recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La Bonifaco-preĝejo urbocentra La **Preĝejo Sankta Bonifaco** (germane: *Bonifatiuskirche*) estas la ĉefa evangelia preĝejo en Sömmerda. Ĝi troviĝas ĉe la bazarplaco, urbocentre.

Historio
--------

La urbo estis en la kadro de mezepoka eklezia organizado en Turingio, kiun oni povas danke al multaj registroj konserviĝintaj ekde la 16-a jarcento tre bone dokumenti, sidejo de propra distrikto eklezia *(sedes)*. Tia eminenta rolo rezultiĝas el la graveco kiun la urbo havis jam ekde la 8-a/9-a jarcentoj. En tiu tempo arpartenis almenaŭ parto de la vilaĝo al la abato de Fulda kiu havis ankaŭ la patronajn rajtojn pri la Bonifaco-preĝejo. Sankta Bonifaco ne nur estas patrono de Turingio sed ankaŭ de Fulda. Kvankam la abatoj de Fulda arogis al si tiajn rajtojn ankoraŭ ĝis la fino de la Tridekjara milito la ideosemoj de la Reformacio falis sur fruktodonan sojlon en Sömmerda tre frue. Je la komenco de la 1540-aj jaroj oni permesis al la komunumo havi protestantan pastoron, kio egalis faktan agnoskon de la novaj cirkonstancoj fare de Fulda. Inter la plej konataj pastoroj nombriĝas Michael Altenburg kaj Johann Rudolph Gottlieb Beyer. Altenburg estis ankaŭ komponisto kaj komponis verŝajne la al la sveda reĝo Gustavo Adolfo dediĉitan kanton *Verzage nicht, o Häuflein klein*.

Priskribo
---------

La preĝejo troviĝas sur la plej alta loko en la sömmerda-a urbocentro kaj dominis dum jarcentoj la tutan urbon. Jen specialaĵo de tiu ĉi ejo: La en 1464 starigita kaj en la 1560-aj jaroj plialtigita turo havis paralele defendofunkcion kaj utiligitis ene de la t.n. erfurta gvardolinio. Ĝis 1928 ĝi estis enloĝata. En la sama tempo kiel la turon oni konstruis verŝajne ankaŭ la ununavan gotikstilan preĝejon anstataŭigante pli malnovan konstruaĵon. Je la komenco de la 1560-a jaro la preĝejo pligrandiĝis por respondi al la kreskanta enloĝantaro de la urbeto.

Datumas de la gotika konstrufazo sonorilo muldita en la jaro 1467-a, fragmento de ĥorseĝaro kun enskriboj kaj Mario-altaro farita verŝajne en iu ateliero erfurta.

Pli junaj estas la baptopelvo, la bildoj ĉegaleriaj kun scenoj bibliaj kaj la je la komenco de la 18-a jarcento fare de Johann Georg Krippendorff el Kölleda farita orgeno. Menciindas ankoraŭ plumbaj vitraloj el la jaroj 1907/08.

Ekstere oni povas legi kelkajn enskribojn survandajn kaj vidi kelkajn tomboŝtonojn; la plej malnova inter ili estas de tiu de la en 1440 mortinta pastro Heinrich Kimstet. Krom la Bonifaco-preĝejo troviĝas ankoraŭ du aliaj preĝejoj en Sömmerda, nome la Preĝejo Sankta Petro (evangelia) kaj la Preĝejo Sankta Francisko (katolika), ambaŭ belaj.

Vidu ankaŭ
----------

Paroĥestra domo de Sömmerda

Literaturo
----------

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 225-226

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Bonifaco (Sömmerda) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Informoj pri la preĝejo
**Vicente FOX QUESADA** [biSENte FOKS keSAda] (naskiĝinta 2-an de julio 1942) estis prezidento de Meksiko inter la jaroj 2000 kaj 2006.

Li naskiĝis en Meksikurbo kiel eta infano lia familio translokiĝis al ranĉo San Cristóbal (Sankta Kristoforo), en la ŝtato Guanajuato. Li studis administradon ĉe la Iberamerikana Universitato, en Meksikurbo, kaj poste diplomiĝis en la Lernejo pri Negocado de Universitato Harvard.

En 1964 dungiĝis ĉe Coca-Cola de Meksiko, kie post kelkaj jaroj li fariĝis prezidanto por Meksiko kaj Latinameriko.

Li poste translokiĝis denove al Guanajuato, kie li ekaktivis en politiko, entreprenoj kaj socia agado.

Cuauhtémoc Cárdenas kun Vicente Fox.
Li membriĝis al Partio de Nacia Agado (PAN) en la jardeko de 1980 kaj, en 1988, estis elektita deputito por la tria Distrikto de la urbo León, ŝtato Guanajuato.
En 1991 Fox prezentis sin kiel kandidaton por guberniestro de la ŝtato, sed li malvenkis. En 1995, li denove partoprenis eksterordinaran balotadon, kaj estis elektita guberniestro per granda plimulto.

En 2000, li estis elektita prezidento kaj tiel fariĝis la unua, de la nuntempa Meksiko, kiu ne apartenas al Revolucia Institucia Partio.

Dum sia oficado, li regis kun malplimulto en la Parlamento. Malgraŭ siaj promesoj kreskigi la ekonomion, reformi la ŝtaton, atingi pacon kun la revoluciaj zapatistoj kaj forigi la korupton, la ĝenerala opinio estas ke liaj veraj atingoj estis relative magraj.

Eĉ la renovigo de la demokratio parte fiaskis, kiel pruvas la forta kontestado okaze de la novaj prezidentaj balotoj en 2006, kie okazis diversaj malregulaĵoj, kaj sekve la malvenkinta kandidato Andrés Manuel López Obrador ne akceptis la rezulton.

La ofico de Fox finis en novembro 2006.

  

* Vicente Fox Quesada en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Vicente Fox Quesada en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 4515
* GND: 123436427
* LCCN: n97097022
* VIAF: 32904117
* ISNI: 0000 0001 1565 2528
* SUDOC: 077141873
* BNF: 15125470x
* NKC: jx20061129004
* BNE: XX4581972
 |
La **Preĝejo de la Prato** (germane *Wieskirche*) estas pilgrima preĝejo en la federacia lando Bavario de Germanio. Ĝi apartenas al la komunumo Steingaden en la distrikto Weilheim-Schongau kaj la distriktaro Supra Bavario en la pleja sudo de la federacia lando, proksime de la Alpoj. La simpla ovala konstruaĵo, kun ekstravaganca interno el la stilo rokoko, estis farita de la fratoj Dominikus Zimmermann kaj Johann Baptist Zimmermann. En 1983 la preĝejo estis deklarita monda heredaĵo de Unesko.

La 14-an de junio 1738, la kamparanino Maria Lory vidis, kion ŝi kredis esti larmoj elirantaj el la ligna statuo de Kristo skurĝita. Tiu miraklo okazigis lavangon da pilgrimantoj kiuj volis vidi la statuon. En 1740, konstruiĝis malgranda kapelo por ĝin gastigi, sed baldaŭ tiu konstruaĵo iĝis malgranda pro la kvando da pilgrimantoj. La proksima monaĥejo de Steingaden komisiis la konstruadon de la nuna preĝejo. Tiu konstruado kaj ornamado okazis inter la jaroj 1745 kaj 1754 de la fratoj Dominikus kaj Johann Baptist Zimmermann, sub la gvido de la abato de la monaĥejo de Steingaden, Marinus Mayer.

la okcidenta, enireja flanko kun la orgeno
la barokstila orgeno  
pli detale

* Preĝejo de la Prato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Preĝejo de la Prato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Sankta Floriano** estas grek-katolika historia monumento en Hungario, en Budapeŝto, en urboparto Buda.

Historio
--------

Bavara enmigranto konstruis simplan hospitalan katolikan kapelon omaĝe al Sankta Floriano inter 1750-1753. En la sekvaj jaroj la vizitantoj pliiĝis, tial li trakonstruigis pli granda ekde 1759. Intertempe la bavaro mortis, li estis entombigita en la kapelo. La pli granda kapelo pretiĝis en la sekva jaro. En 1785 la reĝo deklaris la apudan civilan hospitalon milita hospitalo, eĉ baldaŭ ĝi estis kazerno. En 1856 oni konstruis novan turpinton, tamen pro la kazerno la katolikoj ne vizitis la kapelon. En 1920 la eklezio transdonis ĝin al la grekokatolikoj kaj ili restaŭris ĝin en 1924 kaj la originaj barokaj mebloj estis forigitaj. Pro la kontraŭinundaj laboroj la ternivelo estis pli alta sur la strato, tial en 1936 la konstruaĵo estis suprenlevita 140 centimetrojn fare de Lajos Fridrich (arkitekto). Poste oni faris la necesajn renovigajn laborojn. En 1945 malgranda, inter 1989 - 2003 plenaj restaŭradaj laboroj okazis. Intertempe en 1987 la sakristio estis pligrandigita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ trotuaro ĉe malgranda parko. Kruco 3 metrojn alta estas videbla en la parko. La fasado estas simetria, la turo altiĝas kaj reliefas meze. En la fasado en niĉoj estas videblaj statuoj ekzemple pri Sankta Floriano. Malantaŭ la turo situas la navo, poste la duonronda absido, fine la rektangula sakristio.

Kermeso okazas en la 4-an de majo, sed plej ofte en la dua dimanĉo de majo.

Fontoj
------

* 
* hungare kun fotoj[*rompita ligilo*]
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** aŭ **Vota preĝejo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Mohács laŭ Placo Széchenyi (Mohács), same kiel Urbodomo de Mohács.

Historio
--------

Tiu preĝejo estas memorokirko memore al batalo en Mohács okazinta en 1526. Antaŭ la konstruado alvenis pecoj de tero el diversaj lokoj de Hungario. Tiu ago simbolizis gravecon de la konstruota preĝejo. Bertalan Árkay faris la planadon, kiu pretiĝis laŭ tiutempa moderna betona tekniko.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo ne havas turon aŭ kampanilon, nur altan kupolon. La fenestrobildoj prezentas diversajn sanktulojn. La kupolaj fenestroj pretiĝis en 1984. Interne estas skulptaĵo el la 16-a jarcento. Estas menciindaj la mozaikoj, kiuj pretiĝis inter 1952-1956.

La preĝejo estas Monumento historia ekde 1989. Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

Aerfoto pri la vota preĝejo

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento kaj konata pilgrimejo en Hungario, en vilaĝo Máriakéménd.

Historio
--------

Dum la 15-a jarcento kirko funkciis en la vilaĝo, kiun la turkoj detruis en la sekva jarcento. En 1725 ŝvaboj alvenis, kiuj trovis en la vilaĝo kroatojn. Ili konstruis unue lignan kapelon.

En 1740 miraklo okazis. Fraŭlinoj ektrovis brilan skulptaĵon pri Dipatrino kun Jesuo. Baldaŭe ĝi malaperis. Poste alvenis multe da pilgrimantoj pro la disetendiĝanta famo.

La nun videbla preĝejo estis konstruita (aŭ rekonstruita) en mezo de la 18-a jarcento. En 1770 oni konstruis kriptojn sub la preĝejon. Post 3 jaroj la papo donacis oficialan pilgrimejan permeson al la preĝejo. La orgeno ekfunkciis en 1897. En 1976 oni renovigis la preĝejon.

Sankta Bildo
------------

La unua bildo estis pentrita en 1746, kiu perdiĝis, tial la sekva bildo estis pentrita en 1758. En 1765 oni ŝanĝis la bildon al skulptaĵo. Ĝi prezentas Dipatrinon starantan sur la terglobo. Ŝi tenas en sia brako Jesuon.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola, apud la preĝejo 2 skulptaĵoj kaj kruco estas videblaj. Sube en mezo de la fasado enirejo situas, plej supre triangulo estas videbla. Interne la flankaj altaroj estas dediĉitaj al Sankta Anna kaj Johano Nepomuko. La absido estas plurangula kaj ĝi devenas el la 15-a jarcento kiel iama kapelo.

Ĉefa kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto, krome en la 8-an, 12-an, 15-an de septembro, en la 2-an de februaro, en la 25-an de marto, en la 2-an de julio. Ili estas ĉiuj festotagoj de Sankta Maria.

Fontoj
------

* (hungare)
* (hungare kun foto)
* hungare
* hungare kun fotoj

Preĝejo de Ĉieliro de Maria (Máriakéménd)
Kuprogravuraĵo el 1774 pri Máriakéménd
Unu el la skulptaĵoj antaŭ la preĝejo
Unu el la skulptaĵoj antaŭ la preĝejo

* Kategorio Preĝejo Ĉieliro de Maria (Máriakéménd) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ilustraĵo de tipa policikla aromata hidrokarbonido. De maldekstre supre: benz[e]acefenantrileno, pireno kaj dibenz[a,h]antraceno
La **policiklaj aromataj hidrokarbonidoj** **(PAH)** estas kemiaj kombinaĵoj, kiuj konsistas el kunplektiĝantaj (kondensitaj) aromataj ringoj (pli ol 2 tiel ekz. benzeno ne apartenas al PAH-oj) kaj ne entenas heteroatomojn aŭ substituentojn. PAH-oj aperas en sedimantaĵoj de nafto, karboŝtono kaj gudro, sed ili estiĝas ankaŭ kiel apudproduktoj dum forbrulado de fueloj (fosiliaj aŭ biomasaj). Ili damaĝas la medion, sanon, ili havas karcinogenan, mutagenan kaj teratogenan efikon.

Ili estas troveblaj en la interstela spaco, en kometoj kaj meteoritoj. La PAH-oj estas kandidatoj kiel bazmolekuloj de la plej simplaj, praaj vivformoj.

La PAH-kombinaĵoj
-----------------

| Nomo | Struktura formulo | Nomo | Struktura formulo |
| --- | --- | --- | --- |
| Antraceno |  | Benzopireno |  |
| Krizeno |  | Koroneno |  |
| Koranuleno |  | Naftaceno |  |
| Naftalino |  | Pentaceno |  |
| Fenantreno |  | Pireno |  |
| Trifenileno |  | Ovaleno |  |
|
|

* Kategorio Policikla aromata hidrokarbonido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **baziliko Sankta Georgo** estas signifa historia monumento en vilaĝo Ják (Hungario). Ĝi estas elstara simbola verko, unike bone konservita de la hungara romanika arkitekturo.

Aerfoto

Historio
--------

Arkeologoj trovis en la sanktejo restaĵojn de pli frua kirko el la 11-a aŭ 12-a jarcentoj. La nun videbla preĝejo kun benediktana monaĥejo estis konstruita ekde ĉirkaŭ 1220. La tatara invado en 1242 faris finon de la konstruado, sed poste ĝi estis finkonstruita kaj kaj konsekrita en 1256. La osmana armeo atingis Ják-on en 1532 kaj ili faris detruojn. Tamen la armeo retiriĝis, renovigaj laboroj okazis, sed laŭ dokumento la monaĥoj forlasis la vilaĝon certe en 1562. En la sekvaj jardekoj detruoj okazis (ankaŭ pro fulmo), sed precipe la monaĥejo suferis. Inter 1660 kaj 1666 diversaj konstruadoj okazis en la preĝejo, dum la monaĥejo tiutempe grandparte estis malkonstruita. Frigyes Schulek faris grandan restaŭran laboron inter 1896 kaj 1904, dum en 1902 József Angster muntis novan orgenon. Ekstere okazis renovigaj laboroj en 2013.

Preĝejo Sankta Georgo (Ják)La kapelo kun kirko
Fasado
Portalo
La enirejo en la suda parto
Absido
Interno
La imitita portalo en Budapeŝto

Abateja preĝejo
---------------

La preĝejo situas en mezo de la vilaĝo en korto, kiu estas ĉirkaŭita parte per ŝtona muro. La fasado estas simetria, ĉe la fasadaj anguloj turoj altiĝas kun piramida supro. Meze la impona portalo estas videbla, eble la plej bela en Hungario. La ĉefnavo havas po unu flankonavojn. La ĉefabsido estas duonronda, same la absidoj de la flankonavoj, tamen pli malgrandaj. Interne oklateraj kolonoj distribuas la flankonavojn de la ĉefnavo. Fresko estas videblaj el la 13-a jarcento.

Kermesoj okazas en la 25-a de aprilo kaj 18-a de septembro.

Kapelo
------

En la korto antaŭ la kirko Kapelo Sankta Jakobo (Ják) situas. Tiutempe la monaĥejaj kirkoj prezentis nur diservojn. La aliaj ekleziaj renkontiĝoj (baptadoj, geedziĝoj, ktp) povis okazi en diocezaj preĝejoj. Tial oni konstruis aparte tiu ĉi kapelon, fakte rotondon aŭ preĝejon.

Kopio en Budapeŝto
------------------

En Zugló en Kastelo Vajdahunyad oni konstruis kopion de la portalo de Preĝejo Sankta Georgo (Ják).

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
*
**preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika grava historia monumento en Hungario, en vilaĝo Pér laŭ la ĉefstrato.

Historio
--------

Dum la mezepoko preĝejo funkciis jam en la vilaĝo, kiun la turkoj baldaŭe detruis. Intertempe la loĝantoj iĝis kalvinanoj en 17-a jarcento. La nun videbla katolika preĝejo estis konstruita en la fruaj 1730-aj jaroj, sed la turo konstruiĝis en 1762. La preĝejo estis plene trakonstruita (parte eĉ malkonstruita) kaj pligrandigita en 1875. La orgeno ekfunkciis en 1884. En 1935 oni renovigis la preĝejon.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto, sed la enirejo funkcias laŭ la trotuaro. Apud la preĝejo kruco estas videbla. La fasado komenciĝas per kvadrata turo, pli supre horloĝo funkcias. Interne la freskoj kaj la bildoj prezentas vivon de Sankta Maria. Antaŭ la ĉefaltaro troviĝas 2 skulptaĵoj. La mebloj devenis ĉefe el la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto aŭ en la plej proksima dimanĉo.

Fontoj
------

* (hungare kun foto)
* hungare
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
evangelia Gotardo-kirko, 2010
**Ṕreĝejo Sankta Gotardo** (germane: *Kirche St. Gotthardt*) estas en 1211 konstruita vilaĝokirko en Marbach (Erfurto), Germanujo, kiu apartenas al la evangelia sudistrikto Marbach-Salomonsborn ene de la distrikto *Evangelischer Kirchenkreis Erfurt*.

Historio
--------

Ĝi stituas iomete en alteco ĉe la uesta rando de la vilaĝo. Êkde la estiĝo en 1211  ĝi plurfoje alikonstruitis. La romanikstila altarejo ankoraŭ konservas nordan kaj sudan murojn kun etaj rondarkfenestroj sude kaj duoncirklan apsidosoklon kiel fundamenton de la eosta plulatero. 

En 1802 la ĥoreja turo plialtigitis per etaĝo framskeleta kaj finitis per vosta spajro kun okangula lanterno por la sonorilo. El tiu tempo datumas ankaŭ predikeja altaro kiu montras barokajn spurojn ĉe siaj alta orgenfasado, kolonaj kaj pilastraj paroj. 

En 1842 venis novigo de la modesta kirkonavo kiu lumigatas per simplaj rektangulaj fenestroj. Ĝi ricevis interne trilateran, duetaĝan galerion kaj lignan barelvolbon supre de la meza spaco. La historiisma orgenfasado estas de 1843.

Inter 1982 kaj 1984 venis interna restaŭrado kaj en 2015 novigitis la tegmento. Samjare kolektiĝis kirkaj amikaj societe. Ekde 2016 la kirko estas koncertejo por la projekto *Sommerkonzerte in Erfurter Dorfkirchen* sub la egido de Ĉambromuzika societo de Erfurto.

Literaturo
----------

* Dehio-Vereinigung: *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen.* Prilaboris Achim Hubel kaj Stephanie Eißing, Deutscher Kunstverlag, Berlin 1998, ISBN 3-422-03050-6, p. 780.
* Wilhelm von Tettau: *Beschreibende Darstellung der älteren Bau- und Kunstdenkmäler der Stadt Erfurt und des Erfurter Landkreises.* Hendel-Verlag, Halle (Saale) 1890

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Gotardo (Marbach) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Notoj
-----

1. ↑  Thüringer Allgemeine (TA): *Ein neues Dach für die St.-Gotthardt-Kirche.* 30.5.2015
2. ↑  TA, 30.5.2015

50.99299210.979249Koordinatoj: 50° 59′ 35″ N, 10° 58′ 45″ O (mapo)
La **preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Tereske (Hungario).

Historio
--------

En tiu loko estis benediktana romanika abatejo, kiu estis menciita en 1219, sed oni supozas, ke ĝi ekzistis jam en la 11-a aŭ 12-a jarcentoj. Inter 1482-1484 ĝi estis trakonstruita kiel gotika kirko. Dum la turka erao la turkoj profitis ĝin moskeo, sed en la 1700-aj jaroj ĝi rekonstruiĝis jam kiel katolika kirko. Laŭ priskribo en 1711 ĝi havis 2 turojn. Renovigaj laboroj okazis en 1847, 1895 kaj 1915, intertempe nova turo konstruiĝis. Restaŭrado okazis inter 1969-1972, tiam oni trovis restaĵojn de la iama abatejo. La orgeno estis farita en 1935, ĝi estis trakonstruita en 1970.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, pli supre granda kvarlatera fenestro estas videbla. La plej supre la turo altiĝas, la turopinto estas piramida. La navo finiĝas en rektangula absido, kiu estas apogita per 2 pilieroj. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido. Sub la preĝejo estas kripto, kie estas entombigita hu:Szunyogh Xavér Ferenc. Interne estas videbla 10 metrojn larĝa fresko pri Ladislao la 1-a (Hungario) (pentrita inter 1330-1350), en la sanktejo pri Sankta Barbara kaj Sankta Ursulo de Kolonjo. Lili Árkayné Sztehló kreis la sanktejan fenestran vitrobildon. Malsupre estas ligna skulptaĵo pri Kristo el la 17-a jarcento.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Interno de la kirko
* Absido kaj sakristioAbsido kaj sakristio
* FenestroFenestro
* FenestrojFenestroj
* FreskoFresko
* AltaroAltaro

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* 
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Ĉieliro de Maria (Tereske) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Jarosław Gowin, la Prezidanto de Pollando Kune (pole: *Polska Razem*) kaj de la 4a de novembro 2017 de la nova partio Interkonsento (partio) (pole: *Porozumienie*)
La logo de "Pollando Kune" (pole: *Polska Razem*) kaj logo de "Solidara Pollando" (Solidarna Polska) en la Pola Parlamento (Pola Sejmo)
**Magdalena Błeńska** de la 4a de novembro 2017 ŝi estas la Vic-Prezidantino de la nova partio Interkonsento (partio) (pole: *Porozumienie*)
**Zbigniew Gryglas** de la 4a de novembro 2017 li estas la Vic-Prezidanto de la nova partio Interkonsento (partio) (pole: *Porozumienie*)
**Jadwiga Emilewicz** de la 4a de novembro 2017 ŝi estas la Vic-Prezidantino de la nova partio Interkonsento (partio) (pole: *Porozumienie*)
**Pollando Kune** (pole: *Polska Razem*) estas centr-dekstra kaj konservativ-liberala partio en Pollando kreita de la eks-ministro pri Justeco Jarosław Gowin la 7an de decembro 2013. La partion kunkreis Paweł Kowal (el la partio *Pollando Estas la Plej Grava*) kaj Przemysław Wipler (el la Asocio *Respublikanoj*) kaj parto de la eksagantoj de la partio Civitana Platformo. 

Ligitaj kun la partio estas la anoj de la socia movado "Horo por Pollando" ("Godzina dla Polski"). Vicprezidanto de la partio estis John Godson ĝis la 26a de junio 2014 kiam li rezignis de la funkcio en Pollando Kune. La 27an de junio 2014 li estis forĵetita de la partio. De februaro 2015 li estas membro de parlamenta frakcio de Pola Popola Partio. 

Ekde la 4a de novembro 2017 la partio kuniĝis kun la "Respublikanoj" kaj kun liberalaj kaj municipaj (aŭtonomiaj) medioj - la novan partion Interkonsento (partio) (pole: *Porozumienie*)

Esperanto
---------

maldekstra

John Godson, vicprezidanto de Pollando Kune, Esperanto-amiko
**Józef Zając** senatano, de la 4a de novembro 2017 li estas ano de la nova partio Interkonsento (partio) (pole: *Porozumienie*)
En septembro 2013 John Godson transdonis al Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) la institucian skriban apog-deklaracion por Nacia Instituto de Kultura Heredaĵo pri la enskribo de Esperanto sur la landan liston de nemateria kultura heredaĵo.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 469656
 |
unua elektra polurmaŝino
unua polurmaŝino marko „ HAWIG" de 1912
plankpolurilo marko "Lux"
La **plankpolurmaŝino**, **polurmaŝino** aŭ **plankpolurilo** estas elektra laborilo por poluri la plankon. Ĝi estas pluevoluo de la poluranta balailo.

En la jaro 1904 la hungara inventisto Alfred Pongracz konstruis la unuan elektran polurmaŝino por poluri plankojn (Germana Regna Patento n-ro 166 534 de la 30a de aŭgusto 1904). La inventisto fiaskis pro teknikaj mankoj de la maŝino.
La firmao AEG en Berlino ne povis liveri la 1000 elektromotoroj kiujn Pongracz mendis, kaj komisiis Berlinan inĝenieron nomita Ernst Franke pluevoluigi la maŝinon ĝis plena funkciado kaj seria produktado. 

Tial Ernst Franke fondis en 1905 la *Deutsche Blitzbohnergesellschaft m.b.H.* (= Germana fulmrapidpolura societo l.r.) el kiu fariĝas en 1912 *HAWIG Hauswirtschaftsmaschinen-Gesellschaft* (HAWIG Mastrumadmaŝina societo). HAWIG anoncis multajn patentojn (i.a. Germana Regna Patento n-ro 468099 de 1a decembro 1926) kaj surmerkatigis la unuan elektran polurmaŝio por plankoj. La polurmaŝino „Victor", de Ernst Franke en 1912 havis elektromotoron kiu turnis alkonstruitajn kaj forpreneblajn brosojn. Poste, la maŝino ricevis du diskojn kun polvosuĉilo, kaj aliaj polurmaŝinoj estis fabrikataj kun tri disko-brosoj.

Intertempe, la purigmaŝino anstataŭis la polurmaŝinon.

Vidu ankaŭ
----------

* Polurado
* ciro
* purigmaŝino

Eksteraj ligiloj
----------------

* Elektronisches Patentdokumentenarchiv[*rompita ligilo*]
**Pollegio** estas komunumo de la Komunumaro Giornico kaj la Distrikto Leventina en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 782 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

Geografio
---------

Pollegio situas en la suba Valo Leventina, ĉe la orienta bordo de la rivero Tiĉino, sude de la alfluo de la rivero Brenno al Tiĉino. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Pollegio kaj Pasquerio en la valo kaj Conzanengo sur alteco de 952 m s.m. kaj la setlejo Corecco sur alteco de 794 m s.m. sur terasoj de la deklivo de la orienta valflanko de Leventina.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,89 km², de kiuj 61,7% estas kovritaj de arbaro, 11,5% servas por agrikulturo kaj 15,6% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Pollegio limas en nordo al Serravalle, en oriento al Biasca, en sudo en unu punkto al Iragna, en sudokcidento al Personico, kaj en nordokcidento al Bodio.

Trafiko
-------

Tra Pollegio pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Bazelo trans Gotardo-Pasejo al Chiasso kaj laŭlonge de la sudorienta komunumlimo la kantona ĉefvojo n-ro 416 de Disentis trans Lukomagno-Pasejo al Biasca. Tra la komunumo pasas ankaŭ la svisa aŭtovojo A2, kies alveturejo Biasca situas ĉe la sudorienta komunumlimo ĉe la kuniĝo de la du kantonaj vojoj. Pere de stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj trans Gotardo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Pollegio datiĝas el la jaro 1237 kiel *Poleccio* kaj *Puletio*. Dum mezepoko Pollegio apartenis al la Najbararo Giornico. La preĝejo de la Sanktaj Inocentoj estis konstruita de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1478 memore al la mortintoj de la Batalo de Giornico, sekve al kiu la regado pri la regiono transiriks de la Dukoj de Milano al la Svisa Jŭrkomunumo.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Mario Fransioli*:  *Pollegio* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-09-29)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Pollegio

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Pollegio** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Leventina |
| --- |
|  **Komunumaro Airolo:** **Airolo**  •  Bedretto **Komunumaro Faido:** **Faido** **Komunumaro Giornico:** Bodio  •  **Giornico**  •  Personico  •  Pollegio  •  Sobrio **Komunumaro Quinto:** Dalpe  •  Prato (Leventina)  •  **Quinto** |  |

 |
**Preĝejo de Sankta Jakobo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Kőszeg.

Historio
--------

Supozeble estis tie preĝejo de minoritanoj, kiu detruiĝis dum sieĝo en 1289. Franciskanoj konstruis novan trinavan gotikan preĝejon inter 1403-1407, sed pli frue ankaŭ monaĥejo konstruiĝis. Turo konstruiĝis super la sanktejo en la 15-a jarcento. Pro religiaj konfliktoj la preĝejo parte detruiĝis en 1653. Ekde 1675 jezuitoj, ekde 1775 la piaristoj, inter 1815-1948 benediktanoj servis en la preĝejo. En 1758 internaj kapeloj konstruiĝis. En 1807 la eksteraj partoj barokiĝis. En 1693 ĉefaltaro, la mebloj en 1735 pretiĝis.

Konstruaĵo
----------

Interne gotikaj bildoj restis, kiel Madono, Sankta Kristoforo, Tri reĝoj. Sub la preĝejo tomboj troviĝas. Ekstere estas videbla skulptaĵo pri Kristo de 1930. Apud la preĝejo monaĥejo etendiĝas.

Kermeso okazas en la 25-an de julio.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

La sanktejo el ekstero

* Kategorio Preĝejo Sankta Jakobo (Kőszeg) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

}}
**Priaranza del Bierzo** [prjaRANza delBJERzo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan, la leonan kaj la galegan.

Komarkoj de la provinco Leono; El Bierzo plej okcidente, oranĝece.
Kastelo Kornatel.
Kastelo Kornatel.
Kastelo Kornatel.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Priaranza del Bierzo, Villalibre de la Jurisdicción, Santalla del Bierzo, Paradela de Muces, Villavieja kaj Ferradillo, okupas totalan areon de 33,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 754 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 130 km de Leono, provinca ĉefurbo. 

Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado kaj kadre de la iama loĝado estis konstruita la kastelo Kornatel dum la 11-a jarcento, poste posedo de la Templanoj. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio, pro la ribelo "irmandiña" kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (ĉefe vitejoj), brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 757700
* LCCN: n79079816
* VIAF: 140707844
* BNF: 14462350h
 |
**Polány** [polAnj], germane **Polern** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.

Domo en Polány

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 13 km²
* koordinatoj: 46° 34′ N 17° 46′ O﻿ / ﻿46.57 °N, 17.77 °O﻿ / 46.57; 17.77 (mapo)Koordinatoj: 46° 34′ N 17° 46′ O﻿ / ﻿46.57 °N, 17.77 °O﻿ / 46.57; 17.77 (mapo)
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 7458
* Telefonprefikso: 82

Situo
-----

Polány situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 16, Lengyeltóti 19, Kaposvár 22, Pécs 91, Budapeŝto 168 kilometrojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En la 18-a jarcento luteranaj germanoj refondis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas drinkejo kaj migra poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al Episkopo Sankta Marteno de 1939
* sonorilostablo

Fontoj
------

* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.somogyihirlap.hu
La **priedukadaj movadoj en Ĉilio en 2011**, lanĉitaj unue de la studentoj en universitato, due de la liceanoj, kaj poste de la studentoj en profesiaj institutoj kaj teĥnikaj lernejoj, ktp, enhavas ekde marto naciskalajn manifestaciojn, fastostrikojn, policajn perfortojn kaj okupadojn de lernejoj.

Post aliaj tiaj movadoj en 2006, tiu-ĉi estas taksita je plej granda movado ekde la reveno de demokratio en Ĉilio kaj fino de armea reĝimo, kiu enkondukis, la 7a de marto 1990, la Priedukadan Konstitucian Leĝon (Ley Orgánica Constitucional de Enseñanza) promulgita far Pinoĉeto; tiu ĉefrola leĝo, apenaŭ modifita de la Priedukada Ĝenerala Leĝo de 2009, permesis la disvolviĝon de la profitcela privata sektoro.

Tiuj movadoj fondiĝis sur la depostulo je pliigo de edukada partopreno fare de la Ŝtato, kiu aktuale nur regas 25% de la edukada sistemo. La movadoj depostulas demokratiiĝon de la rajto je edukado kaj forigon de profitcelaj lernejoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Ĉilio: Alfrontoj inter policanoj kaj studentoj en protesto ne rajtigita por la eduko laŭ wikinoticia.com la 5-a aŭgusto de 2011

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Priedukadaj movadoj en Ĉilio en 2011 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Edukado en Ĉilio
Pomatostomus superciliosus - Chiltern.jpgPomatostomus superciliosus - Chiltern
La **Pomatostomedoj** (*Pomatostomidae*) estas familio el la ordo de la paseroformaj birdoj. Ĝi konsistas el nur unu genro. La malgrandaj ĝis mezgrandaj birdoj estas endemiaj en Aŭstralio kaj Nov-Gvineo. Ĉiuj kvin specioj estas ĉiomanĝantoj kaj nutras sin sur la grundo. Pomatostomedoj estas tre sociemaj kaj vivas en familiaj grupoj kaj malgrandaj svarmoj ĝis ĉirkaŭ 20 individuoj kaj manĝas komune, laŭte vokante unu al la alia la tutan tagon.

Dum multaj jaroj la pomatostomoj estis klasifikitaj, iel necerte, al la timaliedoj (*timaliidae*), kaŭze de la similaj apero kaj kondutoj. Pli novtempaj esploroj tamen indikas, ke ili apartenas pli trafe al la *corvidae* ol al la *passeridae* kaj ili nun estas klasifikitaj kiel separita familio.

Pomatostomus halli

Genro kaj specioj
-----------------

* pomatostomo *(Pomatostomus)*
	+ isidore-pomatostomo *(Pomatostomus isidorei)*
	+ efemera pomatostomo *(Pomatostomus temporalis)*
	+ brova pomatostomo *(Pomatostomus superciliosus)*
	+ hall-pomatostomo *(Pomatostomus halli)*
	+ rufkapa pomatostomo *(Pomatostomus ruficeps)*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Videooj pri pomatostomedoj en *Interreta birda kolekto*
La ***American Meteorological Society*** (AMS, Usona Meteologia Societo) estas usona scienca asocio komponita de profesiuloj de la meteologio. Ĝiaj celoj estas la disvolviĝo kaj la disvastiĝo de la sciaro en la kampo de la atmosferaj sciencoj, la oceanografio kaj la hidrologio, same kiel la antaŭenirado de ties derivitaj aplikaĵoj.

Fondita en 1919, la Usona Meteologia Societo enhavas pli ol 11 000 membrojn: profesiuloj, profesoroj, studentoj kaj entuziasmaj amatoroj. La AMS publikigas dek unu revuojn (jen prese jen elektronike), same kiel variajn librojn kaj monografiojn. Ĝi organizas pli ol dek du ĉiujarajn kongresojn kaj proponas nombrajn servojn al ĝiaj membroj ene de la lokaj sekcioj.

La AMS partoprenas en variaj debatoj kaj esploradoj pri la estonteco, precize pri sekegoj, la tavolo de ozono, la klimata ŝanĝo kaj la ebla rolo de la profesiuloj en tiu fako. 

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo American Meteorological Society en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840909
 |
Viola da spalla
**Pompa vjolo** estas arĉinstrumento en tenorregistro. Je la varieco de nomoj, kiujn donis la muzikteoriistoj al la instrumento, ofte okazas konfuzo. Ekzemple en la germana lingvosfero oni trovas depende de la regiono la nomojn *violoncello piccolo*, *viola*, *violoncello da spalla*, *viola di collo*, *Fagottegeige* aŭ *bassetto*.

La instrumento, longa proksimume 60 cm, estas ludata en brakoteno aŭ ĉe bendo pendanta ĉirkaŭ la kolo. Oni uzis ĝin ĉefe en la barokepoko. La uzado de la bendo montras uzadon kiel basinstrumento dum procesioj. Male al kutima vjolo aŭ violonĉelo ĝi havas kvin kordojn. La kordoj estas agorditaj je kvintodistanco, nome je la tonoj C, G, d, a kaj e'.

Laŭ samtempaj raportoj Johann Sebastian Bach ĉe instrumentkonstruisto Johann Christian Hoffmann el Lepsiko mendis tiajn tenorviolonojn, kiuj havu la konstruajn kaj sonajn kvalitojn de violonĉelo. Bach verkis por ĉi tiu instrumento komponaĵojn, kiuj nuntempe estas plejparte prezentataj per violonĉelo, tiam tamen je manko de taŭgaj muzikistoj povis esti ludataj per pompa vjolo.

Violonisto kaj komponisto Franz Benda (1709-1786) skribis: "Ĉi tiu instrumento estas agordata kiel violonĉelo, sed havas en la alteco unu kordon pli, estas iomete pli granda ol vjolo kaj estas fiksata per bendo tiamaniere, ke oni povas teni ĝin antaŭ la brusto kaj sur la brako. La beata kapelmajstro Sinjoro Bach inventis ĝin en Lepsiko."

Johann Nikolaus Forkel (1748-1818) konjektis en sia *Musikalischen Almanach für das Jahr 1782*, ke je la pompa vjolo temas pri la *violoncello piccolo* aplikita de Bach en diversaj verkoj.

Nun oni malofte ludas la pompan vjolon, la belga barokviolonisto kaj dirigento Sigiswald Kuijken konstruigis en 2003 kopion de la instrumento, kiun li kaj intertempe ankaŭ aliaj muzikistoj aplikas en diversaj kantatoj de Bach, sed ankaŭ en ties solosuitoj por violonĉelo.

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | Ĉi tiu artikolo estis redaktita tiel ke ĝi entenas tutan aŭ partan tradukon de « Viola pomposa » el la germanlingva Vikipedio. Rigardu la historion de la originala paĝo por vidi ties aŭtoroliston.  (Ĉi tiu noto koncernas la version 3291904 kaj sekvajn de ĉi tiu paĝo.) |
**Etna konflikto** estas termino en sociologio por difini ajnan kunfronton de perforta naturo, aŭ milito inter du aŭ pliaj etnaj grupoj, tio estas, grupoj de personoj de diferencaj kulturaj, religiaj, rasaj aŭ geografiaj devenoj. 

Etna konflikto povas okazi inter diversaj rasaj grupoj, kiel ekzemple la kontraŭoj inter blankuloj kaj nigruloj en Usono kaj Sudafriko produktitaj pro la rasa segregacio kaj la apartismo; inter grupoj rase homogenaj sed religie diferencaj kiel la konflikto inter katolikoj kaj protestantoj en Nord-Irlando; inter grupoj religie homogenaj sed etne diferencaj kiel la masakro inter hutuoj kaj tutsioj (ambaŭ katolikoj) en Ruando; eĉ inter grupoj kaj etne kaj religie diferencaj kiel ĉe la arab-israela aŭ la ĉin-tibeta konfliktoj. Etna konflikto diferencas disde genocido en tio ke kutime tiu ĉi estas fifarita kontraŭ loĝantaro malliberigita aŭ malkapabla defendi sin, dum en etna konflikto ambaŭ flankoj kutime havas militan kapablon por damaĝi la alian (kvankam plej ofte estas unu el la partioj pli pova ol la aliaj koncernaj). 

Krome foje estas uzata la termino "religia konflikto" kiam la motivoj de la kontraŭstaro havas nuancojn pli religiajn ol rasajn kiel en Mezoriento, Nord-Irlando, Sudano aŭ Tibeto.

Historio
--------

Etnaj konfliktoj ekzistis en la homaro ekde la komenco de la tempoj. Kelkaj antropologoj, por ekzemplo, kredas, ke jam la Neandertalo eble formortis pro etna milito kontraŭ *Homo sapiens*. Ankaŭ la diversaj prapopoloj suferis multajn etnajn konfliktojn speciale je la transiro de socioj de nomadoj kaj tribanoj al grandaj imperioj de la ŝtaturboj, kaj la invado kaj dominado de unu popolo super alia. 

Dum la Mezepoko la etnaj konfliktoj estis tro oftaj, kaj la Krucmilitoj entreprenitaj de kristanaj sektoroj de okcidenteŭropaj landoj estis de la plej grandaj kaj sangelverŝaj de la historio. En postaj epokoj okazis multaj etnaj konfliktoj okazigitaj rilate al la Konkero de Ameriko kaj al sekva koloniismo fare de la eŭropaj potencoj. 

En la 20-a kaj 21-a jarcentoj kelkaj el la plej gravaj etnaj konfliktoj estis jenaj:

* Araba-israela konflikto
* Konflikto en Nordirlando
* Konflikto en Darfur, Sudano
* Milito de Bosnio
* Milito de Kosovo
* Invado (okupo) de Tibeto fare de Ĉinio
* Enlanda Milito de Ĝibutio
* Enlanda Milito de Libano
* Enlanda Milito de Srilanko
* Konflikto inter hinduoj kaj islamanoj en Ĝamuo kaj Kaŝmiro (Barato kaj Pakistano)
* Konflikto inter hinduoj kaj sikoj en Panĝabo, Barato
* Konflikto inter hinduoj kaj islamanoj en Bangladeŝo
* Ruanda genocido
* La konfliktoj en la Sovetunio, en Ĉeĉenio, Osetio kaj Abĥazio por ekzemplo.
* La konflikto inter grekoj kaj turkoj en Kipro.

Véase también
-------------

* Rasismo
* Religia maltoleremo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 747228
* LCCN: sh00006554
* BNF: 136000954
* NKC: ph120011
 |
**Prilly** estas urbo kaj komunumo en la distrikto Okcidento Laŭzana en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 11522 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Prilly situas okcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas, inter Laŭzano kaj Renes. La komunumo konsistas el la urbo Prilly kaj la vilaĝo Cery.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,19 km², de kiuj 5,5% estas kovritaj de arbaro, 11,9% servas por agrikulturo kaj 82,2% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Prilly limas en nordo al Jouxtens-Mézery, en nordnordoriento al Romanel-sur-Lausanne, en oriento al Le Mont-sur-Lausanne, en sudo al Laŭzano, kaj en okcidento al Renens.

Trafiko
-------

Tra Prilly pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Laŭzano al Payerne kaj la kantona ĉefvojo n-ro 9. Norde de la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A9, kies plej proksima alveturejeo situas en distanco de 3 kilometroj. En sudo la komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Laŭzano al Ĝenevo.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Prilly datiĝas el la jaro 976 kiel *in uilla que uocatur presliacus*. Dum mezepoko la katedrala kapitolo de Laŭzano kaj la Abatejo de Saint-Maurice posedis bienojn kaj rajrojn en Prilly. Dum la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al la Voktejo Laŭzano poste ĝis ~2007 al la Distrikto Laŭzano, kiam ĝi surbaze de la administra reformo de 2006 estis atribuita al la nova Distrikto Okcidento Laŭzana.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Michel Depoisier*: *Prilly* en *Historia Leksikono de Svislando* (2010-10-19)

Vidu ankaŭ
----------

* Prilly-Malley (stacidomo)
* Prilly-Chasseur (stacidomo)
* Union-Prilly (stacidomo)
* Cery-Fleur-de-Lys (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Prilly

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Prilly** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Okcidento Laŭzana |
| --- |
| Bussigny-près-Lausanne • Chavannes-près-Renens • Crissier • Ecublens • Prilly • **Renens** • Saint-Sulpice • Villars-Sainte-Croix |  |

 |
Romia fresko pri bankeda sceno el la *Casa dei Casti Amanti*, Pompejo.
Ene de la Arto de Antikva Romo oni povas distingi enhavon, artaĵojn kaj elementojn partikulare trovitaj en la ruinoj de la urbo Pompejo. Tiu **Pompeja arto** koncernas ĉefe (sed ne nur) pentrarton kaj ĉefe murpentraĵojn. Fakte oni parolas pri **Pompejaj stiloj** kiel kvar periodoj kiuj distingeblas en la antikva Romia murpentrarto. Ili erstis dekomence priskribitaj fare da la germana arkeologo August Mau, 1840 – 1909, el la elfosado de murpentraĵoj en Pompejo, kiu estas unu el la plej grandaj grupoj de survivintaj ekzemploj de Romiaj freskoj.

La murpentraj stiloj permesis la arthistoriistojn difini la variajn fazojn de interna dekorado laŭ la jarcentoj antaŭ la erupcio de Vezuvio en la jaro 79 p.K. kiu kaj detruis la urbon kaj konservis la pentraĵojn, kaj inter la stilajn ŝanĝojn en la arto de Antikva Romo. En la sinsekvo de stiloj, estas ripeto de stilaj temoj. La pentraĵoj havigas ankaŭ grandkvantan informon pri la prospero de la areo kaj la specifaj emoj dum tiu epoko.

La ĉefa celo de tiuj freskoj estis malgrandigi la klostrofobiigajn internojn de la romiaj ĉambroj, kiuj estis senfenestraj kaj malhelaj. La murpentraĵoj, plenaj je koloro kaj vivo, briligis la internon kaj ŝajnigis la cambrojn pli spacohavaj.

Laŭ Francisko Azorín **Pompeja arto** estas *Tipa arto, influita de la greka, disvolviĝinta en la itala urbo Pompeja, tiu, kiun kovris per lafo la Vesubio.* Li indikas etimologion el *Pompeia*, propra itala nomo de urbo; kaj de tie la latina *pompeianus*.

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 170.
2. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Pompeja arto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Elitismo** estas la kredo aŭ nocio ke individuoj kiuj formas eliton — nome elektita grupo de personoj perceptitaj kiel havantaj esencan kvaliton, altan intelekton, riĉon, specialajn kapablojn, aŭ spertojn — estas pli pretaj konstrui socion kiel tuto, kaj tial ili meritas influon aŭ aŭtoritato pli grandan ol tiu de aliuloj. La termino *elitismo* povas esti uzata por priskribi situacion en kiu povo estas koncentrata en la manoj de limigita nombro de personoj. Malo de elitismo povas esti egalismo, populismo, kaj la politika teorio de "plurismo".

"Elita teorio" estas la sociologia aŭ politikscienca analizo de la elita influo super la socio: elit-teoriuloj rigardas plurismon kiel utopia idealo.

Elitismo estas tre rilata al la koncepto de socia klaso kaj al tio kion la sociologoj nomas "socia tavoligo". En modernaj okcidentaj socioj, socia tavoligo estas tipe difinita en terminoj de tri distingitaj sociaj klasoj: nome supra klaso, meza klaso, kaj malalta klaso.

La termino *elitismo* estas uzata foje por indiki situaciojn en kiu grupo de personoj postulas posedon de altaj kapabloj aŭ simple "en-grupo" aŭ kadro garantias al ili kromajn privilegiojn malprofite al aliuloj. Tiu formo de elitismo povas esti priskribita kiel diskriminacio.

Vidu ankaŭ
----------

* Eburturo
* Grupa narcisismo
* Klasismo
* Meritokratio
* Oligarkio
* Sektismo

Notoj
-----

1. 1 2   elitist | Definition of elitist in English by Oxford Dictionaries. Alirita 4a de Marto, 2019.

 Arkivigite je 2016-09-25 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2019-03-06. Alirita 2021-04-11.
2. ↑  Saunders, Peter.  (1990) *Social Class and Stratification*. Routledge. ISBN 978-0-415-04125-6.
3. ↑  Field, G. Lowell.  (14a de Oktobro, 2013) *Elitism (Routledge Revivals)* (angle). Routledge. ISBN 9781135092214.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 721560
 |
**Politiko de Angolo** okazas en kadro de prezidenta respubliko, en kiu la Prezidanto estas samtempe ŝtatestro kaj registarestro, kaj de multpartia sistemo. Administra potenco estas ekzercita de la registaro. Leĝdona potenco estas respondeco de la registaro kaj parlamento. 

Angolo ŝanĝiĝis de unu-partia marksisma-Leninisma sistemo kiel Popola Respubliko Angolo regita de la Populara Movado por la Liberigo de Angola (MPLA al formala plurpartia demokratio sekvante la balotadojn de 1992. Prezidanto José Eduardo dos Santos gajnis la unuan rondon de la balotado kun pli ol 49% el la voĉdono al Jonas Savimbi. La posta renovigo de civila milito kaj disfalo de la Lusaka Protokolo lasis multe da de ĉi tiu procezo sen stabileco, sed demokrataj formoj ekzistas, precipe la Nacia Asembleo.

Nuntempe, politika potenco estas koncentrita en la Prezidanteco. La administra filio de la registaro estas kunmetita de la Prezidanto, la Ĉefministro (nuntempe Paulo Kassoma) kaj Konsilio de Ministroj. Dum jardekoj, la politika povo koncentriĝis en la Prezidanteco kiu ĝin praktikis de formo sufiĉe aŭtoritateca. La nuna prezidanto estas José Eduardo dos Santos.

Prezidanto de la respubliko, José Eduardo dos Santos.
La Konsilio de Ministroj, integrita de ĉiuj ministroj, kunvenas regule. La Regantoj de la 18 provincoj estas nomumitaj de la prezidanto. La konstitucia leĝo de 1992 establis ĝis 2010 la ĝeneralajn liniojn de la strukturo de la registaro kaj ĝi difinas la rajtojn kaj devojn de la civitanoj.

La jura sistemo baziĝas en la portugala sistemo, sed ĝi estas malforta. La Supera Kortego de Justeco agas kiel tribunalo de apelacio. Konstitucia Tribunalo kun povo de juĝa revizio neniam estis konstituita.

La lastaj parlamentaj elektoj okazigis en septembro de la 2008, estante gajnanto la partio MPLA, kun la 81% de la voĉdonoj.

* Politiko de Angolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Politiko de Angolo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri eklezia titolo. Por ordo de bestoj rigardu la paĝon Primatoj.* |

**Primaso** estas honora eklezia titolo de ĉefepiskopoj de kelkaj landoj, jam ne gvidaj tutlandaj taskoj. Ĝi estas uzata ĉefe en la katolika eklezio, sed ankaŭ kelkaj aliaj.

Romkatolika eklezio
-------------------

En Hungario, ĉiam ricevas la primasan rangon la ĉefepiskopo de Esztergom, kiu tiel iĝas gvidanto de la hungara katolika eklezio. En Pollando titolo de la primaso de Pollando estas atribuata al ĉefepiskopoj de Gniezno kaj la primaso de Italio al papoj.

### Primasoj en unuopaj landoj

* Belgio – ĉefepiskopo de Bruselo
* Brazilo – (ekde 1980) ĉefepiskopo de Salvador de Bahio
* Bulgario (en 13-a jc) – ĉefepiskopo de Veliko Tarnovo
* Ĉeĥio – ĉefepiskopo de Prago
* Francio:
	+ Gaŭlio – ĉefepiskopo de Liono
	+ Normandio – ĉefepiskopo de Rueno
* Germanio/Aŭstrio – ĉefepiskopo de Salcburgo
* Hispanio – ĉefepiskopo de Toledo
* Hungario – ĉefepiskopo de Esztergom
* Irlando – ĉefepiskopo de Armagh
* Italio – episkopo de Romo (papo)
* Pollando – ĉefepiskopo de Gniezno
* Portugalio – ĉefepiskopo de Lisbono
* Usono – ĉefepiskopo de Baltimore

Primaso de Germanio en la Sankta Romia Imperio estis ĉefepiskopo de Majenco, poste de Salcburgo. Primasoj estis ankaŭ abatoj de gravaj benediktanaj monaĥejoj en Fulda, Monte Cassino, Fleury kaj Romo (monaĥejo de sankta Anselmo).

Aliaj eklezioj
--------------

Anglikana eklezio:

* Anglio – ĉefepiskopo de Canterbury kaj York

Primaso de la luterana Eklezio de Svedio estas la ĉefepiskopo de Upsalo.

Vidu ankaŭ
----------

* Péter Erdő
* Stefan Wyszyński
* Miloslav Vlk

* Ĉefepiskopino Antje Jackelén, primaso de la Eklezio de Svedio

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Primaso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

hungare pri deveno de la nocio[*rompita ligilo*]