recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Mellikon (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Mellikon** estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 251 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Tombejo de Mellikon
Mellikon situas ĉe la suda bordo de Rejno, kiu formas la landlimon kun Germanio, kaj la norda deklivo de Tavola Ĵuraso. Krom la ĉefvilaĝo mem al la komunumo apartenas ankaŭ la du setlejoj Unterberghof kaj Oberberghof, kiuj siutas pli supre sur la deklivo de la montoĉeno *Haslibuck*.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,70 km², de kiuj 1,36 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,48 de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 556 m s.m. sur la monteto *Haslibuck*, dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 333 m s.m. ĉe la bordo de Rejno.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komumo Mellikon limas en nordo al la germana komunumo Küssaberg,en nordoriento al Hohentengen, kiu ankaŭ situas en Germanio, en oriento al Rümikon, en sudo al Wislikofen, en sudokcidento al Böbikon, kaj en okcidento al Rekingen.

Trafiko
-------

Trajno de la fervoja kompanio Thurbo en Mellikon
Mellikon estas konektita al la publika trafikreto per la trajnlinio de Koblenco tra Bülach al Vinterturo, kiun servas la turgovia fervojkompanio THURBO. Tra la komunuma teritoria pasas ankaŭ la poŝtaŭtolinio de Baden al Kaiserstuhl.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefovjo n-ro 7 de Bazelo al Vinterturo.

Historio
--------

Domo *Schlössli* kun kapelo
La unua dokumenta mencio de Mellikon datiĝas el la jaro 1113 kiel *Meliken*.

En la jaro 1922 estis trovitaj en la loko *Rheinzelg* murruinoj, kiuj verŝajne estas restaĵoj de romia gradoturo.

Dum mezepoko Mellikon troviĝis sub la regado de la Episkopejo Konstanco. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Mellikon estis atribuita al la subvoktejo Zurzach de la Grafejo Baden.

Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden. Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Mellikon fariĝis komunumo de la argovia distrikto Zurzach.

Vidu ankaŭ
----------

* Mellikon (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Mellikon
* Mellikon en la Historia Leksikono de Svislando

| Distrikto Zurzach |
| --- |
|  |  |
| **Bad Zurzach** - Baldingen - Böbikon - Böttstein - Döttingen - Endingen - Fisibach - Full-Reuenthal - Kaiserstuhl - Klingnau - Koblenz - Leibstadt - Lengnau - Leuggern - Mellikon - Rekingen - Rietheim - Rümikon - Schneisingen - Siglistorf - Tegerfelden - Unterendingen - Wislikofen

* Kategorio Mellikon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 |
«**The Road Goes Ever On**», estas titolo kiu aludas al pluraj kantoj pri piediradoj aŭ piedirantoj kiujn la verkisto brita J. R. R. Tolkien skribis por krei specialan etoson en la rakontoj de sia *legendarium*. La tekston originalan de tiuj kantoj kreis la hobito Bilbo Baginzo. La unua de tiuj kantoj aperas en la romano La Hobito, kaj malsamaj versioj de tiu kanto estis aldonitaj poste fare de Tolkien en la La Mastro de l' Ringoj, kune kun aliaj similaj kantoj pri piedirado.

En *La Hobito*
--------------

La originala versio de la kanto estis kantita de Bilbo en la lasta ĉapitro de La Hobito, je la fino de la vojaĝo reen al La Provinco dum supreniris monteton, Bilbo rigardas sian hejmon en la malproksimo, li haltas kaj kantas:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Vojoj pluen serpentumas
trans la rokojn, sub arbaron,
kavernoj, kie sun' ne lumas,
kie roj' ne trovas maron, [...] **"** |

 |

— Tolkien, 2013.

En La Mastro de l' Ringoj
-------------------------

Tolkien aldonis tri malsamajn versiojn de ĉi tiu kanko en La Mastro.

La unua estas kantita de Bilbo kiam li forlasas La Provincon. Bilbo lasas la Unu Ringon al sia nevo Frodo, poste li pretiĝas por iri al Rivendelo kaj fini sian libron:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** La Vojo ĉiam plu pilgrimas
ekde la pordo de l' komenco.
La Vojo jam tre malproksimas,
kaj mi ĝin sekvos, laŭ intenco,
per ritma viglo de l' paŝadoj,
ĝis en vojegon ĝi devias
ĉe l' renkontiĝ' de multaj padoj.
Kaj poste kien? Mi ne scias.- **"** |

 |

— Tolkien, 2007.

La dua versio estas ekzakte la sama, sed en la originala angla versio kaj kelkaj aliaj tradukoj , parto de la kanto ŝanĝas por esprimi iom da laceco pri la vojo piedironta. Ĉi tiu versio estas kantita de Frodo laŭte kaj malrapide, kvazaŭ se li parolus al si mem, kiam li kaj siaj hobitaj amikoj estas forlasontaj La Provincon.

La tria versio estas kantita de Bilbo ĉe Rivendelo, post kiam la hobitoj revenas el siaj aventuroj. Bilbo tiam estas tre maljuna kaj dormema hobito, kaj flustras la versojn dum li endormiĝas:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** La Vojo ĉiam plu pilgrimas
suben de l' pordo de l' komenco
La Vojo jam tre malproksimas,
aliaj sekvu, laŭ intenco!
Ili vojaĝon novan iru,
sed mi finfine lacpiede
jam al taverno luma stiru,
ripoz' vespera dormoscede.- **"** |

 |

— Tolkien, 2007.

Referencoj
----------

1. ↑  Tolkien, J. R. R.  (2013) *La Hobito*. Sezonoj.
2. ↑  Tolkien, J. R. R.  (2007) *La Kunularo de l' Ringo*. Sezonoj.
3. ↑  Tolkien, J.R.R.  [julio 1954] *The Lord Of The Rings. I. The Fellowship of the Ring* (angle). George Allen & Unwin. ISBN 345-24032-4.
4. ↑  Tolkien, J.R.R.  [majo 1978] *El Señor de los Anillos. I. La Comunidad del Anillo*, trad. Luis Domènech (hispane), Capellades: Ediciones Minotauro. ISBN 84-450-7033-9.
5. ↑  Tolkien, J. R. R.  (2007) *La Reveno de l' Reĝo*. Sezonoj.
La **Germana Progrespartio** (Germane: *Deutsche Fortschrittspartei*, DFP) estis la unua moderna politika partio en Germanio, fondita de liberalaj membroj de la malalta ĉambro de la Parlamento de Prusio (*Abgeordnetenhaus*) en 1861, kiel opozicio al la Ministro-Prezidento Otto von Bismarck.

Georg von Vincke estis proksima al la arigo de la komencaj pioniroj de la partio. Inter fondintoj estis Rudolf Virchow, Theodor Mommsen, Werner von Siemens, Benedict Waldeck, Hermann Schulze-Delitzsch, Hans Victor von Unruh, Wilhelm Loewe kaj Johann Jacoby.

En sia programo, la partio respondis al la Demando pri Germanujo per postulo de Unuigo de la Germanaj ŝtatoj kun centra povo en Prusio (*Kleindeutsche Lösung*, malgrandgermana solvo). Ili postulis ankaŭ reprezentan demokration — kvankam ne universalan voĉdonrajton pro la Prusia sistemo tri-klasa —, plibonigo de la regado de la leĝo kaj pli granda respondeco por la lokaj registaroj. Antaŭ la leviĝo de la Socialdemokratoj, ĝi estis la ĉefa maldekstra partio en Germanio, kaj ĝi estis ankaŭ la unua Germana partio kun kandidatoj kaj deputitoj agantaj laŭ komuna partia platformo.

* Kategorio Germana Progrespartio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 610600
* GND: 5006371-6
* LCCN: n84224026
* VIAF: 157161154
* ISNI: 0000 0001 0674 4789
* SUDOC: 027883868
* BNF: 11982999c
* NKC: xx0104354
 |
**Goma** estas bando de ĵaz-roko de Sevilo, Hispanio, fondita en 1974 instigite de artgalerio, nome *Centro de Arte M-11*, kaj disigita en 1976.

Spite sian mallongdaŭron, ĝi estis unu de la plej gravaj bandoj de la unua etapo de la nomita andaluza rokmuziko.​ Ĝi estis formita de Pepe Sánchez (saksofono), estinte en *Gong*, Manolo Rodríguez (gitaro, estonte en *Imán*), Germán Rodriguez-Hesles García, Alberto Toribio (klavaroj), Pepe Lagares (basgitaro), iam en *Veneno*, kaj Antonio Smash, iam drumisto de influaj *Smash*.

La unua kaj nura albumo de la bando, titolita *14 de abril*, publikiĝis en 1975, en la filio Gong de Movieplay, kun la kunlaborado de la flamenkogitaristo Manuel Molina (eks-Smash, estonta duono de *Lole y Manuel*). Estas brila disko, kun tre bone asimilitaj dozoj de King Crimson kaj instrumenta komplekseco.​

La apogaj kritikoj ne helpis la vendadon, kaj la bando disiĝis la sekvan jaron, kaj aliĝis al aliaj projektoj.

Referencoj
----------

1. ↑   CARRASCO, Diego: Rock Sevillano; en *Rock de aquí*, kroma numero de 1977 de la revuo *Vibraciones*. Eld. Iniciativas Editoriales. Barcelona. p. 9.
2. ↑   CLEMENTE, Luis: Rock Andaluz, una discografía. Eld. Ayuntamiento de Montilla. Sevilla. 2006. ISBN 84-89619-94-8, pag 15

### Bibliografio

* Luis Clemente: *Rock Andaluz: Una discografía*. Eld. Ayuntamiento de Montilla, Córdoba, 2006. ISBN 84-896-1994-4

Eksteraj ligiloj
----------------

* Goma en 1975 en televidprogramo de TVE *Ahora*.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Goma (banda) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 823486
* MBA: f5610833-da12-4edb-8a93-d527ef571804
 |
**Golubinci,** serbe **Голубинци** estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova.

Loko de la municipo en Serbio
Mapo pri municipo Ruma

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 75  km²
* Koordinatoj: 44°59′04″N 20°04'05″E
* Supermara alteco: 86 m
* Loĝantaro: 5129 en 2002
* Poŝtkodo: 22308
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

Geografio
---------

Golubinci situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Ruma-Stara Pazova.

Historio
--------

Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Golubinci 3878 serboj (76 %), 799 kroatoj, 152 ciganoj, 59 jugoslavianoj, 22 slovakoj, 9 hungaroj kaj aliaj. Pli frue (dum la pacaj tempoj) loĝis 2500 da kroatoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Fontoj
------

* Hungara kaj kroata Vikipedioj
* Mapo pri Golubinci

* Kategorio Golubinci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Edison and Swan Electric Light Company Limited** estis fabrikanto de inkandeskaj lampoj kaj de aliaj elektraj varoj. Ĝi estis formita en 1883 kun la nomo **Edison & Swan United Electric Light Company** pere de la kunigo de la entreprenoj *Swan United Electric Company* kaj *Edison Electric Light Company*.

Thomas Edison establis la Edison Electric Light Company en 1878. Joseph Swan establis la *Swan United Electric Light Company* en 1881. En 1882 la *American Edison Company* de Thomas Edison plendis kontraŭ la *Swan Company*, asertante malrespekton de la usona patento de Edison de 1879; tamen, Swan povis pruvi antaŭajn esploradon kaj publikigon, kaj por eviti necertan kaj multekostan procesadon la du kompanioj negocis sian kunigon. La lampoj venditaj en Britio estis preskaŭ tute laŭ desegno de Swan, escepte pro la filamentoj. El 1887 aŭ pli frue Sir Ambrose Fleming estis konsilisto por la kompanio, kaj direktoris la esploradon en Ponders End.

La kompanio havis oficejojn en 155 Charing Cross Road, Londono, kaj fabrikojn en Brimsdown, Ponders End kaj Sunderland. En 1928, la kompanio estis akirita de *Associated Electrical Industries*. En 1956, oni malfermis fabrikon de novkatodaj tuboj en Sunderland. La kompanio estis renomita *Siemens Ediswan* post la akiro fare de *Siemens Brothers* fare de AEI en 1957. En 1964, AEI kunigis siajn lampajn kaj radiovalvajn fabrikinteresojn kun tiuj de *Thorn Electrical Industries* por formi *British Lighting Industries Ltd*.

Notoj
-----

1. 1 2  The Edison and Swan Electric Light Company Limited. Science Museum Group: Collections Online - People. Alirita en septembro 2013.
2. ↑   "Railway and other Companies" Times [London, England] 3 Okt. 1883: 11. The Times Digital Archive. Web. Alirita 12 Sept. 2013.
3. ↑   Stathis Arapostathis, Graeme Gooday (2013). Patently Contestable: Electrical Technologies and Inventor Identities on Trial in Britain. Cambridge, Massachusetts; London: MIT Press. ISBN 9780262019033. p. 183. Alirita Septembro 2019.
4. ↑   C. N. Brown (2011). Swan, Sir Joseph Wilson (1828–1914). Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/36382.
5. ↑  MS ADD 122: Fleming Papers. University College London Archives. Alirita en Septembro 2019.

* Kategorio Edison and Swan Electric Light Company en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Uníos Hermanos Proletarios** (**UHP**) aŭ **Uníos Hijos del Proletariado**, tradukite *Unuiĝu, Proletaraj Fratoj*, aŭ *Unuiĝu, Filoj de la Proletararo*, estis moto simbola en la laborista alianco subskribita de la Asturiaj socialistoj, la Unión General de Trabajadores kaj la Confederación Regional del Trabajo de Asturio, Leono kaj Palencio de la CNT, en Hispanio en februaro de 1934.

Origine la moto naskiĝis spontane inter la bazoj de la sindikataj grupoj kun kurioza signifo, nome «Union Horse Power» aŭ UHP, kiu estis marko kiu aperis angle en la diversa maŝinaro per kiuj oni laboris en tiu areo por teknika identigo pri ties kapabloj rilate al la ĉevalpovo kiun enhavis (*Horse Power* signifas tion laŭlitere en angla). La tiama ĝenerala malkono de la angla inter la laboristoj kondukis ilin al serĉado de novaj signifoj al nekompreneblaj sigloj. Poste la moto estis reformulata konservante la komencaj literoj «UHP» kiel «Uníos Hermanos Proletarios» laŭ ideo de Amador Fernández, elstara estro socialista. Al tiu alianco aliĝis poste du organizoj trockiistaj: la *Bloque Obrero y Campesino* kaj la *Izquierda Comunista* de Manuel Grossi. Septembre ankaŭ la PCE petis la aliĝon.

La moto estis adoptata de la revoluciuloj en la Revolucio de Asturio oktobre de 1934, serĉe reprezenti la agadunuecon de la proletaroj asturiaj kaj ties diversaj tendencoj.

Poste temis pri kutima proklamo de la respublika flanko kaj ties defendantoj en la Enlanda Milito.

Eksteraj ligiloj
----------------

* UHP en Vikifontaro (Universala biblioteko)
**Golmayo** [golMAĝo] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Komarko de Sorio* en la centro de la provinco.

Geografio
---------

Komarko *Komarko de Sorio* en la centro de la provinco Sorio.
Loko de Golmayo en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 189,83 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 844 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed tute male, fakte estas la loĝloko kun plia kresko de la provinco pro sia proksimeco al la provinca ĉefurbo, kio faras ĝin dormurbo. 

Ĝi distas 4 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipo enhavas la loĝlokojn Camaretas, Camparañón, Carbonera, Fuentetoba, Golmayo, La Cuenca, La Mallona, La Muela, Las Fraguas, Nafría la Llana, Nódalo kaj Villabuena. Ĝi limas kun Calatañazor, Villaciervos, Cidones, Soria, Rioseco de Soria, Quintana Redonda kaj Los Rábanos.

En la teritorio inkludita en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komuna Intereso konata kiel *Sabinares Sierra de Cabrejas*, okupanta 3 372 hektaroj, nome 18 % de la teritorio.​

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Monaĥejo de la Monjía.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la Monaĥejo de la Monjía, la etnologia komplekso de La Cuenca, la romanika preĝejo de la unua duono de la 12-a jarcento en Nafría la Llana, la romanika komplekso de Villabuena kun la preĝejo de Sankta Mikaelo kaj la ermitejoj de Sankta Bartolomeo kaj Sankta Eŭlalia, la ponto La Tri Okuloj en Camparañón, kaj la ponto super la rivero Golmayo ĉe la nacia ŝoseo N-122 PK 160,700.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rRegiono de Sorio |
| --- |
| Bayubas de Abajo• Bayubas de Arriba• Blacos• Calatañazor• Cidones• Cubo de la Solana• Fuentepinilla• Garray• Golmayo• Gormaz• Los Rábanos• Quintana Redonda• Quintanas de Gormaz• Rioseco de Soria• Soria• Tajueco• Tardelcuende• Torreblacos• Valdenebro• Valderrodilla• Velilla de la Sierra• Villaciervos |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351569
* VIAF: 198156012398149700003
 |
Disvastiĝo de la hasanija dialekto
La **hasanija** (en araba **حسانية**, transskribita ankaŭ kiel **hassania** aŭ **hasania**), nomata de ties parolantoj ankaŭ kiel **kalām Hassān** aŭ "Hassana parolo", estas araba dialekto parolata en la dezerteca regiono de la sudokcidento de Magrebo, inter la sudo de Maroko, sudokcidento de Alĝerio, Okcidenta Saharo kaj Maŭritanio, kaj ankaŭ en zonoj de Malio, Niĝerio kaj Senegalio.

Laŭ la stato de la jaro 2006, ĝi havis sume iom pli ol 3 123 000 da parolantoj.

La nomo de la dialekto havas originon en la nomigo de la Benihasanoj, arabaj triboj kiuj etendis sian parolmanieron al multnombraj popoloj de la regiono kaj kies aŭtoritato etendiĝis al preskaŭ la tuta Maŭritanio kaj Okcidenta Saharo en la 15 kaj 16a jarcentoj.

Temas pri dialekto klare okcidenta, sed ĝi estas relative diferenca el aliaj variantoj magrebaj de la araba. Pro ties situo ĝi ricevis la influon de la lingvoj zenaga kaj volofa.

La hasanija havas siavice diversajn dialektojn, kiu diferenciĝas ĉefe pro ties fonetika regularo.

Pli da 90 % de la vortotrezoro havas araban devenon. Tamen ekzistas ankaŭ vortoj de afrikaj lingvoj, de la hispana kaj de la franca en tiu dialekto. Tradicie la poezio en hasanija alpasis parole dum jarcentoj kaj foje estas konsiderata pli amuza kaj originala ol tiu de la klasika araba. En la aktualo ĝi anstataŭigis entute la berberajn lingvojn indiĝenajn de la regiono, tamen ĝi pluhavas de tiuj la akcenton kaj stilon de vortoj propraj de la berberaj dialektoj de la regiono tiel kiel granda nombro de finaĵoj.

Distribuado laŭgeografie
------------------------

* Maŭritanio: 2,770,000 (2006)
* Alĝerio: 150,000 (1985)
* Okcidenta Saharo
* Malio: 106,000 (1991)
* Maroko: 40,000 (1995)
* Niĝerio: 10,000 (1998)
* Senegalio: 7,190 (2006)

Vidu ankaŭ
----------

* Okcidentsaharanoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Enkonduko al la araba hasanija (en franca)
**Neŭtralaj cigared-paketoj** ofte nomataj **simplaj** estas senmarkaj paketoj de cigaredoj, ofte senkoloraj kun kontraŭ-cigaredaj sloganoj. La aspekto de ĉiuj tabak-paketoj estas normigita, inklude la koloron de la paketo. La forigo de la varmarko for el la cigared-paketoj estas regularo de nikotin-merkatado kaj celas apartigi fumadon el eblaj pozitivaj asocioj de markoj (inklude desegnon kaj simbolon) kun la konsumo de tabako. Ĝi celas ankaŭ nuligi disponeblan enspezon de markoreklamado el tabakentreprenoj. 

Mapo de landoj kiuj uzas neŭtralajn cigared-paketojn (ruĝe) kaj landoj kiuj uzos tion (rozkolore)
Aŭstralio estas la unua lando kiu leĝigis tiujn decidojn en 2012, laŭ iu politiko de publika sano kontraŭ tabakismo. Tio aplikiĝis al cigaredoj vendataj el la 1a de Decembro 2012 en senmarka paketaro, malhelbruna. Estis opozicio el la tabakentreprenoj kontraŭ tiuj pak-regularoj, kaj kelkaj el tiuj plendis al la registaro de Aŭstralio, kiuj fakte gajnis en la procesoj. Tio kuraĝigis aliajn landojn por entrepreni similajn pak-regularojn.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑  "World No Tobacco Day 2016: Get Ready for Plain Packaging". HuffPost. 2a de Junio 2016.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Neŭtrala cigared-paketo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Monda Tago sen Tabako
* Tabako
* Cigaredo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 717132
 |
Futbal-golulo saltas por kapti flugantan pilkon.
Glitpilkado
**Golulo** (aŭ **golejisto** respektive **golgardisto**) estas kunludanto de pilko-sporta teamo. Ĝia tasko estas malhelpi la eniron de la pilko en la golejon.

Por la goluloj ekzistas ĉiam specifaj reguloj, ekzemple ĉe futbalo, la golulo rajtas permane tuŝi la pilkon. Li vestiĝas alikolore kaj ofte per specialaj ekipaĵoj, kiuj helpas lian taskon kaj defendas lin.

Konataj futbal-goluloj
----------------------

### Anglio

* Gordon Banks
* Peter Shilton
* David Seaman

### Argentino

* Sergio Goycochea

### Danio

* Peter Schmeichel
* Thomas Sørensen

### Francio

* Fabien Barthez

### Germanio

* René Adler
* Bodo Illgner
* Oliver Kahn
* Andreas Köpke
* Jens Lehmann
* Josef Maier
* Harald Schumacher
* Heiner Stuhlfauth
* Toni Turek
* Ulrich Stein

### Hispanio

* Andoni Zubizarreta
* Iker Casillas

### Italio

* Dino Zoff
* Walter Zenga
* Gianluigi Buffon

### Kolombio

* Rene Higuita
* Faryd Mondragón

### Paragvajo

* Jose Luis Chilavert

### Rusio

* Lev Jaŝin

### Svislando

* Jörg Stiel

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Golulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2019-10-06 per la retarkivo Wayback Machine
**Edith Louisa CAVELL** ['keŭvl] (4-an de decembro 1865 en Swardeston, Norfolk, Britio - 12-an de oktobro 1915 en Bruselo, Belgio) estis brita malsanula prizorgistino kaj laŭ kelkaj fontoj spionino. Ŝi estas estimata kiel martiro kaj heroino de la unua mondmilito.

Statuo por Edith Cavell
Flugfolio de Komitato "Por Francujo, Per Esperanto", kun esperanta traduko de paroladoj faritaj dum manifestado omaĝe al Edith Cavell
Cavell finstudis en 1895 kiel malsanula prizorgistino en Londona Hospitalo, poste ŝi laboris ekde 1907 en Berkendael Medical Institute en Bruselo. Post la germana invado al Belgio, la Berkendael-instituto de la Ruĝa Kruco iĝis lazareto. Ŝi laboris kun la populara belga diplomatino Marie Depage, kiu mortis la 7-an de majo 1915 ĉe sinkigo de brita luksa vaporŝipo *Lusitania*.

Cavell helpis fuĝis pli ol 200 virojn – militkaptitojn – tra la limo al Nederlando, ĝis Cavell kaj aliaj grupoj estis arestitaj la 5-an de aŭgusto 1915 fare de la germanoj. Ŝi estis arestita kaj punita pro spionado je pafekzekuto. Ŝi estis murdita la 12-an de oktobro 1915 kun la belga Philippe Baucq. Gottfried Benn – kiel kuracisto – estis okulatestanto de la fiago.
La amnestia peto de la usona kaj hispana ambasadejo estis rifuzita. La morto de Cavell estis eluzita por propagandaj celoj fare de la Entento (koalicio de kontraŭgermanaj landoj).

Oni elterigis en 1919 ŝian kadavrajn restaĵojn kaj liveris en Londonon. En ĉeesto de reĝo Georgo la 5-a okazis memorpreĝado en Abatejo Westminster, poste la restaĵo estis transportita al Norwich kaj entombigita ekster la Kathedralo de Norwich. Nun ankaŭ nuntempe okazas ĉijaraj memorpreĝoj ĉe tombo de Cavell.

En la nokto antaŭ la ekzekuto vizitis ŝin anglikana Gahan, al kiu ŝi diris: „I realise that patriotism is not enough, I must have no hatred or bitterness towards anyone." (Mi ekkomprenas, ke patriotismo ne sufiĉas. Mi devas senti malamon aŭ amarecon kontraŭ neniu.) Tiuj vortoj staras sur statuo en Londona Placo de Sankta Marteno, proksime de Trafalgar Square.

Oni nomumis post Edith Cavell:

* malsanulejon en Brusela komunumo Uccle / Ukkel
* Monto Edith Cavell, 3363 m, Nacia Parko Jasper en Kanada Rok-montaro
* la asteroido 11073 Cavell

* Kategorio Edith Cavell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Edith Cavell en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 237409
* GND: 118668870
* LCCN: n86137733
* VIAF: 22935485
* ISNI: 0000 0000 6317 6493
* SUDOC: 123409713
* BNF: 108892912
* NLA: 36255485
* NDL: 00620470
* BIBSYS: 1054855
 |
La **kantono de Bourg-de-Péage** (france *canton de Bourg-de-Péage*) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la 12 kantonoj de la arondismento de Valence. Ĝia ĉefurbo estas Bourg-de-Péage.

Komunumoj
---------

Ekde la 22-a de marto 2015 apartenas al la kantono Bourg-de-Péage la jenaj 2 1/2 francaj komunumoj :

* Alixan
* **Bourg-de-Péage**
* Romans-sur-Isère, nur la okcidentaj urbokvartaloj, la resto apartenas al la samnoma kantono Romans-sur-Isère

Antaŭ la reformo de 2015
------------------------

Ĝis la 21-a de marto 2015 ĝi konsistis el 15 komunumoj: Alixan, Barbières, La Baume-d'Hostun, Beauregard-Baret, Bésayes, **Bourg-de-Péage**, Charpey, Châteauneuf-sur-Isère, Chatuzange-le-Goubet, Eymeux, Hostun, Jaillans, Marches, Rochefort-Samson kaj Saint-Vincent-la-Commanderie. Tiuj 15 komunumoj ekzemple en 2006 havis 28 732 loĝantojn - do la malnova kaj nova kantonoj laŭ la loĝantaro havas kompareblajn dimensiojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Drôme
***Lope de Aguirre, príncipe de la libertad*** (Lope de Aguirre, princo de la libereco) estas la sesa romano de la verkisto venezuela Miguel Otero Silva, publikita de la eldonejo Editorial Seix Barral, en 1979.

Recenzo
-------

La rakonto estas rekonstruo de la vivo de la hispana konkistadoro Lope de Aguirre en kiu la verkisto kontraŭas la kutiman vidon ĝenerale demonigita de liaj antaŭaj biografiistoj.

En la romano Otero rakontas tragedian ekspedicion serĉe de "El Dorado" je sugesto de la vicreĝo de Peruo, estrita dekomence de la kapitano Pedro de Ursúa, en 1560. Ankaŭ Lope de Aguirre apartenis al tiu ekspedició estrita de Ursúa, kiu veturis akompanata de sia amantino, Inés de Atienza. La arbitreco de Ursúa pelis grupon de soldatoj plani ties murdon, kaj ili krome verkis leteron al la reĝo Filipo la 2-a kiel klarigo de ilia decido. La letero estis subskribita de ĉiuj, inklude Lope de Aguirre, kiu inkludis la vorton "perfida". Poste, laco, malsanoj, mortoj kaj murdoj kaj konspiroj pelis Lope de Aguirre al rolo protagonista laŭ kiu li murdis siajn opoziciantojn kaj ŝanĝis la kurson de la ekspedicio. 

Otero baziĝas sur la teksto sendita al al la reĝo Filipo la 2-a fare de Aguirre en kiu li deklaras sin sendependa el la Hispana krono kaj neas al li rajton al la teroj de la nova mondo kiel ekzemplo pionira de la amerika sendependeco.
**Palazuelo de Vedija** [palaZŬElo debeDIĥa] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Palazuelo* estas etimologie komprenebla kiel *Palaceto*.

Palazuelo de Vedija en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Campos* de la provinco Valadolido, viole, norde.
Preĝejo.
Pejzaĝo kaj kolombejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 32,01 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 174 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la 1900-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 52 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Villaesper, Morales de Campos, Villafrechós, Villamuriel de Campos, Aguilar de Campos, Moral de la Reina kaj Berrueces.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Palazuelo de Vedija estis de 1251.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (porko kaj ŝafo) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo, kolombejoj kaj la iama palaco, sidejo de la nuna urbodomo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764059
* VIAF: 316734749
 |
**Palazuelos de Eresma** [palaZŬElos deRESma] estas municipo en la sudoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierras de Segovia* (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. La loknomo *Palazuelos de Eresma* estas etimologie komprenebla kiel Palacetoj de Eresma, alude al la trafluanta rivero. Ĝis 1910 la setlejo nomiĝis nur Palazuelos. 

La urbo estas konata pro la distilejo de la plej populara kaj malmultekosta viskio nome DYC (*Destilerías y Crianza del Whisky S.A.*), kreita de Nicomedes García Gómez kiu ekfunkciis en Februaro 1959. 

Palazuelos de Eresma en la provinco Segovio.
Preĝejo de Palazuelos de Eresma.
Tabanera del Monte.
Parque Robledo.
Carrascalejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 36,70 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 5 597 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte akiris 4 000 el la 1990-aj jaroj pro sia funciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo. 

Ĝi distas nur 6 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Tabanera del Monte, San Cristóbal de Segovia, Trescasas, Sonsoto, Segovia, Rascafria (Madrid) kaj Real Sitio de San Ildefonso. la municipo estas formata de Palazuelos de Eresma, Quitapesares,
Tabanera del Monte, Parque Robledo, Peñas del Erizo kaj Carrascalejo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Inter 1842 kaj 1857, kreskis la municipo ĉar aligis San Cristóbal de Segovia kaj Tabanera del Monte. La loĝloko San Cristóbal de Segovia, pli proksima al Segovio tiom kreskis ke sendependiĝis el Palazuelos de Eresma, por iĝi municipo la 25an de Novembro 1999, ĝis tiam submunicipo apartenanta al tiu.

La originaj kernoj de Palazuelos, same kiel tiuj de Tabanera del Monte, tiom kreskis en la lastaj jaroj ĝis praktika unuigo. La kreado de novaj kvartaloj rezultis en du novaj kernoj nome Parque Robledo kaj Peñas del Erizo. La bieno Quitapesares, apartenanta ĝis 2002 al la *Diputación de Segovia* kie estis nur frenezulejo kaj kelkaj domoj, evoluis al nova kerno kiel Urbanización Segovia XXI. Krome, en la lastaj jaroj oni kreis novan kvartalon nomita Carrascalejo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 767022
 |
**Kyuss** ['kaɪ.əs] estis stoŭna roka muzikgrupo el Palm Desert, Kalifornio, Usono. La muzikgrupo estis la unua stoŭn-roka muzikgrupo kaj samtempe estis modelo por pluraj aliaj stoŭna roka grupoj. La grupo Kyuss mem priskribis sian musikon kiel dezerta roko (angle *Desert Rock*), kiu nun estas sinonimo por stoŭna roko. Tipaj ecoj de la stilo estis ekzemple pli malaltaj agorditaj gitaroj, kiuj ofte eĉ estis amplifataj per basaj amplifiloj.

Muzikgrupa Historio
-------------------

La muzikgrupo fondis dum 1989 kaj nomiĝis *Katzenjammer*. Sed ne longe poste la muzigkrupo ŝanĝis sian nomon al *Sons of Kyuss* kaj ankoraŭ poste al *Kyuss*. La unuan albumo estis eldonata kiel *Sons of Kyuss*. Tiu ĉi nomo estas el la surtabla rolludo Ĉefturoj kaj Drakoj, kie *Kyuss* estas sorĉistiĉo en la fikcia mondo grisakcipitro (angle *Greyhawk*).

*Kyuss* unue ludis sur "generatora festoj", okazintaj en la dezerto antaŭ Palm Desert, kiuj tuj konatiĝis. La festoj nomigixis tiel, kial la kurento venis el generatoroj. La festoj okazis en la dezerto, ĉar la laŭtaj koncertoj provokus plendojn en la urbo (ankaŭ pro la multaj maljunuloj loĝintaj en Palm Desert).

La fondistoj estis: Josh HOMME (Gitaro), John GARCIA (Kantado), Chris COCKRELL (Baso) kaj Brant BJORK (drumo). Tuj post la eldono de la unua albumo Nick Olivieri anstataŭigis la basludiston. En 1994 kaj 1995 la muzikgrupo estis renovigata kun Scott REEDER je la baso kaj Alfredo HERNANDEZ je la drumo. La konatiĝo de la grupo okazis 1992 kun la dua albumo *Blues for the Red Sun*, produktata per Chris GOSS. Tiu ĉi ankaŭ subtenis la sekvantaj projektoj de Kyuss.

Post la malfondo en la jaro 1996 John GARCIA kontribuis al multaj stoŭnaj projektoj kaj interalie publikigis kvar-musikaĵan albumeton de sia projekto Slo Burn. Poste Garcia kantis por muzikgrupo Unida. Nuntempe li kantas por la muzikgrupo Hermano, kiu publikigis sian duan albumon en la jaro 2004.
Partaĵo el la muzikgrupo Kyuss formigis na Queens of the Stone Age, kiu komerce sukcesis.
Ankaŭ Brant BJORK kontribuis al muzikaj projektoj post sia forlaso de Kyuss. Li drumludis por Fu Manchu de 1997 ĝis 2001 kaj komencis solan projekton en 1999 estiganta kvin albumojn.

Diskaro
-------

* 1990: Sons of Kyuss (Memfarita)
* 1991: Wretch (Oficiala debuta albumo kiel Kyuss)
* 1992: Blues for the Red Sun
* 1994: Welcome to Sky Valley
* 1995: ...And the Circus Leaves Town
* 1997: Kyuss/Queens Of The Stone Age Split-CD
* 2000: Muchas Gracias: The Best of Kyuss

Fontindiko
----------

Tiu artikolo estas tradukita el la germana versio

* Kategorio Kyuss en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 226211
* GND: 10298927-8
* LCCN: no00002736
* ISNI: 0000 0001 0668 9505
* BNF: 139796592
* MBA: ea0f2a37-7007-4217-a812-396227f5013a
* BIBSYS: 5094173
* BNE: XX1505396
 |
**Chicontepec** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Chicontepec de Tejada. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 058.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 55373 loĝantojn. El tiuj estis 26874 viroj kaj 28499 virinoj. La komunumo havas surfacon de 978 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 58 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 10 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 520 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 60541 personoj. En la jaro 2000 temis pri 58735, do temis pri kresko / malkresko je -0.6 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 52448 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 40107 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 76.47 % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Chicontepec en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-05-19 per la retarkivo Wayback Machine
Ne konfuzu kun *New Moscow* (Nova Moskvo), kiu estas "an unicorporated community in Virginia Township of Coshocton County, Ohio. USA".

**Moskvo** (angle *Moscow*) estas vilaĝo en komunumo *Clermont County*, Ohio subŝtato, Usono. Ĝia vilaĝestro estas Tim Suter.[*kiam?*] Ĝi situas 25 mejlojn oriente de la ŝtata urbo Cincinnati laŭlonge de Ohio (rivero).

Geografio
---------

Ĝiaj koordinatoj estas 38° 52′ N 84° 13′ U﻿ / ﻿38.867 °N, 84.217 °U﻿ / 38.867; -84.217 (mapo). Tuta areo konsistigas 0,39 mil2 aŭ 1,01 km2. Averaĝa alteco - 499 futoj (152 m).

Ĝi najbaras kun elektrostacio *William H.Zimmer*, kies kapacito egalas 1300 megavatoj.
Tie troviĝas naskoloko de Ulysses S. Grant la 18-a Prezidento de Usono. La 50-dolaraj monbiletoj montras bildon de Grant.

Historio
--------

Moskvo unue estas menciita en 1816, kiun tiel nomis francaj enmigrintoj revenintaj ĉi tien post Napoleona sieĝo de Rusia Moskvo en 1812.

Subtera fervojo (Usona historio) aŭ Underground Railroad, funkciis tie ekde komenco de la 19-a jarcento ĝis la Usona Enlanda Milito por helpi sklavojn eskapi el suda Usono en nordan Usonon, Kanadoon, aŭ alian sensklavecan lokon. Moskvo (Ohio) estis la unua libera stacio de la Subtera fervojo.
(Vidu: La Kabano de Onklo Tom far usona aŭtorino Harriet Beecher Stowe, kiu traktas sklavecon kiel centra temo).

Libraro
-------

* *Москва за океаном* (Moskvo trans la oceano) far *Igor Svinarenko* en 2000 ruse ISBN: 5-264-00392-0
* *Unuetaĝa Usono* far Ilja Ilf kaj Eŭgeno Petrov esperante

Eksteraj ligiloj
----------------

Video el Youtube.com

* Around the World in Ohio-Moscow
* Moscow Ohio 2016
* Town of Moscow Ohio
* Moscow, Ohio Parade 2019

* htpp//:Esperanto-USA.org
**Lopado­temakho­selakho­galeo­kranio­leipsano­drim­ypo­trimmato­silphio­karabo­melito­katakekhy­meno­kikhl­epi­kossypho­phatto­perister­alektryon­opte­kephallio­kinklo­peleio­lagōio­siraio­baphē­tragano­pterygṓn** 
estas fantazia plado en la komedio *Ἐκκλησιάζουσαι* ( *Ekklēsiádzousai* = la kunvenantinaro) de Aristofano.

La plej longa greka vorto
-------------------------

La vorto etendiĝas sur 6 versoj kaj duono (1169-1175) :

*Lopadotemakhoselakhogaleo-*
*kranioleipsanodrimypotrimmato-*
*silphiokarabomelitokatakekhymeno-*
*kikhlepikossyphophattoperistera-*
*lektryonoptekephalliokinklope-*
*leiolagōiosiraiobaphētraga-*
*nopterygṓn*
(Greka (antikva) (antaŭ 1453)) :

λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεο-
κρανιολειψανοδριμυποτριμματο-
σιλφιοκαραϐομελιτοκατακεχυμενο-
κιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστερα-
λεκτρυονοπτεκεφαλλιοκιγκλοπε-
λειολαγῳοσιραιοϐαφητραγα-
νοπτερυγών

  

* Lopadotemakhoselakhogaleokranioleipsanodrimypotrimmatosilphiokarabomelitokatakekhymenokikhlepikossyphophattoperisteralektryonoptekephalliokinklopeleiolagōiosiraiobaphētraganopterygṓn en la Vikivortaro (Universala vortaro)
Pholis fasciata.jpgPholis fasciata
La **Bendofoledo** (*Pholis fasciata*) estas la nura specio de foledo kiu vivas en la Arkta Oceano. Oni konas malmulton pri ties vivociklo aŭ reproduktado.

Fizikaj karakteroj
------------------

La **Bendofoledo** atingas ĉirkaŭ 30 cm de longo kaj havas longecan korpon, iom kiel de angilo. Ties dorsa naĝilo havas malgrandajn pikilojn kaj ties haŭto estas kovrita de malgrandaj skvametoj. Ties koloro gamas el brila ruĝoranga al verdecflava. Ĝi havas fajnajn, malhelajn ruĝajn bendojn tra la ventro, kaj blankajn makulojn kun nigraj punktoj en sia malantaŭaj kaj dorsaj naĝiloj. Olivec-verdaj kaj nigraj bendoj etendas el la kapoverto suben tra la okuloj kaj la vangoj. La brustaj naĝiloj estas malgrandaj (malpli ol la duono de la longo de la kapo), kaj estas ventumilformaj. La pelvaj naĝiloj estas ĉu tre malgrandaj aŭ eĉ forestas.

Habitato
--------

La **Bendofoledo** vivas en arktaj kaj ĉearktaj akvoj en la Arkta Oceano, ĉe Suda Labrador kaj Okcidenta Gronlando, kaj en Norda Pacifika Oceano. Ili loĝas en la benta zono, ĉe sablo, rompitaj konkoj, kaj gruzo. La temperaturo de la akvo kutime gamas inter 5-10 gradoj Celsius.

Referencoj
----------

* 
* Arkivigite je 2011-05-09 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Bendofoledo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Bendofoledo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Árpád Abonyi** [abonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Abonyi Árpád** estis hungara kemiisto, naĝisto, akvopilkisto.

Árpád Abonyi naskiĝis en 1889 en Komárom (Hungara reĝlando, nuntempe Komárno en Slovakio), lia morto ne estas konata.

Biografio
---------

Árpád Abonyi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1907, poste li akiris kemiistan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1911. Li estis kemiisto en sia naskiĝurbo, pli poste inĝeniero en Pozono en uzino pri kabloj. Liaj postaj datenoj ne estas konataj.

### Sporta kariero

Árpád Abonyi komencis sportadi jam dum la gimnaziaj jaroj loke. Dum la studentaj jaroj li estis naĝisto kaj akvopilkisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono trifoje en akvopilkado (1910-1912), krome unufoje en dorsonaĝo. Dum la 1-a mondmilito lia sporta kariero finiĝis.

Lia artikolo
------------

* *Hány diffúzőrőn halad át a battériába betóduló víz, amíg mint nyers lé a mérőedénybe kerül?* (1912)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (legebla pli malsupre)

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808259
 |


* Portalo pri Biografio
**József Ernyey** [jOĵef ernjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ernyey József** estis hungara apotekisto, ĵurnalisto, muzeestro, profesoro, historiisto.

József Ernyey  naskiĝis la 21-an de septembro 1869 en Hungara reĝlando en Dvornik (nuntempa vilaĝparto de Nitrica en Slovakio). Li mortis la 1-an de oktobro 1945 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Ernyey frekventis gimnaziojn en diversaj urboj de Supra Hungarujo, poste li laboris en apoteko en Kapuvár en 1889. Li faris ekzamenon el farmacio en 1892 en Kolozsvár, poste li estis apotekisto en diversaj urboj. Li lernis 3 semestrojn en Reĝa Universitato de Budapeŝto, 4 semestrojn en la altlernejo pri bestkuracistoj. Post lernado li estis ĵurnalisto, ekde 1895 li kontribuis ĝis 1908 nur en farmaciaj revuoj. Ekde 1903 li laboris ankaŭ en Hungara Nacia Muzeo, li kelkfoje studvojaĝis en Eŭropo. Ekde 1925 li instruis en farmacia lernejo. En 1934 li estis nomumita muzeestro de naturscienca muzeo. Post 3 jaroj li pensiuliĝis, samtempe li ricevis premion. Inter 1936–1939 li instruis en la ĵus menciita universitato.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Elenchus Medicaminum* (1905) - lia unua libro
* *A pozsonyi botanikuskert katalógusa 1651-ből* (1916)
* *A gyógyszerészi múzeumok ügye* (1928)
* *Szerzetesrendjeink gyógyszertárai* (Niaj ordenaj apotekoj), (1932)
* *Bilder aus der Geschichte der niederungarischen Bergstädte* (1938)
* *Egy német gyógyszerész Budán Mátyás és II. Ulászló idején* (1940)

Memorigiloj
-----------

* prenis la nomon "Ernyey József" la farmacihistoria biblioteko

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2016-05-02 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2015-12-08 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* (la naskiĝjaro estas erara) hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Áron Ferencz** [ferenc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ferencz Áron** estis hungara apotekisto, profesoro.

Áron Ferencz  naskiĝis la 15-an de oktobro 1880 en Hungara reĝlando en Nagyajta (nuntempa Aita Mare en Rumanio). Li mortis la 22-an de aprilo 1954 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Áron Ferencz frekventis unitarian gimnazion en Kolozsvár, poste li akiris diplomojn (farmacian en 1903, farmacikuracistan en 1906) en Hungara Reĝa Scienca Universitato Ferenc József. En 1903 li eklaboris en la universitata apoteko. Post jaroj li studvojaĝis en Eŭropo helpe de stipendio. Ekde 1915 li gvidis la apotekon. En la sekva jaro li estis nomumita privata profesoro. Post Traktato de Trianon li restis en Rumanio, li luis apotekon. Dum rehungariĝo de Kolozsvár li denove instruis en la universitato kaj gvidis la universitatan apotekon, poste li translokiĝis al Budapeŝto.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Az Aristolocia clematitis szövettanáról és chemiájáról* (1906)
* *A phytosterinekről* (1917)
* *Az olajelemzésekről* (1925)
* *Ferencz József Tudományegyetem Gyógyszerészeti Intézete és Egyetemi Gyógyszertárának története* (1937)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**József Daróczy** [jOĵef darOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Daróczy József** estis hungara oficiro, produktoro, reĝisoro, scenaristo. Lia dua edzino estis Eta Hajdú.

József Daróczy  naskiĝis la 23-an de oktobro 1885 en Budapeŝto, li mortis la 25-an de marto 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Daróczy akiris diplomon en la militakademio, poste inter 1905 kaj 1918 li estis oficiro (en la lastaj tempoj kolonelo). Post la 1-a mondmilito li forlasis la armeon kaj li havis 4 kinejojn. En 1927 li reĝisoradis 2 mutajn filmojn. Inter 1927–1933 li vivis en Berlino, kie li okupiĝis pri filmoj. En 1936 li aĉetis parton de hungara filmoproduktejo, kie li estis produktoro, reĝisoro, scenaristo. Inter 1945–1949 li denove estis oficiro. Pro vidviĝo li edziĝis dufoje.

Elektitaj filmoj, kie li estis produktoro
-----------------------------------------

* *Tokajerglut* (1933)
* *Férfihűség* (1942) (ankaŭ reĝisoro kaj scenaristo)
* *Vihar után* (1945) (ankaŭ reĝisoro)

Elektitaj reĝisoraĵoj
---------------------

* *A mi Budapestünk* (1927)
* *Falu alatt folyik egy patak* (1927)
* *Miért?* (1943)

Elektitaj scenarlibroj
----------------------

* *Pista tekintetes úr* (1942)
* *Rákóczi nótája* (1943; historia kontraŭgermana temo - komprenu: kontraŭnazia temo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
**Boningen** estas komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 705 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Boningen situas ĉe la suda flanko de la montoĉeno Bron nordokcidente de la rivero Aro, kiu formas la sudorientan komunumlimon. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,8 km², de kiuj 30,6% estas kovritaj de arbaro, 40,6% servas por agrikulturo kaj 22,1% por setlado. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo en sudokcidento ankaŭ al industria setlejo Gsteigli.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Boningen limas en nordo al Kappel, en nordoriento al Olten, en oriento al Rothrist (AG), en sudoriento al Murgenthal (AG), en sudokcidento al Fulenbach, kaj en okcidento al Gunzgen.

Trafiko
-------

Boningen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Apud la vilaĝo kruciĝas la flankaj vojoj de Kappel al Fulenbach kaj de Arburgo al Härkingen. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio de Olten tra Arburgo al Härkingen kaj Oensingen. Norde de la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A1. La plej proksima aŭtovojalveturejo situas 6 kilometrojn oriente en Arburgo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Boningen datiĝas el la jaro 1226 kiel *in villa Bonningen*. Boningen dum mezepoko apartenis al la froburga distrikto Fridau. Fridau estis en la jaro 1415 konkerita de Berno kaj Soloturno. Kadre de la divido de la Grafejo Buĥsgovio Boningen kune kun la distrikto Fridau fariĝis parto de Soloturno.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Urs Wiesli*: *Boningen* en *Historia Leksikono de Svislando* (2004-08-11)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Boningen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Boningen

Bildoj
------

* Kapelo MariahilfKapelo Mariahilf
* Preĝejo de BoningenPreĝejo de Boningen
* Turisma informejoTurisma informejo
* TrafikcirkloTrafikcirklo
* Lageto en la vilaĝocentroLageto en la vilaĝocentro
* Plurfunkcia gimnastikejoPlurfunkcia gimnastikejo
* Vilaĝa grejnejo kaj kampara domoVilaĝa grejnejo kaj kampara domo

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Olten |
| --- |
| Boningen  •  Däniken  •  Dulliken  •  Eppenberg-Wöschnau  •  Fulenbach  •  Gretzenbach  •  Gunzgen  •  Hägendorf  •  Kappel  •  Olten  •  Rickenbach  •  Schönenwerd  •  Starrkirch-Wil  •  Walterswil  •  Wangen ĉe Olten |  |

 |
**Benavides** [benaBIdes] aŭ **Benavides de Órbigo** estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi estas en la centro de la provinco.

Komarkoj de la provinco Leono; Benavides estas centre inter tri komarkoj.
Muelejo kaj ponto en Benavides.
Quintanilla del Valle.
Vega de Antoñán.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Antoñán del Valle, Benavides de Órbigo, Gualtares de Órbigo, Quintanilla del Monte, Quintanilla del Valle kaj Vega de Antoñán, okupas totalan areon de 74,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 426 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 34 km de Leono, provinca ĉefurbo.

En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, kaj ĉefe brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 760913
* VIAF: 316733077
 |