recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***Bildolibro sen Bildoj*** (dane: *Billedbog uden Billeder*) estas fabela libro de Hans Christian Andersen, verkita en 1838 kaj esperantigita de profesoro doktoro Siegfried Lederer - la 35-paĝa traduko aperis en 1909 ĉe la eldonejo Heckners Verlag en Wolfenbüttel kiel unua volumeto de planita "Esperanta Universala Biblioteko". 

En 2005 aperis nova traduko de Birthe Trærup, en Gilleleje per propra eldono de la tradukinto. 

La libro apartenas al tiuj verkoj de Andersen, kiuj estas eksterlande preskaŭ nekonataj, kio gravigas la Esperanto-tradukon.

Enhavo
------

Juna pentristo rigardas el la fenestro la lunon kaj la luno rakontas al li „bildojn", kiujn ĝi vidas dum sia vespera flugado ĉirkaŭ la tero. Temas entute pri 33 vesperoj, do malgrandaj fabelaj rakontetoj. Ekz. hinda knabino flosigas sian lampon sur Gango, kaj ĉar la lumo ne estingiĝis, ŝi kredas, ke ŝia amato vivas. Eta knabineto volis ludi kun kokino kaj ĝiaj kokidoj, pro kio la patro ŝin punis, ĉar la birdetoj estas teruritaj. Kruela viro devigas malsanan virinon sidi ĉe fenestro kaj ŝi tie mortas. Ktp.

Referencoj
----------

1. ↑  Stojan, Petro 1929 : *Bibliografio de Internacia Lingvo*, numero 3973, paĝo 358.

Eksteraj Ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Koordinatoj: 50° 17′ 46″ N 13° 55′ 00″ O﻿ / ﻿50.29611 °N, 13.91667 °O﻿ / 50.29611; 13.91667 (mapo)

**Nefinkonstruita templo de Virgulino Maria** estas nefinkonstruita kulmine gotika konstruaĵo kun finita baroka sonorilturo en Panenský Týnec, kies fondon inicis verŝajne en la jaro 1316 Plichta ze Žerotína, sed post incendio de la najbara monaĥejo el la jaro 1382 la konstruaĵo devis esti laŭ reguligitaj planoj denove konstruita. Ĝi estis intencata en koncepto de trinava dutura monaĥeja preĝejo, ĝis hodiaŭ konserviĝis sole antaŭaltaro, kaj tri volbaj kampoj de trinavejo kun portalo. La nekoncepta sonorilturo devenas el pli malfrua tempo. La templo estas konsisto de komplekso, kiu estas endanĝerigita nemovebla kultura memorindaĵo.

Nuntempa uzo
------------

Laŭ iuj psiĥotronikistoj la templo estas konstruita sur forta zono kun pozitiva energio. Eĉ tial ĝi estas la plej konata memorindaĵo en la urbeto kaj ĉiujare vizitas ĝin centoj da homoj, ŝatata ĝi estas ankaŭ kiel loko de nuptaj ceremonioj.

Pluaj fotoj
-----------

* Enirejo en la monaĥejonEnirejo en la monaĥejon
* Kolonaro de la temploKolonaro de la templo
* Vido en la templonVido en la templon
* Baroka sonorilturoBaroka sonorilturo

Rilataj artikoloj
-----------------

* Monaĥejo en Panenský Týnec

Eksteraj ligiloj
----------------

* Klášter klarisek s kostelem Panny Marie na webu Hrady.cz
Devata-oj en Angkor Ŭat.
*Deva* estas la hinduisma termino por diaĵo; tamen, **devata** (Devanagari: देवता; Kmera: ទេវតា (*tevoda*); Java, Balia, Sunda, Malaja: *dewata*; Batakaj lingvoj: *debata* (Toba), *dibata* en Karo, *naibata* en Simalungun; en Filipinaj lingvoj: *diŭata*) estas pli malgranda, pli fokusita *deva*. La termino "devata" (devato en Esperanto) povas ankaŭ signifi *deva*. En Hinduismo estas kaj inaj kaj viraj **devata**-oj. Estas multaj tipoj de devata-oj: vanadevata-oj (arbaraj spiritoj, eble posteuloj de fruaj natur-spiritaj kultoj), gramadevata-oj (vilaĝaj dioj), devata-oj de rivertrapasado, kavoj, montoj kaj tiel plu. En Hinduismo, la devata-oj kiuj zorgas pri la ok, naŭ kaj dek kompasdirektoj estas nomitaj *Lokapala* (Gvardianoj de la direktoj) aŭ, pli specife en antikva Java tradicio, *Deŭata Nawa Sanga* (Gvardianoj de Naŭ Direktoj). Ĉiu homa aktiveco havas siajn devata-ojn, sian spiritan kontraŭpartneron aŭ aspekton.

* Kategorio Devata en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri individuo de ĉevalo. Por regiono (graflando) de Anglio rigardu la paĝon Devon. Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilon Devon (apartigilo).* |

**Devon Loch** (1946–1963) estis fama konkurĉevalo, kiu estas verŝajne plej memorigita pro ties partopreno en hurdokuro en la 1956 Grand National , tiam ĝin posedis la Reĝino Elizabeta.

Ĝi venkis en du vetkuroj jam tiun jaron kaj akiris bonan trian lokon ĉe Cheltenham en tiu sezono, Devon Loch estis bon-favorita por la Grand National. Ĉe la konkuro partoprenis nur dek ĉevaloj, Devon Loch gvidis la konkuron je 5 ĉevallongoj kaj abrupte – 30 m antaŭ la celo – ventrofalis, ventoĵetis sin. Ĝi tuj stariĝis, sed obstine haltis, ne kuris plu. 

La kialoj de la ventrofalo povas esti laŭ diversaj supozoj: 

* spasmo de la posta parto
* ĝi pensis pro iu ombro, ke sekvas saltado, sed dum la moviĝo rimarkis la eraron
* Laŭ la ĵokeo, la ĉevalo ĝenis iu stranga bruo el la spektantoj

La ĉevalposedanto, reĝino Elizabeto ne tropensis pri la afero kaj diris „Aĥ, tia estas la konkurso." 

La ventrofalo de la ĉevalo iĝis esprimo, metaforo en la angla, tiel iu faras „Devon Loch", kiu falas, misas la celon pro iu neklarigebla kialo. 

Devon Loch estis mortodormigita dum aŭ post la malvarma vintro de 1963.
**Magda Kósáné Kovács** [kOŝAnE kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kósáné Kovács Magda** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, instruisto. La origina nomo (antaŭ la geedziĝo) estis *Kovács Magda*. Ŝi naskiĝis la 4-an de novembro 1940 en Budapeŝto kaj mortis la 27-an de julio 2020.

Biografio
---------

Magda Kósáné Kovács maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1958, en la sekva jaro ŝi plulernis 2 jarojn en Universitato de Debrecen. Ŝi edziniĝis en 1961, post jaroj ŝi naskis 2 filinojn, poste ŝi revenis al Budapeŝto, kie ŝi plulernis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, fine ŝi akiris diplomon en 1964. Ŝi ankaŭ instruis en gimnazio inter 1964 kaj 1972. Ŝi aliĝis al la socialistoj en 1967. Ŝi doktoriĝis en 1969, post jaroj ŝi estis viclernejestro. Ekde 1974 ŝi instruis en vespera partia universitato, post 3 jaroj ŝi ricevis postenon en la sindikato. Ŝi estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1998, eĉ ŝi estis ministro pri laboro en la jaroj 1994 kaj 1995 en la kabineto Horn. Fine ŝi estis deputito en la Eŭropa Parlamento.

Fontoj
------

1. 1 2  profilo kun foto en la retejo de la Eŭropa Parlamento (jen angle)
2. ↑  hungarlingva biografio kun foto

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 521335
* LCCN: nb2007023981
* VIAF: 41368871
* ISNI: 0000 0000 4375 7530
* SUDOC: 118738054
 |
En diferenciala geometrio, la **rimana kurbectensoro** estas tensora kampo, de rango (1,3), kiu priskribas la kurbecon de glata sternaĵo kun lineara konekto sur ĝia tanĝa fasko.

Difino
------

Se {\displaystyle M} estas glata sternaĵo kaj

{\displaystyle \nabla \colon \Gamma (\mathrm {T} M)\otimes \Gamma (\mathrm {T} M)\to \Gamma (\mathrm {T} M)}
{\displaystyle \nabla \colon X\otimes Y\mapsto \nabla \_{X}Y}
estas la lineara konekto de la tanĝa fasko {\displaystyle \mathrm {T} M}, do la **rimana kurbectensoro** de {\displaystyle (M,\nabla )} estas la jena tensora kampo:

{\displaystyle \operatorname {R} (X,Y)\colon Z\mapsto \nabla \_{X}\nabla \_{Y}Z-\nabla \_{Y}\nabla \_{X}Z-\nabla \_{[X,Y]}Z}
En la ĉi-supra difino, la krampo estas la krampo de Lie:

{\displaystyle [X,Y]=\nabla \_{X}Y-\nabla \_{Y}X}
Tio ŝajne dependas de la konekto, sed fakte ne dependas.

La rimana kurbectensoro estas, laŭ difino, ŝajne diferenciala operatoro de dua ordo; sed fakte la diferencialaj partoj nuliĝas inter si, kaj la "operatoro" fakte estas simpla tensora kampo, de rango (1,3).

Uzante la indican notacion, kutiman je fiziko, kun implicita sumado, la konekto estas

{\displaystyle (\nabla \_{X}Y)^{i}=X^{j}\nabla \_{j}Y^{i}}
kaj la difino de la rimana kurbectensoro estas

{\displaystyle R\_{ijk}{}^{l}=(\nabla \_{i}\nabla \_{j}-\nabla \_{j}\nabla \_{i})\_{k}^{l}}.
(En tiu notacio, oni implicite uzas koordinatajn vektorajn kampojn, kaj la krampo de Lie estas aŭtomate nul.)

Propraĵoj
---------

La rimana kurbectensoro ĝuas la jenan malsimetrion:

{\displaystyle \operatorname {R} (X,Y)=-\operatorname {R} (Y,X)}
{\displaystyle \operatorname {R} (X,Y)Z+\operatorname {R} (Y,Z)X+\operatorname {R} (Z,X)Y=0}.
Se la konekton difinas rimana metriko {\displaystyle \langle -,-\rangle } sur la tanĝa fasko, do la jena ekvacio validas:

{\displaystyle \langle \operatorname {R} (X,Y)Z,W\rangle =-\langle \operatorname {R} (X,Y)W,Z\rangle =\langle \operatorname {R} (Z,W)X,Y\rangle }.

Historio
--------

La rimanan kurbectensoron difinis la germana matematikisto Bernhard Riemann (Esperante Rimano[1]).

Referencoj
----------

1. ↑  Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: Riman/o

Eksteraj ligiloj
----------------

* Eric W. Weisstein, *Riemann tensor* en MathWorld.
Piroteknika riskosceno plenumita de dublantoj en "Giant Auto Rodéo", Ciney, Belgio.
En kinindustrio, **dublanto** estas persono kiu anstataŭas aktor(in)on en scenoj kiujn tiu lasta ne povas aŭ volas plenumi (aŭ ne indas ke la aktoro realigu ĝin) pro tre diversaj motivoj. Estas diferencaj tipoj de dublantoj: de agado por riskaj scenoj; de nudaĵoj por kiam la aktoro ne havas korpon deziratan de la reĝisoro aŭ la aktoro ne deziras montri tiun propran; fotodublantoj kun similaj korpo aŭ vizaĝo por filmi de malproksime sen neceso de la ĉeesto de la aktor(in)o; kaj de komplikaj kapabloj kiel ludi muzikinstrumentojn, danci aŭ realigi specialajn kapablojn.

Krome estas alitipaj dublantoj nome tiuj voĉaktoroj kiuj dublas filmojn al aliaj lingvoj aŭ eĉ metas siajn proprajn voĉojn anstataŭ tiuj de la aktor(in)oj. En PIV aperas la du signifoj de dublado. Dume la esprimo stuntado estas anglisma neologismo ne-PIV-a eble uzita nur por risko-dublado.

Historio
--------

En la 21a jarcento la postuloj de la ĝenro de agadfilmoj estas tro altaj kaj necesigas pli altnivelan preparadon kaj specialigon, formante tiel novan koncepton en la kapabligon de specialuloj en agadscenoj.

Antaŭ la adopto de la efektoj aplikitaj per komputilo, multaj videfektoj de la kinarto estis maleble atingeblaj sen la uzado de riskaktoroj por danĝeraj scenoj, kiel salti de veturanta aŭto aŭ piediri sur kornico de nuboskrapulo. Kelkaj aktoroj kiel Buster Keaton historie realigis siajn proprajn riskoscenojn. Fine de la 20a jarcento, tamen, la uzado de riskodublantoj estis malpliigita grandmezure fare de la kinproduktoroj kiuj preferis pli malmultekostajn kaj sekurajn eblojn, uzante ĉefe virtualajn efektojn.

Kelkaj famaj aktoroj ankoraŭ realigas la riskoscenojn ili mem, por ekzemplo Jackie Chan kaj Jason Statham. En la grandaj kunproduktoraĵoj oni tendencas ke la stelajn aktoroj lernu kelkajn kapablojn, por havigi realismon ekaj enmeti pli klare la spektanton en la rolulon kaj la scenon.

Notoj
-----

1. ↑  Anstataŭi provizore iun pli gravan aktoron, ĉu pro ties malsaniĝo, ĉu por evitigi al tiu danĝerajn akrobataĵojn. Registri ĉe filmobendo novan sonstrion, prezentantan la parolojn en alia lingvo. PIV NPIV Alirita la 2an de septembro 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700360
 |
**Soma Plichta** [ŝoma pliĥta], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Plichta Soma** estis hungara kuracisto, magistrata kuracisto.

Soma Plichta  naskiĝis la 12-an de junio 1832 en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio), li mortis la 12-an de septembro 1924 en Lučenec (Ĉeĥoslovakio).

Biografio
---------

Soma Plichta frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj en Sárospatak, poste universitatojn en Pest (urbo) kaj Vieno. Li akiris diplomon pri internaj malsanoj en Reĝa Universitato de Pest en 1859, pri kirurgio en Universitato de Vieno. Post siaj studoj li longe estis kuracisto en Losonc, li estis longe ankaŭ magistrata kuracisto de Nógrád (historia departemento). Li multe luktis kontraŭ epidemio pri ĥolero en 1873, poste li ricevis reĝan premion. En 1879 li estis sekretario de la landkunveno por kuracistoj en Budapeŝto. Baldaŭ li apartenis al la tutlanda medicina konsilio kaj meteologia societo de Vieno. Li estis nomumita reĝa konsilisto en 1905. Li fondis la memservan fajrobrigadon en Losonc. Li havis edzinon, kiu naskis 3 filojn.

Li apartenis al amika rondo de Imre Madách, li estis la unua, kiu laŭtlegis la Tragedion.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A fehérjevizelésről* (1867)
* *Észleletek az 1873. évi cholera járványról Nógrád megyében* (1874)
* *Segélynyújtás életveszélyeknél* (Helpservo dum vivdanĝero) (1887)
* *Az egészség és a hosszú élet* (La sano kaj la longa vivo) (1911)

Memorigiloj
-----------

* memorejo en Lučenec

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 587231
* GND: 1026251508
* VIAF: 264000403
* ISNI: 0000 0003 8212 7779
 |
Desegno kiu montras la kosmosondilon Pioneer 11 je miloj da milionoj de kilometroj de la Tero.
Bildo surŝipe de la kosmosondilo Pioneer 11.
La kosmosondilo **Pioneer 11** estis unu de la unuaj kosmosondiloj de la programo de kosma esplorado de la NASA. Ĝi estis lanĉita el Kabo Cañaveral la 5-an de aprilo de 1973. Post trapasi sukcese la asteroidan zonon en la 19-a de aprilo de 1974, ĝi alĝustigis sian rapidon por situi sian itineron proksime de Jupitero. Dum sia superflugado de Jupitero, en la 4-a de decembro de 1974, ĝi akiris bildojn de la Granda Ruĝa Makulo, ĝi realigis la unuajn observojn de la polusaj regionoj kaj determinis la mason de Kalisto. 

En la 1-a de septembro de 1979 ĝi alvenis al Saturno, kaj faris la unuajn fotojn faritajn deproksime de tiu planedo, kie ĝi povis malkovri du novajn satelitojn kaj aldonajn ringojn. Post sia renkonto kun Saturno, ĝi sekvis sian vojon al la ekstero de la Sunsistemo, studante la energiajn partiklojn de la suna vento.

La kosmosondiloj Pioneer akiris sian energion el fonto de radiaktivaj izotopoj (RTG). La perdo de efiko de tiuj elektrogeneratoroj eléctricos determinis la finon de ties misio fine de 1995.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de kosmosondiloj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pioneer 11 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Las Pioneer Arkivigite je 2009-08-08 per la retarkivo Wayback Machine Actividad educativa: Otras Naves Espaciales.
**Sopište** (makedona Сопиште) estas vilaĝo situanta en la regiono Skopjo de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Sopište. En 2002 loĝis ĉi tie 5325 loĝantoj.

Loko, priskribo
---------------

La vilaĝo situas en la nordo de la Opština Sopište.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 8,5 km² kaj etendiĝas je alteco de ĉirkaŭ 350 - 950 m.
La regiona vojo R2134 pasas tra la vilaĝo, kiu kondukas al Skopjo.

### Loĝantaro, ekonomio

Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 5325 homoj.

Ekzistis 5.255 makedonoj (98,7 %), 39 serboj (0,7 %), kaj aliaj.
En la vilaĝo dominas la ortodoksa religio.

Multaj loĝantoj laboras en Skopjo.
Aliaj tiam kultivas legomojn, cerealojn, bredas bredbestojn (kaproj, kokaĵo), aŭ havas vitejojn.

### Altiroj

* La vilaĝo de Sopište en Opština.La vilaĝo de Sopište en Opština.
* SopišteSopište
* En la ĉirkaŭaĵo de SopisteEn la ĉirkaŭaĵo de Sopiste

Referenco
---------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Сопиште en la makedona Vikipedio.* 

Statistikoj:
**Stanisław Janusz Sosabowski**, pseŭdonomo *Stasinek* (naskiĝis la 6-an de januaro 1917 en Brno, (Aŭstrio-Hungario), mortis la 6-an de novembro 2000 en Wimborne Dorset en Britio) – filo de generalo Stanisław Sosabowski, kuracisto, membro de Kedyw (Gvidantaro de Flankatakoj) en Pola Enlanda Armeo en la rango de leŭtenanto. Dum bataloj en la ribelo de Varsovio pro vundoj perdis vidkapablon.

Ribela taĉmento de Kedyw, komandata de Stasinek la 1-an de aŭgusto 1944 liberigis gardatan de SS en magazenoj de Umschlagplatz (fervoja perono al ekstermejo Treblina) 50-personan grupon de judoj el Hungario kaj Grekio – malliberuloj de proksima koncentrejo Gęsiówka (parto de KL Warschau).

Distingita per Arĝenta Kruco de la Milita Ordeno *Virtuti Militari*, dufoje per Batal-Kruco, per medalo "Za udział w wojnie obronnej 1939" (Pro partopreno en la defenda milito 1939), per Ora Medalo memoriga de la Unua Aŭtonomeca Paraŝutista Brigado kaj per la medalo Justulo inter la popoloj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Zdjęcia Stasinka ze strony internetowej rodziny Sosabowskich Arkivigite je 2018-01-17 per la retarkivo Wayback Machine Foto de Stasinek el la familia retpaĝo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 600223
* VIAF: 311223180
 |
**Sam Dockery** (\* en Lawnside/Nov-Ĵerzejo) estas usona ĵazpianisto.

Dockery, kiu vivas ĉefe en Filadelfio, kunlaboris komence de la 1950-aj jaroj kun trumpetisto Clifford Brown. Li konatiĝis en 1956 kaj 1957 kiel membro de la bando *Jazz Messengers* de Art Blakey, kie li prezentis kun Bill Hardman, Jackie McLean, Spanky DeBrest kaj foje ankaŭ Johnny Griffin. Fine de la 1950-aj kaj komence de la 1960-aj jaroj li estis krom basisto Buster Williams kaj frapinstrumentisto Specs Wright membro de la kvaropo de Jimmy Heath.

Poste Dockery laboris i.a. kun Sonny Stitt, Benny Golson kaj Stan Getz. Ekde la 1990-aj jaroj li ankaŭ instruas je la *Universitato de Artoj* en Filadelfio. Krom la sonregistraĵoj kun *Jazz Messengers* el la 1950-aj jaroj ekzistas pli novaj registraĵoj de Dockery i.a. Sur la duopo-albumo *Live At Ortlieb's Jazzhaus* (2000). Li distingiĝas per kruda sono kaj iomete malglate improvizitaj melodilinioj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Diskoregistro ĉe allmusic.com[*rompita ligilo*]


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 382025
* GND: 134702506
* LCCN: n93012811
* VIAF: 42036364
* ISNI: 0000 0000 5517 6397
* BNF: 14000862g
* MBA: b42fb026-2f09-4af9-8efb-84483649935e
 |
Albito
**Albito** estas tre ofte troviĝanta mineralo el la mineralklaso de la silikatoj, pli ekzakte tektosilikato el la grupo de la feldspatoj kun la kemia formulo NaAlSi3O8. Ĝia koloro varias laŭ la variaĵoj inter senkolora, blanka, griza, flava, ruĝa, verda kaj blua.

Albito formas kun pliaj, similaj mineraloj miksvicon, nomitan **anortoklazo-anortito-banalzito-serio**. La vico komenciĝas je ortoklazo (KAlSi3O8), iras tra la interŝtupoj sanidino, Na-sanidino kaj anortoklazo al albito (NaAlSi3O8) kaj poste tra la interŝtupoj oligoklazo, andezino, labradorito kaj bitovnito al anortito (CaAl2Si2O8).

albita kristalo el Grenlando rigarde al la b-akso

Variaĵoj kaj modifaĵoj
----------------------

* albito - senkolora, blanka
* periklino - laktece blanka; plateca formiĝo de la kristaloj
* klevlandito - mincfoliaj kristaltabuloj

Formiĝo kaj trovejoj
--------------------

Albito formiĝas aŭ en magme en granitoj, metamorfe interalie en ortognejsoj kaj filitoj aŭ hidroterme en ercgangoj.

Gravaj trovejoj estas Kalifornio en Usono, Strzegom en Pollando, Elbo en Italio, Uralo en la Rusa Federacio kaj Minas Gerais en Brazilo.

Uzo kiel krudmaterialo
----------------------

Historio
--------

Vidu ankaŭ
----------

* Sistematiko de mineraloj, Listo de mineraloj
* Kombinaĵoj de aluminio

Literaturo
----------

* Edition Dörfler: *Mineralien Enzyklopädie*, Nebel Verlag, ISBN 3-89555-076-0 (germanlingva)
* Paul Ramdohr, Hugo Strunz: *Lehrbuch der Mineralogie (16. Aufl.)*, Ferdinand Enke Verlag (1978), ISBN 3-432-82986-8 (germanlingva)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Albito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Mineralienatlas - Albit
* Webmineral - Albite (engl.)
* Geologie Info - Feldspate
* Mineralien-Lexikon - Albit Arkivigite je 2007-03-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Mineralien sammeln - Albit Arkivigite je 2008-05-09 per la retarkivo Wayback Machine
* Google - Bilder von Albit
La **Alborana Maro** estas la plej okcidenta parto de la Mediteranea Maro kaj ankaŭ propra mara ekoregiono. La limojn estas: norde, la duoninsulan marbordon de Hispanio; sude, la afrikajn marbordojn de Maroko kaj Alĝerio; okcidente, la Ĝibraltaran Markolon, kiu ligas ĝin kun la Atlantika Oceano; kaj oriente ĝenerale, laŭ imaga linio el kabo Gata, en Hispanio, ĝis la kabo Fegalo, en Afriko, okcidente de la urbo Orano.

La orienta limo ne ĉiam estas tiele akceptata, ĉar foje oni konsideras ankaŭ la meridianon kiu pasas tra la kabo Palos (Hispanio), ekzemple, tiel faras ĝin la Meteologia Servo de Italio por siaj meteologiaj prognozoprogramoj.

Geografio
---------

La maro Alborano havas ĉirkaŭ 180 km de larĝo en direkto N-S kaj ĉirkaŭ 350 km de longo en direkto E-O, kaj estas situanta en la centro de la regiono geologia de la Ĝibraltara Arko. La profondeco averaĝe de la maro Alborano estas de ĉirkaŭ 1000 m, kvankam la maksimuma profondeco superas la 2200 m en la orienta zono.

Estas variaj malgrandaj insuloj inter kiuj elstaras la vulkana Insulo Alborano, situanta en la centra zono. La majoritato de tiuj insuloj estas laŭ hispana suvereneco, kvankam ili troviĝas plej proksime de la maroka marbordo.

Ekologio
--------

Alborana Maro estas unu el la maraj ekoregionoj.

Bildoj
------

* Satelita vido de la maro Alborano inter sudorienta Hispanio, norda Alĝerio kaj nordorienta Maroko.Satelita vido de la maro Alborano inter sudorienta Hispanio, norda Alĝerio kaj nordorienta Maroko.
* Mapo de la Alborana Maro.Mapo de la Alborana Maro.
* Botelnaza delfeno.Botelnaza delfeno.

Referencoj
----------

1. ↑  Internacia Hidrografia Organizo: *Limits of oceans and seas,* p. 16
2. ↑   Arkivigite je 2010-08-17 per la retarkivo Wayback Machine.
3. ↑  *Marine Ecoregions of the World: A Bioregionalization of Coastal and Shelf Areas,* publikaĵo de WWF, 2007

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Alborana Maro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Alborana Maro en *The Encyclopedia of Earth* angle
* Parolo pri Aldeborana Maro hispane
* Naturaj resursoj en la Maro Alborano hispane
* *Un mapa en relieve permite ver el fondo submarino del Mar de Alborán* hispane
* Parolo pri Aldeborana Maro hispane
**Lajos Bernát Kumorovitz** [lajoŝ kumorovic], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kumorovitz L. Bernát** estis hungara pastro, historiisto, arkivisto, membro de Hungara Scienca Akademio (1945).

Lajos Bernát Kumorovitz  naskiĝis la 5-an de oktobro 1900 en Hungara reĝlando en Ötösbánya (nuntempa Rudňany en Slovakio). Li mortis la 22-an de februaro 1992 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Lajos Kumorovitz aliĝis al premonstratoj en 1918, poste li lernis teologion. Li pastriĝis kaj prenis la nomon Bernát en 1923, poste li plulernis en Universitato Pázmány Péter, kie li ricevis 2 diplomojn en 1928. Inter 1926-1948 li instruis en gimnazio de Gödöllő, ekde 1934 ankaŭ en la universitato. En 1938 li esploris en Italio. En 1950 la premonstratoj estis forigitaj, Kumorovitz devis esti simpla laboristo. Post la revolucio en 1956 li ekhavis postenon en muzeo, ekde 1959 eĉ li rajtis instrui en la universitato. Li okupiĝis precipe pri sigeloj, blazonoj kaj dokumentoj.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A specialis praesentia regia pecséthasználata Zsigmond korában* (1937)
* *A magyar pecséthasználat története a középkorban* (Historio de la hungara sigelouzado dum la mezepoko), (1944, 1993)
* *Veszprémi regeszták 1301–1387* (1953)
* *A magyar közép- és nagycímer kialakulása* (Estiĝo de la hungara mez- kaj grandblazono), (1965)
* *Budapest történetének okleveles emlékei I–III* (1987–1988)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
**Djatkovo** (ruse *Дятьково*; alia ebla esperantigo *Djatjkovo*) estas urbo en Brjanska provinco de Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 15410.

La urbo estis fondita en jaro 1626.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.

La interurba telefona kodo estas 08333, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°36' norde, longitudo 34°20' oriente.

La urbo estas ĉe rivero Oleŝnja (*Олешня*).

En la urbo estas fervoja stacio.

La urbo famas pro sia mebla fabriko, kiu vendas sian produktaron en multaj regionoj de la lando.

En jaro 1959 la urbo havis 19,4 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 33,6 mil loĝantojn.

* Djatkovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Djatkovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Flago de Brjanska provinco
Urboj de Brjanska provinco

**Ĉefurbo**: Brjansk

Djatkovo |
Fokino |
Ĵukovka |
Karaĉev |
Klinci |
Mglin |
Novozibkov |
Poĉep |
Selco |
Sevsk |
Starodub |
Suraĵ |
Trubĉevsk |
Uneĉa |
Zlinka
**Miravete de la Sierra** [miraBEte delaSJEra] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la orienta komarko *Maestrazgo*, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja.

Geografio
---------

Ĝi estas je 60 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 1218 msm de altitudo, kio rezultas en malvarma klimato.​ La municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko en kiu ĝi limas nur kun Villarroya de los Pinares, kaj ĝenerale kun Aliaga, Allepuz, Camarillas, Jorcas kaj Villarroya de los Pinares. La loko estas en la Iberia Sistemo ĉe la Sierra de Lastra, en la supra fluejo de la rivero Guadalope.

Historio
--------

Estas restaĵoj de Ferepoko kaj de iberoj. La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj poste ĝi estis donita al la Ordeno de Sankta Johano. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni amplekse konstruis.

La historio de la loko dum la karlismaj militoj estis ligita al la apuda Cantavieja kie estis ĉefurbo de karlistoj. Dum la Hispana Enlanda Milito estis militfronto en 1938. Poste venis malfacila postmilito, agado de kontraŭfrankisma gerilo kaj rura elmigrado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Miravete de la Sierra kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 38 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.

Anekdoto rakontas, ke la 8an de Majo 1931 la lokaj virinoj profitis la foreston de la aŭtoritatoj tiam en kamparfesto por proklami la respublikon, fakte tri semajnojn post en la cetero de Hispanio.​

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la urba kerno mem, la malfrugotika preĝejo, krucmonumento, triarka urbodomo, ponto, placo kun grandega ulmo. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

1. ↑   Buj, Marcial (23a de Majo 1931). «En Miravete de la Sierra, las mujeres proclaman la República, con un mes de retraso.». El Sol (Año XV. Núm. 4.298) (Hemeroteca digital. BNE.). p. 5.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801782
* VIAF: 564158127376815150009
 |
**Erikso** (greke kaj latine Eryx) estis urbo en Sicilio en la okcidento de la insulo proksimume 10 km el Drepana kaj 3 km de la marbordo; estas la aktuala Erice. Monto ankaŭ havis tiun nomon (Eryx-montoj) estis izolita monteto kiu donas la senton de pli alteco ol ĝi vere havas (666 metroj). Kaj la urbo kaj la montoj nun nomiĝas San Giuliano.

Ruinoj de eriksaj muroj
Ĉe la supro de la monto estis templo de Venuso aŭ Afrodito, kiun la legendo diris, ke ĝi estis fondita de Eneas; la diino nomiĝis *Venus Erixina*. Diodor de Sicilio atribuas la fundamenton de la templo kaj la urbo al la eposa heroo Erix kiu estus ricevinta al Herkulo kiam li vizitis la insulon kaj batalis kontraŭ li kaj estis venkita. Erix estis filo de Afrodito kaj Butes, la reĝo de la lando, kaj Vergilio faris lin frato de Eneas. Por indikoj pri Tucidido, oni supozas, ke Erix kaj Segesta estis urboj de la satelitoj kaj specife de la tribo de la elimianoj (kiujn antikvaj aŭtoroj faras posteuloj de trojanoj). Ŝajnas, ke ĝi neniam ricevis grekan kolonion, sed ĝi certe estis helenigita.

En la Unua Punika Milito, ĝi denove estis en la manoj de la kartaganoj kaj en 260 a.K. generalo Amilkaro detruis ĝin kaj transdonis ties loĝantojn al proksima loko sur la Drepanum kabo, kie li fondis la urbon el tiu nomo. La malnova urbo tamen pluis loĝata de iuj civitanoj, kiuj kontraŭis la transigon, kaj kelkajn jarojn poste estis okupita de konsulo Lucio Junio Pulo, kiu ankaŭ ekkaptis la templon ĉe la supro de la monto, kiu estis fortikigita, kaj kie la templo estis forrabita de militsolduloj.

* Kategorio Erikso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Djurdjevo situas en la mapo en la verda municipo
Ĉefstrato kun la rutena preĝejo en Djurdjevo
**Djurdjevo,** serbe **Ђурђево,** rutene **Дюрдьов,** slave **Đurđevo,** hungare **Sajkásgyörgye** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Ĵabalj. En ĉiuj lingvoj oni rekonas la nomo: Georgo.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 176  km²
* Alto super marnivelo: 175 m
* Loĝantaro: 5130
* Poŝtkodo: 21239
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

Situo
-----

Djurdjevo situas proksime de Ĵabalj, Novi Sad troviĝas 25 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1350 laŭ hungara nomo Almásszentgyörgy (=poma-sankta-Georgo). Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. En 1800 serboj alvenis, kiuj defendis la limon kontraŭ la turkoj. Baldaŭe ankaŭ rutenoj alvenis. Tiu limgarda zono kun privilegioj ĉesis en 1873 kaj poste ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog. En 1900 vivis en Sajkásgyörgye 4465 homoj (2939 serboj, 1119 rutenoj, 332 hungaroj, 72 germanoj. Ekde 1918 Djurdjevo apartenis al estonta Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Inter 1941-1944 la hungara armeo okupis la vilaĝon kaj tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Djurdjevo 5137 homoj, (3538 serboj (69 %), 1197 rutenoj, 131 ciganoj, 61 jugoslavianoj, 46 hungaroj, 26 kroatoj, 18 slovakoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* rutena preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1880
* serba preĝejo de 1805

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Djurdjevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Magda Hauswirth,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hauswirth Magda** estis hungara karikaturisto, ilustristo. Ŝia filo estis Gábor Mezei.

Magda Hauswirth  naskiĝis la 25-an de aprilo 1903 en Budapeŝto, ŝi mortis la 12-an de junio 1999 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Magda Hauswirth aĝis 6, kiam ŝi komencis desegnadi lerte, ŝi aĝis 11, kiam ŝi hazarde havis eblecon fari karikaturon pri Endre Ady. Ŝi studis jaron en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo, sed pro la oftaj molestadoj de ŝovinismaj hungaroj en 1919 ŝi forlasis la lernadon (eble ŝi estis judino). Ŝi eklaboris en la familia firmao kiel ornamdesegnisto kaj restis tie ĝis 1991. Ŝi laboris ankaŭ en pluraj redaktejoj ekde 1926, ŝiaj karikaturoj, desegnaĵoj konstante aperis en signifaj gazetoj. Dum la kruela socialismo ŝi laboris en fremdultrafika firmao (1951–1953), poste ŝi partoprenis en kreo de la unua hungara animacio (1954–1956). Ŝi ricevis solan premion en 1992. Ŝi edziniĝis en 1930, post 5 jaroj ŝi naskis.

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Budapeŝto (1946, 1951)
* Arthalo Budapeŝto (1968)

Elektitaj karikaturoj pri
-------------------------

Lajos Kassák, Milán Füst, Zsigmond Kisfaludi Strobl, Frigyes Karinthy, Pál Pátzay, Arthur Rubinstein, David Ojstraĥ, Yehudi Menuhin, Miĥail Ŝoloĥov, Sergej Prokofjev...

Elektitaj libroilustraĵoj
-------------------------

* *Újságrajzoló művészek könyve* (1930)
* Maurice Maeterlinck: *Kék madár* (1937)
* *A mindent tudó nő. Családi kislexikon II.* (1943)
* *A főzőkanáltól az estélyi ruháig* (1947)
* Iván Boldizsár: *Magyarország. Útikönyv.* (1955)
* *Balaton* (1958)
* *Muzsikus Péter kalandjai* (1961)
* Róbert Rátonyi: *Ne vegyék komolyan!* (1971)
* Tivadar Bilicsi: "Hol vagytok, ti régi játszótársak?..." (1982)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 630747
* LCCN: n83226595
* VIAF: 121519158
 |
**Magda Nádor,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nádor Magda** estas hungara operkantisto, (koloratursoprano), altlerneja instruisto. Ŝia origina familia nomo estis *Nitti*, ŝia plej nova nomo estas (laŭ hungarlingve kutima nomordo) **Gombai-Nagy Magda**.

Magdolna Nitti  naskiĝis la 16-an de decembro 1955 en Dorog.

Biografio
---------

Magda Nádor lernis violonadon en sia naskiĝurbo, poste en Esztergom, fine ŝi akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1981. Ŝia plej grava instruisto estis Edit Fábry. En la teatra jaro 1981 ŝi apartenis al Budapeŝta Ŝtata Operejo. Inter 1982 kaj 1993 ŝi estis membro de Komika Operejo Berlino, poste ŝi estis gastokantisto en Dresdeno, Teatro alla Scala, Londono, Stuttgart, Amsterdamo, Parizo, Romo, Vatikano, Bonn, a Festivalo de Salcburgo, Sofio. Intertempe en 1984 ŝi ricevis la germanan titolon "ĉambelana kantisto". Inter 1986-1988 ŝi plulernis en Berlino. Ŝi malsaniĝis kaj revenis al la scenejo de Nacia Teatro (Miskolc) en 1994, inter 1995-1999 ŝi havis rolojn en Dessau, poste ŝi finis la kantadon. Dum la adiaŭo ŝi ricevis la titolon "Honora kaj eterna membro de Operejo Dessau". Ŝi komencis instrui ekde 1990, post 9 jaroj en la Muzikakademio. Ŝi instruas ankaŭ teknikon de la spiro. En 2002 ŝi habilitiĝis, post 2 jaroj ŝi atingis la sciencan gradon DLA. Ŝi ricevis premion de ĵurio en 1981.

El ŝia repertuaro
-----------------

* Giuseppe Verdi:
	+ *Rigoletto* – Gilda
	+ *La Traviata* – Valery Violetta
	+ *Don Carlo* – Tebaldo
	+ *Un balo in Maschera* – Oscar
* Johann Strauß (filo): *Die Fledermaus* – Adele, Rosalinde
* Giacomo Puccini: *La Bohème* — Musette; Mimi
* Gioachino Rossini: *La Cenerentola* — Clorinda
* Wolfgang Amadeus Mozart:
	+ *Die Zauberflöte* – Reĝino de la Nokto
	+ *Così fan tutte* – Fiordiligi
	+ *Die Entführung aus dem Serail* – Constanza
* Gaetano Donizetti:
	+ *Lucia di Lammermoor* – titolrolo
	+ *Don Pasquale* – Norina
* Charles Gounod: *Faust* – Margit

Ŝia televizia filma rolo
------------------------

* *Un ballo in maschera* (1986)

Ŝiaj kontribuoj
---------------

* *Az erő a nyugalomban rejlik* (libro, 2000)
* *Nem egyformán lélegzünk* (disertaĵo, 2004)

Ŝiaj elektitaj lernintoj
------------------------

* Dóra Jancsó
* Ágnes Molnár
* Ferenc Valter

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2018-01-17 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva intervjuo Arkivigite je 2004-11-18 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
* method=com.operissimo.artist.webDisplay&xsl=webDisplay&id=ffcyoieagxaaaaabjmyo germanlingva biografio Arkivigite je 2015-05-04 per la retarkivo Wayback Machine
|  |  |
| --- | --- |
|   | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

En abstrakta algebro, branĉo de matematiko, por donita modulo kaj submodulo, unu povas konstrui ilian **rilatan modulon**. Ĉi tiu konstruado, al esti priskribita pli sube, estas analoga al kiel unu ricevas la ringo de entjeroj module entjero *n*, vidu en modula aritmetiko. Ĝi estas la sama konstruado uzis por kvocientaj grupoj kaj kvocientaj ringoj.

Por donita modulo *A* super ringo *R*, kaj submodulo *B* de *A*, oni konsideras la rilatan spacon *A*/*B* difinis per la ekvivalentrilato

*A* ~ *b* (se kaj nur se, se... kaj nur tiam) *b*−*A* estas en *B*,
por ĉiu *A* kaj *b* en *A*.

Oni difinas la adician operacion por du ekvivalentklasoj kiel la ekvivalentklaso de la sumo de du prezentantoj de ĉi tiuj klasoj; kaj en la sama vojo por multipliko per eroj de *R*. En tiamaniere *A*/*B* iĝas mem modulo super *R*, nomata kiel la *rilata modulo*.

Ekzemploj
---------

Konsideru la ringon **R** de reelaj nombroj, kaj la **R**-modulo *A*=**R**[*X*], tio estas la polinomringo kun reelaj koeficientoj. Konsideru la submodulon

*B*=(*X*2+1) **R**[*X*]
de *A*, tio estas, la submodulo de ĉiuj polinomoj dividebla per *X*2+1. Sekvas ke la ekvivalentrilato difinita per ĉi tiu modulo estas

*P*(*X*) ~ *Q*(*X*) se kaj nur se *P*(*X*) kaj *Q*(*X*) donas la saman reston kiam estas dividita per *X*2+1.
Pro tio, en la rilata modulo *A*/*B* unu estos havi *X*2+1 esti la sama kiel 0, kaj tia, unu povas vido *A*/*B* kiel ricevis de **R**[*X*] per opcio *X*2+1=0. Estas klare ke ĉi tiu rilata modulo estas izomorfia al la kompleksaj nombroj, vidata kiel modulo super la reelaj nombroj **R**.

Vidu ankaŭ
----------

* Kvocienta grupo
Djurdjin situas en la mapo en la verda munucipo

Bazaj informoj
--------------

**Djurdjin,** kroate **Đurđin,** serbe **Ђурђин,** hungare **Györgyén** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Norda** Baĉka, en municipo de Subotica.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 1740
* Poŝtkodo: 24213
* Telefonprefikso: 24
* Aŭtokodo: SU

Situo
-----

Djurdjin situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo el Subotica.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario.

Demografio en 2002
------------------

* kroatoj = 677 (39 %)
* serboj = 484 (28 %)
* sudslavoj = 251 (14 %) (=popoleto ne havanta memstaran regionon)
* hungaroj = 124 (7 %)
* jugoslavianoj = 67 (4 %) (simbola popolo, ano de Jugoslavio)
* kaj aliaj

* Kategorio Djurdjin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 50° 37′ 15″ N 14° 29′ 37″ O﻿ / ﻿50.62083 °N, 14.49361 °O﻿ / 50.62083; 14.49361 (mapo)

**Holana fiŝlago** (ĉeĥe *Holanský rybník*) estas unu el dekoj da fiŝlagoj kreantaj sistemon konata kiel Holanaj fiŝlagoj en suda parto de distrikto Česká Lípa. La nomo ĝi havas laŭ kampurbo Holany troviĝanta sur ĝia bordo. La fiŝlago estas uzata al fiŝkaptado kaj refreŝigado.

Situo kaj parametroj
--------------------

La tuta sistemo de devene 23 Holanaj fiŝlagoj estas akvigata ĉefe de okcidento de rojo Bobří potok, poste ĝi enfluas en protektitan Novkastelan fiŝlagon. La fiŝlaga sistemo estiĝis jam en mezepoko, Holana fiŝlago estas menciata ekde la jaro 1440. En la sistemo de Holanaj fiŝlagoj ĝi estas proksimume meze, sur katastro de kampurbo Holany. Sur ĝia nordorienta flanko estas municipo Rybnov, la administra, kaj hodiaŭ ankaŭ per sia konstruareo, konsisto de Holany.

Holana fiŝlago kun areo 25 ha estas uzata al fiŝkaptado, baniĝado kaj irigaciado.

Pluaj fotoj
-----------

* Por vitro parte ellasita Holana fiŝlago, maldekstre HolanyPor vitro parte ellasita Holana fiŝlago, maldekstre Holany
* Post fiŝlaga digo kun ellasaĵo kondukas markita vojoPost fiŝlaga digo kun ellasaĵo kondukas markita vojo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Web Infočesko o rybnících
* Rybníky na webu Holan
* Web Castles Arkivigite je 2016-08-26 per la retarkivo Wayback Machine (el Retarkivo 20160826030113)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Mounir Abjiou** (arabe منير أبجيو) naskiĝis la  2-an de februaro 1992(nun 1992-02-02) estas maroka esperantisto. Ekde 2019 ĝis 2020 li deĵoras kiel vicprezidanto kadre de la estraro de TEJO. 
De septembro 2012 ĝis septembro 2014 li fariĝis Magistro (Strategia Mastrumado de Turismaj Organizaĵoj). Mounir volontulis dum du monatoj de 2014 en la Centra Oficejo de TEJO kaj ekde novembro 2015 li fariĝis la plentempa subvencia oficisto de TEJO ĝis aŭgusto 2019.

Vidu ankaŭ
----------

La regionisto, plurlingva reta artikolaro kun fokuso pri regionaj aferoj de Eŭropo,

Referencoj
----------

1. ↑   Teamo de TEJO (esperante). TEJO. Alirita 2019-03-12.
2. ↑   Estraro de TEJO 2019-2020 (esperante). TEJO. Alirita 2019-09-12.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Mounir Abjiou en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Mounir Abjiou ĉe Facebook
* Mounir Abjiou ĉe Instagram
* Mounir Abjiou[*rompita ligilo*] ĉe Linkedin
* Mounir Abjiou ĉe la Centra Reto de TEJO


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 657940
 |
DSP TMS320
**DSP** (angle ***D**igital **S**ignal **P**rocessor*, "cifereca signal-procesoro") estas specialigita mikroprocesoro dezajnita specife por cifereca signal-prilaborado, ĝenerale uzata en realtempa komputado.

Simpla cifereca signal-prilabora sistemo, ADC konvertas analogan signalon al cifereca, poste DAC resendas ĝin al analoga formato post prilaboro
  

Ciferecaj signal-prilaboraj algoritmoj postulas ke granda nombro da matematikaj operacioj estu faritaj rapide sur aro da datenoj. Signaloj estas konvertitaj de analogaj al ciferecaj, manipulitaj ciferece, kaj tiam konvertitaj denove de ciferecaj al analogaj, kiel montrite en la diagramo. Multaj ciferecaj signal-prilaboraj aplikoj havas realtempajn limojn; tio estas, por ke la sistemo funkciu, la cifereca signal-prilabora operacio devas esti finita ene de iu tempolimo.

La mikroarĥitekturo de cifereca signal-procesoro estas optimumigita specife por ciferecaj signal-prilaboraj aplikoj.

Referencoj
----------

1. ↑   (1994) *Foundations of Computer Technology*. CRC Press. ISBN 0412598108.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio DSP en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Procesoro

Fonto
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri komputiko |

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Digital signal processor en la baza angla Vikipedio.*
Daqinzhou (大秦国) aperas en la okcidenta bordo de ĉi tiu ĉina mapo, la Sihai Huayi Zongtu
**Daqin** (ĉine 大秦) estas la antikva ĉina nomo por la Romia Imperio. Laŭvorte ĝi signifas "Granda Qin", kie Qin estas la nomo de la unua granda Ĉina imperio de la historio, la Dinastio Qin.

Post la malfermo de la Silka Vojo en la 2a jarcento a.K. ĉinoj ŝatis pensi ke la Romia Imperio estis civilizacio derivita de la Ĉina imperio. La romianoj okupis la ekstremon de la komerca vojo dum la ĉinoj en la alia.

Ĉinujo neniam sukcesis rekte atingi la Romian Imperion en la antikvo, kvankam la generalo Ban Ĉao komandis ekspedicion el 70.000 homoj en la jaro 97 kiu venis ĝis la Kaspia Maro. La ambasadoro de Ban Ĉao, Gan Ying, eĉ pli proksimiĝis, atingante la bordojn de la Nigra Maro. Gan Ying lasis detalan priskribon pri la Romia imperio, sed oni kredas ke ĝi surbaziĝis je duamana informo.

La nomo "Da Qin" por Romio estis uzata en ĉinaj mapoj ĝis la fino de la 16-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Rilatoj inter Romia Imperio kaj Ĉinujo
The Cheesewring, granita montpinteto sur Erikejo Bodmin
**Erikejo Bodmin** estas arbustetaro en nordorienta Kornvalo, Anglio. Ĝi grandas 208 kvadratan kilometrojn.

La subgrunda roko estas granito, kaj sur la erikejo staras imponaj granitaj pintmontetoj. Al multe da la erikejo mankas natura drenado, kaj tial estas grandaj areoj da marĉoj kiuj sekiĝas nur dum tre varmaj kaj senpluvaj someroj. La resto de la erikejo aŭ kovriĝas per eriko kaj aliaj malaltaj vegetaĵoj aŭ servis kiel paŝtejoj.

Sur la sudaj deklivoj de la erikejo troveblas Dozmary Pool, la sola natura enlanda lago de Kornvalo: tie, laŭ iuj versioj de la legendoj pri Reĝo Arturo, Arturo ricevis la glavon Excalibur, kaj tien Bedivere reĵetis ĝin post la morto de Arturo.

Erikejo Bodmin estas la fonto de pluraj gravaj riveroj de Kornvalo, inter kiuj Rivero Fowey kaj Rivero Camel.

Sur la erikejo situas akvotenejoj kiuj provizas per akvo multe da la kornvalaj loĝantoj.

Prahistoriaj restaĵoj videblas sur la erikejo, inter kiuj megalito monumento la "halo de Reĝo Arturo".

La Halo de Reĝo Arturo, megalita monumento
Brown Willy, monto de Erikejo Bodmin

* Erikejo Bodmin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Erikejo Bodmin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Bluŝultra kosifo** |
| --- |
|  |
| Bluŝultra kosifoBluŝultra kosifo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cossypha* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. cyanocampter'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cossypha cyanocampter****(Bonaparte, 1850) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Bluŝultra kosifo  |

 |
| v • d • r |

La **Bluŝultra kosifo** (***Cossypha cyanocampter***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro *Cossypha* kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj.

Plenkreskulo de tiu specio havas **oranĝajn subajn partojn kaj pugon**, dum resto de supraj partoj estas grizaj, iom brunecaj en dorso kaj nuko kaj pli malhelgrizaj en krono kaj vizaĝoj kiujn separas tre blanka kaj kontrasta superokula strio, simila al tiu de aliaj kosifoj. La centraj vostoplumoj estas malhelbrunecaj al nigrecaj, dum la eksteraj estas helbrunaj kaj ankaŭ la flugiloj estas malhelbrunecaj al nigrecaj, sed kun tre rimarkinda **blua areo en ŝultroj**, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *cyanocampter* konsistas el du latinigitaj radikoj el la antikva greka nome *kianos* kaj *kampter*, kiuj signifas respektive "blua" kaj "kurbo, turniĝo, etende al ŝultro". La beko estas nigra kaj kruroj kaj piedoj grizecaj.

Ĝi troviĝas ĉefe en Okcidenta Afriko nome en Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Ganao, Gvineo, Kenjo, Liberio, Malio, Niĝerio, Sieraleono, Sudano, Tanzanio, Togolando kaj Ugando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Cossypha cyanocampter[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
**László VIDOVSZKY** [lAslO vidovski], hungare **Vidovszky László** estas hungara komponisto kaj altlerneja instruisto. Lia edzino estas Ilona Keserü.

László Vidovszky naskiĝis la 25-an de februaro 1944 en Békéscsaba.

Biografio
---------

László Vidovszky frekventis muziklernejojn en Békéscsaba kaj en Szeged, poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto inter 1962–1967. Lia plej grava instruisto estis Ferenc Farkas. Poste li plulernis en Parizo. Inter 1972-1984 li instruis en la Muzikarta Altlernejo, poste en Universitato de Pécs. Ekde 1999 li denove instruas ankaŭ en la Altlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 2010, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

Verkoj (elekto)
---------------

* unuakta opero *Nárcisz és Echó*, 1981
* diversaj muzikaĵoj precipe por piano kaj violono
* diversaj komputilaj muzikaĵoj

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Kristóf Weber

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 409980
* GND: 103800220
* LCCN: n85160772
* VIAF: 119381339
* ISNI: 0000 0000 8415 3899
* SUDOC: 195803736
* BNF: 14001795d
* MBA: a80065ca-dc2d-4a7a-88c1-0f787e04ffb9
* BIBSYS: 9016742
* NKC: xx0199650
 |