recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La Anunciacio-preĝejo sibia kun tombejo. La galerio kun la bildoj de la fondintoj. La altaro.
La **preĝejo Anunciacio** (rumane: *Biserica Buna Vestire din Groapă*) estas unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Sibio, Justiției-strato nr. 5.

Historio
--------

La ortodoksa preĝejo konstruitis de 1788-89 el fondusoj de la vidvino Stana Hagi Petru Luca kaj refaritis inter 1802-03 fare de ties bofilo post la tertreme kaŭzitaj damaĝoj de la 26-a de oktobro 1802.

Ĝi estas malgranda preĝejo de hala tipo, kies interno havas interesan miksaĵon inter transilvania preĝejarkitekturo kaj bizanca pentrado. La riĉa pentrado en la interno realigitis nur post 1960 fare de Nicolae Brana. Sur balustrado podia troviĝas la portretoj de la tri fondintoj: Hagi Constantin Popp, Stana Petru Luca kaj Pauna Constantin Popp.

Tombejo grava
-------------

En la tombejo laŭlonge la preĝejeto estas entombigitaj krom la fondintoj aliaj gravaj personecoj de rumana kulturo el la 19-a jc, inter ili:

* Vasile Moga (1774 - 1845): unua ortodokasa episkopo en Transilvanio
* Miron Romanul (1874-1898): mitropolito
* Ion Metianu: episkopo de Transilvanio de 1875-98, mitropolito de 1898-1916
* Moise Fulea (1863): estro de la Nacia rumana skolo
* Zaharia Boiu (1836-1903): verkisto kaj pedagogo
* Meletie: lasta paroĥestro de la Greka kapelo de Sibio
* Eliade Manase (mortis en 1813): doktoro pri medicino kaj filozofio, direktoro de la Akademio Domnești de Bukaresto
* Ioan Piuariu Molnar (mortis en 1815): oftalmologo
* Vasile Aaron (1822): scienculo
* Iosif Hodos (1880): akademiano
* Ioan Codru Dragusanu (1812 - 1884): verkisto
* Dimitrie Andronik (mortis en 1880)
* Paul Dunca de Sajo (1800- 1888).

En 2006 oni starigis ĉe la enirejo al la tombejo monumenton omaĝe al herooj de la popolo.

Literaturo
----------

Alexandru Avram, Vasile Crișan - *"Ghid de oraș. Sibiu"* (Ed. Sport-Turism, București, 1983), p. 97

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Anunciacio (Sibiu) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj sur plurlingvaj turismaj retpaĝoj.
* Pri la preĝejo sur retpaĝaro eklezia.[*rompita ligilo*]
**Babajevo** (ruse *Бабаево*) estas urbo en Vologda provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 19205501.

La urbo estis fondita en la 15-a jarcento.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1925.

La interurba telefona kodo estas 81743, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: 59° 23′ N 35° 57′ O﻿ / ﻿59.383 °N, 35.950 °O﻿ / 59.383; 35.950 (mapo)Koordinatoj: 59° 23′ N 35° 57′ O﻿ / ﻿59.383 °N, 35.950 °O﻿ / 59.383; 35.950 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Kolpj (Колпь) (baseno de rivero Volgo (Волга)).

En la urbo estas fervoja stacio.

En jaro 1959 la urbo havis 12 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 12.6 mil loĝantojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 

Flago de Vologda provinco
Urboj de Vologda provinco

**Ĉefurbo**: Vologda

Babajevo |
Belozersk |
Ĉerepovec |
Grjazovec |
Ĥarovsk |
Kadnikov |
Kirillov |
Krasavino |
Nikolsk |
Sokol |
Totjma |
Ustjuĵna |
Velikij Ustjug |
Vitegra
**Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** (origine hungare *Szent Kereszt felmagasztalása*) estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Petrikeresztúr.

Historio
--------

La unua mencio pri la kirko okazis en 1275, sed baldaŭ ĝi bruldetruiĝis. En la 15-a jarcento pli nova gotika kirko konstruiĝis. En la sekva jarcento parte turkoj dominadis, la kalvinanoj profitis la konstruaĵon. En 1735 ĝi estis barokigita.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefvojo en korto. En la korto estas ankaŭ krucifikso kaj arboj. En la fasado meze la kvadrata turo reliefas, plej meze situas la enirejo. Ambaŭflanke laŭ la fasado 2 pilieroj apogas la turon. La absido estas oklatera. Sakristio aliĝas al la navo, anguloj de la sakristio estas apogitaj per pilieroj.

Kermeso okazas en dimanĉo post la 14-a de septembro.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Gyula Vízvári** [djula], hungare **Vízvári Gyula,** Esperante **Julio Vízvári** estis hungara aktoro, reĝisoro kaj framasono. Liaj edzinoj estis Sarolta Krecsányi kaj Jolán Szigeti, lia filino estis Mariska Vízváry.

Gyula Vízvári
Gyula Vízvári naskiĝis, kiel *Viszkidenszky Gyula* la 4-an de julio 1841 en Buda - mortis la 25-an de decembro 1908 en Csobánka.

Biografio
---------

Gyula Vízvári komencis sian aktoran karieron en 1859 en Veszprém (urbo). Baldaŭ li roladis en diversaj urboj, ekzemple en Debrecen, Buda, Pest (urbo), Arad, Pécs. En 1873 li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li ankaŭ reĝisoradis ekde 1889. Li instruis en la muzika akademio ekde 1893, fine li pensiuliĝis en 1905. Lastfoje li aktoradis en 1907. Li havis filinon kaj 2 edzinojn. Li estis framasono .

Liaj roloj (elekto)
-------------------

* diversaj teatraj roloj, ekzemple William Shakespeare: Hamleto - la unua tombofosisto; Reĝo Lear - stultulo; Géza Gárdonyi: *A bor* (La vino), - bofrato Durbincs; Ede Szigligeti: *A nagyapó* (La avo) - Nagy Jancsi; *Liliomfi* - Szellemfi

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Gyula Vízvári en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Baar |

Pri la komunumo
---------------

**Baar** (en esperanto ankaŭ **Baro**) estas urbo kaj komunumo en Kantono Zugo, Svislando. Ĝi havis 21908 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Baar situas oriente de la urbo Zugo kaj estas ĉirkaŭfluata de la rivero Lorze, kiu fontas el la Lago de Ägeri kaj fluas al la Lago de Sihl. La plej norda parto de la urbo estas Sihlbrugg ĉe la bordo de la rivero Sihl. Krom la municipo Baar mem la komunumo konsistas el la municipoj kaj setlejoj Allenwinden, Blickensdorf, Deinikon, Inwil bei Baar, Neuägeri, Sihlbrugg Dorf kaj Walterswil.

Vidindaĵoj
----------

Stalaktitgrotoj *Höllgrotten*
En la Lorze-Ravino troviĝas la stalaktito-grotoj Höllgrotten (en Esperanto: **inferogrotoj**), kiuj estas natura trinkavko-rezervujo de la urbo Zuriko. Vizitindas ankaŭ la Kastelruino Wildenberg sude de la Lorze-Ravino-Ponto. En Baar finiĝas la aŭtoŝoseo de Lucerno al direkto Zuriko kaj transiras al la ĉefa vojo tra la Sihl-Valo. De la trafikcirklo en tiu-ĉi transirejo eliras ankaŭ la pasejvojo tra Hirzelpasejo, kiu konektas ĝin kun la aŭtoŝoseo A2 de Zuriko al Koiro.

Trafiko
-------

Baar situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zugo al Zuriko kaj estas kaj konektita al la loka reto de Zugerland Verkehrsbetriebe kaj al la Zurika Trafik-Unio.

Historio
--------

Unuaj setlejspuroj en Baar trovitaj de arkeologoj aĝas preskaŭ 5000 jarojn. La unua dokumenta mencio de Baar datiĝas el la jaro 1045 kiel *Barra*. En mezepoko diversaj monaĥejoj posedis terenojn en Baar. La plej grava bienposedanto en la komunumo tamen estis la Abatejo Kappel. Gravan influon en Baar havis en tiu epoko la Grafoj de Kiburgo kaj poste la Habsburgoj. Kune kun la urbo Zugo Baar aliĝis en la jaro 1352 al la Svisa Ĵurkomunumo.

Ekonomio
--------

En la epoko de la industriiĝo en Baar estiĝis multaj fabrikoj, kiuj profitis de la energio produktita el la akvoforto de la rivero Lorze, kiu je la mallonga distanco de 16 km pasas altecdiferencon de 300 m. La rivero liveris la energion por ŝpinfabrikoj kaj elektrocentraloj. Nuntempe antaŭ ĉio la bonaj impostokondiĉoj allogas ĉefe internaciajn kaj tutmondajn entreprenojn al Baar. Tiel ekzemple la konzerno Glencore International AG havas sian sidejon en la urbo.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Baar.
* Baar (stacidomo)
* Baar Lindenpark (stacidomo)
* Baar Neufeld (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la urbo Baar
* Baar en la Historia Leksiko de Svislando

* Baar ZG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Baar ZG en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de Kantono Zugo |
| --- |
| Baar  •  Ĥamo  •  Hünenberg  •  Menzingen  •  Neuheim  •  Oberägeri  •  Risch Rotkreuz  •  Steinhausen  •  Unterägeri  •  Walchwil  •  Zugo | Komunumoj de Kantono ZugoKomunumoj de Kantono Zugo |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 261795
* GND: 4086178-8
* LCCN: n85021729
* VIAF: 160185143
 |
La **Preĝejo Anunciacio** estas religia historia monumento en vilaĝo Hidvégardó (Hungario).

Historio
--------

Tiu ĉi kirko estis konstruita dum la mezepoko, la konsekro okazis en 1397. Ĉirkaŭ 1600 la loĝantoj iĝis kalvinanoj, ili uzis la kirkon. En 1736 la katolika paroĥo estis refondita kaj en 1777 la preĝejo plene estis trakonstruita laŭ baroko, fine en la 19-a jarcento renovigita. La murpentraĵoj estis pentritaj en la fruaj 1900-aj jaroj kaj restaŭritaj en 1985.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola laŭ la ĉefvojo en korto, kiu estas ĉirkaŭita per ŝtona (iam defenda) muro. Ekstere de la muro troviĝas impona familia kripto. La kirka fasado estas simetria, meze la kvadrata turo preskaŭ plene reliefas. La turpinto estas bulboforma. La navo havas flanke antaŭĉambron kun enirejo. La absido estas rektangula. La ĉefaltara bildo prezentas Anunciacion, apude statuoj pri Koro de Jesuo kaj Koro de Sankta Maria estas videblaj.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Aleksandr Iljiĉ JEGOROV** (ruse Александр Ильич Егоров) (13-an de oktobro, 1883 – 22-an de februaro 1939) estis soveta militistara komandanto, prominenta viktimo de la Stalin-a Granda purigo.

Jegorov naskiĝis en kamparana familio, proksime al Samara en centra Rusio. Li eksoldatis en 1901, iĝis oficiro en 1905. Dum la unua mondmilito li batalis kiel leŭtenanto-kolonelo.

Li membriĝis en la Socialista Revolucia Partio, poste rekonis la bolŝevikan puĉon kaj iĝis komandanto de la Ruĝa Armeo.

Dum la Rusa enlanda milito, Jegorov batalis kontraŭ la Blanka Gvardio, poloj (Pola-bolŝevika milito).

Li estis militistara konsilanto por Ĉinio en 1925-26. En 1935 li estis unu el la kvin marŝaloj de la Sovetunio, inter kiuj Kliment Voroŝilov.

Li estis rehabilitita post morto de Stalin, fare de Hruŝĉov.

* Kategorio Aleksandr Jegorov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 133545
* GND: 123009332
* LCCN: nr89010324
* VIAF: 909789
* ISNI: 0000 0000 5395 0641
* SUDOC: 168560968
* BNF: 16642461n
* NKC: xx0184329
 |
**THURÓCZY Gyula** [pr. turo:ĉi] estis hungara aktoro kaj reĝisoro naskiĝinta en Hídvég la 24-an de januaro 1885 kaj mortinta en Debrecen la 28-an de februaro 1959.

Kariero
-------

Gyula Thuróczy en 1906 dungiĝis por tri jaroj al la teatro de Szabadka. Inter 1908–1911 li estis ano de la teatroj Magyar kaj Király, en 1911–12 de Pécs, en 1912–13 denove de Szabadka. Post 1921 lia kariero ligiĝis ĉefe al Debrecen, en jaroj 1926–1937 li ankaŭ reĝisoris. En 1937–38 li estis ano de la Teatro Művész. En 1939 li estiĝis direktoro kaj aperis ĉefe en la urboj de Transsilvanujo. En 1939–40 li ludis en la Fővárosi Operettszínház, en 1941–42 li estis ĉefsekretario de la Új Magyar Színház. Ekde 1945 ĝis 1949 li estis ano denove de la teatro de Debrecen.

Roloj
-----

* Hamlet (Shakespeare);
* Peer Gynt (Ibsen);
* Caliban (Shakespeare: A vihar);
* Az abbé (Anthelme);
* Biberách (Katona J.: Bánk bán);
* Mátyás (Heltai J.: A néma levente).

Reĝisoraĵoj
-----------

* Shaw: Az ördög cimborája;
* Herczeg F.: Bizánc;
* Madách I.: Az ember tragédiája;
* Shakespeare: Hamlet.

Fonto
-----

* Magyar Színházművészeti Lexikon
**Marcel TOLKOWSKY** (25a de Decembro 1899 – 10a de Februaro 1991) estis membro de familio de judoj el Pollando de diamantotranĉistoj kaj inĝeniero laŭ eduko. Li estas ĝenerale konsiderita kiel la patro de la moderna rondoforma de tranĉado de briliantoj. Multaj liaj familianoj estis diamantotranĉistoj, inklude lian kuzon Lazare Kaplan kaj lian pra-nevo Gabi Tolkowsky.

Tolkowsky, kiel parto de la temo de sia temo por la doktoriga disertacio en la Universitato de Londono, sisteme studis la mueladon de diamantoj. Ĉirkaŭ tiu sama epoko, en sia libro *Diamond Design*, li publikigis la specifaĵojn de tio kio poste estos nomata la *American Standard* (usona normigo, konata ankaŭ kiel *American Ideal Cut* (usona ideala tranĉo), tranĉo Tolkowsky kaj brilianto Tolkowsky), kio estas la diamanta tranĉomaniero tipa en Nordameriko. Ĝi estis atingita el matematikaj kalkuloj kiuj konsideris kaj la brilon kaj la fajron de la ŝtono.

Referencoj
----------

1. ↑  "Marcel Tolkowsky, 92, A Retired Gemologist". The New York Times. 15a de Februaro 1991. Alirita la 23an de Novembro 2018. Obituary.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tolkowsky Diamonds, oficiala retejo
* *Diamond Design* de Marcel Tolkowsky, reta teksto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 624136
 |
**Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Szilágy (vilaĝo).

Historio
--------

Origine la romanika preĝejo estis konstruita en la 12-a aŭ la 13-a jarcentoj. En la 14-a jarcento ĝi estis trakonstruita laŭ gotiko. En 1796 oni malkonstruis la sanktejon, poste la navo estis pligrandigita kaj ankaŭ pli nova navo estis kreita perpendikulare laŭ baroko. La origina pordo estis enŝtopita, sed ankaŭ nun estas videbla ties ŝtona krado. En 1832 oni konstruis la turon, la sakristion en 1948. La orgeno estis kreita en 1900.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola sur monteto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. Malsupre meze la enirejo funkcias. La turopinto formas cepon. Apud la preĝejon oni metis ŝtonan krucon en 2000. Interne la freskoj estis pentritaj en 1945.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun 3 fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la diino Iriso. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Iriso (apartigilo).
**Iriso** (helene **Ἶρις**, latine *Iris*) estis en la helena mitologio filino de la mara dio Taŭmaso kaj Elektro, filino de Titano Okeano. Temas pri diino de ĉielarko, kiu plenigas nubojn per akvo.

Luca Giordano, Diino Iriso, fresko, 1684 - 1686Krom tio ŝi estis mesaĝistino de dioj, sed aparte de la plej alta dio Zeŭso kaj de lia edzino Hera. Estis ne nur anoncistino de raportoj, sed ankaŭ konfidantino kaj konsilistino. Iriso kontraste al mesaĝisto de dioj Hermeso la ordonojn ne realigis, nur anoncis ilin. Ŝi ŝatis ion mem aldoni al la anoncoj, aparte se temis pri komunikaĵo al diino pri kiu ŝi ĵaluzis.

En mitoj oni sciigas, ke krom aliaj agoj ŝi forkondukis vunditan diinon Afroditon el bataloj kontraŭ Trojo kaj pro ordono de Hera fortondis de mortanta Dido harbuklon kaj tiel senkatenigis ŝian animon el la korpo.

Iriso estis belega kaj per tio ŝi tre kontrastis kun siaj tri fratinoj, kiuj estis Harpioj, teruraj virinoj kun birdaj flugiloj kaj bekoj.

Epitetoj
--------

* *Ĥristopteono*
* *Elopo*
* *Podas ôkea* aŭ *Podênemos ôkea* ("ventopieda")
* *Taŭmantio* aŭ *Taŭmanto* ("superbela")

Reflekto en arto
----------------

Antikvaj artistoj bildigis Irison kiel belegan flugilhavan knabinon kun kruĉo da akvo kaj kun herolda bastono. Multo da ŝiaj fiziognomioj konserviĝis sur vazaj pentraĵoj, dufoje ŝi estas ankaŭ bildigita sur reliefoj en orienta flanko de Partenono.

Koherantaj artikoloj
--------------------

* Irido (iris)

Eksteraj referencoj
-------------------

* Iriso en klasika literaturo kaj arto angle
* Iriso en mitologio Arkivigite je 2001-12-02 per la retarkivo Wayback Machine angle

* Kategorio Iriso (mitologio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Iris (bohyně) en la ĉeĥa Vikipedio.* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 493207
* GND: 129680761
* LCCN: no2017092258
* VIAF: 291632569 52774853, 291632569
* SUDOC: 164252150
 |
**Fityeház** [fitjehAz], kroate **Fićehaz** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Nagykanizsa.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 7km²
* Loĝantaro: 680
* Poŝtkodo: 8835
* Telefonprefikso: 93

Situo
-----

Fityeház situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Budapeŝto-Zagrebo. Nagykanizsa troviĝas 14, Csurgó 24 km-ojn.

Historio
--------

La vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1422 en formo *"Fythyefelde"*. Ekde la 16-a jarcento la turkoj kelkfoje disrabis la vilaĝon, fine en 1566 ĝi senhomiĝis, fine de la 17-a jarcento rehomiĝis. En 1819 vivis tie 581 homoj (plejparte kroatoj)en 76 domoj. En la 1870-aj jaroj la fervojo portis ankaŭ prosperon. En 1945 oni disdonis parcelojn el la grandbieno, sed en 1949 jam kolĥozo nomata "Venko" formiĝis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de kroatoj, lernejo, 2 vendejoj.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika klasikisma preĝejo, post 10 jaroj pligrandiĝis, en 1937 renoviĝis
* skulptaĵoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Pieta

Ĝemelkomunumo
-------------

* Kroatio Donji Vidovec, Kroatio
La paroĥa **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** estas grek-katolika moderna konstruaĵo en urbo Edelény (Hungario).

Historio
--------

Pro la industriiĝo de Edelény multe da homoj alvenis en Edelény dum la frua socialismo. Inter ili estis ankaŭ grek-katolikoj. Komence ili havis disrvojn en la katolika kirko, sed en 1959 ili aĉetis loĝdomon, kiu estis trakonstruita kapelo. Pli nova preĝejo estis konstruita inter 1979-1983. Szilárd Keresztes konsekris ĝin en 1983. En 2010 la inundo atingis la preĝejon ankaŭ interne. En 2014 la iama paroĥejo estis trakonstruita komuna eklezia loko, kie funkcias ekzemple la familihelpa servo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas en korto ĉirkaŭita per heĝo. La konstruaĵo ekstere estas kovrita per ŝtonoj. La navo formas sesangulon. Antaŭe turo altiĝas, kiu estas nur alta muro. En la supra parto estas aperturo, kie oni metis 2 sonorilojn.

Kermeso okazas en la 14-a de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* oficiala paĝo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Aleksandr Ludskanov** (familia nomo foje ankaŭ transliterita kiel **Lutskanov**; bulgare *Александър Люцканов*) (Sofia, la 21-an de aprilo 1926 — 1976) estis bulgara tradukisto, semiotikisto, matematikisto kaj fakulo pri maŝintradukado. 

La laboro de Ludskanov fokusiĝas la ligon inter tradukado kaj semiotiko, difinante la kernan komponanton de tradukado kiel semiotika transigo, kiun li difinis kiel 'anstataŭigi la signojn kiuj enkodigas mesaĝon kun signoj de alia kodo faranta la plejeblan por konservi "nevarian informon pri donita referenco-sistemo". 

En 1975, Ludskanov publikigis artikolon nomatan "Semiotika alproksimiĝo al la teorio de tradukado" kiu argumentis ke semiotiko "ne provizas la koncepton de semiotika transformo, kvankam tiaj transformoj certe ekzistas".

Noto kaj referencoj
-------------------

Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtitola artikolo en la angla vikipedio, listo de aŭtoroj.

1. ↑  (en) Gorlée, Dinda L. (1994-01-01). *Semiotics and the Problem of Translation: With Special Reference to the Semiotics of Charles S. Peirce*. p. 21. ISBN 9051836422.
2. ↑  (en) Sanchez, Maria T. (2009-01-01).*The Problems of Literary Translation: A Study of the Theory and Practice of Translation from English Into Spanish*. Peter Lang, p. 71. ISBN 9783039113262.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 682467
* LCCN: n81149501
* VIAF: 94667434
* ISNI: 0000 0001 0926 8407
* SUDOC: 087681080
 |
**Irisito** estas inflamo de iriso. Ĝi malofte okazas sole; plej ofte la ciliaro partoprenas ankaŭ en tiu stato. ankaŭ la **irisito** ofte dependas de ĝenerala malsano de la organismo: sifiliso, reŭmatismo, blenoragio, podagro, tuberkulozo, akutaj infektaj malsanoj, diabeto ktp. Kelkfoje temas pri loka afekcio, kiu ŝuldiĝas al infekta dento, tonsilo, sinuso ktp. aŭ al traŭmato.

Ĉe irisito la iriso ŝveliĝas kaj montriĝas senbrila kaj iom senkolora. La pupilo, malgranda kaj grizeta, funkcias malrapide kaj prezentas neregulan formon kaŭze de la adheraĵoj de la iriso sur la kristalino. La enhavo de la antaŭkamero (spaco inter la korneo kaj la iriso), normale klara, malklariĝas pro eksudaĵo pusa aŭ fibrina aŭ sanga, kiu akumuliĝas en ĝia malsupra parto aŭ maldiafanigas la korneon. La enokula premo, pleje normala, po-
vas pli- aŭ malplialtiĝi. Ĉirkaŭ la korneo vidiĝas ruĝeta zono de sanga kongesto.

La paciento plendas pri doloro, fotofobio, larmelfluo, malpliiĝo de la vidado kaj kelkfoje ĝenerala malbonfarto. La doloro ofte estas akrega, kvazaŭ neŭralgia, propagiĝas al la frunto kaj tempio, kaj pliakriĝas dumnokte. La sensiveco de la okulo kaj pli intensa malpliiĝo de la vidado indikas, ke la ciliaro ankaŭ inflamas.

La akuta irisito daŭras kelkajn semajnojn; la kronika, kelkajn monatojn. Kiam trafe traktita dekomence, ĝi evoluas favore: la eksudaĵo resorbiĝas kaj la iriso reakiras sian normalan staton, sen postesigno (aŭ tre malgranda) de la okazinta inflamo. Alie povas aperi gravaj komplikaĵoj kun partopreno en la inflamo de la najbaraj histoj: konjunktivo, korneo, ciliaro, koroido, vitreo, opta nervo kaj retino.

La sekvaĵoj konsistas ofte en adheraĵoj (algluiĝoj) de la iriso sur la kristalino, kio povas rezultigi diversgradan malpliiĝon de la vidado kaj eĉ blindecon.

Vidu ankaŭ
----------

* irisociklito (angle: iridocyclitis aŭ uveitis)
Situo de Ségou en Malio
**Ségou** aŭ **Segu** estas urbo en Malio, situante 235 kilometrojn nordoriente de Bamako ĉe la rivero Niĝero, en la Regiono Ségou. Ĝi estis fondita fare de la bozo-popolo en 1620, sur loko je 10 kilometroj de la nuna urbo. Ĝi havas 100.000 loĝantojn, tiel ĝi estas la tria plej granda urbo en Malio. Ĝia geografiaj koordinatoj estas 13°27'00" Nordo, 6°16'00" Okcidento.

La urbo prosperis post kiam Biton Mamary Coulibaly iĝis reĝo en 1712 kaj fondis la Imperion de Séguo. La imperio laŭgrade postrestis en evoluo kaj konkeris ĝin en 1861 Imperio Toucouleur de El Hadj Umar Alta (vidu batalo de Segou), poset fare de la franca armea kolonelo Ludoviko Archinard en 1892.

Hodiaŭ, Ségou estas konata pro ĝiaj argilaĵoj, ĝia merkato kaj ĝia fiŝada industrio. Allogaĵoj en la malnova urbo de *Ségou-Koro* inkluzivis moskeon, tombon de Coulibaly tombo kaj antikvan arbon. En la urba centro, la ĉefa mejloŝtono estas la akvoturo.

Rimarkinda personoj de Ségou estas Fanta Damba, Garan Fabou Kouyate, kaj Mountaga Alta.

La historia romano de Maryse Condé *Segu* rakontas la urban historion de 1797 al ĝia 1861 konkero fare de Toucouleur.

La subregiono
-------------

La subregino de Ségou inkluzivas la urbajn komunumojn de Ségou kaj 29 ĉirkaŭajn komunumojn (Pélengana, Sébougoubou, Konodimini, N'Gara, Massala, Sakoïba, Soignébougou, Cinzana, Samené, Dioro, Farakou-Massa, Kamiandougou, Diédougou, Koumandougou, Bellen, Baguidadougou, Farako, Sama-Foulala, Souba, Digandougou, Katiéna ,Fatiné, Diouna, Markala, Dougabougou, Togou, Boussin, Sansanding et Sibila) entute 554 vilaĝojn kaj najbaraĵojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala hejmpaĝo de Ségou Arkivigite je 2012-12-05 per Archive.today

La subregiono havas 469.219 loĝantojn.
La **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** (origine hungare *Szent Kereszt felmagasztalása*) estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Visonta (Hungario).

Historio
--------

Laŭ eklezia listo el 1332 en la tiam nomata "Vysonta" estis paroĥo kun kirko. La nun videbla sanktejo estis konstruita en la 15-a jarcento. Laŭ priskriboj en 1720 kaj 1732 estis mencioj pri ŝtona kirko. Ĝi estis renovigita kaj sakristio estis konstruita en 1824, pli poste en 1854 turo estis konstruita, fine en 1878 pli nova fasado estis konstruita kaj renovigita en 2000. La orgeno estis farita en 1911 kaj rekonstruita en 1948. En 2006 la plena kirko renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo. Antaŭ la kirko kruco kaj statuo pri Johano Nepomuko troviĝas (1846). La fasado estas malsimetria, preskaŭ meze la kvadrata turo plene reliefas, krome sakristio dekstre estas videbla. La navo etendiĝas laŭlarĝe kaj estas apogitaj per pilieroj. La navo finiĝas en plurlatera absido, ankaŭ la absido havas pilierojn. Kontraŭ la absido la navo havas plian enirejon. Interne la ĉefaltara bildo estis pentrita en 1823.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** (origine hungare *Szent Kereszt felmagasztalása*) estas sakrala historia monumento en urbo Nádudvar (Hungario).

Historio
--------

Laŭ eklezia fonto la iama Nádudvar havis mezepokan kirkon. En 1550 la loĝantoj prenis la kalvinismon, ankaŭ la kirko apartenis ekde tiam firme al la kalvinistoj. La sporadaj katolikoj fondis grupon en 1752 kaj estis konstruita katolika preĝejo en la jaroj 1818 kaj 1819. La orgeno estis kreita ĉirkaŭ 1820 en Tiszavárkony, sed oni portis tien en 1832. Ĝi estis trakonstruita en 1870 kaj 1950. La 3 sonoriloj estis faritaj en 1828.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola inter arboj en korto ĉe la ĉefstrato. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. Pli supre fenestro estas videbla, la plej supre kvadrata turo altiĝas. La altara bildo estis pentrita de Pál Balkay.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Malantaŭa parto de la kirko
La **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Pécs, en kolonio Rácváros, kiu estas urboparto de Pécs ekde 1954.

Historio
--------

En la 17-a jarcento pro konfliktoj la serba minoritato forlasis urbon Pécs kaj fondis apartan vilaĝon Rácváros. En 1780 oni konstruis la nun videblan preĝejon. En la sekva jaro la paroĥo ekfunkciis. En 2007 la preĝejo plene renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola, sed malantaŭe jam forlasita tombejo etendiĝas. Malsupre en mezo de la fasado la ĉefenirejo funkcias, pli supre 3 malplenaj niĉoj estas videblaj. La plej supre altiĝas la turo, kiu havas bulboforman pinton. Antaŭ la fasado granda kruco estas videbla. La navo finiĝas en duonronda absido. La navo kontaktiĝas kun tre granda sakristio.

Kermeso okazas en dimanĉo post la 14-a de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** (origine hungare *Szent Kereszt felmagasztalása*) estas la sola historia monumento en Hungario, en vilaĝo Nagylóc.

Historio
--------

Laŭ eklezia fonto tiu ĉi kirko jam ekzistis en 1332, tamen laŭ arkeologoj la turo, ĉefnavo kaj absido konstruiĝis en la 15-a jarcento. Post 3 jarcentoj ĝi iom kadukiĝis, tial oni konstruis novan plafonon, ankaŭ aliaj konstruoj okazis. En 1888 oni konstruis 2 novgotikajn krucnavojn kaj la turo estis plialtigita. La orgeno estis farita en 1890.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto laŭ la ĉefvojo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turo ĉe la anguloj havas ŝtupajn pilierojn. La eniro povas esti tra la turo, sed ankaŭ la krucnavoj havas apartajn enirejojn. La ĉefnavo finiĝas en plurlatera absido kun ŝtupaj pilieroj. Interne la baptovazo devenas el 1724. La ĉefaltara bildo estis pentrita ĉirkaŭ 1780.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto (videbla pli malsupre)[*rompita ligilo*]
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* 
*
La **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Táplánszentkereszt. La iama mezepoka vilaĝo ricevis la loknomon de patrono de la preĝejo.

Historio
--------

Dum la mezepoko en tiu loko estis pluraj vilaĝoj, sed inter ili nur 2 havis kirkojn. La plej malnova el tiuj estas la Sankta Kruco konstruita en la unua kvarono de la 13-a jarcento laŭ romanika stilo. La unua mencio okazis en 1334. En la 16-a jarcento la protestantoj (ĉefe kalvinanoj) uzis la preĝejon. En 1741 la preĝejo estis renovigita laŭ baroko, inter 1888 kaj 1896 pligrandigita. La orgeno estis farita en 1876. Interne la muroj estis pentritaj en 1942. En 1988 arkeologoj esploris la kirkon, poste plena renovigo okazis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La eniro povas okazi tra la turo, sed la iama malnova enirejo restis (vidu la malsupran foton!).

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

La origina pordo de la preĝejo
**Minoritana preĝejo de Anĝela Sankta Maria** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Nyírbátor.

Preĝejo
-------

Ekde la 14-a jarcento kirko de Sankta Georgo funkciis en tiu urbo. En 1488 franciskanoj konstruis malfrugotikan kirkon en tiu loko, tial la turo situas ne ĉe la enirejo, sed ĉe la sanktejo. Aliaj supozas, ke en 1479 (tra)konstruiĝis la nun videbla preĝejo [*rompita ligilo*]. Inter 1717-1725 ĝi estis tra- kaj rekonstruita. En la 18-a jarcento minoritanoj alvenis kaj ili transprenis la taskojn. En 1737 oni faris altaron honore al la loka bienulo "Krucsay", en 1751 oni faris altarojn pri Sankta Anna kaj Pietá, post 2 jaroj pretiĝis la ĉefaltaro. En 1834 skismo, en 1889 incendio okazis. Oni faris orgenon en 1895. En 1957, poste en la 1970-aj jaroj oni renovigis la preĝejon, 2011 oni plene renovigis la preĝejon.

Monaĥejo
--------

La monaĥejo por franciskanoj konstruiĝis kune kun la preĝejo. En 1514 armeo de György Dózsa disrabis la monaĥejon. Ankaŭ en 1527 ĝi estis disrabita, poste en 1566 ĝi forlasiĝis, poste iomete ruiniĝis. Alia informo diras, ke en 1587 oni prirabis kaj ruinigis la konstruaĵon kun la preĝejo. La monaĥejo rekonstruiĝis en 1744. En 1911 lernejo ekfunkciis en la konstruaĵo. En la 1990-aj jaroj oni renovigis la monaĥejon, pli precize la muzeon.

Konstruaĵoj
-----------

La preĝejo kun la monaĥejo formas U-literon. Apude situas skulptaĵo pri Gabrielo Bethlen. Menciindas, ke estas vojeto al la simila Kalvinana preĝejo (Nyírbátor). La enirejo troviĝas en la preĝeja parto. Iom post la enirejo aliĝas la L-majuskla monaĥejo. Navo de la preĝejo estas pli larĝa, ol la tre longa plurlatera sanktejo. La malalta turo formas kvadraton. Interne menciindas la skulptitaj altaroj, same la predikejo.

La konstruaĵoj jam ne apartenas al la minoritatoj, en la monaĥejo muzeo funkcias.

Legendo pri la altaro
---------------------

En la preĝejo estas videbla skulptita malfrugotika altaro nomata Passio aŭ Krucsay [kruĉai] [*rompita ligilo*]. Laŭ la onidiro János Krucsay estis kapitano de Francisko Rákóczi la 2-a. Sinjorino Kruĉay ofte estis malfidela. Baldaŭe Sinjoro Krucsay iris al juĝisto, kiu kondamnis la edzinon je morto. La edzino tamen pluvivis, ĉar la edzo pardonis al ŝi. La edzino devis surskribi dokumenton: se denove okazos malfideleco, ŝi mortos. Tio okazis kaj la juĝisto denove kondamnis ŝin je morto. Ŝi senkapiĝis en 1728. Post 3 monatoj Krucsay denove edziĝis, poste li financis la altaron havantan la nomon Krucsay.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare kun multe da fotoj
* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare kun multe da fotoj[*rompita ligilo*]
* hungare[*rompita ligilo*]
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la fiaj diaĵoj de kristanismo kaj aliaj religioj. Por informoj pri la helena koncepto, vidu la artikolon dajmono.
**Demono** (el la greka vorto δαίμων *daimon*) estas supernatura ento inter homo kaj la dioj (aŭ Dio). Demonoj rolis en la religioj de helena civilizo kaj eĉ hodiaŭ en kristanismo. "Diablo" estas sinonimo, sed tiu vorto kutime estas rezervata por Satano ("La Diablo"), la estro de la demonoj.

La diablo Bafometo laŭ Eliphas LEVIEn la antikva greka religio, demonoj loĝis en la aero inter homo kaj la dioj. Iuj demonoj estas bonaj, aliaj malbonaj. Sokrato en la *Apologio* de Platono diris, ke li havis sian propran demonon, kiu gvidas lin kaj funkcias kiel gardanĝelo.

Demonoj fifamiĝis sub kristanismo, kiu rigardis ilin kiel malbonaj anĝeloj, kiuj sekvis Satanon. En la Nova testamento, demonoj estas la kaŭzo de malsano, precipe de tiu, kiun ni nomas mensan malsanon -- por ekzemplo, Maria Magdalena. Jesuo Kristo, kaj poste kristanaj pastroj, famiĝis pro la elpelado de demonoj.

Dum la kristana Nova testamento mencias demonojn 61-foje, la juda Biblio nur mencias ilin dufoje.

Laŭ Justino Martiro, Aŭgusteno kaj aliaj kristanaj pensintoj, la romiaj kaj grekaj dioj estis en realo demonoj.

Ekde 1700, kredo pri demonoj ĝenerale velkis en la Okcidento, sed la kredo estas ankoraŭ forta inter kristanoj en la Antiloj kaj subsahara Afriko.

En japana mitologio, demonoj estas konataj kiel *oni*.

Laŭ Spiritismo, demono estas nomo donita de iuj popoloj al nepuraj spiritoj.

Demonoj
-------

* Kali (demono)
* Mara (budhismo)

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Demono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Demono en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)

* Anĝelo
* Dajmono
* Demonologio
* Demono Lucifero
* Diablo
* Dio
* Infero
* Mitologio
* Sorĉistino
* Fontano de la Falinta Anĝelo
* *Pseudomonarchia Daemonum*
* *Ars Goetia*
* Satano
* Sukubo
* Ŝtonumo de la diablo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 921
* GND: 4010872-7
* NKC: ph119688
 |
**Marcel JUNOD** (naskiĝis la 14-an de majo 1904, mortis la 16-an de junio 1961)

  estis svisa kuracisto kaj tre aktiva kaj altnivela delegito de la Ruĝa Kruco (ICRC). Li laboris unue en Etiopio dum la abisinia milito. Poste li laboris en Hispanio dum la enlanda milito (1936-1939). Dum la dua mondmilito li laboris en Eŭropo. En 1945 li estis sendita al Japanio por estri tie la Ruĝan Krucon. Li alvenis al Tokio la 6an de aŭgusto, la tagon de la bombado de Hiroŝimo. En 1947 li eldonis libron: La batalanto sen armiloj *Warrior without Weapons* pri siaj spertoj.
Post la milito li kunlaboris kun UNICEF, la UN filio pri infanoj, en Ĉinio. Li revenis al Svislando en 1950 por labori en la malsanulejo de Ĝenevo kaj instruis en la medicina fakultato de la Universitato de Ĝenevo. Li estis membro kaj poste vic-prezidanto de la Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco ĝis forpaso en 1961.

Agado en Hiroŝimo
-----------------

Li alvenis unue al Tokio en aŭgusto 1945 post trimonata trajnveturado tra Siberio. Li aŭdis pri la bombado de Hiroshima la sesan de aŭgusto 1945. Li sendis kunlaboranton tien kaj akiris raporton pri la tragika situacio de la loĝantoj de tiu urbo. Li ekrilatis kun la usona armeo por ricevi materialon por flegi la vunditojn. Tio daŭris. La generalo Douglas Mac Arthur bezonis 3 tagojn por aprobi la sendadon de 15 tunoj de medikamentoj kaj bandaĝoj. Junod atingis la urbon Hiroŝimo kune kun la flegmaterialo per aviadilo (fakte li atingis Iwakuni pro detruo de la flughaveno de Hiroŝimo) komence de septembro.
Li tuj komencis esplori por trovi la registaron de la urbo, por disdoni la materialon kaj komencis instrui la japanajn flegistojn pri novaj medikamentoj kaj ties uzo. Li restadis 5 tagojn en tiu regiono.

En la Hiroŝima paca parko estas monumento honore al Marcel Junod kaj ceremonio okazas ĉiun jaron en junio.

Referencoj
----------

1. ↑   Warrior without weapons.
2. ↑  Laŭ ne eldonita raporto de japana kuracisto Matsunaga, kiu deĵoris kiel interpretisto de Junod dum lia laboro en Hiroshima.

* Kategorio Marcel Junod en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 440635
* GND: 126545006
* LCCN: n83222391
* VIAF: 18219652
* ISNI: 0000 0001 1468 4720
* SUDOC: 067297382
* NDL: 00444997
* BIBSYS: 13021163
* NKC: pna20191039087
* BNE: XX1327517
 |
La **preĝejo Aŭspicio de Dipatrino** (origine hungare *Istenszülő oltalma*) estas grek-katolika konstruaĵo en Hungario, en Nyíregyháza, antaŭ 1978 en memstara vilaĝo *Oros*.

Historio
--------

La unua mencio pri grek-katolikoj okazis en 1747: "ilia preĝejo estas kaduka, la tegmento estis kovrita per fragmitoj". La fondo okazis nepre antaŭ ol 1733. Nombro de la grek-katolikoj estis 150 (mezo de la 18-a jarcento), 600 (frua 19-a jarcento), 1600 en 1918. Ili konstruis la nun videblan preĝejon inter 1835-1854. Dum la konstruado ili uzis la lokan romkatolikan preĝejon. La ikonostazo estis farita en 1897. La preĝejo estis renovigita en 1913, la turo estis konstruita en 1933, la bildoj estis pentritaj en 1975. Pli nova sakristio konstruiĝis anstataŭ la malnova en 2003.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, plej supre la turo altiĝas, malsupre la enirejo funkcias. La absido kaj la apuda sakristio estas duonronda.

Kermeso okazas la 1-an de oktobro.

Fontoj
------

* hungare kun eksteraj fotoj
* hungare kun interna bildo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Miroslav Tyrš** estis unu el la fondintoj de la gimnastikista-naciista movado Sokol.

Miroslav Tyrš naskiĝis kiel filo de germana kuracisto, kun la nomo *Friedrich Tirsch*. Restinte orfo li estis edukita de german-etnaj parencoj en Mladá Boleslav kaj parolis germane kaj ĉeĥe. Studinte ĉe la germana gimnazio en Prago kaj ĉe la filozofia fakultato (pri natursciencoj, filozofio kaj estetiko) li doktoriĝis en la filozofia fakultato.

Statuo de Tyrš, en gimnastikista vesto, antaŭ lia domo en Prago
Post siaj studoj li ekuzis la pseŭdonimon *Miroslav Tyrš* (la prononco de la familia nomo estas preskaŭ identa, kaj la slava "mir" egalas al la germana "fried"). Li engaĝiĝis pri la ĉeĥa naciisma movado kaj en 1862 fondis, kune kun Jindřich Fügner, la gimnastikan movadon Sokol. Li verkis "základový tělocvik" (baza gimnastiko) kaj kreis en ĝi ĉeĥlingvan terminaron pri gimnastiko.

En 1881 li estis nomumita docento de la Ĉeĥa Teknika Universitato Prago, unu jaron poste ties profesoro, sed je la kondiĉo, ke li rezignu pri laboro por Sokol.

En 1884 li malsaniĝis kaj por ripozo iris al Aŭstrio, al vilaĝo/valo Ötz. Je la 8-a de aŭgusto li foriris promeni, sed ne revenis; post kelkaj tagoj oni trovis lian kadavron en rivereto.

Referencoj
----------

1. ↑  (cs) PRECLÍK, Vratislav: Prezident Masaryk a sokolská myšlenka, in Čas: časopis Masarykova demokratického hnutí, duben - červen 2018, roč. XXVI. čís. 122. ISSN 1210-1648, str.10–16

* Kategorio Miroslav Tyrš en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 238810
* GND: 11950281X
* LCCN: n82117780
* VIAF: 77127020
* ISNI: 0000 0000 5540 162X
* SUDOC: 076951480
* NKC: jk01140585
 |
**Marcel Sembat** [maʁsɛl sɑ̃ba] (naskiĝis la  19-an de oktobro 1862(nun 1862-10-19) en Bonnières-sur-Seine, mortis la 5-an de septembro 1922 en Chamonix-Mont-Blanc) estis franca ĵurnalisto kaj politikisto.

Li dediĉis sin al ĵurnalismo post studado de juro. Li plenumis la taskon de direktoro de pluraj gazetoj, interalie de *L'Humanité* fondita de Jean Jaurès.

Membro de socialismo, en 1893 li estis elektita deputito de la 18-a arondismento de Parizo. En 1914 li estis nomumita Ministro pri publikaj konstruoj en la registaro estrita de Blum. En la Kongreso de Tours de 1920 li apogis la pozicion de Blum, kiu volis resti fidela al la socialisma tradicio kaj rifuzis membriĝon al la Tria Internacio.

Referencoj
----------

1. 1 2   (Re-)Découvrir Marcel Sembat - Nonfiction.fr le portail des livres et des idées.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Marcel Sembat en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Marcel Sembat (pariza metrostacio)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Marcel Sembat en la itala Vikipedio.*
**Katolika Nacio**, portugale *Nação Católica*, estas portugallingva socia paĝaro konata de brazilaj katolikoj; la paĝaro similas al Orkut kaj Facebook, ĝi celas katolikojn, sed aliaj kristanaj grupoj jam ĉeestas en la paĝaro.

Katolika Nacio estas verko de ASJ (Asocio de Moŝto Jesuo) kaj TV Século 21 (TV 21-a Jarcento), ĝi ankaŭ estas apogata de diversaj katolikaj kaj kristanaj asocioj.
La paĝaro estas originale kreita portugallingve, sed jam estas tradukita al la angla, hispana kaj esperanta lingvoj.

Kuriozaĵo
---------

Kvankam la interfaco de la paĝaro originale estas portugallingva (hodiaŭ estas 4 lingva paĝaro), Esperanto jam estas la dua lingvo rilate al la kvanto de la artikoloj. Anoj de la socia retejo ricevas ĉiutage rektajn informojn de la Esperanta Departemento de Vatikana Radio, de IKUE (Internacia Katolika Uniĝo de Esperantistoj) kaj de SAKE (Sendependa Asocio de Katolikaj Esperantistoj).

Celoj
-----

Ĉi tiu paĝaro estis kreita unue por kunigi la brazilan katolikaron, sed hodiaŭ ĉeestas kristanoj de aliaj mondpartoj aktive partoprenante je la paĝaro.

Eksteraj ligiloj
----------------

Paĝaro de Katolika Nacio
Doktoro **James Franklin CLEMENTS** (31an de oktobro 1927 - 9an de junio 2005) estis usona ornitologo, verkisto kaj sukcesa komercisto. Li estis naskita en Novjorko.

Li geedziĝis kun Mary Norton kaj ili havis du filojn. Lia dua geedziĝo, kiu daŭris 14 jarojn, estis al Christina. Li geedziĝis trian fojon, al Karen.

Li ricevis sian titolon kiel *PH. D.* de California Western University en 1975. Lia disertaĵo iĝis la unua eldono de lia *Birds of the World, A Check List* (Birdoj de la mondo, Kontrollisto) (nun en ĝia sesa eldono). Clements estis plejparte pretiginta la sesan eldonon dum sia morto, kaj respondeco por la serio estis pristudita fare de la Cornell Laboratory of Ornithology (Laboratorio Cornell de Ornitologio) kun la vidvino de Clements, Karen. La Ornitologia Laboratorio finis la sesan eldonon, konservis ĝustigojn kaj ĝisdatigojn por ĝi, kaj planis publikigi estontajn eldonojn.

Birdoj nome la Klementa polioptilo, *Polioptila clementsi*, estas nomita laŭ li.

Li mortis ĉe Tri-City Hospital, Oceanside, Kalifornio, pro komplikaĵoj asociaj kun akuta miloida leŭkemio.

Bibliografio
------------

* *Birds of the World, A Check List*

Notoj
-----

1. ↑  Preface to the 6th Edition — Clements Checklist

Eksteraj ligiloj
----------------

* nekrologo Arkivigite je 2011-10-14 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 382634
* LCCN: n80149679
* VIAF: 101000665
* ISNI: 0000 0001 2031 6086
* SUDOC: 061175978
* BNF: 15664811z
* NKC: xx0136517
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**NISHI Seiho** (japane 西成甫 pron. kiel [niŝi sejho], kun la familinomo literumita ankaŭ **Nisi**, naskiĝis la 6-an de januaro 1885 en Tokio mortis la 17-an de aŭgusto 1978 en Tokio) estis japana esperantisto, profesoro de anatomio en Imperia Universitato de Tokio.

Direktoro de JEI. Vicprezidanto de TEKA. Membro de la Honora Patrona Komitato de UEA. La mondfama anatomo, kiu profesoris en pluraj japanaj universitatoj: Tohoku (1915-1922), Tokio (1922 -1945), Gunma (rektoro, 1946-1961), lernis Esperanton ĉ. 1920 kaj restis aktiva dum pli ol duonajarcento. Jam en 1922 li fondis Esperanto-grupon ("Eskulapida Klubo") ĉe la Universitato de Tokio. Al prof. Nishi kaj tiu klubo ŝuldiĝas granda populareco de la Internacia Lingvo en la medicinistaj rondoj de Japanio. Prof. Nishi estis vicprezidanto de TEKA (antaŭa nomo de UMEA), prezidanto de ISAE kaj prezidanto de Japana Esperanto-Instituto (1945 - 1967). En 1965 li prezidis en la Loka Kongresa Komitato de la 5Oa Universala Kongreso en Tokio, kiun oni ankaŭ nun konsideras la plej bone organizita UK. Pluraj fakaj studoj de prof. Nishi aperis en Esperanto en diversaj periodaĵoj (i. a. Folia anatomica japanica, Medicina revuo, Internacia medicina revuo). Libroforme aperis (1928) lia traduko de Turo de Londono, novelo de Natsume Sôseki, Miologio de la japano ( 1953), anatomia studo Nia korpo (1961 kaj 1964), Tagiĝo de la eŭropa medicino en Japanio (1971), kiu estas traduko de Nishi sed ankaŭ parta reverko kaj prezento de tiu grava medicina teksto el Japanio. Nishi tradukis ankaŭ filozofiajn verkojn (germanajn, ĉinajn kaj hindajn).

Verkoj
------

* *Elefantiazo kaj filariazo* (antauparolo Keiziro Uematu. Nisi kaj Ogata, 1925)
* *Miologio de la japano: statistika raporto pri muskolanomalioj ĉe japanoj* (1930)
* *Nia Korpo. Anatomio kaj fiziologio de la homo por laikoj* (1961, eldonis Gunma Esperanto-Societo Maebaŝi)
* *Problemo pri la individueco kaj la konstitucio el morfofiziologia vidpunkto*
* *Pri la ĝenerala diferenciĝo de l' trunkomuskolaro*

Tradukoj
--------

* Lao-tse: *La Laoco: Tao-Te-Ĉing au la libro de la moralo*
* Nacume, Sooseki: *La turo de Londono* (1928, 1960)
* *Rangaku kotohaĵime* (kompil. kaj trad. Seiho Nishi kaj aliaj, 1971)

Vidu ankaŭ
----------

* Sciencaj Studoj bazitaj sur originalaj esploroj kaj observoj

|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
**Péter Bárándy** [bArAndi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bárándy Péter** estas hungara politikisto, ministro, advokato, profesoro. Lia patro estis György Bárándy, lia filo estis Gergely Bárándy.

Péter Bárándy  naskiĝis la 12-an de junio 1949 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Péter Bárándy akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1974. Post 2 jaroj li advokatiĝis. Post jaroj li havis postenojn ankaŭ en juraj organizaĵoj, krome li sensukcese komencis politikadi en 1992. En la sekva jaro li fondis familian advokatan kontoron. Ekde la 1990-aj jaroj li instruas en la supre menciita universitato. Li estis ministro pri justico inter 2002 kaj 2004 en Kabineto Medgyessy, poste li denove faris advokatajn laborojn. Li estas eksedziĝinta kun 2 du filoj. En 2009 li ricevis ŝtatan premion.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Magyar polip* (Hungara polipo), (2013) - kunredaktoro en politika-kritika libro

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2008-05-12 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 522592
* LCCN: nb2015001543
* VIAF: 121390866
* ISNI: 0000 0000 7925 6017
 |
**Nippur** estis antikva urbo, kiu situis en Meza Sumero. Hodiaŭ ĝi troviĝas en Irako kaj ĝia nomo estas ankaŭ *Niffer*.

En la urbo estis vigla trafiko jam de la 4-a jarmilo antaŭ Kristo kaj ĝi estis loĝata ĉirkaŭ ĝis la jaro 800 post Kristo. La urbo ne estis restadejo de politika potenco, sed ĝi estis la plej grava religia kaj kultura centro en la sumera kaj babilona tempoj. En la 3-a jarmilo antaŭ Kristo oni konstruis en tiu loko preĝejon por Enlil-dio, čar Nippur estis loĝloko de tiu dio.

Elfosaĵoj
---------

La lokon trovis la historiisto *John P. Peters*. Unuaj elfosadoj en tiu loko efektiviĝis en jaroj 1889-1990 post Kristo. Poste *Hermann Hilprecht* malkrovis 30000 argilajn tabulojn kun diversaj historiaj, juraj, administraj kaj literaturaj tekstoj. De la jaro 1948-a *Donald McCown* pludaŭrigis la elfosadon.

mapo de la unua dinasto de Babilono  
(tiam la persa golfo multe pli vastis ol nun)
Mapo

* Kategorio Nippur en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 265965
* GND: 4042365-7
* LCCN: sh85092013
* VIAF: 13144647638200048240
* SUDOC: 02740157X
* BNF: 11945161c
* NKC: ge130180
 |