recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Publius RUTILIUS RUFUS** naskiĝis en -158 kaj estis romia politikisto, oratoro kaj historiisto de familio Rutilia.

Li komencis lia militista kariero en -134, kiel membro de la teamo de Scipio Africanus Minor dum la Numantina milito. Poste, Rufus estis legato de Quintus Metellus Numidicus en la kampanio kontraŭ Jugurto de Numidio en -109 kun Caius Marius. Li distingiĝis dum la batalo de Muthul, kiam li kontraŭbatalis Bomilkaron kaj kaptis multajn numidajn elefantojn. En -105 li estis elektita konsulo kun
Gnaeus Mallius Maximus. Poste li estis legato de Quintus Mucius Scaevola en Asia.

Oni akuzis lin en -92 je elpremo, oni scias publike la akuzon falsa, sed li estis komdamnita per politikaj premoj. Li foriris al Mitileno kaj, poste, al Smirno, kiam li estis 78-jaraĝa, Kikero vizitis lin. Li skribis aŭtobiografion kaj historion de Romio en la greka lingvo.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 59287
* GND: 100554512
* LCCN: nr95029631
* VIAF: 34803011 51581927, 34803011
* ISNI: 0000 0000 4939 0741
 |
**Povorino** (ruse *Поворино*) estas urbo en Voroneĵa provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 20440.

La urbo estis fondita en jaro 1870 kiel loĝejo ĉe fervoja stacio.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.

La interurba telefona kodo estas 07376, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 51° 12′ N 42° 15′ O﻿ / ﻿51.200 °N, 42.250 °O﻿ / 51.200; 42.250 (mapo)Koordinatoj: 51° 12′ N 42° 15′ O﻿ / ﻿51.200 °N, 42.250 °O﻿ / 51.200; 42.250 (mapo).

En la urbo estas fervoja stacio (malfermita en 1870).

En jaro 1959 la urbo havis 19,3 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 18,3 mil loĝantojn.

Flago de Voroneĵa provinco
Urboj de Voroneĵa provinco

**Ĉefurbo**: Voroneĵ

Bobrov |
Boguĉar |
Borisoglebsk |
Buturlinovka |
Ertil |
Kalaĉ |
Liski |
Novoĥopjorsk |
Novovoroneĵ |
Ostrogoĵsk |
Pavlovsk |
Povorino |
Rossoŝj |
Semiluki 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Profeto** (el la greka πρoφήτης) en ordinara senco estas uzata pri diversaj fondintoj de religioj. Ĝi ankaŭ havas popolan sencon de antaŭdiristo. La vorto נביא [nabi] ("laŭtparolanto") el la hebrea oni tradukis per πρoφήτης ("antaŭdiranto") en la Biblio en Septuaginto. La unua homo nomita "profeto" estis, laŭ la Biblio, Samuelo (1Sm 9:9).

La vorto aperas precipe en la abrahamaj religioj kaj en ili ĝi havas pli precizan sencon *porparolanto de dio*. Profeto tiusence estas homo, al kiu dio komisias predikon, averton, instruon al homoj. La doktrinoj de iuj aliaj religiofondintoj, kia ekzemple Budho, kutime ne prezentiĝas kiel di-devena.

Aliaj signifoj
--------------

* *La Profeto* نبيّ [nabīy], en islamo celas Mahomedon;
* *La Profetoj* estas la titolo de la 21a ĉapitro de la Korano kaj ankaŭ parto de Malnova Testamento [neviim, נביאים];
* *La Profeto* estas la titolo de verko de la libana verkisto Ĥalil Ĝibran.

Vidu ankaŭ
----------

* Profetoj de Islamo
* Falsa profeto

* Kategorio Profeto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Profeto en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**La Poŝta Palaco** estas novbaroka konstruaĵo en Miskolc.

Poŝta Palaco en Miskolc
Interna parto de la palaco

Historio
--------

La unua poŝtejo en Miskolc ekfunkciis en 1790 en privata ĉambro de la loka poŝtisto. En la sekvaj jardekoj la poŝto funkciis en diversaj lokoj. La nun videbla palaco estis konstruita en 1937. Ĝi jam kontentigis ĉiujn poŝtajn servojn. Post la 2-a mondmilito la palaco renoviĝis, en 1954, 1959 kaj 1995 pligrandiĝis. En 1996 la tria etaĝo estis konstruita. 

Nuntempe en la palaco funkcias ankaŭ Galerio Poŝtokorno.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo estas adaptita al militaj tempoj, ĉe la tegmento estas betono 25 cm vasta, en la keloj trovis lokon ankaŭ gravaj teknikaĵoj.

Fontoj
------

* Dobrossy István: Miskolc írásban és képekben 1/1. Borsod-Abaúj-Zemplén megyei Levéltár, Miskolc, 1994. pp. 69–71. ISBN 963-9311-49-9
* Kamody Miklós: Miskolc postatörténete. In: Dobrossy István szerk.: Miskolc a millecentenárium évében 2. Borsod-Abaúj-Zemplén megyei Levéltár, Miskolc, 1997. pp. 137–150. ISBN 963-7241-70-1
**Progreso** (krom esti vorto en Esperanto kaj en samsence en pluraj romanidaj lingvoj) estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Progreso*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05026.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3379 loĝantojn. El tiuj estis 1726 viroj kaj 1653 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1858,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 300 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 3167 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj laŭ la statistikaj informoj neniu sciis paroli indiĝenan lingvon. 

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 2884 personoj apartenis al la katolika religio kaj 290 personoj al la protestantisma religio. 126 personoj apartenis al aliaj religiaj grupiĝoj kaj 189 personoj al neniu religio. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
**Puebla de Pedraza** [PŬEbla depeDRAza] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. 

Puebla de Pedraza en la provinco Segovio.
Preĝejo de Santiago.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 17,61 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 43 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 35 el jaro 1991. 

Ĝi distas 47 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Cabezuela, Cantalejo, Muñoveros, Rebollo, Valdevacas y Guijar kaj Arevalillo de Cega

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Santiago.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768738
 |
Poŝtkodoj estis enkondukataj en Britio en la periodo inter la jaroj 1959 kaj 1974.

En sia nuntempa formo, britia poŝtkodo konsistas el la tn. *ekstera parto*, kiu per spaceto estas divitida disde la sekva tn. *ena parto*.

La ekstera parto konsistas el unu aŭ du literoj (kiuj montras tn. poŝtan areon), kiu(j)n sekvas unu aŭ du dekumaj ciferoj (kiuj montras tn. poŝtan distrikton). Esceptokaze (en densaj distriktoj de Centra Londono) la lastan ciferon sekvas ankoraŭ unu litero.

La ena parto konsistas el unu cifero kaj sekvantaj du literoj.

Unu poŝtkodo tipe apartenas al kelkaj sinsekvaj domoj je la sama flanko de strato, kaze de malgrandaj stratoj povas ankaŭ la tuta strato havi unu poŝtkodon. Male, kaze de granda domo kun multaj oficejoj de diversaj firmaoj, povas unu aŭ kelkaj poŝtaj kodoj aparteni al unu domo.

La Brita *Royal Mail* (Reĝa poŝto) donas la indikon ke unu poŝta kodo meznombre apartenas al 15 liverpunktoj (adresoj).

Principe validas ke brita adreso estas malambigue determinita de siaj poŝta kodo kaj domnumero (aŭ domnomo).

Poŝta kodo tre precize montras la geografian lokiĝon de sia adreso, tial ĝi tipe estas uzata en navigaj sistemoj (biriloj). Esceptaj pri tio estas tn. "negeografiaj poŝtkodoj", komenciĝantaj ekz. per la literoj "BX", kiujn uzas grandaj firmaoj volantaj havi eblecon ŝanĝi la liverlokon por siaj sendaĵoj sen la neceso ŝanĝi sian poŝtkodon.

Ĉe enlandaj poŝtaĵoj oni metu la poŝtan kodon post la nomo de poŝta urbo (kaj eventuale tiu de poŝta graflando, kiu tamen estas nuntempe danke al poŝtkodoj en la adresoj superflua), aŭ eĉ pli bone sur memstaran linion, kiu estas la lasta linio de adreso, ekz.

```
 10 Downing Street
 LONDON  SW1A 2AA
```

aŭ

```
Walthamstow
LONDON
E17 6AB
```

aŭ

```
WEMBLEY, Middx.
HA9 6AB
```

aŭ

```
WEMBLEY
Middlesex
HA9 6AB
```

Ĉe sendaĵoj el eksterlando eblas meti la poŝtkodon sur memstaran linion super la landonomo, aŭ sur la lastan linion post la landonomon, ekz.

```
WEMBLEY
HA9 6AB
Grande-Bretagne
```

aŭ

```
 WEMBLEY, Middx.
 Verenigd Koninkrijk  HA9 6AB
```

### Vidu ankaŭ

* Listo de poŝtkodaj areoj en Britio

### Eksteraj ligiloj

* Kategorio Poŝtkodoj en Britio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pueblo Viejo** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz, konkrete en la regiono Norda Zono. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Cuauhtémoc. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 133. Pueblo Viejo signifas en la hispana "Malnova vilaĝo".

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 52593 loĝantojn. El tiuj estis 26335 viroj kaj 26258 virinoj. La komunumo havas surfacon de 286.2 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 22 gradoj kaj 11 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 50 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 48054 personoj. En la jaro 2000 temis pri 50329, do temis pri kresko / malkresko je 0.93 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 44618 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 846 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al  % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pueblo Viejo Arkivigite je 2011-06-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Samangan** (paŝtoe سمنګان, perse سمنگان) estas provinco (*velayat*) en la nordo de Afganio kaj limas al la provincoj Balĥ, Kunduz, Baglan, Bamijan kaj Sar-i Pul. La ĉefurbo la provinco estas Ajbak. La teritorio havas 345 100 loĝantojn.

En aprilo 2010 la provinco Samangan estis skuita de forta tertremo, kiu kaŭzis mortojn, vunditojn kaj detruojn de konstruaĵoj.

Mitologio
---------

Samangan havas gravan rolon en la irana nacia eposo Ŝahnameo de Abol-Gasem Ferdousio. En la rakonto pri *Rostam* kaj *Sohrab*, Samangan priskribiĝas kiel lima lando inter Irano kaj la regno *Turano* de tjurklingvaj popoloj. La reĝo de Samangan, *Tahmine*, enamiĝas al Rostam. Naŭ monatojn post ama nokto naskiĝas la komuna filo Sohrab, kiu kreskas sen koni la patron. Kiam li iĝas adoleska kaj serĉas sian patron en Irano, li renkontas la patron en batalo kaj la patro sen ekkoni sian filon mortigas la junulon per ponardo. Nur en la lasta momento de la mortado Tahmine tamen ekkomprenas kiu estas la mortanto, rekonante brakoringon kiun li iam donis al Rostam.

Notoj
-----

1. ↑   *nacia enketo pri riskoj kaj vundeblo 2007/8* (angle) en la retejo de la centra statistika organizaĵo de Afganio, PDF-dokumento de 1,77 MB, stato oktobro 2009, paĝo 4. Arkivita el la originalo je 2010-12-17. Alirita 2010-09-09.
2. ↑  "mortoj dum tertremo en Afganio", germanlingve, reta eldono de la svisa gazeto NZZ el Zuriko

Provincoj de Afganio

Badaĥŝan |
Badgis |
Baglan |
Balĥ |
Bamijan |
Daikondi |
Farah |
Farjab |
Gazni |
Gor |
Ĝuzĝan |
Helmand |
Herat |
Ĥost |
Kabul |
Kandahar |
Kapisa |
Kunar |
Kunduz |
Lagman |
Lugar |
Nangarhar |
Nimruz |
Nuristan |
Paktia |
Paktika |
Panĝŝir |
Parvan |
Samangan |
Sar-i Pul |
Taĥar |
Uruzgan |
Vardak |
Zabul
**Pozuelo del Páramo** [poZŬElo delPAramo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Pozuelo del Páramo* estas etimologie komprenebla kiel *Puteto de la Stepo*, kaj tial puto aperas en la malsupra pinto de la blazono.

La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
Komarkoj de la provinco Leono; *El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.
Preĝejo de Pozuelo del Páramo.
Preĝejo de Saludes de Castroponce, kun turo de iama kastelo kiu aperas en la blazono sur verda fono.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Altobar de la Encomienda, Pozuelo del Páramo kaj Saludes de Castroponce, okupas totalan areon de 36,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 404 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 61 km de Leono, provinca ĉefurbo; la municipa teritorio esta stepo inter la riveroj Esla kaj Órbigo. Ĝi limas kun Roperuelos del Páramo, La Antigua, Alija del Infantado, Maire de Castroponce (Zamora) kaj San Adrián del Valle.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758582
 |
**Projekto**, kiel difinita en la fako de projekt-administrado, konsistas el provizora klopodo plenumita por estigi unikan produkton, servon aŭ rezulton.

Pli ĝenerale, la angla vortaro Oxford sugestas tion, ke komercaj kaj sciencaj projektoj okupiĝas pri "kunlabora entrepreno, ofte kun esploro aŭ desegnado, kio estas zorgeme planita por atingi iun specifan celon".

PRINCE2 difinas projekton "kiel administradan medion, kio estas kreita por la celo de liverado de unu aŭ pli da komercaj produktoj laŭ specifa komerca okazo" 

Ene de privataj lernejoj, kiel en Usono, projekto estas (hejm)tasko donita al studento, kio ĝenerale bezonas pli multan penon ol normalaj hejmtaskoj donitaj. Projektoj povas varii ekde simplaj skribaj projektoj ĝis ellaboritaj kaj bone strukturitaj, kiel scienc-foiraj projektoj.

Laŭ Francisko Azorín **projekto** estas *Detala dokumentaro priskribinta konstruotaĵon.* Li indikas etimologion el la latina *projectus*, el *projectare* (ekĵeti). Kaj li aldonas la terminojn *projekcii*, por fari projekton; *projekciisto* kaj *antaŭprojekto*.

Rilataj temoj
-------------

* Civita Banko
* Fondumo Esperanto
* Maklerejo.de

Notoj
-----

1. ↑  (Laŭ la *A Guide to the Project Management Body of Knowledge* (PMBOK Guide), Tria eldono, Project Management Institute)
2. ↑  vortaro Oxford
3. ↑  ( Arkivigite je 2020-03-13 per la retarkivo Wayback Machine - APM Group - PRINCE2)
4. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 173.
5. ↑  Azorín, samloke.

Eksteraj ligiloj
----------------

(eo) Terminareto de projektmastrumado
Bengala tigro.
Savu Tigron.
La **Projekto Tigro**, en angla *Project Tiger*, estas protektoprogramo por tigroj lanĉita en 1973 fare de la Registaro de Barato dum la permanenta ofico de Ĉefministro Indira Gandhi. Kailaŝ Sanĥala estis la unua direktoro de la Projekto Tigro.

La projekto alstrebas certigadon de realigebla populacio de bengalaj tigroj en iliaj naturaj vivejoj kaj ankaŭ protekti ilin kontraŭ formorto, kaj konservado de areoj de biologia graveco kiel natura heredaĵo eterne reprezentite same proksime kiel eblas la diverseco de ekosistemoj tra la distribuejoj de la tigro en la lando. La specialaĵo de la projekto bildigis tiujn tigrorezervejojn kiel reproduktado de nukleoj, de kiuj plusaj bestoj migrus al apudaj arbaroj. La financo kaj engaĝiĝo estis majstritaj por apogi la intensan programon de vivejprotektado kaj rehabilitado sub la projekto. La registaro starigis Tigroprotektan Forton por kontraŭbatali ŝtelĉasistojn kaj financitan translokadon de vilaĝanoj por minimumigi hom-tigrajn konfliktojn.

Dum la tigrocenso de 2006, nova metodaro estis uzita eksterpoli ejo-specifajn densecojn de tigroj, iliaj kun-predantoj kaj predoj derivita de fotilkaptiloj kaj sign-enketoj uzantaj GIS. Surbaze de la sekvo de tiuj enketoj, la totala tigropopulacio estis taksita je 1,411 individuoj intervalantaj de 1,165 ĝis 1,657 plenkreskaj kaj sub-plenkreskaj tigroj de pli ol 1.5 jaroj de aĝo. Pro la projekto, la nombro da tigroj pliboniĝis al 3000 el la plej malfrua nombradraporto fare en kvarjara periodo.

Referencoj
----------

1. ↑  How to identify a tiger from its stripes (PDF). Project Tiger. Alirita la 24an de majo 2020.
2. ↑  Sujit Mukherjee.  (1a de januaro 1993) *Forster and Further: The Tradition of Anglo-Indian Fiction*. Orient Blackswan, p. 222–. ISBN 978-0-86311-289-8.
3. ↑  Panwar, H. S. (1987). "Project Tiger: The reserves, the tigers, and their future". En Tilson, R. L.; Sel, U. S. (eld.). Tigers of the world: the biology, biopolitics, management, and conservation of an endangered species. Park Ridge, N.J.: Minnesota Zoological Garden, IUCN/SSC Captive Breeding Group, IUCN/SSC Cat Specialist Group. pp. 110–117. Alirita la 24an de majo 2020.
4. ↑  Jhala, Y. V. Gopal, R. Qureshi, Q. (eld.) (2008). Status of the Tigers, Co-predators, and Prey in India (PDF). TR 08/001. National Tiger Conservation Authority, Govt. of India, New Delhi; Wildlife Institute of India, Dehradun. Arkivita el la originalo (PDF) en la 2a de junio 2013. Alirita la 24an de majo 2020.
5. ↑  "India's wild tiger population rises to nearly 3,000 – a drastic increase despite human conflict". CBS News. 29a de julio 2019. Alirita la 24an de majo 2020.

* Kategorio Projekto Tigro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692446
 |
situo de la provinco en Angolo
La **provinco Uíge** estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko. Ĝi kovras areon de 22 663 kvadrataj kilometroj kaj laŭ takso pri la stato de 2006 havis proksimume 800 000 loĝantojn. Administra centro de la provinco estas la samnoma urbo Uíge. La teritorio situas en la pleja nordo de la lando, lime de la Demokratia Respubliko Kongo, nomata Kongo Kinŝasa. Okcidente la rivero *Zadi*, oriente la rivero *Beu* estas la provincaj limoj. Dum la enlanda milito de Angolo inter la jaroj 1975 kaj 2002 la teritorio estis inter la plej forte damaĝitaj kaj multaj provincanoj iĝis rifuĝintoj - ankoraŭ nun la ekonomiaj

Inter la municipoj de la provinco estas Zombo, Quimbele, Damba, Mucaba, Bungu, Macocola, Bembe, Buengas, Sanza Pombo, Alto Cauale, Puri, Negage, Quitexe, Ambuila kaj Songo. Ĉefa etno en la provinco estas la kongoj.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rProvincoj de Angolo |
| --- |
| Bengo  •  Benguela  •  Bié  •  Kabindo (Cabinda)  •  Cuando Cubango  •  Cuanza Norte  •  Cuanza Sul  •  Cunene  •  Huambo  •  Huíla  •  Luanda  •  Lunda Norte  •  Lunda Sul  •  Malanje  •  Moxico  •  Namibe  •  Uíge  •  Zaire |  |

 |
**Pradillo** [praDIljo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. La loknomo *Pradillo* estas etimologie komprenebla kiel *Paŝtejeto* aŭ *Herbejeto*.

La municipa teritorio de Pradillo, en la sudo de la regiono.
Ermitejo de Sankta Georgo.
Ermitejo de la Virgulino.

Geografio
---------

Ĝi estas je 40 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo, laŭ la ŝoseo N-111, kiu trapasas la municipon inter km 292 kaj 295; laŭ tiu norde estas Torrecilla en Cameros, dum tute sude estas Villanueva de Cameros. Krome laŭ la regiona ŝoseo LR-454 oni iras al Gallinero de Cameros orienten.

La tereno de la teritorio estas montara, sed la rivero Iregua formas valon sur kiu kuŝas la urba kerno. La rivero ricevas akvon el kelkaj rojoj kiuj venas el altaj montoj kiuj limigas la valon. La altitudo de la municipo gamas inter 1200 m kaj 830 m. La vilaĝo mem estas je 880 m super marnivelo.

Historio
--------

Ĝi apartenis al la grafoj de Nieva Ĝis la malapero de la senjorlandoj komence de la 19-a jarcento.

Dum la Moderna Epoko, Ortigosa prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio. 

Post la malapero de la senjorlandoj, en 1811, ĝi iĝis parto de la provinco Sorio, ĝis la kreado de la provinco Logronjo la 30an de novembro 1833.

Aktualo
-------

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 326 loĝantoj ĝis nunaj 64.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, kvar ermitejoj, la proksima diglago, la rivero Iragua kun mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

Bildaro
-------

* Pradillo
* 
* 
* 
* 
* 
* Ermitejo de Sankta Mikaelo.Ermitejo de Sankta Mikaelo.
* Ermitejo de Sankta Johano.Ermitejo de Sankta Johano.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 796135
* VIAF: 316733260
 |
**Poĉon** (koree 포천시, laŭ ĉinaj literoj **抱川市**) estas senhavena urbego en norda Sud-Koreio.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 121,1 km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 154,381 en 2017
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodoj:
* Telefonkodo: +82 31
* 37° 53′ 40″ N 127° 11′ 57″ O﻿ / ﻿37.89444 °N, 127.19917 °O﻿ / 37.89444; 127.19917 (mapo)

Geografio
---------

Poĉon situas sur altebenaĵo en la norda parto de la lando.

Historio
--------

Poĉon dum la historio apartenis al pluraj dinastioj. En 1413 aperis la loknomo, kiam pli nova okparta provincsistemo estis establita. La urba statuso validas ekde 2003.

Bushaltejo en Poĉon

Ekonomio
--------

En Poĉon oni prilaboras tekstilojn kaj metalojn. En la aglomeraĵo oni okupiĝas pri agrikulturo kaj minado.

Eduko
-----

En Poĉon 2 universitatoj kaj kolegio funkcias.

Klimato
-------

Poĉon situas en kontinenta klimato. La jara averaĝtemperaturo estas 10,5 °C. La plej malvarma monato estas januaro kun averaĝtemperaturo de −7.3 °C, dum la plej varma monato estas aŭgusto kun averaĝtemperaturo de 25.7 °C. La jara precipitaĵo estas 1,300 milimetroj.

Poŝto en Poĉon

Vizitindaĵoj
------------

* proksime etendiĝas la plej granda arbaro (kvazaŭ arboreto) de la lando, ene arbara muzeo funkcias
* tradicia korea bierfarejo
* 2 kulturaj kaj montara festivalo

Ĝemelurboj
----------

* Japanio Hokuto, Japanio (2003)

Fontoj
------

* WikiTrans

* UrbodomoUrbodomo
* PolicejoPolicejo
La franca filozofo Denis Diderot (1713 - 1784), kiam li estis akuzita esti ateisto, li respondis, ke simple ne interesis al li ĉu Dio ekzistas aŭ ne.
**Praktika ateismo**, konata ankaŭ kiel **pragmatika ateismo**, estas unu el du ĉefaj branĉoj de la ateismo (dum la alia estas la teoria ateismo). Temas pri maniero vivi kaj agadi en kiu, kvankam oni ne neas la ekziston de dio(j), oni konsideras (ĉu implicite ĉu eksplicite) nula la influon kiun tiu(j) havas aŭ havus sur la ĉiutaga vivo. Pro tio, la praktikaj ateistoj vivas praktike kvazaŭ ili kredus, ke ne ekzistas dio aŭ religia valoro.

Diference de la teoria ateismo, la praktika ateismo ne konstituas pensmanieron, sed agadmanieron. Kvankam en kelkaj okazoj ambaŭ aspektoj estas komplementeblaj, ili ne ĉiam kunekzistas: praktika ateisto povas ne subteni sian agadmanieron pere de ideoj aŭ teorioj, dum teoria ateisto povas ne subteni sian pensmanieron pere de agoj.

Foje oni uzas la terminon *praktika ateismo* por aludi tiujn personojn kiuj diras, ke ili kredas en Dio aŭ ke efektive kredas en tiu, sed ne montras aŭ subtenas tiun kredon pere de ĉiutaga agado. Oni konsideras, ke tiu lasta fenomeno estas relative ĵusa, kaj ke ne okazas spontanee en kredantoj, sed temas pri laŭgrada procezo.

Simila koncepto al la praktika ateismo estas la tendenco konata en angla lingvo kiel *apatheism* (nome kompono de *apaty* «apatio» kaj *theism* «teismo» aŭ «diismo», foje tradukita kiel *apateismo*), konsistanta en apatio aŭ manko de intereso rilate al la ekzisto aŭ neekzisto de Dio.

Difino
------

Apateismo povas veni de malsamaj kaŭzoj kaj preni malsamajn formojn:

* Manko de religia instigo - kredo je Dio ne gravas por morala, religia konduto aŭ iu ajn alia speco de ago, kiu rezultas de la ekzisto de Dio.
* Konscie ignorante la aferon.
* Indiferento - la manko de ia intereso pri la problemoj de la dioj kaj religio.
* Manko de konscienco al diismo.

Notoj
-----

1. ↑  Fernández, Enrique Neira (2007), *Ateísmo y creencia en dios*, p 3, Universidad de los Andes
2. ↑  Definición de ateísmo práctico por Atheism.about.com
3. ↑  Smith, George (1979), *The case against God*, MPN: 25658883
4. ↑  Kwon, Lillian (2010), *The Christian Post*
5. ↑   Rodríguez Duplá, 2010, p. 1.
6. ↑   Rodríguez Duplá, 2010, p. 4.
7. ↑  Kaj el tio internacie.
8. ↑  Descripción de Apateísmo por atheism.about.com

Bibliografio
------------

* Rodríguez Duplá, Leonardo (2010). Instituto de Antropología y Ética. Universidad de Navarra, ed. El alejamiento práctico de Dios como nuevo fenómeno de masas. Consultado el 3 de abril de 2016.
* Zdybicka, Zofia J. (2005), «Atheism», en Andrzej Maryniarczyk, Universal Encyclopedia of Philosophy (Polish Thomas Aquinas Association) 1, Konsultita la 12an de junio 2019.
**Pragmatismo** (el la greka: *pragma*, ago) estas doktrino, kiu akceptas kiel kriterion de vereco nur la praktikan valoron.

La termino estis kreita en la jaro 1898, kiam uzis ĝin William James dum prelego, tamen indikante ke la fondinto de la filozofio estis Charles Sanders Peirce (1839–1914) per siaj publikaĵoj el la jaro 1878.

La pragmatismo de Peirce, kiu poste distingis ĝin kiel "pragmaticism" (pragmatikismon), ne egaligas verecon al praktika valoro. Anstataŭe, ĝi estas metodo de solvi konceptajn konfuzojn per egaligi la signifon de iu ajn koncepto al la plua koncepto de la sekvoj, kiuj sekvus, praktikaj de la realeco de tion, kion ajn la (unua) koncepto reprezentas pri la objekto. La Pragmatika Sentenco ("Pragmatic Maxim") de Peirce estas la koro de lia pragmatismo kiel metodo de eksperimentada spirita pripensado alvenanta je konceptojn en terminoj de koncepteblaj konfirmemaj kaj malkonfirmemaj cirkonstancoj -- metodo gastama al la produktado de eksplikemaj hipotezoj, kaj kondukema al la uzo kaj la plibonigo de verigado por provi la verecon de eblaj scioj.

> Ŝajnas, ke la regulo por alveni la trian gradon de klareco de kompreno estas tio, kio sekvas: Pripensi, kiajn efikojn, kiuj povus koncepteble havi praktikajn koncernecojn, ni konceptas, ke la objekto de nia koncepto havas. Do, nia koncepto de tiuj efikoj estas la tuto de nia koncepto de la objekto. - C. S. Peirce, "How to Make Our Ideas Clear" (Kiel Klarigi Niajn Ideojn), 1878, CP 5.402.
> 
>

Eksteraj ligiloj
----------------

* 3sat[*rompita ligilo*]
* Pragmatisma arkivo Arkivigite je 2008-09-25 per la retarkivo Wayback Machine
* Dewey-Center Arkivigite je 2008-10-15 per la retarkivo Wayback Machine
* Kiel Klarigi Niajn Ideojn (angle) Arkivigite je 2007-01-10 per la retarkivo Wayback Machine
eksponaĵo en la muzeo Senckenberg
**Propaleoterio** - latine *Propaleotherium* - estas formortinta genro de mamuloj, kiu estas klasifikita en la familio de la *Palaeotheriidae* (paleoteriedoj), kiu estas parenca al la ĉevaloj, sed kiu ne estas la tuja prapatro de la ĉevaloj, sed formis flankan branĉon kiu formortis denove relative frue. La genro estis pruvita per multaj trovaĵoj, la plej multaj el kiuj venas de Eŭropo kaj el kiuj la parte kompletaj skeletoj de la fosiliejo Geiseltal kaj la eksminejo Messel estas inter la plej konataj. La fosiliaj restaĵoj datiĝas de la meza eoceno ĝis la supra oligoceno antaŭ 50 ĝis 41 milionoj da jaroj. Reprezentantoj de *Propaleotherium* vivis plejparte en arbaroj kaj manĝis molan vegetaĵan dieton. Individuaj trovaĵoj indikas ke la bestoj jam traktis generan strategion similan al tiu de la hodiaŭaj ĉevaloj. La genro estis science lanĉita en 1849.

|  |  |
| --- | --- |
| propaleoteria fosilio el la eksminejo Messel (nun en Vieno) | rekonstruo de propaleoterio |

* Kategorio Propaleoterio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Propaleoterio en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Por nutri sin la unuaj homoj ĉasadis aŭ kaptadis bestojn (terajn aŭ akvajn –*fiŝojn–*) kaj kolektadis fruktojn, radikojn kaj plantojn. Ili migradis laŭ sezonoj, sin protektadis en grotoj aŭ tendoj. Ĉasitaj animaloj donadis al ili viandon por nutrado, grason por fajro, felon por vestaĵo kaj tendo. De ostoj ili faradis armilojn kaj hejman ilaron, ankaŭ juvelon kaj ludilojn.

La plej malnovaj iloj estas nomitaj **hakiletoj** (en:Chopper (archaeology)) de antropologoj kaj estis faritaj en Afriko antaŭ 2 milionoj jaroj. Tre simplaj iloj estis farita per batado de du ŝtonoj kontraŭ unu la alian. Pli perfektaj ŝton-iloj, kiuj estas nomitaj **manhakiloj** (de:Faustkeil), aperis post milionoj da jaroj kaj estis zorgeme farita. Ili estis uzataj de primitivaj homoj dum batalo, por mortigi bestojn, kaj prepari manĝaĵon.

maldekstra

La kontinua disvolviĝo de iloj estas grava vojo per kiu homoj malsamas de aliaj bestoj. La kapablo al pliigo de naturaj kapabloj, interalie la kreo de iloj kaj ilia konstanta plibonigo dum la jarcentoj, estas la bazo de civilizoj. Ĉi tiu estas la ĉefa areno de homa progreso por la kontinuaj ŝanĝoj en teknologio, kio kaŭzas la plibonigon de la vivkondiĉoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Prahomaj pentraĵoj
**Poŝeĥonje** (ruse *Пошехонье*) estas urbo en Jaroslavla provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 78234501.

La urbo estis fondita en la 17-a jarcento.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1777.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Poŝeĥonje (Пошехонье) en 1777 ... 1918;
* Poŝeĥonje-Volodarsk (Пошехонье-Володарск) en 1918 ... 1992.

La interurba telefona kodo estas 08546, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 58° 30′ N 39° 07′ O﻿ / ﻿58.500 °N, 39.117 °O﻿ / 58.500; 39.117 (mapo)Koordinatoj: 58° 30′ N 39° 07′ O﻿ / ﻿58.500 °N, 39.117 °O﻿ / 58.500; 39.117 (mapo).

La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Sogoĵa (Согожа), ĉe enenfluo de ĝi en Ribinska akvujo (Рыбинское водохранилище).

En jaro 1959 la urbo havis 7,9 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 7 mil loĝantojn.
Biologio > Homo > Prahomo

---

**Aŭstralopitekoj**, kreitaĵoj kun ambaŭ homaj kaj simiaj ecoj, aperis en Afriko antaŭ almenaŭ 4 milionoj da jaroj. Fragmentoj de la ostoj de ĉi tiuj 'homedoj', aŭ homsimilaj kreitaĵoj, estas trovitaj en la Olduvai Interkrutejo kaj aliaj lokoj en Afriko per la sciencistoj Raymond Dart, Louis Leakey kaj Maria Leakey.

Postaj specoj de homedoj, **Homo habilis**, vivis antaŭ 2 milionoj da jaroj. Kiel la Aŭstralopitekoj, ankaŭ ili vivis nur en Afriko. Kvankam iliaj cerboj estis pli grandaj ol tiuj de Aŭstralopitekoj, ili estis relative malgrandaj, ne havis mentonon, kaj havis grandajn dentojn, ĝuste kiel iliaj antaŭuloj. Tre malgranda estas la scio pri ilia konduto.

**Homo erectus**, posta homa praulo, vivis antaŭ 1,6 milionoj da jaroj, origine en Afriko. Ĝi havis dikajn brovojn super la okuloj, ne havis mentonon, kaj estis verŝajne same alta kiel modernaj homoj. Iliaj cerboj estis pli malgrandaj ol tiuj de nuntempaj homoj.

### Ĉu Homo habilis kaj Homo erectus samtempis?

Ĝis nun oni supozis, ke el Homo habilis evoluis Homo erectus kaj el tiu Homo sapiens, do, ni ĉiuj. Sed laŭ lastatempaj esploroj de s-ino Meave Leakey kaj kolegoj tiuj du plifruaj specioj vivis samtempe, antaŭ ĉ. 1,5 milionoj da jaroj, en la sama regiono de Kenjo. Oni supozas, ke ili tie samtempe vivis dum duona miliono da jaroj. En 2000 s-ino Leakey trovis kompletan Homo erectus en la proksima najbareco de fragmento de Homo habilis el la sama tempo. Tio signifas, ke ne estas eble, ke Homo erectus evoluis el Homo habilis.

Kvankam ambaŭ specioj vivis en najbareco, ili ŝajne ne komunikis unu kun la alia. La sciencistoj diras, ke ambaŭ havis sian propran ekologian niĉon, Homo habilis kiel vegetarano kaj Homo erectus manĝinte viandon. Mankas komuna praulo de ili. Nun la sciencistoj devas repripensi pri la evolua historio de homaro, precipe pri nia praulo, Homo erectus.

Dum 7 jaroj la sciencistoj analizis la fosiliojn. Ili eltrovis, ke la pravirinoj estis multe pli malgrandaj ol la praviroj. Kompare kun primataj specioj tio signifas, ke la prauloj probable ne estis monogamiaj.

### Disvastiĝo al Eŭropo, Azio k.a. kontinentoj

**Homo erectus** estis la unua homedo, kiu forlasis Afrikon. La speco disvastiĝis ĝis Ĉinio en Azio kaj Germanio en Eŭropo. La kapablo lasi la subtropikojn verŝajne estis rezulto de iliaj pli superaj teknikaj kapabloj. Ekzemple, 'Homo erectus' estis supozeble la unua homedo, kiu regis fajron kaj faris altnivelajn ŝtonajn ilojn. 'Homo erectus' estis antaŭŝtupo al la moderna homo, nomita **Homo sapiens**, kies subspecio Neandertala homo supozeble malaperis jam antaŭ 35 000 jaroj.

Faktoj montras, ke fruaj homedoj unue aperis en Eŭropo antaŭ 1,5 - 1 milionoj da jaroj; en la Britaj Insuloj antaŭ 450.000 jaroj; kaj en Aŭstralio antaŭ 30.000 jaroj. Iuj sciencistoj kredas, ke primitivaj homoj transiris de Azio al Nord-Ameriko sur terponto, kiu tiam ligis Alaskon kun Azio.

### Fontoj

1. ↑

### Vidu ankaŭ

* Primatoj
* Neandertala Homo
* Prahomaj laboriloj
* Prahomaj pentraĵoj
* Restaĵa homeculo
* Homo floresiensis


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la insulo *Praslin* de la Sejŝeloj. Por informoj pri la samnomaj komunumo kaj administran kvartalon en la karibia insulo, vidu la artikolon Sankta-Lucio.

|  |
| --- |
| Praslin (Sejŝeloj)Praslin (Sejŝeloj)DMS |
| Situo de la insulo kadre de la Sejŝeloj |

**Praslin** estas la dua plej granda insulo la Sejŝeloj. La insulo longas ĉ. 12 kilometrojn kaj longas 5 kilometrojn. Politike ĝi dividiĝas inter la du administraj komunumoj "Grand Anse" kaj "Baie St. Anne", kiuj dividiĝas per montoĉeno dividanta la entute montaran insulon. La plej alta insula monto "Fond Azore", kiu situas inter la du loĝlokoj, havas pinton de 367 m super la marnivelo.

Praslin kovras areon de 37,58 km² kaj laŭ la censo de la jaro 2002 havis iom pli ol 7.000 loĝantoj. Tie kaj sur la sejŝela insulo Curieuse estas la solaj lokoj surtere, kie nature kreskas la *sejŝela palmo*, ankaŭ nomata *Coco de mer* ("mara kokoso") aŭ latine *Lodoicea maldivica*. La sablaj plaĝoj *Anse Kerlan* kaj *Anse Lazio* de Praslin konsideriĝas esti inter la plej pitoreskaj de la tero.

La insulo plurfoje tage per 2-motoraj helicoaviadiloj estas ligita al la internacia flughaveno de la ĉefa sejŝela insulo Mahé. Alternative eblas atingi ĝin pramŝipe per la altrapideca katamarano "Cat Cocos" el la haveno de la sejŝela ĉefurbo Viktorio) (50 min), kaj per motora velŝipo el la insulo "La Digue" (30 min).

Meze de la insulo situas la naturprotektejo *Vallée de Mai* ("maja valo"), kiu en 1983 akceptiĝis en la liston de mondaj naturaj heredaĵoj de UNESKO. La protektejo estas hejmo ne nur de la sejŝelaj palmoj, sed ankaŭ de iuj el la plej raraj teraj birdospecioj, kiel la "malgranda vasa papago" (latine *Coracopsis nigra*), la sejŝela orelstrigo aŭ la kantobirdo *Hypsipetes crassirostris* el la familio de piknonotedoj.

De la marbordo de Praslin eblas vidi interalie la najbarajn insulojn Mahé, Silhouette, Curieuse, *Aride*, Cousin, Cousine, *Île Ronde*, La Digue kaj *Île St. Pierre*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* interaktiva mapo de la insulo Praslin (germane)

* Kategorio Praslin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Internaĵo de Poŝta vagono, sube estas la sakoj, en kiujn oni metis la sendaĵojn.
**Poŝta vagono** estas fervoja vagono, destinita por veturigi poŝtajn sendaĵojn. Por veturigi la sendaĵojn pli rapide tiaj vagonoj ofte veturadas kun pasaĝeraj trajnoj. Tia trajno nomiĝas ankaŭ "poŝta vagonaro".

Ofte okazis, ke oni liveris ankaŭ monojn. Foje ili estis prirabitaj, precipe dum komenca periodo de Usono. En kelkaj lokoj la trajno ne haltis (nur malrapide iris), sed la poŝtistoj elĵetis la pakaĵojn, dume alia homo kaptis la pakaĵojn.

Historio
--------

La unua sendaĵo trajne okazis inter urboj Liverpool-Manchester en 1830. En Britio antaŭe ekzistis poŝtaj vagonoj, en kiuj poŝtistoj disspecigis la sendaĵojn dum la vojo, tamen pli ofte pri ĉi tiaj aferoj oni en vagonoj ne okupiĝas.

En Usono jam ĉesis la poŝtaj vagonoj, sed pro tio la trajnaj societoj tiam preskaŭ bankrotiĝis. En Hungario tiu servo funkciis ĝis 2003, en Poŝta Muzeo en Balatonszemes estas videbla origina poŝta vagono.

* Sveda poŝta vagonoSveda poŝta vagono
* Pola poŝta vagonoPola poŝta vagono
* Usona poŝta vagonoUsona poŝta vagono

* Kategorio Poŝta vagono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
la propileo de la akropolo de Ateno
**Propileo** laŭ PIV estas monumenta pordego, ĉe la enirejo de templo, citadelo kaj simile. Aparte ofte la vorto uziĝas por la enireja parto de klasikaj temploj en antikva Grekio. La vorto devenas de la greka πρόπυλον, *propilon*, „io antaŭ la pordego", pluralo πρόπυλα, *propila*, respektive de la iom varia termino προπύλαιον, *propilaion*, pluralo προπύλαια, *propilaia*.

Laŭ Francisko Azorín **Propileo** estas *Monumenta enirejo antaŭ grandaj edificoj. Antonomasie, tiu cela konstruaĵo en la atena akropolo.* Li indikas etimologion el la greka *pro pilaion* (antaŭ pordo) kaj de tie la latina *propyleus*. Kaj li aldonas la terminon *polikliniko*.

Vidu ankaŭ
----------

* Pordegokonstruaĵo

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 173.
2. ↑  Azorín, samloke.

Eksteraj ligiloj
----------------

* la atena akropolo en kvar dimensioj[*rompita ligilo*]
**Pratempismo** estas la koncepto, laŭ kiu nacioj estas antikvaj, naturaj fenomenoj.

La pratempismon oni povas postspuri filozofie en la ideoj de la germana romantikismo, precipe en la verkoj de Johann Gottlieb Fichte kaj Johann Gottfried Herder. Laŭ Herder, la nacio estas la samo kiel lingvogrupo. En lia pensado, lingvo estas samsignifa kiel pensado, kaj ĉar oni lernas ĉiun lingvon en komunumo, do ĉiu komunumo devas pensi malsame. Tio sugestas ankaŭ, ke la komunumo havus konstantan naturon dum la tempodaŭro.

La pratempismo renkontis grandegan kritikon post la Dua mondmilito, kiam multe da esploristoj de naciismo ektraktis la nacion kiel komunumon konstruitan per la teknikoj kaj politikoj de la moderneco (vd. modernismo).

La pratempismo argumentas koncerne etnojn, ke "etnoj kaj naciecoj ekzistas, ĉar ekzistas tradicioj de kredo kaj agado rilataj al praaj objektoj kiel biologiaj faktoroj kaj precipe teritoria situo". Tiu argumento dependas de koncepto pri parenceco, ĉe kiu anoj de etno kredas kundividi trajtojn, devenon aŭ kelkfoje eĉ sango-rilaton. "La pratempismo supozas, ke la etna identeco post sia konstruiĝo estas fiksita."

Vidu ankaŭ
----------

* Naciismo
* Hipotezo de Sapir-Whorf

Referencoj
----------

1. 1 2  Jack Hayward, Brian Barry, Archie Brown (2003) p. 330
2. ↑  Dominique Jacquin-Berdal (2002) p. 9
3. ↑  Steven Gryosby (1994) ‘The verdict of history: The inexpungeable tie of primordiality huth – A response to Eller and Coughlan’, Ethnic and Racial Studies 17(1), p. 164-171, (p. 168).
4. ↑  Murat Bayar, ‘Reconsidering Primordialism: an alternative approach to the study of ethnicity’, Ethnic and Racial Studies, 32.9, (2009), pp. 1-20, (p. 2).

Fontoj
------

* Jack Hayward, Brian Barry, Archie Brown (2003) *The British Study of Politics in the Twentieth Century,* Oxford University Press, (ISBN 0-19-726294-5)
* Dominique Jacquin-Berdal (2002) Nationalism and Ethnicity in the Horn of Africa: A Critique of the Ethnic Interpretation, Edwin Mellen Press, (ISBN 0-7734-6954-0)
* Bayar, Murat, ‘Reconsidering Primordialism: an alternative approach to the study of ethnicity’, Ethnic and Racial Studies, 32.9, (2009), p. 1–20
Foto de proporciilo.
La alia flanko de proporciilo.
**Proporciilo**, konata ankaŭ kiel *sektoro*, *proporcikompaso* aŭ *militkompaso*, estis grava kalkulilo uzita ekde la fino de la 16a jarcento ĝis la 19a jarcento. Temas pri aparato konsistanta el du rektiloj de egala longo kiuj kuniĝas per ĉarniro. Nombraj skaloj estas surskribitaj sur la instrumento, kio faciligas variajn matematiakjn kalkulojn. Ĝi estis uzita por solvi problemojn pri proporcio, trigonometrio, multipliko kaj divido, kaj por variaj funkcioj, kiel por kvadrataj kaj kubaj radikoj. Ties nombraj skaloj permesis facilajn kaj rektajn solvojn de problemoj en pafado, topografio kaj navigado. La nomo *sektoro* deriviĝas el la kvara propozicio de la sesa libro de Eŭklido, en kiu oni pruvas, ke similaj trianguloj havas siajn similajn flankojn proporciaj. Ĝi havas kvar partojn, nome du gamboj kun pivoto (artiklo), kvadranto kaj ligilo (nome la kurba parto en la fino de la gambo) kiu ebligas la proporciilon funkcii kiel la kvadranto de pafisto.
Paĝo de speciala Poŝtmarkalbumo por markofilatela kolekto de poŝtmarkojn el leteroj senditaj el Prago.
Simpla manverkita albumpaĝo kun poŝtmarkoj el Nepalo.
Albumoj estas la preskaŭ tutmonde uzata rimedo por kolekti poŝtmarkojn, uzita kaj de komencantoj kaj de profesiaj kolektantoj, kaj ofte oni kategoriigas aŭ karakterizigas la grandon de kolekto pro la nombro de ties albumoj. La plej uzata sistemo

Poŝtmarkalbumojn uzas kolektantoj por protekti kaj organizi siajn kolektojn de poŝtmarkoj. Tiaj albumoj estas ofte faritaj uzante removeblajn plastopaĝojn tenitajn ene de ringobindilo aŭ per alia simila sistemo. Lastatempe kiam estas sufiĉe facile kolekti ĉiujn poŝtmarkojn de difinita jaro, la koncernaj poŝtoservoj ofte eldonas poŝtmarkalbumojn kun loko kaj klarigo por ĉiu poŝtmarko kaj jam temas pri papera normala libro kun nemoveblaj paĝoj, do pli libreca albumo.

Vidu ankaŭ
----------

* Poŝtmarka katalogo
* Filatelo
* Poŝtmarka kolektado
* Poŝtmarkujo

Referencoj
----------

* Richard McP. Cabeen, *Standard Handbook of Stamp Collecting* (Collectors Club, 1979), pp. 30–34.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Poŝtmarkalbumo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Stamp albums in the Printed Book Collections of the British Libraryde David Beech. Arkivigite je 2011-07-22 per la retarkivo Wayback Machine
Egipta idolo de la dio Horuso en formo de falko.
**Idolismo** estas adorado de idolo aŭ de fizika objekto kiel reprezento de dio. En ĉiuj la Abrahamaj religioj idolismo estas forte malpermesita, kvankam rigardoj al tio kion konstituas idolismo diferencas ene kaj inter ili. En kelkaj aliaj religioj la uzo de la tiel nomataj idoloj estas akceptataj. Kiaj bildoj, ideoj kaj objektoj konstituas idolismon estas ofte temo de konsiderinda polemiko. Ekde religia vidpunkto ĝenerale idolo estas bildo de alia religio; ekde nereligia vidpunkto ĝenerale idolo estas bildo de ajna religio.

Kutimo konsiderata idolisma aŭ eble idolanisma povas esti la kreado de ajna tipo de bildo de dieco, aŭ de aliaj figuroj de religia gravo tiaj kiaj de profetoj, sanktuloj kaj klerikaro, la kreado de bildoj de ajna persono aŭ animalo, kaj la uzo de religiaj simboloj, aŭ de nereligiaj. Aldone, kristanaj teologoj, sekvanta al Sankta Paŭlo, etendis la koncepton por inkludi specifan troan netaŭgan gravon al aliaj aspektoj de religio, aŭ al nereligiaj aspektoj de la vivo ĝenerale, sen implico de bildoj specife. Por ekzemplo, la *Katekismo de la Katolika Eklezio* asertas: "Idolismo ne nur referencas al falsa pagana adorado. Homo faras idolismon kiam ajn li honoras kaj respektegas ajnan kreaĵon anstataŭ Dion, ĉu temas pri dioj, aŭ demonoj (por ekzemplo satanismon), povon, plezuro, rason, praulojn, ŝtaton, monon ktp." En kelkaj ultra-konservativaj islamaj socioj kun ŝaria juro, idolismanoj povas fronti mortopunon.

Evitado de la uzado de bildoj por religiaj tialoj estas nomata *anikonismo* aŭ *senikonismo*. La destruo de religiaj bildoj ene de kulturo estas nomata ikonoklasmo, el kio estis multaj gravaj epizodoj en la historio.

Vidu ankaŭ
----------

* Idolanismo
* Religia arto

Notoj
-----

1. ↑  *Catechism of The Catholic Church*, ero 2113, p. 460, Geoffrey Chapman, 1999
2. ↑  Zollner, Barbara H. E..  (31a de oktobro 2008) *The Muslim Brotherhood: Hasan Al-Hudaybi and Ideology*. Londono: eldonejo *Routledge*, p. 87. ISBN 978-1-134-07767-0.

* Kategorio Idolismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Idolismo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
Uzita poŝtmarko de Venezuelo de 1905.
Venezuela poŝtmarko de 1896 kun mapo montranta Gujanon ĝis la orienta bordo de Rivero Essequibo kiel "Guayana Venezuela".
La unuaj **poŝtmarkoj de Venezuelo** estis eldonitaj la 1-an de januaro 1859.

Venezuelo subtenis sian teritorian pretendon en la venezuela krizo de 1895 presante poŝtmarkon de 1896 kun mapo montranta Gujanon ĝis la orienta bordo de Rivero Essequibo kiel "Guayana Venezuela".

Britaj poŝtmarkoj
-----------------

Britaj poŝtmarkoj estis uzataj en La Guaira inter 1865 kaj 1880, kiuj povas esti identigitaj de la nuligo C60. Britaj poŝtmarkoj uzataj en urbo Bolívar (1868-1880) havis la nuligon D22.

Bibliografio
------------

* "The Stamps of Venezuela: Escuelas 1871-79" by L.W. Fulcher en *Stanley Gibbons Monthly Journal*, aprilo 1825.
	+ Reproduktita tie.\*\* Arkivigite je 2010-08-08 per la retarkivo Wayback Machine

Bildgalerio
-----------

* Blazono de Venezuelo, unua filatelia eldono de 1859.Blazono de Venezuelo, unua filatelia eldono de 1859.
* Blazono de Venezuelo, unua filatelia eldono de 1859.Blazono de Venezuelo, unua filatelia eldono de 1859.
* Blazono de Venezuelo, unua filatelia eldono de 1859.Blazono de Venezuelo, unua filatelia eldono de 1859.
* Poŝtmarkoj de Venezuelo.Poŝtmarkoj de Venezuelo.
* Poŝtmarkoj de Venezuelo.Poŝtmarkoj de Venezuelo.

Referencoj
----------

1. 1 2  Rossiter, Stuart & John Flower. *The Stamp Atlas*. Londono: Macdonald, 1986, p.166. ISBN 0-356-10862-7
2. ↑  Russell W. Stern, The Politics of Printing in Stamp Design and Production, "NSW Philatelist", 15 oktobro 2008

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Poŝtmarkoj de Venezuelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* The "Correos" Stamps of Venezuela( Arkivigite je 2010-04-30 per la retarkivo Wayback Machine)

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Postage stamps and postal history of Venezuela en la angla Vikipedio.*
Koordinatoj: 49° 51′ 44″ N 14° 32′ 07″ O﻿ / ﻿49.86222 °N, 14.53528 °O﻿ / 49.86222; 14.53528 (mapo)

**Prosečnice** (germane: *Prosetschitz; Kienschlag*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Krhanice en distrikto Benešov en malsupra Posázaví surrande de Hornopožárský les. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 56 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 143 loĝantoj.

Prosečnice situas en katastra teritorio **Krhanice** kun areo 13,47 km².

Historio
--------

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1497.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 47 |
| 1880 | 43 |
| 1890 | 41 |
| 1900 | 113 |
| 1910 | 154 |
| 1921 | 121 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 590 |
| 1950 | 500 |
| 1961 | 178 |
| 1970 | 245 |
| 1980 | 243 |
| 1991 | 196 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 184 |
| 2011 | 144 |
| 2021 | 143 |

Ekonomio kaj transporto
-----------------------

Krom la fervoja haltejo de Posazava pacifiko  la vilaĝo estas interesa pro tio, ke ĉi tie ekde la jaro 1922 troviĝis specialigita sanatorio por kuracado de tuberkulozo kaj respiraj malsanoj. En la periodo de la 2-a mondmilito en la objekto de sanatorio troviĝis komandantejo de SS lernejo por blenditaj grenadistoj. Nuntempe la areo servas kiel privata san-sociala resorto.

En ĉirkaŭaĵo de Prosečnice kaj en la proksima Krhanice troviĝas ankaŭ vico da ŝtonminejoj por minado de granito.

Ĉirkaŭaĵo
---------

* Naturmemorindaĵo Vlčí rokle

Pluaj fotoj
-----------

* Vojo al objekto de Sanatorio ProsečniceVojo al objekto de Sanatorio Prosečnice
* Fervoja haltejoFervoja haltejo
* Fervojlinio n-ro 210 direkte al KrhaniceFervojlinio n-ro 210 direkte al Krhanice

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Krhanice (3) |
| --- |
| Dolní Požáry ~ Krhanice ~ Prosečnice |

 |