recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Veggie Pride de 2008 en Parizo.
La **Veggie Pride** estas internacia okazaĵo celebrata por diskonigi kaj vegetaranismon kaj veganismon.

Ĝi okazas ĉiujare en Parizo ekde 2001, kvankam ĝi ankaŭ estis imitata en aliaj urboj de la mondo. Tiu ĉi parado arigas veganojn kaj vegetaranojn montri sian fieron pri la rifuzo de manĝaĵoj kaj ĉio bestodevena kaj denunci la diskriminacion kiun la bestoj suferas. La Veggie Pride celas kuraĝigi la vegetaranojn kaj veganojn plfirmigi siajn konvinkojn kaj enkonduki la temon al debato en la socio.

La unua Veggie Pride Italia okazis en Romo la 17-an de majo 2008 kaj ĝin ĉeestis ĉirkaŭ 700 personoj. En 2009, la Veggie Pride samtempe okazis en Birmingham, Liono, Milano kaj Prago.

Paradoj Veggie Pride
--------------------

Parado Pride 2009 en Novjorko.
La unua parado Veggie Pride en Usono celebriĝis en la jaro 2008 en Manhatano, Novjorko kaj ĝin ĉeestis pluraj centoj da veganoj kaj vegetaranoj.

La 26-an de aprilo 2009 ĝi celebrĝis en Losanĝeleso la *Los Angeles Veggie Pride Parade*, en kiu estis Rory Freedman, aŭtorino de *Skinny Bitch*, kaj Karen Dawn, aŭtora de *Thanking the Monkey: Rethinking the Way We Treat Animals* kiel oratoraj gastoj. La 17-an de majo samjare celebriĝis en Novjorko la Veggie Pride Parade, al kiu ĉeestis John Phillips, Ĉefa afergvida oficisto de la New York League of Humane Voters, Freya Dinshah, direktoro de la American Vegan Society, ano el la konsilio de Queens Tony Avella kaj kandidato de la urbo Novjorko, Paul Shapiro, direktoro de la kampanjoj kontraŭ la bestofarmoj de la Humane Society of the United States (HSUS) kaj Christine Vardaros, vegana atleto, inter aliaj.

Veggie Pride de 2011 en Parizo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Veggie Pride en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Veggie Pride internacia retpaĝaro angle
* Veggie Pride UK retpaĝaro Arkivigite je 2017-06-29 per la retarkivo Wayback Machine angle


1. ↑  En bref May 17. Libération (france)
2. ↑  «"Il mondo è anche degli animali" – A Roma in piazza l'orgoglio Veggie» Arkivigite je 2016-08-14 per la retarkivo Wayback Machine May 17 2009 Liberazione (itale)
3. ↑  «E il Colosseo diventò animalista per un giorno – "Fermiamo la mattanza"» Arkivigite je 2016-08-14 per la retarkivo Wayback Machine Majo 18 2009 Liberazione (itale)
4. ↑  «Il "Veggie Pride" e l'etica del cibo». May 16 2009 Il Manifesto
5. ↑  «"Veggie Pride", corteo dal Colosseo per l'orgoglio vegetariano». Majo 17 2009 Corriere della Sera
6. ↑  First ever Veggie Pride in Birmingham UK (angle)
7. ↑  Birmingham stages UK’s first Veggie Pride festival Arkivigite je 2012-03-13 per la retarkivo Wayback Machine May 18 2009 Birmingham Mail (angle)
8. ↑  Veggie Pride on Display in Big Apple Majo 19, 2008 WNYC (angle)
9. ↑  Vegetables on march against meat biz Arkivigite je 2009-04-27 per la retarkivo Wayback Machine May 19th 2008 Daily News (angle)
10. ↑  Los Angeles Veggie Pride Parade Arkivigite je 2009-04-27 per la retarkivo Wayback Machine April 25th, 2009 Hollywood Today (angle)
11. ↑  Veggie Pride Parade, New York City Arkivigite je 2016-08-07 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
En nombro de landoj tra la mondo estas sub iaj cirkonstancoj laŭleĝa malpermeso sur **vizaĝkovraj vestaĵoj** aŭ maskoj. Al la vizaĝkovraj vestaĵoj estas kalkulataj jenaj vestaĵoj: nikabo, burko, bivakĉapo, maskoj kaj zentaj-kostumoj.

Vizaĝkovraj vestaĵoj kaj islamo
-------------------------------

Nikabo, burko kaj kaptukoj estas ĝenerale asociataj kun personoj havantaj striktajn ideojn pri la religio. En landoj kie islamo ne estas la superrega religio, precipe la okcidenta mondo, tiu ĉi temo estas politike kaj socie sentema.

En la Korano (surao 33:59) troviĝas teksto pri 'revelaj supervestaĵoj'. Inter islamaj 'ekzegezistoj' ekzistas ĝenerale tri ĉefaj grupoj en rilato al vizaĝkovraj vestaĵoj.

1. Favorantoj, kiuj trovas, ke vizaĝkovraj vestaĵoj apartenas al la devigaj preskriboj por islamaj virinoj ekde la geedza aĝo.
2. Kontraŭuloj, kiuj trovas, ke vizaĝkovraj vestaĵoj estas malpermesataj, ĉar ili ne apartenas al la islamaj religiaj preskriboj, sed estu konsiderata kiel antaŭ-islama kutimo, aŭ nova formo de herezo.
3. Tiuj, kiuj preferas la mezan pozicion kaj kredas ke vizaĝkovraj vestaĵoj ne estas devigaj, sed ankaŭ ne malislamaj, kaj do estu permesataj.

Eksterreligiaj aplikoj de vizaĝkovraj vestaĵoj
----------------------------------------------

Krom bivakĉapoj (alilingve ankaŭ konata sub la nomo baclava) popularaj ĉe krimuloj kaj ekstremaj perfortuloj, estas ankaŭ homoj, kiuj ŝatas porti zentaj-kostumon kiel dua haŭto por ludi kun malsama identeco, pro seksalloga kialo, ktp.

Kritiko: diferenco kun parta kovrado (iuj kaptukoj)
---------------------------------------------------

Ĉiuj tri vestaĵoj (nikabo, burko kaj zentaj) kovras (preskaŭ) komplete la tutan korpon. Ekzistas tamen esence diferenco inter unuflanke burko kaj nikabo kiuj posedas religie fanatikan konotacion kaj la zentaj-kostumoj kiuj ne estas religie inspiritaj. Kvankam ankaŭ aliaj vestaĵoj povas esti interpretataj kiel religia simbolo, kiel certaj kaptukoj: burko, nikabo kaj zentaj portataj en la publika vivo faras la personon preskaŭ nerekoneblan kaj pro tiu kialo povas konduki al misuzo aŭ malfaciligi la identigon. Tiukiale, la diskuto pri ekzemple la malpermeso de burko kaj nikabo havas malsaman karakteron ol la diskuto pri malpermeso sur la portado de kaptuko por religiaj kialoj.

Referencoj
----------

1. ↑  (nederlanda) Overwegingen bij een boerka verbod. Zienswijze van de deskundigen inzake een verbod op gezichtsbedekkende kleding, (Pripensoj ĉe malpermeso de burko. Vidpunkto de spertuloj rilate al la malpermeso de vizaĝkovraj vestaĵoj), Den Haag, 2006, p. 25
2. ↑  (angla) *Zentai team*. National Geographic, konsultita la 10-an marto 2017.

Vidu ankaŭ
----------

* Burko (islamo)
* Ĉadoro
* Ĉasteco
* Hiĝabo
* Kaptuko
* Levantenio
* Nikabo
* Vualo
* Zentaj

Bildaro
-------

* Du virinoj en nikaboDu virinoj en nikabo
* Afganio: du virinoj en burkoAfganio: du virinoj en burko
* ZentajZentaj
* Kaptuko volvita ĉirkaŭ la kapo : Levantenia tradicioKaptuko volvita ĉirkaŭ la kapo : Levantenia tradicio
* Hiĝabo (1) kaj Nikabo (2)Hiĝabo (1) kaj Nikabo (2)
**Vladimiro fon Ŝmurlo** (ruse *Владимир Францевич фон Шмурло* [Vladimir Franceviĉ fon Ŝmurlo], ofte duonpole-duongermane latinliterigita **Vladimír von Szmurlo**, naskiĝis la 15-an de julio 1865 en Ĉeljabinsk; mortis la 27-an de februaro 1931 en Rigo) estis rusa esperantisto kaj fervoja inĝeniero.

Vladimiro fon Ŝmurlo studis en Peterburgo. Li estis Volapukisto kaj tre frue aliĝis al Esperanto. Li iniciatis la unuan literaturan Esperanto-konkurson en Peterburgo 1896. Post la rusia revolucio de 1905 li loĝis de 1905 ĝis 1908 en Stuttgart, kaj ekde 1908 en Rigo. En 1910 li fondis la Esperanto-gazeton *Riga Stelo*, en 1911 ankaŭ samnoman Esperanto-klubon, kaj fariĝis ties unua prezidanto. De 1910 ĝis 1915 li estis delegito de UEA en Rigo.

Je 1916 li estis eldonisto de esperantlingva ĵurnalo «Verda Radio».

Li eldonis:

* Bibliotekon de Lingvo Internacia Esperanto (1895),
* Jarlibron Esperantistan (1897),
* Esperantan Universalbibliotekon (1910-1914),
* kolekton de Esperanto-originalaĵoj *Verda Radio* (1911).

Li kunlaboris en *La Esperantisto, Internacia Scienca Revuo, Lingvo Internacia* kaj *Scienca Gazeto.* Li redaktis kaj eldonis la revuon *Riga Stelo,* de 1910 ĝis 1911. Li verkis *ANA (Alfabeta Nomaro-Adresaro),* alinomita *Ariadna fadeno*, unuan provon de Esperanto-enciklopedio, en 1916/1917 la kiu, pro la milito, aperiĝis nur ĝis la litero E kaj havis tre magran enhavon. Li kompilis *Komplementan rus-Esperantan vortaron* (дополнительный русско-эсперантский словарь) en 1916. Dum siaj lastaj jaroj li precipe interesiĝis pri ĉiuj sistemoj de Lingvo Internacia.

En 1920 li kreis esperantidon Arlingo, simpla "korektado" de Esperanto, kiu daŭris nepublikita.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Verkoj de Vladimír Szmurlo[*rompita ligilo*] en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2016-08-02 per la retarkivo Wayback Machine
* portreta foto de li en la retejo de la aŭstra nacia biblioteko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 28458
* GND: 141922176
* VIAF: 147337104
 |



Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |


1. ↑  РГИА Ф. 776, Оп. 10, Д. 2271 - Rusia Ŝtata Historia Arĥivo, Fondo 776, Listo 10, Akto 2271
**Wigbertus van ZON** (naskiĝis la 22-an de marto 1869 en Vught; mortis la 29-an de julio 1951) estis nederlanda katolika fratulo kaj instruisto, propagandisto de Esperanto en la sudo de Nederlando. 19-jara li eniris la monaĥejon en Tilburg kaj post kvar jaroj li estis postenigita kiel instruisto de la hispana lingvo en Curaçao. En 1900 li pro sanaj kialoj revenis al Nederlando kaj plu instruis tie. Esperantisto li fariĝis en 1922 kaj fervore propagandis ĝis inter katolikoj kaj Esperantistigis centojn da personoj. Li publikigis multajn propagandajn artikolojn kaj kelkajn broŝurojn, gvidis kursojn, esti membro de la ekzamena komitato kaj de la gazetar-servo kaj estis estrarano de la Esperanto-klubo en Tilburg. Li estis ankaŭ ĉefkunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto kaj Lingvakomitatano. Lia traduko de la fama verko de Thomas Hemerken à Kempis, *La imitado de Kristo* (335 p.), ricevis la eklezian aprobon la 13-an de aŭgusto 1948, sed aperis nur en 1952 : jam post lia morto.

Referencoj
----------

*Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur la artikolo* Zon *el la **Enciklopedio de Esperanto**.*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Het Geheugen van Tilburg: Esperanto (vervolg)
* Foto pri Wigbertus van Zon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 27251
* GND: 136614000
* VIAF: 80928198
 |

1. ↑  *La imitado de Kristo : en kvar libroj*, esperantigita de Fr[ato] Wigbertus van Zon L.K. [Geertruidenberg : Antoine], 1952, p. [5].

---
**Zr. Ms. *Schorpioen*** (Lia moŝta Skorpio) estas nederlanda kirasoŝipo konstruita en 1868 en Toulon Francio. La *Schorpioen* formis kune kun la en Skotlando konstruita ĝemela ŝipo *Buffel* la kernon de la noviĝinta Koninklijke Marine (Reĝa Mararmeo), ankoraŭ ĝis 1905 nomata Koninklijke Nederlandse Zeemacht.

Ili anstataŭis la malmoderniĝintajn lignajn ŝipojn kiuj uzis vaporon kaj velojn por la propulso kaj havis glattubajn kanonojn. La novaj ŝipoj estis ekipitaj per pezaj kaneligitaj kanonoj kun kalibro de 23 cm kun peza kiraso ĉirkaŭe. La kareno havis zonkirason de 15 cm kaj la pafilarturo, kun du kanonoj, havis kirason de preskaŭ 30 cm.

Dum la konstruado la ŝipo estis ekipita per du tripiedaj mastoj kaj povis hisi proksimume 600 m² da veloj. Ĉar montriĝis ke la ŝipo estas malfacile velebla, la mastoj kaj la rigilaro post kelkaj jaroj estis forigitaj. La grandaj vapormaŝinoj zorgis por rapideco de proksimume 13 knotoj. La plej okulfrapa armilo estis la rampruo, iom alie ol tiu de la *Buffel*, sed tiu trotaksita armilo neniam estis uzata.

La kariertabelo estas, same kiel tiu de la *Buffel*, ne tre impresa. En 1886 la *Schorpioen* estis tuŝita en la pobo de padelvaportrenŝipo en la haveno de Den Helder kaj sinkis en du horoj. Post tio la ŝipo estis reflosigita kaj riparita. en 1908 la ŝipo estis elservigita kaj alikonstruita al loĝiga ŝipo. Ĝi gastigis la torpedoservon, la matrosedukadon kaj la submarŝipservon.

De *Schorpioen* en 1948
Je la komenciĝo de la Dua Mondmilito la ŝipo estis transportita al Germanio fare de la okupantoj por tie servi kiel loĝejo. Post la milito, en 1947, la *Schorpioen* retroviĝis en Hamburgo kaj estis retrenita al Den Helder, kie ĝi denove estis uzata kiel tranoktejo, unue en Amsterdamo kaj poste, de 1951 ĝis 1971, por la mararmeaninoj (MARVA) en Den Helder. Lernantoj de la marveturlernejo en Den Helder, Internulejo Prinses Margriet, ankaŭ uzis la ŝipon.

Dum mallonga tempo sur la ŝipo loĝis domokupantoj, sed en 1982 la fondaĵo *Ramschip Schorpioen* aĉetis la ramŝipon kaj metis ĝin je la kajo en Middelburg por la publiko. Post longdaŭra restaŭrado je la 3-a de julio 1989 la pordoj malfermiĝis por la publiko. En decembro 1998 la Koninklijke Marine (Reĝa Mararmeo) reaĉetis la ŝipon de la fondaĵo. Post tio la ramŝipo estis transportita al la mararmea muzeo en Den Helder. En majo 2000, post restaŭrado de dekok monatoj,
ĝi estis malfermita kiel muzeoŝipo por la publiko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Schorpioen Arkivigite je 2014-12-15 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Zr. Ms. Schorpioen (1868) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------



1. ↑  Onze vloot Hr. Ms Schorpioen Arkivigite je 2019-05-30 per la retarkivo Wayback Machine, konsultita je la 30-a de majo 2019
**Deutscher Vortruppbund** (DVB) estis grupo en la komenco de la junulara movado (kia Wandervogel) kaj de la vivreforma movado en Germanio. La revuo Germana Esperantisto inter 1912 kaj 1914 foje pozitive mencias la ligon, en kiu kelkaj membroj subtenis Esperanton kaj favore verkis en la duonmonata revuo Der Vortupp. La signifo de la germanlingva propra nomo estas germana "pionira" aŭ "avantgarda ligo".

En Germana Esperantisto 1914 No 2. ne nur troviĝas mencio pri sespaĝa teksto de Ernst Kliemke en Numero 2 de 1914 pri la "Naturo de lingvo" (germanlingve) por pruvi, ke Esperanto egalas al natura lingvo, sed ankaŭ la konsilo de Argus (=Friedrich Ellersiek) subteni la movadon.

Per la ligo al Dürerbund kaj Dresden-Hellerau (Werkbund) ekzistis plia ligo kun Esperantistoj.

Historio
--------

Ekde 1912 estis eldonita de la eksoficiro kaj aŭtoro Hans Paasche kaj Hermann Martin Popert la revuo *Der Vortrupp. Halbmonatsschrift für das Deutschtum unserer Zeit*. Sur la ideoj de la Dürerbund-Romano Helmut Harringa de Popert provis kombini la diversajn tendencojn de la vivreforma movado. La legantoj kolektiĝos en grupoj laŭ interesoj kaj fondis en septembro la ligon. Fine de 1913 la ligo havis 4.000 membrojn en 150 lokaj grupoj. La ligo partoprenis en la fondo de Freideutsche Jugend kaj kunorganizis en oktobro 1913 la Ersten Freideutschen Jugendtages (unua junula tago de "Freideutsche" junularo) sur la monto Hoher Meißner (en Berkatal).

Konataj membroj
---------------

* Hans Paasche aŭtoro
* Hermann Popert, juĝisto, aŭtoro
* Friedrich Muck-Lamberty, artlaboristo
* Alfred Janssen, eldonisto

Literaturo
----------

* Ulrich Linse: *Der Vortrupp (1912–1921). Ein lebensreformerisches Organ des fortschrittlich-liberalen Konservatismus* in: Michel Grunewald, Uwe Puschner (Hrsg.): *Le milieu intellectuel conservateur en Allemagne, sa presse et ses réseaux (1890–1960). – Das konservative Intellektuellenmilieu in Deutschland, seine Presse und seine Netzwerke (1890–1960).* Peter Lang, Bern 2003, ISBN 3-906770-16-8
* Winfried Mogge, Jürgen Reulecke: *Hoher Meißner 1913 – Der Erste Freideutsche Jugendtag in Dokumenten, Deutungen und Bildern.* Edition Archiv der deutschen Jugendbewegung. Bd. 5. Verlag Wissenschaft und Politik, Köln 1988. ISBN 3-8046-8723-7
* Hermann Martin Popert: *Helmut Harringa: Eine Geschichte aus unserer Zeit*. Köhler, Dresden 1910
**Santa Cruz Tlaxcala** estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa Cruz Tlaxcala. Krom la ĉefurbo 11 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29026.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15193 loĝantojn. El tiuj estis 7405 viroj kaj 7788 virinoj. La komunumo havas surfacon de 29,09 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2320 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 789,5 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 15,4 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 10419 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 319 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 3,06 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa Cruz Tlaxcala[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Xaloztoc** estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Xaloztoc. Krom la ĉefurbo 4 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29039.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19642 loĝantojn. El tiuj estis 9759 viroj kaj 9883 virinoj. La komunumo havas surfacon de 49,03 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2500 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 730,3 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14,8 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 13539 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 47 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,35 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Xaloztoc Arkivigite je 2005-03-16 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **preĝejo arkianĝelo Sankta Mikaelo** estas romkatolika historia monumento en urbo Csákvár (Hungario).

Historio
--------

Csákvár havis kirkon jam dum la mezepoko, sed la loĝantoj kalvinaniĝis depost 1600. La katolika paroĥo estis refondita en 1727. La katolikoj rericevis la kirkon en 1748 en plene ruina stato, tial ĝi estis malkonstruita kaj nova baroka preĝejo estis konstruita post kelkaj jaroj laŭ planoj de Jakab Fellner. Ĝi estis pligrandigita en 1788. Sismo detruis la turon en 1810, inter 1852-1854 po du turoj kaj navoj estis konstruitaj laŭ planoj de Miklós Ybl. La orgeno estis farita en 1905.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto inter arboj. La fasado estas simetria, flanke po unu kvadrataj turoj altiĝas. Krom la enirejo estas 2 niĉoj kun anĝeloj. Meze estas niĉo kun statuo *Patrona Hungariae*. La navo estas longa kaj al la sanktejo ĝi malvastiĝas en 2 ŝtupoj. La absido estas oklatera. En la sanktejo marmora statuo pri arkianĝelo Mikaelo estas videbla. La plafono estas kovrita per freskoj.

Kermeso okazas en la 29-a de septembro.

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

* impona sonorado

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Mikaelo (Csákvár) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Chínipas** estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Chínipas de Almada. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08020.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7471 loĝantojn. El tiuj estis 3926 viroj kaj 3545 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2278,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 440 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 200,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22,4 ℃.

Tempozono
---------

La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 5973 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 214 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 3,58 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Chínipas Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **kapelo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika monumento historia en urbo Csepreg (Hungario). La kapelo estas ankaŭ pilgrimloko kun kalvario.

Historio
--------

Dum la mezepoko en tiu loko estis kirko (same Ĉieliro de Maria), kiu en nekonata jaro estis malkonstruita pro la malbona stato. En la saman lokon estis konstruita kapelo en 1867. Post 2 jaroj ĝi estis konsekrita.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en rando de la urbo en herbejo. Malantaŭe estas ŝtona kalvario kaj laŭvoje 14 golgotaj stacioj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo estas videbla tra la turo. La navo kaj la turo havas rondajn fenestrojn. Interne la altaro estis skulptita el kalkoŝtono kune kun statuoj de Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). Pli supre estas statuo pri Sankta Maria.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* 

Golgoto

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Nuevo Casas Grandes** estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Nuevo Casas Grandes*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08050.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 54411 loĝantojn. El tiuj estis 26543 viroj kaj 27868 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2071,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1460 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 200,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,8  ℃.

Tempozono
---------

La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 47447 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 52 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,11 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Nuevo Casas Grandes Arkivigite je 2007-03-29 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **Muzeo de Kompara Zoologio** (angle *Museum of Comparative Zoology*, kompleta nomo "The Louis Agassiz Museum of Comparative Zoology", ofte mallongigita simple kiel "MCZ") estas muzeo pri zoologio situanta ĉe la Harvard Universitato en Kembriĝo, Masaĉuseco. Ĝi estas unu el tri naturhistoriaj sciencaj muzeoj ĉe Harvard kies publika fasado estas ĉe Harvard Muzeo de Natura Historio. La kolektoj de Harvard MCZ konsistas el ĉirkaŭ 21 milionoj da specimenoj, el kiuj nur kelkaj miloj estas en rotacia montrado ĉe la publika muzeo. La nuna direktoro de la *Museum of Comparative Zoology* estas James Hanken, profesoro de Zoologio ĉe Harvard Universitato.

Multaj el la montraĵoj en la publika muzeo havas ne nur zoologian intereson sed ankaŭ historian gravon. Pasintaj ekspozicioj montris fosilion de plata eĥino kiu estis trovita de Charles Darwin en 1834, la drepanon de la kapitano Cook, kaj du fazanojn kiuj iam apartenis al George Washington.

La Harvard Muzeo de Natura Historio estas fizike konektita kun la Muzeo Peabody de Arkeologio kaj Etnologio; por vizitanto, unika enirbileto permesas liberan aliron al ambaŭ muzeoj. La sciencaj kolektoj de la *Museum of Comparative Zoology* ne estas malfermaj al la publiko. Muzeo de Kompara Zoologio estas malfermita ĉiutage de 9:00 a.m. ĝis 5:00 a.m.

### Bildaro

* 
* 
*

Referencoj
----------

1. ↑   Museum of Comparative Zoology. Arkivita el la originalo je 2022-09-28. Alirita 2022-09-28.

* The Museum of Comparative Zoology (retejo)
* Boston Phoenix Arkivigite je 2004-11-16 per la retarkivo Wayback Machine; "Best Freak Show (Other than the Subway)"
* *The Rarest of the Rare* de Nancy Pick

42° 22′ 42.50″ N 71° 06′ 56.00″ U﻿ / ﻿42.3784722 °N, 71.1155556 °U﻿ / 42.3784722; -71.1155556 (mapo)

* Kategorio Muzeo de Kompara Zoologio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ocampo** estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas *Melchor Ocampo*, nomata nonore al la advokato kaj liberala politikisto Melchor Ocampo (1814-1861). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08051.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6298 loĝantojn. El tiuj estis 3386 viroj kaj 2912 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2037,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1740 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 683,3 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 10,0  ℃.

Tempozono
---------

La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 6507 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 56 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,86 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ocampo Arkivigite je 2011-06-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Manuel Godoy y Álvarez de Faria** (Badajoz, 12-a de majo de 1767 - Parizo, 4-a de oktobro de 1851). Estis nobelulo kaj politikisto de Hispanio, *favorito* kaj ĉefministro de la reĝo Karlo la 4-a inter 1792 kaj 1797, kaj denove de 1801 al 1808. Li estis nomumita dufoje duko kaj *Princo de la Paco*, kiu estis titolo farita propre por li, pro la negocado de la Paco de Bazelo (1795). 

Portreto de Manuel Godoy kiel venkinto de la Milito de la Oranĝoj, fare de Goya. Real Academia de San Fernando, Madrido.
Li estis de familio de hidalgoj, tio estas la plej malalta nobelularo en Hispanio, sed li estis suprenigita spektakle fare de Karlo la 4-a, kiu donacis al li titolojn kaj honorojn, enorman riĉon kaj fidis al li la plej altajn postenojn de la ŝtato, antaŭ la nekapablo de la kortegaj partioj de la komenco de ties reĝado, nome la grafoj de Floridablanca (lasta sekretario de Karlo la 3-a) kaj Aranda.

Estris la registaron de Hispanio dum la eŭropa krizo provokita de la Franca Revolucio kaj de la ambicioj de Napoleono Bonaparte, kiu kulminis per la franca invado de Hispanio en 1808 kaj la Milito de Sendependeco, malmultajn monatojn post la falo de Karolo la 4-a kaj de Godoy mem pro la Ribelo de Aranjuez. Laŭlonge de lia regado, plena de lumoj kaj ombroj, li sukcesis subteni la situacion de Hispanio antaŭ la potenco de Francio kun pragmata ekstera politiko -dum aliaj potencoj kiel Aŭstrio, Prusio aŭ Nederlando estis humiligitaj aŭ aneksitaj-, dum kiu en la interno li klopodis efektivigi kleran reformisman programon kiu generis profundan malakcepton en multaj sociaj grupoj, speciale inter la nobelaro kaj la klero.

* Manuel Godoy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Manuel Godoy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 351079
* GND: 118717855
* LCCN: n81072386
* VIAF: 88905521
* ISNI: 0000000119524494
* LIBRIS: 314156
* SUDOC: 033182302
* BNF: 12407471f
* ULAN: 500318530
* NKC: jx20090410003
* BNE: XX1149107
 |
**San Francisco de Conchos** estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Francisco de Conchos*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08058.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2669 loĝantojn. El tiuj estis 1398 viroj kaj 1271 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1169,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1240 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 363,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,3  ℃.

Tempozono
---------

La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 2694 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,15 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Francisco de Conchos Arkivigite je 2011-06-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Saucillo** estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Saucillo*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08062.

**Saucillo** signifas en la hispana "Saliketo".

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 28508 loĝantojn. El tiuj estis 14219 viroj kaj 14289 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2116,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1180 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 363,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,3  ℃.

Tempozono
---------

La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 27672 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 42 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,15 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Saucillo Arkivigite je 2007-04-01 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Spas-Klepiki** (ruse *Спас-Клепики*) estas urbo en la Rjazana provinco kaj en la Centra federacia regiono de Rusio. Laŭ la stato de 2018 en la urbo vivis 5 331 loĝantoj sur areo de 6 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 889 loĝantoj/km².

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 61210501.

La urbo estis fondita en la 16-a jarcento.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1920.

La interurba telefona kodo estas 09142 (ĝis 2005), 49142 (ekde 2006). La enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 55° 08′ N 40° 10′ O﻿ / ﻿55.133 °N, 40.167 °O﻿ / 55.133; 40.167 (mapo)Koordinatoj: 55° 08′ N 40° 10′ O﻿ / ﻿55.133 °N, 40.167 °O﻿ / 55.133; 40.167 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Pra (Пра) (kiu enenfluas en riveron Oka (Ока)).

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 5 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 6,2 mil loĝantojn.
**El Tule** estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas San Antonio El Tule. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08064.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1818 loĝantojn. El tiuj estis 927 viroj kaj 891 virinoj. La komunumo havas surfacon de 409,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1580 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 469,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,0 ℃.

Tempozono
---------

La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 2347 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 58 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 2,47 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* El Tule Arkivigite je 2007-05-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Situo de la regiono La Montaña en Guerrero
**Alcozauca de Guerrero** estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Alcozauca de Guerrero. Alcozauca de Guerrero apartenas al la regiono La Montaña , kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero. La regiono "La Montaña" troviĝas en la orienta parto de la subŝtato. Krome dek-ok komunumoj apartenas al tiu regiono. Multaj komunumoj en tiu regiono apartenas al la plej malriĉaj komunumoj de Meksiko. Al Alcozauca de Guerrero apartenas entute 28 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12004.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16237 loĝantojn. El tiuj estis 7733 viroj kaj 8504 virinoj. La komunumo havas surfacon de 551,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1360 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe ND mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 12718 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 11637 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 91,5 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

7049 de la loĝantoj de Alcozauca de Guerrero en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 3999 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 56,73 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 61,31 % (2266 el 3696 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 51,69 (1733 el 3353 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.

El la 12718 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 12280 apartenis al la katolika religio. 438 personoj apartenis al aliaj religioj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Alcozauca de Guerrero Arkivigite je 2004-12-22 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Cuencamé** estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo estas Cuencamé de Ceniceros. Al Cuencamé apartenas entute 137 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10004.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 31616 loĝantojn. El tiuj estis 15687 viroj kaj 15929 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4797,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1580 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 243,7 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21,1  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 30520 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 15 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,05 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

21602 de la loĝantoj de Cuencamé en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1285 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 5,95 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 5,93 % (636 el 10729), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 5,97 % (649 el 10873).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 28437 personoj apartenis al la katolika religio kaj 746 personoj al la protestantisma religio. 254 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 509 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Cuencamé Arkivigite je 2007-01-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Guanaceví** estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Guanaceví*. Al Guanaceví apartenas entute 249 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10009.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10224 loĝantojn. El tiuj estis 5250 viroj kaj 4974 virinoj. La komunumo havas surfacon de 5243,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2060 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 550,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23,0  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 10017 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 232 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 2,32 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

6879 de la loĝantoj de Guanaceví en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1055 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 15,34 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 15,6 % (528 el 3384), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 15,08 % (527 el 3495).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 9601 personoj apartenis al la katolika religio kaj 223 personoj al la protestantisma religio. 48 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 411 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Guanaceví Arkivigite je 2006-11-24 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Dimas** estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo estas Tayoltita. Al San Dimas apartenas entute 397 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10026.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19303 loĝantojn. El tiuj estis 9959 viroj kaj 9344 virinoj. La komunumo havas surfacon de 5620,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 520 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 1050,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 28,5  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 19495 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,01 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

12709 de la loĝantoj de San Dimas en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1414 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 11,13 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 11,64 % (709 el 6092), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 10,65 % (705 el 6617).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 17563 personoj apartenis al la katolika religio kaj 336 personoj al la protestantisma religio. 320 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 1044 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Dimas Arkivigite je 2007-02-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**San Luis del Cordero** estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Luis del Cordero*. Al San Luis del Cordero apartenas entute 11 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10029.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2013 loĝantojn. El tiuj estis 994 viroj kaj 1019 virinoj. La komunumo havas surfacon de 543,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1490 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 300,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 8,5  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2088 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj - personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke (ne estas) % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

1463 de la loĝantoj de San Luis del Cordero en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 113 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 7,72 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 5,6 % (42 el 750), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 9,96 % (71 el 713).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 2118 personoj apartenis al la katolika religio kaj 23 personoj al la protestantisma religio. 14 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 72 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Luis del Cordero Arkivigite je 2005-03-07 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Tamazula** estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo estas Tamazula de Victoria. Al Tamazula apartenas entute 753 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10034.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25888 loĝantojn. El tiuj estis 13395 viroj kaj 12493 virinoj. La komunumo havas surfacon de 5188,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 240 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 1000,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24,5 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 22442 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 25 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,11 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

14353 de la loĝantoj de Tamazula en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2609 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 18,18 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 16,97 % (1133 el 6675), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 19,22 % (1476 el 7678).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 13861 personoj apartenis al la katolika religio kaj 810 personoj al la protestantisma religio. 101 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 2991 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tamazula Arkivigite je 2007-05-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Tlahualilo** estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo estas Tlahualilo de Zaragoza. Al Tlahualilo apartenas entute 99 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10036.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19882 loĝantojn. El tiuj estis 9830 viroj kaj 10052 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3709,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1100 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 211,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21,0  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 20330 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 10 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,05 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

14642 de la loĝantoj de Tlahualilo en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 932 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 6,37 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 6,31 % (473 el 7498), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 6,42 % (459 el 7144).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 21129 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1556 personoj al la protestantisma religio. 226 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 996 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tlahualilo Arkivigite je 2007-09-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)