recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo LU en Rain LU staras por la svisa Kantono Lucerno. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Rain**. |


---


**Rain** estas komunumo en la distrikto Hochdorf en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2295 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

Geografio
---------

Rain situas ok kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Lucerno sur altebenaĵo inter la valo *Seetal* kaj la Lago de Sempach.

Al la komunumo apartenas krom Rain mem la setlejoj Sandblatten (okcidente de la ĉefvilaĝo sur alteco de 592 m s.m.) kaj Gundolingen (nordokcidente de la ĉefvilaĝo sur alteco de 600 m s.m.).

La komunumo etendiĝas sur areo de 9,42 km², de kiuj 8,3 % servas por setlejoj, 74,9 % estas agrikulturaj terenoj kaj 16,8 % kovritaj de arbaro.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Rain limas en nordo al Römerswil, en nordoriento al Hochdorf, en oriento al Eschenbach, en sudo en Rothenburg, kaj en okcidento al Neuenkirch kaj Hildisrieden.

Trafiko
-------

La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per la buslinio de Lucerno al Rickenbach.

La plej proksimaj alveturejoj al la nacia svisa aŭtovojo A2 situas en Sempach en distanco de 6 km kaj Emmen-Nordo en distanco de 7 km.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Rain datiĝas el la jaro 1269 kiel *Rein*.

La hodiaŭa komunumo Rain fondiĝis surbaze de decido de la lucerna parlamento el la jaro 1836 en la jaro 1838 per la disiĝo de la komunumo *Berghof*, kiu tiam konsistis krom Rain el la hodiaŭaj komunumoj Hildisrieden kaj Römerswil. La iama patrina komunumo Berghof en mezepoko apartenis al la Habsburgoj ĝis ĝi post la Batalo de Sempach en la jaro 1386 fariĝis posedaĵo de Lucerno. Berghof apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 al la voktejo Rothenburg. Dum la tempo de la Helveta Respubliko la ĉefvilaĝo apartenis al la helveta distrikto Hochdorf dum la setlejoj Sandblatten kaj Gundolingen apartenis al la helveta distrikto Sempach. Ek de 1803 ĉiuj tri vilaĝopartoj apartenas la la distrikto Hochdorf.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj komunumoj kun la nomo Rain

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Rain LU en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Rain
* Informoj pri Rain en la retejo de la statistika oficejo de la Kantono Lucerno[*rompita ligilo*]
* Profilo de la komunumo en la retejo de la kantono[*rompita ligilo*]

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Rain** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

Bildoj
------

* Preĝejo de RainPreĝejo de Rain
* Interno de la preĝejoInterno de la preĝejo
* Plafona pentraĵo en la preĝejoPlafona pentraĵo en la preĝejo
* Restoracio en la vilaĝocentroRestoracio en la vilaĝocentro

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Hochdorf |
| --- |
| Aesch  •  Altwis  •  Ballwil  •  Emmen  •  Ermensee  •  Eschenbach  •  Hitzkirch  •  **Hochdorf**  •  Hohenrain  •  Inwil  •  Rain  •  Römerswil  •  Rothenburg  •  Schongau |  |

 |
La **Templo de Atena Nike**, aŭ *Venka Atena* (greke *Αθηνάς Νίκης*), memorigas la venkon kontraŭ la persoj en la batalo de Salamino (448a.K). La ideo pri ĝia konstruado en la Akropolo de Ateno, estiĝis en 449 a.K, post la paciĝo kun la persoj. Tamen, Periklo oponiĝis al ĝia konstruado kaj la laboro ne komenciĝis ĝis la jaro 421 a.K, dum la Peloponeza milito (431 a.K-404 a.K).

Pri la projekto okupiĝis Kalikrato (Καλλικράτης, arkitekto kiu ankaŭ kunlaboris en la konstruado de la Partenono, kune kun Iktino), kiu dizajnis templon el ionika ordo kiu devis adaptiĝi al la malgranda spaco destinita por ĝi.

En ĝia interno troviĝis *ksoanono*, bildo de Atena personigita kiel "Nike", aŭ flugilhavanta diino, simbolo de marmilitaj venkoj, al kiu oni senflugiligis por ke la diino neniam povu forlasi la urbon. Sed la tempo ne estis destinita por gastigado de grandaj kunvenoj, por tiaj aliaj celoj oni konstruis altaron antaŭ ĝi, kiu permesis la subĉielan celebradon.

La templo en ĝia nuna stato estis zorgeme restaŭrita, sed ĝi perdis parton de la entablemento, la kovraĵo kaj la frontonoj.

* Templo de Atena Nike en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Templo de Atena Nike en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de sankta Johano Nepomuka** troviĝas en ostrava urba parto Stará Bělá.

Ĝi situas proksime de loko de eksa preĝejo de sankta Mikolao, sur kiu nun troviĝas tombejo. Tiu estis en la jaro 1790 deŝirita. La nova ununava preĝejo estis konstruata de la 60-aj jaroj de la 18-a jarcento ĝis la jaro 1779. Sed baldaŭ post la finkonstruo aperis breĉoj kaj ĉirkaŭaĵo de la preĝejo devis esti deakvigita. Komune kun la deakvigo kaj riparoj estis konstruita paroĥejo kaj establita tombejo. La preĝejo ĝisatendis solenan konsekron nur en la jaro 1801, konkrete la 13-an kaj la 14-an de julio. Dum la konsekrado estis en la altaro lokigitaj korprestaĵoj de sankta Urbano, sankta Vitaliso kaj sankta Korona. Oftaj ventegoj en la jaroj 1833-1834 deklinigis la turon tiom, ke estis necesa ties riparo. En la jaro 1862 estis en la turon instalita horloĝo kaj en la jaro 1899 estis alkonstruita kapelo.

Vidu ankaŭ
----------

* Johano Nepomuka

Fontoj
------

* JUŘICA, Martin. Ostravské svatostánky. Ostrava : Repronis, 2006. ISBN 80-7329-116-9. p. 17–18


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Ostrava |
katolika preĝejo de Eisenach
**Preĝejo Sankta Elizabeto** (germane: Pfarrkirche *St. Elisabeth*) estas romkatolika kirko en Eisenach, Germanujo, estante paroĥa kaj sub patroneco de Elizabeto de Hungario. La komunumo apartenas al la dekanujo de Meiningen ene de la episkopujo de Erfurto.

Historio
--------

Kun permeso de grandduko Karlo Aleksandro ĝi povis konstruiĝi inter la jaroj 1886 kaj 1888 laŭ planoj de la kasela arĥitekto Hugo Schneider laŭ novgotika stilo. La turo de la Elizabeta kirko je Marburg modelis por ĝi.

Dum tri jarcentoj katolikismo en Eisenach estis sufokigita. Nur ĉ. la jaro 1840-a fariĝis eta komunumo por kiu oni starigis sur la grundo de la nuna kirko etan kapelon. La unua sankta meso estis celebrita en la 19-a de novembro 1844.

Kiam tridek jarojn pli malfrue la fidelularo rapide plinombris oni devis ekagi. Same kiel ĉe la Preĝejo Koro de Jesuo (Vajmaro) oni baziĝis sur la toleremo de la grandduka kaj de lia registaro. Por financi la tuton okazis ekde 1882 monkolekto kaj multe estis donita fare de la katolikoj de la regiono de Fulda. En la 8-a de septembro 1888 lia episkopa moŝto de Fulda, Joseph Weyland, faris la konsekron. Dum la Dua mondmilito la originaj buntaj vitraloj detruiĝis, dume la konstruaĵo mem restis kvazaŭ sendifekta.

Post aliaranĝoj en 1965 estis en 1987/88 restaŭrado de la interno. Renovigo kaj de la interno kaj de la malinterno venis en la jaroj inter 2000 kaj 2002.

* internointerno
* altarejo kun triptikoaltarejo kun triptiko
* elizabetaj statuo kaj relikvujoelizabetaj statuo kaj relikvujo

Orgeno
------

La orgeno de la firmao Jehmlich el Dresdeno fariĝis en 1972. Ĝin renovigis en 1996 la firmao Kutter el Friedrichroda.

Literaturo
----------

* H.A. Egenolf: *100 Jahre St.-Elisabeth-Kirche Eisenach*, Druckhaus Frank Schroeter, Friedrichroda 1988, p. 10

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Elizabeto (Eisenach) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hejmpaĝo

Referencoj
----------

1. ↑  paroĥa statistiko

50.97633055555610.320711111111Koordinatoj: 50° 58′ 35″ N, 10° 19′ 15″ O (mapo)
 

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 825515
* GND: 7683023-8
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Katolika Mario-kirko en Oberweimar, *Regina Apostolorum*
**Preĝejo Mario reĝino de la apostoloj** (germane: *Maria, Königin der Apostel*; ankaŭ: *Maria Regina Apostolorum*) estas moderna kirko en Oberweimar, Germanujo, ĉe Taubacher-strato nr 9.

Historio
--------

En Oberweimar, kiu ekde la 19-a jarcento ĉiam apartenis al vajmara paroĥujo, necesis post la Dua mondmilito pro la alveno de forpelitaj germanoj estigi novan organizon - kio fariĝis en la 1.3.1947. Kiel renkontiĝan kaj liturgian lokon oni elektis la iaman dancsalonon de la gastejo kaj viandejo Lemser. Konsekriĝo de la kapelo okazis en la 21.11.1950 sub la patroneco de Mario, la reĝino de la apostoloj (kiun flegas aparte anoj de la Pallotti-societoj).

Post Turniĝo estis la arda volo havi propran kirketon, kies realigon plirapidigis la neplua lukontraktplilongigo de la salono. En la festotago de la ĉieliro 1996 metitis la fundamenta ŝtono kaj jam en la 27.10.1996 la preĝejo konsekritis fare de lia episkopa moŝto Joachim Wanke.

Konstruinto de ĝi estis la vajmarano Ulrich Junk: temas pri moderna betonaĵo kun hela interno. La tegmento kuŝas sur dek kolonoj dume la vandoj estas libere starantaj. Lumejo lukarna supre de la dekstra kirkonava muro kaj maldekstra flanka muro malfermas kvazaŭ la internon en la direkto de la malinterno. Altaro, tabernaklosoklo kaj predikejo estas el itala travertino sur metalaj fundamentoj. La nova tabernaklo estas el la atelieroj Lindner el Erfurto.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Mario reĝino de la apostoloj (Oberweimar) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

50.9655411.34652Koordinatoj: 50° 57′ 56″ N, 11° 20′ 47″ O (mapo)
 
* Christiane Weber: "Lichtvoller Ort der Begegnung mit Gott und für die Gemeinde", Thüringer Allgemeine (Apolda), 25.10.2016; okaze de la 20-a datreveno kapelkonsekriĝa
* Ethistorio sur la paroĥa retpaĝo
* "Neue Heimat für Oberweimarer Katholiken." Ĉe: *Tag des Herrn* (45/1996)
**Raimondas** estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la pli moderna germana nomo *Raimund* respektive franclingva formo *Raymond* kaj ties esperantlingva formo Rajmondo, kiu baze devenas de la malnovaltgermana formo *Raginmunt* kaj ties latinigita formo *Regimantus*, el la malnovaltgermanaj elementoj *ragin* (sorto) kaj *munt* (protekto), kiu ankaŭ en tiu pli arkaika formo konserviĝis en la litova persona nomo Regimantas. Kutimaj litovlingvaj mallongigaj formoj (kaj de Raimondas kaj de Raimundas) estas *Raimas* kaj *Raimis*. La virina formo estas *Raimonda*.

Konatuloj kun tiu persona nomo
------------------------------

* Raimondas Banionis, ŝakludisto, filo de Donatas Banionis
* Raimondas Kurlianskis (naskiĝis en 1965), entreprenisto
* Raimondas Rumšas (naskiĝis en 1972), biciklisto

Vidu ankaŭ
----------

* Raimundas

Notoj
-----

1. ↑  Kazys Kuzavinis kaj Bronys Suvukynas: Lietuvių vardų kilmės žodynas, Vilno, 2-a eldono 1994, paĝo 307

* Kategorio Raimondas en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Montrataj vendotaj salutkartoj.
**Salutkarto** aŭ Gratulkarto estas ilustrita, faldita karto representanta esprimon de amikeco, kunkontenteco, amo aŭ alia simila sento. Kvankam salutkartoj estas uzataj kutime je specialaj okazoj, kiaj naskiĝtagoj, Kristnasko aŭ aliaj ferioj, ili povas esti sendataj ankaŭ por danki aŭ esprimi aliajn sentojn. Salutkartoj, kutime liverataj kun koverto, aperas laŭ granda vario de stiloj. Estas kaj amasproduktitaj kaj manfaritaj versioj kiuj estas distribuataj de centoj de entreprenoj.

*Hallmark Cards* kaj *American Greetings* estas la plej grandaj produktistoj de salutkartoj en la mondo. En Britio oni ĉirkaŭkalkulas ke oni elspezas unu bilionon da pundoj je salutkartoj ĉiujare, kaj averaĝa persono sendas 55 salutkartojn jare. En ĉiuj landoj la kutimoj ne estas samaj. En Orienta Eŭropo estas tre popularaj la salutkartoj dum Pasko kio en aliaj eĉ kristanaj landoj ne estas tiome.

Referencoj
----------

1. ↑  "Card sharps", *BBC News*, 2006-10-12. Kontrolita 2006-10-14.

Vidu ankaŭ
----------

* Kristnaska karto

* Salutkarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Salutkarto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de sankta Petro de Alkantara** situas en la centro de Doly (antaŭe Karvinná, nun parto de Karviná) en la Teŝina Silezio. La preĝejo estas paroĥopreĝejo de paroĥo Karviná-Doly en Karvina dekanujo en la Ostrava-Opava diocezo. La paroĥo estas administrata ek paroĥo Karviná-Fryštát. La preĝejo estas registrita en la Ĉeĥa Libro de Rekordoj kaj Vidindaĵoj kiel la plej dekliva preĝejo en Ĉeĥio.

Historio
--------

La preĝejo estis konstruita de la familio Larisch en 1736 en baroka stilo[1], sur la loko de la ligna preĝejo de sankta Martino (mencita en 1447). En la interno estas gotika baptujo el la 15-a jarcento.

De 1854, intensaj minadoperacioj kondukis al devio de la konstruaĵo je 6,8° de la vertikalao kaj malaltigo de la ĉirkaŭaĵo je preskaŭ 34 metroj. En la 1990-aj jaroj, la konstruaĵo riskis disfali. Ĝis 1994-1995 efektiviĝis grava renovigo kaj la konstruaĵo estis protektita kontraŭ detruo. Nuntempe la preĝejo estas protektita kiel kultura memento de Ĉeĥio.

Referencoj
----------

1. ↑  Marcin Żerański: *Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy*. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 106. ISBN 978-83-933109-3-7.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de paroĥo
La **Preĝejo Sankta Erhard** (germane: *Erhardkirche*) estas unu el multaj romkatolikaj preĝejoj en Salcburgo, Nonntaler Hauptstraße nr 12.

La paroĥa preĝejo Sankta Erhard

Historio
--------

Nombriĝas Nonntal al la plej malnovaj setlejoj en Salcburgo. Ne malproksime de la Erhard-preĝejo malkovritis tre malnova romia domo. Starigite kiel hospitala preĝejo ĝi apartenis al la havaĵoj de la Monaĥinejo Nonnberg. Sankta Erhard estis samtempulo de Ruperto de Salcburgo, monako el Irlando/Skotlando kiu helpadis la malriĉulojn kaj malsanulojn.

Kie iam jam estis eta kapelo finfaritis en 1689 la Erhard-preĝejo laŭ la planoj de la juna ĉefarkitekto Giovanni Gaspare Zuccalli. Eĉ tombejo aranĝitis en 1727 kontraŭe al la preĝejo, kiu jam meze de la 19-a jarcento ekmalfunkciis. En 1853 la preĝejo iĝis paroĥa preĝejo, kia statuso restis ĝis hodiaŭ. Pro sia unueco stila (itala baroko) ĝi estas rimarkinda sakrala konstruaĵo de Salcburgo.

Arkitekturo kaj interno
-----------------------

Esprimis la itala barokstilo pompon kaj vivoĝojon kun abundo da koloroj kaj formoj. Apartaĵo estas la kupolekronita dutura fasado, la duala ŝtuparo kaj la vandfontano kun leona kapo kiel gargojlo. Laŭdire originas la akvo de saniga fonto kun puriga kaj vivdonanta efikoj.

La interno de la preĝejo karakterizatas per riĉa dekoracio kaj koloroza stukaĵo de la fratoj Francesco kaj Carl-Antonio Brenno. La ĉefaltarbildo montras la bapton de Odilio far Sankta Erhard kaj pentritis en 1692 de Johann Michael Rottmayr. La malavara per stukmarmoro ĉirkaŭita ĉefaltaro estas de la skulptisto Andreas Götzinger.

La figuroj ĉe la altreliefo estas la tri salcburgaj praepiskopoj Ruperto, Vitalis kaj Virgilio, krome Sankta Marteno de Tours. Al ili estas altribuita po unu esenca virto: saĝeco, forteco, modesteco, justeco.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Sankta Erhard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Pri la preĝejo ĉe SalzburgWiki
* Mallongaj informoj pri la preĝejo
* Mallongaj informoj pri la kirko[*rompita ligilo*]
**Preĝejo Sankta Familio** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Hegyvidék, en kvartalo Zugliget.

Historio
--------

Ordeno Congregatio Jesu konstruis propran preĝejon kune kun abatinejo-lernejo en la 1910-aj jaroj kiel kopio de preĝejo en Rathfarnham. En 1950 la abatinoj estis forigitaj. En 1970 oni trakonstruis la internan parton. En 1989 ĉirkaŭaĵo de la preĝejo travivis mondan historion. orientgermanoj ariĝis. Ili tie loĝis helpe de Hungara Malta Helpservo. Fine Gyula Horn deklaris, ke la orientgermanoj rajtas forlasi Hungarion al limo de Aŭstrio. Tiu ago estis granda puŝo por la germana unuiĝo.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo kune kun la aliĝa abatejo situas en tre granda ĝardeno. La preĝejo mem havas 4 navojn. Super la ĉefenirejo estas videbla reliefo pri Jesuo. Interne la ĉefaltara bildo estas mozaiko - la plej granda en Mez-Eŭropo - fare de Imre Zsellér. Ĝi prezentas la Sanktan Familion inter anĝeloj. Interne la muroj estas kovritaj per marmoroj. Ankaŭ skulptaĵoj pri Sankta Antonio el Padovo kaj apostolo Judaso Tadeo estis faritaj el marmoro. En la ĉefnavo troviĝas 4 altaraj bildoj ĉiuj pri Sankta Familio (naskiĝo de Jesuo, rifuĝo al Egipto, Sankta Jozefo kun Jesuo, morto de Sankta Jozefo).

En la dekstra navo la hungaraj sanktuloj estas videblaj (Sankta Margareta de Hungario, Gizela de Bavario, Elizabeto de Hungario, Emeriko de Hungario). Super la koruso estas fenestrorozo, kiu prezentas Sanktan Cecilian.

Kermesoj okazas en la sekva dimanĉo post Kristnasko, krome ankaŭ en la 17-an de majo.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare[*rompita ligilo*]

* Interno de la preĝejoInterno de la preĝejo


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Familio (Hegyvidék) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de Naskiĝo de Maria** estas Monumento historia en Hungario, en Előszállás.

Historio
--------

La unua kirko konstruiĝis en 1750. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la 1770-aj jaroj. La ĉefaltaro estis farita en 1788. Renovigoj okazis en 1839, 1933 fine en la 2000-aj jaroj. La orgeno estas aŭdebla de 1911.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo estas sola konstruaĵo, sed tre proksime situas monaĥejo de la cistercianoj. La preĝejo komenciĝas per turo, kiun sekvas la navo, fine estas duonronda kaj malpli larĝa sanktejo, apude kun sakristio. Interne super la enirejo estas galerio por la orgeno. La ĉefaltara bildo prezentas naskiĝon de Sankta Maria, la 2 flankaltaroj prezentas Sanktan Jozefon kaj Sanktan Bernardon. Kontraŭ la predikejo situas skulptaĵogrupo pri bapto de Kristo. La muroj origine estis blankaj, sed en 1913 oni pentris bildojn.

Monaĥejo
--------

La unuetaĝa baroka monaĥejo konstruita en 1765 formas "L"-formon. Ĝi estis renovigita en la 1930-aj jaroj. Post la konstruaĵo estas korto, antaŭ la monaĥejo ŝtona kruco situas. La interna parto estas ornamriĉa.

Fontoj
------

* hungare
* Hungara Vikipedio

Monaĥejo kaj preĝejo en Előszállás

* Kategorio Preĝejo Naskiĝo de Maria (Előszállás) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de Naskiĝo de Maria** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en distrikto Belváros-Lipótváros. La preĝejo estas konata, kiel "universitata preĝejo", ĉar ĝi apartenas al la katolika universitato ekde 1786.

Historio
--------

Post dominado de turkoj paŭlanoj alvenis en Pest. Ili konstruis monaĥejon inter 1715-1744, dume ili konstruis ankaŭ preĝejon, kiu finiĝis en 1770. La ordeno ĉesis en 1786, tial la universitato transprenis la taskojn. En 1988 kanoniko Mihály Marczell estis reentombigita en la kripto.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas laŭ la trotuaro. Ĝi havas unu navon kaj 2 turojn. Ekstere estas videblaj skulptaĵoj pri ermitoj Sankta Paŭlo kaj Sankta Antonio. Interne ĉe la ĉefaltaro estas skulptaĵo pri naskiĝo de Sankta Maria. Ĉe la sakristio denove estas skulptaĵoj pri la supre menciitaj 2 ermitoj.

Apud la preĝejo centra edukejo pri pastroj funkcias, tial tiu lernejo servas en la preĝejo. Dum la socialismo la Hungara Radio ĝuste tagmeze ĉiam dissendis sonoradon de la preĝejo.

Kermeso okazas en la 8-an de septembro.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* hungare

* Kategorio Preĝejo Naskiĝo de Maria (Belváros) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

}}
la katolika preĝejo en Bad Blankenburg
La **Preĝejo Ĉielenpreno de Maria** (germane: *St. Mariä Himmelfahrt*) estas romkatolika kirko en Bad Blankenburg, Germanujo (Pestalozzistraße 28). Ŝirma paroĥo estas la komunumo de Preĝejo Kristokorpo (Saalfeld).

Historio
--------

En la 1.5.1931 festitis en la urbodomo la unua sankta meso ekde Reformacio en la urbo. Je la fino de la Dua mondmilito la nombro de la katolikoj kreskegis pro forpelitaj germanjo el Orienta Eŭropo kaj rifuĝintoj el Sarlando. Tiam ĉirkaŭ 2100 katolikaj loĝis en Bad Blankenburg. 

La meto de fundamenta ŝtono faritis paskan lundon (19.4.1954). La planoj estas de la arĥitekto Johannes Reuter, la altarobildon kreis Rudolf Brückner-Fuhlrott. Konsekriĝo iĝis fare de helpepiskopo Joseph Freusberg en la 26./27.5.1956. Kvar novaj sonoriloj alvenis en 1963 el Apolda. Memstareca paroĥa efektiviĝis en la 14.9.1964 ĉar antaŭe la komunumo estis animzorgada filio de la paroĥo de Rudolstadt. En la 1.7.2012 reveno en la sinon de la rudolstadt-oj faritis ĝis novstrukturigo fare de la Episkopujo de Erfurto kiu ekvalidis en la 1.1.2021. De tiam ŝirme respondecis Saalfeld.

Orgeno
------

La orgenon kun 18 registrojn sur du klavaroj kaj pedalo konstruitis en 1971 fare de la firmao *Orgelbau Schönefeld* el Stadtilm.

Animzorgantaro
--------------

Jen ĉiuj katolikaj pastroj de Bad Blankenburg de ekde la Dua mondmilito:

* Josef Pleier, 1945–1960
* Johannes Busch, 1960–1991
* Suitbert Schellenberg, 1991–2004
* Georg Schuchardt, 2012–2020
* David Wolf, ekde 2021

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Ĉielenpreno de Maria (Bad Blankenburg) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* hejmpaĝo

Notoj
-----

1. ↑  kroniko
2. ↑  detaloj orgenaj
3. ↑  detaloj
**Preĝejo de Sankta Gerardo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en vilaĝo Magyarcsanád.

Historio
--------

Post dominado de turkoj precipe serboj alvenis. La romkatolikaj adeptoj uzis preĝejon de Apátfalva. Romkatolika preĝejo konstruiĝis fine de la 1930-aj jaroj. La paroĥo konstruiĝis en 1941, tamen nuntempe la paroĥo ne funkcias.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas unu navon kaj unu turon. La konstruaĵo kaj la interna parto estas simpla. Mozaika bildo pri Sankta Margareta de Hungario estas impona. Skulptaĵoj pri Sankta Maria, Sankta Antonio el Padovo kaj Koro de Jesuo ornamas la preĝejon. La fenestraj bildoj pretiĝis en 1946 pri Stefano la 1-a (Hungario), Sankta Gerardo kaj Emeriko de Hungario.

Fontoj
------

* hungare
* hungare Arkivigite je 2012-08-02 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Gerardo (Magyarcsanád) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Naskiĝo de Maria** estas Monumento historia en Hungario, en mezo de urbo Gyöngyöspata, sur monteto.

Historio
--------

En la 12-a jarcento en la tiama *Pata* 2 kirkoj funkciis. Tiu ĉi kirko dum la historio ofte estis trakonstruita, ekzemple en la 15-a jarcento laŭ gotika stilo, poste en la 17-a jarcento ĝi plene trakonstruiĝis. En 1766 sub la sanktejo oni konstruis kriptojn. En 1853 la turo denove iĝis gotika. En 1829, 1887, 1946 oni renovigis la preĝejon, en 1968 unue arkeologia esplorado, poste renovigo okazis en 1976. Tiutempe nova orgeno alvenis.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola havanta altan turon, 3 navojn, sakristion kaj sanktejon. La turo en la supra parto estas okangula, la sanktejo same estas okangula, sed kun 3 anguloj aliĝas al la navo. Interne en kelkaj lokoj mezepokaj bildo-fragmentoj restis. La altaro estas unika en Eŭropo, ĝi prezentas devenon de Jesuo, kiel arbo. La branĉoj ĉirkaŭas bildon pri naskiĝo de Sankta Maria. Super la branĉaro estas videbla Sankta Maria kun bebo Jesuo.

Kermeso okazas en la 8-an de septembro.

Fontoj
------

* hungare kun bildoj
* hungare
* hungare
**Insulo Malgas** aŭ **Malgas-insulo** estas malgranda, 8,3 ha, neloĝata insulo kuŝa ĉe la norda parto de la enirejo al Golfo Saldanha, en la provinco Okcidenta Kablando de Sudafriko. Ĝi kuŝas je ĉirkaŭ 800 m el la kontinento ĉe la sistemo de la Bengela Marfluo. Ĝi estas ortangula kaj ebena, kun plej alta pinto je ĉirkaŭ 9 m super marnivelo. Ĝi estas konata pro sia granda reprodukta kolonio de kaba sulo.

Historio
--------

Malgas estis loko de elprenado de guano ekde 1845, el kio rezultis malaltaj muroj, padoj kaj, en la orienta flanko, kelkaj konstruaĵoj kaj elŝipejo. Ekde 1986 ĝi estis parto de la Nacia Parko Okcidenta Marbordo.

Birdoj
------

Plej el la centra parto de la insulo estas okupata de la kolonio de Kabaj suloj, unu el nur ses en la mondo, kaj kiu, kun ĉirkaŭ 20,000 reproduktaj paroj, estas hejmo de 25% el la tutmonda populacio. Aliaj reproduktaj marbirdoj estas la bankaj kaj la kabaj kormoranoj, la dominikaj kaj la hartlaŭbaj mevoj, kaj la afrika pingveno. Ankaŭ la afrika nigra hematopo estas specio de loĝantaj birdoj.

Koordinatoj: 33° 03′ 10″ S 17° 55′ 31″ O﻿ / ﻿33.05278 °S, 17.92528 °O﻿ / -33.05278; 17.92528 (mapo)

Notoj
-----

1. 1 2 3 .  Malgas Island. *Seabird Colonies*. Avian Demography Unit, University of Cape Town (Ĝisdatigita 2002-09-09). Alirita 2012-05-07.

 Arkivigite je 2012-12-25 per Archive.today  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2012-12-25. Alirita 2012-12-05.
2. ↑  BirdLife International. (2012). Important Bird Areas factsheet: West Coast National Park and Saldanha Bay islands. Downloaded from  on 2012-05-07
Katolika preĝejo Ĉielenpreno de Mario, Camburg; dekstre la paroĥujo
**Preĝejo Ĉielenpreno de Maria** (germane: *Pfarrkirche St. Mariä Himmelfahrt*) estas la romkatolika paroĥa kirko en Camburg, Germanujo, kiu ekde 1991 estas filio de la Johano-Baptisto-komunumo en Jena. Animzorganta helpo venas ankaŭ el Apolda. La adreso estas Straße 13 nr 2.

Historio
--------

Meto de la fundamenta ŝtono estis en 1954. La preĝejo estanta sub la patroneco de Ĉielenpreno de Maria finkonstruitis en 1956 fare de forpelitaj germanoj el Silezio, Sudetio kaj Varmio kaj konsekritis fare de helpepiskopo Joseph Freusberg el Erfurto. En 1958 ekfunkciis la turo kaj la sonoriloj.  Antaŭ la Dua mondmilito loĝis nur ok katolikaj familioj en Camburg kiu frekventis la diservojn aŭ en Naumburg (Saale) aŭ en Jena. Danke al la alveno de eosteŭropaj germanoj la nombro de la katolikoj en Camburg kaj ĝia ĉirkaŭaĵo kreskis ĝis 1800 uloj.
En la 2020-aj jaroj la nombro de la fideluloj reŝrumpis je du centoj pro mortoj kaj sinfremdigo de kelkaj disde la oficiala eklezio. En 1970 starigitis sur la areo ankaŭ propra paroĥestrejo.

Orgeno
------

La orgeno kun kvar registtroj kaj unu kalvaro kaj pedao faritis fare de Lothar Heinze de la Schonefeld-firmao. La traktaro estas mekanika.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Ĉielenpreno de Maria (Camburg) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la ŝirma Johano-komunumo de Jena Arkivigite je 2019-12-18 per la retarkivo Wayback Machine

Notoj
-----

1. ↑
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2021-12-06. Alirita 2021-12-06.

51.05435611.704329Koordinatoj: 51° 3′ 16″ N, 11° 42′ 16″ O (mapo)
**Preĝejo de Sankta Jakobo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Gencsapáti, en iama vilaĝo *Nagygencs*. Tiu preĝejo estas la pli maljuna en Gencsapáti.

Historio
--------

La kirko estis konstruita en la mezepoko, kiun pruvas gotikaj restaĵoj. La unua mencio okazis nur en 1650. En 1880 oni konstruis ankoraŭ 2 navojn. En 1937 plena renovigo okzis, poste en 1974, tiam oni malkovris la gotikajn partojn. En 2001 okazis la lasta renovigo, sed la sakristio nur en 2005. En la sakristio estis pentraĵo pri okazintaĵoj dum la Hungara Sovetrespubliko. Ĝi estis kovrita per kalko en 1945, ĉar ĝi prezentis batalon inter la kamparanoj kaj komunistoj. En 2005 oni forigis la kalkotavolon.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo havas 1 turon super la ĉefenirejo kaj 3 navojn, tial la preĝejo estas tre larĝa. Antaŭ la preĝejo estas monumento pri falintoj dum la 1-a mondmilito, farita en 1920. Ĉiuj navoj havas apartajn enirejojn. La sanktejo estas pli mallarĝa, ol la ĉefnavo kaj formas el la okanguloj 3. Interne la mebloj devenis el la 18-a jarcento. En la navoj estas 2 flankajaltaroj pri Dipatrino kaj Elizabeto de Hungario. La freskoj estis pentritaj en 1937. La fenestraj bildoj ĉe la flankonavoj estis faritaj en 1920, la fenestraj bildoj ĉe la koruso en 1937.

Kermeso okazas en dimanĉo post la 25-a de julio.

Fontoj
------

* hungare


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Jakobo (Gencsapáti) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo priskribas la baratan saŭcan pladon Raita. Ankaŭ ekzistas finna skisportistino, kiu havas la nomon *Henna Raita*. |

Raita kun kukumoj kaj mento
**Raita** (hinde रायता) estas barata saŭca plado - aŭ aldonaĵo al alia plado - surbaze de jogurto. Kontraste al parencaj eŭropaj antaŭmanĝaĵoj, kiel la greka jogurta saŭco Tsatsiki aŭ la turka Cacık, la albana jogurta supo *Taratoi* aŭ la bulgara Таратор, *Tarator*, Raisa baziĝas sur pli fleksebla elekto de enhavaĵoj. Krom la baza ingrediento jogurto tre ofte uziĝas kukumoj aŭ ajlo, sed ankaŭ eblas interalie sed ankaŭ tomatoj, karotoj, malakraj kaj akraj kapsikoj, parte ankaŭ marinitaj legomoj kaj spicoj kiel kumino aŭ kurkumo en la plej diversaj kvantorilatoj.

Raita en stokholma barata restoracio

Uzo
---

Raita tradicie estas aldonaĵo al diversaj aliaj barataj manĝaĵoj kiel kareaĵoj, Dal, dolĉe-akraj aŭ acide marinitaj legomoj aŭ barata pano. Laŭ persona gusto multflanke eblas kombini la saŭcon kun aliaj pladoj.
**Preĝejo de Patrino de la Bona Konsilo** estas grava romkatolika Monumento historia en Hungario, en Tiszaalpár, sur eta monteto. Tiu titolo estas unika en Hungario.

Historio
--------

Jam en la tiama *Alpár* oni komstruis kirkon omaĝe al Sankta Andreo en 1100 (laŭ alia informo en 1341), kiun la turkoj detruis en 1559. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en la 1750-aj jaroj en la sama loko.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en mezo de parko. En la parko troviĝas skulptaĵo pri Johano Nepomuko kaj ŝtonokruco. La preĝejo havas unu turon super la enirejo. La navo finiĝas per kvadrata sanktejo, apude estas malalta sakristio. Interne la mebloj devenis el la 18-a jarcento. La plej menciinda skulptaĵo estas ĉe la ĉefaltaro farita el ligno kaj prezentas familion de Sankta Maria. Krom Sankta Maria estas skulptaĵoj pri Sankta Anna kaj Joaĥim. La aliaj du skulptaĵoj prezentas gepatrojn de Johano Baptisto: Zeĥarja kaj Elizabeta. La flanka altaro estas dediĉita al Sankta Andreo.

La pli granda kermeso okazas en la unua dimanĉo de majo, la malpli granda en la 30-an de novembro.

Fontoj
------

* (hungare)
* (hungare)[*rompita ligilo*]
* (hungare)[*rompita ligilo*]
* (hungare)
* (hungare) Arkivigite je 2011-06-01 per la retarkivo Wayback Machine
* (hungare kun bildoj)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Patrino de la Bona Konsilo (Tiszaalpár) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Paroĥa kirko de Mülln** (germane: *Pfarrkirche Mülln*) estas kirko en Salcburgo, Aŭstrujo (Augustinergasse 4). Ĝi estas sub patroneco de Ĉielenpreno de Maria.

dekstra

Historio
--------

Staras la kirko sur historia tereno, ĉar jam dum paganaj tempoj estis surloke kultloko. La treege malnova setlejo ĝis la fundamentaj ŝtonoj datumas de la prahistorio. Jam ekde 1048 staris *ĉe la muelejoj* de la konventoj Nonnberg kaj Abatejo Sankta Petro kapelo por la Virgulino. El ĝi konservitis ĝis hodiaŭ belega krucifikso. Pro loĝantarkresko oni devis pligrandigi la preĝejo kaj en 1439 komenciĝis la konstruo de malfrugotika halokirko (finkonstruo en 1453).

Arkitekturo kaj interno
-----------------------

La lasta aranĝo interne estis en la malfrua baroka epoko: la modesta enirejo tute ne esperigas la vizitantojn povi ĝui spektaklon barokan interne. Du leonkapoj ornamas la portalon kaj la halo dominatas per el ruĝa marmoro farita ĉefaltaro. Li entenas multvaloran statuon de la gracoplena Madono, malfrumezepoka majstroverko de 1460. Ĝia formo orientiĝas ankoraŭ je la tipo de t.n. *bela madono*. La altarbildoj de la flanka kapelo faratis de Johann Michael Rottmayr ĉ. la jaro 1690. Du gigantaj kandelabroj el latuno substrekas la brilon kaj la solenecon de la altaro.

Alia okuldorlotilo estas duetaĝa muzikgalerio, kies balustradoj volviĝas tra la kompleta larĝo de la spaco.

### Ŝtuparo

Pieco-ŝtuparo
De 1605-09 antaŭkonstruitis al la okcidenta fasado ŝtuparo, kiu unuigitis en 1614 per arkaĵokun la iama monakejo. Bildoj el tolo, ĉirkaŭataj per kapeloj (unu kun altaro de 1660; la alia por la Sankta Triunuo), ornamas la vandojn:

* Kristo falas teren pro la ŝarĝo de la kruco (farita ĉ. en 1600)
* martiriĝo de Sankta Ursula (verŝajne de Johann Bocksberger )
* V=vizio de Sankta Aŭgusteno en la deserto (komenco 17-a jc)
* skurĝado de Jesuo
* martiriĝo de Sankta Sebastiano
* demeto de la Savinto disde la kruco
* Madono dolorplena (ĉ. 1720)

La kirko hodiaŭ
---------------

La kirko estas kvazaŭ la limŝtono de la salcburga historia urbocentro en la nordoriento, proksime de la ŝatata bierfarejo kaj -trinkejo *Müllner Bräustüberl*. Ĝia alta gotika turo el 1673 ricevis, anstataŭ iama piramido, karakteran spajron kun duobla lanterno. Promenantoj tra la monteto Mönchsberg invitatas aŭ je la komenco aŭ je la fino de la marŝo viziti ankaŭ tiu ĉi belegan preĝejon.

Literaturo
----------

P. Petrus Buchwinkler (eld.): *525 Jahre Pfarrkirche Mülln*, Pfarre Mülln, Salzburg, 1978

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Preĝejo Ĉieliro de Maria (Mülln) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Hejmpaĝo de la paroĥejo romkatolika
* Mallongaj informoj pri la kirko[*rompita ligilo*]
**Habra,** bengale: **হাবরা** estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en sudorienta parto de subŝtato Okcidenta Bengalio, en distrikto Norda 24 Parganas.

Stacidomo en Habra

Demografio
----------

En 2011 Habra havis 147 221 (kun la aglomeraĵo 304 584) da loĝantoj kun legopovo 90%, pli alta, ol la landa mezumo.

Geografio
---------

Habra situas laŭ rivero sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 13 m. Distrikta sidejo Barasat troviĝas ĉirkaŭ 25, Kaljani 26, Ĉandanagar ĉirkaŭ 28, Bangaon 29, Basirhat 30, subŝtata ĉefurbo Kolkato 43, Ŝantipur (Okcidenta Bengalio) 51, tutlanda ĉefurbo Delhio 1313, Mumbajo 1699 kilometrojn (aere) .

Ekonomio
--------

Situo de Habra faras ĝin grava urbo por eksporto kaj importo de varoj inter Barato kaj Bangladeŝo.

Religio
-------

La hinduismo estas la ĉefa religio en Habra kun iomete pli, ol 98%, poste sekvas la islamo kun 1,4%, la aliaj religioj estas malpli, ol 1%.

Eduko
-----

En Habra la plej altnivela instruado okazas en altlernejoj.

Lingvoj
-------

La oficialaj lingvoj en Habra estas la bengala kaj angla lingvoj.

Klimato
-------

Habra situas en savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw) kun influo de musono.

Trafiko
-------

Habra havas trairan fervojan linion inter Bangaon kaj Kolkato. Po 3 ĉefvojoj kaj flankovojoj kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Kolkato.

Vidindaĵoj
----------

* hinduaj preĝejoj

Fontoj
------

* WikiTrans


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Barato |
La **preĝejo Prezento de Jesuo ĉe la templo** (hungare Gyertyaszentelő Boldogasszony-templom) estas eklezia monumento historia en Hungario, en urbo Pécs, en centro de Placo Széchenyi (Pécs). Ĝi estas la plej grandioza produkto de la turka-islama arkitekturo en Hungario kaj simbolo de Pécs - vaste konata - kiel moskeo de paŝao Gazi Kasim. Ĝi troviĝas en la urbocentro, sur la Placo Széchenyi (Pécs) kaj okupas la plej altan parton de la placo, kvazaŭ regas ĝin.

Historio
--------

Dum la mezepoko en tiu loko estis kirko de Sankta Bartolomeo, sed pli frue dum la romianoj tombejo estis. (Arkeologoj ektrovis fundamenton de tiu preĝejo.) Dum dominado de la turkoj la preĝejo estis malkonstruita kaj rekonstruita kiel moskeo inter 1543-1546. Ĝiaj mezuroj estas cent paŝoj laŭlonge kaj cent paŝoj laŭlarĝe. La kupolo estas 28 metrojn alta kaj 17 metrojn longa. Ĉirkaŭ 1660 s-ro Evlia Ĉelebi, la fama turka vojaĝanto, skribis pri ĝi entuziasme. La jezuitoj akiris la konstruaĵon en 1766, kiuj faris el la moskeo barokan preĝejon. La nuna formo de la preĝejo estas videbla ekde 1939. La orgeno funkcias ekde 1942. Nuntempe ĝi funkcias kiel preĝejo romkatolika, do kiel paroĥo urbocentra kaj estas libere vizitebla.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo formas iomete rondon kaj ne havas turon. Sur la frontmuroj (fasadoj) al sud-oriento, sud-okcidento kaj nord-oriento en du vicoj unu super la alia videblas po kvar respektive po tri pint-arkaj fenestroj. Interne de la konstruaĵo, sur la restintaj partoj de la iama mur-surfaco (mortero) estas bone videblaj la turkaj ornamoj, surskribitaj citaĵoj el la sankta Korano. Ankaŭ nun estas niĉo al Mekao. La du turkaj lavbasenetoj antaŭ la sakristio, en kiuj nuntempe estas sanktigita akvo, devenis el la banejo de paŝao Gazi Kasim. Ĝi iam staris apud la moskeo, sed ĝis nun malaperis. Apud la preĝejo estas moderna metala sonorilostablo 5 metrojn alta. Tage po 3 la sonorilo supreniras 8 metrojn. Antaŭe skulptaĵo pri Sankta Bernardo situas.

Kermeso okazas en la 2-an de januaro.

Fontoj
------

* hungare
**János Frecskay** [jAnoŝ freĉkai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Frecskay János** estis hungara ĵurnalisto, instruisto, arkivisto. Lia pseŭdonimo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Kay János*.

János Frecskay naskiĝis la  1-an de majo 1841(nun 1841-05-01) en Pest (urbo), li mortis la 13-an de oktobro 1919 en Budapeŝto.

Libro de János Frecskay

Biografio
---------

János Frecskay estis instruisto 6 jarojn, dum li akiris pedagogian licencon en 1864. Pli poste li estis ĵurnalisto kaj redaktoro ĝis 1882, sed li partoprenis en laboro de hungarigo de la industria lingvo. En 1883 li ricevis statuson en ministeria arkivo. Li ofte okupiĝis pri arkivado de patentoj, eĉ en 1895 li estis oficejestro pri patentoj, samtempe li redaktis ties oficialan bultenon ĝismorte.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* de:Berthold Auerbach: *Waldfried* (tradukita romano, 3 volumoj, 1874)
* Walter Scott: *Peveril lovag* (tradukita romano, 1874)
* *Találmányok könyve* (4 volumoj, 1877–1880)
* *Képek az iparos világból. Olvasókönyv néptanítók és iparos tanulók számára.* (1881)
* *Mesterségek könyvtára. I. Butorasztalosság. II. Épületasztalosság. III. Kádárság.* (3 volumoj, 1882–1884)

Fontoj
------

* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 840943
 |



* Portalo pri Biografio
**Kirko Ĉieliro de Maria** estas romkatolika signifa historia monumento en Hungario, en vilaĝo Olaszliszka.

Historio
--------

Tiu ĉi preĝejo estis konstruita - ŝajnas - en la 1320-aj jaroj. La loĝantoj sekvis la kalvinanan eklezion ekde la 1530-aj jaroj, sed post jardekoj la katolika grupo refondiĝis. En la 1540-aj jaroj la kalvinanoj uzis la kirkon. En 1597 solduloj de Habsburgoj bruldetruis la kirkon, en la 1600-aj jaroj la kalvinanoj rekonstruis ĝin. Ĝis falo de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la kalvinanoj havis la kirkon nur laŭ la politikaj cirkonstancoj, poste eterne la kirko restis katolika. La nun videbla kvadrata turo estis konstruita en 1632, sed celo de la turo estis gardista aŭ sentinela turo por soldatoj. Post 2 jaroj la kirko plene trakonstruiĝis, ankaŭ barokiĝis. En 1805 la hungara krono rifuĝinta pro Napoleono en la kirko trovis kaŝejon por unu nokto. En la 1830-aj jaroj la ventego detruis la turopinton, poste la pli nova pinto imitas bastionon. La orgeno alvenis en 1928. La murpentraĵoj estis pentritaj en 1937. En la 1960-aj jaroj arkeologoj trovis belegan enŝtopitan gotikan pordon en la navo.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en la meza parto de la vilaĝo, muro ĉirkaŭas la kirkon. En mezo de la fasado (malsupre) la enirejo funkcias (ene de la turo). La turo havas rondirantan balkonon, malantaŭ la balkono kameno estis farita. Estas interese, ke la soldatoj uzis ŝnuron por grimpadi supren kaj malsupren. La absido estas oklatera, sed interne la sanktejo estas duonronda. Apud la absido situas la brikoforma sakristio. Interne la predikejo, benkoj, altaro estis kreitaj en la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare
* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto[*rompita ligilo*]


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
La **preĝejo Sankta-Malo** estas la katolika preĝejo de la franca komunumo Magny-en-Bessin, en la departemento Calvados kaj la regiono Normandio. Ĝi estas dediĉata al Sankta Malo.

Historio
--------

La katedro de la 19-a jarcento.
La konstruaĵo datiĝas de la 13-a jarcento kaj estis renovigita meze de la 19-a jarcento, pro iniciato de grafo Achard de Bonvouloir, konforme al sia originala arkitektura stilo.

Sinjora kapelo estis cetere konstruita je nekonata dato.

La tegmento de la sonorilturo estis konstruita en 1628, kiel atestas surskribo. Nova altaro cetere estis instalita meze de la 19-a jarcento.

Priskribo
---------

La preĝejo havas klasikan formon de latina kruco.

Meblaro
-------

La preĝejo enhavas la tomboŝtonon de Nicolas Joseph Foucault la 2-a, mortinta en 1772. La surskribo, kvankam damaĝita dum la franca Revolucio, restis legebla en la tempo de Arcisse de Caumont.

La preĝejo cetere havas la tomboŝtonon de Guillaume de Manoury de Tremblay, sinjoro de Magny kaj de la kastelo de Magny-en-Bessin, mortinta en 1501.

La katedro, inspirita de tiu Vitré, estis instalita en la 19-a jarcento. Ĝia dekoracio cetere estis inspirita de la suda vestiblo de la katedralo de Chartres.

Referencoj
----------

1. 1 2  IA00121913
2. ↑  La preĝejo Sankta Malo ĉe la retejo patrimoine-religieux.fr
La **Flava frenezformiko** *(Anoplolepis gracilipes)* estas specio de formiko, enmetita akcidente en norda Aŭstralio kaj en Kristnaska Insulo en la Hinda Oceano, kiu fikaŭzis teruran ekologian damaĝon en ambaŭ lokoj.

Ĝi estas populare konataj kiel "frenezaj" pro siaj sendirektaj movoj kaze de ĝenado, kaj kun siaj longaj kruroj kaj antenoj ĝi estas unu el plej grandaj invadaj formikospecioj en la mondo.

Kun la ruĝa importita fajrformiko (*Solenopsis invicta*), la grandkapa formiko (*Pheidole megacephala*), la malgranda fajrformiko (*Wasmannia auropunctata*), kaj la Argentina formiko (*Linepithema humile*), la Flava frenezformiko estas unu el la kvin specioj de formiko plej konataj pro sia invada kutimaro kaj detruegaj ekologiaj efikoj, kiel ekzemple ke ĝi mortigis ĉirkaŭ 10–15 milionoj de Kristnaskinsulaj ruĝaj kraboj en ĵusaj jaroj.. Konata ankaŭ kiel longkrura aŭ maldiva formiko, ĝi estis listita inter la plej 100 detruaj invadantoj de la mondo. Ĝi invadis ekosistemojn el Havajo al Sejŝeloj, kaj formis superformikarojn en Kristnaska Insulo en la Hinda Oceano.

Notoj
-----

1. ↑   Pests and Diseases Image Library: *Anoplolepis gracilipes*.

 Arkivigite je 2008-07-29 per la retarkivo Wayback Machine  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2008-07-29. Alirita 2012-10-21.
2. ↑   Global Invasive Species Database: *Anoplolepis gracilipes*. Arkivita el la originalo je 2012-02-12. Alirita 2012-10-21.
3. ↑  Dennis J. O'Dowd, Peter T. Green & P. S. Lake (2003). "Invasional 'meltdown' on an oceanic island", *Ecology Letters* (PDF) **6** (9), p. 812–817. doi:10.1046/j.1461-0248.2003.00512.x.

* Flava frenezformiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Flava frenezformiko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Flava frenezformiko en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Ortodoksa serba preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Ráckeve, en la urbomezo, tamen inter teretaĝaj domoj. Mem al la historia monumento apartenas la preĝejo, kampanilo, paroĥo, domo por la preĝeja kantisto, ŝtonokruco kaj la ŝtonmuro. Ĝi estas la unusola serba-gotika preĝejo en Hungario.

La kampanilo de Ráckeve

Historio
--------

Laŭ arkeologoj monaĥejo kun preĝejo konstruiĝis en tiu loko en la 12-a jarcento. Post 3 jarcentoj jam ofte alvenis serbaj rifuĝintoj, ankaŭ ili uzis tie la katolikan preĝejon. Aparta gotika preĝejo (por la serboj) konstruiĝis en 1487. Dum dominado de turkoj ĝi ne estis detruita, laŭ onidiro miraklo okazis. Eĉ la incendioj evitis tiu ĉi preĝejon. En 1756 la kampanilo (apud la kirko) estis plialtigita kaj barokigita. Menciindas, ke ĉe la serbaj preĝejoj estas tre malofta la kampanilo. La ikonostazo estis farita en la 18-a jarcento.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas sola havanta unusolan navon. La absido situas en la orienta flanko kaj ĝi havas 8 angulojn. En la 16-a jarcento 2 flankokapeloj konstruiĝis al la navo en renesanca stilo. Unu el la enirejoj troviĝas en la okcidenta flanko, la alia ĉe la flankokapelo de Johano Baptisto. La alia same kvadrata kapelo estas dediĉita al Sanktaj Kosma kaj Damjano. En la sanktejo estas videbla bildo pri Kristo.

La navo laŭ la kutimoj konsistas el 2 partoj: por la viroj kaj por la virinoj. Inter la sanktejo kaj navo situas la ikonostazo, kiu konsistas el preskaŭ 50 ikonoj.

Freskoj
-------

Fresko pri Sankta Maria kun la gepatroj - pentrita en 1765
La plena eno (eĉ la kolonoj) estas kovritaj per freskoj, la gotika preĝejo malhelpis la pentradon. La unua freskoj estis pentritaj en 1320, ili jam malaperis. La sekva pentrado okazis en 1514 (kelkloke videblaj), la nun videblaj freskoj estis pentritaj en 1765.

Kermeso okazas la 29-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* hungare kun multe da fotoj
* hungare Arkivigite je 2016-03-05 per la retarkivo Wayback Machine
* 

Ortodoksa preĝejo en Ráckeve
Ortodoksa preĝejo kune kun la kampanilo en Ráckeve
Meso en la ortodoksa preĝejo de Ráckeve
La reĝa pordo de ortodoksa preĝejo en Ráckeve
La **preĝejo Sankta Andreo** (ukraine: Андріївська церква; ruse: Андреевская церковь) estas grava baroka preĝejo situanta en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio. La preĝejo estis konstruita en 1747-1754, laŭ dizajno de la arkitekto Bartolomeo Rastrelli. Ĝi foje estas neĝuste referita kiel katedralo.

La preĝejo Sankta Andreo estas videbla en la historia kvartalo Podil, troviĝanta sur kruta monteto al kiu la preĝejo donis la nunan nomon Andrijivska. Ĝi estas nuntempe unu el kvar arkitekturaj famaĵoj de Ukrainio, kiu estis metita en la Listo de Trezoroj de la Homaro en Kvin Kontinentoj.

Ĉar la preĝejo sidas sur monteto, baz-problemoj estis unu el la ĉefaj respondecoj por prezervado. Pli ĵuse, la bazo sub la preĝejo komencis sanĝiĝi, kaŭzante kelkajn zorgadojn pensante ke la bazo de la preĝejo eble kolapsos. Fendetoj jam ekaperis en la bazo, kaj kelkaj el la dekoraciaĵoj estis trovitaj en najbaraj areoj.

* Kategorio Preĝejo Sankta Andreo (Kievo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** (ankaŭ konata, kiel Kapro-preĝejo) estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Sopron, kiu troviĝas en la historia urbocentro.

Interno de la preĝejo

Historio
--------

La franciskanoj unue konstruis monaĥejon, poste preĝejon en 1280, sed la turo 47 m-ojn alta pretiĝis en la 14-a jarcento. Interne ankaŭ parlamentoj okazis en 1553, 1622, 1625, 1635 kaj en 1681, trifoje okazis kronada ceremonio: en 1622, 1681 kaj en 1625. En 1787 la franciskanoj estis forigitaj, post jardeko benediktanoj transprenis la taskojn.

Konstruaĵo
----------

La kirko situas laŭ ĉefplaco de la urbo. Interne 2 predikejoj troviĝas. La mebloj estas barokaj.

Pri la nomo
-----------

Dum la konstruado oni metis ornamaĵojn pri kapro sur la preĝejon. Estas legendo de pri: kapro trovis trezorojn kaj tial konstruiĝis la preĝejo. Estas fakto, ke la tiutempa ĉefo havis germanan nomon, kiu signifis kapron.

Aerfoto pri la preĝejo
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio
* (hungare)

* Gotika pordoGotika pordo
* GotikaĵoGotikaĵo
* PredikejoPredikejo
* Plafona partoPlafona parto
* FreskoFresko
* Kelkaj fenestrojKelkaj fenestroj
*
**Preĝejo de Sankta Anna** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Csobánka.

Historio
--------

La unua kirko konstruiĝis en 1299 en tiama vilaĝo *Buran*, kiun la turkoj detruis post 1526. En 1739 germanoj kaj slovakoj konstruis kapelon pro fino de epidemio pesto. En 1763 jam nova preĝejeto konstruiĝis. La nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1833-1856, sed la turo estis farita depost 1881.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola, antaŭe estas videbla kruco, kiu estas historia monumento. Proksime de la kruco altara ŝtono situas el la romia erao. La turo (kaj same la enirejo) estas videbla en mezo de la fasado. Super la enirejo estas fenestro por la koruso. La navo estas brikoforma, la sanktejo estas rektangula. La sakristio aliĝas al la sankteja parto.

Kermeso okazas en la 26-an de julio.

Fontoj
------

* (hungare)
* (hungare)
* hungare kun foto


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Preĝejo Sankta Anna (Csobánka) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)