recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Sergej Skripal** (ruse: *Сергей Викторович Скрипаль*, naskiĝis la 23-an de junio 1951 en Kaliningrado) – rusa oficiro de militista spionagentejo, kiu agis kiel duobla spiono de brita agentejo en la 1990-aj jaroj kaj komence de la 20-a jarcento. Decembre 2004 estis arestita de Federacia Sekureca Servo de la Rusia Federacio (FSB), kaj kondamnita pro ŝtatperfido al 13 jaroj da mallibero. Li setliĝis en Britio en 2010 post interŝanĝo kontraŭ 10 rusaj agentoj arestitaj en Usono.

Biografio
---------

En 1972 finis lernejon pri militista inĝenierarto en Kaliningrado kun specialiĝo de paraŝutista sapeisto. Poste studis en Moskva Akademio de Inĝenierarto. Servis en sovetaj teralterigaj unuoj. Eniris al militista spionagentejo GRU. Komence de 90-aj jaroj sendita kiel oficiro al ambasadejo en Malto. Pro diabeto revenis al Moskvo, kie eklaboris en gvidcentro de GRU, kaj dum kelke da tempo estis direktoro de persona departamento. De 2001 laboris en Registara Komunum-Ministerio de Moskva Areo.

Aresto kaj kondamna verdikto
----------------------------

Decembre 2004 estis arestita de Federacia Sekureca Servo de la Rusia Federacio (FSB), kaj sekve prijuĝita pro ŝtatperfido al 13 jaroj da mallibero kun akrigita regularo en aŭgusto 2006. Liaj juristoj prokrastigis la verdikton, kiu estis konfirmita de la Armea Kolegio de Suverena kortumo la 30-an de novembro 2006. En 2010, post interŝanĝo kontraŭ 10 rusaj agentoj arestitaj en Usono, li translokiĝis al Britio. La 4-an de marto 2018 li kun sia filino Julia Skripal estis venenigitaj per nerva gaso noviĉok en Salisbury, kio kaŭzis diplomatian tumulton - reage ĉefministrino Theresa May la 15-an de marto anoncis elpelon de 23 rusaj diplomatoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Aleksej Navalnij
**Slakovec,** hungare **Édeskút** estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Nedelišće.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 490
* Poŝtkodo: 40305
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 46° 24′ 22″ N 16° 22′ 37″ O﻿ / ﻿46.40611 °N, 16.37694 °O﻿ / 46.40611; 16.37694 (mapo)Koordinatoj: 46° 24′ 22″ N 16° 22′ 37″ O﻿ / ﻿46.40611 °N, 16.37694 °O﻿ / 46.40611; 16.37694 (mapo)

Loknomo
-------

La historia hungara loknomo estis preskaŭ la sama, ol la kroata: (Szlakovec). Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis tute novan hungaran loknomon.

Situo
-----

Čakovec troviĝas je 3 km-oj, Varaždin je 11 km-oj.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Édeskút apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Floriano de 1891, en 1990 pligrandiĝis
La *Serranía Alta*.
La ***Serranía Alta*** (Alta Montaro) estas unu el la kvin komarkoj laŭ kiuj la "Diputación Provincial" (provinca municiparo) de la provinco Kvenko dividas ĝin, ene de la regiono "aŭtonoma komunumo" Kastilio-Manĉo, Hispanio. Ĝi troviĝas nordoriente de tiu provinco, formante kun la Serranía Media-Campichuelo y Serranía Baja la komarkaron Serranía de Cuenca, kiu siavice troviĝas kadre de la montaro Iberia Sistemo.

Ĝi estas la kvenka komarko pli malgranda laŭ areo kaj loĝantaro. Kun totalo de 2,535 loĝantoj kaj denseco de nur 2,30 loĝ/km² ĝi estas unu el la teritorioj plej senhomaj de Hispanio.

Municipoj
---------

Ĝi estas komponita de 19 municipoj, el kiuj preskaŭ 70% havas malpli ol 100 loĝantoj kaj neniu el ili havas pli ol 500 loĝantoj, kio faras ke ĝi estas unu el la plej senhomaj kaj senstrukturaj komarkoj de Hispanio. Krom ties malgranda loĝantaro la municipaj teritorioj estas mez-grandaj, kio faras ke ĝi estas teritorio kin denseco tre malalta, nome demografie preskaŭ dezerta.

| Municipo | Loĝantaro | Areo | Denseco | Submunicipoj |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Cañizares | 488 | 76,34 | 6,39 | Huerta de Marojales kaj Puente de Vadillos |
| Beteta | 281 | 115,35 | 2,44 |  |
| Las Majadas | 277 | 87,25 | 3,17 |  |
| Tragacete | 267 | 61,39 | 4,35 |  |
| Huerta del Marquesado | 211 | 35,69 | 5,91 |  |
| Vega del Codorno | 151 | 32,54 | 4,64 | La Cueva, Los Eustaquios, Los Perales kaj El Perchel |
| Huélamo | 105 | 78,84 | 1,33 |  |
| Valdemeca | 91 | 69,80 | 1,30 |  |
| Lagunaseca | 80 | 34,77 | 2,30 |  |
| Carrascosa | 80 | 71,47 | 1,12 | Herrería de Santa Cristina |
| Masegosa | 78 | 33,16 | 2,35 |  |
| Fuertescusa | 74 | 64,72 | 1,14 |  |
| Zafrilla | 67 | 106,19 | 0,63 |  |
| Poyatos | 63 | 44,28 | 1,42 |  |
| Santa María del Val | 61 | 46,31 | 1,32 |  |
| El Pozuelo | 57 | 41,26 | 1,38 |  |
| Laguna del Marquesado | 43 | 37,91 | 1,13 |  |
| Cueva del Hierro | 32 | 28,20 | 1,13 |  |
| Valsalobre | 29 | 38,08 | 0,76 |  |
| **TOTALO** | **2.535** | **1104** | **2,29** |

Referencoj
----------

1. ↑   «Instituto Nacional de Estadística (INE)». Arkivita el la originalo en la 12a de novembro 2015.  Konsultita la 15a de Oktobro 2017

* Kategorio Serranía Alta en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En Usono, familianoj de malcivilanoj en milito povas paradi oficialan **servan flagon** proklami variajn aferojn. La flagon difinas blankaĵo kun ruĝa bordo, kaj unu blua stelo por ĉia milita familiano. Ora stelo (kun blua bordo) figuras mortan militan familianon, ke mortis dum milito, sen specifas mortigo -- oni mortigas eble en konflikto, eble malrilatis al konflikto. Se flago havas stelojn kun multaj koloroj, do la oraj paradas supre aŭ maldekstre la bluaj.

Oni povas fabriki de ĉi tiuj flagoj nur kun registara permesilo en Usono.

Ĉi tiuj flagoj utiligis unue dum Unua mondmilito, pli poste normis kaj statutis dum Dua mondmilito. Ili estis malpopulara dum Vjetnama Konflikto sed hodiaŭe denove oni utiligas. Organizoj povas paradi servajn flagojn sub moderna utilo, se organizano servas militano.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 

* - (angle) Oni povas utili servajn flagajn grafikojn.
* Arkivigite je 2004-08-04 per la retarkivo Wayback Machine - (angle) pli grafikojn.
* - (angle) difinoj kaj statutoj.
**Servo** ekonomie estas **nemateria aĵo**, kies produkto kaj konsumo estas samtempaj.

Tiasence, harfrizisto, advokato, hospitalo, restoracio, transportado aŭ banko ne produktas aĵojn, sed servojn. Same faras perantoj, komercistoj, negocistoj, makleristoj ktp.

En ĝenerala senco la vorto povas signifi:

* Tasko plenumita por iu, sub kies dispono oni estas
* Tasko kompleze plenumita por ies profito
* Utileco por io

Kategorioj
----------

Oni distingas kutime komercajn, nekomercajn servojn, alpersonajn, alentreprenajn kaj aladministraciajn servojn.

Inter servoj por entreprenoj kaj administracioj distingeblas:

* financaj servoj,
* asekuroj,
* informadikaj servoj,
* telekomunikaj servoj,
* transportoj,
* loĝistiko,

ktp.

Graveco de tiu ekonomia sektoro
-------------------------------

En la plej evoluiĝintaj landoj, kiuj atingis postindustrian ekonomion, servoj reprezentas 70 % de la riĉaĵoj produktitaj (MEP) kaj iĝis la precipa motoro de ekonomia kresko.

Servoj estigas grandan parton de la nemateria kapitalo de entreprenoj kaj de publika kaj privata esplorado.

Vidu ankaŭ
----------

* Engaĝiĝo
* Servo per Amikeco
* Borel, Jean 1910/1922 : *Komerca Korespondo*, Möller & Borel, Berlino, 48 paĝoj

Proverbo
--------

Ekzistas pluraj proverboj pri servo en la *Proverbaro Esperanta* de L. L. Zamenhof, inter aliaj  :

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Servo ne petita ne estas merita.* **"** |

 |

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Al Dio servu, diablon rezervu.* **"** |

 |

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Ĉe mastro ŝtelisto la servantoj ne ŝtelas.* **"** |

 |

Eksteraj ligiloj
----------------

* france INSEE: difino de servoj.

Referencoj
----------

1. ↑   Lernu. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2008-12-17.

Fontoj
------

* ReVo  Servo en ReVo

* Kategorio Servo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Servo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)
La **serĉilo Google** (prononco: GUgul), **Google-Serĉo**, aŭ iam Gugla serĉilo, estas interreta serĉilo, kiun evoluigis la firmao Google. Ĝi estas la plej uzita serĉilo sur la Tut-Tera Teksaĵo, ĉiun tagon pritraktante pli ol 3.6 miliardojn da serĉoj. En la komenco de la jaro 2022, ĝi estas la plej uzita serĉilo en la mondo, kun merkatparto de 92 procentoj. Google resendas serĉrezultojn, kies ordo estas bazita, parte, laŭ paĝorango-sistemo. La serĉilo ankaŭ disponigas multajn malsamajn opciojn por adaptitaj serĉoj, uzante simbolojn por inkludi, ekskludi, precizigi aŭ postuli certan serĉan konduton, kaj ofertas specialigitajn interagajn travivaĵojn — ekzemple, la statuson de flugnumero aŭ de pakaĵo por livero, veterprognozojn, valuton, la konvertojn inter mezurunuoj kaj horzonaj tempoj, vorton difinoj, kaj pli.

La ĉefcelo de Google-Serĉo estas ĉasi tekston en publike alireblaj dokumentoj ofertitaj per retserviloj, kontraste al aliaj datumoj — ekzemple, bildoj aŭ datumoj, kiun enhavas datumbazoj. Ĝin origine evoluigis Larry Page kaj Sergey Brin en 1997.

Referencoj
----------

1. ↑  *The top 500 sites on the web* (La kvincent plej popularaj retejoj sur la TTT). *Alexa*. Kontrolita en 10-a de januaro 2022.
2. ↑  *Google Search Statistics* (Statistiko pri serĉoj per Google). *Internet Live Stats (Tuja statistiko pri la reto, angle)*. Kontrolita en 10-a de januaro 2022.
3. ↑  *Search Engine Market Share Worldwide* (Tutmonda merkatparto de serĉiloj). *StatCounter Global Stats (Nombrilo de tutmonda statistiko, angle)*. Kontrolita en 10-a de januaro 2022.
4. ↑  Adam FISHER. *"Google was not a normal place": Brin, Page and Mayer on the Accidental Birth of the Company that Changed Everything* ("Guglo ne estis normala loko": Pri la hazarda naskiĝo de la firmao kiu ŝanĝis ĉion). *Vanity Fair*, anglalingva ĉiumonata revuo. Julio 2018. Kontrolita en 10-a de januaro 2022.
**Settat** arabe: **سطات‎** estas grandurbo kaj provinca ĉefurbo en Maroko.

Mapo pri fervoja reto de Maroko, kie ne estas signita Settat, tamen situas inter Kazablanko kaj Marakeŝo ĉe la duono

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 33° 00′ N 07° 32′ U﻿ / ﻿33.000 °N, 7.533 °U﻿ / 33.000; -7.533 (mapo)Koordinatoj: 33° 00′ N 07° 32′ U﻿ / ﻿33.000 °N, 7.533 °U﻿ / 33.000; -7.533 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 137.690 en 2012
* Supermara alteco: 290 m
* Horzono: UTC (somere UTC+1)

Geografio
---------

Settat situas en montareta regiono en la centra sekcio de la lando sude de Kazablanko. Tiu urbo situas 57, Marakeŝo 146 km.

Historio
--------

Settat iĝis administra centro en la frua 13-a jarcento, pro ĝia strategia pozicio kiel neevitebla trairejo inter nordo kaj sudo. En la 18-a jarcento la urbo alportis ordon kaj sekurecon por la vojaĝantoj.

Vido en Settat Dank' al la riĉeco de la grundo, ĝi ankaŭ prosperis dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj, kiel grava komercocentro por agrikulturaj produktoj. Tio estis allogaĵo de judoj, kiuj ekloĝis amase en la najbareco. En la frua 20-a jarcento la urbo trovis sin sub dominado de francoj. En la 1990-aj jaroj Settat ricevis universitaton.

Trafiko
-------

Settat estas ligita kaj per aŭtovojo kaj per fervojo al Rabato kaj Marakeŝo.

Ĝemelurboj
----------

* Hispanio Burgos, Hispanio
* Francio La Celle Saint Cloud, Francio
* Francio Tours, Francio

Fontoj
------

* Angla Vikipedio

Mapo pri Maroko, kie Settat estas trovebla en la centro de la lando
Kastelo *Knole House*
**Sevenoaks** (sep kverkoj) estas urbo en okcidenta Kent, Anglio. En 2011 ĝi enhavis 29 506 loĝantojn. La urbo konsideratas "dormurbo": multaj plenkreskuloj ĉiutage veturas por profesia laborado al la urbocentro de Londono. La centra punkto *Charing Cross* de Londono, kruciĝo de la stratoj Strand kaj Whitehall, situas 34 kilometrojn nordokcidente, kaj la publika transporto al la metropola centro tre viglas.

En la regiono komence ekzistis nobela kastelo, ĉirkaŭ kiu ekestis vilaĝo, kiu en la 13-a jarcento ricevis merkatajn rajtojn. Fine de la 15-a jarcento la antaŭa kastelo anstataŭiĝis per larĝa kastela novkonstruaĵo, nomata *Knole House*, kiu ĝis la nuntempo estas inter la plej grandaj palacoj de Britio. Ĉirkaŭ la kastelo ekzistas vasta parko. La anglalingva loĝloka nomo, kiu en Esperanto signifas "sep kverkoj", laŭdire fontas el la anglosaksa toponimo "Seouenaca" por loka kapelo en proksimeco de sep kverkoj, kiu ankoraŭ nun ekzistas en la kastela parko.

Inter multaj aliaj, la fizikisto kaj naturalisto John Kirk, akompananto de David Livingstone kaj brita administranto de Zanzibaro, vivis dum la lastaj vivjaroj kaj mortis en la urbo. 

Rilate al la Esperanto-movado mencieblas, ke la internacia bicikla karavano de okcidenta Germanio, suda Nederlando kaj norda Flandrio survoje al la Internacia Junulara Kongreso de la jaro 1984 pasis tra kaj paŭzis en Sevenoaks.

* Kategorio Sevenoaks en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Sgrafiarto en Prádena de la Sierra (provinco Segovio), Hispanio
**Sgrafiarto** estas tekniko de ornamado de muroj (ĉefe fasadoj) kiu aperas en kelkaj domoj de tradicia popola arkitekturo en multaj diversaj urboj kaj vilaĝoj de Eŭropo; tio estas tekniko de ornamado de fasadoj de mudeĥara influo en Hispanio, konsista je etendo sur fasado de du aŭ tri surmetitaj tavoloj de stukado de diferenca koloro, komponita de diversaj miksaĵoj de kalko kaj sablo; en la ekstera tavolo oni desegnas la artan ornamaĵon kaj oni malaperigas parton de tiu ekstera tavolo kie nepras por ke aperu la dezirata stuka koloro kiu estas sube. Per tiu procezo oni atingas dukoloran ornamadon per temoj pli malpli geometriaj (plej ofte, sed ankaŭ vegetalaj) ripetitaj regule sur la tuta surfaco de la fasado.

La termino devenas de la itala vorto *sgraffiare*, tio estas, entranĉi aŭ raski per speciala ilo nomata *grafio*.

Tiu tekniko estis konata jam antaŭ la romia epoko, estis disvastigata dum la epoko de la Romia Imperio kaj dum la hegemonio de Islamo en la Mediteraneo kaj poste de la italaj urboj en la Renesanco.

Laŭ Francisko Azorín **sgrafito** estas *Gravurita ebena ornamo, kun ebena fono ofte kolorigita.*[1] Li indikas etimologion el la greka *grafeion* (grifelo) kaj de tie la latina *graphium*. Kaj li aldonas la terminojn *sgrafi*, por fari ebenan reliefon; sgrafilo, sgrafisto, sgrafaĵo, sgrafado.[2]

Vidu ankaŭ
----------

* Grafitio

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 183.
2. ↑  Azorín, samloke.
Sgropino
**Sgropino**  estas alkohola trinkaĵo tre uzata en Veneto, (Italio), kiu enhavas citronan glaciaĵon.

La vorto en itala lingvo estas *sgroppino* kaj devenas el venetlingva vorto *sgropìn*, kiu estis la normala ŝorbeto, sen lakto kun malmulte da alkoholo. Ĝi aperis ĉe la venetaj aristokratoj dum la 16a jarcento kaj iom ŝanĝis laŭ la epokoj. La celo estis purigi la palaton inter diversaj pladoj. Nuntempe oni uzas je la fino de la manĝo por helpi digestadon.

La ingredientoj estas jenaj: citrona glaciaĵo, vodko, kaj loka vino Prosecco. Dum lastaj jaroj oni trovas variantojn per frago, al pampelmuso.

Ekzemplo de recepto
-------------------

* 350 g da citrona glaciaĵo
* 200 ml da blanka saŭmvino Prosecco
* 50 ml da vodko
* pecetoj da citrono por ornami

Vidu ankaŭ
----------

* Ŝorbeto

Referencoj
----------

1. ↑   Vorto en esperanto decidita dum renkontiĝo de esperantistoj en Treviso la 10/08/2021. Radiko el veneta lingvo +"o"

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 735883
 |
**Shakti** estis kunfando- kaj mondmuzika bando ĉirkaŭ la angla gitaristo John McLaughlin, kiu ekzistis en sia originala personaro ekde 1974 ĝis 1978. Escepte la bandestron ĉiuj membroj devenis de la hinda subkontinento, kio estis treege nekutima en la muzikmondeto de la 1970-aj jaroj. La nomo de la bando mem deduktiĝas de la hinduisma vorto *ŝakti*, kiu simbolas forton. *Ŝakti* ankaŭ estas kiel ina energio la kontraŭpartio al la ĉefgedioj ekzemple en sia aperaĵo kiel patronino de la belaj artoj.

Historio
--------

La bando konsistis krom McLaughlin el violonisto L. Shankar, Zakir Hussain ĉe *tablao*, R. Raghavan ĉe mridangamo − tamburo el sudbarata muziktradicio – samkiel T. H. „Vikku" Vinayakram ĉe mridangamo kaj gatamo. Kun ĉi tiu instrumentistaro la kvinopo verkis nur tri albumojn. Pro la tiutempe unika instrumentistaro kaj la novspeca kunfando de malsamaj muzikstiloj kiel ĵazo, eŭropa, nordbarata kaj sudbarata muziko la ensemblo tamen altiris treegan tutmondan atenton, tiel ke la muzikistoj en la jaroj inter 1975 kaj 1977 ofte estis aŭdeblaj je la gravaj internaciaj ĵazfestivaloj (ekz. ĉe la Ĵazfestivalo je Montreux).

Remember Shakti, Munkeno en 2001
En 1978 McLaughlin denove sin turnis al ludo de elektra gitaro kaj prezentis kun Shakti je parte ŝanĝita instrumentistaro nur malmultajn koncertojn. En 1997 la gitaristo initiatis la projekton *Remember Shakti*, kiu klare orientiĝis je la muziko de la antaŭula ensemblo. Krom aliaj muzikistoj denove kunmuzikis Zakir Hussain kaj T.H.Vinayakram.

Diskoj
------

* *Shakti with John McLaughlin* (Live), 1975
* *A Handful Of Beauty*, 1977
* *Natural Elements*, 1977
* *John McLaughlin/Zakir Hussain-Remember Shakti*, 1999
* *The Believer*, 2000
* *Saturday Night In Bombay*, 2001


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Literaturo
----------

Martin Kunzler: *Jazzlexikon*, Directmedia, Berlin 2005, ISBN 3-89853-018-3
Shaolin, kun sia amiko humuristo Tiririca
**Shaolin**, kies vera nomo estas **Francisco Jozenilton VELOSO** (naskiĝis en Coremas, Paraibo, Brazilo, la 8-an de majo 1971) estas brazila humuristo, komikisto kaj radiofonisto.

Biografio
---------

Naskiĝinta en Coremas, ŝtato de Paraíba en 1971, Shaolin komencis sian karieron ĉe  *Teatro Severino Cabral* de Campina Grande.

Li estas karikaturisto por ĵurnaloj *A Palavra*, *Jornal da Paraíba* kaj *Revista do Nordeste*; tiam ankaŭ gastigis radioaparatajn antenojn *Rádio Campina Grande*. Lia edzino estas Laudiceia Veloso ekde decembro 1994, kun kiu li havas du infanojn.

Dum la jaro 2000, li partoprenis en pluraj spektakloj kiel *Domingão do Faustão*, *A praça è nossa* kaj *Show do Tom*. Lia lasta spektaklo estas nomata *Tudo è possível* (*Ĉio eblas*) kun Ana Hickmann kie li imitas moke famajn rolulojn, kiel ekzemple Leonardo da Banda Calypso, Joelma Zezé aŭ Camargo.

La aŭtoakcidento
----------------

En la nokto de la 19-a de januaro 2011, Shaolin estis implikita en serioza aŭtoakcidento en Campina Grande sur la vojo BR-230: lia aŭto koliziis kun kamiono kaj Shaolin estis grave vundita.. La sekvantan majon, li estis liberigita de intensiva zorgo al simpla ĉambro, dum ankoraŭ en komato. Kiam li revenis hejmen, li sukcesis, ekde septembro 2012 parte komuniki per la palpebroj, uzante mekanismon kiun donis al li lia amikino Ana Hickmann.

Vidu ankaŭ
----------

* Tiririca

Referencoj
----------

1. ↑  portugale Shaolin: *A mundiça continua* Arkivigite je 2011-05-17 per la retarkivo Wayback Machine de *A União*
2. ↑  portugale Top 10: acidentes famosos
3. ↑  portugale Humorista Shaolin sofre grave acidente de carro em Campina Grande (PB)
4. ↑  portugale Shaolin muda da UTI para quarto para evitar infecção, diz mulher do humorista
5. ↑  portugale Após ganhar aparelho que lê movimento dos olhos, Shaolin volta a conversar com a família

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Shaolin (komikisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Shaolin en Twitter


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 434461
 |
naskiĝdomo de Benedikto la 16-a
**Fondaĵo Naskiĝodomo de papo Benedikto la 16-a** (germane: *Stiftung Geburtshaus Papst Benedikt XVI.*) fonditis en 2005; ĝi posedas la papan naskiĝdomon en Marktl am Inn, Germanujo.

Historio
--------

En interkonsento kun la episkoparo de Freising fondis la episkopa moŝto de Passau Wilhelm Schraml fondaĵon de eklezia juro. En decembro 2005 sekvis agnosko fare de la ŝtato Bavario. En decembro 2005 efektiviĝis aprobo fare de la Bavaria ministerio pri edukado. Okaze de la 80-a datreveno naskiĝtaga malfermiĝis en la 16.4.2007 la naskiĝdoma muzeo.

Celoj
-----

Volas la fondaĵanoj prezenti la privatan kaj eklezian kariertabelojn de Joseph Ratzinger. Instigis je tio ankaŭ la parencoj (i.a. de la neuss-a industriula familio Werhahn) de la eksa kolonja arkiepiskopo Joseph Frings. Ties koncilio-teologo estis Ratzinger en la rolo de bonna universitatoprofesoro.

Organizo
--------

Estris la fondaĵon la katedrala kapitulano kaj financspertulo Klaus-Peter Franzl kaj la finfancdirektoro de la Diocezo de Passau, Josef Sonnleitner.

Referencoj
----------

1. ↑  Ludger Baten: *„Neusser beschenken Papsthaus"[*rompita ligilo*]*, Neuß-Grevenbroicher Zeitung, 24.7.2010

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Naskiĝdomo de Benedikto la 16-a (fondaĵo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hejmpaĝo
* „Das Geburtshaus des Papstes", videa aĵo ĉe Katholisch.de
* „Geburtshaus des Papstes: Maßvoll in Marktl" (FAZ, 13.4.2007

48.25403912.841864Koordinatoj: 48° 15′ 15″ N, 12° 50′ 31″ O (mapo)
 

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 808130
* GND: 16048120-X
* VIAF: 132425839
 |
Shaw Island inter la insularo Sanjuana  
(Interagiga topografia mapo)
Haveno apud Shaw Island pramdokejo
**Shaw Island** (aŭ **Insulo Ŝava**) estas, kaj laŭgrande kaj laŭ nombro de loĝantoj—240 en 2010—la kvara insulo de la Sanjuana insularo. Ĝi estas la plej malgranda insulo servata de la vaŝingtonia ŝtata pramŝiparo. En Shaw mankas la turismaj rimedoj, kiuj popularigas la ceterajn grandajn insulojn sanjuanajn. De 1976 ĝis la mezo de 2004 la praman dokon kaj la solan vendejon prizorgis romkatolika monaĥinaro, la Franciskanaj Fratinoj de la Eŭĥaristio, sed en 2004 tiu ordeno forlasis la insulon, vendante siajn entreprenojn al loka familio. Du aliaj monaĥinaroj havas instalaĵojn en la insulo, nome la Ordeno de Benediktaninoj kaj la Fratinoj de Mizerikordio.

Mankas gastejoj sur la insulo krom kantona parko ĉe la suda ekstremaĵo, kiu proponas spacon por ĝis ĉ. 10 tendoj. La sola industria instalaĵo neagrikultura estas malgranda firmao fabrikanta markilojn por kontroli fiŝmigradon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
* Arkivigite je 2005-08-29 per la retarkivo Wayback Machine

Cervino ĉe apudmara deklivo en insulo Shaw
Teamo de Sheffield F.C. de 1857.
**Sheffield Football Club** estas angla futbala klubo el Sheffield, South Yorkshire, kvankam nune kun sidejo en Dronfield, Derbyshire. Ili nune konkurencas en la Norda Unualiga Divizio de Unu Sudoriento. Fondita en 1857, la klubo estas oficiale agnoskita kiel la plej antikva ekzistanta futbala klubo en la mondo. Sheffield FC dekomence ludis laŭ la reguloj de Sheffield kaj oficiale ne adoptis la regulojn de FA ĝis 1878.

La klubo konkurencas en *derby* kun preskaŭ najbaroj de Hallam F.C. En 2004 ili ricevis la Ordenon de Merito de la FIFA – premio kiu estis stribuita ankaŭ nur al unu alia klubo: nome Real Madrid – kaj en 2007 ili estis enkondukitaj en la Angla Futbala Fam-Salono, por memorigi ilian 150an jarigon.

La pinto de la klubo okazis en 1904 kiam ili venkis en la FA Amatora Pokalo, nome konkurenco planita laŭ sugesto de Sheffield. Ili ankaŭ finis kiel finalistoj de la FA Vase en 1977.

Notoj
-----

1. ↑  Sheffield FC: Over 150 years of history FIFA. En Webarchive  3a de marto 2016
2. ↑  FIFA marks Sheffield FC's anniversary Arkivigite je 2014-11-06 per la retarkivo Wayback Machine FIFA

* Kategorio Sheffield F.C. en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 684188
* LCCN: no2010080153
* VIAF: 149335627
 |
**Sherron WATKINS** (naskita la 28-an de aŭgusto 1959) - Vicprezidanto de Evoluo ĉe Enron Corporation, pridubita koncerne la bankroton de la firmao fare de la Reprezentantĉambro kaj Senato frue en 2002.

En aŭgusto 2001, Watkins sciigis la tiaman prezidanton de Enron pri neregulaĵoj en la financaj raportoj de la korporacio. Ŝi estis kritikita por ne malkaŝi siajn suspektojn al registaraj aŭtoritatoj pli frue - ŝia raporto estis publikigita kvin monatojn post kiam ĝi estis skribita.

Watkins estis elektita kiel unu el tri "Personoj de la Jaro 2002" de *Time* revuo, apud du aliaj internaj alarmantoj, Cynthia Cooper de WorldCom kaj Coleen Rowley de la FBI.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sherron Watkins - Oficiala Retejo
* Sherronwatkins.com (enarkivigita version ĉe la Wayback Maŝino, de 28a de januaro, 2017)
* Letero de Sherron Watkins al Enron Prezidento Kenneth Lay, aŭgusto 2001


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 813169
* LCCN: n2003091110
* VIAF: 53529223
* ISNI: 0000 0000 3382 1922
* SUDOC: 119162784
* NDL: 00934134
* BIBSYS: 3063255
 |
La Rivero Slaney ĉe Stratford
La Rivero **Slaney** (irlande *An tSláine*) estas rivero en sudorienta Irlando. Ĝi fontas sur la monto Lugnaquilla en la Montaro de Wicklow, kaj fluas suden tra la graflandoj Wicklow, Carlow kaj Wexford. Ĝi elfluas kun larĝa malprofunda estuaro ĉe la urbo Wexford en la Irlandan Maron.

Laŭlonge de ĝia 117 km. transiras la riveron 32 vojpontoj kaj unu fervojponto. La plej gravaj urboj tra kiuj fluas la rivero estas:

* Stratford
* Baltinglass
* Tullow
* Bunclody
* Enniscorthy
* Wexford

Troveblas granda varieco de bestoj kaj birdoj en la ĉirkaŭaĵo de la rivero. En graflando Wicklow oni povas vidi cervarojn, kaj en multaj lokoj vidiĝas cignoj, sovaĝaj anasoj, ardeoj kaj alcionoj. Krepuske, videblas vespertoj, strigoj kaj lutroj. En la kota estuaro oni povas trovi ridmevojn, tringojn kaj hematopojn. Laŭ sezono, oni fiŝkaptas salmojn kaj trutojn.

Referencoj
----------

1. ↑  Duffy, John. *River Slaney, from source to sea*, 2006, ISBN 978-0-9554184-0-2, p.30
2. ↑  Duffy, p.19
3. ↑   Slaney River Trust. Arkivita el la originalo je 2008-01-02. Alirita 2008-05-28.

* Kategorio Slaney en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mon *maru ni jūji* (丸に十字, „kruco en cerklo")
Klana tombejo de la Shimazu sur la monto Koya
**Shimazu** (japane: 島津) estis japana familio de daimioj, kiu regis la provincojn Satsuma, Osumi kaj Hyuga (sur la insulo Kiuŝuo).

Tiu klano devenas de la imperiestro Seiwa (850-880) kaj de la ŝoguno Minamoto no Yoritomo (1147-1199), per ties filo Tadahisa, kiu uzis la nomon de la bieno de Shimazu en la provinco Hyuga.

La klana ĉefurbo estis Kagoshima. En 1600 la klano partoprenis la batalon de Sekigahara, kie ĝi estis inter la malvenkantoj. En 1877 la klano ribelis por daŭrigi la socion de samurajoj, kiu estis neniigita post la Meiji-restarigado. La ribelo estis malfacile venkita de la imperiestraj trupoj, kiuj jam agis kontraŭ la ŝogunaj.

La klano Shimazu estas unu el la malmultaj japanaj klanoj, kiu gardis la saman bienon ekde la Kamakura-epoko ĝis la Meiji-restarigado.

Klananoj
--------

Samurajoj de la Shimazu-klano dum la Boshin-milito
### Heredintoj

1. Shimazu Tadahisa
2. Shimazu Tadatoki
3. Shimazu Hisatsune
4. Shimazu Tadamune
5. Shimazu Sadahisa
6. Shimazu Morohisa
7. Shimazu Ujihisa
8. Shimazu Yuihisa
9. Shimazu Motohisa
10. Shimazu Hisatoyo
11. Shimazu Tadakuni
12. Shimazu Tachihisa
13. Shimazu Tadamasa
14. Shimazu Tadaosa
15. Shimazu Tadataka
16. Shimazu Katsuhisa
17. Shimazu Takahisa
18. Shimazu Yoshihisa
19. Shimazu Yoshihiro
20. Shimazu Tadatsune
21. Shimazu Mitsuhisa
22. Shimazu Tsunataka
23. Shimazu Yoshitaka
24. Shimazu Tsugutoyo
25. Shimazu Munenobu
26. Shimazu Shigetoshi
27. Shimazu Shigego
28. Shimazu Narinobu
29. Shimazu Nariaki
30. Shimazu Nariakira
31. Shimazu Hisamitsu
32. Shimazu Tadayoshi
33. Shimazu Tadashige

### Aliaj anoj

* Shimazu Sanehisa

### Vasaloj

* Ijuin Tadaaki
* Ijuin Tadaao
* Ijuin Tadamune
* Ijuin Tadazane
* Yamada Arinobu
* Yamada Arinaga
* Saigo Takamori

* Kategorio Shimazu (klano) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Slanské vrchy**, esperante **Montoj Slanské** estas vulkandevena montaro en orienta Slovakio. La montaro estas orientata de nordo al sudo, de urbo Prešov ĝis la ŝtatlimo kun Hungario. La montaro reprezentas orientan limon de Valkaldrono de Košice. La plej alta montopinto estas Šimonka kun alteco 1092 m s.m. Geologie la montaro apartenas inter tiel nomataj orientslovakaj novvulkanoj kiuj ekestis en parto de terciaro neogeno. La montaro estas konstruita per jenaj petroj riolito, dacito kaj ĉefe andezito kaj iliaj tofoj. En norda parto de la montaro, sur la novvolkanaj petroj troviĝas sedimentoj reprezentataj per argiloj, sabloŝtonoj kaj konglomeraĵoj. Apartaj andezitaj masivoj elkreis stratovulkanon, kiun reprezentas tavolaroj de alternataj andezitoj kaj vulkana cindro.

Andeziton oni uzas kiel altkvalitan materialon por konstruado.

En la montaro troviĝas hodiaŭ ne plu funkciantaj minejoj Dubník, kie oni dum pasinteco gajnadis opalojn. Ĉi-tempe la minejoj estas gravaj por vespertoj.

* Kategorio Slanské vrchy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 48° 19′ 18″ N 3° 12′ 19″ O﻿ / ﻿48.32167 °N, 3.20528 °O﻿ / 48.32167; 3.20528 (mapo)

**Serbonnes** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 520 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Serbonnes etendiĝas sur 9.93 km², kaj havis 520 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 52 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacques Dautun, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Serbonnes apartenas al la kantono de Sergines, kies ĉefurbo estas Sergines. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Sergines
Diversaj boteloj da Slivovico
**Slivovico** aŭ **prunobrando** aŭ **pruna brando** (serbe: *шљивовица aŭ šljivovica, slovene: slivovka, kroate: šljivovica*, bosne: *šljivovica*, makedone: *slivova*, pole: *śliwowica* [ˌsʲli.voˈvi.ca]; rumane: *şliboviţă*; bulgare: *сливова* (*slivova*); slovake: *slivovica*; ĉeĥe: *slivovice*, suprasorabe: *sliwowica*) estas brando farita el prunoj aŭ el slivoj. Speciale ĝi estas farata en Balkanio. La nomo "slivovico" deriviĝis de la komuna slava vorto (ekzemple, ruse: *слива* [slíva]; serbe: *šljiva* [ŝlíva] ktp), kiu signifas prunon.

En Serbio Slivovico estas la nacia alkoholaĵo kaj enhavas ĉirkaŭ 47% da alkoholo. Tie estas tre kutima por komenci la tagon per glaseto da slivovico antaŭ ol matenmanĝi.

La trinkaĵo estas senkolora sed, se ĝi estas stokita en bareloj el kverka ligno, la koloro fariĝas orflava.

Miksita kun kruŝkovaco ĝi formas la trinkaĵon juliŝko.

* Kategorio Slivovico en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Slovake.eu** (ankaŭ konata sub la projektonomo **Slovak Online**) estas TTT-paĝo, kiu ofertas senpagan interretan kurson de slovaka lingvo per metodo E-lernado. Ofertitaj lingvaj kursoj de diversaj niveloj (A1 kaj A2 de komuna eŭropa referenckadro estas dividitaj en laŭtemajn ĉapitrojn kaj enhavas ankaŭ son- kaj videoregistraĵojn. La paĝaro ofertas krom tio gramatikon kaj ortografion de slovaka lingvo, vortaron, lingvajn ludojn, bazajn informojn kaj interesaĵojn pri Slovakio kaj slovaka lingvo, bibliotekon kaj eblecon komuniki kun aliaj uzantoj per tekstaj mesaĝoj.

La paĝaro estas celita al eksterlandanoj, kiuj vivas en Slovakio, partneroj en miksa edzeco, loĝantoj en limregionoj, Slovakoj, kiuj vivas en eksterlando, slovakistoj, slavistikistoj, enmigrintoj, studantoj kaj turistoj. Nuntempe la paĝaro havas 7 lingvajn versiojn: ĉeĥan, germanan, anglan, esperantan, franca, litovan, polan kaj slovakan.

Tiu ĉi unika projekto kreita laŭ spertoj kun administrado de paĝaro lernu! estas subtenata de Eŭropa Komisiono en la kadro de programo *KA2 — lingvo, programo de Tutviva Lernado*. Realiganto de projekto estas E@I, partneroj estas Lingvistika instituto de Ľudovít Štúr de Slovaka scienca akademio (Slovakio), Studio Gaus (Germanio), Universitato en Vilno (Litovio), Akademio de komputila scienco, manaĝerado kaj administrado en Varsovio (Pollando) kaj Slovaka centro en Londono (Britio).

Membroj de la teamo de Slovake.eu dum akcepto ĉe Jozef Božik, urbestro de Partizánske, la 9-an de aŭgusto 2011.

Literaturo
----------

Aperis kelkaj raportoj pri la paĝaro:

* Enrete estas unua interreta kurso de slovaka lingvo *(slovake)*
* Raporto de slovaka televido[*rompita ligilo*] - vidu sekcion *Bloky reportáže* kaj trovu *Slovenčina ide do sveta* *(slovake)*
* Raporto de Markíza Arkivigite je 2011-04-30 per la retarkivo Wayback Machine - vidu en listo de raportoj sub la video raporton *#25 - Online kurz slovenčiny* *(slovake)*

Vidu ankaŭ
----------

* Slovaka lingvo
* E@I
* lernu!

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala paĝaro de projekto Slovake.eu
Call the pes

La enhavo de la permesilo
-------------------------

Jen estas unu el la permesiloj en la angla:

```
Copyright (c) <year> <copyright holders>
```

```
Permission is hereby granted, free of charge, to any person
obtaining a copy of this software and associated documentation
files (the "Software"), to deal in the Software without
restriction, including without limitation the rights to use,
copy, modify, merge, publish, distribute, sublicense, and/or sell
copies of the Software, and to permit persons to whom the
Software is furnished to do so, subject to the following
conditions:
```

```
The above copyright notice and this permission notice shall be
included in all copies or substantial portions of the Software.
```

```
THE SOFTWARE IS PROVIDED "AS IS", WITHOUT WARRANTY OF ANY KIND,
EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO THE WARRANTIES
OF MERCHANTABILITY, FITNESS FOR A PARTICULAR PURPOSE AND
NONINFRINGEMENT. IN NO EVENT SHALL THE AUTHORS OR COPYRIGHT
HOLDERS BE LIABLE FOR ANY CLAIM, DAMAGES OR OTHER LIABILITY,
WHETHER IN AN ACTION OF CONTRACT, TORT OR OTHERWISE, ARISING
FROM, OUT OF OR IN CONNECTION WITH THE SOFTWARE OR THE USE OR
OTHER DEALINGS IN THE SOFTWARE.
```

* Kategorio MIT-permesilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Batalo je Břest** estis lasta kunpuŝiĝo de la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso. Ĝi okazis la 7-an de majo 1945 ĉe Břest (norde de Kroměříž).

Antaŭ la batalo
---------------

Laŭ ordono de la komandanto de la 18-a armeo, generalo Anton Josifoviĉ Gastiloviĉ, al kiu la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso estis subigita, devis la fortoj de la korpuso la 7-an de majo eksturmi en direkto Hulín – Břest – Přerov, kaj per tio fortranĉi la germanajn taĉmentojn, kiuj ĝis nun troviĝis oriente de Přerov. Tiuj poste ne povus antaŭeniri okcidenten eĉ ne iri al Olomouc, kie oni ĝis nun batalis. La unua kunpuŝiĝo okazis ĉe Rymice kaj Količín la 6-an de majo, la dua en Břest la sekvantan tagon.

La unua eksturmis la 4-a bataliono, sed ĝi ne kapablis tute forpuŝi la germanojn el Břest. Almenaŭ ĝi kapablis enkojnigi en iliajn poziciojn, kion la aliaj taĉmentoj ne kapablis. Plimulto de la ĉeĥoslovakaj taĉmentoj fine devis deŝiriĝi en la elirpoziciojn. Restis nur la 4-a kaj la 2-a batalionoj.

Posttagmeze la germanoj komencis kontraŭsturmon, sed ili estis repuŝitaj. Nokte el la 7-a je la 8-a majo la germanoj deŝiriĝis el Břest, sed tiuutempe jam la ĉeĥoslovakaj taĉmentoj transŝoviĝis plu okcidenten, kie ili devis subteni atakon de la rumana armeo al Prostějov.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Bitva o Břest en Fronta.cz
**Apataki** estas korala atolo en la suda Pacifika Oceano, teritoria parto de Franca Polinezio. Ĝi estas unu el la Palliser insuloj, subgrupo de la Tuamotua Arkipelago. Apataki situas proksimume 370 km nordoriente de la insulo Tahitio, 17 km oriente de Arutua kaj 24 km nordoriente de Kaukura. La insulo estas preskaŭ rektangula; 34 km longa kaj 24 km larĝa. Ĝi havas areon de proksimume 706 km2 kun terareo de proksimume 20 km². Ĝia vasta laguno havas du ŝipvetureblajn pasejojn por en- kaj eliri.

En 2012 Apataki havis 350 loĝantojn, (en 2007 492). La ĉefvilaĝo nomiĝas Niutahi.

Historio
--------

La unua registrita eŭropano kiu vidis Apataki atolon estis la nederlanda navigisto Jacob Roggeveen en 1722. James Cook vizitis ĝin en 1774.

Administracio
-------------

Administracie, Apataki estas parto de la komunumo Aratua.

Bildoj kaj mapoj
----------------

* Fonto: Landsat S-06-15_2000 (1:225,000)Fonto: Landsat S-06-15\_2000 (1:225,000)
* Fonto: EVS Preciza mapo (1:225,000)Fonto: EVS Preciza mapo (1:225,000)
* Fonto: ISS006-E-38475Fonto: ISS006-E-38475

Ekonomio
--------

Apataki havas flughavenon sed ne turisman industrion. La nura ĉefa industrio de la insulo estas kultivitaj Tahitiaj (nigraj) perloj. La kokospalmo, kiu formas la bazo por la produktado de kopro, estas de speciala ekonomia graveco por la indiĝenoj. Sur kelkaj insuletoj la loĝantoj kultivas vanilon.

Referencoj
----------

1. ↑   (1899) "Names of the Paumotu Islands, with the old names so far as they are known.", *Journal of the Polynesian Society* **8** (4), p. 264–268.  Alirita 7 January 2015.. 

 Arkivigite je 2012-02-10 per la retarkivo Wayback Machine

* Apataki Atoll. *NASA Earth Observatory Newsroom*. Arkivita el la originalo je 2006-10-01. Alirita 2006-04-27.

* Oceandots

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Apataki en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Apataki Atolo FP (EVS Islands)
* Shuttle Image ISS006-E-38475 (Astronaut Photography)
* Listo de Tuamotuaj Atoloj List (Pacific Image)
**István Szamota** [iŝtvAn samota], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szamota István** estis hungara arkivisto, bibliotekisto. Lia nobela antaŭnomo estis *pravigyi* [pravidji].

Libro de István Szamota
István Szamota naskiĝis la  5-an de julio 1867(nun 1867-07-05) en Kunszentmiklós, li mortis la 21-an de novembro 1895 en Budapeŝto.

Biografio
---------

István Szamota frekventis gimnaziojn en Makó, Temeŝvaro kaj Hódmezővásárhely, poste li studis juron en Scienca Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li laboris en Hungara Tutlanda Arkivo en 1892, en la sekva jaro li vojaĝis eksterlande por esplori en arkivoj aŭ bibliotekoj. Ekde 1894 li laboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi, sed en 1895 li mortigis sin.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Bosznia története a legrégibb kortól a királyság bukásáig* (traduko, 1890)
* *Régi magyar utazók Európában 1532-1770* (1892)
* *A Schlägli magyar szójegyzék XV. a század első negyedéből* (1894)
* *A tihanyi apátság 1055. alapítólevele, mint a magyar nyelv legrégibb hiteles és egykorú emléke* (1896)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 843250
 |


* Portalo pri Biografio
La stacidomo en 2009 La **Stacidomo de Altenburg** (germane: *Bahnhof Altenburg*) estas tre historia troviĝante en la strato Wettiner Straße 15, en Altenburg, Germanio.

Historio
--------

La konstruo de la fervojlinio "Sächsische Eisenbahnen" komenciĝis en Altenburg. Jam en la 1.7.1841 la unua arbo dehakitis sur la belega princa herbaro. La malfermo de la 69.000 ulnojn longa linio inter Altenburg kaj Lepsiko estis en 1842 kaj la stacidomo de Altenburg estis komence kapostacio. Veturis surlinie la en Anglio konstruita lokomotivo "Iris" kaj bezonis por la tuta distanco ne tute 60 minutojn. Ekde la komenco ĝi servis ankaŭ por la transporto de poŝtaĵoj kaj pakaĵoj. La unua persona vagono estis malfermitaj, la vagonoj de la 3-a klaso eĉ apertaj. La postan instalon de vitraj fenestroj konsideritis grandega progreso; ĉar nun ankaŭ lumoj envagone eblis. Je la fino de la 19-a jarcento venis la hejtiloj.

En 1876 komenciĝis la alikonstruo de la stacidomo. La nova, 2000 kvadratmetrojn granda admnistraciejo ja respondis perfekte al la fortimpresvolo de la rezideja urbo de Altenburg.

Fonto
-----

"mini-a-thür in Ruhla/Thüringen. Der Freizeitpark im Thüringer Wald", broŝuro eldonita fare de la liberaera maketaĵparko de Ruhla, nr. 32

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Stacidomo de Altenburg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Privataj paĝoj prie Arkivigite je 2011-07-18 per la retarkivo Wayback Machine
Kilometra distancoŝtono sur la linio tra Allzunah. De la stacidomo *Rennsteig* ekis la linio ĝis Frauenwald.
La eksa **Stacidomo de Frauenwald** konzistanta el iama akceptejo kaj varodeponejo troviĝas en la samnoma turisma komunumo.

Historio
--------

En 1913 ĝi konstruitis okaze de la malfermo de la fervoja linio *Rennsteig-Frauenwald* tra Allzunah fare de *Kleinbahn A.K.* kiu komenciĝis ĉe Stacidomo Rennsteig.

La linio unuigis ĝis la 1965-a jaro la linion *Plaue-Themar* kun la vilaĝo Frauenwald. Pli grandaj ŝanĝoj ĉe la stacidomo iĝis en 1937. La akceptejo ricevis alikonstruitaĵon por kafejo. La stato de la supraj partoj en la kuro de la tempo malboniĝis rapide kaj - malgraŭ kreskanta pasaĝerkvanto - nur la ne eviteblaj kaj nepre necesaj riparoj estis farataj.

Fino de la linio
----------------

En la 13-a de februaro 1965 pro neĝoblovado kaj neĝodunoj la trafiko ĉesis kaj busoj ektransportis la homojn. Poste fervoja servo ne plu reprenitis ĉar ne estis je dispono la necesaj monrimedoj por riparo de la trakoj. Listitigte en la vetura horarlibro por somero 1965, la trajnoj jam ne cirkulis. Poste iĝis ankaŭ la formala malfermo kaj finfine la forigo de la reloj.

Hodiaŭ dum kelkaj tagoj de la jaro elmontriĝas makettrajno ene de la historia stacidomo kun rondgvidado (antaŭmendo necesa). Sur la eksa fervoja digo eblas vintre skikuradi; rekte tie troviĝas ankaŭ la impona Bunkromuzeo Frauenwald.

Literaturo
----------

* Günter Fromm: *Aus der Geschichte der Kleinbahn Rennsteig – Frauenwald 1913–1965.* Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 1996, ISBN 3-929000-41-5.
* Michael Kurth: *Die Laura. Geschichte der Kleinbahn Rennsteig – Frauenwald* (= *Regionale Verkehrsgeschichte.* Bd. 13). Eisenbahn-Kurier-Verlag, Freiburg (Breisgau) 1996, ISBN 3-88255-425-8.== ==

Eksteraj ligiloj
----------------

* Fonto de la teksto, kun foto.[*rompita ligilo*]
* Horaro de 1944.
La **Stacidomo de Pécs** estas signifa fervoja nodo kaj historia monumento en Hungario en urbego Pécs.

Historio
--------

En la frua trajna funkcia periodo Pécs ne havis trajnan ligilon, iom poste nur privata (ĉefe industria) trajno trafikis al Mohács. Tiam estis stacidometo en tiu loko. La nun videbla stacidomo estis konstruita inter 1898 kaj 2000 laŭ planado de Ferenc Pfaff. Antaŭ la stacidomo trafika nodo kreiĝis, eĉ la jam ne funkcianta tramo atingis la stacidomon. Tiutempe alvenis fervojoj el diversaj regionoj, dum la socialismo ĉesis kelkaj linioj.

Memortabulo pri Ferenc Pfaff

Konstruaĵo
----------

La stacidomo situas laŭ granda placo. La stacidoma konstruaĵo estas grandparte unuetaĝa. En mezo de la fasado estas la ĉefenirejo, pli supre estas 2 turoj, kiuj nur ornamas la domegon. Menciindas la reliefoj pri James Watt kaj George Stephenson. Sur la muro estas memortabulo pri Ferenc Pfaff.

La stacidomo funkcias laŭ trairanta sistemo, tamen la plej grava funkcio estas finhaltejo de la budapeŝta linio, krome estas internacia kontakto al Osijek (Kroatio).

Literaturo
----------

* Arkivigite je 2016-03-04 per la retarkivo Wayback Machine hungare
* malnovaj fotoj
* nuntempaj fotoj

* Kategorio Stacidomo de Pécs en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉefa stacidomo en Rădăuți en aŭgusto 2010
**Ĉefstacidomo de Rădăuți** (rumane *Gara Rădăuți*) estas fervoja stacio en Rădăuți, Rumanujo, konstruite en 1889. Ĝi situas ĉe strada Gării nr. 4 kaj figuras sur la Listo de historiaj monumentoj de la Distrikto Suceava ekde 2004 (kodo SV-II-m-B-05607).

Historio
--------

La stacidomo en februaro 1918
En 1869, la fervojlinio inter Ĉernivco kaj Suceava ekfunkciigitis fare de la kompanio *Lemberg-Czernowitz-Jassy-Eisenbahngesellschaft*. Kelkaj bukovinaj urboj (apud Rădăuți ekz. Siret) fervojliniare ankoraŭ neglektitis.

Por ligi tiujn grandurbojn al la ekzistanta fervojreto, pluraj privataj lokaj fervojsocietoj estis fonditaj, ekz. *Bukowinaer Lokalbahnen*. Tiu ĉi firmao komencis en 1888 la konstruadon de fervojsekcio disde Dornești ĝis Rădăuți. Transpontado de Suceava-rivero postulis konstruadon de lignaĵo kun longeco de 254 m. Fine vagonaroj ekcirkulis inter Dornești kaj Rădăuți en la 17-a de novembro 1889.

Ekzistis pluraj ideoj koncerne la lokigon de la haltejo kaj oni proponis lokojn en la nordo aŭ sudo. Finfine estis decidite konstrui la stacion inter la hospitalo kaj la tombejo. Ĉar la fervojo pasis tra la urbocentro, du pliaj pasaĝerhaltejoj aranĝeblis suritinere, *Plopi* kaj *Gara Mică*. La malĉefa stacidomo troviĝas ĉe placo *Piața Unirii*, proksime de la centra parko; ene estas nun lombardejo.

En 1898 la fervojo venis en la manojn de la kompanio *Neue Bukowinaer Lokalbahn-Gesellschaft*. Post la Unua mondmilito kaj rumaniiĝo de la tuta lando la ĝin ekadministris Fervojoj rumaniaj (CFR).

En 2001 moderniglaboroj estis kompletigitaj, nome: renovigo de la fasado kaj de la internoj, modernigo de la atendoĉambro, anstataŭigo de la kaheloj sur la platformoj, de la pordoj kaj fenestroj kaj de la tegmento de la konstruaĵo.<ref> MediaSens - "Lucrări de modernizare în Gara Rădăuți", ĉe *Evenimentul*, 12.5.2001.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Stacidomo de Rădăuți en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑  Karl Prochaska: *Geschichte der Eisenbahnen der österreichisch-ungarischen Monarchie*. Volumo II. K.u.k. Hofbuchhandlung und Hofbuchdruckerei. Wien, 1897, p. 281
3. ↑  *Beschreibender Katalog des k.k. historischen Museums der österreichischen Eisenbahnen.* Verlag des k.k. historischen Museums der österreichischen Eisenbahnen, Wien 1902, p. 425
4. ↑  Mălina Anițoaei: "Timpuri de dantelă și catifea", ĉe "Evenimentul", 11.4.2008
Desegno farita de Sudeikin.
**Sergej Jurieviĉ Sudejkin**, konata ankaŭ kiel **Serge Soudeikine** aŭ S**erge Sudeikin** (la 19-a de marto 1882 en Smolensko – 12a de aŭgusto 1946 en Nyack, Novjorkio), estis rusa artisto kaj scen-desegnisto asocia kun la Rusaj Baletoj en Parizo kaj la Metropolitan Opera en Novjorko. En 1926 li preparis artaĵojn por la Broadway-produktaĵo de 1926 fare de Nikolao Evreinov nome *The Chief Thing*. Sudejkin poste desegnis la scenarojn por la origina produktaĵo de la Theatre Guild de "Porgy and Bess" kiu premieris en Broadway ĉe la Alvin Theatre en Novjorko en la 10a de Oktobro, 1935.

Forpelita el la moskva lernejo de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo pro sia "obscenaj pentraĵoj", Sudejkin aliĝis al la movado Mir Iskustva (esperante *Mondo de arto*). Liaj proksimaj amikoj estis la poeto Miĥail Kuzmin kaj la *impresario* Sergej Djagilev, je kies invito li venis al Parizo en 1906 por la Ekspozicio de la Aŭtuna Salono, kie lia verkaro estis unuafoje montrita eksterlande. En 1907-1918, li edziĝis al la aktorino Olga Glebova (1885–1945), unu el la famaj belulinoj de Sankta Peterburgo kaj initma amikino de Anna Aĥmatova. Glebova-Sudejkina estas la ĉefa rolulo kaj dediĉoricevanto de la plej longa verko de Aĥmatova nome *La poemo senheroa* (1940–65). 

Sudejkin desegnis la scenojn kaj kostumojn por la produktaĵo de Djagilev nome *La tragédie de Salomé* de Florent Schmitt en 1913, kaj helpis en la plenumado de la dezajnoj de Nikolao Roerich por la verko de Stravinski nome *La konsekro de la printempo* la saman jaron. Ĉirkaŭ la epoko de la Oktobra Revolucio Sudejkin estis inter la plej elstaraj teatraj desegnistoj en Rusio. En 1913 li estis elirinta al Parizo kun la dancistino Vera de Bosset, kun kiu li sekve geedziĝis, kaj kiu en la 1920-aj jaroj siavice lasis lin por iĝis la amatino kaj poste dua edzino de Stravinski.

Fontoj
------

* IMDB

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Serge Sudeikin en la angla Vikipedio.*

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Serge Sudeikin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Rusa biografio Arkivigite je 2005-08-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Guide to Serge Sudeikin Drawings at Houghton Library Arkivigite je 2011-11-21 per la retarkivo Wayback Machine, Harvard University
* Sergei Soudeikine set designs for cinema, 1938-1939, held by the Billy Rose Theatre Division, New York Public Library for the Performing Arts


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 528541
* GND: 1112290605
* LCCN: n97859121
* VIAF: 615146998610318942796 74116027, 615146998610318942796
* ISNI: 0000 0000 8154 5037
* SUDOC: 16206425X
* BNF: 14777141x
* ULAN: 500326612 500027856, 500326612
* MBA: 15c1c5db-d020-443e-90dd-b827f06d8d92
* RKD: 74015
* NKC: js20020429005
 |