recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La Internacia Flughaveno Ministro Pistarini estas la ununura en Latinameriko kiu funkciigas flugojn al la kvin kontinentoj, kaj estis kvalifikita kiel plej bona flughaveno de la mondoregiono fare de Skytrax. Ĝi situiĝas ĉe Ezeiza, for de la urbaj limoj, sed servas majoritate al la Federala Ĉefurbo kaj al la metropola areo.
Internacia Flughaveno de Ezeiza.
La **Internacia Flughaveno Ministro Pistarini** (FAA: **EZE** – IATA: **EZE** – ICAO: **SAEZ**), konata komune kiel **Internacia Flughaveno de Ezeiza**, estas la ĉefa internacia flughaveno de Argentino. Ĝi situantas ĉe Ezeiza, en Granda Bonaero, je ĉirkaŭ 35 km sudoriente de Bonaero. La alia flughaveno de la areo metropola estas tiu nomita *Aeroparque Jorge Newbery*, kiu uzatas nur por mallongdistancaj flugoj kaj al Brazilo, Urugvajo, Ĉilio kaj Paragvajo. La konekto inter ambaŭ eblas per buso aŭ taksio. Estas la plej uzata flughaveno de Argentino, la dua el Sudameriko kaj la tria el Latinameriko laŭ kvanto de internaciaj pasaĝeroj transportitaj.

La kategorio atribuita de la ICAO por la flughaveno estas la plej supra nome *4F*, tio estas por aviadilo ĝis 65 m al 80 m kaj referenclongo de pli ol 1,800 m.

La Internacia Flughaveno de Ezeiza estas konsiderata kiel unu el plej modernaj kaj gravaj flughavenoj de Latinameriko kaj de la Suda Hemisfero. Pro la kvanto de internaciaj flugentreprenoj kiuj funkcias tie, de landoj kaj servitaj celoj, kaj ankaŭ pro la nombro de proponitaj flugoj, ĝi estas konsiderata referenco pri flughaveno ĝenerale. Aliflanke ĝi estas la ĉefa funkcibazejo je internacia nivelo de Aerolíneas Argentinas, kaj unu el ĉefaj bazejoj de la entreprenalianco SkyTeam en la mondo.

Notoj
-----

1. ↑  Ezeiza chosen as best airport in the region; Santiago second. MercoPress, 6a de septembro de 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Internacia Flughaveno Ministro Pistarini en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo AA2000
* Itinerarios

34° 48′ 49.70″ S 58° 32′ 29.40″ U﻿ / ﻿34.8138056 °S, 58.5415000 °U﻿ / -34.8138056; -58.5415000 (mapo)
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Galinolo de insulo Gough** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Gruoformaj *Gruiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Raledoj *Rallidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Gallinula* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***G. comeri*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Gallinula comeri****(Allen, 1892) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Vundebla** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Galinolo de insulo Gough  |

 |
| v • d • r |

La **Galinolo de insulo Gough**, (*Gallinula comeri*) estas mezgranda birdo de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj.

Aspekto
-------

Ĝi estas tre simila al la Verdkrura galinolo aŭ Komuna galinolo, (*Gallinula chloropus*), sed tiu estas preskaŭ senfluga birdo, pli malgranda, kompakta kaj kun pli mallongaj flugiloj. Ĝi havas diferencigan ruĝecan bekon kun flava pinto.

Disvastiĝo
----------

Tiu birdo troviĝas nur en du apartegaj insuloj de Suda Atlantiko, nome insuloj Gough, alinome insulo Diego Álvarez, kie estas endemismo kaj de kie devenas kaj en Tristran da Cunha kien ĝi estis enmetita en 1956.

En insulo Gough ŝajne la futureco de la specio estas sekura ĉar la insulo estas natura rezervejo kaj Monda Heredaĵo. Dum la lasta jardeko de la 20a jarcento oni kalkulis 2500 reproduktantajn parojn tie. Insulo Island estas konsiderata la malplej ĝenata mezvarma insula ekosistemo en la Suda Atlantiko kaj loĝigas la plej gravajn birdajn koloniojn en la mondo kun 54 birdaj specioj, 22 reproduktantaj specioj kaj kvar endanĝerigitaj specioj. Tamen, en Tristan da Cunha ĝi ne estas konsiderata denaska specio kaj pro tio ne estas protektita.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Galinolo de insulo Gough en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Galinolo de insulo Gough en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Galinolo de insulo Gough en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* ARKive - images and movies of the Gough Island Moorhen (*Gallinula comeri*) Arkivigite je 2006-06-29 per la retarkivo Wayback Machine
* "Description of a new gallinule, from Gough Island" Arkivigite je 2007-07-06 per la retarkivo Wayback Machine - J.A. Allen, Bulletin of the American Museum of Natural History, Vol.4, Art.6, 1892. p. 57-58
**Kooperativa moŝavo** estas formo de setlejo, kiu konsistigas ian mezan vojon inter kibuco kaj moŝavo fare de laboristoj. Simile al kibuco, la teroj de la kooperativa moŝavo, la agrikulturaj iloj, la domoj kaj la agrikulturaj produktaĵoj estas posedaĵo de komuna asocio por ĉiuj membroj de la kooperativa moŝavo. Krome, la laboro estas plenumita laŭ centra aranĝo, kaj ĉiu familio ricevas "buĝeton" por bonteni sian hejmon laŭ sia grandeco kaj bezonoj. Tamen, male al la kibuco, kaj same kiel la moŝavo de la laboristoj, la kooperativa moŝavo havas nek komunan manĝoĉambron nek komunan loĝejon: ĉiu familio havas privatan terenon sur kiu la domo estas konstruita, kaj privatan bankan konton, en kiu ĝi kondukas siajn aferojn laŭ sia volo.

Jen la kvar principoj de la kunlabora sesio kiuj estis establitaj:

* Ununura bieno de la tuta loĝloko, kiu ne estas dividebla
* La enspezoj de ĉiu familio estos laŭ ĝia grandeco sen ia profesia aldono
* La posedo de la havaĵoj de la moŝavo estas en la manoj de la asocio kaj ne de la loĝantoj
* Malpermeso de flanka laboro ne tra la loĝloko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 716522
 |
Personoj konversante survoje.
Arnold Laĥovskij, *La Konversacio* (ĉirkaŭ 1935)
**Konversacio** estas formo de interagada, spontana komunikado inter du aŭ pliaj personoj. Tipe ĝi okazas en parola komunikado, same kiel en verkitaj interŝanĝoj kutime ne referencataj kiel konversacioj. La disvolvigo de konversaciaj kapabloj kaj etiketo estas grava parto de sociigo. La disvolvigo de konversaciaj kapabloj en nova lingvo estas ofta celo de lingvaj instruado kaj lernado.

Konversacia analizo estas branĉo de sociologio kiu studas la strukturon kaj organizadon de homa interagado, kun pli specifa rigardo al konversacia interagado.

Vidu ankaŭ
----------

* Konversacia lingvo

Bibliografio
------------

* Thornbury, Scott.  (2006) *Conversation: From Description to Pedagogy*. ISBN 9780521814263.

* Warren, Martin.  (2006) *Features of Naturalness in Conversation*. ISBN 9789027253958.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konversacio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Konversacio en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Empathic listening skills Universitato de Kalifornio.
* "The art of conversation", *Economist*, 19a de Decembro 2006
La rojo **Mußbach** (elparolu: musbaĥ) estas ĉ. 12 km longa orografie maldekstra flankrivero de la Rehbach en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Rivervojo
---------

tretboato en formo de cigno sur baraĵlaget en „Kurpfalz-Park"
Du fontoj de la rojo Mußbach situas en distanco de nur kelkajn metrojn ĉe la nordorienta deklivo de la monto Hoher Stoppelkopf (Palatinata Arbaro), kiu havas altecon de 567 m super marnivelo en arbaro, kiu apartenas al la komunumo Wachenheim ĉe la vinvojo. La deksta ĉefa fonto trviĝas sur alteco de 460 m. Post 500 m la du fontojo kuniĝas. Ĝi trafluas la parkon Kurpfalz-Park, kie ĝi plenumas plurajn malgrandajn baraĵlagetojn. Post 1,5 km la rojo elfluas la parkon suden. En la valo Silbertal alfluas de dekstre la ĉ. 1,4 km longa Silbertalbach. Post pliaj 2 km ĝin alfluas de maldekstre rojeto, kiu venas de la *Quaderhang*-fonto.

En la *Benjen*-valo la rojo Mußbach atingas post entute 6 km la teritorion de la urboparto Gimmeldingen de Neustadt ĉe la vinvojo. Sur alteco de 220 m alfluas ĝin de dekstre la mallonga, sed akvoriĉa rojo de la *Loosen*-fonto. Al la nun pli malrapide fluanta rojo alfluas la akvo de la *Loog*-fonto kaj la *Neumühl*-fonto. La nun pli granda rojo nun trafluas malgrandan baraĵlagon.

Post la Mußbach enfluas montetaran regionon, kie kreskas vitoj. Ĝi trafluas la vilaĝojn Gimmeldingen kaj Mußbach (ambaŭ urbopartoj de Neustadt ĉe la vinvojo). Ĝi enfluas rande de vilaĝo Mußbach de maldekstre sur alteco de 124 m super marnivelo en la rivereto Rehbach, la norda brako de la rivereto Speyerbach.

Historio
--------

### Nomo

Jam en la mezaltgerman la rojo havis sian nomon de la vilaĝo „Muosbach", kiu signifas „muska rojo" en la senco de „marĉa". La meandrumantaj rojoj kaŭzis altan grund-akvan nivelon kaj la riverbordoj estis marĉaj.

### Muelejoj

En la mezepoko oni uzis la akvon de la rojo en 12 akvomuelejoj.

### Ekologio

En la 19a ĝis la dua duono de la 20a jarcento la rojo servis kiel poluakva kanalo. Intertempe ekzistas akvopurigejoj.

Literaturo
----------

* Erich Metz, Alfred Sitzmann: Die ehemaligen Mahlmühlen am Mußbach. Reinhard Kermann, Alfred Sitzmann (eld.): Gimmeldingen – Leben im Weindorf, Neustadt an der Weinstraße, 2008

Referencoj
----------

1. 1 2   Geoportal Wasser Rheinland-Pfalz. Ministerium für Umwelt, Landwirtschaft, Ernährung, Weinbau und Forsten (2001). Arkivita el la originalo je 2018-12-14. Alirita 2014-09-14.
2. ↑  Stadt Neustadt/Weinstr..  Mühlenwanderweg. Arkivita el la originalo je 2012-03-30. Alirita 2011-02-15.
3. ↑  Wandern in der Pfalz.  Eselsweg, Stabenberg und Mandelblüte. Arkivita el la originalo je 2011-12-03. Alirita 2011-02-15.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion***Remiz*** |
| --- |
|  |
| Saknesta paruoSaknesta paruo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Remizedoj *Remizidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Remiz* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| {{{specioj de subdivizio}}} |
|  *R. pendulinus* 
 *R. consobrinus* 
*R. coronatus* |
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri *Remiz*  |

 |
| v • d • r |

***Remiz*** estas genro de birdoj de la familio de Remizedoj kaj el la ordo de la Paseroformaj birdoj. Ili rilatas al la Paruedoj. Ĉiuj prilaboras **saknestojn pendantajn** el arboj, kutime super akvo.

La genro enhavas la jenajn speciojn:

* Saknesta paruo (*Remiz pendulinus*)
* Nigrakapa saknestulo, *Remiz macronyx* (dubinde)
* Ĉina saknestulo (*Remiz consobrinus*)
* Blankakrona saknestulo (*Remiz coronatus*)

La genro *Remiz* estas preskaŭ nur eŭrazia, kun nesekva teritoriaro el Portugalio kaj plej norda Maroko al Siberio kaj Japanio. 

La Eŭrazia saknestulo estas migranta nur en partoj el sia teritorio, kun birdoj de norda Eŭropo kiuj moviĝas suden vintre sed birdoj de suda Eŭropo restas ĉe siaj reproduktaj areoj. Kontraste la Ĉina saknestulo estas tute membro de la grupo de migrantaj birdoj kaj entreprenas longdistancajn migradojn. 

La komuna nomo de la familio de Remizedoj, kiuj devenas el "Remiz" kiel plej tipa genro de la familio, nome "Saknestuloj" aludas la emon de plej parto de tiuj specioj konstrui prilaboritajn piroformajn saknestojn. Tiuj nestoj estas teksitaj el araneretoj, lano kaj animala haro krom milda planta materialo kaj estas penditaj el branĉetoj de arboj.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Bellini |

**Remo Bellini** estas fikcia detektivo kreita de brazila verkisto Tony Bellotto, kiu estis la protagonisto de 3 romanoj, verkitaj inter 1995 kaj 2005, en la portugala lingvo. 

Remo Bellini estis brazila detektivo, kiu laboras en la oficejo de Dora Lobo, en la urbo San Paŭlio. Siaj aventuroj estis kreitaj de Tony Belloto surbaze de nigraj romanoj. Remo komencis laboradon kiel detektivo kiam sia fianĉino malaperis kaj li komencis ties serĉon tra la kabaredoj kaj la plej mizeraj zonoj el la urbo. Li trinkas tro multe, kaj fumas multe, ne havas monon por nenio, ĉiam estas belaj virinoj inter li kaj la solvo de la misteraj kazoj.

Verkoj pri Remo Bellini
-----------------------

### Romanoj

* 1995: *Bellini e a Esfinge* - Bellini kaj la Sfinkso.
* 1997: *Bellini e o demônio* - Bellini kaj la demono.
* 2005: *Bellini e os espíritos* - Bellini kaj la spiritoj.

### Filmoj

En 2001, la direktoro Roberto Santucci Filho adaptis kaj filmiĝis la polica romano "Bellini kaj la Sfinkso". La fama aktoro de la brazila televido Fábio Assunção estis Remo Bellini, kaj Malu Mader, la bela edzino de la verkisto interpretis la prostitutinon Fátima. La filmo gajnis la plej bonan filmopremion en la Rio BR Festivalo 2001.

En 2008, Marcelo Galvão direktis la serion el Bellini, *Bellini e o demônio* (Bellini kaj la demono). Fábio Assunção aperis denove kiel la detektivo en la serĉo por la "Libro de la Leĝo", verkita de la brita sorĉisto Aleister Crowley, kiu havis la povon elvoki la demonon. La filmo ne sukcesis en la kinejoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Tony Bellotto
* Fábio Assunção
* Marcelo Galvão

Eksteraj ligiloj
----------------

* La filmo Bellini e a Esfinge ĉe la IMDB
* Ĉio pri la filmo Bellini kaj la demono[*rompita ligilo*]
* Diretor não quer que 'Bellini e o Demônio' suje sua carreira
* Bellini kaj la spiritoj, retpaĝo de la Eldonejo Cia das Letras
Sean Kingston
**Sean Kingston** (3-a de februaro 1990 kiel **Kisean Anderson** en Miami, Florido) estas usona kantisto.

Junaĝo
------

Kingston naskiĝis en Miami kaj plenkreskis en Jamajko. En aĝo de 14 jaroj, li devis rigardi, kiel lia patrino kaj fratino iras en prizonon de Kingstono. Tio tre kortuŝis lin, de tie lia artista nomo.

Muzika kariero
--------------

Li unua albumo *Sean Kingston* aperis en 2007 kaj produktis ĝin *Jonathan Rotem*. Lia kanto *Beautiful Girls* atingis eksplodan sukceson en somerfino de 2007. Sean kunlaboris kun Gwen Stefani je ties disketo *The Sweet Escape* kaj aperis ankaŭ en turneo de Beyoncé. Li kunlaboris en 2008 je albumo *Sunday* de Flo-Rida Mail.

Lia dua albumo aperis en 2009 kun titolo *Tomorrow*, kies unua unuopaĵo estis *Fire Burning*, poste aperis la unuopaĵo *Face Drop*.

Kingston kunlaboris en remikso de *Like This* kun repisto MIMS'.

Kingston unuigas diversajn muzikajn ĝenrojn kiel region, repon, kaj popmuzikon. Li havas krom la usona eĉ jamaikan dialekton.

Albumoj
-------

* Sean Kingston (2007)
* Tomorrow (2009)
* Back 2 Life (2013)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sean Kingston en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala paĝo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 213537
* GND: 135497043
* LCCN: no2007116707
* VIAF: 8145971593132332880
* ISNI: 0000 0000 5957 8123
* BNF: 15577793m
* MBA: f7eb3be3-1065-4a53-94d4-e2d0c15c0b33
* NKC: osa2010577877
 |
**Bolŝeviko** estas iama nomo por partiano de la KPdSU (Komunista partio de Sovetunio). La nocio estiĝis en 1903 dum la dua partikongreso de la Socialdemokrata Laborista Partio de Rusio (RSDRP) en Londono. La subtenantoj de Lenin formis en tiu partikongreso plimulton en la partio (ruse *большинство* [bolŝinstvo]), kaj pro tio oni nomis ilin bolŝevikoj. La malplimulto nomiĝas menŝevikoj (ruse *меньшинство* [menŝinstvo]). La rezultan ideologion de Lenin oni konsekvence en Esperanto nomas bolŝevismo aŭ **bolŝevikismo**.

Nocio
-----

En 1918 (6-a/8-a de marto) la nomo *Socialdemokrata Laborista Partio de Rusio* (SDLPR) estis ŝanĝita al *Komunista Partio de Rusio* kaj ekde decembro de 1925 *Komunista partio de Sovetunio* kun aldono de la vorto "bolŝevika". En 1952 la nocio *bolŝeviko* iĝis ne plu uzata en oficialaj paroloj kaj dokumentoj en Sovetunio.

Bolŝevikoj kaj Menŝevikoj
-------------------------

La bolŝevikoj estis pli radikalaj ol la aliaj frakcioj de la partio. Ili klopodis por baldaŭa falego de la caroj kaj enkonduko de komunismo. La menŝevikoj havis la saman celon, sed ili volis enkonduki nur pli pesitajn, moderajn reformojn; pro tio la bolŝevikoj nomis ilin pli poste oportunistoj. La diferenco inter la du frakcioj kreskis ĝis 1912 daŭre, pro kio dum la 6-a *Tutrusia Partia Konferenco* en Prago la bolŝevikoj ekspartianigis la menŝevikojn.

Kresko de potenco
-----------------

Ĉe eko de la unua mondmilito, la bolŝevikoj kondamnis la partoprenon de Rusio kiel *imperialistan agreson*. Ili tre fortiĝis kiam la caraj trupoj malvenkiĝis ĉe preskaŭ ĉiu fronto. En la Oktobra Revolucio de 1917, ili iĝis la plej forta movado. Vladimir Iljiĉ Lenin reveninta el la ekzilo transprenis la gvidon de la komunistoj.

En la Rusa Enlanda Milito komenciĝinta en 1917/1918 batalis la komunisma *ruĝa armeo* kontraŭ la *blanka armeo* (blanko asociiĝis kun kontraŭbolŝevikaj fortoj). Lev Trockij gvidis la Ruĝan Armeon, kiu sukcese batalis kontraŭ la blankuloj. Ĝis 1922 la bolŝevikoj akiris preskaŭ la tutan teritorion de la iama cara imperio. Tio okazis per ekonomia modelo de tiel nomata militkomunismo, konforme al kiu ĉiu entrepreno staris sub ŝtata kontrolo. La rezolutaj kaj mizerigaj agoj de la bolŝevikoj kondukis al malsatmizero kaj ribeloj de la popolo. En 1921 la Nova Ekonomia Politiko anstataŭis la militkomunisman ekonomian modelon.

Vidu ankaŭ
----------

* Bolŝevismo
* Marksismo
* Sovetunio
* Rusia revolucio de 1917
* KPSU

Galerio
-------

* Bolŝevikoj en konferencoBolŝevikoj en konferenco

  

* Kategorio Bolŝeviko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 27207
* LCCN: no2016018217
* VIAF: 125556967
* SUDOC: 027545962
* NKC: ph832288
 |
**Tlaltetela** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlaltetela. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 024.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13594 loĝantojn. El tiuj estis 6781 viroj kaj 6813 virinoj. La komunumo havas surfacon de 266.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 19 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 54 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 960 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11904 personoj. En la jaro 2000 temis pri 13339, do temis pri kresko / malkresko je 2.3 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 11498 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 136 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.18 % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tlaltetela en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Sinagogo** de Trenčín apartenas al la plej belaj kaj interesaj konstruaĵoj de Slovakio en urbo Trenčín.

Historio
--------

La judoj konstruis la malnovan lignan sinagogon en tiam hungara urbo Trencsén en 1781. En la sama loko ili konstruis la nun videblan sinagogon inter 1912-1913. En 1918 la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio transprenis en Trenčín la judan komunumon de preskaŭ 2.000 membroj. Malĝoja ĉapitro en la historio de la judeco estas tio, kiam slovakaj faŝistoj deportis la judojn en 1941. Ili grandparte pereis, granda parto el la postvivantoj elmigris al Israelo. Dum la 2-a mondmilito la sinagogo estis damaĝita. Post la rekonstruo la ŝtato uzis ĝin, kiel magazeno por vestoj. Inter 1974-1984 ĝi renoviĝis. Nuntempe en la sinagogo troviĝas ekspozicio. En 1990 ĉe la malantaŭo de la konstruaĵo en malgranda ĉambro renkontas hodiaŭ nur eta grupo de judaj kredantoj.

Konstruaĵo
----------

La sinagogo estas la kulmino de tradiciismo, sed en modernisma stilo uzante modernan teknologion de betono. La konstruaĵo situas laŭ granda placo. La sinagogo miksas plurajn stilojn kiel eklektikismo, sed imponas la Art Nouveau kaj bizanca stiloj. En la mezo granda kupolo etendiĝas. Sur la fasado arkado dominas, flanke 2 malaltaj kolonaj turoj situas kun la suproj estas malgrandaj kupoloj.

Fontoj
------

* slovaka Vikipedio

* Kategorio Sinagogo de Trenčín en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Teréz Papp,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Papp Teréz,** germane **Therese Kilanyi** estis hungara baletisto, koreografo, baletmajstro, instruisto. Ŝia familia nomvarianto estis *Pap,* ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Kilányi Teréz* kaj *Kilányi Lajosné*. Ŝia edzo estis Lajos Kilányi.

Teréz Papp naskiĝis en 1830 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), ŝi mortis depost 1881.

Biografio
---------

Teréz Papp ricevis baletlecionojn de baletmajstro F. Crombé, poste ŝi aliĝis al Germana Teatro (Pest). Ŝi konatiĝis kun Lajos Kilányi kaj en 1846 ili geedziĝis. La geedza paro kun alia baletisto formis baletan trupeton kaj ili prezentis baletojn ne nur enlande, sed ankaŭ en Vieno, Berlino, Parizo, Londono. En 1857 ili membriĝis en de:Theater in der Josefstadt. Post morto de ŝia edzo en 1861 ŝi transprenis statuson de la edzo kaj ŝi mem estis baletmajstro du jarojn. Ŝi havis ankaŭ baletlernejon en Gumpendorf, krome ŝi estis baletmajstro en alia teatro en Vieno. Post engaĝiĝo en Berlino en la teatra jaro 1880 ĉiuj spuroj de ŝi estas perditaj.

Fontoj
------

* germanlingva biografio
* germanlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 799883
* GND: 1013631048
* VIAF: 173173131
 |


* Portalo pri Biografio
Dharumar @TherukkuthuDharumar @Therukkuthu
**Terukkuttu** estas Tamila formo de stratoteatro praktikita en la ŝtato Tamil Nadu de Barato kaj en la Tamil-parolantaj regionoj de Srilanko. Terukuttu estas formo de distro, ritaro, kaj rimedo de socia instruado. La teatraĵoj de "terukkuttu" pritraktas variajn temojn. Unu el tiuj estas el Tamil-lingvaj versioj de la Hindua eposo *Mahabarato*, fokuse al la rolulo Draupadi. La terminoj *Terukkuttu* kaj *Kattaikkuttu* estas ofte uzataj interŝanĝe nuntempe; tamen, historie ambaŭ terminoj aperis distinge, almenaŭ en kelkaj vilaĝoj, inter du diferencaj tipoj de spektaklo: dum *Terukkuttu* referencis al moveblaj spektakloj procesie, *Kattaikkuttu* referencas al dumnoktaj, rakontaj spektakloj sur fiksa spektaklejo.

Referencoj
----------

1. ↑  Sarachchandra, Ediriweera R..  (1966) *The Folk Drama of Ceylon*. Colombo: Department of Cultural Affairs, Ceylon, p. 116. OCLC 63859810.
2. ↑  Varadpande, Manohar Laxman.  [1987] (1990) *History of Indian Theatre*. Abhinav Publications, p. 39–44. ISBN 978-81-7017-278-9. OCLC 18270064.
3. ↑  Srinivas, Smriti.  [2001] (2004) *Landscapes of Urban Memory*. Orient Longman, p. 23. ISBN 81-250-2254-6. OCLC 46353272.
4. ↑  Bruin, Hanne M de.  (1999) *Kattaikkuttu: The flexibility of a south Indian theatre tradition*. E. Forsten, p. 85–99. ISBN 978-90-6980-103-2. OCLC 42312297.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kattaikkuttu aŭ terukkuttu


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 726185
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri komunumo en kantono Argovio. Por komunumo en kantono Sankt-Galo rigardu la paĝon Buchs SG. Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilon Buchs.* |


 **Buchs AG** estas komunumo en la distrikto Araŭo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 6539 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Buchs situas ĉe la bordo de la rivero Suro, kiu du kilometrojn pli norde alfluas al Aro. La komunumo teritorio troviĝas praktike komplete en la ebenaĵo de la suba Suro kaj ĝia orienta parto estas praktike komplete kovrita de la arbaro *Suretwald*. La komunumaj setlejoj praktike komplete kunkreskis kun la superkonstruita teritorio de la najbaraj komunumoj Araŭo kaj Suhr, kun kiuj ĝi formas aglomeraĵon.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sura areo de 5,33 km², de Hektkiuj 2,25 km² estas kovritaj de arbaro kaj 2,43 km² de konstruaĵoj. La altecdiferenco inter la plej alta punkto, kiu situas sur alteco de 394 m s.m. en *Steinfeld* en sudokcidento de la komunumo, kaj la plej malalta punkto ĉe la norda komunumlimo ĉe la bordo de la rivero Sure sur alteco de 371 m s.m. estas nur 23 metroj, kio estas por svisaj kondiĉoj tre malmulte.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Buchs limas en oriento al Rupperswil, en sudo al Suhr, kaj en okcidento kaj nordo al la kantonĉefurbo Araŭo.

Trafiko
-------

Al la publika trafikreto Buchs estas konektita per urba buslinio de Araŭo.

La alveturejo Araŭo-Oriento de la svisa aŭtovojo A1 ek de Buchs atingeblas per kvarŝpura ekspresvojo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Buchs datiĝas el la jaro 1225 kiel *Buhse*.

Ĝis 1810 Buchs estis parto de la komunumo Suhr.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Buchs
* Buchs AG (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Buchs AG
* Buchs AG en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Buchs AG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Araŭo |
| --- |
| **Araŭo** • Biberstein • Buchs • Densbüren • Erlinsbach • Gränichen • Hirschthal • Küttigen • Muhen • Oberentfelden • Suhr • Unterentfelden |  |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 308121
* GND: 4088844-7
* LCCN: n82255702
* VIAF: 309563491
 |
**Gödre,** germane **Gödring** aŭ *Kedri*,kroate **Đudra** estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 40 6 km²
* Loĝantaro: 930
* Poŝtkodo: 7386
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°17′13″N 17°58'24″E

Situo
-----

Gödre situas en valo sur deklivoj, laŭ ĉefvojo Pécs-Kaposvár.

Historio
--------

Tiu loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1472 laŭ tiama ortografio *"Gödri"*. Germanoj refondis la komunumon en 1745. Gödre en 1954 unuiĝis kun *Kiskeresztúrral* (germane: *Kreuzdörfel*) sub nomo *Gödrekeresztúr*, poste en 1969 ĝi unuiĝis kun *Gödreszentmárton* kaj la triopa vilaĝo iĝis Gödre. La germanoj estas 12 %.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Kruco de 1855 en vilaĝparto Gödreszentmárton
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al (Granda) Dipatrino de 1773 en vilaĝparto Gödrekeresztúr

Famuloj
-------

En Gödre naskiĝis arkitekto József Lamping.

* Kategorio Gödre en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Elkosma bildo
**Chatham** estas insulo de Nov-Zelando kaj situas ĉirkaŭ 800 km oriente de la Suda Insulo. Ĝi estas la plej granda insulo de la Chatham-insularo kaj havas areon de 900 km².

En la maoria lingvo ĝi nomiĝas *Wharekauri*, en la morioria *Rekohu*. La angla nomo Chatham venas de samnoma brita ŝipo, kiu vizitis la insulon en 1791. En ĉiuj tri lingvoj la nomo estas por la insulo kaj por la ĉirkaŭa insularo el ĉirkaŭ 10 insuloj.

Ĝia pozicio estas 43° 53′ 54″ S 176° 31′ 44″ U﻿ / ﻿43.89833 °S, 176.52889 °U﻿ / -43.89833; -176.52889 (mapo)Koordinatoj: 43° 53′ 54″ S 176° 31′ 44″ U﻿ / ﻿43.89833 °S, 176.52889 °U﻿ / -43.89833; -176.52889 (mapo). Ĝia turisma reklamo asertas, ke ĝi situas meze inter poluso kaj ekvatoro kaj sur la internacia datlinio; ambaŭ pretendoj iom troigas. Malgraŭ sia situo oriente de la datlinio ĝi havas la saman daton kiel Novzelando aliflanke. Ĉefa loko estas Waitangi ĉe Petre-Golfeto, kun ĉirkaŭ 200 loĝantoj. *Hapupu*, norde en la insulo, posedas flughavenon kun servoj al Auckland, Velingtono kaj Christchurch.

La okcidentan bordon karakterizas la Petre-Golfeto, ĝian orientan la Hansona Golfo. Ankaŭ la terkolo inter tiuj du golfoj estas grandparte akva; en ĝi situas Laguno Te Whanga, kun areo de ĉirkaŭ 180 km². Ĝia elfluo iras orienten al la suda parto de la Hansona Golfo. La plej alta punkto de la insulo atingas iom malpli ol 300 metrojn.

Ekzistas neoficiala flago de la insulo, kiu montras ĝian formon antaŭ duona suno sur blua fono.

Ĉirkaŭ 25 km sude de Chatham situas Pitt-insulo.

Naturo
------

Pro la izoliteco de tiu insulo disvolviĝis en ĝi tre apartaj specioj de animaloj, ekzemple birdoj, kiel la Pareao aŭ Ĉathama kolombo, *Hemiphaga chathamensis*, la Ĉathaminsula petrelo, *Pterodroma magentae*, aŭ la Ĉathama tufkormorano, *Phalacrocorax onslowi*, diferencaj multfoje el similaj specioj de Novzelando.

Gravas la Naturrezervejo Tuku.
Personalinstrukcio antaŭ la evento
**Personalo** estas tuto de la dungitoj en entrepreno aŭ institucio.   

**Personalsekcio** estas la sekcio en entrepreno, kiu okupiĝas speciale pri la aranĝoj kaj disponoj al la personalaferoj.  

**Personalpolitiko** estas la politiko kiun la direktoraro de entrepreno volas sekvi konscie kaj sisteme en ligo kun ĉiuj problemoj rilate al la dungitaro.

Lingvaj rimarkoj
----------------

Kvankam *Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto* kaj *Internacia Komerca-Ekonomika Vortaro* mencias la vorton "personalo", en la praktiko ĝi ne estas uzata. La kutima vorto por la dungitoj en entrepreno estas "la dungitaro".

Personalo estas ankaŭ personpronomo.

Vidu ankaŭ
----------

* Dungito

Referencoj
----------

1. ↑  Munniksma, F. (1990) *International Business Dictionary in eleven languages* – *Internacia Komerca-Ekonomia Vortaro en 11 lingvoj*. Ĉina Esperanto-Eldonejo, Pekino, sub aŭspicio de Instituto por Esperanto en Komerco kaj Industrio, Nederlando (IKEV)
2. ↑  Neniu trafo en *Monato*, nek en www.tekstero.com nek en Google je 2013-04-27.
3. ↑  PIV NPIV Alirita la 10an de Januaro 2022.
La termino ***persona non grata*** (latine „persono ne dezirata" aŭ „persono ne bonvena"; ankaŭ *persona ingrata*; itale: *persona non gradita*) estas priskribo por ano de la diplomata servo de ŝtato, kies oficiala restado en gastiga lando ne plu estas tolerata de la registaro de tiu gastiga lando, kaj kiu do ene de limigita tempo devas elvojaĝi. Malo de tio estas la terminoj *persona grata* (persono bonvena) respektive *persona gratissima* (persono tre bonvena), per kiu estonta gastiga lando deklaras bonvenigi homon kiel estonta diplomato en tiu lando, kaj permesi la enveturon.

Uzo en diplomatio
-----------------

Diplomatoj en la gasta lando, en kiu ili laboras, havas tiel nomatan "diplomatan imunecon", tio signifas ke ne eblas persekuti ilin laŭ la jura sistemo de la gasta lando eĉ kiam ili agis kontraŭ ties leĝoj. La gastiga lando nur havas la eblon forsendi la diplomaton el la lando, deklarante lin aŭ ŝin *persona non grata*. Krom havi konkretan suspekton pri krima ago de diplomato, ŝtatoj foje forsendas diplomatojn pro suspekto pri spionado, kaj foje ankaŭ simple venĝe pro forsendo de siaj diplomatoj el la hejmlando de la nun forsendata diplomato, aŭ pri ĝenerela koleriĝo pri la hejmlando de la diplomato. Dum la Malvarma Milito ekzemple la registaroj de Usono kaj Sovetunio ĉiam atentis pri "egalkvanteco" de diplomatoj: se unu el la du ŝtatoj forsendis kulturan ataŝeon kaj du pliajn ambasadejajn kunlaboranojn el la lando, la alia tuj responde same forsendis la aliŝtatan kulturan ataŝeon kaj du pliajn ambasadejajn kunlaboranojn el la lando.

Uzo en germaniaj universitatoj
------------------------------

Ĝis la 1960-aj jaroj en iuj universitatoj de Germanio estis la kutimo, ke doktoriĝinto kiu petis habilitiĝon unue devis peti, ke la koncerna universitata fakultato deklaru lin aŭ ŝin *"persona grata"*. Se la fakultata gvidantaro ne donis tiun deklaron, do nomis la kandidaton "persono non grata", habilitiĝo en tiu universitato ne eblis. Foje iuj profesoroj uzis tiun kutimon en interpersonaj bataloj kontraŭ aliaj profesoroj, malebligante habilitiĝon de la malŝatata profesora kolego.

Uzo en neformala lingvouzo
--------------------------

En neformala lingvouzo la termino ofte - aparte en amaskomunikiloj - uzatas por ajnaj personoj, kiuj konsideriĝu "personoj ne bonvenaj" fare de la socio aŭ de la amaskomunikiloj. Paralele ĝi ankaŭ uzeblas en pli eta socia subgrupo, en familio aŭ amikaro, por persono(j) ne bonvenaj en tiu subgrupo. Ankaŭ la kunlaborantaro de kazinoj ofte uzas la terminon por klientoj ne (plu) bonvenaj en la koncerna kazino.

Uzo en Esperantio
-----------------

Aparta grupo de esperantistoj, ĝenerale konata kiel Esperanta Civito, establis liston de "persona non grata", ŝajne celanta malebligi aniĝon al ĝi de homoj, kiuj ne volas aniĝi al ĝi. 
En tiun liston oni enskribis kvar nomojn: S-ro László Szilvási (en 1999), S-ro Kalle Kniivilä (en 2005), S-ro Jorge Camacho Cordòn (en 2017), S-ro Lee Miller (en 2021).
**San Cristóbal de la Cuesta** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. *San Cristóbal de la Cuesta* estas tradukebla etimologie al *Sankta Kristoforo de la Deklivo*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 9,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 989 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 800 loĝantojn ekde la fino de la 20-a jarcento pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj funckiado kiel dormurbo. 

Limas nordokcidente kun La Vellés, okcidente kun Monterrubio de la Armuña, sudoriente kun Castellanos de Moriscos kaj sudoriente kun Villares de la Reina. Ĝi distas nur 9 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis kaj ĉefe funckiado kiel dormurbo.

La urbestro estas de dekstra partio.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753424
* VIAF: 316735992
 |
**Croix-Rouge** (france ***Ruĝa-Kruco***) estas stacio fermita hodiaŭ sur linio 10 de la Metroo de Parizo. Ĝi estis en 1923 la unua finstacio de tiu linio.

Stacio
------

Mapo de stacioj apud *Croix-Rouge*
Ĝi situas en la 6-a arondismento de Parizo, inter stacioj Sèvres - Babylone kaj Mabillon.

La nomo de la stacio devenas de kruciĝejo nomita « carrefour de la Croix-Rouge » en la 18-a jarcento, situanta komence de Strato du Cherche-Midi, kaj do havas neniun rilaton kun la Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco, internacia organizaĵo kreita en 1863.

Tiu stacio estis fermita la 2-an de septembro 1939, en la komenco de la Dua mondmilito en Francio kaj la mobilizo de agentoj de CMP, kaj neniam estis denove malfermita, pro la tro granda proksimeco kun la stacio Sèvres - Babylone.

La pasintaj alirejoj estis forskrapitaj kaj estas nur videblaj tra fermitaj kradoj sur la grundo. Unu el ili utilas por ventolado de linio 10.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Croix-Rouge (pariza metrostacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Metroo de Parizo
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Fantomaj stacioj de la metroo de Parizo
* Franca Ruĝa Kruco

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 
* M01
* M02
* M03
* M03bis
* M04
* M05
* M06
* M07
* M07bis
* M08
* M09
* M10
* M11
* M12
* M13
* M14
* FUN
* (estintaj 14
* )
* (estontaj M15
* M16
* M17
* M18
* M19)

 |  |
|  |

 |
**Gömörszőlős** [gomorsOlOŝ] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok.

Malnova kamparana domo en Gömörszőlős.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 9  km²
* Alto super marnivelo: 207 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.3734/20.4312
* Loĝantaro: 80
* Poŝtkodo: 3728
* Telefonprefikso: 48

Situo
-----

Gömörszőlős situas en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo, fine de sakovojo. Putnok troviĝas 11, Kazincbarcika kaj Ózd po 24, Miskolc 45 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1232 laŭ la tiama nomo **Poszoba** (posoba). En 1566 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1879 ŝtormo detruis la komunumon. En 1906 pro hungariga politiko Poszoba ricevis pli hungarecan nomon Gömörszőlős. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio, parto de la vilaĝa arbaro iĝis ĉeĥoslovakia posedaĵo. Gömörszőlős memstariĝis en 1991. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolo ĉesis ĉe la limo. En Gömörszőlős migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo de 1824
* muzeo

Famuloj
-------

En Gömörszőlős naskiĝis futbalisto Béla Várady.

* Kategorio Gömörszőlős en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Helmut WALCHA** [**hel**mut  **ŭal**ĉa] (naskiĝis la 27-an de oktobro 1907 en Lepsiko, mortis la 11-an de aŭgusto 1991) estis blinda germana orgenisto specialiĝinta pri la verkoj de nederlandaj kaj barokaj muzikmajstroj. Li ankaŭ konatas pro liaj registraĵoj de la plenaj orgenverkoj de Johann Sebastian Bach.

Walcha blindiĝis kiam li estis deknaŭjaraĝa pro variola vakcino. Malgraŭ tiu handikapo li eniris la lepsikan konservatorion kaj iĝis helpanto de Günther Ramin, kiu estis orgenprofesoro en la Thomas-preĝejo. En 1929 Walcha transloĝiĝis en Frankfurton; ekde 1933 ĝis 1938 li estis instruisto ĉe la Hoch-Konservatorio.

La orgenisto dufoje registris la plenajn verkojn de Bach, faris aranĝojn de orĥestraj verkoj por la orgeno, kaj ankaŭ verkis kelkajn proprajn komponaĵojn.

"Bach malkovras pejzaĝon al la universo. Aŭskultinte lin, oni eksentas ke ja ekzistas senco de vivo," Walcha diris pri la baroka majstro.

Walcha instruis multe da usonaj orgenistoj de la 20-a jarcento kiuj veturis Germanujen kiel studantoj, inklude Robert Anderson, David Boe, Margaret Leupold Dickinson, Melvin Dickinson, George Ritchie, ktp.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 393718
* GND: 118628585
* LCCN: n88619737
* VIAF: 29719657
* ISNI: 0000 0001 1470 0639
* SUDOC: 085678791
* BNF: 13900954j
* MBA: 6f4c1fd6-75c8-4c40-8fcf-0b5496c01bf2
* NKC: mzk2010594582
* BNE: XX1156666
 |
Larĝa panoramo de KarimnagarLarĝa panoramo de Karimnagar

**Karimnagar** (telugue **కరీంనగర్**), urdue **کریم نگر** estas urbego kaj municipo en meza Barato, en subŝtato Telangano, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas. Karimnagar estis elektita kiel unu el la cent barataj urboj por esti evoluigita inteligenta urbo. 

Templo en Karimnagar

Geografio
---------

Karimnagar situas sur montetaro laŭ rivero kaj laŭ artefarita lago en alteco de 275 metrojn de la marnivelo. Ramagundam troviĝas 46, Siddipet 50, Varangal 75, Nizamabad 112, subŝtata ĉefurbo Hajderabado 141, Mumbajo 668, Kolkato 1064, tutlanda ĉefurbo Delhio 1148 kilometrojn (aere) .

Demografio
----------

Laŭ la censo en 2011 Karimnagar havis populacion de 260 899, kun la aglomeraĵo 299,660. La legopovo estas 85,82 %, signife pli alta, ol la ŝtata mezumo. En la 1980-aj jaroj Karimnagar atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

Historio
--------

Laŭ elfosaĵoj en apudaĵo de Karimnagar la areo estas loĝita tre longe. La areo iĝis distrikto en 1905. Karimnagar akiris municipan statuson en 1952 (trigrada municipo), kiu estis levita al dugrada municipo en 1959, al unugrada municipo en 1984, al speciala grado en 1996. La korporacio ekfunkciis en 2005.

Tri minaretoj

Ekonomio
--------

Ekonomio de Karimnagar konsistas el agrikulturo (ĉefe kotonoj), industrioj, servosektoroj kaj komercado. Ekzistas multaj granitaj ŝtonminejoj sur la urboperiferio. La urbego estas nomita "Urbo de Granitoj". Ĝuste apud la urbego troviĝas artefarita lago por irigacii.

Lingvoj
-------

La telugua estas la plej grava lingvo parolata en Karimnagar, sed la urdua ankaŭ estas vaste parolata.

Religioj
--------

En Karimnagar vivas precipe hinduoj (77%), muslimoj (21%) kaj kristanoj (1%).

Edukado
-------

Karimnagar estas grava edukcentro en nordokcidenta Telangana, en la urbo publika universitato Satavahana kaj institutoj, altlernejoj funkcias.

Klimato
-------

Karimnagar situas en savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw). Jare pluvas averaĝe po 907 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter junio-septembro pli ofte pluvas, en februaro apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 22-34 °C.

Tri minaretoj

Trafiko
-------

Karimnagar havas trairantan fervojan linion kaj 5 forirantajn signifajn vojojn. Enurbe estas ankaŭ aŭtobusa stacidomo. 2 pontoj helpas la trafikon. La plej proksima flughaveno funkcias en Ramagundam, la internacia en Hajderabado.

Vidindaĵoj
----------

* ĉefe hinduaj temploj kaj aliaj preĝejoj
* la artefarita lago
* hindua festivalo

Fontoj
------

* WikiTrans
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Karina Gonçalves de Souza de OLIVEIRA** naskiĝis la  24-an de januaro 1991(nun 1991-01-24) en Mogi das Cruzes, Brazilo tre june translokiĝis al Biritiba Mirim, ekde aŭgusto 2019 loĝas en Busano, Sudkoreio estas brazila esperantistino kaj profesoro pri lingvistiko. Ekde 2019 ĝis 2021 ŝi deĵoras kiel estrarano kadre de la estraro de TEJO.

Studoj
------

Ŝi bakalaŭriĝis pri la portugala kaj pri lingvistiko en USP (Universitato de San-Paŭlo). En 2015 akiris diplomon por instrui la Portugalan en la Departemento pri Edukado de USP. En 2016 magistriĝis pri lingvistiko tie (per disertacio pri Esperanto "Adapto de pruntvortoj en Esperanto") kaj nun ŝi doktoriĝas en la sama universitato (2017-2021).

Esperantista agado
------------------

Aktivis de 2012 ĝis 2016 kiel estrarano en EASP (Esperanto-Asocio de San-Paŭlo) kaj vic-prezidanto de BEJO (Brazila Esperantista Junulara Organizo) de 2018 ĝis 2020. De 2013 ĝis 2014 trapasis Instruistan Trejnadon ĉe la Universitato Adam Mickiewicz en Poznań, Pollando. En 2018 ŝi partoprenis en la IJK 2018 en Badajoz, Hispanio post gajno de la konkurso "Partoprenu IJK-n". Ŝi fariĝis komisiito pri Edukado de TEJO en 2019 kaj aktive membras en Universitata Agado de TEJO. Ekde 2017 ŝi estas teamano en Duolingo por la kurso de Esperanto por parolantoj de la portugala. Dum la IJK 2019 ŝi estis elektita estrarano de TEJO por la periodo 2019-2020. Ekde julio 2019 ŝi estas komitatano A por TEJO en la komitato de UEA.

Referencoj
----------

1. ↑   Diplomlaboraĵo de Karina Olivera (esperante). Alirita 2019-09-12.
2. ↑   Diplomlaboraĵoj de Edukado.net (esperante). Edukado.net. Alirita 2019-09-28.
3. ↑   ALiĝintoj al IJK 2018 (esperante). TEJO. Alirita 2019-09-12.
4. ↑   Teamo de TEJO (angle). Alirita 2019-09-12.
5. ↑   Estraro de TEJO 2019-2020 (esperante). TEJO. Alirita 2019-09-13.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Karina Oliveira[*rompita ligilo*] ĉe Linkedin
* Akademia-profesia vivresumo ĉe Lattes (portugale)
* Karina Oliveira ĉe la Centra reto de TEJO
* Karina Olivera ĉe esperantujo.directory


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 657944
* VIAF: 57156617181128592750
 |
**Constantin (Konstanty) Régamey** (naskiĝis la 28-an de januaro 1907 en Kievo — mortis la 27-an de decembro 1982 en Laŭzano) – pola-svisa komponisto, pianisto, muzika kritikisto, filologo kaj hindologo.

Vivkuro
-------

Filo de pianisto, komponisto kaj pedagogo Kazimierz Regamey. Kvinjara komencis ludi fortepianon sub gvido de la patrino Lydia Slavitch. De 1920 ekloĝis en Varsovio, kie finis gimnazion je la nomo al Jan Zamoyski (1925). Studis filologion kaj hindologion en Varsovio kaj ekde 1932 en Parizo; hindologion lekciis ĉe Varsovia Universitato, kie ankaŭ aktivis kiel muzika kritikisto. En 1937 habilitiĝis. En la jaroj 1937-1939 redaktis revuon *Muzyka Polska* (Pola Muziko). Al liaj konatoj apartenis Karol Szymanowski, Jarosław Iwaszkiewicz, Bolesław Miciński, Konstanty Ildefons Gałczyński kaj Jerzy Stempowski.

En Pollando restis ankoraŭ dum la unuaj jaroj de la dua mondmilito; tiam komencis komponi. Dum okupado kiel svisa civitano koncertis en kafejoj kaj ligis kunlaboron kun Pola Enlanda Armeo. Post malvenko de la ribelo de Varsovio kun la patrino ektroviĝis en koncentrejo apud Gdańsk, de kie estis forveturigita al la alia apud Hamburgo. Novembre 1944 ekloĝis en Laŭzano.

De 1944 li lekciis orientan kaj slavan filologion en universitatoj de Friburgo kaj ekde 1945 en Laŭzano. En la jaroj 1949-50 lekciis en Barato kaj Egiptio. En 1957 profesoriĝis.

Komponis orkestran verkaron, ĉambran muzikon kaj kanto-instrumentan kiel *Pieśni perskie* (Persaj kantoj). En 1977 finis pedagogian aktivadon. Kiel unu el la unuaj komponistoj en Pollando aplikis dekdutonisman teknikon.

Publikis pri budhismo kaj muzik-teorio, esploris sanskriton.

Fontoj
------

* Vivkuro en la portalo Kultura polska (Pola kulturo); Aŭtorino: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, oktobro 2007.
* K. Regamey, *Wybór pism estetycznych* (Elekto de estetikaj laboraĵoj). Kraków, Universitas, 2010 (serio: Klasikuloj de Pola Estetiko)

* Kategorio Constantin Régamey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 350543
* GND: 119283948
* LCCN: n80129108
* VIAF: 112598836
* ISNI: 0000 0001 0775 0988
* SUDOC: 035700866
* BNF: 13487298q
* MBA: 196e97eb-ba27-4601-a08b-ec5a80d24fb5
* NLA: 35789727
* BIBSYS: 1086118
* NKC: mzk2014851520 mzk2014851519, mzk2014851520
 |
Parolado de la gravulo de televido kaj de radio nome Glenn Beck, en la pinto de la *CPAC* de la jaro 2010.
La **Conservative Political Action Conference ( CPAC )** estas granda politika pintkunveno, organizita de la konservativuloj de Usono, kiu okazas ĉiun jaron en la urbo de Vaŝingtono, en kiu renkontiĝas ĝis 10,000 partoprenantoj, kaj kien venas la plej gravaj personoj el la diversaj tendencoj de la usona konservativa movado, tiel elektitaj postenoj, kiel aktivuloj de bazo, aŭ gvidantoj de organizoj, tiel kiel pluraj personoj de la amaskomunikiloj. CPAC organizas same ne formalan balotadon de la plej reprezenta persono el la movado, ĉi tiu balotado oni kutimas konsideri kiel barometro por elekti la respublikan kandidaton por la usonaj prezidantaj elektoj. Pluraj premioj estas transdonitaj, unu el ili estas la premio *Ronald Reagan* Award, la *Jeane Kirkpatrick* *Academic Freedom Award*, la *Defend of the Constitution Award Charlton Heston*, *Courage Under Fire Award*, aŭ inkluzive la *Premion por la Blogano de la Jaro*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Conservative Political Action Conference en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Conservative Political Action Conference* (angla)
**Engelbert Pernerstorfer** (n. 27-an de aprilo 1850 en Vieno; m. 6-an de januaro 1918 samloko) estis aŭstra politikisto kaj ĵurnalisto.

Engelbert Pernerstorfer aktivis kiel instruisto. Li apartenis al la germannacia rondo ĉirkaŭ Georg Ritter von Schönerer, laŭ sia iniciato en 1880 ekestis la Germana Lernejo-Asocio.
Ekde 1881 li esits kun- kaj ekde 1883 nura eldonanto kaj redaktanto de la gazeto „*Deutsche Worte*". En 1882 li partoprenis la starigon de germannacia Programo de Linz.

Ekde 1885 ĝis 1897 kaj ekde 1901 ĝis 1918 li estis parlamentano de la Imperia Konsilantaro, ekde 1896 membro de la Socialdemokratia Partio de Aŭstrio. (Antaŭe li apartenis la rondon de la Fabianoj, rondo de socialreformemaj intelektuloj, el kiu en 1896 naskiĝos la Socialpolitika Partio). Krom Victor Adler Pernerstorfer fariĝis unu el la partiestroj de la socialdemokratio, li reprezentis la germannacian tendencon ene de la laborista movado. Ekde 1907 li estis vicprezidanto de la dua ĉambro de la Imperia Konsilantaro.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Engelbert Pernerstorfer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri Engelbert Pernerstorfer en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Ano de la reta leksikono de la viena socialdemokratio[*rompita ligilo*]


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 290787
* GND: 119148331
* LCCN: n2009037406
* VIAF: 64811109
* ISNI: 0000 0000 8144 9440
* SUDOC: 088988767
* NKC: skuk0001076
 |