recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Blankavosta najtingalo** |
| --- |
|  |
| Blankavosta najtingalo, maskloBlankavosta najtingalo, masklo
Blankavosta najtingalo, inoBlankavosta najtingalo, ino |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Cinclidium* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. leucurum'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cinclidium leucurum****(Hodgson, 1845) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Blankavosta najtingalo  |

 |
| v • d • r |

La **Blankavosta najtingalo** (***Cinclidium leucurum***) estas specio de birdo de la genro de *Cinclidium* (bluaj najtingaloj) en la familio de Muŝkaptuledoj.

Temas pri specio kun tre markata seksa duformismo, ĉar la ino estas tute helbruna iom pli malhela en ŝultroj kaj vosto, dum la masklo estas tre bela kaj **malhelblua birdo** kun pli malhelaj flugilplumoj kaj vosto preskaŭ nigra kun tre rimarkindaj kaj kontrastaj **blankegaj grandaj makuloj ambaŭflanke de la vosto**. Tiu lasta karaktero nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en aliaj lingvoj same kiel en la latina scienca nomo kie *leucurum* devenas el vortoj el la antikva greka kiuj signifas *blanka* (*leŭkos*) kaj vosto (*uros*). Krome estas du tre brilhelbluaj areoj nome en frunto kaj ŝultroj ege simile al la Blufrunta najtingalo, kiu ne havas la blankajn vostomakulojn.

Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Butano, Kamboĝo, Ĉinio, Barato, Laoso, Malajzio, Birmo, Nepalo, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj humidaj montarbaroj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Cinclidium leucurum Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Blankaventra paruo** |
| --- |
|  |
| Blankaventra paruoBlankaventra paruo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Paruedoj *Paridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Parus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. albiventris*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Parus albiventris****(Shelley, 1881) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Blankaventra paruo  |

 |
| v • d • r |

La **Blankaventra paruo** (***Parus albiventris***) estas paserina birdo de la familio de Paruedoj. 

Ĝi estas simila al proksimaj parencoj kiaj la Blankaŝultra paruo, la Blankaflugila nigra paruo, la Suda nigra paruo kaj la Karpa paruo, tio estas **ĝenerale nigra birdo kun rimarkinda blanka flugilmakulo**, sed kiel distingilo tiu specio montras **pli blankan makulon kaj ĉefe blankan ventron**, malkiel ĉe la aliaj samgenranoj, kiuj havas nigrecajn ventrojn, kaj tio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *albiventris* signifas precize "kun blanka ventro".

Ĝi troviĝas en subsahara zono el la angulo de la Gvinea golfo nome el Kameruno kaj Niĝerio orienten al Kenjo, Sudano, Tanzanio kaj Ugando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montetoj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Parus albiventris[*rompita ligilo*]. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 26an de julio 2007.
La **Laborkolektivo de biciklemaj urboj kaj komunumoj en Nordrejn-Vestfalio (AGFS)** estas regiona ligo de komunumoj, urboj kaj distriktoj en la Germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio, kiu sekvas la celon, atraktivigi la urbojn per optimumaj kondiĉoj por enurbaj movebleco, provizo kaj ripozo.

La laboro de AGFS zorgu por pli da sekureco por nemotorigitaj trafikpartoprenantoj, speciale por infanoj. La kvoton de biciklotrafiko AGFS intencas kreskigi al 25 elcentoj kaj tiun de la nemotorigita individua trafiko je pli ol 60 elcentoj.

Membroj
-------

Membroj etas jenaj distriktoj, komunumoj kaj urboj:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * urbo Akeno (Aachen)
* Bielefeld
* Bonno (Bonn)
* Brühl
* Bünde
* Dormagen
* Dülmen
* Asindo (Essen)
* distrikto Euskirchen
* urbo Euskirchen
* Gladbeck
* Hamm
 | * Herford
* Ibbenbüren
* Iserlohn
* Kempen
* Kolonjo (Köln)
* Krefeld
* Leverkusen
* Lünen
* Marl
* Meckenheim
* Minden
* Mülheim ĉe Ruhr
 | * urbo Monastero
* distrikto Neuss
* Oberhausen
* Pulheim
* distrikto Recklinghausen
* urbo Recklinghausen
* distrikto Rhein-Erft
* Rommerskirchen
* Soest
* Troisdorf
* Unna
* urbo Wesel
 |
| (stato: fino de decembro 2005) |

Eksteraj ligiloj
----------------

* Fahrradfreundliche Städte und Gemeinden in NRW
* Website des Landes Nordrhein-Westfalen
Noblulinoj estas prezentitaj al imperiestro Franz Joseph la 1-a ĉe balo ĉe la Hofburg Palaco
**Balo** (de *ballare* = danci) estas plezurkunveno, en kiu viroj kaj virinoj dancas kune (PIV). 

Ĝi estas konsiderata kiel solena societa okazaĵo, al kiu estas dissendataj specialaj invitiloj kaj presataj afiŝoj, gluataj sur afiŝtabuloj tra la urbo, kie la balo estas okazonta. Multaj societoj, asocioj, organizoj kaj kluboj donas balojn por reprezenti sin antaŭ la publiko (ankaŭ esperantistaj baloj). Por virinoj ĝi estas ŝanco prezenti sian plej belan balrobon kun balŝuoj kaj balmantelo kaj fariĝi balreĝino. La plej luksaj baloj estas alireblaj nur por invititoj, sekve ricevi la invitilon estas afero de prestiĝo. 

Tre ŝatataj estas **kostumbaloj** aŭ maskobaloj, en kiuj la invititoj devas porti travestion (roli kiel Napoleono, diablo, katino k.s.) aŭ simple maskon, kiu kaŝas la vizaĝon kaj preparas por gedancantoj ofte grandan surprizon, kiam oni demetas la maskon. Specialaj maskobaloj estas organizataj por infanoj, kiuj kutime alivestiĝas kiel bestetoj aŭ herooj el diversaj fabeloj. Inter la plenkreskuloj estas ŝatataj ankaŭ **piĵamobaloj**, kiam oni dancas en piĵamoj kaj noktoĉemizoj, el kio fontas granda gajeco.

En la 15-a jarcento oni donis balojn ĉe kortegoj de suverenoj kaj grandnobeloj en Francio, de kie ili disvastiĝis tra la tuta Eŭropo. Ili estis nur por invititoj (ekz. Romeo sub masko enŝteliĝis en la balon de Kapuletoj kaj renkontis tie Julietan), laŭ severa ceremonio kaj inaŭguris ilin elektitaj **gereĝoj de la balo**. 

En 1715 en Parizo estis aranĝita publika balejo, kien povis veni ĉiu ajn persono de ĉiu ajn socia klaso, se li aŭ ŝi aĉetis enirbileton. La baloj de tiam fariĝis ĝeneralaj por la tuta publiko en ĉiuj landoj, kien tiu kutimo penetris. 

De simplaj dancamuzoj, kiuj okazas en vinejoj kaj gastejoj aŭ dum kermesoj, baloj diferencas per pompeco en granda solonego kun ampleksa orkestro, luksaj vestoj kaj speciala programo.

Baloj oftas en popolaj fabeloj kaj legendoj, kies plej konata estas la rakonto de Cindrulino, kiu rakontas, kiome tipa, la historion de la savo Cindrulino per la princo.

Vidu ankaŭ
----------

* Polyball en Zuriko

* Kategorio Balo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Balo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
**Liriko** (helena, *kanto kun la liro*), la poezio en versoj; parte, precipe depost la klasika Greka kaj Latina periodoj, ankaŭ kun rimo. Ĝi estas verŝajne la praformo de la poezio. La liriko traktas principe personajn, ofte privatajn kaj sentoplenajn motivojn kaj estas unu el tri grandaj pra-specoj de la poezia literaturo, kune kun epiko (rakonta poezio) kaj drama arto (agade prezentata poezio).

Apud ili, la literaturo ankaŭ enhavas prozon, ankaŭ kun siaspeca *epiko* (rakonta prozo) kaj siaspeca proza *dramo*.

Ekzistas preskaŭ senlime multaj formoj por lirika poezio. Konataj estas interalie por liriko: elegio, kanto, hajko, epigramo, odo, soneto, himno, cio, amkanto, majstrokanto ktp.

La lirika poemo estas subjektiva, portanta la personajn sentojn de la aŭtoro, kantanta pri si mem, lian sintenon al naturo, al aliaj, al Dio kaj pri la vivo. Emocioj estas esprimitaj per artaj rimedoj, kiel ekzemple: Komparoj, metaforoj, lingvaj bildoj kaj pli, kaj fariĝas universalaj homaj emocioj, objektivaj, super la privataj emocioj. La lirika kanto estas supertempa, kvankam la tempoj ene de la kanto povas varii. Ekzemploj: kantoj de amo kaj soleco, beleco kaj sopiro, feliĉo, preĝo kaj morto, envio kaj admiro.

La lirika kanto havas plurajn karakterizaĵojn (ecojn) kiuj distingas ĝin de aliaj specoj de kantoj:

* Emocioj kaj sentoj.
* Unua persono-mi.
* Okazas en la nuna tempo kaj en la tempoj apudaj al ĝi
* Universala kaj ĉiam ĝisdata
* "Efekto" - la pejzaĝo kaj diversaj objektoj havas signifon.
* Tre muzika
**Petrus Heilker** [hejlker] (naskiĝis la 27-an de marto 1883 en Schiedam, mortis la 18-an de majo 1964) estis nederlanda esperantisto kaj profesie lernejestro. Kiel Esperantisto li estis Lingva Komitatano ekde 1931 kaj membro de la ekzamena komitato ekde 1917. Li verkis altkvalitan lernolibron por instrui Esperanton en mezlernejoj kaj gvidis Esperanto-kurson ĉe la nederlanda Katolika Radio-Disaŭdigo de Nimego (la famaj "Nimegaj Esperanto-kursoj"), kaj ankaŭ dusemajnajn sciigojn en Esperanto antaŭ la mikrofono. Li prezidis diversajn katolikajn kongresojn kaj estis prezidanto de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE) kaj kelkatempe kunlaboranto de la revuo Nederlanda Katoliko kie li redaktis lingvorubrikon. Li krome estis aktiva sur socia kaj politika terenoj en sia regiono: li tie ĉi estis membro de la provinca deputitaro de Noord-Holland.

Petrus Heilker verkis lernolibrojn kaj eldonis libretojn enhavantajn parolajn ekzamenajn taskojn. Li ankaŭ konsilis M. de Waard pri ties *La Esperanta Literaturo. Demandaro kaj resumoj de originalaj verkoj*.

Estis prezidento de NKEL kaj dum kelkaj jaroj, redaktis de Nederlanda Katoliko. Prezidis kelkajn katolikajn Esperanto-kongresojn. Verkis lernolibrojn kaj eldonis libretojn enhavantajn parolajn ekzamenajn taskojn. Radiokurso ĉe la Katolika Radio-Disaŭdigo (KRO); ĉiudusemajne sciigoj en Esperanto antaŭ la mikrofono. Redaktas lingvorubrikon en N Katoliko. Ankaŭ li konsultis M. de Waard kaj lian *La Esperanta Literaturo* (demandaro).

Vidu ankaŭ
----------

* *20 Mondelinge Esperanto-Examens voor diploma B*
* *Twintig Mondelinge Examens voor Diploma B Esperanto*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografieto sur retpaĝo de IKUE Arkivigite je 2017-12-26 per la retarkivo Wayback Machine
* *Enciklopedio de Esperanto*/H en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
**Petrus van Oeckelen** (Breda, 15-an de aŭgusto 1792 - Harendermolen, 13-an de aŭgusto 1878), estis nederlanda orgenkonstruisto.

Orgeno de la kirko en Beerta konstruita en 1861

Vivo kaj laboro
---------------

Van Oeckelen naskiĝis en 1792 kiel filo de instrumentfaristo kaj orgenkonstruisto Cornelis van Oeckelen kaj de Elisabeth Coenen. Ĉirkaŭ 1808 li estis enoficigita kiel urba kariljonisto de Breda. En 1810 li transloĝiĝis al Groningen (urbo) kie li fariĝis kariljonisto de la Martinituro. En 1837 li ekloĝis kiel orgenkonstruisto en Harendermolen, apud Glimmen. En tiu jaro li transprenis la firmaon de la mortinta orgenkonstuisto Johannes Wilhelmus Timpe. La rom-katolika Van Oeckelen antaŭ ĉio konstruis orgenojn por protestantaj kirkoj en norda Nederlando. Li tamen ankaŭ konstruis orgenon por la rom-katolika Broerkerk (Fratokirko) de Groningen.

Li edziĝis je la 30-a de junio 1825 en Groningen kun la pli ol sep jaroj pli juna Joanna Maria Theresia Auwerda, filino de Christianus Auwerda kaj Margarita Elizabetha Paping. El tiu geedziĝo naskiĝis ses infanoj, el kiuj tri samkiel ilia patro fariĝis orgenkonstruisto. Van Oeckelen mortis en 1878 en Harendermolen en aĝo de preskaŭ 86 jaroj. Du el liaj filoj, Cornelis Aldegundis kaj Antonius, daŭrigis la firmaon de ilia patro.

* Kategorio Petrus van Oeckelen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 469309
* GND: 114463217X
* VIAF: 290043873
* ISNI: 0000 0003 9536 1142
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Ruĝvanga kolombo** |
| --- |
|  |
| 
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kolomboformaj *Columbiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Kolombedoj *Columbidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Geophaps *Geophaps* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Ruĝvanga kolombo** *Geophaps smithii*(Jardine & Selby, 1830) |
|

 |
|
|
|
|
|
|
| Proksimuma teritorioProksimuma teritorioProksimuma teritorio |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Ruĝvanga kolombo  |

 |
| v • d • r |

La **Ruĝvanga kolombo**, *Geophaps smithii*, estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas loĝanto kaj reproduktanto kaj endemio en norda Aŭstralio.

Ties naturaj habitatoj estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.

Estas du subspecioj. Ili diferencas pro vizaĝokoloro. La nomiga subspecio montras rimarkindan ruĝan vangon ĉirkaŭatan de blankaj areoj kaj nigra subvango. Ankaŭ la kapoverto estas nigra, dum la ceteraj supraj partoj estas malhelbrunaj kaj la subaj partoj helaj kun pli helbruna brusto kiu havas kelkajn helbluajn irizecojn.

Referencoj
----------

* Trounsen kaj Trounsen, "Australian Birds: A Concise Photographic Field Guide, Cameron House. ISBN 1-875999-47-7.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 716189
 |
**Olmos de Peñafiel** [OLmos depenjaFJEL] estas municipo en la oriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Campo de Peñafiel* (Kamparo de Peñafiel) en la sudoriento de la provinco. La loknomo *Olmos de Peñafiel* estas etimologie komprenebla kiel *Ulmoj de Peñafiel*.

Olmos de Peñafiel en la provinco Valadolido.
La komarko *Campo de Peñafiel* de la provinco Valadolido, malhelblue, sudoriente.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 53 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 40 el la 1991.

Ĝi distas 64 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Torrescárcela, Cogeces del Monte kaj Campaspero, norde de Cuéllar. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojoj Botijas kaj Carramonte.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

En Olmos de Peñafiel estis arestitaj El Empecinado kaj liaj ses dek homoj la 22an de Novembro 1823 fare de la reĝista roto de Roa, estritaj de la komandanto Miguel Abad kie en Nava de Roa transdonis lin al la urbestro de Roa, Gregorio González Arranz. El Empecinado estos ekzekutita.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Engracia de la 16-a jarcento.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Valadolido

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766133
 |
**Olombrada** [olomBRAda] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio, lime kun la provinco Valadolido. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. 

Olombrada en la provinco Segovio.
Vegafría, Olombrada.
Moraleja de Cuéllar, Olombrada.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 66,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 519 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 300 el la jaro 2000. 

Ĝi distas 61 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Campaspero (Valladolid), Membibre de la Hoz, Cuéllar, Fuentesaúco de Fuentidueña, Frumales, Perosillo kaj Cozuelos de Fuentidueña. La municipo Olombrada estas formita per jenaj loĝlokoj: Olombrada, ĉefurbo de la municipo, submunicipo Moraleja de Cuéllar kaj Vegafría, kiu estis municipo sendependa ĝis 1970.​

Olombrada estas atingebla laŭ la provinca ŝoseo SG-V-2231 inter Moraleja de Cuéllar okcidente kaj Fuentesaúco de Fuentidueña oriente.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejoj de la tri loĝlokoj ermitejo de Sankta Benedikto.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766825
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Olomao** |
| --- |
|  |
| OlomaoOlomao |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Turdedoj *Turdidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Myadestes* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***M. lanaiensis'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Myadestes lanaiensis'*****(Wilson, 1891)* |
|
|
|
| Konserva statuso |
| CR |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Olomao  |

 |
| v • d • r |

La **Olomao** (*Myadestes lanaiensis*) estas eta malhela solulo, tio estas birdo de la familio de Turdedoj, endemia de la insuloj Maui, Lanai kaj Molokai en Havajo, kaj estas birdo kiu probable estas formortinta. Ĝi estas ĝis 7 colojn longa. Maskloj kaj inoj aspektas simile. Ĝi estas malhelbruna supre kaj griza subel kun nigrecaj kruroj. Ĝi estas proksime parenca kun la aliaj specioj de havajaj turdoj, nome la Puaiohi (*M. palmeri*) , la Omao (*M. obscurus*), kaj la probable formortinta Kamao (*M. myadestinus*). 

Ties kanto konsistas el kompleksa melodio de flutecaj notoj, likvida pepado kaj gorĝeca fajfado. La alvoko estas miaŭeca raspo kun alternaj altatonaj notoj similaj al la polica fajfado. Tiu birdo loĝas en densaj ravinoj, kie ĝi ĉeestas la subbranĉaron kie ofte ripozas senmova laŭ kurbigita sinteno. Kiel ĉe aliaj indiĝenaj havajaj turdoj, tiu ekmontras siajn flugilojn kaj manĝas ĉefe fruktojn kaj insektojn. 

La Olomao estas ankoraŭ klasita kiel Draste Endanĝerita pro la ebleco ke ekzistus ankoraŭ nur malgrandega populacio aŭ eĉ solaj individuoj. La lastaj certaj vidaĵoj okazis en Molokai en 1980 en la Rezervejo Kamakou, kaj en 1933 en Lanai. Malfrue en la 1800-aj jaroj, oni konsideris ĝin komuna aŭ abunda en la tri insuloj, sed terklarigado, kaj setlejo kaj disvolvigo de la urbo Lanai, kaj la birda malario enmetita siavice de enmetitaj moskitoj onigis la populaciojn de tiu birdo. Enmetitaj bestoj kiaj sovaĝaj aproj (kiuj kreas flakojn per siaj tordiĝoj por reproduktado de moskitoj) helpis la specian formorton.

Sistematiko
-----------

Birdoj de Maui povis esti konstituintaj separatan subspecion aŭ rason, sed formortiĝis antaŭ ebloj studi ilin. Oni agnoskas du subspeciojn:

* *M. l. lanaiensis* – Lanaia turdo
* *M. l. rutha* – Molokaia turdo

Fonto
-----

* BirdLife International 2004. Myadestes lanaiensis Arkivigite je 2008-09-26 per la retarkivo Wayback Machine. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 26an de julio 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Birdoj |

* BirdLife Species Factsheet Arkivigite je 2009-01-03 per la retarkivo Wayback Machine
* 3D view Arkivigite je 2011-06-08 per la retarkivo Wayback Machine of specimen RMNH 110.026 at Naturalis, Leiden (requires QuickTime browser plugin).
**Opasnij jazik** - cirile опасный язык - estas ruslingva traduko kaj adapto de la historia studo *La Danĝera Lingvo* de Ulrich Lins pri la persekutoj kontraŭ Esperanto ekde 1887, en la originaj esperantlingva kaj germanlingva versioj samrajte pri la persekutoj precipe de stalinismo kaj de naziismo kontraŭ esperantistoj en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj, en la rusa versio ampleksigite per pli da informoj pri la persekutoj jam en la monarkia Rusia Imperio kontraŭ la tiutempe nova internacia lingvo kaj ties subtenantoj.

* aŭtoro: Ulrich Lins
* tradukisto: Viktor Aroloviĉ, L. Vulfoviĉ, Ludmila Novikova
* eldonejo: Impeto
* jaro de kompilo kaj unua eldono: 1999
* jaro de la reeldono:
* presejo:
* formato: 574 paĝoj, 20 cm

Recenzoj
--------

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Tre kompetente farita traduko de la elstara libro. La tradukintoj estas bonegaj esperantistoj kaj konantoj de ĝia historio. **"** |
| — 2004-04-16, Boris Kolker |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |
Fingroj kun hipermovebleco
La **sindromo de benigna artika hipermovebleco** estas kondiĉo, en kiu okazas malstreĉoj ligamenta kaj artika, do la persono povas facile plenumi nekutimajn movadojn super la normala artika gamo. La ĉeesto de hipermovaj artikoj rilatas al genetikaj faktoroj, kiuj povas okazi en 10 ĝis 30% de homoj kaj estas pli ofta ĉe virinoj.

Benigna komuna hipermovebleco ofte ne havas simptomojn kaj ne postulas specifajn traktadojn se la persono estas sensimptoma. Tiel, kutime ne ekzistas pli granda risko por la persono kaj iuj el ili - kiel dancistoj, gimnastikistoj kaj muzikistoj - vere povas profiti de pliigita fleksebleco. Tamen povas okazi doloro kaj artika/muskola rigideco (kiel en la genuoj, koksoj, kubutoj kaj fingroj), ĉar la persono faras netaŭgajn movadojn, pliigante la riskon de artika kaj muskola damaĝo. En ĉi tiuj kazoj estas pli alta efiko de delokiĝo (kiel dislokita ŝultro) kaj tordiĝo de la implikitaj artikoj. Nespecifaj simptomoj kiel kronika laceco, dormaj perturboj, kapdoloro ankaŭ povas ĉeesti.

Persono kun artika hipermovebleca sindromo ankaŭ povas havi kelkajn aliajn simptomojn rilatajn al mankoj en konektaj histoj tra sia korpo, kiel ekzemple ŝanĝoj en la digesta sistemo, kaj aliaj plendoj kiel urina inkontinenco, hernioj, prolapso de pelvaj organoj, varikoj, plata piedo, emo facile kontuziĝi kaj disvolvi vergetojn kaj maldikan aŭ elastan haŭton.

Artika hipermovebleco ankaŭ estas trajto de pli signifa, rara, hereda malsano nomita Ehlers-Danlos-Sindromo, kiu estas karakterizita per malforto de la korpaj konektaj histoj. Ankaŭ ĝi estas ofte vidata ĉe homoj kun Down-sindromo kaj ĉe homoj kun Marfan-sindromo.

Referencoj
----------

1. ↑  Informpaĝo sur la retejo de D-rino Rebeka Paulo

* Kategorio Hipermovebleco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Hiperkapnio** (greke *hyper* = "troa" kaj *kapnos* = "fumo") estas stato kie estas tro da karbona dioksido (CO2) en la sango. Karbona dioksido estas gasa produkto de la korpa metabolismo kaj normale estas forpelita tra la pulmoj. 

La kaŭzo de hiperkapnio ĝenerale estas hipoventolado, pulma malsano, aŭ malpliiĝita konscio. Ĝi ankaŭ povas esti kauzata pro elmeto al medioj kiuj enhavas nenormalan altan koncentriĝon da CO2 (kutime pro vulkana aŭ geoterma kaŭzo), aŭ pro enspirado de elspirita karbona dioksido. 

Simptomoj de frua hiperkapnio (ekz. kiam la arteria CO2 premo, PaCO2, estas plialtiĝinta sed ne ekstreme) inkluzive ruĝiĝinta haŭto, bone sentebla pulsbato, ekstrasistoloj, muskolaj ekspasmoj kaj eble plialtiĝinta sangopremo. Dum severa hiperkapnio (ĝenerale PaCO2 pli granda ol 10 kPa aŭ 75 mmHg), simptomatologiaj progresoj al misorientiĝo, paniko, hiperventolado, konvulsioj, senkonscio, kaj eventuale morto. Ĉe enspirada plonĝado, ĉi tiu efiko kelfoje nomiĝas senkonsciiĝo pro malprofunda akvo.

Ĉe fermite sistema (oksigenuja) subakvado, elspirita karbona dioksido devas esti forigita el la spirada sistemo, kutime per t.n. frotbroso (angle:scrubber) kiu enhavas solidan ĥemian kunmetaĵon kun alta afineco por CO2. Se ĝi ne estas forigita el la sistemo, oni povas denove enspiri ĝin, kio kaŭzas altiĝon de la enspirita koncentriĝo.

### Veneniĝo pro karbona dioksido dum subakvado

Estas diversaj kialoj por CO2 reteno kiam karbona dioksido ne estas komplete elpelita kiam la subakvisto elspiras:

* La subakvisto elspiras en ujo sen adekvata ventolado, kiel longa spirtubo, plenvizaĝa plonĝmasko, aŭ skafandra kapujo, kaj tiel denove enspiras el tiu ujo.
* La **frotbroso** en la respirilo de la subakvisto malsukcesas forigi sufiĉe da karbona diksido el la sistemo.
* La subakvisto estas trostreĉita, kaj produktas tro da CO2 pro altiĝinta metabola aktiveco.
* La denseco de la spirgaso estas pli alta en la profundeco, tial necesas pli da peno por plene enspiri, kaŭzante pli malfacilan kaj malpli efikan spiradon.
* La subakvisto intence hipoventoladas, aŭ "transsaltas spiradon," tekniko kiu ŝparas spirgason en malfermita subakva sistemo sed ne estu uzata kun respirilo. (La plej granda risko estas krevita pulmo pro reteno de la sprirado dum suprenirado.)

### Vidu ankaŭ

* hipokapnio, malaltiĝinta nivelo da karbona dioksido
**Bazelat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 285 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Bazelat etendiĝas sur 13,43 km², kaj havis 285 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Bazelat situas je alteco de 400 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Bazelat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Maurice Vaury, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Bazelat apartenas al la kantono de La Souterraine, kies ĉefurbo estas La Souterraine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de La Souterraine
Granda lum-puto ĉe la sekcio de Timĉe-je Amin-od-Doŭle en la (tradicia) Bazaro de Kaŝana .
**Bazaro de Kashan** (perse بازار کاشان: *Bazar-e Kaŝan*) estas malnova tradicia bazaro en la centro de la urbo de Kaŝano, Irano. Oni divenas, ke ĝi estis konstruita en la selĝuka epoko kun renovigadoj dum la safavida periodo.

La bazaro havas faman arkitekturon, precipe ĉe ties *Timĉe-je Amin-od-Doŭle* sekcio, kie granda lum-puto estis konstruita en la 19a jarcento. La bazaro estas ankoraŭ en uzo kaj estas kelkajn kilometrojn longa entute. En la komplekso de la bazaro apud la ĉefaj bazaretoj (*timĉeoj*), estas pluraj moskeoj, tomboj, caravanserajoj, arkaĵejoj, banejoj kaj akvorezervujoj, ĉiu el kiuj estis konstruita en malsama periodo.

Vidu ankaŭ
----------

* Irana arkitekturo
* Kaŝano
* Vidindaĵoj en Kaŝano
* Listo de historiaj iranaj arkitektoj
* Historio de persaj kupoloj

33° 59′ 02″ Nordo 51° 26′ 11″ Oriento﻿ / ﻿33.9840 °N, 51.4365 °O﻿ / 33.9840; 51.4365 (mapo): 33° 59′ 02″ Nordo 51° 26′ 11″ Oriento﻿ / ﻿33.9840 °N, 51.4365 °O﻿ / 33.9840; 51.4365 (mapo) 33° 59′ 02″ Nordo 51° 26′ 11″ Oriento﻿ / ﻿33.9840 °N, 51.4365 °O﻿ / 33.9840; 51.4365 (mapo)﻿ / ﻿33° 59′ 02″ Nordo 51° 26′ 11″ Oriento﻿ / ﻿33.9840 °N, 51.4365 °O﻿ / 33.9840; 51.4365 (mapo)﻿ / 33.9840; 51.436533° 59′ 02″ Nordo 51° 26′ 11″ Oriento﻿ / ﻿33.9840 °N, 51.4365 °O﻿ / 33.9840; 51.4365 (mapo)

* Kategorio Bazaro de Kaŝano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Leĝo pri la altirado** estas kredo kiu konsistas je pensi ke la pensoj influas je kaj eĉ difinas la okazojn por la homoj. La argumento estas ke la pensoj estas eroj energiaj kiuj sendas returne ondojn similajn al la senditaj en la pensoj de la persono.

Estas sciencaj faktoj menciataj de la subtenantoj de la Leĝo pri la altirado kiel argumentoj, sed en la scienca komunumo tio estas rigardata kiel pseŭdoscienca postulaĵo.

Historio
--------

Ideoj pri la Leĝo pri la altirado lokas je movadoj religiaj kaj filozofiaj antaŭ jarmiloj. Konkrete je Hinduismo, Budhismo kaj Hermetikismo. Estas treete interpretebla ankaŭ ke kelkaj versoj de la Biblio temas pri la Leĝo pri la altirado.

Tiu kredo ĉeestas ankaŭ je religioj kaj filozofia movadoj de la nuntempa erao: la Transcendismo kaj la Nova penso.

Nuntempo
--------

Je la dua duono de la 20a jarcento kaj je la 21a jarcento, en la okcidenta civilizo tiu ideo estas tre konata pere de persona disvolviĝo, precipe per la libro *The Secret* de Rhonda Byrne kaj la samnoma filmo.

Aliaj rilataj libroj estas *You can heal your life* kaj *The Power Is Within You* de Louise L. Hay.

Kritikoj
--------

Ekzistas kelkaj krikistoj kiuj apartenas al diferencaj **قانون جذب Arkivigite je 2021-01-25 per la retarkivo Wayback Machine** scikampoj.

La gazeto *Skeptical Inquirer* kritikiis la mankon de sciencrefutebleco kaj scienproveco de tiu ideo.

Barbara Ehrenreich estas politika agisto kaj ŝi verkis libron kiu kritikas la positivpensadismon kaj konkrete tiun kredon. Tiu libro titolas *Smile or Die*.

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Ebnat-Kappel (stacidomo). |



**Ebnat-Kappel** estas komunumo en la elektodistrikto Togenburgo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 4926 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Ebnat-Kappel situas sudoriente de Wattwil en la Supra Togenburgo ĉe la bordo de la rivero Turo.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Ebnat-Kappel limas en nordo al Wil, en nordoriento al Hemberg, en oriento kaj sudoriento al Nesslau-Krummenau, en sudo al Amden, en sudsudokcidento al Schänis, en sudokcidento al Kaltbrunn, en okcidentsudokcidento al Rieden, en okcidento al Gommiswald.

Trafiko
-------

Ebnat-Kappel situas ĉe la trajnlinio de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Wil SG al Nesslaŭ. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Wattwil tra la Wildhaus-Pasejo al Buchs.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio datiĝas el la jaro 912 kiam bienposedanto el Uznach interŝanĝis terenon kun la Monaĥejo Sankt-Galo en la setlejo *Howart* en Ebnat-Kappel. Ebnat kaj Kappel fakte dum multaj jarcentoj estis sendependaj komunumoj, sed geografie kaj ekonomie jam de longe kunkreskis. En la jaro 1965 la du municipoj estis oficiale kunigitaj al la hodiaŭa politika komunumo. Laŭ decido de la komunuma estraro oni ek de la jaro 2007 oficiale devus skribi la nomon *Ebnat Kappel* sen ligostreketo, sed tiu decido ĝis nun nek trovis la akcepton de la homoj nek de la verkistoj kaj ankaŭ en la plej multaj oficialaj dokumentoj daŭre aperas la tradicia skribmaniero kun streketo.

Esperanto-Movado
----------------

En Ebnat-Kappel inter la jaroj 1910 kaj 1970 ekzistis laborista Esperanto-Grupo ĉirkaŭ la fervojisto Emil Zuberbühler. Emil mortis en Ebnat-Kappel la 19-an de marto 1987.

Vidu ankaŭ
----------

* Ebnat-Kappel (stacidomo)

* Kategorio Ebnat-Kappel en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oiciala retejo de la komunumo Ebnat-Kappel
* Retejo de la turisma societo (germane: Verkehrsverein) de Ebnat-Kappel

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la elektodistrikto Togenburgo |
| --- |
| Bütschwil • Ebnat-Kappel • Ganterschwil • Hemberg • Kirchberg • Krinau • Lichtensteig • Lütisburg • Mosnang • Neckertal (Brunnadern • Mogelsberg • Sankt-Peterzell) • Nesslau-Krummenau • Oberhelfenschwil • Stein • Wattwil • Wildhaus • Malnov-Sankt-Johano (Wildhaus • Malnov-Sankt-Johano) |  |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 235533
* GND: 4359028-7
* VIAF: 158319301
* NKC: ge893087
 |
La **Denisova hominido** estas homspecio, kies restaĵojn oni trovis en Altajo (Rusio). La restaĵo estas la tria (ekstera) fingromembro (*Phalanx distalis*) de la malgranda fingro de iu individuo el genro *homo*. Ĝi estas ĝis ties malkovro nekonata specio, kiu vivis – laŭ analizo de la fosilio – antaŭ 48.000 ĝis 30.000 jarojn. La restaĵojn trovis rusaj sciencistoj en 2008 en la Denisova kaverno en suda Siberio. La unua scienca priskribo de la fosilio okazis en marto de 2010 en la fakĵurnalo Nature.

La esplorista grupo de Johannes Krause kaj Svante Pääbo de Max-Planck-Instituto por Evolucia Antropologio en Lepsiko sukcesis sekvenci la mitokondrian DNA de la trovitaĵo. La diskonigo de la rezultoj de la DNA-analizo kaŭzis dismondan ekscitiĝon, ĉar la fosilio estis pruvaĵo pri nekonata parenca hominido al Neandertala homo kaj la *Homo sapiens*.

* Denisova molaroDenisova molaro
* La amplekso kaj evoluo de la denisovaj hominidojLa amplekso kaj evoluo de la denisovaj hominidoj
* Objektoj el la Kaverno DenisovaObjektoj el la Kaverno Denisova
* Objektoj el la Kaverno DenisovaObjektoj el la Kaverno Denisova

Vidu ankaŭ
----------

* Neandertala homo

* Kategorio Denisova hominido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Heroica Ciudad de Ejutla de Crespo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Heroica Ciudad de Ejutla de Crespo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 028.

Geografio
---------

**Heroica Ciudad de Ejutla de Crespo** apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17232 loĝantojn. El tiuj estis 8099 viroj kaj 9133 virinoj. La komunumo havas surfacon de 283.23 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1460 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 525 indiĝenoj. El tiuj 396 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 396 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Heroica Ciudad de Ejutla de Crespo Arkivigite je 2007-01-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**László ERDEY** [lAslO erdei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erdey László** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1955).

László Erdey  naskiĝis la 12-an de februaro 1910 en Szeged. Li mortis la 21-an de februaro 1970 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Erdey frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris en la universitata fizika instituto. Li ekinstruis en ELTE en 1949. En 1951 li doktoriĝis. Li partoprenis en redaktado de fakrevuoj *Magyar Kémiai Folyóirat*, *Periodica Politechnica*, *Journal for Thermal Analysis*, *Radio-analytical Chemistry*. Li okupiĝis ĉefe pri kemia analizo. Li ricevis premiojn Kossuth en 1951 kaj 1958.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Amalgámelektródok vizsgálata „saját-ionos" és „idegen-ionos" oldatokban* (1938)
* *Bevezetés a kémiai analízisbe* (Enkonduko al la kemia analizado) (1945)
* *A kémiai analízis súlyszerinti módszerei* (1960, germane: 1964, angle: 1965).

Fontoj
------

* biografio hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**László Fazekas** [lAslO fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fazekas László** estas hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

László Fazekas naskiĝis la 15-an de oktobro 1947 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Fazekas debutis en 1959 en la junulara teamo en Újpest, kie li ludis ĝis 1964. Pli poste li estis elstara futbalisto de prestiĝa klubo en Újpest ĝis 1980. En tiu periodo li ludis 408-foje kun 251 goloj kaj li estis hungara ĉampiono naŭfoje, eĉ li estis trifoje golreĝo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1968–1983 92-foje kun 24 goloj. En la Somera Olimpiko 1968 lia nacia teamo ricevis ormedalon. En 1980 li ricevis permeson por daŭri la futbaladon esterlande, li ludis en 2 belgaj kluboj dum 5 jaroj en 133 matĉoj kaj trafis 44 golojn. Li estis trejnisto en belgaj kluboj inter 1985-1996, poste li havis plurajn postenojn en la belga futbala vivo. Li edziĝis en 1972, lia edzino naskis 3 filinojn, la plena familio vivas en Belgio. Fazekas ricevis kelkajn hungarajn premiojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 798235
 |




* Portalo pri Biografio
*Juĝo de Salomono* de Giambattista Tiepolo
La **juĝo de Salomono** estas fama biblia epizodo kaj metafora esprimo por tre saĝa propono de juĝisto kiu en malaktiva situacio de samfortaj kontraŭuloj alportas justan solvon de konflikto. 

La esprimo devenas de la 1-a biblia libro de la Reĝoj 3:16-28, kiam du prostituitinoj alpaŝas al la reĝo Salomono, alportante kun ili unu bebon. Ĉiu patrino prezentas la saman rakonton : nokte, iom post la naskiĝo de iliaj respektivaj infanoj, la alia virino vekiĝis kaj malkovris, ke ŝi sufokis sian propran filon dum sia dormado. Pro angoro kaj ĵaluzeco, ŝi tiam prenis sian mortintan filon kaj interŝanĝis ĝin kun la infano de la alia virino. La sekvan matenon, la virino malkovris la mortintan bebon, kaj rapide komprenis, ke ĝi ne estis ŝia propra filo, sed tiu de la alia virino.

Post iom da pripensado, la reĝo Salomono petas, ke spadon oni alportu al li. Li poste deklaras, ke ekzistas nur unu justa solvo : la vivanta filo estu tranĉita, kaj ĉiu virino ricevu unu duonon de la infano. Aŭdante la senindulgan decidon, la vera patrino de la knabo ekkriis : "Bonvolu, Moŝto Mia, donu al ŝi la vivantan infanon - ne mortigu lin !". La mensogulino, tute kontraŭe, ĵaluze ekkriis : "Li estos nek mia nek via - dividu lin !". Salomono tiam tuj donis la bebon al la reala patrino, komprenante ke la instinkto de la vera patrino celis protekti la infanon, dum la konduto de la alia virino rezultis nur el ĵaluzeco.

Vidu ankaŭ
----------

* Salomono

* Kategorio Juĝo de Salomono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**(55636) 2002 TX300** estas tre granda, eksterordinare hela transneptuna objekto de la klaso de la kubevanoj: "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono, kiuj ne estas en orbita resonanco kun Neptuno. kaj ano de la Haŭmea familio.

Malkovro
--------

Ĝi estis malkovrita la 15-an de oktobro 2002 en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT), elde la Observatorio de la Monto Palomar (80 km norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).

Grando
------

En 2004, la ne-detekto de termala infraruĝa radiado metis supran limon de 709 kilometroj al ĝia diametro kaj malsupran limon de 0,19 al ĝia albedo.

En 2007, mezuroj per la kosmoteleskopo Spitzer montris, ke ĝi povas havi diametron de malpli ol 641 km. Ĉar ĝi estas ano de Haŭmea familio, estis supozeble, ke (55636) 2002 TX300 havus albedon de ĉirkaŭ 0,08, tio, kiu kongruas kun diametro de ĉirkaŭ 360 km.

La 9-an de oktobro 2009, (55636) 2002 TX300 kaŝis stelon de la konstelacio Andromedo; tiu evento, videbla elde Aŭstralio, eble elde Nov-Zelando, suda Usono kaj Meksiko, montris diametron de 286 km, tio, kiu sugestas albedon de 0,88. Super 200 – 400 km de diametro, glacia korpo sferiĝas sub sia mema pezo: Mike Brown listigis ĝin kiel eblan nanplanedon.

Surfaco
-------

La spektro de (55636) 2002 TX300 en videbla lumo kaj proksima infraruĝo tre similas tiun de Karono, karakterizita de neŭtrala blua deklivo kun profunda sorbaj bendoj de akvo ĉe 1,5 kaj 2,0 μm; sed tiu observo ne permesis determini ĉu temas pri kristala aŭ amorfa glacio.

La proporcio da malsimplaj organikaj kombinaĵoj (tolinoj) tipe ĉeestantaj ĉe multenombraj transneptunaj objektoj, estas febla ĉe (55636) 2002 TX300; tio, kiu sugestas, ke tiu objekto freŝdate suferis alfrapon aŭ kometan aktivon.

Deveno
------

Similecoj de orbitaj kaj fizikaj ecoj kun 136108 Haŭmeo lasas pensi, ke (55636) 2002 TX300 estas ano de la kolizia Haŭmea familio: ĝi estus kreita, kune kun la aliaj familianoj kiel (19308) 1996 TO66, (24835) 1995 SM55, (120178) 2003 OP32 kaj (145453) 2005 RR43, el la glacia mantelo elĵetita pro frakaso de la pra-Haŭmeo far de granda korpo (ĉ. 1600 km).

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Klasikaj Kujper-zonaj objektoj, de David Jewitt (angle)
2. ↑  Diversaj Albedoj de Etaj Trans-Neptunaj Objektoj de Grundy, W. M; Noll, K; Stephens, D; 1-a de julio 2004 (angle)
3. ↑  Kiom da nanplanedoj en la ekstera sunsistemo ? El la paĝaro de Dr. Michael E. Brown, ĉe *Caltech*, Divido pri Geologia kaj Planeda Scienco (angle)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio (55636) 2002 TX300 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Objekto ĉe Minor Planet Center angle
* Parametroj kaj simulado de orbito ĉe *JPL Small-Body Database Lookup* angle
* Orbita kongruo kaj Astrometriaj registradoj angle
* angle Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston

| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (55001 – 56000) | Poste: |
| --- | --- | --- |
| (55635) 2002 TK284 | **(55636) 2002 TX300** | (55637) 2002 UX25 |
**Cascajares de la Sierra** [kaskaĤAres delaSJEra] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Sierra de la Demanda*. La loknomo *Cascajares de la Sierra* estas komprenebla kiel rubejo, gruzejo aŭ nuksoŝelejo de la montaro.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Sierra de la Demanda, ruĝe, sudoriente.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 32 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Ĝi distas 46 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. Ĉirkaŭ 21 % de ĝia municipa teritorio (142,43 ha) estas en la Birdoprotekta Areo ZEPA Sabinares del Arlanza, kie estas gipoj (*Gyps fulvus*) kaj kadavrogrifoj (*Neophron percnopterus*).

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

La unuaj dokumentoj kiuj citas Cascajares estas de 1052. Laŭlegende okazis batalo inter maŭroj kaj kristanoj proksime.

Inter 1927 kaj 1985 la municipo havis fervojan stacion de la linio Santander-Mediteraneo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Eŭlalia kaj tri ermitejoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 777359
* VIAF: 4152155769091727880006
 |
**Casaseca de las Chanas** [kasaSEka delasĈAnas] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. *Casaseca de las Chanas* estas tradukebla etimologie al *Seka Domo de la Ebenaĵo*. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 30,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 373 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas nur 11 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Zamora, Villaralbo, Morales del Vino, Moraleja del Vino, Pontejos del Vino kaj Casaseca de las Chanas. 

La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis. Estas ankaŭ fiŝbredejo por tinkoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754089
 |
**Casas de Don Pedro** (Domoj de Sinjoro Petro) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *casareños*. La censita populacio en 2008 estis de 1.656 loĝantoj.

Situo
-----

Casas de Don Pedro estas situa en la centrorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 386 m; je 160 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 142,7 km².

Historio
--------

Kvankam ne estas dokumentoj, pro la blazonoj skulpitaj en kelkaj antikvaj domoj oni supozas ke ĉirkaŭ la 13a jarcento tiu vilaĝo estis jam konkerita al la araboj kaj donita al la Ordeno de Alcántara. Alia restaĵoj ligas la lokon al Trujillo. Tamen plej antikvaj restaĵoj estis jam de la epoko de la Romia Imperio. Kvankam la legendoj ligas la vilaĝon al la reĝo Pedro la 1-a de Kastilio fakte la nomo estis de almenaŭ antaŭ duonjarcento. Tiu reĝo amindumis kun virinoj kiuj loĝis tie. Dum la venontaj jarcentoj la vivo de la vilaĝo multe rilatis kun nobeluloj kaj tie estas multaj nobelaj domoj. 

Dum la Hispana Enlanda Milito Casas de Don Pedro restis en la respublika flanko dum plej parto de la milito, kiel la orienta parto de la provinco.