recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Attila Grandpierre** [grandpier], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Grandpierre Atilla** estas hungara fizikisto, astronomo, (astrofizikisto), ŝlagrokantisto, verkisto, memlernita-amatora historiisto, altlerneja instruisto. Lia patro estis Endre Grandpierre K..

Attila Grandpierre naskiĝis la 4-an de julio 1951 en Budapeŝto.

Attila Grandpierre
Attila Grandpierre en 1981
Attila Grandpierre dum koncerto kantas
Attila Grandpierre dum koncerto en 2011
Attila Grandpierre en 2011 kun la muzikistaj kolegoj, li estas dekstre la tria

Biografio
---------

Attila Grandpierre akiris fizikistan-astronomian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1974, post 3 jaroj li samloke doktoriĝis (Ph.D.). Li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1984. Li longe laboris en astronomia akademia esplora instituto. En 2011 li instruis duonjaron en Ĉapmana Universitato. Liaj ĉefaj esploraj interesoj estas origino de la suna aktiveco, la vivanta aŭ senviva naturo de la suno, la vivanta naturo de la universo, konekto de muziko kaj fiziko en la astronomio. Li prezentis, ke la stela fluo estas eksploda, ke la tajda potenco de la planedoj kaŭzas nuklean nestabilecon en la suno, ke la erupcioj komenciĝas de la stela kerno, kaj ke la suno kaj la universo estas viva naturo.

Nekredeble, sed alia vizaĝo de tiu persono estis kiel ŝlagromuzikisto ekde 1975. Lia muzikstilo ne plaĉis al la kompetentuloj, ofte li estis molestata de policanoj (memoru: tiam estis socialismo).

Li okupiĝis ankaŭ historioj de la praaj eŭraziaj popoloj. Li ricevis premion en 2012.

Lia disertaĵo
-------------

* *A flérjelenség konvekciós értelmezése* (1983)

Lia plej menciinda filma rolo
-----------------------------

* *Kutya éji dala* (1983, astronomo)

Elektitaj libroj
----------------

* *A mindenség őrjítő varázsa - agyrakéták - a Vágtázó Halottkémek szövegeivel/ Tudati utazás jelentágulás a semmi a valami és a végtelen körvonalaitól befelé* (1994)
* *Emeletes mesehajó - Eleven versfa/Elmeutazás a csillagerőhöz. A Vágtázó Halottkémek szövegeivel* (2000)
* *Az élő Világegyetem könyve* (2002)
* *Atilla és a hunok* (kun Endre Grandpierre K. 2006)
* *Astronomy and Civilization in the New Enlightenment* (2011)
* *Héliosz. A Nap és az élet új nézőpontból* (2015)
* *Ősi Magyarország - A Kárpát-medence és a Selyemút népeinek felemelkedése* (2019)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun video
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Attila Grandpierre en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 670694
* GND: 1049945840
* LCCN: no2002096722
* VIAF: 19354763
* ISNI: 0000000079079962
* ORCID: 0000-0002-1509-7605
* MBA: b84c6d5e-4d1d-4eea-be61-916005fe1258
 |
**Lojeŭa distrikto** (beloruslingve: Лоеўскі раён; ruse: Лоевский район) estas administrada subdivido en Homela regiono (situas en la sudorienta parto de la regiono) en Belorusio. La distrikto estis fondita en 1926 jaro, de 1938 jaro en Homelan regionon. En 1962 jaro estis likvidita, refondita en 1966 jaro. Areo estas 1000 da km2. Administrada ĉefurbo estas Lojeŭ. En la distrikto estas eldonata gazeto "Serpo kaj martelo".

Loĝlokoj kaj administrada subdivido
-----------------------------------

En la distrikto estas ĉirkaŭ 80 da loĝlokoj, pli granda el kiaj estas Lojeŭ, kaj la distrikto estas subdividita je 9 vilaĝaj sovetoj.

Naturo
------

Areo de la distrikto estas ebena. Arbaroj okupas 34 % de areo. Tra la distrikto fluas Dnepro kun flankriveroj Soĵ, Brahinka kaj Peŝĉanka.

Agrokulturo
-----------

En la distrikto situas 5 da kolĥozoj, 6 da sovĥozoj kaj estas disvastigataj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĵplantado.

Industrio
---------

Elfosaĵoj
---------

En la distrikto elminigas argilo, sablo (por por vitraĵproduktado kaj konstruado).

Komunikado
----------

Tra la distrikto trairas aŭtovojo el Reĉica tra Lojeŭ ĝis Brahin, ŝipveturado tra Dnepro kaj Soĵ.

* Kategorio Lojeŭa distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Subskribo de la traktato: Regna Kanceliero Joseph Wirth, ministro pri eksteraj aferoj Walther Rathenau kaj sovetia delegacio: Leonid Krasin, Georgij Ĉiĉerin kaj Adolf Joffe
**Traktato de Rapallo** estis traktato, kiu estis subskribita inter Vajmara Respubliko kaj Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko, la 16-an de aprilo de 1922 en la urbo Rapallo. La eksteraferaj ministroj estis Walther Rathenau kaj Georgij Ĉiĉerin, kiuj rezignis pri rekompencaj pagoj (pro ŝtatigitaj germanaj firmaoj) kaj decidis denove starigi la diplomatiajn kontaktojn. La traktato entenis la konsenton pri samfavora klaŭzo.

La traktaton rigardis la okcidentaj potencoj kun suspekto.

Cirkonstancoj de la traktat-subskribo
-------------------------------------

La traktato estis subskribita dum daŭro de la monda ekonomia konferenco en Ĝenovo (10-a de aprilo – 19-a de majo), dum kiu oni provis enigi sovetan Rusion en la mondan ekonomion. Tiam oni ligis diplomatiajn rilatojn kaj rompis izoladon de bolŝevisma Rusio en la mondo. La traktato estis subskribita laŭ soveta iniciato, neatindite por aliaj partoprenantoj de la konferenco.

Decidoj de la traktato
----------------------

La plej gravaj decidoj estis:

* reciproka rezigno pri ajnaj pretendoj pro militaj kostoj kaj reparacioj el la periodo 1914–1918 kaj la posta;
* jura reguligo de ĉiuj kontroversioj rezultantaj de la unua mondmilito;
* renovigo de diplomatiaj kaj konsulaj rilatoj inter Germanio kaj Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko.

Bibliografio
------------

* Andrzej Leszek Szcześniak, *Zmowa. IV Rozbiór Polski* (Komploto. La 4-a dispartigo de Pollando), Wyd. Alfa, Varsovio 1990
* Miĥail Heller, Aleksandr Nekriĉ, *Utopio ĉe la regopovo* (pluraj eldonoj)
* Carole Fink, *The Genoa Conference. European Diplomacy, 1921-1922*, Chapel Hill, University of North Carolina Press, 1984.

Vidu ankaŭ
----------

* Berlina Traktato de 1926
* Traktatoj de Locarno

Eksteraj ligiloj
----------------



* Fotokopio de la traktato
* Germana teksto de la traktato
* Angla teksto de la traktato (retpaĝo de Universitato Yale)
**Pubis angelical** (Anĝeleca pubo) estas la kvina romano de la argentina verkisto Manuel Puig, publikigita en 1979. Ĝi estis foje republikigita kaj adaptita al kino en samnoma filmo (1982).

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

La romano rakontas la historion de Ana, la protagonistino, enhospitaligita malsanulino, kaj tra sia amafera vivo, oni referencas al la vivo en Argentini en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj kaj estas unu de la unuaj mencioj en literaturo al la Patrinoj de Plaza de Mayo. En paralela kadro okazas nekonsciaj fantaziaĵoj, kaj imaga odiseado kiu startis en Centra Eŭropo en la 1930-aj jaroj, pluas en Holivudo kaj pluas, jam kun elementoj de la sciencfikcio, en la estonteco. Ana aperas ligita al tri viroj kiuj ekspluatas ŝin sinsekve: riĉa kaj alloga edzo, subpremita subpremanto kaj aktivulo de la peronisma maldekstro. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Analizo
-------

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 859330
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Pubis angelical (novela) en la hispana Vikipedio.*
**ALEKSEJEVSKIJ** (ruse *Алексеевский*) estas distrikto de la Nord-Orienta administra arondismento de Moskvo, Rusio. Ĝia areo okupas ĉirkaŭ 529.0 hektarojn, sur kiu loĝas proksimume 78000 rezidantoj (2017j).

Oriente ĝi limas kun Ostankino distrikto, norde kun Rostokino, okcidente kun Jaroslavskij, sude kun Meŝĉanckij.

Ĝin penetras Prospekt Mira, unu el plej longaj avenuoj de Moskvo, kiu enfluas en Jaroslavskoje ŝoseo kondukanta al la antikva sanktulejo de rusaj ortodoksuloj urbo Sergijev Posad, kie funkcias monaĥejo *Troice-Sergieva Laŭro*.

Antaŭe teritorion de la distrikto okupis densaj arbaroj, ene de kiuj estis vilaĝeto "Kopitovka". Ekde 1621 ĝin posedis princo "Dmitrij Trubeckoj". Poste lia vidvino "Anna Vasiljevna" ordonis establi la novan preĝejon omaĝe al sanktulo "Aleksej" (saman nomon havis tiama caro Aleksej Miĥajloviĉ), kiu tre ŝatis tiujn lokojn, pro riĉaj ĉasadoj kun falkoj. Ekde 1647 la setlejo nomiĝas "Aleksejevskoje".

preĝejo de Tiĥvina ikono de Dipatrino
En 1680 oni inaŭguris la preĝejon de Tiĥvina ikono de Dipatrino, kies luksa fasado okulfrapas spektantojn ĝis nun.

Komence de la 20-a jarcento Aleksejevskoje iĝis parto de Moskvo.

* Kategorio Aleksejevskij (distrikto de Moskvo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (ruse)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 648582
 |
Kos, haveno
**Kos** aŭ **Koo** (greke *Κως*, turke *İstanköy*) estas insulo de Grekio ĉe la marbordo de Kario. Ĝi havis en la 2011-a jaro 33.388 loĝantojn. Ĝia larĝeco estas 52 km, ĝia longeco 10 km. La plej alta monto estas 875 metrojn alta.

Historio
--------

En la antikveco la insulo famiĝis pro siaj vino, amforoj, ŝmiraĵoj bonodoraj kaj vestaĵoj diafanaj (Coae vestes). La antaŭa ĉefurbo Astypalaia estis en la okcidento de la insulo. La posta ĉefurbo (Kos, samnoma kiel la insulo) fondiĝis en 366 antaŭ nia erao fare de anoj de aliaj urboj de la insulo. Ĝi havis tre grandan havenon kaj fortajn murojn, proksime de la nordorienta promontoro Skandarion. Tertremoj skuis la insulon ofte; rezistis nur la muroj de Kos, Antimaĥia kaj de kelkaj aliaj urboj. Ilin plifortigis la anoj de la Malta Ordeno kaj ŝanĝis en imponajn burgojn (ekde 1310). Ĝis 1523 daŭris la regado ilia; nur post longa batalado okupis la insulon la Turkoj; ĝi iĝis parto de la distrikto Ĝesairi Bahri Sefid. Ĉefaj eksportaĵoj estis ĝis la Unua mondmilito vinberoj (en la direkto de Triesto) kaj grapoloj (al Aleksandrio). La trafikon internacian sekurigis vaporŝipoj de Aŭstrio-Hungario kaj de Britio.

Medicinhistorie gravis la insulo ankaŭ. La *Asklepieion* estis medicina lernejo kaj kuracejo. Laŭtradicie ĝi estas la patrujo de Hipokrato. Longe oni vane serĉis ties spurojn. ankaŭ la elstaruloj Paton kaj Hicks malsukcesis. Sed R. Herzog de Tübingen, kiu elfosis jam antaŭe ĉe aliaj lokoj de la insulo, estis pli bonŝanca. Apogite fare de la Impiestra arkeologia instituto germana, la Akademio berlina, la registaro de Virtembergo i.a. li apertigis en 1902/03 la plej grandan parton de la areo kuraceja. La lastaj konstruaĵoj estis de 155 de nia erao. Ekde la 4-a jarcento la kristanoj konstruis tie preĝejojn.

Fonto
-----

Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 11. Leipzig 1907, p. 521, kio legeblas tie ĉi interrete.

Referencoj
----------

1. ↑  Arkivigite je 2015-06-27 per la retarkivo Wayback Machine (MS Excel; 2,6 MB)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kos (insulo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kos (insulo) en Vikivojaĝo (Turisma gvidilo)

* Oficiala retpaĝaro insula
**István Gyenesei** [iŝtvAn djeneŝei], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj kun plena nomo) **Gyenesei István László** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, agronomo. Lia filino estis Leila Gyenesei.

István Gyenesei  naskiĝis la 1-an de aprilo 1948 en Kaposvár kaj mortis la 21-an de marto 2024.

Biografio
---------

István Gyenesei abiturientis en 1967 en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Agrikultura Universitato de Gödöllő en 1972. En la jaroj 1972 kaj 1973 li laboris en kolĥozo en Nagybajom, poste li ricevis ĉefe partiajn taskojn kun postenoj. Inter 1975 kaj 1989 li estis membro de Hungara Socialista Laborista Partio. Li doktoriĝis en 1982. Ekde 1986 li havis longe signifan postenon en Somogy. Inter 1991 kaj 1993 li studis politologion en Universitato de Budapeŝto. Li estis sendependa parlamenta deputito inter 2006 kaj 2010, en la jaroj 2008 kaj 2009 li estis ministro pri municipo, sporto kaj turismo en Dua Kabineto Gyurcsány. Inter 2012 kaj 2014 li plulernis en Universitato Corvinus de Budapeŝto. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 523344
* VIAF: 161211642
* ISNI: 0000000111015767
 |
Stupao en NallasoparaStupao en Nallasopara

**Nallasopara,** konata ankaŭ **Nala Sopara,** pli frue *Sopara,* marate **नालासोपारा** estas urbego ene de urbaro de Mumbajo, en distrikto de Palgar, subŝtato Maharaŝtro en federacia ŝtato Barato. Ĝi estas unu el la konataj sateliturboj de Mumbajo kaj antaŭurbo de municipo Vasai-Virar.

Aerfoto pri Nallasopara

Demografio
----------

Nallasopara havas 184 664 da loĝantoj kun legopovo 79%, pli alta, ol la meza landa averaĝo.

Geografio
---------

Nallasopara situas sur la marborda ebenaĵo 11 m super la marnivelo. Vasai-Virar troviĝas nur 1, Bivandi 28, Mumbajo 50, Vapi 107, Naŝiko 120, ĉefurbo Delhio 1117, Kolkato 1651 kilometrojn.

Historio
--------

Nallasopara estas akceptita fare de akademiuloj kiel "klera urbo de bravuloj". En la antikvaj tempoj ĝi estis komerca centro kaj grava ejo de la budhismo. Tiutempe ĝi estis praa havenurbo, eĉ ĉefurbo de regno, la plej granda urbo laŭ la okcidenta marbordo de Hindio, komercante kun Mezopotamio, Egiptujo, Arabio kaj Orienta Afriko.

Statuo pri Budho

Lingvoj
-------

La oficiala lingvo estas la marata lingvo. Inter la minoritataj lingvoj menciindas la hindia kun 23%, la guĝarata kun 18% kaj la urdua kun 12%.

Trafiko
-------

Traira fervoja linio plene distranĉas la urbegon. La vojoj plektiĝas kun Vasai-Virar. La plej proksima flughaveno funkcias en Mumbajo.

Klimato
-------

Nallasopara havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw) kun influo de musono. Dum 7 monatoj regas sekeco kaj precipe en julio pluvas (tiam estas musono, kiu daŭras inter junio-septembro). Jare pluvas meze po 2434 mm, inter novembro-aprilo praktike neniam pluvas. La meza ĉiujara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-36 °C.

Vidindaĵoj
----------

* preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans
***Lágrimas negras*** (Nigraj larmoj) estas hispana filmo reĝisorita de Ricardo Franco kaj Fernando Bauluz, kaj ĉefrolulita de Fele Martínez, Elena Anaya kaj Ariadna Gil. Ĝi estis la lasta filmo de Ricardo Franco, kiu fakte mortis en 1998 kiam la filmo estis progresinta sed ne finita. Fernando Bauluz finigis la filmon, kiu estis publikigita postmorte en 1999.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Dum li revnas hejmen, adiaŭante sian koramikinon Alicia, Andrés estas atakita de du virinoj. Iom poste ŝi trafas unu el ili, nome Isabel, juna mensmisorda de riĉa familio, aperas en Andrés nekontroleblaa obsedo, kiu faras al sia vivo neatenditan ŝanĝon kiu kondukas lin abandoni tion kion li posedas. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Ariadna Gil ... Isabel
* Fele Martínez ... Andrés
* Elena Anaya ... Alicia
* Ana Risueño ... Cinta
* Elvira Mínguez ... Marta
* Felipe García Vélez ... Máximo García

Eksteraj ligiloj
----------------

* en imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Lágrimas negras (película) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 860151
 |
La dimensioj de ludejo de molpilka teniso
**Mola teniso** (ankaŭ *mola teniso) estas* sporto rilata al teniso disvolvita en Japanio en 1884 .

Ĉi tiu sporto estas plej disvastigita en Azio, precipe en Japanio, Tajvano kaj Sud-Koreio. La reguloj de mola teniso apenaŭ diferencas de regula teniso; la plej granda diferenco estas la naturo de la pilko, kiu estas mola kaj kavigita interne. Ĉi tio igas ĝin signife pli malpeza ol tenispilko. Alia diferenco estas la rakedoj. Ĉi tiuj ankaŭ estas pli malpezaj ol normalaj tenisaj rakedoj.

Ĉi tiu sporto nun estas unu el la plej popularaj en Azio kaj havas 5 milionojn da adorantoj nur en Japanio; ĝi estas praktikata en 35 landoj tutmonde .

Reguloj
-------

La plej multaj el la reguloj estas identaj al la tenisreguloj. Krom la naturo de la ludmaterialo, mola teniso diferencas ĉefe en la unuforma alteco de la reto kaj en la longeco de la ludoj, kiuj konsistas el 4 venkaj aroj .

Referencoj
----------

1. ↑   About Soft Tennis. Alirita 2023-12-15.
2. ↑   국제소프트테니스연맹 (koree). Alirita 2023-12-15.
3. ↑ .  What Is Soft Tennis? - Winus Sports (en-US) (2023-10-06). Alirita 2023-12-15.
4. ↑   日本ソフトテニス連盟 » ソフトテニスとは. Alirita 2022-11-09.

Eksteraj ligoj
--------------

* Internacia Federacio de Molpilka Teniso Arkivigite je 2023-10-26 per la retarkivo Wayback Machine
* Hejmpaĝo de molpilka teniso


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 856995
 |
La *Batalo de Lepanto*, 1571, finis en venko por la Sankta Ligo, estrita de Venecio kontraŭ la Otomanaj Turkoj.
La **Sankta Ligo** estis milita koalicio de la Hispana Monarkio, la Papaj Ŝtatoj, la Respubliko Venecio, la Ordeno de Malto, la Respubliko Ĝenovo kaj la Duklando Savojo por lukti kontraŭ la Otomana Imperio en 1571. La plej grava batalo de la Sankta Ligo estis la batalo de Lepanto, en kiu la ligo venkis super la turkoj.

La Ligo estis iniciato de Venecio, kiu konkurencis kontraŭ la turkoj en la Orienta Mediteraneo. Dekomence nur la Papo respondis jese; tiu konvinkis la hispanajn regantojn kaj tio kuraĝigis la ceterajn aliancanojn. La adjektivo "sankta" rilatas al la fakto, ke oni klopodis montri tiun militon kiel krucmilito de kristanoj (fakte katolikoj) kontraŭ islamanoj.

La kristana floto ariĝis ĉe Suda (Kreto). Tiu dekomence konsistis el pli ol 200 ŝipoj, kun sume 1300 kanonoj kaj 48 000 homoj el kiuj nur 16 000 estis militistoj. Poste okazis diversaj aferoj antaŭ la Batalo de Lepanto.

Vidu ankaŭ
----------

* Batalo de Lepanto

* Kategorio Sankta Ligo (1571) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 743526
* LCCN: sh85035171
* VIAF: 316414548
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |

***Sobre héroes y tumbas*** (Pri herooj kaj tomboj) estas romano de Ernesto Sábato publikigita en 1961. Ĝi aperis 13 jarojn post *El túnel*, kiu estis meritinta admirajn taksojn ekzemple de Thomas Mann kaj Albert Camus, kaj kiu evidentigis teman obsedon por la povo de blinduloj kio reaperos ripete en postaj verkoj liaj.

*Sobre héroes y tumbas* estas romano en kiu Sabato montras siajn fundamentajn ideojn. Centrita en la rolulo de Martín, kiu serĉas sin mem, la argentina verkisto eksponas sian personan rigardon pri la soleco, temo ŝlosila en lia rakontado. Kurioza afero pri la romano estas ke Sabato estis bruliginta ĝin, same kiel li faris kun aliaj verkoj liaj, kaj ĝi saviĝis ĉar lia edzino, Matilde, konvinkis lin publikigi ĝin.​

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

* 1.- *El dragón y la princesa*.
* 2.- *Los rostros invisibles*.
* 3.- *Informe sobre ciegos*.
* 4.- *Un dios desconocido*.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Analizo
-------

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 859486
 |

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Sobre héroes y tumbas en la hispana Vikipedio.*
La hispana **kristnaska loterio** (*Sorteo de Navidad*) estas ŝtata loterio, ludata ekde 1812 en Hispanio, kiu okazas ĉiujare antautagmeze la 22-an de decembro. La nomo *Sorteo de Navidad* aperis unuafoje en 1892.

La hispana kristnaska loterio - mezurate je la eldonita tuta sumo - estas la plej granda loterio de la mondo. Oni kalkulis je 2006 gajneblan sumon de 2,142 miliardoj da eŭroj, kio estas 70% de la enspezo. Ĉe la ĉefpremio, *El Gordo* (Eo: *La dikulo*) estis dividitaj 540 milionoj da eŭroj.

La numeroj
----------

La kristnaska loterio baziĝas je lotoj kun 5-nombraj numeroj. Oni ĉiujare difinas la nombron de la lotnumeroj kaj serioj. Ekz. en 2004, ekzistis 66.000 diversaj lotnumeroj en 195 serioj. Tuta loto kostas 200 eŭrojn, dekono nur 20 eŭrojn.

Oni vendas la hispanajn kristnaskajn lotojn jam ekde aŭgusto.

La lotado
---------

La unua lotado de la loterio okazis la 18-an de decembro 1812. La evento okazas la sama sceno ekde tiam:

Du drumoj entenas lignajn globojn, unu entenas kelkajn dekmilojn (je lotnumero) kaj alia similajn globojn por gajnaj ŝtupoj. Post la sukcesa tiro, du lernantoj de la Madrida lernejo *San Ildefonso* kantas la lotnumerojn kaj la konvenan gajnon. La loterio daŭras dum tri horoj kaj oni tiras 1.500 unuopajn lotnumerojn en prezo po 1.000 eŭroj.

La pinto de la tago estas la preno de *Gordo* (2006: 3 milionoj da eŭroj por ĉiu 180 *biletoj* aŭ *serioj*).

La lotumado okazas en Madrido. Popularas la kataluna loko Sort, kiu signifas en la kataluna lingvo bonŝancon.

* Kategorio Kristnaska loterio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 226138
 |
**Ibdes** [IBdes] estas municipo de Hispanio, en la sudcentro de la komarko *Comunidad de Calatayud* kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

Geografio
---------

Akvorezervejo La Tranquera kaj fone Ermitejo San Daniel.
Ibdes estas municipa teritorio en la sudcentro de la komarko *Comunidad de Calatayud*, kie ĝi estas inter Jaraba okcidente kaj Nuévalos oriente. Krome ĝi estas sude de Godojos kaj norde de Campillo de Aragón.

La loĝloko Ibdes mem estas je 124 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 743 msm en la Iberia Sistemo, sude de la valo de la rivero Jalón kaj de la nacia ŝoseo N-IIa. La loko estas ene de turisma triangulo formata de la Monaĥejo de Piedra, kaj la Banlokoj de Alhama de Aragón kaj de Jaraba. Norde estas Carenas kaj Godojos, dum sudokcidente estas Jaraba. Pli proksime estas apude Nuévalos kaj la Akvorezervejo La Tranquera.

Historio
--------

Preĝejo de Sankta Mikaelo.
Ermitejo San Daniel.
Jam estis setlejo en epoko de romianoj.

Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Calatayud. En 1150 la loko apartenis al la Ordeno de la Hospitalo de Sankta Johano, kiu ĉirkaŭ 1170 konstruis la konvento-preĝejon de Sankta Johano Baptisto, kiu ekzistis en 1182, sed ne plu delonge.

Post la kreado de la Komunumo de Domaroj de Calatayud, Ibdes estis integrita en tiu nomante la "Sesma del río Ibdes".

En 1330 pro la militoj kontraŭ Kastilio oni protektis la lokon per murego kaj kvar pordegoj. Krome oni konstruis la unuan preĝejon de Sankta Mikaelo, de kiu nun restas nur ruinoj.

Fine de la 15-a jarcento unuiĝis la Regno Kastilio kun la Regno Aragono kaj tial la kastelo perdis gravon, kadukiĝis kaj finfine oni konstruis en la loko la nunan preĝejon de Sankta Mikaelo. Ibdes ne havis senjoron. En 1599 okazis epidemio de pesto.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Ibdes kie oni malaltiĝis el 1 780 loĝantoj en 1950 (post unu jarcento de kresko) ĝis nunaj 388 loĝantoj en 2021.

Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.

Aktualo
-------

Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Inter tipaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, kvar ermitejoj, kaj naturaj lokoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ibdes en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 803094
* VIAF: 316733126
 |
En medicino, **palpitacio** estas la simptomo de konscie spertataj, iele nenormalaj korbatoj.

Priskribo
---------

Palpitacio konsistas el nenormaj kontrahoj de la koraj muskoloj, konscie aŭdataj aŭ sentataj de la paciento. La korbatoj dum palpitacio povas esti tro rapidaj, aŭ tro fortaj, aŭ neregulaj. Palpitacio povas esti daŭra aŭ portempa, de diversaj frekvencoj aŭ daŭroj.

Pacientoj kelkfoje priskribas palpitacon kiel "pretersaltitan korbaton", "senton de frapado en brusto aŭ kolo", "rapidan flirtadon aŭ skuadon en bruston", ktp.

Asociitaj simptomoj de palpitacio inkluzivas: kapturnon, spirmankon, ŝvitadon, kapdoloron, kaj/aŭ brustan doloron.

Kaŭzoj
------

Palpitacio povas esti asociita simple al anksio, kaj ne necese pruvas strukturan aŭ funkcian nenormalecon de la koro. Tamen, palpitacio povas esti simptomo de objektiva, fakta nenormaleco de la pulsoj aŭ kurbatoj.

Jen kelkaj malsanoj aŭ kondiĉoj, kiuj povas kaŭzi palpitacion:

* koronaria kardia malsano
* hipertiroidismo
* malsanoj pri koraj muskoloj, ekzemple hipertrofia kardiomiopatio
* malsanoj kaŭzantaj nesufiĉan enhavon de oksigeno en sango, ekzemple astmo, emfizemo
* okazinta kirurgio en la brusto
* rena malsano
* perdo de sango
* kelkaj drogoj, kiel kontraŭdeprimaĵoj, statinoj, etanolo, nikotino, kafeino, kokaino, amfetaminoj
* elektrolita neekvilibro pri magnezio, kalio, aŭ kalcio
* manko de arginino aŭ fero

Referencoj
----------

1. ↑   "palpitaci/o", *PIV 2020* (esperante).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Heart palpitations (angle). *MedlinePlus Medical Encyclopedia*. National Institutes of Health of the United States of America.
Marko de la Asocio de Polaj Studentoj
**Pola Studenta Esperanto-Komitato** (**PSEK**) estis unu el malmultaj aparte studentaj Esperanto-organizaĵoj. La organizaĵo fondiĝis dum 1972 en Zakopane kaj iĝis Esperanto-sekcio de la oficiala *Asocio de Polaj Studentoj* (*Zrzeszenie Studentów Polskich* aŭ mallonge ZSP), kaj per tiu tegmenta asocio ankaŭ membris en la Internacia Unio de Studentoj. Tiu statuso ebligis fondi oficialajn grupojn de PSEK en ĉiu pola universitato, kie troveblis interesitoj, kaj tre faciligis la organizadon de renkontiĝoj, kaj la provizon de junaj esperantistoj aparte el la okcidenteŭropaj landoj, kiuj aliĝis al tiuj renkontiĝoj, per oficialaj invitiloj.

PSEK fariĝis dua landa sekcio de TEJO en Pollando, samranga al Pola Esperanto-Junularo, la junulara sekcio de Pola Esperanto-Asocio – kaj aparte dum la 1980-aj jaroj PSEK estis kompare multe pli aktiva, grava kaj movade influa ol PEJ. Tion ekzemple respegulas la fakto, ke preskaŭ dum la tutaj 1980-aj jaroj PSEK provizis du el la ĉiam malpli ol 10 TEJO-estraranoj. La Internacia Junulara Kongreso de TEJO dum la jaro de la centjariĝo de Esperanto, IJK 1987 dum julio 1987 en Krakovo, organizita de PSEK, iĝis la plej multnombre vizitata IJK ĝis nun. Kerna motoro de PSEK dum tiu jardeko estis Jan Koszmaluk, kiu de 1987 ĝis 1991 ankaŭ estis prezidanto de TEJO.

Inter pluraj ĉiujaraj eventoj de PSEK elstaris la teatra, kaj ĝenerale arta, festivalo Arkones ("Artaj konfrontoj en Esperanto"), organizata ĉiuaŭtune en Poznano.

La asocio PSEK mem tamen - post la liberiĝo de la pola socio de la jaro 1990 kaj la ne-plu-neceso por TEJO-agado iel ĉirkaŭmanovri la antaŭe gravajn komunismajn ŝtatajn instancojn – dum la 1990-aj jaroj finis sian agadon; laŭ internaj informoj dum 1992, kvankam ĝi ankoraŭ fine de la 1990-aj jaroj estis listigita en la jarlibroj de UEA. La tegmenta asocio ZSP ankoraŭ ekzistas nuntempe kaj estas la plej granda studenta organizaĵo en Pollando.

Deklaro de PSEK post la Manifesto de Raŭmo
------------------------------------------

En novembro de 1980 PSEK en Lublin akceptis deklaron, en kiu ĝi esprimis interalie "sian varman apogon" al la Manifesto de Raŭmo.

Aktivuloj
---------

(Alfabete laŭ familia nomo)

* Modest Błasiak
* Paweł Janowczyk
* Elisabeth Klünder
* Jan Koszmaluk
* Jerzy Leyk
* Edward Malewicz
* Jarosław Parzyszek
* Ryszard Rokicki
* Władysław Stec
* Krzysztof Śliwiński
* Walter Żelazny

Bibliografio
------------

* Ewa Klonowska (redaktorino), *Studia esperantologiczne, II Kongres Studenckiego Ruchu Naukowego* (Esperantologiaj studoj. Dua Kongreso de Studenta Scienca Movado), Katowice 1979, p. 206
* *45 lat minęło...* (45 jaroj pasis...), Lodzo 2017, p. 84 - Intervjuo kun Władysław Stec, farita de Maria Gaborska-Stec

Eksteraj ligiloj
----------------

* deklaro de PSEK (de 1980)
* retpaĝo de la aranĝo Artaj Konfrontoj en Esperanto (Arkones) Arkivigite je 2008-05-09 per la retarkivo Wayback Machine

Vidu ankaŭ
----------

* Studenta Esperanto-movado, Juliusz Kriss
* Sendependa Asocio de Studentoj
* Studenta Orientalisma Esperanto-Rondo, aganta kadre de Esperanto-movado kaj orientalistika movado
***Time Bandits*** (Tempobanditoj) estas brita filmo de 1981 reĝisorita de Terry Gilliam, eks-membro de Monty Python, kun John Cleese, Sean Connery, Shelley Duvall, Katherine Helmond, Ian Holm, Michael Palin, Craig Warnock, David Rappaport, David Warner kaj Ralph Richardson. 

La filmo estas konsiderata Kulta filmo, kaj klasikaĵo kaj de la genro kaj de la filmaro de Gilliam. Li aludis la filmon kiel la unuan en "trilogio de la imagopovo", formita ankaŭ per *Brazil* (1985) kaj *The Adventures of Baron Munchausen* (1988). La tri filmoj havas komunan temon, nome la lukto por la imagopovo kaj la libereco de pensaro en mondo kiu opozicias al tiaj ideoj. Krome, la temaron oni prezentas tra la rigardo de la protagonistoj de la menciitaj filmoj, el infano (*Time Bandits*) tra plenkreskulo (*Brazil*) kaj finfine per tiu de maljunulo (*The Adventures of Baron Munchausen*).

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Kevin estas infano kun granda imagopovo, kiu legas nokte en sia ĉambro, kiu kaŝas nekredeblan portalon, kiu funkcias kiel tempotunelo, kaj tra ĝi alvenas bunta grupo de nanoj kiuj fuĝas el sia posedanto, la Suprema Ento. La nanoj fuĝas ekde la epoko de la 7 tagoj dum kiuj okazis la mondokreado, en kiu ili partoprenis kreante la arbojn. Post tio la grupo ŝtelis al la Suprema Ento la mapon kiu detaligas la diversajn tempotunelojn, kaj fuĝas el sia "ĉefo" ekde tiam, dum ili ŝtelas ĉiajn ajn relikvojn kaj riĉaĵojn.

Kevin sekvas la ribeleman grupon kaj falas kun ili en unu de la tempotruojn, pro kio startas por li vivo de aventuroj tra la tempo: unue ili konas la figuron de Napoleono Bonaparte dum la batalo de la ponto de Arcole, poste tiun de Robin Hood dum la Mezepoko kaj la reĝon Agamemno dum mita Antikveco. Veturinte kaj droninte kun la RMS Titanic en 1912, ili estis trompitaj de la nemezo de la Suprema Ento, Malico, kaj portitaj al la Epoko de la Legendoj kaj al la Fortikaĵo de la Fina Malhelo, en kiu ili devos lukti por la kontrolo de la mapo kaj la savo de la Universo. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Craig Warnock - Kevin
* David Rappaport - Randall
* Jack Purvis - Wally
* Kenny Baker - Fidgit
* Malcolm Dixon - Strutter
* Mike Edmonds - Og
* Tiny Ross - Vermin
* David Warner - El Mal
* Ian Holm - Napoléon
* John Cleese - Robin Hood
* Sean Connery - Agamemnon

Referencoj
----------

1. ↑  Cine y Tv: Terry Gilliam, la belleza de lo grotesco, de Diego Cuevas en Jot Down
2. ↑  Diego Cuevas en Jot Down

Eksteraj ligiloj
----------------

* "Time Bandits", eseo de Bruce Eder ĉe *Criterion Collection*

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Time Bandits en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 841145
* GND: 7686761-4
* VIAF: 199747763
* SUDOC: 180393723
 |
***Malena es un nombre de tango*** (Malena estas tangonomo) estas hispana filmo reĝisorita de Gerardo Herrero kaj ĉefrolulita de Marta Belaustegui, Carlos López, Luis Fernando Alvés kaj Ariadna Gil. La scenaro estas bazita sur samnoma romano de Almudena Grandes.

Laŭ informoj de la Ministerio de Kulturo, la filmo havis 344 192 spektantojn kaj totalon de 1 145 346,37 eŭroj.

La filmo estis filmita en Mula (Murcio), Hispanio.

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

Malena ricevas estante 12-jaraĝa, el sia avo, antikva smeraldo, nome la lasta trezoro kiun konservas la familio kaj kiu finfine savos la vivon al ŝi. Ĝis tiam, Malena dediĉis sin al elplektiĝo de la historio de sia familio kaj de sia propra historio, en la intenco malheligi antikvan familian malbenon. Ŝia plei aĝa fratino Raina estas ŝia rivalo.

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Ariadna Gil ... Malena
* Marta Belaustegui ... Reina
* Carlos López ... Fernando
* Luis Fernando Alvés ... Santiago
* Isabel Otero ... Magda
* Alicia Hermida ... Paulina
* Dafne Fernández ... Malena infanino

Eksteraj ligiloj
----------------

* en imdb

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Malena es un nombre de tango (película) en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 860158
 |
Tiu artikolo temas pri artefarita totala dietanstataŭaĵo. Por aliaj uzoj, vidu Soylent (apartigilo)

|  |  |
| --- | --- |
|  Polurinda artikolo | Ĉi tiu artikolo bezonas **poluradon**, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas al stilogvido.

---

La priskribo de la problemo troviĝas ĉi tie. Bonvolu ŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon. |

**Soylent** (Sojlento) estas nutriga trinkaĵo, kies dezajno inkluzivas ĉiujn nutraĵojn kiujn bezonas plenkreskita homo. Tiucele, tradiciajn manĝaĵojn oni povas anstataŭigi. La recepton ellabboris programisto kaj softvaristo Rob Rhinehart. Li esploris la nutraĵajn bezonojn de plenkreskituloj kaj la recepton preparis per mem-eksperimentado kaj surrete kaj legante lernolibrojn kaj sciencajn gazetojn[*mankas fonto*].

Komerce haveblan version de Sojlento financis amasfinancada kampanjo en Tilt kaj entreprenistaj investoj, kiuj per si mem levis pli ol 3,500,000 da usonaj dolaroj por kroma esplorado kaj modifo de la formulo.

La unuaj sendaĵoj de usonaj mendoj komenciĝis en la unua semajno de majo 2014. La nomo de la produkto estas interna ŝerco surbaze de la sciencfikcia romano de 1966 de Harry Harrison nome "Make Room! Make Room!" kvankam ofte asociite kun ĝia filmadaptigo de 1973 nome "Soylent Green", en kiu la futureca manĝaldonaĵo "Soylent Green" estas farita de homaj restaĵoj[*mankas fonto*].

Proceso
-------

La 13-an de aŭgusto 2015, neprofitcela media kaj sana observejo *As You Sow* anoncis intencon procesi la farantojn de Soylent, trovinte ke la produktaĵo enhavas malhelpajn kvantojn da plumbo kaj kadmio.

Referencoj
----------

1. ↑   Soylent. Tilt.com. Alirita 28a de Aŭgusto 2014.
2. ↑   As You Sow Files Notice Of Legal Action Against Soylent Super Food.

.

* Kategorio Soylent (trinkaĵo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kavito en sudo de la norda insulo Luzono.
**Kavito**, **Kabito** aŭ **Cavite**, oficiale *Province of Cavite* (en tagaloga: Lalawigan ng Kabite; tagaloga prononco: [ˈkäbite̞], [käˈbiːte̞] aŭ [käˈbitɛː]; en ĉabakana kaj hispana: *Provincia de Cavite*), estas provinco en Filipinoj en la sudaj bordoj de la Manila Golfo en la regiono CALABARZON en la norda insulo Luzono. Je 21 kilometrojn sudokcidente de Manila Metropolo, ĝi estas unu el la plej industriigitaj kaj rapide kreskantaj provincoj en Filipinoj. Ties loĝantaro de 3 678 301 (2015) faras ĝin unu el la plej loĝataj provincoj de la lando. Origine agrikultura kaj nun eksplodinta dormurba komunumo por la superamasega Manila Metropolo, ĝia loko ĝuste norde de la vulkano Taal metas gravajn riskojn de cindrofalo, kaj la rubo fluas tra ĝi al la Manila Golfo.

La *de facto* ĉefurbo de la provinco estas Trece Martires, kvankam Imus estas la oficiala (*de jure*) ĉefurbo.

Dum ĉirkaŭ 300 jaroj, la provinco ludis gravan rolon kaj en la kolonia pasinteco de la lando kaj en la fina lukto por sendependeco, kio havigis al ĝi la titolon "Historia ĉefurbo de Filipinoj". Ĝi iĝis la lulilo de la Filipina Revolucio, kiu kondukis al la nuligo de la hispana kolonia kontrolo, kio finis en la Filipina Deklaro de Sendependeco la 12an de junio, 1898, en Kawit, Kavito. La iama provinca ĉefurbo, Cavite City, estas hejmo de dokoj de la Manila galiono, kiu estis esenca parto de la komerco inter Azio kaj Latinameriko.

Urboj
-----

* General Mariano Alvarez
* General Trias
* Imuso
* Kaviturbo
* Naic
* Rosario
* Silang
* Tanza
* Trece Martires

Bibliografio
------------

* Chisholm, Hugh, eld. (1911). "Cavite". Encyclopædia Britannica (11a eld.). Cambridge University Press.

* Kategorio Kavito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 459957
 |
**Árpád Szekrényessy** [sekrEnjeŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szekrényessy Árpád** estis hungara bienulo, oficiro, presbitero. Lia nobela antaŭnomo estis *székelyhídi* [sEkejhIdi], lia patro estis József Szekrényessy, liaj konataj fratoj estis Kálmán Szekrényessy kaj Lajos Szekrényessy.

Árpád Szekrényessy naskiĝis la  25-an de januaro 1849(nun 1849-01-25) en Pest (urbo), li mortis la 12-an de aprilo 1917 en Borsod.

Biografio
---------

Árpád Szekrényessy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1867, dum inter 1859-1864 li lernis ankaŭ en konservatorio. En la lernojaro 1867 li studis juron en Reĝa Universitato de Pest, sed poste li aliĝis al la armeo, kie li iĝis leŭtenanto en 1869, ĉefleŭtenanto en 1874, fine li eliĝis el la armeo en 1883 kaj li estis bienulo, presbitero, ankaŭ mecenato en vilaĝo Borsod. Li edziĝis en 1875 kaj li ricevis reĝan premion en 1909.

Memorigiloj
-----------

* en 2007 muzeo de Edelény prenis la nomon "Szekrényessy Árpád" en 2007

Fontoj
------

* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 859423
 |



* Portalo pri Biografio
**Alejska distrikto** (ruse *Але́йский райо́н*) estas administracia distrikto en Altaja regiono en Rusio.

La administracia centro estas urbo Aleisk, situanta 125 km for de Barnaul.

La areo de la distrikto estas de 3400 kvadrataj kilometroj.

* Alejska distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Alejska distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 705108
 |

Flago de Altaja Regiono
Administra divido de Altaja regiono

**Ĉefurbo**: Barnaul

**Urbaj distriktoj**:
Alejsk |
Barnaul |
Belokuriĥa |
Bijsk |
Jarovoje |
Kamenj-na-Obi |
Novoaltajsk |
Rubcovsk |
Slavgorod |
Sibirskij |
Zarinsk 

**Municipaj distriktoj**:
Alejska |
Altajska |
Bajeva |
Bijska |
Blagoveŝĉenka |
Burla |
Bistroistoka |
Celina |
Ĉariŝska |
Germana nacia |
Ĥabara |
Jegorjevska |
Jelcovka |
Kalmanka 
Kamena |
Kluĉa |
Kosiĥa |
Krasnogorska |
Krasnoŝĉjokova |
Krutiĥa |
Kulunda |
Kurja |
Kitmanova |
Lokteva |
Mamontova |
Miĥajlovska |
Novoĉiĥa |
Pavlovska |
Pankruŝiĥa |
Pervomajska 
Petropavlovska |
Pospeliĥa |
Rebriĥa |
Rodina |
Romanova |
Rubcovska |
Slavgoroda |
Smolenska |
Sovetska  |
Soloneŝna |
Soltona |
Suetka |
Ŝelaboliĥa |
Ŝipunova |
Tabuna |
Talmenka |
Togula 
Topĉiĥa |
Tretjakova |
Troicka |
Tjumenceva |
Uglovska |
Ustj-Kalmanka |
Ustj-Pristanja |
Volĉiĥa |
Zavjalova |
Zalesova |
Zarinska |
Zmeinogorska |
Zonalna
**Preĝejo de Sankta Johano Nepomuka** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Csanádpalota, laŭ la ĉefplaco.

Historio
--------

En Csanádpalota la paroĥo fondiĝis en 1768 kaj en la sama jaro oni komencis konstrui ankaŭ la kirkon. Ĝi estis preta en 1773. Dum la historio la preĝejo kelkfoje estis renovigita (la plej menciinda estis en 1857). La malnovaj benkoj en 1891 ŝanĝiĝis. En 1963 ĝi bruldetruiĝis (precipe la turo). La nova turo estas videbla ekde 1977. Orgeno estis trakonstruita en 1837, poste en 1964.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola. Ĝi havas unusolan turon en centro de la fasado. Krom la ĉefenirejo du niĉoj estas videblaj , kien oni metis 2 skulptaĵojn en 1939 pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). Sakristio aliĝas al la navo ĉe la sanktejo. Interne ĝis 1850 la ĉefaltara bildo prezentis Apoteozon de Sankta Kruco. Poste oni metis ĝin al flanka altaro kaj metis bildon pri Johano Nepomuko al la ĉefaltaro. La 2 flankaj altaroj estas dediĉitaj al Sankta Maria kaj Koro de Jesuo.

Kermeso okazas en la plej proksima dimanĉo al 16-a de majo.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare Arkivigite je 2012-11-15 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Johano Nepomuka (Csanádpalota) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Altajska distrikto** (ruse *Алтайский район*) estas administracia distrikto en Altaja regiono en Rusio. La administracia centro estas vilaĝo Altajskoje, situanta 250 km for de Barnaul. La areo de la distrikto estas 3490 kvadrataj kilometroj. 

* Altajska distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Altajska distrikto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 705111
 |

Flago de Altaja Regiono
Administra divido de Altaja regiono

**Ĉefurbo**: Barnaul

**Urbaj distriktoj**:
Alejsk |
Barnaul |
Belokuriĥa |
Bijsk |
Jarovoje |
Kamenj-na-Obi |
Novoaltajsk |
Rubcovsk |
Slavgorod |
Sibirskij |
Zarinsk 

**Municipaj distriktoj**:
Alejska |
Altajska |
Bajeva |
Bijska |
Blagoveŝĉenka |
Burla |
Bistroistoka |
Celina |
Ĉariŝska |
Germana nacia |
Ĥabara |
Jegorjevska |
Jelcovka |
Kalmanka 
Kamena |
Kluĉa |
Kosiĥa |
Krasnogorska |
Krasnoŝĉjokova |
Krutiĥa |
Kulunda |
Kurja |
Kitmanova |
Lokteva |
Mamontova |
Miĥajlovska |
Novoĉiĥa |
Pavlovska |
Pankruŝiĥa |
Pervomajska 
Petropavlovska |
Pospeliĥa |
Rebriĥa |
Rodina |
Romanova |
Rubcovska |
Slavgoroda |
Smolenska |
Sovetska  |
Soloneŝna |
Soltona |
Suetka |
Ŝelaboliĥa |
Ŝipunova |
Tabuna |
Talmenka |
Togula 
Topĉiĥa |
Tretjakova |
Troicka |
Tjumenceva |
Uglovska |
Ustj-Kalmanka |
Ustj-Pristanja |
Volĉiĥa |
Zavjalova |
Zalesova |
Zarinska |
Zmeinogorska |
Zonalna
**Kirko Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Orosháza.

Historio
--------

En Orosháza en 1461 estis unuafoje menciita preĝejo, sed en 1733 alia dokumento konstatis, ke nur ruinoj estas tie (pro dominado de turkoj. Tiutempe la loĝantoj estis ĉefe luteranoj. En 1792 la katolikoj konstruis kirketon sen turo. La loka paroĥo kreiĝis en 1797, pli frue la katolikoj apartenis al Szarvas. En 1832 pli granda kirko estis konstruita. La nun videbla kirko konstruiĝis en 1922, motoro de la konstruado estis episkopo Miklós Széchenyi. La orgeno alvenis en 1944. La kirko estis pentrita interne en 1968, ekstera renoviĝo okazis en 1972.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola laŭ placo inter arboj. En mezo de la fasado malsupre estas la enirejo, pli supre estas granda fenestrorozo. Ĉe la flankoj estas po unu turoj, sed la maldekstra turo estas pli longa, tial la simetrio kolapsas. Post la fasado la navo etendiĝas, kiu finiĝas en plurlatera absido.

En la kripto estas entombigita Miklós Széchenyi.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* hungare kun foto Arkivigite je 2015-10-24 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2015-03-23 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* hungare
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Koro de Jesuo (Orosháza) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**BÉRES József** [BE:reŝ JO:ĵef] (Záhony, 7-an de februaro 1920 – 26-an de marto 2006) estis hungara esploristo kun Széchenyi-premio, eltrovinto de la Béres-guto.

Memortabulo pri József Béres
Li komence laboris kiel fabrika laboristo en segadejo de Záhony, poste inter 1938–1940 lernis ĝardenadon en Kecskemét. Li soldatservis ekde 1941 kaj revenas el la fronto nur en 1945. En la bataloj paraliziĝis liaj ŝultro kaj la maldekstra brako. Li edziĝis en 1947 kun instrustino Katalin Papp. Li abiturientiĝas en 1948, inter 1948–1950 laboras kiel kooperacia afergvidanto en Záhony, poste konstruindustria laboristo en Nyírmada.

Li gvidis inter 1954–1963 laboratorion de la Ŝtata Agrikultura Maŝinarejo, en Kisvárda. Dumtempe (1961–1965) li studis en la Agrarscienca Universitato de Gödöllő kaj fiplomiĝas kiel agrarinĝeniero en 1965. Li estis scienca kunlaboranto (1964–1989) de la Njirŝega (*Nyírség*) Agrikultura Eksperimenta Instituto, ano de la Scienca Konsilio de la instituto. Li havis larĝ-spektran interesrondon: li vizitis kursojn (1955–1972) pri grundscienco, analitiko, talajgenetiko, mapfarado, uzinekonomio, malsanoj, medioprotekto; kemiigo, mineral-mastrumado de la grundoj.

Li promociis pri ĝenerala vivscienco kaj agrobiokemio kun *Summa cum laude* en 1968. Li laboris inter 1973–1976 en la laboratorio de la Kiŝvarda Distrikta Hospitalo kiel en dua posteno.

Li ellaboris en 1972 la medicinaĵojn enhavante spurelementojn kaj kiu iĝis konata pli poste kiel *Béres-guto*. Li luktis ĉiam por ties rekonigo kiel Donkiĥoto. Kvankam miloj petegis lin pri la medikamenton, la instancoj minacis lin per prizono okaze de disvastigo de la guto. Tiu situo tre turmentis lin kaj oni iniciatis kontraŭ li juĝproceon en 1975 pro akuzo de sorĉado (trompado). Spite al tio, la gutoj ricevas en 1976 patenton kaj surmarketiĝas ekde 1978 kiel medikamentefika preparaĵo. Oni deklaris ĝin en 2000 oficiale medikamento. La medikamento efikas je la imunsistemo kaj bonefikas en kurcado de tumoraj malsanoj.

Dum la lastaj jaroj, li vivis retiriĝante en Kisvárda kiel prezidento de la entreprena grupo kaj kiel honora prezidento de la fondaĵo, portanta lian nomon.

Oni prezentis en 1987 la dokumentaran filmon „Az utolsó szó jogán" (surfilmigita fare de Ferenc Kósa en 1976 kaj 1986).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio József Béres en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* mallonga biografio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 124889
* GND: 122962109
* LCCN: n00094548
* VIAF: 77549262
* ISNI: 0000000114938356
 |
|  |
| --- |
| Parto de serio pri |
| Homa kreskokaj disvolviĝo |
|  |
| Etapoj |
| * Zigoto
* Embrio
* Feto
* Bebo
* Infaneto
* Infano
* Preadolesko
* Adolesko
* Juna plenkreskulo
* Plenkreskulo
* Maljunulo
 |
| Biologiaj mejloŝtonoj |
| * Fekundigo
* Gravedeco
* Nasko
* Marŝado
* Akirado de lingvaĵo
* Pubereco
* Menopaŭzo
* Maljuniĝado
* Morto
 |
| v • d • r |

Homa embrio post kvin semajnoj de gravedeco (ektopia gravedeco) ; notu supre la kapon kun la komenco de okuloj ; brakoj kaj kruroj estas en burĝonaj statoj.
Stadoj de evoluo de embrio ekde fekundeco ĝis la (mamula) radikiĝo de la blastocisto en la utero
desegno de homa embrio
Embrio konektita al la placento je 12 semajnojn post fekundeco
**Embrio** (malnovgreke **ἔμϐρυον**), ankaŭ **ĝermo**, estas organismo en frua vivformo.

Ĉe la pli altrangaj plantoj konsistas embrio el ĝermoradiko aŭ radiketo (*Radicula*), ŝosoĝermo (*Plumula*) kaj kotiledono(j) (*Cotyledo* (*Cotyledonen*)). Dum la ĝermado evoluas el ĝi la ĝermoplanto.

Ĉe bestoj, oni nomas embrio la novan organismon, evoluintan el la fekundigita ovoĉelo (*zigoto*), ĝis ĝi evoluas en la patrina besto aŭ en ovokovraĵo aŭ ovoŝelo.

Ĉe la homo, la naskoto ekde la 9-a graveda semajno nomiĝas feto. (Sed tio dependas ankaŭ parte de la lokaj leĝoj.)

Jura aspekto
------------

Ĝis 14-tagiĝo de embrio oni ne parolas pri individuo. Post tiam aperas primitivaj strioj de la nerva sistemo (oni uzas por tiu tempo la esprimon parembrio aŭ praembrio).

En kelkaj landoj estas permesataj la eksperimentoj pri la embrioj, praĉeloj, eĉ la klonado.

### Katolika vidpunkto

Ĉiu embrio estas jam homo, donaco de Dio, tiel ĉiu eksperimento, forigo de tiuj estas tute malpermesita. La forigo de embrio (abortigo) en ĉiu ajn tempo validas kiel murdo.

Vidu ankaŭ
----------

* Embriologio

* Kategorio Embrio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Biologio |