recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
La **Pakto pri Stabileco kaj Kresko**, aŭ PSK, estas aro da kriterioj, kiujn ŝtatoj de la eŭrozono engaĝiĝis respekti rilate siajn partnerojn. Ĝi estas la instrumento, kiun la eŭrozonaj landoj adoptis por kunordigi siajn landajn buĝetajn politikojn kaj malebligi la aperon de troaj fiskaj deficitoj. Ĝi postulas, ke eŭrozonaj ŝtatoj havu buĝetojn proksimajn al ekvilibro aŭ plusajn (krom dumtempaj esceptoj donitaj en la okazo de ekonomiaj krizoj, submetitaj al strukturaj politikoj komencitaj, kiel por Francio kaj Germanio en 2008).

La PSK baziĝas sur la artikoloj 121 de la Traktato pri Funkciado de Eŭropa Unio. Adoptita ĉe la Amsterdama Eŭropa Konsilio la 17an de junio 1997, ĉi tiu pakto akiris norman valoron per du regularoj de la Konsilio de la Eŭropa Unio de la 7a de julio 1997. La PSK pludaŭrigas la penon redukti publikajn deficitojn iniciatitajn cele al aliĝo al la Ekonomia kaj Mona Unio (EMU) kaj la uzado de la eŭro. Tamen, male al mona politiko, financa politiko plurestas nacia kompetento.
**Antal Czetz** [cec], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Czetz Antal** estis hungara komercisto, terkultivisto, botanikisto. Lia familia nomvarianto estis *Czecz*, lia botanika nomo estas **Czetz**.

Antal Czetz naskiĝis la 21-an de oktobro 1801 en Dés (Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Dej en Rumanio), li mortis la 24-an de aprilo 1865 en Gáncs (Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Dumbrăveni en Rumanio).

Biografio
---------

Antal Czetz estis komercisto en sia naskiĝurbo, sed en 1840 li retiriĝis kaj okupiĝis pri kolekto de kreskaĵoj en Transilvanio. En 1850 li translokiĝis al Gáncs. Inter 1850-1854 li kolektis 4641 ekzemplerojn el 939 specioj. Li korespondadis por ŝanĝi ekzemplerojn kun eksterlandaj botanikistoj, same en Hungario kun Lajos Haynald kaj Viktor Janka. Erdélyi Múzeum-Egyesület heredis valoran kolektaĵon de Czetz, la katolika eklezio heredis la bienon.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Azon növények névlajstroma, melyeket én kaptam és szárítottam 1850-től fogva* (1872)

Memorigiloj
-----------

Lia nomo estas videbla en kreskaĵoj *Bubleurum Rodnense Czetzi* kaj *Erysimum Czetzianum*.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 718575
* GND: 1106273036
* VIAF: 28146937698813831312
 |
**Antal Demién** [demjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Demién Antal** estis hungara juristo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *szent-katolnai*. Lia familia nomo aperis foje laŭ aliaj ortografioj *Demjén* aŭ *Demien*.

Antal Demién  naskiĝis la 22-an de junio 1744 en Transilvanio en Szentkatolna (nuntempa Catalina (Covasna) en Rumanio). Li mortis la 26-an de aŭgusto 1833 en Pest (urbo).

Biografio
---------

Antal Demién komence frekventis lernejojn en Transilvanio, poste en Supra Hungarujo, fine li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Nagyszombat en 1776. Post siaj studoj li instruis samloke en la ĵus fondita jura fakultato. En la sekva jaro la universitato translokiĝis al Buda, tamen li instruis plu en la restinta akademio. Ekde 1782 li instruis en Reĝa Universitato de Pest. En 1789 li estis dekano, en 1795 kaj 1804 rektoro , en 1819 fakultatestro. En 1806 li ricevis la titolon reĝa konsilisto, li pensiuliĝis en 1822.

Elektitaj publikaĵoj
--------------------

* *Dissertatio inaug. ex jure hungarico de eo: An pater liberos suos per testamentum simpliciter excludere possit?…* (1776)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero D, poste serĉu la nomon)
**Antal Fleischer** [flejŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fleischer Antal** estis hungara dirigento, komponisto, helpekzercisto, instruisto.

Memortabulo pri Antal Fleischer
Antal Fleischer  naskiĝis la 30-an de majo 1889 en Makó, li mortis la 30-an de oktobro 1945 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Fleischer akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio. Liaj plej gravaj instruistoj estis Viktor Herzfeld, Hans Koessler kaj Zoltán Kodály. Inter 1912 kaj 1915 li estis helpekzercisto, poste dirigento de Népopera, poste li laboris same en Budapeŝta Ŝtata Operejo ĝismorte. Li ankaŭ instruis en muziklernejo en Budapeŝto inter 1919–1935. Li havis edzinon.

Elektitaj komponaĵoj
--------------------

* A rózsa és a csalogány (drama simfonio)
* Éjféli ballada
* Yvonne (opero)
* ĉambraj muzikoj
* kantoj

Memorigiloj
-----------

* memortabulo en Budapeŝto (1970)

Fontoj
------

* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

* Kategorio Antal Fleischer (dirigento) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 644690
* GND: 11660008X
* VIAF: 37671396
 |
**Orsi Pflum** [orŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pflum Orsi** estas hungara ŝlagrokantisto, prezentisto. Ŝia origina persona nomo estis *Orsolya* [orŝoja], Orsi estas ties karesnomo.

Orsi Pflum naskiĝis la 23-an de novembro 1972 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Orsi Pflum lernis klasikan muzikon kaj ĵazon en muziklernejo, poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2000. Post la diplomo ŝi faris ĉiuspecajn laborojn rilatajn al ŝlagromuziko. Ŝi longe estis fona kantistino de Zsuzsa Cserháti, koncertis en Germanio kaj Svislando, ricevis plurajn televiziajn taskojn, sed ŝi ne atingis la elitan nivelon. Ŝia plej granda sukceso estis dueto kun en:Amr Mostafa.

Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
---------------------------

* en:Stephen Schwartz (composer): en:Godspell - kantistino
* Alexandre Dumas (patro): Les trois mousquetaires (teatra adapto)
* *They're Playing Our Song*

Ŝiaj filmaj roloj
-----------------

* *Hazudós Jakab* (1999) - kantistino

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 768078
 |


* Portalo pri Biografio
* Portalo pri Filmo
**Antal Gulyás** [gujAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gulyás Antal** estis hungara altlerneja instruisto.

Antal Gulyás naskiĝis la 13-an de decembro 1884 en Vészalja (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, konata ankaŭ *Vaszolya,* nuntempa Văsoaia en Rumanio), li mortis la 1980 en Debrecen (Hungario).

Biografio
---------

Antal Gulyás maturiĝis en gimnazio en Hódmezővásárhely en 1903, poste li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József en 1908. Lia plej grava instruisto estis Aladár Richter. Post la doktoriĝo li estis asistanto en la universitato kaj en 1910 li akiris agronomian diplomon en *Ekonomia Akademio (Kolozsvár)*. En 1910 li ekinstruis en simila akademio en Kassa, sed li estis soldato dum la 1-a mondmilito. Inter 1921 kaj 1949 li instruis en la Ekonomia Akademio (Debrecen) (inter 1939-1945 li estis akademiestro), poste li pensiuliĝis. Lia habilitiĝo okazis en 1938 en Universitato István Tisza, poste li prelegis ankaŭ en la sama loko. Tamen inter 1951-1956 li laboris en agronomia instituto. Li kandidatiĝis en 1952 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis malsanoj de la tabakoj. Li ricevis premiojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *Syringa Josikaea és Syringa Emodi fiziológiai - anatómiai viszonyai kapcsolatban rendszertani helyzetükkel.* (disertaĵo, 1907)
* *Mező- és kertgazdasági növényeink állati ellenségei* (1924)
* *A mezőgazdasági növények és gyümölcsfák betegségeinek leküzdése növényvédelmi szerekkel és óvintézkedésekkel* (1934)
* *A burgonya vírusbetegségei: a vírusok jelentősége a leromlásban és az ellenük való védekezések* (1938)
* *A dohánykártevő Thrips tabaci Lindeman biológiája, kártétele és az ellene való védekezés* (1947)
* *A dohány melegágyi betegségei* (1951)
* *A dohány betegségei és kártevői* (1965)

Memorigiloj
-----------

* memormedalo fondita en 2011

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio Arkivigite je 2021-05-26 per la retarkivo Wayback Machine

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 726419
* VIAF: 163187679
* ISNI: 0000 0001 1208 4633
 |
**Capulálpam de Méndez** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Capulalpam de Méndez*.

Geografio
---------

Capulálpam de Méndez estas unu el la 26 komunumoj de la distrikto Ixtlán de Juárez. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1313 loĝantojn. El tiuj estis 570 viroj kaj 743 virinoj. La komunumo havas surfacon de 19,14 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2040 metroj super la marnivelo.

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 108 indiĝenoj. El tiuj 83 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 83 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Capulálpam de Méndez Arkivigite je 2004-12-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Antal Friss** [friŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Friss Antal** estis hungara violonĉelisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.

Antal Friss  naskiĝis la 18-an de januaro 1897 en Budapeŝto, li mortis la 25-an de februaro 1973 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Antal Friss studis en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio, poste inter 1919-1922 en simila instituto en Berlino de en:Hugo Becker. Pro financaj malfacilaĵoj li muzikadis ankaŭ en kinejoj, hoteloj, teatroj. Hejmenveninta li instruis en muziklernejo, sed li estis ankaŭ muzikisto de Teatro Városi (1922-1931) kaj de Hungara Radio (1936-1951). Inter 1950 kaj 1972 li instruis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, poste li emeritiĝis. Krom la instruado li partoprenis ankaŭ en koncertoj. Li ricevis premion en 1967.

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Gábor Magyar
* László Mező
* Kálmán Záborszky

Lia libro
---------

* *Gordonkaiskola* (muzika lernolibro, kunaŭtoro)

Memorigiloj
-----------

* oni aranĝas ĉiujare violonĉelan konkurson

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
*

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 634565
* GND: 1052704883
* LCCN: nr2002033252
* VIAF: 316021334
* ISNI: 0000 0000 5442 0191
* BIBSYS: 3037161
 |
**Antal Deák,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Deák Antal József** estis hungara juĝisto, oficisto, parlamenta deputito. Lia nobela antaŭnomo estis *kehidai*, lia patro estis Ferenc Deák (juĝisto), lia frato estis la samnoma politikisto Ferenc Deák.

Antal Deák naskiĝis la 15-an de aprilo 1789 en Söjtör, li mortis la 20-an de junio 1842 en Kehida.

Biografio
---------

Antal Deák frekventis benediktanan gimnazion en Kőszeg, poste li akiris juran diplomon en Jura Akademio (Győr) en 1808. En la sekvanta jaro li batalis kontraŭ Napoleono en rango leŭtenanto. Post la malvenko li estis oficisto en Zala (reĝa departemento), komence kiel nobela subjuĝisto (1809-1817), poste nobela ĉefjuĝisto (1817-1821), pli poste inter 1828-1831 li estis subdepartementestro, parlamentano, ankaŭ ĉefjuĝisto ĉe la departemento. Baldaŭ li retiriĝis kaj okupiĝis pri la familia bieno.

Fontoj
------

* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 698265
 |
**FASCHING Antal** (faŝing) estis hungara inĝeniero naskita en Temeŝvaro la 6-an de junio 1879 kaj mortinta en Budapeŝto la 12-an de oktobro 1931.

Busto pri Antal Fasching
Memortabulo pri Antal Fasching

Kariero
-------

Antal Fasching diplomitiĝis en 1902, havigis teknikdoktoriĝon 1906. De 1902 ĝis 1905 li estis profesorasistanto en la katedro pri geodezio en la teknikuniversitato, poste adjunkto. Pro la trivoluma referenclibro pri geodezio li ricevis Hollán-premion. De 1912 li estis teknikuniversitata privatprofesoro. En 1920 oni pensiigis lin. Li elmigris kaj prelegis en la teknikuniveristato de Zagrebo. Reveninte li laboris kiel kunlaboranto ĝis sia morto de la Honvéd Térképészeti Intézet (Instituto Kartografia Honved).

Verkoj
------

* *Javaslat a magyar országos felmérések újjászervezésére vonatkozólag* (Bp. 1906);
* *A magyar országos háromszögelések és részletes felmérések új vetületi rendszere* (Bp. 1909);
* *A földméréstan kézikönyve* (I–III. Bp. 1912–1913);
* *Az új geodézia* (Bp. 1926)

Fonto
-----

* Magyar Életrajzi Lexikon

* Kategorio Antal Fasching en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Mesteri.

Historio
--------

La preĝejo estis konstruita en la 13-a jarcento. Dum dominado de turkoj la preĝejo malofte estis uzita. En la 17-a jarcento oni kreis la ŝtonan predikejon. Dokumento mencias, ke en 1697 ĉirkaŭ la preĝejo tombejo funkcias, sed la turo de la preĝejo jam malaperis. Tiutempe la loka bienulo konstruis kripton. En nekonata tempo la luteranoj profitis la preĝejon, la katolikoj reakiris ĝin en 1719. En 1732 la papo permesis la kermeson. Post jaroj oni konstruis sakristion kaj la ceteraj preĝejo-partoj estis riparitaj. En 1812 jam sonorilstablo funkciis, sed en 1855 ĝi estis metita en la alia flanko de la preĝejo, samtempe la preĝejo parte trakonstruiĝis. Arkeologoj esploris la preĝejon en la 1980-aj jaroj, ili trovis sub la preĝejo tombojn el la ferepoko. En 1999 la konstruaĵo renoviĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola. La plena fasado konsistas nur el pura blanka muro kaj enirejo. La absido estas kvadrata, ankaŭ la navo, kiu estas pli granda. Interne malgranda galerio troviĝas. Skulptaĵo pri Sankta Mikaelo ornamis la ĉefaltaron, se doni metis ĝin en la kripton, nun sur la altaro estas videbla pentraĵo. Apud la altaro estas skulptaĵo pri Sankta Maria, ĉe la predikejo ikono pri Nigra Madono.

Sanktejo de la preĝejo 
Kermeso okazas en la 29-a de septembro.

Fontoj
------

* hungare
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2015-05-27 per la retarkivo Wayback Machine
* hungare
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Skulptaĵo de Sankta Maria ĉe la sanktejo
Kopiaĵo de Nigra Madono
*Pli juna* **Sándor Vutkovich** [ŝAndor vutkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vutkovich Sándor** estis hungara juristo, akademia instruisto. Lia patro estis Sándor Vutkovich (literaturhistoriisto).

Sándor Vutkovich naskiĝis la 2-an de septembro 1869 en Pécs, li mortis la 8-an de aŭgusto 1938 en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio).

Biografio
---------

Sándor Vutkovich akiris juran diplomon, poste li instruis en la Reĝa Jura Akademio (Pozono). Depost Traktato de Trianon li apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. En tiu periodo li estis grava figuro de la eksterlanda hungareco. Li verkis ne nur jurajn artikolojn, sed ankaŭ vojaĝpriskribojn.

Elektitaj kontribuoj
--------------------

* *A miniszteri felelősség* (1894)
* *A felsőházak szervezete a főbb államokban* (1896)
* *Oroszországi úti emlékeimből* (1902)
* *A magyar alkotmányjog. I. kötet.* (1904)
* *Wahlpflicht*

Fontoj
------

* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo V, poste serĉu la nomon)

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 710413
 |
**Labormerkato** estas sistemo de socialaj rilatoj, konektita kun mendado kaj ofertado de laborforto. La prezo de laboro estas determinita rezulte de renkontiĝo de mendado kaj ofertado.

Sur labormerkato ĉe la unua flanko estas laborserĉantoj, kiuj vendas sian laborforton. La alia flanko estas reprezentita de labordonantoj, kiuj aĉetas laborforton. Inter salajruloj kaj labordonantoj ekzistas laboraj rilatoj. Do, labormerkato ĉiam movadis kaj ŝanĝiĝis.

Labormerkato funkcias pere de:

1. ŝtataj kaj komerciaj borsoj de laboro;
2. personaraj fakoj de institucioj;
3. rektaj interkonsentoj inter salajruloj kaj labordonantoj.

Rilataj temoj
-------------

* mendado kaj ofertado teorio
* Laborforto
* Senlaboreco

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Labormerkato en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Arkivigite je 2005-12-19 per la retarkivo Wayback Machine
* 
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Mikroekonomiko
* Sindikato



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 16975
* GND: 4002733-8
* LCCN: sh89000875
* BNF: 11933626j
* NDL: 00569622
* NKC: ph116483
 |
**Bergasillas Bajera** [bergaSIljas baĤEra] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudorienta Komarko de Arnedo, ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente). Kun nur 34 loĝantoj, ĝi estas unu el la malplej loĝataj municipoj en la regiono.

La loknomo *Bergasillas* estas etimologie komprenebla kiel diminutivo de la apuda Bergasa dum *Bajera* estas etimologie komprenebla kiel Malsupra, ĉar estas submunicipo nomita Bergasillas Somera, kio signifus "supra", kaj tute ne "somera"; ĉiuokaze gramatike devus esti *Bergasilla Bajera* kaj *Bergasilla Somera*.

La municipa teritorio de Bergasillas Bajera, en la oriento de la regiono.

Geografio
---------

Bergasillas Bajera estas en tre montara areo. Bergasillas Bajera estas tre aparta loĝloko kiu havas komunikadon nur laŭ la regiona ŝoseo LR-483, kiu komunikas okcidente kun la pli aparta submunicipo Bergasillas Somera kaj oriente kun Bergasa kaj poste laŭ aliaj ŝoseoj kun Arnedo, Calahorra kaj Logronjo (krom la cetero de la provinc-regiono).

Historio
--------

Preĝejo.
Bergasillas Somera, fone ventogeneratoroj.
La originoj de ambaŭ Bergasillas estas ligitaj al Herce kies domaroj ili estis ĝis 1850, pro kio ili ĉiam aperas cititaj en la diversaj dokumentoj pri tiu. La unua aparta dokumenta mencio estas la mapo de la iamaj partio de Logronjo kaj Santo Domingo eldonita de Tomás López, en kiu ili aperis kiel "Las Vergasillas". Ili aperis dokumentitaj en la censo de Kastilio de la 16-a jarcento, kiel domaro de Herce en la provinco Sorio, kaj en la *Diccionario geográfico, estadístico e histórico* de Madoz meze de la 19-a jarcento, kiel "Bergasillas Somera y Playera". 

Inter 1842 kaj 1857, aperis kiel municipo ĉar ĝi separiĝis de Herce. Ĝis 1910 ĝi estis nomita Bergasillas. 

La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj estis terura ĉe Bergasillas, kie oni malaltiĝis el 300 loĝantoj en 1887 ĝis nunaj 34. La elmigrado okazis ĉefe en la 1960-aj jaroj kiam oni perdis centon da loĝantoj.

Aktualo
-------

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la agrikulturo kaj brutobredado. Krome estas rura turismo. 

Vizitindaĵoj estas la du preĝejoj, naturaj lokoj, ktp.

Bildoj de Bergasillas Somera
----------------------------

* La preĝejo.La preĝejo.
* La preĝejo kaj romanika absido.La preĝejo kaj romanika absido.

Vidu ankaŭ
----------

* Municipoj de Rioĥo

Notoj
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 797129
 |
La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Karancskeszi.

Historio
--------

Laŭ eklezia fonto tiu ĉi kirko jam ekzistis en 1262 kun titolo Ĉiuj Sanktuloj, laŭ alia fonto ĝi konstruiĝis en la 15-a jarcento. Laŭ priskriboj en 1688 kaj 1713 ĝi estis ruina. En la jaroj 1774 kaj 1775 escepte la sanktejon kaj la fundamenton la konstruaĵo estis malkonstruita kaj pli nova - jam baroka - estis konstruita. La nova titolo iĝis Sankta Mikaelo. La orgeno estis farita ĉirkaŭ 1780, en 1970 ĝi trakonstruiĝis.

Konstruaĵo
----------

La konstruaĵo situas sola en la vilaĝo sur monteto, sed apude krucifikso estas videbla. En la fasado meze la enirejo funkcias, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. Ankaŭ malplenaj niĉoj ornamas la fasadon. Ĉe la navoangulo plia enirejo estas por la galerio. La navo finiĝas en oklatera absido, al kiu sakristio aliĝas. La absido estas pli mallarĝa kaj malalta, ol la navo kaj havas apogpilierojn. Interne la ĉefaltaro estis farita ĉirkaŭ 1770, la predikejo en la 19-a jarcento.

Kermeso okazas en la plej proksima dimanĉo al 29-a de septembro.

Vido al la preĝejo

Fontoj
------

* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* 
*
Koordinatoj: 49° 41′ 30″ N 18° 42′ 13″ O﻿ / ﻿49.69167 °N, 18.70361 °O﻿ / 49.69167; 18.70361 (mapo)

**Horní Líštná** (pole *Leszna Górna*, germane *Ober Lischna*) estas vilaĝo, parto de urbo Třinec en distrikto Frýdek-Místek. Ĝi troviĝas oriente de Třinec. Kondukas ĉi tie ŝoseo II/476. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 88 adresoj. En la jaro 2021 ĉi tie daŭre vivis 400 loĝantoj.

**Horní Líštná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,14 km².

Historio
--------

Katastra teritorio okupas proksimume sesonon de la devena vilaĝo Horní Líštná, la resto apartenas ekde divido de Teŝinio en la jaro 1920 al Pollando kaj kreas municipon **Leszna Górna** (ĉeĥe *Horní Líštná*) en distrikto Cieszyn. La nomo de ambaŭ partoj estas en la alia lingvo la sama, do poloj nomas la ĉeĥan municipon same kiel la polan kaj ĉeĥoj nomas la polan parton same kiel la ĉeĥan. La ĉeĥa parto estis al urbo Třinec aligita en la jaro 1960.

En la jaro 1859 estis en Horní Líštná fondita evangelia tombejo.

En la jaro 1939 la tuta Horní Líštná havis 941 loĝantojn, al la silezia nacieco tiam anoncis sin 787 loĝantoj, al la pola nacieco 139, al la ĉeĥa 8 kaj al la germana 3 loĝantoj.

Loĝantaro
---------

Evoluo de nombro de loĝantojLa datoj devenas el datumbazo de Vikidatumoj  

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1869 | 0 |
| 1880 | 0 |
| 1890 | 0 |
| 1900 | 0 |
| 1910 | 0 |
| 1921 | 186 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 1930 | 265 |
| 1950 | 241 |
| 1961 | 236 |
| 1970 | 261 |
| 1980 | 242 |
| 1991 | 270 |

| Jaro | Loĝantoj |
| --- | --- |
| 2001 | 307 |
| 2011 | 319 |
| 2021 | 400 |

Pluaj fotoj
-----------

* Limpasejo Horní Líštná-Leszna GórnaLimpasejo Horní Líštná-Leszna Górna
* Limpasejo Horní Líštná-Leszna GórnaLimpasejo Horní Líštná-Leszna Górna
* Limpasejo Horní Líštná-Leszna GórnaLimpasejo Horní Líštná-Leszna Górna

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de statuta urbo Třinec |
| --- |
| Dolní Líštná ~ Guty ~ Horní Líštná ~ Kanada ~ Karpentná ~ Kojkovice ~ Konská ~ Lyžbice ~ Nebory ~ Oldřichovice ~ Osůvky ~ Staré Město ~ Tyra |

 |
**Laborkondiĉoj** estas la kondiĉoj en kiuj okazas la laboro, tio estas la komforto de la laborejo (varmo, malvarmo, lumo, mallumo, odoroj, aerumado ktp.), la labordaŭro (horojn tage, tagojn semajne, ripoztempoj), korpa sinteno (stare, side, movo), pezo movota ktp. Tio ĉio formas parton de la ĉiutaga vivo de laboristoj, do de granda parto de la homaro. La reagoj por plibonigo de la laborkondiĉoj ludis gravan rolon en la historio de la civilizacioj kaj landoj. De la flanko de la posedantoj kaj alta klaso estis kutima sinteno ne atenti pri laborkondiĉoj, dum de la flanko de la laboristoj, iliaj familioj kaj proksimuloj, la laborista movado oni luktis por ties plibonigo, ekzemple pere de la agado de sindikatoj, de la labora juro ktp.

La *sekureco kaj sano* dum la laboro estas interfaka priokupo kiu temas pri sekureco, sano kaj vivkvalito en la laborlokoj. Oni povas studi ankaŭ la efikon de la dungado kaj ties rilato kun proksimaj komunumoj, familianoj, dungistoj, klientoj, liveristoj kaj aliaj personoj. 

Estas diversaj konsideroj pri malbonaj laborkondiĉoj el diversaj vidpunktoj, nome la jenaj:

* Moralo: Laboristo devas ne suferi riskon de akcidentoj en la laboro, kaj ankaŭ ne aliaj personoj rilataj kun la laboro.
* Ekonomiko: Multaj registaroj akceptas, ke malbonaj laborkondiĉoj rezultas en pli granda kosto por la ŝtato, pro la kosto de la pago de la sociala sekureco por malkapabluloj kaj por la santraktado de vunditoj kaj malsanuloj pro laboro, kaj la malpliigo de la laborforto. Ankaŭ la entreprenoj (dungistoj) povas suferi ekonomiajn malavantaĝojn, kiaj burokrataj kostoj, malpliigo de la produktado, kaj la perdo de la pozitiva bildo antaŭ la aliaj dungitoj, la konsumantoj kaj la publiko ĝenerale.
* Juro: La minimumaj postuloj pri sekureco kaj sano en la laborkondiĉoj kutime estas tipigitaj en la puna juro aŭ en la civila juro; oni konsideras plej ofte, ke sen jura premo la entreprenoj povus ne senti sin devigataj fronti la kostojn plibonigi la laborkondiĉojn nur pro moralaj tialoj aŭ eĉ konveno nur por longa tempo.

Vidu ankaŭ
----------

* Laborprotekto

Eksteraj ligiloj
----------------

* OIT - Seguridad y salud en el trabajo
* OIT - Condiciones de trabajo
* UE - Seguridad y Salud en el Trabajo
* Guía Técnica de ISO 45001
"Odino rajdas en Helheim" (1908) fare de W. G. Collingwood
**Helheim**, Hellheim aŭ simple Hel estas unu el la naŭ mondoj de la arbo Yggdrasil, en la nordia mitologio. Estas konata kiel regno de la morto kaj troviĝis en la regiono plej profunda, malhela kaj funebreca de Niflheim, alia el la naŭ mondoj. Ĝi estis regata de Hela, monstra filino de Loki, kaj la enirejo estis gardita de hundo konata kiel Garm. Helheim kaj Niflheim ofte rilatiĝas al la sama mondo, sed tio ne estas tia: Niflheim estas la regno de la malvarmo, la glacio kaj la malheleco ĉefe, kaj kvankam en ĝi ekzistas la morto kaj la perdiĝo, ili apartenas al Helheim, la ĉefurbo, iamaniere dirite, de la morto.

Al tiu ĉi mondo iris tiuj kiuj mortis pro malsano aŭ maljuniĝo, kaj post enirado tie eĉ la dioj ne povis eliri, pro la nefinebla, neelĉerpebla kaj netransirebla rivero Gjöll, kiun ĝi ĉirkaŭis.
La senĝoja suferejo Helheim kontrastas kontraŭ la gaja postmortejo Valhalo, kie festas tiuj kiuj mortis en batalo.

* Kategorio Helheim en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
dekstra
**Matthew FLINDERS** (16-a de marto 1774 – 19-a de julio 1814) estis esploristo kaj navigisto kiu naskiĝis ĉe Donington en la angla provinco Lincolnshire.

Li estis memedukita navigisto.

Li vojaĝis al Nova sudkimrio en 1795 por esplori la maron nun konata kiel Bass Markolo (angle:Bass Strait) inter Aŭstralio kaj Tasmanio.

En 1801 li komandis duan ekspedicion por esplori la marbordon de Aŭstralio. Dum la vojaĝo li trapasis la Grandan Barieran Rifon (angle: Great Barrier Reef) kaj mezuris la Golfon Karpentarian (angle: Gulf of Carpenteria). Liaj marmapoj estis tre precizaj kaj seneraraj.

Poste en 1803 li komencis vojaĝi reen al Anglio sed bedaŭrinde, la ŝipo ruiniĝis sur rifo nekonata kaj li revenis al Aŭstralio en kutro.

Survoje hejmen, oni malliberigis lin en Maŭricio por 7 jaroj kiel spiono.

Liberigita en 1810 li revenis al Anglio kaj verkis libron *Voyage to Terra Australis* (Vojaĝo al Terra Australis)
Ĝi estis eldonita en 1814 kaj nekredeble je la eldontago li mortis.
Li havis nur 40 jarojn.

Vidu ankaŭ
----------

* Kabo Grim

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Matthew Flinders en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* 
* Arkivigite je 2006-07-21 per la retarkivo Wayback Machine
* Arkivigite je 2006-05-03 per la retarkivo Wayback Machine
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 10243
* GND: 118691856
* LCCN: n50003561
* VIAF: 286297624 7446571, 286297624
* ISNI: 0000 0001 2119 3946
* SUDOC: 031243746
* BNF: 122497101
* NLA: 35070861
 |
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

**Matthew (Mateo) J.S. Chisholm** (1977-2018), sekretario de KEA, kaj prezidanto de Esperanto-Toronto, naskiĝis en Toronto, Kanado, en 1978, kaj estis kanada esperantisto.

Mateo lernis Esperanton kiel junulo. Lia instruisto estis Alice Kazmierowski, jam longdaŭra membro de la Toronta klubo. Li baldaŭ fariĝis ĝia prezidento kaj starigis kurson por komencantoj, kiun li mem instruis. Lia ambicio estis revivigi la klubon al ĝia antaŭa gloro, kion li nomis la *bela epoko*. Tio estis la postmilita tempo kiam la klubo allogis multajn enmigrintojn kiuj jam parolis Esperanton sed ankoraŭ ne regis la anglan.

Mateo estis jam lingvemulo en juna aĝo. Li estis membro de infana ĥoro kie li lernis la perfektan prononcadon de la germana por kanti la lidociklon *Die schöne Müllerin* (La bela muelistino) de Franz Schubert. Li frekventis dulingvan lernejon, kiun li nomis la *franc-entrempa lernejo*, laŭvorta traduko de la angla *French immersion.* Li ĉiam havis fortan intereson pri la gaela lingvo, kiun li bone parolis kaj studis ĝis lastatempe, estante estrarano de la Gaela Societo de Toronto.

Kiam en 1999 li unue elektiĝis prezidanto de la Esperanto-Rondo de Toronto li estis la plej juna prezidanto en la historio de la klubo.

Per siaj organizaj kapabloj kaj vizio li pliigis la membrojn kvinoble. Sub lia deĵoro, la Toronta klubo gastigis en 2015 Mekaron (Mez-kanada-renkontiĝo), kiu en tiu jaro estis la plej granda Esperanto-aranĝo en Nord-Ameriko.

Mateo laboris por la Ontaria registaro en la ministerio pri la medio, kie li plenumis la oficon de dulingva prijuĝisto de permesilpetoj, kaj ankaŭ estis komisiito de la sindikato. Lastatempe li organizis franclingvan klubon en sia oficejo por helpi kolegojn ekzerci sin en tiu bezonata laborlingvo. 

Li mortis la 1-an de Aŭgusto 2018 en Toronto, nur unu semajnon post la forpaso de lia partnero Jake Freeman.

Eksteraj Ligiloj
----------------

Nekrologo UE 2018:4

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2018-10-07. Alirita 2018-10-07.
2. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2018-10-07. Alirita 2018-10-07.
3. ↑
4. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2018-10-07. Alirita 2018-10-07.
5. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2018-10-07. Alirita 2018-10-07.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 620530
 |
**Helio** (greke: Ήλιος *Hēlios* „suno") estis laŭ la greka mitologio la dio de la suno. Same kiel *Selene*, la diino de la luno, kaj *Eos*, la diino de la matena krepusko, li estis ido de la dia paro *Hyperion* (patro) kaj *Theia* (patrino).

Helios, J.B. Zimmermann, 17-a jarcento (kastelo *Nymphenburg* en Munkeno)La fama statuo de la koloso de Rodiso reprezentis Helioson.

Parenco
-------

Kune kun sia edzino Klimeno, Helioso havis kvar gefilojn: Ajglo, Faetuso, Lampetio (la tri Heliadinoj) kaj Faetono. Krome li estas la patro de Kirko kaj Pazifao.

| Partneroj kaj idaro |
| --- |
| Nekonatulino | Naŭsidamo | Eglo | Perseiso | Klimeno | Keto | Ateno | Klitio | Leŭkotoo |
| * Aikso
* Aloeo
* La Horoj
 | * Aŭgeaso
 | * La Karisoj
 | * Eeto
* Kirkoa
* Pazifaob
 | * Faetono
* La Heliadinojc
 | * Astriso
 | * La Koribantoj
 |  |  |
| a Filino de Asteropo, laŭ alternativa versio.b Filino de Kreto, laŭ alternativa versio.c Filinoj de Rodiso laŭ alternativa versio. |

Mito
----

La tasko de Helios estis konduki la sunĉaron tra la ĉielo; Eos antaŭiris la ĉaron matene kaj Selene sekvis ĝin vespere. Laŭ sia potenco Helioso ofte estis juĝata samforta kiel la diopatro Zeŭso, kiu regis la fulmojn.

Dumnokte Helioso loĝis en sia ora palaco. Simile al granda pokalo, ĝi flosis sur la riverego Oceano, kiu ĉirkaŭas la mondon. Tie li ripozis antaŭ ol denove trairi la ĉielon. Eos malfermis la pordon de la palaco ĉiumatene.

Kvar fieraj ĉevaloj tiris la ĉaron. Iliaj krinaroj estis el oro. Tiom brilis la skipo, ke tiu, kiu provis rigardi ĝin nudokule, tuj blindiĝis.

Clytie enamiĝis en Helioson sed li disdegnis ŝin. Ŝi estis ŝanĝita en floron, kiu ĉiam turniĝas al la lumo de la suno. Tial ĝi nomiĝas helianto aŭ sunfloro.

Historio
--------

Dum la malfrua antikvo Helios ludis ankoraŭ gravan rolon, kiam la romia imperiestro *Juliano Apostato* provis establi novan nekristanan ŝtatan kulton influitan de novplatonismo.

  

* Kategorio Helio (dio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Ŝablono:Informkesto insulo/zorgado/Bildo mankas

La **Alventaj Insuloj** (france *Îles du Vent*) estas la orienta insulgrupo de la Societa Insularo de Franca Polinezio. La arkipelago estas administacia unuo, unu el la kvin administraciaj areoj de Franca Polinezio, kaj konsistas el Tahitio, Moorea, Mehetia, Tetiaroa kaj Maiao. Tahitio, Moorea kaj Mehetia estas vulkaninsuloj. Tetiaroa kaj Maiao estas koralatoloj. la totala areo de tiuj insuloj estas 1176 km².

Sur la insuloj loĝas 75-80% de la populacio de Franca Polinezio. En 2002 tio estis 194 900 homoj, de kiu 26 200 en la ĉefurbo Papeete. La plej granda parto de la populacio parolas france kaj tahitie.

Ĝi estas unu el la 6 elektodistriktoj por la Asembleo de Franca Polinezio.

Vidu ankaŭ
----------

* Alventaj Insuloj (Kariba Maro)
* Deventaj Insuloj (Franca Polinezio)

* Kategorio Alventaj Insuloj (Franca Polinezio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 584517
* LCCN: n96047461
* VIAF: 143233380
* SUDOC: 02823460X
 |
Koordinatoj: 49° 28′ 37″ N 12° 38′ 51″ O﻿ / ﻿49.47694 °N, 12.64750 °O﻿ / 49.47694; 12.64750 (mapo)

**Horní Huť** (germane *Oberhutte*) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Domažlice. Ĝi situadis ĉe bohemia-bavaria limoj, sur maldekstra bordo de rojo Černý potok sur deklivo de monteto nomata Pod Horní hutí. Laŭ administra flanko ĝi falis sub nun ankaŭ pereinta municipo Švarcava.

Historio
--------

En la 17-a jarcento estis sur tiu ĉi loko, tiam ankoraŭ en Bavario, konstruita vitrofarejo kaj ĉirkaŭ ĝi ekkreskis domaro. Pase de la 18-a jarcento la vitrofarejo pereis. En la jaro 1766 okazis reguligo de la limoj, do Horní Huť fariĝis konsisto de Bohemio. Al la jaro 1930 estas ĉi tie menciataj 59 domoj, kiuj estis post ellandigo de germanoj kaj sekva kreo de limzono en la 1950-aj jaroj detruitaj. Hodiaŭ la loko estas tute surkreskinta, ununuran restaĵon prezentas torzo de kruco ĉe vojo al ankaŭ pereinta municipo Hraničná.

Rilataj artikoloj
-----------------

* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

Pluaj fotoj
-----------

* Loko de la pereinta vilaĝo Horní HuťLoko de la pereinta vilaĝo Horní Huť
* Tabulo kun informoj pri situo de pereintaj vilaĝojTabulo kun informoj pri situo de pereintaj vilaĝoj
* Loko de la pereinta vilaĝo Horní HuťLoko de la pereinta vilaĝo Horní Huť

Eksteraj ligiloj
----------------

* Horní Huť en zanikleobce.cz

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Rybník (3) |
| --- |
| Mostek ~ Rybník ~ Závist ~ ceteraj Diana ~ Dolní Huť ~ Horní Huť ~ Hraničná ~ Švarcava |

 |
Siriuso estas la fiksa stelo kun la plej granda ŝajna grando kaj unu kies aspekto preskaŭ neŝanĝeblas.
**Helioapero** estas apero de astro super la horizonto dum kelkaj momentoj antaŭ la sunsuriro kaj ĝia malapero en la lumigita ĉielo pro la apero de la Suno. Ne konfuzu kun kosmoapero.

Priskribo
---------

Dum la helioapero, la astro suriras la horizonton sed ne estas videbla pro la denseco de la atmosfero. Iom post iom ĝi estas ekvidebla kvankam la ĉielo heliĝas ĉar ĝi estas pli alte super la horizonto.Post nur kelkaj minutoj la astro malaperas en la heleco de la komencanta tago. Tago post tago, la suno aperas pli oriente rilate al la steloj, pro la rondiro de la Tero ĉirkaŭ la Suno. Do la helioapero iĝas, tago post tago, pli kaj pli longa videbleco de tiu astro antaŭ la sunsuriro, dum kiu la heleco de la ĉielo estas tiom granda ke la astro malaperas en tiu heleco.

Ne ĉiuj astroj havas helioaperon. Laŭ la latitudo, iaj astroj neniam subiras, ili estas ĉirkaŭpolusaj do ĉiam videblaj. Krom tiuj astroj, ĉiuj kiuj suriras havas necese helioaperon. 

La helioapero koncernas kutime ĉefe la steloj kaj la planedoj.

Inverse ekzistas la heliomalapero: kiam la astro estas ekvidebla en la malheliĝo de la ĉielo post la sunsubiro ĵus antaŭ ol mem subiri.

Helioapero kaj heliomalapero
----------------------------

Por nordhemisfera observanto, astroj, najbaraj de la ekliptiko aŭ sude de ĝi, kiel Siriuso aŭ Beltegeŭso, neniam estas videblaj ĉirkaŭ ĝiaj konjunkcioj, dum la nokto inter ĝia heliomalapero kaj ĝia helioapero. Male por astroj vere nordaj de la ekliptiko, kiel Arkturo aŭ Altairo, la helioapero okazas antaŭ la heliomalapero de la pasinta jaro. Do la astro estas videbla la tutan jaron kaj dum ĝia konjunkcio ĝi estas videbla vespere post la sunsubiro kaj matene antaŭ la sunsuriro.

Precizaj difinoj
----------------

### Kosmoapero

**Kosmoapero** estas esprimo kiu priskribas la aperon de astro ĉe la horizonto samtempe kiel la sunsuriro.
**Alsafa** aŭ *Al Safa* (en araba: الصفا) estas distrikto en okcidenta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Bur Dubajo. Tiu estas komunumo kiu bordas norde kun Ĝumejra, sude kun Alkoz, oriente kun Alŭasl kaj okcidente kun Almanara.

Ĝi havas 6 291 loĝantojn.

Al Safa limas nordokcidente kaj sudokcidente per la ŝoseoj D 92 (Alŭasl) kaj E 11 (Ŝejĥo Zajed) respektively.

Al Safa estas loĝeja areo; Interŝanĝejo Numero 2a formas la sudorientan periferion de la loko. Al Safa finas en la Interŝanĝejo Numero 3a. Al Safa estas dividata en du subkomunumoj — nome Alsafa Unua kaj Alsafa Dua. Gravaj lokoj en Al Safa estas la lernejoj Emirates English Speaking School, Jumeirah English Speaking School, Jumeirah Primary School kaj la konsulejo de Ĉinio.

Notoj
-----



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rDistriktoj de Bur Dubajo en Dubajo |
| --- |
| Alaŭir ~ Albada ~ Albarŝa ~ Alĝafilija ~ Alhamrija ~ Alhudajba ~ Alĝadaf ~ Alkarama ~ Alkefaf ~ Alkoz ~ Almanara ~ Almarkada ~ Alsafa ~ Alsatŭa ~ Alsufuh ~ Alsuk Alkabir ~ Alŝindaga ~ Alŭasl ~ Arabaj Ranĉoj ~ Bu Kadra ~ Emirlandaj Montetoj ~ Ĝumejra ~ Komerca Centro Unua ~ Komerca Centro Dua ~ Manĥul ~ Nad Aŝŝeba ~ Ras Alĥor ~ Ras Alĥor Industria Areo ~ Said Haveno ~ Ud Meta ~ Um Aŝŝif ~ Um Hurair ~ Um Sukejm ~ Zabil |

 |
**Universitato Andrássy,** (pli komplete *Germanlingva Universitato Andrássy Gyula*), germane **Andrássy Gyula Deutschsprachige Universität Budapest** estas malgranda universitato en Hungario, en Budapeŝto, kie instruas 51 pedagogoj 200 studentojn.

Historio
--------

Hungario, Germanio, Aŭstrio kaj Svislando fondis la universitaton en 2001. En la sekva jaro jam komenciĝis la instruado. La komuna celo estis instrui fakulojn, kiuj konas ankaŭ Mez-Eŭropon kaj post lernado ili helpas la integradon. Oni instruas ekzemple juron, ekonomion, diplomation. Komence la studentoj estis grandparte hungaroj, sed en 2009 alvenis jam studentoj el 25 landoj. 

La nomdonanto Gyula Andrássy
Granda halo

La konstruaĵo
-------------

György Festetics (politikisto) konstruis la palacon inter 1862 kaj 1865. La ŝtato aĉetis ĝin en 1933, baldaŭe oni profitis la palacon diversaj instancoj. Ankaŭ nun foje oni aranĝas koncertojn, renkontiĝojn interne.

Rektoroj
--------

* Miklós Kengyel (2003-2007)

Instruistoj de la universitato (elekto)
---------------------------------------

* András Oplatka
* László Sólyom

Studentoj de la universitato (elekto)
-------------------------------------

* Attila Kaszás

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------

* oficiala paĝo germane
* hungare pri la palaco

* Kategorio Universitato Andrássy en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 500041
* GND: 10059249-1
* LCCN: no2006026689
* VIAF: 145890262
* ISNI: 0000 0001 0669 8786
* BNF: 158435543
* NKC: ko20181002806
 |
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri la fikciulo. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Pussy Galore (muzikgrupo).

**Pussy Galore** estas la persona piloto de Auric Goldfinger en la libro Goldfinger el la serio de libroj pri James Bond. En la samnoma filmo el 1964 por ŝi rolis Honor Blackman. Krom persona piloto ŝi ankaŭ estas gvidanto/posedanto de Pussy Galores Flying Circus (Fluganta cirko), teamo da pilotoj kiu nur konsistas el virinoj.

Kiam Goldfinger kaptis Bond-on li estas transportita al Usono fare de Pussy Galore. Kiam li en la aviadilo rekonsciiĝis unue li vidis virinon kiu prezentis sin kiel Pussy Galore (laŭvorte: abunda piĉo). Lia reago: "I must be dreaming" (Mi certe sonĝas). Pussy ne reagis je la ĉarmoj de Bond. Laŭ la libro ŝi estas lesbanino. En la ranĉo de Goldfinger en Usono Bond sukcesis delogi ŝin pro kio li povas transdoni mesaĝon al M por haltigi la planojn de Goldfinger.

Verkisto Fleming skribis en junio 1959 leteron ke Galore nur bezonis la ĝustan viron por resanigi ŝin de ŝia psiko-patologia afekcio, per kio li celis ŝian samseksemecon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Pussy Galore

Referencoj
----------

1. ↑   Ian Fleming: Pussy Galore was a lesbian... and Bond cured her

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 630080
 |
**Neniu vera skoto** aŭ **argumento el pureco** temas pri neformala paralogismo, porokaza klopodo tenadi misrezonitan aserton. Alfrontite de kontraŭekzemplo al universala aserto ("neniu skoto farus tion"), anstataŭ nei la kontraŭekzemplon aŭ malakcepti la originalan aserton, faranto de ĉi tia paralogismo modifas la subjekton de la aserto por ekskluzivi la specifan kazon, aŭ aliaj similaj, per retoriko, sen cito de iu objektiva regulo ("neniu *vera* skoto farus tion").

La vorto "skoto" estas kompreneble ajna. La paralogismo povus samsence nomiĝi "neniu vera anglo", "neniu vera ĉino", "neniu vera Esperantisto", ktp.

Ekzemploj
---------

Filozofia profesoro Bradley Dowden klarigas la paralogismon kiel "porokazan savon" de malkonfirmita ĝeneraliga klopodo. Jen estas simpligo:

**Persono A:** Neniu skoto manĝas kaĉon kun sukero.
**Persono B:** Sed mia onklo Angus estas skoto, kaj li ŝatas kaĉon kun sukero.
**Persono A:** Ho, jes ja, sed neniu *vera* skoto manĝas kaĉon kun sukero.
La eseisto Spengler komparis distingadon inter "plenkreskaj" demokratioj, kiuj neniam agresas, kaj "komencantaj demokratioj", kiuj povas agresi, kun la "Neniu vera skoto" paralogismo. Spengler asertas, ke "politikaj sciencistoj" klopodis savi la usonan "akademian dogmon", ke demokratioj neniam agresas, asertante ke neniu *vera* demokratio agresas.

Origino
-------

La enkonduko de la termino estas atribuita al Brita filozofo Antony Flew, kiu en sia 1975-a libro, *Thinking About Thinking* (*Pensado pri pensado*), skribis:

Imagu skoton Hamish McDonald, sidante kun sia [ĵurnalo] *Glasgow Morning Herald*, trovinte artikolon, "Sekskrimulo el Brighton (Anglio) trovas pluan viktimon". Ŝokite, Hamish asertas, ke "Neniu skoto krimus tiel". La sekva tago li sidas por denove legi la ĵurnalon, kaj ĉi-foje, trovas artikolon pri viro el Aberdeen (Skotio) kies brutalaj agoj kvazaŭ ŝajnigas la anglan sekskrimulon ĝentila. Ĉi tiu fakto pruvas, ke la opinio de Hamish malpravis, sed ĉu li konfesos tion? Certe ne. Ĉi tiam li diras: "Neniu *vera* skoto krimus tiel".

Vidu ankaŭ
----------

* Interna ideo

*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo No true Scotsman en la angla Vikipedio.*
**Carl Georg Ludwig MELVILLE** (naskiĝinta en la 29-a de oktobro 1875 en Jelgava, mortinta en la 18-a de februaro 1957 en Sonneberg) estis germana skulptisto kaj medaldezajnisto.

la Gustav-Adolf-fontano (Erfurt), verko de Melville.

Vivo
----

La filo de juristo studis ek de 1894 natursciencojn dum kvar semestroj ĉe la Minakademio Freiberg. De 1901-03 li trejnitis kiel skulptisto en Berlino. Poste li studis ĝis 1906 du semestrojn ĉe la Arta altlernejo de Kassel, estante disĉiplo de Carl Bernewitz.

De la 1-a de julio 1909 ĝis la 30-a de junio 1934 li instruis ĉe la Artmetilernejo de Erfurto, kie li estris la seminarion por skultpistoj kaj modelistoj. Li lernigas modeladon al majstroj skulptistaj kaj studon de naturo laŭ la viva modelo. Krome li konatigis trukojn por prilaborado de legno, ŝtono kaj ceramiko.

En la 16-a de januaro 1923 oni nomumis lin profesoro, en 1934 li pensiuliĝis pro dekreto farita de la ministro pri ekonomio kaj laboro.

Graveco
-------

Melville modeladis figurojn kaj figurgrupojn, portretbustojn, bestoskulptaĵojn kaj monumentojn el bronzo kaj ŝtono. Krome li fabrikis medalojn. Publike oni trovis kelkajn laborojn en kaj ĉirkaŭ Erfurto, krome monumenton por falintaj soldatoj en Frankenberg kaj tomboŝtonoj en Kassel, Quedlinburg kaj Mühlhausen (Turingio). Aliaj verkoj admireblas en la kolektoj de Anger-muzeo kaj de la kasela Muzeo Fridericianum.

### Verkoj (elekto)

Monumento por Richard Breslau.
* kvar kuŝiĝantaj figuroj ĉe la Hohenzollern-ponto en Erfurto
* Gustav-Adolf-fontano (Erfurt)
* du figuroj en la Urba parko de Erfurto
* monumento por Richard Breslau *(Brunnenkunst)*, en Erfurto
* plastikaĵo super la ĉefa enirejo de la Heinrich-Mann-gimnazio (Erfurt)
* Dancanta urso (Anger-muzeo, Erfurt)
* Bismarck-medalo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Carl Melville en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Literaturo
----------

* Ruth Menzel: *Kunstgewerbeschule Erfurt 1898–1944. Programm und Wirkung.* (Ekspozicia katalogo), Galerie im Hause Dacheröden, Erfurt 1992.
**Balm ĉe Günsberg** (en la germana lingvo: **Balm bei Günsberg**) estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 196 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio
---------

Balm ĉe Günsberg situas sura la suda deklivo de la ĉefĉeno de la Soloturna Ĵuraso kun bela vido al la Svisa Mezlando. La komunumo Balm ĉe Günsberg konsistas el la vilaĝoj Balm, Balmberg kaj Balmweid, kaj diversaj izolitaj bienoj. La plej alta punkto de la komunumo estas kun alteco de 1395 m s.m. la monto *Röti* sur la ĵurasa kresto. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,48 km², de kiuj 62,0 % estas kovritaj de arbaro, 32,3 % servas por agrikulturo kaj 3,1 % por setlado.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Balm ĉe Günsberg limas en nordokcidento kaj nordo al Welschenrohr, en nordoriento al Herbetswil, en oriento al Günsberg, en sudoriento al Riedholz, kaj en sudokcidento al Rüttenen.

Trafiko
-------

La komunumo Balm ĉe Günsberg situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra ĝi pasas konekta vojo de Rüttenen al Günsberg kaj alia vojo al Hubersdorf. Mallarĝa kaj kurboriĉa vojo kondukas tra la Balmberg-Pasejo al Welschenrohr. Per poŝtaŭtolinio al Soloturno la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

Historio
--------

Dum mezepoko en Balm ĉe Günsberg ekzistis la grota burgo *Balm*, kiu estis la centro de la Senjorujo Balm. En la jaro 1308 la familio Balm perdis la burgon, kiu kiel imperia feŭdo estis donita al la Grafo Otto de Strassberg. La kavaliro Pantaleon de Gebstrass, urbestro de Soloturno akiris la vilaĝon Balm en la jaro 1320 kiel pando de la Grafo Rudolfo la 3-a de Nidau, ĝin solvis en la jaro 1327 kaj fine ĝin aĉetis en la jaro 1336 de la Grafo Imer de Strassberg por teritorie kompletigi siajn havaĵojn. En la jaro 1376 Soloturno de la heredantoj de la Grafoj de Nidau akiris ankaŭ la burgon Balm kaj la eklekziajn interezrajtojn pri Flumenthal. Ĝis 1447 Balm apartenis al la Voktejo Balm, ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio al la Voktejo Flumenthal. En la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Lebern.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Balm

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
2. ↑  Fonto: *Peter Kaiser*: *Balm* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-09-15)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Balm ĉe Günsberg en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo de la komunumo Balm ĉe Günsberg
* Balm ĉe Günsberg en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Balm ĉe Günsberg** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Lebern |
| --- |
| Balm ĉe Günsberg  •  Bellach  • 
Bettlach  •  Feldbrunnen-Sankt-Niklaus  •  Flumenthal  •  **Grenchen**  •  Günsberg  •  Hubersdorf  •  Kammersrohr  •  Langendorf  •  Lommiswil  •  Oberdorf  •  Riedholz  •  Rüttenen  •  Selzach |  |

 |