recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Monda heredaĵo de UNESKO

dekstra
La **Reĝa Monaĥejo de Sankta Maria de Poblet** estas cisterciana monaĥejo fondita la jaron 1150. Situas piede de la Montoj de Prades, en la municipo de Vimbodí i Poblet, regiono Conca de Barberà de Katalunio.

Pobleton konsistigas impresa arkitektura ensemblo kaj ĝi troviĝas inter la plej gravaj monaĥejoj en Eŭropo; ĝi estas, fakte, la monaĥeja ensemblo kun plej da loĝantoj en la tuta eŭropa kontinento.

Estas la reĝa tombejo, kie kuŝas la reĝoj de la Aragona Kronlando ekde Petro la Ceremoniema; ankaŭ troviĝas, tamen, la praaj tomboj de Alfonso la Ĉasta kaj Jakobo la Konkeranto. La retablo estis verko de la skulptisto Damián Forment.

La jaron 1921 ĝi estis deklarita **Nacia Monumento** de la Hispana Registaro.

La jaron 1991 ĝi estis deklarita **Monda Heredaĵo** de UNESKO.

La jaron 2005 ĝi ricevis la **Krucon de Sankta Georgo** de la Kataluna Registaro "*pro la elstara rolo, kiun ĝi ludis en la historio de nia lando ekde la 12-a jarcento kiam, post la enkonduko de la cistercianoj, ĝi elstariĝis kiel unu el la plej aktivaj spiritejoj de la Katalun-aragona Krono, de kies reĝaj tomboj tiu monaĥejo estas la ĉefa sidejo. Post la deklaro de ĉi tiu cenobitejo Monda Heredaĵo far UNESKO, ĝia inkludo en la Cisterciana Itinero igas ĝin hodiaŭ unu el la ĉeflokoj de la kultura turismo*".

* Monaĥejo de Poblet en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Monaĥejo de Poblet en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 199188
* GND: 1001107-9
* LCCN: n80152880
* VIAF: 144993619
* ISNI: 0000 0001 1941 3364
* SUDOC: 027486028
* BNF: 12005096h
* ULAN: 500311390
* BNE: XX105889
 |
**Hugo SIRK**, n. 1880, mortis la 15-an de decembro 1959, estis profesoro pri fiziko en la Universitato de Vieno kaj lektoro pri Esperanto en la Teknika Universitato en Vieno.

Sirk verkis multajn sciencajn artikolojn en la Internacia Lingvo kaj tradukis el la germana. Li ankaŭ verkis pri homaranismo kaj la historio de Esperanto. De la reorganizo de la Internacia Somera Universitato en 1948 li ĉiujare regule faris prelegon pri fizika temo ĝis sia mortojaro 1959.

Plena Ilustrita Vortaro (PIV, 1970) notas lin inter la kunlaborintoj por la fako "fiziko".

Literaturo
----------

* **1960**: Forpasis Profesoro Hugo Sirk. Nekrologo en: Esperanto (UEA) 53-a jaro, 1960, p. 30

Eksteraj ligiloj
----------------

* Libroj kaj aliaj dokumentoj[*rompita ligilo*] de kaj pri Hugo Sirk en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback Machine
* Artikoloj de kaj pri Hugo Sirk en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 264562
* GND: 1055116192
* LCCN: n87108374
* VIAF: 24962819
* ISNI: 0000 0001 0880 5151
* SUDOC: 191299316
* NKC: mzk2014811588
 |
**Björn Borg** (Pri tiu ĉi sono aŭskulti) estas legenda sveda tenisisto. Li naskiĝis la  6-an de junio 1956(nun 1956-06-06) en Stokholmo, Svedio, do nun estas 67-jara. Inter la la jaro 1973 kaj 1982 li estis tenisa profesiulo. 

Björn Borg en 2011En tiu relative mallonga kariero li unuope gajnis 62 internaciajn turnirojn, inter ili 11 el la serio de Granda Ŝlemo. Li inter la jaroj 1976 kaj 1980 kvinfoje unu post la alia gajnis la Britian Malferman Turniron de Wimbledon, kaj ses fojojn gajnis la Francian Malferman Turniron. Krom tiuj unuopaj sukcesoj, li interalie en 1975 kun la sveda nacia teamo gajnis la Davisan Pokalon por sia lando. En 1979 kaj 1980 li estis la senkonkurence plej bona tenisisto tutmonde. Pro siaj sukcesoj li konsideriĝas la elstara tenisisto ĉirkaŭ la jaro 1980, kaj entute unu el la plej bonaj sportistoj en la historio de Teniso. Li estis dekstramana, kaj enkondukis novan teknikon bati la pilkojn maldekstre de si per ambaŭmana premo de la rakedo, kiu donis al la batoj apartan forton. En la lasta kvarono de la 20-a jarcento tiu tekniko estis kopiita de tre multaj plenkreskaj kaj infanaj, profesiaj kaj hobiaj tenisistoj.

Björn Borg loĝas en Montekarlo, Monako.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Björn Borg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 

* profilo de Björn Borg en la retejo de la Asocio de Tenisaj Profesiuloj (ATP, angle)
* 

* statistiko pri li en la retejo de la Davisa Pokalo (angle)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 310407
* GND: 118513494
* LCCN: n79053849
* VIAF: 29530618
* ISNI: 0000 0001 1613 5661
* LIBRIS: 288964
* SUDOC: 026739852
* BNF: 118929800
* NDL: 00433874
* BIBSYS: 9027209
* RKD: 226677
* BNE: XX1180597
 |
**Pjotr Petroviĉ Ŝirŝov** (en rusa Пётр Петрович Ширшов) (25a de decembro (laŭ julia kalendaro 12a de decembro), 1905 en Jekaterinoslav (nune Dnipropetrovsk, Ukrainio) - 17a de februaro, 1953 en Moskvo) estis rusa sovetunia oceanografiisto, hidrobiologo, polusesploristo, politikisto, akademiano (1939), kaj Heroo de Sovetunio (1938).

Li estis membro de la nordpolusa stacio Norda Poluso-1. La ekspedicio estis transportita aviadile zorge de Mark Ŝevelev. "NP-1" funkciis dum 9 monatoj, dum kiuj la flosglacio veturis 2850 km. La komandanto de la stacio estis Ivan Papanin. La 19an de februaro 1938 la sovetaj glacirompiloj *Tajmir* kaj *Murman* elportis la kvar polusesploristojn el la stacio ĉe la orienta marbordo de Gronlando. Ili alvenis en Leningrado la 15an de marto per la glacirompilo *Jermak*.

Referencoj
----------

1. ↑   (19 February 2013) "", *Мурманский Вестник* (Rusa). 

  Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2015-09-27. Alirita 2015-09-13.

* Kategorio Pjotr Ŝirŝov en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 533827
* GND: 132607239
* LCCN: n84013865
* VIAF: 180149106004368490489
* ISNI: 0000 0000 5547 8889
* SUDOC: 244087318
* NLA: 59559282
* BIBSYS: 7073905
* NKC: js2006358513
 |
*Ĉi tie estas islanda nomo. Plejmulto de islandanoj ne havas familiajn nomojn. La lasta nomo de ĉi tiu persono estas patronomo. Mencii lin oni povas sub lia persona nomo Björn.*
**Björn Jónsson** (naskiĝis la 8-an de oktobro 1846, mortis la 24-an de novembro 1912) estis islanda redaktoro kaj politikisto. Li estis la dua Islandministro.

Björn Jónsson fondis la gazeton Ísafold en 1874. Li estis aktiva politike kaj kontraŭis ministron Hannes Hafstein komence de la 20-a jarcento. Kiel redaktoro de influhava gazeto kaj politikisto li estis unu de la plej prominentaj kritikistoj de la provizora traktato kion faris Hannes kaj sia Hejmrega partio kun la dana reĝo en 1909. Björn ĉefe kritikis ke laŭ la traktato Islando, kiu tiutempe estis parto de Danlando, tute dependis je Danio rilate al eksteraj aferoj.

La Sendependecpartio venkis en la parlamentelektadon en 1909, kaj Björn estis Islandministro dum du jaroj.

Dum li estis ministro, li maldungis la plej altajn oficistojn de ŝtata banko pro dubindaj kialoj. Inter la maldungitaj oficistoj estis sia sampartiano kaj parlamentano Kristján Jónsson. Sekve 1911 la parlamento kunsentis mocio de demisio kontraŭ Björn, kaj Kristján Jónsson iĝis sia posteulo.

Sveinn Björnsson, la unua prezidanto de Islando, estis filo de Björn Jónsson.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Björn Jónsson en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala paĝo de islanda parlamento


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 277844
* GND: 1051925037
* LCCN: nb2003111143
* VIAF: 61058174
* ISNI: 0000 0000 3901 3758
* SUDOC: 242867111
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Japana turdo** |
| --- |
|  |
| Japana turdoJapana turdo |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
|
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Ĥorduloj *Chordata* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Birdoj *Aves* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | Paseroformaj *Passeriformes* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | Turdedoj *Turdidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | *Turdus* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***T. cardis'*** |
|

 |
| Dunomo |
| ****Turdus cardis****(Temminck, 1831) |
|
|
|
| Konserva statuso |
| {{{220px}}}**Konserva statuso: Malplej zorgiga** |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Japana turdo  |

 |
| v • d • r |

La **Japana turdo** (*Turdus cardis*) estas birdospecio membro de la familio de Turdedoj en Azio. Ĝi troviĝas en Ĉinio, Japanio, Koreio, Laoso, Rusio, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.

Ĝi estas turdo kun **nigrecaj supraj partoj** (kapo, brusto, dorso, flugiloj kaj vosto) dum la subaj partoj (vetro) estas blankecaj kun nigraj pukntoj kiuj densiĝas je flankoj kiuj vere estas nigrecaj. Kiel ĉe merloj la pli nigraj kapo kaj brusto kontrastas kun flavoranĝaj beko kaj ĉirkaŭokula ringo. Fakte similas al merlo kun blanka ventro.

Referencoj
----------

* BirdLife International 2004. Turdus cardis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 27an de julio 2007.
La **Lateranaj Traktatoj** - itale *Patti lateranensi*, do laŭvorte "Lateranaj Paktoj"- de la 11-a de februaro 1929, interkonsentitaj inter la Sankta Seĝo, reprezentita de la kardinala ŝtata sekretario *Pietro Gasparri*, kaj la tiama Reĝlando Italio, reprezentita de la tiama faŝisma ministroprezidento Benito Mussolini), definitive reguligis la statuson de la Sankta Seĝo, kiu malklaris post la malfondiĝo de la Eklezia Ŝtato dum la jaro 1870, kiam formiĝis la ŝtato Italio. Esence la papo en la Lateranaj Traktatoj rekonas, ke la urbo Romo estas la ĉefurbo de la ŝtato Italio, ne papa teritorio kontraŭleĝe konkerita de la ŝtato Italio, dum la itala ŝtato rekonas la politika kaj teritoria suvereneco de la Vatikanurbo, kiu do rekoniĝas kiel urboŝtato. La nomo de la traktatoj venas de la subskriba loko, la "Laterana Palaco" en Romo.

Konkordato kaj Pakto
--------------------

La *Konkordato* reguligas la rilatojn inter la du paktintoj koncerne al aferojn strikte religiajn de la ĉiutempa vivo, la *Pakto,* male, "sanigas" la kontrastojn devenantajn el la okupo de la Papa Ŝtato kiu damaĝis ankaŭ finance la Apostolan Seĝon. La Pakto establis ke la Itala Ŝtato kompensu la Apostolan Seĝon per **750** milionoj da liroj monkontante kaj per **miliardo** da liroj en ŝtataj biloj. (Vidu tion ĉe Pontifika Jarlibro 2013, aŭ ĉe "Finanze vaticane", Benny Lai, eld. Rupertino,2012.)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Lateranaj Traktatoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* teksto de la Lateranaj Traktatoj en angla traduko Arkivigite je 2018-05-23 per la retarkivo Wayback Machine
* teksto de la "Accordo di revisione del Concordato Lateranense" (interkonsento pri revizo de la Lateranaj Traktatoj el la jaro 1984, en la itala)

Vidu ankaŭ
----------

* Pontifika Jarlibro
La **blazonoj de la Ĉeĥa Respubliko** enkondukiĝis en 1993, kiam la Ĉeĥa Respubliko ekestis kadre de la malfondo de Ĉeĥoslovakio.

Priskribo
---------

### La granda blazono

La *granda blazono de la Ĉeĥa Respubliko* estas kvaronigita kaj montras la blazonon de la landoj de la bohemia reĝa kronlando, montrante la blazonon de la kerna lando Bohemio duoble.

Heraldike dekstre supre kaj maldekstre sube (el la vidpunkto de la spektanto maldekstre supre kaj dekstre sube) montratas la bohemia leviĝanta arĝenta leono kun duobla vosto, ora lango kaj ora foliokrono sur ruĝa fono - simbolo do por Bohemio. Maldekstre supre videblas aglo en ŝaktabulosimila ruĝa-arĝenta pluma dekoro, kun ora foliokrono, arĝenta krono kaj lango, sur blua fono - simbolo por Moravio, kaj dekstre sube aglo kun nigraj kruroj kaj lango, kaj kun arĝenta trifolio en la ungoj kaj ora foliokrono sur arĝenta fono por Silezio, kies sudorienta parto apartenas al Ĉeĥio (ĉeĥa Silezio).

* Partoj de la blazono:
* blazono de Bohemioblazono de Bohemio
* blazono de Moravioblazono de Moravio
* blazono de Silezioblazono de Silezio

malgranda blazono de la ĉeĥia respubliko
### La malgranda blazono

En la *malgranda blazono de la Ĉeĥia Respubliko* bildiĝas leviĝanta arĝenta leono kun duobla vosto, ora lango kaj ora foliokrono sur ruĝa fono - ĝi identas al la tradicia blazono de Bohemio.

Kontraste al la granda ŝtata blazono, kiu uzatas por la formala reprezentigo de la ŝtato (ekzemple ĉe oficialaj registaraj konstruaĵoj kaj ĉe la ŝtataj limoj),la malgranda blazono aparte uzatas sur paperaĵoj pri decidoj, administraj aktoj kaj aliaj dokumentoj de ŝtataj aŭ publikaj institucioj. Precipe ĝi trovatas sur oficialaj stampoj kaj dokumentoj (ekzemple verdiktoj de juraj procesoj kaj universitataj diplomoj).

Vidu ankaŭ
----------

* Flago de Ĉeĥio
* Kde domov můj, la nacia himno de Ĉeĥio
* la historia blazono de Ĉeĥoslovakio

Referencoj
----------

1. ↑  Velinger, Jan, "Heraldist, WWII vet, Jiří Louda dies at 94",  *Radio Prague*, 2015-09-02. Kontrolita 2015-09-28.
2. ↑   Sbírka Národní knihovny ČR. Ministry of Culture of the Czech Republic: Central Registry of Museum-type Collections. Alirita 12-a de januaro 2015.
3. ↑  Alexander Nisbet.  *A System of Heraldry* **1**, p. 290.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Eŭropo |
| --- |
| Albanio • Andoro • Armenio • Aŭstrio • Azerbajĝano • Belarusio • Belgio • Bosnio kaj Hercegovino • Britio • Bulgario • Ĉeĥio • Danio • Estonio • Finnlando • Francio • Germanio •  Grekio • Hispanio • Hungario • Irlando • Islando • Italio • Kartvelio • Kazaĥio • Kipro • Kroatio • Latvio • Liĥtenŝtejno • Litovio • Luksemburgio • Nord-Makedonio • Malto • Moldavio • Monako • Montenegro • Nederlando • Norvegio • Pollando • Portugalio • Rumanio • Rusio • San-Marino • Serbio • Slovakio • Slovenio • Svedio • Svislando • Turkio • Ukrainio • Vatikano |  |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |

* Kategorio Blazono de Ĉeĥio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Rollán** [roLJAN] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. *Rollán* estas derivata etimologie el persona nomo, eble de loĝadestro francdevena simila al *Roland*.

Blazono de la Ordeno de Alcántara en la preĝejo de Rollán.
Absido en la preĝejo de Rollán.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 384 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 28 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Estas restaĵoj de vetonoj kaj de la epoko de la Romia Imperio, sed la nuna setlejo fondiĝis en la 13-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Alcántara. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo, kiam kelkaj lokanoj aliĝis al la hispana gerilo de Julián Sánchez. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 753418
* VIAF: 316734209
 |
**La blazono de Tibeto** estas simbolo de la ekzilita tibeta registaro. Ĝi kombinas plurajn elementojn de la flago de Tibeto, kun iomete malsama arto, kaj enhavas multajn budhanajn simbolojn. Ĝiaj primaraj elementoj estas la suno kaj luno super la Himalajo, kiuj reprezentas Tibeton, ofte konatan kiel la Tero Ĉirkaŭita de Neĝo-Montoj. Sur la deklivoj de la montoj eltenas paron de neĝleonoj. Tenita inter la du leonoj estas la ok-spokit Dharmacakra, reprezentas la Ĝustan Vojon de Budhismo. Ene de la rado, la tri-kolora kirla juvelo reprezentas la praktikojn de la dek ekzaltitaj virtoj kaj la 16 humanajn reĝimojn de konduto. La surskribo sur la kirla standardo malsupre estas kiel sekvas: ulgzhung la ldan fobrango-Fiogla rnam de dga rgial ("tibeta registaro, Avida Palaco, venko en ĉiuj indikoj". ) La Avida Palaco, situanta en Drepung monaĥejo estis la loĝejo de la Dalai-lamao ĝis Dalai-lamao la 5-a. Post kiam Dalai-lamao la 5-a moviĝis al la Potala en la meza 17-a jarcento la tibeta registaro kreita fare de li en 1642 iĝis konata kiel la "Gaden Podang" registaro.

Ĝi estas la oficiala emblemo de la Ekzilita tibeta registaro registaro-en-ekzilo ĉefsidejis en Dharamsala, Hindio. Kune kun ilia flago, la emblemo estas konsiderita simbolo de la tibeta sendependecmovado kaj estas tiel malpermesita en la Ĉina Popola Respubliko, inkluzive de la Aŭtonoma Regiono Tibeto, kiu egalrilatas al la antaŭa areo de kontrolo de la tibeta registaro en Lasao, same kiel aliaj areoj en pli granda Tibeto. La emblemo ofte vidiĝas presita en nigrablankaj kaj purpur-kaj-blankaj variaĵoj, kio estas karakterizaĵo de la koloroj ofte viditaj en budhana ikonografio kaj robo.

Vidu ankaŭ
----------

* Flago de Tibeto

Referencoj
----------

1. ↑  Staff.  Tibetan National Emblem. *Central Tibetan Administration, Government of Tibet in Exile*. Alirita 2010-02-03.
2. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Azio |
| --- |
| Afganio • Armenio • Azerbajĝano • Bangladeŝo • Barejno • Barato • Birmo • Brunejo • Butano • Ĉinio • Filipinoj • Indonezio • Irako • Irano • Israelo • Japanio • Jemeno • Jordanio • Kamboĝo • Kartvelio • Kataro • Kazaĥio • Kipro • Kirgizio • Kuvajto • Laoso • Libano • Malajzio • Maldivoj • Mongolio • Nepalo • Nord-Koreio • Omano • Orienta Timoro • Pakistano • Palestino • Rusio • Sauda Arabio • Singapuro • Sirio • Sri-Lanko • Sud-Koreio • Taĝikio • Tajlando • Tajvano • Tibeto • Turkmenio • Turkio • Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj • Uzbekio • Vjetnamio |  |
| Aliaj regionoj | Abĥazio • Honkongo • Makao • Montara Karabaĥo • Sud-Osetio |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |
Fédération aéronautique internationale logo.svgFédération aéronautique internationale logo
La **Internacia Federacio de Aeronaŭtiko** (france *Fédération Aéronautique Internationale* [fedeʁɑsjɔ̃ aeʁɔnotik ɛ̃tɛʁnasjɔnal], mallongigita **FAI**, angle ***World Air Sports Federation***) estas internacia agentejo por normigo kaj registrado de aeronaŭtiko kaj astronaŭtiko.

1971 Memorfesta poŝtmarko de Sovet-Unio en 1971 prezentanta la oran medalon de FAI al Juri Gagarin
Ĝi estis fondita la 14-an de oktobro 1905 kaj ĝia ĉefsidejo situas en Laŭzano, Svislando. Kiel internacia estraro por aviadaj sportoj ĝi kontrolas intenaciaj rekordojn por aeronaŭtikaj aktivecoj, inkluzivanta balonaviadon, aeromodelado kaj senpilotaj aeraj veturiloj, kaj flugoj en spaco.

Por balonoj la agentejo notas rekordojn en 10 kategorioj por varmaeraj kaj gasplenumitaj balonoj, de 250 m3 ĝis 16.000 m3.

Vidu ankaŭ
----------

* (usona) Federacia Aviada Administracio
* Internacia Organizaĵo por Normigado

Eksteraj ligiloj
----------------

 **Internacia Federacio de Aeronaŭtiko** en Vikimedia KomunejoRetejo
**ILLYÉS Elemér** (ijeŝ) estis hungara historiisto naskita en Torja la 7-an de decembro 1919 kaj mortinta en Pievedi Tremosine, Italujo la 4-an de aŭgusto 1989.

Biografio
---------

Elemér Ilyés finis juron en Kluĵo. Dum siaj studentaj jaroj li partoprenis en transilvania privilaĝa esploristmovado, li publikis artikolojn en revuojn. Li doktoriĝis en 1942 en la Universitato de Koloĵvaro kaj en la jaro li forlasis Hungarion. En 1943 li pristudis ŝtatsciencojn per ŝtata stipendio en Romo kaj Heidelberg. En 1945 li vivis en Brazilo, poste li loksidiĝis en 1953 en Portugalujo. En la mezo de 70-aj jaroj li translokiĝis Germanujon, proksimen de München. Li pasigis siajn lastajn jarojn en Nord-Italujo ĉe la rando de lago Garda. En la 70-aj jaroj li komencis kolekti materialojn lige de Transilvanujo kaj por tiu li vizitas hejmen.

Verkoj
------

* *Erdély változása*. Mítosz és valóság (München, 1975, 1976, germane 1981, angle 1982);
* Orbán Balázs: *A Székelyföld leírása történelmi, régészeti, természetrajzi s népismei szempontból* (I-VI, Pest, 1868-73, faksimila eldono, Firenze-München, 1981);
* *Ethnic Continuity in the Carpatho-Danubian Area* (Ncw York, 1988).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon
* Új magyar irodalmi lexikon, Akadémiai kiadó, 1994.
La **blazono de Urugvajo** unue difiniĝis per ŝtata leĝo kaj en sia nuna formo oficialas ekde la jaro 1908. Ĝi fontas el historia blazono de la urbo Montevideo, kia ĝi validis en la 18-a jarcento.

La blazonŝildo havas la formon de ovalo, dividita en kvar samgrandaj partoj. La ovalo ĉirkaŭiĝas flanke per branĉoj de olivarbo kaj de laŭro, sube interligataj per blua rubandeto, kaj supre videblas suno kun vizaĝo kaj alterne rektaj kaj ondantaj radioj, kiu simboligu la prosperigon de Urugvajo. La suna simbolo, nomata "suno de majo" aŭ "inkaa suno", ekde aprilo 1813 ankaŭ aperis en la blazono de Argentino kaj same dekoras la flago de Argentino: Suna simbolo kun vizaĝo, ĉirkaŭita de radioj, en la inkaa mitologio reprezentis la dion Inti, filo de la ĉefdio Virakoĉa kiu kreis la mondon.

En la ovalo supre heraldike dekstre (laŭ vido maldekstre) videblas pesilo sur blua fono, simbolo de egaleco kaj justeco. Supre maldekstre (laŭ vido dekstre) videblas la monto *Cerro de Montevideo* kun sia montopinta fortikaĵo - ĝi reprezentu forton kaj defendemon. Sube dekstre videblas galopanta nigra ĉevalo, kiel simbolo de libereco, kaj en la suba maldekstra parto videblas virbovo sur blua fono, kiu simboligu la riĉecon kaj abundon kreitan pro la bredado de bovoj.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rBlazonoj de la ŝtatoj en Sud-Ameriko |
| --- |
| Argentino • Bolivio • Brazilo • Ĉilio • Ekvadoro • Gujano • Kolombio • Paragvajo • Peruo • Surinamo • Urugvajo • Venezuelo |  |
| Dependaj teritoroj | Falklandoj • Franca Gviano |
| 
Vidu ankaŭ la navigilojn pri blazonoj de Afriko • Azio • Eŭropo • Nord-Ameriko • Sud-Ameriko • Oceanio • Listo de ĉiuj naciaj blazonoj |

 |

* Kategorio Blazono de Urugvajo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Elemér Kocsis** [koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kocsis Elemér** estis hungara episkopo, altlerneja instruisto.

Elemér Kocsis naskiĝis la 14-an de majo 1926 en Balmazújváros, li mortis la 7-an de majo 2009 en Debrecen.

Biografio
---------

Elemér Kocsis maturiĝis en kalvinana gimnazio en Debrecen, poste li akiris teologian diplomon en la sama urbo en 1951. Ekde la sekva jaro li instruis en la Teologia Akademio de Debrecen. Li helpe de stipendio li akiris pli altan teologian diplomon en Nurenbergo en 1959. Ekde 1977 li estis kolegiestro, sed li gvidis ankaŭ ties bibliotekon. Inter 1986 kaj 1996 li estis episkopo de la trans-Tisa areo. Li ricevis ŝtatan premion en 1997. Li kontribuis 150 da studoj aŭ artikoloj.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 793742
 |



* Portalo pri Biografio
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Internacia Bulteno** estis esperantlingva periodaĵo publikigita en Berlino inter la jaroj 1914 kaj 1918, do dum la Unua Mondmilito.
Ĝi naskiĝis la 1-an de novembro 1914 kiel tute ne kutima esperanta gazeto: la *internacia bulteno* estis «senpage senditaj al interesuloj kaj gazetoj en ekstergermanaj landoj» kaj celis informi pri la milito laŭ la oficiala vidpunkto de la registaro de la Germana Regno. La bulteno estis de la komenco plene ilustrita kaj bonstile redaktita de Friedrich Ellersiek (1880-1959), grava eldonisto kaj tiam redaktoro de la gazeto Germana Esperantisto. Sub la gazetkapo oni klarigis en la germana, la angla, la franca, la itala kaj la hispana, ke la Internacia Bulteno eldoniĝis nur en Esperanto por eviti la neceson traduki la enhavon al pluraj lingvoj, kun indiko ke tutmonde troviĝas tradukistoj pri tiu lingvo.

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Portala ikono | Portalo pri Historio |

* pli detalaj informoj kun pluraj fotoj en la retejo *Bibliotekoj* (esperante)
* plej baza informo en la retejo *europeana1914-1918.eu* angle Arkivigite je 2016-11-09 per la retarkivo Wayback Machine, germane Arkivigite je 2016-11-09 per la retarkivo Wayback Machine kaj en multaj pliaj lingvoj
* plej baza informo en la cifereca biblioteko *Hathi Trust* (angle)
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
**Elemér Scipiades,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Scipiades Elemér** estis hungara kuracisto, profesoro, ginekologo (akuŝisto).

Elemér Scipiades  naskiĝis la 21-an de aŭgusto 1875 en Jászárokszállás. Li mortis la 21-an de februaro 1944 en Pécs.

Biografio
---------

Elemér Scipiades akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1897. Post siaj studoj li studvojaĝis al eksterlando, hejmenveninta li eklaboris en la universitata instituto, ekde 1899 en la kliniko. En 1910 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato, tiutempe li vizitis klinikojn en Germanio, Italio, Francio, Britio, Usono. Inter 1914 kaj 1917 li estis armea kuracisto, poste li kuracadis 2 jarojn en Malsanulejo Rókus, fine 2 jarojn en alia simila hospitalo. En 1920 li estis nomumita vickatedrestro en Reĝa Universitato Erzsébet en Budapeŝto, post 2 jaroj katedrestro kaj klinikestro, sed jam en Pécs. En la studjaro 1931 li estis dekano, en la studjaro 1937 rektoro.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Über die Behandlung des Geburten bei engen Becken* (Berlino, 1909)
* *Myom und Schwangerschaft* (1912)
* *Physiologia* (1922)
* *A szülészet kézikönyve* (1942)

Memorigiloj
-----------

* busto en kliniko de Pécs (1944)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2015-04-25 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2016-06-10 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2016-06-16 per la retarkivo Wayback Machine hungare
**Géza Gáspárdy** [gAŝpArdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gáspárdy Géza** estis hungara nobela juĝisto, advokato. Lia nobela antaŭnomo estis *könyöki*.

Memortabulo pri fratoj Gáspárdy
Géza Gáspárdy naskiĝis la 13-an de januaro 1837 (laŭ hungara Vikipedio la naskiĝdato estas 12-a) en Eger, li mortis la 26-an de decembro 1891 en Eger.

Biografio
---------

Géza Gáspárdy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Inter 1856-1858 li havis postenon en juĝejo, inter 1858-1861 li estis vicjuĝisto en Mezőkövesd, inter 1862-1867 nobela juĝisto en Heves (reĝa departemento). En 1867 Hungarlando ricevis kvazaŭsendependecon, tial aperis homoj, kiuj firme strebis por la hungara revolucio de 1848. Li retiriĝis kaj okupiĝis pri la familia bieno en Vezekény, sed en 1868 li partoprenis en establo de la unua stabila teatro de Eger. En 1870 li malfermis advokatan atelieron en Eger. Ekde 1884 ĝismorte li redaktis lokan gazeton. Li havis edzinon ekde 1864, kiu naskis 10 gefilojn.

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Eger (2016)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva datenaro kun bildo

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Géza Gáspárdy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 699395
* VIAF: 496156012398949700001
 |
**SZÁDECZKY-KARDOSS Elemér** (sa:decki-kardoŝ) estis hungara geologo, geokemiisto, universitata profesoro, ano de MTA, laŭreato de Kossuth-premio (1949, 1952) naskita en Koloĵvaro la 10-an de septembro 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de aŭgusto 1984. Li estis la filo de Gyula Szádeczky-Kardoss.

Biografio
---------

Elemér Szádeczky-Kardoss havigis sian diplomon en Universitato de Budapeŝto (1926). Li komencis sian karieron kiel asistanto en la Universitato de Ŝoprono, en 1936. Li iĝis universitata profesoro, poste en 1948 dekano. Intertempe li iĝis privatprofesoro de budapeŝta universitato (1931). Li estis la unua rektoro de Pezindustria Teknika Universitato de Miskolc (1948-50), poste profesoro pri mineralogio-petrologia de Eötvös Loránd Tudományegyetem, (ELTE), kie en 1955 li organizis la Geokemian Esplorlaboratorion de MTA, kaj kiel ties direktoro li pensiuliĝis. Li organizis la Sekcion pri Geologiaj kaj Minejaj Sciencoj de MTA (1965), kies li estis sekretario kaj ĝis 1976 ĝia prezidanto. Li redaktis longtempe la revuon *Acta Geologica*. La nombro de liaj monografioj kaj studoj superas 200. Li estis landkunvena deputito. Li estis distingita de memormedalo Szabó József de la Hungarlanda Geologia Asocio. Li estis ano de korespondanta akademio de Aŭstrio, honora doktoro de ELTE (1981), posedanto de memormedalo Leopold von Buch (1983).

Verkoj ĉefaj
------------

* *Rendszeres ásványtan* (Miskolc, 1950);
* *Szénkőzettan* (Bp. 1952);
* *Geokémia* (Bp. 1955);
* *A Föld szerkezete és fejlődése* (Bp. 1968);
* *Geonómia* (Bp. 1974).

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 258304
* GND: 1089324065
* LCCN: n86051218
* VIAF: 71809672
* ISNI: 0000 0003 5502 4387
* BNF: 112322725
 |
**Géza Györgyi** [djordji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Györgyi Géza** estis hungara kuracisto, profesoro, radiologo. Lia filo estis Géza Györgyi (fizikisto), lia filino Magdolna Zimányi.

Géza Györgyi  naskiĝis la 26-an de februaro 1900 en Budapeŝto. Li mortis la 30-an de aŭgusto 1975 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Györgyi akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1925. Inter 1923 kaj 1943 li laboris en la universitata kliniko, inter 1932 kaj 1943 li estis ankaŭ ĉefkuracisto en kuracejo. En 1944 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. Ĝis 1949 li estis ĉefkuracisto en hospitalo, poste 12 jarojn klinika laboratoriestro. En 1961 li iĝis trudemerito, tamen li laboris plu ĝis 1971.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *A rákbetegek sugaras kezelésének javallatai* (1942)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2015-12-08 per la retarkivo Wayback Machine


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**La Zarza de Pumareda** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco kaj al la Municiparo Centro Duero. *La Zarza de Pumareda* estas tradukebla etimologie al *La Rubusujo de Pumareda*, estinta Pumareda ĉu familinomo ĉu *pomarbaro*. Rubusujo videblas en la malsupra parto de la blazono.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 28,30 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 152 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Parto de ĝia teritorio estas ene de la Natura Parko Arribes del Duero, naturejo protektita de grandaj valoroj kaj mediaj kaj turismaj. 

Limas kun loĝlokoj Salto de Aldeadávila, Aldeadávila de la Ribera, Masueco, Mieza, Fuentes de Masueco, Cerezal de Peñahorcada, El Milano, Cabeza del Caballo. Ĝi distas 97 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis. La urbestro estas de dekstra partio PP.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Salamanko


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 752879
 |
**Dua Kabineto Teleki** estis la oka kabineto, kiun nomumis la hungara guberniestro Miklós Horthy. Ĝi gvidis la landon en la jaroj 1939 kaj 1941.

Ĉefministro Pál Teleki

Historio
--------

Pál Teleki abdikis en 1921, sed li ne forlasis la politikan vivon, li ĉiam staris en la fono, kiel ombrelo. Horthy nomumis denove lin ĉefministro, ĉar Horthy fidis lin pro saĝeco, krome la nebulaj historioj pri la puĉo jam forgesiĝis. Teleki estis nur ludilo de la okazintaĵoj en la 2-a mondmilito. La parlamento akceptis 2-an leĝon pri judoj, laŭ tio judo povas esti ankaŭ trudlaboristo. Post jaroj laŭ tiu leĝo oni deportis judojn ekzemple al Aŭŝvico, ja la nazioj petis nur laborfortojn. Post disfalo de Ĉeĥoslovakio la hungara armeo okupis strion el Transkarpatio, krome kelkajn vilaĝojn el la ĵus sendependa orienta Slovakio. Kiam Germana Regno atakis Pollandon, multe da polaj rifuĝintoj alvenis. En 1940 okazis ankaŭ Dua Viena Arbitracio. Laŭ tio Hungario rericevis nordan Transilvanion, kie vivis 54,6% hungaroj. Post monatoj Teleki faris amikecan pakton kun Jugoslavio, ĉar li ne volis esti sklavo de la nazioj. Tamen en 1941 Germanio atakis Jugoslavion, eĉ helpe de Hungario. Britio deklaris, ke tio estas militproklamo. Kion fari? Teleki mortpafis sin. Kelkaj opinias, ke antaŭ la atako Kroatio forlasis Jugoslavion, sekve tiu Jugoslavio jam ne ekzistas, do la pakto jam ne estas valida. Horthy akiris la sudajn teritoriojn de la iama lando, kie vivis ankaŭ hungaroj, sed Hungario praktike iĝis malamiko de Britio kaj Usono. Horthy nomumis ĉefministron László Bárdossy, ĉar li kredis venkon de Germanio.

Listo de membroj
----------------

* **Pál Teleki – ĉefministro**
* Ferenc Keresztes-Fischer - ministro pri enlandaj aferoj
* István Csáky - ministro pri eksteraj aferoj, sed en la lasta periodo Pál Teleki mem semajnon, poste László Bárdossy monaton
* Lajos Reményi-Schneller – ministro pri financo
* Károly Bartha - ministro pri defendo
* András Tasnádi Nagy - ministro pri justico pli ol duonjaron, poste László Radocsay
* Mihály Teleki (ministro) – ministro pri agrikulturo preskaŭ du jarojn, poste Dániel Bánffy
* Bálint Hóman – ministro pri religio kaj eduko
* Antal Kunder - ministro pri komerco kaj transporto pli ol duonjaron, poste József Varga (ministro)
* Antal Kunder – ministro pri industrio 5 monatojn, poste József Varga
* Dezső Laky – senpostena ministro
* Andor Jaross – senpostena ministro pri la rericevitaj teritorioj de Ĉeĥoslovakio
* Lajos Reményi-Schneller – ministro pri ekonomio

Fontoj
------

* hungare
* hungare
La **batalo de Bouvines** ([buvin]) okazis la 27-an de julio 1214. Ĝi estis ĉefe balato inter la francaj reĝaj soldatoj de Filipo la 2-a kaj koalicio kuniginta la rotojn de Otto la 4-a (Sankta Romia Imperio) kaj Flandrio.

La koalicio estis fakte abunde pagita de Anglio. Tamen, la angla reĝo Johano estis foresta.

La urbeto Bouvines situas inter Lille kaj Tournai. En la 13-a jarcento estis tiu teritorio en la graflando de Flandrio, sed nun Bouvines estas en la departemento Nord.

La franca reĝo kaj la imperiestro partoprenis en la batalon, kaj eĉ hazardis iliajn vivojn. La Francoj finfine venkis iliajn kontraŭulojn. Oni taksas, ke la Francoj perdis malpli ol mil soldatoj, male de la imperiaj rotoj (pli ol mil soldatoj, kaj proksimume 9,000 kaptitoj).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Batalo de Bouvines en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Batalo de Bouvines en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* 
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 66146
* LCCN: sh85016134
* BNF: 119864858
* NKC: ph117405
 |
Finfajfilo naturaspekta
Notoj disponeblaj en finfajfilo agorditaj en C. Notoj ludataj kun fermita fino estas markitaj kiel "●", notoj ludataj kun malfermita fino estas markitaj kiel "○".
**Finfajfilo** (slovake: *koncovka*) estas slovaka popola ligna suprotona fajfilo. Rilate al sia longo havas finfajfilo relative mallarĝan enan truon. Dank' al tio ĝi facile superblovas al pli supraj suprotonoj. En finfajfilo muziko estas kutime uzata lidia modalo.

Finfajfiloj estas laŭ la dezirata gamo elfarataj en diversaj longoj. Kutima materialo por elfari ĝin estas ligno de Nigra sambuko.

Uzado
-----

Finfajfiloj estas uzataj precipe en popola muziko en Slovakio kaj Moravio. Nuntempe oni revenas al uzado de finfajfilo kaj verkas novajn kantojn en kiuj ĝi estas uzata, precipe en monda muziko, etna muziko kaj folka metalroko.

Referencoj
----------

1. 1 2   FAQ about: Koncovka (overtone flute) (angle). fujara.sk. Alirita 2012-07-19.

Vidu ankaŭ
----------

* Kategorio Finfajfilo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Fujaro

Eksteraj ligiloj
----------------

* Finfajfilo Arkivigite je 2013-06-18 per la retarkivo Wayback Machine de Martin Takáč slovake
* Finfajfiloj slovake
* Finfajfilo - suprotona fajfilo angle
Pentraĵo priskribanta la Batalon de Castillon (1453) fare de la franca pentristo Charles-Philippe Larivière (1798–1876). (Kastelo de Versailles). John Talbot falas el sia vundita ĉevalo.
La **batalo de Castillon** [kastiJON] okazis en la 17a de julio 1453; venkis la Francoj de Karlo la 7-a super la Angloj de Henriko la 6-a, kio finigis la konfliktojn de la Centjara milito. Tamen la religiaj konfliktoj ne finiĝis en la areo de Castillon-la-Bataille. En 1586, 1588, 1622 ktp. okazos novaj konfliktoj.

Inter la Francoj, la batalo okazigis centon de mortintoj kaj vunditoj. La Angloj perdis 30 kavalirojn kaj aliajn 4 000 homojn, el kiuj 500 al 600 mortintoj (2 000 kaj pli laŭ la *Chronique du temps de Charles VII* konservita en la Sainte-Geneviève Biblioteko de Paris), dum aliaj estis vunditaj aŭ malliberigitaj dum la batalo. Inter la mortintoj troviĝis Talbot, du el liaj filoj kaj la barono de L'Isle kiu estis elŝipiĝinta en Gujeno estre de 2 000 hommes de plifortigo.

La venontan tagon post la batalo, la Francoj reprenis la sieĝon de Castillon, per la artilerio de Jean Bureau pretopafa kontraŭ la muregoj. La urbo kapitulacis la venontan tagon nome la 19an de julio kaj la anglaj fuĝintoj estis malliberigitaj. La reĝo de Anglio jam ne havis plu trupojn en Gujeno. La aliaj anglaj fortikaĵoj falis rapide, kaj restis al ili nur Bordozo. La sieĝo estis metita antaŭ la urbo dum Jean Bureau pafopretis siajn kanonojn al la muregoj. La 14an de oktobro, la urbo, malsata, preferis kapitulaci.

Pere de la batalo de Castillon, Gujeno reiĝis tute franca, kaj tia restos porĉiame. La Angloj estis forigitaj el Francio. Ili konservos plue en Francio nur la fortikaĵon Kalezon.

Notoj
-----

1. ↑   Elstaris inter vunditoj la admiralo Jean de Bueil kaj Jacques de Chabannes (cf. la letero de Angulemo); tiu lasta mortos pro vundoj post tri monatoj.
2. ↑   No 1155, folio 113.
3. ↑  Jean Chartier, *Chronique de Charles VII, roi de France: nouvelle édition, revue sur les manuscrits, suivie de divers fragments inédits, publiée avec notes, notices et éclaircissements par Vallet de Viriville*, t. II, Paris, Pierre Jannet, 1858, IV-346 p. (rete  Alirita la 16an de Oktobro 2018.).

* Kategorio Batalo de Castillon en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Batalo de Campaldino** estis batalo inter Gelfoj kaj Gibelinoj okazinta la 11an de junio 1289. Miksitaj bandoj de pro-papaj Gelfaj fortoj de Florenco kaj aliancanoj, nome el Pistoia, Lucca, Siena kaj Prato, ĉiuj izole komandataj de la pagsoldato *condottiero* Amerigo di Narbona kun sia propra profesia sekvantaro, trafis Gibelinan forton el Arezzo inklude la eble malentuziasma episkopo, Guglielmino degli Ubertini, sur la ebenaĵo de Campaldino, kiu estas el Pratovecchio al Poppi, parto de la kamparo de Toskanio laŭlonge de la supra Arno nomita la Casentino. Unu el la luktintoj de la flanko de Gelfoj estis Dante Alighieri, tiam 24jaraĝa. Oni kalkulis 300 mortojn el la flanko de Gelfoj kaj 1,700 el la flanko de Gibelinoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Herbert L. Oerter, "Campaldino, 1289," *Speculum*, 43:3 (1968), 429–50, havigas kompletan rakonton, kun mapoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Batalo de Campaldino en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Castelle e fortezze:Campaldino (itale)

Koordinatoj: 43° 44′ 15.40″ N 11° 45′ 09.43″ O﻿ / ﻿43.7376111 °N, 11.7526194 °O﻿ / 43.7376111; 11.7526194 (mapo)
Barney Oldfield kaj Henry Ford ĉe la 999.
La **Ford 999** estis varmarko ligita al du distingaj sed similaj kur-aŭtoj konstruitaj de Henry Ford dum la komenco de la 20a jarcento. Kvankam ili naskiĝis kiel separataj entoj, ili estis mekanike preskaŭ identaj kaj kelkaj partoj (kaj finfine ankaŭ nomoj) estis interŝanĝataj se necese, kio faris la identecojn kaj la sekvojn nesepareblaj. Henry Ford havis dekomencan intereson en konkurencaj aŭtoj, kaj konstruis kaj ŝoforis en 1901 aŭtomodelon de 26 ĉevaloj (19 kW) kiu venkis en kurkonkurenco kontraŭ Alexander Winton kaj aliaj defiantoj. Pro tiu afero kaj konkurencoj ĝenerale Ford kreis la entreprenon Henry Ford Company.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Ford 999 en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Henry Ford and Racing Arkivigite je 2009-02-14 per la retarkivo Wayback Machine
* Motorsports Hall of Fame of America- Ford 999 Arkivigite je 2011-07-25 per la retarkivo Wayback Machine
* Contemporary history of Ford
* Detailed replica of the 999
* Automobile Topics of Interest - 5a de Oktobro, 1902 7th segment includes a detailed description of the 999.
**Lívia GYARMATHY** [djarmati], hungare **Gyarmathy Lívia** estis hungara reĝisoro kaj scenaristo.

Lívia Gyarmathy naskiĝis la 8-an de januaro 1932 en Budapeŝto kaj mortis la 25-an de majo 2022.

Biografio
---------

Lívia Gyarmathy frekventis universitaton, poste eklaboris, kiel diplomita kemiisto en Budapeŝto. Inter 1960-1964 ŝi plulernis en la aktora-filma ĉeflernejo, dume ŝi jam komencis reĝisoradi. Ekde 1950 ŝi ricevis taskon kaj postenon ankaŭ en la ĉeflernejo. Ŝi edzo estis same reĝisoro: Géza Böszörményi. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2000, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn (eĉ eksterlandajn) premiojn.

Ŝiaj reĝisoraĵoj (elekto)
-------------------------

* 25 filmoj inter 1962-2008, ekzemple *Ismeri a szandi mandit?*, 1969; György Faludy, 1987; *Recsk 1950-53* (filmo pri la hungara gulago), 1988; *Szökés*, 1996

Ŝi kelkfoje apartenis al staboj de aliaj filmoj.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 406200
* GND: 140830847
* LCCN: nb2006021123
* VIAF: 268532043
* ISNI: 0000 0003 8308 1493
* NKC: xx0178997
 |
La **Batalo de Caiboaté** (kajboate') estis unu el la plej sangverŝaj bataloj de la Gvarania Milito, en kiu ĉirkaŭ 1.500 índiĝenoj Gvaranioj (popolo) perdis siajn vivojn luktantaj kontraŭ la armeojn de Hispanio kaj Portugalio, inkluzive la tribestro Sepé Tiaraju.

La batalo okazis en la regiono de Caiboaté Grande (Granda Kajborate'), en la urbo São Gabriel. Hodiaŭ tie estas monumento omaĝe al la vivoj perditaj en tiu batalo. Tie estas ankaŭ kruco 5 metrojn alta el prembetono kiu anstataŭis lignan krucon metitan tie de [jezuitoj]] tuj post la batalo.

Laŭ milita vidpunkto, ĝi estis masakro, ne batalo. Ĝi daŭris iom pli ol unu horo, oni supozas ke la indiĝenoj ne havis artilerion, nek eĉ pafilojn. Onidire indiĝenoj kuniĝis laŭ formo de duonluno antaŭ la portugal-hispana soldataro. Tamen, neniu scias ĉu tiu duonluno estis konkava aŭ konveksa, nek imagas ĝian celon, ĉu ili organiziĝis en trupoj, ĉu ili havis apartajn kavaliran kaj infanterian trupojn. Laŭ la granda diferenco inter la kvanto da mortintoj ambaŭflanke, ĉirkaŭ 10 homoj inter venkintoj kaj mil kvincent inter venkitoj, oni supozas ke la "armeo" indiĝena estis amaso da kamparanoj gvidata de kelkaj indiĝenoj elektitaj de jezuitoj. Inter la hispanaj soldatoj, plejmulto da ili estis volontuloj aliĝitaj ĉe la landlimo, allogitaj pro la ebleco ŝteli valoraĵojn de malamikoj. Inter portugaloj, ĉiuj estis karieraj soldatoj kaj oficiroj, servitaj de ĉirkaŭ ducent kvindek negraj sklavoj, kun naŭ artileriaj unuoj el bronzo kaj tri feraj kanonetoj. Laŭ supozoj surbaze de la malmultaj registraĵoj pri tiu batalo, artilerio protektis la antaŭeniron de infantario, dum ambaŭflanke ĉirkaŭis indiĝenojn la kavaliraro, kaj la batalo daŭris nur pro la murdemo de pluraj landlimaj volontuloj.

Bibliografio
------------

* Brasil, Assis (generalo). *Batalha de Caiboaté*. Porto Alegre. Ed Livraria do Globo 1957.
Enirejo al la monaĥejo.
La **Monaĥejo de Sankta Petro la Maljuna**, antaŭe nomita "iama preĝejo de Sankta Petro la Maljuna de Huesca", estas romanika konstruaĵo de la 12-a jarcento en la historia kerno de la urbo Huesca (Aragono, Hispanio). Ĝi estis katalogita kiel Nacia Monumento ekde 1885, kaj​ ĝiaj arkitekturo kaj skulptarto faras ĝin unu de la plej gravaj historiaj kompleksoj de la aragona romaniko. Krome tio kio estis ĝia kapitula kunsidejo plenumas la funkcion de reĝa tombejo, enhavante la tombojn de du reĝoj de Aragono: nome Alfonso la 1-a kaj lia frato kaj sukcedanto, Ramiro la 2-a.

Historio
--------

La klostro.
Gi estis konstruita sur romia nekropolo aŭ templo, kaj poste sur la sama loko estis preĝejo de visigotoj, kaj ekde 719 jam dum islama dominado estis preĝejo de mozaraboj jam dediĉita al Sankta Petro. Post la konkero fare de la kristanoj en 1096 ĝi estis donita al la benediktanoj que en 1117 kiu konstruis la aktualan monaĥejon.

Priskribo
---------

Timpano de la pordego.
La preĝejo estas trinava kun respektivaj duoncirklaj absidoj. Kvankam la komplekso estas romanika la kupolbazo estis konstruita jam kiel gotika ĉirkaŭ 1240. Estas murpentraĵoj ankaŭ gotikaj (13-a jarcento) kun temoj pri Davido kaj lia batalo kun Goliato kaj de Moseo kun la bruliĝanta rubusarbo. La ĉefretablo estas de plurkolora ligno estas prezidita de Sankta Petro, kun la triobla tiaro de la papeco. Ĝi estis datita de 1602 kaj estas verko de la navaraj skulptistoj, lokanoj de Sangüesa, nome Juan de Berrueta​ kaj Juan de Alli.

La klostro enhavas 38 kapitelojn, el kiuj 18 estas originalaj kaj la 20 ceteraj estas reproduktoj kiuj anstataŭis la originalajn damaĝitajn pro la restaŭrado farita fine de la 19-a jarcento;​ parto de la anstataŭitaj estas ekspoziciita en la Muzeo de Huesca. La fugo de la kapiteloj montras scenojn de la vivo de Jesuo, kaj scenojn de alegoria kaj historia enhavo. Ĉe la klostro estas tri kapeloj el kiuj unu funkcias kiel reĝa tombejo, enhavante la tombojn de du reĝoj de Aragono: nome Alfonso la 1-a kaj lia frato kaj sukcedanto, Ramiro la 2-a.

Bildaro
-------

* Krucejo de la temploKrucejo de la templo
* Centra navo kaj ĉefretabloCentra navo kaj ĉefretablo
* Gotikaj murpentraĵojGotikaj murpentraĵoj
* Krucejo de la preĝejo kaj norda kaj orienta koridoroj de la klostroKrucejo de la preĝejo kaj norda kaj orienta koridoroj de la klostro
* Timpano de la pordego de la klostro. Supre, ĥi-ro, malsupre EpifanioTimpano de la pordego de la klostro. Supre, ĥi-ro, malsupre Epifanio
* Kapitelo pri la Adorado de la saĝulojKapitelo pri la Adorado de la saĝuloj
* Turo de la Pordego de la Monaĥejo de Sankta Petro la MaljunaTuro de la Pordego de la Monaĥejo de Sankta Petro la Maljuna

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Monaĥejo de Sankta Petro la Maljuna en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Monaĥejo de Sankta Petro la Maljuna de Huesca (oficiala retejo)
* Aragona romaniko: Sankta Petro la Maljuna de Huesca
* GEA. Los monasterios aragoneses. Sankta Petro la Maljuna Arkivigite je 2019-04-05 per la retarkivo Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 809548
* GND: 4773286-6
* VIAF: 240560372
 |