recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Saint-Martin-Château** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 134 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2005.

Geografio
---------

Saint-Martin-Château etendiĝas sur 31,25 km², kaj havis 134 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 4 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Martin-Château situas je alteco de 741 metroj.

Historio
--------

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Martin-Château apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Paul Monnier, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Martin-Château apartenas al la kantono de Royère-de-Vassivière, kies ĉefurbo estas Royère-de-Vassivière. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Royère-de-Vassivière

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de Saint-Martin-Château
**Safiatou THIAM** (naskiĝis la 24-an de majo 1963 en Senegalo) estas kuracisto de publika sano en Senegalo, specialisto en aidoso, kaj iama Sanministro kaj Malsano-preventado en la registaro de Cheikh Hadjibou Soumaré.

Biografio
---------

Post akirado de ŝia doktoreco en Publika Sano 1995 en la Universitato Cheikh Anta Diop en Dakaro, per disertacio titolita «Le Sida en milieu chirurgical: Connaissances, attitudes et pratiques», ŝi kompletigis M.S. gradon ĉe la Instituto de Tropika Medicino de Antverpeno en 1997. Ŝi ankaŭ kompletigis multajn specialistodiplomojn en Dakaro kaj en Francio, same kiel Majstro en *Santé-publique et pagas en développement* ĉe la Universitato de Pierre kaj Marie Curie (Parizo VI) en 2001.

En la Nacia Konsilio por la Batalo kontraŭ Aidoso (CNLS), ŝi direktas la programojn de la tutmondaj financoj por batali kontraŭ ĉi tiu pandemio. En 2007 ŝi estis rekrutita kiel kunordiganto de la Komuna Unuiĝinta Nacia Programo pri aidoso en Senegalo. La 13-an de septembro 2007, Safiatou Thiam estis nomita Ministro pri Sano kaj Antaŭzorgo. Ŝi sukcedis Abdou Fall kaj Thérèse Coumba Diop sukcedis ŝin en majo 2009.

Referencoj
----------

1. 1 2 3  Safiatou Thiam: Senegalese politician - Biography and Life. Alirita: 21 majo 2020
2. 1 2  Sida au Sénégal: "60 % des nouvelles infections se sont produites entre 0 et 24 ans", Dr Safiétou Thiam du CNLS Arkivigite je 2020-01-09 per la retarkivo Wayback Machine. Alirita: 21 majo 2020
3. ↑  CNLS Safiatou Thiam remplace Ibra Ndoye : Mimi déracine un baobab. Alirita: 21 majo 2020
4. ↑  CNLS Dr Safiatou Thiam parmi les 200 femmes leaders en santé mondiale. Alirita: 21 majo 2020
5. ↑  Lutte contre le VIH : Safiatou Thiam fait le point au sujet de l’objectif "90-90-90’’ | MINISTÈRE DE LA SANTÉ ET DE L'ACTION SOCIALE Arkivigite je 2020-05-12 per la retarkivo Wayback Machine. Alirita: 21 majo 2020

Vidu ankaŭ
----------

* Rose Dieng-Kuntz
* Penda Mbow

Eksteraj ligiloj
----------------

* Safietau Thiam: « Les populations pourront accéder gratuitement aux soins médicaux au Sénégal… ». Alirita: 21 majo 2020

  



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 692124
 |
**Safira,** arabe: **السفيرة‎‎,** angle **As-Safira** laŭ alia transskribo **Sfīre** estas urbego en Sirio en Gubernio Alepo en la samnoma distrikto.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Supermara alteco: 348 m
* Loĝantaro: 106,460 en 2012
* Horzono: UTC +2 (somere UTC +3
* Telefonkodo: +963 21 81XXXX
* 36° 04′ 00″ N 37° 22′ 00″ O﻿ / ﻿36.06667 °N, 37.36667 °O﻿ / 36.06667; 37.36667 (mapo)Koordinatoj: 36° 04′ 00″ N 37° 22′ 00″ O﻿ / ﻿36.06667 °N, 37.36667 °O﻿ / 36.06667; 37.36667 (mapo)

Geografio
---------

Safira situas en nordokcidenta parto de la lando sur montetaro. Halepo troviĝas 24, Idlib 68, Hamao 118, Ar-Raka 149, Latakio 155, Homs 160, Tartus 188, Dair az-Zaŭr 264, Duma 290, Damasko 302 km.

Historio
--------

Safira estis konata en antaŭ-islamaj tempoj kiel Sipri. Historiistoj sugestis, ke la loknomo eble venis de la akada vorto *siparu* kun la signifo bronzo, kiu eble signifas, ke kupro estis elminita kaj bronzo estis prilaborita en tiu loko. En antikvaj tempoj Safira estis loko de merkato pri la saloj, kiu estis kolektita ĉe la proksima sala marĉo. En la civila milito la urbego estis okupita plurfoje.

Klimato
-------

En Safira jare pluvas nur 289 mm. Inter julio-aŭgusto ĝenerale neniam pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 10-25 °C.

Trafiko
-------

Al Safira kuras 3 vojoj, la plej grava el Halepo.

Fontoj
------

* WikiTrans
* mapo, distancoj Arkivigite je 2017-02-11 per la retarkivo Wayback Machine
Kaligrafia prezento de robajo atribuita al Omar Ĥajam (el Manuskripto Ouseley 140 en Biblioteko Bodleian); vidu artikolon por traduko. La kvar versoj de robajo estas aranĝitaj kruce, po unu verso en branĉo.
**Robajoj**, literumita ankaŭ kiel *Rubaiyat* (رباعیات عمر خیام en persa) estas la titolo kiun la brita poeto kaj tradukisto Edward Fitzgerald donis al kolekto de poemoj de Omar Ĥajam (1048-1131). La traduko de *robajo* estus «kvarteto». Aliaj poetoj, kiel Fernando Pessoa kaj Jeghiŝe Ĉarenc, verkis siajn proprajn *robajojn* sekvante la tradicion de Ĥajam.

La du unuaj versoj de *ruba'i* (singularo de *robajoj*) rimas kun la lasta, pro kio la tria verso esta libera verso.

Laŭ Xabier Correa Corredoira, la *robajoj* havas tre ampleksan temaron, el kiu elstaras la ĝuo por vino, amo kaj erotismo, la kritiko al la institucioj (speciale tiuj religiaj), la nihilismo, la postulo de liberpensado kaj de agnostikismo, eĉ de ateismo; la morto kaj la saĝeco.

Unua usona eldono de la *Robajoj* en la traduko de Edward Fitzgerald (1878).

Bibliografio
------------

* Bean, C. M. *La rubajtoj de Omar Kajjam laŭ Edward Fitzgerald*, 1952
* Belverdi, Mohammad Poorgholi, *La robaioj de Omar Kajjam*, 1997
* Schulz, Richard, *La robajoj de Omar’ Kajam’ kaj iliaj tradukintoj*, 1981
* ʿUmar Ḫaiyām, *Poemi*, 1951
* ʿUmar Ḫaiyām, *Poemoj de Omar Kajam* , 1953 kaj reeldono 1994
* Umar Ḫaiyām, *La robaioj*, 1984 kaj reeldono 1980 kaj 1997

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Robajoj de Omar Ĥajam en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* La robajoj de Fitzgerald rete Arkivigite je 2008-11-03 per la retarkivo Wayback Machine angle


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 786150
 |
Koordinatoj: 47° 39′ 27″ N 3° 2′ 7″ O﻿ / ﻿47.65750 °N, 3.03528 °O﻿ / 47.65750; 3.03528 (mapo)

**Saint-Martin-des-Champs** estas franca komunumo, kiu situas en departemento Yonne kaj en regiono Burgonjo. Ĝi havis 282 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.

Geografio
---------

Saint-Martin-des-Champs etendiĝas sur 34,22 km², kaj havis 282 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

La komunumo enhavas la vilaĝon Saint-Martin kaj la vilaĝetojn les Salzards kaj les Goûts.

### Demografio

Loĝantara evoluo| 1886 | 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2007 | 2008 | 2009 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 704 | 364 | 304 | 279 | 286 | 263 | 265 | 280 | 282 | 275 |

Historio
--------

La unua skriba mencio de la vilaĝo datiĝas de 1106 kiel *Sanctus Martinus de Campis* sed la vilaĝo estas ege pli malnova.

La preĝejo Sankta-Marteno datiĝas el la 16-a jarcento.

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Martial Hermier, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Martin-des-Champs apartenas al la kantono de Saint-Fargeau, kies ĉefurbo estas Saint-Fargeau. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Famuloj
-------

* Emile Guiblain-Coquery pentristo (1883-1963)

Partnera urbo
-------------

* Francio Saint-Martin-des-Champs (Manche), 1989 en Francio

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Emile Guiblain-Coquery bildoj kaj vivo france

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Saint-Fargeau

Eksteraj ligiloj
----------------

* Personaj retpaĝoj france
**Rodezno** [roDEZno] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Haro.​ Ĝi estas je nur 7 km disde Haro, komarka ĉefurbo. Estas du domaroj nome Rodezno kaj Cuzcurritilla. La municipa teritorio limas norde kun tiu de Haro, oriente kun Briones kaj Ollauri, sudokcidente kun Bañares, sudoriente kun Hormilla kaj okcidente kun San Torcuato, Cidamón kaj Zarratón.

Municipa teritorio de Rodezno, oriente de Zarratón.
Urbodomo de Rodezno.
Pri etimologio menciindas la devenon de la nomo de la Virgulino de Olartia, patronino de Rodezno. Olartia estas eŭska toponimo kiu devenas el *ola artean* = inter kabanoj. Tial eblas dedukti, ke la frua setlejo de Rodezno estis ĉefe ligita al paŝtado, ĉar tiu ekonomia aktiveco estis ege grava en la areo ĝis antaŭ nelonge.

La loko aperas en dokumento de 1087 en kiuj oni faris donacon al la monaĥejo de San Millán de la Cogolla. Ankaŭ en 1182 al la monaĥejo de Santo Domingo de la Calzada. Je la enpovigo de la Burbonoj en Hispanio kun Filipo la 5-a, la termino de Rodezno (kun Ollauri kaj Gimileo) akiris sendependecon disde Briones, atingante propran municipon kaj municipan teritorion en 1713.

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, de kies komenco oni malaltiĝis el 875 loĝantoj ĝis nunaj 212.

Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejoj, kvartalo de vinkeloj, Dom-Palaco, vitejaj kabanoj, iama monaĥejo de Cuzcurritilla ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Bildaro
-------

* La preĝejo.La preĝejo.
* Ermitejo de la Virgulino de Olartia, eble iama setlejo.Ermitejo de la Virgulino de Olartia, eble iama setlejo.
* Kvartalo de vinkeloj.Kvartalo de vinkeloj.
* Dom-Palaco.Dom-Palaco.
* Viteja kabano de 1899.Viteja kabano de 1899.
* Abandonita preĝejo de Sankta Marteno, Cuzcurritilla.Abandonita preĝejo de Sankta Marteno, Cuzcurritilla.
* Iama monaĥejo de Cuzcurritilla.Iama monaĥejo de Cuzcurritilla.

Notoj
-----

1. ↑   Abad León, Felipe (2003). «XXVII. De los llanos de Valpierre a la hoz de Foncea». En Colegio Oficial de Ingenieros Técnicos Industriales de La Rioja, eld. *Otras veinte rutas por la Rioja*. Gráficas Ochoa SA. p. 133. ISBN 84-7359-551-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 795303
 |
**Sagamu** aŭ **Shagamu** estas metropolo kaj universitata urbo en Niĝerio.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 173.255 en 2012
* Supermara alteco: m
* Horzono: UTC +1
* Poŝtkodo: 121...

Geografio
---------

Sagamu situas sur ebenaĵo en la sudokcidenta sekcio de la lando en proksimeco de Lagoso.

Historio
--------

Post la mezepoko tiu areo estis ĉasloko de portugalaj kaj holandaj (nederlandanaj) sklavokomercistoj. En la 19-a jarcento el proksimaj vilaĝoj oni formis la urbeton, kiu estis pli konvena por defendaj celoj. Antaŭ la 20-a jarcento la britoj kontrolis la urbon, kiu evoluis, ĉar ĝi situis laŭ komercovojo al la maro. En la 1950-aj jaroj pro ĝia pozicio inter Ibadano kaj Lagoso portis evoluon. Sagamu estas nova sidloko de la "reĝo".

Loĝantaro
---------

Precipe joruboj vivas en la urbo kaj en la ĉirkaŭaĵo.

Ekonomio
--------

En Sagamu la plej grava estas produktado de la cemento el kalkoŝtonoj. En la proksimeco oni kultivas kakaojn kaj nuksojn. Permane oni produktas korbojn kaj ŝnurojn.

Klimato
-------

Sagamu situas en tropika klimato. Ekzistas du pluvosezonoj inter aprilo-julio kaj oktobro-novembro. Iom seka periodo estas inter aŭgusto-septembro kaj pli longa seka sezono de decembro ĝis marto. La temperaturo varias inter 20-30 °C. Jare pluvas inter 1000-2000 mm.

Trafiko
-------

La plej proksima flughaveno troviĝas en Lagoso.

Fontoj
------

* mapo Arkivigite je 2009-10-07 per la retarkivo Wayback Machine
*
Fragmento de la *sagao de Njáll* (AM 132 folio 13r), ĉirkaŭ 1350.
La **sagaoj** (el la islandlingvavorto *saga*, plurale *sögur*) estas literaturaj tekstoj verkitaj en malnova Skandinavio pri diversaj temoj, ekzemple fruaj vikingaj esploroj, elmigradoj al Islando kaj bataloj inter islandaj familioj. Ili estis verkitaj en la malnova norena lingvo, ĉefe en Islando.

La sagaoj estas difineblaj kiel prozaj epopeoj, kiuj temas pri la heroaj agoj de homoj jam de longe forpasintaj. Tiuj "valoraj homoj" estis plejofte vikingoj, aŭ paganoj aŭ kristanaj. Plejmultaj sagaoj estas realistaj, escepte de la plej legendaj sagaoj, de la sagaoj pri sanktuloj kaj de tiuj pri episkopoj. La realeco ja estas kelkfoje plibeligita por doni pli fabelan aspekton al la teksto, sed la tekstoj estas ĉiuj pri homoj, kiuj estas facile kompreneblaj.

Listo de sagaoj
---------------

* Sagao de Hrafnkell
* Sagao de Fljótsdæla
* Sagao de Njáll
* Sagao de Hervör
* La rakonto de Þórhallur Knappur

* Kategorio Sagao en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Vidu ankaŭ: Glukozo, Ribozo, Arabinozo, Galaktozo, kaj Laktozo
Struktura formulo de la fruktozo
3D Struktura formulo de la fruktozo
Fruktozo

  

**Fruktozo** aŭ fruktosukero estas la formo de la sukero troviĝanta en la fruktoj kaj en mielo. Ĝi estas \*livoĝira monosaĥarido kiu havas la saman formulon kiel la glukozo, sed ĝi havas alian strukturon. Kvankam la fruktozo estas heksozo (havas 6 karbonajn atomojn), ĝi ĝenerale ekzistas en la formo de 5-karbonatoma hemiketala ringo kiel furanozo (la 6. karbonatomo ligiĝas al la ringo ekstere).
Ĉiu frukto enhavas nature certan kvanton da fruktozo (ofte ligitan kun glukozo) kaj oni povas ĝin ekstrakti kaj koncentri por produkti alternativan sukeron.
La fruktozo estas ofte uzata por nutraĵoj de diabetuloj aŭ por homoj, kiuj havas problemon pri hipoglikemio, ĉar ĝi malkonstruiĝas pli malrapide ol la kansukero (saĥarozo) kaj ĝi estas pli dolĉa ol sakaĥozo, tiel ĝi havas pli favoran efikon al la sangosukera nivelo.
Tamen kelkaj homoj malbone akceptas fruktozon, tiel la fruktozo ne estas konvena por ĉiu, kiuj havas saĥarozan netoleron.

'\*'livoĝira molekulo: ĝi deflankas maldekstren la alvenantan polarigitan lumon (glukozo turnas la lumon dekstren – dekstroĝira)

*

Vidu ankaŭ
----------

* Karbonhidrato
* Maiza siropo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Fruktozo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2005-12-17 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2008-09-26 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* Arkivigite je 2006-02-10 per la retarkivo Wayback Machine
**Crónica del alba. Valentina** (Kroniko de taĝiĝo. Valentina) estas hispana filmo de 1982 reĝisorita de Antonio José Betancor. Ĝi estas bazita en la unua duonbiografia novelo de la naŭ eroj de la sagao *Crónica del alba*, de Ramón J. Sender. La venontan jaron oni faris duan filmon pri alia ero de la sagao titolita *1919: Crónica del alba* (1983).

Intrigo
-------

**Averto: *La teksto, kiu sekvas, malkaŝas detalojn pri la intrigo de la rakonto.***

En 1939, José Garcés (Jorge Sanz), kiel unu el miloj da venkitoj en la Hispana Enlanda Milito kaj prizonulo en la koncentrejo de Argelès (suda Francio), retenas sian vivon nur per siaj memoroj. Li ĉefe memoras sian vivon kiel knabo en kampara vilaĝo de Aragono, kvankam filo de municipa burokrato. Li vivas ĉefe por sia unua amo: Valentina (Paloma Gómez), filino de la notario, bela infanino kiu iĝis lia malebla idealo kiun li ne povos forgesi (ĉirkaŭ 1911). 

Pepe, nome José Garcés ("alter ego" de Ramón José Sender Garcés, la aŭtoro) estante 10-jaraĝa estas knabo vivoplena kiu dubas nur inter iĝi heroo, sanktulo aŭ poeto, kiu cerbumas rimedojn por esti kun Valentina, spite al familiaj malakceptoj fare de sia patro kaj de la gepatroj de lia juna fianĉino. Mosén Joaquín (Anthony Quinn), pastro kaj instruisto de la infano, estas la nura kiu komprenas la forton de lia pasio. 

**Averto: *Malkaŝado de la intrigo de la rakonto ĉi tie finiĝas.***

Geaktoraro kaj roluloj
----------------------

* Anthony Quinn ... Mosén Joaquín, pastro
* Jorge Sanz ... Pepe
* Paloma Gómez ... Valentina
* Saturno Cerra ... Don José, patro de Pepe
* Concha Leza ... Doña Luisa, patrino de Pepe
* Alfred Lucchetti ... Don Arturo, patro de Valentina
* Marisa de Leza ... Doña Julia, patrino de Valentina

Detaloj
-------

Tiu estis unu el la unuaj filmoj de la juna Jorge Sanz, ankoraŭ knabo, kiu poste faros pli ol 60 filmoj; krome ĝi estis unu el malmultaj partoprenoj de Anthony Quinn en la hispana kinarto.

Kelkajn scenojn oni filmis en la kastelo de Loarre.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Crónica del alba. Valentina en la hispana Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 841495
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitola artikolo vidu la paĝon Sains-du-Nord (stacidomo). |

**Sains-du-Nord** estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france *Hainaut* respektive flandre *Henegouwen*), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento *Nord* [nɔʁ] (okcidentflandre *Noorderdepartement*), en la regiono Hauts-de-France (prononco [o d(ə)ˈfʁɑ̃s], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* [nor pa d' kale'], nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). 

Fine de 2020 en la komunumo vivis 2 787 loĝantoj sur areo de 16,03 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 174 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Avesnes-sur-Helpe* (france *Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe*, nederlande *Arrondissement Avenne aan de Helpe*), kaj ekde marto 2015 al la samnoma kantono *Fourmies*.

Geografio
---------

Sains-du-Nord estas urbeto, kiu troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe. Ĝi situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Sains-du-Nord etendiĝas sur 16,03 km².

Ĝi situas ĉe la departementa vojo D951, inter Avesnes-sur-Helpe kaj Trélon, kore de regioneto nomita "Fagne" de lokuloj. Sains-du-Nord havas landlimojn kun la najbaraj komunumoj Ramousies, Liessies, Glageon, Féron, Rainsars kaj Sémeries.

  

La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Historio
--------

La historio de Sains-du-Nord ekis tre frutempe, ĉar la vilaĝo jam ekzistis en la romia epoko : oni elfosis plurajn aĵojn el tiu periodo.

Sains-du-Nord en la 12-a jarcento iĝis sub la patroneco de la abatejo de Liessies, kaj restis eklezia bieno ĝis la franca revolucio de 1789.

Vidindaĵoj
----------

* la katolika kirkola katolika kirko
* templo de amotemplo de amo
* loka lernejoloka lernejo
* la japana ĝardenola japana ĝardeno
* vilao ĉe la arbovartejovilao ĉe la arbovartejo

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Sains-du-Nord (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Sains-du-Nord
***Rodrigo*** (HWV 5) estas opero en tri aktoj komponitaj de George Frideric Handel. Ties origina titolo estis *Vincer se stesso è la maggior vittoria* ("Venki super si mem estas la plej granda venko"). La opero estas bazita sur la historia figuro de Rodrigo, nome la lasta reĝo de Visigotoj en Hispanio. La libreto estis bazita sur la verko de Francesco Silvani nome *II duello d'Amore e di Vendetta* ("La konflikto inter amo kaj venĝo"). Datita el 1707, ĝi estis la unua opero de Handel verkita por ludado en Italio, kaj la premiero okazis en Florenco fine de 1707.

Juna Handel, pli malpli en la epoko de kompono de *Rodrigo*.La opero estis revivigita en 1984, en Innsbruck. Perdita fragmento el la 3a Akto estis trovita en 1983, kaj pli kompleta produktado estis farita de la "Handel Opera Society" estrite de Charles Farncombe en la "Sadler's Wells Theatre" en Londono en 1985. Inter aliaj ludadoj, *Rodrigo* estis prezentita en Karlsruhe en 1987, en la "Handel Festival", de Halle en 2002 kaj en la Internacia baroka opero festivalo, Beaune, Francio, en 2018.

La opero disvolvigas intrigon kiu miksas la aferojn pri la sukcedo fare de Rodrigo post lia antaŭanto kaj komploto de nobeloj por la venonta sukcedo kun la aferoj pri la amrilatoj. Rodrigo havis amaferon kun Florinda kaj petas venĝon, dum la edzino de Rodrigo, nome Esilena, intencas pacon. Finfine Rodrigo kaj Esilena iras al ekzilo kaj Evanco ascendas al la trono, kaj li edziĝas al Florinda.

Notoj
-----

1. 1 2  Graeme, Roland (2000). "*Vincer se stesso é la maggior vittoria (Rodrigo)*. George Frideric Handel.", *The Opera Quarterly* **16** (2), p. 299–301. doi:10.1093/oq/16.2.299.  Alirita 2007-09-21..
2. ↑  Knapp, J. Merrill, "Handel's First Italian Opera: *Vincer se stesso è la maggior vittoria* or *Rodrigo* (1707)" (Januaro 1981). *Music & Letters*, **62** (1): pp. 12-29.
3. ↑  Sadie, Stanley (ed).  (1992) *The New Grove Dictionary of Opera, vol. 3, p.1369*. Oksfordo: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-522186-2.
4. ↑   Halle's Händel-Festival with Budget Problems. Alirita 7a de julio 2014.
5. ↑   Compte rendu critique, opéra. BEAUNE, le 20 juillet 2018. Georg Friedrich HAENDEL, Rodrigo, Ensemble Les Accents, Thibault Noally.| Classique News. Alirita 27a de novembro 2018.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 698988
* GND: 300359764
* LCCN: no99062031
* VIAF: 186123695
* BNF: 140168895
 |
**Robert Bosch** (Albeck, 23-an de septembro 1861 - Stutgarto, 12-an de marto 1942) estis germana inventisto, inĝeniero, industriisto kaj filantropo. Li estis en 1886 fondinto de la entrepreno Robert Bosch GmbH.

Juneco
------

Bosch naskiĝis en la vilaĝo Albeck apud Ulm. Li estis la dekunua el dekdu infanoj de la bonhava pensionestro, terkulturisto kaj bierfaristo *Servatius Bosch* kaj lia edzino *Maria Margaretha*. Ambaŭ gepatroj heredis grandajn biendomojn. La patro havis bonan lernejan edukon.

De 1869 ĝis 1876 Robert Bosch frekventis la mezlernejon en Ulm post kio li, pro konsilo de sia patro, havis edukon por fajnmekanisto. Sekve li laboris dum kelkaj jaroj en nombro da entreprenoj en Germanio, Britio kaj Usono.

Entrepreno
----------

En 1886 li fondis propran entreprenon, la *Werkstätte für Feinmechanik und Elektrotechnik* en Stutgarto. Pro mendo de kliento Robert Bosch disvolvis en 1887 la unuan magnetsparkilon, kio tiam uzatis por la fuelsparkado de idlantaj motoroj. Dek jarojn pliposte, en 1897, Bosch sukcese instalis magnetsparkilon en aŭtomobilo. Per tio li trovis solvon por unu el la plej grandaj teknikaj problemoj kun kio la aŭtomobiltekniko tiam luktis. Li tuj fariĝis sukcesplena liveranto en la aŭtomobilsektoro.

En 1898 Bosch malfermis en Britio sian unuan eksterlandan reprezentejon. Unu jaron pliposte sekvis Francio kaj en 1906 Usono. En 1913 la entrepreno havis filialojn en ĉiuj mondpartoj kaj 88 procentoj de la debit estas realigita ekster la landlimoj.

Inventoj
--------

Bosch perfektigis la fuelpumpilon por dizelmotoroj, pro kio la dizelmotoro estis taŭga por la aŭtomobilindustrio.

Politiko
--------

La entrepreno de Bosch enkondukis en 1906 kiel unu el la unuaj en Germanio la okhoran labortagon. La produktiveco de la laboristoj per tio estis stimulata. Ankaŭ enkondukiĝis du-skipo-sistemo.

Dum la 1920-aj jaroj Robert Bosch ankaŭ politike aktivis. Kiel liberala entreprenisto li estis membro de diversaj ekonomikaj komisionoj. Li multe investis en energiaj kaj financaj rimedoj por la repacigo inter Germanio kaj Francio. Li esperis kaŭze de tio je daŭra paco en Eŭropo kaj je fondiĝo de eŭropa ekonomia regiono sen doganobarieroj.

Filantropio
-----------

Pro lia sento de sociala respondeco Bosch donis gravajn donacojn al la germana lando Virtembergo kaj la urbo Stutgarto. Apoteozo de tiu engaĝo estis la konstruo de hospitalo kio en 1940 disponeblis por la loĝantoj de la urbo Stutgarto. En 1937 Bosch en sia testamento registris ke post sia morto la dividendo el la entrepreno estu uzata por subteni bonfaraĵojn.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 623931
* GND: 118513818
* LCCN: n86038486
* VIAF: 62339897
* ISNI: 0000 0000 5535 5635
* LIBRIS: 293743
* SUDOC: 171652584
* BNF: 15805445h
* NDL: 01189267
* NKC: jn20000700209
* ICCU: RMSV060868
 |
**Robert Campbell** (naskiĝis la 21-an de februaro 1808, mortis la 9-an de majo 1894) estis esploristo kaj pelt-negocisto por la Kompanio de la Hudsona Golfo. Li esploris grandan parton de la suda Jukonio kaj norda Brita Kolumbio. Li establis la mallongdaŭran Pozicion de la Lago Dease, kaj en 1838 li estis la unua eŭropano kiu atingis la riveron Stikine supersekaĵe. Li establis la Fortikaĵon Frances, Jukonio, sur la Lago Frances en la baseno de la rivero Liard. En 1840 li transiris el la lago Frances al la rivero Pelly, fariĝis la unua eŭropano kiu esploris la supran basenon de la Rivero Jukono. Li establis la Fortikaĵon Selkirk, Jukonio, ĉe la kuplilo de la riveroj Jukono kaj Pelly.

La Aŭtovojo Robert Campbell en Jukonio estas nomita laŭ Campbell.

Referencoj
----------

1. ↑  Theodore J. Karamanski (1983) *Fur Trade and Exploration*, University of Oklahoma Press

Eksteraj ligiloj
----------------

* Biografio ĉe la *Dictionary of Canadian Biography Online*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 620935
* GND: 118668145
* LCCN: nr98041463
* VIAF: 13101075
* ISNI: 0000 0000 7372 7236
 |
Koordinatoj: 48° 21′ 05″ N 3° 30′ 52″ O﻿ / ﻿48.35139 °N, 3.51444 °O﻿ / 48.35139; 3.51444 (mapo)

**Saint-Maurice-aux-Riches-Hommes** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 452 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Geografio
---------

Saint-Maurice-aux-Riches-Hommes etendiĝas sur 33.17 km², kaj havis 452 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 12 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Baptiste Nivaggioli, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Maurice-aux-Riches-Hommes apartenas al la kantono de Villeneuve-l'Archevêque, kies ĉefurbo estas Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Villeneuve-l'Archevêque
* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Maurice
**Gardistaro de defendo de ŝtato** (GDŜ) (ĉeĥe: *Stráž obrany státu* (SOS)) estis speciala sekureca korpuso fondita en Ĉeĥoslovakio surbaze de registara regularo n-ro 270/1936 sb. (aprobita la 23-an de oktobro 1936), kiu ekzistis kaj agadis en la jaroj 1936 ĝis 1939. Dum paca stato funkciis taĉmentoj de Gardistaro de defendo de ŝtato nur kadre, dum kio membroj (laŭ mallongigo SOS kromnomataj "sosanoj") plenumis sian kutiman deĵoron ĉe ĝendarmaro, financa gardistaro kaj ŝtata polico, sed okaze de endanĝerigo de la sekureco de respubliko ili estis aktivigitaj kaj plenigitaj kun rezervistoj kun daŭra loĝloko proksime de la aktivigo. Dum bataloj inter septembro 1938 kaj marto 1939 perdis la vivon 84 membroj de GDŜ kaj 270 suferis vundiĝojn.

Rilataj artikoloj
-----------------

* Bataloj je Ŝluknova terlango
* Atako kontraŭ doganejo en Habartice
* Munkena interkonsento
* Ĝenerela mobilizo en la jaro 1938
* Financa gardistaro
* Batalo je Moravská Chrastová
* Sudetgermana ribelo

Referencoj
----------

1. ↑  *Stráž obrany státu*, Česká televize, 21.9.2008
2. ↑  *Už zítra v Deníku pravidelná samostatná příloha Junior Lidé si připomněli oběti masakru v Liptani*, Bruntálský.deník.cz, 26.9.2013
3. ↑   Stráž obrany státu 1936-1939. Codyprint. Alirita 2018-05-22.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo State Defense Guard en Vikimedia Komunejo
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Saint-Agnan |

Koordinatoj: 48° 18′ 23″ N 3° 03′ 07″ O﻿ / ﻿48.30639 °N, 3.05194 °O﻿ / 48.30639; 3.05194 (mapo)

**Saint-Agnan** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 774 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Geografio
---------

Saint-Agnan etendiĝas sur 13.22 km², kaj havis 774 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 59 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

Historio
--------

La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pierre Marrec, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Saint-Agnan apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Pont-sur-Yonne

Eksteraj ligiloj
----------------

* france Oficiala retejo de Saint-Agnan
**Gábor Tamás** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tamás Gábor** estas hungara biologo, profesoro, (korespondanta membro 2013, ordinara membro 2019) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea.

Gábor Tamás  naskiĝis la 7-an de majo 1969 en Dunaújváros.

Biografio
---------

Gábor Tamás frue estis elstara sportisto (gimnastikisto), dume li frekventis universitaton en Szeged. Post la diplomo en 1995 li plulernis en Oksfordo. Li akiris PhD en 1997, DSc en 2005. Li konstante okupiĝis pri kontaktoj de la nervoj. Li ricevis premiojn inter 1997-2012.

Verkaro (elekto)
----------------

* *Proximally targeted GABAergic synapses and gap junctions synchronize cortical interneurons* (2000)
* *Different transmitter transients underlie presynaptic cell type specificity of GABAA,slow and GABAA,fast* (2007)
* *Fluoxetine (Prozac) and Serotonin Act on Excitatory Synaptic Transmission to Suppress Single Layer 2/3 Pyramidal Neuron-Triggered Cell Assemblies in the Human Prefrontal Cortex* (2012)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto Arkivigite je 2014-01-08 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Rosie PEREZ** (denaske *Rosa Maria Perez*, 6an de Septembro, 1964) estas usona aktorino, koregrafino, dancistino kaj aktivulino. Ŝia elrompo okazis je sia portreto de Tina en la filmo *Do the Right Thing* (1989), sekvita de *White Men Can't Jump* (1992). La ludado de Perez en *Fearless* (1993) havigis al ŝi nomumon por la Oskar-premio al la Plej Bona Duaranga Aktorino, inter aliaj hooroj. Aliaj steluladoj okazis ĉe filmoj *It Could Happen to You* (1994), *The Road to El Dorado* (2000), *Pineapple Express* (2008), kaj *Birds of Prey* (2020).

Perez ricevis tri premiojn *Primetime Emmy* pro *In Living Color* (1990–1994) kaj alian nomumon al Emmy pro sia laboro en *The Flight Attendant* (2020–nun). Ŝi ludis ankaŭ en teatraĵoj en Broadvejo kiel *The Ritz*, *Frankie and Johnny in the Clair de Lune*, kaj *Fish in the Dark*. Ŝi estis ankaŭ kungastiganto en la babilrondo de ABC *The View* dum la 18a sezono de la programo.

Kariero
-------

Ŝi ekkarieris kiel dancistino, ekde kiam ŝi oftis en dancejoj kiel distro for el studado de biokemio. Tiukadre ŝi estis dungita de Spike Lee por la filmo *Do the Right Thing*. Poste Perez ankoraŭ koregrafiis muzikfilmetojn por Janet Jackson, Bobby Brown, Diana Ross, LL Cool J kaj The Boys.

Perez havis sian trian gravan rolon en la sukcesa komedio *White Men Can't Jump* kun Wesley Snipes kaj Woody Harrelson. En 1997, ŝi protagonistis kun Javier Bardem en Perdita Durango, filmo en kiu multaj scenoj de troa violento, sekso kaj nudeco estis forigitaj el la versio publikigita en Usono sed restis netuŝitaj en la versio publikigita en Eŭropo kaj Latinameriko.

Perez aperis en epizodo de *Law & Order: Special Victims Unit* en Oktobro 2009. Dum tiu filmado ŝi vundiĝis kaj sekve ŝi procesis kontraŭ la produktoroj de la serio.

Krom laboro en televido, ekzemple kun Whoopi Goldberg, kaj en teatro, ŝi estas aktivulino pri aferoj rilataj al Puerto Rico (ekzemple per la filmo *Yo soy Boricua, pa'que tu lo sepas!*), Aidoso kaj edukprogramoj.

Referencoj
----------

1. ↑  Hill, Logan (7a de Aprilo, 2008). "How I Made It: Spike Lee on 'Do the Right Thing'". New York. Alirita la 18an de Oktobro, 2014.
2. ↑  Udovitch, Mim. "I, Latina". Vibe. No. Decembro 1993 – Januaro 1994. Alirita la 18an de Oktobro, 2014.
3. ↑  Stevens, Brad (April 2000). "Perdita Durango: A Case Study". Senses of Cinema. Alirita la 18an de Oktobro, 2014.
4. ↑  Marzulli, John (1a de Februaro, 2012). "Rosie Perez OKs settlement after injury on 'Law & Order: Special Victims Unit'". New York Daily News. Alirita la 18an de Oktobro, 2014.

  

* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Rosie Perez en la angla Vikipedio.*


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 822587
* GND: 143036912
* LCCN: nr96010287
* VIAF: 46960465
* ISNI: 0000 0001 0780 7702
* SUDOC: 150894732
* BNF: 14031350z
* MBA: 49206c5d-d2a1-473d-8c28-69e020da0a16
* BIBSYS: 98042574
* BNE: XX1112480
 |
**Rosinos de la Requejada** [roSInos delarekeĤAda] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sanabria, en la plej nordokcidento de la provinco, norde de plej nordorienta Portugalio. *Rosinos de la Requejada* estas areo de birdoprotektado ZEPA kaj popola arkitekturo.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Anta de Rioconejos, Carbajalinos, Doney de la Requejada, Escuredo, Gusandanos, Monterrubio, Rionegrito, Rosinos de la Requejada, Santiago de la Requejada kaj Villarejo de la Sierra, okupas totalan areon de 154,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 342 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 117 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun la provinco Leono, Palacios de Sanabria, Asturianos, Espadañedo, San Justo kaj Robleda-Cervantes.

Estas kelkaj fortikitaj loĝlokoj de la prahistorio kiel arkeologiaj vizitindaĵoj. Estas iom da agrikulturo, konstruado kaj servoj. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, specifaj faŭno kaj flaŭro, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Provinco Zamoro

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 754916
 |
Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Raĥiv en Transkarpatio

Bazaj informoj
--------------

**Rosiŝka,** ukraine **Росішка,** hungare **Rászocska** [rAsOĉka] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv.

* 47° 59′ 06″ N 24° 04′ 11″ O﻿ / ﻿47.98500 °N, 24.06972 °O﻿ / 47.98500; 24.06972 (mapo)
* Areo: 12  km²
* Alto super marnivelo: 447 m
* Loĝantaro: 1160
* Poŝtkodo: 90622
* Telefonprefikso: +380 3132

Situo
-----

Rosiŝka situas inter montoj. Raĥiv troviĝas je 35, Bocicoiu Mare je 10 km-oj.

Historio
--------

Ĝis Traktato de Trianon Rászocska apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Rahó, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion por rutenoj, kies parto estis ankaŭ tiu ĉi vilaĝo. Ekde 1945 Rosiŝka apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Vidindaĵoj
----------
Ŝablono  *En ĉi tiu sekcio aŭ paĝo mankas ŝablono*. Bonvolu **aldoni** la ŝablonon, poste forigu ĉi tiun averton.
Se la artikolo havas pli ol unu mankon, bonvolu uzi la ŝablonon {{Pluraj problemoj}}. Krome aŭtomate aldoniĝas la kategorio Kategorio:Artikoloj sen ŝablono.

*Robert John Burck, 2006*
**Robert John BURCK** (23-an de decembro 1970 en Cincinnati) estas usona strata muzikisto. Burck muzikas ĉefe en Novjorko, gitarludas kaj portas dum tio nur blankan vakeran ĉapelon, blankajn kalsonon kaj vakerajn botojn. Pro sia nekutima vestado, li havas la artistan nomon *The Naked Cowboy* (Nuda Vakero, Kovbojo), Burck estas jam ekde 10 jaroj turisma vidindaĵo ĉe Times Square. Ŝi ofte permesas komunan fotadon kun virinoj, dum li permesas ekkapton de lia pugo - kaj eĉ reciproke prenas pugon de la virino- aŭ kareson de lia korpo.

Kariero
-------

Burck unuafoje muzikis en 1998 en Los Angeles sur strando de Venice Beach. Post la sukceso, li decidis - je propono de amiko- prezenti sin nur en kalsono kaj igi sian korpon - fortigitan per korpokonstruado - al marko. Li muzikas ekde 1999 en Novjorko.

Burck en 2000 aperis en la konservativa klaĉspektaklo *Moral Court*; konkurspektakloj American Idol, *Australian Idol* kaj Star Search, en kiuj li adiaŭis jam en la unua raŭndo. Li famigis sian agadon per partoprenoj en diversaj televidaj klaĉaj, amuzigaj spektakloj aŭ muzikado en diversaj usonaj ŝtatoj.

Burck muzikas en la someraj monatoj regule sur Times Square kaj tie perfektigis sian komercan modelon. Li postulas du dolarojn po foto, kiujn kolektas kunlaboranto en nigra vestaĵo. Per tiu metodo, Burck lukras plurajn milojn da usonaj dolaroj en unu tago. Vintre, li muzikas en Venice Beach aŭ Santa Monica.

*Robert John Burck, 2006*
Lia artista nomo kaj vestaĵo estas protektita kiel marko.

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala paĝo
* *The Naked Cowboy* ĉe Interreta filma datumbazo (angle)

* Robert John Burck en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Robert John Burck en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 289919
 |
**Roger PERRINJAQUET** (naskiĝis antaŭ 1935; mortis la 9-an de marto 2000) estis svisa inventisto. Li inventis la elektran stangomiksilon.

Invento de la stangomiksilo
---------------------------

En 1950 Perrinjaquet petis patenton por «appareil ménager portatif» (portebla kuirilo). La nova miksilo ricevis la nomon *Bamix* kiel kunmetaĵo de la francaj vortoj «battre et mixer» (batado kaj miksado). En 1954 Perrinjaquet vendis sian patenton al la firmao ESGE AG, kiu unu jaron antaŭ estis establita de la sinjoroj Gschwend kaj Spingler. Ekde la fino de 1954 tiu firmao produktis la unuan stangomiksilo en iliaj fabriko en Germanio. Laŭ informoj de ESGE AG Perrinjaquet akiris en 1950 patenton por la unua portebla stangomiksilo en la mondo. 

Nuntempe ESGE AG produktas en Mettlen Svislando la Bamix-on kiel ankaŭ la ESGE Zauberstab (sorĉbastono) por Germanio en Svislando. La Bamix estas reprezentata en pli ol 40 landoj de plejofte ekskluzivaj distribuistoj.

Aliaj patentoj
--------------

Perrinjaquet akiris plurajn patentojn, ekzemple je la 17-a de februaro 1959 por la kudromaŝino kun la angla nomo *Drop-Head Machine*.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Firmao Bamix Arkivigite je 2020-01-28 per la retarkivo Wayback Machine (angle)
* Les inventeurs suisses: Roger Perrinjaquet et son batteur mixeur, TV-elsendo de la stacio RTS Pro la invento de la stangomiksilo (france)

Referencoj
----------

1. ↑  Patento *Drop-Head Machine* (PDF)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 677918
 |
**Roger VAILLAND** naskiĝis la 16-an de oktobro 1907 en Acy-en-Multien (Oise), kaj forpasis la 12-an de majo 1965 en Meillonas (Ain), kaj estis franca ĵurnalisto, kaj verkisto.

Li laboris kiel ĵurnalisto de 1928 ĝis 1940 kaj aniĝis al la franca rezistado en 1942, aktive interalie en la teamo de Jean Moulin. Tiu sperto inspiros al li la romanon *Drôle de jeu* (Stranga ludo) publikigita en 1945, kiu akiris la premion Interallié kaj kiun iuj ankoraŭ konsideras kiel lian plej bonan vrekon. Tio estas la komenco de lia verkista kariero.

En 1952 li aniĝis al la franca komunista partio, sed rapide eksiĝis post la ribelo de Budapest en 1956 kaj ĝia brutala punpremado fare de Sovetio.

En 1957 li gajnis la premion Goncourt per *La loi* (La leĝo). Li ankaŭ verkis kelkajn kinajn scenarojn por filmreĝisoroj kiel Louis Daquin kaj Roger Vadim. Krome, du el liaj romanoj estis kinigitaj.

### Romanoj

* *Drôle de jeu*, 1945.
* *Les Mauvais Coups*, 1948.
* *Bon pied, bon œil*, 1951.
* *Beau Masque*, 1954.
* *325.000 francs*, 1955.
* *La Loi*,1957.
* *La Fête*, 1960.
* *La Truite*, 1964.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 825329
* GND: 118803670
* LCCN: n50046639
* VIAF: 101808155
* ISNI: 0000 0001 2145 7905
* LIBRIS: 334850
* SUDOC: 027173607
* BNF: 11927411q
* NDL: 00526940
* BIBSYS: 90063016
* NKC: jn19990008716
* BNE: XX1399956
 |
**Rohese de MONMOUTH** (*Rohese de Monemue* en la Anglo-normanda lingvo) (naskiĝis ĉirkaŭ 1135/1140; mortis en, aŭ ĉirkaŭ 1180) estis la filino de Baderon fitzWilliam, Lordo de Monmouth, kaj de lia edzino Rohese de Clare. Ĉirkaŭ la jaro 1155 Rohese edziniĝis kun Hugh de Lacy, Lordo de Meath.

Ili havis ok infanojn:

* Walter, naskiĝis ĉirkaŭ 1172, kiu sukcedis al sia patro kiel Lordo de Meath
* Hugh, naskiĝis ĉirkaŭ 1176, kiu estis farita 1-a Grafo de Ulster
* Gilbert
* Robert, kiu mortis juna
* William, kiu estis kaptita en Irlando en 1210 fare de Reĝo Johano kaj mortis en kaptiteco
* Elaine, kiu edziniĝis kun Rikardo de Beaufo
* Alicia, kiu edziniĝis kun Roger Pipard kaj poste kun Geoffrey de Mareys
* filino, kiu edziniĝis kun William fitzAlan

Rohese estis notinda pro la donaco kiun ŝi faris, kune kun sia edzo kaj sia filo Robert, al Priorejo de Monmouth. La Priorejo ĝuis dum pli ol duon-jarcento la malavarecon de ŝia familio, kaj estis klare je ŝia instigo ke tiu donaco okazis. Tri ŝilingoj estis donotaj al la priorejo ĉiujare, la tagon de Sankta Mikaelo, el la profitoj de la urbo de Lydney en Gloucestershire. La frato de Rohese, Gilbert, alie konata kiel patrono de literaturo, estis inter la atestantoj de tiu donaco.

Referencoj
----------

1. ↑  W. Dugdale; J. Caley, H. Ellis, B. Bandinel, eds, *Monasticon Anglicanum* (6 vols. London, 1817-1830) vol. 4 p. 597

Vidu ankaŭ
----------

* Rohese de Clare

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rohese en *Medlands*
* Hugh de Lacy en *Medlands*
**Rohrbrunn,** hungare **Nádkút** estas iama vilaĝo, nun parto de Deutsch Kaltenbrunn en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.

Rohrbrunn en la mapo

Bazaj informoj
--------------

* 47° 07′ 20″ N 16° 07′ 00″ O﻿ / ﻿47.12222 °N, 16.11667 °O﻿ / 47.12222; 16.11667 (mapo)Koordinatoj: 47° 07′ 20″ N 16° 07′ 00″ O﻿ / ﻿47.12222 °N, 16.11667 °O﻿ / 47.12222; 16.11667 (mapo)
* Poŝtkodo: 7572
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 580

Situo
-----

Rohrbrunn situas laŭ rojo. Güssing troviĝas je 24, Jennersdorf je 28 km-oj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1427 laŭ germana formo *"Rorprun"*. En 1605 Stefano Bocskai, en 1622 Gabrielo Bethlen bruldetruis la vilaĝon. En 1648 vivis tie 125 homoj en 33 domoj, en 1787 329 homoj en 84 domoj, en 1828 448 homoj en 59 domoj. En 1910 vivis en Nádkút 685 homoj, (precipe aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Rohrbrunn aliĝis al Deutsch Kaltenbrunn en 1971.

Vidindaĵoj
----------

* kastelo de Batthyány [batjAnji]
* romkatolika preĝejo omaĝe al Francisco Xavier de 1896

* Kategorio Rohrbrunn en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Rojas de Cuauhtémoc** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Rojas de Cuahutemoc*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 078.

Geografio
---------

**Rojas de Cuauhtémoc** apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 964 loĝantojn. El tiuj estis 481 viroj kaj 483 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25.52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1570 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 11 indiĝenoj. El tiuj 8 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 8 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rojas de Cuauhtémoc Arkivigite je 2005-06-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Rojo Culebro
**Rojo Culebro** aŭ **Kulebro**, aŭ *Serpentorojo*, estas natura kaj intermita akvofluejo de ĉirkaŭ 28 km de longo. Ties fludaŭro pasas je ĉirkaŭ 12 km sude de Madrido (Hispanio) kun formo de U. Ties akvokvanto varias depende el la sezono, atingante maksimumon en printempo kaj ĝi tute malaperas somere. Ties akvofluejo situantas inter altoj de 660 m ekflue kaj 550 m en elflue.

Karakteroj
----------

La rojo Kulebro ekfluas ĉe la Parko Polvoranca, en la municipa teritorio de Leganés (Madrido), je ĉirkaŭ 12 km sudoriente de Madrido. Ties akvofluo pluas en direkto sudoriente pasante norde de la municipa teritorio de Fuenlabrada, poste turnas al oriento dum limas inter la municipaj teritorioj de Getafe (norde) kaj de Pinto (sude). En la fina ero, la rojo Kulebro turnas nordoriente ene komplete en la municipa teritorio de Getafe kaj finfine enfluas en la rivero Manzanares, je ĉirkaŭ 13 km sudorente de Madrido.

Tiu rojo utilas por la irigacio de parkoj kaj ĝardenoj de la municipoj tra kiuj ĝi fluas kaj limas. Ĝi nomigas ankaŭ zonojn de rezidejoj nome *Arroyo Culebro* (Getafe) kaj kvartalo *Arroyo Culebro* (Leganés) kaj teknologiajn areojn de Getafe kaj Pinto. Parto de ties riverbordo estas loĝata de kanejoj kaj falfoliaj arbaroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Arroyo Culebro (metroo de Madrido)
Ponto Kulebra, en la Casa de Campo (Madrido), dezajnita de Francesco Sabatini en la 18a jarcento.
La rojo **Meaques** [meAkes] estas akvofluaĵo en la Regiono Madrido (Hispanio), apartenanta al la baseno de la rivero Manzanares —alfluanto siavice de la rivero Jarama kaj tiu de Taĵo—, en kiu ĝi elfluas dekstre.

Fluo
----

Ĝi ekas en la loko konata kiel Venta de la Rubia (gastejo de la blondulino), en Alcorcón. Ĝi eniras poste en la municipa teritorio de Pozuelo de Alarcón, kie ĝi trapasas la ĉirkaŭan aŭtoŝoseon M-40. Sen eliri el tiu municipo, ĝi flankas sude la komplekson kaj entreprenaj kaj distran Ciudad de la Imagen, norde la ĝardenkolonion de militistoj nome Arroyo de Meaques (kiun ĝi nomigas) kaj sude la kvartalon Los Ángeles.

Eniras en la municipa teritorio de urbo Madrido tra la kolonio Santa Mónica, integrata ene de la distrikto Latina. Sekvas poste tra la forsta zono Casa de Campo, kie ĝi trapasas malgrandajn konstruaĵojn de la 18a jarcento, en la kunteksto de la urbaniza agado entreprenita de la hispanaj reĝoj ene de tiu parko. Ĝi estas la ĉefa akvoflueĵo kiu havigas akvon al la lago de la Casa de Campo. Ĝi elfluas en la rivero Manzanares, sude de la Ponto de la Reĝo.

La rojo fluas, laŭlonge de zonoj de mediteranea arbaro, kaj de kverkaroj kaj de pinaroj. Krome estas ĉe la riverbordoj fraksenoj, poploj kaj ulmoj, krom kelkaj specioj tipaj de parkoj kaj ĝardenoj, kiaj platanarboj.

* Kategorio Rojo Meaques en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)