recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Samahil** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Samahil. La komunumo situas en la plej okcidenta parto de Yucatán. La regiono 7 nomiĝas "Litoral Poniente". Ĝi limas al la Meksika Golfo en la nordo, al la subŝtato Campeche en la okcidento kaj al la regiono 6 "Influencia Metropolitana" en la oriento. Krome ĝi havas limon kun la regiono 8 "Sur Poniente" en la sudoriento. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31063.

La situo de la regiono 7 en Yucatán

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4764 loĝantojn. El tiuj estis 2384 viroj kaj 2380 virinoj. La komunumo havas surfacon de 185,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 57 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,8 ℃. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2787 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2285 scipovis legi kaj skribi kaj 500 personoj estis analfabetoj. Do 17,94% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4354 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2212 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 50,8% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Samahil Arkivigite je 2007-04-29 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* Samahil Arkivigite je 2010-12-29 per la retarkivo Wayback Machine en *Nuestros municipios" (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) (hispane)*
**Seyé** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Seyé. La komunumo estas parto de la regiono 6 "Influencia Metropolitana". Tiu regiono de Yucatán estas la regiono kun plej multaj loĝantoj. Ĝi limas norde al la Meksika Golfo, okcidente al la regiono 7 "Litoral Oriente kaj oriente al la regionoj 3,4 kaj 5. Sude ĝi limas al la regiono 8 "Sur Poniente". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31067.

La situo de la regiono 6 en Yucatán

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8997 loĝantojn. El tiuj estis 4644 viroj kaj 4353 virinoj. La komunumo havas surfacon de 186,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 14 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 72,3 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,5  ℃. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5488 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4503 scipovis legi kaj skribi kaj 982 personoj estis analfabetoj. Do 17,89% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 8275 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2781 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 33,6% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Seyé Arkivigite je 2007-05-31 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* Seyé Arkivigite je 2010-12-29 per la retarkivo Wayback Machine en *Nuestros municipios" (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) (hispane)*
**Suma** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Jukatanio *(Yucatán)*, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma *Suma*. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31072.

La situo de la regiono 3 en Yucatán

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1768 loĝantojn. El tiuj estis 921 viroj kaj 847 virinoj. La komunumo havas surfacon de 39,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 8 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 49,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,4  ℃. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1347 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1232 scipovis legi kaj skribi kaj 114 personoj estis analfabetoj. Do 8,46% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1847 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 764 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 41,4% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Suma[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* Suma Arkivigite je 2010-12-29 per la retarkivo Wayback Machine en *Nuestros municipios" (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) (hispane)*
**Timucuy** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Timucuy. La komunumo estas parto de la regiono 6 "Influencia Metropolitana". Tiu regiono de Yucatán estas la regiono kun plej multaj loĝantoj. Ĝi limas norde al la Meksika Golfo, okcidente al la regiono 7 "Litoral Oriente kaj oriente al la regionoj 3,4 kaj 5. Sude ĝi limas al la regiono 8 "Sur Poniente". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31090.

La situo de la regiono 6 en Yucatán

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6351 loĝantojn. El tiuj estis 3290 viroj kaj 3061 virinoj. La komunumo havas surfacon de 65,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 14 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 70,5 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,5 ℃. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3830 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2690 scipovis legi kaj skribi kaj 1135 personoj estis analfabetoj. Do 29,63% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5883 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 5027 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 85,4% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Timucuy Arkivigite je 2007-03-02 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* Timucuy Arkivigite je 2010-12-28 per la retarkivo Wayback Machine en *Nuestros municipios" (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) (hispane)*
**Tixkokob** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tixkokob. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31093.

La situo de la regiono 4 en Yucatán

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16151 loĝantojn. El tiuj estis 8023 viroj kaj 8128 virinoj. La komunumo havas surfacon de 159,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 9 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 43,10 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,3  ℃. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10800 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9746 scipovis legi kaj skribi kaj 1052 personoj estis analfabetoj. Do 9,74% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 15281 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 3228 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 21,1% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tixkokob Arkivigite je 2007-05-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* Tixkokob Arkivigite je 2009-05-21 per la retarkivo Wayback Machine en *Nuestros municipios" (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) (hispane)*
**Ucú** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Ucú. La komunumo estas parto de la regiono 6 "Influencia Metropolitana". Tiu regiono de Yucatán estas la regiono kun plej multaj loĝantoj. Ĝi limas norde al la Meksika Golfo, okcidente al la regiono 7 "Litoral Oriente kaj oriente al la regionoj 3,4 kaj 5. Sude ĝi limas al la regiono 8 "Sur Poniente". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31100.

La situo de la regiono 6 en Yucatán

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3057 loĝantojn. El tiuj estis 1556 viroj kaj 1501 virinoj. La komunumo havas surfacon de 192,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 7 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 65 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26  ℃. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1961 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1636 scipovis legi kaj skribi kaj 321 personoj estis analfabetoj. Do 16,37% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2909 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 918 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 31,6% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Ucú Arkivigite je 2007-04-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
* Ucú[*rompita ligilo*] en *Nuestros municipios" (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) (hispane)*
**Arivechi** [ariVEĉi] estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Arivechi. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26005.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1253 loĝantojn. El tiuj estis 650 viroj kaj 603 virinoj. La komunumo havas surfacon de 723,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 480 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 565 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1005 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 939 scipovis legi kaj skribi kaj 63 personoj estis analfabetoj. Do 6,29 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1349 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 18 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,33 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Arivechi Arkivigite je 2007-05-23 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Egyházasharaszti** [edjhAzaŝharasti] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Siklós. Signifo de la loknomo estas: eklezia (=havanta preĝejon)-filiko.

Blazono de Egyházasharaszti

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 11  km²
* Loĝantaro: 310
* Poŝtkodo: 7824
* Telefonprefikso: 72

Situo
-----

Egyházasharaszti situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ rojo. Siklós troviĝas 8, Beremend kaj Harkány po 11, Villány 15, Bóly 28, Kozármisleny 30 km-ojn.

Historio
--------

La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1294. Post la mezepoko La komunumo apartenis al la Osmana Imperio dum 150 jarojn, tamen ne senhomigĥis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2005 oni boris puton kun termala akvo (37,5 ℃).

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo de 1785, en 1856 pro incendio bruliĝis, poste tute nova preĝejo konstruiĝis

Famuloj
-------

En Egyházasharaszti naskiĝis verkisto Gábor Albert.

Komunumoj pri *haraszt* (= filiko) en Hungara reĝlando
------------------------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Csévharaszt | Dunaharaszti | Egyházasharaszti | Haraszti | Harasztifalu | Harasztkerék | Harasztos |

Komunumoj pri *egyházas* (=ekleziejo) en Hungara reĝlando
---------------------------------------------------------

Komence en Hungarujo ĉiuj 10 vilaĝoj kune devis havi komunan preĝejon. Tiu vilaĝo, kie tiu konstruiĝis, nomiĝis "ekleziejo" vilaĝo havanta preĝejon. Jen listo, kie tiu rango restis:

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Egyházasbást | Egyházasdengeleg | Egyházasfalu | Egyházasfüzes | Egyházasgerge |
| Egyházasharaszti | Egyházashetye | Egyházashollós | Egyházaskér | Egyházaskesző |
| Egyházaskozár | Egyházasrádóc |  |  |  |

* Kategorio Egyházasharaszti en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kabal,** urdue کبل estas urbego en Pakistano, en provinco Ĥajber-Paŝtulando, kie Kabal estas sidejo de la samnoma distrikto.

Bazaj informoj
--------------

* loĝantaro: 118 103 (2017, )
* horzono: UTC+ 5
* poŝtkodo:
* telefonkodo:
* Supermara alteco: 845 m
* Areo:

Geografio
---------

Kabal situas en montaro laŭ dekstra bordo de rivero en norda parto de la lando. Mingora troviĝas 10 kilometrojn pli supre, sed laŭ la alia riverbordo.

Historio
--------

La malnova nomo de Kabal estis Ĉendakhvara.

Ekonomio
--------

En ĉirkaŭaĵo de Kabal oni produktas agrikulturaĵojn sur terasoj.

Trafiko
-------

Al Kabal kuras nur 3 lokaj vojoj, ne estas ponto tra la rivero. Mankas ankaŭ fervojo. La plej proksimaj internaciaj flughavenoj funkcias en Islamabado kaj Peŝavaro, krome loka flughaveno estas en la kantona ĉefurbo Saidu Ŝarif.

Klimato
-------

Mingora situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa jara temperaturo estas 19 °C. Junio estas la plej varma monato kun meza temperaturo de 29 °C. La plej malvarma monato januaro havas averaĝan temperaturon de 7,5 °C. La jara precipitaĵo averaĝas 897 mm, en ĉiuj monatoj pluvas.

Sporto
------

* 18-trua golfejo ĉirkaŭita de abunda vegetaĵaro kaj granda ludejo.

Fontoj
------

* WikiTrans
Propyläen (maldekstra) kaj Glyptothek (dekstra) ĉe la Königsplatz
Ŝtata Muzeo de Klasika Arto
Führerbau en 2007
**Königsplatz** (Reĝa Placo) estas placo en Munkeno, Germanio. Konstruita en la stilo de eŭropa novklasikismo en la 19-a jarcento, ĝi estas centro de kultura vivo. La areo ĉirkaŭ Königsplatz estas hodiaŭ hejmo al la *Kunstareal*, la galerio de Munkeno kaj muzea placo.

Arkitekturo
-----------

La placo estis desegnita kiel parto de la reprezenta bulvardo Brienner Straße de Karl von Fischer laboranta por kronprinco Ludoviko de Bavario kaj elmetita de Leo von Klenze. Fischer modeligis Königsplatz laŭ Akropolo en Ateno. La koncepto estis klasika rigoro integriĝinta en naturo kaj do esprimo de urbaj ideoj de Ludoviko la 1-a, kiu deziris vidi kulturan vivon, civitajn idealojn, katolikan kristanismon, reĝan administron kaj la militistaron kune kaj integriĝintan en naturo.

Klenze kadris la placon kun la ionika *Glyptothek* kaj la dorika *Propylaea* (*Propyläen*; kreita kiel monumento por la aliĝo de Otto la 1-a). La korinta Ŝtata Muzeo de Klasika Arto estis starigita de Georg Friedich Ziebland, kaj la Abatejo de St. Bonifaco troviĝis malantaŭe. *Glyptothek* estis konstruita en 1816, la Propileo estis nur kompletigita en 1862.

Lenbachhaus troviĝis ĉe la nord-okcidenta flanko de la placo.

*Königsplatz* dum la Tria Regno
-------------------------------

Kiel bela kaj grandega loko, la Königplatz estis uzita dum la Tria Regno kiel placego por amasaj amaskunvenoj de la Nazia Partio. La Bruna Domo, nome la nacia sidejo de la Nazia Partio en Germanio troviĝis ĉe Brienner Straße 45 proksima al la placo.

Du Honoraj Temploj (*Ehrentempel*) estis starigitaj ĉe la orienta flanko de la Königsplatz en severa novgreka stilo por eĥi la arkitekturon de la pli malnovaj konstruaĵoj; ili konsekris la restaĵojn de dek ses nazioj mortigitaj en 1923 dum Hitler-puĉo, ili estis adoritaj de nazioj kiel martiroj. Ambaŭ temploj estis disfaligitaj fare de usona armeo en 1947, kvankam iliaj platformoj restas ĝis nun. Du konstruaĵoj de la Nazia Partio estis konstruitaj fare de Paul Troost apud la temploj ankoraŭ ekzistantaj; en unu el ili, la *Führerbau*, la Munkena interkonsento estis subskribita en 1938. Hodiaŭ ĝi estas lernejo por muziko kaj teatro nomita Hochschule für Musik und Theater München.

*La marŝo al la Führer* (*Der Marsch zum Führer*) estas nazia propaganda filmo liberigita en 1940. Ĝi prezentas la tutlandan marŝon de Hitlera Junularo al Nurenbergo kaj prezentas *Königsplatz*.

Post la milito, la *Königsplatz* estis restarigita al sia antaŭ-milita aspekto.

Transportado
------------

La Königsplatz estas servita de samnoma stacio de la metroo de Munkeno.

Referencoj
----------

1. ↑  Viertel der NSDAPa

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Königsplatz en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Panorama Königsplatz - Interaktiva 360° panoramo
* Alan Heath : Munich Königsplatz - filmo montranta la placon
* Königsplatz - video


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 562991
* GND: 4386975-0
* LCCN: no96030834
* VIAF: 133995485
 |
**La Colorada** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas La Colorada kaj ĝi situas ĉirkaŭ 45 km sudoriente de Hermosillo, la ĉefurbo de Sonora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26021. **La Colorada** signifas en la hispana "La ruĝa ino".

Geografio
---------

La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1663 loĝantojn. El tiuj estis 922 viroj kaj 741 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4701,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 390 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 350 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 19  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1565 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1466 scipovis legi kaj skribi kaj 94 personoj estis analfabetoj. Do 6,01 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2032 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 23 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,13 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* La Colorada Arkivigite je 2007-02-05 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri *kalko* rilatante al materialo. Pri *Kalko* rilatante al kalcioksido (CaO) vidu apartan tekston. |

Kalkminejo
**Kalko** estas ligento kiun oni uzas kiel konstrumaterialo. Ĝi estas bezonata por la fabrikado de mortero, kiun oni ofte enmetas en konstruado de muroj. Cetere oni aldonas cementon por ŝanĝi la ecojn.
Dum la laboro kun kalko oni devas atenti pri sufiĉan protekton ĉar la alkale reagemaj konstrumaterialoj povas korodigi la haŭton. Speciale kun kalkoksido (CaO) singardo estas necesa, ĉar kun la aldono de akvo grandajn kemiajn reakciojn kaŭzus.

Fabrikado
---------

Kalko estas fabrikata de kalkŝtono (CaCO3) kiun oni bruligas ĉe 900  ℃ (kalkoksido), kaj poste enstingitas (solvita kalko) kun la aldono de akvo. Nun la cementmiksado estas aldonata. Ĉi tiu parto de fabrikado nomiĝas *Teknika Kalkocirkulado*.
La kalko remalmoliĝas kun la forvaporiĝo kaj aldono de karbona dioksido.

Uzo
---

### Malligiĝo

Dum la firmiĝo formas inter la sableroj ligo de kristaloj. Ĝi kunigas la sablerojn. La kalkmortero nur firmiĝas aere, tial ĝi nomiĝas aermortero. Por formi purajn strukturojn malrapida malligiĝo estas necesa. La ideala temperaturo estas supre de 5  ℃, sed ne pli ol 20  ℃, ĉar kun pligrandiga sumo de varmo la karbona dioksidsumo falas. La tutua malligiĝo daŭras multe da jaroj. Por plirapidigi la procedon nuntemple oni plejparte aldonas cementon kaj rezinon.

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Kalko (materialo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Kambarka** (ruse *Камбарка*) estas urbo en Udmurtio en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 94220501.

La urbo estis fondita en jaro 1767.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1945.

La interurba telefona kodo estas 34153, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 1 horo (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 56° 16′ N 54° 12′ O﻿ / ﻿56.267 °N, 54.200 °O﻿ / 56.267; 54.200 (mapo)Koordinatoj: 56° 16′ N 54° 12′ O﻿ / ﻿56.267 °N, 54.200 °O﻿ / 56.267; 54.200 (mapo).

La urbo estas ĉe rivero Kambarka (Камбарка) (baseno de rivero Kama (Кама)).

En la urbo estas fervoja stacio.

La urbo estis fondita kiel loĝejo dum konstruado de karbonferproduktanta kaj ferproduktanta uzino en 1761 ... 1767.

En jaro 1959 la urbo havis 13,4 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 12,6 mil loĝantojn.

Flago de Udmurtio
Urboj de Udmurtio

**Ĉefurbo**: Iĵevsk

Glazov |
Kambarka |
Moĵga |
Sarapul |
Votkinsk
La rivereto **Schwalb** estas ĉ. 22 km longa maldekstra flankrivero de la rivereto Hornbach. La Schwalb senakvigas kun siaj flankrojoj centraj partoj de la Pays de Bitche (*Biĉa lando*).

La rivereto Schwalb fontas kiel tri fontrojoj je la norda kaj okcidenta rando de Lemberg. La orientaj fontrojoj formas la rojon *Moderbach*, kiu fluas kiel la rivereto Moder rekte al la Rejno.

La rivereto Schwalb preskaŭ komplete fluas norden, unue tra la stagno *Loechersbacherweiher*, preter Lambach kaj Siersthal, kie de dekstre aldoniĝas la rojon *Schwangerbach*. Ĝi plufluas preter la muelejo *Froehmuehle* al *Holbach*. Poste la valo estas preskaŭ senvilaĝa, skvas nur multaj muelejoj. Post la kruciĝo kun la strato *D 620* la rojo fluas tra *Weiskirch* al la kantona urbeto Volmunster, kie staras la sula grenmuelejo, kiu ankoraŭ funkcias. Ekde la Loutzviller-muelejo la rojo estas la landlimo inter Francio, unue al Sarlando kaj post la muelejo de Schweyen *al Rejnlando-Palatinato. En la urbo Hornbach la Schwalb enfluas de maldekstre en la rivereton Hornbach.*

De 1916 ĝis 1945 la trajnlinio Hornbachbahn irias laŭlonge de la rojo inter Hornbach kaj Brenschelbach.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Schwalb (Hornbach) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Débits caractéristiques du Schwalbach Arkivigite je 2014-07-14 per la retarkivo Wayback Machine (franca; PDF; 12 kB)
La **Funikularo de Tibidabo** (hispane *Funicular del Tibidabo*) estas funikularo en Barcelono kiu konektas placon de Doctor Andreu kun la Tibidabo. Ĝia vojo longas 1 152 m kaj la malsupra stacio estas interkonektita kun la Tramvia Blau.

Temas pri la unua transporto de ĉi tiu tipo, kiu funkciis en Hispanio. Ĝi estis konstruita en iom pli ol unu jaro kaj inaŭguriĝis je la 15a horo la 29-an de oktobro 1901, kun entuta kosto de 697 000 pesetoj.

Bildgalerio
-----------

* Supra stacioSupra stacio
* Miniaturo de la funikularo en "Catalunya en Miniatura"Miniaturo de la funikularo en "Catalunya en Miniatura"

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Funikularo de Tibidabo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Funikularo de Tibidabo en Transcat.com
* Parko de Collserola Arkivigite je 2021-02-26 per la retarkivo Wayback Machine

Koordinatoj: 41° 24′ 59.2″ N 2° 7′ 51.9″ O﻿ / ﻿41.416444 °N, 2.131083 °O﻿ / 41.416444; 2.131083 (mapo)

Fonto
-----

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Funicular del Tibidabo en la hispana Vikipedio.*
Defendokirko
**Siegelbach** je alteco de 324 metroj kun 291 enloĝantoj estas urboparto de Arnstadt, Germanio. Ĝi situas eoste de Gera, dume sudoriente de ĝi troviĝas la montaro Reinsberge. Ĉirkaŭ 1 kilometron for ueste, ĉe la landa ŝoseo inter Arnstadt kaj Plaue estas bela ripozumejo kaj pensiono *Triglismühle*, iama muelejo kun apuda rajdejo kaj kongresejo.

Historio
--------

Fonditis la vilaĝo en Mezepoko kion atestas la vizitinda *Defendkirko Sankta Remiĝo* kun ŝtona altaro. La elekto de franka sanktulo je patroneco estas verŝajne en konekso kun posedaĵoj de la epikopujo de Reims en la regiono ĉirkaŭ Arnstadt en la 9-a jc. Iam la preĝejo kaj la tombejo apartenis al Käfernburg (Arnstadt) kaj estis poste filia komunumo de Oberndorf ĉe Arnstadt. Muroj ĝiaj estas gotikaj (13-a jc). Defendkaraktero ĝia montratas bone ĉe la pli alte situanta enirejo, ĉirkaŭvojeto, akvoprovizilo kaj mallarĝaj lumenlasigiloj. Unu el du galerioj estas post la orgeno. En 1769 fariĝis restaŭradego kun plilongigo de la tegmento. Nuntempe la interne barokas. Ĉe la orgeno, kiun konstruis en 1727 la orgenfaristo Johann Anton Weise el Arnstadt ludis jam Johann Sebastian Bach kaj G. Kellner. En la 24.1.1974 aniĝis al Siegelbach la vilaĝo Espenfeld, en la 1.8.1975 krome Dosdorf. Sed en la 14.4.1994 ĝi iĝis parto de Arnstadt.

Elstaruloj
----------

Inter 1720 kaj 1733 loĝis surloke la konata geografo kaj pastoro Melissantes kiu plimodernigis la meblaron de la kirko (ekz. kandelabroj el stano) kaj instigis la konstruon de la menciita orgeno. En Siegelbach li verkis multajn gravajn verkojn geografiajn kaj regionhistoriajn.

Politiko, ekonomio kaj trafiko
------------------------------

Kvartalurbestro estas Karl-Heinz Trefflich kiu gvidas konsilantaron de kvar personoj. La vilaĝo estas ĉefe agrikultura kaj forstada (i.a. fagoj). Multaj enloĝantoj estas pendollaborantoj en Arnstadt. Trans la vilaĝo kondukas strato unu en la direkto de Plaue. Situante rekte ĉe al fervojlinio inter Neudietendorf kaj Ritschenhausen ĝi neniam havis haltejon. Tre ŝatatas la trans la vilaĝon kondukanta Gera-biciklomigradvojo. En 2007 inaŭguritis nova ponto trans Gera anstataŭigonte ponton malnovan de 1925.

Referencoj
----------

1. ↑  Helmut Castritius, Dieter Geuenich, Matthias Werner. 2009. Die Frühzeit der Thüringer: Archäologie, Sprache, Geschichte. Paĝo 367. Verlag Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-021494-9.
2. ↑  *Gemeinden 1994 und ihre Veränderungen seit 1. Januar 1948 in den neuen Ländern*, Verlag Metzler-Poeschel, Stuttgart, 1995, ISBN 3-8246-0321-7, Eldonis: Statistisches Bundesamt
3. ↑  Carsten Berndt: *Melissantes: ein Thüringer Polyhistor und seine Berufsbeschreibungen im 18. Jahrhundert ; Leben und Wirken des Johann Gottfried Gregorii (1685–1770) als Beitrag zur Geschichte von Geographie, Kartographie, Genealogie, Psychologie, Pädagogik und Berufskunde in Deutschland*, Rockstuhl, 2. Auflage Bad Langensalza 2014, ISBN 978-3-86777-166-5, p. 177–189

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Siegelbach en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Triglismühle
* Hejmpaĝo de la responsa ekleziero


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 594833
* GND: 7752332-5
 |
Numero 181/aŭgusto 2014 de la periodaĵo latinlingva el Belgio.
**Melissa** estas la titolo de interesa kulturperiodaĵo eldonita en Belgio kaj tute skribata en la latina lingvo.

Historio
--------

Eldonisto de tiu ĉi gazeto estas ĝis hodiaŭ Guy Licoppe alinome *Gaius Licoppe*. Post la unua latina seminario en Middelkerke-Westende kelkaj partoprenintoj ne nur kontentiĝis pri farota instalo de regulaj rondoj de latinbabilantoj sed proponis ankaŭ fondon de gazeto.

La unua numero aperis la 2-an de aprilo 1984 en Bruselo. La aŭtoroj kiuj skribis por la inaŭgura numero bondezirojn, estis, krom Licoppe, Alain van Dievoet, Jean Van Assel kaj Dominique Moris.

Pri temoj aŭ historiaj aŭ politikaj aŭ literaturaj ĉefe temas la artikoloj en tiu ĉi periodaĵo. Interalie, ankaŭ la anonima verkistino Aeliana verkis pri kuirarto kaj prezentis la preparon de bongustaj pladoj en viva latina lingvo. Kontribuis al tiu ĉi gazeto ankaŭ la itala poeto Giovanni Teresi kaj la belgo Renil Cappelle.

Vidu ankaŭ
----------

* Oxford Classical Texts

Eksteraj ligiloj
----------------

* Hejmpaĝo de *Melissa*
**Kembriĝo** (angle: Cambridge, Ontario) estas grandurbo de suda Ontario en Kanado. Ĝi estas fuzio de la urboj *Galt*, *Preston* kaj *Hespeler*, fine la vilaĝeto *Blair*. Galt kovras la plej grandan parton de Kembriĝo, konsistigante la sudan duonon de la grandurbo. Preston kaj Blair situas sur la okcidenta flanko de la grandurbo, dum Hespeler estas en la plej nordorienta sekcio de Kembriĝo.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 43° 21′ N 80° 19′ U﻿ / ﻿43.350 °N, 80.317 °U﻿ / 43.350; -80.317 (mapo)
* Supermara alteco: 329 m
* Horzono: UTC-5h
* Poŝtkodoj: N1(P-T); N3(C-H)
* Telefonkodoj: 519, 226

la kolegio Galt

Historio
--------

Kembriĝo estiĝis en 1973, kiam Galt, Preston, Hespeler kaj Blair unuiĝis. En la sekva jaro inundo okazis tiel intensa, ke ĝi plenigis ĉefstratojn kun akvo al profundo de proksimume kvar futoj. Centoj de entreprenoj kaj hejmoj estis grave difektitaj.

### Historio de Galt

En 1784 la brita krono koncedis la lokon al la indianoj poreterne. Baldaŭe la poŝtejo estis nomita pri la skota romanverkisto John Galt. En ĝiaj fruaj tempoj Galt estis agrikultura komunumo servanta la bezonojn de la farmistoj en la ĉirkaŭa kamparo. Galt komencis evolui en la 1830-aj jaroj havanta jam industrion. Galt estis la plej granda urbo en la areo ĝis la komenco de la 20-a jarcento kiam ĝi estis devancita de Kiĉenero.

scenoj kiel tiu ĉi ĉe la rivero *Grant* memorigas multajn kanadanojn pri Eŭropo
### Historio de Preston

Historio de Preston komenciĝas en la 1800-aj jaroj. Tiam germanoj alvenis al teritorio de la indianoj. En 1806 iu konstruis segejon sur la bordoj de la rivero. Grenmuelejo sekvis en 1807, kiu iĝis ĝermo de la industrio. Post jardekoj oni ekspluatis la trovintajn sulfurajn mineralfontojn por terapio. En 1894 la elektraj fervojoj atingis la komunumon.

### Historio de Hespeler

Ankaŭ tiu loko apartenis al la indianoj. Baldaŭe eŭropanoj aĉetis tie bienojn. En 1810 jam forĝejo funkciis. La loknomo venis de enmigranto Jacob Hespeler, kiu aĉetis grandan bienon, el kio la urbeto formiĝis en 1901. Dum la 20-a jarcento ĝi altiris novajn entreprenojn.

### Historio de Blair

En 1800 venis tien la unua enmigrinto, ankaŭ germano. En la 1870-aj jaroj ankaŭ tie muelejo ekfunkciis. La vilaĝo de Blair havis kelkajn aliajn nomojn en sia frua historio.

la publika biblioteko en Kembriĝo

Klimato
-------

La temperaturo en Kembriĝo varias en junio inter 15-27  ℃, en januaro -2 - -10  ℃. La tutjara precipitaĵo estas 905 mm.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (angle)

* Kategorio Kembriĝo (Ontario) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Granados** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Granados. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26028. **Granados** signifas en la hispana "Granatarboj", sed ankaŭ estas komuna familinomo.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1150 loĝantojn. El tiuj estis 595 viroj kaj 555 virinoj. La komunumo havas surfacon de 361,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 540 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 486 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 19  ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 917 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 882 scipovis legi kaj skribi kaj 34 personoj estis analfabetoj. Do 3,71 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1135 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Granados Arkivigite je 2007-04-02 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Oquitoa** [okitOa] estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Oquitoa. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26046.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 443 loĝantojn. El tiuj estis 218 viroj kaj 224 virinoj. La komunumo havas surfacon de 636,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 480 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 278 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 320 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 310 scipovis legi kaj skribi kaj 9 personoj estis analfabetoj. Do 2,81 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 373 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,54 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Historio
--------

La vilaĝo fondiĝis fare de la jezuita misiisto Eusebio Kino en la jaro 1689 kun la nomo "San Antonio de Oquitoa". La deveno de la nomo ne estas tute klare. Kelkaj diras ke ĝi venas de la pima lingvo kaj ke tiu nomo signifas "blanka virino". Alia diras ke ĝi venas de la pima frazo "Hukit'o, "proksime de" pro la proksimeco de la rivero San Ignacio river.

En la dua duono de la 19-a jarcento Oquitoa fariĝis komunumo, sed ĝi perdis tiun statuson per leĝo n-ro 68 de la 26-a de decembro 1930. Tamen ĝi restis dependa nur malmultajn jarojn. Je la 24-a de decembro 1934 per leĝo 119 ĝi denove fariĝis aŭtonoma komunumo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oquitoa Arkivigite je 2012-03-06 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
**Kisangani** (pli frue ĝis 1966 **Stanleyville** aŭ **Stanleystad**) estas metropolo, universitata urbo kaj ĉefurbo de la Provinco Tshopo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).

Bazarejo en Kisangani

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 1910  km²
* Alto super marnivelo: 447 m
* Loĝantaro: 682.599 en 2009
* Poŝtkodo:
* Aŭtokodo:
* Telefonprefikso:
* Horzono: UTC + 2

Geografio
---------

Kisangani situas laŭ Kongo proksime de akvofalo. Inter Kinŝaso kaj Kisangani la rivero estas navigebla.

Historio
--------

Henry Morton Stanley fondis en la proksimeco fondis loĝlokon "Stanley Falls" por komercadi. Poste ankaŭ sklavoĉasistoj alvenis, kiuj venenis la komercadan etoson. En 1964 ribelantoj okupis Stanleyville-on, tial oni petis helpon de Usono kaj Belgio. Denovaj ribeloj okazis en 1966 kaj en 1967. En 1999 denove okazis militado.

Ekonomio
--------

Trafiko
-------

Kisangani situas laŭ fervojo al Ubundu kaj oni planas ankaŭ novan fervojan linion. La urbo havas internacian flughavenon.

Vidindaĵoj
----------

* urbodomo
* bestoĝardeno
* botanika ĝardeno
* muzeo
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Rozaria)
* universitata biblioteko

Servoj
------

* Universitato de Kisangani

Klimato
-------

Kisangani havas tropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas po 1620 mm, en januaro estas "sekeco", tiam nur 60 mm-oj pluvas. La temperaturo estas konstante pli, ol 30  ℃.

Famuloj
-------

* Patrice Lumumba tie havis postenon

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kisangani en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Kisangani en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kisangani en retgazeto Nia Mondo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 356629
* GND: 4030866-2
* LCCN: n81080866
* VIAF: 151280791
* NKC: ge134270
 |
**Sahuaripa** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Sahuaripa. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26052.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6020 loĝantojn. El tiuj estis 3109 viroj kaj 2911 virinoj. La komunumo havas surfacon de 5694,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 440 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 575 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24 ℃.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4295 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4015 scipovis legi kaj skribi kaj 278 personoj estis analfabetoj. Do 6,47 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5730 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 46 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,8 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Historio
--------

En la opata lingvo Sahuaripa signifas "flava formiko". La unuaj loĝantoj de la setlejo estis opatoj, inter aliaj la granda ĉefo Sisibotárit, kiu estris pli ol 70 vilaĝojn. La hispanoj alvenis en 1641 kaj oni fondis setlejon kun la nomo "Nuestra Señora de los Angeles de Sahuaripa". En 1834 ĝi ricevis la titolon "villa" kaj en la jaro 1943 la titolon "urbo".

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Sahuaripa en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Sahuaripa[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Jen artikolo pri unu el multaj geografiaj lokoj nomataj *San Pedro*. Vidu la liston de samnomaj lokoj.

**San Pedro de la Cueva** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas San Pedro de la Cueva. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26057.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1604 loĝantojn. El tiuj estis 856 viroj kaj 748 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1926,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 340 metroj super la marnivelo.

Klimato
-------

En la komunumo jare falas averaĝe 388 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 17  ℃.

Hidrogeografio
--------------

La plej gravaj rivero sur la teritorio de la komunumo estas la rivero Yaqui kaj la rivero Moctezuma kiu fluas en la baraĵlagon.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1183 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1098 scipovis legi kaj skribi kaj 84 personoj estis analfabetoj. Do 7,1 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1514 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,59 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Historio
--------

Al la nuna teritorio ankaŭ apartenas partoj de la eksaj komunumoj Suaqui, Tepupa kaj Batuc, kiuj malaperis pro la kreo de la baraĵlago Plutarco Elías Calles (El Novillo). Batuc fondiĝis en la jaro 1629 fare de la jezuita misiisto Juan Mendoza. Ĉiuj vilaĝoj en la regiono havis la statuson "komunumo" kaj ili apartenis al la distrikto Ures. La ĉefurbo de la komunumo ricevis sian nomon laŭ proksima kaverno. La komunumo ekzistas ekde la 12-a de aprilo 1932 pere de la leĝo 65.

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Pedro de la Cueva[*rompita ligilo*] en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La **preĝejo Johano Baptisto** estas romkatolika historia monumento en urbo Jánosháza (Hungario).

Historio
--------

La unua ligna kirko funkciis jam en 1581. Supozeble en 1734 pli nova estis konstruita, kiu estis pligrandigita en 1779 laŭ klasikismo. La orgeno estis farita en 1870 kaj estis trakonstruita en 1991. La kirko estis renovigita en 2018.

Konstruaĵo
----------

La preĝejo situas sola, sed antaŭ la konstruaĵo kruco videblas. La fasado estas simetria, meze la tre malalta kvadrata turo altiĝas. Kelkaj ŝtupoj kuras al la ĉefenirejo. La absido estas rektangula kaj pli mallarĝa, ol la navo, ankaŭ malgranda sakristio aliĝas al la navofino. Interne 2 pilieroj tenas la galerion. La ĉefaltara bildo prezentas Kriston kaj Johanon Baptiston. La flanka altaro estas dediĉita al Sankta Francisko el Asizo.

Kermeso okazas en la 24-an de junio.

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Komparo de la manoj de homo kaj de ĉimpanzo.
**Homiĝo** estas la procezo kiu transformis iom post iom stirpon de primatoj en homoj. Kiel evolua biologia procezo tuŝis la grupon de la homedoj (*Hominina*) el la diverĝo inter la lasta komuna praulo de la grandaj simioj (antropomorfaj simioj, kiuj formas kun la homenoj la grupon de la homedoj -*Hominidae*-), antaŭ pli ol 6 milionoj da jaroj.

La termino kaj la koncepto kiun ĝi difinas estis stampitaj de Édouard Le Roy en sia verko *Les origines humaines et l'évolution de l'intelligence*, publikaĵo de kurso okazinta en la *Collège de France* inter 1927 kaj 1928. Antaŭe la termino estis uzata en teksto nepublikigita de Pierre Teilhard de Chardin en 1923.

Kiel procezo de kultura evoluo ne limiĝas al ŝanĝoj laŭ anatomio aŭ fiziologio, sed al ŝanĝoj laŭ etologio aŭ konduto ne denaskaj sed kulturaj, kiuj okazis kaj transdisvatiĝi paralele, kaj en la materia kulturo (kies plej konataj partoj estas la iloj devenaj de la ŝtona industrio -Ŝtona ilo-) kiaj la lingvo, la socia organizo, la pens-manieroj, la tradicioj, la intelekta produktado (teknikoj kaj ideoj antaŭ-sciencaj kaj antaŭ-teknologiaj, kredoj, arta kredo) kaj ĉia tipo de formoj de interrilatoj kaj kun la medio (kies studo estas pli hipoteza, ĉar baziĝas en deduktoj el la materiaj restoj kaj la konkludoj kiuj povas esti elprenitaj pere de la antropologiaj studoj).

Notoj
-----

1. ↑  Ajeet Jaiswal, *The hominization process of Homo Sapiens*, University of Delhi, India, 2007, p.43, konsultebla ĉe la retejo
**Majmansing** (bengale ময়মনসিংহ, historie *Nasirabad*) estas signifa universitata urbego, rivera havenurbo en Bangladeŝo. La urbego estas ĉefurbo kaj de la Majmansing (regiono) kaj de la samnoma distrikto.

Panoramo pri Majmansing
Mapo pri Bangladeŝo, kie Majmansing estas videbla meze-norde
Urbodomo de Majmansing

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 395 129 (en 2010)
* Areo: 21,7 km²
* Supermara alteco: 19 m
* Horzono: UTC + 6
* Telefonkodo: 091
* Poŝtkodoj: 2200-2206
* 24° 45′ 14″ N 90° 24′ 11″ O﻿ / ﻿24.75389 °N, 90.40306 °O﻿ / 24.75389; 90.40306 (mapo)

Geografio
---------

Majmansing situas en norda-meza parto de la lando sur ebenaĵo laŭ la malnova branĉo de Brahmaputra. Dako troviĝas 104 km .

Historio
--------

Vojo en Majmansing
Brahmaputra ĉe Majmansing
Nasirabad estis grava komerca centro en la 16-a jarcento. Majmansing estis nomumita distrikta ĉefurbo en 1787, komunumo en 1869. Dum dominado de britoj la loĝantoj estis ĉefe hinduoj, sed en la frua 20-a jarcento islamanoj amase alvenis. En 1947 multe da hinduoj foriris. La Terkultura Universitato funkcias ekde 1961, la Islama Universitato ekde 2005. En 2015 la urbego iĝis la 8-a regiona ĉefurbo de Bangladeŝo.

Ekonomio
--------

Historie Majmansing estis konata pro jutoproduktado, kiu estis nomita "ora fibro" pro la enspezo, kiun ĝi generis. Pro tutmonda uzado de la plastoj la juto malgraviĝis. Loke gravas la fiŝkaptado. Majmansing estas financa kaj grava komerca centro por rizoj, sukeroj, tabakoj en norda Bangladeŝo.

Trafiko
-------

Majmansing estas ligita al Dako per fervojo ekde 1865. Estas ponto tra la rivero. En la urbego mem oftas la rikiŝoj.

Klimato
-------

Majmansing situas en la tropika klimato kun indluo de musonoj. La averaĝa jara temperaturo estas 25  ℃, ĝi varias inter 20-30  ℃. Inter marto-oktobro la temperaturo estas pli, ol 40  ℃. Jare pluvas po 2249 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte inter aprilo-oktobro.

Riverbordaj domoj en Majmansing
Fervoja ponto en Majmansing

Vidindaĵoj
----------

* Urbodomo
* muzeoj
* moskeoj
* ponto

Fontoj
------

* WikiTrans
* 
* oficiala paĝo

Templo en Majmansing

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 612018
* GND: 4421663-4
* LCCN: n82150208
* VIAF: 139581821
 |