recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Niktibioj** |
| --- |
|  |
| niktibioniktibio |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Kaprimulgoformaj *Caprimulgiformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Niktibiedoj *Nyctibiidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | **Nyctibius**Vieillot, 1816 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|
|
|
|
|
|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Niktibioj  |

 |
| v • d • r |

Sama foto kiel supre, sed kie oni vidas pli proksime la kamuflitan birdon
Nyctibius sp. (Bienparado) (14657148296).jpgNyctibius sp. (Bienparado) (14657148296)
La **Niktibioj** aŭ **branĉuloj** estas granda familio de birdoj rilataj al kaprimulgoj kaj podargoj.

Aspekto
-------

Tiuj estas noktaj insektovoruloj kiuj ne havas la bridajn harplumojn ĉirkaŭ la buŝo propraj de la veraj kaprimulgoj. Krome ili havas grandegan kapon kaj malgrandan korpon (21 ĝis 58 cm, 37 cm sen kalkuli voston), longajn flugilojn kaj vostojn kaj mallongajn krurojn. Ili ĉasas el gvatejo kiel lanioj aŭ muŝkaptuloj. Dumtage ili ripozas rekte en arbostumpoj, kamufle kaj ŝajnas tute parton de la stumpo kaj tiele ili restas tute senmove kaj sentime de malprobablaj eblaj rimarkontoj, pro tio ili estas nomitaj ankaŭ **branĉuloj**.

Specioj
-------

Estas sep specioj en ununura genro en tropika Sudameriko:

* Granda niktibio, *Nyctibius grandis*
* Longvosta niktibio, *Nyctibius aethereus*
* Norda niktibio, *Nyctibius jamaicensis*
* Anda niktibio, *Nyctibius maculosus*
* Griza niktibio, urutauo aŭ komuna niktibio, *Nyctibius griseus*
* Blankflugila niktibio, *Nyctibius leucopterus*
* Ruĝeca niktibio, *Nyctibius bracteatus*

Kutimoj
-------

Ili manĝas ĉefe insektojn, prenitajn dumfluge, sed ankaŭ vespertojn, lacertojn aŭ birdetojn. Kutime, tiuj birdoj ne ĉeestas urbajn mediojn.

La ino demetas ununuran ovon rekte sur la pinto de stumpo.

En Brazilo
----------

En Brazilo estas multaj legendoj pri tiu populara birdo. Dekomence estas prestiĝa birdoj pro siaj forto kaj maniero eviti predantojn. Krome oni supozas, ke ĝi aperas kiam la luno aperas kaj ties trista kanto sonas kiel "foi, foi, foi..." (portugale: estis, estis, estis...). La legendo diras, ke la birdo estas virino perdinta sian amon. Pro tio, la birdo ricevis la nomon de fantoma birdo.

### Referencoj

* O Camaleão dos Céus (19a de oktobro de 2006). *Correio Braziliense*, Caderno Cidades.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Filmoj pri niktibioj ĉe Interreta Birdokolekto
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri urbo en Mozambiko. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Nampula (apartigilo).

**Nampula** estas metropolo, ĉefdiocezo kaj provinca ĉefurbo en Mozambiko. Ĝi estas konata, kiel la "Norda Ĉefurbo".

Loko de Nampula en la provinco

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 15° 07′ S 39° 16′ O﻿ / ﻿15.117 °S, 39.267 °O﻿ / -15.117; 39.267 (mapo)
* Areo:  km²
* Loĝantaro: 575 587 en 2012
* Supermara alteco: 438 m
* Horzono: UTC +1 (somere UTC + 2)
* Telefonkodo: +258 26

Geografio
---------

Nampula situas en la nordorienta sekcio de la lando. Hinda Oceano situas 130, Maputo 1393 km.

Historio
--------

Nampula ricevis urbostatuson en 1956.

Trafiko
-------

Nampula havas flughavenon, trairan ĉefvojon inter Malavio-maro. La fervoja linio same kuras. Fine alia ĉefvojo kuras al Beira.

Klimato
-------

En Nampula la averaĝa temperaturo varias inter 17-31 °C. La plej varma monato estas novembro, la plej malvarma estas julio. Jare pluvas po 1956 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen plej ofte inter decembro-marto.

Vidindaĵoj
----------

* katedralo
* etnografia muzeo
* moskeoj

Ĝemelurboj
----------

* Portugalio Leiria, Portugalio

Fontoj
------

* Angla, franca kaj rusa Vikipedioj
* 
* mapo
**Teroterapio** estas kuracado per tero. La tero, inkludante la argilon, la sablon, la ŝlimon ktp. estas uzata por terapio jam en la prahistorio. 

Bestoj kiam estas malsana aŭ vundita, instinkte lekas sian vundon, kovras ĝin per ŝlimo el la riverbordoj, kuŝiĝas kaj ĉesas manĝi. La prahomo tion rimarkis kaj agis simile, nur anstataŭigante la lekadon per lavado (banoterapio); kaj la indiĝenoj, kiuj loĝas ankoraŭ nun en la tropikaj praarbaroj, uzas ankaŭ la teron por sin kuraci. Tio estas danĝere, ĉar en tero estas sporoj de tetanoso, kaj multaj homoj mortis pro tio, ĉefe beboj kies patrinoj metis teron sur umbiliko.

Alie, en Afriko, Latinameriko kaj Karibo, ofte oni manĝas teron kiel fonto de fero dum grandaj malsatoj. Tio okazas hodiaŭ, ekzemple, en Haitio. En Brazilo, oni nomis la termanĝadon "afrika manio", ĉar nigraj sklavoj ofte manĝis teron pro nesufiĉa kvalito de manĝaĵoj. Kvankam danĝera, pro la risko de akiri vermojn kaj malsanojn, termanĝado povas eviti ke homo mortas per anemio. 

Purigita argilo oni uzas kiel antiacida medikamento en tradicia medicino. Ankaŭ oni uzas ŝlimo por banoterapio. Alternativa medicino uzas teroterapio en multaj aliaj manieroj.

### Vidu ankaŭ

* Akvoterapio
* Banoterapio
* Mineralbanejo
* Saŭno
En ikono de Simon Uŝakov pri la Lasta Vespermanĝo (1685) dekunu el dekdu apostoloj havas orkolorajn nimbojn: nur Judaso Iskarioto ne havas tion.
**Nimbo**, aŭ **aŭreolo**, estas krono de lumradioj, cirklo aŭ disko de lumo, kiu ĉirkaŭas personon en arto. Ili estas uzataj en la ikonografio de multaj religioj por indiki sanktecon de gravaj figuroj, kaj en diversaj periodoj estis uzitaj ankaŭ ĉe bildoj de regantoj aŭ herooj. En la religia arto de Antikva Grekio, Antikva Romo, Hinduismo, Budhismo, Islamo kaj Kristanismo, inter aliaj religioj, sanktaj personoj estis montritaj havantaj nimbojn kun la formo de cirkla brilo, aŭ flamoj ĉe la Azia arto, ĉirkaŭ la kapo aŭ ĉirkaŭ la tuta korpo — tio lasta estas ofte nomata *mandorlo*. Nomboj aperas en preskaŭ ajna koloro aŭ kombino de koloroj, sed plej ofte ili estas montritaj kiel orkoloraj, flavaj aŭ blankaj por reprezenti lumon aŭ ruĝaj por reprezenti flamojn.

Laŭ Francisko Azorín **nimbo** estas *Rondaĵo servanta kiel hela fono de la kapo de iaj ikonoj. Cirklo havanta gravuritan gradaron, tre uzata de topografiaj instrumentoj.* Li indikas etimologion el la latina *nimbus* (nubo, aŭreolo).

Laŭ NPIV, nimbo estas ankaŭ difrakta lumringo en nebulo.

Notoj
-----

1. ↑   "halo – art". britannica.com.  Alirita la 4an de Januaro 2018.
2. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo kaj metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 150.
3. ↑  Azorín, samloke.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭreolo
* Mandorlo

* Kategorio Nimbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Nimecka Mokra** ukraine **Німецька Мокра,** slovake **Nemecká Mokrá,** germane **Deutsch-Mokra,** hungare **Németmokra** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Ruska Mokra.

Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Tjaĉiv en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

* 48° 22′ 37″ N 23° 50′ 42″ O﻿ / ﻿48.37694 °N, 23.84500 °O﻿ / 48.37694; 23.84500 (mapo)
* Areo: 30  km²
* Alto super marnivelo: 661 m
* Loĝantaro: 540
* Poŝtkodo: 90 521
* Telefonprefikso: 3134

Situo
-----

Nimecka Mokra situas en mallarĝa valo laŭ rojo.

Historio
--------

La unua mencio okazis en 1638. En la 18-a jarcento germanoj kaj rutenoj alvenis, pli precize la germanoj en 1777 alvenis el Salzkammergut. Ili fondis 2 komunumojn: Rutena kaj Germana Mokra. En 1910 vivis en Németmokra 730 loĝantoj (654 germanoj, 47 hungaroj, 28 rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Taracköz, poste al Ĉeĥoslovakio. 

Sankta memoraĵo de Nimecka MokraEn 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Németmokra. En 1945 la alveninta Ruĝa Armeo deportis la germanojn al gulago. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika ligna preĝejo de 1812, en 1885 pligrandiĝis

* Kategorio Nimecka Mokra en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ĉi tiu artikolo temas pri la Nimfo en biologio. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Nimfo (apartigilo).
Malsamaj stadioj de nimfoj pri ruĝaj cimoj
**Nimfo** estas evolua stadio de diversaj insektoj, pri kiuj larvoj ne trapasas pupan stadion. Nimfoj aperas kun videblaj komencaĵoj de flugiloj. Nimfoj aperas ekzemple ĉe hemimetabolaj insektoj (kiel hemipteroj kaj ortopteroj), do ĉe ĉiuj insektoj kun intersekva (nekompleta) metamorfozo (hemimetabolio), kiam ili diferenciĝas de la imaginoj je la subevoluitaj flugiloj kaj genera sistemo.

Ankaŭ la araneoidoj, precipe la araneoj kaj akaroj havas nimfon en juneca formo. Oni ofte parolas pri nimfo nur ekde la unua komplete evoluita stadio kun elformiĝintaj flugilmembroj, tio plej ofte post la tria haŭtŝanĝo. Antaŭaj stadioj estas nomataj pronimfo. La protonimfo karakterizas la akarojn.

Referencoj
----------

1. ↑   Vidu la difinon sur NPIV

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Nimfo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pupo (zoologio)
* Ekzoskeleto
* Kokono
Koordinatoj: 57° 46′ 00″ N 24° 53′ 14″ O﻿ / ﻿57.76667 °N, 24.88722 °O﻿ / 57.76667; 24.88722 (mapo)

**Aloja** estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la nordo de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Limbaži kaj situas en norda parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 33 km de Limbaži kaj 119 km de Rigo.

Historio
--------

Aloja (*Ale*) unue estis menciita en historiaj fontoj en 1449. En 1925, la statuso de dense loĝita loko (vilaĝo) estis koncedita, kaj Aloja estis la centro de la paroĥo.

En 1937, la Rigo-Rūjiena larĝŝpura fervoja linio estis malfermita (fermita en 1996).

En 1950, Aloja akiris la rajtojn de urbovilaĝo. Ekde 1992 - la urbo.

Geografio
---------

La urbo situas en la Meza Latvia malaltebenaĵo.

Averaĝa temperaturo estas -5,5°C en januaro kaj +16,5°C - +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 800 mm jare.

### Transporto

La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas P13 (Limbaži-Aloja) kaj P15 (Ainaži-Matīši-(Valmiera)), lokaj vojoj estas V120 (Aloja-Vīķi) kaj V139 (Aloja-Stūri).

Loĝantaro
---------

Laŭ la stato de la jaro 2022 en la urbo vivis 1 066 personoj sur areo de 2,65 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 402 loĝantoj/km².

### Ŝanĝo de loĝantaro

| Jaro | Homoj |
| --- | --- |
| 1935 | 539 |
| 1965 | 3300 |
| 2000 | 1589 |
| 2021 | 1071 |

### Etna strukturo

| Jaro | Homoj kune | Latvoj | Rusoj | Belorusoj | Ukrainoj | Poloj | Litovoj | La cetero |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000 | 1589 | 1484 (93%) | 41 (3%) | 17 (1%) | 9 (1%) | 17 (1%) | 11 (1%) | 10 (1%) |
| 2021 | 1071 | 987 (92%) | 29 (3%) | 13 (1%) | 6 (1%) | 4 (0%) | 5 (0%) | 27 (3%) |

Vidindaĵoj
----------

Aloja ne havas tre popularaj vidindaĵoj. En la urbo oni povas vidi:

* Luteraj kaj ortodoksaj preĝejoj
* Monumento al la viktimoj de la Latvia Milito de Sendependeco (1918-1920)
* Monumento al la poeto Auseklis
* Promenado laŭ la plantida bieno de nimfeoj
* Loka muzeo.

Bildoj
------

* Ortodoksa preĝejo.Ortodoksa preĝejo.
* Urbodomo.Urbodomo.
* Lutera preĝejo.Lutera preĝejo.
* Iama fervoja stacidomo.Iama fervoja stacidomo.
* Lernejo de muziko kaj arto.Lernejo de muziko kaj arto.

Referencoj
----------

1. ↑  Toponavi.com. Distancoj
2. 1 2  Latvijas PSR Mazā Enciklopēdija - Latva Malgranda Enciklopedio, v. 1, p. 54.
3. 1 2  Latvijas ģeogrāfijas atlants - Latvia geografia atlaso. "Jāņa sēta", 2020
4. 1 2  stat.gov.lv
5. ↑  Aloja.lv Apskates objekti (latve)

Eksteraj ligiloj
----------------

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Aloja en Vikimedia Komunejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762681
 |
**Sankta Nino** (en la kartvela lingvo: **წმინდა ნინო**, en la greka lingvo **Άγιη Νίνω**), ankaŭ konata kiel **Ninó** aŭ **Ninny** (296 – 338 aŭ 340), isoapostola (samrange kiel la apostoloj), ŝi predikis kaj enkondukis kristanismon en Kartvelio. Ŝi naskiĝis en la vilaĝo Kolastro (Καππαδοκία) en Kapadokio. Laŭ la tradicio ŝi estis nevino de Sankta Georgo. 

Laŭ kelkaj fontoj, la sanktulino eble venis el Jerusalemo aŭ Romio. Post la realigado de pluraj kurac-mirakloj, la reĝino Nana kristaniĝis kaj sekve la pagana reĝo Miriano la 3-a de Iberio, kiu post sinperdado en densa arbaro kaj ĉe la risko je forpaso trovis la savadon nur post la preĝado al la "Dio de Nina". Miriano deklaris la kristanismon kiel oficiala religio (ĉ. 327 p.K) kaj Nina daŭrigis la misiajn aktivecojn en la kartvela popolo ĝis ŝia forpaso en 335 .

Ŝia tombo ankoraŭ troviĝas en la monaĥejo Bodbe en Kaĥeti, en orienta Kartvelio. Sankta Nina estas unu el la gesanktuloj plej omaĝataj kaj venerataj de la Kartvela Eklezio.

Ŝia memortago estas la 14-a de januaro en Oriento kaj la 15-a de decembro en Okcidento.


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Kaŭkazio |


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Homoj |


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 281741
* GND: 129794848
* LCCN: no93026261
* VIAF: 35544861
* ISNI: 0000 0000 5130 1568
 |
Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/Bildo mankasKoordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.fŜablono:Informkesto insulo/zorgado/areo mankas

**Insulo Sinda** (svahile *Kisiwa cha Sinda*) estas protektita, neloĝata insulo en la Maro de Zanj sub la Marrezervejo Daresalamo (DMRS) kun statuso IUCN kategorio II situanta ene de Distrikto Kigamboni de Regiono Daresalamo en Tanzanio. La insula rezervejo mezuras ĉirkaŭ 4,6 km² konsistante el interna kaj ekstera Insulo Sinda. Sude de la insulo estas Kikwero-rifo kaj okcidente estas la subdisktrikto Somangila de Kigamboni. La insulo estas hejmo de endanĝerigitaj kokoskraboj.

Vidu ankaŭ
----------



* Maro de Zanj
* Marrezervejo Daresalamo

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rTanzanio Naciaj parkoj de Tanzanio |
| --- |
| Naciaj parkoj | 
* Arusha
* Gombe Stream
* Golfo Jozani Chwaka
* Katavi
* Kilimanĝaro
* Kitulo
* Lago Manyara
* Montoj Mahale
* Mikumi
* Mkomazi
* Ruaha
* Insulo Rubondo
* Saadani
* Insulo Saanane
* Serengeti
* Tarangire
* Montoj Udzungwa
* Rivero Ugalla
 |
| Rezervejoj | 
* Amani
* Biharamulo
* Grumeti
* Mpanga-Kipengere
* Ngorongoro
* Rungwa
* Selous
* Uwanda
 |
| Mar -parkoj kaj -rezervejoj | 
* Daresalamo
	+ Bongoyo
	+ Mbudya
	+ Pangavini
	+ Fungu Yasini
* Insulo Mafia
* Insulo Maziwi
* Marparko Mnazi Bay Ruvuma Estuaro
 |

 |
**Naolinco** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Naolinco de Victoria. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 112.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18885 loĝantojn. El tiuj estis 9137 viroj kaj 9748 virinoj. La komunumo havas surfacon de 123.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 39 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 52 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1540 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 16976 personoj. En la jaro 2000 temis pri 18097, do temis pri kresko / malkresko je 1.29 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 15999 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 77 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Naolinco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mejĥano** (azere meyxana) estas distingaĵo de la azera kulturo, ĝi konsistas el popolaj kantoj interpretataj de unu aŭ pluraj personoj kiuj improvizas pri ia ajn temo. Ĝi estas tradicio de la azeroj loĝantaj en la Respubliko Azerbajĝano. La nomo de tiu ĝenro venas de la tradicia tjurka *Meyhane* (trinkejo) kiu venas de la persaj vortoj *Mey* (vino) kaj *ĥane* (domo).

Ekde la Mezepoko, la mejĥanejo estis lokoj kie renkontiĝis la poetoj kiuj spontane interŝanĝis versojn, kelkfoje ŝercante. En la fino de la konkurso, la spektantaro determinis kiu estas la poeto kiu deklamas la plej belajn kaj inteligentajn poemojn. Laŭ tio, oni elektis la venkinton. 

Kvankam la mejĥano estis ĝenerale akceptata en Azerbajĝano, multaj fundamentistoj protestis ĉar ili konsideris ke ĝi estas sufiĉe liberala kontraste kun la naciaj muzulmanaj valoroj. Laŭ la fundamentistoj la muzikĝenro instigis al la seksumado, alkoholo, drogoj kaj la okcidenta konsumkulturo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Meyxana.Net Arkivigite je 2019-09-06 per la retarkivo Wayback Machine
* Dеgеlsin.Com[*rompita ligilo*]
* Meyxana.iatp.az Arkivigite je 2006-05-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Yeni Azerbaycanimiz
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Narbonne (stacidomo). |

**Narbonne** [narBON] (okcitanlingve: **Narbona** [narbuno], esperante ***Narbono***) estas urbo en suda Francio, la plej granda urbo de la departemento Aude (50 000 loĝantoj) sed ne estas ĝia ĉefurbo. Ĝi estas malnovega urbo, iam ĉefurbo de romia provinco *Gallia Narbonensis*. Oni foje pro tio kromnomas ĝin "la Unua Filino de Romo". 

El tiu tempo ĝi ankoraŭ posedas kelkajn monumentojn: parton de la romia vojo *"Via Domitia"*, subteran bazaron la *"Horreum"*, forumon.
Sed la ĉefaj vidindaĵoj de Narbonne estas sendube la gotika katedralo, unu el la plej altaj de Francio, la ĉefepiskopa palaco, nun muzeo pri belaj artoj, kiu ankaŭ posedas la duan plej riĉan kolekton de antikvaĵoj post Romo, la mezepoka urbocentro kaj la kanalo.

Narbonne ĝuas agrablan pozicion proksime de la Mediteranea Maro kaj la lagunoj (naturprotektita medio) kaj meze de la vinberoj de Corbières kaj Minervois.

Esperanto en Narbonne
---------------------

Tie okazis kongreso de SAT en 1964.

Bildaro
-------

* 
* Katedralo en Narbonne.Katedralo en Narbonne.
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Aude
* Narbonne (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Narbonne en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo
**Narros de Saldueña** [NAros desalDŬEnja] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. La termino *Narros* aludas al reloĝantoj el Navaro kaj tiel la loko nomiĝis iam *Nafarros de Salduenna* (1250). En la malsupra duono de la blazono videblas stiligita la blazono de Navaro, dum en la supra aperas la kastelo.

Narros de Saldueña en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.
Preĝejo.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 9,44 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 106 loĝantojn. Ĝi perdis 350 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 37 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Collado de Contreras, Constanzana, Papatrigo, Muñomer del Peco kaj Albornos.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej frua mencio estas de 1250.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761698
* VIAF: 316734635
 |
Kuba statuo de Pa-anĥ-Ra, ŝipestro, inter liaj kruroj estas figuro de Ptah; Malfrua periodo, proksimume 650-633 a. K.
**Kuba statuo** (bloka statuo) estas tiu egipta statua tipo, ĉe kiu persono sidas sur piedestalo, kun genuoj klinitaj, apudaj. La brakoj kuŝas sur la genuoj, interplektite, dume la piedoj tuŝas la bazon. Ofte la reprezentita persono portas longan veston, lasante videbla nur la kapon kaj piedojn. La bazo estas kovrita per egiptaj hieroglifoj kaj disponigas informojn pri la figurigito.

Pliaj karakterizaĵoj
--------------------

Tiu statua tipo neniam prezentas faraonon, sed nur privatajn personojn kaj nur malofte virinojn. Ofte temas pri egiptaj oficistoj. Ĉar multaj kubaj statuoj montras malmultajn detalojn, la preparado, produktado de tiuj estis malpli komplika kaj sekve ankaŭ malpli kosta. Tio certe estis kialo por ilia populareco. La glataj surfacoj de la kubo-forma korpo estis prefere kovritaj per hieroglifoj, kiel la kuba statuo de Senenmut.

La plej malnovaj figuroj estas datitaj al tempo de la 12-a dinastio (Meza Imperio de Egiptio) kaj estis trovitaj en Sakkara. Tiuj estas ankaŭ nomataj kiel portilaj figuroj, ĉar la homoj estas montritaj sidante en sidejo de portebla seĝo, kie ili okupas la saman sidlokan pozicion. Ekzemplo de tio estas la portilseĝa figuro de Hetep. El tiu tipo evoluis la kuba statuo, kiu estis populara ĝis la romia epoko.

Bildaro
-------

* Kuba statuo de Senenmut, supre videbla kapo de Neferu-Re, filino de Hatŝepsut, el granito; Tebo/Karnako; Nova Regno, 18-a dinastio; ĉ. 1475 a. K.Kuba statuo de Senenmut, supre videbla kapo de Neferu-Re, filino de Hatŝepsut, el granito; Tebo/Karnako; Nova Regno, 18-a dinastio; ĉ. 1475 a. K.
* Kuba statuo de veziro Ĥaj, antaŭe Thot kiel paviano en templo; Nova Regno 19-a dinastio; el kalkoŝtono; Louvre, ParizoKuba statuo de veziro Ĥaj, antaŭe Thot kiel paviano en templo; Nova Regno 19-a dinastio; el kalkoŝtono; Louvre, Parizo

* Kategorio Kuba statuo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**László Mészáros** [lAslO mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mészáros László** estis hungara skulptisto. Lia filino estis Márta Mészáros.

László Mészáros  naskiĝis la 18-an de septembro 1905 en Budapeŝto, li mortis la 5-an de septembro 1945 en Kolima (Sovetunio) (*La datenoj estas dubaj!*).

Biografio
---------

László Mészáros frekventis metilernejon kaj li estis oraĵisto en 1924, poste li studis 3 jarojn en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Lajos Mátrai kaj Imre Simay, liaj samklasanoj estis Amerigo Tot, Jenő Grantner, Imre Huszár, József Ispánki kaj Tibor Vilt. Mészáros interrompis la lernadon kaj establis atelieron kun kun *Tibor Vilt*. Mészáros ekspoziciis jam kiel konata skulptisto, sed li aliĝis sekrete al la malpermesita komunisma movado. Tiutempe li edziĝis, filino naskiĝis en 1931. Inter 1932 kaj 1934 li vivis kelkfoje en Romo helpe de stipendio. En 1935 kun la familio li migris al Moskvo, en la sekva jaro al Frunze. En 1937 li establis lernejon por skulptistoj. Li estis arestita en la sekva jaro, lia baldaŭa sorto estas nebula. Li estas viktimo de la stalinismo.

Elektitaj ekspozicioj
---------------------

* Budapeŝto (1928, 1929, 1935, 1980)
* Graz, Berlino
* Venecia Bienalo (1934)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* *Séta a természetben (Beethoven)* (jam neniiĝis)
* *Tékozló fiú* (1930)
* *Primavera Italiana* (1932–33)

Memorigiloj
-----------

* skulptaĵo en Budapeŝto (2005)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* aprezo hungare Arkivigite je 2017-01-08 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio László Mészáros en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 623625
* GND: 174246285
* LCCN: nr2002014468
* VIAF: 63942855
* SUDOC: 185501885
* ULAN: 500003486
* RKD: 354637
 |
**Naszály** [nasAj] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Tata.

Blazono de Naszály
Aerfoto pri la kalvinana kirko
Muelejo

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 30  km²
* Loĝantaro: 2300
* Poŝtkodo: 2599
* Telefonprefikso: 34

Geografio
---------

Naszály situas sur ebenaĵo laŭ traira flankovojo inter Tata (Hungario) kaj Komárom. Tata troviĝas 10, Komárom (kun la Danubo) 11, Tatabánya 20, Budapeŝto 76 km.

Historio
--------

Tiu loko estis loĝita jam dum la ferepoko. La unua skribita mencio de la nuna vilaĝo devenas el 1269 en la formo *Keurus*, en 1284 jam *Nostan*, fine en 1628 preskaŭ la nuna formo *Naszal* aperis. Dum dominado de la turkoj ankaŭ tiu vilaĝo senhomiĝis. En la 1600-aj jaroj aperis novaj loĝantoj, komence judoj, poste kalvinanoj kaj katolikoj. La vilaĝo prosperis pro la trairantaj bovaroj al Vieno. En 1959 kolĥozo fondiĝis sub nomo "Dunavölgye" (=Danubovalo).

Vidindaĵoj
----------

Kirko Kristo Reĝo en Naszály
* tombeja kruco el 1765
* akvomuelejo kun ponto
* fiŝlagoj
* romkatolika Kirko Kristo Reĝo (Naszály)
* Kalvinana kirko (Naszály)
* baroka kastelo

Famuloj
-------

En Naszály naskiĝis:

* bestkuracisto Mátyás András Angyalffy
* pentristo Ákos Ecsődi.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare (la informoj estas legeblaj pli malsupre)

* Kalvinana kirkoKalvinana kirko
* KulturdomoKulturdomo
* KrucoKruco

* Kategorio Naszály (vilaĝo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
En fiziko, la **denseco de Planck** *ρP* estas la mezurunuo de denseco en sistemo de naturaj unuoj origine proponitaj de germana fizikisto Max Planck.

Ĝi egalas al

{\displaystyle \rho \_{P}={\frac {m\_{P}}{l\_{P}^{3}}}={\frac {c^{5}}{\hbar G^{2}}}}
kie *c* estas lumrapideco en vakuo;

*G* estas gravita konstanto;
{\displaystyle \hbar ={\frac {h}{2\pi }}} estas malpligrandigita konstanto de Planck;
*lP* estas longo de Planck;
*mP* estas maso de Planck.
Ĝia valoro estas

*ρP* ≈ 5,1549(10) · 1096 kg / (m3)
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *ρP* = 5,1549 · 1096 kg m−3 ± 0,0010 · 1096 kg m−3.

Necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto *G*. Relativa necerteco de *ρP* preskaŭ egalas al tiu de *G* multiplikita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck#Necertecoj de valoroj.

La denseco de Planck estas denseco respektiva al esto de 1 maso de Planck en kubo kun longo de latero de 1 longo de Planck

Ĉi tiu unuo estas tre granda, proksimume ekvivalenta al 1023 sunaj masoj premis en la amplekson de atomkerno. Je tempo de 1 tempo de Planck post la praeksplodo, la denseco de la universo estas pensita al estis proksimume 1 denseco de Planck (??? En tiu tempo volumeno de universo estis proksimume kubo de 1 longo de Planck, sed maso de universo nun estas 1060 masoj de Planck. Se la maso de universo ne ŝanĝiĝas, do en tiu tempo la denseco estis proksimume 1060 densecoj de Planck. Ĉu la maso kreskis je 1060 fojoj post tiu tempo ĝis nun?)

La denseco de Planck estas proksimume denseco de malgrandega nigra truo kun maso de 1 maso de Planck. Pli pezaj nigraj truoj havas pli malgrandan densecon.

Vidu ankaŭ
----------

* Unuoj de Planck
* Naturaj unuoj
* Denseco

Eksteraj ligiloj
----------------

* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj
* Kiel meti universon en punkton Arkivigite je 2007-12-16 per la retarkivo Wayback Machine de Klimec Aleksandr
*
En fiziko, la **premo de Planck** *pP* estas la mezurunuo de premo en sistemo de naturaj unuoj origine proponitaj de germana fizikisto Max Planck.

Ĝi egalas al

{\displaystyle p\_{P}={\frac {F\_{P}}{l\_{P}^{2}}}={\frac {c^{7}}{\hbar G^{2}}}}
kie *c* estas lumrapideco en vakuo;

*G* estas gravita konstanto;
{\displaystyle \hbar ={\frac {h}{2\pi }}} estas malpligrandigita konstanto de Planck;
*lP* estas la longo de Planck;
*FP* estas la forto de Planck.
Ĝia valoro estas

*pP* ≈ 4,63309(93) · 10113 Pa
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *pP* = 4,63309 · 10113 Pa ± 0,00093 · 10113 Pa.

Relativa necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto *G*. Relativa necerteco de *pP* preskaŭ egalas al tiu de *G* multiplikita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck#Necertecoj de valoroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Unuoj de Planck
* Naturaj unuoj
* Premo

Eksteraj ligiloj
----------------

* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj
Vulkanaj terenoj en la plaĝo de Mónsul.
La **Natura Parko Cabo de Gata-Níjar** aŭ **Natura Parko Kabo de Gata-Niĥar**, en la hispana *Parque Natural del Cabo de Gata-Níjar*, estas la unua rezervejo de tiuj karakteroj en Andaluzio, Hispanio, kreata per Dekreto 314/1987, de 23a de decembro cele atenti la konservadon de la naturaj ekosistemoj kaj la pejzaĝan valoron, baze sur interesoj edukaj, kulturaj, sciencaj, turismaj, distraj, sociaj kaj ekonomiaj.

* Temas pri unu de la plej aridaj pejzaĝoj de Eŭropo, kaj unu de la malmultaj de vulkana deveno objekto de protekto.
* Ties 63 km de marbordo estas sidejo de klifoj kaj margrundoj katalogitaj kiel bonkvalitaj kaj protektitaj en la marbordo de Mediteraneo.
* La katalogo de vegetaĵaroj estas formata de pli da 1.000 teraj specioj kaj ĝis 250 maraj, inter kiuj elstaras ekologia kiaj la *Posidonia oceanica*.

En la komarko de Níjar estas la Natura Parko Cabo de Gata-Níjar, ene de kies teritorio estas la jenaj lokoj: San José, Pozo de los Frailes, Los Escullos, Rodalquilar, Las Hortichuelas, Las Negras, Agua Amarga, La Isleta del Moro, Fernán Pérez kaj Boca de los Frailes. La Parko konstituas unu de la lokoj kun plej granda geologia riĉo de Hispanio, agnoskita per la nomigo Geoparko fare de la Unesko en 1999.

### Níjar

La Natura Parko Cabo de Gata-Níjar havas etendon de 37 500 da teraj hektaroj kaj 12 012 maraj, el kio la municipo de Níjar posedas la 71% de la totalo de la Parko, nome la plej parto multdiference. Níjar estas la nura municipo de la Provinco Almerio pri nombro de strandoj (pli ol 40) kaj pli ol 50 gviditaj vojoj kie praktikeblas agado kiel marŝado, subnaĝado, tabulvelado, kanuado, kaj biciklado laŭlonge de 63 km da marbordo.

La strandoj San José, Monsul, Genoveses, Las Negras, San Pedro kaj El Playazo de Rodalquilar estas la plej vizitataj kaj konataj de tiu komarko. Estas multaj turismaj kvartaloj ene de la Natura Parko kiel Las Negras, La Fabriquilla, La Isleta del Moro, Agua Amarga, Rodalquilar... Kvankam la plej loĝata estas la kerno de San José kie loĝas preskaŭ 1000 censitaj loĝantoj, kio multobliĝis somere ĝis pli ol 20 000. Pri loĝado estas grava propono de apartamentoj, lueblaj domoj kaj hoteloj, kelkaj altkategoriaj, en la kerno San José.

Vidu ankaŭ
----------

* Pluvombro

Notoj
-----

1. ↑  **Decreto 314/1987**, de la Presidencia, de 23 de diciembre, de declaración del Parque Natural de Cabo de Gata-Níjar.(BOJA 6/1988, de 26 de enero) html Acceso: 20/5/2009.
2. 1 2  **Cabo de Gata-Níjar Geoparks.** (2009) European Geoparks. html Arkivigite je 2009-05-15 per la retarkivo Wayback Machine angla. Konsultita la: 27/5/2009.
3. ↑

* Natura Parko Cabo de Gata-Níjar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Natura Parko Cabo de Gata-Níjar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **National Union of Societies for Equal Citizenship** (trad. Nacia unio de socioj por egala civitaneco, aŭ *NUSEC*) estis feminista organizaĵo kiu kampanjis en Britio por egalaj rajtoj inter viroj kaj virinoj.

Radikoj
-------

Ekde 1897, ĝis 1919, la National Union of Women's Suffrage Societies (Nacia unio de virinbalotrajto-socioj, aŭ NUWSS) kampanjis por virinbalotrajto. Post Representation of the People Act 1918 kiu permesis al virinoj voĉdoni - kvankam ne egale kun viroj - la organizaĵo reviziis siajn celojn. En marto 1919, oni akordis pri la novaj organizaĵaj celoj kaj renomigis ĝin kiel NUSEC.

La ĉefa nova celo estis: "Akiri ĉiujn reformojn kiuj necesas por sekurigi realan egalecon en liberaĵoj, statuso kaj ŝancoj inter viroj kaj virinoj."  La unio do povas filiigi iujn ajn sociojn havanta seksan egalecon kiel celo.

Millicent Fawcett, kiu estis prezidento de la NUWSS emeritiĝis kaj Eleanour Rathbone estis elektita kiel prezidento de la nova unio NUSEC.

Kampanjado
----------

Kiel la NUWSS, NUSEC estis altnivela nacia organizaĵo kiu filiigis multajn nedependajn lokajn organizaĵojn. Ĝi apogis egalan balotrajton, kaj ankaŭ aliajn egalajn rajtojn. Ekzemple, ĝi interesiĝis pri virinaj laboristoj, kaj virina eduko. Ĝi ankaŭ kampanjis por egalrajtoj por edzinoj pri iliaj infanoj, nacieco, imposto kaj propraĵo.

Okazis kelkfoje malakordo. Ekzemple, en la 1920-aj jaroj leĝoj estis proponataj por aparte protekti virinojn, per limigitaj virinaj laborhoroj kaj patrina monhelpo. Kelkaj "egalistoj" kontraŭis ĉi tion kaj aliaj "protektistoj" apogis ĝin. Finfine, la gruparo, kunlaborante kun la Laboristara partio, akceptis protektemajn leĝproponojn - sed ĝi samtempe malgajnis membrojn, kiuj fondis en 1926 la *Open Door Council* (Konsilio de pordo malfermita).

En 1927 senditoj de NUSEC renkontis kun ĉefministro Stanley Baldwin, kaj en 1928 leĝiĝis la Representation of the People Act 1928 kiu ampleksis balotrajton al virinoj egale kun viroj.

En 1932, NUSEC decidis disigi siajn funkciojn. Kampanjadon faros la *National Council for Equal Citizenship* (Nacia konsilio por egala civitaneco) kaj edukon faros la *Townswomen's Guild* (Gildo de urbloĝantinoj).

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
**Bimbo** estas grandurbo, (antaŭurbo de Bango) en Centrafrika Respubliko, en prefektujo Ombella-M'Poko. Ĝi estas prefektuja ĉefurbo.

Loko de Bimbo en la mapo (proksime de Bangio)

Bazaj informoj
--------------

* 04° 15′ 00″ N 18° 25′ 00″ O﻿ / ﻿4.25000 °N, 18.41667 °O﻿ / 4.25000; 18.41667 (mapo)Koordinatoj: 04° 15′ 00″ N 18° 25′ 00″ O﻿ / ﻿4.25000 °N, 18.41667 °O﻿ / 4.25000; 18.41667 (mapo)
* Supermara alteco: 338 m
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo:
* Loĝantaro: 146.550 en 2007
* Areo: km ²
* Horzono: UTC + 1

Geografio
---------

Bimbo situas en suda parto de la lando laŭ rivero *Ubangi*, kiu estas samtempe landlimo de Demokratia Respubliko Kongo. Bango troviĝas nur 15 km.

Historio
--------

Bimbo ricevis prefektujan administro-centron en 1982, sed inter 1964-1967 ĝi jam plenumis tiun taskon.

Klimato
-------

Bimbo situas situas en proksimeco de Ekvatoro, sekve ĝi havas tropikan klimaton. La pluvosezono daŭras de majo ĝis oktobro. La temperaturo varias konstante inter 20-32 °C. Jare pluvas iom pli, ol 1500 mm. Foje okazas inundoj.

Fontoj
------

* Rusa Vikipedio

Vidu ankaŭ
----------

* Bimbo (virino)
Émile Zola
**Naturalismo**, ĝenerale ĉia maniero de literaturo, kia laboras por bildigi ekzakte la efektivecon sen devojiĝo per stiligo, belŝajnigo kaj emocio. Naturalismo precipe estas eŭropa stilo inter 1870 kaj 1900, kia tendencis sur laŭnatura speguliĝo de la empiria konceptebla realeco kaj celis ian ĝis tie nekonatan interesiĝon pri la socia vivomedio.

Priskribo
---------

La naturalismo evoluis el la franca *kritika realismo* kaj superis per sia socikritika tendenco la strebadojn de la *burĝa* kaj *poeta realismoj*. Gravaj reprezentantoj estis en Francio la fratoj Edmont kaj Jules de Goncourt, Émile Zola kaj Guy de Maupassant, en Skandinavio Henrik Ibsen kaj August Strindberg, en Hispanio Leopoldo Alas kaj Vicente Blasco Ibáñez kaj en Germanio Gerhart Hauptmann.

En sia eseo *Le roman expérimental* (1888, trad. *La eksperimenta romano*), Èmile Zola difinis la arton kiel „parto da naturo, vidata pere de temperamento". La ĉi tie formulata subjektiva impulso, kia konsistas en struktura prezentado de objektivaj interligitecoj de la realeco, cedis ekzemple ofte en germana naturalismo.

Stilistike, la naturalismo manifestas sin foje per la uzado de dialekto kaj la lingvo de la ĉiutaga vivo, de la "sekundstilo" (kongrueco de rakonta tempo kaj rakontata tempo), de neŭtrala rakonta sinteno, enhavo de neagrablaj scenoj (tro realismaj pri malsanoj, vundoj, sekso, manĝado, aĉaj laborkondiĉoj ktp) kaj en la senindulga priskribo de ŝokaj efektivaĵoj.

Subtavoloj
----------

Vicente Blasco Ibáñez
Grava antaŭkondiĉo por la evoluo de la naturalismo estis la industriigo kaj la kun tio ligitaj konsekvencoj, kiel la formado de proletaro, senlaboreco kaj paŭperismo. Tio kondiĉis al malbona akriĝo de klasaj kontraŭdiroj kaj politikaj konfliktoj. Filosofie, la naturalismo estis kristaligata de determinisma socia teorio fare de Auguste Comte. Persistan influon igis la verkoj de John Stuart Mill kaj Herbert Spencer, kaj la teorio pri la medio fare de Hippolyte Taine. Kiel *socia darvinismo* agis plie la teorio de "supervivo de la plifortulo" de Charles Darwin. Ĉi ĉiomaj sociologoj, filozofoj kaj biologoj defendis empirian, kontraŭmetafizikan pozitivismon, kia sole klarigas la sensuale koncepteblan fenotipon de la mondo kiel bazeco. Kiel gravaj karakteraj faktoroj de la homo estis konsiderataj patrimonia ("raso"), vivomedio ("medio") kaj historia kunteksto.

En teatro
---------

Naturalismo estas fluo en eŭropa teatro, kiu regis la teatron de 1880 ĝis 1920. Subfluo de realismo, kiu emfazas la socian flankon, la roluloj kutime devenas de la laborista klaso, eksterlandanoj, etnaj malplimultoj, handikapuloj, ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Constantin Meunier
* Literatura movado
* Naturalismo (filozofio)
* Verismo
**Krautrock** (nomita ankaŭ **kosmische Musik**, germane ***cosmic music*** aŭ **kosma muziko**) estas ampleksa ĝenro de eksperimenta rok-muziko kiu disvolviĝis en Okcidenta Germanio fine de la 1960-aj jaroj kaj komence de la 1970-aj jaroj inter bandoj kiuj miksis elementojn de psikedela rok-muziko, elektronika muziko, kaj de variaj avangardaj influoj. Tiuj artistoj ege distancis sin el la influoj de bluso kaj el la kantostrukturo de la tradicia angl-usona rok-muziko, anstataŭ uzi hipnotajn ritmojn, teknikojn de elektroakustika muziko kaj fruajn sintezilojn. Menciindaj grupoj asociataj kun la etikedo de "krautrock" estas Neu!, Can, Faust, Kraftwerk, Cluster, Ash Ra Tempel, Popol Vuh, Amon Düül II, Tangerine Dream, kaj Harmonia.

La termino "krautrock" estis stampita de britaj primuzikaj ĵurnalistoj komence de la 1970-aj jaroj kiel humora ombreletikedo por la diversaj germanaj stiloj de moderna muziko, kvankam multaj el la tiel etikeditaj artistoj tute malaprobis la preskaŭ insultan terminon. La movado parte naskiĝis el la studentaj movadoj de 1968, kiam la germana junularo serĉis unikan kontraŭkulturan identecon kaj sopiris pri populara muziko distinga el la usona pop-muziko kaj el la tradicia germana muziko. Tiu periodo kontribuis al la disvolvigo de la etosmuziko kaj de tekno-muziko, kaj influis postajn ĝenrojn kiel postpunko, novepoka muziko, kaj post-roko.

Notoj
-----

1. ↑   (2004) *Audio Culture: Readings in Modern Music*. A&C Black. ISBN 978-0-8264-1615-5.
2. 1 2 3   Elektronische musik: a guide to krautrock. Alirita 14a de junio 2016.
3. ↑  Unterberger 1998, p. 174.
4. 1 2  Harrison, Imogen. "'Electricity' – The Influence Of Krautrock On The UK's Next Generation". Shindig!. Alirita la 25an de oktobro 2019.
5. ↑  Stubbs, David (Januaro 2007). "Invisible Jukebox: Faust". The Wire (275). p. 18.
6. ↑  Anon (n.d.). "Kraut Rock". AllMusic. Alirita la 25an de oktobro 2019.
7. 1 2  Reynolds, Simon (Julio 1996). "Krautrock". Melody Maker.
8. ↑  Segal, David. "What is it? Krautrock". XLR8R. Alirita la 25an de oktobro 2019.
9. ↑  Seabrook, Thomas Jerome (2008). Bowie in Berlin: A New Career in a New Town. Jawbone Press. p. 85. Alirita la 25an de oktobro 2019.
10. ↑  Sanford, John.  (Aprilo 2013) *Encyclopedia of Contemporary German Culture*. Routledge Press, p. 353.
11. ↑  Unterberger, p. 174.
12. ↑   Where to start with the vast, influential krautrock. Alirita 17a de aprilo 2019.
13. ↑  Reinholdt Nielsen, Per.  (2011) *Rebel & Remix - Rockens historie*. Denmark: Systime. ISBN 978-87-616-2662-2.

* Kategorio Krautrock en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 665712
* LCCN: sh00006850
* NKC: ph744671
 |
Pluva praarbaro en Fatu-Hiva en Markizinsuloj estas ekzemplo de nerompita naturfonto. La arbaro donas lignon por homoj kaj tegmentejon por floro kaj flaŭro.
Viro kaj virino apud granda kesto, kiu enhavas kaptitajn fiŝojn.Kaptaĵo de haringoj.
**Naturfontoj** estas en la naturo troveblaj materialoj, kiuj aŭ jam estas eluzata fare de homo aŭ ili povos esti eluzataj en estonteco.

Natura resurso estas aŭ el la viva naturo:

* agrikulturaj produktoj
* ligno
* plantoj kolektataj por nutra aŭ kuraca uzoj

En pli vasta senco ankaŭ

* ĉasataj terbestoj
* kaptataj marvivaĵoj (fiŝoj, moluskoj, aliaj marbestoj, algoj)

aŭ el la terkrusto aŭ la marfundo:

* ercoj
* minaĵoj
* nafto
* gaso

En ekonomiko
------------

**Kruda materialo** estas aĵo, kiu el industria ekonomia vidpunkto materie tute enkorpiĝas en la novan produkton dum produktado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Naturfonto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Landesamt für Geologie Baden-Württemberg (germane)

Vidu ankaŭ
----------

* Ekologia premsigno
* Kruda materialo
* Rekreskanta krudmaterialo
* Sunenergio
* Tero (ekonomiko)
**HAJÓS József** (hajoŝ) pseŭdnimoj: *Brassai Béla*, *Kiss Mihály*, *Medeséri János* estis hungara filozofihistoriisto naskita en Braŝovo la 26-a de decembro 1923).

Biografio
---------

La mezlernejon li finis en Braŝovo kaj Aiud (1934–42), li akiris diplomon de instruisto pri filozofio en Universitato Bolyai (1948), kaj tie li defendis sian doktoran disertacion kun titolo *A wolffi lélektan Erdélyben* (La psikologio de Wolf en Transilvanujo (1974). Kiel asistanto li prelegis logikon (1949–52), li estis la redaktoro de *Akademia Libroeldonejo* de Kluĵo (1955–58), poste iĝis esploristo, ekde 1966 ĉefesploristo filozofia de la filio de Kluĵo de la *Rumana Scienca Akademio*.

Verkoj
------

* *Mentovich Ferenc*, Bk. 1952 [románul: 1954];
* *Kiss Mihály*, Bk. 1953;
* *Parádi Kálmán*, Bk. 1955;
* *Sámi László* [kun Darabán József], Bk. 1955;
* *Köteles Sámuel*, studo, elekto, Bk. 1969;
* *Böhm Károly filozófiája*, Bk. 1986.

Fontoj
------

* Romániai magyar irodalmi lexikon
La muzeo naturhistoria
La **Naturhistoria muzeo de Gera** (germane *Museum für Naturkunde*) troviĝas en Gera, Germanujo, Nicolaiberg nr 3.

Priskribo
---------

La muzeo troviĝas en la plej malnova konserviĝinta burĝa domo de la urbo, la domo *Schreibersches Haus*. La monumentprotektida konstruaĵo havas interesan historion: en 1686/88 ĝi konstruis sur la grundo de forbrulita mezepoka burgeto. De 1716-1847 ĝin posedis la komercista Schreiber-dinastio; ĝi estis la unusola konstruaĵo kiu postvivis la incendiegon de 1780. En 1847 ekposedis ĝin la urbo. Ĝis 1855 ĝi gastigas la urban tribunalon. Ekde 1947 ĝi estas de muzea uzo.

La muzea enirejo

Kolektoj
--------

La muzeo prezentas sin ĉefe kiel pejzaĝekologie orientitan elmontrejon pri la regiono de Orienta Turingio. La fundamento de la muzeo estas jam en 1878, kiam la tinkturisto Johann Christian Seydel donacis al la patra urbo ampleksan geologian kolekton.

Nuntempe videblas aĵoj pri la sekvontaj temoj: En la teretaĝo estas pejzaĝa reliefo pri la pejzaĝformoj de Turingio (Turingia Skista Montaro, Orla-mallevaĵo, Saale-tavolo sabloŝtona, Ilm-Saale-tavolo). Krome atrakcia kabineto mineralogia helpas alproksimigi al la vizitanto la mineralojn de la regiono.

Unuaetaĝe regas la principo de pejzaĝekologia rigardomaniero: intencas prezenti la pejzaĝon de Orienta Turingio geologie botanike zoologie. Tiel facile montreblas la evoluo de la naturaj medioj laŭ la respektiva utiligo en la kuro de jarmiloj. La hodiaŭa Orienta Turingio estas ja varia mozaiko de arbaroj, forstoj, lagetoj, apudriveraj herbejoj, agroj kaj setlejoj.

En la dua supra etaĝo, elmontra ensemblo prezentas la evoluon de la muzeo de eta kabineto al grava esploradejo. Impresas ankaŭ laboratorio de fakulo el la 18-a jarcento. Fortimpresa aŭdienca salonego en baroka stilo invitas al diversaj aranĝoj kulturaj. Kompletige al la daŭraj ekspozicio montras inter tri kaj kvin nedaŭraj ekspozicio en la kuro de unu jaro. Por bazlernejanoj ekzistas speciala aranĝo en la t.n. *Hirunda nesto* kie eblas lerni natursciencaĵon per ludoj.

Kunlaboro rekta estas kun du aliaj institucioj en Gera, la Muzeo Höhler nr. 188 kaj la Botanika ĝardeno de Gera.

Literaturo
----------

* Siegfried Mues/Klaus Brodale: *Stadtführer Gera*. Gondrom Verlag, Bindlach 1995, ISBN 3-8112-0821-7

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de la muzeo.
Tonnara del Uzzo
La **Naturrezervejo Zingaro** (itale *Riserva Naturale Dello Zingaro*) estas regiona naturrezervejo en la provinco Trapanio en la nordokcidento de Sicilio.

Kiam la konstruo de ŝoseo laŭlonge de unu el la plej pitoreskaj marbordaj partoj de Castellammare del Golfo al San Vito Lo Capo estis planita en la 1980-aj jaroj, ekzistis konsiderinda publika opozicio. La registaro tiam translokigis ĝin kaj establis Zingaron kiel la unua naturrezervejo en Sicilio. La rezervo kovras 1600 hektarojn kaj 7 km laŭlonge de marbordo kun malgrandaj sablaj golfoj kaj aspraj kalkŝtonaj klifoj. La plej alta pinto estas la Monto Speziale kun 914 m. La karsta areo trapasas krutajn kalkŝtonajn klifojn kaj akvokolorojn lavitajn per akvo. La mediteranea flaŭro estas karakterizita per olivarboj kaj karobarboj same kiel nanaj palmoj (*Chaemerops humile*) kaj havigas ĉirkaŭ 40 malsamajn speciojn de birdaj habitatoj. Falkoj, vulturoj kaj agloj trovas ĉi tie idealajn vivkondiĉojn.

La 5an de aŭgusto 2012, granda incendio detruis 80 procentojn de la rezervejo. La rezervejo similis la lunbrilon post la tagaj fajroj. Ĝis la vegetaĵaro resaniĝos, probable jaroj pasos.

* Kategorio Naturrezervejo Zingaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Natália Csercser** [ĉerĉer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csercser Natália** (konata ankaŭ laŭ geedza nomo *Benedekné Csercser Natália*) estis hungara aktoro, operetkantisto. Ŝia edzo estis József Benedek (aktoro), ŝia filo estis Lajos Benedek (aktoro).

Natália Csercser naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1827 en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Košice en Slovakio), ŝi mortis la 16-an de aprilo 1869 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa urboparto de Budapeŝto).

Biografio
---------

Natália Csercser debutis kiel infana aktorino en 1838, post jaroj ŝi ricevis plenkreskajn rolojn. Inter 1848-1851 ŝi ludis en Nacia Teatro (Pest). En la sekvaj jaroj ŝi apartenis al teatraj trupoj precipe de Endre Latabár (1811 - 1873), István Reszler kaj József Szabó (teatrestro) en urboj Győr, Szeged, Arad, Kassa, Nagyvárad, Debrecen kaj Szabadka. Unufoje ŝi tradukis komedion el la germana lingvo. Ŝi edziniĝis en 1853 kaj naskis 2 filojn.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Ede Szigligeti:
	+ *Egy szekrény rejtelme* - Csillagné
	+ *Liliomfi* - Mariska
	+ *Két pisztoly* - Lenke
* Zsigmond Czakó: *Leona* - Irén
* Harriet Beecher Stowe: La Kabano de Onklo Tom - Georges

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* +
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Natália Csercser en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 729085
 |
**Naĝaf** aŭ *Neĝef*, arabe: **نجف**, estas urbo en Irako. Ĝi situas sude de Bagdado kaj havas 200.000 loĝantojn, sed tiu nombro baziĝas nur sur diventakso pro la militaj eventoj (stato 2004). Aliaj fontoj parolas pri nombro de ĝis ĉirkaŭ 600.000 loĝantoj.

* **Koordinatoj:** 31° 59′ N 44° 20′ O﻿ / ﻿31.983 °N, 44.333 °O﻿ / 31.983; 44.333 (mapo)

La urbo estas sankta loko por ŝijaistoj, precipe por imamitoj: en la urbo troviĝas la moskeo de imamo Ali, tombomoskeo de la – por la ŝiajistoj – tre grava imamo Ali ibn Abi Talib, bofilo kaj posteulo de la profeto Mohameto. La moskeo kalkulatas al la plej signifaj islamaj sanktejoj de Irako. La moskeo allogas tage kaj nokte pilgrimantojn. Ĉiu ĉef-strato de Naĝaf kuras stelforme al altaj muroj, defendantaj la moskeon.

Historio
--------

En 1979 anoncis la ajatolo Ruhollah Ĥomejni revolucion en Irano el la urbo, kien li rifuĝis en 1965.

En aprilo 2004 konkeris la urbon la konfiduloj de la radikala ŝiita spirita estro Muktada al-Sadr krom la urbo Kut ankaŭ Naĝaf. La usona armeo provizore retiriĝis en majo, sed en aŭgusto rekonkeris la urbon.

La moskeo de Alijo, grava sanktejo en Naĝafo

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de urboj de Irako