recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Cifereca horloĝo.
**Cifereca** aŭ "diĝita" sistemo estas sistemo, kiu funkcias pere de malkontinuaj grandoj, kiujn oni povas prezenti per finia nombro da bazaj signoj, kio matematike ekvivalentas al prezentado per ciferoj. La nocio komplementa al *cifereca* estas analoga.

Cifereca datumprezento kaj cifereca funkciado estas multege uzataj en komputiloj, optika disko kaj ĝenerale en moderna tekniko.

Lingva noto
-----------

Sinonimo de *cifereca* estas *diĝita*, tamen kelkaj fontoj rekomendas la vorton *cifereca*. La vorto *digitala* neniel estas sinonimo, sed rilatas al la vegetaĵo digitalo. *Diĝita* transskibas la anglan *digital* (cifera), kiu devenas el *digit* (cifero), dum "cifereca" imitas la rusan *цифровой* (cifrovoj), kiu devenas el *цифра* (cifra, 'cifero') — kaj simile en Esperanto *cifereca* devenas el *cifero*.

Oni iam preferas uzi la vorton bito, kiu indikas duuman ciferon, kaj estas do alia maniero apliki la saman metaforon. Ekz-e bitlibro estas maniero nomi *ciferecan libron*. La ideo estas unu sama; tamen *bit-* pli oportunas por la uzo prefikseca (ĉar ĝi estas mallonga), dum *cifereca* pli proksime esprimas la internacian metaforon (*digital, cyfrowy* ktp).

Oni nepre ne esprimu la koncepton *cifereca* per *numera* aŭ *nombra*, kiuj maltrafas la ideon: per si mem *nombro* ne neprigas ideon pri malkontinuo, la matematikaj nombroj estas elementoj de kontinuo (dum ilia prezento per ciferoj ne formas kontinuon). Kaj *numera* estas tute malkonvena, ĉar neniel temas pri vicmontraj *numeroj*.

Cifereca kodado
---------------

Oni uzas diversajn kodadajn manierojn. Ekz.

* Por reela nombro - glitpunkto, fikspunkta nombroprezento
* Por tekstoj - signokodo (ekz. Unikodo, ASCII)
* Por sono - pulskoda modulado
* Por koloro - RGB

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

Vidu ankaŭ
----------

* Ciferecaj rajtoj
**Wolfram Steude** (naskiĝinta la 20-an de septembro 1931 en Plauen; mortinta la 9-an de marto 2006) estis germana muziksciencisto kaj muzikisto. Li estis kuneldonanto de la Schütz-Jarlibro.

Vivo
----

Steude estis nepo de la dresdena arĥitekto Martin Pietzsch. Li lernis ĉe la dresdena Kruco-Lernejo kaj kantis en la knaboĥoro Kreuzchor sub Rudolf Mauersberger. Li studis ĉe la eklezimuzika instituto de la Altlernejo por Muziko „Felix Mendelssohn Bartholdy" en Lepsiko eklezian muzikon kaj orgenon kaj ĉe la eklezimuzika lernejo de la evangela-luterana landa eklezio de Saksujo. Post tio li studis ĝis 1958 muzikan kaj artan sciencojn. Ĉe Rudolf Eller li doktoriĝis en 1973 je Rostock. Ekde 1955 li laboris kiel ĉefprofesia kantoro komence en Lepsiko kaj pli malfrue ĝis 1976 en Dresdeno-Loschwitz. En la tempospaco de 1961 ĝis 1981 Steude laboris komence liber-, poste ĉefprofesie en la muzikseckio de la saksa landa biblioteko je Dresdeno. En 1985 li estis kunrespondeca por la Heinrich-Schütz-Honorado de la Germana Demokratia Respubliko. Ĝis 1996 li laboris komence kiel instruisto kaj helpsciencisto, ekde 1992 kiel profesoro ĉe la altlernejo je Dresdeno.

Wolfram Steude validis kiel unu el la plej eminentaj esploristoj pri Heinrich Schütz. La asocio „Heinrich Schütz en Dresdeno" fondiĝis en januaro de 2006 sub lia direktado. Kadre de la sekcio muzikscienco li starigis la Heinrich-Schütz-Arĥivon, kiu en 1988 oficiale malfermiĝis. Lia esplorado ampleksis la mezgermanujan muzikon kaj muzikflegadon ekde la mezepoko ĝis la baroko. Krom tio li aktivis multjare por la ĥormuziko de la landa eklezio en Saksujo.

Literaturo
----------

* Matthias Herrmann: *Wolfram Steude. Annäherung durch Distanz. Texte zur älteren mitteldeutschen Musik und Musikgeschichte*. Okaze de la 70-a naskiĝdatreveno de Wolfram Steude. Kamprad, Altenburg 2001, ISBN 3-930550-18-0 (p. 257–263: Bibliografio pri Steude).
* Matthias Herrmann: *in memoriam Wolfram Steude.* En: *Forum Kirchenmusik.* 57, 6, 2006, p. 36 sj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Informoj pri Wolfram Steude en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
* Arkivigite je 2016-01-10 per la retarkivo Wayback Machine


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 450675
* GND: 123922887
* LCCN: n87103289
* VIAF: 60003371
* ISNI: 0000 0001 1833 3856
* SUDOC: 142277592
 |
Tom Quad, kolegio Christ Church (Oksfordo) dumvintre
**Christ Church (Oksfordo)** - kolegio de la Universitato de Oksfordo, en kiu sin trovas la katedralo (ankaŭ nomata Christ Church) de Oksfordo.

Christ Church estas la nura universitata kolegio kiu enhavas katedralon. La katedrala ĥoro mondfamas. La kolegio enhavas ankaŭ gravan art-galerion kun ĉ. 200 pentraĵoj kaj preskaŭ 2000 desegnaĵoj, plejparte de italaj artistoj de la 14-a ĝis la 18-a jarcentoj.

Antaŭ 1525 estis en Oksfordo abatejo nomata St Frideswide. Tiun jaron Thomas Wolsey forigis la abatejon por tie krei kolegion - "Cardinal College", sed li falis antaŭ ol la konstruado finiĝis. La reĝo Henriko la 8-a dufoje refondis la kolegion: en 1532, kun la nomo "King Henry VIII's College", kaj en 1546 kun la nomo Christ Church.

Dum la Angla enlanda milito reĝa parlamento kunvenis en la kolegio.

Multaj anglaj famuloj studis ĉe Christ Church, inkl. la britaj ĉefministroj Anthony Eden kaj Sir Alec Douglas-Home.

Christ Church estas la loko de partoj de la romano *Brideshead Revisited* de Evelyn Waugh kaj de *La aventuroj de Alicio en Mirlando* de Lewis Carroll, kaj ĝi estas ofte uzata en filmoj.

* Kategorio Christ Church (Oksfordo) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 259236
* GND: 1015074-2
* LCCN: n83129422
* VIAF: 140757625
* ISNI: 0000 0001 2324 2350
* SUDOC: 032246609
* BNF: 12531513w
* ULAN: 500309846
* NLA: 35404491
* NKC: ko2007396119
 |
***Wolfssegen*** (ankaŭ ***Wolfsegen***, ***Wolf-Segen***), en bavara folkloro de la frua moderna periodo, estis apotropaisma ĉarmo kontraŭ lupoj; male, ***Wolfbann*** (***Wolf-Bann***) estis malica sorĉo kaŭzanta atakon de lupo.

*Wolfssegen* estas nur unu specifa ekzemplo de granda nombro de malsamaj specoj de *Segen* (beno; ĉarmo, sorĉkanto) en la folkloro de germanlingva Eŭropo.

Fruaj ekzemploj de Wolfssegen postvivis el la Malfrua mezepoko, uzo de tiuj ĉarmoj ŝajnas pinti dum la 17-a jarcento, kiam ili estis proponitaj fare de profesiaj "lupo-sorĉistoj" (*Wolfssegner* aŭ *Wolfbanner*). Tio respondas al la malvarma periodo konata kiel la Malgranda glacia epoko, dum kiu ekzistas ampleksa historia evidenteco de lupoj kovrantaj multe de la bavaraj Alpoj. Ne ekzistas teksto de *Wolfbann*, la malica malo de la *Wolfsegen*; tamen, ekzistas la teksto de sorĉo inversiganta la *Wolfbann* registrita en 1635 (en efekto denove *Wolfsegen*, sed kontraŭ specifa lupo fruaj sorĉis per *Wolfbann*)

Notoj kaj referencoj
--------------------

Notoj
*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Wolfssegen en la angla Vikipedio.* 

1. ↑  La *Schweizerisches Idiotikon* 7,444 "Sëgeⁿ" registras neniun *Wolfssegen*, sed ĝi enhavas*Vëchsëgen* ("brutoĉarmo") ĉirkaŭ aliaj.
2. ↑  ekz. Cgm 796 fol. 1v (15-a jarcento); GNM 3227a fol. 95v (malfrua 14-a jarcentp).

Referencoj
* Wolfgang Franz von Kobell , "Jagdhistorisches über Raubwild" in Bischoff (ed.) *Wissenschaftliche Vorträge gehalten zu München im Winter 1858*, 1858, 204f.
* Fritz Byloff, Siegfried Kramer (eds.), *Volkskundliches aus Strafprozessen der Österreichischen Alpenländer mit besonderer Berücksichtigung der Zauberei- und Hexenprozesse von 1455 bis 1850*, items 31 Arkivigite je 2016-08-09 per la retarkivo Wayback Machine, 32 Arkivigite je 2016-08-09 per la retarkivo Wayback Machine (1929).
* Johann Andreas Schmeller , *Bayerisches Wörterbuch* s.v. "Wolf" (1837).
* "Wolfssegen" en Meyer (eld.), *Handwörterbuch des Deutschen Aberglaubens: Waage - Zypresse, Nachträge*, 1974, 800f.
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri kirurgo Christiaan Barnard. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Barnard.

**Christiaan Neethling BARNARD** (naskiĝis la 8-an de novembro, 1922, mortis la 2-an de septembro, 2001) estis sudafrika pioniro de la transplanta medicino.

Barnard naskiĝis en Beaufort, Sudafriko. Li studis medicinon en Kapurbo, doktoriĝis en la jaro 1958 en Minesoto, Usono kaj poste revenis al sia hejmlando.

Mondfamon li gajnis la 3-an de decembro, 1967, kiam li unuafoje en la historio transplantis homan koron. Post kvin-hora operacio la paciento Louis Washkansky ricevis la koron de 25-jara ĵus-mortinta virino. Washkansky postvivis la operacion 18 tagojn kaj mortis pro pneŭmonio.

Malgraŭ kritikoj kaj protestoj, ĉefe pro moralaj konceptoj, Barnard faris pliajn transplantojn. Lia dua paciento Philip Bleiberg, operaciita en 1968 vivis 19 monatojn kun la transplantita koro.

En la jaro 1983 Christiaan Barnard pro sanecaj kialoj devis ĉesigi sian karieron kiel kirurgo. Ekde 1984 li gvidis hospitalon sur la greka insulo Kos, krome li verkis medicinajn faklibrojn kaj engaĝiĝis por kor-malsanaj infanoj. Li mortis dum ferioj en Cipro.

* Kategorio Christiaan Barnard en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 17667
* GND: 118652567
* LCCN: n79090011
* VIAF: 49424647
* ISNI: 0000 0001 2096 0939
* LIBRIS: 176809
* SUDOC: 032486405
* BNF: 118902619
* MBA: 9f603248-b6fa-4134-9418-a69a96ba9960
* NLA: 36238826
* NDL: 00955277
* BIBSYS: 90352619
* NKC: jn19990000455
* ICCU: CFIV051126
* BNE: XX1721345
 |
**Dr Alimantado** (denaske Winston James Thompson; 1952 en Kingstono, Jamajko), konata ankaŭ kiel *The Ital Surgeon*, estas jamajka kantisto de regeo, DĴ, kaj muzikproduktoro.

Vivo kaj kariero
----------------

Thompson aliĝis al la Rastafaria movado tre frue. Li ektalentis por lokaj sonsistemejoj kiel tiuj de Coxsone Dodd nome 'Downbeat' kaj 'Lord Tippertone', kaj ekregistris tre juna sub variaj nomoj (Winston Price, Winston Cool, Ital Winston, aŭ Youth Winston). Liaj unuaj registraĵoj estis por Lee "Scratch" Perry kaj Bunny Lee - "Place Called Africa Version 3" kaj "Maccabee Version". Li revenis kun Lee "Scratch" Perry en 1976, kaj registris la DĴ parton de la kanto de Devon Irons 12" de "Ketch Vampire". Inter 1971 kaj 1977 liaj unuopaĵoj estis nepublikigitaj ekster Jamajko, disponeblaj nur en Britio per importado. Li konstruis sian reputacion per melodioj kiel "Oil Crisis" (versionante la kanton de Horace Andy nome "Ain't No Sunshine"), "Sons of Thunder", "Gimme Mi Gun" por Gregory Isaacs' "Thief a Man" kaj "Poison Flour", el eltondaĵo de la ritmo de The Paragons nome "Man Next Door". Li ĉefe trafis sukceson meze de la finaj 1970-aj jaroj, ĉefe pro sia plej bone konata albumo *Best Dressed Chicken in Town* (1978), kolekto de Greensleeves Records de kantoj registritaj meze de la 1970-aj jaroj, kun Alimantado muzikante super kantistoj kiel John Holt, Gregory Isaacs, Jackie Edwards kaj Horace Andy. Liaj melodioj miksis siajn kredojn pri la Rastafaria movado kun komentario pri la aktualaj aferoj de sia komunumo; por ekzemplo "Poison Flour" referencis al katastrofo okazinta en Januaro 1976 kiam 79 personoj en Jamaica estis grave venenigitaj pro konsumado de faruno, poluita per filtrado de insekticido parationo en la kelo de ŝipo: dek sep mortis. 

Alimantado populariĝis inter punkaj rokistoj en la 1970-aj jaroj post Johnny Rotten laŭdis lin en intervjuo. Li estis menciita en la kanto de 1979 "Rudie Can't Fail" de The Clash en la linio "Like the doctor who was born for a purpose".

Notoj
-----

1. 1 2 3 4  Moskowitz, David V. (2006) *Caribbean Popular Music: an Encyclopedia of Reggae, Mento, Ska, Rock Steady, and Dancehall*, Greenwood Press, (ISBN 0-313-33158-8), p. 295-6
2. ↑  Cook, Stephen "[Doctor Alimantado ĉe Allmusic angleŜablono:Allmusic/zorgado/deviga parametro ID mankas *Best Dressed Chicken in Town* Review]", AllMusic, alirita en 2010-01-23
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

**Broken Arrow** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Oklahomo, ĉefe en Kantono Tulsa. Ĝi estas la plej granda antaŭurbo de Tulsa apartenanta al urbaro de Tulsa.

Bazaj informoj
--------------

* Koordinatoj: 36° 02′ N 95° 47′ U﻿ / ﻿36.033 °N, 95.783 °U﻿ / 36.033; -95.783 (mapo)
* Areo: 118 km²
* Loĝantaro: 100.073 (en 2011)
* Supermara alteco: 230 m
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodoj: 74011-74014
* Telefonkodo: 539/918

Historia konstruaĵo en Broken Arrow

Geografio
---------

Broken Arrow situas ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj montaro en la meza landparto de Usono, en la nordorienta parto de la subŝtato. Tulsa troviĝas 17 km.

Historio
--------

Broken Arrow estis fondita en 1902 pro konstruado de fervojo, la nomo venis de la proksima indiana vilaĝo. Ĝi ricevis urborajton jam en la sekva jaro. La urbo estis bazita plejparte sur agrikulturo, krome la karboindustrio estis grava. En la 1960-aj jaroj Broken Arrow komencis kreski de urbeto al antaŭurbo.

Klimato
-------

En Broken Arrow la temperaturo averaĝe varias inter 8-22 °C. La varmo kulminas en aŭgusto averaĝe 34 °C, la malvarmo kulminas en januaro averaĝe -5 °C. Jare pluvas po 986 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La pluvo kulminas en majo kaj malkulminas januare.

Trafiko
-------

El Broken Arrow kuras ĉefvojoj al Tulsa kaj Muskogee.

Nomportantoj
------------

* Broken Arrow (1950) (usona filmo)

Fontoj
------

* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio
**YANG Xiuqing** [jang hsiu-ĉing] (1821 – ĉ. 2-a de septembro 1856 en Nankino, Ĉinio), estis organizanto kaj ĉefkomandanto de la tajping-ribelo (1850-1864 en suda Ĉinio).

Li komercis komence pri hejt-lignoj, sed antaŭ komenco de la ribelo aliĝis al la tajping-taĉmentoj kaj tie atingis altan rangon. Li konvertis al kristanismo en 1848.

La plej alta gvidanto de la ribelo Hung Hsiu-ch'üan (1814–64) en 1851 deklaris fondon de sia dinastio kaj alprenis la nomon T'ien-wang (ĉiela reĝo), dum li nomumis Yang al ĉefkomandanto de la armilaj taĉmentoj kaj donacis al li la titolon Tung-wang (orienta reĝo). Yang organizis la tajping-armeon, sed krom tio elkonstrus spionan reton pri kontrolado de la propraj movadanoj.

Kun gvido de Yang, la ribelantoj okupis teritoriojn norde kaj en 1853 okupis eĉ la urbegon Nankino kaj igis ĝin ĉefurbo. Post tio oni volis konkeri la imperiestran ĉefurbon Pekingon. Hung nomumis lin ĉefministro kaj donsi potencon por organizi la tajping-administradon.

Yang pli kaj pli akiris prefer-rajtojn de Hung, sed tion Hung ne toleris kaj ordenis ekzekuton de Yang, lian familion kaj milojn de sekvantoj. Post la puĉo kreskis la malfido inter la gvidantoj kaj komenciĝis velko kaj kolapso de la movado.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 107432
* LCCN: n83047712
* VIAF: 8757081
* ISNI: 0000 0000 6345 3884
 |
**Burgo de la duko Blubarbo,** origine hungare **A kékszakállú herceg vára** estas unuakta opero de Béla Bartók, Béla Balázs verkis la tekston.

Gilles de Rais, pri kiu oni verkis francan fabelon, poste operon
Emajla bildo pri Burgo de la Blubarbulo fare de Klára Tóbiás
La opero estis kreita en 1911, sed la debuto okazis nur en 1918 en Budapeŝta Ŝtata Operejo. La opero havas nur 2 rolantojn: Blubarbo (baritono aŭ baso) kaj Judit, la nova edzino (soprano aŭ mezosoprano). Oni prezentis la operon 8-foje, poste en 1936, poste pli ofte. Oni faris filmojn en 1963 (en Germanio), en 1981 (en Hungario).

Historio
--------

Blubarbo havas novan edzinon, al kiu li prezentas sian burgon. Judit vidas 7 ĉambrojn fermitajn. Ŝi petas la edzon, montru la ĉambrojn. La duko ne volas fari ĝin, tamen pro petego de Judit li montras ilin laŭvice.

* 1-a ĉambro: aperas ruĝa aŭ sanga kvadrato, tio estas la turmenta ĉambro
* 2-a ĉambro: flava-ruĝa lumo kun armiloj, sed Judit vidas ankaŭ sangojn sur ilin
* 3-a ĉambro: orokolora lumo kun sangaj trezoroj
* 4-a ĉambro: blua-verda kvadrato kun floroj, tamen Judit vidas ankaŭ sangojn
* 5-a ĉambro: balkono sunlumo, sed Judit vidas la nubojn sangaj
* 6-a ĉambro: lago de la larmoj
* 7-a ĉambro: lunlumo kaj eliras la iamaj edzinoj, kiujn Judit sekvas

Por pli bone kompreni la historion vidu la originan historion ĉi tie!

La plej menciindaj kantistoj estis por Blubarbo Mihály Székely, Endre Koréh, Kolos Kováts, László Polgár, György Melis, Sándor Sólyom-Nagy, Dietrich Fischer-Dieskau; por Judit Sylvia Sass, Magda Tiszay, Júlia Várady, Éva Marton, Klára Takács, Birgit Nilsson, Jessye Norman.

Fontoj
------

* Hungara Vikipedio

* Kategorio Burgo de la duko Blubarbo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 413858
* GND: 300013434
* LCCN: n81066638
* VIAF: 176198616
* NKC: aun2014807641
 |
**Jenő Ranschburg** [ranŝburg], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ranschburg Jenő** estis hungara psikologo, profesoro.

Jenő Ranschburg  naskiĝis la 19-an de decembro 1935 en Budapeŝto. Li mortis la 10-an de marto 2011 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jenő Ranschburg frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en pedagogia altlernejo en 1961. Post siaj studoj li instruis en speciala lernejo kaj li akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1964. Post la dua diplomo li laboris en psikologia instituto, poste inter 1965 kaj 1977 li instruis en la menciita universitato. En 1972 li kandidatiĝis, en 1977 li estis nomumita institutestro. Inter 1977–1997 li instruis en Altlernejo de Szolnok. Post la emeritiĝo li instruis en Altlernejo Károly Róbert. Dum sia vivo li ofte aperis en la Hungara Televizio. Li ricevis premiojn inter 1984-2010.

Verkoj
------

Jenő Ranschburg en 2010
* *Családi kör* (1977)
* *Szeretet, erkölcs, autonómia* (1993, 1984)
* *Szülők lettünk* (2003)
* *A meghitt erőszak* (2006)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Jenő Ranschburg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 554796
* LCCN: n81041775
* VIAF: 45619235
* ISNI: 0000 0000 7993 6979
* NDL: 00954643
* NKC: xx0231761
 |
**XHTML-MP** estas la **Movaparata Etendebla Hiperteksta Marklingvo**, kreita specife por movaparatoj kiaj poŝtelefonoj. Versio 1.0 de XHTML-MP estas jam vaste subtenata en modernaj poŝtelefonoj; versio 1.1 utile havas iom da subteno por javaskripto; versio 1.2 estas ankoraŭ laborata de OMA (Open Mobile Alliance).

Ĝi estis lanĉita en 2001 kaj nuntempe la konsorcio OMA zorgas pri la evoluigado de ĝi en rilatoj kun W3C. WAP1 uzis la markolingvon WML1, sed la multe pli sukcesa WAP2 uzas aŭ XHTML-MP plus WML1 kiel du apartajn marklingvojn, aŭ (tre rare) WML2 kiu estas miksaĵo de XHTML kaj kapabloj de WML1 en unu sola marklingvo. La XML-bazita XHTML-MP estas subaro de XHTML 1.1 de W3C, kaj fakte la diferenco inter Movaparata Etendebla Hiperteksta Marklingvo (OMA) kaj Baza Etendebla Hiperteksta Marklingvo (W3C) estas intence minimuma (pli minimumigita en postaj versioj). 

La deklaro pri dokumentotipo estas <!DOCTYPE html PUBLIC "-//WAPFORUM//DTD XHTML Mobile 1.1//EN" "">, dum la nomspaco estas "". La enhavspeckapo estas application/vnd.wap.xhtml+xml aŭ
application/xhtml+xml;profile="", memorante ke nun nur Opera komprenas application/vnd.wap.xhtml+xml (ankaŭ Firefox kun aldonaĵo).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kontrolilo de XHTML-MP kun ekzempla poŝtelefona retpaĝo en Esperanto Arkivigite je 2007-09-28 per la retarkivo Wayback Machine
* Normoj de OMA (en la angla) Arkivigite je 2007-06-30 per la retarkivo Wayback Machine
Teritorioj de la dukoj de Burgonjo (kaj nordaj (Malaltaj) kaj sudaj).
La **Burgonjaj Malaltaj Landoj**, aŭ en franca *Les Pays-Bas bourguignons* estas la provincoj de Nederlando akiritaj de la dukoj de Burgonjo (dinastio de Valois) en la 14a kaj 15a jarcentoj. Oni nomis ilin tiam kiel «pays de par-deçà» enhavantaj Flandrion, Artezon, Duklandon Brabanton, Duklandon Limburgon, Henegovion, Namurion, Holandon, Zelandon kaj la aliajn nederlandajn teritoriojn, aŭ alinome «pays bas», nome **Malaltaj Landoj** por distingi ilin el la «pays de par-delà», nome la plej sudaj posedoj de Burgonjo kaj Franĉkonteo.

La dukoj de Burgonjo unigis tiujn landojn kiuj formis princlandojn separitajn kaj foje eĉ malamikajn kiuj formis parton ĉe Flandrio de la Reĝlando Francio kaj ĉe Brabanto, Namurio, Henegovio de la duklandon Luksemburgion kaj aliajn teritoriojn de la Sankta Romia Imperio.

Bibliografio
------------

* Anne Le Cam, *Charles le Téméraire, un homme et son rêve*, In Fine, 1992
* Évelyne Van den Neste, *Tournois, joutes, pas d'armes dans les villes de Flandre à la fin du Moyen Âge (1300-1486)*, Droz, 1996 (lire en ligne [archive])
* Alain Derville, *L'Économie française au Moyen Âge*, Ophrys, 1995 (lire en ligne [archive])

* Kategorio Burgonjaj Malaltaj Landoj en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Jenő Sipos** [ŝipoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sipos Jenő** estis hungara altlerneja instruisto, operkantisto, (tenoro).

Jenő Sipos naskiĝis la 20-an de julio 1910 en Kecskemét, li mortis la 27-an de decembro 2000 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Jenő Sipos devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo de Budapeŝto en 1939, poste en Itala Reĝlando li ricevis lecionojn de en:Riccardo Stracciari. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li ne povis kanti en teatrejoj, operejoj, nur en speciala juda teatrejo. Lia vivo inter 1945-1961 ne estas konata, inter 1961-1981 li instruis en la Muzikarta Altlernejo, inter 1977-1980 ankaŭ en Frankfurto ĉe Majno. Li instruis ankaŭ en Teherano (1979-1986) kaj Tokio (1981-1983). Ekde 1983 li havis kantoinstristan statuson en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li ricevis ŝtatan hungaran premion en 1993.

Liaj disĉiploj (elekto)
-----------------------

* Zsolt Bende
* Etelka Csavlek
* András Faragó
* Attila Fülöp
* Dénes Gulyás
* Júlia Hamari
* Mihály Kálmándy
* Péter Kelen
* Veronika Kincses
* József Kovács (operetkantisto)
* László Külkey
* Éva Marton
* Katalin Mészöly
* Stefánia Moldován
* Pálma Morvay
* Júlia Osváth
* Katalin Pitti
* László Polgár (operkantisto)
* Klára Takács
* Ilona Tokody
* Mária Zempléni

Liaj kontribuoj
---------------

* *Hangképzés az énekkarban* (ne pruvita informo)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 783271
 |


* Portalo pri Biografio
Koordinatoj: 49° 50′ 04″ N 16° 24′ 24″ O﻿ / ﻿49.83444 °N, 16.40667 °O﻿ / 49.83444; 16.40667 (mapo)

**Mendryka** estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Janov en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Janov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 30 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 61 loĝantoj.

Mendryka situas en katastra teritorio Janov u Litomyšle kun areo 24,71 km².

Historio
--------

Domaro Mendryka devenas la jaro 1575 kaj estis nomata laŭ edzino de konstruisto de kastelo en Litomyšl Vratislav el Pernštejn. La sinjorino nomiĝis Maria Manrigue de Lara. En la jaro 1775 ĉi tie grafo Jiří Valdštejn konstruigis ĉasistan kasteleton kun kapelo de Sankta Huberto. Nuntempe estas la kasteleto havaĵo de monaĥejaj fratinoj.

### Kasteleto en Mendryka

Ĉasista kasteleto nomata Georgenlust estas baroka el la jaro 1757.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Janov (3) |
| --- |
| Gajer ~ Janov ~ Mendryka |

 |
**Géza Balkay** [balkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balkay Géza** estis hungara aktoro, reĝisoro.

Memortabulo pri Géza Balkay
Géza Balkay en scenejo en 2001
Géza Balkay  naskiĝis la 5-an de septembro 1952 en Budapeŝto, li mortis la 3-an de aprilo 2006 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Géza Balkay frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1978. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Inter 1979 kaj 1982 li apartenis al la Nacia Teatro (Budapeŝto), poste li estis fondinta membro de Teatro Katona József. Post jaroj li estis aktoro kaj reĝisoro sen iu ajn trupo, fine en 2001 li aliĝis al malgranda teatro en Budapeŝto. Li havis teĝisorajn taskojn ankaŭ en Hungara Radio. Li ricevis premion en 1984.

Elektitaj teatraj roloj
-----------------------

* William Shakespeare:
	+ *Troilus kaj Cressida* - vira titolrolo
	+ *Coriolanus* - Brutus
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Lucifer
* Molière: La Mizantropo - Oronte
* Ferenc Molnár: *Liliom* - fogalmazó

Elektitaj filmaj roloj
----------------------

* *Ki látott engem?* (1977)
* *Linda* (1984)
* *Sorstalanság* (2005) – ebria ĝandarmo

Elektitaj reĝisoraĵoj
---------------------

* Ŝekspiro:
	+ Macbeth
	+ Pericles
	+ Cymbeline
* Ernő Szép: Május

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

* Kategorio Géza Balkay en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **Universitato de Stellenbosch** (angle *Stellenbosch University* kaj en afrikanse *Universiteit Stellenbosch*) estas publika esplor-universitato situa en Stellenbosch, nome urbo de Sudafriko. Stellenbosch estas la plej aĝa universitato de Sudafriko kaj la plej aĝa ankoraŭ funkcianta universitato en Sub-Sahara Afriko kun la Universitato de Kaburbo kiu ricevis plenan universitatan statuson la saman tagon en 1918. La Universitato de Stellenbosch desegnis kaj fabrikis la unuan mikrosateliton de Afriko, nome SUNSAT, lanĉita en 1999.

La Universitato de Stellenbosch estis la unua afrika universitato kiu subskribis la Berlinan Deklaracion pri Malferma Aliro al Scienca kaj Beletra Sciaro.

La studentoj de la Universitato de Stellenbosch estas kromnomataj "Maties". Tiu termino eble derivas el la afrikansa vorto "tamatie" (signife tomato, kaj reference al la malhela koloro de la lud-uniformo de ties rugbia teamo *Rugby Union*). Alternativa teorio estas ke la termino devenas el la afrikansa konversaciismo *maat* (signife "kolego" aŭ "kunulo") origine uzata diminutive ("maatjie") fare de la studentoj de la antaŭaĵo de la Universitato de Kaburbo, nome la Sudafrika Kolegio.

Referencoj
----------

1. ↑   "SUNSAT - eoPortal Directory - Satellite Missions". directory.eoportal.org.  Alirita la 20an de Marto 2017.
2. ↑    Arkivigite je 2017-03-20 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 20an de Marto 2017.

* Kategorio Universitato de Stellenbosch en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 582954
* LCCN: n79084969
* VIAF: 122361816
* ISNI: 0000 0001 2214 904X
* LIBRIS: 403401
* SUDOC: 192864998
* BNF: 165814585
* ULAN: 500309191
* NLA: 35522643
* BIBSYS: 90856950
* NKC: ko2003183546
 |
Sub **aprila artikolo** oni komprenas en la historio de UEA certan kontribuon de Ivo Lapenna al revuo *Esperanto*, en aprilo 1974 (p. 61-64). La titolo ekzakte estis: *Admono al la membraro: UEA en danĝero de malintegriĝo*.

Situacio
--------

Ivo Lapenna estis ekde 1964 prezidanto de UEA kaj celis resti tio ankaŭ post 1974. Sed jam antaŭ tiu elekta jaro li komprenis ke verŝajne ne estos plimulto por li en la komitato. Per la "aprila artikolo" Lapenna provis aktivigi la UEA-membrojn subteni lin; unue en la balotoj por la B-komitatanoj.

Enhavo
------

En la artikolo Lapenna emfazas siajn meritojn por la Asocio kaj nomas sin viktimo de "obskuraj komplotoj". Li evitas nomi kontraŭulojn persone, krom Richard Cash kaj E.L.M. Wensing. Tiuj kontraŭuloj laŭ Lapenna volis detrui la Asocion. Nur se "amasa apogo" subtenos lin en la balotoj por la B-komitataneco, li daŭrigos. Tion li rigardos "*ankaŭ kiel klaran mandaton liberigi la Asocion de tiuj negativaĵoj, kiuj haltigis ĝian progreson kaj minacas ĝian ekziston*". Se li malvenkos, tio estos signo de malvenko de la moderna UEA. "*Kaj mi foriros de ĉio sen amaro, liberigante tiel plene mian tempon kaj energiojn por mia faka, scienca laboro. [...] Tio estas mia lasta, senkompromisa vorto.*"

Sekvoj
------

Celo kaj lingvaĵo de la artikolo ne helpis al Lapenna precipe ĉe junaj okcidenteŭropanoj, sed ne nur. Danke al la artikolo, nur nun formiĝis aganta opozicio kun la intenco instali novan prezidanton. En junio 1974 Humphrey R. Tonkin deklaris sin preta kaj fakte elektiĝis en la posta hamburga kongreso.

Lapenna jam ne plu kandidatiĝis kaj demisiis dum la kongreso. Tamen la "aprila artikolo" ne estis la anoncita "lasta vorto", ĉar poste Lapenna aktivis en UEA-opozicia "Neŭtrala Esperanto-Movado".

Literaturo
----------

* Die neutrale Sprache, p. 339/340.
**Karamanli** estis dinastio de paŝaoj, kiu reĝis inter la jaroj 1711 kaj 1835 en Libio.

Post kiam la Otomana Imperio ne plu havis kontrolon pri la arabaj teritorioj de sia regno, ankaŭ en Libio la janiĉaroj kaj la barbareskaj piratoj ekhavis pli da politika kontrolo. En 1711 en Tripolo la otomana oficiro Ahmad Karamanli (lia nomo jam indikas, ke li originis el la turka provinco Karaman) transprenis la regadon (1711-1745) kaj senpotencigis la antaŭan, otomanan paŝaon. Kvankam la teritorio formale plu konsideriĝis otomana, li povis regi fakte sendepende kaj fondi la dinastion Karamanli. En 1922 li mem alprenis la titolon paŝao. Li etendigis sian influon ne nur al la tuta historia regiono Tripolio, sed ankaŭ al la najbaraj historiaj regionoj Cirenio kaj Fezano, do al praktike la tuta teritorio de la nuna ŝtato Libio. Ekonomie lia regado precipe baziĝis je raba agado de la barbareskaj piratoj kaj je la transsahara komerco. Per la ampleksaj enspezoj de tiuj du ekonomiaj branĉoj konstruiĝis la moskeo *Ahmad paŝao Karamanli* en Tripolo.

Lia filo Ali Karamanli (1754-1793) plifirmigis la regadon de la dinastio kaj plivigligis la transsaharan komercon. Anstataŭ la piratado pli kaj pli graviĝis la "pirataj impostoj", per kiuj la eŭropaj komercaj ŝipoj aĉetis ne esti prirabataj fare de la piratoj. Tamen la pluekzista piratado sub la sekva paŝao Jusuf Karamanli (1795-1832) gvidis al la dua barbareska milito kontraŭ Usono. Eĉ se la usona mararmeo ne sukcesis komplete finigi la piratadon, tamen la regado de la dinastio Karamanli estis signite malfortigata.

Kiam aldone ekestis pripotencaj luktoj interne de la dinastio, Jusuf Karamanli en 1832 abdikis favore al sia filo Ali Karamanli, kiu regis inter la jaroj 1832 kaj 1835. Tiu tamen ne sukcesis refortigi la regadon de la dinastio, kaj en 1835 la mararmeo de la Otomana Imperio albordiĝis en Libio kaj okupis la landon. La dinastiaj regantoj estis fortransportitaj al Istanbulo, kaj en la sekva periodo la regiono de la nuntempa Libio ree estis rekte administrataj de la Otomana Imperio.
**Géza Bosnyák** [boŝnjAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Bosnyák Géza Béla István** estis hungara agronomo, parlamenta deputito, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *felsőpataki* [felŝOpataki], lia frato estis Zoltán Bosnyák (subministro).

Géza Bosnyák naskiĝis la 11-an de aŭgusto 1863 en Somogytúr, li mortis la 25-an de marto 1935 en Misefa.

Biografio
---------

Géza Bosnyák maturiĝis en gimnazio en Nagykanizsa, poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), pli poste li studvojaĝis eksterlande. Hejmenveninta li okupiĝis pri la familia bieno. Inter 1910 kaj 1918 li estis parlamentano, inter 1917-1918 departementestro de Zala. En 1927 li membriĝis en la senato, sed li longe politikadis ankaŭ en la departemento. Li edziĝis en 1893 en Sárd, lia edzino naskis 3 filojn.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio Arkivigite je 2016-04-18 per la retarkivo Wayback Machine
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 61-a paĝo)
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 712075
 |
La **vulkanaj rokoj**, aŭ **vulkanaj petroj** laŭ NPIV , estas tiuj magmorokaĵoj, kiuj formiĝas pro la malvarmiĝo de la lafo en la tera areo aŭ faritaj el la magmo je malmulta profundeco.

La rapida malvarmiĝo de la magmo aŭ lafo kreas vulkanan rokon kaj ankaŭ multajn etajn kristalojn. La tuja malvarmiĝo ankaŭ povas formi vulkanajn rokojn tute aŭ parte el vitro. La plej oftaj vulkanaj rokoj surtere estas bazalto kaj andezito. Aliaj vulkanaj rokoj estas riolito, dacito kaj traĥito inter multaj aliaj.

La vulkanaj rokoj estas malgranda parto el la rokoj estiĝintaj el la magmo. Oni kalkulas ke dum la Kenozoiko generiĝis jara mezumo de 3.7 al 4.1 km3 da vulkanaj rokoj en la Tero, multe pli malgranda kvanto kompare kun 22.1 al 29.5 km3 da plutonaj rokoj kiuj verŝajne originis en tiu sama tempo.

Ĉefaj ekzemploj
---------------

* BazaltoBazalto
* ObsidianoObsidiano
* PumikoPumiko

### Aliaj

* Bazanito

* Kategorio Vulkana roko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Referencoj
----------

1. ↑   Vulkana petro en reta vortaro

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 399083
* GND: 4152764-1
* LCCN: sh85144250
* BNF: 12264522p
* NDL: 00565266
 |
**Karancslapujtő** [karanĉlapujtO] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Salgótarján.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 19  km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.1525/19.7425
* Loĝantaro: 2890
* Poŝtkodo: 3182
* Telefonprefikso: 32

Situo
-----

Karancslapujtő situas sur malebenaĵo, sub monto Karancs 720 m-ojn alta, laŭ la slovaka landlimo, laŭ flankovojoj. Salgótarján troviĝas 10, Szécsény kaj Bátonyterenye po 23 km-ojn.

Historio
--------

Preĝejo de Karancslapujtő
Tie oni trovis tombon de hungaro el la 10-a jarcento. La unua mencio devenis pri la loko de 1303. Tiutempe aŭ poste diversaj apudaj vilaĝoj formiĝis: Mikófalva, Bocsár (boĉAr), Karancsapátfalva kaj Lapujtő. Post Traktato de Trianon Karancsberény trovis sin apud al la nova landlimo. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla principe senkontrole.

Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo.

Vidindaĵoj
----------

* kastelo de Mocsáry [moĉAri] kun parko
* Preĝejo Patrono de Hungaroj (Karancslapujtő)
* Kapelo Sankta Margareta (Karancslapujtő)
***Love and Freindship*** [tiel] estas historio de juneco de Jane Austen, datitaj en 1790. El la aĝo de dek unu ĝis ŝi estis dekokjaraĝa, Austen verkis siajn rakontojn en tri kajeroj. Tiuj ankoraŭ ekzistas, unu en la Biblioteko Bodleian kaj la alia en la Brita Muzeo. Ili enhavas, inter aliaj verkoj, *Love and Freindship*, verkita kiam ŝi estis dekkvar-jaraĝa, kaj *The History of England*, verkita kiam ŝi estis dekkvin-jaraĝa. 

Verkita en letera formo kiel ŝia lasta nepublikigita novelo, *Lady Susan*, oni diras, ke *Love and Freindship* estas unu el la rakontoj kiujn ŝi verkis por la distro de sia familio. Ĝi estis dediĉita al sia kuzino Eliza de Feuillide, konata kiel "La Grafino de Feuillide". *Love and Freindship* (la eraro en literumado estis unu el multaj en la historio) estas klare parodio de romantismaj romanoj kiujn Austen legis ekde infanaĝo. 

La historio disvolviĝas en dek kvin leteroj skribitaj de Laura kaj Isabel inter si kaj al Marianne.

La filmo de 2016 nome *Love & Friendship* [tiel] estas filma versio de Lady Susan, kiu prenis nur la titolon el *Love and Freindship*.

Bibliografio
------------

* Jane Austen, "Love and Freindship". *The Norton Anthology of English Literature*, eld. Deidre Shauna Lynch kaj Jack Stillinger, New York: W. W. Norton & Company, 2006
* Edward Copeland Juliet McMaster, *The Cambridge Companion to Jane Austen*, Cambridge: Cambridge University Press, 1997
* William Deresiewicz, *Jane Austen and the Romantic Poets*, New York: Columbia University Press, 2004
* Laura C. Lambdin Robert T. Lambdin, *A Companion to Jane Austen Studies*, Westport: Greenwood Press, 2000
* Paul Poplawski, *A Jane Austen Encyclopedia*, West Port: Greenwood Press, 1998
* Reeta Sahney, *Jane Austen's Heroes and Other Male Characters: A Sociological Study*, New Delhi: Abhinav Publications, 1990
* Brian C. Southam, *Jane Austen's Literary Manuscripts: A Study of the Novelist's Development*, New York: The Athlone Press, 2001
* Dennis Walder, *The Realist Novel*, New York: The Open University, 1995


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 719623
 |
**BEREY Géza** [pr. berei] estis hungara ĵurnalisto naskiĝinta en Satmaro 17-an de januaro 1908 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de aŭgusto 1982. Berey estis la edzo de ĵurnalistino Piroska Csányi.

Kariero
-------

Berey estis kunlaboranto de *Szamos*, *Szatmári Újság*, Aradi Közlöny, Brassói Lapok, Független Újság, Keleti Újság. Li redaktis en 1930-31 *Nagykároly és Vidéke*, en 1931 *Szamos*, en 1932 *Mai Nap*. Li estis komdanita trifoje de rumanaj aŭtoritatoj je senliberigo. En 1938 li translokiĝis en Hungarujon kaj iĝis kunlaboranto de *Délmagyarország* de Segedo, en 1943-44 ĝia ĉefredaktoro kaj posedanto. Post la germana okupado (19-a de marto 1944) oni arestis lin, internigis kaj forportis en Dachaun. Post 1945 li denove estis ĵurnalisto.

Verkoj
------

* Amerika (raportromano, Szatmár, 1933);
* *Erdélyi monográfia* (red. kun Aladár Várady, Szatmár, 1935);
* *Néhány szó az újságírásról* (studo, Szatmár, 1936);
* *A magyar újságírás Erdélyben 1919-1939* (Szeged, 1940);
* *Hitler-Allée* (rakontoj, Bp. 1979)

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Géza Berey en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 

|  |
| --- |
| The Preacher and the Slave |
|  |
| Interpreto de la kanto de Ace Frahm, 2013 |
| 

---

 |

 |
| *Ĉu problemoj aŭdigi ĉi tiun dosieron? Vidu helpon.* |

***The Preacher and the Slave***, esperante **La Predikisto kaj la Sklavo**, estas originale anglalingva kanto, verkita de Joe Hill en 1911. Li verkis ĝin kiel parodion de anglalingva kristana himno, *In the Sweet By-and-By* (kio signifas "En la dolĉa baldaŭo"). La sindikato Industriaj Laboristoj de la Mondo (komune konataj kiel la "voblioj") koncentris multe el sia laboro al klopodoj organizi migrantajn laboristojn en segejoj kaj konstruejoj. Kiam la laboristoj revenis al la urboj, la voblioj alfrontis la Savarmeon (angle *the Salvation Army*), kiun ili satiris kiel "la Malsatarmeon" (angle *the Starvation Army*). Hill unue ekkonis la Savarmeon en Svedio kiam li estis infano.

La voblioj verkis multajn kantojn, kiuj parodiis la himnojn de la Savarmeo, kaj *The Preacher and the Slave* estis la plej sukcesa. Mallonge dirite, la kanto temas pri predikistoj, kiuj ofertas nenian manĝon al la malsataj laboristoj sed promesas, ke ili manĝos en la ĉielo post sia morto. En la kanto, Joe Hill inventis la nun-tre-popularan anglalingvan terminon *pie in the sky*. Tio laŭvorte signifas "torton en la ĉielo" kaj temas pri la falsa promeso de paradiza estonteco, farita por malhelpi agadon por krei pli bonan mondon hodiaŭ. Ekzistas simila Esperanta proverbo, "Promeso ne satigas."

Oni ofte referencas la kanton kiel *Pie in the Sky* aŭ kiel *Long Haired Preachers* ("longharaj predikistoj") (kiu estis ĝia originala titolo). Ĝi unue eldoniĝis en 1911 en la 4-a eldono de kantaro por IWW nome *"the Little Red Songbook"* ("la eta ruĝa kantolibro").

En Esperanto aperis
-------------------

Ekzistas Esperanta traduko fare de Vito Markovo kaj Gary Mickle el 2008, legebla en arĥiva versio de la retejo de SAT.

Bibliografio
------------

* Adler, William.  (2011) *The Man Who Never Died: The Life, Times, and Legacy of Joe Hill, American Labor Icon*.
* Fowke, Edith.  (1973) *Songs of Work and Protest*. ISBN 0-486-22899-1.

Referencoj
----------

1. ↑  Adler 2011, p. 12.
2. ↑  Adler 2011, p. 181.
3. ↑  Adler 2011, p. 182.
4. ↑  Adler 2011, pp. 20, 130.
5. ↑  Adler 2011, p. 130.
**Cabolafuente** [kabolaFŬENte] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko *Comunidad de Calatayud* kies ĉefurbo estas Calatayud mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo *Cabolafuente* estas etimologie komprenebla kiel *Apud la fonto* kaj tiukadre aperas fontano en la municipa blazono.

Geografio
---------

Cabolafuente estas municipa teritorio en la sudokcidento de la komarko *Comunidad de Calatayud*, kie ĝi estas sude de Ariza. La pejzaĝo estas rokeca kaj tre seka.

La loĝloko Cabolafuente mem estas je 135 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 977 msm en la Iberia Sistemo, ĉe la limo kun la provinco Gvadalaĥaro. Ĝi estas inter Ariza norde kaj Sisamón sude.

Historio
--------

Panoramo.
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento fare de Alfonso la 1-a, kiu lasis la areon al la templanoj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Cabolafuente kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 49 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, Daroko, Calatayud kaj Karinjeno.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe en la montaroj kaj ĉe la riveroj.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Zaragozo

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Cabolafuente en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 802796
 |
**La Puebla de Híjar** [laPŬEbla deIĥar] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordorienta komarko *Bajo Martín*, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. La loknomo *La Puebla de Híjar* estas etimologia komprenebla kiel *La Vilaĝo de Híjar* alude al la komarka ĉefurbo.

Geografio
---------

Ĝi estas je 153 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 254 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas norde de Híjar. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Martín. La altitudo gamas inter 343 m sude kaj 200 m norde, ĉe Acequia Alta.

La Puebla de Híjar estas atingebla laŭ la nacia ŝoseo N-232 el Azaila norde kaj al Híjar (sude). Krome Jatiel kaj Castelnou estas oriente. La urba kerno de La Puebla de Híjar estas formata de la "vilaĝo" kaj la "kvartalo de la stacio", kiu disvolviĝis je la alveno de la fervojo. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Nordokcidente:* Azaila | *Norde:* Azaila kaj La Zaida (Zaragoza) | *Nordoriente:* Sástago (Zaragoza) |
| *Okcidente:* Almochuel (Zaragoza) kaj Híjar |  | *Oriente:* Jatiel |
| *Sudokcidente:* Híjar | *Sude:* Híjar | *Sudoriente:* Samper de Calanda |

Historio
--------

La konkero de la zono fare de kristanoj estis farita de Ramon Berenger la 4-a. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Puebla de Híjar pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 909 loĝantoj.

Aktualo
-------

Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, la ermitejo, dunivela akvedukto, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj
-----

Eksteraj ligiloj
----------------


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 801412
* VIAF: 244799817
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Loučná |

Koordinatoj: 50° 50′ 53″ N 14° 49′ 39″ O﻿ / ﻿50.84806 °N, 14.82750 °O﻿ / 50.84806; 14.82750 (mapo)

**Loučná** (antaŭe *Gerštorf*, germane *Görsdorf*) estas parto de urbo Hrádek nad Nisou en distrikto Liberec en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sudokcidente de Hrádek nad Nisou. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 259 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 993 loĝantoj.

**Loučná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,68 km².

Historio
--------

La devena germana nomo de la vilaĝo, Görsdorf, estas evidente derivita de nomo de la fondinto de vilaĝo, de la tn. lokumisto, preskaŭ certe de ia Gerhard. Kun nobela familio Gersdorfidoj, kiu havis sian feŭdajn vilaĝojn ankaŭ en ĉirkaŭa grabštejna senjorujo, la nomo de vilaĝo havas nenion komunan. Ĉar la nomo de la supozata lokumisto, Gerhard, estas pure germana, ĝenerale oni supozas, ke la deveno de la vilaĝo falas jam en periodon de granda germana koloniigo en la 13-a jarcento kaj dum regado de Přemysl Otakar la 2-a. Loučná tiel apartenus al la plej malnovaj municipoj de Liberecio. Sed tio ŝanĝas nenion en la fakto, ke la unua skribmencio pri la municipo situas unue en dokumento el la 6-a de februaro 1454, kiam Loučná estas indikata inter pluaj setlejoj de la grabštejna senjorujo.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 685 |
| 1880 | 1 386 |
| 1890 | 1 759 |
| 1900 | 2 312 |
| 1910 | 2 429 |
| 1921 | 2 070 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 2 058 |
| 1950 | 1 170 |
| 1961 | 1 256 |
| 1970 | 1 123 |
| 1980 | 1 052 |
| 1991 | 891 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 1 016 |
| 2011 | 1 050 |
| 2021 | 993 |

Pluaj fotoj
-----------

* LoučnáLoučná
* Luzacia Niso en LoučnáLuzacia Niso en Loučná
* Loučná, fabrikoLoučná, fabriko
* LoučnáLoučná

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2014-08-26. Alirita 2021-01-23.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de urbo Hrádek nad Nisou (9) |
| --- |
| Dolní Sedlo ~ Dolní Suchá ~ Donín ~ Horní Sedlo ~ Hrádek nad Nisou ~ Loučná ~ Oldřichov na Hranicích ~ Uhelná ~ Václavice |

 |
**XIII** (**Dektri**) estas belga libroserio de grafikaj noveloj pri amneziulo kiu klopodas malkovri sian pasinton. Ĝi estis kreita de la verkisto Jean Van Hamme kaj de la artisto William Vance. Ĝi estas nune verkita de Yves Sente kaj Youri Jigounov. La intriga historio de la unuaj kvin albumoj estis adaptita en videoludo en 2003, same titolita **XIII**, kiu estis elsendita en variaj platformoj. Kanada televida filmo bazita sur la serio, nome *XIII: The Conspiracy*, estis elsendita en 2008. Ĝi estis sekvita en 2011 de du sezonoj de TV serio, de po 13 epizodoj por ĉiu, nome *XIII: The Series*.

La serio ekas kun homo kiu vekiĝas surstrande en orienta Usono kaj suferas pro amnezio. La nuraj ligiloj al lia pasinto estas tatuo de Romaj ciferoj "XIII" (13) super sia klaviklo kaj foto de si mem kun virino, kiu estas identigita kiel Kim Rowland, vidvino de kapitano de Usona Terarmeo nome Steve Rowland. Volumoj 1a al 5a temas pri "XIII" serĉante sian identecon kaj pasinton. Li troviĝas ĉasata de dungita murdisto, nome "Mongoose", kiu laboras por mistera organizo konata kiel XX, kiu celas okazigi puĉon kontraŭ la Registaro de Usono. XIII estas savita el la murdistoj de XX fare de la kolonelo Amos de FBI, kiu metas XIII antaŭ filmita pruvaro kiu montras XIII murdanta la Prezidanton.

Vidu ankaŭ
----------

* Bildliteraturo
Sultana haremo post la bombado
Depost 1880, la sultanlando Zanzibaro, lokiĝita en la orienta marrando de Afriko, en la nuna lando Tanzanio, estas brita protektorato.

La milito inter Unuiĝinta Reĝlando kaj Zanzibaro okazis la 27-a de aŭgusto 1896 de 9:00 ĝis 9:45. La batalo daŭris nur 45 minutojn kaj ŝajnas esti (almenaŭ laŭ la Guinness-libro de rekordoj) la plej mallonga milito el ĉiuj memoritaj en historio. Malgraŭ la rapideco ĝi mortigis tamen ĉirkaŭ 500 zanzibaranojn.

La milito okazis post kiam *Khalid bin Bargash* kaptis la povon per puĉo kun la helpo de Germanio post la morto, la 25-a de aŭgusto, de la sultano *Hamad bin Thuwaini*, kiu estis lia onklo kaj kooperadis kun la angla kolonia registaro.

La britoj volis *Hamud bin Mohamed*, kiu estis al ili fidela, kaj postulis ke *Khalid bin Bargash* forlasu la povon. Tiu tamen rifuzis kaj kunigis dum du tagoj ĉirkaŭ 2 800 virojn por prepari la insulkastelon kontraŭ atako de la britoj. Dume la britoj sub la gvido de Sir Harry Rowson kunigis ĉiujn batalŝipojn antaŭ la insulo kaj preparis la surterigon. Ĵus antaŭ fino de ultimato Bargash provis pere de usona sendito atingi priparoladon, sed je 9:00 la britoj komencis bombopafi al la zanzibara kastelego. Pro la neelirebla situacio Bargash fuĝis al la germana konsulejo kaj ekziliĝis dum la sekvaj 15 jaroj.

En Britio la milito, pro ĝia mallongeco estas prezentita kiel ridinda, sed el afrika perspektivo kiel koloniisma milito ĝi ja havas gravan kaj tragikan signifon.

Ŝipoj
-----

* Unuiĝinta Reĝlando:
	+ *St-George*, movebla kirasa ŝipo, admiralŝipo
	+ *Racoon*, movebla kirasa ŝipo
	+ *Philomel*, eta movebla kirasa ŝipo
	+ *Trush*, pafilegŝipo
	+ *Sparrow*, pafilegŝipo
* Zanzibaro
	+ *Glasgow*, fregato-vaporjaĥto, admiralŝipo (dronita)

Bibliografio
------------

* Donald Featherstone, *Victorian colonial warfare, Africa*, Cassell, London 1992.

Vidu ankaŭ
----------

* Unuiĝinta Reĝlando
* Zanzibaro

* Listo de militoj
* Listo de bataloj

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Angla-zanzibara milito en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Kritika analizo de la konflikto Arkivigite je 2007-04-22 per la retarkivo Wayback Machine angle
* En la Guinness-libro de rekordoj angle