recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Simbolo de industria zono.
**Industria zono** estas teritoria loko en kiu grupiĝas serio de industriaj aktivecoj, kiuj povas esti aŭ ne esti rilataj inter si, kiu estas en favora areo, kiu ĝenerale havas kelkajn el la jenaj karakteroj:

* energifonto.
* transporto kaj laborforto.
* situo kaj grando de la merkatoj aŭ areoj por servoj.
* facilo por impostoj kaj dogano kaj la disponeblo por ricevi publikajn servojn kaj aliajn kiuj povus esti esencaj por la sukcesa funkciado de fabriko.
* malproksimo for de la loĝejaj areoj.

La industriaj zonoj havas partikularecon disponi de necesa serio de servoj, kiel tiuj jenaj: liverado de elektra energio kaj de akvo kun diversaj tipoj de traktado, depende de la uzado postulita, kiel, por ekzemplo, kiel trinkakvo, netrinkebla akvo por industriaj kaldronoj, por malvarmigo ktp. La industriaj zonoj povas ricevi ankaŭ aliajn komunajn servojn, kiel sekurecaj servoj, pordokontrolo, traktado de uzita akvo, urbanizado, transportofaciloj, lumo kaj aliaj.

La desegno kaj planado de la instalado de industriaj zonoj rezultas en avantaĝoj por la industriaj instalaĵoj, kiuj tiel povas akurate ricevi la necesajn servojn, kaj por la urbocentroj kaj aliaj loĝejaj areoj, kiuj povas esti for de la eventualaj problemoj, kiuj povas deveni al la industria agado. Ebla malavantaĝo estas deviga veturado por laboristoj kiuj devas veni labori tien kaj apartigo de la vendejoj, oficejoj kaj aliaj servoj kiuj normale estas en urbocentroj kaj ne en industriaj zonoj, sed foje povas esti bezonataj por la industrioj kaj por la tieaj laboristoj (bazaroj, apotekoj, distrejoj ktp.).

* Kategorio Industria zono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jan KIENIEWICZ** (naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1938 en Varsovio) – pola historiisto, profesoro pri homa scienco, diplomato

Biografio
---------

En 1960 finis historion en Varsovia Universitato. Samloke doktoriĝis en 1966, kaj en 1974 habilitiĝis. En 1983 ricevis titolon de profesoro pri homa scienco.

Plurjara laboristo de Varsovia Universitato, kie atingis titolon de ordinara profesoro. Plenumis funkcion de gvidanto de Katedro pri Hispanismo (1975–1981) kaj vicdirektoro de Historia Instituto ĉe VU (1981–1988). De 1990 ĝis 1994 estis ambasadoro en Hispanio. En la jaroj 1996–2008 vicdirektoro de Instituto pri Interdisciplinaj Esploroj *Artes Liberales*. Post emeritiĝo plu lekciis en Fakultato de *Artes Liberales* ĉe UV.

En sia scienca laboro okupiĝis pri historio de Barato kaj ekspansio antaŭanta koloniigon, historio de Hispanio de la postmezepoka periodo kaj la nuntempa, historio de Pollando kaj Eŭropo. Membro de Collegium Invisibile kaj de la ĵurio de premio atribuata dum Foiro de Historia Libro.

Distingita de Kavalira Kruco (2005) kaj Oficira Kruco (2013) de la Ordeno *Polonia Restituta*.

Filo de profesoro Stefan Kieniewicz.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Portugalczycy w Azji: XV–XX wiek* (Portugaloj en Azio: 15-a ĝis 20-a jarcento), (1976)
* *Historia Indii* (Historio de Barato), (1980)
* *Od ekspansji do dominacji. Próba teorii kolonializmu* (De ekspansio ĝis dominado. Teori-provo de koloniismo) (1986)
* *Spotkania Wschodu* (Renkontoj de la Oriento) (1999)
* *Historia Polski* (Historio de Pollando), (1986, kun aliaj aŭtoroj)
* *Historia Europy* (Historio de Eŭropo) (1998, kunaŭtoro)
* *Wprowadzenie do historii cywilizacji Wschodu i Zachodu* (Enkonduko al historio de civilizoj de Oriento kaj Okcidento) (2003)
* *Wyraz na ustach zapomniany* (Vorto surbuŝe forgesita) (2013)

Bibliografio
------------

Profesoro Jan Kieniewicz Arkivigite je 2015-07-20 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Jan Kieniewicz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 530759
* GND: 124641458
* LCCN: n83048270
* VIAF: 108372920
* ISNI: 0000 0000 8173 2190
* SUDOC: 18327573X
* BNF: 16696860d
* BIBSYS: 98003480
* NKC: mzk2010601544
 |
La **inercia kuntena fuzio** estas procezo por establi ĉenreakcio-similan atomfuzion de deŭterio kaj tricio.

Male al la *magneta kuntena fuzio*, ĉe inercia kuntena fuzio okazas la kunteno de la fuziaj plasmoj per laseroj. La laseroj dum nanosekundoj alportas tiom da energio, ke la bruligaĵoj ekstreme densiĝas kaj varmegiĝas. La hidrogenbombo funkcias ekz. laŭ simila principo.

La fokus-celata bruliĝaĵo troviĝas en kapsulo, en maso da kelkaj miligramoj kaj en frostiĝinta stato (deŭteria-tricia miksaĵo). Pro la varmegiĝo, formiĝas en la kava kapsulo rentgenradia kampo, kiu vaporigas eksteran tavolon de la bruligaĵo, pro kio la restanta materialo kunpremiĝas al plasma stato kaj ekas la fuzia ĉenreakcio.

Oni celas per la eksperimentoj anstataŭigon de la malpermesitaj nukleaj eksplodigoj kaj oni eble povas uzi la akiritajn rezultojn por civila energia produktado.

Du ĉefaj esploraj institutoj estas la usona NIF (National Ignition Facility) kaj la franca LMJ (Laser Mégajoule). Dum konstruo estas HiPER.

* Kategorio Inercia kuntena fuzio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jareno** oficiale **Yaren,** arkaike *Makwa* estas distrikto kaj elektodistrikto de Nauro. Ĝi estas konsiderata ankaŭ ĉefurbo de la insulo. La elektodistrikto de Jareno elektas 2 anojn al la Parlamento de Nauro.

Jareno
Parlamentejo de Jareno

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 00° 33′ S 166° 55′ O﻿ / ﻿0.550 °S, 166.917 °O﻿ / -0.550; 166.917 (mapo)
* Alto super marnivelo: 0-60 m
* Areo: 1.5 km²
* Horzono: UTC + 12
* Loĝantaro: 1100

Historio
--------

La insulo longe estis loĝata. Eŭropano vizitis ĝin unuafoje en 1798. Baldaŭe ĝi estis germana kolonio. La angloj profitis fosfaton troveblan ĉie. En 1968 Nauro sendependiĝis, la ĉefurbo estis Jareno, kiu konsistas nur malmulte da domoj inter kokosoj.

La ĉefurbo havas internacian flughavenon kaj radiostacion.

Vidindaĵoj
----------

* parlamentejo
* subtera lago nomata "Moqua Well"
* kaverno

* Jareno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jareno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Flago de Nauro
Administra divido de Nauro

**Ĉefurbo**: Jareno

**Administraj distriktoj**:
Aiwo |
Anabar |
Anetan |
Anibare |
Baiti |
Boe |
Buada |
Denigomodu |
Ewa |
Ijuw |
Jareno |
Meneng |
Nibok |
Uaboe 

**Elektodistriktoj**:
Aiwo |
Anabar |
Anetan |
Boe |
Buada |
Jareno |
Meneng |
Ubenide
**Jan Bytnar**, pseŭdonomoj: „Rudy", „Czarny", „Janek", „Krokodyl", „Jan Rudy" (naskiĝis la 6-an de majo 1921 en Kolbuszowa, mortis la 30-an de marto 1943 en Varsovio) – subleŭtenanto de Pola Enlanda Armeo, batalanto de skoltaj Grizaj Taĉmentoj, skoltestro. Mortis post torturoj fare de Gestapo.

Postmorte
---------

Li mortis en malsanulejo rezulte de vundoj faritaj de gestapo dum enketado kaj estis entombigita sub ŝanĝita nomo Jan Domański sur varsovia Militista Tombejo Powązki, en la unua sektoro de Grizaj Taĉmentoj. Post la dua mondmilito en la komuna tombejo kun „Rudy" ekripozis Aleksy Dawidowski, kiun en 1943 oni enterigis sur Tombejo Powązki en Varsovio.

Aprile 1943 spionagentejo de la Landa Armeo identigis la ĉefajn kaŭzintojn de la morto de Jan Bytnar – ili estis SS-anoj, kiuj lin kune torturis dum la esplorenketado. La 6-an de majo 1943 Tadeusz Zawadzki pseŭdonomo „Zośka" kaj Sławomir Bittner pseŭdonomo „Maciek" pafmortigis Herbert Schulz, kaj la 22-an de majo subleŭtenanto Andrzej Góral pseŭdonomo „Tomasz" plenumis verdikton de mortpuno kontraŭ Ewald Lange.

La 15-an de aŭgusto 1943 laŭ ordono de Komandanto de Skoltoj li estis postmorte nomumita skoltestro, kaj sekve subteŭtenanto, kaj distingita per la Kruco de Batalantoj. Laŭ pseŭdonomo de Bytnar – „Rudy" estis nomita la 2-a roto de skolta bataliono de Landa Armeo *Bataliono Zośka*. Li estas unu el ĉefaj herooj de la romano de Aleksander Kamiński *Kamienie na szaniec*.

La 26-an de septembro 2009 pro eminentaj meritoj por sendependeco de Pollando li estis postmorte distingita de prezidento Lech Kaczyński per Komandora Kruco kun Stelo de la Ordeno *Polonia Restituta*.

Bibliografio
------------

* Stanisław Broniewski, *Akcja pod Arsenałem* (Operaco apud Arsenalo). Książka i Wiedza, Varsovio 1983 ISBN 83-05-11161-X
* Aleksander Kamiński, *Kamienie na szaniec* (Ŝtonoj sur la reduton)
* Barbara Wachowicz, *Rudy, Alek, Zośka*, Oficyna Wydawnicza RYTM, ISBN 83-88794-95-7

Vidu ankaŭ
----------

* Pola Subtera Ŝtato

* Kategorio Jan Bytnar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 475838
* GND: 1063795451
* LCCN: nr2003021931
* VIAF: 59026338
* ISNI: 0000 0000 4964 7834
* SUDOC: 179475959
* NKC: osa2014823114
 |
La **Internacia Konfederacio de Laboro** (IKL) estas tutmonda sindikatara konfederacio konsistanta el sindikatoj de tendencoj proksimaj al anarki-sindikatismo kaj/aŭ al revolucia sindikatismo. La IKL estis fondita en majo 2018 en Parmo, fare de partoprenantoj el dekses landoj kaj regionoj kiuj iĝis partoprenantoj de la fondo de IKL. Plej el la membraro de la internacio estas iamaj membroj de la Internacia Laborista Asocio (ILA-IWA-AIT), kiu dissplitiĝis en 2016, kiel CNT, USI, FAU, kaj ankaŭ aliaj proksimaj organizoj kiel IWW.

Notoj
-----

1. ↑  "Independent unions found new Global Union Federation". en.labournet.tv. 2018-06-01. Alirita la 24an de decembro 2018.
2. ↑  labournet
3. ↑  "Founding of a New International | anarchistnews.org". Arkivigite je 2018-12-09 per la retarkivo Wayback Machine anarchistnews.org. Alirita la 24an de decembro 2018.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Internacia Konfederacio de Laboro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
**Jarak,** serbe **Јарак,** hungare **Árki** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.

Jarak situas en la mapo en la verda municipo
Mapo pri municipo de Sremska Mitrovica
Preĝejo de Jarak

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 32  km²
* Koordinatoj: 44°54′60″N 19°45'16″E
* Alto super marnivelo: 78 m
* Loĝantaro: 2230
* Poŝtkodo: 22426
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

Situo
-----

Jarak situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Savo, laŭ ĉefvojo Novi Sad-Loznica.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Jarak 2235 homoj, (2099 serboj (94 %), 32 ciganoj, 23 jugoslavianoj, 17 kroatoj, 7 hungaroj, 5 ukrainoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Jarak en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jaromír ŘEBÍČEK**, Inĝ. (naskiĝis la 20-an de marto 1908 - mortis la 29-an de aŭgusto 1995 en Havlíčkův Brod, Ĉeĥio) estis ĉeĥa esperantisto, fervojisto, honora membro de ĈEA. Lia patro estis grava esperantisto Josef Řebíček.

Jam kiel 12-jarulo en 1920 li aktivis en la movado, en 1929 li ekzameniĝis pri Esperanto ĉe teknika universistato en Praha. Li partoprenis multajn kongresojn, preparis ekspoziciojn pri Esperanto kaj okupiĝis pri faka terminologio.

Post la 2-a mondmilito li estis regiona reprezentanto de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Asocio. Por la evoluo de Esperanto li vigle laboris eĉ en la jaroj, kiam Esperanto ne estis favorata.

En la j. 1959 li iniciatis fondon de la Esperanto-rondo en Havlíčkův Brod. Tamen la ĉefa merito de inĝ. Řebíček estas, sendube, lia laboro kaj verko en la sfero de la fervojista terminologio, pro kio li ricevis la titolon honora membro de ĉs. sekcio de IFEF ĉe la Ministerio por trafiko kaj komunikado (kiu ekde la j. 1969 apartenas al ĈEA kiel ties fervojista sekcio) kaj en la j. 1979 li estis nomita honora membro de IFEF.

Verkoj
------

* **Eĥoj pri Ĝenevo** (Pacdefendanto 34/1954)
* **Militinstigantoj meditu!** (Pacdefendanto 34/1954)
* **Fervoja terminaro: Esperanto-Ceský, Ceský-Esperanto** (UIC Railway Dictionary 1997 - la ĉeĥaj terminoj estas merito de Jaroslav David kaj Jaromír Řebíček)

Honorigoj
---------

* Honara membro de komitato de Esperanto-rondeto Havlíčkův Brod
* Honora membro de fervojista sekcio de ĈEA
* Honora membro de IFEF
* Honora membro de ĈEA

Fontoj
------

* Pacdefendanto 34/1954
* Petr Chrdle: **Esperanto kaj fervojo** (En: AEST 1989, Strážnice, p. 11-16)
* Propono nomumi inĝenieron Jaromír Řebíček honora membro dum ĈEA-festotagoj 1989 en Havířov (subskribita estraro de ĈEA)
* Starto 5/1991, p. 10 - prezento de honoraj membroj, inter ili Jaromír Řebíček
* Starto 5/1995, p. 21, nekrologo verkita de Vlad. Mašita
**Internacia Tago de Jogo** (angle: International Day of Yoga) − festo proklamita la 11-an de decembro 2014 de Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj laŭ iniciato de la ĉefministro de Barato Narendra Modi kaj dediĉita al popularigo de jogo, kiu estas korpa, mensa kaj spirita praktiko, kiu originis en Barato. Por festado oni elektis la tagon 21-a de junio, sugestita kiel la plej longa tago de la jaro en Norda duonglobo, kaj havas specialan signifon en multaj mondopartoj.

La inaŭguro okazis en Eŭropa Parlamento la 21-an de aprilo 2015, dum kiu parolis Ravi Shankar, kaj Nirj Deva el Srilanko diris: *Ni en la Eŭropa Parlamento kun fiero organizas la eventon pri jogo antaŭ oficialaj solenaĵoj de la 21-a de junio.*

2020
----

Temo por la tago estas "Jogo hejme kaj jogo kun familio"

Vidu ankaŭ
----------

* Monda Tago de Filozofio
* Internacia Tago de Feliĉo
* Hinda filozofio
* Hatha Jogo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Internacia Tago de Jogo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* International Day of Yoga
* Rezolucio
Membraj landoj kaj subskriboj pri la Pakto:
- ﻿ Subskribita kaj ratifita

- ﻿ Subskribita kaj ne ratifita

- ﻿ Nek subskribita nek ratifita

La **Internacia Pakto pri Ekonomiaj, Sociaj kaj Kulturaj Rajtoj** estas multflanka ĝenerala traktato, kiu agnoskas la ekonomiajn, sociajn kaj kulturajn rajtojn kaj starigas mekanismojn por protekti kaj garantii ilin. Ĝi estis adoptita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj pere de la Rezolucio 2200A (XXI), de la 16-a de decembro 1966 kaj ekviglis la 3-an de januaro 1976. La subskribintaj landoj kompromisiĝas por la koncedado de ekonomiaj, sociaj kaj kulturaj rajtoj al la homoj, inkluzive de la laboraj rajtoj kaj rajto al la sano, edukado, sociala sekureco kaj adekvata vivnivelo. En decembro 2021, la Pakto estis subskribita kaj ratifita de 171 ŝtatoj. Aliaj ses landoj jam subskribis sed ne ratifis ĝin.

La Pakto estas parto de la Internacia Ĉarto de Homaj Rajtoj de internacia juro de homaj rajtoj, kune kun la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj kaj la Internacia Pakto pri Civilaj kaj Politikaj Rajtoj, inkluzive de la Unua kaj la Dua Protokoloj.

La Pakto estas gvidata de Komitato pri Ekonomiaj, Sociaj kaj Kulturaj Rajtoj de Unuiĝintaj Nacioj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Internacia Pakto pri Ekonomiaj, Sociaj kaj Kulturaj Rajtoj[*rompita ligilo*]
**Jaramillo de la Fuente** [ĥaraMIljo delaFŬENte] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Sierra de la Demanda*. La loknomo *Jaramillo de la Fuente* signifus Sisimbrejo de la Fontano, kaj tiukadre aperas fontano en la municipa blazono.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Sierra de la Demanda, ruĝe, sudoriente.
Romanika preĝejo.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 21,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 42 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Ĝi distas 50 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, pilorio, hufumejo, fosilioj kaj fontano.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 778063
* VIAF: 237145542502696641299
 |
**Jan VAN SCHOOR** [van sĥor] (naskiĝis la 25-an de februaro 1896 en Antverpeno, mortis en 1954), estis flandra urba oficisto kaj esperantisto.

Li verkis: *La revuo de la 7-a* (1911), *Amo kaj Poezio* (1928, kolekton de originalaj poemoj) kaj multajn poeziaĵojn, kiuj aperis en diversaj revuoj. Unu el ili estis premiita en la Internaciaj Floraj Ludoj de 1925: *Je l' nova jaro*. Jan Van Schoor estis elektita Lingva Komitatano en 1931.

Li tradukis: *Kapricoj de Mariano* kaj *La Du Amatinoj* de Alfred de Musset (1929), *Elektitaj Noveloj* de Lode Baekelmans (1931), *Pallieter* de Felix Timmermans (1933); kunlaboris al *Belga Antologio*, Flandra parto; kunlaboranto de diversaj gazetoj, i.a. ĉefo-redaktoro de la gazeto *Flandra Esperantisto*. Li estis alterne prezidanto kaj vicprezidanto de Flandra Ligo Esperantista en la jaroj 1930 ĝis 1933. Forlasis la movadon pro personaj kialoj fine de 1933, sed ĝin rekontaktis en 1953.

Vidu ankaŭ
----------

* la samnomano kaj samurbano Oscar Van Schoor
* ne kunfuzu kun la samnomano kaj preskaŭ samaĝulo Jan Van Schoor (1893-1966), katolika pastro, de kiu estas konservata serio da fotoj el la Unua Mondmilito

Bildaro
-------

*

Referencoj
----------

1. ↑   *Belga Esperantisto*, majo 1925, p. 69.
2. ↑   *Flandra Esperantisto*, majo 1931, p. 184.
3. ↑  Vlaamse Stam, 2016-4, p. 500;  ;  Arkivigite je 2016-11-07 per la retarkivo Wayback Machine

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jan Van Schoor en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
Por internaciaj pagoj en Eŭropa Unio oni enkondukis **internacian bankkontan numeron** unikan por la tuta tero. Mallonge oni nomas ĝin **IBAN** laŭ la angla *International Bank Account Number*. Pliaj landoj aliĝis al la sistemo. Ĝi estas principe malferma por mondvasta uzo, kvankam ju pli da ŝtatoj aliĝas, des pli gravas la kontrolciferoj, ĉar la litere indikitaj ŝtatoj povas esti mislegataj (ekz. HU/AU, IT/TT).

La strukturon de la numero difinas normo ISO 13616:2003.
Ĝi konsistas el:

* du literoj indikantaj la ŝtaton laŭ la landokodoj de ISO 3166
* du kontrolciferoj
* la bankokodo, se ekzistanta en la koncerna lando (A-Z/0-9)
* la kontonumero ĉe tiu banko

La longeco povas varii precipe inter diversaj ŝtatoj, sed ene de unu ŝtato la longeco devas ne varii (eĉ por diversaj bankoj tie). La formato de bankokodo+kontonumero tutmonde estas nur ĝis 30 A-Z/0-9 (do neniuj supersignoj ktp).

Ekzemplo:

```
DE32 5502 0500 0008 6036 01
DE = Germanio
32 = kontrolciferoj
55020500 = Sozialbank Mainz
0008603601 = konto de Germana Esperanto-Asocio
```

Kie la kontrolciferoj estas kreitaj jene:

```
DE?? 5502 0500 0008 6036 01
?=0, A/a=10, B/b=11, ktp:
131400 5502 0500 0008 6036 01
DE?? movigxas al la fino:
550205000008603601131400
kontrolciferoj estas 98 - tiu numero % 97:
do ?? = 98 - 550205000008603601131400 % 97 = 32
```

Vidu ankaŭ
----------

* SEPA

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Internacia bankkonta numero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* esperante Informoj pri IBAN en la retejo de FEL.
jarcentohalo
La **jarcentohalo** en Bochum estis konstruita kie ekspozicihalo de la Bochumer Verein por la *Düsseldorfer Gewerbeausstellung* (metioekspozicio Duseldorfo) 1902 kaj poste reutiligita kiel kompresorhallo por la altfornoj de la *Bochumer Verein*.

Ĝi estis plurfoje pliampleksigita, la nomo **jarcentohalo** hodiaŭ estas uzata por la tuta konstruaĵo, kiu kovras areon da 8.900 m².

La ŝtalkonstruaĵo de la konstruparto el 1902 estas aparte rimarkinda, ĉar ĝi estas konstruita unualinie ne laŭ estetikaj vidpunktoj, sed prefere laŭ inĝenierteknikaj pripensoj, tiel ke ĝi do estas unu el la unuaj ekzemploj de utilcela arkitekturo.

Post ĝia sanigo la halo estas nun uzata por plej diversspecaj aranxoj, ekz. por la RuhrTriennale (jartrio) (ekz. en oktobro 2006 por elspezema kaj spektakla novincenigo de la opero *La soldatoj* de Bernd Alois Zimmermann).

Intertempe ĝi estas la centro de la nova okcidenta parko de Bochum, per kiu tiu ĉi iama industritereno devas esti utiligata kiel areo por loĝdomoj, metiejoj kaj ripozo. Krome ĝi estas unu el la atrakcioj de la Ruhr-regiono, kiuj estas evoluigitaj per la itinero de la industrikulturo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jarcentohalo (Bochum) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Homepage der Jahrhunderthalle Bochum
* Homepage der Architekten "Petzinka Pink Technologische Architektur" der Sanierung und Erweiterung der Jahrhunderthalle Bochum zur RuhrTriennale 2003
* Die Jahrhunderthalle auf der Route der Industriekultur
**Janka Csatay** [ĉatai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csatay Janka** estis hungara aktoro. Ŝia origina familia nomo estis *Marosfy* [maroŝfi], ŝia patrino estis Zsófia Csatai.

Janka Csatay naskiĝis la 27-an de septembro 1884 en Budapeŝto, ŝi mortis la 17-an de aprilo 1971 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Janka Csatay frekventis privatan aktorlernejon de Aranka Hegyi, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en malgranda teatro en Budapeŝto en 1901. Ekde 1903 ŝi havis rolojn en similiaj teatroj aŭ kabaredoj, tamen ankaŭ en Népszínház (1905-1907), Gaja Teatro (1916), Teatro Városi (1917), Teatro Renaissance (1921). En la 1930-aj jaroj ŝi vivis eksterlande.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - sorĉistino (furora rolo)
* Jenő Heltai: *A tündérlaki lányok* - Etel
* Lajos Bíró: *Sárga liliom* - primadono
* Jenő Huszka: *Aranyvirág* (opereto) - Ellen

Ŝiaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* *Az ezredes* (1918)
* *Se ki, se be* (1919)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

* Kategorio Janka Csatay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 733713
 |
La **internacia opikonvencio** aŭ **internacia konvencio pri opio** estis la unua internacia traktato por kontroli drogojn. Ĝi estis subskribita la 23-an de januaro 1912 en Hago, Nederlando.

La konvencio iĝis valida la 15-an de januaro 1915 en Usono, Nederlando, Ĉinio, Honduro kaj Norvegio.

*Reviziita internacia opikonvencio* okazis la 19-an de februaro 1925 kaj validiĝis la 25-an de septembro 1928.

Ĝin anstataŭis la ununura drogkonvencio de 1961.

Tiu konvencio celas kontroli la importon, vendon, distribuon kaj eksporton de morfino, kokaino kaj de iliaj kemiaj saloj.
Ĝi estas la bazo de la nuna sistemo de internacia drogkontrolo, ĉar la subskribintaj landoj adaptis siajn leĝojn laŭ la konvencio.

Historio
--------

En 1909, Usono kunvokis la internacian opikomisionon en Ŝanhajon por lukti kontraŭ la grandiĝanta opikomerco.

Tiu unua traktato estis subskribta interalie de Germanio, Usono, Ĉinio, Francio, Britio, Italio, Japanio, Nederlando, Portugalio, Rusio kaj Tajlando. Tiu komisiono adoptis plurajn punktojn por neniigi la produktadon kaj la konsumadon de opio, kiuj poste iĝis la bazo de la unua internacia opikonvencio en 1912.

Vidu ankaŭ
----------

* Opio
* Drogo

* Kategorio Internacia opikonvencio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 56° 16′ 00″ N 54° 56′ 00″ O﻿ / ﻿56.26667 °N, 54.93333 °O﻿ / 56.26667; 54.93333 (mapo)

**Janaul** (ruse *Янаул*) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80460.

La urbo estis fondita en jaro 1914.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1991.

La interurba telefona kodo estas 34760, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).

La urbo estas ĉe rivero Janaulka (Янаулка).

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 2002 la urbo havis 27.9 mil loĝantojn.

Flago de Baŝkirio
Administra divido de Baŝkirio

**Ĉefurbo**: Ufa

**Urbaj distriktoj**:
Agidel |
Kumertau |
Meĵgorje |
Neftekamsk |
Oktjabrjskij |
Salavat |
Sibaj |
Sterlitamak |
Ufa 

**Municipaj distriktoj**:
Abzelilova |
Alŝeeva |
Arĥangelska |
Askina |
Aurgaza |
Bajmaka |
Bakala |
Baltaĉeva |
Belebeja |
Belokataja |
Belorecka |
Biĵbuljaka |
Birska |
Blagovara 
Blagoveŝĉenska |
Buzdjaka |
Burajeva |
Burzjana |
Ĉekmaguŝa |
Ĉimŝa |
Davlekanova |
Duvana |
Djurtjulia |
Fjodorovka |
Gafura |
Ĥajbulina |
Janaula |
Jermekejeva |
Iglina |
Iliŝeva |
Iŝimbaja 
Kaltasa |
Karaidela |
Karmaskala |
Kiga |
Krasnokama |
Kugarĉa |
Kuŝnarenkova |
Kujurgaza |
Meleuza |
Meĉetlina |
Miŝkina |
Mijaka |
Nurimanova |
Salavata |
Sterlibaŝeva |
Sterlitamaka |
Ŝarana 
Tatiŝla |
Tujmaza |
Uĉala |
Ufa |
Zianĉura |
Zilaira
bunta jaspo el Madagaskaro
**Jaspo** - laŭ la Malnova Testamento de la Londona Biblio en traduko de L. L. Zamenhofo **jaspiso** - estas mikrokristala, fajngrajna variaĵo de la mineralo kvarco (SiO2).

Laŭ Francisko Azorín **Jaspo** estas *Polurebla ŝtono kun diverskoloraj strioj, uzata por konstruo k. juvelarto.* Li indikas etimologion el greka *iaspis* kaj de tie la latina *iaspis*.

Priskribo
---------

Ĝi tre parencas al la ĉiam fibre strukturigita mineralo kalcedono - same kvarca variaĵo - kaj laŭ multaj sciencistoj estas subvariaĵo de ĝi. La parenceco tiom proksimas, ke eĉ aperas ŝtonoj en kiuj fajngrajna, do jaspa, kaj fibre strukturigita, do kalcedona minerala materialoj estas interplektitaj kaj kunkreskiĝintaj.

Jaspo konsideriĝas gemo kaj home utiliĝas ekskluzive por kreado de juveloj.

Ecoj
----

Jaspo malofte troveblas en pura formo. Pro miksiĝoj kun agatoj kaj opaloj, sed ankaŭ pro nekvarcaj miksiĝoj (kiuj permeseblas ĝis 20 procentoj, krome ŝono ne plu rajtas nomiĝi jaspiso) de argilo, fera oksido, fera hidroksido aŭ mangana hidroksido. Pro tiu diversexo la kxemiaj kaj fizikaj ecoj tre varias, kaj same la koloroj. Sekve de tio multaj similformaj kaj -koloraj mineraloj vendiĝas sub la nomo "jaspo", sen vere meriti tion.

Etimologio
----------

La vorto "jaspo" respektive "jaspiso" venas de la latina vorto *iaspis* kaj pli frue de la greka ἴασπις (*íaspis*), kiuj ambaŭ signifas "punkte kolorigita ŝtono". Tiu termino mem baze venas de la egipta aŭ persa lingvoj (*jaŝp*). Kiel la unua frazo jam indikas, la gemo plurloke menciiĝas en la Malnova Testamento de la biblio.

Rilataj kredoj
--------------

La germana natursciencisto *Konrad Gesner*, kiu vivis dum la malfrua mezepoko, skribis: "La jaspo estas kiel ŝildo antaŭ la brusto, la glavo en la mano kaj la serpento sub la piedoj. Ĝi protektas kontraŭ ĉiuj malsanoj kaj novigas spiriton, koron kaj saĝon."

Jam en antikva Grekio oni kredis, ke portado de jaspo donus al la portanto spiritan harmonion kaj ke virinoj pro portado de la gemo havus harmonian gravedecon.

Ruĝkoloraj jaspo laŭ tiuj antikvaj tradicioj plej bone helpu kontraŭ vomemo kaj troa voremo.

Bildaro
-------

* verdeca jaspoverdeca jaspo
* ruĝa jasporuĝa jaspo
* jaspo nomata laŭ dalmata hundojaspo nomata laŭ dalmata hundo
* bruneca jaspobruneca jaspo

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 95.
2. ↑  Azorín, samloke.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jaspo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Jaspo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* informoj de germanlingva gema enciklopedio
* informoj de anglalingva gema enciklopedio
Janoŝik troviĝas en (verda) Municipo Alibunar en Serbio
Mapo pri municipo Alibunar
Luterana preĝejo de Janoŝik
**Janoŝik,** serbe **Јаношик,** slave **Janošik,** slovake **Jánošík,** hungare **Újsándorfalva** [UjŝAndorfalva] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Alibunar.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Koordinatoj: 45°10′15″N 21°00'18″E
* Alto super marnivelo: 75 m
* Loĝantaro: 1170
* Poŝtkodo: 26362
* Telefonprefikso: 013
* Aŭtokodo: PA

Situo
-----

Janoŝik situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj havanta ponton al Jermenovci.

Historio
--------

Hungaro Sándor FÜLÖP fondis la vilaĝon en 1812. Lia nomo troviĝas en la hungara loknomo. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Janoŝik 1171 homoj, (1073 slovakoj (92 %), 63 serboj, 7 hungaroj, po 4 ukrainoj kaj jugoslavianoj ktp).

Vidindaĵoj
----------

* luterana slovaka preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Janoŝik en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Flago de ingriaj finnoj.Luteranaj eklezioj de Ingrio en jaro 1925
**Ingriaj finnoj** estas grupo da finnoj, kiuj ekloĝis en Ingrio en 17-a jarcento kiam Svedio regis Ingrion. Ingriaj finnoj estas religie luteranaj, dum aliaj finn-ugraj popoloj de Ingrio, votoj kaj iĵoroj estas ortodoksaj. Nuntempe ilia loĝregiono apartenas al Leningrada provinco.

En komenco de la 20-a jarcento en Ingrio loĝis ĉ. 190 000 finnoj. Norde de Sankt-Peterburgo kaj en meza parto de Ingrio ili formis plimulton el loĝantaro. Laŭ popolnombrado en 1926 entute 98 % el ingriaj finnoj parolis la finnan kiel gepatran lingvon kaj la finnan uzis ankaŭ multaj rusoj kaj anoj de aliaj etnoj en Ingriaj vilaĝoj.

En 1930-aj jaroj la religia aktivado kaj prospera terkultivado igis ingriajn finnoj suspektata inter Sovetiaj aŭtoritatuloj kaj multaj estis forpelitaj al aliaj partoj de Rusio. Dum la dua mondmilito 62 000 ingriaj finnoj, kiuj restis en areo okupata de germanoj, estis transloĝigitaj al Finnlando, kie parto aliĝis al finnlanda armeo. Post la milito ingriaj finnoj estis revenigitaj al Sovetio, kie ili ne rajtis loĝi en Leningrada regiono, sed estis forpelitaj al diversaj partoj de Rusio, i.a. al Siberio. Poste multaj el ili transloĝiĝis al Karelio kaj Estonio. En 1989 en Leningrada provinco loĝis 16 000 finnoj.

En 1990 la tiama prezidento de Finnlando Mauno Koivisto donis al ingriaj finnoj rajton reveni al Finnlando kiel repatriiĝantoj. Rezulte de tio 30 000 finndevenaj personoj transloĝiĝis al Finnlando.

Vidu ankaŭ
----------

* Genocido de la ingriaj finnoj
**Janina Antonina Lewandowska** (naskiĝis la 22-an de aprilo 1908 en Ĥarkovo, murdita la 22-an de aprilo 1940 en Katin) – kantistino, aviadistino. En 1931 kiel la unua virino en Eŭropo paraŝutis el la alteco de 5 miloj da kilometroj.

Naskiĝis en tiutempa Rusia imperio en la familio de Józef Dowbor-Muśnicki kaj Agnieszka Korsońska kiel la dua infano el triopo. Ĝis la aĝo de 9 jaroj loĝis en Ĥarkovo, Lucko kaj Voroneĵ, kie ŝia patro servis en la cara armeo. Aŭguste 1917 ŝia patro, generalo-subleŭtenanto, translokiĝis kun la familio al Bobrujsk, kie organizas kaj estras la 1-an Polan Korpuson. Post demobilizo julie 1918 revenis al Pollando al Sandomierz, sed baldaŭ translokiĝas al Staszów. Januare 1919 fariĝis la Ĉefa Komandanto de la Grandpola Ribelo, februare do translokiĝas al Poznań. Post finiĝo de la militservo en 1921 kun la familio setlis en aĉetita de si bieno en Lusowo.

En Poznań Janina Lewandowska finis gimnazion, kie jam ekinteresiĝis pri glisiloj, membriĝis al Poznana Aeroklubo. Studis en Muzika Konservatorio, kie lernis kanti kaj ludi fortepianon. En 1936 licenciĝis pri motora aviado ĉe Supera Skolo de Aviado en Ławica apud Poznań. En 1937 finis kursojn de radia telegrafo en Lvovo kaj Dęblin. Laboris en poŝtoficejo, kie estis alte taksata pro radiotelegrafada scipovo. Junie 1939 edziniĝis al Mieczyslaw Lewandowski, ŝia instruktoro de aviado.

Septembre 1939 kun grupo de civilaj aviadistoj aliĝis al la 3-a Aviada Regimento en Nekla. Kiel subleŭtenanto, aviadiste laborvestita, la 22-an de septembro estis malliberigita de sovetanoj en la regiono de Husiatyń. Unue ektroviĝis en internigejo en Ostaŝkov, sed poste translokita la 6-an de decembro 1939 al Kozelsk kun la grupo de 80 polaj oficiroj, kie ĉiu militkaptito havis sian aktujon. Pro timo esti persekutata kaŝis sian devenon kaj ŝanĝis detalojn de sia vivkuro, kion kutime faris aliaj oficiroj. Ŝian kadavron trovis germanoj dum la unua eltombigado en la Katina Arbaro, sed prisilentis tion pro neantaŭvideblaj propagandaĵoj. Unu el kelkaj atestantoj estis pola verkisto kaj ĵurnalisto, Józef Mackiewicz, membro de la komisiono de la Pola Ruĝa Kruco. Ŝian kranion kune kun ses aliaj lasis en Wrocław profesoro Gerhard Butz, gvidanto de la germana eltombiga komisiono. Pola profesoro pri juĝa medicino Bolesław Popielski tuj antaŭ sia morto en 1997 malkaŝis la sekreton al siaj kunlaborantoj. Komputora esplorado de la kranio atestis la virinan sekson.

La 4-an de novembro 2005 dum soldata ceremonio sekvis ĝia enterigo en la familia tombo en Lusowo. Ministro pri Nacia Defendo oktobre 2007 avancis postmorte Janina Lewandowska ĝis la grado de leŭtenanto, kio estis anoncita dum posta solenaĵo en Varsovio.

Bibliografio
------------

Józef Grajek, *Porucznik pilot Janina Lewandowska. Biografia* (Leŭtenanto piloto Janina Lewandowska), Lusowo 2005, p. 108

* Kategorio Janina Lewandowska en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 319248
* GND: 1051759382
* LCCN: no2018171322
* VIAF: 134198667
* ISNI: 0000 0000 9169 2380
* NKC: xx0126848
 |
**Jaulín** [ĥaŭLIN] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidenta parto de la Komarko Zaragozo kies ĉefurbo estas Zaragozo mem, sed ankaŭ oni konsideras kiel ĉefurbo Utebo-n, se oni ne konsideras tia Zaragozon, kiel provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas en la centroriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Jaulín estas municipa teritorio en la sudokcidenta parto de la Komarko Zaragozo, kie ĝi okupas teritorion sude de María de Huerva kaj Botorrita, kaj sudoriente de la rivero Huerva.

La loĝloko Jaulín mem estas je 29 km sude de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 508 msm. La loĝloko estas tute inter Botorrita norde kaj Fuendetodos sude.

Historio
--------

La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ tiu areo estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. Post la konkero granda parto de loĝantaro estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj, kiuj estis forpelitaj el 1610, kio rezultis en ekonomia kaj demografia krizo.

En la Hispana Enlanda Milito la frankisma armeo muntis la fortikaĵon Vertico Parapetos kontraŭ la Vertico de Sierra Gorda de la respublika armeo por defendi la ĉefurbon Zaragozo el avancoj de respublikanoj.

Jaulín demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, parte pro la epidemio de filoksero en Francio. Poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj en Jaulín oni malaltiĝis el 1 382 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj nur 278 loĝantoj (2022).

Ekonomio
--------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo, brutobredado, kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Jaulín en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808119
 |
**Jaume GRAU CASAS** [ĵaŭme graŭ kazes] (naskiĝis je la 2-a de decembro 1896 en Barcelono kaj mortis je la 8-a de novembro 1950 en Valencio) estis kataluna poeto en Esperanto. Li estas konsiderata la precipa Esperanto-poeto el Katalunio. Li estas frato de Josep Grau Casas.

Vivo
----

Esperantisto de 1914, li estis redaktoro de Kataluna Esperantisto inter 1920 kaj 1924, kaj longe aktivis kiel prezidanto aŭ sekretario de la Internaciaj Floraj Ludoj, kies Natura Floro (ĉefa premio) li gajnis en 1919 kaj 1936. Membro de la Lingva Komitato ekde 1926 kaj vicprezidanto de la Akademio de Esperanto. Li estis enkarcerigita pro sia katalunismo post la okazaĵoj de la 6a de oktobro 1934 kaj denove en 1938, dum konfliktoj en la respublika flanko dum la hispana enlanda milito. Post la fino de la milito li ekziliĝis al Francio, kie li pasigis kvin jarojn en diversaj koncentrejoj. Dum liaj periodoj en malliberejoj kaj koncentrejoj li skribis diversajn artikolojn, kelkajn el kiuj aperis en la tiama gazetaro. En la lastaj jaroj li okupiĝis pri la redaktado de hispana antologio (kiu perdiĝis) kaj pri ortografia reformo de Esperanto, celanta forigi la supersignojn. En 2008 lian personan arkivon transprenis Kataluna Esperanto-Asocio.

En 2017 estis publikigita en esperanto Tagoj kaj Ruinoj, preskaŭ 600-paĝa taglibro pri sia vivo en la francaj koncentrejoj, beletre verkita. Ĝin tradukis Miguel Fernández.

Listo de verkoj
---------------

### Poemaroj en Esperanto

* *Amaj Poemoj*, 1924
* *Novaj Amaj Poemoj*, 1927
* *La Lasta Poemo*, 1936

### Poemaroj en la kataluna

* *Somni d'uns dies de juny*, 1936

### Poemaroj en la hispana

* *El suplicio de tántalo*, 1937

### Tradukoj

* *Kataluna Antologio*, 1925 (redaktoro kaj precipa tradukinto)
* *La Kataluna Popolkanto*, 1925 (kun Joan Amades)
* *Barbaraj Prozaĵoj*, 1926 traduko de Prudenci Bertrana,
* *Tagoj kaj ruinoj*, 2017, tradukis kaj komentis Miguel Fernández

### Lernolibroj

* *Llengua auxiliar internacional esperanto Primer Manual*, 1930
* *Curs complet de la llengua internacional* [Gramatiko, ekzercaro kaj vortaro], 1934

### Taglibro

* *Tagoj kaj Ruinoj*, 2017, SATeH. Tradukita kaj komentita de Miguel Fernández

Eksteraj ligiloj
----------------

* Jaume Grau Casas en Vikifontaro (Universala biblioteko)

* *Enciklopedio de Esperanto*/G en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF)
* Pri Tagoj kaj Ruinoj
* En la francaj koncentrejoj. Militrakonto, 17/02/2019


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Janusz Maria Saryusz Kamocki** (naskiĝis la 2-an de aŭgusto 1927 en Varsovio kaj mortis la 22-an de oktobro 2021) – estis pola etnografo, politika malliberulo.

Vivo
----

Filo de Elżbieta kaj Gustawa Kamocki blazono Jelita, bienposedantoj de Podgaje en Mściów, distrikto Sandomierz.

Li frekventis bazlernejon en komunumo Dwikozy, kaj poste Ekzerco-Lernejon en Sandomierz, kaj dum la germana okupado sekretan instruadon en gimnazio de Sandomierz. En 1946 pasigis abituron en Liceo je la nomo al Marŝalo Józef Piłsudski.

De novembro 1942 estis membro de konspira Nacia Militista Organizaĵo (Narodowa Organizacja Wojskowa), kaj post ĝia unuigo kun Pola Enlanda Armeo, de februaro 1943 ties membro. Post la milito daŭrigis konspiradon en militista-politika organizaĵo Nacia Militista Unuiĝo (Narodowe Zjednoczenie Wojskowe). En lernejoj de Sandomierz organizis konspiran junularan organizaĵon.

Poste studis etnografion en Jagelona Universitato sub gvido de profesoro Kazimierz Moszyński kaj partoprenis diplomatiajn studojn en Lernejo de Politika Scienco ĉe Jura Fakultato de JU.

En 1953 nuptis Maria el domo Gierowska, kun kiu kune studis, kaj post geedzeco gvidis komunajn etnografiajn esplorojn. Ili anoncis kelke da laboraĵoj, interalie *Vesto de Sanktakruca Provinco* (1961) kaj multobligitan lecionaron por ĉiĉeronoj de Pola Turisma-Landkoniga Societo (PTTK) *El problemoj pri etnografio de Malgrandpollanda Provinco* (1972). Ili naskigis filon Andrzej.

Scienca laboro
--------------

De 1952 ĝis emeritiĝo laboris en Etnografia Muzeo en Krakovo, gvidante fakon de ekstereŭropa etnografio. Poste gvidis okupojn pri etnologio en Universitato Maria Skłodowkska Curie en Lublin, en Pola Universitato en Vilno kaj en Humanista-Naturscienca Supera Lernejo Studium Generale Sandomiriense. Aktuale lekcias etnologion de ekstereŭropaj popoloj en Silezia Universitato en Katowice.

En 1964 Janusz Kamocki akiris gradon de doktoro de homa scienco en Universitato Adam Mickiewicz en Poznań surbaze de disertaĵo "Politikaj influoj sur popola vesto de norda Małopolska dum dispartiga epoko (1772-1910)" verkita sub gvido de profesoro Józef Burszta.

Janusz Kamocki en etnografiaj esploroj ene de Pollando okupiĝis ĉefe pri problemaro de disvastigoj de etnografiaj grupoj kaj popola kostumologio, moroj kaj demonologio. En la jaroj 1967 kaj 1987 gvidis etnografiajn esplorojn pri poloj loĝantaj sur teritorio de Ĉeĥoslovakio: en Zaolzie, en Čadca-regiono kaj Oravo-regiono kaj Spiŝo, kaj en la jaroj 1992, 1993 kaj 1996 inter poloj vivantaj sur teritorioj de malnovaj deportadoj en Sovetunion - en Tatarstano, Kazaĥio, Kirgizio kaj Uzbekio. Krome, en 1973, gvidis esplorojn en Luzacio.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Janusz Kamocki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Publikacje Janusza Kamockiego w katalogu elektronicznym Biblioteki Narodowej[*rompita ligilo*] - publikaĵoj de Janusz Kamocki en cifereca katalogo de Nacia Biblioteko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 589942
* GND: 1055744959
* LCCN: n83036563
* VIAF: 93511641
* ISNI: 0000 0000 6738 8792
* SUDOC: 076322084
* BNF: 15073870d
* NLA: 35828405
* NKC: xx0159275 xx0159273, xx0159275
 |
**Jane SHORE** (n. ĉ. 1445, m. ĉ. 1527) estis la plej fama el la multaj amatinoj de la angla reĝo Eduardo la 4-a (Anglio).

Ŝi naskiĝis en Londono kaj estis filino de riĉa komercisto, John Lambert. Ricevinte la baptonomon "Elizabeth", kiam ŝi pli aĝis ŝi adoptis la nomon Jane pro nesciataj kialoj. Dum ŝi ankoraŭ junis ŝi edziĝis al komercisto nomita William Shore: en 1476 la geedziĝo nuliĝis pro lia impotenteco.

Ĉirkaŭ 1475 aŭ 1476 Jane iĝis amatino de Eduardo la 4-a, kaj retenis ties amikecon ĝis lia morto en 1483. Poste ŝi iĝis la kromvirino de Thomas Grey (1-a markizo de Dorset), filino de Elizabeth Woodville (edzino de Eduardo) kaj ŝia unua edzo John Grey, kaj de William Hastings (1-a barono Hastings), influa nobelo de la regado de Eduardo.

Rikardo la 3-a (Anglio) devigis Jane Shore publike pentofari pro sia malĉasteco - verŝajne li faris tion pro politikaj kialoj ĉar Thomas Grey kaj William Hastings estis inter liaj kontraŭuloj, kaj laŭire ŝi gastigis Thomas Grey kiam tiu estis fuĝanto. Ŝi pasis iom da tempo en malliberejo, kie ŝi tiom allogis Thomas Lynom, solitoro ĝenerala (ĉefa juristo) de Rikardo la 3-a, ke ili geedziĝis. Ili havis unu filinon.

Jane Shore ĝuis reputacion pro spriteco kaj inteligento.

En 1714 la dramisto Nicholas Rowe verkis tragedion pri Jane.

* Kategorio Jane Shore en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 301300
* GND: 130505331
* LCCN: n50022952
* VIAF: 20927835
* ISNI: 0000 0000 2255 8356
* BNF: 15031157z
* BIBSYS: 7026679
 |
**Jaramillo Quemado** [ĥaraMIljo keMAdo] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Sierra de la Demanda*. La loknomo *Jaramillo Quemado* signifus Bruligita Sisimbrejo.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Sierra de la Demanda, ruĝe, sudoriente.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 10 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Foje ĝi estas la plej malmulte loĝata municipo en Hispanio kune kun Illán de Vacas.

Ĝi distas 50 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. Jaramillo Quemado estas dividita en tri kvartaloj: Gallejones, Cascajo kaj La Calle, kiuj kunfluas al la placo.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, pilorio, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----

Bibliografíaio
--------------

* Alonso, Roberto. "Jaramillo Quemado, pueblos de nuestro entorno". Amigos de Hacinas, n.º 86 (2000)
* Arroyo, Luis Valeriano (O.F.M.). *Jaramillo Quemado y Santuario de Valpeñoso: Realidad, Historia, Leyenda*. Burgos: [s.n.], 1975
* Delgado Sainz, Francisco Javier. *A son de campana tañida Jaramillo Quemado en el pasado*. Círculo Rojo, 2017. 686 p.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 778065
 |
**Insar** (ruse *Инсар*) estas urbo en Mordvio en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 89224501.

La urbo estis fondita en jaro 1648.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1780.

La interurba telefona kodo estas 83449, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 53° 52′ N 44° 22′ O﻿ / ﻿53.867 °N, 44.367 °O﻿ / 53.867; 44.367 (mapo)Koordinatoj: 53° 52′ N 44° 22′ O﻿ / ﻿53.867 °N, 44.367 °O﻿ / 53.867; 44.367 (mapo).

La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Issa (Исса), ĉe enenfluo en ĝin de rivero Insarka (Инсарка) (baseno de rivero Oka (Ока)).

En jaro 1959 la urbo havis 5,8 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 9 mil loĝantojn.

Flago de Mordvio
Urboj de Mordvio

**Ĉefurbo**: Saransk

Ardatov |
Insar |
Kovilkino |
Krasnoslobodsk |
Ruzajevka |
Temnikov 

 

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Intrapersona komunikado** estas la procezo per kiu individuo komunikas kun si mem, agante kiel kaj sendinto kaj ricevinto de mesaĝoj, kaj enhavas la uzadon de neparolaj vortoj por konscie engaĝiĝi en mem-parolado kaj en interna parolado.

Intrapersona komunikado havigas al individuoj la oportunon partopreni en 'imagopovaj interagadoj', laŭ kiu ili silente engaĝiĝas en parolado kun alia persono, ofte kiel rimedo elekti kaj praktiki sian intencitan parolan interpersonan komunikadon kun la reala persono. Intrapersona komunikado ankaŭ faciligas la procezon laŭ kiu individuo engaĝiĝas en neparolata interna dialogo inter diferencaj kaj foje konfliktaj sintenoj, pensoj kaj sentoj, ofte kiel vojo al la solvo de psikologiaj konfliktoj kaj decidfarado.

La esprimo 'intrapersona komunikado' ofte referencas al la neparolata uzado de vortoj, kaj estas uzata interŝanĝeble kun la esprimoj 'mem-parolado' kaj 'interna parolado.’ Tamen, intrapersona komunikado estas pli larĝa koncepto, enhavanta ĉiujn tipojn de interna komunikado, kiel por ekzemplo la biologia, kaj elektrokemia komunikadoj kiuj okazas inter neŭronoj kaj hormonoj.

Notoj
-----

1. ↑   Cunningham, Stanley B. *Defining intrapersonal communication. Intrapersonal Communication Processes*. Scottsdale, AZ: Gorsuch-Scarisbrick (1989): 82-94.
2. ↑   Honeycutt, James M. kaj Sherry G. Ford. *Mental imagery and intrapersonal communication: A review of research on imagined interactions (IIs) and current developments*. "Annals of the International Communication Association" 25, no. 1 (2001): 315-345.
3. ↑   Caughey, John L. *Imaginary social worlds: A cultural approach*. Lincoln: University of Nebraska Press, 1984.
4. ↑   Vocate, Donna R. *Intrapersonal communication: Different voices, different minds*. Londono: eldonejo *Routledge*, 2012.
5. ↑   Vocate, Donna R, (2012). *Self-Talk and Inner Speech. Understanding Uniquely Human Aspects of Intrapersonal Communication*. En Vocate, Donna R. *Intrapersonal communication: Different voices, different minds*. Routledge, 2012. pp 3-31.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754857
 |