recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **preĝejo Emeriko de Hungario** estas romkatolika kirko en Hungario, en urbo Balatonalmádi.

Preĝeja korto

Historio
--------

La katolikoj de Balatonalmádi havis kirkon en la aliĝinta vilaĝo Vörösberény. Ĝi ne sufiĉis depost la 1-a mondmilito, tial oni konstruis pli novan en la origina "almádi" en 1930. La paroĥo estis fondita en 1934.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto en la urbomezo. La fasado estas malsimetria, dekstre la kvadrata turo altiĝas. La turpinto estas piramida. En la fasado triangulo plene reliefas, en kies interno estas bildo. 4 kolonoj tenas la triangulon. Malantaŭ la kolonoj troviĝas 3 pordoj. Interne la plena navo estas kovrita per murpentraĵoj ekde 1955.

Kapelo
------

Ĝis 1945 Reĝa Palaco (Budapeŝto) funkciis en la hungara ĉefurbo, sed dum la sieĝo ĝi plene ruiniĝis. Hazarde la ene funkcianta kapelo restis netuŝita, ĉar la etaĝaj ruinoj plene kovris kaj ŝirmis ĝin. La palaco longe restis ruino, sed inter 1956-1958 la kapelo estis malkonstruita kaj rekonstruita ĉe la preĝejo Emeriko en Balatonalmádi. Interne oni gardas relikvojn de Stefano la 1-a (Hungario), Emeriko de Hungario kaj Gizela de Bavario. Estas videbla ankaŭ mozaiko pri Stefano fare de Károly Lotz.

Kermeso okazas en la 5-an de novembro.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* [*rompita ligilo*]
* 
* 

* InternoInterno
* AltaroAltaro


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Plastfolio en skatoleto
**Plasta membrano** aŭ **plastfolio** estas maldika(<1 mm) „folio" el plasto. EĜi estas farata en senfinaj bendoj kaj poste tranĉitaj en taŭgajn pecojn. Pli dika materialo ne estas rulebla. Ĝi nomiĝas tabulo.

Baza materialo
--------------

Plastaj membranoj ofte konsistas el poliolefino, polietileno (PE) aŭ polipropileno (PP). Ankaŭ taŭgas polivenilklorido (PVC), polistirolo (PS), diversaj poliestroj kaj polikaronatoj (PC). Ankaŭ kelkaj bioplastoj taŭgas por fari plastmembranojn, ekzemple celofano el celulozo, poliacitido (PLA), celulozoaacetato kaj ameloblendoj.
Por altvaloraj foliioj oni uzas polietilentereftalato (PET).

Ofte ankaŭ estas uzata plutavolaj kombinaĵoj el diversaj plastoj.

Ecoj
----

La ĉefa karakterizaĵo de plastmembranoj estas ilia kapablo envolvi aĵojn kaj adaptiĝi al ilia formo. Tipaj dikecoj de plastomembranoj estas sub 0,1 milimetroj. Kiel elektro-izolaĵo ili ankaŭ povas havi dikecon de nur 0,002 mm. La ŝirfirmeco dependas de la materialo. Ĝi estas inter 20 kaj 300 N/mm², sed malsamas ofte laŭlonge kaj oblikve al la direkto de la ekstrudado. La ŝirelasteco povas atingi kelkcent procentojn.

Plastajn membranoj estas kolorigeblaj en multaj koloroj, ĉe kelka materialoj eblas ankaŭ fari komplete diafane. Ili nomiĝs „diafanaj membranoj".

Farado
------

blovformoj de membraoj el PLA-mikso
Plastaj membranojestas farataj ofte per ekstruzio.

Uzado
-----

Plastoj membranoj ofte estas uzataj kiel enpakmaterialo, kovrado por kovri konstrumaterialojn kaj por kovri aparturojn.

Glukovrata PVC-membranoj estas uzata por cifereca elprinto.

Diafanaj membranoj estas la baza tavolo por surskribeblaj projekcimembranoj por membranprojekciiloj aŭ por filoj.

Plastaj membranoj estas ankaŭ uztaj en hortikulturo kaj agrokulturo (membrankultivado).

### Produktoj el plataj membranoj

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * adhezia membrano
* BOPP-membrano
* streĉmembrano
* demetaligita membrano
* ekranprotekta membrano
 | * surskribebla membrano
* freŝtenebla membrano
* meblomembrano
* projekciila membrano
* parafilmo
* prospektaj ujoj
 | \* plastosaketo* aerrempara membrano
* sunprtekta membrano
* fasadoj (ETFE)
* tegmentkonstruaĵoj (ETFE)
 |

Vidu ankaŭ
----------

* stanfolio
* orfolio
* aluminifolio
* bobelfolio
* ŝrumpfolio

* Kategorio Plastfolio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En probabloteorio kaj statistiko, **provo de Bernoulli** estas eksperimento, kies rezulto estas hazarda, kaj povas okazi unu el la du eblaj rezultoj: "sukceso" kaj "malsukceso."

En praktiko, ĝi rilatas al la sola evento, kiu povas havi unu el du eblaj rezultoj. Ĉi tiaj eksperimentoj povas esti priskribitaj kiel eventoj, kies rezultojn eblas vortumi kiel respondojn "jes" aŭ "ne" al eksperimento-rilataj demandoj. Ekzemple:

* Ĉu la monero falas je la *kapo* supren?
* Ĉu la novnaskita infano estas knabino?
* Ĉu moskito mortis post kiam la areo estis aspergita per veneno?
* Ĉu la okuloj de la persono eliranta el tramo estas verdaj?
* Ĉu potenciala kliento decidis aĉeti produkton?
* Ĉu civitano voĉdonis por specifa kandidato?

Pro tio "sukceso" kaj "malsukceso" estas markoj por rezultoj, kaj devus ne esti komprenataj laŭvorte. Ekzemploj de provo de Bernoulli estas:

* Klaku moneron. En ĉi tiu ĉirkaŭteksto, obverso de "kapoj" kutime signifas sukceson kaj de dorsflanko ("vostoj") signifas malsukceson. Laŭdifine honesta monero havas la probablecon de sukceso 0,5.
* Ruligu ĵetkubon. Ekzemple, ses estu "sukceso" kaj ĉio alia "malsukceso".
* En politika opiniosondo, elektu voĉdonanton hazarde. Estu "sukceso", se ĉu tiu voĉdonato voĉdonas "jes" en referendumo kaj "malsukceso", se "ne".

Matematike, tia sondado estas modelebla per hazarda variablo kiu povas preni nur du valorojn, 0 kaj 1, kun 1 konsiderata kiel "sukceso". Se *p* estas la probablo de sukceso, tiam la atendata valoro de tia hazarda variablo estas *p* kaj ĝia varianca devio estas

{\displaystyle {\sqrt {p(1-p)}}}
Procezo de Bernoulli konsistas de multfoja plenumado de sendependaj sed samspecaj provoj de Bernoulli: ekzemple, 100-foja klakado de monero.

Vidu ankaŭ
----------

* Familio Bernoulli
* Distribuo de Bernoulli

* Kategorio Provo de Bernoulli en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Plusminuso** (±) kaj **minuspluso** (∓) estas matematikaj simboloj kiuj havas plurajn signifojn kaj uzojn.

En matematiko
-------------

En matematiko plusminuso indikas elekton de signumo (ekz‑e ±9 signifas «{\displaystyle +9} aŭ {\displaystyle -9}») aŭ inter la operacioj adicio kaj subtraho (ekz‑e {\displaystyle a\pm b} signifas «{\displaystyle a+b} aŭ {\displaystyle a-b}»).

La esprimon ±9 oni voĉlegu «plus-minus naŭ»; la esprimon {\displaystyle a\pm b}, «a plus-minus bo».

Tia uzo aperas en la trigonometria formulo

{\displaystyle \sin(x\pm y)=\sin(x)\cos(y)\pm \cos(x)\sin(y)}
Komparu ĝin kun

{\displaystyle \cos(x\pm y)=\cos(x)\cos(y)\mp \sin(x)\sin(y)}
kiu estas kombinita prezento de du formuloj:

{\displaystyle \cos(x+y)=\cos(x)\cos(y)-\sin(x)\sin(y)}, kaj
{\displaystyle \cos(x-y)=\cos(x)\cos(y)+\sin(x)\sin(y)}.
Tio ilustras la uzon de **minuspluso**, kiu kutime aperas kune kun plusminuso, kaj indikas ke al la plusa interpreto de plusminuso respondas minuso ĉe minuspluso kaj inverse, al la minusa interpreto respondas pluso. Alivorte,

{\displaystyle -(a\pm b)=-a\mp b}
En proksimuma kalkulado plusminuso povas enkonduki la eventualan kalkuleraron.

Ĉe mezurado
-----------

Simile, plusminuso povas enkonduki konfidintervalon. Ekz‑e {\displaystyle ~60^{\circ }\pm 3'}.

En teĥniko
----------

Plusminuso povas indiki toleron, t.e. la intervalon da valoroj akceptataj kiel sekuraj aŭ laŭnormaj; ekz‑e la postulo «la tensio en la reto estu 220 ± 4,5 V» signifas ke la tensio estu inter 215,5 kaj 224,5 V.

Enigo
-----

Tiuj signoj mankas sur la kutimaj klavaroj. En la Uniksoj (en la Fenestra Sistemo X) oni povas enigi plusminuson per kunigo-klavo:

kk + -
La **katedralo Dipatrino de Bayeux** estas katolika konstruaĵo de precipe romanika stilo kaj normanda-gotika stiloj, en la franca komunumo Bayeux kaj en la departementoCalvados, en la regiono Normandio.

La katedralo estas la sidejo de la diocezo de Bayeux kaj Lisieux, kaj estis klasigita kiel historia monumento en 1862. Ĝi konsistigas parton de rimarkinde konservataj episkopa konstruaĵaro. Ĝi entenis dum pluraj jarcentoj la tapiŝon de Bayeux.

La malaperinta karolida katedralo estas detruita de la vikingoj kaj nova konstruaĵo estis denove detruita pro incendeio en 1046. Hugo de Bayeux la 2-a (1015-1049) decidis la rekonstruon de la katedralo. Ĝi estis finita dum la regno de lia posteulo Odo de Bayeux (1049-1097), duonfrato de la duko Vilhelmo la 1-a. La ekstremaj datoj de la konstruo estas, laŭ Jean Vallery-Radot, inter 1040 kaj 1080. La katedralo estas konsekrita la 14-an de julio 1077, fare de la ĉefepiskopo de Rouen Jean de Ivry, en ĉeesto de Odo, de la duko-reĝo Vilhelmo kaj de ties edzino Matilda.

1. ↑
Plavna situas en la mapo en la verda municipo
Katolika preĝejo en Plavna
**Plavna,** serbe **Плавна,** hungare **Palona,** kroate **Plavana,** germane **Plawingen** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Baĉ.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 1390
* Poŝtkodo: 24
* Telefonprefikso: 24
* Aŭtokodo:

Situo
-----

Plavna situas sur ebenaĵo laŭ rojo, Danubo preterfluas. Kontraŭe troviĝas Vukovar. Novi Sad troviĝas 75, Beogrado 150 km-ojn.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1522 pri 2 apudaj vilaĝoj Alsopalona kaj Felsepalona (=Suba kaj Supra Palona). Tiu en turka dokumento troviĝas *"Palavna"*. La vilaĝo restis viva dum regado de Osmana Imperio. La katolika paroĥo ekfunkciis de 1756. En 1876 inundo, post jardeko incendio okazis. En 1900 loĝis tie 1903 homoj (1161 sudslavoj, 584 germanoj, 138 hungaroj, 8 serboj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, al distrikto de Palánka, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis. En 2002 loĝis en Plavna 1392 da homoj, (serboj 607 (44 %), kroatoj 312 (22 %), hungaroj 145 (10 %), jugoslavianoj 112 (8 %), slovakoj 26 kaj aliaj).

Vidindaĵo
---------

* katolika preĝejo omaĝe al Sankta Jakobo de 1813, en 1958 kaj en 1968 renoviĝis; longo 37 m-ojn, larĝo 13 m-ojn, alto 10 m-ojn, turoalto 29 m-ojn
La **Societo historia de Erfurto** (germane: *Verein für die Geschichte und Altertumskunde von Erfurt*) nombriĝas al la plej malnovaj historisocietoj de Turingio. Ĝia ĉefa tasko estas la priesplorado de la erfurta historio kaj ties konatigo publiken. Ĝia sidejo troviĝas en la *Urba muzeo* de Erfurto.

Historio kaj agadoj
-------------------

La societo fonditis en 1863. Ekde 1865 ĝi eldonas sian gazeton *Mitteilungen des Vereins für die Geschichte und Altertumskunde von Erfurt (MVGAE)*. Ĉiu tomo eltenas eseojn, artikolojn sciencajn, recenzojn, arkeologian jarraporton, bibliografion erfurtan, jarkronikon kaj societajn novaĵojn. Krome la societo eldonigis du aliajn seriajn libretojn. 

Renkontiĝe la societo aranĝis fakkongresojn, la t.n. Lundajn prelegojn, historiajn klaĉokunvenetojn kaj kunorganizas la t.n. *Sinagogajn vesperojn* en la Malnova sinagogo. 

La societo sukcese peras kontinuan informinterŝanĝadon inter historiistoj kaj nefakuloj. Ĝi unuarange partoprenas la kulturan vivon de la urbo kaj engaĝiĝis sur la kampoj de historio, memorig- kaj admonkulturo kaj monumentprotektado.

Literaturo
----------

Steffen Raßloff: "Ad maiorem Erfordiae gloriam". 150 Jahre Verein für die Geschichte und Altertumskunde von Erfurt 1863–1945 und 1990–2013. En: Mitteilungen des Vereins für die Geschichte und Altertumskunde von Erfurt 74 (2013). p. 7-46.

Antje Bauer / Sabine Hahnel: 45 Jahre Vereinsgeschichte ohne Verein. Stadtgeschichtsforschung und sozialistische Kulturpolitik 1945–1990. En: Mitteilungen des Vereins für die Geschichte und Altertumskunde von Erfurt 74 (2013). p. 47-66.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la societo.
***Playboy*** [PLEJboj] estas usona virmagazino, kiu prezentas nud-fotojn de junaj virinoj kaj okupiĝas pri vivstilaj temoj. (Oni ankaŭ uzas la terminon por viroj vivantaj grandstilan vivon)

La unua eldono aperis en decembro de 1953 en Usono. Oni volis nomi la magazinon *Stag Party* (ĉ.: "virvespero"), sed tio ne eblis pro jura kialo. Amiko de la eldonanto Hugh Hefner proponis la nomon *Playboy*.

La unua eldono enhavis centran faldopaĝon, sur kiu pozis la tiam ankoraŭ nekonata Marilyn Monroe leĝere vestite, krom tio ankaŭ Sherlock Holmes-historioj, artikolo pri Dorsey-fratoj kaj sciigo pri tablo-dizajno en moderna oficejo. El la 70.000 ekzempleroj vendiĝis 54.175 je prezo de 50 cendoj.

Hodiaŭ la magazino pri "ĉio, kio la virojn amuzigas" havas sole en Usono la eldonkvanton de pli ol 3 milionoj da ekzempleroj, dum la alialandaj ekzempleroj sumas 4,5 milionojn. (Ĝi aperis ekz. nur en 1972 en Germanio)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Playboy (usona eldono)
* Playboy (germana eldono)
**Kirko Klemento la 1-a** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en la urbo Bük.

Historio
--------

La preĝejo estis komstruita en la frua 13-a jarcento, sed en la sama jarcento ĝi pligrandiĝis. En 1408 oni konstruis gotikan sakristion, sed tiutempe ankaŭ la sanktejo estis plene trakonstruita. Inter 1595-1673 la luteranoj profitis la kirkon. En tiu periodo la turo estis konstruita en 1658. Inter 1732-1757 la kirko parte barokiĝis. En 1938 la orgeno ekfunkciis. En 1979 nova sakristio konstruiĝis, en la sekva jaro la konstruaĵo estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en korto. Apude troviĝas skulptaĵo pri Sankta Maria kaj baroka kolono el la 18-a jarcento. La fasado komenciĝas kun kvadrata turo, ĉe la piedo la enirejo estas videbla. Malantaŭ la turo la navo etendiĝas, kiu finiĝas en plurlatera absido. Interne sur la muroj restis fragmentoj de bildoj, la plej malnovaj el la mezepokoj. La ĉefaltara bildo prezentas Klementon.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* kun foto
* kun fotoj
* hungare
* [*rompita ligilo*]
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Klemento la 1-a (Bük) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
pluvsezono konita kiel 梅雨 (abrikotpluvo) en Japanio
La **pluvsezono en Orienta Azio** estas konita kiel *tsuyu* aŭ *cuju* japanlingve. Ĝi estas fronta pluvfalado devenita pro la fronto *tsuyu* aŭ *cuju* kiu okazas dum la printempo en la ĉina marbordo, Tajvano, Koreio kaj Japanio.

La ĉina skribo 梅雨 signifas "abrikotpluvon" pro la sezono kiam la abrikoto maturiĝas.

La fronto deveniĝas kiam la humida aero sur la Pacifika Oceano trovas la malvarman aeron sur la kontinento. Tiu pluvsezono okazas ofte de junio al julio en Japanio, kaj de julio al aŭgusto en la reĝionoj de la riveroj Jangzio kaj Huai (Ĉinio).

La fronto kaj la ciklondeveno en la mezlatitudo alportas pluvojn al Japanio, Koreio, Tajvano kaj orienta Ĉinio. 

Kelkfoje la pluvfalado produktas inundojn en orienta Ĉinio. Krome, la trosekeco okazeblas en Ĉinio kiam pluvas malmulte ol kutime.

Kvankam en septembro multe da pluvo falas, la totpluvoj devenas el tajfunoj.

La Insulo Okinavo estas la japanreĝio kie la pluvfaladoj okazas unue.

Dum la movado al la nordaj regionoj la fronto *cuju* malfortiĝas, do ofte pluvas malmulte.
Aŭtune, la fronto revenas de la nordaj regionoj kaj pluvas dum semajnoj en Japanio, tio okazas kiam la Pacifika varma aero malfortiĝas dum la aŭtuno. Tiu aŭtunpluvo estas konita kiel "*akisame*" (秋雨) japanlingve.
ruĝaj: Aŭstra flanko; bluaj: Prusa flanko; verdaj: neŭtralaj landoj
La **Prusa-aŭstra milito** de 1866, alinome **Germana milito** aŭ **Interfrata milito**, temis pri la hegemonio en Germanio. Ĝi finiĝis (armee per la Batalo de Sadová) venke al Prusio kaj ĝiaj aliancanoj, malvenke al Aŭstrio (kaj ties aliancanoj). Sekve de ĝi la Germana Ligo, loza unuiĝo post la Unua Germana Regno, estis dissolvita; Prusio de Aŭstrio transprenis la politikan hegemonion en Germanio.
Rezulto estis la *malgranda germana solvo*, t.e. germana federacio sen Aŭstrio, vd. ankaŭ Demando pri Germanujo kaj Du respondoj al la demando. Ĝi ankaŭ estas konsiderata kiel la dua el tri Militoj de Germana Unuiĝo.

Antaŭhistorio
-------------

La originoj de la milito kuŝis en la konflikto inter Prusujo kaj Aŭstrujo pri la dominanteco ene de la Germana Federacio, kaj la fina kaŭzo de la milito estis la disputo pri la administracio de la regionoj Ŝlesvigo kaj Holstinio, kiujn Aŭstrujo kaj Prusujo komune akiris en la Dania-Germana Milito (kiu konatiĝis kiel unua milito kondukinta al la germana unuiĝo), en kiu ili ambaŭ estis batalintaj kontraŭ Danujo. La registaro de Prusujo konsideris, ke milito en 1866 probable finus bone por ĝi, ĉar Aŭstrujo suferis en ega financa krizo kaj Francujo deklaris sian neŭtralecon, se Prusujo militus kontraŭ Aŭstrujo. Krome, Bismarck, la prusa ĉefministro, kapablis aliancigi sian landon kun la Itala reĝlando, kiu havis malbonajn rilatojn kun Aŭstrujo, ĉar la aŭstroj posedis la regionon Veneto, kiu ĝis 1814 ankoraŭ estis parto de la Reĝlando Italujo. La 8-an de Aprilo 1866, Prusujo kaj Italujo estigis trimonatan aliancon kontraŭ Aŭstrujo.

La 9-an de Junio, prusaj soldatoj enmarŝis en Holstinion, kaj tiam la aŭstraj diplomatoj rememorigis la aliajn ŝtatojn de la Germana Federacio pri ties devigo, defendi la federacion kontraŭ atakantoj. La 14-an de Junio, la parlamento de la Federacio akceptis kun naŭ kontraŭ ses voĉoj la aŭstran postulon, ke la Federacio mobilizu sian armeon kontraŭ Prusujo. Prusujo siavice opiniis, ke tio estu detruo de la Federacia Konstitucio, kaj deklaris la Federacion kiel dissolvata. La oficiala sindissolvo sekvis la 23-an de Aŭgusto en Augsburg.

Aliancoj
--------

Aŭstrio formale reprezentis la Germanan Ligon kaj batalis kune kun Bavario, Badeno, Virtembergo, Hanovro, Hesio-Darmstadt, Elekta Hesio, Nassau kaj kelkaj ŝtatetoj.

Surflanke de Prusio estis Italio, Oldenburgio, Meklenburgo, Brunsvigo kaj kelkaj turingiaj ŝtatetoj.

Vidu ankaŭ
----------

* Paco de Prago (1866)
* Batalo ĉe Hradec Králové

Referencoj
----------

1. ↑  Forg, Joachim: *Der Deutsch-Deutsche Krieg*. Ligilo:. Vidita la 23-an de Decembro 2013.
2. ↑  Forg: *Der Deutsch-Deutsche Krieg*. Samloke.

Flago de Germana Imperio
Militoj de Germana Unuiĝo

Dania-Germana Milito | Prusia-Aŭstria Milito | Francia-Prusia Milito

 

* Kategorio Prusia-Aŭstria milito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Evangelia preĝejo en Griesheim Interno La **Kirko Mario Magdaleno** estas belega protestantisma preĝejo situanta en la Griesheim, kvartalo urba de Stadtilm, Germanio. Ĝi estas unu el la plej malnovaj en tuta Turingio.

Historio
--------

Proksime de la iama kavalirbieno troviĝas altebenaĵe ĉe la okcidenta vilaĝorando romanika preĝejo. Kontraŭe al aliaj romanikaj halokirkoj en la regiono ĝi havis ekde la komenco ne nur unu sed du portalojn, norde kaj sude.Tiu ĉi apartaĵo kaj la relative riĉa ornamo de la timpanoj kaj vandoj atestas la gravecon de tiu ĉi kirko: ja, ĝi estis la privata kirko de la en la vilaĝo rezidinta Dinastio Griesheim.

La suda portalo esta pli bela ol la norda. Ĝian timpanon dividas kolono sur atika bazo kaj kuba kapitelo kaj havas plurajn rozojn. Okcidente de la portalo, ĉe la alteco de la soklo, estas reliefa ŝtono kun duona figuro de viro kiu tenas sin ĉe du ringoj.

Ĉe la sudekcidenta angulo de la kirko estas t.n. "Blecker", vizaĝo-masko kun eltirita lango. Pluraj belaj tomboŝtonoj troviĝas ĉirkaŭ la kirko.

Interno
-------

Poste la romanika kirko ofte alikonstruitis. Dum la malfrugotika epoko faritis anstataŭ la apsido ĥorpoligono kaj en 1673 instalitis duobla galerio. Restoj de la romanika origino videblas ankoraŭ ĉe la triumfa arko. Gotika estas sakramenteja niĉo kaj grupo de tri krucumitoj. Ĝi datumas de post 1475 kaj estas nun parto de la altaro baroka.

Eksa kastelo
------------

Sur la nun malplena plataĵo malantaŭ la preĝeja muro estis ĝis sia barbara malkonstruo en 1949 granda baroka kastelo, kiu dum jarcentoj karakterizis la silueton de la komunumo. Respondecis pri tiu agadaĉo la sovetaj administradantoj en GDR. Temis pri Kastelo Griesheim.

Literaturo
----------

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 124-125

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Mario Magdaleno (Griesheim) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Informoj pri la kirko kun multaj bildoj Arkivigite je 2019-11-27 per la retarkivo Wayback Machine
katolika Mario-kirko en Cottbus
**Preĝejo Mario Reĝino de la paco** (germane: *St. Maria Friedenskönigin*) troviĝas en Cottbus, Germanujo (Adolph-Kolping-Straße 17). Arĥitektis Anton Mokroß: la stilo estas de brikoesprimismo kaj Nova objektivismo.

Historio
--------

Pro la kreskego de la katolikaro post la Unua mondmilito la spaco ĉe Kristo-kirko (kiu konstruitis en 1850) ne plu sufiĉis. Sekve konstruitis post sukcesa ses jarojn daŭrinta monkolekto en 1934/35 nova konstruaĵo. La aranĝo de la interno estis en la manoj de la loka lignoskulptisto Felix Hertelt.

Restaŭrado ĝenerale okazis inter 1976 kaj 1982; en 1994 ĝi promociiĝis je preposta kirko.

Arkitekturo
-----------

la interno
Havas la preĝejo longan rektangulan, trinavan horizontalan projekciaĵon kun norden orientita apsido kaj duobla turfasado kun meze surmetita radia kruco. La fronto kaŝas la enirejon kun tri portaloj kaj antaŭtegmento. Supre oni spektas rondarkan niĉon kun figuro de Jesuo Kristo de super natura grandeco. 

Komence la malekstero dezajnitis kiel tradicia altarenspektanta tuto kun plialtigita ĥorejo. En la 1970-a jaroj ĝi dividitis per pluraj vandoj el kio estiĝis centra ĉambro taŭga por diservoj. Nuntempe la altaro estas iomete plialtigita sur transepto al kiu el tri flankoj grupiĝas la mesirantoj. Samloke estas ambono, seĝo de la diservgvidanto kaj tabernaklo. Ĉi tio el la meza navo iom eltrenitis tiel ke la areeto ĉirkaŭa uzeblas kiel privata preĝloketo. Samakse estas ankaŭ blankkolora krucifikso el ligno. 

La origina, plialtigita altarejo refaritis en 2015, laŭ planoj de la arĥitekto Thomas Woskowski, al ĉ. 50 m² larĝa kaj ĉ. 11 m alta Jozefo-kapelo. En ĝi estas murpentraĵo kaj artiste beligita vitralo de Helge Warme. Kapele recitatas litanioj, edifaj tekstaj kaj okazas preĝkunvenoj kaj porinfanaj diservoj. La tuto estas monumentprotektotaĵo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Mario pacreĝino (Cottbus) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Jehmlich-orgeno, detaloj
* hejmpaĝo

Notoj
-----

1. ↑  "Propsteikirche St. Maria Friedenskönigin – Geschichte, Kultur erleben".
2. ↑  "Propstei- und Pfarrkirche St. Maria Friedenskönigin"
3. ↑  informoj ĉe strasse-der-moderne.de
4. ↑  oficiala listo de la lando Brandenburgio
Pneŭmata martelo dum laboro
**Pneŭmata martelo** estas maŝino, en kiu piŝto estas movita per kunpremita aero kaj tio transigas impulson je la labora parto, al ĉizilo. La premita aero estas produktita per motorpelita kompresoro kaj kiu estas ligita al la martelo tra konekta tubo. La premaera martelo ekzistas en diversaj formoj, de unumana, malpeza tra peza, dumana konstruaparato al aparato muntita al meĥanika brako de ekskavatoro.

La maŝino martelbatas la ĉizilon per impulso de la premita aero tra piŝto, reguligita per ventilo. La premaera martelo — pro la forta vibrado kaj laŭtega laboro — povas kaŭzi labormalsanon. Tial laboristo devas porti aŭd kaj vidprotektilojn. Danĝeras precipe la splitaĵoj de la beton-martelado.

Historio
--------

La unuaj pneŭmataj marteloj estis uzataj en minado, kie oni jam aplikis premaeron dum la laboro. Oni uzis ĝin ekde 1866 en konstrulaboroj de Hoosac-tunelo.

Per evoluigo de moveblaj kompresoroj, la premaera martelo disvastiĝis eĉ en la konstrulaboro. Plua evolua celo estis malpliigo de la pezo, vinrado, laŭto.

Tipo de la premaera martelo estas la hidraŭla martelo, kie anstataŭ aero, hidraŭla oleo transdonas la laborenergion.

Oni ne konfuzu la premaeran martelon kun forĝa martelo, kiu estas lokligita similfunkcia maŝino. Laŭ simila principo laboras eĉ la premaera najlopafilo.

* Pneŭmata martelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Pneŭmata martelo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Johannes PURGOLD** (ankaŭ: *Purgoldt*; naskiĝinta je la mezo de la 15-a jarcento en Plaue, mortinta en 1534) estis grava germana juristo kaj ekde 1491 kancelariestro *(notarius)* en Eisenach.

Vivo
----

Purgold devenis el respektita kaj bonstata turingia familio. Ekde 1480 estis li dek jarojn honorofica juĝisto en la urba konsilantaro de Eisenach kaj samloke ekde 1491 kancelariestro verkanta jurlibron gravegan. Laŭdire li estis krome urbestro.

Verkaro
-------

Purgold verkis inter 1503/04 la majstroverkon *Rechtsbuch über den Stadtrat und die Ratspersonen* surbaze de la fare de Johannes Rothe verkitaj plu malnovaj jurlibroj *Eisenacher Rechtsbücher*. La purgoldaj "pli novaj" jurlibroj estis de granda elradiado por la jurevoluo en Germanujo transdonate en tri manuskriptoj (de Eisenach, Wolfenbüttel kaj Hamburgo). De la sume 12 libroj temas en la unua triono pri civila juro; la libroj 5 ĝis 8 okupiĝas pri procesa juro kaj la lastaj du pri la urba organizado. La libroj 11 kaj 12 estis aneksitaj de Purgold traktante la urban juron de Gotao sen rilato al la eisenach-aĵoj kaj de verkiteco ne-purgolda. Purgold ŝajne ne volis senkondiĉe krei unuecan jurlibron sed pli prezenti la plej gravajn jurajn sentencojn el la komenco de la 16-a jarcento.

Ĉefaĵoj ene estas eldiroj pri

\* Landrecht (ĝenerala juro en Saksio kaj Turingio),
\* Weichbildrecht (ĝenerala juro de la urboj de la menciitaj landoj) kaj
\* Stadtrecht (juro de la urbo Eisenach sole).
Purgold do unuigas kun la germana juro

* la romian juron, ĉefe *Institutiones* (el Corpus iuris civilis),
* la kanonan juron laŭ la juristoj majstraj Wilhelm, Heinrich von Merseburg kaj Peter,
* multajn sentencojn el la Malnova Testamento (kion li nomis *juro dia*).

Krome li citis ofte frazojn de la patroj de la Eklezio kaj el latinaj kaj helenaj klasikuloj.

En la 9-a kaj la 10-a libro, kie temas pri la urba konstitucio, li dezajnis laŭ Cicerono kaj Aristotelo en la formo de konsiloj ĝeneralan regularon pri la ago de publikaj komercoj por oficialuloj kaj politikistoj. Ĉefa fonto por la germanjura enhavero estis *Rechtsbuch nach Distinctionen*, el kiu li kopiis ne malmulton.

Literaturo
----------

* K. von Strenge u. a. (eld.): *Die Stadtrechte von Eisenach, Gotha und Waltershausen*. 1909.
* H. Helmbold: *Geschichte der Stadt Eisenach*. 1936.
* Peter Rondi (eld.): *Eisenacher Rechtsbuch, Germanenrechte*. Böhlaus Nachf. Weimar 1950.
* Ulrich-Dieter Oppitz: *Deutsche Rechtsbücher des Mittelalters*. Köln/Wien 1990, Band I, p. 57, Band II, S. 597.
* Biografio fare de von Eisenhart ĉe *ADB* 26/1888, p. 713-714 (surrete)

Eksteraj ligiloj
----------------

* genealogia arbo
* HRGdigital, Erich-Schmidt-Verlag, verkarolisto Arkivigite je 2009-07-27 per la retarkivo Wayback Machine
* *Sammlung deutscher Rechtsquellen/2. Das Rechtsbuch Johannes Purgoldt und statuarische Rechte von Gotha und Eisenach enthaltend. - 1860*[*rompita ligilo*]

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 674722
* GND: 103155465
* VIAF: 12710493
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  Kunigi | **Oni sugestas kunigi ĉi tiun artikolon kun Grundprilaborado.

---**
Bonvolu diskuti en la Diskuto:Grundprilaborado. Nur ensalutintaj uzantoj povas aranĝi tion. |

freŝe plugita kampo
**Plugado** estas la tranĉado de terpecoj kaj ioma kirlado de tiuj terpecoj sur agrikultura kampo pere de plugilo. Pro la plugado la tero iĝas pli malsoolida kaj aeroriĉa. La tera surfaco iĝas pli granda kaj varia. Aero kaj pluvo pli facile atingas antaŭe kaŝitajn terpecojn, kaj la grundo iĝas pli taŭga por posta semado. Per plugado ankaŭ eblas miksi la grundon ĝis certa profundeco kun sterko, torfo aŭ alispeca nutra tero, kiun oni antaŭe disdonis sur la poste pluvenda grundo.

pluganta kamparano
Ĝenerale tamen post la plugado sekvas dua prilaboro de la kampo per erpilo. Dum plugo havas unu aŭ malmultajn grandajn erigilojn, erpilo havas multajn etajn, kaj tial pli fajne erigas la grundon. Iusence erpilo ankaŭ denove glatigas la terosurfacon, dum la plugilo antaŭe postlastis profundajn sulkojn.

Se kampo estas dekliva, konsiderindas plugi tiel, ke la plugaj sulkoj laŭeble malmulte altiĝas aŭ malaltiĝas, por ne subteni eventualan erozion. La sukceso de plugado tre dempendas de la ĝusta momento, de taŭga plugoprofundeco kaj de la vetero: Se estas tro seke, la plugado kontribuas al plua sekigo de la tero, sed se post la plugado pluvas en taŭga kvanto, la kunlaboro inter homo kaj naturo estas bona.

Proverbo
--------

Ekzistas proverbo pri plug(ad)o en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof:

* |  |
| --- |
|  |
| Citaĵo | 

|  |
| --- |
| **„** *Malsaĝuloj kreskas mem, sen plugo kaj sem'.* **"** |

 |

Referencoj
----------

1. ↑   Lernu. Arkivita el la originalo je 2011-12-25. Alirita 2009-03-22.
**Preĝejo de Marteno de Tours** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Kunszentmárton.

Historio
--------

Post dominado de turkoj ekde 1686 la plej proksima funkcianta preĝejo estis en Csongrád. En 1722 malgranda preĝejo konstruiĝis kaj samtempe paroĥo fondiĝis. La preĝejeto malkonstruiĝis kaj pli nova konstruiĝis en 1745. Pli granda turo konstruiĝis en 1763. La nuna preĝejo konstruiĝis inter 1781-1784, sed la malnova turo restis. En 1910 ankaŭ 2 flanknavoj kaj 6 flankaltaroj aldoniĝis. Komence de la 21-a jarcento la preĝejo plene renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La ĉefaltaro pri Marteno de Tours pretiĝis en 1788, la orgeno en 1889. La lignaj skulptaĵoj 2.5 metrojn altaj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo en 1892 pretiĝis. La marmoraj skulptaĵoj pri Koro de Jesuo kaj pri Dipatrino en la sama jaro fariĝis. Nomoj de la flankaltaroj estas: Stefano la 1-a (Hungario), Sankta Kruco, Koro de Jesuo, Sankta Maria, Sankta Francisko el Asizo kaj Sankta Antonio el Padovo. Estas 2 grandaj muropentraĵoj: Ladislao la 1-a (Hungario) kaj Lasta Juĝo.

Kermeso okazas en la 12-an de novembro.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Marteno de Tours (Kunszentmárton) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Sub la nocio **plukinstrumento** en la muziko ariĝas kordinstrumentoj (kordofonoj), je kiuj oni sonigas kordon per plukado aŭ frapado, plejofte per la fingropintoj aŭ plektro. La klaviceno, kies kordojn plukas plumtuboj (aŭ dornformaj plektroj), ja estas kordinstrumento laŭ la songenerado, tamen oni kategoriigas ĝin kiel klavarinstrumenton.

La kordinstrumentojn oni kutime klasifikas en liutinstrumentojn, citrojn kaj harpojn .

* Je liutinstrumentoj, al kiuj ekzemple apartenas ĉiaspecaj gitaroj, la kordoj laŭiras paralele al la resonancplato kaj la oscilado-transmisio estiĝas per la stego.
* La kordoj de citroj same laŭiras paralele al la resonancplato, la oscilado-transmisio tamen estiĝas per la kadro.
* Je harpoj la kordoj pasas vertikala al la resonancplato, la oscilado-transmisio do ekestas rekte per la kordoj.

Ankaŭ arĉinstrumentoj foje estas plukataj; la ludinstrukcio por tio nomiĝas *pizzicato* (laŭ la itala por *pinĉi*).

*Plukilorkestro* estas okupata per la voĉoj 1-a mandolino, 2-a mandolino, mandolo, gitaro kaj (kutime ankaŭ plukata) kontrabaso.

Plukinstrumentoj
----------------

### …eŭropaj kaj amerikaj

* Guzlio
* Guzlo

* LiroLiro
* CitroCitro
* harpoharpo
* Hispana liutetoHispana liuteto
* BalalajkoBalalajko
* GitaroGitaro
* KlavicenoKlaviceno
* KlavicenetoKlaviceneto
* Basgitaro (elektrika)Basgitaro (elektrika)
* ĈarangoĈarango
* MoodswingerMoodswinger
* LiutoLiuto

### …aziaj

Fumie Hihara ludanta la kotoon.
* La *bivo* el Japanujo
* La *pipao* el Ĉinujo
* La *đàn tỳ bà* el Vjetnamujo
* La *bipa* el Koreujo
* La *kotoo* el Japanujo

* Kategorio Plukinstrumento en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Przemysław Adam Gintrowski dum koncerto
**Przemysław Adam Gintrowski** (naskiĝis la 21-an de decembro 1951 en Stargard Szczeciński, mortis la 20-an de oktobro 2012 en Varsovio) estis pola inĝeniero, instruisto, komponisto kaj muzikisto. Bardo de *Solidareco*.

Vivo
----

**Edukado**

Li finis la 6-an Ĝeneralklerigan Liceon je la nomo al Tadeusz Reytan en Varsovio (1969), en kiu aktivis en muzika ensemblo "Między niebem a ziemią" (Inter la ĉielo kaj la tero) kaj altlernejon ĉe Mekanika Fakultato de Varsovia Politekniko kun la titolo de ingceniero (1973).

**Artisma kariero**

En 1976 debutis en Varsovia studenta klubo Riwiera kun la kanto *Epitafo por Sergej Jesenin*. Nelonge poste en 1979 kune kun Jacek Kaczmarski kaj Zbigniew Łapiński kreis trion pretigante poezian programon *Mury* (Muroj). La titola kanto de la programo bazita sur verko de kataluna bardo Lluis Llach *L’Estaca* – iĝis neformala himno de "Solidarność" (Solidareco) kaj batal-simbolo kun la komunista reĝimo. Laŭvicaj programoj de ili kreitaj estis *Raj* (Paradizo) kaj *Muzeum* (Muzeo). Dum la 19-a Enlanda Festivalo de Pola Kanto en Opoleu li ricevis kune kun Jacek Kaczmarski la 2-an premion por la kanto *Epitafo por Vladimir Visockij*, verkitan de Jacek Kaczmarski.

Decembre 1981 Trio disfalis – dum la koncerta itinero en Francio Gintrowski kaj Łapiński decidis reveni por mallonga tempo al Pollando por ordigi profesiajn aferojn, Kaczmarski restis en Francio. La 8-an de decembro 1981 Gintrowski eksciis ke ne ricevos pasporton. Eklaboris kiel komponisto de filma muziko – dum dek sekvaj jaroj verkis muzikon por pli ol 20 filmoj. Li koncertis ekster oficialaj scenoj (ekz. ĉe Ĉefdioceza Muzeo) kaj liaj kantoj estis eldonataj samizdate. Lia ĉiutaga vivo estis tute subordigita al subtera agado. Pro sekuraj kialoj oni organizis koncertojn kun kelkhora anonco. Ili plejofte baziĝis sur tekstoj de Jacek Kaczmarski, Zbigniew Herbert kaj aliaj.

La lasta koncerto de Przemysław Gintrowski okazis la 1-an de marto 2012 en Eduka Centro de la Instituto pri Nacia Memoro „Przystanek historia" (Haltejo Historio) kadre de festado de Nacia Memortago pri "Anatemitaj Soldatoj". La artisto mortis post longa kaj serioza malsano. Funebraj solenaĵoj okazis la 29-an de oktobro 2012 en varsovia preĝejo al Sankta Anna en Wilanów. Liaj cindroj ripozas en la familia tombejo en Wilanów.

Ordenoj kaj distingoj
---------------------

* Aŭguste 2006 estis distingita de Prezidento de Pollando Lech Kaczyński per Kavalira Kruco de la Ordeno *Polonia Restituta*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Przemysław Gintrowski en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficjalna strona poświęcona Przemysławowi Gintrowskiemu Arkivigite je 2010-10-12 per la retarkivo Wayback Machine Oficiala paĝo dediĉita al Przemysław Gintrowski
* Przemysław Gintrowski en Discogs.com


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 537283
* GND: 1220774197
* LCCN: no92020804
* VIAF: 226084049
* ISNI: 0000 0003 6385 6925
* SUDOC: 25148257X
* BNF: 14658722z
* MBA: 22487388-2158-4592-ae2e-ed639560cec1
* BIBSYS: 1082107
 |
**Preĝejo de Naskiĝo de Maria** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en Csepel (distrikto), en la ĉefplaco.

Historio
--------

Vilaĝo Csepel estis loĝata jam dum la mezepoko kaj oni konjektas, ke jam tiam ĝi havis kirkon. La unua pruvita preĝejo estis konstruita en 1740. En 1838 la inundo forviŝis la vilaĝon, tial la pli nova vilaĝo trovis novan lokon iomete for de la Danubo. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1862, sed diversaj aĵoj venis el la malnova preĝejo. En 1918 oni pentris novajn bildojn. Dum la 2-a mondmilito bombo trafis la konstruaĵon. La orgeno estas aŭdebla ekde 1947. En 1956 pafoj atingis la preĝejon. En 1970 ekstere oni renovigis la preĝejon kaj en 1983 oni alkonstruis ĉambrojn. Post 5 jaroj la tuta interna parto renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas en mezo de placo en granda parko. Ĝi havas unusolan turon en mezo de la fasado. Interne la plej gravaj lignaj skulptaĵoj prezentas Koron de Jesuo, Sanktan Jozefon kaj Dipatrinon. Interne ĉe la ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Marian, kiel knabinon.

Kermeso okazas en la 8-an de septembro aŭ en la proksima dimanĉo.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare Arkivigite je 2011-08-24 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Naskiĝo de Maria (Csepel) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Plurelekta demandaro** estas demandaro en kiu estas proponitaj pluraj respondoj al ĉiu demando. Por respondi la demandojn necesas elekti unu aŭ plurajn el la proponitaj respondoj. Tiajn demandarojn oni uzas por ekzamenoj, balotoj (elekto inter kandidatoj, partioj aŭ politikoj), dum merkatesploroj kaj multaj aliaj kampoj.

Frederick J. Kelly unua kreis plurelektan demandaron en 1914 ĉe la universitato de Kansaso. Unu el la unuaj uzoj de plurelekta demandaro estis kontrolo de la kapabloj de rekrutoj dum la unua mondmilito.

Avantaĝoj
---------

Plurelektaj demandaroj estas pli rapide kontrolitaj ol demandaroj kun skribaj respondoj. Tiu avantaĝo estas eĉ pli granda, kiam oni uzas programon por kontroli la respondojn. Respondoj al tiaj demandaroj estas klaraj kaj ne pridubindaj, se la respondanto scipovas uzi la respondformularon.

Malavantaĝoj
------------

Unu el la malavantaĝoj de plurelektaj demandaroj estas ambiguo, ĉar la respondanto ne povas aldoni komenton, kiu eble pravigus la respondon. Pro tio kelkaj demandaroj nun aldonas lokon por *libera respondo*, kie la respondanto povas argumenti sian respondon.

Alia malavantaĝo, ĉefe pri matematikaj demandoj estas, ke la respondanto povas individue kontroli ĉiun proponitan solvon, sen vere scipovi solvi la ekvacion.

Hazarde ĝusta respondo povas kredigi, ke la respondinto regas la fakon. Por eviti tion, iuj sistemoj pli alte taksas nenian respondon ol malbonan respondon.

Ekzemploj
---------

En la ekvacio {\displaystyle 2x+3=4}, solvu *x*.  
A) 4  
B) 10  
C) 0.5  
D) 1.5  
E) 8  

Kio estas la IT-potencego en Hindio?  
A) Bangaloro   
B) Mumbajo  
C) Mysuru  
D) Ĉenajo

Vidu ankaŭ
----------

* Kahoot!

* Kategorio Plurelekta demandaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Sweetfish, Plecoglossus altivelis.jpgSweetfish, Plecoglossus altivelis
*Aju no ŝio jaki* 鮎の塩焼き  
(Plekoglosoj rostitaj kun salo)
La **Plekogloso** {en japana **aju** アユ, 鮎, 年魚, 香魚} aŭ **dolĉofiŝo**, ***Plecoglossus altivelis***, estas amfidroma fiŝo, nome la ununura specio de la genro ***Plecoglossus*** kaj en la familio **Plekoglosedoj**. Ĝi estas parenca de la osmeredoj kaj estas lokita en la ordon Osmeroformaj. Ĝi estas indiĝena de la Palearkta ekozono, kaj loĝas en riveroj, lagoj kaj marbordaj akvoj de okcidenta Hokajdo en Japanio suden al Koreio, Ĉinio, Tajvano kaj Hongkongo.

La komuna nomo "dolĉofiŝo" rilatas al dolĉeco de ties viando. Alude al ties tipa unujara vivodaŭro, ĝi ricevas ankaŭ komunan nomon en japana kiel 年魚 ("jar-fiŝo"). Tiu fiŝospecio estas en la Gubernio Gunma la gubernia fiŝo.

Subspecioj
----------

Oni agnoskas kutime tri subspeciojn, sed ties statuso estas foje pridemandata kaj pro tio la specio povus esti ankaŭ monotipa:

* *Plecoglossus altivelis altivelis* (Temminck & Schlegel, 1846) (Ajua dolĉofiŝo)
* *Plecoglossus altivelis chinensis* Vu Jun-Fei kaj Ŝan Ksiu-Juan, 2005
* *Plecoglossus altivelis ryukyuensis* Mucumi Niŝida, 1988 (Rjukjua dolĉofiŝo)

Notoj
-----

1. ↑  FishBase species, Plecoglossus altivelis, Februaro 2012.

* Plekogloso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Plekogloso en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Plekogloso en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
La **preĝejo Naskiĝo de Maria** estas romkatolika historia monumento en Lócs.

Historio
--------

Oni supozas, ke ĉi tiu kirko estis konstruita en la 13-a jarcento. La nuna formo la novromaniko estis farita en la malfrua 19-a jarcento. En 2016 la preĝejo plene estis renovigita.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola en korto apud la tombejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas kaj plene reliefas. Ĝia pinto estas komence oklatera, poste ĝi finiĝas piramide. La eniro povas okazi tra la turo. Super la enirejo estas Sankta Maria en niĉo. La navo kovriĝas per ŝela tegmento. La absido estas pli mallarĝa, ol la navo. Flanke sakristio etendiĝas. Interne la ĉefaltara bildo estis pentrita en 1857. En la sanktejo Miksa Róth faris la vitralojn pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario).

Fontoj
------

* 
* 

* La turoLa turo
* 
* Interna bildoInterna bildo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Naskiĝo de Maria (Lócs) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Pobo de la *Soleil Royal* (reĝa suno) fare de Jean Bérain
**Pobo** aŭ en pli frua vortformo **poŭpo** estas la malantaŭa parto de ŝipo. Ĉe la pobo troviĝas kutime la ŝipaj lanternoj kaj flago.

Komence ĝi estis la plialtigita parto de la ŝipo, destinita al la stiristo kaj ofte ricevis lignajn barilojn por protekti lin kontraŭ altaj ondoj. Poste la pobo iĝis la kapitana kaj oficira kvartalo .

Dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj la pobo iĝis la plej grandioza kaj pompa parto de la ŝipo, ornamita de fenestrovicoj, galerioj kaj multaj ornamaĵoj.

Komence de la 19-a jarcento sur la vaporŝipoj la pobo iĝis la maŝinejo kaj oficiroj translokiĝis al plej antaŭa parto de la ŝipo.

Fotogalerio
-----------

* Pobo de *La Recouvrance*
* Pobo de kargoŝipo

Notoj
-----

1. ↑  *Poŭpo* estas pli frua esperantlingva vortformo, influita de la aspekto de la franca vorto *poupe* [pup]. La Plena Vortaro de Esperanto en 1930 mencias ĝin, dum la Plena Ilustrita Vortaro de 1970 jam preferas la formon *pobo* kaj pri poŭpo nur klarigas ke "poŭpo=pobo". Klaras ke la esperantlingvaj radikoj pup- kaj pop- jam havas alian signifon, sed la diftongo "oŭ" aperas en neniu alilingva nomo de la ŝipero, ankaŭ en Esperanto estas tre nekutima diftongo, kaj "pob-" estas tute taŭga vortradiko. Tamen la pli frua vortoformo *poŭpo* estas kaj restas frua esperantlingva vorto.

Vidu ankaŭ
----------

* Pruo
* Kilo
* Babordo
* Tribordo
* Kareno
**Plena verkaro** korespondas al la latina lokucio *Opera omnia* kaj referencas al la amplekso de la verkoj de iu aŭtoro.

Ekzemple: «*De la **plena verkaro** de Aristotelo oni deduktas ke li reĵetas la teorion de la ideoj de Platono.*»

Ĝenerale, laŭsenca malpli abstrkta, tiu esprimo aludas al unika eldono de volumoj, aŭ muzikaĵoj ktp, kiu kolektas la tutecon de la verkoj de determinita verkisto, filozofo, romanisto, poeto, muzikisto.

Posedi la plenan verkaron de aŭtoro, signifas ankaŭ posedi la tuton de la verkoj, ankaŭ en eldonoj aŭ formatoj malsamaj.
].
Ekzemploj: plena verkaro de Tomaso de Akvino, plena verkaro de Galilejo

Kutime la plena verkaro de aŭtoro estas akompanta de notoj, biografiaj skizoj, enkonduko kaj kritikaj informoj.

Evidente, plena verkaro ne identiĝas kun antologio kiu entenas nur selektitajn erojn de la verkoj de iu aŭtoro, krom en la japana, kie «全集» («ぜんしゅう», *zenshū*) signifas literale «plenan verkaron» sed povas ankaŭ celi antologiojn. Ekzemple, la serio «nihon bungaku zenshū» («*zenshū* de la japana literaturo») eldonita de la fama verkisto Ikezawa Natsuki ne temas pri serio kiu publikigus ĉion verkitan en la japana memkompreneble, sed pri vera antologio.

Vidu ankaŭ
----------

* Nacia eldono
* Listo de latinaj eldiroj
* Antologio
* Ĉefverko

Referencoj
----------

1. ↑  Anne Bayard-Sakai, *Lire et écrire le Genji aujourd’hui* (franca) (Legado kaj skribado de *Genĵi monogatari* hodiaŭ, *Médiévales* 72/1 (2017), legu rete;
 COI:10.4000/medievales.8111, p. 145.
**Preĝejo de Naskiĝo de Maria** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Perkáta.

Historio
--------

La unua mencio pri kirko okazis en 1400 sed supozeble la konstruo okazis pli frue, eble en la 13-a jarcento. En 1526 la turkoj detruiĝis ĝin, tial oni konstruis novan preĝejon en 1757. Inter 1775-1779 la sanktejo estis pligrandigita kaj tiam konstruiĝis la turo. La preĝejo havas orgenon ekde 1811. Inter 1914-1918 oni konstruis la flankonavojn. En 1927 (poste en 1945 kaj 1965) la preĝejo renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo staras sola en korto, kie situas ankaŭ kolono de Sankta Triunuo de 1843. La preĝejo havas 3 navojn, unu turon kaj du kupolojn (kvazaŭ turetojn). Interne ĉe la enirejo estas videblaj skulptaĵoj pri Sankta Antonio, Sankta Francisko el Asizo kaj Johano Nepomuko. En la maldekstra navo situas la Sankta Tombo kun tuko de Veronika. La altara bildo prezentas Dipatrinon laŭ Czestochowa kaj apude estas Sankta Floriano. En la dekstra navo estas bildo pri morto de Sankta Jozefo farita en 1779 kaj pri Koro de Jesuo. La ĉefaltaro prezentas tion, ke la loĝantoj dediĉas la preĝejon al Sankta Maria.

Sub la preĝejo kriptoj troviĝas.

Kermeso okazas en la 8-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare
* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
genetike identaj trinaskitaj knaboj
**Plurnaskitoj** estas gefratoj, kiuj plimalpli samtempe naskiĝas post samtempa gravedeco, do kiel fetoj kreskis samtempe en sama utero.

La plej ofta formo estas **ĝemeloj** - du samtempaj fetoj. Proksimume 1 el 85 naskoj estas nasko de ĝemeloj.

Jam signife pli maloftas **trinaskitoj** - proksimume 1 el 7.225 (=85\*85) naskoj estas nasko de tri beboj.

Ankoraŭ multe pli raras **kvarnaskitoj** - unu el 614.125 (=7.225\*85) naskoj estas nasko de kvar beboj - kaj **kvinnaskitoj** - unu el 52.200.625 (=614.125\*85) naskoj estas samtempa nasko de kvin gefratoj. La plej granda nombro de homaj plurnaskitoj ĝis nun estas **deknaskitoj** - tia nasko ĝis nun dokumentiĝis tri fotojn.

Nasko de plurnaskitoj en la moderna socio ofte estas kaŭzo de hormonaj traktoj kaj de artefarita koncipo. Tial la naskoj de plurnaskitoj dum la lastaj jaroj ne plu havas la supre skizitan averaĝon oftecon, sed iĝis pli oftaj.

* Kategorio Plurnaskitoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Aŭtomobilo Präsident el la jaro 1897
Aŭtomobilo Präsident
**Präsident** estis la unua aŭtomobilo sen ĉevaloj en Mez-Eŭropo movata per benzina motoro kaj tiu ĉi unua vera aŭtomobilo fabrikita en Aŭstrio-Hungario en la teritorio de Moravio per fabrika maniero portas en sia naskatesto lokon de naskiĝo: Kopřivnice (tiam Nesseisdorf). Ĝi estis baptita de nomo Präsident, dato de naskiĝo: la jaro 1897 kaj ĝi ricevis honoran sorton - reprezenti ĉeĥan industrion en Jubilea ekspozicio en Vieno, kiu okazis ekde la 7-a de majo ĝis la 1-a de oktobro 1898.

Tio estis malfermita aŭtomobilo kun ĉasio el kaleŝo, 4 loka, malantaŭe motoro Benz kaj movigado de malantaŭaj radoj. Ĝi havis ducilindran platan motoron kun kontraŭkuŝantaj cilindroj, volumeno 2714 cm³, borumo 120 mm, leviĝo 120 mm, povumo 5 kW (7 ĉevaloj) dum 600 turnoj/minuto. Dugrada rapidumila ŝranko, maksimuma rapideco estis 30 km/horo.

La finita Präsident estis post kelke da provveturoj preparita al kuraĝa vojaĝo sur propra akso ĝis Vieno. Ĝi ekveturis kun 4 membra hom-ekipo la 21-an de majo 1898 kaj ĝis Vieno ĝi alveturis la sekvintan tagon. Präsident la tutan vojon, longan 328 km, traveturis dum 24 kaj kvaronon de horo, el tio neta veturo daŭris 14 horojn. La vojaĝo estis diversloke rekte triumfa, sed diversloke aventurema, nome por biciklantoj, kiuj akompanis la aŭtomobilon. Eble por ilustrado el ampleksa raporto pri tiu ĉi vojaĝo, kiun alportis vienaj ĵurnaloj: "Veturantoj sur bicikloj, kiuj estis elsenditaj el Hulín kiel avangardo kaj kiuj donis al la longdistancaj veturistoj tre valorajn deĵorojn, estis de provinca loĝantaro insultitaj kaj oni ĵetis sur ilin ŝtonojn…"


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Präsident en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)