo *nordisk mad*, kiu signifas "Nordia manĝaĵo" kaj la menuo konsistas el manĝaĵoj faritaj el lokaj ingrediencoj. Ĝi reprezentas modernan danan kuirarton kun tradiciaj ingrediencoj.

* Kategorio Dana kuirarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Antal Kotász** [kotAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kotász Antal** estis hungara futbalisto (mezulo), benzinejisto.

Antal Kotász naskiĝis la 1-an de septembro 1929 en Vasvár, li mortis la 1-an de julio 2003 aŭ la 5-a aŭ la 6-a en Budapeŝto aŭ Szentendre aŭ Visegrád (ne estas konsento inter la datenoj).

Biografio
---------

Antal Kotász debutis en 1945 en malgranda ĉefurba klubo, post 2 jaroj jam en elita klubo. La politiko metis lin al Dunaújváros inter 1950-1954, poste li apartenis al Budapest Honvéd FC ĝis 1963. Intertempe li estis hungara ĉampiono en 1955. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1954–1961 resume 37-foje. Depost falo de la hungara revolucio de 1956 li partoprenis en turneo en Sudameriko, kiun János Kádár deklaris senpermesa, tial hejmenveninta li 4 monatojn ne povis futbali. Li edziĝis en 1961, en la sekva jaro filino naskiĝis. Post la futbalado li estis benzinejisto ĝis la emeritiĝo (tiutempe tio estis elita profesio).

Memorigiloj
-----------

* en Vasvár memortabulo (2019)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Antal Kotász en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796868
 |



* Portalo pri Biografio
**Antal Hajba,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hajba Antal** estis hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto, luktisto.

Antal Hajba naskiĝis la 16-an de januaro 1938 en Mikosszéplak, li mortis la 5-an de marto 2017.

Biografio
---------

Antal Hajba akiris diplomon en 1972. Li ricevis ŝtatan premion en 2007.

### Sporta kariero

Antal Hajba inter 1953-1958 estis luktisto en Budapeŝto, sed li suferis sportakcidenton, kiu finis tiun sportkarieron. Intertempe li estis ankaŭ kanuisto en ĉefurbaj sportkluboj inter 1956-1971. Li estis hungara ĉampiono dekfoje inter 1961-1967, dum li apartenis al la hungara nacia kanuteamo inter 1963-1967. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1964 sen medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1966 individue en distanco 10000 m. Ekde 1969 li estis trejnisto en Budapeŝto, Paks, Kanado, Ĉinio, Koreio kaj Honkongo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio
* anglalingva biografio
* hungarlingva biografio (legebla pli malsupre) Arkivigite je 2023-01-24 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 809237
 |



* Portalo pri Biografio
Duopo plenumas *penche* de La Nuksrompilo.
En danco, **kunulado** estas la helpo kaj iam kondukado donita al la kunulo, plej normale de la kontraŭa socia sekso. Ĝi estas grava parto de baleto kaj kunulaj dancoj Kunuloj povas esti de la sama aŭ kontraŭa socia sekso.

Baleto
------

En baleto, kunulado estas aparte studata de viraj ĉefaj dancistoj, kiuj devas ellabori la fortecon por gracie kaj memfide levi, kapti kaj porti inan kunulon. Aliflanke, inaj ĉefaj dancistoj pasigas pli grandan tempon ellaborante la fortecon de la piedoj, maleoloj, kruroj kaj abdomenaj muskoloj por surfingrado.

Kunulaj dancoj
--------------

En multaj kunulaj dancoj, la vira dancisto devas konduki. Ĉi tio povas esti simple afero de direktado de la ina dancisto en necesan situon, aŭ en libero-formaj dancoj ĝi povas inkluzivi decidadon kaj komunikadon de la vico de la figuroj kiuj estos dancataj. Iu plibonigitaj figuroj de dancaj stiloj *jive*, *jitterbug* kaj roko-kaj-rulo (rokenrola danco) postulas ke la viro plenumu levojn, kvankam ĉi tio estas kutime atingata nur per plibonigitaj dancistoj.

Vidu ankaŭ
----------

* *Grand pas de deux*
* Kunula danco
* Terminaro de klasika dancado

Eksteraj ligiloj
----------------

* Artikolo pri kunulado Arkivigite je 2005-07-17 per la retarkivo Wayback Machine en la kleriga retejo de Aŭstralia Baleto.
**Antal GÉVAY** [gEvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gévay Antal** estis hungara orientalisto, historiisto, arkivisto, bibliotekisto, juĝisto, membro (korespondanta en 1831) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis *rajkai*.

Antal Gévay  naskiĝis la 6-an de junio 1797 en Hungara reĝlando en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la 9-an de julio 1845 en Habsburga Imperio en Vieno.

Biografio
---------

Antal Gévay postlernado li estis edukisto 9 jarojn ĉe grafa familio. Inter 1827-1838 li estis skribisto (komprenu: bibliotekisto) en la kortuma biblioteko, poste li havis postenon en la kortuma arkivo. En 1830 li edziĝis. Baldaŭe li forlasis Vienon kaj li estis ĉefjuĝisto en Győr (historia departemento) kaj Komárom (historia departemento). Li okupiĝis precipe pri historio de Hungarujo dum dominado de turkoj.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Legatio Jo. Hoberdanacz et Sigismundi Weichselberger ad Suleimannum I. imp. turc. 1518* (1834)
* *Urkunden u. Actenstücke zur Geschichte der Verhältnisse zwischen Oesterreich un der Pforte im XVI. und XVII. Jahrhundert* (1841)
* *A budai pasák* (Paŝaoj de Buda), (1841)

Literaturo
----------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj G, GY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-04-13 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 477435
* GND: 144045206
* VIAF: 170027373
* ISNI: 0000 0001 1894 2352
 |
La danco de malgrandaj cignoj (kvar dancistoj en centro)
Bildo de la danco de malgrandaj cignoj
**Danco de malgrandaj cignoj** (**danse des petits cygnes** en la franca) estas fama danco de la baleto *Cignolago* de 1895 de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij, en dua aŭ kvara ago de la baleto, kun la dancordigo de Lev Ivanov.

Dancordigo de Ivanov, kreita por la fama revivigo de *Cignolago* en 1895, intencis imiti la manieron kiel junaj cignoj kunvivas kaj moviĝas kune por protekto. Kvar dancistoj, situantaj en unu linio, eneniras la scenon kaj moviĝas tra ĝi kun ilia brakoj krucigita antaŭe unu de la alia, kupliĝante per la mano kun mano de la postsekva dancisto. Ili moviĝas flanken, farante 16 *pas de chat*. Ideale la dancistoj moviĝas en akurata aŭ proksime-akurata unisono. Je la fino, ili rompas sian ĉenon kaj provas kvazaŭ flugi, nur por fali sur la teron.

Laŭ baleta verkisto Jean Battey Lewis en NPR komentario de 1997, la malgrandaj cignoj estas kutime plenumataj de nekonataj, esperdonaj dancistoj. Ironie, en konsidero de la samformeco postulata de la kvaropo, estado elektita por rolo de malgranda cigno estas ofte konsiderata kiel ŝanco al esti selektita, rimarkita kaj ricevonta pli gravajn rolojn.

Ekzemplo de la komedia potencialo de ĉi tiu danco povas vidiĝi en la filmo *The Intelligence Men* de Eric Morecambe kaj Ernie Wise de 1965.

Vidu ankaŭ
----------

* Terminaro de baleto
**Antal Kálló,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kálló Antal** estis hungara kuracisto, profesoro, patologo.

Antal Kálló  naskiĝis la 13-an de marto 1898 en Szeged. Li mortis la 23-an de januaro 1977 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Kálló akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1922. Post siaj studoj li eklaboris en kliniko de Szeged, poste li akiris diplometon pri spertulo de juĝeja medicino. Inter 1923 kaj 1937 li laboris en universitata patologia instituto en Szeged, poste ĝis la pensiuliĝo en 1972 li estis ĉefkuracisto en hospitalo en Budapeŝto, sed ankaŭ tie li okupiĝis pri patologio. Tiutempe li ofte studvojaĝis. Li kandidatiĝis en 1952. Li priskribis maloftan malsanon („leprechaunismus"). Dum instruado li atingis la rangon privata profesoro.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Arraso** [aRAso] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la sudo de la komarko *Alto Gállego* (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco. 

La loĝloko Arraso (951 msm) mem estas en la suda valo Guarguera iom sude de la rivero Guarga. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj. Proksime estas vilaĝetoj kiel Gésera kaj Grasa.

Historio
--------

Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico. 

Dum la Hispana Enlanda Milito, Arraso suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). En la fino de la 1970-aj jaroj la loko senhomiĝis, sed poste venis novaj loĝantoj.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Arraso oni malaltiĝis el 87 loĝantoj en 1842 ĝis nunaj 5 loĝantoj (2019).

Aktualo
-------

La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefaj altiraĵoj estas naturaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo]



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814792
 |
Vido disde Brotterode al la monto Großer Inselsberg. **Großer Inselsberg** estas monto situanta sude de la migradopado Rennsteig.

Ĝi estas alta je 916,5 metroj kaj multfrekventata ekskursocelo en la Turingia Arbaro. Ĝi troviĝas inter la distriktoj Gotha kaj Schmalkalden-Meiningen.

La monto estas la plej alta en la nordokcidenta parto de la meza Turingia Arbaro kaj post Großer Beerberg (982,9 m), Schneekopf (978 m) kaj Großer Finsterberg (944,1 m) la kvara plej alta (memstara) monto de Turingio. Kiel geografia orientiĝopunkto ĝi estas bone videbla el nordo kaj okcidento de distancoj inter 30-50 metroj. Jam pli ol 1000 jaroj kondukas tie ĉi historiaj landlimoj.

Ĝia plej senlaca grimpanto estis sendube la pentristo Friedrich Holbein.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Surreta migradogvidlibro.
* Informoj pri Inselsberg sur la retpaĝoj de Brotterode.

* Großer Inselsberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Großer Inselsberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 29′ 00″ N 35° 40′ 00″ O﻿ / ﻿50.48333 °N, 35.66667 °O﻿ / 50.48333; 35.66667 (mapo)

dekstra
**Grajvoron** (ruse *Грайворон*) estas urbo en Belgoroda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 14232501.

La urbo estis fondita en jaro 1678.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1838.

La interurba telefona kodo estas 07261, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

La urbo estas ĉe rivero Vorskla (Ворскла) (kiu enenfluas en riveron Dnepr (Днепр)) ĉe enenfluo en ĝin de rivero Grajvoronka (Грайворонка).

En jaro 1959 la urbo havis 5,1 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 6,2 mil loĝantojn.

Flago de Belgoroda provinco
Administra divido de Belgoroda provinco

**Ĉefurbo**: Belgorodo

**Urba distrikto**:
Belgorodo 

**Municipaj distriktoj**:
Aleksejevka |
Belgoroda |
Borisovka |
Ĉernjanka |
Grajvorona |
Gubkina |
Ivnja |
Jakovleva |
Koroĉa |
Krasna |
Krasnojaruga |
Krasnogvardejska |
Novoskola 
Proĥorovka |
Rakitna |
Rovenka |
Staroskola |
Ŝebekina |
Vejdelevka |
Valujka |
Volokonovka
**Katharine Jeannette BUSH** (naskiĝis en Scranton (Pensilvanio), la 30-an de decembro de 1855 kaj mortis en la sama loĝantaro la 19-an de januaro de 1937) estis usona zoologo.

Ŝi estis edukita en publikaj kaj privataj lernejoj de New Haven, Konektikuto. Bush studis zoologion kun Addison Emery Verrill kaj en 1879 ekhavis la postenon de asistanto en la zoologia muzeo de Universitato Yale. En 1901, ŝi estis la unua virino kiu akiris Ph.D. en sciencoj en tiu sama universitato.

Ŝi deĵoris en la Komisiono de Fiŝoj de Usono (*United States Fish Commission*), helpis redakti la 1890-datitan eldonon de la vortaro de Webster, kaj fariĝis membro de la Usona Socio de Naturalistoj kaj la Usona Socio de Zoologoj. Ŝi skribis *The Tubicolous Annelids of the Tribes Sabellides and Serpulides*, en *Harriman Alaska Expedition* la volumo XII (1905), *Deep Water Mollusca* (1885) kaj *New Species of Turbonilla* (1899).

Referencoj
----------

1. 1 2 3  Ogilvie, Marilyn Bailey.  (2000) *The biographical dictionary of women in science*. Nov-Jorko: Routledge. ISBN 0415920388.
2. ↑   Katharine Jeannette Bush | Archives : Collections : Yale Peabody Museum of Natural History (2010-12-02). Alirita 2018-12-02.

Vidu ankaŭ
----------

* Annie Montague Alexander
* Zoologio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 625218
* LCCN: no2006060984
* VIAF: 104487708
* ISNI: 0000 0000 7897 3524
* SUDOC: 108034631
 |
La **Enciclopedia Cattolica** (Katolika Enciklopedio) estas verko itallingva, kies 12 volumoj estis publikigitaj en la Vatikanurbo, ekde 1948 ĝis 1954.

Celoj de la Enciclopedia Cattolica
----------------------------------

Ĝia celo estis redakto de enciklopedia verko referenca al katolikismo, kapabla doti italeparolantan katolikon per instrumento por la ĝenerala informo pri la multfacetaj aspektoj kaj manifestacioj de la homa historio kaj de la homaj kulturoj.

Direktora komitato
------------------

La direktora Komitato de la verko estis prezidita de Giuseppe Pizzardo (kardinalo segretario (1951-1969) de la Kongregacio por la doktrino de la kredo, kaj Pio Paschini (honota prezidanto). Vicprezidantoj estis pastroj Celestino Testore kaj mons. Amato Pietro Frutaz. Ceteraj komponantoj estis Joaquín Anselmo María Albareda y Ramoneda, patro Ferdinando Antonelli, mons. Pietro Barbieri, patro Mariano Cordovani, patro Paolo Dezza, mons. Alberto Di Jorio, patro Giacomo Martegani, don Carlo Pacelli, kaj abato Giuseppe Ricciotti.

Divido laŭ volumoj
------------------

La ordo de la artikoloj estas laŭalfabeta, laŭ la jena listado:

* I. *A- Am*, 1948, XXXI pp. 2016 colonoj, 136 pp. de tabeloj kaj 4 geografiaj kartetoj refajditaj
* II. *Am-Bra*, 1949, XXIV pp. 2016 kol. 118 pp. tabeloj kaj 5 kartetoj
* III. *Bra-Col*, 1949, XXVII pp. 2016 kol. 128 pp. de tabeloj kaj 6 kartetoj
* IV. *Col-Dya*, 1950, XXVII pp. 2016 kol. 128 pp. de tabeloj kaj 4 kartetoj
* V. *Ea-Gen*, 1950, XXVII pp. 2016 kol. 128 pp. de tabeloj kaj 9 kartetoj
* VI. *Geni-Inna*, 1951, XXVII pp. 2016 kol. 124 pp. de tabeloj kaj 4 kartetoj
* VII. *Inno-Mapp*, 1951, XXVII pp. 2016 kol. 128 pp. de tabeloj kaj 7 kartetoj
* VIII. *Mara-Nz*, 1952, XXVII pp. 2048 kol. 128 pp. de tabeloj kaj 6 kartetoj
* IX. *Oa-Pre*, 1952, XXVII pp. 2000 kol. 136 pp. de tabeloj kaj 9 kartetoj
* X. *Pri-Sbi*, 1953, XXVII pp. 2000 kol. 132 pp. de tabeloj kaj 8 kartetoj
* XI. *Sca-Ter*, 1953, XXVII pp. 2048 kol. 144 pp. de tabeloj kaj 13 kartetoj
* XII. *Tes-Zy* e Indice, 1954, XXVI pp. 2134 kol. 160 pp. de tabeloj kaj 8 kartetoj

Vidu ankaŭ
----------

* Catholic Encyclopedia
*

Reta Eldono
-----------

La precipaj enciklopediaj artikoloj trovas lokon ĉiam plinombre en la vebo iniciate de 
Progetto Enciclopedia Cattolica, en la situo letterepaoline.wordpress.com. 

La teksto proponita en la vebo ĝenerale korespondas al unuopa artikolo de la Enciclopedia Cattolica. Alikaze temas pri sekcio ekstraktita el pli ampleksa voĉo. Ĉiukaze, en la reto ne estas publikigita la originala bibliografio, redaktita de la aŭtoro de la koncernata voĉo kaj ĉiam ĉeesta funde de ĉiu artikolo de la papera eldono.
**Občina Šentilj** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La konsistas el 22 komunumoj kovrante areon de 65 km². Komence de 2018 tie loĝis 8521 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Šentilj v Slovenskih goricah.

Loko, priskribo
---------------

Občina Šentilj
Občina situas en la okcidenta montaro de Slovenske Gorice. En la nordo fluas la rivero Mura. Ĝi formas la ŝtatan limon kun Aŭstrio. La alteco estas ĉirkaŭ 250 m laŭ la rivero ĝis 400 m en la sudo.

En la okcidenta parto de la komunumo pasas de nordo al sudo Highway A1 / E57, kiu ligas Graz kaj Maribor. En la sama direkto estas ankaŭ la fervojo.

La apudaj municipoj estas:
Občina Apače kaj Občina Sveta Ana en la oriento, Občina Sveti Yuri en Slovenskih goricah en la sudoriento, Občina Pesnica en la sudo, Občina Kungota en la okcidento. En la nordo ĝi limigas aŭstrajn vilaĝojn Straß en Steiermark kaj Murfeld.

  



Ĉirkaŭ **Občina Šentilj**|  | Straß en Steiermark, Murfeld |  |
| Kungota | Občina Šentilj | Apače
Sveta Ana |
|  | Pesnica | Sveti Jurij v Slovenskih goricah |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 22 vilaĝoj:

Ceršak, Cirknica, Dražen Vrh, Jurjevski Dol, Kaniža, Kozjak pri Ceršaku, Kresnica, Plodršnica, Selnica ob Muri, Sladki Vrh, Spodnja Velka, Srebotje, Stara Gora pri Šentilju, Svečane, **Šentilj v Slovenskih goricah**, Šomat, Štrihovec, Trate, Vranji Vrh, Zgornja Velka, Zgornje Dobrenje, Zgornje Gradišče.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Šentilj en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Ena koloniigo** nomiĝas en la politika kaj historia sciencoj la procezon de la malfermo kaj koloniigo de terenoj ĝis tiam ne aŭ preskaŭ ne surloĝataj ene de jam koloniigitaj terenoj aŭ landoj. Temas pri procezoj okazintaj en Eŭropo ekde la mezepoko. Per malplantado kaj kulturigo oni pliampleksigis la terkulture uzeblajn areojn kaj kreis surloĝeblajn areojn por la konstruado de novaj urboj kaj vilaĝoj. Tiu ĉi ena koloniigo kaŭzis grandspacan ŝanĝon de la natura kaj kultura pejzaĝo.

Tiu ĉi formo de koloniigo estas distingenda disde la novepoka koloniismo. Ankaŭ en la frua moderna epoko en Germanujo okazis ena koloniigo post la Tridekjara Milito. Aparte la reĝoj de Prusujo koloniigis siajn landojn per ekzemplo hugenotoj rifuĝintaj el Francujo. La celo estis la pligrandigo de la popolo per loĝatigo.

Termino *ena koloniigo* estas aktive uzata en la moderna rusia historiografio por priskribi procezon de alproprigo de la randaj teritorioj de Rusia imperio (Siberio, Fora Oriento kaj aliaj). Tiu trajto grave diferencigas Rusian imperion de la Franca, Brita, Hispana kaj aliaj imperioj, kiuj konstruiĝis surbaze de la transmaraj teritorioj.

Marĉkoloniigo estas la kulturigo kaj loĝatigo de marĉregionoj, ekz. en la nederlanda marĉo „De Groote Peel". Ankaŭ la akiro de kulturebla lando el la randaj maroj estas rimedo por krei koloniigeblajn areojn. Ekzemplo estas la provinco Flevoland en Nederlando, kiu tute etendiĝas sur iama randmara grundo.

Literaturo
----------

Robert Bartlett: *Die Geburt Europas aus dem Geist der Gewalt. Eroberung, Kolonisation und kultureller Wandel von 950 bis 1350,* 1993 (Germana traduko: Munkeno en 1996).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Literaturo pri ena koloniigo

de:Landesausbau
**Občina Straža** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 11 komunumojn kaj ĝia areo estas 28,5 km². Komence de 2016 tie loĝis 3821 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Straža.

Loko, priskribo
---------------

La Krka Rivero trairas la vilaĝon, kiu havas altecon de ĉirkaŭ 160 ĝis 200 m super marnivelo. Al la nordokcidento, tamen, ĝi leviĝas rapide ĝis 593 m super marnivelo. (Srobotnik-Monto).

Apudaj la komunumo estas: Občina Mirna Pec en la nordo, Urbo municipo Novo mesto en la oriento, Občina Dolenjske Toplice en la sudokcidento, kaj nordokcidento Občina Žužemberk.


Ĉirkaŭ **Občina Straža**| Občina Žužemberk | Občina Mirna Pec |  |
|  | Občina Straža | Urbo municipo Novo mesto |
| Občina Dolenjske Toplice |  |  |

Občina Straža

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 11 vilaĝoj:

Dolnje Mraševo, Drganja sela, Jurka vas, Loke, Podgora, Potok, Prapreče pri Straži, Rumanja vas, **Straža**, Vavta vas kaj Zalog

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Straža en la slovena Vikipedio.* 
Statistikoj: