recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Khnumhotep kaj Niankhkhnum** estis du egiptaj viroj en la antikva Egipto, dum la 5-a dinastio, dum regado de faraono Neusere (2400 a.K.). La du viroj laboris kiel manikuristoj de la faraono. Oni pentris ilin en la komuna tombo, ke ili ĉirkaŭbrakumas sin aŭ prenas reciproka la manon. El tio kelkaj scienculoj konkludis, ke ili estas la unua konata samseksama paro de la historio, aliaj scientistoj opinias, ke ili estis nur fratoj.

La tombon de Khnumhotep kaj Niankhkhnum malkovris la 12-an de novembro en 1964 la egiptologoj Ahmed Moussa kaj Mounir Basta, en la nekropolo de Sakaro.

Oni lokis en la komunaj bildoj *Hnumhotep* en loko, kie devas esti la virinoj. *Hnumhotep* staras malantaŭ Niankhkhnum, lin nutras la alia, li flartas lotusfloron. Kvankam en la tombo ankaŭ kuŝis restaĵoj de iliaj familianoj, la edzinoj estis apenaŭ bildigitaj. Aliaj bildaj figurigoj (pri la gepatroj, pri kanto pri la du diaj fratoj) fortigas la opinion, ke temis pri fratoj, kvankam en la teksto oni skribas pri niaj patroj kaj patrinoj. Eĉ la kanton pri la du fratoj kaj ilian nomon oni povas tiel klarigi, ke estis amrilato inter ili.

* Kategorio Khnumhotep kaj Niankhkhnum en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Mikso | **Oni proponas alinomi la artikolon «Kevin James» al «Kevin JAMES (komentisto)».****Kialo:** ĉar Kevin JAMES en ĉiuj aliaj vikipedioj estas aktoro

---

Se vi konsentas aŭ kontraŭas la proponon, bonvolu skribi viajn argumentojn sur la diskutan paĝon. |

**Kevin JAMES** (nask. 1963) estas usona radiofonia gastiganto kaj konservativa politika komentisto. Li gastigas "The Kevin James Show (La Programo Kevin James)". La programo fokusas pri loka kaj nacia politiko. Ĝi dissendiĝas ĉe KRLA AM 870 en Los Angeles inter la 21a kaj la 23a horo, de mardo al vendredo. Li estas eksa federala kontraŭekprocesisto kaj advokato de la amuzkomerco.

Aperinte la 15-an de majo, 2008, ĉe la televidprogramo Hardball li gajnis multe da embaraso kaj kritiko, kiam li akcidente rivelis , ke li ne sciis tion, kio estis la rilato inter Neville Chamberlain kaj la Munkena interkonsento.

Eksteraj Ligiloj
----------------

La embarasanta momento (en la angla):


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 244606
 |
**Kalkgruben,** hungare **Mészverem** [mEsverem] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Weppersdorf. Kalk kaj mész signifas: kalko.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 350
* Telefonprefikso: 02618
* Poŝtkodo: 7331
* Aŭtokodo: OP
* 47° 37′ 15″ N 16° 23′ 45″ O﻿ / ﻿47.62083 °N, 16.39583 °O﻿ / 47.62083; 16.39583 (mapo)Koordinatoj: 47° 37′ 15″ N 16° 23′ 45″ O﻿ / ﻿47.62083 °N, 16.39583 °O﻿ / 47.62083; 16.39583 (mapo)

Situo
-----

Kalkgruben situas antaŭ montoj. Oberpullendorf troviĝas je 15 km-oj.

Historio
--------

La unua skriba mencio pri la vilaĝo okazis en 1220 latine *„alia villa comitis Petri"* (=alian vilaĝon de grafo Petro). La loknomo mem aperis en 1301 en formo *"Colgruob"*. En 1529, 1532 kaj en 1683 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1910 vivis tie 303 homoj, (escepte unun ĉiuj germanoj). Ĝis 1921 Mészverem apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto Felsőpulya, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Germanio). En 1971 Kalkgruben aliĝis al Weppersdorf.

Vidindaĵoj
----------

* tombeja kapelo kun aparta sonorilostablo de 1977
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj de 1956
* fiŝkaptista lago
Kenwood TS-2000
La **Kenwood TS-2000** estas radioamatora sendricevilo produktita de Kenwood Corporation. Ĝi estis lanĉita en la jaro 2000, la radio estis tre populara inter radioamatoroj pro ĝia "ĉio-en-unu" funkcieco. Ĝi povas elsendi en ĉiuj radioamatoraj bendoj inter 160 metroj kaj 70 centimetroj, kun la escepto de la 1.25 metroj kaj 33 centimetroj kaj la X-modelo ankaŭ havas konstruitajn 23 centimetrajn bendkapablecon (kiu povas esti aldonita al aliaj modeloj post aĉeto kiel akcesoraĵo). Kenwood haltigis ĝian produktadon en septembro 2018.

Versioj
-------

* TS-2000, baza modelo kun la regionaj versioj:
	+ K-speco por la Amerikoj
	+ E-speco por Eŭropo
	+ E2-speco por Hispanio
* TS-2000X, sama kiel la supra kun la aldono 1.2 GHz (23 centimetra bendo).
* TS-B2000, eleganta "nigra kesta" unuo, postulanta komputilon aŭ laŭvolan mobilan kontrolpanelon por ĝia uzo.
* TS-2000LE, limigita produktado TS-2000 kun nigra finpolurado por festi la 60-an datrevenon de Kenwood.

Trajtoj
-------

La TS-2000 estas trajtriĉa sendricevilo dizajnita por uzantoj, kiuj deziras altan kvanton da kapableco kaj funkcieblecoj en ununura radio. Kiel tutbenda radiokomunikilo, la TS-2000 ofertas maksimuman povumon de 100 vatoj sur la HF bendoj, 6 kaj 2 metraj bendoj, 50 vatoj en 70 centimetroj, 10 vatoj sur 23 centimetraj bendo. Sur la ĉefa ricevilo de la radio, Kenwood elektis uzi DSP sur la IF-nivelo, tiel ke ĝi havas tre flekseblan selektadon de bendolarĝoj kaj tio estas havebla sen la aĉeto de mekanikaj filtriloj. Kelkaj el la pli novaj ecoj estas interna TNC por ricevado de D Packet Cluster-informojn kaj la Sky Command II+-sistemo (trovita en la K-modelo), kiu ebligas teleregadon de la radiokomunikilo per TH-D7A de Kenwood aŭ TM-D700A poŝtelefona radion.

Radiokontrolo
-------------

ARKOJ II 1.42 estas libera CAT-programo, kiu kontrolas la plej multon el la ecoj de la TS-2000. Inkludas plibonigita Teleregilan panelon por eksperimentado, plibonigita PSK-interfaco, ARCSaprs, modulo por kontroli kaj elsendi APRS-pakaĵetojn kun la interna TNC de la TS-2000. La programo estas dizajnita por operaciumoj 95 kaj supre.

Referencoj
----------

1. ↑  TS-2000 ĉe iw5edi.com. IW5EDI
2. ↑  Raporto de la ARRL laboratorio pri la TS-2000
3. ↑  Informoj en la oficial retejo
4. ↑  trajtoj de TS-2000

Vidu ankaŭ
----------

* Amatora radio
* Radioamatoraj programoj
* Kenwood Corporation

Eksteraj ligiloj
----------------

* Firmware revizio
La **Agostinho Neto Universitata** (portugale *Universidade Agostinho Neto*, akronime UAN) estas la plej granda publika universitato de Angolo, bazita en Luando kaj en la apuda urbo de Talatona, en Angolo .En la akademia jaro 2005–06, 68 licencadaj kursoj estis ofertitaj de la universitato: 18 bakalaŭraj kaj 15 mastraj, okupanta kampojn de scienca scio en la fakultatoj, institutoj kaj pli altedukaj lernejoj. Ĝi estas unu el sep publika (ŝtato posedita) universitatojn en Angolo. Ĝis 2009 la Universitato Agostinho Neto estis nurunua publika universitato de la lando kaj havis kampusojn en ĉiuj ties gravaj urboj. Post incisiva reformo efektivigita 2009 ĝi estis fendita, kun ties kampusoj ekster Luanda fariĝanta ses aŭtonomaj universitatoj, troviĝita en Benguela, Cabinda, Huambo, Lubango, Malange kaj Uíge. Universitato Agostinho Neto estas nun unu el la sep regionaj universitatoj inter aliaj, servanta Luanda Provinco kaj Bengo Provinco. Eĉ post la drasta redukto de ĝia geografia areo, la UAN restas la plej granda kaj plej influa universitato en la lando. 

Ĝia universitata tradicio devenas de koloniaj tempoj. Tamen, estis post la sendependiĝo de la lando ke ĝi firmiĝis kiel "Ŝtata universitato", tio estas, tiu kiu devus formi la intelektan bazon de Angolo, kreante reton de fakultatoj kiu kovras la tutan nacian teritorion.

Bibliografio
------------

* Eugénio Alves da Silva, *Universidade Agostinho Neto: Quo Vadis?*, Luanda: Ed. Kilombelombe, 2012

Referencoj
----------

1. ↑   Universidade Agostinho Neto | Ensino, Investigação, Produção

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala **Agostinho Neto Universitata** retejo—(portugale)
* Arkivo.org versio de **Agostinho Neto Universitata** retejo—(angle)
* Wes.org: Listo de rekonita universitatojn en Angolo
* Sudafrika Universitato−Sarua.org: *Universidade Agostinho Neto*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 832421
* GND: 6019720-1
* LCCN: n99909881
* VIAF: 140364544
* ISNI: 0000 0001 2292 2899, 0000 0004 0647 3773
 |
La kapta reflekso de kvinmonata infano
**La** **kapta reflekso** (ankaŭ konata kiel la tena reflekso) estas denaska reflekso, kiu esprimiĝas en la kuntiriĝo de la palmo de la bebo, kiam objekto tuŝas ĝin kaj kaptado de tiu objekto.

La reflekso aperas de la feta aĝo de 16 semajnoj kaj malaperas ĝis la beba aĝo de kvin aŭ ses monatoj. La foresto de la reflekso en la novnaskiĝinto aŭ ĝia ne-malapero post la kresko de la bebo povas indiki denaskan neŭrologian malsanon. Se ĉi tiu reflekso ne malaperas, tiu ankaŭ povas malhelpi la ĝustan funkciadon de la manoj de bebo por manipuli objektojn.

Evoluo
------

Laŭ la populara opinio inter evoluaj esploristoj, ĉi tiu reflekso estas degenera restaĵo de la reflekso, kiu videblas ĉe evoluintaj kaj felaj bestoj, kiel simioj. Ĉe tiuj bestoj, ĉi tiu reflekso estas kritika por travivi kaj postvivi dum junaĝo, ĉar ĝi permesas tenon sur la haŭto aŭ felo de la patrino kaj malhelpas fali de la korpo de la patrino en alta alteco, aŭ malhelpas perdon de la novnaskiĝinto.

* Kategorio Kapta reflekso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 723850
 |
**Kemeneskápolna** [kemeneŝkapolna] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. **Kemenes** estas nomo de la ĉirkaŭaĵo, kie troviĝas malaltaj montetoj. Kápolna hungare estas kapelo.

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9553
* Telefonprefikso: 95
* Areo: 5  km²
* Loĝantaro: 110

Situo
-----

Kemeneskápolna situas sur ebenaĵo, sub la suda piedo de iama vulkana monto **Ság** 278 m-ojn alta, laŭ flankovojoj. Celldömölk troviĝas 8, Sárvár 18 km-ojn.

Historio
--------

La romianoj tie minis ŝtonojn. La unua mencio okazis en 1390 en formo *Kapolnafelde*. La loĝantaro okupiĝas precipe pri vinkulturo. En Kemeneskápolna migra poŝto servas.

Vidindaĵo
---------

* romkatolika lerneja kapelo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj

Komunumoj pri *kápolna* (= kapelo) en Hungara reĝlando
------------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Csicsókápolna | Erzsébetkápolna | Kápolna | Kápolnás | Kápolnásfalu | Kápolnásnyék |
| Kemeneskápolna | Kerkáskápolna | Lentikápolna | Sajókápolna | Sorkikápolna | Tornakápolna |

* Kategorio Kemeneskápolna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
naŭatla glifo de kalmekako (*kodekso Mendoza*, folio 61).
**Kalmekako** ("la domo de la deveno") estis lernejo por la infanoj de la azteka nobelaro en la malfrua postklasika periodo de la mezoamerika historio, kie ili ricevis rigorajn religiajn kaj militistajn edukadojn. Kalmekako estas en kontrasto al Tēlpochcalli (poĉkali) ([teːɬpotʃˈkalːi] "domo de la junulo") kie ordinaruloj ricevis militistan trejnadon. Nur kelkaj ordinaruloj (*mācēhualtin* [maːseːˈwaɬtin]) povis eniri la kalmekakon kaj tiuj kiuj sukcesis lernis nur por pastreco.

La kalmekako de la azteka kapitalo, Tenochtitlan, estis lokita en la ceremonia centro de la urbo kaj tiu estis dediĉita al Quetzalcoatl.

La *calmecac* estis la studanta hejmo dum la trejnado, kaj ili povis eniri la lernejon en aĝo de 5-7 jaroj. La studantoj ricevis instruadon pri kantoj, ritualoj, legado kaj skribado, la azteka kalendaro (*tōnalpōhualli* [toːnaɬpoːˈwalːi]) kaj ĉiu baza trejnado kiujn oni praktikis en telpochcalli.

Studentoj komencis la militistan trejnadon en aĝo de 15 jaroj.

La promeshavaj filoj de la nobloj estis trejnita ĉe militistoj de la Jaguaraj batalantoj (*ōcēlōmeh* [oːseːˈloːmeʔ]) aŭ aglaj batalantoj (*cuāuhtin* [ˈkʷaːʍtin]) en ties kvartaloj, *cuāuhcalli* ([kʷaːʍˈkalːi]).
**Kemenesszentmárton** [kemeneŝsentmArton] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. **Kemenes** estas nomo de la ĉirkaŭaĵo, kie troviĝas malaltaj montetoj. La sekvaj vortoj signifas: Sankta Marteno.

Panoramo de Kemenesszentmárton

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9521
* Telefonprefikso: 95
* Areo: 4  km²
* Loĝantaro: 230

Situo
-----

Kemenesszentmárton situas apud Celldömölk, havanta nur flankovojojn.

Historio
--------

Tiu ĉi loko estis loĝata jam dum la neolitiko, kuprepoko, bronzepoko. La mezepoka katolika preĝejo trakonstruiĝis al fortresopreĝejo por defendi la vilaĝon kontraŭ la turkoj. La preĝejo havas la nomon Sankta Marteno, pri tio la vilaĝo ricevis la nomon.

En Kemenesszentmárton migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* Preĝejo Marteno de Tours (Kemenesszentmárton)

Famuloj
-------

En Kemenesszentmárton naskiĝis bestokuracisto György Endre Guoth.

Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando
-----------------------------------------------

(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Alsószentmárton | Bükkszentmárton | Felsőszentmárton | Hegyszentmárton |
| Kebeleszentmárton | Kemenesszentmárton | Kisszentmárton | Kunszentmárton |
| Őriszentmárton | Rábaszentmárton | Rózsaszentmárton | Sopronszentmárton |
| Szalkszentmárton | Szentmártonkáta | Szigetszentmárton | Szilvásszentmárton |
| Tápiószentmárton | Tótszentmárton | Turócszentmárton | Zalaszentmárton |
| Zsitvaszentmárton |  |  |  |

* Kategorio Kemenesszentmárton en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo BL en Kilchberg BL staras por la svisa Kantono Bazelo Kampara. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Kilchberg**.. |


---

**Kilchberg** estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 131 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Kilchberg situas sur monteto kun alteco de 571 m s.m. ĉe la okcidenta bordo de la rivero Eibach en la tiel nomita *Eivalo*, flanka valo de la Ergolzvalo. Kun nur 131 loĝantoj la komunumo estas laŭ loĝantaro la plej malgranda komunumo de Kantono Bazelo Kampara.

Komunuma administrado
---------------------

Kilchberg havas komunumadministracian kooperativon kun la najbaraj komunumoj Rünenberg kaj Zeglingen. La komuna komunuma adminstrejo situas en 4495 Zeglingen.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Kilchberg limas en nordokcidento al Rünenberg, en nordoriento al Tecknau, en oriento al Wenslingen, kaj en sudo al Zeglingen.

Trafiko
-------

Kilchberg situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per buso ek de la stacidomoj de Gelterkinden kaj de Tecknau.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Kilchberg datiĝas el la jaro 1226 kiel *Chilhperc*.

En diversaj lokoj sur la teritorio de la komunumo Kilchberg oni trovis objektojn el la neolitiko, kiu atestas pri jam frua homa setlado en la vilaĝo. Apud la hodiaŭa pastrejo oni trovis restaĵojn de romia bieno. Poste sur la teritorio de Kilchberg situis franka bieno kun la aŭtonom-preĝejo *Martin-Patrozinium*. Tiu preĝejo estis la origino de la nomo de la vilaĝo. En la jaro 1461 Kilchberg fariĝis posedaĵo de la urbo Bazelo kaj estis atribuita al la senjorujo Farnsburg. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la vilaĝo Kilchberg estis atribuita al la tiama distrikto Gelterkinden, kaj ek de 1814 ĝi estas parto de la distrikto Sissach, kun kiu ĝi en la jaro 1833 fariĝis parto de la nove fondita Kantono Bazelo Kampara.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Kilchberg

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Kilchberg Arkivigite je 2013-12-01 per la retarkivo Wayback Machine
* Kilchberg en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Kilchberg BL en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistrikto Sissach |
| --- |
| SissachSissach Anwil  •  Böckten  •  Buckten  •  Buus  •  Diepflingen  •  Gelterkinden  •  Häfelfingen  •  Hemmiken  •  Itingen  •  Känerkinden  •  Kilchberg  •  Läufelfingen  •  Maisprach  •  Nusshof  •  Oltingen  •  Ormalingen  •  Rickenbach  •  Rothenfluh  •  Rümlingen  •  Rünenberg  •  Sissach  •  Tecknau  •  Tenniken  •  Thürnen  •  Wenslingen  •  Wintersingen  •  Wittinsburg  •  Zeglingen  •  Zunzgen | Sissach |

 |
**Kemestaródfa** [kemeŝtarodfa] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. Keme estas praa hungara personnomo.

Strato en Kemestaródfa kun sonorilstablo

Bazaj informoj
--------------

* Poŝtkodo: 9923
* Telefonprefikso: 94
* Areo: 6  km²
* Loĝantaro: 230

Geografio
---------

Kemestaródfa situas apud Körmend, havanta nur flankovojojn. Apude estas kermesejo Fonto **Miród**.

Historio
--------

Dum la historio estis 2 vilaĝoj: **Kemesmál** kaj **Taródfa**. En la 13-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis. Ekde 1919 la vilaĝoj trovas sin ĉe la nova landlimo al Aŭstrio. En 1939 la komunumoj unuiĝis. Inter 1948-1989 laŭ la limo oni faris **fer-kurtenon**. La vilaĝo povis esti vizitebla nur per permeso. Post nuliĝo de la fer-kurteno oni trovis netuŝitan zonon dum 40 jaroj, eĉ jam la limo ĉesis pro Traktato Schengen.

En Kemestaródfa migra poŝto servas.

* Kategorio Kemestaródfa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kindamo** aŭ *Kindama* (en Sanskrito: किन्दम) en la Hindua eposo Mahabarato, estas "riŝi" (saĝulo) kiu vivis en la arbaroj. Kindamo estas tre hontema persono kaj liaj sentoj de modesteco evitis, ke li faras amoron en akompano de aliaj homoj. Por kontentigi siajn seksajn dezirojn, Kindamo uzis siajn povojn por konverti sin kaj sian edzinon en cervoj. Kiam li kaj lia edzino estis amorantaj en la arbaro, la reĝo Panduo de Hastinapuro, kiu estis ĉasante tie, sagopafis al ili miskomprenante ilin kiel cervoj, kaj grave vundis ilin. Kolera Kindamo (ankoraŭ kiel cervo) malbenis lin pro sia morto antaŭ la kopulacio, dirante ke se la reĝo okupiĝus pri amorado, li mortus. Tial, Panduo retiriĝis al la arbaro kun siaj du edzinoj, kaj lia frato Dritaraŝtro regis poste, malgraŭ lia blindeco. 

Epizodoj de la historio inter Panduo kaj Kindamo.

Referencoj
----------

* Chakravarti V. Narasimhan; The Mahabharata. Columbia University Press, 1965.

1. ↑   Uberoi, Meera. The Mahabharata. ISBN 9788170702313.
2. ↑   Pattanaik, Devdutt (2000). The goddess in India: the five faces of the eternal feminine. Rochester, Vt: Inner Traditions International. ISBN 9780892818075.

Eksteraj ligiloj
----------------

* The Mahābhārata de Vyasa, tradukita el sanskrito en anglan fare de Kisari Mohan Ganguli kaj publikigita rete ĉe sacred-texts.com.
**Kenyeri** [kenjeri] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. Kenyér signifas: pano.

Kastelo de Kenyeri

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 34 km²
* Loĝantaro: 940
* Poŝtkodo: 9514
* Telefonprefikso: 95
* Koordinatoj: 47°23′10″N 17°05'35″E

Situo
-----

La vilaĝo situas ne tro for de Rába. La komunumo havas flankovojojn, unu trairas la riveron. Celldömölk troviĝas 18, Sárvár 24, Kapuvár 29, Szombathely 48 km-ojn.

Historio
--------

La unua skriba mencio devenis el 1466 pri Kenyeri. Memstara vilaĝo **Rábakecskéd** [rAbakeĉkEd] aliĝis al Kenyeri (menciita en 1433) en 1950. Ekde 1568 la turkoj suferigis la loĝantojn. Dum la socialisma erao tie funkciis malgranda milita flughaveno.

Vidindaĵoj
----------

Vidindaĵoj estas kastelo de grafo **Cziráky** (ciraki), romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Serpa) de 1716 (renovigita en 1769) (kie estas tomboj de Antal Mózes Cziráky kaj János Cziráky), fine golgoto konstruita en 1731.

Famuloj
-------

Sándor Németh Nyiba naskiĝis en Kenyeri.

Fontoj
------

* hungare Arkivigite je 2014-03-16 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Kenyeri en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pri la komunumo
---------------

**Kiburgo** estas komunumo en la distrikto Pfäffikon, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 400 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Kiburgo situas sur Molasomonteto 5 km sude de Vinterturo. De Kiburgo oni havas belan vidon al la urbo Vinterturo kaj ĝia regiono.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Kiburgo limas en nordo al Vinterturo, en nordoriento al Zell, en sudoriento al Weisslingen, kaj en sukokcidento kaj okcidento al Illnau-Effretikon.

Trafiko
-------

Kiburgo estas atingebla per poŝtaŭtobuso, kiu apartenas al reto de la Zurika Trafik-Unio de la stacidomo de Effretikon en kvaronhoro. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 3 kilometrojn nordokcidente proksime de Effretikon.

Historio
--------

Unua mencio de la setlejo Kiburgo datiĝas el la jaroj 1262 ĝis 1264. La historio de la komunumo estas forte ligita kun tiu de la samnoma kastelo, kies unua mencio datiĝas el la jaro 1027 kiel *Chuigeburch*. Kiam en la jaro 1273 Rudolfo la 1-a kroniĝis kiel imperiestro de la Sankta Romia Imperio dum pluraj jaro la kastelo Kiburgo estis lia ĉefrezidenco, kie estis konservitaj la simboloj de la imperio. Dum tiu tempo Kiburgo estis kvazaŭ la centro de la giganta habsburga imperio. En la jaro 1337 Kiburgo ricevis la privilegion de impoŝtolibereco kaj la kiburganoj havis nur limigitan armeservodevon, en la jaro 1370 la loko ricevis merkatorajton. En la jaro 1424 la malalta jurisdikcio falis al la urbo Zuriko kaj 1452 ankaŭ la supera, ĉar la Habsburgoj pro monomanko post la Malnova Zurika Milito bezonis monon.

Vidu ankaŭ
----------

* Kastelo Kiburgo
* Grafoj de Kiburgo
* Grafejo Kiburgo
* Kiburgo

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Ueli Müller*: *Kiburgo* en *Historia Leksikono de Svislando* (2008-11-06)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Kyburg
* Kiburgo ZH en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* Kategorio Kiburgo ZH en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Pfäffikon |
| --- |
| Bauma • Fehraltorf • Hittnau • Illnau-Effretikon - Kiburgo - Lindau ZH - **Pfäffikon ZH** - Russikon - Sternenberg - Weisslingen - Wila - Wildberg ZH |  |

 |
***Als ich ein kleiner Junge war*** (laŭvorte: *Kiam mi estis knabeto*) estas membiografia porinfana libro de Erich Kästner aperinte en 1957.

Enhavo
------

Naskiĝdomo de Erich Kästner ĉe Königsbrücker Straße 66 en Dresdeno
Erich Kästner rakontas, komencante per la geavoj, la historion de sia familio kaj de siaj junulaj jaroj pasigitaj en Dresdeno. Lia celgrupo estas eksplicite infanoj, kiujn li alparolas en la kuro de la rakonto, ofte per "karaj infanoj/liebe Kinder". Li rakonte plejfoje sekvas kronologion elektante ĉiam diversajn travivaĵojn kaj aspektojn de sia vivo ŝajnantaj taŭgegaj. Ĉar *ne ĉio kion infanoj travivas taŭgas por legado* (el la antaŭparolo libra). Finiĝas la rakonto ĉe la eksplodo de la Unua mondmilito kiun Kästner havanta tiam 15 jarojn konsideris la fino de la propra junuleco.

Referencoj al aliaj libroj
--------------------------

En tiu ĉi libro klaras ke ankaŭ aliaj libroj de Kästner havas parte gravegajn membiografiajn trajtojn. Ekzemple kaj Anton el *Pünktchen und Anton* kaj Emil el *Emil und die Detektive* similan rilaton jepatrinan havas kiel iam Kästner. Ankaŭ lia patrino, ne nur la patrino de la fikcia Emilo, posedis frizejon. La kutimon de la patrino sekvi lin kaŝe dum la vojo lernejen (por esti certa ke la filo atingus la lernejon sendomaĝe) Erich Kästner libre ankaŭ reprenis: en la historio *Frau Hebestreit spioniert* kiu aperis en 1962 ĉe *Das Schwein beim Friseur*. Lia tempo de lerneja internulo prilaboratas i.a. en la libro *Das fliegende Klassenzimmer*.
Ankaŭ la nomoj de liaj romanaj figuroj parte prunteprenitis de personoj elinfanecaj. Ekzemple Gustav, unu ĉefa figuro el *Emil und die Detektive*, estis la nomo de unu lia plej bona amiko el infanaj tagoj. Lia bazlerneja instruisto Herr Bremser rolas kiel la klasĉeflernigisto de Anton en la romano *Pünktchen und Anton*.

Publikighistorio
----------------

La unuan eldonon ilustris Horst Lemke, kiu publikigitis en 1957 ĉe la eldonejo Atrium. Post multaj eldonoj ĝi aperas nuntempe ĉe la eldonejo Cecilie Dressler. Ĉe Atrium aperis ankaŭ sonlibra versio de Walter Sittler. Dua tia versio kun Martin Held, Stephan Chrzescinski kaj Eva Brumby aperis ĉe Oetinger Audio.

Eldonoj
-------

* *Kästner für Kinder*, Büchergilde Gutenberg, Lizenzausgabe des Atrium Verlags Zürich 1985, ISBN 3-7632-3109-9, Band 1, p. 449–597
* *Als ich ein kleiner Junge war*, Deutscher Taschenbuch Verlag, München 2003, ISBN 3-4231-3086-5

Bibliografio
------------

* Klaus Kordon: *Die Zeit ist kaputt – Die Lebensgeschichte des Erich Kästner*. Beltz und Gelberg, Weinheim 1998, ISBN 3-4077-8782-0

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Als ich ein kleiner Junge war en la germana Vikipedio.*
King's Road
**King's Road** aŭ **Kings Road** (kaj foje *the King's Road* (la ŝoseo de la reĝo), speciale kiam ĝi estis fakte la privata ŝoseo de la reĝo ĝis 1830, aŭ kiel konversacia termino por la lokanoj de mez/supra klaso de Londono), estas grava strato etenda tra Chelsea kaj Fulham, ambaŭ en okcidenta Londono, Britio. Ĝi estas asocia kun la modo de la 1960-aj jaroj kaj kun ties figuroj kiel Mary Quant kaj Vivienne Westwood. La faŝisma movado de Oswald Mosley havis sidejon ĉe tiu strato en la 1930-aj jaroj.

Kelkaj dooj datas el la komenco de la 18-a jarcento. Tie loĝis kin-reĝisoro Carol Reed, la komponisto de "Rule, Britannia!" nome Thomas Arne, aktorino Ellen Terry, aktoro Peter Ustinov, fotistino Christina Broom, kaj aliaj gravuloj. Dum la epokoj de hipioj kaj punko la areo estis centro por kontraŭkulturo, sed ekde tiam ĝi estis altniveligita.

Notoj
-----

1. ↑   Mosley, Sir Oswald. *My Life*, Thomson Nelson & Sons Ltd. 1970

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio King's Road en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Audio Walking Tour of King's Road
* King's Road London – Local news, community and shopping – kingsroadlondon.com

Koordinatoj: 51° 29′ 15″ Nordo 0° 10′ 08″ Okcidento﻿ / ﻿51.48737 °N, 0.168874 °U﻿ / 51.48737; -0.168874 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 724695
* LCCN: sh98002279
 |
Elekto de Stanislao Aŭgusto Poniatowski
**Elekta Kampo** en Varsovio estas historia loko kie polaj nobelaroj elektis reĝojn de Pollando en jaroj 1575-1764. Nuntempe la kampo estas placo lokita en distrikto Wola (administra parto de Varsovio), domaro Koło, parte Młynów kaj Powązki.

Historio
--------

La iama elekta kampo etendiĝis inter la nuntempaj stratoj: Obozowa-Ostroroga-Płocka. Nomo "Koło" estas ankaŭ ne hazarda, ĉar memorfestas la Kavalira Rondo - la loko, kie la komunumo de deputitoj postenis dum la elektoj.

Ĉe la kampoj de Wola (administra parto de Varsovio) estis elektitaj la jenajn reĝojn:

* Anna Jagiellonka (1575),
* Stefano Báthori (1576),
* Sigismondo la 3-a Vasa (1587),
* Ladislao la 4-a (Pollando-Litovio) (1632),
* Johano la 2-a Kazimiro (1648),
* Mikaelo Korybut Wiśniowiecki (1669),
* Johano la 3-a Sobieski (1674),
* Aŭgusto la 2-a (Pollando-Litovio) (1697),
* Stanislao la 1-a (1704),
* Stanislao la 1-a (1733),
* Stanislao Aŭgusto Poniatowski (1764).

La dua elekta loko en Varsovio estis la vilaĝo Kamion (nuntempe en distrikto Praga-Południe), kie Poloj elektis reĝojn Henriko la 3-a (Francio) (1573) kaj Aŭgusto la 3-a (1733).

Monumento "Electio Viritim"
---------------------------

Monumento "Electio Viritim"
En 19-a de junio 1997 sur Elekta Kampo estis rivelita monumento "Electio Viritim".

La monumento estas farita en la formo de kolono. Granita tigo (sen bazo kaj kapo) devenas el malkonstruo de Palaco de Kronenberg. Palaco brulis en septembro 1939, antaŭe estis lokita ĉe Reĝa Strato en Varsovio. Bronza krono pinitas la kolumnon. Sur la tigo de la kolumno trovas bareliefo montrante tri karakterojn el la bildo de Canaletto "Elekto de Reĝo Stanislao Aŭgusto". Malsupre estas memortabulo kun la surskribo:

*Obelisko Electio viritim konstruita en 400-datreveno de ĉefurbeco de Varsovio sur la iamaj la elekta kampo en loko anstataŭ senatana barako kaj kavalira rado kie en la jaroj 1575-1764 estis elektita 10 polajn reĝojn. La Socio de Amikoj de Varsovio. 1997.*

La monumento situas en la mezo de ronda granita placo kun latina vortoj "Electio Viritim" kion signifas persona elekto.

Referencjoj
-----------

1. ↑   Elektoj de reĝoj en antaŭdispartiga Pollando (pole).
2. ↑   Ĉi tie reĝoj estis elektitaj (pole).

* Kategorio Elekta Kampo en Varsovio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Keukenhof** estas ĝardena parko en la nederlanda provinco Suda Holando proksime de la loĝloko Lisse (pli-malpli meze inter Amsterdamo norde kaj Hago sude), kiu precipe dum aprilo kaj la unua duono de majo, dum la sezono de florantaj tulipoj, altiras grandajn nombrojn da turistoj. Laŭ iuj taksoj temus pri la plej multe fotata loko de Eŭropo – ĉiukaze la grandegaj aranĝoj de kolorplenaj floroj kreas imponajn pejzaĝajn impresojn.

aro de narcisoj en la parko Keukenhof
Dum la 15-a jarcento, la areo sur kiu troviĝas la nuntempa parko, ankoraŭ estis netuŝita parto de naturo kaj estis propraĵo de la nobelino Jakoba de Bavario. Krom por ĉasado, la kampara bieno uziĝis por kultivo de herboj por la nobela kuirejo. Tiel ekestis la nomo Keukenhof ("kuireja bieno" respektive "kuireja ĝardeno"). Dum la jaro 1857 la pejzaĝa arkitekto kreis planon por kastela parko Keukenhof. La anglastila pejzaĝa parko, kiun li tiam kreis, ankoraŭ nun estas la baza strukturo de la nuna parko. Pro iniciato de grupo da florkultivistoj, en la parko unuafoje dum la jaro 1949 estis aranĝita prezento da printempaj floroj, por doni al ili okazon prezenti siajn florojn. Nuntempe proksimume 90 florkultivistaj bienoj kune respondecas pri la aŭtuna plantado kaj printempa prizorgo de la flora abundo. Aparte multas tulipoj, narcisoj kaj hiacintoj, kiuj elstare bone kreskas en la sabla kaj kalkoŝtona grundo. Aldone al la pejzaĝa parko, plantata je printempaj floroj, sur la tereno situas pluraj pavilonoj, nomataj laŭ membroj de la nederlanda reĝa familio, en kiuj ekspoziciiĝas ekzotikaj floraj plantoj kaj artaj floraranĝoj, okazas koncertoj kaj eblas restoraciaj manĝoj. Aldoniĝas eta porinfana bestoĝardeno, vastaj infanludejoj kaj klasika arbusta labirinto.

La parko Keukenhof ekde la mezo de la 2-a jarcento evoluis ĝis unu el la plej grandaj turismaj vidindaĵoj de Nederlando. Ĝi estas foiro kaj ankaŭ florbulba aĉetejo por plantoŝatantoj, kaj kontentigas la atendon de multaj turistoj je "tipe nederlandaj" tulipoj, pluaj printempaj floroj, kamparaj kanaletoj kaj historia ventomuelejo ("Keukenhofmolen"). Sur la parka areo de 32 hektaroj tamen troveblas ankaŭ la plej granda kolekto de skulptaĵoj en Nederlando – ekspoziciiĝas 150 verkoj de 50 skulptistoj. La parko malfermatas nur ekde la lasta semajno de marto ĝis la mezo de majo, de 8:00 ĝis 19:30 h. La kulmina flora periodo dependas de la aktualaj veteraj kondiĉoj – kutime temas pri la mezo de aprilo.

Ĉiujare ankaŭ la florparado *Bloemencorso Bollenstreek* pasas la parkon sur sia vojo de Noordwijk al Haarlem.

Bildaro
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* Keukenhof en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Keukenhof en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de la parko, plurlingva (nederlande, germane, france kaj angle)
* elaera foto (el la retejo guglo-mapoj) Arkivigite je 2009-03-10 per la retarkivo Wayback Machine
**Kemenespálfa** [kemeneŝpAlfa] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. **Kemenes** estas nomo de la ĉirkaŭaĵo, kie troviĝas malaltaj montetoj. Pálfa hungare estas Paŭlovilaĝ'.

Katolika kirko de Kemenespálfa
Luterana kirko de Kemenespálfa

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 14 km²
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 9544
* Telefonprefikso: 95
* Koordinatoj: 47°08′10″N 17°10'28″E

Situo
-----

Kemenespálfa situas sub orienta piedo de la vulkana monto **Somlyó** [ŝomjO], krome Marcal fluas ĉe la komunumo. Fervojo inter Celldömölk kaj Balatono tuŝas la komunumon, trairanta flankovojo estas inter Jánosháza kaj Celldömölk.

Historio
--------

Dum la historio estis du vilaĝoj: **Martonfa** kaj **Pálfa**, kiuj unuiĝis.

En Kemenespálfa migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

Vidindaĵo estas baroka romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Granda) kaj baroka kastelo de **Révay** [rEvai].

* Kategorio Kemenespálfa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Situo de Kingstaŭno en la mapo
Panoramo de Kingstaŭno
*Ne miskomprenu kun Kingstono!*

**Kingstaŭno** (angle *Kingstown*) estas ĉefurbo kaj havenurbo de Sankta Vincento kaj Grenadinoj. La loknomo signifas: reĝo-urbo.

Situo kaj klimato
-----------------

La ĉefurbo situas inter maro kaj vulkanaj montetoj 182 m-ojn altaj. Kingstaŭno apartenas al la tropika zono, la averaĝa temperaturo estas 24.5 Celsiusa, la pluvo estas jare po 1100 mm (precipe inter majo kaj novembro.

Historio
--------

Kolombo malkovris la insulon en 1493. La urbo fondiĝis en la 18-a jarcento. La insulo apartenis al la britoj inter 1783-1979. Nuntempe loĝas en Kingstaŭno 24500 homoj.

Trafiko
-------

La plej grava estas la haveno, kie oni eksportas bananon, kokoson, sukeron, kotonon kaj similajn. La flughaveno povas akcepti nur lokajn malgrandajn maŝinojn. La montoj baras konstruadon de bonaj vojoj.

Vidindaĵoj
----------

* Botanika ĝardeno de 1763
* fortikaĵo nomata Charlotte de 1873
* katedralo omaĝe al Sankta Georgo el la 19-a jarcento
* katedralo omaĝe al Dipatrino (Maria) de 1935

Fontoj
------

* hungara kaj franca Vikipedioj

* Kategorio Kingstaŭno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kingstaŭno en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)
Elektra mana kirlaparato
**Kirlaparato** aŭ **kirlilo** estas hejma ilo, destinita por kirli ovojn, prepari trinkaĵojn, ŝaŭmaĵojn, omletojn, likvan paston, pureon ktp. La kirlaparatoj estas grandaj kaj manaj (pli disvastigitaj mekanismoj).

La mana kirlaparato estas malgranda elektra ilo, adaptitaj por teni per unu mano. La korpon de la kirlaparato oni kutime faras el plasto, ene de kiu troviĝas elektromotoro kun reduktilo, kiu movas du ŝaŭmigiloj. Dum turniĝo iliaj padeloj moviĝas laŭ traiĝantaj trajektorioj. La kirlaparato plejkutime havas kelkajn eblajn rapidojn de la turniĝo de la motoro, aŭ senŝtupan agordadon.

Granda kirlaparato kun teknologio de planeda miksado
La granda kirlaparato havas bazon kun bovlo, super kiu estas instalita klapa aŭ demetebla konstrukciaĵo, simila al la mana kirlaparato (en kelkaj tipoj ĝi estas senmovebla, kaj la bovlo leviĝas pere de levilo). Kelkaj tipoj de la grandaj kirlaparatoj oni povas disigi de subtenaĵo kaj uzi kiel la manaj. La rotacia akso de surmetaĵoj estas delokigita rilate al centro de la bovlo, kaj egala miksado de entenaĵo de la bovlo estas atingata per ĝia turnado aŭ pere de teknologio de planeda miksado (plia turnado de surmetaĵoj rilate al centro de la bovlo).

La kirlaparaton oni ne devas konfuzi kun la miksaparato, kiu estas destinita ne por kirli, sed por dispecigi kaj estas provizita anstataŭ kirliloj per alaj tranĉiloj.

Referencoj
----------

1. ↑

Vidu ankaŭ
----------

* Ŝaŭmigilo
* Miksaparato
* Stangomiksilo
* Hejma ilaro

* Kategorio Kirlaparato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En baze konsonanta skribo — precipe la fenica, la hebrea, la araba — **vicvokalo** estas tia apero de konsonanta litero (tipe IFA:[ʔ], IFA:[h], IFA:[w], IFA:[j]), en kiu ĝi anstataŭas vokalon kun proksima artikulacio. Ekz‑e en la hebrea vorto שלום /ŝalóm/ la litero ‹ו› (vav, historie la konsonanto IFA:[w]) reprezentas la vokalon /o/: Ŝ(a)LVM (la vokalo /a/ restas implicata). 

Hebree tia vicvokala apero estas nomata אֵם קְרִיאָה /’em kriá/, latine *mater lectionis;* laŭvorte ambaŭ terminoj signifas «legopatrino»; tiu bizara metaforo probable aludas, ke la vicvokalo «naskas komprenon» de la legata vorto.

La uzo de vicvokaloj estas multe pli antikva kaj multe malpli preciza procedo ol la vokalizo per kromsignoj; tamen praktike ĝi estas preferata en la ĉiutaga uzo, ĉar ĝi estas pli facile skribebla — kaj teĥnike (tajpe kaj tipografie), kaj ortografie (la kromsignoj vokalizas malnovhebree, esprimante diversajn trajtojn perditajn aŭ ŝanĝiĝintajn).

Vicvokaloj en la skribo hebrea
------------------------------

Almenaŭ kelkaj el la vicvokaloj nature estiĝis el la fonetika evoluo de la koncerna lingvo. Ekz‑e la praan diftongon /aŭ/ en la vorto /jaŭm/ (tago) nature reprezentis la duonvokalo vav ‹ו› /ŭ/: יום (t.e. JWM); post la kuntiriĝo [aŭ]→[o:] la skribo restis senŝanĝa, kaj la sama ‹ו› iĝis reinterpretita kiel reprezentaĵo de /o/: יום = /jom/.

En la hebrea skribo oni tiel uzas la sekvajn literojn:

* alef ‹א›, iam por signi /a/, malpli ofte /e/ (precipe en pruntvortoj): זַכַּי → זכאי (/zakáj/, «justa»);
* hej ‹ה› vortofine indikas longan vokalon, ekz‑e דירה (/dira:/, loĝejo); משה (/moŝe:/, Moseo);
* vav ‹ו›, por /o:/ aŭ /u:/; ekz‑e יוֹם (/jom/, «день»); שׁוּק (/ŝuk/, «bazaro»);
* jud ‹י›, por /i/ aŭ /e/; ekz‑e גִיבּוֹר (/gibor/, heroo) ← גִבּוֹר; פירוש ← פֵּרוּש (/peruŝ/, interpreto).

De vicvokaloj al la vokaloj
---------------------------

La greka alfabeto estas la unua en kiu la fenicaj literoj havantaj vicvokalan kromfunkcion definitive apartiĝis disde la konsonantoj kaj iĝis puraj vokalliteroj: alef iĝis alfo α /a/; hej iĝis epsilo ε /e/; jud iĝis joto ι /i/; ajn iĝis omikro ο /o/; vav iĝis upsilo υ /ü/. Tiel estiĝis la konsonanta-vokala skribo. De la greka tiun sistemon heredis ĉiuj eŭropaj alfabetoj — la etruska, la latina, la cirila… Kaj ankaŭ la jida skribo estas tia.

Vidu ankaŭ
----------

* Hebrea skribo
* Hebrea alfabeto
* Vokalizo (de konsonanta skribo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 829372
 |
**Kenema** estas grandurbo, la tria plej granda urbo de Sieraleono. Ĝi estas administra centro de distrikto same nomata Kenema kaj grava komerca centro de diamanto.

Mapo pri Sieraleono, kie estas trovebla ankaŭ Kenema
Vojo en Kenema
Interna urboparto de Kenema

Bazaj informoj
--------------

* koordinatoj: 07° 53′ N 11° 11′ U﻿ / ﻿7.883 °N, 11.183 °U﻿ / 7.883; -11.183 (mapo)
* loĝantaro: 182 106 en 2012
* Telefonkodo: 42
* Supermara alteco: 26 m
* Horzono: UTC - 5

Situo
-----

Kenema situas sur ebenaĵo en la interna parto (iom oriente) de la lando. Fritaŭno troviĝas 298 km.

Historio
--------

En ĉirkaŭaĵo de Kenema longe profitis la arbojn, kiel ligno, tial la urbo havas industrion lignaĵoj. La fervojo liveris la lignojn en la 20-a jarcento, sed la fervojo ĵus estas malfermita. En 1931 oni trovis diamantojn, tial la urbo estas komercejo de diamantoj.

Kenema estas unu el la plej etne diversspecaj grandurboj en Sieraleono, kie loĝas ĉiuj etnoj de la lando.

Klimato
-------

Kenema etendiĝas en la tropika klimato kun musono. La pluva sezono daŭras inter majo ĝis oktobro, la ceteraj monatoj estas iom sekaj. Jare pluvas ĉ. 5000 mm. La temperaturo varias inter 21-31 Celsius.

Trafiko
-------

Kenema havas flughavenon kaj ĵus malfermitan fervojon al Fritaŭno. La plej grava vojo estas al Bo (urbo).

Fontoj
------

* Angla Vikipedio

Strato en Kenema
**Karcsa** [karĉa] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd.

Aerfoto pri Karcsa
Aerfoto pri katolika preĝejo kaj vilaĝo Karcsa
Kalvinana preĝejo de Karcsa

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 44  km²
* Supermara alteco: 95 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.3099/21.8009
* Loĝantaro: 2020
* Poŝtkodo: 3963
* Telefonprefikso: 47

Situo
-----

Karcsa situas sur ebenaĵo, laŭ rojo Karcsa, laŭ la slovaka landlimo, laŭ traira flankovojo. Cigánd troviĝas 12, Sátoraljaújhely 18, Sárospatak 22, Miskolc 90 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1186, sed la loko estis loĝata antaŭ alveno de hungaroj. La apudaĵo estis marĉo, kiu defendis la vilaĝanojn kontraŭ tataroj kaj turkoj. Sur la rojo oni liveris salon, la vilaĝo havis rajton pri doganpreno de salo. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senkontrole trairebla.

Vilaĝservoj estas kulturdomo, kuracejo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romanika Kalvinana preĝejo (Karcsa) el la 12-a jarcento
* romkatolika preĝejo omaĝe al Terezo el Avilo, la origina parto estas rotondo, al kiu alkonstruiĝis post jarcento longa parto

* Kategorio Karcsa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo** (france *Rassemblement démocratique du peuple camerounais* aŭ *RDPC*) estas la nun reĝanta politika partio de Kameruno, kaj la partio de ties prezidanto Paul Biya. Ĝia eksa nomo (1960-1984) estis "Kameruna Nacia Unuiĝo", kiu estis fondita de la unua ŝtatprezidanto Ahmadou Ahidjo. La partio ekde tiam restis la plej grava politika partio de Kameruno.

Okaze de la prezidanta baloto de 1997, la kandidato Paul Biya (prezidanto de la Respubliko ekde 1982) kolektis 92,6% de la voĉdonoj, kaj RDPC gajnis 123 el la 180 seĝoj de la Nacia Asembleo de Kameruno okaze de la sekvinta asemblea baloto. Paul Biya denove venkis siajn kontraŭulojn en la prezidanta baloto de 2004, kun 70,8% de la voĉdonoj.

La ĝenerala sekretario de RDPC estas René Sadi ekde aprilo 2007.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 356823
* GND: 6019706-7
* VIAF: 129827996
* ISNI: 0000 0000 8914 5628
* SUDOC: 028663357
* BNF: 12045244n
 |
***Killer's Kiss*** (La kiso de murdisto, 1955) estas 67-minuta usona nigra filmo reĝisorita de Stanley Kubrick kaj verkita de Kubrick kaj Howard Sackler. Ĝi estas la dua longa filmo reĝisorita de Kubrick, la unua post lia debuto en 1953 per *Fear and Desire*. En la filmo stelulas Jamie Smith, Irene Kane, kaj Frank Silvera.

Filmanonco de *Killer's Kiss*.
La filmo temas pri la engaĝiĝo de juna boksisto kun virino kiu estas fitraktita de sia krimula ĉefo. Kiel ĉe *Fear and Desire*, ĝi estis private financita de la familio kaj amikoj de Kubrick, kun ĉirkaŭ 40 000 dolaroj antaŭigita el la Bronksa apotekisto Morris Bousse. Kubrick ekfilmis en Times Square, kaj ofte esploris dum la filmadprocezo, eksperimentante per fotografio kaj konsiderante la uzadon de nekonvencia rigardpunktoj kaj bildoj. Li dekomence elektis registri la sonon surloke, sed trafis malfacilojn pro interferoj el la mikrofonoj, kio limigis la kameramovadon. Lia decido rezigni pri la sono en favoro de bildaro estis multekosta; post 12–14 semajnoj filmante, li elspezis ĉirkaŭ sep monatoj kaj 35 000 dolarojn laborante pri la sono.

An advertisement for the film Blackmail Surrounding text describes the film as "A Romance of Scotland Yard" and "The Powerful Talking Picture"Reklamafiŝo por *Blackmail* (1929). Oni indikis influojn de tiu filmo por *Killer's Kiss*.
La filmo de Alfred Hitchcock nome *Blackmail* (1929) rekte influis la filmon per la rimarkinda rido de rolulo, kaj Martin Scorsese siavice citis la plinovigajn filmangulojn kaj etosajn filmerojn en *Killer's Kiss* kiel influo super sia *Raging Bull* (1980). Aktorino Irene Kane, nome stelulino de *Killer's Kiss*, observis: "Stanley estas fascinanta karaktero. li pensas, ke la filmoj povas moviĝi, per minimumo da dialogo, kaj li emas sekson kaj sadismon". *Killer's Kiss* trafis limigitan komercan sukceson kaj atingis malmultan monon kompare kun sia produktora buĝeto de 75 000 dolaroj. Kritikistoj laŭdis la kameralaboron de la filmo, sed la aktorado kaj historio estas ĝenerale konsiderata nur mezbonkvalita. Kubrick mem pensis pri sia filmo kiel amatora klopodo — studenta filmo. Spite tion, la kinhistoriisto Alexander Walker konsideris la filmon "oddly compelling" (kurioze emocia).

Notoj
-----

1. ↑  Killer's Kiss en IMDb.
2. ↑  Duncan 2003, p. 28.
3. ↑  Duncan 2003, p. 30.
4. 1 2  Duncan 2003, p. 32.
5. ↑  Baxter 1997, p. 63.
6. ↑   Baxter 1997, p. 69; Duncan 2003, p. 32.
7. ↑  LoBrutto 1999, p. 102.
8. ↑  Walker 1972, p. 55.

Bibliografio
------------

* Baxter, John (1997). Stanley Kubrick: A Biography. HarperCollins. ISBN 978-0-00-638445-8. p. 39.
* Duncan, Paul (2003). Stanley Kubrick: The Complete Films. Taschen GmbH. ISBN 978-3-8365-2775-0.
* LoBrutto, Vincent (1999). Stanley Kubrick: A Biography. Da Capo Press. ISBN 978-0-306-80906-4.
* Thuss, Holger (2002). Students on the Right Way: European Democrat Students, 1961–2001. H. Thuss. ISBN 978-3-8311-4129-6.
* Walker, Alexander (1972). Stanley Kubrick directs. Harcourt Brace Jovanovich. ISBN 978-0-15-684892-3.

* Kategorio Killer's Kiss en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718000
 |
**Kalpa** (sanskrite कल्प)signifas "propran, taŭgan" kaj estas unu el la ses fakoj de Vedanga, nome ŝlosila scienco konektita kun la Vedoj – nome skribaĵoj de Hinduismo. Tiu fako de studo estas fokusita al la proceduroj kaj ceremonioj asociaj kun la Veda rita practiko.

La ĉefaj tekstoj de Kalpa Vedanga estas nomataj *Kalpaj Sutroj* en Hinduismo. La rigardo al tiuj tekstoj inkludas Vedajn ritarojn, ritojn de precizaj ceremonioj asociaj kun gravaj okazaĵoj de la vivo kiel naskiĝo, nupto kaj morto en la familio, same kiel pri persona konduto kaj propraj taskoj en la vivo de individuoj. Plej Kalpasutraj tekstoj suferis intermetadon, ŝanĝojn kaj konsekvencan koruptadon laŭlonge de ties historio, kaj eble Apasthamba Kalpasutra kerna en la Jajurvedo estas la plej bone konservata teksto en tiu ĝenro.

Kalpaj Sutroj estas troveblaj ankaŭ en aliaj tradicioj de Barato, kiel en Ĝainismo.

En la versoj 1a-2a de Baudhayana Shulba Sutra oni referncas tion kio en Okcidentoestas konata kiel la Teoremo de Pitagoro.

Notoj
-----

1. 1 2  James Lochtefeld (2002), "Kalpa" in The Illustrated Encyclopedia of Hinduism, Vol. 1: A-M, Rosen Publishing, (ISBN 0-8239-2287-1), p. 339
2. ↑  Plofker 2009, p. 313.
3. ↑  Maurice Winternitz 1963, p. 252.
4. ↑  Wendy Doniger.  (1999) *Merriam-Webster's Encyclopedia of World Religions*. Merriam-Webster, p. [htt://archive.org/details/isbn\_9780877790440/e/629 629]. ISBN 978-0-87779-044-0.
5. ↑  Patrick Olivelle.  (1999) *The Dharmasutras: The Law Codes of Ancient India*. Oxford University Press, p. xxv–xxviii with footnotes. ISBN 978-0-19-160604-5.
6. ↑  Moriz Winternitz.  (1988) *A History of Indian Literature: Buddhist literature and Jaina literature*. Motilal Banarsidass (Reprint), p. 412–413, 444–446. ISBN 978-81-208-0265-0.
7. ↑  Plofker 2009, p. 18 kun noto 13.

Bibliografio
------------

* Plofker, Kim (2009). Mathematics in India. Princeton University Press. ISBN 0-691-12067-6.
* Maurice Winternitz (1963). History of Indian Literature, Volume 1. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-0056-4.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 725755
 |
**Kiruna** (nord-samee *Giron,* finne *Kiiruna,* tornival-finne *Kieruna*) estas urbo en regiono Norrbottens län, norda Svedio, kaj la plej granda urbo en la historia provinco Lappland. Ĝi situas norde de la norda polusa cirklo, ĉe bordo de la lago Luossajärvi, inter la fererco-riĉaj montoj Kiirunavaara kaj Luossavaara. Ĝi estas administra centro de samnoma komunumo Kiruna.

La setlejo estis fondita en 1900, kaj oni konsideras Hjalmar Lundbohm, delegito de la min-firmao LKAB, kiel fondinto. La urbo havis ĉirkaŭ 17 500 loĝantojn en 2020, kaj en 2004 ĉirkaŭ 18 000 loĝantojn. La plej granda ekonomia branĉo estas la minado.

Pro risko de disfalo kaŭze de la mineo en Kiirunavaara, oni post debatado decidis en 2007 translokiĝi la centro de la urbo. Laŭ la sveda mino-leĝo, la mino-firmao LKAB devas paĝi la kostojn, kiu la firmao en 2008 kalkulis al 12,5 miliardoj kronoj. Oni translokiĝas plurajn domojn, malkonstruas multaj, kaj konstruos novajn.

La ligna preĝejo de Kiruna, desegnita de Gustaf Wickman, estis konstruita inter 1907 kaj 1912, kaj inspirita de la lignaj norvegaj bastonpreĝejoj, kaj situas en natura parko proksime al Kiruna centro.

1907–1958 Kiruna havis tramo-liniojn. Je 45 km oriente de la urbo troviĝas Esrange, sola civila kosmodromo de Eŭropo.

* Situo en la mondoSituo en la mondo
* Kirko de KirunaKirko de Kiruna
* KirunaKiruna
* La nova centro de Kiruna, 2022La nova centro de Kiruna, 2022

Vidu ankaŭ
----------

* Höstorkestern, progresmuzika grupo de Kiruna

* Kiruna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kiruna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)