recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
| **Katrineholm** |
| blazono de la komunumo Katrineholm | 

|  |
| --- |
| Katrineholm (Svedio)Katrineholm (Svedio)DMS |
| Koordinatoj: 59° 00′ 00″ N 16° 23′ 00″ O﻿ / ﻿59 °N, 16.383333333333 °O﻿ / 59; 16.383333333333 (mapo) |

 |
| Bazaj informoj |
| ŝtato: | Svedio |
| provinco: | Södermanlands län |
| historia provinco: | Södermanland |
| komunumo: | Katrineholm
 |
| nombro de loĝantoj: | 21 386 (stato fine de 2005) |
| areo: | 11 km² |
| internacia telefona prefikso: | (+46) 150 |
| koordinatoj: | 59° 00' norde, 16° 12' oriente |

**Katrineholm** estas urbo en la sveda provinco Södermanlands län kaj la samnoma historia provinco Södermanland, do Sudermanio. La urbo estas la centro de samnoma komunumo.

Historo
-------

### Frua historio

La nomo Katrineholm venas de duka rezidejo samnoma, laŭ la nobelino *Catherina Gyllenhorn* kiu vivis tie. La loĝloko ekkreskis kiam ĝi iĝis fervoja nodopunkto interligante la fervojajn liniojn Stokholmo - Gotenburgo kaj Stokholmo - Malmö. En 1917 ĝi havis 6 000 loĝantojn kaj ekde la jaro 1971 estas la centro de la samnoma komunumo. 

### Nuntempo

la nuntempa centra urba placo
Katrineholm havis fortan industrian sektoron, al kies ekonomio kontribuis pluraj multnaciaj entreprenoj kiel Ericsson kaj Scania, sed en la 1990-aj jaroj pluraj el tiuj kompanioj reduktis sian laboristaron en Katrineholm. Nuntempe, multaj urbanoj laboras ekster la urbo, aparte en Stokholmo, ĉar la trajnkonekto inter Katrineholm kaj pluraj aliaj aparte gravaj urboj de Svedio rapidas kaj komfortas.

Rilato al Esperanto
-------------------

En malgranda paroĥo proksime al Katrineholm naskiĝis, kreskis kaj antaŭ sia morto plurajn jarojn vivis la esperantisto Valdemar Langlet, fondinto de la Esperanto-Klubo de Upsalo, la laŭ fondodato dua Esperanto-klubo de la mondo: Li dum la Dua Mondmilito laboris kiel universitata instruisto de la sveda lingvo kaj ambasadora dungito en Budapeŝto kaj savis la vivojn de multaj nazie persekutitaj judoj kaj ankaŭ hungaroj. 

* Kategorio Katrineholm en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Davis DESMOND** - naskiĝis la  13-an de aprilo 2000(nun 2000-04-13), do nun 22-jara - estas usona infana aktoro. Li ekde la beba aĝo aperis en televidaj serioj kaj reklamaj filmetoj, sed ankaŭ elstaris en pli postulemaj kinaj produktaĵoj, aparte en mallongaj filmoj. En 2013, li pro la ĉefrolo en la mallonga filmo *The First Hope* en aĝo de 12 jaroj iĝis la (ĝis tiu momento) plej juna artisto kiu nomumiĝis por premio de plej bona konatiga prezentaĵo (*"Best Breakthrough Performance"*) en la filmfestivalo *VisionFest* de la novjorka urbokvartalo *Tribeca*.

Filmoj (elektaĵo)
-----------------

* *Adam of the Sheetlands* (2012, mallonga filmo de 8 minutoj),
* *The First Hope* (2013, mallonga filmo de 13 minutoj),
* *One Bad Day* (2013, mallonga filmo de 15 minutoj).

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala retejo Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
* persona fota paĝo en la retejo *imgrum.net* Arkivigite je 2016-09-19 per la retarkivo Wayback Machine (same angle)

Referencoj
----------

1. ↑  retejo *famousbirthdays.com*(angle)
2. ↑  biografia informeto en la retejo *imbd.com* (same angle)
﻿La **Montara Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko** (ruse *Горская АССР*, parto de la Rusa Soveta Federacia Socialisma Respubliko) ekzistis ekde la 20-a de januaro 1921 ĝis la 7-a de julio 1924. Ĝi kreiĝis en la teritorio de la Nord-Kaŭkaza Montara Respubliko post kiam la Ruĝa Armeo de Sovetio invadis la teritorion. Ĝi okupis la areon de 73 000 km² kaj ĝia loĝantaro estis ĉ. 800 000 personoj. Ĝi administre dividiĝis en ses naciaj distriktoj. La Monta ASSR ampleksis la nunajn teritoriojn Kabardio-Balkario, Karaĉajio-Ĉerkesio, Ĉeĉenio, Nord-Osetio kaj Inguŝio. Tamen la aŭtonoma respubliko ekpartiĝis baldaŭ post ĝia fondiĝo: Jam en septembro 1921, Karbadio iĝis aŭtonoma distrikto, subigita rekte al Rusia SFSR, Sekvis Karaĉajio, kiu iĝis aŭtonoma distrikto en januaro 1922, Balkario, kiu iĝis aŭtonoma distriko sammonate, kaj Ĉeĉenio, kiu iĝis aŭtonoma distrikto en novembro 1922. En julio 1924, la resto de la Monta ASSR estis dispartigita al Nord-Osetia kaj Inguŝa aŭtonomaj distriktoj. En januaro 1934, la Ĉeĉena kaj Inguŝa Aŭtonomaj Distriktoj estis unuigitaj en Ĉeĉena-Inĝuŝa Aŭtonoma Distrikto, kiu en decembro 1936 estis levita al statuso de Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko.
**Amr Diab**, arabe: **عمرو دياب** naskiĝis je la 11-a de oktobro 1961 en Port Said (bûr sacîd), Egipto. Lia plena nomo estas **Amr Abd Al-Bassit Abd Al-Aziz Diab**. Amr Diab estas populara araba kantisto.

Lian unuan kanton sesjara Amr Diab kantis en la radio. Tiu kanto estas nacia himno de Egipto. Guberniestro estis tiom impresigita de bela kantado de juna kantisto, ke li donacis al Amr gitaron. Poste Amr Diab ekstudis en la fakultato de muziko en la Kaira Akademio de Artoj, kiun li abiturientiĝis en la jaro 1986. Poste li gajnis grandegan popularecon kaj verkis multe da albumoj.

En la jaro 1996 la albumo "Nour El Ain" estis verkita kaj ĝi akiris enorman popularecon tramonde. Tiu ĉi albumo estis la plej vendita albumo de araba kantisto. Venontjare li (1997) gajnis tri premiojn en la Ĉiujara Araba Festivalo por la plej bona video, plej bona kanto kaj kiel la plej bona artisto de la jaro. En la jaro 1996 li gajnis la Trian Platinan Premion (Triple Platinum Award) por la vendvolumeno de albumo "Nou El Ain" kaj li ankaŭ gajnis la Tutmondan Muzikan Premion (Worldwide Music Award) en Monako je la 6-a de majo 1998. Tia-ĉi evento montris, ke agado de tia araba artisto estis vere tutmonda, kompare kun aliaj arabaj kantistoj.

Tre populara kanto de Amr Diab estas "Tamally Maak", kiu estis verkita je la 17-a de julio de jaro 2000 kaj kiu akiris grandegan popularecon tramonde. La video por tiu ĉi kanto estis filmita en Ĉeĥa respubliko kaj nomigita kiel la plej bona muzikvideoo de Amr Diab.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Amr Diab en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Arkivigite je 2008-08-07 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2009-08-03 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-01-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2020-10-25 per la retarkivo Wayback Machine
* 1178322304.html On Skyrock[*rompita ligilo*]
* france Amr Diab in *musique.arabe*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 16887
* GND: 134710096
* LCCN: no00008549
* VIAF: 85525249
* ISNI: 0000 0000 7839 7483
* SUDOC: 244078599
* BNF: 13973364c
* MBA: ba26c1ff-e5e2-42c2-b1d7-b6f82ebc37ac
* NKC: xx0036206
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Montara mevo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birda klaso *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Ĥaradrioformaj *Charadriiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Laredoj *Laridae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Larus *Larus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Montara mevo** '**Larus serranus'**Tschudi 1844 |
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Montara mevo  |

 |
| v • d • r |

La **Montara mevo**, *Larus serranus*, estas mezgranda sudamerika mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.

Disvastiĝo
----------

Tiu specio reproduktiĝas somere en la montaro Andoj (el Ekvadoro tra Peruo ĝis norda Ĉilio kaj Bolivio, ekzemple ĉe la lago Titikako) en montaraj riveroj, kaj ĉefe lagoj kaj lagetoj, kie ili estas la ununura mevo (3,000 ĝis 4,500 supermaraj m). Vintre ili malsupreniras al malalta montaro (ĉirkaŭ 2,000 m) kaj foje eĉ ĝis la marbordo, sed tio ne estas ilia kutima medio, ĉar ili kutimas nek strande nek klife. La entuta loĝantaro estas ĉirkaŭ **50,000 paroj**, plej parto en Peruo kaj Ĉilio.

Aspekto
-------

Temas pri mezgranda mevo 44 ĝis 50 cm longa, maskloj iomete pli grandaj. Ili havas blankan korpon kaj helgrizajn dorson kaj flugilojn (kun nigroblankja pintoj). Somera plenkreskulo havas **nigran kapon** (nur vizaĝo kaj fronto, kun nuko, gorĝo kaj kolo blankaj) kaj ankaŭ blankan okulringon nekompletan. Brusto (iom roznuanca), ventro, subflugiloj kaj vosto blankaj. Beko kaj kruroj malhelruĝaj. 

Vintre la kapo malnigriĝas kaj restas nur malhelaj makuloj post kaj ĉirkaŭ la okuloj. La kruroj malheliĝas. Junuloj estas pli brunaj kaj havas nigrajn krurojn.

Kutimoj
-------

Reproduktado okazas en la andaj somero, tio estas decembre kaj januare. En montaraj lagoj ili konstruas el akvoplantaro **flosantan amasgrandan neston** malproksime de la bordo kaj ankrite al fundaj plantoj. Ankaŭ surgrunde inter rokoj aŭ rifoj per malpligrandaj nestoj kaj foje ili reuzas abandonitajn nestojn de aliaj specioj, kiel anasoj aŭ flamengoj. La ino demetas 2 aŭ 3 brunverdecajn ovojn, kiuj estas kovataj nur dumnokte kaj same pri la idoj, dum tage la gepatroj fiŝkaptas.

Ili estas socia birdo, sed nur per malgrandaj grupoj kiuj ĉestas akvoapudaĵon, kie ili manĝas fiŝojn; ili ankaŭ kaptas dumfluge aŭ surgrunde insektojn en apudaj terkulturejoj aŭ herbejoj. Ili ĉeestas ankaŭ rubejojn aŭ manĝas ronĝulojn, restaĵojn kaj birdidojn. Ili estas ĉiomanĝantaj kiel aliaj mevoj, sed apenaŭ manĝas moluskojn kaj marbestetojn.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Montara mevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Montara mevo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Montara mevo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Hispanlingva ejo pri Montara mevo
* [www.avesdelima.com/gaviota\_andina.htm Hispanlingva ejo pri Montara mevo]
**Hayes Alvis** (naskiĝis la 1-an de majo 1907 en Ĉikago; mortis la 29-an de decembro 1972 en Novjorko) estis usona ĵaza kontrabasisto kaj tubjisto de svingo.

|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Muziko |

Vivo kaj verkado
----------------

Hayes Alvis komencis sian profesian karieron kiel frapinstrumentisto, sed transiris poste al kontrabaso kaj tubjo, kiam li en 1927/28 laboris ĉe Jelly Roll Morton. Lia kariero komencis en la frapinstrumentistaro de la ĉikaga bando *Defender Boys Concert Band* apud Lionel Hampton kaj Sid Catlett. En 1928/30 li ankaŭ ludis tubjon ĉe Earl Hines kaj aranĝis ankaŭ por ties bando (ekzemple „Blue Nights"). En 1931 li transloĝiĝis al Novjorko kaj laboris ĉe Jimmie Noone en la *Mills Blue Rhythm Band* ekde 1931 ĝis 1934, por kiu li ankaŭ organizis la koncertvojaĝojn. Tre frua kontrabasa solaĵo de Alvis estas aŭdebla sur sonregistraĵo el 1932 („Rhythm Spasm"). Alvis ludis en ĉi tiu ensemblo foje ankaŭ baritonsaksofonon. Ekde 1935 ĝis 1938 Alvis estis membro de la Orkestro Duke Ellington, kie li kunlaboris kun la amika kontrabasisto kaj tubjisto Billy Taylor.

Post sia tempoe ĉe Ellington li mallonge tenis propran bandon kune kun Freddy Jenkins, kun kiu li en 1938 prezentis en la revuo *Blackbird*. Post tiam Alvis muzikis en la bando de Benny Carter, en 1939 ĉe Joe Sullivan kaj en la ĉiustelularo *All-Star Jam Band* de Leonard Feather same kiel en 1940/41 ĉe Louis Armstrong (en kies ensemblo li anstataŭis Pops Foster). Ekde 1942 ĝis 1945 li ludis en armebando direktata de Sy Oliver. Post la Dua Mondmilito li laboris ĝis 1947 ĉe Dave Martin, post tiam li multjare estis dommuzikisto en la novjorka ĵazklubejo Cafe Society. Post profesiado ekster la muzikmondeto, kiam li entreprenis vendejon por ĉambrornamaĵoj kaj laboris kiel maristo, li re-eniris en la 1950-aj jaroj en la ĵazmedion, muzikante en diversaj svingaj kaj diksiland-revivigaj bandoj, ekzemple ĉe Wilbur De Paris. Dum la fruaj 1970-aj jaroj li muzikis triope kun Jay McShann kaj Tiny Grimes.

Dumpase de sia kariero Hayes ankaŭ kunverkis sonregistradojn por diskoj de Omer Simeon en 1929, Ivie Anderson, Johnny Hodges, Rex Stewart, Cootie Williams en 1937, la ĉiustelularo de Leonard Feather en 1939, Lionel Hampton en 1940 kaj Louis Armstrong en 1941.

Literaturo
----------

* Carlo Bohländer k.a.: *Reclams Jazzführer*. Stutgarto, Reclam, 1991
* Martin Kunzler: *Jazzlexikon*, Reinbek, Rowohlt, 1993
* Bielefelder Katalog 1988 & 2002
* Richard Cook kaj Morton, Brian: The Penguin Guide To Jazz on CD*, 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.*

Daniel Viniello

Referencoj
----------

1. ↑  Alvis estis solisto en la titolo „Truckin'" kaj muzikis ankaŭ en la et-bandoj de Ellington, ekzemple en 1937 en tiu direktate de Rex Stewart.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 408071
* GND: 1101123893
* LCCN: no00087900
* VIAF: 32188128
* ISNI: 0000 0000 4345 8290
* BNF: 13940949s
* MBA: 37de907e-694a-4898-abc7-b44672b2d18f
 |
Epicikloido (ruĝa kurbo) kun {\displaystyle k=3} (la rilatumo inter la radiusoj de la du diskoj) havas tri kuspojn
En geometrio, **epicikloido** estas ebena kurbo desegnita de fiksa punkto sur disko, kiu ruliĝas ĉirkaŭ kaj sur la ekstero de alia disko.

Difino
------

Konsideru eŭklidan ebenon {\displaystyle \mathbb {R} ^{2}} kun karteziaj koordinatoj {\displaystyle (x,y)}. Supozu ke disko de radiuso {\displaystyle r} ruliĝas sur disko de radiuso {\displaystyle kr}. Do, la **epicikloido** estas la kurbo difinita de la jenaj parametraj ekvacioj:

{\displaystyle x(t)=r(1+k)\cos t-r\cos((1+k)t)}
{\displaystyle y(t)=r(1+k)\sin t-r\sin((1+k)t)}

Propraĵoj
---------

Se {\displaystyle k} (la proporcio inter la radiusoj de la du diskoj) estas racionala nombro {\displaystyle k=p/q}, en kiu {\displaystyle p} kaj {\displaystyle q} estas nenulaj entjeroj primaj inter si, do la kurbo havas {\displaystyle p} kuspojn.

Se {\displaystyle k} estas neracionala, do la "kurbo" estas fakte densa subaro de la ringo de ena radiuso {\displaystyle kr} kaj ekstera radiuso {\displaystyle (1+k)r}.

Historio
--------

Epicikloido estas fama kurbo, kiu estis studata de klasikaj geometroj, interalie Dürer (1525), Desargues (1640), Huygens (1679), Leibniz, Newton (1686), de L’Hôpital (1690), Jacob Bernoulli (1690), la Hire (1694), Johann Bernoulli (1695), Daniel Bernoulli (1725), kaj Euler (1745, 1781).

La nomo devenas de la helenaj morfemoj antikve-greke *ἐπῐ́*, epí "sur", antikve-greke *κῠ́κλος*, kúklos "ciklo", kaj antikve-greke *-ειδής*, -eidḗs "adjektiviga sufikso", kaj tiel signifas "surciklaĵo", priskribante la manieron, kiel la kurbo estas difinita.

Vidu ankaŭ
----------

* Cikloido
* Hipocikloido
* Kardioido

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Epicikloido en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Eric W. Weisstein, *Epicycloid* en MathWorld.
* Epicycloid (angle). *MacTutor History of Mathematics Archive*. Universitato de St. Andrews.
**Pimp My Ride** (~ *plibonigu mian ĉaron*) estas sukcesa televida programo de MTV, en kiu oni plibonigas malnovajn, forĵetindaj aŭtomobilojn. La unua programero estis sendita en la Usono, la 4-an de marto 2004. Moderatoro estas la repisto Xzibit, krom unu serio (Chamillionaire).

Okazo
-----

Xzibit aperas „neatendite" ĉe unu el la kandidatoj kiuj anoncis sin ĉe la MTV por senpage renovigi kaj plibeligi la aŭton. La kandidato devas aĝi min. 18 jarojn kaj loĝi en suda Kalifornio. Post kiam Xzibit la aŭtomobilon surloke spektas, konatiĝas kun posedanto, stirras la aŭton al *Galpin Auto Sports* (*GAS*), dkiu de la 5-a serio efektivigas la plibonigojn. En la unuaj kvar jaroj faris tion *West Coast Customs*.

La renovigo plej ofte signifas plibonigon de ekstera apero de la aŭtomobilo tiel lakadon, ornamaĵojn kaj enkonstruon de ekstravagantaj akcesoraĵoj. Oni ofte enkonstruas en valoro de pli ol 20.000 USD, tiel kromajn radrondojn, platajn ekranojn muzikajn instalaĵojn.

Aldono oni ĉiam enkonstruas ion, kiu karakterizas la personon aŭ kaŭzas surprizon (sonojn de aliaj aŭtoj, akvarion, lavmaŝinon ks.). Poste okazas prezento en antaŭ-posta komparo. La kandidato transprenas la aŭtomobilon kaj veturas hejmen, kie prezentas al familio, amikoj. Ili „devas" ĝoji, se ili ne ĝojas sufiĉe, oni denove organizas la scenon.

La plibonigaj laboroj daŭras 12-14 tagojn.

Oni kreis multajn aliajn seriojn, filnojn, satirojn, laŭ la originala ideo (Plibonigu mian biciklon ks.)

* MTV-paĝo pri Pimp My Ride[*rompita ligilo*]
**Eoso** (helene  **Ἕως**, latine *Aurora*) estas en la helena mitologio filino de Titano Hiperiono kaj de lia edzino kaj fratino Teja. Eoso estas diino de matena ĉielruĝo.

Eoso levanta korpon de sia filo Memnono. Ilustraĵo sur fundo de atika ruĝfigura pokalo, 490-480 a.K. Capua, Italio.Ŝiaj gefratoj estas Helioso, dio de la suno kaj Seleno, diino de la luno.

Eoso estas ankaŭ nomata diino de tagiĝo kaj de matena ĉielruĝo. Ŝia ĉiutaga devo komenciĝas en oriento, kie ŝi eniras kaleŝon tiratan per du flugilhavaj ĉevaloj nomataj Lampo kaj Faetono. La unua haltejo estas en Olimpo, tie ŝi anoncas alvenon de la dio Helioso. Poste Eoso fariĝas Hemera, diino de la serena tago. En tiu ĉi formo ŝi akompanas Helion ĝis okcidentaj bordoj de la Okeano kaj ŝanĝiĝas en Hesperion (filon de Eoso kaj de Astreo), do en Vesperstelon, la unuan vesperan astron.

Eoso estas ofte bildigata en belega safrana robo, kutime kun flugiloj. Ŝi estis bela kaj amis ĉion belan, ankaŭ la belajn virojn.

Ŝia unua edzo estis Titano Astreo, al kiu ŝi naskis ĉiujn stelojn kaj ventojn. Inter ŝiaj amantoj viciĝas Kleito, atena heroo Kefalo kaj fama ĉasisto Oriono, onidire ilin ĉiujn ŝi sinsekve forrabis.

Kun sia dua edzo Titono, filo de la troja reĝo Laomedono ŝi vivis en ekstrema fino de la mondo. Ŝi elpetis de Zeŭso por Titono senmortecon, sed forgesis peti por li ankaŭ eternan junecon, do li antaŭ ŝiaj okuloj tre maljuniĝis kaj fine li ŝrumpiĝis en cikadon (aŭ ŝi mem lin en cikadon ŝanĝis).

Kun Titono ŝi havis du filojn: Emationon kaj Memnonon. Memnono en Troja milito venis helpi al sia onklo Priamo, fariĝis supera estro de la troja armeo, sed li falis en duelo kun Aĥilo. Eoso transportis lian korpon en Etiopion. Ĉiumatene aperas sur la tero roso, larmoj, kiujn Eoso verŝas super sia morta filo.

Homero nomis diinon Eoson "ruĝfingra", "belharara", "matene naskiĝanta", "ortrona".

Arta prezentado
---------------

Unu el la plej belaj statuoj estas Aŭroro de Michelangelo sur tombo de Lorenzo de Medici en Florenco (ĉirkaŭ la jaro 1520)

* Kategorio Eoso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 404153
* GND: 119240408
* LCCN: no2017053074
* VIAF: 316450003 59890024, 316450003
* SUDOC: 236894072
* BNF: 16558531g
 |
**Palombia** estas fikcia sudamerika lando de la belgaj bildstrioj Spirou kaj Marsupilami. La nomo estas kunmetaĵo de Paragvajo kaj Kolombio.

Ĝenerale
--------

**Palombia** (oficiale, **Uniiĝintaj Ŝtatoj de Palombia**) estas malgranda lando en Sudameriko. Ĝi limas norde kun la rivero Orinoko, okcidente ĉe Andoj kaj sude kun Amazonio, tio estus ene de la reala Venezuelo. La oficiala nomo estas Uniĝiintaj Ŝtatoj de Palombia. La loĝantaro de la ĉefurbo **Ĉikito** (hispane *malgranda*) estas 123.765. Laŭ la plej malfrua censo (de la jaro 1959), la tuta loĝantaro estas 227.895 palombianoj. Tamen, la enketo plejparte ignoris la indiĝenajn tribojn en la ĝangalo, inkluzive de la hegemoniaj Atzioj.

Historio
--------

La unuaj konataj homaj loĝantoj estis indiĝenoj. Laŭ lokaj indiĝenaj tradicioj, la Sigomaztekoj adoris dion nomatan Marzupitcoatl, kies statuoj havas klaran similecon al la plej eminenta membro de palombia faŭno, Marsupilami. Kaj portugalaj kaj hispanaj koloniaj klopodoj en Palombia malsukcesis plejparte pro manko de ekspluateblaj resursoj. Ĉikito estis fondita de hispan-parolantaj setlantoj je la fino de la 19-a jarcento, ĉe la rando de la pluvarbaro. Palombia deklaris sendependecon en 1923. Post tio, la historio sekvis tro konatan sudamerikan padon kun multnombraj puĉoj. En la 1970-aj jaroj palombiano belgidevena Zantafio, kaŝnome Zantas, post kiam diktatoro Papa Prinz estis murdita, nelonge prenis la povon kiel armea diktatoro ĝis li estis devigita abdiki. Poste freneza sciencisto Zorglub konstruis sian sekretan bazon en la ĝangalo ĝis kiam ankaŭ li estis devigita prirezigni siajn planojn. Baby Prinz, la filo de Papa Prinz prenis la povon post Zantafio ĝis kiam li estis senpovigita en 1990 fare de **Achilio Zavatas**, iama Propaganda Ministro kaj posedanto de sapofirmao, kaj la nura kandidato ĉe la elektoj de 1990.

Kulturo
-------

Situanta en Sudameriko, Palombia estas kulture pli proksima de Mezameriko: tortiloj kaj tamale-hakviandoj estas tipaj manĝaĵoj, kaj tekilo la plej ofta trinkaĵo, ĉefe de la **Coyotl-marko**. Biero ankaŭ iĝis populara, kun la komerca kaj turisma malfermoj de la lando, la plej ofta marko estas *Kolibrio*. Bankaj servoj kaj mono estas tipaj agadoj en Palombia. La lando ankaŭ estas speciala en la produktado de sapo kaj dentopasto, kun la ĉeesto de la du gigantoj Zugol kaj Z Bul. Turism-rilataj agadoj kontribuas igi Palombia kulture konata. Kelkaj memoraĵoj povas esti aĉetataj tie, kiel ekzemple la hararo de Marsupilami. Palombia estas bonkonata pro siaj unikaj faŭno kaj vegetaĵaro, kiuj altiras amason da sciencistoj kaj kolektantoj, sed ankaŭ ĉasistoj serĉantaj ĝin por gloro kaj nekutimaj trofeoj. Eŭropaj esploristoj estas precipe interesitaj pri la Marsupilami.

Fontmaterialo
-------------

* 
*

Eksteraj Ligiloj
----------------

* Save Palombia (france)
* Franquin.com (france)
* Arkivigite je 2008-11-11 per la retarkivo Wayback Machine Marsu Produktejo (france)
* Marsupilami.com (france)
Koordinatoj: 49° 53′ 15″ N 18° 29′ 23″ O﻿ / ﻿49.88750 °N, 18.48972 °O﻿ / 49.88750; 18.48972 (mapo)

**Koukolná**, en pasinteco ankaŭ Kukolna, Kąkolná, Conkolna, ekde la jaro 1736 Konkolna, en la jaro 1769 Kouckolna kaj en la jaro 1885 Kúkolna, tuj poste en la jaro 1894 revenas la nomo Konkolna, en la jaroj 1939 – 1945 ĝi nomiĝis Kankolna. Ĝis periodo 1872-1875 memstara municipo, poste ĝis hodiaŭaj tagoj parto de municipo Dětmarovice en distrikto Karviná en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie 231 loĝantoj (2021).

**Koukolná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,78 km².

Historio
--------

La unuaj mencioj pri Koukolná estas konservitaj el la jaro 1447.

Domaro Koukolná situas en vala nivo sur ambaŭ bordoj de rivero Olše kaj ĝi najbaras kun urbo Karviná. Kvankam ĝi administre apartenas al municipo Dětmarovice, memstara katastra teritorio kaj memstara registro de domoj estis konservita.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 172 |
| 1880 | 185 |
| 1890 | 209 |
| 1900 | 269 |
| 1910 | 309 |
| 1921 | 333 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 275 |
| 1950 | 273 |
| 1961 | 280 |
| 1970 | 285 |
| 1980 | 248 |
| 1991 | 229 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 243 |
| 2011 | 264 |
| 2021 | 231 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Dětmarovice (2) |
| --- |
| Dětmarovice ~ Koukolná |

 |
**Mesquite** estas antaŭurbo de Dallas, grandurbo de Teksaso en Usono. Ĝi apartenas al la urbara statistika areo Dallas-Fort-Worth. La loknomo signifas: **prosopo** (nova vorto por arboj de la arba familio *Prosopis*). 

Situo de Mesquite en Teksaso kaj plejparte en distrikto de Dallas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 120 km²
* Loĝantaro: 139 824 (en 2010)
* Supermara alteco: 151 m
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodo: 75149, 75150, 75180, 75181, 75185, 75187
* Telefonkodo: 214, 469, 972

Turo de Mesquite

Geografio
---------

Mesquite situas sur ebenaĵo en la suda landparto de Usono, en la nordorienta parto de Teksaso. Garland (Teksaso) troviĝas 14 km.

Historio
--------

Mesquite estis fondita en 1873 kiel apudaĵo de la nova fervojo. La areo oficiale urbiĝis en 1887. La loĝantoj komence okupiĝis pri kultivado de kotonoj, fojnoj, maizoj. Tiu stato restis ĝis la 2-a mondmilito, poste la urbo iĝis antaŭurbo de Dallas. Precipe la komercado evoluis.

Klimato
-------

Mesquite havas humidan subtropikan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 13-25 °C. La varmo kulminas en julio ofte kun 36 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun ĉ. frostopunkto. Jare pluvas po 942 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en majo, plej malofte januare.

Trafiko
-------

Turo kaj stadiono de Mesquite
Mesquite havas malgrandan flughavenon, sed internacia flugheveno de Dallas estas proksime. Publika transporto ne estas havebla en la grandurbo, nur por maljunuloj kaj handikapuloj. La urbego havas 3 naciajn ĉefvojojn.

Vidindaĵoj
----------

* turo
* stadiono de 1986

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva kaj nederlanda Vikipedioj
**Pedrosa de la Vega** [peDROsa delaBEga] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Páramos-Valles*. La loknomo *Pedrosa de la Vega* povas esti komprenata etimologie kiel Ŝtonejo de la Valo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 21,06 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 288 loĝantojn, el kiuj en Pedrosa de la Vega mem nur 59. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 350 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 60 km de Palencio, provinca ĉefurbo.

La municipo de Pedrosa de la Vega enhavas ankaŭ la submunicipojn Gañinas kaj Lobera de la Vega kaj la loĝlokon Villarrodrigo de la Vega.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Palencio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 770718
* LCCN: nr90016176
* VIAF: 149360823
* SUDOC: 130657565
* BNF: 14636753b
 |
**Kabineto Széll** [sEl] estis la deka (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon inter 1899 kaj 1903.

Ĉefministro Kálmán Széll

Historio
--------

Pli frua ĉefministro Dezső Bánffy abdikis pro la oftaj malsukcesoj kaj opoziciaj malhelpoj. Kálmán Széll heredis ĉiujn problemojn. Unue li faris pakton kun la opozicio, tial multe da leĝoj estis fine akceptitaj. En 1901 laŭ la tutlanda baloto Széll venkis, do la lando akceptis lian politikon. Spite tion diversaj problemoj tuj aperis, ekzemple en signifa banko bankrotis. La opozicio denove malhelpis la laboron, precipe ili ne volis doni pli da monoj al la armeo. La opozicio sukcese malhelpis akcepton de la buĝeto, krome en Kroatio kontraŭhungaraj demonstracioj okazis, tial Széll abdikis. La sekva estis Unua Kabineto Khuen-Héderváry.

Listo de la membroj
-------------------

* **Kálmán Széll – ĉefministro,** ankaŭ ministro pri enlandaj aferoj
* László Lukács (politikisto) ministro pri financo
* Sándor Plósz – ministro pri justico
* Géza Fejérváry – ministro pri defendo
* Manó Széchényi ministro pri reĝaj aferoj ĝis 1900, fine Gyula Széchényi
* Gyula Wlassics – ministro pri religio kaj eduko
* Ignác Darányi – ministro pri agrikulturo
* Sándor Hegedüs – ministro pri komerco ĝis 1902, poste Nándor Horánszky (ministro) monaton, fine Lajos Láng (statistikisto)
* Ervin Cseh senpostena ministro pri Kroatio-Slavonio-Dalmatio

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare]
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Skryje |

Koordinatoj: 49° 05′ 33″ N 16° 08′ 37″ O﻿ / ﻿49.09250 °N, 16.14361 °O﻿ / 49.09250; 16.14361 (mapo)

**Skryje** estas pereinta vilaĝo, hodiaŭ parto de municipo Dukovany kiel unu el ties bazaj sidejunuoj. Skryje estas unuafoje menciata en la jaro 1502, ĝi pereis en la jaro 1980 pro konstruado de nuklea elektrejo Dukovany. Ties katastra teritorio *Skryje nad Jihlavou* estis alligita al Dukovany. La pereintan vilaĝon rememorigas en ties loko nur monumento al viktimoj de la unua mondmilito kaj kapelo.

Parto de Skryje estis ankaŭ Lipňany, kiu estis ankaŭ detruita pro la konstruado de elektrejo.

Historio
--------

Skryje etendiĝis apud ŝoseo ŝoseo II/152. Ties teritorio en nordoriento abrupte falis en valon de rivero Jihlava, kiun pli poste inundigis akvoj de akvobaraĵo Mohelno. Plej supre situanta loko de la katastra teritorio de Skryje estas en nordokcidento en vojo Liščí, proksimume 120 metroj super nivelo de la akvobaraĵo, absolute proksimume 420 m. s. m. Norde de la eksa vilaĝo elstaras monteto Háječný kopec (396 m s. m.).

Meze de la vilaĝo estadis domoj de tutkampanoj, grupigitaj ĉirkaŭ fiŝlageto. Duonkampanoj kaj kvaronkampanoj ĉirkaixs vojon kondukanta al grandbieno kaj distilfarejo. Laŭlonge laŭ rojeto al arbaro loĝis domposedantoj kaj dometposedantoj. En la vilaĝplaco situadis kapelo konstruita en la jaro 1876. Norde de la vilaĝo apud Jihlava situadis *skryja muelejo*. 

Skryje havadis sian lernejon kaj gimnastikejon, sian malsanulejon kaj ankaŭ mizeruldomon. El la tuta areo de la municipa teritorio falis 289 ha al kampo, 4,3 ha al herbejoj, 5 ha al ĝardenoj, 16 ha al paŝtejoj kaj 121 ha al arbaroj. En la ĉirkaŭaĵo inter ŝtonetoj de kvarco oni trovadis ankaŭ moldavitojn. 

  

En la jaro 2017 sur loko, kie situis la vilaĝo, renkontiĝis naskiĝintoj el la vilaĝo, ili rememorigis al si problemojn kun transloĝigo kaj pli altan mortoftecon post la transloĝiĝo el la vilaĝo. 

František Dvorský al la tuta atmosfero de regiono de Skryje diras:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Ĉirkaŭaĵo ĉi tiea agrable agadas al veninto per tio, ke ĉiuj vojoj plantitaj estas per arbaroj fruktaj; entute estas popolo ĉi tiea laborema kaj ordema, sed ankaŭ konsciita, je kiom da grandaj meritoj akiris la mortinta luiganto de senjorula korto, patrioto František Rosenbaum. **"** |

 |

Personecoj
----------

* František Rosenbaum – deputito, komercisto, gastejestro kaj nacia renaskiganto

Rilataj temoj
-------------

* Nuklea elektrejo Dukovany
* Heřmanice kaj Lipňany – pluaj du sidejoj, kiuj ankaŭ cedis al konstruado de la nuklea elektrejo
* Akvobaraĵo Mohelno

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Dukovany (1) |
| --- |
| Dukovany ~ Lipňany *(pereinta vilaĝo)* ~ Skryje *(pereinta vilaĝo)* |

 |
ISO

**Anna Paulowna** (52° 52′ N, 4° 50′ O (mapo)52.8666666666674.8333333333333
 )
estas vilaĝo kaj municipo en la nederlanda provinco Nord-Holando. La municipo havis 14 022 loĝantojn (je a 31-a de decembro 2006) kaj havas areon de 77,56 km², de kiu 2,59 km² estas akvo.

La municipo konsistas ekde 1990 el la polderoj *Anna Paulownapolder, Wieringerwaard* kaj *Waardpolder*. La vilaĝo Anna Paulowna situas en la centro de la Anna Paulowna-poldero. Ĝi formas unuon kun Kleine Sluis.

La nomo de la municipo estas derivita de la Anna Paulowna-poldero, kiu estis sekigita en 1846 dum la regado de reĝo Vilhelmo la 2-a (Nederlando) kaj nomita pro honoro al lia edzino reĝino Anna Paŭlovna (ruse: Анна Павловна/Anna Pavlovna) kiu estis rusino el la cara familio Romanov .

Ceteraj vilaĝ(et)oj en la municipo
----------------------------------

* Breezand
* Kleine Sluis
* Kreil (parte)
* Nieuwesluis
* Van Ewijcksluis
* Wieringerwaard

Elira centro de Anna Paulowna, kiu fakte estas Kleine Sluis
La kirko en la malnova centro de Anna Paulowna

* Kategorio Anna Paulowna (Norda Holando) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Johannes Agricola, *iniciatoro inter protestantoj de antinomismo*.
**Antinomismo** (el la grekaj *ἀντί*, "kontraŭ" + *νόμος*, "leĝo"), en teologio komunikas la ideon laŭ la membroj de aparta religia komunumo ne estas devigataj obei la etikajn aŭ moralajn preceptojn. Antinomismo randas la precizan kontraŭon de la leĝismo, nome doktrino laŭ kiu la obeo al kodo de preceptoj aŭ religiaj normoj kondukas al la savo.

La latina lokucio *sola fide* ("pere de la sola fido") referencas al la origina protestanto doktrino de la *savo pere de la sola fido*, koncepto intense predikata de Marteno Lutero, sed kiu estis ankaŭ vibranta kritiko kontraŭ la antinomismo, kiel ekzemple en li tratado *Kontraŭ la Antinomistoj* (1539).

Se Jesuo kritikis la rigidan obeon al precepton de fariseoj, tio okazis kiel okazis pro formalismon kaj hipokritecon de iuj fariseoj. Vidu: Mt 12, 1-8; Mr .2, 23-28; Lk 6, 1-5, "La sabato estas por la homo kaj la homo por la sabato."

Laŭ Paŭlo apostolo la paganoj kristanigitaj ne endas ĉar hebreismo apartenas al la pedagogia figuro nun anstataŭata de la Majstro Jesuo. Vidu: judkristana sinagogo. Sed tio en Paŭlo ne estis antinomismo ĉar temis pri normoj ne devigitaj de kristanoj, eĉ devenantaj el la sinagogo.

Iuj subtenantoj de gnostikismo, inklinis al fakta antinomismo ĉar forigantaj parton aŭ tutan, kiel Marciono, la malnovan testamenton. Kritiko kontraŭ "Nikolaismo", unu el la unuaj gnostikaj sektoj, troviĝas en Ap 2, 6-15.

Blaise Pascal akuzas pri antinomismo, en siaj lettres provinciales (provincaj leteroj), la jezuitan kazistikon kiu febligus la moralajn principojn.

### Anoj

* Anne Hutchinson

Antinomismo en judismo kaj islamo
---------------------------------

Bibliografio
------------

* Katolikaj enciklopedioj:
	+ Enciclopedia\_Cattolica
	+ Cathopedia
	+ Catholic\_Encyclopedia

Vidu ankaŭ
----------

* Antinomio
* Leĝo
* Pravigo
* Sola scriptura
* Pelagianismo
* Judkristana sinagogo
* Historia Judismo
* kristana hebreismo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 503358
* GND: 4142726-9
* LCCN: sh85005718
* BNF: 119752393
 |
**Adamo de Marisko**, latine: Adamo de Marisco (ĉ. 1200 - 18-a de novembro 1259) estis angla franciskana teologo.

Eble li naskiĝis en teritorio de Somerset; li estis disĉiplo de Roberto Grossatesta. En la fransciskana ĝenerala Kapitulo de 1239 en Asizo, Adamo de Marisko partianiĝis por la reveno al la origina spirito de la francskana regulo. Inter la jaroj 1247-8 kaj 1249-50 li estis la unua franciskana profesoro ĉe la Universitato de Oksfordo.

Li ĝuis grandan estimon ĉe Roger Bacon, iam lia disĉiplo, kiu kune kun Roberto Grossatesta, lin honoris kiel unu el la plej "elstaraj kleruloj de la mondo, perfektaj en la dia scienco kaj homa".

Homo de grandega humilo, li rifuzis plurfoje la nomumon al superulo de la anglaj franciskanoj kaj la inviton akcepti la episkopan honoron. Kiam ŝajnis ke estimantoj estus sukcesantaj lin konvinki, lia sano montriĝis tro malsekura: kaj do estis respektata lia humileco.

La tri distingiĝas pro sia atento al la tiama tieldirita Fiziko, nome emo esplori, kune kun la spekutativaj filozofio kaj teologio, la materian mondon. Kaj tiun atenton historiistoj pri la historio de la filozofio kaj mistikismo atribuas al la inklino de Sankta Francisko al la materia Kristo, kies aspiris senti en sia korpo la karnajn suferojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Roger Bacon
* Roberto Grossatesta

Fonto
-----

*

Bibliografio
------------

* "Adam de Marisco". Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Marsh, Adam". Encyclopædia Britannica (11th ed.).
* Katolikaj enciklopedioj:
	+ Enciclopedia\_Cattolica
	+ Cathopedia:Voci\_indispensabili
	+ Catholic\_Encyclopedia


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 456245
* GND: 119411229
* LCCN: nr2006030337
* VIAF: 22950863
* ISNI: 0000 0001 1469 1699
* SUDOC: 034864318
* BNF: 12557183t
* BIBSYS: 7077419
 |
La **Naciisma Balota Anaro de Kantabrio** (hispane, ***A**grupación Electoral **Na**cionalista de **C**antabria* aŭ mallonge **ANAC**) estis politika partio aktiva en Kantabrio en la 1980-aj jaroj. Ties centra ideologio estis kantabrismo.

En 1978 la Regionisma Partio de Kantabrio (PRC) estis kreita en la sino de la Asocio por la Defendo de la Interesoj de Kantabrio (ADIC). Tamen, post iom da tempo, la kreinta asocio ne sentis sin akorde kun la agado de la partio kaj kun la statuto de aŭtonomeco aprobita por Kantabrio.

La distanciĝo inter ADIC kaj PRC impulsis, ke ADIC kreis novan politikan partion, tio estas, ANAC. La partio konkuris en la voĉdono de la Parlamento de Kantabrio de 1983, estrite de Rafael de la Sierra, eksprezidento de ADIC. La programo de la partio celis pluan disvolvon de la statuto de aŭtonomeco, ekonomian progreson, pluan agnoskon de la kantabra identeco kaj defendon de medio.

La voĉdona rezulto estis ege malgranda: 1 869 voĉdonoj (0,67% el la suma voĉdonaro de Kantabrio), kio estas tre malmulte kompare al la rezulto de PRC, kiu ricevis 18 767 voĉdonojn kaj akiris du seĝojn por sia kandidataro en la parlamento. Post tiu balota fiasko, la partio malaperis.

Referencoj
----------

1. ↑   (2001) *De ADIC al PRC: un capítulo de historia cántabra*. Alerta.
2. ↑  ADIC.  ADIC aprueba la candidatura política Agrupación Electoral Nacionalista de Cantabria (ANAC): 1983. Arkivita el la originalo je 2014-01-09. Alirita 9-a de januaro 2012.
3. ↑  Archivo Histórico electoral.  Datos electorales detallados de las Elecciones Asamblea Regional Cantabria 1983. Arkivita el la originalo je 2012-07-01. Alirita 5-a de januaro 2012.
**Anna Lukács** [lukAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lukács Anna** estis hungara aktoro. Ŝia edzo estis Imre Kőmíves, ŝiaj konataj genepoj estis Erzsi Kőmíves kaj Sándor Kőmíves (1897), ŝia pseŭdonimo estis *Rigó Lina*.

Anna Lukács naskiĝis la 4-an de majo 1841 en Miskolc, ŝi mortis la 1-an de septembro 1912 en Balatonfüred.

Biografio
---------

Anna Lukács lernis en edukejo de Teréz Karacs en sia naskiĝurbo, kie ŝi havis famon pro deklamadoj. Ŝi aliĝis al teatra trupo de hu:Tóth János (színigazgató) en 1859, sed supozeble pli frue ŝi aktoris jam kiel Rigó Lina en Székesfehérvár. Ŝiaj pli gravaj teatraj stacioj aŭ trupoj estis Szombathely ĉe Károly Szuper, Gusztáv Hubay (1861), Debrecen (1865), Gerő Aradi (1866), Imre Kőmíves (1869), Endre Latabár (1871–1873), Károly Mosonyi (1873), Andor Sztupa (1874), Andor Gerőfy (1876, 1879, 1881), Ignác Krecsányi (1878), Imre Halmai (1889), Győr kaj Szeged (1890–1894). Ŝi konatiĝis kun sia edzo en Marcali.

Ŝiaj roloj (elekto)
-------------------

* Károly Obernyik: *Brankovics György* - Mara
* Ŝekspiro: Hamleto - Gertrudis
* Friedrich Schiller: Maria Stuart (dramo) - Erzsébet
* Ede Szigligeti: *Két pisztoly* - Lujza
* Mór Jókai: *Szigetvári vértanuk* - Anna Lorántffy
* Zsigmond Czakó: *Végrendelet* - grafino Alpáry
* Gotthold Ephraim Lessing: *Galotti Emilia*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la fina parto)

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

* Kategorio Anna Lukács en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 794803
 |



* Portalo pri Biografio
Adamo kaj Evo
***Adamo kaj Evo*** (en germana,  ***Adam und Eva***) estas paro da pentraĵoj realigata de la artisto germana Alberto Durero (Albrecht Dürer). Temas pri oleo-pentraĵoj sur tabulo. Ili datiĝas el 1507, laŭ etikedo ĉe Evo. Ambaŭ estas 209 cm altaj kaj, laŭ larĝo, unu estas de 81 cm kaj la alia de 80. Ili estas nuntempe ekspoziciataj en la Prado-Muzeo de Madrido (Hispanio).

Durero kreis la pentraĵojn dum sia dua vojaĝo al Venecio; la menciita etikedo surhavas la (germanan) tekston "Alberto Durero, germano, pentris tion ĉi post la naskiĝo de Maria en la jaro 1507 de la Sinjoro". Unua posedanto de la bildoj estis episkopo en Breslau, posta estis Rudolfo la 2-a, kiu konservis ilin en sia kastelo en Prago. Dum la tridekjara milito svedaj soldatoj prenis la bildojn, kaj ili iĝis posedaĵo de la sveda reĝo Gustavo la 2-a Adolfo. Lia filino Kristina en 1654 donacis la bildojn al la hispana reĝo Filipo la 4-a.

En la 18-a jarcento reĝo Karlo la 3-a opiniis la bildojn obscenaj kaj ordonis bruligi ilin. Korteganoj konvinkis lin transdoni la bildojn al la reĝa akademio de belaj artoj kiel ekzemplojn, je la kondiĉo, ke ili ne estu publike videblaj. En 1827 ili estis transdonitaj al la Prado-Muzeo, kie komence ili same estis en nepublika ekspoziciejo.

Origina gravuraĵo de 1504 pri Adamo kaj Evo.

Referencoj
----------

* Cirlot, L. (dir.), *Museo del Prado I*, Col. «Museos del Mundo», Tomo 6, Espasa, 2007. ISBN 978-84-674-3809-3, pp. 170–173
* Zumthor, B. «Durero», ĉe la *Diccionario Larousse de la Pintura*, Planeta-Agostini, 1987. ISBN 84-395-0649-X

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Adamo kaj Evo (Durero) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Artikolo pri tiu verko en la retejo de la Prado-Muzeo hispane
* Artikolo pri *Adamo kaj Evo* de Durero Arkivigite je 2010-02-05 per la retarkivo Wayback Machine hispane
* Gravuraĵo de Durero (1504) Arkivigite je 2012-02-04 per la retarkivo Wayback Machine pri la sama temo
***Uttarbanga Sambad*** (bengale উত্তরবঙ্গ সংবাদ, IAST: *Uttarabaṅga Sambāda*, trad. novaĵoj de norda Bengalio) estas bengallingva grandgazeto eldonata de Siliguri.

*Uttarbanga Sambad* estis starigita la 19-an de majo 1980 en malgranda eldonejo en Siliguri. Pro ties grandega populareco, en 1981 oni instalis alian presilon. Komputila skribmaŝino estis enkondukita en 1985. Poste, la eldonejo ankaŭ aĉetis rapidan 4-koloran presilon.

*Uttarbanga Sambad* estas nun presata samtempe de Siliguri, Koĉ-Bihar, Malda, Alipurduar. La fondinta redaktoro de *Uttarbanga Sambad* estis Suhaŝ Ĉandra Talukdar. Aktuale ĝin administras lia filo, nome Sabjasaĉi Talukder.

Referencoj
----------

1. ↑  RNI | Reg. No. WBBEN/2007/24656 | Name: SAMBAD AAJKER UTTARBANGA | Publication City: COOCH BEHAR | Link:

Eksteraj ligoj
--------------

* Oficiala retejo

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Uttarbanga Sambad en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 813790
 |
**Antikvortodoksa Pomora Eklezio** (ruse - *Древлеправославная поморская церковь*) — plej granda kongregacio de malnovritanoj-nepastremuloj. Ili ne havas klerikaron kaj diservon. Ekzistantajn je pomoroj sakramentojn (bapto, pekkonfeso) plenumas laikuloj (ekleziaj mentoroj).

Pomora kuniĝo
-------------

Post formorto de pastroj konsekritaj antaŭ raskol, parto de malnovritanoj rifuzis adopti pastrojn, fuĝantajn de la Rusa Ortodoksa Eklezio. Pro estiĝinta pro tio manko de klerikaro, diservis legosciaj laikuloj. Sur bazo de monaĥeja diserva misalo, estis ellaborita Pomora misalo por diservo fare de laikuloj, en kiu estis preterlasitaj preĝoj, kiujn povis legi nur pastroj.

Nuntempa stato
--------------

Nuntempe ekzistas 6 lokaj kuniĝoj de nepastremuloj.

Kunordiga organo estas Unueca Konsilantaro de Antikvortodoksa eklezio, en Rusio gvidis Rusia konsilantaro de Antikvortodoksa Pomora Eklezio.

En Rusio ekzistas pli ol 200 komunumoj de nepastremuloj - pomoroj, kun kvanto de kreduloj inter 15-20 kaj kelkmiloj. En Belorusio ekzistas 37 komunumoj, en Ukrainio 47, en Estonio 11, en Latvio 67, Litovio 59, Polio 4, Usono 4, Kazaĥio 18, Kirgizio 3, Moldavio 1 komunumo. Estas informoj pri ekzisto de komunumoj de la malnovritanoj-pomoroj en Rumanio, Finnlando, Svedio, Germanio, Francio, Brazilio, Argentino.

* Kategorio Antikvortodoksa pomora eklezio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Adamo, filo de Hundo** (hebree אדם בן כלב, Adam Ben Keleb; enmultaj aliaj lingvoj : **Adam Resurektita**) estas usona - germana - israela dramifilmo kiu estis publikigita en 2008 kaj estas adapto de samnoma romano fare de Yoram Kaniuk de 1968. La filmo temas pri judo, kiu antaŭ la holokaŭsto estis konsiderata kiel granda distristo en Germanio, kiu estas devigita de la komandanto de koncentrejo vivi la vivon de hundo kaj distri la kondamnitojn al morto, kaj post la milito, en la fruaj 1960-aj jaroj, estas enhospitaligita en psikiatria hospitalo por postvivintoj de holokaŭsto en la Judea dezerto.

La filmo, reĝisorita de Paul Schroeder kaj filmita en Israelo, Rumanio kaj Germanio, ĉefroligas, interalie Jeff Goldblum, en la rolo de Adam Stein, Willem Dafoe en la rolo de kolonelo Klein, Derek Jacobi en la rolo de D-ro Gross, kaj nombro da germanaj aktoroj inkluzive de Moritz Blibetrou, kaj israelaj aktoroj Ayelet Zurer, Jevgenia Dodina, Hana Maron kaj Dror Keren. La filmo estas parte filmita en koloro kaj parte en nigrablanko.

Tio estas la unua filmadaptigo de la romano "Adam ben Caleb". La romano antaŭe estis adaptita en teatraĵojn ĉe la teatrejo Gesher, kiu sukcese prezentis ĝin dum ĉirkaŭ 15 jaroj ekde 1993 kaj poste daŭre prezentis ĝin ĉiujare je la israela memortago de la holokaŭsto.

Intrigo
-------

La filmo rakontas la historion de Adam Stein, judo kiu ĝis la eksplodo de la milito estis konsiderita la plej granda distristo en Germanio, kaj sukcesa cirkoposedanto. Komandanto Klein, la komandanto de la koncentrejo, asignas Adamo'n por distri la kondamnitoj sur ilia lasta trapaso tra la tendaro (inkluzive de membroj de lia propra familio), same kiel por funkcii kiel la hundo de la komandanto. Adam Stein postvivas la holokaŭston dank'al siaj talentoj.

Dum la intrigo, la okazaĵoj estas priskribitaj en psikiatria hospitalo por holokaŭstotransvivantoj en Arado, kie Adam Stein estas enhospitaligita post enmigrado al Israelo. De la momento, kiam ili alvenas en la institucion, la persono eniras diversajn rolojn kiel gvidanto, instruisto, amiko, amanto, konsilisto, psikologo, dio kaj patro, konservante intiman rilaton kun unu el la flegistinoj, kaj multajn konversaciojn kun figuroj el lia pasinteco, kiuj ne plu vivas.

Kiam la romano aperis, ŝajnas, ke la publiko malfacile digestis ĝin, pro la kombinaĵo de tragedio kaj komedio, ĝia bunteco, ĝiaj fantazioj kaj demandoj, kiujn ĝi kuraĝis starigi pri la holokaŭsto, kiu iris preter tio, kio estas akceptita ĝis tiam en literaturo kaj kultura diskuto. En sia libro, Kanyuk estis la unua se temas pri trakti la temon de la literaturaj rimedoj de groteskeco kaj absurdaĵo rilate al la holokaŭsto, kaj ekzamenis ĝin malklarigante la limojn inter realeco kaj fikcio, justeco kaj malico, humuro kaj hororo, frenezo kaj prudento.

La romano estis eldonita multfoje, tradukita en 51 lingvojn kaj ricevis pozitivajn recenzojn.

Bildaro
-------

* 
* 
* 
* 
*

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Adam resurektita*  en Interreta filma datumbazo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 819784
 |
**Anna Pallay** [palai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pallay Anna** estis hungara baletisto, koreografo, instruisto pri baleto. Ŝia edzo estis Jenő Nádor.

Anna Pallay  naskiĝis la 24-an de majo 1890 en Szeged, ŝi mortis la 4-an de aprilo 1970 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Anna Pallay lernis baleton en la Budapeŝta Ŝtata Operejo inter 1902-1905. Jam en 1903 ŝi atingis la titolon privata dancisto, tamen ŝia signifa rolo okazis nur post 4 jaroj. Ŝi estis membro de la Operejo inter 1907 kaj 1919. En 1911 ŝi baletadis en Berlino, en 1918 ŝi establis privatan baletan lernejon en Budapeŝto. En la fruaj 1920-aj jaroj ŝi faris turneojn kun sukcesoj en Amerikoj kaj Eŭropo. Tiutempe ŝi faris jam koreografaĵojn. En 1926 ŝi hejmenvenis kaj ŝi ne plu baletadis, nur instruis baleton. Inter 1930 kaj 1939 ŝi instruis ankaŭ en la Muzikakademio de Budapeŝto.

Elektitaj roloj
---------------

* Franz Liszt-M. Guerra: *Magyar táncegyveleg* (1907)
* Hassreiter: *A babatündér* - la tamburisto
* M. Guerra: *A törpe gránátos* - Laura
* M. Guerra: *Sylvia* - titolrolo
* Béla Bartók-O. Zöbisch: *A fából faragott királyfi* - reĝido (titolrolo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2017-01-03 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
**NAGY Péter** (pro. nadj) estis hungara reformita episkopo naskita en Kolozsvár la 22-an de aprilo 1819 kaj mortinta en Kolozsvár la 16-an de septembro 1884.

Biografio
---------

Péter Nagy estis je la fino de 1839 helppastro en Kolozsvár, en 1841 ordinara pastro, en 1842 – 43 li studis en universitato de Göttingen natursciencon. En 1846 li fariĝis instruisto de reformita kolegio de Koloĵvaro. En 1848 la imperiestra komandanto malfermis lin la fortikaĵmalliberejon de Sibio, el kiu liberigis lin Jozefo Bem. De 1850 ĝis 1862 li instruis. En 1866 oni elektis lin episkopo de eklezidistrikto de Transilvanio. Li estis prezidanto de 1882 de la sinodo de Debreceno, de 1883 de universala konvencio kaj de Erdélyi Múzeum Egyesület. Li verkis artikolojn sub pseŭdnimoj Belényesi Gábor kaj Csurgó György.

Tradukaĵo
---------

* E. Milne: *Állattan* (I – II. Kolozsvár, 1846 – 47).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Péter Nagy (reformita episkopo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 376065
* GND: 1024108791
* VIAF: 165752018
* ISNI: 0000 0001 1347 6663
 |