recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Rita Lovászné Juhász** [lovAsnE juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo (laŭ la geedziĝa nomo) **Lovászné Juhász Rita** estis hungara kudristo, brodisto. Ŝia origina nomo (hungare) estis *Juhász Rita*. Ŝia avino, samtempe brodinstruisto estis Józsefné Szakács.

Rita Juhász naskiĝis en 1964 en Gyöngyös.

Biografio
---------

Rita Lovászné Juhász maturiĝis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto, kie ŝi lernis ĉiuspecajn teknikojn pri tekstiloj. Jam dum la lernejaj jaroj ŝi lerte kudris, brodis teksis kaj kolektis malnovajn popolajn vestojn. Ŝi produktis ornamriĉajn kudraĵojn sur popolajn vestojn kaj pupojn, krome ŝi gvidas kudrajn klubojn en pluraj lokoj. Ŝi akiris diplomon en altlernejo en 2013. Ŝi ricevis ŝtatajn kaj ekspoziciajn premiojn inter 1985-2020. Ŝi havas edzon.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Palóc minták és subrikák* (1989)
* *Horgolt kézi csipkék* (2010)

Vidu, aŭdu ankaŭ
----------------

*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 696244
 |
**Géza Révész** [rEvEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Révész Géza** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, oficiro, diplomato.

Géza Révész  naskiĝis la 31-an de aŭgusto 1902 en Sátoraljaújhely. Li mortis la 22-an de januaro 1977 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Révész frekventis metilernejon. Jam dum la fondo li aliĝis al la komunista partio. Dum la Hungara Sovetrespubliko li batalis por la Soveto, poste li rifuĝis al Ĉeĥoslovakio kaj Aŭstrio. En 1921 li hejmenvenis kaj li faris agadojn inter la junaj komunistoj. En la sekva jaro pro tio li estis kondamnita 10 jarojn. En 1924 li estis ŝanĝita al militkaptituloj, li vivs plu en Soveta Rusio. Inter 1928-1932 li frekventis teknikan-militan universitaton, poste akademion, fine li aliĝis al la Ruĝa Armeo. Li revenis al Hungario batalanta kune kun Ruĝa Armeo. Post la 2-a mondmilito li havis ŝtatajn aŭ partiajn postenojn, krome li estis diplomato en Varsovio. Inter 1957 kaj 1960 li estis ministro pri defendo, inter 1958 kaj 1967 li estis parlamenta deputito, inter 1960 kaj 1963 li estis diplomato en Moskvo.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
**Zsigmond Szirtes** [ĵigmond sirteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szirtes Zsigmond** estis hungara sismologo, profesoro. Lia familia nomo estis *Schucitzky* [ŝucicki] ĝis 1901.

Zsigmond Szirtes  naskiĝis la 19-an de septembro 1882 en Balassagyarmat. Li mortis la 6-an de januaro 1941 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zsigmond Szirtes frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, li doktoriĝis samloke en 1906. Li lernis precipe de Lajos Lóczy kaj Radó Kövesligethy. Li laboris en internacia sisma asocio en Strassburg ekde 1907, li prilaboris sismajn datenojn pri Japanio, Kolumbio, Armenio. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato. En 1918 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. En la sekva jaro li estis akuzita, eĉ en 1920 la instrurajto estis retirita. En la sekvaj jaroj li foje vizitis la meteologian instituton.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Az 1893.87. évi japáni földrengések átnézete* (1906)
* *Szeizmogramm típusok* (1912)
* *Katalog der im Jahre (1905…1908)*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2010-05-16 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Reta hamako
Hamako sur la fregato Grand Turk
Hamakoj por la ŝipanaro de greka krozoŝipo *Georgios Averof*
Hamakoj sur la nederlanda ramŝipo de Buffel (la Bubalo)
Du nederlandaj mararmeanoj en hamakoj sur de Buffel (la Bubalo)
**Hamako**, aŭ pendlito, estas ŝnura reto aŭ tolaĵo, kiun oni pendigas horizontale per ĝiaj du ekstremaĵoj inter du objektoj, plejparte inter du arboj, kiu servas por kuŝi aŭ balanci sin. Hamako povas esti por unu aŭ du personoj. Nuntempe hamakoj ekzistas ĉie en la mondo, ili servas kiel kuŝejo, ne nur eksterdome.

Laŭ Francisko Azorín **hamako** estas *Ŝnura reto aŭ tolaĵo pendigebla de siaj du ekstremoj por formi kuŝejon.* Li indikas etimologion el karika lingvo (eble erare por kariba) *hamak* (arbo, kies kortiko fadeniĝas).

Etimologio
----------

La vorto devenas de la indiĝenoj de Haitio, kiuj nomis siajn dormoretojn *hamáka*.

Historio
--------

Hamakojn konis jam la sudamerikaj indianoj, kiuj teksis ĝin el diversaj materialoj. Laŭ ornamoj kaj uzitaj materialoj oni ekkonis, al kiu tribo dormanto apartenis. La hamako ebligis protekton kontraŭ multaj insektoj kaj aliaj bestoj dum la nokto.

Maristoj konis ĝin de indiĝenoj kaj adoptis ĝin en 16-a jarcento. Ĝis hodiaŭ sur batalŝipoj ofte dormis en hamakoj pendigitaj sub la plafono kiuj dum la tago estis forprenitaj, lasante liberan lokon. La hamakoj iom moderigis la movojn de la ŝipo. En Francio oni forprenis ilin de batalŝipoj nur en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. En Brazilo, komercaj ŝipoj kiuj naviĝas sur riveroj de Amazonio ankoraŭ uzas hamakojn.

En Brazilo estas tre ofte uzi hamakon anstataŭ litojn. Ĝis 1980-aj jaroj en Maranhão popularaj hoteloj oferas nur hamakojn al gastoj.

En Nederlando marameanoj dormis ĝis la 1970-aj jaroj sur la Buffel en hamakoj.

Hamako-tipoj
------------

Kutime ekzistas tri tipoj de hamakoj: tolaj hamakoj, retaj hamakoj kaj hamakoj kun disstariga bastono. Tolaj hamakoj troveblas ĉefe en Nordameriko kaj Sudameriko. La reta hamako devenas el Meksiko, sed oni produktas ĝin ankaŭ en Azio. Tolaj hamakoj kun disstariga bastono troviĝas ĉefe en Nordameriko.

Vidu ankaŭ
----------

* Beboŝultrotuko
* Kuŝejo
* Zr.Ms. Buffel (1868)

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 87.
2. ↑  Azorín, samloke.

* Hamako en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Hamako en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Géza Schay** [ŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schay Géza** estis hungara fizikisto, kemiisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (korespondanta en 1946, ordinara en 1954).

Géza Schay  naskiĝis la 26-an de majo 1900 en Vieno. Li mortis la 24-an de majo 1991 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Schay frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris en kemia instituto en 1922. En Berlino li estis stipendia kunlaboranto de Mihály Polányi. En 1929 li ekinstruis en universitato en Budapeŝto kiel privata profesoro. Inter 1948-1965 li instruis en teknikuniversitato en Budapeŝto, krome li ankaŭ gvidis kemian esploran instituton inter 1954-1968. Li doktoriĝis antaŭ la akademio en 1952. Li okupiĝis ekzemple pri la kaŭĉuko. Li ricevis 2 premiojn Kossuth.

Memorigiloj
-----------

* premio Schay fondita en 1992

Verkaro (elekto)
----------------

* *Fizikai kémia* - studenta lernolibro (kunlaboranto)
* *Elméleti fizikai-kémia* (Teoria fizika kemio), - studenta lernolibro (kun Tibor Erdey-Grúz kaj István Náray-Szabó)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Marŝal Bagramjan
**Avenuo Marŝal Bagramjan** (armene Մարշալ Բաղրամյան Պողոտա) estas avenuo en la centra distrikto Kentrono kaj la nordokcidenta distrikto Arabkiro, en Erevano, Armenio. La avenuo ricevas la nomon de la sovet-armena komandanto kaj marŝalo de Sovetunio Hovhannes Baghramjan kies statuo staras en la centra parto de la avenuo. Antaŭe ĝi estis konata kiel Avenuo de la Amikeco inter 1970 kaj 1995, kiel honorigo al la amikeco inter ĉiuj tiamaj sovetuniaj nacioj.

La avenuo komenciĝas ĉe la Placo de Francio oriente kaj finiĝas okcidente ĉe la Placo Amikeco (Barekamutjun). En ĝi troviĝas pluraj edukaj institucioj, ambasadejoj kaj registaraj konstruaĵoj.

Rimarkindaj konstruaĵoj
-----------------------

La Avenuo Marŝal Bagramjan estas la ejo de pluraj rimarkindaj konstruaĵoj kaj strukturoj.

### Registaraj konstruaĵoj

La Prezidenta Palaco ĉe Bagramjan 26
* La loĝejo de la Ĉefministro (ofte konata kiel Bagramjan 26)
* La Nacia Asembleo de Armenio
* La Nacia Konsilio pri Sekureco de Armenio
* La Konstitucia Konsilio de Armenio

### Fremdaj diplomatiaj misioj

* Ambasadejo de Britio
* Ambasadejo de Svedio
* Ambasadejo de Sirio
* Ambasadejo de Ĉinio
* Konsulejo de Tajlando

### Edukado, scienco kaj kulturo

La Usona Universitato de Armenio
* Armena Akademio de Sciencoj
* Usona Universitato de Armenio
* Dom-muzeo de Aram Ĥaĉaturjan
* La Verkista Unuiĝo de Armenio
* La Unuiĝo de Arkitektoj de Armenio
* La publikaj lernejoj: Anton Ĉeĥov (No. 55), Argentina Respubliko (N-ro. 76), Hajrapet Hajrapetjan (N-ro. 78) kaj Hakob Oŝakan (N-ro. 172)

### Aliaj strukturoj

* La Parko de Amantoj
* Metrostacio Marŝal Bagramjan
* Barekamutjun (metrostacio)
* La Armena Evangelia Kirko.

Referencoj
----------

1. ↑  History

Koordinatoj: 40° 10′ 57″ N 44° 30′ 35″ O﻿ / ﻿40.18250 °N, 44.50972 °O﻿ / 40.18250; 44.50972 (mapo)

* Kategorio Avenuo Bagramjan en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La avenuo Maŝtoc ekde la monteto Matenadarano.
La **Avenuo Maŝtoc** estas unu el la ĉefaj stratoj de la armena ĉefurbo Erevano. Ĝi trairas la centran distrikton de la urbo, Kentrono, sude — ĉe la Ponto de la Venko — norde ĉe monteto Matenadarano.

Historio
--------

La avenuo jam estis la plej grava en la soveta Armenio, sed ĝi estis nomata *Lenini prospekt* omaĝe al Lenino. Tial, granda nombro de erevananoj daŭre nomas ĝin *Prospekt* (*avenuo* en rusa lingvo).

Post la landa sendependeco en 1991, Armenio forigis la komunismaĵojn, kio kaŭzis la renomadon de pluraj stratoj kaj avenuoj. La avenuo Lenino estas rebaptita laŭ Mesrop Maŝtoc omaĝe al la monaĥo, kreinto de la armena alfabeto.

En septembro 2006, la placo kiu situas malantaŭ la operejo kaj kiun trairas la avenuo Maŝtoc estis nomita *Placo Francio* de la prezidentoj Chirac kaj Koĉarjan.

Vidu ankaŭ
----------

* Erevano
* Opero de Erevano
* Placo Francio
* Matenadarano
* Ponto de la Venko
* Placo de la Respubliko

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Avenuo Mesrop Maŝtoc en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala Hejmpaĝo de Erevana Urbodomo.
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**usona diospiro** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | dikotiledonuloj *dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Ericales*  |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | *Ebonacoj*  *Ebenaceae*  |
|
|
|
|
|
| Genro: | "diospiro" "Diospyros "|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **D. virginiana** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Diospyros virginiana****L. |
|
|
|
|
|
| natura disvastigonatura disvastigonatura disvastigo |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri usona diospiro  |

 |
| v • d • r |

desegno
floroj
**Diospyros virginiana** aŭ **usona diospiro** aŭ **persimonujo** estas planto el la familio *Ebonacoj*. La specio estas parenca al ebonarbo (*Diospyros ebenus*) kaj al kakinoko (*Diospyros kaki*).

La planto indiĝenas en la oriento de Usono. Tie ĝi disvastigas de Nov-Anglujo ĝis Florido kaj okcidente al Teksaso kaj Kansaso. La planto estas kultivata pro siaj fruktoj kaj ligno.

La planto kreskas ĝis 20 m en bone drenita grundo. Ĝi havas multajn florojn en la somero. La planto estas dioika, do necesas kaj viraj kaj inaj plantoj. La polenigado okazsas per insektoj kaj vento.

La fruktoj estas rondaj aŭ ovalaj. La koloro estas oranĝa ĝis nigra. La frukto estas inter 3-6 cm granda. Komercaj kultivaroj estas 'Even Golden', 'John Rick', Woolbright', 'Miller' kaj la sensema 'Ennis'. La fruktoj enhavas multe da vitamino C.
Ili estas manĝeblaj krude, kuirite aŭ sekigite. De la fruktkarno eblas fari kompoton. De la folioj eblas fari teon. La semoj oni povas uzi por fari kafosurogato.

* Diospyros virginiana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Diospyros virginiana en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Diospyros virginiana en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Peter John STANG,** laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli mallonge) **Stang Péter** estas hungardevena-germana-usonana kemiisto, profesoro, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio en (2007), membro de Usona Nacia Akademio de Sciencoj, membro de Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj.

Peter John Stang (la plej alta)
Peter J. Stang  naskiĝis la 17-an de novembro 1941 en Nurenbergo.

Biografio
---------

Peter J. Stang devenis el varia hungara-germana familio. Li frekventis mezlernejon en Budapeŝto, kiun interrompis la Hungara revolucio de 1956. Li disidis al Usono ricevinta ŝtatanecon en 1962. Li akiris bakalaŭron en Universitato DePaul en Ĉikago en 1963, sciencan gradon Ph.D post 3 jaroj en Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Li plulernis kaj ankaŭ instruis en Universitato Princeton ekde 1968. En la sekva jaro li edziĝis, baldaŭ li havis 2 filinojn. Li profesoriĝis en Universitato de Utaho en 1979, baldaŭ ankaŭ katedrestro kaj dekano. Li ricevis premiojn inter 1985-2013. Li okupiĝas pri geometriaj strukturoj de molekuloj.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Organic spectroscopy. Principles and applications.* (1971)
* *Self-Assembly of Nanoscale Cuboctahedra by Coordination Chemistry* (1999)
* *High Symmetry Coordination Cages via Self-Assembly* (2002)
* *Designed Post-Self-Assembly Structural and Functional Modifications of a Truncated Tetrahedron* (2011)

Fontoj
------

* anglalingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 6-a paĝo

* Kategorio Peter John Stang en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 567034
* GND: 172407125
* LCCN: n79103892
* VIAF: 70338
* ISNI: 0000 0001 0861 1541
* SUDOC: 031559719
* BNF: 122751508
* ORCID: 0000-0002-2307-0576
* NKC: utb2011672479
 |
Avenuo Prado
Avenuo Prado
Avenuo Prado
Avenuo Prado
La **Avenuo Prado** hispane *Paseo del Prado*, estas avenuo en Havano, la ĉefurbo de Kubo. En ĝia norda-suda itinero troviĝas la plej antikva parto de la urbo Malnova Havano kaj nur je 100 metroj de la strato Industrio, kiu markas la limon kun Centra Havano, ĝi etendiĝas ekde la Fontano de la Indiĝenino kaj la Placo de la Frateco ĝis la Moleo (El Malecón). Ĝi estis konstruita en 1772 dum la kolonia regado de la Markizo de la Torre, Kapitano-Generalo de la insulo, kiu tiutempe estis unu el la plej prosperaj hispanaj kolonioj de Ameriko. Ĝia unua nomo estis *Alameda de Extramuros* (Aleo de Ekstermurego) aŭ de *Izabela la 2-a*, ĉar ĝi troviĝis ekster la muregoj kiuj ĉirkaŭis la urbon kaj protektis ĝin kontraŭ la atakoj de piratoj kaj korsaroj. En la avenuno Prado ekzistas ok statuoj pri leonoj el bronzo, kiuj ŝajnigas prizorgi la avenuon aŭ promenejon

Galerio
-------

* 
* 
* 
* 
* 

* Kategorio Avenuo Prado (Havano) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **eŭropa ŝoseo 55** (E 55) estas eŭropa ŝoseo, kiu etendiĝas inter nordo kaj sudo tra la urbo Helsingborg en Svedio kaj la urbo Kalamata en Grekio, kaj pasas interalie tra Kopenhago, Berlino kaj Prago.

Itinero
-------

### Svedio

* Helsingborg E20, E47, E04

La ŝoseo transiras la markolon inter Balta maro kaj Norda Maro.

### Danio

* Helsingør E47
* **Kopenhago** E20, E47
* Køge E20, E47
* Vordingborg E47
* Farø E47
* Nykøbing Falster
* Gedser

Inter Danio kaj Germanio la ŝoseo transiras la Baltan Maron.

### Germanio

* Rostock E22
* Neuruppin
* **Berlino** E30, E51, E26, E28, E36, E251
* Lübbenau E36
* Dresdeno E40

### Ĉeĥio

* Dubí
* Teplice E442
	+ **Prago** E65, E50, E59, E67, E48
* Tábor
* České Budějovice E49, E551
* Dolní Dvořiště

### Aŭstrio

* Linz E60, E552
* Salzburg E60, E52, E641
* Villach E61, E66

### Italio

* Tarvisio
* Udine
* Palmanova E70
* Venecio-Mestre E70
* Ravenna
* Cesena E45
* Rimini
* Fano E78
* Ancona
* Pescara E80
* Canosa di Puglia E842
* Bari E843
* Brindisi E90

Inter Italio kaj Grekio la ŝoseo transiras Adriatikon.

### Grekio

* Igumenica E90, E92
* Prevezo
* Mesolongion E951
* la ŝoseo transiras la markolon al Peloponezo.
* Rio E65
* Patras
* Pírgos
* Kalamata E65

Rimarkigoj
----------

Ek de Helsingborg la ŝoseo pluiras norden tra Svedio kaj Finnlando, sed pro praktikaj kialoj ĝi tie portas la paran numeron E4.

La ŝoseo transiras la limojn inter Germanio kaj Ĉeĥio kaj inter Ĉeĥio kaj Aŭstrio. En la unuaj jaroj post la malfermo de la fera kurteno tie estis vigla komerco pri pagata amoro, kiun ĉeĥaj virinoj ofertis al aŭstriaj kaj germanaj klientoj. Pri tiu temo ekestis populara kanto ĉeĥa, "silnice E55" (aŭtovojo E55).

* Kategorio Eŭropa ŝoseo 55 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Komparo de grandoj kun homo.
Skeleto muntita en la muzeo Carnegie
***Diplodocus*** (el greka "duobla trabo"), esperante **diplodoko**, estas genro de dinosaŭroj de la subordo saŭropodoj kaj familio de diplodokedoj, kiuj vivis fine de la geologia periodo Ĵurasio, antaŭ proksimume 150 ĝis 147 milionoj da jaroj, nome dum la Kimeriĝano kaj Titoniano, kie nun estas Nordameriko.

Ĝeneralaĵoj
-----------

La unuaj fosilioj estis malkovritaj en 1877 de S. W. Williston. La genra nomo, stampita de Othniel Charles Marsh en 1878, estas la formo en novlatina deriva de la greka διπλόος (*diploos*) "duobla" kaj δοκός (dokos) "trabo", reference al la formo de la ostoj laŭlonge de la suba parto de la vosto. Tiuj ostoj estis supozataj nuraj de *Diplodocus*, tamen oni amlkovris ilin ankaŭ ĉe aliaj membroj de la familio de la diplodokedoj kaj en saŭropodoj nediplodokedoj kiaj la *Mamenchisaurus*.

Vivis kie nun estas la okcidento de Nordameriko dum la periodo Supra Ĵurasio. La *Diplodocus* estas unu el plej komunaj dinosaŭroj de la supra parto de la Kuŝejo Morrison, nome sekvenco de maraj kaj aluviaj tavoloj el ĉirkaŭ 150 al 147 milionoj da jaroj. La Kuŝejo Morrison montras etoson kie hegemoniis gigantaj saŭropodoj kiaj *Camarasaurus*, *Barosaurus*, *Apatosaurus* kaj *Brachiosaurus* krom la *Diplodocus*.

La *Diplodocus* estas inter la dinosaŭroj plej facile identigeblaj, pro sia klasika formo, kun longaj kolo kaj vosto kaj kvar fortikaj kruroj. Dum multaj jaroj, ĝi estis la dinosaŭro plej granda konata. Ties grando eble malhelpis la predantojn *Allosaurus* kaj *Ceratosaurus* kies restoj estis trovitaj en la samaj tavoloj, kio sugestas, ke ili kunekzistis kun la *Diplodocus*.

Priskribo
---------

Historio
--------

Klasigo
-------

Paleobiologio
-------------

Paleoekologio
-------------

Notoj
-----

1. 1 2   Liddell & Scott, 1980, Greek-English Lexicon, Abridged Edition, Oxford University Press, Oxford, UK, ISBN 0-19-910207-4.
2. ↑  Christine C.E. & Peterson, F. (2004). "Reconstruction of the Upper Jurassic Morrison Formation extinct ecosystem—a synthesis". Sedimentary Geology **167**, 309–355

* Diplodocus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Diplodocus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Diplodocus en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
La **eŭropa ŝoseo 10** aŭ **E 10** estas eŭropa ŝoseo, kiu komenciĝas en Å en Norvegio kaj finiĝas en Luleå en Svedio.

La ŝoseo longas 880 kilometrojn, el ili 397 kilometrojn kondukiĝas tra Norvegio kaj 483 kilometrojn tra Svedio.

Itinero
-------

Å–Narvik–*(limo Norvegio-Svedio)*–Kiruna–Gällivare–Överkalix–Kalix–Luleå

En la norvegia parto la ŝoeso kondukiĝas super 10 pontoj kaj tra 12 tuneloj. La plej longaj pontoj estas la *Tjeldsund bru* (1007 m) kaj la *Raftsundbrua* (711 m). La plej longaj tuneloj estas la *Sørdalstunnelen* (6338 m) kaj la *Sløverfjordtunnelen* (3337 m)

La ŝoseo E 10 en mallongaj partoj kondukiĝas komune kun tri aliaj eŭropaj ŝoseoj:

* kun la E 6 de Bjergvik ĝis Trældal (Nygård) proksime de Narvik (18 kilometrojn)
* kun la E 45 norde de Gällivare (66 kilometrojn)
* kun la E 4 de Töre ĝis Luleå (46 kilometrojn)

La 1-an de decembro 2007 malfermiĝis la ŝosea parto "Lofast" inter la golfeto Raftsund kaj la loko Gullesfjordbotn. Tiu parto longas 53 kilometrojn kaj mallongigas la ŝoseon E 10 je 30 kilometroj. Tial pramŝipa veturo inter la lokoj Melbu kaj Fiskebøl ne plu necesas por atingi la Lofotojn de nordo.

La nuna ŝoseo E 10 havas sian kodon nur ekde la jaro 1992. La norvegia parto nomiĝis „vei 19" (vojo 19) kaj la sveda parto inter la ŝtata limo kaj la urbo Töre havis la nomon „riksväg 98" (regna vojo 98).

"E 10" antaŭ la jaro 1985 estis la nomo por la ŝoseo Parizo – Bruselo – Amsterdamo – Groningen.

Bildoj
------

 * Å i Lofoten.Å i Lofoten.
* La E 10 de Å vojas inter la unuopaj insuloj de la Lofotoj komence tra multaj pontojLa E 10 de Å vojas inter la unuopaj insuloj de la Lofotoj komence tra multaj pontoj
* en Bjerkvik la E 10 disbranĉiĝas de la norden vojanta E 6.en Bjerkvik la E 10 disbranĉiĝas de la norden vojanta E 6.
* la ŝoseo E 10 norde de Kirunala ŝoseo E 10 norde de Kiruna
* la ŝoseo apud Kirunala ŝoseo apud Kiruna

 

* Kategorio Eŭropa ŝoseo 10 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Tombofosto** (**memorfosto** hungare *kopjafa* laŭvorte *lancoligno*) estas tombeja ligna signo de la hungaraj reformataj kaj evangelikaj tombejoj. Ĝi estas ofte farita el kverko aŭ robinio kun longo de 80–300 cm kaj formas diversforman foston. La fosto neniam estas krucforma, sed plej ofte havas kapoparton, ŝultron, trunkon ktp. (la hungara nomo signifas laŭvorte *kapoligno*). La triono de la longo venas en la grundon ĉe kapo de la mortinto, ofte ĉefine bruligite aŭ preparite per gudro por malhelpi la putriĝon. Oni ĉizis en tiun la nomon de la mortinto. Oni ofte ornamis kaj kolorigis illin. Ĉiu regiono havis la propran tombofoston. La plej konataj estas la tombofostoj de Transilvanio kaj la hungara granda Ebenaĵo. Plej fama en Hungario estas la boatosimilaj tombofostoj de Szatmárcseke.

Tipoj estas en hungara lingvoareo:

* arbotrunka: ĉefe antaŭe prilaborita
	+ boatosimila: en Szatmárcseke; la dorsa parto havas eĝon
* kolona: ĉiuflanke skulptita, plej ofte kvadratforma
	+ lanca: svelta fosto (ĉe la turkaj tonmbejoj oni signis per lanco)
	+ homsimilaj, kapohavaj, turbanaj kaj simile ornamitaj
* tabula: elsegita lignotabulo, ofte alnajlita je fosto

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tombofosto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* multaj fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Google Public DNS** estas senpaga DNS servo anoncita la 3-an de decembro 2009, iniciatita de Google kun la celo plirapidigi aliron al Interreto.

Google Public DNS havigas al la uzantoj la sekvajn DNS adresojn por publika uzo, asignante ilin al la plej proksimaj serviloj:

* Adresoj IPv4: **8.8.8.8** kaj **8.8.4.4**
* Adresoj IPv6: **2001:4860:4860::8888** kaj **2001:4860:4860::8844**

Servoj
------

La ofertita servo estas eksperimenta. Ĝi uzas sian propran softvaron de mastrumado de DNS, kun limigita subteno al IPv6, kiu respektas la normojn DNS difinitajn de IETF.

Privateco
---------

Google donis prioritaton al la efikeco kaj sekureco de la servo. La nuraj informoj kiuj restas en la serviloj estas la IP-adreso de la uzanto (forigita post 24 horoj), lia ISP kaj la informoj pri lokiĝo de tiuj ĉi (daŭre konservataj).

Referencoj
----------

1. ↑  Geez, Google Wants to Take Over DNS, Too Wired, 3 de decembro 2009
2. ↑  Introducing Google Public DNS, Blogo oficiala de Google
3. ↑  Pondering Google’s Move Into the D.N.S. Business New York Times, 4 de decembro de 2009
4. ↑  Google DNS
5. ↑  Google DNS FAQ
6. ↑   Preguntas más Frecuentes. Arkivita el la originalo je 6 de februaro 2010.
7. ↑  Public DNS Privacy FAQ
8. ↑  Google Privacy Policy
9. ↑  Google Public DNS and your privacy PC World, 4 de decembro 2009

Vidu ankaŭ
----------

* Domajna nomsistemo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Google Public DNS (angle)
* Como poner los DNS de Google en la PC (hispane)
* Google DNS recomendado para gaming Arkivigite je 2021-08-06 per la retarkivo Wayback Machine

Fontoj
------

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Google Public DNS en la hispana Vikipedio.*
**6 Órai Újság** (Sesa-Hora Gazeto) estis ĵurnalo, poste semajngazeto en Timișoara inter 1931 kaj 1940, redaktita de Zoltán Franyó. Ĝiaj internaj kunlaborantoj estis: Franyó Zoltán, Herczka István, pli juna Kubán Endre, Ormos Iván, Sasi György, Szabó Árpád, Szimonisz Henrik, sed ĝi publikigis ankaŭ la verkojn de Aszódy János, Bányai László, Bálint István, Berkovits Simon, Fenyves Ferenc László, Heves Renée, Hunyady Sándor, Lázár József, Méliusz József, Nagy István, Németi-Miklós Beáta, Oppert Géza, Szilágyi András, Turnowsky Sándor. Ĝi transprenis ofte verkojn de Mihály Babits, Bálint György, Barta Lajos, Darvas József, Dutka Ákos, Emőd Tamás, Ignotus Pál, Illyés Gyula, Sándor Márai, Nádas József, Szabó Zoltán kaj Féja Gézat; Louis Aragon, Johannes R. Becher, Karel Čapek, Ilja Ehrenburg, Fjodor Gladkov, Egon Erwin Kisch, Thomas Mann, Heinrich Mann, Romain Rolland, Bernard Russell, Ernst Toller kaj Stefan Zweig. Oni malpermesis ĝin en decembro 1944.

Literaturo
----------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
***American Graffiti*** (anglalingve signifas "Amerika Grafitio") estas 1973-jara "adoleskula komedio" direktita de George Lucas, lia dua longforma filmo. La filmo okazis dum la sumero de 1962 en malgranda urbo en norda Kalifornio, kaj rakontas pri grupo de mezklasaj usonaj adoleskuloj dum la lasta tago de somera ferio post diplomigo el altlernejo. La eventoj okazas kun fono de komentaroj kaj tiama muziko ludata de diskĵokeo Wolfman Jack.

Aperis en la filmo aktoroj Richard Dreyfuss, Ron Howard, Paul Le Mat, Charles Martin Smith, Candy Clark, Mackenzie Phillips, Cindy Williams, Wolfman Jack, Harrison Ford, kaj aliaj.

La filmo estis kandidatigita por kvin Akademiaj Premioj, inkluzivante por plej bona reĝisoro kaj plej bona filmo, sed gajnis neniun. Tamen, en 1995, ĝi estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial preservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.

La filmo estis inspiro por long-daŭra usona televidserio *Happy Days*, en kiu ankaŭ Ron Howard aktoris.

* Kategorio American Graffiti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 224848
* GND: 1172759707
* LCCN: no98038443
* VIAF: 316753800
* SUDOC: 178728047
* BNF: 14291211c
* NDL: 001271955
* BNE: XX4202830
 |
**Google Crowdsource** estas platformo de la tipo crowdsourcing disvolvita de Google kaj destinita al plibonigi grandan kvanton de servoj de Google tra la capacitación de malsamaj algoritmoj pere de propra-volaj uzantoj.

Crowdsource estis publikigita en sia versio Android en la tendo Google Play kaj en sia versio retejo la tago 29an de aŭgusto 2016. Crowdsource inkludas varion de mallongaj taskoj kiun la uzantoj povas kompletigi por plibonigi multajn de la malsamaj servoj de Google. Koncernaj taskoj inkludas la verificación de etiketoj de bildo, evaluación de sento de komentoj kaj validación de tradukadoj inter aliaj taskoj. Kompletiginte ĉi tiujn taskojn, la uzantoj havigas Google datumoj por plibonigi servojn kiel Google Maps, Google Translate kaj Android. Laŭmezure kiel la uzantoj kompletigas taskojn, ili akiras atingojn kiuj inkludas statistikojn, credenciales kaj registritaj, kiu faras sekvadon de sia progreso.

Karakterizaj
------------

Crowdsource inkludas malsamajn tipojn de taskoj. Ĉiu havigas Google malsama informo kiu povas esti havigita kiel datumoj de trejnado al liaj algoritmoj de aŭtomata lernado. En la priskribo de la apliko en Google Play, Google rilatas al ĉi tiuj taskoj kiel "Microtareas" kiuj devus postresti ne pli ol 5-10 duaj en kompletiĝi.

Taskoj
------

Al lia ĵeto, la apliko de Crowdsource prezentis al la uzantoj 5 malsamajn taskojn: transskribo de bildoj, rekono de skribo mane, tradukado, validación de tradukado kaj validación de tradukado de mapoj.

La plej freŝa versio el la apliko inkludas 7 taskojn en sia movebla versio kaj 8 en sia versio retejo.

Lingvoj
-------

Crowdsource ĉi tiu disponebla nuntempe en la sekvaj lingvoj: afrikansa, albana, germana, amhara, araba, armena, asamés, azera, bahasa (Indonezio), bahasa (malajzia), bengalí, belorusa, birmano, bosna, bulgara, canarés, kantona, kataluna, cebuano, ĉeĥa, cheroqui, chichewa, ĉina (simpligita), ĉina (tradicia), cingalés, korea, korsika, kroata, haitia kreolo, dana, dzongkha, slovaka, slovena, hispana, Esperanto, estona, eŭska, finna, franca, franco (Kanado), frisa, skotgaela, kimra, galega, kartvela, greka, guĝarata, hausa, havaja, hebrea, hindia, hmong, hungara, igbo, indonezia, angla, irlanda, islanda, itala, japana, java, jemer, kazaĥa, kinyarwanda, kirgiza, kurda, kurda sorani, laosiano, Latino, latva, litova, luksemburga, makedona, malayalam, malajzia, malgache, malta, marata, mongola, nederlanda, nepala, norvega, oriya, pastún, persa, pola, portugala, panyabí, romanche, rumana, rusia, samoano, serba (cirila alfabeto), serrano, sesoto, shona, sicilia, sindhi, somalia, sundanés, svahila, sveda, taĝika, tamazight, tagalo (filipina), taja, tamila, tatara, telugu, tibeta, turka, turkmena, ukraina, ujgura, Urduo, uzbeka, vjetnama, wolof, kosa, jida, yoruba kaj zulua.

Eksteraj ligoj
--------------

* Crowdsource By Google
* Helpo de Crowdsource
**Zsófia Vári** [ĵOfia vAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vári Zsófia** estas hungara pentristo.

Zsófia Vári staras antaŭ ilustraĵo
Zsófia Vári  naskiĝis la 8-an de septembro 1986 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Zsófia Vári frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös inter 2005-2008 kaj 2012-2014. Intertempe ŝi akiris diplomon en belarta akademio de Milano en 2011. Ŝi plulernis en 2014 kelkajn monatojn en Parizo. Dum pentrado ŝi uzas kune tuĉojn, karbojn, polimetilmetakrilatojn kaj paŝtelojn. Ŝi ankaŭ ilustras poemlibrojn.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Milano (2011)
* Budapeŝto (2012, 2016)

Elektitaj grupaj ekspozicioj
----------------------------

* Milano (2010, debuto)
* Budapeŝto (2012, 2015)
* Szentendre (2013)

Video

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Egy szép délután

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto kun foto

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Zsófia Vári en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 618935
 |
Neoficiala flago de Alando (1921-1954)
La **flago de Alando** konsistas el blua fono kun surmetita duobla skandinava kruco en orflavo kaj ruĝo. Ĝi estas kunmetaĵo de la flago de Svedio kaj la antikva flago de Finnlando.

La teritorio de Alandaj insuloj estis antikva provinco de Svedio ĝis 1809 kiam estis aneksita al Finnlando sub regado de Rusa Imperio. Post la sendependeco de Finnlando en 1917, la loĝantoj profitis la okazon por realiĝi al Svedio, tamen, tiu ideo estis malakceptita de la Ligo de Nacioj kiu donis la teritorion al la finnoj, sed sub pli alta memregado, en 1921.

En tiu epoko naskiĝis la ideo pri flago kiu reprezentus la denaskajn loĝantojn de Alando. En 1922 estiĝis la neoficiala dukoloro kun tri horizontalaj strioj, kun la flavo centre kaj en la cetero blue, bazitaj sur la flago de Svedio kaj la provinca blazono.

En la 1950-aj jaroj, estis proponita la oficialigo de flago, pro kio estis organizita konkurso. La plej ŝatataj simboloj estis la skandinava kruco kaj la koloroj de la antaŭa flago. La unua propono elektita (blua kampo kaj duobla skandinava kruco en flava kaj blua en la centro) okazigis la registaran malakcepton pro ĝia ekstrema simileco al la sveda flago. 

Fine, la elektita flago estis el skandinava kruco el flava kaj ruĝa koloroj (koloroj de la finna blazono) sur blua kampo kiel tiu de Svedio, harmonie miksante ambaŭ landojn kiel unuiga simbolo. Ĉi tiu flago estis unuafoje hisita la 3-an de aprilo 1954 en la urbo Mariehamn.

* Flago de Alando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Flago de Alando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rNaciaj flagoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belgio • Belorusio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio • Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kipro • Kosovo • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgo • Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |
| **Ŝtatoj limigite agnoskitaj:** Abĥazio • Ĉednestrio • Kosovo • Montara Karabaĥo • Sud-Osetio • Turka Nord-Kipro |
| **Dependaĵoj kaj aliaj teritorioj:** Aĝario • Alando • Azoroj • Ferooj • Gagauzio • Gernsejo • Ĝibraltaro • Madejro • Manksinsulo • Naĥiĉevano • Svalbardo • Vojvodino |
| 
Vidu ankaŭ: Flagoj de Afriko, Ameriko, Azio, Oceanio, internaciaj organizaĵoj • Listo de naciaj flagoj • Listo de naciaj emblemoj |

 |
La **avenuo Montaigne** (franclingve *avenue Montaigne*) estas strato de Parizo lokita en la 8-a arondismento.

Ekzistas tie multaj butikoj kies specialecoj estas modo kaj lukso, ekzemple Christian Dior, Chanel aŭ Valentino. La avenuo cetere gastigas plurajn ĵuvelistojn kiel Bulgari, kaj la prestiĝa hotelo Plaza Athenée.

Dum la 1980-aj jaroj, la avenuo Montaigne, same kiel Bond Street por Britio, estis rigardita kiel la plej grava loko en Francio koncerne modon. Ĝi estas hodiaŭ pli grava ol la proksima strato Faubourg Saint-Honoré. Al la firmo LVMH oni plejparte ŝuldas la nuntempan aspekton de la avenuo, ĉar ĝi posedas multajn konstruaĵojn tie.

La avenuo Montaigne antaŭe nomiĝis *allée des Veuves* (aleo de la Vidvinoj), ĉar la funebrantaj virinoj kutimis kuniĝi tie ĝis la komenco de la 18-a jarcento. Ekde tiam, la strato alprenis la nomon de Michel de Montaigne, la fama franca verkisto de la 16-a jarcento.

Tie estas
---------

* Teatro de la Elizeaj Kampoj

* Kategorio Avenuo Montaigne en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
*Tiu ĉi artikolo temas pri urbo en Kroatio. Pri samnomata municipo en Slovakio temas artikolo Koprivnica (distrikto Bardejov).*

---

Koordinatoj: 46° 09′ 42″ N 16° 49′ 28″ O﻿ / ﻿46.16167 °N, 16.82444 °O﻿ / 46.16167; 16.82444 (mapo)

Preĝejo de Koprivnica
**Koprivnica** (germane *Kopreinitz* hungare *Kapronca*) estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 8 komunumoj apartenas al la municipo.

Situo
-----

Koprivnica situas ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj monto, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Varaždin-Osijek, laŭ ĉefvojo al Zagrebo, laŭ fervojo Budapeŝto-Rijeka.

Historio
--------

La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1272, urbiĝis en 1308, iĝis "libera reĝa urbo" kaj bazarejo en 1356. Post la mezepoko la urbo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. En 1870 la fervojo atingis la urbon. Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Belovár-Kőrös, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

Vidindaĵoj
----------

* renesanca ĉefplaco
* 2 barokaj placoj
* sinagogo el la 19-a jarcento
* ortodoksa preĝejo el la 18-a jarcento
* katolikaj preĝejoj omaĝe al Sankta Nikolao, Sankta Antonio de Padovo kaj Dipatrino
* muzeo
* biblioteko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 269088
* GND: 4110365-8
* VIAF: 146599569
* NKC: ge477964
 |
**Arriaga** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Arriaga. La nomon ricevis la komunumo honore al *Ponciano Arriaga*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07009.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 38572 loĝantojn. El tiuj estis 18815 viroj kaj 19757 virinoj. La komunumo havas surfacon de 653 km² kaj ĝi limas al la subŝtato de Oaxaca (norde), la pacifika oceano kaj al la komunumoj de Cintalapa, Jiquilpas, Villaflores kaj Tonalá (komunumo). La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 60 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 24867 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 21207 scipovis legi kaj skribi kaj 3644 personoj estis analfabetoj. Do 85% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 15% estis analfabetoj. 

37989 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 464 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 1.22% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arriaga en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **kopta flago** estis kreita en 2005 fare de koptaj aktivuloj el malsamaj landoj por reprezenti koptajn komunumojn ambaŭ en Egiptujo, Sudano, Libio; kaj en la kopta diasporo. Ĝi ne estas rekonita fare de la koptoj, sed multaj etnaj koptoj tutmonde adoptis ĝin kiel simbolon de etna kopta identeco. La kopta flago estis oficiale rekonita kaj adoptita fare de la Nov-Zelando Kopta Unuiĝo kaj la Libera Koptoj.

Fono
----

Koptoj esprimas opozicion al multaj aspektoj de la politika vivo de Egiptujo. Unu el tiuj estas la aktuala egipta flago, kiun plej multe de la koptosento ne reprezentas ilian komunumon. La padrono proksime similas tiujn de aliaj arab-parolantaj landoj, simbolon de araba naciismo malaprobita fare de la plej multaj koptoj, kune kun la oficiala titolo de la lando "Araba Respubliko de Egiptujo", kvazaŭ por distingi inter araba Egiptujo kaj la alia tio estas ne - kopta Egiptujo. En tiu rilato, konsiderante kiu koptoj estas aparte verŝajnaj ne konsideri sin arabaj, la nuna egipta flago fremdigas la egiptan kristanan malplimulton en ĝia patrujo.

La kopta flago ekestiĝis de la konvinkiĝo ke ĉiu etno havas rajton reprezenti sin tra emblemo aŭ flagon en sia pli granda socio kaj la mondo. Ĝi estas en linio kun ekzemploj kiel ekzemple la flago de la aramea malplimulto, kiu flugas flank-al-flanke kun la siria nacia flago ĉe arameaj preĝejoj; kaj la flago de la asira malplimulto, kiu flugas flank-al-flanke kun la iraka nacia flago ĉe asiraj preĝejoj; la flago de la kurda malplimulto, kiu flugas flank-al-flanke kun la iraka nacia flago; la flago de la berbera malplimulto, la flago de la romaa (cigano-) malplimulto kaj multaj aliaj etnaj malplimultoj ĉie en la mondo.

Tamen, en vido de la egipta patriotismo de la koptoj kaj ilia alligitaĵo ĝis ilia lando, kaj de la starpunkto de respektado de la opinio pri aliaj egiptoj, kopto aŭ islamano, kiuj eble pripensos la nacia flaga reprezentanto, koptoj daŭre vokas sur respektado de la nuna flago de Egiptujo. La kopta flago okazis kiel kompromiso; unu kiu reprezentas la koptojn kaj elstarigas ilian ne-araban, ne-islaman identecon. Kelkaj koptoj komencis uzi la novan flagon kune kun la oficiala egipta flago. Tiuj koptoj rigardas ĝin kiel manieron unuigi sian fieron pri sia etna kopta identeco kun sia fideleco kaj forta alligitaĵo al Egiptujo, same kiel kun sia deziro al paca kunekzistado kun siaj samlandanoj.

Referencoj
----------

1. ↑  El-Shamy, Hasan M. Folktales of Egypt. 406 p. 1980 Series: (FW) Folktales of the World ISBN 978-0-226-20625-7 (ISBN 0-226-20625-4) angle
**Adolf Mérei,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mérei Adolf** estis hungara scenaristo, reĝisoro, tradukisto, teatrestro. Lia origina plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Merkl Adolf József Mihály*, lia familia nomo estis laŭ  *Mérey*. Lia pseŭdonimo estis *Klado*.

Adolf Merkl  naskiĝis la 7-an de februaro 1877 en Hatvan, li mortis la 12-an de marto 1918 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Adolf Mérei komence estis ĵurnalisto, poste arta sekretario de Teatro Magyar (1901), ekde 1903 ankaŭ reĝisoro. Ekde 1907 li laboris en *Népszínház* kaj aliaj muzikaj teatroj. En 1911 li estis reĝisoro en la ĵus fondita Népopera. Dum la 1-a mondmilito li gvidis muzikajn teatrojn aŭ kabaredojn en la ĉefurbo. Li verkis aŭ tradukis pli ol 200 muzikajn teatraĵojn (ĉefe operetojn), krome li faris preskaŭ ĉion en la teatroj. Li mortis tragike: li manĝis malbonan manĝaĵon en Berlino, hejmenveninta la kuracistoj jam ne povis savi lin.

Li havis edzinon.

Elektitaj teatraj scenarlibroj
------------------------------

* *Tilos a bemenet!* (muziko: Jenő Huszka, 1899)
* *Gyerünk csak!* (muziko: Béla Zerkovitz, 1913)

Elektitaj kinaj reĝisoraĵoj (samtempe scenaristo)
-------------------------------------------------

* *Simon Judit* (1915)
* *A szobalány* (1916)

Elektitaj teatraj tradukaĵoj
----------------------------

* Léon-Stein: *A víg özvegy* (muziko: Ferenc Lehár, 1906)
* Armont-Nancey: *Az éjjeliőr* (1915)

Elektitaj originaj teatraĵoj
----------------------------

* *Gotterhalte* (1903)
* *A sátán kutyája* (laŭ verko de Conan Doyle), 1907)
* *Katonadolog* (1913, vidu la bildon!)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Kategorio Adolf Mérei en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 590974
* GND: 1163291455
* LCCN: n2009081715
* VIAF: 161609308
* ISNI: 0000 0001 1122 9423
* BNF: 16765421q
 |
Sekigata kopro (Puka Puka, Tuamotu-insularo)
**Kopro** estas la sekigita kerna karno de kokosoj, el kiu oni preparas kokosoleon.
La vorto devenas de *koppara* el la malajala lingvo kaj signifas *sekigitaj kokosoj*.

Produktado
----------

Koproproduktado havas plurajn etapojn. Unue la kokosoj estas ŝelitaj kaj distranĉitaj. La kokosfibroj utilas kiel remburaĵo por matracoj. La distranĉitaj kokosduonoj estas varmigataj en forno aŭ hejtigita ĉambro por eltiri el la pulpo ĉian malseketecon. Post malvarmiĝo la pulpo, kiun oni nomas nun kopro, facile disiĝas de la ŝelo. La ŝeloj estas uzataj por produkti ujojn, butonojn, ringojn aŭ turismaĵojn.

La kopro estas aŭ premita en olemuelilo kaj la oleo kolektita aŭ raspita. Koprorestoj iĝas bestaj nutraĵoj.

Ekonomia signifo
----------------

La Filipinoj estas la en la mondo plej granda fabrikanto de kokosoleo, kun jara kvanto de 1,4 milionoj da tunoj (1998). 85 % de la produktaĵo estas eksportata. Estas granda konkurenco inter kokosoleo kaj palmoleo produktata de Malajzio kaj Indonezio.
Tiel en decembro 1998 la prezo de kokosoleo situis je 770 US-$/t FOB *(free on board)*, tiu de palmoleo je 625 US-$/t FOB.

Koproprezoj estas tiom maltaj sur la monda merkato, ke kokosistoj ne kapablas supervivi nur per koproproduktado. Agrikulturisto povas gajni per bieno ĉirkaŭ 3 hektarojn granda monate 5000 pesojn (ĉ. 90 eŭrojn, en decembro 2001). Senbiena laboristo gajnas ĉirkaŭ 150 pesojn tage, t.e. eĉ ne 3 eŭrojn. Por superi la oficialan malriĉeclimon kokoskulturisto devus gajni almenaŭ 145 ĝis 180 eŭrojn monate, t.e. 8.000 ĝis 10.000 pesojn - nur tiam li kapablus plenumigi bezonojn de la ĉiutaga vivo. Tiel agrikulturisto kun kvar gefiloj devus gajni la duoblon por certigi lernejan viziton de la gefiloj.

* Kategorio Kopro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Adolf Schiffer** [ŝifer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schiffer Adolf** estis hungaria-ĉeĥa-juda violonĉelisto, altlerneja instruisto.

Adolf Schiffer naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1873 en Apatin? (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Serbio, laŭ alia informo la naskiĝloko estas Prago?), li mortis la 13-an de majo 1950 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Adolf Schiffer komence estis librotenisto, krome memlernanto de violonĉelo. Li kolektis sufiĉan monon por studi en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio. Lia plej grava instruisto estis en:David Popper. Post lernado Schiffer estis asistanto de Popper ekde 1900. Schiffer instruis samloke jam kiel instruisto de 1913 ĝis sia propra emeritiĝo en 1939. Iam li fondis arĉan kvarteton. Li edziĝis en 1920.

Lia libro
---------

* *A gordonkajáték metodikája* (2000)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Pál Ábrahám
* Vera Dénes
* Pál Hermann
* Tibor Machula
* Gábor Rejtő
* Mátyás Seiber
* János Starker

Fontoj
------

* 
* [*rompita ligilo*]
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Adolf Schiffer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 652879
* VIAF: 171531189
* ISNI: 0000 0001 2056 8435
* MBA: 55ad4dac-1e88-4f78-9143-011d32a32296
* NKC: mzk2011640184
 |
Grabmal des Fabrikanten Adolf Röbling am Hauptfriedhof in Arnstadt. Cigaredopintoj - ekzemplo el la riĉa sortimento de la marko Röbling.
**Hermann Adolf RÖBLING** (naskiĝinta en la 28-a de marto 1835 en Mühlhausen, mortinta en la 19-a de junio 1908 en Arnstadt) estis germana entreprenisto.

Vivo
----

Edziĝinte al Mathilde Falke (1838-1938) li loĝis ekde 1865 en Arnstadt en la Rosen-strato, ekde 1881 en la Ritter-strato nr. 12. Tie ĉi li malfermis kornaraĵfabrikon. Ĝis 1879 li pluse havis vendejon por tapetoj kaj bordaĵoj en la Rosen-strato.

En la 28-a de aprilo 1880 la fabriko registriĝis en la komerca registro. La inter 5 kaj 10 dungitoj faris - ĉefe manlabore - ujojn, pesilojn, diversformajn kulerojn, medicinajn insrumentojn, forkojn, skatolojn kaj kribrilojn. Ege ŝatatis la restintaj korneroj fare de ĝardenistoj, kiuj estis bona sterko.

Transprenoj de la firmaa estrado
--------------------------------

Jam en la 1894-a jaro la filo Oskar ekestris kaj aĉetis la firmaon disde la patro en 1900. Ĉar la ejoj de ĉe Ritter-strato space ne plu sufiĉis oni konstruis de 1901-02 fabrikejoj en la Blumenthal-strato (hodiaŭ: Karl-Liebknecht-strato nr. 9a).

Ekde 1952 la nepo Karl (1903-77) ekentreprenistis, dume la pranepo Günter dum la 1960-aj jaroj dungitis kiel teknikisto. Intertempe la entrepreno jam ne estis en privata posedo. Ekde 1960 iĝis nova sekcio por pintoj de pipoj, cigardedoj kaj cigaroj kaj teniloj por razopenikoj.

En 1972 la tuto iĝis VEB, cetere unika en la tuta GDR siaspece. Tamen la prilaboro de korno baldaŭ reduktiĝis pro malabunda oferto de krudmaterialo, kiu anstataŭigitis parte per plastiko.

Ĝis la 1992-a jaro la entrepreno ekzistis sub la nomo *ALL Arnstädter Lampenschirm und Leuchen s.r.l.*. Günter Röbling estis afergvidanto.

Fonto
-----

Heidrun Fröhlich: *Historische Grabstätten auf dem Neuen Friedhof Arnstadt*, Arnstadt 2009, p. 61.

Eksteraj ligiloj
----------------

* "adolf+röbling"+arnstadt&source=bl&ots=KoYddpJ5Zk&sig=mmIm7DcV5s5UkTEBKtIilofMZaQ&hl=de&sa=X&ei=U6c1U-X4HĉItQahqoGADw&ved=0CC4Q6AEwAA#v=onepage&q=%22adolf%20r%C3%B6bling%22%20arnstadt&f=false Fotoj historiaj de la entrepreno kaj de la dungitaro.
Monda heredaĵo de UNESKO

**Ŝibam** estas la historia ĉefurbo de la regiono Hadramaut en Jemeno.

La urbo situas en la meza valo de Hadramaut kaj havas proksimume 8.000 loĝantojn. La fama historia urbocentro ampleksas proksimume 400 oble 500 metrojn kaj enhavas pluretaĝajn domojn el adobo. Multaj konstruaĵoj altas ĝis 30 m kaj aĝas ĝis 500 jarojn (nur la lignopartoj, ĉar oni ŝanĝas la adobojn ĉiujn 10 ĝis 15 jarojn).

La historia urbocentro dum la jaro 1984 proklamiĝis Monda Kultura Heredaĵo de UNESKO.

Kotobrikaj Loĝejturoj en Ŝibam.
Post detruo de la urbo Ŝabva dum la 3-a jarcento ties enloĝintoj migris al la meza valo de Hadramaut kaj tie fondis la urbon Ŝibam. La nomo de la urbo venas de *Ŝibam Buri Harith ibn Saba*, la pli juna, reĝo de la antikva regno Hadramaut. Ĝis la 15-a jarcento, Ŝibam estis la politika kaj ekonomia centro de la geografia kaj kultura regiono. Kiam la urbo Sajun iĝis la nova sultana rezidejo, Ŝibam malgraviĝis. La unua eŭropano eniris la urbon nur dum 1893.

* Kategorio Ŝibam en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)