recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Templo de Kom Ombo.
La **Templo de Kom Ombo** estas nekutima duobla templo konstruita dum la regado de la Ptolemea dinastio, inter la jaroj 180 a.K. kaj 47 a.K.​ en la egipta urbo Kom Ombo. En la periodo de romia dominado oni faris kelkajn ampleksigojn. 

La konstruaĵo estas unika pro sia duobla desegno, kio signifas ke estis alirejoj, kortoj, ĉambroj, kapeloj kaj sanktejoj duobligitaj por du dioj: Sobek kaj Horuso. La suda duono de la templo estis dediĉita al Sobek, dio de la fekundeco kaj kreinto de la mondo, kiu aperas kun Hatoro kaj Ĥonsu. Krome, la norda duono de la templo estis dediĉita al Horuso «Horuso la Maljuna», kiu figuras kun Tasenetnofret, la «Bona Fratino» (speciala formo de Hatoro) kaj Panebtauy «Senjoro de la Du Teroj». La templo estas tute maltipa ĉar estas duobla kaj simetria rilate al la ĉefa akso.

Kelkaj el la tri cent mumioj de krokodiloj malkovritaj en la zono estas ekspoziciitaj en la nomita Muzeo de la Krokodilo.​

Bildaro
-------

* Basreliefo de Sobek en Kom Ombo.Basreliefo de Sobek en Kom Ombo.
* Reliefo de Ptolemeo la 8-a. Templo de Kom Ombo.Reliefo de Ptolemeo la 8-a. Templo de Kom Ombo.
* Reliefo de Ptolemeo la 12-a. Templo de Kom Ombo.Reliefo de Ptolemeo la 12-a. Templo de Kom Ombo.
* Reliefo de kirurgiaj instrumentoj. Kom Ombo.Reliefo de kirurgiaj instrumentoj. Kom Ombo.
* Basreliefo de Seĥmeto en la templo.Basreliefo de Seĥmeto en la templo.

Notoj
-----

1. 1 2 3   Rosalie David, *Discovering Ancient Egyptology*, Facts on File, 1993. p. 99.
2. ↑  Wilkinson, Richard H. *The Complete Gods and Goddesses of Ancient Egypt*
3. ↑  Crocodile Museum opens in Aswan Arkivigite je 2021-12-06 per la retarkivo Wayback Machine 1a Feb 2012, alirita la 6an de Decembro 2021.


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 746946
* VIAF: 316594829
 |
La **svisa aŭtovojo A12** estas nacia aŭtovojo de Svislando en la kantonoj Vaŭdo, Friburgo kaj Berno.

Vojo
----

La svisa aŭtovojo A12 komenciĝas ĉe la vojnodo kun la svisa aŭtovojo A9 La Veyre apud Vevey en Kantono Vaŭdo suprengrimpas de la bazeno de Lago Lemano al la Friburga Mezlando, pasas okcidente laŭlonge de la Lago de Grejerco, tiam okcidente de la kantonĉefurbo Friburgo traversas per granda viadukto la Lagon de Schiffenen kaj poste per alia granda viadukto la vilaĝon Flamatt por fine en Berno ĉe la vojnodo Berno-Weyermannshaus kuniĝi kun la svisa aŭtovojo A1.

Konstrua historio
-----------------

Unuaj projektoj pri aŭtovojo trans Kantono Friburgo estiĝis en la 1950-aj jaroj kaj konkretiĝis en la 1960-aj jaroj. En la jaro 1967 estis akceptita la planoj kaj baldaŭ poste oni komencis la konstruadon. En julio 1971 malfermiĝis la unua parto inter Düdingen kaj Matran. En 1981 malfermiĝis la lasta etapo inter Vaulruz kaj la vojnodo kun la svisa aŭtovojo A9 apud Vevey.

Vidu ankaŭ
----------

* Aŭtovojoj de Svislando
* Listo de svisaj aŭtovojoj

Eksteraj ligiloj
----------------

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Svisa aŭtovojo A12** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  

aŭtovojoj
Aŭtovojoj en Svislando

*Naciaj aŭtovojoj:*
A 1 |
A 2 |
A 3 |
A 4 |
A 5 |
A 6 |
A 7 |
A 8 |
A 9 |
A 12 |
A 13 |
A 14 |
A 16 |
A 16 |

  

*Kantonaj aŭtovojoj:*
A 1a(GE) |
A 4a |
A 10 |
A 19 |
A 21 |
A 50 |
A 51 |
A 53 |
H 5 |
H 18 |
H 2 |
T 14 |
**Sibu,** ĉine (moderna) **诗巫**, ĉine (tradicia) **詩巫** estas riverhavena urbego en Malajzio, en Borneo, en subŝtato Saravako. La urbego estas ankaŭ departementa distrikta ĉefurboj. Antaŭ 1873 Sibu estis nomita "Maling".

Mapo pri Malajzio, kie Sibu estas trovebla en la nordokcidenta Borneo
Unu el la riveroj en Sibu

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 162,676 (en 2010)
* Areo: 129.5 km²
* Supermara alteco: 0-59 m
* Horzono: UTC + 8 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo: 084
* Poŝtkodo: 96xxx
* Aŭtokodo: QS

Geografio
---------

Butikoj en Sibu
Haveno en Sibu
Urba trafiko en Sibu
Sibu situas sur marĉa ebenaĵo en orienta Malajzio, en nordokcidenta Borneo ĉe kunfluejoj de 2 riveroj. Sudĉina Maro troviĝas 60-80, Kuching 191, Kuala-Lumpuro 1132 km. Loko de Sibu estas marĉa, oftaj inundoj okazis, jare po 1-3.

Historio
--------

En tiu loko antaŭ alveno de eŭropanoj okazis oftaj militadoj inter diversaj etnoj. Maling estis fondita fare de James Brooke en 1862, kiam li konstruis fortikaĵon por defendi atakojn de indiĝenoj. Al la fortikaĵo ĉinoj alvenis, kiuj komercadis jam en sekuro. En 1901 amase alvenis enmigrantaj ĉinoj. La urbo estis bruligita al la grundo dufoje en 1889 kaj 1928, sed ĝi estis rekonstruita post tio. Japana okupo okazis en 1941. Post la japana dominado en 1945 Saravako estis cedita al la britoj kiel kronkolonio. Sibu iĝis centro de la komunistaj agadoj inter 1950 - 1963. La komunista ribelo finiĝis nur en 1990. Sibu ricevis municipan statuson en 1981.

Ekonomio
--------

Komence la ĉinoj provis kultivi rizojn, sed tio ne sukcesis. En 1909 ili okupiĝis pri kaŭĉukoj. La lignoindustrio prosperis dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, ĝia ekonomia graveco superis la kaŭĉukplantejojn en la 1960-aj jaroj. La ligna ŝipkonstruado komenciĝis en la 1930-aj jaroj por rivera kaj marborda uzoj. Ĝi prosperis en 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, poste ĝi ŝanĝiĝis al ŝtalŝipkonstruado. Ekzistas sume 40 ŝipkonstruejoj en la urbego, sed estas ankaŭ produktejo de veturiloj.

Trafiko
-------

Sibu havas flughavenon kaj 2 riverajn havenojn (la malgrandaj maraj ŝipoj povas atingi Sibu-n). La urbego estas ligita voje ĉefe al Kuching. Pluraj pontoj helpas la trafikon. Interne aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Klimato
-------

Hotelo en Sibu
Sibu havas tropikan klimaton. La jara averaĝa temperaturo varias inter 22-32 °C. Jare pluvas po 3229 mm, en ĉiuj monatoj pluvas.

Vidindaĵoj
----------

* la plej alta domo en Saravako (Wisma Sanyan)
* kirkoj, moskeoj, temploj
* muzeo

Larĝa foto pri muzeo en Sibu

Fontoj
------

* WikiTrans
* 

* MoskeoMoskeo
* Domego por islamanojDomego por islamanoj
* Metodista kirkoMetodista kirko
* Ĉina temploĈina templo

* Sibu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
* Kategorio Sibu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Larĝa foto pri ĉiovendejo en TawauLarĝa foto pri ĉiovendejo en Tawau

**Tawau,** ĉine **斗湖**, tamile **தவாவ்** (pli frue Tawao) estas marhavena kaj universitata urbego en Malajzio, en subŝtato Sabaho. La urbego estas ankaŭ distrikta ĉefurbo.

Emblemo de Tawau

Bazaj informoj
--------------

* Loĝantaro: 113,809 (en 2010)
* Areo: 56 km²
* Supermara alteco: 8 m
* Horzono: UTC + 8 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo: 089
* Poŝtkodo: 91000
* Aŭtokodo: St

Mapo pri Malajzio, kie Tawau estas trovebla en la orienta landparto

Geografio
---------

Tawau situas en orienta parto de la lando laŭ la maro. Kinabalu (urbo) troviĝas 279, Kuala-Lumpuro 1804 km. Preskaŭ 70% de la areo ĉirkaŭanta Tawau estas aŭ montetoj aŭ montoj.

Tawau en 1947
Vendejoj en Tawau

Historio
--------

Antaŭ fondo de Tawau la regiono estis temo de disputo inter la britoj kaj nederlandanoj. En 1893 la unua brita komerca ŝipo velis en Tawau, markante la malfermon de la havenurbo. En 1898 la britoj fondis havenurbeton en Tawau. En 1944 Usono bombardis Tawau detruante ĝin al la grundo. La urbego estis rekonstruita post la milito. La loko estis konflikto inter Indonezio kaj Malajzio de 1963 ĝis 1966, eĉ Tawau estis bombita dufoje fare de Indonezio. En junio 1965 la indonezia invado estis forpuŝita per bombado fare de Aŭstralio. En 1982 Tawau ricevis municipan statuson.

Ekonomio
--------

Aktuale en 1993 ekzistis kelkaj segejoj kaj similaj uzinoj. Post jaroj la haveno estis motoro de la evoluo. La ĉefa krusmaterialo estas la ligno. En la ĉirkaŭaĵo oni okupiĝas ankaŭ pri spicoj, kakaoj, kokosoj, kaŭĉukoj kaj tabakoj. En la urbego oni prilaboraj kakaojn, palmoleojn. Gravas ankaŭ la fiŝkaptado.

Trafiko
-------

Tawau havas flughavenon, maran havenon kaj trairan ĉefvojon. Interne aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

Klimato
-------

Tawau havas tropikan klimaton. La jara averaĝa temperaturo estas 26,5 °C. Jare pluvas 1763 mm.

Vidindaĵoj
----------

Moskeo en Tawau
* kirkoj, moskeoj, temploj
* muzeo
* nacia parko

Ĝemelurboj
----------

* Indonezio Parepare, Indonezio

Fontoj
------

* WikiTrans
* 

* JuĝejoJuĝejo
* KirkoKirko
* Katolika kirkoKatolika kirko
* TemploTemplo
* BibliotekoBiblioteko
* UniversitatoUniversitato
* Domoj en TawauDomoj en Tawau
La **Grupo Swire** (ĉine 太古集團) estas multnacia korporacio aktiva sur kvin kontinentoj. La grupo estas gvidita fare de privatposedata holdingo, **John Swire & Sons,** bazita en Londono .

Ĝi estas aktiva en kvin komercaj areoj tra multaj filioj: mara kargado, tertransporto, malvarma stokado, agrikulturo kaj agrikultura komerco. La firmao kontrolas kelkajn filiojn en la ekonomia kampo de kargado, malvarma stokado, transporto, lokposedaĵo kaj manĝagadoj. **Taikoo** (太古) estas la ĉina nomo por Swire. La ĉina nomo ankaŭ funkcias kiel marko por la produktoj de la grupo kiel ekzemple Taikoo Cube Sugar kaj Taikoo Shing.

Krome, John Swire & Sons ankaŭ posedas kelkajn firmainvestojn, de kiuj la 59.82% akcio en Swire Pacific Limited (ISIN HK0019000162) estas la plej signifa. Ĉi tiu firmao estas bazita en Honkongo kaj estas listigita sur la Hang Seng akcia indekso. Ĝiaj ĉefaj komercaj areoj estas: lokposedaĵo, hoteloj, trinkaĵoj, ekspedservoj, manĝaĵo kaj komerco. Ĝi ankaŭ estas la plej granda akciulo en la flugkompanio Cathay Pacific kun 45% kaj 100 en la flugservofirmao Hong Kong Aircraft Engineering Company .

John Swire & Sons ankaŭ havas rektan 72% investon en la sudorient-azia ekspedado kaj komercdomo Steamship Trading Company.

Interalie, en la romano *Noble House* de la verkisto James Clavell, la komerca rivaleco inter la firmaoj Grupo Swire kaj la holdingo Jardine Matheson estas ellaborita.

Referencoj
----------

1. ↑   The Official Website of Swire Pacific. swirepacific.com. Alirita 20 April 2012.

[*rompita ligilo*]
2. ↑   Hong Kong govt takes stake in Cathay Pacific though $7bn rescue. executivetraveller.com (9 June 2020). Alirita 9 June 2020.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Swire en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Oficiala retejo


|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 842916
* VIAF: 252980831
* ISNI: 0000 0004 0431 3143
 |
**Tempoal** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tempoal de Sánchez. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 161.

Geografio
---------

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 33107 loĝantojn. El tiuj estis 16382 viroj kaj 16725 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1487.2 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 31 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 58 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 50 metroj super la marnivelo.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 en la komunumo vivis 35600 personoj. En la jaro 2000 temis pri 36359, do temis pri kresko / malkresko je 0.42 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 31847 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3018 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Tempoal en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

 Arkivigite je 2011-06-17 per la retarkivo Wayback Machine
**Tenamaxtlán** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Tenamaxtlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 090.

Geografio
---------

**Tenamaxtlán** apartenas al la regiono Sierra de Amula kiu situas relative okcidente interne de la subŝato. Al tiu regiono apartenas entute 11 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7047 loĝantojn. El tiuj estis 3528 viroj kaj 3519 virinoj. La komunumo havas surfacon de 337,99 km². La meza alteco estas 1490 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 21 C. En la komunumo estas 906.00 mm da precipitaĵo jare. 

Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2254 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1996 scipovis legi kaj skribi kaj 257 viroj estis analfabetoj. Do 11.4 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2466 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2211 sciis legi kaj skribi kaj 251 virinoj estis analfabetoj. Do 10,18 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tenamaxtlán vivis 6352 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 3 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,047 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Tenamaxtlán Arkivigite je 2005-09-11 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)
Franklin Mint, figureto el porcelano de Jozefo
18a-jarcenta Sankta Johano la Baptisto el pinligno multkolora figureto
Prahistoria figureto nome Venuso de Willendorf.
**Statueto** aŭ **figureto** (eta formo de la vorto *figuro*) estas statuo kiu reprezentas homon, diaĵon aŭ beston. Statuetoj povas esti realismaj aŭ ikonecaj, depende de la kapablo kaj intenco de la kreinto. Plej frue estis faritaj el ŝtono aŭ argilo. Modernaj versioj estas faritaj el ceramiko, metalo, vitro, ligno kaj plasto.

Figuroj kun moveblaj partoj, permesantaj al membroj esti prezentitaj, estas pli supozeble nomitaj pupoj, manekenoj, aŭ agfiguroj; aŭ robotoj aŭ aŭtomatoj, se ili povas moviĝi sur sin propre.

Statuetoj kaj miniaturoj foje estas utiligitaj en tabulludoj, kiel ekzemple ŝako, kaj surtablaj rolludoj. Malnovaj statuetoj estis utiligitaj por rabati kelkajn historiajn teoriojn, kiel ekzemple la originoj de ŝako.

Vidu ankaŭ
----------

* Agopupo
* Soldatludilo
* Venusfiguroj

Bildaro
-------

*Por pliaj bildoj de "Figuretoj", vidu Category:Figurines ĉe Commons*

* Ceramika hejtilo
* Imperiestro Napoleono, 1811
* Tajlanda junulino
* Porcelanpentristino, Kopenhago
* Vivogranda reproduktaĵo de Hummel figureto
* Figureto de Dresdeno el porcelano

* Kategorio Statueto en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Koordinatoj mankas! Bonvolu kunhelpi.

**Mannila** estas urboparto de Jyväskylä inter lagoj Tuomiojärvi kaj Palokkajärvi. En la areo estas speciale unufamiliaj domoj kaj envicaj domoj. En lastaj jaroj oni konstruis apartamentajn konstruaĵojn en Mannila. En suda parto de Mannila estas areo Rantue. Najbara urboparto de Mannila en sudo estas Lohikoski. En nordo estas Palokka. En Mannila estas elementa lernejo. En Mannila estas ankaŭ en 1932 konstruita ĉefkonstruo de mastrinolernejo de Meza Finnlando. Mannila estas la 15-a urboparto de Jyväskylä.

Bildaro
-------

* Apartamenta konstruaĵo en norda parto de Mannila.Apartamenta konstruaĵo en norda parto de Mannila.
* En la jaro 2017 preta fariĝinta apartamenta konstruaĵo en Mannisenrinne.En la jaro 2017 preta fariĝinta apartamenta konstruaĵo en Mannisenrinne.
* Eksa soldatoficejo de Mankola. Ĝi estas da plej malnovaj daŭrigitaj konstruoj de regiono de Jyväskylä.Eksa soldatoficejo de Mankola. Ĝi estas da plej malnovaj daŭrigitaj konstruoj de regiono de Jyväskylä.
* Lernejo de MankolaLernejo de Mankola
**Statistika mekaniko**, unu el la pilieroj de la moderna fiziko, priskribas kiel makroskopaj observoj (kiel temperaturo kaj premo) estas rilataj al mikroskopaj parametroj kiuj fluktuas averaĝe. Ĝi konektas termodinamikajn kvantojn (kiel varmokapacito) al mikroskopa konduto, dum, en klasika termodinamiko, la nura disponebla eblo estus la mezuro kaj tabeligo de tiaj kvantoj por variaj materialoj.

Statistika mekaniko estas necesa por la fundamenta studo de ajna fizika sistemo kiu havas multajn gradojn de libereco. La alproksimigo estas bazata sur statistikaj metodoj, probabloteorio kaj la mikroskopaj fizikaj leĝoj. 

La termino povas esti uzata por klarigi la termodinamikan konduton de grandaj sistemoj. Tiu branĉo de statistika mekaniko, kiu temas pri kaj etendas klasikan termodinamikon, estas konata kiel *statistika termodinamiko* aŭ *ekvilibristatistika mekaniko*.

Statistika mekaniko povas esti uzata por studi sistemojn kiuj estas for de la ekvilibro. Grava sub-branĉo konata kiel *ne-ekvilibra statistika mekaniko* (foje nomata *statistika dinamiko*) temas pri la temo de mikroskope modelado de la rapido de nereverteblaj procezoj kiuj estas regataj per disekvilibroj. Ekzemploj de tiaj procezoj estas la kemiaj reakcioj aŭ fluoj de partikloj kaj varmo. La teoremo pri fluktu–disipo estas la baza sciaro akirita el la aplikado de la *ne-ekvilibra statistika mekaniko* al la studo de la plej simpla ne-ekvilibra situacio de rapidstata kurenta fluo en sistemo de multaj partikloj.

Pioniroj
--------

* Ludwig Boltzmann
* James Clerk Maxwell
* Josiah Willard Gibbs
* Marian Smoluchowski

Notoj
-----

1. 1 2   Gibbs, Josiah Willard (1902). Elementary Principles in Statistical Mechanics. New York: Charles Scribner's Sons.
2. ↑   Tolman, R. C. (1938). The Principles of Statistical Mechanics. Dover Publications. ISBN 9780486638966.
3. ↑   Balescu, Radu (1975). Equilibrium and Non-Equilibrium Statistical Mechanics. John Wiley & Sons. ISBN 9780471046004.
4. ↑  La termino *statistika mekaniko* estas foje uzata por referenci nur al *statistika termodinamiko*. Tiu artikolo sekvas la larĝan rigardon. Laŭ kelkaj difinoj, *statistika fiziko* estas eĉ pli larĝsenca termino kun statistikaj studoj de ajna tipo de fizika sistemo, sed ĝi estas ofte komprenita kiel sinonimo kun statistika mekaniko.

* Kategorio Statistika mekaniko en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 706996
* GND: 4056999-8
* LCCN: sh85127571
* SUDOC: 027570711
* BNF: 11958255n
* NDL: 00573177
* NKC: ph170616
* BNE: XX524922
 |
**Swansea** (pron. /ˈswɒnzi/), kimre **Abertawe** (pron. /ˌabɛrˈtawɛ/, buŝo de Tawe), estas urbo kaj distrikto en Kimrio. Ĝi situas ĉe la suda marbordo de Kimrio kaj estas ĝia dua plej granda urbo.

Sian nunan grandecon ĝi atingis en la 18-a kaj 19-a jarcentoj, kiam ĝi iĝis centro de peza industrio. Tamen almigrado tien neniam atingis la saman altan gradon kiel en Cardiff aŭ la orientaj valoj de suda Kimrio.

La angla nomo *Swansea* kredeble deriviĝas de *Sweyn's Ey* (en kiu "ey" estas malnova nordula vorto por "insulo") kaj devenas el la tempo, kiam vikingoj prirabis la sudan kimran bordon. Tial angle oni prononcas ĝin *sŭonzi* kaj ne *sŭonsi*, laŭ la triviala etimologio "swan-sea" (=cigna maro).

Swansea ricevis urbajn rajtojn nur en 1969, kiam Princo Karlo ricevis la titolon de Princo de Kimrujo; la princo promulgis la decidon je la 3-a de julio 1969 dum rondiro tra Kimrio. En 1982 la urbo eĉ ricevis la rajton je ĉefa ("lorda") urbestro.

Swansea posedas gravan marhavenon, kiu forte kontribuis al ĝia industria evoluo. Ekzistis ankaŭ persona ŝiptrafiko al Cork en Irlando, sed en 2007 ĝi ĉesis, ĉar ne eblis ĝustatempe aĉeti novan pramŝipon.

Kimra lingvo
------------

Dum censo en 2001 22,5 % de la urbanoj deklaris, ke ili certagrade regas la kimran lingvon. Tio donas al Swansea la 11-an lokon inter la 22 regionoj de Kimrio. Ekzistas kimralingva gazeto nomiĝanta *Wilia*.

Konataj urbanoj
---------------

* Alan Woods

Partneraj urboj
---------------

Inter la partneraj urboj estas 

* Mannheim en Germanio

Vidu ankaŭ
----------

* Gower (Duoninsulo)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo
Transkarpata provinco en Ukrainio
Distrikto de Tjaĉiv en Transkarpatio
**Steblivka,** (ukraine *Стеблівка*, ruse *Стеблевка* (stjeblevka), hungare *Száldobos* (sAldoboŝ), slovake *Saldoboša*) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv. Ankoraŭ unu vilaĝo apartenas al la municipo.

Bazaj informoj
--------------

* 48° 5′ 24″ N 23° 25′ 12″ O﻿ / ﻿48.09000 °N, 23.42000 °O﻿ / 48.09000; 23.42000 (mapo)
* Areo:  km²
* Alto super marnivelo: 188 m
* Loĝantaro: 2230[*kiam?*]
* Poŝtkodo: 90
* Telefonprefikso: 3142
* Aŭtokodo: AO

Situo
-----

Steblivka situas en valo, laŭ dekstra bordo de Tiso, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Tjaĉiv-Ĥust. La lasta troviĝas 14 km-ojn.

Historio
--------

En 1910 loĝis en Száldobos 1431 da homoj, plejparte rutenoj. Ĝis 1920 Száldobos apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Huszt, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon ’’’Karpata Ukrainio’’’. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Száldobos/Steblivka. Ekde 1945 apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en 2170 da homoj, (1770 hungaroj).

Vidindaĵo
---------

* greko-katolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Jesuo de 1643, en 1793 trakonstruita
Tio ĉi estas aktuala listo de tramlinioj en Plzeň:

Tagaj linioj
------------

* Noto: la listo estas aktuala al la 2-a de novembro 2010.

### 1

Bolevec - Okounová - Studentská - Majakovského - Mozartova - U Gery, Lidická - Lékařská fakulta, Lidická - Pod Záhorskem - V sadech Pětatřicátníků - Náměstí Republiky - Anglické nábřeží, Pražská - Hlavní nádraží ČD, Sirková - Mikulášské náměstí - Jedlová - Liliová - Olšová - Vřesová - Slovany, náměstí Milady Horákové

### 2

Skvrňany, sídliště - Ul. Terezy Brzkové - Macháčkova - Ul. Karla Steinera - Internáty - Slovanské údolí - Malesická - Křimická - III.br. Vejprnická - CAN, Skvrňanská - Výstaviště - V sadech Pětatřicátníků - Náměstí Republiky - Anglické nábřeží, Pražská - Hlavní nádraží ČD, Sirková - Mikulášské náměstí - Sladkovského, U Duhy - Habrmannova - Náměstí Generála Píky - Krejčíkova - Brojova - Světovar

### 4

(Slovany, náměstí Milady Horákové - Vřesová - Olšová - Liliová - Jedlová - Mikulášské náměstí - Hlavní nádraží ČD, Sirková - Anglické nábřeží, Pražská - Náměstí Republiky - Solní, pošta - Pod Záhorském aŭ V sadech Pětatřicátníků) Košutka - Plzeňka - Severka - Sokolovská - U Družby - Ulice Boženy Němcové - Lékařská fakulta, Karlovarská - Pod Záhorskem - V sadech Pětatřicátníků - U Práce, Klatovská - Masarykovo náměstí - Chodské náměstí - Dobrovského, Klatovská - Náměstí Míru - Dvořákova - Bory

* La vojlinio en krampo estas por vojaĝoj de aŭ al remizo.

Vidu ankaŭ
----------

* Listo de tramlinioj en Most kaj Litvínov
* Listo de tramlinioj en Olomouc

Eksteraj ligiloj
----------------

* 
*
Daĝananda Sarasŭati.
***Swarāj*** (en Hindia: स्वराज swa- "mem", raj "regulo") povas signife ĝenerale mem-regado aŭ "mem-regulo", kaj estis uzita sinonime kun "hejm-regulo" fare de Mahariŝi Daĝananda Sarasŭati kaj poste de Mohandas Gandhi, sed la vorto kutime referencas al la koncepto de Gandhi por Hindia sendependeco el eksterlanda dominado. *Swaraj* fokusas al regado, ne per hierarkia regado, sed per memregado fare de individuoj kaj komunumkonstruado. La fokuso estas al politika discentrigo. Ĉar tio estis kontraŭ la politikaj kaj sociaj sistemoj sekvitaj de Britio, la koncepto de Gandhi pri "Swaraj" defendis la apartigon de Barato for de la Britia politikaj, ekonomiaj, burokrataj, leĝaj, militistaj kaj edukaj institucioj. S. Satyamurti, Chittaranjan Das kaj Motilal Nehru estis inter kontrasta grupo de Sŭarajistoj kiuj metis la fundamenton por la parlamenta demokratio en Barato.

Kvankam la celo de Gandhi por totale plibonigi la konceptojn de *Swaraj* en Barato ne estis atingitaj, la organizoj de volontuloj kiujn li fondis por tiu celo utilis kiel antaŭaĵoj kaj rolmodeloj por popolaj movadoj, volontulorganizoj kaj kelkaj neregistaraj organizoj kiuj estis poste lanĉitaj en variaj partoj de Hindio. La studenta movado kontraŭ la subpremaj lokaj kaj centraj registaroj, estrita de Jaĝaprakaŝ Naraĝan, Udit Sŭaraj kaj la movado Bhoodan, kiu proponis petojn por leĝaro por agrara reformo tra la tuta Barato, kaj kiu laste kondukis al la apartigo de Barato for de la sistemo "Zamindari" de tertenado kaj de socia organizado, estis inspirita ankaŭ de ideoj de Swaraj.

Notoj
-----

1. ↑   Hind Swaraj or Indian Home Rule, Gandhi, 1909
2. 1 2  What is Swaraj?. Arkivigite je 2012-09-15 per la retarkivo Wayback Machine Alirita la 29an de aprilo, 2020.
3. ↑   Parel, Anthony. Hind Swaraj and other writings of M. K. Gandhi. Cambridge University Press. Cambridge, 1997.
4. ↑  What Swaraj meant to Gandhi. Alirita la 29an de aprilo, 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 690025
 |
**Simon Sarkantyu** [ŝimon ŝarkantju], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sarkantyu Simon** estis hungara pentristo, gimnazia kaj altlerneja instruisto.

Ekstera murpentraĵo de Simon Sarkantyu:"Labdázó lányok"
Simon Sarkantyu  naskiĝis la 27-an de majo 1921 en Pincehely, li mortis la 18-an de decembro 1989 en Budapeŝto.

Biografio
---------

Simon Sarkantyu frekventis gimnazion en Dombóvár, poste Belartan Altlernejon (1941-1944). Lia ĉefinstruisto estis Gyula Rudnay. Li finis la lernadon jam post la 2-a mondmilito en kolegio. Inter 1947 kaj 1953 li estis kolegiestro, dume kaj poste li instruis en belarta gimnazio. Inter 1956-1959 li havis stipendion, ekde 1960 ĝis la emeritiĝo en 1981 li instruis en la menciita altlernejo. Li pentradis plej ofte aĵpentraĵojn, pli malofte pejzaĝojn, foje-foje laboristajn temojn. Li ricevis francan premion en 1958, 3 hungarajn premiojn inter 1960-1985.

El solaj ekspozicioj
--------------------

* Dombóvár (1944)
* Budapeŝto (1959, 1974, 1978)
* Nagykanizsa (1969)
* Szekszárd (1972, 1978)
* Pécs (1985)

El kolektivaj ekspozicioj
-------------------------

Ekde 1950 enlande kaj eksterlande (ekzemple Venecia Bienalo 1962).

Elektitaj murpentraĵoj
----------------------

* *Hősök emlékezete* (1944, Dombóvár)
* sekpentraĵo (1956, Budapeŝto)
* *Labdázó lányok* (1959, Oroszlány, vidu la bildon!)
* Komédia, Tragédia (1962, Teatro Madách)
* Sárközi esküvő (1973, Szekszárd)

Elektitaj pentraĵoj
-------------------

* Virágok
* Csendélet fehérben
* Gitáros hölgy
* Parkrészlet

Elektitaj disĉiploj
-------------------

* Tibor Bráda
* Ernő Bujdosó
* Ádám Gáll
* Zsigmond Károlyi
* Tamás Kárpáti
* Tamás Kopasz
* Márta Lacza
* Ágnes Máger
* István Püspöky
* Tamás Szikora
* Zsuzsa Szikra

Fontoj
------

* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑   Arkivita kopio. Arkivita el la originalo je 2019-09-22. Alirita 2018-08-12.

* Kategorio Simon Sarkantyu en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)



|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 616310
* VIAF: 121442941
* ISNI: 0000 0000 7949 1543
 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | - La mallongigo GR en Tenna GR staras por la svisa Kantono Grizono. Por aliaj signifoj de la nomo vidu sub **Tenna**.. |


---

Pri la komunumo
---------------

**Tenna** estas komunumo de la komunumaro Safien kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 105 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009. Tenna estas la sidejo de la administracio de la komunumaro Safien.

Geografio
---------

Tenna situas sur alta teraso ĉe la okcidenta flanko de la valo de Safien. La orientan limon de la komunumo formas la rivero Rabiusa. La komunumo konsistas el la setlejoj Acla, Egschi, Innterbärg, Mitti kaj Usserbärg.

Najbaraj komunumoj
------------------

La komunumo Tenna limas en nordoriento al Versam, en sudoriento kaj sudo al Safien, en okcidento al Riein, kaj en nordokcidento al Valendas.

Trafiko
-------

Tenna situas flanke de la gravaj trafikvojoj. En la valo pasas tra la komunuma teritorio la vojo de Versam al Safien. Kurboriĉa flanka vojo kondukas de la vala vojo al la vilaĝo sur la monta teraso. Al la publika transportreto Tenna estas konektita per poŝtaŭtolinio al Versam kaj alia linio al la vala vojo, kie ekzistas konekto al la poŝtaŭtolinio de Safien al Versam.

Historio
--------

La unua dokumenta mencio de Tenna datiĝas el la jaro 1398 kiel *Thena*. Dum mezepoko la regiono de Tenna estis alpopaŝtejo de la komunumo Valendas. En la 14-a jarcento en Tenna ekloĝis valzoj, kiuj fondis tutjaran setlejojn. En la jaro 1398 la grafoj de Werdenberg, kiuj estis tiam la senjoroj de la regiono, vendis la teritorion al la valzaj setlantoj. Ĝis la reformacio en la jaro 1523 la preĝejo Sankta Valentino en Tenna apartenis kiel kuratkaplanejo al la paroĥo Valendas. Kadre de la reformacio ĝi fariĝis aparta paroĥo. La landa suvereneco pri Tenna apartenis de 1383 ĝis 1819 al la Senjoroj de Rhäzüns.

Vidu ankaŭ
----------

* Aliaj signifoj de Tenna

Notoj kaj referencoj
--------------------

1. ↑  Fonto: *Jürg Simonett*: *Tenna* en *Historia Leksikono de Svislando* (2009-01-08)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo de la komunumo Tenna Arkivigite je 2011-01-08 per la retarkivo Wayback Machine
* Tenna GR en la Historia Leksikono de Svislando germane france itale

* **Vidu ankaŭ en la Vikimedia Komunejo la kategorion Tenna** – (Kolekto de bildoj kaj plurmediaj dosieroj)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| v • d • rKomunumoj de la distrikto Surselva |
| --- |
| 
**Komunumaro Cadi/Disentis:** Breil/Brigels  •  **Disentis/Mustér**  •  Medel (Lukomagno)  •  Schlans  •  Sumvitg  •  Trun  •  Tujetsch

**Komunumaro Ilanz:** Castrisch  •  Falera  •  **Ilanz**  •  Laax  •  Ladir  •  Luven  •  Mundaun  •  Pitasch  •  Riein  •  Ruschein  •  Sagogn  •  Schluein  •  Schnaus  •  Sevgein  •  Valendas  •  Versam

**Komunumaro Lumnezia/Lugnez:** Cumbel  •  Degen  •  Duvin  •  Lumbrein  •  Morissen  •  Sankt Martin  •  Suraua  •  **Vals**  •  Vella  •  Vignogn  •  Vrin

**Komunumaro Ruis:** Andiast  •  Obersaxen  •  Pigniu  •  **Rueun**  •  Siat  •  Waltensburg/Vuorz

**Komunumaro Safien:** Safien  •  **Tenna** |  |

 |
Situo de la kvartalo *Steenbrugge* (La bildo montras nur la parton en Assebroek, ĝi ankaŭ etendiĝas pli suden, en Oostkamp kaj Sint-Michiels).
**Steenbrugge** estas loĝkvartalo en la sudo de Assebroek, parto de la belga urbo Bruĝo. Parto de Steenbrugge troviĝas sur la teritorio de alia bruĝa kvartalo Sint-Michiels kaj de la komunumo Oostkamp.

Etimologio
----------

La nuna Steenbrugge en plej fruaj dokumentoj estas menciita kiel *Odegem* kaj *Otinghem* (1038). En 1275 la nomo *Steenbrugge* unuafoje aperas, sed nur ĉirkaŭ 1800 la malnova nomo Odegem forgesiĝis. Steenbrugge (*ŝtona ponto*) memorigas la *cleene Steenbrugghe* (malgranda ŝtona ponto) super la rivereto *Sint-Trudoledeke* kaj la *groote Steene brugghe* (granda ŝtona ponto) super la Reie, rivero kiu iĝis la nuna kanalo de Gento al Bruĝo. Ambaŭ pontoj jam estas menciitaj en la 13-a jarcento.

Historio
--------

Dum la prahistorio la ĉirkaŭaĵo de Steenbrugge estis loĝata. Okaze de konstrulaboroj en 1890 estis trovitaj objektoj el neolitiko (malfrua ŝtonepoko), ekzemple silikaj hakiloj.

En 1149 la inaj membroj de la bruĝa Eekhout-Abatejo en Steenbrugge fondis la Sankta Trudo-monaĥinejon. Post rabadoj en 1579 kaj 1580 ili denove ekloĝis en Bruĝo. Ilia farmbieno daŭre ekzistas.

La teritorio de Steenbrugge egalas al la samnoma paroĥo situanta sur la teritorio de la iamaj komunumoj Assebroek kaj Sint-Michiels (nun ambaŭ parto de Bruĝo) kaj Oostkamp.

En 1875 pastro Filip Pollet aĉetis terenon en Steenbrugge kaj tie konstruigis preĝejon kaj lernejon. Estis lia deziro krei paroĥon, sed la episkopo rifuzis tion. Monaĥinoj administris la lernejon kaj en 1879 benediktanaj monaĥoj fondis la Sankta Petro-abatejon (*Sint-Pietersabdij*). La monaĥeja preĝejo fakte funkciis kiel paroĥa preĝejo por la ĉirkaŭaĵo, sed nur in 1955 Steenbrugge oficiale iĝis paroĥo.

Biero
-----

Inter 1914 en 1943 la abatejo posedis bierfarejon. Dum la dua mondmilito la kupraj ujoj estis konfiskataj kaj la bierfarado ĉesis. En 1958 la biermarkon *Steenbrugge* reaktivigis la bruĝa kooperativa bierfarejo *Du Lac*. Post malapero de tiu bierfarejo la Steenbrugge-biero estas produktita de pluraj bierfarejoj, i.a.  *'t Hamerken*, *De Gouden Boom* kaj fine de *Palm*.

* Paroĥa preĝejo de SteenbruggeParoĥa preĝejo de Steenbrugge
* Iama monaĥineja bieno Sankta TrudoIama monaĥineja bieno Sankta Trudo
* Bieno De Zeven Torentjes (La sep turetoj, kolomba staleto)Bieno *De Zeven Torentjes* (La sep turetoj, kolomba staleto)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Abatejo de Steenbrugge
* Palm-bierfarejo
Romia Cirko de Toledo
La **Romia Cirko de Toledo** estas fama monumento kaj en la urbo de Toledo, Hispanio. Temas pri ĉevalkurejo konstruita dum la 1-a jarcento, dum la regado de la imperiestroj Oktavio Aŭgusto aŭ Tiberio. Eble ties konstruo estis inkludata ene de la plano kiun la imperiestroj iniciatis tra la tuta Imperio por havigi ĉiujn gravajn urbojn per publikaj konstruaĵoj kiaj termoj, teatroj, amfiteatroj, aŭ forumoj, cele helpi la romanigon en tiuj zonoj. Pli precize la romia cirko situiĝis en la nordo de la romia urbo.

Ŝajne ĝi povis enhavi 15.000 al 30.000 spektantojn, sufiĉe granda kaj por la urbo kaj por la lokanoj de la ĉirkaŭoj: tiu konstruaĵo estis 422 m longa kaj 112 m larĝa.

La alveno de la kristanismo, kiu ne apogis tiajn spektaklojn, abandonigis la monumenton kaj je la alveno de la visigotoj komencis la elpreno de la konstrumaterialoj por aliaj konstruaĵoj. En la epoko de Al-Andalus la araboj uzis la sidlokarojn por vendejoj kaj poste la terenon por tombejo.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Kategorio Romia Cirko de Toledo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

* Elaera vidaĵo de la cirko romia de Toledo
La **Teologia Altlernejo en Eger** estas katolika edukejo por estontaj pastroj, la konstruaĵo mem estas historia monumento en hungara urbo Eger.

Teologia Altlernejo en Eger

Historio
--------

Episkopo István Telekessy fondis la altlernejon (aŭ seminarion) en 1700. La instruado komenciĝis post 4 jaroj. Ekde tiam la lernado estas seninterrompa. En 1844 dum kelkaj tagoj Sándor Petőfi estis gasto de la seminario. Ĝis 1951 lernis tie nur studentoj de la loka diocezo, poste ankaŭ el aliaj diocezoj alvenas studentoj, eĉ ekde 1989 ankaŭ eksterlandaj hungaroj.

Memortabulo pri Sándor Petőfi

Edukado
-------

Ekzistas nuntempe tri tipoj de instituciaj formoj de la trejnado. Nedividita teologo-pastro plentempa profesia (6 jaroj). Laŭ la Bologna procezo, trejnado de la religiaj instruistoj estas 6 semestroj, poste komuna trejnado kun Altlernejo Eszterházy Károly. Apartenaĵo de la altlernejo estas edukcentro Sankta Johano Trejncentro, kiu situas en la nova alo de la altlernejo, kie okazas edukado por plenkreskuloj.

La biblioteko estas proksimume. Estas 45 mil volumoj, enhavantaj plejparte historia, filozofia kaj teologia enhavoj.

Konstruaĵo
----------

La pluretaĝa konstruaĵo situas sola sur deklivo. Ĝi havas L-formajn alojn. La unuaj konstruaĵopartoj estis konstruitaj en 1712. La nuna formo estas videbla ekde la malfrua 18-a jarcento. Aparte menciindas la kapelo, kiu estis murpentrita en 1825.

Profesoroj (elekto)
-------------------

* György Demkó

Studentoj (elekto)
------------------

* Endre Kriston
* János Petrás Incze
* Lajos Varga (episkopo)

Fontoj
------

* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

* Kategorio Teologia Altlernejo (Eger) en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
ISO

**Steenwijkerland** (52° 47′ 0″ N 6° 7′ 0″ O﻿ / ﻿52.78333 °N, 6.11667 °O﻿ / 52.78333; 6.11667 (mapo)Koordinatoj: 52° 47′ 0″ N 6° 7′ 0″ O﻿ / ﻿52.78333 °N, 6.11667 °O﻿ / 52.78333; 6.11667 (mapo)) estas municipo en la "Kapo de Overiselo" en la nederlanda provinco Overiselo. Fine de 2021 en la municipo vivis 44 341 loĝantoj sur areo de 321,59 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 138 loĝantoj/km².

La municipo ekestis je la 1-a de januaro 2001 pro kunfandiĝo de la municipoj Brederwiede, IJsselham kaj Steenwijk.

La regiona lingvo en granda parto de la municipo (norde de la linio Blokzijl-Wanneperveen) estas Stellingwerfs kiu ankaŭ estas parolata en la frisaj municipoj Ooststellingwerf kaj Weststellingwerf.

En la municipo situas la nacia parko De Weerribben kiu plejparte konsistas el marĉa torftero karakterizata pro longdaŭra torfiĝo.

Vilaĝoj
-------

Baarlo, Baars, Barsbeek, Basse, Basserveld, Belt-Schutsloot, Blankenham, Blauwe Hand, Blokzijl, De Bult, De Klosse, De Kolk (parte), De Pol, Dinxterveen, Doosje, Dwarsgracht, Eesveen, Giethoorn, Heetveld, IJsselham, Jonen, Kadoelen, Kalenberg, Kallenkote, Kuinre, Leeuwte, Marijenkampen, Moespot, Molenhoek, Muggenbeet, Nederland, Oldemarkt, Onna, Ossenzijl, Paasloo, Roekebosch, Ronduite, Scheerwolde, Sint Jansklooster, Steenwijk (municipejo), Steenwijkerwold, Tuk, Vollenhove, Wanneperveen, Wetering, Willemsoord, Witte Paarden, Zuideinde kaj Zuidveen.

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo (nederlande)

* Kategorio Steenwijkerland en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)


| **Provinco Overiselo**  |  |
| --- | --- |
| Almelo | Borne | Dalfsen | Deventer | Dinkelland | Enschede | Haaksbergen | Hardenberg | Hellendoorn | Hengelo | Hof van Twente | Kampen | Losser | Oldenzaal | Olst-Wijhe | Ommen | Raalte | Rijssen-Holten | Staphorst | Steenwijkerland | Tubbergen | Twenterand | Wierden | Zwartewaterland | Zwolle |
| Nederlando | Provincoj | Municipoj |
**Emecé Editores** estas hispanlingva eldonejo kiu estis fondita en Argentino en 1939 kaj integriĝis en la Grupo Planeta en 2002. Ĝi havas eldonejan fonduson kun la plej diversaj ĝenroj kaj la plej elstaraj aŭtoroj de la 20-a jarcento, kiel Jorge Luis Borges, Adolfo Bioy Casares, Albert Camus kaj Antoine de Saint-Exupéry, kun *El principito*, la plej vendita verko de Emecé en sia longa historio. Ekde 2006 formas parton de Emecé Editores en Argentino la subeldonejoj Seix Barral, Destino, Ediciones del Bronce, Pequeño Emecé, Espasa kaj Gestión 2000.

Aŭtoroj kiuj publikigis verkojn en Emecé estas: Eduardo Belgrano Rawson, Mario Benedetti, Adolfo Bioy Casares, Marcelo Birmajer, Jorge Luis Borges, Edgardo Cozarinsky, Juan Forn, Juan Gelman, Alberto Manguel, Guillermo Martínez, Silvina Ocampo, Andrés Rivera, Juan José Saer, Pablo de Santis, Ernesto Sabato, Osvaldo Soriano, Gabriel Rolon kaj Héctor Tizón.

Referencoj
----------

* Emecé Editores Argentina. Oficiala retejo.  Konsultita la 15an de majo 2011.
**Stefan Schwartz** [ŝvarc] estis hungarlandana aŭstra medalisto, skulptisto, altlerneja instruisto.

Skulptaĵo en Vieno fare de Stefan Schwartz
Stefan Schwartz  naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1851 en Nitro (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempe en Slovakio), li mortis la 31-an de julio 1924 en Raabs an der Thaya (Aŭstrio).

Biografio
---------

Stefan Schwartz studis teknikon pri arĝenta prilaboro en Pest (urbo) inter 1865-1867, poste li estis arĝentisto en Vieno du jarojn. Inter 1869-1874 li studis en Industriarta Lernejo en la sama urbo. Ekde 1876 li instruis en la menciita lernejo, sed iom pli frue li fondis privatan lernejon, kie li nature instruis. Krom la instruado li kreis skulptaĵojn, skulptaĵetojn, medalojn, plaketojn. Li iĝis fama pro portreto de la imperiestro sur la aŭstra krono en arĝento kaj oro. Li ricevis multajn medalojn kaj premiojn por sia laboro.

Elektitaj medaloj
-----------------

* Friedrich SchillerFriedrich Schiller
* Dorso de la medalo SchillerDorso de la medalo Schiller
* Medalo en 1916Medalo en 1916
* David von SchönherrDavid von Schönherr
* Georg Raphael DonnerGeorg Raphael Donner
* Arthur Krupp kaj Margarethe KruppArthur Krupp kaj Margarethe Krupp
* Denk, Matscheko, Wilhelm Exner Denk, Matscheko, Wilhelm Exner
* Teknologia MuzeoTeknologia Muzeo
* Elizabeto de Aŭstrio-HungarioElizabeto de Aŭstrio-Hungario

Fontoj
------

* germanlingva biografio
* germanlingva biografio

Referencoj
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Bibliotekoj | * PeEnEo: 624808
* GND: 11929964X
* VIAF: 59891301
* ISNI: 0000 0000 6678 0290
* ULAN: 500123525
* RKD: 464538
* NKC: xx0079478
 |
***El Dorado*** estas hispana filmo de 1988, reĝisorita de Carlos Saura.

Enhavo
------

Grupo de 300 hispanoj, kun dekoj de sklavoj kaj indianoj, estritaj de la guberniestro Pedro de Ursúa (*Lambert Wilson*), eliras al ekspedicio descendante laŭ la rivero Marañón serĉe de la legenda lando *El Dorado*. Tra la senhoma ĝangalo ili trovas ĉiajn danĝerojn. Inter la hispanoj estas Lope de Aguirre (Omero Antonutti), militema, ambicia kaj malpia soldato kiu veturas akompanata de sia mestiza filino, Elvira (Inés Sastre).

Ursúa ne estas populara inter la truparo; lia personeco kaj la atento kiun li dediĉas al sia mestiza amantino, Inés (*Gabriela Roel*), faras ke multaj ekspedicianoj kontraŭas lin. Dum tiu, ĝi iĝas pli kaj pli malfacila, kelkaj homoj proponas reveni al Peruo, sed Ursúa malakceptis. Tuj poste, Ursúa diras al sia amiko Fernando de Guzmán (Eusebio Poncela) kiu estas grave malsana, kaj kiu trovos El Dorado.

Post alveni al vilaĝo, kelkaj homoj, intrr kiuj Lope de Aguirre, insurecias kaj murdas Ursúa. Ili faras proklamon per kiu ili konfesas sian perfidon kaj decidas nomumi novan estron de la ekspedicio al la propra Guzmán. Lope de Aguirre, ankoraŭ malkontenta, ekkonspiras kontraŭ siaj propraj kompanoj. Baldaŭ li estris grupon de homoj kiuj proklamas sian malakcepton al la reĝo de Hispanio, Filipo la 2-a, kaj nomumis Guzmán kiel nova princo de Peruo. Guzmán, kiu tiam dependas komplete el Aguirre, ne havas plian solvon ol akcepti.

Descendante tra la rivero Orinoko, Aguirre estas konvinkita fare de la antikva amantino de Ursúa, Inés, ke Guzmán kaj liaj kunlaborantoj konspiras kontraŭ li. Post alveni al vilaĝo, Aguirre murdas la kunlaborantojn de Guzmán kaj poste ankaŭ lin mem. Ankaŭ Inés estos murdita tuj poste pro ordono de Aguirre. Aguirre memproklamas sin poste princo de Peruo, Firma Tero kaj Ĉilio, sendante krome leteron al la reĝo Filipo la 2-a insulte; en la proklamo li deklaras la nuligon de la sklaveco kaj la egalecan kondiĉon de ĉiuj homoj en sia «regno».

plue laŭ la descendo tra la Orinoko, Aguirre ekmalsanas kaj eksuferas delirojn. En unu el ili li observas kiel li murdas sian filinon Elvira, kio iĝos antaŭdira sonĝo.

Komento
-------

Li estis la hispana filmo kun plej granda buĝeto ĝis tiam, nome de 1.000 milionoj de pesetoj (ĉ. 6 milionoj de eŭroj). Li estis filmita en Kostariko.

Rolularo kaj geaktoraro
-----------------------

* Omero Antonutti - Lope de Aguirre
* Lambert Wilson - Ursúa
* Eusebio Poncela - Guzmán
* Gabriela Roel - Inés
* Inés Sastre - Elvira
* José Sancho - La Bandera
* Patxi Bisquert - Pedrarías
* Francisco Algora - Llamoso
* Féodor Atkine - Montoya
* Abel Vitón - Henao
* Francisco Merino - Alonso Esteban
* Mariano González - Zalduendo
* Gladys Catania - Juana
* Alfredo Catania - Vargas
* Gustavo Rojas - Carrión
**Teotitlán de Flores Magón** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Teotitlán de Flores Magón*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 545.

Geografio
---------

Teotitlán de Flores Magón apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato, kaj estas la administra centro de la regiono kaj distrikto. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8675 loĝantojn. El tiuj estis 4161 viroj kaj 4514 virinoj. La komunumo havas surfacon de 95,69 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1020 metroj super la marnivelo. 

Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

Sociogeografio
--------------

En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1542 indiĝenoj. El tiuj 1189 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1189 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a. (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Eksteraj ligiloj
----------------

* Teotitlán de Flores Magón Arkivigite je 2007-05-29 per la retarkivo Wayback Machine en *Enciclopedia de los Municipios de México* (hispane)


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**KRÉMER Sándor** [pr. kre:mer] estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro naskiĝinta en Kolozsvár en 1859 kaj mortinta en Gyula la 12-an de aŭgusto 1918. Lia edzino estis Irma Bermann.

Sándor Krémer

Kariero
-------

Sándor Krémer akiris diplomon en Aktora Lernejo. Li dungiĝis en 1878 al Eperjes, (trupo de Lajos Veres). En la sekvaj jaroj li apartenis al pluraj trupoj, ekzemple Gusztáv Hubay (1880), Vilmos Lászy (1881), Gerő Aradi (1891). Ekde 1885 li ricevis ankaŭ reĝisorajn taskojn. En 1901 li fondis propran trupon kaj vizitis precipe la nordan kaj sudan partojn de Hungara reĝlando.

Li edziĝis dufoje havanta 4 gefilojn.

El liaj roloj
-------------

* Anouez (Jenő Rákosi: A szerelem iskolája);
* Ottokár (Strauss: Cigány báró);
* Cassagnet (Feydeau: A férj vadászni jár);
* Feledi Gáspár (Ede Tóth: A falu rossza).
* Ferenc Herczeg:
	+ *A dolovai nábob lánya* - Szentirmai
	+ *Gyurkovics lányok* - Radványi
	+ *Ocskay brigadéros* - Szörényi
* Ŝekspiro: Hamleto - titolrolo

Elektitaj aktoroj iam apartenantaj al trupo de Sándor Krémer
------------------------------------------------------------

* Paula Bacsányi
* Antal Bokody
* József Kallós
* Juliska Keleti
* Margit Kornai
* Emma Komlóssy
* Gyula Margittay
* Sándor Papír
* Imre Pethes

Fontoj
------

* Magyar Színházművészeti Lexikon
* hungare kun fotoj Arkivigite je 2014-07-14 per la retarkivo Wayback Machine
* 


Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
**Sveda Sindikatisma Junularligo**, (**Syndikalistiska Ungdomsförbundet**) (**SUF**) estas junulara grupo en Svedio kiu eltemas sendependajn laboristajn klasbatalojn.

Tiu federacio estis fondita en 1993, parte radike en la luktanta aŭtonoma junularmovado kiu estis ekkreskinta tra tuta Skandinavio en la komencaj 1990-aj jaroj.

Inspiro venis ankaŭ el la anarkisindikatisma sindikato SAC. El nur tri grupoj en 1993 ĝi kreskiĝis rapide kaj nuntempe ĝi estas tutlanda federacio formita de ĉirkaŭ 25 lokaj grupoj tra la tuta lando, kaj de kelkaj komitatoj aktivaj ene de la federacio. Ili publikigas gazeton nomita *Direkt Aktion*.

SUF estas, spite siajn anarkisindikatismajn principojn, ne sindikato. Ties ideo pri anarki-sindikatismo transiras la ĉiutagan laburistan sindikatan agadon, kaj postulas ke en tutmonda komunumo kie la kapitalismaj rilatoj etendiĝis al ĉiaj partoj de la socio, necesas pli ampleksan movadon kaj pli ampleksan difinon de klasbatalo. Tiele ili kredas necesa kontraŭstari kapitalismon ne nur en laborejoj, sed ankaŭ en lernejoj, universitatoj, lokaj komunumoj ktp.

Referencoj
----------

1. ↑  SUF.cc: Principförklaring (Principoj)
2. ↑   SUF.cc: A short introduction to SUF. Arkivita el la originalo je 2007-01-05. Alirita 2016-08-07.
3. ↑  SUF.cc - Adresaro Arkivigite je 2007-02-07 per la retarkivo Wayback Machine (ĝi listigas 25 lokajn klubojn)

Eksteraj ligiloj
----------------

* Oficiala retejo svede
* Mallonga enkonduko al SUF Arkivigite je 2015-09-07 per la retarkivo Wayback Machine