recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
la fondinto Frédéric Passy
La **Ligo internacia de la paco kaj de la libereco** - france *Ligue internationale de la paix et de la liberté* - estas asocio de pacismo starigita jam la 30-an de majo 1867 en Parizo fare de Frédéric Passy, sed oficiale nur fondita ekde la 9-a de septembro 1867 en granda solenaĵo kadre de Internacia Kongreso de Paco en Ĝenevo. Ĝi estis kreita post publika kampanjo kontraŭ milito inter la Dua Franca Imperio kaj la Regno de Prusio super Luksemburgo. La *Luksemburga krizo* estis pace solvita en 1867 per la *Traktato de Londono* sed en 1870 la Franc-Prusia Milito ne povis esti malhelpita tiel la ligo dissolviĝis kaj refondiĝis en la sama jaro. Malsamas la informoj ĉu jam en 1870 aŭ nur en 1889 la ligo alprenis la nomon *Société française pour l'arbitrage entre nations* ("franca societo por arbitracio inter la nacioj"). 

la esperantisto Gabriel Chavet, sekretario-kasisto ekde 1922
La *Société française pour l'arbitrage entre nations* povas esti vidita kiel antaŭulo de la *Permanenta Tribunalo de Arbitracio* lokita en la Palaco de Paco, fondita per la unua Haga Packonferenco en 1899, kaj antaŭulo de la Ligo de Nacioj, fondita per la Traktato de Versajlo en 1919 kaj sekvita de la Unuiĝintaj Nacioj. La establado de la Permanenta Tribunalo de Arbitracio ankaŭ estis starigita fare de la Interparlamenta Unio kiun Frédéric Passy fondis kune kun Randal Cremer en 1889 kaj kiu honoriĝis per la Nobel-premio pri paco en 1901. Tamen la ligo internacia aŭ societo por arbitracio ankoraŭ pluekzistis:

Ekde 1922 sekretario-kasisto de la Ligo internacia de la paco kaj de la libereco, renomita laŭ la origina nomo, estis la esperantisto kaj pacisto Gabriel Chavet, kiu antaŭe de 1905 ĝis 1922 estis la sekretario de la Esperantista Centra Oficejo en Parizo. En 1930 la biblioteko de la Ligo de la Paco estis donacita al la Nuntempa Internacia Dokumentada Biblioteko (france *Bibliothèque de documentation internationale contemporaine*), kiu de 2018 nur nomiĝas "*contemporaine*" (do "La nuntempa").

Pri la plua sorto de la ligo mankas ĉiaj informoj. La donaco de la biblioteko en 1930 estas indiko pri tio, ke post la financa krizo nomata Granda Depresio ekde 1929 la organizaĵo ĉesis ekzisti. Tamen tiu ĉi artikolo kolektis iom pli da informoj ol la alilingvaj vikipediaj artikoloj, kie baze la informoj finiĝas jam en 1870.

Referencoj
----------

1. 1 2  noto pri renomiĝo en 1889 al *Société française pour l'arbitrage entre nations* kaj pri la biblioteka fordono en 1930 en retejo *sourcespaix* (france)
|  |  |
| --- | --- |
|  Sen fontoj! | **Ĉi tiu artikolo pri Meksiko citas neniun fonton**.

---

Vi povas plibonigi ĝin, aldonante fidindajn fontojn. Senfontaj asertoj povas esti forigitaj. *(Marto 2023)* |

**Santa María Ipalapa** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Ipalapa*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 415.

Geografio
---------

**Santa María Ipalapa** apartenas al la distrikto Putla al kiuj apartenas entute 10 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4253 loĝantojn. El tiuj estis 1927 viroj kaj 2326 virinoj. La komunumo havas surfacon de 109,72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 480 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 938 indiĝenoj. El tiuj 771 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 771 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Ipalapa Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 271056
 |
**Santa María Jalapa del Marqués** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Jalapa del Marqués*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 418.

Geografio
---------

**Santa María Jalapa del Marqués** apartenas al la distrikto Tehuantepec al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11123 loĝantojn. El tiuj estis 5272 viroj kaj 5851 virinoj. La komunumo havas surfacon de 562,64 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 160 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 497 indiĝenoj. El tiuj 366 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 366 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Jalapa del Marqués[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Santa María Ozolotepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Ozolotepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 424.

Geografio
---------

**Santa María Ozolotepec** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4023 loĝantojn. El tiuj estis 1959 viroj kaj 2064 virinoj. La komunumo havas surfacon de 95,69 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2,500 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 995 indiĝenoj. El tiuj 745 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 745 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Ozolotepec Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **Dieto de Japanio** aŭ **Nacia Dieto** (国会, *Kokkai*?) estas la duĉambra parlamento de Japanio. Ĝi estas komponita de malalta ĉambro, nomita Ĉambro de Reprezentantoj (衆議院, *Shūgiin*), kaj alta ĉambro, Ĉambro de Konsilantoj (参議院, *Sangiin*). Ambaŭ ĉambroj estas rekte elektataj per paralela voĉdonado. Krom la aprobo de leĝoj, la Dieto estas formale respondeca por la elekto de la Ĉefministro. Tiu Dieto estis por la unua foje kunsidita kiel Imperia Dieto en 1890 laŭ la Meiĵi Konstitucio, kaj prenis sian nunan formon en 1947 laŭ la adopto de la postmilita konstitucio. Ambaŭ ĉambroj kunsidas en la Nacia Parlamentejo (国会議事堂, *Kokkai-gijidō*?) en Nagatachō, Ĉijoda, Tokio.

Notoj
-----

1. ↑  Dua signifo en PIV, PIV-2020 Alirita en 26a de novembro 2020.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Kokkai en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* National Diet Library: Diet and Parliaments

35° 40′ 33″ N 139° 44′ 42″ O﻿ / ﻿35.67583 °N, 139.74500 °O﻿ / 35.67583; 139.74500 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 708778
* GND: 123351-8
* LCCN: n81012047
* VIAF: 153689792
* NKC: xx0225021
 |
**Santa María Peñoles** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Peñoles*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 426.

Geografio
---------

**Santa María Peñoles** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7640 loĝantojn. El tiuj estis 3739 viroj kaj 3901 virinoj. La komunumo havas surfacon de 181,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1980 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5508 indiĝenoj. El tiuj 4420 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4420 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Peñoles Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Larĝa panoramo de SataraLarĝa panoramo de Satara

**Satara,** marate **सातारा** estas urbego, ankaŭ municipo en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Maharaŝtro, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas la sidejo. La urbego ricevas sian nomon de la sep fortikaĵoj aŭ montoj (Sat-Tara), kiuj estas ĉirkaŭ Satara.

Panoramo en Satara

Geografio
---------

Satara situas en okcidenta flanko de la Dekkana Altebenaĵo en alto 742 metrojn super la marnivelo. Sangli troviĝas 110, Kolhapur 113, Barŝi 188, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 190, Solapur 201, tutlanda ĉefurbo Delhio 1260, Kolkato 1594 kilometrojn (aere) .

Templo en Satara

Demografio
----------

Satara havis populacion de 120 079 (laŭ alia fonto 179 147) en 2011 kun legopovo de 80%, pli alta, ol la landaveraĝo.

Historio
--------

La unua islama invado al Dekkana Altebenaĵo okazis en 1296. Satara estis establita en la 16-a jarcento kaj estis sidejo de la loka imperio. Baldaŭ la Mogola Imperio regis. En la 17-a jarcento fervoruloj de Afganio ofte vizitis malgrandajn templojn en la regiono. En la 2-a duono de la 19-a jarcento la britoj dominis praktike, tamen teorie en princlando Hajderabado, kiu estis aligita al la jam sendependa Barato en 1948.

Ekonomio
--------

Sukerkanoj estas la ĉefa kultivaĵo de Satara kune kun kurkumoj kaj zingibroj. La britoj ekde 1905 produktigis mentolojn kaj sapojn, ekde 1922 kupraĵojn.

Lingvoj
-------

La oficiala kaj plej vaste parolata lingvo estas la marata lingvo. La hindia lingvo estas parolata de 1.5% de la populacio.

Muzeo en Satara

Religioj
--------

En Satara vivas majoritate hinduoj 83%, krome minoritate islamanoj 8%, kristanoj 4%, ĝainistoj preskaŭ 4%, budhanoj ĉirkaŭ 1%.

Edukado
-------

Satara havas maljunan altlernejon por [inĝeniero]]j, alian instituton kaj kolegion.

Klimato
-------

Satara kuŝas en savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw) influitaj per relative granda alteco kaj musonoj. Jare pluvas averaĝe 905 mm depende de forto de la musono. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio-oktobro pli ofte pluvas (pro la musono), dum inter decembro-marto apenaŭ pluvas. La meza ĉiujara temperaturo varias inter 18-31 °C.

Trafiko
-------

Apu Satara la fervoja linio preteriras (7 km de la urbocentro), sed 6 vojoj kuras al la urbego.

Vidindaĵoj
----------

* pluraj preĝejoj
* proksimaj fortikaĵoj
* muzeo

Fontoj
------

* WikiTrans

* KirkoKirko
* SkulptaĵoSkulptaĵo
* MemorkolonoMemorkolono
**Santa María Pápalo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Pápalo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 425.

Geografio
---------

**Santa María Pápalo** apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2087 loĝantojn. El tiuj estis 1050 viroj kaj 1037 virinoj. La komunumo havas surfacon de 57,41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2050 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1803 indiĝenoj. El tiuj 1597 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1597 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Pápalo Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
la burgo Schmidtburg en la valo de la rivero Hahnenbach (Nahe)
La **Schmidtburg** , aŭ **burgo Schmidt** estas ruino de montburgo apud Schneppenbach, en la distrikto Bad Kreuznach, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Geografia Situo
---------------

La ruino troviĝas en riverkurbo sur alteco de 321 m supre de la valo de la rivero Hahnenbach (Nahe) en la mezmontaro Hunsrück. Sur la alia flanko de la valo troviĝas la Altburg, kelta fortikaĵo kaj la minejo Herrenberg, vizitebla aredeza minejo.

Priskribo
---------

La burgo konsistas el supra kaj malsupra burgparto. Ĝi estas unu el la plej grandaj burgoj de la regiono.
Fosaĵo apartigas la supran parton de la resto de la burga instalaĵo. Ĝi konsistis el pluraj loĝdomoj kaj el burgfrido. La supra burgo estis sidejo de la Kurtriera administristo de la samnoma administrejo. La malsupra burgo konsistis el pluraj domoj por la burganoj.

Historio
--------

Bildaro
-------

* Malsupra burgo
* turo de lahodiaŭa burgadministracio
* Rigardo de la supra burgo al la malsupra burgo
* Schmidtburg kaj la vilaĝo Hahnenbach

Literaturo
----------

* Otto Conrad: *Die Geschichte der Schmidtburg*. Rheinberg 1963.
* Achim H. Schmidt: *Grafensitz in römischen Ruinen? - Baugeschichtliche Beobachtungen an der Ruine Schmidtburg im südlichen Hunsrück*. In: Olaf Wagner (Hrsg.): *Burgen im Hunsrück. Eine Burgenlandschaft im Fluss der Zeiten*. Michael Imhof Verlag, Petersberg 2011, p. 62–78.
* Ulrich Wöllner: *Die Schmidtburg*. Spay 1974.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Schmidtburg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Die Schmidtburg en retejo  *EBIDAT*

Referencoj
----------
**Saint-Étienne-la-Geneste** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 71 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Étienne-la-Geneste etendiĝas sur 5,01 km², kaj havis 71 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 14 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Étienne-la-Geneste situas je alteco de 637 metroj.

Historio
--------

La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Étienne-la-Geneste antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Anne Escurat, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Étienne-la-Geneste apartenas al la kantono de Neuvic, kies ĉefurbo estas Neuvic. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Neuvic
**Santa María Tecomavaca** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Tecomavaca*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 431.

Geografio
---------

**Santa María Tecomavaca** apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1683 loĝantojn. El tiuj estis 805 viroj kaj 878 virinoj. La komunumo havas surfacon de 221,99 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 310 indiĝenoj. El tiuj 249 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 249 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Tecomavaca Arkivigite je 2007-03-17 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La fervojstacio Folkloro Tōno kun nomo en Esperanto kaj la japana
**SATO Ŝoiĉi** (naskiĝis en 22-an de novembro 1937 en Morioka; mortis la 3-an de oktobro 2000 samloke) estis japana esperantisto.

De 1989 ĝis 1990 kaj denove ekde 1997 li estis estrarano de Japana Esperanto-Instituto; li estis estro de la studeduka fako. Krome li estis komitatano A de UEA ekde 1998. De 1997 ĝis 1998 li estis ĉefdelegito de UEA en Japanio. Krome li estis delegito en Morioka kaj fakdelegito pri la instruado de la angla kaj Esperanto.

Kiel studento li lernis Esperanton ĉirkaŭ 1957 kaj baldaŭ fondis lokan Esperanto-klubon kun la nomo *La Ihatovaj Esperantistoj,* laŭ fikcia loknomo de la fama verkisto Mijazaŭa Kenĝi, pri kies rilato al Esperanto li plurfoje prelegis. En 1995 fervoja firmao eĉ petis lian helpon por doni Esperantajn nomojn, laŭ verkmotivoj de tiu aŭtoro, al fervojstacioj en Linio Kamaiŝi.

En 1990 Satoo iĝis universitata vicprofesoro (poste profesoro) de la kolegio de gubernio Iŭate, kaj povis ekgvidi seminarion pri Esperanto — maloftaĵo en Japanio. Li ankoraŭ partoprenis la Tel-Avivan UK en 2000 kaj, kun siaj studentoj, la IJK en Honkongo samjare; tri semajnojn antaŭ la morto li prelegis en regiona Esperanto-kongreso.
**Santa María Xadani** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Xadani*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 441.

Geografio
---------

Santa María Xadani apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 22 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono *Istmo*), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7283 loĝantojn. El tiuj estis 3657 viroj kaj 3626 virinoj. La komunumo havas surfacon de 89,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4740 indiĝenoj. El tiuj 3938 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3938 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Xadani Arkivigite je 2004-12-14 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Schneisingen** (prononcu *ŝnajsingən*) estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1279 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Kampargastejo Alpenrösli
Ŝafoj en Oberschneisingen
Schneisingen situas sude de la Tavola Ĵuraso ĉe ties transiro al la Svisa Mezlando en flanka valo de la Surbvalo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj setlejoj Hüniken, Oberschneisingen, Mittelschneisingen, Unterschneisingen kaj Widen.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,26 km², de kiuj 3,43 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,77 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 611 m s.m. sur la monto *Schüliberg*, dum la plej mallata punkto troviĝas sur alteco de 440 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Surbo.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Schneisingen limas en nordo al Wislikofen, en nordoriento al Siglistorf, en oriento al Niederweningen, en sudo al Ehrendingen, en okcidento al Lengnau, kaj en nordokcidento al Böbikon.

Trafiko
-------

La komunumo Schneisingen estas konektita al la publika trafikreto per la poŝtaŭtolinio de Döttingen al Niederweningen. Komence de la 19-a jarcento ekzistis planoj konstrui fervojlinion tra la Surbvalo, kiel daŭrigo de la linio de Zuriko-Örlikon, kiu finiĝas en en Niederweningen. Sed la projekto dum la 1-a mondmilito en la jaro 1915 estis forlasita pro monomanko.

Tra Schneisingen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 17 de Döttingen al Dielsdorf.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Schneisingen datiĝas el la jaro 1113 kiel *Sneisanch*.

Dum mezepoko la alta jurisdikcio pri Schneisingen apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj ek de ties formorto en la jaro 1264 al ties heredantoj la Habsburgoj. La malalta jurisdikcio unue apartenis al la Baronoj de Regensberg kaj poste la la Episkopejo Konstanco. La malalta jurisdikcio fine transiris al la Monaĥejo Sankt-Blasien, kiuj jam estis grava bienposedanto en Schneisingen.

Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Schneisingen estis atribuita al la Grafejo Baden. La Monhaĵejo Sankt-Blasien pandigis la mallatan jurisdikcion en la jaro 1681 al la badena familio *Schnorf*, al kiu ĝis la Helveta Revolucio apartenis la subvoktoj.

Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden. Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Schneisingen fariĝis komunumo de la argovia distrikto Zurzach.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Schneisingen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Schneisingen

| Distrikto Zurzach |
| --- |
|  |  |
| **Bad Zurzach** - Baldingen - Böbikon - Böttstein - Döttingen - Endingen - Fisibach - Full-Reuenthal - Kaiserstuhl - Klingnau - Koblenz - Leibstadt - Lengnau - Leuggern - Mellikon - Rekingen - Rietheim - Rümikon - Schneisingen - Siglistorf - Tegerfelden - Unterendingen - Wislikofen

 |
**Sam BETTENS** (naskiĝis la 23-an de septembro, 1972 en Kapellen) estas belga kantisto, precipe konata kiel kantisto de K's Choice.

Komence de la 90-aj jaroj Sam ludis kune kun sia frato Gert en la amatora muzikbando "The Basement Plugs". La fratoj tiel estis malkovritaj kaj oni al ili ofertis diskokontrakton. Sub la nomo "The Choice" ili debutis. Poste la nomo de la bando ŝanĝiĝis al "K's Choice"; per kiu ili kelkfoje furoris, kiel per "Not an addict".

Kiam K's Choice en 2003 decidis dum unu jaro trankviliĝi, Sam komencis pri solo-albumo. Unue li faris la etan albumon "Go" por poste krei la tutan albumon "Scream".

Sam ĉiam kantis en la angla lingvo. Por la nederlanda filmo "Leef!" li faris tamen escepton. Li kantis la titolkanton de Leef! La filmo estis la 28-an de septembro 2005 la malferma filmo de la nederlanda filmfestivalo en Utreĥto. Sammonate la filmo aperis ankaŭ en la belgaj kinejoj kaj la disketo aĉeteblis.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sam Bettens en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Retpaĝo de Kschoice


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 47810
* GND: 13509657X
* LCCN: no2006019327
* VIAF: 5247804
* ISNI: 0000 0001 1466 7349
* BNF: 15587031b
* MBA: fbe69047-e53a-40d6-bb5e-ff622aa52a2e
* BIBSYS: 11001341
 |
**Santa María Yosoyúa** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Yosoyúa*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 445.

Geografio
---------

Santa María Yosoyúa apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1284 loĝantojn. El tiuj estis 613 viroj kaj 671 virinoj. La komunumo havas surfacon de 71,45 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1900 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1006 indiĝenoj. El tiuj 828 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 828 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Yosoyúa Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Schnottwil** estas komunumo en la Distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1 026 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Schnottwil situas en la Svisa Mezlando sur la okcidenta flanko de la montoĉeno Bucheggberg, proksimume 20 kilometrojn sudokcidento de la kantonĉefurbo Soloturno kaj 30 kilometrojn nordokcidento de la federacia urbo Berno. La komunumo Schnottwil konsistas el la vilaĝo Schnottwil kaj la setlejoj Wolfsacher, Unterholz, Chappeli, Fluehof, Neuhus, Stockeren, Feld kaj diversaj izolitaj bienoj kaj farmdomoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,16 km², de kiuj 32% estas kovritaj de arbaro, 60% servas por agrikulturo kaj 8% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Schnottwil limas en nordoriento al Oberwil ĉe Büren (BE), en oriento al Biezwil, en sudoriento al Messen, en sudo al Wengi (BE), en okcidento al Diessbach ĉe Büren (BE), kaj en nordokcidento al Büren ĉe Aro (BE).

Trafiko
-------

Tra Schnottwil pasas de nordo al sudo la kantona ĉefvojo 252 de Büren ĉe Aro al Rapperswil BE. Ĝi kruciĝas en la vilaĝocentro kun la konekta vojo de Büetigen en okcidento al Mühledorf en oriento. Krome estas konekta vojo de Schnottwil al Oberwil ĉe Büren. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas 7 kilometrojn norde inter Arch kaj Grenchen, dum alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 troviĝas 7 kilometrojn sude apud Rapperswil. Per poŝtaŭtolinioj al la stacidomo de Lohn-Lüterkofen kaj tra Büren ĉe Aro al Soloturno kaj la taksibuso Bucheggberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Schnottwil datiĝas el la jaro 1261 kiel *Snotwile*. Dum mezepoko Schnottwil apartenis al la Senjorujo Bucheggberg de la Kampargrafejo Etburgonjo. En la jaro 1391 la Senjorujo Bucheggberg estis akirita de la urbo Soloturno kaj fariĝis soloturna voktejo. Ĝis la Helveta Revolucido de 1798 Schnottwil estis unu de la kvar tribunalejoj de la Voktejo Bucheggberg.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 4-an de novembro 2011
2. ↑  Fonto: Paĝo pri kulturhistorio en la oficiala retejo de la komunumo Schnottwil[*rompita ligilo*]
3. ↑  Fonto: *Beat Hodler*: *Schnottwil* en *Historia Leksikono de Svislando* (2011-08-24)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Schnottwil
* Schnottwil en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Schnottwil** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Bucheggberg |
| --- |
| Buchegg (Aetigkofen  •  Aetingen  •  Bibern  •  Brügglen  •  Gossliwil  •  Hessigkofen  •  Küttigkofen  •  Kyburg-Buchegg  •  **Mühledorf**  •  Tscheppach)  •  Biezwil  •  Lüsslingen-Nennigkofen (Lüsslingen  •  Nennigkofen)  •  Lüterkofen-Ichertswil  •  Lüterswil-Gächliwil  •  Messen (Balm ĉe Messen  •  Brunnenthal  •  Oberramsern)  •  Schnottwil  •  Unterramsern |  |

 |
**Santa María Yucuhiti** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María Yucuhiti*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 446.

Geografio
---------

Santa María Yucuhit apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6496 loĝantojn. El tiuj estis 3175 viroj kaj 3321 virinoj. La komunumo havas surfacon de 72,72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5342 indiĝenoj. El tiuj 4580 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4580 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María Yucuhiti Arkivigite je 2007-05-20 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Samava,** laŭ araba lingvo *السماوة* estas urbego, ĉefurbo de Gubernio Muthana en meza-suda Irako.

Urbomezo de Samava
Riverbordo de Samava
Hotelo en Samava

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Supermara alteco: 9 m
* Loĝantaro: 152,000 (takso en 2011)
* Horzono: UTC+3
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj: 66001
* 31° 19′ 00″ N 45° 17′ 00″ O﻿ / ﻿31.31667 °N, 45.28333 °O﻿ / 31.31667; 45.28333 (mapo)

Geografio
---------

Samava situas sur ebenaĵo laŭ ambaŭ bordoj de Eŭfrato. Divanija troviĝas 83, Nasirija 97, Kut (Irako) 142, Amara (urbo) 189, Bagdado 241, Basra 259, Faluĝa 268, Ramadi 300, Kirkuk 470, Sulajmanija 473, Mosulo 594 kilometrojn.
[[Dosiero:Shorja samawa.jpg|eta|maldekstre|{{centre|Bazaro en Samava]]

Historio
--------

Supozeble Samava estis fondita en la 3-a jarcento post Kristo. En 1964 pli ol mil politikaj kaptitoj estis savitaj. La kaptitoj estis liveritaj per trajno (tio estis "mortotrajno"). En la stacidomo oni donis trinkakvojn kaj manĝaĵojn al la kaptitoj, sed pli frue jam mortis pli ol 100 pro manko de trinkakvo.

Ekonomio
--------

Samava estas grava komerca urbo, kiu situas en la okcidenta bordo. La industrio konsistas el produkto de cementoj. Menciindas la agrikulturo kaj manlaboraĵoj pri tapiŝoj, krome oni minadas salon en la proksima (25 km) sala lago. En 2005 malgranda naftorafinejo ekfunkciis.

Trafiko
-------

Samava estas ligita voje kaj trajne al Bagdado kaj Basra. Ŝajnas, la urbego havas ankaŭ riveran havenon.

Vidindaĵoj
----------

* apud Samava estas ruinoj de la praa sumera urbo Uruk fondita en 4000 antaŭ Kristo
* kovrita bazaro el la otomana erao

Fontoj
------

* WikiTrans
* angle
* mapo, distancoj[*rompita ligilo*]
|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

**Samba de Uma Nota Só** (anglalingve: ***One Note Samba***) estas bosanovo-kanto de la brazila komponisto kaj muzikisto Antônio Carlos Jobim el la jaro 1959. La teksto devenas de Newton Mendonça. La peco ankaŭ evoluis al ĵaza normkanto.

Strukturo de la kanto
---------------------

La titolo rilatas al la melodio de la peco, kiu komence estas ludata sur ununura tono, la kvinto de la baza tonalo, dum kiam la akompanakordoj ŝanĝiĝas. La kvartakta motivo ripetas sin, por poste eksoni kvarton pli alta kaj finfine denove sur la origina tono. Ĉi tiu sekvenco formas parton A de la peco. La sekva parto B konsistas el kontrasta gamomelodio, kunmetita el diversaj intervaloj.

Efikohistorio
-------------

La peco apartenas al la plej famaj reprezentantoj de bosanovo kaj kontribuis al ĝia mondvasta venkiro. Multaj muzikistoj ludis respektive surdiskigis ĝin. Jobim mem publikigis ĝin en 1959 per la albumo *Chega de Saudade*, kunfarita kun João Gilberto. Tutmonde ĝi famiĝis per la interpretaĵo de Stan Getz kaj Charlie Byrd sur ilia komuna albumo *Jazz Samba* el 1962, kiu en 1963 ricevis Gremion. kaj restis en la usonaj furorkanto-ranglistoj dum sepdek semajnoj, el tiuj kelkan tempon sur la pinta pozicio Kiel plej fama versio anglateksta validas la versio de *Sérgio Mendes & Brazil 66* kun kantistino Lani Hall.

Pluaj interpretaĵoj
-------------------

* Antônio Carlos Jobim - *The Composer of Desafinado, Plays* (1963)
* Eydie Gormé - *Blame It On The Bossa Nova* (1963)
* Frank Sinatra kaj Antônio Carlos Jobim - *Sinatra & Company* (1967)
* Ella Fitzgerald - *Ella Abraça Jobim* (1981)
* Ugly Duckling - *Journey To Anywhere* (kiel *A Little Samba*)

La pecon surdiskigis ankaŭ Herbie Mann, Baden Powell de Aquino, Laurindo Almeida, Astrud Gilberto, la *Modern Jazz Quartet*, Michel Legrand, Al Jarreau, John Pizzarelli, Caterina Valente kaj eĉ klasikmuzika trumpetisto Maurice André.

Referencoj
----------

1. ↑  Jobim mem angligis la titolon poste kiel *One Note Samba*.
2. ↑   1963 Grammy Awards. Arkivita el la originalo je 2011-09-28. Alirita 2011-12-22.
3. ↑  Chris McGowan, Ricardo Pessanha *Brazilian Sound: Samba, Bossa Nova and the Popular Music of Brazil* 1998, p. 66
**Santa María de Ordás** [santamarRIa deorDAS] estas municipo en la centro de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la centroriento de la provinco. 

Komarkoj de la provinco Leono; *Tierra de León* centroriente, flave.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Adrados de Ordás, Callejo de Ordás, Formigones, Riocastrillo de Ordás, Santa María de Ordás, Santibáñez de Ordás, Selga de Ordás, Villapodambre kaj Villarrodrigo de Ordás, okupas totalan areon de 45,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 332 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 250 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 29 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Bildoj
------

* Preĝejo de Adrados de Ordás.Preĝejo de Adrados de Ordás.
* Callejo de Ordás.Callejo de Ordás.
* Sonorilturo de Callejo de Ordás.Sonorilturo de Callejo de Ordás.
* Riocastrillo de Ordás.Riocastrillo de Ordás.
* Preĝejo de Riocastrillo de Ordás.Preĝejo de Riocastrillo de Ordás.
* Ŝafaro tra Villarrodrigo de Ordás.Ŝafaro tra Villarrodrigo de Ordás.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759925
 |
**Santa María del Invierno** [santamaRIa delinBJERno] estas loĝloko kaj municipo en la centroriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la okcidento de la komarko *Montes de Oca*. La loknomo *Santa María del Invierno* estas komprenebla kiel *Sankta Maria de la Vintro*.

Geografio
---------

Mapo de la komarkoj de Burgoso. Montes de Oca, oriente kaj flavecbruna.
Piedrahita de Juarros.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 66 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 29 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, ĉe la montopasejo Brújula kaj estas formata de la loĝlokoj Santa María del Invierno kaj Piedrahíta de Juarros.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. 

Santa María del Invierno formis parton de la *Hermandad de Montes de Oca* en la *partido Juarros* inter 1785 kaj 1833, kiel oni registris en la Censo de Floridablanca de 1787. Ĝi havis reglandan jurisdikcion kun ordinara urbestro.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de la *Asunción de Nuestra Señora* (Maria Ĉieliro). 

Estas ventogeneratoroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Burgoso

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 776717
* VIAF: 316734950
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la komunumo Santa María del Oro de la subŝtato Jalisco de Meksiko, kaj pri ties ĉefa loĝloko. En la subŝtato Nayarit ekzistas samnomaj komunumo kaj ĉefa loĝloko, kaj ankaŭ la ĉefa loko de la komunumo El Oro (Durango) havas la nomon Santa María del Oro. |

**Santa María del Oro** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa María del Oro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 056.

Geografio
---------

**Santa María del Oro** apartenas al la regiono Sureste kiu situas en la sudoriento de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2653 loĝantojn. El tiuj estis 1314 viroj kaj 1339 virinoj. La komunumo havas surfacon de 422,49 km². La meza alteco estas 930 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 24 C. En la komunumo estas 1075.00 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 944 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 712 scipovis legi kaj skribi kaj 228 viroj estis analfabetoj. Do 24.15 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 929 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 724 sciis legi kaj skribi kaj 200 virinoj estis analfabetoj. Do 21,53 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Santa María del Oro vivis 2540 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj neniu estis indiĝeno.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María del Oro Arkivigite je 2007-03-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Samir de los Caños** [saMIR delosKAnjos] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Aliste, en la okcidento de la provinco, angule kun plej nordorienta Portugalio. *Caños* estas aludo al la akvotuboj de fontano, kio aperas en la blazono.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 36,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 169 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 48 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.

La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento kaj apartenis al la Ordeno de la Templanoj.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluetas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, piedirado laŭ Jakoba Vojo, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754615
 |
**Santa María del Páramo** [santamaRIa delPAramo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Santa María del Páramo* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Maria de la Stepo*.

La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
Komarkoj de la provinco Leono; *El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 20,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 109 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 1 800 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj ties funkciigo kiel ĉefurbo de la komarko, pro kio absorbis la elmigradon de apudaj loĝlokoj. Ĝi distas 35 km de Leono, provinca ĉefurbo; trapasas la municipan teritorion la rojo Huerga; estis lagetoj jam sekigitaj. Ĝi limas kun Urdiales del Páramo, San Pedro Bercianos, Valdefuentes del Páramo, Bercianos del Páramo kaj Laguna Dalga.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. 

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj, bovoj kaj porkoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, festoj, kuirarto) kaj ĉefe servo kiel komarka ĉefurbo.

Bildaro
-------

* Preĝejo.Preĝejo.
* Pordego de la preĝejo.Pordego de la preĝejo.
* Akvoturoj.Akvoturoj.
* Statuo al la kamparano.Statuo al la kamparano.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Leono

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 758620
* VIAF: 316735366
 |
Polaj samizdatoj el la 1980-aj jaroj
**Samizdato** (el la rusa *самиздат* [sam-izDAT] = mem-eldonita) estas eldonado sen ŝtata permeso. **Samizdato** famiĝis per politikaj kaj apudpolitikaj eventoj, tamen ne ĉiam estis kontraŭŝtata. Ekzemple, en Sovetio oni multe samizdatis esperanto-literaturon (librojn, periodaĵojn, lernilojn), kia preskaŭ ĉiam estis porreĝima.

En Sovetunio kaj ĝiaj satelitoj oni klopodis silentigi multajn aŭtorojn, kiuj poste verkis sekrete, multobligis siajn librojn per tajpilo kun kelkaj kopioj kaj disdonis al plej fidindaj amikoj. Tiuj post tralego pruntis al aliaj legantoj aŭ mem faris plurajn novajn kopiojn. Ofte la polico trovis kaj konfiskis ekzemplerojn.

Post la falo de la fera kurteno multaj el la samizdataj verkoj estis normale publikigitaj en gazetoj aŭ libroforme, sed en la vortaroj kaj lernolibroj de literatura historio ili plu estas prezentataj kiel samizdata literaturo.

Vidu ankaŭ
----------

* Podkasto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arkivigite je 2010-12-10 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
* Arkivigite je 2005-10-27 per la retarkivo Wayback Machine
**Santa María del Tule** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Santa María del Tule*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 409.

Geografio
---------

**Santa María del Tule** apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8259 loĝantojn. El tiuj estis 3840 viroj kaj 4419 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1560 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 470 indiĝenoj. El tiuj 393 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 393 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Santa María del Tule en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Price (malantaŭe) kun Wilbur De Paris (maldekstre), Sidney De Paris, Eddie Barefield kaj Charlie Traeger, Jimmy Ryan's (klubejo), Novjorko, proks. julion de 1947. Foto: William P. Gottlieb..
**Samuel Blythe Price**, nomita Sam aŭ Sammy, (\* 6-an de oktobro 1908 en Honey Grove en Teksaso; † 14-an de aprilo 1992 en Novjorko) estis usona pianisto de ĵazo (svingo), bluso kaj bugio. 

Price studis pianon en Dallas kaj estis je la komenco de sia kariero ankaŭ kantisto kaj dancisto en la bando de Alphonse Trent (de 1927 ĝis 1930). Unuafoje li surdiskigis en 1929 („Sammy Price and his Four Quarters"). Li estis poste kelkajn jarojn en Kansasurbo kaj poste en Ĉikago kaj Detrojto. En 1938 li fariĝis dompianisto ĉe Decca en Novjorko, kie li akompanis i.a. la bluskantistinojn Sister Rosetta Tharpe kaj Trixie Smith. En la 1940-aj jaroj li direktis sian propran bandon „Texas Blusicians" (i.a. kun Don Stovall kaj Emmett Berry), kiuj ankaŭ iam surdiskigis kun Lester Young. Krome li ludis regule en la klubejoj de la 52-a Strato kaj en muzikaloj. En 1948 li ludis sur la ĵazfestivalo en Nico kun Mezz Mezzrow. En 1951 li denove estis en Teksaso. En 1954 li estis en Novjorko kaj akompanis la kantistojn Mahalia Jackson kaj Jimmy Rushing. Li ludis ankaŭ kun ritmenblusaj bandoj. En 1955/6 li koncertvojaĝis kun propra bando tra Eŭropo. Post tio li estis ĝis 1967 kunmuzikisto de Red Allen. Poste li ludis en Roosevelt Hotelo en Novjorko kaj meze de la 1970-aj jaroj en restoracio kun muzika orientiĝo je novorleana ĵazo, la Crawdaddy Restaurant en Novjorko, kie li ankaŭ prezentis ekz. kun Benny Goodman kaj Buddy Rich. Price aktivis kiel muzikisto ĝis mallonge antaŭ sia morto.

Diskografiaj indikoj
--------------------

* *Sam Price 1929-1941* (Classics) mit Lester Young, Billy Taylor, J. C. Heard, Harold Doc West
* *Barrelhouse and Blues* (Black Lion, 1969) kun Sandy Brown
* *European All Stars* (Koch, 1990) kun Oscar Klein

Literaturo
----------

* Carlo Bohländer u.a. *Reclams Jazzführer*, Stuttgart, 1989

  



|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 362405
* GND: 13469435X
* LCCN: n85098931
* VIAF: 22328403
* ISNI: 0000 0000 5923 3715
* SUDOC: 078532035
* BNF: 138986759
* MBA: a5eaa73b-62e7-4a6e-9723-2437dcb43ed5
* BNE: XX1077153
 |
**Mahendra Nath Yadav** estas nuntempe la MLA de Basti Sadar, en Utar-Pradeŝo, Barato. Li estas membro de la Samajwadi Partio. Li venkis Dayaram Chaudhary de la Baratija Janata Partio en la kunigelektoj en 2022. Li ankaŭ estas la Distrikta Prezidanto de Samajwadi Party .

Persona vivo
------------

Mahendranath Yadav estis naskita en vilaĝo nomita Kalwari Ehtmali (Changahiya) en Basti-distrikto. La nomo de lia patro estas Shyamchandra Yadav.

Edukado
-------

Li studis en Gradigita Lernejo de Kisan.

Politika kariero
----------------

Li kontraŭis la Vidhansabha-elektojn en 2017 sur la sidejo de Basti Sadar, sed li perdis. De 2005, li estis membro de Zilla Panchayat dum 10 sinsekvaj jaroj. Estis la prezidanto de KDC en 2004. Krom tio, Mahendra Yadav ankaŭ tenis la postenon de Distrikta Prezidanto de Lohia Vahini kune kun la Distrikta Prezidanto de la Studenta Asembleo de SP. Mahendra Nath Yadav estas nuntempe la MLA de Basti Sadar. Li venkis Dayaram Chaudhary de la Bharatiya Janata Partio en la Vidhansabha-elektoj de 2022.

Referencoj
----------

1. ↑ .  महेंद्र नाथ यादव बस्ती जीवन परिचय (hindie) (2022-07-28). Alirita 2023-02-11.

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2023-02-11. Alirita 2023-03-12.
2. ↑   Mahendra Nath Yadav (en-US) (2022-05-10). Alirita 2023-02-11.
3. ↑   Shri Mahendra Nath Yadav (en-US) (2022-05-10). Alirita 2023-02-11.
4. ↑   GEN ELECTION TO VIDHAN SABHA TRENDS & RESULT MARCH-2022 (en-US) (2022-05-10). Alirita 2023-02-11.
5. ↑   Basti Sadar Assembly Election Update (en-US) (2022-05-10). Alirita 2023-02-11.
6. ↑   Mahendra Nath Yadav (en-US) (2022-05-10). Alirita 2023-02-11.
7. ↑   महेंद्र नाथ यादव - बस्ती सदर विधानसभा चुनाव 2022 परिणाम (hindie) (2022-05-10). Alirita 2023-02-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 814216
 |