recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Lus-la-Croix-Haute (stacidomo). |

Koordinatoj: 44° 39′ 59″ N 5° 42′ 23″ O﻿ / ﻿44.66639 °N, 5.70639 °O﻿ / 44.66639; 5.70639 (mapo)

**Lus-la-Croix-Haute** estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 507 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.

Geografio
---------

Lus-la-Croix-Haute etendiĝas sur 87.20 km² kaj estas la plej vasta komunumo de la departemento. Ĝi havis 507 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 5.8 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.

Historio
--------

Ĉirkaŭ la jaro 1000, Lus-la-Croix-Haute apartenis al la sinjoro de Trièves, kiu mem dependis de la episkopo de Die.

La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Ginette Giovanella, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Lus-la-Croix-Haute apartenas al la kantono de Châtillon-en-Diois, kies ĉefurbo estas Châtillon-en-Diois. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Drôme
* Kantono de Châtillon-en-Diois
* Lus-la-Croix-Haute (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Lus-la-Croix-Haute
**Gennadij Ĵavoronkov** (ruse *Геннадий Николаевич Жаворонков*), naskiĝis la 29-an de julio 1941, mortis la 7-an de novembro 2006) – rusa ĵurnalisto kaj publicisto, kunlaboranto de Andrej Saĥarov, membro de la Fondaĵo de Andrej Saĥarov kaj de la Konsilio de la Muzeo kaj Centro de Andrej Saĥarov, merita pro malkaŝo de vero pri la krimo de Katin.

Vivo
----

Gennadij Ĵavoronkov finis filologion en Moskva Ŝtata Pedagogia Instituto kaj Literatura Instituto je la nomo al Lenin, akirante gradon de la kandidato de pedagogiaj sciencoj. Li laboris kiel ĵurnalisto en gazetoj „Komsomolskaja Pravda" kaj „Soveckaja Rossija" kaj en semajnrevuoj „Obŝĉaja gazeta" kaj „Moskovskije novosti" (Moskvaj novaĵoj). En la jaroj 1989–1990 kiel la unua rusa ĵurnalisto komencis skribi en la rusa gazetaro artikolojn pri la murdo farita de NKVD kontraŭ polaj oficiroj en Katin; en 1990 en la semajnrevuo „Moskovskije Novosti" aperis lia laŭta artikolo „Pri kio silentas la Katina Arbaro?" (ruse: *О чем молчит Катынский лес?*). Li gvidis ĵurnalistan enketadon pri la afero atinginte interalie Oleg Zakirov, funkciulon de KGB kolektanta materialojn en Smolensk pri la krimo de Katin. La 30-an de aprilo 1990 pola Sendependa Historia Komitato pri Esploro de Katina Krimo sendis pere de redakcio de la semajnrevuo „Moskovskije novosti" al la manoj de Gennadij Ĵavoronkov leteron, en kiu esprimis al li *profundan rekonon pro memorigo kaj informo de publika opinio en Sovetunio pri la vero rilate al genocido farita de NKVD en 1940.*

En 2006 Gennadij Ĵavoronkov publikigis en Rusio libron titolitan *Pri kio silentis la Katina Arbaro, kiam parolis akademiano Andrej Saĥarov* (ruse: *О чем молчал Катынский лес, когда говорил академик Андрей Сахаров*). Li skribis ankaŭ pri konfliktoj en Abĥazio, Sud-Osetio kaj Ĉeĉenio.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 573020
 |
La **Preĝejo Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵo en urbo Szeged (Hungario).

Historio
--------

Tiu areo ĝis fine de la 1-a mondmilito ne estis loĝata. En la fruaj 1920-aj jaroj oni konstruis amase loĝdomojn. La unua katolika pastro alvenis en 1928, li organizis mesojn en la lerneja kapelo. La kirko jam kun rango paroĥo estis konstruita en la jaroj 1934 kaj 1935. En 1995 ĝi perdis la paroĥan rangon, poste ĝi estis filio de Szeged-Tápé. La orgeno estis farita en pedagogia lernejo de Budapeŝto en 1887. Ĝi funkcias en tiu ĉi preĝejo ekde 1941.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en la loĝkvartalo en iuplaco. La fasado estas simetria, en ambaŭ anguloj alta kaj kvadrata turo altiĝas kaj iomete reliefas. Inter la turoj estas 3 enirejoj, en la pli alta nivelo 3 fenestroj, la plej supre timpano (arkitekturo). La navo konsistas el triopo, meze etendiĝas la alta ĉefnavo, apude po unu pli malaltaj flankonavoj. La absido estas rektangula kaj nur iomete pli malalta kaj mallarĝa, ol la ĉefnavo. La flankonavoj etendiĝas ĝis fine de la ĉefnavo, poste po 1 algluaĵoj troviĝas ĝis fino de la absido (supozeble sakristioj). menciindas reliefoj sur la pordoj fare de Antal Tápai. Interne László Vinkler pentris la freskojn en la sanktejo. En 2006 oni kreis vitralon pri Sára Salkaházi.

Fontoj
------

* 
* 
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Kauffmann. |

**Maria Anna Angelika KAUFFMANN** RAA (30a de oktobro 1741 – 5a de novembro 1807), kutime konata foje kiel **Angelica Kauffman**, estis svisa novklasikisma pentristino, kiu havis sukcesan karieron en Londono kaj Romo. Rememorita ĉefe pro siaj verkoj de historia pentrarto, Kauffmann estis ankaŭ lerta pentristo de portretoj, pejzaĝoj kaj ornamado. Ŝi estis unu el la du inaj fondomembroj de la Reĝa Akademio de Artoj en Londono en 1768.

Kvankam Kauffman produktis multajn tipojn de arto, ŝi identigis sin ĉefe kiel histori-pentristo, nome malofta metio por virina artisto en la 18a jarcento. Historia pentrarto estis konsiderata la plej eliteca kaj monenspeziga kategorio en la akademia pentrarto dum tiu epoko kaj, sub la estreco de Sir Joshua Reynolds, la Reĝa Akademio klopodis promocii ĝin al indiĝena publiko pli interesata en komisio kaj aĉeto de portretoj kaj pejzaĝoj. Spite la popularecon kiun Kauffman ĝuis en la brita socio, kaj ŝian sukceson tie kiel artisto, ŝi estis seniluziiĝinta pro la relativa apatio de britoj al historia pentrarto. Finfine ŝi lasis Brition kaj iris al la kontinenta Eŭropo, kie historia pentrarto estis pli bone establita, tenita en pli alta estimo kaj patronigita.

Historia pentrarto, kiel difinta en akademia artoteorio, estis klasita kiel la plej alta kategorio. Ĝia temo estis la reprezentado de homaj agoj bazita sur aferoj el historio, mitologio, literaturo kaj literaturo. Tio postulis etendan lernadon pri kelkaj fakoj kiel Biblia kaj klasika literaturoj, sciaro pri artoteorio kaj praktika trejnado kiu inkludas la studadon de anatomio el nudaj maskloj. Plej virinoj ricevis malakcepton por aliro al tia trejnado, speciale al la oportuno desegni el nudaj modeloj; tamen Kauffman sukcesis trapasi la genran limon por akiri la necesan lertecon por konstrui al si reputacion kiel sukcesa historipentristo kiu estis admirita de kolegoj kaj serĉita de patronoj.

Notoj
-----

1. ↑   Kauffman estas preferata literumado ĉar estas la formo kiun ŝi mem uzis ple en la subskribo de korespondado, dokumentoj kaj pentraĵoj. Roworth 1992, p. 193.
2. ↑  The Royal Academy n.d.
3. ↑  "Angelica Kauffman: 1741–1807". The National Museum of Women in the Arts. n.d. Alirita la 4an de majo 2020.
4. ↑   Roworth 1997, pp. 766–770.
5. ↑   Roworth 1997, p. 766.

Bibliografio
------------

* Roworth, Wendy Wassyng (1997). "Kauffman [Kauffmann, Angelica".] En Gaze, Delia (eld.). Dictionary of Women Artists. 2. London and Chicago: Fitzroy Dearborn. pp. 764–770. ISBN 1-884964-21-4.

* Angelika Kauffmann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Angelika Kauffmann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 690473
* GND: 118721224
* LCCN: n50044673
* VIAF: 95148968
* ISNI: 0000 0001 2321 3306
* SUDOC: 03154830X
* BNF: 14960111f 12274214f, 14960111f
* ULAN: 500115055
* NLA: 35832515
* BIBSYS: 90968379
* RKD: 43630
* NKC: jn20000720127
* ICCU: SBLV299362
* BNE: XX985798 XX5431091, XX985798
 |
La **paroĥa preĝejo Koro de Jesuo** estas sakrala historia monumento (deklarita en 2001) en urbo Salgótarján (Hungario), iam en vilaĝo *Zagyvapálfalva*, nun kvartalo en Salgótarján.

Historio
--------

En tiu areo dum la mezepoko apartaj paroĥaj vilaĝoj ekzistis. La restintaj, parte unuigitaj vilaĝoj aliĝis al Salgótarján en 1961. Arkeologoj trovis kelkajn mezepokajn kirkajn ruinojn en tiu areo en la 20-a jarcento. Intertempe en 1890 vitroproduktejo ekfunkciis, sed tre proksime ankaŭ karbominejo. La loĝantoj (ĉefe laboristoj) havis katolikan kirkon nur en Salgótarján. La loka preĝejo estis konsekrita en 1933, en la sekva jaro la paroĥa rajto alvenis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto ĉe stratangulo. En la korto estas videbla kruco, kie estis entombigitaj 2 pastroj. La fasado estas malsimetria, ĉar maldekstre altiĝas la kvadrata turo. Al la fasado kelkaj ŝtupoj kuras, poste antaŭaĵo (kvazaŭ arkadoj) sekvas, kiun kolonoj tenas. La aperturoj estas rektangulaj, pli supre granda rozvitralo videblas en kvadrata krado. La ĉefnavo havas po unu flankonavojn. La absido estas duonronda. Menciindas la vitraloj.

Interno
Kermeso okazas en la tago de Sankta Koro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto (legebla ĉe la fino)
* leksikonaj datenoj

* FasadoFasado
* NavoNavo
* AbsidoAbsido
* SakristioSakristio


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Angelo Neumann** (\* 18-an de aŭgusto 1838 en Vieno; † 20-an de decembro 1910 en Prago) estis germana kantisto (baritono) kaj teatrointendanto.

Neumann komencis sian teatrokarieron en 1859. Ekde 1876 li estis operdirektisto en Lepsiko. Lia egido komencis per enscenigo de Lohengrin; sekvis pluaj operoj de Wagner samkiel prezentadoj de *Aida* de Verdi kaj *Carmen* de Bizet. En 1882 li okazigis verkciklon de Christoph Willibald Gluck. En Berlino li enscenigis *Ring des Nibelungen* kaj fariĝis poste intendanto de la Praga Gemana Teatro. En 1894 li motivigis Emil Nikolaus von Reznicek, verki por sia opero *Donna Diana* uverturon, kiu poste fariĝis famega.

Li estis fama precipe pro siaj enscenigoj de Wagner kaj sia turneanta Wagner-ensemblo, al kiu apartenis kompleta orkestroj sub direktado de kapelmajstro Anton Seidl, operĥoro samkiel scenejekipaĵo kaj scenejoteknikistoj samkiel renomaj soloistoj kiel Marie Wilt, Adolf Wallnöfer kaj aliaj kaj kiu ekde 1882 ĝis 1883 realigis 135 prezentadojn *Ring des Nibelungen* kaj pli ol 50 Wagner-koncertojn en tuta Eŭropo. Angelo Neumann organizis i.a. la unuan prezentadon de la kompleta *Ring des Nibelungen* en Venecio kaj entute en Italio en aprilo 1883 (du monatojn post la morto de Wagner en Palazzo Vendramin Calergi en Venecio).

Multaj leteroj de Neumann al muzikistoj kaj komponistoj konserviĝis. Salono en la nuntempa Praga Ŝtatopero portas lian nomon.

Lia filo el unua geedzeco, Karl Eugen, naskiĝis en 1865. En dua geedzeco Angelo Neumann geedziĝis kun Johanna Török, naskiĝinta Buska.

Verkoj
------

* *Erinnerungen an Richard Wagner*; kun kvar artfolioj kaj du faksimiloj. 3-a eldono. Lepsiko 1907

Referencoj
----------

1. ↑  *Lexikon des Judentums*, Bertelsmann-Lexikon-Verlag, Gütersloh 1971, ISBN 3-570-05964-2, Sp. 583

* K. J. Kutsch, Leo Riemens, Großes Sängerlexikon. Elektronische Ausgabe der dritten, erweiterten Auflage. Directimedia, Berlin 2000, sub verbum "Neumann, Angelo"

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Angelo Neumann en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Bild Arkivigite je 2009-08-02 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 291109
* GND: 116956739
* LCCN: no96010884
* VIAF: 15533495
* ISNI: 0000 0000 6632 3700
* SUDOC: 117717541
* NKC: xx0178058
 |
Flago de la protektorato Njasalando.
**Njasalando** (en angla kaj oficiale: *Nyasaland*) estis brita protektorato establita la 6an de julio 1907 kiam la *Brita Protektorato de Centrafriko* nomosanĝiĝis. Ties nomo referencas al la lago Njasa, situa en la nordokcidento de la lando. Ekde 1964 la lando estas konata laŭ la nomo Malavio, kaj la lago Njasa kiel Malavia Lago. Inter la jaroj 1953 kaj 1963 Njasalando grupiĝis kun la tiamaj teritorioj Suda Rodezio kaj Norda Rodezio formante la novan enton Federacio de Rodezio kaj Njasalando, kiel parto de brita kolonia eksperimento por klopodi disvolvigi ekonomie tiun afrikan regionon kaj klopodi reteni la sendependemajn dezirojn de la regiono, sed ĝi finfine dissolviĝis post la malsukceso de tiuj celoj.

La flago de la protektorato estis la brita blua flago, de 1907 al 1914 kun la blazono de la iama Centra Afriko kaj ekde tiam ĝis 1964 kun la blazono havigita al la teritorio la 11-an de majo de 1914 — ĝis la 28-a de aprilo de 1919 ene de blanka disko, kaj ekde tiam sen tiu —, kun la escepto de la periodo inter 1953 kaj 1963, kiam la flago estis de la Federacio de Rodezio kaj Njasalando.

Eksteraj ligiloj
----------------

* protektorato Njasalando en 1911 Encyclopedia
* Historio de Njasalando en BritishEmpire.co.uk

* Kategorio Njasalando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Preĝejo de Kristo Reĝo** estas romkatolika monumento historia en Hungario, en urbo Balatonfüred.

Historio
--------

En 1333 oni menciis kirkon en la tiama *Fured*. La turkoj okupis ĝin en 1526. Baldaŭe ĝi ruiniĝis. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en la 1920-aj jaroj el ruĝaj ŝtonoj troveblaj en la ĉirkaŭaĵo. Oni ofte mencias la preĝejon simple "ruĝa preĝejo". La orgeno muzikas ekde 1955. En 1985 la interna parto estis iomete trakonstruita. En 2002 la preĝejo estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola havanta 2 simetriajn turojn apud la navo. La ĉefaltara bildo prezentas la lastan vespermanĝon, apude ŝtona skulptaĵo pri Kristo Reĝo situas. Ĉe la flankaj altaroj estas skulptaĵoj pri Dipatrino kaj Sankta Jozefo.

Fontoj
------

* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Kristo Reĝo (Balatonfüred) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Angelino ALFANO** [Anĝelino Alfano] naskiĝis la 31-an de oktobro 1970 en Agrigento, Sicilio, Italio.
Tre juna, li eniris en politiko al la Itala Kristana Demokratio, sed kiu en 1994 dividiĝis, kaj ekde tiam li
enskribiĝis al Ek Italio. En 2001 li envenis en la itala Ĉambro de la Deputitoj kaj en 2005 li kunordigis Ek Italio en Sicilio. Ekde la 8-a de majo 2008 li estis Ministro pri Justico dum la regado de Berlusconi.
En 2011 li iĝis la unua sekretario de La Popolo de la Libereco, partio de Ek Italio, laŭ la volo de Silvio Berlusconi, nome prezidanto de la partio.

Oficoj
------

### Ministro pri Justico

La 8-an de majo 2008 li iĝis Ministro pri Justico en Regado Berlusconi IV. Li havis 37 jarojn kaj iĝis la plej juna ministro pri Justico el la itala respublika historio.
Li estis enketita pri misuzo de povo, sed poste lia proceso ĉesis.
La 27-an de julio 2008 li demisiis.

### Sekretario pri PDL

Poste malfacila jaro por La Popolo de la Libereco, ĉefe pro la elveno de Estonto kaj Libereco por Italio antaŭe el la partio kaj poste el la plimulto, dum majo 2011 estis la administraj balotoj, kiuj indikis grandan retroiron de PDL kaj ĝenerale de la koalicio por Silvio Berlusconi.
Tuj poste la rezulto de tiuj balotoj, la 1-an de junio 2011, la prezidenta buroo de PDL decidis indiki Alfano kiel nova politika sekretario de partio; ofico estis oficialigita la 1-an de julio 2011 poste la modifo de la partia statuto, kiu ne havis la sekretarion, sed nur la prezidenton.

### Ministro pri Enlandaj Aferoj kaj Vicĉefministro

En 2013 Enrico Letta igis lin Vicĉefministro kaj Ministro de la Enlandaj Aferoj, en la Regado Letta, registaro kreita de la eksterkutima alianco de Demokrata Partio, La Popolo de la Libereco kaj Civitana Elekto.

* Kategorio Angelino Alfano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 441644
* GND: 1019561912
* LCCN: no2012006880
* VIAF: 227756417
* ISNI: 0000 0003 6363 0328
* ICCU: CFIV243351
 |
**Champotón** estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Campeche, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko)

La ĉefurbo de la komunumo estas Champotón. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 04004.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 76116 loĝantojn. El tiuj estis 38165 viroj kaj 37951 virinoj. La komunumo havas surfacon de 6088,28 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 27 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 68876 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 10039 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 14,58 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Champotón Arkivigite je 2007-10-19 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)

Photo gallery
-------------
**József Takács** [jOĵef takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Takács József** estis hungara katolika pastro, altlerneja instruisto.

József Takács naskiĝis la 14-an de julio 1911 en Szuhogy, li mortis la 17-an de januaro 1982 en Budapeŝto.

Biografio
---------

József Takács frekventis bazlernejojn en sia naskiĝloko kaj Szendrő, gimnaziojn en Miskolc kaj Eger, poste li studis en Pontifika Gregoria Universitato. Li pastriĝis en 1936, doktoriĝis post du jaroj. Hejmenveninta el Romo li estis pastro duonjaron en Ózd, poste li estis seminaria prefekto en Eger. Inter 1942-1947 li denove estis pastro en Bátor, poste eklezia dekano en Eger, en 1949 paroĥestro de Törökszentmiklós. En 1950 li ekinstruis en la Teologia Akademio, sed en 1956 la ŝtato ne permesis al li la instruadon, tial li estis denove pastro nur en malgrandaj vilaĝoj: Kács (1956-1960), Kisnána (1960-1962), Visonta (1962-1965), Gyöngyöspata (1965-1977), fine ĝismorte en Adács. En 1975 li ricevis la eklezian rangon titulara preposto. Li estis entombigita en Adács, faris la ceremonion ĉefepiskopo kun 5 episkopoj antaŭ 250 pastroj. En 2004 la restaĵoj estis transmetitaj al kripto de Baziliko-ĉefkatedralo de Eger.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *De sanctitate dei penes prophetas* (1938, disertaĵo)
* *A kegyelmi élet: elmélkedések és olvasmányok* (1944)
* *Dogmatika: De Deo Redemptore* (1955)
* *Dogmatika* (2005–2007, tradukaĵo)
* pluraj manuskriptoj (sen permeso de apero)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 682618
* VIAF: 121520335
* ISNI: 0000 0000 7938 1950
 |
**Ayutla** estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Ayutla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 017.

Geografio
---------

**Ayutla** apartenas al la regiono Sierra Occidental. Al la regiono Sierra Occidental apartenas entute ok komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12221 loĝantojn. El tiuj estis 5964 viroj kaj 6257 virinoj. La komunumo havas surfacon de 913,77 km². La meza alteco estas 1370 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 21,7 C. En la komunumo estas 937,5 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4121 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3563 estis alfabetoj kaj 553 analfabetoj. Do 13.42 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 4171 virinoj. El tiuj estis 3634 alfabetoj kaj 531 analfabetoj. Do 12,73 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Ayutla vivis 11911 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 10 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,084 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ayutla Arkivigite je 2007-03-24 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Johann Karl August STIEHLER** (naskiĝinta la 17-an de novembro 1807 en Benigengrün apud Wurzbach, mortinta la 9-an de novembro 1896 en Lobenstein) estis germana teologo kaj polistikisto.

Vivo
----

Stiehler estis fiilo de la martelegeja deĵoristo Rudolph Christian Heinrich Stiehler. En la 15.6.1849 li nuptis en Wurzbach Ida Johanne Karoline Wilhelmine Wachter (1811-1871), filinon de bakisto.

Stiehler studis teologion kaj estis en 1832 helpinstruisto ĉe la porknabina lernejo de Lobenstein kiun li ekestris en 1840. Ordinado lia faritis en la 20.7.1842 kaj nomumitis diakono en Lobenstein en la 29.1.1843. Samloke li iĝis en 1847 supera paroĥestro kaj en 1868 superintendanto. En 1876 li pensiuliĝis. Oni aljuĝis al li en 1876 la princan oran honorkrucon kaj la honoran titolon de eklezia konsilisto.

Inter la 4-a de aprilo ĝis la 20-a de junio 1856 li estis vicanto de Heinrich Reinhold en la parlamento de Reuß (pli juna linio).

Literaturo
----------

* Reyk Seela: *Landtage und Gebietsvertretungen in den reußischen Staaten 1848/67–1923. Biographisches Handbuch* (= *Parlamente in Thüringen 1809–1952.* Tl. 2). G. Fischer, Jena u. a. 1996, ISBN 3-437-35046-3, p. 311–312.
**August Wilhelm ERNESTI** (naskiĝinta la 26-an de novembro 1733 en Sömmerda-Frohndorf, mortinta la 29-an de julio 1801 en Lepsiko) estis germana filologo.

Vivo
----

Lia patro Johann Christian Ernesti estis pastoro plurloke (Zeitz, Bad Tennstedt), ties frato estis Johann August Ernesti. La patro mortis en 1770 estante superintendanto de Bad Langensalza.

August Wilhelm ekfrekventis en la 1748-a jaro la Monaĥejan lernejon Roßleben kiun li forlasis jam en 1749 por iri Lepsikon al la Thomas-lernejo. Eĉ lia onklo mem klerigis lin tie ĉi elstare. Universitate influis lin Crusius, Gottfried Heinsius kaj Kästner (matematiko), Christian Gottlieb Jöcher (historio), Christian Hebenstreit, Christian Wilhelm Thalemann kaj Fischer (teologio; hebrea lingvo). Gravegis tamen la filologio kiun lernigis kaj la onklo kaj Christ. Magistriĝo sukcesis en 1757, habilitiĝo en 1758 je docenteco. En 1765 iĝis li eksterorda, en 1770 orda profesoro pri elokventeco. La onklon posteulis li: lia sinprezenta, unua prelego titoliĝis *De ingenio elocutionis*.

En siaj prelegoj li nur faris interpreton de latinlingvaj verkistoj. Li docentis pri la paroladoj de Cicerono, pri ties retorikaj (eĉ pri *partitiones oratoriae*), la filozofiaĵoj, la leteroj. Krome li okupigis pri Tito Livio kaj Suetonio. Priesloritis ankaŭ poetoj, leterskribistoj kaj *Ars poetica* de Horacio, Juvenalo. Krome menciindas liaj eldonoj de Kvintiliano (1769), Amiano Marcelino (1773) kaj Pomponio Mela (1773). Laŭ la onkla verko *Initia* li prezentis logikon, metafizikon kaj retorikon kaj instigis la studentojn skribi kaj paroli latine.

Ernesti rektoris en 1774, 1778 kaj 1782. En 1790 li anis ĉe la malgranda Princa kolegio, en 1799 li engaĝiĝis pri stipendia donado.

Fonto
-----

Art. „Ernesti, August Wilhelm" fare de Friedrich August Eckstein ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volumo 6 (1877), p. 232 (tie ĉi interrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri August Wilhelm Ernesti en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795715
* GND: 100123953
* LCCN: nr97033068
* VIAF: 19925759
* ISNI: 0000 0000 7985 8958
* LIBRIS: 282686
* SUDOC: 086054414
* BNF: 14578320d
* NKC: mzk2007411530
 |
Vido ĝenerala jekastela
**Kastelo Neuenhof** (germane *Schloss Neuenhof*) estas monumentprotektita konstruaĵo en Eisenach-Neuenhof en Germanujo. Ĝi situas centre de la urbokvartalo ene de far Eduard Petzold aranĝita kastelparko ĉe alta bordo de la rivero Werra. Rekte apude staras la protestantisma kirko.

Historio
--------

Laŭdire estis sur la loko de la kastelo ekde Mezepoko en sprona situo ĉe la alta bordo de Werra-rivero jam eta burgo. En 1863 la kastelo venis sub la regadon de la frankonia dinastio Rotenhan. Ili malkonstruigis la kameregon mezepokan (do la lastajn malnovajn restaĵojn) kaj konstruigis la novgotikan kastelon.

Post 1945 la familio fare de la komunistoj senproprietigitis; la kastelo venis en la posedon de la komunumo. En 1947 oni ene instalis oldulejon antaŭ ol ekgastigo de la landlimtrupoj. Ili forlasis la kastelon post finfaro de propra kazerno. La magistrato do kreis tie loĝejojn kaj kuracejon; ankaŭ klubo porjunulara rajtis ene esti kiel la buroo de la nove fondita najbara kolĥozo. Post Turniĝo la tuto mallongan tempon ne havis plu ian funkcion. Akiris ĝin la malprauloj de la iamaj posedintoj.

Kasteloparko
------------

La historia, kerne ĉ. 3,5 hektarojn granda kastelparko kreitis inter 1838 kaj 1843 fare de Eduard Petzold laŭ komisio de landmarŝalo Georg Riedesel. Estante la ununura ĉeborda parko ĉe Werra la parko nombriĝas inter la fruaj kreitaĵoj de Petzold kaj estas tamen elstara monumento de pejzaĝ-ĝardenarto de la 19-a jarcento.

Dum GDR-tempo la parko neglektitis tre. Je la fino de la 1960-aj jaroj ero de la torento Grundbach metitis en tubojn kaj faritis ŝtuparo al la kirko kaj festherbaro kun festscenejo kun betonita dancejo. En 1982 oni paŝon post paŝo entreprenis la parkkonservadon kaj almenaŭ la fiherboj forigitis. Ekde aprilo 1991 ekis profundaj restaŭradlaboroj; padoj kaj lagetoj renaskiĝis ankaŭ. Okaze de la 100-a datreveno naskiĝtaga de Petzold senvualigitis memortabulo solene. En 1998 celoj restaŭradaj dififinits; en 2007 oni devis dehaki eŭropan fagon 150 jarojn aĝan pro sekureckialoj.

### Leonoputo

Ĉerande de la kastelo troviĝas la t.n. Leona puto. Ĝia unua mencio estis en 1844; temas pri unu el la lastaj atestiloj de la origina stato de la kastelparko. En 2011 ĝi estis ankoraŭ kadukiĝema.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kastelo Neuenhof en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* LEADER-Projekt zur Wiederherstellung des Schlossparks[*rompita ligilo*]
* Schloss Neuenhof

Notoj
-----

1. ↑  Thomas Bienert *Mittelalterliche Burgen in Thüringen* Gudensberg-Gleichen 2000, p. 55f
2. ↑
3. ↑  Schlosspark Neuenhof Führung
4. ↑  Blutbuche droht umzustürzen
*Cetonia aurata*.
**Cetonienoj** estas subfamilio de skarabedoj, de iuj aŭtoroj konsiderata kiel aparta familio. Kvankam ili troviĝas en la tuta mondo, la arealcentro estas la tropikoj. Proksimume 3000 specioj kaj 400 genroj estas konataj. En multaj specioj la imaginoj havas okulfrape helan aŭ metalece brilan koloron. Por flugi ili povas malfaldi la duan paron de flugiloj per flekso sub la malfermitaj elitroj, escepte por koleopteroj. La imaginoj nutras sin per likataj fluaĵoj, ekzemple per sevo el vundoj de arboj, aŭ plurkaze per molaj fruktoj. La larvoj disvolviĝas en detrito.

Priskribo
---------

### Imaginoj

*Euchroea coelestis* de Madagaskaro.
Flugado de *Cetonia aurata*; la fermitaj elitroj estas facile konstateblaj.
Al la cetonienoj apartenas la plej grandaj kaj koloraj specioj de Scarabaeoidea, ekzemple la goliatoj (*Goliathus*). Ili havas korpolongon de 8-110 mm kaj pli aŭ malpli platan korpoformon. Ili diversas de nebrile brunaj kaj nigraj ĝis okulfrapaj kaj brilaj, ofte kun metalecaj aŭ emajlecaj koloroj en komplikaj regulecoj.

### Larvoj

La interna kaj eksterna loboj de la maksilo estas kunkreskintaj. La mandibloj havas ventraflanke stridilon. La korpo tipe estas C-forma; nur kiam ili vundite ekmoviĝis malantaŭen ili etendas sin. Ĉe kelkaj genroj okuletoj formiĝas. La tormoj de la epifaringo estas nekreskintaj kaj malsimetriaj.

Kutimoj
-------

La imaginoj nutras sin preskaŭ ekskluzive per lekado de fluaĵoj, ekzemple el la vundoj de arboj aŭ el fruktoj kaj nektaro, sed iuj specioj ankaŭ manĝas la molajn partojn de floroj (la stamenojn). La tribo Cremastocheilini enhavas speciojn kiuj voras la idojn kaj nutroprovizojn de sociaj insektoj. Aro de specioj eltroviĝis en sterko kaj ankaŭ en termitejoj. La plejmulto el la specioj estas diurnaj. La flugado de plenkreskaj cetonienoj estas unika, dum kiu la elitroj ne malfermiĝas, sed la dua subkuŝanta paro de flugiloj malfaldiĝas tra aperturo malantaŭ la ŝultroj.

Tipe la larvoj loĝas libere en detrito aŭ en sedimentiĝintaj restaĵoj de organismoj kaj en ligno putriĝinta kaj riĉiĝinta je proteino pro funga enkresko. Kelkaj specioj ekzistas kiuj specialiĝis, manĝante detriton en formikejoj aŭ en la nestoj de rabobirdoj. Se la larvoj estas vunditaj, ili ruliĝas malantaŭen kaj moviĝas en vermeca, pulseca maniero. Ĉe la moviĝo ili tiras sin per firmaj ketoj.

Referencoj
----------

1. 1 2 3 4  Rolf G. Beutel, Richard A. B. Leschen: Handbuch der Zoologie - Coleoptera, Beetles, Volume 1: Morphology and Systematics (Archostemata, Adephaga, Myxophaga, Polyphaga partim). 1-a eldono. De Gruyter, 2005, ISBN 3-11-017130-9, p. 402 kaj sekvaj.

* Kategorio Cetoniinae en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Cetoniinae en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 729616
* NDL: 00939698
* NKC: ph471363
 |
La **Instituto** **Albert Einstein** estas neprofitcela organizo kiu studas kaj antaŭenigas la uzon de neperfortaj agoj por antaŭenigi demokration en la landoj de la mondoesplorinstituto en Bostono, Usono, okupiĝanta pri esplorado kaj disvastigo de scio pri neperforto kaj la antaŭenigo de la uzo de neperfortaj strategioj en konfliktoj ĉirkaŭ la mondo.

Fono
----

La instituto estis fondita en 1983 fare de Gene Sharp, kaj estas nomita laŭ la fama sciencisto, Albert Einstein, kiu estis engaĝita al neperforto, kaj en siaj postaj jaroj malkovris grandan gravecon en reduktado de perforto en la mondo. La instituto dediĉas sin al antaŭenigado de esplorado kaj la uzo de strategia ago en perfortaj konfliktoj ĉirkaŭ la mondo. Inter siaj celoj, la instituto nombras sindevontigon al la protekto de libereco, liberecoj kaj demokrataj institucioj kaj la redukto de politika perforto en la mondo per la promocio de strategioj de neperforta agado kiel alternativo.

Agado
-----

La institucio subtenas esplorprojektojn, estas aktiva en konsultado por rezisto al subpremo kaj por-demokratiaj movadoj ĉirkaŭ la mondo (inkluzive de grupoj en Birmo, Tajlando, Tibeto, Latvio, Litovio, Estonio, Belorusio, Serbio, la teritorioj de la Palestina Aŭtoritato, kaj pli), kaj laboras por diskonigi la potencon kaj potencialon de la neperforta lukto Tutmonde per la distribuado de skribaj materialoj, tradukoj, laborrenkontiĝoj, kaj la reklamado de la ideo en la amaskomunikilaro. La instituto publikigis dekojn da titoloj pri la temo kaj dekojn da tradukoj en diversajn lingvojn sendepende kaj kunlabore kun aliaj instancoj.

La Instituto Albert Einstein disponigas al homoj ĉirkaŭ la mondo ĝiajn publikaĵojn tradukitajn en 42 malsamajn lingvojn, inkluzive de kompletaj libroj de Gene Sharp kaj liaj posteuloj kiuj estas haveblaj en la retejo de la Instituto por senpaga elŝuto kaj uzo.

Vidu ankaŭ
----------

* Gene Sharp
* senperforto
* Albert Einstein

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 817705
* LCCN: n91058538
* VIAF: 131995633
* ISNI: 0000 0001 2159 6067
 |
**Mombeltrán** [mombelTRAN] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Mombeltrán* estas etimologie komprenebla kiel *Monto de Beltrán* alude al Beltrán de la Cueva.

Mombeltrán en la provinco Avilo.
Preĝejo.
Kastelpordego.
Kastelo.

Toponimio
---------

Dum la Mezepoko la loĝloko havis multajn nomojn ĝis 1461 kiam la alpropigo de la teritorio fare de don Beltrán de la Cueva oni fiksis la aktualan toponimon. Ĉirkaŭ 1250 la loĝloko estis konata kiel El Colmenar (La Abelujaro), kaj poste Colmenar de Pascual Peláez fine de la 13-a jarcento, Colmenar de las Ferrerías (de la Ferejoj, alude al ferminado) inter 1393 kaj 1422, Colmenar de Arenas (de Sablejoj) inter 1430 y 1453 kaj, finfine, Mombeltrán —omaĝe de Henriko la 4-a de Kastilio al lia favorito Beltrán de la Cueva— ekde 1461 ĝis nuntempe.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝloko Mombeltrán plus submunicipo distanta 15 km nome La Higuera (La Figarbo); krome la teritorio havas tri eksklavojn. Ĝi okupas totalan areon de 49,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 934 loĝantojn. Ĝi perdis 1 250 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 74 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun El Arenal, Cuevas del Valle, Villarejo del Valle, San Esteban del Valle, Arenas de San Pedro, Santa Cruz del Valle kaj Hontanares. Mombeltrán estas en la suda parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 635 msm.

Historio
--------

Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus plej verŝajne de mikso de mozaraboj kaj islamanoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Mombeltrán dependis de Beltrán de la Cueva en la 15-a jarcento kaj siavice de liaj posteuloj ĝis hasta 1812. Poste ricevis statuson de *villa* (urbo) en 1393 fare de la reĝo Henriko la 3-a. Dum tempo oni uzis ambaŭ nomojn, Colmenar kaj Mombeltrán.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (vitejoj, olivarboj, figarboj, citronarboj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitindaj lokoj estas la preĝejo de la 14-a kaj 15-a jarcentoj, la kastelo, la Hospitalo de Sankta Andreo, ermitejo, parko kaj ĉirkaŭaĵoj.

Bildaro
-------

* Panoramo.Panoramo.
* Kastelo.Kastelo.
* Hospitalo de Sankta Andreo kaj surstrata bazaro.Hospitalo de Sankta Andreo kaj surstrata bazaro.
* Pilorio.Pilorio.
* Fontano kaj popola arkitekturo.Fontano kaj popola arkitekturo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763475
* GND: 4529020-9
* LCCN: n00035832
* VIAF: 158239926
* BNF: 135562532
 |
***Il trittico*** (*La Triptiko*) estas la titolo de kolekto de tri unuaktaj operoj, nome *Il tabarro*, *Suor Angelica*, kaj *Gianni Schicchi*, de Giacomo Puccini. Tiu verko ricevis sian mondan premieron ĉe la Metropola Operejo de Novjorko la 14an de Decembro, 1918.

Tiu verko estis komponita el tri diverstemaj operoj: terura epizodo (*Il tabarro*) en la stilo de la pariza Grand Guignol, sentimentala tragedio (*Suor Angelica*), kaj komedio (*Gianni Schicchi*). El la tri, *Gianni Schicchi*, enhavanta la popularan arion *O mio babbino caro*, restis populara. *Il tabarro* temas pri ŝarĝistoj de barĝo, amafero de unu kun la edzino de alia, lukto kaj murdo: la murdito estis kaŝita sub mantelo, kio titoligas la operon. Pro realismaj etosoj la verko alproksimiĝas al stilo de verismo. *Suor Angelica* temas pri misteroj en monaĥinejo, el kiu unu monaĥino havas nekonfeseblan pasinton, nome eksterleĝa filo; kiam ŝi scias per vizito de onklino ke li estis mortinta, ŝi memmortigas sed pentas por esti ĉe sia filo. *Gianni Schicchi* temas pri friponaĵoj por ŝanĝo de testamento favore de unu parto aŭ alia.

Eksteraj ligiloj
----------------

Libretto Arkivigite je 2008-12-30 per la retarkivo Wayback Machine
La **Institut des hautes études scientifiques** (Instituto pri grandaj sciencaj esploroj) estas franca privata instituto kiu subtenas serĉadon en matematiko kaj teoria fiziko. Ĝi troviĝas en Bures-sur-Yvette apud Parizo.

Léon Motchane kreis la Institut des hautes études scientifiques (IHÉS) en 1958 kun helpo de Robert Oppenheimer kaj Jean Dieudonné. Ĝia celo estas kunigi la plej bonajn serĉistojn. Ĝi akceptis kelkajn daŭrajn profesorojn, vivdaŭre nomitajn, kiuj devas pasigi almenaŭ 6 monatojn tie ĉiujare. Krome, ĉiujare, ĉirkaŭ 200 "vizitantaj profesoroj" restas dum meze tri monatoj. Fine, kelkaj "vizitantoj" restas dum jaroj.

La serĉado ne estas regata: ĉiu serĉisto povas elekti la celon kiun li deziras.

Les Publications mathématiques de l'IHÉS
----------------------------------------

La IHÉS publikigas matematikan revuon, les *Publications mathématiques de l'IHÉS*, kiu estas tre fama.

* Kategorio Institut des hautes études scientifiques en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 163831
* GND: 75255-1
* LCCN: n50054664
* VIAF: 159253312
* ISNI: 0000 0000 9123 3862
* SUDOC: 031848621
* BNF: 12298764r
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Tibetan Antelope** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Mamuloj *Mammalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Parhufuloj *Artiodactyla* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Bovedoj *Bovidae* |
| Subfamilio: | Antilopenoj *Antilopinae* |
|
|
|
|
| Genro: | ***Pantholops***Hodgson, 1834 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***P. hodgsonii*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Pantholops hodgsonii****(Abel, 1826) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| **Konserva statuso: En danĝero** |
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Tibetan Antelope  |

 |
| v • d • r |

La **tibeta antilopo** (*Pantholops hodgsoni*) el la ordo de parhufuloj kaj familio de bovedoj loĝas sur la Ĉinghaj-Tibeta Altebenaĵo de Ĉinio, kaj malmulte en Hindio. Ĝi longas 1,3-1,4 m. altas 70–81 cm. kaj pezas 40–50 kg. La haroj de la supra parto de la korpo prezentiĝas helruĝbrunaj kaj tiuj de la malsupra parto de la korpo blankaj. Ĝi havas du okulfrapajn trajtojn. La unua estas, ke ĝiaj kornoj longaj je malpli ol 60 cm. preskaŭ vertikale elkreskas el la frunto, kun malgranda kurbiĝo. La plej granda longeco de korno atingas 72,4 cm. Ambaŭ kornoj kreskas simetrie. De flanke rigardate en la malproksimo, ĝi aspektas unukorna. Tial oni nomas ĝin ankaŭ unukorna besto. La alia estas, ke ĝi havas grandan muzelon kaj larĝajn naztruojn.

Vivejo
------

La tibeta antilopo estas besto propra al la Ĉinghaj-Tibeta Altebenaĵo, kiu loĝas en la loko 4 000-6 000 m. super la marnivelo. La antilopoj kutimas vivi solaj aŭ en malgranda grupo, malofte en grupo el kelkcent. Ili serĉas manĝaĵon ne nur matene kaj vespere, sed ankaŭ tage. Malaltaj plantoj kaj herboj sur la altebenajo estas iliaj manĝaĵoj. Ripozante, la antilopo ofte faras per siaj piedoj kavon 30 cm. profundan por sin ŝirmi kontraŭ vento kaj sin kaŝi de la malamiko. Ĝi estas timema kaj akre singardema, kaj kuras tiel rapide, ke eĉ hundo kaj lupo ne povas kuratingi ĝin. Escepte de la sezono de fekundiĝo, la masklaj kaj femalaj antilopoj ne vivas kune. Novembro kaj decembro estas ilia pariĝa tempo. En majo kaj junio la bestinoj naskas idojn, ĉiu po unu. En la pariĝa tempo virantilopo kolektas ĉirkaŭ si 10-20 antilopinojn kaj gardas ilin kontraŭ la aliaj virbestoj. Tiam okazas drasta luktado inter virantilopoj kaj estiĝas grava vundo al la batalantoj.
La tibeta antilopo estas tre rara besto de Ĉinio. Ĝi neniam montriĝis ekster Ĉinio.
**Momax** estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Momax.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2684 loĝantojn. El tiuj estas 1263 viroj kaj 1421 virinoj. La komunumo havas surfacon de 159 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,620 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 700 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 55′ norda latitudo kaj 103° 19′ okcidenta longitudo.

Sociogeografio
--------------

En la komunumo vivas 2621 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 3 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.11 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.

1,960 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 1763 alfabetoj kaj 93  analfabetoj. Do 9.90 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.

Inter la virinoj estas 977 alfabetoj kaj 101 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 9.37%. Inter la viroj estas 786 alfabetoj kaj 93 analfabetoj, do 10.58% el la viroj estas analfabetoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Momax en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2007-06-02 per la retarkivo Wayback Machine
**Ben Hecht** ([h|ɛ|k|t]; 28a de februaro, 1894 – 18a de aprilo, 1964) estis usona scenaristo, reĝisoro, produktoro, dramaturgo, ĵurnalisto, kaj verkisto. Ĵurnalisto en sia junaĝo, li plue verkis 35 librojn kaj kelkaj el la plej interesaj scenaroj kaj teatraĵoj en Usono. Li ricevis listigojn por scenaroj, sola aŭ kunlabore, pro la historioj aŭ scenaroj de ĉirkaŭ sep dek filmoj.

Estante 16-jaraĝa, Hecht iris al Ĉikago, kie en siaj propraj vortoj, li "oftis en stratoj, putinejoj, policejoj, tribunaloj, teatrejoj, prizonoj, fitrinkejoj, kvartalaĉoj, frenezulejoj, incendioj, murdoj, tumultoj, bankedejoj kaj librovendejoj". En la 1910-aj kaj fruaj 1920-aj jaroj, Hecht iĝis fama ĵurnalisto, eksterlandena korespondanto, kaj literatura figuro. En la 1920-aj jaroj, lia kunverkita, gazet-tema teatraĵo, *The Front Page*, iĝis sukceso en Broadvejo.

La *Dictionary of Literary Biography – American Screenwriters* nomas lin "unu el la plej sukcesaj scenaristoj en la historio de kino". Hecht ricevis suan unuan Oskar-premion pro la Plej Bonkvalita Historio pro *Underworld* (1927). Multaj el la scenaroj por kiuj li laboris estas nune konsiderataj klasikaĵoj. Li havigis ankaŭ historiajn ideojn por filmoj kiaj *Stagecoach* (1939). Kinhistoriisto Richard Corliss nomis lin "*la* Holivuda scenaristo", iu kiu "personigis Holivudon li mem". En 1940, li verkis, produktoris, kaj reĝisoris *Angels Over Broadway*, kiu estis nomumita por Plej Bonkvalita Scenaro. Totale, ses el liaj filmaj scenaroj estis nomumitaj por Oskar-premioj, kaj du estis premiitaj.

Hecht iĝis aktiva cionisto renkontinte kun Peter Bergson. Tuj antaŭ la Holokaŭsto ekis en Germanio, li verkis artikolojn kaj teatraĵojn pri la persekutado al eŭropaj judoj, kiel *We Will Never Die* en 1943 kaj *A Flag is Born* en 1946. El liaj sepdek al naŭdek scenaroj, li verkis multajn anonime por eviti britan bojkoton al sia verkaro fine de la 1940-aj jaroj kaj komence de la 1950-aj jaroj. La bojkoto estis reago al aktiva subteno fare de Hecht al paramilita agado kontraŭ la britaj fortoj en Palestino kaj de sabotado al britaj havaĵoj tie; en tiu epoko estas liverŝipo al Palestino estis nomita *S. S. Ben Hecht*.

Laŭ sia membiografio, li neniam uzis pli ol ok semajnoj por verki scenaron. En 1983, 19 jarojn post sia morto, Ben Hecht estis enkondukita en la Usona Teatra Famejo.

Notoj
-----

1. ↑  Ben Hecht en la Encyclopædia Britannica.
2. ↑   Eszterhas, Joe. The Devil's Guide to Hollywood: The Screenwriter as God, Macmillan (2006)
3. ↑  Medoff, Rafael. "Ben Hecht's "A Flag is Born" Arkivigite je 2015-03-25 per la retarkivo Wayback Machine Arkivita la 25an de marto, 2015, en Wayback Machine, David S. Wyman Institute, Aprilo 2004
4. ↑  "Theater Hall of Fame Gets 10 New Members". The New York Times. 10a de majo, 1983.

* Kategorio Ben Hecht en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 700406
* GND: 11898246X
* LCCN: n81110576
* VIAF: 19678740
* ISNI: 0000 0001 2122 9427
* SUDOC: 026917289
* BNF: 11907105j
* MBA: 5e96c1af-cac1-49d6-a818-51c30158ea60
* NLA: 35663452
* NDL: 00522486
* BIBSYS: 90169429
* NKC: xx0153751
* ICCU: CFIV017093
* BNE: XX949573
 |
Koordinatoj: 12° 42′ 00″ N 86° 54′ 00″ U﻿ / ﻿12.70000 °N, 86.90000 °U﻿ / 12.70000; -86.90000 (mapo)

**Momotombo** estas nikaragva vulkano kiu troviĝas en la departemento "Leon" apud la Lago de Managvo. La alteco de ĉi tiu aktiva vulkano estas 1297 msm. Ĝi estas relative juna vulkano kun apenaŭ 4500 da jaroj aĝa.

Dum erupcio je la 11-an de januaro 1610 ĝi kaŭzis la detruon de eta hispana vilaĝo fondita de **Francisco Hernandez de Cordoba**; nuntempe tiu loko estas konata kiel **Leon Viejo**.

Aktuale Momotombo estas turisma loko tre vizitata de naciuloj kaj eksterlandanoj al kiuj plaĉas la ekstrema aventuro ĉar eblas grimpi al sia montopinto kaj tranokti tie. Momotombo ofertas unikajn vidaĵojn, oni povas vidi el tie la atendon de la Pacifika Oceano, la Lagon Nikaragvo kaj ene de la lago ankaŭ la Insulon Ometepe.

La vaporo de la vulkano estas utila por produkti elektran energion danke al la **Geoterma centralo Momotombo**.

Eksteraj Ligiloj
----------------

 Arkivigite je 2006-12-10 per la retarkivo Wayback Machine
Botela da Sonnema Berenburg
**Be(e)renburg** estas kun spicherboj infuzita nederlanda/frisa alkoholaĵo kun alkoholoelcento de ĉirkaŭ 30%.

Berenburg
---------

Se la spicherboj estas infuzitaj surbaze de juniperbrando oni parolas pri *berenburg*. Se la spicherboj estas infuzitaj surbaze de brando, ĝi estas bitero aŭ spicherba likvoro.

Beerenburg
----------

La originala *Beerenburg* (kun majusklo, dufoje e en la unua silabo kaj g je la fino) estis farita en la 18-a jarcento de amsterdamaj juniperbrandodistilistoj kiuj uzis sekretan spicherban miksaĵon de la spicherbokomercisto Hendrik Beerenburg. Tiu havis butikon je la *Amsterdamse Stromarkt* apud la *Haarlemmersluis*. La spicherbopaketoj antaŭ ĉio fariĝis tre popularaj inter ŝipistoj, kiuj atribuis sanigan efikon al la el spicherboj farita trinkaĵo. Ne miriga ke diversaj apotekistoj ekfaris ilian propran infuzaĵon.

Eble oni uzas dekon da diversaj spicherboj por la trinkaĵo. Oni mencias centaŭrion, glicirizon, santallignon, gencianoradikon, laŭrofolion kaj juniperberon. Jam rapide ekestis lokaj variantoj de Beerenburg, kiuj ne rajtis uzi la nomon. Tial ekestis diversaj ortografiaj variaĵoj je la nomo Beerenburg kiel Berenburg kaj Berenburger.

Populareco kaj miksaĵo
----------------------

Malgraŭ la amsterdama origino de berenburg, la trinkaĵo antaŭ ĉio populariĝis en Frislando kaj ankaŭ iomete en Groningen kaj Drenthe. Frisa specialaĵo kun berenburg estas *Dokkumer koffie* (kafo el Dokkum). En la fiŝistovilaĝoj Spakenburg, Urk kaj Volendam la alkoholaĵo antaŭ ĉio estas konsumata de junaj plenkreskuloj.
**Henrik "Hinke" BERGEGREN** (naskita en 1861; mortinta la 10-an de majo 1936) estis sveda socialdemokrata politikisto.

Hinke BergegrenBergegren estis frua ano de la nove fondita Sveda socialdemokrata partio, kaj li reprezentis emon revolucian, plej bone priskribitan kiel Anarkisindikatismon, kaj verkis artikolojn por la ĵurnalo *Brand*. Pro siaj anarĥiistaj opinioj, Bergegren pli malfrue estis elpelita de la Socialdemokratia partio de ĝia estro, Hjalmar Branting.

Hinke Bergegren plej bone konatas pro esti frua subtenanto de libera amo. En 1910 li prezentis sian prelegon *Kärlek utan barn* (*Amo sen infanoj*) en kiu li proparolis la laŭleĝigon de gravedecevitiloj en Svedio. Pro tio li facis la kortumon kaj devis mallonge enmallibereji pro nove kreita leĝo konita kiel *Lex Hinke* (nomita pro Bergegren), kiu kontraŭleĝigis pledadon por gravedecevitiloj.

En 1921, Hinke Bergegren aniĝis en la Sveda Komunista Partio, kaj tiun saman jaron, Bergegren iris al Moskvo por la 3-a Internacio, reprezentante Svedion kune kun Zeth Höglund kaj Fredrik Ström. Bergegren restis komunisto dum la cetero de sia vivo.

* Kategorio Hinke Bergegren en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 223493
* GND: 119146266
* VIAF: 8191333
* ISNI: 0000 0000 5051 5310
* LIBRIS: 177548
* SUDOC: 186154372
* BIBSYS: 1088050
 |