recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tarnivci,** ukraine **Тарнівці,** hungare **Ungtarnóc** estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo. Ankoraŭ 2 vilaĝoj apartenas al la municipo.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Uĵhorodo en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 35′ 0″ N 22° 13′ 0″ O﻿ / ﻿48.58333 °N, 22.21667 °O﻿ / 48.58333; 22.21667 (mapo)Koordinatoj: 48° 35′ 0″ N 22° 13′ 0″ O﻿ / ﻿48.58333 °N, 22.21667 °O﻿ / 48.58333; 22.21667 (mapo)
* Areo: 2  km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 850
* Poŝtkodo: 89420
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Tarnivci situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Uĵ. Uĵhorodo troviĝas 8 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el la 14-a jarcento. Post la mezepoko ĝi foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. En 1554 pesto okazis. Pro peto de poŝto la vilaĝo Tarnóc prenis la distingan loknomon Ungtarnóc. En 1910 loĝis en la vilaĝo 410 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1920 Ungtarnóc apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, poste al Ĉeĥoslovakio. Ungtarnóc rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La alveninta Ruĝa Armeo fine de 1944 deportis hungarojn al la gulago. Ekde 1945 Tarnivci apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Dum la socialismo kolĥozo funkciis, kies kampoj estis disdonitaj inter la vilaĝanoj en 2000. En 2001 loĝis en Tarnivci 853 da homoj, (57 % ukrainoj, 42 % hungaroj).

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo de 1875
* novaj katolika kaj greko-katolika preĝejoj

Famuloj
-------

En la iama Tarnóc naskiĝis hungara inĝeniero Árpád Gálócsy.
Altranga universitata edukado estas unu el la distingaj trajtoj de la supra meza klaso.
En sociologio, la **supra meza klaso** estas la socia grupo (parto de socia klaso) konstituita de membroj de plej alta statuso de la meza klaso. Tio kontrastas kun la esprimo *malsupra meza klaso*, kiu estas uzata por la grupo en la mala pinto de la tavolo de la meza klaso, kaj kun la plej larĝa esprimo *meza klaso*. Estas konsiderinda debato pri kiel la supra meza klaso estu difinita. Laŭ sociologo Max Weber, la supra meza klaso konsistas el bone edukitaj profesiuloj kun universitata gradigo kaj sufiĉaj enspezoj.

La usona supra meza klaso estas difinita simile uzante enspezon, edukon, kaj okupadon (laborpostenon) kiel ĉefaj indikiloj. En Usono, la supra meza klaso estas difinita kiel konsistanta ĉefa el blank-kolumaj profesiuloj kiuj ne nur havas super-averaĝajn personajn enspezojn kaj altajn edukajn gradojn sed ankaŭ tre altajn gradojn de aŭtonomeco en sia laboro. La laborpostenaj taskoj de la individuoj de supra meza klaso tendencas centriĝi al konceptigo, konsultado kaj instruado.

Vidu ankaŭ
----------

* Supra klaso

Notoj
-----

1. ↑   Thompson & Hickey 2005.
2. ↑   Thompson & Hickey 2005.
3. ↑   Eichar 1989.
4. ↑   Ehrenreich 1989.

Bibliografio
------------

* Ehrenreich, Barbara (1989). Fear of Falling: The Inner Life of the Middle Class. New York: Harper Collins. ISBN 978-0-06-097333-9.
* Eichar, Douglas M. (1989). Occupation and Class Consciousness in America. Contributions in Labor Studies. 27. Westport, Connecticut: Greenwood Press. ISBN 978-0-313-26111-4. ISSN 0886-8239.
* Thompson, William E.; Hickey, Joseph V. (2005). Society in Focus (5th ed.). Boston: Pearson. ISBN 978-0-205-41365-2.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718990
 |
**Csaba Reisz T.** [ĉaba rejs tE], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Reisz T. Csaba** estas hungara arkivisto, altlerneja instruisto.

Csaba Reisz T. naskiĝis la  14-an de januaro 1968(nun 1968-01-14) en Veszprém (urbo).

Biografio
---------

Csaba Reisz T. akiris diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1993, 1995 kaj 2006. Inter 1993-1996 li ricevis stipendiojn. En 1996 kaj 2003 li laboris en akademia historia instituto. Inter 1997 kaj 2001, poste ekde 2003 lia laborejo estis la Hungara Tutlanda Arkivo, kie li estis arkivestro (2010-2012). Ekde 2004 li instruis ankaŭ en la universitato. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1998 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2020.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Egy elveszettnek hitt önéletírás – Lipszky János emlékirata* (1994)
* *A Magyar Királyság és társországai térképe és névtára (1804–1810)* (2005)
* *Az Állami Földmérési Igazgatóság (1919–1920)* (2019)
* *II. Rákóczi Ferenc alakja Dudits Andor festőművész munkásságában* (2021)

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* Reisz prelegas

Fontoj
------

* biografio hungare legebla en la 321-a punkto
* datenoj
* datenoj

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 844634
 |



* Portalo pri Biografio
Sunokulvitroj kun brun-farbitaj vitroj
**Sunokulvitro** (sunŝirma okulvitro) estas okulvitro kun farbitaj aŭ nefarbitaj vitroj. Ĝia celo estas ŝirmi la okulojn pro la neagrablaj aŭ damaĝaj efikoj de la sunlumoj. La konvenaj okulvitroj malhelpas ĉiujn ondolongojn sub 400nm (UV-A, -B, -C). Aldone, la bula parto de videbla lumo devas reduktiĝi je 10% inter 400 kaj 470nm.

La sunokulvitro estas persona ŝirmekipaĵo laŭ EK-direktigo 89/686/*EWG*.

La teknika normo por la sunokulvitroj estas DIN EN 1836 de 1997. Laŭ tiu normo, oni sekve grupigas la sunokulvitrojn:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Kategorio: | Lumtralasa grado: | Priskribo: |
| ekster la normo | 3% | ekstreme malhela glaĉer-okulvitro |
| 4 | 8% | tre malhele farbita |
| 3 | 18% | malhele farbita |
| 2 | 43% | mez-malhele farbita |
| 1 | 80% | malforte farbita |
| 0 | 100% | nefarbita aŭ tre fajne farbita |
|

Oni permesas uzon de sunokulvitroj nur el la kategorioj de 0 ĝis 3 publika (sur strato).

La sunokulvitroj ne taŭgas por veldado, por kio ekzistas specifaj filtriloj kaj vitroj.

La materialo de la vitroj estas minerala vitro aŭ malpeza poliakrilo, la koloro varias de la bruna ĝis flava, ruĝa ks.

Ekzistas specifaj travideblaj vitroj, kiuj dunkliĝas (malheliĝas) je lumo (precipe je lumo kun UV-radioj). Ĉar la malhela vitro pli malrapide reheliĝas, tiel ĝi ne taŭgas por aŭtostirado, kiam la helo kaj malhelo rapide ŝanĝiĝas (tra tuneloj en montaro).

Famaj kaj tiel kostaj markoj estas sunokulvitroj de firmaoj Bausch & Lomb (marko: Ray-Ban), Porsche Design, Oakley aŭ Rodenstock kaj licencaj markoj de konataj mod-firmaoj (Armani, Chanel ktp.).

Okulvitrojn portas ofte la blinduloj, inter ili famas Ray Charles aŭ Heino.

La okulvitroj disvatiĝis komence inter la aktoroj de la 1900-aj jaroj por protekti la okulojn kontraŭ la fortaj lumoj surscene.

La aviadilaj sunokulvitroj de Ray Ban aperis en 1936 por la usona aerarmeo. Ĝi havis metalan framon.

* Sunokulvitroj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sunokulvitroj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Kunigi | **Oni sugestas kunigi ĉi tiun artikolon kun Fajrokurado.

---**
Bonvolu diskuti en la Diskuto:Fajrokurado. Nur ensalutintaj uzantoj povas aranĝi tion. |

Piedirante sur karboj kun nudaj piedoj
La **surardaĵa promeno** (aŭ fajropromeno) estas fenomeno, kiam homoj promenas, kuras sur ardanta karbo aŭ – plej ofte – ligno. Ĉe kelkaj paganaj religioj oni venas al ekstazo antaŭ ol partopreni la promenadon.

Science oni klarigas la kapablon pri surardaĵa promenado jene: la ligno kaj karbo estas malbonaj varmokonduktiloj kaj havas etan varmokapaciton, same la cindro, kiu ĉirkaŭas la ardon. Tiel la karbo povas nur malrapide varmigi la ĉirkaŭaĵon, precipe materialojn kun granda varmokapacito kaj varmokondukteco, kiel la homa korpo.

La ardaĵ-promenanto iras relative rapide, iliaj piedoj tuŝas la karbon nur por mallonga tempo, tiel la dika kornhaŭto varmiĝas nur je maksimuma 100 °C. La varmon tre rapide forportas la sango. Alia fenomeno estas la Leidenfrost-efiko, kiam la ŝvitaĵoj de la plando vaporiĝas kaj formas tiele nekonduktan tavolon.

* Kategorio Surardaĵa promeno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Tarpano** |
| --- |
|  |
| Sola foto de vivanta tarpano, de la frua 19-a jarcento.Sola foto de vivanta tarpano, de la frua 19-a jarcento. |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Neparhufuloj *Perissodactyla* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ekvedoj *Equidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Ekvo *Equus* |
|
| Subgenro: | *Equus* |
|
|
|
|
|
|
| Specio: | Sovaĝa ĉevalo *Equus ferus* |
| Subspecio: | ***E. f. ferus*** |

 |
|
| Trinomo  |
| ***Equus ferus ferus***Boddaert, 1785 |
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Formortinta** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Tarpano  |

 |
| v • d • r |

**Tarpano** (*Equus ferus ferus*) estis la eŭrazia sovaĝa ĉevalo. La lasta specio mortis en 1875, en Moskvo.

La polaj kamparanoj ofte krucigis la hejmajn ĉevalojn kun la tarpano, tiel estiĝis la koniko. Oni uzas tiun rason kaj la portugalan Sorraia-poneon por restarigi - per rebredado - la specion. Konikoj hodiaŭ vivas libere en la naturrezervejo Oostvaardersplassen en Nederlando kiel ekologia ekvivalento de la ekstermita sovaĝa ĉevalo. La hucula ĉevalo, kiu estas bredata en la Karpatoj, verŝajne estas rekta devenulo de la tarpano.

La vorto *tarpan* signifas en la turkmena, kirgiza aŭ kazaĥa lingvo, ke '"antaŭen-rajdas". Oni supozas postkolan alton de la tarpano al ĉ. 122–135 cm.

La tarpanon unuafoje priskribis Johann Friedrich Gmelin en 1774. Li ekvidis la bestojn en 1769 en ĉirkaŭo de Bobrovsk, Voroneĵ. La specion nomumis en 1784 Pieter Boddaert al *Equus ferus*, laŭ priskribo de Gmelin.

* Tarpano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Tarpano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Tarpano en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Radia programo *Suomisen perhe* en 1946. Eila Teikko, Elsa Turakainen, Lasse Pöysti, Maire Suvanto kaj Eine Laine.
**Suomisen perhe**, "la familio Suominen" (*Suomisen* estas genitiva formo) estas finna radio-dramserio. La serio estis farita en 1938–1959. La serion scenariigis Elsa Soini kaj Seere Salminen. Ĝi estis elsendita normale vendredvespere. *Suomisen perhe* estis la dua plej populara radia programo en Finnlando. Ĝin aŭskultis eĉ proksimume 50 % radi-aŭskultantoj en Finnlando. La familio loĝas en Helsinko. Ĝia infano estas Pipsa, Elina kaj Olli. Pri la familio estis faritaj ankaŭ filmoj. Ili estas *Suomisen perhe* (1941), *Suomisen Ollin tempaus* (1942), *Suomisen taiteilijat* (1943), *Suomisen Olli rakastuu* (1944), *Suomisen Olli yllättää* (1945) kaj *Taas tapaamme Suomisen perheen*. Ankaŭ ili fariĝas popularaj krom eble la lasta. Ili estis prezentita en Finnlando ankaŭ en televido. Plej bone el la figuroj estas memorataj Olli kaj Pipsa. Iliaj aktoroj estis popularaj en publikeco. Aktoro de Olli Lasse Pöysti memoris pri ĝi en libro. La familio havas priservistinon. Ŝin aktoris Siiri Angerkoski.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 739739
 |
**Suraĵ** (ruse *Сураж*) estas urbo en Brjanska provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 15254501.

La urbo estis fondita en komenco de la 17-a jarcento.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1781.

La interurba telefona kodo estas (+7)48330, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 53° 01′ N 32° 24′ O﻿ / ﻿53.017 °N, 32.400 °O﻿ / 53.017; 32.400 (mapo)Koordinatoj: 53° 01′ N 32° 24′ O﻿ / ﻿53.017 °N, 32.400 °O﻿ / 53.017; 32.400 (mapo).

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Suraĵiĉi (Суражичи)
* Suraĵ-na-Iputi (Suraĵ-sur-Iputj (rivero), Сураж-на-Ипути) en 1781 ... 1797;

La urbo estas ĉe rivero Iputj (Ипуть) (baseno de rivero Dnepr (Днепр)).

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 8,5 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 12 mil loĝantojn.

Flago de Brjanska provinco
Urboj de Brjanska provinco

**Ĉefurbo**: Brjansk

Djatkovo |
Fokino |
Ĵukovka |
Karaĉev |
Klinci |
Mglin |
Novozibkov |
Poĉep |
Selco |
Sevsk |
Starodub |
Suraĵ |
Trubĉevsk |
Uneĉa |
Zlinka 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Suona, ĉina trumpeto.
La **suona** (ĉine 唢 唢 aŭ 呐 呐, nome 嗩 嗩 aŭ 吶 吶, pinjine: suǒ nà), nomata ankaŭ ***laba*** (ĉine 喇叭, pinjine: lǎbā) aŭ ***haidi*** (ĉine 海笛, pinjine: hǎidí) estas ligna blovinstrumento kun duobla anĉo simila al ŝalmo de la Hanoj de Ĉinio.

Priskribo
---------

Ĝi havas altan kaj tre akutan sonon kaj estas uzata ofte de la ensembloj de tradicia ĉina muziko, partikulare de tiuj kiuj ludas subĉiele. Temas pri grava instrumento por la tradicia popola muziko de la nordo de Ĉinio, partikulare ĉe la provincoj Ŝandongo kaj Henano, kie dum multa tempo estis uzata por festoj aŭ por militaj celoj. Ĝi krome estas uzata por nuptoj, funebroj kaj procesioj kombine kun ŝengoj, gongoj, tamburoj kaj aliaj instrumentoj. Tiuj ensembloj de vento kaj perkuto ricevas la nomon de *ĉuida* aŭ *guĉui*. Konata versio de la suona estas la ĉina korneto, instrumento kiu estas tre uzata kiel melodia elemento nepra por la "konga santiaga", tipo de popolmuziko same nepra por popolaj festoj en la orienta regiono de Kubo, kies ĉefurbo estas Santiago de Cuba, kaj de tie ties nomo "santiaga".

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉina korneto
* Hobojo

Referencoj
----------

### Bibliografio

* Wang, Min (2001). *The Musical and Cultural Meanings of Shandong Guchuiyue from the People's Republic of China*. Ph.D. dissertation. Kent, Ohio, Usono: Kent State University.
* *New Grove Dictionary of Music and Musicians*, (2001), dua eldono, eldonita de Stanley Sadie kaj John Tyrrell (Londono, Unuiĝinta Reĝlando).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Suona en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ekzemploj aŭdeblaj de suona[*rompita ligilo*] (en ĉina)
Bildrakonto kun SuperZam, de Ian Carter**SuperZam** estas la nomo de du bildroluloj, komiksaj karikaturoj de L.L. Zamenhof, unu inventita de Ian "*Jano*" Carter (Britio) kaj la alia de Daniele Binaghi kaj Andrea Rossetto (Italio).

SuperZam de Carter
------------------

En 1978, Ian Carter inventis karikaturan superheroon SuperZam, "moderna heroo".

Li aperis en kelkaj numeroj de la revuo "Kial Ne?", de JEB.

SuperZam de Binaghi/Rossetto
----------------------------

Afiŝo kun Rat-Man kaj SuperZam, de Daniele Binaghi kaj Andrea RossettoNovembre 2007, la komikslibreto Rat-Man en Esperanto estis oficiale prezentita dum la foiro "*Lucca Comics & Games*", en Lucca (Italio); por la reklamaj afiŝoj, Daniele Binaghi, projektestro de la tradukadprojekto RoMEo, kune kun Andrea Rossetto, komiksisto, decidis kunmeti Rat-Man kaj alian superheroon, ĉifoje L. L. Zamenhof; do, tute nesciante pri la unua rolulo de Jano, estis denove kreita SuperZam.

Decembre 2007, Jano permesis uzon de la nomo de sia kreaĵo ankaŭ por la nova, eĉ taksante ĝin "*tre ŝatinda*".
***The Bridges of Madison County*** (*La Pontoj de Kantono Madison*) ankaŭ eldonita kiel ***Love in Black and White*** (*Amo en Nigra kaj Blanka*)  estas romantika romano de Robert James Waller de 1992, kiu traktas la enamiĝon inter fotisto -raportisto kaj la ital-usonana edzino de kamparano ĉe kantono Madison, Iovao, post la Dua Mondmilito. La romano gajnis enorman sukceson kaj fariĝis furorlibro, kun pli ol 50 milionoj da kopioj venditaj .

Intriga resumo
--------------

La rakonto malfermiĝas prezentante tielnomitan realan renkontiĝon de la verkinto kun la infanoj de la protagonisto de la rakonto, Francesca Johnson, en kiu ili montras al li la dokumentojn dokumentantajn kio okazis. Malgraŭ la tiel nomata realisma malfermo de la verkaĵo, kaj ke la romano estas prezentita kiel noveligo de vera rakonto, sed ĝi estas fakte tute fikcia kaj do la rakonto estas frukto de la imago de la aŭtoro, kaj ne registras realajn eventojn.

Fotisto-verkisto nomita Robert Kincaid vojaĝas al kantono Madison en Iovao por prienketi kaj foti la sep originajn pontojn en la distrikto por National Geographic. Kincaid mem loĝas en la ŝtato Vaŝingtono, kaj estas soleca persono sen familianoj. Survoje li haltis por peti gvidon de Francesca Johnson, virino de itala deveno, kiu venis al la lando kiel militnovedzino. Dum ŝia edzo kaj infanoj estas for ĉe la Ŝtata Foiro, ŝi okupas en mallonga amafero. Kvartaga enamiĝo formiĝas inter la du, kiu finiĝas en disiĝo kun la kompreno ke la engaĝiĝo de Francesca al ŝia familio superpezas ŝian amon por Roberto. La verkaĵo dokumentas la daŭrigon de ilia amo dum la jaroj malgraŭ la longa apartigo, kaj finiĝas kun la morto de Francesca kaj la eltrovo de la afero fare de ŝiaj infanoj.

Filmaj kaj teatraĵaj adaptiĝoj
------------------------------

Samnoma filmo de 1995 estas bazita sur la romano, ĉefroligante Meryl Streep kaj Clint Eastwood. Muzikalo bazita sur la verkaĵo estis prezentita sur Broadway en 2014.

Bibliografio
------------

* Eliot, Marc (2009), *American Rebel: The Life of Clint Eastwood*, New York: Harmony Books, (ISBN 978-0-307-33688-0),

Referencoj
----------

1. ↑  Jones, Nicolette, "BOOK REVIEW / Cowbore of yesteryear: 'The Bridges of Madison County' - Robert James Waller: Mandarin, 3.99 pounds", October 10, 1993.
2. ↑  Grimes, William. "Robert James Waller, Author of 'The Bridges of Madison County,' Dies at 77",  *The New York Times*, March 10, 2017.
3. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Studo de leganta respondo al la romano
* 20-jarcentaj usonaj furorlibroj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 833586
 |
**Three Horses Beer** (Biero Tri Ĉevaloj) (ankaŭ konata kiel **THB**) estas biero de tipo Pilsen kun alkohola kvanto de 5.4%, produktata de bierfarejo Star de Madagaskaro. Ĝia slogano: "Soa Ny Fiarahantsika" (La plezuro kunesti).

Ĝi estas vendata en boteloj malgrandaj (33 cl) kaj grandaj (66 cl) ĉie en Madagaskaro. Ĝi estas aĉetebla en benzin-stacioj, restoracioj kaj butikoj. Ĝi havas leĝeran guston de tipo Pilsen. Boteloj estas malhelbrunaj. La malhela koloro de boteloj celas ŝirmi bieron kontraŭ tropika suno de Madagaskaro.

Eksporta versio de THB estas vendata en ladskatoloj de 33 cl. Ladskatola formato okupas malpli grandan lokon en kontenero, kio estas pli bone adaptita al eksportado. THB estas eksportata al Reunio, Majoto, Maŭricio kaj Komoroj.

La plej vendata biero estas **THB Pilsener**. Ankaŭ ekzistas **THB Lite**. THB Lite ne estas trinkaĵo kun malaltaj kalorioj, sed biero kun malgranda alkohola kvanto (1%). Fine, la bierfarejo enmarketigis **THB Fresh**, kiu estas biero miksita kun limonado, kun malpli ol 1% da alkoholo.

La biero sponsoras la futbalan 1-an ligon de ĉampionoj en Madagaskaro, la "THB Ligue des Champions".

* THB reklamo en FianarantsoaTHB reklamo en Fianarantsoa
* 0,65 l botelo de la tipo Pilsena biero0,65 l botelo de la tipo Pilsena biero
* 0,33 l botelo kun nova emblemo (ekde majo 2011)0,33 l botelo kun nova emblemo (ekde majo 2011)
* Mura emblemo de THB en la urbo Ambilobe (provinco Antsiranana)Mura emblemo de THB en la urbo Ambilobe (provinco Antsiranana)

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de famaj bierfaristoj kaj -bazaroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo por la 50-jara jubileo de THB Arkivigite je 2021-06-09 per la retarkivo Wayback Machine
**Three Mile Island** estas insulo en la rivero Susquehanna, proksime de Harrisburg, en federacia ŝtato Pensilvanio, en Usono. Tiun nomon portas la tie funkcianta nuklea centralo kaj la plej grava nuklea akcidento de ties en Usono.

La nuklea akcidento
-------------------

La nuklea akcidento okazis la 28-an de marto en 1979, je la 4-a horo matene. Tiam fermiĝis la aŭtomata ventilo de la 2-a reaktoro kaj tiel ĉesis la postplenigo kun malvarmiga akvo. Pro tio la komanda instalaĵo haltigis funkciadon de la reaktoro, sed dum la sekvaj horoj - pro seria misfunkciado de instalaĵoj kaj homa nekompetenteco - granda kvanto da malvarmiga akvo forfluis el la reaktoro. Tiel la reaktora kerno venis en liberan aeron kaj la cirkonia kovraĵo de la nuklea fuelo kontaktiĝis kun la ĉirkaŭa trovarmegiĝanta akvovaporo. Estiĝis granda kvanto el hidrogena gaso, kiu liberiĝis el la reaktora ujo kaj plenigis la sekuran zonon en la reaktora konstruaĵo.

El la hidrogeno kaj la radioaktivaj gasoj apenaŭ atingis kvanto la liberan eksetran aeron kaj eĉ tiuj ne minacis sanon kaj vivon de la laboristoj kaj la proksimaj loĝantoj. Oni restarigis la konvenan malvarmigon de la reaktoro jam en la sekvaj tagoj.

Kvankam sanaferaj sekvoj de la nuklea akcidento de Three Mile Island estis neglekteblaj, apenaŭ mezureblaj, la afero forte tuŝis la nuklan industrion en la Usono. Oni tuj haltigis - nur provizore – sep aliajn, similfunkciajn reaktorojn, ĉesigis aŭ prokrastis permeson por novaj nukleaj reaktoroj.

La elektroproduktaj entreprenoj ne povis konstrui novajn nukleajn centralojn ĝis emze de la 1980-aj jaroj. La akcidento fortigis zorgojn de la publiko kaj kontraŭstaron kontraŭ novaj nukleaj centraloj.

Oni refunkciigis la sendifektitan 1-an reaktoron de Three Mile Island en 1985, dum la 2-a reaktoro estis tiel difektita (fandis 52 % de la kerno), ke oni ne reuzis ĝin.

* Kategorio Three Mile Island en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La grafeo bilgigas la diferencon inter la vera sidera tempo kaj tiu de la gregoria kalendaro de 1750 ĝis 2250.
**Superjaro** estas jaro, kiu havas **29** tagojn en februaro (en la Julia kaj gregoria kalendaroj).

**Ordinara jaro** estas ĉiu jaro, kiu ne estas superjaro. La ordinara jaro havas **28** tagojn en februaro.

Superjaro estas ilo por konservi la sinkronigon inter la kalendara jaro kaj la sezonoj. La sezonoj revenas unu fojon dum ĉiu tropika jaro, la tempo de unu orbito de la Tero ĉirkaŭ la Suno. Tio estas proksimume 365,2422 tagoj, do senŝanĝa 365-taga jaro kaŭzus ke la kalendaro malrapide malakordiĝus kun la sezonoj. Oni povas ĝustigi tion per la enmeto de supertago en la jaron (kiu jaro iĝas superjaro), por ke ĝi estu 366 tagojn longa anstataŭ 365.

La regulo por superjaroj en la Gregoria kalendaro estas:

**Jaro estas superjaro se ĝi precize divideblas per kvar; sed jaro dividebla per cent estas superjaro nur se ĝi divideblas per 400.**
Do 1984 kaj 2000 estis superjaroj, sed 1900 ne estis kaj 2100 ne estos.

La logiko estas: la aldono de po unu tago ĉiujn kvar jarojn alĝustiĝas la mezan jarlongon al 365,25 tagoj. Tio tro longas, do oni forigas po unu supertagon ĉiun jarcenton. Tio forigas 0,01 tagojn kaj la mezo fariĝas 364,24 tagoj. Sed tio ankoraŭ ne estas sufiĉe preciza, do oni remetas po unu supertagon ĉiujn kvar jarcentojn. Tio realdonas 0,0025 tagojn kaj la mezo fariĝas 365,2425 tagoj.

Tio ankoraŭ estas 0,0001 tagojn pli longa ol la meza intervalo inter martaj ekvinoksoj, rezulte ke la Gregoria kalendaro estos proksimume duontagon *malantaŭ* la tropika jaro post 4000 jaroj.

Notu ke ĉi tio neniel rilatas al supersekundoj, kiuj aldoniĝas de tempo al tempo por sinkronigi atomajn horloĝojn kun la rotacio de la Tero.

Algoritmo por determini ĉu jaro estas superjaro (Pseŭdokodo):

> 
> Se jaro module 4 estas 0 aŭ  
> 
>  :: se jaro module 100 estas 0 aŭ  
> 
>  :::: se jaro module 400 estas 0 tiam  
> 
>  :::::: estas superjaro  
> 
>  :::: alie  
> 
>  :::: ne superjaro  
> 
>  :: alie estas superjaro  
> 
>  alie ne superjaro
> 
> 
>

Vidu ankaŭ
----------

* Supersekundo
* 29-a de februaro
* 30-a de februaro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Superjaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Superjaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Juliusz Cezar i dni przestępne Julio Cezaro kaj la tagoj de superjaro - retejo APOD: *Astronomiczne zdjęcie dnia* (Astronomia foto de la tago)
mirteloj
Dum la dua jardeko de la 21-a jarcento, la kvanto de avokado konsumita tutmonde signife pliiĝis, parte pro la merkato de la produkto kiel "supermanĝaĵo".
**Supernutraĵo** (angle *superfood*) estas merkatika termino, kiu priskribas nutraĵojn kun probablaj prosanaj avantaĝoj. Kelkfoje la sanigaj efikoj de tiuj nutraĵoj baziĝas sur sciencaj kunligoj. Dubebla estas tamen, ĉu efikoj en laboratorioj kun bestoj povas validi ankaŭ por la homa nutrado, se la dozo ne estas tiom alta.

ĉiao *Salvia hispanica*
La varbado kun supernutraĵoj aŭ similaj esprimoj, kiu ligas la konsumado kun sanigaj efektoj estas laŭ EU-reglamento n-ro 1924/2006 de la Eŭropa Unio malpermesita ĝis la efiko ne estas pruvita en longdaŭraj pruvoj.

Difino
------

La esprimo "supernutraĵo" estas uzata jam komence de la 20-a jarcento. Ĝi famiĝis nur en la plej lastaj jaroj. Jure deviga difino mankas ĝis nun.

La Eŭropa Informcentro por Nutraĵo difinas nutraĵon, precipe fruktoj kaj legomoj, kiuj baze de ilia nutraĵovaloro havas pli altan sanigan utilon ol aliaj nutraĵoj kiel "supernutraĵo".

Nutraĵoj kun speciale alta porsana utilo
----------------------------------------

Mirteloj kaj bluaj beroj ekzemple havas la ecojn de supernutraĵo. Ili estas riĉaj je antocianinoj kaj antioksidantoj kaj havas la famon, ke ili bremsas aŭ eĉ haltigas la kreskon de kanceraj ĉeloj en la dika intesto. Krome mirtelo kontraŭas la aĝrilatan amnezion.

Ankaŭ la beroj de *Euterpe oleracea* estas nomataj supernutraĵo. La fruktkarno de tiu frukto entenas antioksidajn efikantajn substancojn.

Kakao malaltigu pro la alta enhavkvanto de flavonoidoj la sangopremon kaj reduktu la riskon de koraj malsanoj. Necesas tamen konsumi treege altan kvanton de kakao.

La *Lycium barbarum* aŭ goji-bero havas la famon esti tre nutroriĉa. Ĝi tamen liveras al la homa nutrado ne pli da sanigaj substancoj ol aliaj fruktoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Malin DH et al.: *Short-term blueberry-enriched diet prevents and reverses object recognition memory loss in aging rats*. Nutrition, Volume 27, Issue 3, ScienceDirect 2011.
2. ↑  Ramona Lichtenthäler et al.: *Total oxidant scavenging capacities of Euterpe oleracea Mart. (Açaí) fruits*. International Journal of Food Sciences and Nutrition, Volume 56, Issue 1, Informa UK Ltd UK 2005.
3. ↑  Penny M. Kris-Etherton, Carl L. Keen: *Evidence that the antioxidant flavonoids in tea and cocoa ar11e beneficial for cardiovascular health*. Current Opinion in Lipidology, Volume 13, Nummer 1, LWW 2002.
4. ↑   focus.de 18an de Decembro 2010.
**Thubten Ĉodron** (**德林 — De Lin**, naskiĝis **Cheryl GREENE**), estas usona monaĥino de tibeta budhismo, aŭtoro, instruisto kaj la fondinto kaj abatino de la Abatejo Sravasti, la nura monaĥejo por trejnado en tibeta budhismo al okcidentaj gemonaĥoj de Usono. Ĉodron estas centra famulo en la reinstalo de la ordino bikŝua (tib. Gelongma) por virinoj.

Ŝi estas studento de la 14a Dalajlamao, Tsenzhab Serkong Rinpoĉe, Lama Thubten Yeŝe, Thubten Zopa Rinpoĉe kaj aliaj Tibetaj mastroj. Ŝi eldonis multajn librojn pri budhismaj filozofio kaj meditado kaj nuntempe estas kunaŭtoro kun la Dalajlamao de plurvoluma serio de instruadoj laŭ la budhisma vojo, titolata *La Biblioteko de Saĝeco kaj Kompato*.

Referencoj
----------

1. ↑   Sravasti Abbey.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Thubten Ĉodron (13 lingvoj)
* Thubten Ĉodron (trad. Ĝan Ŭ. Starling), "La Esenco de Budhismo", ĉe la retejo de la Budhana Ligo Esperantista
* Thubten Ĉodron (trad. Ĝan Ŭ. Starling), "La Budho", ĉe la retejo de la Budhana Ligo Esperantista


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri budhismo |
Ruinoj de Tastil.
La **Ruinoj de Tastil** formas parton de la inkaa vojaro de Tahuantinsuju, enirita en 2014 kiel kultura havaĵo numero 1459 de la UNESCO.
La **Ruinoj de Tastil**, aŭ simple **Tastil** (24° 27′ 06″ S 65° 57′ 28″ O﻿ / ﻿24.45167 °S, 65.95778 °O﻿ / -24.45167; 65.95778 (mapo)), deklarita Argentina Historia Monumento per Dekreto numero 114 de Decembro de 1997, estis la antaŭkolumba urbo plej granda en la teritorio de aktuala Argentino.

Oni ĉirkaŭkalkulis ke en sia hegemonia epoko, fine de la 15a jarcento, Tastil superis 2.000 loĝantojn.

Ĝi estas je 3.200 super marnivelo en la Departemento Rosario de Lerma, Provinco Salta, norde de Argentino; pli precize en la Quebrada del Toro tra kiu fluas la rivero Toro, en la zono de okcidenta kontakto de la Punao de Atakama kun la Kalĉakiaj Valoj (aŭ zono de antaŭ-punao). Ĝi estas ĉe la Nacin Ŝoseo 51, kiu ligas Salta kun Ĉilio tra la Trapasejo Siko. 

La enhavo estas de ĉirkaŭ 440 loĝejoj kiuj estis konstruitaj el ŝtonoj sencementaj, tombejoj, diversaj ejoj kaj sinuaj kaj altigitaj stratoj kiuj iras al ejoj en kiuj okazis komunaj kaj publikaj agadoj konverĝe en ia centra placo, same kiel muelejoj de grano (kvinoo, maizo), kortoj de lamoj kaj duarangaj placoj. En la ĉefa placo troviĝas la sankta ŝtono (*ŭanka*) kie okazis la ritaj praktikoj.

Referencoj
----------

1. ↑  *oficiala retejo de la UNESCO. Ŝlipo: Qhapaq Ñan, Andean Road System.*
2. ↑   Comisión nacional de museos, monumentos y lugares históricos. Ŝlipo 815: Poblado prehispánico de Santa Rosa de Tastil.. Arkivita el la originalo je 2013-12-04. Alirita 2016-08-17.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Flickr
* Red Salta
* Museo de Antropología de Salta Arkivigite je 2011-07-06 per la retarkivo Wayback Machine
**Aŭtomatismo** estas superrealisma tekniko engaĝante spontanean skribadon, desegnadon, ks, praktikitan sen konscia estetika aŭ morala memcenzurado. Aŭtomatismo en Superrealismo prenis multajn formojn, de la aŭtomata skribado kaj desegnado unue praktikitaj per la superrealistoj, al simila, aŭ eble paralelaj fenomenoj, kiel la neidioma senplanumado de libera ĵazo.

Superrealista aŭtomatismo estas malsama de mediuma aŭtomatismo, de kiu la termino estis inspirita. Fantomoj, spiritoj, ks ne estas pretenditaj esti la fonto de superrealistaj aŭtomataj mesaĝoj.

"Pura psika aŭtomatismo" estis kiel André Breton, la fondinto de superrealismo, difinis superrealismon, kaj kvankam la difino pruviĝis povebla de signifoplena ekspansio, aŭtomatismo restas je ĉefa graveco en la movado.

En 1919 Breton kaj Philippe Soupault skribis la unuan aŭtomatan libron, *La Magnetaj Kampoj* (franclingve, *Les Champs Magnétiques*) kaj *La Aŭtomata Mesaĝo* estis unu el la signifoplena teoriverkaro pri aŭtomatismo.

En la 1940-aj kaj 1950-oj jardekoj la Kanada grupo nomita Les Automatistes (La Aŭtomatistoj) alcelis kreemecan verkon (ĉefe pentrado) bazitan sur superrealistaj principoj. Tiuj artistoj, gviditaj per Paul-Emile Borduas, serĉis proklami enton de universalaj valoroj kaj etikoj proklamitaj en ilia manifesto "Refus Global."

Iuj superrealistoj skribas aŭtomatajn matematikaĵojn aŭ ekvaciojn.

Superaŭtomatismo
----------------

Iuj Rumanaj superrealistaj inventis nombron da superrealimaj teknikoj (kiel kubomanio, entopa grafomanio, kaj la moviĝo de likvaĵo malsupren vertikala surfaco) kiuj pretendis preni aŭtomatismon al absurda punkto, kaj la nomo donita, "superaŭtomatismo," implicas, ke la metodoj "preteririgas" aŭtomatismon, sed tiu pozicio estas kontraŭopiniiga.

Referencoj
----------

Tiu ĉi artikolo estis rekte tradukita el la angla versio la 14-an novembro, 2006.

* Kategorio Superrealisma aŭtomatismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Je teoria fiziko, **supersimetrio** estas ebla simetrio de klasika aŭ kvantuma kampa teorio, kiu etendas la ordinarajn simetriojn de spactempo (la grupon de Poincaré) per "kvadrataj radikoj" de translacio. Tio implicas, ke ĉiuj partikloj estas grupigitaj en grupojn (**supermultipletojn**), kiuj enhavas kaj bosonojn kaj fermionojn.

Difino
------

Je ordinaraj kvantumaj kampaj teorioj, la simetrioj de la {\displaystyle d}-dimensia spaco de Minkowski formas la grupon de Poincaré,

{\displaystyle \operatorname {IO} (1,d-1)=\operatorname {O} (1,d-1)\ltimes \mathbb {R} ^{d}}.
La ĉi-supra grupo estas la duonrekta produto de la grupo de Lie de spactempaj rotacioj ({\displaystyle \operatorname {O} (1,d-1)}) kun tiu de la spactempaj translacioj ({\displaystyle \mathbb {R} ^{d}}).

Ekzistas ĝenerala teoremo (la teoremo de Coleman-Mandula), kiu asertas ke oni ne povas, sen trivialigi la teorion, etendi la ĉi-supran grupon al pli granda grupo, kiu ne estas triviala rekta produto de la grupo de Poincaré kaj ne-spactempa simetrigrupo. Tamen, ekzistas du ĉefklasoj de konataj esceptoj; la unua estas konforma simetrio (kaj konformaj fizikaj teorioj estas "triviala", en la senco ke ilia S-matrico estas triviala, sed estas tamen interesega); la dua ĝeneraligas la koncepton de "simetrio", el ordinara grupo de Lie (aŭ alĝebro de Lie) al superalĝebro de Lie.

Specife, ekzistas superalĝebroj de Lie, kiuj havas spinorajn elementojn {\displaystyle Q\_{\alpha },{\bar {Q}}\_{\dot {\alpha }}}, kies malkomutiloj estas translacioj {\displaystyle P\_{\mu }}:

{\displaystyle \{Q\_{\alpha },{\bar {Q}}\_{\dot {\alpha }}\}=\gamma \_{\alpha {\dot {\alpha }}}^{\mu }P\_{\mu }}
Simetrio de la ĉi-supra tipo, kiuj estas "kvadrataj radikoj" de translacio, nomiĝas **supertranslacio**, kaj la tuta simetria superalĝebro (de rotacioj, translacioj, kaj supertranslacioj) nomiĝas **supersimetrio**. Kvantuma kampa teorio, kiu havas supersimetrion, nomiĝas **supersimetria kvantuma kampa teorio**.

Propraĵoj
---------

Se kvantuma kampa teorio montras iun simetrion, do la kampoj devas formi prezenton de la simetrioj, kaj la simetrio grupigas la kampojn en **multipletojn**. Je supersimetrio, la supersimetriaj multipletoj (aŭ **supermultipletoj**) konsistas el kaj tensoraj (t.e. skalaraj, vektoraj, ktp) kaj spinoraj kampoj — kaj tio signifas, ke la supermultipletoj konsistas el kaj bosonaj kaj fermionaj gradoj de libereco.

Eksperimentoj
-------------

Iuj hipotezas, ke supersimetrio fakte ĉeestas en la fundamentaj kampaj teorioj, kiuj priskribas naturon. Tamen, la observitaj partikloj fakte ne grupiĝas en supermultipletojn; tial, se supersimetrio fundamente ekzistas en naturo, do ĝi estas spontanee rompita je alta energiskalo, kaj super ĉi tiu energiskalo oni atendas trovi la t.n. superpartnerajn partiklojn, kiuj kompletigus la supermultipletojn. Tamen, ĝis nun (2020) neniu tia evidenco de supersimetrio estis malkovrita.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Supersimetrio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Supersymmetry (angle). *nLab*.
Diverseco de specioj
*Tetraodon lineatus*.
La molao estas la plej peza el ĉiuj aktinopterigaj fiŝoj. Ĝi havas ebenan korpon kaj estas tiom alta kiom longa.
La **Tetraodonformaj** (*Tetraodontiformes*) estas ordo de aktinopterigaj fiŝoj, nomitaj ankaŭ "Plectognathi". Foje ili estis klasitaj kiel subordo de la ordo Perkoformaj. La Tetraodonformaj estas reprezentataj per 10 nuntempaj familioj kaj almenaŭ 349 specioj; plej multaj estas maraj kaj vivas ĉe tropikaj koralrifoj, sed kelkaj specioj estas troveblaj en nesalakvaj fluejoj kaj estuaroj. Ili ne havas proksimajn parencojn, kaj descendas el linio de koral-anaj specioj kiuj aperis antaŭ ĉirkaŭ 80 milionoj da jaroj.

La tipa genro estas *Tetraodon*, kies tipa specio estas la fahako (*Tetraodon lineatus*), priskribita de Lineo.

Familioj
--------

* Tetraodontedoj (*Tetraodontidae*)

Notoj
-----

1. ↑   Tyler, James C (1980). Cover of: Osteology, phylogeny, and higher classification of the fishes of the order Plectognathi (Tetraodontiformes) by James C. Tyler Osteology, phylogeny, and higher classification of the fishes of the order Plectognathi (Tetraodontiformes). NOAA.

Bibliografio
------------

* Sepkoski, Jack (2002) "A compendium of fossil marine animal genera". Arkivigite je 2011-07-23 per la retarkivo Wayback Machine Bulletins of American Paleontology. 364: 560. Alirita 2011-05-17.

* Kategorio Tetraodonformaj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Tetraodonformaj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Tatoeba.org English screenshot 2021.pngTatoeba.org ekrankopiode 2021
**Grafea strukturo**: ĉiu nodo reprezentas frazon, kaj ĉiu eĝo reprezentas la ligilon inter du frazoj. Kiam du frazoj estas ligitaj, ili havas la saman signifon.
**Tatoeba** aŭ **Projekto Tatoeba**, kies nomo devenas de la japana lingvo kaj signifas *"ekzemple"*, estas kunlabora projekto celanta kolekti multajn frazojn tradukitajn en diversajn lingvojn.

Konsisto
--------

**Tatoeba** konsistas el granda datumaro de ekzemplaj frazoj tradukitaj en diversajn lingvojn kaj funkcias kiel speco de multlingva traduka vortaro, en kiu se oni serĉas tradukon por vorto, oni trovas ekzemplajn frazojn, en kiuj la serĉita vorto estas uzata.

La tekstaro de Tatoeba baziĝas sur la Korpuso Tanaka, (granda kolekto da paralelaj japanaj-anglaj frazoj), al kiu ekde 2006 sub la prizorgo de Trang Ho estis aldonitaj multaj aliaj lingvoj.

Strukturo
---------

La frazaro estas aranĝita kiel grafeo, en kies strukturo troviĝas nodoj kaj eĝoj: ĉiu nodo reprezentas frazon, kaj ĉiu eĝo reprezentas la ligilon inter du frazoj. Kiam du frazoj estas ligitaj, ili havas la saman signifon.

Retejo
------

La retejo de la **Projekto Tatoeba** havas kompletan aron da rimedoj kiuj ebligas serĉadon kaj redaktadon de la frazoj. En la projekto partoprenas aktiva komunumo de kontribuantoj, kiuj enigas, tradukas kaj redaktas frazojn.

Eblecoj
-------

Ĉiu povas 

* serĉi tradukojn de vortoj (ricevas kompletajn frazojn)
* aldoni tradukojn al ekzistantaj frazoj
* aldoni novajn frazojn
* komenti frazojn, ekz. pri eraroj, stilo k.a.
* partopreni en ĝeneralaj diskutoj

Oni povas lerni kaj plibonigi siajn konojn de lingvoj. Se oni aldonas ion kun eraro, tio ne gravas, ĉar ja aliaj sendos komentojn aŭ proponojn. Eĉ progresintaj esperantistoj kelkfoje tiel ricevas valoran helpon.

Statistiko
----------

En marto 2022 Tatoeba enhavis pli ol 10 milionojn da frazoj en 410 lingvoj. La plej ampleksaj frazokolektoj ekzistas en la angla (1 500 000), la rusa (900 000), la itala (800 000), la turka (700 000) kaj Esperanto (680 000). La kvina rango de Esperanto atentigas vizitantojn de la retejo, ke Esperanto estas reale uzata lingvo, kiu povas esprimi eĉ kompleksajn pensojn. Jen la aktuala statistiko de ĉiuj lingvoj.

Eksterreta versio
-----------------

Versio de Tatoeba uzebla ankaŭ sen interreta konekto aperis en la tria eldono de la DVD Esperanto Elektronike, eldonita en julio 2011 de E@I. Ĝi enhavas 83.932 traserĉeblajn frazojn en Esperanto el Tatoeba kun diverslingvaj tradukoj.

Vidu ankaŭ
----------

* GramTrans
* Kamusi-projekto
* Frazlibro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* (eo) Video pri Tatoeba en Youtube
* (en) Klariga filmeto pri la uzo de Tatoeba
* Statistikoj kaj grafikoj

  



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Thundorf** estas komunumo en la distrikto Frauenfeld de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1 273 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro modeste kreskis al 1 297 ĝis la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

La teritorio de Thundorf kongruas kun la supra parto de la valo de la rivereto *Thunbach*, kiu alfluas en Matzingen al la rivero Murg. La komunumo situas oriente de la kantona ĉefurbo Frauenfeld.

Thundorf konsistas el la municipoj kaj setlejoj Thundorf, Wetzikon, Lustdorf, Kirchberg, Hessenbol, Reuti, Ufhofen, Grueb kaj Fridbärg.

Najbaraj komunumoj
------------------

Thunodrf limas en nordo al Felben-Wellhausen kaj Hüttlingen, en oriento al Amlikon-Bissegg kaj Affeltrangen, en sudo al Lommis kaj Stettfurt, kaj en okcidento al Matzingen kaj Frauenfeld.

Trafiko
-------

Thundorf atingeblas per poŝtaŭto ek de Frauenfeld. Facile atingeblas ankaŭ la du aŭtoŝoseoj A1 kaj A7, kiuj preterpasas en sudo respektive nordo la komunumon.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Thundorf datiĝas el la jaro 888 kiel *Tuomsdor*.

La hodiaŭa politika komunumo Thundorf estiĝis en la jaro 1995 kadre de la turgovia komunumreformo per kunigo de la tri lokkomunumoj Thundorf, Lustdorf kaj Wetzikon.

Vidu ankaŭ
----------

* Thundorf

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Thundorf TG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Thundorf

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Frauenfeld |
| --- |
| Basadingen-Schlattingen • Berlingen • Diessenhofen • Eschenz • Felben-Wellhausen • Frauenfeld • Gachnang • Herdern • Homburg • Hüttlingen • Hüttwilen • Mammern • Matzingen • Müllheim • Neunforn • Pfyn • Schlatt • Steckborn • Stettfurt • Thundorf • Uesslingen-Buch • Wagenhausen • Warth-Weiningen |  |

 |
**Supra Ŝvabio** (germane *Oberschwaben* [**O**baŝvabn] aŭ *Schwäbisches Oberland* [**ŜVE**biŝes **O**balant]) estas historia regiono en sudokcidenta Germanio, kiu estas parto de la pli larĝa regiono Ŝvabio. Norda limo estas suda rando de la mezalta montaro Schwäbische Alb (Ŝvaba Ĵuraso), formita per la valo de la rivero Danubo, sude la Bodenlago kaj oriente tradicie la rivero Lech: pli granda okcidenta parto de tiu triangulo apartenas al la federacia lando Baden-Virtembergo, pli eta orienta parto al la federacia lando Bavario. Nuntempe iuj fontoj (ekzemple la germanlingva enciklopedio *Brockhaus* de 1991) limigas la regionon al nur la okcidenta parto, kio signifus ke la rivero Iller, kiu tie konsistigas la landan limon inter Baden-Virtembergo kaj Bavario, estus la orienta limigo de la regiono

La historia regiono Supra Ŝvabio en la eŭropa mezepoko estis grava parto de la en 911 fondita duklando Ŝvabio, apartenanta al la Orientfranka imperio. Post ties disfalo fine de la rega epoko de la nobela dinastio Ŝtaŭfoj en 1283, grandaj partoj de Supra Ŝvabio ĝis la komenco de la 19-a jarcento apartenis al Antaŭa Aŭstrio, kaj tial ofte nomatis "Ŝvaba Aŭstrio" aŭ germanlingve *Schwäbisch-Österreich*. La rega teritorio "Ŝvaba Aŭstrio" ne administriĝis el la urbo Ensisheim en Alzaco, kiu kontrolis la reston de Antaŭa Aŭstrio, sed apartenis rekte al la regiona registaro en Innsbruck.

Geografio
---------

Supra Ŝvabio situas en la sudoriento de Baden-Virtembergo kaj la sudokcidento de Bavario. Temas pri montetara pejzaĝo, precipe uzata por agrikulturo. En la valo *Schussental* la agrikulturon dominas kultivado de lupolo kaj fruktoj, en la aliaj partoj precipe kultivado de greno kaj bredado de bovoj cele al ricevo de bovina lakto.

Referencoj
----------

1. ↑  enciklopedio *Brockhaus*, 19-a eldono 1991, volumo 16, p. 72.
2. ↑  Franz Quarthal: *Als Schwaben von Österreich aus regiert wurde. Zur Geschichte der habsburgischen Besitzungen in Südwestdeutschland* ("Kiam Ŝvabio regiĝis el Aŭstrio. Pri la historio de la habsburgaj posedaĵoj en sudokcidenta Germanio"). En: *Schönes Schwaben* ("bela Ŝvabio") 10/11, 1996 (kajero 6), p. 34–39.

Vidu ankaŭ
----------

* Regiono Bodenlago-Supra Ŝvabio
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Tetín |

Koordinatoj: 49° 57′ 00″ N 14° 06′ 23″ O﻿ / ﻿49.95000 °N, 14.10639 °O﻿ / 49.95000; 14.10639 (mapo)

**Tetín** estas ruino de burgo konstruita ĉirkaŭ duono de la 13-a jarcento en najbareco de tetína remparburgo sur nordorienta rando de samnomata municipo en distrikto Beroun proksimume 2 km sudoriente de Beroun. Ĝi situis sur roka promontoro en supermara alteco ĉirkaŭ 270 m s. m. La orienta parto de la burgo estis neniigita pro minado.

360° panoramo de tetína roka promontoro  
montri kiel 360° panoramo

Historio
--------

La unua skribmencio pri la burgo estas nur el la jaro 1321, sed arkeologie ĝia estiĝo estas dokumentita en duono de la 13-a jarcento. Konstruinto estis verŝajne reganto kaj la burgo estas en la jaro 1288 dokumentita kiel sidejo de reĝa ĉasisto. Pli antaŭe la mencio rilatis al la najbara burgejo. Dum regado de Venceslao la 2-a la burgo estis alikonstruita por bezonoj de přemislidaj bastardaj filoj. Unu el ili estis landa notario kaj la plej supera skribisto de Reĝlando Bohemio Štěpán z Tetína, bofilo de Jan Volek. Pli poste aĉetis la burgon Karolo la 4-a, kiu eble menciis ĝin en kodaro Majestas Carolina, sed li alligis la tetinan senjorujon al Karlštejn kaj la ĉi tiea burgo dezertiĝis.

Konstruaspekto
--------------

La devena burgo estis sentura kaj ĝi situis sur trapeza bazplano. Ĝia dominaĵo estis granda trispaca palaco sur la nordorienta flanko. Fine de la 13-a jarcento ĝi estis disvastigita je pli malalte situanta okcidenta triangula parto, en kiu estis konstruita grandega pordega turo. La remparo de la suba burgo estis masonita per tekniko opus spicatum kaj super la fosaĵo pli verŝajne plifortigita per parkano. En la devena kerno estis alkonstruita longa palaca alo kun fermebla krado, en kiun oni enpaŝis sur ponto de la pordega turo.

Ĝis la hodiaŭaj tagoj konserviĝis la kvarflanka pordega turo kaj fragmentoj de masonaĵo de plu juna palaca alo. La resto de la burgo estis neniigita en la 19-a jarcento dum minado de kalkoŝtono.

Referencoj
----------

1. ↑  Regesta diplomatica nec non epistolaria Bohemiae et Moraviae III. 290/696 a 291/697
2. ↑  Durdík, Tomáš.  (2002) "Tetín", *Ilustrovaná encyklopedie českých hradů*. Praha: Libri, p. 552–553. ISBN 80-7277-003-9.
3. ↑  Durdík, Tomáš.  (2000) "Tetín", *Zříceniny hradů, tvrzí a zámků: Střední Čechy*. Praha: Agentura Pankrác, p. 128–130. ISBN 80-902873-0-1.

Pluaj fotoj
-----------

* Ruinoj de burgo TetínRuinoj de burgo Tetín
* Ruinoj de burgo TetínRuinoj de burgo Tetín
* Ruinoj de burgo TetínRuinoj de burgo Tetín
* Ruinoj de burgo TetínRuinoj de burgo Tetín
Thomas Stelzer, prezidanto de la Supraŭstruja Landa Registaro
La **Supraŭstruja Landa Registaro** (germane *Oberösterreichische Landesregierung*) estas la plej supera administra organo de la aŭstra federacia lando Supra Aŭstrujo. Prezidas la registaron kiel unua inter egaluloj la landestro. Tiu estas ekde la 6-a de aprilo 2017 Thomas Stelzer. Li prezidas la 2-an landan registaron de Stelzer kaj estas la ekstera reprezentanto de Supra Aŭstrujo.

Aktuala konsisto
----------------

La Supraŭstruja Landa Registaro estis elektita de la landa parlamento plej laste la 23-an de oktobro 2021. Ĝi konsistas el naŭ registaranoj. El tiuj, kvin membras en ÖVP, du en FPÖ kaj po unu en SPÖ kaj la Verduloj. La konsistigo de la Landa Registaro sekvas la proporcian sistemon. Tio signifas ke ĉiuj partioj, kiuj havas difinitan nombron da reprezentantoj en la landa parlamento, estas reprezentataj ankaŭ en la registaro de almenaŭ unu registarano.

* Thomas Stelzer (ÖVP), landestro
* Christine Haberlander (ÖVP), viclandestro
* Manfred Haimbuchner (FPÖ), viclandestro
* Markus Achleitner (ÖVP), landa registarano
* Stefan Kaineder (GRÜNE), landa registarano
* Michael Lindner (SPÖ), landa registarano
* Michaela Langer-Weninger (ÖVP), landa registarano
* Wolfgang Hattmannsdorfer (ÖVP), landa registarano
* Günther Steinkellner (FPÖ), landa registarano

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Supraŭstruja Landa Registaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Organigramo de la Supraŭstruja Landa Registaro Arkivigite je 2016-11-07 per la retarkivo Wayback Machine (PDF)

Notoj
-----

1. ↑  *Landesregierung* Retejo de la Lando Supra Aŭstrujo
2. ↑  *Mitglieder der Oö. Landesregierung.* Retejo de la Supraŭstruja Landa Registaro, alirita 24-an de oktobro 2015


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 815326
 |