recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Volnay** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côte-d'Or*, esperante *Kostodorio*, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Laŭ la stato de 2020 en la komunumo vivis 229 loĝantoj sur areo de 7,55 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 30 loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Beaune kaj al la kantono *Ladoix-Serrigny*. 

La teritorio havas komunan limon kun Nantoux, Meursault, Tailly, Bligny-lès-Beaune, Meloisey, Monthelie, Pommard kaj Saint-Romain. Volnay estas mondkonata pro siaj prestiĝaj ruĝaj vinoj.

Geografio
---------

### Situo

Distàncies i posició relativa d'algunes poblacionsDistàncies i posició relativa d'algunes poblacions
**Volnay**
Loĝantaro 546 loĝantoj (2000)Pommard (1,3km)
Loĝantaro 176 loĝantoj (2000)Monthelie (1,5km)
Loĝantaro 1563 loĝantoj (2000)Meursault (2,7km)
Loĝantaro 337 loĝantoj (2000)Auxey-Duresses (3,1km)
Loĝantaro 195 loĝantoj (2000)Nantoux (3,8km)
Loĝantaro 1183 loĝantoj (2000)Bligny-lès-Beaune (4,1km)
Loĝantaro 197 loĝantoj (2000)Tailly (4,4km)
Loĝantaro 283 loĝantoj (2000)Meloisey  

 (4,7km)
Loĝantaro 22012 loĝantoj (2000)Beaune (5,0km)
Loĝantaro 652 loĝantoj (2000)Montagny-lès-Beaune (5,4km)
Loĝantaro 243 loĝantoj (2000)Saint-Romain (5,5km)
Loĝantaro 328 loĝantoj (2000)Bouze-lès-Beaune (5,5km)
Loĝantaro 473 loĝantoj (2000)Corcelles-les-Arts (5,6km)
  

### Demografio

Loĝantara evoluo| 1866 | 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2009 | 2013 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 665 | 504 | 464 | 452 | 411 | 355 | 323 | 280 | 265 | 229 |

Vino
----

La surfacampleksoj pri produktado estas :

* ruĝaj  : 213 ha
* blankaj : 0 ha

Historio
--------

En 1415, Johano sentima donacis da vinon de Volnay por la koncilio de Konstanco.

En 1477, Ludoviko la 11-a fordonis la tutan rikolton de vino en sia kastelo de Plessis-lès-Tours.

La urbodomo datiĝas el la jaro 1828.

Vidindaĵoj
----------

* Kirko sanktaj Ciriko kaj Julita de Tarso de la 13-a jarcento. Post brulego en 1431, ĝi estas parte rekonsruita en 1442.
* Kapelo *Notre-Dame-de-la-pitié* de 1540 ĉe la ŝoseo RD 973
* Statuo *Notre-Dame-des-Vignes* de 1871 supre de la loko

Vidu ankaŭ
----------

* Beaune
* Communauté d'agglomération de Beaune Côte et Sud
* Komunumoj de Côte-d'Or

Notoj
-----

1. ↑  Preĝejo france
2. ↑  Joseph Délissey *Histoire de Volnay des origine à 1966*
**Růžovský vrch** estas monto en Ĉeĥa Svislando, la ĉeĥa parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi situas dekstraflanke de rivero Elbo proksime al la vilaĝoj Růžová, Srbská Kamenice kaj Kamenická Stráň.  

Pro la preskaŭ ideala konusa formo ĝi efikas tre okulfrapa kaj estas facile rekonebla.  

La kernon de la monto konsistigas bazalto de vulkana origino. Ĝi ĉe la montopiedo ĉirkaŭas grejso.  

Růžovský Vrch estas kovrita de silvo, kiu parte tre similas al praarbaro. Ĉe la norda flanko fagoj dominas en la suba kaj aceroj en la pli alta parto de la deklivo. Ĉe la pli varma suda flanko kverko estas la dominanta specio.  

En la jaro 1973 la monto kun ĉirkaŭanta areo de 118 hektaroj estis deklarita naturrezervejo.  

Pro la arbokovro *Monto Roza* ne ofertas panoraman vidon. Kelkaj maldensaj lokoj de la montarbaro ebligas tre limigitajn vidojn. Proksime al la montsupro restoj de fundamento rememorigas pri gastejo, kiu ĉi tie estis konstruita en la jaro 1882 kaj forbrulis en 1931. Neniaj spuroj restis post la (1881, 1893 kaj 1904 sinsekve konstruitaj) tri turoj kun iam fama panoramo. Hodiaŭ la migranto povas konsoli sin per la profunda trankvilo, kiu regas ĉi tie.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Růžovský vrch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
dekstra
**Sankta Siksto la dua**, latine ***Sixtus II***, greke ***Xystus B***, naskiĝis je nekonata dato (proksimume en 215) en Grekio kaj mortis en 258. Li estis papo ekde 257 ĝis sia morto kiel martiro, la 6-an de aŭgusto 258 per senkapigo. Siksto, antaŭ ol esti papo, estis instruisto en urbo *Caesarea Augusta*, hodiaŭ Zaragoza. Eble li verkis la historian libron *Ad Novatianum*.

Kvankam li ĝuis la plej altan respekton de ĉiuj fruaj martiraj papoj, tamen la ĉefdiakono Laŭrenco de Romo, kiu estis martirigita kun li, kaj estis mortigita kvar tagojn post la senkapigo de Siksto, do la 10-an de aŭgusto, estas multe pli konata en kristanismo. La vivo kaj laboro de la du trovis la plej altan artan esprimon en la kapelo de la papo Nikolao la 5-a en la Vatikano, dum la pentristo Rafaelo senmortigis lian bildon en la pentraĵo de la Siksta Madono.

Lia (libervola) memora tago estas la 7-a de aŭgusto en la katolika eklezio kaj la 10-a de aŭgusto en la ortodoksismo.

Vidu ankaŭ
----------

* La artikolon pri sia samepokano Laŭrenco de Romo
* Listo de papoj

* Kategorio Siksto la 2-a en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 241496
* GND: 118895869
* LCCN: n81086466
* VIAF: 516159474334927662971, 18159518313132772264, 1543159474358327662949 1336166, 516159474334927662971, 18159518313132772264, 1543159474358327662949
* ISNI: 0000000107759798
* SUDOC: 235139513
* BNF: 14960511j
* ULAN: 500372062
* NLA: 36226423
* NKC: skuk0005272
* ICCU: LO1V188994
* BNE: XX1763796
 |
**"Shore Leave"** [Elŝipa amuzo] estas la dekkvina epizodo de la unua sezono de la usona televidserio, Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Theodore Sturgeon kaj reĝisorita de Robert Sparr, ĝi unue elsendiĝis la 29-an de decembro 1966.

Intrigo
-------

En la epizodo, en la steldato 3025.3 la anaro de la USS Enterprise (NCC-1701) vizitas strangan planedon, kie stranga kaj tute neprobabla afero okazas al la surteriĝo sendita por komenca planeda enketo. Skaniloj montras ke la planedo estas sendanĝera, kaj ĉar la kosmoŝipanoj estas elĉerpitaj post tri monatoj da kontinuaj operacioj. Kapitano Kirk anoncas elŝipan libertagon por ĉiuj laŭvice, sed post mallonga tempo, la homoj sur spertas strangaĵojnm sur la planedoj.

Unue  D-ro. McCoy vidas grandan, antropomorfan blankan kuniklon,kaj momenton poste, de knabino (Marcia Brown) laŭ La aventuroj de Alicio en Mirlando. Hikaru Sulu trovas malnovan revolveron kaj poste estas atakita de samurajo per katana. *Yeoman* (helpistino) Tonia Barrows (Emily Banks) estas atakata de Don Juan. En komenco, Kirk ne kredas, sed tiam McCoy montras grandan kuniklon. Kirk tiam vidas junan kadeton Finnegan (Bruce Mars), sia malamiko en militakademio; kaj iama fianĉino, Ruth (Shirley Bonne), kiun li ne vidis antaŭ jaroj.

Spock raportas, ke la planedo emanas strangan energikampon, kiu ŝajnas prenas energion el la kosmoŝipo. Se la drenado daŭras, ĝi povus defektigi la ŝipon. Li ankaŭ raportas, ke la energiaj ŝablonoj sugestas iun specon de industria aktiveco. Spock deduktas interligon inter la vizioj kaj la pensoj de la surplanedaj homoj ĝuste antaŭ ol la aperaĵoj.

Maljunulo aperas kaj identigas sin kiel la "Zorgisto", kiu diras ke la planedo funkcias kiel amuzparko. McCoy ridetas kaj konfirmas, ke li pravas kaj montras la du knabinajn cabaretajn knabinojn. Li pardonpetas pro la miskomprenoj kaj ofertas la servojn de la planedo al la lacaj anoj de la Enterprise, kun la singardo ke la vizitantoj devas elekti iliajn amuzojn kun zorgo. Kirk akceptas la oferon kiam Ruth denove aperas, kaj li rajtigas la kosmoŝipanaro malsupreniri.
**Wenzel Parler** (naskiĝinta antaŭ 1360 supozeble en Prago; mortinta 1404 en Vieno) estis unu el la plej elstaraj katedralaj arĥitektoj kaj skulptistoj el la familio Parler, filo de Peter Parler. Li verkis interalie en Prago, Nördlingen kaj Vieno.

Unua verkado de Wenzel Parler estas pruvebla por la dua duono de la 1370-aj jaroj en Prago, kie li laboris almenaŭ ĝis 1392 (eble tamen ne kontinue) kaj decide kunkonstruis la katedralon Sankta Vito. En Prago li estas dokumentita kiel *Ingegnere Venceslao da Praga*. Plej malfrue en 1398, kiam lia pli juna frato Johann Parler ("la pli juna") transprenis la konstruestradon por la katedralo, li forlasis Pragon. Post tio li supozeble verkis pri la konstruado de la preĝejo Sankta Savanto en Nördlingen. Ekde 1400 li reaperis kiel ŝtontajlisto je la katedralo Sankta Stefano en Vieno, kies arĥitekto li fariĝis en 1403. De tie italaj delegitoj volis forvarbi lin al Milano, por ke li tie verku kiel arĥitekto pri la katedralo. En Milano pruveble en 1392 estis *Henrico parlér da Gamodia* (Gmünd), eble Heinrich Parler la pli juna, kuzo de Wenzel Parler. Wenzel ne plu iris kiel arĥitekto al Milano, li mortis en 1404.

La identeco de la katedralaj arĥitektoj en Prago kjaj Vieno ne senmanke estas dokumentita. Wenzel tiutempe estis oftega nomo en Bohemujo kaj suda Germanujo, kaj la nomo Parler deduktiĝas de *parlier*, kio signifas kvazaŭ konstruestro. La tempa sinsekvo same kiel klaraj stilaj paraleloj inter la katedraloj de Prago kaj Vieno verŝajnigas komunan identecon.

Literaturo
----------

* Kletzl, Otto: *Zur Identität der Dombaumeister Wenzel Parler d.Ä. von Prag und Wenzel von Wien* en: Wiener Jahrbuch für Kunstgeschichte 9, 49sj.; Vieno 1934
* *Die Parler und der schöne Stil 1350-1400. Europäische Kunst unter den Lŭemburgern* Handbuch zur Ausstellung des Schnütgen-Museums in der Kunsthalle Köln, 5 volumoj; Kolonjo 1978
* *Parlerbauten - Architektur, Skulptur, Restaurierung*, Stutgarto 2004, ISBN 3-8062-1882-X
La **Pekina Dua Fremdlingva Universitato** (ĉine 北京第二外国语学院, pinjine *Běijīng Dì'èr Wàiguóyǔ Xuéyuàn* , mallongigita 二外, *Erwai,* angle *Beijing International Studies University*, akronime **BISU**) estas publika esplora universitato bazita en Pekino, Ĉinio. Fondita en 1964, ĝi estis parto de la nacia iniciato antaŭenigi triarangan fremdlingvan edukado. La instituto elkreskis de filio de Novaĵagentejo Xinhua  kaj evoluigis en unu el la plej rimarkindaj universitatoj de fremdaj lingvoj kaj kulturaj studoj en Ĉinio. Nuntempe, la universitataj pioniras en la kampoj de internacia komerco, turismaj studoj kaj gastama administrado .

Eksteraj ligiloj
----------------



1. ↑  Zhu, Muzhi.  (2004) *Tribute to the 40th Anniversary of Beijing International Studies University*, p. 1–2.

 Note: the author is former Chairman of Xinhua News Agency
2. ↑   (2012) "The Tsunami: 1977-Present", *Western Literature in China and the Translation of a Nation*. Palgrave Macmillan, p. 171. ISBN 9781137011947.
3. ↑   (2008) *Gateways to Beijing*. Armour Publishing, p. 260. ISBN 9789814222129.
4. ↑  Bobik, Melanie.  (2010) *China's Tourism Industry: A Future Outlook*. GRIN Verlag. ISBN 9783640600786.
5. ↑   (2008) "Journal of Hospitality & Tourism Education" **20-21**.
**Erland Werner Anttila** (antaŭa familia nomo *Andelin*; naskiĝis la 14-an de Junio 1869 en Hausjärvi, mortis la 13-an de Marto 1954 en Helsinki) estis Finna instruisto de la Rusa kaj Germana lingvoj, tradukisto kaj oficisto en libroeldonejo. Li verkis Finnajn lernolibrojn kaj vortarojn de Esperanto kaj abunde tradukis el aliaj lingvoj en la Finnan.

Verkado
-------

En lia laboro por la internacia lingvo elstaras okupiĝo pri lernomaterialo. Lia lernolibro aperis en 1906. Pri tio, ĉu Anttila faris jam la unuan lernolibron de Esperanto por Finnoj adaptante Germanan lernolibreton de Johannes Joseph Süssmuth, estas diversaj informoj: la datumbanko *Fennica* de la Nacia Biblioteko indikas, ke ĝin faris Hanna Kuosmanen, sed la katalogo de Esperanto-literaturo en Finnlando, aperinta en la revuo *Bibliophilos*, numero 2/1959, donas la nomon Werner Anttila, en parentezoj. Ĝi aperis en 1905. 

La vortaroj Finna-Esperanta kaj Esperanta-Finna de Anttila aperis en pluraj eldonoj ekde 1905 ĝis 1923. En la jaroj 1912–1914 li estis ankaŭ redakciano de *Finna Esperantisto*, la organo de Esperanto-Asocio de Finnlando.

Anttila estis kunfondinto de Esperanto-Asocio de Finnlando (1907) kaj membro de la Lingva Komitato.

Laborante en Finna libroeldonejo, li redaktis plurajn praktikajn gvidlibrojn en diversaj fakoj.

Tradukado
---------

Anttila mem verkis unu teatraĵon kaj abunde tradukis en la Finnan el aliaj lingvoj. Aperis preskau 100 libroj tradukitaj de li, interalie el Karl May, Jules Verne, Charles Dickens, H. G. Wells, Bjørnstjerne Bjørnson, Ezopo kaj Edgar Rice Burroughs.

Verkoj pri Esperanto
--------------------

* **1906**: [Werner Andelin] Esperanto-kielen sanakirja, esperanto-suomalainen ja suomalais-esperantinen. — Vortaroj esperanta-finna kaj finna-esperanta, Helsingforso 1906. 118 paĝoj

* **1906**: [Werner Andelin] Esperanto-kielen oppikirja [Lernolibro de la lingvo Esperanto]. Helsinki 1906, 38 paĝoj.

* **1911**: Suomi-esperanto sanakirja — Vortaro finna-esperanta. Helsinki 1911, 241 paĝoj (2-a eldono 1923)

* **1913**: Esperanto-suomi sanakirja — Vortaro esperanto-finna. Helsinki 1913, 90 paĝoj

Fontoj
------

* Datumbanko pri Finnaj verkistoj[*rompita ligilo*] de la Societo por Finna Literaturo
* Bibliophilos, numero 2/1959 Arkivigite je 2015-04-28 per la retarkivo Wayback Machine Revuo de Finnaj Bibliofiloj, Katalogo pri Esperanta literaturo en Finnlando
* Finna Bibliografia Datumbanko Arkivigite je 2018-06-14 per la retarkivo Wayback Machine, serĉvortoj *Werner Anttila* kaj *Werner Andelin*


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

  


|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
Ŝildo kun interesaj padetoj. Pejzaĝo dumvoje. Giganta lupolstango survoje.
**Vom Bier zur Bratwurst** (tradukite: *De la biero ĝis la fritkolbaso*) estas kulinara-geologia aventurpado longa je 16 km (rondirite) inter Arnstadt kaj Holzhausen (Germanujo).

Priskribo
---------

La rondirada migradopado unuigas la hotelan kaj bierfarejan komplekson *Hotelpark Stadtbrauerei* en Arnstadt kun la muzeo pri la kradrostita kolbaso en Holzhausen (malaperis en 2019 pro alienlokiĝo).

Laŭlonge de la rondvojeto tra idiliecaj pejzaĝoj - kiuj inspiris jam la pentriston Otto Knöpfer - videblas grandaj plastikaĵoj de Christoph Hodgson. Ili montras la intimecon inter natura medio kaj kuirarto. Ĉe sep stacioj oni estas informita pri la historio kaj la fertileco de hejmregionaj kultiveblaj teroj, kio estas fundamento de ĉiu kulinara tradicio. La milda klimato kune kun riĉaj kampoj respondecis pri frua setlo de homoj en Turingio.

Migrante oni konatiĝis ankaŭ kun la geografio de la lando danke al ravaj belvidoj en ĉiujn ĉielajn direktojn (Kasteloj Tri Gleichen, Turingia Arbaro, Arnstadt, Erfurto. La multspecaj flaŭro kaj faŭno ĉe la vojrandoj ankoraŭ pligrandigas la ĝuadon.

De aprilo ĝis aŭgusto estas ofertataj gvidataj iradoj kun fakuloj.

La stacioj
----------

Dumvoje rekomendatas halti ĉe jenaj sep stacioj kun belaj skulptaĵoj apud informtabuloj:

1. *Giganta biero* ĉe la bierfarejo de Arnstadt
2. *Giganta kulero* (el sabloŝtono)
3. *Giganta lupolstango* (sur eksa lupolkultivada kampo)
4. *Giganta furaĝbeto*
5. *Giganta kradrosto* ĉe la Kupra vojo
6. *Giganta fritkolbaso* (en kiun eblas eniri), apud la kolbasmuzeo
7. *Giganta abata bastono* (ĉe malnova abatejo, kie unue menciitis la turingia kradrostita kolbaso

Por kulturemuloj ekzistas ankoraŭ aliaj defioj, kiel la vizito de:

* la historia urbokerno de Arnstadt
* arkeologia eksperimentada areo en Haarhausen
* Wachsenburg en Holzhausen
* Otto-Knöpfer-domo en Holzhausen
* la Zoologia ĝardeno de Arnstadt
* la elfositaĵoj de la Monaĥejo de Sankta Valpurgo surmonte en Arnstadt

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Vom Bier zur Bratwurst en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la aventura pado sur fremdultrafika retpaĝaro pri Turingio. Arkivigite je 2015-03-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Prezentado de la pado en la sezono 2012: feliĉa kombino inter turisma reklamado kaj geologia informado.
* La pado surmape. Arkivigite je 2014-04-24 per la retarkivo Wayback Machine
* Faldfolio deŝutebla. Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **Ĉi tiu artikolo pri medicino citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Decembro 2018)*Bonvolu krei Kategorio:Senfontaj artikoloj ekde decembro 2018! |

Vomado en malnova pentraĵo
Vomado de viro
**Vomado** estas konvulsia elĵeto de la stomak-enhavo tra la buŝo.

Necesas distingi inter **vomemo** kaj vera **vomado**. Ofte ni sentas nur emon al vomado, sed la vomado mem ne venas.

Multaj bestoj, precipe birdoj, uzas vomadon por nutri siajn idojn per duone digestita nutraĵo.

Ĉe la homo la vomado estas simptomo de malsano aŭ de engluto de nefreŝaj manĝaĵoj, kiujn la stomako ne povas digesti kaj tial elsputas la danĝeran enhavon pli frue ol ĝi povas veneni la organismon.

Vomadon kaŭzas ankaŭ troa manĝado, precipe troa drinkado de alkoholaĵoj. En la mezepoko, festenantoj ofte vomis intence por purigi la stomakon kaj por povi daŭrigi la festenadon.

Vomado povas havi ankaŭ psikajn motivojn, kiam ni vidas vomantan personon aŭ ion alian, kion nia subkonscio taksas kiel abomenaĵon.

Kiam la stomako elĵetas la vomaĵon, aŭtomate fermiĝas la laringo, por ke la vomaĵoj ne povu penetri en la spirvojojn. Sed homo vomanta en deliro aŭ eĉ en sveno povas sufokiĝi aŭ la putrogasoj povas veneni liajn pulmojn. Tre danĝera estas vomado ĉe suĉinfanoj, kiuj ofte vomas dormante kaj povas per vomaĵo sufokiĝi.

Kiam iu manĝis toksan manĝon, ekzemple fungojn aŭ netaŭgajn aŭ tro multajn medikamentojn, estas necese rapide vomigi la pacienton per vomigaj rimedoj por purigi lian stomakon pli frue ol la veneno sukcesos penetri en la korpon. Se la vomado ne sukcesas, necesas la stomakon ellavi kaj elpumpi.

La vomanta persono bezonas trankvilon en varma medio. Estas taŭge meti en lian buŝon pecon de glacio.

Se la vomaĵo enhavas ankaŭ sangon, temas pri simptomo de grava malsano kaj necesas konsulti kuraciston. Specimenon de la vomaĵo necesas alporti por laboratoriaj analizoj.

Metafore estas vomaĵo uzata ankaŭ kiel sinonimo de abomenaĵo aŭ kiel insulto kontraŭ io malagrabla.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Vomado en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Sano
* Vomaĵo en ornitologio

  

|  |  |
| --- | --- |
|   | Bonvolu atenti la konsilon rilate al artikoloj pri medicinaj temoj! |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 123717
* GND: 4015109-8
* LCCN: sh85144382
* SUDOC: 027256154
* BNF: 119338174
* NDL: 00568990
* BNE: XX534064
 |
**Vladimir Aleksandroviĉ GRAMMATIKOV** (ruse *Владимир Алeксандpoвич Грамматикoв*; naskiĝis la 1-an de junio 1942) estas rusa kaj sovetia teatra kaj kina aktoro, reĝisoro, scenaristo kaj kin-produktoro. En 1995 li honorigis kiel merita artisto de la Rusa Federacio.

Biografio
---------

Vladimir Grammatikov naskiĝis la 1-an de junio 1942 en Jekaterinburg, tiam nomita *Sverdlovsk*. Li studentiĝis ĉe la radia konstrufakultato de kolegio *Bauman* en Moskvo, kaj tiam decidis dediĉi sian vivon al kinarto. Poste, li edukiĝis ĉe la aktora sekcio de la Rusa Akademio de Teatraj Artoj, iĝante pantomima aktoro.

En 1976 li studentiĝis ĉe la Direkta Sekcio de Ŝtata Universitato de Kinematografio nome de Sergej Gerasimov kaj lernis en la klaso de *Efim Dzigan*.

De 1976 li aktivis kiel aktoro kaj reĝisoro en la Gorkij filmstudio. 

Ekde 1990 li esis arta direktoro de la kreiva asocio Kontakto kadre de la Gorkij filmstudio. Unu el la fondintoj kaj arta direktoro de la studio "Starlight" (komuna projekto inter Rusio, Svedio, Britio kaj Danio), li estis prezidanto de la *Starlight-festo* - Internacia Infana Filmfestivalo en Arteko (1992–1996), kaj krome estas unu el la fondintoj de la Festivalo de Bildartoj ĉe la Rusa Infana Centro "Eaglet" (1997-2006).

Li estis la ĉefa direktoro kaj arta direktoro de la infanaj serioj por antaŭlernejanoj, "Sezamostrato", en Rusio.

En marto 2010, Vladimir Grammatikov estis nomumita kiel kreiva produktanto por Disney en Rusio.

Lia unua plenlonga laboro kiel reĝisoro estis la porinfana komedia filmo *Усатый нянь* ("liphara infanvartistino" de 1977), kiu iĝis furora rekordo en filmdistribuo, havante 53 milionojn da spektantoj. Grammatikov trovis sin en "niĉo" de infanaj kaj adoleskaj filmoj: preskaŭ ĉiu posta laboro de la reĝisoro kategoriiĝas en la ĝenro de familiaj filmoj kaj gajnis premiojn en sovetiaj kaj internaciaj filmfestivaloj. Unu el liaj plej famaj filmoj poste estis la internacia filmprojekto *Mio, mia Mio* (1987, svede *Mio, min Mio*) laŭ infana romano de Astrid Lindgren.
Estas populara, kvankam disputebla, ideo inter la spiritistoj, ke en la spirita sfero plej proksima al la Tero, la spiritoj ankaŭ estas disigitaj de la lingva baro. La spiritoj konservas la scion pri la lingvoj kiuj ili konis dum la surtera vivo, kaj ili ne povas kontaktigi facile al spiritoj de alinacianoj. Nur tre superaj spiritoj povas komuniki sin telepatie, sen perado de simbola lingvo.

Tiamaniere, ne nur por la surteraj homoj, urĝiĝis la kreado de unu helplingvo, kiu interligus la teritoriojn de la spirito. Milionoj da animoj deziregis liberiĝi de la lingvaj katenoj, mumiigantaj al ili la esprimojn.

Laŭ tiuj spiritistoj apero de Esperanto estis solvo al tiu problemo. Sekve, Esperanto ne nur utilas al estanta surtera vivo, sed ankaŭ, kaj ĉefe, al spirita vivo. Tiamaniere, la spiritistoj, enkarniĝintoj kaj elkarniĝintoj, atentu la pligrandiĝon de Esperanto.

La superaj spiritoj per diversaj mediumoj propagandas Esperanton. En la libro Memoraĵoj de Sinmortiginto (Memórias de um Suicida), de la mediumino Yvone Amaral Pereira, ĉefe en la tria parto de la libro, pri **Universitaturbo**, oni povas legi tre belajn raportojn pri tiu instruado de Esperanto en la Transmondo.

Universitaturbo
---------------

Laŭ tiu populara sinteno, rigardata kiel iom "folklora" eĉ en la spiritista medio, post la elkarniĝo, Esperantistoj, kiuj bone plenigas siajn "esperantistecon" iras al feliĉa loko nomata **Universitaturbo**. Tie, oni studas, diskutas, instruas la lingvon al estontaj misiuloj kaj faras belajn kongresojn kaj mirindajn festojn. 

Ankaŭ la mediumoj Francisko Valdomiro Lorenz, Francisco Cândido Xavier, Dolores Bacelar kaj aliaj jam raportis pri tiu granda Universitato, kie milionoj da spiritoj ellernas la lingvon kaj akiras la internan ideon de Esperanto por siatempe reveni sur la Teron kaj krei la universalan kulturon de la estonteco. 

Tiun premion meritas esperantistoj ĉar la laboro de ili tre similas al la laboro iniciatita de la apostoloj okaze de ilia ofer-misio por la disvastigo de la Evangelio de Jesuo. Plejparte ili estas homoj ne profitemaj, ĉar ili abnegacie laboras kaj dediĉas siajn vivojn en la obstina kaj kuraĝa klopodo prezenti la idealon de Esperanto. Kelkaj ne nur utiligas por tio sian valoran tempon, kiel ankaŭ sian monon sen profitaj celoj.

Tiuj ideoj, eĉ disputeblaj kaj ŝajne naivaj, montras ke en Brazilo la divastigado de Esperanto estas jam sufiĉe vigla por krei "folkloron" pri la lingvo. Multaj homoj estas altirataj al movado por tiuj popularaj ideoj, kvankam multaj homoj en Brazilo pensas ke tiu sinteno forpelas la "seriozecon" de Esperanto.
**Vonĝu** (koree 원주시, laŭ ĉinaj literoj **原州市**) estas signifa universitata urbego en Sud-Koreio. 

Kampuso en Vonĝu
Dosiero:AK플라자백화점 원주점.jpgVendejego en Vonĝu

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 868 km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 330,854 (2015)
* Poŝtkodoj: 220-003 - 220-980
* Telefonprefikso: +82- 33-7XX
* Horzono: UTC+9
* 37° 20′ 30″ N 127° 55′ 15″ O﻿ / ﻿37.34167 °N, 127.92083 °O﻿ / 37.34167; 127.92083 (mapo)

Poŝtejo en Vonĝu
Pagodo

Geografio
---------

Vonĝu situas en norda-centra parto de la lando en baseno apud 2 riveroj. En la urbego estas kelkaj malgrandaj montetoj. La distanco estas inter Vonĝu kaj la ĉefurbo Seulo 87 km .

Historio
--------

La unua mencio pri Vonĝu okazis en 940. Ĝi longe estis provinca ĉefurbo. Vonĝu estis la loko de tri decidaj bataloj dum la Korea milito (1950-53), poste iĝis milita bazo, en 1955 ĝi ricevis la urban statuson.

Ekonomio
--------

Vonĝu estas komerca centro havanta fervojajn kaj ŝoseajn ligojn kun Seulo, Pusano kaj Teguo. Oni okupiĝas pri prilaborado de arbaroj de la proksimaj montoj. Industrioj inkluzivas la medicinan ekipaĵon. Inter la elstaraj terkulturaj produktoj estas persikoj, batatoj kaj fungoj.

Klimato
-------

Vonĝu situas en kontinenta klimato kun influo de musono. La averaĝa jara temperaturo estas 11,5 °C. Jare pluvas (aŭ neĝas) inter 1300-1500 mm. En ĉiuj monatoj pluvas (aŭ neĝas), tamen inter majo-septembro pli ofte.

Trafiko
-------

En Vonĝu servas enlanda flughaveno, stacidomoj por fervojoj kaj aŭtobusoj.

Stacidomo en Vonĝu
Arta centro en Vonĝu

Vidindaĵoj
----------

* Nacia parko (1984) proksime (la ĉefa altiro de la urbego)
* pluraj muzeoj
* proksime de la urbo estas multaj monumentoj de la antikva tempo

Ĝemelurboj
----------

* Usono Roanoke, Usono
* Popola Respubliko Ĉinio Jantaj, Ĉinio
* Popola Respubliko Ĉinio Hefejo, Ĉinio
* Kanado Edmontono, Kanado
* Japanio Iĉikaŭa (Ĉiba), Japanio
* Unuiĝinta Reĝlando Belfasto, Nord-Irlando, Britio

Fontoj
------

* WikiTrans
*
**Werner VON CROY** [VErner fon kroj] (naskiĝis en 1940 en Vieno) estas fikciulo de la videoluda serio Tomb Raider. Li estas riĉa aŭstria arkeologo, kiu aperas en la kvara epizodo de la sagao Tomb Raider: The Last Revelation, kiel mentoro de adoleska Lara. La lia estas rolulo, kiu ne donas bonan impreson: fakte li ekspluatas Lara-n por funkciigi kaŝitajn mekanismojn, li estas nelojalulo kaj volas ĉiakoste la sukceson, pruvi al la aliaj ke lia kulturo estas super onia kulturo. Sed li malgajnas kaj tio okazas kiam, en la fino de la dua nivelo de *The Last Revelation*, kvankam li estas avertita de Lara pri eblaj riskoj, li tiras levilon kaj estas enkaptita en kaptilo.

Tiam, Lara koplodas savi Werner-on, sed la plafono estas falanta kaj ŝi devas forkuri.

Ekde tiam, Werner decidas venĝi: post kelkaj jaroj, Lara eltrovas la tombon de Setho, kie troviĝas la sarkofago de Setho mem, la egipta dio de la malbono. La knabino formovas la amuleton de Horus, kiu fermas la sarkofagon, liberigante la spiriton de Setho. Lara devas ripari sian eraron, sed ŝi estas sekvata de Werner, kiu sendintas multajn militistojn por mortigi ŝin.

Werner kaj Lara renkontiĝas ĉe la eniro de la templo de Semerĥet, kien oni povas eniri nur per la amuleto. Tie Werner sukcesas ŝteli ĝin al Lara kaj enprizonigi ŝin en la templo, sed tamen ŝi sukcesas foriri el la templo kaj sekvi Werner-on, kiu iras al Aleksandrio por serĉi la armaturon de Horus, kiu, kun la amuleto, povas izoli Setho-n dum ĉiam.

Lara sukcesas trovi la armaturon antaŭ ol Werner, sed, kiam ŝi eksciis, ke Werner forŝtelis ŝian amikon por ke ŝi liveru la armaturon al li, ŝi sekvas lin ĝis Kairo. Ĉi tie, liberiginte la amikon, sukcesas repreni la amuleton.

Sed Werner estas posedata de Setho! Ŝi fuĝis kaj rapide klopodas trudizoli Setho-n, kunigante la amuleton kaj la armaturon en la templo de Horus, sed, kiam ŝi estas forironta el la falanta templo, ŝi vidas Werner-on kaj, opiniante Werner-on ankoraŭ posedata, retropaŝas. Sed la templo falas kaj ŝi troviĝas inter la ruboj.

Ekde tiam, Werner estas tormentata de la rimorsoj: pro tio li organizas serĉojn por retrovi Lara-n, sed trovante nur ŝian dorsosaketon.

Tamen, post iom da tempo, kiam la serĉadoj jam finiĝis, la knabino sukcesas foriri el la ruboj. Von Croy tuj sciis tion, do li, loĝiĝinte en Parizo, ekkontaktas ŝin por venigi ĉe lin kaj, kiam ŝi alvenis, li konfidas al ŝi gravan taskon, sed Lara rifuzas ĉar li forlasis ŝin en Egiptio.

Dum vigla konversacio, iu eniris en la apartamenton preterpasante la fenestron. Oni ne komprenas, kiu li estas kaj kion li volas, sed Werner, post kelkaj sekundoj, estas mortinta.
**Honorio** (m. la 30-an de septembro 653) estis ĉefepiskopo de Canterbury, Kent, Anglio de 627 al sia morto.

Frua vivo
---------

Verŝajne Honorio naskiĝis en Romo. En 597, papo Gregorio la 1-a sendis Aŭgustenon de Canterbury kaj aliajn monaĥojn por misii en Kent. En 601 alvenis dua grupo de misiistoj, kaj verŝajnas ke estis tiam kiam Honorio alvenis en Kent.

Ĉefepiskopo de Canterbury
-------------------------

En 627 Paulinus, episkopo de Jorko, konsekris lin ĉefepiskopo de Canterbury. Honorio skribis al la papo por peti ke Jorko iĝu dua ĉefepiskopejo en Anglio, por ke, kiam ĉefepiskopo mortis, estu alia ĉefepiskopo en Anglio kiu rajtu konsekri lian sekvanton. En 634 la papo konsentis.

En 633, post la morto de Edwin (Northumbria), Northumbria reiĝis plejparte pagana kaj Paulinus fuĝis al Kent. Tie Honorio nomumis lin episkopo de Rochester.

Honorio sendis Felix (Burgundio) kiel misiisto al East Anglia. Post la morto de Paulinus en 644, Honorio konsekris la unuan anglosaksan episkopon de Anglio, Ithamar, kiel lia sekvanto.

Li mortis en 653 kaj entombiĝis en Abatejo Sankta Aŭgusteno (Canterbury). Li estis venerata kiel sanktulo.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 286673
 |
**Stanley Adams** (1915 - 1977) estis usona aktoro kaj verkisto. Li aperis en multaj filmoj kaj televidserioj. Adams havis longan karieron kiel histriona aktoro, ofte ludante komikajn, pompozajn karakterojn. 

Adams havis sian unuan filmrolon ludantan la drinkejiston en la filmversio de *Death of a Salesman* (1951), li havis aliajn malgravajn rolojn en *The Gene Krupa Story*, *My Friend Flicka* kaj *High School Big Shot*. Lia rolo en 1959 de Ĉikaga gangstero *Nick Popolous* en  *Mr. Lucky* estas speciale bonkvalita. Kiel verkisto, li scenarigis por *It's Always Jan* (1956). 

Li dum 1960-aj jaroj estas konata pro sia rolo kiel Cyrano Jones en epizodo "The Trouble with Tribbles" (1967) de *Star Trek: The Original Series*. Li ankaŭ kunverkis la epizodon "The Mark of Gideon" de Star Trek. Li estis voĉaktoro ĉe *Star Trek: The Animated Series* en epizodo "More Tribbles, More Troubles". Li ankaŭ rolis la reĝon Kaliwani en la lasta epizodo de *Gilligan's Island*. Li rolis ankaŭ en *The Twilight Zone*, *Lost in Space*, *Batman*, *McHale's Navy* kaj "The Addams Family" inter aliaj. En kino, li rolis en *Lilies of the Field*, *Requiem for a Heavyweight* kaj *Breakfast at Tiffany's*. Kiel verkisto, krom sia partopreno en epizodo de Star Trek, li scenarigis por la televidserio *Mr. Ed* dum tri jaroj, li verkis la scenaron de epizodo "Home from the Sea" de *Bonanza*, por *Love, American Style*, *The Flying Nun* kaj *Daniel Boone* inter aliaj.

En 1970 jaroj li rolis en *The Dick Van Dyke Show*, *The Odd Couple* kaj *Gunsmoke*. Li partoprenis kiel aktoro en Everything You Always Wanted to Know About Sex\* (\*But Were Afraid to Ask) de Woody Allen kaj scenarigis la filmon *Home Grown*.

Li sinmortigis en 1977 pro deprimo.

* Kategorio Stanley Adams en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634784
* GND: 109159788X
* LCCN: no92027229
* VIAF: 46969704
* ISNI: 0000 0000 3856 2878
* BNF: 14148222h
* BNE: XX1666824
 |
**Vladimir Grigorjeviĉ ŜUĤOV** (ruse *Владимир Григорьевич Шухов*) naskiĝis la 28-an de aŭgusto n.s. 1853 en urbo *Grajvorono*, Belgoroda provinco, Rusia Imperio, mortis la 2-an de februaro 1939 en Moskvo. Li estis eminenta rusa sciencisto, inĝeniero, arkitekto kaj inventinto. Iufoje oni nomas lin "Rusa Edison".

Lia patro *Grigorij Petroviĉ Ŝuĥov* apartenis al fama rusa dinastio, kies kelkaj generacioj militservis en la rusa armeo kiel oficiroj. Patrino *Vera Kapitonovna Poĵidajeva* ankaŭ maturiĝis en la milita medio, ĉar ŝia patro estis oficiro.

Dum lernado en loka gimnazio oni rimarkis lian telenton kaj pasion al inventado. Tial laŭ rekomendo de la patro Vladimir komencis studi en *Moskva Imperiestra Teknika Lernejo* (nun *Teknika Universitato Bauman*), kiun li sukcese finis en 1876 meritinte la Oran medalon. De tiam li flue parolis en la angla, la franca kaj la germana lingvoj.

En 1894 li edziĝis al *Anna Nikolajevna Medinceva*. La geedzoj havis kvin gefilojn: *Ksenia*, *Sergej*, *Fabij*, *Vera* kaj *Vladimir*.

Sferoj de lia agado estis multe diversflankaj. Laŭ liaj inventoj kaj projektoj oni kreis naftajn destilojn, specialajn duktojn kaj ujojn por naftaĵoj kaj gasoj, fornegojn, metalajn tegmentojn kun vitroj, fervojajn pontojn, noriojn por greno, kablotramojn k.t.p. Li estas kreinto de la rusia naftoŝiparo. Laŭ lia projekto ĝis nun funkcias rotaciebla sceno de fama Moskva Arta Ĉeĥov Teatro. 

Lia ĉefa inventaĵo estas metalaj turoj kun unika hiperbola strukturo, kiun li unue prezentis en urbo Niĵnij Novgorod en 1896. Li patentigis sian inventaĵon, kiu havis grandan sukceson. La akvoturon aĉetis lia amiko, fama mecenato Jurij Neĉajev-Malcov kaj establis en sia bieno *Polibino*. Ĝi konserviĝis ĝis nun.

En 1919-1922 laŭ projekto de Vladimir Ŝuĥov oni konstruis la metalan turon en Moskvo por brodkasti radion. Ĝi aspektas kiel teleskopa konstrukciaĵo, kies alteco atingas 160 metrojn. Ĝin konsistigas ses sekcioj. La 19-an de marto 1922 ĝi ekfunkciis. Ekde la 10-a de marto 1939 ĝin oni uzis ĉefe kiel TV dissendilo. 

Fremduloj ofte invitis lin elmigri por riĉiĝi en Usono aŭ iu eŭropa lando, sed Vladimir Ŝuĥov kiel vera patrioto ĉiam rifuzis ĉiujn proponojn.

La 2-an de februaro 1939 en la moskva familia apartamento okazis incendio pro la falinta kandelo, kio mortigis la scienciston.

Vladimir Ŝuĥov estis sepultita en moskva Novodeviĉje tombejo.

En 2008 okazis inaŭguro de grandioza monumento omaĝe al Vladimir Ŝuĥov en Turgenev placo de Moskvo.

Vidu ankaŭ
----------

* Kanton turo

* Vladimir Ŝuĥov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Vladimir Ŝuĥov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kievskij stacidomo en Moskvo Kievskij stacidomo en Moskvo
* akvoturo en Polibinoakvoturo en Polibino
* TV disendilo en MoskvoTV disendilo en Moskvo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 346504
* GND: 118900234
* LCCN: n81110397
* VIAF: 64805894
* ISNI: 0000 0000 8389 3609
* SUDOC: 15542954X
* BNF: 12219743c
* ULAN: 500472393
* RKD: 316202
* NKC: js2005303620
 |
**La Konferenco de NRO-oj** (angle *Conference of Non-Governmental Organizations in Consultative Relationship with the United Nations*, laŭvorte signifante: Konferenco de Ne-Registaraj Organizoj en Konsulta Rilato kun la Unuiĝintaj Nacioj, mallongigite **CoNGO**) estas sendependa, internacia, neprofitema, membreca asocio de ne-registaraj organizoj (NRO-oj). Ĝi ebligas la partoprenadon de NRO-oj en debatoj de la Unuiĝintaj Nacioj kaj la faradon de decidoj.

La du klasoj da membreco estas *Plena*, por tiuj NRO-oj kun konsultiĝa statuso kun la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj, kaj *Asocia* por tiuj NRO-oj en asocio kun programo aŭ agentejo de la UN, kun pli ol 500 anoj. 

Fondita en 1948, KONGO havas komisionojn bazitaj en Ĝenevo, Novjorko kaj Vieno. Ĝiaj celoj: "certigi ke NRO-oj ĉeestu kiam registaroj diskutas temojn de tutmonda koncerno ĉe la Unuiĝintaj Nacioj kaj faciligi NRO-diskutojn en tiaj temoj."

Komitato de Neregistaraj Organizaĵoj pri Lingvoj estas tema komitato fondita en majo 2022 de la konferenco de NRO-oj. Inkluzive de UEA, pli ol 20 NRO-j tiam aliĝis al la komitato, kiu celas doni pli grandan atenton al lingvaj aferoj ĉe UN, al lingva egaleco kaj forigo de lingva diskriminacio. Kiel prezidanto kaj vicprezidanto de la komitato tiam estis elektitaj reprezentantoj de UEA, Francis Hult kaj Humphrey Tonkin.

Financado
---------

La CONGO-informilo de 2005 registras financadon ĉefe de Svisa Agentejo de Disvolviĝo kaj Kunlaboro, la Kanada Registaro, la Internacia Telekomunika Unio, kaj la membrecaj kotizoj. Entute preskaŭ US$490,000.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Listo de Plenaj CONGO-anoj

Referencoj
----------

1. ↑  Pri CONGO (angle)"
**Konsisto**

La konsisto de substanco estas konata kiam la identeco kaj kvanto de ĉiuj konsistigantoj estas determinitaj.
Ne sufiĉas scii kio ĉeestas; Oni devas scii la kvanton da ĉiu konsistiganto en la substanco antaŭ ol la konsisto estas konata.
**Strukturo**

Strukturo estas la maniero laŭ kiu la konsistigantoj de substanco kunmetiĝas, tio estas, la ordo laŭ kiu ili estas aranĝitaj unu relative al la aliaj.
Scio de la konsisto kaj strukturo ofte provizas praktikajn uzojn. Ekzemple,
se la konsistigantoj de natura erco estas konataj, eblas determini kiuj
uzeblaj produktoj povas esti akirataj el ĝi. Krom tio, la kvanto de ĉiu
valora konsistiganto devas esti konata antaŭ ol oni povas decidi ĉu la
ekspluatado de la min-tavolo estas ekonomie ebla. La kemia konsisto de
kelkaj korpaj fluidoj povas ofte esti uzata de kuracisto por lokalizi la
kaŭzon de malsano en paciento. Specife, la foresto de, aŭ la troo de
kelkaj substancoj havigas gravajn informojn al la kuracisto.

La strukturaj informoj pri substanco ofte ĵetas lumon sur sian kemian
konduton, kaj en kelkaj kazoj permesas instali tiun konduton en aliajn
substancojn. La kono pri la strukturo de sapo ebligas la fabrikadon de
detergentoj (lav-pulvoroj), havantaj strukturojn kaj purigajn proprecojn
similajn al tiuj de sapo. Kelkaj medikamentoj havas kemiajn strukturojn
tre similaj al tiuj de hormonoj sekreciataj nature de la homa korpo. La
kono de la strukturo de la naturaj hormonoj estis la deir-punkto por la
fabrikado de la preskribaj drogoj.
**Vlasta Chramostová** (naskiĝis la 17-an de novembro 1926 en Brno, mortis la 6-an de octobro 2019 en Prago) estis elstara ĉeĥa teatro- kaj filmaktorino kaj samtempa simbolo de tio, ke parto de la ĉeĥa nacio ne repaciĝis kun sovetia okupado el la aŭgusto 1968. En la 60-aj jaroj ŝi ludis en multaj filmoj kaj en Nacia teatro en Prago, sed post la invado, kiun ŝi komdamnis, ŝi ne plu rajtis publike prezentiĝi. Post 1977, kiam ŝi fariĝis unu el la unuaj subskribintoj de Ĉarto 77, ŝiaj vivkondiĉoj ankoraŭ pli malfaciliĝis. Tamen ŝi en tiu periodo kun kuraĝo sekrete okazigadis en sia loĝejo famajn teatraĵojn por siaj geamikoj.
Al la scenejo de Nacia teatro ren Prago ŝi revenis nur post 1989 kaj ŝanĝo de politika reĝimo en Ĉeĥoslovakio. Ekde tiu periodo ŝi ludis en teatroj en Brno kaj Olomouc kaj precipe en fama praga teatro "Divadlo na Vinohradech".
Grandan sukceson havis ankaŭ ŝia memuarlibro, kiun ŝi aperigis en 1999.

En 1998 tiama ĉeĥa prezidento Václav Havel atribuis al ŝi Triagradan Ordenon de Tomáš Garrigue Masaryk por elstaraj meritoj pri demokratio kaj homaj rajtoj.
En marto 2008 Nacia teatro en Prago honorigis ŝin per prestiĝa premio de *"Thalia"*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Filmografio Arkivigite je 2007-12-29 per la retarkivo Wayback Machine ĉeĥe
* Filmografio en Internet Movie Database angle
bildo de Schwartz en la paroĥeja kirko viena de Liesing
La **Kalasancianoj** (latine: *Congregatio pro operariis a S. Iosepho Calasanctio*; mallongigo: *COp*) estas romkatolika ordeno porlaborista. Nomo ĝia estis por Jozefo Kalasancio.

Kongregacio
-----------

La aŭstra pastro Anton Maria Schwartz fondis tiun ĉi kongregacion en la 24.11.1889 en Vieno por mildigi la sorton de junaj laboristoj kaj lernoknaboj. Jam en la 1882-a jaro li samcele fondis katolikan porlernoknaban societon *(Katholischer Lehrlingsverein unter dem Schutz des heiligen Josef Calasanz)*. Ĉar la laboro pli kaj pli kreskis necesis propra ordenfondiĝo. Ĝis sia morto en septembro 1929 Schwartz mem prioris. Krom Viene fondiĝis tiam ok aliaj filioj en Aŭstrio, Hungarujo kaj Sudtirolo. Aprobo papa sekvis en la jaro 1939-a. Patron Schwarz beatigis en Vieno en 1998 lia papa moŝto Johano Paŭlo la 2-a.

Hodiaŭ la ordenanoj aktivas je sep lokoj en Aŭstrio: Viene (trifoje), Malsupra Aŭstrio (dufoje), Burgenlando kaj ]]Stirio]]. La ĉefa domo troviĝas Viene en al strato *Pater-Schwartz-Gasse* en la 15-a viena urbodistrikto.

Agadoj hodiaŭaj
---------------

Laŭ la aktualigita ordenregulo gravas evangelizo kaj la ordenanoj provas junulojn konvinki kaj poste formi ilin je aktivaj kristanoj. Ili en etaj grupoj povas sperti kaj similajn tiajn ekleziajn taskojn kaj la plifortigon de sia kredo. Pri la animzorgado kunrespondas la t.n. *Fratinoj de disĉiploserĉado* kiuj de 1979 kontribue laboras. En 1997 ili laŭ CIC § 580 aniĝis al la kalasancianoj.

Fokuso ilia estas la laborista mondo kaj ties organizo laŭ la katolika sociala doktrino. La interesatoj sekve estas petataj kompreni la propran profesion kiel lokon de agado. Krome la kongregacio ankaŭ estras ses paroĥojn en Vieno, Malsupra Aŭstrio, Stirio kaj Burgenlando; tion la aŭstra episkoparo ege jesis. Laŭeble ordentipaj kaj spiritaj aferoj pli malpli influus la tuton.

Estroj (elekto)
---------------

* 1889–1929 P. Anton Maria Schwartz
* 1990–2008 P. Peter Lier COp
* 2008–2014 P. Gottfried Großsteiner COp
* Seit 2014 P. Clemens Pilar COp

Referencoj
----------

1. ↑  Heinrich Gotsmy: "Nach Jahrzehnten wieder Weihe eines Diakons aus dem Piaristenorden"
2. ↑  biografio de Schwartz sur aŭstra ordenpaĝaro
3. ↑  historio de la kalasancianoj sur ilia paĝaro
4. ↑  pri la beatigo sur kalasancianaj paĝoj
5. ↑  listo de la filioj nunaj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kalasancianoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hejmpaĝo aŭstria
* registro de ĉiuj malvirinaj ordenoj en Aŭstrujo Arkivigite je 2023-07-04 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 827244
* GND: 403725-X
* VIAF: 134636239
 |
**Voroĉevo,** ukraine **Ворочево,** hungare **Kapuszög** [kapusog] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 43′ 02″ N 22° 26′ 54″ O﻿ / ﻿48.71722 °N, 22.44833 °O﻿ / 48.71722; 22.44833 (mapo)Koordinatoj: 48° 43′ 02″ N 22° 26′ 54″ O﻿ / ﻿48.71722 °N, 22.44833 °O﻿ / 48.71722; 22.44833 (mapo)
* Areo: 28 km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 800
* Poŝtkodo: 89220
* Telefonprefikso: +380 53

Situo
-----

Voroĉevo situas laŭ Uĵ.

Historio
--------

En 1910 vivis tie 832 loĝantoj, (778 rutenoj, 25 germanoj, 15 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Voroĉevo/Kapuszög. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

Proksime de Voroĉevo lago troviĝas 700 m-ojn super la marnivelo.
**Sudokcidenta svingo** aŭ **sudokcidenta ĵazo** ekestis en Teksaso kaj Oklahomo kaj estas kunfando de svingo kaj kontreo kun bluselementoj.

Historio
--------

En la tridekaj jaroj de la dudeka jarcento ekestis la ĝis nun plej populara stilo de ĵazo, la svingo. Do en Teksaso kaj Oklahomo la posedantoj de la grandaj danchaloj instigis la kontre-muzikistojn, ludi similan stilon. Estis precipe Bob Wills kaj Milton Brown, kiuj kiel unuaj sukcesis adaptiĝon al la ĵazo. La bandoj pligrandiĝis, kaj la muzikistoj uzis novajn instrumentojn kiel frapinstrumentaron, saksofonon aŭ trumpeton, ĝis tiam ne uzita en kontreo. La soloistoj ricevis la eblecon por improvizado. Foje oni enigis bluselementojn.

Komence de la kvardekaj jaroj ankaŭ en Kalifornio formiĝis sudokcident-svingaj ensembloj. La plej sukcesa estis Spade Cooley, kies orkestro dumtempe ampleksis pli ol dudek muzikistojn. La sudokcidenta svingo laŭ kalifornia maniero havis pli malkrudan kaj pli plaĉan sonon ol la originalo.

De la kontreaj stiloj ekestintaj en la tridekaj kaj kvardekaj jaroj (ekz. *Honky Tonk* kaj *Bluegrass*) la sudokcidenta svingo plej vaste malproksimiĝis de siaj originoj. Lia populareco en la kontre-mondeto do estis limigita. Por multaj la sono estis tro ĵaza. Fine de la kvardekaj jaroj la florepoko de sudokcidenta svingo estis pasinta. Ekzistis resp. ekzistas ĉiam denove unuopaj bandoj, kiuj sukcesas per ĉi tiu stilo, ekz. Asleep At The Wheel aŭ Prairie Oyster. La pli modernaj variaĵoj ankaŭ nomiĝas *sudokcidenta svingo revivigita*. Ankaŭ kontre-muzikistoj kun pli larĝas stila spektro foje ĝis ofte reekprenas elementojn de sudokcidenta svingo – ekzemple k. d. lang en ŝia frua repertuaro, Eilen Jewell kaj la teksasanino Kata Hay.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Superrigardo pri kontreo kaj ĝiaj stiloj
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Voandzeo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | dukotiledonuloj *dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Fabaloj*  Fabales |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | *Fabacoj*  *Fabaceae*  |
| Subfamilio: | Faboideae |
|
|
|
|
| Genro: | *Vigno’’ Vigna* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
| Dunomo |
| ***Vigna subterranea***(L.) VERDC. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Voandzeo  |

 |
| v • d • r |

ilustraĵo de ka voandzeo (*Vigna subterranea*)
agro kun voandzeo (*Vigna subterranea*)
*Vigna subterranea*
**Voandzeo** (*Vigna subterranea*) aŭ **terpizo** estas laŭ NPIV „specio de vigno. Ĝi estas tropika plujara herbo, kies globforma, unusema guŝo enteriĝas same kiel arakido, jejma en orienta Afriko, kultivata en la tropikaj regionoj (precipe Afriko) por la nutraj semoj, kiujn oni diversmaniere preparas por manĝaĵo. Sinonimo: ternukso". 
La genro apartenas al la subfamilio de la Faboideae ene de la familio de la Fabacoj (Fabaceae aŭ leguminosae) .

Ĝi estas tipa „sekplanto", kiu ŝatas aridajn grundojn kaj klimaton.

Priskribo
---------

La terpizo estas malalte rampanta herba planto.

Ĝi formas ĉ. 4 cm longajn guŝojn kun ĉ. 1 cm grandaj semoj de diversaj koloroj (hela, ruĝa, nira, makulita).
La guŝoj kreskas, same kiel ĉe la arakido, sub la grundo.
Tio evitu, ke dum savana incendio la semoj forbrulas.

Utiligado
---------

La junaj guŝoj kaj la sekigitaj semoj estas uzataj. La semoj povas esti kuiritaj mole aŭ eblas fari el ili farunon.

Sistematiko
-----------

*Vigna subterranea* apartenas la la sekcio *Vigna* en la subgenro *Vigna* ene de la genro *Vigna*.
Sinonimoj por *Vigna subterranea* (L.) VERDC. estas: *Glycine subterranea* L. (BASIONYM), *Voandzeia subterranea* (L.) THOUARS EX DC.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de legomoj

Referencoj
----------

1. ↑  *Voandzeo* en *Germplasm Resources Information Network* (GRIN), Agrikultura ministerio de Usono (USDA), Agrikultura esplora servo (ARS), National Genetic Resources Program. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Marilando.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Voandzeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Voandzeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Voandzeo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)