recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatoj: 25° 02′ 01″ N 121° 33′ 54″ O﻿ / ﻿25.03361 °N, 121.56500 °O﻿ / 25.03361; 121.56500 (mapo)

**Tajpeo 101**, inaŭgurita en Tajvano komence de 2004, estis la plej alta nubskrapulo en la mondo pro siaj 508 m.

Ekde la 21-a de julio 2007 ĝia alteco estas duaranga post tiu de Burĝ Ĥalifa, kiu atingis tiam la altecon de 512,10 m kaj poste estis ankoraŭ plikonstruata. Tamen oficiale oni nur ekde la jaro 2010 juĝas Burĝ Ĥalifa kiel konstruaĵo, kiam ĝi estis finkonstruita.

La turo Tajpeo 101 havas 101 etaĝojn (tial ĝia nomo) kaj kvin subterajn nivelojn.

Konstruado
----------

Konstruado de Taipei 101
La nubskrapulo, nomita ankaŭ "majesta blu-turkisa bambuo" estis konstruita de la arkitektaro C.Y. Lee & Partners Architects. La turo, en kiu povas esti 12 000 personoj, kulminas je 508 metroj kaj havas 101 etaĝojn.
La turo atingis la titolon de "plej alta konstruaĵo" la 9-an de oktobro 2003, kiam ĝia alteco superis tiun de la ĝemelaj turoj Petronas. Ĝi pezas 700 000 tunojn.

Inter ĝiaj 34 liftoj, iuj atingas la 91-an etaĝon post 39 sekundoj.

La konstrukostoj de la turo atingis 1,7 miliardojn da eŭroj.

Rezisto al naturaj katastrofoj
------------------------------

Stabiligilo
Tajvano estas insulo, kie uraganoj kaj tertremoj oftas. Tajpeo 101 estis konstruita laŭ fengŝuo. En la 92-a etaĝo de la turo pendas 660 tunojn peza ŝtalglobo. Ties amplitudo povas atingi 1,5 metrojn por kontraŭbalanci 30 ĝis 40 % de la moviĝoj de la konstruaĵo kaŭzitaj de ventegoj aŭ uraganoj, tertremo aŭ enflugo de malpeza aviadilo.
Tiu globo kaj ĝia ĉambro estas prezentataj kiel artaĵo kaj dezajnaĵo.

Tertremo dum la konstruado en 2002 faligis du gruojn el la 56-a etaĝo kaj mortigis 5 homojn. Sed la konstruaĵo mem tiam pruvis sian taŭgecon.

La vitroj estas duoble pli rezistemaj ol tiuj de kutimaj nubskrapuloj. Nova tekniko ebligis tian pligrandigon de rezisto.

Fotogalerio
-----------

* Tajpeo 101 nokte, tute lumigita (maloftaĵo)Tajpeo 101 nokte, tute lumigita (maloftaĵo)
* Nokta vido de Tajpeo el YangmingshanNokta vido de Tajpeo el Yangmingshan
* Tajpeo 101, Kristnaska arboTajpeo 101, Kristnaska arbo
* Novjara artfajraĵo 2006Novjara artfajraĵo 2006
* Novjara artfajraĵo 2008Novjara artfajraĵo 2008
* Tajpeo 101 novjare 2008Tajpeo 101 novjare 2008
* Novjara artfajraĵo 2008Novjara artfajraĵo 2008

Eksteraj ligiloj
----------------

* Taipei 101 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Taipei 101 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Comparaison entre les plus hauts gratte-ciels du monde.
* Taipei 101 ĉe "Structurae"
* angle Taipei 101 sur Skyscraperpage
* angle Taipei 101 sur Emporis
* angle Taipei 101 Mall Arkivigite je 2006-11-20 per la retarkivo Wayback Machine
* angle Taipei 101 Info Arkivigite je 2019-07-21 per la retarkivo Wayback Machine
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

**Mango,** (hindie **मानगो**, urdue **مانگو**) estas urbego, antaŭurbo de Ĝamŝedpur en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Ĝarkando, en distrikto de Ĝamŝedpur.

Demografio
----------

Mango en 2011 havis 223 805 da loĝantoj kun legoscio 86%, signife pli alta, ol la landeveraĝo.

Geografio
---------

Mango situas laŭ en:Subarnarekha River, kontraŭe Ĝamŝedpur etendiĝas. Distrikta sidejo Ĝamŝedpur troviĝas nur 7, Bankura 99, Purulia 102, subŝtata ĉefurbo Ranĉio 108, Baripada 115, Rourkela 156, Kolkato 224, ĉefurbo Delhio 1107, Mumbajo 1455 kilometrojn (aere) .

Ekonomio
--------

Mango profitas el ekonomio de Ĝamŝedpur, tamen ekzistas ankaŭ lokaj fabrikoj pri motoroj. En la lastaj jaroj la areo ankaŭ iĝis celloko de informa teknologio. Spite tion plejparto de la urbego estas loĝkvartalo.

Lingvoj
-------

La oficialaj lingvoj en Mango estas la hindia kaj urdua.

Eduko
-----

En Mango universitato, instituto kaj altlernejoj funkcias.

Religioj
--------

En Mango vivas precipe hinduoj (52%), poste islamanoj (41%), sikoj kaj kristanoj (po 2%).

Trafiko
-------

Mango havas preterirantan ĉefvojon kaj 3 pontojn al la kontraŭa Ĝamŝedpur. La stacidomo (12 km) kaj flughaveno estas alireblaj en Ĝamŝedpur. Enurbe aŭtobusoj kaj aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn kune kun Ĝamŝedpur.

Klimato
-------

Mango havas tropikan klimaton kun influo de musono. La someroj daŭras inter marto-junio. Tiam la temperaturo foje superas eĉ 40 ℃-ojn. Dum vintro neniam frostas. Jare pluvas po 1200 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-septembro.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans
**Ĥattusili la 1-a** estis reĝo de la Hitita Malnova Regno. Li regis en 1586-1556 a.K..

Li uzis titolon de **Labarna** ĉe la komenco de lia regado. Estas necerte ĉu li estas la dua reĝo, identigita lin kiel Labarna la 2-a, aŭ ĉu li estas identa al Labarna la 1-a, sed oni traktis lin kiel lian antaŭulon en hititaj kronologioj.

Dum lia regado, li movis la ĉefurbon de Neša (Kaneš, proksime de moderna Kültepe) ĝis ḫatuša (proksime de moderna Boghazkoy), alprenante la trononomon de ḫatušili por marki la okazon.

Li estas la plej frua hitita reganto por kiu oni trovis samepokan mencion. Aldone al "reĝo de ḫatuša", li prenis la titolon "Viro de Kuššara", referencon al la prahistoria ĉefurbo kaj hejme de la Hititoj, antaŭ ol ili okupis Neša-n.

Kojnoskriba tabulo trovita en 1957, skribita en kaj la hitito kaj la akada lingvo disponigas detalojn de ses jaroj da lia regado. En ĝi, li asertas etendon de la hitita teritorio al la maro, kaj en la dua jaro, subigon de Alalaĥo kaj aliaj grandurboj en Sirio. En la tria jaro, li kampanjis kontraŭ Arzawa en okcidenta Anatolio, poste reiris al Sirio por uzi la venontajn tri jarojn reprenante siajn iamajn konkerojn disde la Hurrian-oj, kiuj okupis ilin en sia foresto. 

Oni konas du literaturaĵojn el lia epoko, unu estas *Reĝino de Kanis* kaj la *Rakonto de Calpa*. Ambaŭ postrestis en la Calpa-teksto. Tiu lasta prezentas la ritojn antaŭ konstruo de palaco. Estas konate ankaŭ la testamento de la reĝo, en kiu li malmeritigas sian filon (aŭ kuzon) Labarna je la trono kaj anstatu li nomumas la nevon Mursili la 1-a je la trono. 

Li mortis pro vundiĝo dum atako je Alahtum. La vundiĝo estis do morta, sed Hattusili povis reveni en la ĉefurbon, kie notigis sian testamenton. 

El pli postaj kopioj estas konata la dokumento Palaca kroniko de Hattusili la 1-a.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 386714
* GND: 121260615
* LCCN: no2005076223
* VIAF: 56349332 133144814473507675876, 56349332
* ISNI: 0000000044296764
* BNF: 15072529w
 |
**Alliance Française** ​[aljɑ̃s fʁɑ̃sɛz] estas organizaĵo kiu antaŭenigas la francan lingvon kaj francan kulturon en la mondo. Ĝia ĉefsidejo estas en Parizo. Ĝia ĉefa misio estas instrui la francan kiel duan lingvon.

Historio
--------

Alliance Française estis kreita la 21-an de julio 1883 en Parizo fare de grupo de famuloj, inkluzive de sciencisto Louis Pasteur, diplomato Ferdinand de Lesseps, verkistoj Julio Verne kaj Ernest Renan kaj eldonisto Armand Colin.

Ĝi nuntempe havas 1 040 oficejojn en 136 landoj sur kvin kontinentoj. Ĉiujare, pli ol 450 000 homoj, el ĉiuj aĝoj, partoprenas en oficejoj de Alliance Française, kaj pli ol ses milionoj da homoj partoprenas ĝiajn kulturajn agadojn. Plej multaj oficejoj de Alliance Française financas siajn agadojn per la mono, kiun ili ricevas de siaj kursoj kaj de la luado de siaj instalaĵoj. La franca registaro ankaŭ donas subvencion al iuj oficejoj de Alliance Française, kovrante proksimume 5% de ilia buĝeto (preskaŭ 665 000 eŭroj en 2003).

Celoj
-----

Ĝi nuntempe reprezentas la unuan kulturan reton en la mondo. Alliance Française havas tri ĉefajn celojn:

* Proponi franclingvajn kursojn en Francio kaj la tuta mondo.
* Diskonigi la francajn kaj franclingviajn kulturojn.
* Antaŭenigi kulturan diversecon.

Organizado
----------

La oficejoj de Alliance Française ekster Parizo estas ĝenerale administrataj laŭ franĉizo. Ĉiu havas komitaton kaj direktoron aŭ prezidanton. La marko Alliance Française apartenas al la ĉefsidejo en Parizo. En pluraj landoj Alliance Française de Parizo estas reprezentata de ĝenerala delegito (france *Délégué Général*). 

La 1-an de junio 2005, Alliance Française ricevis la premion "Premio Príncipe de Asturias de Comunicación y Humanidades" por tiu jaro. Ĝi kunhavis la premion kun Instituto Cervantes, Società Dante Alighieri, British Council, Instituto Camões kaj Goethe-Institut.

Loko
----

Ĝi havas sian sidejon en la urbo Parizo, en la tiel nomata "Alliance Française de Paris", kiu ankaŭ havas oficejojn en 136 aliaj landoj.

Referencoj
----------

1. ↑  EFE, , "Los institutos culturales europeos, premio Príncipe de Asturias de Comunicación y Humanidades", *El País*, 1 junio 2005. Kontrolita 26 aprilo 2017.

Vidu ankaŭ
----------

* Franclingvio
* Institut français

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Alliance Française en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Fondation Alliance Française

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 670883
* GND: 1015524-7
* LCCN: n85013679
* VIAF: 123729629
* ISNI: 0000000121117193
* SUDOC: 026462591
* BNF: 11870657r
* NLA: 54339592
* BIBSYS: 90198643
* NKC: xx0014665
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Parto de la gimnastikejoj; fone la internulejo.
La **Sportgimnazio Pierre de Coubertin** (germane *Pierre-de-Coubertin-Sportgymnasium Erfurt*) estas gimnazio en Erfurto, Germanujo (Mozartallee nr 4), kun hejmo por eksteruloj.

Historio
--------

En septembro de 1956 malfermitis en Erfurto sportlernejo ĉe iama bazlernejo kun du klasoj por malpeza atletiko kaj gimnastiko. La unua situo estis en la ejoj de *Lutherschule* ĉe la strato Karlstraße ĉe la suda rando de Norda parko. En 1977 oni translokiĝis en al novajn konstruaĵojn de ĉe Mozartallee proksime de Steigerwald-stadiono kaj surglacia sportocentro. Samjare ĝi eknomiĝis *Kinder-und Jugendsportschule Fritz Noack* por la erfurta kontraŭnaziisma rezistulo kaj komunista funkciulo Fritz Noack. Ĉiuj lernantoj apartenis al la sportoklubo *SC Turbine Erfurt*. Ĝis Turniĝo la lernejo evoluis al centro por multaj sportobranĉoj. Mondĉampionoj kaj venkintoj ĉe Olimpikaj Ludoj frekventis la erfurtan sportlernejon kaj atestis ties kvaliton ankoraŭ post la jaron 1990.

En la lerneja jaro 1991/92 la sportlernejo ŝanĝiĝis en ŝtatan gimnazion. La ideo havi specialan lernejon por grandaj sportaj talentoj dum samtempa ĝenerala klerigo restis kaj plievoluis. En oktobro de 1993 la lernejo nomitis por Pierre de Coubertin.

Tradicio estas kunlaboro kun la erfurta Heinrich-Hertz-gimnazio. Lernantino ĉi-tiea estis ekz. la politikistino komunisma Susanne Hennig-Wellsow.

Akceptokondiĉoj kaj sportaj specoj
----------------------------------

Aliro al gimnazio eblas ekde la kvina klasoŝtupo, al la negimnazia branĉo ekde la sepa. Akcepto fariĝis nur ene de la ĉelerneje ofertataj sportspecoj, nome: biciklado, naĝado, piedpilko, manpilko, volejbalo, sketkurado, glacihokeo, tabloteniso kaj golfo.

Eroj lernejaj
-------------

La lernejon konsistigas la lernigejo mem, internejo por 200 uloj, sporthalo kaj kantino. La sportohalo havas grandan kampon kiu povas splitiĝi je tri terenojn havante mergeblan tribunon kun 600 sidlokoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sportgimnazio de Erfurto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Hejmpaĝo

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2021-05-11. Alirita 2021-08-26.

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

**Marvão** estas landlima urbo en la Distrikto Portalegre, regiono Alentejo kaj subregiono Alto Alentejo kun ĉirkaŭ 400 loĝantoj. Ĝi estas sidejo de la municipo Marvão kun 154,9 km² de areo kaj 3 021 loĝantoj (2021), subdividita en kvar *freguesias*. La municipo limas norde kaj oriente kun Hispanio, okcidente kaj sude ĉe Portalegre, kaj nordoriente ĉe Castelo de Vide.

*Freguesias*
------------

La *freguesias* de Castelo de Vide estas la jenaj:

* Beirã
* Santa Maria de Marvão
* Santo António das Areias
* São Salvador da Aramenha

Historio
--------

Ekde pratempo, kaj certe el romia epoko, la rokaĵoj de Marvão utilis kiel rifuĝejo kaj strategia punkto. En la 10-a jarcento referencis ĝin la historiisto kordova hispan-islama Issa ibne Amade Razi kiel Amaia de ibn Maruan kaj Fortikaĵo de Amaia, kiu en 884 estis rifuĝejo de la fondinto de Marvão, la ribela muladia Maruan Aliliki, "La Galego" (mortinta en 889), estro de sufiisma movado en Al-Andalus, kiu ribelis kontraŭ la emiroj de Kordovo kaj starigis sendependan regnon kun sidejo en Badajoz ĝis la starigo de la Kaliflando de Kordovo en 931.

La lokon konkeris el islamanoj fare de Afonso Henriques dum la kampanjoj de 1160/1166, sed estis rekuperita de la maŭroj per kontraŭatako de Jakub Almanzor (r. 1184–1199), en 1190. En 1226, Sanĉo la 2-a havigis foruon al la loko kaj ordonis pligrandigi la kastelon. En 1299, Denizo la 1-a kaptis la kastelon, kiu formis parton de la defendaj konstruaĵoj strategiaj por la militoj kontraŭ kastilianoj.

Vidindaĵoj
----------

* Kastelo
* Konvento
* Kalkominejo
* Romia urbo
Nigra teo verŝita
Nigra teo en glaso
Sekegitaj folioj de Nigra teo
**Nigra teo** estas postfermentita teo. Ĝi estas unu el la ununuraj tipoj de teo, kiuj pliboniĝas kiam oni lasas ĝin maljuniĝi.

Ekzistas tre maljunaj teoj, de pli ol cent jaroj.

Veraj nigraj teoj ofte ne estas konataj ekstere de Ĉinio aŭ Tajvano. Oni kutime konfuzas ilin kun ruĝaj teoj.

Preparado
---------

La preparado de nigra teo estas pli bone farita uzante la teceremonion Gong Fu Cha, por kiu necesas tre alta temperaturo, simile kiel por Ŭulong-teo. Sed nigra teo postulas malpli longan infuzadon ol Ŭulong-teoj. Tamen, ofte tiuj teoj povas esti infuzitaj pli ol 10-foje. Eĉ ĝis 20, 30 aŭ pli!

Gustumo
-------

Nigrajn teojn oni ne amas pro iliaj gusto aŭ odoro, sed pro iliaj efektoj en la buŝo: kiom da tempo ĉu la gusto restas, kie oni sentas ĝin (profunde en la gorĝo, flanke de la lango, ktp).

Bildaro
-------

* Nigra teo preparitaNigra teo preparita
* Tea kulturejo en Javo, IndonezioTea kulturejo en Javo, Indonezio
* TesaketojTesaketoj

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Nigra teo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Ĉaj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Ŝablono  *En ĉi tiu sekcio aŭ paĝo mankas ŝablono*. Bonvolu **aldoni** la ŝablonon, poste forigu ĉi tiun averton.
Se la artikolo havas pli ol unu mankon, bonvolu uzi la ŝablonon {{Pluraj problemoj}}. Krome aŭtomate aldoniĝas la kategorio Kategorio:Artikoloj sen ŝablono.

**Ercea** ([erĉa], hungare: **Nagyercse** [nadjerĉe]) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Reghin administracie apartenanta al la komunumo Băla.

Loĝantaro
---------

En 1910 ĝi havis 721 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 242 (rumanoj).

Historio
--------

Ĝia unua skriba mencio estas en 1394. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs*, poste *Maros-Torda*). Ĝia reformita preĝejo havas pentritan lignan baldakenon faritan de nekonata aŭtoro en 1772.

Fonto
-----

* Magyar nagylexikon, 1-18. 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

Renomaj personoj
----------------

* Imre Huszár (27-a de septembro 1899- Budapest, 9-a de aprilo 1985): skulptisto.
* Mihály Tholdalagi (Nagyercse? ĉirkaŭ 1580 - Gyulafehérvár, 24-a de marto 1642): memuaristo.
* Ödön Nagy (\*1-a de decembro 1957)): skulptisto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Interaga mapo de distrikto Mureş
* Popolnombrado 2002
Chimichurri
bifsteko kun Chimichurri
***Chimichurri*** - jen la nomo en hispana ortografio, prononco [ĉimiĈURI], esperantlingva nomo ĝis nun ne vortare dokumentita - atentu ne simple inventi ion vorton kiel "ĉimiĉuro", sed nur uzi tian vorton se vi havas bonan eksteran referencon - estas argentina saŭco kutime servata kun rostita bovaĵo, kiel tipa argentina *asado*. Ĝi ankaŭ estas foje utiligita kiel marinado por fiŝoj aŭ kokaĵo aŭ kiel saŭco por rostitaj kolbasoj sur blanka pano *(choripán)*. *Chimichurri* estas plej ofta en Argentina kuirarto kaj Urugvajo, sed ĝi ankaŭ estas konata en aliaj Latinamerikaj landoj ĝis Nikaragvo.

Preparado
---------

La ĉefaj ingrediencoj por *chimichurri* inkluzivas hakita petroselo, sekigita timiano kaj origano, laŭro, ajlo, *Ají Molido* (sekigitaj flokoj de kapsiko), cepoj, salo kaj nigra pipro, kiuj estas fajne disbatitaj en pistujo. Ili tiam estas miksitaj kun oleo kaj vinagro ĝis formiĝas dika emulsio, kiu devas esti trempita en klara vitra kruĉo en malvarmeta loko dum almenaŭ du semajnoj. Oni distingas inter pli mildaj kaj pli akraj versioj. Ĉi-lastaj enhavas signife pli da papriko, fajne pikita kapsiketo aŭ pipro. Preta *chimichurri*-saŭco ankaŭ haveblas en boteloj. Sekigitaj koncentriĝoj devas esti miksitaj kun oleo kaj vinagro.

Origino kaj etimologio
----------------------

Kiel granda parto de la argentina manĝkulturo, la preparado baziĝas sur hispanaj kaj italaj modeloj. Tamen, la origino de la nomo estas necerta. Foto el la angla lingvo estas kutime supozata: La vorto laŭ populara hipotezo reirus al la laŭdira inventinto de la saŭco, irlandano nomita *Jimmy McCurry*, prononco pli-malpli [ĜImi mek KEri], kiu supozeble akompanis la trupojn de Manuel Belgrano dum la milito de la argentina sendependeco komence de la 19-a jarcento.

Referencoj
----------

1. ↑  recepto itallingva de la retejo *giallozafferano.it*, alirita la 14-an de marto 2024
2. ↑  *Aŭtentika chimichurri-saŭco - recepto en la rubriko* Recipe Talk *de la retejo* recipeland.com (angle), alirita la 14-an de marto 2024.
3. ↑  recepto hispanlingva de la retejo *laylita.com*, alirita same la 14-an de marto 2024
La **muzikgrupo Misztrál** estas hungara muzika grupo, kiu prezentas poemojn en siaj komponaĵoj. Ili estas aŭdeblaj en koncertoj kaj muzikdiskoj. En iliaj kantoj historio kaj tradicio estas kombinitaj kun speciala hungaraj, tamen modernaj melodioj.

Priskribo
---------

La grupo formiĝis en 1997, ekde tiam kelkaj ŝanĝoj okazis en la membreco. Ili konscie entreprenas la diversecojn de la plej diversaj poemoj. La intereso pri eŭropa kaj hungara historioj ludas gravan rolon en iliaj poezielektoj. Por esprimi la hungaran poezion ili plurfoje uzis ankaŭ la trezorejon de la eŭropa poezio (Charles Baudelaire, Federico Garcia Lorca, François Villon, Gabriela Mistral). Ili eldonis muzikalbumojn ekde 1999. La grupo ricevis premiojn ekde 1998, en 2024 premion Kossuth.

Nunaj membroj
-------------

* László Heigl – kontrabaso, basgitaro
* Miklós Heinczinger – fluto, klarneto, kantado
* Gábor Pusztai - tamburoj
* Tamás Tóbisz Tinelli – gitaroj, kantado
* Máté Török – violonĉelo, gitaro, mandolino, kantado

Referencoj
----------



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 859361
 |

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* datenoj
* datenoj
* datenoj
|  |  |
| --- | --- |
|  Kunigi | **Oni sugestas kunigi ĉi tiun artikolon kun Kanabejo.

---**
Bonvolu diskuti en la Diskuto. Nur ensalutintaj uzantoj povas aranĝi tion. |

*Coffeeshop* en Amsterdamo, Nederlando.
*Coffeeshop* en Maastricht.
En Nederlando, ***coffeeshops*** (laŭvorte kafo-vendejoj, sed ne vere, do **kanabokafejo**) estas vendejoj kie la vendado de kanabo por persona konsumado fare de la publiko estis tolerata de la lokaj aŭtoritatoj.

Laŭ la politiko pri drogoj de Nederlando, la vendado de kanabaĵoj en malgrandaj kvantoj estas permesata pere de permesilrajtigitaj *coffeeshops*. La majoritato de tiuj proponas ankaŭ trinkaĵojn kaj manĝaĵojn. Kanabokafejoj ne rajtas proponi alkoholaĵojn aŭ aliajn drogojn, kaj riskas fermon se oni trovas ke ili vendas eĉ mildajn drogojn al minoraĝulojn, malmildajn drogojn aŭ alkoholon. La ideo permesi la vendon de kanabo estis enmetita en la 1970-aj jaroj por la klara celo separi malmildajn drogojn el mildaj drogoj.

En Nederlando, 105 el la 443 municipoj havas almenaŭ unu kanabokafejon.

Nederlanda juĝisto regulis ke turistoj povas laŭjure ricevi malpermeson eniri en kanabokafejon, kiel parto de limigoj kiuj estis pliampleksigitaj en 2012. Tiu malpermeso estis pliampleksigita fare de municipoj kaj ne aplikiĝas al la urbo Amsterdamo kaj al aliaj grandaj urboj en Nederlando.

Nederlandaj kafejoj kiuj ne proponas kanabon estas nomataj *café*, tamen tiu vorto povas ankaŭ referenci al normala trinkejo.

Regularo
--------

En Nederlando, la vendado de kanabo estas "neleĝa, sed ne punebla", kaj tiele la leĝo ne estas aplikita en instalaĵoj kiuj sekvas la jenajn tutlandajn regulojn:

* Ne reklamado
* Ne vendado de malmildaj drogoj
* Ne vendado al junuloj sub 18 jaroj
* Ne vendado de kvantoj pli grandaj ol kvin gramoj
* Ne publika ĝenado

Referencoj
----------

1. ↑  "Dutch cannabis cafe owners fight changes",  *BBC News*, 27a de Aprilo 2012.
2. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kanabokafejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Mapo de coffeeshops en centra Amsterdamo.
* *CoffeeshopNieuws.nl* Arkivigite je 2011-11-11 per la retarkivo Wayback Machine Novaĵoj pri juro.
* New Rules, No Drugs, retejo kiu klarigas novan regularon por la vendado de kanabo en Nederlando en kvar lingvoj. Arkivigite je 2019-05-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Mapo de plej coffeeshops en Amsterdamo.
Nihonbashi kaj Kanda post la tertremo
La **Granda tertremo de Kanto** (japane, 関東大震災 *Kantō daishinsai*, laŭvorte "Granda katastrofo-tertremo de Kanto") tremigis la regionon de Kanto en la insulo Honŝuo de Japanujo je la 11:58 AM de la 1a de septembro 1923.

La tertremo havis grandon inter 7,9 kaj 8,3 en la skalo de Richter. Ĝi detruis la havenurbon de Jokohamo kaj la apudaj gubernioj de Chiba, Kanagawa, Shizuoka kaj Tokio.

Laŭ la fontoj, almenaŭ 105.385 personoj mortis kaj aliaj 37.000 restis malaperitaj, eble mortintoj. Multaj el la viktimoj estis kaŭzitaj de la 88 brulegoj kiuj okazis diverskiale kaj kiuj etendiĝis rapide pro la fortaj ventoj de tajfuno proksime de la duoninsulo de Noto. En pluraj lokoj, estis observita fajroŝtormoj, la plej granda prenis almenaŭ 30.000 vivojn en la Rikugun Honjo Hifukusho. La fajro daŭris du tagojn ĝis la mateno de la 3-a de septembro.

Ĉirkaŭ 570.000 hejmoj estis detruitaj, lasante ĉirkaŭ 1,9 milionoj de rifuĝitoj. Ĝi superis la miliardon de nuntempaj (2010) usonaj dolaroj.

Persekutoj de Koreoj far la ekstremdekstruloj[*mankas fonto*]
La kaoso kaj la paniko kreita de la tertremo levis klaĉojn, ke Koreoj faris sakaĵojn kaj brulegojn. Centoj, eble miloj da Koreoj kaj loĝantoj de Okinavo estis murditaj de japanaj civilaj milicioj. La tuto de mortintoj, inkluditaj tiujn kiuj mortis en la katastrofoj estas ĉirkaŭkalkulata de ĉirkaŭ 6.000. En iuj lokoj, ili establis punktojn de kontrolo por kontoli la vojaĝantojn, se ili estis sakaĵantoj aŭ deliktuloj. Socialistoj kiel Hirasawa Keishichi kaj anarkiistoj kiel Osugi Sakae kaj Noe Itō estis murditaj pro la timo, ke ili povis uzi ĉi tiu ŝancon por preni la povon de la registaro.

Post la tertremo, Gotoo Shinpei organizis planon de rekonstruo de Tokio kun modernaj retoj de ŝoseoj, trajnoj kaj publikaj servoj. Parkoj estis kreitaj en la tuta Tokio por esti uzitaj kiel rifuĝejoj kaj la publikaj konstruaĵoj estis konstruitaj laŭ striktaj normoj, same kiel la privataj konstruaĵoj por akomodi rifuĝintojn. Tamen, la eksplodo de la Dua Mondmilito kaj la posta detruo de lokoj limigis severe la rimedojn. En iuj lokoj, la konstruo eĉ realigas nuntempe.

En 1960 oni elektis la 1-an de septembro kiel *Tago de la Antaŭzorgo de Katastrofoj* por memori la tertremon kaj konsciigi la homojn pri la graveco prepari sin antaŭ la katastrofoj, pro tio ke septembro kaj oktobro estas la alta sezono de ciklonoj. Privataj kaj publikaj organizoj realigas trejnadojn pri katastrofoj. Tokio troviĝas proksime de faŭlto sub la duoninsulo de Izu kiu, averaĝe, kaŭzas grandan tertremon ĉiun 70an jaron.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Granda tertremo de Kantō en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Tertremo de la Granda Kanto de 1923 angle
* Listo de tertremoj de la USGS Arkivigite je 2005-11-23 per la retarkivo Wayback Machine angle

Fonto
-----

Tiu artikolo origine estis traduko de artikolo el la hispanlingva Vikipedio (es:Gran\_terremoto\_de\_Kantō), kopiita en la Esperanta Vikipedio, kaj korektita, laŭ la Permesilo Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0.

35° 1′ 0″ N 139° 5′ 0″ O﻿ / ﻿35.01667 °N, 139.08333 °O﻿ / 35.01667; 139.08333 (mapo)
La **Spitaka tertremo** estis tertremo je 7.2, kiu skuis la urbon Leninakan, hodiaŭ nomata Gyumri, kiu okazis la 7-an de decembro 1988, je la 11:41 loka horo (7:41 UTC) en la regiono Spitak, Armena SSR, Sovetunio.

Inter pluraj projektoj kun la celo kolekti monon por helpi la viktimojn rekonstrui la damaĝatan regionon menciindas la surdiskigo de muziko nomata Rock Aid Armenia kiu estis organizata de diversaj muzikbandoj de la tuta mondo. Inter la partoprenintaj artistoj elstaras Emerson, Lake & Palmer, Gary Moore, Black Sabbath, Asia, Mike & the Mechanics, Rush, Deep Purple, Bon Jovi, Iron Maiden, Led Zeppelin, Foreigner, Pink Floyd, Queen, Yes, Whitesnake inter aliaj. Alia projekto estis entreprenita de Charles Aznavour, armendevena franco kiu ankaŭ arigis grandan nombron de famkonataj kantistoj kaj kolektis monon per la kanto *Pour toi Arménie* per kiu ankaŭ li kuraĝigis la armenojn plu labori.

Laŭ kalkuloj oni estimas ke ĉ. 50 mil personoj forpasis en tiu ĉi tertremo, unu el la plej mortigaj de la historio.

Malgraŭ la streĉoj de la Malvarma Milito, sovetia gvidanto Miĥail Gorbaĉov formale petis al Usono humanisman helpon post kelkaj tagoj de la tertremo, la unua tia peto ekde la fino de la 40-aj jaroj. Cent dek tri landoj sendis konsiderindajn kvantojn da humanitara helpo al Sovetunio en la rekupero, serĉteamoj kaj kuracaj provizoj. Privataj donacoj kaj helpo de neregistaraj organizaĵoj ankaŭ havis grandan parton de la internacia klopodo. Dum transportado de iuj el ĉi tiuj provizoj al la regiono, sovetia aviadilo portanta 9 ŝipanojn kaj 69 armean personaron, kaj transportan aviadilon el Jugoslavio, ambaŭ estis detruitaj en apartaj incidentoj.

La komisionon pri likvidado de la sekvoj de la tertremo estris la vic-prezidanto de la Konsilio de Ministroj de Sovetunio Boris Ŝĉerbina.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bildoj de la zono de la tertremo Arkivigite je 2008-03-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Raporto de la BBC pri tiu tago
* Tertremo en Armenio en 1988 Arkivigite je 2007-10-14 per la retarkivo Wayback Machine

Galerio
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* Kategorio Spitaka tertremo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Spitaka tertremo en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)
Ora angulo
En geometrio, la **ora angulo** estas la pli malgranda el la du anguloj ricevataj de disdivido de perimetro (cirkonferenco) de cirklo en la ora proporcio.

Ĉi tio, laŭ difino de la ora proporcio, estas ke rilatumo de longo de la pli granda arko al longo de la pli malgranda arko estas la sama kiel rilatumo de la plena perimetro al longo la pli granda arko, kaj la rilatumoj egalas al la valoro de la ora proporcio.

Se *a* estas longo de la pli granda arko, *b* estas longo de la pli malgranda arko, *c=a+b* estas la perimetro tiam

*c/a = a/b = φ*
kie *φ = (1+√5)/2* estas la ora proporcio, kun propraĵo ke *φ2 = φ+1*.

La ora angulo *g* estas de centro de la cirklo al la pli malgranda arko de longo *b*. Ĝi estas en radianoj

*g = 2π/(φ+1) = 4π/(3+√5)*
kio estas proksimume 2,3999632297 aŭ proksimume 137,51°.

La valoro de *g* sekvas el tio ke se *r* estas radiuso de la cirklo do

*b = rg*, *c = 2πr*
do

*r = c/2π*, *g = b/r = 2πb/c*
Krome

*b/c = (b/a)(a/c) = (1/φ)(1/φ) = 1/(φ2)*
kaj do

*g = 2π/(φ2) = 2π/(φ+1)*

Ora angulo en naturo
--------------------

La angulo inter sinsekvaj florosimilaĵoj en iuj floroj estas la ora angulo.
La ora angulo estas la angulo inter sinsekvaj florosimilaĵoj en sunfloro.

Vidu ankaŭ
----------

* Ora ortangulo
* Ora triangulo
* Spiralo de Fermat

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ora angulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Prusinkiewicz, Przemyslaw; Aristid Lindenmayer.  (1990) *The Algorithmic Beauty of Plants - La Algoritma Belo de Plantoj*. Springer-Verlag, p. 101–107. ISBN 978-0387972978.
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

***La antesala*** (La atendejo) estas libro de la hispana verkisto Ramón J. Sender publikigita en 1971, kiam la aŭtoro estis en la fino de sia etapo de deviga ekzilo. Ĝi jam rajtis esti publikigita en Hispanio senprobleme, post kiam la verkoj de Sender publikiĝis malferme en lia lando.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Analizo
-------

La rememora strukturo similas al tiu de *Réquiem por un campesino español*, nun pri lia propra vivo, dum li atendas por paroli kun komandanto. Dum la atendo, li ankoraŭ ne decidis kiujn temojn li proponos.

La lingvonivelo de maljuna Sender estas iom poluita post tiom da tempo en la usona ekzilo. Estas kelkaj anglismoj "las mujeres no están permitidas de poner..." (p. 46). Kaj la malkonketo kun la hispana lingvo notindas: "cantarle la cartilla" (p. 180), erara esprimo kiel kruco inter "cantarle las cuarenta" kaj "leerle la cartilla".

Referencoj
----------

1. ↑  Ramón J. Sender, *La antesala*, Destino, Barcelona, 1971; Elizabeth Espadas, *A lo largo de una escritura. Ramón J. Sender. Guía bibliográfica*. Instituto de Estudios Altoaragoneses, Huesca, 2002. ISBN = 84-8127-126-8 p. 30.

Vidu ankaŭ
----------

* Hispana imperio
* Historia romano
* Inkaa imperio
* Túpac Amaru

Bibliografio
------------

* Elizabeth Espadas, *A lo largo de una escritura. Ramón J. Sender. Guía bibliográfica*. Instituto de Estudios Altoaragoneses, Huesca, 2002. ISBN = 84-8127-126-8

Eksteraj ligiloj
----------------

* Verkoj de Ramón J. Sender en Instituto de Estudios Altoaragoneses

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 859066
 |
La **Internacia Unuiĝo de Eldonistoj** (france *Union Internationale des Éditeurs* (UIE), angle *International Publishers Association* (IPA), germane *Internationale Verleger-Union*) estas neregistara organizaĵo kiu reprezentas la eldonindustrion internacie.

Ĝi estis fondita en Parizo en 1896  por reprezenti la interesojn de eldonistoj de libroj, muziko kaj revuoj. Ĝi estas precipe devontigita al protektado de aŭtoraj rajtoj kaj kopirajtoj same kiel gazetara libereco.

La tegmenta organizaĵo, kiu kunigas 76 landajn, regionajn aŭ specialiĝintajn eldonajn asociojn el 65 landoj,  estas neregistara organizaĵo kun konsultiĝa statuso ĉe Unuiĝintaj Nacioj .

Ĝis 1962 la ĉefsidejo de la organizaĵo estis en Zuriko ; la hodiaŭa ĉefsidejo estas en Ĝenevo .

Ekde 2005, la UIE aljuĝas la *Premion Libereco por Publiki* al homoj kiuj faris specialan kontribuon al la libereco de la skriba vorto. En 2016 la premio estis renomita la Prix Voltaire (de).

Referencoj
----------

1. ↑  ?
2. ↑
3. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 857545
* LCCN: n50069526
* VIAF: 127587102
* ISNI: 0000000119396891
* NKC: kn20080113022
* ICCU: BVEV012916
 |
*Pri la litero de greka alfabeto vidu en beto (litero).*

---

| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Beto** |
| --- |
|  |
| Beto vulgaris*Beto vulgaris* |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonaj *Magnoliopsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kariofilaloj *Caryophyllales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Amarantacoj *Amaranthaceae*APG |
|
|
|
|
|
| Genro: | **Beto** *Beta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specioj |
| Vidu tekston |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Beto  |

 |
| v • d • r |

La **beto** estas herba planto el la familio Kenopodiacoj laŭ Cronquist aŭ Amarantacoj laŭ APG. Ĝia nomo devenas de la franca substantivo *betterave* (*bette* estas blito, kaj *rave* estas napo). La tubera radiko servas krom por kuirartaj celoj, por produktado de sukero (sukerbeto; saĥarozo). Ekzistas ankaŭ kulturata vario por nutrado de bestoj.

La beto riĉas je sukeroj. Ĝi montriĝas kiel unu el la plej fero-riĉaj legomoj, kaj en la radiko kaj en la folioj. En naturaj kondiĉoj, la beto konserviĝas ĝis unu semajno, se tenata en malvarmeta kaj ombra loko. En fridujo, ĝi konserviĝas ĝis 15 tagoj, se pakita en traborita plasta sako; se oni konservas ĝin en senŝeligita, raspita aŭ pikita stato, ĝia freŝdaŭro reduktiĝas al tri aŭ kvar tagoj.

Specoj
------

*Beta adanensis* A. Pamukc. ex Aellen  

*Beta atriplicifolia* Rouy  

*Beta cicla* Lineo  

*Beta corolliflora* Zossimovic  

*Beta lomatogona* Fischer & C. Meyer  

*Beta macrocarpa* Guss.  

*Beta maritima* Lineo  

*Beta nana* Boiss. & Heldr.  

*Beta patellaris* Moq.  

*Beta patula* Aiton  

*Beta procumbens* Lineo  

*Beta trigyna* Waldst. & Kit.  

*Beta trojana* Pamukc. ex Aellen  

*Beta vulgaris* Lineo

Nutraĵa valoro
--------------

* Ĉiuj 100 gramoj da beto enhavas:
	+ Kalorioj - 50 kcal
	+ Proteinoj - 3 g
	+ Grasoj - 0 g
	+ Vitamino A - 42 U.I.
	+ Vitamino B1 (Tiamino) - 50 mcg
	+ Vitamino B2 (Riboflavino) - 55 mcg
	+ Vitamino B5 (Niacino) - 0,40 mg
	+ Vitamino C (askorbata acido) - 36 mg
	+ Kalio - 350 mg
	+ Natrio - 95 mg
	+ Fosforo - 40 mg
	+ Kalcio - 25 mg
	+ Zinko - 5 mg
	+ Fero - 3 mg
	+ Mangano - 0,5 mg

* Beto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Beto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Beto en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Ferenc Cakó,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cakó Ferenc** estis hungara reĝisoro, grafikisto, altlerneja instruisto.

Ferenc Cakó dum prezentado en 2006
Ferenc Cakó  naskiĝis la 18-an de novembro 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ferenc Cakó frekventis industriartan mezlernejon en sia naskiĝurbo, liaj plej gravaj instruistoj estis Gábor Gacs kaj László Miskolczi (pentristo). Li akiris diplomon en arta altlernejo en 1973, li komencis okupiĝi pri animaciaj filmoj jam dum la studentaj jaroj. Inter 1974 kaj 1991 li produktis animaciajn filmojn, ekde 1977 li jam estis reĝisoro. En 1996 li establis propran filmostudion. Tiutempe li instruis en la Industriarta Universitato, ekde 2010 li estis docento en Universitato de Okcidenta Hungario. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) ekde 1983, en 2024 premion Kossuth.

Li furoris pri animacioj, kiuj estis faritaj tiel, ke li disĵetis sablojn sur vitro, el tio kreiĝis filmo (vidu la foton!). Li kreas ankaŭ afiŝojn kaj ilustras librojn.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Szeged (1980)
* Budapeŝto (1981, 1985, 1991, 1997)
* Miskolc (1982)
* Annecy (1997)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Miskolc (1975-1979)
* Szeged (1981)
* Budapeŝto (1983, 1998)

Elektitaj filmoj
----------------

* Petőfi (1973)
* A szék (1978)
* Ad astra (1982)
* Sebaj Tóbiás (serio, 1982–1983)
* Ab ovo (sablodisŝuta filmo, 1987)
* Labirintus (pupteatra filmo, 1999)
* Levelek (2006)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2018-12-25 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Ferenc Cakó en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 627391
* GND: 1193670705
* LCCN: no2004044417
* VIAF: 121364135
* ISNI: 0000000110084613
* BNF: 180380104
 |
**Miklós Szőcs TUI** [miklOŝ sOĉ tui], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szőcs Miklós TUI** estas hungara sendiploma abstrakta skulptisto, ordinara membro de Hungara Belarta Akademio (2013).

Miklós Szőcs TUI  naskiĝis la 21-an de majo 1953 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Miklós Szőcs TUI abiturientis en sia naskiĝurbo laŭ koresponda kurso, poste li frekventis metilernejon. Li iĝis instrumentisto. En 1974 li studis nur duonjaron en Hungara Belarta Altlernejo, poste li estis memlernanto kaj vivtenis sin el porokazaj laboroj. Li komencis skulptadi lignojn en la 1970-aj jaroj. Liaj skulptaĵoj foje estas samtempe mebloj aŭ infanludiloj. Li ricevis 4 premiojn ekde 1997, en 2024 premion Kossuth.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Budapeŝto (1991, 1999, 2002, 2006, 2012)
* Romo (2000)
* Gödöllő (2003)
* Vieno (2007)
* Arthalo Budapeŝto (2007)
* Sopron (2009)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Budapeŝto (1985, 1994, 2006
* Gödöllő (2001, 2003, 2008-2011)
* Arthalo Budapeŝto (2001)

Elektitaj artaĵoj
-----------------

* Teknősbékás asztal (1990-91)
* Gepárd (1990)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto kaj video
* hungarlingva membiografio kun bildo

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 625818
* GND: 133354865
* VIAF: 3660049
* ISNI: 0000000369438580
 |
***Obra maestra*** (Majstroverko) estas hispana filmo de 2000 reĝisorita de David Trueba, kaj ĉefrolulita de Santiago Segura, Pablo Carbonell kaj Ariadna Gil. Ĝi estis la dua longa filmo de la prestiĝa reĝisoro.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Benito Cañaveras kaj Carolo Suárez Perales estas du kinŝatantoj. La unua estas la reĝisoro kaj la dua aktoro en ilia lasta projekto, nome muzikalo en Super 8 titolita "Un mundo para nosotros" (Mondo por ni). Ili decidis, ke la protagonistan inan rolon ludos stelulon de la nacia kino nomita Armanda Castro.

Juna ankoraŭ, sed jam en probabla dekadenco, la aktorino ricevas la proponon per mikso de malaprezo kaj naŭzo. Ŝi ankoraŭ ne scias ke la okazaĵoj devigos ŝin filmi devigita tiun rolon kaj kunvivi en totala izolado kun Benito kaj Carolo. Neniu de la triopo estos la sama persono kiam finiĝos la filmado de tiu «majstroverko». 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Ariadna Gil ... Armanda
* Santiago Segura ... Benito
* Pablo Carbonell ... Carolo
* Loles León ... Catalina
* Luis Cuenca ... Damián
* Jesús Bonilla ... veterinaro
* Joserra Cadiñanos ... Perfecto
* Manolo Codoso ... patro de Benito
* Ana Mª Barbany ... patrino de Benito
* Alicia Cifredo ... bofratino de Benito

Eksteraj ligiloj
----------------

* David Trueba, oficiala retejo

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Obra maestra (película) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 859762
 |
***Verdis***, oficiale nomata Libera Respubliko Verdis, estas mikronacio konata ankaŭ kiel neagnoskita suverena ŝtato, kiu estiĝis sur nereprenita terpeco (poŝo 3 de la landlima disputo Kroatio-Serbio) sur la okcidenta parto de la rivero Danubo inter Kroatio kaj Serbio apud Liberland. Verdis estis fondita la 30an de majo 2019 de aŭstralia aktivulo Daniel Jackson.

La oficiala retejo Verdis, kiel tiu de Liberland, diras, ke la nacio estis kreita sur nenies tero (*terra nullius*), kiu aperis ĉar Kroatio kaj Serbio ne povis interkonsenti pri siaj limoj dum pli ol 25 jaroj. Ĉi tiu landlima disputo inkluzivas iujn areojn oriente de Danubo, kiuj estas postulitaj kaj de Serbio kaj de Kroatio. Kroatio konsideras iujn areojn ĉe la okcidenta flanko de la rivero, inkluzive Verdis, kiel parto de Serbio, kvankam Serbio ne plu postulas tiun terenon.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑   Arkivigite je 2020-11-12 per la retarkivo Wayback Machine
5. ↑
6. ↑
7. ↑

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Verdis en la baza angla Vikipedio.* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718715
 |
**Bük** estas nova urbo kaj kuracbanloko en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), iam en subregiono de Csepreg, poste en Distrikto Kőszeg.

Aerfoto pri Bük

Historio
--------

La unua mencio de la komunumo okazis en 1265. Ties loĝantoj estis fortikaĵaj kamparanoj, kio signifis, ke ili devis servi eĉ en la fortikaĵo de Sopron. La kampoj estis dum la mezepoko en posedaĵoj de la iamaj fortikaĵaj kamparanoj, kiuj akiris nobelan rangon.

Dum la reformacio, plimulto de la loĝantoj ŝanĝis sian kredon al evangelismo, al kiu ili fidelis eĉ dum la persekutoj.

La evoluon de la komunumo forte influis la establo de la fervoja linio en 1860. Setlis tie industrio: konstruiĝis sukerfabriko. En 1910 loĝis tie jam 3000 homoj.

La nuna vilaĝo estiĝis en 1902 el tri partoj. En 1999 Bük akiris la duan lokon en la eŭropa konkurso de **Floraj vilaĝoj kaj urboj**.

La nomo Bük mondfamiĝis por la kuracakvo. En 1957 oni esploris por nafto, sed trovis varman (58  ℃) termalakvon en profundo de 1282 m. La laboratoriaj ekzamenoj pruvis, ke la akvo enhavas valorajn mineralojn. Oni malfermis la unuan banejan basenon en 1962, kaj oni deklaris en 1965 la termalakvon al kuracakvo.

Sude de la vilaĝo je 2 km, elevoluis la vilaĝa parto **Bükfürdő**, kiu estas jam ne nur simpla kuracbanejo, sed vera kuraca kaj turisma centro. Golfludejo apartenas al la urbo.

Vidindaĵoj (ne menciitaj)
-------------------------

* romkatolika kirko Klemento la 1-a (Bük)
* Luterana preĝejo (Bük) (1785)
* Kastelo de Bük

Urbodomo de Bük

Famuloj
-------

* En Bük naskiĝis:
	+ József Fülöp (geologo)
	+ monaĥo János Csóka.
* En Alsóbük naskiĝis luterana episkopo Ferenc Gyurátz.

Referencoj
----------

Fontoj
------

 Arkivigite je 2005-08-27 per la retarkivo Wayback Machine

Katolika kirko de Bük

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Bük en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Bük en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)
**Sándor Farkas** [ŝAndor farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas Sándor** estis hungara agronomo, politikisto.

Sándor Farkas naskiĝis la 18-an de septembro 1953 en Szentes.

Biografio
---------

Sándor Farkas maturiĝis en industria mezlernejo en 1972, poste li akiris agronomian diplomon en kampuso en Szarvas de Agrikultura Universitato de Debrecen en 1975. Post la diplomo li eklaboris en kolĥozo de Fábiánsebestyén, en 1992 li iĝis kolĥozestro. Li okupiĝis pri irigaciaj kaj melioraciaj problemoj. Post transformiĝo de kolĥozo al kooperativo li estis kooperativestro inter 1999 kaj 2014. Intertempe en 1993 li aliĝis al Fidesz. Ekde 1998 li estas parlamentano, ekde 2018 ankaŭ subministro en Ministerio pri agrikulturo (Hungario). Lia edzino naskis dufoje.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719052
 |
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

**Falaise** estas komunumo en departemento Calvados, en regiono Normandio, en nord-okcidenta Francio.

Loĝantaro: (1982) 8 820; (1990) 8 387; (1999) 8 797.

Dosiero:Map commune FR insee code .pngLa loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

La urbo estas naskiĝloko de Vilhelmo la Konkerinto, unua normana reĝo de Anglujo.

Placo de Falaise, detruita post la batalo de Normandio.
21.08.1944: Operaco Overlord: kanadaj-polaj armitaj fortoj konkeris strategie gravan urbon Falaise — 50 mil germanaj soldatoj de la Armea Grupo B subiĝis (grava rolo de la pola divizio de generalo Stanisław Maczek).

Famuloj
-------

* Frédéric de Lafresnaye, ornitologo

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Calvados
* Arondismento Caen

Eksteraj ligiloj
----------------



* france www.falaise.fr
* france www.normandieweb.org/14/falaise/falaise
* france Urbodomo de Falaise en Conseil-General.com
* Falaise ĉe CdC Pays de Falaise


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 28572
 |
La **Alaska pattenilo** (angle *Alaska Panhandle* (pro la formo de la regiono) estas la nomo de la parto de la usona ŝtato Alasko, kiu situas oriente de la longitudo 141°.

Geografio
---------

La alaska pattenilo estas mallarĝa marborda strio ĉe la Pacifiko, kiu oriente limigas la kanadan provincon Brita Kolumbio. La landlimo inter Alasko kaj Kanado situas laŭ la montĉeno *Saint Elias* kaj la marborda ĉeno (*Coast Mountains*). Interalie troviĝas ĉe la landlimo la 4663 m alta Monto Fairweather, la plej alta monto de Brita Kolumbio. Ĉe la suda ekstremaĵo de la alaska pattenilo kuŝas la enirejo Dixon kaj la kanalo Pearse.

Ekzistas multegaj insuletoj (Aleksandra insularo) kaj fjordoj, foje pli ol 100 km longaj. La plej gravaj insuloj estas Admiraleca insulo, Baranof-insulo, Ĉiĉagof-insulo, Etolin-insulo, Kuiu-insulo, Kupreanof-Insulo, insulo Princo de Kimrio, Revillagigedo-insulo kaj Wrangell-insulo.

Konataj parkoj estas la nacia parko de la glaĉera golfo (*Glacier Bay National Park and Preserve*, la nacia historia parko de Sitka kaj la nacia arbaro de Tongass.

Trafiko
-------

Per tervojo atingeblas nur la komunumoj Skagway (tra la Blanka intermonto (*White Pass*), kiu havas ankaŭ fervojon al Whitehorse) kaj Haines, kiu dum la orimpetego estis elirpunkto al la fama Ĉilkot-pado.
Tie, aŭ en la plej suda kanada Prince Rupert eblas trafi aviadilon aŭ pramŝipon.

Komunumoj
---------

Konataj urboj estas Juneau (la ĉefurbo de Alasko), Sitka, Ketchikan, Wrangell kaj Petersburg.

Vidu ankaŭ
----------

* Patotenilo

Eksteraj ligiloj
----------------
La **Megalopolo Grandaj Lagoj**, en angla *Great Lakes Megalopolis*, estas megalopolo kiu konsistas el grupo de metropolaj regionoj en Nordameriko ĉefe en la regiono de la Grandaj Lagoj kaj laŭlonge de la rivero Sankt-Laŭrenco. Ĝi etendiĝas el la Usona Mez-Okcidento sude kaj okcidente al okcidenta Pensilvanio kaj Ne-metropola Nov-Jorkio orienten kaj norden tra Suda Ontario al sudokcidenta Kebekio en Kanado. Ĝi estas la plej loĝata kaj plrj granda megalopolo en Nordameriko. 

Je sia plej grando, en Usono la regiono enhavas ampleksegan zonon el la "Twin Cities" (Ĝemelaj Urboj) en Minesoto, nome Mineapolo kaj Saint Paul en okcidento, sude al Sankta Luiso and Louisville, Kentukio, kaj oriente al Roĉestro (Nov-Jorkio); en Kanado, ĝi pluas nordoriente ĝis Kebekurbo. Tiu granda regiono havis ĉirkaŭkalkulitan loĝantaron de 59 144 461 de personoj en 2011 kaj estas planita atingi loĝantaron de ĉirkaŭ 65 milionoj por ĉirkaŭ 2025. Ene de tiu granda regiono, estas kerna areo de pli kontinual urba disvolvigo kiu enhavas la urbojn Chicago, Milwaukee, Grand Rapids, South Bend, Detroit, Cleveland, Toledo, Pittsburgh, Buffalo, Rochester, Hamilton, Toronto kaj la metropolajn areojn inter tiuj.

Bildaro
-------

* Green Bay (dekstre) al Indianapolis (tre maldekstre)Green Bay (dekstre) al Indianapolis (tre maldekstre)
* Lakes Erie (dekstre) kaj Ontario (maldekstre)Lakes Erie (dekstre) kaj Ontario (maldekstre)
* Indianapolis (maldekstre) al St. Louis (dekstre)Indianapolis (maldekstre) al St. Louis (dekstre)
* ClevelandCleveland
* Saint PaulSaint Paul
* Fox CitiesFox Cities
* DuluthDuluth
* Jackson, WisconsinJackson, Wisconsin

Vidu ankaŭ
----------

* Grandaj Lagoj (Nordameriko)