recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Ĝilbabo*
La termino **ĝilbabo**, alilingve *jilbāb* aŭ *jilbaab* (arabe جِلْبَاب:, translit. DMG: *ǧilbāb*) referas al ajna longa kaj malstreĉa jako aŭ ekstera vesto kiun surmetas kelkaj islamaninoj. Ĝilbabo, *jubbah* aŭ *jilaabah* estas ankaŭ sciita kiel ĉadoro en Irano kaj Afganio. La moderna ĝilbabo kovras la tutan korpon. Kelkaj virinoj ankaŭ kovros la manojn kun gantoj kaj la vizaĝon kune kun nikabo (*niqāb)*.

*Ĝilbabo* en Indonezio estas uzita por referenci al kaptuko prefere ol al longa kaj malstreĉa vestaĵo.

Nova tipo de atleta ĝilbabo estis kreita de Nike. Tio ĉi permesas virinojn ludi volejbalon samtempe respektante tradician vestaĵostilon.

Kelkaj modernaj islamanoj insistas ke la nuntempa ĝilbabo kaj la vestaĵo priskribita en la Korano kaj la hadith estas ekzakte la saman kaj ke la Korano sekve postulas de la kredantoj surmeti 'ĉi tiujn' vestaĵojn. Kelkaj scienculoj diras ke vualo ne estas deviga antaŭ blindaj, neseksaj aŭ gejaj viroj.

Tradicia islama kostumo por virinoj ŝajnas inkluzivi la abajon, la ĉadoron kaj la burkon, samkiel multaj aliaj formoj de vestaĵoj kaj kaptukoj.

Vidu ankaŭ
----------

Kaptuko

Hiĝabo

Burko

Referencoj
----------

* Kategorio Ĝilbabo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



1. ↑  (en) Geertz, Clifford,*Available Light: Anthropological Reflections on Philosophical Topics*, Princeton University Press, 2000
2. ↑  BBC NEWS | Africa | Muslim girls don sporting jilbabs
3. ↑  Muslim Athletic Wear Covers Skin Without Cramping Style
4. ↑  Queer Spiritual Spaces: Sexuality and Sacred Places - Page 89, Kath Browne, Sally Munt, Andrew K. T. Yip - 2010
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ĝirafa gazelo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Parhufuloj *Artiodactyla* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Bovedoj *Bovidae* |
| Subfamilio: | Antilopenoj *Antilopinae* |
|
|
|
|
| Genro: | ***Litocranius*** |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***L. walleri*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Litocranius walleri****(Brooke, 1878) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: Dependa je protektado (LR/cd)** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ĝirafa gazelo  |

 |
| v • d • r |

**Ĝirafa gazelo** aŭ **ĝirafkola gazelo** aŭ **gerenuko** (*Litocranius walleri*, el kio **litokranio**) estas specio el parhufuloj, ordo bovedoj, familio antilopenoj.

La ĝirafa gazelo estas sveltkorpa, grandorela, longkrura kaj okulfrape longkola gazelo. ĝi vivas en dezertaj, arbustaj areoj de orienta Afriko, unuope aŭ grupe. Ĝi manĝas foliojn de arboj kaj arbustoj, junaj ŝprosoj. La gerenuko ofte apogas sin sur la antaŭaj kruroj sur piedtrunkon kaj tiel nutras sin.

La besto havas ŝultroalton de ĉ. 1 m, ruĝ-brunan felon kun blanka ventroparto, malhela dorsoparto. La virbestoj havas diketan kavkornon, kiu kliniĝas malantaŭen kaj fine kiel hoko antaŭen.

Vidu ankaŭ
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Zoologio |

* Etiopaj kserofitaj herbejoj kaj arbustaroj
Monto Mŭogan
**Monto Mŭogan** (ĉine 莫干山, pinjine: *mògān shān*), ankaŭ **Monto Mogan**, **Mŭoganŝan**, aŭ **Moganŝan**, estas monto en Deqing (Deĉing) Gubernio, Ĝeĝjango, Ĉinio, 60 kilometrojn for de la provinca ĉefurbo Hangĝoŭo kaj 200 kilometrojn de Ŝanhajo. Ĝi estas parto de la Nacia Parko Monto Mŭogan kaj ĉe ĝia bazo estas la urbeto Mŭoganŝan.

Konata pro sia freŝa malvarmeta temperaturo dum la varmegaj someroj de la regiono, ĝi estas longtempe distrejo de la altranguloj de Ŝanhajo. Monto Mŭogan retenas kamparan vivostilon kun mikso de lokaj gastejoj kaj malnovaj vilaoj konstruitaj frue en la 20-a jarcento.

Historio
--------

Laŭ ĉina legendo, en la Periodo de Printempo kaj Aŭtuno de 770-476 a.n.e. la plej talenthava glavfaristo de Ĉinio, Gan Ĝjang, alvenis en la montojn. Ĉi tie tiu forĝis du specialajn glavojn je la peto de la imperiestro de Vu. La edzino de Gan nomiĝis Mŭo Je, tial la nomo Montoj Mŭogan kaj la ĉefa turismaĵo Lageto Glavo.

Geografio
---------

Tipa arbara vojo en Monto Mŭogan.
Monto Mŭogan estas parto de la montaro Tjanmu, kun Monto Tjanmu mem proksimume 50 kilometrojn sudokcidente de Monto Mŭogan. Monto Mŭogan estas 719 metrojn alta.

Monto Mŭogan havas densajn bambuajn arbarojn sur siaj deklivoj kaj ĉirkaŭaj areoj.

Turismo
-------

Urbocentro de Mŭoganŝan.
Ĉinaj kaj fremdaj vizitantoj venas al Mŭoganŝan por malstreĉiĝi, marŝadi, kaj viziti variajn pitoreskajn kaj historiajn lokojn, inkluzive la post-dua-mondmilita vilao de Ĉjang Kajŝek.

Referencoj
----------

1. ↑   China Travel Introduction. Arkivita el la originalo je 2008-06-02.

 Arkivigite je 2008-06-02 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2008-06-02. Alirita 2021-06-04.
2. ↑   (2010) *Frommer's China*. John Wiley & Sons.
3. ↑   Shanghaiist Weekend escape to Moganshan.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2017-11-05. Alirita 2021-06-04.

* Kategorio Monto Mŭogan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
fajro
 Kampfajro kun terpomoj
**Ĝojfajro** estas kontrolita fajro en eble fermita subĉiela areo, por diversaj celoj.

Ĝojfajro estas ĉefe uzata por varmigi la korpon por tiuj, kiuj sidas ekstere dum malvarmaj noktoj, por kuiri manĝon, por signali kaj marki diversajn festotagojn.

Kiam oni vojaĝas en ruro kaj tranoktas en malvarma tendo tiam apuda gojfajro komfortiĝas, donante kaj lumon kaj varmon, kaj kiel instrumento forpeli sovaĝajn bestojn kaj timon.

Fajro kutime ekbruliĝas el ligno, kaj la strukturo de la fajro temas pri konuso, por permesi pli bonan bruladon. Ĝojfajro kutime ekbruliĝas per materialoj facile bruligeblaj, kiel branĉetoj, kiuj poste bruligas la branĉojn en ĉena reago, pli malfacile bruligeblajn.

En diversaj mondopartoj estas jaraj datrevenoj por diversaj eventoj, kune kun bruligado de fajroj. Ekzemple en Israelo temas pri fajroj de Lag B'Omer kaj en Britio oni festas la nokton de Guy Fawkes per bruligado de fajroj. En Hispanio oni festas per fajregoj la feston de Sankta Johano en multaj lokoj. Tra Eŭropo ekzistas multe pli da kutimoj por ekbruligi fajrojn por marki diversajn historiajn eventojn.

Ŝalti fajrojn estis kombinita en la pasinteco kun diversaj paganaj ritoj. Ekzemple, la ritualo de Molech estis movi la infanojn inter du fajroj aŭ transsaltante kavon, en kiu brulis fajro. Ekbruligi fajrojn estas unu el la ĉefaj ceremonioj en la noktaj festoj de Sankta Valenteno en Norda Eŭropo por marki la transiron inter la vintra periodo kaj la printempa periodo.

Vidu ankaŭ
----------

* brulo

* Ĝojfajro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ĝojfajro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **National Defense Authorization Act** (NDAA) estas usona federacia leĝo, kiu certigas kaj difinas la buĝeton de la Usona Departmento de Defendo. Ĝi estas akceptita jam de 48 jaroj (2011).

La buĝeta leĝo por 2012 enhavis ankaŭ aldonon en la leĝo, kiu okazigis polemikan kritikon en Usono. Sekcio 1031 de la leĝo permesas areston de usonaj ŝtatanoj, sen juĝproceso (ĝis fino de la "malamika agado"), se ili apogas terorismajn organizaĵojn kiel Al-Kaida, Talibano aŭ parencaj organizaĵoj. La teksto permesas proceson ĉe militista tribunalo aŭ transporton de la persono al ties origina lando aŭ alia ekstera lando.

Eksteraj ligiloj
----------------

* National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2005 bei cbo.gov angle
* National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2007 govtrack.us Arkivigite je 2006-09-21 per la retarkivo Wayback Machine angle
* National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2008 govtrack.us Arkivigite je 2012-03-18 per la retarkivo Wayback Machine angle
* National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2009 govtrack.us Arkivigite je 2012-01-06 per la retarkivo Wayback Machine angle

Vidu ankaŭ
----------

* Armitaj Fortoj de Usono
**Íscar** [ISkar] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. *Íscar* estas komprenebla etimologie kiel adapto de iama romia aŭ antaŭromia urbo *Ipska*.

Íscar en la provinco Valadolido.
La *Tierra de Pinares* de la provinco Valadolido, verde, sude.
La ĉefturo de la kastelo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 63,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 6 298 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj (kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono), kaj fakte akiris 4 400 el la 1920-aj jaroj. 

Ĝi distas 41 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun la provinco Segovio. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de pinaroj. Trafluas la rivero Eresma kaj rojoj Cega kaj Pirón.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La unua mencio de Íscar datas el la jaro 939 kiel Hins'Skr, «kastelo de Iskar», en rakonto de islama kroniko de la vojo de la trupoj de Abd ar-Rahman la 3-a kontraŭ la unuaj kristanaj setlejoj sude de Duero. Tiu areo suferis la militojn inter kristanoj kaj islamanoj ĝis la 11-a jarcento kiam dum la regado de Alfonso la 6-a, oni reloĝigis Íscar kaj ĝiajn terojn fare de Álvar Fáñez, laŭ kronikoj de Don Juan Manuel en lia verko *El conde Lucanor*: «... era muy buen home et muy honrado, et poblo Íscar ... ».

Ĝi apartenis al familioj Lara, Haro, Zúñiga, kaj meze de la 15-a jarcento integriĝis en la senjorlando de la Grafoj de Miranda del Castañar, al kiu ĝi apartenis ĝis la 19-a jarcento. Tiam ĝi estis atribuita al la provinco Valadolido.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la kastelo kun kvinlatera ĉefturo kaj nune bierproduktejo, la romanik-mudeĥara preĝejo de la 16-a jarcento kaj la ermitejo Humilladero.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 765557
* VIAF: 29145376349083721001
 |
**Ólmod** estas tre malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg.

Strato en Ólmod
Preĝejo en Ólmod
Centro en Ólmod

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9733
* Poŝtkodo: 94
* Areo: 7  km²
* Loĝantaro: 90

Situo
-----

Ólmod situas fine de sakovojo el Horvátzsidány laŭ la aŭstra landlimo.

Historio
--------

Ĉirkaŭ la vilaĝo oni trovis feron kaj plumbon. Verŝajne la plumbo kolorigis la grundon, tial la germanoj nomis la vilaĝon **Bleigraben** (plumba sulkego). La hungara nomo estas tradukaĵo, kroate estas **Plajgor**.

En 1532 la turkoj detruis la vilaĝon, poste kroatoj alvenis. Ĝis Traktato de Trianon Ólmod apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste ĝis 1923 al Aŭstrio, sed poste ambaŭ ŝtatoj ŝanĝis Ólmod al Rendek kaj Rőtfalva. Post 1945 **fer-kurteno** konstruiĝis. Ĉe la limo oni faris 5 km-ojn dikan zonon, praktike netuŝeblan. La vilaĝo estis vizitebla per permesilo, praktike la komunumo vivis kvarantene. En 1989 oni nuligis la fer-kurtenon kaj oni trovis laŭ la aŭstra limo regionon netuŝitan de homoj dum 40 jaroj. Post 2007 ambaŭ landoj apartenis al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senkontrole trapasebla ie ajn.

En Ólmod migra poŝto servas.

Vidindaĵo
---------

* romkatolika Preĝejo de Marteno de Tours (Ólmod)

Ĝemelkomunumo
-------------

* Aŭstrio Klostermarienberg, Aŭstrio

* Kategorio Ólmod en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**José María QUIROGA Plá** (Madrid, 21a de aprilo 1902 - Ĝenevo, 28a de marto 1955) estis hispana poeto, eseisto, ĵurnalisto kaj tradukisto, enkadrita en la Generacio de la 27a.

Biografio
---------

Li ekpoetis rilate al ultraismo. Kunlaboris en la revuoj: *Carmen*, *Verso y Prosa*, *Meseta*, *Los Cuatro Vientos*, *Litoral*, *Mediodía* kaj *Héroe*. Li kunlaboris en la speciala numero de la revuo *Litoral* (4,5,6) pri la omaĝo al Luis de Góngora. Kvankam li estis ligita al poetoj de la Generacio de la 27a, li ne estis tamen inkludita en la *Antologio* kiun pri la grupo preparis Gerardo Diego (ĉar li havis publikigita neniun unuopan libron). Estante 26-jaraĝa, en 1928, li edziĝis al Salomé Unamuno, filino de Miguel de Unamuno, kies sekretario li iĝis. 

Dum la Dua Hispana Respubliko li plenumis diversajn postenojn. En 1939 je la fino de la milito li devis iri al ekzilo. Tial li loĝis en Francio kaj mortis en Ĝenevo en 1955.

Verkoj
------

### Poezio

* *Morir al día* (1946)
* *La realidad reflejada* (1955).
* Alia libro, *Valses de la memoria*, restis nepublikigita.

### Tradukoj

Li faris nombrajn tradukojn. Kun sia amiko Pedro Salinas, li tradukis por la unua fojo al hispana *La mondo de Guermantes*, tria romano de la ciklo *Reserĉe al la perdita tempo* de Marcel Proust.

Referencoj
----------

1. ↑  Quiroga Plá en la BCVC
2. ↑  *Morir al día, Sonetos 1938-1915*, París, E. Ragasol, 1946; 2ª eld. Madrid, Molino de Agua, 1980.
3. ↑  Martínez Nadal, Rafael, *Miguel de Unamuno, dos viñetas y José María Quiroga Plà, hombre y poeta desterrado en París (1951-1955)*, Madrid, Casariego, 2000.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Portalo por la verkaro de Quiroga Plá.
* Intervjuo al nepo de José María Quiroga Plá

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo José María Quiroga Plá en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 850164
 |
**Ödön Beniczky** [benicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beniczky Ödön** estis hungara politikisto, ministro, ĵurnalisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *benicei’’ kaj ’’micsinyei* .

Ödön Beniczky en 1919 (li estas videbla en la unua vico dekstre la tria)
Ödön Beniczky  naskiĝis la 12-an de februaro 1878 en Zólyom (nuntempa Zvolen en Slovakio). Li mortis la 20-an de januaro 1931 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ödön Beniczky post lernado ekde 1896 li estis ĵurnalisto. Inter 1906 kaj 1917 li estis parlamenta deputito, poste departementestro de Bars. En 1918 li partoprenis en la kabineta laboro ĝis Hungara Sovetrespubliko, poste li rifuĝis al Vieno, kie li aliĝis al politika rondo. Post falo de la Sovetrespubliko li hejmenvenis kaj komence li iĝis vicministro, poste ministro ĝis 1920. Li partoprenis en ambaŭ puĉoj, tial li estis nelonge arestita. En 1925 li kreis artikolon pri teroro de Miklós Horthy, tial li estis kondamnita je 3 jaroj. Post la liberiĝo li ne estis elektita deputito, fine li sinmortis.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 499606
 |
**Ĥadaŝ** (hebree חד"ש laŭvorte *nova*), akronimo por *haĤazit haDemokratit leŜalom veleŜivjon* (hebree החזית הדמוקרטית לשלום ולשוויון, laŭvorte *La demokratia fronto por paco kaj egaleco*; arabe الجبهة الديمقراطية للسلام والمساواة, *al-ĵabha a(l)-Dimukratija li(l)-Salam ŭal-musaŭa*), estas fronto de maldekstrismaj socialistaj organizoj, kiuj partoprenas al la Israela parlamento ekde 1979. Ĥadaŝ difinas sin kiel Juda-Araba kaj ĝi estas la sola partio en la Kneset, kiu ne difinas sin kiel naciisma aŭ religia.

Ĥadaŝ estas maldekstrisma movado, kiu subtenas la evakuadon de ĉiuj israelaj setlejoj en la okupitaj teritorioj de 1967, la establadon de Palestina ŝtato apud Israelo kaj egalajn rajtojn por la arabaj civitanoj. Ĥadaŝ subtenas la intertraktadon kaj pacon, sed ne subtenas unuflankajn retirojn. La movado subtenas konceptojn kiaj socia justeco, socialismo kaj interseksa egaleco. Sekve, la movado ankaŭ kredas je ekologia justeco laŭ ĝia difino kaj konfesas la rilaton inter verda-sana ekologio kaj egala socio.

"Kiam la registaro estas kontraŭ la popolo - La popolo estas kontraŭ la registaro"; (standardo de Ĥadaŝ kiel parto de la 2011-a Tenda protesto

Referencoj
----------


* Kategorio Ĥadaŝ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Károly Beck** [kAeoj bek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beck Károly** estis hungarlandana aŭstra (germanlingva) poeto. Lia nomo estis germanece *Karl Isidor Beck*. Lia frato estis Vilmos Beck (pentristo)

Károly Beck  naskiĝis la 1-an de majo 1818 (laŭ germanaj fontoj en 1817) en Baja, li mortis la 10-an de aprilo 1879 en Vieno.

Biografio
---------

Károly Beck frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Pest (urbo), poste li interrompis la lernadon en la Universitato de Vieno (1833) kaj li lernis plu literaturon en Lejpcigo (1835). Lia debuta poemlibro aperis en 1838. Inter 1841-1843 li vivis en Pest, poste en Vieno, kie li konatiĝis kun Nikolaus Lenau. En 1846 li revenis al Pest kaj li konatiĝis kun Sándor Petőfi. Post eksplodo de la Hungara revolucio de 1848 li translokiĝis denove al Vieno. Li edziĝis en Vieno en 1850, sed lia edzino mortis post monatoj. En 1876 li edziĝis denove. En la malfruaj 1870-aj jaroj li vivis en granda mizero. Li verkadis germane, nur kelkfoje hungare.

El liaj kontribuoj
------------------

* Nächte. Gepanzerte Lieder. (1838)
* Gedichte. (1846, resume eldonita dekfoje)
* Mater Dolorosa. (romano, 1853, 1854, hungare 1864)
* Jadviga. Gecicht in 11 Gesängen. (1864, hungare en la sama jaro)
* Visszaemlékezések Petőfi Sándorra (escepte origine hungare en Koszorú 1879)

Memorigiloj
-----------

* aleo en Vieno (2001)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* germanlingva biografio
* germanlingva biografio
* germanlingva biografio

* Karl BeckKarl Beck
* Karl BeckKarl Beck

* Kategorio Károly Beck en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 602747
* GND: 118657836
* LCCN: n84142335
* VIAF: 3264363
* ISNI: 0000000071453446
* NKC: jo2009532206
 |
**Ödön Literáty** [odon literAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Literáty Ödön** estis hungara advokato, oficisto, parlamenta deputito. Lia nobela antaŭnomo estis *tordai*.

Ödön Literáty naskiĝis la 5-an de februaro 1847 en Nagybégány (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Velika Bijhanj en Ukrainio), li mortis la 12-an de decembro 1887 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Ödön Literáty akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1867, poste li laboris jaron en administracio de Bereg. Inter 1868 kaj 1874 li laboris en la financa ministerio. Intertempe en 1871 li akiris advokatan diplomon, tial post 3 jaroj li malfermis advokatan atelieron. Ekde 1881 li estis parlamentano. Li mortis en duelo kaj li postlasis edzinon.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* parolado ĉe inaŭguro de memortabulo pri Mihály Munkácsy (1882)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo L, poste serĉu la nomon)

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 702110
 |
**Ĥaim ĤEFER** (hebree חיים חפר: la 29-an de oktobro 1925 – la 18-an de septembro 2012) estis poldevena israela kantokomponisto, poeto kaj verkisto. Li skribis por multenombraj komponistoj kaj muzikaj artistoj, tiel kiel por militistaj bandoj. Pluraj de liaj kantoj, inkluzivanta "HaFinĵan" kaj "Haju Zmanim", estas konsideritaj israelaj klasikaĵoj. Li ricevis la Israelan Premion en 1983 kiel rekono pro siaj kontribuaĵoj al israela muziko.

Vivo
----

Haim FEINER (poste ĤEFER) naskiĝis en Sosnowiec, Pollando en 1925 al Judaj gepatroj Issaĥar Feiner, ĉokolada vendisto kaj Rivka Herzberg, dommastrino. Li havis privatan hebrean guverniston. Lia familio elmigris al Palestino en 1936 kaj setlis en Ra'anana. Li komencis verki je la aĝo de 13, partpreninte de nacia konkurso. Li neniam finis mezlernejon kaj aliĝis al la Palmaĥ en 1943. Li partoprenis en kontrabando de enmigrintoj tra Sirio kaj Libano. Dum la arab-israela milito de 1948, li estis unu el la fondintoj de la Cizbatron, la Palmaĥ kultura trupo, kaj estis ties ĉefa kantokomponisto.

En la 1950aj jaroj, Ĥefer kaj Dahn Ben-Amotz skribis *Sakon de Mensogetoj*, kolekto de rakontoj komuna en la Palmaĥ, kaj fondis la "Ĥamam" sociklubon en Jafo. Dum tiu tempo, li fondis "Revi'ijat Moadon HaTeatron" (Teatra Kluba Kvarteto). Li skribis ĉiusemajnan kolumnon por *Jediot Aĥronot*, kiu inkluzivis stiligitajn poemojn (en stilo de Makamoj) pri aktualaĵoj kaj nunaj aferoj. *Sako de Mensogetoj* atingis kultecan statuson en Israelo. Poste li servis kiel kultura ataŝeo al la israela konsulo en Los-Anĝeleso.

Li verkis poemojn por multe da komponistoj, kiel Saŝa Argov, Moŝe Vilenskij kaj Dubi Selcer. Artistoj kiu elfaris liajn kantojn ests Arik Lavie, Jehoram Gaon, Ŝoŝana Damari kaj Jafa Jarkoni, tiel kiel la muzikbando La Altaj Fenestroj kaj por la plejmulto da israelaj militistaj bandoj. Li skribis kantotekston por muzikaloj, kiel *Kazablan*. Multaj de liaj kantoj, kiel "HaFinĵan" (la araba-beduena boligilo), "Haju Zmanim" (En tiuj tagoj) kaj "HaMilĥama Ha'aĥrona" (La lasta milito) estas konsideritaj israelaj klasikaĵoj. Li ankaŭ eldonis plurajn kolektojn de siaj kantoj.

Abrupte antaŭ ol la 1948 milito, li skribis kanton titolita "Inter la landlimoj", pri enmigrado. Ĝi inkluzivis la vortojn "Ni estas ĉi tie, defenda ŝildo". En 2002, la Israela Defenda Forta (IDF) lanĉis operacon en Cisjordanion kaj nomis ĝin Operaco Defenda Ŝildo.

En Esperanto aperis
-------------------

* *La violkolora rob' - HaSimla HaSegula*

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 748123
* GND: 1170183840
* LCCN: n84028651
* VIAF: 163306422
* ISNI: 0000000066586308
* BNF: 14621191t
* MBA: 11ef9ec1-456c-48b7-a56c-07f11573d39d
 |
**Občina Loški Potok** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 17 komunumojn kaj ĝia areo estas 134,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 1838 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Hrib-Loški Potok.

Loko, priskribo
---------------

Občina Loški Potok
Občina Loški Potok situas en la suda parto de la lando ĉe la limo kun Kroatio. La teritorio estas monta. En la sudo alto de ĉirkaŭ 400 m. Tamen, al la nordo leviĝas al la supro de Debeli vrh kun alteco de 1255 m.

Najbaraj vilaĝoj estas Občina Bloke kaj Občina Sodražica en la nordo, Občina Ribnica en la nordoriento, Občina Kočevje en la oriento, Občina Osilnica en la sudo kaj Občina Loška Valley en la okcidento. Ĝi estas en la sudokcidento apud Kroatio.


Ĉirkaŭ **Občina Loški Potok**|  |  Bloke,  Sodražica |  Ribnica |
|  | Občina Loški Potok | Kočevje |
|  |  Osilnica |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 17 vilaĝoj:

Črni Potok pri Dragi, Draga, Glažuta, **Hrib - Loški Potok**, Lazec, Mali Log, Novi Kot, Podplanina, Podpreska, Pungert, Retje, Srednja vas pri Dragi, Srednja vas - Loški Potok, Stari Kot, Šegova vas, Trava, Travnik.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Loški Potok en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj:
**Ödön Massányi** [maŝAnji], slovake **Edmund Massányi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Massányi Ödön** estis ĉeĥoslovaka-hungara pentristo, ilustristo, restaŭristo.

Ödön Massányi  naskiĝis la 15-an de januaro 1907 en Nyitra (Hungara reĝlando, nuntempa Nitro en Slovakio), li mortis la 29-an de novembro 1966 en Nitro.

Biografio
---------

Ödön Massányi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo (1917 - 1927), poste en arta lernejo en Prago (1924 - 1927), en Akademio de Belartoj de Vieno (1928-1929), en bavara arta altlernejo en Munkeno (1929 - 1930). Inter 1930 kaj 1932 li laboris kiel scenejdekoraciisto en la Nacia Teatro en Bratislavo, poste li restaŭris freskojn en preĝejoj. Li ankaŭ ilustris librojn, pli malofte li pentradis portretojn. Inter 1930 - 1965 li studvojaĝis al Bulgario, Alĝerio, Italio, Egipto, Grekio kaj Francio. Li havis edzinon, kiu naskis filon.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Nitro (1933, 1964)
* Oran (1937)

Elektitaj restaŭritaj freskoj
-----------------------------

* preĝejoj de Čachtice, Čajkov, Dolný Kubín, Dvorníky, Hlohovec, Holíč, Mojmírovce, Nová Baňa, Paňa, Piešťany, Považská Bystrica, Ružomberok, Slovenská Ľupča, Smolenice, Šamorín, Šurany, Topoľčany, Vráble, Žiar nad Hronom

Fontoj
------

* slovaklingva biografio kun foto
* slovaklingva biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 613880
* GND: 132841347
* VIAF: 30710094
* ISNI: 0000 0000 5546 9536
* NKC: xx0079934
 |
**Občina Postojna** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en regiono Primorsko-Notranjska. La municipo konsistas el 40 komunumoj kovrante areon de 269,9 km². Komence de 2017 tie loĝis 16 176 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Postojna.

Loko, priskribo
---------------

Občina Postojna
La teritorio de la komunumo estas monta. En la valo de la rivero Unica alteco estas nur ĉirkaŭ 450 m, en la valo de la rivero Pivka kaj Nanoščica duonvoje komunumo de ĉirkaŭ 520 m, sed en la okcidenta atingoj bone super 1300 m - Monto Suhi Vrh (1313 m).

La apudaj municipoj estas: Občina Ajdovščina kaj Občina Logatec en la nordo, Občina Cerknica en la oriento, Občina Pivka en la sudo, Občina Divača kaj Občina Vipava en la okcidento.


Ĉirkaŭ **Občina Postojna**|  | Občina Ajdovščina, Občina Logatec |  |
| Občina Divača, Občina Vipava | Občina Postojna | Občina Cerknica |
|  | Občina Pivka |  |

### Transporto

Tra municipo kuras la Aŭtovojo Al1 de la Adriatika Maro al Ljubljana. Ankaŭ kondukas la fervoja de la urbo Illirska Bistrica al Ljubljana.

Komunumoj
---------

La komunumo konsistas el la sekvaj 40 vilaĝoj:

Belsko, Brezje pod Nanosom, Bukovje, Dilce, Gorenje, Goriče, Grobišče, Hrašče, Hrenovice, Hruševje, Koče, Landol, Liplje, Lohača, Mala Brda, Mali Otok, Malo Ubeljsko, Matenja vas, Orehek, Planina, **Postojna**, Predjama, Prestranek, Rakitnik, Rakulik, Razdrto, Sajevče, Slavina, Slavinje, Stara vas, Strane, Strmca, Studenec, Studeno, Šmihel pod Nanosom, Velika Brda, Veliki Otok, Veliko Ubeljsko, Zagon, Žeje.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Postojna en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
**Ĥalilullah Ĥalili** aŭ *Khalilullah Khalili* (1907 – 1987; perse خلیل‌الله خلیلی - *Ḫalīlallāḥ Ḫalīlī*; alternativaj literumadoj: *Khalilollah*, *Khalil Ullah*) estis fama afgana poeto de la 20a jarcento same kiel rimarkinda historiisto, universitata profesoro, diplomato kaj reĝa konfidenculo.

Li estis la lasta de grandaj klasikaj Persaj poetoj kaj inter la unuaj kiuj enkondukis modernan Persan poezion kaj la stilon de Nimai en Afganio. Li havis ankaŭ esperton en *Ĥorasana* stilo kaj estis sekvanto de Faruĥi Sistani. Preskaŭ sole inter poetoj de Afganio, li ĝuis sekvantaron en Irano kie liaj selektitaj poemoj estis publikigitaj. Liaj verkoj estis konataj de iranaj literaturaj figuroj kaj intelektuloj. Li estas foje konsiderata kiel la plej granda nuntempa poeto de Persa lingvo en Afganio. Li estas ankaŭ konata pro sia ĉefa verko *"Heroo de Ĥorasano"*, polemika biografio de Habibullah Kalakani, Emiro de Afganio en 1929.

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* An article by Said Ehsan in the Lamar-Aftaab online magazine
* "Restoring Poetry to Afghanistan" de Steve Coll
* "Bitter Fruit Falling" de Khalilullah Khalili Arkivigite je 2006-07-19 per la retarkivo Wayback Machine
* "He Is With You Wherever You Are"


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 568920
* GND: 119192896
* LCCN: n82164846
* VIAF: 94542222
* ISNI: 0000000078451574
* SUDOC: 060733462
* BNF: 14637954g
* MBA: 855a23eb-22fe-4aeb-a200-6660fb638285
* NKC: jo2001100035
* BNE: XX5295185
 |
**Občina Šentjernej** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 58 komunumojn kaj ĝia areo estas 96,0 km². Komence de 2014 tie loĝis 6946 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Šentjernej.

Loko, priskribo
---------------

Občina Šentjernej
Ĉe la norda rando de la komunumo fluas la rivero Krka. La alteco estas ĉirkaŭ 150 m, sed ĝi malrapide levas suden por atingi la limon kun Kroatio je proksimume 1170 m.

Apudaj komunumoj estas: Občina Šmarješke Toplice kaj Občina Krško en la nordo, Občina Kostanjevica sur Krki en la oriento, Urbo municipo Novo město en la okcidento. Sur la suda rando, ĝi bordas Kroatio.


Ĉirkaŭ **Občina Šentjernej**|  | Občina Šmarješke Toplice, Občina Krško |  |
| Urbo municipo Novo město | Občina Šentjernej | Občina Kostanjevica sur Krki |
|  | Kroatio |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el 58 vilaĝoj:

Monaĥejo Pleterje
Apnenik, Breška vas, Brezje pri Šentjerneju, Cerov Log, Čadraže, Čisti Breg, Dobravica, Dolenja Brezovica, Dolenja Stara vas, Dolenje Gradišče pri Šentjerneju, Dolenje Mokro Polje, Dolenje Vrhpolje, Dolenji Maharovec, Drama, Drča, Gorenja Brezovica, Gorenja Gomila, Gorenja Stara vas, Gorenje Gradišče pri Šentjerneju, Gorenje Mokro Polje, Gorenje Vrhpolje, Gorenji Maharovec, Groblje pri Prekopi, Gruča, Hrastje, Hrvaški Brod, Imenje, Javorovica, Ledeča vas, Loka, Mali Ban, Mihovica, Mihovo, Mršeča vas, Orehovica, Ostrog, Polhovica, Prapreče pri Šentjerneju, Pristava pri Šentjerneju, Pristavica, Rakovnik, Razdrto, Roje, Sela pri Šentjerneju, Šentjakob, **Šentjernej**, Šmalčja vas, Šmarje, Tolsti Vrh, Veliki Ban, Volčkova vas, Vratno, Vrbovce, Vrh pri Šentjerneju, Zameško, Zapuže, Žerjavin, Žvabovo.

Interesa
--------

Proksime de la vilaĝo de Šentjernej estas la sola karthusia monaĥejo en Slovenio.

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Šentjernej en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj:
La **Internacia Instituto de Socia Studa** (angle *International Institute of Social Studies*, akronime **ISS**) estas sendependa instituto de Erasmo-Universitato de Roterdamo, kiu funkcias kiel internacia diplomiĝinta lernejo de politik-orientita socia scienco esplorado. Edukado kaj esplorado estas koncentritaj al evolulandoj kaj evolua kunlaboro.

La ISS troviĝas en Hago, Netherlando kaj estis establita en 1952 de nederlandaj universitatoj kaj la Nederlanda Ministerio de Edukado .

La ISS havas la anglan kiel ĉefan lingvon. Ĉiujare, inter 300 kaj 400 studentoj estas aliĝintaj en la ISSaj programoj, plejparte en la magistraj kaj doktorecaj programoj pri Evoluadaj Studoj. 

Tra ĝia historio, pli ol 13,000 studentoj de de pli ol 150 malsamaj landoj diplomiĝis ĉe la ISS, formante fortan tutmondan kaj profesian reton. Multaj el ili havas elstarajn poziciojn en registaro, NGOoj aŭ universitatoj .

La ISS laboras proksime kun multaj partneroj kaj hejme kaj eksterlande.

Krom ties eduka laboro kaj esploro, ISS estas aktiva en konsila laboro kaj institucia kapacito konstruanta projektojn .

Referencoj
----------

1. ↑   Faculties, Schools and Institutes. Eur.nl (2013-06-24). Alirita 2013-09-10.
2. ↑   History of the City of Peace and Justice (2018-05-23).
3. ↑   International Institute of Social Studies, ISS (en-US). Alirita 2018-05-23.
4. ↑   Facts and figures 2017/2018 (2018-06-07). Alirita 2018-06-07.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Internacia Instituto de Sociaj Studoj


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 847723
* LCCN: n80126059
* VIAF: 141439175
* ISNI: 0000 0001 2171 2638
 |
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri besto. Por informoj pri konstelacio, vidu la artikolon Ĥameleono (konstelacio).
Chamaeleonidae-01.jpgChamaeleonidae-01
Cameleonidae distribua mapo
**Ĥameleonoj**  (*Chamaeleoninae*) aŭ **kameleonoj** estas grupo de saŭroj el ordo de ĥameleonedoj. Ĝi ensumigas 4 familiojn. Ili kapablas tre rapide ŝanĝi sian kolorigon kaj tiel akomodiĝi al sia ĉirkaŭaĵo pro ĉeloj nomataj kromatoforoj. Plu ili rigardas per ĉiu okulo aparte kaj ilia elĵetebla lango estas same longa kiel ilia korpo.

Ĥameleono

En kulturo
----------

* Pro la kapableco de ĥameleonoj ŝanĝi koloron "ĥameleono" estis satire nomita rusia policano el la samnoma ruslingva verko de Anton Ĉeĥov.

Bildaro
-------

* Chamaeleo calyptratus*Chamaeleo calyptratus*
* Chamaeleo chamaeleon*Chamaeleo chamaeleon*
* Trikorna kameleonoTrikorna kameleono
* La plej malgranda reptilo en la mondo - Brookesia micraLa plej malgranda reptilo en la mondo - *Brookesia micra*
* Furcifer verrucosus*Furcifer verrucosus*
* Chamaeleo namaquensis*Chamaeleo namaquensis*
* Furcifer pardalis*Furcifer pardalis*

Referencoj
----------

1. ↑   Ĥameleono : Vortaro de Esperanto (1911), p. 63

Vidu ankaŭ
----------

* Chamaeleo calyptratus

* Kategorio Ĥameleono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Ĥameleono en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Občina Šmartno pri Litiji
**Občina Šmartno pri Litiji** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. Ĝi estas unu el 25 municipoj de la regiono. La municipo kovras areon de 94,9 km² kun 54 vilaĝoj. Komence de 2018 tie loĝis 5565 homoj. La administra centro estas vilaĝo Šmartno pri Litiji.

Bogenšperk — Renesanca kastelo

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 54 vilaĝoj: 

Bogenšperk, Bukovica pri Litiji, Cerovica, Črni Potok, Dolnji Vrh, Dragovšek, Dvor, Gornji Vrh, Gozd-Reka, Gradišče pri Litiji, Gradišče, Gradiške Laze, Jablaniške Laze, Jablaniški Potok, Jastrebnik, Javorje, Jelša, Ježce, Ježni Vrh, Kamni Vrh pri Primskovem, Koške Poljane, Leskovica pri Šmartnem, Liberga, Lupinica, Mala Kostrevnica, Mala Štanga, Mihelca, Mišji Dol, Mulhe, Obla Gorica, Podroje, Poljane pri Primskovem, Preska nad Kostrevnico, Primskovo, Račica, Razbore, Riharjevec, Selšek, Sevno, Spodnja Jablanica, Stara Gora pri Velikem Gabru, Ščit, **Šmartno pri Litiji**, Štangarske Poljane, Velika Kostrevnica, Velika Štanga, Vinji Vrh, Vintarjevec, Višnji Grm, Volčja Jama, Vrata, Zagrič, Zavrstnik, Zgornja Jablanica.

Loko, priskribo
---------------

Občina kuŝas ĉirkaŭ 20 km oriente de Ljubljana. Ĝi kuŝas sude de la rivero Sava, sur la suda bordo de la Posavsky Mountains.
La tuta teritorio estas monteta kun alteco de 230 m en la nordo ĝis preskaŭ 700 m en la aliaj partoj.


Ĉirkaŭ **Šmartno pri Litiji**|  | Občina Litija |  |
| Urba municipo Ljubljana | Šmartno pri Litiji | Občina Litija |
|  | Občina Goca | Občina Mirna |

Apudaj municipoj estas: Občina Litija en la nordo kaj oriento, Občina Mirna en la sudoriento, Občina Goca en la sudo, kaj Urba municipo Ljubljana en la okcidento.

Vizitindaĵoj
------------

* La renesanca kastelo Bogenšperk
**Örménykút** (ormEnjkUt) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Szarvas. La nomo signifas armena-puto.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 55 km²
* Loĝantaro: 540
* Poŝtkodo: 5556
* Telefonprefikso: 66

Situo
-----

Örménykút situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Szarvas estas proksime.

Historio
--------

La komunumo estis loĝata jam dum la bronzepoko, antaŭ la hungaroj sarmatoj kaj avaroj setlis. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, poste la kampoj apartenis al Szarvas. Tie formiĝis farmoj, kie precipe slovakoj loĝis. En 1952 la vilaĝo refondiĝis. La kampoj parte apartenis al ŝtata bieno, parte al kolĥozo Petőfi. La loĝantaro okupiĝas pri terkultivo kaj bestbredado. La slovakoj havas aŭtonomion en la komunumo. Vilaĝservoj estas kulturdomo, poŝto, kuracejo.

Komunumoj pri *kút* (= puto) en Hungara reĝlando
------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Bakonykúti | Cserkút | Feketekút | Forráskút | Hárskút | Hárskút | Hercegkút |
| Hidegkút | Kadarkút | Kardoskút | Kékkút | Kerkakutas | Keszőhidegkút | Kiskutas |
| Kőkút | Kutas | Kútfalva | Lókút | Mélykút | Nagykutas | Nagysomkút |
| Némethidegkút | Örménykút | Pesthidegkút | Salköveskút | Sókút | Sóskút | Székkutas |
| Széleskút | Szentistvánkút | Szentkút | Úrkút | Zalaköveskút |  |  |
**Giovanni MARINELLI** (Adria, Veneto, 18a de oktobro 1879 - 11a de januaro 1944) estis itala faŝisma politikisto.

Biografio
---------

Li estis riĉulo kaj kontribuis al la faŝisma sukceso financante la disvolvigon de la Marŝado al Romo, spite la fakton ke li havis liberecanajn ideojn dekomence. Sekretario de la Nacifaŝisma Partio, li kreis la *Ceka*, nome sekreta polico bazita sur la modelo de la soveta Ĉeka. La *Ceka* tuj iĝos terorista roto, respondeca ekzemple de la murdo de Giacomo Matteotti, elstara membro de la opozicio al la faŝisma reĝimo.

Juĝita kaj esplorita pro lia kapto (sed ne pro la murdo), Marinelli estis defendita de Roberto Farinacci kaj li ricevis malpezan punon. Lia amikeco kun Benito Mussolini permesis, ke li eĉ ne plenumis ĝin totale. Li restis eksterpolitike dum la plej parto de la du jardekoj de la reĝimo, kaj ŝajne li estis en la opozicio interne al Mussolini (ankaŭ ene de la partio).

Kiel membro de la Granda Faŝisma Konsilantaro, la 25a de julio 1943 aliĝis al la puĉo preparita de Dino Grandi kontraŭ Mussolini. Kiam la nazioj helpis Mussolini restarigi sian povon en la nordo de Italia, kiel estro de la Itala Sociala Respubliko, Marinelli estis kondamnita pro perfido dum la Proceso de Verono kaj ekzekutita per pafado la 11an de januaro 1944, kun la iama Ministro de Eksteraj Aferoj, Galeazzo Ciano kaj la marŝalo Emilio de Bono, inter aliaj.

Bibliografio
------------

* "Giovanni Marinelli" de Ivanoe Fossani - Hnos. Palombi Editores - Roma

* Kategorio Giovanni Marinelli en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 630628
* GND: 128620498
* LCCN: no2014091068
* VIAF: 72449056
* ISNI: 0000 0000 1741 0883
* SUDOC: 189279397
* BNF: 17010434r
 |
**Zsigmond Bürger** [ĵigmond burger], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bürger Zsigmond** estis hungara violonĉelisto, muziklerneja instruisto.

Zsigmond Bürger  naskiĝis la 8-an de februaro 1856 en Vieno, li mortis la 14-an de majo 1908 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zsigmond Bürger devenis el juda familio. Liaj plej gravaj muzikinstruistoj estis Gustav Nottebohm kaj David Popper. Li debutis en gimnazio en 1872, sed la oficiala debuto okazis en la sekva jaro. Li faris koncertvojaĝojn al Aŭstrio-Hungario, Germanio, Francio, Rusa Imperio, Turka Imperio, Danio kaj Britio. Li muzikadis ekzemple kun Henryk Wieniawski. Li havis violonĉelistajn postenojn en operejoj de Vieno kaj Munkeno. Li fondis violonkvartetojn en 1876 kaj 1894 kun Dragomir Krančević, respektive kun Vilmos Grünfeld. De 1887 ĝismorte li estis la unua violonĉelisto de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 1894 li ankaŭ instruis en muziklernejo (nun jam konservatorio). Kelkfoje li komponadis.

Lia kontribuo
-------------

* *Művészpályám emlékei* (1895, kvazaŭ memuaro)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Dragomir Krančević

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 638402
* GND: 117142697 117166987, 117142697
* VIAF: 3241361
* ISNI: 0000 0000 1384 8386
* NKC: mzk2015874907
 |
**Ĥamo** (germane **Cham**) estas urbo kaj komunumo en Kantono Zugo, Svislando. Ĝi havis 14303 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Ĥamo situas ĉe la elfluejo de la rivero Lorze el la Lago de Zugo oriente de la kantonĉefurbo Zugo.

La urbo Ĥamo konsistas el la municipoj, kvartaloj kaj setlejoj **Kirchbühl**, **Städtli**, **Enikon**, **Lindencham**, **Friesencham**, **Hagendorn**, **Rumentikon**, **Niederwil**, **Oberwil** kaj **Bibersee**.

La najbaraj komunumoj de Ĥamo estas Hünenberg, Zugo, Steinhausen, Knonau kaj Maschwanden.

Trafiko
-------

Ĥamo situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zugo al Lucerno. Ĥamo havas aliron al la nacia aŭtoŝoseo A4a de Baar al Lucerno.

Historio
--------

Unuaj setlejoj ekzistis en Ĥamo jam antaŭ 6000 jaroj. Ankaŭ spuroj de romia setlado estis trovitaj. La unua skriba mencio de Ĥamo datiĝas el la jaro 858 en dokumento per kiu Ludoviko la Germano donacis la bienon *Chama* al la Virina Abatejo Zuriko. En la jaro 1360 Ĥamo ricevis la urborajton.

Partnerurbo
-----------

Partnerurbo estas la samnoma urbo Ĥamo (germane **Cham**) en Supra Palatinato, Germanio.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Ĥamo respektive Cham
* Cham (stacidomo)
* Cham Alpenblick (stacidomo)

* Ĥamo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ĥamo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la urbo Ĥamo
* Ĥamo en la Historia Leksiko de Svislando
* Photosite with facts & figures

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Zugo |
| --- |
| Baar  •  Ĥamo  •  Hünenberg  •  Menzingen  •  Neuheim  •  Oberägeri  •  Risch Rotkreuz  •  Steinhausen  •  Unterägeri  •  Walchwil  •  Zugo | Komunumoj de Kantono ZugoKomunumoj de Kantono Zugo |

 |
**Občina Vitanje** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 8 komunumoj kun tuta areo de 59,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 2251 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Vitanje.

Loko, priskribo
---------------

Občina Vitanje
Municipo situas proksimume 32 km sudokcidente de Maribor kaj ĉirkaŭ 15 km norde de Celje.

Sur la teritorio de la komunumo etendiĝas Pohorje. La plej alta punkto estas norde monteto Turn (1463 m asl). La areo estas monta. La alteco en la sudo estas ĉirkaŭ 400 m, sed supreniras ĝis 1500 m norden.

De nordo al sudo, la rivero Hudinja fluas tra la komunumo .

La apudaj municipoj estas:
Občina Zreče oriente, Občina Vojnik en la sudo, Občina Dobrna la sudokcidento, Občina Mislinja okcidente kaj nordokcidenta.


Ĉirkaŭ **Občina Vitanje**| Mislinja |  |  |
| Mislinja | Občina Vitanje | Zreče |
| Dobrna | Vojnik |  |

Komunumoj
---------

La municipo konsistas el la sekvaj 8 vilaĝoj:

Brezen, Hudinja, Ljubnica, Paka, Spodnji Dolič, Stenica, **Vitanje**, Vitanjsko Skomarje

Referencoj
----------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Občina Vitanje en la slovena Vikipedio.* 

Statistikoj: 

Geografia loko:
Centro de Öskü
Rotondo de Öskü
Panoramo de Öskü
**Öskü** (oŝku) estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Veszprém, en subregiono de Várpalota.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 48 km²
* Loĝantaro: 2320
* Poŝtkodo: 8191
* Telefonprefikso: 88

Situo
-----

La vilaĝo situas sur mildaj deklivoj, inter Várpalota kaj Veszprém (urbo), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Székesfehérvár-Veszprém (urbo). La lasta troviĝas 15 km-ojn.

Historio
--------

Antaŭ la hungaroj romianoj kaj avaroj loĝis tie. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, poste germanoj kaj slovakoj alvenis. Post la 2-a mondmilito oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. Ŝtonominejo longe funkciis apud la vilaĝo, supozeble Öskü signifas malnova ŝtono.

Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, poŝto, kuracejo, dentokuracejo, apoteko, restoracio, vendejoj.

Vidindaĵoj
----------

* fundamente sentinela turo de romianoj, nun rotondo el la 11-a jarcento, unusola en Hungario, sakristio aldoniĝis en la 15-a jarcento, en 1999 renoviĝis; vidu pli detale: Rotondo (Öskü)
* naskiĝdomo de Antal Tasner, baldaŭe paroĥo, pli poste lernejo
* baroka monumento pri Sankta Triunuo de 1746
* baroka skulptaĵo de Sankta Anna de 1750
* klasikisma katolika preĝejo de 1847
* luterana preĝejo de 1786

Famuloj
-------

En Öskü naskiĝis advokato Antal Tasner.

Ĝemelkomunumo
-------------

* Slovakio Martovce, Slovakio

* Kategorio Öskü en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Ĥanato** (aŭ **kanato**) **de Erevano** (en la persa lingvo: آرون) estis islama princlando sub regado de la Persa Imperio inter 1747 kaj 1828. Ĝia teritorio enhavis la plejparton de la centra Armenio, la plejparto de la nuna turka provinco Iğdır kaj la rajonoj Ŝaruro kaj Sadarako de la nuna Naĥiĉevano, aŭtonoma respubliko de Azerbajĝano.

Mapo de la Ĥanato de Erevano.Kiel konsekvenco de la persa malvenko en la lasta ruso-persa milito (1826-1828), la princlando estis cedita al la Rusa Imperio laŭ la Traktato de Turkmenĉajo. La teritorioj de la ĥanatoj de Erevano kaj Naĥiĉevano estis kunigitaj por la kreado de la oblasto de Armenio.

Ĝia teritorio estis ĉefe loĝata de armenoj, persoj (loĝantaj ĉirkaŭ la ĉefurbo), azeroj (duon-nomadoj), kaj kurdoj (plimulte nomadoj). La armenoj estis malpli ol 20 % de la tuta loĝantaro pro la deportado de grandparto de la armenoj el la valo Ararato kaj la ĉirkaŭa regiono en 1605 de la Sah Abazo la Granda. La islama branĉo (ŝijaismo) estis la reganta kredo kvankam pluraj kurdoj estis sunaismaj islamanoj. La kredantoj de la jezidismo estis multnombraj.

Post la aneksado de la Ĥanato de Erevano al la Rusa Imperio en 1828 multaj islamanoj (tataroj, azeroj, kurdoj, lezgoj kaj diversaj nomadaj triboj) foriris de la teritorio kaj estis anstataŭataj de pluraj miloj da armenaj rifuĝintoj venintaj el Persio. Similaj enmigradoj, kvankam multe pli malgrandaj, daŭris ĝis la fino de la 19-a jarcento. Ĉirkaŭ 1832 la armenoj loĝantaj en tio kio antaŭe estis la ĥanato superis la islamanojn. Komence de la 20-a jarcento signifa kvanto de islamanoj ankoraŭ loĝis en la rusa Armenio. Ili estis ĉ. 300.000 personoj (37,5 % de la loĝantaro).

Regantoj
--------

* 1736-40 Tahmasp-kulu ĥano
* 1740-47 Nader Ŝah
* 1745-48 Meĥti-ĥan Kasimli
* 1748-50 Hasan Ali-ĥan
* 1750-80 Huseyn Ali Ĥan
* 1752-55 Ĥalil Ĥan
* 1755-62 Hasan Ali Ĥan Kaĵaro
* 1762-83 Husejn Ali Ĥan
* 1783-84 Kulam Ali (filo de Hasan Ali)
* 1784-1804 Muhammed Ĥan
* 1804-06 Meĥti-Kulu Ĥan
* 1806-07 Muhammed Ĥano Maragai
* 1807-27 Husejn Kulu Ĥano Kaĵaro

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Kaŭkazio |
**Opština Kratovo** estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 7 545 homoj sur areo de 375,44 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 20 loĝantoj/km². La administra centro estas la urbo Kratovo.

Loko, priskribo
---------------

Ĝi situas en la nordoriento de la lando en la Nordorienta Regiono.

maldekstra
La areo estas longforma de okcidento al oriento en la longeco de proksimume 35 km. De alteco de ĉirkaŭ 350 m en la okcidento ĝi altiĝas al preskaŭ 1600 m en la oriento. La orienta parto estas en la montoj nomitaj montoj Osogovo. Okcidente fluas la rivero nomita Kriva Reka.

Al la nordokcidento de la komunumo de longon de ĉirkaŭ 5 km kondukas Highway A2 / E 871. Ĝi konektas la urbon de Kumanovo al la Bulgara urbo Kjustendil. En la vilaĝo Stracin turnoj sudoriente loka vojo R 2105, kiu kondukas al la urbo Kratovo.

Opština konsistas el la urbo Kratovo kaj 30 aliaj vilaĝoj:

maldekstra
Blizanci, Dimonce, Emirica, Filipovci, Gorno Kratovo, Kavrak, Ketenovo, Kneževo, Kojkovo, Konjuh, Krilatica, Kuklica, Kunovo, Lukovo, Muškovo, Nežilovo, Pendak, Prikovci, Sekulica, Stracin, Šlegovo, Šopsko, Rudare, Talašmance, Tatomir, Topolovikj, Trnovac, Turalevo, Vakuf, Železnica kaj Živalevo. 

Najbaraj municipoj estas:

Opština Rankovce kaj opština Kriva Palanka en la nordo, opština Kočani en la oriento, opština Probištip kaj opština Sveti Nikole en la sudo, opština Kumanovo en la okcidento kaj opština Staro Nagoričane en la nordokcidento.


Ĉirkaŭ **Opština Kratovo**| Staro Nagoričane | Rankovce,Kriva Palanka  |  |
| Kumanovo | Opština Kratovo | Kočani |
|  | Probištip, Sveti Nikole |  |

Referencoj
----------

1. ↑  loĝantaro de la komunumo laŭ la censo de septembro 2021 el oficiala statistika retejo (makedone kaj angle)
2. ↑  nombroj de komunumanoj laŭ la censo de 2021 el la retejo *citypopulation.de* (germane kaj angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (makedone)

Noto
----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Општина Кратово en la makedona Vikipedio.*