recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ottó Vincze** [vince], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vincze Ottó** estis hungara komponisto, dirigento. Lia origina familia nomo estis *Winkelhofer*.

Ottó Vincze  naskiĝis la 9-an de julio 1906 en Visegrád, li mortis la 14-an de aŭgusto 1984 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ottó Vincze akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1929. Lia ĉefa instruisto estis Albert Siklós. Post siaj studoj li havis nur porokazajn laborojn. Inter 1942 kaj 1945 li estis dirigento de la Hungara Radio, poste la politika komisiono ne permesis la pluan laboron. Inter 1946-1949 li estis arta gvidanto de Nacia Teatro (Miskolc), poste de Teatro Thália (Budapeŝto), inter 1957-1960 de Operetoteatro (Budapeŝto), poste denove de Teatro Thália. Li pensiuliĝis en 1966. Li ricevis 2 premiojn en 1954 kaj 1957.

Elektitaj filmaj muzikoj
------------------------

* *Látta-e már Budapestet télen?* (1940)
* *Fény és árnyék* (1943)
* *Napfeljötte* (1946)
* *Liliomfi* (1954)
* *Nehéz kesztyűk* (1957)
* *Az aranyember* (1962)

Aliaj elektitaj komponaĵoj
--------------------------

* *Boci-boci tarka* (muzika teatraĵo, 1953; prezentita kun sukcesoj en Operetoteatro)
* *D-dúr mise* (1957; eklezia komponaĵo)
* pluraj uverturoj, suitoj

Fontoj
------

* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Hayling Island** (*Insulo Hejlin*) estas insulo de Hampshire, Anglio inter Portsmouth kaj Chichester. En 2001 ĝi havis ĉirkaŭ 17 mil loĝantojn.

La insulo estas ligata per ponto al la ĉeflando. Ĝi havas la formon de renversata "T", kaj longas ĉirkaŭ 6.5 kilometrojn (4 mejoljn). La suda marbordo estas larĝe ĉirkaŭ 6.5 kilometrojn (4 mejlojn).

Ferepoka sanktejo en la insulo poste evoluis en romia-britan templon, kvankam la restaĵoj (kiujn arkeologoj studis inter 1897 kaj 1907 kaj denove de 1976 al 1978) ne videblas. Estas du mezepokaj preĝejoj - tiu de Sankta Maria en la centro, kaj de Sankta Petro en la nordo. Dum la normanda epoko, la insulo estis posedata de Abatejo Bec. Ekde 1399 la poeto Thomas Hoccleve (m. 1426) ricevis pension de la monaĥoj de Hayling Island: tiu estis donaco de la angla reĝo, kiun li servis kiel ŝtatoficisto.

Dum la 14-a jarcento estis gravaj inundoj, kaj parto de la insulo (kun la preĝejo de Ĉiuj Sanktoj) submerĝiĝis. Laŭlegende la preĝejaj sonoriloj aŭdeblas kiam la maro maltrankvilas.

Dum la 19-a jarcento, la insulo estis grava loko por la kultivado de ostroj, kaj ankoraŭ restas postsignoj de la industrio. Ĝis la malfrua 19-a jarcento alia industrio estis la produkto de salo, kiu menciiĝis en la Domesday Book de Vilhelmo la Konkerinto.

En 1985 brita tribunalo agnoskis Peter Chilvers kiel inventinto de ventsurfotabuloj kiam li estis juna knabo loĝanta en Hayling Island en 1958.

* Kategorio Hayling Island en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Parto de la batalejo de Flodden Field
La batalo de **Flodden Field** (9-a de septembro 1513) estis decidiga venko por la angloj kontraŭ la skotoj.

Skotlando kaj Francio estis delonge alianciitaj. En 1513 Henriko la 8-a (Anglio) militis kontraŭ Francio, nomumante sian edzinon Katerino de Aragono kiel regento. Kiel alianculo de la francoj, la skota reĝo Jakobo la 4-a invadis Northumberland kun ĉ. 30 mil soldatoj. Katerino mem rajdis norden kun paro de la angla armeo.

La 9-an de septembro okazis decidiga batalo, konata kiel la batalo de Flodden Field, proksime al vilaĝo Branxton. (Tuj antaŭ la batalo la skotoj tendumis ĉe Flodden Edge, sude de Brankston.) Ĝi estis la unua batalo en Britio kie kanonoj ludis gravan rolon, sed ankaŭ gravis pli tradiciaj armiloj kiel longpafarkoj kaj pikstangoj. La anglo tute venkis la skotojn, mortigante Jakobon kaj multajn skotajn nobelojn. Katerino sendis al Henriko la 8-a (kiu estis en Francio) la sangmakulitan mantelon de la skota reĝo.

La angla generalo estis Thomas Howard, tiam grafo de Surrey. Pro la venko, en 1514 al li estis restaŭrata la rango Duko de Norfolk, kiun lia patro John Howard (1-a duko de Norfolk) posedis ĝis sia morto en 1485: Henriko la 7-a ne permesis ke Thomas Howard heredus tiun rangon ĉar John Howard subtenis Rikardon la 3-an kaj mortis batalante kontraŭ Henriko dum la batalo de Bosworth kaj Thomas mem ankaŭ subtenis Rikardon.

* Kategorio Flodden Field (batalo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
la centra merkata placo de Krakovo, kun maria katedralo maldekstre kaj mezepoka merkatohalo dekstre
La **43-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis inter la 17-a kaj 24-a de julio 1987 en la universitata urbo Krakovo en la sudo de Pollando. La kongreson partoprenis 1034 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. La evento estis parto de la centraj organizaĵoj honore al la centjara jubileo de Esperanto, kaj ĝis nun estis la plej multnombre vizitata Internacia Junulara Kongreso.

afiŝo de la IJK
En epoko, kiam ankoraŭ malfacilis vojaĝi inter la komunistaj kaj nekomunistaj ŝtatoj de Eŭropo, la kongreso estis aparte favora ŝanco por renkontigo de junaj esperantistoj el ambaŭ politikaj blokoj. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.

En la 1980-aj jaroj ofte organiziĝis plurcentkilometraj grupaj biciklaj vojaĝoj al la IJK. Tamen la politika divido inter okcidenta kaj orienta blokoj en Eŭropo malebligis tion en 1987:

varba insigno pri la kongreso
Bicikla karavano al la IJK en Krakovo malsukcesis, ĉar bicikla limpasado inter FRG kaj GDR, GDR kaj Pollando aŭ Ĉeĥoslovakio respektive Sovetunio kaj Pollando malgraŭ intensaj petoj kaj premoj de esperantistaj organizaĵoj el tiuj landoj estis ne permesigebla.

Vidu ankaŭ
----------

* UK 1987
* Pola Studenta Esperanto-Komitato

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rInternaciaj Junularaj Kongresoj de TEJO |
| --- |
| 1938 • 1939 • 1947 • 1948 • 1949 • 1950 • 1951 • 1952 • 1953 • 1954 • 1955 • 1956 • 1957 • 1958 • 1959 • 1960 • 1961 • 1962 • 1963 • 1964 • 1965 • 1966 • 1967 • 1968 • 1969 • 1970 • 1971 • 1972 • 1973 • 1974 • 1975 • 1976 • 1977 • 1978 • 1979 • 1980 • 1981 • 1982 • 1983 • 1984 • 1985 • 1986 • 1987 • 1988 • 1989 • 1990 • 1991 • 1992 • 1993 • 1994 • 1995 • 1996 • 1997 • 1998 • 1999 • 2000 • 2001• 2002 • 2003 • 2004 • 2005 • 2006 • 2007 • 2008 • 2009 • 2010 • 2011 • 2012 • 2013 • 2014 • 2015 • 2016 • 2017 • 2018 • 2019 • 2020 • 2021 • 2022 • 2022 • 2024 | emblemo de TEJO |

 |
**Koutiala** estas urbo en Malio en la administra regiono Sikasso. Koutiala havas kun aglomeraĵo ĉirkaŭ 355.000 loĝantojn, la urbo mem havas en 2005 ĉirkaŭ 99.000 loĝantojn. La urbo situas 140 km norde de regiona ĉefurbo Sikasso kaj ĉirkaŭ 350 km oriente de landa ĉefurbo Bamako.

La urbo estas nomata ankaŭ „ĉefurbo de la blanka oro", kie la blanka oro estas la kotono. Koutiala estas la dua plej industriizanta urbo de Malio, ĝi estas sidejo por *Compagnie malienne pour le développement du textile (CMDT)* kaj *Huilerie cotonnière du Malo (HUICOMA)*.

Koutiala situas en landoparto, kie oni parolas la minjankan lingvon kaj estis fondita en la 16-a jarcento fare de membroj de *Familio Coulibaly* de la reĝlando Bambara el Segou. En 1955 Koutiala akiris plilarĝigintajn rajtojn, kompareblajn al la mezeŭropa urborajtoj.

La urbo havas medipoluajn problemojn, ĉar apuda lago sekiĝas dum la seka periodo kaj la poluaĵoj penetras la grundan akvon.

Koutiala estas ĝemelita urbo de Alençon en Francio.
Variaj komercaj panbakujoj.
Kupraj saŭcujoj, kastelo de Vaux-le-Vicomte.
**Kuirujoj** aŭ **kuirpotoj**, kaj **bakujoj** aŭ **bakpotoj** estas tipoj de manĝujoj uzataj por manĝopreparado, ofte trovataj en kuirejoj. Kuirujoj estas manĝujoj, kiaj saŭcujoj kaj patoj, uzataj sur fajroj. Bakujoj estas manĝujoj, kiuj estas uzataj ene de fornoj. Kelkaj kuiriloj povas esti konsiderataj kaj kiel kuirujoj kaj kiel bakujoj.

La elekto de materialo por kuirujoj kaj por bakujoj havas gravan efikon pri la utilo (kaj la kosto), partikulare laŭ terminoj de termika konduktivo, kaj pri kiom da manĝaĵo oni metas sur ili. Kelkaj elektoj de materialo postulas ankaŭ specialan antaŭpreparadon de la surfaco antaŭ ili estu uzataj por manĝopreparado.

Kaj la kuirujo kaj ties teniloj povas esti farataj el la sama materialo, sed nepre necesas ke por preni aŭ tuŝi ajnan el tiuj partoj oni uzu fornogantojn. Por eviti tion, teniloj povas esti farataj el la nevarmokondukaj materialoj, ekzemple bakelito, plasto aŭ ligno. Plej bone eviti kavajn tenilojn ĉar ili estas malfacile purigeblaj aŭ sekigeblaj.

Kuirujoj
--------

* Bolbanujo
* Boligilo
* Bolkruĉo
* Fajfbolilo
* Kaserolo
* Kuireja maŝino
* Kurba pato
* Marmito
* Pato
* Premmarmito
* Samovaro
* Tekruĉo

Bibliografio
------------

* Beard, James.  (1975) *The Cooks' Catalogue*, et al. Harper & Row. ISBN 0-06-011563-7.
* Canaries in the Kitchen: Teflon Toxicosis. Environmental Working Group (Majo 2003). Alirita 21a de Aprilo 2010.

* Williams, Chuck.  (1986) *The Williams-Sonoma Cookbook and Guide to Kitchenware*. Random House. ISBN 0-394-54411-0.
* Bridge, Fred.  (1991) *The Well-Tooled Kitchen*. William Morrow and Company. ISBN 0-688-08135-5.

* Reay Tannahill.  (1988) *Food in History*. Crown Publishers. ISBN 0-517-57186-2.

* Kategorio Kuirujo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Flora COQUEREL** (naskiĝis la  14-an de aprilo 1994(nun 1994-04-14) (29‑jara) en Mont-Saint-Aignan (Seine-Maritime), estas la 85-a **Miss Francio**. Elektita Miss Orleano la 6-an de oktobro 2013 en Montargis, ŝi partoprenis en la elekto de Miss Francio 2014, kiun ŝi gajnis la 7-an de decembro 2013 en spektaklejo Zénith de Dijon.

Biografio
---------

Naskiĝinta de franca patro, ĉef-entreprenisto, kaj de benina patrino, teritoria agento specialiĝinta pri infanĝardenoj, Flora Coquerel estas la malplejaĝa infano el familio de tri, devenanta de Morancez (Eure-et-Loir). Dum ŝi estis studentino de dua jaro (BTS internacia komerco), ŝi estis elektita Miss Orleano la 6-an de oktobro 2013.

Miss Francio 2014
-----------------

Flora Coquerel estis elektita Miss Francio 2014 la 7-an de decembro 2013 en spektaklejo Zénith de Dijon antaŭ Miss Tahitio, Miss Provenco, Miss Lazura Marbordo, kaj Miss Gvadelupo en la fina rezulto.

Referencoj
----------

1. 1 2 3  Olivier Bohin, « L'Eurélienne Flora Coquerel, en route pour l'élection de Miss France » sur *L'Écho républicain*, 12 novembro 2013
2. ↑  Georges C. (decembro 2013).  Flora Coquerel, Miss France 2014 est franco-béninoise (france). lanouvelletribune.info. Arkivita el la originalo je 2013-12-13. Alirita 2013-12-10.
3. 1 2  Découvrez Flora Coquerel, Miss France 2014 sur *Le Point*, 8 decembro 2013

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Flora Coquerel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Flora Coquerel en la retejo de Miss France Arkivigite je 2013-12-03 per la retarkivo Wayback Machine
* Genealogio de Flora Coquerel en GeneaStar

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Flora Coquerel en la franca Vikipedio.*
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Cynognathus*** |
| --- |
| Troveblo de fosilioj: frua triaso |
| CynognathusCynognathus |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Bestoj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Synapsida *Synapsida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Therapsida* |
| Subordo: | *Cynodontia* |
|
|
|
|
|
| Familio: | *Cynognathidae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Genro  |
| ***Cynognathus***Seeley, 1895 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Cynognathus*  |

 |
| v • d • r |

***Cynognathus*** estas formortinta genro de predantaj reptilioj el frua Triaso. Fosilioj estis trovitaj en Sud-Afriko, Sudameriko, Ĉinio kaj Antarkto.

Ĝi formis parton, kiel *Thrinaxodon* (tri-dentoj), de *Cynodontia* (hundo-dento) kiuj aperas kiel antaŭuloj de mamuloj.

Cynognathus, ĉirkaŭ 1 metron longa, prezentis aspekton najbaran al tiu de melo, kun pli longa kapo kaj malpli longa vosto. Posedanta fortajn makzelojn kun dentaro de mamuloj, ĝi nutris sin fosante la grundon serĉante malgrandajn bestojn kaj plantojn.

Etimologio
----------

El la greka *cyno*- hundo kaj *-gnathos*, makzelo.

  



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |
**Plisteno** - (helene ' Πλεισθένης *, latine* Pleisthenes*) estis en la helena mitologio filo de la mikena reĝo Atreo, Pelopsa filo.* 

Sian mallongan vivon li travivis en Mikeno. Kiel malgrandan knabon lin de ĉi tie forrabis Atrea frato Tiesto, kiam li fuĝis eksterlanden post nesukcesa provo pri transpreno de la regado. La knabon li poste edukadis al malamo al la propra patro. 
Kiam Plisteno plenkreskis, oni sendis lin en Mikenon murdi sian patron.Sed Atreo estis rapida kaj la junulon trapikis. Nur poste li eksciis, ke mortigis sian propran filon. Tio elkatenigis plian vicon da murdoj. Atreo mortigis du Tiestajn filojn Plistenon kaj Tantalon kaj prezentis ilin por manĝo dum famaj *Tiestaj festenoj*. 
Sed tio ne estis fino, Tiesta filo Egisto murdis Atreon kaj pli malfrue Atrea filo Agamemno murdis Tieston. 
Kiam estis Agamemno, kiel mikena reĝo kaj supera komandanto de aĥaja armeo en la Troja milito, Egisto tentis loge lian edzinon Klitemnestron. Post reveno el la milito dum glorfesteno Egesto murdigis fripone Agamemnon kaj deklaris sin mem mikena reĝo.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Pleisthenés en la ĉeĥa Vikipedio.*
**Golop** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento  Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szerencs.

Kastelo en Golop
Golop situas sur dekstra bordo de la rivereto Szerencs, sur orienta flanko de la montetaro Szerencs, situas ĉi tiu al la Tokaj - montosubo apartenanta vilaĝo. De tie estas je 16 km-oj la pri ĝia ĉokoladfabrikado fama urbo Szerencs, kien sistema aŭtobustrafiko estas. La arkeologoj trovis en Golop 3000-jaraĝan tombejon.

Historio
--------

La vilaĝon oni menciis unue en ĉarto en 1258 laŭ „Glup" nomo. Tio signifas en la slavaj lingvoj: stultan, malsaĝan. En epoko de Árpád-domaj reĝoj, la kolonio estis bieno de Golopy familio, kiu devenis el la Aba nacia familio.

En 1356 bieno de la Eger – urba kapitulo. En 1567 la turkoj disdetruis la komunumon. De 1571 la komunumo denove apartenis al la Goopy familio, de la 18-a jarcento al la Vay familio.

Vidindaĵoj
----------

Sur la orienta flanko de la vilaĝo staras la Vay-kastelo, la tn. „Malnova kastelo", kion eble el iu mezepoka kastelo oni elformis. La iaman Renesancan stilan, je fino de la 16-a jarcento konstruitan malgrandan fortikaĵon oni trakonstruis je la 18-a jarcento al ties nunan formon. Samtempe ankaŭ belegan, romantikan parkon elformis oni kun lago, akvofalo, kaj kun maloftaj floroj. La tutlande konata Vay-familio iatempe ĉi tie gardis sian bibliotekon kaj arkivon. Bedaŭrinde la kastelo pereiĝis pro homa malzorgemo.

En la proksimo staras la alia Vay-kastelo. Tiu konstruiĝis en 1820 en klasikisma stilo.

Famuloj
-------

En Golop naskiĝis pentristo István Zsignár.

* Kategorio Golop en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Adamitoj dancantaj surstrate nudaj
**Adamitoj** estis la aliĝantoj de matrice kristana (kontrastata, tamen, de la ekleziaj responsuloj) sekto kiu estis vastiĝinta en Nord-Afriko ĉirkaŭ la 4-a jarcento. Laŭvere, diversaj kristanaj sektoj povas esti enkadritaj en tiu grupo, kiel la *Adamianoj*, eta gnostika sekto pri kiu informas nin kaj Klemento de Aleksandrio (laŭ kiu ili gloriĝis subinspire de Zaratuŝtro, kaj Sankta Aŭgusteno de Hipono kaj Epifanio el Salamis, aŭ *Turlupinoj* de Sudo de Francio de la dua duono de la 14-a jarcento; ĉiu-kaze ĉiuj tiuj sektoj estis deklaritaj herezaj fare de la Katolika Eklezio kaj persekutataj de la mezepoka Inkvizicio.

Ili asertadis ke oni provu retrovi la originalan senkulpecon de Adamo kiu, ĝis kiam li ne enŝoviĝis en la pekon, vivis tute nuda kaj senpekema. El kio ili inferencis ke la korpo estas faritaĵo de Dio kaj do ĝi ne estu koverta kaj ĝia nudeco ne estu konsiderita peko. Ili inferencis ankaŭ la "liberan amon" kaj ekskludis la geedziĝon kaj ĉiam pli sin forlasis al "malhonestaj kondutoj", kaj sur ilia ekzemplo altiriĝis, tie kaj tie tra tuta Eŭropo de tempo al tempo, aliaj movadoj.

Ilia doktrino havas kiel bazo tiu sintezita de Tommaso Campanella, jena: "la homo rajtas esti feliĉa en tiu mondo tiel kirl en la ĉielo" (La Città di Dio (1588)

Inter tiuj novadoj menciendas: en 13-a jarcento la Flandroj estis skuitaj per la predikado de iu Tankelmo kiu, interalie, altiris al la pratiko de la supre diritoj kondutoj. Jarcenton poste en Francio naskiĝis la movado de la Libera Spirito kiu, precipe laika, daŭriĝis kun sukceso laŭlonge de la tuta epoko de la avinjona papado. Inter la 15-a kaj 16-a jarcentoj novaj "adamitaj" tendencoj enradikiĝis en Bohemio kaj Germanio ĉe la Taboritoj kaj ĉe la Anabaptistoj. Kvankam dure supremitaj, tiuj adamitoj relevis lapon en Savojo kaj en Nederlando ĉevale de la 17-a kaj 18- jarcentoj. La lasta atesto pri ilia alestiĝo reiras al 1848 en la Aŭstra-hungara Imperio.

Bibliografio
------------

* Giordano Berti. *Dizionario del cristianesimo*. Milano, Vallardi, 1997. ISBN 88-8211-127-X.
* Giordano Berti. *Gli Eretici*. Milano, Xenia, 1998. ISBN 8872732166.
* Josef Dobrovský: *Geschichte der böhmischen Pikarden und Adamiten* [Abhandlungen der Böhmischen Gesellschaft der Wissenschaften] 1788.

Vidu ankaŭ
----------

* Kontraŭleĝismo
* Natura morala leĝo
* Herezo
* Adamo

* Kategorio Adamitoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 432341
* GND: 4141369-6
* LCCN: sh85000787
* SUDOC: 027856097
* BNF: 119808310
* NKC: ph494812
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

Metodo de Rajse (integralo de Norlundo-Rajse) estas integralo bindas {\displaystyle n} fina diferenco kun kurba integralo en komplekso ebeno.

Integro
-------

Por meromorfa funkcio {\displaystyle f} noa fina diferenco {\displaystyle \Delta ^{n}[f](x)} povas bildigi kiel

{\displaystyle \Delta ^{n}[f](x)=\sum \_{k=0}^{n}{n \choose k}(-1)^{n-k}f(x+k),}
kie
{\displaystyle {n \choose k}} — binoma koeficiento.
Transpasas al integradon en ĉirkaŭaĵo poluso punktoj {\displaystyle \alpha \ldots n} kaj ĉe kondiĉo, ke funkcio {\displaystyle f} ne havas polusojn, sekvas

{\displaystyle \sum \_{k=\alpha }^{n}{n \choose k}(-1)^{n-k}f(k)={\frac {n!}{2\pi i}}\oint \_{\gamma }{\frac {f(z)}{z(z-1)(z-2)\ldots (z-n)}}\,dz}
для {\displaystyle 0\leqslant \alpha \leqslant n(\alpha \in \mathbb {N} )}.
Ni povas skribi la integralo kiel

{\displaystyle \sum \_{k=\alpha }^{n}{n \choose k}(-1)^{k}f(k)=-{\frac {1}{2\pi i}}\oint \_{\gamma }B(n+1,-z)f(z)\,dz,}
kie
{\displaystyle B(a,b)} — Beta-funkcio de Eŭler.

Iteracio de Poisson-Mellin-Neŭton
---------------------------------

Se {\displaystyle \{f\_{n}\}} — ia vico kaj se {\displaystyle g(t)} — ia deriva funkcio *(ruse: Производящая функция последовательности)*, kaj se {\displaystyle g(t)=e^{-t}\sum \_{n=0}^{\infty }f\_{n}t^{n},} do

UzatneKonverto de Mellin, ricevas, ke

{\displaystyle \phi (s)=\int \_{0}^{\infty }g(t)t^{s-1}\,dt.}
Tiam ni povas trovas originala vico kun helpo de integralo de Norlundo-Rajse:

{\displaystyle f\_{n}={\frac {(-1)^{n}}{2\pi i}}\int \_{\gamma }{\frac {\phi (s)}{\Gamma (-s)}}{\frac {n!}{s(s-1)\cdots (s-n)}}\,ds,}
kie
{\displaystyle \Gamma } — Γ-funkcio.

Literaturo
----------

* Niels Erik Nörlund, *Vorlesungen uber Differenzenrechnung*, (1954) Chelsea Publishing Company, New York.
* Donald E. Knuth, *The Art of Computer Programming*, (1973), Vol. 3 Addison-Wesley.
* Philippe Flajolet and Robert Sedgewick, «Mellin transforms and asymptotics: Finite differences and Rice’s integrals[*rompita ligilo*]», *Theoretical Computer Science* **144** (1995) pp 101—124.
* Peter Kirschenhofer, «A Note on Alternating Sums», *The Electronic Journal of Combinatorics*, Volume **3** (1996) Issue 2 Article 7.
**Golpejas** [golPEĥas] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. *Golpejas* estas derivata etimologie el *Vulpejas*, tio estas vulpinoj. Vulpo videblas en la supra duono de la blazono.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 154 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 23 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, kaj estis minoj de stano ĝis 1988. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753167
 |
David de Gea en 2010
**David de Gea** (per plena nomo *David de Gea Quintana*, prononco laŭ sistemo IFA hispane daˈβið ðe ˈxea kinˈtana) (naskiĝis la  7-an de novembro 1990(nun 1990-11-07) en Madrido, do nun 32-jara) estas hispania profesia futbalisto.

Ekde la jaro 2014 li estas membro de la vira hispana nacia teamo de futbalo, post kiam antaŭe jam de la jaro 2004, kiam li estis 13-jara, li partoprenis en la naciaj teamoj de sub-15-, sub-17-, sub-19-, sub-20-, sub-21- kaj sub-23-jaruloj. Post infanaj jaroj en la junularaj teamoj de la klubo *Atlético Madrid*, li kiel plenkreskulo en tiu klubo daŭrigis sian karieron ĝis la jaro 2011, kaj ekde tiam estas parto de la 1-a vira teamo de la klubo Manchester United en Anglio. Li partoprenis kadre de la hispana nacia teamo en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, kaj en ties matĉoj rekoneblis per la ĉemiza numero "13".

* Kategorio David de Gea en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rHispana nacia teamo    Flago de Hispanio    Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 |
| --- |
| 
* 1 Casillas (teamestro)
* 2 Azpilicueta
* 3 Piqué
* 4 Bartra
* 5 Busquets
* 6 Iniesta
* 7 Morata
* 8 Koke
* 9 Vázquez
* 10 Fàbregas
* 11 Pedro
* 12 Bellerín
* 13 De Gea
* 14 Thiago
* 15 Ramos
* 16 Juanfran
* 17 San José
* 18 Jordi Alba
* 19 Bruno
* 20 Aduriz
* 21 Silva
* 22 Nolito
* 23 Rico
* Trejnisto Del Bosque
 | Flago de Hispanio |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 560900
* LCCN: no2020073374
* VIAF: 1158427727306060971 5299159477964727990002, 1158427727306060971
* BIBSYS: 1579001847549
 |
Davido de Mikelanĝelo ĉe Accademia di Belle Arti di Firenze en Florenco.
Kopio de la statuo stare en la originala loko de la *Davido*, antaŭ la Palazzo Vecchio en Florenco.
***Davido*** estas ĉefverko de skulptarto de la Renesanco kreita inter 1501 kaj 1504, fare de la itala artisto Mikelanĝelo. Ĝi estas 5,17 m alta marmora statuo de stara nuda juna viro. La statuo reprezentas la biblian heroon Davido, favora temo en la arto de la urbo Florenco. Origine mendita kiel unu ero de serio de statuoj de profetoj situontaj laŭlonge de la tegmenta bordo de la orienta pinto de la Katedralo de Florenco, la statuo estis anstataŭe situigita sur publika placo, antaŭ la Palazzo della Signoria, nome sidejo de la urba registaro de Florenco, kie ĝi estis inaŭgurita la 8an de septembro 1504.

Pro la naturo de la heroo reprezentita (surpriza ŝajne malforta mortiginto de terura giganto), ĝi tuje iĝis simbolo de la defendo de civilaj liberecoj de la Respubliko Florenco, tiame sendependa urboŝtato minacita ĉirkaŭe de ŝajne pli povaj rivalaj ŝtatoj kaj de la hegemonio de la familio de la Mediĉoj. La okuloj de Davido, per averta mieno, direktas sin al Romo. La statuo estis movita al la Akademia de Belartoj en Florenco en 1873, kaj poste anstataŭita en la origina loko de kopio.

Historio
--------

Interpretado
------------

Konservado
----------

Kopioj
------

Notoj
-----

1. ↑  La alto de tiu Davido estis misregistrita kaj la eraro pluis tra multaj arthistoriaj publikaĵoj. La preciza alto esti determinita nur en 1998–1999 kiam teamo el Stanford Universitato venis al Florenco por klopodi projekton pri digitalaj bildoj per fotado de skulptaĵoj de Mikelanĝelo kaj trovis, ke la skulptaĵo estis pli alta ol tio indikita de la fontoj. Vidu  kaj
2. ↑  Vidu ekzemple du versiojn de Donatello; bronzan version de Verrocchio; pentraĵon de Domenico Ghirlandaio; kaj bronzaĵon de Bartolomeo Bellano.
3. ↑  Tiu teorio estis unuafoje proponita de Saul Levine "The Location of Michelangelo's David: The Meeting of January 25, 1504, *The Art Bulletin* 56 (1974): 31–49. Vidu ankaŭ J. Huston McCulloch, David: A New Perspective Arkivigite je 2012-02-24 per la retarkivo Wayback Machine, (2007) alirita 13-02-2010

* Davido de Mikelanĝelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Davido de Mikelanĝelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 446358
* GND: 4246818-8
* LCCN: n98092301
* VIAF: 179549517
* SUDOC: 028991141
* BNF: 12071178b
 |
Koordinatoj: 25° 4′ 00″ S 130° 06′ 00″ U﻿ / ﻿25.06667 °S, 130.10000 °U﻿ / -25.06667; -130.10000 (mapo)

**Adamstaŭno** (angle **Adamstown**) estas la plej malgranda ĉefurbo de la mondo kun loĝantaro de proks. 40 (en 2002: 46) personoj. Ĝi situas en la norda areo de la insulo Pitkarno. Ĝi estas parto de la Pitkarna Insularo, kiu apartenas al Britio.

La urbo ricevis sian nomon laŭ John Adams, unu el la ribelantoj de ŝipo Bounty.

Geografio
---------

La urbo troviĝas en mez-norda parto de Pitkarna insulo apud Pacifiko proksime al golfo Bounty Bay, kie troviĝas la haveno.

Kuriozaĵo
---------

La urbo posedas policejon kun du arest-ĉeloj, kiuj ĝis nun neniam estis uzataj.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Adamstown, Pitcairn Islands en la angla Vikipedio.* 

1. ↑  Daubner, Petr.  Pitcairn (ĉeĥe). *dálky.cz* (2010-10-25). Arkivita el la originalo je 2015-12-08. Alirita 2015-12-03. "Ten člověk se jmenoval John Adams a jeho jméno nese dodnes hlavní „město" ostrova, Adamstown.".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2005-11-23 per la retarkivo Wayback Machine Listo de nomhavaj lokoj sur Pitkarno
Cyprián Lelek
**Cyprián LELEK** (naskiĝinta la 20-an de oktobro 1812 en Dolní Benešov - mortinta la 26-an de aprilo 1883 en Glubczyce) estis katolika pastro, pedagogo, aganto por nacia renaskiĝo en Silezio, deputito de prusia deputitaro en Berlino kaj frankfurta parlamento, lerneja inspektisto kaj verkisto.

Li estis unuenaskita filo de urbano kaj peltisto Jiří Lelek en Dolní Benešov kaj lia edzino Barbora, naskita Kladivová. En 1822 la gepatroj sendis lin en ĉefan lernejon ĝis Opava kun celo eklerni germane kaj prepariĝi por gimnazia studado. Post 6 jaroj de la studado en la opava gimnazio li transiris en 1830 en katolikan gimnazion en Glubczyce, kie li en 1832 sukcese finis la studadon. Poste li daŭrigis en la studado en katolika seminario en Vroclavo kaj tie tre influis lian ĉeĥan konscion Jan Evangelista Purkyně. Lelek estis sanktigita je katolika pastro en 1835 en Poznań kaj poste li fariĝis vikario en Baborów, pli poste en Oldřišov kaj en la jaroj 1839 - 1849 en Hlučín.

En revolucia jaro 1848 li estis kiel parolanto de "moravcoj" elektita en prusian deputitaron en Berlino je distrikto Racibórz kaj post la murdita princo Felix Lichnovský en pleniganta baloto ankaŭ deputito en frankfurtan parlamenton. Pro tiu ĉi politika envolviĝo li estis translokigita el Hlučín reen ĝis Baborów. Li nome aperis ĉe olomouca ĉefepiskopa konsistorio en suspekto, ke li partoprenis en kaŭzigo de grandaj maltrankviloj en Hlučín ĝuste en 1848. Instalo je memstara pastra administranto en paroĥejo en Wodka li ĝisatendis nur post dudek jaroj de vikariado en 1855. Wodka pro sia geografia situo ebligis al Lelek kunlaboradon kun Antonín Vašek kaj Jan Lepař en koresponda agado de informoj **El prusia Silezio** por ĵurnaloj **Opavský besedník** kaj **Opavský týdeník**, sed ankaŭ por **Národní listy** kaj **Hlasy**. Laŭ prusiaj lernejaj leĝoj estis permesite al la eklezio instrui ankaŭ per slava lingvo; tion li eluzis en la funkcio de loka lerneja inspektisto favore al infanoj de "maravcoj". Li verkis por ili **Silabolibron kaj legolibron por pli malgrandaj infanoj** (1844), **Legolibron por pli plenkreskinta junularo** (1852) - ĝi restis nur en manuskripto, **Reskribo de Silezio** (1846). Enkadre de propagado de ĉeĥaj magazinoj kaj kalendaroj li eldonis en 1846 por prusiaj moravcoj unusolan kajeron de magazino **Holubice** (*Kolombino*). Ĝi devis esti parto de propagando de abstina movado.

Cyprián Lelek ankaŭ dediĉis sin al kolektado de sileziaj naciaj kantoj kaj kutimoj. Danke al František Sušil estis el la suma kvanto 600 presita almenaŭ 20 kantojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Ĉeĥa Silezio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 126972
* GND: 1037810341
* LCCN: n85166110
* VIAF: 28510009
* ISNI: 0000 0000 5561 1352
* NKC: jk01071840
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Cyprián Lelek en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Horoj** (helene *Ὥραι, Hōrai*, latine  *Horae* ) estis en la helena mitologio filinoj de la plej alta dio Zeŭso kaj de la diino de justeco Temiso. Ili estis diinoj de jarsezonoj kaj de la bona ordo en naturo kaj socio.

Ilia nombro en la fontoj diferencas. Kiel diinoj zorgantaj pri ordo en naturo, do antaŭ ĉio pri bona ŝanĝado de jarpartoj kaj ĝustatempa kresko de floroj kaj fruktoj, oni kutime nomas du:

Apolono kun Horoj (Pentraĵo de Georg Friedrich Kersting, 1822)
* Talo - diino de la printempo,
* Karpo - diino de la aŭtuno.

Kiam ili zorgis pri trankvilo kaj ordo en socio, inter homoj, oni nomis ilin tri aŭ eĉ pli

* Eŭnomio (Leĝo)- diino de laŭleĝeco,
* Diko - diino de juro; ŝi havis sian lokon apud la trono de Zeŭso kaj plendis al li pri ĉiu maljusteco,
* Ejreno (Paco) - diino de paco.

Laŭ aliaj fontoj helpis pri punado de malbonaj faroj:

* Aiso (Juĝado) - diino de vivdestino, kiu prezentis sorton,
* Poino (Puno) - ŝi aparte uzurpis malgrandajn infanojn.

Horoj estas nomataj kiel vartistinoj de diinoj, tuj post ilia naskiĝo, ekzemple ĉe Hera aŭ ĉe Afrodito. Kiam ili kreskis, Horoj helpis vestigi kaj ornami ilin. Horoj ankaŭ gardis pordegojn de Olimpo. Ili estis estaĵoj afablaj al homoj kaj al dioj.

La homoj imagis ilin kiel belaj knabinoj, vestitaj en pendataj roboj. Tiel ili ankaŭ estas bildigitaj sur la vazaj pentraĵoj, reliefoj kaj statuoj.

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Hóry en la ĉeĥa Vikipedio.* 

* Kategorio Horoj (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Lalitpur,** hindie **ललितपुर** estas urbego kaj municipo en norda Barato, en suda parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. 

Stacidomo de Lalitpur

Demografio
----------

Lalitpur havis populacion de 133 305 en 2011 kun legopovo 82%, kiu estas signife pli alta, ola landa mezumo.

Geografio
---------

Lalitpur situas en malalta montaro 428 metrojn super la marnivelo. Ĝansi troviĝas 86, Sagar 100, Guna 110, Ŝivpuri 111, Ĉatarpur 123, Damoh 143, Satna 246, Agra 278, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 351, ĉefurbo Delhio 454, Mumbajo 857, Kolkato 1043 kilometrojn (aere) .

Aŭtobusa stacidomo en Lalitpur

Historio
--------

La distrikto de Ĝansi estis fondita en la 17-a jarcento. Lalitpur estis ties sidejo inter 1891 kaj 1974.

Ekonomio
--------

Lalitpur estas komerca, kultura, serva kaj manfara centroj de la proksimaj agrikulturaj vilaĝoj. La urbego signife evoluas dank' al la bona trafiko.

Lingvoj
-------

La oficiala lingvo en Lalitpur estas la hindia, krome vaste konata loke la bundela lingvo.

Religioj
--------

En Lalitpur la loĝantoj estas hinduoj (76%), islamanoj (14%), ĝajnistoj 9%, aliaj malpli ol 1%.

Eduko
-----

En Lalitpur la plej alta edukado okazas en altlernejoj filiigitaj al universitato de Ĝansi aŭ Prajagraĝo.

Trafiko
-------

Al Lalitpur kuras po tri fervojaj linioj kaj ĉefvojoj, krome unu flankovojo. Loke ekzistas flughaveno, supozeble nun ne funkcia. La plej proksima flughavenoj funkcias en Gvalior.

Klimato
-------

En Ĝansi averaĝe pluvas jare ĉirkaŭ 900 mm, plej ofte dum la musona sezono pluvas. La temperaturo varias averaĝe inter 18-33 gradoj.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj, precipe hinduaj temploj kaj islamaj moskeoj

Fontoj
------

* WikiTrans
**Nejapa de Madero** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Nejapa de Madero*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 064.

Geografio
---------

**Nejapa de Madero** apartenas al la distrikto Yautepec al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7285 loĝantojn. El tiuj estis 3508 viroj kaj 3777 virinoj. La komunumo havas surfacon de 369.99 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 660 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1749 indiĝenoj. El tiuj 1419 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1419 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nejapa de Madero Arkivigite je 2005-03-16 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Operdomo de Sidnejo je la horo por la Tero en 2007
**Horo por la Tero** estas internacia evento, kiu aranĝas ĉiu-jare *WWF*. Ĝi temas pri laŭvole mallumigi dum unu horo, domojn, firmaojn kaj ĉian lumigatan konstruaĵon, krom ne uzi malbezonajn elektrajn aparatojn por malpliigi energian malŝparon dum tiu horo, kaj tiel, simbole agi kontraŭ klimata ŝanĝo. La celo de la agado, estas konsciigi homojn pri la homa origino de la klimata ŝanĝo kaj la neceso ŝanĝi iajn kutimojn, rilate al energia uzado.

En 2009 *Horo por la Tero* okazis internacie, sabate la 28-an de marto, je la 20:30 ĝis la 21:30 horo (lokatempe), dum en 2008 la *Horo por la tero* okazis internacie, 29-an de marto, je la 20:00 ĝis la 21:00 horo (lokatempe). En 2007 okazis la unua horo por la tero nur en Sidnejo, Aŭstralio.

Post la unua evento en la jaro 2007, pli kaj pli urboj en la mondo, oficiale aliĝas al la afero.

* Kategorio Horo por la Tero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala internacia retpaĝo (angle)
**Epesses** estas iama svisa komunumo en la Kantono Vaŭdo, ĉe la norda bordo de Lago Lemano inter Laŭzano kaj Vevey, malproksima je ĉirkaŭ 10 km oriente de Laŭzano, en viteja regiono de Lavaux. Kun efiko de la 1-a de julio 2011 ĝi estis integrita al la nova komunumo Bourg-en-Lavaux.

Geografio
---------

**Epesses** situas en la Vitejo de Lavaux, tiu vitejo sur terasoj klasita Monda heredaĵo de Unesko la 28-an de junio 2007. La vitejo de Epesses produktas ĉefe blankan vinon.

Najbaraj komunumoj
------------------

La najbaraj komunumoj de la antaŭ komunumo estis Cully, Riex, Forel (Lavaux) kaj Puidoux.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Epesses datiĝas el la jaro 1166 kiel *Espesses*.

Dum mezepoko Epesses estis sub la regado de la benedikta abatejo Lutry. Kiam en la jaro 1536 la bernanoj konkeris Vaŭdon, la vilaĝo venis sub la administracio de la voktejo Laŭzano. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 la vilaĝo apartenis al la helveta Kantono Lemano, kiu per la mediacia akto en la jaro 1803 estis integrita al la nova Kantono Vaŭdo. Epesses tiam estis atribuita la Distrikto Lavaux.

Surbaze de referendumo de la 17-a de majo 2009, la komunumoj **Epesses**, Riex, Villette (Lavaux), Cully kaj Grandvaux  decidis unuiĝi. El ili kreiĝis la komunumo Bourg-en-Lavaux je la 1a de en julio 2011.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Paĝo pri la komunuma kuniĝo Arkivigite je 2009-02-14 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Epesses Arkivigite je 2004-03-27 per la retarkivo Wayback Machine
* Epesses en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Epesses en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Lavaux-Oron |
| --- |
| Belmont-sur-Lausanne • Bourg-en-Lavaux (Cully, Epesses, Grandvaux, Riex kaj Villette (Lavaux)) • Chexbres • Essertes • Ferlens • Forel (Lavaux) • Lutry • Maracon • Mézières • Montpreveyres • Oron • Paudex • Puidoux • Pully • Rivaz • Saint-Saphorin (Lavaux) • Savigny • Servion |  |

 |
Lalicj situas en la mapo en la verda municipo
Luterana preĝejo de Lalicj
Grekokatolika preĝejo de Lalicj

Bazaj informoj
--------------

**Lalicj,** serbe **Лалић,** slave **Lalić,** slovake **Laliť,** hungare **Liliomos** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto **Okcidenta Baĉka** en municipo de Odĵaci.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 1640
* Poŝtkodo: 25234
* Telefonprefikso: 25
* Aŭtokodo: SO

Situo
-----

Lalicj situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao ekde 1760 slovakoj fondis vilaĝon. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, al distrikto de Hódság, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Lalicj 1646 da homoj, (slovakoj 796 (48 %), serboj 702 (43 %), rutenoj 27 (2 %) kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* luterana preĝejo
* grekokatolika preĝejo

Ĝemelkomunumo
-------------

* Slovakio Mošovce, Slovakio

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Lalicj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ágost Bajor** [Agoŝt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bajor Ágost** estis hungara pentristo, grafikisto. Lia origina familia nomo estis *Bayer* [bAjer].

Ágost Bayer  naskiĝis la 17-an de septembro 1892 en Esztergom, li mortis la 11-an de oktobro 1958 en Esztergom.

Biografio
---------

Ágost Bajor akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1916, en la lerneja jaro 1920 li frekventis majstrokurson samloke. Liaj plej gravaj instruistoj estis Viktor Olgyai kaj Tivadar Zemplényi. Post siaj studoj li instruis kelkajn jarojn en benediktana gimnazio en sia naskiĝurbo. Li studvojaĝis al Italio en 1923 kaj 1927. En 1923 li aĉetis atelieron en Budapeŝto, kie li plejparte pentradis. Lia debuta ekspozicio okazis en 1927 en Budapeŝto. Li batalis dum la 2-a mondmilito, poste li hejmenvenis al Esztergom. Li kreis ankaŭ akvarelojn, akvafortojn, grafikaĵojn.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* 1927 Arthalo Budapeŝto
* 1943 Budapeŝto
* 1992 Esztergom

El grupaj ekspozicioj
---------------------

* 1943

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Esztergom látképe
* Vízparti fák
* Tájkép
* San Elmó látképe
* Olasz templomtér
* Capri

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Esztergom (2006)
* kulturdomo en Esztergom
* strato en Esztergom

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2018-02-03 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Arkivigite je 2018-02-02 per la retarkivo Wayback Machine
**Ágost Benkhard** [Agost], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benkhard Ágost** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Lia persona nomvarianto estis *Ágoston*, lia patro estis samnoma pentristo Ágost Benkhard.

Ágost Benkhard naskiĝis la 2-an de marto 1910 en Budapeŝto, li mortis la 1-an de junio 1967 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ágost Benkhard akiris diplomon en Teknikuniversitato József en 1932. Post siaj studoj li havis porokazajn taskojn. Inter 1936 kaj 1944 li havis postenon en la armeo. Dum la nazia erao (1944-1945) li kaŝiĝis, poste li estis translokita al municipo de Budapeŝto. En 1949 li establis kun kelkaj kolegoj arkitekturan instituton. Ekde 1953 li havis ŝtatajn postenojn. Li ricevis premion nur postmorte. Li dufoje edziĝis.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* poŝtejo de Jászberény (1934)
* 3 kazernoj en Miskolc (1937)
* armea hospitalo kaj aliaj domoj en Veszprém (urbo) (1939-1943)
* armea gimnastikejo en Sopron (1941-1942)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 684731
 |
**Ágoston Fischer** [Agoŝton fiŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fischer Ágoston** estis hungara pastro, kredoinstruisto, vikario.

Memortabulo pri Ágoston Fischer
Ágoston Fischer  naskiĝis la 10-an de aŭgusto 1863 en Hungara reĝlando en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio), li mortis la 6-an de majo 1918 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ágoston Fischer lernis komence en sia naskiĝurbo, poste 2 jarojn en seminario de Pozsony, ekde 1879 en seminario de Esztergom. En tiu lasta urbo li studis teologion. Li pastriĝis en 1885. En 1885 li estis kredoinstruisto en Budapeŝto, poste li estis paroĥestro en Ipolyszécsényke. En 1900 li revenis al Budapeŝto, tiutempe li ricevis la rangon papa vikario. En 1912 li aĉetis domon kaj li establis ĝin knaba orfejo, edukejo kun kapelo.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Eredeti tudósítás a római zarándokútról* (1881) - priskribo pri pilgrimado al Romo
* *Mit tesz a józan felfogás szerint a korral haladni, vagyis korszerûleg mûveltnek lenni?* (1885) - premiita studo
* *Jézus Krisztus a papok példaképe* (1889) - tradukaĵo
* *A nevelésről* (1891)

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Óbuda
* parko en Óbuda

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 55-a paĝo)
* hungarlingva biografio
Rivero Crati, Kalabrio
**Crati** [krAti] estas la plej akvohava rivero en Kalabrio (Italio). Ĝi fontas en montaro Sila je alto de 1770 m kaj enfluas en la Tarantan Golfon, proksime de Sibari.

La rivero longas 81 km, ĝia baseno ampleksas ĉ. 2440 km². Ĝia flukvanto forte ŝanĝiĝas pro vintraj pluvegoj kaj somera sekeco. La plej grava urbo ĉerivera estas la provinca ĉefurbo Cosenza [kozEnca], kie enfluas rivereto Busento. De Cosenza ĝi fluas norden ĝis Tarsia kaj tie turniĝas nor-orienten al la maro. Inter Cosenza kaj Tarsia ĝian valon uzas la itala aŭtovojo A3.

La tereno ĉirkaŭ la riverfino estas vizitebla naturrezervejo (itala nomo: *Foce del Crati*).

Komunumoj
---------

Belsito, Bisignano, Carolei, Castiglione Cosentino, Castrolibero, Cerisano, Cosenza, Lappano, Lattarico, Luzzi, Mendicino, Paterno Calabro, Rose, Rovito, Santo Stefano di Rogliano, Spezzano Albanese, Tarsia, Terranova da Sibari (alfabete).

Flankaj riveroj kaj riveretoj
-----------------------------

**De maldekstre:**
Annèa, Busento, Campagnano, Coscile, Coscinello, Emoli, Mavigliano, Mesca, Sèttimo.

**De dekstre:**
Arente, Cardone, Caricchio, Duglia, Galatrella, Gidora, Iavas, Mucone, Muzzolito.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Crati en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Naturrezervejo (itale)
* Geografia priskribeto Arkivigite je 2007-03-12 per la retarkivo Wayback Machine (itale)
|  |  |
| --- | --- |
|   | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

En grupa teorio, **centra vastigaĵo** de grupo G estas preciza vico de grupoj

{\displaystyle 1\rightarrow A\rightarrow E\rightarrow G\rightarrow 1}
tia, ke *A* estas en *Z*(*E*), la centro de la grupo E.

Ekzemploj de centraj vastigaĵoj povas esti konstruataj prenante ajnan grupon *G* kaj ajnan komutan grupon *A*, kaj ĝutigante *E* esti *A*×*G*. Tia *fendita* ekzemplo (fendi vastigaĵon en la senco de la vastigaĵa problemo, ĉar *G* estas enestas kiel subgrupo de *E*) ne aparte interesas. Pli gravaj ekzemploj troviĝas en la teorio de projekciaj prezentoj, en kazoj kie la projekcia prezento ne povas esti levita ĝis ordinara lineara prezento.

Simile, la centra vastigaĵo de la alĝebro de Lie estas preciza vico

{\displaystyle 0\rightarrow {\mathfrak {a}}\rightarrow {\mathfrak {e}}\rightarrow {\mathfrak {g}}\rightarrow 0}
tia, ke {\displaystyle {\mathfrak {a}}} estas en la centro de {\displaystyle {\mathfrak {e}}}.

Se la grupo *G* estas grupo de Lie, tiam centra vastigaĵo de *G* ankaŭ estas Grupo de Lie, kaj la alĝebro de Lie de centra vastigaĵo de *G* estas centra vastigaĵo de la alĝebro de Lie de *G*. En la terminologio de teoria fiziko, la generantoj de *E* ne inkluzivitaj en *G* estas nomitaj *centraj ŝarĝoj*. Ĉi tiuj generantoj estas en la centro de la alĝebro de Lie de *E*, kaj generantoj de geometriaj simetriaj grupoj esti konformaj al konservitaj kvantoj nomitaj *ŝarĝoj* laŭ la teoremo de Noether.

En la teorio de grupo de Lie centraj vastigaĵoj ekesti en rilato al algebra topologio. Supozi *G* estas koneksa grupo de Lie kiu ne estas simple koneksa. Ĝia universala kovro *G*\* estas denove iu grupo de Lie, en tia maniero, ke la projekcio

π: *G*\* → *G*
estas grupa homomorfio, kaj surĵeto. Ĝia kerno estas (ĝis izomorfio) la fundamenta grupo de *G*; tio sciatas esti abela (vidu H-spaco). Tiu konstruado estigas centrajn vastigaĵojn.

Speciala okazo estas tiu de la metaplectic grupoj. Tiuj staras en rilato kun la \_symplectic\_ grupoj, en la sama maniero, kiel la spinor grupoj faras kun la specialaj perpendikularaj grupoj. La okazo de *Sl*2(*R*) koncernas fundamentan grupon kiu estas malfinio cikla. Ĉi tie la centra vastigaĵo koncernata estas famekonata en la teorio de modulaj formoj, ĉe formoj de pezo ½. Projekcia prezento kiu kongruas estas la Weil-a prezento, konstruita el la konverto de Fourier; en tiu okazo sur la reela linio. \_Metaplectic\_ grupoj ankaŭ okazas en kvantummekaniko.