"**Where No Man Has Gone Before**" (trad. Kie neniu jam estis) estas la tria epizodo de la unua sezono de la usona televidserio, Star Trek (Stela Vojaĝo: La Origina Serio). Skribita de Samuel A. Peeples kaj reĝisorita de James Goldstone, ĝi unue elsendiĝis la 22-an de septembro 1966.

Tiu estis la dua provepizodo, produktita en 1965 post la unua provepizodo, "The Cage", estis malakceptita de NBC. Laŭdire, Lucille Ball, posedantino de Desilu Productions (kie la epizodo estis produktita), konvinkis la administradon de NBC por konsideri duan provepizodon ĉar ŝi kredis ke la projekto de Gene Roddenberry estas taŭga. La epizodo estis poste elsendita tria en ordo, kaj ĝi estis la unua epizodo montrita en Unuiĝinta Reĝlando fare de la BBC la 12an de julio 1969.

"Where No Man Has Gone Before" estis la unua epizodo de Star Trek, en kiu aperis William Shatner kiel kapitano James Kirk, James Doohan kiel ĉefinĝeniero Montgomery Scott, kaj George Takei kiel Lt. Hikaru Sulu (en ĉi tiu epizodo, kiel la fizikisto de la ŝipo: tiu rolulo fariĝis piloto en postaj epizodoj). La titolo de epizodo estas la lasta frazo en la malfermo, kiu karakterizas la serion kaj eniris popularan kulturon.

Intrigo
-------

La kosmoŝipo USS Enterprise (NCC-1701) estas en esploro por forlasi la galaksion. Survoje, oni trovis damaĝitan nigran skatolon de la SS  *Valiant* , kosmoŝipo el Tero perdita 200 jarojn antaŭe. Ĝia registro estas nekompleta, sed ĝi malkaŝas, ke la Valianto estis balaita for de sia vojo per "magneta spaca ŝtormo", kaj ke la ŝipanoj serĉis informojn pri ekstrasensaj kapabloj en la biblioteko de la ŝipo. La registro finiĝas kiam la kapitano de la 'Valiant' ŝajne donis ordon por mem-detruo.

Kirk decidas, ke ili bezonas scii tion, kio okazis al la Valianto, kaj la Enterprise transiras la randon de la galaksio, kie ĝi renkontas strangan baron, kiu damaĝas la sistemojn de la kosmoŝipo, devigante retiriĝon. Samtempe, naŭ kolegoj mortis kaj ambaŭ gvidanto Gary Mitchell kaj la psikiatro de la ŝipo Dr. Elizabeth Dehner falas senkonscie per la efiko de la barilo. Kiam li vekiĝas, la okuloj de Mitchell brilas arĝente, kaj li komencas montri rimarkindajn psikajn potencojn.

Mitchell iĝas pli kaj pli aroganta kaj malsimpatia al la cetero de la ŝipanaro, deklarante ke li fariĝis dio, plenumante siajn dezirojn per telepatio kaj telekinezo. Scienca oficisto Spock (Leonard Nimoy) ekkredas, ke ŝipanoj de Valiant eble spertis la saman fenomenon, kaj detruis la kosmoŝipon por teni la potencon. Li konsilas al Kirk ke Mitchell eble devos esti mortigita antaŭ ol liaj povoj plievoluas, sed Kirk kolere malkonsentas.

Alarmata, ke Mitchell povas transpreni la povon de "Enterprise", Kirk decidas mortigi lin ĉe nefamilia litio-krakanta instalaĵo sur la malproksima planedo Delta Vega. Per la surplanedigo tien oni provas limigi la fortojn de Mitchell, sed male liaj potencoj fariĝis tro grandaj. Li mortigas navigiston Lt. Lee Kelso kaj eskapas frapante Kirk kaj Spock, prenante kun li D-ro. Dehner, kiu nun evoluigis similajn povojn.

Kirk sekvas kaj apelacias al la humaneco de D-ro. Dehner por helpo. Antaŭ Mitchell povas mortigi Kirkon, la kuracistino atakas kaj malfortigas lin. Mitchell vundas Dehneron, sed antaŭ li povas rekuperi sin de la penado, Kirk uzas laseran fusilon por krei rokelfalon, mortigante Mitchell.

Reen al la "Enterprise", Kirk faras registron, laŭ kiu ambaŭ Dehner kaj Mitchell donis siajn vivojn "en plenumado de ofico". Li klarigas al Spock, ke li volas ke la servo de sia amiko rekompencu pozitive: "Li ne petis tion, kio okazis al li". Spock deklaras ke li ankaŭ sentas simpation por Mitchell, kaj Kirk diras, ke ekzistas espero por Spock.

Referencoj
----------

1. ↑  Asherman, Allan.  (1987) *The Star Trek Compendium*. Titan Books. ISBN 0-907610-99-4.