recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Komunista Partio de Nederlando**, nederlande **Communistische Partij van Nederland** (**CPN**) estis nederlanda politika partio, ligita al la Tria Internacio. Ĝi nomiĝis **Socialdemokrata Partio**, nederlande **Sociaal-Demokratische Partij** (**SDP**) ekde sia fondiĝo en 1909 ĝis la fondiĝo de la Rusa Komunista Partio en 1918. CPN fandiĝis kun tri aliaj partioj en Verdo-Maldekstro en 1990. Tiumomente CPN estis la plej malnova politika partio de Nederlando.

Marcus Bakker en 1972

Historio
--------

### Skismo kun SDAP

Inter 1894 kaj 1909 la Socialdemokrata Laborista Partio (SDAP) estis la ununura maldekstra partio en Nederlando. SDAP havis du flankojn: reformista kaj ortodoksmarksista. La marksistoj havis propran enpartian revuon, *De Tribune*, per kiu ili — nomitaj la *Tribunistojn* — kritikis la reformistan ĉefvojon de SDAP. En la kongreso de la 13-a kaj 14-a de februaro 1909 en Deventer, la partiestraro de SDAP eksigis la Tribunistojn. La 14-a de marto 1909, la Tribunistoj kun kvarcent aliaj marksistoj fondis la Socialdemokratan Partion.

### Nomo

Post la rusia revolucio de 1917, la bolŝevikoj en Rusio fondis la Rusan Komunistan Partion kaj en 1919 fondis la Trian Internacion. Ekde tiuj eventoj, multaj novaj komunistaj partioj fondiĝis tra la mondo. En Nederlando SDP simple renomis sin **Komunista Partio Holando** (**CPH**) kaj de decembro 1935 CPN.

En parlamento
-------------

En la Dua Ĉambro de la nederlanda parlamento, CPN havis diversnombrajn seĝojn:

* 1918: 2 / 100
* 1922: 2 / 100
* 1925: 1 / 100
* 1929: 2 / 100
* 1933: 4 / 100
* 1937: 3 / 100
* 1946: 10 / 100
* 1948: 8 / 100
* 1952: 6 / 100

* 1956: 7 / 150
* 1959: 3 / 150
* 1963: 4 / 150
* 1965: 4 / 150
* 1967: 5 / 150
* 1971: 6 / 150
* 1972: 7 / 150
* 1977: 2 / 150
* 1981: 3 / 150
* 1982: 3 / 150

Gravuloj
--------

* Jan Romein

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Komunista Partio de Nederlando en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivo de CPN ĉe la Internacia Instituto de Socia Historio.
**Róbert Fleischl** [flejŝl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fleischl Róbert** estis hungara arkitekto.

Memortabulo pri Róbert Fleischl
Róbert Fleischl naskiĝis la 16-an de novembro 1864 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la 24-an de februaro 1926 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Róbert Fleischl devenis el juda familio. Li maturiĝis en luterana gimnazio jam en Budapeŝto, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1888. Post la diplomo li trejnis sin laŭvice en atelieroj de Győző Czigler, Antal Weber kaj Ignác Alpár. En 1891 li fondis propran arkitekturan firmaon, sed inter 1892-1894 lia kunarkitekto estis la germandevena György Brüggemann. Li edziĝis en 1902, lia edzino naskis 2 gefilojn (ambaŭ iĝos arkitektoj).

Elektitaj planitaj konstruaĵoj
------------------------------

* loĝdomoj en Budapeŝto ekde 1891
* kemia uzino en Kőbánya (1901)
* poŝta stacio (1910, nun lernejo, Budapeŝto)
* domoj en kolonio Wekerle
* mineja oficejo (1926, Dorog)
* kulturdomo (1928, Dorog)

* loĝdomo (1894)loĝdomo (1894)
* Poŝta stacioPoŝta stacio
* Domo en kolonio WekerleDomo en kolonio Wekerle
* Oficejo en DorogOficejo en Dorog

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Dorog

Fontoj
------

* hungarlingva biografio[*rompita ligilo*]
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Róbert Fleischl en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 693267
 |
**San Sebastián Ixcapa** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Sebastián Ixcapa*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 345.

Geografio
---------

**San Sebastián Ixcapa** apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3364 loĝantojn. El tiuj estis 1622 viroj kaj 1742 virinoj. La komunumo havas surfacon de 104,62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 240 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 270 indiĝenoj. El tiuj 205 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 205 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Sebastián Ixcapa Arkivigite je 2006-04-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
La eksa salminejo erfurta
La **Salminejo reĝa de Erfurto** (germane: *Königliches Salzbergwerk Erfurt*) estas monumento industria en la nordoriento de Erfurto, Germanio.

Priskribo
---------

Post diversaj privataj iniciativoj la prusa salofisko ordonis en 1856 starigon de salminejo en Erfurto. La unuaj ŝaktfaradoj estis en 1857. La salminejo funkciis inter 1863 ĝis 1916, dum kiu tempo ekspluatitis ĉ. unu miliono da tunoj da salo kaj kelke da anhidrito. La volumo kava estis fine duona miliono da kvadratmetroj. Post la malfunkciigo oni uzis la surterajn ejojn por diversaj celoj, i.e. kiel deponejon.

Hodiaŭ la tuto estas malplena, kvankam la ejo mem reprezentus gravan historiaĵon teknikan. Pri tio memoras ankaŭ diversaj stratnomoj kaj setlejnomoj: Salzstraße, Salinenstraße, Salinengraben, Hinter der Saline, Salinesiedlung. Pri la daŭra memorigo zorgas societo nomita *Bergmannsverein Otto Ludwig Krug von Nidda*, fondita en 1996. La nomdoninto estas prusia supera minejkonsilisto, kiu estris la prusian minejadon ekde 1860. En aprilo 2007 festitis en la festsalonejo de la Urbodomo de Erfurto la datreveno 150-a de la fondo de la salminejo.

La kiao de estonta uzigo de la eksa salminejo malcertas. Menciindas ke la Malakoff-turo de la ejaro estas la lasta siatipe en tuta Germanlando.

Literaturo
----------

* Heinrich Bartl/Wolfgang Grünemeier: *Das Königliche Salzwerk zu Erfurt 1857-1916*, Erfurt 2007, 216 paĝoj.
* Steffen Raßloff: *100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten. Mit Fotografien von Sascha Fromm*, (Thüringen Bibliothek. Bd. 11). Essen 2013.
**San Sebastián Río Hondo** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Sebastián Río Hondo*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 347.

Geografio
---------

**San Sebastián Río Hondo** apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3069 loĝantojn. El tiuj estis 1495 viroj kaj 1574 virinoj. La komunumo havas surfacon de 81,65 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2420 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 257 indiĝenoj. El tiuj 180 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 180 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Sebastián Río Hondo Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Róza DÉRYNÉ SZÉPPATAKI** [dErinE sEpataki] estis la unua elstara hungara operkantisto, subreto kaj aktoro.

Déryné en 1834
Róza Déryné Széppataki naskiĝis la 23-an de decembro 1793, Jászberény - mortis la 29-an de septembro 1872, Miskolc.

Nomo
----

Ŝi naskiĝis, kiel **Schenbach Rozália**. Kiel hungara aktoro, ŝi uzis la nomon Széppataki Róza. Ŝia edzo estis Déry István (esperante Stefano Déry), tial ŝi prenis ankaŭ la edzan nomon. Laŭ la hungara ortografio tiam post la edza nomo aldoniĝas gramatikaĵo "né" (ŝia nomo povas esti ankaŭ Déry Istvánné). Ĉiuj formoj estas ĝustaj.

Vivo
----

La gepatroj sendis ŝin al Pest (urbo) por lerni la germanan lingvon, sed Róza jam en la lernejo interesiĝis pri la aktorado, eĉ ŝi debutis en lerneja prezentaĵo. En 1810 ŝi jam ludis en teatro, kiam ŝi ludis en Hamleto damon. En 1813 ŝi edziniĝis, sed tio ne sukcesis, ili vivis aparte. Poste ŝi rolis en Eger kaj Miskolc, poste ŝi sukcese ludis en Transilvanio. Laŭ la tiamaj eblecoj la aktoroj kaj kantistoj migradis. Ankaŭ Róza agis simile kaj ŝi rolis preskaŭ en ĉiuj tiamaj hungaraj urboj. Ŝi adiaŭis de la kantado en 1847, tamen en 1868 lastfoje ŝi kantis.

Verkaro
-------

Róza ankaŭ tradukis hungaren diversajn teatraĵojn.

Memoraĵoj
---------

* Déryné filmo en 1951
* teatro nomumita pri Déryné
* kulturcentro Déryné en Jászberény
* skulptaĵo

* Loĝdomo de familio Déry en DiósgyőrLoĝdomo de familio Déry en Diósgyőr
* Loĝdomo de Déryné en MiskolcLoĝdomo de Déryné en Miskolc
* Skulptaĵo pri Déryné en BudapeŝtoSkulptaĵo pri Déryné en Budapeŝto
**San Sebastián Teitipac** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Sebastián Teitipac*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 349.

Geografio
---------

**San Sebastián Teitipac** apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, evidente en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1962 loĝantojn. El tiuj estis 887 viroj kaj 1075 virinoj. La komunumo havas surfacon de 30,62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 661 indiĝenoj. El tiuj 532 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 532 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Sebastián Teitipac Arkivigite je 2007-01-27 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Salomona kolono.
Salomonaj kolonoj en baroka pordego de la Baziliko Nia Sinjorino de la Merced (Limo, 1630).
En diversaj artoj la **Salomona kolono** estas kolono kun fusto de helica aŭ helika formo, kiu estis uzita fundamente en Eŭropo kaj en Hispanameriko en la baroka arkitekturo. Ĝi ricevas sian nomon pro la tiama kredo ke tiel estis la kolonoj de la Templo de Salomono.

Ĝi ne estis konstruelemento uzita en la antikva epoko sed ĝia nomo derivas de la nomo havigita de la barokaj arkitektoj, el la priskribo kiun oni faras en la Biblio pri la kolonoj de la granda templo de la reĝo Salomono en Jerusalemo, detruita en la jaro 586 antaŭ Kristo. Oni diris ke tiu templo havis du ĉefajn kolonojn flankigante la vestiblon, kun tordita fusto, kies nomoj estas Boaz kaj Ĥakin, kiu simbolis respektive la forton kaj la stabilecon.

Salomona kolono ekis per bazo kaj finas per kapitelo, kiel la klasika kolono, sed la fusto havas torditan disvolvigon de helica formo kiu faras plej ofte ses turnojn kio produktas efikon de movo, forto, barakto kaj drameco. La enkonduko de la salomona kolono en la baroko montras la kondiĉon de arto en movado. En multaj okazoj troviĝas la fusto kovrita per vegetaĵa dekoracio el vitofolioj. La kapiteloj povas esti de diversaj ordoj, inter kiuj hegemonias la korinta kaj la kompozita ordoj. Plej ofte ili estas uzataj pli kiel ornamaj kolonoj ol kiel tegmentosubtenaj, pro kio ofte ili aperas en retabloj aŭ apudigitaj ĉe aliaj ornamaĵoj.

* Kategorio Salomona kolono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Rózsi Bársony** [rOĵi bArŝonj], hungare **Bársony Rózsi,** germane **Rosy Barsony** estis hungara kaj aŭstra aktorino, dancistino, subreto kaj kantistino.

Rózsi Bársony
Rózsi Bársony naskiĝis, kiel **Schustek Rozália** la 5-an de junio 1909, Budapeŝto - mortis la 28-an de marto 1977, Vieno.

Biografio
---------

Rózsi Bársony devenis el juda familio. Ŝi aktoradis jam frue dum la lernojaroj. Baldaŭe ŝi frekventis aktoran lernejon en Budapeŝto, sed ŝi ne forlasis la scenejojn. En 1931 ŝi havis sukcesojn en Berlino. Ŝi edziniĝis al Oszkár Dénes, kun kiu en 1932 partoprenis en operetoj en Eŭropo kaj ankaŭ en Usono, komence ŝi ricevis specialan permeson pri la rolado en nazia Germanio. Poste ili ludis en Budapeŝto. Dum la 2-a mondmilito ŝi ne ricevis rolojn, poste ŝi apenaŭ ricevis eblecojn. En 1948 ŝi migris al Aŭstrio. En la 1960-aj jaroj ŝi ofte aktoradis en Hungario, ofte en Hungara Televizio.

Roloj (elekto)
--------------

* 9 filmoj inter 1918-1937, ekzemple *Bál a Savoyban* (Balo en Savoy), 1934
* unusola televizia filmo *Nem történt semmi* (Nenio okazis)
* germanaj filmoj: Ein Toller Einfall (1932); Ein Bißchen Liebe für Dich (1932); Walzerkrieg (1933); Liebe muß verstanden sein (1933); Salto in die Seligkeit / Ein sonntag im sommer in Wien (1934); Ende schlecht, alles gut (1934); Dschainah, das Mädchen aus dem Tanzhaus (1935); Die entführte Braut (1938); Scherben bringen Glück (1957); Antónia (1965)
* diversaj teatraĵoj, plej ofte operetoj

Fontoj
------

* Germana kaj hungara Vikipedioj
**San Sebastián Tutla** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Sebastián Tutla*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 350.

Geografio
---------

San Sebastián Tutla apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15922 loĝantojn. El tiuj estis 7467 viroj kaj 8455 virinoj. La komunumo havas surfacon de 8,93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1540 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 974 indiĝenoj. El tiuj 772 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 772 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* San Sebastián Tutla Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sabinas** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Sabinas*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05028.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 53042 loĝantojn. El tiuj estis 26237 viroj kaj 26805 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2345,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 330 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 45410 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 67 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,148 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. 

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 35992 personoj apartenis al la katolika religio kaj 3251 personoj al la protestantisma religio. 855 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 1135 personoj statistike apartenis al neniu religio. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
|  |  |
| --- | --- |
|  Redaktas | **Ĉi tiu artikolo estas redaktata de iu.**

---

Por eviti la riskon de redaktokonflikto, ne redaktu la artikolon. Kontrolu la kronologion kaj forigu la ŝablonon, se necese. |

**Georg Wilhelm PABST** (Raudnitz, Bohemio, nun Ĉeĥio, 25a de aŭgusto 1885 - Vieno, 26a de majo 1967), estis aŭstria kin-reĝistoro, kiu laboris en Germanio kaj poste eksterlande (Francio, Usono). Temas pri unu de la plej gravaj figuroj de la plej frua germana kino; estis milda ekspresionismo en lia verkaro spite al markita realismo, kiu estas efekto de lia teatra sperto, de liaj ideoj kaj de la nomita "nova objektiveco".

Biografio
---------

Li ekkarieris kiel aktoro ankoraŭ tre juna. Estante 25-jaraĝa, li elmigris al Usono, kaj aliĝis en Trupo de Germana Populara Teatro de Novjorko en 1910. Li estis sendita al Germanio en 1914 por dungi aktorojn, sed survoje ne Parizo eksplodis la Unua Mondmilito, kaj estis malliberigita en koncentrejo dum kvar jaroj. En 1917, li organizis teatrajn ludojn kun kolegoj en la koncentrejo. Post la milito, Pabst dediĉis sin al ĵurnalismo, kaj direktoris la "Neuer Wiener Theater", de Vieno, specializiĝante sin en ĉmabroteatro (aŭ "Kammerspiel"). 

Li ekfilmis en 1920, kaj eksucesis en 1925 kiam li reĝisoris Greta Garbo en la filmo per kiu ŝi famiĝis, nome *Die Freudlose Gasse* (*Sub plezurmasko*). Li sekvis la sekvan jaron per *Geheimnisse einer Seele* (*Misteroj de animo'**Kursiva teksto*****, 1926), kun psikologia temo pri sekseco, apogita en la teorioj de Sigmund Freud. Same sukcesis per *La amo de Jeanne Ney*, de 1927, per kiu li adaptis romanon de Ilya Ehrenburg. Li specialiĝis en filmoj pri virinoj.**

En la epoko de la sonkino, *La trigroŝa opero* (*Die Dreigroschenoper*) estas filmo de 1931, inspirita en la samnoma teatraĵo de Bertolt Brecht. Pabst faris gravan ĵoran version de Don Kiĥoto (1933), kun tri versioj (germana, angla kaj franca, el kiuj nur la franca estas bone konservita) kun la aktoro Teodoro Ŝaljapin.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri muzika stilo el la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. Vidu ankaŭ la stilon salonmuziko de la 19-a jarcento, kiu iasence estis la burĝa daŭrigo de la ĉambromuziko de la nobelaro en la 17-a kaj 18-a jarcentoj. |

**Salono** en lingvaĵo de muziko aŭ **salona muziko** - angle ***Lounge*** aŭ ***Lounge music*** [LAŬNĜ MJUzik] kaj en plej multaj aliaj lingvoj ankaŭ nomata laŭ nomo similsona kiel la angla *"lounge"* - estas tipo de muzika populara muziko en la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj, aparte disvastiĝinta en Ameriko. Oni kutime per ĝi intencas elvoki en la aŭskultantoj la senton de esti en loko de trankvila etoso, kiel hejmeca salono eble ĉe kameno, insula paradizo aŭ alia natura loko kie ne aŭdeblas la bruo de la moderna civilizo, aŭ ekstera spaco. La gamo de salono ĉirkaŭprenas instrumentajn komponaĵojn angle foje nomataj *beautiful music* (do simple "bela muziko"), modernan elektronikon (aparte la subgenron *distran*, angle *chillout*, kun trankvilaj, malrapidaj ritmoj), restante teme enfokusigita sur kulturaj elementoj de la "spacepoko" de la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj. La plej frua speco de salona muziko aperis dum la 1920-aj jaroj kaj 1930-aj jaroj, kaj estis angle konata kiel "light music" ("malpeza muziko"). En la 21-a jarcento, la termino "lounge music" ankaŭ povas esti uzata por priskribi la muzikajn muzikojn en hotelaj antaŭhaloj, em kazinoj kaj en iuj restoracioj kaj trankvilstilaj trinkejoj, kie foje tre mallaŭte kaj fone muzikas pianisto aŭ disaŭdiĝas trankvila muziko en speco de "salono".

Vidu ankaŭ
----------

* Pink Martini

Referencoj
----------

1. ↑  Melissa Ursula Dawn Goldsmith: "Lounge Caravan: A Selective Discography", *Notes* 61 (angle: "Salono-Karavano: selektita diskografio", notoj 61), n-ro 4 (2005): 1060. Havebla ĉe Projekto *Muse*

* Kategorio Salono (muziko) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Sablotabulanto sur la Fortalezaj dunoj.
Sablotabulantino en Dubajo
**Sablotabulado** estas distra aktiveco, derivita de neĝtabulado, kiu okazas sur duno, kontraŭe al neĝkovrita monto aŭ holmo. Eblas fiksi la du piedojn al la tabulo, sed oni ankaŭ povas nefiksita stari sur la tabulo. Tiu lasta metodo estas pli danĝera ol la unua. 

Tiu sporto estas malpli populara ol neĝtabulado, ĉar praktike ne eblas konstrui skilifton sur sabloduno, do la tabulantoj devas ĉiufoje piediri supren, aŭ per veturilo suprenveturi. Aliflanke eblas sablotabuladi en ĉiu sezono, kontraŭe al neĝtabuladi, kio farendas en la vintro. 

Peruo estas konata pro ĝiaj grandaj sablodunoj en la provinco Iko (*Ica*). Kelkaj montoj estas pli altaj ol 2 km. Bona ekzemplo de tia duno estas apud la oaza vilaĝeto Huacachina. En Florenco estas profesia centro por sablotabulado.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Sand-boarding.com Arkivigite je 2020-12-03 per la retarkivo Wayback Machine
* Sablotabulado en Francio
* Sablotabulado en Japanio
**San Vicente de Arévalo** [sanbiZENte deaREbalo] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *La Moraña* aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. *San Vicente de Arévalo* estas komprenebla kiel *Sankta Vincento de Arévalo*

San Vicente de Arévalo en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Arévalo norde, brune.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 16,12 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 172 loĝantojn. Ĝi perdis 250 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 47 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Langa, Nava de Arévalo, Donjimeno, Cabezas de Alambre, Pedro-Rodríguez kaj Tiñosillos.

Historio
--------

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 761780
 |
| Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion**Sablovermo** |
| --- |
|  |
|  |
| **Biologia klasado** |
| 

|
|  |
| Domanio: | Eŭkariotoj *Eukaryota* |
|
|
| Regno: | Animaloj *Animalia* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Filumo: | Annelida *Annelida* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Klaso: | Poliketoj *Polychaeta* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ordo: | *Capitellida* |
|
|
|
|
|
|
| Familio: | *Arenicolidae* |
|
|
|
|
|
| Genro: | ***Arenicola*** |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Specio: | ***A. marina*** |
|

 |
| Dunomo |
| ***Arenicola marina***L. 1758 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Aliaj Vikimediaj projektoj |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sistematiko en Vikispecioj |

 |
|
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Komunejo pri Sablovermo  |

 |
| v • d • r |

La **sablovermo** *(Arenicola marina)* estas specio el klaso poliketoj *(Polychaeta)*, ordo *Capitellida*, familio de Arenikoledoj.

Disvastiĝo
----------

La sablovermo vivas grandnombre en malhela, ŝlima sablo de protektataj margolfoj, maraj riverfaŭkoj. Ĝia disvastiĝa areo estas la marbordo de la Atlantiko en okcidenta, norda Eŭropo kaj en la Mediteraneo. Oni uzas la sablovermon kiel fiŝallogaĵon dum fiŝkaptado, ĝian ekziston minacas ne la homo, sed la naftaĵoj, kemiaĵoj, kiuj penetras la maron.

Aspekto
-------

La sablovermo longas 10-20, malofte 25 centimetrojn, dikas 1-1,5 cm. La vermo estas verd-flava aŭ bruneta, ĝia korpo navas rondan kversekcon. La brankoj situas sur la sablovermo mezkorpe, paralele al la longo. Ili estas fajne disbranĉiĝantaj kaj abunde vejnaj, tiel ili povas akcepti plej multon el oksigeno. La besto havas 13 ruĝajn brankajn parojn. La fosadon en la sablo helpas etaj ĥetoj.

Konduto
-------

La sablovermo vivas sola en loĝeja tubo, kiu havas du elirejojn, tiel U-formon. Ĉe la antaŭa elirejo, la tajdo alportas freŝan sablon en la tubon, kiun konsumas la vermo kaj nutras sin el la organikaĵoj en ĝi. Ĝi utiligas ĉiujn nutrantan materialon. Ĉe la malantaŭa elirejo, la sablovermo produktas mukon, kiu gluiĝas kun sableroj kaj firmigas la tubomuron. La besteto suĉpumpas per vermomoviĝo freŝan akvon en la tubon. Ĉiu alta tajdo (mara alfluo) alportas freŝan akvon kaj tiel oksigenon, kaj samtempe forigas la superfluan karbonan dioksidon.

La ekskremento de la sablovermo konsistas ĉefe el sablo, kiun ĝi eligas post kiam ĝi jam forkonsumis el ĝi la nutreblajn materialojn. Tio okazas ĉiujn tri-kvaronajn horojn. La eligitan sablon forportas la sekva tajdo.

Generado
--------

La gonoĥorismaj bestoj eligas en mezo de oktobro ovojn kaj spermojn en la maron, el la loĝtuboj. La generada periodo daŭras du semajnojn, la larvo evoluas al plenkreska besto sur la marfundo.

Naturaj malamikoj
-----------------

Okaze de maltajdo, aperas la birdoj kiel hematopo, granda kalidro kaj bunta kalidro por nutri sin mem el la sablovermo.

* Kategorio Sablovermo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Sablovermo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)
**Sabrina SCHARF** estas artistnomo de **Sandra Mae Trentman**, usona aktorino naskiĝinta en 1943. Ŝi estis bopatrino de Tom Schiller kaj dua edzino de Bob Schiller.

Ŝi edzigis sian instruiston pri algebro kiam ŝi estis 15-jaraĝa. La geedziĝo estis nuligita tri jarojn poste. Ŝi iĝis *Playboy Bunny* en 1962.

Aktora kariero
--------------

Ŝi debutis en televido per serio *Gidget* en 1967 kaj en kino per Dead Heat on a Merry-Go-Round en 1966. Ŝi daŭrigis sian karieron per televidserioj kiel The Man from U.N.C.L.E. The Girl from U.N.C.L.E. Daniel Boone, The Wild Wild West, Star Trek, I Dream of Jeannie, Gunsmoke, Mannix kaj Hogan's Heroes, kaj per kinfilmoj kiel Hells Angels on Wheels, Waterhole #3 kaj Easy Rider.

Dum la 1970-aj jaroj ŝi partoprenis televidaĵojn kiel The Interns, Hawaii Five-O, Hunter kaj Harry O.

Politiko kaj advokatado
-----------------------

Post kiam Scharf forlasis aktoradon en 1975, ŝi fariĝis kontraŭpolua aktivulo kaj malsukcese konkuris al la Kalifornia Ŝtata Senato. Sabrina Scharf Schiller fariĝis advokato en 1989.

Notoj
-----

1. ↑  "On the Banks of Yesteryear — To boldly go… Sabrina Scharf Schiller Arkivigite je 2019-07-27 per la retarkivo Wayback Machine." *Delphos Herald*, February 18, 2017.
2. ↑
3. ↑


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 651948
* LCCN: no2013065898
* VIAF: 304783897
 |
**Martisberg** estas ĝis fino de decembro 2013 komunumo kaj ek de la 1-a de januaro 2014 parto de la komunumo Bettmeralp de la Distrikto Orienta Rarono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 19 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

Geografio
---------

La komunumo Martisberg, kiu kun nur 19 loĝantoj estas unu el la plej malgrandaj komunumoj de Svislando, situas sur montoreraso ĉe la nordokcidenta flanko de la valo de Rodano en la Supra Valezo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Martisberg la setlejoj Glutte kaj Gassa.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,01 km², de kiuj 32,6% estas kovritaj de arbaro, 50,5% servas por agrikulturo kaj 1,7% por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La iama komunumo Martisberg limis en nordo kaj oriento al Lax, en sudo al Grengiols, kaj en okcidento al Betten.

Trafiko
-------

Martisberg situas komplete flanke de la gravaj trafikvoj kaj atingeblas nur pere de kurboriĉa flanka vojeto ek de Lax. La komunumo ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto. La plej proksima aliro al la publika transportreto estas la stacidomo de Lax en la valfundo en distanco de 3 kilometroj de la vilaĝo Martisberg.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Martisberg datiĝas el la jaro 1311 kiel *Martisperg*. Dum mezepoko Martisberg apartenis al la grafolando Mörel. En la jaro 1263 la episkopo de Siono kreis subvoktejon en Martisberg, kiu ekzistis ĝis la Helveta Revolucio de 1798, tial Maritsberg plejparte estis ekskludita de la oficoj de la Dekono Orienta Rarono. En la 19-a jarcento multaj loĝantoj elmigris al Argentino. En la 20-a jarcento la malkresko de la komunumo pludaŭris, tiel ke nuntempe malpli ol 20 personoj loĝas en Martisberg.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2014 la komunumo Martisberg estis kunigita kun la komunumo Betten al la nova komunumo Bettmeralp.

Vidu ankaŭ
----------

* **Martinsberg**

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Reta mapo 1:20000 de Swisstopo[*rompita ligilo*]
2. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
3. ↑  Fonto: *Philipp Kalbermatter*: *Martisberg* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-11-24)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Martisberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Martisberg

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Martisberg** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Orienta Rarono |
| --- |
| Bettmeralp (Betten  •  Martisberg)  •  Bister  •  Bitsch  •  Grengiols  •  **Mörel-Filet**  •  Riederalp |  |

 |
**Salvador Dalí i Cusí** (Cadaqués, Alt Empordà, Katalunio, Hispanio 1872 - Figueres, Empordà, 1950) estis kataluna notario, liberpensulo, federalisto kaj esperantisto. Li estis konata kiel tiu kiu verkis la unuajn paĝojn pri Esperanto en kataluna lingvo. Li estis la patro de Salvador Dalí i Domènech, kies artisman intereson li helpis ĝis kiam la eksterordinara kondutaro de la pentristo apartigis ilin. 

Kiel esperantisto, Salvador Dalí i Cusí estis unu de la pioniroj de la disvastigo de la internacia helpolingvo Esperanto en Katalunio. Tiel, en 1905 li verkis artikolon tripaĝan en la unua revuo de asocio esperantista kataluna, eldonita en Ceret de Paul Berthelot, kiu grupigis esperantistojn de ambaŭ flankoj de la Pireneoj. Li partoprenis ankaŭ en la 5a Universala Kongreso de Esperanto, okazinta en Barcelono en 1909, kun gravuloj kiel Pujulà i Vallés, Jaume Grau, Inglada Ors aŭ la propra Zamenhof, kiu estis kreinta la lingvon en 1887.

Notoj
-----

1. ↑   Poblet i Feijoo, Francesc. Els inicis del moviment esperantista a Catalunya (katalune kaj esperante). Barcelona: O Limaco Edizions, 2004, p. 120. ISBN ISBN 978-84-936728-1-2.
2. ↑   Poblet i Feijoo, Francesc i Hèctor Alòs i Font. Història de l'esperanto als Països Catalans (katalune kaj esperante). Barcelona: Associació Catalana d'Esperanto, 2010. ISBN ISBN 978-84-936728-6-7.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 632800
 |
Sanad situas en la mapo en la verda munucipo
Ortodoksa preĝejo de Sanad
Katolika preĝejo de Sanad

Bazaj informoj
--------------

**Sanad,** serbe **Санад,** hungare **Szanád** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Norda** Banato, en municipo de Ĉoka.

* Areo:  km²
* Loĝantaro: 1310
* Poŝtkodo: 23331
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: KI

Situo
-----

Sanad situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Novi Kneĵevac-Ĉoka.

Historio
--------

Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Torontál, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Sanad 1314 da homoj, (serboj 1011 (77 %), hungaroj 157 (12 %), ciganoj 62 (5 %), rumanoj 16 (1 %) kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo
* katolika preĝejo omaĝe al Beata Dipatrino

* Kategorio Sanad en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Sanchorreja** [sanĉoREĥa] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. 

Sanchorreja en la provinco Avilo.
Komarkoj de la provinco Avilo; Komarko de Avilo centre, rozkolore.
Preĝejo.
Bronza braĝujo el Castro de los Castillejos, nune en la Nacia Arkeologia Muzeo de Hispanio.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 35,32 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 85 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 26 km de Avilo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas en la Montaro de Avilo je 1310 m de altitudo. 

Ĝi limas kun Gallegos de Altamiros, Bularros, Marlín, Narrillos del Rebollar, Casasola, Martiherrero, La Torre kaj Padiernos.

Historio
--------

Estis loĝado en epoko de Vetonoj, el kio restis la setlejo kie estas nune arkeologia kuŝejo Castro de los Castillejos. Tie estas duobla murego 2250 m longa, kabanaj loĝejoj, vojoj ktp. Estis multaj restaĵoj, ĉefe ceramiko kaj objektoj el bronzo kaj fero.
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Avilo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 762370
* LCCN: n91110796
* VIAF: 133831613
* BNF: 145762648
 |
La Skistalpoj ĉe Werfen apud Salzach (rigardodirekto suden, en la fono la Hohe Tauern)
La **Salzburger Schieferalpen** (Salcburgiaj skistalpoj) (alia nomo: Salzburger Grasberge, Salcburgiaj herbejmontoj) estas montogrupo en la Orientalpoj. Ili situas en Aŭstrio en ties federaciaj landoj (subŝtatoj) Salcburgio kaj, je pli malgranda parto, Stirio. Ili estas parto de la *Skistalpoj* kiuj geologie nomiĝas Graŭvaka zono. Iuj alkalkulas ilin al la Nordalpoj, iuj al la Centraj Alpoj.

La montogrupo, numero 12 laŭ AVE (Alpenvereinseinteilung der Ostalpen, disdivido de la Orientalpoj laŭ la Alpinista Asocio Alpenverein), ampleksas la **Dientener Berge** en la Pinzgau kaj Pongau, kaj la montojn de la Pongau situantajn dekstre de la Salzach, inter Werfen, Sankt Johann kaj la stiria valo de la Enns.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Salzburger Schieferalpen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rSalcburgio |
| --- |
| Regionoj | Salcburgio • Oberpinzgau  • Pinzgau | SalcburgioSalcburgio |
| Urboj | Krimml • Mittersill • Zell am See |
| Konstruaĵoj | Palaco Leopoldskron |
| Montoj | Dachstein (montargrupo) • Gaisberg (Salzburg) • Hundstein • Kitzsteinhorn • Salzburger Schieferalpen • Schmittenhöhe • Untersberg |

 |
**Sancti Spiritu** estis la unua setlejo hispana starigita en la aktuala teritorio argentina; ĝi estis fondita de Sebastiano Kaboto la 27-a de februaro de 1527, borde de la rivero Korondo, ĉe la elfluejo de la rivero Carcarañá kaj je 6 km de la kunfluejo de tiu en la rivero Paranao. Tiu loko estas, formante arkeologian kuŝejon kaj ŝtatan muzeon, en la sudorienta pinto de la aktuala setlejo Puerto Gaboto, 60 km norde de la urbo Rosario. Ĝi havis eĉ kapelon kie oni celebris geedzigojn inter hispanoj kaj gvaranioj. Tammen malbona traktado fare de la hispanoj kontraŭ la indiĝenoj okazigis ke tiuj detruis la setlejon. La ruinoj de Sancti Spíritu estas je 150 metroj de la elfluejo de la rivero Karkaranjao. La geografiaj karakteroj kaj la erozio okazigita de la akvofluo okazigis, ke parto de la setlejo malaperis definitive.

Notoj
-----

1. ↑    Hallan nuevas ruinas del primer asentamiento europeo en el país, alirita la 29an de majo 2012.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Puerto Gaboto, la loko kie komencis la historio[*rompita ligilo*]
* *Navegando con Magallanes y Gaboto* Arkivigite je 2009-09-29 per la retarkivo Wayback Machine

Koordinatoj: 32° 26′ 31″ S 60° 48′ 19″ U﻿ / ﻿32.44194 °S, 60.80528 °U﻿ / -32.44194; -60.80528 (mapo)
**Sacramenia** [sakraMEnja] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. En la municipa teritorio estas la Monaĥejo de *Santa María la Real*, kies klostro estis vendita en 1925 al la riĉulo de la usona gazetaro kaj kolektisto de artaĵoj William Randolph Hearst kaj nun estas ekspoziciata en Florido kiel Monastery of St. Bernard of Clairvaux Church. 

Sacramenia en la provinco Segovio.
Preĝejo de Sankta Mikaelo.
Monaĥejo de *Santa María la Real*.

Geografio
---------

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 44,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 373 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte milon el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 79 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Perosillo, Cozuelos de Fuentidueña, Torrecilla del Pinar kaj Hontalbilla. <trafluas la lokon la rivero Sacramenia.

Historio
--------

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Fruaj mencioj estas de 979, 983, 1123, 1147 kaj 1174, rilate al rajtigoj al la monaĥejo.

Aktualo
-------

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejoj de Sankta Mikaelo, de Sankta Marina kaj de la monaĥejo de *Santa María la Real*.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Segovio

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 766869
* LCCN: n80121432
* VIAF: 130187103
* BNF: 15005933h
 |
Sandhills en la kantono Hooker
La **Sandhills**, ankaŭ **Sand Hills**, aŭ **Nebraska Sandhills**, aŭ esperante **Nebraska sablomontetoj**  estas nur el sablodunoj konsistanta preria regiono en la usona ŝtato Nebrasko. La dunoj estas preskaŭ komplete kovritaj per malaltaj plantoj kaj tiel stabiligitaj. La Sandhills estas la plej vasta kunigita areo de tiuj sablodunoj en la okcidenta hemisfero. Ĝi egalas preskaŭ al unu kvarono de la areo de Nebrasko.

Karakterizaĵoj
--------------

Depende de la difino, la sablaj montetoj grandas de 59.760 ĝis 61.100 kvadrataj kilometroj. La dunoj altas ĝis 100 metroj. La alteco super marnivelo estas de 550 metroj en la oriento ĝis 1100 metroj en la okcidento. La plejparte nordokcidentaj ventoj kaŭzas, ke la dunoj kaj valoj estas orientitaj sudokcidente ĝis nordoriente.

La sablaj montetoj situas supre de la granda Ogallala-grundakvejo kaj ne havas inter la tera surfaco kaj la grundakvo neniujn tavolojn, kiuj ne tralasas la grundakvon. Tial inter la unuopaj dunoj situas lagoj kaj marĉoj, kvankam la precipitaĵo ne estas tre alta. Pro tiaj karakteroj la sablaj montetoj servas kiel interstacio por multaj birdoj survoje al ilia flugo al la travintrejoj. Parto de la regiono apartenas al la akvokolekta bazeno de la riveroj Loup kaj Niobrara.

Samtempe la tralasivo de la grundo faras, ke la Ogallala-grundakvejo havas tre grandan signifon por la agrikulturo en la tutaj Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj.

Literaturo
----------

* Paul A. Johnsgard: *Great Wildlife of the Great Plains*. University Press of Kansas, 2003, ISBN 0-7006-1224-6
* Gail Lorna DiDonato: Cattle, Environment, and Economic Change: A History of Cherry County, Nebraska’s Cattle Industry, from Earliest Times times to 1940. Lincoln 1998 (online)

Referencoj
----------

1. ↑  Fiŝkapta kaj Natura Servo de Usono: The Sandhills "Building Partnerships for an Ecosystem". Arkivigite je 2018-11-22 per la retarkivo Wayback Machine fws.gov, abgerufen am 21. Mai 2013.
2. ↑  Paul A. Johnsgard: *Great Wildlife of the Great Plains*. University Press of Kansas, 2003, S. 80
3. ↑  Paul A. Johnsgard: *Great Wildlife of the Great Plains*. University Press of Kansas, 2003, S. 83
**Sacramento** estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Sacramento*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05029.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2063 loĝantojn. El tiuj estis 1055 viroj kaj 1008 virinoj. La komunumo havas surfacon de 168,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 600 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1755 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 1577 personoj apartenis al la katolika religio kaj 84 personoj al la protestantisma religio. 29 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 73 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
|-

v • d • r

**Samantha Karen FOX (**naskiĝis la 15-an de aprilo 1966 en Londono) estas angla fotomodelo, popkantanta stelulino kaj sekssimbolo kiu estis aparte populara en la 1980-aj jaroj. 

Samantha Fox estis malkovrita de producento Jon Astrop. Ŝia granda sukceso fariĝas kanto *Touch Me (I Want Your Body)* (1986). 

Ŝi origine famiĝis en Britio kiel nudmama tielnomita tripaĝa knabino en The Sun klaĉgazeto. Ŝiaj bildoj ankaŭ aperis en multaj aliaj publikaĵoj. Ŝi iĝis unu el la plej fotitaj britaj virinoj de la 1980-aj jaroj kaj unu el la plej elstaraj sekssimboloj de la epoko [fonto bezonata].

Ŝi ofte estis komparita kun la itala Sabrina, kiu ankaŭ altiris atenton per sia malkaŝa sekseco kaj malkaŝaj vestaĵoj. Muzikaj kaj klaĉrevuoj ofte markis tiujn kantistojn kiel la konkurantoj de unu la alian. 

Sekvas kelke da pluaj kantoj kaj provo sukcesigi la kantistinon ankaŭ en Usono. Tie havis sukceson ekz. kanto *Naughty Girls*. Sed pluaj sukcesoj ne venis kaj Fox provas vidigi sin en filmo. En la jaro ŝi debutas en filmo *The Final Embrace*. Post pli longa paŭzo ŝi provas en la jaro 1998 je reveno per albumo *21th Century Fox*.

Vidu anakŭ
----------

* Seksosimbolo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Samantha Fox en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Samantha Fox en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2010-05-02 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-04-18 per la retarkivo Wayback Machine
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 52983
* GND: 118962116
* LCCN: n92022225
* VIAF: 39561783
* ISNI: 0000 0000 7839 2770
* LIBRIS: 405798
* SUDOC: 084121467
* BNF: 138940959
* MBA: ffdb2b8f-ecbf-427a-abc7-c47f4ebc8ae3
* BIBSYS: 90352331
* NKC: xx0020920
* BNE: XX1137900
 |
Konstruitaj kaj konstruotaj sektoroj de la SE-40 ekster la SE-30.
La ĉirkaŭvoja aŭtovojo SE-40 aux (hispane *Autovía de Circunvalación del área metropolitana de Sevilla*), ĉirkaŭ Sevilo, Andaluzio, Hispanio, estas nun preskaŭ 39 kilometrojn longa. La koncerna *Ministerio de Transportes, Movilidad y Agenda Urbana* ĉirkaŭkalkulas, ke la vorkoj por kompletigi sian totalan longon de 77,4 km daŭros ĝis 2030, sed diversaj sektoroj plue malfermiĝis parte je ties finkompletigo. La totala vojo estos ringo ekster tiu formita de la SE-30. Ĝi​ distas ĉirkaŭ 10 km disde la urbocentro.

La jam konstruitaj kaj uzataj sektoroj estas sudokcidente ĉe Coria del Río (enfermante San Juan de Aznalfarache apud Sevilo) kaj sudoriente ĉe Dos Hermanas kaj Alcalá de Guadaíra. Tiuj du sektoroj ne ankoraŭ kuniĝis ĉar meze estas la rivero Gvadalkiviro kaj oni dubas ĉu konstrui tunelojn sube aŭ pontojn super tiu.

Referencoj
----------

1. ↑  «Ley 37/2015, de 29 de septiembre, de carreteras». Konsultita la 30an de septembro 2015.
2. ↑  «El Ministerio se compromete a culminar la SE-40 en el año 2030». Konsultita la 18an de oktobro 2022.
3. ↑  «La SE-40 sigue al ralentí y la tuneladora que debe cruzar el río, almacenada». Konsultita la 7an de septembro 2012.


* *En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Circunvalación del área metropolitana de Sevilla en la hispana Vikipedio.*
Situo de Sandpoint en Kantono Bonner kaj en Idaho
**Sandpoint** (**kamanqukuǂ** en la loka indiĝena lingvo *Ktunaxa*) estas la ĉefurbo (kaj laŭ loĝantaro kaj laŭ administra rolo) de Kantono Bonner, Idaho, Usono. Laŭ la usona censo en 2010 ĝi havas 7 365 loĝantojn.

Gravaj faktoroj en la loka ekonomio inkluzivas arbarajn produktojn, malpezan fabrikadon, turismon, kaj registarajn servojn. Ĝi servas kiel vendeja centro por la du plejnordaj kantonoj de Idaho (Bonner kaj Boundary) kaj por la nordokcidenta angulo de Montano, estante la plej granda urbo en tiu regiono. En Sandpoint troviĝas la sidejoj de Litehouse Foods (fabrikanto de freŝaj, malvarmaj salataj saŭcoj) kaj de Quest Aircraft (fabrikanto de malpezaj aviadiloj ĉefe por humanitara uzado).

Strato en la urbcentro de Sandpoint
Sandpoint situas ĉe la bordo de la plej granda lago en Idaho, Lago Pendorela. La indianaj popoloj Kalispela kaj Ktunaĥa kutime tendumis apud la lago en la someroj ĝis ĉ. la jaro 1930. Tie ili fiŝkaptis, teksis korbojn, kaj rikoltis vakciniajn berojn ĝis aŭtuno, kiam ili reiris al siaj ĉefterenoj en Vaŝingtonio kaj Montano.

Urba plaĝo ĉe la bordo de Lago Pendorela
La konstruado de la transusona fervojo Northern Pacific en la 1880-aj jaroj alportis enmigradon de eŭrop- kaj ĉin-devenaj homoj, kaj en 1898 la urbo Sandpoint oficiale municipiĝis.

Fontoj
------

La artikolo estas koncizigo de informoj en la anglalingva enciklopediero.

* Kategorio Sandpoint (Idaho) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
flago de la "Partio de Saga Kruco"
La **Saga Kruco** (hungare *Nyilaskereszt*) estis simbolo uzita en Hungario dum la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento kiel simbolo de la gvida hungaria faŝisma politika partio, la Partio de Saga Kruco (hungare *Nyilaskeresztes Párt*). La simbolo de Saga Kruco ekde la fino de la Dua Mondmilito estas ŝtate malpermesata en Hungario.

Ĝi konsistas el nigra kruco kun sagopintoj ĉe ĉiu el la kvar finaĵoj, sur fona blanka cirklo ĉirkaŭita de ruĝa koloro. La desegno resume tre similas al la svastiko de Nazia Germanio.

Simila simbolo, la "krucostelo" nun uziĝas fare de la "Naciista Movado" (angle *Nationalist Movement*, faŝisma grupo en Usono, kiu propagandas laŭdiran "superecon de la blanka raso".

Historie la "Saga Kruco" estis tre malnova simbolo [*rompita ligilo*], kiu jam estis konata dum antikvaj epokoj kaj uziĝis fare de hungaraj triboj dum la mezepoko  Arkivigite je 2005-05-25 per la retarkivo Wayback Machine.

Tradicia uzo antaŭ la 20-a jarcento
-----------------------------------

Laŭ kristanisma interpreto mezepoka, la finaĵoj de triu-ĉi kruco reprezentas la finaĵojn de fixistaj hokoj aŭ lancoj. Tio aludas al la simbolo *Iĥtis* (simboligita fiŝo) por Jesuo Kristo, kaj memorigas pri tio, ke Jesuo laŭ la Nova Testamento nomis siajn apostolojn "fiŝistoj de homoj".

* Kategorio Saga kruco en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)