Iseult (/ ɪˈsuːlt, ɪˈzuːlt /), alternative Isolde (/ ɪˈsoʊld (ə), ɪˈzoʊld (ə) /), estas la nomo de pluraj roluloj en la legendo de Tristan kaj Iseult. La plej elstara estas Iseult de Irlando, la edzino de Mark of Cornwall kaj la amanto, poste, la edzino de Tristan. Ŝia patrino, la reĝino de Irlando, ankaŭ nomiĝas Iseult. La tria estas Iseult de la Blankaj Manoj, la filino de Hoel de Bretonio kaj la fratino de Kahedin.

Nomo
----

Ŝia nomo estas diverse donita kiel **Iseult, Isolde, Yseult, Ysolt, Isode, Isoude, Iseut, Isaut** (malnovfranca lingvo), **Iosóid** (irlanda), **Esyllt** (kimra lingvo), **Isolda** (hispana), **Isotta** (itala). La plej malnova fonto, la 12-a-jarcenta enamiĝo de Béroul, literumas sian nomon kiel *Yseut* aŭ *Iseut*. La etimologio estas necerta, kun plej fontojn ligante ĝin al la malnovaltgermana vortoj estas *īs* ( "glacio") kaj *hiltja* ( "batalo"). Aliaj verkistoj devenas de Britonic \**Adsiltia*, "ŝi, kiu estas rigardata."

Iseult de Irlando
-----------------

La irlanda princino, Iseult de Irlando (ankaŭ *Iseult* *La* *Belle* aŭ *Iseult* *la* *Blonde*, "Iseult la Foiro"), estas la filino de Reĝo Anguish de Irlando kaj Reĝino Iseult la Maljuna. Ŝi estas ĉeffiguro en la *Tristan*-poemoj de Béroul, Thomas de Britujo, kaj Gottfried von Strassburg kaj en la opero *Tristan* *und* *Isolde* de Richard Wagner.

Iseult unue estas vidita kiel juna princino kiu resanigas Tristan de vundoj kiujn li ricevis kontraŭbatalante ŝian onklon, Morholt. Kiam lia identeco estas rivelita, Tristan fuĝas reen al sia propra tero. Poste, Tristan revenas al Irlando por akiri la manon de Iseult en geedziĝo por sia onklo, reĝo Mark de Cornwall. Ŝi estas fianĉigita al malbona stevardo kiu asertas esti mortiginta drakon kaj elmontras ĝian kapon, sed kiam Tristan pruvas ke li mortigis la drakon montrante ke li jam prenis ĝian langon, la gepatroj de Iseult jesas lasi lin preni ŝin al Marko. Sur la vojaĝo reen al Cornwall, Iseult kaj Tristan hazarde trinkas amtrinkaĵon preparitan por ŝi kaj Mark de Iseult kaj garditan de Brangaine, la korteganino de Iseult. La du enamiĝas senespere, kaj komencas aferon kiu finiĝas kiam Mark forigas Tristan de Cornwall.

Laŭ la versa tradicio, la amantoj ne renkontiĝas denove ĝis Tristan estas sur sia mortolito (vidu sube), sed en la posta Proza *Tristan* kaj verkoj bazitaj sur ĝi, Tristan revenas de Bretonio kaj ili rekomencas sian aferon. Mark estas multe malpli simpatia en ĉi tiuj versioj, kaj la amantoj fine fuĝas de lia kolero. Lanceloto donas al ili rifuĝon en sia bieno Ĝoja Garde, kaj ili okupiĝas pri multaj pliaj aventuroj.

En la prozaj versioj, la fino de la amantoj venas kiam Mark trovas ilin kiam Tristan ludas la harpon por Iseult sub arbo. La kruela reĝo ponardas sian nevon en la malantaŭo, kaj Tristan, laŭ la peto de Iseult, mortige frakasas sian amaton en streĉa brakumo kiel sia fina akto. Unu el ŝiaj onidiraj tombolokoj estas Chapelizod en Dublino, Irlando.

Iseult de Bretonio
------------------

Post kiam reĝo Mark aŭdas pri la sekreta amrilato inter Tristan kaj Iseult, li forigas Tristan al Bretonio, neniam por reveni al Cornwall. Tie, Tristan estas metita en la prizorgon de Hoel de Bretonio post ricevado de vundo. Li renkontas kaj geedziĝas kun la filino de Hoel, Iseult *Blanchmains* (Iseult "de la Blankaj Manoj"), ĉar ŝi dividas la nomon de sia iama amanto. Ili neniam plenumas la geedziĝon pro la amo de Tristan por Iseult de Irlando.

Dum unu aventuro en Bretonio, Tristan suferas venenigitan vundon, kiun nur Iseult de Irlando, la plej lerta kuracisto de la mondo, povas kuraci. Li sendas ŝipon por ŝi, demandante ke ĝia skipo flugu blankajn velojn sur la revenon se Iseult estas surŝipe, kaj nigra se ŝi ne estas. Iseult konsentas iri, kaj la ŝipo kuregas hejmen, blanka velas alte. Tamen Tristan estas tro malforta por rigardi sian fenestron por vidi la signalon, do li petas sian edzinon kontroli por li. En momento de ĵaluzo, Iseult de la Blankaj Manoj diras al li, ke la veloj estas nigraj, kaj Tristan tuj mortas de malespero. Kiam la irlanda Iseult alvenas por trovi ŝian amanton morta, funebro venkas ŝin, kaj ŝi forpasas ĉe lia flanko.

Ĉi tiu morta sinsekvo ne aperas en la Proza Tristan. Fakte, dum Iseult of the White Hands aperas en iuj el la novaj epizodoj, ŝi neniam estas menciita denove post kiam Tristan revenas al Cornwall, kvankam ŝia frato Kahedin restas elstara rolulo. La intriga elemento de la fatala miskompreno de la blankaj kaj nigraj veloj similas al - kaj povus esti derivita de - la historio de Egeo kaj Tezeo en la greka mitologio.

Modernaj portretadoj
--------------------

* Iseult of Ireland (kiel Isolde) estis pozita fare de Sophia Myles en la filmadaptigo, (2006) Tristan & Isolde.

* Isolda estas konfuzita kun Minerva en la filmo de Jean Cocteau, (1960) La Testamento de Orfeo.

* Verkinto, akademiulo kaj historiisto Rosalind Miles verkis trilogion de fikciaj romanoj bazitaj sur la enamiĝo de Iseult, komencante kun Isolde: Queen of the Western Isle (2002), sekvita de The Maid of the White Hands (2005), kaj finante kun The Lady de la Maro (2005).

* Germana komponisto Richard Wagner komponis la operon *Tristan und Isolde* bazitan sur Tristan, fabelo pri kavalira am-afero. Ĝin verkis Gottfried von Strassburg dum mezepoko en mezaltgermana lingvo.
* Iseult estis pozita fare de irlanda aktorino Charlie Murphy en La Lasta Regno, brita historia fikcia televidserio surbaze de la The Saxon Stories serialoj de Bernard Cornwell de romanoj kie Iseult devenas de Kernow aŭ Cornwalum (moderna Cornwall). Ŝi funkcias kiel "ombra reĝino" por unu el la ceteraj britaj paganaj reĝoj en Britujo. En la televidserio ŝi havas metapsikiajn kapablojn, vidas vizion de la estonteco kaj ankaŭ havas resanigojn.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

Vidu ankaŭ
----------

* Tristan (mitologio)
* Tristan kaj Iseult
* Tristano kaj Izoldo
* Tristan & Isolde (filmo)