recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Loko de la komarko *Campo de Borja* en la okcidento de la provinco Zaragozo en centro de Aragono.
**Campo de Borja** [KAMpo deBORĥa], en Esperanto eble *Kamparo de Borĥa*, estas komarko de regiono Aragono, en Hispanio, en la okcidento de la Provinco Zaragozo. Ĝi lokiĝas en la Ebra baseno, sude de la fluejo sur la dekstra bordo, kaj ĝia ĉefurbo estas Borja.

Municipoj
---------

La komarko ampleksas jenajn 18 municipojn:

* Agón
* Ainzón
* Alberite de San Juan
* Albeta
* Ambel
* Bisimbre
* Borja
* Bulbuente
* Bureta
* Fréscano
* Fuendejalón
* Magallón
* Maleján
* Mallén
* Novillas
* Pozuelo de Aragón
* Tabuenca
* Talamantes.

Geografio
---------

Municipoj en *Campo de Borja*.
Ĝi limas norde kun la provinco Navaro, okcidente kun la komarkoj *Tarazona y el Moncayo*, sude kun Aranda kaj Valdejalón kaj oriente kun *Ribera Alta del Ebro* kaj *Cinco Villas*. Ĝia teritorio estas nekruta sur la baseno de la rivero Huecha. Parto de ĝia teritorio estas okupita de la Natura Parko Moncayo.

La ĉefa natura kaj turisma heredaĵo estas Moncayo, montaro kies ĉefa montopinto estas 2316 m.s.m. alta, nome la plej alta de la Iberia Sistemo. Ties medio, deklarita natura parko en la aragona deklivaro, posedas grandan biodiversecon kun pli ol 1 500 plantospecioj, kelkaj el kiuj praktike endemiaj de tiu montaro.

El la kultura heredaĵo menciendas multaj monumentoj de mudeĥara stilo, ĉefe sonorilturoj. Vizitindas Borja, Fuendejalón kaj Ainzón. Gravas la zono de subteraj vinkeloj kaj festivaloj kiel Animainzón. Menciindas ankaŭ la reformita Palaco de la Grafoj de Bureta en la loĝloko Bureta, de la 18-a jarcento.

Ekonomie gravas vinproduktado kaj ankaŭ de olivoleo.

Demografie oni malpliiĝis el pli ol 21 800 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj iom pli ol 13 770. Ekde 2001, la komarko iom rekuperis loĝantaron, ĉefe pro almigrado, precipe ĉe Mallén kaj Fuendejalón, kun procento de eksterlandanoj super 32% kaj 28% respektive.​ La ĉefaj ŝtatanecoj estas el Rumanio, Bulgario, Alĝerio kaj Maroko.

Bibliografio
------------

* Isidro Aguilera Aragón, Mª Fernanda Blasco Sancho (kunordigantoj), *Comarca del Campo de Borja*, [Zaragoza]: Departamento de Presidencia y Relaciones Institucionales, [2004]

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Campo de Borja en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Komarko *Campo de Borja*, en comarcaacomarca.com
* Komarkoj de Aragono, Campo de Borja


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 807819
* LCCN: n2008063962
* VIAF: 138602476
 |
maldekstra
Kapo de Apolono, modelita laŭ la *Apolono de Belvedere* (Marmoro, romia kopio de ĉirkaŭ 120–140 p.K.), iam en la kolekto de Vincenzo Giustiniani kaj de James-Alexandre de Pourtalès (Brita Muzeo).
**Apolono-Belvedero** (itale: **Apollo Belvedere**) estas romia marmora statuo farita laŭ greka origino, eble de la statuo de Lekareso (greke: Λεωχάρης) de la 4-a jarcento a.K. La alteco de la statuo estas 2,24 metroj. La statuo ekspoziciiĝas ĉe la Vatikana Muzeo en Romo.

La statuo prezentas la figuron de la dio Apolono. Lia figuro estas desegnita laŭ la helenisma stilo - la figuro ripozas sur unu kruro en pozicio de inter du ŝtupoj sed la manoj ne estas en la kontraŭmeta pozicio. Unu mano staras en la spacon (je la flanko de la korpo kaj antaŭen) kaj tenas sian skulptitan kaj plisitan riĉan robon. Lia alia mano ripozas apud lia korpo. La figuro turniĝas dekstren. Ties haroj estas faritaj helpe de bona elrompado en borilo, laŭ la stilo tipa de la helena periodo. La statuo ripozas sur skulptita arbotrunko, kiu probable estas aldono de la romia kopio (greka skulptaĵo estis riĉa je bronzaj skulptaĵoj, kiuj ne travivis. La roma kopio de marmoro bezonis eksteran subtenon).

Detalo
La skulptaĵo estas delonge konsiderata unu el la plej konataj verkoj de greka skulptaĵo. La statuo estis malkovrita en la 15-a jarcento kaj tuj famiĝis tra la mondo per kopioj kaj gravuraĵoj. En 1504 Albrecht Dürer uzis la skulptaĵon por formi la figuron de Adamo en la konata gravuraĵo "Adamo kaj Eva"; la skulptisto Bonacolsi (Pier Jacopo Alari Bonacolsi) kreis orumitajn bronzajn kopiojn de la statuo; alia konata transartaĵo estas gravuraĵo el ĉirkaŭ de 1530 de Marcantonio Raimondi; la novklasikisma skulptisto Antonio Canova uzis ĉi tiun modelon por priskribi la rolulon de Perseo. Pli modernaj aliroj traktis la skulptaĵon kritike kaj perceptas ĝin kiel "teatreca" ĉar oni perceptas la arton de la klasika periodo kiel la pinton de greka arto.

Ekde la mezo de la 18-a jarcento a.K. ĝi estis konsiderata la plej granda antikva skulptaĵo fare de fervoraj novklasikistoj, kaj dum jarcentoj ĝi karakterizis la idealojn de estetika perfekteco por eŭropanoj kaj okcidentigitaj mondopartoj.

* Kategorio Apolono-Belvedero en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Antal Solymos** [ŝojmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Solymos Antal** estis hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto).

Antal Solymos (kun gitaro kaj okulvitro) en 1973
Antal Solymos naskiĝis la 27-an de marto 1943.

Biografio
---------

Antal Solymos krom la kutimaj lernejoj li frekventis ankaŭ muziklernejon, kie li gitaradis, violonadis kaj kontrabasadis. Inter 1961-63 li estis membro de Benkó Dixieland Band. Inter 1965 kaj 1986 li estis la plej konata orkestrano en *Express*, kie li estis la nura kantisto, krome gitaristo. Post ĉeso de la ŝlagrorkestro li kantadis sola antaŭ la publiko. Civile li laboris en teatro. Li edziĝis kvarfoje kaj havas filon.

Lia filma komponaĵo
-------------------

* Jutalomutazás (1975)

Elektitaj ŝlagrotekstoj
-----------------------

* A harmonikás
* Ahogy a két szemeddel nézel
* Jöjj hozzám
* Ó egy kis csók
* Szállj, szállj madár

Aŭdu ankaŭ
----------

*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 654757
* VIAF: 165161935
 |
**Kálmán Kittenberger,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kittenberger Kálmán** estis hungara ĉasisto, vojaĝisto.

Kálmán Kittenberger  naskiĝis la 10-an de oktobro 1881 (estas fonto pri malsamaaj datenoj) en Hungara reĝlando en Léva (nuntempa Levice en Slovakio), li mortis la 4-an de januaro 1958 en Nagymaros.

Kálmán Kittenberger en 1920
Busto pri Kálmán Kittenberger
Memortabulo pri Kálmán Kittenberger

Biografio
---------

Kálmán Kittenberger frekventis gimnazion kaj pedagogian lernejon en sia naskiĝurbo, poste pedagogian altlernejon en Budapeŝto. Dum lernado li praktikadis en la bestoprepara laboro en la Hungara Nacia Muzeo. Post la pedagogia diplomo li ekinstruis, sed post monatoj li aliĝis al ekspedicio al Afriko. Li sendis kompense al la Nacia Muzeo resume 60 mil preparitajn bestojn, el ili 300 estis nekonata. Resume li estis en Afriko sesfoje dum 10 jaroj. Dum la 1-a mondmilito la britoj kaptis lin kiel malamikon kaj internis lin al Hindio, dum liaj iloj kaj kolektaĵoj malaperis. Li hejmenvenis en 1919, lia sola laborejo estis radakti ĉasistan revuon ĝis 1948. En la malfruaj 1920-aj jaroj li denove havis eblecon reviziti Afrikon. En 1948 la komunistoj deklaris lin "malamiko de la popolo", li vivis plu en Nagymaros, kie li ankaŭ edziĝis. Dum la Hungara revolucio de 1956 lia granda kolektaĵo pene bruliĝis. Post falo de la revolucio li estis rehabilitita.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Vadász- és gyűjtőúton Kelet-Afrikában* (1927, Budapeŝto)
* *A megváltozott Afrika* (1930, Budapeŝto)
* *Kelet-Afrika vadonjaiban* (1955, Budapeŝto)
* *Vadászkalandok Afrikában* (1957, Budapeŝto)
* *Afrikai vadászemlékek: Válogatás Kittenberger Kálmán írásaiból*. (2-a eldono 1972, Budapeŝto)

Memorigiloj
-----------

* bestoĝardeno de Veszprém (urbo) (1958), antaŭe busto (2011)
* busto en Nagymaros
* hungara poŝtmarko (1981)
* memortabuloj en Levice kaj Balatonederics
* strato en Levice
* skolta taĉmento
* 40 (ĝis tiam nekonata) besto estis nomumita pri Kittenberger (ekzemple Pachyonomastus kittenbergeri)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 79-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Kálmán Kittenberger en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 575004
* GND: 106042610
* LCCN: n88202692
* VIAF: 27545813
* ISNI: 0000 0000 8367 078X
* SUDOC: 156648555
* NLA: 35638226
* NKC: jx20050428025
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Deûlémont (stacidomo). |

**Deûlémont** - prononco laŭ sistemo IFA dølemɔ̃, jen france, historie nederlande *Deulemonde* respektive okcidentflandre *Deulemounde* - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento *Nord* [nɔʁ], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [o d(ə)ˈfʁɑ̃s], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* [nor pa d' kale'], nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de 2020 en la komunumo vivis 1 843 loĝantoj sur areo de 9,94 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 185 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj al la kantono *Armentières*.

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *deûlémontois(es)*.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Deûlémont (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Deûlémont en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
**Antal Seidl,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Seidl Antal** estis hungardevena usona dirigento, instrumentadisto. Lia usona persona nomo estis *Anton*.

Antal Seidl naskiĝis la 7-an de majo 1850 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la 28-an de marto 1898 en Novjorko.

Biografio
---------

Antal Seidl studis en gimnazio, poste en seminario en sia naskiĝurbo, fine inter 1870-1872 en Konservatorio de Lepsiko. Li ankaŭ sendis muzikajn artikolojn al Hungarlando. Ekde 1872 li estis helpanto de Richard Wagner, post 4 jaroj li jam helpis al Festivalo de Bayreuth. En 1879 li akceptis dirigentan statuson en operejo de Lejpcigo. En 1885 li translokiĝis al Novjorko, kie li dirigentis la germanlingvajn operojn en Metropola Operejo. Tamen li kelfoje reiris dirigenti al Eŭropo. En 1891 li iĝis dirigento de la Novjorka Filharmonio. Tiutempe li faris ankaŭ instrumentadajn laborojn. Li dirigentis ĉefe operojn de Wagner. Lia edzino estis sopranino de la Metropola Operejo.

Elektitaj dirigentaĵoj
----------------------

* Lejpcigo (1879)
* Berlino (1881, 1883)
* Germana Teatro (Peŝto) (1883)
* Metropola Operejo (1885)
* Bayreuth (1886)
* Carnegie Hall (1893)
* Londono (1897)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Antal Seidl en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 650751
* GND: 117464236
* LCCN: n81104390
* VIAF: 10624164
* ISNI: 0000 0000 8196 2594
* BNF: 13992373h
* MBA: 2eac59bd-a1ff-403a-925d-3982a8794be7
* BIBSYS: 4032070
 |
**Antal Vizaknai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vizaknai Antal** estis hungara statistikisto, membro (korespondanta en 1905) de Hungara Scienca Akademio. Lia origina nomo estis *Vizneker Antal*.

Antal Vizaknai  Arkivigite je 2014-02-22 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 3-an de decembro 1863 en Ürög (apartenaĵo de Pécs). Li mortis la 29-an de novembro 1911 en Rácváros (apartenaĵo de Pécs).

Biografio
---------

Antal Vizaknai frekventis gimnazion en Pécs, universitaton en Budapeŝto. Li doktoriĝis el ŝtatoscienco en 1886. En la sekva jaro li eklaboris en la tutlanda statistika oficejo, kie li atingis pli kaj pli altajn postenojn. En 1901 li iĝis vicdirektoro, en 1906 li ricevis la rangon ministra konsilisto. Li okupiĝis nur pri la hungaraj statistikaj datenoj.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Felelet dr. Apáthy István úrnak a jogi vizsgálatok reformja tárgyában* (1889)
* *A magyar szent korona országainak 1897. évi népesedési mozgalma* (1898)
* *Des points de vue sociaux et economiques dans les denombrements effectues a la fin du XIX. et au commencement du XX. siècle* (1902)
* *Az 1910 végén tartandó magyar népszámlálás* (1910), ankaŭ germane kaj france

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2014-02-22 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio
**Dezső Zrumeczky** [deĵO zrumecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Zrumeczky Dezső András Kálmán** estis hungara arkitekto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *kistapolcsányi, zrumovai kaj csácai* [kiŝtapolĉAnji, ĉAcai], lia familia nomvarianto estis **Zrumetzky**.

Dezső Zrumeczky naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1883 en Inárcs, li mortis la 31-an de januaro 1917 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Dezső Zrumeczky maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1907. Dum la studentaj jaroj li konatiĝis kun Károly Kós, kun kiu li ofte laboris kune. Dum la 1-a mondmilito li estis oficiro, sed li malsaniĝis kaj mortis jam en Budapeŝto. Li postlasis edzinon kun ido.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* kalvinana paroĥo (kun Kós)
* domoj en Kolonio Wekerle (1909-1912 kun Kós)
* restaŭranto en Budapeŝto
* lernejo en Budapeŝto (1912)
* pavilonoj en Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto) (1909-1911 kun Kós)
* vilaoj por Cécile Tormay kaj Ferenc Herczeg

* Loĝdomo kun pordego en Kolonio WekerleLoĝdomo kun pordego en Kolonio Wekerle
* Restaŭranto en BudapeŝtoRestaŭranto en Budapeŝto
* Lernejo en BudapeŝtoLernejo en Budapeŝto

Memorigiloj
-----------

* monumento en Inárcs (1997)
* kulturdomo de Inárcs prenis la nomon Zrumeczky Dezső [*rompita ligilo*]

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Dezső Zrumeczky en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692293
 |
**RÓKA Antal** [rOka] (naskita la 25-an de junio 1927 en Cașinu Nou, Rumanio; mortinta la 16-an de septembro 1970 en Siófok, Hungario estis hungara marŝkuradisto.

Biografio
---------

Ĝis 1948 Antal Róka aktivis en la sportoklubo *Újpesti Torna Egylet.* en (UTE), de 1948 ĝis 1949 en *Budapesti Egyetemi Atlétikai Club* respektive en *Tudományegyetem MEFESZ.* De 1950 ĝis 1956 li estis atleto kaj marŝkuradisto de *Budapest Honvéd FC.*

Li okupis la trian lokon en piedirado en la Somera Olimpiko 1952 en Helsinko kaj la kvinan lokon en la Somera Olimpiko 1956 en Melburno. En 1954 li atingis la trian lokon en la Eŭropa Atleta Ĉampionado en Berno. En 1952 kaj 1954 li starigis mondrekordojn. De 1949 ĝis 1955 li sepfoje estis hungara ĉampiono, en 1952 kaj 1956 landa rekordtenanto. Lia plej bona rezulto en piedirado je 50 km en 1956 estis 4 horoj, 21 minutoj, 57.6 sekundoj. De 1952 ĝis 1956 li estis hungara elektito.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 368356
 |
**Stefano LA COLLA** (naskiĝis la 2-an de oktobro 1889 en Salemi; mortis la 5-an de februaro 1966 en Milano) estis itala esperantisto, arkivisto, paleografo kaj redaktoro de „Enciclopedia Italiana" en Romo. 

Li estis esperantisto de 1906 (lernanto de Vitangelo Nalli). En 1907 li fondis kune kun G. Castiglia kaj E. Monreale (korespondanto de la ĵurnalo „Popolo d' Italia") la asocion „Junulara Amikaro Esperantista", kiu en 1908 iĝis Esperanto-Grupo de Palermo. Li estis honora membro de UEA, ties delegito en Palermo dum 20 jaroj. Li estis redaktoro de *Notizie Esperantiste* kaj *Internacia Esperantisto,* 1907-10. Ekde 1925 li estis membro de la Lingva Komitato. Li redaktis monatan aldonon de *Heroldo de Esperanto: Lingva Kritiko.* Speciale li interesiĝis pri Itala-Esperanto vortaro.

Li estis la prezidanto de la LKK de la 27-a Universala Kongreso de Esperanto en Romo.

Bibliografio
------------

* **1996**: Minnaja, Carlo. Historio de vortaro. En: La sama. Vocabolario italiano-esperanto. Milano: Cooperativa Editoriale Esperanto 1996, p. 14-17. Tie ankaŭ foto de La Colla sur p. [2].
* 1982: Migliorini, Elio. *Pioniri dell'Esperanto in Italia*. Roma 1982, p. 15
* **1967**: [Nekrologo]. En: Esperanto 60 (1967), p. 98
* **1966**: Minnaja, Luigi. [Nekrologo]. En: Esperanto 59 (1966) p. 72

Referencoj
----------

1. ↑  *Aktoj de la Akademio 1963–1967,* 2-a eldono, paĝo 20.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Inaŭgura parolado en 1935 – kun biografiaj notoj Arkivigite je 2006-03-03 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
László Paál: Rande de vilaĝo

**PAÁL László** (pa:l) estis hungara pentristo naskita la 30-an de julio 1846 en Zamo kaj mortinta la 3-an de marto 1879 en Charenton (Saint-Maurice), Francio.

Kariero
-------

Sian infanaĝon László Paál pasigis en vilaĝo Marosborsa. Li komencis pentri sub influo de Mihály Munkácsy. Li lernis en Arado kaj de 1866 en Vieno. Li faris vojaĝon en Nederlando kaj al invito de Munkácsy li iris en Duseldorfon. Kune kun Munkácsy faris vojaĝon en Londono. En 1873 li loksidiĝis en Parizo. Liaj ĉefpentraĵoj naskiĝis inter 1875 kaj 1877. Antaŭ 1902, kiam oni organizis retrospektivan ekspozicion el liaj pentraĵoj, li estis ankoraŭ apenaŭ konata.

Portreto pri László Paál pentrita de Mihály Munkácsy

Bibliografio
------------

* Bényi László: *Paál László*. 1983.

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

Eksteraj ligiloj
----------------

* László Paál en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio László Paál en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arto en Hungario

* Barbizona arbarpartoBarbizona arbarparto
* Barbizona pejzaĝoBarbizona pejzaĝo
* Vojo en BerzovaVojo en Berzova
* Profundo de arbaroProfundo de arbaro
* Arbara vojetoArbara vojeto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 89760
* GND: 119532166
* LCCN: n84186306
* VIAF: 303319673
* ISNI: 0000 0000 6678 0418
* SUDOC: 244406847
* BNF: 169844786
* ULAN: 500099547
* RKD: 61365
 |
**László Perédy** [lAslO perEdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Perédy László** estis hungara aktoro. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Perédi* kaj *Perédy J.*.

László Perédy naskiĝis la 24-an de junio 1921 en Budapeŝto, li mortis la 25-an de aprilo 2019 en Győr.

Biografio
---------

László Perédy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Scienca Universitato Péter Pázmány en 1944. Dum la studentaj jaroj li studis 2 jarojn en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Li estis militkaptito inter 1945-1948 en Sovetunio, kie li faris teatron. En 1949 li apartenis al Teatro Csokonai (Debrecen), poste al Teatro de Popolarmeo. Inter 1952–1982 li estis membro de Teatro Kisfaludy, poste li pensiuliĝis. Intertempe en 1954 li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Kelkfoje li reĝisoris. Li ricevis premiojn inter 1973-2002 kaj titolon "eterna membro de Teatro de Győr" en 1997. Li havis edzinon.

Liaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* William Shakespeare:
	+ Othello - Jago
	+ Makbeto - Banquo
	+ Reĝo Lear - maljunulo
	+ Rikardo la 3-a - urbestro (Lord Mayor)
* Molière: Tartufo - Cléante
* Anton Ĉeĥov:
	+ La mevo - Dorn
	+ Onklo Vanja - titolrolo
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Lucifer (unu el la ĉefroloj)
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - profesoro Szilvai
* József Katona: *Bánk bán* - Biberach
* Pongrác Kacsóh-Sándor Petőfi: *János vitéz* - kampogardisto
* Alan Jay Lerner–Frederick Loewe: My Fair Lady - Higgins

Liaj kinaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------------

* *Machita* (1944)
* *Az aranyember* (1962)
* *Októberi vasárnap* (1979)
* *A vörös grófnő* (1985)

Liaj televidaj filmaj roloj (elekto)
------------------------------------

* *Az utolsó kilométer* (1960) - patro
* *Don Juan és a kővendég* (1978) - Mota
* *Szindbád nyolcadik utazása* (serio, 1989) - malliberulo

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 751682
 |



* Portalo pri Biografio
**László Palóczy** [lAslO palOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Palóczy László** estis hungara politikisto, parlamentano, parlamentestro. Lia nobela antaŭnomo estis *palóczi*.

László Palóczy  Arkivigite je 2015-07-05 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 14-an de oktobro 1783 en Miskolc. Li mortis la 27-an de aprilo 1861 en Pest (urbo).

Biografio
---------

László Palóczy lernis en kalvinana kolegio. En 1807 li eklaboris en la departementa administrado. En 1832 li estis elektita parlamenta deputito, post 7 jaroj li estis nomumita ankaŭ vicdepartementestro de Borsod. Dum la Hungara revolucio de 1848 en la parlamento li strebis por la hungaraj interesoj, tial post la falo li estis kondamnita je malliberejo. Liberiĝinta li vivis en sia naskiĝurbo kaj li plene forlasis la politikon. Tamen en 1861 li denove partoprenis en la mallonga parlamenta periodo, kie li estis la plej maljuna.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Gyászversek, mellyeket kis-csoltói Ragályi József úr ...* (1804) - funebra parolado
* *A tehénhimlő beoltása terjesztésének elővitelére a felsőbb rendelések* (1814)
* *Nagymélt. revisnyei Revitzky Ádám urnak főispányi székébe* (1828) - solena parolado
* *Jelentése az 1832-34. országgyűlésről*

Memorigiloj
-----------

* strato en Miskolc

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun bildo Arkivigite je 2015-07-05 per la retarkivo Wayback Machine

* Kategorio László Palóczy (politikisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 528489
* GND: 122969847
* LCCN: nb2010000868
* VIAF: 13204575
* ISNI: 0000 0000 7864 5571
 |
rozĝardeno en la svisa Rapperswil
**Rozurbo** estas la kromnomo de pluraj urboj. Ofte urboj aldonas la epiteton „rozurbo" ĉar la urbo havas specialajn rilatojn al rozoj kaj ĉar tie estas tradicia rozkultiva regiono aŭ ĉar la urbo havas grandan rozĝardenon. En Germanio ankaŭ ekzistas „rozdistrikto" kaj „rozvilaĝoj". La nomo ne estas protektita.

Rozurboj en Germanio
--------------------

* *Angermund*, hodiaŭ urboparto de Düsseldorf.
* Baden-Baden,
* Bad Kissingen (2012)
* Bad Langensalza
* Dortmund
* Eltville am Rhein
* Eutin
* Forst
* Freising
* Hildesheim
* Sangerhausen
* Uetersen
* Zweibrücken.

*Rozvilaĝo* nomas sin Assinghausen (parto de Olsberg), Steinfurth (parto de Bad Nauheim), Löhndorf (parto de Sinzig), Nöggenschwiel (parto de Weilheim (Badeno), Schmitshausen, Seppenrade (parto de Lüdinghausen), Klein Offenseth-Sparrieshoop kaj Ufhoven (parto de Bad Langensalza, kiu mem estas rozurbo).

Rozdistrikto estas la kromnomo de la distrikto Neunkirchen.

Rozurbo en Italio
-----------------

* Nals (Nalles) en la aŭtonoma provinco Sudtirolo

Rozvilaĝo en Nederlando
-----------------------

* Lottum (parto de la municipo Horst aan de Maas)

Rozurbo en Maroko
-----------------

* la oaza urbo El-Kelâa M’Gouna

Rozurbo en Slovenio
-------------------

* Portorož

Rozurboj en Svislando
---------------------

* Bischofszell
* Rapperswil

Eksteraj ligiloj
----------------

* listo de rozurboj kaj rozvilaĝoj en la retejo "Welt der Rosen" (germane)
**Hanns EISLER** (*Johannes Eisler*) (naskiĝis la 6-an de julio 1898 en Lepsiko, mortis la 6-an de septembro 1962 en Orienta Berlino). Li estis aŭstra komponisto, kiu postlasis ne nur muzikajn verkojn, sed ankaŭ multajn muzikteoriajn kaj influajn politikajn verkojn, same kiel unu libreton.

Vivo
----

Hanns Eisler en 1950
Bundesarchiv
Eisler estas konsiderata, same kiel Alban Berg kaj Anton Webern, kiel unu el la poste pli konataj disĉiploj de Arnold Schönberg. Li estas konsiderata – malgraŭ portempaj malkonsentoj kun sia instruisto – kiel membro de la Dua Viena Skolo. Li estis, el politika kaj arta vidpunkto, la plej proksima kunulo de la dramisto kaj lirikisto Bertolt Brecht, kun kiu li estis kaj persone kaj muzike ligita ekde la fino de la 1920-aj jaroj ĝis lia morto. Kelkajn el siaj plej konataj verkoj li verkis kune kun Brecht. Eisler postlasis pianajn kaj orkestrajn verkojn, plurajn komponaĵojn de ĉambra muziko, multnombrajn teatromuzikaĵojn kaj filmmuzikaĵojn, kaj pli ol 500 kantoj kies stilo varias inter laboristaj kantoj kaj dekdutonismaj komponaĵoj. En la 1940-aj jaroj li verkis kune kun Theodor W. Adorno gravan teorian libron pri filmmuziko, *Komposition für den Film*. Krome en 1949 li muzikigis la poemon Leviĝinta el ruinoj, kiu iĝis la ŝtata himno de GDR.

* Kategorio Hanns Eisler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 530606
* GND: 118529692
* LCCN: n50032733
* VIAF: 19865132
* ISNI: 0000 0001 1604 3046
* LIBRIS: 184728
* SUDOC: 027288560
* BNF: 13893616k
* MBA: eca53e25-c9b2-428a-aef4-2c167203045d
* NLA: 35059973
* NDL: 00620619
* BIBSYS: 90091567&feltselect=bs.autid 11081629, 90091567
* RKD: 271808
* NKC: jn20000601473
* BNE: XX914423
 |
**Kvinopo** ĝenerale konsiderita estas grupo de kvin homoj aŭ aroj kiuj faras iom komune, plej ofte ĉe muziko. **La kvinopo** pli precize uzata en historio de la muziko aŭ **La potenca areto** (ruse *Moguĉaia kuĉka*, cirile могучая кучка) estis grupo de rusaj komponistoj de la 19-a jarcento: Milij Balakirev, Aleksandr Borodin, Cesar Kjui, Modest Musorgskij kaj Nikolaj Rimskij-Korsakov. Ili mem sin nomis **Novigantoj**.

* Milij BalakirevMilij Balakirev
* Aleksandr BorodinAleksandr Borodin
* César KjuiCésar Kjui
* Modest MusorgskijModest Musorgskij
* Nikolaj Rimskij-KorsakovNikolaj Rimskij-Korsakov

La komponistoj kuniĝis en 1862 en Sankt-Peterburgo. La grava artkritikisto Vladimir Stasov funkciis kiel ilia mentoro. Ili celis prosperigi nacirusan muzikon sukcede al Miĥail Glinka. La *kvinopo* per tio apartiĝis de aliaj rusaj komponistoj, kiu pli forte orientiĝis je okcidenteŭropaj modeloj. Al ĉi tiu alia rondo de komponistoj apartenis kiel plej famaj reprezentanoj Pjotr Ĉajkovskij kaj Sergej Rachmaninoff.

Vidu ankaŭ
----------

* La Sesopo

Literaturo
----------

* Victor I. Seroff: *Das mächtige Häuflein: der Ursprung der russischen Nationalmusik*. Atlantis, Zürich 1963

* Kategorio Kvinopo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269820
* LCCN: sh00000601
* VIAF: 143571793
* ISNI: 0000 0001 1941 0876
* SUDOC: 030930200
* NKC: ko2017956225
 |
**Hashim Thaçi** [haŝim taĉi] (ofte malĝuste *Thaqi*, naskiĝis la 28-an de aprilo 1968 en la vilaĝo Bujrojë/Broćna, komunumo Skënderaj, tiama SFR Jugoslavio, nuna Kosovo) estas prezidanto de la Partio Demokratia de Kosovo (PDK) kaj ekde la 1-a de marto 2008 ĉefministro de Kosovo. La 2-an de novembro 2010 la kosova parlamento senpostenigis la registaron de Hashim Thaçi per malfida voĉdono. La 12-an de decembro 2010 li kaj la partio PDK tamen laŭ informoj de la ŝtata balota komisiono klare per 33,5 procentaĉoj de la civitanaj voĉoj venkis en parlamenta baloto kaj refariĝis ĉefministro de la lando.

Biografio
---------

Hashim Thaçi studis en Priŝtino filozofion kaj historion, kaj oni en 1991 elektis lin prezidanto de la Unuiĝo de la albanaj studentoj. Thaçi en 1993 aliĝis al elmigrintaj albanaj politikistoj en Svislando. Li studis ankaŭ en Svislando kaj en la Zurika Universitato fondis la *Kosovan Movadon de la Homoj* (LPK), marksisman-leninisman movadon kun forta albana naciismo. Ĝia deziro estis fondiĝo de Granda Albanio.

Post kiam li reveturis la Kosovo, li iĝis gvidanto de la Kosova Liberiga Armeo (UÇK). Li onidire alianciĝis kun albanaj mafiaj grupoj kaj faris krimojn.

Kiam li forlasis la partizanan pasinton, li en 2003 fondis la Kosovan Demokratan Partion. En 2007 li iĝis ĉefministro kaj en 2008 efektivigis fondiĝon de la sendependa Kosovo.

Daŭre tamen en internaciaj amaskomunikiloj restas diskutoj pri lia laŭdira partopreno en krima komercado pri malpermesitaj drogoj kaj pri perforte eloperaciitaj kaj neleĝe internacie venditaj homaj organoj - ekzemple en raporto de la sviso Dick Marty, deputito de la Konsilio de Eŭropo, la 15-an de decembro 2010.

* Hashim Thaçi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hashim Thaçi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 258530
* GND: 121571297
* LCCN: n2009008407
* VIAF: 78845716
* ISNI: 0000 0001 1475 5533
* NKC: xx0109392
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Hasle |


**Hasle** estas komunumo en la Elektodistrikto Entlebuch en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1709 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Hasle situas en ĉe la bordo de la rivero Eta Emme kaj apartenas al al UNESKO-biosfero Entlebuch. Al la komunumo Hasle apartenas krom la vilaĝo Hasle mem la setlejoj Habschwanden kaj Heiligkreuz. Sur la teritorio de la komunumo alfluas la rivero *Entle* al Eta Emme kaj etendiĝas granda altmarĉo, kiu estas esenca elemento de la UNESKO-biosfero.

Trafiko
-------

Ek de la jaro 1914 en la vilaĝo Hasle troviĝas stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lucerno al Berno. La vilaĝo Heiligkreuz atingeblas ek de la stacidomo de Hasle per poŝtaŭtolinio. Alia poŝtaŭtolinio kondukas al la vilaĝo Bramboden en la komunumo Entlebuch.

Hasle situas ĉe la kantona ĉefvojo de Langnau en Emme-Valo al Lucerno. La plej proksima aŭtovojalveturejo situas en Emmenbrücke al la svisa aŭtovojo A2.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Hasle datiĝas el la jaro 1236 kiel *Hasile*.

En mezepoko Hasle apartenis al la Habsburgoj. Ĉar la habsburga vokto provokis la malamon de la popolo, la voktejo Entlebuch en la jaro 1385 kontraktis eternan ligon kun la urbo Lucerno. La lucernanoj tamen fariĝis nur la novaj mastroj en Entlebuch, kio kaŭzis diversajn ribeladon kontraŭ Lucerno. La komunumo aktive partoprenis en la lukto kontraŭ Lucerno kadre de la Kampara Milito en la jaro 1653. La 26-an de feburaro 1653 la civitanoj de Entlebuch kunvenis apud la pilgrimejo Heiligkreuz kaj ĵuris per la konfederacia letero de la dek distriktoj de la urbo Lucerno la konfederacion de Wohlhusen. La ribelo tamen estis sange ĉesigita fare de la urbo Lucerno. Ĝis la jaro 1798 la komunumo apartenis al la kamparvoktejo Entlebuch. Dum la Helveta Respubliko ĝi estis parto de la tiama distrikto Schüpfheim kaj ek de 1803 ĝi apartenas al la nuna distrikto Entlebuch de Kantono Lucerno.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Hasle
* Hasle LU (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hasle LU en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Hasle
* Profilo de la komunumo en la kantona retejo[*rompita ligilo*]
* Hasle en la Historia Leksikono de Svislando

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Hasle LU** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Elektodistrikto Entlebuch |
| --- |
| Doppleschwand  •  Entlebuch  •  Escholzmatt-Marbach (Escholzmatt •  Marbach)  •  Flühli  •  Hasle  •  Romoos  •  **Schüpfheim**  •  Werthenstein  •  Wolhusen |  |

 |
**Franz Conrad von Hötzendorf** (naskiĝinta la 11-an de novembro 1852 en Wien-Penzing, mortinta la 25-an de aŭgusto 1925 en Bad Mergentheim) estis aŭstria generalfeldmarŝalo kaj stabestro.

Vivo
----

Kiel oficiro de la ĉefa stabo li partoprenis en 1878 la okupadon de Bosnio kaj Hercegovino. En 1906 li iĝis, laŭ rekomendo de la tronheredanto Franz Ferdinand d'Este mem, estro de la ĉefa stabo. Tiun ĉi postenon li okupis - kun interrompeto en 1911/12 - ĝis 1917.

Tiam li energie laboris por la pligrandigo de la armeo kaj ege distingiĝis kiel favorantego de preventiva milito kontraŭ Serbio. Je la komenco de la Unua mondmilito, dum kiu li gvidis la kampanjojn de la armeo de Aŭstrio-Hungario, li sukcesis kune kun Paul von Hindenburg fari en 1914 stabilan fronton kontraŭ Ruslando. Sed malkonsentoj kun la germania ĉefa stabo sub Erich von Falkenhayn malsukcesigis planon fari ofensivon en Balkanio (1915).

Kiam kreitis komuna germana-aŭstria Suprema militestrantaro Hötzendorf povis atingi rajton je vetoado por la aŭstroj. Hötzendorf pli kaj pli malkonsentis ankaŭ kun la imperiestro Karolo la 1-a pri fundamentaj demandoj koncerne militfaradon. Estis la ununura celo de Hötzendorf savi la monarkian je ĉiuj kostoj. En marto 1917 li senditis malaltrangiĝonte al la batallinioj italaj. En la julio de 1918 li demisiis.

Fonto
-----

Sommer, Michael: "Conrad von Hötzendorf, Franz Graf", en: *Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie*, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Franz Conrad von Hötzendorf en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Biografio ĉe la AEIOU-leksikono
* Verkoj de kaj pri Hötzendorf[*rompita ligilo*]
* Biografio ĉe *Austrian Commanders*
* Biografio ĉe *austro-hungarian-army* Arkivigite je 2012-07-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Surbendigita voĉo de Hötzendorf


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 554348
* GND: 118676768
* LCCN: n84127765
* VIAF: 32041224
* ISNI: 0000 0001 1023 7341
* LIBRIS: 313850
* SUDOC: 050613375
* BNF: 121861647
* ULAN: 500112764
* BIBSYS: 90734658
* RKD: 39928
* NKC: pna2005292395
 |
**Franz KEIL** (naskiĝinta la 22-an de junio 1822 en Kraslice/Distrikto Sokolov, mortinta la 10-an de marto 1876 en Mariboro) estis aŭstra apotekisto, geografia reliefisto kaj kartografo.

Vivo
----

Keil dediĉis sin al farmacio deĵorante poste kiel apotekisto en Graz, Badgastein (Distrikto St. Johann im Pongau) kaj Lienz, ekde 1860 en Salzburg kaj ekde 1865 en Vieno. Lia unua relieffara provo estis pri la supra Dravo-regiono, poste de la Kreuzkofel-grupo de Gailtal-Alpoj. Apogite fare de la ministerio pri edukado kaj la Akademio de sciencoj viena li povis permesi al si ekokupiĝi ekskluzive pri situacidesegnado kaj kreado de reliefaj studoj liverante multon da bonegaj kartoj i.a. de la Tauern-ĉeno (en tri sekcioj, 1: 48 000; poste el ĝi kun regionbildigo de Berchtesgaden kaj aliaj areoj rezultis kompleta reliefo de la duono de Salcburgio, en du prilaboroj topografia kaj geologia en farboj), de Großglockner, Großvenediger kaj la ĉirkaŭaĵoj de la urbo Salzburg.

Fonto
-----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 10. Leipzig 1907, p. 811 (tie ĉi interrete)
La **Malnova kalvinana preĝejo** estas religia monumento historia en urbo Hajdúböszörmény (Hungario).

Historio
--------

Pri konstruado de tiu ĉi preĝejo estas nur supozoj. Kelkaj opinias, ke tie estis romanika konstruaĵo el la 12-a jarcento, sed tiam la loĝantoj ne estis kristanoj. Laŭ taksoj la loĝantoj sekvis la katolikismon ekde la 13-a jarcento. Laŭ aliaj fontoj origine estis gotika fortresopreĝejo de la komunumo el la 15-a jarcento. Ĝi havis defendan muron kun angulbastionoj. En mezo de la 16-a jarcento la loĝantoj sekvis la kalvinismon, ili havis tiu ĉi preĝejon. En 1681 la kirko bruldetruiĝis, sed poste oni rekonstruis ĝin. En 1763 la kvadrata turo estis konstruita. Inter 1789 kaj 1791 la konstruaĵo estis pligrandigita. Denovaj trakonstruoj kaj pligrandigoj okazis inter 1857 kaj 1867 laŭ planoj de Károly Gerster, poste denove inter 1880 kaj 1882 laŭ planoj de Győző Czigler. Tiam la preĝejo ricevis orgenon kaj la defenda muro estis malkonstruita. En 1929 kaj 2009 la preĝejo renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas laŭ la ĉefplaco sola en korto. En mezo de la fasado la turo reliefas, tie funkcias la ĉefenirejo. Ankaŭ en la malantaŭa parto estas alia enirejo. En supro de la turo laŭ ofta kutimo oni metis metalan kokon interne kun moneroj. La ĉefnavo havas flankonavojn, kiuj ekstere reliefas. Interne laŭ la kutimoj la muroj estas blankaj. Super la predikejo blazono de la urbo estas videbla.

La preĝejo havas malnovan preĝlibron kun 150 psalmoj de György Rákóczi la 1-a. Ĝi estis presita en 200 ekzempleroj en 1636, eĉ mem Rákóczi surskribis ĝin.

Fontoj
------

* hungare kun foto
* 
* 
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Seattle** (**Seatlo**) estas urbo en subŝtato Vaŝingtonio, Usono, kiu enhavas multajn diversajn subpartojn, kiujn oni povas nomi "kvartaloj" (en la usonangla la plej ofta termino estas "neighborhood", t.e. najbaraĵo, kaj oni uzas ankaŭ "-town", "district", "area", ktp.). Depost 1910 la urbo ne jure difinas la kvartalajn limojn, nek la nomojn, kaj jena listo do ne prezentas ion oficialan, kvankam la mapoj kaj aliaj informoj grandparte baziĝas sur eldonaĵoj de urbaj instancoj. Jen estas listo de nomoj de tiaj subpartoj de Seatlo:

**North Seattle** (*Norda Seatlo*)
----------------------------------

Broadview  

Bitter Lake  

North Beach (Blue Ridge)  

Crown Hill  

Greenwood  

Northgate  

Haller Lake  

Pinehurst  

North College Park  

Licton Springs  

Maple Leaf  

Lake City  

Cedar Park  

Matthews Beach  

Meadowbrook  

Olympic Hills  

Victory Heights  

Wedgwood  

View Ridge  

Sand Point  

Roosevelt  

Ravenna  

Bryant  

Windermere  

Hawthorne Hills  

Laurelhurst  

University District ("U District")  

University Village  

Wallingford  

Northlake  

Tangletown  

Green Lake  

Fremont  

Phinny Ridge  

Ballard  

Ross  

Latona  

West Woodland  

Whittier Heights  

Adams  

Sunset Hill  

Loyal Heights

**Central Seattle** (*Centra Seatlo*)
-------------------------------------

Magnolia  

Lawton Park  

Briarcliff  

Southeast Magnolia  

Interbay  

Queen Anne  

North Queen Anne  

East Queen Anne  

Lower Queen Anne  

West Queen Anne  

Capitol Hill  

Portage Bay  

Roanoke  

Broadway  

Pike-Pine Corridor  

Montlake  

Stevens  

Interlaken  

Madison Valley  

Renton Hill  

Madison Park  

Broadmoor  

Lake Union  

South Lake Union  

Cascade  

Westlake  

Eastlake  

Downtown  

Denny Regrade  

Belltown  

Pike-Market  

Central Business District ("CBD")  

First Hill  

Pioneer Square  

International District ("ID")  

Yesler Terrace  

Central Waterfront  

Chinatown  

Japantown  

West Edge  

Mann  

Minor  

Central Area / Central District ("CD")  

Cherry Hill  

Squire Park  

Atlantic  

Judkins Park  

Madrona  

Madrona Valley  

Harrison  

Denny-Blaine  

Washington Park  

Leschi

**South End** (*Suda Seatlo*)
-----------------------------

Rainier Valley  

Mount Baker  

Columbia City  

Hillman City  

Brighton  

Dunlap  

Othello  

Rainier Beach  

Atlantic City Beach  

Rainier View  

Lakeridge  

Seward Park  

Lakewood  

Beacon Hill  

North Beacon Hill  

Mid Beacon Hill (Maplewood)  

Holly Park (NewHolly)  

South Beacon Hill (Van Asselt)  

Industrial District  

Benefit Park  

SoDo  

Harbor Island  

Georgetown  

South Park

**West Seattle** (*Okcidenta Seatlo*)
-------------------------------------

Alki  

North Admiral  

Admiral District
West Seattle Junction (Alaska Junction)  

Seaview (Mee-Kwa-Mooks)  

Fairmount Park  

Genesee  

Gatewood  

Fauntleroy  

Arbor Heights  

Delridge  

North Delridge  

Pigeon Point  

Riverview  

Highland Park  

South Delridge  

Roxhill  

High Point
La **Kalvinana preĝejo** estas historia monumento en vilaĝo Rásonysápberencs (Hungario).

Historio
--------

La tiam katolika preĝejo supozeble estis konstruita en la 12-a jarcento en tiam memstara vilaĝo *Rásony* [rAŝonj]. En la sekva jarcento la kirko pligrandiĝis. En 1669 la plena konstruaĵo estis renovigita, ŝajnas tiam la kalvinanoj havis jam la preĝejon. Interne en 1737 oni faris benkojn kaj barokan predikejon, en 1760 nova plafono konstruiĝis. La orgeno alvenis en 1938. La tegmento estis kovrita per ardezoj en 1926. Plena renoviĝo okazis en 1957.

Konstruaĵo
----------

La sentura kirko situas sola en tombejo. Fasado de la konstruaĵo estas tre simpla, meze estas la enirejo, plej supre estas nur 2 fenestroj, tre mallarĝaj. Al la navo aliĝas la ronda absido. Interne sur la arko restaĵoj de freskoj restis el la katolika erao.

Sonorilostablo
--------------

Ĉar la menciita preĝejo ne havas turon, en mezo de la vilaĝo en 1748 oni konstruis sonorilostablon 14 metrojn altajn. La pinto estas piramido, la fundamento estas kvadrato.

Fontoj
------

* hungare kun foto[*rompita ligilo*]
* hungare kun fotoj
* Arkivigite je 2016-04-06 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Franz Dominic GRASSI** (naskiĝinta en la 11-a de majo 1801 en Lepsiko, mortinta en la 14-a de novembro 1880 samloke) estis komercisto kun itala deveno. Tra lia ampleksa heredaĵo al la grandurbo estis konstruado de multaj monumentoj kaj konstruaĵoj. La Muzeoj Grassi portas lian nomon.

Tombo de Grassi kun reliefo
Malnova Grassi-muzeo, nun biblioteko urba

Vivo
----

Li estis naskita kiel filo de Franz Josef Grassi (komercisto kaj financisto) kaj lia edzino Rossi. La familio originas de centra Italio. Post komerca trejnado kaj multaj ekskursetoj eksterlanden, li fondis sian propran komercfirmaon por rusaj produktoj, indiga tinkturfarbo kaj tropikaj fruktoj en Leipzig. Post la morto de la patro en 1847, li perlaboris la vivon plejparte per aĝiotado kaj interŝanĝkomercado kaj post la morto de la patrino en 1854, li retiriĝis tute de aktiva komerca vivo.

Grassi restis fraŭlo la tutan vivon kaj estis rigardita kiel originalulo de Leipzig. Li estis teatro- kaj ĉevalŝatanto, kaj tial unu el la fondintoj de la Leipzig-vetkurklubo. Li ankaŭ apogis lepsikajn civitanojn, kiuj estis en krizaj situacioj. En Leipzig Grassi ankaŭ populare kromnomitis *lignosuĉisto* pro la kutimo maĉadi dentpikilojn.

Grassi estas entombigita sur la Malnova Johano-tombejo.

Heredaĵo
--------

Kvankam Grassi ne neglektis en sia testamento eĉ malproksimajn parencojn, adoptitajn infanojn kaj servistojn, li lasis al la grandurbo ankoraŭ 2.327 milionojn da Oraj markoj. De tiu posedaĵo multaj konstruprojektoj, parkoj kaj monumentoj estis kunfinancitaj; kelkaj el ili estis detruitaj dum la Dua mondmilito: la koncertejo *Neues Gewandhaus* kaj la muzeoj sur Augustus-placo, krome la Malnova Grassi-muzeo (nuntempe: urba biblioteko) aŭ la Mende-fontano. Krome partoj de la mono estis uzitaj por la konstruo de la Monumento pri la Batalo de Leipzig kaj la memorigiloj por Johann Sebastian Bach kaj Johann Wolfgang von Goethe.

Honoroj
-------

Ekde 2002 la Itala komerca ĉambro en Germanio kaj la Teknika Universitato de Chemnitz aljuĝas la "Premion Franz Dominic Grassi" por por promociado de la german-itala komercado kaj evoluigo de ekonomiaj rilatoj. Alia Grassi-premio venas de la Goerdeler-fondaĵo. En Lepsiko ankaŭ nomitis strato por li.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Franz Dominic Grassi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri Grassi ĉe BAM Arkivigite je 2015-04-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Biografio en *leipzig-lexikon-de*
* Grassi-premio de la Goerdeler-fondaĵo[*rompita ligilo*]
**László UPOR** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Upor László** estas hungara dramaturgo, tradukisto, altlerneja instruisto.

László Upor  naskiĝis la 30-an de decembro 1957 en Pécs.

Biografio
---------

László Upor akiris matematikan diplomon en Scienca Universitato József Attila en 1983, dramaturgian diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1988. Post la dramaturgia diplomo li estis dramaturgo de Nacia Teatro (Miskolc). En la sekva jaro li ekinstruis en la menciita altlernejo, sed li estis ankaŭ dramaturgo de Nacia Teatro (Pécs) kaj Teatro Madách, inter 1991-1996 de Gaja Teatro, inter 2002-2004 de Nacia Teatro (Budapeŝto). En tiu periodo li havis stipendiojn en Britio en 1993, en Novjorko (1997-1999), en Dublino en 2002. En 2002 li estis ankaŭ gastoinstruisto en Portlando (Oregono). Li akiris sciencan gradon DLA en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis memorringon en 1997, premiojn en 2001 kaj 2007.

Elektitaj tradukaĵoj
--------------------

* J. Archer: *A tékozló lány* (1991)
* Noel Coward : *Ne nevess korán* (2005)
* Helen Edmundson : *Irtás* (2014)

Elektitaj verkoj
----------------

* Titkosírás (dramoj, 2000)
* Történet a hetediken (dramoj, 2007)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Martin Boross

Fontoj
------

* hungarlingva membiografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingvaj datenoj kun foto
* hungarlingva biografio
**Franz Josef Ignaz von LINDEN** (naskiĝinta en la 5-a de decembro 1760 en Mainz, mortinta en la 3-a de januaro 1836 en Stuttgart) estis germana juristo kaj politikisto.

Vivo
----

La filo de la ĉefo de la majenca financa administrado Johann Heinrich von Linden (1719–1795) estis edziĝinta kvarfoje kaj havis ok infanojn, el ili famiĝis Joseph von Linden kaj Carl von Linden.

Li studis jursciencon ĉe la Universitato de Majenco kie li promociiĝis. En la 1785-a jaro li ekdeĵoris en majencaj servoj kaj iĝis kortega kaj registara konsilisto en Mainz kaj profesoro pri ŝtatjuro en Erfurto. Ekde 1790 li gvidis kiel ambasadeja konsilisto diplomatiajn interparoladojn en Munkeno kaj Vieno. En 1796 li fariĝis asesoro de la Regna Ĉambra Tribunalo. Post ties nuligo en 1803 li transloĝiĝis al Virtembergo. Li iĝis kunposedanto kaj ekde 1830 posedanto de la bieno Neunthausen en Sulz am Neckar.

En 1807 li iĝis prezidento de la katolika eklezikonsilantaro en Virtembergo kaj en 1809 estro de la supera justickolegaro en Tübingen.

Politikista kariero
-------------------

Oni sendis lin al la Viena kongreso en 1814/15 kaj poste li iĝis virtemberga deputito ĉe la Asembleo frankfurta. En 1817 reĝo Vilhelmo la 1-a (Virtembergo) nomumis lin distriktestron de *Schwarzwaldkreis* en Reutlingen, kiun oficon li plenumis ĝis 1835.

En 1829 Linden fariĝis dumviva membro de la Unua ĉambro de la Virtemberga Landa Parlamento. Tiun mandaton li plenumis ĝismorte.

Honoroj
-------

En 1830 oni aljuĝis al li la Kavaliran krucon de la Frederika ordeno.

Literaturo
----------

Frank Raberg: *Biographisches Handbuch der württembergischen Landtagsabgeordneten 1815–1933* (Im Auftrag der Kommission für geschichtliche Landeskunde in Baden-Württemberg), Kohlhammer, Stuttgart 2001, ISBN 3-17-016604-2, p. 507.
**Pascualcobo** [paskŭalKObo] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Pascualcobo* estas komprenebla etimologie kiel *Paskalo Kobo*, alude al iama loĝanto.

Pascualcobo en la provinco Avilo.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 41 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 66 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Estas birdoprotekta zono ZEPA, ĉefe pro gravo de rabobirdoj; estas ankaŭ aproj kaj foje eĉ lupoj. Pri flaŭro hegemonias kverkoj kaj aliaj gravaj arboj, krom makiso; inter rokoj hegemonias granito.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Lapreĝejo estas de la 18-a jarcento.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, fruktoĝardenoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 763024
 |