recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La eksa partiestro Josef Bucher en 2011.
**La Alianciĝo por la Estonteco de Aŭstrio** (germane: *Bündnis Zukunft Österreich* - mallongigo: BZÖ) estas aŭstria politika partio.

Historio
--------

Ĝi fondiĝis en aprilo 2005 fare de s-ro Jörg Haider post la skismo inter la anoj de la FPÖ (*Freiheitliche Partei Österreichs - Libera Partio Aŭstria*).

La laste nomitan ekstremdekstran partion gvidas hodiaŭ Heinz-Christian Strache, dume Josef Bucher estas ĉefo de la BZÖ.

Post la balotoj al la Nacia Konsilio en la 29-a de septembro 2013, la partio ne plu havos deputiton en la parlamento pro nesukcesita trapaŝo de la minimuma limo de 4 % de la voĉdonoj. En la 19-a de oktobro elektitis nova partiestro Gerald Grosz.

Perspektivoj malklaraj
----------------------

Post multaj sinsekve perditaj elektoj - ekz. en majo ĉe la balotado al la Eŭropa Parlamento - la frakciestraro ekigis pripensadon ĝis aŭtuno 2014 ĉu senchavus plia ekzisto de la partio.

Subnotoj
--------

1. ↑  Fina rezulto laŭ la indikoj de la Ministerio pri internaj aferoj
2. ↑  Pri la partitago fokusiĝanta pri necesigita nova komenco de la partio kaj plibonigo de ĝiaj strukturoj.
3. ↑  Pri la ekzistokrizo de BZÖ ĉe *derstandard.at*.
4. ↑  Gazetara konferenco pri la komplika situacio de la partio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Bündnis Zukunft Österreich en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la partio BZÖ. Arkivigite je 2005-04-07 per la retarkivo Wayback Machine germane
**Tutmonda Sindikato IndustriALL** (**IndustriALL Global Union**) estas tutmonda sindikata federacio, fondita Kopenhago la 19an de junio 2012.

IndustriALL Tutmonda Sindikato reprezentas ĉe la tutmonda nivelo pli ol 50 milionojn da laboristoj, kiuj estas membroj de 197 unuopaj sindikatoj en pli da ol 140 landoj, La laboristoj laboras en vario de industrioj, provizaj ĉenoj, minado, energio kaj fabrikaj sektoroj .

Prezidanto de industriALL estas Jörg Hofmann (IG Metall)  kaj Ĝenerala Sekretario Valter Sanches (CNM/CUT, Brazilo)

Historio
--------

En junio 2012, tri internaciaj sindikatfederacioj kunfandiĝis por formi industriALL:

* IMF (Internacia Federacio de Metallaboristoj)
* ICEM (Internacia Federacio de Sindikatoj de Kemiaj, Energio, Minaj kaj Ĝeneralaj Laboristoj)
* ITGLWF (Internacia Federacio de Tekstilaj, Vestaĵoj kaj Ledaj Laboristoj)

La sendependa eŭropa branĉo de industriALL estas la *industriALL Eŭropa Unio*.

Referencoj
----------

1. ↑  Burgmann, Verity.  (2016-04-14) *Globalization and Labour in the Twenty-First Century* (angle). Routledge, p. 123. ISBN 978-1-317-22783-0.

Eksteraj ligiloj
----------------

* IndustriALL Tutmonda Sindikata retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 835801
* VIAF: 258260909
 |
La **Lukaja Arkipelago**, aŭ pli malprecize **Bahama Arkipelago**, estas arkipelago kiu enhavas la insulojn de Bahamoj kaj Turkoj kaj Kajkoj. Tiu arkipelago estas en la okcidento de Atlantika Oceano, norde de Antiloj, oriente kaj sudoriente de Florido, kaj norde de ekvatoro.

William Keegan ekzemple asertas, ke la Bahama arkipelago inkludas la teritoriojn kaj de la Komonumo de Bahamoj kaj de Turkoj kaj Kajkoj, kaj aldonas: "Modernaj politikaj konsideroj aparte, la insuloj formas ununuran arkipelagon kun komunaj geologiaj, ekologiaj, kaj kulturaj radikoj." Ĉar la landoj de la Lukaja Arkipelago ne limas kun la Kariba Maro, ili estas teknike parto de Okcidentaj Indioj (specife de Britaj Okcidentaj Indioj) sed ne el Karibio. Ili estas, tamen, ofte grupigitaj kun la karibaj ŝtatoj por konvenado.

Proponita federacio
-------------------

La politikestroj de Bahamoj kaj Turkoj kaj Kajkoj studis la eblon formi federacion en 2010.

Ŝtatoj kaj teritorioj
---------------------

* Bahamoj
* Turkoj kaj Kajkoj (Unuiĝinta Reĝlando)

Vidu ankaŭ
----------

* Antiloj
* Karibio
* Listo de insuloj de Nordameriko
* Listo de insuloj en Karibio
* Okcidentaj Indioj

Notoj
-----

1. ↑  Keegan:20, 183
2. ↑  Tyson, Vivian. Bahamas wants federation talks with TCI Arkivigite je 2011-10-04 per la retarkivo Wayback Machine. *Turks and Caicos Sun*, 2010.

Referencoj
----------

* Keegan, William F. (1992) *The People Who Discovered Columbus: The Prehistory of the Bahamas.* University Press of Florida ISBN 0-8130-1137-X

Bibliografio
------------

* (October 1991) "Lucayan Toponyms", *Journal of the Bahamas Historical Society* **13**.  Alirita 8a Decembro 2013..

```
Arkivigite je 2013-12-12 per la retarkivo Wayback Machine
```

23° 44′ Nordo 75° 22′ Okcidento﻿ / ﻿23.74 °N, 75.37 °U﻿ / 23.74; -75.37 (mapo)
**Lotus 1-2-3** estas tabelkalkulilo de la firmao Lotus Software (nun filio de IBM). Ĝi estis tre populara kaj pligrandigis la sukceson de komputiloj individuaj en entreprenoj.

Lotus 1-2-3 estis lanĉita la 26-a de januaro 1983 kaj dum jaroj restis la ĉefa sterntabelo por la operaciumo MS-DOS. Ĉi tiun tabelkalkulilon oni povis programi uzante makroojn kaj estis provizita de aparta programo dediĉita al kreado de grafikaĵoj kaj histogramoj. Tamen, ĉi tiun grafikaĵilon oni ne povis lanĉi samtempe kun la tabelkalkulilo. La aperantaj menuoj estis alireblaj per ununura klavo, kiu iĝis rapide la programuzo. Lotus 1-2-3 uzis la grafikokartojn EGA, kaj poste VGA. La dosieroformato de Lotus 1-2-3 (*WKS* en la unuaj versioj, *WK1* poste) estis longtempe efektiva normo, ne nur por kalkuldosieroj, sed eĉ por rudimentaj datumbazoj.

En Usono, Lotus okazigis multajn procedurojn pro malobservo de kopirajto, ĉefe kontraŭ Borland (kies tabelkalkulilo Quattro Pro uzis la klavarmallongigojn de 1-2-3).

La alveno de Microsoft Windows sur la merkato de personaj komputiloj pligrandigis la sukceson de Microsoft Office kaj de Excel (rekta konkuranto de 1-2-3). Iom post iom la programaro Microsoft Office gajnis kontraŭ 1-2-3. Lotus Symphony, la sekvanto de 1-2-3 ne sukcesis. 1-2-3 estis adaptita por Vindozo kaj enmetita en la programaro Lotus SmartSuite.

Vidu ankaŭ
----------

* Lotus Software
* Lotus Notes

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lotus 1-2-3 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* ttt-ejo de Lotus Arkivigite je 2002-04-01 per la retarkivo Wayback Machine
**Logic Pro** estas programaro por produkti kaj prilabori sondosierojn. La programaro distingas inter du specoj de akustikaj trakoj, nome MIDI kaj Audio. Ekzistas la versioj Pro kaj Express, ĉi lasta distingiĝas de la versio Pro rilate la prezon kaj la amplekson de funkcioj.

La programaron evoluis ĝis versio n-o 6 la germana entrepreno Emagic, kiun jam en 2002 elaĉetis firmao Apple. Ĉi tiu haltigis tuj poste la pluevoluadon de Logic por Microsoft Windows. Ekde tiam Logic nur por Apple Macintosh riceveblas. La lasta versio disponebla por Windows estas 5.5.1. Dum kiam versio n-o 6 ankoraŭ portis la nomon Emagic, Logic estas oficiala produkto de Apple ekde versio n-o 7. Apple solidigis pli ol 20 diversajn Emagic-produktojn, i.a. ĉiujn instrumentojn kaj efekto-kromprogramojn, Waveburner Pro (CD Authoring Applikation), kaj *Pro Tools TDM support package* en unusolan produkton nome Logic Pro.

Literaturo
----------

* Martin Sitter: Logic Pro 7 und Logic Express 7. Das offizielle Handbuch für professionelle Audio-Bearbeitung und Produktion. Eldonejo Addison-Wesley, Munkeno, Boston 2005, ISBN 3-8273-2283-9
* Christian Baum, Manfred Lange: Logic 7 Lösungen von A - Z. Eldonejo Wizoo Publishing 2005, ISBN 978-3-934903-50-0

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Logic Pro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Apple "Logic Pro"
* Apple „Logic Express"
* Apple "Jam Packs"
* TweakHeadz Lab: The Birth of Logic
**Jean MARAIS** (naskiĝis la 11-an de decembro 1913, mortis la 8-an de novembro 1998) estis franca aktoro, verkisto kaj pentristo.

Li naskiĝis en Cherbourg, Francio, kie li elkreskis sen patro. Li ellernis al fotografia metio en ateliero de Laurent en Parizo. Krom tio li studis belarton en konservatorio.

En la jaro 1936 li komencis viziti aktorajn kursojn de Charles Dullin kaj li estis statisto en lia teatro Ateliero. En la jaroj 1933 – 1936 li kunlaboris kun filma reĝisoro Marcel L’Herbier.

Decida rompo de lia vivo kaj ankaŭ de lia arta kariero estis renkontiĝo en la jaro 1937 kun Jean Cocteau, kun kiu li tre intime interamikiĝis. Cocteau verkis por li ĉefrolojn (Reĝo Oidipo, Teruraj gepatroj, Kavaliroj de ronda tablo) kaj en siaj poetaj filmoj, al kiuj li verkis scenarion aŭ li reĝisoris mem ilin. Intertempe li sukcesis kiel tipo de romantika heroo, precipe en staturoj de noblaj kaj kuraĝaj amantoj en vico da kostumaj filmoj (ekz. Ruy Blas, Ĝibulo, Kapitano, Kapitano Fracasse, Grafo Monte Ĥristo, Fera masko).

Dank‘ al sia sporta korpstato li ne lasis sin en akciaj scenoj anstataŭigi de kaskaderoj. En la 60-aj jaroj de la lasta jarcento li vidigis sian komedian talenton en tri filmoj pri Fantomaso.

En la 50-aj jaroj li revenis al teatro kiel ano de *Comédie Française* kaj poste (ĝis 1997) li partoprenis ankaŭ en aliaj parizaj scenejoj, kie li prezentiĝis en klasika repertuaro.

Krom aktoreco li dediĉis sin ekde la junaĝo aktive al belarto (pentrado, pli malfrue ceramiko kaj skulptado) kaj al literatura agado. Li verkis rememorigajn librojn *Mes quatre vérités* (1957, Miaj kvar veroj), Okazintaĵojn de mia vivo kaj Fabelojn.

Li estas aŭtoro de unu baleto. En la jaro 1996 li estis ordonita de ordeno Honora Legio (*Légion d'Honneur*).

Filmoj
------

* *Le Capitaine Fracasse*, 1961
* *Le Masque de fer*, 1962
* *La porteuse de pain*, 1963

* Kategorio Jean Marais en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 50274
* GND: 118577433
* LCCN: n85070648
* VIAF: 2473919
* ISNI: 0000 0001 2095 4571
* SUDOC: 028151496
* BNF: 11914354s
* MBA: d02922ff-252c-4249-a726-753ffa078048
* NLA: 35327040
* NDL: 00448772
* BIBSYS: 90378648
* RKD: 309720
* NKC: jn19990005380
* BNE: XX1539330
 |
**Lubián** [luBJAN] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio, proksime al tiu kaj apude al la Provinco Oŭrenso, Galegio. Ĝi estas unu el malmultaj dulingvaj loĝlokoj de la provinco Zamoro, ĉar oni parolas kaj la hispanan kaj dialekton de la galega lingvo, ĉefe mikse.

La nomo *Lubián* estas etimologie eble deriva el lupo, kio estas tradicia loĝanto de la areo. Proksime estas vizitinda lupokaptejo nome Cortello dos Lobos (lupokorteto).

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aciberos, Chanos, Hedroso, Las Hedradas, Lubián kaj Padornelo, okupas totalan areon de 94,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 306 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 142 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Porto A Mezquita (Provinco Oŭrenso), Requejo kaj Hermisende.

Estas arkeologia loko de forika domaro de la 3-a jarcento a.K. Laŭ legendo la nuntempa loĝloko apartenis al la Templanoj.

Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado (mozaraba Jakoba Vojo, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754827
 |
Noa oferbuĉas al Dio sur altaro, (Gerard Hoet, 1728)
La  **brulofero**  (aŭ ankaŭ "holokaŭsto") religia estis bestofera ceremonio praktikita, antikvepoke, aparte ĉe grekoj kaj judoj, dum kiuj la besto estis tute bruligita.

Etimologio
----------

La vorto "holokaŭsto" (brulofero) devenas el la greka *olokautosis* (*ὁλοκαύτωσις*, el 'ὅλος" (= tuta) kaj "καυστός" (= bruligita)), ĉeesta en la Septuaginto, kaj sinsekve tradukita per *holocaustum* en la Vulgato.

Greka ritaro
------------

La *holokautein* (ὁλοκαυτεῖν) estis unu el la du precipaj ritoj, en kiuj la viktimo estis tute detruita kaj bruligita, male ol en la *thyesthai* (θύεσθαι), kiu estis celebrita kiel samtablana ofero, per kunpartigi manĝon kun la Dio kaj kun la kredkompanuloj. En tiu lasta kazo, la manĝeblaj eroj de la oferita besto estis rostitaj kaj konsumitaj por la celebro, dum la eroj nemaĝeblaj estis bruligitaj sur la altaro por eniri la simpation de la Dio, La celebranto, por ne kontaktiĝi kun la oferanto, ne partoprenis en la bankedo. Kutime oni preferis oferi malsovaĝajn bestojn, taksatajn pli proksimajn al la sankteco de la vivo, krom utilaj al hejma ekonomio.

Unu el unuaj holokaŭstoj, pri kiu oni konas mencion estas tiu de Ksenofono, kiu buĉoferis porkojn por Zeŭzo Meilikia.

Juda ritaro
-----------

Altaro de la incenso.
" Kaj diru al ili: Jen estas la fajrofero, kiun vi devas alportadi al la Eternulo: ŝafidojn jaraĝajn sendifektajn po du en ĉiu tago, kiel konstantan brulofero". (Nombroj 28,3).

Kiam la Hebrea Biblio estis tradukita al la greka lingvo, kiel en la Septuaginto, la tradukantoj uzis grekan terminon "holokaŭto" (hebree עלה, `olah, el la verbo "ascendigi") por traduki la hebrean terminon "ofero bruligenda". Temas, ĉi-kaze, pri biblia besta brulofero, kies tuta korpo estas komplete konsumita per la fajro. Tradicie, tiu rito estis estigita de Moseo. Ĝi antaŭvidis ke de la brulaĵo nenio manĝebla restu. Ĝi estis konsiderata la plej korekta formo de ofero.

La oferota besto estis prenita inter la plej perfektaj laŭ vidpunkte de la religiaj normoj, ofte la ŝafidoj, aŭ ĉiukaze la novnaskitoj de la bestaro: ĝi devis esti perfekte sana kaj senmakula. Metita nordflanke de la altaro, ĝi estis gorĝotranĉita kaj mortigita de la oferdonanto aŭ de la pastro. La sango, kolektita de la celebrantoj, estis disŝutita ĉirkaŭ la altaro. Se la besto ne estis birdo, la korpo de la besto estis senfelegita kaj la felo allasita al la pastro; la rito konkludiĝis per la kompleta kremacio de la skeleto dum kiu la fumo supreniris al la ĉielo kie "Javeo" povis flari la parfumon.

Notoj
-----

1. ↑  Treccani" voĉo Olocausto.
2. ↑  Sed hodiaŭ tiu ritaro estas taksata leĝo de laposte epoko.
3. ↑  Pro antonomazio la termino "holokaŭsto" povas referenci al la genocido de la eŭropaj judoj, preskaŭ sukcese provita nazioj.

Bibliografio
------------

* Jane Harrison, Prolegomena to the study of Greek Religion, Princeton University Press, 1991, ISBN 0-691-01514-7.
	+ Katolikaj enciklopedioj: olocausto
* Enciclopedia\_Cattolica
* Cathopedia
* Catholic\_Encyclopedia

Vidu ankaŭ
----------

* Oferado
* Besta ofero
* Homa ofero
* Korban olah
**Longitudo** difinas la angulon de arko de la ekvatoro, entenata inter la meridiano de iu ajn loko kaj alia meridiano elektita kiel referenca meridiano.

**Longitudo** estas valoro de orienta kaj okcidenta angulo, laŭ direkto de pli mallonga vojo al la objekto de la nula meridiano. Nombra valoro de longitudo (en gradoj) estas inter 0° kaj 180°. Okcidenta longitudo estas mallonge priskribata per litero U, la orienta estas mallonge priskribata per litero E.

---

Pri astronomio, longitudo estas angulo inter la meridiano de astro kaj la meridiano, kiu trapasas la printempan ekvinoksan punkton.

---

En matematiko, pri punkto M en tridimensia reela eŭklida afina spaco provizita per orta ununorma koordinata sistemo (O, i, j, k)) estas polusa angulo de la orta projekciaĵo de M sur la ebeno difinita de (O, i, j): la longitudo estas la dua koordinato en la sfera koordinata sistemo.

* 
*

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Geografio |

* Grenviĉa meridiano
* Latitudo
* Sekstanto
* Horzono
* Listoj de objektoj laŭ longitudo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Longitudo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2006-07-05 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Arkivigite je 2004-12-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2008-05-19 per la retarkivo Wayback Machine
**Lucio Pedanio Sekundo**, latine *Lucius Pedanius Secundus* (m. 61 p.K.) — Romia senatano de la 1ª jc. En la jaro 43ª p.K. sub Klaŭdio, li estis vickonsulo (de marto ĝis julio).

En la jaro 56ª Nerono nomumis lin urbestro (prefekto) de Romo.

En la jaro 56ª Pedanion pikmortigis lia sklavo. Pri la kaŭzo ne certis eĉ la samtempuloj; probable Pedanio forprenis la monon, kiun la sklavo kolektis por sin elaĉeti (laŭ la romia juro, ĉio posedata de sklavo apartenis al lia mastro; tamen la kutimo estis, ke post elpago de mono sklavo akiris liberon).

Laŭ romia leĝo, okaze de mortigo de romiano fare de ties sklavo ĉiuj sklavoj kiuj estis sub la sama tegmento kun la mortigito aŭ akompanis lin aliloke estis torturendaj kaj ekzekutendaj. La murdinto de Pedanio estis konata, la senkulpeco de la ceteraj 400 sklavoj (de ambaŭ seksoj, ekde la infanoj ĝis la maljunuloj) estis evidenta; la maljusteco de la laŭleĝa puno frapis la publikan opinion — kaj tamen la leĝo iĝis plenumita. (Tacito, «Analoj», 14:42–45)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 601458
* GND: 1050783298
* VIAF: 308694856
 |
La **longorela saltomuso** (*Euchoreutes naso*) estas ronĝulo el familio de saltomusedoj (Dipodidae).

Karakterizaĵoj
--------------

Longorela saltomuso atingi korpolongon de 7-9 cm, al kio devas aldoni 15-16 centimetrojn de longa vosto. Ties felo estas kolorita je la supro flavece aŭ rozkolore, je la subo blanke. La longa vosto estas kovrita sur ĝia tuta longo kun mallongaj haroj, nur ĉe la pinto estas nigra-blanka kvasto. Kiel plimulton de la saltomusoj, ilin karakterizas longaj malantaŭaj kruroj, ebligante saltetan moviĝon. Inter la piedfingroj estas malgrandaj viloj, kiuj malhelpas ĝin enprofundiĝi en la sablon. Nom-donita trajto estas la grandaj oreloj - la plej granda el ĉiuj saltomusoj - estas je trione pli longa ol la kapo. Tiaj grandaj oreloj ofte karakterizas deserto-vivantajn bestojn, ĉi kiuj tio servas por malvarmigo.

Disvastiĝo kaj vivejo
---------------------

La teritorio de tiu saltomuso etendiĝas sur suda Mongolio kaj la ĉina Ŝinĝango, kie interalie en la Taklamakan-dezerto kaj en diversaj montaj areoj en nordo de tiu provinco. Ilia vivejo estas dezertoj kaj duon-dezertoj, ofte kovrita per sablo; Ili kelkfoje ankaŭ vivas en stepaj kaj montaj regionoj.

Konduto
-------

Oni scias tre malmulte pri kutimoj de ĉi tiu besto. Oni supozas, ke ili plejparte - kiel aliaj saltomusoj – nokte aktivaj kaj dumtage retiriĝas en mem-fositajn tunelojn kaj nestotruojn sub la tero. Iuj saltomusoj vintrodormas, ĉu tio validas ankaŭ por la longa-orela saltomuso, tio ne estas nekonata.

La nutrado de tiuj bestoj probable konsistas parte el insektoj, kiujn ili povas kapti eĉ per rapidaj, altaj saltoj. Iuj el ili estas ankaŭ verŝajna manĝas partojn de la plantoj.

Pri lia reprodukto nenio estas konata.

Danĝerigo
---------

Pro la homa ĝenado en ties habitato, IUCN en 1996 klasifikis la specion kiel endanĝerigitan. En 2008, ĝi estis en re-pritakso klasifikita al „nekritika" pro la vasta divastiĝo kaj granda populacio.

* Kategorio Longorela saltomuso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Longorela saltomuso en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Pri la komunumo
---------------

**Liedertswil** (en la alemana lingvo ankaŭ **Tschoppehof** laŭ bienposedanto el la 16-a jarcento) estas komunumo en la distrikto Waldenburg en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 154 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Kun 154 loĝantoj kaj areo de 1,94 km² Liedertwil estas la plej malgranda komunumo de la distrikto kaj post Kilchberg la dua plej malgranda de la tuta kantono. La vilaĝo situas ĉe la bordo de la rivereto *Weigistbach*, flanka rivereto de la rivero Frenke, al kiu ĝi alfluas en Waldenburg.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Liedertswil limas en nordo al Titterten, en oriento al Oberdorf, en sudo al Waldenburg, kaj en okcidento al Reigoldswil.

Trafiko
-------

La komunumo Liedertswil situas flanke de la trafikvojoj. Al la publika trafikreto ĝi estas konektita per la buslinio 91 kun Reigoldswil kaj dum la ĉefaj trafikhoroj ankaŭ kun la stacidomo de Waldenburg.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Liedertswil datiĝas el la jaro 1194 kiel *Liedirwilre*.

Kiel parto de la Baronejo Waldenburg la vilaĝo fariĝis en la jaro 1366 posedaĵo de la episkopo de Bazelo kaj estis vendita en la jaro 1400 al la urbo Bazelo. En la jaro 1471 la Monaĥejo Schöntal akiris la *Bienon de Lieterswyler* kontraŭ jara interezo de 2 guldenoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Liedertswil

* Kategorio Liedertswil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Bildoj
------

* Vilaĝocentro de Liedertswil, dekstre la naskiĝdomo de Jakob DegenVilaĝocentro de Liedertswil, dekstre la naskiĝdomo de Jakob Degen
* Komunuma domoKomunuma domo
* Restoracio TschoppenhofRestoracio Tschoppenhof
* ĈefstratoĈefstrato
* Loĝdomo en la vilaĝocentroLoĝdomo en la vilaĝocentro

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Waldenburg |
| --- |
| WaldenburgWaldenburgArboldswil  •  Bennwil  •  Bretzwil  •  Diegten  •  Eptingen  •  Hölstein  •  Lampenberg  •  Langenbruck  •  Lauwil  •  Liedertswil  •  Niederdorf  •  Oberdorf  •  Reigoldswil  •  Titterten  •  **Waldenburg** | Waldenburg |

 |
La **Loĝistika komandejo de Bundeswehr** (mallongigo: *LogKdo Bw*) estas nove kreita oficejo de la armea bazo de Bundeswehr kun sidejo en Erfurto, Germanujo, ĉe Löberfeld-kazerno.

Ĝi responsas por la gvidado kaj stirado de ĉiuj ajn loĝistikaĵoj de la germana armeo. Krome la bazo pretigas speciale trejnitajn truperojn loĝistikajn por diversaj engaĝiĝoj. La centro edkeĵoris de la 15-a de januaro 2013.

Detaloj
-------

Sub la komandanton metitis ĝis nun ĉ. 15.000 kunlaborantoj, do preskaŭ triono de la tuta nacia personaro loĝistika. Sekve la komandanto gvidos ĉ. saman kvanton da armeanoj kiom servas ĉe la FRG-mararmeo.

Apartenas al la LogKdo Bw ankaŭ la centra veturildistribuejo (*Zentrale Militärkraftfahrtstelle - ZMK*) de Mönchengladbach|Mönchengladbach-Rheindahlen]].

La LogKdo Bw gvidas la tutan loĝikstikistaron de la *Streitkräftebasis (SKB)*, nome:

* 6 loĝistikajn batalionojn
* 1 specialan pionirbatalionon
* Wappen LogZBw la loĝistikan centron de la Bundeswehr (LogZBw)
* Wappen LogSBw la loĝistikan lernejon de la Bundeswehr (LogSBw)

Krome transpreniĝis taskoj de la likvidita loĝistika oficejo de Sankt Augustin.

Stabo komandeja estrata de kolonelo, konsistas el kvar sekcioj (kiujn po unu kolono/kapitano mararmea estras):

* Meto en la batalon
* Direktdado
* Manaĝerado de loĝistikaj datumoj/fundamentaĵoj
* Militaraj veturiloj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pri la nova orientigo de Bundeswehr, 20-a de septembro 2011. Arkivigite je 2011-10-31 per la retarkivo Wayback Machine
* Nova koncepto krei bazojn, 26-a de oktobro 2011.
* Gazetara kaj informadcentro, 2012.
Pri la komunumo
---------------

**Lupsingen** estas komunumo en la distrikto Liestal en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1332 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Lupsingen situas en plata kaldrono de flanka valo de la Orisvalo proksimume 3 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Liestal.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Lupsingen limas en nordoriento al la komunumo Seltisberg, en oriento al Bubendorf, en sudo al Ziefen kaj Seewen (Kantono Soloturno), en okcidento al Büren (Kantono Soloturno), kaj en nordo al Nuglar-Sankt-Pantaleon (Kantono Soloturno).

Trafiko
-------

Lupsingen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika trafikreto ĝi estas konektita per poŝtaŭtolinio al Büren kaj Liestal.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Lupsingen datiĝas el la jaro 1194 kiel *Lubesingin*.

En mezepoko Lupsingen apartenis al la Senjorujo Waldenburg. En la jaro 1366 la vilaĝo fariĝis posedaĵo de la episkopo de Bazelo kaj estis en la jaro 1400 kun la tuta voktejo Waldenburg transigita al la urbo Bazelo. Pro ĝia lima situo al Kantono Soloturno la vilaĝo dum la Sankt-Jakoba Milito je la 27-a de decembro 1448 estis rabbruligita. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Lupsingen estis transigita al la distrikto Liestal, kies parto ĝi restis ankaŭ post la fondiĝo de la nova Kantono Bazelo Kampara. Dum la luktoj okaze de la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1832 la vilaĝanoj de Lupsingen batalis flanke de la urbo Bazelo, tamen la komunumo poste estis atribuita al la kampara duonkantono.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Lupsingen
* Lupsingen en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Lupsingen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Liestal |
| --- |
| LiestalLiestalArisdorf  •  Augst  •  Bubendorf  •  Frenkendorf  •  Füllinsdorf  •  Giebenach  •  Hersberg  •  Lausen  •  **Liestal**  •  Lupsingen  •  Pratteln  •  Ramlinsburg  •  Seltisberg  •  Ziefen | Liestal |

 |
**Lucena de Jalón** [luZEna deĥaLON] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Valdejalón kies ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina, en la centro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Lucena de Jalón estas municipa teritorio en la centro de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas norde de Calatorao kaj sude de Épila. Ĝi estas sur la valo de la rivero Jalón.

La loĝloko Lucena de Jalón mem estas je 47 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 324 msm en la Iberia Sistemo. Ĝi estas alirebla laŭ la aŭtoŝoseo A-2 el apuda La Almunia de Doña Godina sudokcidente kaj el Zaragozo nordoriente; krome la plej proksima ŝoseo A-122 apude norden kondukas al Épila norde kaj al Calatorao sude.

Historio
--------

Enirejo.
Araboj kreis reton por irigacio, kaj la urban planadon. Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. La loĝantaro estis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo.

En mezepoko estis kastelo en Lucena pro defendoneceso, kiu estis de Hospitalanoj, kaj poste de diversaj senjoroj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Lucena de Jalón oni malaltiĝis ĝis 227 loĝantoj.

Ekonomio
--------

La ekonomio estas bazata sur agrikulturo de irigacio, nome de fruktarboj —pomarboj, pirarboj, persikarboj, prunarboj, ĉerizarboj kaj abrikotarboj—, maizo kaj legomoj. Inter pluvkultivoj hegemonias cerealoj kaj vitejoj por vinproduktado.

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe ĉerizoj), kaj brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ malgranda industrio, natura, kultura kaj rura turismo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lucena de Jalón en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Lucena de Jalón en Valdejalón (el Retarkivo 20111023163251)
* LEDESMA Arkivigite je 2016-09-06 per la retarkivo Wayback Machine
* UBIETO ARTUR
* MADOZ
* Kultura vojo "La alameda del conde": trairado tra Salillas de Jalón, Lucena de Jalón kaj Berbedel


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803997
 |
**Luado** estas la uzo de varoj, kiuj apartenas al alia persono kontraŭ pago. La pagita kvanto ankaŭ nomiĝas lupago.

Se varoj de alia persono estas uzataj senpage (sen kompenso), tiam ĉi tio estas nomata prunto.

Mono ankaŭ povas esti luita, sed ĝi neniam nomiĝas tiel. Mono ĉiam estas referita kiel pruntepreno, sendepende de ĉu kotizo (interezo) estas pagita aŭ ne.

Lukontrakto povas esti por nedifinita periodo, ekzemple dum luado de domo, aŭ por kelkaj horoj aŭ tagoj, ekzemple dum luado de biciklo aŭ aŭtomobilo.

La plej fama objekto, kiu estas konstante luita, estas domo aŭ komerca konstruaĵo: multaj homoj loĝas aŭ laboras en luita konstruaĵo. La avantaĝoj de luado por la luanto inkluzivas ne devi pagi la grandan kvanton por la aĉeto, kaj ke la luiganto zorgas pri bontenado de la posedaĵo.

Aliaj varoj, kiuj estas ofte luitaj, estas telefona ekipaĵo (tradicia), kabloriceviloj, elektro- kaj gasmezuriloj. Ĉi tiuj aĵoj ofte estas novaj (aŭ en novkondiĉo), kio ne povas esti dirita pri luita domo. Se la abono estas nuligita, la luiganto ofte ne klopodas por rericevi la luitajn objektojn.

Veturiloj ankaŭ estas ofte luitaj, kio ofte postulas deponaĵon aŭ garantiaĵon esti pagita. Ĉi tio estas por certigi, ke la luitaj varoj estas ja resenditaj kaj por povi pagi por ajna damaĝo. Luado de veturiloj por komercaj celoj ankaŭ estas ofte referita kiel lizingo, la diferenco inter luado kaj lizingo rilatas al la imposto.

Vidu ankaŭ
----------

* Fruktuzo
* Lizingo

* Kategorio Luado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Charles LUCIANO** (naskiĝis **Salvatore LUCANIA** la 24-an de novembro 1897, mortis la 26-an de januaro 1962), pli bone konata kiel "**Lucky Luciano**", estis influa ital-devena gangstero, krima genio kaj krim-estro, kiu laboris plejparte en Usono. Luciano estas konsiderata kiel la patro de la moderna organizita krimo en Usono pro sia establo de la unua Mafia Komisiono. Li estis ankaŭ la unua oficiala estro de la moderna Genovesa krimfamilio. Li estis, kune kun siaj asociitoj, instrumenta en la evoluado de la Nacia Krima Sindikato.

Luciano estis procesita kaj sukcese kondamnita pro deviga prostituado en 1936 post jaroj da enketado fare de la Distrikta Advokato Thomas E. Dewey. Li estis kondamnita al tridek-jara prizona daŭro, sed dum la dua mondmilito, interkonsento estis farita kun la Departemento de la Mararmeo per lia asociito Meyer Lansky por protekti la havenojn de Nov-Jorko kontraŭ aksaj U-boatoj. Dewey preskaŭ malzorgis fari sian parton de la interkonsento, kaj monatoj estis bezonataj por fine veni al solvo por liberigi Lucianon. Li estis deportita por vivi libere ekster Usono.

Referencoj
----------

1. ↑  Lucky Luciano | American crime boss | Britannica.com
2. ↑   Say How: I, J, K, L (Februaro 2011).
3. ↑   Lucania. Arkivita el la originalo je 2020-09-10. Alirita 2019-06-23.

* Kategorio Lucky Luciano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 648273
* GND: 118574752
* LCCN: n79049596
* VIAF: 30813198
* ISNI: 0000 0001 1615 1098
* SUDOC: 077305000
* BNF: 16601582t
* BIBSYS: 8056253
 |
**Lucfalva** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Nógrád, en subregiono de Bátonyterenye.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 14 km²
* Koordinatoj: 48° 01′ 53″ N 19° 41′ 13″ O﻿ / ﻿48.03139 °N, 19.68694 °O﻿ / 48.03139; 19.68694 (mapo)Koordinatoj: 48° 01′ 53″ N 19° 41′ 13″ O﻿ / ﻿48.03139 °N, 19.68694 °O﻿ / 48.03139; 19.68694 (mapo)
* Loĝantaro: 640
* Poŝtkodo: 3129
* Telefonprefikso: 32

Situo
-----

Lucfalva situas en valo sur deklivoj, fine de sakovojo. Bátonyterenye kaj Salgótarján troviĝas 14, Pásztó 15, Szécsény 17 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo el la 13-a jarcento en formo *"Lucin"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* luterana baroka preĝejo kun aparta sonorilostablo
* baptista preĝejo
* muzeeto pri la vilaĝo
* monumento pri falintoj dum la 1-a mondmilito de 1924

* Kategorio Lucfalva en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Estas ankaŭ Loĥo.*
Unikaj keloj en Věžnička, la tn. loĥoj. Du keloj enprofundigitaj en deklivo, kies rondigitan tegmenton kovras herbo, meze de la antaŭa flanko de la keloj estas lignaj pordoj. Ĉirkaŭ troviĝas herba kreskaĵo, en maldekstra supra angulo estas videbla parto de tegmento de loĝdomo.
Grejsaj loĥoj ĉe Miroslav
**Loĥo** (el la germana *Loch*, "truo") estas mezepoka kelaro, profundigita ekzemple en roko aŭ en sabloŝtona masivuo. Tiuj ĉi kelaroj servis kiel kaŝejoj, sed ankaŭ kiel provizejoj de nutraĵoj, ĉar ĉi tie estis malvarme kaj daŭra temperaturo.

Ekzemplo de mezepoka loĥo estas kelaro en gotika parto de kastelo Rataje nad Sázavou, kie troviĝas Muzeo de meza Posázaví. Estas ĉi tie bone videblaj hakitaj niĉoj en muro, spuroj post traboj, pordoj, aerumŝakto, ĉio pruvanta ekzistadon de verŝajne mezepoka provizejo.

Suda Moravio povas fanfaroni precipe de grejsaj loĥoj, konstruitaj unue pro kaŭzo de minado de sablo kaj poste uzataj ankaŭ kiel kelaro.

Vidu ankaŭ
----------

* Věžnička
**Dindigul** (tamile திண்டுக்கல்; mallonge Dgl) estas urbego en suda Barato en subŝtato Tamilnado en la samnoma Distrikto Dindigul, kies sidejo ĝi estas. La loknomo venis de tamilaj vortoj "kuseno" kaj "roko" kaj rilatas al la nuda monteto situanta proksime. 

Panoramo en Dindigul

Geografio
---------

Dindigul situas sur montetaro en averaĝa alteco de 265 metrojn. Maduraj troviĝas 51, Karur 67, Tiruĉirapali 91, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 386, Mumbajo 1106, Kolkato 1750, tutlanda ĉefurbo Delhio 2033 kilometrojn (aere) .

Demografio
----------

En 2021 Dindigul havis 396 000 da loĝantoj. En la 1960-aj jaroj Dindigul atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

Templo en la fortikaĵo

Historio
--------

Ekde la 1-a jarcento antaŭ Kristo Dindigul apartenis al la ĉola dinastio. En la 14-a jarcento Suda Hindio estis invadita fare de la Delhia Sultanlando. En 1602 oni konstruis fortikaĵon. En 1742 maharaĝo de Majsuro ekregis ĉi tie. En 1783 la brita armeo invadis Dindigul. En 1798 la britoj fortigis la fortikaĵon per kanonoj kaj konstruis gardoturojn en ĉiuj anguloj. La brita regado daŭris ĝis 1947.

Ekonomio
--------

Dindigul estis grava centro de produktado de cigaroj dum la britaj tempoj. Favorata cigaro Winston Churchill nomita Churut aŭ "Lumo de Azio" estis produktita en Dindigul. La urbego ankaŭ estas unu el la plej elstaraj ledproduktantoj kaj provizantoj en la ŝtato. La pezindustria sektoro produktas kluzinstalaĵojn kaj kirasŝrankojn. Tamen la agrikulturo daŭre estas la ĉefokupo de la loĝantoj, sed silko- kaj tekstilprilaboroj same estas oftaj.

Religio kaj lingvoj
-------------------

Moskeo en Dindigul
Katolika lernejo kun horloĝa turo
La ĉefa religio en Dindigul estas hinduismo (69.11%), poste kristanoj (16.59%) kaj islamo (14.17%). La tamila estas la ĉeflingvo parolita en la grandurbo, sed la uzo de la angla estas relative ofta; La angla estas la instrulingvo en la plej multaj instruejoj kaj oficoj en la serva sektoro.

Eduko
-----

Dindigul estas hejmo de sola universitato.

Trafiko
-------

Dindigul estas ligita voje kaj fervoje al la subŝtataj areoj. Enurbe aŭtobusoj trafikas, ankaŭ privataj busetoj. La stacidomo estis establita en 1875, kiam la fervojlinio estis konstruita. La plej proksima loka kaj eksterlanda flughaveno funkcias en Maduraj.

Klimato
-------

Jare pluvas en Dindigul averaĝe 812 mm, ofte la musonoj portas pluvojn.

Vidindaĵoj
----------

Kirko
* pluraj preĝejoj (temploj, moskeoj, kirkoj)
* fortikaĵo
* komence rezervita arbaro

Fontoj
------

* WikiTrans

* LernejoLernejo


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
**Lubnja,** ukraine **Лубня,** hungare **Kiesvölgy** [kieŝvoldj] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Velikij Bereznij.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 49° 01′ 33″ N 22° 43′ 17″ O﻿ / ﻿49.02583 °N, 22.72139 °O﻿ / 49.02583; 22.72139 (mapo)Koordinatoj: 49° 01′ 33″ N 22° 43′ 17″ O﻿ / ﻿49.02583 °N, 22.72139 °O﻿ / 49.02583; 22.72139 (mapo)
* Areo: 13 km²
* Alto super marnivelo: 520 m
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 89013
* Telefonprefikso: 3135

Situo
-----

Lubnja situas laŭ rojo, fine de sakovojo. Stavne (kun stacidomo) troviĝas je 5, Velikij Bereznij je 34, Uĵhorodo je 76 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1631 en formo *"Lubnya"*. En 1904 pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungaran loknomon. En 1910 vivis en Kiesvölgy 289 loĝantoj, (260 rutenoj, 28 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Lubnja/Kiesvölgy. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejo omaĝe al Elija de 1991
* parto de Nacia parko de 1999

* Kategorio Lubnja en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lord Voldemort** estas rolulo kaj la ĉefa antagonisto/fiulo de la serio *Harry Potter* verkita de J. K. Rowling. Li estas unu el la plej fortaj magiistoj de sia tempo, kiu preskaŭ sukcesis atingi senmortecon kaj timigas la tutan magian mondon.

Biografio
---------

La patrino de Lord Voldemort, kiu donis al li la nomon Tom Marvolo Riddle, venas de la familioj de Peverell kaj Slytherin, kaj lia patro estis muglo, do Voldemort mem ne estas pursanga magiisto. Li kreskis en orfejo ĝis sia 11-jariĝo, kiam Albus Dumbledore, forta magiisto kaj instruisto de Hogwarts, venis por rakonti al la knabo pri liaj magiaj fortoj kaj inviti lin studi en la lernejo. Tom jam de sia infaneco eksperimentis per magio sen konscii pri tio: li translokigis objektojn, manipulis bestojn kaj povis organizi problemojn por aliaj orfejanoj, kiujn li ne ŝatis. En Hogwarts li iĝis la plej bona studento, strebante lerni laŭeble plej multe, sed li ankaŭ kaŭzis problemojn: li malfermis la Ĉambron de Sekretoj kaj liberigis Baziliskon por mortigi nepursangajn studentojn, kaj kulpigis pri tio Hagrid, studenton de la tria jaro, kies pasio estis magiaj bestoj kaj kiu estis rezulte eksigita de la lernejo. Li ankaŭ kolektis grupon de samideanoj, kiuj poste iĝis Mortmanĝantoj (*angle* *Death Eaters*) kaj helpis al li pri liaj krimoj. En lernejo li kreis sian novan nomon, Voldemort, por eviti ĉiun asocion kun sia nemagia patro. Tom aparte interesiĝis pri nigra magio kaj posedis multajn nekutimajn kapablojn: li povis praktiki kelkajn tipojn de magio sen specialaj iloj, paroli kun serpentoj kaj finfine li sukcesis disdividi sian animojn je kelkaj pecoj por kasi ilin kaj igi laŭvorte senmorteca.
Sur la pinto de siaj gloro kaj povo Voldemort aŭdas antaŭdiraĵon, ke naskiĝos knabo, kiu povos kreskinte mortigi lin. Li divenis, ke tiu knabo verŝajne estas la filo de James kaj Lily Potter, Harry, kaj mortigas liajn gepatrojn, sed kiam li provas mortigi Harry, lia magio turniĝis kontraŭ li mem, kaj li perdis sian korpon por dek jaroj. Li kaŝiĝis en albanaj arbaroj, kie li trovis sian helponton, Quirinus Quirrel, kiu poste iĝos profesoro de Hogwarts kaj permesos al Voldemort uzi sian korpon por trovi la Ŝtonon de Saĝuloj. Lin malhelpis dekunujara Harry, sed en la sekvaj sep jaroj li faras kelkajn provojn regajni sian povon en la magia mondo.

* Kategorio Lord Voldemort en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Billabong International Limited** estas aŭstralia komerca firmao kiu temigas la produktadon de vestaĵo taŭga por aŭ rilata al surfado, kaj estas konsiderita la plej granda produktanto en la kampo. Ilia emblemo aspektas kiel du ondoj.

La firmao estis fondita en 1973 fare de la fratoj Gordon kaj Rene Marchant en Gold Coast, Kvinslando, Aŭstralio kaj unue produktis vestaĵojn adaptitajn al surfado. En decembro 2007, la firmao estis aĉetita fare de Dan Wiggins por 1.5 miliardoj da aŭstraliaj dolaroj.

Nuntempe Billabong produktas ne nur surfadan ekipaĵon sed ankaŭ vestaĵojn kaj ĝeneralajn rilatajn produktojn, aŭ tiujn adaptitajn aŭ rilatajn al montogrimpado, rultabulado kaj aliaj ekstremaj sportoj. Billabong surmerkatigas siajn produktojn per distribuistoj aŭ koncesiuloj en multaj landoj tra la mondo. 

En 2018, la kompanio estis aĉetita de Boardriders, kiu posedas la konkurantan markon Quiksilver post kiam la lasta trafis financajn malfacilaĵojn.

La nomo de la firmao estas derivita de simila vorto en unu el la lingvoj de la Indiĝenaj aŭstralianoj kiu signifas "rojo". La vorto billabong aperas en la popolkanto *Waltzing Matilda* kaj signifas meandran lagon.

Strategio
---------

Butiko en Glasshoughton, Okcidenta Jorkŝiro, Anglio
Billabong komencis kiel malgranda tajloro produktanta nur surfajn pantalonojn, kaj poste evoluis en potencon de bunta surfa ilaro kaj modo por knaboj kaj knabinoj, reflektante la aŭstralian surfadan vivstilon kaj kulturon. Nuntempe, la produktoj de la firmao estas venditaj en pli ol 65 landoj en la mondo, kun la plej fortaj merkatoj estas Usono, Aŭstralio, Eŭropo, Sud-Afriko, Brazilo kaj Japanio.

La merkatan koncepton de la firmao ekde sia establado estas kontribui kaj gvidi en siaj agadoj por promocii la kampon de surfado kaj glitkurado ĉie kie ĝi funkcias, interalie per sponsorado por gravaj konkursoj kaj eventoj kaj konsekvenca subteno de elstaraj surfantoj kaj glitkurantoj .

Krome, la agadoj de la firmao inkluzivas daŭrajn projektojn kaj kunlaborojn kun la civilsociaj asocioj, kun la celo protekti la strandojn kaj plifortigi konscion pri la protekto de la medio.

Referencoj
----------

1. ↑   billabong. *Dictionary.com*. Dictionary.com, LLC (2013). Alirita 10 April 2013.
2. ↑   Home. *Billabong*. Billabong (23 August 2013). Alirita 25 August 2013.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 836115
* VIAF: 2319149068443065730000
 |
Detalvido el la mapo pri la Atlantika Oceano el la atlaso Miller
**Lopo HOMEM** (16-a jarcento) estis portugala kartografo kaj kosmografo.

Biografio
---------

Ne estas sciate, kiam kaj kie Homem naskiĝis. Preskaŭ certe li naskiĝis fine de la 15-a jarcento, ĉar en 1517 li ricevis de Emanuelo la 1-a la privilegion produkti kaj ripari la kompasajn nadlojn de ĉiuj ŝipoj. Aliaj personoj farantaj tiun laboron devis pagi al Homem 20 *cruzados*. La privilegio estis renovigita en 1524 de Johano la 3-a.

En 1524 li estis ano de la komisiono Badajoz-Elvas, komisiita de la reĝoj portugala kaj hispana por marki la limojn de mar-veturado inter la du landoj.

En 1531 li ricevis dumvivan renton de 20.000 *real-oj*, kiu en 1532 estis altigita je pliaj 5.000.

Diogo Homem, filo de Lopo Homem, same estis kartografo.

Verkoj
------

Lia unua konata verko estas astronomia mapo, verŝajne el 1519, retrovita en Londono en 1930. Plia stelmapo lia el 1554 ekzistas en Florenco. La nacia biblioteko de Lisbono posedas marmapon, kiun Armando Cortesão atribuis al Homem. Tre konata estas lia kontribuo al la atlaso Miller (1519–1521), kiun li faris kune kun Pedro Reinel kaj Jorge Reinel.

* Kategorio Lopo Homem en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269591
* GND: 121702685
* LCCN: no2003002364
* VIAF: 39368739
* ISNI: 0000 0001 1056 9821
* BNF: 108257948
 |
**Arjaj Nacioj** (angle *Aryan Nations*) estas armita grupo de ekstrema dekstro, supremaciisma blankula kristana fundamentisma de Usono. Ĝiaj perfortaj agoj centriĝas en viktimoj kiuj estas konsideritaj "rase subaj" (nigruloj, judoj, ktp.) aŭ kun konduto konsiderita kontraŭa al la kristana moralo (gejaj, dungitoj de klinikoj kie oni abortigas, ktp.). Sekvante la doktrinaro de la Kristana Identeco, ĝiaj sekvantoj konsideriĝas arjoj kaj posteuloj de la unuaj enmigrintaj puritanoj alvenintaj de Anglio. Ĝi inaŭguris tajdon de novnaziismo en la lando dum la 1970-aj jaroj, kaj estis deklarita terorisma "minaco" (*terrorist threat* en la angla) fare de la FBI en 2001.

Historio kaj kunmetado de la grupo
----------------------------------

La grupo estis fondita de la pastro Richard Girnt Butler, de la Eklezio de Kristo. Ĝiaj membroj, fundamente kamparanoj malriĉigitaj kaj ekssoldatoj, devenas esence de la Okcidenta Flanko de la lando: Oklahoma, Arkansaso kaj ĉefe Idaho.

Ideologio kaj agoj
------------------

La karaktero plej signifa de ĉi tiu grupo estas la kontraŭjudismo kaj la perfortaj agoj kontraŭ klinikoj kiuj praktika abortojn, eĉ kontraŭ ilia personaro. Oni konsideras ke la judoj estas uzurpantoj kaj la veraj heredantoj de la reĝlando de Dio estus ili, kiel posteuloj de la triboj perditaj de Israelo (pozo fundamentita en la anglisraelismo). Oni komprenas ke Usono devus esti kristana teokratio regata de la arioj.

La grupo havis TTT-ejon kiu eĉ petis la murdon de kuracistoj de klinikoj en kiuj oni praktikas abortojn. La retejo de 1999 estis eliminita ĉar unu el la homoj nomomontritaj fine estis murdita.

Individuaj membroj de ĉi tiu grupo ankaŭ murdis kuracistojn kiuj praktikis abortojn.

Aliaj celoj de la agoj de Nacio Aria estas la nigruloj, la hispanuloj kaj la judoj; membroj de ĉi tiuj tri komunumoj estis ree atakitaj en perforta formo. Ankaŭ estis atakitaj aktivuloj de la civilaj rajtoj kaj usonaj liberaluloj.

Derivaĵoj
---------

En 2009 paro de Nov-Ĵerzejo perdis la gardadon de iliaj tri gefiloj ĉar ili estis nomitaj Nacio Aria, Adolf Hitler kaj Himmler.

Referencoj
----------

1. ↑  Barker, Jonathan (2004), p. 68.
2. 1 2  "El racismo del grupo "La Nación Aria" Arkivigite je 2009-03-01 per la retarkivo Wayback Machine.
3. ↑  «Aryan Nations/Church of Jesus Christ Christian Arkivigite je 2006-04-29 per la retarkivo Wayback Machine».
4. ↑  Freeh, Louis.
5. ↑  Benegas, José María (2004), p. 108.
6. ↑  «Aryan Nations--Extremism in America Arkivigite je 2006-04-29 per la retarkivo Wayback Machine» (angle).
7. 1 2 3  Benegas, José María (2004), p. 401.
8. 1 2 3  Benegas, José María (2004), paĝo 402.
9. ↑  «Pierden custodia de sus tres hijos por llamarlos Hitler, Nación Aria y Himler».

Bibliografio
------------

* Barker, Jonathan. *La sen senco de la terorismo.* Huesca: Intermón Oxfam Eldonejo, 2004. ISBN 8484522466.
* Benegas, José María. *Diccionario de Terrorismo.* Madrido: Espasa, 2004. ISBN 8467016094.

Eksteraj ligiloj
----------------

* «Aryan Nations Official Website». Aryan Nations.
**Lhota u Opavy** estas fervoja stacio en katastro de municipo Háj ve Slezsku, en parto Lhota en adreso Komenského 46. Ĝi situas en fervojlinio 321 (Opava východ - Ostrava-Svinov - Český Těšín). En la haltejo haltas nur personaj trajnoj. Tiuj ĉi trajnoj plu celas ĝis Český Těšín, Opava východ kaj Ostrava-Svinov. En la pasintaj jaroj ĉi tie haltis trajnoj, kiuj veturis ankaŭ el Krnov, Bruntál, Jeseník, Mosty u Jablunkova, Návsí kaj Albrechtice u Českého Těšína. La vojaĝantoj pagas vojaĝkostojn nur en la trajnoj, ĉar en la haltejo mankas persona kaso.

La haltejo estis establita en la jaro 1923 sub nomo Lhota-Mokré Lazce, ĝi portas la hodiaŭan nomon ekde la jaro 1937. Ekde la jaro 1933 ĝis la 1960-aj ajroj ĉi tie estis ankaŭ surmetejo. Por prirego de kreskanta nombro de trajnoj en periodo post fino de la dua mondmilito ĉi tie estis establita ankaŭ anoncejo.

Fotogalerio
-----------

* Kajo en la tuta sia longecoKajo en la tuta sia longeco

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lhota u Opavy (fervoja haltejo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Lhota u Opavy ĉe "ČD"
* Lhota u Opavy - ŽelPage
* Lhota u Opavy - Blog: Česká železnice[*rompita ligilo*]

Lhota u Opavy

|  |
| --- |
| **Linio 321 Opava východ - Ostrava-Svinov - Český Těšín** |
| Háj ve Slezsku |  | Mokré Lazce |
**Lukla** estas komunumo en regiono Ĥumbuo en Nepalo, sur supermara alto de 2.860 m, supre de rivervalo de Dudh Kosi. La nomo Lukla venas de iama ŝafobaraĵo, sur kies loko nun troviĝas la Flughaveno Tenzing-Hillary.

La flughaveno estas unu el la plej malfacile alireblaj de la mondo. La alteriĝejo estas mallonga, havas vojleviĝon, limas ĝin ĉe unu fino ravino, ĉe la alia fino montomuro. Tie la de- kaj alteriĝo estas tre riskoplena. Se la vetero permesas, dumotoraj aviadiloj Dornier kaj Twin Otters faras regulajn tagajn flugojn inter Lukla kaj Katmanduo.

Lukla estas - krom kelkaj apenaŭ uzataj montaraj vojetoj - la sola alirejo al la Ĥumbu-regiono kaj al la Nacia parko Sagarmatha. Plimulto de montirantoj el Lukla, montoiras du tagojn por atingo de Namche Bazaar, interesa vilaĝo kaj aklimatigejo por plua montoiro.

Fotoj
-----

* Alveno per aviadiloAlveno per aviadilo
* Panoramo el la flughavenoPanoramo el la flughaveno
* Lukla, ĉefa stratoLukla, ĉefa strato
* Komunumo kaj flughavenoKomunumo kaj flughaveno
* Lukla, enirejo al la vilaĝoLukla, enirejo al la vilaĝo
* Mapo de LuklaMapo de Lukla

* Lukla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Lukla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)