recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Listen to Wikipedia** (esperante *Aŭskultu Vikipedion*), ankaŭ konata kiel **L2W** aŭ **Hatnote: Listen To Wikipedia**, estas plurmedia vidilo disvolvita de Mahmoud Hashemi kaj Stephen LaPorte, kiu tradukas lastatempajn Vikipediajn redaktojn en montron de bildoj kaj sonoj. La malfermitkoda programaro kreas realtempan statistikan grafikon kun sono de kontribuoj al Vikipedio el la tuta mondo. Por plenumi tion, L2W uzas grafikan bibliotekon "D3.js".

La koncepto de "Listen to Wikipedia" baziĝas sur "BitListen", originale konata kiel "Listen to Bitcoin", aplikaĵo de Maximillian Laumeister.

Prezento
--------

*Listen to Wikipedia* elmontrita en la Universitato de Virginio
### Sonoj

Ĉiu redakto produktas orkestran sonon en la kvintona gamo. La sonorilaj sonoj de celesto respondas al aldonoj de enhavo al Vikipedio, kaj la kordoj de klavikordo montras malfarojn. La tonalto estas inverse proporcia al la grandeco de la redakto (ju pli malgrandaj la redaktoj des pli altaj la tonaltoj). Nove registritaj vikipediistoj estas bonvenigataj de violona akordo.

### Bildoj

Ĉiu redakto kreas cirklon de unu el la tri koloroj: blanka por registritaj uzantoj, verda por neregistritaj uzantoj, kaj viola por robotoj. La grandeco de cirklo estas proporcia al la grandeco de redakto (ju pli grandaj la redaktoj des pli grandaj la cirkloj). Alklaki la montritan tekston malfermos novan paĝon en la retumilo de la uzanto, kiu montros la revizion.

Referencoj
----------

1. ↑  *Listen to Wikipedia*, *blog.hatnote.com*, Alirita 27 Aŭgusto 2013.
2. ↑   Listen to Wikipedia – Wikimedia blog. Alirita 2016-06-23.
3. 1 2  Mahmoud Hashemi; Stephen LaPorte.  Hatnote Listen to Wikipedia. listen.hatnote.com. Alirita 2016-06-23.
4. ↑  Wilson, Mark, "Listen To The Orchestra Of Users Updating Wikipedia",  *Fast Company*, Aŭgusto 23, 2013. Kontrolita Decembro 23, 2019.
5. ↑   Listen To Wikipedia: Engineers Translate Edits Into Sound. *NPR*. Alirita 2016-06-15.
6. ↑  Seifert, Dan.  Fall asleep to the sound of Wikipedia. *The Verge* (Aŭgusto 9, 2013). Alirita December 23, 2019.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Listen to Wikipedia en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo (defaŭlte: angla vikipedio)
* Oficiala retejo (esperanta vikipedio)
* Oficiala retejo (vikidatumoj)
* Stephen LaPorte, Mahmoud Hashemi, *Listen to Wikipedia*, Fondaĵo Vikimedio blogo, 30 Julio 2013
* Deponejo de fontokodo: GitHub

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Listen to Wikipedia en la angla Vikipedio.*
**Mikrofilmo** aŭ **mikrokopiaĵo** estas forte malgrandigita, fotografia aŭ elektronika kopiaĵo de presitaj aŭ aliaj grafikaj materialoj. La mikrofilmo estas denove grandigebla kaj kopiebla per konvena opta aparato. Per la mikrokopiaĵo, la dokumentoj estas rezerveblaj en malgranda loko kaj facile atingebla metodo. 

Oni uzas ĉefe 35- kaj 16-mm-ajn filmojn, sed ankaŭ la t.n. mikroplanfilmon, kiu havas la formaton de 105 mm × 148 mm. Standardaj malgrandigaj proporcioj por 16-mm-a mikrofilmo estas 1:20, 1:24, 1:32, 1:40, 1:42, 1:48 kaj 1:96; por 35-mm-a mikrofilmo 1:7,5, 1:10,5, 1:14,8, 1:21, 1:29,7.

Historio
--------

La praktikan uzadon de la metodo ebligis la metodo Recordak de la firmao Eastman Kodak Company, en 1928. Tiu metodo ebligis pretigon de kopiaĵoj sur fotofilmaj rulaĵoj (mikrofilmoj) en eta formato. La dokumentojn fotis daŭre funkcianta aŭtomata kamerao al 16 mm-a filmo. Komence oni uzis la metodon por kopiado de ĉekoj pri bankaj ĝiroj, sed tio disvastiĝis en aliaj terenoj (komercado, administrado, instruado). La metodo floris en la dua duono de la 20-a jarcento.
**Jan ŽIŽKA el Trocnov** (ĉeĥe *Jan Žižka z Trocnova*, legu [jan ĵiĵka z trocnova]) (li naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1360 en sudbohemia Trocnov [trocnov] – li mortis la 11-an de oktobro 1424 en Žižkovo Pole ĉe Přibyslav [prĵibislav]) estis ĉeĥa militisto kaj armeestro, kreinto de la armea defensiva taktiko apoganta sin ĉe veturilremparo.

Li naskiĝis iam ĉirkaŭ la jaro 1360 en sinjora familio de Řehoř kaj Jana (Gregoro kaj Johanino). Li ne estis pli aĝa ol 12-jara, kiam li suferis gravan vundon per glavo, li perdis la maldekstran okulon kaj duonon de lia vizaĝo malbeligis al li ekde tiu tempo longa cikatro. Li edziĝis al junulino Katerino el Čeřejov (ĉeĥe *Kateřina z Čeřejova*, legu [katerĵina z ĉerĵejova]). El indikoj el ekzekutlibroj de Rožmberk [roĵmberk] kaj Jihlava estas evidente, ke dum la jaroj 1406 – 1409 li agadis en frateco de ŝoseaj kaptistoj de ia Mateo, kiu estis en la jaro 1409 pendumita en České Budějovice, kaj kiuj gvidis damaĝantan militon kontraŭ rožmberkanoj. Sed evidente fine de tiu ĉi periodo li transiris al ilia flanko, ĉar en julio de 1409 reĝo Venceslao la 4-a eldonis pardondokumenton, en kiu li pardonas al li ĉion, kion malbonan li krimis kontraŭ la Krono kaj la reĝo. En la jaro 1410 Žižka partoprenis en militiro ĝis Pollando, kie li partoprenis en malvenko de la ordeno de germanaj kavaliroj en la batalo de Grunwald. En la jaroj 1411 – 1412 li servis kiel „pordisto" ĉe la reĝa kortego en Prago. Tiutempe ankoraŭ Magistro Jan Hus predikis en Betlehema Kapelo kaj Žižka fariĝis lia fervora aŭskultanto. La 30-an de julio de 1419 li partoprenis en defenestrado en novurba urbodomo. En la sama jaro li foriras kun pluaj radikalaj husanoj ĝis Plzeň. En marto li estis devigita retiriĝi el la katolika Plzeň kaj li trovis rifuĝejon en nove loĝigita urbo Tábor.

Li estas konsiderata kiel aŭtoro (iam sole kiel kunaŭtoro) de Armea ordo (1423).

* la 25-an de aprilo de 1420 – batalo ĉe Sudoměř
* la 14-an de julio de 1420 – batalo sur monto Vítkov [vitkov]

Jan Žižka mortis dum militiro ĉe Přibyslav la 11-an de oktobro de 1424.

En la jaro 1917 estis nove estiĝinta la 3-a infanteria pafista regimento de nove kreanta la 1-a divizio de Ĉeĥoslovakaj legioj en Rusio nomita "Regimento de Jan Žižka el Trocnov" .

Referencoj
----------

1. ↑   (CS) PRECLÍK, Vratislav. Masaryk a legie, bindita libro, 219 paĝoj, eldonis eldonejo Paris Karviná, Žižkova 2379 (734 01 Karviná) en kunlaborado kun Demokratia movado de Masaryk, 2019, ISBN 978-80-87173-47-3, pp. 23-33, 36, 71, 153, 160.

Vidu ankaŭ
----------

* Husmovado en filmoj
* Pikardoj

* Kategorio Jan Žižka en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 39512
* GND: 118808524
* LCCN: n50028996
* VIAF: 42634288
* ISNI: 0000 0000 6676 9534
* LIBRIS: 286478
* SUDOC: 142756784
* BNF: 167524077
* NLA: 51707861
* NKC: jn19981002498
 |
Koordinatoj: 47° 54′ 00″ N 3° 52′ 14″ O﻿ / ﻿47.90000 °N, 3.87056 °O﻿ / 47.90000; 3.87056 (mapo)

**Dyé** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 175 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Dyé etendiĝas sur 17 km², kaj havis 175 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 10 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Hélène Breuillé, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Dyé apartenas al la kantono de Flogny-la-Chapelle, kies ĉefurbo estas Flogny-la-Chapelle. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Flogny-la-Chapelle
**Jalesches** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 81 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Jalesches etendiĝas sur 8,45 km², kaj havis 81 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Jalesches situas je alteco de 537 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Jalesches apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Claude Braibant, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Jalesches apartenas al la kantono de Châtelus-Malvaleix, kies ĉefurbo estas Châtelus-Malvaleix. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Châtelus-Malvaleix
Lepaera, Lempira
**Departemento Lempira** estas unu el la 18 departementoj de Honduro, Centra Ameriko, troviĝante en la okcidenta parto de tiu lando, kiu limiĝas al Salvadoro. Ĝin oni nomis **departemento Gracias** ĝis 1943, kaj la departementa ĉefurbo estas Gracias.

En la kolonia erao, Gracias estis frua grava administra centro por la Hispanoj. Ĝi iom post iom perdis sian gravecon al Antigvo, en Gvatemalo. La departemento estas nomita pro Lempira, tiea ĉefulo de la indiĝenaj Lenkoj, kiuj batalis kontraŭ la Hispanaj konkeristoj en la frua 16-a jarcento.

Lempira estas monta departemento, kaj ĝi estas iom izola el la cetero de la lando. La plej alta monto en Honduro, Cerro de las Minas, situas en Lempira. Opalojn oni minas proksime al la urbo Opatoro.

La departemento kovras areon de 4 290 km², kaj en 2005 havis taksitan popolnombron de 277 910.

Municipoj
---------

1. Belén
2. Candelaria
3. Cololaca
4. Erandique
5. Gracias
6. Gualcince
7. Guarita
8. La Campa
9. La Iguala
10. Las Flores
11. La Unión
12. La Virtud
13. Lepaera
14. Mapulaca
15. Piraera
16. San Andrés
17. San Francisco
18. San Juan Guarita
19. San Manuel Colohete
20. San Marcos de Caiquín
21. San Rafael
22. San Sebastian
23. Santa Cruz
24. Talgua
25. Tambla
26. Tomalá
27. Valladolid
28. Virginia

* Kategorio Departemento Lempira en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jalacingo** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Jalacingo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 086.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 37791 loĝantojn. El tiuj estis 18562 viroj kaj 19229 virinoj. La komunumo havas surfacon de 283 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 48 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 18 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1860 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 29077 personoj. En la jaro 2000 temis pri 33399, do temis pri kresko / malkresko je 2.81 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 28375 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 118 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al  % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2006-11-16 per la retarkivo Wayback Machine
Larĝa panoramo en Guarenas
**Guarenas** estas urbego kaj diocezo en norda Venezuelo, en subŝtato Miranda (Venezuelo). Ĝi apartenas al urbaro de Karakaso kaj ĝi kontaktiĝas jam kun Guatire.

Blazono de Guarenas

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 200,417 en 2011
* Supermara alteco: 374 m
* Areo: 142 km²
* Telefonkodo: +58 212
* Poŝtkodo: 1204
* Horzono: UTC -4:30
* 10° 27′ 59″ N 66° 37′ 00″ U﻿ / ﻿10.46639 °N, 66.61667 °U﻿ / 10.46639; -66.61667 (mapo)

Geografio
---------

Guarenas nokte
Guarenas situas en norda Venezuelo inter marborda ebenaĵo kaj montaro. Guatire troviĝas 9, Petare 22, Santa Teresa del Tuy 27, Baruta 29, **Karakaso** 33, Cúa 45, Turmero 98, Marakajo 110, Valencio (Venezuelo) 155, Barcelono (Venezuelo) 213, Barquisimeto 299, Coro (Venezuelo) 349, Maturín 385, Bolívar (urbo) 426, Barinas (Barinas) 444, Guayana (urbo) 494, Cabimas 528, Marakajbo 550, San Cristóbal (Venezuelo) 685 km.

Historio
--------

Vido en Guarenas
Guarenas estis establita en 1621 kiel Nuestra Señora de Copacabana de los Guarenas (Nia Sinjorino de Copacabana de Guarenas).

Ekonomio
--------

Guarenas estas dormourbo de Karakaso. Loke oni okupiĝas pri teksaĵoj, komercadoj.

Klimato
-------

Guarenas situas en tropika klimato, kie la averaĝa jara temperaturo varias inter 22-32 °C. La varmo estas kutime pli alta en marto kaj aprilo. En ĉiuj monatoj pluvas, sed la pluvo kulminas en aŭgusto, malkulminas en februaro.

Trafiko
-------

El Guarenas la plej grava ĉefvojo kuras al Karakaso.

Eksteraj ligiloj
----------------

* mapo, distancoj
* Arkivigite je 2014-10-10 per la retarkivo Wayback Machine hispane
* vetero
**Guatire** estas urbego en norda Venezuelo, en subŝtato Miranda (Venezuelo). Ĝi apartenas al urbaro de Karakaso kaj ĝi kontaktiĝas jam kun Guarenas.

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 187 262 en 2011
* Supermara alteco: 328 m
* Areo: 214 km²
* Telefonkodo: 0212
* Poŝtkodo: 1221
* Horzono: UTC -4:30
* 10° 28′ 18″ N 66° 32′ 26″ U﻿ / ﻿10.47167 °N, 66.54056 °U﻿ / 10.47167; -66.54056 (mapo)

Geografio
---------

Panoramo en Guatire
Guatire situas en norda Venezuelo en proksimeco de Kariba Maro. Santa Teresa del Tuy troviĝas 30, Petare 31, Baruta 38, **Karakaso** 42, Cúa 51, Turmero 107, Marakajo 119, Valencio (Venezuelo) 164, Barcelono (Venezuelo) 204, Barquisimeto 308, Coro (Venezuelo) 358, Maturín 376, Bolívar (urbo) 419, Barinas (Barinas) 452, Guayana (urbo) 486, Cabimas 537, Marakajbo 559, San Cristóbal (Venezuelo) 693 km.

Historio
--------

Ĉefvojo en Guatire
Ne ekzistas fiksa dato pri fondo de Guatire. Post koloniado de hispanoj sklavoj laboris en la bienoj. En 1680 oni komencis fondi paroĥon, la unua kirko en 1768 estis konstruita. En la malfrua 18-a jarcento Guatire estis unu el la vilaĝoj en nordcentra Venezuelo, kiu aliĝis al la ribelo kontraŭ la monopolo de kompanio.

Ekonomio
--------

Bazo de la ekonomio en Guatire estas la agrikulturo, ĉefe sukerkano. Aliaj produktaĵoj estas ameloj, tuberoj kaj bananoj.

Strato en Guatire
Kirko en Guatire

Klimato
-------

Guatire situas en tropika klimato, kie la averaĝa jara temperaturo estas inter 28 °C. La varmo estas kutime pli alta en marto kaj aprilo. En decembro kaj la unuaj du semajnoj de januaro la temperaturo falas konsiderinde. La pluvsezono daŭras de majo al decembro, la pluvo estas tre intensa en julio. Estas seka sezono inter februaro kaj aprilo.

Trafiko
-------

Guatire havas trairan ĉefvojon inter Karakaso kaj marbordo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hispana Vikipedio helpe de Guglo
* mapo, distancoj[*rompita ligilo*]
**Joshua RIFKIN** (\* 22-an de aprilo 1944 en Novjorko) estas usona pianisto, dirigento kaj muzikosciencisto.

Li studis ĉe Vincent Persichetti en la konservatorio *Juilliard School* (1964). Konstruajn studojn li entreprenis ĉe Gustave Reese ĉe la Universitato de Novjorko (1964–1966) kaj ĉe la Universitato de Göttingen (1966–1967). Poste li studis ĉe Arthur Mendel, Lewis Lockwood, Milton Babbitt kaj Ernst Oster ĉe Universitato Princeton. Li finis siajn studojn en 1968 per magistro de belaj artoj.

Joshua Rifkin instruis ĉe diversaj universitatoj, interalie ĉe la renomaj universitatoj de Harvard kaj Yale. Nun li laboras ĉe la Universitato je Bostono.

Rifkin famiĝis en la fakularo per la pridisputata tezo, ke Bach okupis la ĥorvoĉojn de siaj kantatoj kaj oratorioj kutime nur per po unu kantisto je voĉo.

Alia agadkampo de Rifkin estas liaj komprenemaj interpretradoj de ragtimomuziko ĉefe de Scott Joplin, kun kiuj li dum la 1970-aj jaroj tutesence kontribuis al revivigo de ragtimomuziko.

Inter liaj engaĝiĝoj menciindas ekz. la kreado de la ĉiusomera festivalo ***Bach-Sommer*** en Arnstadt.

Dekoracioj
----------

* Honordoktora titolo de la Teknika Universitato de Dortmund (1999)

Literaturo
----------

* Andrew Parrott: *Bachs Chor - Zum neuen Verständnis*, Stuttgart: Metzler - Bärenreiter, 2003
* Rifkin, Joshua: *Bachs Chor: Ein vorläufiger Bericht*, BaslerJbHistMPraxis ix (1985), 141-156

Eksteraj ligiloj
----------------

* Intervjuo
* Biografiaj indikoj kaj eltiraĵoj el lia verkado.
* Pri la somera Bach-festivalo en Arnstadt.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 339189
* GND: 134497945
* LCCN: n82010461
* VIAF: 42026486
* ISNI: 0000 0001 0856 9451
* SUDOC: 066883091
* BNF: 13899011n
* MBA: d63cbb12-0d16-4fd5-8fbf-a57dc8ddfe83
* BIBSYS: 4011049
 |



|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Joshua Rifkin » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3226011 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
**Rupertiwinkel** estas pejzaĝo en la distriktaro Supra Bavario en la pleja sudoriento de la federacia lando Bavario de Germanio kaj ankaŭ situas en la pleja sudoriento de la tuta ŝtato Germanio. La pejzaĝo inkluzivas la konektitajn lagojn *Waginger See* kaj *Tachinger See*, kaj altas ĝis 827 metrojn super la marnivelo. Oriente ĝin limigas la rivero *Salzach*, kiu ankaŭ estas la limo al Aŭstrio.

la aŭgustena monaĥejo *Höglwörth* en la komunumo Anger
La regiono ĝis la komenciĝo de la 19-a jarcento apartenis al la princĉefepiskoplando Salcburgo. La nomo memorigas pri la kristana sanktulo Ruperto de Salcburgo (ĉ. 650 ĝis 718), kiu estis la unua episkopo de la urbo Salcburgo kaj ricevis la titolon "apostolo de la bavaroj".

La teritorio plejparte korespondas kun tiu de la eksa administra distrikto *Laufen*, malfondita en 1972. Nun ĝi apartenas al tri distriktoj: ĝi kovras la nordan parton de la distrikto Berchtesgadener Land en la dekstra mapo signata per la kodo *LK-BGL*), la orientan parton de la distrikto Traunstein (kodo *LK-BGL*) kaj malgrandan parton en la pleja sudo de la distrikto Altötting (kodo *LK-AÖ*).

Treege engaĝiĝis pri la regionhistoriaĵoj de Rupertiwinkel Hans Roth el Laufen (Salzach).

Eksteraj ligiloj
----------------


* hejmpaĝo de la societo *Historischer Verein Rupertiwinkel*
* *60 Rupertiwinkel (2011)*
* *Bedeutsame Kulturlandschaften in der Kulturlandschaftseinheit 60 Rupertiwinkel (2012)*
* *60 Rupertiwinkel (2013)*
Muzeo de antropologio kaj moderna arto en Guajakilo
Pentraĵoj sur muroj de filio de la Centra Banko de Ekvadoro
Malriĉaj kvartaloj (*barrio*)
**Guajakilo** aŭ **Guayaquil** (legu *gŭajaKIL*) estas la plej granda urbo de Ekvadoro, ĉefurbo de la provinco Guayas. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 2,27 milionojn da loĝantoj.

La urbo estis fondita en 1531 kun la nomo **Santiago de Guayaquil**. Ĝi situas ĉe 2° 13′ S, 79° 54′ U (mapo)-2.2166666666667-79.9
  , 250 km sude de la ĉefurbo, Kito, apud la Pacifika Oceano.

La urbo estas la industria centro de la lando.

Historio
--------

Guayaquil estis fondita je la 25-a de julio de 1531, fare de la hispana konkeranto Francisco de Orellana. En 1600 ĝi havis ĉirkaŭ 2.000 loĝantojn, kaj en 1700 iom super 10.000.

En 1687 kaj denove en 1709 ĝi estis atakita de piratoj.

En 1820 grupo de civiluloj kun la apogo de kelkaj soldatoj de la bataliono "Granaderos de Reserva", deklaris la sendependecon el Hispanio. José Joaquín de Olmedo estis nomumita guberniestro de Guayaquil.

En 1822 José de San Martín kaj Simón Bolívar havis faman konferencon en Guayaquil por plani la sendependecon de Sudameriko.

La nuna urbestro (*alcalde* aŭ *gobernador de la ciudad*) estas *Jaime Nebot*, kiu planis la projekton *Malecón 2000*, por renovigi la promenejon ĉe la rivero Guayas.

La 8-an de oktobro 2019 la prezidanto Lenín Moreno anoncis translokadon de la registaro al Guajakilo, ĉar Kito estis paralizita de amasaj protestoj kontraŭ ŝparprogramo trudita de la Internacia Monunua Fonduso (IMF) kiel kondiĉo por ĝia prunto je 4,2 miliardoj da dolaroj.

Gefiloj
-------

* Ana Cecilia Blum
* Jorge Queirolo Bravo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Guayaquil Ekvadoro
* Municipa retejo en la hispana lingvo

  

* Guayaquil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Guayaquil en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Juan Gris - Portreto de Pablo Picasso
**Kubismo** estas movado en pentrarto.

Historio
--------

**Kubismo** estis pentrarta kaj skulptarta skolo, kiu aperis en la
multnacia medio de parizaj artistoj en Francio, proksimume
en 1910. Ĝi havis anojn en diversaj landoj, precipe en
Francio, Hispanio kaj Ĉeĥio ĝis la 1930aj jaroj kaj la dua
mondmilito.

Ecaro
-----

Kubismaj pioniroj ŝokis la siatempan publikon per ne
realsimilaj bildoj, per abruptaj, angulaj formoj, per enmeto
de vulgaraj substancoj – ekzemple gazetpapero –
en siajn verkojn.

Instigon ili trovis unuflanke en tradiciaj afrikaj artaĵoj,
aliflanke en propra eksperimentado pri prezentado de
objektoj en pentraĵo: precipe ili provis kunmiksi en la
sama bildo plurajn vidpunktojn al sama aĵo. Ekzemple en
sama portreto povas aperi la du okuloj de fronte vidata
vizaĝo kune kun la deflanka vido de nazo.

Artistoj
--------

* Georges Braque
* Paul Cézanne
* Pablo Picasso
* Juan Gris

Vidu ankaŭ
----------

* Kubismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kubismo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kubismo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Radiismo
**Belbimbre** [belBIMbre] estas loĝloko kaj municipo en la okcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la sudokcidento de la komarko *Odra-Pisuerga*. La loknomo *Belbimbre* estas etimologie komprenebla kiel *Bela vimeno*, tiukadre videblas fasko de verda vimeno en la blazono.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 57 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 40 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj kuŝas ĉe la kunfluejo de la riveroj Cogollos kaj Arlanzón.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi havis monaĥejon, nome *de San Millán de Belbimbre*, kaj kastelon el kiu oni konservas kelkajn ruinojn. 

Belbimbre, tiam nomita *Belmimbre*, formis parton de la *partido de Castrojeriz* en la kategorio de izolaj loĝlokoj, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon *Intendencia de Burgos*.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Maria.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269918
* VIAF: 2217154198352920230008
 |
**Pál Szily** [sili], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szily Pál** estis hungara kuracisto, biokemiisto, kirurgo, urologo.

Pál Szily  naskiĝis la 16-an de majo 1878 en Budapeŝto. Li mortis la 18-an de aŭgusto 1945 en Mosonmagyaróvár.

Biografio
---------

Pál Szily devenis el juda familio. Li akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1902, poste li lernis biokemion unu jaron en Berlino. Hejmenveninta li laboris en kirurgia kliniko en Budapeŝto. Inter 1905 kaj 1908 li estis kirurgo en Malsanulejo Rókus (poste en aliaj hospitaloj), kie li akiris kirurgian diplomon. Dum la 1-a mondmilito li estis armea kuracisto en Kassa, poste li estis privata kuracisto ĝis 1928, fine urologo en Magyaróvár. Dum erao de nazioj li estis arestita, kie li ricevis malsanon, post monatoj li mortis.

Memorigiloj
-----------

* strato en Mosonmagyaróvár

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero SZ, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
Amselgrund kun Amselsee, Lokomotivo kaj Valgardisto
Amselfall
**Amselgrund** estas la nomo por la mallarĝa valo de la rojo Grünbach inter Rathen kaj Hohnstein. Tiu ĉi valo en Elba Grejsmontaro kreas sovaĝan kaj romantikan impreson. La migranto eniras ĝin apud Rathen tra bizara rokokaldrono. Turismaj allogaĵoj estas la lago Amselsee kaj la akvofalo *Amselfall*, kiu transfluetas super groto, kies nomo estas Amselloch. La valon Amselgrund dense kovras arboj dum kadras ĝin grandioza kuliso el rokoj. Okcidente altas la Anseraj Rokoj (*Gansfelsen*), sude la rokogrupo Kampoŝtonoj (*Feldsteine*) kun Turkokapo (*Türkenkopf*) kaj en la oriento leviĝas la Mielaj Rokoj (*Honigsteine*) kun la facile rekonebla figuro de Lokomotivo (*Lokomotive*). El la mezo de la valo okulfrape elstaras la roko Valgardisto (*Talwächter*).

En la supra parto la valo estas ravineca, en la malsupra (ekde la aliĝo de la ravino Schwedenlöcher) ĝi estas kestoforma. Supre de Amselfall la akvofluon baras grandaj, alfalintaj blokoj el grejso. Tiujn baraĵojn la rojo Grünbach preteriras flanke.

* Kategorio Amselgrund en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Anni Soltész** [ŝoltEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Soltész Anni** estis hungara aktoro. Ŝiaj personaj nomvariantoj estis *Annie, Anny*.

Anni Soltész  naskiĝis la 30-an de julio 1902 en Budapeŝto, ŝi mortis la 4-an de oktobro 1973 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Anni Soltész devenis el juda familio. Ŝi frekventis privatan aktorlernejon de Kálmán Rózsahegyi, samtempe ŝi komencis sian aktoran karieron en Újpest en 1919. En la sekvaj jaroj ŝi ricevis rolojn en pluraj provincaj teatroj. En 1930 ŝi aliĝis al Nova Teatro (Budapeŝto), poste al Teatro Belvárosi (1932-1939). Dum la 2-a mondmilito ŝi ne ricevis rolojn pro la kontraŭjudaj leĝoj. Depost 1945 ŝi denove estis membro de Teatro Belvárosi, ekde 1951 de Teatro Madách. Ŝi ricevis premion inter en 1966.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - S-ino Capulet
* Imre Madách: La tragedio de l' homo Éva (ina ĉefrolo)
* Lajos Zilahy: *Tűzmadár* - Jolán
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Kamilla

Elektitaj kinaj filmaj roloj
----------------------------

* *Barátságos arcot kérek!* (1935) – patrino ĉe la fotisto
* *Díszmagyar* (1949)
* *A selejt bosszúja* (1951)
* *Vasvirág* (1958)
* *A szélhámosnő* (1963)

Elektitaj televiziaj filmaj roloj
---------------------------------

* *Másnap* (1958)
* *Isten óvd a királyt* (1968)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]

* Kategorio Anni Soltész en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Pál Sporzon** [ŝporzon], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sporzon Pál** estis hungara akademia instruisto, agronomo. Lia samnoma patro estis Pál Sporzon (1831).

Pál Sporzon  naskiĝis la 29-an de aŭgusto 1867 en Buda, li mortis la 4-an de decembro 1917 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Pál Sporzon frekventis mezlernejojn en Keszthely, Magyaróvár, Pozsony, poste li akiris diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár). Inter 1887 kaj 1892 li faris la kutiman ekzercan laboron en eklezia bieno en Veszprémvarsány, poste li estis asistanto en Reĝa Teknikuniversitato palatino József. Inter 1895–1907 li instruis en profesora rango en ekonomia akademio de Debrecen, poste li revenis al simila akademio en Magyaróvár, kie li gvidis ankaŭ la maŝinan stacion. Li multe kontribuis (11 libroj, 38 studoj, 28 raportoj kaj aliaj), kiun la frua morto interrompis. Li multe okupiĝis pri agrikulturaj maŝinoj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Hazai új vetőgépek* (1895) - studo
* *A kisgazda mezőgazdasági gépei* (1903)
* *Talajművelésnél kisgazdaságokban használt gépek és eszközök* (1910)
* *Das Motorpflugwesen in Ungarn* (1917)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2022-03-14 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Pál Sporzon (1867 - 1917) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**IATE** (angle *Inter-Active Terminology for Europe* - lit. "**Interaktiva Terminologio por Eŭropo**") estas plurlingva terminologia datumbazo kun terminoj uzataj en dokumentoj de la Eŭropa Unio. Ĝi estas alirebla senpage. La projekto estis lanĉita en 1999 por disponigi ununuran aliron al ĉiuj rimedoj pri terminologio de EU por simpligi aliron al informoj, kaj ankaŭ por certigi normigon inter EU-instancoj. Somere 2004 la datumbazo komencis esti uzata de institucioj kaj agentejoj de EU.

Funkciado
---------

IATE enhavas pli ol 8 milionojn da terminoj kaj funkcias en la 24 oficialaj lingvoj de la Eŭropa Unio(fr) .

Ĉiu tradukisto de eŭropa institucio povas aldoni aŭ ĝisdatigi la informojn enhavitajn en la bazo. Okaze de la kronvirusa pandemio estis aldonitaj terminoj en rilate al epidemiologio kaj publika sano.

En ĉiu propozicio, ciklo de konfirmo estas aŭtomate lanĉita, dum kiu la terminologoj de la lingvaj departementoj kontrolas la novajn aŭ modifitajn informojn.

### Partneraj instancoj

La partneroj de IATE estas :

* Eŭropa Parlamento;
* Konsilio de la Eŭropa Unio;
* Eŭropa Komisiono;
* Eŭropa Kortumo;
* Eŭropa Revizora Kortumo;
* Eŭropa ekonomia kaj socia Komitat;o
* Komitato de regionoj;
* Eŭropa Investobanko;
* Eŭropa Centra Banko;
* Tradukcentro por la Instancoj de Eŭropa Unio.

Historio
--------

La projekto estis lanĉita en 1999 kun la celo provizi normigitan retan infrastrukturon por ĉiuj terminologiaj rimedoj de Eŭropa Unio.

La sekvaj datumbazoj, kiuj ne plu ekzistas, estis integritaj en IATE

* Eurodicautom (Eŭropa Komisiono) ;
* TIS (Konsilio de la Eŭropa Unio) ;
* Euterpe (Eŭropa Parlamento) ;
* Euroterms (Tradukcentro de la organoj de la Eŭropa Unio) ;
* CDCTERM (Eŭropa Revizora Kortumo).

La kreado de la datumbazo kostis entute 1,41 milionojn da eŭroj por la periodo 1999-2003. La elspezoj estis financitaj sur la buĝeto de la institucioj kaj la partoprenantaj eŭropaj instancoj.

Vidu ankaŭ
----------

Tradukoscienco

Traduko

Ekstera ligilo
--------------

Retejo de la terminologia datumbazo de IATE: 

(en) Oftaj demandoj kaj respondoj pri IATE

Referencoj
----------

1. ↑  (en) About IATE
2. 1 2  Ouverture au public d'une base de données terminologiques communautaires en vingt-trois langues
3. ↑  (fr) *La terminologie multilingue liée à la pandémie de COVID-19 disponible dans IATE*, Tradukcentro de EU-instancoj
4. ↑   About IATE. Arkivita el la originalo je 2013-07-18. Alirita 2021-03-31.
La **Centra Banko de Ekvadoro** aŭ en hispana origine kaj oficiale *Banco Central del Ecuador* estas la centra banko de Ekvadoro. Ĝi estis rezulto de la Julia Revolucio (9a de julio de 1925), kiu iniciatis la procezon de fondo de nacia banko eldonanto. La landa krizo, kaŭzata de la nekonverteblo de la monbileto, la senfundamentaj moneldonoj, la inflacio, la spekulacio, la troa uzado de kredito, la disniveligo de la Pagopesilo, la manko de oficiala kontrolo super la bankoj kaj la bankaj malordo kaj rivaleco, devis esti frontata per sanigado de la valuto kaj per reguligo de la monŝanĝo.

Aliaj faktoroj, ĉefe eksteraj kiaj la fino de la Unua Mondmilito, la epoko de usona ekonomia krizo, la procezo inflacia kaj deflacia kiun kunportis la unua mondmilito produktis en la lando ekonomian krizon ege komplikan; la krizo de kakao pliakriĝis, estis malmulta internacia peto de la produkto kaj krome kelkaj plagoj infestis la plantejojn de kakao-arboj.

Fondo
-----

Evoluo
------

Reformoj
--------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Centra Banko de Ekvadoro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Banco Central del Ecuador
* Banco Central del Ecuador, Kultura areo Arkivigite je 2010-01-03 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 426660
* GND: 74299-5
* LCCN: n80107202
* VIAF: 128613968
* ISNI: 0000 0001 2322 6334
* SUDOC: 03356261X
* BNF: 12023087g
* ULAN: 500310445
* BNE: XX104489
 |
La **Internacia Kontada Normo IAS 19** preskribas la kontadon de *socialaj avantaĝoj*, kiujn entrepreno donas al siaj dungitoj, precipe de *pensiaj promesoj*.

La normo distingas inter *kotizo-difinitaj planoj* (*defined contribution plans*) kaj *subteno-difinitaj planoj* (*defined benefit plans*).

Pensia sistemo ("plano") estas *kotizo-difinita*, se la entrepreno pagas kotizon al iu ekstera institucio (ekzemple asekura kompanio aŭ fonduso), surbaze de kiu kalkuliĝas la estonta subteno al la dungito, dum la entrepreno estos nek laŭjure nek fakte devigata pagi ajnan kompenson kaze de malfavoraj evoluoj kiel ekz. financaj perdoj pro malsukcesaj investoj. Se tiu ĉi kondiĉo ne estas plenumita, la plano nomiĝas *subteno-difinita*.

La kontado de *kotizo-difinitaj* planoj estas simpla, ĉar la entrepreno devas konsideri nur la kotizon kiel koston (elspezon) en la speza kalkulo, dum ĝi bilancas nenian aktivon aŭ pasivon.

Kontraŭe, la kontado de *subteno-difinitaj* planoj estas komplika. Kiel unuan paŝon de kontado, la entrepreno devas - kutime pere de kvalifikita aktuario - kalkuli la pasivon, t.e. la *aktualan valoron* de la estonta subteno, laŭ la metodo de sinsekvaj unufojaj premiumoj (*projected unit credit method*), kaj same la kontinuan servo-koston (*current service cost*).

Same ĝi kalkulas la *aktualan valoron* de la planaj aktivoj (*plan assets*), kiun ĝi rajtas subtrahi de la pasivo. Tiu ĉi diferenco tamen plej ofte ne egalas al la rezervo laŭ *IAS 19*, ĉar la normo ebligas "glatigi" ĉiujarajn ŝanĝojn (asekurmatematikajn gajnojn aŭ malgajnojn) pere de "koridora metodo".


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
*Noto: Ne konfuzu la grupon kun akvario.*

---

**Akvarium** (ruse: Аквариум) estas rusa rok-grupo. Ĝin fondis en 1972 en Leningrado Boris Grebenŝĉikov, studanto pri matematiko ĉe Leningrada Ŝtata Universitato, kaj Anatolij GUNICKIJ, dram-verkisto kaj poeto.

Akvarium live (2004)
En la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, rok-muziko estis malpermesita en Sovetunio. Esceptoj estis nur kelkaj bandoj aprobitaj de la registaro. Tial Akvarium koncertis "subgrunde" en privataj loĝejoj. Oni rezignis pri amplifiloj, ĉar najbaroj povus pro bruo voki la policon. Tial estis tre intima etoso, simile al barda koncerto. Muzike influis la bandon interalie The Beatles, Bob Dylan kaj David Bowie, krome progresiva roko kaj regeo. La tekstoj havis plej diversajn temojn.

Antaŭ 1987 la grupo registris siajn diskojn en memfarita subgrunda studio; la diskon *Radio Africa* en 1983 oni faris en movebla registara studio, post subaĉeto de teknikisto. Malgraŭ la malfacilaj ĉirkonstancoj, la registraĵoj estis altkvalitaj. Laŭ la opinioj de multaj muzikŝatantoj la diskoj de 1980 ĝis 1987 estis la plej bonaj.

Ekde 1985 pro politikaj ŝanĝoj *(Glasnost)* eblis publike labori. Akvarium sukcese koncertis en grandegaj koncertejoj, aperis en ŝtata televido kaj registris muzikon por kinofilmoj. En 1987 ŝtata diskokompanio Melodija oficiale registris diskon *Ravnodenstvie* kaj disvendis pli ol milionon da ekzempleroj - grandega sukceso. Tamen la grupo poste disiĝis.

Boris Grebenŝĉikov faris du anglalingvajn diskojn kaj turneis kun diversaj muzikistoj. Ekde 1991 li denove produktis ruslingvajn diskojn. La bando unue nomiĝis BG-bando; poste ĝi alprenis la nomon Akvarium. La membraro de la grupo plurfoje ŝanĝiĝis, nur Grebenŝĉikov ĉiam restis. Ĝi daŭre publikigas diskojn kaj koncertas ĉefe en eksa Sovetunio kaj orienta Eŭropo, sed ankaŭ inter rusaj elmigrintoj en Germanio, Israelo kaj Usono.

Malgraŭ stilaj kaj muzikistaj ŝanĝiĝoj la bando daŭre estas tre sukcesa. Ĝi multe turneas; malnovaj kaj novaj kantoj estas ofte luditaj en la radio; oni vendas multajn diskojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Akvarium en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Aquarium on the Web - oficiala paĝaro **ankaŭ en Esperanto!**
* Sub blua firmament' - Esperanta traduko de kanto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 64555
* LCCN: no94004436
* VIAF: 136981581
* MBA: 8d741103-d319-4cc8-9f4f-9926b5bf112a
* NKC: kn20080808002
 |
La **Distrikto Komárom** (hungare  *Komáromi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Danubo en la mordokcidenta parto de la departemento (en la norda parto de la lando).

Distrikto Komárom en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Komárom, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ du aliaj urboj kaj grandvilaĝo, la ceteraj 5 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 378,78 km², kie loĝas 39 559 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

Historio
--------

En tiu areo la plej frue „Distrikto Gesztes" funkciis ĝis 1950, poste kreiĝis tiu distrikto. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo:  **Komárom**
* aliaj urboj:
	+ Ács
	+ Bábolna, kiu administras ankaŭ vilaĝon Bana
* grandvilaĝo: Nagyigmánd, kiu administras ankaŭ vilaĝon Csém
* vilaĝoj:
	+ Almásfüzitő
	+ Mocsa, kiu administras ankaŭ vilaĝon Kisigmánd

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
Eniro al la akvedukto
kanelo de la akvedukto
La **romia akvedukto** ĉe Brey en sudokcidenta Germanio estis denove trovita dum la Dua Mondmilito. Ĝi probable liveris akvon al tiel nomata *villa rustika* en la valo de la Rejno. Ekde 2002 la elkavaĵoj estas parto de la monda heredaĵo supra meza rejnvalo de UNESCO.

Historio
--------

La restoj de la romia akvedukto estis hazarde trovitaj de homoj, kiuj dum la Dua Mondmilito serĉis protekton kontraŭ bombadoj. Arkeologoj serĉadis en 1963 kaj mallonga parto estis alirebligita. Ekde 2003 arkeologoj klarigis plie la situon de la akvedukto je 500 metroj.

Ĝis nun tamen estas nekonata la fontareo kaj la ekzakta fino.

Tekniko
-------

La tunelo estis konstruita en la Kanato-metodo. Tiu metodo estis uzita jarcentojn antaŭ la romianoj en Persio kaj poste en suda Arabio, norda Afriko kaj la etruska Italio.

Literaturo
----------

* Hans-Helmut Wegner: *Brey MYK, Wasserleitung.* In: H. Cüppers (Hrsg.): *Die Römer in Rheinland-Pfalz.* La romianoj en Rejnland-Palatinato, Theiss, Stuttgart 1990 (Lizenzausgabe Nikol, Hamburg 2005), p. 348f. ISBN 3-933203-60-0.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Die römische Wasserleitung bei Brey in: regionalgeschichte.net

50.2672222222227.6172222222222Koordinatoj: 50° 16′ 2″ N, 7° 37′ 2″ O (mapo)
La **Distrikto Kiskundorozsma** aŭ ’’Distrikto Cis-Tiso’’ estis historia distrikto en Hungario en Csongrád (historia departemento). Ĝi situis sur ebenaĵo laŭ dekstra bordo de Tiso en la sudokcidenta parto de la departemento (en la meza parto de la reĝlando).

Mapo pri Csongrád en 1890, kie Distrikto Kiskundorozsma estas montrita per ruĝa ’’’1’’’
La distrikta ĉefurbo estis Kiskundorozsma, kiu situis apud signifa urboSzeged. Tiu urbo ne apartenis al la distrikta sistemo, tial ĝi ne povis esti distrikta ĉefurbo.

La loĝantoj okupiĝis pri agrikulturoj (precipe pri tritikoj kaj maizoj), fiŝkaptadoj, bredadoj.

Historio
--------

En tiu areo en 1886 oni nomis konstantan ĉefurbon Kiskundorozsma, pli frue tiu komunumo estis la administrejo, kie loĝis la distriktestro. Post Traktato de Trianon la plej suda parto estis forigita al la estonta Jugoslavio. Pri la malnova historio menciindas, ke la areo preskaŭ ne estis loĝata post dominado de turkoj. Komence oni konstruis eksterajn kamparajn loĝdomojn (farmojn). el tio formiĝis komunumoj.

Komunumoj restintaj en Hungario
-------------------------------

* distrikta ĉefurbo: **Kiskundorozsma**
* Algyő
* Kistelek
* Öttömös
* Pusztamérges
* Sándorfalva
* Sövényháza nun Ópusztaszer
* Tápé, nun urboparto de Szeged

Komunumo aligita al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj
------------------------------------------------------------

* Horgos (nun Horgoš en Serbio)

Fontoj
------

* Arkivigite je 2014-07-26 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* hungare
**Colatina** [kolatina] estas municipo, diocezo, universitata grandurbo de la brazila subŝtato Espirito-Santo.

Bazaj informoj
--------------

Colatina en la subŝtato (ruĝe).
* Loĝantaro: 122,646 (en 2015)
* Supermara alteco: 71 m
* Areo: 1423 km²
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* Horzono: UTC -3
* 19° 32′ 20″ S 40° 37′ 51″ U﻿ / ﻿19.53889 °S, 40.63083 °U﻿ / -19.53889; -40.63083 (mapo)

Geografio
---------

Colatina situas en sudorienta parto de la lando laŭ la marborda ebenaĵo laŭ la Dolĉa Rivero. La Atlantika marbordo troviĝas 100, Vitória (Espirito-Santo) (subŝtata ĉefurbo) 129, Belo Horizonte 350, **Rio-de-Ĵanejro** 462, Nova Iguaçu 464, Guarulhos 752, Salvador de Bahio 762, San-Paŭlo (urbo) 764, Campinas 768, **Braziljo** 879, Goiânia 968, Curitiba 1102, Maceió 1217, Recife 1418, Campo Grande 1466, Porto Alegre 1581, Teresina 1625, Natalo (Brazilo) 1637, São Luís 1934, Belém 2186, Manaus 2789 km.

Panoramo en Colatina kun la ponto
Nokta vido al la ponto

Historio
--------

En la nuna Colatina alvenis 46 eŭropanoj en 1857, sed poste la indiĝenoj murdis kelkajn el ili, la ceteraj foriris. Tamen la rivero tiris la enmigrantojn, tial oni refondis la vilaĝon. Vilaĝo Colatina estis levita al urbo en 1921. En 1928 la ponto estis konstruita.

Ekonomio
--------

En municipo Colatina la ekonomio baziĝas je raba ekspluatado de lignoj, kultivado de kafoj kaj bredado de brutoj. En la grandurbo oni produktas vestaĵojn kaj tapiŝojn.

Trafiko
-------

Colatina estas konektita per aŭtovojoj kaj havas flughavenon.

Klimato
-------

Colatina situas en seka tropika klimato. Jare pluvas po 895 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter oktobro-januaro pli ofte pluvas, inter julio-aŭgusto nur malofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 18-30 °C, sed aŭguste tio falas averaĝe al 14 °C.

Vido en Colatina

Referencoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Colatina en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Municipoj de Espirito-Santo

Eksteraj ligiloj
----------------

* portugale Oficiala paĝo Arkivigite je 2021-01-23 per la retarkivo Wayback Machine
* portugale Asocio de Municipoj de Espirito-Santo
* angle mapo, distancoj[*rompita ligilo*]
* Portugala Vikipedio helpe de Guglo
* historio
* angle

La urbo kaj la rivero
**Frank Driggs** (\* 1930) estas usona ĵaz-verkisto kaj -fotisto kaj ĵaz- kaj blus-historiisto.

Driggs verkis la tekstojn por multaj diskokovroj kaj laboris i.a. por la ĵazrevuoj Down Beat kaj „Living Blues Magazine". Lia intereso por kansasurba ĵazo kaj la teritoriaj bandoj de sudokcidenta Usono respeguliĝis en la koncerna ĉapitro en la libro „Jazz" (1959) de Nat Hentoff kaj McCarthy (eldonisto) kaj en lia libro „Kansas City Jazz – From Ragtime to Bebop" aperinta en 2006 je *Oxford University Press*. Selekton de la fotoj el sia granda kolekto de preskaŭ 80.000 fotoj li publikigis en 1982 kun Harris Lewine kiel „Black Beauty, White Heat". Ankaŭ por la ĵazdokumentaĵo de Ken Burns li estis unu el la ĉefaj fontoj por fotoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Frank Driggs Oral History Collection Arkivigite je 2008-05-17 per la retarkivo Wayback Machine (anglalingva)
* Artikolo de New York Times pri lia fotokolekto (anglalingva)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 362476
* GND: 1252772157
* LCCN: n81031255
* VIAF: 94280429
* ISNI: 0000 0000 6655 9609
* BNF: 140643462
* MBA: 63e23cbd-f521-48a9-bba9-c9ed67268d66
 |
La **Distrikto Kiskunfélegyháza** (hungare *Kiskunfélegyházi járás*) estas hungara distrikto en departemento Bács-Kiskun. Ĝi situas sur ebenaĵo en la nordorienta parto de la departemento.

Distrikto Kiskunfélegyháza en Hungario
Aerfoto pri Bugac
La distrikta ĉefurbo estas Kiskunfélegyháza, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ grandvilaĝo, la ceteraj 4 estas vilaĝoj.

La areo estas 582,37 km², kie loĝas 37 292 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo (fruktoj, tritikoj kaj ties prilaborado) kaj bestobredado. En tiu distrikto situas Nacia parko "Bugac", kie oni prezentas la malnovan bestobredadon.

Historio
--------

Tiu distrikto funkciis jam en la historio, tamen ĝi ne funkciis inter 1983-2013. Tiam anstataŭ distriktoj subregionoj funkciis.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kiskunfélegyháza**
* grandvilaĝo: Bugac
* vilaĝoj:
	+ Bugacpusztaháza
	+ Gátér
	+ Pálmonostora
	+ Petőfiszállás

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
La **Distrikto Komló** (hungare *Komlói járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya. Ĝi situas en montaro Mecsek en la norda parto de la departemento (en la suda parto de la lando).

Distrikto Komló en Hungario
Distrikto Komló en Baranya
La distrikta ĉefurbo estas Komló, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ grandvilaĝo, la ceteraj 18 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 292,48 km², kie loĝas 36 040 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj (dum la socialismo precipe pri karboninado).

Historio
--------

Tiu distrikto funkciis jam pli frue, sed estis periodo, kiam tio estis unuigita kun Distrikto Sásd. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

Komunumoj
---------

* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Komló**
* grandvilaĝo: Szászvár
* vilaĝoj:
	+ Bikal
	+ Bodolyabér
	+ Egyházaskozár
	+ Hegyhátmaróc
	+ Kárász
	+ Köblény
	+ Liget
	+ Magyaregregy
	+ Magyarhertelend
	+ Magyarszék
	+ Mánfa
	+ Máza
	+ Mecsekpölöske
	+ Oroszló
	+ Szalatnak
	+ Szárász
	+ Tófű
	+ Vékény

Fontoj
------

* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Helbeka arasario** |
| --- |
|  |
| Helbeka arasarioHelbeka arasario
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Pegoformaj *Piciformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Ramfastedoj *Ramphastidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Pteroglossus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. erythropygius'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Pteroglossus erythropygius****(Gould, 1843) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Helbeka arasario  |

 |
| v • d • r |

La **Helbeka arasario** (***Pteroglossus erythropygius***) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La specifa nomo *P.erythropygius* signifas "kun ruĝa pugo", sed tio ja estas tro komuna karaktero ene de arasarioj.

La specio troviĝas en Ekvadoro kaj Peruo, do oni povas konsideri ĝin kiel endemismo.

Kiel aliaj arasrioj tiu ĉi specio havas nigrajn kapon, mentonon, dorson kaj flugilojn (escepte ruĝan suban dorson aŭ pugon kaj malantaŭokulan haŭtaĵon). La subaj partoj estas flavecaj kun ruĝaj nuancoj kaj ĉefe **du nigrajn partojn**, nome submentona punktomakulo kaj pli longa bendo inter brusto kaj ventro: en ambaŭ partoj pliiĝas la ruĝaj nuancoj. La beko estas flava, kun pli ruĝeca bazo, krom la kutima flava bazobordo. Inter ambaŭ makzeloj estas nigra laŭlonga strio.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Pteroglossus erythropygius. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 27a Julio 2007.

* Helbeka arasario en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Helbeka arasario en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Helbeka arasario en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Frank McLeod EASTON** (mortis la 4-an de septembro 1984 en Birmingham) estis brita esperantisto kaj fervojisto.

Historio
--------

Frank McLeod Easton eklernis Esperanton preskaŭ 40 jarojn antaŭ sia morto kaj de tiam li fariĝis forta subtenanto de Esperanto, aginte en multaj roloj. Ĉe Esperanto-Asocio de Britio (EAB) li estis federacia reprezentanto kaj organizanto por la Okcidenta Mezlanda Regiono. Li senlace skribis leterojn aŭ iniciate aŭ responde al ĵurnaloj pri Esperanto.

Dum 50 jaroj li laboris por la Fervoja Servo en Britio kaj pro tio li estis ankaŭ reprezentanto por esperantistaj fervojistoj, estinte ano de Internacia Fervojista Esperanto-Federacio (IFEF) kaj Brita Asocio de Esperantistaj Fervojistoj (BAEF) kaj regule ĉeestinte iliajn kongresojn en la diversaj landoj de Eŭropo.

Li forpasis je la aĝo de 81 jaroj. Pri li *The British Esperantist* nekrologis: "Ni sentos la mankon de lia bonkora personeco".

Referencoj
----------

1. ↑  *The British Esperantist: the official organ of the British Esperanto Association*, Vol. 81, N-ro 862 (Januaro-Februaro 1985), p. 6.