recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Harry William HOLMES** (1896 – 8-an de novembro 1986 en Londono, Britio) la lasta honora prezidanto de UEA. S-ro Holmes elektiĝis kiel vicprezidanto de UEA en 1956, kaj plenumis tiun postenon ĝis 1964. Dufoje dum tiuj jaroj li fariĝis la aganta prezidanto de la Asocio: unue post la morto de prezidanto prof. Canuto en 1960, ĝis la elekto de nova estraro en 1962; poste, kiam prezidanto prof-ro Hideo Yagi mortis en majo 1964. Dum la tiujara 49-a Universala Kongreso, la Komitato de UEA unuanime elektis lin Honora Prezidanto *pro liaj longaj laboroj kaj grandaj meritoj por la Asocio*, kaj li restis en ĉi tiu posteno dum dek jaroj. Pro la ŝanĝiĝoj en la Estraro 1974 li rezignis pri la Honora Prezidanteco.

Profesie, Holmes deĵoris dum pluraj jardekoj kiel brita ŝtatoficisto, kaj agnoske al liaj servoj al la brita ŝtato li ricevis en 1955 la altan honoron de Ordeno de la Brita imperio. Saman sindediĉon kaj fidindecon li montris per siaj dudek jaroj kiel prezidanto de Londona Esperanto-Klubo (1933 – 1952). En ĉi tiu posteno, same kiel en la redaktado de *Komuna kantlibro* (1947), lin subtenis kunlaborante lia edzino Nora, tiel ke ili ofte parolis pri *nia* prezidanteco.

La lasta verko de Harry Holmes, *Londono vokas* (1981), kiel 75-jara historio de la Klubo – de kiu li estis la honora prezidanto –restos ankaŭ taŭga memorigaĵo pri la homo mem: dumviva dediĉita esperantisto.

Bildaro
-------

* Letereto al Grégoire Maertens, 1961Letereto al Grégoire Maertens, 1961
*

Referencoj
----------

1. ↑   FelixArchief, Antverpeno, arĥivaĵo 2233-430

|  |  |
| --- | --- |
|  | Trovu **« Harry W. Holmes »** inter la  **Vizaĝoj de homoj rilataj al la ideo «Internacia Lingvo»** |

| Antaŭe: | Prezidanto de Universala Esperanto-Asocio | Poste: |
| --- | --- | --- |
| Giorgio Canuto | 1960–1962, 1964 | Yagi Hideo |


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Transporta akcidento en Rychaltice** estas evento, kiu okazis la 1-an de majo 1900 en tiu ĉi municipo situanta norde en Moravio. Ĝi estas la unua aŭtomobila akcidento sur teritorio de mez-Eŭropo, dum kiu okazis morta vundiĝo. Enkadre de Eŭropo, eĉ eble en la mondo, tia ĉi transporta akcidento okazis en la jaro 1898 sur anglaj ŝoseoj. Sur la loko de la akcidento en Rychaltice, municipo Hukvaldy, sub kiu Rychaltice falas, planas konstrui monumenton rememoriganta tiun ĉi malfeliĉon.

Priskribo de la evento
----------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Situo de loko de la akcidento (Ĉeĥio)Situo de loko de la akcidento (Ĉeĥio)DECSituo de loko de la akcidentoSituo de loko de la akcidento

|  |
| --- |
| Situo de loko de la akcidento  |

 |

Marde la 1-an de majo 1900 veturis sur ŝoseo ĝis Rychaltice aŭtomobilo NW Präsident, kiun ŝoforis Leopold Sviták. Pluaj pasaĝeroj estis unu el konstruistoj de la veturilo Jan Kuchař, kiu sidis sur antaŭa sidloko, kaj seruristo Viktor Bayer kun desegnisto Romuald Brauner, kiuj sidis sur malantaŭa sidloko. Onidire ili celis ĝis Místek.

La ŝoseo ĝis Rychaltice antaŭ la municipo akre sinkas kaj tiu ĉi sektoro estas finita per akra vojkurbiĝo al ponteto trans rojo Ondřejnice. Kovraĵon de la veturejo kreis ŝtona pavimo, la tiel nomataj kataj kapoj. Kiam la aŭtomobilo estis veturanta malsupren el monteto, enveturinte en la vojkurbiĝon ĉe domo n-ro 53 ĝi renversiĝis kaj ties vojaĝantoj estis elĵetitaj eksteren el ĝi. Kelkejn plie la renversiĝinta veturilo surkuŝis. Surloke mortis konstruisto Jan Kuchař, ĉar li kunpuŝiĝis per la kapo rekte kun piedŝtono ĉe la ŝoseo. Gravajn vundiĝojn pli havis Viktor Bayer kaj ŝoforo Leopold Sviták, al kiu bielo de la motoro diserigis la kruron per tia maniero, ke kuracistoj devis amputi ĝin al li. Sole Romuald Brauner eliris el la akcidento nevundita.

Unusignifan destinon de kaŭzo de la akcidento malhelpis decido de direktoro de aŭtomobilfabriko en Kopřivnice, kiu fabrikis la veturilon, kiu lasis la averiitan aŭtomobilon transveturigi en sian fabrikon kaj tie dismunti. Aŭtomobila historiisto Karel Rosenkranz konjektas, ke malantaŭ la akcidento staris teknika difekto. Laŭ lia opinio eble la ŝoforo dum la veturado elvicigis la rapidecumon kaj sekve poste en proporcie alta rapideco ektiris je permana bremso, kion verŝajne ne eltenis stria bremso lokigita sur unu el la malantaŭa radoj. La veturanta veturilo tiel komencis bremsi sole per unu rado, kio alkondukis ĝin en gliton.

Al ŝoforo Leopold Sviták minacis pro mortigo de homo juĝeja solvado. Sed tiu ne okazis, al kio onidire helpis kromparolo de favoranto de aŭtomobiloj barono Theodor von Liebieg.
Transportekonomiko estas branĉo de ekonomiko fondita en 1959 fare de usona ekonomikisto John R. Meyer kiu traktas la asignadon de resursoj ene de la transporta sektoro. Ĝi havas fortajn ligilojn al konstruinĝenieriko. Transportekonomiko devias de iuj aliaj branĉoj de ekonomiko en tio ke la supozo de senspaca, tuja ekonomio ne teniĝas. Homoj kaj varoj fluas sur retoj ĉe certaj rapidecoj. Postuloj pintas. Anticipa biletaĉeto ofte estas stimulita per pli malaltaj biletprezoj. La retoj mem povas aŭ eble ne estas konkurencivaj. Ununura veturo (la fina varo, en la konsideroj de la konsumanto) povas postuli la faskigadon de servoj disponigitan fare de pluraj firmaoj, agentejoj kaj sistemoj.

Kvankam transportsistemoj sekvas la saman mend-ofertadan teorion same kiel aliaj industrioj, la komplikaĵoj de retefektoj kaj elektoj inter malsimilaj varoj (ekz. aŭto kaj bus-vojaĝado) faras taksi la postulon je transportadaj instalaĵoj malfacila. La evoluo de modeloj por taksi la verŝajnajn elektojn inter la tiaj varoj implikitaj en transportdecidoj (diskretaj elektomodeloj) kaŭzis la evoluon de grava branĉo de ekonometrio, same kiel nobelpremion por Daniel McFadden.

En transporto, postulo povas esti mezurita en nombro da vojaĝoj faritaj aŭ en totala distanco vojaĝita de ĉiuj vojaĝoj (ekz. pasaĝero-kilometro por publika transporto aŭ veturil-kilometro da vojaĝado (VKv) por privata transporto). Provizo estas konsiderita kiel voluma unuo. La prezo de la varo (vojaĝado) estas mezurita uzante la ĝeneraligitan koston de vojaĝado, kiu inkludas kaj monon kaj tempo-perdon.

La efiko de pliiĝoj en provizo (t.e. kapacito) estas de speciala intereso en transportekonomiko, ĉar la eblaj mediaj sekvoj estas signifaj.

Vidu ankaŭ
----------

* Transporta planado
* Transportinĝenieriko
membroŝtatoj de la TIR-sistemo
***Transports Internationaux Routiers*** (**TIR**, france, foje ankaŭ nomata ***Transit International Routier***, en Esperanto "internaciaj ŝoseaj transportoj" aŭ "internacia ŝosea tratransporto") estas internacia interkonsento por dogana transportsistemo por mallongtempa en- respektive tra-transporto de varoj per kamionoj.

Signo kun la mallongigo TIR estas fiksata ĉe la kamionoj kiuj transportas varojn per la dogana sistemo. La kargospacoj de la veturiloj estas oficiale fermitaj per doganistoj. Tiel dumvoje ne eblas malfermi ilin, sen ke tio poste rimarkeblus en sekva dogana kontrolo. Per la sistemo la administra laboro de doganaj kontroloj dumvoje estas signife malaltigita, ĉar nur doganistoj en la ekvetura kaj alvena ŝtatoj devas kontroli la varojn, sed ne tiuj en la mallongtempe traveturataj ŝtatoj. 

La sistemo estas internacie administrata pere de la organizaĵo *Internacia Unio de Ŝoseaj Transportoj*, france nomata *Union Internationale des Transports Routiers* respektive angle *International Road Transport Union* (IRU), kun centra oficejo en Ĝenevo. 

Jura bazo de la sistemo estas la *Traktato pri Internacia Vara Transporto per Dokumento ("Carnet") TIR* de la 14-a de novembro 1975, kiun laŭ la stato fine de la jaro 2010 subtenas 68 membroŝtatoj (vidu la mapon dekstre), inkluzive de ĉiuj membroŝtatoj de la Eŭropa Unio. Praktike tamen nur 56 ŝtatoj praktike aplikas la sistemon kaj havas korespondajn naciajn organizaĵojn, kiuj garantias la laŭsisteman aplikon de la traktato.

Eksteraj ligiloj
----------------

* TIR-manlibro, de la Ekonomia Komisiono por Eŭropo de la Unuiĝintaj Nacioj (havebla en la angla, araba, ĉina, franca, hispana kaj rusa, la ses laborlingvoj de la UN, kaj krome en la ĉeĥa, estona, finna, germana, itala kaj rumana
Roman Ŝuĥeviĉ, la gvidanto de la URA
La oficiroj de la URA – estroj de taĉmento **Kureń**: Aleksander Stepczuk, Iwan Klimczak kaj Nikon Semeniuk militservis en la germana armeo dum la jaroj 1941–1942
La arkeologoj dum la eltombigo en **Wola Ostrowiecka**, 2011
La solena entombigo de la homrestaĵoj eltombigitaj en la jaro 2011 en **Ostrówki** kaj **Wola Ostrowiecka**
La polaj viktimoj de la murdo farita de la URA en **Lipniki** (Volinio), marto 1943
Iwan Kłymczak "Łysy", estro de la taĉmento de la URA, kiu gvidis la masakron de civiluloj en **Ostrówki** kaj **Wola Ostrowiecka**
**Ukraina Ribela Armeo**, **URA** (ukraine *Українська повстанська армія* aŭ *УПА*; Ukrajinska Powstanska Armija, UPA) estis armitaj fortoj kreitaj de banderanoj fine de 1942, kun la celo defendi la ukrainan loĝantaron de germana kaj poste de sovetia okupado. Ili batalis ankaŭ kontraŭ la pola loĝantaro, kiel en la Masakro de Baligrodo. La ĉefa komandanto de URA estis generalo Roman Ŝuĥeviĉ. URA havis politikan platformon kun la celo de plena sendependiĝo de Ukrainio. La taĉmentoj de URA batalis ankaŭ kontraŭ sovetiaj partizanoj sub la gvido de Sidir Kovpak.

URA ekzistis ĝis 1954.

Vidu ankaŭ
----------

* Volinia masakro
* Huta Pieniacka
* Ostrówki
* Sanga dimanĉo en Volinio

Bibliografio
------------

* Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, *Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945* (Genocido farita de ukrainaj naciistoj kontraŭ la pola popolo de Volinio 1939-1945), Wydawnictwo "von Borowiecky", Warszawa 2000, p. 1433, ISBN 83-87689-34-3
* Pastro Tadeusz Isakowicz-Zaleski, *Przemilczane ludobójstwo na kresach* (Prisilentita genocido en Orientaj Limregionoj), Małe Wydawnictwo, Kraków 2008, p. 175 + ilustraĵoj, ISBN 978-83-922939-8-9
* Norman Davies (2005). *God's playground: a history of Poland*: in two volumes, Vol. 2, Chapter 19. Oxford, New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-925340-4.
* Grzegorz Motyka, *Ukraińska partyzantka 1942–1960* (Ukraina partizanaro 1942-1960), Varsovio 2006: ISP PAN / RYTM. ISBN 978-83-7399-163-7.

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle PETLURA, KONOVALETS, BANDERA - Three Leaders of Ukrainian Liberation Movement murdered by Order of Moscow (audiobook)

* Kategorio Ukraina Ribela Armeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Home Depot** (esperantigita Hejma Provizanto) estas usona podetala ĉeno specialiĝanta pri hejmaj kaj ĝardenaj iloj kaj konstrumaterialoj. Ĝi funkciigas 2,193 butikojn en Usono, Kanado, Meksiko kaj Ĉinio. Home Depot estas la kvara plej granda podetala ĉeno (laŭ enspezo) en Usono kaj la plej granda en ĝia specialaĵo (antaŭ Lowe's) .

Ĝi estas la sesa plej granda Usono–bazita dunganto tutmonde.

Historio
--------

La firmao estis fondita en 1978 fare de Arthur Blank, Bernie Marcus, Ron Brill kaj Pat Farah. En 1979, la unuaj du vendejoj estis malfermitaj en la urbo Atlanta. Vendo kreskis rapide kaj en 1981 4 butikoj estis malfermitaj en Florido kun vendokvanto de 50 milionoj da dolaroj. En 1986 vendoj atingis unu miliardon da dolaroj kaj en 2009 la enspezoj de la firmao sumiĝis al proksimume 71,3 miliardoj USD .

Ĝi funkcias en formato de grandskatolaj vendejoj. La averaĝa areo de vendejo estas 9 755 kvadrataj metroj. Inter la produktoj venditaj ĉe Home Depot estas hejmaj kaj ĝardenaj iloj kiel ekzemple mebloj kaj irigaciaj sistemoj, hejmaj aparatoj kaj elektroniko, laboriloj, konstrumaterialoj kaj ekipaĵo por hejma renovigo kaj faru-ĝi-mem produktoj. La firmao posedas plurajn markojn de mebloj, purigaj materialoj, farbo, elektraj aparatoj kaj sterko.

Referencoj
----------

1. ↑  the Home Depot
2. ↑  "Why Home Depot Dominates the Home Improvement Market",  *24/7 Wall St*, March 9, 2017.
3. ↑   Home Depot Corporate website: Our History. Home Depot Corporate website: Our History. Arkivita el la originalo je June 26, 2009. Alirita June 11, 2009.

 Arkivigite je 2009-06-26 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejma Provizejo, Inc.; (Kompania retejo)
* Hejma Provizejo Usono; (podetala retejo)
* 'Kiel mi konstruis tion ĉi'; podcast – viva epizodo! The Home Depot (La hejma provizejo): Arthur Blank – aŭdia intervjuo kun kun-fondinto
* Hampton Bay.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 831269
* LCCN: nr94009949
* VIAF: 311582406
* ISNI: 0000 0004 0500 019X
* MBA: 3fe52fdf-d27f-4a12-923a-b91e0a3c528c
 |
*Tramo*, Aleksandr Bogomazov, 1914
**Ukraina avangardo** estas esprimo vaste uzita por rilati al la plej novigaj metamorfozoj en ukraina arto de la fino de la 1890-aj jaroj ĝis la mezo de la 1930-aj jaroj kune kun rilataj artistoj. Vastasence, ĝi estas ukraina arto sinkronigita kun la internacia avangardo en skulptaĵo, pentraĵo, literaturo, kino, teatro, scendezajno, grafiko, muziko, arĥitekturo. Kelkaj ukrainaj avangardartistoj kiuj estas sufiĉe konataj inkludas Kazimir Maleviĉ, Alexander Archipenko, Vladimir Tatlin, Sonia Delaunay, Vasil Ermilov, Aleksandr Bogomazov, Aleksandra Ekster, David Burljuk, Vadim Meller, Anatolij Petrickij, ĉiuj el ili estis proksime ligitaj al ukrainaj urboj Kievo, Ĥarkivo, Lvivo, Odeso laŭ naskiĝo, edukado, lingvo, naciaj tradicioj aŭ identeco.

Unu el la plej fruaj uzoj de la esprimo **"Ukraina avangardo"** koncerne pentrarton kaj skulptarton dum sovetia cenzuro estis en la arta diskuto ĉe la ekspozicio *Tatlin's dream*, kuratorita fare de pariza arthistoriisto Andréi Nakov, en Londono, 1973, kiu ekspoziciis verkojn de ukrainaj artistoj Vasil Ermilov kaj Aleksandr Bogomazov. La unuaj internaciaj avangardaj ekspozicioj en Ukrainio, kiuj inkludis francajn, italajn, ukrainajn kaj rusajn artistojn, okazis en Odeso kaj Kievo ĉe Izdebsky Salon; poste la pecoj estis montritaj en Sankt-Peterburgo kaj Rigo. La kovrilo de "Izdebsky Salon 2" (1910-1911) enhavis abstraktan verkon de Vasilij Kandinskij.

La unua formala arta grupo nomis sin "Avangardo" (Avant-garde), kiu estis fondita en Ĥarkivo en 1925.

Referencoj
----------

1. ↑  Myroslav Shkandrij. *The Phenomenon of the Ukrainian Avant-Garde 1910-1935*. Winnipeg Art Gallery: (ISBN 088915208X), 2001.
2. ↑  *Library Of Ukrainian Art*
3. ↑  *Andréi Nakov, Historien d'Art*
4. ↑  Linda S. Boersma. *0,10: The Last Futurist Exhibition of Painting*. 1994. p 16. Rotterdam: 010 Publishers. (ISBN 9064501351)
5. 1 2  Bert Cardullo. *Theories of the Avant-garde Theatre: A Casebook from Kleist to Camus*. 2012. p. 23. Scarecrow Press. (ISBN 0810887045)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ukrainian Avant-Garde Arkivigite je 2022-02-23 per la retarkivo Wayback Machine
* Ukrainian Art Library
Oni nomigas **transsudo aŭ transudo** la kolekton de fluaĵo ekstervaskula (ne inflama) en interspaco. Esence estas filtraĵo plasma kun malalta enhavo proteina (ĝi enhavas ĉefe albuminon), kaj povas esti aŭ ne malgranda kvanto da ĉela materialo. La fluaĵo aperas travidebla makroskope. Ĝi povas esti produktita de kresko de permeableco kapilara aŭ de premo osmoza de la kupeo ekstervaskula, generante aperon de edemo. Iuj ekzemploj estas likvaĵo cefalorakia, intraperitonea kaj perikardia.

Kontraŭe la eksudo estas de origino inflama kaj estas riĉa en proteinoj kaj ĉeloj.

Kialoj
------

*Oftaj:*

* Kongesta Nesufiĉo Kora
* Cirozo
* Sindromo Nefrona
* Dializo peritonea
* Glomerulonefrito

*Maloftaj:* 

* Operacio de Fontán
* Obstrukco de la Vejno Kava Supera
* Urintorako
* Miksedemo
* Embolio pulma
* Sarkoidozo
* Hipoalbuminemio

Bibliografio
------------

* *Robbins and Cotran Pathologic Basis of Disease*, 8a eldono, Saunders (Elsevier) «Ch.2 Acute and chronic inflammation», (2009).

Referencoj
----------
En molekula biologio, **transskrib-faktoro (TF)** (aŭ **transkriba faktoro**, **transskribad-faktoro**, ktp.) estas proteino kiu regas la rapidecon de transskribado de gena informo el DNA al mesaĝ-RNA, per ligi sin al specifa DNA-a sinsekvo. La funkcio de TFj estas regi—ŝalti aŭ malŝalti—genojn, por ke ili esprimiĝas ĉe la ĝusta ĉelo, je la ĝusta tempo, je la ĝusta kiomo, dum la vivdaŭro de la ĉelo kaj organismo. Aroj de TFj funkcias kunordige por direkti ĉeldividon, ĉelkreskon, kaj ĉelmorton tra la tuta vivo; ĉelmigradon kaj korpan organizon dum embria disvolvo; kaj fojfoje en respondo al signaloj de ekster la ĉelo, kiel hormono. Estas proksimume 1600 TFj en la homa genaro.

TFj funkcias sole aŭ kun aliaj proteinoj en komplekso, por akceli (kiel aktiviganto) aŭ bloki (keil haltiganto) la varbado de RNA-polimerazon (la enzimo kiu transskribas la genan informon de DNA al RNA) al specifaj genoj.

Tutaj TFj havas almenaŭ unu DNA-ligantan regionon, kiu alfiksas specifan DNA-an sinsekvon apud la ĝenoj kiujn ili regas. Oni klasifikas TFjn laŭ iliaj DNA-ligantaj regionoj. Aliaj proteinoj—kiel kunaktivigantoj, kromatin-reformantoj, histon-acetil-transdonantoj, histon-malacetilazoj, kinazoj, kaj metilazoj—grave regas genojn, sed mankas DNA-ligantajn regionojn, kaj tial ne estas TFj.

En medicino, oni interesiĝas pri TFj ĉar TFaj mutacioj povas kaŭzi malsanojn, kaj ili eble povos esti celoj de medicinaĵoj.

* Kategorio Transskribfaktoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Turbat**, urdue تربت estas universitata urbego en provinco Baluĉistano (Pakistano), kie ĝi estas ĉefurboj de kantono kaj distrikto.

Akvorezervujo nomata Mirani en proksimeco de Turbat konstruita en 2006. Ĝi respondas pri irigacio kaj akvoprovizado de Turbat.

Bazaj informoj
--------------

* areo: km²
* supermara alteco: 129 m
* loĝantaro: 213 557 (2017 )
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo:
* telefonkodo:

Geografio
---------

Turbat situas en valo ĉe renkontiĝo de la apudmara ebenaĵo kaj montaro laŭ la maldektra bordo de la en:Kech River en Pakistano. La marbordo troviĝas 90, **Karaĉio** 413, Hajderabado 536, Sukur 604, provinca ĉefurbo Kveta 609, Multano 946, Fajsalabado 1148, Peŝavaro 1206, Lahoro 1260, Rawalpindi 1279, **Islamabado** 1289 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

La regiono ĉirkaŭ Turbat estis loĝata dum la antikvaj tempoj. Iam ĝi estis sidejo de *Ŝtato Makran*, eĉ ĝis 1952 de ĥanlando Makran. Antaŭ sendependiĝo de Pakistano en 1947 la hinduoj translokiĝis al la alia nova ŝtato Barato, samtempe muslimoj alvenis ankaŭ en tiun urbon.

Loĝantaro
---------

Loĝantaro| 1961 | 1972 | 1981 | 1998 | 2010 | 2017 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 578 | 27 671 | 52 337 | 67 905 | 83 475 | 213 557 |

Mapo pri vojoj de Pakistano, kie estas videbla Turbat
Fervojaj linioj en Pakistano, kie estas videbla ankaŭ Turbat
Flughavenoj en Pakistano, kie estas videbla ankaŭ Turbat

Ekonomio
--------

Turbat estas foirejo pri daktiloj kreskigitaj en la ĉirkaŭa regiono kaj havas daktil-prilaboran uzinon. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas sorgojn, hordeojn, tritikojn, kaj rizojn kaj oni bredadas brutaron.

Trafiko
-------

Turbat havas trairan ĉefŝoseon al Ĥuzdar kaj la marbordo, krome estas flankaj vojoj al Irano kaj alia parto de la marbordo. Fervoja linio mankas, sed estas proponata. En Turbat internacia flughaveno funkcias.

Eduko
-----

En Turbat universitato kaj medicina kolegio funkcias.

Klimato
-------

Turbat situas en duonarida klimato (BWh) laŭ klimata klasifiko de Köppen. La jara averaĝa temperaturo estas 28 °C. La jara precipitaĵo estas nur 123 mm, en ĉiuj monatoj iomete pluvas, tamen iom pli januare kaj julie.

Vidindaĵoj
----------

* sanktejo de Murad
* ruinoj de fortikaĵo apud Turbat
* iama palaco
* moskeo

Fontoj
------

* WikiTrans
*
Funkcio de turbo
aro de turboj ĉiaspecaj
"La knabo kun la turbo" (oleopentraĵo de 1735, muzeo Luvro)
La **turbo** estas ludilo uzata ekde la antikvo. Ĝi balancas staranta en punkto post kiam ĝi iĝis turni rapide. Turboj ankaŭ uziĝis por aŭguroj.

En la fiziko la turbo estas speciala kazo de la rotacia rigida korpo, pli malpli firmtenita en konkreta punkto.

En judismo estas kutime, ke infanoj ludas kun aparta speco de turbo dum la festo de Ĥanukao. Ĝi estas nomita hebree *סביבון*, sevivon kaj jide *דריידל*, drejdel.

Fiziko
------

La turbo ricevas komencan angulan movokvanton pere de komenca rotacio, kaj daŭre turniĝas ("dancas") laŭ la leĝo de konservado de angula movokvanto kaj danke al la malgranda grado de frotado ke la turbo havas kun la surfaco sur kiu ĝi turniĝas, ĉar ĝi dancas sur maldika pinkto, la daŭro de la rotacio dependas de pluraj faktoroj:

* La komenca angula rapido donita al ĝi.
* La grado de ĝia frotado kun la surfaco sur kiu ĝi rotacias.
* Ĝia inercimomento estas proporcia al sia maso - ju pli granda estas ĝia inercimomento, des pli longe ĝia rapideco estos konservita. Relative alta turbo povos daŭrigi sian rotacion malpli ol pli plata turbo kie la plej granda parto de la maso estas disvastigita relative malproksime de la rotacia akso.

La movado de la turbo estas proksimume priskribita matematike helpe de la ekvacioj de Eŭler .

ekzemplo de turbo deproksime

* Turbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Turbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Uluberia** bengale: **উলুবেড়িয়া** estas industria urbego kaj municipo en orienta Barato, en subŝtato Okcidenta Bengalio, en distrikto Haora. La urbego apartenas al urbaro de Kolkato.

Industria konstruaĵo en Uluberia

Demografio
----------

En 2011 Uluberia havis 222 240 (kun la aglomeraĵo 235 345) da loĝantoj kun legopovo 81%, signife pli alta, ol la tutlanda mezumo.

Geografio
---------

Uluberia situas sur ebenaĵo laŭ rivero Hugli en averaĝa alteco de 1 m super la marnivelo. La rivero kaŭzas signifan erozion. Maheŝtala troviĝas 13, subŝtata ĉefurbo Kolkato 30, Balli kaj distrikta sidejo Haora po 31, Raĝpur Sonarpur 38, Haldia 46, Midnapore 79, Ĥargopur 81, tutlanda ĉefurbo Delhio 1287, Mumbajo 1635 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

En 1873 la nuna Uluberia havis loknomon "Mahiŝreĥa", kiu poste estis renomita kiel Uluberia en 1882. Signifa nombro da rifuĝintoj el Orienta Pakistano venis en 1947. La municipo estis formita en 1982.

Ekonomio
--------

Uluberia estas signifa industria urbego kun pluraj industriaj zonoj. Historie ĝi estis signifa prilaborado de jutoj. Paŝo post paŝo tiu industrio malaperis, anstataŭ oni fabrikas modernaĵojn, ekzemple motorciklojn.

Lingvoj
-------

La oficiala lingvo en Uluberia estas la bengala, al kiu la angla aldoniĝas.

Eduko
-----

En Uluberia la altlernejo estis establita en 1948, baldaŭ institutoj. El ili plej grava estas la botanika instituto.

Preĝejo en Uluberia

Religioj
--------

En Uluberia vivas hinduoj ĉirkaŭ (55%) kaj islamanoj ĉirkaŭ (45%), apenaŭ aliaj.

Klimato
-------

Uluberia troviĝas en tropika klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen: Aw. La meza temperaturo varias inter 21-31 °C. Jare pluvas ĉirkaŭ po 1616 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter majo kaj oktobro tre ofte pro la musono.

Trafiko
-------

Uluberia havas trairan fervojan linion en etapo Ĥargopur-Haora, same trairan ĉefvojon. Al la urbego kuras ankaŭ 3 flankovojoj. La rivero havas pramservon, la plej proksima flughaveno (ankaŭ internacia) funkcias ĉe Kolkato.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans

* StacidomoStacidomo
* Industria zonoIndustria zono
* MonaĥejoMonaĥejo


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |

* Kategorio Uluberia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Turcia** [TURzja] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi estas en la centro de la provinco en tradicia komarko Ribera del Órbigo ĉe la rivero Órbigo. *Turcia* estas rilatita etimologie al antaŭromiaj radikoj *itur* (fontoj) aŭ *tur* (fortikaĵo, urbo). 

Komarkoj de la provinco Leono; Ribera del Órbigo ne aperas, sed estas centre.
Preĝejo (2009).
Riverpromenejo ĉe Barbadiel.
Festo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Armellada, Gavilanes, Palazuelo de Órbigo kaj Turcia, okupas totalan areon de 31,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 520 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 34 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

Estas atestaĵoj de antaŭromiaj setlejoj de Ferepoko poste uzataj de romia loĝado rilata al la orminado pere de ŝoseoj; en Mezepoko okazis reloĝado. Frua mencio estas de la 9-a jarcento. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. Inter diversaj nobelaj posedantoj estis familioj Benavides, Bazán kaj Quiñones. pleitos con Santa Marina del Rey por el viejo problema de la toma de aguas para la presa Cerrajera. Estis konfliktoj de Turcia kun Palazuelo kaj Gavilanes en 1518, pro la akvokaptado, kaj ekde 1570 kun Sardonedo pro la herbejoj, kio pluis ĝis 1995. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, poste lupolo kaj beto), brutobredado, ĉasado, fiŝkaptado de trutoj kaj forstado de poploj. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, preĝejoj, piedirado, karnavalo, festoj).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761009
 |
florbukedo kun tranĉfloroj.
**Tranĉfloro** estas floro, kiu estas kultivata por fari aranĝaĵojn, bukedojn, girlandojn ktp. La floroj aŭ flortigoj estas vendataj plej ofte sen radikoj. La flortigoj estas rikoltataj kiam la floro au floraroj estas maturaj fortranĉante ilin de la planto. Tranĉfloroj estas uzataj por dekori kaj kiel donaco.

Komerco
-------

La tutmonda merkato de tranĉfloroj havis en la jaro 2000 volumenon de ĉirkaŭ sep miliardoj da Eŭroj. La plej granda eksportisto estas Nederlando – tiu okcidenteŭropa lando eksportis en la jaro 2011 tranĉflorojn kaj potplantojn en la valoro de 5,243 miliardoj da Eŭroj.. Aliaj gravaj eksportlandoj de tranĉfloroj estas:

* Kolombio,
* Israelo, ĝi eksportas 5.000 tunojn da tranĉfloroj sole al la eŭropaj landoj
* Ekvadoro, eksportas en 2010 plantoj por 586 milionoj da dolaroj
* Kenjo eksportas ĉirkaŭ 60.000 tunoj da floroj
* kaj Hispanujo.

La plej granda importisto por tranĉfloroj estas Germanujo –ĉ. 30 procentoj de la plantoj, kiuj estas produktitaj en Nederlando estas eksportitaj al Germanujo .

La vendosumo de la tuta merkato en Germanujo por tranĉfloroj kaj ĉambroplantoj inkluzive de bed- kaj balkonplantoj respektive staŭdoj kaj lignoplantoj estas 8,6 miliadroj da Eŭroj en la jaro 2011. Inter tiu 35,6 procentoj estas tranĉfloroj (= 3,06 miliardoj da Eŭroj).

* florbukedoflorbukedo
* bukedo tono en tono kun rozoj kaj gerberobukedo *tono en tono* kun rozoj kaj gerbero
* Eŭstomo kaj Lisianto estas komerce gravaj tranĉflorojEŭstomo kaj Lisianto estas komerce gravaj tranĉfloroj

Vidu ankaŭ
----------

* florbukedo
* florarangaĵo
* listo de tranĉfloroj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tranĉfloro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Flower Label Program
* Fair Flowers Fair Plants[*rompita ligilo*]
* Verband des Deutschen Blumen-Groß- und Importhandels e.V. (BGI)

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
**Midnapore** aŭ **Medinipur,** bengale: **মেদিনীপুর** estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en sudokcidenta parto de subŝtato Okcidenta Bengalio, en distrikto Pasĉim Medinipur, kie ĝi estas ties sidejo. La urbego kun Kardopur fondis apartan urbaron.

Strato en Midnapore

Etimologio
----------

Onidire Midnapore ricevis sian nomon de Medinikar, la fondinto de la urbo en 1238. Laŭ alia opinio la urbego estis nomita laŭ Haĝi Mustafa Madani, bengala islama scienciulo dum la Mogola Imperio.

Demografio
----------

En 2011 Midnapore havis 169 264 da loĝantoj kun legopovo 89%, signife pli alta, ol la tutlanda mezumo.

Geografio
---------

Midnapore situas laŭ rivero sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 24 m super la marnivelo. Kardopur troviĝas nur 8 (ĉe la transa riverbordo), Baripada 82, Maheŝtala kaj Haldia po 92, Bankura 95, subŝtata ĉefurbo Kolkato 109, Ĝamŝedpur 122, tutlanda ĉefurbo Delhio 1226, Mumbajo 1556 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Laŭ onidiro Medinipur estis fondita en 1238. Ĝi apartenis al la Mogola Imperio ekde 1593 kaj iĝis distrikta sidejo en 1783. La municipo estis formita en 1821.

Ekonomio
--------

Midnapore dum la historio estis agrikultura loko. Ekde la sideja periodo evoluis la serva, eĉ la eduka servoj. Hodiaŭ Midnapore estas komerca kaj agrikultura naboj.

Universitata domo

Eduko
-----

En Midnapore la universitato estis fondita en 1981. Baldaŭ pluraj altlernejoj ekfunkciis.

Lingvoj
-------

La oficialaj lingvoj en Midnapore estas la bengala, hindia kaj angla lingvoj.

Baptista kirko

Religio
-------

En Midnapore vivas hinduoj (139 827) kaj islamanoj (27 238). La urbego estas grava religia loko por la islamanoj.

Klimato
-------

Laŭ la klimata klasifiko de Köppen Midnapore apartenas al zono de la tropika savana klimato (Aw). La averaĝa temperaturo varias inter 22-32 °C. La meza jarpluvo estas ĉirkaŭ 1659 mm. La pluvsezono kutime daŭras de majo ĝis oktobro pro la musono, sed pluvas iomete ankaŭ en la ceteraj monatoj.

Stacidomo

Trafiko
-------

Midnapore havas trairan fervojan linion el Kardopur, respektive el Bankura, tial la linio havas apartan fervojan ponton. 4 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego helpe de 2 pontoj.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj
* biblioteko, fondita en 1852
* palaco

Fontoj
------

* WikiTrans

* PalacoPalaco
* Saluta pordegoSaluta pordego
* BibliotekoBiblioteko
* Historia domoHistoria domo
* Urba oficejoUrba oficejo


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |

* Kategorio Midnapore en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Colored painting depicting Napoleon receiving the surrender of the Austrian generals, with the opposing armies and the city of Ulm in the backgroundNapoleono kaj la *Grande Armée* ricevas la kapitulacon de Aŭstra Generalo Mack post la Batalo de Ulm en Oktobro 1805. La definitiva finalo de la Kampanjo de Ulm levis la nombron de la kaptitaj aŭstraj soldatoj al 60 000. Kun la Aŭstria armeo detruita, Vieno falus al la Francoj en Novembro.
La **Ulma Kampanjo** estis serio de Francaj kaj Bavariaj militmanovroj kaj bataloj por flankokapti Aŭstria armeo en 1805 dum la Milito de la Tria Koalicio. Ĝi okazis en proksime kaj ene de la svabia (poste de Bavario) urbo Ulm. La Franca *Grande Armée*, estrita de Napoleono Bonaparte, enhavis 210,000 trupojn organizitajn en sep korpusoj, kaj esperis frapi la Aŭstrian armeo en la Danubo antaŭ la alveno de eblaj plifortigoj el Rusio. Pere de rapida marŝado, Napoleono estis grandan ĉirkaŭan manovron kiu kaptis Aŭstrian armeon de 23,000 estrita de la Generalo Mack la 20an de Oktobro ĉe Ulm, plialtigante la totalan nombron de Aŭstriaj militkaptitoj en la kampanjo al 60,000. Tiu kampanjo estis ĝenerale konsiderita kiel strategia majstroverko kaj estis influa por la disvolvigo de la Schlieffen Plano fine de la 19a jarcento.

La venko ĉe Ulm ne fingis la militon, ĉar granda Rusia armeo estre de Kutuzov estis ankoraŭ ĉe Vieno. La Rusianopj retiriĝis nordorienten por atendi plifortigojn kaj por ligiĝi al la survivantaj Aŭstriaj unuoj. La Francoj sekvis antaŭen kaj kaptis Vienon la 12an de Novembro. La 2an de Decembro la grava Francia venko ĉe Austerlitz apartigis Aŭstrion el la milito. La rezulta Traktato de Bratislavo (1805) fine de Decembro kondukis la Trian Koalicion al fino kaj lasis la Napoleonan Francion kiel ĉefa potenco en Centra Eŭropo, konduke al la Milito de la Kvara Koalicio de Francio kontraŭ Prusio kaj Rusio la venontan jaron.

Referencoj
----------

1. ↑  Richard Brooks (eldonisto), *Atlas of World Military History*. p. 156. *It is a historical cliché to compare the Schlieffen Plan with Hannibal's tactical envelopment at Cannae (216 BC); Schlieffen owed more to Napoleon's strategic maneuver on Ulm (1805)*.

Literaturo
----------

* R. Fössmeier, H.M. Maitzen: La gregoria kalendara reformo kaj ĝiaj postefikoj. KAVA-PECH, 2019. ISBN 978-80-87169-96-4. — 32 p.
* Sergio Pokrovskij: «Civilizaciaj diferencoj» (Recenzo). LOdE 2019, №8–9. (Ĉu la Aŭstrian malvenkon ĉe Ulmo en 1805 kaŭzis la kalendara diferenco?)

* Kategorio Ulma Kampanjo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Neuville-en-Avesnois** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 261 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Neuville-en-Avesnois.

Geografio
---------

Neuville-en-Avesnois estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.

La vilaĝo Neuville-en-Avesnois troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Neuville-en-Avesnois etendiĝas sur 3,17 km².

Ekonomio
--------

En Neuville-en-Avesnois situas la sidejo de la bierfabrikejo Dreum.

Administrado
------------

Neuville-en-Avesnois apartenas al la kantono Quesnoy-Est, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono Quesnoy-Est

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Retejo de la bierfabrikejo Dreum
"**The Menagerie**" (*La Bestkolekto*) estas duoblepizoda rakonto (11-a kaj 12-a epizodoj) en la unua sezono de la Star Trek (Stela Vojaĝo: La Origina Serio). Skribita fare de serio-kreinto Gene Roddenberry kaj direktita fare de Marc Daniels (unua parto) kaj Robert Butler (dua parto), ĝi estas la nura duparta rakonto en la originala serio. Parto unu el la epizodo estis elsendita de NBC la 17-an de novembro 1966, kaj parto du elsendita la 24-an de novembro 1966.

"The Menagerie" estis kreita kiel rimedo por reuzi scenojn de "The Cage" (la 1965-a provepizodo de Star Trek ) prezentante ĝin ene de kadra rakonto kiel frua historio de la kosmoŝipo USS Enterprise (NCC-1701).

"The Menagerie" gajnis premion Hugo Award por plej bona drama prezento

Intrigo
-------

En la epizodo, Spock forkaptas sian iaman komandanton Christopher Pike, ŝlosas la kosmoŝipon "Enterprise" je kurson al la malpermesata planedo Talos IV kaj iĝas sin mem ĉe kortumo, kie li prezentas ellaboritan rakonton klarigante siajn agojn. Okazas elsendoj el planedo Talos IV por klarigi la agado de Spock. La tribunalo de Spock daŭras malgraŭ la stelfloto ordonas fini la kontaktojn kun Talos IV.

La elsendo finiĝas ĉe la tribunalo kiam la ŝipo alvenas al Talos IV. Kirk nun scias, kio estas la planoj de Spock, ĉar la Talosianoj povus oferti al Pike specon de resanigo. La kortumo estas malkaŝita kiel taktiko fare de la Talosianoj kiam Komodoro Mendez subite malaperas, estante iluzio ambaŭ sur la Entrepreno kaj en la havenŝipo. Mesaĝo de Komodoro Mendez tiam diras, ke Stelfloto ankaŭ ricevis la saman elsendon, kaj oficiale rezignas la malpermeson kontraŭ la planedo por ĉi tiu okazo pro rekono al la servoj de Kapitano Pike. Spock estas liberigita de ĉiuj akuzoj. Pike estas transportita al la planedo.

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2017-11-30. Alirita 2019-01-11.
**Trasmoz** estas municipo en Provinco Zaragozo, Aragono, Hispanio. Ĝi situas je 78 km nordokcidente de la provinca ĉefurbo, Zaragozo. Ĝi havas 96 loĝantojn (2016) kaj 18,23 km² da areo. Ĝia urbestro estas Jesús Daniel Andía Berna de la Popola Partio.

Ĉi tiu vilaĝo inspiris la aŭtoron Gustavon Adolfon Bécquer'n skribi siajn legendojn, ĉar la municipoj havas historion kaj legendojn pri sorĉistinoj.

Etimologio
----------

La nomo *Trasmoz* eliras el *Trasmontes* 'Post Montoj'. La postakcenta vokalo malaperis kaj la grupo "ts" iĝis "z", laŭ la reguloj de la aragona parolo.

Historio
--------

La araboj okupis la lokon dum jarcentoj. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Trasmoz estis konkerita de kristanoj samjare. La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. 

Trasmoz kaj ĝia kastelo.
Trasmoz estas la ununura vilaĝo en la mondo kiu estas ekskomunikita de la Katolika Eklezio en la 13-a jarcento. Dum la 13-a jarcento okazis konfliktoj kontraŭ la Monaĥejo de Veruela. En la 14-a jarcento ĝi apartenis al la familio Luna kaj poste al la familio Urrea.

Trasmoz demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Trasmoz oni malaltiĝis ĝis nunaj 89 loĝantoj.

Vidindaĵoj
----------

* La Kastelo de Trasmoz (12-a jarcento)
* La preĝejo de la Virgulino Maria "de la Huerta" (12-a kaj 13-a jarcento)

Ferioj
------

* Februare: la Eliro de la Sankta Roĥo de vintro; la Fajroj de la Sankta Roĥo
* Marte: la Tago de la Arbo
* Aprile: la Ruliĝado de la Ovo
* Julie: Tago de la Sorĉarto kaj la Kuracherboj
* la 16-an de aŭgusto: la Tago de la Sankta Roĥo
* Oktobre: la Lumo de la Animoj

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

1. ↑  Instituto Nacional de Estadística (Nacia Instituto de la Statistiko)
2. ↑  "Toponimia turiasonense" de Manuel Gargallo Sanjoaquín, akceso: 19.06.2017
3. ↑  "Trasmoz, el único pueblo maldito y excomulgado de España"
4. ↑   Paĝo pri turismo. Arkivita el la originalo je 2016-07-31. Alirita 2017-06-19.
5. ↑  Paĝo de la komarko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Trasmoz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 587747
* VIAF: 316734106
 |
*The Mount*.
***The Mount*** estas la loko en Shrewsbury sur kiu staras la Georg-epoka domo, oficiale konata kiel ***Mount House*** sed ofte referencata simple kiel *The Mount*, kiu estas la naskoloko de Charles Darwin.

Tiu granda Georg-epoka domego estis konstruita en 1800 fare de la patro de Charles Darwin, nome loka sukcesa doktoro Robert Darwin. Lia filo Charles naskiĝis tie la 12an de februaro 1809. Robert Darwin mortis en la domo la 13an de novembro 1848, sekvita de siaj needziĝinintaj filinoj Catherine kaj Susan. Ekde tiam ne loĝis membroj de la Darvina familio en la rezidejo, kaj la domo estis poste metita en aŭkcio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio The Mount (Shrewsbury) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* The Mount Residents' Group
* Arkivigite je 2008-12-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-03-14 per la retarkivo Wayback Machine
* 

Koordinatoj: 52° 42′ 46.00″ N 02° 45′ 47.50″ U﻿ / ﻿52.7127778 °N, 2.7631944 °U﻿ / 52.7127778; -2.7631944 (mapo)
**Heinrich Geißler** (naskiĝinta la 26-an de majo 1814 en Neuhaus-Igelshieb, mortinta la 24-an de januaro 1879 en Bonn) estis germana mekanististo kaj inventisto.

Domo de la gepatroj de Geißler

Vivo
----

Li trejnitis en la naskiĝurbeto kiel vitroblovisto kaj dungitis poste en Nederlando fare de la registaro en postenoj mekanikaj-sciencaj. En 1854 li fondis en Bonn atelieron por la fabrikado de kemiaj kaj fizikaj aparatoj.

Li estis vera pioniro sur la kampo de fizika mekaniko kaj inventisto grava. Li liveradis al esploristoj la plej bonajn instrumentojn kaj aparatojn. Tre konataj estas la por li nomitaj tubetoj *Geißlersche Röhren*, kiuj ebligas la elpensadon de novaj hidrargaj aerpompiloj. Por povi esplori pli bone alkoholajn likvidaĵojn li konstruis vaporomezurilon specialan *(Vaporimeter)*.

Honoroj
-------

En 1868 li nomumitis honora doktoro fare de la Universitato de Bonn. En la naskiĝurbeto malfermitis muzeo portanta lian nomon.

Fonto
-----

Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 7. Leipzig 1907, p. 497, kio legeblas tie chi interrete.

* Kategorio Heinrich Geißler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 579745
* GND: 116541954
* VIAF: 47516022
 |
***The Mystery of Edwin Drood*** estas la fina romano de Charles Dickens. origine publikigita en 1870.

Kvankam la romano estis nomita laŭ la rolulo Edwin Drood, ĝi fokusas pli sur la onklo de Drood, nome John Jasper, sakristiisto, ĥorestro kaj dependanto de opio, kiu estas enamiĝinta de sia disĉiplo, Rosa Bud. Miss Bud, la fianĉino de Edwin Drood, interesiĝis pri genia kaj arda Neville Landless. Landless kaj Edwin Drood malkonsentas unu de alia. Poste Drood malaperas dum misteraj cirkonstancoj.

La agado okazas en Cloisterham, iom maskita Rochester.

Pro la morto de Dickens la 9an de junio 1870 la romano restis nefinita, nur ses el la planitaj dekdu epizodoj estis publikigitaj. Li ne lasis detalan planon por la ceteraj epizodoj, aŭ solvon por la mistero de la romano, kaj multaj postaj adaptoj kaj pluigklopodoj fare de aliaj verkistoj intencis kompletigi la historion.

Notoj
-----

1. ↑  Dubberke, Ray. *Dickens, Drood, and the Detectives*, New York: Vantage Press, 1992. (ISBN 0-533-09639-1).
2. ↑   Kate Dickens Perugini, "*Edwin Drood* and the Last Days of Charles Dickens", *Pall Mall Magazine*, Vol. 37 (1906).
3. ↑  Dickens, Charles and Walters, John Cuming. *The Complete Mystery of Edwin Drood*. Dana Estes & Company, 1913, pp. xxv–xxxv.

* Kategorio The Mystery of Edwin Drood en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 661640
* GND: 4292767-5
* LCCN: n90692486
* VIAF: 176672650
* SUDOC: 028729323
* BNF: 12050526j
 |
La tureto, proksime al la suba enirejo al la Erfurta Ĝardenekspozicio.
La **Tureto de Sibilo** (germane: *Sibyllentürmchen*) estas edifa kolono ĉe la Gotha-placo en Erfurto kaj situas sub la Citadelo Cyriaksburg. Ĝi estas gotikstila kaj faritis ĉ. inter 1370-80.

Priskribo
---------

La tureto montras tri scenojn el la pasiono en kvar ŝtonreliefoj:

* Kristo preĝanta en Getsemano
* Kiso de Judaso
* Krucumo de Jesuo
* Priploro de la Savinto

La reliefoj estas metie krudaj kaj orientiĝas je laboroj de Johann Gerhart, kiu faris kelkajn plastikojn en la Preĝejo Sankta Severo.

En la jaro 1716-a la majenca ĉefepiskopo Lothar Franz von Schönborn refarigis la tureton, pri kio informas du enskriboj (latine kaj germane). Tiam oni starigis ĝin sur soklo nova. Pro la etendiĝo de la urbo en la 19-a jarcento okcidenten, la iam liberkampe starinta tureto harmonie integriĝis en la ensemblo de la placo.

En 1993 oni restaŭris la monumenteton.

Origino kaj funkcio
-------------------

La fonto de la nomo ne estas klarigebla. Por tio ekzistas diversaj hipotezoj. Kelkaj asertas, ke post la malsieĝo de Erfurto en 1375 fare de imperiestro Karolo la 4-a la tureto starigitus. Aliaj estas certaj ke Sibylle von Käfernburg farigis tie ĉi memorigilon por sia mortbatita edzino. La dua versio almenaŭ komprenebligus la nomon.

Estas fakto, ke la tureto servis al preterpasantaj vojaĝantoj de sur la Reĝa Vojo por edifaj momentoj de preĝado kaj spirita ripozumado. Cetere ĝi estas la ununura konservita edifa kolono el tiu tempo en Erfurto.

Notoj
-----

1. ↑  Ludwig Bechstein:
*Deutsches Sagenbuch*. Meersburg kaj Leipzig 1930, p. 400.

Literaturo
----------

* Steffen Raßloff: *100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten.* Mit Fotografien von Sascha Fromm. Essen 2013, ISBN 978-3-8375-0987-8. p. 30-31
* Fritz Wiegand: *Das Sybillentürmchen*. En: Wissenschaftliches Kollektiv zur Erforschung der allgemeinen Erfurter Stadtgeschichte: *Aus der Vergangenheit der Stadt Erfurt.* Vol.I, Erfurt 1955, p. 69-71.
* Steffen Raßloff: *Geheimnisvolles Denkmal. Zum Sibyllentürmchen.* En: Thüringer Allgemeine de la 28-a de julio 2012.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tureto de Sibilo (Erfurto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Detalaj informoj sur *erfurt-web*.
La **Traunviertel** (prononco [**traŭn**firtl], laŭvorte "Traun-kvartalo", en oficialaj nomoj ankaŭ **Traunkreis**), estas regiono de Aŭstrio kaj konsistigas unu el la kvar historiajn regionojn de la federacia lando Supra Aŭstrio, nome ties sudorientan parton. La regiono nomatas laŭ la rivero *Traun*, kiu origine estis sia nordokcidenta limo. La ekzaktaj nuntempaj limoj nur fiksiĝis en la 19-a jarcento, lige al tiutempa kreo de la nunaj politikaj distriktoj de la federacia lando.

La regiono tradicie konsistas el la distriktoj *Gmunden, Kirchdorf an der Krems, Steyr-Land* kaj *Linz-Land*, kaj el la eksterdistriktaj urboj Steyr kaj Linz - de la lasta urbo tamen laŭ iuj difinoj nur la (pli granda) parto sude de la rivero Danubo.

Vidu ankaŭ
----------

La tri pliaj historiaj regionoj de Supra Aŭstrio estas la Hausruckviertel (nomata laŭ la montoĉeno *Hausruck*), la Innviertel (nomata laŭ la rivero Inn) kaj la Mühlviertel (nomata laŭ la riveroj granda kaj malgranda *Mühl*).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Traunviertel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Traunviertel** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

* reta mapo pri la kvar historiaj regionoj de Supra Aŭstrio en formato PDF (1,85 MB) de la retejo DORIS
*Metropolis* estas unu el la plej influaj sciencfikciaj filmoj.
**Sciencfikcia filmo** estas filma ĝenro, kiu uzas konjektajn, fikciajn scienc-bazitajn bildigojn de fenomenoj, kiuj ne estas plene akceptitaj de scienco, kiel ekzemple eksterteraj vivoformoj, fremdaj mondoj, ekstersensa percepto kaj tempovojaĝado, kune kun futurecaj elementoj kiel ekzemple kosmoŝipoj, robotoj, interstela vojaĝado aŭ aliaj teknologioj. Sciencfikciaj filmoj ofte estis uzitaj por esplori filozofiajn temojn kiel la homa kondiĉo.

La ĝenro ekzistis ekde la fruaj jaroj de mutaj filmoj, kiam *Le Voyage dans la lune* ("La Vojaĝo al la luno") de Georges Méliès (1902) uzis trukan fotarton; ankaŭ fama estas lia *Le Voyage à travers l'impossible* ("La Vojaĝo trans la neebla") de 1904. La venonta grava ekzemplo en la ĝenro estis la filmo *Metropolis* (1927) kaj *Kosma vojaĝo* (1935). De la 1930-aj jaroj ĝis la 1950-aj jaroj, la ĝenro konsistis plejparte el malaltbuĝetaj filmoj. *Post 2001: A Space Odyssey* (1968) de Stanley Kubrick la sciencfikcia filma ĝenro estis prenita pli serioze. En la malfruaj 1970-aj jaroj grandbuĝetaj sciencfikciaj filmoj kun specialaj efektoj iĝis popularaj ĉe spektantoj post la sukceso de Star Wars kaj kontribuis al la supersukcesoj de postaj jardekoj.

Katastrofoj
-----------

Katastrofoj estas oftaj temoj en sciencfikciaj filmoj:

* Eksterterana invado
* Naturmedia katastrofo
* Teknologia atako
* Nuklea milito
* Pandemioj

Monstro
-------

Monstroj ankaŭ estas oftaj temoj de sciencfiksiaj filmoj. Gravaj filmoj pri la temo estas: *The Beast from 20,000 Fathoms* (1953), *Jurassic Park*, *Cloverfield*, *Pacific Rim* kaj la filmoj King Kong.

Robotoj
-------

Robotoj ankaŭ estas oftaj temoj de sciencfikciaj filmoj. Gravaj filmoj pri la temo estas: *The Day the Earth Stood Still*, *Bicentennial Man*, *A.I. Artificial Intelligence*, *Chappie* kaj *Ex Machina*. Eĉ se ili ne estas la kerno de la filmo aperas en gravaj roloj kiel la robotoj *C-3PO* kaj *R2-D2* en Star Wars, *JARVIS* en *Iron Man* ktp.
Ĉe animaciaj filmoj estas ekzemploj kiel *WALL-E* (2008), *Astro Boy* (2009), *Big Hero 6* (2014) kaj *Ghost in the Shell* (2017).

Vidu ankaŭ
----------

* Sciencfantasto
* Kosma opero

* Kategorio Sciencfikcia filmo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)