recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatoj: 56° 38′ 52″ N 25° 26′ 12″ O﻿ / ﻿56.64778 °N, 25.43667 °O﻿ / 56.64778; 25.43667 (mapo)

**Koknese** estas urbo en latvia historia regiono Vidzeme, en la oriento de Latvio. Ĝi situas en distrikto Aizkraukle sur la dekstra bordo de la rivero Daŭgavo ĉe la buŝo de Pērse. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 14 km de Aizkraukle kaj 102 km de Rigo. Laŭ la stato de la jaro 2023 en la urbo vivis 2 450 personoj.

Historio
--------

La areo ĉirkaŭ la Koknese kasteltumulo estas loĝita ekde la 1-a jarmilo a.K.

Ĝis la komenco de la 13-a jarcento, la teritorio de Koknese kasteldistrikto estis parto de la latgala ŝtato Jersika.

Post la Livonia konkero de la krucistoj en la 13-a jarcento, la regiono venis sub la kontrolon de la Arkidiocezo de Rigo. En 1277 Koknese (germane *Kokenhusen*) akiris urborajtojn kaj poste iĝis membro de la Hansa ligo.

Post la kolapso de Livonio en la 1560-aj jaroj, ĝi venis al la pola Duklando Pārdaugava. Postaj militoj pro Livonia heredaĵo detruis la grandurbon plurajn fojojn, kaj fine de la 17-a jarcento ĝi perdis siajn urborajtojn, transdonis la statuson de loka centro al Jaunjelgava.

En 1721 la regiono venis sub la kontrolon de Rusia Imperio. En 1861, la fervoja linio Rigo-Orjolo estis konstruita laŭ Koknese, sed Koknese ne spertis ajnan specialan prosperon. En la 1930-aj jaroj, Koknese estis granda vilaĝo, la centro de la paroĥo, kun pli ol 500 loĝantoj.

En 1965, la konstruado de la Pļaviņas hidroelektra centralo estis kompletigita kaj granda parto de la Daŭgava kaj Pērse valo malaperis subakve.

En 2021, Koknese denove ricevis urborajtojn.

Geografio
---------

La urbo situas en Meza Latvia malaltebenaĵo (latve *Viduslatvijas zemiene*), apud Daŭgava antikva valo.

Averaĝa temperaturo estas -6,5°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 750 mm jare.

### Transporto

Tra la urbo pasas fervoja linio Rigo-Moskvo. La aŭtovojo E22/A6 (Rigo-Moskvo) iam pasis tra la urbo, la pretervojo estis konstruita. Aliaj gravaj vojoj estas P80 Rigo-Tīnūži-Koknese kaj P79 Koknese-Ērgļi. Lokaj vojoj estas V996 (Ogre-Viskāļi-Koknese), V920 (Koknese-Suntaži), V915 (Koknese-Bērzaune). Ne ekzistas pontoj super la Daŭgavo sude.

Vidindaĵoj
----------

* Koknese kastelruinoj kaj parko
* Ĝardeno de la Destino

Bildoj
------

* Fervoja stacidomo.Fervoja stacidomo.
* Vido de kastelruinoj.Vido de kastelruinoj.
* Lutera preĝejo.Lutera preĝejo.
* En Koknese parko.En Koknese parko.
* Rivero Pērse.Rivero Pērse.

Referencoj
----------

1. 1 2  Latvijas Padomju Enciklopēdija - Latva Soveta Enciklopedio, v. 5-1, p. 206-207.
2. ↑  Toponavi.com. Distancoj.
3. ↑  Latvijas PSR Mazā Enciklopēdija - Latva Malgranda Enciklopedio, v. 2, p. 89.
4. 1 2  Latvijas ģeogrāfijas atlants - Latvia geografia atlaso. "Jāņa sēta", 2020
5. ↑  Visitkoknese.lv

Eksteraj ligiloj
----------------

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Koknese en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 759119
* GND: 7548129-7
* LCCN: n99253386
* VIAF: 151456871
 |
En fiziko, la **forto de Planck** *ωP* estas la mezurunuo de forto en sistemo de naturaj unuoj unuoj de Planck.

Ĝi egalas al

{\displaystyle F\_{P}={\frac {m\_{P}c}{t\_{P}}}={\frac {c^{4}}{G}}}
kie *c* estas lumrapideco en vakuo;

*G* estas gravita konstanto;
*mP* estas maso de Planck;
*tP* estas tempo de Planck.
Ĝia valoro estas

*FP* ≈ 1,21026(12) · 1044 N
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *FP* = 1,21026 · 1044 N ± 0,00012 · 1044 N.

Necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto *G*. Relativa necerteco de *FP* preskaŭ egalas al tiu de *G*. Vidu plu en unuoj de Planck#Necertecoj de valoroj.

Fizika signifeco
----------------

La Planck forto estas ankaŭ asociita kun la ekvivalento de gravita potenciala energio kaj elektromagneta energio kaj en ĉi tiu ĉirkaŭteksto ĝi povas esti komprenita kiel la forto kiu limigas sin-gravitantan mason al duono de ĝia radiuso de Schwarzschild:

{\displaystyle F\_{P}={\frac {Gm^{2}}{r\_{G}^{2}}}}
kie *m* estas iu maso

*rG* estas duono la Radiuso de Schwarzschild *rs* de la donita maso:
{\displaystyle r\_{G}={\frac {r\_{s}}{2}}={\frac {Gm}{c^{2}}}}
Pro tio ke la dimensio de forto estas ankaŭ rilatumo de energio dividita per longo, la Planck forto povas esti kalkulita kiel energio dividita per duono la radiuso de Schwarzschild:

{\displaystyle F\_{P}={\frac {mc^{2}}{\frac {Gm}{c^{2}}}}={\frac {c^{4}}{G}}}
### Ĝenerala relativeco

En ĝenerala relativeco, la forto de Planck estas ofte utila en sciencaj kalkuloj kiel rilatumo de elektromagneta energio por gravita longo. Tial ekzemple ĝi aperas en la ejnŝtejnaj kampaj ekvacioj, priskribantaj propraĵojn de gravita kampo ĉirkaŭbaranta iun donitan mason:

{\displaystyle G\_{\mu \nu }=8\pi {\frac {G}{c^{4}}}T\_{\mu \nu }}
kie {\displaystyle G\_{\mu \nu }} estas la ejnŝtejna tensoro kaj {\displaystyle T\_{\mu \nu }} estas la energio-momanta tensoro.

Vidu ankaŭ
----------

* Unuoj de Planck
* Naturaj unuoj
* Forto
* Kvantuma gravito

Eksteraj ligiloj
----------------

* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj
* Scaling Mount Planck Arkivigite je 2005-12-16 per la retarkivo Wayback Machine de Wilczek F. en Physics Today
* La Planck forto estas ankaŭ asociita kun la ekvivalento de gravita potenciala energio kaj elektromagneta energio
* Arkivigite je 2008-05-12 per la retarkivo Wayback Machine
*Por artista grupo, vidu la paĝon Nippona Artista Proleta Federacio.*

**Napf** estas montmasivo kaj ankaŭ ties plej alta pinto en la limregiono inter la kantonoj Berno kaj Lucerno. Ĝia kulmino havas altecon de 1408 m s.m.

Geografio
---------

Sudoriente de Napf situas la regiono Entlebuch. La rivero Fontanne, kiu fontas oriente de Napf estas ĉefalfluanto de Eta Emme. Sudokcidente troviĝas la Emme-Valo. Sude de Napf fontas la rivero *Trueb*, kiu estas unu el la ĉefaj fontriveroj de Ilfis, ĉefa alfluanto de Emme. Norde de situas la lucerna distrikto Willisau, kie fontas la riveroj Luthern kaj Enziwigger, ambaŭ fontriveroj de Wigger. Flankaj pintoj de Napf estas Höchänzi kun alteco de 1339 m s.m. kaj Geissgratflue kun alteco de 1332 m s.m. La kulmino de Napf situas sur la limo de la teritorioj de la komunumoj Luthern en nordo kaj Trub en sudo. La kulminokruco kaj la kulminorestoracio situas sude de la kantonlimo sur teritorio de la berna komunumo Trub.

Geologio
--------

La montmasivo Napf konsistas el ŝtontavoloj, kiujn alportis dum la epoko de la supra dolĉakvo-molaso la gigantaj riveroj de la estiĝintaj Alpoj. Tiuj riveroj kunportis amason da grandaj ŝtoneroj kaj rokeroj, kial la Napfmasivo konsistas ĉefe el konglomeraĵo. Inter la konglomeraĵtavoloj ankaŭ ekzistis tavoloj de mola kaj glita sabloŝtono, kial en tiuj montoj povas okazis ankaŭ montofaloj gravaj.

Turismo
-------

La Napfregiono estas ŝatata regiono por migrado. Al la kulmino de Napf oni ekmigras de Mettlenalp sude kaj de Luthern respektive Luthern-Bad kaj la Wiggern-Kabano apud Hergiswil norde. La kulmino de Napf ofertas belan rondvidon al la Svisa Mezlando en nordo kaj al Pilatus en sudo. Sur la kulmino de Napf situas montara restoracio. La aertelfero de Mettlenalp en Trub servas unike por la varallivero al la montara restoracio. Pro ĝia geologio en la sedimentoj de Napf ekzistas oro. La riveroj ĉirkaŭ Napf ellavas orosablerojn, kial la Napfregiono allogas orserĉantojn. En Willisau ekzistas turismaj agentejoj, kiuj ofertas orserĉadoekspediciojn en la Napfmontarlando.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Migradoproponoj en la Napfregiono

* Kategorio Napf en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Bildoj
------

* Napf-orerojNapf-oreroj
* Kulmina kruco sur NapfKulmina kruco sur Napf
* Rigardo de Trub al NapfRigardo de Trub al Napf
En fiziko, la **elektra ŝargo de Planck** *qP* estas la mezurunuo de elektra ŝargo en sistemo de naturaj unuoj origine proponitaj de germana fizikisto Max Planck.

Ĝi egalas al

{\displaystyle q\_{P}={\sqrt {4\pi \epsilon \_{0}\hbar c}}={\sqrt {2ch\epsilon \_{0}}}={\frac {e}{\sqrt {\alpha }}}}
kie *c* estas lumrapideco en vakuo;

*h* estas konstanto de Planck;
{\displaystyle \hbar ={\frac {h}{2\pi }}} estas malpligrandigita konstanto de Planck;
*ε0* estas elektra konstanto;
*e* ≈ 1,602176487(40) · 10−19 C estas la elementa elektra ŝargo;
*α* ≈ 7,297352569(5) · 10−3 ≈ (137,035999084)−1 estas konstanto de maldika strukturo.
Ĝia valoro estas

*qP* ≈ 1,875545866(47) · 10−18 kulomboj
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *qP* = 1,875545870 · 10−18 C ± 0,000000047 · 10−18 C.

La ŝargo de Planck estas je {\displaystyle {\frac {1}{\sqrt {\alpha }}}\approx 11,7062376144(22)} fojoj pli granda ol la elementa elektra ŝargo *e*. Reen, la elementa elektra ŝargo mezurita en la ŝargoj de Planck estas

{\displaystyle e=q\_{P}{\sqrt {\alpha }}\approx 0,085424543131(16)q\_{P}}
Relativa necerteco de valoro de la ŝargo de Planck en kulomboj egalas al duono de relativa necerteco de konstanto de Planck, kaj relativa necerteco de la ŝargo de Planck en elementaj elektraj ŝargoj egalas al duono de relativa necerteco de la maldiko-struktura konstanto.

Vidu ankaŭ
----------

* Unuoj de Planck
* Naturaj unuoj
* Elektra ŝargo
* Elementa elektra ŝargo
* Elektra kurento de Planck

Eksteraj ligiloj
----------------

* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Oficina kumino** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Plantoj *Plantae* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Divizio: | Angiospermoj *Magnoliophyta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Dukotiledonuloj *Dicotyledones* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Apialoj *Apiales* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Apiacoj *Apiaceae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | Kumino *Cuminum* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | **Oficina kumino** *C. cyminum* |
|

 |
| Dunomo |
| ****Cuminum cyminum****L. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Oficina kumino  |

 |
| v • d • r |

La **oficina kumino** (*Cuminum cyminum*) estas specio de kumino kultivata en la mediteraneaj kaj subtropikaj regionoj por tre aromaj fruktoj uzataj, same kiel karvio, por farmaciaĵoj kaj por aromigi fromaĝojn, panon, brandon, ktp.

En la kuirarto uzatas la semoj (fakte, malgrandaj fruktoj) de la planto. Kumino fajnigas ĉefe grasajn viandaĵojn, supojn, panojn, keksojn, brasikon, ruĝan beton, fromaĝon kaj likvorojn.

Kuminosemoj (maĉataj aŭ en tizano) subtenas la digeston, freŝigas la spiron kaj efikas kontraŭ flatulenco.

Vidu ankaŭ
----------

Kultivata nigelo

Oficina kumino (maldekstre tutaj semoj, dekstre muelita)

Piednotoj
---------

1. ↑  PIV2, p. 637
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

 
***... kun siaspeca spico!*** estas verko de Raymond Schwartz, kiu kolektas diversajn kontribuaĵojn aperintajn en gazetoj kiaj ekzemple *Sennacieca Revuo*. Granda parto el ili temas pri vortoludoj, seksaj humuraĵoj kaj ĝenerale humura rigardo al ĉiutagaĵoj aŭ eĉ al seriozaj aferoj, kiuj malserioziĝas laŭ lia vidpunkto (*ridpunkto*, laŭ unu el liaj multaj vortoludoj). Fakte pripensado pri vortoj estas unu el ĉefaj temoj de tiaj tekstoj.

Konataj eroj de la verko estas partoj *Intime inter ni*, pri esperantaj temoj, *Duoncento da fraulinoj*, absolute malserioza trakuro al la mondo per sama strofa skemo: Virino el Berlino ktp. kaj precipe *Ridpunktoj*, nome ĉiujara artikolo por *Sennacieca Revuo* ekde 1951 al 1970, do du jardekoj de meditado humura elirinte el gravaj eventoj de la jaro, parodio de la resumoj en gazetaro.

La popola uzado de literaturo kondukas interalie al vortoludoj. Tiele la popoleca Raymond Schwartz meditas pri vortoj tiele:

|  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** Estas vortoj, kies saĝo

daŭros dum jarcentoj mil,
kaj al kiuj plia aĝo

donos ankaŭ pli da bril'. **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑  Raymond Schwartz, ... Kun siaspeca spico!, J. Régulo, La Laguna, 1971. paĝo 12.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Literaturo |

* Stanislavo Belov (2015-09-27) "...kun siaspeca spico!" – leĝera, senkaprica (esperante). Blogger. Arkivita el la originalo je 2017-09-18. Alirita 2017-09-18.
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" *LibraryThing*
**Narda** estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely. Narda signifas slave: Nerada (familia nomo).

Preĝejo en Narda
Ĉefstrato de Narda

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 10 km²
* Loĝantaro: 520
* Poŝtkodo: 9793
* Telefonprefikso: 94
* Koordinatoj: 47°14′16″N 16°27'36″E

Situo
-----

Narda troviĝas 10 km-ojn de Szombathely. Tiu ĉi urbo troviĝas 14, Budapeŝto 231 kilometrojn [*rompita ligilo*].

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1221 en formo *"Nerde"*. Dum la historio estis 2 vilaĝoj, Kisnarda kaj Nagynarda (malgranda kaj granda), kiuj kuniĝis en 1950. La turkoj detruis la vilaĝon en 1532. Poste alvenis kroataj loĝantoj. En 1920 la vilaĝoj apartenis al Aŭstrio, tamen la posta komisiono redonis ilin al Hungarlando. Post 1945 laŭ la aŭstra landlimo Fera Kurteno konstruiĝis. Por viziti la vilaĝon necesis permesilo. En 1989 la fera kurteno nuliĝis, kaj oni trovis tie zonon netuŝitan dum 40 jaroj. 

En Narda migra poŝto servas.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Narda)
La monumento pri la Masakro de Katin en Toronto (Kanado)
**Katina Monumento en Toronto** (pole: *Pomnik Katyński w Toronto*) – monumento dediĉita al la memoro de viktimoj de la krimo de Katin, starigita en Toronto en Kanado kaj malkovrita la 14-an de septembro 1980.

Unu el la unuaj
---------------

Dum pluraj jaroj monumentoj dediĉitaj al la krimo de Katin ne havis ŝancon aperi eĉ en landoj eksteraj al influo de Sovetunio. En Pollando efike agis "kontraŭkatina" cenzuro, sed pola elmigrantaro kaj historiistoj de aliaj landoj strebis atingi tutan veron pri la katina murdo kaj digne honori la viktimojn.

La unua obelisko kun surskribo "KATYN 1940" estis lokigita en la londona tombejo Gunnersbury nur en 1976. Protestane kontraŭ bojkoto de la solena malfermo fare de tiutempa registaro de la Brita Laborista Partio samnoma nepo de Winston Churchill skribis faman leteron al *Times,* en kiu akuzis regopovojn pri timo kolerigi Moskvon. La bojkoton de la solenaĵoj nomis en sia letero trista kaj malnobla esprimo de la manko de respekto al ofero de kuraĝa (pola) aliancano, kiu ekmilitis en 1939.

La monumento en Toronto iĝis la unua en la mondo katina monumento en la publika loko de la urbo. Ĝi ekestis danke al determino de la pola diasporo en Kanado, malgraŭ kontraŭstaro de kelkaj ambasadoj kaj altranguloj.

Decido pri konstruo de la monumento fiksiĝis dum la 23-a Kunveno de la Kongreso de Polaj Kanadanoj, kiu okazis la 12–16 de oktobro 1974 en St. Catharines. El 52 proponitaj projektoj venkis koncepto de la pola migranto de Usono, arkitekturisto, profesoro Tadeusz Janowski. Kun inspekto de la aŭtoro la monumenton senpage konstruis kanada firmao Milne & Nicholls. En la ceremonio de malkovro la 14-an de septembro 1980 partoprenis veninta el Romo kardinalo Władysław Rubin, kaj la solenaĵon partoprenis pli ol 10 mil personoj. Tiutempa ĉefministro de Kanado Pierre Trudeau, timante sovetiajn reagojn malpermesis al du politikistoj poldevenaj, senatano Stanley Haidasz kaj deputito Jesse Flis, partopreni flanke de la registaro.

Kun paso de la tempo multaj laŭvicaj katinaj monumentoj estis starigitaj en Usono (al la plej konataj apartenas Nacia Katina Monumento en Baltimore kaj la monumentoj en Jersey City kaj Ĉikago), Britio, kaj eĉ en Sud-Afriko (Katina Monumento en Johanesburgo).

Nur en 1994 en Krakovo la registaroj de Pollando kaj Rusio interkonsentis pri tombejoj kaj memorlokoj pri viktimoj de militoj kaj de totalismaj reprezalioj. Danke al tio en 2000 oni malfermis tri tombejojn: Tombejo de la Viktimoj de Totalismo en Ĥarkovo, Pola Milita Tombejo en Katin kaj Milita Tombejo en Miednoje.

* Kategorio Katina Monumento en Toronto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Supozita rekonstruaĵo de *Albanerpeton*
**Albanerpetontedoj**, aŭ laŭ la latina scienca nomo, **Albanerpetontidae** estas formortinta familio de supraĵe salamandrecaj lisamfibioj. Albanerpetontedoj inkludas kvar genrojn – nome *Albanerpeton*, *Anoualerpeton*, *Celtedens*, kaj *Wesserpeton* – kaj inter 10 kaj 20 konataj specioj, vivintaj antaŭ ĉirkaŭ 160 milionoj da jaroj el periodo Batonia de la meza Ĵurasio al la fino de la Plioceno, antaŭ ĉirkaŭ 2.5 milionoj da jaroj. Albanerpetontedoj estis dumlonge konsiderataj salamandroj pro sia malgrando kaj ĝeneralaj korpoplanoj. Tamen, tiuj trajtoj nun estas konsiderataj praaj por lisamfibioj kaj ne indikaj de proksimaj rilatoj inter ambaŭ grupoj. Unu el la trajtoj kiuj faras ilin diferencaj el salamandroj estas ke ties haŭto estis kovrita per ostecaj skvamoj. Albanerpetontedoj estas nuntempe agnoskitaj kiel distinga klado de lisamfibioj separata el la tri vivantaj ordoj de amfibioj – nome *Anura* (ranoj), *Caudata* (salamandroj), kaj *Gymnophiona* (senkruruloj). Oni pensas ke ili estas pli proksime rilataj al ranoj kaj al salamandroj ol al senkruruloj.

Notoj
-----

1. ↑  Gardner, J.D..  (2008) Sankey, J.T.: *Vertebrate Microfossil Assemblages: Their Role in Paleoecology and Paleobiogeography.*. Indianapolis: Indiana University Press, p. 178–218.
2. ↑  Duellman, W.E. & Trueb, L. (1994): Biology of amphibians. The Johns Hopkins University Press
3. ↑  Wesserpeton evansae: making 'albanerpetontid' a household name
4. ↑   (2001) "Monophyly and affinities of albanerpetontid amphibians (Temnospondyli; Lissamphibia)", *Zoological Journal of the Linnean Society* **131** (3), p. 309–352. doi:10.1111/j.1096-3642.2001.tb02240.x.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Albanerpetontedoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Albanerpetontedoj en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

* Albanerpetontidae phylogeny.
**Kálmán Juhász** [juhAs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Juhász Kálmán** estis hungara pastro, kanoniko, papa prelato, altlerneja instruisto, eklezihistoriisto.

Kálmán Juhász naskiĝis la  25-an de aŭgusto 1892(nun 1892-08-25) en Alibunár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Alibunar en Serbio), li mortis la 29-an de septembro 1966 en Szeged (Hungario).

Biografio
---------

Kálmán Juhász maturiĝis en 1910, poste li studis teologion en Pázmáneum, pli poste li doktoriĝis en Universitato de Vieno en 1915 kaj samtempe li pastriĝis. Post la diplomo li estis pastro en Módos. Post Traktato de Trianon li apartenis al Rumanio, sed li translokiĝis al restHungario en 1936. Ĝis 1950 li estis pastro de Kübekháza, poste li instruis ĝis 1959 en Teologia Altlernejo. Li estis levita papa ĉambelano en 1950, kanoniko post 4 jaroj. Li multe okupiĝis pri eklezia historio de Banato. Li estis entombigita en Vota Katedralo de Szeged.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *St. Koloman* (1916)
* *A temesi bánsági püspökség terve a XVIII. században* (1920)
* *Hajdani monostorok a csanádi egyházmegyében* (1926, germane 1962)
* *A csanádi egyházmegye története* (7 volumoj, 1930-1936)
* *Pálffy Ferdinánd csanádi, majd egri püspök: 1620-1680* (1942)
* *A 100 éves Kübekháza 1844-1944.* (1944)
* *Jesuiten im Banat 1718–1773* (1958)
* *Klöster in der Diözese Tschanad-Temeswar im Mittelalter 1030–1552* (1963)

Fontoj
------

* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare legebla pli malsupre
* biografio hungare legebla pli malsupre

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839890
 |



* Portalo pri Biografio
Antaŭa flanko
Dorsa flanko
La **Narmer-paletro** estas mondkonata kosmetika paletro. Ĝi ricevis sian nomon pro figurigo de la fruegipta reĝo Narmer, kiun kelkaj sciencistoj identigas kun Menes.

Trovejo kaj priskribo
---------------------

La Narmer-paletro venas el Hierakonpolis. Ĝi estas farita el polurita ardeo kaj estas ĉirkaŭ 64 centimetrojn granda. La paletro estas ornamita ambaŭflanke kaj preskaŭ tute nedamaĝita. Ĝi estas ekspoziciita hodiaŭ en la Egipta Muzeo en Kairo.

La supra pinto de la paletro estas ornamita ambaŭflanke kun frontaj vizaĝoj de la bovino-diino Bat. Sur ambaŭ flankoj estas figurigita la reĝo Narmer: unufoje kun la Ruĝa Krono (por suba Egiptio), denove kun la Blanka Krono (por supra Egiptio).

### Antaŭa flanko

La fronto de la paletro montras la venkon de Narmer. Akompanita de la Horus-servistoj, reprezentita kiel progresanta procesio, kiu konsistas el standardo-portantoj, li inspektas la murditajn malamikojn. Ankaŭ ĉifoje, li estas akompanata de sandal-portisto. Antaŭ li estas la plej malnova bildo de portanto de leoparda felo (*tjet*). Estas interesa la reprezento de du longkolaj leopardoj en la sekcio pli sube, kiu reprezentas Narmer-on kiel reganton super ambaŭ partoj de Egiptujo en la kunteksto de la Festivalo de Unuiĝo (Antikva Egiptio). La longkoloj estas ŝnuritaj de du servistoj kadras la ejon por froti la kosmetikaĵojn. La malsupra sekcio montras homon kaj damaĝitan urbomuron, ambaŭ subtretita de taŭro. La taŭro estas reprezentanto de la reĝo.

### Dorsa flanko

Narmer estas montrita ĉe la tradicia figurigo pri mortobato je malamiko, kiu genuas sur la planko antaŭ li. Li levas je mortobato la klabon, malantaŭ li denove staras sandal-portisto.

* Kategorio Narmer-paletro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/Bildo mankasKoordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.fŜablono:Informkesto insulo/zorgado/areo mankas

**Insulo Kimbubu** (svahile *Kisiwa cha Kimbubu*) estas protektita, neloĝata insulo en la Maro de Zanj sub la Marrezervejo Daresalamo (DMRS) kun statuso IUCN kategorio II situanta ene de Distrikto Kigamboni de Regiono Daresalamo en Tanzanio. La insula rezervejo mezuras ĉirkaŭ 4,7 km². Oriente de la insulo estas Insulo Sinda, norde estas Insuloj Makatumbi kaj okcidente estas la sub-disktrikto Mjimwema de Kigamboni.

Vidu ankaŭ
----------

* Maro de Zanj
* Marrezervejo Daresalamo

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTanzanio Naciaj parkoj de Tanzanio |
| --- |
| Naciaj parkoj | 
* Arusha
* Gombe Stream
* Golfo Jozani Chwaka
* Katavi
* Kilimanĝaro
* Kitulo
* Lago Manyara
* Montoj Mahale
* Mikumi
* Mkomazi
* Ruaha
* Insulo Rubondo
* Saadani
* Insulo Saanane
* Serengeti
* Tarangire
* Montoj Udzungwa
* Rivero Ugalla
 |
| Rezervejoj | 
* Amani
* Biharamulo
* Grumeti
* Mpanga-Kipengere
* Ngorongoro
* Rungwa
* Selous
* Uwanda
 |
| Mar -parkoj kaj -rezervejoj | 
* Daresalamo
	+ Bongoyo
	+ Mbudya
	+ Pangavini
	+ Fungu Yasini
* Insulo Mafia
* Insulo Maziwi
* Marparko Mnazi Bay Ruvuma Estuaro
 |

 |
**Géza Boncz** [bonc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Boncz Géza** estis hungara humuristo.

Géza Boncz  Arkivigite je 2016-04-11 per la retarkivo Wayback Machine naskiĝis la 20-an de oktobro 1944 en Nagybánya (nuntempa Baia Mare en Rumanio), li mortis la 21-an de oktobro 2000 en Budapeŝto.

Biografio
---------

La familio Boncz estis translokigita al Szeged en 1945. La juna Géza post lernado iĝis komercisto en 1961. Libertempe li aliĝis al orkestro, ili atingis la unuan lokon en ŝlagrofestivalo en 1967. Boncz okupiĝis pri la kantotekstoj. En 1970 li akiris abiturienton, poste li gvidis universitatan klubon. Post 4 jaroj li atingis la trian lokon en humora konkurso de la Hungara Radio, poste liaj humuraĵoj estis konstante aŭdeblaj en la Radio. En 1975 li translokiĝis al Budapeŝto, post 5 jaroj li edziĝis, en la sekvaj jaroj li jam havis 2 filojn. Ekde 1983 li ankaŭ estis membro de orkestro, kiu prezentis muzikajn parodiojn. En la sekvaj jaroj li havis sukcesojn kaj en la Radio, kaj en pluraj orkestroj. Li ricevis memorringon en 1994, poste kelkajn aliajn premietojn.

Liaj libroj
-----------

* *Az őrület határa* (1999) - kolektitaj humuraĵoj
* *Fogjuk a hasunkat. Jókedvű szakácskönyv* (2000) - gaja kuirlibro

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Szeged (2006)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2007-12-26 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Géza Boncz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Narrillos del Rebollar** [naRIljos delreboLJAR] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Narrillos del Rebollar* estas komprenebla etimologie kiel Navaranoj de la Kverkaro, alude al deveno de mezepokaj reloĝantoj kaj al la hegemonia arbaro.

Narrillos del Rebollar en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.
Narrillos del Rebollar.
Benitos del Rebollar.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas komponita de du loĝlokoj, nome Narrillos del Rebollar kaj Benitos del Rebollar, okupas totalan areon de 17,41 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 38 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 32 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Cillán, Chamartín, Gallegos de Altamiros, Valdecasa, Sanchorreja kaj La Torre. En la teritorio ekfluas la rojo Arevalillo.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762209
 |
**Narros del Castillo** [NAros delkasTIljo] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. Fondita de araboj, ĝi estis nomita Bebán —«fortikita pordego»— ĝis la batalo de Simancas en 939. En la 13-a jarcento, je la reloĝado ĝi nomiĝis «Naharros de Bebán», ĉar ĝi estis reloĝata de navaranoj («Naharros» kiel evoluo de «Nafarros»). La aludita kastelo estis en la loko kie nun estas la preĝejo, kaj el tiu restis nur partoj uzitaj por la preĝejo.

Narros del Castillo en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.
Mudeĥara absido.
Pilorio.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 33,61 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 159 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 53 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Salvadiós, Rivilla de Barajas, Gimialcón, Blascomillán, Herreros de Suso kaj Vita.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Frua mencio estas de 1250. En la 17-a jarcento la kastelo pasis de reĝa posedo al markizlando Mancera kaj Malpica kaj tio pluis ĝis la 19-a jarcento. De la 13-a jarcento restis la mudeĥara preĝejo kaj de iom poste la pilorio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761730
* LCCN: n00032842
* VIAF: 132486829
 |
*Alderamin* estas la stelo markita per litero α en la dekstra malsupra verto de la trianguleca figuro.
**Alderamino** aŭ **Alderamin** estas la oficiala nomo de la stelo *Alpha Cephei* (**α Cephei**, mallongigite kiel *Alpha Cep*, *α Cep*) nome duarangmagnituda stelo en la konstelacio Cefeo apud la norda poluso. Tiu stelo estas relative proksima al la Tero je 49 lumjaroj (*ly*). *Alderamin* nomo derivas el la araba lingvo kaj signifas "dekstra brako".

La norda poluso de Marso indikas al la meza punkto de la linio kiu konektas la stelojn Deneb kaj Alderamin.

Notoj
-----

1. ↑  Kunitzsch, Paul.  (2006) *A Dictionary of Modern star Names: A Short Guide to 254 Star Names and Their Derivations*, 2‑a eldono, Cambridge, Massachusetts: Sky Pub. ISBN 978-1-931559-44-7.
2. ↑   IAU Catalog of Star Names. Alirita 28a de Julio 2016.
3. ↑  Barlow, N. G. (2008). Mars: An introduction to its interior, surface and atmosphere. Cambridge University Press. p. 21. ISBN 978-0-521-85226-5.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 734247
 |
Nobel-medalo
La **Norvega Nobel-Komitato** (norvege *Den norske Nobelkomité*) elektas la ricevontojn de la Nobel-premio pri paco ĉiujare je la konto de la havaĵo de la sveda industriisto Alfred Nobel, baze sur la instruoj de la testamento de Nobel.

Ties kvin membroj estas elektitaj de la Norvega Parlamento kaj nuntempe ili proksimume reprezentas la politikan konsiston de tiu institucio. En sia testamento, Alfred Nobel taskis la Parlamenton de Norvegio por la elektado de ricevontoj de la Nobel-premio pri paco. Tiam, Norvegio kaj Svedio estis en persona unio. Spite la fakton ke ties membroj estas elektitaj de parlamento, la komitato estas privata institucio taskita por atribui privatan premion. En ĵusaj jardekoj, la plej multaj komitataj membroj estis retiriĝintaj politikistoj.

Ekde marto 2015 la prezidantino de la komitato estas la konservativa politikistino Kaci Kullmann Five.

Referencoj
----------

Notoj

Bibliografio
* Heffermehl, Fredrik.  (2008) *Nobels vilje*. Oslo: Vidarforlaget. ISBN 978-82-7990-074-0.
* Heffermehl, Fredrik (2010). *The Nobel Peace Prize. What Nobel really wanted'*. Sta Barbara: Praeger. ISBN 978-0-313-38744-9.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Norwegian Nobel Committee – oficiala retejo
* Nobel Prize – oficiala retejo
**Novspirito** (Universala Blanka Frataro) estas religiema socialisma instruo de la bulgaro Petar Danov, laŭ kiu la senmorteco estas perdita kapablo de la vivo, kiu povas kaj devas esti reakirita per la revekiĝo de la konscio. Laŭ la instruo de Deunov ekzistas miloj da estaĵoj pli superaj kaj raciaj ol la homo - la Universala Blanka Frataro, - kiuj posedas ĉi tiun potencon; ili estas adeptoj de Dio kaj majstroj kaj gvidantoj de la homoj. La novspiritanoj vivas komunecan vivon; estas ilia opinio, ke pli gravas la kvalito de la anaro ol la kvanto, tial ili oficiale ne faras iun propagandon. Tamen kelkaj individuaj persono agas ankaŭ propagande je propra risko kaj kosto. Ankaŭ Esperanto estas adoptata kaj uzata: de 1928 aperis pli ol 25 prelegoj de Petar Danov en du serioj en la kolekto *Nova Kulturo.* De 1932 ĝis la Dua Mondmilito aperis en la sama eldono la gazeto *Frateco.*

Biblioteko "NOVA KULTURO"
-------------------------

* Petro Danov, *La Alta idealo*, I-a jaro, n-ro 1, tradukis Dian, 1928.
* St. Vatralski, *La Blankaj Fratoj*, I-a jaro, n-ro 3, tradukis el la bulgara Dian, Burgas 1928, p. 24
* Petro Danov, *La elmontro de la Spirito. La talantoj*, II-a jaro, n-ro 2, Burgas 1930, p. 27
* Petro Danov, *La songhoj de Jozef. La leĝo de la servado. La graveco de la malgrandaj aferoj. La kanto de la vivo*, II-a jaro, n-ro 4-5, Burgas 1930, p. 36
* Petro Danov, *Paco al vi! La neceso ekkoni Dion. Kiom do, viro superas ŝafon! Okultaj sciencoj* (de K. Kuzmanov), II-a jaro, n-ro 6-7, Burgas 1931, p. 40
* A. Tomov, *Religio-filozofia vivkoncepto de Petro Danov*, Aldono al biblioteko "NOVA KULTURO", Burgas 1930, p. 27

### Recenzo de la revuo *Nova Kulturo*

Ŝablono:C

  

* Kategorio Novspirito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


|  |  |
| --- | --- |
|  Kopirajto | Ĉi tiu artikolo baziĝas (parte aŭ tute) sur artikolo el la **Enciklopedio de Esperanto**.

---

La originala teksto kontroleblas en interreta arkivo de la fonto. |
Hôpital Européen Georges-Pompidou kun logoo de AP-HP
Enir-halo de HEGP
La **Hôpital Européen Georges-Pompidou** (**HEGP**) (esperante *Eŭropa Malsanulejo Georges Pompidou*) estas franca malsanulejo situanta en Parizo. La HEGP estas sub la egido de Assistance publique – Hôpitaux de Paris (AP-HP) (esperante *Publika Asistado - Malsanulejoj de Parizo*).

Malfermita en 2001, la HEGP estas la last-naskita pariza malsanulejo rezultanta el la fandado de tri pli malnovaj malsanulejoj (malsanulejoj Boucicaut, Broussais kaj Laënnec). La arĥitekto de la malsanulejo estis Aymeric Zublena.

La HEGP situas apud pordo de Parizo nomita *Porte de Sèvres*, en la sudokcidenta parto de la 15-a arondismento (ankaŭ ekzistas Muzeo de Moderna Arto en Centro Georges Pompidou en la 4-a arondismento de Parizo).

La HEGP estas alirebla de metrostacio *Balard* sur linio 8, de stacio *Pont du Garigliano - Hôpital européen Georges-Pompidou* sur RER C kaj Tramo T3a kaj de Busoj *42*, *88* kaj *169*.

Vidu ankaŭ
----------

* Georges Pompidou
* Pont du Garigliano - Hôpital européen Georges-Pompidou (stacidomo)
* Pont du Garigliano - Hôpital européen Georges-Pompidou (Tramtransporto en Parizo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Hôpital Européen Georges-Pompidou en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Hôpital Européen Georges-Pompidou en la angla Vikipedio.* 

Koordinatoj: 48° 50′ 20″ N 2° 16′ 25″ O﻿ / ﻿48.8389 °N, 2.2737 °O﻿ / 48.8389; 2.2737 (mapo)
**Insuloj de Lerino** (france: Îles de Lérins) estas insuloj en la Mediteranea maro, lokitaj ĉe Lazura Marbordo. Administre, ili apartenas al municipo de Cannes.

La insularo konsistas el du loĝataj (Sainte-Marguerite kaj Saint-Honorat) kaj pluraj neloĝataj insuloj kaj rokoj. Insulo **Sainte-Marguerite** (latine: Lerina) estas fama pro sia fortikigita malliberejo, kaj **Saint-Honorat** (latine: Lero) pro sia abatejo.

Estas konate ke la insuloj estis loĝataj ekde la tempo de Antikva Romo, kaj ĉirkaŭ 410 Honorat de Arles fondis monaĥejon, kiu havis influon sur la kristana eklezio trans suda Gaŭlio kaj en kiu vivis multaj sanktuloj, inkluzive de Sankta Patriko. Poste, en Sainte-Marguerite estis konstruita fortikaĵo Fort Royal, kiu servis kiel malliberejo. Dum kelka tempo estis enkarcerita *la viro kun fera masko*.

La insuloj havas regulan pram-servon al Cannes.

Dum la Revolucio, la Insuloj de Lerino alprenis la nomon *Insuloj Marat kaj Lepeletier*.

Referencoj
----------

1. ↑   La France orthodoxe. Arkivita el la originalo je 2014-05-09. Alirita 2015-10-05.

* Kategorio Insuloj de Lerino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Леринские острова en la rusa Vikipedio.*
Teramaso de Amri.
**Amri** estas antikva setlejo en teritorio de la provinco Sindo en nuntempa Pakistano, kiu datas el 3600 a.K. La loko estas sude de Mohenĝo-daro ĉe la ŝoseo de Hajderabado al Dadu pli ol 100 kilometrojn norde de Hajderabado (Pakistano). Tiu nun arkeologia loko havis mult-nivelajn strukturojn, kvankam ĝi neniam estis granda urbo. La kulturo Amri estis nomita laŭ la loko.

Sur montetoj de la montaro Kirthar, tiu estis grava frua urba centro en Malsupra Sindo. Amri estas proksime al Baluĉistano kie la disvolvigo de fruaj agrikulturaj komunumoj el 6000 a.K. ĝis 4000 a.K. finfine kondukis al urbigo.

La antikvaj teramasoj de 8 hektaroj sur la okcidenta bordo de la rivero Induso estis etende elfositaj. La plej frua fazo estis fortifikita urbo kiu floris el 3600 ĝis 3300 a.K. kaj apartenis al la etapo antaŭ Harapo de la Induso-civilizacio. Amri estis datita post Rehman Dheri.

Referencoj
----------

1. ↑  Higham, Charles.  (1a de januaro 2009) *Encyclopedia of Ancient Asian Civilizations*. Infobase Publishing, p. 9–. ISBN 978-1-4381-0996-1.

Vidu ankaŭ
----------

* Harapo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Dales, George.  (1 January 1986) *Excavations at Mohenjo Daro, Pakistan: The Pottery, With an Account of the Pottery from the 1950 Excavations of Sir Mortimer Wheeler*. UPenn Museum of Archaeology, p. 7–. ISBN 978-0-934718-52-3.

* Ancient History
* J.M. Casal: *Fouilles d’Amri*, Paris 1964

Koordinatoj: 25° 54′ 35″ N 67° 55′ 25″ O﻿ / ﻿25.90972 °N, 67.92361 °O﻿ / 25.90972; 67.92361 (mapo)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 705409
 |
**Nacala** estas grandurbo, diocezo kaj grava havenurbo en Mozambiko. Ĝi estas pli precize konata, kiel "Cidade de Nacala", ĉar ekzistas alia urbo en Mozambiko nomita Nacala.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 14° 27′ S 40° 40′ O﻿ / ﻿14.450 °S, 40.667 °O﻿ / -14.450; 40.667 (mapo)Koordinatoj: 14° 27′ S 40° 40′ O﻿ / ﻿14.450 °S, 40.667 °O﻿ / -14.450; 40.667 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 230.229 en 2012
* Supermara alteco: 0-130 m
* Horzono: UTC + 2

Geografio
---------

Nacala situas en la nordorienta sekcio de la lando laŭ Hinda Oceano.

Historio
--------

Nacala estis fondita en la 1970-aj jaroj. Ĝi estis urbeto por la haveno, ankaŭ agrikultura kaj komerca centro.

Ekonomio
--------

Tie estas la plej profunda natura haveno sur la orienta marbordo de Afriko. Nacala estas loko de unu el tri cementofabrikoj en Mozambiko. En la agrikultura branĉo gravas la sisaloj kaj akaĵuoj.

Trafiko
-------

Nacala havas flughavenon. Tie finiĝas ĉefvojo kaj fervojo el Malavio.

Klimato
-------

En Nacala la averaĝa temperaturo varias inter 15-32 °C. Jare pluvas po 810 mm. En ĉiuj monatoj pluvas-pluvetas, tamen plej ofte inter decembro-marto.

Vidindaĵoj
----------

* plaĝo

Fontoj
------

* Angla Vikipedio
* 
* mapo
**Anasa plano** estas subportila surfaco lokita en la antaŭa parto de aerodino (aviadilo aŭ glisilo).
Ampleksige, la esprimo « anasa plano » povas montri koncepton de aviadilo portanta planon (aŭ surfacon) anasan.

 Anasaj planoj (tuj post la pilotejo) sur la eksperimenta bombaviadilo XB-70 Valkyrie

Ekzemploj
---------

Nekompleta listo de aviadiloj kun anasa plano :

* Komenco de la aviadilado :

Wright Flyer 1903
Santos-Dumont 14-bis
Farman-Voisin 1908, aviadilo kun tri subportilaj surfacoj
Le canard (Hydravion de Henri Fabre)
* Turismaj aviadiloj

Rutan VariViggen
Rutan VariEze
Rutan Defiant
Rutan Long-EZ
Cozy MK IV
Velocity SE
Velocity XL
Berkut aircraft
Steve Wright Stagger-Ez
* Aviadiloj transportantaj pasaĝerojn

Mig-8
Focke Wulf F 19 *Ente* (aviadilo kun anasa plano)
Beechcraft Starship
Piaggio P180 Avanti : aviadilo kun tri subportilaj surfacoj
* Militaj aviadiloj

Saab 37 Viggen
Eurofighter Typhoon
Saab JAS 39 Gripen
Dassault Rafale
Grumman X-29A
Rockwell-MBB X-31
Soukhoï Su-35
Soukhoï Su-30
Soukhoï Su-37
Soukhoï Su-47
Soukhoï T-4
Tupolev\_Tu-144
Atlas Cheetah
North American XB-70 Valkyrie

Referencoj
----------

1. ↑  Wragg, David W..  (1973) *A Dictionary of Aviation*. Osprey. ISBN 9780850451634.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Anasa plano en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Site sur l'hydravion de Fabre *Le Canard*
* Site intéressant
* Site du club de Montpellier
La **Nacia-Demokratia Partio** (nederlande *Nationale Democratische Partij*) estas politika partio en Surinamo. Ĝi fondiĝis en 1987 ĵus antaŭ la politika falo de la armea diktatoro Dési Bouterse.

la partiestro kaj eksa diktatoro Dési Bouterse ekoficas kiel prezidanto de Surinamo la 12-an de aŭgusto 2010
La antaŭa prezidanto de Surinamo *Jules Wijdenbosch* estis partiano; tamen, la eksa diktatoro Dési Bouterse, kiu laŭ publikaj asertoj reformigis siajn politikajn konvinkojn, daŭre estas domina personaĵo en la partio kaj inter la ŝtatanoj havas moderan gradon de subteno.

*Millennium Combinatie* ("jarmila kombinaĵo"), partia alianco en kiu la partio NDP estis la ĉefa forto, gajnis 10 el la 51 parlamentaj seĝoj kaj 15 procentaĵojn de la sumaj voĉoj en la baloto de majo 2000. En la baloto de majo 2005 la partio gajnis 15 el la 51 parlamentaj seĝoj kaj 23 procentaĵojn de la sumaj voĉoj, kaj en majo 2010 la *Mega Combinatie* ("grandega kombinaĵo"), en kiu la partio same estas la gvida forto, akiris 23 el la 51 parlamentaj seĝoj kaj 40 procentaĵojn de la sumaj voĉoj kaj iĝis la plej granda politika partio de Surinamo. Kvankam la koalicio ne atingis absolutan plimulton kaj do devas kunlabori kun la partioj aŭ de *Ronnie Brunswijk* - lia antaŭa malamiko - aŭ de *Salam Somohardjo* de la "popola alianco" (*Volks Alliantie*), Dési Bouterse sukcesis elektiĝi kiel prezidanto de Surinamo kaj sekve oficiale ekoficis la 12-an de aŭgusto 2010.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia-Demokratia Partio de Surinamo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* oficiala retejo Arkivigite je 2008-12-25 per la retarkivo Wayback Machine
La **Angl-Irlanda Traktato** (en angla *Anglo-Irish Treaty* kaj irlande *An Conradh Angla-Éireannach*), ofte konata simple kiel *The Treaty* (La Traktato) kaj oficiale *Articles of Agreement for a Treaty Between Great Britain and Ireland*, estis interkonsento inter la registaro de la Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando kaj reprezentantoj de la Irlanda Respubliko kiu finigis la konfliktojn de la Irlanda Milito de Sendependeco. Ĝi havigis bazon por la establigo de la Irlanda Libera Ŝtato post unu jaro de mem-rega dominio ene de la "komunumo de nacioj konata kiel Brita Imperio", statuso kiu estis "la sama de la Dominio de Kanado". Ĝi havigis bazon ankaŭ por la ento Norda Irlando, kiu estis kreita pere de la Leĝo "Government of Ireland Act 1920".

La interkonsento estis subskribita en Londono la 6an de Decembro 1921, fare de reprezentantoj de la Brita registaro (inter kiuj Ĉefministro David Lloyd George, kiu estis estro de la Britaj delegitoj) kaj de reprezentantoj de la Irlanda Respubliko kiel Michael Collins kaj Arthur Griffith. La Irlandaj reprezentantoj havis tutpovan statuson (negocistoj rajtigitaj por subskribi traktaton sen referenco al superuloj) agante je la konto de la Irlanda Respubliko, kvankam la Brita registaro ne agnoskis tiun statuson. Kiel postulite de ties propraj terminoj, la interkonsento estis ratifita de "kunsido" de membroj elektitaj por sidi en la Ĉambro de Komunuloj de Suda Irlando kaj [aparte] de la Brita Parlamento. Fakte, la irlanda parlamento *Dáil Éireann* (nome la leĝofara asembleo por la *de facto* Irlanda Respubliko) unue debatis kaj poste ratifis la traktaton; membroj tamen poste pluigis kun la "kunsido". Kvankam la traktato estis ratifita pro malmulto, la malkonsento pria kondukis al la Irlanda Enlanda Milito, kie venkis la pro-traktata flanko.

Referencoj
----------

1. ↑   Official Correspondence relating to the Peace Negotiations, part 1: Preliminary Correspondence. University College, Cork. Alirita 22a de Februaro 2016.

Vidu ankaŭ
----------

* Dispartigo de Irlando

* Kategorio Angl-Irlanda Traktato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 619813
* LCCN: n86096926
 |
La Botanikisto Aleksandro Eig establis la ĝardenon - 1931
**Nacia Botanika Ĝardeno de Israelo** (angle *The Botanical Garden for the Native Plants of Israel in memory of Montague Lamport*, hebree הגן הבוטני לצמחי ארץ ישראל ע"ש מונטג'יו למפורט) estas botanika ĝardeno lokita en Monto Scopus en Jerusalemo. La ĝardeno estas dediĉita al la plantoj de Israelo. La botanika ĝardeno estis malfermita en 1931. Profesoro Otto Warburg kaj Dro. Aleksandro Eig estis la fondintoj de la botanika fako de la Hebrea Universitato de Jerusalemo. Post Monto Scopus estis izolita de Israelo en 1948, oni decidis krei novan botanikan ĝardenon en okcidenta Jerusalemo, en Givat Ram, kiu estis malfermita en 1954. La Nacia Botanika Ĝardeno de Israelo estas ankaŭ arkeologia parko kiu havas kavernon en kiu estas multaj judaj tomboj el la periodo de la Dua Templo. En la suda parto de la ĝardeno estas fama juda sepulta kaverno nomata "Kaverno de Nicanor". La kaverno enhavas ankaŭ tombojn de du cionismaj aktivuloj: nome Leono Pinsker kaj Menachem Ussishkin.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Nacia Botanika Ĝardeno de Israelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* National Botanic Garden of Israel
* Nacia Botanika Ĝardeno de Israelo ĉe la retejo "Botanic Gardens Conservation International"
Normala menstrua cikloNormala menstrua ciklo
La **anovulado** estas ginekologa problemo kiu kaŭzas la fakton ke ovarioj ne povas liberigi ovolojn regule. La ovoloj ankaŭ ne povas eniri la ovoduktojn. La virinoj, kiuj havas ĉi tiun malordon, ne liberigas ovolon ĉiumonate sed ili faras tion de intermita maniero. La anovulado ne estas malsano en si mem, sed signo, ke io ne estas tute bone en la korpo de la virino.

Virino, kiu ne ovulas en ĉiu menstrua ciklo, ne estas nepre en la menopaŭzo. La kronika anovulado estas komuna kaŭzo de malfekundeco. Krome, la anovulado povas konduki al aliaj problemoj kiel, ekzemple, osteopenio. La anovulado ankaŭ estis ligita al plurkista ovar-sindromo.

La uzo de taŭga medikamento sukcese solvas la problemon en 90% de okazoj. La diagnozo estas grava pro tio ke la identigo de la anovulado ne estas facila. Ĝenerale, pacientinoj ne rimarkas, ke ekzistas problemo ĝis ili provis koncipi.

Referencoj
----------

1. ↑   Anovulación: causas y síntomas de la ovulación defectuosa. Diario Femenino.
2. ↑  Legro RS «A 27-year-old woman with a diagnosis of polycystic ovary syndrome». *JAMA*, 297, Februaro 5, 2007, paĝoj. 509–19. 10.1001/jama.297.5.50917284701.
3. ↑  Alexander NB, Cotanch PH «The endocrine basis of infertility in women». *Nurs. Clin. North Am.*, 15, Septembro 3, 1980, paĝoj. 511–24. 6777763.

Vidu ankaŭ
----------

* Ovolado
**Noršinci,** hungare **Újtölgyes** estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice. La historia hungara loknomo estis **Norsinc(z)**. Pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.

Municipo Moravske Toplice en Slovenio, kie Noršinci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 4 km²
* Alto super marnivelo: 186 m
* Koordinatoj: 46° 40′ N 16° 12′ O﻿ / ﻿46.667 °N, 16.200 °O﻿ / 46.667; 16.200 (mapo)Koordinatoj: 46° 40′ N 16° 12′ O﻿ / ﻿46.667 °N, 16.200 °O﻿ / 46.667; 16.200 (mapo)
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 9221
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Noršinci situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj.

Historio
--------

Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

Famuloj
-------

En la iama Norsinc naskiĝis hungaria slovena pastro János Kardos.

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* www.ms.sik.si
* www.geopedia.si
Anthony van Dyck: *Karlo la 1-a kun M. de St Antoine* (1633)
La **Royal Collection** (Brita Reĝa Kolekto) estas arta kolekto de la Brita reĝa familio kaj unu el plej grandaj kaj plej gravaj artaj kolektoj en la mondo, etenda inter ĉirkaŭ dektri reĝaj rezidejoj kaj iamaj rezidejoj tra la tutae UR. Ĝi estas posedaĵo de la monarko kiel suvereno, sed kuntenita por ŝiaj sukcedantoj kaj la lando.

Ĝi enhavas ĉirkaŭ 7,000 pentraĵojn, 40,000 akvarelojn kaj desegnojn, kaj ĉirkaŭ 150,000 malnovajn artopresaĵojn, same kiel historiaj fotojn, tapiŝojn, meblojn, ceramikon, librojn, kaj aliajn artaĵojn. Ĝi estas fizike disigita inter nombraj lokoj; kelkaj, kiaj Hampton Court, estas malfermitaj al la publiko kaj ne loĝataj de la Reĝa Familio, dum aliaj, kiaj la Kastelo Windsor, estas kaj rezidejoj kaj estas malfermaj al la publiko. Kelkaj estas en rezidejoj, kiel Sandringham kiuj ne estas malfermaj al la publiko. La Reĝina Galerio ĉe Palaco Buckingham en Londono ekzistas por montri ekspoziciojn el la kolekto dum kelkaj monatoj. Estas ankaŭ Reĝina Galerio ĉe la Palaco Holyroodhouse en Edinburgo.

Notoj
-----

1. ↑  The Royal Collection – What is the Royal Collection?
2. ↑  The Royal Collection > About the Royal Collection

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Brita Reĝa Kolekto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo