recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Roon Staal** (naskiĝis la  6-an de marto 1980(nun 1980-03-06) (43‑jara) en Hoorn) estas nederlanda kantaŭtoro kaj aktoro en muzikaloj.

Biografio
---------

En 1991 kaj 1992 je junaĝo li ludis la rolon de Gavroche en la muzikalo Les Miserables (La mizeruloj) de Joop van den Ende enscenigoj. Krom tio li kiel infano kunlaboris en diversaj televidprogramoj de Van den Ende.

En 2001 li eldonis kompaktdiskon kun la kanto *Help me through the night* (Helpu min tra la nokto), verkita de sia onklo Ede Staal. La kanto multfoje estis disaŭdigita kaj elkreskis al regula disko de Radio Noord. En 2002 li ludis la ĉefrolon en la rokopero Tommy en produktaĵo de la orkestro de la reĝa nederlanda aerarmeo, kun inter aliaj Laura Vlasblom kaj Bert Heerink. En 2006 li ludis, apud Henk Poort en la rolo de Rembrandt, la rolon de Titus en Rembrandt la muzikalo.

En 2010 li eldonis sian unuan albumon, *The journey* (La vojaĝo). La kantoj estis registritaj en la Jersey Rock Studios de la brita kantaŭtoro Gilbert O'Sullivan. En la albumo estas miksaĵo de anglaj kaj nederlandaj kantoj.

Ekde septembro 2010 ĝis inkluzive julio 2011 li, kune kun inter aliaj Chantal Janzen, Freek Bartels kaj Hajo Bruins, ludas en la muzikalo Petticoat (Subjupo) kiel kantaŭtoro Peter Koot. Li ankaŭ laboras je sia dua albumo, *The silence of light* (La silento de lumo) kiu ekdoniĝos en 2012.

Diskaro
-------

### Unuopaĵoj

* *Help me through the night* (2001)
* *A million eyes* (Miliono da okuloj) (2002)
* *She's gone* (Ŝi foriris) (2005)

### Albumoj

* *The journey* (2010)
* *The silence of light* (antaŭvidata)

### DoVoDoj

* *The journey live dvd* (2011)

Teatra laboro
-------------

* Les Miserables - Gavroche (1991-1992)
* Tommy - Tommy (2002)
* Rembrandt la muzikalo - Titus (2006)
* Petticoat - Peter Koot (2010-2011)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Helpu min tra la nokto (youtube)
* Kion ili faris? (youtube)
**Johannes CUNO** (naskiĝinta en 1555 en Erfurto, mortinta en 1598 en Calbe/Saale) estis germana teologo. Li mortis de la pesto.

Vivo
----

La filo de bakisto iĝis lernanto ĉe la Konsilantargimnazio en 155, en 1671 studento, en 1572 bakalaŭro, en 1574 magistro. En 1574 li transloĝiĝis al Jena por studi teologion. En 1576 li iĝis viclernejestro de la gimnazio en Mühlhausen, en 1577 paroĥestro en Horsmar, en 1578 en Hemleben, en 1583 en Erfurt-Bindersleben.

Pro denunco li devis demisii en 1587. Unue li vivis sur heredita tereno en Erfurto kaj iĝis en 1590 kunlaboranto (lektoro pri la hebrea lingvo) ĉe la gimnazio en Eisleben kaj verkis gramatikon de la hebrea por la lernantoj (*Grammatica Hebraea ad usum scholarum*, 1590). En 1592 li iĝis rektoro en Calbe, en 1594 diakono ĉe la surloka ĉefpreĝejo.

Teologaj aspektoj
-----------------

Kiel teologo li apartenis al peranta skolo kaj taksitis pro tio de kelkaj kvazaŭ kaŝa kalvinisto.

Por anstataŭi la tro sekularan procesion de almozpetantaj infanoj okaze de la festo de la Tri reĝoj (6-a de januaro) li verkis kristnaskan teatraĵon *Ein schön christlich Action von der Geburt und Offenbarung des Herrn* (1595) kiu estis surscenejigita ĉiun jaron. La ludo komenciĝas per la anonco farita peranĝele al Mario kaj finiĝas je la reveno el Egiptujo. La stilo estas en popolaj, simplaj rimoj, entenas kantojn kaj timas eĉ ne obscenaĵojn - kio estis moda tiutempe. La Virgulino denoncitis per la diablo kiel sorĉistino kaj devas pruvi sian nekulpon en la templo kune kun adultino. Same piecaj paŝtistoj konfrontiĝas al nekredantaj kolegoj (ilin karakterizas platdiĉa lingvo). La verkisto kompatas la malriculxojn. La morala kaj edifa kialo de la ludo substrekatas per jena fino: Herodo, la adultino kaj la aliaj pekuloj jam surtere punatas, dume Jesuo - kontraŭ ĉiuj ruzoj - elektatas ĉefa sacerdoto.

Literaturo
----------

* K. Eberlein: "Johannes Cuno. Leben und Werk eines Dramatikers aus dem 16. Jahrhundert", in: *Mühlhäuser Geschichtsblätter* 30, 1931, p. 206-25
* J. Biereye, Zum Leben d. Dichters Mg. J. C. aus Erfurt 1555-97, ebd. 31, 1932, p. 234-50

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe NDB

Vidu ankaŭ
----------

* Johannes Cuno (1463-1513)
* Johannes Cuno (1557-1610)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri komunumo kaj ties ĉefa urbo de la meksika subŝtato Coahuila. Pri aliaj signifoj vidu la apartigan liston Arteaga. |

**Arteaga** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Arteaga. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05004.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19622 loĝantojn. El tiuj estis 10008 viroj kaj 9614 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1818,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1660 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

Granda parto de la komunumo Arteaga apartenas al la majesta Montaro de Arteaga, kiun oni konsideras kiel la meksika svislando pro belaj arbaraj pejzaĝoj kaj neĝaj montopintoj dum vintro. Kelkfoje la minimumaj temperaturoj en vintro atingas -15 °C. Arteaga havas la unikan skicentron de tuta Meksiko, kiu nomiĝas Monterreal.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 16501 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 7 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,042 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 13613 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1246 personoj al la protestantisma religio. 40 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 383 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
**Péter Pál Pálfy** [pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pálfy Péter Pál** estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).

Péter Pál Pálfy  naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1955 en Debrecen.

Biografio
---------

Péter Pál Pálfy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1973-1978, poste li eklaboris en matematika instituto, sed samtrempe li instruis en la universitato. En 1980 li doktoriĝis en Universitato de Budapeŝto. Baldaŭe kelkfoje li instruis ankaŭ eksterlande. Li iĝis universitata profesoro en 1990. En 1997 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri teorio de grupoj. Li ricevis premiojn inter 1982-2012.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Congruence lattices of finite algebras and intervals in subgroup lattices of finite groups* (1980)
* *Short presentations for finite groups* (1997)
* *Részcsoporthálók* (2004)
* *On the number of p-regular elements in simple groups* (2009)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
Darłówko – plaĝo kaj lumturo
Darłówko – lumturo
La disŝovebla ponto en Darłówko, la nura en norda Pollando
La disŝovebla ponto en Darłówko ĉe la elfluejo de rivero **Wieprza** (prononcu: vjepĵa)
Darłówko - la eniro al la haveno kaj lumturo, foto farita el la disŝovebla ponto (septembro 2008)
Darłówko - la haveno, foto farita el la disŝovebla ponto
La plaĝo kaj banejo en Darłówko, t.e. ĉemara kvartalloĝo de Darłowo
Darłówko nokte - la elfluejo de la rivero **Wieprza** (prononcu: vjepĵa)
Darłówko - la ekskursŝipo
La orienta kajo de la haveno en Darłowo/Darłówko
**Darłówko** estas la ĉemara kvartalloĝo de la urbo Darłowo ĉe la elfluejo de la rivero Wieprza (prononcu: vjepĵa) al la Balta Maro, kaj situas en la regiono *Wybrzeże* (marbordo) *Słowińskie*. Darłówko ne nur somere estas grava kuraca, turisma kaj ripoza loko.

Esperanto
---------

Meze de decembro 2015 venis de Puck al Darłówko la Senata Esperanto-ekspozicio. La Senata Ekspozicio dum sia turneo tra Pollando unue estis oktobre 2012 en Varsovio en la Pola Senato kaj estis organizita okaze de la **125-jara Jubileo de Esperanto** fare de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando), polaj parlamentanoj: senatanoj Edmund Wittbrodt, Kazimierz Kleina, Andrzej Grzyb kaj sejmanino Teresa Hoppe kun financa helpo de **Mecenato de Esperanto** el Japanio Etsuo Miyoshi. Post la Senato la E-ekspozicio estis en Malborko, Nowy Staw, Tczew, Gdynia, Pelplin, Wołów, Złotoryja, Vroclavo, Sosnowiec, Czeladź, Będzin, Lębork, Lodzo, Loviĉo, Sztum, Kwidzyn, Elbląg, Slupsko, Kępice, Darłowo, Łeba, Miastko, Kartuzy kaj Puck. Al Darłówko la ekspozicion invitis la lokaj esperantistoj de EDE-Pollando **Halina Borysiewicz** kaj doktoriĝ-kandidato **Mariusz Borysiewicz** kun la vic-prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra (legu: Kozira), ĉio kunlabore kun la Urbestro de Darłowo. La vernisaĝo okazis la 18-an de januaro 2016 je la horo 13:00 en la ekspozici-salono de la haveno en Darłówko (). En februaro 2016 la Senata Esperanto-ekspozicio pluveturis al urbo Ustka.

Referencoj
----------

1. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rügenwaldermünde Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine – historia retejo
La **Deklaracio pri framasonismo *Quaesitum est*** estas pontifika dokumento de la Kongregacio por la doktrino de la kredo koncernanta framasonismon, promulgita la 26an de novembro 1983 kaj aprobita de papo Johano Paŭlo la 2-a.

Enhavo
------

La teksto prezentiĝas kiel respondo al tiuj kiuj petis ĉu la juĝo de la Katolika Eklezio rilate framasonismon estas ŝanĝata, pro la fakto ke ĝi ne estas eksplicite menciita en la nova Kodo de Kanona Juro.

La Kongregacio por la doktrino de la kredo asertas ke la juĝo de la katolika Eklezio ne estas ŝanĝata, ke la aliĝo al tiuj asocioj restas malpermesita, kaj ke la katolikaj fideluloj al ĝi adherantaj vivas en stato de morta peko, pro tio estas al tiuj rezervita la medicina puno de la ekskomuniko dum la restado en tiuj asocioj.

"**Senŝanĝas tial la negativa juĝo de la Eklezo pri la framasonismaj asocioj ĉar iliaj principoj estis ĉiam konsiderataj neakordigeblaj kun la doktrino de la Eklezio kaj tial la aliĝo al ili restas malpermesita. La fideluloj membriĝantaj al tiuj asocioj, krom vivi en stato de grava peko, perdas la rajton aliri Eŭkaristion.** Tiele kardinalo Joseph Ratzinger, estonta Papo Benedikto la 16-a, fine emerita papo.

Motivaĵoj
---------

La dokumento estis bezonata ĉar la nova kanona kodo, malsame ol la kodo de 1917, ne mencias framasonismon; referencon al tiu problemo oni vidas en la koda kanono 1374 kiu altrudas: "Tiu kiu adheras al asocio komplotanta kontraŭ la Eklezio estu punata per ĝusta puno; krome tiu kiu promovas kaj regas tian asocion estu punata per interdikto. Tia deklaro klarigas definitive la juĝon de la Eklezio rilate framasonismon.

La intrinsekaj motivaĵoj estas: framasonismo konfesas, ordinare statute, naturalismon. Temas ĉi -kaze pri filozofia naturalismo kiu fondiĝas sur la principo laŭ kiu ne eblas scii ion pri la dia revelacio ĉar la nura vojo al la scio estas la scienca metodo. Evidente, se la dia Revelacio ne eblas aŭ nekoneblas kristanismo senfundamentas. 

Evidente, laŭ scienculoj dikredantaj, la vojo al la scio ne limiĝas al determinataj sciencaj metodoj.

Notoj
-----

1. ↑  Deklaracio pri framasonismo, aŭtoro: Kongregacio por la doktrino de la Kredo.
2. ↑  .}
3. ↑  Rimarkindas ke se la Katolika Eklezio celas pri la eterna savo de framasonoj, precipe zorgas por ke siaj fideluloj konsciu pri la kontrasto de sia kredo kun framasonismo. Tio en ĉiuj dokumentoj kiuj de plurjacentoj la Apostola Seĝo promulgis rilate framasonismon, kiuj estas:

	* 1738, la papa buleo "In eminenti apostulatus" de papo ààààà [1]
	* 1751, la papa buleo "Providas" de Benedikto la 14-a [2]
	* 1884, publikigo de la encikliko "Humanum Genus" de papo Leono la 13-a [3]
	* 1917, Benedikto la 15-a entenigis en la "Codex Juris Canonici (kanona kodo) la leĝerojn n. 684 kaj n. 2335.
	* 1983, en la nova etoso de la dua Vatikana Koncilio, Johano Paŭlo la 2-a promulgis àààà.

Vidu ankaŭ
----------

* Kanona kodo
* Kongregacio por la doktrino de la kredo
* Framasonismo
* Kongregacio por la doktrino de la kredo
**Dat** estas datuma distribuilo kun versia kontrolo por spuri ŝanĝojn kaj eldoni datumarojn. Ĝi estas precipe uzata por datuma scienco, sed povas esti uzata por spuri la ŝanĝojn de ĉia datumaro. Kiel distribuita revizi-kontrola sistemo ĝi celas rapidon, simplecon, sekurecon kaj subtenon de distribuitaj, nelinearaj laborfluoj.

Dat estis kreita de Max Ogden en 2013 por normigi la manieron, kiel datumaj analizistoj kunlaboras pri la ŝanĝoj, kiujn ili faras al datumaroj. Ĝi estas evoluigata de la Teamo Dat Arkivigite je 2018-06-23 per la retarkivo Wayback Machine pere de la financa subtenado de *Code for Science*, la *Fondaĵo John S. kaj James L. Knight* kaj la Fondaĵo Alfred P. Sloan.

Dat estas libera programaro disponata laŭ la kondiĉoj de la Reviziita BSD-permesilo (3-klaŭza).

Vidu ankaŭ
----------

* Interplaneda dosiersistemo

Referencoj
----------

1. ↑   Introducing Dat: If Git Were Designed For Big Data (at 00:00:03). YouTube. Alirita 2017-01-26.
2. ↑   dat (angle). Alirita 2017-01-26.
3. ↑   initial readme · datproject/dat@4646792 (angle). Alirita 2017-01-26.
4. ↑   Dat. Knight Foundation. Alirita 2016-01-26.
5. ↑   Technology & Data For Good. Code for Science & Society. Alirita 2016-01-26.
6. ↑   Dat Grant. Alfred P. Sloan Foundation (2014). Alirita 2016-01-26.
**Friederike Wilhelmine Auguste SCHMIDT** (naskiĝinta la 3-an de aŭgusto 1833 en Vroclavo, mortinta la 10-an de junio 1902 en Lepsiko) estis germana pionirino feminisma, edukisto, ĵurnalistino kaj aktivulino por rajtoj virinaj.

Vivo
----

Estis Auguste filino de prusa artilerileŭtenanto Friedrich Schmidt kaj sia edzino Emilie (fraŭline: *Schöps*). En 1842 la familio translokiĝis al Poznano kie inter 1848 kaj 1850 Auguste studis instruistaĵojn. Inter 1850 kaj 1955 ŝi deĵoris kiel privata instruistino por pola familio kaj poste ĉe privata lernejo en Supra Rybnik. Poste, inter 1855 kaj 1860 ŝi lernigistinis ĉe la "Municipa lernejo Mario Magdaleno" en Vroclavo. En 1861 ŝi troviĝis en Lepsiko por estri la superan knabinan lernejon *Latzelsche Höhere Privattöchterschule*.

Ekde 1862 ŝi estis instruistino de literaturo kaj estetiko ĉe unu el la porknabinaj institutoj *Mädchenbildungsinstitut* de Ottilie von Steyber. Unu el ŝiaj studentoj estis la fama Clara Zetkin. En 1864 ŝi komencis amikecon kun Louise Otto-Peters.

En 1866, ŝi interligis kun Louise Otto-Peters en fondado de *Allgemeiner Deutscher Frauenverein/ADF* (Ĝenerala unio de germanaj ulinoj) en Lepsiko (la solena fondo okazis en Friedrichroda) por labori por la aliro de taŭgaj virinoj al alteduko kaj la profesioj same kiel pli bona protekta leĝaro por laborado. Schmidt kaj Otto-Peters funkciis komune kiel prezidantinoj kaj redaktis la pordungitaran gazeton "Neue Bahnen".

En 1869 ŝi fondis la Unuiĝon de germanaj instruistoj kaj edukistoj kaj en 1890, kune kun Helene Lange kaj Marie Loeper-Housselle, ŝi fondis en Friedrichroda "Allgemeiner Deutscher Lehrerinnen-Verein/ADLV" (Ĝenerala germana porinstruista asocio).

Auguste Schmidt kun la amikino kaj samideanino Louise Otto-Peters, en: *Die Gartenlaube*, 1871
En 1894, ŝi iĝis la unua prezidanto de "Bund Deutscher Frauenvereine/BDF", (Ligo de germanaj virinaj asocioj), kiu sukcese unuigis 34 civitanrajtan movadojn de virinoj sub ununuran organizon. Ŝi demisiis en 1900 kaj mortis en 1902.

Verkaro
-------

Ŝi publikigis du romanojn en 1868 kaj unu novelo en 1895.

* *Tausendschön*, *Veilchen* (1868)
* *Aus schwerer Zeit* (1895).

Honoroj
-------

En la 2003-a jaro 14 metrojn longa plakedo estis ĉemetita al la domo en kiu ŝi vivis inter 1863 ĝis 1864 ĉe la lepsika Lortzings-strato nr 5 por honori ŝian agadon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Franzke, Astrid, "Schmidt, Auguste" en: Neue Deutsche Biographie 23 (2007), p. 179 Biografio surreta ĉe NDB

* Kategorio Auguste Schmidt en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 647098
* GND: 117501867
* LCCN: nb2004015990
* VIAF: 301629716
* ISNI: 0000 0000 4381 0469
* BNF: 10415821f
 |
Ekzemplero de la Deklaro de la 16a de februaro, per kiu proklamiĝis, denove, la sendependiĝon de nova Litovio kun demokratia kaj suverena registaro.
La **Deklaro de Sendependo de Litovio** (litove *Lietuvos Nepriklausomybės Aktas*) aŭ **Deklaro de la 16-a de februaro** estis subskribita de la Konsilio de Litovio la 16-an de februaro 1918, tiel proklamante la restaŭradon de suverena kaj demokratia ŝtato, kun ĉefurbo en Vilno. La deklaro estis akceptita de dudek subskribintoj kiuj ĉeestis kunvenon prezidita de Jonas Basanavičius. Ĝi estis la fina rezulto de aro da internaciaj rezolucioj, inkluzive de la rezolucio de la konferenco de Vilno kaj la deklaro de la 8-a de januaro.

La tuja efekto de la anonco de la restaŭrado de Litovio estis limigita. La germanaj aŭtoritatoj malpermesis ĝian diskonigon, pro kio la teksto estis publikigita kaj distribuita sekrete. Tio baris la progreson de la konsilio, kaj la germanoj daŭre kontrolis la landon. La situacio ŝanĝiĝis post la malvenko de Germanio en la Unua Mondmilito. En novembro 1918 la litovoj formis sian unuan registaron kaj la konsilio de Litovio prenis la kontrolon sur la teritorio de Litovio. Tamen ĝi devis fronti plurajn konfliktojn, sed la sendependeco de Litovio fariĝis fakto.

Kvankam la originala deklaro perdiĝis, ĝia legaco restis. Ĉi tiu simpla deklaro estas la leĝa radiko de la ekzistado de nuna Litovio, dum la intermilita periodo kaj depost 1990. Ĝi formulis la bazajn principojn kiujn sekvis ĉiujn konstitucioj de Litovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Litovio
* Historio de Litovio
* la ekzila Litova gimnazio Hüttenfeld (litove formale *Vasario 16-osios gimnazija*, gimnazio "16-a de februaro" pro la deklaro de Sendependo de Litovio tiutaga)

* Kategorio Deklaro de Sendependo de Litovio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Auguste VACQUERIE** (naskiĝinta la 19-an de novembro 1819 ĉe Villequier, Seine-Maritime; mortinta la 19-an de februaro 1895 en Parizo) estis franca ĵurnalisto kaj literaturulo.

Li estis ekde siaj pli fruaj tagoj admirinto de Victor Hugo, kun kiu li konektiĝis per la geedzeco de sia frato Charles kun Léopoldine Hugo. Inter liaj plej fruaj romantikaj produktaĵoj estas volumo de poemoj, *L'Enfer de l'esprit* (1840), traduko de *Antigono* (1844) kunlabore kun Paul Meurice kaj melodramo *Tragaldabas* (1848). Li estis unu el la gravaj kontribuintoj al la *Evenement* kaj sekvis Hugon en lian ekzilon en Ĵerzejon. En 1869 li reiris al Parizo, kaj kun Meurice kaj aliuloj fondis la kontraŭimperian *Rappel*-on. Liaj artikoloj en tiu ĵurnalo estis pli ol unufoje la okazo de leĝaj procedoj. Post 1870 li fariĝis redaktoro. Aliaj el liaj verkoj estas *Souvent homme varie* (1859), komedio strofa; *Jean Baudry* (1863), la plej sukcesa el liaj teatraĵoj; *Aujourd'hui et demain* (1875); *Futura* (eldonita en 1900), kaj poemoj pri filozofiaj kaj homarhelpaj temoj. Li eldonis kolektitan eldonon de siaj teatraĵoj en 1879 kaj tezaron en 1885. Vacquerie mortis pro sifiliso.

* Kategorio Auguste Vacquerie en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 138355
* GND: 117680818
* LCCN: no93012424
* VIAF: 84075776
* ISNI: 0000 0000 6635 3125
* SUDOC: 027173410
* BNF: 119273970
* ULAN: 500327365
* RKD: 375588
* NKC: jn20010601062
 |
Buĉejo kaj buĉota bovo.
**Buĉejo** estas industria instalaĵo ĉu ŝtata aŭ privata en kiu oni buĉas farmobestojn por ties posta procezado, stokado kaj komercado kiel viando aŭ alia klaso de produktoj de animala deveno (manĝaĵoj). La lokigo, funkciado kaj la procezoj uzataj varias laŭ serio de faktoroj kiaj la proksimeco de la produktisto, la loĝistiko, la publika sansistemo, la mendokvanto fare de la kliento, kaj ĝis religiaj aŭ moralaj preskriboj. Krome la problemoj de poluado pro restaĵoj kaj rubaĵoj devas esti evititaj pere de ĝusta planado kaj taŭgaj ekipaĵoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Buĉejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Teknologio de buĉejoj
* Strukturo kaj funkciado de mezgrandaj buĉejoj en disvolviĝantaj landoj, FAO
* Esplorado ĉe buĉejoj de Hispanio Arkivigite je 2014-12-17 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 515648
* GND: 4125824-1
* LCCN: sh85123301
* NDL: 00573486
* NKC: ph237398
* BNE: XX540106
 |
**Ralph NADER** (naskita je la 27-a de februaro 1934 en Winsted, Konetikuto) estas reprezentanto, batalanto de la konsumantaj rajtoj, prezidento-kandidato en Usono.

Ralph Nader en 2007Nader naskiĝis kiel filo de libanaj enmigrintoj, studis juron en Princeton, kie li en 1955 akiris la BA-nivelon (Bachelor of Arts), poste en Harvard la LLB (Bachelor of Law) 1958.

Ekde 1959 laboris li kiel prokuroro en Hartford (Konetikuto). De 1961 ĝis 1963 li prelegis en la Universitato de Hartford, inter 1967 kaj 1968 en Princeton.

En 1965 aperis lia libro *Unsafe at Any Speed*, en kiu li pruvis, ke multaj en Usono produktitaj aŭtomobiloj (specife tiuj de General Motors) estas malfortaj strukture. La efiko de la libro atingis eĉ la usonan kongreson, kaj oni akceptis novajn leĝojn pri la plibonigo de la sekureco.

En 1971 ekis lia iniciato Public Citizen, organizaĵo por la efektivigo de la konsumaj rajtoj, en kiu laboris ĉefe volontuloj.

En 2000 li partoprenis en la usona prezidenta elekto kiel kandidato de la Usona Verda Partio kontraŭ George W. Bush kaj Al Gore kaj ricevis 3 milionojn da voĉoj (2,74%), tiel helpante la prezidentiĝon de Bush (liaj voĉdonantoj estis pli frue voĉdonantoj de la Demokrata Partio). Lin apogis dum la kampanjo ekz. Michael Moore, kiu skizis sian opinion en la libro ’’Stupid White Men’’.

La 22-an de januaro en 2004 Nader denove kandidatis por la prezidenteco. La respublikanoj apogis lin dum lia kampanjo, tiel malfortigante la demokratan kandidaton John Kerry, sed tio fakte ne influis la finrezulton (li ricevis 0,4 %).

La 24-an de februaro 2008 li denove anoncis partoprenon en la prezidenta elekto kiel sendependa kandidato.

* Ralph Nader en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ralph Nader en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 28532
* GND: 119350653
* LCCN: n80067178
* VIAF: 69736991
* ISNI: 0000 0001 0984 5577
* SUDOC: 071198377
* NDL: 00450950
* NKC: jo2002159879
 |
**Ralph de Gael** (n. antaŭ 1042, verŝajne en Hereford; m. ĉ.1096) estis grafo de Norfolk kaj Suffolk kaj Lordo de Gaël (en Bretonio) et Montfort.

En 1065 li aniĝis al la armeo de Conan la 2-a (Bretonio) kiam tiu sieĝis Combour. La sekvantan jaron li batalis sub Vilhelmo la Konkerinto ĉe Hastings. En 1069 li forpelis skandinavan armeon kiu invadis East Anglia kaj okupis Norwich: eble pro tio Vilhelmo la Konkerinto nomumis lin grafo de Norfolk kaj Suffolk. Li konstruigis preĝejon en Norwich.

En (aŭ antaŭ) 1075 li edziĝis al Emma de Guader, fratino de Roĝero de Breteuil (2-a grafo de Hereford) kaj filino de Vilhelmo FitzOsbern (1-a grafo de Hereford) kaj Alicio (aŭ Adelisa), filino de Roĝero la 1-a de Tosny, Normandio. Ralph kaj Emma havis filinon, Amice, kiu edziniĝis al Roberto de Beaumont (2-a grafo de Leicester).

Vilhelmo la Konkerinto estis malpermisinta la edziĝon de Ralph kaj Emma. Ralph kaj Roĝero de Breteuil komplotis kaj ribelis, kune kun aliaj nobeloj, kontraŭ Vilhelmo. Inter la ribelantoj estis Waltheof, grafo de Northumbria, kiu forlasis la konspiron kaj malkaŝis la komploton al Lanfranc. La afero fiaskis. Kiam Roĝero penis transiri la riveron Severn kun sia armeo, por kuniĝi kun la soldatoj de Ralph de Gael, li estis haltigata de armeo sub Wulfstan (episkopo de Worcester) kaj lojaloj nobeloj. Proksime al Kembriĝo Ralph de Gael mem renkontis pli fortan armeon sub la soldat-episkopoj Odo de Bayeux kaj Ĝofredo de Montbray (Ĝofredo komandis ke oni fortranĉu la dekstrajn piedojn de la ribelantoj). Ralph retretis al Norwich, postkurata de la reĝa armeo. Li fuĝis al Danio por peti helpon, lasante sian edzinon defendi la kastelon de Norwich. Post iom da tempo estiĝis akordo per kiu Emma kaj ŝiaj sekvantoj devis eliri de Anglio: ŝi kaj Ralh estis senigataj de siaj posedaĵoj en Anglio kaj ŝi iris al sia bieno en Bretonio, kie Ralph aliris al ŝi.

En 1076 Ralph ribelis kontraŭ Hoel la 2-a (Bretonio), kaj estis sieĝata ĉe Dol. Vilhelmo la Konkerinto subtenis Hoel, and Ralph fine eniris pacakordon.

En 1096 Ralph partoprenis la 1-an krucmiliton, akompanata de sia edzino: ambaŭ mortis survoje al Palestino.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 281854
 |
**Sirpa Hannele IHANUS**, laŭ hungarlingve kutima nomordo **IHANUS Sirpa Hannele**, estas finna-hungara skulptisto. Ŝia edzo estas Lajos Bíró (skulptisto).

Imre Nagy (politikisto) Sirpa Hannele Ihanus
Sirpa Hannele Ihanus naskiĝis la 9-an de januaro 1959 en Tuupovaara.

Biografio
---------

Sirpa Hannele Ihanus studis en libera arta lernejo en Helsinko (1978-1979), arta lernejo en Kankaanpää (1979-1982), Hungara Belarta Universitato en (1985-1986). Ŝi ricevis finnajn stipendiojn en 1985 kaj 1987, baldaŭ hungaran en 1991. Ŝi vivas ekde 1987 en Budapeŝto kaj ŝi ricevis ankaŭ hungaran ŝtatanecon. Ŝi kreas skulptaĵojn el bronzoj kaj lignoj, krome skulptaĵetojn. Ŝi ricevis precipe ekspoziciajn premiojn inter 1982-2000.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Tampere (1984, 1987, 1990)
* Nyíregyháza, Mátészalka (1989)
* Budapeŝto (1991)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Pori (1983)
* Tokaj (1987)
* Budapeŝto (1991, 1996)
* Nagyatád (1992, 1994)
* Arthalo Budapeŝto (1995, 1997, 2001)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* Hilkka Kuusela (1985, Ilomantsi)
* fontano (1994, Mátészalka)
* Ignác Alpár (2005, Nyíregyháza)
* Imre Nagy (politikisto) (2006, Mátészalka, vidu la bildon!)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 624935
 |
**Benjamin Rowland** (naskiĝis la 2-an de decembro 1904 en *Overbrook*, kvartalo de Filadelfio en Pensilvanio; mortis la 3-an de oktobro 1972 en Kembriĝo, Masaĉuseco) estis usona arthistoriisto specialiĝinta pri la arto de suda Azio. Li estis profesoro ĉe Universitato Harvard.

Rowland en la aĝo de 23 jaroj diplomiĝis ĉe Universitato Harvard kun bakalaŭro en 1928 kaj doktoriĝis pri arthistorio en 1930. La temo de la disertaĵo, publikigita en 1932, estis la 15-jarcenta kataluna pentristo *Jaume Huguet*. De 1930 li estis tutoro ĉe Harvard kaj turnis sin al azia arto, por kiu li lernis la japanan kaj la ĉinan lingvojn. En 1932/33 li entreprenis studvojaĝon al Tokio kaj Kioto, Pekino kaj Barato (Nov-Delhio) kaj en 1936/37 al Barato, Afganio, Pakistano kaj Cejlono (la nuna Srilanko) por studi budhismajn murpentraĵojn. Lia studo de helenisma-romia influo sur budhana skulptaĵo - aparte fokusita en la antikva regiono Gandaro - establis lian reputacion kiel arthistoriisto. En 1941 li iĝis lektoro en la Universitato Harvard kaj en 1950 profesoro kiel posteulo de *Langdon Warner*, de 1960 kiel *Gleason Profesoro de Belartoj*. Dum 2-a Mondmilito li estis spionoficiro por la Usona Mararmeo en Vaŝingtono. Krom sia profesoreco, li estis kuratoro de la azia kolekto ĉe la universitata arta muzeo *Fogg Art Museum* en Kembriĝo, Masaĉuseco. Li prelegis ne nur pri sia fako, orienta Barato, sed ankaŭ pri, ekzemple, amerika arto. En 1955 li estis elektita al la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj.

Li pentris akvarelojn, kiujn li ankaŭ publike ekspoziciis en diversaj galerioj. Li kolektis sudazian arton kaj testamentis la kolekton al la Muzeo Viktoria kaj Alberto en Londono.

Li estis amiko de la kuratoro de hinda arto ĉe la Bostona Belarta Muzeo Ánanda Ĉómarasvami kiu prezentis lin al hinda arto en la fruaj 1930-aj jaroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri li en la reta Vortaro de Arthistoriistoj (angle *Dictionary of Art Historians*)

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 806882
* GND: 123524717
* LCCN: n50022316
* VIAF: 8297553
* ISNI: 0000 0001 0868 1419
* SUDOC: 061226645
* BNF: 12636494t
* ULAN: 500123564
* NDL: 00525707
* BIBSYS: 90871490
* NKC: jx20101108036
 |
Strikposteno antaŭ la Lviva Politekniko kun la postulo de enkonduko de la benka geto
La **benka geto** (pole *Getto ławkowe*) estis formo de diskriminacio kontraŭ judoj ĉe polaj altlernejoj en la 1930-aj jaroj. Ĝia celo estis apartigi judojn de aliaj studentoj kaj depreni ilian rajton preni iun ajn lokojn en aŭditorioj aŭ klasĉambroj, la sidoj estis elektitaj de universitato mem.

La termino estis kreita de polnaciaj junularaj organizacioj (interalie: Nacia Demokratio, Tutpola Junularo kaj Nacia-Radikala Tendaro). En novembro 1931, dum antisemitaj tumultoj pereis pola studento Stanisław Wacławski, li estis dufoje vundita pere de ĵetitaj ŝtonoj. Por rememorigi la okazaĵon ekde 1931, ĉiujare en novembro estis organizitaj antisemitaj tumultoj nomataj aŭtunaj manovroj.

Oficiala postulato pri la benkaj getoj aperis en 1933 kaj ili estis unue enkondukitaj ĉe la Lviva Politekniko en 1935. Rektoroj el aliaj altlernejoj ekaplikis la segregacion, kiam ĝi estis oficiale leĝigita en 1937. Sub la sistemo, judoj estis devigitaj sidi je la maldekstra flanko de la klasĉambroj kaj la aŭditorioj, kaj kristanoj je la dekstra. Tamen praktike neeblis apartigi studentojn en malgrandaj klasĉambroj. Multaj profesoroj protestis kontraŭ ĉi tiu formo de diskriminacio sed plimulto apogis la ideon, tial rektoroj Władysław Jakowicki kaj Stanisław Kulczyński eksiĝis. Foje judaj studentoj protestis kaj staris dum la lekcioj anstataŭ sidi sur la elektitaj lokoj. Multaj kristanoj volis montri solidarecon kaj sidis aŭ staris kune kun judoj. Profesoroj, kiuj subtenis ĉi tian agadon, ankaŭ gvidis siajn lecionojn starante.

La segregacio finiĝis je la komenco de la Dua Mondmilito, kiam la plejmulto de la polaj altlernejoj fermiĝis. Multaj judoj pereis en holokaŭsto dum la germana okupacio.

Referencoj
----------

1. ↑   getto ławkowe (pole).
2. ↑   "Słowo" (pole) (260), p. 1.
3. ↑   Lux in tenebris lucet! Rocznica wprowadzenia getta ławkowego na Uniwersytecie Warszawskim (pole).
4. ↑   Getto ławkowe (pole).
5. ↑   Dr hab. Jolanta Żyndul: Głównym celem getta ławkowego było wypchnięcie Żydów z Polski (pole).
6. ↑   Uniwersytet Stefana Batorego. Przed 80. laty wprowadzono getto ławkowe (pole). Arkivita el la originalo je 2021-07-12. Alirita 2021-07-12.
7. ↑  Iwanowska, Wilhelmina.  Mój życiorys naukowy (pole).

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 732072
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Blankvanga sito** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Sitedoj *Sittidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Sito *Sitta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Blankvanga sito** *Sitta leucopsis*Gould 1850 |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Blankvanga sito  |

 |
| v • d • r |

**Blankvanga sito** estas eta paseroforma birdo. Ĝi apartenas al sita genro. Simile kiel aliaj membroj de sitedoj (krom roka sito kaj persia sito) ĝi loĝas en arbaraj aŭ arbar-similaj teritorioj. Ili estas kune kun la amerika Karolina sito la ununuraj membroj de la sitoj kiuj ne havas nigran traokulan strion, sed la tutan vizaĝon blankan.

Aspekto
-------

Illustraĵo fare de John Gould kaj H. C. Richter
Ĝi estas 13 cm longa birdo, ne nur kun blankaj vangoj, kiel la nomo sugestas, sed ankaŭ kun tre **blankaj vizaĝo, mentono, gorĝo kaj brusto**, dum la resto de subaj partoj nome ventro kaj flankoj estas ruĝecaj kiel ĉe aliaj sitoj; supraj partoj estas nigra krono kaj ĉefe malhelgrizaj kun blueca nuanco. La subvosto montras blankan horizontalan strion. La kontrasto inter la malhelaj supraj partoj kaj la blankaj vizaĝo kaj subaj partoj estas pli markita ĉe tiu specio ol ĉe aliaj sitoj. Ne estas traokula strio.

Disvastiĝo
----------

Blankvanga sito (*Sitta leucopsis*)
El Orienta Afganio al okcidenta Nepalo kaj okcidenta Ĉinio  
(10 milionoj). Ties natura habitato estas borealaj arbaroj kaj moderklimataj arbaroj.

Nutrado
-------

Ili manĝas insektojn, kiujn ili serĉas sur arbotrunkoj kaj branĉetoj.

Vivmaniero
----------

Ili estas solecaj birdoj.

Reproduktado
------------

Ili nestumas en arbotruoj.

Notoj
-----

1. ↑  Harrap & Quinn (1996) p148–80 "White-cheeked Nuthatch"

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Sitta leucopsis Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 27an de julio 2007.

Libroj
------

* Tits, Nuthatches and Treecreepers, Harrap and Quinn, (angle) ISBN 0-7136-3964-4
* The Nuthatches, Erik Matthysen, Academic Presss 1998, (angle) ISBN 0-85661-101-8


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Blankvanga sito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Blankvanga sito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Blankvanga sito en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Blankmanĝaĵo
La **Blankmanĝaĵo** estas dolĉa parfumita kremo kun cinamo kaj citronŝelo kiu estas manĝata kiel deserto. Dum la Mezepoko ĉi manĝaĵo ankaŭ fariĝis per birdobrusto, rizamelo, sukero, migdaloj kaj kelkfoje lakto kaj aliaj ingrediencoj.

La rizamelo por ĝin densigi venis al Eŭropo tra la araba kulturo. Nuntempe ĝiaj ĉefaj ingrediencoj estas la migdallakto, maizamelo, cinamo kaj pulvorigita kaj la branĉetoj, citronŝelo kaj sukero. Ĝi estas tre tradicia en Reus (Taragono) kie ĝi fariĝas el migdaloj, amelo, sukero, citronŝelo kaj cinamo. Ankaŭ en Balearoj, ĝi kutime fariĝas el bovina lakto anstataŭ la migdala.

Plaje verŝajne la esprimo katalunlingva *menjar blanc* venas el la araba *ispidba* aŭ la arab-persa *sepidba*. Ĉi dolĉaĵo nomiĝas *menjar blanc* en la kataluna (laŭvorte, ‘blanka manĝaĵo'; el la kataluna venas tradukoj al aliaj lingvoj eŭropa kiaj *blanc-manger* en la franca, *biancomangiare* en la itala, *blancmange* en la angla, kaj *Flammeri* en la germana.

* Kategorio Blankmanĝaĵo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Triangulo mergita en seloformo ebeno (paraboloido), kaj ankaŭ du deturniĝantaj ekstraparalelaj linioj.
**Diferenciala Geometrio** estas matematika fako kiu uzas la metodojn de diferenciala kaj integrala infinitezima kalkulo, kaj ankaŭ lineara kaj multlineara algebro, por studi problemojn pri geometrio. La teorio de ebenaj kaj spacaj kurboj kaj de surfacoj en la tri-dimensia Eŭklida spaco formis la bazon por la 18-a kaj 19-a jarcentoj. Ekde la fino de la 19-a jarcento, diferenciala geometrio evoluis en kampo pli interesita pri geometriaj strukturoj sur glataj sternaĵoj.

Estas rilata kun diferenciala topologio kaj kun la geometriaj aspektoj de la diferencialaj ekvacioj. Grigori Perelman-a pruvo de la Konjekto de Poincaré, uzante la teknikojn de Ricci-a fluo, montris la potencon de la diferencialageometria metodo por problemoj pri topologio kaj reliefigis la gravan rolon de la analitikaj metodoj.

Diferenciala geometrio havas sian precipan aplikon en la ĝenerala teorio de relativeco, kie ĝi permesas modeli kurbecon de spactempo.

* Kategorio Diferenciala geometrio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 304401
* GND: 4012248-7
* LCCN: sh85054146
* BNF: 133188233
* NDL: 00560656
* NKC: ph119440
 |
**Franz Wilhelm Emil EINERT** (naskiĝinta la 5-an de julio 1826 en Keula, mortinta la 13-an de februaro 1896 en Arnstadt) estis germana historiisto.

Vivo kaj instruista tempo
-------------------------

La filo de justickonsilisto frekventis la gimnazion en Sondershausen gis 1846 kaj studis teologion kaj filologion en Jena kaj Tübingen. En 1850 li iĝis instruisto ĉe la mezlernejo de Sondershausen kaj predikado-kandidato, malantaŭe privata instruisto kaj de post 1851 instruisto pri historio, geografio, germana lingvo kaj religio ĉe la gimnazio de Arnstadt. En 1860 li nomumitis supra instruisto *(Oberlehrer)* kaj en 1868 profesoro. En la jaro 1880 li edziĝis al Marie, nask. Ziegler kaj ekloĝis en la Marlitt-strato nr. 1. En 1881 li devis retiriĝi pro orela malsano.

Kariero kiel publika historiisto
--------------------------------

La saman jaron li komencis, laŭ komisio de ĉefurbestro Julius Hülsemann, trarigardi kune kun Hermann Schmidt la dosierojn urbajn en la urbodomo de Arnstadt: ĉar arkivkonsilisto Carl August Burkhardt de Weimar intencis verki libron pri dokumentoj de Arnstadt. Einert dediĉis sin al la fondo de la urbo-arkivo, estis fondomembro de la Muzea asocio de Arnstadt kaj verkis plurajn kulturhistoriajn eseojn, precipe pri la historio de la urbo. Li publikigis siajn esplororezultojn en la fakgazetoj *Zeitschrift des Vereins für Thüringische Geschichte und Altertumskunde Jena* kaj *Arnstädter Nachrichts- und Intelligenzblatt*.

Artikoloj (elekto)
------------------

* *Johann Jägeraus Dornheim, ein Jugendfreund Luthers*, Jena 1883
* *Der große Brand zu Arnstadt 1581*, Jena 1884
* *Arnstadt in den Zeiten des Dreißigjährigen Krieges*, jena 1887, 1889 kaj 1891
* *Aus den Papieren eines Rathauses*, Arnstadt 1892
* *Ein Thüringer Landpfarrer im 30jährigen Kriege*, 1893
* "Aus Schloß Neidecks Vergangenheit", en: *Alt-Arnstadt 1/1901*, p. 23-34

Literaturo
----------

* Becker, Jörg (eld.): Historische Grabstätten auf dem Neuen Friedhof Arnstadt, Eldonejo de la Verein Stadtgeschichte, Arnstadt 2009, p. 20
**Emil Gaul,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gaul Emil** estas hungara arkitekto pri internaj spacoj, fasonisto, altlerneja instruisto.

Emil Gaul naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1947 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Emil Gaul akiris arkitekturan-meblartan diplomon en Arta Altlernejo Moholy-Nagy en 1971, liaj plej gravaj instruistoj estis György Szrogh kaj Sándor Borz Kováts. Inter 1971-1981 li laboris en oficejo, kie li okupiĝis pri establoj de ekspozicioj, sed post la diplomo li estis ankaŭ privata fasonisto. Inter 1981-1990 li estis vicestro en studio pri fasonoj. Li ekinstruis en la Arta Altlernejo ekde 1987 kiel lektoro, ekde 1991 docento, vicrektoro (1991-1993), ankaŭ katedrestro (1991–2006). Intertempe li akiris plian diplomon en 1999 en Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj doktoriĝis en 2002. Li akiris sciencan gradon DLA en 2006, post 2 jaroj habilitiĝo okazis. Inter 2003-2006 li ricevis stipendion por akiri DLA. En 2008 li ekinstruis en Universitato de Nyíregyháza kaj li pensiuliĝis en 2016. Li ricevis premiojn inter 1973-1999.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Anyagok* (lernilo kaj pedagogia gvidilo, 1980)
* *Art and Technology in Hungarian Education* (kunaŭtoro, 1990)
* *Episodes from the Social History of Hungarian Art Education* (kunaŭtoro, 1997)
* *Az ifjúság és a digitális kultúra* (kunaŭtoro, 2015)

Laboroj
-------

* internaj spacoj de pli ol 300 ekspozicioj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2020-03-19 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692790
* LCCN: nb2006025248
* VIAF: 73377798
* ISNI: 0000 0000 7908 813X
 |
**Emil Felletár,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Felletár Emil** estis hungara farmaciisto, kemiisto.

Memortabulo pri Emil Felletár
Emil Felletár  naskiĝis la 1-an de junio 1834 en Tapolca. Li mortis la 5-an de februaro 1917 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Emil Felletár frekventis mezlernejojn en Veszprém (urbo) kaj Pest (urbo), poste li akiris farmacian diplomon en Scienca Universitato de Pest, fine li doktoriĝis en 1862. En la sekva jaro li estis nomumita privata profesoro pri juĝeja kaj polica kemio en la menciita universitato. Inter 1869 kaj 1879 li instruis en akademio pri komerco. En 1871 li ricevis la titolon "tutlanda kemiisto". Ekde 1883 li estis instituestro, kie li okupiĝis pri kemio rilataj al procesoj.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Über drei neue organ. Verbindungen: Caprylonitrit, Pelargonitril, Caprylamid* (1868)
* *Tapasztalatok törvényszék-vegyészeti gyakorlatomból* (1874)
* *A vérfoltok biztos felismeréséről* (1887-90)
* *A törvényszéki chemia elemei* (1897)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Tapolca

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Emil Felletár en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Emil Concilia**, laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Concilia Emil**, estis hungara pastro, literaturhistoriisto. Li estis konata ankaŭ pri siaj pseŭdonimoj *Békési, Békéssy aŭ Békesi* [bEkEŝi] Emil.

Emil Concilia naskiĝis la 3-an de majo 1847 en Ecseg, li mortis la 28-an de septembro 1916 en Nagyszombat (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Trnava en Slovakio; la fontoj menciaj plurajn datenojn!).

Biografio
---------

Emil Concilia lernis en Gyöngyös, Esztergom kaj Nagyszombat, li studis teologion en Vieno. Li pastriĝis en 1870. Li estis pastro en Nagymaros, Esztergom kaj Nógrádvadkert, poste li estis malsana ĝis 1877, pli poste li estis du jarojn ĉefamilia edukisto. Li havis plurajn postenojn en la diocezo, en 1897 li estis kanoniko, en 1904 preposto, en 1905 titulara abato. Dum sia aktiva periodo li okupiĝis ankaŭ pri la mezepoka latinlingva hungara literaturo.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Magyar írók az Árpádházi kir-ok korában* (1896)
* *Magyar írók az Anjouk és utódaik korában* (1899)
* *Magyar írók Hunyadi Mátyás korából* (1902)

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Eksteraj ligiloj
----------------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 825830
 |


* Portalo pri Biografio
**Costco** (prononcata **Kostko**) estas la plej granda ĉeno de pograndaj vendejoj en Usono kaj la naŭa en la mondo. En septembro 2017, la firmao funkciigas 741 vendejojn en Usono, Kanado, Aŭstralio, Meksiko, Tajvano, Sud-Koreio, Japanio kaj Hispanio. En decembro 2022, ĝi estas la dua plej granda ĉeno de nutraĵoj en la mondo post Walmart.

La vendo de varoj en la vendejoj de la firmao estas farita pogranda kaj nur al klubanoj. En 2014, Costco havis ĉirkaŭ 55 milionojn da klubanoj kaj ĝia vendo nombris 112.64 miliardojn USD. Costco estas la unua usona kompanio kiu kreskis al valoro de 3 miliardoj da dolaroj en malpli ol ses jaroj. Kelkaj el la vendejoj estas malfermitaj al publiko kaj kelkaj vendas nur per livero. Ankaŭ, kelkaj el la vendejoj specialiĝas pri oficeja ekipaĵo kaj en la pasinteco ekzistis vendejoj kiuj specialiĝis pri dommaroj kaj tiuj kiuj specialiĝis pri manĝaĵo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Costco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Officiala UR retejo
* Why every Costco product is called 'Kirkland Signature'? - CNN


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 825028
* GND: 1090643578
* LCCN: no97003813
* VIAF: 131656243 131298278, 131656243
* NDL: 001115547
 |
**Mission Viejo** estas urbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Orange (Kalifornio). La urbo estis nomita la plej sekura urbo en Usono laŭ statistiko en 2009. 

Situo de Mission Viejo en Kalifornio

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 47 km²
* Loĝantaro: 93.483 (en 2011)
* Supermara alteco: 121 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h )
* Poŝtkodoj: 92690-92692, 92694
* Telefonkodo: 949

Fora panoramo de Mission Viejo

Geografio
---------

Mission Viejo situas en valo en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato.

Historio
--------

En la nuna Mission Viejo hispanoj-meksikanoj paŝtadis brutojn kaj ŝafojn, ĉar la kampoj ne estis konvenaj por agrikulturo. La loknomo devenis de Ranĉo Mission Viejo, granda hispana terkoncesio de kiu la komunumo estis fondita. Post 1848 usonanoj alvenis akirante Supran Kalifornion. En 1960 trakonstruo de la urbo komenciĝis kaj tio finiĝis en la 1980-aj jaroj.

Klimato
-------

Mission Viejo situas en mediteranea klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 11-23 °C, en septembro la rekordo estas 42 °C, en decembro la rekordo estas -6 °C. Jare pluvas po 354 mm. La pluvo kulminas en februaro, en aŭgusto praktike ne pluvas. Pro la proksimeco al la oceano noktaj kaj matenaj nuboj estas sufiĉe oftaj. Neĝado estas tre malofta.

Famuloj
-------

En Mission Viejo mortis hungardevena pentristo Ferenc Daday.

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio
**Misty** estas ĵaza titolo, kiun komponis en 1954 pianisto Erroll Garner. Per la poste aldonita teksto de Johnny Burke la kanto fariĝis ankaŭ daŭra ero de la repertuaro de la popularmuziko.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

La kanto
--------

*Misty* ekestis onidire dum flugo ekde San-Francisko trans Denvero al Ĉikago dumvide de impona ĉielarko kaj fajnaj pluvokurtenoj, kiuj preterpasis. Garner komence ne notis la baladon kaj ŝanĝis je fruaj prezentadoj eĉ la akordan kaj taktan sinsekvojn. Nur en 1955 la kanto estis finfine fiksita laŭ la kantoformo A-A'-B-A' en 32 taktoj kaj la tonalo E♭-maĵoro. La akoddsinsekvo de la partoj A similas al tiu de Cherokee.

En 1955 Johnny Burke verkis tekston, kiu estis konceptita per la titolo *Misty* („nebula") de komence sentimentala, sed akcentis, ke amo kaj karesemo estas pli bonaj ol zorgo aŭ orientiĝo pri la hieraŭo. Tiam ankaŭ ludos mil violonoj.

Graveco
-------

La peco jam frue evoluis al ĵaza normkanto, de kiu liveris novversiojn Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan (1959), Billy Eckstine (1960), Frank Sinatra, Peggy lee, Dakota Staton, Etta James, June Christy kaj Carmen McRae. Pianistoj kiel Ahmad Jamal, Duke Jordan, George Shearing, Oscar Peterson aŭ John Hicks novinterpretis la pecon. Aŭdindajn saksofonversiojn surdiskigis Ben Webster, Benny Waters, Dexter Gordon, Eddie Lockjaw Davis, Ricky Ford kaj Dave Koz. Bob Brookmeyer surdiskigis la kanton en 1964 kun Stan Getz kaj Herbie Hancock. La *Five Trombones* ĉirkaŭ Frank Rosolino interpretis la kanton *Misty* kun la kantensemblo *The Four Freshmen*. Ankaŭ gitaristoj kiel Jim Hall (1976) kaj Larry Coryell (1993) prezentis ĝin.

Literaturo
----------

* Hans-Jürgen Schaal (Hrsg.) *Jazz-Standards. Das Lexikon*; Bärenreiter, Kassel, 2004 (3-a eldono); ISBN 978-3-7618-1414-7

Eksteraj ligiloj
----------------

* Portreto de la kanto ĉe *jazzstandards.com*
* Notoj Arkivigite je 2012-04-30 per la retarkivo Wayback Machine ĉe Wikifonia
Geilo dumvintre
la loka preĝejo
la stacidomo
**Geilo** estas vintrosporta loko en Norvegio. Ĝi situas en rekta najbareco al la okcidente situanta nacia parko *Hardangervidda*, en alteco de pli-malpli 800 metroj super la marnivelo kaj en distanco de proksimume 250 kilometroj de la norvegia ĉefurbo Oslo. La loĝloko apartenas al la komunumo Hol kaj estas ties administra centro.

Historio
--------

Post malfermo de fervoja linio de Oslo al Bergen en la jaro 1909, la unuaj feriantoj per la nova trafikilo alvenis al Geilo. De tiam la loko kontinue pli kaj pli evoluis al vintrosporta centro.

Trafiko
-------

Krom pere de la fervoja linio inter Oslo kaj Bergen kaj pervoje, Geilo atingeblas pere de flughaveno proksime de la urbo Dagali (IATA-kodo: ENDI; ICAO-kodo: DLD). Geilo situas pli-malpli mezvoje inter la du urboj Oslo kaj Bergen.

Ekonomio
--------

La metio de arta forĝado en Geilo havas longan tradicion. La loka industrio evoluis el lokaj farmbienoj kaj forĝejoj. Nuntempe tranĉiloj, hakiloj kaj pliaj laboriloj el Geilo estas vendataj en multaj landoj de la mondo.

Turismo
-------

**Dumvintre**

Geilo estas centro por skiado: ekzistas pli ol 220 kilometrojn longa reto de neĝaj trakoj por skikurado, kaj 18 skiliftoj. La deklivaj skiadovojoj sume longas 25 kilometrojn, kaj havas maksimuman altodiferencon de 275 metroj. La skia areo situas pli alte ol la loĝloko, inter 900 kaj 1175 metroj super la marnivelo.

En 1980 en Geilo okazis la dua Vintra Paralimpiko.

**Dumsomere**

Somere la regiono estas ŝatata aparte de migrantoj, fiŝkaptantoj kaj montaj biciklantoj. La vojo *"Rallarweg"* tuj lime de la nacia parko *Hardangervidda* kreiĝis dum la konstruado de la fervoja linio inter Oslo kaj Bergen kaj nun estas longdistanca bicikla vojo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Geilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo pri la loko