recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Mramorak troviĝas en (verda) Municipo Kovin en Serbio
Municipo de Kovin
Ortodoksa preĝejo de Mramorak
**Mramorak,** serbe **Мраморак,** hungare **Homokos** [homokoŝ] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Suda** Banato, en municipo de Kovin. La historia hungara loknomo estis *Mramorák*.

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 88  km²
* Koordinatoj: 44°52′31″N 20°58'07″E
* Alto super marnivelo: 109 m
* Loĝantaro: 3140
* Poŝtkodo: 26226
* Telefonprefikso: 013
* Aŭtokodo: PA

Situo
-----

Mramorak situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto de Kubin, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. Post la 2-a mondmilito la komunistoj detruis la luteranan preĝejon. En 2002 loĝis en Mramorak 3145 homoj, (2258 serboj (72 %), 416 rumanoj, 101 ciganoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

* ortodoksa preĝejo

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

Loko de iama luterana preĝejo en Mramorak

* Kategorio Mramorak en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mülheimer Bach** estas rojo kun longeco de kvar kaj duona kilometro kaj nordas alfluanto al la rivero Ahr en distrikto Euskirchen de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio.

Geografio
---------

### Vojiro

La "roje" de Mülheim fontas sur alteco de ĉ. 526 m je la norda rando de la urboparto Mülheim de la urbo Blankenheim. Ĝi fluas subtere en tupo. sudoriente mallonge antaŭ la forlaso de la vilaĝo li aperas je la surfaco. De maldekstre enfluas la rojon Schleidbach. La *Mülheimer Bach* fluas nun suden rande de arbaro. Ĉe la muelejo *Mühlheimer Mühle* la rojo ŝanĝas sian direkton al sudokcidento kaj pasas la bienon *Gut Atzental* kaj je la piedo de la monto *Schäsberg*. Dum sia alfluas multaj malgrandaj rojoj. Ĝi enfluas la arbaron *Binzenholzwald*, fluas poste dum 700 metroj sudokcidenten kaj poste suden. Proksimume un kaj duona kilometro alvale ĝi pasas la lagetojn de la bieno *Forellenhof* kaj fine enfluas sudoriente de Blankenheim sur alteco de 420 m de maldekstre en la riveron *Ahr*.  
La Mühlheimer Bach tralfuas la naturprotektejon *Obere Ahr mit Mühlheimer Bach, Reetzer Bach und Mühlenbachsystem*.

### Alfluantoj

* Schleidbach (*maldekstre*), 1,4 km
* Lochersiefen (*maldekstre*), 0,7 km

Referencoj
----------

Eksteraj ligiloj
----------------
Bildfenestroj de la Katedralo Sankta Triunuo je Dublino, kiu prezentas la sep donaĵoj de la Sankta Spirito kun la saĝo en la centro laŭ la Libro de Jesaja. Verkita de Hardman & Co. en Londono dum la 1870-aj jaroj.
**Donaĵoj de la Sankta Spirito** (de greke *ĥaris*, „donaĵo, donaco") nomiĝas en la kristanismo apartaj talentoj, kiujn laŭ la Nova testamento disdonas la Sankta Spirito.

Laŭ Nova testamento ekzistas pluraj malsamaj listoj de la donaĵoj de la Sankta Spirito, nome en en la epistolo al la romanoj 12, 6-8, 1-a epistolo al la korintanoj 12, 8-10 kaj 28-31, epistolo al la efesanoj 4, 7.11sj, 1-a epistolo de Petro 4, 9-11. Al la donaĵoj de la Sankta Spirito apartenas laŭ 1-a Kor 12,8-10:

* Perado de saĝeco
* Perado de kompreno
* Kredoforto
* Kuraco de malsanoj
* Miraklofortoj
* Profeta parolado
* Distingado de la spiritoj
* glosolalio

Referencoj
----------

1. ↑  Irlanda arĥitektura arĥivo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Donaĵoj de la Sankta Spirito laŭ katolika vidpunkto Arkivigite je 2013-08-12 per la retarkivo Wayback Machine
* Donaĵoj de la Sankta Spirito laŭ  Arkivigite je 2013-10-19 per la retarkivo Wayback Machine vidpunkto de la Pentekosta Kristanismo
* Donaĵoj de la Sankta Spirito laŭ liberprotestanta konservema vidpunkto
Sovetia 25-rubla monbileto de 1961 kun profilo de Lenin
Monbiletoj kun montra valoro de 5000 da diversaj valutoj
**Monbileto** estas ambaŭflanke presita peco el papero aŭ plasto, emisiita de valuta banko aŭ de ŝtato kiel laŭleĝa pagilo.
Oni diras ankaŭ «bankbileto», nur «bileto» aŭ «papermono».

Monbiletoj ofte estas uzataj paralele al moneroj. Kutime oni uzas biletojn por altaj valoroj, metalajn monerojn por malaltaj.

Monfalsado kaj protekto kontraŭ ĝi
----------------------------------

Ĉar monbileto apenaŭ havas materian valoron, ekzistas la problemo de monfalsado.
Por malhelpi falsadon la emisiantoj uzas specialajn rekonilojn, ekzemple:

* tre delikatan preson kun multaj detaloj
* diversajn kolorojn
* paperon kun metala fadeno
* paperon kun akvomarko
* travideblan plaston, en kiu estas fenestro (ne fotokopiebla)
* detaloj dispartigitaj al la du flankoj de la bileto, tiel ke nur rigardante ĝin antaŭ lumo videblas la tuta objekto
* spegulaj markoj (ne fotokopieblaj)
* hologramoj (ne fotokopieblaj)

Kuriozaĵoj
----------

La papero el kiu oni fabrikas la monbiletojn de eŭro estas centprocente el kotono.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Rusaj monbiletoj 1898—1917 Arkivigite je 2006-07-03 per la retarkivo Wayback Machine (eo)
* Catalogue of modern World Banknotes Arkivigite je 2017-06-03 per la retarkivo Wayback Machine (en, ru)

* Kategorio Monbileto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mubaraz,** arabe **المبرز‎** estas urbego en Regiono Ŝarkija en Sauda Arabio.

Bazaj informoj
--------------

* Areo:  km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 285,067 (2004)
* Horzono: UTC+3 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* 25° 27′ 00″ N 49° 38′ 00″ O﻿ / ﻿25.45000 °N, 49.63333 °O﻿ / 25.45000; 49.63333 (mapo)

Geografio
---------

Mubaraz situas en la orienta parto de la lando apud Hofufo. Persa Golfo troviĝas 60, Rijado 300 km .

Historio
--------

Mubaraz estas loĝa zono de Hofufo, kvankam ambaŭ havas egalan nombron da loĝantoj. Komence la urbego konsistis ĉefe el Ŝijaimanoj, sed pro la enmigrantoj de Sunaismanoj nuntempe 50 %.

Trafiko
-------

Menciitaj ĉefvojoj kuras al Rijado kaj Dammam. Estas bonaj ligiloj al la najbara Hofufo.

Klimato
-------

Mubaraz havas sekan dezertan klimaton. En la jaro pluvas 83 mm, inter junio-oktobro ĝenerale ne pluvas, inter decembro-aprilo pluvas mezurebla pluvo. La jara averaĝa temperaturo estas 27 °C, inter majo-septembro tio estas pli ol 30 °C, decembro-februaro tio estas malpli ol 20 °C.

Fontoj
------

* Arkivigite je 2014-03-31 per la retarkivo Wayback Machine
**Árpád Bernáth** [bernAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bernáth Árpád** estas hungara bibliotekisto, filologo, germanisto, altlerneja instruisto.

Árpád Bernáth naskiĝis la  15-an de februaro 1941(nun 1941-02-15) en Jánoshalma.

Biografio
---------

Árpád Bernáth akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1965. Post la diplomo li estis bibliotekisto preskaŭ jardekon loke en la universitato, dum li doktoriĝis en la universitato en 1967. Inter 1972-1975 li havis postenon en instituto en Dortmund, poste en la universitato en Szeged. Ekde la 1980-aj jaroj li plurfoje instruis kaj esploris en Kolonjo, Konstanco (Germanio) kaj Siegen. Li kandidatiĝis (CSc) en 1980, li doktoriĝis (DSc) en 2009 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis levita docento en 1986, profesoro en 1996, dekano inter 1994-1996. Li ricevis premiojn inter 1992-2015.

Elektitaj volumoj
-----------------

* *Gruppenbild mit Dame - eine neue Phase im Schaffen Bölls* (1973)
* *Sprachliche Kunstwerke als Repräsentationen von möglichen Welten. Mit einem Anhang über die Geschichte der Germanistik in Ungarn.* (2004)

Fontoj
------

* biografio hungare kun foto
* membiografio hungare kun foto
* intervjuo hungare

Referencoj
----------

1. ↑   hungarlingva datenaro de muzeo



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 839293
 |



* Portalo pri Biografio
La **Mülheim-a Ĝarden-Ekspozicio** estis la tria landa ĝarden-ekspozicio de Nordrejn-Vestfalio en la jaro 1992. Hodiaŭ la **MüGa-Parko** 66 hektarojn granda en la urboparto Broich de Mülheimer estas ĝardenaĵo kaj ripozejo.

La MüGa-Parko etendiĝas rekte ĉe la maldekstra bordo de la rivero Ruhr esence inter la *Schlossbrücke* (Kastel-Ponto) kaj Stadt-Viadukt (Urbo-Viadukto) de la iama Rejnlanda Fervojo. Sur la kontraŭa flanko situas la urbobiblioteko, la urbodomo kaj la urbevoluiga projekto *Ruhrbania*.

Mapo de la MüGa-Parko
Por la Landa Ĝarden-Ekspozicio oni transformis neuzitajn industriterenojn, metalrubejojn kaj iamajn fervojinstalaĵojn de la malsupra Ruhrvala Fervojo. De la fervojinstalaĵoj ankoraŭ konserviĝis la ringlokomotivejo kaj la turakvujo de Broich (kun senluma kamero kaj Muzeo pri la Prahistorio de la Filmo). Krome sur la centra areo troviĝas Kastelo Broich, la popola altlernejo *Heinrich Thöne*, la Urbohalo de Mülheim, la Darlington-Parko, la Kfar-Saba-Ponto trans Berg-Strato (B 223), diversaj temoĝardenoj, la Eŭropo-Kiosko kaj pluraj ludejo.

Krome la planantoj de la Landa Ĝarden-Ekspozicio, pejzaĝarkitektoj Horst Wagenfeld kaj Wolfgang Mueller, kreis ligojn inter la historie gravaj lokoj de Mülheim (Kastelo Styrum, Kastelo Broich kaj Cisterciana Monaĥejo Saarn. La maksimuma amplekso de MüGa-Parko ĝis Saarn estas sep kilometroj. Entute dek kvar pontoj estis konstruataj por la Landa Ĝarden-Ekspozicio.

La eniro en la parkon estas senpaga, nur por apartaj spektakloj aŭ eventoj oni devas pagi kotizon.

Bildaro
-------

* Kolonoj kun globofontoKolonoj kun globofonto
* PromenejoPromenejo
* Kfar-Saba-PontoKfar-Saba-Ponto
* Riardo trans la herbejo al ringlokomotivejoRiardo trans la herbejo al ringlokomotivejo
* Eŭropo-KioskoEŭropo-Kiosko
* Informtabulo ĉe la enirejoInformtabulo ĉe la enirejo

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio MüGa-Parko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Akompana materialo por lumbildo-prezentado pri la Landa Ĝarden-Ekspozicio Arkivigite je 2016-01-30 per la retarkivo Wayback Machine (PDF-dosiero; 1,15 MB)
* Wikimapia kun markaĵoj pri MüGa
* Urbo Mülheim ĉe Ruhr pri MüGa
|  |  |
| --- | --- |
|  | Tiu ĉi artikolo temas pri la diino Mara en la latva mitologio. Pri aliaj signifoj vidu la apartigilon Mara. |

**Māra** estas ofte menciata diino en la latva mitologio. Nuntempe temas pri populara latvalingva virina persona nomo. Festotago de ŝi estas la 25-a de marto.

Aliaj latvaj diinoj komprenatas kiel alternativaj aperoj de la diino Māra. Foje ŝi nomatas "patrino de la bovoj" (latve *Lopu māte*). Māra estas la diino de la tero, de la virinaj taskoj, al kiuj laŭ la tradicia kampara kompreno en Latvio aparte estas la zorgado pri infanoj kaj bovoj (en tiu kombino), kaj la diino de ĉiuj ekonomiaj aktivecoj („La dio Dievs kreis la tablon, sed Māra la panon.") ĝis la administrado de mono kaj komerco.

Kiel alternativa apero de la dio Dievs, ŝi post la morto de homo akceptas ties korpon, dum Dievs prenas la animon. Ŝi estas la diino de la agroj, kiuj nomatas "grundo de Mara" (latve *Māras zeme*).

Aparte en la regiono Kuronio ŝi proksime asociiĝas al la diino Laima ("la feliĉa").

Post la kristanigo de Baltio, la diino Māra ofte estis identigita kun la dipatrino Maria - ofta fenomeno en kristanigitaj regionoj kiuj ĝis tiam havis fortajn antaŭkristanajn diinojn. Ŝia festotago tiel foje ankaŭ konsideratas la 15-a de aŭgusto, la festotago de ĉieliro de Maria.

Alternativaj nomoj estas Māre, Mārīte, Mārša kaj en Kuronio ankaŭ Māršava.

* Kategorio Māra en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝojn Muhen (stacidomo), Muhen Nord (stacidomo), Mittelmuhen (stacidomo) kaj Obermuhen (stacidomo). |

Pri la komunumo
---------------

 **Muhen** estas komunumo en la distrikto Araŭo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 3489 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Komunuma domo de Muhen
Muhen situas en la valo de la rivero Suro proksimume 8 km sude de la kantona ĉerfurbo Araŭo. La komunumo konsistas el la kvar vilaĝoj Untermuhen, Mittelmuhen, Obermuhen kaj Schwabistal. La iam apartaj setlejoj intertempe komplete kunkreskis.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,03 km², de kiuj 2,90 km² estas kovritaj de arbaro kaj 1,20 km² de konstruaĵoj. La plej malalta punkto de la komunumo situas sur alteco de 425 m s.m. ĉe la norda komunumlimo ĉe la bordo de la rivero Suro, dum la plej alta punkto troviĝas sur alteco de 635 m s.m. sur deklivo de la monto *Wannenköpfli*.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Muhen limas en nordo al Oberentfelden, en nordoriento al Gränichen, en oriento al Teufenthal, en sudo al Hirschthal, en sudokcidento al Holziken, kaj en okcidento al Kölliken.

Trafiko
-------

Trajnhaltejo Muhen Nord
Muhen estas konektita al la publika trafikreto per la trama etŝpura fervojo "Suhretalbahn" (Surovalo-Fervojo) de Araŭo al Schöftland.

Okcidente de la setlejoj pasas la kantona ĉefvojo 24 de Araŭo al Sursee. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 estas Araŭo-Okcidento norde en distanco de proksimume 6 kilometroj.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Muhen datiĝas el la jaro 1045 kiel *Mucheim*.

En mezepoko Muhen ĝis la jaro 1173 troviĝis sub la regado de la Grafoj de Lencburgo, poste ĝi apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj post ties formorto al la Habsburgoj. Ek de la fino de la 14-a jarcento la Muhen formis apartan jurisdikci-distrikton. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Muhen venis sub berna regado. La tribunala distrikto Muhen estis atribuita al la tribunala distrikto de Kölliken de la voktejo Lencburgo. Kiam okaze de la Helveta Revolucio Argovio estis kun helpo de francaj trupoj liberigita de la ĵurkomunuma servuteco, Muhen estis atribuita al la distrikto Araŭo de la nove fondita Kantono Argovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Muhen (stacidomo)
* Muhen Nord (stacidomo)
* Mittelmuhen (stacidomo)
* Obermuhen (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Muhen
* Muhen en la Historia Leksikono de Svislando

* Kategorio Muhen en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Araŭo |
| --- |
| **Araŭo** • Biberstein • Buchs • Densbüren • Erlinsbach • Gränichen • Hirschthal • Küttigen • Muhen • Oberentfelden • Suhr • Unterentfelden |  |

 |
Armenio estas lando kun tre riĉa heredaĵo videbla en la tuta lando ĉefe konsistanta el monaĥejoj, arkeologiejoj kaj kulturaĵoj kiel tradiciaj muzikiloj, dancoj kaj kantoj. Kvankam nuntempe ĝi nur havas 3 enlistigitajn kiel Monda heredaĵo de UNESKO, ĝi havas liston de multaj aliaj kiuj kandidatiĝas por venonta eniro. Inter ili troviĝas la pagana templo Garni el la 1-a jarcento, la tombejo Noraduz el ĥaĉkaroj, la monaĥejo Ĥor-Virapo el la 4-a jc. la Monaĥejo Sevanavank ĉe la lago Sevan, Noravank el la 12-a jc. la ruinoj de la fortikaĵo Amberd inter aliaj.

| Tipo | Jaro | Nomo | Loko | Bildo |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kulturaĵo  | 1996, 2005 | Monaĥejoj Haghpat kaj Sanahin | Lori |  |
| Kulturaĵo  | 2000 | Katedralo kaj preĝejoj de Eĉmiadzin kaj arkeologia ensemblo Zvartnoco | Armaviro (provinco) |  |
| Kulturaĵo  | 2000 | Monaĥejo Geghard kaj la Valo Azat | Kotajko/Ararat |  |
|

Listo de kandidatoj
-------------------

La enlistigo estas la unua etapo por estonta kandidatiĝo kaj akcepto. Armenio prezentis la jenaĵojn:

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Arkeologia loko kaj urbo Dvin**
Kulturaĵo
Proponita en 1995 |
|  | **La baziliko kaj arkeologia loko de Ereruk**
Kulturaĵo
Proponita en 1995 |
|  | **La monaĥejoj Tatev kaj Tatevi Anapat kaj ĉirkaŭaj areoj de la valo de Vorotan**
Kulturaĵo
Proponita en 1995 |
|  | **La monaĥejo Noravank kaj la valo de Amaghu**
Kulturaĵo
Proponita en 1996 |
|

* Kategorio Monda heredaĵo en Armenio en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Mühlau |

Pri la komunumo
---------------

 **Mühlau** estas urbo
komunumo en la distrikto Muri de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 991 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

Geografio
---------

Mühlau situas sur flotebenaĵo ĉe la okcidenta bordo de la rivero Reuss. La vilaĝo mem troviĝas proksimume duonan kilometron okcidente de la rivero laŭlonge de la ĉefvojo de Bremgarten al Sins.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Mühlau limas en nordo al Merenschwand, en oriento aliflanke de la rivero Reuss al Hünenberg (Kantono Zugo), en sudo al Sins, en sudokcidento al Aug, en okcidento al Beinwil (Freiamt), kaj en nordokcidento al Benzenschwil.

Trafiko
-------

Mühlau situas ĉe la ĉefvojo de Bremgarten al Sins. Ponto trans la rivero Reuss konektas la komunumon kun Hünenberg en Kantono Zugo kaj Maschwanden. La plej proksima aŭtovojalveturejo troviĝas en Cham al la svisa aŭtovojo A4 en distanco de 5km.

En la vilaĝoparto Krähenbühl situas stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Rotkreuz.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Mühlau datiĝas el la jaro 1274 kiel *Mulnowe*.

En mezepoko en Mühlau regis la Senjoroj de Hünenberg. Post la Batalo de Sempach la ĉefa potenco en la regiono fariĝis la urbo Lucerno. La civitanoj de la voktejo Merenschwand, al kiu Mühlau tiam apartenis, aĉetis sian liberecon de la Senjoroj de Hühnenberg en la jaro 1394 kaj submetis sin libervole al la regado de Lucerno akirante tiel diversajn privilegiojn kiel propra voktejo interne de la Lucerna urboŝtato. Kiam la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion en la jaro 1415 kaj la voktejo Merenschwand fariĝis Lucerna eksklave oriente de la *Liberaj distriktoj*.

En marto 1798 la francaj trupoj liberigis Argovion kaj kreis la Helvetan Respublikon. La voktejo Merenschwand nun estis eksklavo de la distrikto Hochdorf de Kantono Lucerno. En oktbro 1802 la voktejo Merenschwand aliĝis al Kantono Zugo, sed en 1803Napoleono dekretis, ke la voktejo Merenschwand kaj kun ĝi la komunumo Mühlau fariĝos parto de la distrikto Muri de Kantono Argovio.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj lokoj kun la nomo Mühlau
* Mühlau (stacidomo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Mühlau** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

* Oficiala retejo de la komunumo Mühlau
* Mühlau en la Historia Leksikono de Svislando

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la Distrikto Muri |
| --- |
| Abtwil • Aristau • Auw • Beinwil (Freiamt) • Besenbüren • Bettwil • Boswil • Bünzen • Buttwil • Dietwil • Geltwil • Kallern • Merenschwand (Benzenschwil) • Mühlau • Muri • Oberrüti • Rottenschwil • Sins • Waltenschwil |  |

 |
La vorto **motoneŭrono** priskribas neŭronojn, kiuj transportas nervajn signalojn de la cerbo al la skeletaj muskoloj de la korpo kaj tial necesas por la direktigo de ĉiuj moviĝoj.

Oni diferencigas la

* unuan aŭ "supran motoneŭronon" kaj la
* duan aŭ "suban motoneŭronon".

Ĉiam unu supra kaj unu suba motoneŭronoj konsistigas funkcian paron. Ambau estas parto de la centra nerva sistemo: la supra motoneŭrono apartenas al la cerbo kaj la suba al la mjelo.

Supraj motoneŭronoj
-------------------

La supraj motoneŭronoj respondecas pri konscia iniciato de la moviĝo kaj kunordigas la korpan sintenon. La centra parto de la neŭrono, la tiel nomata "Bec-ĉelo", situas en la primova kortekso en la cerbo. La malcentraj partoj, la aksonoj, orientiĝas suben. Ili neniam atingas la muskolojn, sed ĉiam la suban motoneŭronon en la mjelo, la nervaj informoj do ĉiam pasas ambaŭ motoneŭronojn. Parto de la aksonoj de la supraj motoneŭronoj konsistigas la "piramidan vojon" (france *voie pyramidale*, germane *Pyramidenbahn*) aŭ "korteksospinan areon *(angle* corticospinal tract*).*

La supraj motoneŭronoj, kies aksonoj situas en la piramida vojo, nomatas "piramida sistemo", la aliaj "eksterpiramida sistemo". La diferencigo gravas en neŭrologio, ĉar la du grupoj de supraj motoneŭronoj ekzemple malsamspece reagas al medikamentoj.

Subaj motoneŭronoj
------------------

La subaj motoneŭronoj estas la faktaj impulsodonantoj por la muskolaj ĉeloj. La centraj partoj de la neŭronoj por la korpo krom la kapo situas en la antaŭa (ĉe kvarpiede marŝantaj bestoj pli bone "ventroflanka") korno de la griza substanco de la mjelo. En ĉiu segmento de la mjelo aksonoj per spinaj nervoj forlasas la vertebran kanalon. La unuopaj spinaj nervoj disbranĉiĝas kaj vojas ĝis la muskoloj de sia areo. Por la muskoloj de la kapo la centraj partoj de la koncernaj subaj motoneŭronoj situas en la "motoraj nukleoj" (latine *nuclei motorii*) de la kraniaj nervoj.

Literaturo
----------

* Martin Trepel: *Neuroanatomie* ("neŭroanatomio", germane), 3-a eldono 2003, eldonejo Urban kaj Fischer (Germanio), ISBN 3-437-41297-3
* L. Sherwood: *Human Physiology: From Cells to Systems* ("homa fiziologio, de ĉeloj al sistemoj", angle), 4-a eldono 2001, eldonejo Brooks kaj Cole (Kalifornio, Usono).

vidu ankaŭ
----------

* la artikolojn pri paralizo kaj pri la malsano amiotrofa lateralsklerozo

* Kategorio Motoneŭrono en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Motovilci,** hungare **Mottolyád** [motojAd] estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Grad (Slovenio).

Municipo Grad en Slovenio, kie Motovilci troviĝas

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 4 km²
* Alto super marnivelo: 231 m
* Koordinatoj: 46° 46′ 38.83″ N 16° 3′ 38.7″ O﻿ / ﻿46.7774528 °N, 16.060750 °O﻿ / 46.7774528; 16.060750 (mapo)Koordinatoj: 46° 46′ 38.83″ N 16° 3′ 38.7″ O﻿ / ﻿46.7774528 °N, 16.060750 °O﻿ / 46.7774528; 16.060750 (mapo)
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 9264
* Aŭtokodo: MS

Situo
-----

Motovilci situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo.

Historio
--------

Dum la hungara regado oni nombris en Mottolyád 70 domojn kaj 394 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

Fontoj
------

* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.ms.sik.si
* w.geopedia.si

* Kategorio Motovilci en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kamikoj el fokfelo
**Mukluk-oj** aŭ **kamik-oj** (singulare: *kamak-o*) estas botoj tradicie faritaj el boaca aŭ foka felo kaj tradicie portataj de arktaj indiĝenoj, interalie inuitoj kaj jupikoj.
En la angla la vorto *mukluk* indikas ofte iajn ajn molajn botojn por malvarma vetero.

Ekzistas ankaŭ speco de muklukoj trikitaj kun mola plandumo, kiuj estas portataj de dancistoj kiel kruro kaj piedovarmigilo.

Etimologio
----------

La vorto *mukluk* devenas de la jupika *maklak*, barba foko (Erignathus barbatus). *Kamik* estas inuita vorto.

Ecoj
----

Muklukoj estas malpezaj kaj ebligas ĉasistojn esti mallaŭtegaj. Ili povas esti ornamitaj de pomponoj, bidoj kaj aliaj feloj kiel tiuj de kunikloj, vulpoj kaj lavursoj.

La desegno de la muklukoj daŭre plaĉas, ĉefe kun aldonita nuntempa rezistema plandumo. La plej grava kialo de la sukceso estas la spirkapablo de la botoj, t.e. ke ili ebligas aerŝanĝiĝon. Tio estas tre grava avantaĝo en malvarmegaj kondiĉoj, kiam ŝvito povas kaŭzi frostiĝon de la piedfingroj.

Aparte utilaj dum seka malvarmega vetero, ili tamen ne taŭgas dum malseka vetero aŭ malfrostiĝanta neĝo.

Referencoj
----------

1. ↑  Long John, The Complete Hiker, 2000 ISBN 0071358188

* Kategorio Mukluk en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj: 49° 26′ 58″ N 12° 42′ 26″ O﻿ / ﻿49.44944 °N, 12.70722 °O﻿ / 49.44944; 12.70722 (mapo)

**Mýtnice** (germane *Mauthaus*) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, proksimume de municipo Nemanice, en distrikto Domažlice. Ĝi situis sur deklivo super rojo Nemanický potok apud vojkruciĝo de ŝoseoj el Novosedly al Vranov kaj ankaŭ jam pereinta Grafenried. Ĉirkaŭ la loko, kie la domaro situis, kondukas biciklovojo 36.

Historio
--------

Ocelový křív na kamenném podstavci, obklopený mladými listnatými stromy.Memoriga kruceto sur loko de la pereinta vilaĝo.
Mýtnice estiĝis iam en la 17-a jarcento kaj la nomo estas derivita de loko, kie oni prenis vojimposton (ĉeĥe mýtné, mýto). Ĝis la jaro 1764 ĝi nome situis sur limo. Proksima vilaĝo Grafenried poste estis eĉ ne sur la ĉeĥa teritorio. Antaŭ komenco de la dua mondmilito en la vilaĝo situis 34 domoj, post ellandigo de germanoj kaj kreo de limzono en la 1950-aj jaroj plimulto de konstruaĵoj estis egaligitaj kun la tero. Resto de la vilaĝo estis detruita dum plivastigado de la limzono en la 1970-aj jaroj. Post ĉeĥoslovaka revolucio okazis renovigo de memorkruceto en la loko de la pereinta vilaĝo. En suba parto de la vilaĝo en arbedoj konserviĝis fundamentoj de konstruaĵoj.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Mýtnice en zanikleobce.cz

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

| v • d • rPartoj de municipo Nemanice (7) |
| --- |
| Lísková ~ Nemanice ~ Nemaničky ~ Nová Huť ~ Novosedelské Hutě ~ Novosedly ~ Stará Huť ~ pereintaj vilaĝoj Lískovec ~ Lučina ~ Mýtnice ~ Pila ~ Úpor |

 |
Tipa malnova muldometala ludilo, kun multaj partoj kaj radoj gumaj, sed ne vitraj fenestroj.
Muldometala aviadilo.
La esprimo **muldometala ludilo** referencas ĉi-tie al ajna ludilo aŭ kolektero produktita per uzado de metalmulda metodo. Tiuj ludiloj estas faritaj el metalo, kun plasta, gumaj aŭ vitraj detaloj. Tute plastaj ludiloj estas faritaj per simila procezo de injekta muldado, sed ambaŭ estas rare konfuzataj. La metalo uzata estas ĉu plumba alojo (ĉe la unuaj ludiloj), aŭ plej ofte Zamako (aŭ *Mazako* en UR), nome alojo de zinko kun malgrandaj kvantoj da aluminio kaj kupro. Plumbo, iam amplekse uzita por fandometalaj ludiloj, aŭ fero estas malpuraĵoj kiuj devas esti zorge evitataj en tiu alojo, ĉar ili povas produkti zinkomalsanon. Tiuj alojoj estas ankaŭ referencataj foje kiel blanka metalo, kvankam tiuj terminoj estas ankaŭ konfuzataj kun la plumaj ludilalojoj. La plej oftaj muldometalaj ludiloj estas skalmodeloj de aŭtomobiloj, aviadiloj, konstrumaŝinoj, kaj trajnoj, kvankam preskaŭ ĉio ajn povas esti produktita per tiu metodo.

Referencoj
----------

* Ramsay, John.  (1993) *Catalogue of British Diecast Model Toys*, 5‑a eldono, Swapmeet Toys and Models. ISBN 0-9509319-6-9.
* Dujardin, Jacques.  (2014) *Dinky Toys Encyclopædia*. ISBN 978-2-7466-3115-1.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Diecast.aero models airplanes museum Arkivigite je 2019-06-26 per la retarkivo Wayback Machine angle
* racing43 - Racing Sportscars in 1:43 germane
Konstruaĵo kiu gastigis la monfarejon de Brazilo en Rio-de-Ĵanejro inter 1868 kaj 1984. Nuntempe ĝi estas la sidejo de la Nacia Arkivo.
La **monfarejo de Brazilo** (portugale ĝi nomiĝas *Casa da Moeda do Brasil*, mallongigo **CMB**) estis fondita la 8-an de marto, 1694, kiel solvo al la problemo de manko de instrumentoj por helpi la cirkuladon de riĉeco en kolonia Brazilo. Tiutempe la malmultaj ekzistantaj moneroj venis de Portugalio, aŭ estis akiritaj de komerco kun eksterlandaj vojaĝantoj. Pro tio, la reĝo de Portugalio, Petro la 2-a, rajtigis la stampadon de provincaj moneroj vere brazilaj. De tiam, la monfarejo de Brazilo plenumas sian funkcion provizi sekurecon al la brazila socio, kiu traktas en sia ĉiutaga vivo multajn produktojn kaj servojn ofertitajn de CMB.

La industria komplekso, situanta en la kvartalo Santa Cruz, en la okcidenta regionono de Rio-de-Ĵanejro, estas unu el la plej grandaj en sia speco en la mondo, kaj la plej granda en Latinameriko. Tie funkcias la fabrikojn de la kompanio, kie produktoj estas disvolvitaj kun alta normo de kvalito postulata en la moderna merkato, kun instalita kapablo produkti ĉirkaŭ 2,6 miliardojn da monbiletoj kaj 4 miliardojn da moneroj jare, certigante memprovizon por la nacia produktado de cirkulanta mono.

Referencoj
----------

1. ↑  Informpaĝo en la retejo de CMB portugale

Vidu ankaŭ
----------

Monfarejo

Eksteraj ligiloj
----------------

Oficiala retejo de CMB portugale
La **Movado Alkamparena**, **Movado Alkampara** aŭ pli poezie (laŭ maoisma stilo) **Movado Supre al Montaroj kaj Malsuprena al Kamparo** (en ĉina 上山下乡运动) estis politiko instituita en Ĉinio fine de la 1960-aj jaroj kaj komence de la 1970-aj jaroj. Kiel rezulto de kontraŭ-burĝa pensaro valida durm la Kultura Revolucio, Mao Zedong deklaris, ke ia privilegiita urba junularo estu sendata al montaraj areoj aŭ farmaj vilaĝoj por lerni el laboristoj kaj farmistoj tie.

La politiko de Mao diferencis el tiu de Liu Shaoqi kiu komence de la 1960-aj jaroj ankaŭ forsendis loĝantaron sed en alia politika kunteksto. Liu Shaoqi institutis la unuan forsendan politikon por redistribui malmankantan urban loĝantaron sekve de la Granda Ĉina Malsatego kaj de la Saltego Antaŭen. La uzo fare de Mao de tiu forsenda politiko celis forigi la ĉiean estadon de la Ruĝaj gardistoj kiuj ekstaris supren ĉe sia mansigno kaj voko, nome por estingi agitadon kaj forigi la embarason de la Kultura Revolucio el la ĝenerala vido.

Multaj ĵusbakitaj abiturientoj, kiuj iĝis konataj kiel la Kamparumita Junularo de Ĉini), estis devigitaj el la grandurboj kaj efike ekzilitaj ĝis malproksimaj areoj de Ĉinio. Kelkaj komentistoj konsideras tiujn homojn, multaj el kiuj perdis la ŝancon ekzameni universitaton, la *perditan generacion de Ĉinio*. Famaj verkistoj kiuj skribis koncerne siajn travivaĵojn dum la movado estas Nobel-premiito Liu Xiaobo, Jiang Rong, kaj Zhang Chengzhi, kiuj ĉiuj iris al Interna Mongolio.

Reloĝigo en la kamparo, nome *ĉaduiluĉu* (插队落户) estis pli permanenta formo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* *Up To the Mountain, Down to the Village*, Filmo de Chris Billing (2005)

Notoj
-----

1. ↑  The Australian journal of Chinese affairs - Numéros 1 à 4 - Page 1 Australian National University. Contemporary China Centre - 1979 "Around six hundred thousand of these were sent down in 1968, obeying Mao's call to "Join the Commune for Life" (chaduiluohu, laŭvorte, "Joining a Team and Taking up Residence")
2. ↑  Ecoambiguity: Environmental Crises and East Asian Literatures - Page 147 Karen Laura Thornber - 2012 "Some were sent to rural villages to join production teams and establish residence (chadui luohu). These individuals did not significantly change environments."

Referencoj
----------

* Schoppa, R. Keith (2006), *Revolution and Its Past: Identities and Change in Modern Chinese History*, Pearson Education, pp. 349–356, (ISBN 0-13-193039-7)
* Benson, Linda (2002), *China Since 1949*, Semnar Studies in History, Pearson Education, pp. 38–44, (ISBN 0-582-43739-3)
* Zhong, Xueping; et al. (2001), *Some of Us: Chinese Women Growing Up in the Mao Era*, Rutgers University Press, (ISBN 0-8135-2969-7)
Leonardo da Vinci estas konsiderata kiel "Renesanculo" kaj estas unu el plej rekoneblaj multfakuloj.
**Multfakulo** aŭ **polimato** (de la greka πολυμαθής}, *polymathēs*, "kiu multe lernis"), aŭ **universala klerulo**, foje simila al *Renesanculo*, estas persono, kies sperto gamas al alta nombro de diversaj fakareoj. En malpli formalaj terminoj, multfakulo (aŭ polimato) povas simple esti iu kiu emas multe koni. Plej antikvaj sciencistoj estis polimatoj laŭ nunaj normoj. La termino estis unuafoje uzata en la 17-a jarcento (koincide kun la koverto de sciencistoj en specialistoj jam ne multfakuloj) sed la rilata termino, *polihistoro*, estas antikva termino kun simila signifo.

La komuna termino *Renesanculo* estis uzata historie por priskribi polimatojn aŭ personojn kiuj deziris esti polimatoj. La koncepto eliris el nombraj grandaj pensuloj kiuj elstaris en multaj fakoj de artoj kaj scienco, kiaj Leonardo da Vinci, Michelangelo, Galileo Galilei, Nicolaus Copernicus, Michael Servetus Gottfried Wilhelm Leibniz kaj Francis Bacon. La gravo de tiuj pensuloj estis atribuata al la posta ideo de la renesanca Italio esprimita de unu el ties plej elstara reprezentantoj, Leon Battista Alberti (1404–1472): ke "homo povas fari ĉion se tiu volas."  Tiu laŭtempe limigita termino eniris en la vortotrezoro dum la 20-a jarcento kaj estis aplikata poste al grandaj pensuloj kiuj vivis antaŭ kaj post la Renesanco kiaj Aristotelo, Aviceno, Johann Wolfgang von Goethe, kaj Isaac Newton. Terminoj kiaj polihistoro, polimato aŭ eĉ universala genio estas foje uzataj kiel sinonimoj.

Lastatempaj multfakuloj estus ekzemple Rabindranath Tagore kaj aliaj.

Aliaj multfakuloj
-----------------

* Ibn Kutajba

Notoj
-----

1. ↑  La termino "polymath" estis unuafoje registrita en skriba angla komence de la 17-a jarcento Harper, Daniel (2001).  Online Etymology Dictionary. Alirita 2006-12-05.
2. ↑   1 Introduction: Greek Science in Context (PDF). Alirita 2012-04-06.
3. ↑  Encarta dictionary Arkivigite je 2007-11-09 per la retarkivo Wayback Machine.
4. ↑  Michael Servetus Research Arkivigite je 2013-07-11 per la retarkivo Wayback Machine Retejo pri anatomia, farmakologia, teologia, gramatika, poezia, kartografia, astronomia kaj traduka verkaro de Michael Servetus.
5. ↑  Britannica — Renaissance-man

Vidu ankaŭ
----------

* Imhotepo
* Poligloto

Bibliografio
------------

* Frost, Martin, "Polymath: A Renaissance Man" Arkivigite je 2006-01-11 per la retarkivo Wayback Machine
* Mirchandani, Vinnie, *The New Polymath: Profiles in Compound-Technology Innovations"*, John Wiley & Sons, 2010

* Kategorio Multfakulo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Mœuvres** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 452 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Blazono de Mœuvres.Blazono de Mœuvres.

Geografio
---------

Mœuvres situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente. 

Mœuvres etendiĝas sur 7,38 km².

Historio
--------

La vilaĝo multe suferis pro la batalo de Cambrai dum la Unua mondmilito. Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Anne-Marie Duchemin, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Administrado
------------

Mœuvres apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

Vidu ankaŭ
----------

* Komunumoj de Nord
* Kantono de Marcoing
NAD = Nikotinamida Adenina Dinukleotido;

**NADH** = NAD post aldono de unu hidridjono (reduktita formo; estiĝo);

NADPH = en anabolismo grava fosforilizita formo de NADH.

Estiĝo kaj funkciado
--------------------

 **Nikotinamida Adenina Dinukleotido**  (**NAD**) kaj  **Nikotinamida Adenina Dinukleotida Fosfato** (**NADP**) estas du gravaj koenzimoj, troviĝantaj en la ĉeloj. NADH estas la reduktita formo kaj NAD+ estas la oksidita formo de NAD.
NAD uzatas en la glikolizo kaj citra ciklo de la ĉela respirado. Ties formo estas NADP kun aldono de fosfata grupo (kiel ADP formo de ATP). NADP produktiĝas en la fruaj cikloj de fotosintezo, kaj ĝi uzatas en la posta Kalvina ciklo de la fotosintezo. Ĝi uzatas en multaj aliaj anabolaj reakcioj en la diversaj organismoj.

MH2 + NAD+ -> NADH + H+ + M: + energio, kie M estas metabolaĵo.
Du hidrogenaj jonoj, t.e hidridjono kaj H+ jono transportiĝas de la metabolaĵo. Unu hidrogeno ligiĝas al la karbono, kontraŭflanke al nitrogeno; du elektronoj transdoniĝas al la pozitive ŝarĝita nitrogeno.

* 
* 
* 
*

Vidu ankaŭ
----------

* Adenino
* Nukleotido
**Moniva** estas universitata urbego, distrikta ĉefurbo en meza Birmo, en la regiono Sagaingo.

Rivero Ĉindvino en Moniva

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 207 489 (2014, nur la urbo mem)
* Horzono: UTC+6:30
* Telefonkodo: + 95 71

Geografio
---------

Bazaro en Moniva
Ora stupao en Moniva
Moniva situas laŭ la maldekstra bordo de la rivero Ĉindvino. La urbego kuŝas 97 km de Mandalajo.

Historio
--------

Dum la 2-a mondmilito Moniva estis japana centro kaj estis kaptita fare de la britoj en 1945. Hospitalo estis konstruita en 1972.

Ekonomio
--------

Moniva estas komerca centro pri agrikulturaj produktoj (faboj, oranĝoj). Oni kultivas en la ĉirkaŭaĵo rozkolorajn rizojn, sezamojn, pizojn, tritikojn. La loka industrio inkludas muelejojn por la produktado de kotonoj, farunoj, krome oni okupiĝas pri tekstiloj kaj lignaj aŭ bambuaj produktaĵoj. Menciindas la nigra merkato pri bicikloj el Barato.

Trafiko
-------

Moniva estas alirebla per flanka fervoja linio kaj pavimitaj vojoj. La haveno povas funkcii ĉefe dum musono.

Klimato
-------

Moniva havas tropikan savanan klimaton kun musonoj. La temperaturo estas varmega en la tuta jaro. Jare pluvas resume 785 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter decembro-marto apenaŭ pluvas.

Templo en Moniva
Kuŝanta Budho

Altiraĵoj
---------

* temploj aŭ pagodoj aŭ stupaoj (la plej malnova konstruiĝis en 1303)
* diversaj monumentoj pri Budho (la plej alta estas 129 metrojn)
* en la proksimeco situas kavernoj

Fontoj
------

* artikolo el la *Encyclopædia Britannica* (angle)

  

* Moniva en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Moniva en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Mozarabaj arkoj en la preĝejo de Santiago de Peñalba, Leono.
**Mozaraba arto** (de la araba *musta 'rab* 'arabigita') referencas al arto disvolvigita de mozaraboj, tio estas hispaniaj kristanoj kiuj vivis en islama teritorio (Al-Andalus) en la periodo el la islama invado (711) ĝis fino de la 11-a jarcento konservante sian religion kaj ian aŭtonomecon por ekleziaj kaj juraj aferoj.

La komunumoj de mozaraboj retenis por la praktikon de siaj religiaj ritoj kelkaj el la visigotaj temploj antaŭaj al la islama okupacio kaj nur rare konstruis aliajn novajn, ĉar spite ian religian toleron, estis tre limigitaj la rajtigoj por starigo de novaj preĝejoj; kaj ĉiuj estis starigitaj nur en ruraj aŭ ĉeurbaj medioj, kaj ĉiam malriĉe.

Kiam la vivkondiĉoj en islama al-Andalus malboniĝis por kristanoj kaj samtempe la kristanaj regnoj de la nordo de Iberio komencis etendon (*Reconquista*) kiu bezonis novan loĝantaron por koloniigi la konkeritajn teritoriojn, kelkaj el tiuj mozaraboj decidis elmigri al la proponitaj teritorioj. Al ilia hispanigita kulturo estis supermetitaj elementoj de islama kulturo kaj kunportis al la novaj kristanaj regnoj plinovigajn elementojn en ĉiaj medioj.

Laŭ Francisko Azorín **Mozaraba arto** estas *Tipa arto de la kristanoj submetitaj de la araboj dum la regado de ĉi tiuj en la hispana duoninsulo (8ª-11ª j.c.). La arkitekturo imitas la visigotajn tipojn, la arkoj estas hufoformaj, la volboj cilindraj.* Li indikas etimologion el la araba *mostarab* (arabigita).

Vidu ankaŭ
----------

* Mudeĥaro

Notoj
-----

1. ↑  Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 144.
2. ↑  Azorín, samloke.

* Kategorio Mozaraba arto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La vojaĝoj de Mungo Park. La unua estas konturita verde kaj la dua ruĝe
**Mungo Park** (naskiĝis la 11-an de septembro 1771 en Selkirk, mortis 1806 en Bussa) estis skota esploristo. Li esploris okcidentan Afrikon kaj la riverojn Niĝeron kaj Gambion.

Vivo
----

Studis medicinon en Edinburgo kaj estiĝis ĥirurgo. La jarojn 1793-1794 vojaĝis al Sumatro por scienca ekspedicio. 

### Unua ekspedicio

En la jaro 1794 African Association (Asocio Afrika) en Londono irigis lin gvidi unu ekspedicion laŭ la rivero Niĝero por malkovri Timbuktuon kaj la asocio al li donis monon por ĉi tiu ekspedicio. La eŭropanoj konis malmulte pri Afriko dum la malfrua 18-a jarcento kaj frua 19-a jarcento, krom la marbordoj, preskaŭ neniom certe. Unue iris al Pisania, urbo situinta apud la rivero Gambio, kaj tie li restis kvin monatojn. La 2-an de decembro 1795 foriris de Pisania laŭ Gambio orienten. Kaptiĝis en Ludmar tamen sukcesis eskapi. 20-an de julio 1796 atingis Niĝeron en Ségou. Vojaĝis rivere ĝis Silla antaŭ li reiris. Banditoj lin rabis, kaj li perdis preskaŭ ĉion kion li havis, krom sian ĉapelon en kiu kaŝis la paperojn sur kiuj sia vojaĝrakonto estas verkita. Sukcesis transvivi vendinte paperojn kun frazoj el la Korano kiun li skribis. 

### Dua ekspedicio

La celo de la dua ekspedicio ne estis esplori, tiel la unua, sed plifortiĝi la potencon britan en Afriko. Estis unu afero grava tiuepoke ĉar Britio militis kontraŭ Francio. La 31-an de januaro 1805 forvojaĝis kaj venis al la insulo Gorée la 28-an de marto, de tie sekvis laŭ la rivero Gambio. Tiam li venis al Niĝero la 19-an de aŭgusto, nur 12 eŭropanoj ankoraŭ vivis. Tiam li estis en Sansanding, nur tri eŭropanoj restis. La lastaj leteroj de Park skribiĝis tie. Vojaĝis laŭ Niĝero kaj venis al Timbuktuo. Sekvis laŭ la rivero, sed atakiĝis en Bussa kaj mortis kun la aliaj eŭropanoj, nur unu sklavo transvivis. 

La filo de Mungo Park, Thomas Park, gvidis unu ekspedicion strebinte trovi Mungon en la jaro 1827, sed malaperis.

Fontoj
------

* Holmes, Richard *The Age of Wonder* (2008)


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 460302
* GND: 118591746
* LCCN: n50050319
* VIAF: 106963836
* ISNI: 0000 0001 1032 0241
* LIBRIS: 349370
* SUDOC: 056742231
* BNF: 153101523
* NLA: 35409171
* NDL: 00452135
* BIBSYS: 1064226
* NKC: nlk20000091307
 |
Transkarpata provinco en Ukrainio

Bazaj informoj
--------------

**Moĉola,** ukraine **Мочола,** hungare **Macsola** estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove.

* Areo: 3  km²
* Alto super marnivelo: 112 m
* Loĝantaro: 670
* Poŝtkodo: 90250
* Telefonprefikso: 3141
* Aŭtokodo:

Situo
-----

Moĉola situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ la hungara landolimo. La limotrapasejo troviĝas 6 km-ojn.

Historio
--------

La unua mencio devenis el 1327. En 1566 la tataroj detruis la vilaĝon. La lernejo ekfunkciis en 1802. Ĝis 1920 Macsola apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Mezőkaszony, poste al Ĉeĥoslovakio. Rehungariĝo okazis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La pli frue funkcianta ĉeĥa lernejo iĝis hungara, sed oni faris ankaŭ ukrainan-rutenan lernejon. Ekde 1945 Moĉola apartenis al Sovetunio. Oni kultivis grandan pomoarbaron ĉe la limo, nomita "Amikeco". La rikoltado okazis ankaŭ helpe hungarianoj. Ekde 1991 Moĉola apartenas al Ukrainio. En 2001 loĝis en Moĉola 675 da homoj, (545 hungaroj).

Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kuracejo, dentokuracejo, poŝto.

Vidindaĵoj
----------

* kalvinana preĝejo de 1842
* greko-katolika kaj samtempe katolika preĝejo
**NASDAQ** aŭ simple Nasdaq, originale akronimo por ’’National Association of Securities Dealers Automated Quotations’’ (Aŭtomata kursdetermino de Nacia Asocio de Valorpaperaj Komercistoj), estas borso, kiun funkciigas la ’’National Association of Securities Dealers’’. Kiam la komercado komenciĝis la 8-an de februaro en 1971, ĝi estis la unua elektronika borso. Ekde 1999, ĝi estas la plej granda usona borso, en kiu aperas duono de la usonaj Akciaj Kompanioj. NASDAQ konsistas el ’’NASDAQ National Market’’ (Nasdaq-a Nacia Merkato) kaj ’’NASDAQ SmallCap Market’’ (Nasdaq-a EtĈapa Merkato, sed "*cap*" (ĉapo) estas ankaŭ mallongigo por "*capital*" = kapitalo). La sidejo de la ĉefa borso estas en Usono, sed kun borsoj en Kanado kaj Japanio. Ĝi havas kontaktojn ankaŭ al aliaj borsoj en Hong Kong kaj Eŭropo.

Plej novaj informoj de Nasdaq en Times Square en NovjorkoLa NASDAQ permesas multajn merkatajn reprezentantojn partopreni en la komerco per la ’’Electronic Communications Networks (ECNs)’’ (Elektronika Komunika Reto). La *Small Order Execution System* (SOES) (EtMendojn Plenuma Sistemo) estas alia NASDAQ-propreco, enkondukita en 1984, por akiri pli grandajn komercajn enspezojn. La 17-an de julio 1995 la NASDAQ-a akcia indekso unuafoje transpasis 1.000 poentojn. La indekso atingis la 10-an de marto en 2000 kun 5.048,62 poentoj sian pinton kaj signis la komencon de la „Dot-Com Boom"-fino („Dot-Com Boom" = enorma, senbaza kreskego de akcia valoro de la komputilaj firmaoj).

En la plej granda civila proceso en la historio de Usono, la federacia tribunalo kondamnis dekduojn de maklerdomoj (inter aliaj Merrill Lynch, Goldman Sachs, kaj Salomon Smith Barney) por pagi sumojn de 1,03 miliardoj da usonaj dolaroj al la damaĝitaj investintoj, kiujn ili trompis per falsaj planoj, nombroj.

En la jaro de 2002, oni enkondukis „NASDAQ SuperMontage", mallonge SUMO kiel elelktronikan sistemon.

Eksteraj ligiloj
----------------

* 

* 

  

* Kategorio NASDAQ en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
La **franca municipa baloto de 2008** oficiale okazis la 9-an de marto 2008. Dua balotraŭndo estis organizita la 16-an de marto ĉie, kie tio necesis. La baloto celis elekti la membrojn de la municipaj konsilioj de la 36 782 komunumoj de Francio. La novelektitaj membroj de ĉiu konsilio mem devis poste elekti la urbestron de la koncernita komunumo.

Rezultoj
--------

La maldekstra Socialista Partio reakiris komunumojn, kiujn ĝi antaŭe perdis en la baloto de 2001, tiel sendante averton al prezidanto Nicolas Sarkozy (oficianta ekde 2007). La Socialista Partio gajnis plurajn gravajn urbojn, interalie Tuluzon, Strasburgon, Amiens kaj Reims. Ĝi ankaŭ facile konservis Parizon kaj Lionon. Marsejlo estis tamen konservita de la UMP-kandidato.

La centra Demokrata Movado de François Bayrou havis malbonajn rezultojn. Bayrou mem estis venkita de la socialista kandidato en sia denaska urbo Pau.

La ekstremdekstra Nacia Fronto havis tre malbonajn rezultojn. Ĝi tutnacie kolektis nur 0.93% el la voĉdonoj.

* Kategorio Municipa baloto de 2008 (Francio) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
**Moŝorin,** serbe **Мошорин,** slave **Mošorin,** hungare **Mozsor** [moĵor] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka, en municipo de Titel.

Moŝorin troviĝas en (verda) Municipo Titel en Serbio
Mapo pri municipo Titel

Bazaj informoj
--------------

* Areo: 41  km²
* Koordinatoj: 45°18′05″N 20°09'32″E
* Alto super marnivelo: 111 m
* Loĝantaro: 2760
* Poŝtkodo: 21245
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

Situo
-----

Moŝorin situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj.

Historio
--------

La unua mencio pri la vilaĝo devenis el la 16-a jarcento. Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al Osmana Imperio, ĝis 1873 al Habsburga Imperio, poste al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, al distrikto de Titel. Post Traktato de Trianon Moŝorin apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Inter 1941-1944 la hungara armeo reokupis la regionon. En 1942 jugoslaviaj partizanoj suferigis la loĝantaron. Sekve la hungara armeo faris razion, kie murdis 205 homojn (170 serbojn, 34 ciganojn, unusolan hungaron). Hungario enkarcerigis estrojn de la raziuloj. En 1944 Jugoslavio reokupis la regionon, partizanoj alvenis la unua, kiuj venĝis la razion. La hungaroj aŭ estis murditaj, aŭ deportiĝis. En 2002 loĝis en Moŝorin 2763 homoj, (2678 serboj (97 %), 21 ciganoj, 8 jugoslavianoj, 7 hungaroj, 5 kroatoj kaj aliaj).

Vidindaĵoj
----------

Vidu ankaŭ
----------

* Strukturo de Vojvodino

* Kategorio Moŝorin en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)