recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Artikolaj lokoj** estas tiuj urboj aŭ vilaĝoj, kie estis konstruataj nekatolikaj preĝejoj en Hungara reĝlando fine de la 17-a jarcento kaj en la 18-a jarcento laŭ aparta jura artikolo (latine artikulus) N-ro 17-a kodigita en Sopron en 1681. 

Luterana preĝejo en Sopron
Fine de la mezepoko la katolika eklezio perdis sian monopolon, ĉar kalvinanismo kaj luteranismo disetendiĝis. Sub la regado de la katolikaj Habsburgoj oni ne permesis konstrui nekatolikajn preĝejojn. Emeriko Thököly longe batalis por libereco de la religia kulto. Habsburgoj timis, ke eĉ ili perdos la tronon pro religiaj aferoj, tial ili revokis la parlamentanojn por solvi la problemon. Laŭ la nova leĝo oni nomumis po 2 komunumojn en ĉiuj departementoj, kie oni rajtis konstrui ankaŭ nekatolikajn preĝejojn. En aliaj lokoj tio ne estis permesata. La kondiĉoj estis rigoraj:

* la preĝejo devas situi ekster la urbomuroj
* la konstruado devis daŭri nur unu jaron
* oni devis fari ĝin sen ŝtono (escepte la fundamenton) kaj metalo
* sen turo devis konstruadi la preĝejon
* la ĉefenirejo devis esti flanke

Jen kelke da lokoj, kie oni konstruis preĝejojn:

* Luterana preĝejo (Sopron) en Sopron (reĝa departemento)
* Luterana preĝejo (Nemescsó) en Vas (reĝa departemento)
* Luterana preĝejo (Nemeskér) en Sopron (reĝa departemento)
* Luterana preĝejo (Nagyvázsony) en Veszprém (reĝa departemento)
* Luterana preĝejo (Pápa) en Veszprém (reĝa departemento)
* Luterana preĝejo (Celldömölk) (en tiutempa **Nemesdömölk**) en Vas (reĝa departemento)
* Luterana preĝejo (Györköny) (sen bildo) en Tolna (reĝa departemento)

Ankaŭ la kalvinanaj preĝejoj estis permesataj, ekzemple en Szendrő.

Post jarcento oni jam permesis la konstruadojn el brikoj, baldaŭe oni permesis ankaŭ la turojn.

* Luterana preĝejo en Nemeskér
* Luterana preĝejo en Nemescsó
* Luterana preĝejo en Nagyvázsony
* Luterana preĝejo en Pápa
* Luterana preĝejo en Celldömölk

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* 1681. évi XXVI. törvénycikk hungare Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine
En Greka mitologio, **Filomelo** (antikve-greke *Φιλομήλη* *Filomḗlē*, latine *Philomēla*) estis la filino de Pandion la 1-a (Reĝo de Ateno), kaj de Zeŭksipo, kaj fratino de Prokno.

Mito
----

Filomelo kaj Prokno montras la kapon de Itys al Tereŭzo. Bildo de Bauer por eldono de 1703 de la verko de Ovido *Metamorfozoj*, Libro VI, 621-647
La edzo de Prokno, reĝo Tereŭzo de Tracio (filo de Areso), akceptis veturi al Ateno kaj eskorti Filomelon al Tracio por vizito. Tereŭzo enamiĝis de Filomelo dum la veturado kaj alvenintaj al Tracio, li seksperfortis ĝin.

Por eviti ke ŝi rakontu la aferon, Tereŭzo fortranĉis ŝian langon kaj enfermis ŝin en ŝia ĉambro. Ŝi teksis tapizon rakontantan la aferon kaj sendis ĝin al sia fratino Prokno, la edzino de Tereŭzo, kiu mortigis lian filon Itys kaj manĝigis Tereŭzon per la kadavro. Kiam la reĝo ekkonis tion, persekutis ambaŭ fratinojn intence mortigi ilin, se la dioj ŝanĝis ilin en birdoj o najtingalo.

Literaturo
----------

Tiu historio estis multe uzata de literaturo ekde la komenco en la Metamorfozoj de Ovidio.

Vidu ankaŭ
----------

* 196 Philomela

* Kategorio Filomelo (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 292515
* GND: 131358391
* VIAF: 195070921 33128718, 195070921
* SUDOC: 114635692
* BNF: 150819080
 |
**Hetvehely** [hetvehej], germane **Hetfhell,** kroate **Tević** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szentlőrinc. La loknomo signifas hungare: lundoloko (komprenu: loko, kie okazas bazarado-foirado lunde).

Preĝejo de Hetvehely

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 21 6 km²
* Loĝantaro: 440
* Poŝtkodo: 7681
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 46°08′04″N 18°02'46″E

Situo
-----

Hetvehely situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ la fervoja linio Budapeŝto-Pécs.

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1542 en formo *Hethfehel*. Ĝi senhomiĝis pro la turkoj post la mezepoko. La refondiĝoj fare de hungaroj kaj germanoj okazis en la 18-a jarcento. En 1979 la proksima vilaĝeto **Kán** aliĝis al Hetvehely. En 2001 vivis tie 8 % germanoj, 9 % ciganoj.

En Hetvehely migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo
* Malnova kirko de Hetvehely

* Kategorio Hetvehely en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kakaro** estas budhisma bastono kun ringoj originita en Barato, ĉefe uzita por preĝi aŭ por batali. La sonorado de la ringoj de la kakaro estas uzita por sciigi etajn estaĵojn (i.a. insektojn), ke venas marŝanto kaj ke ili devas moviĝi por ne esti akcidente surtretitaj, aŭ por forpeli danĝerajn bestojn. La sonorado ankaŭ estas uzita por sciigi domanojn, ke estas bikŝuo proksime.

Kakaro povas havi aŭ kvar ringojn reprezentantajn la kvar noblajn verojn, aŭ ses ringojn reprezentantajn la ses perfektecojn, aŭ dek du ringojn reprezentantajn la dek du kaŭzojn kaj efikojn.

Fama portanto de la kakaro estas la bodisatvo Kŝitigarbo, kiu protektas infanojn kaj vojaĝantojn kaj estas ordinare reprezentita portanta kakaron en la dekstra mano.

Nomoj
-----

| Kakaro |
| --- |
| Tradukoj deखक्खर (*Khakkhara*) |
| Sanskrite | खक्खर (*Khakkhara*) |
| Ĉine | 錫杖 (*Xīzhàng*) |
| Japane | 錫杖 (*Shakujō*) |
| Koree | 석장 (*Seokjang*) |
| Tibete |  འཁར་གསིལ། (*’khar gsil*) |
| Vjetname | *Thiền trượng*  |
|  Terminaro de Budhismo  |
| v • d • r |

*Kakaro* venas de la nomo de la bastono en Sanskrito, *khakkhara* (खक्खर), kiu signifas *sonora bastono*. Ĝi estas ankaŭ konata per ĝia nomo en la japana, *shakujō* (錫杖), kiu signifas *stana bastono*.

En la vjetnama, ĝi nomiĝas *thiền trượng*, kiu signifas *Zena bastono*.

Referencoj
----------

1. ↑  
THE NINE VERSES OF THE SHAKUJO at www.quietmountain.org
2. ↑  
music dictionary : Sf - Si  at www.dolmetsch.com
3. ↑  
日本の古武器: Special Weapons and Tactics of the Martial Arts; By Serge Mol 2003

* Kategorio Kakaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri budhismo |
**Parada de Arriba** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. *Parada de Arriba* estas tradukebla etimologie al *Haltejo de Supro*, pro haltejo survoje sed ĉefe post deklivo supren. Ĝi estis kromnomita ankaŭ kiel "Parada de los lecheros" (de la laktistoj) pro la granda kvanto de brutobredistoj kiuj vivtenissin el la vendado de lakto al ĉefurbo Salamanko. En la dekstra duono de la blazono sub kverko (tipa arbo) videblas tipa laktujo.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Alberguería de Valmuza, Carrascal de Pericalvo y Parada de Arriba, okupas totalan areon de 17,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 250 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 14 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753349
 |
**Artikolo nedifinita** aŭ **nedifina artikolo** estas speco de gramatika artikolo, do partikulo indikanta nedifinitecon, uzata en substantiva subfrazo.

En la Gramatiko de la Fundamento de Esperanto Zamenhof skribis ke: 

|  |
| --- |
|  |
|  | 

|  |
| --- |
| **„** Artikolo nedifinita ne ekzistas; ekzistas nur artikolo difinita (la), egala por ĉiuj seksoj, kazoj kaj nombroj. 
Rimarko: la uzado de la artikolo estas tia sama, kiel en aliaj lingvoj. La personoj, por kiuj la uzado de la artikolo prezentas malfacilaĵon, povas en la unua tempo tute ĝin ne uzi. **"** |
| — Zamenhof |

 |

Por bone kompreni kion li celis per tiu rimarko, oni devas scii ke en la eŭropaj okcidentaj lingvoj latinidaj aŭ germanidaj (kiel ekz. la franca, hispana, la itala, la portugala, la angla, la germana, la nederlanda kaj la sveda) la difinitaj kaj nedifinitaj artikoloj servas por indiki ke la sekvanta vorto estas substantivo (nomo). La germana lingvo eĉ montras la substantivojn skribe per majusklo.

Kun escepto de la angla (the/an) en ĉiuj aliaj la difinita kaj nedifinitaj artikoloj ankaŭ indikas la gramatikan "sekson" de la nomo (vira, ina aŭ neŭtra) kaj la nombron (singulara aŭ plurala). En la germana ili ankaŭ indikas la kvar gramatikajn kazojn.

Sed en la slavaj lingvoj kiel ekzemple la rusa kaj la pola, ekzistas nek difinita nek nedifinita artikoloj. Ili tute ne estas necesaj por atentigi ke la sekvanta vorto estas nomo, ĉar la finaĵo montras tion kaj samtempe la gramatikan sekson. Do por denaskaj parolantoj de tiaj lingvoj la uzo de la artikoloj en Esperanto povas ja esti konfuziga.
La nocio **ĝenro** signifas en la muzikteorio:

* ekde la antikveco la modaloj diatona gamo, kromata gamo kaj enharmonio.
* ekde la 18-a jarcento la *„artaj formoj"* kiel moteto, madrigalo, arĉkvarteto, opero ktp.

„Ĝenro" kaj „formo" estas du nocioj ofte parte kongruaj, kiuj estas uzata en la ĉiutaga lingvouzo ankaŭ malprecize aŭ samsignife. Ĝeneralaj formoj ekz. estas kantoformo kaj rondelformo; la fako muzika forminstruaĵo provas klasifiki tiun.

Male al tio la instruaĵo pri la muzikaj ĝenroj rigardas la kriteriojn *ensemblo*, *teksto*, *funkcio*, *prezentoloko* kaj *movimentstrukturo*.

Pluaj kriterioj por sistema klasifikado de muziko estas:

* epokoj kiel ekz. renesanco, baroko, klasiko ktp.
* stilo

Ĝenro kaj funkcio de muziko
---------------------------

Ofte parte kongruas la nocioj por la prezentadkondiĉoj kun la nomoj por la prezentata: ĉambromuziko iam estis la muziko en la nobelara „ĉambro", sed ekde la malfrua 18-a jarcento ŝajnas difini sin prefere per ensemblo, stilo ktp.. La nocio Opéra comique nomas parizan teatrejon de la 19-a jarcento kaj same operĝenron, kiu tie estis prezentata. Menueto estas socia danco kaj samtempe movimento en la klasika simfonio.

Ĝenro kaj prezentokondiĉoj konformas unu la alian kaj tiam nur estas laŭkondiĉe separeblaj: ĝenroj ofte estas streĉe ligitaj al funkciaj kuntekstoj, muziko tiam estas uzomuziko. La ligo al certaj ĝenrotipoj starigis al komponisto ĉiam limigojn de liaj kompoziciaj eblecoj, ekz. ĉe eklezisonatoj aŭ komence je la formado de sakralaj oratorioj, kiuj ne rajtis esti tro operecaj. Ekde la malfrua 18-a jarcento ĉambromuziko tamen - kvazaŭ interĝenre - fariĝis ludebla ankaŭ en la burĝa koncertodomo, kaj la franca *opéra comique* ankaŭ povis esti prezentata en germanaj (provincaj) teatrejoj. Al ĉi tiu spaca emancipo ofte konformas la emancipado disde sia funkcio, kiel ekzemple ĉe dancmuziko, kiu fariĝas simfonimovimento.

Tia emancipado disde funkciomuziko faras la ĝenron pura resp. „absoluta" (vd. Absoluta muziko). Ĝi konservas ion (kiel la nobelara ĉambro kiel nimbo) kaj malligas ĝin samtempe el ĝia origina kunteksto. Absoluteco celas laŭ estetika pretendo arton kiel "malmondo" malligita de la realeco. Ĝi povas malhelpi nebeligitan rigardon de la historiaj faktoj en la 20-a jarcento kaj ekde la katastrofoj tiujarcentaj ĝi estas suspektata pri ideologiemo.

Komponistoj de la 20-a jarcento malligis sin de tro malvastaj ĝenronocioj kaj trovis hibridajn miksformojn kadre de klasikaj ĝenroj (ekz. ĉambrosimfonio) aŭ kadre de la artoj (ekz. performarto kiel miksformo inter danco, teatro kaj muziko). Per ekstremaj eksperimentoj John Cage neis komplete la nociojn ĝenro kaj verko.

Vidu ankaŭ
----------

* Muzika ĝenro
La **kastelo de Kisléta** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Gencsy** [genĉi]) estas nuntempa orfejo de Kisléta en Hungario.

Historio
--------

La familio Gencsy konstruis la malgrandan kastelon en Kisléta en la 18-a jarcento. Post la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon (la samo okazis kun la ceteraj hungaraj kasteloj). En la sekvaj jaroj la loka kolĥozo profitis ĝin por deponi la agrikulturajn maŝinojn. Baldaŭ orfejo ekfunkciis en la kastelo, tial aktuale la kastelo estas en bona stato.

Konstruaĵo
----------

La teretaĝa konstruaĵo kun mansardoj situas sola en granda parko. La fasado estas simetria, la meza kaj ambaŭ flankaj partoj reliefas. La meza parto estas arkada. La malantaŭa fasado estas simila, sed sen enirejo.

Parko
-----

La parko apartenas al la plej belaj parkoj de la regiono. Ankaŭ la infanoj zorgas pri la kreskaĵoj. En 1977 la parko estis deklarita protektata. En 2010 granda ŝtormo okazis, kiu detruis la plej grandan magnolion. En la parko kreskas fraksenoj, aceroj, piceoj, *Prunus cerasifera*-oj, ulmoj, juglandoj, platanoj, tilioj, kornusoj.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
titolpaĝo de la seminaria broŝuro
La **28-a Internacia Seminario** de la Esperanto-Junularo okazis inter la 27-a de decembro 1984 kaj la 3-a de januaro 1985 en la urbo Wetzlar de la federacia lando Hesio en la centro de Germanio. La kiel dum antaŭaj aranĝoj science altnivelajn prelegojn kaj laborgrupojn dumtage kaj la tutnoktan interkonatigan kaj festan programon partoprenis 230 lernantoj kaj studentoj el dudeko da eŭropaj landoj. La organizan teamon de GEJ konsistigis *Elisabeth Kuhl-Kruse* (gvidado kaj kunordigado), *Gerald Roemer* (financoj, elpago de vojaĝsubvencioj), *Winfried Hinrichs* (tema programo), *Thomas Pusch* (distra programo, programa kunordigo) kaj *Elisabeth Schwarzer* (aranĝo de salonoj), *Franz Kruse* (loĝigo) kaj *Ella Klünder* (seminariaj materialoj).

```
Kiel dum antaŭaj jaroj, la Federacia ministerio pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj de Germanio subvenciis la aranĝon per preskaŭ 20.000 DEM, tial ke ne nur la kotizoj estis parte pagitaj de la ŝtato, sed ĉiu partoprenanto rericevis procentaĵon de siaj vojaĝkostoj, kio do aparte kuraĝigis partoprenantojn el pli foraj landoj alvojaĝi kaj kundiskuti.
```

Ĉi-foje la temo de la semajno - kiu laŭ nombro de partoprenantoj kaj komparoj de aliaj Esperanto-aranĝoj estis pli "kongreso" ol "seminario" - estis simple   

**Japanio**.

Elstaraj japanaj esperantistoj kaj iuj eksterlandanoj longe vivintaj en Japanio raportis pri temoj kiel tradiciaj japanaj artoj kaj la intensa modernigo de la lando dum la 20-a jarcento, la socia pozicio de japanaj virinoj, la landa historio kaj eduka sistemo, al la ceteraj ekster-japaniaj partoprenantoj. La organizantoj mem konfesis ke ili per "la elekto de tiaspeca temo estis sufiĉe riskaj": Ĉu fakte eblas diskuti pri lando? Aŭ ĉu ne la prezentoj pri Japanio, kelkfoje mirigaj kaj demandindaj, maldiskutige rezultigos simplan respondon "do, estas tiel"? Sed male al tiuj timoj, la tema programo montriĝis tre interesa por ĉiuj, kaj incitis al intensaj interkulturaj komparoj.

Referencoj
----------

1. 1 2  el la seminaria broŝuro, titolita "Japanio"
La **artikulacio** (lat. *articulare*: artikulacii) estas maniero de la tongenerado je muzikilo kaj la kantvoĉo. Ĝi estas grava interpretilo.

La muzika artikulacio priskribas, kiel oni frazigas plurajn sinsekvajn tonojn. La artikulacio ekestas, depende de la instrumento, per diferencaj maniero eksonigi tonon: je klavarinstrumentoj ĝi fariĝas per la klavofrapo, je arĉinstrumentoj per la arĉomovo kaj je blovinstrumentoj per la komencado de la aerfluo kaj la langopuŝo.

La kvalito de la artikulacio povas diferenci ekde forta, mallonga stakato ĝis mola portato eblas ĉiuj intergradoj. Legato verdire estas la foresto de artikulacio, je ĉi tiu oni ŝanĝas la prenon sen denove ekarĉi aŭ ekpuŝi. Je klavariloj oni povas, same kiel je ĉiuj frapinstrumentoj, post la klavofrapo ne lu influi la tonon, kaj jen pro kio oni povas nur imiti la legatoludadon nur per konvenaj frapmanieroj.

Ekzemploj por artikulaciaj signoj en nototekstoj
------------------------------------------------

ekzemploj por artikulacioj - de maldekstre dekstren: staccato (abrupta), staccatissimo (tre abrupta), martellato (martelosimila), marcato (markita), tenuto (tenate)
artikulacioj de *legato* ĝis *staccatissimo*

|  |
| --- |
| La plej gravaj specoj de la artikulacio estas |
| legato | ligite |
| non legato | ne ligite |
| tenuto | tenate |
| portato | portate |
| staccato | senkohera, abrupta |

La artikulacio estas je multaj komponaĵoj ne ekzakte notita kaj tial ofte estas tasko de interpretoj, adekvate artikuli. En la praktikoj de ĵazo kaj dancmuziko la artikulaciaj signoj streko kaj punkto i.a. indikas la rilaton al la svingeca (ternara) aŭ rokeca (binara) ritmo.

* Kategorio Artikulacio (muziko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ankie van der Meer** (naskiĝis la 17-an de aprilo 1959 en Akkrum) estas frisa kantistino el Gytsjerk. Ŝi estas instruistino por la franca kaj la angla ĉe Friesland College en Leeuwarden.

Ankie estas la ĝemela fratino de Didi van der Meer (komunuma konsilanto de Partij van de Arbeid en Tytsjerksteradiel), ekreskis en Akkrum kaj transloĝiĝis kiam ŝi aĝis 15 jarojn al Hurdegaryp.

Ŝi ludis kun Nanne Kalma en Irolt. Post la turneo en Hungarujo ŝi eklernis Esperanton, ĉar ŝi ne povis anonci en la franca, la germana, la angla, la nederlanda aŭ la okcidentfrisa. Ŝi demandis al Nanne post la adiaŭa koncerto de Irolt, kion li pensis pri fari muzikon Esperante. Li pensis, ke ĝi estas tre inspira kaj en 1987 li kreis Esperanto-kantojn. Ŝi demandis al Marita Kruijswijk kaj Marian Nesse por partopreni kaj tiel la grupo ricevis duan nomon: Kajto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de Nanne en Ankie


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 554495
* VIAF: 161273936
* ISNI: 0000 0001 1104 8948
* MBA: b96a69f8-dd5f-4059-9c93-754a7ff166be
 |
La **grek-katolika preĝejo Ĉieliro** estas eklezia monumento historia en urbo Abaújszántó (Hungario).

Historio
--------

La kirko estis konstruita en la jaroj 1791 kaj 1792. La altnivela ikonostazo estis farita en 1818. La preĝejo estis renovigita lastfoje en 2003.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, sed la meza enireja parto jam ekster la korto ĉe la trotuaro. La fasado estas simetria, meze la turo iomete reliefas. La navo antaŭ la absido havas mallongan krucnavon. La navo estas apogitaj per pilieroj. La absido estas duonronda kaj pli malalta kaj mallarĝa, ol la navo. La ikonostazo estas 8 metrojn alta kaj 9 metrojn larĝa.

Kermeso okazas en la 40-a tago depost Pasko.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2020-11-28 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare kun globpanoramo
* Arkivigite je 2021-01-09 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Buganvila korvo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Korvedoj *Corvidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Corvus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***C. meeki*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Corvus meeki****(Rothschild, 1904) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| v • d • r |

La **Buganvila korvo** aŭ **Buganvila korako** (***Corvus meeki***) estas granda tutnigra birdospecio membro de la familio de Korvedoj aŭ korvoj kaj de la genro Corvus. Ĝi estas endemismo de la insulo de Bougainville en Papuo-Nov-Gvineo kaj la najbaraj insuloj Shortland en la insuloj Salomonoj. Ene de tiu teritorio ĝi estas la ununura specio de korvo.

La Buganvila korvo estas fortika korvo, 41 cm longa, kun tutnigra plumaro kaj fortika nigra beko.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj ĝis 1600 m. Nuntempe ĝi estas komuna specio en Bougainville, sed ĝi povus esti minacata future pro habitatoperdo pro lignoproduktado.

Referencoj
----------

1. ↑  BirdLife International (2008) Species factsheet: Corvus meeki. El  on 15/10/2008
La **Granda Sinagogo** en Budapeŝto, en Erzsébetváros (distrikto), en kvartalo de judoj estas la plej granda sinagogo en Eŭropo. Ĝi estas ankaŭ simbola konstruaĵo de la hungarlandaj judoj, grava vidindaĵo, muzeo, memorloko, koncertejo. Tre proksime situas Malgranda Sinagogo kaj alia sinagogo.

Interno de la sinagogo
monumento en la korto de la sinagogo, en 2013

Historio
--------

En 1783 la judoj ricevis permesojn loĝadi en Pest. Ili konstruis imponan sinagogon inter 1854-1859 laŭ projekto de Ludwig Förster, sed parton de la interno faris Frigyes Feszl. En 1860 komuna hungara-juda kunsido okazis. Inter 1929-1931, poste inter 1991-1996 ĝi renoviĝis. En 1931 kaj 1939 atencoj okazis ĉe la sinagogo. En 1944 dum sieĝo de Budapeŝto nazioj mortigis milojn da judoj, multe el kiuj estis entombigitaj kaj en la korto.

Orgenisto estis Gábor Lisznyay Szabó inter 1950-1971.

Datenoj
-------

* Longo: 53 m (nur la navo: 40 m)
* Larĝo 27 m
* Alto: (interne) 26 m; (ambaŭ turoj) 44 m
* Interna spaco: 1200 m²
* sidlokoj: 2964 (sur la teretaĝo: 1492 (nur por viroj), en ambaŭ galerioj: 1472 (nur por virinoj))

Parto de la sinagogo estas Templo de Herooj konstruita en 1931 kiel memorejo pri judoj pereintoj dum la 1-a mondmilito. En la korto estas la supremenciita tombejo kun monumento pri la viktimoj de la Holokaŭsto.

Sur loko de la nuna muzea parto iam troviĝis domo, en kiu en 1860 naskiĝis Theodor Herzl. La muzeo prezentas parte trezorojn, parte historion de Holokaŭsto.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

Aerfoto pri la sinagogo

* Kategorio Granda Sinagogo de Budapeŝto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **grek-katolika paroĥa preĝejo arkianĝelo Sankta Mikaelo** estas eklezia konstruaĵo en urbo Ajak (Hungario).

Historio
--------

Ekzistis jam paroĥo en 1653 en Ajak. Pri ligna kirko kovrita per ŝindoj la unua mencio okazis en 1751. En 1844 ĝi estis jam kaduka. Kelkfoje la diservoj okazis en familia domo. La nun videbla ŝtona klasikisma preĝejo estis konstruita en 1859. Interne la ikonostazo estis preta nur en 1901. La muroj estis pentritaj en 1984, la instalaĵoj estis renovigitaj en 1990, post 6 jaroj la preĝejo ekstere renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, sed en la korto troviĝas ankaŭ ŝtona kruco. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo nur iomete reliefas. En la turo 2 sonoriloj loĝas, la turopinto estas piramida. En la sankteja plafono estas pentritaj la kvar evangeliistoj. La kirko havas porteblan bildon pri Sankta Maria kun Jesuo.

Kermeso okazas en la 8-an de novembro.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* sonorado

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* 2 fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Granda Teatro de Havano** (hispane *Gran Teatro de La Habana*) estas teatro situanta ĉe la Avenuo-Promenejo Prado aŭ de Martí, ĉe la stratangulo de San Rafael de la urbo Havano, Kubo. Ĝi temas pri unu el la operejoj-teatrejoj plej grandaj en la mondo. Ĝi apartenas al la monumenta palaco Galega Centro (1915), verkaĵo de la belga arkitekto Paul Belau por gastigi la sociajn aranĝojn de la tiama granda hispana komunumo en Havano.

Ĝi havas tri salonojn, la ĉefa, nomata Federico García Lorca, plurajn artgaleriojn, kaj kelkajn koncertejojn kaj konferencejojn. Ĝi estas sidejo de la baleto kaj opero.

Historio
--------

Ĝi staras sur la fundamento de la antikva *Nova Teatro* aŭ *Tacón* kaj ĝia fasado estas dekoraciata je kvar skulptaĵaj grupoj verkitaj de la italo Giuseppe Moretti kiuj reprezentas la Amon, la Edukadon, la Muzikon kaj la Teatron.

Ekde 1837 ĝis komenco de la 20-a jarcento ĝi estis la scenejo kie aktoris internaciskalaj famuloj kiel la aŭstria dancistino Fanny Essler, kiu debutis en tiu teatro la 23-an de januaro 1841. Meze de la 19-a jarcento laboris en ĝi kiel maŝinisto Antonio Meucci, la inventinto de la "parolanta telefono"; lia invento estis leĝe registrita en Usono danke al la apogo de la entreprenisto de la Granda Teatro.

Post ĝia remodelado, estis inaŭgurita la 22-an de aprilo 1915 per reprezentaĵo de *Aida* de Verdi kaj ĝi konvertiĝis en la scenejo de grandaj geartistoj, kiel Sarah Bernhardt, en 1918, aŭ la pianisto Arthur Rubinstein, sekvajare.

En tiu ĉi teatro ankaŭ estis multnombraj internacie-famaj teatraj trupoj kiel Royal Ballet de Londono, Royal Ballet de Winnipeg, la Baleto de Antonio Gades, la Baleto de la Teatro Colón de Bonaero (Argentino), la Folklora Baleto de Meksiko, inter aliaj.

Ĝi estas la ĉefa sidejo de la Internacia Balet-Festivalo de Havano kaj la Festivalo pri la Spuro de Hispanio, inter aliaj.

* Kategorio Granda Teatro de Havano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

*Alfred Escher* 1819-1882
La **fondaĵo Alfred Escher** estas grava fondaĵo ekde de jaro 2006.
Institutoj kaj politikaj korpoj fondis la fondaĵon pri la fama industriisto kaj politikisto Alfred Escher [eŝer], unu el la plej gravaj fondistoj de la moderna ekonomia Svisujo.

Listo de fondistoj de la fondaĵo
--------------------------------

La fondistoj de la fondaĵo havis rilatojn kun Alfred Escher:

* la *Credit Suisse*, Kredito svisujo, iame: SKA, la frua  *(Schweizerische Kreditanstalt)*,
* la *Swiss Life*, Svisa Vivo, la frua *(Schweizerische Rentenanstalt)*,
* la *Swiss Re*, Svisa Re, la frua *(Schweizerische Rückversicherungsgesellschaft)*, sed ankaŭ
* la Kantono Zuriĥo kaj
* la urbo Zuriĥo.
* Aliaj kantonoj kaj
* la SBB; (la SBB estis la sekva fervojo de la frua Svisa nordorienta fervojo *(Schweizerische Nordostbahn)* kaj la gotardo fervojo *(Gotthardbahn)*; la SBB helpas la fondaĵon pri la celoj.
* Ankaŭ privataj organisaĵoj subportas unuajn projektojn.

Fondaĵa konsilistaro
--------------------

La konsilistaro enhavas ses anojn.

Administrejo
------------

La administrejo kaj la adreso de la fondajo estas:
''*Alfred Escher-Stiftung*, (Alfred Escher-fondaĵo)
*Schanzeneggstrasse* 3, ((prononco: ŝan-ceneg)-strato)
CH-8070 *Zürich*.
La ĉefa scienca estro de la fondaĵo estas pri la scienca eldono de libroj profesoro Joseph Jung.

biblioteko
----------

La fondaĵo havas specialan bibliotekon pri la tempo de Alfred Escher.

Eldonejo
--------

La fondaĵo eldonas librojn pri Alfred Escher kaj pri la historia tempo de Alfred Escher, oni eldonis la tre detalan biografion de Alfred Escher kaj en 3 volumoj ankaŭ la leterojn de Alfred Escher. La verkoj estas gravaj fontoj pri la ekonomia kaj kultura historio de Svisujo.

Librojn de la fondaĵo
---------------------

La NZZ Libro de NZZ eldonas la belajn librojn de la fondaĵo kun listo en NZZ Libro[*rompita ligilo*].

Reta eldono
-----------

La fondaĵo konstruos retan dokumentan sistemon pri la historia tempo de Alfred Escher.

Vidu ankaŭ en vikipedio
-----------------------

Gottfried Keller-fondaĵo germana lingvo; Fondation Gottfried Keller

Eksteraj ligiloj
----------------

* retejo de fondaĵo
* [ NZZ Libro pri libroj de fondaĵo kaj profesoro Joseph Jung].
La **Fondaĵo Giordano Bruno** estas germana fondaĵo sen profitcelo. Ĝi estis fondita en 2004 kaj eknomiĝis Giordano Bruno, kiu estis kondamnita pro herezo kaj viv-bruligita je la ordono de la Romkatolika Eklezio en 1600.

Priskribo
---------

De sia ekesto, la fondaĵo estis forte influata de la laboro de Karlheinz Deschner. La Fondaĵo Giordano Bruno estis aparte kritikema rilate la religiojn, kiujn ĝi rigardas « malbon-efika sur la kultura evoluo de la homaro ĝis la nuna epoko ». Kun la oficiala celo starigi « kulturon kun humanisma idealo kaj inspirita de la Klerisma jarcento », ĝi kontraŭas kaj « la idealon de la germana kristana kulturo » kaj la unuforman multkulturismon.

La Fondaĵo subtenas la Centralan Konsilion de la Eksaj Islamanoj (Zentralrat der Ex-Muslime), fonditan en 2007. Tiu konsilio arigas ankaŭ islam-kredantojn kritikemajn rilate al la islamismo kaj zorgema pri la limigo de religia libereco sine de islamo mem.

Agadoj
------

La asocio laboras pri diversspecaj temoj :

1. Humanismo / Naturalismo
2. Sekularismo
3. Epistemologio / Filozofio de la sciencoj
4. Etiko
5. Analiza filozofio

Kunlabore kun la Humanisma Asocio de Germanio, ĝi proponas "Humanisman Informo-Servon", kiu alportas por larĝa publiko, humanismajn vidpunktojn pri la aktualaĵoj.

Premio Deschner
---------------

En 2004, dum Karlheinz Deschner celebris sian 80an datrevenon, la fondaĵo anoncis la kreadon de semestra premio liahonore. La premio, kiun konsistigas je sumo de 10 000 eŭroj, estas aljuĝata al individuoj aŭ al organizaĵoj kiuj "kontribuas laŭ eksterordinara maniero al la laika, scienca aŭ humanisma celoj". La unuan Premion Deschner ricevis Richard Dawkins la 12an de oktobro 2007.

Vidu ankaŭ
----------

* Liberpensuloj

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  germane Dr. Michael Schmidt-Salomon: Leitkultur Humanismus und Aufklärung Arkivigite je 2012-02-09 per la retarkivo Wayback Machine
2. ↑  germane Zentralrat der Ex-Muslime Arkivigite je 2008-03-17 per la retarkivo Wayback Machine, *KÖLNER STADT-ANZEIGER*, du 11 février 2007 (dernière consultation le 8 avril 2008)
3. ↑   Der Förderpreis der Giordano Bruno Stiftung konsultita la 2008-06-11, Giordano Bruno Stiftung, 2004-05-25
4. ↑   Richard Dawkins receives the Deschner Prize, konsultita la 2008-06-11, RichardDawkins.net, 2007-10-14

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fondaĵo Giordano Bruno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Giordano Bruno Foundation
* *Giordano\_Bruno*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 494051
* GND: 10145371-1
* LCCN: n2012054665
* VIAF: 149934226
 |
En geometrio, **kombinaĵo de dudek kvar-duon-sesedroj** estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de 20 kvar-duon-sesedroj.

Ĝi estas nememspegulsimetria kun dudekedra simetrio *I*. 

Ĝi havas la saman situon de lateroj kiel granda durombo-dudek-dekduedro, granda duriproĉa durombo-dekduedro kaj kombinaĵo de 20 okedroj.

Ĉi tiu kombinaĵo de 20 kvar-duon-sesedroj estas unika en tio ke ĝi ne povas esti ricevita per adicio de simetrio al grupo en kiu la baza pluredro estas uniforma. Ĉiu kvar-duon-sesedro en ĉi tiu kombinaĵo estas enigita kun geometria simetria grupo *C3*, kiu ne agas transitive super la kvar-duon-sesedraj ses verticoj. Tamen, la kombinaĵo entute povas atingi uniformecon ĉar du kvar-duon-sesedroj koincidas je ĉiu vertico.

Vidu ankaŭ
----------

* Kombinaĵo de 5 kvar-duon-sesedroj
* Kombinaĵo de 20 okedroj

Referencoj
----------

* John Skilling, *Uniform Compounds of Uniform Polyhedra* - *Uniformaj Kombinaĵoj de Uniformaj Pluredroj*, Mathematical Proceedings of the Cambridge Philosophical Society - Matematikaj Paperoj de la Kembriĝa Filozofia Socio, Volumo 79, pp. 447-457, 1976.
La **Granda Sinagogo** en Satu Mare estas historia monumento de la urbo.

Granda Sinagogo en Satu Mare (maldekstre)

Historio
--------

En la iama hungara urbo Szatmárnémeti (nun Satu Mare) la judoj havis resume 28 sinagogojn aŭ preĝdomojn. La unua sinagogo ekfunkciis en tiu loko en 1858, en 1869 ĝi iĝis oficiale ortodoksa sinagogo. Nun estas videblaj nur 2 sinagogoj en la urbo, la foto montras ilin. La Granda Sinagogo konstruiiĝs inter 1891-1892. En 1944 germanoj kaj hungaroj deportis la judecon al Aŭŝvico. Post la 2-a mondmilito dum dominado de Rumanio iom da judoj elmigris al Palestino. Apud la sinagogo estas ankaŭ memorejo pri la pereintaj judoj.

Konstruaĵo
----------

La eklektika aŭ precipe maŭra sinagogo situas sola laŭ la strato, malantaŭe oficejo por judoj situas. La sinagogo havas 800 sidlokojn. Ĝi tre similas al sinagogo de Nagyvárad - nuntempa Oradea - konstruita samtempe. La fasado havas 3 partojn kun po 1 enirejoj. Interne por la virinoj galerio en 3 flankoj troviĝas. En mezo de la konstruaĵo estas la predikejo. La ortodoksa rito ne permesis la orgenon kaj koruson, tial ili mankas.

Apud la sinagogo memorejo pri la holokaŭsto etendiĝas.

Vidu ankaŭ
----------

* Malgranda Sinagogo (Satu Mare)

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Granda Sinagogo de Satu Mare en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En lingvo ĉiu vorto havas siajn "parencojn" - vortojn, proksimajn al ĝi lau senco au derivitajn de ĝi. Ekzemple, vorto lumo havas "parencojn" *radio - fajro - brulo - ardo - helo - klaro - brilo* kaj aliajn. De ĉiu vorto diversflanke etendiĝas ĉenetoj da "parencoj", kiuj siavice disiĝas kaj kondukas al plej malproksimaj signifoj. Tiamaniere la tuta lingvo prezentas per si unu grandan labirinton. Ne estis eble konstrui ĝin dum papera epoko, sed teorie estas eble nun, per komputilo, konstrui ĝian modelon. Se enmeti en komputilon precizan sencon de ĉiu vorto, ĝi povos mem krei labirinton, difini ligojn inter vortoj, kaj eble eĉ formi per afiksoj kaj vortkunmetoj milojn da novaj vortoj.

Kelkaj fadenetoj en la lingva labirinto: *radio* (en alia direkto) *- fluo - torento - kanalo - rivero - strio - zono - rubando - kolono - fosto - stango - bastono - branĉo - brako - mano - tentaklo - grapolo - palpilo - fingro - ungo - hoko ktp; homo - ulo - viro - ano - membro - loĝanto - vivanto - vivulo - primato - raciulo...; ami - ŝati - emi - aprezi - adori - aprobi - deziri - voli - strebi - aspiri - celi - iri - proksimiĝi - kuniĝi - unuiĝi - amori - koiti - fiki - penetri - kontakti - tuŝi - palpi...; ŝato - amo - plezuro - kareso - ĝuo - volupto - lascivo - kontento - konsento - aprobo - beno - permeso - laso...; frato - parenco - samgentano - samfamiliano...; familio - parencaro - grupo - klano - gento - popolo - raso - komunumo - taĉmento - teamo - kunularo - bando - armeo - hordo - aro...; membro - parto - organo - ilo - aparato - mekanismo...; loĝi - vivi - esti - troviĝi - situi - residi - resti - sidi - ripozi - kuŝi - dormi - silenti - ignori - bojkoti - morti...; loĝejo - ĉambro - domo - nesto - ripozejo - restejo - haltejo - gastejo - hotelo...; gasti - viziti - veni - aliri - eniri - aperi - ekesti - estiĝi...*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Diskuto en forumo Arkivigite je 2006-09-26 per la retarkivo Wayback Machine - fonto de informo por ĉi tiu artikolo
Enirejo malantaŭ la Naturhistoria muzeo
La **Muzeo Höhler nr. 188** (germane: *Museum im Höhler Nr. 188*) estas parto de la Naturhistoria muzeo troviĝante en Gera (Germanujo), Nicolaiberg nr 3.

Priskribo de la loko
--------------------

Sub la domo *Schreiber'sches Haus* troviĝas profunda bierkelo *(Höhler)*, alta je 11 metroj kaj granda je 252 kubaj metroj. Ĝi estas el la 18-a jarcento kaj la plej malalta en la urbocentro.

En tiu ĉirkaŭaĵo prezentas sin la daŭra ekspozicio kun la temo *Mineraloj kaj minado en Orienta Turingio*. Oni fokuse lernas pri kelkaj minejoj el tiu tradiciega ekspluatoregiono, nome: pri urano ĉe Ronneburg, la ekspluata regiono de Saalfeld-Kamsdorf, la Tännig-areo proksime de Bad Lobenstein.

Informoj pri la iama elminado en la regiono de Gera ankaŭ abundas per bildesprima prezentado.

Alia temo estas la fiera aserto: *Oro el Orienta Turingio - ne nur legendo!* En ĉ. 7 metrojn longa gango la linda bunteco de la mineraloj ravas, en ultraviola lumo, la venintojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* informoj sur porturista ekskursproponpaĝaro
* societo amikara
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Gorĝomakula ĝangalmuŝkaptulo** |
| --- |
|  |
| Gorĝomakula ĝangalmuŝkaptuloGorĝomakula ĝangalmuŝkaptulo
 |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Muŝkaptuledoj *Muscicapidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Rhinomyias* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***R. gularis'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Rhinomyias gularis****(Sharpe, 1888) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Gorĝomakula ĝangalmuŝkaptulo  |

 |
| v • d • r |

La **Gorĝomakula ĝangalmuŝkaptulo** aŭ Gorĝobrovomakula muŝkaptulo (***Rhinomyias gularis***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj.

Ĝi estas birdo 15 cm longa bruna supre kaj helgriza sube, kiel plej parto de la samgenranoj. Ĝi havas **blankan gorĝon** kiel la parenca Blankagorĝa ĝangalmuŝkaptulo sed tiu ne havas aliajn markojn, same ĝi havas blankan superokulan strion kiel la aligenra Blankabrova muŝkaptulo kiu ankaŭ ne havas aliajn elstarajn markojn, dum ĉe tiu ĉi la plej karaktera distingilo estas ke kaj la blankaj "brovoj" kaj la gorĝo rimarkindas kiel sama marko kiu trapasas la nigran kaj iomete hokoforman pinte bekon; tiele tia strio komencas malantaŭ la oreloj kiel tre helgriza aŭ blankeca zono kiu pliblankiĝas antaŭ la okulo fakte en la sama loko kie havas sian markon la Blankabrova ĝangalmuŝkaptulo kaj daŭrigas al mallarĝa centra blanka strio en la gorĝo je kiuj flankoj la **vizaĝo estas tre ruĝecbruna** kiel ĉe flugiloj.

Ilustraĵo de *Gorĝomakula ĝangalmuŝkaptulo*
Ankaŭ la latina scienca nomo *R. gularis* aludas al la marko en la gorĝo. La resto de la krono, nuko kaj dorso estas pli helbruna kun iom da oliveca nuanco aŭ grizbruna. La vosto estas pli malhelgriza kaj brusto kaj ventro same helgrizaj. Junuloj havas helbrunajn punktojn en supraj kaj en subaj partoj. La kruroj estas helgrizaj kaj la okuloj malhelbrunaj.

Tiu orientalisa specio troviĝas en Brunejo, Indonezio kaj Malajzio. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Rhinomyias gularis Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 27an de julio 2007.

Vidu ankaŭ
----------

* Kinabalu-montaj alpaj herbejoj
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Dagmar MATĚJŮ** (ĝis 2012 **Dagmar CHVÁTALOVÁ**), nomata **Dáša** [da:ŝa] (naskiĝis la 8-an de majo 1985) estas ĉeĥa esperantistino.

Kun Marek Blahuš kaj Tomáš Břicháček ŝi fondis en 2005 novan organizon de Ĉeĥa Esperanto-Junularo kaj estis elektita ĝia unua prezidantino. En 2006 ŝi fariĝis vicprezidantino kaj ekde 2007 ĝis 2012 ŝi estis kasistino. Dum la 65-a IJK en 2009 ŝi estis la ĉefa respondeculo pri ejoj kaj la sola persono en la organiza teamo kun rekta rilato al la kongresurbo Liberec (ŝi studis pedagogion ĉe la Teĥnika universitato en Liberec).

Ŝi enĉeĥigis la malnovan retejon de TEJO kaj dum pluraj jaroj tradukadis la retejon *lernu!*.

Ŝia pli aĝa fratino Vladimíra Chvátalová estas konata aktivulino de internacia junulara Esperanto-movado, iama ĝenerala sekretario de TEJO.

Dagmar Matějů vivas en Světlá nad Sázavou, estas edziĝinta (ekde la 25-a de aŭgusto 2012 kun Jiří Matějů) kaj havas du infanojn.
**Dagon** (hebree **דגון**) estas la hebrea nomo de **Dagan**, rimarkinda orienta mezopotamia kaj ŝemida diaĵo; estis la dio de la fekundeco kaj de la rikolto en la panteono de la kanaanoj, kiu laŭ la mito estis patro de Baalo. Ĝia aspekto prezentiĝis kiel homo naskiĝanta el grena spiko, aŭ de barbohava ulo kun la malsupra parto de la korpo fiŝforma.

Dagon fiŝformaĜia kulto disvastiĝis el Palestino ĝis Mezopotamio. Dagon estis adoptita kiel precipa diaĵo ĉe la filiŝta konfederacio kiun komponis diversaj prahindaeŭropaj popoloj devenantaj el Egeo kaj Anatolio, kaj origine adorantaj al la Patrino Tero. En la Biblio estas memorigata epizodo, en la 1Samuelo 5,1-7, laŭ kiu la statuo de Dagon, en la urbo Aŝdod, falruiniĝas antaŭ la Kesto de Interligo.   

Dagon eniris en la panteonon de la diaĵoj adorataj de la fenicoj, kaj en ĝia fiŝformo la fenicoj ĝin konigis al la greka mondo kiu ĝin difinis Tritono kaj eĉ nuntempe Tritono restas unu el la plej oftaj simboloj ligitaj al la maro kaj al la navigado.

En la mezepokaj pridemonologiaj traktatoj, Dagon estis konsiderata duaranga demono (ŝanĝita, se citi fantaziaĵojn de demonologoj, konfekcii la kukojn en la kuirejo de la Infero!).

Dagan/Dagon. Al tiu mita diaĵo la amaskulturo estis influita ĝispunkte ke verkistoj eltiris famajn rakontojn.

Notoj
-----

1. ↑  En la Biblio okazas preskaŭ kultura lukto inter la kulto al Dagon kaj al Javeo. Vidu en Juĝistoj, 16, 21-23 kaj 1Reĝoj 16,32…
2. ↑   Pri Dagon estis aludate ankaŭ en la Amarna-leteroj (ĉirkaŭ 1480-1450 a. K).

Bibliografio
------------

* Karel van der Toorn, Bob Becking, Pieter Willem van der Horst, Dictionary of Deities and Demons in the Bible, Wm. B. Eerdmans Publishing, 1999.

Aliaj projektoj
---------------

KOMUNEJO: 

* Kategorio Dagon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 531919
* LCCN: sh2003000336
* VIAF: 2669158127382715150007
* SUDOC: 074779648
* BNF: 14593954k
 |
**Boca de Huérgano** [BOka deŬERgano] estas municipo en la plej nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco.

Komarkoj de la provinco Leono; *Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.
Ponto de Boca de Huérgano super la rivero Yuso-Esla.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barniedo de la Reina, Besande, Boca de Huérgano, Los Espejos de la Reina, Llánaves de la Reina, Portilla de la Reina, Siero de la Reina, Valverde de la Sierra kaj Villafrea de la Reina, okupas totalan areon de 291,84 km²,

Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 444 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 106 km de Leono, provinca ĉefurbo, fine de la Akvorezervejo de Riaño, je ok km de tiu, sur 1111 metroj de averaĝa alteco super la marnivelo.

Ĝi estas unu de la du enirejoj el la provinco Leono al Picos de Europa, tra la valo de Valdeón. Ĝi estas fakte en la areo de la Regiona Parko Picos de Europa. Ĝi limas kun Burón, Posada de Valdeón, Camaleño, Vega de Liébana, Riaño, Velilla del Río Carrión, Prioro kaj Valderrueda.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Bildoj
------

* Barniedo de la Reina.Barniedo de la Reina.
* Besande.Besande.
* Llánaves de la Reina.Llánaves de la Reina.
* Siero de la Reina.Siero de la Reina.
* Valverde de la Sierra.Valverde de la Sierra.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 760213
 |
**Boceguillas** [bozeGIljas] estas municipo en la oriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Sepúlveda*. Ĝi enhavas ankaŭ la submunicipojn Aldeanueva del Campanario, municipo sendependa ĝis inter 1850 kaj 1857​ en kiu ĝi estis aligita al la nun malaperinta municipo Turrubuelo, kaj Turrubuelo mem, municipo sendependa ĝis 1976.​

Boceguillas en la provinco Segovio.
Pordego de la preĝejo de Turrubuelo.

Geografio
---------

Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 41,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 701 loĝantojn. 

Ĝi ne perdis loĝantojn laŭlonge de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte (kvankam perdis loĝantojn meze de la jarcento) poste akiris 300 el la 1970-aj jaroj, pro sia proksimeco al la aŭtoŝoseo A-1 (Madrido al Burgoso kaj Eŭskio), kio helpis la alvenon de elmigrintoj el la regiono kaj eĉ eksterlandaj. 

Ĝi distas 74 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Urueñas, Navares de Ayuso, Encinas, Grajera, Sepúlveda, Boceguillas kaj Barbolla. Aldeonte estas tre proksima al grupo de tri vilaĝoj nomitaj Navares, nome Navares de Ayuso, Navares de Enmedio kaj Navares de las Cuevas.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al *ochavo de Bercimuel*, siavice apartenanta al la "alfoz" de la *Comunidad de Villa y Tierra de Sepúlveda*. Plej frua klara referenco datas de 1076 kiam la kastilia monarko Alfonso la 6-a havigis al Sepúlveda ties regularon, per kiu oni havigis "alfoz" kun multaj setlejoj inter kiuj Boceguillas, ene de la *ochavo de Bercimuel*. Poste ĝis aperis aligita al la diocezo de Burgoso en 1109, menciita kiel Bozichellas kaj poste kiel Bociguiellas. En 1565 la reĝo Filipo la 2-a havigis la titolon de urbo kaj sendependecon disde Sepúlveda.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado (rilata gastigado). Lastatempe funkciado de komerco kaj servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768096
 |
La **Kastelo de Kállósemjén** (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de *Wolkenstein* [volkenstejn]) estas historia monumento en Hungario, en grandvilaĝo Kállósemjén. En tiu loko ekzistas ankaŭ aliaj kasteloj, ĉi tiu kastelo estis iam ankaŭ grenejo.

Aerfoto pri la Kastelo de Kállósemjén

Historio
--------

La kastelo estis konstruita supozeble en komenco de la 20-a jarcento. En 1919 aĉetis ĝin la familio Wolkenstein, poste la kastelo plene estis renovigita. La najbara konstruaĵo estis posedaĵo de Béni Kállay, kiu ofte vizitis Wolkenstein-on. En 1937 la familio formortis, la kastelo malpleniĝis. Supozeble poste oni profitis ĝin kiel grenejo.

Konstruaĵo
----------

La etaĝa kastelo situas sola. Interne 11 ĉambroj troviĝas. Nuntempe la kastelo servas al turistoj. Estas ebleco aĉeti diversajn memoraĵojn kaj biletojn.

Antaŭ la kastelo troviĝas skulptaĵo pri ministro Béni Kállay, po unu bustoj pri aliaj familianoj, fine estas videbla ankaŭ ornama blazono de familio Kállay.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun foto Arkivigite je 2017-12-01 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **kastelo de Misefa** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Fábiánics** [fAbiAniĉ]) estas iama kastelo nun funkcianta kiel hotelo en vilaĝo Misefa (Hungario).

La kastelo en 1939
Kastelo de Misefa

Historio
--------

La kastelo estis konstruita en la 19-a jarcento fare de Ignác Fábiánics. La nun videbla klasikisma formo estis farita de Géza Bosnyák. Depost 1945 la ŝtato forprenis la kastelon - la samo okazis kun la ceteraj hungaraj kasteloj - la apudaj servaj domoj estis detruitaj kaj samloke loĝdomoj konstruiĝis. Post la socialismo la konstruaĵo estis renovigita konvena al hotelo.

Kastelo de Misefa
Flanko de la kastelo

Konstruaĵo
----------

La unuetaĝa konstruaĵo situas sola en parko. La kastelo estas brikoforma, kiun alia pli mallonga brikoformo kruciĝas ĝuste meze. Tial ĝi estas simetria. En mezo de la fasado la enireja parto plene reliefas kun 3 grandaj arkadoj, ankaŭ flanke estas po 2 arkadoj. Kelkaj ŝtupoj kuras al la triopa arkado. Sub la kastelo estas kelo, kie nun la restoracio funkcias. La kastelo havas 19 ĉambrojn kaj bibliotekon.

Parko
-----

La parko estis plantita same en la 19-a jarcento, plej ofte platanoj kreskas. Ĉe la kastelo ankaŭ infanludejo kaj fiŝkaptista lago situas. Arboreto fondita en la frua 21-a jarcento aliĝas al la parko.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.