recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**József Szűr Szabó** [jOĵef sUr sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szűr Szabó József** estis hungara karikaturisto, ilustristo, grafikisto, pentristo, dekoraciisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Szűr-Szabó aŭ Szűr-szabó*.

Afiŝo de József Szűr Szabó
József Szűr Szabó  naskiĝis la 4-an de marto 1902 en Goražde (Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Federacio Bosnio kaj Hercegovino), li mortis la 27-an de aŭgusto 1993 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Szűr Szabó studis en Reĝa Industriarta Lernejo, poste li akiris pentristan diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo en 1927. Lia ĉefinstruisto estis János Vaszary (pentristo). Post siaj studoj li aliĝis al pluraj pentristaj grupoj kaj partoprenis en ekspozicioj. Post jaroj li forlasis la pentradon kaj ilustris, baldaŭ li estis konata karikaturisto. Liaj karikaturoj aperis en ĉiuj gravaj hungaraj gazetoj. Tamen menciindas, ke ekde fondo de gazeto "Ludas Matyi" konstante aperis liaj desegnaĵoj ĝis la emeritiĝo (1945-1989). Li estis ankaŭ dekoraciisto kaj marionetoplanisto inter 1945 kaj 1958 en Pupteatro (Budapeŝto). Ekde la 1960-aj jaroj li denove komencis pentradi. Kiel emerito, li vizitis la redaktorejon kaj li desegnis sur la muron karikaturojn pri la kolegoj. Tiu domo jam estas malkonstruita, tamen tiu muro estas protektata kaj oni gardis ĝin. Li ricevis premiojn inter 1954-1987.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Szeged (1972)
* Heidelberg (1976)
* Bayreuth (1984)
* Szombathely (1988)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Budapeŝto (1947, 1975)
* Arthalo Budapeŝto, (1953, 1967)
* Moskvo (1973)
* Nyíregyháza (1983)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Kalapos lány
* Udvaron
* Kisvárosi hangulat

Elektitaj libroilustraĵoj
-------------------------

* Sándor Bródy: *Az egri diákok* (1955)
* *Szűr Szabó József karikatúrái* (1964) (memstara kolektaĵo pri karikaturoj)
* Magda Kertész: *De az alma ugye jó volt?!* (1968)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618098
* LCCN: n2015038686
* VIAF: 121449170
* ISNI: 0000 0000 7961 083X
* BNF: 14935775x
 |
**Rudolf Christoph Freiherr von Gersdorff**, naskiĝis la 27-an de marto 1905 en Lüben, mortis la 27-an de januaro 1980 en Munkeno, estis oficiro de la germanaj armeoj en la unua duono de la 20-a jarcento.

En 1923 li aliĝis al la regna armeo (*Reichswehr*) kiel oficiro-aspiranto. En 1926 li iĝis leŭtenanto kaj en 1938 kapitano. En 1938 kaj 1939 li studis en la milita akademio (Berlino), en la dua mondmilito li servis kiel general-staba oficiro.

Je sia kuzo *Fabian von Schlabrendorff* li iĝis membro de la rezista grupo ĉirkaŭ generalo Henning von Tresckow.

Kiam je la 21-a de marto 1943 Adolf Hitler malfermis ekspozicion en la arsenalo de Berlino, Gersdorff planis eksplodigi lin, sin mem kaj pluraj aliajn (Hermann Göring, Heinrich Himmler, Wilhelm Keitel, Karl Dönitz); tiucele li portis minon en la poŝo de sia mantelo. Kiam Hitler surprize foriris post du minutoj, li rezignis pri la plano kaj lastmomente sukcesis malaktivigi la fuzon de la mino en necesejo.

En 1944 Gersdorff kaŝis eksplodaĵon kaj eksplodigilon por la atenco de la 20-a de julio 1944. Post ties malsukceso li eskapis persekuton pro la silento de la aliaj konspiruloj.

Distinginte sin je la Atlantika fronto en 1945 oni promociis lin generalo-majoro. Li estis kaptita de la usona armeo kaj liberigita en 1947.

Post la fondo de la germana federacia armeo (*Bundeswehr*, 1955) Gersdorff provis aniĝi en ĝi, sed malsukcesis, ĉar kelkaj oficiroj konsideris lin perfidulo.

Post ĉevalrajda akcidento Gersdorff estis paralizita. Siajn lastajn jarojn li dediĉis al komunutila agado ene de Johana Ordeno, kies honora majstro li estis.

Lian nomon portas kazerno en Euskirchen.

* Kategorio Rudolf Christoph von Gersdorff en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 141331
* GND: 118538799
* LCCN: n2004043279
* VIAF: 13098872
* ISNI: 0000 0000 5533 3786
* SUDOC: 079549950
* BNF: 12818107n
* BIBSYS: 6037895
* NKC: mzk2005274836
 |
**Hangony** [hangonj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Ózd.

Preĝejo en Hangony

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 39  km²
* Alto super marnivelo: 184 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.1928/20.1362
* Loĝantaro: 1780
* Poŝtkodo: 3626
* Telefonprefikso: 48

Situo
-----

Hangony situas en valo, laŭ rojo nomata same tiel Hangony, laŭ la slovaka landlimo, meze de sakovojo el Ózd. La lasta troviĝas 10, Borsodnádasd 15, Putnok 23, Miskolc 55 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1327 en formo *"Hangun"*. Baldaŭe 2 vilaĝoj formiĝis: Malsupra kaj Supra Hangony, kiuj senhomiĝis post la mezepoko. La refondiĝoj okazis en 1686. Post Traktato de Trianon la vilaĝoj trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ili unuiĝis en 1939. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna
* kalvinana preĝejo

Famuloj
-------

En Alsóhangony (=Malsupra Hangony) naskiĝis skulptisto Barnabás Holló.

* Kategorio Hangony en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Suflorslipeto** aŭ **kaŝslipeto** estas papera folieto kun notoj, kiun ekzameniĝantoj (lernantoj aŭ studentoj) uzas kaŝe dum ekzameno, precipe skriba. Ĝi estas kutime pritaksita kiel malpermesita nehonestaĵo, severe punata, se malkaŝita.

Ofte ekzameniĝanto penas kaŝi sian suflorslipeton ene de siaj vestaĵoj, manĝaĵoj aŭ trinkaĵoj, permesitaj helpiloj, ktp. Kelkfoje kiel suflorslipeto servas ankaŭ propra polmo aŭ manradiko de trompema lernanto, kie la lernanto notis plej gravajn indikojn, kiujn la lernanto bezonos dum la ekzameno.

Suflorslipetojn uzas ankaŭ oratoroj kaj televidaj parolistoj, ŝajnigantaj paroli parkere aŭ senprepare, sed sekrete ili enrigardas la slipeton, kiam ilia memoro bezonas helpon. Ĉi tio ne estas opiniata malhonestaĵo, sed necesa helpo por ĉiu longe parolanta homo.

Aliflanke estas eldonataj ankaŭ etaj libretoj aŭ kajeretoj, nomataj suflorslipeto (pri matematiko, pri zoologio, pri historio ktp.), kiuj prezentas supervidon de la plej gravaj informoj pri la lernata studobjekto. Ilia celo ne estas helpi ĉe trompado en la lernejo, sed helpi ĉe ripetado de la lernaĵo. La nomon „suflorslipeto" ili ricevas nur por altiri atenton de aĉetontoj kaj por kuraĝigi la lernantojn (vidu, kia minimumo da scioj sufiĉas por sukcesi en ekzameno!).

Vidu ankaŭ
----------

* Kaŝslipeto
* Gvidfolio
* Plagiato
La **preĝejo Johano Baptisto** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en ekstera parto de Gyöngyös, nomata Mátrafüred (dum la mezepoko Bene).

Historio
--------

En 1301 en tiu loko paŭlanoj konstruis monaĥejon kun kirko. Dum la kontraŭturkaj bataladoj ĝi ruiniĝis. Inter 1713 kaj 1948 ĉiujare oni aranĝis procesion el Gyöngyös al la preĝejo por rememori pri la granda epidemio de pesto. En la jaroj 1766 kaj 1767 oni konstruis la nun videblan barokan kirkon el la restaĵoj, sed la monaĥejo jam eterne perdiĝis. La turo estis preta nur en 1795. En 2009 la procesio estis denove aranĝita kaj en 2017 la preĝejo mem estis plene renovigita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola inter multe de ordinaraj hipokastanoj apud parko. Antaŭ la kirko kruco staras ekde 1833. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. Meze estas la eniro tra la turo, sed estas ankaŭ alia pordo ĉe la navo. Super la tura enirejo estas granda fenestro, pli supre skulptaĵo Immaculata en niĉo, plej supre aperturo por la sonorado. Apogpilieroj tenas la navon. La absido estas duonronda. Sakristio aliĝas al la navofino. La internaj instalaĵoj estis faritaj en mezo de la 18-a jarcento. 

Kermeso okazas en la 24-an de junio.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 
* 
* 

* 
* 
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Badalovo** (ukraine *Бадалово*, hungare *Badaló*) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove.

* Areo: 1  km²
* Alto super marnivelo: 112 m
* Loĝantaro: 1710
* Poŝtkodo: 90253
* Telefonprefikso: 3141
* Aŭtokodo:

Situo
-----

Badalovo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso, kiu estas samtempe la hungara landolimo, laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1226. La loĝantoj iĝis kalvinanoj ekde 1550. Badaló longe profitis de la flosistoj, kiuj liveris precipe salon kaj lignon sur la rivero. Fine de la 19-a jarcento la flosado ĉesis pro la funkciantaj fervojoj. Ĝis 1920 Badaló apartenis al Hungario, al Bereg, al distrikto de Mezőkaszony, poste al Ĉeĥoslovakio. Badaló rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la Ruĝa Armeo okupis la vilaĝon kaj pli ol 200 da hungaroj estis deportitaj al gulago. Ekde tiam la komunumo apartenis al Sovetunio (tiam la loĝantoj laboris en la ŝtata bieno), fine ekde 1991 al Ukrainio. En 1998 inundo de Tiso faris damaĝojn. Nuntempe la loĝantoj estas gastlaboristoj en Hungario.
**Éva KLEIN** [klejn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Klein Éva** estas hungara-sveda kuracisto, imunologo, onkologo, tradukisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1993), membro de Sveda Reĝa Scienca Akademio (1987).

Éva Klein  naskiĝis kiel **Fischer Éva** la 22-an de januaro 1925 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Éva Klein devenis el juda familio, tial ŝi devis kaŝiĝi fine de la 2-a mondmilito. Baldaŭe ŝi frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Szeged. En 1947 ŝi edziniĝis al György Klein, en la sekva jaro ili migris al Svedio, ili ekhavis esplorajn postenojn en universitata instituto de Stokholmo. Ŝi okupiĝis pri esplorado de kanceroj. Ŝi tradukis al sveda lingvo poemojn de Dezső Kosztolányi, Attila József, Miklós Radnóti, Sándor Kányádi. Ŝi ricevis svedajn premiojn ekde 1960.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Transformation of solid into ascites tumors* (1955)
* *Antigenic properties of lymphomas induced by the Moloney agent* (1964) (kun sia edzo)
* *How one thing has led to another.* (1989) (kun sia edzo)

Fontoj
------

* biografieto angle[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio
La Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj.
La **rezolucio 68/262 de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj** estis adoptita la 27-an de marto 2014 per la 68-a sesio de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj en respondo al la aneksado de Krimeo per la armeo de Rusia Federacio - je la titolo "Teritoria integreco de Ukrainio". La ne-liga rezolucio, subtenata de 100 membroŝtatoj de la Unuiĝintaj Nacioj, asertis la devontigon de la Ĝenerala Asembleo al la teritoria integreco de Ukrainio ene de ĝiaj internacie rekonataj limoj kaj substrekis la nulon de la Krimea referendumo de 2014. La oficialaj reprezentantoj de 11 nacioj voĉdonis kontraŭ la rezolucio, dum tiuj de 58 sindetenis, kaj tiuj de aliaj 24 ŝtatoj forestis kiam la voĉdono okazis.

La rezolucio estis enkondukita de la oficialaj reprezentantoj de Germanio, Kanado, Kostariko, Litovio, Pollando kaj Ukrainio. La adopto de la rezolucio estis antaŭita de la fiaskaj provoj de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj, kiu kunvokis sep sesiojn por trakti la krizon, nur por alfronti la vetoon de Rusion en la Konsilio pri Sekureco. Malgraŭ tiu vetoo, nur Popola Respubliko de Ĉinio flanke de Rusio sindetenis, kaj 13 kaj 15 membroj de la Konsilio pri Sekureco subtenis la fortan kritikon pri la politiko de Rusio.

Rilataj paĝoj
-------------

* Unuiĝintaj Nacioj
* Politika krizo en Krimeo (2014)
* Parolado de Putin pri Krimeo
* Kontraŭmilitaj protestoj en Rusio (2014)

Referencoj
----------

1. ↑  artikolo *"UN General Assembly adopts resolution affirming Ukraine's territorial integrity"* (angle: "Ĝenerala Asembleo de UN adoptas rezolucion asertante la teritorian integrecon de Ukrainio", eldonejo *Xinhua*, la oficiala novaĵagentejo de la Ĉina Popola Respubliko, dato la 28-an de marto 2014
2. ↑  artikolo "*Backing Ukraine’s territorial integrity, UN Assembly declares Crimea referendum invalid*" (angle: "Subtenante teritorian integrecon de Ukrainio, UN-asembleo deklaras Krimean referendumon malvalidan", en la novaĵretejo de UN, dato la 27-an de marto 2014
3. ↑  artikolo *UN-Sicherheitsrat: Russland legt Veto gegen Krim-Resolution ein* (germane: "Sekureca Konsilio de UN: Rusio vetuas kontraŭ krimea rezolucio"), en la germania gazeto *Frankfurter Allgemeine Zeitung*, dato la 14-an de marto 2014.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kompleta teksto de la **rezolucio 68/262** en la angla, araba, ĉina, franca, hispana kaj rusa
La **triparta ario** (itale *da capo aria*)
estis muzika formo grava
en la baroka epoko.
Ĝin kantis solisto kun akompano de instrumentoj,
ofte malgranda orkestro.
La triparta ario estis ofta en la ĝenroj
opero kaj oratorio.

La triparta ario estas en triparta formo.
La unua sekcio estas kompleta muzika tuto
finiĝanta per la tonika tonalo,
kaj ĝin oni principe povus kanti sola.
La dua sekcio kontrastas kun la unua
per sia muzika teksado, tono,
kaj iafoje ankaŭ rapido.
La tria sekcio kutime ne estis
elverkita de la komponisto,
kiu simple specifis la instrukcion
*da capo* (itale "de la kapo",
aŭ *de la supro [de la paĝo]*),
kiu indikis, ke la unua sekcio ripetiĝu plene.

La triparta ario dependis por sia sukceso
de la kapablo de la kantisto improvizi variaĵojn
kaj ornamojn dum la tria sekcio,
por ke ĝi ne estu nura ripetaĵo de la unua.
Tiel estis aparte ĉe tripartaj arioj
verkitaj en malpli viglaj rapidoj,
en kiaj la okazoj por improvizado,
kune kun la risko de enuo, estis pli grandaj.
Improvizado de variaĵoj kaj ornamoj estis kapablo,
kiun ĉiuj solistaj kantistoj lernis kaj devis lerni.
La maloftiĝo de tiu ĉi kapablo
post la baroka epoko eble kaŭzis tion,
ke la triparta ario enfine akiris reputacion
de muzike seninteresa formo.
La movado de aŭtentika ludado,
komenciĝinte en la meza dudeka jarcento,
reenkondukis improvizadon en la ludadon de tripartaj arioj,
kvankam tiu praktiko ankoraŭ ne universaliĝis,
eĉ inter aŭtentikludaj artistoj.

La oratorio *Mesio* de Händel (1742)
inkluzivas du bone konatajn tripartajn ariojn,
"Li estis malŝatata" (por aldaj solistoj)
kaj "La trumpeto sonos" (por baso).
La fama kantato *Jauchzet Gott in allen Landen*
de J.S. Bach (BWV 51, 1731)
komenciĝas per brila triparta ario por soprano,
trumpeta solisto, kaj arĉinstrumentoj.
**Breggia** estas  komunumo de la Komunumaro Caneggio kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1965 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Breggia situas ĉe la orienta flanko de la Valo de Muggia, ĉe la orienta bordo de la rivero Breggia laŭ kiu la komunumo nomiĝas. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Bruzella, Cabbio, Caneggio, Morbio Superiore, Muggio, Roncapiano, Scudellate, Sagno kaj Uggine. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 25,48 km², de kiuj 78,3% estas kovritaj de arbaro, 16,6% servas por agrikulturo kaj 4,1% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Breggia limas en nordo al San Fedele Intelvi (CO), Italio), en nordnordoriento al Cerano d'Intelvi (CO), Italio), en nordoriento al Schignano (CO), en oriento al Moltrasio (CO), en sudoriento al Cernobbio (CO), en sudo al Vacallo, en sudsudokcidento al Morbio Inferiore, kaj en okcidento al Castel San Pietro.

Trafiko
-------

Breggia situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas saka vojo, kiu komenciĝas en Morbio Inferiore kaj finiĝas en la supra Valo de Muggio. Pere de buso al Chiasso la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Muggio datiĝas el la jaro 852 kiel *Mugio*. La unua mencio de Cabbio okazis en la jaro 1188 kiel *Cabio*. Dum mezepoko la katedrala kapitolo de Como posedis bienojn en Canobbio, kiu kiel la aliaj vilaĝoj de la valo dum longa tempo dependis de la Paroĥo Balerna. En 1517 la regiono estis konkerita de la Svisa Ĵurkomunumo. La komunumo Breggia estis kreita kun efiko de la 25-a de oktobro 2009 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Bruzella, Cabbio, Caneggio, Morbio Superiore, Muggio kaj Sagno.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Stefania Bianchi*: *Muggio* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-01-14)
4. ↑  Fonto: *Stefania Bianchi*: *Cabbio* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-02-15)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Breggia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Breggia

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Breggia** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Mendrisio |
| --- |
|  **Komunumaro Balerna:** **Balerna**  •  Castel San Pietro  •  Chiasso  •  Morbio Inferiore **Komunumaro Caneggio:** **Breggia**  •  Vacallo **Komunumaro Mendrisio:** Coldrerio  •  **Mendrisio** **Komunumaro Riva San Vitale:** **Riva San Vitale** **Komunumaro Stabio:** Novazzano  •  **Stabio** |  |

 |
La kastelo Mirów videbla de la orienta flanko
La **kastelo Mirów** estas kavalira kastelo, troviĝanta apud la vilaĝo Mirów en la Silezia Provinco en Pollando. Ĝi estas parto de la kastelaro Aglaj Nestoj.

Ĝi estis konstruita en la 14-a jarcento sur kalkoŝtona roko kaj anstataŭis lignan-grundan fortikaĵon. Posedis ĝin komence la kavalira familio Koziegłów de la blazono Lis.

La fortikaĵo rapide kreskis ĝis sia kastela formo. Ludoviko la hungara, reĝo de Pollando, donis ĝin kiel feŭdon al duko Ladislao de Opole. Pro lia kontraŭpollanda politiko Ladislao la 2-a reprenis la posedaĵon. En 1442 la kastelon aĉetis Piotr el Bnin kaj komencis pligrandigi ĝin. La laboron daŭrigis la familio Myszkowski de la blazono Jastrzębiec, kiu ĉi tie situigis sian sidejon kaj al la familia nomo aldonis oficiale *"el Mirów"*. Dum ilia posedo la kastelo estis plialtigita kaj aldonita estis loĝturo. Tamen la ebleco pligrandigi la konstruaĵon estis limigita kaj Myszkowski translokiĝis al nova, pli granda sidejo. La kastelon ekhavis Piotr Koryciński kaj poste la familio Męciński.

Dum la sveda diluvo la kastelo estis detruita. Depost rekonstruo ĝi estis enloĝata ĝis 1787. Post kiam la lastaj loĝantoj forlasis la kastelon en Mirów, ĝi kadukiĝis kaj ĝis nun restas ruino. De kelkaj jaroj ĝia posedantaro estas la familio Lasecki, kiu kune kun arkeologoj esploras ĝin por ekscii pli precize ĝian historion.

Ĝis la nuntempo konserviĝis fragmentoj de la muroj, la loĝturo kaj la flankaj turoj.

|  |  |
| --- | --- |
| Proksima rigardo al la muro | La interno |

* Kategorio Kastelo Mirów en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 49° 55′ 05″ N 17° 10′ 43″ O﻿ / ﻿49.91806 °N, 17.17861 °O﻿ / 49.91806; 17.17861 (mapo)

**Dobřečov** (1900 *Dobřičov*, germane *Dobersei*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Město en distrikto Bruntál. Ĝi situas proksimume 2,5 km nordokcidente de Horní Město. Vivas ĉi tie 44 loĝantoj (2021).

**Dobřečov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,6 km².

Historio
--------

Loĝantoj de Dobřečov vivtenis sin per minado de fererco, per laboro en arbaro kaj paŝtistado. En Dobřečov estis duklasa lernejo, vendejo, poŝto kaj gastejo. Nuntempe temas plejparte pri refreŝigeja regiono kun belega vido en la pejzaĝon.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 575 |
| 1880 | 565 |
| 1890 | 542 |
| 1900 | 505 |
| 1910 | 467 |
| 1921 | 433 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 419 |
| 1950 | 217 |
| 1961 | 162 |
| 1970 | 74 |
| 1980 | 66 |
| 1991 | 32 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 33 |
| 2011 | 49 |
| 2021 | 44 |

En Dobřečov estas registritaj 82 adresoj: 48 daŭraj objektoj kaj 34 dumtempaj kaj refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 46 domoj, el tio 14 daŭre loĝigitaj.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Horní Město (5) |
| --- |
| Dobřečov ~ Horní Město ~ Rešov ~ Skály ~ Stříbrné Hory |

 |
**Alcubilla de Nogales** [alkuBIlja denoGAles] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. *Alcubilla de Nogales* estas etimologie tradukebla al *Akvujo de Juglandarboj*, nome aludo al akvujo aŭ popoletimologie al ĉambreto de abato de la proksima monaĥejo Nogales (Juglandarboj).

Preĝejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 13,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 117 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 97 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun San Esteban de Nogales (Leono), Alija del Infantado (Leono), Villageriz kaj Arrabalde.

Estas dolmenoj, kiel atestantoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado.

Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 755126
 |
**Tripinta ĉapelo** estas populara ĉapelo dum la 18-a jarcento, ĝi estis iom post iom anstataŭigata de la cilindra ĉapelo ekde la 1790-aj jaroj.

Je la apogeo de ĝia populareco, la tripinta ĉapelo estis portata kiel civila kapvesto kaj kiel parto de armea uniformo.

Ĝi estis praktika kapvesto ĉar la suprenturnitaj partoj de la rando formis specon de defluejo por pluvakvo kaj protektis la vizaĝon de la portanto.

En Hispanio, dum la unua duono de la 19a jarcento la tripinta ĉapelo estis iel konsiderata kiel simbolo de la ŝtata aŭtoritato, kiel ekzemple aperas en la novelo "El sombrero de tres picos" (La tripinta ĉapelo) de Pedro Antonio de Alarcón, kie la *malbonulo* estas "corregidor" nome la ŝtaturbestro, kiu vestas tian ĉapelon.

* Kategorio Tripinta ĉapelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Vidu ankaŭ
----------

* Dupinta ĉapelo

Fotaro
------

* Thomas Gainsborough kun tripinta ĉapelo
* Petro la Granda (aktoro)
* Frederiko la 2-a (Prusio)
* Pensiuloj en la Reĝa maljunulejo de Chelsea
* Reĝa koĉero en Nederlando
**Benjamin John** (**Ben**) **HOWARD** (naskiĝis la 24-an de aprilo 1987 en Londono) estas brita muzikisto, kantisto, gitaristo kaj surfanto. Li havas kontrakton je Island Records kaj Communion.

Vivo
----

Howard naskiĝis en la okcidento de Londono, sed plenkreskis en Totnes, Devon. Dum junaĝo, Howard aŭskultis la favoran muzikon de siaj gepatroj, kiuj enkondukis lin al siaj plej ŝatataj diskoj de la artistoj de la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj kiel John Martyn, Van Morrison, Joni Mitchell kaj Simon & Garfunkel, kiuj tre influis Howard. Nuntempe liaj gepatroj loĝas en Ibiza; tie Howard surbendigis sian debutalbumon *Every Kingdom* (2011).

Post mezlernejo, Howard studis ĵurnalismon en Falmouth. Tamen, duonjare antaŭ atingi sian diplomon, Howard ĉesis siajn studojn ĉar li opiniis, ke li povus "travivi per la muziko".

En 2017, Howard aniĝis la novan bandon A Blaze of Feather.

Diskografio
-----------

* *Every Kingdom* (2011)
* *The Burgh Island E.P.* (2012)
* *I Forget Where We Were* (2014)
* *Noonday Dream* (2018)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ben Howard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retpaĝo de Howard


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 613124
* GND: 1025234049
* LCCN: no2012114300
* VIAF: 250040162
* ISNI: 0000 0003 9899 1457
* BNF: 16556816x
* MBA: 534dda3c-b73f-408b-8889-bd68eae84df6
* BIBSYS: 11043662
* NKC: xx0150052
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Triorkilo** |
| --- |
|  |
| TriorkiloTriorkilo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Trogloditedoj *Troglodytidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Thryorchilus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***T. browni*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Thryorchilus browni****(Bangs, 1902) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Triorkilo  |

 |
| v • d • r |

La **Triorkilo** laŭ genro aŭ Monta triorkilo laŭ la specio (*Thryorchilus browni*) estas malgranda birdo de la familio de Trogloditedoj en Ameriko. Ĝi estas monotipa, tio estas ununura specio en sia genro ***Thryorchilus***.

Ĝi troviĝas en Kostariko kaj Panamo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.

Ĝi estas, kiel aliaj trogloditedoj, **bruna supre (kun flugiloj kaj vosto nigre striitaj) kaj blankeca aŭ helgriza sube**. Ankaŭ kiel ĉe aliaj trogloditedoj, tiu montras tre markitan kaj larĝan blankan **superokulan strion**, sed krome kaj malkiel ĉe aliaj trogloditedoj, estas ankaŭ **alia blanka traorela strio** kiu el la blankeca vizaĝo iras al la nuko, kuniĝas kun la superokula strio kaj tiele ĉirkaŭas la tre bruna traokula strio, fakte nur malantaŭokula. Tiele la vizaĝo montras pli grandan blankecan etendon ol aliaj trogloditedoj kaj ene de ĝi la nigreca okulo kun bruna malantaŭokula strio ege kontrastas. La beko estas pli rekta ol ĉe aliaj trogloditedoj. La gamboj estas grizrozkolorecaj

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Thryorchilus browni[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 27an de julio 2007.
**Ben METCALFE** (naskiĝis la 31-an de oktobro, 1919, mortis la 14-an de oktobro, 2003) estis la unua prezidinto de la fondaĵo *Greenpeace*, fondita en 1970.

Metcalfe batalis en la dua mondmilito kaj laboris kiel ĵurnalisto. En Greenpeace li interalie famiĝis agante kontraŭ la usonaj nuklearmilaj provoj en Alasko en 1971 kun deko da mediprotektantoj. Li estis inter la unuaj, kiuj komprenis la potencon de amaskomunikiloj por la medidefendaj kampanjoj.

Ben Metcalfe forlasis Greenpeace kiam la organizaĵo ŝanĝis sian direkton laŭ Bob Hunter unu el la kunfondintoj. Li implikiĝis en la batalo kontraŭ uzo de nuklea energio kaj mediprotektado dum novaj generacioj preferis koncentriĝi sur la agoj por ĉesigi la balen- kaj fok-ĉasadon. "Li estis originalulo. Li alportis novan sintezon al la movado." asertis Bob Hunter.

Metcalfe mortis en sia hejmo en Shawnigan, 40km norde de Victoria (Brita Kolumbio) pro koratako.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2004-06-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2004-06-18 per la retarkivo Wayback Machine
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 14126
* LCCN: nr88001158
* VIAF: 2310732
* ISNI: 0000 0000 7390 356X
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Alia vido de la Katedralo
La **Katedralo de San Lorenzo** (hispane *Catedral de San Lorenzo*) estas katedralo de la Katolika Eklezio en urbo San Lorenzo, Paragvajo datiĝanta de la frua dudeka jarcento, kvankam ĝia kompletigo daŭris ĉirkaŭ 50 jarojn. Ĝi estas la sidejo de la katolika diocezo de San Lorenzo (*Dioecesis Sancti Laurentii*), kiun papo Johano Paŭlo la 2-a starigis per la papa buleo *Magno perfundimur* de 2000.

Ĝi situas en la urbocentro, ĉirkaŭita de bela skvaroj, placoj, kaj stratoj por piedirantoj. La katedralo kaj skvaroj okupas tutan urban blokon limita de la stratoj Gaspar Rodriguez de Francia, San Lorenzo, Coronel Romero, kaj la avenuo Defensores del Chaco. Ĝi estas konsiderata de multaj kiel belega religia konstruaĵo ĉar ĝia stilo estas unika en la Paragvaja Respubliko.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Katedralo de San Lorenzo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* San Lorenzo (Paragvajo)

Referencoj
----------

1. ↑  Cathedral of St. Lawrence, San Lorenzo, Paraguay
2. ↑   La Catedral de San Lorenzo, santificada por la belleza - ultimahora.com - Paraguay. Arkivita el la originalo je 2015-08-15. Alirita 2016-04-19.
3. ↑   El reloj de la ciudad con 162 años de antiguedad | San Lorenzo. www.sanlorenzopy.com. Alirita 2016-04-19.
4. ↑   TIP :: Turismo Interno Paraguay. tip.com.py. Alirita 2016-04-19.[*rompita ligilo*]

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo St. Lawrence Cathedral, San Lorenzo en la angla Vikipedio.*
**Lajos Soós** [lajoŝ ŝOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Soós Lajos** estis hungara biologo, zoologo, profesoro, instruisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1942).

Lajos Soós  naskiĝis la 6-an de februaro 1879 en Magyargencs. Li mortis la 28-an de aŭgusto 1972 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Lajos Soós studis en Scienca Universitato de Budapeŝto ricevinta diplomon en 1902. Li instruis en mezlernejo unu jaron, poste pro malsano li ricevis postenon en muzeo en Budapeŝto. En 1912 li komencis instrui en la universitato en rango privata profesoro, inter 1917-1919 ankaŭ en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. Dum la Hungara Sovetrespubliko li instruis ankaŭ por laboristoj, tial post la falo li ne rajtis instrui, krome en 1935 li iĝis trudpensiulo. Post la 2-a mondmilito li denove laboris en muzeo. Li ricevis unuafoje premion. En 1952 li doktoriĝis el biologio.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A magyarországi Planorbis-félék alak- és szövettana* (1904)
* *Vizsgálatok a magyarországi Pulmonaták rendszertani anatómiája köréből* (1917)
* *Az öcsi felső pontusi Mollusca fauna* (1934)
* *A Kárpát-medence Mollusca-faunája* (1943)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 461867
* GND: 1030403597
* LCCN: n2013074847
* VIAF: 66459348
* ISNI: 0000 0001 0910 1033
* BNF: 10837336p
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Lajos Soós en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Bedřich TITTL** (naskiĝis 1885 - mortis la 25-an de septembro 1929 en la urbo Spálené Poříčí) estis ĉeĥa esperantisto.

Li estis laborejestro en la meblofabriko Heidelmayer en Pilzeno.

Li estis redaktoro de *La Progreso* eldonata de la Esperanto-Klubo en Pilzeno kaj administrata de František Kavan antaŭ ol ĝi transiris al Prago en 1924. Li zorgis, ke la organo sin turnu ne nur al la enlanda esperantistaro, sed informu ankaŭ la eksterlandon pri la agado de Ĉeĥoslovakio.

La gazeto havis grandajn meritojn pri la reviviĝo de la movado post la unua mondmilito. Ĝia redaktoro Bedřich Tittl dediĉis al ĝi multan zorgon. Li estis tre bona stilisto kaj verkadis multon por sia gazeto. En ĝi aperis kontribuaĵoj de ĉiuj ĉeĥaj kunlaborantoj el la movado. Tamen ŝajnas, ke Tittl estis iom izolita en sia urbo, havante ĉirkaŭ si tre malmultajn lokajn kunlaborantojn. La ĉefa estis František Kavan, kiu administris la gazeton. Formala eldonanto estis la Esperanto-Klubo en Pilzeno. Malgraŭ multa klopodo de la redaktanto la enhavo de la gazeto fariĝis iom griza. Organizajn celojn malutilis la cirkonstanco, ke la sidejo de la gazeto estis ekster la ĉefurbo.

Krom Esperanto li studis funde ankaŭ Idon.

Artikolaro de Tittl
-------------------

* **„Amiki di la Linguo Internaciona"** (La Progreso 1.-2./1918)
* **Riproĉoj** (La Progreso 3.-4./1918)
* **Al nia liberiĝo** (La Progreso 9./1918)
* **Faru vian devon** (La Progreso 1-2./1919)
* **La necesa reformo** (La Progreso 1-2./1919)
* **Pri la geografiaj nomoj** (La Progreso 1-2./1919)
* **Esperanto en lernejojn** (La Progreso 5.-6./1919)
* **La sorto de bohema volapükisto** (La Progreso 5.-6./1919)
* **Por Slovakio** (La Progreso 7./1919)
* **Por Těšín** (La Progreso 8.-9./1919)
* **Atentu!** (La Progreso 8.-9./1919)
* **La unua baloto en Ĉeĥoslovakio** (La Progreso 4.-5./1920)
* **Kontraŭ la bolŝevismo** (La Progreso 8./1920)
* **Tri jarcentoj da sufero** (La Progreso 9./1920)
* **Mia deklaro** (La Progreso 10./1920)
* **Prefere silentu ...!** (La Progreso 1./1921)
* **Memoroj el la dummilita tempo** (La Progreso 1./1921)
* **21. junio 1621** (La Progreso 6./1921)
* **Nia XIII. kongreso** (La Progreso 8./1921)
* **Miss Annie** (La Progreso 5.-6./1922)
* **En Belgujo** (La Progreso 9./1922)

Referencoj
----------

1. ↑  Nekrologo en Esperanto-revuo
**Azuara** [aZŬAra] estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Belĉita Kampo kies ĉefurbo estas Belchite, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Azuara estas municipa teritorio en la okcidento de la komarko Belĉita Kampo nordokcidente inter tiuj de Fuendetodos (norde) kaj de Moyuela (sude). La loĝloko estas je 60 km de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 13 km de Fuendetodos, je 603 msm. Ĝi estas tute inter Letux apude kaj Belchite (oriente) kaj Herrera de los Navarros (okcidente) laŭ la regiona ŝoseo A-1506.

La municipa teritorio estas ĉe la deklivaroj de la Iberia Sistemo, ĉe la fluejo de la malabunda rivero Cámaras, alfluanto de la rivero Aguasvivas.

Historio
--------

Agrikultura diino el la arkeologia kuŝejo de la romia vilao La Malena.
Pri grava pasinteco atestas la arkeologia kuŝejo de la romia vilao La Malena kun multaj gravegaj mozaikoj. Pri la islama epoko menciendas, ke la loknomo Azuara devenas de la araba زوارة, AZ-ZUŬARA, nomo de berbera klano Zuŭara, eble devena el nuna Libio; tiam estis ĉirkaŭa zono de berberaj klanoj ĉirkaŭ la araba grandurbo Zaragozo. Tiam estis murego kun kvar pordegoj kaj grava reto de irigacio kiuj restis.

La konkero de la areo el islamanoj estis farita en la 12-a jarcento (ĉirkaŭ 1120). En 1248, per privilegio donita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis el Daroca, kiel parto de la komunumaro *Sesma de Trasierra* en la *Comunidad de Aldeas de Daroca*, kiu dependis rekte de la reĝo kaj ne de senjoroj, kio pluis ĝis la morto de Fernando la 7-a en 1833, nuligita en 1838. Plue restis grava majoritato de moriskoj, kiuj laboris por agrikulturo; sed komence de la 17-a jarcento okazis la forpelo de la moriskoj el Hispanio, kio rezultis en krizo por la loko. 

Dum la Hispana Enlanda Milito en Aŭgusto 1937 okazis batalo en proksima Belchite en la kadro de la Ofensivo al Zaragozo, kiu rezultis malsukcesa.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Azuara kie oni malaltiĝis el 333 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 98 laŭlonge de la jarcento. Evidente elmigrado foriris al apuda grandurbo Zaragozo. Kvankam vintre estas ĉirkaŭ 500 loĝantoj, somere estas ĉirkaŭ 1 500 loĝantoj.

Aktualo
-------

Mudeĥara defendpreĝejo.
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio, krom fabriko de cemento. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la arkeologia kuŝejo de la romia vilao La Malena, la araba murego, tipa aragona domaro, tipa mudeĥara defendpreĝejo de *Nuestra Señora de la Piedad*, romanika ermitejo de Sankta Nikolao de Bari kun plurkoloraj murpentraĵoj, neĝujo, subteraj koridoroj, keltibera urbo Beligium, alfrapa kratero de Azuara, valo de la rivero Cámaras kaj la farunfabriko Sankta Jozefo (industria arkeologio).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802076
* GND: 4215840-0
* VIAF: 247251164
 |
**STACHÓ Lajos** (pro. ŝtaĥo:) estis hungara matematikisto naskita en Oradea la 4-an de majo 1920 kaj mortinta en Bp. la 20-an de decembro 1982.

Biografio
---------

Lajos Stachó diplomitiĝis en 1939 en la Universitato Ferenc József de Kluĵo pri matematiko-fiziko. Li doktoriĝis en 1948 kaj li instris en gimnazio Battonya, Szentes, poste Szeged. De 1954 li fariĝis fakgvidinto de praktika gimnazio de Scienca Universitato József Attila, de 1960 asistanto, poste adjunkto. En 1962-63 li laboris en la komputilcentro de MTA, de 1966 kiel memstara programanto. De 1974 li laboris en la Számítástechnikai Oktató Központ (SZÁMOK) (kalkulteknika centro). De 1976 ĝis 1980 li estis konsilanto ĉe la Számítástechnikai és Automatizálási Kutató Intézet (SZÁMKI) (instituto esplora pri kalkultekniko kaj aŭtomatigo).

Verko
-----

* *A programozás matematikai ABC-je* (Bp. 1975).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Beefalo**
**Beefalo** aŭ **viandobovo**, ankaŭ referencata kiel *cattalo* aŭ *Amerika hibrido*, estas fekunda hibrida idaro de aldomigita bovo (*Bos taurus*), kutime masklo en kontrolitaj bredoprogramoj, kaj de Amerika bizono (*Bison bison*), kutime ino en kontrolitaj bredoprogramoj. La raso estis kreita por kombini la karakterojn de ambaŭ animaloj por viando-produktado.

*Beefalo* estas ĉefe bovoj laŭ genetiko kaj aspekto, kaj la ras-asocio difinis plenan *Beefalo* kiel besto with tri-ok-onoj (37.5%) de bizona genetiko, dum animaloj kun pli altaj procentoj de bizona genetiko estas nomataj "bizonaj hibridoj".

Notoj
-----

1. ↑   Porter, Valerie (2008). The Field Guide to Cattle. Voyageur Press. p. 70. ISBN 978-0-7603-3192-7.  Alirita la 20an de Majo 2018.
2. ↑   Drew, K. R.; Baskin, L. M. (1989). Wildlife Production Systems: Economic Utilisation of Wild Ungulates. CUP Archive. p. 354. ISBN 978-0-521-34099-1.  Alirita la 20an de Majo 2018.

* Kategorio Beefalo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Beefalo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Triollo** [TRJOljo] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Montaña Palentina*.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 63,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 71 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 450 el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 132 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio enhavas la jenajn submunicipojn: La Lastra, Vidrieros (steleo en foto) kaj Triollo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj kaj la ermitejoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 770285
 |
**Everett Howard Hunt** (9-an de oktobro 1918, Hambrug, Novjorkio 23-an de januaro 2007) estis CIA-agento, kulpulo en la Watergate-skandalo.

Hunt deĵoris ĉe la CIA de 1949 ĝis 1970. Li partoprenis en 1954 en renverso kontraŭ gvatemala prezidento Jacobo Arbenz, en 1961 estis kunorganizanto de la fiaskinta surbordiĝo en Golfo de porkoj de Kubo. 

En 1971 - kiel dungito de la Blanka Domo - kaŝpenetris kun Gordon Liddy en domon de Beverly Hills-a psiĥiatro por ŝteli traktad-paĝojn pri Daniel Ellsberg, kiu kaŝe filtrigis sekretajn dokumentojn de la Pentagono. Oni ekis en 1973 juĝproceson kontraŭ Ellsberg, sed pro i.a. la neleĝa kaŝpenetro, la juĝistaro liberparolis la akuziton. 

Sama okazis ĉe la Watergate-skandalo. Oni peti je Hunt por organizado de la enrompo, por ke oni trovu pruvojn pri ligoj inter demokrata prezidenta kandidato George McGovern kaj Fidel Castro. La Nixon-stabo timis, ke Castro apogas per mono kampanjon de McGovern. Oni pruvaĵojn ne trovis, sed ili senvualiĝis kaj tio kondukis al abdiko de Nixon en du jaroj.

Hunt estis en prizono 33 monatojn kaj koleris je Nixon, kiu neniun respondecon surprenis. 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 160740
* GND: 133670899
* LCCN: n80028245
* VIAF: 94303395
* ISNI: 0000 0001 0786 1557
* LIBRIS: 62184
* SUDOC: 123977894
* BNF: 12170051z
* NDL: 00444045
* NKC: pna2011672782
 |
pluraj totemaj palisoj en la parko *Thunderbird Park* de Viktorio, Brita Kolumbio
detalo de totema paliso en Vankuvero
**Totema paliso** estas monumenta skulptaĵo, ĉizita el arbotrunko kaj sekve pentrita. Totemaj palisoj ludas aparte gravan rolon en la totemisma kredo de la indianoj de la okcidenta marbordo de Nordameriko, kaj simboligas la totemajn bestojn kiuj komprenatas kiel emblemoj kaj identigiloj de indiana tribo. Ankaŭ nuntempe ili konsideratas identigaj simboloj de la indiĝenaj popoloj de Nordameriko kaj kiel artaĵoj estas ree aprezataj.

Etimologio
----------

La termino "totemo" devenas de la vorto *"odoodeman"* el lingvo de la algonkena lingvaro (probable la oĝibva aŭ aniŝinabeka lingvo) kaj signifas "sia tribo, sia grupo, sia familio" respektive "sia familia emblemo"

Priskribo
---------

Totemaj palisoj tradicie plej ofte produktiĝis el ligno de gigantaj tujoj (latine *thuja plicata*, angle *western red cedar*). Origine la arte ĉizitaj, altaj lignaj kolonoj fariĝis en la marbordaj regionoj de Brita Kolumbio. Tie, en la loĝloko *Alert Bay*, ankaŭ troveblas la tutmonde plej alta totema paliso. Ĝi konsistas el tri partoj kaj altas 56,4 metrojn.

* Kategorio Totema paliso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Notoj
-----

1. ↑  *totem* en la retejo etymonline.com

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 399719
* GND: 4391098-1
* LCCN: sh85136222
* SUDOC: 027834492
* BNF: 119790741
 |
**STEINER Lajos** (pro. ŝtajner) estis hungara ŝaka grandmajstro naskita en Nagyvárad la 14-an de julio 1903 kaj mortinta en Sidney la 22-an de aprilo 1975.

Biografio
---------

Lajos Steiner finis teknikan altlernejon en Germanio (1924). Li vekis sensacion kiel konkursanto 14 jaraĝa, de 1922 li estis hungara majstro, en hungara majstrokonkurso li okupis la unuan lokon. Li gajnis paran maĉon kontraŭ Pál Réthy (ŝakisto) kaj Andor Lilienthal. Li estis kvar foje en ŝakolimpikoj: (1931, 1933, 1935, 1936). Li gajnis plurajn internaciajn konkursojn. Li elmigris Aŭstralion (1939)), li ankaŭ gajnis Aŭstralian Ŝakan Ĉampionumon, kvarfoje 1945, 1946/47, 1952/53 kaj 1958/59.

Ŝakolimpokoj
------------

Steiner partoprenis en 4 ŝakolimpikoj:

* 4-a Ŝakolimpiko en Prago 1931 (+10 –3 =4)
* 5-a Ŝakolimpiko en Folkestone 1933 (+5 –4 =5)
* 6-a Ŝakolimpiko en Varsovio 1935 (+7 –4 =7)
* 3-a neoficiala Ŝakolimpiko en Muniko 1936 (+13 –2 =5).

Verkoj
------

* *Sakkiskola* (Kecskemét, 1935);
* *Kings of the Chess Board* (Sidney, 1948).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Ludo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 371652
* GND: 1240103735
* LCCN: no2001057590
* VIAF: 56264849
* ISNI: 0000 0000 7908 573X
 |
**Lajos Siménfalvy** [lajoŝ ŝimEnfalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Siménfalvy Lajos** estis hungara aktoro. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *felsőrákosi* kaj *homoródalmási*, lia onklo estis Sándor Siménfalvy.

Lajos Siménfalvy naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1927 en Matty, li mortis la 15-an de majo 2005 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Lajos Siménfalvy estis aktoro de Nacia Teatro (Miskolc) inter 1949-1956, sed en la frua periodo li samtempe studis en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Csokonai (Debrecen) (1956-1959), poste en jam malaperintaj teatroj en Budapeŝto. Inter 1983–1999 li estis membro de Teatro Hevesi Sándor, poste de Operetoteatro (Budapeŝto) kaj Teatro Petőfi (Veszprém). Li pensiuliĝis en 2005. Li ricevis premiojn en 1996 kaj 1999. Lia filino naskiĝis en 1976.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare:
	+ Hamleto - Laertes
	+ Romeo kaj Julieta - monaĥo
	+ *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Böffen Tóbiás
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - Miller (muzikisto)
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - instruisto
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Miska (ĉefkelnero)
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - grafo Korláthy
* Mór Jókai: *A kőszívű ember fiai* - Jenő Baradlay

Liaj televidaj filmaj roloj
---------------------------

* *Az első 36 óra* (1985)
* *Salome* (1988) - 3-a judo
* *Devictus Vincit* (1994)
* *Ábel Amerikában* (1998)

Lia sola reĝisoraĵo
-------------------

* *Hattyúdal* (1998)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 749416
 |



* Portalo pri Biografio
**Lajos Smidt** [lajoŝ ŝmit], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Smidt Lajos** estis hungara kuracisto, kirurgo, hospitalestro, muzeestro. Lia pseŭdonimo estis laŭ hungara vicordo **Érsekújvári Lajos**.

Lajos Smidt  naskiĝis la 31-an de oktobro 1903 en Hungara reĝlando en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio). Li mortis la 30-an de junio 1975 en Szombathely.

Biografio
---------

Lajos Smidt frekventis mezlernejojn laŭvice en Aranyosmarót kaj Budapeŝto. En 1926 li perpiede iris de Budapeŝto al Romo dum 43 tagoj. Li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1930, sed samtempe li lernis operokantadon en Muzikakademio Franz Liszt. Post siaj studoj li laboris en hospitalo de Szombathely. En la jaroj 1942 kaj 1943 li laboris en armea hospitalo, en 1944 li atingis la rangon ĉefkuracisto. En la jaro 1946 li kuracadis en malsanulejo de Celldömölk, poste en malsanulejo de Szombathely. En 1950 pro la tiama politika etoso li povis esti nur simpla hospitala kuracisto, inter 1956 kaj 1966 kuracisto de laboristoj en ŝuuzino. En 1968 li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn en 1959 kaj 1971, sed ne por la medicina agado, sed pro la muzea agado.

Li kantadis en koruso, krome li verkis poemojn, sed lia pli grava okupiĝo estis kolektado de arkaikaĵoj jam ekde la junaj jaroj. Post la emeritiĝo li donacis sian kolekton (40 mil pecoj) al municipo de Szombathely. En 1971 malfermis Muzeo Smidt, kies unua muzeestro li estis.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A mezőlaki szkíta lelet* (1934) - arkeologia priskribo
* *Őszi bánat* (1941) - poemaro
* *Vezető a szombathelyi Smidt Múzeum állandó kiállításához* (1977) - muzea katalogo

Memorigiloj
-----------

* muzeo en Szombathely  Arkivigite je 2016-05-06 per la retarkivo Wayback Machine

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Genmaicha
**Genmaicha** (japane: 玄米茶, litere *teo el bruna rizo*, la lasta ideogramo signifas *cha*, teon) estas japana nomo por verda teo al kiu oni aldonis rostitajn brunan rizon. Foje oni nomas ĝin *"krevmaizteo"*, ĉar kelkaj el la rizeroj krevas dum la rostado kaj similas al krevmaizo.

Komence malriĉaj japanoj trinkis tiun teon, ĉar rizo estis malpli kosta kaj malpligrandigis la koston de la teo, sed nuntempe oni trinkas ĝin en ĉiuj sociaj tavoloj.

La gusto de *genmaicha* estas milda kaj agrabla kaj kombinas la freŝan herban guston de la verda teo kun tiu de la rostita rizo. Akvo por prepari tiun teon, estu je 75 ĝis 85°C. La teo povas infuzi pli longe ol aliaj teoj (iuj konsilas 3-5 minutoj), sed sufiĉas 30 sekundoj por la unua akvumado, kaj oni povas tuj servi post la sekvaj akvumadoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Mugicha
* Matcha

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Genmaicha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Drinkebla rizo - nutraĵa blogo (angle) Arkivigite je 2010-02-18 per la retarkivo Wayback Machine
* Detalaj instruoj por prepari genmaicha-n (angle) A web page detailing instructions for brewing.
* Legendo pri genmaicha Arkivigite je 2007-10-09 per la retarkivo Wayback Machine