recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Medinj** (ruse *Медынь*) estas urbo en Kaluga provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 29225501.

La urbo estis fondita en jaro 1386.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1776.

La interurba telefona kodo estas 08433, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 54° 58′ N 35° 52′ O﻿ / ﻿54.967 °N, 35.867 °O﻿ / 54.967; 35.867 (mapo)Koordinatoj: 54° 58′ N 35° 52′ O﻿ / ﻿54.967 °N, 35.867 °O﻿ / 54.967; 35.867 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Medinka (Медынка) (baseno de rivero Oka (Ока)).

En jaro 1959 la urbo havis 6,8 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 7,9 mil loĝantojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2010-06-20 per la retarkivo Wayback Machine

Kaluga provinco

**Administra centro**: Kaluga  

**Urboj**: Balabanovo | 
Belousovo | 
Borovsk | 
Jermolino | 
Ĵizdra | 
Juĥnov |
Kirov | 
Kozelsk | 
Kondrovo | 
Kremjonki | 
Ludinovo | 
Malojaroslavec | 
Medinj | 
Meŝĉovsk | 
Mosalsk | 
Obninsk | 
Sosenskij | 
Spas-Demensk | 
Suĥiniĉi | 
Tarusa | 
Juĥnov  

**Municipaj distriktoj**: Babininskij | 
Barjatinskij | 
Borovskij | 
Dzerĵinskij | 
Duminiĉskij | 
Ĵizdrinskij | 
Ĵukovskij | 
Iznoskovskij | 
Kirovskij | 
Kozelskij | 
Kujbiŝevskij | 
Ludinovskij | 
Malojaroslaveckij | 
Medinskij | 
Meŝĉovskij | 
Mosalskij | 
Peremiŝlskij | 
Spas-Demenskij | 
Suĥiniĉskij | 
Tarusskij | 
Uljanovskij | 
Ferzikovskij | 
Ĥvastoviĉskij | 
Juĥnovskij  


---

**Temoj**: Historio | Economio | Flago | Blazono

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Kuvŝinovo** (ruse *Кувшиново*) estas urbo en Tverja provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 28234501.

La urbo estis fondita ne pli malfrue ol en 1624, kvankam oficiala jaro de fondo estas 1910.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Kamenskoje (Каменское);
* Kuvŝinovo (Кувшиново);
* Kamenka (Каменка) en 1938 ... 1965.

La interurba telefona kodo estas 08257, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

44-00-8 La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 57° 02′ N 34° 10′ O﻿ / ﻿57.033 °N, 34.167 °O﻿ / 57.033; 34.167 (mapo)Koordinatoj: 57° 02′ N 34° 10′ O﻿ / ﻿57.033 °N, 34.167 °O﻿ / 57.033; 34.167 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Osuga (Осуга) (baseno de rivero Volgo).

En la urbo estas fervoja stacio (ekde 1910).

En jaro 1959 la urbo havis 13,5 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 11,3 mil loĝantojn.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **ŝrumpflacio** (angle *shrinkflation*) estas komerca strategio: kiam la kvanto de produkto malpliiĝas dum la prezo povas plialtiĝi.

Historio
--------

La origino de la koncepto estas nekonata. La vorto estas logike farita laŭ la sama maniero de la angla, franca, ktp gluo de radiko "ŝrumpi" kaj "inflacio" , do ŝrumpflacio.
La angla vorto "shrinkflacion" aperis en la 2000-aj jaroj tra la mondo.

Ekzemploj
---------

Ekzemple en Francio, la firmao Coca-Cola malaltigis la nombron da decilitroj en siaj Koka-kolao-boteloj, pliigante la prezojn, por kompensi la impostojn en 2012.

La fenomeno ankaŭ forte influas Japanion, en kunteksto de ekonomia malrapidiĝo kaj malforta Japana eno kiu reduktas la profitojn de kompanioj. Ĉi-lastaj, anstataŭ pliigi prezojn, reduktas porciojn. Pro la 50% plialtiĝo de la prezo de kakao en 2014, la ĉokolada tabuleto pasis de 55 al 50 gramoj kun la sama prezo.

En Britio oni analizas la ŝrumpflacion post la Briteliro de EU. Plibone ol altigi la prezojn, kaj malfortigi la konsumon, estis pli bone redukti la kvantojn ĉe varoj... do uzi ŝrumpflacion.

Alia nocio
----------

"Kvalitdeflacio" (en angla : "skimpflation") Kiam oni mallaltigas kvaliton de produkto kaj prezo restas sama aŭ eĉ plialtiĝas.

Rimarkoj
--------

1. ↑  Tiu vorto devas estis konfirmita de la esperantistaro - uzata ĉe ekonomia interŝanĝo en 2022
La **Monda Neceseja Organizaĵo** (angle **WTO** por *World Toilet Organization*) estas nekomerca [[internacia organizaĵo por plibonigi situon de publikaj sanitaraj instalaĵoj dismonde.

Misio de WTO
La organizalo havas 50 membrojn el 39 landoj (marto de 2006) kaj celas plibonigi surstratajn, publikajn necesejojn.

Ĝi estis fondita en Singapuro en la jaro 2001 de Jack Sim, kiu estas prezidanto de la organizaĵo ĝis nun. MNO organizas ĉiujare konferencon kaj nomumis la 19-an de novembro *monda neceseja tago*. *World Toilet Day* (WTD) aŭ Monda Neceseja Tago estas oficiala internacia observeja tago de Unuiĝintaj Nacioj je la 19-a de novembro kiu celas instigi agadon por ataki la tutmondan salubrigan krizon. Tutmonde, 4.5 miliardo da homoj vivas sen "sekure mastrumita salubrigo". Monda Neceseja Tago (angle *World Toilet Day*) estis kreita de la Monda Neceseja Organizaĵo en 2001.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Monda Neceseja Organizo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala ttt-ejo
Stanisław Jurcewicz, senatano kaj ano de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE).
**Stanisław Jurcewicz** (naskiĝis la 31-an de julio 1961 en Bielawa) estas pola politikisto kaj municipano, de la jaro 2007 senatano de la 7-a kaj 8-a oficperiodoj, ano de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) ().

Biografio
---------

Li laŭ la eduko estas magistro inĝeniero pri telekomunikado, finante la Fakultaton pri Telekomunikado kaj Elektrotekniko de la Agro-Teknika Akademio je la nomo de Jędrzej Śniadecki (legu: Jendĵej Ŝnadecki) en Bydgoszcz (legu: Bidgoŝĉ). Li laboris kiel direktoro de la Fako pri Vendado en la firmao la Pola Telekomunikado.
Dum la jaroj 1990 - 1994 li estis Vicprezidanto de la Urba Konsilantaro kaj Urba Estraro de Piława Górna. Dum la sekvontaj kvar jaroj li denove estis ano de la Urba Estraro kaj krome kiel Vicprezidanto de la Sejmeto, t.e. la Parlamento de Wałbrzych Vojevodio.
De la jaro 1998 ĝis 2002 li estis Prezidanto de la Urba Konsilantaro en Piława Górna.
Dum la jaroj 2002 - 2007 li estis Prezidanto kaj Vicprezidanto de la Sejmeto de Malsupra Silezio, t.e. la Municipa Parlamento de Vojevodio de Malsupra Silezio. Li ankaŭ estas la kunfondinto de la **Civitana Bloko Municipa**.
Dum la parlamentanaj balotoj en la jaro 2007 pere de la Civitana Platformo li estis elektita la senatano de la 7-a oficperiodo en la balotregiono de Wałbrzych ricevante 106.618 balotvoĉojn.
Same dum la parlamentanaj balotoj en la jaro 2011 li estis reelektita ricevante 49.054 balotvoĉojn en la unumandata regiono n-ro 5..

Li denove en la jaro 2015 estas kandidato de Civitana Platformo en la parlamentaj balotoj por Pola Senato en la balot-regiono n-ro 5 Wałbrzych, t.e. en la distriktoj: Dzierżoniów, Kłodzko kaj Ząbkowice Śląskie.

Li estas edziĝinta kaj havas tri infanojn.

Esperanto
---------

maldekstra
Li estas ano de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE). Al la PGAE apartenas i.a. Prezidanto de Eŭropa Komisiono de Pola Senato prof. d-ro habil. Edmund Wittbrodt (la prezidanto de PGAE), parlamentanino de Sejmo Ligia Krajewska (la vicprezidantino de PGAE), Vicprezidanto de Pola Senato Jan Wyrowiński, Vic-Prezidantino de Pola Senato Grażyna Sztark, Ĉef-ministro de Pola Registaro Włodzimierz Cimoszewicz, senatanoj: Roman Zaborowski, Andrzej Grzyb, Mieczysław Augustyn, Kazimierz Kleina, Jan Maria Jackowski, Sławomir Preiss, tri aliaj geparlamentanoj de Pola Sejmo: Teresa Hoppe, universitata prof. poligloto kaj esperantisto Tadeusz Iwiński, alia poligloto kaj esperantisto d-ro Robert Biedroń ... kaj pluraj aliaj.

Jen ligilo al la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE):
 Arkivigite je 2013-07-01 per la retarkivo Wayback Machine (en la pola).

Vidu
----

* la Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE)

Notoj
-----

Bibliografio
------------

* Biogram na stronie Senatu (VII kadencja)

  

* Kategorio Stanisław Jurcewicz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


1. ↑
2. ↑  Serwis PKW – Wybory 2011
3. ↑   Esperanto en la Pollanda Senato (esperante) (HTML). La Balta Ondo. Alirita 2013-04-21.
Statuo de Abovjan ĉe la norda enirejo de la strato.
**Strato Abovjan** (armene: Աբովյան Փողոց), estas strato ĉe la centra distrikto Kentrono de la armena ĉefurbo Erevano. Ĝi estis konata kiel strato Astafjan inter 1868 kaj 1920.

La strato iras de la centra Placo de la Respubliko ĝis la statuo de eminenta armena verkisto Ĥaĉatur Abovjan (1809-1848), de kiu estas la nomo. Strato Abovjan estas la unua planita strato de la armena ĉefurbo.

Situanta ĉe la centra Erevano, strato Abovjan estas ĉefe hejmo de kulturaj kaj edukaj institucioj, luksaj loĝkonstruaĵoj, elitaj butikoj, komercaj oficejoj, kafejoj, hoteloj, restoracioj kaj noktaj kluboj.

Galerio
-------

* Preĝejo Sanktaj Paŭlo kaj Petro, staris en la strato ĝis 1933 kiam ĝi estis detruita de la soveta registaroPreĝejo Sanktaj Paŭlo kaj Petro, staris en la strato ĝis 1933 kiam ĝi estis detruita de la soveta registaro
* La preĝejoj Katoghike kaj Sankta AnnaLa preĝejoj Katoghike kaj Sankta Anna
* Konstruaĵo el la 19a jarcentoKonstruaĵo el la 19a jarcento
* La iama sidejo de la Erevana Ŝtata Universitato ĉe Abovjan 52, sidejo de Fakultatoj pri Teologio, Historio kaj EkonomioLa iama sidejo de la Erevana Ŝtata Universitato ĉe Abovjan 52, sidejo de Fakultatoj pri Teologio, Historio kaj Ekonomio
* Koncertejo Arno BabaĝanianKoncertejo Arno Babaĝanian
* The Alexander, luksa hotelo*The Alexander*, luksa hotelo

Referencoj
----------

* Kategorio Strato Abovjan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

1. ↑   Avetisyan, Kamsar. Աբովյան փողոցի պատմությունը *(The History of Abovyan Street)*, Sovetakan Grogh eldonejo, Erevano, Armena SSR, 1979.
**Tubutama** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Tubutama. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26065.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1751 loĝantojn. El tiuj estis 893 viroj kaj 858 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1351,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 650 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 332 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1197 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1125 scipovis legi kaj skribi kaj 72 personoj estis analfabetoj. Do 6,02 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1588 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 7 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,44 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tubutama Arkivigite je 2007-02-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
GUAM
GUAM Summit 2006. May 22-23 2006. Kyiv
**GUAM** aŭ, pli formale, **Organizaĵo por Demokratio kaj Ekonomia Disvolviĝo GUAM** (kartvele დემოკრატიისა და ეკონომიკური განვითარების ორგანიზაცია სუამი, ukraine *ГУАМ Організація за демократію та економічний розвиток*, azerbajĝane GUAM Demokratiya və İqtisadi İnkişaf naminə Təşkilat, rumane GUAM Organizaţia pentru Democraţie şi Dezvoltare Economică, angle GUAM Organization for Democracy and Economic Development) estas regiona organizaĵo de kvar postsovetiaj ŝtatoj konsistante el Kartvelio, Ukrainio, Azerbajĝano kaj Moldavio. La mallongigo GUAM estas formita el la komencaj literoj del partoprenantaj landoj (origine en la rusa lingvo).

Oficiala lingvo
---------------

La oficiala intertrakta lingvo de GUAM estis la rusa, sed ĝi estis forigita favore al la angla en 2014. En 2017, interkonsentoj pri liberkomerca areo estis establitaj por la unua fojo. La invado kaj aneksado de Krimeo en marto 2014, puŝis GUAM al okcidenta integriĝo. En decembro 2014, la tiama ukraina ministro pri eksterlandaj aferoj Pavlo Klimkin proponis al GUAM uzi la anglan dum kunvenoj, anstataŭ la rusan, kiu ankaŭ estis la ĉefa lingvo uzata en oficialaj kunvenoj en Sovetunio. Reprezentantoj de GUAM konsentis.

Historio
--------

Ĝi fondiĝis la 10-an de oktobro de 1997 kaj celas la fortiĝon de la politika, ekonomia kaj sekureca kooperado inter la membroŝtatoj. La fondiĝon de GUUAM instigis Usono, kiu volis krei institucion sendependan de Rusio. Uzbekio aniĝis en 1999, sed estas ne tro aktiva.

Post kiam 2004 Azerbajĝano orientiĝis al Turkio, Moldavio al Rusio, Ukrainio kaj Kartvelio fortigis la kunlaboron, GUUAM perdis sian signifon. La dumtempe mortinta ĉefministro de Kartvelio, Zurab Ĵvania, deklaris en 2004 la neceson de pluekzisto de GUUAM. Ĉar 2005 en Ukrainio kaj Moldavio gajnis la balotojn fortoj, kiuj volas proksimiĝi, sendependiĝi de Rusio, GUUAM havas denove signifon.

Bildgalerio
-----------

* GUAM en CISGUAM en CIS
* Eŭropa Unio, GUAM kaj EURASECEŭropa Unio, GUAM kaj EURASEC

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio GUAM Organizo por Demokratio kaj Ekonomia Disvolviĝo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj

KSŜ

Guamo.

Ekstera ligilo
--------------

(en) Oficiala retejo de GUAM Arkivigite je 2006-03-31 per la retarkivo Wayback Machine ĉe la Ministerio de Eksterlandaj Aferoj de Azerbajĝano

Referencoj
----------

1. ↑  Noto: antaŭ eksiĝo de Uzbekio ĝi nomiĝis **GUUAM**
2. ↑  (en) E*x-Soviet GUAM Switches To English* (ekssovetia GUAM alprenas la anglan), RadioFreeEurope/RadioLiberty
3. ↑  (en) *Ex-Soviet GUAM Group Drops Russian, Switches To English*. Radio Free Europe/Radio Liberty, la 5-an de decembro 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 36556
* GND: 1118626257
* LCCN: n2007068021
* VIAF: 141156009838549580632
 |
La WPS-butono (meze, blua) sur sendrata enkursigilo
**Wi-Fi Protected Setup** (**WPS**) estas sendrata normo de loka reto celata al la sekura agordo de ekipaĵo konektita al Wi-Fi-retkaptejo. Dezajnita de Wi-Fi Alliance, ĝi estis lanĉita komence de 2007.

La celo de la WPS-protokolo estas simpligi la agordan fazon de sendrata reto-sekureco. Ĝi ebligas al homoj kun malmulte da scioj pri sekureco agordi WPA-aliron (en:Wi-Fi Protected Access), subtenatan de Wi-Fi-aparatoj.

Ĉi tiu normo emfazas uzeblecon. La koncepto estas dividita en kvar manieroj establi hejman reton. La uzanto deziranta aldoni aparaton al la reto povas uzi unu el la kvar metodoj:

1. PIN-metodo (*Personal Identification Number*), numero legenda sur etikedo (aŭ ekrano) de la nova aparato, kaj raportota al la "reprezentanto" de la reto (la alirpunkto aŭ la registristo);
2. PBC-metodo (*Push Button Configuration*), kie la uzanto premas butonon (fizikan aŭ virtualan), kaj sur la alirpunkto kaj sur la nova aparato;
3. NFC-metodo (*Near Field Communication*), kie la uzanto alproksimigas la novan aparaton al la alirpunkto por establi proksiman kampan komunikadon inter ili;
4. USB-metodo (*Universal Serial Bus*, kiel D-link faras por la plej multaj USB-poŝmemoriloj Wi-Fi), kie la uzanto uzas USB-poŝmemorilon por transdoni datumojn inter la nova aparato kaj la alirpunkto.

Nur la tri unuaj metodoj (PIN/PBC/NFC) akiris atestilon *Wi-Fi Protected Setup Certification*.

Grava vundebleco de la PIN-metodo estis montrita la 26-an de decembro 2011 fare de Stefan Viehböck. Kvankam la publikaĵo elmontranta la vundeblecon ne enhavis fontkodon, ĝi ebligis al aliaj programistoj skribi kaj publikigi realigon de la atako. Hodiaŭ, estas forte rekomendite ne uzi ĉi tiun protokolon.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Ĝi unue estis nomita angle *«Wi-Fi Simple Config»*
2. ↑  angle «How does Wi-Fi protected setup work», Wi-Fi Alliance
3. ↑  angle (PDF)  «Brute forcing Wi-Fi Protected Setup: When poor design meets poor implementation», Stefan Viehböck
4. ↑  angle Steven J. Vaughan-Nichols, «Wi-Fi Protected Setup is Busted», ZDNet, 28 decembro 2011
5. ↑  angle «reaver-wps: Brute force attack against Wifi Protected Setup»

Vidu ankaŭ
----------

* Wi-Fi
* Hedy Lamarr

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle UPnP device architecture
* angle US-CERT VU#723755

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Wi-Fi Protected Setup en la franca Vikipedio.*
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Rostokino (Centra ringo de Moskvo) kaj Rostokino (stacio). |

**Rostokino** (ruse *Ростокино*) estas distrikto de la Nord-Orienta administra arondismento de Moskvo, Rusio. Ĝia areo okupas ĉ.354.0 hektarojn, sur kiu loĝas proksimume 35000 rezidantoj (2017j).

Historio
--------

Nomo de ĉi-loko estas menciata en analoj de la 15-a jarcento, kiam ĝin posedis bojaro Miĥail Pleŝĉeev. Etimologio de la malnova vorto Rostokino en la slava lingvaro signifas akselo, ĉar tie la riveron Jaŭza enfluis la rivereto *Gorjainka*.

Ekde 1477 la areo apartenis al la *Troice-Sergieva monaĥejo*, kiu havis preferojn pri ĝia ekspluatado kaj pagis neniujn impostojn. Por tio grave kontribuis Troickoe ŝoseo, kiu kunligis Moskvon kaj urbon Sergijev Posad. Nun ĝi estas parto de Prospekt Mira.

Dum la dua duono de la 19-a jarcento Rostokino iom post iom transformiĝis en industria antaŭurbo. Aperis malgrandaj entreprenoj por produktado de kotonaĵoj kaj paperaĵoj, fabrikoj produktintaj revolverajn kartoĉojn. Tamen, Rostokino restis ankoraŭ longtempe por moskovanoj kampara zono.

nuna Rostokino

Transporto
----------

Sur la teritorio de la distrikto funkcias la platformo "Jauza" de la Jaroslavla branĉo de la Moskva Fervojo, la platformoj de la Centra ringo de Moskvo "Rostokino" kaj "Botaniĉeskij sad" kaj la metro-stacidomo "Botaniĉeskij sad" de la Metrolinio Kaluĵsko-Riĵskaja (Moskvo). Sur la teritorio de la distrikto estas ankaŭ deponejo de la Monorelo de Moskvo.

Akvedukto en Rostokino
----------------------

Ĝis la 18-a jarcento loĝantoj de Moskvo uzis trinkeblan akvon plejparte el putoj kaj malgrandaj lagetoj. En 1778 la moskvaj scientistoj esploris la fontojn de akvo ekster Moskvo kaj kiel la plej potenca elektis Mitiŝĉi fontoj. Tie oni konstruis 28 brikajn basenojn.

Por liveri akvon al Moskvo oni aperigis 5 akvedukojn, inter kiuj plej granda estis en Rostokino super la rivero Jaŭza. Ĝi komencis funkcii en 1804.

Konstruktive ĝi estis ponto kun 21 arkoj simila al romaj akveduktoj. Blanka kalkŝtono estis uzita kiel la ĉefa materialo. La longeco de la ponto estas 356 m, la alteco atingas 15 metrojn. Fine de la 18-a jarcento la akvedukto en Rostokino estis la plej granda ŝtona ponto en Rusio.

* Kategorio Rostokino (distrikto de Moskvo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (ruse)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Jaroslavl (apartigilo) |

Preĝejo de sankta Eliaŝo en Jaroslavl
**Jaroslavl**, ankaŭ esperantigata **Jaroslavlj** kaj **Jaroslavlo** (ruse *Ярославль*) estas urbo en Rusio. Ĝi troviĝas 282 km nord-oriente de Moskvo borde de la rivero Volgo.

La urbo estas administra centro de la Jaroslavla provinco.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 78401.

La interurba telefona kodo estas 4852, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en jaro 2010).

Unuafoje la urbo estis skribe menciita en la jaro 1071.

En la 17-a jarcento **Jaroslavl** estis grandega komerca kaj metia centro. Dum 1658 okazis granda brulego, kiu detruis ĉiujn lignajn konstruaĵojn. Do, ŝtona konstruado ekdisvastiĝis. Laŭ ordono de Petro la Granda dum la jaro 1722 komenciĝis konstruado de granda manufakturo en la urbo. Poste, en la 18-a jarcento la urbo estiĝis grava industria centro. Ĝis la jaro 1708 Jaroslavl estis parto de la Peterburga gubernio. Dum 1750 Fedor Volkov tie fondis la unuan profesian teatron en Rusio.

La ekonomio de la urbo bazitas sur grandindustrio, ĥemia kaj nafta industrio.

En la urbo estas fervoja stacio.

Jaroslavl estas parto de la Ora Ringo de Rusio, grupo de historie gravaj urboj, kie konserviĝis multaj historiaj memoraĵoj.

Ĉiun lastan sabaton de majo en la urbo okazas Urba Festo.

Urbopartnerecoj
---------------

 Exeter, Britio

 Poitiers, Francio

 Kassel, Germanio

 Hanau, Germanio

 Jyväskylä, Finnlando

 Burlington, Usono

### Famuloj

* Ivan Ŝirjaev
* La urbo Jarosslav estas la precipa fono de la romano *Sen Titolo*

Akcidento
---------

* Aviadila kraŝo en Jaroslavl 2011

Vidu ankaŭ
----------

* Jaroslavl en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jaroslavl en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Tramtransporto en Jaroslavl
**Orjolo** (ruse *Орёл*) estas urbo en la Orjola provinco en Rusio.

Geografio
---------

OKATO-kodo de la urbo (en jaro 2005) estas 54401.

La loka tempo estas la sama kiel en Moskvo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 52° 58′ N, 36° 5′ O (mapo)52.96666666666736.083333333333
 .

La urbo estas sur bordoj de rivero Oka (Ока) kaj ĝia enfluaĵo rivero Orlik (Орлик)

En la urbo estas fervoja stacio kaj flughaveno.

Historio
--------

Fondita verŝajne en la 12-a jarcento kiel fortikaĵo de Kieva regno.

Komence de la 15-a jarcento Orjolo apartenis al Grandprinclando Litovio, kaj en la komenco de 16-a jarcento transiris sub la regadon de Grandprinclando Moskvo.

En 1566 ekestis fortikaĵo

Ĝi havas statuson de urbo ekde la jaro 1708.

Dum la soveta periodo oni malliberigis politikajn mlliberulojn. Ĉirkaŭ 160 estis pafmortigitaj la 11-an de septembro 1941.

Sur centra direkto de Orienta Fronto la 3-an de oktobro 1941 germana 3-a Kirasita Divizio de la 2-a Kirasita Grupo Wehrmacht konkeris la urbon, okupatan ĝis la 5-a de aŭgusto 1943 — en Berlino Adolf Hitler dum parolado diris i.a. "tiu kontraŭulo estis frakasita kaj jam neniam leviĝos".

La Operaco Kutuzov estis militoperaco plenumita de la Ruĝa Armeo kontraŭ la germana *Wehrmacht* dum la Dua Mondmilito. Ĝi okazis en la ĉirkaŭoj de Orjolo.

En jaro 1959 la urbo havis 150 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 333,3 mil loĝantojn.

Ĝemelaj urboj
-------------

**Orjolo** havas partnerajn rilatojn interalie kun la germana urbo Germanio **Offenbach** (ekde 1988).

Vidu ankaŭ
----------

* Tramtransporto en Orjolo

 Rusio: Urbo de armea gloro

Arĥangelsko | Belgorodo | Velikije Luki | Velikij Novgorod | Vladikavkaz | Voroneĵ | Vjazma | Dmitrov | Jelec | Jelnja | Kozelsk | Kronŝtadt | Kursk | Luga | Malgobek | Naro-Fominsk | Orjol | Polarnij | Pskovo | Rĵev | Rostov-na-Donu | Tuapse
La **Parko Félix Rodríguez de la Fuente** aŭ en hispana *Parque Félix Rodríguez de la Fuente* estas municipa publika parko de la nordokcidento de la urbo Madrido, situanta en la kvartalo Prosperidad (distrikto Chamartín). Ĝi estis inaŭgurita en junio de 1980 de la urbestro Enrique Tierno Galván, kiel rekono de la figuro kaj verko de la naturalisto Félix Rodríguez de la Fuente (1928-1980).

La parko situantas ĉe la limo de la kvartaloj Sankta Johano Baptisto kaj El Viso kun la M-30, en la kunfluo de la avenuo Ramón y Cajal kaj la strato Padre Claret. Okupas etendon de 1,55 hektaroj kie hegemonias la vegetalaro el pinoj. En ties centra areo troviĝas skulptaĵaro dediĉita al la verko de Rodríguez de la Fuente.

Tiu parko kunformas kun la monumento al Félix Rodríguez de la Fuente de la Bestoĝardeno de Madrido, la du kompleksoj ekzistantaj en la ĉefurbo dediĉitaj al la naturalisto.

Notoj
-----

1. ↑  El País, 4/06/1980, *Tierno inaugura hoy tres nuevos parques con 14 hectáreas de zona verde*
2. ↑  Lista de parques dedicados a Rguez. de la Fuente[*rompita ligilo*]

* Kategorio Parko Félix Rodríguez de la Fuente (Madrido) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
parko de Hohenrode
vilao Kneiff (2021)
enparka gvattureto
**Parko Hohenrode** estas 10 hektarojn granda ĝardeno en Nordhausen, Germanujo.

Historio
--------

Temis iam pri agro suden dekliviĝanta. Ĝin uzis de la 1830-aj jaroj la familio Kneiff por ŝnapsfarado kaj bestobredado. Rande estiĝis aleoj de fagoj kaj fruktarboj. 

La starigon de parko komisiis en 1874 Carl Kneiff, kiu en sia tabakfirmao *Kneiff-Tabak* estis lukrinta sufiĉe da monoj por tiu ĉi projekto. Planojn faru Heinrich Siesmayer kiu famiĝis per la kreo de la palmĝardeno Frankfurto.
En 1902 heredis Fritz Kneiff, kiu ankaŭ membris ĉe Germana Dendrologia Societo kaj decidis pligrandigi la patran koncepton. Li konvinkis la pejzaĝarĥitekton Philipp Siesmayer kunengaĝiĝi. Ambaŭ parkopartoj fine unuiĝis per ponteto. 

Amikara societo akiris en 2009 la areon kun ĉiuj konstruaĵoj; komence helpis mone ankaŭ la magistrato.
Poste iĝis parkambasadorino la aktorino Susanne Bormann.
Ekde majo 2013 patronas la tuton la Fakaltlernejo de Nordhausen.

Arboj kaj konstruaĵoj
---------------------

Jam Carl kaj Fritz Kneiff intencis hejmigi maloftajn arbojn enparke. Listoj ĉi-prie daŭre aktualiĝis. Ene troviĝas eĉ honoritaj arboj.

Ĉefkonstruaĵo enparka estas vilao planita de Ludwig Bohnstedt. La plano orientiĝis pri italaj vilaoj de renesanco. Malgraŭ ŝtatigo fare de komunistoj la vilao restis ĝis 2010 en privata posedo. De 1954 ĝis 1990 ene estas internejo de porinstruista pluklerigado. Restaŭradoj komenciĝis en 2010. Apudvilae troviĝas domo de la droŝkisto ĝardenpavilono kaj forcejo. Gvattureto, estante nuntempe ĉe la nordorienta parkenirejo, estiĝis ĉ. 1350 en la kadro de la konstruo de la urba ĉirkaŭfortikaĵo; iam ekzistis ses gvatturetoj.

Literaturo
----------

* Barbara Vogt: *Park Hohenrode Nordhausen*. Wissenschaftlicher Verein - Förderverein der Fachhochschule Nordhausen e.V. (eld.), Nordhausen 2001, ISBN 3-00-008713-3.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Parko Hohenrode en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hejmpaĝo
* informoj che la regiona enciklopedio NordhausenWiki

Notoj
-----

1. ↑  Christiane Rossner: *Kein Zimmer mit Aussicht - Die Villa Kneiff in Nordhausens Park Hohenrode braucht Hilfe*. Ĉe: Deutsche Stiftung Denkmalschutz (eld.): *monumente - Magazin für Denkmalkultur in Deutschland.* 23. Jhg. Heft 4, Bonn 2013, ISSN 0941-7125, p. 21–22.
2. ↑  "Antrag der Bürgerstiftung Park Hohenrode e.V.: Finanzielle Starthilfe."
3. ↑  intervjuo kun Bormann - ĉe Stimme.de
4. ↑  "Die FH Nordhausen geht Patenschaft mit dem Park Hohenrode ein." Arkivigite je 2016-05-19 per la retarkivo Wayback Machine - TA. 8.5.2013
5. ↑  listo de honoritaj arboj
6. ↑  Kreis tiun ĉi domon, kiu servis kiel loĝejo por la servistaro, remizo kaj lavejo, Ludwig Bohnstedt en 1874/75.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 846842
* GND: 4719959-3
* VIAF: 245425269
 |


51.51609110.789725Koordinatoj: 51° 30′ 58″ N, 10° 47′ 23″ O (mapo)
Simpligita mapo montranta la egiptan postulon (flava kaj verda), la postulon de Sudano (blua kaj verda), la Halajeban Triangulon (verda) kaj Bir Taŭil (blanka).
**Terra nullius** estas termino, kiu originis en romia juro kaj signifas: "nenies lando" Ĝi nun estas uzata en la kampo de lnternacia juro por priskribi teritorion, kiu neniam estis submetita al suvereneco de ŝtato, aŭ pri kiu iu suverena korpo antaŭe eksplicite aŭ implicite rezignis pri sia suvereneco. Apliki suverenecon super teritorio konsiderata "Terra Nulius" eblas per okupado, kvankam ĝi povas esti malobservo de internacia traktato aŭ leĝo.

La malmultaj teritorioj de la mondo nuntempe difinita kiel "Terra Nulius" estas Bir Taŭil, certaj areoj laŭ la bordoj de la rivero Danubo apud la Kroata - Serba landlimo (sur certa areo konata kiel Gornia Siga, estas la mikroŝtato nomita Liberland), kaj la Lando de Marie Byrd en Antarkto - kiu ampleksas 1.610.000 kvadratajn kilometrojn (Inkluzive de Aites plaĝo oriente de Marie Byrd).

Vidu ankaŭ
----------

* nenieslando
* Triangulo Halaib
* Bir Tawil
* Nacia Parko Gabal-Elba
* Lando de Marie Byrd


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 691236
 |
**Villa Pesqueira** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa Pesqueira. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26068.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1374 loĝantojn. El tiuj estis 758 viroj kaj 616 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1834,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 720 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 508 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1075 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1012 scipovis legi kaj skribi kaj 63 personoj estis analfabetoj. Do 5,86 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1422 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 3 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,21 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Villa Pesqueira Arkivigite je 2012-04-03 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Arkta Oceano.

La **Konvencio de la Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro** (angle *United Nations Convention on the Law of the Sea*, mallongigita (**UNCLOS**), ankaŭ nomata **Traktato de Marjuro**) estas la internacia interkonsento kiu rezultis el la tria Konferenco de la Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro (UNCLOS III), kiu okazis inter 1973 kaj 1982. La konvencio difinas la rajtojn kaj respondecojn de landojn rilate al ties uzado de la mondaj oceanoj, establante gvidliniojun por negocado, mediprotekto, kaj la administrado de la maraj krudmaterialojn. La konvencio, konkludita en 10-an de decembro 1982, anstataŭis kvar traktatojn de 1958. UNCLOS ekvalidiĝis en 16-a de novembro 1994, unu jaron post Gujano iĝis la 60a lando kiu subskribis la traktaton. Komence de 2015, 166 landoj kaj la Eŭropa Unio estis aliĝintaj en la Konvencio. Tamen, malcertas ĝis kioma grado la Konvencio kodigas internacian kutimjuron.

Kvankam la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj ricevas dokumentojn de ratifo kaj aliro kaj la UN havigas eltenon por kunsidoj de ŝtatoj por la Konvencio, la UN ne havas rektan funkciigantan rolon en la plibonigo de la Konvencio. Estas, tamen, roloj luditaj de organizoj kiaj la Internacia Mara Organizo, la Internacia Balenkomitato, kaj la Internacia Aŭtoritato pri Marfundoj. (La IAM estis establita de la UN Konvencio.)

Vidu ankaŭ
----------

* Internacia Mara Organizo
* Internacia Marfunda Aŭtoritato

Notoj
-----

1. ↑  "The United Nations Convention on the Law of the Sea (A historical perspective)". United Nations Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea.  Alirita la 30an de Majo 2016.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konvencio de la Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Konvencio de la Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro en Vikinovaĵoj (Liberaj novaĵoj)

* Teksto de la traktato
* List of countries that have ratified Law of the Sea Conventions
* International Tribunal for the Law of the Sea
* Permanent Court of Arbitration – Past and Pending Cases
* Decisions of the World Court Relevant to the UNCLOS (2010) and Contents & Indexes[*rompita ligilo*]
**Dávid Vitézy** [vitEzi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vitézy Dávid** estas hungara spertulo pri trafiko, subministro, muzeestro. Lia patro estis László Vitézy, lia avo estis Péter Erdős (negocisto).

Dávid Vitézy naskiĝis la  1-an de decembro 1985(nun 1985-12-01) en Budapeŝto.

Dávid Vitézy en 2021

Biografio
---------

Dávid Vitézy devenis el juda familio. Ekde sia aĝo 15 li estis aktiva en trafiko de Hungario, en 2005 li estis motoro de la nova dumnokta publika trafiko de la ĉefurbo. Li maturiĝis en juda gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris ekonomikan diplomon en Budapeŝta Teknika kaj Ekonomia Universitato en 2010. Post la diplomo li estris la ĉefurban trafikon. Ekde 2016 li estis muzeestro de la trafika muzeo.

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto
* aprezo

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 855054
 |



* Portalo pri Biografio
**Spassk-Rjazanskij** (ruse *Спасск-Рязанский*) estas urbo en la Rjazana provinco kaj en la Centra federacia regiono de Rusio. Laŭ la stato de 2018 en la urbo vivis 7 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 936 loĝantoj/km².

La urbo estis fondita en jaro 1629. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.

La urbo antaŭe estis nomita:

* Spasskoje (Спасское) ĝis 1778;
* Spassk (Спасск) en 1778 ĝis 1929.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 61246501. La interurba telefona kodo estas 09135 (ĝis 2005), 49135 (ekde 2006). La enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo.

La urbo estas en valo de rivero Oka (Ока). Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 54° 24′ N 40° 23′ O﻿ / ﻿54.400 °N, 40.383 °O﻿ / 54.400; 40.383 (mapo).

En jaro 1959 la urbo havis 7,2 mil loĝantojn, kaj en 2002 estis 8,9 mil loĝantoj.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Yécora** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Yécora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26069.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6089 loĝantojn. El tiuj estis 3128 viroj kaj 2961 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3312,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1540 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 1023 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3988 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3461 scipovis legi kaj skribi kaj 525 personoj estis analfabetoj. Do 13,16 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5379 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 367 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 6,82 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Historio
--------

En la jaro 1673 la jezuita misiisto Alonso Victoria fondis la setlejon San Idelfonso de Yécora. Post la nomo estis "Trinidad", sed laŭ dekreto de la 28-a de aŭgusto 1916 la provincestro de Sonora ŝanĝis la nomon denove al "Yécora", kiu poste fariĝis la nomo de la komunumo. Dum kelkaj jaroj inter la 26-a de decembro 1930 kaj la 8-a de aprilo 1935 la komunumo apartenis al la komunumo de Sahuaripa.

La nomo Yécora venas de la pima lingvo kaj ĝi signifas "loko ĉirkaŭita de montoj".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Yécora Arkivigite je 2007-05-12 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **Kastelo de Hatvan** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Grassalkovich** [grasalkoviĉ]) estas impona historia monumento en Hungario, en urbo Hatvan.

Enireja parto de kastelo de Hatvan

Historio
--------

En tiu loko riĉa bienulo konstruis grandan gastejon en la 18-a jarcento. En 1754 Antal Grassalkovich (krongardisto) konstruigis la balkonon kaj pli novan enirejon, en 1763 ambaŭ alojn. Dum la konstruado oni profitis ankaŭ ruinojn de la fortikaĵo. En 1910 pro renoviĝo la stilo estas novbaroko. Post la 2-a mondmilito komence la soldatoj, poste la loĝantaro forprenis la la moveblaĵojn. Dum la socialismo preskaŭ la plena parko neniiĝis, en la plena loko oni konstruis hospitalon, kuracejon, medicinan kolegion, eĉ loĝkvartalon. En 1979 oni deklaris la kastelon kaduka kaj vivdanĝera. Tamen komenciĝis longa renoviĝa periodo. Post jaroj kultura centro, en 2014 ĉasista muzeo ekfunkciis.

Kastelo de Hatvan

Konstruaĵo
----------

La unuetaĝa kastelo kun keloj situas sola en korto laŭ la ĉefplaco. Ĝi formas U-majusklon. La fasado estas simetria, 62 metrojn longa, meze estas la ornama enirejo, sur la etaĝo balkono, ĉe la tegmento blazono de familio Grassalkovich. Interne 32 ĉambroj troviĝas. Menciindas la ĉefĉambro, kie restis la originaj stukoj.

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

* Aerfoto pri la kasteloAerfoto pri la kastelo
* Enirejo de la kasteloEnirejo de la kastelo
* Blazono de GrassalkovichBlazono de Grassalkovich
* Vido al la kasteloVido al la kastelo
* Parto de la kasteloParto de la kastelo

* Kategorio Kastelo de Hatvan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Altzayanca** estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Altzayanca. Krom la ĉefurbo 62 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29004.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14333 loĝantojn. El tiuj estis 7122 viroj kaj 7211 virinoj. La komunumo havas surfacon de 141,52 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2600 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 502,6 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14,1 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 10964 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 7 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,06 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Altzayanca en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Altzayanca Arkivigite je 2007-05-09 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Cuaxomulco** estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Cuaxomulco. Krom la ĉefurbo 4 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29009.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4340 loĝantojn. El tiuj estis 2179 viroj kaj 2161 virinoj. La komunumo havas surfacon de 15,64 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2420 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 789,5 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 15,4  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3414 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,26 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cuaxomulco Arkivigite je 2006-11-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Preĝejo Johano Baptisto** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Heves (urbo), kie ĝi estas la plej malnova kirko.

Historio
--------

Laŭ taksoj la unua preĝejo estis konstruita en la 13-a jarcento, post 2 jarcentoj ĝi gotikiĝis. Post dominado de turkoj la katolika grupo estis refondita en 1718. En 1767 la kirko ricevis turon. La orgeno alvenis en 1923, ĝi moderniĝis en 1943. Arkeologoj trovis en 1969 gotikajn fenestrojn.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto. En 1966 en la korto sub la tero oni trovis sonorilon, kiu estis kreita en 1465. La preĝejo havas unusolan turon super la ĉefenirejo. La navo kaj la plurlatera absido havas apogpilierojn. La turo iomete reliefas en la fasado. Skulptaĵo pri Johano Nepomuko estis farita en 1768, nun en la preĝejo, sed kopio estas videbla en la korto. Interne la ĉefaltara bildo prezentas bapton de Kristo, la plafonaj freskoj prezentas vivon de Johano Baptisto. La mebloj estis faritaj en la 18-a jarcento.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare Arkivigite je 2016-05-14 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare

Absido

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Tipoj de himenoj
**Himeno** estas membrano, kiu tute aŭ parte kovras vaginan aperturon de virinoj (kaj ceteraj femaloj de primatoj). Disrompo de la himeno nomiĝas ***defloro***.

Ĉar seksa aktiveco kutime disrompas la himenon, ĝia neĉeesto estis en komunumoj, kie oni taksas virgulinecon, konsiderata kiel ties pruvo. Tamen la himeno ne estas tro bona signo de la virgulineco, ĉar ĝi povas esti disrompita dum masturbado, manipulado kun tampono aŭ per neseksa aktiveco (ekz. dum ekzercado), eĉ ne virino estus havinta seksan kuniĝon. Aliflanke eblas, ke virino kun nedisrompita himeno jam havis seksan kuniĝon.

Dum oftaj etapoj de evoluo de feto nenia aperturo en vulvon eĉ ne ekzistas. La maldika tavolo de histo, kiu kaŝas la vulvon, kutime antaŭ naskiĝo parte dividiĝos kaj kreos himenon kun unu aŭ kelke da aperturoj, kiuj ebligas menstruon. La grandeco kaj formo de aperturoj estas poste ĉe ĉiu virino alia. Kelkaj kutimaj specoj poste estas:

* Ronda – la membrano kreas ringon ĉirkaŭ la vagina enirejo;
* Septita – la membrano kreas unu aŭ pli da strioj tra la vagina aperturo;
* Truita – la membrano kovras la tutan vaginan aperturon, sed ĝi enhavas kelke da aperturetoj;
* Post nasko – la membrano post nasko tute mankas, restis post ĝi sole masaj restoj ĉirkaŭ la perimetro de la vagina aperturo.

Kelkaj virinoj naskiĝos tute sen la himeno, al aliaj la himeno tute fermas la vulvan aperturon, do necesas per simpla kirurgia tranĉo disrompi ĝin. La himeno poste povas esti ankaŭ tute forta, do virinoj povas peti ginekolon, por ke li disrompu ĝin kaj malebligu tiel al doloro dum seksa kuniĝo. Oni nomas tiun ĉi operacion **himenotomio**. Sed virinoj povas postuli kirurgian riparon de la himeno, por ke ili povu ŝajnigi virgulinecon. Ankaŭ tial ne povas esti ĉeesto aŭ neĉeesto pruvo de konservita aŭ perdita virgulineco.

En pubereco influe de hormono oestrogeno la himeno fariĝas tre elasta. Dank‘ al tio kutime eblas uzi menstruajn tamponojn, eĉ ne virino estus devinta timi pri sia virgulineco.

La biologia celo de himeno estas almenaŭ parta malebligo de ebleco de infekto en la korpon tra la seksorganoj.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rReprodukta sistemo |
| --- |
| Virino | Epooforo • Glando de Bartholini • Punkto G • Himeno • Klitoro • Klitora glano • Klitora prepucio • Klitora frenulo • Laktaj glandoj • Ovario • Ovodukto • Perineo • Uretro • Utero • Uterkolo • Vagino • Vulvo • Vulvaj lipoj |
| Viro | Epididimo • Frenulo • Penisa glano • Glando de Cowper • Peniso • Penisa prepucio • Prostato • Skroto • Spermodukto • Sema veziko • Uretro • Testiko |

 |

*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Himeno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ixtacuixtla de Mariano Matamoros** estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa Mariano Matamoros. Krom la ĉefurbo 74 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29015.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 32574 loĝantojn. El tiuj estis 15622 viroj kaj 16952 virinoj. La komunumo havas surfacon de 165,84 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2240 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 695,1 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14,7  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 25317 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 80 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,32 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ixtacuixtla de Mariano Matamoros Arkivigite je 2005-03-16 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Kirko Mario Magdaleno** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Hévíz, en urboparto (iama vilaĝo) **Egregy**. Ĝi apartenas al la plej gravaj mezepokaj restintaj konstruaĵoj de la lando.

Historio
--------

La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1341. Dum dominado de turkoj ĝi parte ruiniĝis, en 1731 renoviĝis, sed la mezepoka arkitekturo restis. Tiam la kirko prenis novan patronon Mario Magdaleno. En 1860 oni konstruis novan enirejon ĉe la turo, sed en 1912 tiu enirejo estis nuligita. En 1964 la kirko denove renoviĝis. En 1990 la tegmento bruliĝis, sed en la sekva jaro nova tegmento estis farita.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola en rando de la urbo sur monteto en mezo de tombejo. La fasado komenciĝas je kvadrata turo. La navo estas preskaŭ kvadrata (tie funkcias la jam baroka enirejo), 4,5 metrojn longa. la sanktejo estas kvadrata 2,3 metrojn longa. Interne la murpentraĵoj devenis el la 18-a jarcento. En la samktejo kruco estas videbla el la mezepoko.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj

Fotoj pri kirko Mario Magdaleno en Hévíz-Egregykirko Mario Magdaleno
Malantaŭa parto de la kirko
La preĝejturo
La sanktejo

* Kategorio Preĝejo Mario Magdaleno (Hévíz) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)