recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo ZH en Schlatt ZH staras por la svisa Kantono Zuriko. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Schlatt**.. |


---

**Schlatt ZH** (prononcu *ŝlat*) estas komunumo en la distrikto Vinterturo, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 694 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Vilaĝocentro de Oberschlatt kun tradiciaj faktrabdomoj
Schlatt situas en la oriento de la Kantono Zuriko inter Vinterturo kaj Turbenthal sur la nordokcidenta deklivo de la monto *Schauenberg*. La komunumo konsistas el la municipoj *Unterschlatt*, *Oberschlatt*, *Waltenstein* kaj *Nussberg*.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Schlatt limas en nordo al Elsau, en oriento al Hofstetten, en sudoriento al Turbenthal, en sudokcidento al Zell, kaj en en okcidento al la distriktĉefurbo Vinterturo.

Trafiko
-------

Per la poŝtaŭtobuslinio 680 al Vinterturo Schlatt estas konektita kun la reto de la Zurika Trafik-Unio.

Historio
--------

Unua skriba mencio de la municipo Nussberg datiĝas el la jaro 744 kiel *Nuzperech* kaj de Unterschlatt el la jaro 754 kiel *Slâte*. Temis en ambaŭ kazoj kiel donacdokumentoj al la Monaĥejo Sankt-Galo. La municipoj post diversaj ŝanĝoj de posedantoj, inter kiuj troviĝis la Grafoj de Kiburgo, dum la mezepoko en la 15-a jarcento fariĝis posedaĵo de la urbo Zuriko kaj estis integritaj al la voktdistrikto Grafejo Kiburgo.

Vidu ankaŭ
----------

* Schlatt

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Schlatt ZH en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Schlatt ZH
* Schlatt ZH en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Vinterturo |
| --- |
| Altikon • Bertschikon • Brütten • Dägerlen • Dättlikon • Dinhard • Elgg • Ellikon ĉe Turo • Elsau • Hagenbuch • Hettlingen • Hofstetten • Neftenbach • Pfungen • Rickenbach • Schlatt • Seuzach • Turbenthal • Wiesendangen • **Vinterturo** • Zell |  |

 |
La **saro-ciklo** estas periodo de 223 monatoj (proksimume 6585,3213 tagoj, aŭ preskaŭ 18 jaroj kaj 11 tagoj), kiu povas esti uzata por antaŭdiri eklipsojn de la suno kaj la luno. Unu saro-ciklon post la eklipso, la suno, tero, kaj luno revenas al proksimume la sama relativa geometria pozicio, kaj preskaŭ identa eklipso okazos - tiu fenomeno estas nomata "eklipsa ciklo".
Serio de eklipsoj, kiuj estas apartigataj per unu saro-cirklo, nomiĝas **saro-serio**.

Historio
--------

La unuaj personoj, kiuj dokumentigis la fenomenon de saro-ciklo, estis la la astromoj de la Nov-Babilona Imperio en la lastaj jarcentoj antaŭ nia erao.
Poste la fenomeno estis konata al Hiparko, Plinio la Maljuna kaj Ptolemeo, sub malsamaj nomoj.

La sumera kaj babilona vorto "ŝar" (*šár*) estis unu el la mezurunuoj de antikva Mezopotamio kaj kiel numero havis valoron de 3600. La nomo "saro" (greke σάρος *saros*) estis unue donita al la eklipsa ciklo fare de Edmond Halley en 1691, kiu prenis la vorton el la bizanca enciklopedia vortaro *Suido*, el la 11-a jarcento. La informo en la enciklopedia vortaro Suido siavice devenis de la Kroniko de Eŭsebio de Cezareo, kiu citis *Berosos*, babilonian verkiston el la helenisma epoko.

Mekanika kalkulo de la ciklo estas enkonstruita en la Meĥanismo de Antikithera.

Notoj
-----

1. ↑   Tabuloj 1414, 1415, 1416, 1417, 1419 de: T.G. Pinches, J.N. Strassmaier: *Late Babylonian Astronomical and Related Texts* ("Malfruaj babilonaj astronomiaj kaj rilataj tekstoj "). A.J. Sachs (red.), eldonejo *Brown University Press* 1955
2. ↑  A.J. Sachs & H. Hunger (1987, 1996): *Astronomical Diaries and Related Texts from Babylonia* ("Astronomiaj taglibroj kaj rilataj tekstoj el Babilono "), Vol.I..III. Österreichische Akademie der Wissenschaften ("Aŭstria Akademio de la Sciencoj"). *ibid.* H. Hunger (2001) Vol. V: Lunar and Planetary Texts ("Tekstoj pri luno kaj planedoj")
3. ↑  P.J. Huber & S de Meis (2004): *Babylonian Eclipse Observations from 750 BC to 1 BC* ("Babilonaj observoj de Eklipsoj inter la jaroj 750 kaj 1 antaŭ nia erao"), par. 1.1. IsIAO/Mimesis, Milano
4. ↑  enciklopedio *Naturalis historia* (latine), volumo II.10 [56]
5. ↑  matematika kaj astronomia verkaĵo *Almagest* IV.2
6. ↑  *Microsoft Encarta College Dictionary* (angle), 2001
7. ↑  La koncerna alineo el la bizanca enciklopedia vortaro *Suido* en angla traduko rete legeblas tie[*rompita ligilo*].
La **Franca Kompanio de Orientaj Hindioj** aŭ **Franca Kompanio por la Komerco de Orientaj Hindioj** (franclingve *Compagnie des Indes orientales* aŭ *Compagnie française pour le commerce des Indes orientales*) estis komerca firmo fondita per reĝa letero de la 27-a de aŭgusto 1664, cele al « navigi kaj negoci ekde la kabo Bona Espero ĝis la orientaj Hindioj kaj maroj ».

Francio deziris tiel konkuri la Anglan Kompanion de Orientaj Hindioj kaj la Nederlandan Orienthindan Kompanion.

La kompanio estis fakte imagita de Jean-Baptiste Colbert. Nur pliposte kreis ĝin Ludoviko la 14-a per reĝa deklaro. La kompanio profitis el kompleta komerca monopolo kun Oriento, inkluzive de la okcidentaj marbordoj de Afriko, tio estas Senegalo aŭ Gvineo. Ĝi ricevis komencan kapitalon de 8,8 milionoj da pundoj kaj eĉ latinlingvan moton : « *Florebo quocumque ferar* », tio estas « Mi florumos tie, kie mi alvenos ».

La Franca Kompanio de Orientaj Hindioj malaperis en 1769.

Vidu ankaŭ
----------

* Franca Kompanio de Okcidentaj Hindioj
* Kompanio de Senegalo
* Kompanio de Nova Francio
* Franca Hindio

### Eksternaj ligoj

* Oficiala muzeo de la kompanio Arkivigite je 2012-03-13 per la retarkivo Wayback Machine

* Franca Kompanio de Orientaj Hindioj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Franca Kompanio de Orientaj Hindioj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 128740
* GND: 811937-5
* LCCN: n83150572
* VIAF: 168214685
* ISNI: 0000 0001 2202 233X
* NKC: ko20221140564
 |
**Schleitheim** estas komunumo en la Kantono Ŝafhaŭzo. Kun 1723 loĝantoj ĝi apartenas al la pli malgrandaj komunumoj en Svislando. La komunumo vivas ĉefe de loka etindustrio kaj agrikulturo.

Geografio
---------

Schleitheim troviĝas apud la landlimo de Germanio en monteta kaj arbara regiono meze en la kamparo. Tra la vilaĝo fluas vilaĝa rivereto, kiu donas al la komunumo pitoreskan aspekton.

Trafiko
-------

Inter 1905 kaj 1965 Schleitheim estis la dogana haltejo de la tramlinio inter Ŝafhaŭzo kaj Oberwiesen en Germanio. En la kontraŭ-trama epoko dum la aŭto-manio de la 60-aj jaroj la tramlinio estis fermita favore al aŭtobuslinio.

Historio
--------

En la romia epoko en Schleitheim troviĝis la romia setlejo **Iuliomagus**, de kies banejo arkeologoj trovis la restaĵojn.

En februaro 1527 okazis en Schleitheim la Konfeso de Schleitheim, sekreta konferenco de la Anabaptistoj sub la givdo de la martiro Michael Sattler.

Vidindaĵoj
----------

En Schleitheim en la 18-a kaj 19-a jarcento estis ekspluatita gipso. Al tio rememorigas hodiaŭ la **Gipsmuzeo de Schleitheim**, kiu fondiĝis en 1938. Krome ekzistas ankaŭ interesa vilaĝa muzeo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Schleitheim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Schleitheim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo de la komunumo Schleitheim
* Retejo de la loka muzeo de Schleitheim

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Ŝafhaŭzo |
| --- |
| Kaprikorno, blazono de ŜafhaŭzoKaprikorno, blazono de ŜafhaŭzoBargen • Beggingen (Guntmadingen) • Beringen • Buch • Buchberg • Büttenhardt • Dörflingen • Gächlingen • Hallau • Hemishofen • Lohn • Löhningen • Merishausen • Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo • Neunkirch • Oberhallau • Ramsen • Rüdlingen • Ŝafhaŭzo (Hemmental) • Schleitheim • Siblingen • Stein ĉe Rejno • Stetten • Thayngen (Altdorf • Bibern • Hofen • Opfertshofen) • Trasadingen • Wilchingen | Panoramo de ŜafhaŭzoPanoramo de Ŝafhaŭzo |

 |
La **grek-katolika paroĥa preĝejo arkianĝelo Sankta Mikaelo** estas sakrala historia monumento en urbo Sátoraljaújhely (Hungario), en urboparto Rudabányácska, kiu estis memstara vilaĝo ĝis 1981.

Historio
--------

En la frua 18-a jarcento rutenoj alvenis, ili konstruis kirkon en 1774, sed la turo estis alkonstruita nur en 1888. La paroĥo estis fondita en 1788. La ikonostazo estis kreita en la dua duono de la 19-a jarcento. En 1930 la konstruaĵo estis pligrandigita.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola sur monteto en korto ĉirkaŭita per ŝtona muro. En la korto videblas ankaŭ krucifikso. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas piramideca, en la turo estas 3 sonoriloj. La kirka enirejo funkcias tra la turo, sed flanke estas alia enirejo por la galerio. Super la enirejo en niĉo bildo pri la patrono estas videbla. La absido estas duonronda, malpli larĝa, sed same alta. ol la navo.

Kermeso okazas en la 8-an de novembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* priskribo hungare Arkivigite je 2023-04-08 per la retarkivo Wayback Machine
* leksikono


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Schlierbach** estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 649 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Schlierbach situas sur monteto oriente de la valo de la rivero Suro. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝoj kaj setlejoj Brämhüser, Etzelwil kaj Weiherbach, kaj Wetzwil.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,17 km², de kiuj 31,0% estas kovritaj de arbaro, 62,5% servas por agrikulturo kaj 6,5% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Schlierbach limas en nordo al Schmiedrued (AG), en oriento al Rickenbach, en sudo al Geuensee, en sudokcidento al Büron, kaj en nordokcidento al Triengen.

Trafiko
-------

La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Sursee al Etzelwil.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Schlierbach datiĝas el la jaro 1178 kiel *Slierbach*.

Schlierbach apartenis dum mezepoko al la Senjorejo Büron, kiu estis parto de la habsburga Grafejo Willisau. En la jaro 1407 la urbo Lucerno aĉetis la grafejon, kaj kun ĝi ankaŭ Schlierbach fariĝis lucerna. Post kiam en la jaro 1455 la urbo Lucerno ankaŭ akiris la malaltan jurisdikcion de iu *Hemmann de Rüsseegg*, Schlierbach fariĝis parto de la kamparvoktejo Büron-Triengen. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Schlierbach kaj Etzelwil apartenis al la distrikto Sursee, dum Wetzwil estis parto de la helveta distrikto Beromünster. Ek de 1803 ĉiuj tri komunumpartoj apartenis al la distrikto Sursee de Kantono Lucerno.

La hodiaŭa komunumo estis kreita en la jaro 1844 per la kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj 1844 Schlierbach, Etzelwil kaj Wetzwil.

Referencoj
----------

1. ↑  Fonto: Profilo de la komunumo sur la kantona retejo

Vidu ankaŭ
----------

* Schlierbach

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Schlierbach LU en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Schlierbach
* Profilo de la komunumo sur la kantona retejo

| Distrikto Sursee |
| --- |
|  |  |
| Beromünster - Büron - Buttisholz - Eich - Geuensee - Grosswangen - Hildisrieden - Knutwil - Mauensee - Neudorf - Neuenkirch - Nottwil - Oberkirch - Pfeffikon - Rickenbach - Ruswil - Schenkon - Schlierbach - Sempach - Sursee - Triengen - Wolhusen

 |
**Sarzens** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 82 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

La komunumo Sarzens situas en la Vaŭdo Mezlando sur la molasaj montetoj inter la valoj de Brojo en nordokcidento kaj de Glano en sudoriento. Oriente de la komunumo la rojo *Ruisseau des Vaux* formas en arbaro profundan ravinon. Al la komunumo apartens krom la vilaĝo Sarzens kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,44 km², de kiuj 15,2% estas kovritaj de arbaro, 75,9% servas por agrikulturo kaj 8,9% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Sarzens limas en nordo al Curtilles, en oriento al Lovatens, en sudo al Brenles, kaj en okcidento al Chesalles-sur-Moudon.

Trafiko
-------

Sarzens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Sarzens pasas kurboriĉa flanka vojo de Chesalles-sur-Moudon al Lovatens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 22 kilometrojn norde apud Estvayer-le-Lac. Pere de poŝtaŭtolinio de Moudon al Romont la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 996 kiel *villa sarningis*. Dum mezepoko Sarzens apartenis al la Senjorujo Curtilles, kiu estis havaĵo de la episkopo de Laŭzano, kaj estis submetita al la Subvoktejo Lucens. Sub la berna regado ek de 1536 la komunumo apartenis al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 surbaze de la administracia reformo de Kantono Vaŭdo estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Boris Anelli*: *Sarzens* en *Historia Leksikono de Svislando* (2011-01-25)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficialaj informoj pri la komunumo Sarzens Arkivigite je 2019-07-15 per la retarkivo Wayback Machine

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Sarzens** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Brojo-Vully |
| --- |
| Avenches • Brenles • Bussy-sur-Moudon • Carrouge • Champtauroz • Chavannes-sur-Moudon • Chesalles-sur-Moudon • Chevroux • Corcelles-le-Jorat • Corcelles-près-Payerne • Cremin • Cudrefin • Curtilles • Dompierre • Faoug • Forel-sur-Lucens • Grandcour • Henniez • Hermenches • Lovatens • Lucens • Missy • Moudon • **Payerne** • Prévonloup • Ropraz • Rossenges • Sarzens • Syens • Trey • Treytorrens (Payerne) • Valbroye • Villars-le-Comte • Villarzel • Vucherens • Vulliens • Vully-les-Lacs |  |

 |
**Samir** (naskiĝis -a 29-an de julio 1955 en Bagdado) estas svisa filmisto, filmproduktanto kaj reĝisoro.

Vivo
----

Samir naskiĝis la 29-an de julio 1995 en Bagdado kiel filo de svisino kaj irakano. Liaj gepatroj fuĝis en la jaro 1961 al Svislando, kie Samir vizitis la bazan kaj sekundaran lernejon. De 1971 ĝis 1973 Samir faris metilernadon kiel tipgrafo, poste li instruiĝis ĉe Condor kiel kameraisto. Ek de 1983 li laboris kiel memstara reĝisoro kaj kameraisto. Inter 1984 kaj 1991 li estis aŭtoro kaj membro de la Videomagazeno Zuriko. En la jaro 1994 li kune kun Werner Schweizer transprenis la filmproduktan entreprenon Dschoint Ventschr.

Ekde la 1980-aj jaroj li komencis produkti siajn proprajn filmojn. En la 1990-aj jaroj li laboris komisie de Condor Films AG kiel reĝisoro de serioj kiel Eurocops kaj televidaj serioj de multnombraj germanlingvaj televidostacioj. Intertempe li verkis pli ol 35 mallongajn kaj longajn filmojn por kinejo kaj televido.

En la jaro 2006 Samir ricevis la Argovian Kulturpremion.

Samir kaj Esperanto
-------------------

En 1997 Samir decidis utiligi Esperanton por sia mallongfilmo *La Eta Knabino*. Tiu-cele li turniĝis al Esperanto-Societo Zuriko, kies prezidanto Dietrich Michael Weidmann kun subteno de Claude Piron prizorgis la esperantigon de la filmdialogoj. Samir kaj la aktoroj de la filmoj poste sekvis ĉe Esperanto-Societo Zuriko enkondukan Esperanto-kurson por povi realigi la esperantlingvan filmon. La filmo gajnis 1988 la rigardantaran premion *Ora Fiŝo* de la festivalo *Subĉiela Kinejo Letten*.

Filmoj
------

* 2010 Escher, der Engel und die Fibonacci - Zahlen [Escher, la anĝelo kaj la Fibonaci - ciferoj] (dokumenta filmo)
* 2005 Snow White (rakonta filmo)
* 2003 ZwischenSprach [InterLingv] (dokumenta filmo)
* 2002 Forget Baghdad (dokumenta filmo)
* 1999 La Eta Knabino (mallongfilmo en Esperanto)
* 1998 Projecziuns Tibetanas (dokumenta filmo)
* 1997 La Eta Knabino (mallongfilmo)
* 1993 Babylon 2 (dokumenta filmo)
* 1991 Immer & Ewig (rakonta filmo)
* 1988 Filou (rakonta filmo)
* 1986 Morlove - odo al Heisenberg (rakonta filmo)
* 1984 Stummfilm [mutfilmo] (mallonga filmo)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: La informoj de ĉi-tiu artikolo baziĝas sur la koncerna artikolo en la germanlingva vikipedio
2. ↑  Fonto: Estrarraporto de Esperanto-Societo Zuriko por la jaro 1998

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio pri Samir en la retejo de Dschoint Ventschr Arkivigite je 2009-05-17 per la retarkivo Wayback Machine



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 441523
* GND: 13690341X
* LCCN: no2005018604
* VIAF: 56935232
* ISNI: 0000 0000 7997 4748
* SUDOC: 223941956
* BNF: 15608258p
 |
**Saskia IDZERDA** (naskiĝis la  21-an de novembro 1968(nun 1968-11-21) en Utrecht, Nederlando, do nun 54-jara) estas nederlanda komputilistino kaj esperantistino. Interalie ŝi de 1991 ĝis 1995 estis prezidantino de TEJO.

Komencinte sian karieron kiel gvidantino de la programa komisiono de la organiza teamo ("la porkidoj") de la IJK 1989 en Nederlando, ŝi esprimis plurfoje, ke organizi IJK-n daŭre estus la plej ŝatata tasko, kiun ŝi povus imagi. Tamen ne plurfoje sinsekve la kongreso povus okazi en la sama lando, kaj do ŝi en 1989 iĝis TEJO-estrarano pri kongresoj kaj transdonis siajn spertojn al organizaj teamoj en aliaj landoj.

En la IJK 1991 en Svedio ŝi elektiĝis prezidanto de TEJO kaj arigis motivigitan estraran teamon, kiu dum la sekvaj jaroj tre energie kaj en kunlabora etoso gvidis la organizaĵon. En la IJK 1993 en Bulgario ŝi reelektiĝis, sed en la sekva elekto, tiu de la IJK 1995 en Rusio, ŝi petis retropaŝi kaj dum pliaj du jaroj "nur" restis estraranino pri kongresoj kaj TEJO-KER-seminarioj kaj en 1997 finis la internacian estraran aktivadon. Paralele al la engaĝiĝo en TEJO, ŝi dum pluraj jaroj estis estraranino kaj prezidantino de Nederlanda Esperanto-Junularo (NEJ), interalie redaktinte ties bultenon *Jongeren Esperanto Nieuws*.

Ŝi edziniĝis al estrarano de la "najbara" Germana Esperanto-Junularo, en Utrecht kaj Saarbrücken finis sian studadon pri informadiko kaj sekve eklaboris kiel komputikistino (iom pli poste samtempe ankaŭ kiel patrino...) en sia hejmurbo. Eĉ la unuan komunan loĝejon la esperantista paro elektis tutproksime de la Utreĥta strato *Zamenhofdreef*. Plu ŝi membras en la esperantlingva kanta ensemblo Akordo.

la muzikgrupo Akordo dum la UK 2008, Saskia Idzerda en helflava ĉemizo

Fontoj
------

* "La teamo de TEJO sin prezentas, eldono 1993/1995" *(red. Thomas Pusch)*
* "La teamo de TEJO sin prezentas, eldono 1995/1997" *(red. James Rezende Piton)*
La**Schlösserstraße** estas unu el la plej gravaj piediraj zonoj en Erfurto. La ĉirkaŭ 500 metrojn longa stratu unuigas la Fiŝbazar-placon nordokcidente kun la Anger-placo sudoriente.

Historio
--------

Ĝia unua mencio dokumente estis kiel *slohzergahze* en 1350, estante multe pli malnova. La nomo referencas al la korporacio de la seruristoj, kiuj setlis en tiu ĉi strato mezepoke. Ĝi estis parto de la transeŭropa Reĝa Vojo. La strato kondukas trans la rivero Gera sur la ponto *Schlösserbrücke*. En la 1826-jaro strateto iĝis strato ankaŭ per oficiala nomigo: de Schlössergasse iĝis Schlösserstraße. De 1946-90 ĝi nomiĝis *Hermann-Jahn-strato* laŭ la urbestro Hermann Jahn.

Konstruaĵoj
-----------

La grandvendejo *Breuninger* nokte.
De la Anger-placo ĝis la ponto oftas konstruaĵoj el la historiismo. La unuajn domojn en la direkton de Anger-placo detruitis per bombardo dum la Dua mondmilito; nur tiam iĝis libera areo kie konstruitis dum la 1970-aj jaroj la t.n. *Angereck*, en 2000 akre diskutita nova konstruaĵo (kun librovendejo i.a.).

Vidindaĵoj
----------

* Jezuita kolegio
* Preĝejo de Sankta Laŭrenco
* Palmejo
* Nova muelejo
* Preĝejo Sankta Marteno intra muros

Hodiaŭa graveco
---------------

Ekde 1990 la Schlösser-strato estas butikumadstrato. Meze veturadas tramoj ĝis Anger-placo respektive Katedral-placo.

* Kategorio Schlösserstraße (Erfurto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Saskia van Uylenburgh

* Kategorio Saskia van Uylenburgh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

**Saskia van UYLENBURGH** [EJlenbirg] (naskiĝis la 2-an de aŭgusto 1612, mortis la 14-an de junio 1642) estis la edzino de nederlanda pentristo Rembrandt van Rijn (Rembranto), kaj la modelo por iuj el la pentraĵoj kaj desegnaĵoj de tiu artisto.

Vivo
----

Naskiĝinte en Leeuwarden, Saskia estis la plej juna de ok infanoj de Rombertus van Uylenburgh, juristo, urbestro, kaj unu el la fondintoj de la Universitato de Franeker. Ŝia patrino estis nomita Sjoukje Ozinga, kiu mortis kiam Saskia estis 7 jaraĝa. Ŝia patro mortis post 5 pliaj jaroj, kaj Saskia orfiĝis 12-jaraĝa.

Saskia renkontis Rembranton per sia kuzo, Hendrick van Uylenburgh, pentristo kaj art-komercisto, kiu transloĝis en 1625 de Pollando al Amsterdamo. Rembrant kaj Saskia geedziĝis la 22-an de junio 1634 en Het Bildt, kie Saskia plenkreskis kun sia fratino kaj bofrato Gerard van Loo. Alia fratino, Antje, mortis juna. Post la entombigo Saskia helpis al sia alia bofrato, la pola profesoro Johannes Maccovius, instrui teologion en Franeker. 

Rembranto gajnis monan sukceson per sia artlaboroj, kaj en 1639 li kaj Saskia transloĝis al granda domo ĉe la *Jodenbreestraat* ("Juda Larĝa Strato"). Tiu domo staris apud la galerio de ŝia kuzo en la Juda kvartalo, kaj hodiaŭ estas la Rembranta Domo-muzeo. Tri el iliaj gefiloj mortis nelonge post siaj naskiĝoj. Je la 22-a de septembro 1641, ili baptigis filon, kies nomo estis Titus, pro lia onklino Tietje van Uylenburgh. Saskia mortis la sekvintan jaron, verŝajne pro tuberkulozo, kaj entombiĝis en la *Oude Kerk* ("Malnova Kirko").

Fonto
-----

* Graaff, A. & M. Roscam Abbing (2006) *Rembrandt voor Dummies* ("Rembranto por stultuloj"). Addison Wesley.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 236977
* GND: 124664555
* LCCN: n2001027151
* VIAF: 95965196
* ISNI: 0000 0000 7105 3952
* SUDOC: 160437970
* BNF: 17772792p
* BPN: 08231549, 33937229 09458818, 08231549, 33937229
* ULAN: 500043384
 |
La **Movado por rehabilito de la civitanoj-Rurenzangemero** (france *Mouvement pour la Réhabilitation du Citoyen–Rurenzangemero*; *MRC-Rurenzangemero*) estas politika partio en Burundo, fondita la 15-an de junio 2002 (laŭ alia, verŝajne malpli ĝusta informo — en julio 2001). De tiam kaj almenaŭ ĝis novembro 2009 ĝi estis gvidata de la kolonelo Epitace Bayaganakandi. Ĝin subtenas precipe tutsioj. Unue la partio estis akuzata pri dominado de la homoj el la provincoj Muramvya kaj Mwaro, sed la partia estraro neis tion.

La partio partoprenis komunuman balotadon en 2005, kaj ricevis 2,1 % voĉdonojn, kio havigis al ĝi 88 postenojn, inkluzive de: 2 — en la provinco Bubanza, 29 — en la provinco Bujumbura Mairie, 7 — en la provinco Bujumbura Rural, 3 — en la provinco Bururi, 1 — en la provinco Cibitoke, 2 — en la provinco Gitega, 1 — en la provinco Kayanza, 9 — en la provinco Muramvya, 31 — en la provinco Mwaro, 2 — en la provinco Ruyigi.

Dum la balotado en la Nacian asembleon la 4-an de julio 2005 por MRC-Rurenzangemero voĉdonis 51 730 elektantoj (2,14 %) (laŭ alia informo ĝi ricevis 51 851 voĉdonojn) kaj ĝi akiris 2 lokojn en la Nacia asembleo.

Inter partianoj estis Laurent Nzeyimana, la fama burunda politikisto, kiu dum lastaj jaroj de sia vivo estis proparolanto de la partio.

Referencoj
----------

1. ↑  "Il faut un nouveau leadership propre et un nouvel ordre politique", déclare le tout-nouveau parti MRC-Rurenzangemero[*rompita ligilo*] france
2. 1 2  Jamila El Abdellaoui. Another crossroad for Burundi: From the fnl to peaceful elections in 2010. *19 November 2009*[*rompita ligilo*] angle
3. ↑  La speciala raporto de la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj al la Konsilio de Sekureco pri la operacio de la UN en Burundo. La 14-an de septembro 2005[*rompita ligilo*] ruse
4. ↑  03 June 2005 Communal Elections in Burundi angle
5. ↑  LES 04 July 2005 National Assembly Election angle
6. ↑  LES RESULTATS DES ELECTIONS LEGISLATIVES BURUNDAISES france
7. ↑  Départ pour l'Eternité d'un éminent serviteur de la République france
**Saskvaĉo** (angle *Sasquatch* [SÆS-kŭaĉ], el indianlingva fonto) aŭ *Bigfoot* [BIG-fut] — laŭsence **Grandspurulo** aŭ **Grandpiedulo** — estas usona tipo de neĝviro. Ĝi estas jam tre longe konsistero de indianaj legendoj kaj mitoj. Diference de himalaja jetio ĝi troviĝas en montaroj kaj arbaroj najbarantaj kun dense loĝataj teritorioj, kaj do nombro de vid-atestintoj, kiuj ekvidis la Grandspurulon, kelkcentfoje superas kvanton de tiuj okazintaĵoj en Azio. En la teritorio de troviĝo de la Grandspurulo eĉ aperas regulaj ĵurnaloj, kiel estas ekz. *Bigfoot news* (*Novaĵoj pri Grandspurulo*), kiuj okupiĝas sole per amasigado de tiuj ĉi okazintaĵoj kaj ceteraj pruvoj, kio estas precipe fotografioj kaj muldaĵoj de piedsignoj.

Saskvaĉo laŭ artistoEl ĉiuj informoj pri ekvido de neĝviro vekigas la plej grandan sensacion kurta filmo filmita en la jaro 1967 de Roger Patterson ĉe Bluff Creek en norda Kalifornio. La filmo ne estas de la plej bona kvalito, sed el pli klaraj filmeroj eblas taksi, ke la kreitulo estas kun la plej granda verŝajneco femalo, ĉar ŝi havas larĝajn krurojn kaj mamojn. Sed la filmo estas interesa eĉ ankaŭ el aliaj kaŭzoj. Ne nur ke estis konata loko, kie la filmo estis filmita, sed pluaj esploristoj povis veni tien tre baldaŭ kaj same kiel Patterson kaj lia amiko Bob Gimlin fari muldaĵojn de piedsignoj de la kreitulo kaj mezuri longecon de ĝia paŝo. Ankaŭ estis eble fari entute precizan takson de la pezo, rilate al tio, ke la pozicio de arboj eĉ ne falintaj traboj, aperinta en la filmo, ne ŝanĝiĝis. Doktoro D. W. Grieve, docento de biokemio en londona hospitalo *Royal Free Hospital* kaj grupo de sciencistoj el la eksa Sovetunio faris tre zorgemajn analizojn de la filmo. Surbaze de komparo kun la filmo filmita kun homoj en la sama loko venis d-ro Grieve al konkludo, ke la nekonata kreitulo devas mezuri proksimume 1,95 m - vere eksterordinara alteco, se ne temus pri besto, sed pri homo en ia alivestigo - sed tio estas nenio neebla. La larĝeco de ties ŝultroj kaj flankoj estas je multe pli granda ol ĉe homoj kaj supozante, ke tiu ĉi kreitulo ne estis el polistireno, povas ties pezo fari iom ĉirkaŭ 150 kg. La longeco de ties paŝo mezuras proksimume 1,07 m, kio estas por homo tro. D-ro Grieve notas, ke se temus pri homo vestita en ian peltmantelon, nur tre malfacile li kapablus similigi liberiĝintajn paŝojn kaj balancadon de la brakoj, kiu estis videbla en la filmo. "Se tio estas trompo, poste temas pri tre saĝa trompo," li diras.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Saskvaĉo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* 
*
* Kategorio Scornicești en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

**Scornicești** [skorniĈEŜTJ] estas urbo en la distrikto Olt en Rumanio. La urbo administras 13 vilaĝojn (Bălțați, Bircii, Chițeasca, Constantinești, Jitaru, Mărgineni-Slobozia, Mihăilești-Popești, Mogoșești, Negreni, Piscani, Rusciori, Șuica kaj Teiuș). Ĝi estas la plej granda loĝloko de la distrikto, superanta eĉ ĝian ĉefurbon Slatina.

Scornicești estis la naskiĝloko de la prezidanto de Rumana Socialista Respubliko Nicolae Ceaușescu, kiu loĝis tie ĝis la aĝo de 11 jaroj. Tiam li forlasis la tiaman vilaĝon kaj iris al Bukareŝto por labori kiel ŝuisto. Dum sia diktatora prezidanteco Ceaușescu penis fari el Scornicești "modelan urbon", kiu estus loĝloko de novkreita "socialista homo". La efektivigado de la plano komenciĝis en 1988 per detruo de tradiciaj kampardomoj kaj konstruo de novaj domegoj. La statuso de la urbo estis ŝanĝita de vilaĝo al urbo en 1989. La domo en kiu naskiĝis Ceaușescu ne estis detruita kaj plu restas turisma allogaĵo de la urbo.

Por la loka futbalteamo FC Olt Scorniceşti Ceaușescu konstruigis grandan stadionon por 30 mil spektantoj.

La rumana milionulo Dinel Staicu anoncis, ke en Scornicești li konstruigas muzeon dediĉitan al Nicolae Ceaușescu.

En Scornicești troviĝas sunpanela elektrejo kun 1-megavata povumo.
**Scribd** estas retejo 2.0 por konservi dokumentojn en la nubo kaj kunhavigi ilin inter ĝiaj uzantoj. Scribd estis fondita en majo 2007 en San Francisco, Usono. Uzantoj povas kunhavigi dokumentojn sed ankaŭ filmetoj estas kundivideblaj per Youtube. La retejo subtenas la plej konatajn formatojn kiel ekzemple Microsoft Office-dokumentojn, Google Docs, PDF kaj Epub- dosierojn. Uzantoj povas tiam enigi la dosierojn en siaj propraj retpaĝoj, blogoj aŭ Facebook-paĝoj uzante la *iPaper*-formaton de Scribd. Scribd havas proksimume 70 milionojn da uzantoj monate kaj pli ol 50 000 dokumentoj estas alŝutitaj ĉiutage. Scribd havas 80 milionojn da uzantoj, kaj estis referita kiel 'la Netflix por libroj' .

La e-libro-abonservo de Scribd estas havebla por Android- kaj iPhone-poŝtelefonoj kaj tabulkomputiloj, same kiel por bitlibroligiloj kiel Kindle Fire, Nook, kaj personaj komputiloj.

Sribd permesas per ĝia teknologio ke iu ajn dokumento povas fariĝi retpaĝo.

Subtenataj formatoj
-------------------

* Microsoft Excel (.xls, .xlsx)
* Microsoft PowerPoint (.ppt, .pps, .pptx, .ppsx)
* Microsoft Word (.doc, .docx)
* OpenDocument (.odt, .odp, .ods, .odf, .odg)
* OpenOffice.org XML (.sxw, .sxi, .sxc, .sxd)
* Plain text (.txt)
* Portable Document Format (.pdf)
* PostScript (.ps)
* Rich text format (.rtf)
* Tagged image file format (.tif, .tiff)

LibroID
-------

Por kontraŭstari la alŝuton de neaŭtorizata enhavo, Scribd kreis *BookID*, aŭtomatigitan kopirajtoprotektan sistemon kiu helpas al verkintoj kaj eldonistoj identigi neaŭtorizitan uzon de verkoj en Scribd. Tiu teknologio funkcias analizante dokumentojn por semantikaj donitaĵoj, metadonitaĵoj, bildoj kaj aliaj elementoj kaj kreas ĉifritan (enkodigitan) 'fingrospuron' de la kopirajtigita verko.

Referencoj
----------

1. ↑  (en) "*Scribd CrunchBase Profile*".
2. ↑  (en) Metz, Cade, "*Scribd Challenges Amazon and Apple With 'Netflix for Books*'". Wired, la 1-an de oktobro 2013.
3. ↑  (en) "*BookID*", Scribd, la 29-an de junio 2015.
4. ↑  Kozlowski, Michael, "*French Watchdog Accuses Scribd of eBook Piracy*". Good eReader, la 13-an de oktobro 2014.

Vidu ankaŭ
----------

Wayback Maŝino

WebCite

Slideshare

* Kategorio Scribd en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mut**, "*La Patrino*", patrina dio, origino de ĉio kreita, diino de la ĉielo en la egipta mitologio.

Kiel patrina diino, ŝi estis virino kun la duobla krono, harararanĝo kun formo de vulturo, cetro el papiruso kaj ansa kruco. Kiel diino de la ĉielo, vulturo kun magia ŝnuro en ĝiaj ungegoj. Ankaŭ kiel bovino, kun Amono, kiel leonino kaj kiel androgeno kun faluso, flugiloj kaj leon-ungegoj.

Ekde la dekoka egipta dinastio de la Nova Egipta Imperio ŝia kultado iĝis grava, anstataŭante en Tebo la kultadon al la diino Amonet kiel edzino de Amono, iĝante parto de la teba triopo: Amono, Mut kaj Ĥonsu. Ne havante idojn, ŝi adoptis Montu-on, kaj poste la dion Ĥonsu; tiel ŝi staris inter la suno (Amon-Reo) kaj la luno (Ĥonsu) kiel *tria okulo* montrante la kosmajn perfektecojn kaj favorigante la inundadon de la rivero Nilo.

Ŝi estas alvokata en la Libro de mortintoj, por eviti la putriĝon de la mortinto. Ŝi estis tre kultata kun sanktejoj en Karnak *Hut-Mu*, en Taniso, Sais, kaj la oazoj de Ĥargo kaj Daĥlo.

Referencoj
----------

1. ↑  "*Of God and Gods*", Jan Assmann, p. 83-84, University of Wisconsin Press, 2008, ISBN 0-299-22554-2 angle

* Kategorio Mut (diino) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Schmiedrait
**Schmiedrait,** hungare **Határfő** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Oberschützen.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 658 m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso: 03353
* Poŝtkodo: 7432
* Aŭtokodo: OW
* 47° 24′ 50″ N 16° 10′ 50″ O﻿ / ﻿47.41389 °N, 16.18056 °O﻿ / 47.41389; 16.18056 (mapo)Koordinatoj: 47° 24′ 50″ N 16° 10′ 50″ O﻿ / ﻿47.41389 °N, 16.18056 °O﻿ / 47.41389; 16.18056 (mapo)

Situo
-----

Schmiedrait situas inter montoj. Oberwart troviĝas je 13, Oberschützen je 7 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1388 en germana formo *"Symdroch"*. En 1532 la turkoj detruis la komunumon. En 1910 vivis en Határfő 247 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.

Vidindaĵoj
----------

* luterana sentura preĝejo de 1850
* memorŝtono ĉe la limo

* Kategorio Schmiedrait en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Ildefonso Sola** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Ildelfonso Sola*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 155.

Geografio
---------

**San Ildefonso Sola** apartenas al la distrikto Sola de Vega al kiuj apartenas entute 16 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 789 loĝantojn. El tiuj estis 391 viroj kaj 398 virinoj. La komunumo havas surfacon de 52.31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1420 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4 indiĝenoj. El tiuj 1 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Ildefonso Sola Arkivigite je 2004-12-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La termino *kurteno* havas aliajn signifojn, rigardu en Kurteno (apartigilo).

Pentraĵo de ĉambro kun kurtenoj, nome ruĝa por la febestro, verda por spacapartigo (*Junulino leganta leteron*, ĉ. 1657, de Johannes Vermeer).
Kroĉeta kurteno.
**Kurtenoj** estas moveblaj pecoj kiuj utilas por kovri fenestrojn, pordojn aŭ aliajn aperturojn, plej ofte el la interno de la konstruaĵoj. Ili estas faritaj ĉefe el tolaĵoj ĉu de allogaj, heligaj aŭ malheligaj koloroj, depende de la neceso. Ili ĉefa celo estas malhelpi ĉu totale aŭ parte la pason de la lumo kaj la videblecon el la ekstero.

La kurtenoj estas metitaj en ajna ĉambro kiu havas fenestrojn, sed ĉefe en dormoĉambroj por eviti lumon en la momento de la dormado. Tre ofte ili estas fajnaj kaj permesas la lumpason, sed ne la enrigardon, ja la elrigardon, kaj tiam ili nomiĝas *fenestro-kurtenoj*. Alia grava utilo estas ĝia kapablo malpermesi la aliron de malvarmo, ĉar dum vento aŭ pluvo, la vitro (kondukanta) permesas la malvarmiĝon kaj tiu povus pasi al la interna etoso malaltigante la temperaturon. Alia uzo estas apartigi spacojn ene de ĉambro sen aperturo nek apartiga muro kiam necesas provizore apartigi ilin.

Laŭ Francisko Azorín **kurteno** estas *Pendanta tuko ĉe aperturo, por reguligi la enlumigon, por kaŝi ion. Lameno similcela.* Li indikas etimologion el la latina *cortina*, el *curtis* (korto).

Vidu ankaŭ
----------

* Ĵaluzio
* Persieno

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 123.
2. ↑  Azorín, samloke.

Bibliografio
------------

* Brian D. Coleman (2006). *Window Dressings: Beautiful Draperies & Curtains for the Home*. ISBN 1-58685-816-5.

* Kategorio Kurteno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Jacinto Amilpas** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Jacinto Amilpas*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 157.

Geografio
---------

**San Jacinto Amilpas** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10100 loĝantojn. El tiuj estis 4809 viroj kaj 5291 virinoj. La komunumo havas surfacon de 12.76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1550 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 633 indiĝenoj. El tiuj 470 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 470 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Jacinto Amilpas Arkivigite je 2007-03-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **Ĉi tiu artikolo pri sekseco citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Junio 2014)* |

La temo pri **"Samseksamo kaj hinduismo"** estas kompleksa kaj plena de polemikaĵoj. Parte, la samseksemo tre nature aperas en la religiaj kaj filozofaj skriboj, kiel Rigvedo kaj en multnombraj skulptaĵoj kaj pentraĵoj, kaj neniu religia skribo rekte kondamnas ĝin.

Aliflanke, oficiale, la samseksemo estas delikto en Hindio, la ĉefa hindua lando. La artikolo 337 de la punkodo en Hindio, redaktita en 1860 de Lord Thomas Macaulay, kaj ankoraŭ vigla estas punata la samseksemo per enprizonigo por la tuta vivo aŭ por periodo kiu povos daŭri ĝis dek jarojn, kaj devos pagi monpunon.

En la religia tradicio de hinduismo ne videblas kondamno nek ia malakcepto de la samseksemaj rilatoj, almenaŭ ĝis la 19-a jarcento kiam ekvideblis la kulturan influon de Britio. Poste, kelkaj personoj interpretas kiel kondamnon al samseksemo iu rakonto, tamen aliaj interpretas ilin malsammaniere tiuj rakontoj kaj por ili estas tute klara ke samseksemo estis permesata pro la abundo de bildoj kaj mencioj pri ĝi en la antikveco. En Kamasutro estas priskribata kaj la ina kaj la vira samseksemo (ĉefe pri la perbuŝa seksumado).

Vidu ankaŭ
----------

* Samseksemo kaj religioj

* Kategorio Samseksemo kaj hinduismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Jerónimo Coatlán** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo havas la saman nomon. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 159.

Geografio
---------

**San Jerónimo Coatlán** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4979 loĝantojn. El tiuj estis 2422 viroj kaj 2557 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38.1 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 72 indiĝenoj. El tiuj 39 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 39 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Jerónimo Coatlán Arkivigite je 2011-08-09 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sebastián Cortés** [kortes], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cortés Sebastián** estas hungara koreografo, dancisto, instruisto, altlerneja instruisto.

Sebastián Cortés naskiĝis la 3-an de majo 1980 en Karakaso.

Sebastián Cortés en 2015

Biografio
---------

Sebastián Cortés devenis el varia ĉilia-hungara familio. Li venis en Hungarion en 1991 kaj li dancadis. Inter 2000–2003 li lernis en privata aktorlernejo de Mária Gór Nagy, poste li akiris koreografian diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2007. Liaj plej signifaj instruistoj estis Antal Fodor kaj István Iglódi. En 2009 li akiris ankaŭ ĉiĉeronan diplomon en Altlernejo János Kodolányi, baldaŭ li akiris sciencan gradon DLA en la universitato en 2019. Li faris koreografiajn laborojn ekde 2005 por muzikaloj, operetoj, modernaj spektakloj. Ekde 2009 li instruis en mezlernejoj kaj en la menciitaj aktorlernejo kaj universitato. Li ricevis premiojn en 1971 kaj 1978.

Lia kontribuo
-------------

* *A színész teste - A színészképzés fizikai módszerei*

Liaj elektitaj koreografiaĵoj
-----------------------------

* *Bolha a fülben* (2005)
* *Legyetek jók, ha tudtok!* (2014)
* *Szeretkezz, ne háborúzz! (LÜZISZTRÁTe vagy az oka / KUPAKOLJ, NE ÖLJ)* (2020)

Liaj elektitaj reĝisoraĵoj
--------------------------

* *Lakatok* (2009)
* *Dajkamese* (2019)

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* hungare

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Sebastián Cortés (koreografo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799092
 |



* Portalo pri Biografio
**San José Iturbide** estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San José Iturbide*.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 59217 loĝantojn. El tiuj estas 27897 viroj kaj 31320 virinoj. La komunumo havas surfacon de 534,11 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 2100 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 560 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 21° 0′ norda latitudo kaj 100° 23′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 46059 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 76 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,17 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

31767 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 26392 alfabetoj kaj 5334 analfabetoj. Do 16,79% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio San José Iturbide en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sebeborci,** hungare **Szentbibor** estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice.

Municipo Moravske Toplice en Slovenio, kie Sebeborci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 8 km²
* Alto super marnivelo: 221 m
* Koordinatoj: 46° 42′ N 16° 12′ O﻿ / ﻿46.700 °N, 16.200 °O﻿ / 46.700; 16.200 (mapo)Koordinatoj: 46° 42′ N 16° 12′ O﻿ / ﻿46.700 °N, 16.200 °O﻿ / 46.700; 16.200 (mapo)
* Loĝantaro: 480
* Poŝtkodo: 9221
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Sebeborci situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Hungario-Murska Sobota.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1365 en formo *"Zebepurch"*. Dum la hungara regado oni nombris en Szentbibor 102 domojn kaj 557 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Vilaĝservoj estas futbalejo, restoracio.

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.ms.sik.si
* w.geopedia.si

* Kategorio Sebeborci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Partio de la nacia renaskiĝo** (france *Parti pour le redressement national*; *PARENA*) estas politika partio en Burundo, fondita en majo 1994 kaj gvidata de la eksa prezidanto de la lando Jean-Baptiste Bagaza. Ĝin subtenis precipe la tutsioj.

PARENA akre kritikis la prezidanton Pierre Buyoya, pacprocezon kaj aparte la Arushan interkonsenton de la 28-a de aŭgusto 2000. En 2001 multaj partianoj estis arestitaj pro suspekto pri organizado de du malsukcesaj ŝtatrenversoj la 11-an de aprilo kaj la 18-an de aprilo.

Post kiam la 4-an de novembro kaj la 6-an de novembro 2002 iuj junuloj, konsideritaj esti anoj de PARENA, eksplodigis en Buĵumburo kelkajn grenadojn kaj provis konstrui barikadojn, la 4-an novembro la prezidanto de la partio Jean-Baptiste Bagaza estis metita sub hejman areston. La 7-an de novembro agado de la partio estis haltigita por ses monatoj. La 4-an de aprilo 2003 Bagaza estis liberigita.
La 8-an de majo tiu malpermeso estis aboliciita.

PARENA estis inter partioj, subskribintaj la 6-an de aŭgusto 2004 la *Pretorian protokolon pri divido de potenco*.

PARENA partoprenis komunuman balotadon en 2005, dum kiu por ĝi voĉdonis 1,8 % de elektintoj, kio rezultiĝis al 75 postenoj de konsilistoj de komunumoj (la sesa loko inter la partioj). El ili 36 estis ricevitaj en la provinco Bujumbura Mairie, 2 — en la provinco Bujumbura Rural, 20 — en la provinco Bururi, 4 — en la provinco Cankuzo, 1 — en la provinco Gitega, 5 — en la provinco Makamba, 1 — en la provinco Muyinga, 2 — en la provinco Ngozi, 1 — en la provinco Rutana, 3 — en la provinco Ruyigi. Dum la balotado en la Nacian asembleon la 4-an de julio 2005 por PARENA voĉdonis 42,223 elektantoj (1,74 %) kaj ĝi ne akiris eĉ unu lokon en la Nacia asembleo. (laŭ alia informo PARENA ricevis 41,700 voĉdonoj (1,72 %), sed tio ne ŝanĝas la situacion).

La 27-an de decembro 2009 PARENA kandidatigis sian gvidanton Jean-Baptiste Bagaza por prezidanta balotado de 2010.

Referencoj
----------

1. ↑  Parena, CNDD Opposed to Continued Buyoya Leadership angle
2. 1 2  Fear of Torture for Students and Professor(s)[*rompita ligilo*] angle
3. ↑  BURUNDI: Opposition leader released from house arrest angle
4. ↑  Government Lifts Ban On Parena angle
5. ↑  Burundi - Accord de partage de pouvoir au Burundi, Prétoria, 06 août 2004[*rompita ligilo*] france
6. ↑  Rezultoj de la Burunda komunuma balotado 2005 angle
7. ↑  LES 04 July 2005 National Assembly Election angle
8. ↑  LES RESULTATS DES ELECTIONS LEGISLATIVES BURUNDAISES france
9. ↑  Processus démocratique france
**Ĝerf el Ahmar** (arabe الجرف الأحمر), *ruĝaj rifoj*, estas jun-ŝtonepoka arkeologiejo en Sirio; ĝi situas sur la maldekstra bordo de la meza Eŭfrato, estis loĝata inter 9.600 kaj 8.500 a. K. kaj estas same aĝa kiel la Göbekli Tepe kaj tiel apartenas al la plej malnovaj setlejoj de la neolitiko.

Ĝerf el Ahmar situas sur du terholmoj, kiuj disigas malgranda uedo. Unue setlis homoj sur la „orienta altaĵo", kie troviĝas naŭ konstrutavoloj unu sur la alia. Dum la kvina setliĝo sur la „Orienta altaĵo", komenciĝis ankaŭ sur la „Okcidenta altaĵo" kvin konstrutavoloj. Ĝerf el Ahmar estis dum kvin jarcentoj karakterizata de Murejbet-kulturo. La lasta setliĝo de ambaŭ montetoj montras transiran periodon al kulturo de antaŭkeramia neolitiko B. Oni trovis tie armilojn el fajroŝtono, piktogramojn, mesaĝojn en bildoskribo sur malgrandaj ŝtonoj.

Ĝerf el Ahmar montras tipajn karakterizaĵojn de la Murejbet-kulturo: arkitekturo, laboriloj, armiloj el fajroŝtono same kelkaj el rokaĵo. Post detruo de la vilaĝo, ĝi estis ĉiam rekonstruita. Ĉiu elfosa tavolo montras memstaran evoluon, kiuj do montras ekde la 8-a jarmilo a.K. Unuecan strukturon. Unuaj transiroj al agrokulturo estas rimarkeblaj, kion montras restaĵoj de sovaĝa hordeo kaj unugrajno.

Literaturo
----------

* J. Cauvin: *The birth of the Gods and the origins of agriculture*, Cambridge 2000.
* Daniel Stordeur: *Organisation de l’espace construit et organisation sociale dans le Néolithique de Jerf el Ahmar (Syrie, Xe-IXe millénaire avant J.-C.)* in: Frank Braemer: *Habitat et société - actes des rencontres 22/23/24 octobre 1998 - (XIXe Rencontres Internationales d'Archéologie et d'Histoire d'Antibes)*, APDCA, Antibes 1999, ISBN 2-904110-28-3