recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kantokomponistaj partneroj Rodgers kaj Hart laborante sur kanto en 1936.
**Kantokomponisto** estas muzikisto kiu profesie kunmetas muzikajn kunmetaĵojn kaj skribas kantotekston por kantoj. Kantokomponisto ankaŭ povas esti nomata komponisto, kvankam la lasta termino tendencas esti uzita plejparte fare de individuoj el klasika muzika, kio povas rezulti en varo kaj filmo, sed estas ankaŭ asociita kun skribo kaj kunmetanta la originalan muzikan kunmetaĵon aŭ muzikon. Kantokomponisto plejparte kiu skribas la kantotekston por kanto estas konsiderita kiel kantoteksisto. La premo de la muzika industrio por produkti popularajn frapsukcesojn signifas ke kanta skribo estas ofte aktiveco por kiu la taskoj estas distribuitaj inter nombro de homoj. Ekzemple, kantokomponisto, kiu elstaras ĉe skribado de kantoteksto, povus esti parigita kun kantokomponisto kun la tasko krei originalajn melodiojn. Popmuzikaj kantoj povas esti kunmetitaj de grupaj membroj de bando aŭ de personaraj verkistoj – kantokomponistoj rekte utiligitaj de muzikaj eldonejoj. Kelkaj kantokomponistoj servas per siaj propraj muzikaj eldonejoj, dum aliaj havas eksterajn eldonejojn.

Alinome, **kantoverkisto** aŭ **vortumisto** estas muzikisto, kiu verkas kantojn. Multaj kantverkistoj ankaŭ komponas siajn verkojn. La vorto "vortumisto" kutime rilatas al homo, kiu ne komponas kantomuzikojn, sed verkas tekstojn por ke ili estu komponitaj aŭ por ricevi melodion.

La alproksimiĝo de malnov-stila metilernado al lernado kiel skribi kantojn estas kompletigita de universitataj gradoj kaj altlernejaj diplomoj kaj "rokaj lernejoj". Scio de moderna muzika teknologio (sekvenciloj, sinteziloj, komputila sonredakto), kantoverkaj elementoj kaj komercaj kapabloj estas nun ofte postuloj por kantokomponisto. Pluraj muzikaj altlernejoj proponas kantoverkajn diplomojn kaj gradojn kun muzik-komercaj enhavoj. Pro tio ke kantoverkaj kaj eldonaj tantiemoj povas esti grandaj fontoj de enspezo, precipe se kanto fariĝas frapa rekordo, laŭleĝe, en Usono (kaj diverse en aliaj landoj), kantoj skribitaj post 1934 povas esti kopiitaj nur de la aŭtoroj. La laŭleĝa potenco doni ĉi tiujn permesojn povas esti aĉetita, vendita aŭ translokigita. Tio ĉi estas regita de internacia kopirajta juro.

Vidu ankaŭ
----------

* Kanto
* Komponisto

Referencoj
----------

1. 1 2  "How to pitch your songs to industry insiders says Growden". EMusician. 1a de Julio 2007. Arkivita el la originalo en 2010-07-24. Alirita la 22an de Februaro 2021.

* Kategorio Kantokomponisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Johann Heinrich KINDERVATER** (naskiĝinta la 4-an de aprilo 1675 en Kelbra, mortinta la 2-an de oktobro 1726 en Nordhausen) estis germana teologo, protestantisma animzorganto, regionhistoriisto kaj verkisto de tekstoj por ekleziaj kantoj.

Vivo
----

memortabulo ĉe Blazio-kirko en Nordhausen
Estante filo de urbkonsilia financkontrolisto li frekventis la lernejon de Frankenhausen antaŭ ekstudi en 1696 ĉe la Universitato de Jena. Tie pli ol ok jarojn studis li teologon kaj filozofion. En 1700 li magistriĝis kaj en 1703 li alvenis Erfurton. Tie li fariĝis diakono ĉe Andreo-kirko kaj en 1706 li elektiĝis pastoro ĉe la Preĝejo de la kanonikoj aŭgustenanaj. Post nur 30 semajnoj da deĵoro li sekvis vokon venitan el Nordhausen je la komunumo de Blazio-kirko.

Paralele al pastoreco li nomumiĝis *asesoro* (helpisto) en la konsistorio kaj inspektisto kaj administranto de orfejo. Krome li daŭrigis la tekstoskribon por ekleziaj kantoj: dek du kantoj de li ĝis nun estas konataj. Krome li evoluigis la tiean bibliotekon *(Himmelgarten-Bibliothek)*, verkis leksikonon pri kleraj elstaruloj de Nordhausen. La incendion de la 1712-a jaro li ankaŭ kronike dokumentis.

Edzino lia estis Sophia Elisabeth Happe; kun ŝi li havis minimume sep infanojn - Elisabeth, Johann Samuel, Johann Philipp, Margarete Gertrude, Johann Christoph, Johanna Elisabeth kaj Catharina Sophie. Ĉe la paroĥestrejo de Sankta Blazio estas memortabulo muntita por li. Tombo lia estas ene de la preĝejo.

Verkoj (elekto)
---------------

* *Curieuse Feuer- und Unglücks-Chronica*, Neuenhahn, Nordhausen 1712.
* *Nordhusa illustris*, Freytag, Wolfenbüttel 1715.
* *Arcana Bibliothecae Blasianae, Oder: Eigentliche Nachricht von der alten raren Bibliothec der Kirchen S. Blasii*, Cöler, Nordhausen 1717.
* *Die neue Engels-Brüderschafft als eine Veritable Quäckerey*, Hoyer, Nordhausen 1719.
* *Passio Christi Historico Metrica, Das ist, Kurtze Betrachtung Des Paßions-Liedes Jesu Leiden, Pein und Tod*, Ritschel, Erfurt 1721.

Literaturo
----------

* Friedrich Ferdinand Traugott Heerwagen: *Literatur-Geschichte der geistlichen Lieder und Gedichte neuer Zeit.* Band 1, Riedel, Schweinfurth 1797, p. 177-178
* Art. "Kindervater, Johann Heinrich" fare de Jakob Franck. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, Band 15 (1882), p. 765 (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* ligiloj ĉe DDB
* leksikono pri verkistoj en Turingujo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 822572
* GND: 124598714
* LCCN: no00021091
* VIAF: 240655278
* ISNI: 0000 0003 6993 7996
* BIBSYS: 99059469
* BNE: XX5638453
 |
**Kalvinana grandpreĝejo** estas la plej karaktera konstruaĵo de Debrecen, en la urbocentro. Ĝi estas la plej granda hungara kalvinana preĝejo, tial la urbo estas vaste konata, kiel "kalvinisma Romo".

Historio
--------

En tiu loko jam dum la mezepoko estis katolika preĝejo, kiu cindriĝis pro incendio. Pli nova, gotika, impona preĝejo konstruiĝis inter 1297-1311, kiu cindriĝis en 1564. La pli nova preĝejo konstruiĝis inter 1626-1628, sed la turo nur en 1642. La pli nova incendio okazis en 1802 kaj pli nova preĝejo konstruiĝis ekde 1803. La lasta turo pretiĝis en 1821. Mesoj kalvinismaj okazis ekde 1819.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas 2 turojn. La kruconavo estas 38 metrojn longa kaj 14 metrojn larĝa. La internaj muroj laŭ la kalvinisma kutimo estas blankaj. Seĝo de Lajos Kossuth ankaŭ nun estas videbla. La preĝejo havas 2 orgenojn.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

Aerfoto pri la preĝejo
Seĝo de Lajos Kossuth (1848)

* Kategorio Kalvinana kirkego (Debrecen) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kamadevo** (sanskrite कामदेव, Kāmadeva aŭ sanskrite काम, Kāma) aŭ **Madano** (sanskrite मदन, Madana) estas la Hindua dio de homa amo aŭ deziro, ofte portretita kun sia kunulino Rati. Kelkaj rakontoj ankaŭ referencas Pradjumna, la filo de Kriŝna, kiel reenkarniĝo de Kamadevo.

Kamadevo (maldekstre) kun Rati ĉe la templomuro de la Templo Ĉennakeŝava, Belur.En Hinduismo, *kāma* estas plezura, seksa amo, personigita de la dio Kamadevo. Por multaj Hinduismaj skoloj, ĝi estas la tria fino de (*Kama*) la vivo. Kamadevo estas ofte priskribita tenanta arkon de sukerkano kaj sagon de floroj. Li povas rajdi sur granda papago. Li estas kutime akompanata de sia kunulino Rati kaj de sia kompano Vasanta, senjoro de printempo. Ŝtonaj bildoj de Kamadevo kaj Rati povas esti vidataj ĉe la pordo de la Templo Ĉennakeŝava ĉe Belur, en Karnatako, Barato. *Maara* estas alia nomo por *kāma*.

Referencoj
----------

1. ↑  laŭ NPIV: Kamadev/o
2. ↑  laŭ NPIV: Madan/o
3. 1 2  Sanford, A.W. (2005). "Shifting the Center: Yak&sdotu; as on the Margins of Contemporary Practice", *Journal of the American Academy of Religion* **73** (1), p. 89–110. doi:10.1093/jaarel/lfi005.

* Kategorio Kamadevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Johann Heinrich LAMBERT** (Jean-Henri Lambert en franca; 26a aŭ 28a de Augusto 1728 – 25a de Septembro 1777) estis svis-franc- germana plurfakulo kiu faris gravajn kontribuojn al fakoj de matematiko, fiziko (precize optiko), filozofio, astronomio kaj map-projekcioj.

Li pruvis, ke la nombro π estas neracionala, uzante la disvolvigon en kontinua frakcio de tan x, per kio li fermis la eblon povi determini «precizan» esprimon (nombra frakcio aŭ kvociento de du entjeroj) por tiu nombro.​ Li faris ankaŭ kontribuojn al la disvolvigo de la hiperbola geometrio kaj de la astronomio, disvolvigante metodon por kalkuli la orbitojn de la kometoj kaj la nomitan teoremon de Lambert.

Inter 1756 kaj 1758 li veturis tra Eŭropo kaj kontaktis kun multaj saĝuloj, kaj kun diversaj akademioj. En sia lasta jardeko, li ricevis la mecenatecon de Frederiko la 2-a de Prusio, kio helpis la komfortecon por la cetero de lia vivo. Li mortis en Berlino en 1777.

187 Lamberta estas granda malhela asteroido de la asteroida zono nomita liahonore.

* Johann Heinrich Lambert en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Johann Heinrich Lambert en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 756984
* GND: 118568876
* LCCN: n50039919
* VIAF: 2548411
* ISNI: 0000 0000 8076 1045
* LIBRIS: 278882
* SUDOC: 032597142
* BNF: 12359659g
* NLA: 35278202
* BIBSYS: 90349435
* NKC: jo2006325029
* BNE: XX949111
 |



Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Johann Heinrich Lambert en Vikimedia Komunejo
**Johann Heinrich von MÄDLER** (29a de Majo, 1794 Berlino – 14a de Marto 1874, Hanovro) estis germana astronomo.

Li ekvivtenis sian familion instruante kiel privata tutoro kaj tiel li renkontis kun Wilhelm Beer, riĉa bankisto, en 1824. En 1829 Beer decidis munti privatan observatorion en Berlino, kun refraktora teleskopo de 95 mm fare de Joseph von Fraunhofer, kaj Mädler laboris tie. En 1830 ili ekproduktis desegnojn de Marso kiuj poste iĝos la unuaj veraj mapoj de tiu planedo. Ili estis la unuaj kiuj elektis tion kio estas nuntempe konata kiel *Sinus Meridiani* kiel la ĉefa meridiano por la mapoj de Marso.

Ili produktis ankaŭ precizan mapon de la Luno, nome *Mappa Selenographica*, publikigita en kvar volumoj en 1834–1836. En 1837 estis publikigita priskribo de la Luno (*Der Mond*). Ambaŭ estis la plej bonkvalitaj priskriboj de la Luno dum multaj jardekoj, ne superitaj ĝis la mapo de Johann Friedrich Julius Schmidt en la 1870-aj jaroj. Beer kaj Mädler faris la firman konkludon ke la trajtoj de la Luno ne ŝanĝiĝas, kaj ke tie estas nek atmosfero nek akvo.

En 1836, Johann Franz Encke nomumis Mädler observanto en la Berlina Observatorio, kaj tie li observis per ties refraktora teleskopo de 240-mm. En 1840, Mädler estis nomumita direktoro de la Dorpat (Tartu) Observatorio en Estonio (tiam Rusa Imperio), sukcedante Friedrich Wilhelm Struve kiu estis translokiĝinta al la Observatorio Pulkovo. Li faris meteologiajn kaj astronomiajn observojn. Li pluigis la observojn al duoblaj steloj faritajn de Struve. Li restis en Tartu ĝis li retiriĝis en 1865, kaj poste revenis al Germanio.

Bibliografio
------------

* Heino Eelsalu, Dieter B. Herrmann: Johann Heinrich Mädler (1794–1874): Eine dokumentarische Biographie. Akademie-Verlag Berlin, 1985 ISSN 0138-4600 (German)

* Kategorio Johann Heinrich von Mädler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 734269
* GND: 118761439
* LCCN: n85287686
* VIAF: 15565319
* ISNI: 0000 0001 1041 0968
* LIBRIS: 215172
* SUDOC: 084987650
* BIBSYS: 11078985
* NKC: xx0180802
 |
La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo de Debrecen, laŭ strato Mester. Dum la konstruado ĝi estis la deka kalvinana preĝejo en la urbo.

Historio
--------

Urbo Debrecen en 1929 donacis areon por konstrui novan kalvinanan kirko. La konstruado okazis en la jaroj 1937 kaj 1938. La orgeno estis farita en 1940. En 2000 apud la preĝejo oni konstruis renkontiĝan domon, kie precipe por la geinfanoj oni aranĝas diversajn kunvenojn.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en angulo de placo kaj strato. La fasado estas malsimetria, maldekstre la kvadrata turo altiĝas. Meza parto de la fasado estas simetria kaj reliefas. Meze funkcias la enirejo, pli supre tri fenestroj situas, plej supre granda fenestrorozo estas videbla. Interne super la enirejo sur galerio la orgeno funkcias.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto
* 



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Debrecen, strato Mester) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kaluĝerovo troviĝas en (verda) Municipo Bela Crkva en Serbio
Ortodoksa preĝejo de Kaluĝerovo
**Kaluĝerovo,** serbe **Калуђерово,** slave **Kaluđerovo,** hungare **Szőlőshegy** [sOlOŝhedj] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato, en municipo de Bela Crkva (Serbio).

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13  km²
* Koordinatoj: 44°53′34″N 21°33'02″E
* Alto super marnivelo: 121 m
* Loĝantaro: 132
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso: 013
* Aŭtokodo: VŠ

Situo
-----

Kaluĝerovo situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo al Rumanio, laŭ la rumana landlimo.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1421 en formo *"Kalugera"*. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Kaluĝerovo 132 homoj, (130 serboj (99 %) kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo de 1868

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Kaluĝerovo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana preĝejo** estas religia Monumento historia en Hungario, en Dömsöd.

Historio
--------

Origine mezepoka katolika kirko funkciis tie ĝis komenco de la 18-a jarcento. En 1774 la kalvinanoj ekkonstruis preĝejon, sed iom da fundamento restis. En 1776 la turo pretiĝis, kiu estis la lasta fazo de la konstruado.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo havas unue kvadratan turon antaŭ la fronto, kiun sekvas la unusola navo, flanke estas antaŭhalo. Ekstere apogpilieroj apogas la navon. La konstruaĵo finiĝas per plata arko, kiu ne estas pli larĝa, ol la navo. Interne la predikejo kaj la mebloj estis faritaj laŭ stilo de malfrubaroko. Laŭ la muroj estas galerioj, sub ili fenestroj donas lumon.

Fontoj
------

* hungare
* hungare Arkivigite je 2009-04-17 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare Arkivigite je 2012-06-09 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Dömsöd) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **kalvinana alea preĝejo** estas impona religia historia monumento en la ĉefurbo Budapeŝto, en Erzsébetváros (distrikto), laŭ aleo.

Historio
--------

En 1901 oni komencis kolekto monon por la kvina kalvinisma preĝejo de Budapeŝto, sed la konstruado okazis nur en la fruaj 1910-aj jaroj. Apude kalvinana bazlernejo estis konstruita en 1926 helpe de financa apogo de Vilhelmina (Nederlando). En 1948 la ŝtato forprenis la lernejon, sed ekde 1992 ĝi estas denove kalvinana lernejo. Ankaŭ la paroĥo estas apartenaĵo de la preĝejo.

Konstruaĵo
----------

La secesia preĝejo situas sola en korto, tamen laŭ la trotuaro. En la korto estas videbla skulptaĵo pri Adolf Laky. La fasado estas malsimetria, ĉar la turo troviĝas en la maldekstra flanko, en la alia flanko estas nur tureto. Parto de la fasado estas kovrita per ceramikaĵoj faritaj en uzino de Vilmos Zsolnay. La interno ricevas lumon tra grandaj duonrondaj fenestroj en 3 flankoj de la konstruaĵo. Kupolo kovras la internon, flanke 3 galerioj etendiĝas, en la kvara flanko trovis lokon la orgeno kaj la predikejo. La ornamaĵoj estas stukoj, diversaj ceramikaĵoj, la fenestroj estas kolore pentritaj fare de Miksa Róth. Sub la kupolo granda bronza lustro estas videbla.

En la kripto estas entombigita Dezső Kapás.

Fontoj
------

* hungare
* globpanoramo
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare
* hungare
* hungare Arkivigite je 2016-04-05 per la retarkivo Wayback Machine

* La ĉefenirejoLa ĉefenirejo
* Flanka enirejoFlanka enirejo
* Enirejo ĉe la kortoEnirejo ĉe la korto

* Kategorio Kalvinana alea preĝejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en Földes.

Historio
--------

La unua mencio pri la kalvinana preĝejo okazis en 1597. Laŭ priskribo en 1764 kaj la konstruaĵo kaj la aparta turo estis konstruita per ŝtonoj. Baldaŭe diversaj trakonstruoj okazis, eĉ la preĝejo pligrandiĝis kaj la turo jam ne staras sola. La nun videbla konstruaĵo estas videbla en tiu formo ekde 1822. La belsona orgeno estas aŭdebla ekde 1894.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo staras sola, nur la apudaj arboj parte kovras ĝin. La turo - kie sonas 3 sonoriloj - situas super la enirejo. La navo havas flanke alkonstruitan ĉambron. La absido finiĝas per duonrondo. Interne la baldakeno fariĝis el pentrita ligno, kiu portis famon por la preĝejo. La predikejo kaj la ceteraj mebloj estas originaj kaj ornamaj. Lokaj majstroj faris ilin. Laŭ la kutimo interne galerio troviĝas kaj la muroj estas blankaj.

Fontoj
------

* [*rompita ligilo*]
* Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2016-05-13 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Földes) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Hódmezővásárhely.

Historio
--------

En la 16-a jarcento la loĝantoj estis protestantoj, nur sporade vivis katolikoj. Post dominado de turkoj unue kvadrata prismo konstruiĝis kiel turo inter 1713-1714. Super la enirejo oni metis memortabulon kun la urba blazono. En la 1720-aj jaroj oni alkonstruis navon kaj la ceterajn partojn, tiel preĝejo formiĝis. Tiu konstruaĵo estis la unua stabila preĝejo de la urbo post la turkoj. En 1725 oni metis sonorilon de Francisko Rákóczi la 2-a. Ankaŭ la horloĝo en la turo apartenis al kastelo de Rákóczi en Nagyecsed. Inter 1741-1742 oni konstruis defendan muron, kiun grandparte oni malkonstruis en 1890 kaj oni konstruis bazarejon, kiun oni malkonstruis en 1961. En 1798 en la turo oni konstruis gardejon por la fajrobrigado.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola. En mezo de la fasado estas la turo, sube la ĉefenirejo. Flanke de la navo troviĝas la alia enirejo. La pinto de la turo estas longa piramido. La sanktejo estas okangula, sed nur triangulo aliĝas al la navo. Interne laŭ la kutimoj oni konstruis galerion en 1739.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kalvinana malnova kirko (Hódmezővásárhely) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Johann Reinhold Forster kun filo Georg Forster
Memortabulo ĉe la domo apud la Haller-placo kie naskigĥis Johann Reinhold Forster (prononcu: Johan Rajnhold Forste) - la germano skotdevena, **sciencisto** pri natura historio / naturalisto
**Johann Reinhold FORSTER** (n. la 22-an de oktobro 1729 en Tczew – m. la 9-an de decembro 1798) estis germana naturalisto, parte skotdevena, kiu altvalore kontribuis al la naskiĝo de ornitologio en Eŭropo kaj Nordameriko. Li restas plej konata kiel la naturalisto, kiu partoprenis la duan pacifikan vojaĝon de James Cook, dum kiu li estis akompanita de sia filo Georg Forster.

Vivo
----

Forster estis unue animzorganto kontraŭvole. Li estis studinta teologion ĉe la Universitato de Halle kaj iĝis pastora kandidato en 1751 en Gdansko, poste paroĥestro en la ĉegdanska vilaĝo Mokry Dwór. Malkontentigaj estis liaj klopodoj perlabori la vivon alimaniere. En Rusio li ekde 1765 plenumis registaran komision kun tro malfermaj postaj komentoj kaj restadis ekde 1766 en Anglio kiel tradukisto, verkisto kaj instruisto (ekz. ĉe Dissenter-akademio en Warrington.

Nur kiam li rajtis akompani James Cook ĉe la dua esplorvojaĝo inter la jaroj 1772 kaj 1775 li povis montri la ampleksegon de siaj interesoj kaj kapabloj sur la kampoj lingvaj, natursciencaj, geografiaj. Post kiam iĝis kvereloj kun la brita admiralaro pro la kritikema postprilaborado scienca de la studvojaĝo Forster trudiĝis je financaj problemoj. Nur mondonacoj fare de framasonoj kaj voko je la Universitato de Halle (kie li deĵoris ĝismorte) helpis lin lastamomente.

Graveco
-------

Forster pioniris metode en scienca prilaborado de eltrovitaj aferoj kaj faktoj kaj laboris, same kiel filo lia, senĉese por la kompara etnologio. Ankaŭ la strikte je scienco baziĝanta vojaĝrakontado kvazaŭ naskiĝis de li. El la multo de liaj verkoj tre menciindas jenaj: *Flora Americae septentrionalis* (Londono 1771), *Observations made during a voyage round the world* (Londono 1778; germanen tradukita de Georg Forster en 1783), *Geschichte der Entdeckungen und Schiffahrten des Nordens* (Frankfurt/Oder 1783) kaj la de li eldonita gazeto *Magazin von merkwürdigen neuen Reisebeschreibungen* (Berlino 1790–1800, 16 volumoj).

Li estis membroj de multaŭ societoj ekz. de Royal Society, Rusa Akademio de Sciencoj, Leopoldina, Prusa Akademio de Sciencoj. Memortabulo muntita ĉe Haller-placo en la naskiĝurbo Tczew atestas la priforster-an okupiĝon ankaŭ en Pollando.

Fonto
-----

Steiner, Gerhard, "Forster, Reinhold" ĉe: Neue Deutsche Biographie 5 (1961), p. 301-302 (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Johann Reinhold Forster en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Vikifontaro
* Prie sur la paĝaro de la Universitato de Halle
* Leteroj skribitaj de kaj adresitaj al Forster


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 230793
* GND: 118534432
* LCCN: n80115846
* VIAF: 71405428
* ISNI: 0000 0001 2096 3873
* LIBRIS: 208399
* SUDOC: 028454685
* BNF: 12028670m
* NLA: 35094784
* BIBSYS: 90359177
* NKC: mzk2007411479
* ICCU: UFIV087265
* BNE: XX1273053
 |
La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Kecskemét, en la urbocentro.

Historio
--------

Inter 1540-1564 la kalvinanoj uzis la katolikan preĝejon. Poste la kalvinanoj konstruis apartan lignan preĝejon, kiu baldaŭe cindriĝis pro incendio. Poste venis permeso de la turkoj, kiu estis unika en la tiama Osmana Imperio. En la 1680-aj jaroj la preĝejo pretiĝis. En la 18-a jarcento konstruiĝis al la preĝejo ankaŭ pli nova navo.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefplaco, tamen duone ĝi estas ĉirkaŭbrakumita de bazardomoj. Tial la fasado estas malsimetria. La enirejo estas tra porĉo kaj la kvadrata turo, kiu plene reliefas. La tegmento estas ŝela. Komence la interna parto estis riĉkolora, sed baldaŭe ĝi iĝis plene blanka.

Fontoj
------

* Arkivigite je 2008-12-07 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2010-07-14 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2015-04-13 per la retarkivo Wayback Machine
* [*rompita ligilo*]

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Kecskemét) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


* Malantaŭa kaj flanka partojMalantaŭa kaj flanka partoj
* InternoInterno
* GalerioGalerio
La **Kalvinana ligna preĝejo** estas religia historia monumento (imitanta similajn transilvaniajn preĝejojn) en Hungario, en urbo Miskolc.

Historio
--------

La unua (supozeble tombeja) preĝejo konstruiĝis en tiu loko en 1637. Kiel ligna preĝejo, ĝi iomete kadukiĝis, tial oni konstruis pli novan en 1724. Inter 1808-1817 oni profitis ĝin tombeja preĝejo, sed poste 2 jarojn la luteranoj pruntepetis ĝin. Ĝi renoviĝis en 1874, tamen kiel pli frue, pro kadukiĝo oni konstruis pli novan preĝejon 1938. En 1950 la orgeno ekfunkciis. Frenezulo kaŭzis fajron en 1997 kaj la preĝejo plene cindriĝis. Post 2 jaroj oni konstruis la nun videblan preĝejon. Pli nova orgeno alvenis en 2000.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo havas ĉefturon kun 4 turetoj. Interne menciindas la predikejo kun ligna skulptaĵo pri Foinikso, kiu simbolizas la renaskiĝon.

Fontoj
------

* hungare Arkivigite je 2016-06-12 per la retarkivo Wayback Machine

Turo de la preĝejo
Aerfoto pri la preĝejo

* Kategorio Kalvinana ligna kirko (Miskolc) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana preĝejo** estas impona religia konstruaĵo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Kőbánya en korto ĉe stratoangulo.

Historio
--------

En Kőbánya en la 19-a jarcento multe da laboristoj alvenis, sed proksima kalvinana preĝejo ne estis. Komence okazis mesoj en loĝdomo, ekde 1898 en lernejo. Preĝejo konstruiĝis inter 1898-1905. Dum la 2-a mondmilito ĝi difektiĝis, renovigo okazis nur en 1985.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas 3 navojn kaj 2 sveltajn turojn. Enirejoj troviĝas ĉe ambaŭ stratoj. La enirejoj estas similaj, pli supre po unu fenestrorozoj estas videblaj. Interne galerio etendiĝas laŭ la 4 flankoj. Kontraŭ la enirejo la orgeno trovis lokon en 1911. Sub la orgeno la predikejo kaj la ĉeftablo troviĝas. Sur la internajn murojn oni metis memortabulojn, ekzemple pri la falintoj kaj pri la konstruado.

Fontoj
------

* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Kőbánya) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kameŝkovo** (ruse *Камешково*) estas urbo en Vladimira provinco de Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo estas 17225501.

La urbo estis fondita en komenco de la 20-a jarcento.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1951.

La interurba telefona kodo estas 09248, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj.

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo}.

En la urbo estas fervoja stacio.

En la jaro 2002 la urbo havis 14,2 mil loĝantojn, kaj laŭ la stato de 2018 en la urbo vivis 12 496 loĝantoj sur areo de 8 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 1 562 loĝantoj/km².

Flago de Vladimira provinco
Urboj de Vladimira provinco

**Ĉefurbo**: Vladimir

Aleksandrov |
Goroĥovec |
Gusj-Ĥrustalnij |
Jurjev-Polskij |
Kameŝkovo |
Karabanovo |
Kirĵaĉ |
Kolĉugino |
Kosterjovo |
Kovrov |
Kurlovo |
Lakinsk |
Melenki |
Murom |
Petuŝki |
Pokrov 
Raduĵnij |
Sobinka |
Strunino |
Sudogda |
Suzdal |
Vjazniki 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Juchipila** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Juchipila.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11603 loĝantojn. El tiuj estas 5408 viroj kaj 6195 virinoj. La komunumo havas surfacon de 335 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,240 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 800 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 25′ norda latitudo kaj 103° 7′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 11321 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 7 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.06 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

8,670 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 7845 alfabetoj kaj 336  analfabetoj. Do 9.37 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 4,281 alfabetoj kaj 476 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 10.01%. Inter la viroj estas 3,564 alfabetoj kaj 336 analfabetoj, do 8.62% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Juchipila en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-06-01 per la retarkivo Wayback Machine
**Johann Steffens** (*ankaŭ:* Stephani; \* ĉ. 1560 en Itzehoe, † somere 1616 en Lüneburg) estis germana komponisto kaj orgenisto de la Nordgermana Orgenskolo.

Vivo
----

La patro de Steffens, Heinrich Steffens, estis membro de la konsilantaro de Itzehoe kaj edukigis sian filon multkoste pro ties muziktalento. Johann Steffens lernis i.a. ĉe orgenkonstruisto, supozeble Hans Scherer en Hamburgo. En 1589 la gubernatoro de Ŝlesvig-Holstinio, Heinrich Rantzau, rekomendis Johann Steffens al la konsilantro de Lüneburg por orgenista posteno ĉe la preĝejo *Lambertikirche*. Ĉar la dukino Dorothea flegis pli bonajn rilatojn kun la konsilantaro kaj rekomendis aliulon, Steffens komence ne estis dungita. Sed kiam ekvakis la orgenistoposteno ĉe la preĝejo *St. Johannis*, ekestis nova ŝanco. Post komence provizora transpreno de la ofico en la jaro 1593 li definitive ricevis la postenon en 1595.

La renomon de Steffen atestas la fakto, ke li kune kun 54 el la plej renomaj orgenmajstroj partoprenis la prijuĝadon de la la nova orgeno de Gröningen. Iutempe li edukis tiom lernantojn, ke la ekleziestroj malkvietis pri la bona stato de la orgeno. Steffens restis en Lüneburg ĝis sia morto.

Verkaro
-------

La profanajn komponaĵojn voĉkantajn de Steffens influis Hans Leo Haßler kaj la italaj madrigalistoj. En 1599 li publikis dupartan madrigalolibron, kies pecoj plejparte malaperis. En 1619 sekvis plua libro kun profanaj madrigaloj kaj danckantoj. La tekstoj temas pri societemo, vino, kantado kaj naturemo.

Plue estas postlasitaj diversaj sakralaj voĉkantaĵoj. Multaj el ili estas okvoĉaj kaj atestas suverenan regadon de la plurvoĉa komponado.

Kontraŭe al la motetoj la konservitaj orgenverkoj de Steffens (tri ĥoraloj) estas relative simple komponitaj. Krome ekzistas de li ses paduanoj kaj kvar galjardoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Johann Steffens en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo kaj Monumento historia en Hungario, en urbo Nyírbátor, en la urbocentro.

Historio
--------

En 1326 okazis la unua mencio pri preĝejon de Nyírbátor. En 1433 ankaŭ proksima kapelo menciiĝis. En 1480 Stefano Báthory konstruigis la nunan preĝejon, la arkitekto estis János (monaĥo). En 1834 pro tertremo la preĝejo iomete difektiĝis. En 1897 oni konstruis novgotikan galerion. En 1963 la preĝejo renoviĝis. Nuntempe oni aranĝas ankaŭ koncertojn en la preĝejo.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola, la apuda ligna sonorilostablo 35 metrojn alta konstruiĝis proksimume en 1640. La preĝejo ekstere havas malgrandan turon kaj sakristion. En la interna parto renesanca niĉo kaj 2 sarkofagoj de familio Báthory troviĝas.

Estas vojeto al la simila kaj proksima Preĝejo de Anĝela Sankta Maria (Nyírbátor).

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* 
* 
* 

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Nyírbátor) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kamionisto ŝoforante.
**Kamionisto** estas persono kiu dediĉas sin profesie al ŝoforado de kamionoj por transporti ŝarĝojn el unu loko al alia.

La kamionistoj havigas esencan servon al industriigitaj socioj ĉar transportas havaĵojn aŭ krudajn materialojn ĉu solidajn ĉu likvidajn surtere, tipe al destinoj kiaj oficejoj, magazenoj, rezidejoj, fabrikaj instalaĵoj, pograndaj vendejoj kaj distribuejoj. La kamionistoj havas ankaŭ respondecon pri inspekti siajn veturilojn pro meĥaniko aŭ sekureco.

Inter ties respondecoj estas konstati la staton de la ŝarĝo kaj ties kongruon kun la mezuroj aŭ pezo indikita en la liverslipo. Ili devas certigi pri la stabileco de la ŝarĝo per de ŝnuroj aŭ teniloj kaj zorgas pri ties sekureco laŭlonge de la veturado. Ĉe la alvenejo ĝi povas ricevi la pagon de la transporto kaj ĉiukaze donas la ricevilon kiu estas subskribita de la ricevanto. Foje li partoprenas en la ŝarĝo aŭ malŝarĝo de la vararo.

La kamionisto eble devas ripari urĝe dum la transporto, ĉe aferoj kiaj ŝanĝo de difektita rado, anstataŭo de lampoj aŭ fandogardiloj aŭ aliaj agoj. Ĝi komunikiĝas pere de radio kun aliaj kamionistoj aŭ kun sia centra oficejo por ricevi indikojn pri novaj transportoj aŭ destinoj, peti informon pri la stato de la ŝoseo aŭ peti helpon.

La kamionisto zorgas ankaŭ pri la baza atendo pri la veturilo konstatante la nivelojn de akvo, oleo kaj brulaĵo kaj alĝustigas ilin kiam necesas.

Referencoj
----------

* Priskribo de la posteno angle

* Kategorio Kamionisto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Szentgyörgyvölgy. Ĝi estas la plej okcidenta kalvinana hungara preĝejo, kie la baldakeno estas pentrita.

Historio
--------

La unua kalvinana argila kirko konstruiĝis en 1762 en Szentgyörgyvölgy, poste jam pli stabilan preĝejon en 1787 kune kun sonorilostablo. La turo estis alkonstruita en 1792. En 1820 oni renovigis la konstruaĵon iomete kadukan. Pro financaj problemoj la plafonaj pentraĵoj en 1829, la internaj mebloj pretiĝis nur en 1830. Plena renovigo okazis en 2000.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo etendiĝas sola sur malalta monteto. La navo formas kvarangulon. La fasado komenciĝas per turo, kie troviĝas ankaŭ la ĉefenirejo. Estas alia enirejo ĉe la sankteja flanko. Interne laŭ 3 flankoj de la muroj ligna galerio etendiĝas. La plej valora estas la pentrita plafono. Apud la predikejo oni metis memortabulon.

Fontoj
------

* hungare Arkivigite je 2012-11-13 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare
* hungare

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Szentgyörgyvölgy) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Judson Taylor** (1932 - 2008), konata per anglalingva karesnomo *Jud*, estis usona aktoro, reĝisoro de televido kaj produktoro.

Li diplomiĝis ĉe University of California, Berkeley.

Komence li laboris kiel ekstrulo kaj aktoro en malgrandaj roloj kaj en 1950-aj kaj 1960-aj jaroj en serioj kiel *The Fugitive*, *Gunsmoke*, *The Adventures of Rin Tin Tin*, *Men of Annapolis*, *Wagon Train* kaj *Twelve O'Clock High*. En *Dr. Kildare* li rolis "Dr. Gerson". Li ankaŭ havis kredititan rolon en filmo Attack! de 1956 (Pvt. Jacob R. Abramowitz) kaj rolis Leŭtenanton Goff en *The Great Escape* de 1963.

En la 1960-a jardeko li reĝisoris klasikajn televidseriojn kiel *Star Trek*, *Dr. Kildare*, kaj *The Man from U.N.C.L.E.*. En 1970-j jaroj li reĝisoris epizodojn de televidserioj kiel Mannix, The Rookies, Future Cop kaj Lou Grant.

En postaj jardekoj li laboris kiel reĝisoro kaj produktoro ĉefe por televidfilmoj.

En la komenco de 21-a jarcento li reĝisoris kelkajn epizodojn de *Law and Order: Special Victims Unit*.

Referencoj
----------

1. ↑  Terrace, Vincent.  (2011) *Encyclopedia of Television Shows, 1925 through 2010*, 2‑a eldono, Jefferson, N.C.: McFarland & Company, Inc. Publishers, p. 269. ISBN 978-0-7864-6477-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634332
* LCCN: n88051159
* VIAF: 303150738
* ISNI: 0000 0001 1055 2894
* SUDOC: 162150083
* BNF: 14041041c
* BNE: XX1608114
 |
La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Miskolc, en loĝkvartalo Diósgyőr.

Historio
--------

En 1764 kalvinana pastro ricevis permeson de Maria Tereza de Aŭstrio por konstrui preĝejon en Diósgyőr. La konstruado komenciĝis en 1769 kaj finiĝis en 1771. La turo pretiĝis en 1803. En 1819 supro de la turo bruliĝis, tial en 1863 oni kovris ĝin per metalo. La orgeno alvenis en 1908. En 1927 la preĝejo ricevis kurenton por lumado en 1927, gason por hejti en 1975.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas laŭ placo en korto. En la mezo de la fasado turo altiĝas, sube estas la enirejo (sed estas ankaŭ alia enirejo ĉe la suda parto). Apude oni metis memortabulon pri la konstruado en 1987. Post la turo la navo etendiĝas, kiu finiĝas per duonronda sanktejo. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimo. La mebloj estas originaj el la jaro 1772.

Fontoj
------

* hungare
* hungare

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Diósgyőr) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Johann van BEETHOVEN** (Bonn, 14-a de novembro 1740 – samloke, 18-a de decembro 1792) estis germana tenoro de la kortego de Bonn. Li estis la patro de la fama komponisto Ludwig van Beethoven.

La 12an de novembro 1767 li edziĝis en la preĝejo de Sankta Remiĝo en Bonn kun Maria Magdalena Keverich (19-a de decembro 1746-17-a de julio 1787), juna vidvino kaj filino de kuiristo de Treviro. Pro tio, la geedziĝo de la gepatroj de la fama komponisto estis kontraŭita de lia avo, kiu tiam estis jam prestiĝa kapelmajstro de la kortego kaj konsideris la junulinon de socia klaso pli malalta al tiu de sia filo, kio ne pravis ĉar en ŝia familio estis ankaŭ skabenoj kaj eĉ senatoroj.

Johann van Beethoven (1740-1792) kaj Maria Magdalena Keverich (1746-1787), Ludwig van Beethoven.La geedzoj translokiĝis al la domo 515 de Bonngasse kaj post du jaroj, nome en 1769, naskiĝis ilia unua filo, baptita kiel Ludwig Maria van Beethoven. Tamen, apenaŭ ses tagojn post la bapto, la bebo mortiĝis. La 17a de decembro 1770 estis baptita la dua filo, en la preĝejo de Sankta Remiĝo de Bonn, per la nomo «Ludovicus van Beethoven» (Ludwig van Beethoven) laŭ oni atestas en la bapta atestilo. Lia naskiĝdato, ĝenerale akceptita kiel 16a de decembro 1770, ne havas historian dokumentaron kiu pruvu ĝin. Maria Magdalena havis ankoraŭ aliajn kvin pliajn filojn, el kiuj survivis nur du: Kaspar Anton Karl van Beethoven, baptita la 8an de aprilo 1774, kaj Nikolaus Johann van Beethoven, baptita la 2an de oktobro 1776. La biografiistoj ne interkonsentas pri la precizaj naskiĝdatoj de la filoj de Maria Magdalena Keverich.

Notoj
-----

1. ↑   lvbeethoven.com (eld.). «Genealogía de Beethoven».  Konsultita la 18an de marto 2018.
2. ↑   «Karl van Beethoven's family tree»  Konsultita la 19an de marto 2018.

* Kategorio Johann van Beethoven en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 606726
* GND: 13591647X
* VIAF: 80351191
* ISNI: 0000 0000 5589 4698
 |
La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo kaj Monumento historia en Hungario, en urbo Tiszafüred.

Historio
--------

Tiu preĝejo gardas romanikajn fenestrojn kaj muropartojn konstruitajn el 1230. La unua skriba mencio pri la kirko okazis en 1570, kiun la kalvinanoj profitis jam tiam. Post dominado de turkoj en 1738 oni iomete trakonstruis ĝin, en 1770 la turo, en 1833 la preĝejo estis pligrandigita. En 1845 en la turo oni establis sentinelan ĉirkaŭbalkonon por la fajrobrigado. Tiutempe okazis aliaj trakonstruoj en klasikisma stilo. En 1983 kaj 2002 renovigoj okazis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola, sed proksime estas klasikisma paroĥo. La konstruaĵo havas 3 partojn. La unua parto estas la turo kun la enirejo, poste situas la navo, fine estas la sanktejo. Interne laŭ la kutimo la muroj estas blankaj. La galerio el 1860 estis farita el lignoj. La mebloj estis faritaj en 1870. La orgeno estas aŭdebla de 1869.

Fontoj
------

* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Tiszafüred) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kamiŝin** (ruse *Камышин*) estas urbo en Volgograda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 18415.

La urbo estis fondita en jaro 1667.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1780.

La urbo antaŭe estis nomita kiel:

* Kamiŝin (Камышин) en 1668 ... 1697;
* Dmitrijevsk (Дмитриевск) en 1697 ... 1780.

La interurba telefona kodo estas 84457, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 50° 05′ N 45° 24′ O﻿ / ﻿50.083 °N, 45.400 °O﻿ / 50.083; 45.400 (mapo)Koordinatoj: 50° 05′ N 45° 24′ O﻿ / ﻿50.083 °N, 45.400 °O﻿ / 50.083; 45.400 (mapo).

La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Volgo ĉe enenfluo en ĝin de rivero Kamiŝinka (Камышинка).

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 56,5 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 127,9 mil loĝantojn.

Flago de Volgograda provinco
Urboj de Volgograda provinco

**Ĉefurbo**: Volgogrado

Dubovka |
Frolovo |
Kamiŝin |
Miĥajlovka |
Ĵirnovsk |
Kalaĉ-na-Donu |
Kotelnikovo |
Kotovo |
Krasnoslobodsk |
Leninsk |
Nikolajevsk |
Novoanninskij |
Pallasovka |
Petrov Val 
Serafimoviĉ |
Surovikino |
Urjupinsk |
Volĵskij
La **kantono Châtillon-sur-Seine** (france *canton de Châtillon-sur-Seine*) estas franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 3 kantonoj de la arondismento de Montbard. Ĝia ĉefurbo estas Châtillon-sur-Seine.

Komunumoj
---------

Apartenas al la kantono de Châtillon-sur-Seine la jenaj 107 francaj komunumoj :

Aignay-le-Duc, Aisey-sur-Seine, Ampilly-les-Bordes, Ampilly-le-Sec, Autricourt, Baigneux-les-Juifs, Balot, Beaulieu, Beaunotte, Belan-sur-Ource, Bellenod-sur-Seine, Beneuvre, Billy-lès-Chanceaux, Bissey-la-Côte, Bissey-la-Pierre, Boudreville, Bouix, Brémur-et-Vaurois, Brion-sur-Ource, Buncey, Bure-les-Templiers, Busseaut, Buxerolles, Cérilly, Chambain, Chamesson, Channay, Charrey-sur-Seine, Châtillon-sur-Seine, Chaugey, La Chaume, Chaume-lès-Baigneux, Chaumont-le-Bois, Chemin-d'Aisey, Coulmier-le-Sec, Courban, Duesme, Échalot, Essarois, Étalante, Étormay, Étrochey, Faverolles-lès-Lucey, Fontaines-en-Duesmois, Gevrolles, Gomméville, Les Goulles, Grancey-sur-Ource, Griselles, Gurgy-la-Ville, Gurgy-le-Château, Jours-lès-Baigneux, Laignes, Larrey, Leuglay, Lignerolles, Louesme, Lucey, Magny-Lambert, Maisey-le-Duc, Marcenay, Massingy, Mauvilly, Menesble, Meulson, Minot, Moitron, Molesme, Montigny-sur-Aube, Montliot-et-Courcelles, Montmoyen, Mosson, Nicey, Nod-sur-Seine, Noiron-sur-Seine, Obtrée, Oigny, Origny, Orret, Poinçon-lès-Larrey, Poiseul-la-Ville-et-Laperrière, Pothières, Prusly-sur-Ource, Puits, Quemigny-sur-Seine, Recey-sur-Ource, Riel-les-Eaux, Rochefort-sur-Brévon, Saint-Broing-les-Moines, Saint-Germain-le-Rocheux, Saint-Marc-sur-Seine, Sainte-Colombe-sur-Seine, Savoisy, Semond, Terrefondrée, Thoires, Vannaire, Vanvey, Vertault, Veuxhaulles-sur-Aube, Villaines-en-Duesmois, Villedieu, Villers-Patras, Villiers-le-Duc, Villotte-sur-Ource, Vix, Voulaines-les-Templiers.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Legifrance

Vidu ankaŭ
----------

* Côte-d'Or
* Komunumoj de Côte-d'Or
**Kamovci**, hungare **Kámaháza** estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Lendava.

Municipo Lendava en Slovenio, kie Kamovci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 2  km²
* Alto super marnivelo: 166 m
* Koordinatoj: 46° 37′ 44.94″ N 16° 23′ 1.26″ O﻿ / ﻿46.6291500 °N, 16.3836833 °O﻿ / 46.6291500; 16.3836833 (mapo)Koordinatoj: 46° 37′ 44.94″ N 16° 23′ 1.26″ O﻿ / ﻿46.6291500 °N, 16.3836833 °O﻿ / 46.6291500; 16.3836833 (mapo)
* Loĝantaro: 110
* Poŝtkodo: 9223
* Aŭtokodo:
* Telefonprefikso:

Situo
-----

Kamovci kuŝas sur ebenaĵo, je alteco de ĉirkaŭ 165 m, laŭ la hungara landlimo, laŭ flanka vojo.

Historio
--------

Ĝis fine de la 1-a mondmilito Kámaháza apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Hungario apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senkontrole ie ajn.
La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Eger.

Historio
--------

En la 16-a jarcento la reformacio ankaŭ en Eger disetendiĝis, sed inter 1596-1687 turka dominado okazis, poste la oficiala katolika strukturo faris malfacilaĵojn al la kalvinismo. La urbo iĝis katolika diocezo, la novaj loĝantoj estis preskaŭ senescepte katolikoj. Nur en la fruaj 1860-aj jaroj formiĝis la kalvinista grupo. Ili aĉetis domon, kie okazis mesoj (komence sen pastro) kaj kulturaj okazintaĵoj. La preĝloko estis konsekrita en 1867. En 1891 la domo ekhavis malgrandan turon. Oni planis veran kirkon en 1908, sed tio ne estis konstruita pro financaj problemoj. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1930, sed restis kalvinisma posedo la preĝdomo.

Konstruaĵo
----------

La strikta fasado estas simetria, sed nur dekstre situas la kvadrata turo. Meze estas la ornamriĉa enirejo, plej supre estas reliefo, kiu prezentas koron, ankron kaj krucon. Interne estas galerio por la orgeno.

Fontoj
------

* hungare kun foto Arkivigite je 2018-09-09 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun foto

* Kalvinana preĝejo de EgerKalvinana preĝejo de Eger
* EnirejoEnirejo
* TuroTuro
* ReliefoReliefo
* OrgenoOrgeno
* PredikejoPredikejo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Kalvinana preĝejo (Eger) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Oriela fenestro en la Laasphe-kapelo
**Johannes BONEMILCH** (naskiĝinta ĉ. la jaro 1434 en Bad Laasphe, mortinta la 17-an de oktobro 1510 en Erfurto) estis helpepiskopo majenca rezidanta en Erfurto.

Vivo
----

Bonemilch enskribis sin ĉe la Universitato de Erfurto en 1462 post kiam li pastoris dekon da jaroj en Biedenkopf. Li iĝis plebana paroĥestro ĉe la (altlerneja) Mikaelo-kirko, al kiu li donacis tutan kapelon ĉ. la jaro 1500. Krome li iĝis kanoniko ĉe la erfurta Maria Konvento kaj en 1498 titulara episkopo de Cidono. Dum la vintra semestro 1478/1479 li estis dekano de la artista fakultato. En 1482 li iĝis profesoro pri filozofio kaj doktoriĝis en 1487 teologie. Trifoje li estis rektoro universitata. De 1498 ĝis 1508 li estis la 19-a helpepiskopo majenca por Erfurto *(in partibus Hassiae et Thuringiae)*. Al la maljuna Eobanus Hessus li helpis iĝi en 1507 rektoro de la lernejo ĉe Severo-kolegio. La saman jaron li ordinis Martenon Lutero, verŝajne la 3-an de aprilo en la Katedralo de Erfurto.

Konsekrado
----------

Multas la konsekroj faritaj de li, i.a. de la sonorilego *Gloriosa* (kies produkton li mem ankaŭ instigis), de la Kapelo Sankta Savinto en la Kartuzio de Erfurto kaj de la ĥorejo de la monaĥeja kapelo en Kapellendorf kiel ankaŭ de la altarejo de la preĝejo en Dassel-Lüthorst. Post la konsekro de altaro en la malsanulejo de la Fratoj de la komuna vivo en Marburg li tiom rapide forvojaĝis ke li eĉ ne sciis je kies nomo li estis konsekrinta la altaron! Lia posteulo Paul Huthenne refaris la konsekron la 11-an de oktobro 1514 laŭ la deziro de la ŝoketitaj marburganoj.

Kiam Bonemilch mortis la universitatanoj sincere tristiĝis. Lia tombo ĝis hodiaŭ videblas en la katedralo. Por li nomitis en februaro 2001 strateto en la urbokvartalo Brühl en Erfurto, Bonemilchstraße. Ekde majo 2011 strateto Bonemilchgäßchen ekzistas en lia naskiĝloko ankaŭ.

Literaturo
----------

* Eberhard Bauer: *Johannes Bonemilch (etwa 1430 – 1510) zum Gedenken*. In: Wittgenstein. Blätter des Wittgensteiner Heimatvereins e. V. Bd. 73 (2009), Heft 4, S. 158-159
* Eberhard Bauer: *Vor 500 Jahren starb Johannes Bonemilch*. In: Wittgenstein. Blätter des Wittgensteiner Heimatvereins e. V. Bd. 74 (2010), Heft 4, S. 158-160
* Gustav Bauer: *Johannes Bonemilch von Laasphe, Weihbischof von Erfurt. Ein Priester- und Gelehrtenleben aus der Zeit vor der Reformation*. In: Mitteilungen des Vereins für Geschichte und Volkskunde Wittgensteins,Jahrgang. 4 (1921), Heft 1, S. 12-21 und Heft 2, S. 36-39
* Friedrich Wilhelm Goebel. *Johannes von Laasphe, Bischof in Erfurt* [Johann Bonemilch]. In: Wittgensteiner Wochenblatt. Organ im Lenne-, Lahn-, Dill- und Ederthal, Nr. 42 vom 29. Oktober 1878 [Coautor neben Goebel wahrscheinlich Friedrich Philipp Schmidt]
* Gustav Hammann. *Leben am Vorabend der Reformation* (Bischof Bonemilch). In: Wittgenstein. Blätter des Wittgensteiner Heimatvereins e. V. Bd. 43 (1979), Heft 4, S. 17-19

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Johannes Bonemilch en la germana Vikipedio.*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bonemilch ene de la katolika hierarkio
* Pri Bonemilch kaj lia kapelo erfurta
* Informoj