recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
geologia skizo de la Alpoj kun germanlingvaj nomoj de la pli grandaj partoj: la tri eroj de la penina zono bildiĝas en tri nuancoj violkoloraj.
La **penina zono** aŭ **Peninaj Alpoj** - latine *Penninicum*, germane *Penninikum*, itale *Dominio Pennidico* - estas unu el la ĉefaj geologiaj partoj de la eŭropa montaro Alpoj. La rokoj je granda parto estas sedimentaĵoj de la praoceano Tetiso, kies nordokcidenta parto en la erao de Ĵurasio (antaŭ 206 ĝis 144 milionoj da jaroj) situis inter la eŭrazia plato kaj la norda parto de la apulia plato (foje nomata "adriatika plato") de la terkrusto. Kiam pro kunpremiĝo de tiuj platoj faldiĝis la Alpoj, la rokoj de la penina zono ŝoviĝis forte norden kaj okcidenten sur la randon de la eŭrazia kontinenta plato.

Dividiĝo
--------

### Supra penina zono (Piemonta zono)

La rokoj de tiu zono fontas el la piemonta-ligura oceano, parto de la praoceano Tetiso, rekte ĉe la rando de la apulia plato - nune la zono plejparte estas la italaj regionoj Piemonto kaj Ligurio, sed ankaŭ la "antaŭalpoj" en Francio xxx kaj parto de orienta Tirolo. 

### Meza penina zono (Briançon-zono)

La rokoj de tiu zono fontas el alta parto de la alpa oceano, kiu nomatas Briançon-zono aŭ laŭ franclingva adjektivo *Briançonnais*. Temas pri "kontinenta", alta zono, dum la suda piemonta zono kaj la norda valeza zono estas oceanaj sedimentaĵoj. La fakuloj malsamopinie diskutas pri la ekzakta deveno de tiu-ĉi zono; iuj konsideras ĝin eksa orienta pinto de la nuna Iberia duoninsulo. Klaras, ke ĝi dividas la eksan "valezan basenon", la nunan valezan zonon de la peninaj Alpoj norde de la piemonta oceano en la sudo. 

### Malsupra penina zono (Valeza zono)

La rokoj de tiu zono fontas el oceana sedimentaĵo kaj nuntempe konsideratas el praa "valeza oceano", ligita al la Atlantika Oceano, en kiu miksiĝis rokoj el la oceano kaj el la pleja tiama rando de la eŭropa kontinento. Nune la zono, kiel indikas la nomo, je granda parto estas parto de la svisa kantono Valezo, kaj proksimume konsistigas la montojn inter Brig kaj Prättigau. Konata montro de tiu zono estas la Materhorno.
**János Gyulai Gaál** [jAnoŝ djulai gAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyulai Gaál János** estis hungara komponisto, violonisto, pianisto, dirigento.

János Gyulai Gaál  naskiĝis la 28-an de aprilo 1924 en Budapeŝto, li mortis la 12-an de februaro 2009 en Budapeŝto.

Biografio
---------

János Gyulai Gaál frekventis muziklernejon en Kaposvár, poste li studis violonadon kaj pianadon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Li atingis la unuan lokon en muzikkonkurso en Debrecen en 1941. Komence li estis violonisto en signifa orkestro, poste li havis muzikan postenon en Operetoteatro (Budapeŝto), kie li violonadis kaj pianadis. En 1956 lia komponaĵo atingis la trian lokon en konkurso de Belga Radio. Inter 1959-1974 li estis membro de la Hungara Radio - kie plej ofte li estis muzika reĝisoro aŭ dirigento, - poste li pensiuliĝis. Inter 1980-1990 li estis ekstera membro de Bavara Radio. Li komponadis diversajn muzikaĵojn ĝis la ŝlagroj. Li ricevis la unuan ŝtatan premion en 1967, la lastan jam postmorte.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* *Nem leszek a játékszered* (ŝlagro, 1966)
* muzikaloj
* teatraj kaj filmaj akompanaj muzikaĵoj

Fontoj
------

* hungarlingva nekrologo
*

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio János Gyulai Gaál en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 633024
* GND: 135004500
* LCCN: n97098683
* VIAF: 18970861
* ISNI: 0000 0000 7849 0717
* BNF: 15551452b
* NKC: xx0177119
 |
Infano kriŝno, 16-a jarcento.
**Bala Kriŝno** (sanskrito: बाल-कृष्ण bālakṛṣṇa, laŭvorte "infano Kriŝno") foje tradukita al "Dia Infano Kriŝno", historie estas unu el la fruaj kultadaj formoj en Kriŝnismo kaj elemento de la historio de Kriŝna adorado en antikva tempo. Ĉi tiu tradicio estas konsiderita kiel parto de la nombro de aliaj tradicioj kiuj kondukis al fuzio en pli posta fazo de la historia evoluo kaj kulminis per kultado de Radha Kriŝno kiel *Svajam bhagavan*. Aliaj tradicioj unudiismaj estas la Viŝnuismo and kultado al Gopalo, kiu kune kun kultado al Vasudeva Kriŝno formas la bazon de la nuna tradicio de la unudiisma Kriŝna-religio. La kultado de Bala Kriŝno, la dia filo, kvankam signifa trajto de la Kriŝna-religio, ofte ricevas malplida atento, tamen ĝi estas unu el la plej popularaj diaĵoj de Kriŝno en multaj partoj de Hindio hodiaŭ. Fruaj indikoj pri tia kultado povas esti trovitaj aŭ jam en la 4-a jarcento a.K.

Bala-Kriŝno ofte estas prezentita kiel malgranda infano rampanta sur siaj manoj, kaj genuoj aŭ dancado kun peco da butero en sia mano. En la Bhagavad Gita, ŝajnas ke Kriŝno instruas universalan unudiisman religion de persona Dio kaj montras sin mem-Dio. La infanaj epizodoj de la legendo de Kriŝno iĝis la fokuso de la mezepokaj devotaj kultoj, kiuj komencis disvolviĝi en kelkaj movadoj en mezepoka Barato.

* Kategorio Bala Kriŝno en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**AU 9** Rosario-Kordobo ĉe la km 365 el la ponto sude de la urbo Cañada de Gómez.
La **Aŭtovojo Rosario-Kordobo**, **AU 9** aŭ **Autopista Córdoba-Rosario** aŭ ankaŭ *Autopista Rosario-Córdoba* «*Ernesto Guevara*», estas rapida ŝoseo durela ĉiudirekte, kiu etendas proksimume paralele je ĉirkaŭ 2 al 4 km de la Nacia Ŝoseo 9. Ĝi ligas la urbojn Rosario en la Provinco Santa Fe kaj Kordobo en la provinco samnoma.

La aŭtovojo konstituas la ĉefan akson de la vojreto plej grava el Argentino pro la pampa situacio de la zono kie ĝi troviĝas, konekte kun la AU Kordobo-Carlos Paz, la AU Bonaero-Rosario kaj la AU 2 la interurban vojaron plej gravan de la lando, kie troviĝas la urboj Villa Carlos Paz, Kordobo, Rosario, Bonaero kaj Mar del Plata.

La verko, kiu estis projektita komence de la 1970-aj jaroj, estis haltigita pli ol 20 jaroj. La unuaj aroj inaŭguriĝis meze de la 1990-aj jaroj, kaj poste ĝi iĝis denove haltigita. Fine de la 1990-aj jaroj inaŭguriĝis du novaj aroj, nome Rosario-Roldán kaj Kordobo-Pilar kio pliigis la veturadan fluon. Por 2008, estis konstruitaj nur totale 100 km (Kordobo - Pilar kaj Rosario - Carcarañá), el la 400 necesaj. Entrepreno estis kontraktita por tiu verko. La aŭtovojo inaŭguriĝis la 22an de decembro de 2010.

Itinero
-------

* El Rosario (32° 56′ 56.40″ S 60° 43′ 28.56″ U﻿ / ﻿32.9490000 °S, 60.7246000 °U﻿ / -32.9490000; -60.7246000 (mapo)) al Kordobo (31° 25′ 15.34″ S 64° 06′ 23.15″ U﻿ / ﻿31.4209278 °S, 64.1064306 °U﻿ / -31.4209278; -64.1064306 (mapo))

Notoj
-----

1. ↑   Presidencia de la Nación Argentina, 2010, Características de la Autopista Rosario-Córdoba  Bonaero, Argentino, presidencia.gob.ar, alirita la 16an de januaro de 2010.
**János HANÁK** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hanák János** estis hungara pastro, instruisto, zoologo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1846).

János Hanák  naskiĝis la 25-an de junio 1812 en Hungara reĝlando, en Abaújkér (tiutempa *Kiskér*). Li mortis la 2-an de septembro 1849 en Kricsova (nuntempa Criciova en Rumanio).

Biografio
---------

János Hanák frekventis lernejon en Sátoraljaújhely, poste aliĝis al piaristoj en 1832. Baldaŭe li instruis en diversaj lernejoj, dume li kolektis plantojn kaj bestojn. En 1840 li pastriĝis. Inter 1835–1836 li plulernis en Vác. En 1848 li ekhavis postenon en Pest (urbo) en la universitata biblioteko, krome li ne interrompis la instruadon. Tamen li interrompis la instruadon komence de la liberecbatalo kaj li prenis armilon. Li mortis pro ĥolero.

Verkaro (elekto)
----------------

* *A természetrajz elemei. Az ifjúság számára.* (Elementoj de la naturscienco. Por la junularo.) (1845), poste dekfoje eldonita
* *Rövid természetisme, vagyis bevezetés a természettudományokba* (1848)
* *Az állattan története és irodalma Magyarországban* (Historio kaj literaturo de la zoologio en Hungarlando) (1849)

Literaturo
----------

* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero H kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* biografio hungare kun foto

* Kategorio János Hanák en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Ederswiler** estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 122 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

Geografio
---------

Ederswiler, kiu kun 122 loĝantoj estas laŭ loĝantaro la 2-a plej malgranda komunumo de la distrikto, siutas en valkaldrono de la rivereto *Bösenbach* proksimume 7 kilometrojn oriente de la kantonĉefurbo Delemonto. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,32 km², de kium 42% estas kovritaj de arbaro, 545 servas por agrikulturo kaj 4% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Ederswiler limas en nordoriento al Roggenburg (BL), en sudo al Movelier, kaj en nordokcidento al Pleigne.

Lingvoj
-------

Ederswiler estas la ununura germanlingva komunumo de la cetere franclingva Kantono Ĵuraso. Laŭ la popolnombrado de la jaro 2000 parolis 84,5% de la loĝantaro la germanan, 10,1% la francan, kaj 2,3% la hispanan lingvon.

Trafiko
-------

Ederswiler situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Delemonto tra Roggenburg al Laufen.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Ederswiler datiĝas el la jaro 1323 kiel *Ernswilre*.

La vilaĝo Ederswiler estis parto de la paroĥo Roggenburg, kiu en la jaro 1389 estis pandigita de la episkopo de Bazelo al la Grafoj de Thierstein. En la jaro 1454 la Princepiskopejo Bazelo repagis la hipotekon kaj tial la vilaĝo refariĝis posedaĵo de la princepiskopejo. Ĝis la Franca Revolucio de 1792 Ederswiler estis majorejo de de la Senjorejo Delemonto. Tiam la vilaĝo dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Ederswiler apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso, malgraŭ la fakto, ke la vilaĝanoj la 23-an de junio 1974 voĉdonis kontraŭ la nova kantono. Ederswiler malgraŭ la negativa estis integrita al la Kantono Ĵuraso, ĉar ĝi tiu-tempe estintus berna eksklavo en la nova kantono.

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *François Kohler*: *Ederswiler* en *Historia Leksikono de Svislando* (2005-10-17)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ederswiler en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Ederswiler** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

* Informoj pri Ederswiler sur la retejo juranet.ch Arkivigite je 2011-11-01 per la retarkivo Wayback Machine

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Delemonto |
| --- |
| maldekstraBoécourt • Bourrignon • Châtillon • Corban • Courchapoix • Courrendlin • Courroux • Courtételle • Delemonto • Develier • Ederswiler • Haute-Sorne (Bassecourt • Courfaivre • Glovelier • Soulce • Undervelier) • Mervelier • Mettembert • Movelier • Pleigne • Rebeuvelier • Rossemaison • Saulcy • Soyhières • Val Terbi (Montsevelier • Vermes • Vicques) • Vellerat |  |

 |
**János Gyurkó** [jAnoŝ djurkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyurkó János** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, arkitekto-inĝeniero.

János Gyurkó  naskiĝis la 23-an de junio 1952 en Budapeŝto. Li mortis la 30-an de oktobro 1996 en Békéscsaba.

Biografio
---------

János Gyurkó akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1976 (li ankaŭ doktoriĝis), poste li laboris en instituto ĝis 1985. En la sekva jaro li okupiĝis pri historiaj monumentoj. En 1988 li aliĝis al nove fondita nekomunista partio. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1994. Li estis ministro pri medio kaj akvo en la jaroj 1993 kaj 1994 en Kabineto Antall, same en Kabineto Boross, poste li havis postenon en oficejo pri historiaj monumentoj. Li havis edzinon, kiu naskis dufoje.

Lia ĉefverko
------------

* *Árpád-kori templomok a Kárpát-medencében* - libro

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Jászjákóhalma de 1998

Fontoj
------

* hungarlingva nekrologo kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 520600
* GND: 120439735
* VIAF: 62378983
* ISNI: 0000 0000 7863 1372
* BNF: 13517455q
 |
Balalajko - Aldo
**Balalajko** (ruse *балалайка*) estas trikorda rusa muzikilo kun triangula korpo, kiu estas plej rekonata en la mondo kiel fama instrumento de la nacia kulturo de Rusio. Ekzistas ĝiaj kvin specoj, kiuj diferenciĝas laŭ ties grandeco, ludmaniero kaj respektive produktataj sonoj:

* *Prima* (primara);
* *Sekunda* (sekundara);
* *Aldo*;
* *Baso*;
* *Kontrabaso*.

Etimologio de la vorto "*balalajko*" ne estas precize eksplikita. Plimulto de sciencistoj asertas, ke ĝi estas derivaĵo el kelkaj rusaj vortoj (*balakatj*, *boltatj* t.e. babili), ĉar komence oni uzis la instrumenton ĉefe kiel akompanilo de la folkloraj kantoj dum libertempo. La plej frua mencio de la esprimo "*balalajko*" troviĝas en la rusa dokumento de 1688 jaro. 

Grava parto de balalajko-tekniko estas la uzo de la maldekstra dikfingro por reguli balancadon de la pli malalta ŝnuro. Same gravas la montrofingro de la dekstra mano, kiu kutime estas ĉefa ludilo de melodio. Iam muzikistoj uzas plektron por aperigi necesan sonon.

La rusa popolmuziko havis siajn radikojn en la vilaĝo. Ĝi estis aktive apogita dum t.n. la sovetia proleta kulturo. Tiam aperis studado pri la balalajko en kelkaj konservatorioj. La muzikilo venis orkestrojn kaj ensemblojn de la rusaj popolaj instrumentoj. Tiam komencis ludi ĝin multaj solistoj, kiuj furoris ene kaj eksterlande.

Eksteraj ligiloj
----------------

* ruse
* ruse, angle
* "*Kamarinskaja*" popularan rusan kanzonon muzikas la Ruĝa Armeo Orkestro

Referencoj
----------

1. ↑   Datumbazo de kordinstrumentoj.

* Balalajko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Balalajko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Landoj kun almenaŭ unu Aŭtonoma Areo.
**Aŭtonoma urbo** estas tipo de administra divido.

Argentino
---------

En Argentino, la artikolo 129 de la Argentina Konstitucio post ties reformo de 1994, havigis al la urbo Bonaero la rangon de *ciudad autónoma* (aŭtonoma urbo), kio havigas statuson egalecan al tiu de provinco, kaj tiele ĝi havas reprezentantojn en la *Congreso de la Nación* (ŝtata parlamento) krom propran administradon. Tamen Bonaero ne estas Provinco kaj kvankam ĝi ja havas aŭtonomecon, tiu estas limigita de la leĝaro fare de la Kongreso dum la ŝtata ĉefurbo estu ĝi, kio ne okazas ĉe la Provincoj. Nome ties aŭtonomeco estas *derivata*, kaj ne *propra*.

Hispanio
--------

Estas du urboj kun kompetentecoj superaj al tiuj de simpla municipo (eĉ de la ŝtata ĉefurbo Madrido mem) sed malaltaj al tiuj de aŭtonomaj komunumoj (ĉar ili ne havas proprajn parlamentojn). La aŭtonomaj urboj de Hispanio estas Sebto kaj Melilo, du eksklavoj situantaj ĉe la norda marbordo de Magrebo, nome ĉirkaŭitaj de Maroko.

Usono
-----

En la ŝtato usona Virginio *aŭtonoma urbo* estas ento administra simila al tiu de kantono. Kiel ĉe la kantonoj, gravas administre kaj politike. Ekonomie la rango estas tre malalta.

Germanio
--------

Hamburgo, Bremeno kaj Berlino estas aŭtonomaj urboj de Germanio, kvnakm ili nomiĝas ŝtatoj (*Länder*) spite esti nur urboj (*Freistaat*).

Ĉinio
-----

Vidu ankaŭ
----------

* Eksterdistrikta urbo
**Ede Toroczkai Wigand** [torockai vigand], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Toroczkai Wigand Ede** estis hungara arkitekto pri internaj spacoj, arkitekto, vitralisto, meblisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Wiegand*, depost 1907 li prenis la plian nomon Toroczkai kun nomvariantoj *Thoroczkay, Toroczkói*.

Ede Wigand naskiĝis la 19-an de majo 1870 (laŭ alia informo en 1869) en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la 20-an de januaro 1945 (laŭ alia informo en la 22-an) en Budapeŝto.

Memortabulo pri Ede Toroczkai Wigand

Biografio
---------

Ede Wigand apartenis al la germana minoritato de la lando. Li studis pentroarton en Reĝa Industriarta Lernejo inter 1886-1889. Post la diplomo li estis eklezia pentristo, iom poste li partoprenis jardekon en ornamaj laboroj de la Parlamentejo (Budapeŝto). En 1900 li studvojaĝis kun ŝtata stipendio al Londono, Munkeno kaj Parizo, tiutempe li jam okupiĝis pri meblofasonadoj. Li vojaĝis ankaŭ en Hungario, kie li kolektis hungarecajn motivojn. Li apartenis al artistkolonio de Gödöllő inter 1901-1920, sed ekde 1918 li instruis ankaŭ en la Industriarta Lernejo. Inter 1907 kaj 1914 li vivis en Marosvásárhely, kie li havis multe da laboroj. Li ricevis plurajn medalojn en ekspozicioj. Li havis edzinon ekde 1908. Li mortis ĝuste dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 en nebula cirkonstanco, li estis provizore entombigita en sia korto.

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* *Székelyföldi Ipari és Kereskedelmi Kamara* (1910)
* pluraj popolaj (vilaĝaj) domoj
* lernejoj
* kazino en Tatabánya (1922)
* vilao por János Vaszary (pentristo)

Liaj elektitaj libroj
---------------------

* *Butorok* (1902)
* *Négyféle mívekről* (1914)
* *Öreg csillagok* (1915; 1988)
* *Hímes udvar* (1917)
* *A kert* (1923)
* *Architektura* (1936)

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gyula Tálos

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva aprezo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* 
* Arkivigite je 2020-07-24 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Ede Toroczkai Wigand en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 691269
* GND: 136161928
* LCCN: nb2006011680
* VIAF: 46283619
* ISNI: 0000 0000 7883 0099
* SUDOC: 145808262
* ULAN: 500075613
 |



* seĝoseĝo
* tablotablo
* vilao de János Vaszary (pentristo)vilao de János Vaszary (pentristo)
Blazono de Clairfayts.
**Clairfayts** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 338 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Clairfayts estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.

La vilaĝo Clairfayts troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Clairfayts etendiĝas sur 7,53 km².

Administrado
------------

Clairfayts apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Solre-le-Château
**Péter Márkus** [mArkuŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Márkus Péter** estas hungara skulptisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Péter Márkus  naskiĝis la 29-an de aŭgusto 1956 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Péter Márkus studis en Hungara Belarta Universitato inter 1982-1987. Lia ĉefinstruisto estis József Somogyi. Li aliĝis al studio Lajos Vajda en Szentendre. Inter 1989-1993 li havis stipendiojn, inter 1997–1999 li instruis en arta mezlernejo en Budapeŝto, poste en Universitato Janus Pannonius. Li kreas kaj konvenciajn kaj abstraktajn skulptaĵojn, krome li restaŭradas freskojn. Li ricevis premiojn inter 1986-2002.

Elektitaj solaj ekspozicioj
---------------------------

* Balassagyarmat (1989)
* Budapeŝto (1990, 1997)
* Szentendre (1998)
* Sopron (2003)

Elektitaj kolektivaj ekspozicioj
--------------------------------

* Pécs (1984-1999)
* Budapeŝto (1988, 1992, 1999
* Nyíregyháza (1997)
* Eisenstadt (2005)

Elektitaj skulptaĵoj
--------------------

* Hermes-puto, Tulln an der Donau (1994)
* Ladislao la 1-a (Hungario), Halásztelek (1996)
* Emeriko de Hungario, Mezőkövesd (2002)
* Albert Szent-Györgyi, Balassagyarmat

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 623560
* VIAF: 84540621
* NKC: mzk2003171600
 |
**Péter NAGY** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Péter** (naskiĝis la 12-an de oktobro 1920 en Budapeŝto, mortis la 20-an de januaro 2010 samloke) estis hungara literaturhistoriisto, kritikisto, filologo, tradukisto, profesoro, teatrestro, diplomato, membro (korespondanta (1973), ordinara 1982) de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis Adorján Nagy, lia patrino estis Piroska Szabados.

Biografio
---------

Péter Nagy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1942 (en la sekva jaro li doktoriĝis), fine li lernis ankaŭ en Universitato de Ĝenevo ĝis 1945. Hejmenveninta li laboris en variaj laborlokoj (ministerio pri eksteraj rilatoj (dufoje), oficejo de la Akademio, ministerio pri eduko, eldonejo). Li akiris sciencajn gradojn CSc en 1953, DSc post jardeko antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1957 kaj 1963 li laboris en instituto pri literaturoscienco, poste li estis eldonejestro. En 1966 li ekinstruis en la universitato, inter 1969–1971 li instruis en Sorbono. Hejmenveninta li estis nomumita katedrestro de Scienca Universitato Loránd Eötvös, sed en la studjaro de 1978 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1985-1988 li estis diplomato de UNESCO en Parizo (tiam li ne instruis en la universitato). En 1990 li pensiuliĝis, tamen li esploris en literatura muzeo ĝis 1997, poste li denove pensiuliĝis. Li ricevis hungarajn kaj francan premiojn.

Li edziĝis en 1966 (baldaŭ li ekhavis filinon, en 1998 li vidviĝis.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A francia klasszikus dráma fogadtatása Magyarországon* (Akcepto de la franca klasika dramo en Hungario), (1943) - ankaŭ doktoriĝa disertaĵo
* *Zsigmond* (Zsigmond Móricz), (1953, 1962) - ankaŭ kandidatiĝa disertaĵo
* *Mérlegen* (1955) - elektitaj studoj
* *Szabó Dezső az ellenforradalomban* (Dezső Szabó dum la kontraŭrevolucio (komprenu dum la Hungara revolucio de 1956)), (1960)
* *Szabó Dezső* (1964) - ankaŭ doktoriĝa disertaĵo
* *A drámaíró Bródy Sándor* (La dramisto Sándor Bródy), (1973) - prelego por la korespondanta akademiiĝo
* *Libertinage et Révolution* (1976)
* *Vous et nous. Essais de la littérature hongroise dans un contexte européen.* (1980)
* *Az Argirus-kérdéshez* (1982) - prelego por la ordinara akademiiĝo
* *Határkő* (1996) - studoj (lasta publikaĵo)

Elektitaj tradukaĵoj
--------------------

* Simone de Beauvoir: *Amerikai útinapló* (1960)
* William Somerset Maugham: *Eső* (1960)
* Seán O’Casey: *Drámák* (1977)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
***Dvāra***, esperantigebla kiel *dvaro*, estas sanskrita vorto (द्वार) kun la ĝenerala signifo de ‘pordo’.

En eŭropaj lingvoj, la vorto estas foje uzata kiam temas pri la pordo de hindua aŭ budhisma templo kaj ankaŭ en aliaj kazoj en kiuj la dvaro markas separon inter nereligia kaj religia spaco. En la *Vedoj*, la termino *dvāra* aludas al loko tra kiu povas pasi entoj kaj bonaj kaj malbonaj, ĉu diaj aŭ homaj.

En la arkitekturo barata *dvaro* ankaŭ povas esti monumenta pordo kun aspekto simila al tiu de triumfarko, kvankam kun simbolismo mistika. Por tiuj ankaŭ kutimas la termino *torana* (तोरण).

La sanskrita vorto *dvāra* estas rekoneble parenca al samsignifaj vortoj en multaj aliaj hindeŭropaj lingvoj, nome hindarjaj (hinde *dvār*), iranaj (perse *dar*), slavaj (ruse *dver'*) baltaj (litove *durys*), ĝermanaj (angle *door*), keltaj (irlande *doras*), ankaŭ en la greka (*thýra*) kaj albana (*derë*). 

Ĝi ankaŭ estas la unua ero en la kunmetaĵo *dvarapala* 'pordogardisto' (statuo ĉe temploj).

Vidu ankaŭ
----------

* Gopuramo
* Dvarapala
**Péter Pongrácz** [pongrAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pongrácz Péter** estis hungara hobojisto, altlerneja instruisto.

Péter Pongrácz  naskiĝis la 16-an de junio 1936 en Győr, li mortis la 25-an de majo 2010 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Péter Pongrácz frekventis benediktanan gimnazion (1950-1954) en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1960. Lia ĉefinstruisto estis Nándor Schwáb [ŝvAb]. Jam dum la studentaj jaroj en 1956 li estis ano de orkestro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Baldaŭ li estis ĉefhobojisto de la orkestro. Li fondis ankaŭ blovistan kvinopon, sed li ofte muzikadis en aliaj simfoniaj hungaraj orkestroj. Inter 1967 kaj 2001 li estis katedrestro en la Muzikarta Altlernejo, ekde 1981 ankaŭ vicrektoro. Li ricevis 6 ŝtatajn premiojn inter 1967-2002. Li emeritiĝis en 2006.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Emília Csánky
* Nóra Salvi

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 637643
* LCCN: no91030663
* VIAF: 39562961
* BNF: 13898597b
 |
**Eduardo Eurnekián** estas armen-argentina entreprenisto kaj milionulo naskiĝinta en 1932.

Li estis la posedanto de gravaj amaskomunikiloj argentinaj kiaj Cablevisión kaj América TV. Li ankaŭ regis sum la problemigaj fluglinioj LAPA kaj Southern Winds (kune kun la entreprenisto Juan Maggio).

En 1986 li akiris la ĵurnalon El Cronista Comercial, kiun Eurnekián decidis transformi en amasĵurnalo. En 1989 li ŝanĝis ĝian nomon El Cronista Comercial al la nuna El Cronista. En 1994 ĝi estis la unua argentina ĵurnalo kun reta versio.

Li estas akciisto kune kun Ernesto Gutiérrez (prezidanto de Aeropuertos Argentina 2000) de la entrepreno Inversora Cervecera SA kiu en junio 2007 aĉetis al AmBev la biermarkojn Bieckert, Palermo kaj Imperial kaj ankaŭ bierfabrikejon.

Inter aliaj negocoj de la entreprenisto troviĝas la koncedoj de la aŭtovojoj 4 kaj 8 argentinaj (Corporación América-Helport) kaj la pruduktado de vivbrulaĵoj (Unitec Bio) kun investado de 300 milionoj da dolaroj en oktobro 2007. Li ankaŭ havas aliajn gravajn entreprenojn en la provincoj Formosa kaj Chaco.

En noviembo 2006, kune kun la entreprenistoj Enrique Eskenazi (Grupo Petersen) kaj Hugo Sigman (Biogénesis Bagó) intencis aĉeti SanCor, unu el la plej grandaj laktaĵfarejoj de Argentino. Fine la negocado ne sukcesis.

Eurnekián estas unu el la armenoj de la armena diasporo kiu plej kontribuas por la evoluo de Armenio kaj Montara Karabaĥo. En la lastaj dek jaroj Eurnekián investis kaj donacis milionojn da eŭroj por la disvolvigo de la agrikulturo kaj la teknologioj. Ekde oktobro ĝis 2011 estis konstruita nova terminalo de la flughaveno Zvarnoc en kiu li investis 160 milionojn da usonaj dolaroj kaj komence de aprilo, li donacis 3 500 komputilojn por infanoj de Respubliko Montara Karabaĥo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Eduardo Eurnekián en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Eduardo Eurnekián
* Corporación América
* Eduardo Eurnekian en Linkedin Arkivigite je 2009-11-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Jutuba kaalo de Eduardo Eurnekian
* Eduardo Eurnekian CVWeb[*rompita ligilo*]
* Intervjuo al Eduardo Eurnekian


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 398149
 |
**Internacia Kato-Tago** estas internacia festo okazanta la 8-an de aŭgusto, ĉiujare. Ĝi estis kreita en 2002 de International Fund for Animal Welfare.

Internacia Kato-Tago ankaŭ estas nomata Monda Kato-Tago en iuj landoj kaj ekde ĝia komenco, ĝi kreskis tutmonde. Dum plej multaj landoj festas ĉi tiun neoficialan feston la 8-an de aŭgusto, Rusio festas Nacian Kato-Tagon la 1-an de marto kaj Usono festas ambaŭ Internacian Kato-Tagon kaj sian propran Nacian Kato-Tagon la 29-an de oktobro.

Internacia Kato-Tago estas tago por konscii pri niaj felinenaj amikoj kaj lerni manierojn helpi kaj protekti ilin. 
Kato-Tago estas alia neoficiala Katfesto festata la 22-an de februaro, kiu originis el Japanio kaj fariĝis socia amaskomunikila sento kaj kreskas tutmonde dum homoj tra la tuta mondo interŝanĝas bildojn kaj vidbendojn de katoj.

Referencoj
----------

1. ↑   INTERNATIONAL CAT DAY: How we help cats in Playa del Carmen - IFAW - International Fund for Animal Welfare. www.ifaw.org. Alirita 10 aŭgusto 2017.
2. ↑  Green, Treye, "International Cat Day 2014: Cat Lovers Worldwide Celebrate Feline Obsession",  *International Business Times*, *IBT Media Inc.*, 9 aŭgusto 2014. Kontrolita 10 aŭgusto 2014.
3. ↑
4. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2019-12-11. Alirita 2019-08-08.
5. ↑  Blasi, Giulia, "World Cat Day?",  *Vogue Italia*, 30 aprilo 2012. Kontrolita 17 februaro 2015.
6. ↑
7. ↑

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo International Cat Day en la angla Vikipedio.*
La **Internacia Klasifiko pri Proceduroj en Medicino** – angle *International Classification of Procedures in Medicine*, mallongigo *ICPM* – estas sistemo sistemo de klasifiko pri proceduraj kodoj por medicinaj terapioj evoluigita de la Monda Organizo pri Sano. La klasifiko ekestis dum la 1970-aj jaroj, kaj publikiĝis dum la jaro 1978. Tamen ĝi neniam ricevis la saman internacian akcepton kiel la Klasifiko Internacia de Malsanoj (mallongigo esperante KIM, angle ICD). Rezulte, la prisanaj servoj en multaj landoj evoluigis siajn proprajn, neinterkongruajn, sistemojn por kodigo de medicinaj proceduroj kaj intervenoj.

Estas antaŭvidate ke la klasifikon anstataŭu nova **Internacia Klasifiko de Prisanaj Intervenoj** – angle *International Classification of Health Interventions*, mallongigo *ICHI* – sistemo same evoluigita de la Monda Organizo pri Sano. La nova klasifiko ĝis nun tamen nur ekzistas en prova stadio.

La diagnozokodoj de la Klasifiko Internacia de Malsanoj kune kun la procedurokodoj de la Internacia Klasifiko pri Proceduroj en Medicino en multaj landoj uziĝas por kalkuli sumon laŭ la sistemo DRG ("diagnozo-rilataj grupoj"), sekve de kiu hospitaloj ricevas honorariojn por la terapio de pacientoj. Laŭ la stato de 2009 ekzemple la prisanaj servoj de Germanio kaj Nederlando aktive utiligas la Internacian Klasifikon pri Proceduroj en Medicino. Pluraj aliaj landoj tamen uzas procedurajn klasifikojn tute sen rilato al la sistemo "ICPM", ekzemple la aŭstralia modifo "ICD-10-AM" de la Klasifiko Internacia de Malsanoj, la francia klasifiko "CCAM" aŭ la usona klasifiko "PCS".
**Audrys Antanaitis** [aŭ**dri:s** anta**naj**tis] - naskiĝis en 1959 en la marborda ferieja urbo Palanga de Litovio - estas litova ĵurnalisto, lingvisto, instruisto kaj esperantisto. Audrys Antanaitis estas ankaŭ prezidanto de Ŝtata komisiono pri la litova lingvo (kutime nomata "Litova lingva ministro").

Post lernejaj jaroj en Klaipėda li studis ĵurnalistikon kaj la litovan lingvon kaj literaturon en la Vilna Universitato, en 1982 eklaboris kiel direktoro de lernejo, poste laboris en la Instituto de litova lingvo kaj literaturo. En 1990 li ekestris la sekcion pri rilatoj kun eksterlandaj litovoj en la Ministerio de kulturo kaj klerigo de la sendependiĝanta Litovio. Inter la jaroj 1997 kaj 2000 li laboris kiel asistanto de kelkaj parlamentanoj. Ekde la jaro 2000 li profesie estas ĵurnalisto kaj programgvidanto en la radiostacio *Žinių radijas* (Novaĵ-radio). En 2004 li fariĝis programgvidanto en la televidaj kanaloj *Vilniaus televizija* ("vilna televido") kaj *Penktas kanalas* ("kvina kanalo"). En 2005 li estis membro de la Loka Kongresa Komitato de la tiujara UK en Vilno, respondeca pri ekstera informado. Ekde 2007 li havas la postenon de vicprezidanto de Litova Ĵurnalista Asocio, kaj ekde 2008 krome la postenon de prezidanto de Tutmonda Esperantista Ĵurnalista Asocio. Daŭre en 2023 li estas estrarano de Litova Esperanto-Asocio.

Vidu ankaŭ
----------

Tutmonda Esperantista Ĵurnalista Asocio (TEĴA)

Referencoj
----------

1. ↑  (eo) Povilas Jegorovas, La ĵurnalista seminario okazis malgraŭ la pandemio (PDF), La Ondo de Esperanto, paĝo 33, n-ro 3, 2020

* Biografia prezento de li en paĝo pri la TEĴA-estraro en la asocia retejo (esperantlingve) Arkivigite je 2012-03-09 per la retarkivo Wayback Machine
* Prezenteto pri li en paĝo de la radiostacio *Žinių radijas* (litove) Arkivigite je 2012-06-02 per la retarkivo Wayback Machine
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la astronomo kaj aeronaŭto Audouin Dollfus. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Dollfus.

**Audouin DOLLFUS** (naskiĝis la 12-an de novembro 1924 en Parizo, mortis la 1-an de oktobro 2010 en Versailles) estis franca astronomo kaj aeronaŭto Fakulo pri la sunsistemo, li estis la filo de la aeronaŭto Charles Dollfus.

Astronomo
---------

Li lernis en la fakultato pri sciencoj de la Universitato de Parizo, kie li ricevas doktorecon pri fizikaj sciencoj en 1955. Li laboris kiel astronomo en la departemento
pri astrofiziko de la observatorio de Meudon, kie li estris interalie la Laboratorion pri Fiziko de la Sunsistemo.

Plejparto el siaj laboroj estis faritaj danke al observoj en la observatorio de Pic du Midi de Bigorre.

Uzante la polarizadon de la lumo, li determinis la kemian komponiĝon de la grundo de Marso kaj eltrovis atmosferon ĉirkaŭ Merkuro.
Li serĉis, ĉiam studante la luman polarizadon, la ĉeeston de luna atmosfero, kaj alvenis al la konkludo, ke Luno havas nenian atmosferon.

La 15-an de decembro 1966 li malkovris la saturnan sateliton Janon.
Li eble ankaŭ observis Epimeteo, alia saturna luno kiu sekvas la saman orbiton, sed li ne ekkomprenis, ke estas alia objekto ol Jano. Epimeteo estis oficiale malkovrita de Richard L. Walker la saman jaron.

Aeronaŭto
---------

La 22-an de aprilo, ekfluginte de la aerodromo de Vélizy-Villacoublay, li atingis la rekordan altitudon de 14 000 m levita per grapolo da 104 balonoj. Tiu ekspedicio celis fari astronomiajn observojn en la alta atmosfero.

En aliaj balonaj flugoj, li studis Marson kaj malkovris la ĉeeston de akvo sur ĝi.

Honoroj
-------

La asteroido 2451 Dollfus ricevis lian nomon.

Li estis farita kavaliro de la Honora Legio la 12-an de aprilo 2009.

Noto kaj referencoj
-------------------

1. ↑  temas pri feroksido (Fe2O3)
2. ↑  Eltrovo de merkura atmosfero (france)
3. ↑  IAUC 1987: Prob. NEW Sat OF SATURN; 1966e; 1965d (angle)
4. ↑  kvindeka jubileo de la prodaĵo de Audouin Dollfus Arkivigite je 2013-01-30 per la retarkivo Wayback Machine (france)
5. ↑  JPL Small-Body Database Browser: 2451 Dollfus (angle)
6. ↑  
La Honoraj Legiuloj de aprilo 2009 (el [http://www.lemonde.fr/ Le Monde.fr) (france)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Audouin Dollfus en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* france Biografio de Audoin Dolfus, el *Astropolis*
* france Al nia amiko Audoin Dolffus (Homaĝo al kaj biografio de Audoin Dolfus, el *Aérostation à Meudon*) Arkivigite je 2012-01-19 per la retarkivo Wayback Machine
* france Anonco de la morto de A. Dollfus (Observatoire de Paris) Arkivigite je 2010-11-11 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 320106
* GND: 1037011546
* LCCN: n50027239
* VIAF: 22189600
* ISNI: 0000 0001 1044 4113
* SUDOC: 030689376
* BNF: 122054859
* NKC: mzk2013748488
 |
**Bousies** estas malgranda komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france *Hainaut* respektive flandre *Henegouwen*), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento *Nord* [nɔʁ] (okcidentflandre *Noorderdepartement*), en la regiono Hauts-de-France (prononco [o d(ə)ˈfʁɑ̃s], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* [nor pa d' kale'], nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). 

Fine de 2020 en la komunumo vivis 1 766 loĝantoj sur areo de 9,88 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 179 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Avesnes-sur-Helpe* (france *Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe*, nederlande *Arrondissement Avenne aan de Helpe*), kaj ekde marto 2015 al la kantono *Avesnes-sur-Helpe*. Ĝi situas en la natura, tre verda regiono Avesnois (kies historia centro estas Avesnes-sur-Helpe).

Geografio
---------

Bousies situas en la suda parto de la departemento Nord. Ĝi havas landlimojn kun la komunumoj Croix-Caluyau, Fontaine-au-Bois, Forest-en-Cambrésis, Poix-du-Nord, Robersart, kaj Vendegies-au-Bois.

La vilaĝo situas 30 km el Valenciennes, 30 km el Cambrai kaj 25 km el Avesnes-sur-Helpe.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala TTT-ejo Arkivigite je 2008-02-04 per la retarkivo Wayback Machine
**Boussières-en-Cambrésis** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 418 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2004.

Blazono de Boussières-en-Cambrésis.

Geografio
---------

Boussières-en-Cambrésis situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.

Boussières-en-Cambrésis etendiĝas sur 4,82 km².

Historio
--------

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gérard Lenoble, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Vidindaĵoj
----------

La loka preĝejo, dediĉita al sankta *Médard*, havas rimarkindan turon, kiu datiĝas de la jaro 1572.

Administrado
------------

Boussières-en-Cambrésis apartenas al la kantono de Carnières, kies ĉefurbo estas Carnières. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Carnières

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Persona retejo pri Boussières-en-Cambrésis
**Norbert Duka-Zólyomi** [zOjomi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Duka Zólyomi Norbert** estis ĉeĥoslovakiana hungara advokato, politikisto, instruisto, historiisto.

Norbert Duka-Zólyomi  naskiĝis la 10-an de aŭgusto 1908 en Esztergom. Li mortis la 21-an de septembro 1989 en Bratislavo.

Biografio
---------

Norbert Duka-Zólyomi abiturientis en Ĉeĥoslovakio en Bratislavo en 1925, poste li akiris juran diplomon en la sama urbo en 1929, fine ĝis 1934 li lernis samloke lingvojn. Inter 1934 kaj 1945 li estis advokato, krome li kontribuis en gazetoj. Post la 2-a mondmilito li estis kondamnita je prizono, inter 1949 kaj 1953 li estis simpla laboristo. En 1954 li akiris pianistan diplomon, poste li instruis ĉefe en hungarlingva muzika lernejo. Ekde la 1960-aj jaroj li okupiĝis pri medicina historio. En 1970 li kandidatiĝis el historio. Li partoprenis en socia vivo de hungara minoritato. En 1972 li ricevis hungaran memormedalon.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Az asszimilálódás* (1938)
* *Szórvány magyarok* (1942)
* *A nagyszombati orvostudományi kar hallgatói* (1966)
* *Zacharias Gottlieb Huszty Mitbegründer der modernen Sozialhygiene* (1972)
* *Balneologická bibliografia Slovenska* (1980)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 91-a paĝo)
* hungarlingva biografio
**Anatomia Nomenklaturo** (Originala kvinlingva titulo: *Nomina anatomica - Anatomical nomenclature - Nomenclature anatomique - Anatomia nomenklaturo - 人体解剖学名词*) estas kvinlingva detala faklibro pri la homaj korpopartoj. Ĝi aperis unuafoje en 1989 kiel eldonaĵo de la Ĉina Esperanto-Eldonejo kaj distribuata de la Internacia Libro-Komerca Kompanio de Ĉinio. La traduklaboron faris Li Kexi el *Nomina Anatomica*; la libron reviziis d-ro André Albault.

Tiu ĉi verko estas bazita sur la kvina eldono de *Nomina Anatomica*, normo pri anatomio redaktita nur en la latina, en 1998 antaŭigita de *Terminologia Anatomica*.

La unua parto de la libro entenas 6248 fakvortojn en kvin lingvoj sur 392 paĝoj, komencante per la latina nomo kaj poste unu sub la alia aperas la angla, franca, esperanta, ĉina varianto. La korpopartetoj en tiu parto aperas grupigite laŭ korpopartoj. La unuopaj fakvortoj estas numeritaj.

En la dua parto (393-698) de la lingvo aperas lingva indekso en la 5 diversaj lingvoj. Apud la la unuopaj fakvortoj en la nacia vorto staras la numero por trovi la konvenan esprimon en la unua parto de la libro en la dezirata lingvo.

Dum la laboro oni enkondukis la sufikson al por osto: anstataŭ fruntosto, okcipitosto aperis fruntalo, okcipitalo.

Antaŭaj libroj
--------------

* *Anatomia Vortaro* de Charles BOUCHARD (1837-1915), profesoro ĉe la Pariza Medicina Fakultato kaj membro de „Institut de France". La libro estis kvarlingva (krom la ĉina, la samaj lingvoj)
* *Esperanta Teknika Medicina Vortaro* de D-ro Briquet, 1932
* *Nia Korpo*, (1964) Seiho Nishi
Norbert Hofer, en 2016
Norbert Hofer, en 2014
Norbert Hofer, en 2014
**Norbert HOFER** (naskiĝis la 2-an de marto 1971 en Vorau, Distrikto Hartberg) estas inĝeniero kaj aŭstra politikisto. Li estas la 3a prezidento de la Nacia Konsilio kaj kandidatis je federacia prezidanteco en la 22a de majo 2016 kontraŭ Alexander Van der Bellen. Sed li gajnis nur 49,7% de la voĉoj.

En julio 2016 la Konstitucia Tribunalo nuligis la balotojn de la 23a de majo 2016 kaj la 4an de decembro 2016 en la ripetitaj Prezidentaj Balotoj 2016 venkis la ekologia kandidato Aleksandro Van der Bellen gajninte kun 53,79% de la balot-voĉoj.

Vivo
----

Hofer pasigis la junulajn jarojn en Pinkafeld. Post la abiturienta ekzameno ĉe la flugteknika lernejo *Höhere Technische Bundeslehranstalt für Flugtechnik* en Eisenstadt li deĵoris kiel sistema inĝeniero ĉe la flugkompanio *Lauda Air*. Dum sporta akcidento en 2003 li gravege vunditis ĉe la vertebraro.

Inter 1996 kaj 2007 Hofer estis la landa partisekretario de la FPÖ en Burgenlando. Ekde 2006 li estas vica partiestro burgenlanda. Inter 1997 kaj 2007 li estis urba konsiliano en Eisenstadt, de 1994 ĝis 2006 urba partiestro, inter 2004-2010 distrikta partiestro samloke. De 2000 ĝis 2006 Hofer estis klubestro de la partiklubo ene de la landa parlamento de Burgenlando. Post la balotoj en oktobro 2006 Hofer ekdeputitis en Vieno. En 2005 Hofer la unuan fojon elektitis vica partiestro de la tutnacia partio. En la 18.6.2011 dum jubilea partitago en Graz prezentitis kaj akceptitis la nova partiprogramo pri kies faro ĉefrespondecis Hofer.

Hofer estas edziĝinta kaj havas kvar infanojn.

Notoj
-----

1. ↑  Anonco ĉe orf.at
2. ↑  Anonco pri la oficiala fina rezulto ĉe orf.at

Fonto
-----

Informoj sur la parlamenta retejo

* Kategorio Norbert Hofer en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 557597
* GND: 1036757854
* LCCN: n2018002471
* VIAF: 304070264
* SUDOC: 233105441
 |
**Ekron** estas antikva urbo ĉe la marbordo de Palestino, kiu menciiĝas plurfoje en la torao. La loko probable egalis al la hodiaŭa loĝloko *Tel Miqne* en Israelo. Ekde la jaro 1981 arkeologiaj elfosaĵoj esploras la terenon.

Historio
--------

Unuopaj trovaĵoj pruvas, ke la loko probable jam estis loĝata ĉirkaŭ la jaro 3000 antaŭ Kristo. La urbo mem fondiĝis dum la 17-a jarcento a.K.. Ekron dum iuj epokoj estis ĉirkaŭita de fortika ŝtona muro kaj ampleksis areon de 300×400 metroj, ene de kiuj oni diferencigis supran kaj suban urboparton.

Ĉirkaŭ la jaro 1200 antaŭ Kristo la filistoj transprenis kaj evoluigis la urbon. Troviĝis multnombraj mikeneaj keramikaĵoj, kiuj indikas pri la komercaj kontaktoj dum tiu epoko, kaj la restoj de granda filista templaro. Komence de la 7-a jarcento a.K. la urbo konkeriĝis de la armeo de Asirio, kaj dum la jaro 604 a.K. de la armeo de Babilonio. Post tio estas malmultaj restoj de setlado el la romia, bizanca kaj islama epokoj.

Biblio
------

Laŭ la libro Josuo de la juda torao respektive kristana malnova testamento Ekron estis parto de la filista kvinurba ligo, kiu konsistis el la urboŝtatoj Gat, Gazao, Aŝdod, Ekron kaj Aŝkelon. La ĉefa dio de la urbo probable estis *Baal Zebul*, kiu en la biblio nomiĝas Belzebubo kaj poste inter kristanoj iĝis sinonimo por diablo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ekron en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* retaj paĝoj de la arkeologiaj elfosaĵoj (paĝoj anglalingvaj) Arkivigite je 2011-01-31 per la retarkivo Wayback Machine
**János Kristóf Nyíri** [jAnoŝ kriŝtOf njIri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nyíri János Kristóf** (ofte pli mallonge *Nyíri Kristóf*) estas hungara filozofo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2001).

János Kristóf Nyíri  naskiĝis la 2-an de junio 1944 en Rákoskeresztúr.

Biografio
---------

János Kristóf Nyíri ricevis diplomon en 1968 en Universitato de Budapeŝto. Komence li okupiĝis pri Aŭstrio-Hungario, poste pri sociaj efikoj de interreto kaj poŝtelefonoj. Inter 1971-2004 li instruis en la universitato en Budapeŝto, kie li iĝis katedrestro en 1984. Ekde la 1980-aj jaroj li ofte instruas ankaŭ en Germanio, Aŭstrio, Usono.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Kant and the New Way of Words* (1970)
* *Szabadpiac és tekintélyelvű társadalom: Angolszász liberális-konzervatív elméletek* (1981)
* *Thinking with a Word Processor* (1993)
* *Bilder als Wissensvermittler in der Informationsgesellschaft* (2001)
* *Zeit und Bild: Philosophische Studien zur Wirklichkeit des Werdens* (2012)
* (interreta enciklopedio)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hompaĝo angle
**Jolán Jászai** [jAsai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jászai Jolán** estis hungara instruisto, aktoro. Ŝia ofta karesnomo estis **Joli,** ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Horváth Jenőné*. Ŝi estis fora parenco de Mari Jászai.

Jolán Jászai naskiĝis la 21-an de majo 1907 en Rábatamási, ŝi mortis la 26-an de septembro 2008 en Piliscsaba.

Biografio
---------

Jolán Jászai akiris pedagogian diplomon en ŝtata pedagogia lernejo en Győr en 1929, poste ŝi instruis en Rábatamási. Ŝi edziniĝis kaj naskis kvinfoje. En 1950 la familio translokiĝis al Pécs. En 1984 József Bor aŭdis ŝin deklami kaj invitis ŝin al Teatro Kisfaludy (Győr). En la sekva jaro ŝi estis videbla jam sur scenejo, baldaŭ en Teatro Petőfi (Veszprém). Ŝi iĝis tutlande konata pro la televizio. Ŝi aĝis 79, kiam ŝi ricevis la unuan filman rolon. Ŝi plene retiriĝis en 2004.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* Ödön von Horváth: *Mesél a bécsi erdő*

Ŝiaj filmaj roloj (elekto)
--------------------------

* *Szerelem első vérig* (1986) – onklino Gizike
* *Szerelmes szívek* (1991) – avino de Timi
* *Sztracsatella* (1996) – Borcsa
* *Szerelem utolsó vérig* (2002) – onklino Gizike

Ŝia kontribuo
-------------

* *Verseim* (poemlibro, 1992)

Fontoj
------

*

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 736587
 |
**Anatolij Gavriloviĉ UFIMCEV** (ruse *Анатолий Гаврилович Уфимцев*; naskiĝis la 11-an de majo 1914 en Omsk kiel Ufi**n**cev (Уфи**н**цев), poste pro eraro de pasportisto li iĝis Ufimcev kaj mortis la 2-an de julio 2000 en Kustanaj) estis kazaĥa-soveta ŝakmajstro kaj ŝakteoretikulo.

Ufimcev estis profesie ekonomiisto, kiu vivis grandparte en sia vivo en Kazaĥio, kie li dekfoje venkis en la landa majstrokonkuro pri ŝako. Li iĝis en 1946 *Majstro de la sporto de la Sovetunio*. Li ofte partoprenis la duonfinalojn de la soveta majstrokonkurso, sed li sukcesis nur en 1947 kvalifiki al la 15-a majstrokonkurso en Leningrado. Li fine atingis la lokon de 13 ĝis 15, sed li venkis je Vasilij Smislov kaj Salo Flohr.

La teoria kontribuo de Ufimcev estas ĉe la duonmalferma sistemo *1.e2-e4 d7-d6 2.d2-d4 Ĉg8-f6 3. Ĉb1-c3 **g7-g6***  kaj okazis tio, ke oni nomas tiun malfermon en la rusa *Pirc-Ufimcev-defendo*.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 216249
* VIAF: 285278155
* ISNI: 0000 0003 9143 5351
 |