recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Franz LACKNER** OFM (naskiĝinta en la 14-a de julio 1956 en Feldbach, Distrikto Feldbach, sub la nomo Anton Lackner) estas aŭstra teologo kaj salcburga ĉefepiskopo ekde 2013. Ekde 2015 li estas vicestro de la Aŭstra episkoparkonferenco. Li portas la honorajn titolojn *Primas Germaniae* kaj *Legatus natus*.

Vivo
----

Lackner en 2007
Lackner pasigis la junajn jarojn en St. Anna am Aigen (Distrikto Feldbach) kaj ricevis trejnadon kiel elektristo. Du fojojn li estis po duonan jaron soldato de la Pactrupoj de Unuiĝintaj Nacioj sur Kipro en 1978 kaj en 1979. De 1979-84 li frekventis la porplenkreskulan gimnazion en Horn (Distrikto Horn).

En la 16.9.1984 Lackner komencis la novicadon ĉe la franciskanoj en Salcburgo. Votojn monakajn li faris en la 16.9.1985 (nedaŭran) kaj en la 2.9.1989 (porĉiaman). En la 21.6.1991 li ordinitis pastro. Lackner kontinuigis la studojn ĉe la ordena altlernejo *Antonianum* en Romo kaj doktoriĝis per la disertacio *Einheit und Vielheit bei Duns Scotus*. Poste li deĵoris kiel profesoro pri metafiziko samloke.

En la 7.4.1999 Lackner nomumitis estro por la viena franciskana provinco. Krome li laboris ĉe la altlernejo filozofia-teologia en Heiligenkreuz (Distrikto Baden). En la 23.10.2002 Lackner iĝis helpepiskopo de la diocezo Graz-Seckau kaj titulara episkopo de Balecium. Kiel devizon li prenis verseton el la evangelio laŭ Johano (3.30): *Illum oportet crescere / Necesas ke Li pligrandigatu*. En la 8.9.2003 Lackner iĝis episkopara vikario por la temoj *diakoneco* kaj *klerikaj karieroj*. De novembro 2003 ĝis junio 2009 li krome responsis pri porinfana kaj porjunulara animzorgadoj kaj - ĝis marto 2015 - pri sporto. Lackner mem estas entuziama maratonisto.

Ĉefepiskopeco
-------------

La salcburgaj katedralkapitulanoj elektis Lackner kiel posteulon de Alois Kothgasser, kion konfirmis la aŭstra registaro en la 13.11.2013. Oficiala nomumo papa estis en la 18.11.2013 kaj solena ofictranspreno faritis en la Katedralo de Salcburgo en la 12.1.2014. La paliumon li ricevis en la 29.6.2014, kio estas speciala honoro por metropolitoj.

En februaro li kritiketis - sen rekte rilati al la helpepiskopo Andreas Laun - ambiguajn eltiraĵojn el prelego de tiu ĉi el kiu kelkaj aŭskultantoj volis konkludi komparon de krimoj naziaj kun samseksemo. Tian intencon Laun poste publike neis.

Honoroj
-------

Lackner estas honora membro ĉe du aŭstraj katolikaj studentaj korporacioj.

Notoj
-----

1. ↑  *Nazi-Vergleich: Laun nimmt zu Vorwürfen Stellung*

Literaturo
----------

* Internacia biografikolekto, parte senkoste

Eksteraj ligiloj
----------------

* Lackner ene de la katolika hierarkio
* Informoj pri Franz Lackner en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Oficiala cirkulero pri la nomumo de Lackner Arkivigite je 2014-04-13 per la retarkivo Wayback Machine

* Franz Lackner en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Franz Lackner en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 517614
* GND: 1078177228
* LCCN: n2007049835
* VIAF: 36405792
* ISNI: 0000000107736908
 |
Pri la komunumo
---------------

**Jenins** (en la romanĉa lingvo: **Gianin**) estas komunumo de la komunumaro Maienfeld kaj la distrikto Landquart en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 858 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Jenins situas sur la flotaĵkeglo de la sovaĝrivero *Teilerrüfi*, ĉe la okcidenta flanko de la monto Vilan en distanco de proksimume 3 kilometroj oriente de Rejno. Supre de Jenins situas la ruino de la Burgo Nov-Aspermont. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,5 km², de kiuj 40,1% estas kovritaj de arbaro, 48% servas por agrikulturo kaj 3,6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Jenins limas en okcidento kaj nordo al Maienfeld, en oriento al Seewis en Prättigau, kaj en sudo al Malans.

Trafiko
-------

Jenins situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio de la stacidomo de Maienfeld al la stacidomo de Landquart. Dum malparaj horoj la buso cirkulas ankaŭ ĝis al Bad Ragaz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A13 situas 3 kilometrojn nordokcidente en Maienfeld.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Jenins datiĝas el la jaro 1139 kiel *Uienennes*. Jenins apartenis dum mezepoko al la Burgo Nov-Apsermont. Dum malfrua mezepoko Jenins formis kune kun Malans malaltan tribunalon de la Senjorujo Maienfeld. Ek de 1436 Jenins membris en la Dektribunala Federacio. En la jaro 1536 la Tri Federacioj akiris la rajtojn pri Jenins. Per la Mediacia Akto en la jaro 1803 Jenins fariĝis memstara komunumo de la Alta Tribunalo Maienfed, el kiu farigixs en 1851 la distrikto Suba Landquart kaj en la jaro 2000 la Komunumaro Maienfeld de la distrikto Landquart.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Adolf Collenberg*: *Jenins* en *Historia Leksikono de Svislando* (2008-01-30)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jenins en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jenins en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Jenins
* Jenins en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Jenins** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Preĝejo de JeninsPreĝejo de Jenins

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Landquart |
| --- |
| 
**Komunumaro Kvin Vilaĝoj:** Haldenstein• Igis • Mastrils • Trimmis • Untervaz • Zizers

**Komunumaro Maienfeld:** Fläsch • Jenins • Maienfeld • Malans |  |

 |
Debeljaĉa situas en la mapo en la verda municipo
**Debeljaĉa,** serbe **Дебељача,** slave **Debeljača,** hungare **Torontálvásárhely,** germane **Debeljatscha** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato, en municipo de Kovaĉica.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 54  km²
* Alto super Marnivelo: 75 m
* Loĝantaro: 5320
* Poŝtkodo: 26214
* Telefonprefikso: 13
* Aŭtokodo: PA

Situo
-----

Debeljaĉa situas sur ebenaĵo laŭ fervojo Panĉevo-Zrenjanin. Beogrado troviĝas 40 km.

Municipo de Kovaĉica

Historio
--------

En 1750 la loko estis ankoraŭ neloĝata. Baldaŭ serbaj limgardistoj alvenis, sed ili poste foriris, en 1783 la loko denove senhomiĝis. En 1794 hungaroj refondis la komunumon. En 1830 incendio, post 2 jaroj epidemio pri ĥolero okazis. Septembre de 1848 serboj atakis la loĝantojn, sed ili rifuĝis. La serboj bruldetruis la vilaĝon, la rehomiĝo en 1849 okazis. Post Traktato de Trianon Debeljaĉa apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Debeljaĉa 5325 homoj, (2836 hungaroj (53 %), 1735 serboj (33 %), 196 jugoslavianoj, 170 ciganoj, 85 slovakoj, 39 kroatoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo
* kalvinana preĝejo de 1838, la turo estas 76 metrojn alta
* ortodoksa preĝejo
* muzeo

Famuloj
-------

Kalvinana preĝejo de Debeljaĉa
* En la iama Torontálvásárhely naskiĝis hungara pentristo Ernő Jeges.
* En Debeljaĉa naskiĝis:
	+ hungara-serba fizikisto Béla Ribár
	+ jugoslavia-hungara altlerneja instruisto Beáta Thomka.

Komunumoj pri "vásárhely" (=bazarejo) en Hungara reĝlando
---------------------------------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Drávavásárhely | Hódmezővásárhely |
| Gyerővásárhely | Kézdivásárhely |
| Kisvásárhely | Marosvásárhely |
| Somlóvásárhely | Torontálvásárhely |
| Vásárhely |  |

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Debeljaĉa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**5335 Damoklo** estas astronomia objekto.

Malkovro
--------

Ĝi estis malkovrita la 18-an de februaro 1991 de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio). Ĝi estas la unua malkovrita objekto de la klaso de la damokloidoj, neaktivaj kernoj de kometoj de la familio de long-perioda Haleja kometo.

Nomo
----

Ĝi ŝuldas sian nomon al Damoklo, rolulo de rakonto de la helena mitologio.

Orbito
------

Damoklo havas orbiton tre discentra kaj tre klinata, karakteriza de la kometoj: la damakloidoj estas rigarditaj kiel neaktivaj aŭ estingitaj kometoj. Ĝi trakuras sian orbiton en pli ol 40 jaroj; ĝia venonta paso en perihelion okazos la 11-an de aŭgusto 2031.

La perihelio de la damokla orbito tanĝas la orbiton de Marso, dum ĝia afelio iras trans tiun de Urano. Estas do marsrenkonta kaj uranrenkonta asteroido.
Pro ĝia granda orbita klinangulo, ĝi evitas la orbitojn de Jupitero kaj Saturno; tio, kio faras, ke damoklo havas orbiton stabilan por dekoj da miljaroj.

Damoklo ŝajnas esti unu el la objektoj de la ekstera sunsistemo (kun preskaŭ cirkla orbito) kiu estis perturbita kaj ĵetita sur discentran orbiton al la interna sunsistemo. Duncan Steel, Gerhard Hahn, Mark Bailey kaj David Asher faris antaŭkalkulojn sur longa daŭro de ĝia orbita evoluo, kaj montris, ke ĝi iĝos, kun granda probablo, terrenkonta asteroido.

Estas opiniata, ke Damoklo estas la fonto de unu meteorfluo asociata kun Marso el de la direkto de Drako.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Meteorfluoj kaj iliaj patra korpo Arkivigite je 2008-10-03 per la retarkivo Wayback Machine (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio 5335 Damoklo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Objekto ĉe *Space Reference* angle
* angle 3D-orbit for minor planet 5335 Damocles Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine

| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (5001 - 6000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| *5334 Mishima* | **5335 Damoklo** | *5336 Kley* |
Ŝildo pri premieco en la florkonkurso
La francia **urba florkonkurso**, france *concours des villes et villages fleuris*, estis kreita en 1959. Ĝia celo estas favori la evoluigon de verdejoj en urboj.

Ĝia partoprenantaro kreskis de 600 komunumoj en la unua jaro al 5.300 en 1972, pli ol 10.000 en 1993 kaj 12.000 en 2003. La konkurso okazas en apartaj kategorioj pri urboj kaj vilaĝoj kaj atribuas la titolon de "flora urbo/vilaĝo", je rangoj de unu al kvar floroj, plus "grandan premion". En 2003 ĝi atribuis jenajn premiojn:

* 2.375 komunumoj rajtis uzi la ŝildon "**flora urbo**" resp. "**flora vilaĝo**"
* 187 el ili ricevis kvar florojn
* 67 el tiuj ricevis "grandan premion"

En 2005 jenaj premioj estis atribuitaj:

* 2.806 floraj urboj/vilaĝoj
* 1.081 ricevis unu floron
* 885 ricevis du florojn
* 644 ricevis tri florojn
* 196 ricevis kvar florojn
* 70 el ili ricevis grandan premion

Kriterioj
---------

La kriterioj de la konkurso komence orientiĝis precipe pri estetikaj aspektoj, sed nun konsideras ankaŭ la viv-mediajn aspektojn kaj la daŭrivon.

Eŭropa konkurso
---------------

Ekzistas simila konkurso eŭropa, nomata Entente Florale. En ĝi partoprenas 12 landoj: Aŭstrio, Belgio, Britio, Ĉeĥio, Francio, Germanio, Hungario, Irlando, Italio (de 2005), Kroatio (de 2003), Nederlando, Slovenio.

Referencoj
----------

1. ↑  Regularo 2024 france

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Urba florkonkurso (Francio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la konkurso] france


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 311650
* VIAF: 266503433
* SUDOC: 155374192
* BNF: 16553923r
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Jenaz (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

**Jenaz** (prononcu: *jenaĉ*; malnova romanĉlingva nomo: *Gianatsch*) estas komunumo kaj ĉefloko de la samnoma komunumaro en la distrikto Prättigau/Davos en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1144 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

La komunumo Jenaz situas sudoriente de la rivero Landquart. La malnova vilaĝokerno situas sur teraso sudoriente super la rivero. Nova vilaĝkvartalo situas en la fundo de la valo ĉe la riverbordo. Krome apartenas al la komunumo la vilaĝetoj Rüti aliflanke de la rivero kaj Pragg-Jenaz en nordokcidento de la komunumo ĉe la riverbordo. La komunuma teritorio etendiĝas en suokcidento ĝis la kresto de montoĉeno *Hochwang*.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Jenaz limas en nordo al Schiers, en nordoriento al Luzein, en oriento al Fideris, en sudo al Peist, kaj en okcidento al Furna.

Trafiko
-------

Tra la komunumo Jenaz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 28 de Landquart al Davos. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la linio de la Retia Fervojo de Landquart al Klosters.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Jenaz datiĝas el la dua duono de la 12-a jarcento kiel *Junazis*. Dum la 12-a jarcento en Jenaz la katedralo kapitulo de Koiro kaj la Monaĥejo Sankt Nicolai posedis bienojn en Jenaz. La suvereneco apartenis al la Senjorujo Castels. En la 1436 Jenaz aliĝis kiel parto de la tribunalo Castels al la Dektribunala Federacio. 1526 Jenaz aliĝis al la reformacio. En la jaro 1662 la tribunalejo Castels estis dividita en la tribunalejojn Castels-Jenaz kaj Castels-Luzein, el kiuj estiĝis 1851 la hodiaŭaj komunumaroj. Dum mezepoko Jenaz estis romanĉlingva. En la 14-a jarcento valzoj almigris al meza Pretigovio kaj germanigis la regionon.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumaro Jenaz
* Jenaz (stacidomo)
* Furna (stacidomo)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Otto Clavuot*: *Jenaz* en *Historia Leksikono de Svislando* (2007-02-08)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jenaz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Jenaz
* Jenaz en la Historia Leksikono de Svislando  (germane, france, itale)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Jenaz** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Prättigau/Davos |
| --- |
| 
**Komunumaro Davos:** **Davos**

**Komunumaro Jenaz:** Fideris  •  Furna  •  **Jenaz**

**Komunumaro Klosters:** **Klosters-Serneus**

**Komunumaro Küblis:** Conters en Prättigau  •  **Küblis**  •  Saas en Prättigau

**Komunumaro Luzein:** **Luzein**  •  Sankt Antönien

**Komunumaro Schiers:** Grüsch  •  **Schiers**

**Komunumaro Seewis:** **Seewis** |  |

 |
**Jean RACINE** (naskiĝis en 1639 en La Ferté-Milon, mortis la 21-an de aprilo 1699 en Parizo) estis tragedia franca poeto kaj dramverkisto de la 17a jarcento, samtempulo de Ludoviko la 14-a kaj de Molière.

Biografio
---------

Orfo, li estis akceptata de religiulinoj de Port-Royal, kie li ricevis jansenistan edukon. Li unue provis agordigi siajn literaturajn ambiciojn kun religia vojo. Poste li dediĉis sin al teatro. Li prezentis verkojn La Tebaido (*la Thébaïde*, 1664), poste Aleksandro la Granda (*Alexandre le Grand*, 1665), Ĉi tiu tragedio establis la statuson de Racine kiel posteulon de Corneille, sed sian famon li ŝuldis al la granda sukceso de Andromaka (*Andromaque*, 1667), kiam li lernis la regulojn de la klasika verkado de Boileau. Li poste prezentis Britannicus (1669), Berenica (*Bérénice*, 1670), Bajazet (1672), Mitridato (*Mithridate*, 1673), Ifigenia en Aulido (*Iphigénie en Aulide*, 1674), Fedra (*Phèdre*, 1677).

Nomumita historiografo de la reĝo, reakordiĝinta kun la Jansenistoj, li tiam rezignis pri teatro. Sed laŭ peto de Mme de Maintenon, li plu verkis por la lernantoj de Saint-Cyr la bibliajn tragediojn Ester (*Esther*, 1689) kaj Atalia (*Athalie*, 1691). La teatro de Racine montras la pasion kiel fata forto kiu detruas kiun ĝi posedas. Realigante la idealon de la klasika tragedio li prezentas agadon simplan, klaran kies cirkonstancoj fontas de la pasio mem de la personoj. Racine ankaŭ verkis unu komedion La pledistoj (*Les Plaideurs*, 1668), sprita kritiko de la juristaj moroj.

Racine daŭre verkis novan tragedion ĉiujare kaj en 1673 estis elektita membro de la Franca Akademio. En 1677, la tragedio *Fedra* estis enscenigita, konsiderita la ĉefverko de Racine.

Verkoj en Esperanto
-------------------

* *Andromaka*, traduko de Georges Lagrange, surscenigita de TESPA
* Fedra, trad de Georges Lagrange

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jean Racine en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jean Racine en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografio en la franca Arkivigite je 2009-01-23 per la retarkivo Wayback Machine
* Biografio - Paĝaro Ministerio pri Kulturo - Skribita de Marc Fumaroli - Franca Akademio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 6912
* GND: 118597523
* LCCN: n79018531
* VIAF: 88809641
* ISNI: 0000000123212338
* LIBRIS: 208401
* SUDOC: 028191730
* BNF: 120076761
* BPN: 12420319 29968600, 12420319
* MBA: 591d7cdd-736b-45fd-9957-74570aeccde5
* NLA: 35438813
* NDL: 00453564
* BIBSYS: 90052151
* NKC: jn19992000933
* ICCU: CFIV010811
* BNE: XX912620
 |
Politika mapo de la Manila Metropolo kun ĝiaj lokaj registaraj unuoj.
Manila trajnsistemo
**Nilád**, *Scyphiphora hydrophyllacea*.
La **Manila Metropolo**, tagaloge *Kalakháng Maynilà, Kamaynilaan*, aŭ la Nacia Ĉefurba Regiono, tagaloge *Pambansáng Punong Rehiyón*, estas la administra regiono ampleksanta 17 lokajn registarajn unuojn, inkluzive de 16 urboj kaj la municipo de Pateros. Unu el la lokaj registaraj unuoj estas la urbo de Manilo, la nacia ĉefurbo de Filipinoj. La urbo Kezonurbo, tagaloge *Lungsód Quezon*, ankaŭ unu el la lokaj registaraj unuoj de la Manila Metropolo, estis la eksa ĉefurbo (1948–1976) de Filipinoj.

Noma Origino
------------

La Manila urbnomo venas el la tagaloga esprimo "May nilád!", kiu signifas "Ekzistas *nilád!*". La *nilád* estas specio de arbedo sur plaĝoj de la rivero Pasig kaj de la Manila Golfo. Tiu specio estas *Scyphiphora hydrophyllacea* kaj ĝi povas kreski al alteco de 3 metroj.

Loĝantaro
---------

La loĝantaro de la Manila Metropolo estas pli ol 13 484 462 personoj (en la jaro 2020) kun la denseco de 22 000 personoj/km2. La **Manila Megalopolo** aŭ la **Pligranda Manilo**, kiu inkluzivas ankaŭ de antaŭurboj en la apudaj provincoj de Laguna, Cavite, Rizal, kaj Bulacan, havas loĝantaron de ĉirkaŭ 20 milionoj da personoj.

Lokaj Registaraj Unuoj
----------------------

Kune la 17 lokaj registaraj unuoj de la Manila Metropolo havas landan areon de 619,57 km2.

* Kalukano
* Las Piñas
* Makatio
* Malabon
* Mandaluyong
* Manilo
* Marikina
* Muntinlupo
* Navotas
* Paranjako
* Pasay
* Pasigo
* Pateros
* Kesonurbo
* San Juan
* Tagigo
* Valenzuela

Transporto
----------

Ekzistas larĝaj ŝoseoj por aŭtomobiloj. Ekzistas aŭtobusa sistemo kaj urbtrajna sistemo. Ekzistas multaj publikaj ĵipoj.

* Manila Light Rail Transit System
* Manila Metro Rail Transit System

Bildaro
-------

Bonvolu alklaki bildon por pligrandigi ĝin.

* Superpasejo en ManiloSuperpasejo en Manilo
* Ĵipo en ManiloĴipo en Manilo
* Manila infanfestoManila infanfesto
* La Nigra NazarenoLa Nigra Nazareno
* Strato EvangelistaStrato Evangelista
* Strato CarriedoStrato Carriedo
* AlabangAlabang
* ParañaqueParañaque
* Strato HidalgoStrato Hidalgo

* Kategorio Manila Metropolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 301574
* GND: 4737271-0
* LCCN: n80112059
* VIAF: 139555348
 |
**Anabar** estas distrikto kaj elektodistrikto de Nauru.

Laŭ Paul Hambruch, la vorto «Anabar» signifas «malmola kiel ŝtono». Verŝajne tio estas rilato al la reduktita kultivebla surfaco.

Lokiĝo de la distrikto
Anabar troviĝas en la nordorienta parto de la insulo, estas banata de la Pacifika Oceano kaj najbaras al la distriktoj Anetan, Ewa, Baiti, Anibare kaj Ijuw.

Ĝi havas averaĝan altitudon de 25 metroj super la marnivelo, surfacon de 1,5 km² kaj proksimume 500 loĝantojn.

En la distrikto troviĝas salakva laguno, la Anabar-Laguno.

La elektodistrikto de Anabar entenas la distriktojn Anabar, Anibare kaj Ijuw. Ĝi elektas 2 anojn al la Parlamento de Nauro.

La elektodistrikto de Anabar

* Kategorio Anabar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Flago de Nauro
Administra divido de Nauro

**Ĉefurbo**: Jareno

**Administraj distriktoj**:
Aiwo |
Anabar |
Anetan |
Anibare |
Baiti |
Boe |
Buada |
Denigomodu |
Ewa |
Ijuw |
Jareno |
Meneng |
Nibok |
Uaboe 

**Elektodistriktoj**:
Aiwo |
Anabar |
Anetan |
Boe |
Buada |
Jareno |
Meneng |
Ubenide
Marko sur bildo

**Filipina  
Maro**
**Sudĉina  
Maro**
**Sulua  
Maro**
**MIMAROPA**

La akronimo **MIMAROPA** titoligas unu el 17 administraj regionoj de la ŝtato Filipinoj. Ĝia teritorio grupigas kvin provincojn (en la apuda mapo apud la regiona nomo ĉiuj kolorigitaj en nuancoj de bruno): Okcidenta Mindoro *(Kanlurang **Mi**ndoro / Mindoro Occidental)* kaj Orienta Mindoro *(Silangang **Mi**ndoro / Mindoro Oriental)*, Marinduko *(**Ma**rinduque)*, Romblono *(**Ro**mblon)* kaj Palavano *(**Pa**lawan)* - unuopaj literoj el ĉiuj provinconomoj en la hispana respektive filipina kune konsistigas la arkonimon. 

Ĉiuj el tiuj provincoj havas propran registaron, estratan de guberniestro (*gobernador*). Por elektoj la provincoj estas subdividitaj al kongresaj distriktoj (*distrito*), kiuj elektas po deputiton. Dek kvar el la dek sep regionoj de la Filipinoj estas signitaj per numeroj: MIMAROPA havas la numerigon "4-B".

La regiono geografie ampleksas la insularon inter la insulo Luzono nordoriente kaj Borneo sudokcidente - la plej granda el la regionaj insuloj nomiĝas Mindoro kaj estas la sepa plej granda el ĉiuj filipinaj insuloj. Ene de la regiono, la dua plej granda insulo estas Palavano, la plej granda parto de la samnoma provinco. La teritorio de la insulara regiono MIMAROPA sume kovras areon de 27 456 kvadrataj kilometroj, kaj en 2010 havis 2 744 671 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de 100 homoj po kvadrata kilometro.

Urboj
-----

Ĉefurbo de MIMAROPA estas Kalapano. Aliaj urboj:

* Boac
* Mamburao (Okcidenta Mindoro)
* Naujan (Orienta Mindoro)
* Romblon (urbo)

* Kategorio MIMAROPA en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Instituto en AnandInstituto en Anand

**Anand,** laŭ guĝarata lingvo **અાણંદ,** laŭ hindia lingvo **आणंद,** estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, subŝtato Guĝarato, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.

Teknologia instituto en Anand

Demografio
----------

Anand havis populacion de 385 291 en 2021 kun legopovo de 78,5%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

Geografio
---------

Anand situas sur ebenaĵo. La supermara alteco estas 39 m. Nadiad troviĝas 18, Vadodara 36, Ĥambat 43, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 63, Godhra 70, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 80, Mumbajo 400, tutlanda ĉefurbo Delhio 798, Kolkato 1582 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Anand estas historia urbo, sed sidejan distrikton ĝi ricevis nur en 1997 pro fondo de nova distrikto.

Ekonomio
--------

Anand estas industria kaj agrikultura urbo. La industriaĵoj havas lokon en aparta industria zono. La urbego estas konata kiel lakta ĉefurbo de Barato pro la elstaraj laktaĵoj. La agrikulturo produktas en la ĉirkaŭaĵo tabakojn kaj bananojn.

Lingvoj
-------

En Anand la oficialaj lingvoj estas la guĝarata kaj la hindia.

Religioj
--------

En Anand plejparto de la populacio estas hinduoj (86%), krome muslimoj (12%), kristanoj ĉirkaŭ 1,5% kaj ĝainistoj 0,5%.

Eduko
-----

Anand estas universitata urbo, kie ankaŭ institutoj funkcias. Tiuj lernejoj instruas precipe agrikulturon.

Klimato
-------

Anand havas mildajn vintrojn kaj tre varmajn somerojn. Jare pluvas inter 700-1200 mm.

Trafiko
-------

Anand havas trairan fervojan linion kun stacidomo inter Ahmedabado-Vadodara laŭ ĉefa linio Delhio-Mumbajo. Krome kuras flankaj fervojaj linioj el Godhra kaj Ĥambat. 6 vojoj kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Vadodara.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejoj, precipe hinduaj

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807577
* GND: 4350425-5
* LCCN: n79032699
* VIAF: 137192135
 |
w1

La **Neandertal-muzeo** estas muzeo en la valo *Neandertal* de la rivereto *Düssel* sur teritorio de la urbo Mettmann ĉe Düsseldorf. Ĝi pritraktas la prahistorion de la homaro, aparte tiun de la Neandertaluloj, kiuj unue estis trovitaj ĉi-loke.

La novkonstruita Neandertal-muzeo
En 1996 la muzeo estis novkonstruita rekte ĉe la strato inter Erkrath kaj Mettmann. La malnova konstruaĵo situas kelkcent metrojn for en la arbaro, ĝi nun funkcias kiel loko por propraeksperimente lerni pri la ŝtonepoko. *Fondaĵo Neanderthal* administras la muzeon, kiun ĉirkaŭ 170.000 homoj vizitas jare.

La muzeo elstaras per sia prezentadmaniero. Ĝi disponas pri la plej ampleksa kolekto de Neandertalulaj rekonstruaĵoj, aparte impona estas la realismaj vivoplenaj ekzempleroj ĉe la enirejo.
Al la muzeo apartenas la origina trovejo, kie en 1856 unuafoje fosilio de prahistoria homo estis elfosita, kiu laŭ la trovejo ricevis la nomon Neandertala homo.

En 2006 la muzeo festis duoblan jubileon: pro la 150-a datreveno de la malkovro de Neandertalaj fosilioj kaj pro la 10-a datreveno de la novkonstruaĵo.

En 2009 la muzeo estis distingita per premio (*Deutscher Archäologiepreis*) de la germana prahistoria asocio DGUF.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Neandertal-muzeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Neanderthal Museum
* Ŝtonepoka metiejo de la Neandertal-muzeo[*rompita ligilo*]

51° 13′ 37″ N 6° 57′ 2″ O﻿ / ﻿51.22694 °N, 6.95056 °O﻿ / 51.22694; 6.95056 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 336230
* GND: 2165281-8
* LCCN: n2003098634
* VIAF: 173002879
* SUDOC: 070755450
* BNF: 16161929v
* BIBSYS: 14055438
 |
Ĥorala sinagogo je Ĥarkivo
interno
La **Ĥorala sinagogo** (ukraine: *Хоральна синагога «Бейт Менахем»*) en Ĥarkivo estas la plej granda sinagogo en Ukrainio.

Historio
--------

La religia domo konstruiĝis inter 1909 kaj 1923 laŭ planoj de Jakov G. Gevirc, Valentin A. Feldman kaj M. F. Piskunov. Post la Oktobra Revolucio ĝi malfermiĝis kaj ekfunkciis kiel laborista klubejo, kinejo kaj sportejo. 

Dum la tempo de okupiĝo fare de Wehrmacht kaj batalegoj en la ĉirkaŭaĵoj de Ĥarkivo la domo ne suferis damaĝon. Post la dissolvo de Sovetunio kaj la sendependiĝo de Ukrainio ĝi estis redonita al judaj organizoj. En 1998 partoj brulkonsumiĝis; sekvis restaŭradoj ĝis la 2003-a jaro. Tiam oni ankaŭ enstalis enkomplekse bibliotekon, geedziĝĉambron kaj gimnastikejon. Tenadas la tuton la societo *Ĥabad* (חב״ד). 

Dum la batalo de Ĥarkivo la Armitaj Fortoj de Rusia Federacio kaj ĝiaj helptrupoj pafegis en la urbon. Raketa eksplod-ondo en la 9.3.2022 kaŭzis damaĝon de sinagogaj fenestroj kaj de la fasado.

Arkitekturo
-----------

La historiisma sinagogo havas elementojn de novgotiko kaj de orientala stilo: sekve temas pri eklektika aĵo. La horizonta projekciaĵo estas (laŭdire) de pli ol 2000 m² pro kio ĉirkaŭ mil homoj havas sidlokon ene. Sed pridubindas tiu ĉi aserto kiel ankaŭ la takso kiel la dua plej granda sinagogo de Eŭropo post Granda Sinagogo de Budapeŝto. La alteco de la kupolo estas de 42 metroj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sinagogo ĥorala (Ĥarkivo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Notoj
-----

1. ↑  "Great Choral Synagogue"
2. ↑   "Синагога г. Харьков". Arkivita el la originalo je 2023-05-09. Alirita 2024-01-05.
3. ↑  |aŭtor= "Харьковская Хоральная Синагога"
4. ↑  "Перелік споруд релігійних спільнот України, що зазнали руйнувань внаслідок повномасштабного вторгнення росії"
5. ↑  "Kharkiv region, Kharkiv district, Kharkiv city, Pushkina street, 12"
6. ↑  "Харьковская хоральная синагога": la problemo koncerne la dimensiojn estas diverseco de mezurmetodoj. Eble sinagogoj en Asindo aŭ Pilzeno pli grandus.

49.99243888888936.234863888889Koordinatoj: 49° 59′ 33″ N, 36° 14′ 6″ O (mapo)
**László Nagy** [lAslO nadj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Nagy László** estas hungara biokemiisto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio (koresponda en 2007, ordinara en 2013).

László Nagy naskiĝis la  11-an de oktobro 1966(nun 1966-10-11) en Debrecen.

Biografio
---------

László Nagy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1985, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1991. Post la diplomo li laboris en la universitata instituto, ankaŭ instruis (asistanto 1995 kun Ph.D. lektoro 1999, docento 2000, profesoro 2006), dum li esploris kelkfoje ankaŭ eksterlande. Li doktoriĝis (DSc) en 2005 antaŭ la Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en la sekva jaro. Li ricevis premiojn inter 1989-2014, krome ankaŭ stipendiojn.

Elektitaj kontribuoj (ĉiam kunaŭtoro)
-------------------------------------

* *Activation of Retinoid-X receptors induces apoptosis in HL-60 cell-lines* (1995)
* *The mechanism of the nuclear receptor molecular switch* (2004)
* *Nuclear hormone receptors enable macrophages and dendritic cells to sense their lipid environment and shape their immune response* (2012)
* *An effective method for culturing functional human corneal endothelial cells using a xenogeneic free culture medium* (2023)

Fontoj
------

* biografio angle kun foto
* datenoj hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 859928
 |


* Portalo pri Biografio
**Lajos KOVÁCS** [kova:ĉ] estis rumania hungara unitariisma pastro, eklezia verkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Fiatfalva la 30-an de marto 1882 kaj mortis en Braŝovo la 20-an de oktobro 1942. Li estis la patro de unitarisma pastro Lajos Kovács (filo)

Kariero
-------

Lajos Kovács pristudis teologion e Koloĵvaro kaj li estis unitariisma pastro en sia naskiĝurbo, poste en Nagyajta kaj de 1915 en Braŝovo. Li estis dekano de Háromszéki Egyházkör (1937), ano de la Unitárius Irodalmi Társaság. Li havis gvidrolon en la funkciado de ÁGISZ. Li estis kunlaboranto de Keresztény Magvető kaj Unitárius Közlöny. Li redaktis la gazeton *Egyházi Híradó* (1931-40) kaj *Unitárius Jövendő (1939-40).*

Tradukaĵo
---------

* M. I. Savage: *A kereszténység fejlődéstörténete*, (Székelyudvarhely 1927).

Memstaraj verkoj
----------------

* *Ébresztgetés* (ekleziaj paroladoj, Kézdivásárhely 1932);
* *A mi tisztünk igazsága* (Brassó 1933);
* *A brassói unitárius egyházközség megalapítása, küzdelmei és célhoz jutása* (Brassó 1936);
* *Izenet a Cenk tövéből* (Brassó 1937).

Fonto
-----

* RMIL Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
**Villavicencio** [bijabiZENzjo] aŭ [bijabiSENsjo] estas urbego, signifa universitata urbo kaj ĉefdiocezo en meza Kolombio, en departemento Metao, kie ĝi estas ties ĉefurbo. Ĝi ankaŭ estas konata ordinarlingve kiel "Villavo" kaj "Villao".

centra

Bazaj informoj
--------------

Loĝantaro: 384,131 en 2005

Supermara alteco: 467 m

Areo: 1328 km²

Telefonkodo: 57 + 8

Poŝtkodo:

Horzono: UTC – 5

04° 09′ 00″ N 73° 38′ 00″ U﻿ / ﻿4.15000 °N, 73.63333 °U﻿ / 4.15000; -73.63333 (mapo)

Geografio
---------

Villavicencio etendiĝas laŭ rivero sur la orientaj deklivoj de Andoj. Bogoto troviĝas 70, Ibagué 180, Pereira 240, Santiago de Cali 330, Bucaramanga 336, Cúcuta 433, Kartageno (Kolombio) 725, Soledad (Atlantiko) 763, Barranquilla 768, Santa Marta 791 km.

Historio
--------

La unua eŭropano estis tie en 1536. Villavicencio estis fondita nur en 1840. Ĝi estis nomita pri Antonio Villavicencio, kiu estis heroo en la sendependa milito. En 2008 skandalo okazis, kiam 22 laboristoj estis trovitaj mortaj. Ili estis mortigitaj fare de la militistaro kaj prezentitaj al aŭtoritatoj kiel ribelantoj mortigitaj en batalo.

Ekonomio
--------

Urbomeza vido en Villavicencio
En Villavicencio oni produktas bierojn kaj sapojn, krome oni destilas naftojn. En la ĉirkaŭa regiono oni kultivas kafojn, bananojn, rizojn, menciindas la brutobredo.

Trafiko
-------

Villavicencio havas lokan flughavenon. La urbego estas nabo pri 4 vojoj, inter ili la plej grava kuras rekte al Bogoto.

Klimato
-------

Villavicencio situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo varias en la plena jaro inter 20-30 °C. Jare pluvas po 4406 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter aprilo-novembro pli.

Strato en Villavicencio

Kulturo
-------

Ĝi estas lando de enmigrado, kie homoj de la interno de la lando (Anda zono), kaj popoloj venantaj de la marbordoj aŭ la Amazona arbaro, ĉiam renkontis. Ĉiuj ĉi migrantoj helpis forĝi mestizan kulturon, kiu estis reflektita en la kulturo Llanera.Inter la multaj lernejoj de tradiciaj artoj, unu el la plej gravaj estas la Kultura Korporacio Llanera *"Luis Ariel & Gil Arialdo Rey Roa".*

Literaturo
----------

La verkisto kiu plej reprezentas la urbon sendube estas la ĵurnalisto kaj poeto Eduardo Carranza.

Ĝemelurboj
----------

* Venezuelo San Juan de los Morros, Venezuelo
* Usono Helena (Montano), Usono

Eksteraj ligiloj
----------------

Mapo, distancoj Arkivigite je 2014-12-29 per la retarkivo Wayback Machine

*(*hispana*) Corporación Cultural Llanera Arkivigite je 2017-09-11 per la retarkivo Wayback Machine "Luis Ariel & Gil Arialdo Rey Roa"j*

(hispana) Corporación Cultural Municipal De Villavicencio Arkivigite je 2017-09-11 per la retarkivo Wayback Machine kiu havas bone ekipitan infrastrukturon por klerigaj aktivecoj (vidu 'videon institucional Corcumv'). kaj ciferecan bibliotekon

(hispana) Secretaria de Educación Municipal de Villavicencio Arkivigite je 2014-12-29 per la retarkivo Wayback Machine

Alia fonto
----------

(angla) Encyclopædia Britannica : Villavicencio
Koordinatoj: 50° 34′ 26″ N 13° 17′ 26″ O﻿ / ﻿50.57389 °N, 13.29056 °O﻿ / 50.57389; 13.29056 (mapo)

**Načetín** (germane *Natschung*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en Ercmontaro, parto de municipo Kalek en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 15,5 km mordokcidente de Chomutov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 11 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis loĝantaro ne ĉeestas en vikidatumoj loĝantoj. Ĝi estiĝis iam antaŭ duono de duono de la dek sesa jarcento kiel minista domaro, sed minadon de materalo finigis tridekjara milito. Poste plimulto de loĝantoj vivtenis sin per laboro en arbaroj, per produkatado de ligna karbo aŭ najloj. Post la dua mondmilito la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis, kaj ĝi ŝanĝiĝis en refreŝigejan domaron, kieu estas ekde la jaro 1961 parto de municipo Kalek. Sur la suda rando de Načetín ĝi konstrue lifgas al najbara Jindřichova Ves.

Načetín situas en katastra teritorio **Načetín u Kalku** kaj **Načetín** kun areo 22,62 km².

Nomo
----

La vilaĝo akiris sian nomon laŭ rojo, kiu devene nomiĝis Načka. Tiu ĉi nomo estis tradukita en la germanan kiel *Natschung* kaj poste reen en la ĉeĥan. En la historiaj fontoj la nomo de vilaĝo aperas en formoj: *peco de akvo Wnaczke* (1555), Welka Naczka (1564), Welka Nacžka (1565), Natzschung (1719), Natsching aŭ Natschung (1787), Natschung (1846) kaj Vnače aŭ Natschung (1886).

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1549.

Loĝantaro
---------

**Lua‑eraro: bad argument #1 to 'getAllStatements' (string expected, got nil).**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Kalek (3) |
| --- |
| Jindřichova Ves ~ Kalek ~ Načetín ~ ceteraj: Gabrielina Huť ~ Kienhaid |

 |
**Tivadar Jakab,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jakab Tivadar** estis hungara kirurgo, anestezisto, altlerneja instruisto.

Tivadar Jakab naskiĝis la  16-an de februaro 1925(nun 1925-02-16) en Debréte, li mortis la 23-an de februaro 1991 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Tivadar Jakab maturiĝis en gimnazio en Miskolc en 1944, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1951. Post la diplomo li estis praktikanto, poste asistanto (1955–1958), lektoro (1958–1972), universitata instruisto (1972–1979) en la universitata kliniko, pli poste li estis institutestro (1979–1991). Intertempe li kompletigis sian diplomon al kirurgio (1955) kaj anestezio (1959). Li kandidatiĝis (CSc) en 1965, li doktoriĝis (DSc) en 1983 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis du gefilojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A lyophylisálás jelentősége az érsebészetben.* (kunaŭtoro, 1958)
* *A narkotikumok májkárosító hatásának klinikai és kísérletes vizsgálata.* (kunaŭtoro, 1965)
* *Intenzív betegellátás.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1975, 1978)
* *Fájdalomcsillapítás.* (monografio, kunaŭtoro, 1982)
* *A narkotikumok májműködésre gyakorolt hatása.* (disertaĵo, 1982)
* *Egészség. Az egyéni felelősség mítosza.* (kunaŭtoro, 1993)

Fontoj
------

* biografio hungare
* dateno legebla pli malsupre

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 861015
 |



* Portalo pri Biografio
La *Ermena Portreto* de Elizabeto la 1-a de Anglio.
La **Angla Renesanco** estis kultura kaj arta movado en Anglio el komenco de la 16-a jarcento ĝis komenco de la 17-a jarcento. Ĝi estas asocia kun la tut-eŭropa Renesanco kiu estas kutime konsiderata kiel komencinta en Italio fine de la 14-a jarcento. Kiel ĉe plej granda parto de la cetero de norda Eŭropo, en Anglio okazis malmulto el tiuj disvolvigoj ĝis pli ol unu jarcento poste. Renesancaj stilo kaj ideoj malrapide eniris en Anglio, kaj la Elizabeta epoko en la dua duono de la 16-a jarcento estas kutime konsiderata kiel la pinto de la Angla Renesanco. Multaj fakuloj markas ĝiajn komencojn komence de la 16-a jarcento dum la regado de Henriko la 8-a.

La Angla Renesanco estas diferenca el la Itala Renesanco laŭ kelkaj aspektoj. La dominantaj artaj formoj de la Angla Renesanco estis literaturo kaj muziko. Vidaj artoj en la Angla Renesanco estis multe malpli gravaj ol ĉe la Itala Renesanco. La respektiva angla periodo startis multe poste ol tiu itala, kiu jam estis translokiĝanta al Manierismo kaj al Baroko ĉirkaŭ la 1550-aj jaroj aŭ eĉ pli frue.

Ĉefaj anglaj renesancaj verkistoj
---------------------------------

Ĉefaj anglaj renesancaj verkistoj estis jenaj:

* Francis Bacon
* Francis Beaumont
* George Chapman
* Thomas Dekker
* John Donne
* John Fletcher
* John Ford
* John Milton
* Ben Jonson
* Thomas Kyd
* Christopher Marlowe
* Philip Massinger
* Thomas Middleton
* Thomas More
* William Rowley
* William Shakespeare
* James Shirley
* Philip Sidney
* Edmund Spenser
* William Tyndale
* Thomas Wyatt

Referencoj
----------

1. ↑   Key features of Renaissance culture Andrew Dickson, "An English Renaissance: Key features of Renaissance culture". British Library rete, 2017. Arkivita el la originalo je 2021-01-14. Alirita 2023-05-03.
2. ↑  "English Renaissance", Poetry Foundation rete

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo English Renaissance en la angla Vikipedio.*

* Kategorio Angla Renesanco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 821283
* LCCN: sh2008110695
 |
Yvonne Thooris
Tombo de Albert Thooris kaj lia filino Yvonne en la centra tombejo de Brugge (Steenbrugge), sekcio 7.
**Yvonne THOORIS** (naskiĝis la 16-an de majo 1889 en Bruĝo, mortis la 21-an de septembro 1978 en Oostkamp, apud Bruĝo, Belgio) estis esperantistino.

Ŝia patro estis Albert Thooris, advokato, ano de familio de juristoj kaj altrangaj oficistoj kaj framasono (membro de la bruĝa loĝio *La Flandre*). Ŝia patrino, Marie Raick, naskiĝis en Lieĝo. Ŝia avo, Louis Thooris, estis urba sekretario. Ŝi estis fratino de Marie Boedt-Thooris.

Ŝi aliĝis al la Bruĝa Grupo Esperantista en 1906 kaj estis ties prezidanto ekde la fino de la unua mondmilito ĝis la jaro 1946 (kun interrompo inter 1925-1929, en tiu periodo pro personaj cirkonstancoj anstataŭita de s-ro Sylvain Dervaux), poste honora prezidanto. Inter la du mondmilitoj ŝi estis ankaŭ vicprezidanto de la Reĝa Belga Ligo Esperantista. Dum multaj jaroj ŝi estis Delegito de UEA.

En la 1920-aj jaroj ŝi posedis punto-komercon en *Noordzandstraat* en Bruĝo.

Post la dua mondmilito ŝi malaperis el la publika vivo. La lastajn jarojn de sia vivo ŝi pasigis en Kapellestraat in Oostkamp.

Nekrologoj aperis en *Esperanto Panorama*, januaro-februaro 1979, p. 3, kaj en *Brugsch Handelsblad*, la 29-an de septembro 1978.

Referencoj
----------

1. ↑  *De Heeren Broederkes van den Moortelbak. 250 jaar Vrijmetselarij in West-Vlaanderen*, 2015 (p. 137).
2. ↑  Naskiĝakto de la 18-a de majo 1889.
3. ↑  Belga Esperantisto, februaro-marto 1929, p. 26
4. ↑  *Wegwijzer van West-Vlaanderen*, 1923 kaj 1925.

* Kategorio Yvonne Thooris en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ŝtatisto** aŭ **ŝtatreprezentanto** estas politikisto aŭ gvidanto en organizaĵo, kies okupo estas la administrado kaj gvidado de la ŝtato kaj kiu kutime havis longan kaj respektatan karieron ĉe la nacia aŭ internacia nivelo.

Ĉi tiu titolo estas asociita kaj kun elektitaj oficistoj de ĉiuj tavoloj de la loĝantaro kaj kun partiestroj kaj politikistoj; kaj al tiuj, kiuj havas postenojn kaj laborojn nomumitajn de la ŝtato, kaj eĉ specialiĝis pri sia laboro, kiel diplomatoj, kiuj okupiĝas pri la administrado de eksterlandaj rilatoj inter ilia lando kaj eksterlandoj.

La demando ĉu certa persono estos difinita kiel ŝtatisto aŭ ne estas ofte subjektiva afero kaj dependas ĉefe de la opinio kaj perspektivo de la difina persono.

La titolo "ŝtatisto" estis uzita ekde la antikva epoko. Politikistoj kiuj estas difinitaj kiel ŝtatistoj ofte estas tre maljunaj, popularaj kaj escepte plenumeblaj. Emeritiĝantaj politikistoj ofte estas referitaj kiel ŝtatistoj fare de iliaj subtenantoj.

Multaj el la gajnintoj de la Nobel-premio pri paco ekzemple estas ŝtatistoj.

Referencoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Ŝtato
* Diplomatio
* Ŝtatministro

* Kategorio Ŝtatisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 828693
* LCCN: sh85127538
* NKC: ph117269
 |
**Antal Fischer** [fiŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fischer Antal** estis hungara kuracisto, reŭmatologo, patologo, fiziologo, profesoro.

Antal Fischer  naskiĝis la 8-an de septembro 1901 en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 15-an de julio 1979 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Fischer frekventis akiris kuracistan diplomon en Vieno en 1926, sed dum lernado li ankaŭ laboris en kemia instituto. Post jaroj la diplomo estis validigita en Germanio kaj Hungario. Inter 1926 kaj 1933 li laboris en reŭmatologia instituto en Aachen, poste li gvidis medikamentan laboratorion en Budapeŝto. En 1945 li estis vilaĝa kuracisto en Jászjákóhalma, post unu jaro li laboris en kliniko en Budapeŝto havanta la rangon privata profesoro, ekde 1952 jam docento. Li doktoriĝis en 1965. Li verkis 12 medicinajn librojn, li ricevis memormedalon.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Rheumatiamus und Grenzgebite* (1933)
* *Die philosophischen Grundlagen der Wissenschaftlichen Erkenntnis* (1946)
* *Physiologie und experimentelle Pathologie der Leber* (1959)
* *Laboratóriumi vizsgálatok indicatiója és értékelése* (1961)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero F, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 527833
* GND: 1041800630
* LCCN: no2022052877
* VIAF: 84848718
* ISNI: 0000000418941896
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |

Ŝablono:Informkesto gravuloj
**Patricia Lee «Patti» SMITH** (Ĉikago, Ilinojso; 30a de decembro 1946) estas usona kantistino, bildartistino kaj verkistino. Kutime kromnomita «baptopatrino de punko»,​ Smith konstruis gravan karieron ene de la movado "punko" el lia debuta albumo *Horses* (1975), kun vidpunkto referencita kiel de feministo kaj intelektulo kiu konvertis ŝin en unu de la plej influaj artistoj de la rok-muziko.

Ekde tiam, ŝi publikigis dek unu studiajn albumojn kaj ricevis nombrajn premiojn kaj rekonojn. En decembro 2010, la revuo *Rolling Stone* metis ŝin en la 47a rangon de la liston de la 100 plej bonaj artistoj el ĉiuj tempoj kaj en 2007 ŝi estis inkludita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo.​ En 2005 ŝi estis nomumita Komendadoro de la *Ordre des Arts et des Lettres* de Francio​. En 2007 ŝi ricevis la Poluspremion, de la Sveda Reĝa Akademio de Muziko kaj en 2019 ŝi ricevis la Ormedalon de Belartoj, el la Registaro de Hispanio.​

Krom kantistino kaj komponistino, Smith verkis pli ol du dek librojn de poemoj kaj de rakontoj. En 2010, li ricevis la premion *National Book Award* pro sia memorlibro en kiu ŝi rakontas kiel ŝi konis sian amikon, nome la fama fotisto Robert Mapplethorpe.
**KUNDER Antal** estis hungara politikisto, inĝeniero, ministro naskita en Nagykároly en 1900 kaj mortinta en Rio de Janeiro la 4-an de decembro 1968.

Biografio
---------

Antal Kunder finis militakademion en Ludovika. Li akiris diplomon de inĝeniero (1924), li iĝis kapitano de militinĝeniero. Dum la registaro Gyula Gömbös en 1935 li estis registarkomisaro de la Oficejo Eksterkomerca, pli poste ĝia prezidanto; en 1938 en la registaro de Géza Imrédy li estis sekretario de la ministerio pri komerco kaj trafiko, de 22-a de septembro 1938 ĝis 27-a de oktobro 1939 ministro, de 15-a de novembro 1938 ĝis 25-a de julio ministro pri industriafero, pli poste en la registraro de Döme Sztójay de 22-an de marto 1944 ĝis 7-a de aŭgusto denove li estis ministro pri komerco kaj trafikafero. Li estis deputito de Magyar Élet Pártja de Esztergom (1938–39, 1939–44). Kiel militkrimulo oni kondamnis lin al morto, poste al vivlonga deviglaboro. En 1956 li liberiĝis kaj elmigris kaj en Brazilo li estis ĉefoficisto de la entrepreno Elektorba de Rio de Janeiro.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Antal Kunder en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Občina Radeče** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Posavska. La municipo enhavas 23 komunumojn kaj ĝia areo estas 52 km². Komence de 2017 tie loĝis 4 240 homoj. La administra centro estas la urbo Radeče.

Loko, priskribo
---------------

Občina Radeče
Ĉe la orienta rando de la municipo, la rivero Sava fluas tra la profunda valo. En la valo de la rivero, la alteco estas ĉirkaŭ 190 ĝis 220 m. De la valo al la okcidento, la pejzaĝo pliiĝas en la montoj, kie la alteco atingas 960 m. Granda parto de la areo estas arbarkovrita.
Ĉe la orienta rando de la regiono, laŭ la rivero Sava, etendiĝas fervoja linio kaj ankaŭ la ĉefa vojo Nr.5.

Najbaraj municipoj estas: Občina Hrastnik kaj Občina Laško en la nordo, Občina Sevnica en la oriento kaj sude, Občina Litija en la sudokcidento kaj Občina Zagorje ob Savi en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Radeče**|  | Občina Hrastnik, Občina Laško |  |
| Občina Zagorje ob Savi | Občina Radeče | Občina Sevnica |
| Občina Litija |  |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 23 komunumoj: Brunk, Brunška Gora, Dobrava, Čimerno, Goreljce, Hotemež, Jagnjenica, Jelovo, Log pri Vrhovem, Loška Gora, Močilno, Njivice, Obrežje, Počakovo, Prapretno, **Radeče**, Rudna vas, Stari Dvor, Svibno, Vrhovo, Zagrad, Zavrate, Žebnik.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Radeče en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: angle Savinjska (Slovenia): Settlements in Municipalities - Population Statistics, Charts and Map