recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Zentla** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Colonia Manuel González. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 200.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11980 loĝantojn. El tiuj estis 5968 viroj kaj 6012 virinoj. La komunumo havas surfacon de 241 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 7 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 52 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 940 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11562 personoj. En la jaro 2000 temis pri 12339, do temis pri kresko / malkresko je 1.31 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 10969 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 119 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.08 % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Zentla Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sicilia vespro** estas sicilia ribelo eksplodinta la 30-an de marto 1282 (paska lundo) kontraŭ regado de Karlo de Anĵuo.

Antaŭeventoj
------------

Post kiam Sicilia Manfredo estis venkita en 1266, papo Urbano la 4-a nomumis Karlon de Anĵuo el Napolo al trono de Sicilia reĝlando. Karlo la 1-a regis per francdevenaj oficistoj kaj soldula armeo, kiuj malbone rilatos al la lokanoj. Murdo, ŝtelo, seksa perforto de virinoj estis ĉiutagaj okazoj.

Kaŭzoj de la ribel-eksplodo
---------------------------

Komenco de la ribeloj estis – laŭ unu versio –, ke Karlo enkondukis la kutimon de la unua nokto por la siciliaj fianĉinoj. Li ankaŭ prenis altajn impostojn.

Laŭ historiisto Steven Runciman, la sicilianoj okupiĝis pri festaj antaŭpreparoj, kiam alvenis francaj oficistoj por aliĝi kaj drinki. Tiam serĝento Drouet prenis junan virinon el la homamaso kaj faris al ŝi proponojn, kaj tial la edzo de la virino atakis je Drouet per tranĉilo kaj murdis lin. Kiam la francoj volis venĝi tion, la sicilia homamaso murdis ĉiujn francojn. Tiam ĉiu kirko de Palermo alvokis je vespro.

Laŭ Leonardo Bruni, la ribelo komenciĝis, kiam la francoj serĉis pri armiloj en festivalo ekster Palermo kaj prenpalpis virinojn.

Laŭ alia versio, kiam junulinon seksperfortis franca soldato, ŝin trovis ŝia patrino en kirko preĝante. La patrino elkuris la kirkon kaj kriis: *Ma fia! Ma fia!* (*Mia filino! Mia filino!*). Laŭ kelkaj klarigoj tio estas la deveno de la vorto *mafio*.

La ribelo
---------

La ribelo komenciĝis la 30-an marto de 1282, antaŭpaska vendredo, dum la vespro, ĉe Kirko Sankta Spirito ekster Palermo. La ribelo daŭris 6 semajnojn kaj kaŭzis murdon de plurmil francdevenaj personoj.

La francaj soldatoj, kiuj deĵoris en Sicilio, lernis la sicilian lingvon, kelkaj geedziĝis kun lokaj virinoj. Dum la ribelo oni murdis ne nur la francojn sed ankaŭ la geedzajn parojn ofte siciliajn.

Sekvoj
------

Petro de Aragonio okupis la Sicilian reĝlandon.

Triviaĵoj
---------

En la 20-a jarcento, la esprimo *Sicilia vespro* referencas al la nokto de la 10-a de septembro 1931, kiam gangstero Lucky Luciano ordonis murdon de multaj mafiuloj, anoj de krimulo Salvatore Maranzano kaj Joseph Masseria, finante la batalon de Castellammare en Novjorko.

Literaturo
----------

Steven Runciman: *The Sicilian Vespers*, Cambridge, 1958 (angle). Germana traduko: *Die sizilianische Vesper. Eine Geschichte der Mittelmeerwelt im Ausgang des 13. Jahrhunderts*, München 1959.

* Kategorio Sicilia vespro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 108040
* GND: 4181615-8
* LCCN: sh85122229
* SUDOC: 027748340
* BNF: 119724702
* BNE: XX540333
 |
**Dévanos** [DEbanos] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la nordoriento de la provinco Sorio kaj en la komarko *Tierra de Ágreda* en la nordoriento de la provinco.

Geografio
---------

Loko de Dévanos en la provinco Sorio.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 79 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 400 loĝantojn el la 1930-aj jaroj. 

Ĝi distas 63 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Rioĥo iom norde de Ágreda.

En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Cigudosa-San Felices*, okupanta 1 065 hektarojn, nome 65 % de la teritorio.

Historio
--------

Rivero Añamaza en Dévanos.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 11-a jarcento. 

Laŭlonge de la 20-a jarcento okazis forta elmigrado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, palaco de la Grafoj de Villarrea, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de provinco Sorio

Notoj
-----

Bibliografio
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTierra de Ágreda |
| --- |
| Ágreda• Añavieja• Beratón• Borobia• Cueva de Ágreda• Dévanos• Matalebreras• Noviercas• Ólvega• Vozmediano |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351448
 |
**SIMONOVITS Miklós** [ŝimonoviĉ miklOŝ] (naskita la 4-an de septembro 1943 en Budapeŝto) estas hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2007). Lia patro estis István Simonovits.

Biografio
---------

Miklós Simonovits frekventis universitaton en Budapeŝto de 1962 ĝis 1967, poste tuj li ekinstruis samloke en la universitato. En la 1980-aj jaroj li akiris postenon en matematika instituto. Li ofte estis gastoprofesoro en Kanado kaj Usono, krome li esploris ekzemple en Moskvo kaj Prago. Li doktoriĝis en 1981 antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri grafeteorio. Li ricevis memormedalon en 1989, premion en 1993.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A limit theorem in graph theory* (kune kun Pál Erdős en 1966)
* *On the Structure of Edge Graphs-2* (1976)
* *Supersaturated Graphs and Hypergraphs* (kune kun Pál Erdős en 1983)
* *Random Walks in a Convex Body and an Improved Volume Algorithm* (kune kun László Lovász en 1993)
* *Stabilitási módszerek alkalmazása a gráfelméletben* (2008)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 461196
* GND: 1219032212
* VIAF: 104650092
* ISNI: 0000 0000 8020 4580
* SUDOC: 255923988
 |
**Ferenc Kukán,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kukán Ferenc** estis hungara kuracisto pri okuloj, profesoro.

Ferenc Kukán (dekstre)
Ferenc Kukán  naskiĝis la 6-an de oktobro 1898 en Hungara reĝlando en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio). Li mortis la 13-an de decembro 1971 en Szeged.

Biografio
---------

Ferenc Kukán finis la gimnazion en sia naskiĝurbo en 1916, poste li batalis en la 1-a mondmilito. Li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1924, poste li laboris 4 jarojn en kliniko de Pécs, fine 2 jarojn en kliniko en Vieno. Inter 1928 kaj 1939 li instruis en la menciita universitato, kie li estis nomumita privata profesoro en 1936. En tiuj jaroj li studvojaĝis al Parizo, Nancy, Heidelberg kaj Frankfurt. Ekde 1936 li kuracadis komence en Pécs, poste en Kassa. Post la 2-a mondmilito li estis ĉefkuracisto laŭvice en hospitaloj de Gyöngyös kaj Hódmezővásárhely. Li estis nomumita katedrestro kaj klinikestro de Scienca Universitato de Szeged en 1950. Post 2 jaroj li kandidatiĝis. Li ricevis premiojn en 1955 kaj 1969. Li inventis "ophthalmodynamométer", kiu pli perfekte ekzamenis staton de la okulo. Li faris pli perfektaj la operaciojn pri okuloj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A keratitis parenchymatosa kezelése bizmuttal* (1926)
* *Die Bismutbehandlung der Keratitis parenchymatosa* (1936)
* *Adatok a Hand–Schüller–Christian-féle betegséghez* (1943)
* *A hályogseb varrásának kisebb módosítása* (1951)
* *Szemészet* (Oftalmologio), (1962, 1967) - studenta lernolibro (kunaŭtoro)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 549038
 |
**Dénes Ágoston Inczédy** [dEneŝ Agoŝton incEdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Inczédy Dénes Ágoston** estis hungara cisterciana monaĥo, pastro, instruisto, lernejestro, matematikisto.

Dénes Ágoston Inczédy naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1843 en Eger, li mortis la 5-an de septembro 1900 en Pécs.

Gimnazia laboratorio nomata pri Inczédy

Biografio
---------

Dénes Ágoston Inczédy maturiĝis en cisterciana gimnazio en sia naskiĝurbo. Dum lernado li aliĝis al la ordeno en 1859. Li studis teologion en Zirc kaj Veszprém (urbo). Li monaĥiĝis en 1864, same solene post tri jaroj. Intertempe en 1865 li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Pest, en la sekva jaro li pastriĝis. Inter 1865 kaj 1889 li instruis en cisterciana gimnazio de Pécs, poste samloke li estis lernejestro. En 1900 li estis nomumita vicprioro de Szentgotthárd. Li ricevis stipendion en 1894, premion en la sekva jaro.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A katholikus autonomiáról* (1869)
* *A láncztörtekről* (1878)
* *A phonograph, telephon és mikrophon* (1879)
* *A mennyiségtan módszeres kezelése a gymnasiumban* (1885)
* *A pécsi gimnázium története* (1896)
* *A csillagászat elemei* (lernolibro, 1888)

Memorigiloj
-----------

* laboratorio ekde 2014 (vidu la foton!)
* strato en Pécs (1935), sed dum la socialismo tio nuliĝis

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Dénes Ágoston Inczédy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 668492
 |
**Dóra Beregi,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Beregi Dóra** estis hungara-brita tablotenisisto, dufoja brita mondĉampiono. Ŝia origina nomo estis *Dorothea Berger*, baldaŭ ŝi portis la hungarecan nomon *Beregi Dóra*, ŝia geedziĝa nomo en Britio estis *Dora Devenny*, tamen ŝia sporta nomo restis *Dora Berger*.

Dorothea Berger naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1915 en Budapeŝto, ŝia morto ne estas konata.

Biografio
---------

Dóra Beregi estis tablotenisisto en sia naskiĝurbo kaj estis hungara ĉampiono trifoje en 1937 kaj 1938 induope aŭ variduope. Same en 1938 ŝi estis la dua en mondĉampionumo induope ankoraŭ sub hungara flago. En 1939 ŝi translokiĝis al Britio, kie ŝi edziniĝis kaj en 1941 akiris britan civitanecon. Ŝi estis la unua en mondĉampionumoj dufoje en 1948 kaj 1950 induope sub brita flago. En 1950 ŝi translokiĝis al Aŭstralio, en la sekva jaro ŝi gajnis ĉiujn konkursojn en Adelajdo. En 1955 ŝi finis sian sportan karieron. Pli frue ŝi naskis filon en 1948.

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto kun foto legebla pli malsupre
* datenoj kun foto
* rezultoj

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820343
 |



* Portalo pri Biografio
Juan de Valdés Leal, "Finis gloriae mundi" (1672). Sevilo, Hospital de la Caridad
***Sic transit gloria mundi*** estas esprimo de la latina kiu signifas **"tiel pasas mondfamo"**.

Historiaj uzoj
--------------

### Antikva Romo

En Romio - dum triumfaj paradoj, sklavo staris apud la venkinta komandanto sur la ĉaro, kiu tenas oran kronon super sia kapo kaj flustris al li "Memento Mori" ("Memoru la morton", signifante "Memoru, ke vi estas mortonta") aŭ "Tiel mondfamo pasas".

### Kronado de la Papo

En la pasinteco, dum ceremonio por inaŭguro de nova papo, monako tenis brulantan tolon ĉe la piedoj de la papo kaj deklaris al li: "Sancte Pater, sic transit gloria mundi" ("Sankta Patro, ĉi tio estas kiel pasas mondfamo"). Ĉi tiu procezo ripetiĝis tri fojojn dum la ceremonio.

La unuaj mencioj pri ĉi tiu kulto en Vatikano datiĝas de la 13-a jarcento en la verkoj de la dominikana Ethin el Burbono. Pri tio ankaŭ parolas la pastro kaj historiisto Adam Du Osc ĉe la kronado de papo Inocento la 7-a en 1404. La kulto ĉesis en la tempo de Johano Paŭlo la 1-a, kiu rezignis pri la rajto al tondado kaj kronado.

Ĉi tiu kultado inspiris tion, ke bizancanoj alportis al la imperiestro ostojn kaj cindrojn de homo kaj memorigis la grandan kristanan aŭtoritaton, do la papon, ke li estas nur homo, kaj konsiderante ĉi tiun fakton, li devas esti gardanta de ĉiuj aroganteco kaj fiereco.

Eksteraj ligoj
--------------

 **Sic transit gloria mundi** en Vikimedia KomunejoUnu el la anoncoj de la kronado de Johano la Dudek-tria
**Eugène BOCH** (1a de septembro 1855 – 3a de januaro 1941) estis belga pentristo, naskiĝinta en Saint-Vaast, La Louvière, Henegovio, kaj juna frato de Anna Boch, fondinta membro de la grupo *Les XX*.

Biografio
---------

Naskiĝinta en la 5a generacio de la familio Boch, nome riĉa dinastio de fabrikantoj de fajna ceramiko, ankoraŭ funkcianta laŭ la varmarko Villeroy & Boch, Eugène Boch aliĝis al la privata ateliero de Léon Bonnat en Parizo, en 1879. Ekde 1882, kiam Bonnat fermis sian atelieron, li studis en la ateliero de Fernand Cormon. Pentraĵoj liaj estis akceptitaj en la Salono en 1882, 1883 kaj 1885. En 1888, li estis prezentita de la usona pentristo Dodge MacKnight al Vincent van Gogh.

En 1892 li setliĝis en Monthyon (Seine-et-Marne), ne tro for el Parizo. En 1909, li edziĝis al Anne-Marie Léonie Crusfond (?-1933); en 1910 ili translokiĝis al sia ĵus konstruita ĉaledo "La Grimpette", kie ambaŭ loĝis ĝis sia morto.

Eugène subtenis talentajn artistojn, sed malriĉajn, kiel Émile Bernard, kiun li renkontis en la Ateliero Cormon, kaj Paul Gauguin. Aŭ li ŝanĝis tion por verkoj, kiel kun van Gogh. Tiel iom post iom estis arigita grava kolekto de nuntempa arto. Krom sia portreto Eugène Boch posedis alian pentraĵon de van Gogh. Kiel lia fratino Anna, Eugène Boch elspezis grandan parton de la riĉeco, kiujn ili posedis el sia patro, Victor Boch, sukcesa negocisto, helpante aliajn artistojn. Ili aĉetis pentraĵojn el preskaŭ ĉiuj gravaj samtempuloj, plej parto ankaŭ iliaj amikoj.

Le la morto de Eugène Boch en 1941, li heredigis la pentraĵon "La poeto" – kiu estas la titolo de Van Gogh por lia portreto de Eugène Boch, kiun Boch estis ricevinta el Johanna van Gogh-Bonger (bofratino de van Gogh) laŭ la testamentoj de Vincent kaj Theo – al la muzeo Luvro. Nuntempe la pentraĵo estas videbla en la Pariza Musée d'Orsay. Parto de lia kolekto estis aĉetita de sia pranepo Luitwin von Boch kun la intenco krei muzeon pri Anna kaj Eugene Boch.

La retejo pri Eugene Boch estas eltenita el la *Cremerie de Paris* en la Hôtel de Villeroy. Ĝi estas eldonita de lia pranepo kaj de Drino. Thérèse Thomas.

Bibliografio
------------

* Berko, Patrick & Viviane (1981), Dictionary of Belgian painters born between 1750 & 1875, Knokke 1981, p. 51.
* Boch, Anna; Eugène Boch (1994). Hommage à Anna et Eugène Boch. Musée de Pontoise. LCCN 95179953. OCLC 31175453.
* Faider-Thomas, Thérèse (1971). Anna Boch und Eugène Boch: Werke aus den Anfängen der modernen Kunst. Mettlach, Villeroy & Boch. OCLC 420158. Katalogo de Moderne Galerie, Saarland Museum, Saarbrücken, 1971)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eugène Boch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



* Eugene Boch.com kun bildoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 690697
* GND: 128817755
* LCCN: nr94030444
* VIAF: 1074475
* ISNI: 0000 0000 6679 7105
* SUDOC: 033238286
* BNF: 124124823
* ULAN: 500112125
* RKD: 9454
 |
**Zsolt Kézdi-Kovács** [ĵolt kEzdi-kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kézdi-Kovács Zsolt** estis hungara reĝisoro, scenaristo. Lia edzino estis Judit Elek, lia parenco estis László Kézdi-Kovács.

Zsolt Kézdi-Kovács naskiĝis la 1-an de junio 1936 en Petrovgrad (Jugoslavio, nun en Serbio), li mortis la 7-an de septembro 2014 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zsolt Kézdi-Kovács apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1955. Li apogis la hungaran revolucion, en 1957 li estis arestita kaj trudita esti sekreta informisto. Li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1960. Lia ĉefinstruisto estis Félix Máriássy. Li komencis sian reĝisoran karieron en filmaj produktejoj, komence li estis helporeĝisoro. Inter 1987–1989 li estis estro de produktejo, poste li estis liberprofesiulo, sed li havis ankaŭ altajn postenojn ĉe filmistoj. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1970-1998. Lia edzino naskis filon.

Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto)
--------------------------------

* *Szabadságon* (mallonga filmo, 1961)
* *Romantika* (1972)
* *A rejtőzködő* (1986) - ankaŭ scenaristo
* *És mégis* (1991) - ankaŭ scenaristo
* *Az a nap a miénk* (2002) - ankaŭ scenaristo kaj rolanto

Liaj scenarlibroj (elekto)
--------------------------

* *Csutak és a szürke ló* (1961) - ankaŭ reĝisoro
* *A locsolókocsi* (1974) - ankaŭ reĝisoro

Liaj filmoj kiel helporeĝisoro (elekto)
---------------------------------------

* *Félúton* (1963)
* Lumaj ventoj (1969)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 775478
* LCCN: no2009038708
* VIAF: 166339805
* ISNI: 0000 0001 1500 4328
* BNF: 17009365q
 |


* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
**Zsolt Kaltenecker** [ĵolt kalteneker], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kaltenecker Zsolt** estas hungara ĵazpianisto, klavaristo.

Zsolt Kutas  naskiĝis la 12-an de oktobro 1970 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zsolt Kaltenecker devenis el ŝvaba familio. Li komencis lerni pianadon en aĝo 8. Dum la gimnaziaj jaroj li muzikadis amatore. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1996, poste li studis private en Novjorko de Jaki Byard. La unua muzikdisko de Kaltenecker aperis en 1997. Lia alia disko post 3 jaroj ricevis premion "ĵazdisko de la jaro". Nuntempe li jam plej ofte uzas sintezilojn anstataŭ piano kaj faras ĵazon en diversaj orkestroj. Li ricevis premiojn en 1999 kaj 2009.

Elektitaj koncertoj
-------------------

* Ĉeĥio, Slovakio, Japanio, Rusio, Britio, Aŭstrio, Rumanio, Pollando

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633341
* ISNI: 0000 0004 7192 3654
* MBA: 7b99ac74-dccc-4ee9-bae7-8854aa12fc1e
 |
Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/Bildo mankas

Mapo de gubernio Okinavo montranta situon de la Okinava insulo
Administra disdivido de la Okinava insulo
Tradicia domo de la Okinava insulo
La **Okinava insulo** (japane 沖縄島, [okinaŭa ĵima]) estas la plej granda insulo de la Rjukju-insuloj, inter Orientĉina Maro kaj Pacifika Oceano. Ĝi estas politika kaj ekonomia centro de la Gubernio Okinavo.

Krom la oficiala nomo **Okinava insulo**, ankaŭ **Okinava ĉefinsulo** (japane 沖縄本島, [okinaŭa hōntō]) estas uzata en amaskomunikiloj, ĉar la insulo estas parto de pli granda grupo de la Okinavaj insuloj.

Dividoj
-------

La insulo dividitaj en 3 areoj laŭ 3 malgrandaj landoj ekzistintaj antaŭ la fondo de Rjukju-reĝlando: norda, meza kaj suda partoj.

### Norda parto

Ankaŭ nomata **Kunigami** (国頭) aŭ **Jambaru** (山頭). Restas naturaĵoj.

* Nago
* Kunigami-distrikto

### Meza parto

Ankaŭ nomata **Nakagami** (中頭). Multaj bazoj de la usona armeo situas en la parto.

* Ginoŭan
* Okinaŭa
* Urasoe
* Uruma
* Nakagami-distrikto

### Suda Parto

Ankaŭ nomata **Ŝimaĵiri** (島尻).

* Itoman
* Naha
* Nanĵo
* Tomigusuku
* Ŝimaĵiri-distrikto

Vidu ankaŭ
----------

* Okinava lingvo
* Rjukju-insularo
* Kobudo

* Okinava insulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Okinava insulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Okinava insulo en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)
Laŭ la helena mitologio, **Okipeto** (el la greka, «rapida flugilo») estis unu el la Harpioj, monstraj birdoj kun virina kapo. Ŝi ankaŭ ricevis la nomojn Okipodo (rapidaj piedoj) kaj Okitoo (rapida kurantino). En grek-romia mitologio la Harpiojn uzis la gedioj por puni krimulojn. Ili estis tri: Okipeto, Ello kaj Keleno, kaj iliaj gepatroj estis la mara dio Taŭmaso kaj la oceanidino Elektro (aŭ Ozomeno laŭ alternativa versio).

Fineo kaj la Boreadoj atendas la Harpiojn, sur atika kratero el ĉ. 460 a.K..Harpio, laŭ Ulisse Aldrovandi en sia *Monstrorum Historia*, Bologna, 1642.Okipeto kaj sia fratino Ello partoprenis la punadon al Fineo, reĝo de Salmideso. La gedioj ĉagreniĝis pro liaj tre ĝustaj aŭguroj, do blindigis lin kaj ordonis tiun du Harpiojn malebligi Fineon manĝi: ĉiam kiam li pretigis manĝadon, Okipeto kaj Ello eniris lian palacon, forprenis tion kion Fineo pretis manĝi kaj malpurigis la ceteron per iliaj ekskrementoj. Sed kiam alvenis la argonaŭtoj kaj Jasono demandis al Fineo la manieron akiri la Oran Felon, li respondis: "unue, liberigu min de la harpioj". Do, ili pretigis bankedon kaj kaŝiĝis, kaj kiam Okipeto kaj Ello alvenis plenumi la punadon, du el la argonaŭtoj, la flugil-havaj Zeto kaj Kalaiso, atakis la harpiojn kaj persekutis ilin traĉiele.

Kiel klarigas sia nomo, Okipeto estis la plej rapida el la tri Harpioj. Sed tiu rapideco estis tiam malfavora al ŝi, ĉar ŝi bezonis tiom da energio dum la persekutado ke ŝi eklaciĝis kaj frakasis je izolita insulo, unu el la Strofadoj, meze de la oceano. Okipeto petegis kompaton, kaj la argonaŭtoj konsentis (ĉefe pro la interveno de Iriso, mesaĝistino de la gedioj kaj fratino de Okipeto), kondiĉe ke ŝi restu por ĉiam en tiu insulo.

Referencoj
----------

1. ↑  H. J. Rose. *A Handbook of Greek Mythology*. Eld. University Paperback, 1964.
2. ↑  Apolodoro. *Mitologia biblioteko*, 1.121.
3. ↑  Higeno. *Fabloj*, 14.
4. ↑  Apolodoro. *Mitologia biblioteko*, 1.9.21.
La **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** estas moderna religia konstruaĵo en urbo Fertőd (Hungario), en urboparto (iam vilaĝeto) *Eszterháza*.

Historio
--------

En la 1760-aj jaroj konstruistoj de Kastelo Esterházy (Fertőd) fondis novan vilaĝon *Eszterháza*. Religie ĝi apartenis al *Süttör,* sed la katolikoj havis diservojn en kapelo de la kastelo. En 1934 la katolikoj konstruis sonorilostablon, sed poste la planita kapelo neniam estis farita. Fine en 1976 la sonorilostablo estis malkonstruita. Supozeble dum la socialismo la katolikoj havis domon transformitan al preĝdomo. En fino de tiu erao estis konstruita moderna kirko konsekrita en 1986. En 1995 Fertőd kun Eszterháza estis deklarita urbo, samtempe tiu ĉi preĝejo ricevis paroĥan rangon. La orgeno estis kreita en 2008.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en malgranda parko. En la parko troviĝas ankaŭ skulptaĵo pri la Sankta Familio farita en 1740. La moderna fasado estas simetria kaj nur la supra kruco memorigas pri la konstruaĵa funkcio. Interne la altara bildo pri golgoto de Eszterháza estis pentrita en 1986 fare de Erzsébet Udvardi. Aliaj du pentraĵoj prezentas naskiĝon de Jesuo kaj reviviĝon kun Sankta Tomaso.

Sonorilostablo
--------------

La sonorilostablo estas plene malferma. Inter 2 kolonoj estas 4 lignaj ligiloj, kie pendas la 4 sonoriloj. La plej malnova sonorilo venis el la jam ne ekzistanta iama sonorilostablo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 
*

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Sidejo de la Ĉefministro en Erevano, Armenio.
La **Ĉefministro de Armenio** estas la estro de registaro kaj plej altranga ministro en la registaro de Armenio, kaj la konstitucio postulas "determini la ĉefajn direktojn de la registaro, administri la agadojn de la registaro kaj kunordigi la laboron de la membroj de la Registaro". Laŭ la konstitucio de Armenio, la ĉefministro estras la Sekurecan Konsilion, kiu priskribas la ĉefajn direktojn de la defenda politiko de la lando; tiel, la ĉefministro efektive estas la ĉefkomandanto de la Armitaj Fortoj de Armenio. Laŭ la nova konstitucio de 2015, la ĉefministro estas la plej potenca kaj influa persono en armena politiko. La ĉefministro estas nomumita de la prezidanto de Armenio laŭ la voĉdono de la Nacia Asembleo. La ĉefministro povas esti forigita per konfida voĉdono de la parlamento. En la konstitucia referendumo okazinta en 2015, civitanoj voĉdonis favore al parlamenta respublika sistemo en Armenio.

La oficejo de la ĉefministro unue estis establita en 1918 per la fondo de la Unua Respubliko de Armenio. Ĝi malaperis kiam la Unua Respubliko de Armenio estis enmetita en la Transkaŭkaza Socialisma Federacia Soveta Respubliko. Kiam Armenio reakiris sian sendependecon, la posteno de ĉefministro estis reestablita.

* Kategorio Ĉefministro de Armenio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Miksita *nattō* kun sojsaŭco
Natto envolvita en pajlo de rizo
***Nattō*** (japane 納豆) estas derivaĵo de sojo, rezulto de la fermentado de sojfaboj. Tradicia japana kuiraĵo, tre nutra kaj facildigestebla.

*Nattō* havas karakterizan odoron, iom similan al akra maljuniĝinta fromaĝo. Kirlado de *nattō* produktas multajn gluiĝemajn fadenojn. La plado estas manĝita malvarma kun rizo, miksita kun la inkludita sojsaŭco aŭ mustardo. Aliaj ingrediencoj kiel longa cepo aŭ kimĉio estas ofte aldonitaj

Ĝi enhavas vitaminojn (kiel vitamino-K), enzimojn kaj esencajn aminoacidojn, sed eble ĝia ĉefa virto estas *nattokinase* el bacilo (*bacillus subtilis*), ke laŭ estas menciita en sciencaj studoj en sia origina lando, agas kiel forta agento kapabla solvi koaguliĝintan sangon. Pro tiu kondiĉo, bezonas konsulti mediciniston antaŭ manĝi ĝin se oni uzas kontraŭ-koaguliĝantajn medikamentojn.

Nutrado
-------

*Nattō* estas la plej riĉa konata fonto de vitamino K2.

Fontoj
------

1. ↑  Laŭ Vortaro Japana-Esperanta "なっとう【納豆】fabfermentaĵo."
2. ↑

Vidu ankaŭ
----------

* Nattō en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Nattō en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Amanattō
* Japana kuirarto
La insuloj **Natuna** estas arkipelago (272 insuloj) situa en la Natuna Maro en la pli granda Arkipelago Tudjuho, ĉe la nordokcidenta marbordo de Borneo. La insuloj estas administre parto de la provinco Riau-insuloj de Indonezio kaj estas la plej norda nedisputata insulogrupo de Indonezio. La insuloj Natuna estas dividataj en tri grupoj: Norda Natuna, kiu inkludas la insulon Laut (Pulau Laut); Mezan Natuna, kiu inkludas Natuna Besar; kaj Suda Natuna, kiu inkludas Subi Besar.

Ekonomio
--------

Spite gravaj resursoj de natura gaso, plej parto de lokanoj laboras kiel fiskaptistoj aŭ farmistoj. Ne estas grava turisma industrio.

Geografio
---------

La inusloj Natuna estas arkipelago de 272 insuloj de Indonezio, situa en la Natuna Maro inter Duoninsula Malajzio okcidente kaj Borneo oriente. La Natuna Maro siavice estas parto de la Sudĉina Maro.

Ekologio
--------

La insuloj Natuna havas rimarkindan birdofaŭnon kun 71 specioj de birdoj registritaj, inter kiuj la preskaŭ minacataj Fiŝagleto, la Natuna serpentaglo aŭ la rara Arĝentokolombo. Rifoj de koraloj kaj simioj estas aliaj naturaj mirindaĵoj.

Referencoj
----------

* National Geospatial-intelligence Agency (2005) "Borneo: Northwest Coast and Kepulauan Tudjuh"[*rompita ligilo*] *Sailing directions (enroute): Borneo, Jawa, Sulawesi, and Nusa Tenggara* United States National Geospatial-Intelligence Agency
**New Scientist** (Nova Sciencisto) estas ĉiusemajna sciencpopulariga revuo en la angla lingvo. Ekde 1996 funkcias ankaŭ retejo, kie publikigataj estas aktualaj esploroj en scienco kaj teĥnologio por vasta legantaro.

La revuo estis lanĉita en 1956 kaj estas publikigata fare de la eldonejo Reed Business Information. La centra oficejo situas en Londono, publikigataj estas usona, brita, aŭstralia kaj rusia eldonoj.

Distinge de la revuoj Science kaj Nature, New Scientist publikigas ankaŭ artikolojn kiuj ne estis kolege reviziitaj. Enhavo de la revuo varias disde aktualaj esploroj kaj sciencaj novaĵoj ĝis spekulaĵoj pri teĥnikaj kaj filozofiaj temoj.

Referencoj
----------

1. ↑   How New Scientist got started (angle). New Scientist (2006-11-16). Arkivita el la poste malaperinta originalo je 2012-09-02.
2. ↑   Commentary: Editors must be our gatekeepers (angle). Arkivita el la poste malaperinta originalo je 2012-09-02.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* New Scientist ĉe Facebook
* New Scientist ĉe Twitter
* New Scientist ĉe Instagram
* New Scientist ĉe Instagram
* New Scientist ĉe YouTube
**Arguisal** [argiSAL] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la okcidento de la komarko *Alto Gállego* (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco. 

La loĝloko Arguisal mem (884 msm) estas en la norda Valo *Val Ancha*. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.

Historio
--------

Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico. 

Dum la Hispana Enlanda Milito, Arguisal suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj).

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Arguisal oni malaltiĝis ĝis nunaj 13 loĝantoj (2019).

Aktualo
-------

La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, sed lastatempe la komarko turnis sin al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Ŭesko

Referencoj
----------

Bibliografio
------------

* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. "Personajes y Escritores de Huesca y Provincia". Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

Eksteraj ligiloj
----------------

* [http:// Oficiala retejo]

* Kategorio Arguisal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814517
 |
**Carbodies** estis brita fabrikanto de karoserioj kaj taksioj, establita de 1919 ĝis 1988 sur Holyhead Road en Coventry.

Historio
--------

La negoco komenciĝis en 1919, kiam Robert 'Bobby' Jones, eks-ĝenerala direktoro de karoseriisto Hollick kaj Pratt transprenis la karoserian aktivecon de sia tiama dunganto, lignaĵ-komercisto Gooderhams kaj starigis la negocon en loko akirita el Thomas Pass en West Orchard, Coventry. Carbodies faris ​​seriojn da karoserioj por aŭtomobilfabrikoj kiuj ne havis karoseriejon aŭ kies karoseriejo estis troŝarĝita. Tipaj klientoj estis Alvis, Rootes aŭ MG.

Dum la Dua Mondmilito la kompanio produktis karoseriojn por militaj veturiloj kaj komponantojn por aviadiloj.

Post la milito Carbodies havis grandan kontrakton por la fabrikado de karoserioj de Austin kaj ankaŭ mendojn de Ford por la konstruo de kabrioletoj por la modeloj Ford Consul, Ford Zephyr kaj Ford Zodiac. MG kune kun aliaj markoj de BMC restis ankaŭ grava kliento. Carbodies ankaŭ produktis prototipojn kaj ilojn kaj laboris en projektoj kiel la kapoto de la Jaguar-E-Type.

En 1954 Jones vendis la entreprenon al Birmingham Small Arms Company kaj en 1973 BSA estis aĉetita de Manganese Bronze Holdings. Ekde 1989, la kompanio estis nomita London Taxis International.

Taksioj de Carbodies
--------------------

* Austin FX3, 1957Austin FX3, 1957
* Austin FX4Austin FX4
* Austin FX4, 1962Austin FX4, 1962
* FX4Q, 1985FX4Q, 1985

* Fairway, 1990Fairway, 1990
* Fairway, 1995Fairway, 1995
* TX1 en SvislandoTX1 en Svislando
* TX4 en SingapuroTX4 en Singapuro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Carbodies en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* London Vintage Taxi Association
* Oficiala retejo de LTI Arkivigite je 2006-04-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Restaŭrado de Black Cab
* AROnline
***Caravan*** (karavano) estas angla grupo el la regiono de Canterbury, fondita de iamaj membroj de Wilde Flowers, David Sinclair, Richard Sinclair, Pye Hastings kaj Richard Coughlan en 1968. La bando neniam atingis la grandan komercan sukceson, kiu estis vaste antaŭdirita por ili ĉe la komenco de la kariero, sed tamen estas konsiderata ŝlosila parto de la Canterbury-sceno, miksante psikedelan rokon, ĵazon kaj klasikajn influojn por krei distingan progresivan sonon.

La grupo origine restis en Whitstable, Kent, proksime al Canterbury, sed moviĝis al Londono kiam nelonge subskribis kun Verve Records. Post falado de Verve, la grupo subskribis kun Decca Records, kie ili publikigis sian plej kritike aklamitan albumon, *In the Land of Grey and Pink* en 1971. Dave Sinclair postlasis la eldonon de la albumo kaj la grupo disiĝis la sekvan jaron. Hastings kaj Coughlan aldonis novajn membrojn, precipe seksperfortulon Geoffrey Richardson, daŭrante antaŭ fendetiĝi en 1978.

La grupo reformiĝis pluraj fojoj en la sekvaj jardekoj, kaj Caravan daŭre restas aktiva kiel viva grupo en la 21-a jarcento, malgraŭ la morto de Coughlan en decembro 2013.

Studialbumoj
------------

* Caravan (1968)
* If I Could Do It All Over Again, I'd Do It All Over You (1970)
* In the Land of Grey and Pink (1971)
* Waterloo Lily (1972)
* For Girls Who Grow Plump in the Night (1973)
* Cunning Stunts (1975)
* Blind Dog at St. Dunstans (1976)
* Better by Far (1977)
* The Album (1980)
* Back to Front (1982)
* Cool Water (1994)
* The Battle of Hastings (1995)
* The Unauthorized Breakfast Item (2003)
* Paradise Filter (2013)
* It’s None of Your Business (2021)

* Kategorio Caravan (bando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Gurudŭara Bangla Sahib

**Gurudŭara Bangla Sahib** (Pri tiu ĉi sono sono) estas unu el ĉefaj *gurudŭara* de Siĥoj en Delhio, Barato, kaj ĝi estas konata pro sia asocio kun la oka Siĥa guruo, nome Guru Har Kriŝan. Ĝi estas konata ankaŭ pro la baseno ene de sia komplekso, konata kiel "Sarovar." Ĝi estis dekomence konstruita kiel malgranda adorejo fare de la Siĥa Generalo Sardar Bhagel Singh Dhaliŭal en 1783, kiu superrigardis la konstruadon de naŭ Siĥaj temploj en Delhio en la sama jaro, dum la regado de la Mogola imperiestro, Ŝaho Alam la 2-a.

Ĝi estas proksime al la Placo Connaught kaj al Baba Ĥarak Singh Marg kaj ĝi estas tuj rekonebla pro sia orkolora kupolo kaj alta flagbastono de la simbola *Niŝan Sahib*. Proksime estas ankaŭ la Katedralo Sankta Koro.

Notoj
-----

1. ↑   Gurdwara Bangla Sahib - Delhi Gurdwara Bangla Sahib - Banglasahib Gurduwara New Delhi.
2. ↑   Bangla Sahib - Gurdwara Bangla Sahib Delhi, Bangla Sahib Gurudwara New Delhi India.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Gurudŭara Bangla Sahib en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Gurudwara Bangla Sahib Fotaro Arkivigite je 2017-05-23 per la retarkivo Wayback Machine
* Oficiala retejo
* Gurudwara Bangla Sahib Arkivigite je 2010-06-14 per la retarkivo Wayback Machine

28° 37′ 36″ N 77° 12′ 32″ O﻿ / ﻿28.6267 °N, 77.2089 °O﻿ / 28.6267; 77.2089 (mapo)
***Fitna*** (aŭ ***fitnah***, pl. *fitan*; arabe فتنة , فتن: "tento, probo; insurekcio, civila lukt") estas araba vorto kun etendaj konotacioj pri juĝo, sufero aŭ angoro. Temas pri vorto ŝarĝita per gravaj historiaj interplektiĝoj, ankaŭ amplekse uzata en moderna araba. Same kiel ĉe ajna vorto en araba, oni devas distingi inter la signifoj de *fitna* kiel uzita en klasika araba kaj la signifoj de *fitna* kiel uzita en Moderna Normiga Araba kaj en variaj kolokvaj dialektoj. Krome, pro la koncepta gravo de *fitna* en la Korano, ties uzo en tiu verko estu konsiderata separate, kvankam pli proksima al tiu de la vorto en klasika araba.

Krom ties uzado en la Korano, *fitna* estas uszata kiel termino por la kvar fortaj enlandaj militoj ene de la Islama Kaliflando el la 7a al la 9a jarcentoj n.e.

Referencoj
----------

1. ↑  Wehr (1976), p. 696.

Bibliografio
------------

* Wehr, Hans (1976). Cowan, J. Milton, eld. *A Dictionary of Modern Written Arabic* (3a eld.). Spoken Language Services.
La **Eŭropa Volontula Centro** (angle *European Volunteer Centre*, france *Centre Européen de Volontariat* - **CEV**) estas eŭropa reto de nuntempe pli ol 80 volontulaj centroj kaj volontulaj disvolviĝo-agentejoj tra Eŭropo kaj ekster ĝi, kiuj kune laboras por subteni kaj antaŭenigi libervolan aktivadon. CEV vortumas la kolektivajn prioritatojn kaj problemojn de siaj membro-organizaĵoj al la institucioj de Eŭropa Unio. Ĝi rolas ankaŭ kiel centra forumo por la interŝanĝo de politikoj, praktikoj kaj informado pri volontula laboro.

Strategiaj celoj
----------------

* Evoluigi partnerecojn kun EU kaj aliaj institucioj je diversaj niveloj,
* Kunhavigi sciojn pere de eldonaĵoj, sociaj komunikiloj, trejnkursoj, studoj kaj aliaj iniciatoj kaj eventoj.
* Trejni membrojn kaj aliajn koncernatojn pri temoj rilate al voluntula laboro.
* Promocii helpemajn volontulajn politikojn kiel membro de EU-fakulaj grupoj, inkluzive de *European Solidarity Corps*, ĉeesti kaj prezenti ĉe aŭdiencoj kaj konsultoj, kaj organizi CEV-politikajn konferencojn.

Projektoj
---------

Detaloj (nur en la angla) pri la projektoj de CEV troviĝas ĉi tie:

Interkultura edukado
--------------------

La Eŭropa Volontula Centro (CEV) kaj la Eŭropa Federacio por Interkultura Lernado (EFIL) kune organizis atelieron "Identecoj kaj Polarizado", okazinta dum la *Civil Society Days* 2018 dum kiu ĝi esploris la manierojn laŭ kiuj la civila socio povas kontribui al la redukto de polarizado kaj kreskigi interkulturan konscion kaj komprenemon inter civitanoj.

CEV News
--------

"CEV News" estas monata informilo (nur en la angla) kiu provizas informojn pri agadoj de CEV, projektoj de CEV-membroj, EU-politikoj kaj rilataj alvokoj por proponoj, eventoj kaj ĉiajn aliajn gravajn informojn por volontuloj en kjaj ekster la CEV-membraro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de CEV
* *Association for Leaders in Volunteer Engagement* (ALIVE)

Vidu ankaŭ
----------

* Euroclio

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-01-02. Alirita 2018-12-11.
2. ↑   Member Organisations - European Volunteer Centre (CEV). europeanvolunteercentre.org.
3. ↑   Other Publications and Resources. fedvol.ie.
4. ↑
5. ↑    Arkivigite je 2010-06-13 per la retarkivo Wayback Machine
6. ↑  Noto: La *European Solidarity Corps* kunigas gejunulojn por konstrui pli inkluzivan socion, subtenante vundeblajn homojn kaj respondante al sociaj defioj
7. 1 2  (anlga) Civil Society Days 2018 - dokumentoj
8. ↑   Newsletter CEV. us4.campaign-archive1.com.
**Miklós Szabados** [miklOŝ sabadoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szabados Miklós** estis hungara tablotenisisto, 15-foja mondĉampiono.

Miklós Szabados naskiĝis la 13-an de marto 1912 en Budapeŝto, li mortis la 12-an de februaro 1962 en Sidnejo.

Biografio
---------

Miklós Szabados devenis el juda familio. Li estis tablotenisisto en ĉefurbaj sportkluboj inter 1928-1937. Li estis hungara ĉampiono 18-foje inter 1929-1936 unuoble, virduope, variduope aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1929-1937. Li estis la unua en mondĉampionumoj inter 1929-1935 unuoble, virduope, variduope aŭ teame. Li ne revenis el eksterlanda turneo en 1937 kaj li restis en Aŭstralio, kie li same ludis. Baldaŭ li malfermis ludhalon pri tabloteniso, baldaŭ pri briĝo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto legebla pli malsupre
* biografio angle kun foto
* biografio angle

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 820577
 |




* Portalo pri Biografio
**Eugène Michel Antoniadi** (naskiĝis la 1-an de marto 1870 en Konstantinopolo, mortis la 10-an de februaro 1944 en Parizo; vera nomo Eugenios Mihail ANTONIADIS) estis greka astronomo kaj ŝakludisto Li karieris en Francio kaj ricevis la francan ŝtatanecon en 1928.

Li estis ankaŭ nomata **Eugenios ANTONIADIS** aŭ **Eugène Michael ANTONIADI** aŭ eĉ, erare, **Eugène Marie ANTONIADI**.

Li interesiĝis pri astronomio en 1888 kaj faris unuajn desegnojn de la cielo per lorno de 47 mm, kaj per alia de 108 mm. Li sendis siajn unuajn laborojn al Camille Flammarion, kiu publikigis ilin en sia revuo "L'Astronomie".

En 1881 li aniĝis al la Société astronomique de France (*Astronoma Societo de Francio*) kaj instaliĝis en Francion en 1893. Flammarion akceptis lin en la observatorio de Juvisy-sur-Orge, kies adjunkta direktoro li iĝis en 1895.

Diligenta observanto de Marso li portempe aliĝis, kiel Flammarion, al la hipotezeo de la marsaj kanaloj; sed, observinte Marson dum la opozicio de 1909 per la lorno de 83 cm de la observatorio de Meudon, li konkludis, ke la kanaloj estas optika iluzio.

Li observis ankaŭ Merkuron kaj Venuson. Li provis desegni mapon de Merkuro, sed liaj mapoj estis falsaj, ĉar li bazis ilin sur la malprava hipotezo de la ligita rotacio de Merkuro.

Li observis radiajn strukturojn en la ringoj de Saturno. Li montras ke la malplenoj en la ringoj ne estas tute malplenaj, sed estas "loko de malplidenso en partikloj".

En 1902, malamikiĝinte kun Camille Flammarion, li foriris en Brition kaj Turkion, kie li interesiĝis pri arkeologio. Li akiris de la sultano Abd-ul-Hamid la 2-a permeson foti la enon de la moskeo Hagia Sofia (ankaŭ konata kiel baziliko Sankta Sofio) de Konstantinopolo. Li publikigis de 1907 al 1909 sian laboron sub formo de tri volumoj entenante pli de 1000 fotaĵoj, desegnoj kaj planoj.

Li revenis en Francion en 1909. Kvankam reamikiĝinte kun Flammarion, li laboris en la observatorio de Meudon, kie li povis uzi ekvatorialan lornon de 83 cm, per kiu li konstatis la neekziston de la marsaj kanaloj.

Li estas konata por esti kreinta la skalon de Antoniadi kiu mezuras sur skalo de 1 al 5 la kvaliton de observo, vidpunkte de la atmosfera turbulenteco. 1 estas plej trankvila atmosfero, 5 estas tre turbulenta areo kiu malhelpas ĉiujn observojn.

Krom astronomo, Antoniadi estis bonega ŝakludisto.

Honoroj
-------

* En 1927 li iĝis kavaliro de la Honora Legio, por servo al Francio dum la dua mondmilito: Estante poligloto, li kunlaboris kun la sekreta servo.
* En 1932 li ricevis la premion Lacaille de la Franca Akademio de Sciencoj.
* Oni donis lian nomon al du alfrapaj krateroj, unu sur Luno, la alia sur Marso.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eugène Michel Antoniadi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* france Resuma biografio
* france Detala biografio de Eugene Antoniadi (eltiraĵo de Ĉio pri la mezurunuoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 325884
* GND: 11631558X
* LCCN: n50021311
* VIAF: 59217830
* ISNI: 0000 0000 7243 5602
* SUDOC: 075880881
* BNF: 13008704t
 |
**Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Teleki.

Historio
--------

La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1271. Oni trakonstruis ĝin en la 16-a kaj 18-a jercentoj, la sanktejo restis origina, la navo estas jam pli nova, la sakristio estis malkonstruita. Dum komence de dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis, sed en la 1700-aj jaroj la nova loĝantaro estis kalvinanoj, kiuj uzis la forlasitan katolikan kirkon. En 1745 la katolikoj reakiris la konstruaĵon. En 1751 la preĝejo plene renoviĝis. En la 1900-aj jaroj oni faris la nun videblan enirejon. Inter 1971-1973 plena renoviĝo okazis, ekde tiam estas videbla fundamento de la malkonstruita sakristio.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola ĉe rando de la vilaĝo apud la malnova tombejo. La fasado havas meze la enirejon, antaŭe du kolonoj tenas malgrandan kovraĵon. La plej supre la malgranda turo altiĝas. La tegmento estas kovritaj per ŝindoj. Interne la baroka altaro estis farita en 1763. La triumfarko havas skulptaĵo]]jn kun maloftaj motivoj.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro aŭ en la plej proksima dimanĉo.

Fontoj
------

* 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]
* Arkivigite je 2018-05-03 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Iselsbergpass, Willkommen Tafel in der Provinz Trentino, Italien.jpgIselsbergpass, Willkommen Tafel in der Provinz Trentino, Italien
La **Eŭropa Regiono Tirolo-Sudtirolo-Trentino** (germane *Europaregion Tirol-Südtirol-Trentino*; itale *Euregio Tirolo-Alto Adige-Trentino*) estas eŭropa regiono formita fare de la aŭstria federacia lando Tirolo kaj la italaj provincoj Sudtirolo kaj Trentino. 

La limoj de la unuiĝo egalas al la antaŭa aŭstra-hungaria Tirolo. Disigita post unua mondmilito, la regiono retenis multon da sia kultura identeco. La multjaraj kulturaj, sociaj kaj ekonomiaj ligoj kaj la rekono de konverĝaj interesoj bazitaj sur la tradicia rolo kiel transita lando, same kiel la plejparte identaj medicirkonstancoj en la centraj Alpoj, estis la bazo por la kreado de la Eŭregio en 1996.

Translima kunlaboro inter la tri najbaroj hodiaŭ kovras multajn kampojn, inkluzive de turismo, trafiko, infrastrukturo, sociservoj kaj mediaj temoj. En 2001, la komuna *Alpendeklaration* (Alpa deklaracio), ĉarto pri daŭripovo, postulis repacigon de ekonomiaj celoj kun la deziro de la loka loĝantaro konservi ĝian medion. 

La renkontiĝoj inter la parlamentoj de la tri provincoj ( *Dreier Landtag*) estas okazigataj en diversaj lokoj de historia graveco, kiel ekzemple Insbruko kaj la antaŭa ĉefurbo de Tirolo, Merano.

Komuna kontaktoficejo de la tri provincoj estis starigita en Bruselo por kreskigi la rilatojn de la eŭregio kun la Eŭropa Unio.
**Miklós Sinai** [miklOŝ ŝinai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sinai Miklós** estis hungara pastro, kalvinana episkopo, profesoro.

Miklós Sinai  Arkivigite je 2014-09-10 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 16-an de aprilo 1730 en Hajdúbagos. Li mortis la 27-an de junio 1808 en Debrecen.

Biografio
---------

Miklós Sinai frekventis lernejon en Debrecen, depost 1754 li plulernis en Vieno, Oxford, Gröningen, Franeker. Hejmenveninta en 1759 li instruis unu jaron en Kunmadaras, poste en altlernejo en Debrecen. Li estis elstara pedagogo, tial li elektita kalvinana episkopo en 1791, sed post 2 monatoj tiu titolp estis forprenita, samtempe la profesoreco. ĉar li pensadis iomete alimaniere pri la klavinismo. Baldaŭe la instruada stato estis akceptita.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* ’’Sylloge actorum publicorum, quae pacificationis Viennensis historiam illustrant’’ (1790)
* ’’Historia ecclesiastica’’

Memorigiloj
-----------

• strato kaj lernejo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo Arkivigite je 2014-09-10 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-08-07 per la retarkivo Wayback Machine