recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Ĉeĉena ŝtata universitato** (ruse *Чеченский государственный университет*) estas universitato en Grozno, Ĉeĉenio, Rusio. La altlernejo, fondita en 1938, inkluzivas la Nordkaŭkazian Centron de Pedagogio.

Historio
--------

### Sovetunia periodo

La Ĉeĉena ŝtata universitato, antaŭe **universitato de Grozno**, forte evoluiĝis inter la jaroj 1970 kaj 1980. Botanikaj ĝardenoj estis konstruitaj en la montaj areoj de la Ĉeĉena Respubliko. Evoluintaj teknologioj de la universitato uziĝis en aviada dezajno por la marko Tupolev, kaj multaj de la universitataj sciencaj malkovroj estis elmontritaj ĉe la Tutunia Agrikultura Ekspozicio de Sovetunio kaj ĉe internaciaj ekspozicioj. Regionaj sciencaj konferencoj estis okazigitaj sur la universitata kampuso, inkluzive de la Tutunia Agrikultura Ekspozicio.

### Post la dua ĉeĉena milito

La batala aktiveco en la ĉeĉena respubliko dum la dua ĉeĉenia milito interrompis la evoluon de la universitato kaj detruis plurajn konstruaĵojn. La universitato komencis restarigon baldaŭ post la fino de armeaj operacioj kaj klasoj rekomencis en aprilo 2000. Klasĉambroj, laboratorioj, legoĉambroj kaj la scienca biblioteko estis riparitaj. Unu el la lastaj projektoj estis nova sportejo. Grandan parton de la laboro faris universitataj studentoj kaj dungitoj.

Nuntempe pli ol 800 docentoj kaj aliaj universitataj dungitoj laboras en la lerneja kampuso.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficialo retejo Arkivigite je 2022-04-09 per la retarkivo Wayback Machine (ruse)
* studento retejo Arkivigite je 2009-01-29 per la retarkivo Wayback Machine (ruse)

* Kategorio Ĉeĉena ŝtata universitato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 558884
* LCCN: no2008163948
* VIAF: 158668334
* ISNI: 0000 0004 0645 2227
* SUDOC: 179934198
* NKC: kn20130523008
 |
**Julia Warhola** (rutene Юлія Варгола, en slovaka Júlia Varcholová, 17a de novembro 1892 - 22a de novembro 1972) estis la patrino de la usona artisto Andy Warhol.

Vivo
----

Warhola naskiĝis kiel Júlia Justína Zavacká al kamparana familio en la rutena vilaĝo Miková, Aŭstrio-Hungario (nune en la nordorienta Slovakio) kaj estis la edzino de Ondrej Varchola (usonigita kiel Andrej Warhola) tie en 1909. Li elmigris al Usono tuj poste, kaj en 1921 ŝi sekvis lin al Picburgo, Pensilvanio. La paro havis tri filojn: Paul (Pavol), John (Ján), kaj Andy (Andrej). La familio loĝis ĉe diversaj picburgaj adresoj, sed ekde la komenco de 1932 ĉe 3252 Dawson Street en en la Oaklanda najbarejo de Picburgo. La familio estis bizancaj katolikoj kaj vizitis la Katolikan Preĝejon de Sankta Johano Krisostomo de Picburgo. Ŝia edzo mortis en 1942.

Julia emis kanti tradiciajn rutenajn popolkantojn kaj estis tre artema. Ŝi ŝatis pentri. Ŝiaj preferataj temoj estis anĝeloj kaj katoj. Ŝi faris ankaŭ brodaĵojn kaj aliajn manmetiaĵojn, kiaj bukedoj de man-faritaj floroj faritaj el ladoj kaj kolora papero. Dum Pasko ŝi ornamis paskajn ovojn laŭ la tradicio *Pisanka*.

Jam vidvino, ŝi translokiĝis al Novjorko en 1951 por zorgi pri Andy. Li oftis uzis ŝian ornaman kaligrafion por akompani siajn ilustraciojn. Ŝi eĉ ricevis premiojn pro sia literumado, inklude unu el la *American Institute of Graphic Arts* pro albumkovrilo por *The Story Moondog*, de la muzikisto Louis Thomas Hardin en 1958. En 1957 ŝi ilustris malgrandan libreton titolitan *Holy Cats* kaj ŝi laboris ankaŭ por *25 Cats Name Sam and One Blue Pussy*.

En 1966, Andy faris filmon titolitan *Mrs. Warhol* (nigra-blankan, 66 minutoj). Ĝi montras Julia en ŝia teretaĝo en la hejmo de Andy ludantan "aĝan peroksidan filmostelulon kun mutaj edzoj", inklude la plej ĵusan edzon, ludatan de Richard Rheem. Andy sekvis ŝin per sia kamerao dum ŝi faris siajn ĉiutagajn rutinaĵojn.

En 1971, ŝi revenis al Picburgo kaj mortis post unu jaro. Ŝi estas enterigita, kun sia edzo kaj ĉe ŝia filo Andy, en la Baptisma Bizanca Katolika Tombejo Sankta Johano de Bethel Park, suda ĉeurbo de Picburgo.

Referencoj
----------

1. ↑  Bockris, Victor.  (1989) *The life and death of Andy Warhol*. New York City: Bantam Books, p. 4–5. ISBN 0-553-05708-1. OCLC 19631216.
2. ↑  Warhola, Julia.  (1987) *Holy Cats*. New York: Panache Press at Random House. OCLC 229481850.
3. ↑  Warhol, Andy.  (1987) *25 Cats Name Sam and One Blue Pussy*, Charles Lisanby, Julia Warhola, New York: Panache Press of Random House. ISBN 978-0-394-56930-7. OCLC 81128225.
4. ↑  Bockris, Victor.  (1989) *The Life and Death of Andy Warhol*. Nov-Jorko: Bantam Books. ISBN 0-553-05708-1.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Retejo de la familio Warhol
* Registroj de Julia Zavacky Warhola ĉe Andy Warhol Museum Arkivigite je 2013-08-14 per la retarkivo Wayback Machine
**János Gyöngyösi** [jAnoŝ djondjoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyöngyösi János** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, redaktoro.

János Gyöngyösi  naskiĝis la 3-an de majo 1893 en Hungara reĝlando en Berki (nuntempa Rokycany (distrikto Prešov) en Slovakio). Li mortis la 29-an de oktobro 1951 en Budapeŝto.

Biografio
---------

János Gyöngyösi frekventis gimnazion en Békéscsaba, poste li plulernis en Universitato de Budapeŝto. Li batalis en la 1-a mondmilito, poste li estis ĵurnalisto en Budapeŝto. Post jaroj li establis gazeton en Békéscsaba. Tiutempe li aliĝis al Etbienula Partio. En 1936 li iĝis rezerva oficiro. Li estis elektita parlamenta deputito en 1939. En septembro de 1944 la Ruĝa Armeo atingis lin, sed li faris bonajn kontaktojn kun la armeo, tial li estis elektita provizora parlamentano. Inter 1944 kaj 1947 li estis ministro en pluraj kabinetoj, krome ĝismorte parlamentano. Li ne estis spertulo pri eksteraj aferoj, spite tion li longe restis ministro ĉar la partio kaj ankaŭ Sovetunio apogis lin.

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Békéscsaba de 1990

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj G, GY, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio kun foto


* Kategorio János Gyöngyösi en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János Hemmert** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hemmert János** estis hungara pentristo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

János Hemmert en 2006 (pli malalta)
János Hemmert  naskiĝis la 5-an de januaro 1927 en Szekszárd, li mortis la 15-an de oktobro 2010 en Szeged.

Biografio
---------

János Hemmert akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo de Szeged en 1952. Lia plej grava instruisto estis László Vinkler. Post siaj studoj li estis samloke asistanto 3 lernojarojn, poste en la instituto li instruis ĝis 1962. En 1954 li estis en Artistkolonio (Szolnok). Intertempe li akiris plian pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József. En 1958 li ricevis studvojaĝon al Pollando, kie li studis la kolaĝojn. Inter 1962-1988 li instruis en gimnazio en Szeged. En 1985 li faris ekzamenon pri flamveldado por krei statuojn. En 1990 li ekinstruis en Universitato Attila József. Li ricevis premiojn inter 1958-2006.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Szeged (1961, 1964, 1968, 1988, 1991, 1995, 1997, 2002, 2006)
* Budapeŝto (1967, 2002)
* Szekszárd (1969)
* Makón (ekde 1980)
* Hódmezővásárhely (1994)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* A doki palettája
* Zakopáné utcarészlet
* Ásotthalmi felhők III.
* 4 pentraĵoj en Urbodomo de Szeged

Elektitaj artaĵoj
-----------------

* István Győrffy (botanikisto) (Szeged, 1985)
* Sándor Jávorka (Szeged, 1979)
* memortabulo pri kanoniko Vendel Becker (Szeged, 1992)

Fontoj
------

* hungarlingva biografieto kun foto

* Kategorio János Hemmert en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 611059
 |
**Julien LEVY** (1906–1981) estis komercisto pri arto kaj posedanto de la Galerio Julien Levy en la urbo Novjorko, grava loko kiel kunvenejo por usonaj superrealistoj, artistoj de avangardo kaj fotografoj en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj.

Levy forlasis studojn pri organizado de muzeoj, veturis al Parizo kaj amikiĝis kun Man Ray, Marcel Duchamp kaj Berenice Abbott, tra kiuj li ekposedis parton de la persona arkivo de Eugène Atget.

Reveninta en Novjorko, Levy laboris por mallonge en la Galerio Weyhe antaŭ establi sian propran galerion en Novjorko en 602 Madison Avenue en 1931. Koncentriĝinta en la fotarto, organizis la unuan gravan spektaklon de Man Ray, prezentis Henri Cartier-Bresson al Usono, kaj li promociis multajn aliajn usonajn kaj eŭropajn figurojn. La 29a de januaro 1932, okazis la historia superrealisma ekspozicio multkomunikila de la verkaro de Pablo Picasso, Max Ernst, Joseph Cornell, Marcel Duchamp kaj la enkonduko de *La persisto de la memoro* de Salvador Dalí (posedaĵo de Levy).

Notoj
-----

1. ↑  Julien Levy Gallery records Arkivigite je 2018-12-10 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 22an de februaro 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 632861
* GND: 120996308
* LCCN: n50049139
* VIAF: 207501217
* ISNI: 0000 0001 3922 5918
* SUDOC: 070387060
* BNF: 12012749d
* ULAN: 500466094
* RKD: 469179
* BNE: XX5498927
 |
**János Hild** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hild János** estis hungara arkitekto, urbanizisto. Lia filo estis József Hild.

Memortabulo pri ambaŭ Hild
Memormedalo pri János Hild
János Hild naskiĝis en 1766 en (Salesl (Habsburga Imperio, nuntempa Zálezly en Ĉeĥio), li mortis la 22-an de marto 1811 en Pest (urbo) (Habsburga Imperio, Hungara reĝlando) (pri la datenoj ne estas konsento inter la fontoj!).

Biografio
---------

János Hild studis en Vieno, poste li studvojaĝis en Italio. Reveninta li trovis laborlokon en Hungara reĝlando. Ekde 1786 li gvidis gravan konstruaĵon en urbo Pest. En 1805 li faris la unuan projekton pri urboplanado de Pest. Post du jaroj li gvidis la urboplanadan komisionon. Li faris planojn, kiuj ne estis akceptitaj (Germana Teatro (Peŝto), Palaco Vigadó, Hungara Nacia Muzeo).

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* pluraj agrikulturaj konstruaĵoj en Mezőhegyes

Memorigiloj
-----------

* memormedalo disdonita ekde 1968
* placoj en Szolnok kaj Mosonmagyaróvár
* strato en Mezőhegyes
* parko en Kazincbarcika
* memorkolono en Ajka

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo H, poste serĉu la nomon)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio János Hild en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 686827
* VIAF: 96478083
* ULAN: 500106755
 |
**János Hofbauer** [jAnoŝ hofbaŭer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hofbauer János** estis hungara pentristo, grafikisto, instruisto.

János Hofbauer naskiĝis la 25-an de decembro 1803 en Győr, li mortis la 14-an de junio 1839 en Győr  (aliaj biografioj pritaktas erarojn!).

Biografio
---------

János Hofbauer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste en la sama urbo li lernis pentradon. Li studis ankaŭ en politekniko en Vieno, poste ekde 1822 en Akademio de Belartoj de Vieno. Inter 1828 kaj 1830 li kreis akvafortojn kaj pentraĵojn en Pest (urbo), poste li instuis desegnadon ĝismorte en sia naskiĝurbo en la nacia desegna lernejo. Mem la morto baris lin, ke li instruu plu en Buda. Li postlasis edzinon kun filo.

Elektitaj pentraĵoj, akvafortoj
-------------------------------

* Dróthíd a Városligetben (akvaforto)
* Szüreti mulatság (guaŝo, 1831)
* vidu la malsuprajn bildojn!

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Zsigmond Bubics

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

* Panoramoj de Pest (urbo) kaj BudaPanoramoj de Pest (urbo) kaj Buda
* Pejzaĝo en AlpojPejzaĝo en Alpoj
* ArbardetaloArbardetalo
* Fortikaĵo de DévényFortikaĵo de Dévény

* Kategorio János Hofbauer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614474
 |
**Julianus** estis hungara monaĥo el dominikanoj, kiu antaŭ la invado de tataroj trovis pralandon de la hungaroj.

Julianus kun sia kunulo fare de Károly Antal
Mapo pri vojaĝado de Julianus

Historio
--------

La dominikanoj ekfunkciis en Hungario en 1221. Ili baptis la kumanojn kaj aliajn paganojn, tial ili serĉis ankaŭ eksterlande tribojn por tiu celo. La kumanoj ĵus rifuĝis al Hungarujo pro atako de la tataroj. Ili menciis ekziston de hungaraj gentoj ĉe Volgo. 4 monaĥoj ekiris al oriento por trovi la hungarojn en 1235, sed inter ili nur Julianus revenis. Li raportis, ke tie vivas hungaroj, spite la forpasajn 800 jarojn li parolis kun ili. Li diris ankaŭ, ke la tataroj volas ataki Germanion, sekve ankaŭ Hungarion. En 1237 Julianus denove ekvojaĝis, sed li ne povis atingi la prahungarojn, ĉar la tataroj jam detruis tiun regionon. Tiu famo ne interesis la tiamajn hungarojn, sed la raporto atingis ankaŭ Vatikanon, kie la raporto ankaŭ nun estas legebla.

Julianus estas grava figuro de la hungara historio. Pri li János Kodolányi verkis romanon en 1938, Gábor Koltay faris filmon en 1991. Oni fondis ankaŭ premion pri Julianus.

* Kategorio Julianus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 413390
* GND: 102268827 104106905, 102268827
* VIAF: 37301495, 443159474191827661874 22568488, 37301495, 443159474191827661874
 |
**János György ISTIVÁN**, kutime **János ISTIVÁN** [JAnoŝ iŝtiVAN], hungare **ISTIVÁN János György** (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1955 en Budapeŝto) estas hungara pentristo kaj karikaturisto.

Biografio
---------

Istiván frekventis bazlernejon en Veszprém, belartan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li studis en vespera kurso de Belarta Altlernejo de Budapeŝto en la lernojaro 1976. Li lernis precipe de Károly Klimó. Li plulernis en Parizo en *École nationale supérieure des arts décoratifs*, sed li estis ankaŭ vicrestaŭristo. Li akiris diplomon en 1984, poste li hejmenvenis. Li laboris precipe en Veszprém, nur ekde 1985 li estis profesia karikaturisto, pentristo. Ekde 2007 li estas invalida emerito.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Veszprém (1989, 1997, 2000)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Arthalo Budapeŝto (1978)
* Parizo (1981, 1984)
* Ajka (1999)

Elektitaj pentraĵoj, artaĵoj
----------------------------

* Vizimadarak
* Iskola utca
* Akvafortoj

Fontoj
------

* hungare Biografio kun foto en la *Veszprém Megyei Kortárs Lexikon* Arkivigite je 2017-12-01 per la retarkivo Wayback Machine

* 
* 
* 
* 

* Kategorio János Istiván en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 611612
 |
**James DUNLOP** (naskita en Skotlando je la 31-a de oktobro, 1793, mortinta je la 22-a de septembro, 1848) estis frua astronomia esploristo en Aŭstralio. Li malkovris plurajn rimarkindajn trovaĵojn en la ĉielo de la suda hemisfero.

Li verkis **A Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars in the Southern Hemisphere observed in New South Wales** (*Katalogo de nebulozoj kaj stelgrapoloj en la suda hemisfero observitaj en Novsudkimrio*, 1828), kiu listigis 629 objektojn. Tamen, nur duono el la de li eltrovitaj objektoj montriĝis realaj; la aliaj estis duoblaj steloj kaj aliaj fenomenoj, kiuj malĝuste aspektis pro problemoj teleskopaj. Li verkis ankaŭ priskribon pri la vivo de duoblaj steloj (1829).

Lia plej fama eltrovaĵo estas la radiogalaksio NGC 5128.

Dunlop estris la observejon ĉe Parramatta (Novsudkimrio) de 1831-1847. Li gajnis la Oran Medalon de la Reĝa Astronomia Societo. Li estas entombigita en Kincumber (Novsudkimrio), en la anglikana preĝejo de s-ta Paŭlo.

La asteroido 58424 Jamesdunlop estis nomita en lia memoro.

* Kategorio James Dunlop en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 129657
* GND: 102456828
* VIAF: 7776545
 |
**János Kende** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kende János** estas hungara kameraisto, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis *Henri Jean Pierre Wildt*.

János Kende naskiĝis la 22-an de septembro 1941 en Marseille.

János Kende

Biografio
---------

János Kende devenis el varia franca-hungara familio. Li estis edukita komence en Svislando, en 1946 li estis portita al Hungario, kie lia onklo adoptis lin. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto. Dum la gimnaziaj jaroj li fotadis, ĉiusomere li laboris en Hungara Televizio helpe de lia duonpatrino Márta Kende. Li akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1965, lia ĉefinstruisto estis György Illés. Post 2 jaroj li laboris kune kun Miklós Jancsó (reĝisoro), poste ili estis nedisigebla paro en la filma industrio. Inter 1994–2004 Kende estis direktoro de produktejo pri filmoj. Ekde 1994 li ankaŭ instruis en la menciita altlernejo, kelkfoje li estis katedrestro. Li ricevis premiojn inter 1969-2007, el kio elstaras premio Kossuth en 1994. Lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1966-1973. Li vivas en Kékkút.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Dániel Garas
* Gergely Pohárnok

Liaj kinaj filmoj (elekto)
--------------------------

* *Csend és kiáltás* (1967)
* *Petőfi '73* (1973)
* *Sortűz egy fekete bivalyért* (1985)
* *A három testőr Afrikában* (1996)
* *Hallani, látni* (2002)

Liaj televiziaj filmoj (elekto)
-------------------------------

* *Sándor Mátyás* (1979)
* *Postarablók* (1984)
* *Éretlenek* (1996)
* *Helyettesítő tanár* (2001)

Fontoj
------

* 
*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

* Kategorio János Kende (kameraisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 730992
* GND: 14079607X
* LCCN: no2017009738
* VIAF: 107781862
* ISNI: 0000 0000 7893 1340
* SUDOC: 084607491
* BNF: 127335351
* BIBSYS: 99019656
 |
**Julie NEWMAR** estas artnomo de **Julia Chalene Newmeyer** (naskita 1933) usona aktorino, dancistino, kantistino, dezegnisto de subvestoj kaj granda posedantino de konstruaĵoj.

Ŝi komencis komencis sian karieron kiel baledistino. Ŝi estis ĉefa baledistino de Los Angeles Opera kiam ĝi estis nur 17-jaraĝa. Julie ankaŭ aktoris en teatro.

Newmar debutis en kino kiel ekstra dancistino per *She's Working Her Way Through College* en 1952. Ŝi daŭrigis sian kinan karieron per nelistigitaj ekstraj roloj en Just for You , Call Me Madam, Serpent of the Nile, The Farmer Takes a Wife, The Band Wagon. Ŝia nomo aperis listigita unuafoje en Slaves of Babylon (1953) kaj sia unua noma rolo estis en Seven Brides for Seven Brothers (1954). Newmar ekis karieron en televido per *The Phil Silvers Show* en 1957. Ŝi finis la 1950-ajn jarojn per partopreno en kinaj komedioj Li'l Abner kaj The Rookie en 1959.

Newmar kun Bob Cummings en *My Living Doll* (1964).
Ŝia unua grava rolo en kino estas en la filma versio de The Marriage-Go-Round en 1961. En 1960-aj jaroj ŝi ankaŭ partoprenis televidseriojn kiel The Defenders, The Twilight Zone, The Beverly Hillbillies, Batman kiel la Catwoman, The Monkees, Star Trek, Get Smart, It Takes a Thief, krom kinfilmojn For Love or Money, Mackenna's Gold kaj The Maltese Bippy.

Ŝi aperis en Playboy en 1969.

Dum 1970-aj kaj 1980-aj jaroj ŝi aperis en televidaĵoj The Feminist and the Fuzz, Bewitched, Love, American Style, Columbo, McMillan & Wife, The Bionic Woman, The Love Boat, CHiPs, Fantasy Island, Hart to Hart inter aliaj krom kinfilmoj kiel Streetwalkin', Deep Space kaj Ghosts Can't Do It.

Ŝi estis omaĝita en titolo de filmo *To Wong Foo, Thanks for Everything! Julie Newmar* (1995).

En la fino de 20-a jardeko Julie Newmar aktoris en kinfilmoj Oblivion 2: Backlash kaj If... Dog... Rabbit krom en televidserio *Maggie*; kaj en la komenco de 21-a jarcento ŝi partoprenis en televidserioj According to Jim kaj voĉe en Batman: The Brave and the Bold. Ŝiaj lastaj laboroj estis kiel voĉaktorino en Batman: Return of the Caped Crusaders kaj Batman vs. Two-Face (2017).

* Kategorio Julie Newmar en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 639377
* GND: 128198664X
* LCCN: no97027767
* VIAF: 68534071
* ISNI: 0000 0001 2096 3312
* BNF: 14210926f
* MBA: 36bc09d4-47e0-4d6f-bbb7-3d7eb46ea25a
* BNE: XX4927710
 |
**János Muraközy** [jAnoŝ murakozi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Muraközy János** estis hungara juristo, pentristo.

János Muraközy  naskiĝis la 8-an de februaro 1824 en Kecskemét, li mortis la 2-an de septembro 1892 en Kecskemét.

Biografio
---------

János Muraközy frekventis bazlernejon kaj gimnazion Pest (urbo) kaj en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Kalvinana Jura Akademio (Kecskemét) en 1847. Lia samklasano estis Mór Jókai. Li lernis ankaŭ pentradon en privata akademio de Jakab Marastoni, poste en Akademio de Belartoj de Vieno (lia ĉefinstruisto estis Carl Rahl). Li batalis dum la Hungara revolucio de 1848 kiel kapitano. Post falo de la liberecbatalo li rifuĝis kaj kaŝiĝis en Vieno. En 1855 li hejmenvenis al sia naskiĝurbo kaj li havis postenon en la urba administracio. En 1878 li estis altrangulo, li multe agis por planti fruktoarbojn kaj vitojn en apudaĵo de Kecskemét.

Ekspozicioj
-----------

* Kecskemét (1914)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Fésülködő nő
* Guerilla kapitány búcsúja
* A háborgó tenger
* Önarckép

Memorigiloj
-----------

* strato en Kecskemét

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

* Kategorio János Muraközy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 614390
* VIAF: 121386615
* ISNI: 0000 0000 7960 6726
 |
**Juliska Németh** [juliŝka nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo, pli oficiale kaj kun plena nomo **Németh Julianna Antónia Erzsébet** estis hungara operetkantisto, aktoro.

Juliska Németh naskiĝis la 14-an de julio 1890 en Budapeŝto, ŝi mortis depost 1935.

Biografio
---------

Juliska Németh maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis en privata aktora lernejo de Szidi Rákosi kun diplometo en 1907. Ŝi komencis sian aktoran karieron en kabaredo de Endre Nagy (verkisto). Ekde 1910 ŝi havis rolojn en diversaj germanaj teatroj, baldaŭ en Budapeŝto (ekzemple Gaja Teatro, Teatro Renaissance). Baldaŭe ŝi ludis alterne en Germanio kaj Hungario. Ŝi edziniĝis dufoje, unu el ŝiaj edzoj estis József Baky.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Jacques Offenbach: *La Vie parisienne* - Gabriella
* Kottow: *Sztrájkol a gólya* - Lenke
* E. Vajda: *A hárem* - Carla

Ŝiaj filmaj roloj
-----------------

* *Júdás* (1918) - Lilian
* *Nantas* (1920) - Evelyn

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Juliska Németh en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 728067
 |
Elaera vido de San Giorgio Maggiore
Situo de la insulo San Giorgio Maggiore en la Laguno de Venecio
**San Giorgio Maggiore** [san ĝorĝo maĝore] estas malgranda insulo de Venecio, en la Laguno de Venecio. Ĝi situas kontraŭe de la centra venecia placo de Sankta Marko, disigita de ĝi de la Baseno de Sankta Marko.

Situo
-----

San Giorgio Maggiore estas proksimume triangula, ĉ. 500 m longa kaj 400 m larĝa kaj situas oriente de la pli granda insulo Giudecca. Ĝia surfaco estas 9,98 ha. Ĝia distanco al Giudecca estas malpli ol 50 metroj, sed ne estas ponto; necesas uzi boaton.

La insulo havas boathaltejon, kiu ligas ĝin ne nur al Giudecca, sed ankaŭ al la centro de Venecio.

Antaŭ la norda bordo de la insulo estas haveneto por jaĥtoj. La nordan parton de la insulo okupas benediktana monaĥejo kun sia preĝejo kaj esplorinstituto de fondaĵo Eni Enrico Mattei. La suda parto estas ĝardeno. La nuraj daŭraj loĝantoj de la insulo estas la monaĥejanoj; la censo de 2001 nombris 11 da ili.

Nomo
----

La nomo de la insulo (laŭvorte: Sankta Georgo pli granda) rilatas al ĝia monaĥeja preĝejo, dediĉita al Sankta Georgo. La aldono "Maggiore" distingas ĝin de insulo San Giorgio in Alga, kiu situas pli okcidente.

* San Giorgio Maggiore (insulo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio San Giorgio Maggiore (insulo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János Nagy** [jAnoŝ nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy János** estis hungara skulptisto, medalisto, platetisto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (2005). Li vivis longe en Ĉeĥoslovakio.

Johano Esterházy fare de János Nagy
János Nagy  naskiĝis la 17-an de junio 1935 en Rákosszentmihály kaj mortis la 18-an de marto 2021.

Biografio
---------

János Nagy abiturientis jam en Komárno (Ĉeĥoslovakio), poste li akiris diplomon en belarta altlernejo en Bratislavo en 1961. Inter 1961-1971 li instruis en pluraj altlernejoj, same li vivis en pluraj urboj, vilaĝoj. Li ekspoziciis ekde 1961. Somere li ofte vizitis artistkoloniojn en Hungario. Liaj diversaj artaĵoj estas videblaj aŭ en Hungario, aŭ en suda Slovakio. En 2015 li translokiĝis al Tata (Hungario). Li ricevis 6 hungarajn aŭ slovakajn premiojn inter 1994-2009.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Senec (1965)
* Dunajská Streda (1967, 1978, 1984)
* Komárno (1980, 2000, 2011)
* Bratislavo (1990)
* Esztergom (1993)
* Budapeŝto (1995)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Okoč (1961)
* Bratislavo (1965, 1971)
* Dunajská Streda (1967, 1991)
* Parizo (1973-1974)
* Kremnica (1983, 1993)
* Komárno (1990)
* Budapeŝto (1991)
* Vieno, Romo (1994)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* Familio de Béla la 4-a (Hungario)Familio de Béla la 4-a (Hungario)
* BeethovenBeethoven
* György KlapkaGyörgy Klapka
* Johano la 3-a SobieskiJohano la 3-a Sobieski

Elektitaj platetoj
------------------

* "Dr. Steinmetz Endre 1902-1968 - P.E.A.C."

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto kaj bildoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio János Nagy (skulptisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 623728
* GND: 1013296974
* LCCN: n98091531
* VIAF: 28852666
* ISNI: 0000 0001 2100 2492
 |
**Julius FUČÍK** [**ju**lius **fu**ĉik] (naskiĝis la 18-an de julio 1872, mortis la 25-an de septembro 1916) estis ĉeĥa dirigento kaj aktiva komponisto de dancmuziko. Li verkis pli ol 400 marĉojn, valsojn, polkojn, kaj aliajn formojn de danca muziko. Hodiaŭ lia plej fama komponaĵo estas la marĉo *Eniro de la Gladiatoroj* (ĉeĥe Vjezd gladiátorů), kiun oni oftofte ludas ĉe cirkoj. Krom tiu estas la plej konata funebra marŝo Pax vobis 1915 (Pacon al vi).

Fučík naskiĝis en Prago en 1872. Estante studanto li studis la fagoton kun Ludwig Milde, la violonon kun Antonín Bennewitz. Poste, instruata de Antonín Dvořák, li studis komponadon. En 1895 Fučík iĝis la dirigento de la ĥoro Danica.

La komponisto en 1913 transloĝiĝis en Berlinon, kie li kreis sian propran orkestron, la "Prager Tonkünstler-Orchester". Ankaŭ Fučík fondis la eldonejon *Tempo Verlag* por eldoni siajn komponaĵojn. Post la komenco de la unua mondmilito li iĝis malpli sukcesa finance; la eldonejo devigatis fermi, kaj la komponisto malsaniĝis. Li mortis en Berlin en 1916, estante 44-jaraĝa. Li en Prago estis enterigita.

Fučík estis la onklo de la ĉeĥa ĵurnalisto Julius Fučík.

* Kategorio Julius Fučík (komponisto) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 398766
* GND: 118536656
* LCCN: n86070772
* VIAF: 74037554
* ISNI: 0000 0001 0916 0914
* LIBRIS: 275715
* SUDOC: 166221090
* BNF: 138941978
* MBA: ae9a1f4c-7c80-41ce-b1c2-00374911b260
* NDL: 00513339
* NKC: jn19981001289
* ICCU: RAVV042246
* BNE: XX1731922
 |
**János Saxon-Szász** [jAnoŝ sakson-sAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Saxon-Szász János** estas hungara abstraktisma pentristo, skulptisto. Lia pli mallonga familia nomo estas *Szász*.

János Saxon-Szász  naskiĝis la 11-an de septembro 1964 en Tarpa.

Biografio
---------

János Saxon-Szász vizitis artistkoloniojn ekde 1978, kie lernis pentradon de János Fajó. Li abiturientis en Nyíregyháza en 1982, poste en Budapeŝto li aliĝis al abstraktismaj rondoj. Li akiris diplomon en Teknika Altlernejo Donát Bánki en 1988. Ekde 1986 li studvojaĝas en la mondo. Li havis stipendiojn en 1999, 2001, 2005 kaj 2008. Li fondis artan periodaĵon, kin li redaktis, krome li aranĝas ekspoziciojn, festivalojn. Ekde 2005 li estas galeriestro en Győr. Ekde 2007 li vivas en Szokolya. Li ricevis plurajn premiojn. Li havas edzinon.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Nyíregyháza (1982, 1994, 2004, 2017)
* Budapeŝto (1984, 1991, 2003, 2009, 2013, 2017)
* Berlino (1999)
* Arthalo Budapeŝto (1999)
* Tarpa (2003)
* Parizo (2005)
* Fortaleza (2008)
* Novjorko (2010)
* San Francisco (2012)
* Szokolya (2016)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

* Nyíregyháza (1979)
* Budapeŝto (1982, 1989, 1996, 2004, 2010, 2017)
* Ilmenau (1985)
* Hiroŝimo (1990)
* Parizo (1992, 1994, 2006, 2011, 2017)
* Ettlingen (2000, 2008)
* Moskvo (2006)
* San Francisco (2012)
* Londono (2017)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Quadrofónia (1982)
* Törés (1989)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* 
* KrucoKruco

Lia libro
---------

* *Dimension Crayon* (2000)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio János Saxon-Szász en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616369
* LCCN: nr2004001656
* VIAF: 71338718
* ISNI: 0000 0001 0985 8335
 |
Kompleta jungilaro
**Ĉevala jungilaro** aŭ **harniso** estas tipo de rimenoj kiu permesas al ĉevalo aŭ alia ekvedo tiri variajn ĉevaltiratajn veturilojn kiaj kaleŝo, ĉaro aŭ sledo. Harnisoj povas esti uzataj ankaŭ por ligi animalojn al aliaj ŝarĝaj veturiloj kiaj plugilo aŭ kanalboato.

Estas du ĉefaj kategorioj de ĉevalaj harnisoj, "brustorimenaro" aŭ "brustokolumo" desegnas kaj la kolumon kaj la rimenaron. Por malpeza laboro, kia konkurencoj de ĉevalmontrado kie oni uzas malpezajn aŭ nenian ĉaron, harniso bezonas nur brustokolumon. Ĝi povas esti uzata nur por malpeza tirado, ĉar ĝi lokigas la pezon de la ŝarĝo sur la sternumo de la ĉevalo kaj sur la ĉirkaŭo. Tiu ne estas la plej forta skeleta areo; ankaŭ pezaj ŝarĝoj povas premi la trakeon kaj malpliigi la aerdisponeblon de la ĉevalo.

Male, la kol-rimenara harniso lokigas la pezon de la ŝarĝo sur la ĉevalaj ŝultroj, kaj sen limigo al la aerdisponeblo. Por peza tirado, la harniso devas inkludi ĉevalkolumon por permesi al la animalo uzi sian tutan pezon kaj forton.

Harniseroj desegnitaj por aliaj animaloj (kiaj la jugo uzita ĉe oksoj) ne taŭgas por ĉevaloj kaj ne permesus al ili labori efike.

* Kategorio Jungilaro en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**János Sebestyén** [jAnoŝ ŝebeŝtjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sebestyén János** estis hungara orgenisto, klavicenisto, pianisto, altlerneja instruisto.

János Sebestyén
János Sebestyén naskiĝis la 2-an de marto 1931 en Budapeŝto, li mortis la 4-an de februaro 2012 en Budapeŝto.

Biografio
---------

János Sebestyén devenis el muzikista familio. Li studis en la nacia muzikejo inter 1946-1951, kie precipe István Antal (pianisto) kaj Ervin Major instruis lin. Intertempe en 1950 li ekhavis postenon en Hungara Radio, kie li laboris dum 5 jardekoj. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1955. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Gergely kaj Ferenc Szabó (komponisto). Post la diplomo li profundigis la teknikon pri klaviceno en Prago de en:Zuzana Růžičková. Li estis koncertisto kaj registris sennombrajn sondiskojn, krome liaj muzikaj radiaj programoj estis popularaj. Li fondis la klavicenan sekcion en la Muzikarta Altlernejo en 1970, post 4 jaroj li ankaŭ instruis tie. Li parolis germane, angle, svede. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1967–2003.

Liaj libroj
-----------

* *Életem történetei. Beszélgetések Rózsa Miklóssal* (1980)
* *... és azok a rádiós évek* (1995)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Borbála Dobozy
* Miklós Spányi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio János Sebestyén en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 664687
* GND: 134518497
* LCCN: n81071367
* VIAF: 100906264
* ISNI: 0000 0001 1453 5282
* SUDOC: 158487141
* BNF: 13899617c
* MBA: f7ccbb3f-8282-43f1-82c2-bccfcaf778b9
* NKC: pna2008456561
 |
**James Morris Lawson Jr.** (22an de Septembro, 1928) estas usona aktivulo kaj universitata profesoro. Li estis ĉefa teoriulo kaj taktikisto de senperforto ene de la Afrikusona Civilrajta Movado. Dum la 1960-aj jaroj, li servis kiel mentoro de la Nashville Studenta Movado kaj de la Studenta Senperforta Kunordiga Komitato. Li estis elpelita el la Universitato Vanderbilt pro sia aktivemo por la civilaj rajtoj en 1960, kaj poste servis kiel pastoro en Los-Anĝeleso dum 25 jaroj.

Li iris kiel metodisma misiisto al Nagpur, Barato, kie li studis *satĝagraha*, formo de senperforta rezistado disvolvigita de Mohandas Gandhi kaj de liaj sekvantoj. Li revenis al Usono en 1956, kaj eniris al la Gradiga Lernejo de Teologio en la *Oberlin College* en Ohio. Unu el lia profesoroj de Oberlin prezentis lin al Martin Luther King Jr. kiu jam estis akceptinta la principojn de Gandhi pri senperforta rezistado. En 1957, King instigis al Lawson veni al Suda Usono dirante el li, "Venu nun. Ni havas ĉi tie neniun kiel vi." Li translokiĝis al Nashville, kie li venis al la Universitato Vanderbilt kaj ekinstruis senperfortajn protestoteknikojn.

La studentoj de Lawson ludis gravan rolon en la Open Theater Movement, la Freedom Rides, la Marŝo al Vaŝingtono por Laboro kaj Libero, Freedom Summer, la Misisipia Libera Demokratia Partio, la Children's Crusade en Birmingham, la Marŝado el Selma al Montgomery en 1965, la Chicago Freedom Movement, kaj la Protestoj kontraŭ milito en Vjetnamio dum la venontaj kelkaj jaroj. En 1962, Lawson kunigis King kaj Bevel por kunveno kiu rezultis en la fakto ke ambaŭ kunlaboris kiel egaluloj. Bevel estis tiam nomita Direktoro de Rekta Agado kaj Direktoro de Senperforta Edukado de la SCLC.

Notoj
-----

1. ↑   Freedom Riders: James Lawson. PBS. Alirita 5a de Marto 2014.
2. ↑  Hughes, Richard A..  (2009) *Pro-justice Ethics: From Lament to Nonviolence*. New York: Peter Lang. ISBN 978-1433105258.
3. ↑  Catsam, Derek Charles.  (2009) *Freedom's Main Line: The Journey of Reconciliation and the Freedom Rides*. Lexington: University Press of Kentucky. ISBN 978-0813125114.
4. ↑  Houck, Davis W..  (2006) *Rhetoric, religion and the civil rights movement, 1954-1965*. Baylor University Press, p. [htt://archive.org/details/rhetoricreligion00houc/e/n368 356]–363. ISBN 9781932792546.
5. ↑   Sudarshan Kapur, *Raising up a Prophet. The African-American encounter with Gandhi* (Boston: Beacon Press 1992), pp. 155-156 (as "Gandhian-Christian", trip to India, meets M. L. King), 161 (links Indian and African-American movements), 162 (as "nonviolent trainer").
6. ↑   Lawson, James M.. Stanford University (10a de Majo 2017). Alirita 3a de Decembro 2019.
7. ↑   "Movement Revision Research Summary Regarding James Bevel" de Randy Kryn, Oktobro 2005, publikigita de Middlebury College

* Kategorio James Lawson en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 751557
* GND: 1260074978
* LCCN: no99063179
* VIAF: 75954598
* ISNI: 0000 0000 4228 2975
 |
**Juliska Keleti** [juliŝka], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keleti Juliska** estis hungara operetkantisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Lampel Júlia*, ŝiaj nomvariantoj pro geedziĝoj estis *Keleti-Delmar Julie*, *Fullerné Keleti Juliska*, *Fullerné Kelety Juliska*.

Júlia Lampel naskiĝis la 4-an de aŭgusto 1886 (la biografioj havas eraran naskiĝjaron!) en Miskolc, ŝi mortis la 1-an de januaro 1972 en Novjorko.

Juliska Keleti en 1908

Biografio
---------

Juliska Keleti devenis el juda familio. Ŝi akiris diplomon en Akademio pri Teatro en 1901. Ŝi komencis sian aktoran karieron en la ĵus fondita migra teatra kompanio de Sándor Krémer. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Magyar, populara kabaredo, Gaja Teatro. Spite la sukcesojn ŝi translokiĝis al Usono, kie ŝi daŭris sian teatran karieron same kun sukcesoj. En 1924 ŝi estis gastaktoro en Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis dufoje (duafoje en 1928), ŝi naskis filinon en 1908.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Imre Kálmán: *Tatárjárás* - grafino Riza

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Juliska Keleti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 764395
 |



* Portalo pri Biografio
En politiko, **junto** estas la nomo de tipa armea registaro, plejofte diktatura kaj speciale en Latin-Ameriko, estrata de komitato (aŭ simila) konsistanta el altrangaj militestroj, kutime post puĉo aŭ ŝtatrenverso.

Malkiel la karismaj diktaturoj, orbitantaj ĉirkaŭ gvidanto kies personecon oni kultas, juntojn ĝenerale motivas situacioj de forta politika malstabileco, kie ideologiaj interesoj igas la plej konservativajn sektorojn rekte interveni; la pretendata komunisma minaco motivis ŝajne aŭ reale la abundon da armeaj juntoj en la jardekoj de 1950, 1960 kaj 1970, ĉefe en Latin-Ameriko, Afriko kaj Azio, sed ankaŭ en Eŭropo.

Lingva noto
NPIV difinas junton jene: "Kunigo de homoj diktatorece regantaj (plej ofte militistoj regantaj post puĉo): la junto regis ĉi tiun latinamerikan landon dum pli ol dek jaroj (Monato)."

La vorto **junto** venas de la hispana *junta* (signifo: *estraro*; prononco: [ĥunta, hunta]), kaj ĉi tial ĝi plej ofte aplikiĝas al juntoj latin-amerikaj, kiel en la citita ekzemplo.

Funkciado
---------

En la praktiko juntoj ofte ne funkcias kolegie, sed kun nur unu oficiro kiel juntestro tenanta la tutan povon.

Aliflanke junto, anstataŭ funkcii rekte kiel registaro, povas havi rolon laŭnome nur konsultan, deleginte la konkretan politikan postenon (ekzemple de ŝtatestro) al unu el siaj membroj aŭ al alia reprezentanto.

Kiel ĉiuj diktaturoj, armea junto povas ekzisti oficiale aŭ neoficiale, kaj eĉ laŭnome (sed ne efektive) submetiĝi al civilaj aŭtoritatoj. Ekzistas ankaŭ diversaj gradoj de influo kaj miksaj formoj.

Famaj juntoj en la historio
---------------------------

Post la datoj de juntado, sekvas la nomo de la ĉefa(j) juntano(j).

### Iamaj

#### En Afriko

* Niĝerio (1983-1999): Muhammadu Buhari (1983-1985); Ibrahim Babangida (1985-1993); Sani Abacha (1993-1998).

#### En Ameriko

* Argentino (1976-1983): Jorge Rafael Videla, Roberto Viola, Leopoldo Galtieri kaj Reynaldo Bignone (Proceso de Reorganización Nacional).
* Brazilo (1964-1979): Humberto Castello Branco, Arthur De Cosata E Silva, Emilio Garrastazu Medici kaj Ernesto Geisel.
* Ĉilio (1973-1990): Augusto Pinochet.
* Gvatemalo (1966-1982): Julio César Méndez Montenegro.
* Surinamo (1980-1987): Desi Bouterse.

#### En Azio

Sukarno (Indonezio)
* Indonezio (1959-1965): Soekarno (aŭ Sukarno).
* Pakistano (1977-1988): Muhammad ZIA UL-HAQ.

#### En Eŭropo

* Grekujo (1967-1974): George Papadopoulos kaj Dimitrios Ioannidis.
* Hispanujo (1936-1975): Francisco Franco.

### Nuntempaj

#### En Azio

* Mjanmao/Birmo (1962-nun): Bo NE WIN kaj THAN SHWE.

Vidu ankaŭ
----------

antikomunismo - kaŭdilo - tirano - unupartiismo
**TAUB János** estis rumanuja hungara reĝisoro, aktorpedagogo, laŭreato de Kossuth-premio naskiĝinta en Halmeu la 14-a de majo 1927 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de februaro 2010.

Biografio
---------

János Taub finis en 1954 en Szentgyörgyi István Színművészeti Intézet kaj kontraktis al Temeŝvaro kiel direktoro-ĉefreĝisoro. Ekde 1962 li iĝis ĉefreĝisoro de Kolozsvári Állami Magyar Színház, ekde 1971 ano de Teatro Bulandra en Bukareŝto, profesoro de la tiea Teatra- kaj Filmaktoro Altlernejo. En 1981 li elmigris Israelon, kie li reĝisoris en Habima kaj Kameri kaj estis profesoro de la Universitato Tel-Avivo. Ekde 1986 li reĝisoris en Hungarujo, ekde 1988 en la teatro Szigligeti de Szolnok, ekde 1993 en la Művész Színház de Budapeŝto.

Ĉefaj reĝisoraĵoj
-----------------

* George Bernard Shaw: *Az ördög cimborája*;
* Ĉeĥov: *Platonov*, *Ivanov*;
* István Örkény: *Macskajáték*;
* Plaŭto: A hetvenkedő katona;
* Sarkadi I.: *Elveszett paradicsom*;
* Shakespeare: *A vihar*;
* János Székely: *Caligula helytartója*;
* Schwajda Gy.: *Himnusz*;
* Gabriel García Márquez–Schwajda Gy.: *Száz év magány*;
* Ede Szigligeti: *Liliomfi*;
* Harold Pinter: *A gondnok*.
* Carlo Goldoni: *Chioggiai csetepaté*
* William Mastrosimone: *A pulóvergyűjtő*
* Székely János: *Caligula helytartója*
* Max Frisch: *Biedermann és a gyújtogatók*

Fonto
-----

* Magyar színházművészeti lwxikon

Eksteraj ligiloj
----------------

* Theater Online
**János Telegdy** [telegdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Telegdy János** estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, kanoniko, preposto.

Blazono de János Telegdy
János Telegdy  naskiĝis en 1574 ? en Újvár. Li mortis en 1647 aŭ en Kalocsa, aŭ en Újvár.

Biografio
---------

János Telegdy lernis teologion en Vieno, poste la pastriĝis en 1594 en Győr. En la sama jaro li komencis sian pastran karieron en sia naskiĝurbo. Liaj sekvaj ĉefaj karieraj stacioj estis:

* kanoniko de Esztergom en 1605
* preposto en 1608
* titulara episkopo de Bosnio en 1610
* episkopo de Várad en 1611
* episkopo de Nyitra en 1619

En la sekva jaro Gabrielo Bethlen atakis la diocezon, Telegdy rifuĝis al Vieno. En 1623 li iĝis ĉefepiskopo de Kalocsa, sed li tenis ankaŭ titolon episkopo. Pro tio li estis kritikita, tial li forlasis la episkopan seĝon en 1644.

Liaj elektitaj publikaĵoj
-------------------------

* \* ’’Rudimenta Priscae Hunnorum Lingvae Brevibus Quaestionibus…’’ (1598)
* ’’De literis Hunnorum, quae vulgo literae Siculorum vocantur’’ (1909)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero T kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)




* Kategorio János Telegdy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jumaane Williams** [ĝumanej ŭiliams] (naskiĝis la 11-a de majo 1976 en Novjorko, Novjorkio, Usono) estas la antaŭelektita Publika Advokato de Novjorko, kaj li servas nun kiel konsilanto de la urba konsilio de la 45a distrikto de Novjorko ekde 2010. Lia distrikto enhavas plurajn partojn de Centra Broklino. En speciala balotado en la 26-a de februaro 2019, li estis elektita por fariĝi la Publika Advokato de urbo. Juumane Williams estas demokrata socialisto.

Li estas ano de la Demokrata Partio, kaj li nuntempe funkcias kiel Vic-Estro de la Novjorka Konsilio kaj Estro de la Laborgrupo pri Urba Laboreca Egaleco. Li estis kandidato por Leŭtenanto Guberniestro de Novjorkio en 2018. Williams estis elektita Novjorka Publika Advokato en la 2019 speciala balotado por anstataŭigi Letitia James, kiu rezignis por fariĝi Advokatestro de Novjorkio.

Balotado en 2018 kaj 2019
-------------------------

En 2018 li kandidatiĝis por esti Vic-Guberniestro de Novjorkio. Li estis la kandidata partnero de Cynthis Nixon, kiu kandidatiĝis por la guberniestra posteno. Li petis por la subteno de la Demokrataj Socialistoj de Usono. Li ricevis la subtenon en 2018 tamen li ne ricevis ilian subtenon por sia kandidatiĝo en 2019. Okazis skandalo pri lia akcepto de mono de la nemoveblaĵa industrio. Li sukcese venkis en la balotado por Publika Advokato.

* Kategorio Jumaane Williams en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633330
 |
**John J. Kavelaars** (naskiĝis en 1966) estas kanada astronomo Li estas konata sub la kromnomo **JJ Kavelaars**.

Li studis en la Glencoe District High School de Glencoe kaj en la Universitato de Guelph, fariĝis Doktoro de filozofio en la Universitato Queen's de Kingston en 1998 kaj estis scienca esploristo en la Universitato McMaster de Hamilton (Ontario) inter 1998 kaj 2002.

Li nun estas direktoro de la Federa Observatorio pri Astrofiziko en Saanich (Brita Kolumbio)

Li aniĝis al teamo da astronomoj, kiuj malkovris dekduon da naturaj satelitoj de la kvar gasgigantoj (Saturno, Urano, Neptuno) kaj centon da asteroidoj. Li proponis doni al iuj satelitoj de Saturno nomojn ĉerpitajn el la inuita mitologio.

La asteroido 154660 Kavelaars ricevis lian nomon

Anekdote, li estas frato de la aktorino Ingrid Kavelaars kaj de la olimpia skermistino Monique Kavelaars.

Malkovraĵoj
-----------

### Naturaj satelitoj

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Jupitero*** Herseo
* Karpo
 | **Saturno*** Albiorikso
* Eriapo
* Iĵirako
* Imio
* Kiviuko
* Mundilfaro
* Paliako
* Siarnako
* Skadio
* Sutungo
* Tarvo
* Trimo
 | **Urano*** Ferdinando
* Fransisko
* Kalibano
* Prospero
* Setebo
* Sikorakso
* Stefano
* Trinkulo
 | **Neptuno*** Halimedo
* Laomedeo
* Nezo
* Sao
 |

### Aliaj objektoj

* (528219) 2008 KV42
* (612911) 2004 XR190

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Paĝaro pri planeda nomenklaturo ĉe la retejo de la usona geologia agentejo USGS (angle)
2. ↑  .JPL Small-Body Database Browser Search: 154660 Kavelaars (2004 FX29) (angle)

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio:Malkovrita de John J. Kavelaars

Eksteraj ligiloj
----------------

* angle la paĝo de JJ Kavelaars Arkivigite je 2005-09-28 per la retarkivo Wayback Machine
**Jamunotri** estas glaĉero kaj fonto de la rivero Jamuno kaj la sidejo de la diino Jamuno en Hinduismo. Ĝi estas sur alto de 3,293 metroj en Garhŭala Himalajo kaj proksimume je 30 kilometroj norde de Utarkaŝi, nome sidejo de la Utarkaŝi distrikto en la Garhŭal Divizio de Utarakando, Barato. Ĝi estas unu el la kvar pilgrimejoj de Ĉhota Ĉar Dham en Barato kun Gangotri, Kedarnath, kaj Badrinath. La sanktejo de Jamunotri, fonto de la rivero Jamuno, estas la plej okcidenta adorejo en Garhŭala Himalajo, sur la pinto de flanko de Bandar Poonĉ Parvat. La ĉefa altiro en Jamunotri estas la templo dediĉita al la diino Jamuno kaj la sanktaj termaj fontoj de Janki Ĉatti (7 km for).

La aktuala fonto, frostigita lago de glacio kaj glaĉero (Ĉampasar Glaĉero) situa en la monto Kalind je alto de 4,421 m super marnivelo, ĉirkaŭ 1 km suprenp, ne estas ĝenerale vizitita ĉar ĝi ne estas facile alirebla; tiel la adorejo estis metita sur la piedo de la monto. La alproksimiĝo estas tre malfacila kaj tial la pilgrimantoj proponas oferojn en la templo mem.

La templo de Jamunotri estis konstruita de Maharani Guleria de Ĝajpuro en la 19-a jarcento.
La templo de Jamuno, sur la maldekstra bordo de Jamuno, estis konstruita de la Maharaĝo Pratap Ŝah de Tehri Garhŭal. La diaĵo estas farita el nigra marmoro. La rivero Jamuno, kiel Gango, estis altigita al la statuso de dia patrino fare de Hinduistoj kaj estas konsiderata responsa pri la nutrado kaj disvolvigo de la hindia civilizacio.

Ĉe la templo estas varmaj fontoj kiuj venas el la montokavaĵoj. Surĝa Kund estas la plej grava "kund". Ĉe Surĝa Kund estas "ŝila" nomita Divĝa Ŝila, kiu estas adorata antaŭ la propono de oferoj al la diino. Devotoj preparas rizon kaj terpomoj, ligitaj en tolo, kiel ofero en la adorejo metante tion en la varmaj fontoj. Tiel kuirita rizo estas kunportita reen hejmen kiel "prasadam". La "pujari" de Jamunotri venas al la vilaĝo Ĥarsali ĉe Janki Ĉatti. Ili estas la administristoj de la sankta loko kaj plenumas la religiajn ritojn. Ili estas fakuloj pri "Ŝastra".

31° 01′ Nordo 78° 27′ Oriento﻿ / ﻿31.01 °N, 78.45 °O﻿ / 31.01; 78.45 (mapo)Koordinatoj: 31° 01′ Nordo 78° 27′ Oriento﻿ / ﻿31.01 °N, 78.45 °O﻿ / 31.01; 78.45 (mapo)

Notoj
-----

1. ↑  Janki Chatti
2. ↑  Yamunotri temple

* Kategorio Jamunotri en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699289
 |
**Járdánháza** estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Ózd.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 11  km²
* Alto super marnivelo: 204 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.1558/20.2470
* Loĝantaro: 1940
* Poŝtkodo: 3664
* Telefonprefikso: 48

Situo
-----

Járdánháza situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Bátonyterenye-Ózd. Borsodnádasd troviĝas 4, Ózd 6, Miskolc 65 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1221. La nuna nomo aperis unuafoje en 1412. La turkoj detruis la vilaĝon en 1555, baldaŭe ĝi senhomiĝis. Inter 1882-1927 oni minadis karbon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* romkatolika preĝejo omaĝe al (Eta) Dipatrino de 1859
* kalvinana preĝejo
* monumento pri Béla la 4-a

Fontoj
------

* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.nagyvofely.hu
* w.gyaloglo.hu

* Kategorio Járdánháza en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)