recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Prako San Martín en Santa Tecla
**Santa Tecla** (nomiĝis ĝis 2003 **Nova San Salvadoro**, respektive hispane **Nueva San Salvador**) estas la ĉefurbo de la departemento La Libertad en Salvadoro, Centra Ameriko. Ĝi havis 153698 loĝantojn je la fino de 2007. La urbo nomiĝas laŭ nomo de la antikva kristana martirino Sankta Tekla

Geografio
---------

La urbo situas 14,5 kilometrojn oriente de la ĉefurbo San-Salvador sude de la vulkano San-Salvador. La urbo kovras areon de 112,2 km.

Historio
--------

La urbo estis fondita la 8-an de aŭgusto 1854 kaj portis la nomon *Nova San-Salvadoro*. Ĝi estis unue koncipita kiel nova ĉefurbo anstataŭ la malnova San-Salvador, kiu estis pro tertremo grave damaĝita. Kvankam en la jaro 1858 oni oficiale rezignis pri tiuj-ĉi planoj, la registaro daŭre subtenis la evoluon de la nova urbo, kiu fariĝis grava centro de la kafokultivado. En la jaro 2003 la nomo de la urbo estis oficiale ŝanĝita al sia nuna formo Santa Tecla.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Santa Tecla en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retejo kun ĝeneralaj informoj pri la urbo en la hispana lingvo
Arta imago de *Lunar Reconnaissance Orbiter*
**Lunar Reconnaissance Orbiter** (**LRO**, "lun-esplora orbitanto") estas unua kosmosondila misio de la usona kosmoprogramo *Vision for Space Exploration*. Ĝi esploras resursojn de la Luno kaj akvon, kiun oni volas uzi dum la postaj kunhomaj lunflugoj. Ĝi lanĉiĝis en oktobro 2008 el la kosmodromo *Cape Canaveral* per raketo Atlas-5. La LRO kunportas unuon LCROSS (*Lunkratera observo- kaj skanosatelito*, angle: Lunar Crater Observation and Sensing Satellite), kiu estas impakta kosmosondilo. Ĝi analizas impakton de la supra raketa ŝtupo en la krateron Shackleton, poste mem impaktas tien.

La LCROSS serĉas akvon en la elĵetiĝonta materialo kaj faras fotojn. Sur ĝia ferdeko laboros kameraoj kaj spektrometroj.

Teknika ekipaĵo
---------------

* **Lunar Orbiter Laser Altimeter (LOLA)**
* **Lunar Reconnaissance Orbiter Camera (LROC)**
* **Lunar Exploration Neutron Detector (LEND)**
* **Diviner Lunar Radiometer Experiment**
* **Lyman-Alpha Mapping Project (LAMP)**
* **Cosmic Ray Telescope for the Effects of Radiation (CRaTER)**

* Kategorio Lunar Reconnaissance Orbiter en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Schwanden |

**Schwanden** estis ĝis la 31-a de decembro 2010 politika komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 2365 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumo Schwanden estis integrita al la nova komunumo Glaruso Sudo.

Geografio
---------

Schwanden situas ĉe la bordo de la rivero Linth, kie tiun alfluas la rivero Sernf. La vilaĝo mem situas ĉe la orienta bordo de Linth. Al la iama komunumo apartenas ankaŭ la vilaĝeto Thon okcidente de la rivero Linth. En Schwanden troviĝas la administracio de la nova komunumo Glaruso Sudo.

Najbaraj komunumoj ĝis la komunumreformo
----------------------------------------

La komunumo Schwanden limis en nordokcidento al Glaruso, en nordnordokcidento al Schwändi, en nordo al Mitlödi, en nordoriento al Sool, en oriento al Engi, en sudoriento al Matt, en sudo al Elm, en sudokicidento al Luchsingen, en okcidento al Haslen, kaj en okcidentnordokcidento denove al Luchsingen.

Trafiko
-------

Schwanden situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Rapperswil tra Uznach kaj Glaruso al Linthal. De la stacidomo de Schwanden poŝtaŭtolinio kondukas al Elm.

Tra la vilaĝo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 17, kiu de Glaruso kondukas tra la Klausen-Pasejo al Altdorf en Kantono Urio.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Schwanden datiĝas el la jaro 1240 kiel *swando*.

Thon estis ĝis ĝia integriĝo al Schwanden en la jaro 1876 memstara politika komunumo.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumoj Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi, kaj Sool estis surbaze de la glarusa komunumreformo kunigitaj al la nova komunumo Glaruso Sudo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Schwanden
* Schwanden GL (stacidomo)

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Karin-Marti-Weissenbach*: *Schwanden (GL)* en la *Historia Leksikono de Svislando* (2009-08-11)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Schwanden
* Schwanden en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Schwanden GL en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Bildoj
------

* PulvoturoPulvoturo
* PreĝejoPreĝejo
* Gastejo kaj bierfabriko AdlerGastejo kaj bierfabriko Adler
* VilaĝeniroVilaĝeniro

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Glaruso |
| --- |
| ***Glaruso:*** Glaruso • Ennenda • Netstal • Riedern*Glaruso Nordo*: Bilten • Filzbach • Mollis • Mühlehorn • Näfels • Niederurnen • Oberurnen • Obstalden*Glaruso Sudo*: Betschwanden • Braunwald • Elm • Engi • Haslen • Linthal • Luchsingen • Matt • Mitlödi • Rüti • Schwanden • Schwändi • Sool | BlazonoBlazono |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **Ĉi tiu artikolo pri sekseco citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Junio 2014)* |

Budho ofte aperas kiel androgina kaj senseksa figuro, kiel en tiu ĉi pentraĵo en monaĥejo de Laoso
Inter la budhanoj ekzistas diversaj opinioj pri la samseksemo. La budhismo instruas ke ĉiaj plezuroj estas obstakloj por atingi la iluminadon (Nirvano). La nuntempaj budhanaj ordenoj ĝenerale malpermesas la transgenrecon kaj samseksemon en la religiaj ordenoj sed estas akceptata la samseksemo inter laikoj.

Budhismo en okcidento
---------------------

Kontraste kun la azia budhismo, la budhismo en okcidento ligiĝas al politikoj pri socia egaleco kaj libereco de ĉiu unuopulo, parte kiel rezulto de multnombra kvanto de mezklasaj intelektaj praktikantoj kaj iliaj filozofaj radikoj pri la penslibero de la senkonfesia homaro.

Aplikante la orientan budhanan filozofion al samseksemo, la okcidentaj budhanoj emfazas pri la graveco de oni mem kaj pri la graveco kiun Budho donis al toleremo kaj la serĉado de respondoj en oni mem.

Vidu ankaŭ
----------

* Tenzin Gyatso, la 14-a Dalai-Lamao, pri samseksemo
* Samseksemo kaj religioj

* Kategorio Samseksemo kaj budhismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 47° 29′ 48″ N 4° 05′ 11″ O﻿ / ﻿47.49667 °N, 4.08639 °O﻿ / 47.49667; 4.08639 (mapo)

**Savigny-en-Terre-Plaine** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 151 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Savigny-en-Terre-Plaine etendiĝas sur 8.69 km², kaj havis 151 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 17 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Michel Farcy, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Savigny-en-Terre-Plaine apartenas al la kantono de Guillon, kies ĉefurbo estas Guillon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Guillon

Eksteraj ligiloj
----------------

* Paĝaro por ciuj Savigny[*rompita ligilo*] france (26 komunumoj nomiĝas Savigny en Francio kaj en Svislando).
**Charles Spencer Chaplin la 3-a** (5a de Majo, 1925 – 20a de Marto, 1968) estis usona aktoro. 

Chaplin naskiĝis en Beverly Hills, Kalifornio. Li estis la plej aĝa filo de la aktoroj Charlie Chaplin kaj Lita Grey.

Estante infano, li kaj lia pli juna frato Sydney estis uzitaj kiel luderoj en la batalema divorco de sia patrino el Charlie Chaplin, dum kiu multo de malpuraĵoj de la paro estis publikigita. Post la divorco, la fratoj estos zorgitaj de la patrino kaj patrinflanka avino ĝis mezo de la 1930-aj jaroj, kiam ili ekfaris oftajn vizitojn al sia patro. 

Chaplin aktoradis en 13 filmoj, kaj aperis kun sia patro en *Limelight* (1952). En 1959, li havis rolon en la filmo *Girls Town* kie ludis la filon de alia fama komikisto de mutaj filmoj, nome la filo de Harold Lloyd. Li aperis kun sia frato Sydney en la teatraĵo *Ethan Frome* de Edith Wharton en la Circle Theatre, nune nomita El Centro Theatre. En 1960 li verkis libron pri la vivo de sia familio titole *My Father, Charlie Chaplin*. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618118
* GND: 120734931
* LCCN: no92029092
* VIAF: 56603592
* ISNI: 0000 0001 0781 8874
* BNF: 11546095z
* NLA: 60045726
* NDL: 00435710
* BIBSYS: 90543191
* BNE: XX1243557
 |
La kvar filoj de Horuso, de maldekstre: Imset, Duamutef, Hapi kaj Kebehsenuf
La **kvar filoj de Horuso** estis grupo de kvar diaĵoj en la antikva egipta religio kiuj laŭ la kredo protektis forpasintajn homojn en la postvivo. Komenciĝante en la Unua Meza Periodo de egipta historio (ĉ. 2181–2055 antaŭ nia erao), Imset, Duamutef, Hapi kaj Kebehsenuf estis aparte ligitaj kun la kvar kanopaj vazoj kiuj enhavis la internajn organojn kiuj estis forigitaj de la korpo de la mortinto dum la procezo de mumiiĝo. Plej ofte, Imset protektis la hepaton, Duamutef la stomakon, Hapi la pulmojn kaj Kebehsenuf la intestojn, sed tiu ŝablono ofte variis. La kanopaj vazoj ricevis kovrilojn kiuj reprezentis la kapojn de la filoj de Horuso. Kvankam ili estis origine portretitaj kiel homoj, en la lasta parto de la Nova egipta imperio (ĉ. 1550-1070 antaŭ nia erao) ili ricevis sian plej karakterizan ikonografion, en kiu Imset estas portretita kiel homo, Hapi kiel paviano, Duamutef kiel ŝakalo kaj QKebehsenuf kiel falko. La kvar filoj ankaŭ estis ligitaj kun steloj en la ĉielo, kun regionoj de Egiptio, kaj kun la kompasdirektoj.

La kultado de la filoj de Horuso preskaŭ estis tute limigita al la funebra sfero. Ili unue estis menciitaj malfrue en la Malnova imperio de Egiptio (ĉ. 2686–2181 a.K.) en la Piramidaj Tekstoj kaj daŭre estis alvokitaj en funebraj tekstoj dum la antikva egipta historio. Ilia ligo kun la kanopaj vazoj estis establita en la Unua Meza Periodo, kaj poste ili iĝis ĉieaj en la ornamado de kanopaj kestoj, ĉerkoj, kaj sarkofagoj. Kvankam ili estis ĉiam pli proksime rilataj al la internaj organoj, ili daŭre aperis en entombigekipaĵo eĉ post kiam la uzo de kanopaj vazoj estis prirezignita en la Ptolemea Periodo (303-30 a.K.), malaperante nur en la kvara jarcento p.K. kun la formorto de la antikva egipta funebra tradicio.
**Santiago Apóstol** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Apóstol*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 452.

Geografio
---------

**Santiago Apóstol** apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3825 loĝantojn. El tiuj estis 1694 viroj kaj 2131 virinoj. La komunumo havas surfacon de 21,69 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1470 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3653 indiĝenoj. El tiuj 3234 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3234 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Apóstol Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

**Hugli-Ĉuĉura** bengale: **হুগলি-চুঁচুড়া** estas kuntirita urbego kaj municipo en orienta Barato, en subŝtato Okcidenta Bengalio, en distrikto Hugli, kie ĝi estas ties sidejo. La urbego apartenas al Urbaro de Kolkato.

Vojbildo en Hugli-Ĉuĉura

Demografio
----------

En 2011 Hugli-Ĉuĉura havis 177 833 da loĝantoj kun legopovo 91%, signife pli alta, ol la tutlanda mezumo.

Geografio
---------

Hugli-Ĉuĉura situas laŭ la dekstra bordo de rivero Hugli sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 9 m super la marnivelo. La urbego sude kontaktiĝas kun Ĉandanagaro. Kaljani troviĝas 12, Serampore 17, Habra 30, subŝtata ĉefurbo Kolkato 36, Ŝantipur (Okcidenta Bengalio) 41, Bangaon 50, Bordoman 65, Midnapore 119, tutlanda ĉefurbo Delhio 1286, Mumbajo 1672 kilometrojn (aere) .

Historio
--------

Hugli-Ĉuĉura estis municipo formita per la fuzio de du urboj: Hugli kaj Ĉuĉura (konata ankaŭ Ĉinsura) en 1865. Ĝi apartenis al la brita kolonio. La unuigita urbo ludis gravan rolon en la bengala renesanco kaj la sendependeca movado.

### Hugli

La urbo Hugli estis fondita en 1579 kiel komerca stacio fare de la portugaloj, sed la areo havas jam miljaran indiĝenan historion. Post longa prospero en 1629 la mogoloj forpelis la portugalojn, poste la urbeto fariĝis reĝa haveno de Bengalio. En 1640 la Brita Orienthinda Kompanio establis fabrikon ĉe Hugli. En 1656 ankaŭ la nederlandanoj konstruis fabrikon en la areo.

### Ĉuĉura

La nederlandanoj establis komercan stacion en Ĉuĉura en 1656, ĉar ili konsideris ĝin preferinda al sia antaŭa ĉefsidejo en Kolkato. En 1759 britaj soldatoj konkeris la garnizonon. Post la paco en 1814 la nederlandanoj rericevis Ĉuĉura, sed en 1825 interŝanĝo okazis pri teritorioj Sumatro kaj Bengalio. Sekve Ĉuĉura estis integrigita al la Brita Hindio ĝis la sendependeco en 1947.
**Santiago Cacaloxtepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Cacaloxtepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 456.

Geografio
---------

Santiago Cacaloxtepec apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1496 loĝantojn. El tiuj estis 699 viroj kaj 797 virinoj. La komunumo havas surfacon de 51,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 504 indiĝenoj. El tiuj 453 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La monto **Schwarzer Mann** [**ŝvar**c*a* man] ("Nigra Viro") apud Buchet-Halenfeld en la rejnlando-palatinata distrikto Bitburg-Prüm estas per alto de 697,8 m super marnivelo la dua plej alta monto en la regiono Schneifel.

Proksime al la pinto troviĝas la sendostacio "Schnee-Eifel". La ĉirkaŭo estas ŝatata migroregriono kaj la plej granda vintra sportregiono en Rejnlando-Palatinato.

Nomo
----

La nomo rilatas al la nigraj vizaĝoj de la ministoj, kiuj fosas plumboercon en la minejo de Bleialf. Antaŭe la monto nomiĝis "Kerschgeroth", kiu venas de la senarbarigo de la arbarkovrata monto.

Geografio
---------

### Situo

La *Schwarzer Mann* situas en la okcidento de la mezmontaro Ejfelo, en la tiel nomata Schnee-Eifel (neĝa Ejfelo), proksime al la limo al Belgio kaj la Naturparko Altaj Marĉoj-Ejfelo. La montopinto estas ĉirkaŭ 3 km okcidente de Halenfeld (komunumparto de Buchet), 3,8 okcidentnordokcidente de Wascheid (komunumparto de Gondenbrett) kaj 3,3 km norde de Sellerich; la limo inter la komunumoj Buchet kaj Sellerich iras tans la pinto de la monto. La urbeto Prüm proksimas en la sudoriento kaj la komunumo Bleialf en la okcidentsudokcidentokaj Ormont en la nordoriento. Sur la norda deklivo de la monto fontas la rivereto Alfbach, je la orienta deklivo la rivereto Litzenmehlenbach kaj je la suda deklivo la rivereto Mönbach.

Sur la pinto troviĝas la *Tranchotstein*. La nomo de la malgranda limŝtono venas de la franca geografo Jean Joseph Tranchot (1752–1815), kiu laŭ la ordono de Napoleon Bonaparte faris la topografan mapigadon de la Rejnlando *(la mapo de Tranchot)*.

### Naturejaj apartigo

La *Schwarzer Mann* apartenas al la naturregiona ĉefgrupo Westeifel kaj ties subgrupo Schneifel.

### Montoaltaĵo kaj pinto

Apenaŭ 1,5 km nordoriente de la pinto (alteco 697,8m super marnivelo) situas, ĉirkaŭ 150 m nordnordoriente de la gastejo *Zum Schwarzen Mann*, la plej alta punkto de la Schneifel kaj la tria plej alta de la Ejfelo unu sennoma pinto kiu havas altecon de 699,1 m super marnivelo.

Geologio
--------

→ ĉaptitro geologio *de la artikolo* Schneifel

Flaŭro kaj faŭno
----------------

En la Schneifel kaj sur la *Schwarzer Mann* kreskas ĉefe piceoj. Ĉi tie vivas ankoraŭ la sovaĝa kato.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de montoj en Rejnlando-Palatinato
**Santiago Comaltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝis *Santiago Comaltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 458.

Geografio
---------

**Santiago Comaltepec** apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1386 loĝantojn. El tiuj estis 645 viroj kaj 741 virinoj. La komunumo havas surfacon de 65,07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2,000 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1265 indiĝenoj. El tiuj 1130 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1130 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Comaltepec Arkivigite je 2005-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Huauclilla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Huauclilla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 463.

Geografio
---------

**Santiago Huauclilla** apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 607 loĝantojn. El tiuj estis 293 viroj kaj 314 virinoj. La komunumo havas surfacon de 89,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2080 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 37 indiĝenoj. El tiuj 29 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj pri la komunumo[*rompita ligilo*] en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Llano Grande** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Llano Grande*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 474.

Geografio
---------

**Santiago Llano Grande** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3021 loĝantojn. El tiuj estis 1469 viroj kaj 1552 virinoj. La komunumo havas surfacon de 114,82 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 70 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 55 indiĝenoj. El tiuj 41 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 41 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Llano Grande Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La "persa rado", ĉirkaŭ 1905.
***Sakia***, alternative *sakieh* aŭ *sakija* (en araba, ساقية, sāqīya), nomita ankaŭ **persa rado**, "tablia", kaj en latina, "tympanum" estas mekanika aparato por elpreno kaj plialtigi akvon pere de siteloj, ujoj aŭ ajnaj akvujoj fiksitaj rekte aŭ al vertikala rado, aŭ al senfina bendo funkciigita per tiu rado. La vertikala rado estas subtenita per akso por transmisio al horizontala rado, kiu estas tradicie movita per animala tirforto (oksoj, azenoj ktp.) Ĉar oni ne faras uzadon de la akvoenergio, la *sakia* estas diferenca disde norio kaj de aliaj tipoj de akvoradoj. Ĝi estas uzata ankoraŭ en Barato, Egipto kaj aliaj partoj de Mezoriento, same kiel en Iberia Duoninsulo kaj Balearoj. Ĝi estis inventita eble en Egipto de la helenisma periodo, en Persio aŭ Barato. La *sakia* estis uzita ĉefe por irigacio, kvankam ne nur, kiel montras la ekzemplon de Kusajr Amra, kie oni uzis almenaŭ parte por havigi akvon al la reĝa banejo.

Notoj
-----

1. ↑  «Water lifting devices» (en angla). Konsultita la 22an de septmebro 2020.
2. ↑  «Qusayr 'Amra : Site Management Plan» (PDF). Whc.unesco.org (en angla). januaro 2014.

Bibliografio
------------

* Oleson, John Peter (Oleson, John Peter (2000), «Water-Lifting», en Wikander, Örjan, ed. Handbook of Ancient Water Technology, Technology and Change in History 2, Leiden: Brill, pp. 217-302, ISBN 90-04-11123-9000)
* Fraenkel, P. (1990) "Water-Pumping Devices: A Handbook for users and choosers" Intermediate Technology Publications.
* Molenaar, Un. (1956) "Water lifting devices for irrigation" FAO Agricultural Development Paper No. 60, Food and Agriculture Organization of the United Nations, Rome.

* Kategorio Sakia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 701921
 |
**Santiago Tapextla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Tepextla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 485.

Geografio
---------

**Santiago Tapextla** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2810 loĝantojn. El tiuj estis 1397 viroj kaj 1413 virinoj. La komunumo havas surfacon de 187,55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 60 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 21 indiĝenoj. El tiuj 8 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 8 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Tapextla Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Schwellbrunn** estas komunumo en la Kantono Apencelo Ekstera en Svislando. Ĝi havis 1428 loĝantojn la 31-an de decembro 2007.

Geografio
---------

Schwellbrunn estas la plej altnivele situanta vilaĝo en la kantono je 972 m super la marnivelo. La areo de Schwellbrunn estas 17,39 km². De la vilaĝo videblas la monto Säntis kaj la Bodenlago. Ĝi troviĝas ĉe 47°21′N 9°15′E. Ĝia poŝta kodo estas 9103, kaj ĝia numero de SFOS estas 3004.

Trafiko
-------

Schwellbrunn situas flanke de la ĉefaj trafikvojoj. La komunumo estas konektita al la reto de la publika trafiko per la poŝtaŭtolinio 42 al la kantonĉefurbo Herisau.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj turismo estas la ĉefaj fontoj de enspezo. La loko ek de 1880 evoluis al aerkuracloko. En la jaro 1871 en Schwellbrunn estis fondita brodadfabriko, kaj dum duona jarcento la brodad- kaj teksaĵindustrio estis la ĉefa enspezfonto de la vilaĝo. En la 1930-aj jaroj la teksaĵ- kaj brodadindustrio en Schwellbrunn komplete malaperis.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Schwellbrunn datiĝas el la jaro 1268 kiel *Schwellbrunnen*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Schwellbrunn
* Schwellbrunn en la Historia Leksikono de Svislando

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Schwellbrunn** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Apencelo Ekstera |
| --- |
| UrsoUrsoBühler • Gais • Grub • Heiden • Herisau • Hundwil • Lutzenberg • Rehetobel • Reute • Schönengrund • Schwellbrunn • Speicher • Stein • Teufen • Trogen • Urnäsch • Wald • Waldstatt • Walzenhausen • Wolfhalden | Speicher-VögelinseggSpeicher-Vögelinsegg |

 |
Municipoj de la provinco Zamora apartenantaj al la komarko Sayago.
***Sayago*** [saĜAgo] estas unu de la dek du naturaj komarkoj (*comarcas naturales*, naturaj areoj) de la provinco Zamoro, Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas en la sudokcidento de la provinco, angule kun Portugalio (okcidente) kaj la Provinco Salamanko (sude).

Priskribo
---------

Ĝi havas totalan loĝantaron de 8 184 personoj. La tradicia komarka ĉefurbo estas Bermillo de Sayago.

La komarkaj limoj estas norde ĉe Aliste kaj Tierra del Pan, oriente ĉe Tierra del Vino, sude provinco Salamanko.

Tiu komarko, spite sian grandan senton de identeco, kun similaj geografiaj, ekonomiaj, sociaj kaj historiaj trajtoj, ne disponas de la necesa jura rekono por sia administracia disvolviĝo, kio kondukis la koncernajn municipojn al organizado en municiparo (*mancomunidad*) Sayagua, kiel nura jura formulo kiu ebligas al ĝi la plenumon de la administrado de kelkaj publikaj municipaj servoj.

Municipoj
---------

  

* Alfaraz de Sayago
* Almeida de Sayago
* Argañín
* Bermillo de Sayago
* Cabañas de Sayago
* Carbellino
* Fariza
* Fermoselle
* Fresno de Sayago
* Gamones
* Luelmo
* Mayalde
* Moral de Sayago
* Moraleja de Sayago
* Moralina
* Muga de Sayago
* Peñausende
* Pereruela
* Roelos de Sayago
* Salce
* Torregamones
* Villadepera
* Villar del Buey
* Villardiegua de la Ribera

Historio kaj ekonomio
---------------------

Ĉefa enspezofonto estas nuntempe nutraĵa industrio el tradicia agrikulturo kaj brutobredado: vino, viando, lakto, kikeroj, asparagoj ktp.; kaj rura turismo: naturaj pejzaĝoj. Aliaj gravan enspezofontoj venas el ceramiko, industrio de pano, korko, granito, tekstila industrio ktp.

Parto de la komarko apartenas al la Natura Parko Arribes del Duero. Tio altiras turismon.

Kulturo
-------

Gravas la uzado de "sayagués" [saĝaGES] nome parolmaniero aŭ dialekto de la Leona lingvo.

Bildaro
-------

* Akvofalo ĉe Peñausende.Akvofalo ĉe Peñausende.
* Skulptaĵo de vetonoj de Villardiegua.Skulptaĵo de vetonoj de Villardiegua.
* Pilorio de Peñausende.Pilorio de Peñausende.
* Kastelo de Asmesnal, ĉe Alfaraz.Kastelo de Asmesnal, ĉe Alfaraz.
* Kruco de la 18-a jarcento ĉe Villamor de la Ladre.Kruco de la 18-a jarcento ĉe Villamor de la Ladre.

Vidu ankaŭ
----------

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754187
* VIAF: 236575786
 |
*Tiu ĉi artikolo temas pri la ujo. Pri la urbo Sako en Ukrainio, vidu Sako (Krimeo).* 

---

**Sako** estas mola ujo el tolo, ledo, papero aŭ cetera materialo kun malfermaĵo ĉe la supro, por enteni iajn aĵojn.

La vorto sako povas havi rekte la sencon de monujo.

La grandeco de sakoj povas esti tre variaj, monujo estas malgranda sako, hejmaj rubosakoj povas esti 100 aŭ 120 litrojn grandaj, industriaj sakoj eĉ pli grandaj.

Sakostrato (senelirejo)
-----------------------

Strato ne havanta elirejon (la enirejo estas ankaŭ elirejo). Analoge estas sakovojo.

Vidu ankaŭ
----------

* dormosako
* dorsosako
* mansako

Proverbo
--------

Ekzistas pluraj proverboj pri sako en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Sako malplena sin rekte ne tenas.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Plena sako ĉiun mastron al vi klinos.* **"** |

 |
* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Kiam sako mizeras, amo malaperas.* **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2008-08-23.

* Kategorio Sako en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Sako en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**San Agustín Loxicha** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Agustín Loxicha*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 085.

Geografio
---------

**San Agustín Loxicha** apartenas al la distrikto Pochutla al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17823 loĝantojn. El tiuj estis 8767 viroj kaj 9056 virinoj. La komunumo havas surfacon de 389.13 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1820 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 17964 indiĝenoj. El tiuj 14633 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 14633 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Agustín Loxicha Arkivigite je 2005-06-10 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santiago Xanica** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santiago Xanica*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 495.

Geografio
---------

**Santiago Xanica** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2829 loĝantojn. El tiuj estis 1380 viroj kaj 1449 virinoj. La komunumo havas surfacon de 187,55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1240 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1383 indiĝenoj. El tiuj 1082 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1082 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Xanica Arkivigite je 2007-05-03 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sayula** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Sayula. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 082.

Geografio
---------

**Sayula** apartenas al la regiono Sur kiu situas en la centra suda parto de la subŝtato. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 34755 loĝantojn. El tiuj estis 16624 viroj kaj 18131 virinoj. La komunumo havas surfacon de 294,76 km². La meza alteco estas 1360 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 20,9 C. En la komunumo estas 810,9 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9544 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 8907 scipovis legi kaj skribi kaj 633 viroj estis analfabetoj. Do 6.63 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 10180 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9286 sciis legi kaj skribi kaj 891 virinoj estis analfabetoj. Do 8,75 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Sayula vivis 27191 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 81 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,298 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sayula Arkivigite je 2007-05-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Agustín del Pozo** [sanagusTIN delPOzo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos, en plej nordoriento de la provinco, angule kun la Provincoj Leono kaj Valadolido. *San Agustín del Pozo* estas etimologie tradukebla al *Sankta Aŭgusteno de la Puto*. Ties teritorio apartenas al nacia ĉasrezervejo «Lagunas de Villafáfila», nome Lagetoj de Villafáfila. 

Municipoj de la komarko de *Tierra de Campos* en la provinco Zamora.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,49 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 183 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 48 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. 

Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado kaj de romiaj ekspluatejoj kaj marmorkapo; en Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de la jaro 1310. Ĝi apartenis al la Ordeno de Santiago.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755817
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Drako |

La **Drako** estas unu el la 88 modernaj konstelacioj de tera ĉielo, la oka plej granda.

Sciencaj informoj
-----------------

Latina nomo: *Draco*
Latina nomo (genitiva): *Draconis*
Mallongigo: Dra
Grandeco: 1083° kvadrataj
Meridio: 21:00, 20 julio

Mitologio
---------

En la helena mitologio la Hesperidinoj estis nimfoj, filinoj de la titano Atlaso. Kaŭranta sur la pinto de la monto Atlaso, en Maŭritanio, tiu giganto portadis surŝultre la ĉielon, pro puno de Zeŭso.

Sur la deklivoj de la monto kreskis pomarboj. Kelkaj el ili produktis orajn pomojn. Drako kuŝis ĉe la enirejo de la ĝardeno. Nur la Hesperidinoj rajtis plukti la fruktojn. Iun tagon alvenis Heraklo. Dek du laborojn li devis plenumi por esti pardonita pri antaŭa grava kulpo. La dekunua laboro konsistis en la pluktado de orpomoj en la ĝardeno de Hesperidinoj. Por eniri la ĝardenon, li unue mortigis la drakon.

Poste li vizitis Atlason kaj demandis pri la pomoj. Atlaso proponis iri mem serĉi ilin, ĉar ili estis malfacile troveblaj. Ĉu Heraklo bonvolu dum tiu tempo porti la ĉielon? Heraklo konsentis sed, tiel feliĉa pro neatendita libereco, li ne plu deziris porti la ĉielon. Li petis al Heraklo iom pli porti denove por ke li ripozu. Heraklo konsentis, sed diris ke tamen necesus helpi dum momento por plifaciligi sian potmanieron. Atlaso ekprenis la ĉielon kaj tuj Heraklo forkuris kun la pomoj en la korbo.

Herkulo estas la latina nomo de Heraklo kaj ankaŭ nomo de konstelacio. En la ĉielo, Herkulo staras genuanta sur la dekstra genuo, kaj premas la kapon de la drako per sia maldekstra piedo. Tri belaj steloj desegnas la kapon de la drako, kiu direktas al la Liro. La alfa stelo Thuban situas en la vosto, kiu ondiĝas inter la Granda Ursino kaj la Malgranda Ursino.

Referencoj
----------

1. ↑  *"Les plus belles histoires de la mythologie"* (La plej belaj rakontoj de la mitologio), eld. Fernand Nathan,1978
2. ↑  *"Le livre de la mythologie"* (La libro de la mitologio) , eld. Découverte Cadet Gallimard 1987

* Drako (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Drako (konstelacio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 19713
* GND: 123577757X
* LCCN: sh2014000886
* VIAF: 214144782723019672844
 |
**Santiago Xiacuí** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝis *Santiago Xiacuí*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 496.

Geografio
---------

**Santiago Xiacuí** apartenas al la distrikto Ixtlán de Juárez al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1681 loĝantojn. El tiuj estis 784 viroj kaj 897 virinoj. La komunumo havas surfacon de 67,62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2200 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 174 indiĝenoj. El tiuj 149 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 149 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santiago Xiacuí Arkivigite je 2007-03-08 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sakramento** estas rito de kristanismo, kiu donas la "gracon" de Dio al kredanto. Graco estas potenco de Dio, kiu helpas la kredantojn akiri aŭ reestabli la dian amikecon kaj la sintenojn de Jesuo Kristo. Sakramento ofte ankaŭ markas ŝanĝon de stato.

En ortodoksismo la sakramentoj estas nomata la misteroj (la greka vorto por la latina *sacramentum*).

Laŭ katolikismo, sakramento estas metafore difinita ankaŭ "kanalo de graco". Ĉiu sakramento agas ne simbole sed konkrete kaj reale per la dia interveno, ne do per iu aŭtomata kaj magia rezulto. La sakramento estas valide konfekciita de la administranto kiu intencas realigi kion intencas reli la Eklezio. Ĉiu el la sep sakramentoj havas sian eblan administranton: por la bapto, kiu ajn (eĉ nekredanto) kiu intencas agi laŭ la intenco de la Eklezio, por geedziĝo la samaj edzoj, por la aliaj kvin la ordinita sacerdoto (kiel instrumento). Por la ricevanto la efiko, ku ĉiam estas nevidebla verko de Kristo, dependas ankaŭ de lia, kiam postulita, intima disponebleco, kaj neniam de la sankteco aŭ malsankteco de la administranto, nome tio okazas *ex opere operato*. Ĉar homo estas laŭ naturo emas al la pekado kaj pene inklinas al la sankteco, la helpo de la sakramentoj necesas por resti aŭ reakiri aŭ kreski en la dia amikeco kaj eviti la perdon de la amikeca kontakto kun Jesuo Kristo: kondiĉo tia kiu ktime estas nomata infero.

Kutime kaj esence, en ĉiuj kristanaj konfesioj praktikantaj tiujn ritojn, la sakramentoj havas materion (akvo, vino, oleo, pano, ekstera manifestado de sia volo) kaj formulon de vortoj: en la bapto, ekzemple ("En la nomo de la Patro...") kaj akvo. Por fari la sakramenton, la administranto aplikas la materion al la kredanto per la formulo. La pekeco aŭ sankteco de la administranto mem ne gravas al la efiko de la sakramento - li nur estas la instrumento kiu, se plu uzi la metaforan esprimon rilate diajn transcendentaĵojn, malfermas la kanalon inter Dio kaj homo, ne estante mem la kanalo. Kiel la enkarniĝo de Jesuo Kristo la materia korpeco kaj la nevidebla dieco kuniĝas, tiel ankaŭ en la sakramento kombiniĝas la materia elemento kun la dia sindonacemo.

pentraĵo "La sep sakramentoj", Rogier van der Weyden, 1445-1450
Ortodoksismo (neoficiale) kaj katolikismo (oficiale) rekonas sep sakramentojn.

El la Katekismo de la Katolika Eklezio:

1. bapto
2. konfirmacio
3. komunio
4. konfeso
5. matrimonio (geedziĝo)
6. ordinacio
7. unkto

Ofte laŭ protestantismo, sakramento ne estas vidata la efektiva donaco de graco, sed kiel simbolo de la dia graco. Pro tio, celebro de sakramento ne estas realiganta sed nur simbolanta, tial kutime ne estas bezonata administro, krom en la bapta rito.

Protestantoj kutime rekonas la bapton; Eŭkaristio kun komunio kaj ankaŭ diversforma konfeso estas kultataj de Luteranismo. Sed eĉ en tiu kazo la koncepto pri Eŭkaristio kaj komunio ne tute koincidas kun tiu de katolikoj kaj ortodoksuloj.

Referencoj
----------

1. ↑  *Catechismus Catholicae Ecclesiae*

Vidu ankaŭ
----------

* Krismo
* Sacerdoteco
* Unua komunio

* Kategorio Sakramento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**San Andrés Huaxpaltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Andrés Huaxpaltepec*. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 090.

Geografio
---------

**San Andrés Huaxpaltepec** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5756 loĝantojn. El tiuj estis 2787 viroj kaj 2969 virinoj. La komunumo havas surfacon de 67.62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 220 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1620 indiĝenoj. El tiuj 1240 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1240 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Andrés Huaxpaltepec Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Santibáñez de Vidriales** [santiBAnjez deviDRJAles] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. *Santibáñez* estas etimologie tradukebla al *Sankta Johano*. 

Malnova preĝejo.
Nova preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Bercianos de Vidriales, Moratones, Pozuelo de Vidriales, Rosinos de Vidriales, San Pedro de la Viña, Santibáñez de Vidriales, Tardemézar kaj Villaobispo, okupas totalan areon de 75,88 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 918 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 85 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Nun ĝi estas centro por najbaraj loĝlokoj.

Historio
--------

Estas atestaĵoj de romia loĝado en la kampadeja urbo *Petavonium* de Rosinos de Vidriales: tie oni trovis brako de imperia bronza statuo, kio aperas en la blazono. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.

Bildaro
-------

* Brako de imperia bronza statuo el Petavonium de Rosinos de VidrialesBrako de imperia bronza statuo el *Petavonium* de Rosinos de Vidriales
* Ruinoj de la romia kampadejo PetavoniumRuinoj de la romia kampadejo *Petavonium*
* ParkoParko
* Iama alkoholfabrikoIama alkoholfabriko
* Iama grenstokejoIama grenstokejo
* SancentroSancentro

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755717
* VIAF: 316733824
 |
Schweissdissi
La germane **Schweissdissi** (kiu signifas « la ulo kiu ŝvitas » en loka dialekto) estas bronza statuo konceptita de Frantz Beer. Ĝi nun staras en Parko Tivoli en Mulhouse. La statuo omaĝas la malfacilan energian laboron de la proletaro komence de la 20-a jarcento : Mulhouse tiam estis potenca industria germana urbo. Tamen, ĝi reprezentas agrikulturiston, kiu viŝas sian frunton, laca pro siaj streboj.

Historio
--------

La Schweissdissi estis konceptita de la aŭstria Frantz Beer en Florenco. Gisita en 1905 en Pistoia en Italio. 

Starigita en 1906 meze de la Placo de la "Réunion", inter la templo Saint-Étienne kaj la urbodomo. La urbestro, Émile Kaiser, volis omaĝi al la forta kaj malfacila laboro de la proletaro de Mulhouse. Sed pro la pudoro de tiu epoko, ĉar estis videbla la pugo, oni volis turni la statuon, sed ne estis konvena do oni decidis starigi ĝin en la Parko Tivoli, tiel la homa pugo estas kaŝita de arbetoj.

Dum la dua mondmilito la statuo feliĉe eskapis la bronzan bezonon de la milita industrio.

La statuo estas enskribita, de la 4-a de marto 2008, en la listo de Francaj Historiaj Monumentoj.

Alia versio
-----------

La skulptisto Yves Carrey kreis en 2006 alian version de tiu statuo, pere de reutiligeblaj materialoj (de pecoj de aŭtomobila fabriko) kaj reprezentas senlaboran veldiston.

Fakte, Mulhouse estis industria urbo, kaj iom post iom multaj fabrikoj fermiĝis, kaj senlaboreco aperis. Ĝi ankaŭ estas simbolo de la riĉa industria pasinteco de Mulhouse.

Tiu statuo staras komence de Rue du sauvage / Porte Jeune.

lingva strangaĵo: La vorto "Schweissen" signifas samtempe veldi kaj ŝviti.