recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La titolaro de nobeloj en la lingvoj: angla (ang), franca (fra), germana (ger), hispana (his), itala (ita), latina (lat), pola (pol), portugala (por) kaj rusa (rus).

Imperiestro/Imperiestrino
-------------------------

**ang.** - Emperor/Empress  

**fra.** - Empereur/Impératrice  

**ger.** - Kaiser/Kaiserin  

**his.** - Emperador/Emperatriz  

**ita.** - Imperatore/Imperatrice  

**lat.** - Imperator/Imperatrix  

**pol.** - Cesarz / Cesarzowa  

**por.** - Imperador/Imperatriz  

**rus.** - Car/Carica, Imperator/Imperatrica

Reĝo/Reĝino
-----------

**ang.** - King/Queen  

**fra.** - Roi/Reine  

**ger.** - König/Königin  

**his.** - Rey/Reina  

**ita.** - Re/Regina  

**lat.** - Rex/Regina  

**pol.** - Król/Królowa  

**por.** - Rei/Rainha  

**rus.** - Korol’/Koroleva

Ĉefduko/Ĉefdukino
-----------------

**ang.** - Archduke/Archduchess  

**fra.** - Archiduc/Archiduchesse  

**ger.** - Erzherzog/Erzherzogin  

**his.** - Archiduque/Archiduquesa  

**ita.** - Arciduca/Arciduchessa  

**lat.** - Archidux/Archiducissa  

**pol.** - Arcyksiążę/Arcyksiężniczka  

**por.** - Arquiduque/Arquiduquesa  

**rus.** - Ercgercog/Ercgercoginja

Grandduko/Granddukino
---------------------

**ang.** - Grand duke/Grand duchess  

**fra.** - Grand duc/Grande duchesse  

**ger.** - Grossherzog/Grossherzogin  

**his.** - -/-  

**ita.** - Granduca/Granduchessa  

**lat.** - -/-  

**pol.** - Wielki książę/Wielka księżna  

**por.** - Grão-Duque / Grã-Duquesa  

**rus.** - Velikij knjaz/Velikaja knjaginja

Duko/Dukino
-----------

**ang.** - Duke/Duchess  

**fra.** - Duc/Duchesse  

**ger.** - Herzog/Herzogin  

**his.** - Duque/Duquesa  

**ita.** - Duca/Duchessa  

**lat.** - Dux/Ducissa  

**pol.** - Książę/Księżniczka  

**por.** - Duque/Duquesa  

**rus.** - Gercog/Gercoginja, Knjaz/Knjaginja

Markizo/Markizino
-----------------

**ang.** - Marquess/Marchioness  

**fra.** - Marquis/Marquise  

**ger.** - Markgraf/Markgräfin  

**his.** - Marquès/Marquesa  

**ita.** - Marchese/Marchesa  

**lat.** - -  

**pol.** - Markiz/Markiza  

**por.** - Marquês/Marquesa  

**rus.** - -

Grafo/Grafino
-------------

**ang.** - Count (aŭ *earl*)/Countess  

**fra.** - Comte/Comtesse  

**ger.** - Graf/Gräfin  

**his.** - Conde/Condesa  

**ita.** - Conte/Contessa  

**lat.** - Comes/Comitissa  

**pol.** - Hrabia/Hrabina  

**por.** - Conde/Condessa  

**rus.** - Graf/Grafinja

Barono/Baronino
---------------

**ang.** - Baron/Baroness  

**fra.** - Baron/Baronne  

**ger.** - Freiherr/Freifrau  

**his.** - Baron/Baronesa  

**ita.** - Barone/Baronessa  

**lat.** - Baro/Baronissa  

**pol.** - Baron/Baronowa  

**por.** - Barão/Baronesa  

**rus.** - Baron/Baronessa

Princo/Princino
---------------

**ang.** - Prince/Princess  

**fra.** - Prince/Princesse  

**ger.** - Fürst/Fürstin, Prinz/Prinzessin  

**his.** - Principe/Princesa  

**ita.** - Principe/Principessa  

**lat.** - Princeps/Principissa  

**pol.** - Książę/Księżniczka  

**por.** - Príncipe/Princesa  

**rus.** - Knjaz/Knjaginja  


---

**Noto**: Bonvolu kontroli la sinsekvon laŭ rangoj, aldonu necesajn nomojn kaj pliajn lingvojn.
*Nori*-folioj
***Nori*** (japane: 海苔, ĉine: 海苔; pinjine: hǎitāi, koree: 김, *kim* aŭ *gim*) estas diversaj specioj de ruĝaj algoj de la genro *porphyra*, sekigita kaj uzata en la japana kuirarto. Oni uzas *nori* ĉefe por suŝioj kaj *onigiri*.

Rostitaj *nori*, *yakinori* (焼き海苔 [jakinori]), estas uzata en malgrandaj pecoj por *ramen* kaj kiel aldonaĵoj al *shoba*, saŭcoj, ktp.

Historio
--------

**Algokulturo** ekzistis en Japanio jam dum la Edo-epoko en la golfo de Tokio.

Komence la esprimo *nori* estas pli vasta kaj inkluzivis diversajn genrojn de algoj, inter ili hijiki. Unu el la plej malnovaj priskriboj pri *nori* estas el la 8-a jarcento. En la Taiho-kodo (大宝律令) verkita en 701, *nori* estas menciita kiel teksaĵo. 

En *Utsubo*-historio (宇津保物語 [Ucubo Monogatari]) verkita ĉirkaŭ 987, *nori* estas agnoskita kiel kutima manĝaĵo. La unua *nori* estis pasto, la *nori*-folio estis kreita en Asakusa, Edo (la nuntempa Tokio) en la Edo-epoko per la sama metodo kiel *washi*-papero. 

En la japana la vorto *nori* havas la saman elparoladon kiel *nori* (糊, gluo), kaj oni supozas ke tiuj plantoj estis uzitaj por kunglui aĵojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri ruĝaj algoj (angle) Arkivigite je 2008-06-16 per la retarkivo Wayback Machine
* Preparado de nori por suŝioj Arkivigite je 2007-10-20 per la retarkivo Wayback Machine
**Nobela Komitato** estas la funkcianta institucio responsa por la tasko elekti premiotojn por Nobel-premio. Estas kvin Nobelaj Komitatoj, po unu por ĉiu Nobel-premio.

La Nobelaj Komitatoj por kvar el la premioj, nome fiziko, kemio, fiziologio aŭ medicino, kaj literaturo, estas funkciantaj fakoj kun koncernaj premiatribuantaj institucioj, nome la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj, la Karolinska Institutet, kaj la Sveda Akademio. Tiuj kvar Nobelaj Komitatoj nur proponas premiotojn, dum la fina decido estas farita en pli granda asembleo: nome la tuta akademio por la premioj en fiziko, kemio, kaj literaturo, kaj la 50 membroj de la Nobela Asembleo ĉe la Karolinska Institutet por la premio pri fiziologio aŭ medicino.

La kvina Nobela Komitato, nome la Norvega Nobel-Komitato responsa por la Nobel-premio pri paco, havas diferencan statuson ĉar ĝi estas kaj la funkcianta fako kaj la decida institucio por tiu premio.

Notoj
-----

1. ↑  Nobelprize.org: Prize Awarder for the Nobel Prize in Physics, alirita la 28an de marto, 2014
2. ↑  Nobelprize.org: Prize Awarder for the Nobel Prize in Chemistry, alirita la 28an de marto, 2014
3. ↑  Nobelprize.org: Prize Awarder for the Nobel Prize in Literature, alirita la 28an de marto, 20014
4. ↑  Nobelprize.org: Prize Awarder for the Nobel Prize in Physiology or Medicine, alirita la 28an de marto, 2014
5. ↑  Karolinska Institutet: *Nobelpriset - den ärofyllda traditionen*, alirita la 28an de marto, 2014 en sveda
6. ↑  Nobelprize.org: Prize Awarder for the Nobel Peace Prize, alirita la 28an de marto, 2014

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 499305
 |
Jigokudani
**Noboribecu-Onsen** (登別温泉 [noboribecu-onsen]: Hepburn-Transskribo: Noboribetsu-Onsen) estas Onsen en la urbo Noboribecu en Iburi-subprefektujo en Hokkajdo.

Onsen-distrikto
---------------

Onsen-distrikto
La Onsen-distrikto troviĝas en la valo apud Kusurisambecu

La valo nomata *Ĵigokudani* estas malnova vulkana kratero kaj havas 15 fontojn de varma akvo. Ĝi provizas sume ĉ. 3000 litrojn da akvo minute. De la onsen-distrikto telfero etendiĝas al Monto Ŝihorei (Kuma-jama). La pinto de ĝi troviĝas urso-ranĉo.

Historio
--------

En pra-historio, ainoj uzis la onsen. En Edo-epoko , Mogami Tokunai priskribis la onsen en sia verko *Ezo-sōshi*.
En 1845 Matsuura Takeshiro prezentis la allogon de la onsen.
En 1857, Okada Hambei la komercisto el Omi konstruis vojon al onsen.
En 1858, Takimoto Kinzo konstruis la novan vojon, sur kiu oni veturas nun, kaj konstruis la Onsen-Hotelon (nun Dai-ichi Takimoto-kan).

En la Rusa-Japana Milito, Noboribecu iĝis preventejo por vunditaj soldatoj en la milito, kaj famiĝis tutlande.

Je 1-a de decembro 1915, malfermiĝis tramo Noboribetsu-Onsen-Tramo kiel ĉevaltira tramo. La tramokompanio, ekuzis vaporlokomotivon en 1918 kaj elektrigis la tramvojon en 1925. Je 1-a de septembro 1933 la tramo finiĝis kaj anstataŭe komenciĝis buso-servo.

Transporto
----------

* JR Hokkajdo - la plej proksima stacio estas Noboribetsu-Stacio de Muroran-Ĉeflinio. Dōnan-Buso servas de la stacio ĝis la onsen-distrikto 20 minutojn.
* Noboribetsu-Higashi-Interŝanĝejo sur Hokkaido-Ekspresvojo estas la prej proksima interŝanĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Karurusu-Onsen

Eksteraj ligiloj
----------------

* Turisma Asocio de Noboribecu Arkivigite je 2008-06-06 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio Noboribecu-Onsen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Francisco Rodrigues de Alencar Filho** (naskiĝis en Rio-de-Ĵanejro, la 19-an de oktobro 1949), pli konata kiel **Chico Alencar** estas brazila historiisto kaj politikisto.

Nuntempe li estas federacia deputito de la Partio Socialismo kaj Libereco (PSOL) de Rio-de-Ĵanejro (subŝtato) en sia tria sinsekva mandato (2003–2006, 2007–2010 e 2011–2014). Li estas membro de la komisiono pri homaj rajtoj kaj de la konsilantaro pri etiko de la deputitaro, kaj vic-gvidanto de sia partio en la deputitaro. 

Li diplomiĝis pri historio en la Federacia Universitato Fluminense, kaj estis profesoro pri tiu temo en bazlernejoj kaj mezlernejoj de Rio-de-Ĵanejro, kaj en publikaj kaj en privataj lernejoj. Li magistriĝis pri edukado en la Fondaĵo Getúlio Vargas pri la movado de Asocioj de Loĝantoj de Rio-de-Ĵanejro, kaj li estis unu el la ĉefaj gvidantoj de tiu movado en la komenco de la 1980-a jardeko.

Politika kariero
----------------

Li estis fondinto kaj prezidanto de *Asocio de Loĝantoj de la Placo Sáenz Peña* (AMOAPRA), kaj ankaŭ direktoro kaj prezidanto de *Federacio de la Asocioj de Loĝantoj de la Subŝtato Rio-de-Ĵanejro* (FAMERJ). Per la Partio de la Laboristoj (PT), li estis urba konsilanto en la urbo Rio-de-Ĵanejro dum du mandatoj: 1989–1992 kaj 1993–1996.

En 1996, li kandidatiĝis je urbestro kaj finiĝis en la 3-a loko, surpriza rezulto en tiu tempo. Malgraŭ la bojkoto de la nacia direktoraro de la partio, li akiris 642 mil voĉdonojn, kaj ne atingis la duan etapon pro nur 1,5%. Poste, li estis elektita kiel subŝtata deputito por la periodo 1999–2002, la tria loko je nombro de voĉdonoj. En 2003, Chico komencis sian unuan mandaton kiel federacia deputito, ankoraŭ en Partio de la Laboristoj (PT), kaj havis la plej grandan nombron da voĉdonoj en tiu partio.

En 2005, Chico eliris el Partio de la Laboristoj (PT). En sia nova partio Partio Socialismo kaj Libereco (PSOL), li estis reelektita je federacia deputito kaj en 2010 li estis elektita por sia tria mandato. En 2012, li partoprenis en la komisiono pri edukado kie oni traktis ĉu oni metu Esperanton kiel nedevigan lingvon en brazilaj mezlernejoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Chico Alencar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
* Twitter
* Paĝo en la retejo de deputitaro


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 400225
* LCCN: n86001160
* VIAF: 115991399
* ISNI: 0000 0000 8323 6764
* SUDOC: 094653119
 |
**Chrysler** aŭ plennome **FCA US LLC** estas usona aŭtomobila firmao kun sidejo en la urbo Auburn Hills, Miĉigano. Je kvinono, do je 20 procentaĵoj, la firmao apartenas al la itala firmao Fiat. Ĝis la jaro 1998 la firmao sub la nomo *Chrysler Corporation* estis memstara entrepreno kaj poste sekve de fuzio kun la germana firmao Daimler AG iĝis parto de nova konzerno *DaimlerChrysler AG*. En majo 2007 la estraro de tiu konzerno decidis plejparte vendi la konzernoparton Chrysler. Aĉetanto de la plejparto de tiu konzernoparto estis la investa societo  *Cerberus Capital Management*, kaj ekde la 3-a de aŭgusto 2007 validis la firmaa nomo *Chrysler LLC*. Fine de aprilo 2009 la firmao anoncis bankrotiĝon. Ekde la 10-a de junio 2009 validas la nuna firmaa nomo *Chrysler Group LLC* kaj la decida posedanto estas la itala aŭtomobila konzerno Fiat. La itala konzerno decidis forti interligi la markon Chrysler kun la marko Lancia kaj ekde somero 2011 planas ne plu vendi Chrysler-aŭtomobilojn en Eŭropo.

sidejo de la firmao Chrysler en Auburn Hills
Laŭ la stato de 2011, la firmao produktas kaj vendas aŭtomobilojn de la markoj *Chrysler*, *Dodge*, *Jeep* (de kiu devenas la esperantlingva vorto "ĵipo" kaj *Global Electric Motorcars*. Aldone la firmao posedas la rajtojn je pliaj aŭtomobilaj markoj, kiuj ne plu produktatas kaj vendatas, interalie *DeSoto* (ĝis 1961), *Fargo* (kamionoj, ĝis 1972), *Imperial* (ĝis 1983), *American Motors Corporation* (AMC, ĝis 1987), *Eagle* (ĝis 1998), *Plymouth* (ĝis 2001) kaj *Nissan Tiida* respektive *Trazo* (2008 kaj 2009).

* Kategorio Chrysler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo de la firmao *FCA US LLC*  (plurlingva) Arkivigite je 2015-01-10 per Archive-It
* retejo de la marko Chrysler
* informoj pri la historio de la konzerno Chrysler


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 349879
* LCCN: no2009111686
* VIAF: 128240355
* ISNI: 0000 0000 8823 9323
* NKC: ph702023 kn20010710454, ph702023
 |
Koordinatoj: 46° 30′ 38″ N 10° 32′ 31″ O﻿ / ﻿46.51056 °N, 10.54194 °O﻿ / 46.51056; 10.54194 (mapo)

**Ortler** (itale: *Ortles*; germane: *Ortler*) estas, je 3 905 metroj super la marnivelo, la plej alta monto en la orientaj Alpoj ekster la Bernina montaro. Ĝi estas la ĉefpinto de la Ortler-montaro ("Ortleraj Alpoj"). La Ortler estas la plej alta pinto de la sudaj kalkoŝtonaj Alpoj, de la itala provinco de Sudtirolo, de Tirolo entute, kaj, ĝis 1919, de la tiama aŭstra-hungara imperio.

Geografio
---------

La masiva monto estas kovrita per glaĉero sur la nordokcidenta flanko kaj havas longan nordan kreston kiu finiĝas ĉe la vilaĝo de Gomagoi kaj apartigas la valojn de Trafoi kaj Sulden. La suda kresto kondukas al la *Hochjoch* (3527 m) sur la ĉefkresto de la Ortler Alpoj, kiu formas la limon inter la Provinco de Sondrio kaj Sudtirolo. Okcidente sur tiu ĉefa kresto troviĝas la *Thurwieser Spitze* (3652) kaj la *Trafoier Wall* (3565 m). Sudoriente estas la monto Zebrù (3740 m) kaj la majesta *Königspitze* (3859 m).

Unua montogrimpo
----------------

La Ortler unue estis grimpita fare de Josef Pichler ("Pseirer-Josele"), ĉasisto de ĉamoj el St. Leonhard in Passeier, kaj liaj kunuloj Johann Leitner kaj Johann Klausner de Zell am Ziller la 27-an de septembro 1804. La supreniro sekvis al peto de arkiduko Johano de Aŭstrio , kiu forte deziris, ke post la unua montogrimpo de la Großglockner (3,798 m) en 1800, la plej alta monto en la imperio de sia frato, la imperiestro Francisko la 1-a, devus esti grimpata. La arkiduko ordonis al Johannes Nepomuk Gebhard, "montoficialulo" kaj topografo de Salzburg, surgrimpi la monton kun lokuloj. La unuaj kvin provoj malsukcesis kaj Gebhard estis preta rezigni, kiam Pichler respondis al la oferto de monpremio por atingado de la pinto. Pichler kaj siaj amikoj prenis malfacilan, kaj pro danĝero el lavango ĝis antaŭ nelonge neuzitan, itineron super la nordokcidenta flanko de Trafoi.

Unua mondmilito
---------------

La Ortleraj Alpoj estis ĉefa batalkampo inter aŭstraj kaj italaj soldatoj dum la unua mondmilito, estante sur la limo de Italio kaj la Aŭstra Imperio. La avantaĝo de la plej alta punkto estis gravega. La aŭstraj soldatoj rapide okupis la plej altajn pintojn, kaj la ĉefa celo de la italaj soldatoj dum kvar jaroj estis forpeli ilin de tiuj pozicioj. En la mezaj 1990-aj jaroj, montogvidisto malkovris du kanonojn kiuj estis postenigitaj tre proksime al la pinto de la Ortler kaj estis kaŝitaj per neĝo poste.
La **Ortodoksa sinagogo** en Oradea estas historia monumento de la urbo.

Ortodoksa sinagogo en Oradea

### Historio

En la iama hungara urbo Nagyvárad (nun Oradea en Rumanio) la judoj disiĝis al ortodoksa kaj liberala ritoj en 1870. Por la ortodoksuloj tiu ĉi sinagogo konstruiĝis en 1890, poste en 1908 pli nova juda preĝdomo estis konstruita en la korto. En 1944 germanaj kaj hungaraj faŝistoj deportis la judojn al Aŭŝvico. Post la 2-a mondmilito jam dum dominado de Rumanio iom da judoj elmigris al Palestino. En 2004 oni deklaris la sinagogon historia monumento. En 2008 tiu ĉi sinagogo funkciis.

Konstruaĵo
----------

La sinagogo situas sola en korto proksime al la strata trotuaro. 

Flanko de la ortodoksa sinagogo en Oradea
La konstruaĵo havas eklektikan stilon kun riĉaj maŭraj elementoj. La sinagogo estas kvadrata, la fasado ornamita riĉe rigardas al la strato. Ĝi havas 600 sidlokojn por viroj sur la teretaĝo, supre por virinoj 450 sidlokojn kaŝitajn per ligna balustrado. La ĉefa enirejo estas uzata nur por viroj kaj ĝi situas en la mezo de la fasado. En mezo de la navo situas la predikejo. La muroj estas pentritaj per geometriaj motivoj.

Fontoj
------

* Rumana Vikipedio

* Kategorio Ortodoksa sinagogo en Oradea en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **North American P-51 Mustang (P-51)** estas usona piŝtmotora ĉasaviadilo.

P-51 estas ĉefa usona ĉasaviadilo dum la dua mondmilito, kiu batalis en Eŭropo kaj Pacifiko. P-51 estas ofte rekonata la plej supera usona piŝtmotora ĉasaviadilo en dua mondmilito.

Historio
--------

P-51 Mustang
En aprilo 1940, La delegatoj de Reĝa Aerarmeo venis al Usono por aĉeti novajn ĉasaviadilojn kontraŭ germanaj militaviadiloj. Reĝa Aerarmeo interesis pri Curtiss P-40, usona ĉasaviadilo, sed fabriko de Curtiss-Wright ne eblis plenumi produktadon laŭ Reĝa aerarmeo deziris. North American proponis novan ĉasaviadilon kun Alison V-1710 motoro. La prototipo NX-73A estis prilaborita en septembro 1940. Ĉasaviadilo ricevis nomon **"Mustang"** el Reĝa Aerarmeo kaj komencis servon en 1942. Reĝa aerarmeo operaciis P-51 en skoltoperaciado kaj grundatakaj misioj.

La usonaj armeaj aerkorpusoj unue operaciis P-51 en Nordafrika operaciado. P-51A de USAAF partoprenis en grundatakaj misioj. En oktobro 1942, la testa piloto de Rolls-Royce proponis uzi Rolls-Royce Merlin motoron de Spitfire Mk IX. Post la testa flugo, la rendimento de P-51 estis pliboniĝita danke al motora rendimento.

En 1943, USAAF mendis P-51 por eskorti bombaviadilojn. Tiutempe Usonaj armeaj aerkorpoj bezonis novan ĉasaviadilon por eskorti bombaviadilojn kiel B-17. Antaŭe la apero de P-51, usonaj bombaviadiloj flugis en eŭropo sen eskorto de ĉasaviadiloj, do germanaj ĉasaviadiloj kiel Bf 109, Fw 190 eblis interkapti bombaviadilojn. Inter 1943 kaj 1944, la perdo de bombaviadiloj estis pligrandiĝita de nova strategio de germana aerarmeo. La apero de P-51 solvis tiun problemon, eĉ gajnis suprecon sur germanaj ĉasaviadiloj kiel Bf 109. En fino de 1944, aliancanaj aerarmeoj gajnis superecon en Eŭropo.

Post la dua mondmilito, multaj aerarmeoj operaciis P-51. La Lasta batalo de P-51 okazis dum la Operaciado *Power Pack* en Dominika Respubliko. Lasta P-51 retiriĝis en 1984.

Variantoj
---------

(Usona / Brita nomo)

* **NA-73X, XP-51** : Prototipo.
* **P-51 / Mustang Mk I** : Unua versio kun Alison V-1710 motoro.
* **A-36 Apache** : Grundataka versio de P-51. Operaciis en Nord-Afriko.
* **P-51A / Mustang Mk II** : Produkta versio kun Alison V-1710 motoro.
* **P-51B, C / Mustang Mk III** : Versio kun Rolls-Royce motoro.
* **P-51D / Mustang Mk IV** : Modifita versio. La plej konata versio de P-51 en dua mondmilito.
* **P-51K / Mustang MK IVa** : Plibonigita versio.

Specifaĵo
---------

P-51D Mustang

| Diametroj |
| --- |
|  | **P-51D** |
| Longo | 9.83m (32ft 2.5in) |
| Alto | 4.08m (13ft 6.7in) |
| Enverguro | 11.28m (37ft) |
| Povumo |
| Povejo | Packard V-1650-7 |
| Maksimuma rapideco | 708km/h (383kn, 440mph) |
| Flugdistanco | 2,755km (1,650mi) kun fueltankoj |
|

Referencoj
----------

1. ↑  Informpaĝo pri P-51 angle

Vidu ankaŭ
----------

* Lockheed P-38 Lightning
* Curtiss P-40 Warhawk
* Republic P-47 Thunderbolt
***Copenhagen*** (*Kopenhago*) estas sendependa Uson-kanada aventura filmo. Ĝi havis sian mondan premieron kiel la komenca rakonta filmo ĉe la 20-a datrevena eldono de Slamdance Film Festival en 2014. La filmo gajnis la Grandan Ĵurian Premion ĉe la Florida Filma Festivalo.

Resumo
------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Post semajnoj de veturado tra Eŭropo la nematura William troviĝas ĉe vojkruciĝo en Kopenhago. Kopenhago por li ne estas nur alia eŭropa urbo, ĝi estas ankaŭ naskiĝurbo de lia patro. Kiam 14-jaraĝa Effy, laboranta en la hotelo kie William loĝas kadre de sia staĝo por lernejo, amikiĝas kun la 28-jaraĝa William, komenciĝas ilia aventuro: malkovri pasintecon de familio de William. La mikso de junuleca vigleco kaj saĝeco de Effy defias na William alie ol ajna alia ino, kiun li iam konis. Kiel la allogo estiĝas kaj William vere konektiĝas kun iu unuafoje en sia vivo, li devas trakti la surprizan sciigon ke la amo de lia vivo kaj la nura persono kiu komprenas lin estas, bedaŭrinde, duone pli juna ol li.

Same kiel William devas akcepti sian pasintecon, la matura parto de Effy devas lerni esti denove infano, kaj William, viro kies kresko estis nefiniĝinta pro la forlaso de lia patro dum lia infanaĝo, devas lerni finkreski.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Referencoj
----------

1. ↑   Slamdance Film Festival 2014 (angle). Festival Genius. Arkivita el la originalo je 2016-07-31. Alirita 2015-11-04.
2. ↑   2014 Florida Film Festival Announces Awards (angle). Florida Film Festival. Alirita 2015-11-04.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
* *Copenhagen*  en Interreta filma datumbazo (angle)
B-25G.
La **North American B-25 Mitchell** estas mezgranda bombaviadilo kiu estis enkondukita en 1941 kaj nomita tiel honore al la Maĵorgeneralo William "Billy" Mitchell, nome pioniro de usona militaviado. Uzita de multaj Aliancanoj en la Dua Mondmilito, la B-25 servis en ĉiu scenejo de la milito, kaj post la militfino, multaj restis servantaj, funkciantaj laŭlonge de kvar jardekoj. Produktita en nombraj variantoj, oni fabrikis preskaŭ 10,000 B-25-ojn. Inter tiuj estis kelkaj limigitaj modeloj kiaj la skolt-aviadilo F-10, la trejnilo AT-24 kaj la marpatrolila bombilo de United States Marine Corps nome PBJ-1.

Notoj
-----

1. ↑  United Press, "Bomber Named For Mitchell," The San Bernardino Daily Sun, San Bernardino, California, 23a de januaro 1942, Volume 48, p. 21.
2. ↑  "North American B-25B Mitchell." U.S. Air Force. alirita la 31an de oktobro 2019.

* North American B-25 Mitchell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio North American B-25 Mitchell en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 667218
* GND: 4444795-4
* LCCN: sh85086260
* NKC: ph311234
 |
Koordinatoj: 50° 19′ 50″ N 16° 59′ 03″ O﻿ / ﻿50.33056 °N, 16.98417 °O﻿ / 50.33056; 16.98417 (mapo)

**Nové Vilémovice** (germane *Neu-Wilmsdorf, Neuwilmsdorf, Neu Wilmsdorf*, pole *Nowa Wilamowa*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Uhelná. Vivas ĉi tie 24 loĝantoj (2021). Ĝi situas en Riĥleba montaro, 5 km sudokcidente de Uhelná. Konstru-lokoj estas lokigitaj laŭlonge laŭ loka ŝoseo kaj supra fluo de rojo Lánský potok (antaŭe Hlučný potok, germane: Tossbach) en supermara alteco 550 – 650 m sub montoj Stážiště (813 m) kaj Roveň (778 m). La montoriĉa katastro estas proksimume el duono kovrita de arbaro kaj la alian duonon kreas malmulte fekundaj kampoj kaj paŝtejoj. Temas pri refreŝigeja kabana regiono kun malgranda nombro de daŭre vivantaj loĝantoj. Sur la katastra teritorio *Nové Vilémovice* situas ankaŭ domaroj kaj lokaj partoj Hraničky kaj Červený Důl.

Historio
--------

La vilaĝo verŝajne estiĝis ĉirkaŭ la jaro 1250, sed la unua skribmencio estas dokumentita el la jaro 1290 sub nomo Wylemoviczi, kiam ĝi havis 12 lanojn kaj ĝi apartenis al Jindřich z Waldova, posedanto de Travná.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 577 |
| 1880 | 584 |
| 1890 | 574 |
| 1900 | 508 |
| 1910 | 518 |
| 1921 | 485 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 452 |
| 1950 | 35 |
| 1961 | 102 |
| 1970 | 52 |
| 1980 | 39 |
| 1991 | 15 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 14 |
| 2011 | 21 |
| 2021 | 24 |

Turismo
-------

**Tra katastro de Nové Vilémovice kondukas du turismaj markoj:**

ruĝa turisma marko ruĝa turisma markita vojo n-ro 0601 - el Bílá Voda kaj Javorník tra **Červený Důl**, **Nové Vilémovice** kaj **Hraničky** kaj tra Jeseník al Rejvíz

flava turisma marko flava turisma markita vojo n-ro 7897 - ĝi kunigas bluan turisman markigon de disvojiĝo U Buku al **Roveň**

**Tra katastro de Nové Vilémovice kondukas du bicikloturismaj markoj:**

bicikloblua turisma marko blua bicikloturisma vojo n-ro 6044 - el Bílá Voda tra **Hraničky** ĝis Horní Lipová

bicikloblanka turisma marko blanka bicikloturisma vojo n-ro 6045 - el Buková tra **Hraničky** kaj **Nové Vilémovice** ĝis Dolní Fořt

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Uhelná (6) |
| --- |
| Červený Důl ~ Dolní Fořt ~ Horní Fořt ~ Hraničky ~ Nové Vilémovice ~ Uhelná ~ Zastávka (*pereinta vilaĝo*) |

 |
**Hahót** estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Nagykanizsa.

Iama fortikaĵo de Hahót

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 39 km²
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.648/16.9208
* Loĝantaro: 1230
* Poŝtkodo: 8871
* Telefonprefikso: 93

Situo
-----

La vilaĝo situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Zalaegerszeg-Nagykanizsa, sude de Zalaegerszeg. La lasta urbo kaj Nagykanizsa troviĝas po 25, Pacsa 14 km-ojn. Hahót estas nekutime 6 km-ojn longa laŭ la ĉefvojo.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam en la ferepoko, baldaŭe romianoj kaj avaroj vivis tie. La vilaĝo estis unuafoje menciita en 1234 en formo *Haholt*. La mezepokan benedikta abatejon fondis *Arnold comes* je estimo al martirino Sankta Margareta. En la abatejo estis skribita la kodekso de Hahót (111 folioj). Ĝi estas la dua mesolibro verkita en Hungario, ĝi nun troveblas en Zagrebo, en la episkopa arkivo. Dum la historio du apudaj vilaĝoj formiĝis: Suba kaj Supra Hahót, kiuj en 1901 unuiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, kuracejo, apoteko, interretejo.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Margareta de Antioĥio el la 18-a jarcento
* baroka kapelo omaĝe al Maria el la 19-a jarcento
* tutlanda turista vojeto

Famuloj
-------

* En Hahót naskiĝis ĉefabato Krizosztom Kelemen.
* En Alsófakos (ekstera apartenaĵo de Hahót) mortis juristo Imre Krajner.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hahót en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2006-09-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2017-04-19 per la retarkivo Wayback Machine
**László Bártfai Szabó** [lAslO sabO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bártfai Szabó László** estis hungara bibliotekisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Bártfai-Szabó* kaj simple *Szabó*.

László Bártfai Szabó naskiĝis la  3-an de januaro 1880(nun 1880-01-03) en Gyöngyös, li mortis la 23-an de aŭgusto 1964 en Budapeŝto.

Biografio
---------

László Bártfai Szabó akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1904, post 2 jaroj pedagogian diplomon. Jam ekde la unua diplomo li estis bibliotekisto en la Tutlanda Biblioteko Széchényi ĝis 1914, inter 1924-1935 en bilioteko de la Hungara Scienca Akademio. Intertempe li estis soldato dum la 1-a mondmilito, sed li ne estis batalanto, poste li havis postenon en la ministerio ĝis 1924.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Ghymesi Forgách Ferenc. 1535–1577.* (ankaŭ disertaĵo, 1904)
* *A sárvár-felsővidéki gróf Széchényi-család története* (3 volumoj, 1911–1926)
* *Gróf Széchenyi István és kortársai* (1926)
* *Széchenyi gazdaságpolitikai tételei* (1930)
* *Pest megye történetének okleveles emlékei. 1002–1599-ig.* (1938)
* *Adatok gróf Széchenyi István és kora történetéhez. 1808– 1860.* (2 volumoj, 1943)
* *Quality characteristics of water resources* (kunaŭtoro, 1968, denove 1970)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840166
 |



* Portalo pri Biografio
Preĝejo de Sankta Heleno en North Thoresby
**North Thoresby** estas vilaĝo en la angla provinco Lincolnshire

Ĝi situas inter la du urboj Grimsby kaj Louth.

Loĝantaro – 1000

La regiono estas ĉefe agrikultura sed la plej multe da homoj laboras en la urbo Grimsby aŭ en la industrio apud la rivero Humber.

Kiel multe da vilaĝoj en la regiono la nomo finiĝas per la literoj BY (pr. bi). Tio signifas ke la vilaĝo estis starigitaj per la vikingoj.

Apud la vilaĝo oni trovis ke la romianoj kreskigis vinberojn do ŝajne tiam la veterkondiĉoj estis pli mildaj.

La preĝejo de S-ta Helena estis konstruita en la 12-a jarcento.
Troviĝas alia preĝejo de la metodista konfesio. La metodistoj estis tre fortaj en la regiono kaj ili konstruis la unuan lernejon en la vilaĝo en 1853.

En la vilaĝo troviĝas elementa lernejo[*rompita ligilo*], du trinkejoj (kun restoracioj), tri butikoj, farmacio , komuna halo, du sportkampoj – unu por futbalo la alia por kriketo - kaj globludejo.


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio North Thoresby en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ĉi tiu artikolo temas pri struktura detalo ĉe plantoj. Por interplektaĵo de fadeno rigardu la paĝon Nodo (kunigo). Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilon Nodo.* |

nodo ĉe bambuso
**Nodo** estas tiu parto de la planta tigo, kie alfiksiĝas unu aŭ pluraj folioj. La nodoj povas esti kalvaj aŭ haraj, depende de la planta specio. La tiga parto inter du nodoj nomiĝas internodaĵo. La nomo nodo rilatas al la ofta dikiĝo ĉe la loko, kie alfiksiĝas la folioj.

Anatomio de la nodoj
--------------------

La en la foliojn disbranĉantaj folioj lasas en la steleo de la akselo breĉojn, la lakunoj. La nombro de la lakunoj estas malsamaj depende de la taksono. La plej oftaj tipoj estas:

nodo ĉe siringo
* unulakuna: ĉe nodo disbranĉiĝas nur unu folispuro kaj lasas nur unu breĉo.
* dulakuna: ĉe nodo disbranĉiĝas du folispuroj kaj lasas unu kuna breĉo.
* trilakuna: ĉe nodo disbranĉiĝas tri folispuroj, de kiu ĉiu lasas unu breĉo.
* multlakuna: ĉe unu nodo disbranĉiĝas pli ol tri folispuroj, de kiu ĉiu spuro lasas po unu breĉo. Tiu kazo oftas ĉe plantoj, kiuj formas bazaan foliingon, ekzemple ĉe Apiacoj aŭr Poligonacoj.

Literaturo
----------

• Sitte, P. E. Weiler, J. W. Kadereit, A. Bresinsky, C. Körner: Lehrbuch der Botanik für Hochschulen. Begründet von Eduard Strasburger. 35a eldono. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg 2002, ISBN 3-8274-1010-X, p. 752f.
• Gerhard Wagenitz: Wörterbuch der Botanik. Die Termini in ihrem historischen Zusammenhang. dua eldono. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg/Berlin 2003, ISBN 3-8274-1398-2
la *Sony Building* (origine *AT&T Building*) de Philip Johnson en Novjorko, 1984, montranta "Postmodernan" tendencon per la inkludo de klasika rompito frontonon en la pinto kio diverĝas el la skatola funkciisma oficeja turo ofta en Moderna Arkitekturo.
**Postmoderna arkitekturo** ekis kiel internacia stilo per unuaj ekzemploj kiuj estas ĝenerale citataj el la 1950-aj jaroj, sed ĝi ne iĝis movado ĝis la fino de la 1970-aj jaroj kaj pluinfluas super la nuntempa arkitekturo. Postmoderneco en arkitekturo estis markita per la reveno de "inganio, ornamo kaj referenco" al arkitekturo kiel reago al la formalismo de la tiel nomita *Internacia Stilo* de modernismo. Kiel ĉe multaj kulturaj movadoj, kelkaj el la plej markitaj kaj videblaj ideoj de Postmodernismo povas esti vidataj en arkitekturo. La funkciismaj kaj formaligitaj formoj kaj spacoj de la modernisma stilo estas anstataŭataj per diversa estetiko: stiloj kolizias, formo estas adoptita je sia propra konto, kaj abundas novaj manieroj vidi familiarajn stilojn kaj spacojn. Eble plej evidente, arkitektoj remalkovris pasintan arkitekturan ornamaĵaron kaj formojn kiuj estis abstraktigitaj de la arkitektoj de Modernismo.

Influaj fruaj gravaj ekzemploj de postmoderna arkitekturo estas la *Portland Building* de Michael Graves en Portlando, Oregono, kaj la *Sony Building* (origine *AT&T Building*) de Philip Johnson en Novjorko, kiuj ŝuldas elementojn kaj referencojn el la pasinto kaj reenmetas koloron kaj simbolismon al la arkitekturo.

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2009-07-08. Alirita 2016-09-03.

Literaturo
----------

* *Postmodern Architecture: Restoring Context* Princeton University Lecture Arkivigite je 2006-09-22 per la retarkivo Wayback Machine
* *Postmodern Architecture and Urbanism* University of California - Berkeley Lecture Arkivigite je 2006-09-03 per la retarkivo Wayback Machine
* *Learning from Las Vegas: The Forgotten Symbolism of Architectural Form.* Robert Venturi, Cambridge, MA: MIT Press, 1977 ISBN 0-262-22015-6
* *History of Post-Modern Architecture.* Heinrich Klotz, Cambridge, MA: MIT Press, 1998. ISBN 0-262-11123-3

|  |
| --- |
|  **Tiu ĉi artikolo estas parto deserio de artikoloj pri Historio de arkitekturo.** |
| Neolitika arkitekturo |
| Arkitekturo de antikva Egipto |
| Arkitekturo de Mezopotamio |
| Arkitekturo de antikva Grekio |
| Arkitekturo de antikva Romio |
| Hinda arkitekturo |
| Prakristana arkitekturo |
| Bizanca arkitekturo |
| Praromanika arkitekturo |
| Islama arkitekturo |
| Irana arkitekturo |
| Otomana arkitekturo |
| Romanika arkitekturo |
| Gotika arkitekturo |
| Renesanca arkitekturo |
| Novrenesanca arkitekturo |
| Baroka arkitekturo |
| Klasikisma arkitekturo |
| Arkitekturo de romantismo |
| Secesia arkitekturo |
| Moderna arkitekturo |
| Postmoderna arkitekturo |
|  |
| Rilataj artikoloj |
|  |
| Redaktu tiun ĉi ŝablonon |

Eksteraj ligiloj
----------------

* About Postmodernism
* Gallery of Postmodern Houses
* Post Modern Architecture at Great Buildings Online

* Kategorio Postmoderna arkitekturo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Norvega Fosego**, *norvega tranĉeo* aŭ *norvega kanalo* (norvege *Norskerenna*; dane *Norskerenden*) estas longforma depresio en la marfundo (sed ne vere profunda submara fosego) de la suda marbordo de Norvegio. Ĝi atingas de la Stad duoninsulo en Sogn og Fjordane en la nordokcidento ĝis la Oslo-fjordo en la sudoriento. La *tranĉeo* estas inter 50 kaj 95 kilometrojn larĝa kaj ĝis 700 metrojn profunda. Ĉe la marbordo de Rogaland ĝi estas 250 - 300 metrojn profunda, kaj ĝia plej profunda punkto estas ĉe Arendal kie ĝi atingas 700 metrojn profunda - abismo kompareble al la meza profundo de Norda Maro, kio estas proksimume nur 100 metroj.

Ĝi estis formita dum la lasta 1.1 Ma per la efikoj de erozio asociita kun ripeta glaciflua aktiveco. La tranĉeo ne estas subdukci-rilate profunda submara fosego, kie unu kontinentplato estas metita sub alia. La norvega tranĉeo estis kreita per rivera erozio prilaborita dum la pli posta Terciaro epoko. Plejstocenaj glaĉeroj kaj glitveteroj plue profundigis la tranĉeon. Dum la ĉefaj glaciejiĝoj, la Skagerako Trogo estis la renkontpunkto por glacio de sudorienta Norvegio, suda Svedio kaj partoj de la Balta Maro kaŭzanta relative rapidan glacifluon kiu pasis sude de la norvega marbordo kaj tiam fariĝis nordo, poste atingante profundakvon ĉe proksimume 62°N. La materialo kunportita per la glacifluo tiam estis deponita en Nordmara areo. Migraj ŝtonegoj kiaj ekzemple siliko kaj lozanĝoporfiro, oni supozas, ke originis de la Skagerako- kaj Oslo-areoj respektive, kaj misformis glaciejajn kasregistrilojn trovitaj sur la marbordo de Jæren disponigite kiel la ĉefan surteran indicon por la norvega Glaciflua Markolo.

La norvega fluo ĝenerale fluas nordorienten laŭ la norvega tranĉeo. La profundo de la tranĉeo, kune kun densecodiferencoj inter norvega nuna akvo kaj la apuda atlantika akvo, ankaŭ gvidis al grandskalaj kirloj. La norvega tranĉeo regiono en la Skagerako estas biologie produktiva zono, kiel suprenfluo de nordatlantika akvo en la Skagerako disponigas enigaĵon de nutraĵoj.

La tranĉeo faras malhelpon por konduktoj por petrolo kaj benzino.

Koordinatoj: 60° 00′ Nordo 4° 00′ Oriento﻿ / ﻿60.0 °N, 4.0 °O﻿ / 60.0; 4.0 (mapo)

Vidu ankaŭ
----------

* Marfluo
* Norvega Marfluo

Referencoj
----------

1. ↑  Sejrup,H.P. Larsen,E. Haflidason,H. Berstad,I.M.; Berit O. Hjelstuen,B.O. Jonsdottir,H.E. King,E.L. Jon Landvik,J. Longva,L. NygÅrd,A. Ottesen,D. Raunholm,S. Rise,L. & Stalsberg,K. 2003. Configuration, history and impact of the Norwegian Channel Ice Stream. Boreas, 32, 18-36.
2. ↑  Judd, Alan.  (2007) *Seabed Fluid Flow: The Impact of Geology, Biology And the Marine Environment* (Digitized by Google Books online), Bath, UK: Cambridge University Press, p. 10. ISBN 978-0-521-81950-3.

[*rompita ligilo*]
3. ↑  Raunholm,S. Larsen,E. & Sejrup,H.P. 2004. Weichselian interstadial sediments on Jæren (SW Norway) – paleoenvironments and implications for ice sheet configuration[*rompita ligilo*]. Norwegian Journal of Geology, 84, 91-106.
Tombo de Noel Field en tombejo Farkasréti en Budapeŝto
**Noel Haviland FIELD** (1904 – 1968) estis usona komunisto, kiu setlis en Hungario kaj estis suferinto de koncepta proceso.

Field estis konata pro tio, ke lin uzis la komunistoj en diversaj konceptaj preocesoj en Orienta Eŭropo, tiel en la Rajk-proceso en Hungario kaj en la Slánsky-proceso en Ĉeĥoslovakio.

Biografio
---------

Li laboris komence en la eksterafera ministerio de Usono, poste ekde 1935 en sekretariejo de Ligo de Popoloj. Li partoprenis en la hispana enlanda milito, poste setlis en Eŭropo, kaj ne revenis al Usono post la dua mondmilito.

La komunistoj perforte transportis lin en 1949 – kun la edzino – el Prago al Budapeŝto, kie oni kondamnis lin en la Rajk-proceso al prizono. Li liberiĝis en 1954. Li petis politikan azilon en Hungario pro lia komunista konvinko, kion li ricevis kaj vivis ĝismorte en Hungario.

* Kategorio Noel Field en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 255096
* GND: 119164906
* LCCN: n95050085
* VIAF: 84033643
* ISNI: 0000 0001 2141 637X
* SUDOC: 069516391
* BNF: 16242593v
* BIBSYS: 14041780
* NKC: jn20000700528
 |
La **metra konvencio** aŭ **konvencio pri la metro** estas diplomatia traktato subskribita de kvindek unu regnoj ekde la 20-a de majo 1875. Ĝi transdonis al la Konferenco Ĝenerala pri Pezoj kaj Mezuroj (internacia mallongigo el la franca: CGPM), al la Komitato Internacia pri Pezoj kaj Mezuroj (idem, CIPM) kaj al la Buroo Internacia pri Pezoj kaj Mezuroj (idem, BIPM) la aŭtoritaton agi tutmonde pri la metra sistemo (SI), precipe koncerne la mezuraj etalonoj, garantii la traceeblecon de la diversaj mezurunuoj kaj pruvi la egalecon de la etalonoj de diversaj regnoj.

La konvencio estis subskribita de dek sep regnoj en 1875. Kreante la BIPM kaj establante ĝian funkciadan reĝimon la konvencio starigis daŭran strukturon, kiu permesas al la regnoj-anoj komune agi pri ĉiuj demandoj, kiuj koncernas la mezurajn unuojn.

La konvencio estis iomete modifita en 1921. Ĝi nun ampleksas 51 regnojn-anojn, inter ili la precipajn industriajn landojn, inkluzive de Usono, kiu tamen praktike uzas precipe ne-metrajn mezur-unuojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Konvencio pri la Metro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Buroo Internacia pri Pezoj kaj Mezuroj
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


**Nossikon** estas iama civilmunicipo kaj kvartalo de la urbo Uster. Ĝi havis proksimume 5 loĝantojn je la fino de 2008 kaj kovras areon de proksimume 5 km².

Geografio
---------

Nossikon situas sudokcidente de la kastela monteto kaj la moteto Tämbrig, en distanco de proksimume 1,5 km de la urbocentro de Uster. Oni de Nossikon havas belan vidon al la lago Greifensee kaj la montoĉeno Pfannenstil. Nossikon konsistas el la malnova kerno kaj ĉirkaŭ ĝi diversaj novaj kvartaloj. En la sudo de Nossikon troviĝas naturprotekta zono *Verenetorain* kaj *Brunnacher*, tra kiu fluas la rojo *Klusbach*, kiu en Riedikon kuniĝas kun *Tüfenbach* kaj tiam alfluas al la lago.

Vidindaĵoj
----------

En la malnova vilaĝokerno de Nossikon elstaraj estas la konstruaĵo de la restoracio Krone Nossikon kaj vidalvide de ĝi malnova faktrabdomo kaj la malnova lernejo.

Trafiko
-------

Nossikon estas konektita al la publika transportreto per la du buslinioj 813 kaj 814, kiuj en cirklo de la stacidomo de Uster unu tra Kirchuster, Nossikon kaj Oberuster reen al la stacidomo kaj la alia laŭ la inversa vojo konektas la kvartalon kun la urbocentro. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A53 situas oriente en Oberuster en distanco de 1 km.

Infrastrukturo
--------------

En Nossikon troviĝas Volg-Supermerkato kaj la restoracio Krone kun kegloludejo, kiuj formas la ekonomian kaj kulturan centron de la kvartalo.

Bildoj
------

* Taverno kaj keglejo de la restoracio KroneTaverno kaj keglejo de la restoracio Krone
* Nova kvartalo sude de TämbrigNova kvartalo sude de Tämbrig
* Nossikon kun Kastelo UsterNossikon kun Kastelo Uster
* Volg-SupermerkatoVolg-Supermerkato
* Faktrabdomo en la malnova vilaĝocentroFaktrabdomo en la malnova vilaĝocentro
* Malnova lernejoMalnova lernejo
* Rojo Klusbach kaj VerenetorainRojo *Klusbach* kaj *Verenetorain*
* Brunnacher-LagetoBrunnacher-Lageto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la Kvartala Asocio Oberuster-Nossikon

* Kategorio Nossikon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rUrbopartoj de Uster |
| --- |
| Kirchuster • Niederuster • Oberuster • Nossikon • Rehbüel-Hegetsberg • Riedikon • Werrikon • Winikon-Gschwader • Freudwil • Wermatswil • Nänikon • Sulzbach | dekstra |

 |
Felicien Rops - le massage - la masaĝoFelicien Rops - *Le massage* - la masaĝo
**Tutkorpa Masaĝo**, angle *Full Body Massage* (1995) estas televido-filmo kiu havis la ambicion klopodi esti arta filmo, reĝisorita de Nicolas Roeg kun Mimi Rogers en la ĉefrolo kiu ricevis nudan plenkorpan masaĝon parolanta pri interrilatoj kaj filozofio kun ŝia masaĝisto (Bryan Bruna).

Sinoptiko
---------

Nina, arta negocisto, havis ŝian ĉiusemajnan masaĝan rendevuon kaj estis surprizita ke ŝia kutima masaĝisto, Douglas, sendis anstataŭanton kies nomo estas Fitch. Dum ties masaĝosesio ekestas facila interkompreniĝo inter la paro kun paroladoj pri intimeco kaj pasintaj interrilatoj.

Dum Nina restas tutnude sur la masaĝo-tablo, Fitch ankaŭ prenas la tempon klarigi diversajn masaĝoteknikojn, inkluzive tiun uzita de Hopiaj kuraculoj.

Opinio
------

La filmo estis komparita al la franca filmo *La Belle Noiseuse*en kiu ĉefrolis Emmanuelle Béart dum ŝi pasas multe de sia tempo nude kiel modelo por la artisto diskutanta interrilatojn kun li.

Kvankam en la filmo 'Full Body Massage', kiu estas portreto de sensa amo en kiu la ĉefrolantino estas ofte tutnude, la emfazo tamen kuŝas multe pli sur la malsimilaj manieroj rigardi la vivon. En iliaj paroladoj ili malkaŝas sian personan vivhistorion, pligrandigite per alternaj 'flashbacks' kiuj evidentigas iliajn kontraŭajn mondrigardojn, dum ili fariĝas fizike plejeble intimaj en ne-seksa rilato.

Skipo
-----

* Mimi Rogers kiel Nina
* Bryan Brown kiel Fitch
* Christopher Burgard kiel Douglas
* Elizabeth Barondes kiel Alice
* Gareth Williams kiel Harry Willis
* Patrick Neil Quinn kiel Andy
* Heather Gunn kiel DeeDee
* Gabriella Hall kiel Young Nina (kiel Laura Saldivar)
* Brian McLane kiel Young Fitch
* William Fuller kiel la patro de Fitch
* Lynette Bennett kiel la patrino de Fitch
* Rachel Nolin kiel la fratino de Fitch
* Michael Edmonds kiel la Hopia kuraculo
* Ross McKerras kiel Rancher
* Michael Robert Nyman kiel Rancher 2

Referencoj
----------

1. ↑  (angla) Tony Scott, recenzo : Full Body Massage, Variety Ed, 5-a novembro 1995, konsultita la 13-an februaro 2017.
2. ↑  *Full Body Massage* (1995) from Johnny Web (Uncle Scoopy), alirita la 2007-01-16.
3. ↑  (angla) Ottarsson, Full Body Massage, Letterboxd,
4. ↑  (angla) Bernard Hemingway, Full Body Massage, recenzo, cinephilia, Aŭstralio.

Vidu ankaŭ
----------

* Masaĝo

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Full Body Massage*  en Interreta filma datumbazo (angle)
* Tutkorpa masaĝo (Full Body Massage), 2005
Cyclorana alboguttata distrib.pngCyclorana alboguttata distrib
La **Stria truorano** (*Cyclorana alboguttata*) estas specio de truorano de la familio de Hiledoj. Ĝi loĝas tra multo de Aŭstralio, el norda Novsudkimrio, tra orienta kaj norda Kvinslando kaj en orienta Norda Teritorio. Tii specio estis iam inkludita en la genro *Litoria*.

Aspekto
-------

La ino de tiu specio kreskas ĝis 85 mm longe kaj la masklo povas atingi plenkreskan longon de 70 mm. Ĝi estas bruna, olivece aŭ verde dorse, kun pli malhelaj makuloj. Estas kutime palflava aŭ flav-verda strio laŭlonge de la dorso, kaj malhela strio el la muzelo, tra la okulo kaj la timpano al la flankoj. Tiu strio havas flankan haŭtofaldon sur ĝi. Strieco nomigas la specion. La malantaŭaĵoj de femuroj estas malhelaj, preskaŭ nigraj, kaj estas grandaj blankaj aŭ brunaj makuloj ĉe gorĝo kaj brusto. La haŭto de la dorso havas disajn verukojn kaj elstaraĵojn. La ventro estas granula, sed gorĝo kaj brusto estas mildaj. La fingroj estas duonmembranecaj. La timpano estas klare videbla.

Referencoj
----------

1. ↑   (2007) *Wildlife of Greater Brisbane*. Brisbane: Queensland Museum, p. 221. ISBN 978-0-9775943-1-3.

Literaturo
----------

* Frogs Australia Network - alvoko disponebla tie Arkivigite je 2012-02-04 per la retarkivo Wayback Machine
* Anstis, M. 2002. Tadpoles of South-eastern Australia. Reed New Holland: Sydney.
* Barker, J.; Grigg, G.C.; Tyler,M.J. (1995). A Field Guide to Australian Frogs. Surrey Beatty & Sons.
* Robinson, M. 2002. A Field Guide to Frogs of Australia. Australian Museum/Reed New Holland: Sydney.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 582862
 |
**Oscar ALIN** (naskiĝinta la 22-an de decembro 1864 en Falun, mortinta la 31-an de decembro 1900 en Stockholm) estis sveda historiisto, politikscienculo kaj politikisto.

Vivo
----

En la Universitato de Upsalo li ekdeĵoris en 1872 kiel docento (fine li estis eĉ rektoro), kaj ekde 1882 kiel ordinara profesoro pri historio kaj politikscienco. Ekde 1881 li docentis en Karlsruhe antaŭ la posta edzino de reĝo Gustavo la 5-a, princino Viktoria von Baden pri svedaj literaturo kaj historio. En 1883 la upsala-aj juristoj nomumis lin doktoro honora.

En la provinca parlamento de Upsala (ekde 1884) kaj en la Unua ĉambro de la parlamento de Svedio (1888–99) Alin baldaŭ iĝsi influa. Li apartenis ekde 1890 al komisiono pri konstituciaĵoj, en 1895 al la *Sekreta komisiono* kunvokita pro urghantaj priuniaj demandoj kaj inter 1895–98 al sveda-norvegio komitato por revizio de la unia konstitucio. Li gvidis la konservativulojn favorajn je protekta doganado.

Graveco
-------

Ankaŭ science Alin faris multajn gravajn aferojn. Ekster multajn studojn (publikigitajn ofte ĉe »Historisk Tidskrift«) li eldonis jenajn historiajn verkojn: »Bidrag till svenska rådets historia under medeltiden« (premiite, Upsala 1872); »Om svenska rådets sammansättning under medeltiden« (1877); »Sveriges historia från äldsta tid till våra dagar«, vol. 3 (kovrante la tempon inter 1520–1611; Stockholm 1877–1878); »Öfversikt at 30 åriga krigets historia« (1878); »Minnen ur Sveriges nyare historia«, vol. 12 (kovrante la tempon inter 1828–44; Upsala 1881 kaj Stockholm 1893); »Svenska riksdagsakter 1521–1544« (kune kun E. Hildebrand, Stockholm 1887); »Carl Johan och Sveriges yttre politik 1810–1815« (vol. 1, 1899); »Tronföljarevalet 1810« (1899); »Förhandlingarne om allianstraktaten mellan Sverige och Ryssland 1812« (Upsala 1900); »Svenska statsrådets protokoll i frågan om förbundet med Ryssland 1812« (1900); »Sveriges och Norges traktater med främmande makter« vol. 3 (kovras la tempon inter 1868–77, Stockholm 1900). 

El liaj politiksciencaĵoj menciindas - krom la furora verko »Den svensk-norska unionen« (Stockholm 1889–91) - la jenaj: »Sveriges grundlagar etc.« (1891); »Zur aŭswärtigen Ministerfrage in Schweden-Norwegen« (anonime, Leipzig 1895); »Unionskomiténs resultat« (Stockh. 1898); »Fjerde artikeln af fredstraktaten i Kiel 1814« (1899). 

Liaj uniigfavoraj sintenoj memkompreneble tre atakitis en Norvegio sed ŝatatis eksterlande kaj ĉe pli junaj politikscienculoj kiel Kjellén kaj Varenius. Ĉar li admiris germanajn spiritajn atingojn li tradukis la unuan volumon de la verko »Gustav Adolf« de G. Droysen kaj la libro »Wallenstein« de Leopold von Ranke.

Fonto
-----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, Band 1. Leipzig 1905, p. 331 ([tie ĉi interrete)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 576970
* GND: 10201759X
* VIAF: 7765676
* ISNI: 0000 0001 1740 6304
* LIBRIS: 249064
* SUDOC: 144134578
* BIBSYS: 90052512
 |