recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Loko de la provinco de Cáceres en Hispanio Loko de la municipa teritorio de Almoharín en sia provinco
**Almoharín** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. La vilaĝo estas famkonata pro la produktado de figoj.

La loĝantoj nomiĝas *almoharinenses*. La censita populacio en 2008 estis de 2.021 loĝantoj.

Situo
-----

Almoharín estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la plej suda parto de la provinco kaj ankaŭ en la suda parto de la komarko aŭ distrikto Sierra de Montánchez, je altitudo de 307 m; je 48 km de Cáceres, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 97,3 km².

Geografio
---------

La municipa teritorio estas flankita oriente de la Rivero Búrdalo, (tipa mediternea rivero, kun iom da akvokvanto el aŭtuno al printempo, sed preskaŭ seka somere, almenaŭ en la alta parto), kiu estas rekta alfluanto de la rivero Guadiana; sude de la ampleksa valo de Gvadiano, kaj sudokcidente de la montaretoj de Don Jose kaj La Parrilla, dependaj de la Sierra de San Pedro. Okcidente la anzinara ebenaĵo de Arroyomolinos de Montanchez, kaj nordokcidente de la sierra de Montánchez (ĉirkaŭ 1000 msmn), kaj norde de la *Sierra de San Cristóbal* (856 m) kaj Cancho Blanco (ĉ. 940 m). La monto de la Sierra de San Cristóbal, pro la proksimeco kaj pro sia morfologio iĝas simbolo de la vilaĝo. La resto de la teritorio estas ondeca, sen grandaj krutaĵoj.

Ekonomio
--------

Agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe plie konstruado kaj servoj, helpitaj de la proksimeco de urbo Miajadas kaj de la regiona ŝoseo de Miajadas al Cáceres. Estas iom da industrio rilata al la transformado de agrikulturo, ĉefe figoj, kaj brutobredado, kun fabriketoj de figobombonoj kaj fermeblaro. Sude de la teritorio ĉe la rivero Búrdalo estas zono de vitejoj kun kultivoj de irigacio, kie oni kultivas ĉefe tomaton, rizon kaj maizon, pli tradicie figarboj kaj vitejoj. Pri brutobredado ĉefe bovoj kaj ŝafoj.

Historio
--------

Estas restaĵoj de la epoko de la Romia imperio, (restaĵoj de entombigoj) kaj eble estis domaro ĉe fortikaĵo (en la zono konata kiel la *Castillo* (Kastelo)), dum la frua Mezepoko. Certas ke dum la araba epoko tiu fortikaĵo konsolidiĝis kaj eĉ la toponimo aktuala estas de araba deveno, pli precize de la epoko de la invadoj de Almoravidoj (11-a jarcento); tiam setlis definitive la kerno de populacio.

Almoharín estis konkerita de la trupoj de la Reĝo Alfonso la 9-a de Leono dum la unua triono de la 13-a jarcento (ĉirkaŭ 1223-1230). Regis la vilaĝon la Ordeno de Santiago, poste ĝi apartenis al la Senjorlando de Medellín kaj poste al tiu de Montánchez.

En 1598 la vilaĝo, pere de pago, "akiris" la titolon de *Villa*, "sendependiĝantee" iel el pago de impostoj al Senjorlando de Montánchez, dependiĝante nur de tiam de la Reĝo, tiam Filipo la 2-a.

Festoj
------

* *La Velá*, kamparfesto de la lundo post Sankta Semajno, en la ermitejo de *Nra. Sra. De Sopetrán*.
* Festo de la Tago *de la Maza*, la unua sabato de majo.
* Festo de majo, la tagojn 3-a, 4-a kaj 5-a de tiu monato pro merkato de grego.
* Festo de aŭgusto, la tagojn 15-a, 16-a kaj 17-a honore de la Patronino, la Virgulino de Sopetrán.
Koordinatoj: 22° 08′ 00″ N 86° 18′ 00″ O﻿ / ﻿22.13333 °N, 86.30000 °O﻿ / 22.13333; 86.30000 (mapo)

**Ĝamŝedpur** (hindie: **जमशेदपुर**, bengale: **জামশেদপুর**) estas metropolo, grava indusrtria urbo en Barato, en subŝtato Ĝarkando. La estis urbo estis deklarita riĉa urbo en 2007 kaj pura grandurbo de Hindio en 2010.

Laŭ la stato de 2019 en la urbo vivis 1 558 000 loĝantoj sur areo de 230,59 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 6 757 loĝantoj/km².

Geografio
---------

Ĝamŝedpur etendiĝas sur monteta regiono en orienta parto de la lando.

Historio
--------

Ĝamŝedpur estas planita urbo. En 1908 *Jamshedji Nusserwanji Tata*fondis modernan ŝtalofabrikon (nun jam vaste konatan **Tata**), sed tiam ankaŭ loĝdomoj por laboristoj konstruiĝis. La fabriko trovis krudmaterialojn en la proksimeco (fero, karbo, mangano, baŭksito kaj kalko). La urbo ekde 1919 uzas nomon de la fondinto. Ankaŭ nun la fabriko determinas la urbon.

Trafiko
-------

Ĝamŝedpur havas flughavenon kaj bonajn kontaktojn al la regiono fervoje kaj aŭtovoje. En la urbo aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

Klimato
-------

Ĝamŝedpur havas tropikan klimaton kun influo de musono. La someroj daŭras inter marto-junio. Tiam la temperaturo foje superas eĉ 40 °C-ojn. Dum vintro neniam frostas. Jare pluvas po 1200 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-septembro.

Vidindaĵoj
----------

* jubilea parko
* bestoĝardeno

Stacidomo de Ĝamŝedpur
Grandvendejo en Ĝamŝedpur

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 375699
* GND: 4522199-6
* LCCN: n50077850
* VIAF: 139528023
* BNF: 125252594
* NKC: ge566085
 |
**Friedrich Wilhelm GOTTER** (naskiĝinta en la 3-a de septembro 1746 en Gotha, mortinta samloke en la 18-a de marto 1797) estis germana verkisto.

Vivo
----

Jam kiel knabo Gotter, per edukado kaj superregado de la franclingva dramo ĉe la Kortega teatro de Gotha, familiariĝis kun la franca kulturo. Ja, li eĉ mem provis verki dramojn en la franca lingvo.

Tiu ŝato ne perdiĝis dum la studo de jursciencoj en Göttingen (1763–66), la tempo kiel guberniestro (1768-69) aŭ dum du deĵorperiodoj kiel ambasadeja sekretario en Wetzlar (1767, 1769-71), kvankam li tie aliĝis al la tablorondo de Johann Wolfgang von Goethe. Vojaĝo tra Svislando en Lionon, kie li estis duka sekreta konsilisto, pliprofundigis lian francemon. La savo de la franclingva dramo iĝis lia vivotasko. Laŭ li servu teatrejoj al la amuzigo de la homoj; ĝi ne evoluu, kiel modis dum la epoko de *Sturm und Drang*, al propaganda loko.

Li jes laŭdis la goetan verkon *Götz* kaj laŭdegis verkojn de Ŝekspiro. Sed kiom fremdis al Gotter la tragika ĝenro montras kaj liaj transformigoj de la ŝekspiraj verkoj *Romeo kaj Julieta* ("happy end") kaj *La Ventego* (opero "Die Geisterinsel"), kiel ankaŭ la mallerte rigidaj tradukoj aleksandraj de francaj tragedioj ("Elektra", "Alzire"…).

Pli taŭgis al lia karaktero tradukoj de komedioj el la lingvoj franca, itala kaj angla. Lia instinkto je bona sursceneja efektigo - li mem estis elstara aktoro - igis liajn komediojn ( ekz. *Die Dorfgalla*, 1774; *Die Erbschleicher*, 1789) ege sukcesaj. La samo validis por la kantoteatraĵoj (ekz. *Romeo und Julie*; *Der Jahrmarkt*) kaj melodramoj (ekz. *Medea*) por kiuj komponis la muzikon laŭ karaktere simila Georg Benda.

Graveco
-------

Mankis originaleco kaj al la dramoj al liaj lirikaĵoj, kies kolekton li komencis en 1770 per la eldono de la unua *Göttinger Musenalmanach* laŭ franca modelo (kune kun Heinrich Christian Boie). Estante adepto de la raciisma imitadteorio li skribis kiel lumigita humanisto aŭ anakreone aŭ spritege (Gleim) aŭ kompateme (Young). Lia fleksiĝema kaj supleca lingvo allogis je muzikigado (Benda, Schweitzer, Reichardt…). De la grandega samtempa gloro, kio je granda parto ŝuldiĝis ankaŭ al la persona ĉarmo de Gotter, ne multo restis. Li iomete kulturhistorie gravis, antaŭ ĉio kiel pioniro de la blanka verso en la dramoverkado (ekz. *Merope*).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe *NDB*
* Verkoj kaj biografio ĉe *zeno.org*

* Kategorio Friedrich Wilhelm Gotter en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 509057
* GND: 118540939
* LCCN: n85023276
* VIAF: 7428371
* ISNI: 0000000108667465
* SUDOC: 03006029X
* BNF: 12155298z
* MBA: 5d083bc7-8e6e-4d8e-826c-413ac82e8ce0
* BIBSYS: 3031681
* NKC: jn20000602164
* ICCU: UBOV539507
* BNE: XX1660942
 |
**OLÁH Tibor** (ola:) estis rumanuja hungara kritikisto, literaturhistoriisto, tradukisto naskiĝinta en Năsăud la 26-an de marto 1921 kaj mortinta en Târgu Mureş la 30-an de aprilo 1996.

Biografio
---------

La mezlernejon Tibor Oláh finis en sia naskiĝurbo, en *Liceo George Coşbuc* (1939), en Ferenc József Tudományegyetem li akiris diplomon pri italiana-franca lingvoj (1944). Li vizitis ankaŭ la Universitaton de Bologna; li tie doktoriĝis. Li instruis en Zilah (1944-45), poste en Kolozsvár (1945-55). Li laboris ankaŭ en redakcio de Utunk. En 1956 li translokiĝis al Marosvásárhely, kie li estis interna kunlaboranto de Igaz Szó (1956-60), poste ĝis sia pensiiĝo li estis profesoro de Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola (1960-91), samtempe li prelegis ankaŭ en altlernejo de Târgu Mureş.

Verkoj
------

* *A reneszánsz tájain* (tanulmányok, 1989);
* *Thália vonzásában* (Nagy Miklós Kund előszavával, Marosvásárhely 1996).

Tradukaĵoj
----------

* Liviu Rebreanu: *Ion*.
* Goldoni: Különös történet;
* Scarpetta: Nyomor és nemesség;
* Ionesco: Az új lakó; Rebreanu: Szerelmi négyszög;
* Mazilu: Balgák holdfényben.

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 232467
* LCCN: no2004118313
* VIAF: 61267958
* ISNI: 0000000079102958
 |
**Ivano SUSANIN** (ruse *Ива́н О́сипович Суса́нин*) estas rusa popola heroo kaj martiro pereinta en 1613 dum la Granda Malordo en Rusio por savi la junan caron. Liaj precizaj naska kaj morta datoj ne estas konataj.

Vintre de 1613 polaj invadintoj provis reataki Rusion kaj rekapti Moskvon. La ĵus elektita caro Miĥaelo la 1-a tiam troviĝis en la vilaĝo *Domnino*, Kostroma provinco. Por atingi la vilaĝon en malfavoraj, vintraj kondiĉoj, la pola taĉmento prenis lokan ĉiĉeronon, maljunulon **Ivan Susanin**. Tiu ne volis malkovri la situon de la cara rezidejo kaj direktis la konkerintojn en netraireblan arbaron. Li reale savis la junan caron, sed turmente pereis tie.

Memoro
------

La heroaĵo allogis atenton de multaj rusaj verkistoj, pentristoj kaj muzikistoj. Poeto Kondratij Rilejev gloris ĝin per jenaj rimarkindaj vortoj "... ĉiu Patrolandon amas de juneco kaj animon sian per perfido ne difektos." Komponisto Miĥail Glinka omaĝis al tiuj eventoj sian operon *"Ivano Susanin"*. En 1967 en Kostroma urbo oni starigis la monumenton (skulptisto *Nikita Lavonskij*) respekte al la heroo sur la *Moloĉnaja Gora* (Lakta Monto).

* Susanin kaj polaj konkerintojSusanin kaj polaj konkerintoj
* Teodoro Ŝaljapin ludas la rolon de Ivan SusaninTeodoro Ŝaljapin ludas la rolon de Ivan Susanin
* figuro de Ivan Susanin sur la monumento "Jarmilo de Rusio" en Velikij Novgorodfiguro de Ivan Susanin sur la monumento "Jarmilo de Rusio" en Velikij Novgorod
* la rusia tri-rubla monero "Ivan Susanin en Bolŝoj-teatro" (2001)la rusia tri-rubla monero "*Ivan Susanin* en Bolŝoj-teatro" (2001)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ivano Susanin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Ivano Susanin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografio kaj ilustraĵoj Arkivigite je 2010-07-31 per la retarkivo Wayback Machine ruse
* Libro *"Ivan Susanin: legendoj kaj realeco"* far N. Zontikov angle, ruse
* Epilogon de la opero *"Ivan Susanin"* kantas la ĥoro de la moskva Bolŝoj-teatro ruse


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 97387
* GND: 119279045
* VIAF: 22947700
* ISNI: 0000000013555479
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La recesoj faras, ke la surfaco de la Empire State Building de Novjorko malpliiĝu dum pliiĝas la alto.
En konstruado kaj arkitekturo **receso** estas la loko kaj konstrumaniero de konstruaĵo aŭ ties parto malantaŭ supozata linio markita je certa distanco de strato aŭ de aliaj partoj de la konstruaĵo.

Receso povas konsisti en laŭgrada retroiro en muro de konstruaĵo. La recesoj estis uzitaj dekomence pro strukturaj necesoj, sed aktuale ili estas uzataj ĉefe pro postulo fare de la konstruregularo (plilarĝigi stratojn por vehikloj aŭ piedirantoj) aŭ pro estetikaj tialoj. En zonoj kun alta denseco de konstruaĵoj, la recesoj ebligas la alvenon de pli da lumo kaj freŝa aero al la strata nivelo.

En la antikveco, la konstruistoj uzis recesojn por plialtigi la altecon de la konstruaĵo de masonaĵo distribuante la gravitajn ŝarĝojn produktitajn el materialoj kiel argilo, ŝtono aŭ briko. Tio estis atingita malpliigante iom post iom la surfacon de ĉiu etaĝo rilate al la antaŭa. La recesoj permesis ankaŭ la okazado de natura erodo sen endanĝerigi la strukturan integrecon de la konstruaĵo. La plej klara ekzemplo de tiu tekniko estas la ŝtuparaj piramidoj de Mezopotamio kaj de la Antikva Egipto, kiel ĉe la zigurato de Tappeh Sialk aŭ de la ŝtupara piramido de Ĝoser.

Dum jarcentoj, la recesoj estis struktura neceso en praktike ĉiujn strukturojn kaj konstruaĵoj de masonaĵo de diversaj etaĝoj. Dum la arkitektoj lernis transformi la recesojn en arkitektura elemento, la plej parto de la recesoj iĝis ne tiom markitaj kiom en la ŝtuparaj piramidoj kaj tre ofte ili estis lerte maskitaj per riĉa ornamado.

Notoj
-----

1. ↑  Hispana-Esperanto Vortaro, Fernando de Diego, HEF,  Arkivigite je 2019-07-16 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 12an de julio 2019.
2. ↑  «Setback»[*rompita ligilo*] (en angla). ENCYCLOPAEDIA BRITANNICA. Konsultita la 26an de februaro 2016.
3. 1 2  RELAXED / FLEXIBLE BUILDING SET-BACK REQUIREMENTS Arkivigite je 2016-03-07 per la retarkivo Wayback Machine Paul Beyer, Livable New York Resource Manual, Alirita la 26an de februaro 2016.
Ŝablono:Договор**Konvencio pri prevento kaj puno de genocido**, (angle: *Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide,* aŭ mallonge **Genocido-Konvencion** aŭ ***Konvenccio pri genocido*** estas establas la internacian juran statuson de la koncepto de "genocido" kiel gravan krimon kontraŭ la homaro, kaj ankaŭ donas ĝian laŭleĝan difinon.

Ĝi estis adoptita per rezolucio 260 (III) fare de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj la 9-an de decembro 1948 en Parizo. La Konvencio ekvalidis la 12-an de januaro 1951. 

Ĝi reprezentas la kulminon de jaroj da lukto de la juda-pola advokato Raphael Lemkin por establi laŭleĝan respondecon por la detruo de etnoj kaj agnoskon fare de la internacia komunumo de genocido kiel krimo kontraŭ la homaro. Ĉi tiu laŭleĝe deviga traktato emfazas la ĉefan respondecon de ĉiuj partoprenantaj ŝtatoj kaj devigas ilin preni decidojn por malhelpi kaj puni ĉi tiun krimon.

La nombro de landoj kiuj ratifis la konvencion atingas 153 en septembro 2023.
Vidu ankaŭ
Internacia Kortumo
Eksteraj ligiloj
Genocido kaj lingvaj rajtoj:   (en) CELCE talk: *Politics of Language, Politics of Deat*h (prelego de Dr Gerald Roche)
**Turkmeniaj sportistoj** inter 1952 kaj 1988 partoprenis **olimpikojn** kadre de la teamo de  Sovetunio. Aldone, en la Somera Olimpiko 1992 ili partoprenis en  Unia teamo kune kun sportistoj de 11 el la 15 eksaj respublikoj de Sovetunio. Ekde 1996 oficiala turkmenia teamo partoprenas la somerajn olimpikojn.

Ili neniam konkuris en la olimpikaj Vintraj Ludoj kaj estas la nura postsovetia ŝtato kiu ne konkuris en ili. Turkmenio ankaŭ estas la plej norda lando en la mondo kiu neniam konkuris en la Vintraj Olimpikoj.

La 27-an de julio 2021, Turkmenio gajnis sian entute unuan medalon kiel sendependa nacio ĉe la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, kie Polina Gurjeva gajnas la arĝentan medalon en la konkurso por virinoj ĝis 59 kilogramoj en halterlevo.

La *Turkmena Olimpika Komitato* - turkmene *Türkmenistanyň Milli Olimpiýa komiteti* - kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1990 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1993.

Someraj Olimpikoj
-----------------

maldekstra

### 1996

En la Somera Olimpiko 1996 en Atlanta partoprenis 7 turkmeniaj sportistoj. Teama flagotenanto estis *Rozi Rejepow* (luktado).

maldekstra

### 2000

En la Somera Olimpiko 2000 en Sidnejo partoprenis 8 turkmeniaj sportistoj. Teama flagotenanto estis *Çary Mämmedow*.

maldekstra

### 2004

En la Somera Olimpiko 2004 en Ateno partoprenis 9 turkmeniaj sportistoj. Teama flagotenanto estis *Şöhrat Kurbanow* (boksado).

maldekstra

### 2008

En la Somera Olimpiko 2008 en Pekino partoprenis 10 turkmeniaj sportistoj. Teama flagotenanto estis **Guwanç Nurmuhammedow'.**

manke de ajna vikipedia bildo de olimpika teamo de Turkmenio, jen la turkmena teamo en la malfermo de la Aziaj Ludoj de 2014
maldekstra

### 2012

En la Somera Olimpiko 2012 en Londono partoprenis 10 turkmeniaj sportistoj. Teama flagotenanto estis *Serdar Hudaýberdiýew*.

maldekstra

### 2016

En la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro partoprenis 9 turkmeniaj sportistoj. Teama flagotenanto estis *Merdan Ataýew* (naĝado).

maldekstra

### 2020

En la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, prokrastita al 2021, partoprenis 9 turkmeniaj sportistoj. Teamaj flagotenantoj estis *Merdan Ataýew'* (naĝado) kaj *Gülbadam Babamuratowa* (ĵudo).

La teamo atingis  arĝentan medalon, la entute unuan olimpikan medalon por Turkmenio, kaj fine havis la **77**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.
emblemo de la nacia komitato

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo Arkivigite je 2022-07-21 per la retarkivo Wayback Machine (turkmene)
**Literatura sociologio** estas subfako de la kultursociologio (sociologio de kulturo) okupiĝanta pri literaturaj studoj kaj kultura sociologio kaj kiu pristudas la rilaton inter la socia produktado de literaturo kaj ĝiajn sociajn sekvojn. Literatursociologio signifas "sisteman pristudon de literaturo kiel socia fenomeno kaj kiel sistemo kaj institucio en socio". Literatursociologoj estas interesitaj pri la kreado, perceptado kaj interpretado de literatura verko kaj ĝia socia fono.

* Sistema pristudo - Planado kiu iras preter la individua kazo.
* Literaturo - io historie grava ĉar tio kion oni konsideras literaturo malsamas inter diversaj epokoj.
* Socia fenomeno - fokusas la interagon inter literaturo kaj socio.

#### Literatursociologio vs sociologio de literaturo

En la eŭropa tradicio, distingo estas farita inter "literatursociologio" kiel parto de literaturaj studoj kiu pritraktas rekte la literaturan tekston el socilingvistika vidpunkto, kaj "sociologio de literaturo" kiel parto de sociologio kiu uzas sociologiajn metodojn por studu la libromerkaton, distribuadon de literaturo kaj publikan sukceson.

Kampoj de aplikado
------------------

La litertaursociologio interesiĝas pri la literatura vivo, la literatura kreado, la akcepto de verkoj, la sociaj reprezentoj en la teksto samkiel kritiko de "formoj de kultura hegemonio".

Bibliografio
------------

(franca) Paul Aron kaj Alain Viala, *Sociologie de la littérature*, Presses universitaires de France, kolekto «Que sais-je ?», 2006, 127 p. (ISBN 978-2-13-054409-8).

(germana) Fritz Schütze: *Sprache - Soziologisch Gesehen.* Band 1, Wilhelm Fink Verlag, München 1975, urn:nbn:de:0168-ssoar-56223

(germana) Fritz Schütze: *Sprache - Soziologisch Gesehen.* Band 2, Wilhelm Fink Verlag, München 1975, urn:nbn:de:0168-ssoar-56233

Referencoj
----------

1. ↑  (se) "*Litteratursociologi - Uppslagsverk - NE.se*". *www.ne.se*
2. 1 2 3  (se) *Litteratursociologi : texter om litteratur och* samhälle, Lars Furuland & Johan Svedjedal (red.), 1997
3. ↑  (ru) Черновская М. С. *Зарубежная социология литературы: основные направления* // Журнал социологии и социальной антропологии. 2011. Т. 14.n-ro 1. С. 179.
4. ↑  (fr) Pierre Popovic, «*La sociocritique. Définition, histoire, concepts, voies d’avenir*», Pratiques. Linguistique, littérature, didactique, n-roj 151-152,‎ la 15-an de decembro 2011, paĝoj 7–38 (ISSN 2425-2042, rete legebla arĥivo, alirite la 15-an de januaro 2021)
Grota faŭko en la nacia parko Luŝan
**Luŝan** (en simpligita ĉina skribo **庐山**, tradici-karaktre ĉine 廬山, pinjine: Lúshān) estas montgrupo en sudorienta Ĉinio. Ĝi situas en la provinco Ĝjangŝio (*Jianĝi*), en samnoma nacia parko, kiu en 1996 aldoniĝis al la listo de la Monda kulturheredaĵo de Unesko. La parko estas grava turisma vidindaĵo. En montgrupo kovras areon proksimume 25 km longan kaj 10 km larĝan, norde apudata de la urbo Ĝiuĝiang kaj rivero Jangzio, sude de la urbo Nanĉang, kaj oriente de lago Pojang. La montgrupo Luŝan konsistas el centoj da krutaj pintoj, el kiuj la plej alta estas Dahanjang, kaj altas 1 474 metrojn super la marnivelo.

Hui-juan fondis la Budhismon de la Pura Lando sur la nordokcidenta deklivo de Luŝan ĉ. la jaro 402. Tio estas unu el la plej gravaj branĉoj de Mahajano en Ĉinio kaj precipe Japanio. La templo Donglin konstruita de Hui-juan en 386 ankoraŭ staras tie.

Inter la vidindaĵoj ĉe Luŝan estas botanika ĝardeno kun dekmiloj da plantaj specioj.

Malsupre de la pintaro Kvin Maljunuloj (五老峰) situas la Akademio de la Groto de la Blanka Cervo (白鹿洞书院). Nomita pro tio ke la poeto Li Bo paŝtis blankajn cervojn tie, ĝi estas unu el la plej malnovaj altlernejoj de antikva Ĉinio. Okcidente situas la Flora Pado, kiu inspiris la poeton Bai Juyi de la dinastio Tang.

Inter Jangzio kaj lago Pojang troviĝas la lagoj Tianĉi (Granda kaj Malgranda), la valo Ĝingŝiu, la lago Lulin. Ĉe la norda bordo de lago Lulin estas la Muzeo Luŝan, kun argilaĵoj kaj bronzaĵoj el diversaj epokoj de antikva Ĉinio, kaligrafiaĵoj, kaj pentraĵojn el la dinastioj Ming kaj Qing.

* Kategorio Luŝan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La domo post la restaŭrado, 2012.
Memorigtabulo sur la domomuro.
La domo **Zum Regenbogen** (Johannis-strato nr. 55) estas ĉ. en 1900 konstruita loĝada-komerca domo en Erfurto kaj estis de 1925-33 la sidejo de erfurtaj sindikatoj.

Priskribo
---------

La kvaretaĝa domo konstruitis mallonge antaŭ la Unua mondmilito laŭ la tiam moda *Heimatschutz-stilo*. La nomon *Ĉielarka domo* ĝi adoptis de la antaŭula domo. La teretaĝon oni uzas kiel vendejan paron, dekstre kaj maldekstre de la ĉefa, meza enirejo. La supraj etagĵoj havas belajn orielojn altajn, kaj plej supre estas eĉ trabfakaĵo.

Historio
--------

En 1925 la domon alikonstruis funkciuloj de la sindikato *Allgemeiner Deutscher Gewerkschaftsbund*, por ke ĝi uzeblu kiel popoldomo. En la 1-a de majo 1933 la partio NSDAP komencis nuligi la sendependajn sindikatojn ĉie en Germanujo, organizante ankaŭ en Erfurto grandstilan manifestacion sur la Katedralplaco kun ĉ. 50.000 partoprenantoj. Jam en la 2-a de majo policistoj kaj anoj de Sturmabteilung okupis ankaŭ la domon en la Johannis-strato: tie ĉi kaj alie en la urbo arestitis 44 gvidantoj sindikatismaj kaj oni pelis ilin ĉe la malliberejon de sur Petersberg.

En 2003 oni muntis memortabulon sur la domomuro kiu neforgesigu tiun eventaĉon. Poste la domo ekrestaŭritis por esti taŭga por sia nunaj funkcioj.

Literaturo
----------

* Steffen Raßloff: *Symbol der zerschlagenen Arbeiterbewegung'\*, en:: Thüringer Allgemeine, 28-a de septembro 2013*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Haus Zum Regenbogen (Erfurt) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Pri la konstrustilo *Heimatschutz*. Arkivigite je 2013-09-14 per la retarkivo Wayback Machine
La **Universitato Dankuk** ( hangul = 단국대학교; hanja = 檀國大學校; rr = *Dan'guk Daehakgyo* ) estas privata esplora universitato situanta en Yongin kaj Cheonan, Sud-Koreio. Ĝi estis la unua privata universitato establita post la sendependeco de Koreio. Ĝia origina loko estis en Jongno Distrikto kaj poste Yongsan Distrikto en Seulo .

La universitato gastigas pli ol 30,000 studentoj kaj utiligas fakultataro de ĉ. 2,700 profesoroj kaj instruistoj.

Historio
--------

La fondo de Universitato Dankook estis aprobita la 1-an de novembro 1947, ĝia malfermo okazis en Nakwon-dong, Jongno-gu, Seulo, la 3-an de novembro kaj kunigante 960 studentojn, en du fakoj ĉe la fakultato de Juro kaj tri sekcioj ĉe la fakultato de Liberalaj Artoj. Poste en 1967, la muzeo nomita laŭ folkloristo Seok Ju-seon estis malfermita, kaj ŝi donacis pli ol tri mil erojn de sia kolekto de tradiciaj koreaj kostumoj por konservi ĝian konservadon. 

La mascot de Universitato Dankook estas la urso. Ĉiu universitatejo havas bronzan ursan statuon.

Organizo
--------

La universitato havas totalon de dudek bakalaŭraj kaj dek postbakalaŭraj fakultatoj dividitaj inter siaj du kampusoj: Jukjeon kaj Cheonan.

### kampuso Jukjeon

* Kolegio de Liberala Arto
* fakultato de Arto kaj Dezajno
* jurstudo
* fakultato de Naturscienco
* fakultato de Socia Scienco
* fakultato de Administrado kaj Komerco
* Kolegio de Inĝenieristiko kaj Arkitekturo
* Eduka Universitato
* fakultato de Muziko

### kampuso Cheonan

* fakultato de Kultura Scienco
* fakultato de Socia Scienco
* fakultato de Administrado kaj Komerco
* fakultato de Alta Teknologio
* inĝenieristika kolegio
* fakultato de Bioresource Science
* fakultato de Arto
* Kolegio pri fizika edukado
* fakultato de Medicino
* fakultato de Dentokuracado

Ĝi havas la karakterizaĵojn de okazigo de internaciaj simpozioj en siaj instalaĵoj kaj publikigado de akademiaj ĵurnaloj, krome, ĝi administras 22 esplorkorpojn kaj enhavas pli ol dudek filiigitajn instruajn organizojn, kiel ekzemple la Seokjuseon Muzeo kaj la Informo kaj Komunikado-Centro.

Rangigoj
--------

En 2010, Universitato Dankook vicigis 148 en la QS Asian Universities Ranking.

Referencoj
----------

1. ↑  "Seok Juseon Memorial Museum, Dankook University - Google Arts & Culture",  *Google Cultural Institute*. (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala lerneja retejo, en la angla
* Oficiala lerneja retejo, en la ĉina
* Oficiala lerneja retejo, en la korea


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 847770
* GND: 16307026-X
* LCCN: n80146314
* VIAF: 151273300
* ISNI: 0000000107054288
* ULAN: 500308884
 |
Kastelo Atzenbrugg
**Kastelo Atzenbrugg**, iama kampara kastelo en Atzenbrugg en la distrikto Tulln de Malsupra Aŭstrujo, estas aŭstra muzeo pri vivo kaj verkaro de komponisto Franz Schubert. La kastelo estas ekde 1977 posedo de la komunumo Atzenbrugg.

La Kastelo Atzenbrugg kun busto de Franz Schubert

Historio
--------

Jam por la frua 12-a jarcento estas dokumentita „reglando", terposedaĵo, sur la teritorio de la nuna komunumo Atzenbrugg. La nomo de la loko devenas de a posedanto *Azzo*. Ankaŭ keltaj kaj karolidaj loĝantoj estas dokumentitaj. La konstruhistorio de la nuna kastelo komencas en la mezepoko, kiam ĉi tiun burgon ĉirkaŭis ringokanalo. Dum la sieĝo de Vieno fare de la osmanidoj (1683–1686) ekestis egaj difektoj, kiujn oni riparis en 1691 kaj 1746.

La Schubert-dometo, kie Franz Schubert loĝis en somero

Evoluo al Schubert-Muzeo
------------------------

En la frua 19-a jarcento jurkonsilisto Joseph Derffel (naskiĝinta proksimume 1766, mortinta post 1843) estis bienadministristo de la reganto. Per sia nevo Franz von Schober komponisto Franz Schubert kaj multaj el liaj amikoj (inter ili Familie von Spaun, Leopold Kupelwieser, Moritz von Schwind, Eduard von Bauernfeld) plurfoje dum kelkaj tagoj iris vizite al Atzenbrugg kaj sin distris interalie per muzikado kaj pilkoludoj. Plurajn jarojn tie okazis Ŝubertiadoj.

Proksimume fine de la 20-a jarcento la aktivecoj de kelkaj ŝubertanoj – inter ili Rosa Schwab (1921–2009) – kondukis al koncertcikloj de internacie renomaj interpretantoj de Schubert-verkoj, ekzemple de Robert Holl, kiuj disponigis la enspezojn por la renovigo de la kastelo kaj por la instalado de Schubert-Muzeo. La harbuklo de Schubert, ekspoziciata kiel „pruntaĵo el la privata posedaĵo de Ernst Hilmar", vere devenas el la postlasaĵo de la Schubert-esploristo Ignaz Weinmann, kiu apartenas al la urba kaj federaciera biblioteko je Vieno. Kiam Hilmar estis direktisto de la muzikkolekto de ĉi tiu biblioteko, partoj de ĉi tiu postlasaĵo trovis sian vojon en la vienan brokantokomercon, kaj ankaŭ la ŝuberta buklo malaperis el la konsisto de la viena biblioteko. Kiel ekoneblas je la klare videblaj insektovoj, ĉi tiu buklo definitive devenas de la elterigo de Schubert en la jaro 1863.

La kapelo en la kastelo Atzenbrugg, Malsupra Aŭstrio

Literaturo
----------

* Ernst Hilmar, Walburga Litschauer, Dietlinde Rakowitz: *Schubert-Gedenkstätte Schloß Atzenbrugg. Franz Schubert und sein Freundeskreis. Museumsführer.* Schneider, Tutzing 2002. (publikaĵoj de IFSI. Eldonisto Ernst Hilmar. Volumo 8.)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Atzenbrugg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj de la komunumo pri la Schubert-Muzeo Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Informoj pri familioj Schober kaj Derffel
* NekrologoRosa Schwab
* Ŝubertaj relikvoj kaj dokumentoj en Atzenbrugg Arkivigite je 2020-09-24 per la retarkivo Wayback Machine
**AllMovie** (antaŭe All Movie Guide) estas komerca retejo kun informoj pri filmoj, televidprogramoj, kaj filmaktoroj. En 2013, AllMovie.com kaj la AlMovie konsumantmarko estis akiritaj de RhythmOne.

Historio
--------

AllMovie estis fondita de popolkultura aktivisto Michael Erlewine, kiu ankaŭ fondis AllMusic kaj AllGame. La AllMovie-datumbazo estis licencita al dekoj da miloj da distribuistoj kaj revendistoj por sistemoj, retejoj kaj budoj. La AllMovie-datumbazo estas ampleksa, inkluzive de bazaj varfaktoj, rolantaro kaj produktadkreditoj, intrigoresumoj, profesiaj recenzoj, biografioj, interrilataj ligiloj kaj pli. AllMovie-datenoj estas konsulteblaj sur la reto en la AllMovie.com retejo.

Referencoj
----------

1. ↑   Haddad, Michael.  [2005] *The screenwriter's sourcebook: a comprehensive marketing guide for screen and television writers*, p. 333. ISBN 1-55652-550-8.
2. ↑   RhythmOne akiras AllMedia (angle). investor.rhythmone.com. Arkivita el la originalo je 2017-11-03. Alirita 2019-01-15.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio AllMovie en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 654553
 |
La **Kontraŭfaŝista Esperantista Komitato de Katalunio** estis kunlabora esperantista organizo kontraŭ la faŝista minaco de Francisco Franco en la hispana enlanda milito. Pri kiuj estas la kunlaborantaj Esperanto-asocioj en la organizo estas duboj. *Sennaciulo* priskribis la fondiĝon de la komitato kiel reto "de ĉiuj Esperanto-asocioj en Barcelono". Tiu informo en *Sennaciulo* devenas el la Gazetservo de Kataluna Generalitato. Tamen, artikolo de historiistoj Toño del Barrio kaj Ulrich Lins en *Libera Folio* priskribas la komitaton kiel iniciativo de la Kataluna Esperantista Federacio kune kun "la plej gravaj organizaĵoj de la laborista esperantismo".

Certe estas ke la Kontraŭfaŝista Esperantista Komitato de Katalunio aktive kunlaboris kun la Komisariato pri Propagando de la kataluna registaro.

La kialo por la ekzisto de la komitato estas jene:

> "La malpermeso k[aj] persekutado de l' esp[erantista] movado en Germanio, Portugalio, la kruela mortigo de la Kordoba esperantistaro devas konvinki la esp[erant]istojn, ke ĝia plej granda malamiko estas la faŝismo. Pro tio la Barcelona esp[erant]istaro kuniĝis por konduki se[n]pardonan batalon kontraŭ la faŝismo, esperante, ke la tutmonda esp[erant]istaro sekvos ilian ekzemplon k[aj] kunhelpos en la defendo de homaj rajtoj, kulturo k[aj] paco."
> 
>

Referencoj
----------

1. ↑  "La kontraŭfaŝista kunligo de ĉiuj Esperanto-societoj en Barcelono", *Sennaciulo* (25-a de majo 1937) pp. 44-45.
2. ↑  Barrio Unquera, José Antonio del; Ulrich Lins (2006-12-03). "La danĝera lingvo en la hispana civitana milito", *Libera Folio* (eo).
3. ↑  "La kontraŭfaŝista kunligo de ĉiuj Esperanto-societoj en Barcelono", *Sennaciulo* (25-a de majo 1937) pp. 45.
La **Universitato-Ĝeneralaltlernejo Asindo** estis la Universitato ekzistanta inter la jaroj 1972 kaj 2002 en la urbo Asindo (Essen). De 2003 ĝi formas parton de la Universitato Duisburg-Essen.

Historio
--------

La Universitat estis fondata fare de la lando Nordrejn-Vestfalio en la jaro 1972.

Oni kreis ĝin konscie kiel agado direkte al strukturŝanĝo en la Ruhr-regiono ekde la minindustrio al servosektoro kaj avancata tekniko.

La universitaton-ĝeneralaltlernejon Essen oni konstruis kiel domkvadrato ĉirkaŭ verda kampo ĉe la norda rando de la urbocentro sur antaŭe malkonstruita parto de la tradicia laborista kvartalo Segeroth, la hodiaŭa Asindo-nordkvartalo. Per lokado proksime de la urbocentro kaj en laborista kvartalo kaj per distribuo de la studentaj loĝohejmoj en la tuta urboteritorio oni intencis integradon de la akademianoj en la urban loĝantaron

kampo Asindo
Plu uzataj estis la konstruaĵoj de la iama pedagogia altlernejo en la urboparto Rüttenscheid. Hodiaŭ la ŝtata ekzamenoficejo por la instrustudado havas tie sian rezidejon. Prelegoj nur okazas malmultaj.

Same integata estis la Asinda kliniko en la urboparto Holsterhausen. La 1909 konstruitaj urbaj malsanulejoj en 1963 estis levata al dua medicina fakultato de la Westfälischen Wilhelms-Universität Münster. En 1967 la kliniko estiĝis parto de la novfondata Ruhr-universitato Bochum. En 1972 finfine ĝi eniĝis la Universitaton-Ĝeneralaltlernejon Asindo. Per tio Asindo kiel ununura novfondita universitato en Nordrejn-Vestfalio havis universitatan klinikon.

Multaj el la originaj reformkonceptoj de la fonda fazo pro diversaj kialoj ne sukcesis aŭ ne estis realigataj en la altlernejo. La altlernejo evoluis dum la paso de la jardekoj al normala universitato. La plej sukcesa el la reformideoj estis la malfermiĝo de la universitato al abiturientoj de la dua klerovojo, el kiuj multmiloj nur en Asindo akiris universitatajn finajn ekzamenojn kun sama sukceo kiel „normalaj" studentoj.

Je la 31-a de decembro 2002 la Universitato-Ĝeneralaltlernejo Asindo estis malfondita fare de la landa registaro favore al la novfondado de la Universitato Duisburg-Asindo je la 1-a de januaro 2003.
La lago **Glambecker See**, ankaŭ nomata *Glammi* de la lokanoj, estas unu el la urbaj lagoj de Neustrelitz en la distrikto Meklenburga Lagaro en Meklenburgo-Antaŭpomerio. La natura lago ampleksas 12,95 hektarojn kaj profundas ĝis 28,09 m. Ĝi estis ekipita per profunda ventola sistemo.

Geologio kaj hidrologio
-----------------------

El geologia vidpunkto, la lago estas tipa kaldrona lago (germane *Kesselsee*) situanta en sabla areo, kiun nutras fontoj sur ĝia suda flanko. Ĝi havas neniun superteran aŭ entubigitan drenilon, sed kiel la najbara Zierker See, kiu estas drenita supre tra la Kamerkanal ĝis la Woblitzsee, estas parto de la akvokolekta areo de la Havel. Subtera drenaĵo al Langen See proksime al Weisdin, kiel asertis la urba gvidilo de 1965, estas fizike neebla, ĉar la akvonivelo de la longa lago estas pli ol 5 metrojn super tiu de la lago Glambeck.

Akvuzo
------

La lago estas proksima al la urbocentro de Neustrelitz. La banloko sur ĝia bordo funkcias kiel la urba subĉiela naĝejo. Kun sia fiŝa loĝantaro, ĝi ankaŭ estas fiŝkaptista lago.

Akva nomo
---------

La nomo rilatas al la iama forlasita loko *Glambek* apud la lago. La loko estas menciita unuafoje en 1366 kiel *Glambecke* kaj ricevis sian nomon post la komuna nomo de la lago. La adjektivo *glãboky* signifas "profunda" en la lingvo de la slavoj, kiuj antaŭe loĝis ĉi tie, kiu nun nomiĝas malnovpolaba.

Historio
--------

Kiel montras bildo de Wilhelm Riefstahl, la lago antaŭe estis ĉirkaŭita de kverkoj. La dommastrinoj de Neustrelitz uzis ĝin por lavi sian lavotaĵon ĝis la urbo akiris akvotubojn. Tiucele estis ĝetoj sur ĝia suda flanko kaj la granda urba blankigilo por blankigi la lavotaĵon. La vila-simila renovigo de la lago estis planita en 1911, sed ne okazis ĝis la 20-aj kaj 30-aj jaroj de la 20-a jarcento.  La hodiaŭa publika banloko antaŭe estis milita banloko. 

En 1898 trunkoboato el kverka trunko povis esti levata el la lago.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Kartenportal Umwelt Mecklenburg-Vorpommern → Wasser → Gewässer → Standgewässer → Seen → Abfrage DLM25W Seen lt. Seekataster M-V
2. 1 2 3  *Glambecker See.*, In: *anglermap.de* Abgerufen am 25. Januar 2018.
3. 1 2  *Neustrelitzer Stadtführer* (1965) Erarbeitung: Annalise Wagner und E. Lubs, Einband und Zeichnungen: Gerd Gombert
4. ↑   Sophie Wauer: *Auf den Spuren der Slawen.* In: *Mecklenburg-Strelitzer Kalender 1999 - Ein Jahrbuch.* Freundeskreis ses Karbe-Wagner-Archivs e.V. (Hrsg.), Neustrelitz 1998.
5. ↑  Harald Witzke: *Neustrelitz in alten Ansichten.* Karbe-Wagner-Archiv, Neustrelitz 1991, ISBN 9028851917, Bild 48.
6. ↑  Marlies Steffen (2017-04-18).  Einbaum wurde tatsächlich einst gefunden (germane). *Nordkurier*. Alirita 2022-05-16, laŭ germana Vikipedio.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de lagoj en Meklenburgo-Antaŭpomerio

Eksteraj ligiloj kaj noto
-------------------------

* Kategorio Glambecker See en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Glambecker See en la germana Vikipedio.*
**Péter Flesch** [fleŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Flesch Péter** estis hungara-usona haŭtkuracisto, altlerneja instruisto, membro de Novjorka Akademio de Sciencoj. Lia patro estis Ármin Flesch.

Péter Flesch naskiĝis la  2-an de oktobro 1915(nun 1915-10-02) en Budapeŝto, li mortis la 1-an de julio 1969 en en:Falmouth, Massachusetts (Masaĉuseco, Usono).

Biografio
---------

Péter Flesch devenis el juda familio. Li maturiĝis en luterana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1939. Post 2 jaroj li elmigris al Ĉikago pro la kontraŭjudaj leĝoj, kie li altigis sian diplomon al MSc pri farmakologio en 1943, poste li estis civila kuracisto en la usona armeo. En 1945 li estis spertulo en la nurenbergaj procesoj, post jaro li revenis al Ĉikago. Li doktoriĝis en 1949, ekde 1950 li estis asistanto en Universitato de Pensilvanio. Lia rango estis profesoro ekde 1963. Li faris bazajn dermatologiajn esplorojn, esploris pigmentadon de ruĝaj inaj haroj kaj kemion de la haŭto. Liaj rezultoj estis signifaj en kuracado de psoriazo.

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 867419
 |



* Portalo pri Biografio
**Karolina Cicha** (naskiĝis la 20-an de aprilo 1979 en Bjalistoko  ) estas pola kantistino, aktorino, komponistino kaj multinstrumentisto.

 Karolina Cicha dum sia ĉeesto en la *festivalo WOMEX 15* en Budapeŝto, 2015
Ŝi finis polan filologion en Universitato en Bjalistoko kaj Akademion de Teatraj Praktikoj "Gardzienice". Estas doktoro pri homa scienco en la fako literaturscienco, defendinte en 2010 la disertaĵon *Sublimeco en postnovonda poezio de Adam Zagajewski*. En la kampo de muziko estas memlernanto.

En 2010, ŝi surbendigis albumon eldonitan de la Muzeo de la Varsovia Ribelo kun siaj propraj aranĝoj de kantoj pri Varsovio, prezentitaj en duetoj kun la ĉefaj muzikistoj de la pola alternativa muziko. La premiero de la albumo okazis kune kun varba koncerto organizita en la muzeo.

Karolina Cicha kaj Esperanto
----------------------------

Bart Pałyga ludis interalie kun Karolina Cicha sur grandega nombro de etnaj kaj tradiciaj instrumentoj el tuta Azio kaj Eŭropo. En 2012 oni preparis, kune kun Bart Pałyga la projekton *Wieloma językami* (*Per multaj lingvoj),* aludante al la multkultura heredaĵo de Podlaĥio (kantoj en 9 lingvoj: la angla. ukraina, litova, rusa, cigana, belorusa, jida, pola, tatara kaj Esperanto) . Per kantoj el tiu ĉi projekto ŝi en majo 2013 (sub la standardo de *Cicha & Spółka*) gajnis la Grandpremion ĉe Konkurso dum la Popola Festivalo Nova Tradicio kaj la Individuan Premion Czesław Niemen pro personeco kaj esprimoriĉo.

Referencoj
----------

1. ↑  rateyourmusic.com
2. ↑   „Wieloma językami" Karolina Cicha & Bart Pałyga. Arkivita el la originalo je 2016-03-05. Alirita 2020-11-23.
3. ↑  (pl) Jacek Świąder, Karolina Cicha & Spółka kun Bart Pałyga, "Multlingva", Culture.pl, la 22-an de novembro 2013
4. ↑  „Nowa Tradycja": zwycięstwo Cichej & Spółki!

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Karolina Cicha en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Karolina Chicha en YouTube
* Karolina Cicha en Ethnocloud.com
**Legoland' Billund** estas porinfana amuzparko en Billund, Danio, kiu dediĉiĝas al la infanludila konstrusistemo Lego: al la miniatura rekonstruo de multaj elektitaj britiaj kaj aliaj eŭropaj vidindaĵoj, sed ankaŭ al grandaj amuzparkaj amuzaĵoj en la stilo de la konstrusistemo, ekzemple infanaj veturejoj plejparte je radaj aŭ boataj veturiloj de ne-timiga rapideco, sed ankaŭ tri Lego-stilaj ondaj fervojoj. Kiel multaj aliaj amuzparkoj, la teritorio dispartiĝas laŭ diversaj temoj, interalie "kavalira reĝlando", "lando de aventuroj", "urbo Legoredo" (lando de vakeroj) kaj "lando de piratoj". Krome interalie ekzistas demonstrejo pri la produktado de la ludiloj, ludejo kie infanoj (kaj laŭvole ankaŭ plenkreskuloj) povas konstrui ludilojn el granda elekto de konstrueroj, kaj vendejo de imprese grandega elekto da konstrueroj.

La parko estas la unua en serio de similspecaj amuzparkoj, kiuj ĉiuj havas la nomon Legoland': Post la malfermo de la "originalo" dum la jaro 1968 en Billund, Danio, tutproksime de la produktejo de la Lego-brikoj, dum 1996 sekvis la brita variaĵo Legoland' Windsor en Anglio, kiel tria dum 199 parko en Carlsbad, Kalifornio kaj kiel kvara dum 2002 la parko Legoland' Germanio en Mezeŭropo. Dum la jaro 2005 la firmao *Merlin Entertainments* aĉetis 70 procentaĵojn de ĉiuj parkoj; la restaj 30 procentaĵoj restis ĉe la firmao *Lego*. Kiel la aliaj parkoj, ankaŭ tiu en Danio estas sezona kaj ne funkcias dum la vintro: ĝi akceptas gastojn inter marto kaj oktobro.

La parko estas unu el la plej konataj lokoj de Danio kaj multaj, aparte junaj, turistoj nur pro ĝi konsciiĝas ke la internacie konata infanludila konstrusistemo Lego fakte venas el Danio.

Iom da fotaj impresoj
---------------------

 * pirata karuselopirata karuselo
* la observa turola observa turo
* vidaĵo el la observa turovidaĵo el la observa turo
* miniatura trafiklernejominiatura trafiklernejo

 

* Kategorio Legoland' Billund en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de la parko (en la dana, angla, germana kaj sveda)
La **Nacia Biblioteko de Turkio** (turke *Millî Kütüphane*) estas unu el la du naciaj bibliotekoj de Turkio, troviĝita en Ankaro (La alia estas la Prezidenta biblioteko, malfermita en 2020 kaj situanta ankaŭ en Ankaro). Ĝi estas membro de la Konferenco de Eŭropaj Naciaj Bibliotekistoj (CENL).

La biblioteko respondecas pri la Turka Bibliografia Instituto, kiu konservas la turkan bibliografion. Krome, la Nacia Biblioteko ofertas mikrofilman arkivon kaj tielnomitan Atatürk Dokumentado-Centro.

Konstruaĵoj
-----------

La Nacia Biblioteko de Turkio, establita en la Çankaya distrikto de la urbo Ankara estis establita la 15an de aprilo, 1946 sub la Ministerio de Edukado tra la Administrejo de Eldonoj.  La biblioteko komence havis 8,000 presitajn laborojn, sed post la unua jaro ĝi superkreskis ties originala konstruaĵo kaj por fari la kolekton alirebla al la publiko ĝi translokiĝis al intertempa konstruaĵo la 17an de aprilo, 1947. Baldaŭ la grandeco de la arkivo atingis 60 000. Ĝi oficiale komencis servi la uzantojn la 16an de aŭgusto, 1948. La konstruaĵo estas nun uzita kiel la Ankara Provinca Publika Biblioteko.

La Nacia Biblioteko akiris apartan laŭleĝan enton sendependa de la Ministerio de Nacia Edukado tra leĝo adoptita de la Granda Nacia Asembleo la 23an de marto, 1950. Planoj por konstrui novan konstruaĵon uzita por la Nacia Biblioteko komencita en 1965. Konstruado komencis en 1973 kaj estis kompletigita la 5an de aŭgusto, 1983.

Kolekto
-------

La Nacia Biblioteko havas unu el la plej riĉaj kolektoj en Turkio.

Laŭ la leĝo de 1934 pri kompilado de presita artikolojn kaj bildojn (turke *Basma yazı ve resimleri derleme kanunu*), la Biblioteko estis rajtigita al unu kopio de ĉiu publikaĵo publikigita en Turkio kaj du kopioj de publikaĵoj eldonitaj fare de eksterlandaj esploristoj farantaj esploraĵojn en Turkio, eĉ se publikigite eksterlande. Ili devis subskribi devontigon sendi la publikigon antaŭ ol akiri permeson esplori.

Laŭ datenoj de 2017, estas pli ol 4 milionoj da manuskriptoj kaj presita laborojn en la arkivo de la biblioteko. Laŭ la statistiko de la sama jaro, la nombro de homoj profitiganta de la Nacia Biblioteko, kiu havas pli ol 25 000 registritajn membrojn, estas pli ol 500 000.

Laŭ datenoj de 2020, la kolektoj de la Biblioteko konsistis el 1,437,008 librovolumoj, 1,505 manuskriptoj, proksimume 272,695 periodaĵoj, 154,056 nelibromaterialoj, 26,0362 mikrofilmoj. 11 128 milionoj da dokumentoj estis disponeblaj en la cifereca biblioteko.

Referencoj
----------

1. ↑  "Tarihçe Kronoloji". mkutup.gov.tr. Arkivita la 23-an de april 2019.

Vidu ankaŭ
----------

* Prezidenta Biblioteko (Turkio)
* Rami Barracks

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia Biblioteko de Turkio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Milli Kütüphane (Nacia Biblioteko de Turkio)
* Nacia Biblioteka Listo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 774725
* GND: 43557-0
* LCCN: n82205136
* VIAF: 126393529
* ISNI: 000000012248127X
* SUDOC: 033279799
* BNF: 12159445w
* NKC: ko2003171904
 |
**GALLAS Nándor** (galas) estis hungara skulptisto, grafikisto naskita en Temeŝvaro la 21-an de januaro 1893 kaj mortinta en Lovrin la 1-an de julio 1949.

Milita monumento fare de Nándor

Kariero
-------

Gallas Nándor studis en Industriarta Altlernejo, poste li estis asistanto tie, post la unua mondmilito du jarojn li studis en Moskvo, kie li konatiĝis kun Vladimir Majakovskij kaj Maksim Gorki. En 1921 li revenis Temeŝvaron, kie li organizis sian unuan individuan ekspozicion. Post studvojaĝo en Munkeno kaj Dresdeno li malfermis kun pentristo Albert Varga artan liberlernejon en Temeŝvaro. En 1923 li aliĝis al redakcio de spritaĵgazeto Fajankó. Li estis ano de Barabás Miklós Céh.

Memorekspozicio
---------------

* Temeŝvaro, 1965.

Fonto
-----

* Romániai magyar irodalmi lexikon

* Kategorio Nándor Gallas en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 384806
* GND: 141468718
* LCCN: nb2008001538
* VIAF: 38905757
* ISNI: 0000000079915895
 |
Anglikana kleriko "ornate vestita" per pluvialo
**Pluvialo** (dirita ankaŭ "kapeo" aŭ "ĥormantelo" aŭ "mantus", latine "pluviale") estas liturgia ornato utiligata en la Eklezioj katolika, anglikana kaj en aliaj kristanaj konfesioj.

Formo de la pluvialo
--------------------

Ĝi konsistas en granda mantelo kun embria kapuĉo. Ĝi, fakte, ricevas sian nomon el la latina *pluviale* aŭ *mantelo kontraŭ la pluvo*, kun kapuĉo). Ĝi firmeblas antaŭe per agrafo aŭ buko, dirita racionalo. Ĝia uzo, eksterdome, tial postulis la ĉeeston de la kapuĉo. Tio kion restadas de tiu lasta estas la tieldirita "malantaŭa ŝildo".

Ĝi, kiel samuzaj ornatoj, havas la koloron de la liturgiaj tempoj, kaj uzatas en diversaj ceremonioj escepte en la Meso.

Ĝi estas vestita post la stolo supre de la surpliso aŭ de la albo. Ĝi longas ĝis preskaŭ al la piedoj, malfermitas antaŭe sur la brusto kaj firmeblas per buko; etendita, ĝi havas la formon de duoncirklo kun radiuso de unu metro kaj 40 ĝis 60 cm.

Utiligo
-------

Dorsoflanko de la pluvialo de papo Nikolao la 4-a (13-a jarcento) konservata en la civitana Pinakoteko de Ascoli Piceno.
La pluvialo estas laŭnorme vestita en diversaj solenaj ceremonioj ekstermesaj , nome:

* dum procesioj (ekzemple, procesio de la Kristokorpa festo)
* okaze de eŭkaristia beno
* dum la vespro kaj dum laŭdoj solene kantataj
* De la papo en aparta ceremonioj kiel en la kreado de novaj kardinaloj kaj dum konsistorio
* Kelkeloke, dum liturgiaj ceremonioj de la katedrala kaj kanonikara kapitulo, kaj de la arkidiakono dum la pontifika MESO.

La uzo de la pluvialo iam – nome antaŭ la liturgia reformo enirigita de la Dua Vatikana Koncilio – estis permesita al diversaj subjektoj eĉ apartenantaj al la minoraj ordinoj, nome sacerdotaj; kaj ĝi estis ornato de liturgiaĵoj hodiaŭ malpli konsiderataj aŭ malpli vizitataj.

En la Orienta Ortodoksiaj Eklezioj la pluvialo estas uzata ankaŭ dum la Dia Liturgio de Meso

Variaĵoj de la nomo
-------------------

En Italio oni konservas la nomon "pruvialo" ĉar ĝi konservas la formon de mantelo kiu "protektis kontraŭ la pluvo kaj veteraj perturboj" kaj plej alproksimiĝas al la latina liturgia "pluviale"; aliloke ĝi ricevas la nomo de "kapeo", aŭ "ĥormantelo" aŭ, kiel en Hispanio, "mantus".

Notoj
-----

1. ↑   S. Eligio - Università e Nobil Collegio degli Orefici. Arkivita el la originalo je 2016-03-05. Alirita 2012-06-04.
2. ↑  Kaze de meso, la soleno estas montrata per kazublo aŭ per kazulo.

Vidu ankaŭ
----------

* Liturgio
* Katolika liturgio
* Reformacia liturgio
* Ortodoksa liturgio
* Anglikana liturgio
* Ornato

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Pluvialo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Itallingva Reta Katolika Enciklopedio